Gb75_fol Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

 Opuscula Augustinus, Aurelius, Heiliger — — £ Sð èð ès N125 11972562 021 UIIIIEIIIIIIIIIIIINN —„— U8 TObingan Archivfilim vorhanden W. Raiser 3 ⸗ . 3 3 guſti plun ni 5 rima Au 4 opuſc 9 lii E Ur A — = — — = — = = X 1. . Liᷣ be be Ben ſcoꝛn Lbe⸗ ber⸗ le⸗ nicuan Uber tcca bberd ſodici Bermo Uber d⸗ DW— Gemo⸗ nr berze Ubrde — 4 ſutno⸗ H Aurelii Lluguſt ricoꝛum. 2 n. Hypponeſis epi libꝛoꝝ: tractatuũ üin H volumine comphenſoꝛũ tituli. H Liber meditationum. Folio pꝛimo. Liber ſoliloqoꝝ aĩe ad deũ. fo.xvij. Manuale de verbo dei. fo. xxrx. nchiridion ad laurentiiũ. fo. xxxvi Liber de triplici habitaculo fo.lv. Liber ſcale paradiſi fo. lvij Libellus de du odecim abnſionum gra dlbus. fo. lx. Liber de beata vita fo. lxiiij Liber de aſſüptiðe btẽ marie vᷣgis lxx ¶ ; LQiber de diuinatiõe demonuʒ cõtra pa/⸗ ganos. lxxij Liber de honeſtate mulierũ fo. lxxv Liber de cura agẽda ꝓ moꝛtuis ad pau/ fo. lxxvi Liber de vera ⁊ falſa penitentia ad chꝛi linum epiſcopum nolenſem ſti deuotam fo.lxxxi. LTibellus de tritiõe coꝛdis fo.lxxxvi Tractatꝰ de ↄtẽptu mðiad cłicos f. xc Liber de cõueniẽtia decem pꝛeceptoꝛũ . TDera plagarũ egypti. fo. xcij Libellꝰ deↄgnitiõe vere vite. fo. xciij Liber confeſſionũ. fo. xcvij Liber de doctrina chꝛiſtiana. fo. cluiij Tiber de ſide ad petꝝ diaconẽ clxxxiiij Bermones duo de vita ⁊ moribus cle⸗ ſo. cxcv. Lib de dvᷣa religiõe ad rominianũ cxcix Liber de ſpiritu ⁊ anima fo. ccxiij. Liber de vita chꝛiſtiana ad ſoꝛoꝛem ſuã viduam fo. ccxxxij LTiber oe diffinitionibo oꝛthodoxe fidei ⁊ eccleſiaſticis dogmatib fo o. ccxxxvij Liber de diſciplia chꝛiſtiana ſiue de do mo diſcipline fo. ccxl. Sermo de charitate. fo. ccxlij Liber de decem choꝛdis fo. ccxlii Sermo de ebꝛietate fo. ccxlix ractatꝰ de vanitate hꝰ ſecłi fo.cxlix. Liber de obedientia ⁊ hũilitate fo.ccli fo.ccli. fo. cclvij Wiber de agone chꝛiſtiano. Liber de bono diſcipline. Regula de cõmũi vita clericoꝝ cclviij Poſſidonius calamenſis epiſcopus de vina vlho: loſa lancti anguſlin. ſo. cclix 4 *M . diraröni el epi ibipponeſi⸗ neet gratiarumactine De fiduciq quã habere debet anima in domino ieſu atq; eius paſſione ca. xiij genus humanum. RM De dußlici chꝛiſti natura q̃ ꝓ nobis mi/ ſeretur ⁊ ꝓ nobis interpellat. ca. xv . De gratia quam debet homo deo ꝓ be/ neficio redemptionis OPꝛatio deuotiſſima ad chꝛiſtũ ca.xvij. Hic diſtinguit inter ſapientiam que do mꝰ dei eſt:⁊ ſapiam q̃ diuĩa eſt. ca.xviij Mic oꝛat homo vt ipſa a quoq; dom dei Mymnus de gloꝛia paradiſi . Inuocatio dei omnipotentis ad moꝛũ ⁊ vite reparationem. Capitulũ.i. Hominis accuſatio ⁊ commẽdatio mi/ ſericoꝛdie diuine. Lma. j. Hominis conqueſtio qui ꝓpter inobe/ lentia a domino nõ auditur ca.iij. Judicis timoꝛ. aa. lij. Inuocatur pater per filium. ca. v. Nic repñtat hõ pri paſſionẽ filij. ca.vi Hic recognoſcit homo ſe cauſam eẽ paſ ſionis. ca. vij. Hic exponit homo: deo patri paſſionem filij in ſuã reconciliationẽe. ca. viij. De inuocatione ſpirituſſancti. ca.ix. Oꝛatio ſerui dei de ſe humiliter ſentien/ tis. ca. Pꝛatio ad ſ- anctam trinitatem. Confeſſio omnipotentis dei ⁊ maieſta/ tis eiuſdem. Cc.. xi. Oualiter generi humano dignat ẽ ſub nenire deus pater et de verbi incarnatio ca. xij. De immenla charitate patris eterni ad ca. xiiij ca. xvi oꝛet pꝛo o. cg.xix Nuantis amaritudinibus vita iſta ſit re ſperſra. A4. xx. Defelicitate vite quam pꝛeparauit de „,5½ 9„ diligentibus ſe. SS ca.xxi De ſelicitate aĩe ſctẽ hicexeuntꝭ ca xxij Oꝛatio ad ſanctos vt nobis nuccurrant in periculis. ca. xxiij Anime deſiderium ad ciuitatem ſuper/ nam hieruſalem ca.xxiiij ca. xxv Taus continua quã lacit aniima exe con/ a 2 Cabula O, diuina dulcedo omnem pᷣſentẽ mmnn di amaritudinem rollit ca. xxij O. tota ſpes noſtra ⁊ deſideriuʒ coꝛdis templatione ſuꝑne diuinitatt. ca. xxvi DOuid ſit quodãmõ deũ cernere et tenere ⁊ qlit᷑ ſit de deo ſentiẽdũ ca. xxvij Dꝛatio explicans plurimas deitatis p/ pꝛietates ca. xxviij De vnitate ꝑſonaꝝ⁊ płitateĩ ðᷣo c.xxix Oꝛatio ad ſancram trinitatẽ ca.xxx D, de vera ⁊ ſumma vita eſt ca.xxxi Laus angeloꝛum ⁊ hominũ ca.xxxij Hic ↄqrit᷑hõ ꝙ nõ cõpungit᷑ in ↄtẽplati one: exq ãgłi q̊ʒ tremũt deũ vidẽtes cꝗ. Or̃o coꝛ multũ mouẽs ad de/ xxxiij notionẽ ⁊ diuinum amoꝛem ca.xxxiiij NDꝛatio denotiſſima ad landes haben/ das. . La. xxv In iſta oꝛatione mens humana copioſi us cõpungit᷑ ſi ĩ quiete dicit᷑ ca.xxxvi Nꝛatio in tribulatione Ofĩo multũ deuota ad filiũ ca.xxxviij Dfo vtilis ⁊ dirigit᷑ ad pfem ca.xxxix Dꝛatio deuota de recoꝛdatione paſſio/ nis chꝛiſti ca. xl la in libꝛũ ſoli loquioꝝ diui auguſtini epᷣi hypponẽſis De ine ffabili dulcedine dei La.i. De miſeria ⁊ fragilitate hominis ca.ij Demirabelita Ninener ca.iij/ emoꝛtalitate humane nature ca.iiij Nuid ſit nihil fier ca. v Decaſu anime in peccatis ca.vi P⸗malelplicio benefcie dei ca. vij De dignitate hominis futura ca.viij De ommnipotentia deai ca.ix De incõpꝛehenſibili laude dei ca.x P ſpe erigenda ad deum ca. xi e laqueis concupiſcentiarũ ca. xij Demiſeria homiĩs ⁊ bñficijs dei ca.xiij O, deus perpetua inſpectione ↄſiderat opera ⁊ intentiones hominũ ca:xiiij O), hõ ſe nihil pᷣt ſine dĩina gr̃a ca.xv De diabolo ⁊ multiplicibus temptatio nibus eius ca. xvi D) deus e lux iuſtoꝛum ca.xvij Iterum de beneficijs dei ca. xviij De feruoꝛe dilectiõis vlł charitat c.xix ,de ſubiecit oĩa fuituti hoim ca. xx ex ↄſideratiõe bonoꝝ tꝑaliũ colligit᷑ magnitudo celeſtis conſilij ca. xxi ca. xxxvij noſtri debet eſſe in deum ca.xxiij D ſalus noſtra ex deo eſt ca.xxiiij O,. volũtas humana inefficax ſit ad bo na opera ſine diuina gratia ca. xxv De antiquis beneficijs dei ca.xxvi De angelis deputatis ad cuſtodiamphbo minum. ca.xxvij De pꝛofunda pꝛedeſtinatione ⁊ pꝛeſcien ia dei caaa. xx vin; Peulio qui pꝛius ſunt iuſti ⁊ poſtea im/ ij effieiuntur ⁊ econuerſo ca.xxix , ania fidel ſit ſanctuariũ dei ca. xxx O, neq; per ſenſus exterioꝛes neq; inte/ rioꝛes inueniri poteſt deus ca.xxxi Confeſſio vere fidei ca. xxxij De ↄfeſſiõe pꝛopꝛie vilitat. ca.xxxiij õſideratio diuine maieſtatꝭ ca.xxxiinj e deſiderio ⁊ ſiti anie in deũ ca.xxxv De gloꝛia celeſtis patrie ca.xxxvi Nꝛatio ad ſanctã trinitat? ca.xxxvij (Cabula imannale diui Auguſtini eßi bypponẽſis de vᷣbo dei q̊ ſopita celeſtꝭ deſiderij mẽoꝛia reno/ netur. „„ e „ „» „ De mirabili eſſentia dei Ca. i. De indicibili ſcientia dei ca. ij De deſiderio anie ſentiẽtis deũ ca. in emiſeria anime que dñm noſtrum ie/ ſum chꝛiſtü non amat nec qrit ca.iiij Se deſiderio anime ca. v e felicitate anime a terreno carcere re ſolute ca. vi e gaudio paradiſi ca. vn Oe regno celoꝛum Ca. viij Poſt nimios ploꝛatus meſtam animam conſolatur deus ca. ix De dulcedine diuini amoꝛis ca. x e pꝛeꝑatiõe nr̃e redẽptiõis ca.xi e gaudio Ca. xij erbũ iĩcarnatũ ẽ cã ſpeR nfe ca.xiij Ouanto maioꝛ eſt de deo meditatio tan to iocundioꝛ. ca.xiiij Deſliderande ſunt pꝛo chꝛiſto tribulati/ ones in hac vita ca. xv Ouõ regnũ celoꝝ poſſit acqͥri ca.xvi — — — — 7 Quid ſit ⁊ qͥd habeat ꝑadiſus ca.xvij MNon valet homo deo vicem reddere ni/⸗ ſi per amoeem ca. xviij OQuig in nob deꝰ reqͥrat ſibi ſile ca.xix De ↄfidentia anĩe amantis deũ ca.xx Quid fecit deꝰ ꝓpter homĩiem ca.xxi De recoꝛdatione vulnerũ ieſu chꝛiſti do mini noſtri. ca.xxij Recoꝛdatio vulneꝝ chꝛiſti eſt efficax re mediũ ↄtra oẽs aduerſitates ca.xxiij Meditatio aĩe ad amoꝛẽ chꝛiſti c.xxiiij Nihil poteſt anime ſufficere pꝛeter ſum mum bonum ca.xxv Quid ſit cognitio veritatis ſanccii. (caa. rLvi, De oꝑatiõe eiꝰ qͥ diligit deũ. ca.xxviij De vera coꝛdis requie ca.xxix Onicqͥd mẽtꝭ aſpectũ ab eo retrahit oĩ/ no fugiẽdũ eſt atq; execrandu ca.xxx Uiſio dei perdita eſt pꝛopter peccatuzʒ: ⁊ miſeria inuenta eſt ca.xxxi ebonitate dei ca.xxxij e delectabili fruitiõe dei ca.xxxiij Sũmũ bonũ appetendũ eſt ca.xxxiiij Demutna charitate ſctõꝝ ĩ cel c.xxxv De pleno gaudio vite eterne ca.xxxvi Cabula capitum in a. Txvi. Ouid in nobis operetur miſſio ſpirituſ/ enchiridion diui Auguſtini epi hyppo/ nenſis ⁊ doctoꝛis eminentiſſimi. O, bomĩs ſapia pietas.i.dei cultꝰ dici/ tur:vt in Job legitur. Ca. pᷣmũ Quo nã modo ſit colẽdus deꝰ ca.ij Qualem ſibi libꝛũ ſieri voluerit:vel q̃ vt contineret popoſcerit ca.iij De initio fidei⁊ ꝑfectiõe ſpeciei:⁊ ꝙ chꝛi ſtus ſit pꝛopꝛium ſidei catholice funda/ mentũ quod apud hereticos nominete/ nus inuenitur Quid ſit enchiridion qð ſibi fierivelit:⁊ q; laboꝛioſum ſit cõtra fidẽ ſpem ⁊ chari tatem ſentientibo reſpondere ca. v O, ſymbolũ ⁊ dñica oꝛatio fidem in ſe ⁊ ſpem ⁊ charitatem ↄtineãt ca.vi Qualiter fides ſpes ⁊ charitas ſine ſein/ uicem eſſe nõ poſſint:q;euis a ſe in buſ/ dam differant vel que mala hoc ſecuta ſunt ca.iiij ca.vij O, credulitas ſidei chꝛiſtiane nõ ĩ natu ris rerũ ſed in creatorꝭ bonitate cõſiſtat. Etꝙ ſatis ſit om̃i chꝛiſtiano credere ſan ctã trinitatẽ eſſe cauſam omnium creata rum rerum. ca.viij. Qualia bona ſintquea ſumma trinitate creata ſunt ca. ix Qualiter deꝰ mala oꝛdinet et que ſit dit/ finitio maii· ca. x Bonas eſſe omnes naturas a ſũmo bo/ no factas:quibuſq; ex cauſis ⁊ q̃liter coꝛ ruptio noceat intimatur ca.xi O, nullum poſſit eſſe malum ſi nullũ ſi bonum:⁊ ꝙ hec aſſertio pꝛophetice ſen/ tentie non ſit contrarria ca.xij O, in bonis ac mal ſibimet prijs dyale/ cticoꝝ regła deſiciat:⁊ qͥd ſit coꝛruptio: ⁊ ꝙ ex bonis mala oꝛta ſint ca.xiij Quõ nõ ſit ↄtrarium dñice ſnĩe:q̃ ðꝛ:nõ pᷣt arboꝛ bona fructꝰ malos facere:cũ di cunt᷑ mala ex bonis eſſe oꝛta ca.xiiij Non ꝑtinere ad beatitudinem ↄſequen/ dã ſcire cauſas coꝛpoꝛaliũ in mundo mo tionum. ca.xv Diſputatio q̃łr erroꝛ caueri poſſit c.xvi Utrum ad officium hominis iuſti ſita⸗ liquãdo mentiri ca.xvij Quibus in rebus fallamur ca.xviij An pẽta dicenda ſint cũ qͥs de malo ho/ mine bñ ſentit vl veriſiliby fallik ca. xix Quib in reb errãtes nõ peccemꝰ qᷓ;uis ad hꝰ vite mif̃ias erroꝛ ꝑtineat ca.xx Nuõ ſit pẽtm om̃e mendaciũ:vł qualit etiã illi licet venialiter peccent:qui nõ ni ſi pꝛo ſalute hoĩm mentiũtur ca.xxi Que ſint cauſe bonarum rerum ⁊ qᷓ ma/ larrrm. aäaqa.xxxij Oõ ſit creature rõnabilis pꝛimũ malũ: ca. xxiij OD. in ſuis malis rõnal natura btitudi/ nis appetitũ nõ amiſerit:⁊ ꝙ hõ hẽat pe nã ꝓpꝛiã coꝛpoꝛis moꝛtem ca.xxiiij O, peccatũ adam oꝛiginaliter in poſte/ ros tranſieirt. aa. xxv Qualiter hũani generis maſta ex dei ira iacebat in malis:luens cũ deſertoꝛiba an gelis iuſtiſſimas penas manete in eis bo nitate creatoꝛis. ca. xxvi O, qͥbuſdã angelis cadẽtiba ꝑ ſuꝑbiam reſidui certiſſimaʒ ꝑpetue beatitudinis 4 „3 (Cabula ſtabilitatem acceperüt OQ, numerꝰ bonoꝝ angloꝛũ qͥ diminutꝰ eſt poſt ruinã maloꝝ ex hoĩb ſuppleat᷑:⁊ hic numer? deo ſit not? ca. xxviij D, nõ ꝓpꝛijs meritis nec ꝑ liberũ arbi/ trium:ied per filiuʒ dei liberari poſſit ge nus humanum. Oo etiaz fidem a qua bona oꝑa incipiũt gratia tribuat ca. xxx O, deus oꝑatur in nobis ⁊ velle ⁊ ꝑfice re ſicut apłs młtipliciter pᷣdicat ⁊ omis diuina ſcriptura teſtatur ca:xxxi O. iuſta dãnatiõe ſub ira dei tenebat᷑ ge nus humanũ:donec veniret mediatoꝛ q nos ab ea liberaret CLa. xxxij. De admirabili ſacr̃o mediatorꝭ xxxiij De duabus naturis ĩ vna filij dei ꝑſona conſiſtentibus Cooaa. xxxiiij Quã euidens iudiciũ ſit abundant gr̃e dei ꝙ in hoĩe chꝛiſto hũana natura ĩ vni tatẽ ꝑſone aſſumi pꝛomeruit ca.xxxv Pr gra demonſtratur etiam in hoc ꝙ de pũſancto natus dicic ca. xxxvi O, q;uis nõ ſit cõſequens patrẽ homĩs chꝛiſti dici ſpiritũſanctũ:modus tñ ipſe quo de illo ⁊ maria vᷣgine natꝰ eſt ſit inex plicabilis ca. xxxvij Exempla q buſ oñdit᷑ nõ ſemꝑ dici filiũ: quicqͥd de re aliq̃ naſcit᷑:⁊ aliqͥd dici filiũ rei de qua nõ naſcitur ca.xxxviij Poaus ſignificãs chꝛiſtũ ieſuʒ de ſpũ/⸗ ſctõò natũ inſinuat gratiã qua eiꝰ huma/ nitas nullis pᷣcedentibo meritis in ipᷣa cõ ceptione deo copulata eſt ca.xxxix Quõ chꝛiſtꝰ nec oꝛigĩale nec ꝓpꝛiũ hños pctm̃ factꝰ ſit ꝓ nob ipᷣe pctij ca.xl. O), moꝛs ⁊ reſurrectio chꝛiſti ſacr̃m ba/ ptiſmi ſignificte ca. xli Oo generaliter om̃i etati neceſſarium ſit chꝛiſti baptiſmũ ca. xlij. Quomõ plerũq; maioꝛes ſingularit᷑mo ri peccato dicunt᷑ in baptiſmo:cuʒ habe ant ꝓpꝛia plura peccata:econtrario par/ uuli in remiſſionem peccatoꝛum dicant baptiʒari. (Cga. xliij. Quomõ in illo vno pẽto quod ꝑ vnũ ho minẽ intrauit in mundum: inueniantur Dre peccata ca.xliiij non inaniter dicatur peccatis paren tum filios obligari niſi gratia diuinaq; ca. xxvij) miſericoꝛdia ſuccurra ca. xv Mon eſſe temere diffiniendũ vtrũ pecca/ ta parentũ ab adam vſq; ad patrẽvniuſ- cuiuſq;:an in tertiã ⁊ quartaʒ generatio nẽ:an alio aliq̃ mõ imputent ca.xlvi Nullum ab oꝛiginali peccato poſſe ſal/ uari niſi per mediatoꝛem dei ⁊ hominuzʒ chꝛiſtum ieſun ca. xlvij Neminẽ renaſci in baptiſmate iohãnis quuẽ chꝛiſtꝰ hũilitatꝭ cauſa ſicut moꝛtis diſpenſationẽ ſuſcipe voluit ca. xl viij O, chꝛiſti gr̃a nõ ſolũ oꝛigiale pctim̃:ſʒ cũcta ſił abſtulit q̃ addita ĩueĩt ca.xlix Omnem ex adam natum in damnatiõe detineri:⁊ omnem in chꝛiſto renatũ a dã natione liberari Ca.I. Qualiter myſterium baptiſmi in cruce chꝛiſti apłs comendauerit:in quo maio/ res ⁊ paruuli liberant ca. li. Nuid ſignificent ea que in cruce ſepultu ra reſurrectione ⁊ aſcenſione chꝛiſti geſta ſunt. Ca Non ptinere ad hanc vitam q chꝛiſtus ad viuos ⁊ moꝛtuos iundicandos de celo venturus credit᷑ Ca. lüjz Duobus ſignificare modis ꝙ viuos et moꝛtuos iudicabit ca.liiij O/ nomiĩato ſpũſctõ tota trinitas cõple tur cui oꝛdinatiſſime ſctã eccłia ſubiun/ cta ſit tanq; deo templũ ſũuũn ca.lv O,ꝛ in ecclia pꝛimitiuoꝛũ que in celis eſt nullus ſit malus ſol ⁊ luna ⁊ cetera ſider ca. vij UVtrũ vł q̃lia coꝛꝑa angli hẽant c.lviij O, maxime per dei gratiam dignoſcen⸗/ dui ſit cum ſe ſathanas tranſfigurat in angelum lucis ca.lix Duãdo habebimꝰ plenã noticiã celeſtia eccleſie:vel qualiter moꝛs chꝛiſti etiaʒ p angelis fieri dicatur ca.lx O,n ſancti angłi docti a deo nouerint nu merũ qui ex hominibo aſcenſurus eſt ad beatitudinem ca.lxi Quõ accipiat᷑ pax dei pᷣcellere oẽm intel lectũ:⁊ q̃lẽ pacẽ hẽbimꝰ cũ angel ca.ilxij Ouomõ etiã nunc nobiſcũ angeli cõcoꝛ dant: ⁊ ꝙ remiſſio pctõꝝ etiã baptiʒatis Efectis eſt neceſſaria cCc.xiij „ ca.lvi. Ouid ſentiẽdũ ſit de differẽtijs angeloꝝ bonoꝝ:⁊ vtrũ ad eãdẽ ſocietateʒ ꝑtine=t . . ⸗R — *. . — 3 . s OQ, intra eccłiam catholicã quãlibet cri minoſis nõ deneget᷑ pñie locus: ⁊ qualit debeat agi ipᷣa pñia cc.lxiiij Oy remiſſio pctõꝝ ad futurũ iudiciũ ꝑti neat:cũ in hac vita etiã paruuli baptiʒa b ti diuerſo mõ crucient᷑:quoꝛũdã vero pe ne in poſterũ reſeruent᷑ ſibi ſaluationẽ ꝑ ignẽ pmittũt ca. lxvi De his qͥ intra eccłiam catholicã ſcelera tiſlime viuũt:⁊ nullo mõ pñiaʒ aguntac OQuig ſentienduʒ ſit de his q ſuꝑ funda,/ mentũ edificãt:⁊ qͥ ſint hi qͥ ꝑ ignẽ ſalus/ tur:vel quatl ſit ille ignis Poſſe etiã fieri pꝰ hãc vitã ignẽ purga/ toꝛiũ:ꝑ quẽ ſaluant᷑ qͥ hic talit᷑ vixerunt: vel pñiam ↄgruã geſſerũt ca.lxviij Cauendũ eſſe:ne putemus infanda cri/ abſtinenaoẽ« c D, ꝑ oꝛõem dñicã nõ tm̃ qͥtidiana pẽta mina elemoſynis poſſe redimi niſi ab eis ca. lxix ca. xvij d. LgD — „* ꝙᷓ in finẽ vite nõ credut ca.lxxxij De vlcima et generali reſurrectione car⸗ nis. ca.lxxxciij Queſtio de aboꝛtiuis fetibus an ſint re ſurrecturi. LCa. xxxiiij Diſoutatio queſtionis qñ incipiat hõ in vtero matris viuere qͥ ad carnis reſurre ctionẽ ꝑtinere credit᷑. Ccg. xxxv De monſtris que naſcuntur ⁊ cito moꝛi untur cum cõmemoꝛationecuiuſdaʒ bi- membꝛis. Ccg. xxxvi Oo caro hoĩs moꝛthi in qbuſſibʒ elemæz tis alijſq; coꝛꝑibo trãſmutet᷑ aie quã reli / qt reſurrectiõe reuoce K† ca.lxxxvij Non eſſe conſequens ad eaſdem partes terrenas materies vnde lapſe ſunt in re/ ſed etiã pᷣterita deleanꝛ ca. lxx De mult elemoſynaꝝ generibꝰ lxxi Oual ſit elemoſyna ꝑfectoꝝ ca.lxxij Non eſſe deputandũ inimicũ qͥ pẽto ſuo mouet᷑ vt roget:⁊ nullatenꝰa deo pẽta di De his qui ſcelerate viuũt ⁊ teſtimonio dei abutuntur qͥ ait. Date elemoſynaʒ et ecce om̃ia mũda ſunt vobis ca.lxxiiij ) a ſeipᷣo debeat inciꝑe à vult elemoſy nã oꝛdinate facere:ſicut phariſeos domi nus increpando admonet ca. lxxv O:, multũ ſe ſeducũt qͥ ꝑ largiſſimas ele moſynas indulgentiã ſibi cõꝑare exiſti/ mant: ⁊ a pctis nõ ceſſant ca.ixxvi O, leuia vł grauia pẽta diuio ſint pẽſan da iudicio:p quib tñ oꝛare frequẽter de bemuus. e quibuſdam peccatis que leuia puta rentur niſi grauioꝛa in ſcripturis ſanct demonſtrarẽtur. ca. lxxviij O, etiã maõ pẽta cũ in vſuʒ venerit:aut parua aut nlla eſſe crelan ca.lxxix De duabus cauſis ignoꝛantia ⁊ infirmi tate quibs peccamꝰ ca. xxx. Oy miſericoꝛdia dei neceſſaria eſt vt pel/ lat᷑ pudoꝛ vt pñia agatur ca.lxxxi ſurrectiõe reuocari cum exemplo ſtatue ſolubilis metalli. ca. xxxvuj Vcrũ eq̃les an diuerſe future ſint ſtatu/ re ł figure reſurgẽtiũ coꝛpoꝝ ca.lxxxix Qualit reſurgãt coꝛꝑa ſctõrn ca.xc. Qualit᷑ eciã illi reſurgãt qͥ a maſſa ꝑditio nis nõ ſunt diſcreti. ca. xci. O, nec pma nec ſecũda moꝛs homini ac cidiſſet ſi nemo peccaſſet. Et ꝙ q;uis im mitti eis qui petentibo nõ dimittunt ex pij diuerſo modo crucientur paruuloꝛũ parua pena erit. ca.xci ,j/ Dꝛ, remanẽtibus impijs ĩ eterna dãnati ca. xxvij /iĩ ſpũmſanctũ irremediabilit᷑ peccẽt: q in eccłia catholica remitti ſibi pẽta vſ/ one:tunc ſcient ſancti quid boni eis con tulerit gratia. ca.xciij O, omnia que nunc nos latent: tunc nõö latebunt cum ad iudicium perueneri/ mus. B ca.xciiiij/ O, recta ↄfeſſiõe credamꝰ oĩpotẽtẽ deũ bñ facere etiã cũ ſinit mala fieri ca.xcv Queſtio de dicto apoſtoli: ꝙ deus vult omnes homines ſaluos ſieri: ⁊ non om / nes ſalui fiunt. aa. xcvi O, omnipotẽtia dei malas hominũ vo luntates in bonũ cõuertat. Itẽ cõmẽda tio gratie iuxta apoſtolum qua iacob ab eſau diſcretus eet. ca. xcvij. Cõmendatio iudicij dei m apoſtolum in obduratione pharaonis cõtra popu/ lũ dei. Item ꝙ figmentũ fingenti ſe non contradicct. ca. xcviij Admiratio operũ dei: quo fit vt de mal hominũ voluntatibus bonã ipᷣe imple- at voluntatẽ ſuam. CcCoa. xcix De bonis voluntatibus hominum ⸗ D e 4 (Tabula plerũq; bone volũtati dei nõ ↄueniũt:et de malis volũtatib q̃ ↄneniũt ca.c. D, quãtelibet ſint volũtates q̃ ↄueniãt aut non ↄueniant dei voluntati inuicta ſemp ſit dei voluntas ca.ci. Qualiter intelligatur deus velle omnes homines ſaluos fieri ca. cij D, pꝛeſciꝰ deꝰ pmũ hoĩem peccaturũ pᷣ deſtinauit bñ facere de malo eiꝰ ca.ciij ualẽ opoꝛtuit pꝛiꝰ hoĩem fieri vł q̃lis oſtea futurus ſit ca.ciiij e ĩmoꝛtalitate quã ꝑdidit hõ ꝑ liberũ gArbitriũ ⁊ quã ẽ accepturꝰ ꝑ grãʒ ca.cv O. gẽa dei ſit vita eterna fᷣm aplm:ſtipẽ diũ vᷣo pẽti moꝛs:⁊ ꝙ pᷣmus hõ ſuã poti us q; dei faciens voluntatẽ de ipᷣo facta ſit voluntas dei ca. cvi. Per qualẽ mediatoꝛẽ recõciliari opoꝛte/ bat genꝰ humanũ do ca. cvij Oualiter ſe habeant anĩie defunctoꝝ an te vltimã reſurrection?ẽ? ca.cviij Oe ſacrificijs ⁊ elemoſynis q̃ ꝓ baptiʒa⸗ tis deſunctis offerũtur ca. cix Quos fines habiture ſint bonoꝛum ma loꝛumq; due ciuitates poſt reſurrectio/ nem. cCcCaa. cx. De his qͥ hũana miſeratiõe cõmoti non credũt etnas eſſe penas ipioꝝ ca.cxi O. perpetua ſit pena damnatoꝛum:qᷓ; uis diuerſa/ꝓ qualitate factoꝛum.ſicut ⁊ iuſtoꝝ et᷑na erit beatitudo.licet meritꝭ in ter ſe d iffer Qualit᷑ ex ↄfeſſiõe fidei naſcat᷑ ſpes fide/ lium:⁊ ne qs ĩ ſeipo ſpem hẽat ca.cxiij nomodo dominica oꝛatio ſeptem pe/ tiones contineat apud euangeliſtã mat/ cheum (aaa. criiij De qnq; petitiõibo apud lucã euãgeliſtã a mattheo nõ diſcrepãtilbb ca.cxv De excellentia charitatꝭ:ſine q̃ etiã qͥ re/ cte credit ac ſperat:nõ põt ad beatitudi/ nem puenire „ De quattuoꝛ differentijs homĩs quẽ de us gratia ſua de tenebꝛis ignoꝛantie ad ſe vocarè dignatur:quibꝰ dei quoq; po/ pulus oꝛdinatus dicit᷑ ca. cxvij O,. in qualibet iſtaꝝ quattuoꝛ velut era tum gratia regenerationis hominẽ inue nerit: ibi remittunt᷑ ei cuncta peccata:et ꝙ quibuſdam gratiã tribuit:vt oĩno ſub lege non ſeruiant ca. cxviij on obeſſe his qͥ ꝑ baptiſmũ iam rege/ nerati ſunt:⁊ mandati nõdũ capaces ſũt ⁊ ſm carnem viuunt:ſi mox ex hac vita diſcedant ca.cxix Decharitate dei ⁊ pꝛoximi ad quaʒ om/ nia pꝛecepta referunt᷑:⁊ de q̃litate eiuſ in hoc ſeculo ⁊ in futuro ca. cxx. e fine voluminis vtrũ eũ enchiridion appellare vel hre debeas ⁊ ꝗ de fide ſpe ⁊ charitate ſit ſcriptꝰ ca. cxxi. WDini auguſtini epi ſcopi bypponenſis ſcale ꝑadiſi tabula. Deſcriptio officioꝛũ quattuoꝛ graduũ Officium meditationis. Officium oꝛationis. Officium contemplationis Signa ſpũſſancti ad aĩam venientis Quomõ remaneat anima ſpirituſſancti feruoꝛe diſcedente. Hic redditur cauſa quare ſpũſſancti fer uoꝛ animã aliquantulũ deſerit . Cura ⁊ diligẽtia aĩe ne oĩo a do deſerat᷑. Officia ⁊ effectus ſinguloꝛum graduuʒ er repetitionenn. ic oſtendunt᷑ om̃es hi gradus ita eẽ ſi mul iuncti vt ſint inſeparabiles. Ouattuoꝛ cauſe retrahũt noſ ab his qͥn . . q́; gradibus. (Cabula in gradus duodecim abuſionũ ſancti auguſtini epi ſcopi hypponenſis. uodecim abuſiua ſunt ſeculi. apiens ſine operibus. Senex ſine religione. Adoleſcens ſine obedientia Diues ſine elemoſyna Femina ſine pudicicia Dominus ſine virtute Cbꝛiſtianus contentioſus auper ſuperbus ex iniquus. Epiſcopus negligens Plebs ſine diſciplina Populus ſine lege — „½ℳ— ₰ . — Cabula Cabula in libꝛuũ de ð vera ⁊ falſa penitẽtia ad chꝛiſti deuotã. zefarlieo. g NQualiter fides eſt penitentie fundamen um: 1 per laboꝛem ⁊ dolo uira (ſ Ree e eee . turvonnan itncklgenti⸗ oioren cc (Cabula in libꝛũ de S Contra eos qui dicunt nõ valere penitẽ tiam niſi vſq; ad baptiſmuʒ:poſtea non: multiſq; pꝛobatur exemplis etiã lapſis poſt baptiſmũ penitentiam pꝛoficere ad ſalutem ca. iij Contra eos qͥ dicũt nõ valere pñiam la pſis poſt baptiſmũ ⁊ qualix intelligendũ ſit pctm̃ in ſpũm ⁊ ad moꝛtem ca.iiij Contra eos qui dicunt ſemel tantum et non amplius deum peccata dimittere la pſis poſt baptiſnum. Sed econtra to/ tiens apparet diuina miſeratio quotiẽs ſita penitente confeſſio c. vx Contra eos qͥ audacter peccãt nimis p/ ſumẽtes de dei miſericoꝛdia ca. vi Adhuc ↄtra eos pꝛeſumentes ca.vij Que ſunt peccata venialia:et q; in his aſ ſidue peccantibus aſſidue penitenduʒ et confitendum eſt:et de doloꝛe pꝛo dilati⸗/ one penitentie (Lg. vii; De differẽtia vere ⁊ falſe pñie:⁊ ꝙ de oĩ/ bus pẽtis penitendum eſt ca.ix De fructu erubeſcẽtie ⁊ vtilitate ↄfeſſio⸗ nis:⁊ qbo ⁊ q̃liter ↄſitendum eſt ca.x epꝛiuata ⁊ publica confeſſione et ſatiſ actione UMU ca.xi Dp extra vnitatem eccleſie nemo pot di gne penitere ⁊ quantum penitenti pſunt iuffragia eccleſie ca. xij doloꝛe gaudeat CLCLa. Lviij O, nõ ſolum peccata ſed om̃es circun/ hanelas peccatoꝛum defſlere et confiteri Debert O, ſemper ex ſide penitens doleat et de dotis:⁊ dedignis fructibo pñie ca.xv Dy penitẽs nõ excuſet pẽtm ſuũ nec de/ fendat ꝙ multꝭ modis fieri ſolet ca.xvi Ne differatur ofeſſio vſq; ad moꝛtem:et de periculo dilationis ca.xvij De duricia ignis purgatoꝛij et pena ge/ benne impenitẽtibus debita ca. xviij erubeſcentia ↄfeſſionis De ſancta ↄuerſatione ⁊ diſcretione ⁊ di ligenti inquiſitione et beniuolentia:⁊ cõ Ca.pꝛimum. paſſione ſacerdotum ca. xx ſit in coꝛpoꝛe vel in loco De plenaria ſatiſfactiõe ꝑ iudiciũ ſacer- ——— Replicatio de ↄtinuo doloꝛe penitentis differentia ſpiritus et anĩe. De nouem ꝓgreſſionibꝛ anime ca.v Anima facta eſt ad imaginem dei ca.vi Anime capacitas ca. vij Daaſranimnn .. fca. vii De interioꝛi ſenſu ⁊ exterioꝛi ca.ix Snormogie dicatur ſpiritus ca. x D in mente eminet intelligẽtia ca. xi Senſus ⁊ eius opus ca. xij Pꝛologus 2 Quid eſt animus LCa. pꝛimũ. Qualiter animꝰ eſt inuiſibilis ca.ij De hominis compoſitione ca.iij Oe potentijs anime ca.iiij/ — Diſfinitio anĩe ⁊ explanatio eiꝰ ca.xiij De amicicia anime ⁊ coꝛpoꝛis ca.xiiij De comparatione anime ad ea de q bus coꝛpus conſtat ca. xv Per quid anima vnitur doo ca.xvi Perſuaſio ad diligendum deũ ꝑ benefi/⸗ cia ↄditionis ⁊ redemptionis ca.xvij De comꝑatione anime ad carnem ⁊ quõ ca.xviij uõ aĩa ſit in quolibet mẽbꝛo ca.xix nime paſſiones et quattuoꝛ virtutes eius 4 ca. xx De vᷣtute coꝛdis quomodo impellit ſan uinem per venas ca.xxi Bevimurecereber v ptibn eius ca.xxij Ouomodo quedam intelligimus ꝑ ſom nium:quedam vero non ca. xxiij De multiplici viſu anime ca. xxiiij Quinq; ſunt genera ſomnioꝝ ca.xxv De fantaſticis viſionibus: ⁊ de illuſioni bus demonum ca. xxvi O, angeli boni vel mali intertum hu/ manum ſpiritum aſſumunt ca.xxvij Quõ demðes ſenſuʒ pᷣcedũt ca.xxviij Ouomodo moꝛtui cognoſcunt que fiũt in hoc mundo „ cca. xxix De potentijs aĩe et eiꝰ virtutibo ca.xxx =òò”U”äl De dignitate anime ca. xxxij De coꝛpoꝛis materia ca. xxxiij D totus homo aia noiatur ca.xxxiiij § (Cabula Quomõ anĩa Lognoſcat ſe ꝑ ſe ca.xxxi De dignitate hüane ↄditiõis ca.xxxv De cõuenietia int deũ ⁊ aiam ca.xxxvi De nobilitate ipius anime. ca.xxxvij Diffinitio virium anime. ca. xxxviij D, anima ad imaginem ⁊ ſimilitudinez dei facta elet. cCaa. xxxix O, anima non ſit ex diuina natura crea ta:nec ſit pars dei ca.xl. O anima de nihilo filiat c. xli Ouare deus animas creat quaſ abſc; re medio moꝛi ſcit. Cq. xlij D. natura anime inueniatur a philoſo/⸗ phis dicta. ca. xliij * Do coꝛpꝰ oſtat ex qᷓttuoꝛ elem̃tꝭ.ca.xliiij Do btitudo deinõ poteſt augeri nec mi nui:⁊ ꝙ ſola charitate rationales creatu/ ras creauit. ca. xlv De natura quam deus fecit inſignem ſi⸗ militudine ſua. ca. xlvi De humano animo. ca. xlvij D anime non ſunt ab initio cum ange/ lis nec ſimul craeate. ca. xlviij D., hõ ex duaby ſubſtãtijs ↄſtat: ⁊ aĩa ſine carne ſuũ rationale tenet. ca.xlix QDuid ſit meditatio. cd.l. On nulla ſcientia melioꝛ ſit qᷓ ꝙ; homo ſe cognoſcaoat. aqg. li. De triplicis aſcenſionis gradu. ca.lij Do neceſſariũ ſit homini ſe cognoſcere q̃ᷓ lis ſit ad malũ vel ad bofrnun ca.liij. ODuomõ aſcẽdamus ad cognitionẽ ipi OD., ſint nomina pietatis pater ⁊ filius ⁊ ſpirituſſanctus. Ld.lv O, ania ſeipam nõ poteſt ſtringere in bo nis cogitationibus ca. lvi O, bona appetamus ca. lvij Pe gaudijs ⁊ bonis paradiſi ca.lviij e quadã qᷓrimonia ad ſanctos ca.lix De bonis paradiiii a. lx O, anid in eſſentia ſit ſimplex:et ꝙ ſeptẽ ſunt actus anime Cc. xi⸗ De ceteris inſtructionibus quas loqui/ turad animla (cg. xij Eldbuc loquit᷑ ad anĩam ſuam ca.lxiij Hunc ↄfoꝛtat ſemetißßm ca.lxiiij D duab ſubſtãtijs ↄſtat hõ ca. xviij Dy ſpuũs in hoiĩie vnũ ſit cũ aia ca.xix De libero arbitrio ca. xx De ſacramento baptiſmſi ca. xxi De euchariſltſia ca. xxij Mullus ſaluat᷑ niſi deo auctoꝛe ca. xxv O. tripliciter fruemur deo in eterna be / atitudine ccalxv Diffinitionibo oꝛthodoxe fidei ⁊ eccleſia⸗/ ſticis dogmatibus. De fide trinitattis. Ca. pmũ De incarnatione chꝛiſti ca.ij. O, etern de ex vᷣgine natꝰ ſit ca. iij De trinitate perſecta ca. iiij De homouſion ca. v. De reſu rrectione ca.vi Item de eddem . ca. vij De iudicio viuoꝝ ⁊ moꝛtuoꝝ ca. vij „ nulla poſt reſurrectionem ⁊ iudiciuzʒ futura ſit reſtitutio Cg. viij Daʒ ante mundũ angeli facti ſunt ca.ix ſolus deus lit incoꝛpoꝛeus ca. x Do om̃is creatura ſit coꝛpoꝛea ca.xi Be immoꝛtales ſint anie ca.xij D, anime hominum non ſint ſimul crea ternec per coitum ſeminate ca. rinj O. due anime nõ ſint in homĩe ca.xiiij D ſolus hõ imoꝛtalẽ hʒ aiam ca. xv. D anie anialiũ ſint moꝛtales ca.xvi O anima hominis foꝛmato coꝛꝑe inſe/ Ccg. xvii; epenitentia ca. xxiij e diuinis pꝛomiſſionib- ca.xxiiij O, malum non ſit a do ca. xxvi O) nihil eſt immutabile niſi ſolus de/ us. . ca. xxvij De angelica ſanctitate ca.xxviij De nuptijs:ↄtinẽtia ⁊ vᷣgĩtate ca.xxix Deciboꝛum acceptione ca.xxx O nuptie non ſint male ca.xxxi Beatã vᷣginẽ ſemꝑ fuiſſevginẽ ca.xxxij Senementi mundhi ca. xxxiij De facultatibus erogãdis ca.xxxiiij Oue ſint illa q̃ clicatũ ĩpediũt ca.xxxv De reliquijs ſanctoꝛum ca.xxxvi Decathecuminis defunctis ⁊ martyri/ CCabula bus non baptizatis ca.xxxvij Qualiter euchariſtia offerat᷑ ca.xxxviij De humana carne ca. xxxix Oo in reſurrectione ſexus non immuta/ bitur. ca. xl. O) ante paſſionẽ dñi ſanctoꝛum anime in inferno detinebantur ca.xli Oo. poſt aſcenſionem ſanctoꝛum anime cum chꝛiſto ſint ca.xlij De peccatoꝛũ venia ca.xliij O) diabolũ lateãt cogitatiões ca.xliiij Non ſemper male cogitationes a diabo o emergunt ca.xlv O, demones anĩabo hominuʒ nõ immi/ ſceantur ſed applicent᷑ ca.xlvi De ſignis ⁊ virtutibus ca. xl vij nullus ſignis ſanctꝰ ſit ca. xlviij , nullus ſanctoꝛũ caret pẽto licet affe- ctu teneat ſanctitatem ca.xlix De paſchali ſolennitate ca.l. ¶ Niber ad lectoem Warbara quid pꝛodeſtvel quid romana trophea Noſie:quid ethereas ſolis adire vias: Quid leges: qd iura iuuat quid cuncta tenere?⸗ Si tibi nulla anie cura ſalutis erit. Nil facit ex iſtis ad veraʒ crede ſalutem. Mec ſapiunt anĩe noxia verba deo. Ouere igitur virtutis opus:quod ade/ thera ducat. L Dð doceat maneãt gaudia q̃nta pijs. Boſe ego ſum qui te ſuperas comitaboꝛ ad arces. „ Me lege q rectum dirigo qua ſit iter 2 — — 5 — . ——-—-—-—- ————— — — 2 . —mmmnn — == ðs — „ —, . £ * — 8 — * . . . S 1 . 5 . „ . ð 8 . . . . * . J . . . . 7 2 – Kcopi Hipponenſis ite reparationẽ apitulu I Omine de us meꝰ da coꝛdi meo te ðᷣſiderare: deſiderã do q̊ꝛere:q̃ꝛẽdo ĩueni — — mere:redepta non iterare.·Da dñe deus Imeunus coꝛdi meo penitẽtiã:ſpũi ↄtritõʒ: MNhnelargitatẽ. Rex me extingue i me de/ ſideria carnis ⁊ accẽde ignẽ tui amoꝛis. Regdẽptoꝛ meꝰ expelle a me ſpm̃ ſuꝑbie: ⁊ ↄcede ꝓpiciꝰ theſauꝝ humilitatis tue. Saluatoꝛ meꝰ amouea me furoꝛẽ ire:et re mihi mitis mentis dulcedinẽ. Da cle mẽtiſſime pater mihi ſolidã fidẽ: ſpeʒ cõ M gruam:charitatẽ cõtinuã. Rectoꝛ meus auerte a me vanitatẽ:mẽtis incõſtantiã. coꝛdis vagatõem:oꝛis ſcurrilitatẽ:ocu/⸗ loꝝ elatõem.vẽtris ingluuiẽ:oppꝛobꝛia ꝓximoꝝ:ſcelera detractionũ:curioſitatꝭ pꝛuriginẽ:diuitiaꝝ cupidinẽ:potẽtatuũ rapinã:inanis głie appetitũ:hypocriſis malũ:adulatõis venenũ:ↄtẽptũ inopũ: opp̃ſſiõem debiliũ:auaricie ardoꝛẽ:inui die rubiginẽ:blaſphemie moꝛtẽ. Reſeca ĩ me factoꝛ meꝰ temeritatẽ iniquã:ptina ciã:inͥ etudinẽ:ocioſitatẽ: ſomnolẽtiaʒ: pigriciã:mẽtis hebetudinẽ:coꝛdis ceci⸗/ tatẽ:ſenſuſobſtinatõeʒ:moꝝ truculẽtiã: boni ĩobediẽtiã:ↄſilij repugẽntiã:lingue effrenatõem:paupeꝝ pᷣdam:impotẽtũ vi olentiã: innocentũ calũniã:ſubditoꝝ ne/ gligentiã. Lirca domeſticos ſeueritatẽ: D duriciã. Deꝰ meꝰ miſericoꝛdia mea oꝛo tdilectũ ſiliũ tuum da mihi mificoꝛdie oꝑa:pietatis ſtudia:ↄpati afflictis:ↄſule re erroneis:ſuccurrere miſeris:ſubueni/ re egenis:ↄſolari meſtos:releuare oppᷣſ/ R ſos: paupes recreare: flebiles refouere: dimittere debitoꝛibo:parcere ĩ me peccã L Weaitationes diui Auguſtini Epi / ¶ Inuocatio dei omnipotetis ad moꝛũ re:iueniedo amare:a/ mãdo mala mea redi/ utetia: ſpuid * nõ ſolũ qu ocul lachꝛymaꝝ fontẽ.manibꝰ elemoſy/⸗ ĩdulge mihi benign ſcutũ patiẽtie. Cre atoꝛ me euellea me animi rãcoꝛẽ:⁊ largi aduerſus familiares ĩpietatẽ:erga pxioſ Foliü I. tibus: odiẽtes me diligere:p maliſ bona reddere: neminẽ deſpicere ſʒ honoꝛare: bonos imitari: malos cauere:vᷣtutes am plecti:vicia reijcere:ĩ aduerſis patiẽtiä: in ꝓſpis ↄtinentiã:cuſtodiã oꝛis:⁊ oſtiũ circũſtantie labijs meis.terrena calcare: celeſtia ſitire. Cado nnis accuſatio ⁊ cõt endati o mi Lce plaſmo icoꝛdie diuine (Laß. gto⸗ meꝰ:multa rogaui cũ nec pau / a ꝓmerui. Fateoꝛ heu fateoꝛ: ſolũ que poſtulo nõ debent᷑ dona: ſed multa ⁊ iexquiſita ſupplicia. Animãt tñ me publicani:meretrices ⁊ latrões.qui a faucib hoſtis momẽtanee eruti:ſinib⸗ excipiunt᷑ paſtoꝛiſ.Tu enĩ factoꝛ oĩim de us licet in cũctis oꝑib tuis ſis mirabił. mirabilioꝛ tñ crederis eſſe in oꝑibꝰ pieta tis. Uñ de temetipᷣo ꝑ quẽdã tuũ ſeruũ dixiſti. Miſeratiões eiꝰ ſuꝑ omĩa opera eiꝰ.Et q̃ſi de ſingulo loq̃ntẽ ð vniuerſo pplo tuo te dixiſſe ↄfidimꝰ.miſericoꝛdi am aũt meã nõ diſpgam ab eo. Nullum enim ſpernis.neminẽ abücis.neminẽ ꝑp/ hoꝛreſcis:niſi foꝛte qͥ amens te exhoꝛru erit. Ergo mõ iratus nõ ꝑcutis.ſed te ir ritãtibo dona ſi q euerint tribuis. Deus meus coꝛnu ſalut mee ⁊ ſuſceptoꝛ meꝰ: ego infelix:ego te irritaui.ego malũ coꝛã te feci.furoꝛẽ tuũ ꝓuocani.iram ꝓmerui. peccaui ⁊ paſſus es. deliqͥ ⁊ adhuc ſuſti/ nes. Si peniteo parcis:ſi reuertoꝛ ſuſci/ pis.inſuꝑ dũ differo pᷣſtolaris. Reuocaſ errantẽ.inuitas repugnãtẽ:expectaſ toꝛ pentẽ.amplexaris redeũtẽ. Doces igtan tẽ:merẽtẽ mulces:a ruina ſuſcitas:poſt lapſũ reparas:petẽti largiris.q̃ꝛẽti inue/ niris.pulſanti aperis.Ecce dñe deus ſa lut mee quid opponã neſcio.quomodo reſpõdeã ignoꝛo.nullũ abs te ↄfugium. nullũ a te patet latibulum.oſtẽdiſti mihi bñ viuendi viã.et gradiẽdi ſciẽtiã dedi/ ſti.minatꝰ es mihi gehẽnam:⁊ pollicitꝰ es mihi paradiſi głliam. Nũc pater mifi coꝛdiaꝝ:⁊ deꝰ totiꝰ cõſolatõnis:ↄfige ti moꝛe tuo carnes meas:quatenꝰ q̃ mina⸗ naris metuẽdo euadã.⁊ redde mihi leti/ ciam ſalutaris tui.vt q̃ᷓ ſpõdes duliged NłU‚ä (Meditationes ꝑcipiã. Yoꝛtitudo mea dñe:firmamẽtuʒ meũ:deus meuſ:refugiũ meũ ⁊ liberatoꝛ meus. Suggere quid de te cogitẽ. doce quibo te ſermõibo inuocẽ:da quibus ope ribs tibi placeã.ſcio nãq; ſcio vnũ quo tu placaris ⁊ aliud qð non ſpernis. Eſt vti qʒ tibi ſpũs cõtribulatꝰ ſacrificiũ.⁊ acce ptas coꝛ contritũ et humiliatũ. His me deus meus adiutoꝛ meꝰ dita munerib. his contra inimicũ muni ꝓtectionibus. hoc de flãmis vicioꝝ pᷣſta refrigeriũ.hoc aũt deſiderioꝛũ paſſiõib pande piũ refu giũ. Yac dñe virtus ſalutis mee ne ſim ð numero eoꝛũ qui ad tẽpus credũt ⁊ in tẽ poꝛe tẽptatõis r̃cedũt. Obumbꝛa caput meũ ĩ die belli.ſpes mea in die afflictõöis. ⁊ ſalus in tꝑe tribulatõis.En dũñe illumi natio mea ⁊ ſalus mea.rogaui qb egeo. intimaui qᷓ timeo:ſed remoꝛdetcõſciẽtia. repᷣhẽdunt me coꝛdis ſecreta.⁊ qdð amoꝛ miſtrat:timoꝛ diſſipat:ʒelus incitat: me/ tus increpat.Acta mea foꝛmidinẽ: ſʒ tua ingerit pietas fiduciã.tua hoꝛtat᷑ beni/ gnitas:mea tardat malignitas.Et ut ve rius fatear occurrũt memoꝛie phãtaſma ta vicioꝛũ que reuerberãt audaciã pꝛeſu ntiũ animoꝛum. ¶ Hominis cõqueſtio qui ꝓpter inobe/ gieẽtiã a dño nõ audi ¶ Caßp. II. ogio dign ſit:qua fronte gr̃am iã depoſcit:laceſſit iudicẽ:qui onoꝛari:regi inſultat obnoxiꝰ ſupplicõ qui donari flagitat ĩdebito bꝛauio:⁊ dul! cẽ affectũ patris ſtultuſ exacerbat fili?:q poſt illatas ↄtũelias ante penitudinẽ he reditatꝭ vſurpat celſitudinẽ. Quid mi pr me geſſiſſe recolo:merui moꝛtẽ ⁊ peto vi/ tã. Cõmoui regẽ meũ:cuiꝰ impudens in noco pᷣſidiũ.Cõtẽpſi iudicẽ quẽ temere poſtulo adiutoꝛẽ. Inſolẽs renui audire patrẽ quẽ dẽmũ pᷣſumo hr̃e tutoꝛẽ. Heu mihiq; ſero venio: heu heu q; tarde feſti no. heu meqꝛ curro poſt vulnera dedig/ nãs incolumis pᷣcauere iacula.Neglexi ꝓſpiceretela:modo vᷣo ſollicitoꝛ de moꝛ/ te vicina.vulnera vulneribꝰ inflixi:qꝛ ſce Wm enz quis ritate gloꝛiã depoſcit:laceſſit iudicẽ:qui acgoſi aritctise wcticttie pmis lera ſcelerib addere ñ tinini Teceri dca trices labe reſꝑſi:quia pꝛiſca dernis iniq; tatiba recipꝛocaui.⁊ que diu na ſolidauerat medicina: mea rſoluit pꝛu rigo phꝛenetica. Cutis q̃ ſuꝑducta vul/ agicia mo neriba moꝛbũ celanerat:ſanie erũpẽte pu truit.quia iterata iniquitas cõceſſam mi ſericoꝛdiã exinaniuit. Noui qͥ ppe ſcrip/ tũ.in quacunq; hoꝛa iuſtꝰ peccauerit om nes iuſticie eius obliuiſcent᷑. Si iuſticia abolet᷑ iuſti ruentis: quãto magis peni / tẽtia peccatoꝛis in idipᷣm reuerẽtiſ. Quo tiẽs canis redij ad vomituʒ:et quaſi ſus repetij volutabꝛũ? YFateoꝛ qꝛ nihil r̃coꝛ dari eſt ĩpoſſibile. Quot moꝛtaliũ igno/ raãtes peccare docui: volẽtes delinqꝛe ꝑ/ ſuaſi.reſiſtẽtes coegi: volentibo conſenſi. Ouot ſane gradiẽtibo laqueũ induxi:viã querẽtibo foueam retexi:vt patrare non hoꝛrerẽ:obliuiſci ñ metui. Sed tu iuſtꝰ iudex ſignans peccata q̃ſi in ſacculo ob/ ſeruaſti oẽs ſemitas meas:⁊ cũctos greſ ſus meos dinumeraſti. tacuiſti ſemꝑ ſilu hi demũ loque iſti. patiens fuiſti. Ue mi ris quaſi parturis. HVaugicis timoꝛ. (Cap̃ IIII Eus deoꝛuʒ do ui quia manitfeſtꝰ venies.noui quia nõ ſemꝑ ſilebis.cum in conſpectu tuo ignis exardeſcet. ⁊ in circuitu tuo tt peſtas valida ingruerit.cũ aduocaueris celũ deſuꝑ:et terrã diſcernere populũ tu um.Et ecce coꝛã tot milibus populoꝛuʒ nudabunt᷑ omes iniquitates mee.tot ag minibo angeloꝛũ patebunt vniuerſa ſce/ lera mea.nõ ſolũ actuũ ſed etiã cogitatõ/ num ſimulq; locutionuʒ. Tot iudicibus inops aſtabo:quot me pᷣceſſerunt ĩ opere bono.tot arguẽtibus cõfũdar:quot mi/ hi pᷣbuerũt bene viuẽdi exempla.tot cõ/ uincar teſtibus: quot me monuerũt ꝓfi/ cuis ſermõibus:ſeq; imitãdos iuſtis de derũt actõibus.Dũñe mi non ſuppetit qͥd dicam:nõ occurrit quid reſpõdeam. Et cũ iam interſim ſeuo illi diſcrimini:toꝛq̃t me ↄſciẽtia:cruciãt coꝛdis arcana:coar/ tat auaricia:accuſat ſuꝑbia:cõſumit ĩui dia:inflãmat ↄcupiſcẽtia:ĩfeſtat luxuria mine pᷣſtabilis ſuꝑ malicia. No R— . ſne; ſeig hent lſtla⸗ ſen e 1 dDoce me q̃ſo 95 ☛ ä s dehoneſtat gula:ebꝛietas ↄfutat:detra ctio lacerat:ambitio ſupplantat:rapaci tas obiurgat:diſcoꝛdia diſſipat:ira per turbat:leuitas diſſoluit:toꝛpoꝛ oppᷣmit hypocriſis fallit:adulatio frãgit:fauoꝛ attollit:calũnia pungit.Ecce liberatoꝛ me de gentibo iracũdis:ecce cũ quibvi xia die natiuitatꝭ mee:quibo ⁊ ſtudui:qͥ/ bus ⁊ fidẽ ſeruaui. Ipſa me q̃ dilexeraʒ ſtudia damnãt:q̃ laudauerã vituperant Hi ſunt quib acquieui amici:quib pa rui magiſtri:⁊ quib ſeruiui.dñi ↄſules quibo credidi:ciues quibo cohabitaui: domeſtici quibo cõſenſi. Heu mihi rex meꝰ:⁊ deꝰ meus:qꝛ incolatꝰ meus ꝓlon gatus eſt. Ue mihi illuminatio mea.qꝛ habitaui cũ habitantibo cedar. Et cum dauid ſanctꝰ dixerit multũ.quãto mag⸗ ego infelix dicere poſſum:nimis incola fuit aĩia mea firmamentũ meũ deꝰ:nõ iu ſtificabit᷑ in conſpectu tuo om̃is viuẽs. Spes mea nõ eſt ĩ filjs hominũ.Oueʒ ſi remota pietate iudicaueris iuſtũ inue nies.⁊ niſi pueneris miſerãdo impiũ nõ eſt d gloꝛificet piũ. Credo nanq; ſaluſ mea qð audiui.quoniã benignitas tua „ M ad penitentiã me adducit:tui oꝛis mihi ſonuerunt nectarea labia. Nemo poteſt veniread me niſi pater meuſqͥ miſit me traxerit en.Eniuero qꝛ me inſtruxiſti tã q; ꝓpiciꝰ inſtructõne foꝛmaſti:totis me/ dullis coꝛdiſ: toto niſu mẽtis.te om̃ipo tens pater. cli dilectiſſimo filio tuo te; dulciſſima ꝓles cũ ſereniſſimo ĩuoco pa raclito.trahe me quatenꝰ poſt te curraʒ 89ore vngenror. tuoꝝ dulciter. Inuocat᷑ pater ꝑ filiũ ¶ Capᷣ. V. RNuoco te de us meus:inuoco te:qꝛ ꝓpe es omnib inuocantib te in eritate. Tu em̃ veritas es clementiã tuã:ſancta ve/ ritas doce me inuocare in veritate:qꝛ fieri qũo opoꝛteat neſcio.ſed a te doceri beata veritas humiliter ĩploꝛo Abs te em ſapere eſt diſſipere. te vo noſſe eſt ꝑ/ fecte ſcire. Erudi me diuina ſapientia · doce me legem tuã.Credo nãq; quẽ tu erudierꝭ beatus erit ⁊ delege tua docue 4 „ — — „ * . 4 II. ris euʒ. Deſidero inuocare te:qð queſo fiat in veritate.Quid eſt in veritate iuo care veritatem:niſi in filio patrẽ?:Ergo ſancte pater ſermo tuus veritas eſt: pꝛi/ cipiumq; verboꝛum tuoꝝ veritaſ. Hoc quippe eſt verboꝛum tuoꝛum pꝛincipi/ um qð in pꝛincipio erat verbũ. In ipſo pꝛincipio te ſummũ adoꝛo pꝛincipium. In ipſo veritatis yerbo te ꝑfecta inuo/⸗ co veritas:in quo ipſa eadẽ veritas diri gas me in veritate ⁊ doceas. Ouid eniʒ eſt dulcius q; genitoꝛẽ in nomine vnige niti inuocare:patrẽ in recoꝛdatione fũij ad pietatẽ inflectere:regẽ chariſſime ſo⸗/ bolis denominatione mitigare: Sic eĩ ſolent rei carcerib eripi:ſic cõmãcipati vinculis liberari:ſic triſtẽ accipiẽtes ſen tentiam capitis nõ ſolũ abſolui ſʒ inſuꝑ nanciſci inſolitã gratiã:dũmodo iratis pꝛincipibusg dilecte ꝓlis intimauerint charitatẽ. Gic delinquẽtes ſeruuli eua dunt ſupplicia dominoꝝ:dũ ꝓ eis inter uenit dulcedo filioꝛum. Sic te om̃ipo/ tens pater per om̃ipotentis filij chari/ tatem poſtulo:educ de carcere ad confi/ tendum nomini tuo animã meaʒ:libera me a vinculis peccatoꝛũ:per coeternuʒ flagito vnicũ tibi natũ:meq; cui ꝓpꝛia merita letalẽ minant᷑ ſententiã:pᷣcioſiſſi me ad dexterã tuã ↄſedentis ꝓlis inter/ pellatione reſtaura placatus ad vitam. Duẽ enim alium dirigam interceſſoꝛeʒ tibi neſcio niſi huncqui eſt pꝓpiciatio p peccatis noſtrꝭ:qui ſedet ad dexterã tuã interpellans ꝓ nobis. Ecce aduocatus meus apud te deũ patrẽ.Ecce pontifex ſummꝰ qui ñ alieno eget expiari ſangui ne:qꝛ ꝓpꝛio refulget ꝑfuſus cruoꝛe.Ec ce hoſtia ſancta bene placens ⁊ perfecta in odoꝛẽ ſuauitatis oblata ⁊ accepta Ec ce agnus ſine macula:qͥ coꝛã ſe tondeti/ bus obmutuit:qͥ alapis ceſus ſputis il/ lituſ:oppꝛobꝛijs affectꝰ:os ſuũ ñ aꝑuite en qͥ peccatũ nõ fecit:peccata nr̃a ꝑtulit ⁊ languoꝛes noſtros ſuo liuoꝛe ſanauit. DVic repᷣſentat homo patri paſſionez SBpice pater RiC me ann — — — — W — * *R’j WWMeditationes impia paſſum. Reſpice clemẽtiſſime rex quis patit᷑:⁊ reminiſcere benignꝰ p q̊ pa titur. Nõne hic eſt mi dñe innocens ille: quẽ vt ſeruuʒ redimeres filiũ tradidiſti⸗ Nunqͥd nõ auctoꝛ vite hic eſt qͥ vt ouis ad occiſionẽ ductꝰ:tibiq; vſq; ad moꝛtẽ obediẽs factꝰ:atrociſſime nõ timuit ne/ cis genꝰ ſubire: Recole totiꝰ ſalutis di / ſpenſatoꝛ:qꝛ hic eſt ipſe quem ⁊ ſi ex tua virtute genuiſtumee tñ infirmitatis par. ticipẽ fieri voluiſti. Ulere hec eſt tua dei tas ꝗᷓ meã induit naturã:crucis aſcendit patibulũ:q̃ ĩ aſſumpta carne triſte tulit ſuppliciũ. Reduc dñe deꝰ meus oculos tue maieſtatis ſuꝑ opꝰ ineffabilis pieta tis. Intuere dulcẽ natũ toto coꝛꝑe exten ſum:cerne manꝰ innoxias pio manãtes ſanguine:⁊ remitte placat ſcelera q̊ pa/ trarũt manꝰ mee.Cõſidera inermelatuſ crudeli ꝑfoſſuʒ cuſpide:⁊ renoua me ſa / cro fonte queʒ inde credo fluxiſſe. Vlide imaculata veſtigia q̃ non ſteterũt in via peccatoꝝ:ſed ſemꝑ ambulauerũt in lege tua diris confixa clauis:⁊ ꝑfice greſſus meos ĩ ſemitis tuis:⁊ fac me odio habe re benignꝰ om̃es vias iniq tatis:viã ini quitat amoue a me:⁊ fac me ꝓpiciꝰ viã veritatis eligere.Oꝛo te rex ſanctoꝝ per hunc ſanctũ ſanctoꝝ:ꝑ hunc redempto/ rem meũ:fac me currere viã mandatoꝛũ tuoꝛũ:vt ei valeã ſpiritu vniri:qui mea nõ hoꝛruit carne veſtiri. Nunqͥd non at tendis pie pater adoleſcentis filij chariſ ſimi caput niuea ceruice deftexa pᷣcioſiſ/ ſimã reſolutũ in moꝛtẽ Aſpice mitiſſime ↄditoꝛ dilecte ſobolis humanitatẽ:⁊ mi ſerere ſuꝑ infirmi plaſmatis debilitatẽ. Candet nudatuʒ pectus:rubet cruentũ latus:tenſa arent viſcera:decoꝛa lãguẽt lumina:regia pallẽt oꝛa:pcera rigẽt bꝛa chia:crura pendẽt marmoꝛea.rigat tere bꝛatos pedes beati ſãguĩs vnda. SGpe/ cta gloꝛioſe genitoꝛ gratiſſime ꝓlis lace rata mẽbꝛa:⁊ memoꝛare benignꝰ q̃ maean eſt ſubſtantia:ↄſpicare dei hominis pe/ nam:⁊ relaxa cõditi hoĩs miſeriã. Uide redemptoꝛis ſuppliciũ:⁊ redẽpti dimit te delictũ. Dic eſt dñe mi quẽ ppter pec cata populi tui ꝑcuſſiſti: licet ipſe ſit di/ lectꝰ in q̊ tibi bñ placuiſti:hic eſt ille in / nocens in qͥ dolus nõ eſt inuentus: ⁊ ta / men inter iniquos deputateſt. ¶ Hic recognoſcit bano ſecauſam elſe paſſionis. (¶( Kap. VII. Wid cõmiliſti dulciſſime puer vt ſic iudicare ris: Quid cõmiſiſti amantiſſi me iuuenis vt adeo tractareriſjOõð ſcełꝰ tuum:q̃ noxa tua:q̃ cauſa moꝛtis:q̃ occa ſio tue damnatõis? Ego em̃ ſum tui pla ga doloꝛis:tue culpa occiſiõiſ.Ego tue moꝛt meritũ:tue vindicte flagitiũ.Ego tue paſſionis liuoꝛ:tui cruciatus laboꝛ. O mirabilis cẽſure ↄditio:⁊ ineffabſis miſterij diſpoſitio. Peccat iniquꝰ ⁊ pu/ nit᷑ iuſtꝰ: delinqͥt reꝰ ⁊ vapulat innocẽs: offendit impiꝰ ⁊ damnat᷑ pius:qð meret᷑ malꝰ patit᷑ bonꝰ:qð ꝑpetrat ſeruus exol uit dñs:qð cõmittit homo ſuſtinet deꝰ. Wuo nate dei q̊ tua deſcẽdit humilitaſę Duo tua fla grauit charitas:q̃ pꝛoceſſit pietas:q̊ excreuit benignitas:quo tuuſ attigit amoꝛ:q̃ ꝑuenit cõpaſſio? Ego ei iniq̃ egi:tu pena multaris.Ego facinuſ admiſi:tu vltione plecteris:ego crimen edidi:tu toꝛture ſubijceris:ego ſuꝑbiui: tu humiliarꝭ:ego tumui:tu attenuaris: ego inobediẽs extiti:tu obediẽs ſcelꝰ in obediẽtie luis:ego gule paruiũ:tu inedia afficier:me ad illicitã rapuit ↄcupiſcen tia arboꝛẽ:te perfecta charitas duxitad crucẽ:ego pᷣſumpſi vetitũ:tu ſubiſti ecu leũ:ego delectoꝛ cibo:tu laboꝛas patibu lo:ego fruoꝛ delicijs:tu laniaris clauis: ego pomi dulcedinẽ:tu felliſ guſtaſ ama ritudinẽ:mihi ridens ↄgaudet eua:tibi ploꝛãs cõpatit᷑ maria:ecce rex głie:ecce mea ĩpietas ⁊ tua claret pietaſ. En mea iniuſticia:⁊ tua liquet iuſticia. Ouid rex meꝰ ⁊ deꝰ meꝰ:qͥd retribuã tibiꝓ om̃ib⸗ q̃ retribuiſti mihi? Nõ em̃ inueniri pᷣt in coꝛde hoĩs qð ↄdigne talib referat᷑ pꝛe/ mijs. Nunquid ſagacitas machinaripᷣt hũana:cui comparet᷑ miſeratio diuina? WPec eſt creature moliri officium q̊ᷓ iuſte creatoꝛis recõpenſet pᷣſidiũ.Eſt aũt na/ te deiĩ hac tua admirabili diſpenſatõe: eſt cui fragilitas mea in aliq̊ ſuppetit ſi tua viſitatõe cõpuncta mẽs carnẽ ſuam —;sz crucifigat cũ vicijs ⁊ cupiſcentijs:⁊ B cũ a te cõcedit᷑ q̃ſi iã tibi incipit cõpati: 22tu ꝓ peccato meo dignatꝰ es moꝛi. Pica ꝑ interioꝛis hoĩs victoꝛiã te du/ cearmabit᷑ ad exterioꝛẽ palmã.q̃tenꝰ de uicta ꝑſecutõe ſpũali nõ vereat᷑ ꝓp amo/ re tuo ſubijci gladio materiali. Ita exi/ guitas cõditõis ſi tue cõplaceat pietati magnitudini valebit rñdere creatoꝛis. Et hec celeſtis medicina bone ieſu:hoc tui antidotũ amoꝛis.Oꝛo te ꝑ antiquaſ mificoꝛdias tuas:infunde vulneribus meis q̊ reiecta viperee ↄtagionis bile re integret me incolumitati pꝛiſtine.q̊ͥ gu/⸗ ſtatũ tue nectar ſuauitat faciat me illece bꝛoſa mũdi toto affectu deſpicere:⁊ nul la eiuſ aduerſa ꝓ te foꝛmidare:memoꝛq; ppetue nobilita ſemꝑ faſtidiã ventos huiꝰ tranſitoꝛij tumoꝛis. Nihil q̃ſo ſine te mihi dulceſcat:nihil cõplaceat:nilp/ cioſũ:nil pᷣter te mihi arrideat ſpecioſũ: vileſcãt obſecro abs te mihi omia:ſoꝛde ant vniuerſa. Oð tibi aduerſũ eſt ſit mi/ hi moleſtũ:⁊ tuũ beneplacitũ mihi inde ficiẽs deſideriũ.Tedeat me gaudere ſi/⸗ ne te: ⁊ delectet ↄtriſtari ꝓ te. Sit mihi nomẽ tuũ refocillatio:⁊ memoꝛia tua cõ ſolatio:fiãt mihi lacrime mee panes die ac nocte inueſtigãdo iuſtificatões tuaſ. ſit bonũ mihi lex oꝛis tui ſuꝑ milia auri ⁊ argẽti.Sit obedire tibi mihi amabile reſiſtere tibi execrabile. Rogo te ſpes mea ꝑ om̃es pietates tuas:vt ꝓpicieꝛiſ impietatibo meis.Adaperi aures meas mãdatis tuis:⁊ ne declines flagito ꝑ no men ſanctũ tuũ ĩ verba malicie coꝛ meũ ad excuſandas excuſatões in pctis.Pe to etiã ꝑ admirabilẽ humilitatẽ tuaʒ ne veniat mihi pes ſuꝑbie:⁊ manus pecca toꝛis nõ moueat me. Hic exponit hõ deo patri paſſionẽ fi lij ĩ ſuã reconciliatõeʒ. ¶Cap.VIII. Mce omipotẽs de pater dñi mei diſpone be/ nignꝰ:q̃ſo miſerearis mei:qm quicqͥd pᷣcioſius inueni deuote obtuli⸗ quicqd chariꝰ repperi ſuppliciter pſen/ taui. Nihil mihi reliqͥ quin tue expoſu/ — criʒ maieſtati:nihil iã ſuꝑeſt qð adijcia⸗ * III. qꝛ totã tibi delegaui ſpem meã. Direxi tibi aduocatũ meũ dilectũ filiũ tun:mi/ ſi gloꝛioſam ꝓgeniẽ inter me ⁊ te media toꝛẽ.miſi inquã ĩterceſſoꝛẽ ꝑ quẽ cõfido veniã.miſi verbũ qꝛ ꝓ meis dixi miſſuʒ factis:⁊ numeraui tibi ſanctiſſime ſobo lis paſſionẽ quã ꝓ me credo fuiſſe ꝑpeſ/⸗ ſam. Kredo ate milſa deitatéme ſuſci piſſe humanitateẽ:in qᷓ dignũ duxit ala/ paſ.vincula:ſputa:irriſiones pꝑferre:nec nõ crucẽ clauos telũq; ſuſcipere. Hanc olim infantie vagitibo demolitã:pueri/ cie pãnis ↄſtrictã:iuuẽtutis ſudoꝛibus vexatã:ieiunijs maceratã:vigilijs affli/ ctam:itineribo feſſã:poſtea affectã flagrꝭ: laceratã ſupplicijs:deputatã cũ moꝛtu/ is:dotatã gloꝛia reſurrectõis:celoꝝ gau dio induxit:⁊ in dexterã tue celſitudiniſ collocauit. Hec placatio mea ⁊ ꝓpicia/ tio tua. Hic attẽde pius quẽ genuer ſi⸗/ liũ:⁊ quẽ redemeris ſeruũ Hic aſpice fa ctoꝛẽ ⁊ ne deſpicias facturã.Amplecte/⸗ re ſerenũ paſtoꝛẽ:⁊ reſpice miſericoꝛs al latã ppꝛijs humeris ouẽ. Nic eſt fideliſ ſimus paſtoꝛ illeqͥ dudũ errabundã per abꝛupta montiũ:ꝑ pᷣcipitia valliũ:mul/ tis varijſq; q̃ſierat laboꝛib.Quiq; iam moꝛieti:iã ꝑ longa exilia deficiẽti:tñ in / nente:gaudens ſe ſuppoſuit:⁊ miro ſibi ãniſu charitat annexãde ↄfuſionis abiſ ſo leuauit:pijſq; aſtrictã complexibo ad nonagintanouẽ vnã q̃ perierat repoꝛta⸗ uit: Ecce dñe mirex de omipotes:ecce paſtoꝛ bonus:refert tibi qð cõmiſiſti ei: Buſcepit te diſponẽte ad ſaluandũ ho minẽ:quẽ tibi reſtituit om̃i labe ĩmunẽ. Ecceè tuũ tibi chariſſimꝰ natus plaſma recõciliauit qð a te pꝛocul deuiauit.En gregi tuo paſtoꝛ mitis refoꝛmat:qð pꝛe do violentꝰ abegerat. Reddit tuis 2ſpe ctib ſeruũ:quẽ ſua fecerat ↄſcietia ſugi tiuũ:vt qͥ ꝑ ſe meruit penaʒ:per factio/ nẽ huius mereat᷑ veniã.Quiq; ꝓ culpis ſperabat gehennã:tanto duce iã ↄfidat reuocari ad patriã. Potui ꝑ me te ſãcte pater offendere:ſʒ nõ valui ꝑ me placare Factꝰ eſt adiutoꝛ meꝰ deꝰ meꝰ tuus di/ lectus filiꝰ:meã participãs humanitatẽ vt curaret infirmitatẽ.quatenꝰvñ cauſa emerſerat offenſionis:inde tibi imclan ſacrificiũ laudis:meq; ꝑ ̊ redderet tue pietati placabilẽ.quo ſedẽs ad ertenaz tuã ſemꝑ mee ſubſtantie ſe oſtẽderet eſſe ↄſoꝛtẽ. Ecce ſpes mea:ecce tota fiducia mea. Si me ꝓ mea vt dignũ eſt deſpicis iniqtate:reſpice me ſaltẽ miſericoꝛs ꝓ di lecte ſobolis charitate.Attẽde in filio q̃ ppicieris ſeruo:vide carnis ſacramẽtũ remitte camis reatũ:quotiẽs beate p/⸗ lis tibi patent vulnera:deliteſcant obſe⸗ cro ſcelera mea. Duotiẽs rubet pᷣcioſus pio de latere ſanguis:diluat᷑ obſecro la/ bes mee pollutõis.Et qꝛ caro te laceſſi uit ad irã: caro te flectat imploꝛo ad mi/ ſericoꝛdiã vt ſiẽ me caro ſeduxit ad cul/ pam:caro deducat ad veniã. Multũ nã qʒ eſt qd mea meret᷑ impietas:lõge autẽ maius qð redemptoꝛis mei repoſcit iu/ re pietas. Magna em̃ eſt mea iniuſticia. ſatis vero maioꝛ redemptoꝛis iuſticia. ODuãto nãq; eſt ſupior deus hoĩe:tanto mea malicia eſt inferioꝛ eiuſ bonitate:in qlitate ⁊ quãtitate.Quid em̃ deliqͥt ho/ mo:qð ñ redemerit filiꝰ dei factꝰhomo: Oue tanta ſuꝑbia tumeret:quã nõ tan / ta humilitas ſterneret? Oonã tantum moꝛtis imperiũ:qð nati dei nõ deſtrue/ ret crucis ſuppliciũ? Nimiꝝ deꝰ meus ſi equa lance delicta peccantis hoĩs ⁊ re dimentis gratia libꝛent᷑ auctoꝛis:nõ tan tum oꝛiẽs ab occidęete ſeu inferioꝛ ſeꝑxat᷑ infſernꝰ a ſũmo celi cardine. Jã lucis op time creatoꝛ:iã culpis ignoſce meis:pꝛo dilecti filij tui laboꝛibo immẽſis.Jã eiuſ queſo pietati mea impietas:eiꝰ modeſtie mea peruerſitas:⁊ manſuetudini donet᷑ ferocitaſ.Jã ſua humilitas meã ſuꝑbiã: patiẽtia impatientiã:benignitas durici am:obediẽtia inobedientiã:tranqᷣllitas inquietudinẽ:dulcedo amaritudinẽ:ſua nitaſirã: charitaſlucrifaciat erndelitatẽ ¶ De inuocatõe ſpũſſancti.(¶ Ca. IX. — moꝛ numinis:patris omni/ pottis pliſq; beatiſſime ſã cta cõmunicatio omnipotens paraclite ſpiritꝰ: merentiũ cõſolatoꝛ clemẽtiſſime: iã coꝛdis mei penetralibs potẽti illabere virtute: tenebꝛoſa queq; laris neglecti Jam dinini a latibula: coꝛuſci luminis fulgoꝛe piꝰ ha bitatoꝛ letifica:tuiq; roꝛis abundãtia lõ go ariditatis marcẽtia ſqualoꝛe viſitan do fecunda. Saucia interioꝛis hoĩs ar cana tui amoꝛis iaculo:⁊ toꝛpentis me/ dullas iecoꝛis flãmis ſalutaribo penetrã do ſuccẽde:ſãctiq; feruoꝛis igne illuſtrã do intima mẽtis ⁊ coꝛꝑis vniuerſa depa ſce:pota me toꝛrente voluptatis tue:vt nil iãẽ mundanoꝝ deguſtare libeat vene/ nate dulcedinis. Judica me dñe ⁊ diſcer ne cauſã meã ð gente nõ ſancta:doce me facere voluntatẽ tuã:qꝛ deꝰ meus es tu. Tredo ergo quẽcunq; inhabitauen pa tris ac pariter filij domiciliũ ↄdis. Bea tus qͥ te merebit᷑ hoſpitari:quoniaʒ ꝑ te pater ⁊ filiꝰ apud eũ faciũt manſionem. eni iã veni benigniſſime dolentis aĩe oſolatoꝛ:ptegens in oppoꝛtunitatibo in tribulatione adiutoꝛ. Ueni mũdatoꝛ ſce lerum:curatoꝛ vulneꝝ.Tleni foꝛtitudo fragiliũ:releuatoꝛ labentiũ:veni humili um doctoꝛ:ſupꝑboꝝ deſtructoꝛ.Vleni oꝛ phanoꝝ piuſ pater: viduaꝝ dul iudex Vleni ſpes paupeꝝ:refoculatoꝛ deficien tiũ. Veni nauigantiuʒ ſidus:naufragij poꝛtꝰ. Ueni omniũ viuentiuʒ ſingulare decꝰ:moꝛientiũ vnica ſalꝰ. Veni ſanctiſ ſime ſpiritꝰ:veni ⁊ miſerere mei:apta me tibi: cõdeſcende ppicius mibi: vt mea tue magnitudini exiguitaſiroboꝛiq; tuo mea imbecillitas ſm multitudinẽ tuaꝝ coõplaceat miſerationũ:p ieſum chꝛiſtuz ſaluatoꝛẽ meũ:qui cũ patre in tui vnita te viuit ⁊ regnat ĩ ſecula ſeculoꝝ Amen. bui dei de ſe hüiliter ſentiẽtis ¶¶ Oꝛatio Xapitulü X.b Mio dñe ſcio fateoꝛ:qꝛ nõ ſum dignus quẽ tu diligas.ſʒ certe tu nõ es in/ 4 ignus quẽ ego diligã. Indignꝰ quidẽ ſum tibi ſeruire:ſʒ tu nõ es indignus ſer uitio creature tue:da ergo mihidñe vn⸗ de tu es dignꝰ:⁊ ego ero dignꝰ vnde ſuʒ indignꝰ. Fac me qũo vis a peccatis ceſ/ ſare: vt qũo debeo poſſim tibi fuire.Cõ cege mihi ſic cuſtodireet regere et finire vitã meã:vt in pace doꝛmiã ⁊ĩ te requie ſcam. Cꝛeſta mihi in finẽ vt me excipiat — — — — N— —VA — C — —— — — — „ lore Il ne ſomnus cũ requie:requies cũ ſecuritate ſecuritas in eternitate Amen. ratio ad ſanctã trinitatẽ. E deũ patrẽ ingenitũ:te filium vnigenitũ:te ſpũmſanctũ para NVditũ:ſanctã ⁊ indiuiduã trinita/ tem toto coꝛde ⁊ oꝛe ↄfitemur laudamꝰ atq; benedicimꝰ:tibi gloꝛia ĩ ſecula ſecu 10 Amen. — „ „ % 3 . . E Cõſfeſſio om̃ipotẽtis dei ⁊ maieſtatii Bumma trini ieſtas:deꝰ noſter deꝰ omipo/ tens:ↄfiteoꝛ tibi ego vltimꝰ ſeruoꝝ tuo rum ⁊ exiguũ membꝝ ecclie tue.ↄfiteoꝛ tibi ⁊ honoꝛifico te debito ſacrificio lau dis:p ſcire ⁊ poſſe qdð mihi tantillo do/ nare dignatus es.Et qꝛ exterioꝛa mihi munera deſunt q̃ poſſim offerre:ea qᷓ in me ſunt vota laudatõis ex dono miſeri/ coꝛdie tue:ecce libẽs atq; ouans offero tibi: de fide nõ ficta ⁊ ↄſciẽtia pura.Cre do igit᷑ te toto coꝛde rex celi ⁊ terre dñe: ⁊ oꝛe te ↄfiteoꝛ prẽʒ ⁊ filiũ ⁊ ſpũmſanctũv in pſonis trinũ:⁊ in ſubſtãtia vnũ:verũ deũ om̃ipotentẽ:vniꝰſimplicis incoꝛpo ree inuiſibilis ⁊ incircũſcripte nature. nil in te maiꝰaut inferiꝰ habentẽ:ſed per omnẽ modũ ſine defoꝛmitate ꝑfectũ:ſi/ ne quãtitate magnũ:ſine qlitate bonũ:ſi ne tꝑe ſempiternũ:ſine moꝛte vitaʒ:ſine infirmitate foꝛtẽ:ſine mẽdacio veꝝ:ſine ſitu vbiq; pᷣſentẽ:ſine loco vbiq; totũ:ſi ne extẽſione om̃ia implentẽ:ſine ↄtradi ctione vbiq; occurrenteʒ:ſine motu oĩa tranſcendentẽ:ſine ſtatu intra oia manz tem:ſine indigẽtia om̃ia creantẽ:ſine la/ boꝛe omia regentẽ:ſine tui initio omib- initia dantẽ:ſine tui mutatõe omia mu tabilia facientẽ:in magnitudine infini/ tũ:in virtute om̃ipᷣotentẽ:in bonitate ſũ mum:in ſapiẽtia ineſtimabilẽ:in cõſilijs terribilẽ:in iudicijs iuſtũ:in cogitatõibꝰ ſecretiſſimũ:in verbis veracẽ:in operib⸗ ſanctũ:in miſericoꝛdijſ copioſũ:erga de linquẽtes patientiſſimũ:erga penitenteſ pijſſimñ:ſemp idipᷣm eternũ ac ſempiter nũ:ĩmoꝛtalẽ atq; incõmutabilẽ:quẽ nec tas: virtꝰ vna:⁊ ĩdiſcreta ma/ IIII. ſpacia dilatãt:nec bꝛeuitas locoꝝ angu ſtat:nec receptacula vlla coartãt:nec vo luntas variat:nec neceſſitudo coꝛrũpit: nec meſta perturbãt:nec leta demulcæt. Cui nec obliuio tollit:nec memoꝛia red dit:nec pᷣterita tranſeũt:nec futura ſuc/ cedũt.ui nec oꝛigo initiũ:nec tꝑa ĩcre mentũ:nec caſus finẽ dabit:ſʒ ante ſecu⸗ la ⁊ in ſeculis ⁊ ꝑ ſecula ineternũ viuis: ⁊ eſt tibi perennis laus ⁊ eterna glłia:ſũ/ ma ptãs ⁊ ſingularis honoꝛ ꝑpetuũ re/ gnũ ⁊ ſine fine imperiũ ꝑ infinita ⁊ inde feſſa ⁊ imoꝛtalia ſecula ſeculoꝝ emen. Oualiter generi humano dignat eſt ſubuenire deꝰ pater ⁊ de verbi incarnati one ⁊ gratiaꝝ actione ¶ Ca. XII. MWcuſq; omi potens de coꝛdis mei in/ ſpectoꝛ ? ſcrutatoꝛ: ↄfeſſus ſum om̃ipotentiã maieſtatis tue ⁊ maie/ ſtatẽ om̃ipotentie tue:nunc aũt qualiter humano generi ſubuenire dignatꝰes in fine ſeculoꝝ.ſicut coꝛde credo ad iuſtici/ am:ita oꝛe coꝛã te cõfiteoꝛ ad ſalutẽ.Cu quidẽ deꝰ pater ſolꝰnunq; leger miſſuſ: de filio aũt tuo ita ſcribit apłs.Cũ autẽ venit plenitudo tꝑis:miſit deꝰ filiũ ſuũ Cũ dicit miſit:ſatis oſtendit qꝛ in hunc mundũ miſſus aduenit:cũ de beata ma/ ria ſemꝑ virgine natꝰ:verꝰ ⁊ ꝑfectꝰ hõ ĩ carne apparuit. Dʒ qͥd eſt qð de illo ille euãgeliſtaꝝ pᷣcipuus ait.in mũdo erat ⁊ mundꝰ ꝑ ipᷣm factꝰ eſt: Illuc vero miſſꝰ eſt ꝑ humanitatẽ vbi ſempꝑ fuit ⁊ eſt ꝑ di uinitatẽ. Quã videlicet miſſionẽ opꝰ eſ/ ſe totiꝰ ſancte trinitatis toto coꝛde cre/ do ⁊ oꝛe ↄfiteoꝛ.Qũo aũt nos amaſti pa ter fancte ⁊ bone:quantuʒ nos dilexiſti pie ↄditoꝛ:qͥ etiã ppꝛio filio nõ pepꝑciſti: ſʒz ꝓ nobis impijs tradidiſti illũ.ſubditꝰ tibi ille fuit vſq;ad moꝛtẽ:moꝛtẽ aũt cru cis:tollẽs cyꝛographũ peccatoꝝ noſtro rũ:⁊ affigẽs illud cruci:crucifixit pecca tũ ⁊ occidit moꝛtẽ.vnꝰ ille inter moꝛtu/ os liber: poteſtatẽ habẽs ponẽdi animã ſuã ꝓ nobis ⁊ iteꝝ ſumẽdi eam/ꝓ nobis. Igit᷑ victoꝛ ⁊ victima.et ideo victoꝛ qꝛ victima ꝓ nobis tibi:ſacerdos ⁊ ſacrifi/ ciũ.⁊ iõ ſacerdos qꝛ ſacificiff. Derlio⸗ mihi ſpes valida ĩ illo eſt:quia ſanabis omes lãguoꝛes meos ꝑ eũ ꝗ ſedet ad de xterã tuã:⁊ interpellat ꝓ nob.ãguoꝛeſ qppe mei dñe magni ſũt ⁊ młti:młti ſũt ⁊ magni.habet em̃ młta ĩ me pnceps mũ di huiꝰ:ſcio ⁊ fateoꝛ:ſʒ rogo telibera me ꝑ ſedentẽ ad dexterã tuã redẽptoꝛẽ nrjm Tq̊ͥ nihil ſui mali potuit iuenire. Peripᷣʒ me iuſtifica qͥ pctm̃ nõ fecit:nec inuentꝰ eſt dolꝰ ĩ oꝛe eiꝰ:ꝑ ipᷣm caput noſtꝝ ĩ quo nllła ẽ macula libera mẽbꝝ eiꝰ lic exigu um ⁊ ifirmũ:libera q̃ſo me a pctĩs:vicijſ culpis ⁊ negligẽtijs meis.Reple me tuiſ ſanct vᷣtutiba:⁊ fac me boniſ pollere mo rib:fac me ĩ ſanctis oꝑib tuis ꝓpter no men ſanctũ tuũ ꝑſeuerare vſq; l finẽ fm eütare. . .— e fiducia quã habere debʒz aĩa ĩ dño ieſu atq; eiꝰ paſſione ¶ Ca. XIII. Eſperare vti q; potuiſſẽ ꝓpter nimia pec clita mea:⁊ infinitaſ negligẽ tias meas:niſi verbũ tuũ deꝰ caro ſieret T habitaret in nob DBʒ deſpare iã nõ au deo:qꝛ cũ inimici eſſemus recõciliati ſu mꝰ ꝑ moꝛtẽ filij tui.qᷓ;to mag recõcilia/ ti ſalui facti ſumꝰ ꝑ eũ.Oĩs nãq; ſpes et totiꝰ fiducie certitudo mihi eſt in pᷣcioſo ſanguĩe eiꝰ:qͥ effuſus eſt ꝓpter noſ ⁊ pio pter ſalutẽ noſtrã. In ipᷣo reſpiro:⁊ ĩ ipᷣo Ofiſus ad te ꝑuenire deſidero:nõ habẽs meã iuſticiã ſʒ eã que eſt ex filio tuo dño noſtro ieſu chꝛiſto. Unde clemẽtiſſime⁊ benigniſſime amatoꝛ hoĩm de :qͥ ꝑ ieſũ chꝛiſtũ filiũ tuũ dñm noſtꝝ:cũ ꝑditi fuii ſemꝰ culpa noſtra mirabiliter liberaſti ? recuꝑpaſti nos.gratias ago pietati tue.⁊ multas tibi laudes refero ex totis pᷣcoꝛ/ dijs meis qͥ ꝓpter tuã inenarrabilẽ dile ctionẽ q̃ nos miſeroſ⁊ indignos mirabi li bonitate amare dignatꝰes.miſiſti eun dẽ vnigenitũ tuũ ð ſinu tuo ad publicũ noſtꝝ:ſaluare nos pctõꝛes tũc filioſ per ditionis. Gꝛatias ago tibi ꝓ ſancta ĩcar natione natiuitate eiꝰ:⁊ ꝓ glioſa geni / trice ſua:de q̃ ipᷣe carnẽ aſſumere digna/ tus eſt ꝓpter nos ⁊ ꝓpter noſtrã ſalute⸗ vt ſicut ver? de? ð deoꝛita ver? hõ ex ho mine eſſet. Bꝛatias tibi ago ꝓ paſſiõe et WWecitationes ẽã cruce eiꝰ:p moꝛte ⁊ rſurrectõe eiꝰ:p aſcẽ ſione eiꝰ in celũ:⁊ ſede maieſtat eiꝰad de xterã tuã. Ipſe em̃ q̃drageſimo die poſt reſurrectionẽ ſuã aſcẽdẽs vidẽtibo diſci/ pulis ſuꝑ om̃s celos.ſedẽſq; ad dexterã tuã:ſpũmſanctũ ſᷣm ꝓmiſſionẽ ſuã ĩ ſili/ os adoptõis effudit.HGꝛatiaſ tibi agoꝓ ſacratiſſima illa effuſiõe pᷣcioſi ſanguĩs eiꝰ q̊ͥ ſumꝰ redẽpti ſimul.⁊ ꝓ ſacroſancto 2 viuifico miſterio coꝛꝑis ⁊ ſanguĩs eiꝰ: q̃q̃tidie in eccleſia tua paſcimur ⁊ pota/ mur:abluimur:⁊ ſanctificamur:⁊ vnius ſũme diuinitat ꝑticipes efficimur. Gꝛa tias tibi ago pꝛo tua mira ⁊ ĩienarrabili charitate:q̃ nos idignos ſic amaſti ⁊ ſal uaſti ꝑ vnicũ ⁊ dilectũ filiũ tuũ. Gic em̃ dDlilexiſti mũdũ vt vnigenitũ tuũ dares: vt om̃is qͥ credit in eũ nõ pereat:ſʒ habe at vitã eternã Hec eſt aũt vita eterna:vt cognoſcam te veꝝ deũ. ⁊ quẽ miſiſti ie⸗/ ſu chꝛiſtũ ꝑ fidẽ rectã ⁊ ↄdigna fidei oꝑa ¶ De menſa ch utate patris eterni ad gen? humanu AQ Immẽéſa pie tas:o ĩeſtimabilis charitaſ: apitulũ XIIII. vt liberares ſeruũ:filiũ tra/ didiſti. Deꝰ factꝰ eſt hõ:vt perditus hõ de poteſtate demonũ erueret᷑. Quã beni gniſſimꝰamatoꝛ hoĩm filiꝰ tuꝰde noſter cuũ pijs viſceribo nõ ſatis viſũ eſt. vt ſe niclinaret:factꝰ homo de virgine maria niſi etiã ſubiret crucis ſuppliciuʒ effuſo ſanguine ꝓpter nos ⁊ ꝓpter noſtrã ſalu/ 12. Uenit pins de : venit ꝓ pietate ⁊ bo/ nitate ſua.venit querere ⁊ ſaluum facere qð perierat.Queſiuit ouẽ perditã:queſi uit ⁊ inuenit:⁊ humeris ſuis repoꝛtanit ad caulas gregis. Pius ⁊ vere multũ pi us.O charitas:o pietas qͥs audiuit ta/ lia:quis ſuꝑ tanta mificoꝛdie viſcera nõ obſtupeſcat:qͥs nõ miret᷑:qs nõ colletet᷑ pter nimiã charitatẽ tuã q̃ nos dilexi/ ſti:miſiſti filiũ tuũ in ſimilitudinẽ carnii peccati · vt de peccato dãnaret peccatuʒ. vt nos efficeremur iuſticia tua in ipſo. Ype em̃ ver eſt agnꝰ imaculatꝰ:qͥ abſtu ſit pẽta mũdi:qͥ moꝛtẽ noſtrã moꝛiẽdo ð ſtruxit: ⁊ vitã reſurgẽdo reparauit. Sʒ qͥd tibi retribuere poſſumꝰ deꝰ noſter: p —— — — . oèͤ ho N tantꝭ bñficijs mißicoꝛdie tue:qᷓs landes quaſue gratiaꝝ actiones: Etia ſi illa be atoꝝ angeloꝝ ſciẽtia ⁊ potẽtia nobis ſo ret:nihil tñ dignũ tante pietati ⁊ bonita ti tue recompenſare valeremꝰ. Si certe oĩa mebꝛa noſtra verterent᷑ ĩ linguas ad ſuficeret exiguitas nra. GSupeminet eĩ omnẽ ſcientia tua ĩeſtimabilis charitaſ⸗ quã oſtendiſti nobis indignis bonitate ⁊ pietate tua.Viliꝰ nãq; tuꝰ deꝰ noſter ñ angelos ſʒ ſemẽ abꝛae appᷣhendit:aſſimi latꝰ nobis ꝑ oĩa abſq; pcẽto:humanã ita qʒ nõ angelicã ſuſcipies naturã:⁊. eã ſto⸗/ la ſancte reſurrectõis ⁊ imoꝛtalitatiſ gli ficans: vexit ſuꝑ oẽs celos:ſuꝑ oẽs cho ros angeloꝝ:ſuꝑ cherubin ⁊ ſeraphin: collocãs ad dexterã tuã:hãcaũt laudãt angeli:adoꝛãt dñationeſ:⁊ om̃es vᷣtuteſ celoꝝ tremũt ſuꝑ ſe hoĩeʒ deũ. HPec nem pe mihi tota eſt ſpes ⁊ oĩſq; fiducia.Eſt em in ipo ieſu chꝛiſto dño nr̃o vniuſcu/ iuſq; noſtꝝ portio caro ⁊ ſanguis.UVbi &g poꝛtio mea regnat:ibi me regnare cre/ do. Ubi caro mea gloꝛificat᷑ibi gloꝛio⸗ ſũ me eſſe cognoſco. Ubi ſãguis meꝰ do minat᷑:ibi dñari me ſentio.Quãuis pec/ catoꝛ ſim:ð hac cõmunione gr̃e nõ diffi do Et ſi pẽta mea ꝓphibẽt:ſubſtãtia mea 4 redrit.Et ſi delicta mea me excludũt:na ture cõmunio nõ repellit. Nõ em̃ tã imi tis eſt deꝰ.vt obliuiſcat᷑ hoĩs ⁊ nõ memi nerit ipiꝰ quẽ ipᷣe geſtat:⁊ quẽ meicauſa ſuſcepit:eiꝰ quẽ mei cauſa reqͥrit. Mitiſ vero ⁊ valde benignꝰeſt dñs de noſter: ⁊ diligit carnẽ ſuaʒ:mẽbꝛa ſua ⁊ viſcera ſua.ĩ ipᷣo deo ⁊ dño nr̃o ieſu chꝛiſto dul⸗ ciſſimo benigniſſimo atq; clemẽtiſſimo: in qͥ reſurreximꝰ ⁊ iã celos aſcẽdimꝰ:⁊ iã ĩ celeſtibo ↄſidemꝰ. Caro noſtra nos dili git. Habemꝰ aũt ſanguĩs noſtri pꝛoga/ tiuã in ipo.Sumꝰ aũt mẽbꝛa eiꝰ:⁊ caro eiꝰ:ipe deniq; eſt caput noſtꝝ.ex q̊ totuʒ coꝛpꝰ.ſicut ſcriptũ eſt.os ex oſſibs meis: ⁊ caro de came mea.⁊ erũt duo in came yna.Et nemo vnq; carnẽ ſuã odio habʒ ſz fouet ⁊ diligit eã. iſteriũ ̊ magnũ eſt ego dico ĩ chꝛiſto ⁊ ĩ eccłia:ait apłs. De duplici chꝛiſti natura qᷓ ꝓ nobis miſeret᷑ 1 p nobis interpellat. V. KgV. Ratias itaq; ago tibi labijſ ⁊ coꝛde:⁊ om̃i q vgleo virtute:infinite mi/ ſericoꝛdie tue dñe deꝰ noſter: p om̃ibus miſerationibo tuis.quibo mirabiliter no bis perditis ſubuenire dignatus es.per eundẽ filiũ tuũ:ſaluatoꝛẽ ⁊ recuperato/ rem noſtꝝ:qͥ moꝛtuꝰ eſt pꝓpter pẽta nr̃a:⁊ reſurrexit ꝓpter iuſtificationẽ noſtraʒ.et nũc viuẽs ſine fine ſedet ad dexterã tuã: ⁊ interpellat ꝓ nobis.⁊ ſi/ imul tecũ miſe/ retur.qꝛ deꝰ eſt ex te patre coeternꝰ ⁊ cõ/ ſubſtãtialis tibi ꝑ omia.vndepᷣt in ꝑpe/ tuuʒ nos ſaluare.Sʒ m id qð hõ eſt ex q parte minoꝛ te eſt: data eſt ei om̃is po/ teſtas ĩ celo ⁊ ĩ terra.vt in noĩe ieſu om̃e genu flectat᷑:celeſtiũ terreſtriũ ⁊ inferno rum:⁊ oĩs lingua ↄfiteat᷑.qꝛ dñs noſter ieſus xpᷣs in gloꝛia eſt dei patris.Deus pater om̃ipotẽs:ipᷣe quidẽ ↄſtitutꝰ eſt a te iudex viuoꝝ ⁊ moꝛtuoꝝ.tu vero non iudicas quẽq;:ſʒ om̃e iudiciũ tuũ dedi/ ſti filio tuo.in cuiꝰ pectoꝛe recõditi ſunt om̃es theſauri ſapiẽtie ⁊ ſciẽtie dei. Ipᷣe autẽ teſtis ⁊ iudex eſt:iudex ⁊ teſtis.quẽ nulla peccatrix oſciẽtia effugere poterit Dia em̃ nuda ⁊ apta ſũt ei. Jpᷣe ſane qui iniuſte iudicatꝰ eſt iudicabit oꝛbẽ terre in equitate ⁊ populos in iuſticia. Bene/ dico ergo nomẽ ſanctũ tuũ in eternuʒ. et gloꝛiſico ex toto coꝛde meo om̃ipotens 7 miſericoꝛs dñe:p illa inenarrabili ⁊ mi rabili ↄiunctione diuinitatis ⁊ humani tatis in vnitate ꝑſone:vt nõ alter deꝰ:al ter hõ eſſet:ſʒ vnꝰ idemq; deus ⁊ hõ:ho mo ⁊ deus. Sʒ licet mirabili dignatõne verbũ caro factũ ſit:neutra tamẽ ex dna bus naturis in aliã mutata eſt ſubſtanti am:trinitatis miſterio quarta nõ eſt ad/ dita perſona:vnita quippe eſt nõ cõfuſa verbi dei hominiſq; ſubſtãtia: vt in deũ gqð ex nobis ſuſceptũ fuerat ꝑueniret:et illð qð nũq; fuerat idẽ qð ſꝑ fuerat pꝑma neret. O admirabile miſteriũ. O inenar rabile cõmerciũ:o mira ſempꝑq; mirãda ſemꝑcq amãda dinĩe p piciatõiſ benigni taſ: fui digniñ fuims:⁊ ecce filij dei facti ſumꝰ:heredes qͥdẽ dei:coberedeſ 1 rbi Vuiũ h̊ nobis:⁊ qͥs nos ad h̊ ꝑduxit:Sʒ rogo teclemẽtiſſime pater deꝰ ꝑ hãc ine ſtimabilẽ pietatẽ bonitatẽ ⁊ charitatem tuã.vt dignos nos facias multis ⁊ ma/ gnis ꝓmiſſionibo einſdeʒ filij tui dũñi nr̃i ieſu chꝛiſti. Mãda virtuti tue.⁊ ↄfirma B qð opꝑatus es in nobiſ.pꝑſice qð cepiſti vt ad plenã tue pietatis graʒ mereamur ꝑuenire.Fac nos ꝑ ſpumſanctũ intelli/ gere ⁊ mereri ⁊ debito ſemꝑ honoꝛe ve⸗ nerari hoc magnũ pietatis miſteriũ.q manifeſtatũ eſt ĩ carne:apparuit angel: pᷣdicatũ eſt gentibo:creditũ eſt ĩ mundo: aſſumptũ eſt in gloꝛia. De gratia quã debet hõ deo ꝓ beneſi cio redemptõis. LCap. XVI. us noſter.tanto redẽpti pᷣ/ cio.tanto ſaluati dono.⁊ tã gloꝛioſo ad/ iuti bñficio:qᷓ;tum a nobis miſeris es ti mendꝰ amandꝰ bñdicendꝰ laudandꝰ ho noꝛandꝰ ⁊ gloꝛificandꝰ.qͥ noſ ſic amaſti. ſic ſaluaſti.ſic ſanctificaſti.ſic ſublimaſti Tibi nempe debemꝰ om̃e qð poſſumꝰ: om̃e qð viuimꝰ: om̃e qð ſapimꝰ. Sʒ s habet quicq; nõ tuũ u dñe de noſter. a q̊ bona cũcta ꝓcedũt ꝓpter te ⁊ nomẽ ſanctũ tuũ:da nobis de bonis tuis.vt ðᷣ bonis ac datis tuis ſeruiamꝰ tibi:⁊ ĩ ve ritate placeamꝰ:atq; debitas qtidie lau des rependamꝰ tibi p tantis beneficijs miſericoꝛdie tue. Nõ em aliunde poſſu/ mus tibi ſeruire neq; placere:niſi ð tuo munere. Om̃e em̃ datũ optimũ ⁊ omne donñ perfectũ de ſurſũ eſt deſcẽdẽs a pa treluminũ.apud quẽ nõ eſt traſmutatio nec viciſſitudinis obumbꝛatõ. Dñe de noſter: de? pie:deꝰ bone:de om̃ipotẽs: deus ineffabilis ⁊ incircũſcripte nature: de inſtitutoꝛ oĩm ren:⁊ dñi noſtri ieſu chꝛiſti pater.qͥ eundẽ dilectũ filiũ tuum dñm noſtꝝ dulciſſimũ miſiſti ð ſinu tuo ad publicũ ꝓficuũ noſtꝝ ſuſcipere vita⸗ noſtrã vt nobis donaret ſuã:eſſetq; ꝑfe/ ctuſ de ex te patre:⁊ ꝑfectꝰ hõ ex matre: totꝰ deꝰ ⁊ totꝰ homo:vnꝰ idẽq; chꝛiſtꝰ. Eternꝰ tpalis:ĩmoꝛtalis ⁊ moꝛtal.cre atoꝛ ⁊ creat:foꝛtis ⁊ infirmꝰ.victoꝛ ⁊ vi E r. Ouantum ſu ctus. nutritoꝛ ⁊ nutritus.paſtoꝛ ⁊ ouis. tꝑaliter moꝛtuꝰ ⁊ tecũ viuẽs in eternuʒ. ſuis dilectoꝛibꝰ vite municipiũ ꝓmittẽs L decira nobis ditit. P venen petieritiſ patrẽ in noĩe meo dabit vobis. Per ipᷣm ſummũ ſacerdotẽ ⁊ veꝝ põtificẽ ⁊ bonũ paſtoꝛẽ qͥ ſe tibi obtulit in ſacrificiũ:po/ nens animã ſuã ꝓ grege ſuo te rogo:per ipſum qͥ ſedet ad dexterã tuã ⁊ interpel lat ꝓ nobis:redemptoꝛẽ ⁊ aduocatũ no/ ſtruz. pietati ⁊ bonitati tue ſupplicio cle mentiſſime ⁊ amãtiſſime ⁊ benigniſſime amatoꝛ hoĩm de des mihi cũ eodẽ filio tuo ⁊ ſpũſancto:te in oĩb bñdicere ⁊ glo rificare:cũ młta coꝛdis ↄtritione ⁊ lacri maꝝ fonte:cũ multa reuerentia ⁊ tremo re.Ouia quoꝝ vna eſt ſubſtãtia:vnũ eſt 2 datũ. Sʒ quoniã coꝛpus qð coꝛrũpit aggrauat animã.excita queſo toꝛpoꝛem meũ tuis ſtimulis.⁊ fac me ſtrenue perſe uerare ĩ pᷣceptis ⁊ laudib tuis die ac no cte.Tribue vt ↄcaleat coꝛ meũ intra me: ⁊ in meditatõe mea exardeſcat ignis.Et qꝛ ipſe tuꝰ vnicꝰ natꝰ dixit.nemo venit ad me niſi pater qͥ miſit me traxerit euʒ. ⁊Znemo venit ad patrẽ niſi ꝑ me:obſecro ⁊ ſuppliciter rogo.trahe meſemꝑad ip/ ſum.vt ipſe me tandẽ ꝑducat ad te illuc vbi iße eſt in dextera tua ſedẽs. Ubi eſt ſempiterna vita:ſempiteꝛne beata. vbi ẽ amoꝛ ꝑfectus ⁊ timoꝛ nullꝰ.vbi eſt dies eternꝰ: ⁊ vnꝰ omniũ ſpiritꝰ:vbi ſũma et certa ſecuritas ⁊ ſecura trãqͥllitas.⁊ trã/ quilla iocũditas.⁊ iocũda felicitas.⁊ fe⸗ lix eternitaſ.⁊ eterna beatitudo.⁊ beata tui ſine fine viſio ⁊ laudatio. Ubi tu cuʒ illo ⁊ ille tecũ ĩ cõmunione ſancti ſpirit eternałr ac ſempiternalit᷑ yiuis ⁊ regnaſ de ꝑ oĩa ſecula ſeculoꝝ Amen. Oro deuotiſſima ad chꝛiſtũ Lapitulũ. ſte deꝰ:hoĩm tu dul amatoꝛ lux via vita ſalꝰ:⁊ dec om̃e tu gens. diſcipulis viſus nutãtia coꝛda re foꝛmans:luce quaterdena celoꝝ ſumma ꝛu. oa p qꝝ volniſti ferreſ⸗ alute. carnez incula crucẽ vulnꝰ moꝛtẽq; ſepultura. poſt tres inde dies deuicta moꝛte reſur/ . . . , . . 7 1* „ 1 . . . . R ” ☛ nit w. d i/ uc ckt it / fe/ wun 1 to tu rij⸗ nr/ ſe ma vultus tui. Hoc tñ ſcio qꝛ malemihi eſt pᷣter te dñe:nõ ſolũ extra me ſed in meip viuere ⁊ beate viuere:qꝛ tua beatitudo tu es. Creatura vo tua:cui eſt aliud vi/ uere et aliud beate viuere.om̃e qð viuit ⁊ beate viuit.nõ debet niſi gre tue attri⸗ petiſti.viuis in eternũ nũc ⁊ ꝑ ſecula re/ gnans. Tu es de' me? viuus ⁊ verꝰ:pa/ ter meus ſanctꝰ:dñs meꝰ pius:rex meuſ magnꝰ: paſtoꝛ meꝰ bonꝰ:magiſter meus vnus:adiutoꝛ meꝰ optimꝰ:dilectꝰ meuſ pulcerrimꝰ: panis meus viuuſ:ſacerdoſ meus ineternũ:dux meus ad patriã:lux mea vᷣa:dulcedo mea ſancta:via mea re/ cta:ſapiẽtia mea pᷣclara:ſimplicitaſ mea pura:concoꝛdia mea pacifica:cuſtodia mea tuta:poꝛtio mea bona:ſalꝰ mea ſem piterna: miſericoꝛdia mea magna:patiẽ/ tia mea robuſtiſſima::victima mea ĩma/ culata:redemptio mea ſancta:ſpes mea firma:charitas mea perfecta:reſurrectõ mea vera:vita mea eterna:exultatio ⁊ vi ſio mea beatiſſima ⁊ ſine fine manſura. Te depcoꝛ ſupplico ⁊ rogo vt per te am bulem:ad te perueniã:in te requieſcaʒ:qͥ es via veritas ⁊ vita.ſine qua nemo ve/ nit ad patrẽ.Te em̃ deſidero dulciſſimũ ⁊ pulcerrimum dñm.o ſplendoꝛ paterne gloꝛie:qͥ ſedes ſuper cherubin ⁊ intueriſ abiſſos:lumẽ veridicũ:lumẽ illuminãs: lumẽ indeſiciẽs.in quẽ deſiderãt angeli ꝓſpicere.Ecce coꝛ meũ coꝛã te eſt:diſcu te tenebꝛas eius vt amoꝛis tui claritate pleniꝰ perfundat᷑. Da mihi deꝰ meus te: redde mihi te:en amo te:⁊ ſi paꝝ eſt amẽ validiꝰ.õ poſſũ metiri vt ſciã quantũ deſit mihi amoꝛis tui:ad id qð ſatis eſt vt currat vita mea in amplexꝰ tuos:nec auertat᷑ donec abſcondat᷑ in abſcondito ſo:Om̃is em̃ copia que deus meꝰ nõ eſt egeſtas mihi eſt. Bonũ nanq; qð neq; ĩ meliꝰ neq; in deteriꝰ cõmutari pᷣt:tu ſolꝰ es:q ſunpliciter ſolꝰ es:cui non eſt aliud buere.Et ideo nos egemꝰ tui nõ tu no/ ſtri:qꝛ ſi om̃ino nõ eſſemꝰ nihil tibi deeſ ſet ad bonũ qð tu eſ.Tibi itaq; dño deo noſtro ſemper adherere neeſſe habemꝰ: vt ꝑ ↄtinuũ auxiliũ tuũ ſancte ⁊ pie ⁊ re Lte viuere valeamꝰ:pondere ſiquidẽ fra gllitatis noſtre deoꝛſuʒ trabimur.dono Foliun eterni eternũ:ſtatuiſti eam in ſeculũ ſeculi.pꝛe/ ceptũ poſuiſti ⁊ nõ pꝛeteribit õ tñ Ddeo coeterna. qꝛ non ſine initio facta eſt: VI. aũt tuo accendimur ⁊ ſurſuʒ ferimur.in ardeſcimꝰ ⁊ imus:aſcendimꝰ:aſcẽſiones in coꝛde facimꝰ:⁊ cantamꝰ canticũ gra/ duũ:igne tuo bono inardeſcimꝰ⁊ imus: quo iã ſurſum imus.ad pacẽ iheruſaleʒ: quonia iocundatꝰ ſũ in his q̃ dicta ſunt mihi.in domũ dñi ibimꝰ. Illic colloca/ uit nos volũtas bona:vt nihil velimus aliud q; ꝑmanere illic in eternũ. Sed qꝛ dũ ſumꝰ in coꝛꝑe ꝑegrinamur a te dñe. Nõ habemꝰ hic ciuitatẽ manentẽ:ſʒ fu⸗ turã inquirimꝰ. Noſter municipat ĩ ce lis eſt. Ideo duce gratia tua ingredioꝛ ĩ cubile coꝛdis mei:⁊ canto tibi amatoꝛia rex meꝰ ⁊ deꝰ meꝰ.gemẽs inenarrabiles gemitꝰ in loco ꝑegrinatõis mee. Ubi cã tabiles mihi facte ſũt iuſtificatões tue. Et recoꝛdãs iheruſalẽ extẽdo ĩ eã ſenſũ coꝛdis.iheruſalẽ patriã meã.iheruſaleʒ matrẽ meã.teq; ſuꝑ eã rgnatoꝛẽ:illuſtra toꝛẽ:patrẽe:tutoꝛẽ:patronũ:rectoꝛẽ:pa⸗ ſtoꝛẽ.caſtas ⁊ foꝛtes delitias:ſolidũ gau diũ ⁊ omiia bona ineffabilia.ſimul omia qꝛ vnũ ſummũ ⁊ veꝝ bonũ.⁊ nõ auertar donec in eius pacẽ matr chariſſime vbi ſũt pᷣmitie ſpũs mei colligas totũ qð ſũ a diſperſione ⁊ defoꝛmitate hac:⁊ ↄfoꝛ⸗ . ſericoꝛdia mea. ”lU NHic diſtinguit inter ſapientiam q̃ do mus eer apientiã que dinina eſt. N¶ Kapitulu XVIII. Ec domus tia deus nõ terrena:neq; vlla mole coꝛporea creata eſt:ſʒ particeps is tue:quia ſine labe manet in mes atq; ↄfirmes in eternũ deꝰmeus mi Nõ tñ tibi pꝛioꝛ quippe oĩm creata eſt ſapiẽtia.non itaq; illa ſapiẽtia patri deo plane coeter na ⁊ coequaliſ:per quã creata ſunt omia ⁊ in quo pꝛincipio factũ eſt celum ⁊ terra ſed pꝛofecto ſapientia ſpiritualis noſtra ſcilicet.que contemplatõne luminis lu/ men dicit᷑. ⁊ ipſa q;uis creata ſapientia. Sed quantũ diſtat inter lumen illumi/ nans ⁊ lumẽ qdð illuminat᷑.tantũ differt inter te ſummã ſapientiã que eſt creãs:et õl (Megitationes ẽ ſſtã ꝗᷓ creata eſt. Et ſiẽ inter iuſticiã iuſti/ ficantẽ:q̃ tu deꝰ noſter es:⁊ iuſticiã que iuſtificatõe noſtra facta eſt. Nã ⁊ nos ſu mꝰ dicti iuſticia dei pr̃is ĩ te filio eiꝰ dño nr̃o.teſtãte apło ⁊ dicẽte.Ouia poꝛ oĩm creata eſt q̃dã ſapiẽtia:mẽes rõnalis ⁊ in tellectualis:caſte.ſ.ciuitatᷣ tue mr̃is nr̃e ꝗᷓ ſurſũ eſt ⁊ libera eſt ⁊ eterna ĩ ceł. Oui bus celis: Hiſi qͥ te laudãt celi celoꝛum Oꝛ h̊ eſt celũ celi dño.Et ſi ñ inuenimꝰ tꝑs ante illã qᷓ creaturã tꝑis antecedit: qꝛ pꝛioꝛ oĩm creata eſt:ante illã tñ es tu de eternꝰ creatoꝛ oĩm:a q̊ eſt ipiꝰ creatu re eternitas.a qͥ facta ſũpſit exoꝛdiũ:qᷓ; nis nõ tꝑis:qꝛ nondũ erat tempꝰ ipᷣius: tñ ↄditionis ſue:vnde ita eſt abs te dño deo nro.vt aliud ſit plane q; tu:licet nec ante illã necĩ illa inneniamꝰtꝑs.Eſt em idonea faciẽ tuã ſemꝑ videre:nec vſpiaʒ deflectit᷑ ab ea.qᷓ fit vt nulla mutatõe va riet᷑. Ineſt tñ ipſi murabilitas q tenebꝛe ſceret ⁊ frigeſceret.niſi amoꝛe grandico/ herẽs tibi tanq; ſuꝑ meridiẽ lucerʒ ⁊ fer ueret ex te.Deniq; tã caſto amoꝛe cohe/ ret tibi deo vero ⁊ vere eterno:vt q;uis tibi nõ ſit coeterna.ꝑ nulliꝰ tñ tꝑis vari etates ⁊ viciſſitudines a te reſoluat᷑ ⁊ de fluat: ſʒ in tui ſoliꝰ veriſſima ↄtemplatio ne reqᷣeſcat. Om̃ tu de diligẽti te q;tum pcipis oſtẽdis te:⁊ ſufficit ei. Uñ nõ de clinat a te nec a ſe.ſʒ ſemp in eodeʒ ſtatu maner:te indeſineter vidẽdo:te indeficiẽ ter amãdo: veꝝ lumẽ ⁊ caſtũ amoꝛeʒ.O beata iſta ⁊ ſublimis creatura creatura/ rũ.maxiĩie beata inherẽdo ſemꝑ beatitu/ ini tue.felix ⁊ nimium felix te ſempiter no ĩhabitatoꝛe atq; illuſtratoꝛe ſuo. Næ inuenio àd licẽti appellãdũ exiſtimemꝰ celũ celi dño q́; domũ tuã cõtemplantẽ delectatõez tuã ſine defectu ⁊ abſq; affe ctu egrediedi ĩ aliud mentẽ puram ↄcoꝛ diſſime vna:ſtabilimẽtũ pac beatoꝝ ſpi rituũ:in celeſtibo ſũt iſta celeſtia. Uñ ĩtel ligat aĩa cuiꝰ pegrinatio longinq̃ facta ẽ ſi iã ſit ibi.ſi iã facte ſint eilacrimeſue pa nes ſui:ſi iã petat vnã: ⁊ hãc reqͥrat vt in habitet ĩ domo tua p oẽs dies vite ſue. Etq vita e niſitu: Et qui dies ſuiniſi eternitas tna: Sicut anni tuiqͥ nõ defi/ HPHic & ĩtelligat aĩa qᷓ pᷣt q; lõge ſuꝑ 7 oiĩa tpa ſis eternꝰ:qũ domꝰ tua ꝗᷓ pegri/ nata nõ eſt. quis tibi nõ ſit coeterna.in/ deſinẽteꝛ tñ ⁊ indeficiẽter coherẽdo tibi nullã tꝑis patit᷑ varietatẽ.teq; ſemꝑ ꝑſe uerãtiſſima caſtitate hauriẽs mutabili/ tatẽ ſuã nuſqᷓ; ⁊ nunq; exierit ex te ſibi pᷣ ſente.ad quẽ toto affectu ſe tenẽs nõ ha/⸗ bens futuꝝ qð expectet.nec in pᷣteritum tranſiẽs qð meminerit.pernullas vices vgriat᷑⁊ in nulla tpa extendit᷑. Bie oꝛat hõ yt ipſa quoq; domꝰ dei oꝛet ꝓp eo. ¶ Capituli XIX. Domus dei lu minoſa ⁊ ſpecioſa dilexi decoꝛẽ N tuũ:a locũ habitatõis głie dñi dei mei poſſeſſoꝛis ⁊ fabꝛicatoꝛis tui.ti/ bi ſuſpiret ꝑegrinatio mea.nocte ac die tibi ihiet coꝛ meũ.tibi intẽdat mẽſmea. ad ſocietatẽ btitudinis tue ꝑuenire deſi derat aĩa mea. dico ei q fecit te:vt poſſi/ deat meĩ te:quia ipᷣe fecit me⁊ te.ĩmo tu dic:tu roga eũ.vt dignũ me ſaciat ꝑtici/ patione gloꝛie tue.Sanctã em̃ ſocieta/ tem tuã ⁊ mirabilẽ pulcꝛitudinẽ tuã nõ per meritũ requiro:ſed ꝑ ſanguinẽ eius quo redemptꝰ ſum adipiſci nõ deſpero. tantũ adiuuent me merita tua:ſubueni/ ant pꝛauitati mee ſancte ⁊ puriſſime oꝛa tiones tue:que inefficaceſapud deũ nul latenus eſſe poſſunt.Erraui fateoꝛ ſicut ouis perdita:⁊ incolatꝰ meus ꝓlongatꝰ eſt:atq; ꝓcul ꝓiectus ſum a facie domini dei mei in hac exilij cecitatẽ. Ubiexpul ſus a paradiſi gaudijſ deploꝛo quotidie mecũ ſuꝑ miſerias captiuitatis mee:lu/ gubꝛe carmẽ ingenteſq; lamentationes. cum recoꝛdoꝛ tui mater iheruſalẽ:dum ſtant pedes mei ĩ atrijs tuis:ſancta ⁊ de coꝛa ſyon:nec dum interioꝛa tua conſpi cere in ppatulo valens:ſed in humeris paſtoꝛis mei ſtructoꝛis tui ſpero me re/ poꝛtari tibi.vt tripudiẽ tecũ illo inenar rabili gaudio.quo letant᷑ illiqͥ tecũ ſunt coꝛã ipſo deo ⁊ ſaluatoꝛe noſtro:qui diſ/ ſoluit inimicicias in carne ſua.⁊ pacifi/ cauit om̃ia ꝗᷓ in celis ſunt ⁊ q̃ in terra ſan guine ſuo. IJpᷣe em̃ eſt pax noſtra.qͥ fecit vtraq; vnũ.Qui duos ex aduerſo veniẽ tes parietes ↄiungẽs in ſe:beatitudinis / Ne 1 d eins . ul t t ni ul gie / s. dum 1de ſy ris re/ nar unt diſ/ iſf/ ſin it me is Golium tue ꝑmanentẽ felicitatẽ pari mõ ⁊ eadeʒ mẽſura ſe nobis datuꝝ pꝛomiſit dicẽs. Erüũt eq̃les angetł dei ĩ celis.O iheruſa/⸗ lẽ domꝰ dei eterna: poſt chꝛiſti dilectõezʒ tu eſto leticia ⁊ ↄſolatio mea:dulcis me/ moꝛia tui beati noĩs ſit releuatio mero/ ris tedioꝛũq; monan ¶ Duãtis amaritudinibo vita iſta ſit re ſpera. Kap. XX dñe valde vite hui:⁊ iſtiꝰerũ vita miſera:vita caduca:vita incerta:vi ta laboꝛioſa:vita immũda:vita dna ma loꝝ:regina ſuꝑboꝝ:plena miſerijs ⁊ er/ roꝛibo:q̃ nõ eſt vita dicẽda:ſʒ moꝛs ĩ qua momẽtis ſinguł moꝛimur.ꝑ varios mu tabilitat defectꝰ:diuerſis generibꝰ moꝛ tiũ. Nunqͥd ̊ h̊ ꝙ viuimꝰ in B mũdo di/ cere poſſumus vitã:quã humeros tumi dãt:doloꝛes extenuãt:⁊ ardoꝛeſ exiccãt: area moꝛbidant:eſce inflãt:ieiunia mace rant: ioci diſſoluũt:triſticie ↄſumũt:ſol/ licitudo coartat:ſecuritas hebetat:diui tie inflãt ⁊ iactant:pauꝑtas deijcit.iuuẽ tus extollit:ſenect incuruat: iĩfirmitas frãgit:meroꝛ depmit: Et his maliſ oibꝰ moꝛs furibũda ſuccedit.ſimulq; cunctꝭ⸗ gaudijs iſtiꝰmiſere vite ita finẽ imponit vt cũ eſſe deſierit nõ fuiſſe putet᷑. Hoꝛs iſta vitalis ⁊ vita moꝛtalł.licʒ his alijſ; ſit reſpſa amaritudib: pchdoloꝛ q; plu / rimos ſuis capit illecebꝛis:⁊ qᷓ; młtoſ ſu is falſis pmiſſionibo decipit.Et cũ ita ꝑ ſe ſit falſa ⁊ amara vt eẽ ſuos cecos ama toꝛes laterenõ valeat.tñ infinitã ſtultoꝝ młtitudineʒ aureo calice quẽ ĩ manu hʒ potat:⁊ ꝓꝛſus ĩebꝛiat. Felices illi ⁊ ipſi rari qͥ familiaritatẽ eiꝰ recuſant ꝑfuncto ria gaudia ſpernũt:ſocietatẽ abijciũt:ne cũ pereũte deceptrice ⁊ ipᷣi ꝑire cogant᷑. ¶ De felicitate vite quã pᷣparauit deus diligentibo ſe. ¶ Capitulũ XXI. Cu vita quaʒ vita vitalis:vita beata:vita ſe Eget enim me noſe peregrinatõis Tlica hec ypparauit de? his qͥ diligũt eũ: cura: vita trauqᷣlla: vita pulcra:vita mũ VI. da: vita caſta:vita ſancta:vita ignara moꝛtꝭ:neſcia triſticie:vita ſine labe:ſine doloꝛe:ſine anxietate:ſine coꝛruptõne:ſi ne ꝑturbatõe:ſine varietate ⁊ mutatõe: vita totiꝰ elegãtie ⁊ dignitatꝭ pleiſſima. vbi nõ ẽ aduerſariꝰ ĩpugnãs.vbi nulla pẽti illecebꝛa.vbi ẽ amoꝛ ꝑfectꝰ:⁊ timoꝛ nullꝰ.vbi dies eternꝰ:⁊ vnꝰ omniũ ſpĩis vbi de? facie ad faciẽ cernit᷑.⁊ q̊ vite cibo mẽs ſine defectu ſatiat᷑. ibet me tue in tẽdere claritati:delectãt me bõa tua aui do coꝛde:qᷓ;tũ plꝰ valeo mecũ ↄſiderare.: tãto amoꝛe tuo lãgueo:tuo vehemẽti de ſiderio:tuaq; dulci memoꝛia admodũ de lectoꝛ.Libet itaq; libet ĩ te oculos coꝛ dis attollere:ſtatũ mẽtis erigere:affectũ animi ↄfoꝛmare.Libet ſane ð te loqͥ:de te audire:ð te ſcribere:ð te ↄferre:de tua btitudie ⁊ głia qtidie legere:⁊ lecta ſepiꝰ ſp coꝛde reuoluere:vt vlł ſic poſſiʒ ab hu ius moꝛtal ꝑitureq; vite ardoꝛibo:ꝑicuł ⁊ ſudoꝛibo:ſub tue vital aure dulci refri gerio trãſire:⁊ trãſiẽs ĩ ſinu tuo feſſũ ca/ put doꝛmiturꝰvel paululũ recliare. Hu ius rei gfa ſcrip turaꝝ ſanctaruʒ amena pᷣta ĩgredioꝛ:viridiſſimas ſñiaꝝ herbas exarãdo carpo:legẽdo comedo:freq̃ntã/ do rumino.atq; ↄgregãdo tandẽ in alta memoꝛie ſede repono:vt tali mõ tua dul cedine deguſtata:minꝰ iſtiꝰmiſerrime vi te amaritudĩes ſentiã.O tu vita feliciſſi ma:o regnũ vᷣe beatũ:carens moꝛte:va⸗ cãs fine:cui nlła tpa ſuccedũt ꝑ euũ:vbi ↄtinuꝰ ſine nocte dies neſcit habere tꝑs: vbi victoꝛ miles illis hymnidicis ange/⸗ loꝝ ſociatꝰ choꝛis:cãtat deo ſine ceſſatõ ne:canticũ ð cantic ſyon:nobile ꝑpetua caput amplectẽte coꝛona. UVtinã ↄceſſa mihi pctõꝝ venia:moxq; hac camis ſar cina ðpoſita.ĩ tua gaudia verã reqͥeʒ ha biturꝰ ĩtrarẽ.Et tue cinitatꝭ pᷣdlara atq; ſpecioſa menia:coꝛonã vite de manu do mini accepturus ingrederer:vt illis ſan ctiſſimis choꝛis intereſſem: vt cũ beatiſ ſimis ſpiritibo gloꝛie ↄditoꝛis aſſiſterẽ: vt pᷣſenteʒ chꝛiſti vultũ cernerẽ:vt illud ſummũ ⁊ ineffabile ⁊ incircũſcriptuʒ lu men ſemp aſpicerẽ:ſicq; nullo metu moꝛ tis affici.ſʒ de incoꝛruptõis ꝑpetue mu nereletari potuiſſem ſine fine. (Melitationes Def felicitate aĩe ſancte hinc exeũtis. apituli XXII. terreno reſoluto coꝛpoꝛe li/ bera celum petit.ſecura eſt ⁊ ãquilla:non timet hoſtẽ neq; moꝛtem. Habet em̃ ſemꝑ pᷣſentẽ:cernitq; indeſi/ I¶ nẽter pulcerrimũ dñm: cui ſeruiuit:quẽ dDilexit: ⁊ ad quẽ tandẽ leta ⁊ gloꝛioſa ꝑ/ uenit. Hãc vero tante beatitudinis glo riã nulla dies minuet:nulłꝰ impꝛobo po terit auferre. Uiderũt eã filie ſyon:⁊ be/ atiſſimã pᷣdicauerũt.⁊ regine ⁊ ↄ»cubine laudau erũt eã dicẽtes. Que eſt iſta que aſcẽdit de deſerto delitijs affluẽs innixa ſuꝑ dilectũ ſuũ:? Que eſt iſta q ꝓgredit᷑ ſi cut auroꝛa ↄſurgens:pulcra vt luna:ele cta vt ſol:terribilis vt caſtroꝝ acies oꝛt dinata: Quã leta exit: feſtinat:currit:cũ dilectũ ſuũ ſibi dicentẽ attonitis auribꝰ audit. Surge ꝓpera amica mea:ſpecio ſa mea:⁊ veni.iã em̃ hiems trãſijt:imber abüt ⁊ receſſit:floꝛes apparuerũt ĩ terra nr̃a:tꝑs putatõis aduenit:vox turturis audita eſt ĩ terra nr̃a:ficꝰ pꝓtulit groſſos ſuos:floꝛẽtes vinee dederũt odoꝛẽ ſuuʒ. SGurge ꝓpera amica mea: foꝛmoſa mea: colũba mea ĩ foꝛaminib petre:in cauer/ nis macerie.oſtẽde mihi faciẽ tuã:ſonet vox tuaĩ aurib meis.Uox em̃ tua dul/ cis:⁊ facieſ tua decoꝛa.UVleni electa mea ſpecioſa mea:colũba mea: immaculata mea:ſpõſa mea:veni ⁊ pona ĩ te thꝛonũ meũ:qꝛ ↄcupiui ſpeciẽ tuã. leni vt lete ris ĩ ↄſpectu meo cũ angelis meiſ:quoꝝ ſocietas tibi a me repꝛomiſſa eſt. Ueni poſt młta pericula ⁊ laboꝛes:intra ĩ gaau dium dñi tui.qð nemo tolletate. ꝛatio ad ſanctos vt nobis ſuccurrãt in periculis. ¶ Xapitulũ.XXIII. Eices ſancti — moꝛtalitat᷑ pelagꝰ.⁊ ꝑueni e meruiſtꝭ ad poꝛtũ ppetue quiet ſecu/ itatꝭ ⁊ pacꝭ.ſecuri ⁊ trãqᷣlli:ſemꝑq; feſti Jui atq; gaudetes eſtꝭ. Obſecro vos ꝑ pa tris charitate:q ſecuri eſt de vob: ſollici ti eſtote ð nob.ſecuri eſt ð vr̃a ĩmarceſſi dei oẽs:qͥ ã trãſiſtis huiuſ bili glia: ſolliciti eſtote ð nr̃a multiplici mifia. Per ipᷣm vos rogo:qͥ vos elegit: q̃ vos tales fecit:ð cuiꝰ pulcritudĩe iã ſa tiamini:ð cuiꝰ ĩmoꝛtalitate ĩmoꝛtaleſ fa cti eſtis:ð cuiꝰ beatiſſima viſiõe ſꝑ gau/ detiſ:eſtote iugiter memoꝛes nr̃i.ſubue nite nob miſerꝭ.qͥ adhuc ĩ ſalo huiꝰ vite circũſtãtibo agitamur ꝓcellis. Uos poꝛ te pulcerrime.q ĩ magnã ſurrexiſtis alti tudinæ. adiuuate nos vile pauimẽetũ lõ/ ge ĩferiꝰ iacẽtes.Date manũ ⁊ erigite ia centes ſuꝑ pedes:vt ↄualeſcẽtes ð infir mitate:ſoꝛtes efficiamur ĩ bello. Inter/ cedite ⁊ oꝛate ↄſtanter atq; indeſinẽter ꝓ nob miſeris multũq; negligẽtib pẽtoꝛi bꝰ:vt ꝑ vr̃as oꝛões vro ſãcto ↄſoꝛtio cõ iungamur:qꝛ alit ſalui eſſe non poſſumꝰ Sumꝰ nãq; valde fragiles ⁊ nulliꝰ vᷣtu tis homũciones:alalia ventris:⁊ carnis mãcipia:ĩ qͥb vix aliqð virtu᷑ veſtigiũ appet. Et tñ ſub chꝛiſti ↄfeſſiõe poſiti:li gno cruò ferimur.nauigantes ꝑ h̊ mare magnũ aCarl ũ:vbi ſut reptilia q̃ꝝ nõ eſt numer?: vbi ſunt aĩalia puſilla cũ ma gnis:vbi ẽ dꝛaco ſeuiſſimꝰ ſp ꝑatꝰ ad de uoꝛandũ. Vbi ſunt loca ꝑiculoſa ſcilla ⁊ carybdis ⁊ alia inumerabilia:ĩ qͥb nau/⸗ fragant᷑ ĩcauti ⁊ ĩ fide dubij.Oꝛate dñm oꝛate pijſſimi:oꝛate oĩa agmina ſctõꝝ et vniuerſi cetꝰ beatoꝝ:vt vris pᷣcibo meri tiſq; adiuti ſalua naue ⁊ integn mercib- puenire mereamurad poꝛtũ ꝑpetue ſalu fünin deſideriũ ad ciuitatẽ ſupemã iHeruſalẽ. ¶ Capitulũ XXIIII. glter iheruſalẽ ciuitas ſctã dei chariſſima ſpõ uchhꝛiſti: te amat coꝛ meũ:pul/ critudinotuã nimiũ ðſiderat mẽs mea. oqᷓ; decoꝛa:q; glłioſa.q; generoſa tu es. Tota pulcra es ⁊ macula nõ eſt ĩ te.Ex ulta ⁊ letare foꝛmoſa filia pncipis.qꝛ cõ cupiuit rex ſpeciẽ tuã:⁊ amauit decoꝛeʒ tuũ:ſpecioſus foꝛma pᷣ filjs hoĩm. Sʒ qlis eſt dilectꝰ tuꝰ ex dilecto o pulcerri/ ma.Dilectꝰ meꝰ candidꝰ ⁊ rubicundus electus ex milibus. Sicut malꝰ inter li gna ſiluaꝝ:ſic dilectus meꝰ inter filios. tis ⁊ qetis ⁊ ↄtinue paq ⁊ nunq; finiẽde i ie li⸗ n, tn Uen ſter Gſcd nu lon ſiſin gui Gre ſroi flo csl s n chjs lehu⸗ lemin ncn ftelu bre lltie fal müh ic it⸗ iſn ( Gan/ lbue yite poꝛ alti eia nfir ter/ erp toꝛi oco um⸗ mis igiu tlli nare vnö Ama Ade ſchan pmv/ ronm ire ſalo⸗ ſede U b — — Sub vmbꝛa ülli⸗ gue deſideraui:ecce le ta ſedeoet fructꝰ eiꝰ dulcis gutturi meo Dilectus me miſit manũ ſuã ꝑ foꝛamẽ: ⁊ venter meꝰ intremuit ad tactuʒ eiꝰ.In lectulo meo ꝑ noctẽ queſiui queʒ diligit anima mea.queſiui ⁊ inueni.teneo nec di mittã illũ:donec introducat me ĩ domuʒ ſuã ⁊ in cubiculũ ſuũ.gloꝛioſa genitrix mea. Ibi em̃ dabis mihi vbera tua abũ/ dantius ⁊ ꝑfectius.et ſatiabis me ſatie/ tate mirifica.ita vt nec eſuriã nec ſitiam in eternũ.Felix anima mea ſemꝑq; felix in ſecła.ſi intueri meruero głiaʒ tuã:bea titudinẽ tuã:pulcritudiuẽ tuã.poꝛtas et muros tuos:⁊ plateas tuas:⁊ mãſiõeſ tu as młtas.nobiliſſimos ciues tuos:⁊ foꝛ tiſſimũ regeʒ tuũ ĩ decoꝛe ſuo. Duri nã qʒ tui ex lapidibo pᷣciof: poꝛte tue ex mar garitis optimis.platee tue ex auro puriſ ſimo.in quibus iocũdũ alleluya ſine int/ miſſione concinit᷑mãſiones tue multeq̃ dꝛis lapidibo fũdate:ſaphyꝛis cõſtructe: laterculis cooꝑte aureis:in quiba nullus ingredit᷑ niſi mũdꝰ.nullꝰ habitat inqui/ natus. SGpecioſa facta es ⁊ ſuauis:ĩ deli cijs tuis mr̃ hieruſalẽ. Nihil in te tale qᷓ le hic patimur:qualia in hac miſera vita cernimus. Nõ ſunt ĩ te tenebꝛe aut nox. aut quelibʒ diuerſitas tẽpoꝛũ. Nõ lucet in te lux lucerne aut ſplẽdoꝛ lune: vel iun2/ bar ſtellaꝝ. ſz deuſ de deo. lux deluce:ſol Dũ p̃ſſuris ac erũnis ſe gemit obnoxiã. iuſticie ſp illumĩat te.agnus cãdidꝰ eti/ maculatꝰ.lucidũ ⁊ pulcerrimũ eſt lumen tuũ.Sol tuus ⁊ claritas tua ⁊ oẽ bonuʒ tuũ.huiꝰ pulcherrimi regis indeficiẽſ cõö tẽplatio. Ipᷣe rex regũ ĩ medio tui:⁊ pue⸗/ ri eiꝰ in circuitu eiꝰ. Ibi hymnidici ange loꝝ choꝛi:ibi ſocietaſ ſuꝑnoꝝ ciuiũ.Ibi dulcis ſolẽnitas omniũ ab hac triſti pe/ regrinatõe ad tua gaudia redeũtiũ. Jbi ppperaꝝ puidchoꝛs ibi ouoden aplo rum numerꝰ.ibi innumerabiliũ martvꝛũ victoꝛ exercitus.ibi ſctõꝝ ↄfeſſoꝝ ſacer cõuentꝰ.ibi veri ⁊ ꝑfecti monachi.ibi ſãſ cte mulieres q̃ voluptates ſecłi et ſexus infirmitatẽ vicerũt.ibi pueri ⁊ puelle qᷓ annos ſuos ſanctis moꝛib trãſcenderür. ibi ſunt oues et agni qͥ iã huiꝰ voluptatt laqueos euaſerũt.exultãt om̃s in ꝓpꝛiis manſionibo.diſpar eſt głia ſinguloꝝ: ſeld Vaauſa qu cõmunis eſt leticia omniũ. Plena ⁊ pfe ccta.ibi regnat charitas.qꝛ deus eſt oiaĩ omnibo. quẽ ſine fine videt:et ſemꝑ viden do in e amoꝛe ardent.amant ⁊ laudant: laudãt et amãt.omne opus eoꝝ laus dei ſine defectõe:ſine laboꝛe. Yelix ego ⁊ ve re in ꝑpetuũ felix.ſi poſt reſolutiöem hhu ius coꝛpuſculi audire meruero illa canti ca celeſtis melodie que cantant᷑ ad laudẽ regis eterni:ab illis ſuꝑne patrie ciuibj. beatoꝛũq; ſpirituũ agminibo. Yoꝛtuna/ tus ego nimiũq; beatꝰ ſi ⁊ egoipᷣe meru/ ero cãtare ea.⁊ aſſiſtere regi meo ðᷣo meo: ⁊¶ duci meo: et cernere eũ in glia ſua.ſicut ipſe polliceri dignatus eſt dicens. Pater volo vt quos dediſti mihi ſint mecuʒ. ut vigeant claritatẽ meã quã habui apð te ante ↄſtitutionẽ mũdi.Et alibi.Oui mi hi miſtrat me ſequat᷑.⁊ vbi ſum ego illic et miniſter me erit. Et iteꝝ. Qui diligit me diliget᷑ a patremeo:et ego diligã eum keſtabo ei meipᷣm. Z NHymnus de gloꝛia paradiſi (Eapitulũ XXV. D perhéniſ vi te fontem mẽs ſitiuit arida. CLlauſtra carnis pꝛeſto frangi clauſa querit anima. ” BGliſcit:ambit:eluctat᷑ exul frui patria. Quã amiſit cum deliquit contemplatur gloꝛivs. riam. Pꝛeſẽs malũ auget boni perditi memo/ Ham qͥ ꝓmat ſumme pacis quanta ſit leticaa. .. bi viuis margaritis ſurgũt edificia. uro celſa micãt tecta:radiãt triclinia. Solis gemmis pꝛecioſis hec ſtructura Nuro mũdo tãq; vitro:vꝛbis via ſternik Abeſt limꝰ:deeſt fimꝰ: lues nulla cemit᷑. Hyems hoꝛrens: eſtas toꝛrẽs: illic nun los ppetu' roſaꝝ: ver agit pꝑpetunmm. Cidet tiliamubeſcit crocsſude balſamũ Uirent prata:vernãt ſata: riui mellis in/ Pigmẽtoꝝ ſpirat odoꝛ:liq̃ꝛ ⁊ aromatũ. Pedẽt poma floꝛidoꝝ ñ lapſura nemoꝝ Weditationes WMõ altemat luna vices ſol vł cunſſideꝝ EAgnꝰ eſt felicis vꝛbis lumẽ inocciduũ. MHox ⁊ tẽpus deſunt ei diẽ fert ↄtinuuʒ. MNã ⁊ ſacti quiq; velut ſol pᷣclarꝰ rutilãt. Poſt triũphũ coꝛonati mutuo ↄinbilãt. Et pſtrati pugnas hoſt iã ſecuri nũerãt Omi labe defecati:carnis bella neſciunt acemulta pfruetes ſcadala nõ ꝑferũt Mutabilib exuti repetũt oꝛiginẽ? Inde ſtatũ ſemꝑ idẽ exeuntes capiũt lari viuidi iocũdi nullis petãt caſibo. Ablſuntmoꝛbi ſo ſanis ſenect iuuenibo. Hinc penne tenent eſſe nã trãſire trãſijt. Inge viret vigent floꝛẽt coꝛruptela coꝛ/ ruit Immoꝛtalitatis vigoꝛ moꝛtꝭ ius abſoꝛ/⸗ Oui ſciẽtẽ cũcta ſciũt qͥd neſcire neq̃unt. NHã ⁊ pectoꝛis arcana penetrãt alterutꝝ Inũ volũt.vnũ nolũt.vnitas eſt mẽtiũ. icet cuiq; ſit diuerſuʒ ꝓ laboꝛe meritũ Charitas hec ſuũ facit ꝙ dũ amat alteꝝ S ſic ſinguloꝝ ↄmune fit omniũ. bi coꝛpꝰ illic iure ↄgregant᷑ ⁊ aquile Ds cũ angelis ⁊ ſancte recreentanime. VUno pane viuũt ciues vtriuſq; patrie Auidi ⁊ ſemꝑ pleni qð habẽt deſiderãt. Mõ ſatietas faſtidit neq; fames cruciat. nhiates ſemꝑ edũt ⁊ edẽtes inhiãt. ouaſ ſp armoniaſ vox meloda ↄcrepat Et ĩ iubilũ ꝓlata mulcẽs aures oꝛgana. Tigna ꝑ quem ſunt victoꝛes regi dãt pᷣ⸗ Felix celi pᷣſentẽ regẽ cernit anima t ſub ſede ſpectat alta oꝛbis volui ma/ china è olẽ lunã ⁊ globoſa cũ planetis ſidera. hꝛiſte palma bellatoꝝ ̊ ĩ municipiũ ntroduc me ſolutũ militare cingulũ. acↄſoꝛtẽ donatiui beatoꝝ ciuium Pꝛobes vires ĩ exauſto laboꝛanti pᷣlio. lt quietẽ poſt pᷣcinctũ debeaſ emerito. Teq; merear potiri ſine fine pᷣmio. Amẽ ¶ Laus continua quã facit anima ex cõ templatõne ſuperne diuinitatis ¶ Kapitulũ XXVI aro facta ſpiritał ⁊ mẽs vnũ ſentit Etpᷣſentẽ veritatis ↄtemplant ſpeciX᷑. Hinc vitalẽ viui fõtꝭ hauriũt dulcedinæ Enedic anima mea dño ⁊ oĩa q̃ intra me ſunt nomĩ ſctõ eius. Benedic anĩa mea dño ⁊ noli obliuiſci oẽs retributõeſ eiꝰ. Benedicite dño oĩa oꝑa eiꝰ in om̃i lo co dñatiois eiꝰ:bñdic aĩa mea dño.Lau demꝰ deũ quẽ laudãt angeli.adoꝛãt dña tiones tremũt poteſtates.cui cherubin ⁊ ſeraphin inceſſabili voce ꝓclamãt. Sã ctꝰ:ſctũs:ſanctꝰ. Jũgamꝰ voces noſtras vocibo angeloꝝ ſanctoꝝ.⁊ ↄmunẽ domi/ nũ laudemꝰ ꝓ modulo noſtro. Illi eĩ lau dant dñm puriſſime ⁊ inceſſanter qᷣ ſꝑ in herẽt cõtemplatõi diuine:nõ ꝑ ſpeculuʒ ⁊in enigmate:ſed facie ad faciẽ. Sed qͥs dicere vel cogitare ſufficiat q̃lis ſit in cõ ſpectu dñi dei oĩpotẽtis illa btõꝛũ ſpiri/ tuũ celeſtiũq; virtutũ innumerabił mul titudo. Que ſit in eis ſine fine feſtiuitas viſiõis dei.q̃ leticia ſine defectu.qs amo ris ardor:nõ cruciãs:ſed delectans.Oð ſit in eis deſideriũ viſiõis dei cũ ſatieta/ te:⁊ ſatietas cũ deſiderio.in quibo nec de ſideriũ penã generat.nec ſatietas faſtidi um parit. Quomodo inherẽdo ſũme be atitudini ſint beati. Quõ cõiũcti vero lu mini facti ſunt lux.Quõ ſemꝑ ſpicleres incõmutabilẽ trinitatẽ:mutati ſunt ĩ in/ coõmutabilitatẽ. Sed qñ illã angelice di gnitat celſitudinẽ cõpᷣhẽdere poterimꝰ. qñ nec ipᷣius aĩe nr̃e naturã inueſtigare valemuſ.Qualis eſt iſta q̃ carnẽ viuifica re poteſt:ſe aũt in ſanctis cogitatõibo vt volet cõſtringere nõ poteſt. Ouab eſt iſta tã foꝛtis tã infirma tã parua tã magna.qᷓ rimat᷑ ſecreta dei ⁊ celeſtia cõtemplat᷑.at/ q; humanis cõmodis multaꝝ artiũ peri tiã ꝑſpicaci ĩigenio adiueniſſe pꝛobatur: Oualis ergo eſt iſta qᷓ tã multa de ceteriſ nouit.⁊ ſe qualit᷑ facta ſit pꝛſus ignoꝛat: Licet enĩ nõnulla ambigua a quibuſdã ſuꝑ eius oꝛigine ꝓferantur: inuenimꝰ tñ eã eſſe qndã intellectualẽ ſpiritũ:ꝑ crea/ toꝛis potẽtiã factũ.ĩmoꝛtaliter iuxta mo dũ ſuũ viuentẽ:moꝛtale coꝛpus qð ſuſti net vinificãtẽ:mutabilitati ſubiectũ: ob liuiõi deditũ.quẽ timoꝛ ſepe afficit: leti/ cia extolllit. O res mira omniq; ſtupoꝛe digniſſima. De deo qͥdẽ creatoꝛe omniũ Nalo ſeel Cun ng nnnet i n pioo hel lͤbet Uinne hiom ncd is ſy hoi M/. llutij tanera bs eir en und oͤcl nilo Lau dia wdin Oras domi/ leilau ſoin cnlu; edi inco ſſpiri⸗ Emul nitas amo O WerN/ Mecde sfiſtoi ſünebe lutcs riin, icedi nin. tgare Gifica t ckiſh aCa⸗ Nata⸗ nüpen botun: ceteriſ norgtt buſdi intñ ,en/ mo öſuſti ſtrlen/ topore omI nere. 7 quale O m — H— . q eſt incõpꝛehẽſibilis et ineffabilis: excel ſa et mirabilia nimis om̃i remota ãbigui tate legimus lomur ⁊ ſcribimꝰ. De an gelis aũt ⁊ animabo qͥcquid dicimus nõ tã euidẽter appꝛobare poſſumꝰ. Sʒtrã ſeat ab his animꝰ:et trãſcẽdat omne qð creatũ eſt: currat et aſcẽdat et volitet et x trãſeat.et in eũ qͥ creauit oĩa quantũ põt oculos fidei dirigat. Faciã ergo gradus aſcẽſionis in coꝛde meo:et ꝑ ipſos aſcen dam aĩam meã.et ꝑ ip̃am mentẽ meã aſcẽ dam ad dñm meũ qui capiti meo deſuꝑ manet:qͥ cquid viſibiliter cernit᷑:quicqͥd ſpiritaliter ymaginat᷑: foꝛti manu ab in/ tuitu coꝛdis et mẽtꝶ ꝓcul remoueat᷑. So lus intellectꝰ purꝰ ⁊ ſimplex incedẽs:ra/ pido volatu ad ipᷣm ꝑueniat cõditoꝛem angeloꝝ et animaꝝ ⁊ omniũ reꝝ. Mẽs il la beata que ima deſerit ſũma petit:q̃ po nit in arduis ſedẽ habitatõis ſue:et ð ſũ mis rupibus cõtẽplat᷑ ſolẽ iuſticie aqͥli/ nis obtutibo. Nihil em̃ tam pulchꝝ atq; iocundũ:q; ipᷣm ſolũ mẽtis intuitu ⁊ coꝛ dis auiditate ↄtẽplari deũ:⁊ miro modo inuiſibiliter cernere inuiſibilẽ. ſicq; aliaz nõ iſtã guſtare dulcedinẽ: et inſpiceꝛe ali am nõ iſtã lucẽ. (ux em̃ iſta q̃ loco clau/ dit᷑:tẽpoꝛe finit᷑ noctiũ interruptõe varia tur:et quã cõmunẽ cũ vermibus et peco ribus habemꝰ:in cõparatõe illius ſum/ me lucis nõ eſt lux dicẽda ſed nox. Quid ſit qdãmodo deum cernere ⁊ te ter ſit de deo ſentiendũ ¶ Tapitulũ XXVII. Wanqʒ autem illa ſumma et incõmutabil eſſẽ tia.lux vera.lux indeficiẽs.lux angloꝝ a nemie quod ſolũ pᷣmiũ ſanctis reſeruat᷑ in cele/ ſti gloꝛia:illud tñ credere et intelligere ꝰ ſentire ⁊ ardẽter inhiare:qdãmodo illuʒ cernere eſt atq; tenere. Sonet itaq; vox ſupꝑp angelos et hõ intẽta mente cõtẽplet deum. verbis quibo poteſt:ſuas illi dicat laudes. Juſtũ nanq; eſt vt creatura ſuuʒ laudet creatoꝛẽ. Ipſe enim ad laudãduʒ ſe nos creauit:qui noſtris nõ indigʒ lau/ dibus.Eſt aũt virtꝰ incõpꝛehẽſibilł nul / lius indigens: ipſe ſibi ſufficiẽs:magnꝰ leſtis theoꝛice.ſuauiſſi deitatis ꝓ a nemĩe cõſpicivaleat ĩ hac vita: IX dñs deus noſter: ⁊ magna virtus eiꝰ ⁊ ſa pientie eius nõ eſt numerꝰ.magnus dñs deus noſter et laudabił valde. Hunc ita q; mens diligat.lingua canat.manꝰ ſcri/ bat:atq; in his ſanctis ſtudus fideł ani/ „ mus ſe totũ exerceat Mnauins videlicʒz ce niſſimis dapibo vir de ſiderioꝛũ:et celeſtiũ cõtẽplatoꝛ:aſſidue re ficiat᷑.vt h̊ celeſti pabulo ſaginatꝰ clamet clamoꝛe mas.clamet totꝭ medulł coꝛdiſ. clamet ĩ iubilo ⁊ ardẽtiſſimo mentis de/ ſiderio dicat.¶ Oꝛatio explicãs płimas pꝛietates. (Cap. XXVIII Büume optime ofñipotẽtiſſime mificoꝛdiſſi/ me iuſtiſſime ſecretiſſime:pᷣſen tiſſime:pulcherrime et foꝛtiſſime.ſtabilł et incõphẽſibilis: ĩuiſibilł.om̃ia videnſ. immutabilis.om̃ia mutãs: immoꝛtalis: illocalis.interminꝰ.incircũſcriptꝰ.nuſqᷓ; finitꝰ.ineſtimabilis.ĩeffabiliſ.inſcrutabi lis.immotꝰ:omnia mouẽs:inueſtigabilii/ indicibił. metuẽdꝰ atq; terribił. honoꝛã dus atq; timẽdꝰ.venerãdus atq; reuerẽ/ dus. Nunq; nouus.nũq; vetꝰ.innouanſ oĩa.⁊ in vetuſtatẽ ꝑducẽs ſuꝑbos ⁊ neſci unt. Sempꝑ agens:ſꝑ quietus. colligens et nõ egens.omnia poꝛtãs ſine onere.oĩa iumplens ſine incluſione.oĩa creans:pte/ gens nutriẽs et ꝓficiẽs.queres cũ nihil deſit tibi.amãs nec eſtuas.ʒelãs et ſecu/⸗ rus es.penitet te et nõ doles iraſceris et trãquillꝰ es.opera mutas ſed nõ cõſiliũ. Recipis qð ĩuenis ⁊ nunq; amiſiſti. Nũ q́; inops et gaudes lucris. nunqß auarꝰ ⁊ vſuras exig.ſuꝑerogat᷑ tibi vt debeaſ. ⁊ quis habet quicq; nõ tuũ: Reddis de/ bita nulli debẽs. donas debita nihil per dens. Qui ſolus viuificas oĩa.qͥ creaſti omnia:qui vbiq; es et vbiq; totꝰ.qͥ ſenti ri potes videri nõ potes.qui nuſq; dees ⁊ tamẽ ab iniquoꝝ cogitatõibus lõge es Dui nec ibi dees vbi lõge es:qꝛ vbi non es ꝑ gratiam: ades ꝑ vindictã. Oui oĩa tangis:nec tũ omnia tangis eq̃liter. Oue gam enim tãgis vt ſint:nõ tñ vt viuant ſentiãt ⁊ diſcernãt. quedã vero tãgis vt ſint et viuãt nõ tñ vt ſentiãt et diſcernãt. Duedã vero tangis vt ſint viuãt ⁊ ſeẽtiãt — nõÿ tñ yt diſcemãt. Ouedã vero tãgiſut ſint viuant ſentiãt et diſcernãt. Et cum tibimetipᷣi nunq; diſſimilis ſis:diſſimi/ liter tñ taãgis diſſimilia.qui vbiq; ſemꝑ pꝛeſens es et inueniri vix potes.quẽ ſtã tem ſequimur ⁊ appᷣhendere nõ valemꝰ qui tenes omia:imples omnia:circum/ pꝓlecteris omia: ſuꝑexcedis omnia :ſuſti nes omia. eq; ex alia parte ſuſtines at qᷓ; ex alia parte ſuꝑaris:neq; ex alia par te imples ⁊ ex alia circũplecteris.ſed cir cũplectẽdo imples ⁊ implẽdo circũple cteris.ſuſtinẽdo ſuꝑexcedis: et ſuꝑexce dẽdo ſuſtines. Qui doces coꝛda fideliũ ſine ſtrepitu verboꝛũ. Qui attedis a fi/ ne vſq; ad finẽ foꝛtiter ⁊ diſponis om̃ia ſuauiter. Qui locis nõ diſtenderis: nec tẽpoꝛib variaris. Neq; habes acceſſuſ receſſus:ſed habitas lucẽ ĩiacceſſibilẽ: gquam nullus hominum vigere poteſt. In te manens qetus:vbiq; circuis to/ tũ:vbiq; ꝓꝛſus totꝰ. Nõ enĩ ſcindi vł di uidi poteris: qꝛ vere vnꝰ es. nec in ꝑes efficeris:qꝛ totuſ totũ tenes:totũ ĩpleſ: totũ illuſtras et poſſides. Huius vide/ licʒ myſterij imenſam ꝓfunditatẽ mens humana cõcipere nõ pᷣt.nec oꝛatoꝛia li/ gua enarrare.neq; diffuſi ſermones nec bibliothecaꝝ volumĩa qunt explicaꝛe. BGSi totũ mundũ libꝛi repleãt: tua ſcien tia inenarrabil explicari nõ pᷣt.qm̃ vere indicibił es:nullo modo ſcribi poteſne qʒ ↄcludi:qꝛ es fons lucis diuine et ſol claritatis eterne. Wagn' em̃ es ſine qn titate:⁊ iõ immẽſus.bonus es ſine qᷓtli/ tate:et ideo ve et ſũme bonꝰ.⁊ nemo bo/ nnus niſi tu ſoł?.cuiꝰ volũtas eſt opꝰ.cu ius velle poſſe ẽ. Qui omnia de nihilo creaſti:q̃ ſola voluntate tua feciſti. Qui omnẽ creaturã tuã abſq; indigẽtia aliqᷓ poſſides:et ſine laboꝛe gubernas:⁊ abſ q; tedio regis.Et nihilẽ qð ꝑpturbet oꝛ dinẽ imperij tui vel in ſummis vł ĩ imiſ NDui in omnib locis ſine loco haberis. omnia contines ſine ãbitu:⁊ vbiq; es p̃ᷣſens ſine ſitu et motu.Oui nec mali au ctoꝛ es.quodq; facere nõ potes.qui ni/ hil nõ potes.neq; vnq; te aliqͥd feciſſe penituit.nec vlliꝰ cõmotiõis animi tui tẽpeſtate turbaris: nec totiꝰ terre ꝑicka potẽ damnũ tuũ eſt. Nulla flagitia vel ſcele⸗ ra ꝓbas aut imꝑas. Nunq;ᷓ mẽtiris:qꝛ eterna veritas es. Cuiꝰ vniꝰ bonitate facti ſumꝰ:et iuſticia penas luimꝰ:et cle mẽtia liberamur. Nã nihil celeſte nihil igneũ:nihil trenũ: nihilq; quod coꝛpo/ ris ſenſus attingatꝓ te colẽdũ eſt.q ve rees qð es et nõ mutaris.Cui maxime conuenit illud quod greci dicũt.on.la/ tine eſt:quod ſemꝑ idẽ ipᷣe es ⁊ ãni tui ũ deficient. Hec et alia multa docuit me ſctã mr̃ eccłia cuius factꝰ ſum mẽbꝝ ꝑ graz tuã. Docuit me ſane te ſolũ et vnũ 2 verũ deũ nõ eſſe coꝛpoꝛeũ ⁊ paſſibilẽ. NMNihilqʒ de ſubſtãtia tua vł natura vl/ lo mõ eſſe violabile aut ↄm utabile aut coõpoſitũ vł factũ.Et iõ certũ ẽ coꝛpoꝛe is oculis te nõ poſſe ſentiri:ſʒ nec ab vl lo moꝛtaliũ in ꝓpꝛia eſſentia aliqñ potu iſſe videri. Hinc etenim patenter datur intelligi ꝙ vnde angeli te ĩtuent᷑:inde et nos poſt hãc vitã te videbimꝰ. Sʒ nec ipᷣi ꝓfecto te videre pñt ſicuti es. Nulli deniq; alij tota niſi tibi ſoli nota eſt ommſi 8 trinitas. W vero vni tas es diuitatis.ꝑſonaꝝ biek litate multiplex. numerabili ter es innumerabił. ac idcirco mẽſura/ bilit ĩmẽſurabilis.et põderabilit᷑ impõ derabilis.Hõ em̃ ſũme bonitatis qᷓ tu/ ipſe es ꝓfitemur oꝛiginẽ:ex q oĩa:p quã omnia:in qua omia. ſed eiꝰ participati one dicimꝰ oĩa bona. Hã tua diuĩa eſſẽ tia ſꝑ caruit ac caret materia:licʒ nõ ca reat foꝛma:ſoꝛma ſcʒ infoꝛmata: ſoꝛma foꝛmaꝝ:ſoꝛma foꝛmoſiſſima.quã dũ im pꝛimis q̃ſi ſigillũ rebus ſingul eas ſine tui augmẽti aut tui detrimẽti mutabili tate ꝓculdubio a te facis differri. Quic qͥd aũt ĩ natura creaturaꝝ eſt creatura tua ẽ. O yna trinitas ⁊ trina vnitas de/ us.cuiꝰ oĩpotẽtia oĩa poſſidet et regit et implet q̃ creauit.Nec iõ te ĩplere oĩa dicimꝰ vt te ↄtineant ſʒ vt ipᷣa potiꝰ a te ↄtineãt᷑.nec particulatim imples om̃ia. nec vllatenꝰ ita putãdũ ẽ vt vnaqued e vnitate ꝑſonarũ et pluralitate in 3 Cap XXIX H nan etcke nihil po/ ave eime la⸗ tnii tme T tyni ibi. aW leaut npore b l Potu atur deet hee P. Gecſi e MX ſ ura, mpo⸗ 7 to/ huni inn inche ſa emna im bili uic fura de⸗ egit 1la ate ſnis⸗ fert᷑. a vero noĩa qᷓ ſubaʒ vl ꝑſonã ł po tentiã vł eſſentiã tuã ſignificãt: vł qcqd creatura ꝓ magnitudie poꝛtõiſ ſue capi at te.i.maxiĩa maiꝰ ⁊ mima minꝰ:duʒ ſis potiꝰ ipᷣe ĩ oĩb ſiueoĩa ĩ te.Cuiꝰ oĩpotẽ tia ↄcludit vniuerſa:nec euadẽdi potẽti am tuã qͥs aditũ ĩueĩre poterit.Qui enĩ teñ hʒ placatũ neq̃q; euadʒ iratũ:ſic ſcri ptũ ẽ: NHeq; ab oꝛiẽte neq; ab occidente neq; a deſertꝭ mõtib.qm̃ deꝰ iudex ẽ Et alibi. Quo ibo a ſpũ tuo.et q̊ a ſacie tua fugiã. Immẽſitas dine magnitudis tue iſta ẽ: vt ĩtelligamꝰ teĩtra oĩa ſʒ nõ indu ſum:extra oĩa ſʒ nõ excluſum.Et iõ inte rioꝛ es vt oĩa ↄtineas:⁊ iõ exterioꝛ es vt incircũſcripte magnitudiſ tue imẽſitate oña ↄcludas. Per id qð exterioꝛ es:oñ deris eſſe creatoꝛ: id vᷣo qð interioꝛ es: gubᷣnatoꝛ oĩm demõſtrar:ac ne oĩa q̃ cre ata ſunt ſine te eẽnt:interioꝛ es.exterioꝛ Fo vt oĩa ĩdudant᷑ a te:nõ locali magni tudĩe:ſʒ potẽtiali pñtia:q vbiq; pñs es: ⁊ oĩa tibi pñtia:q;uis qͥ d ĩtelligãt:q dã vo nõ intelligãt.Inſepabil nature tue vnitas. ſeꝑpabiles nõ pᷣt hr̃e ꝑſonas:qꝛ ſi cut es trinitas ĩ vnitate ⁊ vnitas ĩ trini/ tate:ſic ſepatõeʒ nõ potes hr̃e pſonarũ. Nomiant᷑ qͥdẽ ille ꝑſone aliqñ ſingłe.ſʒ ita te voluiſti deꝰ trinitas ĩſepabilẽ oñ/ dere ĩ ꝑſonis:vt niłm tibi nomẽ ſit in q̃ libʒ ꝑſona:qð nõ ad aliã ſᷣm relatiõis re gulã referat᷑.ſic̃ pr ad filiũ ⁊ filiꝰ ad pfeʒ ſic ſpũſſctũs ad pr̃em ⁊ filiũ veriſſume re ꝓpꝛie ðꝛ deꝰ:oĩb ꝑſonis eqlr ↄueniunt. vt ðs magnꝰ ompᷣs et᷑nus.⁊ oĩa q̃ natu⸗ rabr de deo dicunt᷑. Nõ eſt aliqð natu/⸗ re nomẽ:qð ſic tibi ðᷣo pri ↄueĩrevaleat: vt aut filio tuo aut ſpuũiſctõ ↄuenirene/ q̃at.Dicimꝰ te pꝛẽm naturalr eſſe deũ.ſʒ naturałrẽ filiꝰ deꝰ: naturalr ⁊ ſpũſſctũſ nõ tñ tres dij ſʒ vnꝰ naturalr ðs.pr̃ ⁊ fi/ lius ⁊ ſpũſſctũs. Idcirco inſepabilis es ſctã trinitas ĩ ꝑſonis ſenſu ĩtelligẽda.q; uis voce ſeꝑabilia heas noĩa: plurale nũerũ in nature nomĩbo nilatenꝰ recipis In h̊ ei oñdit᷑ ꝑſonas nõ poſſe diuidi in ſctã trinitate qᷓ vnꝰ ðs verꝰ ẽ:qꝛ cuiuſſi/ bet pſone nomẽ ſꝑ ad alterã reſpicit ꝑſo nã. Di patrẽ dico filiũ oñdo:ſi filiũ no/ mino parreʒ pᷣdico:ſi ſpũmſctm̃ appello us bonũ ⁊ pulcꝝ a q̊ͥ ꝑ quẽ ⁊ in q̊ͥ bona⁊ X alicuiꝰ eẽ ſpũm neceſſe ẽ intelligi.ſ.pfis ⁊ filij. Hec ẽ eĩ fides vᷣa veniẽs de ſacra doctrina:hec certe ẽ fides catholica⁊ oꝛ thodoxa:quã me docuit deꝰ in ſinu ma/ tris eccie gr̃a ſua. ¶ Oꝛatio ad ſctãm Laplm. XXX. dñe te fides mea quam deaiſti mihi ꝓpter boĩtatẽ tuã ad ſal/ tenet ĩ ſpe qð videbitĩ re. Inuocat te de us me caſta ↄſcia mea ⁊ ſuauis amoꝛ fi gei meequã excuſſis ignoꝛãtie tenebꝛiſ ad vitat intelligetiã ꝑduxiſti: ⁊ quam a ſtulta ſecłi amaritudiĩe eruiſti:atq; adhi bita tue dulcedis charitate iocundã mi hi ⁊ mellifluã reddidiſti. Inuocat te tri nitas btã.vox clara.⁊ ſincerꝰ amoꝛ fidei mee:quã ab ipᷣis enutriẽs cunabul illu/ miaſti ſꝑ ꝑ ülluſtꝛatõeʒ gre tue:⁊ qᷓ; adau gens ↄfirmaſti ĩ me ꝑ documẽta matris eccłie.CTe inuoco btã ⁊ bñdicta ⁊ głoſa vna trinitas:pr ⁊ filiꝰ ⁊ ſpũſſctũs:deus dñs:paraclitꝰ:charitas:gra:cõicatio:ge nitoꝛ:genitꝰ:regenerãs:veꝝ lumẽ ex lu/ mine vᷣ̈o:vera ulũinatio:fons:flume:irr gatio:ab vno oĩa:ꝑ vnũ oĩa:in vno oĩa: a quo:ꝑ queʒ:in q̊ oĩa:viuẽs vita:vita ꝗ viuẽte:viuẽtiũ viuificatoꝛ:vnꝰ a ſe:vnꝰ ab vno: vnus ab ambob:ꝛ on a leꝛon ab altero:on ab vtroq;:verax pat᷑:vitas fili us:veritas ſpũſſctũs:vna ̊ pater logoſ paclituſq; eẽntia:vna virtꝰ:vna boltas: yna btĩtudo:a qꝑ quẽ ⁊ in qͥ bta ſũt oĩa q̃cunq; beata ſunt. ¶ Quid deus ve ra ⁊ ſumma vita eſt. p. XXXI. Eusvera et ſũ ma vita:a q́̊:ꝑ que:⁊ in q̊ viuũt oĩa qcũq; vere ⁊ btẽ viuũt.De pulchꝛa ſunt omnia quecunq; bona et pulcra ſunt.Deꝰ cuiꝰ nos fides excitat: ſpes erigit:charitas iũgit.De qͥ peti te iubes ⁊ inueiri te fac: ⁊ pulſanti aperis Deꝰ a q̃ auerti cadereẽ:ad qm ↄuerti ſur gere ẽ: in q̊ maneꝛe ↄſiſtere ẽ. Deus queʒ nẽo amittit niſi deceptꝰ:nẽo qrit niſi ad c 2 unatõnẽ meã. Yideł aũt aia ex fide viuit: monitꝰ:nẽo inuenit niſi purgatꝰ. Deus quẽ noſſe viuere ẽ:cui fuire regre eſt:m laudare ſalꝰ ⁊ gaudiũ aie eſt. Te labijs⁊ coꝛde omiq; q̃ valeo vᷣtute laudo bñdi/ co atq; adoꝛo:tueq; clemtie et bõitati ꝓp vniuerſis beneficijs tuis grãs refero:et hymnũ głe tue cano:ſctũs.ſctũs ſanctꝰ Te inuoco o btã trinitas:vt veĩas ĩ me: ⁊ tẽplũ me facias dignũ głie tue. Rogo prẽm ꝑ filiũ. Rogo filiuʒ ꝑ prẽm. Rogo ſpũmſctm ꝑ patrẽ ⁊ filiũ:vt oĩa vitia e/ longent᷑ a me:et oẽs ſctẽ vᷣtutes plãtent᷑ in me.Deꝰ immẽle a q̊ oĩa:pꝑ quẽ omia: in qᷓ oĩa facta ſũt.viſibilia et inuiſibilia. Dui oꝑa tua extra circundas:⁊ intra re ples:ſupᷣ tegis:⁊ infra fers.Cuſtodi me opꝰ manuũ tuaꝝ in te ſperãtẽ:⁊ in tua ſo lumõ mificoꝛd ſa ↄfidẽtẽ.Cuſtodi meqdᷓ ſo h et vbiq;.nũc ⁊ ſꝑ.intꝰ et forꝭ.añ ⁊ re tro.ſupᷣ et infra circũcirca:itavt ĩ me nul lus pateat locꝰ inſidijs ĩimicoꝝ. Cu es de omp̃ᷣs.cuſtos et ꝓtectoꝛ oĩm ĩ te ſpe rantiũ:ſine q̊ nẽo eſt tutꝰ:nẽo de pericuł liberatꝰ. Tu es de? ⁊ ñ ẽ aliꝰ deꝰ pᷣter te: neq; in celo ſurſuʒ:neq; in tra deoꝛſũ:qͥ fa maſslia⁊ mirabilia ⁊ ĩſcrutabilia:q̊ꝝ nõ eſt nũerꝰ Te decʒ laus.te decʒ honoꝛ te decet hymnꝰ:tibi oẽs angli:tibi celi ⁊ vniuerſe ptãtes hymnos dicũt ⁊ laudeſ indeſinent᷑ ↄcinũt:vtpote creatoꝛi crea/ ture:dño ſerui:regi milites:te ſctãʒ et in diuiduã trinitatẽ oĩſ creaturg masficat: om̃is ſpũs laudat. ar⸗ an geloꝝ hoim. ( Tap. XXXII. Ibi ſancti⁊ hu cti btõꝝ ſpũum oꝛdĩes.głiaʒ ⁊ honoꝛeʒ ſupplicit᷑ adoꝛãtes concinunt ſine fine. Laudãt te dñe illi ſuꝑni ciues magnitfi ce et honoꝛabilr Laudat te hõ mas poꝛ tio creature tue. Sʒ et ego pctõꝛ homũ cio:deſiderio magᷣ cupio te laudare.ama re te opto amoꝛe pᷣcipuo.Deꝰ meus vita mea.foꝛtitudo mea et laudatio mea.di/ gnare me laudare te Da mihilumẽ ĩ coꝛ de:vᷣbũ in oꝛe:vt coꝛ meũ meditet᷑ głiaʒ tuã:⁊ ligua mea tota die cãtet laudeſ tu as. SDʒ qꝛ nõ ẽ pulcra laus in oꝛe pctõrꝭ miles coꝛde:tibi ſpũs ⁊ anie iu ſtoꝝ:tibi oẽs ſuꝑni ciues ⁊ cun et qꝛ vir pollutꝰ labijs ego ſũ.mũda ob/ ſecro coꝛ meuʒ ab oĩ inqnamẽto:ſctifica me ſctificatoꝛ opᷣs interiꝰ⁊ exteriꝰ:et fac me dignũ laudibo tuis SRuſcipe belĩgne ⁊ acceptabiłr ð mãu coꝛdiſ ⁊ ð m̃t amo re.ſuſcipe ſacrificiũ labioꝝmeoꝝ:fiaiq; acceptabile ĩ ↄſpcũ tuo.⁊ aſcẽdat ad te ĩ odoꝛẽ ſuauitat. Mẽoꝛia tua ſctã etdul cedo tua btiſſima poſſideat totã aĩaʒ me qaʒ:atq; in inuiſibiliũ amoꝛẽ rapiateam. Traſeat ð viſibilibo ad ĩuiſibulia.de ter renis ad celeſtia:de tꝑalibo ad et᷑na.trãſe at et videat viſionẽ mirabilẽ. O etna ve rias:et vᷣa charitas:et chara eternitas: tu es de? meꝰ.ad te ſuſpiro nocte ac die. tibi inhio.tibi intẽdo.ad te ꝑuenire deſi dero.qͥ nouit te nouit veritatẽ:nouit et/ nitatẽ. Tu vᷣitas ſuꝑ oĩa pᷣſides.queʒ vi debimꝰ ſicuti es cũ ꝑtrãſierit hecvita ce ca et moꝛtal:in ꝗ ðꝛ nob vbi eſt de tuꝰ: Et ego dico. de' me? vbi es: reſpiro ĩ te paululũ cũ effundo ſuꝑ te aiaʒ meãi vo ce exultatõis et ↄfeſſiõiſ ſoni epulãtꝭ ⁊ fe ſtiuitatẽ celebꝛãtis.⁊ adhuc triſiꝭ eſt.qꝛ relabit᷑ et fit abyſſus.vel qͥn poti ſentit ſe adhuc eſſe abyſſum:dicit ei fides mea quã accendiſti in nocte añ pedes meos. Duare triſtꝭ es aia mea⁊ q̃re conturbas me:ſpera ĩ deo:lucerna pedibo meis ver vũ eiꝰ. Spera et ꝑſeuera donec ꝑtrãſeat nox mf̃ iniq̃ꝝ:donec pꝑtrãſeat ira dei: cu ius fuimꝰ aliqñ filij. YFuimꝰ eni aliqñ te nebꝛe:donec trãſeãt iſte penitus qᷓꝝ reſi dua adhuc trahimꝰ in coꝛꝑe ꝓpt᷑ pctm̃ moꝛtuo.donec aſpiret dies et inclinen k vmbꝛe. ſpera in dno:mane aſtabo ⁊ con / tẽplaboꝛ:ſemꝑq; ↄfiteboꝛ ei Mane aſta bo ⁊ videbo ſalutarevultꝰmei deũ meũt: q viuificat moꝛtalia coꝛꝑa nr̃a:ppt inha bitantẽ ſpũm eiꝰ in nob: vt iaʒ ſimꝰ lux: du gahm ſpe ſalui facti ſumꝰ ⁊ filij lucꝭ et filij diei:nõ noct neq; tenebꝛaꝝ. Yui mꝰ enĩ aliqñ tenebꝛe.nũc aũt lux ĩ te deꝰ nr. ⁊ tñ adhuc ꝑ fidẽ necdũ ꝑ ſpẽ; SGpeſ q̃ videt᷑ nõ ẽ ſpes.Laudaãt te dñe illi po puli angloꝝ tuoꝝ ĩmoꝛtaleſ: ⁊ glificant — nomẽ tuũ celeſtes vᷣtutes qꝗ̃ nõ hñt opꝰ legere hãc ſcripturã nrãm:et ↄ gnoſcere te ſctãm ⁊ indiuiduã trinitatẽ. Uidẽet eĩ ſaciẽ tuaʒ ſemꝑ:⁊ ibi legũt ſine ſyllabis o ll Re no ei ul m. er nͤſe are mno: die. deſt tet⸗/ gri ce 19 4 ite ro 1ſe 1 W 3e o. tempoꝝ:qᷣd velit etna volũtaſ tua:legũůt eligut:⁊ diligũt.ſemꝑq; legũt ⁊ nunq; pᷣ cit id qdð legũt eligẽdo ⁊ diligẽdo:legũt ipᷣaʒ ĩmutabilitatẽ ↄſilij tui et ñ claudit codex eoꝝ:mec plicabit᷑ liber eoꝝ.qm̃ tu ipᷣeillis h̊ es et eris in et᷑nũ.O btẽ nimi/ um ille celoꝝ vᷣtutes q̃ laudare te pñt:ſcẽ et puriſſime:cũ nimia dulcedĩe ⁊ ineffa- bili exultatõe.inde laudãtvñ gaudẽt:qꝛ ſp vidẽt vñ gaudere valeant ⁊ laudare. Hos vo mole carnis pᷣſſi.⁊ ꝓcula vultu tuo in hac ꝑegrinatõe poſiti:atq; ꝑ mũ danas varietates diſtẽti:digne laudare neqͥmꝰ.laudãꝰ tñ ꝑ fidẽ nõ ꝑ ſpẽʒ.illi ve ro angłici ſpũs ꝑ ſpẽm nõ ꝑ fidẽ Hoceĩ caro facit vt młto alit᷑laudẽꝰ q; illi.Sʒ licʒ diuer? modis laudes dicãꝰ:tu vnꝰ es ðs creatoꝛ oĩm.cui ſacrificiũ laudis ĩ celo ⁊ in tra offert᷑:puenturi tũ ſumꝰ mi ſericoꝛdia tua ad eoꝝ ↄſoꝛtiũ cũ qbuſ te ſemꝑ videbimꝰ et ſine fine laudabimus Tribue dñe vt donec in h̊ fragili coꝛꝑe poſit ſũ laudet te coꝛ meũ:laudʒ te lin/ gua mea.et oĩa oſſa mea dicãt.dñe qs ſi/ milis tui. Tu es deꝰ opᷣs quẽ trinũ in ꝑ ſonis et vnũ ĩ ſuba deitatꝭ colimꝰ ⁊ ado/⸗ ramꝰ.pr̃em ingenitũ:filiũ de pr̃e vnige/ nitũ.ſpũmſctm̃ de vtroq; ꝓcedẽteʒ et in vtroq; ꝑmanẽtẽ:ſctãʒ ⁊ indiuiduã trini tatẽ:vnũ deũ oĩpotẽtẽ:qͥ cũ nõ eſſemus potẽter feciſti nos:et cũ ꝑditi fuiſſemus culpa nr̃a:pietate et bõitate tua mirabi/ lit᷑ recuꝑaſti nos:ne ſinas nos eẽ ĩgratoſ obſecro tãtis bñficijs ⁊ indignos tã mł tis miſeratõibo Te depᷣcoꝛ ſupplico⁊ ro o auge fidẽ auge ſpẽ augecharitatem. acnos ꝑ ipᷣaʒ grãm tuã ſꝑ ĩ fide ſtabi/ les:et in oꝑe efficaces:vt ꝑ fidẽ rectam:⁊ ↄdigna fidei oꝑa ad vitã te miſerãte ꝑue niamꝰ eternã:vt ibi vidẽtes głam tuã ſi cuti eſt:adoꝛemꝰ maieſtatẽ tuã:⁊ dicamꝰ piter q́s dignos fecen vigere gliam tuã Blia pf̃i qͥ creauit nos.głia filio q rede/ mit nos.głia ſpũiſctõ qͥ ſctĩficauit nos. głia ſũme et indiuidue trinitati cuiꝰ oꝑa inſeꝑabilia ſũt:cuiꝰ imꝑiũ ſine fine ma/ net. Te decz laus. te decz hymn?. tibi de bet᷑ oĩs honoꝛ.tibi bñdictio et claritas. tibi grãꝝactio.tibi honoꝛ virtꝰ et foꝛti ⸗/ tudo ðdᷣo nr̃o in ſecła ſecłoꝛũ amen. ico qjrit hoͤgnd cõpũgit᷑ in contẽ 13 :ieeräanel q̊ʒ tremũt deum vidẽ . Capkm. XXXIII. Gnoſce dñe ig noſce pie:ignoſceet miſerere:p/ eeignoꝛãatie mee:et młte impfe/ ctioni mes. Noli me tãq; temerariũ rep⸗ bare:qꝙ; audiã fuus vtinã vł bonꝰ: et nõ etiã inutil et malꝰ.et iõ valde malus.qꝛ te oĩpotẽtẽ deũ nrjDm:terribilẽ et nĩis me/ tuendũ ſine coꝛdis ↄtritiõe ⁊ lachꝛvma — rnũ fonte:ſine reuerẽtia debita ⁊ tremoꝛe laudo bñdico atq; adoꝛo. Si enĩ angeli te adoꝛãtes et laudãtes tremũt mira ex/ ultatõe repleti:ego pctõꝛ dũ tibi aſſiſto: laudes dico:ſacrificiũ offero:cur nõ coꝛ de paueo:vultu palleo:labijs tremo:to/⸗ to coꝛꝑe inhoꝛreſco:ſicq; aboꝛtiſ lachꝛy mis coꝛã te indeſinent᷑ lugeo. Uolo ſʒ ñ valeo.qꝛ neq̃ᷓo ꝙ deſidero NHinc eĩ mecũ vehemẽter admiroꝛ:dũ te nĩs terribileʒ⸗ ocuł fidei cerno. Sed qͥs h ſine ope gre tue: vniuerſa eĩ ſalꝰ nr̃a magna mĩa tua Milſerũ me:qũo ſic inſenſata facta ẽ aĩa mea vt nõ terreat᷑ terroꝛe nimio:duʒ ſtat añ deũ:et ſuas illi laudes decãtat.miſeꝝ me qũuo ſic induruit coꝛ mneũ:vt oclłi mei ſindeſinent᷑ nõ ꝓducãt flumĩa lachꝛyma/ rũ:dũ ↄſeruꝰ ſermocionat᷑ coꝛã dño ſuo: hõ cũ do:creatura cũ creatoꝛe.qͥ factꝰẽ ex limo cũ eo qͥ oĩa fecit ex nibilo. Ecce dñe pone me añ te:et qd in ſecretꝭ de me ſentio fraternis auribo nõ taceo:tu diueſ in mia:et largꝰ in pᷣmijs.da mihi ð bõis tuis vt ex eis ſeruiã tibi. Nõ ei aliunde poſſumuſ fuire:neq; tibi placere niſi de tuo mũere. fige qſo timoꝛe tuo carnes meas:letetcoꝛ meũvt timeat nomẽ tuũ: vtinã ſic te timeret peccatrix anĩa:q̊ͥ mõ ille vir ſctũs qͥ dixit. Semp eĩ q̃i tumen tes ſuꝑ me fluctꝰ timui deũ.Datoꝛ enizʒ oĩm bonoꝝ ðs.da mihi int᷑laudes tuas fontẽ lachꝛymaꝛũ:ſil cũ coꝛdis puritate et mẽtᷣ iubilatiõe: vt ꝑfecte te diliges et digne te laudãs:ipᷣo coꝛdis palato ſenti am guſtẽ et ſapiã:qᷓ; dulcis et ſuauis es dñe:ſiẽ ſcriptuʒ eſt:guſtate et videte qm̃ ſuauis eſt dñs:btũs vir qͥ ſperat ĩ eo:ꝛbe atus ppłus qͥ ſcit iubilatiõem: htũs E = .êõõ òð cuiꝰ eſt auxiliũ abs teꝛaſcẽſiões in coꝛde ſuo diſpoſuit ĩ valie lachꝛymaꝝ:in loco uẽ poſuit.bti mdo coꝛde qm̃ ipᷣi deũ vi lebũt. bii qͥ hitãt ĩ domo tua dñje:ĩ ſecu la ſecłoꝝ laudabũt te.¶ Oro coꝛ młtuʒ mouens ad deuotionẽ et diuinum amo rem. (LCaplm. XXXIIII. Eiu noſtra re gemptio: amoꝛ ⁊ deſideriuʒ: eꝰ ð deo adeſto mihi famlo tuo.Te inuoco ad te clamo clamoꝛe ma gno ĩ toto coꝛde meo.Te ĩuoco in aiam meã: ĩtra ĩ eã:⁊ coapta eã tibi vt poſſide as eã ſine ruga ⁊ ſine macłla. Mungiſſi/ mo nãq; dño mũda debet᷑ hitatio. Sctĩ ſica & me vas tuum qð feciſti:de malicia euacua ĩple ð gra:⁊ plenũ ↄfua.itavt di gnũ hĩtatiõis tue efficiar teplũ h̊ ⁊ in ꝑ/ petuũ.Dulciſſime.beigniſſime.amãtiſſi me.chariſſime.potẽtiſſime.deſiderãtiſſi me.pcioſiſſime.amabiliſſime.płcerrime tu melle dulcioꝛ.lacte ⁊ niue candidioꝛ. nectare ſuauioꝛ. gẽmis ⁊ auro pᷣcioſioꝛ. cũciq; traꝝdiuitijſ ⁊ honoꝛibo mihi ca rioꝛ. Quid dico deꝰ meꝰ:vna ſpes mea: tã grãdis miſcðia mea.Quid dico dul/ cedo felix et ſecura? quid dico duʒ talia dico? Dico qð valeo:ſʒ ñ dico qð debeo: vtinã poſſem talia dicere ãlia illi hymni dici ãgłoꝝ choꝛi.O q; libentme in tuis laudib totũ effüderẽ.O qᷓ; deuotiſſime illa celeſtꝭ meledie cãtica ad laudẽ ⁊ glaʒ noĩs tui ĩ medio eccie ĩfatigabił ꝑoꝛaꝛẽ. 3z talia ñ poſſuʒ.nũqͥd tacebo: Ule tacẽtibo de te:qͥ oꝛa mutoꝝ reſoluis:⁊ li/ guas ĩfantiũ fac diſertas. Ue tacẽtib de te:qm̃ ipᷣi loq̃ces muti ſũt:cũ nõ tuas laudes dicũt. Quis digne te laudarept. O ineffabil vᷣtꝰ ſapia pr̃is.Et qm̃ nul la inueio v̈ba àbo te ſufficient᷑ valeã ex/ planare cũctipotẽs ⁊ omniſciũ vᷣbũ.di/ cã interĩ qð valeo:donec iubeas me ve/ nire ad te vbi poſſim dicere qð te decʒ:⁊ me optet. Et iõ ſupplicit᷑ rogo vt nõ re/ ſpicias tm̃ ad id qð mõ dico:ſʒ ad id qð dicere opto.Cupio eĩ deſiderio mag̊ de te eloqͥ q oꝑtʒ et decz:qꝛ te decʒ lauſ:te decz hymnꝰ:tibiq; debet᷑ omĩis honoꝛ. WVcis g̊ᷣoccultoꝝ ↄgnitoꝛ deuſ: qm̃ celo terra et oĩb q̃ in ea ſunt tu mihi accepti oꝛ:tu mihi amabilioꝛ es.diligo eĩ te ſuꝑ celũ et trã:et cetera oĩa q̃ in eis ſuntmo amoꝛe noĩs tui q̃ tranſitoꝛia ſt ꝓculdu/ bio amãda nõ ſũt.mo te ðs meꝰ amo/ re masg:magq; te amare cupio Da mihi vt amẽ te ſꝑ qntũ volo:q̃ntum debeo:vt tu ſolꝰ ſis tota intẽtio mea ⁊ oĩs medita tio mea.Te mediter ꝑ dies ſine ceſſatõe: te ſentiã ꝑ ſopoꝛẽ ĩ nocte:te alloq̃tur ſpi/ ritꝰ meꝰ:tecũ fabulet᷑ mens mea.lumine ſctẽ viſiõis illuſtret᷑ coꝛ meũ.vt te recto re:te duce:ãbulẽ de vᷣtute ĩ virtutẽ. tan/ dẽq; videã te deũ deoꝝ ĩ ſyon. nũc q deʒ ꝑ ſpeculũ in eni gmate:tunc aũt facie ad faciẽ:vbi ↄgnoſcã te ſiẽ ⁊ cognitꝰ ſi i. S⸗ ati mðo coꝛde:qm̃ ipᷣi deũ videbũt.Btĩ Q hitant ĩ domo tua dñe:ĩ ſecła ſeculoꝛũ laudabũt te Rogo itaq; te dñe ꝑ oẽs mi ſeratões tuas:qͥbo ð moꝛte etna libati ſu mꝰ:mollifica coꝛ meũ durũ ⁊ lapideũ:ſa xeũ et ferreũ:tua ſacratiſſima⁊ potẽtivn ctione:⁊ fac me ꝑ ignẽ cõpũctiõis coꝛaʒ te oĩ hoꝛa hoſtiã viuã fieri ac meĩ tuo ↄſpectu coꝛ ↄtritũ hũiliatũ ſꝑ hr̃e cum lachꝛymaꝝ abũdãtia. Yac me ex tuo de ſiderio huic mo funditꝰ extingui:⁊ trã ſeuntiũ reꝝ obliuiſci.pᷣ magtudie timo/ ris ⁊ amor tui vſq; adeo.vt ð tꝑaliboñ lugeã ngaudeã:nec metuaʒ aliqͥd ttale n diligã:nꝰ blãdis coꝛrũpar:n? aduerſ ↄcutiar.Et qꝛ tua valida ẽ vt moꝛs dile ctio:abſoꝛbeat q̃ſo mentẽ meã ab oĩb⸗ q̃ ſub celo ſũt ignita ⁊ melliflua vis amorꝭ tiii:vt tibi ſoli ĩhereã:ſolaq; tue ſuauita tis mẽoꝛia paſcar:deſcẽdat dñe ðᷣſcẽdat pᷣcoꝛ:deſcẽdat ĩ coꝛ meũ odoꝛ tuꝰ ſuauiſ ſimꝰ:ĩgrediat᷑ amoꝛ tuꝰ mellifluꝰ Tleĩat mihi tui ſaporꝭ mira⁊ ĩenarrabił fragrã tia.qᷓ ſempr̃nas ĩ me ſuſcitʒ ↄcupĩas: et ex coꝛde meo ꝑducat venas ſalietꝭ aq̃ in vitã eternam. Immẽſus es dſie⁊ iõ ſine mẽſura debes amari ⁊ laudari ab his q̊ſ tuo pꝛecioſo ſanguĩe redemiſti. Amatoꝛ hoĩm benigniſſime clementiſſime dñe ⁊ cqͥſſime iudex.cui om̃e iudiciũ ð git pr̃: ſapiẽtiſſimo tue eqͥtatis iudicio. Dſer nis h̊ rectũ ⁊ iuſtũ eẽ: vt filij hꝰ ſecli no⸗/ ctis ⁊ tenebꝛaꝝ pᷣſtãtioꝛi deſiderio vᷣtu/ teatq; ſtudio diligãt ⁊ querant ꝑituras — — dul or du i ⸗ H ino d⸗ no/ lhi xpt ſta . 1 / 18 diuitias ⁊ fugitios honoꝛes:q;ᷓ nos ſᷣui tui diligãꝰ te deũ nrm ꝑ quẽ facti ⁊ redẽ Pr ſumꝰ. Si eĩ hõ hoĩeʒ tãta diligit di ectiõe: vt alter alteꝝ vix patiat᷑ abeſſe:ſi re:vt pᷣ magnitudĩe amorꝭ nlła ꝑfrui va leat reqͥe:chari ſui abſentiã nõ ſine magꝭ meroꝛe ferẽs.q̃ dilectiõe.q̊ ſtudio.q̊ fer uoꝛe aĩa quã deſpõſaſti tibi fide⁊ miſera tiõibo dz diligere te veꝝ deũ ⁊ pulcerri⸗ mũ ſpõſuʒ:qͥ nos ſic amaſti et ſaluaſti:qͥ ꝓ noõſᷣ tot tãta et talia feciſti?- Quãq; aũt becĩfima hẽant ſuaſ delectatões ſuoſq; amoꝛes:nõ tñ tali mõ delectãt ſiẽ tu deꝰ nr. In te eĩ delectat᷑ iuſtꝰ.qꝛ amoꝛ tuꝰ ſu auis ẽ et q etꝰ.nã pectoꝛa q̃ poſſides:dul cedine ⁊ ſuauitate et trãqᷣllitate reples. Ecõtra amo: ſecłi et carnis:anxiꝰ ẽ ⁊ ꝑ turbatꝰ. aias certe qs ĩgredit᷑ qetas eẽñ patit᷑. Semꝑ eĩ ſuſpitõibo ⁊ ꝑturbatiõi bus varijſq; timoꝛib ſollicitat eas. Cu itaq; es d electatio rectoꝝ.⁊ merito:qͥ es eĩ valida ẽ apud te ⁊ impturbabił vita. Qui ĩtrat ĩ te bõe dñe ĩtrat ĩ gaudiũ dñi ſui.et nõ timebit ãpliꝰ:ſʒ hẽbit ſe optieĩ optimo loco dicẽs. Hec reqͥes mea in ſe culũ ſecłi.h̊ hĩtabo qm̃ elegi eã.Et illð. Dñs regit me et nihil mihi deerit:in lo/⸗ co paſcue ibi me collocauit.Dul& chꝛi⸗ ſte bõe ieſu:reple ſꝑ q̃ſo coꝛ meũ inextin guibili dilectõe tua:ↄtinua recoꝛdatõne tua:adeo vt ſiẽ flãma vꝛens totꝰ ardeaʒ ĩ tui amor dulcedie:quẽ et aq̃ młte in me nũq; poſſint extiguere.ac me dulciſſi/ me dñne amare te:⁊ deſiderio tuo ðpone re pondꝰ oĩm carnaliũ deſiderioꝝ:et ter renaꝝ ↄcupiaꝝ guiſſimã ſarcinã:q̃ ĩipu/ gnãt ⁊ aggrauãt miſerã aĩaʒ meaʒ:vt pꝰ te expeditꝰ in odoꝛevnguẽtoꝝ tuoꝝ cur rens vſq; ad tue pulcritudis viſionẽ ef/ ficacit᷑ ſatiãdꝰ q̃ntotiꝰ: te q̊ʒ duce mere/ ar ꝑueĩre. Duo eĩ amoꝛes:alt᷑ bonꝰ alter malꝰ:alter dul&: alt amarꝰ.nõ ſeſil ĩvno capiũt pectoꝛe. Et iõ ſi qs pᷣter te aliud Diligit.nõ ẽ charitas tua ðs in eo.amoꝛ dulcedis et dulcedo amor:amoꝛ ñ cru/ cians ſʒ delectãs:amoꝛ ſincere ⁊ caſte ꝑ/ manẽs in ſecłm ſecłi:amoꝛ qͥ ſꝑ ardes et nũq; extiguer.Dul& chꝛiſte bone ieſu: charitas ðs meꝰ:accẽde me totum igne ſpõſa ſpõſo tãto ↄglutinat᷑ men ardo/ XII tuo:amoꝛe tuo:ſuauitate ⁊ dulcedĩe tua iocũditate et exultatõe tua:voluptate et ↄcupia tua:q̃ ſctã ẽ ⁊ bõa:caſta ẽ ⁊ mða: traquilla ẽ et ſecura.vt totꝰ dulcedie a⸗/ mor tui plenꝰ.totꝰ flãma charitatis tue ſuccẽſus:diligã te deũ meũ ex toto coꝛ/ de meo: totiſq; medulł pᷣcoꝛdioꝝ meoꝝ: hñs te ĩ coꝛde.ĩ oꝛe ⁊ p ocuł meis ſemꝑ ⁊ vbiq;.ita vt niłs pateat ĩ melocꝰ adulte rinis amoꝛibo.Audi ðs meꝰ.audi lumẽ ocłoꝝ meoꝝ.audi q̃ peto et da q̃ petã vt audias. Pie ⁊ mificoꝛdiſſime dũe ne ef/ ficiar mihi inexoꝛabil ꝓpt᷑ pẽta mea:ſʒ ꝓpter bõitatẽ tuã ſuſcipe pᷣces ſerui tui: ⁊ da mihi effectũ petitõòis mee ⁊ ðſideri,) mei:intcedẽte et oꝛate ⁊ ipetrãte głoſa vᷣ gine genitrice tua mariga:dña mea cũ oĩ/ bus ſctis tuis.Amẽ.¶ Ofo deuotiſſi⸗/ ma ad laudes hndas.Ca. XXXV Hꝛiſte dñe ver bũ pr̃is:qͥ veniſti ĩ hũc mũduʒ ppctõꝛes ſaluos facere:rogo teꝑ indulgẽtiſſima miſcðie tue viſcera:emẽ/ da vitã meã:melioꝛa actꝰ.cõpõe moꝛes: tolle ð me qð mihi nocz:et tibi diſplicʒ: et da qð noſti tibi placereet mihi ꝓdeſſe Quis pᷣt facere mm de ĩmũdo ↄceptũ ſemĩe:niſi tu ſolꝰ Cu es ðs opᷣs infinite pietatᷣ:qͥ iuſtificas ĩpios⁊ viuiſicaſ moꝛ tuos ꝓpter pctm:qͥ mutas pctõꝛes etñ ſunt. Colle de me qcqͥd tibi diſplicʒ ĩ me:imꝑfecta enĩ mea płima vidẽt oculi tui:mitte qſo manũ pietatꝭ tue in me:et tolle ð me qcqͥd offendit ocłlos pietatis tue ĩ me.Coꝛã te dñeẽ ſanitas ⁊ infirmi tas mea.illã pᷣcoꝛ ſerua.iſtã ſana.Gana me dñe et ſanaboꝛ.ſaluũ me fac et ſaluus ero.tu qͥ ifirma ſanas ⁊ ſanata cõſerunss. tu ꝗᷣ ſolo nutu tuo reſtauraſ diruta ⁊ col lapſa.Si eĩ dignaris in agro tuo coꝛdi meo ſerere bonũ ſemẽ.ncce ẽ vt mãu pie/ tatꝭ tue ſpinas pᷣus euellas vitioꝝ meo rũ.Dulciſſime.beĩgniſſime.amãtiſſime. cariſſime.deſiderãtiſſime.amabiliſſime. pulcerrime:infunde obſecro młtitudiĩe⸗ dulcedĩs tue ⁊ caritat tue pectoꝛi meo: vt nihil terrenũ nihil carnale deſiderẽvł cogitẽ:ſʒ te ſolũ amẽ:te ſolũ habeã ĩ coꝛ/ ge et ĩ oꝛe meo.Scribe digito tuo ĩ be⸗ ctoꝛe meo dulcẽ mẽoꝛiã tui melliflui no minis: nlla vnq; obliuiõe delẽdã. Scri be ĩ tabuł coꝛdis mei volũtatẽ tuã ⁊ iu / ſtificatõeſ tuaſ:vt te ĩmeſe dulcedis dñʒ ⁊ pᷣcepta tua ſꝑ ⁊ vbiq; habeã pᷣ ocul me is.Duccẽde mẽetẽ meã igne illo tuoiqm miſiſti ĩ terrã ⁊ voluiſti veh ement᷑ accen di:vt ſacriſiciũ ſpũs ↄtribulati ⁊ coꝛdis ↄtriti aboꝛt lachꝛvmis qͥtidie offerã ti/ bi Dulc chꝛiſte boe ieſu: ſic deſidero: ſic tota mẽte mea peto: da mihi amoꝛẽ tuũ ſctm̃ ⁊ caſtü:qͥ me repleat teneatitotũq; poſſideat Et da mihi euidẽſ ſignũ amo ris tui:irriguũ lachꝛymaꝝ fontẽ iugiter emanãtẽ: vt ipe q̊ʒ neperime tuũ ĩ me te ſtent᷑ amoꝛẽ.ipᷣe ꝓdant.ipᷣe loqnt᷑: q̃ntuʒ te diligit aĩa mea:dũ pᷣG nimia dulcedine amon tui:neqͥt ſe a lachꝛymis ↄtiere Re miniſcoꝛ pie dñne illiꝰ bõe młlierꝭ anne:q̃ ad tabnaclm rogatura ꝓ filio veit: deq̃ᷓ ſcriptura refert: ꝙ vult eiꝰ poſt lachꝛy/ mas ⁊ pᷣces:nõ ſũt ãpliꝰ in diuerſa muta ti. Sʒ mẽoꝛ tãte vᷣtun tãteq; ↄſtãtie:do loꝛe toꝛqᷓoꝛ:et verecũdia ↄfundoꝛ:qꝛ me miſerũ nis deoꝛſuʒ iacere intueoꝛ Si eĩ ita fleuit ⁊ ĩ fletu ꝑſeuerauit młr:q̃ quere bat filiũ:qũo plãgere ⁊ ĩ planctu pſiſtere dz aĩa mea qᷓ qrit ⁊ amat deũ:et ad eũ ꝑ/ ueĩre deſiderat?‚QOũo gemere ac flere dʒz talis aĩa q̃ q̃rit deũ die ac nocte:q̃ pꝛeter chꝛiſtũ nil vult amare: Hirũ qpppe ẽ:ſi iã nõ facte ſt᷑ ei lachꝛyme ſue pães die ac nocte. Reſpice & miſerere mei:qꝛ dolo/ res coꝛdis mei młuplicati ſũt. Da mihi oſolatõeʒ tuã celeſtẽ:⁊ noli ſꝑnere pecca tricẽ aĩiam ꝓ qua moꝛtuꝰ es. Da mihi q̃ ſo lachꝛymas ex toto affectu internas:qᷓ pctõꝝ meoꝝ poſſint ſoluere vincla.et ce leſti iocũditate ſꝑ repleãt aiam meã.Si nõ cũ ver ⁊ ꝑfect mõachis q̊ꝝ veſtigia neqᷣo imitari:ſaltẽ cũ deuotꝭ młieribus q̃ntulãcũq; poꝛtioneʒ in reò tuo merear adipiſci. Uenit q̊ʒ mihi ĩ mẽtẽ alterius młierꝭ deuotio mira:q̃ te ĩ ſepulcro iacẽ tem pio amoꝛe qᷓrebat:q̃ recedẽtib diſci pul de ſepulcro nõ recedebat:q̃ ſedebat ibi triſꝭ̊ ⁊ merẽs:et diu młtũq; flebat:et iurgẽs młtis lachꝛymis:iteꝝ iteꝝq; an/ ira deſerti ſepulcri vigilãtibꝰ ocuł explo abat:ſi foꝛte alicubi tevidere poſſet:qᷣm ſeruẽti deſiderio qᷓrebat.iã certe ſel ⁊ ite rũ ingreſſa ſepulcrũ viderat:ſed nimiuʒ amãati nõ ſat erat:vᷣtus eĩ bõi oꝑis ꝑſe/ uerãtia ẽ.Et qꝛ p cetis dilexit ⁊ diligen do fleuit:et flẽdo q̃ſiuit:et qrẽdo ꝑſeue/ rauit:iõ pᷣma oĩm te inueire:te videre:te alloqui meruit.Et nõ ſolũ hec.ſʒ eẽ ipᷣiſ diſcipul gloſe reſurreciõis tue pᷣnunia extitit:te pᷣcipiẽte ⁊ clement᷑ monẽte Ca de dic fribꝰ meis vt eãt ĩ galileã ibi mevi debũt.Si & ita fleuit ⁊ in fletu ꝑſeuera/ uit młr qᷓ viuẽtẽ cũ moꝛtuis q̃rebat:q̃ te mãu fidei tãgebat:qũo plãgere ⁊ ĩ plan/ ctu pꝑſiſtere dʒ aĩa q̃ te redẽptoꝛẽ ſuũ iaʒ⸗ celo pᷣſidẽtẽ ⁊ vbiq; rentẽ.coꝛde credit oꝛe ↄfitet᷑: Qũo ; gemere ⁊ flere dʒ talis aĩa.q̃ te toto coꝛð diligit:teq; toto ðſide rio vidẽ ↄcupiſcit: ſolũ ↄfugiũ et vnica ſpes miſeroꝝ:cui nũq; ſine ſpe mie ſup/ plicat᷑:pᷣſta mihi hãc gram:ꝓpt᷑ te ⁊ ꝓpt᷑ nomẽ ſctm̃ tuũ.vt q̃tiẽs dete cogito:de te loqn de te ſcribo:ð te lego:de te ↄſero: q̃tiẽs tui remĩſcoꝛ.tibi aſſiſto:laudes pᷣ/ ces et ſacrificiũ offero.totiẽs aboꝛtis la chꝛymis ĩ ↄſpectu tuo copioſe ⁊ dulcit fleaʒ:ita vt efficiant᷑ mihi lachꝛ yme mee panes die ac nocte Tu q; dẽ rex gle ⁊ oĩʒ vᷣtutũ mgr̃.docuiſti nos verbo ⁊ exẽplo gemere et flere dicẽs. Btĩ qui lugẽt qm̃ ipᷣi ↄſolabũt᷑.Tu fleuiſti defunctũ ami/ cũ:⁊ lachꝛymatꝰ es valde ſuꝑ piturã ci/ uitatẽ. Rogo te bõe ieſu ꝑ illas beignii/ ſimas lachꝛvmas tuas:et ꝑ oẽs miſera/ tiões tuas q bo mirabilr nob ꝑditis ſub ueire dignat?es: da mihi grãʒ lachꝛyma rũ quã młtũ ðᷣſiderat:⁊ gpetie ala mea: qꝛ ſine dono tuo nõ poſſũ hr̃e eã ſʒ ꝑ ſpi ritũſctm̃ tuũ:qͥ dura coꝛda pctõꝝ mollit et ad fletũ ↄpũgit.Da mihi graʒ lachꝛy maꝝ ſiẽ dediſti prib nr̃is q̊ꝝ veſtigia de beo imitari:vt plãgã me ĩ olvita mea:ſiẽ ipᷣi ſe plãxerũt nocte ac die:ppt᷑ meritaꝛ oꝛões eoꝝ qͥ tibi placuerũt et deuotiſſi/ me ſeruierũt.miſerere mei miſerrimi⁊ in digni fui tui:et da mihi graʒ lachꝛyma/ rũ.Da mihi irriguũ ſuꝑiꝰ ⁊ irriguũ infe rius:vt ſint mihi lachꝛ yme mee panes die ac nocte:efficiarq; ĩ ↄſpectu tuo deꝰ meꝰ:p ignẽ cõpũctiõis holocauſtũ pin/ gbye et medullatũ.macter totꝰ in ara coꝛ ſi⸗ te y 3 it is 6 2 ſurrexiſti dis mei: et tanq; pinguiſſimũ holocau/ ſtũ aſſumar tibi in odoꝛẽ ſuauitatis.Da mihi dulciſſime fontẽ irriguũ.fontẽq; ꝑ ſpicuũ:in qᷓ lauet᷑ aſſidue iſtud inq natu holocauſtũ.Qicʒ eĩ me totũ tibi obtule rim opitulãte gra tua.in młtis tñ q̃tidie offendo ꝓpt᷑ nimia fragilitatẽ meã Da g̊ mibi gram lachꝛymaꝝ bñdicte ⁊ amabi lis ðs pᷣcipue ex młta dulcedine amoꝛis tui et cõmẽoꝛatiõe miſericoꝛdiaꝝ tuaꝝ: pꝛeꝑa hãc mẽſaʒ famlo tuo ĩ ↄſpcũ tuo: et da mihi eã in ptãteʒ vt q̊tiẽs volo ſa/⸗ tier ex ea. Tribue ꝓ pietate⁊ꝛ bõitate tua vxt iſte calix tuꝰ inebꝛiãs ⁊ pᷣclarus ſatiet ſitim meã: vt inhiet tibi ſpũs meꝰ.et ar/ deat mẽs mea in amoꝛe tuo: oblitꝰ vani tatꝭ et miſerie. Audi deꝰ meꝰ.audi lumẽæ ocloꝝ meoꝝ.audi q̃ peto:et da vt petaʒ qð audias:pie ⁊ exoꝛabił dñe:ne efficia ris mihi inexoꝛabił ꝓpter pẽta mea:ſed pꝓpter bõitatẽ tuã ſuſcipe pᷣces fui tui:⁊ da mihi effectũ petitõis mee ⁊ deſiderij mei. pᷣcibo⁊ merit głoſe vᷣginis marie do mine mee et oĩm ſctõꝝ.Amẽ. ¶ In iſta oꝛõne mens hũana copioſi cõpũgit᷑ ſi ĩ quiete dicat. (ap̃. XXXNV I Eſu dñe. ieſu pie.ieſu bõe:qͥ moꝛi digna⸗ tus es: ppt᷑ pcta nr̃a.et re/ pter iuſtificatiõnẽ nr̃am.ro/⸗ go te ꝑ głoſam reſurrectõeʒ tuã.reſuſci/ ta me de ſepulcro vitioꝝ et pctõꝝ meoꝝ oĩm:et da mihi q̃tidie ꝑtẽ in reſurrectio ne pma.vt ĩ reſurrectõe tua merear vᷣaci ter ꝑciꝑe poꝛtiõeʒ. Dulciſſime.benigniſ ſime.amatiſſime. cariſſime.pᷣcioſiſſime. w—wmo deſiderãtiſſime.amabiliſſime.pulcerrie aſcẽdiſti ĩ celũ cũ triũpho głie tue:et ſe- des ad dexterã pr̃is.rex potẽtiſſime.tra he me ſurſuʒ ad te vt currã pꝰ te ĩ odoꝛe vnguẽtoꝝ tuoꝝ:currã ⁊ nõ deficiam:te trabẽte:te ducẽte me currẽtẽ:trahe os ſi tient te aĩe in ſuꝑna ffuenta etne ſatieta tis.ĩmo trahe mead te fontẽ viuũ:vt in/ deꝓ captu meo bibã.vñ ſꝑ vinã:deꝰ me us vita mea. Tu eĩ dixiſti oꝛe tuo ſctõ ⁊ bñdicto.ſi qͥs ſitit veniat ad me et bibat Fons vite da ſitiẽti anĩe ſp bibere ex te. yt fm ſctãm ⁊ veridicã ꝓmiſſionẽ tuam XlII. de vẽtre meo ftuãt aqᷓ viue. Fonſ vite re ple mẽtẽ meã toꝛrẽte voluptat tue:⁊ ie/ bꝛia coꝛ meũ ſobꝛia ebꝛietate amor tui: vt obliuiſcar q̃ vana ſũt ⁊ trena:⁊ te ſolũ iugit᷑ habeã ĩ meoꝛia mea ſic ſcriptũ eſt. Memoꝛ fui dei ⁊ delectatꝰ ſum.Da mi/ hi ſpumſctm tuũ quẽ ſignificabãt illea/ que.q̃s ſitiẽtib daturũ teꝓmiſeras.Pa qſo toto deſiderio et oĩ ſtudio tendere qᷓ te aſcẽdiſſe pꝰ reſurrectõeʒ die q̃drageſi , / mo credimꝰ.vt in pñti qͥdẽ miſeria ſoñlto tenear coꝛꝑe:tecũ aũt ſim cogitatõeſꝑ ⁊ auiditate.vt ibi ſit coꝛ meũ:vbi tu eſ the ſaurus me deſiderabilis et incõpabilis młtũq; amabił. OIn h̊ ei magno huiꝰ vi/ te diluuio vbi circũfſatibꝰ agitamur p/ cellis.et nõ inuenit᷑ fida ſtatio ⁊ locꝰ emi nentioꝛ.vbi pes colũbe valeat alitinut requieſcere.nuſq; tuta pax.nuſq; ſecura qes.vbiq; bella ⁊ lites.vbiq; hoſtes.fſo ris pugne.intꝰ timoꝛes.Et ge altera ꝑs ſumus celi:altera terre.coꝛp qð coꝛrũ/ pituraggrauat aniam. Idcirco animuſ meꝰ ſoci et amicꝰ meꝰ fatigatꝰ ð via ve niens. languet ⁊ iacʒ diſcuſſus atq; lace rat ab his qs ꝑtrãſierat vanitatibo:eſu rit ⁊ ſitit valde:et nõ habeo qd ponã añ illu. q⸗ pauꝑ ſum et mendicꝰ. Tu domi- ne deꝰ me diues oĩm bonoꝝ.⁊ dapium ſuꝑne ſatietatis opulentiſſime largitoꝛ. da laſſo cibũ.collige diſꝑſum.reintegra ſciſſum. En ſtat ad oſtiũ ⁊ pulſat: obſe/ cꝛo ꝑ viſcera miſericoꝛdie tue b viſita ſti nos oꝛienſex alto.aperi pulſanti miſe ro manũ pietatis tue:ei iube ꝓpiciabili dignatione vt ingrediatur ad te:requie/⸗ ſcat in te:reficiatur ð te vino celeſtiq; pa ne:quo ſatiatus reſumptiſq; viribus ad ſuperioꝛa conſcendat:et de hac valle la/ chꝛymarum penna ſancti deſiderij ra/ ptus:ad celeſtia regna volitet. Aſſumat domine:aſſumat rogo ſpiritus me pen nas vt aquile et volitet et non deficiat: volet et perueniat vſq; ad decoꝛem do/ mus tue:et locum habitationis głetuez vt ibi ſuper menſam refectõnis ciuium ſuꝑnoꝝ paſcat᷑ ð occult tuis ĩ loco pa/ ſcue tue iuxta fluẽta plẽiſſima:redqeſcat ĩ te ðs meꝰ:coꝛ meũ:coꝛ mare magnuʒ tu mẽs fluctibo.Tu qͥ imꝑaſti ventꝭ ⁊ mari c et facta ẽ trãqllitas mao:veni et gradere ſuꝑ fluctꝰ coꝛdis mei vt trãqͥlla ⁊ ſerena fiãt oĩa mea:q̃tinꝰvnũ bonũ meũ ample ctar te:et dulce lumẽ ocłoꝝ meoꝝ ↄtem pler te ſine tumultuãtiũ cogitationũ ce/ ca caligie. Cõfugiat dñe mens mea ſub vmbꝛa alaꝝ tuaꝝ ab eſtibo cogitationũ he ſecli. vt in tui refrigerij tꝑamento ab ſcõſa:letabũda cãtet ⁊ dicat. In pace in idipᷣm doꝛmiã ei reqͥ eſcã.Doꝛmiat obſe cro dñe ðs meꝰ:doꝛmiat mẽoꝛia mea ab oĩb mal:iniqͥtatẽ odiat:iuſticiã diligat Nuid eiĩ pulcriꝰ.qͥdue dulciꝰ:qᷓ; inter te nebꝛas hꝰ vite.młtaſq; amaritudies:di uine dulcedini inhiare: ⁊ etne btĩtudini ſuſpirare:illic teneri mẽte:vbi vᷣa habe/ re gaudia certiſſimũ ẽ. Dulciſſime.amã tiſſime.benigniſſime.cariſſime.pᷣcioſiſſi me.deſiderantiſſime.amabiliſſime.pul/ cerrime:qñ te videbo:qñ apꝑebo añ fa/ ciẽ tuã:qu ſatiaboꝛ ð pulcritudine tua: qñ educes me de h̊ carcere tenebꝛoſo:vt pfitear noĩ tuo:itavt ðincepſñ ↄpũgar: Oñ trãſibo in illã admirabilẽ ⁊ pulcerri mã domũ tuã:vbi ꝑſonatvox leticieꝛ ex ultatõis in tabnacuł iuſtoꝝ? Btĩ qͥ ha/ bitãt in domo tua dñe:ĩ ſecla ſecłoꝝ lau dabũt te. Beati et vᷣe btĩ q̊s elegiſti ⁊ aſ ſũpſiſti in illã celeſtẽ hereditatem. Ecce ſcti tui dñe floꝛẽt añ te ſicliliũ. Replent ei ab vbertate domꝰ tue.⁊ toꝛrẽte volu/ ptat tue potas eos:qm̃ tu es ſons vite: ⁊ in lumie tuo vident lumẽ:vſq; adeo vt ipᷣi vicʒ lumẽ illũiatũ ꝑ te deũ illũiantẽ: ſic ſol effulgeãt in ↄſpcũ tuo.O qᷓ; mira: q; pulcra:q; acceptabilia ſt domꝰtue ha bitacla dñe vᷣtutũ:ↄcupiſcit ĩtrare in ea hec peccatrix aia mea. Dñe dilexi deco⸗/ rẽ domꝰ tue:⁊ locũ habitatiõis glłie tue. Vnã petij a dño.et hãc reqͥrã:vt inhabi tem in domo dñi omib dieb vite mee. Quẽadmodũ ceruꝰ deſiderat ad fontes aqrũ.ita deſiderat aĩa mea ad te deꝰ:qñ veniã ⁊ apꝑebo añ faciẽ tuã? qñ videbo deũ meũ quẽ ſitit aia mea:qñ videbo eũ in terra viuẽtiũ: In iſta eĩ fra moꝛiẽtiuʒ videri nõ pᷣt moꝛtaliba ocuł. Quid faciã miſer ego grauedine cõpedis moꝛtalita tis mee ↄſtrictꝰꝛd faciã:Dũ ſumꝰ ĩ coꝛ pe ꝑegrinamur ad deũͥ. Nõ hẽmꝰ h̊ ma/ nentẽ ciuitatẽ:ſʒ futuꝛã inqͥrimꝰ Nr̃ aũt mũicipatꝰ in ceł ẽ. Heu mihi qꝛ incola/ tꝰ meꝰ plõgatꝰ eſt:habitaui cuʒ hĩtãtib. cedar:młtũ incola fuit aia mea.Quiſ da bit mihi pẽnas ſic colũbe:et volabo ⁊ re qͥeſcã. Nihil mihi tam dulce q;ᷓ cuʒ dño meo eẽ. Mihi aũt adherere ðᷣo bonũ eſt Da mihi dñe donec his fragilibo aſſiſto mẽbi tibi adherere:ſic ſcriptũ ẽ Qui ad beret dño vnꝰ ſpũs ẽ cũ eo. Pꝛebe mibhi rogo ↄtẽplatiõis pennas:qͥb indutꝰ ad te volitẽ ſurſuʒ.Et qꝛ om̃e ſiniſtꝝ deoꝛ/ ſũ iacʒ:tene mẽtẽ meã ne ad ima tenebꝛo ſe vall coꝛruat:ne ĩterueniẽte vmbꝛa t᷑re a te vo iuſticie ſole ſeparet᷑:⁊ obducta te/ nebn nebule phibeat᷑ alta reſpicere. Id/ circo ſurſũ tẽdo ad pac gaudia:luciſq; delectabilẽ ⁊ ſereniſſimũ ſtatũ.Tene coꝛ meũ mãu tua.qꝛ ſine te ad altioꝛa ñ rapi tur. Illuc feſtino vbi ſũma pax reõt ⁊ iu gis trãqllitas rutilat.Tene ⁊ rege ſpũʒ meũ:⁊ aſſume illũ ſᷣm volũtatẽ tuã:vt te duce aſcẽdat ĩ illã regionẽvbᷣtat:vbi pa ſcis iſrł ĩ et᷑nũ pabulo vᷣitat.vt ibi vł ra pida cogitatõe attĩgat te ſũmã ſapiaʒ:ſu per oĩla manẽtẽ:cũcta trãſeũtẽ.⁊ oĩa gubᷣ nantẽ. Sz volitãti ad te aĩe mlta ſunt q̃ᷓ obſtrepũt:iuſſu tuo dñe cõticeſcãt mihi oĩa.ipᷣa ſibi anĩa mea ſileat:oĩa ꝑtrãſeat: oĩa ꝗᷓ creata ſũt trãſcẽdat a ſe:et ꝑueniat ad te:atq; ĩ te ſolo creatoꝛe oĩm ocłos fi dei figat:tibi inhiet:tibi intẽdat:te me/ ditet᷑:te cõtẽplet᷑:te ſibi añ ocłos ponat: te ſpᷣ coꝛde reuoluat veꝝ ⁊ ſũmũ bonũ.⁊ gaudiũ ſine fine mãſuꝝ. Dlte deniq; ſt ↄtẽplatões.qbo aĩa ðᷣuota tibi mirabiłxx paſcit᷑:iſʒ ĩ nlla eaꝝ ita delectat᷑ ⁊ reqͥeſcit gia mea ſiẽ in te:⁊ qñ te ſolũ cogitat ⁊ cõ tẽplat᷑. Quã maj młtitudo dulcediſ tue dñe:quã mirabilłr ĩſpiras coꝛdibo ama⸗ toꝝ tuoꝝ:qᷓ; mira ſuauitas amon tui:q̊ pfruunt illi q nihil pᷣter te diligũt: nihi qrũt:nihil eẽ cogitareↄcupiſcunt. Feli ces illi qb tu ſolꝰ ſpes es:⁊ oẽ opꝰ eoꝛũ or̃o. Btũs q ſedʒ ſolitariꝰ ⁊ tacet.et ſtat ſupꝑ cuſtodiã ſuã iugit᷑ die ac nocte:vt ad huc in h̊ fragili coꝛpuſculo poſitꝰ:pᷣliba re valeat aliq̃tinꝰ dulcedinẽ tuam. Ro/ go te per illa ſalutifera vulnera tua q̃ paſ ſus es in cruce pro ſalute noſtra:e quibo fͤ⸗ ne, D iſd votre dno nüͦeſt ſiſto Wiad emidi lut'ad deoe/ Mebꝛo atre gate⸗ ./ lci necꝛ impi aiu eſpüz Ftte Wdid diNn pig lin rq mihi ſſen: miat lofl me⸗/ Nat: nü. ſicßſe notr di tacs ſſue mma) niig nipil fii coꝛi⸗ lachꝛymaꝝ iugit᷑ manantẽ.ex nimio af/ fectu ⁊ deſiderio viſiõis pulcritudinis tue:vt lugeã die ac nocte:nullã ĩ pñti vi ta recipiẽs ↄſolatiõeʒ:donec te in celeſti chalamo merear videre dilectũ ⁊ pulcer rimũ ſpõſuʒ meũ:deũ ⁊ dñũm meũ:vt ibi vidẽs głoſaʒ admirabilẽ ⁊ pulcerrimazʒ faciẽ tuã oĩ dulcedĩe plenã:cũ his q̊s ele giſti. maieſtatẽ tuã ſupplex adoꝛẽ:⁊ illic tandẽ celeſti ⁊ ineffabili repletꝰ iubilo e/ terne exultatõis:exclamẽ cũ diligẽtibuſ te dicẽs. Ecce qdᷣ ↄcupiui iaʒ video.qð ſpaui iã teneo.qð deſideraui iã hẽo.l/ li nãq; in cel iunctꝰ ſum:quẽ ĩ ter poſi tus tota vᷣtute dilexi:tota charitate am plerxꝰ ſũ:cui toto amoꝛe inheſi. ipᷣm lau/ do. bñdico atq; adoꝛo:qͥ viuit ⁊ reãt de/ 1 ſecula ſeculoꝝʒ amen. emananit illepcioſus ſanguis qᷓ ſumꝰre dempti.vulnera hãc aiam meã peccatri cẽ:pꝓ q̃ etiã moꝛi dignatꝰ es. vulnera eazʒ igneo ⁊ potẽtiſſimo telo tue nimie chari tatꝭ. liuꝰ eſt eĩ fmo dei ⁊ efficax:⁊ pene trabilioꝛ oĩ gladio ancipiti.Tu ſagitta electa ⁊ gladiꝰ acutiſſimꝰ:qͥ durũ ſcutuzʒ hũani coꝛdis penetrare tua potẽtia va/ les. Cõfige coꝛ meũ iaculo tui amor::vt Dicat tibi aĩla mea: charitate tua vulne/ rata ſũ:ita vt ex ipᷣo vulnere amoꝛis tui vberrime fluant lachꝛyme dieac nocte. Percute dñe ꝑcute obſecro hãc duriſſi⸗ mã mentẽ meã pia ⁊ valida cuſpide dile ctiõis tue:⁊ altiꝰ ad intima penetra po/ tenti vᷣtute.Et ſic de capite meo educa/ quã ĩmẽſam.⁊ de ocul meis veꝝ fonteʒ ro in tribulatõe ¶ Ca.XXXVII Alerere dñe miſlſerere pie miſerere mihi emmilerrimo pctõꝛi indigna ageti: et digna patieti. aſſidue peccanti: 5 ⁊ tua flagella q̃tidie ſuſtinẽti. Si penſo malũ qᷓtidie qð feci:nõ ẽ tãtũ qð patioꝛ: grauiꝰ ẽ qð cõmiſi:leuiꝰ eſt qð tolero.iu ſtus es dñie ⁊ rectũ iudiciũ tuũ:oĩa iudi cia tua iuſta ſũt et va.iuſtꝰ ⁊ rectus tu eſ due ðs nr̃:et nõ ẽ vlla iniqtas ĩ te. Nõ ei iniuſte neqʒ crudełr affligis nos pctõꝛeſ omps ⁊ miſericoꝛs dñe:qͥ cũ nõ eẽmꝰ po tent feciſti nos:et cũ pᷣditi fuiſſemus cul pa nra: pietate et bonitate tua mirabilł: reꝑaſti nos. Scio ⁊ certꝰ ſũ ꝙvita nr̃a ñ temeraꝛijs motib agit᷑:ſʒ a te dño ðᷣo no ſtro diſponit᷑ et gubnat᷑. Uñ tibi cura eſt de oĩb:pᷣcipue ð ſeruis tuis qͥ totã ſpeʒ ſuã poſuerũt ĩ ſola mia tua. Idcirco ob ſecro ⁊ ſuppliciter rogo.vt nõ facias mi hi ſᷣm pẽta mea:qb irã tuã merui:ſʒ ſᷣm magnã miam tuã:q̃ ſuꝑat ec pẽta totius mõði.Tu dñe qͥ exteriꝰ flagella irrogaſ⸗ da ſp interiꝰ indeficientẽ patiam. ita vt laus tua nõ recedat ð oꝛe meo. Miſere/ re mei dne miſerere meiet adiuua me ſic tu noſti ꝙ mihi ncce ẽ ĩ coꝛꝑe ⁊ ĩ aĩia:ſcis oĩꝗ:potes oĩa:qͥ viuis in ſecula.(¶ Dro mlcũ deuota ad filiũ¶Ca. XXXVIII Omie ieſu chꝛi ſte fili dei viui q́ expãſis in cruce manib ꝓpter moꝛtaliũ oĩum re Aẽptõʒ hauſiſti calicẽ paſſiõis: mibi ho die pᷣbere digner auxiliũ. Ecce pauꝑve nio ad te diuitẽ:miſer ad miſericoꝛdẽ:ne recedã vacuꝰ vł ↄtẽptꝰ:eſuriẽs incipio: ne deſinã de te ieiunꝰ. ſamelicus accedo: ne recedã impaſtꝰ. Et ſi añq; comedã ſu ſpiro: da vł pꝰ ſuſpiria vt comedã. In pᷣ mis dulciſſime ieſu coꝛã magnificentia tue ſuauitat ↄfiteoꝛ aduerſũ me lĩiuſtici am meã. Ecce dñe qꝛ ĩ pctis fui ↄceptꝰ⁊ natꝰ:et tu me abluiſti ⁊ ſctificaſti. et ego poſtea me maioꝛib ſoꝛdidani peccatis. Fui eĩ in neceſſarijs natꝰ:poſtea in ſpõ/ taneis volutatꝰ:ſʒ tue dñe miſeratiõis noõ ĩmẽoꝛ: tuliſti me ðᷣ domo pr̃iſ mei car nal:et de tabernacuł pctõꝝ:et inſpiraſti mihi vt ſeq̃rer te cũ generatõe q̃rẽtiũ fa ciẽ tuã:abulãtiũ ſemitã rectã: cõmoꝛãti Um int lilia caſtitatꝭ?:et tecũ diſcũbẽtiuʒ ĩcenacło altiſſime pauꝑta. Et ego tot bñficioꝝ ingtꝰ:pꝰ religiõis ĩgreſſũ mul ta cõmiſi illicita:młta ꝑpetraui nefãda: ⁊ vbi pẽta emẽdare debui:pẽta pctis ad didi. Hec ſt mala mea dñe qb exhono/ raui te et macłaui me:quẽ ad imaginẽ et ſikitudinẽ tuã creaſti:ſuꝑbia:vana glia: ⁊ ceta młta alia mala:q bvexat᷑ ⁊ afſligit᷑ lacerat᷑ ⁊ ðſtruit᷑ ifelix aia mea Ecce dñe iniq tates mee ſuꝑgreſſe ſt cap ut meü:et ſiẽ onꝰ gue quate ſũt ſuꝑ me:⁊ niſi tu cui 6 f ppꝛiũ eſt milereri ſp et ꝑcere dextrã tue maieſtat ſupponas:mergi cogoꝛ miſera biliter in pfundũ.Attẽde dũe ðs etvide qm ſctũs:⁊ ecce inſultat aduerſuʒ me ini micꝰ meꝰ dicẽs. de dereliqͥt eũ:ꝑſeqr et cõpꝛehẽdãa eũ.qꝛ nõ eſt q eripiat.⁊ tu do mine vſq; quo: ↄuertere et eripe aiaʒ me am. ſaluu me fac ppter miam tuã. miſere re filio tuo quẽ in doloꝛe nõ modico pe/ periſti:et noli attẽdere malũ meũ vt ob/ liuiſcar bonũ tuũ.qͥs ẽ pf qͥ filiũ nõ libe ret:aut qͥs filiꝰ quẽ pr̃ pietatꝭ bacculo ñ coꝛripiat: Ergo pr ⁊ dñe licʒ pctõꝛ ſim nõ poſſum ñ eẽ filiꝰ tuꝰ.qꝛ tu me feciſti ⁊ refeciſti:ſiẽ peccaui emẽda me.⁊ pus fla/ gello emẽdatũ trade me filio tuo. Nũqᷣd obliuiſci pᷣt mr̃ ĩfantẽ vteri ſui? Et certe ſi illa oblita fuerit:tu pr ꝓmiſiſti te ñ ob liuiſci.Ecce clamo ⁊ nõ exaudis me.do loꝛe crucioꝛ ⁊ ñ ↄſolar me. Quid dicaʒ vł qͥd faciã miſerrimꝰ:? Ego tãto deſtitu tus ſolatio: piectꝰ ſum a facie ocłoꝝ tuo rũ. Heu me de qnto bono inqntũ maluʒz cecidi:q̊ͥ tendebã:et q̊ deueni.vbi ſum:et vbi nõ ſũ.ad quẽ aſpiraui et nũc in b⸗ ſuſpiro: Queſiui bona:⁊ ecce turbatio. Ecceiã moꝛioꝛ:⁊ ieſus nõ eſt mecũ.Et certe meliꝰ ẽ mihi non eẽ q; ſine ieſu eſſe. Plin⸗ Enõ viuere q;ᷓ viuere ſine vita. ttiu dñe ieſu vbi ſũt mif̃icoꝛdie tue an tiqᷓ: Nũqͥd iraſceris mihi in finẽ: Placa re obſecro ⁊ miſerere mei:⁊ nõ auertaſ fa ciẽ tuã a me:qͥ ꝓ me redimẽdo nõ aueꝛti ſti faciẽ tuã ab increpãtibo ⁊ cõſpuẽtib⸗ in te. Yateoꝛ qꝛ peccaui:⁊ ↄſcia mea me ret᷑ dãnatões:et pñia ñ ſufficit ad ſatiſfa ctionẽ.ſʒ certũ eſt ꝙ miſericoꝛdia tua ſu/⸗ perat oẽm offenſionẽ. Noli q̃ſo pijſſime dñe ſcribere aduerſuʒ me amaritudines meas:vt ĩtres ĩ iudiciũ cũ fuo tuo:ſʒ ſᷣm młtitudinẽ miſerationũ tuaꝝ dele iniqͥ/ tatẽ meã. Ve mihi miſero cũ venerit di es iudicij:et aꝑti fuerit libꝛi ↄſciaꝝ:cuzʒ dicet᷑ de me.Ecce hõ et oꝑa e.Quid fa ciã tüc dñe ðᷣs meꝰ:cũ celi reuelabũt ini/ qtatẽ meã:et aduerſuʒ me terra ↄſurget: Eece nihil rñdere potero:ſʒ demiſſo ca/ pite pᷣ ↄfuſiõe coꝛã teſtabo trepidꝰ ⁊ ↄfu ſus. Meu me miſeꝝ qd dicã clamabo ad te dñe ðs meꝰ.Quare tacẽs conſumoꝛ: Uerũtñ ſi locutꝰ fuero nõ qͥeſcet doloꝛ meꝰ.et ſi tacuero amariſſima amaritudi ne crucioꝛ lteriꝰ.Plãge aia mea:ſicut vi dua ſuꝑ virũ pubertatis tue.vlula miſe ra et ploꝛa qm̃ dimiſit te ſpõſus tuꝰ:id ẽ chꝛiſtꝰ. Ira oĩpotent ne irruas ſuꝑ me. qꝛ nũq; capi poſſes ĩ me.Certe nõ ẽ ĩ to to me qð poſſet tolerare te. Miſerere ne deſperẽ:ſʒ deſperando reſpirẽ. Et ſiego cõmiſi:vñ me dãnare potes:tu nõ amiſi ſti:vñ ſaluare ſoles. Lu dſie nõ vis moꝛ cẽ petõꝝ:nec letarꝭ in ꝑditiõe moꝛiẽtiuzʒ: ĩmo vt moꝛtui viuerent tu moꝛtuꝰ es:⁊ moꝛs tua pctõꝝ moꝛtẽ occidit.Et ſi ipᷣi te moꝛiẽte vixerũt.obſecro dñe vt ego te viuẽte nõ moꝛiar. Mitte manũ tuã ð al to:et libera me de mãu inimicoꝝ meoꝝ: ne ſuꝑgaudeãt mihi ⁊ dicãt d euoꝛabiꝰ eũ.Quis vnq; bõe ieſu de tua mĩa diffi / dat.qͥ cũ inimici tui eſſemꝰredemiſti noſ in ſanguĩe tuo ⁊ recõciliaſti nos ðᷣo: Ec ce ſub tue miſcðie vmbꝛa ꝓtectꝰ ad thꝛo nũ głe veniã poſtulãs:curro clamans et pulſans donec miſerearꝭ mihi. Si.n. ad veniã nos vocaſti veniã nõ q̃rẽtes:q̃nto mag veniaʒ impetrabimꝰ poſtulantes: Ne meminerꝭ dulciſſime ieſu tue iuſticie aduerſus pctõꝛẽ tuũ.ſʒ eſto mẽoꝛ beĩgni tatꝭ tue aduerſus creaturã tuazʒ. Ne me/ miner ire aduerſus reũ:ſʒ mẽoꝛ eſto mi/ ſeratiõis tueaduerſus miſeꝝ Obliuiſce re ſuꝑbũ ꝓuocãtẽ:⁊ reſpice miſeꝝ inuo/ cantẽ. Quid eĩ ẽ ieſus niſi ſaluatoꝛ?:Er/ go ieſu ꝑ temetipᷣm exurge ĩ adiutoꝛium mihi:⁊ dic aĩe mee ſalꝰ tua ego ſũ. Dul tũ dñe de tua bonitate pᷣſumo:qm̃ tuipᷣe doces petere qᷓrere⁊ pulſare:⁊ iõ tua of̃o ne admonitꝰ peto q̃ro ⁊ pulſo. Et tu do mine qͥ iubes petere:fac acciꝑe: ſnlare re da ⁊ iuenire:doces pulſare aꝑi pulſan :2 ↄfirma me infirmũ.reſtaura me ꝑdi/ tũ:ſuſcita me moꝛtuũ:⁊ oẽs ſenſuſ meoſ: cogitatꝰ ⁊ actꝰ dirigere ⁊ gubnare digne ris:in bñplacito tuo:vt ð ceto tibi fᷣuiã: tibi viuã:tibiq; me tradã. Scio dñemi qꝛ ex h̊ qð me feciſti:debeo tibi meißuʒ. ⁊ qꝛ me redemiſti:⁊ ꝓ me homo factꝰ es: deberẽ tibi pluſq; me ſi hr̃em:quãto tu maioꝛ es ꝓ q̊ dediſti teipᷣm Ecce nec plłꝰ habeo.nec qð hẽo dare tibi poſſuʒ ſine Mo Windt ſanr lamie tu ide nome. beito gere tſiego amiſi gmoꝛ netiuz: wes: Etſtißi tegote wäöel „ meo⸗ 2 ndifi/ niſinoſ do: Ec aͤthꝛo wanset Bnad es fo ſnumg: Neinſut ic enw⸗ ſom⸗ Niuiſc⸗ ſno/ eEr, ſhhe tadfo kimdo ſace pullan nepdi/ ſmeol⸗ dige ißuii: dſemn iipiz⸗ 4 un 40 nep⸗ 3 . ſrium te.ſʒ accipe me tu:⁊ trahe mead te.vt tu us ſim imitatiõe ⁊ dilectiõe.ſic tuus ſuʒ oditiõe et eatiõe.Qui viuis et regnas in ſecla. ¶ Or̃o vtił. ¶ Ca.XXXX. Omine deus omps:qͥ es trinꝰ ⁊ vnꝰ:qqͥ es cõmẽdo hodie et oĩ tꝑe alam meã.coꝛpꝰ meũ.viſuʒ.auditũ.guſtũ.odoꝛatuʒ et ta ctũ.oẽs cogitatiões meas. affectões.lo cutiões.actiões.oĩa exterioꝛa ⁊ interio/ ra.ſenſuʒ et intellectũ.mẽoꝛiã meã.fideʒ Tccredulitatẽ meã:et ꝑſeuerãtiã meaʒ:in manꝰ potẽtie tue:vt cuſtodias ea diebꝰ et noctibo:hoꝛis atq; momẽtiſ. Exaudi me trinitas ſctã:⁊ ↄfᷣua me ab oĩ malo: ab oĩ ſcãdalo:et ab omĩ moꝛtali pcto:ab oĩb inſidijs et ifeſtatõib demonũ:⁊ ini micoꝝ viſibiliũ et inuiſibiliũ:ꝑ oꝛatiõeſ patriarchaꝝ: ꝑ merita ꝓphᷣaꝝ:ꝑ ſuffra/ gia apłoꝝ:ꝑ ↄſtãtiã martyꝝ:ꝑ fidẽ cõfeſ ſoꝝ:p caſtitatẽ vᷣginũ:et ꝑ interceſſioneʒ oĩm ſctõꝝ qͥ tibi placuerũt ab initio mũ di.Expelle a me iactãtiã mẽtis:et auge cõpũctionẽ coꝛdis:minue ſuꝑbiã meã:⁊ pfice in me hũilitatẽverã:ſuſcita ĩ me ſle tũ.mollifica coꝛ meũ durũ et lapideũ:li / bera me dñe et aĩiaʒ meã ab oĩb inſidijs inimici:et ↄſerua me ĩ tua volũtate.Do/⸗ ce me dñje volũtatẽ tuã facere.qꝛ deꝰ me us es tu. Da mihi dñe ſenſuʒz ꝑfectũ ⁊ l/ tellectũ:vt ſuſciꝑe valeã ꝓfundã beĩgni/ tatẽ tuã. Illud da mihi petere qð teau dire delectet et mihi expediat. Da mihi lachꝛymas ex toto affectu q̃ pctõꝝ meo rũ poſſint diſſoluere vincula.Aludi dũs me et deꝰ meꝰ. Nudi lumẽ ocłoꝝ meoꝝ Audi q̃ peto:et da vt qð peto exaudias Di deſpicis pereo:ſi reſpicis viuo. Si luſticiã meã reqriſ moꝛtuꝰ feteo.ſi cũ mi ſericoꝛdia reſpexerꝭ fetentẽ reſuſcitas de ſepulcro.Qð odis in me lõge fac a me:⁊ caſtitatꝭ ac ↄtinẽtie ſpũʒ inſere in me:vt qdᷣcũq; petiero in ipᷣa petitiõe te nõ offẽ dam.Tolle a me qð nocet:et pᷣbe qð iu/ net. Pꝛeſta mihi dñe medicinã: vñ mea poſſint curari vulnera.Da mihi dñe ti⸗/ moꝛẽ tuũ.coꝛdis cõpũctionẽ.mẽtis hũi xſemp in oĩb:et eras añ oia ⁊ eris ſp in oĩba deꝰ bñdictꝰ in ſecula.tibi xvV litatẽ:⁊ ↄſciam puraʒ. Pꝛeſta mihi dñe vt firmã ſemꝑ tenere valeã charitateʒ et mala mea nõ obliuiſcar.aliena nõ reqͥrã Parce aĩie mee:parce malł meis:pce pec/ cat meis:ꝑce crimib meis. Uilita meĩ firmũ:cura me egꝝ:ſana me languẽtẽ:et ſuſcita me moꝛtuũ.Da mihi dñe coꝛ qd te timeat.mentẽ qͥ te diligat.ſenſuʒ qͥ te intelligat. aures ꝗᷓ te audiãt.oculos qͥ te videãt. Miſerere mei deuſmilerere mei et reſpice me de ſede ſctã maieſtat tue:et tenebꝛas coꝛdis mei radio ſplẽdoꝛis tui illumia.Da mihi dñe diſcretionẽ diſcer nendi int bonũ et malũ:et ↄcede vt ſenſũ habeã ꝑpuigilẽ. Peto a te dñe remiſſiõeʒ oĩm pctõꝝ meoꝝ:ꝑ quã mihi fiat ꝓpici agtio in temꝑe neceſſitatꝭ ⁊ anguſtie mee. Sancta et iĩmaculata vᷣgo dei genitrix maria ⁊ mr̃ dñi nr̃i ieſu chꝛiſti interueni reꝓ me digner apud illuʒ cuiꝰ meruiſti effici tẽplũ. Sctẽ michael.ſctẽ gabꝛiel. ſctẽ raphael. Sancti choꝛi angłoꝝ atq; archangłoꝝ:patriarchaꝝ atq; ꝓpharũ: apłoꝝ:euãgeliſtaꝝ:martvꝝ:ↄfeſſoꝝ:ſa⸗/ cerdotũ:leuitaꝝ:mõachoꝝ: vginũ:oĩm q; iuſtoꝝ:ꝑ illũ qͥ vos elegit:⁊ de cuiꝰ cõ tẽplatiõe gaudetꝭ:vos rogare pᷣſumo:vt ꝓ me clpabili. ipᷣiðo ſupplicare dignemi ni:q̃tinꝰ de faucibo diaboli et ð moꝛteg petua merear liberari. Largiri mihi di/ gner dñe ꝑpetuã vitã ſᷣm clemẽtiã ac be nigniſſimã misicoꝛdiã tuã. Da dñe ieſu chꝛiſte ſacerdotibo ↄcoꝛdiã:regibo ⁊ pnci iuſte iudicãtibo trãqllitatẽ ⁊ pacem Mꝛo dñe ꝓ vniuerſa ſctã eccłia catholi/ ca:p vin ⁊ femĩs. ꝓ religioſ et ſecłaribi. ꝓ oĩb rectoꝛibo chꝛiſtiano Ccũciq; in te credentibo:qͥ ꝓ tuo amoꝛe ſãcto laboꝛãt: vt perſeuerantiam boni open obtineãt. Pꝛeſta dñe rex eterne:vᷣginibo caſtitatẽ: deo dicatꝭ ↄtinẽtiã:oiugatꝭ ſctimoniaʒ: penitẽtibo indulgẽtiã:viduis et oꝛpha/ nis ſuſtẽtatõeʒ:pauꝑib ꝓtectõem:ꝑegri nantibo reditũ:lugẽtib ↄſolatiõem:de⸗ funcꝶ fidelib requiẽ ſempr̃nã: nauigãti bus in poꝛtũ veire ſalut::optĩs vt in bo nitate ſꝑ ↄſiſtãt:bonis ⁊ mediocribuſ vt melioꝛes fiãt:pꝛaue agẽtibo ⁊ delinqnti/ bus vt ego miſer ſuʒ vt cito ſe coꝛrigãt. O dulciſſime ⁊ mificoꝛdiſſime dñe ieſu „ — — 222 chꝛiſte fili dei viui redẽptoꝛ mði int᷑ oẽs ⁊ ꝑ oĩa me miſeꝝ pctõꝛẽ ↄfiteoꝛ:ſʒ tu cle mẽtiſſime pr ⁊ ſũme:q oĩm miſerer:non me patian a tua miĩa ſieri alienuʒ.Et tu dñe rex regũ qͥ inducias viuendi pᷣſtas: coꝛrigẽdi mihi deuotõeʒ tribue:excita ĩ me mẽtẽ qᷓ te reqͥrat:tedeſideret:⁊ te qͥ eſ vbic; tot trinuſ ⁊ vnꝰ ſꝑ pᷣ oĩb amet:te timeat:tuãq; volũtatẽ faciat. Pꝛecipue ̊ dñe ſctẽ pr̃ depᷣcoꝛ qͥ es bñdict ⁊ glłio ſus ꝑ oĩa ſecła:vt oẽs qͥ mei mẽoꝛiã faci/⸗ unt ſuis oꝛõib:⁊ qͥ idignis oꝛõibo meiſ ſe cõmẽdauerũt:⁊ qͥ mihi aliqð charita tis officiũ et pietatᷣ ſtudiũ ĩpẽderũt:ſeu ⁊ illos qͥ ↄſanguĩtate ac ↄgnatiõis affe/⸗ ctu ſt mihi ꝓpinà:tã ⁊ illos qͥ nũc conſi/ ſtũt ĩ coꝛꝑe q; ⁊ illoſqͥ tegunt᷑ funere:mi ſeꝛicoꝛdit᷑ gubᷣnare dignen ne ꝑeant.Oĩ bus ecchꝛiſtiãis viuis adiutoꝛiũ pᷣſtare digner:⁊ defunct fidelibo abſolutõem requiẽ ſempr̃nã ꝑ eterna ſeclła.Necnõ et illud magnoꝑe ſupplico dñe qͥ es alpha ⁊ o:vt cuʒ extrema dies mea finiſ; vite mee aduenerit tu mihi ſis miſericoꝛs iu dex ð malignũ accuſatoꝛẽ diabolũ.et ſis mihi ꝑpetuꝰ defenſoꝛ aduerſuſ inſidias hoſtꝭ antiqͥ:⁊ in ſocietatẽ angloꝝ oĩmq; ſctõꝝ in ſctõ ꝑadiſo tuo me pſeuerare fa cias.qͥ es bñdictꝰ in ſecłla ſecloꝝ Amen. ¶ Oꝛatio deuota de recoꝛdatiõe paſſio nis chꝛiſti. Caplm. XI. ſte rdẽptio mea. miſicoꝛdia mea q;uis młtũ expertes deuotõis:q;uiſ ma cras a deſiderata pinguedine dulciſſimi tui affect?:tñ qleſcũq; grãs:nõ q̃les ſcio me debere:ſz ſic pᷣt conari tibi perſoluit aĩa mea. Speſ coꝛdiſ mei:virtꝰ aĩe mee: ↄpleat tua potẽtiſſima digtas qð conat mea tepidiſſima ĩbecillitas:vita mea:tu finis intẽtõis mee.Et ſi nõdũ merui tm̃ q̃ntũ debitoꝛ ſuʒ amare:vtiq; ſaltẽ ðſide ro te amare qntũ debeo. Illüiatio mea tuvides ↄſciaʒ meã.qꝛ dñe añ te eſt om̃e deſideriũ men.⁊ tu donas ſi qd bñ vult ↄſcia mea.Si bonum ẽ dñe qð ĩſpiras: imo qꝛ bonũ ẽ vt te veli amare:da quod Omie ieſu chꝛi ſalus mea.te laudo.tibi grãs a, go.q; uis valde impares tuis bñficijs. „ ⸗ “ 5 . Meditationes .Mä — — — me fad velle. Da vt qntũ iubes tantũ te merear amare:laudes ⁊ grãs effero ne ſit mihi donũ tuũ infructuoſũ:qð tua ſpõ tanea dediſti volũtate.ꝑfice qð ĩcepiſti: ⁊ dong qð me benigne pᷣueniẽdo ĩmeri/ tũ deſiderare feciſti. Cõuerte benigniſſi me meũ toꝛpoꝛẽ in feruẽtiſſimũ tui amo rẽ.Ed h̊ clemẽtiſſime tẽdit hec õo mea: hec mẽoꝛia ⁊ meditatio bñficioꝝ tuoꝝ. vt accẽdas ĩ me tuũ amoꝛẽ Tua medñe bõitas creauit.tua mĩa creatũ ab oꝛigĩa li pcto mũdauit.tua patĩa pꝰ illã emun datõem baptiſmi ĩ alijs pctõꝝ ſoꝛdibo ĩ uolutũ hactenꝰ tolerauit: nutriuit et ex pectauit Expectaſ tu bõe dñe coꝛrectõʒ expectat aĩa mea ad penitẽdũ.ad bñ vi/ uẽdũ:tue gf̃e inſpiratõeʒ. Deꝰ meꝰ.crea toꝛ meꝰ.toleratoꝛ⁊ nutritoꝛ meꝰ.te ſitio. te eſurio.te deſidero.ad te ſuſpiro ⁊ cõcu bas. co. et ſiẽ pupillꝰ benigniſſimi pr̃is oꝛ atꝰ pñtia.flens ⁊ eiugulãſ inceſſant᷑ eiꝰ dilectã facieʒ toto coꝛde ãplectit᷑ſic ego nõ q̃ntũ debeo:ſʒ q̃ntũ queo mẽoꝛ paſſi⸗ onis tue.mẽoꝛ alapaꝝ tuaꝝ.mẽoꝛ flagel loꝝ.mẽoꝛ vulneꝝ tuoruʒ.mẽoꝛ q̃łrꝓ me occiſus es.q̃lit᷑ ↄditꝰ.q̃lit᷑ ſepultꝰ:ſil me moꝛ tue głoſe reſurrectõis et admirabił aſcẽſiöis Hec indubitata fide teneo:exi lij mei erũnas defleo:ſpero tui aduẽtꝰ ſo lã ↄſolatões:ardent᷑ deſidero tui vultus gloſaz ↄtẽplatiõez. Heu mihi qꝛ videre ñ potui dñʒ ãgloꝝ hũiliatũ ad ↄuerſati onẽ hoĩm:vt hoĩes exaltaret ad ↄuerſa/ tionẽ anglłoꝝ:cũ deꝰ offenſus moꝛiebat᷑: vt pctõꝛ viueret. Heu ꝙ tã admirabili: tã inextimabili pietati pñs obſtupeſce re nõ merui.Cur o aia mea te pᷣſertĩ nõ trãſfigit gladiꝰ dolorꝭ acutiſſimi cũ ferre ñ poſſes vłnerari lãcea latꝰ tui ſaluatonꝭ cũ videre neqͥꝛes violari clauis pedes ⁊ manꝰ tui plaſmatoꝛis.cũ hoꝛroꝛe effun di ſanguinẽ tui redẽpton..cur nõ es ineb ata lachꝛymaꝝ amaritudie cũ ille pota/ ret᷑ amaritudie fell. Cur nõ es ↄpaſſa ca tiſſime vᷣgini: digniſſime mr̃i eiꝰ:digniiſ ſime dñe tue. Dña mea mĩicoꝛdiſſima q́s foõtes dicã erupiſſe ðᷣ tuis pudiciſſi/ mis ocul:cũ attẽderes vnicũ filiũ tuũ ĩ/ nocẽtẽ coꝛã te ligari: flagellari et macta ri. Quos fletꝰ credã ꝑfudiſſe pijſſimum tüte wan ne, Giſn iano men: mon. nedie n janun ibi tterer recto; duvi⸗ .ge teſttioo, coai fis oꝛ ntei? ren paſi, aca⸗ hrone ſüne mninl nror niſ Ulaus lere ti erſa⸗ chak: gbili: nſe i d cſene gaton i dchon⸗ ine⸗ epole⸗ ct oigi ſina eiſi⸗ nü nacta mmun Fo. tuũ vultu:cũ ſuſpiceres eũdẽ filiũ tunʒ deũ et dñm tuũ ĩ cruce ſine culpa extẽui ⁊ carnẽ ð carne tua ab ipijs crudelꝛ ðᷣſe cari.Quibo ſingultib extimabo puriſſi mũ pectꝰ tuũ vexatũ eſſe cũ tu audires Miier ecce filiꝰ tuꝰ.⁊ diſcipulus.ecce mr̃ tua: Cũ acciꝑes diſcipulũ ꝓ mgr̃o: ſᷣuũ ꝓ dño. Vtinã cũ felice ioſeph dũm meiũ ð cruce depoſuiſſeʒ:aromatibo ↄdi diſſem.ĩ ſepulchꝛo collocaſſẽ:vt ſaltẽ ꝓ ſecutꝰ vł oſecutꝰ eſſem: vt tãto funeri ñ defuiſſz aliqͥd mei obſequij. Utinã cuʒ btis młlieribo coꝛuſca viſiõe ãgeloꝝ eẽzʒ territꝰ: ⁊ audiſſem nũciũ dñice reiurre- n ec die =ccede i, Ddonec audiat aiĩia mea.Ecce ſpõſus tuꝰ ctõis:nũciũ meeↄſolatõis:nũciũ tã ex/ pectatũ:nũciũ tã deſideratũ. Utinã in/ qᷓ; audiſſem ex oꝛe ãgeli. Nolite timeꝛe vos:ieſum qꝛitꝭ crucifixũ. BGurrexit:ũ eſt H. Benigniſſime:ſuauiſſime:ſereniſ ſime qñ reſtaurab mihi: qꝛ nõ vidi ſllã btẽ tue caris icoꝛruptõʒ.qꝛ ñ fui doſcu latꝰ loca vulneꝝ:fixurã clauoꝝ.qꝛ nõ re ſperſi lachꝛvymis gaudij cicatrices coꝛ Pis vᷣi.Admirabit:iĩeſtiabił:incõpabil: qñ ↄſolaberꝭ ⁊ ↄpeſces me a doloꝛe mo HNõ ei capit ĩ me doloꝛ meꝰq;diu ꝑegnꝰ fũ a dño meo. Heu mihi dñe heu anie mee: receſſiſti ↄſolatoꝛ aĩe mee:nec vale Dixiſti. Ingrediẽs vias tuas bñdixiſti tuiſ nec affui. Eleuat manibo a nube ſu ſceptꝰ es ĩ celũ nec vidi.Angeli pꝓmiſe-⸗/ rũt te redituꝝ nec audiui. Quid dicaʒ? qͥd faciãq̃ vadã: Ulbi eũ qꝛã:vł qñ in / ueniã: Quẽ rogabo: Quis nũciabit di lecto quia amoꝛe langueoꝛdefecit gau/ diũ coꝛdis mei. Uerſus ẽ in luctũ riſus meꝰ.ðfecit caro mea et coꝛ meũ:deꝰ coꝛ gis mei ⁊ ꝑs mea deꝰ ĩ etnũ. Renu it cõ ſolari aia mea niſi de te dulcedo mea. Quid eĩ mihi ẽ ĩ celo:⁊ a te qͥd volui ſu ꝑ trã: Te volo:te ſꝑpo:te qᷓꝛo:tibi dixit coꝛ meũ:q̃ſiui vultũ tuũ: vłtũ tuũ dñne reqͥꝛã.ne auertas faciẽ tuã a me..Ama/ toꝛ hoĩm benigniſſime:tibi derelictꝰ ẽ pauꝑ:oꝛphano tu eris adiutoꝛ. Di ad uocate tutiſſime: miſerere mei oꝛphani derelicti.pupillꝰ factꝰ ſum abſq; patre. aĩa mea q̃ſi vidua.Reſpice oꝛbitatis et viduitatꝭ mee lachꝛymaſ q̃s tibi offero donec redea:ſeya iã dñe eya Apparemi oſecut ero deſideriũ meũ. Reuela glazʒ XVI hi et ↄſolatꝰ ero.Exhibe pñtiaʒ tuã:? tuã:⁊ erit ꝑfectũ gaudiũ meũ.Sitiuit ĩ te aia mea:q; multipłꝛ tibi ⁊ caro mea. Sitiuit ania mea ad deũ fotẽ vinũ:qñ veniã ⁊ apparebo añ faciẽ dñi qũ veni eſ ↄſolatoꝛ meꝰ.Quẽ expectabo:o ſi qũ videbo gaudiũ meũ qð deſidero. O ſi ſatiaboꝛ cũ apparuerit glłia mea quã e/ ſurio. O ſi inebaboꝛ ab vbtate domus tue ad quã ſuſpiro. Si potabis me toꝛ rẽtevoluptat tue quẽ ſitio. Sint mihi dñe lteꝛim lachꝛyme mee panes die ac nocte:donec dicat᷑ mihi. Ecce deꝰ tuꝰ. Paſce interi me ſingultiba meis:refoci la me doloꝛib meis. veniet foꝛtaſſe ̃dẽ ptoꝛ meꝰ qꝛ bonꝰ ẽ.nec tardabit qꝛ piꝰ eſt. Ipi glia in ſecla ſeculoꝝ Amen inis meditationũ beati Auguſti ⸗ ni epiſcopi Hypponẽſis. Omine deꝰ omipotẽs patꝝ no ſtroꝝ abꝛaã:vſaac ⁊ iacob ⁊ ſe- m ini eoꝝ iuſto:qͥ feciſti celũ ⁊ t-· cũ omi oꝛnatu eoꝝ.qͥ ſignaſti mareß cepti tui vᷣbo.qͥ ↄcluſiſti abyſſum ⁊ ſis ſti tribili ⁊ laudabili noĩ tuo qðᷣ oẽs pa ust et tremũt a vultu vᷣtu tue. Inſuſtẽ tabit ira ſuꝑ pctõꝛes ↄminatõiſ tue.qimm tu dñs altiſſimꝰ ſuꝑ oẽʒ trã.lõganimiſ ⁊ miſicors ⁊ patiẽs ſuꝑ malicias homim Tu aũt dñe ſᷣm bõitatẽ tuã ꝓmiſiſti pe nitẽtiã remiſſiõis pctõꝝ. Et tu dñe iu / ſtoꝝ nõ poſuiſti pnĩiam iuſtis Abꝛaam ne ⁊ Jacob his qui nõ peccauerũt. m peccaui ſuꝑ nũeꝝ aꝛene marꝭ:⁊ inł tiplicate ſunt ini tates mee YIncurnuatꝰ ſum mkłto viculo ferri: et nõ ẽ reſpiratö mihi:qꝛ excitaui iracũdiã tuã:⁊ malũ coꝛã te feci:ſtatuẽs abomiatões:⁊ młti- plicans offenſiones. Et nunc flecto ge nua coꝛdis mei. pᷣcãs ad te bonitatem. dñe peccaui:dſje peccaui:dñe peccaui. iniq; tatẽ meã aqſco:peto rogãſ te dñe re mitte mihi r̃mitte mihi.ne ſil tradaſme cũ ĩiqͥtatibs meis:neq; ĩ et᷑nũ fucſmala qꝛidignũſaluab meppt᷑ magnã miſicoꝛꝛ diã tuã.Et laudabo te ĩ oĩb dieb vite mee:qm̃ te laudat oĩs virtꝰ celoꝝ ſemꝑ. ⁊tibi eſt glia in ſecula ſeculoꝝ mẽ ncipit Diui Auguſtini hypponẽſiſ epi: Soliloquioꝛũ anime ad deau De ineffabili dulcedine dei ſean I Ognoſcam te dñe cognitoꝛ meꝰ.co gnoſcã te virtꝰ aie mee. ODſteẽde te mihiↄſolatoꝛ rũ meoꝛũ. Lleni gaudiũ ſpũs mei.videã deus meus. vita mea ⁊ glia tota aie mee. Inueniã te deſideriũ coꝛdis mei:teneã te amoꝛ aie mee.Amplectar te ſpõſe celeſtis Exultatio mea ſũma intus ⁊ extra: poſ/ ideam te beatitudo ſempiter na:poſſide/ — am teĩ medio coꝛdis mei:vita beata: dul cedo ſũma aĩe mee.Düligã te dñe foꝛtitu⸗ do mea:dñs firmamẽtũ meũ ⁊ refugium meũ:⁊ liberatoꝛ meus. Amem te deꝰ meꝰ adiutoꝛ meus:turris foꝛtitudinis mihi: ⁊ ſpes mea dulcis in om̃i tribulatõe mea Amplectar te bonũ ſine quo nihil bonũ. fruar te optimũ ſine quo nihil ẽ optimũ. Aperi penetralia auriũ mearũ: verbũ pe netralius omi gladio ancipiti: vt audiaʒ vocem tuã. Intona dñe deſuꝑ voce grã/ di et foꝛti. Tonet mare et plenitudo eiꝰ. ↄmoueat᷑ terra et oĩa que in eis ſunt. Il/ luſtra oculos meos lux incõprehẽſibiliſ. fulgura coꝛuſcatõeʒ et diſſipa eos: vt nõ videant vanitatẽ. Fumina multiplica ?æ vturba eos:vt appareãt fontes aquarũ: ⁊ reuelent᷑ fundamẽta oꝛbis terrarũ.Cri bue viſum lux inuiſibilis: qui te videat. Krea nouũ olfactũ odoꝛ vite:qui poſt te currat in odoꝛẽ vnguẽtoꝝ tuoꝛũ.Guſtũ ſana qui ſapiat et cognoſcat et diſcernat q́ᷓ; magna multitudo dulcedinis tue dñe quã abſcõdiſti his quipleni ſunt charita tis tue.Da coꝛ quod te cogitet.animũ qͥ te diligat.mentẽ qui te recolat.intellectũ qui te intelligat. rõnem que tibi ſp ſum/ mo delectabili foꝛtiter adhereat. Te ſapi enter amoꝛ ſapiẽs diligat.O vita cui oĩa viuũt.vita que das mihi vitã: vita q̃ es mea vita.ꝑ quã viuo:ſine qua moꝛior. vi ta ꝑ quã reſuſcitoꝛ: ſine q̃ pereo.vita per meꝰ.videã te lumẽ oculo uũs mei. videã te leticia coꝛdis mei.Dili gã te vita aĩie mee.Appare mihi delecta/ tio mea magna.ſolatiũ meum dulce.dñe quã gaudeo:ſine q̃ tribuloꝛ.vita vitalis dulcis ⁊ amabilis:ſemꝑ memoꝛial. Ubi queſo es.vbi te inueniã vt in me deficiaʒ ⁊ in te ſubſiſtã: Pꝛope eſto in aĩo:ꝓpe in coꝛde:ppe in oꝛe:ppe in aurib:ppe in au xilio:qꝛ amoꝛe lãgueo.qꝛ ſine te moꝛioꝛ: qꝛ te recolẽs ſuſcitoꝛ.Odoꝛ tuꝰ me recre⸗/ at.memoꝛia tua me ſanat.ſed ſatiaboꝛ cũ apparuerit głia tua vita aĩe mee.Cõcu/ piſcit et deficit aia mea de memoꝛia tua: qñ veniam et apparebo tibi leticia mea. Quare faciẽ tuã auertis gaudiũ meuʒ ꝑ quod gaudeo: UVbi es abſcõditꝰ pulcher quẽ deſidero? Odoꝛẽ tuũ haurio:viuo ⁊ gaudeo. Teautẽ nõ video:vocẽ tuã au/ dio et reuiuiſco. Ded cur faciẽ tuã abſcõ dis:foꝛte dicis. Nõ videbit me hõ et vi/ uet. Eva dñe moꝛiar:vt te videã:videam vt h moꝛiar. Nolo viuere:volo moꝛi.diſ ſolui cupio et eſſe cũ chꝛiſto. Hoꝛi deſi⸗ dero vt videã chꝛiſtũ.viuere renuo vt vi uam cũ chꝛiſto.O dñe ieſu accipe ſpiritũ meũ.vita mea ſuſcipe aĩam meã.Gaudiũ meũ attrahbe coꝛ meun.dulcis cib⸗ meꝰ co/ medã te. Caput meũ dirige me. Lumen oculoꝛũ meoꝛũ illumina me.melos meuſ tẽpera me.Odoꝛ meus viuifica me:vᷣbũ dei recrea me. Laus mea letifica animax ſerui tui. Ontra in eam gaudiũ meum vt in te gaudeat. Intra in eã dulcedo ſũma vt dulcia ſapiat. Lumen eternũ illuſtra ſupꝑ eã:vt te itelligat cognoſcat et diligat. Ob hoc enĩ nõ te diligit dñe:ſi nõ diligit qꝛ nõ te cognoſcit.et te ideo nõ cognoſcit qꝛ nõ intelligit. Et idcirco nõ intelligit: qꝛ lumẽ tuũ nõ cõpꝛehẽdit:et lux in tene bꝛis lucet ⁊ tenebꝛe eã nõ cõpꝛehẽderũt. O lux mẽt.o lucens vᷣitas:o vᷣa claritas que illumias omnẽ hoĩem veniẽtẽ ĩ hũc mundũ. Uleniẽtem qͥdem ſed nõ diligen/ tẽ.qꝛ qui diligit mundũ inimicꝰ dei con ſtituit. Expelle tenebꝛas de ſuper facieʒ abyſſi mẽtis mee vt videat te intelligen/ do:vt cognoſcat te ↄpꝛehẽdẽdo: vt dili/ gat te cognoſcẽdo. Duiſqͥs enim cogno/ ſcit te diligit te:ſe obliuiſcit᷑amat te pluſ q; ſe.relinòͥt ſe et venit ad te:vt gaudeat ðᷣ te. Hinc eſt ergo dñe ꝙ nõ tm̃ dnigs qn/ tũ debeo:qꝛ nõ plene cognoſco te. Bʒ qꝛ paꝝ cognoſco paꝝ diligo.Et qꝛ parum us I eſc ppei einau orioꝛ: recre/ dorch aa/ n me. ina nulcher Nvino tui au⸗ niabi⸗ höctri⸗ vidam ori diſ ideſ⸗ ewyi Girn SmRi Mo/ Lunm Conul ne j Minz aun t ſüna Uun ligt. ligit nnſit ligt intce nts ſhüe ſiger . tiic; cligen errol⸗ o, tl laat in G nn gilitate homĩs. ð diligo paꝝ ĩ te gaudeo.ſʒ a te vero gau dio interioꝛi ꝑ exterioꝛa recedens: dũ te ſolo careo adulterinas amicicias in his ext᷑ioꝛib qᷓro.Et ſic miſer ego:coꝛ meuʒ qð tibi ſoli debui toto amoꝛe totoq; af/ fectu impẽdere:vanis dedi.⁊ iõ vanꝰ ef/ fectꝰ ſum dũ vanitatẽ dilexi. Hinc etiã eſt dñe ꝙ in te nõ gaudeo:⁊ tibi nõ adhe reo.qꝛ ego in exterioꝛibo:tu in interioꝛi/ bus.ego in tꝑalib:tu in ſpũalib.ego in trãſitoꝛijs anio diffundoꝛ:cogitatõe ver ſoꝛꝛlocutõe implicoꝛ:⁊ tu dñe ĩ et᷑nis ha bitas et et᷑nitas es.tu in celo:ego in ter/ ra.tu diligis alta:ego infima.tu celeſtia: — ego terreſtria.Et qñ poterunt hecↄtra/ ria ↄuenire: Eenii et fra ⸗ Iſer ego qñ poterit obliqͥtas mea tue „ rectitudini adequari: Tu dñe diligis ſolitudinem: ego młtitudi/ nẽ.tu ſilentiũ:ego clamoꝛẽc.tu veritateʒ: ego vanitatẽ.tu mũdiciã:ego immundi ciã ſequoꝛ.Quid plura dñe: Cnu vo bo/ nus ego malus.tu pius ego impius.tu ſanctꝰ ego miſer. tu iuſtꝰ ego iniuſtꝰ.tu lux ego cecus.tu vita ego moꝛtuꝰ.tu me dicina ego eger.tu gaudiũ ego triſticia. tu ſumma veritas ego vniuerſa vanitaſ: vt omis hõ viuens. Heu qͥd igit᷑ o crea toꝛ dicam:audi o creatoꝛ. Creatura tua ſum:iã perij. creatura tua ſum iã moꝛioꝛ Factura tua ſum:iã ad nihiluʒ redigoꝛ. Plaſma tuũ ſum Manꝰ tue dñe fecerũt me ⁊ plaſmauerũt me.manꝰ inquã ille q̃ affixe clauis ſunt ꝓ me. Opus manuuʒ tuaꝝ dñe ne deſpicias. Uulnera manu/ um tuaꝝ pᷣcoꝛ vt aſpicias. Ecce in ma/ nib tuis domie de deſcripſiſti me:lege ipᷣam ſcripturã ⁊ ſalua me. En ad te ſu/ ſpiro creatura tua. Creatoꝛ eſ recrea me En ad te clamo factura tua:vita es viui fica me.En ad te reſpicio tuum plaſia: plaſmatoꝛ es reſtaura me. Parce mihi dñe nihil enĩi ſunt dies mei Quid eſt hõ vt poſſit alloqͥ deũ factoꝛẽ ſuum. Parce mihi colloquẽti tibi. IJgnoſce ſeruo tuo qͥ pᷣſumit loqͥ tanto dño. Legẽ nõ hʒ ne ceſſitas. Doloꝛ me compellit dicere:cala 4 XVII mitas quam patio: cogit me exclamare. Egrot ſum ad medicũ clamo.cecꝰ ſum ad lucẽ ꝓpero. Moꝛtuꝰ ſum ad vitã ſu/ ſpiro. Qu es medicꝰ: tu lux:tu vita ieſu nazarene. Miſerere mei fili dauid. miſe rere mei fons miſericoꝛdie.Audi qͥ ad te clamat infirmũ.Lux q̃ trãſis expecta ce cũ:pᷣbe ei manũ vt ad te veniat ⁊ in lumi ne tuo videat lumẽ. Uitaviuens reuoca moꝛtuũ.Quid ſum ego q loquoꝛ tecuʒ? Ve mihi dñe.parce mihi dñe: ego cada uer putridũ:eſca vermiũ:vas fetidũ:ci/ bus igniũ. Quid ſum ego qͥ loq̃rtecuʒ?: Ue mihi dne:pce mihi dñe Infelix ego hõ:hõ inq; natꝰ de muliere bꝛeui viuẽs tꝑe repletꝰ muli miſerijs.hõ inq; vani/ tati ſilis factꝰ:cõꝑatꝰ iumẽtis inſipiẽti/ bus:⁊ iã ſiłis fact illis.Quid iteꝝ ego: abyſſus tenebꝛoſa:terra miſera: filiꝰ ire: vas aptũ in ↄtumeliã:genitꝰ ꝑ immũdi/ ciã:viuẽs in miſeria:moꝛiturus ĩ angu/ ſtia. Heu miſer qͥd ſum:heu qͥd futuriuis ſum? vas ſterquilinij:concha putredis: plenꝰ fetoꝛe ⁊ hoꝛroꝛe.cecus.pauper.nu dus. płimis neceſſitatibo ſubditꝰ ⁊ igno rans introitũ ⁊ exitũ meũ:miſer et moꝛ/ talis:cuiꝰ dies ſicut vmbꝛa pᷣtereũt.cu/⸗ ius vita ſicut vmbꝛa lunatica euaneſcit ſicut flos in arboꝛe creſcit ⁊ ſtatiz marce ſcit:nũc forʒ ⁊ ſtatĩ aret Uita inq;; mea vita fragilis:vita caduca: vita q̃ quãto mag creſcit tanto mag decreſcit:quãto mag ꝓcedit tanto mag ad moꝛtẽ acce/ dit. Uita fallax ⁊ vmbꝛatica:plena laq̃iſ moꝛtis. Nũc gaudeo:ſtatim triſtoꝛ.nũc vigeo:iam infirmoꝛ.nũc viuo:ſtati mo/ rioꝛ. Nũc felix appareo ſemꝑ miſer.nũc rideo iã fleo.ſicq; oĩa mutabilitati ſub/ iacent:vt nihil vna hoꝛa in vno ſtatu ꝑ/ maneat. NHinc timoꝛ.hinc tremoꝛ.hinc fames.hinc ſitis.hinc caloꝛ.hinc frigꝰ. hinc lãguoꝛ inde doloꝛ exuberat Sub/ ſequit᷑ his impoꝛtuna moꝛs q̃ mille mo dis qtidie miſeros homĩes inopinate ra pit. Hũc necat febꝛib:illũ oppmit dolo ribo:hũcↄſumit fames:illum ſitis extin guit:hũc ſuffocat aqͥs:illũ interimit la/ queo. Illũ perimit flãmis:aliũ dentib beſtiaꝝ ferociũ voꝛat. Hũc trucidat fer/ ro:illũ veneno coꝛrũpit:alterũ tantũ re/ Worcatte ain⸗ (GSoliloquia lit. Et ſuꝑ hec oĩa magna miſeria:cũ ni⸗/ hil ſit certiꝰ moꝛte:ignoꝛat hõ finẽ ſuũ. Et cum ſtare putat collidit᷑ ⁊ perit ſpes eiꝰ. Neſcit eni hõ qñ vel vbi vł qũo mo riatur: et tñ certũ eſt q eü moꝛi opoꝛteat Ecce dñe q; magna miſeria homis in ꝗᷓ ſuʒ:nmec timeo:qᷓ; grãdis calamitas qua patioꝛ:nec doleo:⁊ ad te nõ clamo.Cla/⸗ mabo dñe anteq; trãſeam:ſi foꝛte nõ trã ſeam ſʒ in temaneã.Dicã ergo: dicã mi/⸗ ſeriã meã: afitear:nec erubeſcã añ te vili tatẽ meã. Adiuua me foꝛtitudo mea per quã ſubleuoꝛ. Succurrevᷣtus ꝑ qua ſu ſtentoꝛ. Uleni lux ꝑ quamvideo.appare glłia ꝑ quã gaudeo.?ſppare vita in q̊ vy uam o dñje deus meus. De mirabili lumine dei. ¶ Ca. III. Aux quã vide o bat thobias qñ oculis clauſiſ docebat filiũ ſuum viam vite. Lux quã videbat vſaac interiꝰ:qñ cali/ gantibo oculis exteriꝰ filio futura narra bat. Cux inq; inuiſibit cui oĩs abyſſus hũani coꝛdis eſtviſibił.Lux quã iacob videbat:qũ ſicut tu intꝰ docebas: filijs exteriꝰ ventura pᷣdicebat. Ecce tenebꝛe ſunt ſuꝑ faciẽ abyſſi mẽtis mee:tu es lu⸗ men. Ecce caligo tenebꝛoſa ſuꝑ aqs coꝛ Vlerbuz qð es ante om̃ia:ante qð nihil. humane nature. dis mei:tu es veritas. O verbũ ꝑ qð fa cta ſunt omia:et ſine q̊ factum eſt nihil. vᷣbũ creans omia: ſine quo oĩa nihil. ver bũ regens omia:ſine q̊ nõ ſunt oĩa.vᷣbũ qð dixiſti in pncipio:fiat lux et facta eſt lux. Dic etiã mihi:fiat lux ⁊ facta ſit lux et videam lumẽ:⁊ cognoſcam qcqd non eſt lumẽ.qꝛ ſine te mihi tenebꝛe lumen:⁊ lumẽ tenebꝛe ponunt᷑. Et ſic ſine tua lu cenõ eſt veritas. adeſt erroꝛ. adeſt vani/ tas.nõ eſt diſcretio.adeſt confuſio.adeſt ignoꝛantia.nõ eſt ſcientia:adeſt cecitas. nõ eſt viſio. adeſt inuiij non eſt via. adeſt moꝛs.nõ eſt vita. E moꝛtalitate Nce dñe ꝗqꝛ lux nõ eſt:moꝛs eſt.ĩmo nõ ẽ moꝛs. aꝛ nihil eſt moꝛs. Nam ꝑ ipam ad nihilũ tendimꝰ dũ nos nihil facereꝑ pctm̃ ñ foꝛmidamꝰ. Et iuſte quidẽ hoc dñe:nam digna fact recipimꝰ:dũ ad ni/ hüũ deuenimꝰ tanq; aqua decurrẽs.qꝛ ſine te factũ eſt nihil:⁊ nos faciẽdo nihil facti ſumꝰ nihil.qꝛ ſine te ſumꝰ nihil per quẽ facta ſunt omia.ſine quo factum eſt nihil. O dñe verbü. o deꝰ verbũ: ꝑ qðᷣ fa cta ſunt omia:ſine q̊ factuʒ eſt nihil. Ue mihi miſero totiẽs obcecato.qꝛ tu lux:⁊ ego ſine te. Ue mihi miſero totiens vul nerato.qꝛ tu ſalus ⁊ ego ſine te. Te mi/ hi miſero totiẽs infatuato.qꝛ tu es veri tas ⁊ ego ſine te N oberrato.qꝛ tu via ⁊ ego ſine te. Ue mi/ hi miſero totiens adnihilato.qꝛ tu vbũ qð facta ſunt oĩa:⁊ ego ſine te:ſine q̊ͥ fa ctũ eſt nihil.O dñe verbũ. o deꝰ verbũ⸗ qͥᷓ es lux ꝑ quẽ facta eſt lux.q es via veri⸗/ tas ⁊ vita:in q̊ nõ ſunt tenebꝛe erroꝛ va/ nitas neq; moꝛs.Lux ſine qua tenebꝛe: via ſine qua erroꝛ:veritas ſine qua vani tas:vita ſineqᷓ moꝛs.Dic vᷣbuʒ dñe:fiat lux:vt videã lucẽ ⁊ vitẽ tenebꝛas.videã viã et vitẽ inuiũ.videã veritatẽ ⁊ vitem vanitatẽ. videã vitã ⁊ vitẽ moꝛtẽ.Illu/ minare dñe lux mea:illumĩatio mea ⁊ ſa lus mea quẽ timebo:dñs meus quẽ lau dabo.deus meꝰ quẽ honoꝛabo.pr meui quẽ amabo.ſponſus meus cui me ſerua bo. Illuminare inquã illumĩare lux hu ic ceco tuo:qͥ ĩ tenebꝛis ⁊ ĩ vmbꝛa moꝛtꝭ ſedet.et dirige pedes eiꝰ in viã pacis per quã ingrediar in locũ tabernaculi admi rabilis vſq; ad domũ dei in voce exulta tionis ⁊ cõfeſſionis. Uera enĩ ↄfeſſio eſt via ꝑ quã ingrediar ad te viã:ꝑ quam e/ grediar ab inuio:⁊ reuertar ad te viã.qͥa tu es vera via vite. Duid ſit nihil fieri. ¶ Cap. V. VOnfitear ergo ofitear tibi pater dñ̃e celi et ter re miſeriã meã: vt me venireli ceat ad miſericoꝛdiã tuã Diſer quippe factus ſum et ad nihilũ redactus ſum:⁊ neſciui.quia tu es veritas⁊ ego nõ eram tecũ. Uulnerauerũt me iniqtates mee ⁊ nõ dolui. qꝛ tu es vita:et ego nõ eram te cum.Ad nihilũ duxerunt me quia tu es emihi miſero totieni geſin huat ſtſit hohickt ſwom ſphlet. ugn adict Gen arior n dl iyti⸗ ſſiw⸗ n⸗ ſ. fieig lentay ri Gt n llen 8 verbũ:et ego nõ eram tecũ p quem facta ſunt oĩa:ſine q̊ factũ eſt nihil:et iõ ſine te factꝰ ſum nihil.Quia eſt nihil qð ad ni/ hilũ ducit. Om̃ia ꝑ verbũ facta ſunt q/ inq; facta ſunt. Et qlia facta ſunt: Ui ai deꝰ cũcta que fecerat:⁊ erãt valde bo na.Om̃ia q̃cũq; facta ſunt ꝑ vᷣbuʒ facta ſunt:et qcũq; ꝑ vᷣbũ facta ſunt valde bo na ſunt.Quare bona ſunt:qꝛ om̃ia ꝑ v᷑/ bũ facta ſunt.Et ſine ipᷣo factũ eſt nihil qꝛ nihil bonũ ſine ſummo bono eſt. Dʒ malũ eſt vbi nõ eſt bonũ:qð vtiq; nihil eſt. qꝛ nihil aliud ẽ malũ qᷓ; pꝛiuatio bo/ ni:ſicut nihil aliud ẽ cecitas qᷓ; pꝛiuatio luminis. Malũ itaq; nihil ẽ:qꝛ ſine ver bo factũ eſt:ſine q̃ factuʒ eſt nihil. Illud aũt malum eſt qð pꝛiuat᷑ illo bono:pꝑ qðᷣ oĩa facta ſunt q̃cunq; ſunt.At q nõ ſunt p ipᷣm facta non ſunt:⁊ iõ nihil ſunt. Et iõ mala ſunt:qᷓ facta nõ ſunt.qꝛ oĩa q̃cũ/ q; facta ſunt:ꝑ vᷣbũ facta ſũt: ⁊ oĩa ꝑ ver bũ bona facta ſunt.Cũ igit᷑ oĩa ꝑ xbum facta ſunt:mala ꝑ ipᷣm non ſunt. Reſtat igit᷑ ꝙ oĩa que facta nõ ſunt bona ñ ſũt. qꝛ omia q̃cũq; facta ſunt bona ſunt:⁊ iõ mala ſunt q̃ facta nõ ſunt:et iõ nihil ſũt. qꝛ ſine vᷣbo factũ eſt nihil. Oalũ igit᷑ ni hil eſt. qꝛ factũ nõ eſt. Sed q̃liter maluʒ eſt ſi ſactũ nõ eſt.Quia malum pꝛiuatio boni eſt: ꝑ qð factũ bonũ eſt. Eſſe & ſine verbo malũ eſt:qð eſſe nõ eſt.qꝛ ſine ipᷣo nihil eſt. Bed qͥd eſt ſeꝑari a verbo: Si ſ queris ſcire:audi qͥd ẽ verbũ. Uerbũ dei dicit. Ego ſum via veritas et vita. Seari ergo a vᷣbo eſt eſſe ſine via: ſine veritate:ſine vita.⁊ iõ ſine ipᷣo nihil.⁊ iõ malũ.qꝛ ſeꝑatura vᷣbo per qð facta ſunt oĩa valde bona. Sepꝑari aũt a vᷣbo ꝑ qð oĩa facta ſunt:nihil aliud eſt q; deficere⁊ a facto trãſire in defectũ.qꝛ ſine ipᷣo ẽ ni hil. Quotiens qᷣa bono deuias:a vᷣbo te ſeparas.qꝛ ipᷣm ẽ bonũ:⁊iõ nihil effice/⸗ ris:qꝛ ſine verbo es:ſine q̊ factũ eſt nihil MNũc igit᷑ dñe illumĩaſti me lux vt vide/ rem te:vidi ⁊ cognoui me.qꝛ totiẽs nihil factꝰ ſum:quotiẽs a te ſeꝑatꝰ ſum.qꝛ bo nũ qð tu es oblitꝰ ſum:⁊ iõ malꝰ effectꝰ ſum. Ue mihi miſero:vt qͥd h̊ nõ ↄgno/ ſcebam: qꝛ te deſerens nihil fiebã: Ged qͥd hoc qro:ſi nihil eram:quo modo co/ nũ duücem gnoſcere nolebaʒ: Scimꝰ qꝛ nihil nihi eſt:⁊ qd nihil eſt nõ eſt:⁊ qð nõ eſt boni nõ eſt:qꝛ nihil ẽ. Di ergo nihil fui cuʒ ſi ne te fui:q̃ſi nihil fuu⁊ velut idolũ qð ni hil eſt:qð qͥ dem aures hʒ ⁊ nõ audit:na res habʒ ⁊ nõ odoꝛat:oculos hʒ ⁊ nõ vi det:os hʒ ⁊ nõ loqtur:manꝰ hʒ ⁊ nõ pal pat:pedes hʒ ⁊ nõ ambulat:⁊ omia linia hz membꝛox ſine ſenſu eoꝝ. De caſu anie in peccatj.¶ Tap. VI. MWm igitur fui ſine te:nihil fui:et iõ cecꝰ eram ſurdus ⁊ inſenſibilis.qꝛ nec bo iſcemebã nec malũ fugiebã:nec do/ loꝛem vulneꝝ ſentiebã:nec tenebꝛas me as videbam.qꝛ eram ſine te vera luce:q illuminas oẽm hoĩem venientẽ in hunc mũdũ. Ue mihi vulnerauerũt me ⁊ non dolui:traxerũt me ⁊ nõ ſenſi.qꝛ nihil erã qꝛ ſine vita eram:q̃ eſt verbũ ꝑ qð facta ſunt om̃ia. Jõ dñie lux mea inimici mei de me fecerũt q̃cũq; voluerũt:ꝑcuſſerũt: nudauerũt:polluerũt:coꝛruperunt:vul nerauerũt ⁊ occiderũt me.qꝛ receſſi a te: 2 factus ſum nihil ſine te. Heu dñe vita mea q feciſti me.lux mea q̃ direxiſtime. Defenſoꝛ vite mee miſerere mei ⁊ reſuſci ta me:dñe deꝰ meꝰ ſpes mea. virtꝰ mea. foꝛtitudo mea.ↄſolatio mea.iĩ die tribu/ lationis mee:reſpice inimicos meos ⁊ e/ ripe me:fugiant a facie mea qui oderunt me:et ego viuã in te ꝑ te. Jpᷣi enĩi dñe ↄſi derauerũt me:⁊ vidẽtes me ſine te deſpe xerũt me. Diuiſerũt ſibi veſtimẽta virtu tũ quibo oꝛnaueras me:fecerũt ſibi viaʒ ꝑ me:ſub pedib ſuis ↄculcauerũt me:fe cibus peccatoꝛũ polluerũt templũ ſan/ ctum tuũ:poſuerũt me deſolatum ⁊ me/ roꝛe cõfectũ. Ibam poſt eos cecus ⁊ nu dus ⁊ illaqueatus funibo peccatoꝝ:tra/ hebant me poſt ſe in circuitu de vitio in vitium et de luto in lutum:⁊ ibam abſqʒ foꝛtitudine añ faciẽ ſubſequẽtis. Ser/ uus eram et ſeruitutẽ amabã.Cecꝰ eraʒ ⁊ cecitatem deſiderabam. UVinctꝰ eram et vincula nõ hoꝛrebam. Amaruʒ dulce et dulce amarũ credebam. Miſer eram nec cognoſcebam:et hoc qꝛ ſinevꝰbo era: ſine quo factum eſt nihilꝑ quod otnnia: 2 Goliloquia conſeruant᷑:ſine quo om̃ia adnihilantur icut enĩ om̃ia ꝑ ipᷣm facta ſunt ⁊ ſine ipᷣo factum ẽ nihil.ſic ꝑ ipᷣm omia cõſer/ uant᷑:quecũq; ſunt ſiue in celo ſiue in ter ra ſiue in mari:et ĩ omnibo abyſſis. flec pars parti in lapide adheret nec in alij creatoꝝ niſi qꝛ ꝑverbũ ↄſeruant᷑ ꝑ quod om̃ia facta ſunt.Adhereã ergo tibi ver bũ vt ↄſerues me.qꝛ vbia te receſſi perij in me niſi qꝛ tu qͥ me feceras refeciſti me. Ego peccaui:tu me viſitaſti. Ego ceci/ di:tu me erexiſti. Ego ignoꝛaui: tu me docuiſti. go nõ vidi:tu me illumĩaſti. ¶ De multiplicihus beneficijs dei. EapitulüVII. Bler ego de us meus:qntũ teneoꝛ dili/ gere te oñde mihi:qntũ de veo laudare te:demõſtra mihi:q̃ntũ de/ beo placere tibi innoteſce mihi. Intona dñne deſuꝑ voce grãdi ⁊ foꝛti in interioꝛẽ aurẽe coꝛdis mei.doce meet ſalua me:et collaudabo te:qͥ creaſti me cũ nihil eſſeʒ: qui illumĩaſti me cũ in tenebꝛis eſſem:qͥ reſuſcitaſti me cũ moꝛtuꝰ eſſem: qui pa/ uiſti me a iuuẽtute mea om̃ibo bonis tu is. Hunc inutilẽ vermẽ fetentẽ peccatis nutris oĩbus optimis donis tuis.Ape ri mihi o clauis dauid:qͥ aperis ⁊ nemo claudit illi cui tu aperis.claudis:et ne/ mo aperit illi cui tu claudis: aperi mihi oſtiũ luminis tui vt ingrediar ⁊ videã ⁊ cognoſcã ⁊ ↄfitear tibiĩ toto coꝛde meo. qꝛ miſericoꝛdia tua magna eſt ſuꝑ me:⁊ eruiſti aniam meam ex inferno inferioꝛi. Dñe deus ni q; admirabile ⁊ laudabile eſt nomẽ tuũ in vniuerſa terra. Etqͥd ẽ homo ꝙ memoꝛ es eiꝰ: aut filiꝰ homĩs am viſitas eũ. Dñe ſpes ſctõꝛũ ⁊ turris foꝛtitudinis eoꝝ: deꝰ vita aie mee ꝑ quã viuo:ſine qᷓ moꝛioꝛ:lumẽ oculoꝝ meoꝛũ ꝑ quod video:ſine q̊ oꝛboꝛ: gaudiuʒ coꝛ dis mei et leticia ſpũs mei. diligã te to/ to coꝛde meo ⁊ toto anio meo:et totꝭ me xiſti me.Et vnde h̊ mihi o creatoꝛ celi⁊ terre et abyſſi qͥ bonoꝝ meoꝝ nõ indigeſ AIñ hoc mihi qꝛ dilexiſti me. O ſapien tia q aperis os mutoꝝ.o verbũ ꝑ qð fa⸗ dqullis ⁊ viſceriba meis.qꝛ tu pꝛioꝛ dile/ cta ſunt om̃ia:aperi os meũ:da mihixs cẽ laudis vt enarreʒ omia bñficia tua:qᷓ mihi dne a pꝛincipio ↄtuliſti. Ecce eniʒ ſum qꝛ tu creaſti me: et q me creares et in numero creaturaꝝ tuaꝝ numerares: ab eterno tu pᷣoꝛdinaſti:anteq; quicq; fa ceres a pncipio:anteq; extẽderes celos: nec dũ erant abyſſi:adhuc terrã nõ fece/ ras:nec mõtes fundaueras:mec duʒ fon⸗/ tes eruꝑant.nteq;ᷓ hec oĩa q̃ feciſti per verbũ faceres:me creaturã tuã ſoꝛecer/ tiſſima veritatꝭ tue ꝓuidẽtia pꝛeuidiſti: et eſſe me creaturã tuã voluiſti.Et h̊ͥ vñ mihi dñe benigniſſime de altiſſime. pr miſericoꝛdiſſime:creatoꝛ potentiſſime ⁊ ſemꝑ mitiſſime:q̃ mea merita: q̃ mea gra tia? vt cõplaceret añ ↄſpectũ tue magni/ fice maieſtat creare me.nõ eram⁊ creaſti me. Nihil fuerã et de nihilo me aliqͥd fe ciſti. Quale aũt aliqd:nõ ſtillã aque.nõ ignẽ.nõ auẽ vel piſcẽ.nõ ſerpentẽ vel ali qͥd ex bꝛutis aĩalibo.nõ lapidẽvł lignũ. nõ ex eoꝝ genereque tm̃ hñt eſſe: vel ex eoꝛũ que tm̃ eſſe pñt ⁊ creſcere. Nõ ex eo rũ genere qᷓ tm̃ eẽ ⁊ creſcere ⁊ ſentire pñt. SDSz ſup omia hec voluiſti me eſſe ex his que tm̃ hũñt eſſe.qꝛ ſum:et ex his que tm hñt eſſe et creſcere qꝛ ſum et creſco:et ex his qᷓ ſunt creſcũt ⁊ ſentiũt.quia ſum cre ſco et ſentio. Et paulominus parem me creaſti angelis.qꝛ rõnem te cognoſcẽdi cũ ipᷣis a te cõmuneʒ accepi.Sʒ paulo/ minus vtiq; dixi. Nã illi tuã felicẽ noti/ ciam iã hñt ꝑ ſpeciẽ.ego aũt ꝑ ſpem. Il/ li facie ad faciẽ: ego ꝑ ſpeculũ in enigma 6 Illi plene: ego aũt ex parte. ¶ De dignitate hoĩs futura Ka. VIII JEd cũ venerit qð ꝑfectũ eſt euacuabit᷑ qd ex Pte eſt:qñ iã reuelata facie tuã faciẽ videbimꝰ. Quid iaʒ ꝓhibebit non nos eẽ mioꝛes paulominus ab angelis: quos tu dñe coꝛona ſpei q̃ oꝛnata eſt glo ria ⁊ honoꝛe coꝛonaueris:q̊s tu nimiſ q̃ ſi amicos tuos honoꝛificauer: imo per omia pares et equales angelis. Nempe ⁊ boc veritas tua dicit.equales ſunt qan gelis et filij dei ſũt. Ouid niſi filij dei ſůt ſi pares fiunt angeliſ. Uere quidẽ erunt dbire N dunz Gentat nennms luichf 9 cos: nöͤfece⸗ duſon⸗ Koſtiper ſoece/ eniiſti. Ethyi Minepi nlſinen mengea emagni⸗ nataſti nlqfe ue no erclali lligni. evdler Ncd orep⸗ Geabi⸗ bioqnemn Maer lnar ne holcicl ganbo, Choti/ n gna NI igoer Nciemu nrti ngels: imi/ mnoper ſonpe untan Heifüt un filij dei. qꝛ fllius hoĩs factꝰ eſt filiꝰ dei. Hoc vtiq; ↄſideranti mihi fiducia eſt di cere.nõ homo minoꝛ paulominꝰ ẽ ab an gelis:nõ vtiq; tm̃ eq̃lis angel:ſed ſuꝑioꝛ angelis.qꝛ homo deꝰ:⁊ deꝰ homo nõ an gelus. Et dicã ꝓppter hoc hoĩem eſſe cre aturã digniſſima. qꝛ verbũ qð erat ĩ pᷣn cipio deꝰ apud deũu:verbũ ꝑ qð deus di xit.fiat lux ⁊ facta eſt lux.angelica.ſ.na/ tura.vᷣbũ ꝑ qð deus creauit om̃ia in pᷣn cipio.idem vᷣbũ caro factũ eſt:⁊ habita/ uit in nob:⁊ vidimꝰ głiam eiꝰ.Ecce gła quã gloꝛioꝛ qñ ſane gloꝛioꝛ.Ecce gau dium ꝑ qð gaudeo quãdo ſane gaudeo. Dñe deus meꝰ vita ⁊ tota głia anie mee Lonfiteoꝛ ergo tibi dñe deꝰ meus:cum me creaſti rõnis Cavaceꝛangel quodam⸗ modo parẽ creaſti.qꝛ ꝑfici poſſum ꝑ ver bum tuũ vt veniã ad equalitatẽ angelo rũ:vt habeã adoptionẽ filioꝝ ꝑ vnigein tũ vᷣbum tuũ dne:ꝑ filiũ tuũ dilectůtin quo tibi bñ cõplacuit:ꝑ vnicũ col ⁊ ↄſubſtantialẽ tibi et coeternum ieſum chꝛiſtũ vnicũ dñm ⁊ redemptoꝛẽ noſtꝝ: illuminatoꝛẽ ⁊ ↄſolatoꝛẽ noſtrũ:aduoca tũ noſtrũ apud te:et lumẽ oculoꝛum no/ ſtroꝛũ:qui eſt vita nr̃a ⁊ ſaluatoꝛ noſter et ſpes vnica noſtra:qͥ nos dilexit mag ; ſe:ꝑ quẽ habemꝰ fiduciã repoſitam:- firmã apudte ſpem: ⁊ acceſſum veniendi ad te:quoniã dedit poteſtatẽ filioſ dei fi eri:his qͥ credũt in nomĩe eiꝰ.Laudẽ tri buam nomini tuo dñe qᷓ me ad imaginẽ ⁊ ſimilitudinẽ tuã creando tante glłie fe,/ ciſti me foꝛe ſuſceptibilẽ: vt poſſim filiꝰ dei fieri. Hoc vtiq; nõ pñt arboꝛes:non poſſunt lapides:non generaliter omĩa q̃ mouent᷑ vl creſcũt in aere vł in mari vel in terra.qꝛ nõ dedit eis ptãteʒ filios dei fieri.qꝛ rõnem nõ hñt. Nam ⁊ hec ptãs in rõne ↄſiſtit ꝑ quã cognoſcimus deuʒ. Dedit aũt hanc ptãtem hoĩbus q̊s crea uit rõnabiles ad imaginẽ ⁊ ſimilitudinẽ ſuã. Et ego vtiq; dñe ꝑ tuã gr̃am hõ ſuʒ ⁊ filius tuus eſſe poſſum ꝑ gr̃am:qð illa nõ poſſunt. Unð hoc mihi dñe veritas ſumma:veraq; ſummitas:⁊ pᷣncipiũ om niũ creaturarũ: Unde hoc mihi dñe vt poſſum fieri filiꝰ dei qð illa nõ poſſunt? Tu es qͥ manes in eternũ qͥ om̃ia creaſti ₰△N XIX ſimul. Simul creaſti hoĩes ⁊ iumẽta:la pides ⁊ virentia terre Nõ eniĩ pᷣceſſerunt merita:nulla eoꝝ anteceſſit gra.qꝛ omfia tua tm̃ bonitate creaſti:⁊ pares om̃s cre ature fuere in meritꝭ.qꝛ omniũ nulla fue re merita.Et vnde ̊ magis tua bõitas in hac tua creatura quã feciſti rõnalẽ:qG in oibus alijs qᷓ ſunt ſine rõe apparuit Quare nõ ego ſicut om̃s ille:aut cur nõ oms ille ſicut ego:aut ego ſolus ſicut il/ letꝛ Que mea merita: que mea gra:vt me filiũ dei poſſe fieri ſuſceptibileʒ creares: qð illis oĩbus denegares: Abſit dñe vt hoc ſentiam. Tua tm gra:tua tm̃ bõöital hoc fecit:vt eſſem ꝑticeps dulcedĩs eiꝰ. Illa igitur gra qua me ð nihilo creaſti. illã queſo dñe da mihi gr̃am: vt tibi de boc referam gratii. iborentia dei. (Ca. IX. Bumpotes ma Inus tua ſemꝑ vna ⁊ eadẽ:crea/ uit in celo angelos:⁊ in tra ver De omnipo miculos: nõ ſupioꝛ in illis:nõ inferiorĩ iſtis. Sicut eni nulla alia manꝰ angelũ: ita nulla poſſet creare vermiculũ:ſiẽ nul la celum:ita nulla poſſet creare minimũ ar boꝛis ſoliũ.ſicut nulla coꝛpus:ita nul la vllum capillũ albuʒ poſſet facere aut nigrũ. Sed om̃ipotens manus tua:cui om̃ia pari modo ſunt poſſibilia. Nec eiĩ poſſibilius ẽ ei creare vermiculuʒ q; an gelũ:nec impoſſibiliꝰ extendere celuʒ q; folium:nec leuiꝰ foꝛmare capillũ q; coꝛ/ pus: nec difficiliꝰ fundare terrã ſuꝑ aqa q́; aquas ſuꝑ terrã.ſed om̃ia quecũq; vo luit fecit ſicut voluit in celo ⁊ in terra:in mari ⁊ in om̃ibus abyſſis:⁊ me inter om nia ſicut voluit potuitet ſciuit. Lorui quidem manus tua domine:me lapidezʒ vel auem:vel ſerpentem vel beluam ali/ quã creare.⁊ ſciuit:ſed noluit ppter ſuaʒ bonitatem. Quare ergo ego non ſum la pis vel arboꝛ vel aliqua belua: quia ſic oꝛdinauit bonitas tua.Et vt hocoꝛdi/ A nõ pꝛeceſſerunt merita mea. De incõpꝛehẽſibili laude dei. C Lapitulũ. X. NRqe boc mihi d 3 * dſſje:vnde mihi laudes ad laudandũ te: Sicut feciſti me ſine me:ſicut cõplacuit ante te:ita laus tibi eſt ſine me:ſicut cõ⸗ placet ante te. Ante te domine laus tua tuipᷣe es. Laudẽt te oꝑa tua fᷣm multitu dinẽ magnitudinis tue:laus tua dũe in comphenſibilis eſt. Coꝛde nõ compᷣhẽ/ ditur.oꝛe nõ meſuratur:aure non ꝑcipi/ tur.qꝛ iſta tranſeunt ⁊ laus tua dñe ma/ net in eternũ. Cogitatio incipit: ⁊ cogi/ tatio finit᷑. vox ſonat ⁊ vox tranſit:auris audit et auditꝰ deſinit:laus vero tua in eternũ ſtat.Ouis ergo eſt qui te laudet: Ouis homo annũciet laudẽ tuã: aus tua ꝑpetua eſt. tranſitoꝛia nõ eſt. Hicte laudat qui teipᷣm laudẽ tuã credit. Hic te laudat qͥ ſeipᷣm noſcit in tua laude nõ poſſe ꝑtingere:laus ꝑpetua ꝗᷓ nunq; tr,/ ſit. In te eſt laus noſtra:i te laudabitur ania mea. Non nos laudamꝰ te:ſʒ tu te: ⁊ te:⁊ in te:⁊ nobis etiaʒ eſt laus in te. Tunc verã habemꝰ laude:qñ a te habe mus laudẽ.qñ lux appꝛobat lucẽ.quia tu vera laus tribuis verã laudẽ?. Quoi ens ab alio q; a te querimus laudẽ:toti⸗ ens tuam amittimus laude: qꝛ illa tran ſitoꝛia eſt ſed tua eterna. Si tranſitoꝛiã querimus:eternã amittimus laudẽ.Si eternam volumus:tranſitoꝛiã non ame mus. Laus eterna dñe deus me a quo omnis laus:ſine quo nulla eſt laus.non val eo laudare te ſine te.habeã te et lau/ dabo te.Quid enĩ ego ſum dñeꝑ me yvt laudeʒ te:puluis ⁊ cinis ego ſum: canis moꝛtuus ⁊ fetens ego ſum.vermis ⁊ pu te dñe deꝰ foꝛtiſſime ſpũs vniuerſe can nis:qui inhabitas eternitatẽ: Nũquid tenebꝛe laudabũt lucẽ:aut moꝛs vitaʒ: tredo ego ſi um. Ruis ego ſum vt laudez ime ſpus vniuerſe car/ TZu lux ego tenebꝛe. tu vita ego moꝛs. unqd vanitas veritatẽ laudabit. Tu es veritas:ego homo ſimił factus vani tati.Quid ergo dñe laudabo te Nunqͥd miſeria mea laudabit te:nũqͥd fetoꝛ lau/ dabit odoꝛẽ:nunqͥd moꝛtalitas homis q̃ hodie eſt ⁊ cras tollit᷑ laudabit te: Nũ quid laudabit te hõ putredo ⁊ filius bo minis vermis: Nunqd laudabit te dñe qͥ in peccat cõceptus eſt ⁊ natus ⁊ nutri tus: Non eſt eni ſpecioſa laus in oꝛe pec Auoti G(EGoliloquia catoꝛis.Laudet te dñe deꝰ meꝰ incomp henſibilis potẽtia tua.incircũſcriptibił ſapiẽtia tua:⁊ ineffabilł bonitas tua.lau det te ſuꝑeminẽs clemẽtia tua.ſuꝑabun dans miſericoꝛdia tua.ſempiterna quo/ q́; vᷣtus ⁊ diuinitas tua.Laudet te om̃i potentiſſima foꝛtitudo tua:ſumma quo qʒ; benignitas tua ⁊ charitas tua/ꝓpter uã creaſti nos dñe deꝰ vita gnie mee. De ſpe erigenda ad deũ. ¶ Cap.XI. Go aüt crea tura tua ſub vmbꝛa alaruz LRetuarũ ſperabo in bonitate tua qua creaſti me. .diu/ ua creaturã tuã quã creauit benignitas tua. Nõ pereat in malicia mea qd opera ta eſt bonitas tua. Nõ pereat in miſeria mea qð fecit ſumma clemẽetia tua.Queẽ eni vtilitas ĩ creatiõe tua ſi deſcendazʒ in coꝛruptionẽ meam: Nunùd enivane de us ↄſtiuuiſti om̃es ſilios hominũ: Crea ſti me dñe:rege qð creaſti. Opera manu um tuarũ ne deſpicias deuſ. Me feciſti de nihilo.ſi me nõ regis dñe:iterũ reuer tar ad nihilũ.Sicut enĩ dñenõ eram et de nihilo feciſti me.ſic ſi me nõ regis acd huc ad nihilũ redigarĩ me. Adiuua me Dyüe vita mea ne peream in malicia mea. Si nõ creaſſes me dñe nõ eſſem.qꝛ crea ſti me iam ſum. Si nõ regis iã non ſum MHõ eni mea merita.nõ mea gra tecoege runt vt creares me:ſed benigniſſima bo nitas tua ⁊ clementia tua. Ila charitas tua dñe deus meꝰ que te ad creationẽ co egit.ipᷣa queſo modo cogat tead regen/ dum.Quid enĩ pꝛodeſt qð cõpulit cha/ ritas tua ad creandũ:ſi peream ĩ miſeria mea ⁊ non me regat dextera tua. Hec te cogat dñe deꝰ meꝰ clemẽtia ad ſaluãduʒ quod creatũ eſt:que te compellit creare qð creatuʒ non eſt. IJpᷣa te vincat chari/ tas ad ſaluandũ que te vicit ad creandũ quia nec nunc minoꝛ eſt.quia ipᷣa chari/ tas tuipᷣe es:qui ſemꝑ idem es. Non eſt abbꝛeniata manꝰ tua vt ſaluare neque/ at:neq; aggrauata eſt auris tua vt non audiat:ſed pcta mea diuiſerũt interme ⁊ te:inter tenebꝛas ⁊ lucẽ: inter imaginẽ moꝛtis ⁊ vitã:inter vanitatẽ ⁊ veritatẽ: amno⸗ dibir W Pebrn aquo, teofßi qo ppter 5A. G Aalanz onitre Kaiu⸗ nitas dopen miſeria Oeei mazin mede LCea nannr ſeoc. er dane regisd Hiuusne Uſun colge zubo Uius neco cc⸗ ichy⸗ nberi Hute ici gene hen, tondi chan Ponck Ncoul Io nne ne ſace: — — . — — inter lunaticã hanc vitã meã ⁊ ſempiter nam tuam. ¶ De laqueis cõcupiſcentiarum. ¶ LCapitulũ.XII. E ſunt vmbꝛe h quib operioꝛ in hac abyſſo ca liginoſa carceris huiꝰ:in q̃ pꝛo ſtratꝰ iaveo donec aſpiret dies ⁊ inclinẽ/ tur vmbꝛe.fiatq; lux in firmamẽto vᷣtu/⸗ tis tue:vox dñi in vᷣtute:vox dñi in ma gnificentia.dicatq; fiat lux ⁊ effugentur tenebꝛe⁊ appareat arida:germinetq; ter ra herbã virentẽ ⁊ facientẽ ſemen ⁊ fru/ ctũ bonũ iuſticie regni tui.Dñe pr ⁊ de/ us vita ꝑ quã om̃ia viuũt:⁊ ſineq̃ om̃ia moꝛtua cõputant᷑:ne derelinquas me in cogitatu maligno:⁊ extollẽtiã ocłloꝝ me oꝛũ ne deder mihi. Aufer a me concupi ſcentias:⁊ anio irreuerẽti ⁊ infrunito ne tradas me:ſʒ poſſide coꝛ meũ vt te cogi tet ſemꝑ.Illumia ocłos meos: vx le vi/ deant: ⁊ nõ extollant᷑ añ te glia ſempiter na.ſʒ humilit᷑ ſentiãt. Nõ in mirabilibꝰ ſuꝑ ſe:⁊ q̃ a dexti ſunt videãt:⁊ nõ q̃ a ſi niſtris abſte:⁊ palpebꝛe tue pᷣcedãt grei ſus meoſ. Nã ⁊ palpebꝛe tue interrogãt filios hoĩm Alllide ↄcupiſcẽtiã meã dul cedine tua quã abſcõdiſti timẽtibus te: vt ↄcupiſcã te ↄcupiſcẽtijs ſempiterniſ: ne vanis illectꝰ ⁊ deceptꝰ interioꝛ guſtꝰ onat amarũ dulce:⁊ dulce amarũ.tene ꝛas lucẽ:⁊ lucẽ tenebꝛas. vt liberari in medio tot decipularũ poſſim ab inimi/ co ſuꝑ faciẽ vie huiꝰ poſ itarũ ad capien das anias pctõꝝ:qb plenꝰ eſt totꝰ mũ/ dus:qð is q vidit ſub ſilẽtio nõ trãſiuit inqͥ ens.Quicqͥd ẽ in mũdo:aut ẽ ↄcupi ſcentia carnis:aut ↄcupiſcẽtia oculoꝛüũ: aut ſupbia vite.Ecce dñe deꝰ meꝰ:mun dus tot plenꝰ eſt ↄcupiſcẽtiaꝝ laqueiſ⸗ quos parauerũt pedib meis. Et qs er/ 1 fugiet hos laquẽos:pfecto a quo tu ab ſtuleris extollentiã ocłoꝛũ ſuoꝝ: vt non eum capiat ↄcupiſcentia oculoꝛuʒ: ⁊ a q tu abſtuleris carnis ↄcupiſcentiã:ne eũ capiat carnis ↄcupiſcẽtia:⁊ a q̊ͥ tu abſtu leris animũ irreuerentẽ et infrunituʒ:ne eñ callide decipiat ſuꝑbia vite. O q;; fe/ lix cui hec tu facies:qppe trãſibit immu r—EP XX nis. HNũc redemptoꝛ te p̃coꝛ ꝑ te:adiu⸗ ua me ne coꝛruã in ↄſpectu aduerſarioꝝ meoꝛũ:captus laqueis eoꝛũ:quos para nericpedibe meis vt incuruent animaʒ meã. Sed erue me virtꝰ ſalutis mee:ne ſibi riſum exhibeãt de me inimici tui qͥ oderũt te.Exurge e ne deꝰ meꝰ foꝛtꝭ me us ⁊ diſſipent᷑ inimici tui ⁊ fugiãt qͥ ode runt te a facie tua.ſicut fluit cera a facie ignis:ſic pereant pctõꝛes a facie tua.Et ego abſcõdar in abſcondito faciei tue:⁊ gaudeã cũ filijs tuis ſatiatꝰ oĩbo bonis tuis.Et tu dñe deꝰ pr oꝛphanoꝛũ:et tu mater pupilloꝝ tuoꝝ:audi eiulatũ filio rũ tuoꝛuʒ:⁊ extende alas tuas: vt fugia mus ſub eis a facie inimici.Turris foꝛ⸗ titudinis iſrael:qͥ nõ doꝛmitas neq; doꝛ mies cuſtodiens iſrael.qꝛ nõ doꝛmit ne q; doꝛmitat hoſtis qͥ impugnat iſrael. EDe miſerig homiĩs ⁊ benelicijs dei Aux quã non videt alia lux:lumẽ qð nõ vi get aliud lumẽ:lux q̃ obtene bꝛat oẽm luce:⁊ lumẽ qð excecat om̃e ex traneũ lumẽ:lux aq̃ oĩs lux:lumẽ a quo om̃e lumẽ:lumẽ ad qð om̃e lumen eſt te nebꝛa:ad quod om̃is lux obſcuritaſilux cui om̃es tenebꝛe lumẽ:cui om̃is obſcu ritas lux:lux ſupꝛema quaʒ cecitas non obnubilat:quã caligo non hebetat:quã tenebꝛe non obſcurant:quã nulla obſtã/ tia claudit:quam nunq; ſeparat aliqua vmbꝛa:lux que illuminas omnia tota ſi mul ſemel ⁊ iemꝑ:abſo ebe me in darita/ tis abyſſum:vt videam vndiq; te in te:⁊ me in te:⁊ cũcta ſub te. Ne derelinqs me ne accreſcãt vmbꝛe ignoꝛãtie mee:⁊ mul tiplicent᷑ delicta mea. Sine te eĩ oĩa ſũt mihi tenebꝛe:oĩa mala:qꝛ nihil bonũ ſi⸗ ne te vo ſolo ⁊ ſimo bono. Hoc ↄfiteoꝛ: hiů ſcio dñe deꝰ meꝰ:qꝛ vbicũq; ſum ſine te:male ẽ mihi pᷣter te.nõ ſolũ extra me: ſʒ etiã ĩ me.qꝛ oĩls copia q̃ nõ eſt deꝰ meꝰ mihiẽ egeſtaſ Satiaboꝛ tũc cũ apparu erit gla tua.Et tu dñe vita mea btã:fac vt miſeriã meaʒ ↄfitear tibi:exq̊ ab vni⸗ tate bonitatis tue ſummo ⁊vno bono tẽ poꝛalium reꝝ multifoꝛmitas lapſuʒ (Boliloquia per camales ſenſus diſſipauit:⁊ ab vno in multa diuiſit:⁊ facta eſt mihi abũdã/ tia laboꝛioſa ⁊ egeſtas copioſa:dũ aliud aliud ſeqbar:⁊ a nullo implebar: dum nõ in me inueniebã te incommutabile⁊ ſingulare ⁊ indiuiſum vnũ bonũ:qð ↄſe cutus nõ egeo:qð cõſecutꝰ nõ doleo:qð poſſidens ſatiat᷑ totũ deſideriuʒ meum. Heu miſeria ſuꝑ miſeriã cũ miſera ania mea a te refugit:cũ quo ſemꝑ abundat ⁊ gaudet.et ſequit᷑ mundũ cũ quo ſemꝑ e/ get et dolet. ODũdus clamat: deficio.tu dñie clamas:reficio:⁊ miſeria mea pꝛaua magis ſequit᷑ deficientẽ qᷓ; reficientẽ pla ne infirmitas mea hec eſt. Medice ſpiri tuũ ſana illãvt ↄfitear tibi:ſalus aĩe mee toto corde meo:ſuꝑ om̃ibo beneficijs tu is:quibo paſcis me a iuuẽtute mea et vi q; in ſenectaʒ et ſenium Te depcoꝛ ꝑ te/ ipᷣm ne dereliquas me:ſeciſti me cum nõ eſſem. redemiſti me cũ periſſem. perierãa. moꝛtuꝰ fueram.ad moꝛtuũ deſcendiſti. moꝛtalitatẽ ſuſcepiſti.ad ſeruũ rex deſcẽ diſti:vt ſeruũ redimeres teipᷣm tradidi/ ſti: vt ego viuerez.tu moꝛtem ſuſcepiſti. moꝛtẽ viciſti.me reſtauraſti cũ te humili aſti. perieram.abierã in peccatꝭ.venũda tus eram.veniſti ꝓ me vt redimeres me. ⁊ tantũ me dilexiſti vt ſanguinẽ tuuʒ in pꝛeciũ dares ꝓ me.dilexiſti me dñe pluſ qᷓ; te.qꝛ moꝛi voluiſti ꝓ me.Tali pacto tam charo pᷣcio reduxiſti me ð exilio.re demiſti me de fuitio.retraxiſti me ð ſup plicio. vocaſti me nomĩe tuo.ſignaſti me ſangnine tuo: vt ſet apud me. et m — meo qᷣ ꝓ me nõ memoꝛiale tuũ ſemꝑ eſ nqß recederet a coꝛde chꝛiſto dicerer chꝛiſtianꝰ.En in manib⸗ tuis deſcripſiſti me:vt ſemꝑ ſit memoꝛia mea apud te.ſi tũ mẽoꝛia tua iugiter fu/ erit apud me. Sic igit᷑ gẽa tua ſemper⁊ miſericoꝛdia pᷣuenerũt me. De multꝭ nã qʒ; ⁊ magnis piculis ſepe liberaſti me li/ beratoꝛ meꝰ.qũñ erraui ad viaʒ reduxiſti me.qñ ignoꝛaui docuiſti me.qñ peccaui coꝛripuiſti me.qũñ fui triſtis ↄſolatus es me.qñ deſperaui ↄfoꝛtaſti me.qñ cecidi erexiſti me.qñ ſteti tenuiſti me.qñ iui de duxiſti me.qñ veni ſuſcepiſti me.qñ doꝛ O. de ppetua inſpectiõ er receſſit a cruce. Vnxiſti me oleo tuo:quo tu vnctus fuiſti:vt a te mini cuſtodiſti me.qñ clamaui exaudi/ ſti me. de' ppetu⸗ ſiderato/ raa intentiões hoim. ¶ Ca.XIIII. Ec eni et mul taa alia bñ ficia feciſti mihi do mine deꝰ me? vita aĩe mee:de s dulce eſſʒ mihi ſemꝑ loqui.ſem quib 7 per cogitare. ſemper tibi gras agere:vt poſſim te ſemꝑ pꝛo omnibuſ bonis tuis laudare et amare te toto coꝛde meo:et to ta anima mea:et tota mente mea:et tota foꝛtitudine mea:ſimul ex omnibo medul lis et intimis coꝛdis mei:et omniũ com pagum mearũ:beata dulcedo domiĩe de us meus omnium qui delectantur in te Sed imperfectũ meum viderunt oculi tui.oculi inquã tui młto lucidioꝛes ſũt ſole:circũſpicientes om̃s vias hominũ et pꝛofundũ abyſſi:et in omni loco con/ templant᷑ ſemꝑ bonos et malos. Cũ enĩ cunctis pꝛeſideas ſingula implens:to/ tus ſempervbiq; pꝛeſens:cunctoꝛumq; curam agens que creaſti:quia nihil odi ſti eoꝛum que feciſti.ſic greſſus meos ſe mitaſq; conſideras:et die noctuq; ſuper cuſtodiam meam vigilas:omnes ſe mi/ tas meas diligenter notans:ſpeculatoꝛ perpetuus:veluti ſi totius creature tue celi et terre oblitus tantũ me ſolum con/ ſideres:et nihil ſit tibi cure dealijs. Ne/ q; enim creſcit lux incõmutabilis viſio/ nis tue:ſi tantũ vnum aſpiciat:neq; mi/ nuit᷑ ſi innumera videat ⁊ diuerſa.Quia ſicut vnũ totum ſimul perfecte conſide/ ras:ſic ſingula quelibet licet diuerſa ꝑ/ fecte ſimul totaq; totus conſpicit viſus tuus. Sed ſic omnia ſicut vnuz: ⁊ ſicut vnũ ſic ſingula.totus ſimul ſine diuiſio ne vel cõmutatione vel diminutione cõ ſideras. Itaq; totus tu in toto tempoꝛe ſine temꝑe:totũ me ſimul ſemꝑq; cõſide ras:ac ſi nihil aliud conſiderare habeas Sic igit᷑ ſuꝑ cuſtodiã meaʒ ſtas: ſicut ſi omniũ oblitus ſis ⁊ mihi ſoli intendere velis. Semꝑ quippe te pꝛeſentem exhi bes:ſemper te paratũ offers:ſi me para tũ inuenis.Quocũq; iero tu medñe nõ deſer:niſi pꝛioꝛ ego te deſerã. Ubicũq; di/ dend⸗ lhido neede nlſem Neyt stuis Wet to atota medul ücom owiede wurint untoali ww wioc 1smewt⸗ ms ir lu⸗ Mlo: mrewe umcN jo e⸗ nlſo/ c;nl/ Du ide⸗ jucſg ictris tlan ddinſo tonech ſenpoꝛe ; oſie ehibets grſonri. mmuet nnchi⸗ nepana, eoneni⸗ Cbicis Kunq; iero inuenia teꝑ quem poſſim eſſe he pereaz ſine te:cũ ſine te eſſe nõ poſſim. Fateoꝛ quide:qꝛ quicqͥd facio ⁊ qcunq; lacio:ante te facio:et quicqͥd eſt qð facio melius tu vides q; ego qͥ facio.Quicqͥd eni ſemꝑ operoꝛ tu pariter ſemꝑ pꝛeſenſ aſſiſtis. vtpote ꝑpetuus inſpectoꝛ oĩum cogitationũ.intentionũ.delectationũ et oꝑationũ mearũ Domine añ te eſt ſemꝑ om̃e deſideriũ meuʒ.ante te tota cogita⸗/ tio mea. Tu dñe vides vnde veniat ſpi/ ritus:vbi ſit ⁊ quo vadat.qꝛ tu es oĩium ſpirituũ ponderatoꝛ. et vtrum radix ſit dulcis an amara de qua foꝛis pulcra fo/ lia emittunt᷑. Tu iudex interiꝰ meliꝰ ipᷣe noſti:et etiã medullas radicũ ſubtiliꝰ ꝑ/ ſcrutaris:et nõ ſolũ intentionẽ ſed radi/ cis eius medullã intimam diſſertiſſima tue lucis veritate colligis numeras in/ tueris et ↄſignas:vt reddas vnicuiq; ñ ſolumodo ſᷣm oꝑa vel intentiõem: ſʒ etiã fm ipᷣam interioꝛẽ abſconditã medullaʒ radicis: de qua pcedit intẽtio operãtis. Ad qᷣd tendo cũ operoꝛ:qᷣcqͥd cogito ⁊ ĩ quocunq; delectoꝛ.tu vides. aures tue audiũt.oculi tui vidẽt ⁊ ↄſiderãt:ſignaſ attendis notas ⁊ ſcribis in libꝛo tuo ſi/ ue bonũ fuerit ſiue malũ:vt reddas po/ ſtea ꝓ bono pꝛemia ⁊ p malo ſupplicia. qñ aperient᷑ libꝛi:et iudicabunt᷑ ᷣm hec que fuerũt ſcripta in libꝛis tuis. Hocẽ foꝛte qð iam dixiſti nobꝰ. Conſiderabo nouiſſima eoꝛũ.Et qð de te dñe dicitur Uniuerſoꝛũ finẽ ipᷣeↄſiderat: quoniam tu quidẽ in oĩba que agim finẽ intentio nis mag q; actũ oꝑatiõis attẽdis. Cun q; hoc diligẽteroſidero dñe deꝰ me ter ribilis et foꝛtis:timoꝛe pariterꝛ ingenti ruboꝛe ↄfundoꝛ: quoniã nob magna eſt indita neceſſitas iuſte recteq; viuendi:qͥ cuncta facimꝰ ante oculos iudicis cun/ cta cernentis. ¶ O, homo ꝑ ſe nihil poteſt ſine diuĩa *Oxiſſime ma gnipotens de? ſpinituuʒ vni uerſe carnis:cuiꝰ oculi ſũt ſu/ tatis eoꝝ vſq; in diẽ exitꝰ eoꝝ: vt reddaſ * .„ vnicuiq; ſm oꝑa ſua bõa vel mala. Oſte de mihi et ↄfitear tibi pauꝑtatem meaʒ. quoniã dixi ꝙ diues eſſem ⁊ nulli ege/ rem:et neſciebã ꝗm̃ pauꝑ eram: cecꝰ:nu qus:miſeret miſerabit. redebã eni me foꝛe aliqd cũ nihil eſſem.Dixi ſapiens ef ficiar: ⁊ ſtultꝰ factus ſum. Cogitabã me elſſe pꝛudentẽ ⁊ deceptus ſum. Et video nũc qꝛ donũ tuum eſt: ſine q̃ nihil poſſu mus facere.qꝛ niſi tu dñe cuſtodieris ci uitatẽ fruſtra vigilat qͥ cuſtodit eã. Sic docuiſti me vt cognoſcerẽ me. qꝛ dereli⸗ quiſti me ⁊ ꝓbaſti me:non ꝓpter te ꝙ co gnoſceres me:ſʒ ppter me vt cognoſcerè me. Nã vt dixi dſñie credebã me aliqͥd ſo re ex me.exiſtimabam me ſufficere p me: nec ꝑcipiebaʒ qm̃ tu regebas me:donec aliquãtulũ te elongaſti a me:et cecidi ſta tim ĩ me:etvidi ⁊ ↄgnoui quoniam tu re gebas me:et ꝙ cecidi fuit ex me:⁊ ꝙ ſur/ rexi fuit ex te.Aperuiſti mihi ocłos lux ⁊ excitaſti ⁊ illumiaſti me:⁊ vidi qm̃ tem ptatio ẽ vita hoĩs ſuꝑ terraʒ:⁊ ꝙ gliari nõ valeat añ te oĩs caro:nec iuſtifticatur oĩs viuẽs:qm̃ ſi qd boni ẽ parui vel ma O dang in Eet nrjm nõ niſi maluʒ eſt. Uñ igit᷑ gliabit᷑ oĩs caro: Nũqd dema lo? Hec nõ eſt glia ſʒ miſeria Sʒ nunqͥd gloꝛiabitur de bono:nũquid de alieno? Tuum dñe eſt bonũ.tua eſt gloꝛia.Qui enim de bono tuo gloꝛiam ſibi querit:⁊ nõ tibi querit:hic fur eſt et latro:et ſimi/ lis eſt diabolo:qui voluit furari gloꝛiaʒ⸗ tuam. Qui enim laudari vult de tuo do no:et nõ querit in illo gloꝛiã tuaʒ ſed ſu/ am:hic licet pꝛopter tuũ donum laudet᷑ ab hominiboꝛa te tamen vituperatur. qꝛ de dono tuo nõ tuam ſed ſuã gloꝛiã que ſiuit. Qui auteʒ ab hominibo laudatur vituperante te:nõ defendetur ab homi/ nibo iudicante te:nec liberabitur cõdem nante te. At tu dñe foꝛmatoꝛ me ex vte ro matris mee:nõ me ſinas cadere in illã expꝛobꝛationeʒ vt expꝛobꝛetur mihbi fu rari voluiſſe gloꝛiã tuam. Fabi enim ſu glia culꝰ eſt ome bonũ: nob autẽ ↄfuſio faciei et miſeria:quoꝝ eſt om̃e malũ:niſi tu voluer miſereri. Wiſerer qppe dñe⸗ miſereris omnium:et nihil odiſti eoꝛuʒ que feciſti:⁊ das nob de bonis tuis:⁊ di tas nos dñe deꝰ inopes optimis donis tuis. Quoniã diligis pauꝑes et diuites facis eos diuitijs tuis. Ecce nüc domi/ ne paupes filij tui ſumꝰ: ⁊ puſillus grex tuus.aperi nobis ianuas tuas.et edent paupes ⁊ ſaturabunt᷑ ⁊ laudabũt teq re quirũt te. Scio etiã dñe et ↄfiteoꝛ docẽ te te:quonia illi ſoli ꝗͥ cognoſcũt ſe pau/ peres:et ↄfitent᷑ tibi pauꝑtatẽ ſuã: dita/ bunt a te.qm qui ſe diuites exiſtimant cũ ſint paupes a tuis diuitijs inuenien tur excluſi. Ego igit᷑ ↄfiteoꝛ tibi dñe de us me pauꝑtatẽ meꝗa: ⁊ ſit tibi tua gtia tota:quoniã tuũ ẽ om̃e bonũ ꝑ me geſtũ 2 vt docuiſti me.nihil aliud ſum q; vniuerſa vanitas:⁊ vmbꝛa moꝛ/ tis:⁊ abyſſus q̃dã tenebꝛoſa:⁊ terra ina / ñe cõfiteo ſionẽ peccatũ et moꝛtẽ.Si qͥd boni vn/ q; habuia te recepi.qͥcquid boni habeo tuũ eſt vła te habeo.Di qñ ſteti ꝑ te ſte ti. ſed qñ cecidi ꝑ me cecidi: ⁊ ſemꝑ inlu to iacuiſſem niſi tu me erexiſſes.ſemꝑ ce cus fuiſſem niſi tu me illumiaſſes. QOuã do cecidi nunq; ſurrexiſſem niſi tu mihi manũ poꝛrexiſſes. Poſtq; me etiã erexi/ ſti ſemꝑ cecidiſſeʒ niſi tu me ſuſtinuiſſes Sepius periſſem niſi me gubernaſſes. Sic ſemꝑ dñe ſic ſemꝑ gr̃a tua ⁊ miſeri coꝛdia tua pᷣuenit me:liberãs me ab om nib malis.ſaluans a pᷣteritꝭ.ſuſcitans a pᷣſentibo: 1 muniens a futurꝭ.pᷣcidẽs etiã ante me laqueos pctõꝝ: tollens occaſio nes ⁊ cauſas.qꝛ niſi tu hoc mihi feciſſes ego omia pẽta mũdi feciſſem. Quoniam ſcio dñe ꝙ nullũ peccatũ eſt qð vnq; fe⸗/ cerit hõ:qð non poſſit facere alter hõ:ſi creatoꝛ deſit a q̊ factꝰ eſt hõ. Sʒ ꝙ nõ fa cerem tu feciſti:q abſtinerẽ tu iuſſiſti:et tibi crederẽ gratiam tu infudiſti. Tu nanq; dñe regebas me tibi:ſeruabaſ me tibi:⁊ mihi vtadulteriũ ⁊ om̃e aliud pec catũ nõ cõmitterẽ grãm ⁊ lumẽ donaſti. ¶ De diabolo ⁊ multiplicib temptati/ onibus eiuns. CLCaplm. XVI. Emptatoꝛ de fuit:et vt deeſſet tu feciſti:lo ¶Goliloqr in cus et tanpꝰ defuit ⁊ vt hec deeſſent tu nõ defuit tꝑs.ſʒ vt nõ ↄſentirẽ tu mete/ nuiſti. Uenit tẽptatoꝛ tenebꝛoſusvt eſt: et vt eũ deſpicerẽ tu me ↄfoꝛtaſti. Uenit tẽptatoꝛ armatꝰ et foꝛt:⁊ vt me nõ vin/ ceret:tu eũ refrenaſti et me roboꝛaſti. Ue nit tẽptatoꝛ tranſfiguratꝰin angelũ luò: ⁊ yt me nõ deciꝑet tu eũ increpaſtuet vt eũ cognoſcerẽ tu me ilumiaſti. Jpe enĩ eſt dꝛaco ille magn et ruſus.ſerpẽs an/ tiquus:vocatꝰ diabolꝰ ⁊ ſathanas:hñs capita ſeptẽ et coꝛnua decem:quẽ creaſti ad illudendũ huic mari magno ⁊ ſpacio ſo:in qᷓ reptant anialia quoꝝ non eſt nu/ merus:et aĩalia puſilla ⁊ magna.i.diuer ſa demonioꝝ genera:qui nihil aliud die noctuq; oꝑant᷑:niſi qꝛ circũeunt q̃renteſ quẽ deuoꝛent:niſi tu eripias. Ipᷣe eni eſt antiquꝰ ille dꝛaco:qͥ oꝛt eſt in paradiſo voluptatꝭ:qͥ cauda ſua trahit terciã ꝑteʒ ſtellaꝝ celi:⁊ eas mittit in terraʒ:qͥ vene/ no ſuo coꝛrũpit aquas terre:vt bibẽtes hoĩes moꝛiant᷑:’et qͥ ſternit ſibi auruʒ qſi lutũ:et hʒ fiduciã ꝙ influat ioꝛdanis in os ſuũ:qͥ factꝰ eſt vt nullũ timeat Et qͥs defendet a moꝛſiba eiꝰ:quis eruet ab oꝛe eiꝰ:niſi tu dñe qͥ cõfregiſti capita dꝛaco/ nis magni. Pꝛetende dñe ſuꝑ nos alas tuas vt fugiamꝰ ſub eis a facie dꝛacõis huiꝰ qui nos ꝑſeqͥtur:⁊ ſcuto tuo libera nos a coꝛniby eius. Hoc eni eſt otinuuz ſtudiũ eius.hoc vnicũ deſideriũ ſuũ:vt anĩas quas creaſti deuoꝛet.Et ideo deꝰ meus ad te clamamus:libera nos ab ad uerſario noſtro quotidiano:qͥ ſiue doꝛ/ miamꝰ ſiue vigilemus:ſiue comedamuſ ſiue bibamꝰ ſiuequodcunq; opus opꝑe/ mur:oĩb modis inſtat die ac nocte frai dibus et artib:nũc palam:nũc occulte: ſagittas venenatas ↄtra nos dirigẽs:vt interficiat anĩas nr̃as.Et tñ dñe peſſi/ ma inſania nr̃a.qꝛ cũ continue videamꝰ contra nos dꝛaconem oꝛe aperto paratũ ad deuoꝛanduʒ:nihilomimuſ doꝛmimꝰ ⁊ laſciuimus in pigricijs noſtris tãcq; ſe curi ante eum:qui nihil aliud deſiderat q; vt nos perdat. Inimicus vt occidat ſemper vigilat ſine ſomno:⁊ nos vt cu/ ſtodiamꝰ nos nolumꝰeuigilare a ſomno er lnu egtne munn n⸗ R eos noltos Mie r iten qſun beari Oumb Nnoe Knit Mrft mine (wa ofe e fhr ſnol hebri erice Cptta iſec Gunt ſeerſt lodſe ſern N N rt Ecce tetendit añ pedes nr̃os le ‚mus:qui conſiliũ fecit vt rapet głiaʒz ta 1 finitos:⁊ om̃s vias nras varijs repteuit am.aquoniã inflatꝰ ⁊ elatus crepuit et ce uned decipulis ad capiendas anias nr̃as.Et cigit in faciẽ ſuã:et deieciſti eũ de monte gnch qͥs effugiet: Laqueos poſuit ĩ diuitijſ: ſancto tuo:et de medio lapidũ ignitoꝝ: Uen laqueos poſuit in pauꝑtate:laq̃os tetłé in quoꝛũ medio ambulauit Et nũc vita töi, it in cibo:in potu:in voluptate:in ſom meua domine deus meus:ex quo cecidit ie no ⁊ in vigilia.laqos poſuit in vbo ⁊ in nõ ceſſat ꝑſequi filios tuos. Et in odiũ ilng: ope:et in oĩ via nr̃a. Sʒ tu dne liba nos tuum o rex magne:cupit ꝑdere hanc cre at de laqueo venãtiũ ⁊ a vbo aſpero vt ↄfi aturam tuã:quã creauit om̃ipotens bo eci teamur tibi dicẽtes. Gñdict dñs q nõ nitas tua ad imagineʒ tuꝗ:vt poſſideat rn dedit nos in captionẽ dentibo eoꝝ. Ani gloꝛiã tuã:quã ipᷣe ꝑdidit ꝑ ſuꝑbiaʒ ſuã R ma nja ſicut paſſer erepta eſt de laqo ve Sed contere eũ foꝛtis nr̃:ante nos ag/ iant nantiũ.laqueus ↄtrit eſt:⁊ nos liberati nos tuos:et illumina nos vt videamus *ð/ ſumus. . laqueos quos ipᷣe parauit:et euadamuſ e Ecce tetendit añ pedes nr̃os laqueos ĩ/⸗ ctna⸗ ¶ D de eſt lux iuſtoꝝ ¶ Cap. XVII ad te o leticia iſrael.Et hec omia tu dñe diue Wr Aon meli noſti. qͥ noſti ↄtentionẽ eiꝰ ⁊ cerui/ inddee C tu quid em cem eiꝰ duriſſimã. NHec hoc dicovt oſtẽ/ iene dñe lux mea illumina ocuè/ agdanm tibi.qꝛ omiĩa vides et nulla te latet RL NV los meos vt videã lumen:?· cogitatio. SBed ante pedes tue maieſta/ mnciſ⸗ ambulem in lumie tuo:et nõ impingari tis de inimico meo q̃rimoniam facio.iu Niz laqueos eiꝰ. Quis eĩ euadet laqos iſtos dex eterne vt et ipᷣm dãnes:⁊ nos filios frme, multos niſi videat eos?et qͥs videbit eoſ tuos ſalues: qrũ foꝛtitudo tu es. Clerſu bers niſi quẽ illumiaueris lumie tuo?: Ihe ei tus eſt eni dñe iſte hoſtꝭ ⁊ toꝛtuoſus:nec wnzif pater tenebꝛaꝝ laqueos ſuos abſcõdit facile dephendi pññt circuit vie eiꝰ: nec anigin in tenebꝛis ſuis: vt capiant᷑ in eis omö̃es cognoſci ſpecies vult eiꝰ:niſi tu illumi abt q ſunt in tenebꝛis ſuis:q ſunt filij tene· nes. ã nũc hic:nũc illinũc agnũ:nũc R bꝛarũ hax:nõ videntes lumẽ tuũ.ĩquo lupũ:nũc tenebꝛas:nũc luceʒ ſe oñdit:et q ambulat nõ timebit.qͥ enĩ ambulat in ſingulis qbuſſibet qlitatibo locis ⁊ tem Gals die nõ offendit:qͥ autẽ in nocte ambulat poꝛibo ſm varias rerũ mutationes:vari is offendit.qꝛ lux nõ eſt in eo. Tu lux dne. as exhibet tẽptatiões. NHã vt triſtes de ſben tulux filioꝝ lucis. tu dies qͥ neſcis ocaa ccpiat triſtat ⁊ ipᷣe:vt gaudentes illudat iun ſum:in qua ambulãt filij tui ſine offenſi fingit ſe ⁊ ipᷣe gaudere:vt ſpũaleſ defrau ſin one:et ſine qua om̃es qͥ ambulãt in tene et in angelũ lucis ſe tranſfigurat.vt foꝛ lſand⸗ bꝛis ſunt.qꝛ te lucẽ mũdi nõ habẽt. Ec tes copꝛimat apparet agnꝰ. vt mites de Bad ce quotidie cernimꝰ.qꝛ quo maga te ve uoꝛet apparet lupus. Hec quideʒ omia 9 , ro lumine qͥs elongat᷑:eo magis pctõꝛũ ſm ſilitudinẽ variarũ temptatõnũ effici nd inuoluitur tenebꝛis:⁊ quo mag eſt ĩ tej haæz:ſicut alios a timoꝛe nocturno: alios Ndum nebꝛis:eo minꝰ videt laqueos in via ſua a ſagitta volãte in die:alios a negocio ꝑ o e⸗ et ideo minꝰ cognoſcit: ⁊ idcirco ſepius ambulãte in tenebꝛis:alios ab incurſu: Orful capit᷑ et cadit in eis.et qð eſt hoꝛribiliꝰ alios a demonio meridiano.Et ad hec ule⸗ etiã ſe cecidiſſe ignoꝛat.Qui vero ſuum quis idoneus vt cognoſcat: quis reue/ eogt caſum ignoꝛat:eo minꝰcurat ſurgere.qꝛ lab it ſpeciẽ indumenti eius:et gyrũ den eeſt ſe exiſtimat adhuc ſtare. Tu vo lux mẽè‚ tiüũ eius quis agnoſcet: En abſcõdit ſa/ idaan, tis dñe deꝰ meus:nunc illumina oculos gittas ſuas in pharetra:⁊ laqueos etiaʒ numm meos vt videam ⁊ cognoſcã:ne coꝛruaz abſcondit ſub ſpecie lucis:et h̊ difficiliꝰ min⸗ inↄſpectu aduerſarioꝝ meoꝝ. Etenĩ in ꝑpenditur:miſia te dñe ſpeſ noſtra lumęz ſißt⸗ exterminiũ noſtrũ laboꝛat inimicus no aſſumamus vt videamꝰ. Nam nõ ſoluʒ ſCaat ſter:quẽ petimꝰ vt facias liquefieri a fa/ in carnis operibus que defacili cogno/ Nidat cie nr̃a:ſicut cera liqueſcit a facie ignis. ſcunt᷑non tantũ in ipis vitijs:ſed ĩ iſis ton Quoniam dñe ipe eſt latro pᷣmus ⁊ vlti ſpũalibus exercitis laqueos abſcondit ſone ſubtiles:⁊ ſub vᷣtutũ coloꝛe ipᷣa vita in/⸗ duit ⁊ trãſmutat ſe in angelũ lud. Hec⁊ multa alia nitit᷑ ↄtra nos ipᷣe filiꝰ belial. ipᷣe ſathan:dñe deꝰ nr̃. Et nũc vt leo:nüc vt dꝛaco:manifeſte ⁊ occulte:intus ⁊ ex- tra:die ac nocte iſidiat᷑:vt rapiat aias no ſtras. Et tu eripe nos dñe q ſaluas ſpe/ ranteſĩ te:vt ipᷣe ð nob doleat:⁊ tu laude ris in nobis dñje de noſter. ¶ Iterũ de bñficijs dei.¶ Ca. XVIII Go oüt filius ancille tue qᷓ̃ me recõmenda/ uit manui tue:iam his meis paupꝑcul ↄteſſiõibo ↄfitear tibiliberatoꝛ meꝰ:toto coꝛde meo:⁊ recolã ad mentem meã oĩa bona q̃ feciſti mihi a iuuentute mea:in oĩ vita mea.Gcio nãq; ꝙ ingti/ tudo młtũ tibi diſpliceat:q̃ eſt radix to/ tiꝰ mali ſpũalis:⁊ ventꝰ qͥdã deſiccãs et vꝛens ome bonũ:obſtruẽs fontẽ diuine mificoꝛdie tue ſuꝑ hoĩeʒ:q̃ ⁊ moꝛtua iã nõ oꝛiunt᷑.⁊ viua iã oꝑa moꝛiunt᷑ ⁊ vltra nõ adipiſcunt᷑.Et ego dñe gr̃as tibi ago ne ſim ingratꝰ tibi liberatoꝛ meꝰ: qm̃ li/ beraſti me. Quotiẽs me iã abſoꝛbuerat ille dꝛaco:⁊ tu dñe ab oꝛe eius extraxiſti me.Quotiẽs ego peccaui ⁊ ipᷣe ꝑatꝰ fuit deglutire me: ſʒ tu dñe de? me? defendi/ ſti me.Cũ ↄtra te iniq̃ agebã cũ tua mã/ data frangebã:ſtabat ipᷣe ꝑatꝰ:vt me ra/ peret ad ifernũ:ſed tu ꝓhibebas.Ego te offendebã: ⁊ tu me defendebas Ego teñ timebam ⁊ tu me cuſtodiebas. Ate re/ cedebã⁊ inimico meo me exhibebam:tu ipᷣm ne me acciꝑet deterrebas. Hec mi/ hi tu dñe deꝰ meꝰ bñficia ↄferebaſ:⁊ ego miſer nõ ↄgnoſcebã.Sic enĩ me młtoti ens a faucibo diaboli liberaſti:de oꝛe leo nis eripuiſti:⁊ ab inferno licʒ neſcienteʒ me muls vicib reduxiſti. Deſcẽdi enĩvſ qʒ ad poꝛtas inferni:⁊ ne illuc intrarẽ tu me tenuiſti. Appꝛopinquabam vſq; ad poꝛtas moꝛtꝭ:⁊ ne me ipᷣe caꝑent tu feci/ ſti.De moꝛte etiã corꝑis ſepiuſ eripuiſti me ſaluatoꝛ meꝰ:cũ graues moꝛbi tene/ rent me:cũ fui in ꝑiculis mult ꝑ mare:ꝑ terras:ab igne ⁊ gladio:⁊ ab oĩ ꝑiculo li berans:ſemꝑ mihi aſtans:⁊ miſericoꝛdi ter ſaluãſ. Sciebas tu qͥdẽ dñe.qꝛ ſi tũc (Soliloquia moꝛs meoccupaſſet: infernꝰ aiam meaʒ ſuſcepiſſet:⁊ ꝑpetuo dãnatꝰ fuiſſeʒ. Sʒỹ „ tua miſericoꝛdia ⁊ tua gr̃a pᷣuenit me:eri piens me de moꝛte coꝛꝑis:⁊ de moꝛtea/ nime:dñe deus meꝰ. Bec et multa mihi tua alia bñficia exhibuiſti:et ego erã ce/ cus ⁊ nõ cognoui:donec illuminaſtime. Nunc igit᷑ lux anĩie mee dñe deꝰ meꝰ:vi/ ta mea pꝑ quã viuo:lumẽ oculoꝝ meoꝛũ ꝑ qð video. En illumĩaſti me? ↄgnoſco te:qꝛ viuo ꝑ te:⁊ gr̃as ago tibi licʒ viles ⁊ exiles ⁊ impares bñficijs tuis:q̃les ha bet mea fragilitas offero. Om̃ tu es ſolꝰ deus meꝰ:creatoꝛ meꝰ benignꝰ:qͥ amas nr̃as anias:et nihil odiſti eoꝝ que feciſti En ego pᷣmus inter pctõꝛes q̊s ſaluaſti⸗ vt exemplũ alijs tribuã benigniſſime pi etatis tue.Cõfitear tibi bñficia tua ma gna:qm̃ eripuiſti me de inferno inferioꝛi ſemel:et ſecũdo:⁊ tercio:⁊ centies ⁊ milli es:⁊ ego ſemꝑ ad infernuʒ tendebã:et tu me ſemꝑ reducebas:⁊ iuſte millies dam naſſes me ſi voluiſſes: noluiſti: qꝛ amas anĩas:⁊ diſſimulas pẽta hoĩm ꝓpterpe nitentiã dñe deꝰ meus:multe miſericoꝛ die in oĩbus vijs tuis Nunc ergo video hec dñe de meus:et cognoſco ꝑ lumen tuũ:⁊ deficit anĩa mea ĩ mifficoꝛdia tua magna q̃ eſt ſuꝑ me:qm̃ eripuiſti aniam meã ex inferno inferioꝛi:et me ad vitam reduxiſti. Totus eniĩ eram in moꝛte:to/ tũ me reſuſcitaſti. Cuũ igit᷑ ſit totum id qð viuo:⁊ totus totũ metibi offero. To tus ſpũs.totũ cor.totũ coꝛpus.tota vi/ ta mea viuat tibi vita mea dulcis.quo/ niã totũ me liberaſti vt totũ me poſſide/ res.totũ me refeciſti vt totũ me rehabe/ res.Diligã te igit᷑ dñe vᷣtus mea: diligã te ineffabilis exultatio mea:⁊ viuat iam nõ mihi ſed tibi tota vita mea:que perie rat in miſeria mea:reſuſcitata eſt in miſe ricoꝛdia tua:qͥ es deus miſericoꝛs ⁊ mi ſeratoꝛ ⁊ multe miſericoꝛdie in milia his qui diligũt nomẽ tuũ. Idcirco dñe deꝰ meus ſanctificatoꝛ meꝰ:iuſſiſti mihi le/ ge tua:vt diligã te toto coꝛde meo.tota anĩa mea:tota mente mea:tota foꝛtitudi ne mea:⁊ totis viribo meis:et etiã ex inti mis medullis coꝛdis mei: oĩbus hoꝛis ⁊ momẽtis:qͥba fruoꝛ bõis miſericoꝛdie goͤn ific⸗ di⸗ n then 18 mei monr lamh veric ltine, meikpi, mooriü Moſco iories giͤleshe naſe⸗ damos e feciſti ſaluaſti iſſunepi 1mam intnori vemilli hiertu s dam namas eWlcien agor wolunan nn Pnn grium ontetot ommid go To ſotl v/ 8.ro / ſide⸗ ihdn rdilg Nuurion Prpeie kinmiſe is nüugbis odßede i nibile mmiotott ſenmndi niaina ohoꝛis ricordl Mope . * „ 9 tue. quoniã ſemp perireʒ niſi ꝗꝛ ſempꝑ re/ gis me. ſemꝑ moꝛerer niſi qꝛ ſemꝑ me vi uificas:⁊ om̃i momẽto me tibi obligas: dũ om̃i momẽto mihi tua magna bñfi/ cia pᷣſtas. Sicut nulla hoꝛa eſt vl pun ctus in om̃ivita mea:q̃ tuo beneficio nõ vtar: ſic nullũ debʒ eſſe momẽtũ qͥ te nõ habeam ante oculos in mea mẽoꝛia: ? te nõ diligã ex om̃i ſoꝛtitudie meã Sʒ nec hoc valeo niſi tu deder mihbi: cuꝰ ẽ om ne donũ bonũ ⁊ om̃e datũ optimũ deſcẽ dens a pre luminũ: apud quẽ nõ eſt trãſ mutatio: nec viciſſitudinis obũbꝛatio. Mon eni eſt volẽtis neq; curretis: ſʒ tui miſerentis vt diligamꝰ te.Tuuʒ eſt dñe p donũ cuiꝰ eſt ome bonũ. Jube te dili⸗ gi. da qð iubes ⁊ iube qð vis. e feruoꝛę dilectiõis vl charitatis — Mo te deus meꝰ:magiſq; ſemꝑ amare cupio. qꝛ tu es reuera om̃i oοιi1/ acte nutribilioꝛ: ⁊ omi mMelle dulci ilince clarioꝛ. Idcirco ſuꝑ ome aurũ ⁊ ar/ gentũ ⁊ lapidẽ pᷣcioſuʒ es mihi charioꝛ: diſplicebat enĩ mihi qcquid agebã in ſe culo:pᷣ dulcedine tua ⁊ decoꝛe dom tue quã dilexi.O ignis qͥ ſemꝑ ardes ⁊ nun q;ᷓ extingueris.o amoꝛ qͥ ſemꝑ ferues:et —— nunq; tepeſcis:accẽde me.Accdar in/ quã totꝰ a te vt tot⸗ diligã te. Oinꝰ enĩ te amat qui tecũ aliqd amat:qð nõ pꝛo/ pter te amat. Diligam te dñe quoniã tu pꝛioꝛ dilexiſti me.Et vñ mihi vᷣbũ vt ex plicem ſigna dilectiõis tue: maxie erga me ꝓpter innumera bñficia tua: qbus a pncipio educaſti me. Poſt bñficiũ nẽpe creatõis:qñ in pᷣncipio de nihilo ad ima ginẽ tuã creaſti me:honoꝛificans ⁊ exal/ tans me inter eas creaturas ãs feciſti:et nobilitans lumiĩe vultꝰ tui:quo ſignaſti ſupꝑliminare coꝛdis mei:q̊ ab inſenſibili bus parit ⁊ ſenſibilib bꝛutiſ diſcreuiſti me:⁊ paulominꝰ ab angel minuiſti. Pa rũ ⁊ hoc fuit añ ↄſpectũ diuinitatiſ tue: quoniã q̃tidianis ⁊ ſi ingkaribe maxim iſͤ/ qʒ; donarijs tuoꝝ bñficioꝝ me ſine inter miſſione nutriuiſti: ⁊ q̃ſi fliũ tuũ pꝑuulũ tenellũ:vberib tue ↄſolatiõis lactaſti ⁊ minn. (Laplm. XX. . XxIII ↄfoꝛtaſti me. Ut enĩ tibi totus ſeruireʒ: — dia qcũq; feciſti in meũ fuitiũ tradidiſti deus ſi nbie n ſeruituti ho Mnia ſub pe VIdib hois ſubieciſti: vt ſolꝰ . hoõ totuſ tibi ſubijceret. Et t tuus totꝰ hõ eſſet:ſuꝑ oĩa tua dñatꝰ eſt hõ. Exterioꝛa nempe ꝓ coꝛꝑe cuncta creaſti:ipm vero coꝛpꝰ ꝓ ania:aiam ve/ ro ꝓ te:vt tibi ſoli vacaret:⁊ te ſolũ ama ret:poſſidens te ad ſolatiũ:inferioꝛa ve/ ro ad ſeruitiũ.Quicqͥd eniʒ celi ambitu ↄtinet᷑:inferiꝰ ab anĩa hũana eſt:q̃ facta eſtvt ſummũ ſuꝑiꝰ poſſideret:cuius poſn ſeſſione beata fieret:cui ſi adheſerit cun / ctoꝝ mutabiliũ inferioꝝ neceſſitudines ſuꝑgrediens:illiꝰ ſumme maieſtatis cu/ iuſemulat᷑ ſpeciẽ:etne ĩmoꝛtalitatꝭ faciẽ cũ ſerenitate videbit.Cũc vero illis bo/ nis optimis fruetur in domo dñi:quoꝝ cõꝑatione cũcta hec q̃ hic cernimꝰ velut nihilũ cõputant᷑. Illa ſunt que oculꝰ nõ vidit:nec auris audiuit:nec in coꝛ homi nis aſcenderũt:q̃ pꝛeꝑauit deus diligen tibo ſe. Et hec dem dñne daturꝰ es anĩie His etiã quotidie letiſicas anĩas ſeruo rũ tuoꝛũ qui amas anias. Quid miroꝛ hec dñie deus meꝰ:imaginẽ quippe tuã honoꝛificas ⁊ ſimilitudinẽ tuã ad quaʒ create ſunt. Nam ⁊ coꝛpoꝛi nr̃o licet ad/ huc coꝛruptibili et ignobili vt videret dediſti celi claritatẽ ꝑ manũ miniſtroꝛuʒ tuoꝛũ indefeſſoꝛũ ſolis ⁊ lune:qui pꝛece pto tuo iugiter die ac nocte deleruiũt fi lijs tuis:vt ſpiraret largitus es aer pu ritatem:vt audiret ſonoꝛũ varietates:vt odoꝛaret odoꝛuʒ ſuauitates:vt guſtaret ſapoꝛũ qualitates:vt contrectaret dedi// ſti coꝛpulentiũ omniuʒ groſſitates.eld/ iuuamenta ſuis neceſſitatibo dediſti iu/ menta:volucres quoq;ʒ celi ⁊ piſces ma⸗ ris:⁊ fructꝰ terre:ad reficiendũ impendi ai. Pedicina de terra ꝓpter ſingulas quaſq; ſuas coꝛruptelas creaſti:ſingula ſolatia ſingulis malis obuiantia pꝛepa raſti.quoniã es miſericoꝛs et miſeratoꝛ ⁊ nouiſti figmentũ noſtꝝ figulus noſter ⁊ nos om̃es qſi lutũ in manu tua. . Dy er conſideratione bonoꝛũ temmpa lium colligit᷑ magnitudo celeſtis cõſilij. ((Kapitulũ. XXI. Naperi mibi miſericoꝛdia tna magna.lu/ mine tuo illuſtra queſo ma/ gis adhuc:vt mihi mag aperiat᷑. Nam ex his minimis tua magna:⁊ ex his vi/ ſibilibo tua inuiſibilia eõpꝛehendimus dñe deꝰ ſancte ⁊ bone creatoꝛ noſter Si enĩ mi dñe pꝛo hoc coꝛꝑe ignobili ⁊ coꝛ/ ruptibili:tam magna ⁊ innumera benefi cia pꝛeſtas a celo ⁊ aere:a terra ⁊ mari:a luce ⁊ tenebꝛis:a caloꝛe ⁊ vmbꝛa:roꝛe et imbꝛe:ventis ⁊ pluuijs:volucribus ⁊ pi ſcibus:beſtijs ⁊ arboꝛib:⁊ multiplicita te herbarũ ⁊ germinũ terre:⁊ cũctarum creaturarũ tuarũ miniſterio nob ſucceſ/ liueꝑ ſua temꝑa miniſtrantiũ:vt alleues ſaſtidiũ noſtrũ.qualia qᷓſo ⁊ q; magna et innumerabilia erũt illa bona que pꝛepa/ raſti diligẽtibo te:in illa e palnia bi te videbimꝰ facie ad faciẽ. Si tanta fa/ cis nob in carcere.quid ages in palatio: Magna ⁊ innumerabilia ſunt oꝑa tua dDyñe rex celoꝛũ.Cum eni ſint hec omnia vvalde bona ⁊ delectabilia:q̃ bonis pari/ ter maliſq; cõmunia tradidiſti:qualia ſn tura ſũt illa q̃ ſolis bonis recõdiſti? Si tam innumera ⁊ varia dona tua:q̃ nunc amicis ꝑiter tribuis⁊ inimic:qᷓ́; magna 2 innumerabilia: q; dulcia ⁊ delectabi/ aue ſolis tuis es largiturus amicis?: Bitanta ſolatia in hac die lachꝛymaꝝ: quãta cõferes in die nuptiarũ: Si tan/ ta delectabilia continet carcer: quãta q̃/ ſo cõtinet patria?.Oculus nõ vidit:de/ us abſq; te que pꝛeꝑaſti diligetibus te. Scõm enĩ magnã multitudinẽ magni/ ficentie tue eſt etiam multitudo magna dulcedinis tue:quã abſcondiſti timenti bus te. Wagn enĩ tu es dñe deus me/⸗ us ⁊ immẽſus:nec eſt finis magnitudis tue:nec eſt numerꝰ ſapientie tue:neceſt menſura benignitat tue:nec eſt finiſ nec numerus nec menſura retributiõis tue: ſed ſicut magnus es tu: ita magna ſunt donaria tua.quoniã tuipᷣe pꝛemiũ ⁊ do/ nũ omniũ legitimoꝝ tuoꝝ pugnatoꝛũ. quib Solliloquia ¶ D. diuina dulcedo omnem pꝛeſent?ẽ mundi amaritudinem tolilt. (KEapituli. X XII. Ec ſunt bene ficia magna tua dñe deus: AAſanctiſicatoꝛ ſanctoꝝ tuoꝝ: bo repbeturꝰ es inopiã eſurientiũ fili oꝛum tuoꝝ.quoniã factꝰ es ſpes deſpe/ ratoꝛũ ⁊ cõſolatio deſolatoꝝ: tu coꝛona ſpei que oꝛnata eſt głia pꝛeꝑata vincenti bus. Cu famelicoꝛũ ſatietas eterna dan da eſurientibo. Tu ↄſolatio ſempitermna: qui ſolis illis te tribuis:qui ↄſolationẽ huiꝰ mundi pꝛo tua ꝑpetua cõſolatiõe contemnũt. NHam qͥ hic conſolant᷑ indi/ gni tua conſolatiõe habent. Ged qͥ hic cruciant᷑ a te conſolant᷑: et qui ꝑticipant paſſionibo:participant ⁊ ↄſolationibus Hlemo eni poteſt in vtroq; ſeculo conſo lari:nec poteſt qͥs hic ⁊ in futuro gaude/ re:ſed vnũ neceſſe eſt vt perdat:qui alte/ rũ voluerit poſſidere Hvbi ↄſidero do mine ↄſolatoꝛ meus. In hac vita renu/ it cõſolari ania mea:vt digna habeatur tuis ↄſolationibo eternis.quia iuſtũ eſt vt amittat te quicũq; ĩ aliq̃ alio mag cõ ſolari eligit q; in te. Et obſecro ſumma veritas te per te:nõ permittas me in ali qua cõſolatione vana conſolari. Sʒ pe to vt omia mihi amareſcant:vt tu ſolus dulcis appareas anime mee:qui es dul ccego inextimabilis: ꝑ quaʒ cũcta amara dulcoꝛantur. Cua enim dulcedo ſtepha no lapides toꝛrentꝭ dulcoꝛauit:tua dul cedo craticulam beato laurẽtio dulcem ſecit:ꝓ tua dulcedĩie ibant apoſtoli gau/ dentes a conſpectu concilij.quoniaʒ di/ gni habiti ſunt ꝓ nomine tuo ↄtumeliã pati. Ibat andreas ſecurus ad crucem et gaudens.quoniã ad tuam dulcedinẽ properabat. Hec tua dulcedo ipᷣos apo ſtoloꝛum pꝛincipes ſic repleuit: vt ꝓ ipᷣa crucis patibulũ vnus eligeret: alter q̃ʒ caput ferienti gladio ſupponere non ti/ meret. Pꝛo hac emenda bartholomeus pꝛopꝛiam pellem dedit. Pꝛo hac quoq; guſtanda veneni poculũ intrepidus io/ hannes potauit. Hanc verovt guſtauit petrus omniũ inferioꝝ oblitꝰ clamauit: lor I. ber ſie dens opthox: chtiüftli deſpe/ c whccnti danaden anpitene Mlrone oſolatöe lant indi⸗ Satipe Lticipn nnonibos moconſo vange⸗ quiate/ idero do arone⸗ dDader. nigiuſtick loneg wnnt rina Gpe luſons giesdl mana Coſteph⸗ tmonl io Alen ſoigen⸗ vonigzd Muncli gauen glaane Hosa NP linc; e honn/ olomeus Meq oio/ ſauit naus vita tibi vinamus. quaſi ebꝛius dicens. Dñe bonuz eſt nos hic eſſe. faciamꝰ hic tria tabernacła.hic moꝛemur. te ↄtemplemur. qꝛ nullo alio * indigemus: ſufficit nobis dne videre te: ſufficit inàͥt tanta dulcedie ſatiari. Unã enim ſtillã dulcedinis ille guſtauit:⁊ om nẽ aliam faſtidiuit dulcedinẽ. Quid pu tas dixiſſet: ſi magnã illã multitudinem dulcedinis diuinitat tue guſtaſſet:quã abſcondiſti timentibo te: Hanc tuã dul/ cedinem ineffabilẽ ⁊ illa guſtauerat vir/⸗ go:de qua legimꝰ ꝙletiſſima ⁊ gloꝛiant᷑ ibat ad carcerem:q̃ſi ad epulas inuitata Hãc vt reoꝛ ⁊ ipᷣe guſtauerat qͥ dicebat. qᷓ; magna młtitudo dulcedinis tue dñe quã abſcondiſti timentibo te: quiq; mo/ nebat. guſtate ⁊ videte quoniã ſuauis ẽ dñs. Hec eſt enĩ illa beatitudo dñe deꝰ noſter quã expectamꝰ daturũ te nobis: pꝛo qua tibi dñe cõtinue militamꝰ.pꝛo qua tibi moꝛtificamur tota die: vt l tua D) tota ſpes nr̃a ⁊ eerunn coꝛdiſ oſtri debet eſſe in deũ. ¶ Ca.XXIII. Wautem do ge ppera ⁊ veni:vt educas noſ ð iſto car cere ad ↄfitenduʒ nomini tuo:vt gloꝛie/ mur in lumĩe tuo.Aperiaures tuas cla moꝛib lachꝛymarũ pupilloꝝ tuoꝝ:qui clamant ad te. pater nr:da nobis hodie panẽ noſtrũ quotidianũ.in cuiꝰ foꝛtitu/ dine ambulemꝰ die ac nocte:vſq; quo ꝑ/ ueniamꝰ ad montẽ ſanctũ tuũ oꝛeb. Et ego paruulus inter ꝑuulos familie tue: deus pater ⁊ virtꝰ mea:qñ veniã ⁊ appa rebo ante faciẽ tuax: vt qͥ nunc tibi con/ fiteoꝛ ad tempꝰ.extũc ↄfitear tibi in eter num. Beat“ ero ſi fuero admiſſus ad vi dendũ claritatẽ tuã. QOuis mihi hoc tri buat vt ad h̊ venire ꝑmittas me: Scio dñe ſcio ⁊ ↄfiteoꝛ me indignũ vt intrem ſub tectum tuũ.ſʒ fac ꝓpter honoꝛẽ tꝰ: ⁊ ne ↄfundas in te ſperantẽ ſeruũ tuim. Et quis intrabit in ſanctuariũ tuuʒ ad ↄſiderandas potentias tuas:niſi tu ape rias:Quis autẽ aperiet: ſi tu clauſeris: mine expectatio iſrael: deſi „ eriũ ad qð ſuſpirat coꝛno/ ſtrũ quotidie:feſtina ne tardauerꝭ. Sur Si deſtruxeris:nemo eſtqᷣ edificet. Et ſi incluſeris hominẽ:nemo eſt qͥ aperiat. Di cõtinueris aquas omia ſiccabũtur Et ſi emiſeris eas:ſubuertent terra. Si omia que feciſti ad nihilũ redigis:quis ↄtradicet tibi.poꝛro ſempiterna bõitas miſericoꝛdie tue qua feciſti om̃ia quecũ q; voluiſti Tu nos feciſti fabꝛicatoꝛ mũ di:rege nos.tu nos creaſti:ne ſynas nos quia opera tua ſumꝰ. Et quidẽ dñe deꝰ noſter:nos lutum ⁊ vermiculi:non vale mus ĩ tuas eternitates intrare niſi tu in g noſtra ex deo eſt. (Kapitulũ. XXIIII. Goaut opus manuũ tuarum ↄfiteboꝛ ti/ * bi in timoꝛe tuo.qꝛ nõ in ar cu meo ſperabo:⁊ gladius meus nõ ſal⸗ duxeris qͥ de nihilo cuncta creaſi. uabit me:ſed dextera tua ⁊ bꝛachiũ tuũ ⁊ illuminatio vultus tui:alioquin deſpe rarem.quoniã ſpes mea tu es:qui crea/ ſti me.quoniã nõ derelinquis ſperãtes ĩ te. Tu quippe es dũñs deus noſter ſua/ uis ⁊ patiens in miſericoꝛdia diſponẽs om̃ia. Nam ſi peccauerimꝰ tui ſumus: ſi nõ peccauerimus tui ſumꝰ.quoniam apud te ſumus cõputati.Nos foliũvni uerſi:⁊ vanitas eſt om̃is homo viuens ⁊ ventus eſt vita noſtra ſuꝑ terram. Ne iraſcaris ſi cadimꝰ pupilli tui.qniaʒ tu noſti figmentũ noſtruʒ dñe deus noſter. Num deus inextimabilis foꝛtitudinis cõtra foliũ qð a vento rapitur oſtende/ re vis potentiã tuã:⁊ ſtipulã ſiccam ꝑfe/ queris: Num dãnabis iſrael rex eterne canem vnũ:? Num dãnabis pulicẽ vnũ: Audiuimꝰde miſericoꝛdia tua dñe:quo niã tu moꝛtẽ nõ facis:nec letaris in ꝑdi/ tione moꝛientiũ. Pꝛopter te dñe oꝛamꝰ te:ne ꝑmittas dñari qð non feciſti:huic creature tue quã feciſti. Gi enĩ doles de ꝑditione:quid te ꝓhibet dñe:qui om̃mi»ia potes:ne ſemꝑ leteris de noſtra ſaluatio ne.Si vis potes me ſaluare:ego aute ⁊ ſi vellem nõ poſſem. Magna eſt multi tudo miſeriarũ mearũ mecũ. Nelle àb/ pe mihi adiacet:pſicere autẽ nõ inuenio TVlelle qð bonũ eſt nõ poſſum niſi tu ve e 2 GWoliloquia lis: nec qdᷣ volo poſſum:niſi tua potẽtia me ↄfoꝛtet:et qð poſſum aliqñ nolo:niſi tua voluntas fiat ſicut in celo ⁊ in terra. Et qð volo ⁊ poſſum ignoꝛo: niſi tua ſa pientia me illuſtret. Et ſi etiã ſciaʒ qñq; volẽs qñq; valẽs.imꝑfecta ⁊ vacua tra/⸗ ſit ſapĩa mea niſi adiuuer a vera ſapien/ tia tua. In tua autẽ volũtate cuncta ſüt poſita:⁊ non eſt qͥ poſſit reſiſtere volun, tati tue:dñe vniuerſoꝝ: pncipatũ tenẽs om̃is carnis.⁊ q cunq; vis facis ĩ celo ⁊ in terra:in mari ⁊ in oib abyſſis.In no bis igit᷑ fiat volũtas tua:ſuꝑ àbus iuo/ catum eſt nomẽ tuũ:ne ꝑeat hoc nobile plaſma tuũ qð creaſti ꝓpter honoꝛẽ tu/ um.Et qͥs eſt hõ natꝰ de muliere qui vi unat ⁊ nõ videat moꝛtẽ:.⁊ eripiat aniaʒ ſu am de manu inferi:niſi tu ſolus eripias: vita vitalis om̃is vite:ꝑ quẽ oĩa viunũt. ¶ D, volütas humana inefficax ſit ad bona opera ſine diuina gratia. apitulũ.XXV. Cenim iã tibi cõfeſſus ſum laus vite mee X dñe deus me? virt? ſalutis mee. Sperabam aliqñ in vᷣtute mea:q̃ᷓ tñ nõ erat virtꝰ.Et cũ ſic volui currere: vbi mag ſtare credebã:ibi magꝭ cecidi: factuſq; ſum mag retro ⁊ nõ ante:⁊ qð credebaʒ ↄſequi mag elongatũ eſt ⁊a me Bic ꝑ multa ſilia vires meas ꝓbas.co gnoſco nunc qꝛ illumĩaſti me: qm̃ quod mag credidi poſſe ꝑ me:minus ſemꝑ po tui. Dicebam enĩ ̊ faciã. illud ꝑficiam: nec H̊ nec illud faciebã.Aderat voluntaſ nõ erat facultas.aderat facultas non ad erat voluntas.qm̃ de meis viribo ↄfide/ bam. Nunc aũt ↄfiteoꝛ tibi dñe deꝰ pa/ ter celi ⁊ terre.qꝛ nõ in foꝛtitudĩe ſua ro/ boꝛabit᷑ vir: vt gliet᷑ ante te ſtulta pſuum ptio oĩs carnis. Nõ eſt hoĩs velle quod oſſit: aut poſſe qð velit:vł ſcire qð ve/ it ⁊ poſſit.ſed potiꝰ a te greſſus hoĩs di rigunt᷑:illoꝝ inquã qͥ nõ a ſeſed a te diri gi ſe ↄfitent᷑ Obſecramꝰ itaq; viſcera mi ſericoꝛdie tue:velis dñe ſaluare qð crea/ ſti.qm̃ ſi vis potes nos ſaluare:⁊ in tua voluntate virtꝰ eſt noſtre ſalutis. ¶ Deantiqͥs bñjficijs dei ( Ca. XXVI filiꝰ ancille tue:dñe ſpes mea ab vberib⸗ mr̃is mee.tu me pᷣueniſti: pꝛeꝑpans mihi ſemitas ꝗ bus incederẽ ⁊ venirẽ ad glaʒ domus tue:pꝛiuſq; me foꝛmares in vte/ ro nouiſti me.⁊ anteq; exirẽ de vulua qͥc quid tibi placuit poꝛdinaſti me. QOueet qlia ſint in libꝛo tuo ſcripta de me: in ſe/ creto conſiſtoꝛij tui:ego quideʒ ignoꝛo: vnde ⁊ valde timeo.tu vᷣo noſti.qm̃ qð ego ꝑ ſucceſſus dieꝝ et tempoꝝ hincad mille annos huiꝰ tpalitatꝭ expecto:ĩ cõ/ ſpectu eternitatis tue iã factum eſt:⁊ qðᷣ futurũ eſt iã factũ eſt. Ego autẽ ſtans in hac nocte tenebꝛoſa hec ignoꝛãs: timoꝛ ⁊ tremoꝛ venerũt ſuꝑ me:dũ video mihi vndiq; imminere multa ꝑicula:a multii quoq; hoſtibo venari:multitudieq; ĩnu merarũ miſeriarũ in hac vita me circun dari.Et niſi in his tantis malis affoꝛet mihi tuũ adminiculũ deſperareʒ. Sed ſpes mihi magna ſubeſt de te mitiſſime pnceps deus meꝰ:⁊ ↄſideratio młtitudi nis miſerationũ tuaꝝ que apud te ſunt ſubleuat mentẽ meã:⁊ pꝛecedentia ſigna miſericoꝛdie tue q̃ me antcqᷓ; naſcerer pG/ uenerũt:⁊ nũc ſpecialit᷑ in me euulſerũt. de futuris benignitat tue melioꝛibꝛ⁊ ꝑ fectioꝛib muneribo:q̃ amicis tuis reſer/ uas:ſpem meã admonẽt:vt in te letetur dñe de? meꝰ leticia ſancta ⁊ viua:q̃ ſemꝑ letiſicas iunentutẽ mem. ¶De angelis deputatis ad cuſtodiam hominum. ¶/ Cap. XXVII. Ilexiſti enim me vnice amoꝛ meus antcqᷓ; diligerẽ te:⁊ ad imaginẽ tuã creaſti me:oĩb creaturis tuis ꝓpoſuiſti me:quã dignitatẽ tũc quidẽ ſeruo cum nouerim te:ppter quẽ feciſti me. Inſuꝑ ſacis angelos tuos ſpũs ꝓpter me:qb mandaſti vt cuſtodiãt me in oĩibus vijs meis.ne foꝛte offendã ad lapidem pedeʒ meũ. Hi eniʒ ſunt cuſtodes ſuꝑ muros ciuitatis tue noue hierlem:⁊ montes in ricoꝛdie tue antique: qua noſa Z Voncipio in bnñdictiõibo tue dul ⸗ edinis pueniſti.Anteq; ei naſcererego 4. e⸗ and tuedih⸗ rerego ybenhy vmihi g; invte⸗ lae ueet einſe⸗ ꝛo: mc binced oic/ chngs ſoroin gtinoe tomihi Imultiſ g̈ inu ccrcn 3Wet 1Sal miriſine mnini Nelut il mer;, lait: wie, ſcſe/ lemr lone rdun I nc; ninns hoſulti ochm e ſeiſ⸗ 1s ho ve nuros es in circuitu eiꝰ:vigilãtes ⁊ cuſtodiẽtes vigi lias noctis ſuꝑ gregẽ tuuʒ:ne qñ rapiat vt leo anias nras:dũ nõ eſſet qͥ eriperet. ille antiquꝰ ſerpens aduerſarius nr̃ dia bolus:qͥ quaſi leo rugiens ſemꝑ circuit q̃rens quẽ deuoꝛet.Hi ſunt ciues beate ciuitatis ſuꝑne hieruſale qᷓ ſurſum ẽ ma ter nr̃a:in miniſteriũ miſſi ꝓpter eos qui hereditatẽ capiũt ſalutis:vt eos liberet ab inimicis ſuis ⁊ cuſtodiãt in oĩb vijs ſuis.ↄfoꝛtent quoq; ⁊ moneãt:⁊ oꝛõnes filioꝝ tuoꝝ offerant in ↄſpectu głie ma/ ieſtatis tue Diligũt nempe ↄciues ſuoſ: ꝑ quos ſue ruine ſciſſuras reſtaurari ex/ pectant. Ideoq; magna cura et vigilãti ſtudio aſſunt nob oĩbus hoꝛis et locis: ſuccurrẽtes ⁊ ꝓuidentes neceſſitatibo no ſtris:⁊ ſolliciti diſcurrẽtes inter nos ⁊ te dñe. gemit nr̃os atq; ſuſpiria referetes ad te:vt impetrẽt nob facilẽ tue benigni tatis ꝓpiciationẽ:⁊ referãt ad nos deſi/ deratã tue gre benedictionẽ.embulant nobiſcũ in oĩbovijs nr̃is.intrant ⁊ exeũt nobiſcũ: attente ↄſiderãtes q; pie q; ho/ neſte in medio pꝛaue natõis ↄuerſemur: quãtoq; ſtudio ⁊ deſiderio qᷓramꝰ regnẽ tuũ ⁊ iuſticiã eius.quãtoq; timoꝛe ⁊ tre moꝛe ſeruiamꝰ:et exultemus tibi leticia coꝛdis nr̃i. Adiuuãt laboꝛãtes.ptegunt dqeſcentes:hoꝛtant᷑ pugnãtes: coꝛonant vincẽtes:ↄgaudent gaudẽtibo:de te in⸗ quã gaudẽtibo:cõpatiunt᷑ patiẽtibo:p te inquã patientibo. Grandis eſt eis cura ð nobis Magnꝰ eſt affectꝰ dilectiõis eoꝝ erga nos.Et h̊ totũ ꝓpter honoꝛẽ tue ĩ extimabilis charitatis qua dilexiſti noſ Diligũt eniʒ qͥs tu diligis.cuſtodiũt q̊s tu cuſtodis:⁊ deſerũt q̊s tu deſeris:nec diligũt oꝑantes iniqͥtatẽ:qm̃ ⁊ tu odiſti om̃es opantes iniq tateʒ:⁊ ꝑdes om̃s qͥ loquunt᷑ mẽdaciũ.Quotiẽs bñ agimus gaudẽt angeli ⁊ triſtant᷑ demões.uoti ens a bono deuiamꝰ:diabolũ letificamꝰ ⁊ angelos tuos ſuo gaudio defraudamꝰ2 Baudiũ eſt enĩ eis ſuꝑ vno pctõꝛe peni/ tentiã agẽte. SDSʒ diabolo ſuꝑ vno iuſto Pniam deſerente.Da igit᷑ pater eis ſemꝑ gaugere de nob: vt ⁊ tu ſemꝑ ꝑ eos lau⸗ deris in nob:⁊ nos cũ eis in vnum ouile tuũ adducamur:vt ↄfiteamur ſimul no⸗ natione 2 XXV mini ſancto tuo creatoꝛ hoĩm ⁊ angelo/ rũ. Hec ipᷣe cõmemoꝛãs coꝛã te:cõfiteoꝛ laudans te.quoniã bñficia tua masſũt hec qbus nos honoꝛificaſti:dans nobiſ angelos:tuos ſpuũs:in miniſteriũ noſt? Degeras enĩ quicqͥd celi ambitu ↄtinet᷑: ⁊ q̃ſi parua reputas hec q̃ ſub celo ſunt: niſi adderes ec ea q̃ ſunt ſuꝑ celos. Lau dent te dñie de h om̃s angeli tui: ↄfitean tur tibi de hoc om̃ig oꝑa tua:⁊ ipᷣi ſancti tui tibi bñdicant. O honoꝛificentia nr̃a nos nimis honoꝛificans ⁊ ditans: mul/ tis muneribo decoꝛaſti Admirabile ẽ enĩ nomẽ tuũ dũe in vniuerſa terra. Quid ẽ enĩ homo qꝛ magniticas eũ:aut apponiſ erga eũ coꝛ tuũ:Dixiſti enĩ veritas anti qua.Delicie mee eſſe cũ filijs hoĩm. Nõ ne homo putredo:⁊ filiꝰ homis vermiſ⸗ nõne vniuerſa vanitas oĩs hõ viuens: Et dignũ ducis ſuꝑ huiuſcemodi ape/ rire oculos tuos:⁊ ꝗadducere eũ tecuʒ in iudiciind. ¶ De pꝛofunda pᷣdeſti/ ſcigtia dei⸗-Ga. X NVIII. Oce me abyſ ſus ꝓfundiſſima creatrix ſa pientia: q̃ libraſti in ponde/ re montes ⁊ colles:in ſtatera moleʒ terre tribo digitis appendiſti. Suſpendemo lem coꝛꝑalitatꝭ huiꝰ quã gero: trib inui ſis digitis tuis ad te:vt videam ⁊ ↄgno ſicam q́; admirabilis es invniueria terra Lux antiquiſſima quelucebas añ oẽm lucem in mõtibo ſanct eternitatiſantiq̃: cui nuda ⁊ aperta erant omia anteq; fie/ rent.Lux q̃ odio habes oẽm maculam: vtpote mũdiſſima ⁊ ĩmaculatiſſima:q̃ ti bi delicie cũ homĩe:q̃ ↄuentio luc ad te nebꝛas? Ubi enĩ ſunt ĩ hoĩe delicie tue? Vbi pꝛepaſti tibi in medignũ ſanctua/ riũ maieſtat tue:ad qð introiens habe/ as ðelicias delectatiõis tue: Ounduʒ eni cenaculũ decet te mũdans virtꝰ:que nõ niſi a mũdis coꝛdibovideri potes.mł to magis nec hr̃i. In hoĩe aũt vbi ẽ tem plũ tam munduzʒ vt te ſuſpiciat qui reg⸗ mundũ:Quis põt facere mũdũ de ĩmũ do ↄceptũ ſemine:nõne tu qͥ ſoluſes mũ dus? ab immũdo eni quis müdabitur? NHam ⁊ fᷣm legem quã dediſti priba nris ——òð (Soliloquia in igne cõburenti montẽ:⁊ in nube tegẽ te aqua tenebꝛoſam: quicqᷣd tetigerit im mũdus: immundũ erit. Omes autẽ nos qſi pannꝰ mẽſtruate: de maſſa coꝛrupta ⁊ immũda venietes: maculã immũdicie nfr̃e:quã celare ſaltẽ tibi qͥ omia vides ñ poſſumꝰ:in frontibo poꝛtamꝰ: q̃re mũdi eſſe nõ poſſumꝰ:niſi tu mũdaueris q ſo/ lus es mũdus. Mũdas aũt de nobis ſi lijs hoĩm eos in àbus tibi cõplacuit ha bitare:q̃s ab inacceſſibilibꝰ ꝓfundis le/ cretis iudicioꝝ incõpꝛehenſibiliũ ſapiẽ tie tue:ſemꝑ iuſtoꝝ licet occultoꝛuz:ſine eoꝝ meritis pᷣdeſtinaſti añ mundũ:voca ſti de mũdo:iuſtificaſti in mundo: ⁊ ma/ gnificas eos poſt midũ. Hõ oibus aũt H̊ facis:qð admirant᷑ tabeſcẽtes om̃s ſa pientes terre.Et ego dñe h̊ ↄſiderãs ex/ paueſco ⁊ obſtupeſco de altitndĩe dini/ tiarũ ſapiẽtie ⁊ ſcientie tue:ad quã ego ñ ptingo:⁊ incõpꝛehẽſibilia indicia iuſti/ cie tue:qm̃ ex eodẽ luto alia deʒ faò va ſa in honoꝛẽ: alia vero in ↄtumeliã ſem/ piternã. Quos igit᷑ tibi elegiſti de mult⸗ in templũ ſanctũ tuũ ipos mũdas:effun dens ſuꝑ eos aquã mũdã:quoꝛũ nomĩia numerũq; tu noſti:qͥ ſolus numeras mł titudinẽ ſtellaꝝ:⁊ omibo eis noĩa vocas etiã ſcripti ſunt in libꝛo vite:qͥ nequa/⸗ q; perire poſſunt:qbus omnia cooperã tur in bonũ ec̃ ipᷣa peccata.Cũ eĩ cldut Uis lIucẽ pceſſiſſe.qꝛ publicani et meretrices nõ collidunt᷑.qꝛ tu ſupponis manũ tuã. cuſtodiens omia oſſa eoꝝ:vt vnũ ex eis nõ cõteratur. Attamẽ moꝛs peccatoꝛuʒ peſſima:illoꝛũ inq;:quos anteq; faceres celum ⁊ terrã:Fᷣm abyſſum multã iudici oꝛum tuoꝛũ occultoꝝ:ſemꝑ aũt iuſtoꝛũ: pꝛeſciuiſti ad moꝛtẽ eternã: quoꝝ dinu/ meratio nominũ ⁊ meritoꝛuʒ pꝛauoꝛum apud te eſt:qͥ numerũ arene maris dinu meraſti: dimeſus es ꝓfundũ abyſſi:q̊s reliquiſtiĩ immũdicijs ſuis:quibo om̃ia coopant᷑ in malũ:⁊ ipᷣa etiã oꝛatio vertit in peccatũ:vt ſi etiã vſq; ad celos aſcen/ derint:⁊ inter ſidera celi collocauerĩt ni/ dum ſuũ:quaſi ſterquiliniũ in fine ꝑden tur. ¶Deillis qui pꝛius ſunt iuſti ⁊ poſtea impij efficiuntunet econuerſo. (((Kapitulũ. XXINX. tatem: iudicia tua dñe deuſ:index iuſte ⁊ foꝛtis:qͥ iudicas eq/ 2 inſcrutabilia facis et ꝓfunda:q̃ cũ ↄſidero ↄtremiſcũt oĩa oſſa mea: quo niã nõ ſecurat᷑ hõ viuẽs ſuꝑ terrã: vt ſer uiamꝰ tibi pie ⁊ caſte cunctis dieb vite noſtre in timoꝛe:⁊ exultemꝰ tibi cumtre moꝛe:vt nõ ſit ſeruitiũ ſine timoꝛe:neq; gaudiũ ſine tremoꝛe:et nõ gloꝛiet᷑ accin ctus niſi vt diſcinctus:neq; gloꝛiet᷑ ante te omis caro:ſed paueſcat ⁊ cõtremiſcat a facie tua:cũ ignoꝛet homo vtrũ amoꝛe an odio dignꝰ ſit:ſed in ſuturũ oĩa reſer / uantur incerta. Vidimꝰ enĩ multos do mine ⁊ audiuimꝰa patribo nr̃is:qð vtiq ſine magno tremoꝛe nõ recolo:ſine mul/ to timoꝛe nõ cõfiteoꝛ:aſcẽdiſſe pꝛimitus quodãmodo vſq; ad celos:et int ſidera nidum ſuũ collocaſſe:poſtmodũ aũt ceci diſſe vſq; ad abyſſos:et anĩas eoꝝ in ma lis obſtupuiſſe. Uidimꝰ ſtellas de celo cecidiſſe ab impetu ferientꝭ caude dꝛaco nis:et eos qͥ iacebãt in puluere terrea ſa cie ſubleuantis man tue dñe mirabilit aſcendiſſe. Tlidimꝰ viuos moꝛientes et moꝛtuos a moꝛte ſurgẽtes:et eos qͥ in/ ter filios dei ambulãt in medio lapiduʒ ignitoꝝ:qſi lutũ ad nihilum defluxiſſe. Vidimꝰ lucẽ obtenebꝛaſſe ⁊ de tenebꝛiſ pꝛecedũt incolas in regno celoꝝ: filij au tẽ regni eijciunt᷑ in tenebꝛas exterioꝛes. ODuare aũt iſta oĩa niſi qꝛ in montẽ illuʒ aſcenderũt in quẽ aſcendit anglus: ⁊ de ſcendit diabolus. Quos aut pdeſtinaſti ipᷣos ⁊ vocaſti:⁊ ſanctificaſti ⁊ mũdaſti. vt dignũ habitaculũ ſint tue maieſtatis cũ q bus ⁊ in quibo ſunt tibi delicie ſctẽ ⁊ munde:in quibo tu delectan:⁊ letificaſ iunentutẽ eoꝝ habitãs cũ eis in memo⸗ ria eoꝝ. vt ipᷣi templũ ſanctum tuũ ſint. qð magne dignitat ⁊ cõmẽdatio eſt hu/ manitat noſtre. ¶ O⸗ ania fidelis ſit ſanctuariũ dei. Caplm.XXX. Nima ei quã creaſti nõ de te ſed ꝑ verbũ tuũ:nõ ex qᷣlibet elemẽtoꝝx. Agna ſüt bec bera⸗ Niſan⸗ minn ahe ſcaan Gd N teſd ni⸗ lun minm ledñe tſſn nin glin lber ume 087 lern ati 1e K linde aseh unogi nno ytſer byite Umte aneq; nen ͤmmte iſat nmore darc, hnutosdo⸗ görti ſinenul/ prinins lcen autceci Pinmna de do ednd reaa mirnbiit dichtc two i⸗ lph; mebꝛil mnices nau nores. ele; gonde ctinſt nicknns Uteno jnüͤſne. tockb⸗ ſcbu cor GFo. materia ſʒ ex nihilo: que quidẽ rõnaliſ. intellectualis.ſpũalis.ſemꝑ viuens.ſem per in motu: quaʒ ſignaſti lumie vuttus * tui: ⁊ ↄſecraſti virtute lauacri tui.ita fa-/ cta eſt capax maieſtatis tue ꝙ a te ſolo ⁊ a niło alio poſſit impleri Quãdo autẽ te habzʒ plenũ eſt deſideriũ eiꝰ:et iam nihi aliud qð deſideret᷑ exteriꝰ reſtat.Dũ aũt aliqͥd exteriꝰ deſiderat:manitfeſtũ eſt ꝙ te non habʒ interius.quo habito nihil eſt quod vltra deſideret᷑. Cũ ei ſis ſummũ et om̃e bonũ:nõ hʒ qð deſideret ampliꝰ ſi poſſidet te om̃e bonũ.O, ſi nõ deſide rat om̃e bonum:reſtatvt deſideret alid qð nõ eſt om̃e bonũ.ergo nec ſummũ bo nũ.ergo nec deũ:ſed potiꝰ creaturã.Cũ gqutẽ creaturã deſiderat ↄtinuã famẽ ha bet. qꝛ licet qdð deſiderat de creatur adi/ piſcat᷑:vacua tñ remanet.qꝛ nihil eſt qð eam impleat niſi tu ad cuiꝰ imaginẽ ẽ cre ata Imples autẽ tu eos qͥ nihil aliud de ſiderant pᷣter te:et ſaò eos dignos te:ſan ctos:beatos:ĩmaculatos et amicos dei: q om̃ia reputãt vt ſtercoꝛavt lucrifaciãt te ſolũ. Hec eſt enĩ beatitudo quã homi ni ↄtuliſti.hic eſt honoꝛ q̊ eũ int᷑ oẽs crea turas ⁊ ſuꝑ om̃s honoꝛificaſti:vt ſit ad/ mirabile nomẽ tuũ in vniuerſa terra Ec ce dñe deꝰ meꝰ ſumme optime om̃ipotẽ tiſſime:inueni locũ vbi tu habitas.qꝛ in anĩa quã creaſti ad imaginẽ ⁊ ſilitudinẽ tuã:q̃ te ſolũ querit ⁊ deſiderat.qꝛ nõ in illa ꝗᷓ te nõ querit nec deſiderat. O neq; ꝑ ſenſus exteripꝛes neq; inte rioꝛes inueniri põt deꝰ. Ea XXXI. Go erraui ſi cut ouis q̃ perierat:q̃rẽs te exteriꝰqͥ es interiꝰ:⁊ multũ lab oꝛaui q̃rens te extra me:⁊ tu habitaſ in me. ſi t ego deſidereʒ te. Circuiui vi cos ⁊ plateas ciuitatꝭ huiꝰ mũdi:qᷓrens te ⁊ nõ inueni.qꝛ male q̃rebam foꝛis qð erat intꝰ. Diſi nuncios meos omẽs ſen ſus exterioꝛes vt qᷓrerem te:⁊ nõ inueni. qꝛ male qᷓrebam. Uideo enĩ lux mea de? qͥ iluminaſti me:qꝛ male te ꝑ illos quere bam. qꝛ tu es intꝰ:et tñ ipᷣi vbi intrauen neſcinerũt. Nã oculi dicũt: ſi coloꝛatus nõ fuit ꝑ nos nõ intrauit. Aures dicũt: XXVI ſi ſonitũ nõ fecit ꝑ nos nõ trãſiuit.a/ ſus dicit.ſi nõ oluit ꝑ menõ venit. Gu/⸗ ſtus dicit:ſi nõ ſapuit ꝑ me nõ introiuit Tactus etiã addit:ſi coꝛpulentꝰ non eſt nihil me de hac re interroges. Non iſta igit᷑ ſunt deꝰmeꝰ Nõ eni ſpeciẽ coꝛpon. nõ decus temꝑis.nõ candoꝛẽ lucis.non coloꝛẽ.nõ dulciũ melodiaꝝ cantꝰ:⁊ que/ cũq; dulce ſonantia.nõ floꝝ ⁊ vnguẽeto/ rũ vł aromatũ odoꝛes.nõ mella vł man na guſti delectabilia.nõ cetera ad tangẽ dũ vl amplexandũ amabilia:nec omnia alia ſenſibo his ſubiecta quero:cũ deum meum qro. Abſit vt iſta crediderim deũ meum: qᷓ etiã a bꝛutaliũ ſenſiba cõpꝛehẽ/ dunt᷑.Et tñ cum deũ meum qro: qro ni hilominꝰ quandã lucẽ ſuꝑ oẽm lucẽ ãm nõ capit oculus:quandã voceʒ ſuꝑ oẽm vocẽ:quã nõ capit auris:quendã odoꝛẽ ſuꝑ oẽm odoꝛẽ quẽ nõ capit naris:quen dã dulcoꝛẽ ſuꝑ oẽm dulcoꝛẽ quẽ non ca pit guſtus:quendã amplexũ ſuꝑ omneʒ amplexũ quẽ nõ capit tactꝰ. Iſta lux q/ dem fulget:vbi locꝰ nõ capit.iſta vox ſo nat vbi ſpiritꝰnõ rapit.odoꝛ iſte redolet vbi flatꝰ non ſpargit.ſapoꝛ iſte ſapit vbi nõ eſt edacitas. amplexꝰ iſte tangit᷑ vbi nõ diuellit. Hic eſt deꝰ meꝰ ⁊ nõ extima bitur aliꝰ ad illũ:h̊ quero cũ deum meuzʒ quero.iſtud amo cũ deuʒ meũ amo.Ge ro te amaui pulcritudo tam antiq̃ ⁊ tam noua:ſero te amaui:et tu intꝰ eras ⁊ ego foꝛis:et ibi te q̃rebam: et in iſta foꝛmoſa ⁊ tecum nõ eram. Ea me tenebant longe a te:q̃ eſſe nõ poterãt niſi in te.Circuibã enĩ omia q̃rens te ⁊ ꝓpter omiĩa derelin/ quẽs me. Interrogaui terraʒ ſi eſſet deꝰ meꝰ:et dixit mihi ꝙ nõ:⁊ omia que in ea ſunt h idẽ ↄfeſſa ſunt Interrogaui mare ⁊ abyſſos ⁊ reptilia q̃ in eis ſunt:⁊ rũde runt. Non ſumus de tuus:quere ſuper nos. Interrogaui flabileʒ aerem:et ina t vniuerſus aer cũ oĩbo incolis ſuis.Falli tur anaximenes nõ ſum ego deꝰ tuꝰ. In terrogaui celum ſolem lunã ⁊ ſtellas:ne/ q; nos ſumꝰ deus tuus inquiunt.Et di xi omibus his qͥ circũſtant foꝛes carnis mee: dicite mihi de deo meo qð vos no/ ſcitis:dicite mihi aliquid de illo. Et ex/ 4 (VBoliloquia ſti me ⁊ inueni te⁊ me.vbi inueni meiibi oↄgnoui me.vbi inueni te:ibi ↄgnoui te. vbiautẽ cognoui te:ibi illuminaſtime. Bratias tibi lux mea quoniã illumina/ ſti me.Quid eſt qð dixi cognoui te? õ ne tu es deꝰ incõpꝛehẽſibilis et imẽſus: rex reguʒ:⁊ dñs dñantiũ:qͥ ſolus habes uimmoꝛtalitatẽ et lucẽ habitas inacceſſi/ bilem:quẽ nullus hominũ vidit:iſed nec videre poteſt: Hõne tu es deỹ abſcondi/ clamauerunt om̃es voce grandi. Jpᷣe fe cit nos. Interrogaui mundi molem:dic mihi ſi es deꝰ meus an nõ.Et rũdit vo/ ce foꝛti.HNõ ſum inquit ego: ſed ꝑ iſßum ſum ego.quẽ queris in me:ipſe fecit me. ſuꝑ me quere:q regit me:qui fecit te. In terrogatio creaturarũ ꝓſunda eſt cõſide ratio iparum.reſponſio atteſtatio ipᷣarũ de deo. quoniã omia clamat: deꝰ nos fe/ cit.Quoniã vt ait apłus inuiſibilia dei 3 ea que facta ſunt:a creatura mũdi intel lecta cõſpiciunt᷑.Et redij ad me⁊ intra/ ui in me ⁊ aio ad me.Zuqͥs es?! Et rñndi mihi. Homo rationalis ⁊ moꝛtalis. Et incepi diſcutere qͥd hoc eſſet: ⁊ dixi. Un e hoc tale anĩal dñe deꝰ meꝰ? Unde ni ſi abs te:tu feciſti me ⁊ nõ ipᷣe me. Quis u ꝑ quẽ viuo ego.tu ꝑ quẽ viuunt omia. Quis tu: Tu dñe deꝰ meꝰ verus ſolus omipotens⁊ eternus: ⁊ incõpꝛe henſibilis ⁊ immẽſus.qui ſemꝑ viuis ⁊ nihil moꝛitur in te immoꝛtal habitans eternitatẽ.mirabilis ocuł angeloꝝ.ine/ narrabilis.imꝑſcrutabilis ⁊ innomina/ bilis:deꝰ viuus ⁊ verꝰ:terribilis ⁊ foꝛt: neſciens pꝛincipiũ neq; fineʒ.pncipium omniũ atq; finis:qͥ es ante pmoꝛdia ſe/ culoꝝ ⁊ ante om̃s ſeculoꝝ oꝛigines.Cu es deꝰ meus ⁊ dñs omniũ q̃ creaſti:et a/ pud te oĩum ſtabiliũ ſtant cauſe:⁊ oĩvum mutabiliũ apud te immutabules manẽt oꝛigines:⁊ oĩm rationabiliũ ⁊ irrationa biliũ atq; temꝑaliũ ſempiterne viuũt ra nones meus.dic miſericors miſero tuo.dic q̃ ſo ꝑ miſeratiões tuas. vnde h̊ tale anĩal niſi abs te:En quiſq; ſeſe faciẽdi erit ar tifex: an aliunde q; a te trabhit᷑ eſſe ⁊ viue re: Põne tu es ſummũ eſſe a q̊ eſt om̃e eſ ſe? Quicqd eni eſt a te eſt. qꝛ ſine te nihil eſt. Nõne tu es fons vite:a q̊ fluit oĩs vi ta:?: Quicqͥd eni viuit ꝑ te viuit.qꝛ ſine te nihil viuit. Tu ergo dñe feciſti me:que/ ro quis fecit metu dñe feciſti: ſine q̊ fa/ ctum eſt nihil. Tu factoꝛ meꝰ:ego opus tuũj. Gratias tibi ago dñe deꝰ meus: per quẽ viuo ego:⁊ ꝑ quẽ oĩa viuũt.qm̃ ſeci ſti me. Bratias tibiplaſmatoꝛ meꝰ.quia manꝰ tue fecerũt me ⁊ plaſmauerunt me BGBratias tibi lux mea.quoniã illum ina/ ic mihi ſupplici ſeruo tuo deꝰ tus ⁊ imꝑſcrutabil maieſtatis:ſolus tui ipᷣius maximꝰ cognitoꝛ ⁊ mirabilis con templatoꝛ? QOuis ergo cognouit qð nũ/ qꝙ̃; vidii: Dixiſti eni in veritate tua. Nõ vigebit me hõ ⁊ viuet.Dixit ⁊ pꝛeco tu us ꝑ veritatẽ tuã. Deũ nemo vidit di Quis ergo cognouit qð nũq; vidit: xit etiã veritas tua. fiemo nouit ſilium niſi pater: neq; patrẽ qs nouit niſi filius HBola trinitas tua:ſoli ſibi integre nota eſt:que exuperat oẽm ſenſum. Quidẽ er go qð dixi: qꝛ cognoui te: Quis eniʒ co gnouit teniſi tu te Tu qu ppe ſolus de us ofnipotens ſuꝑlaudabit ⁊ ſuꝑgloꝛio ſus ⁊ ſuꝑexaltatus ⁊ altiſſimꝰ ⁊ ſuꝑeſſen tialis in ſanctiſſimis ⁊ diuiniſſimis elo/ quijs nominaris.quoniã ſuꝑ oẽm eſſen tiam intelligibilẽ ſiue intellectualem at/ q; ſenſibilẽ:⁊ ſuꝑ om̃e nomẽ qð nomina tur non ſolũ in hoc ſeculo:ſed etiã ĩ futu ro:ſuꝑeſſentialiter ⁊ ſuꝑintelligibiliteſ/ ſe dignoſceris. quoniã ſuꝑeſſentiali ⁊ oc cyulta diuinitate:ſuꝑ omnẽ rationẽ:intel lectum ⁊ eſſentiã inacceſſibiliter ⁊ imper ſcrutabiliter habitas ĩ teipᷣo.vbi lux in/ acceſſibilis:⁊ lumẽ imꝑſcrutabile: et in/ coõpꝛehenſibile:⁊ inenarrabile:ad quod nõ attingit aliqð lumen.quoniã incon/ templa bile ⁊ inu iſibile ⁊ ſuꝑrationaleet ſuꝑintelligibile? ſuꝑinacceſſibile:⁊ ſuꝑ/ incõmutabile ⁊ ſuꝑincõmunicabile cre/ ditur:qdᷣ nullus vnq; angeloꝛuʒ vel ho minũ vidit ſed nec videre põt. Hocẽ ce/ lum tuũ dñje:celũ celans ſuꝑarcanũ:ſuꝑ intelligibile ſuꝑrationale ⁊ ſuꝑeſſentia/ lelumen. de quo dicit᷑.Celũ celi domĩo. Celum celi cui terra eſt om̃e celuʒ.quia ſupmirabiliter exaltatũ eſt ſuꝑ omecelũ ad qð etiã terra eſt ipᷣm celum empireũ: hoc eſt celi domino: quia nulli notum vie qui tren uit qu nici uu in ulten ione ſgenri no⸗ lepin Ecke⸗ CN tann binot lioce chſege canan ſna⸗d Noter 1W ludn diri fabh tñdñ. nuci/⸗ foͤtcet finer Uonine Logno ſbict ſeteſ ſine Wes mhi⸗ Den dchni nnabi niſi domino:ad quod nemo aſcẽdit niſi rioꝛem aureʒ coꝛdis mei:⁊ rupiſti ſurdi/ Nei. qui ð celo deſcendit.qꝛ nemo nonit pa/ tatem meã:⁊ audiui vocẽ tuã:⁊ illumina hnimne trem niſi füius ⁊ eoꝛũ ſpiritꝰ:⁊ nemo no ſti cecitatẽ meã:et vidi lucẽ tuã: 2 cogno Luni uit filium niſi pater ⁊ eoꝛũ ſpiritꝰ.Soli ui quoniã deꝰ meus es tu Pꝛopterea di ir fe quidem tibi trinitas integre nota es tri / xiqꝙ cognouite. Cognoui enĩ te qm̃ deꝰ ininnꝛe: nitas ſancta trinitas ſuꝑmirabi: ⁊ ſuʒ meus es tu. Eognoui te ſolũ voru deuz Shabeg inenarrabilis: ⁊ ſuꝑinſcrutabilis: ⁊ ſuꝑ/ ⁊ quẽ miſiſti ieſum chriſtũ. Eꝛat tempꝰ taceſ„ inacceſſibilis:ſuꝑincõpꝛehenſibilis:ſu/⸗ quãdo nõ cognolcebaʒ te.ve tempoꝛi il ðM bleunee perintelligibilis: ſuꝑelſentialis:ſuꝑeſſen liquãdo nõ cognoſcebã te.ve cecitati il/ Mondi, tialiter exuperans omnẽ ſenſum: omne; li quaãdo nõ videbam te. ve ſurditati illi ſostni rationem: omnẽ intellectum: omnẽ intel quãdo nõ audiebam te. Cecus ⁊ ſurduſ dligcen ligentiam: omnẽ eſſentiam ſuꝑceleſtium ꝑ ſoꝛmoſa que feciſti defoꝛmis irruebaʒ toi, animoꝛũ:quaʒ neq; dicere neq; cogiare Et mecum eras et tecũ nõ eram:⁊ ea me ſ neq intelligere nec; cognoſcere poſſibi/renebant longea te quenõ eſſent niſi eſ/ rerotu le eſt: eti oculis angeloꝛuʒ . Unde ergo ſent in te. Illuminaſti melux mũdi ⁊ vA cognoui te dñe deus altiſſime ſuꝑ omnę di tex amani te HNẽo qppe te amat niſiiid urd terram:ſuꝑ omne celum:quẽ neq; cheru tevidʒ:⁊ nẽo tevidʒ niſi ꝗ te amat Bero bitſlinn bin ꝑfecte cognoſcunt: neq; ſeraphin:ſy te amaui pulcritudo tã ãtiã ⁊ tã noua ſe Hiilins alis contemplationũ ſuarũ velatur faci⸗ ro te amaui.ve tꝑi illi quãgo ii amaui te nci⸗ es ſeenti ſun ſolium ercelſuz ꝛ eleuatu· ¶ ¶Lonkeſſio vere fidei. IEa. XXXII nigu clamantes ⁊ dicentes. Hanctus ſanctꝰ — atig ſcibi aao ue ſanctꝰ dũs deus exercituũ. plena eſt om gugitiote G 0 usde nis terra gloꝛia tua Expauit pꝛopheta lux mea q illũiaſti me ⁊ ↄgnoui di dixit. Ue mihi quia tacui. qꝛ vir pob,· te. Qualit cognoui te: Cogno 1ſheſen lut labijſ ego ſuʒ Et expauit coꝛ uz uite ſolũ deũ viuũ ⁊ veꝝ creatoꝛẽ meuʒ 8 limoc⸗ dixi Ue mihi: qꝛ nõ tacui qꝛ vir Rerd Hognoui te creatoꝛẽ celi⁊ tre viſibiliuʒ encn labijs ego ſu. ſz dixu cognoui eedim ꝛ iuiſibilin: deñ ven oipoteétẽ ĩmoꝛ RKr tñ dñe ve tacentibo de te. quoniã loqdces tmalẽ ꝛ⁊ inuiſt ibile: incircũſcriptibilẽ: inter/ nic muti fiñt ſine te. Et ego dñe deus meus minabilẽ:eternũ:inacceſſibilẽ:incõphen dia nõ tacebo: quoniã feciſti me: ⁊ illumina/ ſibilẽ: impſcrutabilẽ: incõmutabilẽ:imẽ buth ſti mex inueni me:et cognoui te quoniã ſuz: infinitũ: pncipiũ oĩm viſibiliũ ⁊ iui liro illuminaſt me. Sʒ qualiter cognoui te ſibiliũ creatura ꝝ:ꝑ quẽ ola facta ſunt:p luen Kognoui te in te. Cognoui te non ſicat quẽ cũcta ſubſiſtũt elemẽta. Cui⸗ maie/ M tibi es: ſed cognoui te ſicut mihi es:et ñ ſtas ſic pncipiũ nũq; habuit:ſic nec deſi ſnnpe ſine te ſeg in te. qꝛ tu es lux que illumina ner in eternuũ. Cognoni te vnũ ſolũ verũ blurnn, ſti me. Dicut eni tibi es:ſoli tibicogni / deũ etemũ pf̃em ⁊ filiũ et ſpmſctm̃:tres leain⸗ tus es.ſicut mihi es ſm gratiam tuaʒ et qͥdẽ ꝑſonas ſʒ vnã eſſentiã oĩno ſimpli/ Uiauc mihi cognitus es. Sed quid mibi es: cẽ: indiuiſamq; natur: ⁊ pfeʒ a nilo: fili/ inr Dic mihi mificoꝛs famulo tuo miſero: uʒ a pfe ſolo: ⁊ ſpm̃ſctm̃ piter abvtroq;: inllea dic mihi ꝑ miſerationes tuaſ quid mihi abſcq; initio:ſemꝑ ⁊ ſine fine deũ trinũ ⁊ nſ⸗ es: Dic anie mee:ſalus tua ego ſum:no/ vnũ ſolũ veꝝ deu oipotẽtẽ vnũ vniuer blece⸗ liabſcondere a me faciẽ tuam ne moꝛiar ſoꝝ pncipiũ:creatoꝛẽ oĩm viſibiliũ: ⁊ in Gtfo SsSine me loqui apud miſericoꝛdiã tuẽ: uiſibilii: ſpujaliũa tpaliũ:qͥ tua oiportẽti Naian me terram ? cinerez. ſine me loqui apnuad Stute ſil ab initio tpis vtrãq; de nihilo nüiſ miſericoꝛdiaʒ tuã.quoniã miſericoꝛdia adidiſti creaturã ſpũalẽ ⁊ coꝛpalẽ:ange/ Neſanni⸗ tua magna eſt ſuꝑ me loquar ad deũ me ſicã vicʒ ⁊ mũdanã ac deinde humanaʒ on. um cũ ſim puluis ⁊ cinis. Dic mihi ſup guaſi cõmunem ex coꝛpoꝛe ⁊ ſpiritu cõ/⸗ li plici tuo: dic mihi mificoꝛs miſero tuo. ſtitutam. Cognouite:et confiteoꝛ te de⸗ eatii dic p miſer gtiones tuas qu id mihi c8⁷ um patrem ingenitum:te fil iũ 9 P atre ge hitcha:. Et intonaſti deſuꝑ voce grandi in inte nitũ:te ſpmſanctũ ꝑaclitũ neq; Gentu; 5 Soliloquia neq; ingenitũ:ſctãm ⁊ indiuiduã trinita tẽ in tribo coeq̃libo ꝑſoniſ ↄſubſtãtialibo: 7 coeternis.trinitatẽ in vnitate:⁊ vnita/ tẽ ĩ trinitate:coꝛde credens ad iuſticiã:⁊ oꝛeↄfitẽs ad ſalutẽ.Cognoui te veꝝ de um ⁊ dñm nf̃m ieſuz chꝛiſtũ filiũ dei vni genitũ:creatoꝛẽ ſaluatoꝛẽ ⁊ redẽptoꝛem meũ:⁊ totiꝰ hũani gener:quẽ ↄfiteoꝛ ex fe genitũ añ ſecła.deũ de deo.lumẽ de umie.deũ veꝝ de deo vero. nõ factũ ſed genitũ:ↄſubſtãtialẽ ⁊ coeternũ pr̃i ⁊ ſpi rituiſancto:pꝑ quez oĩa facta ſunt a pnci/ pio:firmiter credẽs ⁊ veracit᷑ ↄfitens te deũ vnigenitũ ieſum chꝛiſtũ ppter ſalu/ tẽ hoĩm a tota trinitate cõiter incarnatũ ⁊ ex maria ꝑpetua vᷣgine:ſpũſſancti co/ oꝑatiõe ↄceptũ:veꝝ hoĩeʒ factũ ex anĩa rationali ⁊ hũana carne ſubſiſtẽtẽ. Qui cũ ſᷣm diuinitatẽ vnigenitꝰ dei impaſſi/ bilis ſis parit᷑ ⁊ imoꝛtal:ꝓpter nimiã di lectionẽ tuã qua dilexiſti noſ:idẽ ipᷣe dei filiꝰ ᷣm hũanitatẽ factus es paſſibilis ⁊ moꝛtalis.Qui ꝓpter ſalutẽ hũani gene ris vnice fili dei ĩ ligno cruò pati digna tus es paſſionẽ ⁊ moꝛtẽ:vt nos a moꝛte ꝑꝓpetua liberares:atq; ad inferos:vbi ſe debãt in tenebꝛis pr̃es nr̃i:auctoꝛ lumi/ nis deſcẽdiſti⁊ die tercia głoſus victoꝛ ab inferis ad ſuꝑos reſurrexiſti:reſumẽſ ſacrũ coꝛpꝰ qð ꝓ peccaꝭ nr̃is moꝛtuũ ia cerat in ſepulcro:⁊ viuiſicans ſᷣm ſcri/ pturas die tercia:vt ipᷣm in pr̃is dextra collocares. Aſſumpta nãq; tecũ ex infe/ ris captiuitate quam captiuauerat anti quus hoſtis:hũani generꝭ inimicꝰ:verꝰ dei filiꝰ cũ nr̃e camis ſuba.i.cũ aĩa ⁊ car ne hũana ex vᷣgine glłoſa aſſumpta:ſuꝑ omes celos aſcẽdiſti:tranſcendẽs om̃es oꝛdines angeloꝝ:vbi ſedes ad dexteraʒ dei pr̃is:vbi eſt fons vite ⁊ lumẽ inacceſ ſibile:⁊ pax dñi q̃ exuperat oẽm ſenſum. Ibi te deũ verũ ⁊ hoĩem ieſum chꝛiſtuʒ adoꝛamꝰ ⁊ credimꝰ:ↄfitẽtes te patrẽ ha bere deũ. Indeq; te venturũ iudicẽ in fi ne ſeculi expectamꝰ:vt iudices viuos et moꝛtuos:et reddas om̃ibb bonis ⁊ malł ſim oꝑa ſua:que opati ſunt ĩ hac vita:vb pꝛemiũ vel ſuppliciũ:pꝛout vnuſquiſq; dignus fuerit requie vel erumna. Reſur gent enĩ in illa diea voce vᷣtutis tue oẽs homĩes:quotquot humanã animã acce perũt in carne ſua:quã hic habuerũt:vt totus homo ꝓ meritis vł gloꝛiã ſuſcipi at vel gehennã. Cu es ipᷣe vita ⁊ reſurre ctio noſtra:quẽ ſaluatoꝛẽ expectamꝰ do minũ ieſum chꝛiſtũ:qui refoꝛmabit coꝛ/ pus humilitat noſtreↄfiguratũ coꝛpo/ ri claritat ſue.Cognoui te deũ verum ⁊ vnũ ſpiritũſanctũ patris ⁊ filij ab vtro/ q; pariter ꝓcedentẽ:ↄſubſtantialẽ ⁊ co/ eternũ patri ⁊ filio: ꝑaclitũ ⁊ aduocatuʒ noſtrũ:qui ſuꝑ eundẽ deũ ⁊ dñũm noſtrũ ieſum chꝛiſtũ in colũbe ſpecie deſcẽdiſti et ſuꝑ apłos in linguis igneis apparui/ ſti. Qui ⁊ omnes ſanctos ⁊ electos dei a pncipio tue gre munere docuiſti:⁊ oꝛa ꝓ phetaruʒ vt enarrarent mirabilia regni dei aperuiſti:qui ab omnib ſanctis dei cũ patre ⁊ filio ſimul adoꝛaris ⁊ gloꝛifi/ caris. Inter quoſ ⁊ ego filius ancille tue toto coꝛde meo gloꝛifico nomẽ tuũ:quo niam illuminaſti me.Cu enĩ es vera lux lumen veridicũ:ignis dei:⁊ magiſter ſpi rituũ:qui vnctiõe tua doces nos omneʒ veritatẽ:ſpiritꝰ veritatis:ſine quo ĩpoſſi bile eſt placere deo.quoniã tuipᷣe deꝰ es ex deo:et lux de luce:pcedens a patre lu minũ ineffabiliter:et a ſuo filio dño nr̃o ieſu chꝛiſto:quibo ↄſubſtantialis et coe⸗ qualis ⁊ coetemus exiſtens in vnius tri nitatis eſſentia ſuꝑeſſentialiter congloꝛi gris ⁊ conregnas.Cognoui te vnũ deũ viuum ⁊ verũ patrẽ ⁊ filiũ et ſpiritũſan/ ctum:trinũ quidẽ in ꝑſonis ſed vnuʒ in eſſentia:quẽ confiteoꝛ:adoꝛo ⁊ gloꝛifico toto coꝛde meo verũ deum ſolũ ſanctuʒ immoꝛtalẽ: inuiſibilẽ: incõmutabilẽ: in/ acceſſibilẽ:imꝑſcrutabilẽ:vnum lumen: vnum ſolem:vnum panẽ:vnã vitã:vnuzʒ bonum:vnũ pᷣncipiũ:vnũ finẽ:vnũ crea quẽ om̃ia ſubſiſtũt.ꝑ quẽ oĩa gubnãtur regunt᷑ ⁊ viuificant᷑ que in ceł ſunt⁊ que in terris:⁊ que ſub terra:pꝛeter quẽ non eſt deus in celo ⁊ in terra. Sic cognoui te dñe deꝰ:cognitoꝛ meus: ſic cognoui te. Cognoui te ꝑ fidẽ tuã quã inſpiraſti mihi.lux mea lumẽ oculoꝝ meoꝝ domi ne deuſ meꝰ:ſpes omniũ finiũ terre:gau dium letificans iuuentutẽ meã:⁊ bonuʒ ſten nii mnine dis ſzqu benn mnüni. nſlen ſon dunt daigai fblia⸗ poecog enebro pidc W er lune citat unb⸗ homa oꝛna enee meuo: enor Ousc ſein⸗ Mden Nensn gatig banntl Meroe n auree cef Ubest Rryic Ri. inine ui iſuln 1teſume nm do bitcor, cpo/ erum byro⸗/ ler co/ oeatu; noſtrü idiſti pparui, ios deit tinon iangi mens dei 1Corifi nalleme uirquo⸗ wenlar Wer Woo; egvoipoſi mußßedes Papupelu ᷣ o/, mmuofn ngoi müden ſiiſan⸗ Swmuzin Gmn üſmen; Uunblin unlumen ntum vnues FUinper Cbün ſunttaue Mihon oul ghon piuſt nregan abon; ſuſtentans ſenectutẽ meã. In te eniʒ do⸗ mine iubilãt om̃ia oſſa mea dicẽtia.Do mine s ſimilis ibi. Muis ſilis tibi in dijs dne:nõ quẽe fecit manus hominuʒ: ſʒ qui feciſti manꝰ hominũ. Simulacra gentiũ argẽtum ⁊ aurũ oꝑa manuũ ho/ minũ. Hõò ſic operatoꝛ hominũ.Omneſ dij gentiũ demonia: dominꝰ autẽ celos fecit:dñs ipᷣe eſt deuſ.Dij qui nõ fecerũt celum ⁊ terrã:pereant de celo ⁊ de terra: deü qui creauit celũ ⁊ terram:celi ⁊ terra benedicant. ¶ De con feſſione pꝛopꝛie vilitatis. L ¶Ca ituluũ. X X“III. WBis ſimilifti bi etiã in dijs dñe:qͥs ſimil tibi?magnificus in ſanctita e: terribilis atq; laudabilis ⁊ faciẽs mi rabilia. Dero te cognoui lumẽ veruʒ. ſe ro te cognoui.Erat aũt nubes magna et tenebꝛoſa ante oculos vanitatꝭ mee:ita vt videre nõ poſſem ſolẽ iu ſticie et lumẽ veritatis. Inuoluebar in tenebꝛis fuli tenebꝛarũ:tenebꝛas meas amabaʒ.quia lumẽ nõ cognoſcebam. Cecus eram ⁊ ce citatẽ amabam ⁊ ad tenebꝛas ꝑ tenebꝛai ambulabã. Quis inð me eduxit vbi erã homo cecus ſedens in tenebꝛis ⁊ vmbꝛa moꝛtis? Quis accepit manũ meã vt in/ de me educerer? Quis eſt ille illumĩatoꝛ meus?: Hõ enĩ querebã eũ ⁊ ipᷣe queſiuit me:nõ vocabam eum ⁊ ipᷣe vocauit me. Duis eſt ille:. Tu es dñe deus meꝰ mi / ſericoꝛs ⁊ miſeratoꝛ.pater miſericoꝛdia/ rũ ⁊ deus totiꝰ ↄſolatiõis.tu ſancte dñe deus meꝰ: quẽ cõfiteoꝛ toto coꝛde meo: gratias agens nomini tuo.Nõ te quere bam.tu me queſiuiſti:nõ te innocabã:tu me vocaſti. Uocaſti enim me nomĩe tuo Intonaſti deſuꝑ voce grandi in interio rẽ aurẽ coꝛdis mei Fiat lux⁊ facta ẽ lux: ⁊ diſceſſit nubes magna ⁊ liquefacta eſt nubes tenebꝛoſa:q̃ operuerat ocłos meę os:⁊ vidi lucẽ tuã:et cognoui vocẽ tuã: ⁊ dixi. Vere dñe tu es deꝰ meꝰ qͥ eduxi⸗/ ſti me de tenebꝛis ⁊ vmbꝛa moꝛtis:⁊ vo caſti me ĩ admirabile lumẽ tuũ:⁊ ecce vi deo. Gratias tibi illuminatoꝛ meus.t ꝓuerſus ſum ⁊ vidi tenebꝛas in qb fue/ ram: ⁊ abyſſum tenebꝛoſam in qua iacu/ eram: ⁊ contremui: ⁊ expaui:⁊ dixi.Ue ve tenebꝛis meis ĩ quibo iacui. Ule ve ce citati illi in qua videre nõ poteram lumẽ celi. Ue ve preterite ignoꝛãtie mee qu⸗⸗ do nõ cognoſcebaʒ te dñne. Gratias tibi ago illumĩatoꝛ ⁊ liberatoꝛ meus qm̃ illu minaſti me ⁊ cognoui te. Sero cognoui te veritas antiqua:ſero te cognoui veri/ tas eterna. Tu eras in lumie: ⁊ ego in te nebꝛis:⁊ nõ cognoſcebam te.qꝛ lumĩa/ ri nõ poteraʒ ſine te:⁊ nõ eſt lux extra te. * ¶Xonſide arie diuine maieſtatis. Ancte ſancto rũ deus inextimabilis maie ſtatis: deus deoꝝ ⁊ dñs do minoꝛũ mirabilis inenarrabilis inexco/ gitabilis:quẽ contremiſcũt in celo ange lice ptãtes:quẽ adoꝛant om̃es dñatiões ⁊ thꝛoni:⁊ om̃es virtutes pauent a con/ ſpectu tuoꝛcuiꝰ potẽtie ⁊ ſapietie nõ eſt numerus.qui fundaſti mundũ ſuꝑ nibi lũ:⁊ mare colligaſti in aere quaſi in vtre om̃ipotẽtiſſime ſctiſſime foꝛtiſſime deui ſpũum vniuerſecarnis a cuiꝰ ↄſpectu fu git celũ ⁊ terra:ad cuiꝰ nutũ oĩa ſe ſubij/ ciunt elemẽta:te adoꝛẽt ⁊ gloꝛiſicẽt om̃s creature tue.Et ego fil ancille tue ꝑ fi/ dẽ tuã flecto ceruicẽ coꝛdis mei ſub pedi bus maieſtatꝭ tue:gr̃as agenſ qm̃ digna tus es ꝑ tuã miſericoꝛdiã illumiare me. Lumẽ veꝝ.lumẽ ſctm̃.lumen delectabi le.lumẽ admirabile.lumẽ ſuꝑlaudabile: qð illumiat oẽm hoĩem venientẽ in hũc mundũ ⁊ etiã oculos angeloꝝ.Ecce vi / deo.gr̃as ago.Ecce video lumẽ celi:in- terlucet ocul mentꝭ mee radiꝰ deſuꝑ a fa cie lumĩs tui:⁊ letificat oĩa oſſa mea. O ſi ꝑficeret᷑ in me.Auge q̃ſo lumis auctoꝛ Auge q̃ſo qð interlucet in me.Dilatetur obſecro dilatet᷑ ex te. Quid eſt ̊ qð ſen/ tioꝛqͥs eſt ignis qͥ calefacit coꝛ meũ:que eſt lux q̃ irradiat coꝛ meuz. O ignis qui ſemper ardes ⁊ nunq; extingueris:accẽ/ deme.O lux que ſemper luces: ⁊ nunqᷓ; obfuſcaris illumina me.O vtinã arderẽ ex te. Ignis ſancte q; dulciter ardes: q;ᷓ ſecrete luces.qᷓ; deſideranter aduris.Ue omnẽ mũdũ:cuiꝰ lux implet mũdũ. Uele cecis oculis q te nõ vident ſol illuminãſ celũ ⁊ terrã. Ue caligantib ocuł q te vi derenõ poſſunt.ve auertentibo oculis vt nõ videant veritatẽ.ve nõ auertẽtibꝰ vt nõ videant vanitatẽ. Nequeũt enĩ oculi alſueti tenebꝛis ſumme venitat; radios intueri:nec ſciũt de lumine aliqͥd extima re:quoꝝ eſt in tenebꝛis habitatio.Tene bꝛas vident.tenebꝛas diligũt. tenebꝛas appꝛobant. de tenebꝛis eũtes ĩ tenebꝛas neſciüt vbi coꝛruãt. Miſeri qui neſciũt qd amittant:et miſerioꝛes vtiq; qͥ ſciũt quid amittũt:qͥ cadũt aꝑtis oculis:⁊ de ſcendũt in infernũ viuetes.O lux beatiſ ſima que nõ niſi a purgatiſſimis oculis videri potes. Beati mũdo coꝛde:quo/ niã ipi deũ videbũt. Munda me mun/ dans virtuſ:ſana oculos meos:vt ſanis oculis te ↄtempler:quẽ nõ niſi ſani ocu/ li intuentur. Mufer queſo ſquamas cali ginis antique radio tue illumiationis: ſplendor inacceſſibilis:vt te viderevale am irreuerberatis obtutibo:⁊ in lumine tuo videam lumẽ. Gratias tibi ago lux mea.Ecce video. Dilatetur obſecro vi/ ſus meus dñe ex te. Reuela ocłos meos vt conſiderem mirabilia de lege tua:qui es mirabilis in ſanc tuis.Gratias tibi ago lumẽ meũ.Ecce video:ſed ꝑ ſpecu/ lum in enigmate. Sed qñ facie ad faciẽe?: Nuãdo veniet dies leticie ⁊ exultatõis: in qua ingrediar in locũ tabermaculi ad/ mirabilis vſq; ad domũ dei:vt videã vi dentem me facie ad faciem ⁊ ſatietur deſi C Dedellgerio ⁊ ſiti qnĩein deum. — EApitulu. X XxXVW. Wemadgmo dũ deſiderat ceruus ad fon tes aquarũ:ita deſiderat a/ ad te deũ fontẽ viuũ:qñ veniam ⁊ appa rebo ante faciẽ tuaʒ? O fons vite:vena aquarũ viuentiũ:quãdo veniã ad aquaſ dulcedinis tue:de terra deſerta inuia et inaquoſa:vtvideã vᷣtutẽ tuã:⁊ gloꝛiã tu nöne dñs de m nima mea ad te deus. Sitiuit ania mea (Soliloquia his qͥ nõ ardent ex te:veillis qͥ nõ illumi nt exte: ve illis à nõ illumi am: ꝛ ſatiem ex aqͥs miſericoꝛdie tue ſi- nant᷑ ex te.O lumẽ veridicũ illuminans tim meaʒ: SBitio dñe:fons vite es:ſatia me: ſitio dñe:ſitio te dei viuũ.O quãdo veniaz ⁊ apparebo dne ante faciẽ tuam? putaſne videbo diz illã:diẽ inquã iocun ditatis ⁊ leticie:diẽ quã ſecit dñs: vt ex/ ultem? ⁊ letemur in ea. O dies pclara et pulcra neſciens veſperũ:nõ habens oc/ caſum:in qua audia vocẽ laudis:vocem exultatiõis ⁊ ↄfeſſionis:in qua audiaʒ. ĩtra i gaudiũ dñi tui.intra ĩ gaudiũ ſem piternũ:in domũ dñi dei tui: vbi ſũt ma gna:⁊ inſcrutabilia:⁊ mirabilia:quoꝛuzʒ nõ eſt numerꝰ. Intra in gaudiuʒ ſine tri ſticia:qð cõtinet eternã leticiam:vbi erit om̃e bonũ:⁊ nõ erit aliqð malũ: vbi erit quicqͥd voles:⁊ non erit quicqͥd noles: vbi erit vita vitalis:dulcis ⁊ amabilis: ſemꝑq; memoꝛialis:vbi nõ erit hoſt im pugnans:nec vlla illecebꝛa:ſed ſumma⁊ certa ſecuritas.ſecura trãquillitas ⁊ trã quilla iocũditas.iocunda felicitas.felix eternitas.eterna beatitudo.et beata tri/ nitas:⁊ trinitatis vnitas:⁊ vnitatis dei tas:⁊ deitatis beata viſio:que eſt gaudi um dñi dei tui.O gaudiũ ſuꝑ gaudiuʒ. gaudiũ vincens omne gaudiũ:extra qðᷣ nõ eſt gaudiũ:quãdo intrabo in te:vt vi deam deũ meũ qui habitat in te:ibo ⁊vi debo viſionẽ hanc grandẽ. Ouid eſt qdðᷣ me detinet? Heu me qꝛ incolatus meꝰp longat? eſt. heu me ;diu dicet᷑ mihivbi eſt deꝰtuus:qᷓ;diu dicet᷑ mihi expecta re expecta Et nüũc que eſt expectatio mea? eꝰ: Saluatoꝛẽ expecta⸗/ mus dñm nirm ieſum chꝛiſtũ:qͥ refoꝛma/ bit coꝛpꝰ hũilitatis nr̃e:ↄfiguratuʒ coꝛ poꝛi claritat ſue.Expectamus dñm qñ reuertat᷑ a nuptijs:vt inducat nos ad ſu gs nuptias. Cleni domĩe ⁊ noli tardare- Veni dñe ieſu chꝛiſte: veni viſitare nos in pace.veni ⁊ educ vinctos de carcere⸗ yt letemur coꝛam tecoꝛde ꝑfecto. Ueni ſaluatoꝛ nr̃.veni deſideratus cũctis gen tibus:oſtende faciem tuã ſalui erimus Ueni lux mea:redemptoꝛ meuſ:educ de carcere aiam meã ad cõfitenduzʒ nomini ſancto tuo.Quãdiu miſer iactaboꝛ ĩ flu ctibus moꝛtalitatis mee: clamans ad te dñe:⁊ nõ exaudis:ludi clamanteʒ dñe mmf lome tiſſin qui⸗ frium opae oe ſba inen beaci andeſ gldea gunreg Ccenin fumn grice nenr rſige tngn anan bateon c neNoi Gieſ anse omnẽ lia ſin helybe loſſet nunh. widece ſtcen wbigan nunch Witrid beu. ſummm peri Houffn ſuenin Mleni Cohe Mes⸗ nlg. ſenl Kn On Rſte rdaud genmn guäioan oryren Pcme lenpor/ igepocen mundiz. ucüſen Dbiſürm Augron Ciylnem Inpbient nwhient cid woe⸗ amabls nboßßin Dmnar Unori is ſeli beatatri⸗ nnsde ckgn agaudin⸗ üermas vit Neoc unakgs nome nihixbi wente. tomen: epecn/ cnma/ numz 8dimc ooo mncnt, unenos ege o Ven vicimns lauucde Gytofpnt gheiftu Nalte nezdie de hocmari magno: ⁊ adduc me ad poꝛ/ tum felicitatꝭ eterne. Felices ꝗͥ de pericu lo maris huiꝰ educti ad te deũ poꝛtũ tu ciſſimũ ꝑuenire meruere. O vere felices qui de pelago ad littus:de exilio ad pa/ triam:de carcere ad palatium ꝑuenerũt: optata iam quiete beati:qui bꝛauium il lud ꝑpetue gloꝛie:quod hic per multas tribulationes queſierũt iam felici iocun ditate adepti:letantur in ꝑpetuũ.O ve/ re beati qui iam omniũ maloꝝ exutũſe⸗ curi de ſua immarceſſibili gloꝛia:ad re-/ gnũ decoꝛis ꝑuenire meruerũt. O eter,/ num regnũ:regnũ omniũ ſeculoꝛuʒ:vbi lumen indeficiens:⁊ pax dei que exupe/ rat omnẽ ſenſum:in quo ſanctoꝝ anie re quieſcunt:⁊ leticia ſempiterna ſuꝑ capi/ ta eoꝝ:gaudiũ ⁊ exultationẽ obtinebũt: ⁊ fugiet doloꝛ ⁊ gemitꝰ.O qᷓ; gooꝛioſum eſt regnũ:in quo tecũ dñe regnant oms ſanctuamicti lumine ſicut veſtimẽto:ha bentes in capite ſuo coꝛonã de lapidep cioſo.O regnuʒ beatitudinis ſempiter ⸗ ne:vbi tu dñe ſpes ſanctoꝛuʒ ⁊ diadema głie:fſacie ad faciẽ videris a ſanctꝭ:letitik/ cans eos vndiqʒ in pace tua qᷓ exuperat omnẽ ſenſum. Ibi gaudiũ inſinitũ: leti/ cia ſine triſticia:ſalus ſine doloꝛe:via ſi ne laboꝛe.lux ſine tenebrꝭ.vita ſine moꝛ te.om̃e bonũ ſine om̃i malo.vbi iuuẽtu/ nunq; ſeneſcit.vbi vita terminuʒ neſcit. vbi decoꝛ nunq; palleſcit.vbi amoꝛ nũ/ q; tepeſcit.vbi ſanitas nunq; marceſcit. vbi gaudiuʒ nunq; decreſcit.vbi doloꝛ nunq; ſentit᷑.vbi gemitꝰnunq; auditur. vbi triſte nihil videt᷑.vbi leticia ſemꝑ ha betur.vbi malũ nullũ timet᷑.quoniã ibi ſummũ bonũ poſſidet᷑:qð eſt videre ſem per faciẽ dñi vᷣtutũ. Felices igit᷑ qui de naufraga vita pᷣſenti:ad tanta gaudia iã ꝑpuenire meruerũt. Inſelices heu nos et miſeri:qͥ ꝑ huiꝰ maris magni fluctus p/ celloſaſq; voꝛagies:nauẽ trahimꝰ:igno rantes an ad poꝛtũ ſalutis ꝑuenire vale amus. Infelices inq; quoꝝ eſt vita l exi lio:via in periculo:finis in dubio:neſciẽ tes finẽ noſtrũ.qꝛ om̃ia in futurũ reuã/ tur incerta.Adhuc in pelagi fluctibus verſamur ſuſpirãtes ad te poꝛtũ maris. O patria nr̃a:patria ſecura:a longe tevi demꝰ. Ab p̊ mari te ſalutamꝰ ab hac val lead te ſuſpiramꝰ: ⁊ nitimur cum lachꝝ mis ſi quomodo ad te ꝑueniamꝰ. Speſi humani gener chꝛiſte deꝰ de deo reſugi um noſtrũ ⁊ virtꝰ:cuiꝰ lumen a longe in ter caliginoſas nebulas ſuꝑ maris pcel las:q̃ſi ſtelle maris radiꝰ:oculos noſtroſ irradiat vt dirigamur ad te poꝛtũ. Gu/ berna dñe nauè noſtraʒ tua dextera:cla/ uo crucis tue:ne peream in fluctibo:ne nos demergat tempeſtas aque:ne abſoꝛ beat nos ꝓfundũ.ſed vncino crucis tue trahe nos ab ̊ pelago ad te ſolamẽ vni cum noſtrũ:quẽ a longe q̃ſi ſtellã matu/ tinã ⁊ ſolẽ iuſticie vix lachꝛymantibo o/ culis in littoꝛe celeſtis patrie nos expe/ ctantẽ videmꝰ. En ad te clamamꝰ rede/ pti tui:ſed ⁊ nüc exules tui: quos pᷣcioſo ſanguine redemiſti. Exaudi nos deꝰ ſa- lutaris noſter.ſpes omniũ finiũ terre⁊ i mari longe. In mari turbulento verſa/ mur.tu in littoꝛe ſtãs aſpicis ꝑicula no/ ſtra:ſaluos nos fac ꝓpter nomẽ tuũ.Da nobis dñe inter cyllaʒ ⁊ carybdim:ita tẽ dere ꝑ mediũ: vt vtroq; ꝑiculo euitato: ſalua naue ⁊ mercib ſecuri gueniamꝰ ad poꝛtum. (re de glia Wm ergo per uenerimꝰ ad te ſapiẽtie fontẽ. DMAgd te lumẽ indeficienſ.ad te lu cem inextinguibilẽ:vt te nõ iam ꝑ ſpecu lum in enigmate:ſed facie ad faciẽ videa mus.tũc ſatiabit᷑ in bõis deſideriũ nrjm qꝛ nihil erit exteriꝰ qð deſideret᷑ niſi tu dñe ſummũ bonũ:qͥ eris pᷣmiũ btõꝛũ:et diadema decorꝭ eoꝝ:⁊ leticia ſempiter/ na ſuꝑ capita eoꝝ.pacificãs eos intus ? extra in pace tua:q̃ exuperat oẽm ſenſuʒ: Abi videbimꝰ amabimꝰ ⁊ laudabimus Uidebimus in lumine tuo lumẽ tuum: quoniã apud te eſt fſons vite:⁊ in lumĩe tuo videbimus lumen. Quale autem lu men? lumen immeſum.lumen incoꝛpoꝛe um.incoꝛruptibile.incompᷣhenſibile.lu men indeficienſ.lumẽ inextinguibile.lu mẽ ĩacceſſibile.lumẽ ĩcreatũ.lumẽ vᷣidi/ cũ.lumẽ dinũ:qð illumiat ocłos angko rũ:qð letiſicat iuuẽtutẽ ſctõꝝ:qð ẽ lumẽ luminũ ⁊ fonsvite:qð es tu dñe ðs meꝰ Tu es quippe lumen in cuiꝰ lumine vi debimus lumen.te ſcilicet in te:in ſplen doꝛe vultus tui:quando te videbimꝰ fa cie ad ſaciem. QOuid eſt videre facie ad fa ciem.niſi quod ait apoſtolus:cognoſce/ re ſicut ⁊ cognitus ſum. cognoſcere veri tatem tuaʒ ⁊ gloꝛiã tuã.̊ eſt cognoſcere faciem tuam.cognoſcere pr̃is potentiã: filij ſapientiã.ſpuſſancti clementiã: ipᷣiꝰ ſumme trinitatꝭ vnã ⁊ indiuiduã eſſenti am. videre enĩ faciẽ dei viui:h eſt ſumuʒ bonũ:gaudiũ angeloꝝ atq; oĩm ſancto/ rũ:pꝛemiuʒ vite eterne:głia ſpũum:leti/ cia ſempiterna:coꝛona decor: bꝛauiũ fe licitatis:redes opulẽta: pulcritudo pa⸗ cis:intimũ ⁊ externũ gaudiũ:paradiſus dei:hieruſalẽ celeſtꝭ:vita beata:pleĩitudo beatitudinis:gaudiũ eternitat:pax dei q̃ exuperat oẽm ſenſum. Hec ẽ plena be gtitudo ⁊ tota gloꝛiſicatio hoĩs: videre faciẽ dei ſui: videre eũ q fecit celũ⁊ terrã: videre eũ qͥ fecit eũ:qͥ ſaluauit eũ:⁊ qͥ glo rificauit eũ. Uidebit eum ↄgnoſcẽdo:a/ mabit diligendo:laudabit poſſidendo. Jðe eniʒ erit hereditas ppli ſui: populi ſctõꝝ:ppli quẽ redemit. Ypᷣe poſſeſſio fe licitatis eoꝝ.ipᷣe pꝛemiũ ⁊ merces expe/ ctatiõis.Ero inqt merces tua magna ni mis.magnũ enĩ magna decẽt. Vere dñe deus meꝰ magn es tu nimis ſuꝑ om̃es deos:⁊ merces tua magna nimis.Neq; enĩ magn es tu ⁊ parua merces tua:ſed vt magn' es tu: ita magna merces tua: quoniam nõ aliud es tu: ⁊ aliud merces tua Sed tuipᷣe magnꝰ nimis: tuipe mer ces magna nimis:tuipᷣe coꝛonatoꝛ es et coꝛona:tuipᷣe ꝓmiſſor es ⁊ ꝓmiſſio:tu re muneratoꝛ ⁊ munus: tu pꝛemiatoꝛ ⁊ pie miũ felicita eterne Tu ergo coꝛonatoꝛ es ⁊ coꝛona deꝰ meꝰ:⁊ diadema ſpei mee que oꝛnata eſt glłia.lumen letificans.lux renouans.decoꝛ adoꝛnãs.ſpes mea ma/ gna.deſideriũ coꝛdis ſanctoꝝ:⁊ deſide/⸗ ratus eoꝛũ. Uiſio ergo tua tota merces eſt:totũ pꝛemiũ:⁊ totũ gaudiũ quod ex/ pectamus.Hec eſt eni vita eterna. Hec eſt inq; ſapiẽtia tua. Hec eſt vita eterna vt cognoſcamꝰ te ſolũ verũ deũ ⁊ quem miſiſti ieſum chꝛiſtũ. Cũ igit᷑ videbimꝰ te ſolũ deũ:deũñ verũ:deũ viuũ: omipo/ tentẽ:ſimplicẽ:inuiſibilẽ:incircũſcripti/ bilẽ:incõpꝛehenſibilẽ:⁊ filiũ tuũ vnige/ nitũ:ↄſubſtantialẽ ⁊ coeternũ tibi domi nũ noſtrũ ieſum chꝛiſtũ:quẽ ꝓ ſalute no ſtra miſiſti in mũdũ in vᷣtute ſpũſſancti: trinũ in ꝑſonis ⁊ vnũ in eſſentia deũ ſan ctũ ſolũ:extra quẽ nõ eſt deꝰ.tũc habebi mus qð nũc q̃rimꝰ:vitã eternã:gloꝛiam ſempiternã:quaʒ pꝛeꝑaſti diligentibo te: quã abſcondiſti timẽtibo te: quã daturꝰ es querentibo te:querẽtibo faciẽ tuã ſem/ per. Et tu dñe deus meꝰ. foꝛmatoꝛ meꝰ ex vtero matris mee:que me recõmẽda/ uit manui tue.nõ me ꝑmittas amplius ex vno diſtrahi in młta: ſed collige me ðᷣ exterioꝛibe ad me:de mead te:vt dicat ti bi ſemꝑ coꝛ meuʒ.exqſiuit te facies mea. faciem tuã dñe requirã.faciẽ dñi vᷣtutũ: in qua ſola cõſiſtit tota gloꝛia ſempiter/ na beatoꝛ u. Quã quidẽ videre vita eter na eſt ⁊ glia ſempiterna ſanctoꝛũ. Tete/ tur ergo coꝛ meũ vt timeat nomen tuuʒ: letetur coꝛ querentiũ dominũ.ſed mul/ to magis coꝛ inuenientiũ. Si enim leti cia eſt in querẽdo:qualis leticia eritĩ in/ ueniendo: Querã ergo ſemꝑ ardenter et indeſinenter faciẽ tuã.ſi quãdo tandem aperiat᷑ mihi oſtium et poꝛta iuſticie:vt intrem in gaudiũ dñi mei Hec poꝛta do ini:iuſti ingredientur ꝑ aam. ꝛatio ꝗg ſanctam trinitatem. —— Capitulũ. XXXVII. Tres coequa tia tua. Sanctus ſanctꝰ ſanctꝰ dñs deꝰ ſabbaoth:terribilis ⁊ foꝛtꝭ:iuſtus⁊ miſe ricoꝛs:admirabilis laudabilis amabił. VUnus deꝰ:tres ꝑſone:vna potentia ſa- pientia bonitas.vna ⁊ indiuiſa trinitas Aꝑi mihi clamãti poꝛtaſ iuſticie:⁊ ĩgreſ ſus ĩ eas ↄfiteboꝛ tibi dño. En ad oſtiũ tuũ ſũme pr̃familias mẽdicꝰ pulſo.Ju/ be aꝑiri pulſanti qͥ dixiſti.pulſate ⁊ ape/ riet᷑ vob. Pulſant eĩ ad oſtiũ tuuʒ pater les ⁊ coeterne perſone:deus ynꝰ ⁊ verꝰ:pater ⁊ filiꝰ⁊ ſpi rituſſanctꝰ:qͥ ſolus habitas eternitatem ⁊ lucẽ inacceſſibilẽ. Qui fundaſti terram in potentia tua:⁊ regis oꝛbẽ terre pꝛudẽ ( rurm ſige eſta tut e no Nepoo ſdelut (Mu uriſa Naunf 1benen onidi blinen cyill goſene ſomnen hosne ſo hoſtri ſehn Mint Lopalce Telegi ſemma nohe lon emiſan⸗ mmowene? amplins Nigemed Fr dicntt ſcisnen dii un: ſnoirer, eviterter ni. Leto wendd. mcacnne oandeeet iinumn iuen rporndo 1 on. WI. ec redans ifleht amiann Eiam nenud cid nonnit lsmmp⸗ ſcrenn 1 inunmnar ſretae lan; po milericoꝛdiſſime deſideria rugientiuʒ pᷣ coꝛdioꝛũ meoꝛuʒ: ⁊ clamoꝛes lachꝛyma/ rum oculoꝛũ meoꝛũ. Ante te eſt ome de⸗ ſiderium meũ:et gemitus meus a te non eſt abſconditus. Et tu domine nõ auer/ tas faciem tuã amplius a me: nec decli/ nes ĩ ira a ſeruo tuo. Pr miſericoꝛdiarũ audi eiulatũ pupilli tui:⁊ poꝛrige manũ tuam optimã adiutriceʒ: vt retrahat me de pꝛoſundis aquarũ:⁊ de lacu miſerie: ⁊ de luto fecis:ne peream vidente miſeri coꝛdia oculoꝛũ tuoꝛũ:aſpiciente clemen tia viſcerũ tuoꝛũ.ſed euadam ad tedũm deum meñ: vt videaʒ diuitias regni tui: ⁊ intuear faciẽ tuã ſemꝑ:⁊ laudem dicaʒ nomini tuo ſancto:dñe qui facis mira/ bilia:qui coꝛ meũ letũ facis mẽoꝛia tua. qui illuminas iuuentutẽ meã:ne deſpici gs ſenectutẽ meaʒ:ſed iubilare facias oſ ſa mea: ⁊ reuiuiſcere facias vt aquile ca/ ¶ Finis Soliloquioꝛũ aniead deum Diui Auguſtini epiſcopi Hipponẽſis. Diui Auguſtini epiſ⸗ copi Hipponẽ/ ſis MDanuale de vᷣbo dei:quo ſopita ce/ Leſtis deſiderij memoꝛia renouetur. . 5 5* Woniaz in medio laqueoꝝ poſiti ſumꝰ facile a celeſti de/ ſiderio frigeſciꝰ. Qua/ pꝛopter aſſiduo indi/ gemꝰ munimẽto: vt exꝑgefacti ad deum noſtrũ verũ ⁊ ſummũ bonũ cũ defluimꝰ recurramus. Idcirco nõ pᷣſumptiõis te meritate ſʒ magna dei mei dilectiõe: hu/ ic opuſculo ad laudẽ eiꝰoperam dedi:vt ex elegãtioꝛib dictis ſanctoꝝ patrũ bꝛe ue ⁊ manuale verbũ de deo meo mecum ſemꝑ haberẽ:ex cui lectiõis igne quoti ens tepeſco in eiꝰ accendar amoꝛẽ. Nũc adeſto mihi deꝰ meus quẽ quero:quem diligo:quẽ coꝛde ⁊ oꝛe:⁊ qua valeo vᷣtu/ te laudo atq; adoꝛo. Mens mea deuota tibi:tuo amoꝛe ſuccenſa:tibi ſuſpirans: tibi inhians:te ſolũ videre deſiderans: XXX nihil habz dulce niſide te loqͥ: de te au/ ire: de te ſcribere:de tepferre:tuã gloꝛi am frequent᷑ ſub coꝛde reuoluere:vt tua ſuauis mẽoꝛia ſit inter hos turbines ali qua repauſatio men⸗e ergo inuoco de ſiderantiſſime: ad te clamo clamoꝛema/ gno in toto coꝛde meo.Et cuʒ te inuoco vtiq; te in meipᷣo inuoco.quoniã omni/ no nõ eſſem niſi tu eſſes in me: ⁊ niſi ego eſſem in te nõ eſſes in me. In me es quo niã in mẽoꝛia mea manes:ex ea cognoui te: ⁊ in ea inuenio te cũ reminiſcoꝛ tui et delectoꝛ in te de te. ex quo om̃ia:p quem omia:⁊ in quo ommſia. ¶ De mirabili eſſentia dei. ¶ Tap. I. lum ⁊ terrã imples:om̃ia poꝛ tans ſine onere. omia implẽs ſine incluſione:ſemꝑ agenſ:ſemꝑ quietꝰ: colligens ⁊ nõ egens:q̃rens cũ nihil de/ ſit tibiamans neceſtuãs: ʒelans ⁊ ſecu/ rus es:penitet te ⁊ nõ doles:iraſceris et trãquillus es:oꝑa mutas ſed nõ mutas conſiliuz. recipis qð inuenis ⁊ nunq; a,. miſiſti.nunq; inops ⁊ gaudes lucnᷣ.nũ/ q;ᷓ auarus ⁊ vſuras exigiſ.ſuperogatur tibivt debeas. ⁊ quis habʒ quicq;ᷓ nõ tu umꝛ?reddis debita nulli debens: donas debita nihil ꝑdens.Qui vbiq; es ⁊ vbi q; totuſ:qui ſentiri potes ⁊videri nõ po tes.qui nuſqᷓ; dees ⁊ tamẽ ab iniquoꝛuʒ cogitationibo longe es.qui nec ibi dees vbi longe es.qꝛ vbi nõ es ꝑ gratiã: ades p vindictam. Qui vbiq; pᷣſens es et vix inueniri potes.Quẽ ſtantẽ ſequimur et appꝛehendere non valemus.Qni tenes omia:imples omia:circũplecteriſ om̃ia: ſupexcedis omnia:ſuſtines omnia.Qui coꝛda fideliũ doces ſine ſtrepitu verbo/ rũ. Qui locis nõ diſtenderis:nec tempo ribus variaris:nec habes acceſſus et re ceſſus.Qui habitas lucẽ inacceſſibilem quã nullus hominũ vidit nec videre po teſt. In te manens quietꝰ:vbiq; circuis totũ. Non eniʒ ſcindi ⁊ diuidi potes.qꝛ vere vnus es:nec in partes efficeris: ſed totus totũ tenes:totũ imples:totũ illu⸗ ſtras poſſigdllde. ¶ De indicibili ſcientia dei. ℳ narrabilis nõ poteſt enarrari. Quoniã vero indicibilis es:nullo mõ ſcribi po/ ris nec ↄdludi. Cu es fons lucis diui/ ne:⁊ ſol claritatis eterne. Dagn es ſine quãtitate:⁊ ideo immẽſus.bonꝰ ſine q̃li tate:⁊ ideo vere ⁊ ſumme bonꝰ.⁊ nẽo bo nus niſi tu ſolus:cuiꝰ volũtas opuſ eſt. cuiꝰ velle poſſe eſt.qui omia que ex nihi lo creaſti:ſola volũtate feciſti. Qui oẽm creaturã tuã abſq; indigentia aliq̃ poſſi/ des:⁊ ſine laboꝛe gubᷣnas:et abſq; tedio regis:⁊ nihil eſt qð cõturbet oꝛdinẽ im/ perij tui:vel in ſummis vel in imis.Qui in omnibo locis ſine loco haber:⁊ om̃ia cõtines ſine ambitu:⁊ vbiq; pꝛeſens es ſine ſitu ⁊ motu.Qui nec mali actoꝛ es: qð facere nõ potes. Oui nihil nõ potes nec vnq; quicq; te feciſſe penituit.Cuiꝰ bonitate facti ſumꝰ:⁊ iuſticia penas lui/ mus:⁊ clemẽtia liberamur. Cuiꝰ omni/ potentia omia gubernat regit et implet que creauit. Nec iõ te implere omia dici mus vt te ↄtineant:ſed ipa potiꝰ a te cõ tineantur ſflec particulatim imples om nia:nec vllaten ita putandũ eſt:vt vna/ queq; res ꝓ magnitudine ſue poꝛtionis capiat te:id eſt maxima maius:minima minus.dũ ſis potiꝰ ipᷣe totus in om̃ibi: ⁊ omia in te Cuiꝰ omipotentia om̃ia cõ Audit:nec euadendi potẽtiã tuã qͥs adi/ tum inuenire poterit. Qui enĩ te nõ ha / 5 õs euadet iratum. De deſiderio anime ſentientis deum. 5 apitulũ.III. E igitur clemẽ tiſſime deus inuoco in animã meã quã pꝛeꝑpas ad capienduʒ te:ex deſiderio qð inſpiras ei. Intra ro/ go in eam ⁊ coapta eaʒ tibi:vt poſſideas illam quã feciſti ⁊ refeciſti:vt habeam te velut ſignaculuʒ ſuꝑ coꝛ meum. Queſo pijſſime inuocantẽ te nõ deſeras.qꝛ pꝛi/ uſq; te innocarem me vocaſti ⁊ queſiſti. vt ego ſeruus tuꝰ te quererẽ:querẽdo in uenirem:⁊ inuentüũ amarem. Queſiui et lbꝛi repleant: tua ſciẽtia in / inueni te domine:⁊ amare deſidero.elu/⸗ ge deſideriũ meũ ⁊ da quod peto:quoni am ſi cuncta que feciſti mihi dederis:nõ ſufficit ſeruo tuo.niſi teipᷣm dederiſ.Da ergo teipᷣm mihi deus meꝰ:redde te miÜ?2?P¶MG. hi. En amo te:⁊ ſi parũ eſt amem validi us.uo ergo amoꝛe teneoꝛ:tuo deſide/ rio flagro:tua dulci memoꝛia delectoꝛ. Ecce dũ tibi mens mea ſuſpirat:⁊ tuam ineffabilem pietatem meditatur: ipa car nis ſarcina minus grauat:cogitationuʒ tumultus ceſſat.pondnos moꝛtalitatis ⁊ miſeriarũ moꝛe ſolito nõ hebetat: ſilent cuncta.tranquilla ſunt omia.coꝛ ardet. animus gaudet.memoꝛia viget.intelle/ ctus lucet:⁊ totus ſpiritꝰ ex deſiderio vi ſionis tue accenſus inuiſibiliũ amoꝛe ra pi ſe videt.Aſſumat ſpiritꝰmeus pẽnas vyt aquile:volet ⁊ non deficiat: volet ⁊ ꝑ ueniat vſq; ad decoꝛeʒ domꝰ tue:⁊ thꝛo num gloꝛie tue:⁊ ibi ſuper menſam refe/ ctionis ciuiũ ſupernoꝛũ paſcatur de oc cultis tuis: in loco paſcue iuxta fluenta pleniſſima. Cu eſto exultatio noſtra qui es ſpes noſtra:ſaluſ atq; redemptio.Cu eſto noſtrũ gaudiũ qͥ es futurũ pꝛemiũ. Te ſemꝑ querat anima mea:et tu pꝛeſta deAreronde nõ deficiat. ¶ De mileria anime que dominũ noſtꝝ ieſum chꝛiſtum nõ amat nec querit. Rapitulii. II . me que chꝛiſtum nõ querit camat: arida manet ⁊ mi git. Oui curat viuere nõ ꝓpter te domi/ ne:nihil eſt ⁊ ꝓꝑ nihilo eſt. Qui tibi viue/ re recuſat moꝛtuꝰ eſt.Oui tibi non ſapit deſipit. Miſericoꝛdiſſime tibi me com/ mendo reddo ⁊ cõcedo.ꝑ quẽ ſum viuo ⁊ ſapio. In te ↄfido ſpero ⁊ totã ſpeʒ me am pono.ꝑ quẽ reſurgam viuã ⁊ requie ſcam. CTe cupio diligo ⁊ adoꝛo:cuʒ quo manebo regnabo ⁊ beatꝰ ero. Anima q̃ te nõ querit nec diligit. mũdum diligit peccatis ſeruit: ⁊ vitijs ſubiecta eſt:nũq; quieta:nũq; ſecura eſt. Famuletur tibi ſemꝑ mens mea pijſſime:ſuſpiret tibi ſꝑ peregriatio mea.ardeat ĩ amoꝛe tuo coꝛ E miſere ani ſera Cerd qð viuit qui te deũ nõ dili/ Gn nehted⸗ mexon tetlaud horei ſe coe. hh ne ſin Nl gapeiui Gürpal bietu ſoinbe toghit neucf⸗ eopnns Ctonenn Diiovrt edel J amor! abyb vtob! emti ſeckn. detriſin lomet eptyia uognir lte g fimoft Panisnn lecne Diergo kendeſch cen⸗ etan Uenein Dpeen Pner ſutt NN eniſe en Dadgen decenonh Nuenſd lceten⸗ en alidt lodeſge deletor, unnuan mier Cnanonnz Rrünns dent ſlan ce. igerinele⸗ rdeſiccnori üamoren neus penns n volert e mertheo mlam teke/ aurdeoc uaſnena DNWNAen ngto nun peeni. aa n cht onnilr aen⸗ 7 4 ean no quent nmani dai odli⸗ giodonn Minbirh⸗ cbiront⸗ hicrn piimnfui⸗ wuͤhone ruinnan Gongd m⸗Hng cun alht nſt minntbi ſe bi noetuoc 4 meũ:requieſcat in te deus meus anima mea:contemplet᷑ te in mẽtis exceſſu:can tet laudes tuas in iubilatõe:⁊ hec ſit in hoc exilio meo cõſolatio mea.Cõfugiat mens mea ſub vmbꝛa alaꝝ tuaꝝ ab eſti⸗ bus cogitationũ ſeculi huiꝰ. Repauſet ĩ te coꝛ men:coꝛ mare magnũ tumens flu ctib.. O diues omniũ bonoꝝ:dapuz ſu/⸗ perne ſatietatis opulentiſſime largitoꝛ ra captiuũ:⁊ reintegra ſciſſũ.En ſtat ad oſtiũ ⁊ pulſat.Obſecro per viſcera miſe ricoꝛdie tue quibo viſitaſti nos oꝛiẽs ex alto:iube pulſãti miſero aperiri:vt libe ris greſſibo ingrediat᷑ ad te:⁊ requieſcat in te:⁊ reficiat᷑ de te pane celeſti.Tu em es panis ⁊ fons vite:tu lumen claritatiſ eterne:tu omia ex quibo viuũt recti qui diligunt te. . Eus lumẽ coꝛ dium te videntiũ:⁊ vita ani maꝝ te amantiũ:⁊ virtꝰ cogi tationum te querentiũ:da vt ſancto tuo amoꝛi inhereã. Ueni rogo in coꝛ meũ:⁊ ab vbertate voluptatiſ tue inebꝛia illud vt obliuiſcar iſta tꝑalia. Pudet ac piget me talia pati:q̃lia mundꝰ iſte agit.Tri/⸗ ſte eſt mihi qð video:graue eſt omne qð de trãſitoꝛis audio.Adiuua me dñe de us meꝰ:⁊ da leticiã ĩ coꝛde meo:veniad me vt videã te. Sʒ anguſta eſt mihi do mus anime mee:qua venias ad eã:dila/ tet᷑ a te. Ruinoſa eſt refice eã. Habʒ plu rima ꝗᷓ offendat ocłos tuos: fateoꝛ ⁊ ſcio ſʒ quis mũdabit eã:aut cui alteri pꝛeter te clamabo: Ab occultis meiſ mũda me djiſie:⁊ ab alienis parce fuo tuo. Fac me dul chꝛiſte:bõe ieſu:fac me rogo:amo re ⁊ deſiderio tuo ð ponere onꝰ carnaliũ deſiderioꝝ:⁊ terrenaꝝ ↄcupiſcentiarũ. Dñet᷑ carni aĩa:aĩe ratio:ratõi gra tua:⁊ tue me interiꝰ ⁊ exteriꝰ ſubde voluntati Tribue mihi vt laudet te coꝛ meũ:⁊ lin gua mea ⁊ omia oſſa mea.Dilata mentẽ meã:⁊ attolle intuitũ coꝛdis mei:vt vel rapida cogitatõe ſpiritꝰ meꝰ attingat te eternã ſapientiã ſuꝑ om̃ia manentẽ.Diſ ſolue me oꝛo a vinculis quiba conſtrictꝰ de: da laſſo cibũ:collige diſperſuʒz: libe / ( ¶ De deſiderio anime ¶ Cap̃ᷣ. V. . . ⅞. ’ S XXXI. teneoꝛ: vt relinquens om̃ia iſta tibi feſti nem:tibi ſoli inhereã:tibi ſoli intendã. ¶ De felicitate anime a terreno carcere reſolute. (Zapituli. VI. Elix ania que terreuo reſoluta carcere libe ro celũ petit:qᷓ te dulciſſimũ odñm ſacie ad faciem cernit:q̃ nullo metu moꝛtis afficit᷑:ſʒ de incoꝛruptõe ꝑpetue gloꝛie letat᷑. Trandlla eſt ⁊ ſecura:iã non timet hoſtẽ nec moꝛtẽ. Habet iã te piuz dñzʒ quẽ diu q̃ſiuit:ſempq; amauit:hbym nidicis ſociata choꝛis:mellifſtua ꝑpetue feſtiuitatis carmina ad laudẽ gloꝛie tue rex chꝛiſte bone iheſu in eternuũ ↄcinnit. VInebꝛiat᷑ em ab vbertate domus tue:⁊ toꝛrẽte voluptatis tue potas eũ. Felix ſocietas ſuꝑnoꝝ ciuiũ:⁊ gloꝛioſa ſolẽni tas omniũ ad te redeũtiũ:ab huiꝰnoſtre pegrinatois triſti laboꝛe.Amenitatem pulcritudinis:foꝛmoſitatẽ totiꝰ ſplẽdo ris:atq; dignitatẽ totiꝰ elegantie:vbi te iugiter dñe tui ciues cernũt. Nihil omi no qð ↄturbet mentẽ ibidem auribo dat Due cantica:q̃ oꝛgana:q cantileneque melodie ibi ſine fine decantant᷑: Sonãt ibi ſemꝑ melliſtug hymnoꝝ oꝛgana:ſua/ uiſſima angeloꝝ melodia:cantica canti/ coꝝ mira:qᷓ ad laudẽ ⁊ gloꝛiã tuã a ſuꝑ⸗ nis ciuibo decantant᷑. Amaritudo ⁊ oĩs fellis aſperitas ĩ regione tua locũ nõ ha bent. Nõ em̃ eſt ibi malus neq; malicia: nõ eſt aduerſariꝰ ⁊ impugnãs:nec eſt vl la peccati illecebꝛa:nulla eſt ibi indigen tia:dedecꝰnullũ:rixa nulla:nullũ impꝛo periũ:cauſatio nulla:nullꝰ timoꝛ: nulla inquietudo:nulla pena:nulla dubietas: nulla violentia:nulla diſcoꝛdia:ſʒ eſt ibi pax ſumma:charitas plena:iubilatio et laus dei eterna:ſine fine ſecura requies: ⁊ gaudiũ ſemꝑ ĩ ſpirituſancto.O q; foꝛ tunatꝰ ero ſi audiuero iocũdiſſimas ci/ uiũ tuoꝝ cantilenas:carmina melliſflua: laudes ſume trinitati debito honoꝛe p/ mẽtia.Sʒ ⁊ nimiũ felix ſi egoipᷣe merue o cãtare canticũ dño ieſu chꝛiſto ð dul cib canticis ſuoon. .— Deganl paradiſi. ¶ LCapitulũ VII. Manuale L △ * -„ T⸗e Wita vitalis vita ſempiterna:⁊ ſempiter ʒ fne beata:vbi gaudium ſine meroꝛe:reqͥes ſine laboꝛe:dignitas ſine tremoꝛe: opes ſine amiſſione:ſanitaſ ſine languoꝛe:abũdãtia ſine defectõe:vita ſi/ ne moꝛte:ppetuitas ſine corruptõe:bea⸗/ titudo ſine calamitate:vbi ola bona in charitate ꝑfecta:vbi ſpecies ⁊ viſio facie ad faciẽ:vbi plena ſciẽtia in oĩb ⁊ ꝑ oĩa: vbi ſũma dei bonitas cernit᷑:⁊ lumẽ illu minãs a ſanct gloꝛificat᷑:vbi pᷣſens ma/ ieſtas dei ↄſpicit᷑:⁊ ̊ vite cibo ſine defe⸗ ctu mẽs intuentiũ ſatiat᷑. Uidẽt ſemꝑ et videre deſiderãt:ſine anxietate ðſiderãt ⁊ ſine faſtidio ſatiant᷑. Ubi vero ſol iuſti cie:mira ſue pulcritudis viſione oẽs re/ ficit:⁊ ita vniuerſos celeſtis patrie ciueſ illuminat:vt luceãt ipᷣi:lumẽ vident illu minatũ ꝑ deũ:lumẽ illuminãs vltra om nẽ ſolis nr̃i ſplẽdoꝛẽ:atq;ʒ cunctaꝝ ſtella rũ claritatẽ:iĩmoꝛtali adherẽtes deitati: ac pꝑ h̊ imoꝛtales ⁊ incoꝛruptibiles facti: iuxta ꝓmiſſioneʒ dñi ſaluatoꝛis. Pr q̃̊s degiſti mihi volo vt vbi ego ſũ ⁊ illi ſint mecũ:vt videãt claritatẽ meã:⁊ oẽs vnũ ſint:ſicut tu pater in me ⁊ ego ĩ te: ipſi in nobis vnũ ſint. ”M. ¶ De regno celo. ¶ Tap̃. VIII. Egnũ celoꝛuʒ regnũ feliciſſimũ:regnũ ca/ rens moꝛte ⁊ vacãs fine:cui iUlba tꝑa ſuccedũt ꝑ euũ:vbi ↄtinuꝰ ſine nocte dies neſcit hr̃e tps:vbi victoꝛ mi/ les laboꝛẽ.⁊ donis ineffabilibo cumulat᷑: nobile ꝑpetua caput amplectẽte coꝛona Vtinã remiſſa pctõꝝ mole me vltimum ſeruoꝝ chꝛiſti iuberet diuia pietas hãc carmnis ſarcinã deponere:vt ĩ ſue ciuitatꝭ gaudia eterna repauſandꝰtrãſirẽ:ſanctiſ ſimis ſuꝑnoꝝ choꝛis ĩtereſſem:cũ btiſſi mis ſpiritibo glie ↄditoꝛis aſſiſterẽ:pᷣſen tẽ dei vultũ cernerẽ:nullo moꝛtis metu tãgerer: de ꝑ petue imoꝛtalitatꝭ incoꝛru/ ptione ſecurꝰ gauderẽ: ⁊ ſciẽti oĩa ↄiun/ ctus:oẽm ignoꝛãtie cecitatẽ amitterem. terrena cũcta ꝑuipẽderẽ: uallẽ lacrima rũ iſtã intueri vł reminiſci vlteriꝰ nõ di/ gnarer:vbi vita laboꝛioſa:vita coꝛrupti bilis:vita om̃i amaritudine plena:vita dña maloꝝ:ancilla infernoꝝ:quã humo res tumidãaãt:doloꝛes extenuãt:ardores exiccãt:aera moꝛbidãt:eſce inflãt:ieiũia macerãt:ioci ſoluũt:triſticie ſumũt:ſol licitudo coartat:ſecuritas hebetat:diui tie iactãt:pauꝑtaſ deijcit:iuuetꝰ extollit ſenectꝰ ĩcuruat:ĩfirmitas frangit:meroꝛ depmit. Dyabolꝰ inſidiat᷑t mũdꝰadulat᷑. caro delectat᷑:aia excecat᷑:totꝰ hõ cõtur bat᷑:⁊ his tot ⁊ tãtis malis moꝛs furibũ da ſuccedit:vaniſq; gaudijs ita finẽ im/ ponit: vt cũ eſſe deſierint nec fuiſſe putẽt̃ ¶ Poſt nimios loꝛatꝰ meſtã aiam ſo lat de: Capitulũ IXX. Ed quaſlaudeſ qſue graꝝ actões tibi referre va leamꝰ de? noſter:q nos etiã int᷑ has tãtas moꝛtalitat nre erũnas nõ de ſinis ↄſolari mira viſitatõe gre tuet Ec/ ce me miſeꝝ multꝭ meroꝛib plenũ:dũ vi te mee finẽ timeo:dũ pẽta mea cõſidero: dũ iudiciũ tuũ foꝛmido:dũ moꝛ hoꝛã cogito:dũ ſupplicia tartari hoꝛreo:duʒ opꝑa mea q̃ diſtrictõe ⁊ diſcuſſiõe a te pẽ/ ſent᷑ ignoꝛo:dũ q̃̊ fine illa dauſurꝰſim pe nitꝰ neſcio:dũq; hec ⁊ alia młta mecũ ſio coꝛde retracto:ↄſolaturꝰ ades ſolita pie tate dñe deꝰ:⁊ inter has q̃ꝛelas nimioſq; ploꝛatꝰ ac ꝓfunda coꝛdis ſuſpiria:aſſu/ mis meſtã ⁊ anxiaʒ mentẽ ſuꝑ alta iuga montiũ ad areolas vſq; aromatũ:⁊ col/ locas meĩ loco paſcue ſecꝰ riuulos dul/ ciũ aqꝝ.vbi pᷣparas ĩ ↄſpectu meo men ſaʒ młtiplic apparatꝰ:q fatigatũ ſpũm repauſet:⁊ coꝛ triſte letificʒ:quibo tandẽ refocillatꝰ delitijs:multaꝝ miſeriaꝝ me arum oblitꝰ:leuatꝰ ſuꝑ altitudinẽ terre in te vera pace quicſco. De dulcedie diuini amoꝛis aß. X. Mo te deus meꝰ amo te:⁊ magꝭ atq; ma/ gis amare volo. Da mihi oñße des me⸗ ſpecioſep̃ filijs hoĩm vt de ſiderẽ te:vt amẽ te:q;tũ volo ⁊ qtũ ðbeo In pſer te ges ieſue ſgen ne idt utetu ſaict Nlledie Cariar Nlciſin ſccext 1cofii erl 1tenot ballisn nevort 6 WN eporr opequipnn, nuiomttos L indigeii deoſuniſ⸗ Shehenroini uit vllt marmnero⸗ nicanlae⸗ Nhö cötur ragfaribi 8lnfieimn/ rüllſeputt tiiam tbinfnen ww eiint Mis höde Cfetue.Ec. Menäda e (didenn dü morhai m borro;, uſörttrpi uirlner ninnmiſß ſlnn pie oninioſ⸗ ſinnaſ, uln ingt nutin furtos doh n weo nn ngni ſpin giptmne nenuyh adns lane 1 G* dels Gnsni, nti Phinflde Immẽſus es ⁊ ſine mẽſura debeſamari pᷣſertim a nobᷣ q̊s ſic amaſti:ſic ſaluaſti:p qbo tãta ⁊ talia feciſti.O amoꝛ qͥ ſemꝑ ar des ⁊ nũq; extinguer::dul& chꝛiſte:bõe ieſu:charitas deꝰ meꝰ:accende me totũ igne tuo:amoꝛe tuo:dulcedine tua:dile/ ctione tua:deſiderio tuo:charitate tua: iocũditate ⁊ exultatõe tua:pietate ⁊ ſua uitate tua:voluptate ⁊ ↄcupiſcẽtia tua: q̃ ſctã eſt ⁊ bona:q̃ caſta ẽ ⁊ mũda:vt totꝰ dulcedĩe amoꝛiſ tui plenꝰ:totꝰflãma tue charitatꝭ vapoꝛatꝰ:diligã te dũĩm meuz dulciſſimuʒ ⁊ pulcerrimũ ex toto coꝛde meo:ex tota ala mea:ex tot viriba meis: ⁊ ex omi intentõe mea:cũ młta coꝛdiſ cõ tritõe ⁊ lacrimaꝝ fõte:cũ młta reuerẽtia ⁊ tremoꝛe:habẽs te ĩ coꝛde ⁊ in oꝛe:⁊ pꝛe oculis meis ſemꝑ ⁊ vbiq;:ita vt nullꝰ in me adulterinis amoꝛibo pateat locus epᷣparatõe nr̃e redẽptõis. apitulũ XI 6 „ . „ W Wlcerrime ie ſu chꝛiſte rogo te ꝑ illã ſacra/ tiſſimã effuſionẽ pᷣcioſi ſãgui ↄtritõeʒ ⁊ lacrimaꝝ fontẽ:pᷣcipue dũ pᷣ⸗/ ces ⁊ oꝛões tibi offero:dũ tue laudis ti/ bi pſalmodiã decãto:dũ miſteriũ nr̃e re demptõis mãifeſtũ miſcðie tue indiciũ recolo vł ꝓfero:dũ ſaci altarib licet in dignꝰ aſſiſto:cupiẽs tibi offerre illð mi/ rabile ⁊ celeſte ſacrificiũ:om̃i reuerẽtia ⁊ deuotõe dignũ:qð tu dñe deꝰ meꝰ ſacer dos ĩmaculate iſtituiſti ⁊ offerre pᷣcepi/ ſti:in cõmemoꝛationẽ tue charitat:moꝛ tis.ſ.⁊ paſſiõis:p ſalute nr̃a:p q̃tidiana nr̃e fragilitat repatõe.Cõfirmet᷑ mens mea ĩter tãta miſteria dulcedine pᷣſentie tue:ſentiat te ſibi adeſſe:⁊ letet᷑ coꝛaʒ te. Ignis qͥ ſꝑ luces:amoꝛ qͥ ſꝑ ardes:dulc chꝛiſte:bone ieſu:lumẽ eternũ ⁊ ĩdeficiẽſ panis vite qͥ nos refiq:⁊ ĩ teñ defic:q̃ti die comeden ſꝑ ĩiteger manes:reſplẽde mihi:accẽde me:illumĩa ⁊ ſanctifica vaſ tuũ:ð malicia euacua:ĩple ð gra:⁊ plenũ ↄfua:vtad ſalutẽ aĩie mee maducẽ cibuʒ carnis tue:qᷓtenꝰmanducãdo te:viuã de te: viuã ꝑ te:pueniã ad te:⁊ repauſem ĩ te ¶ De gandio. ¶ Eapitulũ XII. nis tui q̊ redepti ſumus:da mihi coꝛdis XXXII. Dulcedo amo „ ris:⁊ amoꝛ dulcedis:comedat Myte vent meꝰ:⁊ nectare tui amo ris repleant᷑ viſcera mea:vt eructet mẽs mea verbũ bonũ.Charitas deꝰ ineꝰ:inel dulce:lac iuuenũ:cib es grandiũ:fac me creſcere ĩ te: vt ſano palato poſſis mãdu/ cari a me.Tu es vita mea q̃ viuo:ſpes cui inhereo:głia quã adipiſci deſidero. Tu mihi coꝛ tene:mẽtẽ rege:ĩtellectũ di rige:amoꝛẽ erige:animũ ſuſpẽde:⁊ ĩ ſuꝑ na fluẽta os ſitiẽtis te ſpũs trahe.TLace at qᷓſo tumultꝰ carnis. Cõticeſcãt fanta ſie terraꝝ ⁊ aq̃ꝝ aerꝭ ⁊ poli.Taceãt ſom nia ⁊ imaginaꝛie reuelatões:oĩs lingua: om̃e ſignuʒ:⁊ q cqͥq trãſeũdo fit. Sileat ſibi ⁊ ipᷣa aĩa:⁊ trãſeat ſe:nõ cogitãdo ſe: z te deꝰ meꝰ:qm̃ tu es reuera tota ſpeſ ⁊ fiducia mea.Eſt em ĩ te deo ⁊ dño nr̃o ie ſu chꝛiſto dulciſſimo ⁊ benigniſſimo at/ q; clemẽtiſſimo vninſcuiuſq; nr̃m ⁊ poꝛ tio ⁊ ſaguis ⁊ caro.Ubi poꝛtio mea re gnat:ibi regnare me credo.vbi ſanguis meus dñnat᷑:ibi dñari me ↄfido.vbi caro mea glłificat᷑:ibi gloꝛioſũ me eſſe cogſco. Quauis pctõꝛ ſim:de hac tñ cõione gfe ñ diffido.Et ſi pẽta mea me phibẽt:ſub ſtantia me reqᷣrit.Et ſi delicta ppꝛia me excludũt:nature cõmunio nõ repellit ¶ VUerbü icarnatũ eſt cauſa ſpei nr̃e ¶abirulü AlII. n em ta um cus ẽ dñs vt nõ diligat carneʒ ſuã:membꝛa ſua ⁊ viſcera ſua. eſpare ytiq; potuiſſẽ ꝓpt᷑ nimia pẽta ea ⁊ vicia:culpas ⁊ ĩfinitas negligẽti/ as meas q̃̊s egi:⁊ q̃tidie indeſinẽter ago coꝛde oꝛe ⁊ oꝑe:⁊ oĩba modis qͥbo hůana fragilitas peccare pᷣt:niſi verbũ tuũ deꝰ meꝰ caro fieret ⁊ habitaret ĩ nob. Sʒ de ſpare iã ñ audeo:qm ſpᷣditꝰ ille tibi vſq; ad moꝛtẽ:moꝛtẽ aũt cruò: tulit chiros/ phum arde nr̃oꝝ:⁊ affigẽs illud cruci i pctm̃ crucifixit ⁊ moꝛtẽ In ipᷣo aũt ſecu ro reſpiro qͥ ſedet ad dexterã tuã:⁊ inter pellat ꝓ nobᷣ. In ipᷣo ↄfiſuſad te ꝑuenire deſidero:ĩ qͥ reſurreximꝰ⁊ reuiximꝰ:iã ĩ celũ ↄſcẽdimꝰ:⁊ ĩ celeſtib⸗ düdenn. Te bi laus:tibi gloꝛia:tibi honoꝛ:tibi graꝝ actio. ¶ Duãto maioꝛ eſt de deo me/ ditatio tanto dulcioꝛ. Kap. XIIII. ac nos amaſti ⁊ ſaluaſti:ſic vi/ uiſicaſti ⁊ ſublimaſti pijſſime ñe q;ᷓ dul ẽ memoria tua:qᷓ;to magin te meditoꝛ:tãto es mihi dulcioꝛ ⁊ amabi lioꝛ. Idcirco delectat me valde bõa tua puro mẽtis ĩtuitu:⁊ dulciſſimo pij amo riſ affectu:iĩ loco ꝑegrinatõis mee:iuxta modulũ meũ:interiʒ q;diu his fragilibꝰ ſõpᷣſiſto mẽbꝛis ↄſiderare.Cue em̃ chari/ tatꝭ iaculo vulneratꝰ ſũ:tuo vehem̃ter ðᷣ ſiderio flagro:ad te ꝑuenire cupio:te vi⸗/ dere deſidero Idcirco ſuꝑ cuſtodiã meã ſtabo:⁊ vigilãtibo ocuł pſallã ſpũ:pſallã ⁊ mẽte:⁊ tot viriba meis:te fſactoꝛẽ ⁊ ĩfe ctoꝛẽ meũ collaudabo:polũ penetrabo mẽte: ⁊ deſiderio tecũ ero:vt ĩ pᷣſenti qdẽ miſeria ſolo coꝛꝑe tenear:tecũ aũt cogi/ tatõe ⁊ auiditate atq; om̃i deſiderio ſim ſemp:q̃tenꝰ ibi ſit coꝛ meũ:vbi tu es the ſaurꝰ meꝰ deſiderabił incõparabił mul / tũq; amabiliſ. Sʒ ecce deꝰ me pijſſime ac mificoꝛdiſſime:dũ tue ĩmenſe bonita tis ⁊ pietatꝭ gliaz ↄſiderare volo: coꝛ me um ñ ſufficit:excedit em̃ oẽm ſenſũ hũa/ ne mẽtis tuũ decus:tua pulcritudo:tua virtꝰ: tua głia:tua magnificẽtia:tua ma ieſtas:⁊ tua charitas:ſic inextimabil eſt tue głie ſplẽdoꝛ:ita ĩeffabił ẽ eterne tue charitatꝭ benignitas:qͥ illoſ qͥs ð nihilo creaſti adoptas filios ⁊ tibi ↄiungis ¶ Deſiderãde ſũt ꝓ chꝛiſto tribulatões in hac vita. 7. Capitulũ XV. Anima mea ſi ztidie oꝑteret nos toꝛmẽta plferre:ſi ipaʒ gehennã lõgo poſſemꝰ:⁊ ſanctꝭ eiꝰ ſociarl:nõne dignuz eſſz pati om̃e qð triſteẽ.vt tãti boni tãte q; glie ꝑticipes haberemur: Inſidient᷑ g̊ͤ demões:parẽt ſuas temptatõeſ:frãgãt coꝛpꝰ ieiunia:pᷣmant veſtimẽta:labores grauẽt:vigilie exiccẽt:clamet ĩ me iſte:ĩ qetet me ille vł ille:frigꝰ ĩcuruet:ↄſcien⸗ cia murmuret:caloꝛ vꝛat:caput doleat: iſſime dñe q tpꝑe tolerare: vt chꝛiſtũ in ia ſua videre — . — pectus ardeat:inflet᷑ ſtomachꝰ: palleſcat vultꝰ: ĩfirmer totꝰ:deficiat ĩ doloꝛe vita mea:⁊ ãni mei ĩ gemitibo:ĩgrediat᷑ putre do ĩ oſſiba meis ⁊ ſubter me ſcateat:vt re q̃eſcã ĩ die tribulatõis:⁊ aſcẽdã ad pplm accinctũ noſtꝝ. Que ei erit iuſtoꝝ głia: q uã grãdis ſctõꝝ leticia:cũ vnaqq; faci es fulgebit vt ſol:cũ oꝛdinib diſtinctis ppłm ſuũ dũs ĩ regno pfis ſui ceperit re cẽſere:⁊ meritꝭ atq; oꝑibo ſinguloꝝ ꝓmil ſa pᷣmia r̃ſtituet:ꝓ terrenis celeſtia:pꝓ tꝑa libo ſempit᷑na:p modiq magna. Reuera cumulꝰ felicitat erit cũ dũs adducet ſã ccos ſuos ĩ viſione paterne glie:⁊ faciet celeſtibo oſidere vt ſit deꝰ oĩa in oibb Duomodo regnũ celoꝝ poſſit acàri. apitull XVI. Felix iocũditaſ 2 iocũda felicitas:ſanctos vide re:cũ ſanct eſſe:⁊ eſſe ſactũ:deũ vigdere deñ hr̃e ĩ eternũ ⁊ vltra. Hec ſe dula mete cogitemuſ:hec toto deſiderio deſideremꝰ: vt ad eos cito puenire valea mꝰ. Si qᷓras qũo iſtud pᷣt fieri:vł quib⸗ meritis:qbuſue auxilijs? Audi. Res iſta poſita ẽ in ptãte faciẽtis:qm̃ regnũ celo rũ vim patit᷑. Regnũ celoꝝ o hõ aliud ñ ꝗ̃rit pᷣciũ niſi teipᷣm.tm valet quantũ es: te da ⁊ habebis illð. Quid turban depᷣ⸗/ cio:chꝛiſtꝰſemetipᷣm tradidit vt acqrerʒ te regnuz deo pr̃i:ita tu temetipᷣm da:vt ſis regnũ eiꝰ:ac ñ regnet pctm̃ ĩ tuo moꝛ tali coꝛpꝑe:ſʒ ſpũs ĩ acq ſitõe vite. B ſit ⁊ quid habeat paradiſus apitulũ XVII uertamur ad ciuitatẽ celeſtẽ in ãꝗq ſcripti ſumꝰ ⁊ ciues decreti. Siẽ & ciues ſctõꝝ ⁊ domeſtici dei:et ſiẽ heredes dei coheredes aũt chꝛiſti ↄſide remꝰ inclitã nr̃e vꝛbis felicitatẽ:inq;tuʒ ↄſiderare poſſibile ẽ. Dicamꝰ cũ ꝓpha O ð; glioſa dicta ſũt ð teciuitas dei:ſic letãtiũ oĩm habitatio ẽ ĩ te. Fũdaris eiʒ exultatõe vniuerſe terre:nõ ẽ ĩ te ſenec 9: nec ſenectutꝭ mifia:nõ eſt ĩ te mancꝰ:nec daudꝰ:neq; gibboſꝰ:neq; defoꝛmis:dij oẽs occurrũt ĩ viꝝ ꝑfectũ:ĩ mẽſurã etatꝭ Sinima mea re . . . „* . . .NB 8 — — . 7 4 ———— M itn bin becil lide cbis puli e⸗: nor onu ſizni liaa giug Pcarie fe lii Wn Kenin güütmn ltenel ſoerd ſnpe Wan dog Pen ſoc Ge 1. y ſerei lrccla ſopide hoefin (t aat Aerin Anegene iage korgtir iſri Kincns cpentre orpnil open on adcerſi lertca noh raogr. ctel os ne anei 1 Heſe deſidenio nirerae eRanc GiRosſkr zregch, higugi guumien mxi⸗ ire; ndeſt mono: . is NR ttagfiin 9dec . ſdeic ſi ernide irihe zäͤpn nbdaſi⸗ Filnit, ſunis d cten diũt młtos. Qua ppter nox ibi niła:nu ris ardoꝛiſue aſperitas vlla:ſʒ tal erit re ſſp aut ſta affectib: rudlis chꝛiſti Quid hac vita beatiꝰ: biñ ẽ pauꝑtatꝭ metꝰ:nõ egritudĩs im becillitas:nemo ledit᷑:nemo iraſcit᷑:nẽo iuidet:cupiditas nulla exardeſcit:nullũ cibi deſideriũ:nulla honoꝛis aut ptãtis pulſat ãbitio:nullꝰ ibi dyaboli metꝰ:in/ ſidie demonũ nulle:terroꝛ gehẽne pcul: moꝛs neq; coꝛꝑis neq; aĩe:ſʒ ĩmoꝛtalita tis munere iocũda vita:nlła exiſtũt vſq; q̃q; diſcoꝛdia:ſʒ cũcta ↄſona:cũcta ↄue⸗/ niẽtia:qꝛ oĩʒ ſctõꝝ vna erit ↄcoꝛdia:pax cũcta ⁊ leticia ↄtinet:trãqͥlla ſũt oĩa ⁊ qͥe ta:iug ſplẽdoꝛ:nõ ille qui nũc eſt.ſʒ tan/⸗ to clarioꝛ qto felicioꝛ.qꝛ ciuitas illa vt legit᷑ ñ egebit lumiĩe ſolis:ſʒ dñs omipo tẽs illũinabit eã:⁊ lucerna eiꝰ eſtagnus. Vbi ſancti fulgebũt vt ſtelle in ꝓꝑpetuas eternitateſ:⁊ ſiẽ ſplẽdoꝛ firmamẽti qͥ eru le tenebꝛe:ocurſus nubiũ nullꝰ:n· frigo rũ tẽperies:quã nec oculꝰ vidit:nec aur audiuit: nec ĩ cor hoĩs aſcẽdit:niſi illoꝝ à ea ꝑfrui digni iueniunt᷑q̃ꝝ nomiĩa ſcri pra ſuͤt lidꝛo vite ler lug becoia e c ſociari choꝛis ãgeloꝝ ⁊ archangeloꝝ at q; oĩm celeſtiũ vᷣtutũtueri patriarchaſ ⁊2,p phaſ:videre apłos atq;ʒ; om̃es ſctõs: videre etiã parẽtes nr̃os.Blioſa ſũt hec Dʒ mlto glioſi eſt pᷣſentẽ dei vultũ cer nere:incircũſcriptũ lumẽ videre.Gup/ excellẽs glia erit cũ deũ videbimꝰ ĩ ſeip ſo:videbimꝰ ⁊ habebimꝰin nob:quẽ cer nere finis nõ erit. ¶ Mon valet hõ deo vicẽ reddere niſi ꝑ amoꝛẽ. ¶ Capitulũ XVIII. Nima inſigniſ dei imagine:illuſtr ſilitudine habz ĩ ſeſe ex deo q̊ admoneat᷑ cũ eo:aut redire ſi mota ſuis ĩmo defectiby fuerit. Et ñ ſolũ habz vñ reſpirare qat ĩ ſpe venie ⁊ mifi coꝛdie:ſed etiã vñ audeat aſpiraread nu ptias vᷣbi: ⁊ cũ deo inire fed ſocietatꝭ:at q; cũ rgeãgeloꝝducere ſuaue iugũ amo ris. Hẽ oĩa facit amoꝛ:ſi aĩa exhibeat ſe ſimilẽ deo ꝑ volũtatẽ:cni ſiłis ẽ ꝑ natu/ rã:diligẽs ſiẽ dilecta ẽ. Bolꝰ ẽ amoꝛ ex oib aie motibo:ſenſiby atq; affectibo:in qᷣ 4 7 . — . . . * 2 „ * — ma ↄſpiciunt᷑. reqͥrat ſibi ſile. ¶ Tapᷣ.XIX. tabl ſic deuo pt creatura ⁊ ſi nõ ex eqͥirũdere auctoꝛi: vl ſibi mutuã repẽdere vicẽ.A¶moꝛ vbi venerit:ceteros i ſe oẽs traducit ⁊ capti uat affectꝰ. Amoꝛ ꝑ ſe ſufficit:ꝑ ſe placʒ: ⁊ ꝓpter ſe. Jpe meritũ:ipᷣe pᷣmiũ:ipe cau ſa:ipᷣe fructꝰ:ipᷣe vſus. Per amoꝛẽ ↄiũgi mur deo Amoꝛ facit vnũ ſpũm ð duob⸗ Amoꝛ facit idẽ velle ⁊ ideʒ nolle.emoꝛ fac pꝛiꝰ moꝛes cõponere:poſtmodũ oſa q̃ adſũt tãq; nõ adſint cõſiderare.tercio vo loco mũda coꝛdis acie ſuꝑna ⁊ iterna ↄſpicere.Per amoꝛẽ pᷣmũ ĩ ſeculo bñ ge runt᷑ honeſta:poſtmodũ etiã honeſta ſe/ culi deſpiciunt᷑tad extremũ etiã dei inti ¶Duid ĩ nobis deꝰ Eus pater cha ritas ẽ:de filiꝰ dilectio ẽ:ſpũſ Vſanct amoꝛ pfis ⁊ filij eſt. hec charitaſ⁊ h dilectõ aliqͥd ſiłe reqͥrit ĩ no bis.ſ. charitatẽ:q velut qdã affinitate cõ ſanguinitatis ei ſociemur ⁊ ↄiũgamur. Amoꝛ dignitat neſciꝰ reuerẽtiã neſcit. Dui amat ꝑ ſeipᷣm fiducialr accedit ad deũ:ſamiliariterq; loquit᷑ einihil timẽs nihil heſitãſ. Perdit qð viuit qͥ ñ diligit qͥ aũt diligit:ocłos ſuos ſp habʒ ad deũ quẽ diligit:quẽ deſiderat:ĩ q̃ meditat᷑:in q̊ delectat᷑i à paſcit:in q̊ ipinguat᷑. Iſte ſic deuot:ita cãtat:ita legit:⁊ ĩ oĩb opiby ſuis ſic ẽ puidus ⁊ circũſpectꝰ:q̃ſi deꝰadſit pᷣſens añ ocłos eiꝰ:ſicut reuera adeſt. Ita oꝛat q̃ſi ſit aſſũptꝰ ⁊ pᷣſentatꝰ añ faciẽ maieſtatis ĩ excelſo thꝛono:vbi milia miliũ miſtrant ei decies centena milia aſſiſtunt ei:.Miaʒ quã viſitat amoꝛ expgefacit doꝛmiẽtẽ:monet ⁊ emollit eã ⁊ vulnerat coꝛ eiꝰ:tenebꝛoſa illuminat: clauſa refat:frigida inflãmat:mẽtẽ aſpe rã ⁊ iraſcibilẽ ⁊ ĩpatiẽtẽ mitigat:vicia fu gat:carnales affectꝰ cõpmit:moꝛes emẽ dat:refoꝛmat ⁊ inouat ſpũm:lubꝛice eta tis motꝰ actuſqʒ leues coercet. Hec oĩa facit amoꝛ cũ p̃ſens eſt. cũ vᷣo abſceſſerit ita iĩcipit aĩa iacere lãguida ac ſi cacabo bullietiſbtraxer ignẽ. ¶ Defidẽtia aie amantis deũ. amoꝛ:q̊ͥ aia ꝑ ſemetipᷣaʒ fiducialiter acce dit ad deũ:deo ↄſtãter ĩheret:deũ famili arit᷑ ꝑcuntat᷑:oſultatq; de om̃i re.Aia q̃ amat deũ:nil alið pᷣt cogitare:nil loqͥ:ce tera ↄtẽnit:oĩia faſtidit.qcqͥd meditat᷑:qͥc qᷣd loquit᷑amoꝛẽ ſa it: amoꝛẽ fdolet:ita amoꝛ dei eã ſibi vẽdicauit OQui vult hre noticiã dei amet. YFruſtra accedit ad le- gendũ:ad meditãdũ:ad pᷣdicãdũ:ad oꝛã duũ qͥ non amat.Amoꝛ dei amoꝛẽ aĩe pa rit:⁊ eã intendere ſibi facit.Amat deꝰ vt amet᷑. Cũ amat nil aliud vult qᷓ; amari: ſciẽſ amoꝛe eſſe btõs qͥ ſe amauerĩt.Nĩa amãs cũctis ſuis renũciat affectõnibo:- tota ſoli incũbit amoꝛi:vt poſſit rñũdere ꝗqmoꝛi ĩ redibẽdo amoꝛe.Et cũ tota ſe ef ſuderit ĩ amoꝛẽ:q;tũ ẽ ad illud font ꝑhbẽ ne pfluuiũ:nõ pari vbtate ↄcurrũt amoꝛ ⁊ amãs:aia ⁊ deꝰ:creatoꝛ ⁊ creatura:tñ ſi ex toto ſe diligit:nihil deeſt vbi totũ eſt. Nõ timeat aia q̃ amat:paueat q̃ n amat NHia amãs fert᷑ vot:trahit᷑ deſiderijſ:diſ ſimulat merita:maieſtati ocłos claudit: aꝑit voluptati:ponẽes ſeĩ ſalutarũ:⁊ fidu cialr agẽs ĩ eo.Amoꝛe aĩa ſecedit ⁊ exce dit a coꝛpoꝛeis ſenſibo:vt ſeſe nõ ſentiat q̃ deũ ſentit. Hoc fit cũ mẽs ĩeffabili dei lllecta dulcedie:qdᷣãmodo ſeſe ſibi ſfuraf imo rapit᷑ atq; elabit᷑ a ſeipᷣa:vt deo frua tur ad iocũditatẽ. Nihil tã iocundũ niſi eſſet tã modicũ.Amoꝛ dat familiaritatẽ dei:familiaritas auſũ:auſꝰ guſtũ:guſtꝰ famẽ. Aia quã tãgit amoꝛ dei:nihil alid pt cogitare:nil deſiderare:freq̃nter ſuſpi iat dicẽs. Siẽ ceruꝰ deſiderat ad fonteſ ita deſiderat aĩia mea ad te deꝰ meꝰ. ¶ Ouid fecit de ppt hoĩeʒ (Ea. XXI Eus amoꝛe ve nit ad hoĩeſ:vẽit ĩ hoĩeſ:factꝰ ẽ hHhoÿ. Amoꝛe de inuiſibil ſeruis ſuis factꝰc ſilis.Imoꝛe vulneratꝰẽ ppt᷑ delicta nr̃a.Tuta ⁊ firma reqͥes ẽ ĩſirmiſ ⁊ pctõꝛiba ĩ vulneribo ſaluatoꝛis. Secu r illic habito:patẽt mihi viſcera ꝑ vul/ nera. Quicqͥd ex me mihi deeſt: vſurpo mihi ex viſceribo dñi mei:qm miſcdia af fluũt:nec deſũt foꝛamĩa ꝑ q affluãt. Per foꝛamĩa coꝛꝑis patẽt mihi archana coꝛ⸗/ dis:patʒ magnũ pietat ſacr̃m:patẽt vi/ ſcera miſcdie dei nr̃i:ĩ qͥb viſitauit nos oꝛies ex alto. Uulnera ieſu chꝛiſti plena ———————ʒ— ”M . — ſüt miſcð ia⸗ lẽa pietate:plẽa dulcedie? latꝰ eiꝰ lãcea ꝑfoꝛauerũt.Per has rimaſ charitate. lʒ mihi guſtare q; ſuauis ẽ dñs de me⸗: qm reuera ſuauis ⁊ mit ⁊ mltemiſcdiex oĩb eũ ĩuocãtibĩ vᷣitate:oĩb inqrẽtib⸗ ⁊ maxie diligẽtib Copioſa redẽptio da ta ẽ nob ĩ vulneribo ieſu chꝛiſti ſaluaton nr̃i. Oagna multitudo dulcedis:pleni tudo gre:⁊ ꝑfectio virtutũ. De recoꝛdatoę vulneꝝ ieſu chꝛiſti do mini noſtri. apituli XXII. 3 3 cogitatio recurro ad vulnera chꝛiſti. Cũ me pᷣmit ca Vroo mea:tcoꝛdatõne vulneꝝ dñi mei rſurgo. Cũ diabolꝰmihi ꝑat ĩſidiaſ fugio ad viſcera mĩe dñi mei:⁊ recedit a me Si ardoꝛ libidiſ moueat mẽbꝛa mea rcoꝛdatõne vulneꝝ dni nr̃i filij dei extin guit᷑. In oĩb aduerſitatibo ñ iueni tã et/ ficax remediũ qᷓ; vulnera xpᷣi. In ilł doꝛ mio ſecurꝰ:⁊ reqeſco ĩtrepidꝰ.Chꝛiſtus moꝛtuꝰ ẽ ꝓ nobᷣ. Nihil tã ad moꝛtẽ ama rũ qð moꝛte xpᷣiñ ſanet᷑. Cota ſpes mea ẽĩ moꝛte dñi mei. Moꝛs ei meritũ meũ refugiũ meũ:ſalꝰ vita ⁊ reſurrectio mea. Meritũ meũ miatio dñi.Hõ ſũ meriti ĩops:qᷓ; diu ille mifationũ dñs ñ defue/ rit.Et ſi miſcdᷣie dñi młte:multꝰ ego ſũ ĩ merit.Quãto ille potẽtioꝛ eſt ad ſaluã dũ:tanto ego ſum ſecurioꝛ. 7 ¶ Recoꝛdatio vulneꝝ chꝛiſti efficax re/ ediũ 5 oẽs aduerſitates (Ca. XXIII Eccaui peccatũ Snde ⁊ młtoꝝ ſũ mihi ↄſciꝰ deli eiꝰ miſcdᷣia diffidit.Quãtũ ĩ ſe eſt negat deũ hr̃e charitatẽ: vᷣitatẽ ⁊ ptãteʒ:in bd tota ſpes mea ↄlſiſtit.ſ.ĩ charitate adop/ tionis:ĩ vitate ꝓmiſſiõis:⁊ in ptate redẽ ptõis. Hurmuret iã qᷓtũ voluerit inſi/ piẽs cogitatio mea dicẽs.Qnis ei es tu ⁊ qᷓ;ta ẽ głia illa:ͥbuſue merit illã obtie re ſaoi Erego fiducialr rmdebo. Scio 1 cui cregidi:qꝛ ĩ charitate nimia adopta nit meĩ filiũ:qꝛ vᷣax ẽ ĩ ꝓmiſſiõe:potens in exhibitõe:⁊ licʒ ei ſacere qð vult.Nõ m me pulſat aliq̃ ẽĩpis mctoꝝ:nec ſic deſpo:qm̃ vbi abũ᷑/ Aaueft delicta ſupabũdauit ⁊ gra. Oui 3 vẽia pctõꝝ ſuoꝝ deſꝑat:negat deũ eſſe misicoꝛdẽ. Magnã ĩiuriã deo facit:q ðᷣ naſite dnülme Niceren defel ginop trmirk ſchn ſhonul occumt ſtbuchi⸗ nläp ſonfnei⸗ ſalſ dec̃ ſhltime one G ſohextol deücoln Günun. fechriſti — — — —w— NRS Rera Dügec ltedirn aiamn moyt Me⸗ liſcoſen Noppezt ſiſcdieſin icnces honmife⸗ nüßoin bintſobt femmecio ſrelni Ulecir⸗ ſngag⸗ encien ſiotſaln Rtcier Meiegehe Tbunrnef ſodeſe⸗ lemniſcti vinqrei Weptiode ifluaron gispleni hrſtido KI. tiithis funoad neömit an uinen dii dat ſidieſ Trcedit4 mebramen Indeiethi lucnitie/ 1 lldoꝛ hius won arm ahes en menitmei mecnonen Poſönenad iofannt, l. tuhiui fearte⸗ C Nc dei wiabu/ 1 oeick fars ſecknegn rimnd piheſer Musdil nd re tue cũ oẽs amici tui recedẽt a te:ille te ad eſcã:⁊ ↄducʒ teꝑ ignotã regionẽ:atq; .ùMẽBU poſſũ terreri multitudine pctõꝝ ſi moꝛs dñi ĩ mẽtẽ meã venerit:qm pẽta mea illũ vicere ñ pñt.Claui ⁊ lãcea clamãt mihi: ꝙ ve rcõciliatꝰ ſũ xpᷣo ſi e amauero Cõ gin? aperuit mihi la llãcea:⁊ ego in traui ⁊ ibi fꝗeſco ſecurꝰ Qui timet amet qm̃ charitaſ foꝛas mittit timoꝛẽ. Nullũ tã potẽs ẽ ⁊ tã efficax ð ardoꝛẽ libidinis medicam̃tũ qᷓ; moꝛs r̃dẽptor mei Extẽ dit bꝛachia ſua ĩ cruce:⁊expãdit manꝰſu aſipatꝰiĩ ãplex pctõꝝ Int bꝛachia ſalua torꝭ mei ⁊ viuere volo ⁊ moꝛi cupio Ibi ſecurꝰdecãtabo.Exaltabo te dñe qm ſu ſcepiſti me:nec delectaſti iimicos meos ſuꝑ me.Saluatoꝛ nr̃ caput iĩclinauit in moꝛter vt oſcla darz ſuis oilecti Lotiẽs den oſculamur qtiẽs ĩ eiꝰ amoꝛe cõpun gimur. Meditatio aĩe ad amo rẽ chꝛiſti. apitulũ XXIIII. gnita dei imagine:redẽpta xpᷣi ſanguie: deſpõſata fide:dotata ſpũ:oꝛnata vᷣtutib:deputata cũ angel: dilige illũ a q̊ tm̃ dilecta es Intẽde illi qͥ ĩtẽdit tibi:q̃re q̃rẽtẽ te:ama amatoꝛẽ tuũ a q̊ amarꝭ:cuiꝰ amoꝛe pᷣuẽta es:qͥ ẽ cauſa amor tui Jpᷣeẽ meritũ:ipᷣe pᷣmiũ:ipᷣe fru ctꝰ:ipᷣe vſꝰ:ipᷣe finis.Eſto ſollicita cũ ſol licito:cũ vacãte vacãs:cũ mũdo mũda: cũ ſctõ ſctã.Qual apꝑuerꝭ deo:tal optet vt appeat tibi deꝰ ſuauis ⁊ miꝭ ⁊ multe miſcdᷣie:ſuaues mites dłces hijiles ⁊ mi ſericoꝛdes reqͥrit.Ama illũ qͥ eduxit te ð lacu mißie ⁊ ð luto ſecꝭ. Elige illũ amicũ tuũ pᷣ oĩb amic tuiſ:qͥ cũ oĩa ſpᷣtracta fu erint ſołꝰtibi fidẽ fuabit. In die ſepultu ñ derelinq̃t:ſʒ tuebit᷑ a rugiẽtibo pᷣparat Pducʒ ad plateas ſuꝑne ſyon.⁊ ibi collo cabit te cũ angel ante faciẽ maieſtat ſue: vbi audieſ illð ãgelicũ meloſ.ſctũs ſctũſ ſctis ⁊c̃. Ibi ẽ canticũ leticie:vox exulta tõis ⁊ ſalut:gr̃aꝝ actio:⁊ vox laudis:at q; alleluia ppetuũ. Ibi ẽ cumnlꝰ felicita tiſ:ſupeminẽs głia:ſupabũdãs lericia--u oĩa bõa.O gĩa mea ſuſpira ardeter deſi/ dera vehem̃ter: vt poſſis puenireĩ illã ſu pPernã ciuitatẽ ðᷣ q̃ tã głioſa dicta ſũti q̃ ſiẽ letãtiũ oĩm habitatõ ẽ. Amoꝛe poteſ aſcẽdere:amãti nihil difficile:nihil im/ tcrãſit:q̃rẽ nima mea iſi XXXV. poſſibile Nia q̃ amat aſcẽdit freq̃nt᷑⁊ cuj rit familiarit᷑ ꝑ plateas celeſtꝭ ihrlm:viſi tando patriarchas ⁊ ꝓphas:ſalutando apłos:admirãdo exercitꝰ martiꝝ ⁊ ↄfeſ⸗ ſoꝝ:choꝛoſq; vᷣginũ ſpeculãdo.Celũ et terra ⁊ oĩa q̃ ĩ eis ſũt nõ ceſſãt mihi dice/ re:vt amem dñm deũ meũ. O hiũꝗqrũ in deſiderio eternitatꝭ nõ fi cis ⁊ trãſitoꝛijs ĩ qb eiꝰ affectꝰcaptiui te nẽt᷑ verã requiẽ ĩuenire ñ valʒ:qm̃ tãteẽ digtatis vt nulli bonũ pᷣ᷑ ſũmũ bonũ ei ſufficere poſſit Tãte ẽ eĩ libtatvt ĩ aliqð viciũ cogi nõ poſſit Propterea vnicuiq; ꝓpᷣa volũtas ẽ cꝗ ſue dãnatõis vlł ſalua/ tõis:⁊ iõ nihil ditiꝰ bõa volũtate deo of fert᷑. Bõa volũtas deũ ad noſ deducit:?- nos ĩ eũ dirigit. Per bonã volũtatẽ deũ diligimꝰ:deü eligimꝰ:ad deũ currimꝰad deũ puenimꝰ:⁊ eũ poſſidemꝰ.O bõa vo lũtaſpꝑ quã ad dei ſilitudinẽ rffoꝛmamur ⁊ ei ſies efficimur. Ita amabil ẽ deo bo na volũtas:vt ipᷣeĩ coꝛde hĩtareñ veliti ̊ bõa volũtas ñ fuerit. Bõa volũtas il lł ſũme maieſtatꝭ trinitatẽ ad ſe incdlinat Sapia nãq; ad cognitõeʒ vᷣitatis illã il lũinat:charitas ad deſideriũ bonitat in flãmat: p fni in ea cuſtodit qð creauit ¶ Capituli XXVI. ne pereqat ¶ Quid ſit cognitio veritat EI mo cosſcere teĩm ? qð eẽ debes eẽ ſtudeas:qð autẽ coꝛrigendũ ẽ coꝛrigas. Deinde cosſcere ⁊ amare creatoꝛẽ tuũ.̊ eĩ ẽ totũ hoĩs bonũ Uide q; ineffabil ẽ diuine charitat erga noſ dilectõ De nibilo noſ creauit:⁊ qcqd habemꝰ donauit. Bʒ qꝛ pl? dileximꝰ datũ q;ᷓ datoꝛẽ:creaturã qᷓ creatoꝛẽ:cecidimꝰ ĩ laqueũ dyaboli.⁊ ſa cti ſumꝰeiꝰſui.Deꝰ vero mia motꝰm ſit ſiliũ ſuũ:qͥ redimerʒ fuos:miſit eẽſpũm ſanctũ qͥ fuos adoptaret ĩ filios. Fil ũ ð dit ĩ pᷣciũ redẽptõis.ſpũmſctm̃ ĩ puilegi uzʒ amorꝭ:ſe deniq; totũ fuat hereditatẽ adoptõis. Ita deꝰ vt pijſſimꝰ ⁊ mificoꝛ diſſimꝰ pᷣ ðſiderio vł amoꝛe hoĩs ñ ſolũ ſua:veꝝ etiã ⁊ ſeipᷣm impendit vt hoieʒ n deũ meuũ. ¶ Nihil pᷣt gie ſufficere pᷣt᷑ ſũmũ bonũ ( Ca.XXV xũ:nũq; ſtabile pᷣt ec:ſʒ oĩ volu bilitate volubiliꝰ: ð alio ĩ aliud s8 reqͥeʒ vbiñ c. In his ãt cadu iꝗ ẽcognits bitatpꝛi — ... „ . 3 — . 8 4 . 4 5 — . —— — 2 recupꝑar ñ tã ſibi qᷓ homi ipi. Ut hoĩes ex deo naſcerẽt᷑ pmo ex ipᷣis nat eſt deꝰ Quis ẽ tã durꝰ quẽ ñ emolliat amoꝛ dei ſic hoĩeʒz pᷣueniẽs tãq; vehemẽs qmoꝛ ꝙ; hõ ꝓpt᷑ hoĩeʒz dignat? eſt fieri: Quis pᷣt odire hoĩeʒ cuiꝰnaturã⁊ ſilitudinẽ vidʒ Ihũanitate dei: Reuera qͥ odit illũ odit deũ:⁊ ita ꝑdit qͥcqͥd fac. Deꝰ nãq; ꝓpter hoĩeʒ fact'ẽ hõ:vt eſſʒ redẽptoꝛ qͥ ẽ ⁊ cre atoꝛ:vt ð ſuo redimeret᷑ hõ:⁊ vt familia rüdiligeret᷑ ab hoĩe de ĩ ſilitudine hoĩſ apparẽs: ⁊ vt vterq; ſenſꝰ hoĩs ĩ ipo btĩ ficaret᷑ ⁊ reficeret᷑:oculꝰ coꝛdis ĩ eiꝰ diui nitate:⁊ oculꝰ coꝛꝑis in eiꝰ hũanitate:vt ſiue ĩgrediẽs ſiue egrediẽs ĩ ipo paſcua iueniret natura hũana ↄdita ab ipſo. id in nobis oper miſſid ſpũſſacti. Capitulũ NVII. AMluato: nanq; nr̃ natꝰ eſt nob:crucifixꝰ ⁊ moꝛ mtu eſt p nob:vt moꝛte ſua moꝛ tẽ noſtrã deſtrueret.Et qꝛ botrꝰ carnis poꝛtatꝰ fuerat ad toꝛcular cruò:⁊ expᷣſſi ne facta fluere cepat muſtũ diuinitatiſ. miſſus ẽ ſpũſſanctꝰ q̊ vaſa coꝛdiũ pᷣpara rent᷑:⁊ vinũ nouũ ĩ vtres nouoſ poneret᷑ pꝛimũ vt coꝛda mũdarẽt᷑:ne ĩfuſũ pollue ret᷑: poſtea ligaret᷑ ne infuſũ amitteret᷑ Muüdarent᷑ gaudio iniqtatꝭ:ligarent᷑ ꝰ gaudiũ vanitatꝭ. Nõ em̃ qð bonũ ẽ veni re potuit:niſi pꝛiꝰ recederet qð malũ eſt Gaudiũ iniqͥta polluit:⁊ gaudiũ vani tat effudit. GHaudiũ iniqtatꝭ reddit vas ſoꝛdidũ:⁊ gaudiũ vanitat& facit rimoſũ Fandiu iniqtatꝭ ẽ cũ pctm̃ diligit᷑:⁊ gau diũ vanitat ẽ cũ trãſitoꝛia amant᷑ Eijce ãgqð malũ ẽ:vt qð bonũ eſt ꝑciꝑe poſſis Effũde amaritudinẽ: vt dulcedie ĩpleri poſſis. Hpũſſanctꝰ gaudiũ eſt ⁊ amoꝛ. Eijce ſpũm dyaboli ⁊ ſpũm mũdi:vt ac cipias ſpuũm dei. Spũs dyaboli operat᷑ gaudiũ iniqtatꝭ: ⁊ ſpũs mũdi gaudiũ va nitad Et hec gaudia mala ſũt:qm aliud ʒ culpã:aliud occaſionẽ culpe.Ueniet aũt ſpuũs dei cũ eiecti fuerint ſpũs mali⸗ ⁊Z intrabit tabernaculũ coꝛdis:⁊ oꝑabit᷑ gaudiũ bonũ ⁊ amoꝛẽ bonuz:qͥ expellit amoꝛ mũdi ⁊ amoꝛ pcti.Amoꝛ mũdi alli cit ⁊ ðcipit.Amoꝛ pẽti polluit ⁊ ad moꝛ ; aliu tẽ ↄducit.Amoꝛ dei mẽtẽ illũinat:ↄſciẽ/ tiã mũdat:aĩaʒ letificat:⁊ deũ ᷣmõſtrat. ¶ De opatione eiꝰ qui diligit deũ’. ¶ Lapitulũu XXVII. i dei ẽ ſempꝑ cogitat qñ ad de um pueniat:qñ mũdũ dere linq̃t:qñ carnis coꝛruptioneʒ euadat:vt vera pacẽ iueniat:ſemꝑ hʒ coꝛ ſuũ ⁊ dee ſideriũ ĩ ſuꝑna eleuatũ:qñ ſedet:qñ am/ bulat:qn reqͥ eſcit:vł qñ aliqd agit:coꝛa deo nõ recedit:oẽs ad amoꝛẽ dei exhoꝛ/ tat᷑:oĩbo amoꝛẽ dei cõmẽdat:⁊ qᷓ; dulcis ſit dei amoꝛ:⁊ qᷓ; malꝰ⁊ qᷓ; amarꝰſit amoꝛ ſecłi:coꝛde:oꝛe:⁊ oꝑe oĩba demõſtrat.De ridet huiꝰ ſeculi gloꝛiã:arguit ſollicitu/ dinẽ:⁊ qᷓ; ſtultũ ſit ĩ his q̃ trãſeũt fiduci az hreoñdit. Mirat᷑ cecitatẽ hoĩm qͥ hꝰ diligũt Mirat᷑ etiã qũo vniuerſa h trã ſitoꝛia ⁊ caduca oẽs ñ derelinquũt Oib⸗ extimat dulce qð ſibi ſapit: oib placere gqð diligit:oĩb qͥdẽ eſſe manifeſtũ qð co gnoſcit Freq̃nter deũ ſuũ ↄtẽplat᷑:⁊ĩ eiꝰ ↄtẽplatõe ſuauiter reficit᷑:tãto feliciꝰ q̃n to freqntiꝰ.Dulce ẽ ei ſꝑ ad cõſiderandũ qò ad amãdũ ⁊ laudãdũ ſemp eſt ſuaue. Ede ba coꝛdis reqͥe. ¶ Capᷣ.XXIX. uerabec ẽ Ve ra coꝛdis reòᷣes cũ totũ ĩ amo/ rẽ dei ꝑ deſideriũ figit᷑. Nec qc appetit:ſʒ in eo qð tenet felici qᷓ dã dulcedie delectat᷑:delectãdo iocũdat᷑ Di vo vana aliq cogitatõe vł reꝝ occu patõe ĩde aliq;tulũ abſtractũ fuerit: ſum ma cũ feſtinatõe illuc redire feſtinat:exi/ liũ reputãs alibi q; ibi moꝛã facere.Nã ſiẽ nullũ eſt momentũ qͥ hõ nõ fruat᷑ vei vtat᷑ pietate diuĩa:ſic nullũ debʒ eſſe mo mentũ q̊ᷓ eũ pᷣſentẽ ñ habeat ĩmemoꝛia. Odcirco ñ bꝛeui crimiĩe tenet aſtrict qſ/ qs ĩ oꝛõe cũ deo loquit᷑:⁊ ſubito abſtra/⸗ hit᷑ ab eiꝰ ↄſpectu q̃ſi ab ocuł ñ videntiſ nec audiẽtis:̊ aũt fit qñ cogitatões ſu/ as malas ⁊ impoꝛtunas ſequit᷑:⁊ aliquãꝗ viliſſimã creaturã ad quã mẽtꝭ ituitꝰ fa cile diſtra hit᷑:ei pᷣfert:illã videlicʒ ĩ cogi tatõe ſepiꝰreuoluẽdo q; deũ quẽ aſſidue dʒ recolere creatoꝛẽ:adoꝛare redẽptoꝛẽ: 122 quOo amoꝛ cnide Deiſo crmenz lnurD Gitürro Ganeh giogceegi mededacet and⸗ izteric⸗ mi,On ſſtelöge⸗ tudanti ton:. SH 4 ſtſgceo ſceſtbik B apintnec Ggraigno⸗ (UbrN filciir Uyann Gfonid ffupn higcſß rnſc eüörſe. gitdai GVI. mo ttgfade mül dere Bannddrt Gfürde⸗ ſthengſien ladsgeecor⸗ edeiechor⸗ rrtizdulcis narſtamo: Nnöſent de gutſolici/ niſeüt ſiuc Nehoinah⸗ ninſheni muüt Oib oibphcere niſchiodc Negatie⸗ ofclichi⸗ Cöſdeann lorockſone ME ehe ſwotilamo/ ſot heie cnerfclici coiocidet eAroc giüfontſun idnn ziſner, ſfunn linen incnte W .säl . l ê HZ’Z sl 1 R * 7 . . s,s perrare ſaluatoꝛẽ:timere iudicem. ¶Ouicqd mentis aſpectũſi ab eo retra/ hit om̃ ino fugiendũ eſt atq; execrandũ. apitulũ XXX. Wiſquis amaſ mundũ:tibi ꝓſpice q̊ ſit eundũ naq; cdladis. YFuge o hõ paululũ oc cupatões tuaſ:⁊ abſcõdere modicũ a tu multuoſis cogitatõibo tuis.Abijce nũc oneroſas curas:poſtpone laboꝛioſaſ diſ ſenſiones: vaca aliqntulũ deo ⁊ paululũ reqᷣeſce ĩ eo. Intra ĩ cubiculũ mẽtis tue exclude oĩa pᷣter deũ ⁊ ꝗqᷓ valẽt ad qrẽdũ eũ:⁊ clauſo oſtio q̃re eũ.Dicat nũc totuʒ coꝛ tuũ deo Quero vultũ tuũ:vultũ tuũ dñe qᷓro. Exa nũc ̊ dñe deꝰ meꝰ tu doce coꝛ meuʒz: vbi ⁊ qũo te q̃rat:vbi⁊ qũo te lueniat Dñe ſih ñ es vbi te q̃rã abſentẽ?· Si aũt vbiq; es cur te nõ video pſentẽ: Sʒ certe habitas lucẽ inacceſſibilẽ. SHʒ3 qũo accedã ad lucẽ ĩacceſſibilẽ.Aut qͥs me deducet ⁊ ĩducet ĩ illã vt videã te ĩ il la. Deinde qͥb ſignis:q̃ facie te q̃rã.Nũ q; te vidi dñe deꝰ meꝰ:nũq; noui ſaciem tuã. Quid faciet altiſſime dñe:qd faciet iſte lõginquꝰ exul tuꝰ? Quid faciet ſeruꝰ tuꝰ anxiꝰ amoꝛe tui:⁊ lõge ꝓiect a facie tua: En anhelat videre te:⁊ nimiſ illiab eſt facies tna. Accedere ad te deſiderat:⁊ lacceſſibił ẽ habitatio tua. Inuenire te cupit:⁊ neſcit locũ tuũ.Querere te affe/ ctat:⁊ ignoꝛat vultũ tuũ. ¶ ¶VUiſio dei perditgꝗ eſt/ ꝓpter peccatũ: miſeria inuẽta eſt. ¶ Cab. X tei:tu me feciſti ⁊ refeciſti et oĩa bõa tna mihi ↄtuliſti:⁊ nõdũ vidi te ne/ qʒ noui.Deniq; ad te vidẽdũ factꝰſũ:⁊ in dũ feci ꝓpter qð factꝰ ſũ.O miſera ſoꝛs hoĩs:cũ h̊ ꝑdidit ad qð factꝰ ẽ.O dirꝰac dure caſꝰille. Heu qͥd ꝑdidit:⁊ q inenit Ouid abſceſſit ⁊ àd remanſit: Perdidit btitudinẽ ad quã factꝰẽ.⁊ ĩuenit miſeriã ad quã factꝰ ñ ẽ.Abſceſſit ſine q̊ nihil fe lix eſt: ⁊ remãſit qð p ſe nõ niſi miſerũ eſt. Hãducabat tũc hõ panẽ angeloꝝ quẽ Hec via q̃ vadis via peſſima ¶ De bonitate dei Omie deuſme us es tu ⁊ dñs meꝰ:⁊ nũq; vidi nũc eſurit:mãducat nũc panẽ dolonqu?z tũc neſciebat.O tu dñe vſq;q̊ obliuſſce ris ĩ finẽ:vſq;qͥ auertꝭ faciẽ tuã a nobis: Dnñ reſpicies ⁊ exaudies nos: Oñ illũi/ nabiſ ocłos nr̃os ⁊ onñdes nobᷣ faciẽ tuã: Oiñ reſtitues te nob: Reſpice dñe:⁊ exau di ⁊ illũina nos:⁊ oſtẽde nobᷣ teipᷣm:reſti tue te nob:vt bñ ſit nob:ſine q̊ ta male eſt nobis. Inuita nos:adiuua nos:obſecro dñe.Amaricatũ ẽ coꝛ meũ ſua deſolatõe idulcoꝛa illð tua ↄſolatõe.Obſecro dñe Eſuriẽs cepi q̃rere te:ne deſinã impaſt⸗ a te. Famelicꝰ acceſſi:ne recedã impaſtꝰ* Paupꝑ vẽi ad diuitẽ:miſer ad miſericoꝛ/ de:ne recedã vacuꝰ ⁊ ↄtemptꝰ.Dñe ĩcur uatꝰ ſũ:⁊ nõ poſſuʒ niſi deoꝛſuʒ aſpicere Erige me vt poſſim ſurſũ videre vl intẽ dere Iniqͥ tates mee ſuꝑgreſſe ſũt caput meũ:obuoluerũt me:⁊ ſiẽ onꝰ gue guant me. Euolue me ⁊ exonera me:ne vꝛgeat ſuꝑ me puteꝰ os ſuũ. Doce me q̃rere te:· oñde te ꝗqᷓrenti te:qꝛ nec q̃rere te poſſũ ni ſi doceas tu:nec ĩuenire niſi te oſtendas. Querã te deſiderãdo:deſiderẽ te q̃rendo inueniã amãdo:amem inueniẽdo. Map. XXNXII. gfas ago: qꝛ creaſti me ad hãc imaginẽ tuam:vt tui memor te cogitẽ:te amẽ. Dʒ ſic ẽ abolita coꝛrupti lone vicioꝝ.ſic eſt obfuſcata fumo pctõz· vt nõ poſſit facere ad qð facta eſt:niſi tu renoues ⁊ refoꝛmes eã Rogo dñe qͥ das fidei intellectũ:da mihi vt q;tũ ſis expe dire ĩtelligã:qꝛ es ſic credimꝰ:⁊ ̊ es qðd credimꝰ: ⁊ qͥdẽ credimꝰ te eſſe alid ni/ hil maiꝰ aut meliꝰcogitari poſſit. Quid ges dñe de q̊ vnuʒ mai meliuſq; nihil valet cogitari:niſi id qð ſummũ bonuʒ oĩm ſolũ exiſtẽs ꝑ ſeipᷣm:oĩa alia fecit ex nihilo: Oð ů̊ bonũ deeſt ſũmo bono:per qò om̃e bonũ: Tu es itaq; iuſtꝰ: verax: beatꝰ ⁊ qͥcqͥd aliud eſt meliꝰ eſſe q; ñ eſſe Vleꝝ malis qũo parò:ſi es totꝰ ſũme in ſtꝰ: An qꝛ bonitas tua eſt incompᷣhenſi/ bilis? LNatet h̊ ĩ luce ĩacceſſibili quãiha bitaſ. Uere ĩ altiſſimo ⁊ ſecretiſſimo bõ tat: tue pfũdo latet fõs vñ manat fluui miſcðᷣie tue.Nã cũ totꝰ ⁊ ſũme iuſt ſis: . . . . è “ ⸗ . tñ idcirco etiã mal benignꝰ es:qꝛ totꝰ 2 ſũme bonꝰ es. Minꝰ nãqʒ bonꝰ eſſes:ſi nlłi malo eſſes benignꝰ. Melioꝛ ẽ em qᷣ ⁊ bonis ſimł ⁊ mal bonꝰ e:qᷓ; ͥ bõis tm̃ bonꝰ ẽ. Et melioꝛ ẽ qͥ mal⁊ ꝑcendo ⁊ pu niẽdo bonꝰ ẽ:qᷓ; qͥ puniendo tm̃. Jõ mi ricoꝛs es:qꝛ totꝰ ⁊ ſumme bonꝰ es. De ðᷣlectabili fruitõe ði Ca. XXXIII „x. Jmmẽſa boni tas ꝗᷓ oĩm ĩtellectũ excedis.ve niat ſuꝑ me miſcdia illa:q̃ de tãta opulẽtia ꝓcedit:ĩfluat ĩ me q̃ ꝓfluit ð te. Parce ꝑ clemẽtiã:ne vlciſcarꝭ ꝑ iu⸗ ſticiã Excita te nũc aĩa mea:⁊ erige totũ itellectũ tuũ:⁊ cogita q tũ potes:q;tũ ⁊ qle ſit illð bonũ qð deꝰ ẽ.Bi em̃ ſingla bõa delectabilia ſũt:cogita intẽte q; ðᷣle/ ctabile ſit illð bonũ qð ↄtinet iocũdita/ tẽ oĩm bonoꝝ.⁊ ñ q̃le in reba creat ſumꝰ exꝑti:ſʒ tãto differetẽ:qᷓ; to differt a crea tura creatoꝛ.Si eĩ eſt bona vita creata: qᷓ; bõa eſt vita creatrix: Si iocũda ðẽ ſalꝰ facta:qᷓ; iocũda ẽ ſalꝰ q̃ fecit oẽm ſalutẽ: Si amabiiłẽ ſapia ĩ cogitatõe vł cogni/ tione reꝝ cognitaꝝ:q; amabil eſt ſapia q oĩa fecit ⁊ ↄdidit ex nihilo?:Deniq; ſi mł te ⁊ magne ſũt delectatões ĩ reba delecta bilibo:qlis ⁊ q;ta eſt delectatio ĩ eo qͥ ipᷣa delectabilia fec? O qͥ ̊ bono fruet᷑ qd il/ li erit:qͥd illi nõ erit.Certe qcqͥd volue/ rit illi erit:⁊ qcqͥd noluerit ñ erit. Ibi qͥp pe illi erũt bona aĩe ⁊ coꝛꝑis:qualia nec oculus vidit:nec auris audiuit:nec coꝛ hoĩs cogitauit. ¶ Summũ bonũap petendũ eſt. apᷣ. XXXIIII. WMr ergo per mlta vagan homũcio q̃ren AAo bona aie tue ⁊ coꝛpis tui Amãa vnũ bonũ ĩ qͥ ſũt oĩa bõa ⁊ ſufficit Deſidera ſimplex bonũ qð ẽ om̃e bonũ ⁊ ſat ẽ.Quid em̃ amas caro mea:qͥd ðᷣſi deras aĩa mea: Ibi ẽ qcqͥd amas.ibi eſt qcqͥd deſideraſ.Si delectat pulcritudo fulgebunt iuſti ſic ſol.Si velocitas aut foꝛtitudo aut libᷣtas coꝛpis cui nihbil ob ſiſtere poterit. erũt ſiles angelł dei:qꝛ ſe/ minat᷑ coꝛpꝰaĩale:ſurget coꝛpus ſpũale: ptãte vtiq; nõ natura.Si lõga aut ſalu bꝛis vita: ibi erit ſana etemnitas ⁊ eterna ſe anitas:qꝛ iuſti ĩ ꝑpetuũ viuẽt: ⁊ ſalꝰ iu⸗ ſtoꝝ a dno. Si ſatietaſ:ſatiabunt᷑ cũ ap puerit glia dñi. Di ebꝛietaſ inebꝛiabut᷑ ab vbertate domꝰ dei. Si melodia:ibi ãgeli ↄcinnẽt ſine ſine deo.Si q̃libet nõ ĩmũda ſʒ mũda voluptas:toꝛrẽte volu/ ptat ſue potabit eos dñs.Si ſapia:ipᷣ dei ſapiẽtia oñdet eis ſeipᷣaʒ ſapiaz amicicia:diligẽt deũ pluſq; ſeipos ⁊ ĩui cẽ taqᷓ; ſeipos:⁊ de illos płꝰ qᷓ; illi ſeipoſ qꝛ ülli illũ ſe ⁊ iuicẽ ꝑ illũ:⁊ ille ſe ⁊ illoſꝑ ſeipᷣm. Si ↄcoꝛdia:oĩbo ilł erit vna volũ tas:qꝛ nila ilł erit niſi dei ſũma volũtas Di ptãs:oĩpotẽtes erũt ſue volũtatvt dev ſue. Nã ſic deꝰ poterit qð volʒ ꝑ ſeip ſũ:ita poterũt illi qd volẽt ꝑ illũ:qꝛ ſiẽ il li ñ aliud volẽt qᷓ; ille volet:ita ille volet qͥcqͥd illi volẽt:⁊ qͥd ille volet ñ poteritñ eſſe. BGi honoꝛ ⁊ diuitie.deꝰ fuos ſuos bonos ⁊ fideles ſupᷣ młta bona ↄſtituet. ĩmo filij dei ⁊ dij vocabũt᷑:⁊ erũt heredeſ dẽ dei:coheredes aũt chꝛiſti. Bi vᷣa ſe curitas.certe ita certi erũt nũq;ᷓ vllatenꝰ illð bonũ ſibi defutuꝝ:ſic certi erũt ſeñ ſua ſpõte illð amiſſuroſ:n? dilectoꝛẽ deũ illð dilectoꝛib ſuis ĩuitꝭ ablatuꝝin? ali qͥd deo potẽtiꝰ:deũ ⁊ illos ſepatuꝝ Gan diũ vᷣo q̃le q;Stũue ẽ:vbi tle ac tm bonũ ẽ utua charitate ſanctoꝝ ĩ celis Capitulũ XXXV. coꝛ indigens:coꝛ expertũ erũ/ Vnas ⁊ miſerias:ĩmo obꝛutum miſerijs:quantũ gauderes ſi in his om̃i bus abundares: interroga vltima inti/ ma tua ſi caꝑe poſſent gaudiũ ſuũ ð tãta btcĩtudie ſua. Sʒ certe ſi qͥs aliꝰ quẽ oĩo ſiẽ teißm amares:eandẽ btitudinẽ hr̃et: duplicaret᷑ gaudiũ tuũ:qꝛ nõ minꝰ gau/ deres ꝓ eo q;ᷓ ꝓ teipᷣo. Si vo duo vl treſ vl młto płes idipᷣm haberẽt:tantũdẽ p ſinguk q tũdẽ ꝓ teipo gauderes ſi ſingu los ſic teipᷣm amares.Ergo qͥd erit ĩ illa ꝑfecta charitate innumerabiliũ beatoꝝ angeloꝝ ⁊ hoĩm:vbi nullus diliget aliũ minꝰ q; ſeipᷣm. Nõ em̃ ałr gaudebit vnꝰ qᷣſq; ꝓ ſinguliſ alijs q; ꝓ ſeipᷣo.Si coꝛ boiĩs ð tãto bono ſuo vix gaudiũ ſuũ ca Oꝛ humanum ſetci⸗ n mnöb latevn den; bitchl. ſuutoit mnon Ciundi Vore:t Getotaf linigat irpeen Atibeer anin mmeſerte lnagl Ktmninti tcgtua inor uu⸗ nſtitoe en heo E = S =SZ — nis hnabut⸗ tinbec 1mclogat Sicſbei erereroln ſſpin 5 gntt Gſehosrini eliſißef Uleſernn leirmmi fſüuwäns berglännyr örchnſen Nͤgſül Cetäporeni de fnos iie bonmnotue. erütheredl t Oifat⸗ nüc Waten rieritſei Dicctorde Wumpe lunlen Autuä! orias W. mvn cpenieni/ nocbeunn ſinbom Chüſtüdi⸗ det genn hinirtir pim , ew vwittmitih uine ſe et pnleetlll ſtcln iHde iüſii⸗ (Folium piet:qũo capax erit tot ⁊ tantoꝝ gaudio rũ.Et vtiq; qm q;tũ qͥ ſq; diligit aliqu?z tm̃ ð bono eiꝰ gaudet.ſic iĩ illa brã felici/ tate vnuſqͥſq; ſine comꝑatõe plꝰ amabit deũ q; ſe ⁊ oẽs alios ſecũ:ita plꝰ gaude/ bit abſq; extimatõe ð felicitate dei q; de ſua ⁊ oĩm alioꝝ ſecũ Et ſi deũ ſic diligẽt toto coꝛde:tota mente:tota aĩa.vt tñ to/⸗ tũ coꝛ:tota mẽs:tota aĩa nõ ſufficiat di/ gnitati dilectõis.pfecto ſic gaudebũt to to coꝛde:tota mẽte:tota aia.vt tñ totum coꝛ:tota mẽs:tota aia nõ ſufficiat pleni/ „ tudini gaudij. H (⁵ pleno gaudio vite eterne. KCapitulũ XXXVI. Eus mens et dñs meꝰ:ſpes mea ⁊ gaudi/ ⁊ pluſq; plenũ.pleno qppe coꝛde:plena mẽte:plena aĩa:pleno toto hoĩe Gaudio illo adbuc ſupꝛa modũ ſuꝑerit gaudiũ. Hõ &ᷣ totũ illud gaudiũ itrabit ĩ gaude/ tes:ſʒ toti gaudẽtes intrabũt in gaudiũ. Dic dñe dic fuo tuo intꝰ ĩ coꝛde meo:ſi B eſt gaudiũ ĩ qd ĩtrabũt ſᷣui tui:qͥ intra/ bũt ĩ gaudiũ dñi ſui. Sʒ certe gaudiũ il lud q̊ͥ gaudebũt electi tui:nec oculꝰ vidit nec aur audiuit:nec ĩ coꝛ hoĩs aſcendit MNõdũ è cogitaui aut dixi dñeq;tũ gau debũt electi tni. Utiq; tm̃ gaudebũt q̃n tũ amabũt:tm̃ amabũt q;tũ cognoſcent dñe Et q;tũ teamabũt? Certe nec oculꝰ vidit necauraudiuit nec ĩ coꝛ hoĩs aſcẽ dit ĩ hac vita qᷓ;tũ te coãſcẽt ⁊ amabũt ĩ illa vita. Oꝛo te deꝰ meꝰ vt cognoſcã te: amẽ te:vt gaudeã ð te:⁊ ſi nõ poſſũ ĩ hac vita ad plenũ vł ꝓficiã ð die in diẽ:vſq; dũ veniat illð ad plenũ Pꝛoficiat ĩ me h noticia tuꝗ vt ibi fiat plena.creſcat ĩ me h amo: tuꝰ vt ibi ſit plenꝰ:vt h̊ gaudiuʒ meũ ſit ĩ ſpe magnũ ⁊ ibi ĩ re plenũ.Deꝰ vyerax peto vt accipiã qð pmitt:vt gau diũ meũ ſit plenũ. Meditet᷑ inde interiʒ mẽs mea:loquat᷑ inde lingua mea:amet illud coꝛ meũ:ſermocinet᷑ os meũ:eſuri/ um coꝛdis mei: dic aie mee: ſi H̊ eſt gaudiũ ð qͥ nob ꝑ filiũ tuũ dicis. Petite ⁊ accipietis vt gaudiũ veſtrũ ſit plenũ. Inueni nãq; gaudiũ qödã plenũ N⸗ XXXVI. at illud aĩa mea:ſitiat illud caro mea.de ſideret ülud tota ſubſtãtia mea:donec in treʒ in gauaii dñi mei ibi permanſurus per ſecula men. Hanualis ð verbo dei Diui Augu ſtini epiſcopi Hipponẽſis finis. ¶ Erxr libꝛo ſecũdo:capite ſexageſimo ter Qo etractionũ diui Auguſtini. 8 ipſi ⁊ libꝝ de fide ſpe ⁊ charitate ĩa me ad quẽ ſcriptꝰ eſt poſtulaſſet: vt aliqð opuſculũ haberet meũ ð ſuis ma/ nibo nõ receſſuꝝ. Oð gen greci enchyri dion vocãt. Ubi ſatis diligẽter mihi vi deoꝛ eſſe complexꝰ:qũo ſit colendꝰ deꝰ: quã ſapiẽtiã eſſe hoĩs vtiq; verã diuina ſcriptura definit. Hic liber ſic ĩcipit.Di inõ pᷣt dilectiſſime fili laurenti. ¶ Diui Auguſtini epi Hipponẽſis en/ dchvridion ad laurentiũ ꝓhemiũ. H Ici nõ põt düectiſſime fili laurẽti q; tũ tua eruditõe dele/ cter:q;tumq; te cupiaʒ eſſe ſa pientẽ.nõ ex eoꝛũ numero ð by dicik. Ubi ſapieſi vbi ſcri ba: vbi ↄqſitoꝛ huiꝰ ſecli? HNõne ſtultã fe cit deꝰ ſapiaʒ huiꝰ mũdi: Sʒ ex eoꝝ nu merxro ð qͥbo dictũ ẽ. Oltitudo ſapientũ ſanitas ẽ oꝛbiſterraꝝ Et q̃les vultapis fieri:qbo dicit. Volo aũt vos ſapiẽtes qͥ dẽ eſſeĩ bono:ſimplices aũtĩ malo.Sic auũt nemo a ſeipſo eſſe pᷣt.ita etiã nemo a ſeipo ſapiẽs eſſe p̃t.ſʒ ab illo illuſtrãte ðᷣ ̊ ſcriptũ eſt.Oĩs ſapiẽtia a dño deo eſt. O, hoiĩs ſapiẽtia pietas.i.dei cultuſ dicit vt in libꝛo Job legit᷑.(¶ Cap.I. Ois autẽ ſapia pietas eſt. Habes Hᷣ ĩ libꝛo ſan/ ccti Job. Hã ibi legit᷑ ꝙ ipᷣa ſapi entia dixerit homini. Ecce pietas eſt ſa piẽtia.Gi aũt q̃ris quã dixerit eo loco pietatẽ:diſtinctiꝰ in greco reꝑies theoſe dian:qui eſt dei cultus.Dicit᷑ em̃ grece pietas:⁊ aliter idẽ euſebiã:quo nomie ſi gnificat᷑ bonꝰ cultꝰ:qᷓ;uis ⁊ hoc pꝛecipue referat᷑ ad colendũ deũ. Sʒ nihil eſt cõ/ modiꝰ illo noĩe:q̃ euidẽter dei cultꝰ ex/ p̃ſſus eſt:cũ qͥd eſſet hoĩs ſapiẽtia dice/ ret᷑. Oueriſne aliqͥd dici bꝛeuiuſ:q petis a me vt bꝛeuiter magna dicant᷑: An hoc ipᷣm tibi ſoꝛtaſſe deſideras bꝛeuiter aꝑi/ ri:atq; in ſermonẽ colligi bꝛeuẽ:quonã modo ſit colendꝰ deꝰ. ODuonã modo ſit colẽdꝰ deꝰ ( Ca. II. Ic ſi reſponde ro:ſide ſpe charitate colendum deũ; pfecto dicturꝰ es bꝛeuiꝰ B q; velis:ac deinde petiturꝰ ea dietu e tibi bꝛeuiter explicari q̃ ad ſingula tria iſta ptineant.qd credendũ.ſ.qͥd ſperãdũ qͥd amãdũ ſit.Oð cũ fecero:ibi erũt oĩa illa:q̃ in epła tua q̃rẽda poſuiſti.Cuiꝰex emplũ ſi eſt penelſ te:facile eſt vt ea reuol uas ⁊ relegas.Si aũt nõ eſt cõmemoꝛã te me recolas. = ¶ Oualẽ ibi libꝝ fieri voluerit vel q̃ vt tineret poholcerit.¶⸗ Tap. III. JIs em̃ tibi. vt cchyridion vt dicũt habeas:et de tuis monibo nõ recedat:⁊ ↄtinens po ſtulata..dd ſequendu marxie qd ꝓpt᷑ di/ uerſas pᷣncipaliter her inq; tũ ratio/ꝓ religione ↄtendat:vel qͥd in rõne cũ fideſ ſit ſola nõ ↄueniat.quid pꝛimũ qͥd vltimũ teneat᷑:q̃ totiꝰ diffiniti onis ſũma ſit:qð certũ ꝓpꝛiũq; fidei ca/ tholice ſfundamentũ. HMec aũt oĩa qᷓ reqͥ/ ris ꝓculdubio ſcies:diligẽter ſciẽdo qͥd credi qͥd ſperari debeat qͥd amari. Hec em̃ maxiĩe imo vo ſola religione ſeqnda ſunt. His q ↄtradicit:aut omino a chꝛi ſti noĩe alien? eſt:aut hereticꝰ. DHec ſunt defendẽda rõne:qͥ vł a ſenſib coꝛꝑis in/⸗ choata:vł ab intelligẽtia mẽtis inuenta One aũt nec coꝛpoꝛeo ſenſu exꝑti ſumꝰ nec mẽte aſſeqͥ valuimꝰ aut valemuſ:eis ſine vlla dubitatõe credẽda ſũt teſtibo:a qͥᷣbo ea qᷓ diuina vocari iã meruit ſcriptu ra ↄfecia eſt:qͥ ea ſiue ꝑ coꝛpꝰ ſiue ꝑ ani/ mü diuinit adiuti:vel videre vel etiã pᷣ uidere potuerũt. . ſcribis libꝝ a me fieri:quẽ en / rhereſes ſit fugiendũ: ¶Heinitio fiei ⁊ pfectõne ſpeciei: chꝛiſtꝰſit ꝓpꝛiũ fidei catholice fundamẽ tũ:qð apud hereticos nominetenꝰ inue nitur. (Capituli IIII. MWm aut initio ſidei:q̃ ꝑ dilectõeʒ oꝑat᷑:ĩbuta mens fuerit:tendit bũ viuẽdo etiã ad ſpeciẽ ꝑuenire:vbi eſt ſanctis ⁊ ꝑ fectis coꝛdibo nota ⁊ ineffabilis pulcri/ tudo:cuiꝰ plena viſio eſt ſũma felicitas. NVoc eſt nimiꝝ qð reàris:qͥd pꝛimũ:qͥd vltimũ teneat᷑:inchoari fide:pꝑfici ſpecie Hec etiã totiꝰ diffinitõis eſt ſũma.Cer tũ vo ꝓpꝛiũq; fidei catholice fundamẽ/ tum chꝛiſt? eſt. FTundamẽtum em aliud ait apłs nemo pᷣt ponere:pᷣter id qð poſi tũ eſt:qð eſt chꝛiſtꝰ ieſuſ. Neq; ̊ ideo ne gandũ eſt ꝓpꝛiũ ſundamẽtũ eſſe fidei ca tholice:qꝛ putari pᷣt aliqbo hereti h̊ no biſcũ eſſe cõmune Bi em̃ diligẽter qᷓ ad cchꝛiſtũ ꝑtinẽt cogitent᷑tnominetenꝰ iue/ nit᷑ chꝛiſtꝰ apud q̃ſtibet hereticos:qui ſe chꝛiſtianos vocari volũt:re vᷣo ipᷣa ñ eſt apud eos. Oð oſtẽgere nimis longũ eſt: qm̃ cõmemoꝛãde ſũt om̃es hereſes:ſiue qᷓ fuerũt:ſiue qᷓ ſũt:ſiue qᷓ poterũt eſſe ſõ vocabulo chꝛiſtiano:⁊ etiã q; ſit ̊ verũ p ſingulas quaſq; monſtrandũ.Que di ſputatio tam multoꝛũ eſt voluminũ:vt etiã infinita videat᷑. ¶ ODuid ſit ench yridion qð ſibi ſieri ve lit: ⁊ q; laboꝛioſum ſit ↄtra fidẽ ſpẽ ⁊ cha ritatẽ ſentiẽtib rũdere. ¶ Cap. V. W güͤt enchy ridion a nobis poſtulaſ.i.qðᷣ manibo poſſit aſtringi:nõ qðᷣ armaria poſſit onerare. Vt igit᷑ ad illa tria redeamꝰ ꝑ q̃ diximꝰ colendũ deũ:fi/ dez ſpem charitatẽ: ſacile eſt vt dicat qͥd credendũ:q̃d ſperandũ:qͥd amanduʒ ſit. Sʒ quẽadmodũ aduerſus eoꝝ qͥ diuer ſa ſentiũt calũnias defendat᷑:operoſioꝛiſ vberioꝛiſq; doctrine eſt.Que vt habeat᷑ nõ bꝛeui enchyridion manꝰ debʒ imple ri:ſ grãdi ſtudio pectꝰ acccdi. D, ſimbolũ ⁊ dñica oſo fidẽ ĩ ſe⁊ ſpeʒ ⁊ charitatẽ ↄtineãt. Cap. VI. ſbiecit. llenoci Pbodt ſoes ſenoei Mrcn Gboi Ougli icec undife lerhe⸗ Weon⸗ Glope ſt hice mde ſebibn nndan Mptin ntbon . geg Ef, e 4 e:nec e tibi ẽ& in Spes autn — uſtir Am ecce tibi Pandak ghiber Ere⸗ irn int pꝛ Aig — * . 1 8 nguẽe 1 le lcefintn⸗ bolũ ⁊ dñica oꝛatio:qu pter has cauſas diſtinguẽe bili diffe/ EN Emdolu ? legit᷑:qͥd fa/ cabuloꝛita ⁊ rõnabili . thetepin 9 bꝛeuiꝰ audit᷑ aut legit᷑:qͥd d ſpe: ſicut vocabul⸗ 6 videre ſiue e ntia. Hã qð attinet ad nõ videre ſiu ciliꝰ memoꝛie cõmendatui ebat᷑ gen?ꝰhu q̃ credunt᷑ ſiue qᷓ ſperant᷑ fide cc⸗ 1:,. i⁊ miſeria pᷣm ſericoꝛdie: g cre pl⸗ ui pe ad hebꝛeos: Ie engng nne digebat miſericoꝛdie: mune eſt. In epla quippea regule de manũ:⁊ diuine m puidẽs ait. Et ſi ſüt illuſtres catholice regt . ⸗esterr era huloes all⸗. teſte vſi ſũt icta eſt cognitio reꝝ Conkibun gratie dei tempꝰ ꝓp dñi ſaluꝰ erit fenſoꝛes:fides eſſe dicta eſ Saniſch i ver⸗ ens. Se t nomẽ lapk. esfigeg elle d n ſe quiſq; ñ ve tbiͤpiido. om̃is qͥ inuocaueri lo. Sed apts fe 5 vident᷑. Quãuis qñ ſe quiſq; ſann Dprer lca oꝛatio. Deg apls q no vident. Qu⸗ iq; vllis argumen tfncisn opter h dominice dand 5pphe 6on teſtiboens e aeumen Dls c cũ ad noenoralſertakinonircontinus tis:ſʒ pſ.⸗ nuer iderie die ita videt᷑ Imdiane. ticũ cõn ut inuocabunt in ſe:hoc eſt fidẽ accõmo i e, rbo ei Aü ginuͤ ſubiecit. Ou md ter h̊ ſymbolũ. abſurdu: vt recte rephen diſti. Uñ uuccd eno aediderft. aopter; pinboli. icat Uidiſti: ergo nõ credidiſti. Uñ is duoby tria illa ituere. ĩdeeſ Gß dicat Oie ſſe ↄſeques:vt non v ctſün. Ce In his duob . at. Sʒ ſine fide eſ putari p̃t nõ eſſe ↄſe Sz meli? bacappel. dt. tas oꝛãt. Dʒ ſine fie putaript! ik. Sʒ meli? hac appe Ucefündana n dit: ſpes ⁊ chari 2 fides oꝛat. Pꝛo quecũq; credit. Sʒ meli an ſe nõ dolnunnn obez Geo oran ĩuo lamd fice qua Detenean dacene teriagöpen Pterea quippe di diderũt. eaxꝝ. ſ.reꝝ q̃ nõ vide es. QOð em̃ 4 nõ cre „ det:nõ eſt ſpes. Oð em̃ ſcbitnn unt in quẽ haritas ſineſe gpßo. Spes q v Di aüt qð nõ vi/ ieſtie aluer ſides ſpes z charitas ſineſ? gp quis: q ſperat: Si aut qd nõ vi⸗ icſeſgga NQualiter ſi ge 4 q;uis a ſe in q buſ/ Jidex quis 4 ſer patientiã expectamꝰ Smnſr hniet elſe np Capitulũ VII. gdem Pernn. onis futura eſſe credun ligarrs dam differat. ¶ — -— Cüũ ergo bona bonis fu JBam deamo end D Wid aut ſpera nfüi gboe hiabezue igsgi n credit: Poꝛro requid dic ſine amoꝛe eſſe nõ pt. Deni/ ridihie ri hoteſt q no nſirat dei ees ver Pacdt. tdemones cre/ mislongick „ etiã aliqd qð non pen nõ cre q vt ait ſcũt: nec tñ ſperãt vł am „ e õäs fideliũ penas nõ ci dqunt ⁊ ↄtremiſcũt:nec noeregedo ve herksſir — poteſt. Quis nanq; fideliu ſqs eaſ 4 92% amam?credẽ , , PoOreir. tñ. Et qui S ſ potiqð ſperam . q apoſtolꝰ ponitcleſ irinhiodenee ſperart animi mo/ boeel idat. Pꝛopter q apoſte Ceh oꝛret:recti timere dicit q; ſperan daul ide qu dat:q̃ vtiq; ſine ſpe eſſeñ ain Auedu ucnm itingie oohte Rraen Emankad ria ſineſpe eſtn Vaa gatgven hus aries pae de l zſcet ſt. Nũc ego ſi potni ta ica ¶ Lo cre ſ i toꝛis bonitate⸗ aeen elt. lli in arte grãmat 21 reꝝ:ſʒ in crea 3 U . onnulli in naturis rexꝝ:lʒ in ere⸗ hꝛiſtiano credere CiN rem. Heniq; n fexẽplo ad oſtendendã ſatis ſit om̃i chꝛiſtiano cr „ verbi huiꝰ vtun creplo d erare di ſtat: ⁊ ꝙ ſati tẽ eſſe cauſam omniũ crea „ . l dictionẽ: ⁊ aiũt. Bperare d ſanctã trinitatẽ eſſe cauſam o VIII. mnpꝛopꝛiã dictionẽ: air 7 malay re⸗, ¶ Capitulũ ſic rxit ptimere credunt᷑ mala: „I2 Ve gpotulig ruʒz ⁊ bonaꝑꝝ:qꝛ ⁊ bona tiã fides „ m erg E. ngl 2 boc i nennutn en e Eredi riturquid credenduʒ ſit qð ad le ⸗ pteritaꝝ rex bientium 1 mtufay. ijt igionẽ pertineat: nõ reꝝ na ſocii EELIE qð iam pᷣterijt. ligionẽ pertineat:nõ reꝝ 1 niſan ⸗ mus em moꝛtuũ chꝛiſtũ:qð iam pᷣt. 5 a nncg ſt ame dmatl dein am patris ꝗ tura ita timanda eſt:quẽadmodũ ab eis tnrdien Kredimꝰ ſedere ad dexter ampat mndi tura ita fimanda eſt:qui c metuẽdũ zit. „ ad iudicandũnñ ture lſicos greci vocãt. Hec metuẽd mantiz nuũc eſt. Credimꝰ ventuꝝ ſt et ¶s phiſicos greci vocãt. alid de vi2 gdine⸗ . tẽ fides ⁊ ſuaꝝ reꝝ eſt e tquẽadmodũ ab eiſdẽ ne aliqͥd: die 6crade⸗ 3 qð futun eſt. Itẽ fide credit aligñ eſſe eſt quẽadmodi oꝝ de motu atq; oꝛ e ſ 7953 i? le quiſq; credit aliqñ eſſe ro elementoxꝝ de motu atq; o ne hed alienaꝝ. Hã ⁊ ſe quiſq; credi u: alia numero gura celi: de gene inhle ehiſſe: nec fuiſſev lijs hoĩb mlta q defectt ris animaliũ:fru g ihl atq; alia. Nec ſolũ dea iã de angel cre riba ⁊ naturi ſo⸗ ad religionẽ ꝑtinẽt:veꝝ etiã d 6NW. xxXxVII. CEnchyridion 5äl fontiũ:fluminũ:montiũ:de ſpacijs loco rum ⁊ tempoꝝ:de ſignis ĩminentiũ tẽpe ſtatũ:⁊ alia ſcientia de his reb:quas illi vł innenerũt vł iueniſſe ſe exiſtimãt:chꝛi ſtianꝰ ignoꝛet:qꝛ n? ipᷣi om̃ia reppererũt tanto excellẽtes ĩgenio:flagrãtes ſtudio abũdaãtes ocio:⁊ quedã humana ↄiectu n inueſtigates: quedã vero hiſtoꝛica ex periẽtia perſcrutãtes: ⁊ ĩ eis q̃ ſe inuenii ſe gloꝛiant᷑: plura opinãtes potiꝰ qᷓ; ſciẽ/ tes. Batis eſt chꝛiſtiano reꝝ creaturaꝝ cauſaʒ ſiue celeſtiũ: ſiue terreſtriũ:ſiue vi ſibiliũ:ſiue inuiſibiliũ:nõ niſi bonitatezʒ credere creatoꝛis:qͥ vnꝰ ⁊ ver eſt deus: nullamq; eſſe naturã:q̃ nõ aut ipᷣe ſit:aut ab ipᷣo: eũq; eſſe trinitatẽ: patrẽ.ſ.⁊ filiu, a patre genitũ:⁊ ſpũmſanctũ ab eodẽ pa tre ꝓcedentẽ:ſed vnũ eundẽq; ſpirituʒ ⁊ ¶ Nualia bong ſint q̃ a ſũma trinitate creata ſunt. ¶ Capitulu IX. 17 eqliter ⁊ imutabilit᷑ bona tri/ nitate creata ſũt om̃ia:⁊ nec ſũ —— tñ bona etiã ſingula. Simul vᷣo vniuer ſa valde bona:qꝛ ex olb oↄſiſtit vniuerſi/ tatis admirabilis pulcritudo. . ¶ OQualiter deꝰ mala oꝛdinet:⁊ q̃ ſit dit/ N qua etiã il lud õᷣ malũ dicit᷑:bñ oꝛdi/ —we natũ ⁊ loco ſuo poſitũ:emi nentiy cõmendat bona: vt mag placeãt 2 laudabilioꝛa ſint:dũ comꝑant᷑ malis. leq; em̃ deꝰ omipotẽs:qð etiã ĩiſideles fatent᷑: reꝝ cui ſũma ptãs:cũ ſũme bonuſ ſit: vllo modo ſineret mali aliquid eſſe in GAE. Bhbac ſumme eq̃liter necĩmutabiliter bona:ſed adhibet᷑ curatio:vt mala illa q̃ inerant. id ẽ moꝛbi ac vulnera recedãt hinca ali/ bi ſint:ſed vtiq; vt nõ ſint. Non em̃ vlla ſubſtantia:ſed carnalis ſubſtantie viciũ eſt vulnus aut moꝛbo.Cuũ caro ſit ipᷣa ſb ſtãtia:pfecto aliqð bonũ eſt:cui accidũt iſta mala.i.pꝛiuatõnes eiꝰ boni qð dicit ſanitas. Ita etiã ⁊ animaꝝ quecũq; ſunt vicia:naturaliũ ſunt pꝛiuatões bonoꝝ. OQue cũ ſanant᷑ nõ aliq̊ trãſferunt᷑:ſʒ ea q̃ ibi erãt nuſq; erũt:quãdo in illa ſanitate L opibo ſuis:niſi vſq; adeo eſſet om̃ipotts 2 bon:vt bñ ſaceret ⁊ ð malo. De bono nature viciatũ ipᷣe deꝰ bñ facit refoꝛmã/ do: aut puniẽdo viciatũ.ac ꝑ ͥ ergo ma luz nec viciũ erit:qꝛ nihil eſt cũ euacuat᷑. Quid ẽ aũt aliud qð malũ dicit᷑niſi pꝛi/ yvyvatio boni: Hã ſicut coꝛpoꝛibo gĩalium nihil eſt aliud moꝛbis ⁊ vulneribo affici: ſanitate pꝛiuari.Neq; em̃ id agit᷑cuʒ ruptio remanebit: mulla vbi eſſe poſſit non erunt. Bonas eſſe omes naturas a ſummo . bono factas:quibuſq; ex cauſis ⁊ q̃liter coꝛruptio noceat intimnit. Lapitulü XI. aditoꝛ bon eſt: bone ſunt. Sʒ qꝛ nõ ſi mutabiliter bone ſunt.ideo ĩ eis ⁊ minui bonũ ⁊ augeri poteſt. Sed bonũ minui malũ eſt:q́;uis quantũcunq; minuat᷑: re maneat aliqd neceſſe eſt:ſi adhuc natura eſt vnde natura ſit. Neq; em̃ ſi qualiſcũ/ q; aut q; tulacũq; natura eſt:cõſumi bo⸗/ nũ qð natura eſt niſi ⁊ ipa ↄſumat᷑ poteſt Merito quippe natura incoꝛrupta lau dat᷑. Poꝛro ſi ⁊ incoꝛruptibilis ſit q̃ coꝛ/ rumpi omino nõ poſſit:młto eſt pculdu bio laudabilioꝛ.Cũ vero coꝛrũpit᷑:ideo malũ eſt eiꝰ coꝛruptio:qꝛ eã q̃licũq; pꝛi/ uat bono. NHã ſi nlło bono pꝛiuat nõ no cet:nocet aũt adimẽdo bonum. Quãdiu itaq; natura coꝛrũpit᷑ ineſt ei bonũ q̊ͥ pꝛĩ uet᷑. Ac ꝑ h̊ ſi nature aliqd remanebit qd iã coꝛrũpi neqat:pfecto natura incoꝛru ptibilis erit:⁊ ad h̊ͥ t magnũ bonũ coꝛ⸗ ruptio nõ ꝑueniat.At ſi coꝛrũpi nõ deſi net:nec bonũ vtiq; habere deſinet: ̊ eaz poſſit pꝛiuare coꝛruptio.Quã ſi penituſ totãq; ↄſumpſerit:ideo nullũ bonũ ĩerit qꝛ natura niła erit.OQuo circa bonũ coꝛ/ ruptio ↄſumere nõ pᷣt:niſiↄſumendo na turã. Om̃is ergo natura bonũ ẽ magnũ ſi coꝛrumpi nõ pᷣt:paruũ ſi pᷣt.negari tũ bonñũ eſſe:niſi ſtulte atq; impite pꝛſus ñ pᷣt. Que ſi coꝛruptõe ↄſumit᷑:nec ipᷣa coꝛ — Slture igit᷑ oẽs. m naturaꝝ pꝛſus oim ſũme eaꝝ ↄditoꝛ ſumme atq; incõ/ ſabſiten bond: olitot ſole ncuri hite lomnirao Mumeſtt rc vic Nckniſin ſickenid hücknere nnglickun⸗ Snolürnlf Obſorvent ſelutineni feKtane tmräppe⸗ d Ndnd cuntten tüdiis coꝛgis lao on / Ickmn dpo it faligeho ſtobani⸗ lgigk die fückinn liſenen mlinon WE htes, 6 ſekipn nncoſe inbo Nlein i. Porcht bbbuterii no ſitizns — = — Kai eti donic dicf dausſr oes bonor fenmßei nllaſmninne mmns ſunme raunſor älr . L „2 RNR to ſis oin ſüne boneſint G nmeatq; incor. vſasaminni Cbori miyni nosmüäunter awedan zchüguliin nckcöunibe Suzüumatpoct inurnoutln Nbisligas npckpaldn corniglbied⸗ diiſtipe hpriugt hono un. Migin gabon Ivenuncht nammnüror⸗ nübonin/ ninii rtineſeg Cüſcenan llüdontien ocradn üzunotone Aaboͤi hl iiittin gciesn ccarẽs: ſubſiſtẽte natura: ¶ D. nullü poſſit eſſe malũ: ſi nulluʒ ſit bonũ:⁊ ꝙ hec aſſertio ſentẽtie ꝓphetice 6ſit ↄtraria ¶ Capitulũ XII. Lper hoc nul lum eſt qð dicit᷑ malũ ſi nullũ lũ viciatũ vlł vicioſũ bonũ eſt:nec malũ vnq; pt eſſe vllũ vbi bonũ eſt nullũ Uñ res mira ↄficit᷑:vt qꝛ oĩs natura inq;tuʒ natura eſt:bonũ eſt:nihil aliud dici vide atur:cũ vicioſa natura mala eſſe natura dicit᷑:niſi malũ eſſe qð bonũ eſt:nec ma/ lũ eſſe niſi qdð bonũ eſt:qꝛ oĩs natura bo nũ eſt:nec res aliq̃ mala eſſet ſi res ipſa q̃ mala eſt natura nõ eſſet. Non igit᷑ pᷣt eſſe malũ:niſi aliqð bonũ OQð cũ dici videat abſurde:ↄnexio tñ ratiocinatõnis huiꝰ velut ineuitabiliter nos cõpellit h̊ dice/ re.Et cauendũ eſt neĩcidamꝰ in illã ſen/ tentiã ꝓpheticã:vbilegit᷑. Ue his qͥ di/ cunt ꝙ bonũ eſt malũ:⁊ ꝙ malũ ẽ bonũ: q dicũt dulce amaꝝ:⁊ amaꝝ dulce.qͥ di⸗/ cunt tenebꝛas lucẽ:⁊ luceʒ tenebꝛas.Et tñ dñs air. Wal⸗ hõ de malo theſauro coꝛdis ſui ꝓfert mala.Quid eſt aũt ma/ lus hõ niſi mala natura:qꝛ hõ natura eſt oꝛro ſi hõ aliqð bonũ eſt:qꝛ natura ẽ. dq eſt malꝰ hõ niſi malũ bonũ?: Camen cũ duo iſta diſcernimꝰ:inuenimꝰ nec iõ malũ:qꝛ hõ eſt.nec ideo bonũ:qꝛ iniquꝰ eſt. ſʒ bonũ qꝛ hõ:malũ qꝛ iniquꝰ.Quiſ/ q̃s igit᷑ dicit malũ hoĩeʒ eſſe:aut qð bo⸗/ nũ eſt iniquũ eſſe:ipᷣe incidit ĩ ppheticaʒ illã ſententiã. Ue his qͥ dicũt ꝙ bonũ eſt malũ:⁊ ꝙ; malũ eſt bonũ.Opꝰem̃ dei cul pat qð eſt hõ:⁊ viciũ hoĩs laudat qð eſt iniqtas.Om̃is nãq; natura etiã ſi vicio ſa eſt inquantũ natura eſt:bona eſt.inq̃n tũ vicioſa eſt:mala eſt. ¶ D. in bonis ac malis ſibimet ↄtrarijſ dyaleticoꝝ regula deficiat:⁊ qͥd ſit coꝛ⸗/ ruptio:⁊ ꝙ ex bonis mala oꝛta ſint. H (Eapiruli XIII. Wapꝛopter i bis ↄtrarijs q̃ mala ⁊ bona ſit bonũ:ſʒ bonum om̃i malo ntegrũ bonũ eſt. Cui vᷣo ineſt ma /. vocant᷑:illa dyaleticoꝝ regula deficit:j dicunt:nulli rei duo ſimł ineſſe ↄtraria. Nullꝰem̃ aer ſimul ⁊ tenebꝛoſus eſt ⁊ lu cidꝰ. Nullꝰ cibo aut potꝰ ſimł dul eſt ⁊ amarꝰ. Nullũ coꝛpꝰ ſimul vbi albũ ibi⁊ nigrũ. Nullũ ſimł vbi deſoꝛme:ibi ⁊ foꝛ moſũ.Et h̊ in mult ac pene in oĩib ↄtra rijs reperit᷑:vt ĩ vna re ſimlł eſſe ñ poſſint Cũ aũt bona ⁊ mala nullꝰ ambigat eſſe ↄtraria:nõ ſolũ ſimł eſſe poſſũt:ſʒ etiam mala om̃ino ſine boniſ ⁊ niſi ĩ bonis eſſe nõ poſſũt:qᷓ;uis bona ſine malis eſſe poſ ſint. Poteſt em̃ hõ vł angelꝰ nõ eſſe iniu ſtus:iniuſtꝰ aũt nõ pᷣt eſſe niſi hõ vel an gelꝰ.Et bonũ ꝙ hõ:bonũ ꝙ angelꝰ:ma lũ ꝙ iniuſtꝰ.Et hec duo ↄtraria ita ſimł ſũt:vt ſi bonũ nõ eſſet:in q̊ malũ eſſet:pꝛ ſus nec malũ eſſe potuiſſet.Quia nõ mõ vbi ↄſiſteret:ſʒ vnde oꝛiret᷑ coꝛruptõ nõ haberet:niſi eſſet qð coꝛrũperet᷑:qð niſi bonuz eſſet:nec coꝛrũperet᷑:qm̃ nihil eſt alið coꝛruptio q; boni exterminatõ.Ex boniſigit᷑ mala oꝛta ſũt ⁊ niſi ĩ alibo bo nis nõ ſunt:nec erat alias vnde oꝛiret᷑ vl la mali natura. Vã ſi eſſet:inq; tũ natura eſſet:pfecto bona eſſet.⁊ aut incoꝛrupti bilis natura magnũ eſſet bonũ:aut etiã natura coꝛruptibilis nlło modo eſſet ni ſi aliqd bonũ:qð bonũ coꝛrũpendo:poſ ſet ei nocere coꝛruptio. H Quũo nõ ſit ↄtrariũ dñice ſentẽtie:qua dicit᷑.nõ pᷣt arboꝛ bona fructꝰ malos fa/ cere:cũ dicuut᷑ mala ex bonis eſſeoꝛta. Eapitulũ XIIII. Ed cũ mala ex bonis oꝛta eſſe dicimꝰ:nõ pu/ ☚ tet᷑ c dñice ſentẽtie refragari: q̃ dicit. Nõ pᷣt arboꝛ bona fructꝰ malos facere. Nõ pᷣt em̃ ſiẽ̃ veritaſ dicit:colligi vua ð ſpinis:qꝛ nõ pᷣt vua naſci ð ſpinis e bona terra vites naſci noſſe vi/ demꝰ ⁊ ſpinas.Et eodẽ mõ tanq; arboꝛ mala fructꝰ bonos.i.oꝑa bona nõ pᷣt fa/ cere volũtas mala. Sʒ ex lis na —gegyſri ſ 3 V—“ Oõð ⁊ ipᷣe dñs eoqẽ loco:vbi de arboꝛe⁊ fructib loquebat᷑:aꝑtiſſime oſtẽdit.Ait g 2 “ 9/ , Worno KAnr 0 ℳ r Jo , Kes-A OB Mrre * . * * B I D . fuit ꝓꝛſus vnde pꝛimitꝰ oꝛiret᷑ voluntaſ WWrnr e Sr mala:niſi ex angeli ⁊ hoĩs natura bona. Enchyridion em̃. Aut facite arboꝛẽ bonã ⁊ fructũ eiꝰ bonũ:aut facite arboꝛẽ malã⁊ fructũ ei malũ.Sat admonẽs ex arboꝛe qͥ dẽ bo na malos:aut ex mala bonos naſci fru/ ctus nõ poſſe:ex ipᷣa tñ terra cui loqba vtrãq; arboꝛẽ oꝛiri poſſe. ahs ptinere ad beatitudinẽ ↄſequẽda ſcire cauſas in mũdo coꝛꝑaliũ motionu. apitulũ XVY qñ nobis maronis ille verſus piacet. VYelix qͥ potuit reꝝ co/ ygnoſcere cauſas:nõ nobis videat᷑ ad feli citatẽ ↄſequẽdã ꝑtinere:ſi ſciamꝰ cauſas magnaꝝ ĩ mũdo coꝛpꝑaliũ motionũ:q̃ ab ditiſſimis nature ſinibs occulunt᷑.vñ tre moꝛ terr:q̃ vi maria alta tumeſcãt:obi/ cib ruptis:rurſuſq; ĩ ſeipᷣa reſideãt:⁊ ce tera hmõi. Sʒ bonaꝝ ⁊ malaꝝ reꝝ cãs noſſe debemuſ.Et id hactenꝰ q̃tenꝰ eas homini ĩ hac vita erroꝛibo erũniſq; ple-/ niſſima ad eoſdẽ erroꝛes ⁊ erũnas euadẽ das noſſe ↄcedit᷑.Ad illã àppe felicitatẽ tendẽdũ eſt:vbi nulla qtiamur erũna:ne lo erroꝛe fallamur. Nã ſi cauſe coꝛꝑaliũ motionũ noſcẽde nobᷣ eſſent:nlłas magꝭ noſſe q; nr̃e valitudis deberemꝰ.Cũ ve ro eis ignoꝛatꝭ medicos q̃rimꝰ:qͥs nõ vi deat:qð de ſecretis celi ⁊ terre nos latet quãta ſit patiẽtia neſciendůũ. ¶SDiſputatio qliter erroꝛ gripolſit. apitulũ Wãuis em̃ er roꝛ q; ta poſſumꝰcura cauẽdꝰ M ſit:nõ ſolũ ĩ maioꝛibo veꝝ etiã ĩ minoꝛibꝰ tan nin i reꝝ ignoꝛãtia poſ ſit errari:nõ ẽ tñ ↄſeq̃ns:vt ↄtinuo erret qͥſqͥſ aliqͥd neſcit:ſʒ qſqͥſ ſe exiſtimat ſcire qð neſcit: p vo àppe appbat falſũ:qð eſt erroꝛis ꝓpꝛiũ.Uerũtñ ĩ q̃re qͥſq; erret: intereſt plurimũ Nã ĩ vna eadẽq; re⁊ ne ſciẽti ſciẽs: ⁊ errãti nõ errãs recta ronepᷣ ponit᷑. In diuerſis aũt rebo.i.cũ iſte ſciat alia:ille alia:⁊ iſte vtilioꝛa:ille minꝰ vti/ lia.vł etiã noxia:qͥs nõ ĩ eis q̃ ille ſcit:ei pᷣ ferat neſciẽtẽ?· Sunt em̃ q̃dã q̃ neſcire qᷓ; it aliqũ:ſʒ ĩ via pedũ nõ ĩ via moꝝ. Naz nobiſipᷣis accidit vt in dã biuio fallere mur:⁊ nõ iremꝰꝑ eũ locũ:vbi oꝑiens trã ſitũ noſtꝝ donatiſtaꝝ manꝰ armata ſub ſederat:atq; ita factũ ẽ:vt eo ̊ tẽdebamꝰ p deniũ circũitũ veniremꝰ:cognitiſq; ĩſi dijs illoꝝ noſ gtularemur erraſſe:atq; in de gras ageremꝰ deo. Quiſ &̊ viatoꝛẽ ſic errãtẽ: ſicnõ errãti latrõi pᷣponere dubi⸗/ tauerit: Et ſoꝛtaſſe iõ apud illũ ſummũ poetã loquẽs qͥdã miſer amatoꝛ:vt vidi inqͥt: vt perij:vt me maluſ abſtulit erroꝛ: qm̃ ẽ erroꝛ bonꝰ qͥ ñ ſolũ mihi obſit verũ etiã ꝓſit aliquid. Sʒ diligẽtiꝰ ↄoſiderata vᷣitate:cũ nihil ſit alið errare:qᷓ; veꝝ pu/⸗ tare qð falſũ ẽ:falſũq; qð veꝝ ẽ: vł certũ hfe p ĩcerto:incertũue p certo:ſiue falſũ ſiue ſit veꝝ:idq; tã ſit ĩ aĩo defoꝛme atc; indecẽs:qᷓ; pulcꝝ ac decoꝛũ eſſe ſentimꝰ vłĩ loq̃ndo vł ĩ aſſentiẽdo:eſt eſt:nõ no. Pꝛofecto ⁊ ob h̊ ipᷣm ẽ vita iſta miſera q̃ᷓ viuimꝰ:q ei nõnũq; vt nõ amittat᷑:erroꝛ ẽ neceſſariꝰ.Abſit vt tal ſit illa vita:vbi E ale nĩ̃e ipa vᷣitas vita: vbi nemo fallit: fallit᷑ nemo i⸗ aũt hoĩes fallũt atq; fal lunt᷑:miſioꝛeſq; ſũt cũ mẽtiẽdo fallũt:qᷓ cũ mẽtiẽtib credẽdo fallunt᷑. Uſq; adeo tñ rõnabił natura r̃fugit falſitatẽ:⁊ qtũ pᷣt deuitat erroꝛẽ: vt falli nolint etiã ͥcũ/ q; amãt fallere Nõ em̃ ſibi qͥ mẽtit᷑ videt errare:ſʒ aliũ ĩ erroꝛẽ mittere credẽtẽ ſibi ⁊ ĩ ea qdẽ re ñ errat:quã mẽdacio ↄtegit tat ſibi ſuũ nõ obeſſe mẽdaciũ:cũ magis Fech patiẽti obſit om̃e peccatũ. do mentiri. apituli XVII. Erum difficilli di ncẽitas nos vꝛgeret abſe oluimꝰ. Utx. .* Möõnulli eĩ eo vſq; ꝓgrediunt᷑:vt ⁊ peie/ rare ⁊ ð reba ad dei cultũ ꝑtinẽtib:ac de ißpa dei natura falſũ aliqͥd dicere:nõnũq; bonũ piũq; vbe eſſe ↄtẽdãt. Mihi ãt vi petm̃ eſſe dẽ det᷑ petm̃ ei om̃e mẽdaciũ:ſʒ mltũ ltereſſe 4 aĩo ⁊ qᷣb ð reb quiſq; mentier Höe De . 0 gduano-1 ſi nouit ipe qd veꝝ ſit:ſʒ in h̊ fallit: ꝙ pbu Gierdddofecbol iuſtiſit aliui⸗ ma ⁊ latebꝛoſiſſima h̊ gignit ã Mtio:ð q̃ i grãdẽlibꝝ cũ rñden ad officiũ hoĩs iuſti ꝑtineat aliqñ mẽtiri ₰ ſocets mitcit: depenn auosf itülf Gnit⸗ cabtil ruſs Urlei⸗ ſoſtod⸗ harno ſcco di ogoren lnenemea ſodegpib dahome Cwa genienes Nugübe ſeung ſicguſii Kwl mmi R ſlic ad ho ſtinh tiriq Nel. teluavi dumenci⸗ Mödur glibett (nppbi ickmin ſücbe uri unan dis bichenii Paranſcd cſtütchm Cgnitiſic mlſeangin lsrinwrſc hongedubi⸗ llüſumni mmextyidti bürlitenor. hiobſitpei ſcen ri erpo/ aeKan ndſmefi odeſen n. hücſeſcnin⸗ cſt cknönd. nitoniſenq mimicno⸗ ilavienvbi ineno lit länarhfl iedo lurg t. Don thllitmithn nclirmidni iirin nmmtiiſi michho nbeultah uainugs alenh rii font malo:in qui limur. Nã magno malo fallit᷑ homo:cuzʒ hoc nõ credit qð ad vitã ducit eternam: vel h̊ credit qð ad moꝛtẽ ducit eternam. NOParuo aũt malo fallit᷑:qͥ falſũ ꝓ vero ap à nocẽdi volũtate mentit. Haud vᷣo tm̃ nocet:qͥ viatoꝛẽ mẽtiendo ĩ diuerſũ iter mittit:q;tũ is qͥ viã vite mẽdacio fallẽte depꝛauat. Nemo ſane mentiẽs iudican/ dus eſt:qͥ dicit fſalſum qð putat veꝝ:qm q;tũ ĩ ipᷣo eſt:nõ fallit ipe ſʒ fallit᷑ Nõ ita q; mẽdacij:ſʒ aliqũ temeritat arguendꝰ eſt:qͥ falſa incautiꝰcredita ꝓ veris habet Potiuſq; ecõtrario q;tũ in ipᷣo eſt:mẽti tur ille:qͥ dicit veꝝ:qð putat falſũ.Quã tuũ em ad aĩm eiꝰ attinet:qꝛ non qð ſentit h dicit:nõ veꝝ dicit q;uis veꝝ inueniat eſſe qdᷣ dicit.nec vllo mõ liber eſt a mẽda cio:qͥ oꝛe neſciẽs veꝝ loquit᷑:ſciẽſ aũt vo luntate mẽtit᷑. Nõ ↄſideratꝭ itaq; reba ip ſis de quibo aliqͥd dicit᷑:ſʒ ſola intentõne dicẽtis:melioꝛ ẽ qͥ neſciẽs falſũ dicit:qm̃ id veꝝ putat:q; ͥ mentiẽdi animũ ſciẽs gerit:neſciẽs veꝝ eſſe qð dicit Ille nãq; galiud ñ habʒ ĩ aĩo aliud ĩ verbo:huic vᷣo qlecunq; ꝑ ſeipᷣm ſit qð ab eo dicit᷑:aliud tñ clauſũ ĩ pectoꝛe aliud ĩ ligua ꝓmptũ eſt:qð malũ eſt ppꝛiũ mẽtientis. In ipᷣa⸗ rum aũt q dicunt᷑oſideratõe reꝝ:tm̃ iter eſt qᷓ in re quiſq; fallat᷑ ſiue mentiat᷑:vt cũ falli q; mẽtiri minꝰ ſit malũ:q;tũ ꝑtinet ad hoiĩs voluntatẽ.tñ longe tolerabiliꝰ ſit in his q̃ a religione ſunt ſeiuncta men ciri:q; in his ſine quoꝝ fide vel noticia de coli nõ pᷣt:falli vt ĩ pluriboa pquirẽ/ te lucidius inueſtigabit᷑. Oð vt illuſtret᷑ exemplis:intueamur q̃le ſit.ſi quiſpiam dü mentit᷑:viuere nũciat aliquẽ moꝛtuũ ⁊ aliꝰ dum fallit᷑:credat iteꝝ chꝛiſtũ Boſt on quãlibet longa tempoꝛa moꝛituꝝ. ne illo modo mẽtiri: q; iſto modo ſalli in compꝑabiliter pᷣſtat:młtoq; minoꝛis ma li eſt in illuʒ erroꝛẽ aliquẽ inducere:q; in iſtũ ab aliquo induc. ¶ Duiby ĩ reb ſallamur ¶ Cap.XVIII NPeaquibuſdam ergo rebus magno:in quibuſ aʒ paruo:in quibuſdã nullo buſdã etiã nõnullo bono fal pꝛobãdo:incidit in aliqs moleſtias tem xXXIX. po:ales: quibo tñ adhibita fideli patien tia ↄuertit eas in vſũ bonũ:veluti ſi quiſ qᷓ; bonũ hoĩeʒ putando qͥ mal eſt:aliqᷣd ab eo patiat᷑ mali.Qui vero malũ hoĩeʒ ita bonũ credit vt nihil ab eo patiat᷑ ma li:nullo modo fallit᷑:nec in eũ cadit illap phetica deteſtatio. Ue his qͥ dicunt qð malũ eſt bonũ.De ipſis em̃ reb quibus hoĩes mali ſunt:nõ de hoĩb dictũ intel ligendũ eſt. VUñ qͥ adulteriũ dicit bonũ: recte arguit᷑ illa voce ꝓphetica.Qui vo iß̃m hoĩeʒ dicit bonũ:quẽ putat caſtũ et neſcit adulteꝝ:nõ in doctrina reꝝ bona rum ⁊ malaꝝ:ſʒ in occultis humanoꝛuʒ falli᷑ moꝝ:vocans holeʒ bonũ:in q̊ pu/ tat eſſe qð eſſe nouit bonũ:⁊ dicẽs malũ adulteꝝ ⁊ bonũ caſtũ.ſed hunc bonũ di cens neſciẽdo adulteꝝ eſſe:illũ malũ ne/ ſciendo caſtum. Poꝛro ſi ꝑ erroꝛẽ euadit quiſq; perniciẽ:ſicut ſuꝑius dixi nobis in itinere cõtigiſſe:etiã alid boni homi ni erroꝛe ↄfert᷑. Sʒ cũ dico in qnibuſdã rebo nullo malo aliquẽ vel nõnullo etiaʒ bono falli: nõ ipᷣm erroꝛẽ dico nullũ ma/ luim vel nõ nullũ bonũ:ſʒ malũ qͥ nõ ve/ nit᷑ vel bonũ quo venit᷑ errando id eſt ex ipſo erroꝛe qͥd nõ eueniat vł qd ꝓueniat Naã ipſe ꝑ ſeipᷣm erroꝛ aut magnuʒ in re magna:aut paruũ in re parua:tñ ſemper eſt malũ. Quis em̃ niſi erras malũ neget appꝛobare falſa ꝓ veris:aut impꝛobare vera ꝓ falſis:aut habere incerta ꝓ certiſ vel certa ꝓ incertis: Sed aliud eſt bonũ hoiĩeʒ putareę à malꝰ eſt:qð eſt erroꝛis:et aliud eſt ex h̊ malo aliud malũ nõ pati: ſi nihil noceat hõ malꝰqui eſt putatꝰ bo nus. Itẽq; aliud eſt ipſam viã putareq̃ non eſt ipſa:⁊ aliud eſt ex ̊ erroꝛis malo aliquid boni ↄſequi.velut eſt ab inſidijſ maloꝝ hominũ liberari. An peccata dicenda ſint cuʒ quis de malo hoie bene ſentit:vel veriſimilibus fallii. ¶ Tapitulil XIX. ſcio ſane vtꝑ etiã eiuſmodi erroꝛ ſit:cum ho Emo ðᷣ malo homine bene ſentit: qualis ſit neſciens:aut ꝓ eis q̃ ꝑ ſenſus coꝛpoꝛis capimꝰ occurrũt ſimilia:q̃ ſpi/ ritu tani; coꝛꝑe:aut coꝛꝑe tanq; ſpiritu ſentiunkt quale putabat elſe apls etrꝰ qñ exiſtimabat ſe viſũ videre:repente d clauſtris ⁊ vinculis ꝑ angelũ liberatus: aut in ipᷣis reba coꝛpoꝛeis leue putat᷑ eſſe qð aſpeꝝ eſt:aut dulce qdð amaꝝ eſt:aut bene olere qð putridũ eſt:aut tonare eG reda trãſit:aut illũ eſſe hoĩeʒ cũ aliꝰ ſit: ñ duo ſibi ſimillimi ſuntgs geminis ſepe ↄtingit. vnde ait ille. Gꝛatuſq; parẽ tibo erroꝛ:⁊ cetera talia:etiã peccata dicẽ da ſint. Hec q̃ſtio nodoſiſſima:q̃ hoĩes acutiſſimos achademicos toꝛſit:nũc mi hi enodãda ſuſcepta eſt vtꝝ aliqd debe- at ſapiẽs appꝛobare ne incidat ĩ erroꝛez ſiꝓ veris appꝛobauerit falſa:cũ om̃ia ſi/ cut affirmãt:vel occulta ſint vel incerta Vnge tria ↄfeci volumina in initio con uerſionis mee:ne impedimẽto nobis eſ/ ſent:que tanq; in oſtio ↄtradicebant.Et vtiq; fuerat remouẽda inueniẽde deſpe ratio veritatis:q̃ illoꝝ videt᷑ argumẽta/ tionibo roboꝛari.Apud illos ergo erroꝛ om̃is putat᷑ eſſe peccatũ:qð vitari ñ poſ ſedtendũt:niſi omis ſuſpendat᷑ aſſenſio. Erare quippe dicũt eũ quiſqͥs aſſentit᷑ incertis:nihilq; certũ eſſe in hominũ vi/ ſu ꝓpter idiſcretã ſimilitudinẽ falſi.etiã ſi qð videt᷑ ſoꝛte ſit veꝝ.acutiſſimis q dẽ ſed impudęẽtiſſimis cõflictatõib diſpu/ tant.Apud nos aũt iuſtus ex fide viuit. Ac ſi tollat᷑ aſſenſio ⁊ fides tollit᷑:qꝛ ſine aſſenſione nihil credit᷑ Et ſunt vᷣa q;uis nõ videant᷑:q̃ niſi credant᷑ ad vitã beatãa: que nõ niſi eterna eſt:nõ poteſt ꝑueniri. CLuũ iſtis vero vtꝝ loͥ debeamꝰ ignoꝛo: q̊j nõ victuros ĩ eternũ:ſʒ in pᷣſentia ſe vi uere neſciũt.ĩmo neſcire ſe dicunt qð ne ſcire nõ poſſũt. Neq; em̃ quiſq; ſinit᷑ ne/ ſcire ſe viuere:qñ quidẽ ſi nõ viuit nõ pᷣt aliqͥd vel neſcire:qm̃ nõ ſolũ ſcire veruʒ etiã neſcire nõ niſi viuẽtis eſt. Sʒ vide/ licet nõ aſſentiẽdo ꝙ viuãt:caueꝛe ſibi vi dent᷑ erroꝛẽ:cũ etiã errãdo ↄuincant᷑ vi/ nere:qm̃ nõ poteſt qͥ nõ viuit errare. Si certu eſtꝛita vera vcerta ſunt multaꝛqui bus nõ aſſentiri abſit vt ſapiẽtia potius q́;ᷓ demẽtia nominãda ſſii. ¶ Ouib⸗ in reby errãtes nõ peccemus: qᷓuis ad huiꝰ vite mifias erroꝛ ꝑtineat 12 quibuſdam aũt reb nihil intereſt ad capeſ an nõ:vel vtꝝ vera ſiue ſint ſiue putetur an falſa. In his errare.i.aliud ꝓ alio pu tare:nõ arbitrãdũ eſt eſſe peccatũaut ſi E minimũ eſſe atq; leuiſſimũ.Poſtremo qualecũq; illud ⁊ q;tumcũq; ſit ad ülam viã nõ ꝑtinet:qua imꝰ ad deũ.QOue via figdes eſt chꝛiſti:q̃ ꝑ dilectionẽ oꝑat᷑. Ne/ q; em̃ ab hac via deuiabat ĩ geminis fi⸗ lijs gratꝰ ille parentib erroꝛ: aut ab hac via deuiabat apls petrꝰ:qñ ſe exiſtimãs viſuʒ videre aliud ꝓ alio ſic putabat.vt aA coꝛpoꝝ imaginib in quiboſe eſſe arbi / crabat᷑:vera in quib erat coꝛꝑa nõ dino ſceret:niſi cũ ab illo angelꝰ ꝑ quẽ fuerat liberatꝰ abſceſſit. aut ab hac via deuia/ bat Jacob patriarcha:qñ viuentẽ filiũ aꝗ beſtia credebat occiſũ. In his atq; hu iuſmodi falſitatibo ſalua fide in deuů no bis eſt fallimur. ⁊ via nõ relicta q̃ ad illũ nos ducit erramꝰ. Qui erroꝛeſ etiã ſi pec cata nõ ſunt:tñ in malis huiꝰ vite depu/ tandi ſunt.que ita ſubiecta eſt vanitati: v8t appꝛobent᷑ hic falſa ꝓ veris:reſpuant᷑ vera /ꝓ falſis.teneant᷑ incerta pꝛo certis. QDuãuis em̃ hec ab ea fide abſint:ꝑ quã ad verã certãq; atq; eternã beatitudinẽ tendimꝰ:ab ea tñ miſeria nõ abſunt:in q̊ᷓ adhuc ſumꝰ. Nullo modo quippe falle remur in aliq̃ vł animi vł coꝛpis ſenſu:ſi iã vᷣa illa atq; ꝑfecta felicitate frueremur ¶ Důo ſit peccatũ om̃e mendaciũ:vł q̃ liter etiã illilicet venialiter peccẽt:qͥ non niſi ꝓ ſalute hominũ mentiun᷑. ¶ Capitulil XXI. Oꝛro aũt om̃e mendaciũ ideo dicendũ eſt eſſe peccatũ:qꝛ hõ nõ ſoluʒ qñ ſcit ped veꝝ ſit: ſz etia ſi qñ errat ⁊ fallit ſi cut hõ:h̊ debet loqͥ qð animo gerit:ſiue illud veꝝ ſit ſiue putet᷑ ⁊ nõ ſit. Oĩs aũt q̃ mentit᷑ ↄtra id qð animo ſentit loquit᷑ volũtate fallẽdi.Et vtiq; verba ꝓpterea ſunt ĩſtituta:nõ ꝑ q ſe inuicẽ hoĩes fallãt ſendũ dei regnũ: vtꝝ credãtur . S 7 . M . ðòð Ghöͤn ſuas noͤ iceo pecen nunen Mua oi: tiwönea Nentno Gicop pureat ledo⸗ lecbit⸗ bopacete oKodt lckolre föben ſige tön fur ee dpder hor⸗ on oohre cin cetm. dicte mnpli ſihnpel Hicoher ſe⸗ eſi N ſän ackunag, ENli Rſueontin eiw ni bato digfuͤlon 4 icerie nwigi e Miusſo memmhba ilakkinis Krhu ntkcherti CorganOdnen pqyi fuenn cru deuin piuont Mliü booatqz hui eäindeuno ichdadn nagäſipe vueden cnchkmnine: morrhunt oMR. inpoui uninik blineinqi nipgefile is uſt fngemur cdaci hcciriron gunt. ℳ fame, gtücktſe ſolgcefſt nogen eDA Ggorogn ctpytcſen msbii ſz pꝗ in alteri⸗ quiſ; noticiã cogitatõeſ ſuas ꝑferat. Uerbis igit᷑ vti ad fallaciã: nõ ad qð inſtituta ſunt:peccatũ eſt. Nec ideo vllũ mendaciũ putandũ eſt non eſſe — aliqñ alicui ꝓdeſſe oſſumꝰ em̃ ⁊ furando aliqn peccatũ:qꝛ poſſum mentiẽdo. Pol 7 fura B alicui ꝓdeſſe:ſi pauꝑ cui palã dat᷑ ſentit cõmodũ:⁊ diues cui dam tollit᷑ nõ ſenK tit incõmodũ. Nec ideo tale furtuʒ qͥſqᷓ; dixerit nõ eſſe peccatũ. Poſſumꝰ ⁊ adu! terãdo ꝓdeſſe:ſi aliq̃ niſi aq h̊ ei ↄſentiat appareat amando moꝛitura:⁊ ſi vixerit penitẽdo purgãda:nec ideo peccatũ ta/⸗ le negabit᷑ adulteriũ.Si aũt merito no/ bis placet caſtitas:qͥd q̃ſo offendit veri/ tas:vt ꝓppter alienã vtilitatẽ illa nõ vio/ let᷑dulterando:⁊ violet᷑ iſta mentiẽdo: õ ideo mendaciũ poterit aliqñ lauda/ riqꝛ nõnunq; ꝓ ſalute quoꝛũdã menti/ mur. Peccatũ g eſt:ſʒ veniale:qð beniuo lentia excuſat:⁊ iõ fallacia dãnat.Pluri mũ qͥ ppe ad bonũ ꝓfeciſſe hoĩes qͥ ñ ni/ ſi ꝓ ſalute hoĩs mẽtiunt᷑:nõ ẽ negãdũ:ſʒ in eoꝝ tali ꝓfectu merito laudat᷑ vel etiã tpaliter remunerat᷑ beniuolẽtia nõ falla/ cia:q̃ vt agnoſcat᷑ ſatis eſt:nõ vt etiã pᷣdi cet᷑.maxĩe ĩ heredib teſtamẽti noui:qbꝰ dicit᷑. Bit ĩ oꝛe vro eſt eſt:nõ nõ. QOð em̃ ampliꝰ ẽ a malo ẽ.Pꝛopter qð maluʒ:qꝛ ſubꝛiꝑpe ĩ hac moꝛtalitate ñ deſinit.etiaʒx ipᷣi coheredes chꝛiſti dicũt.Dimitte no bis debita noſtrr. e ſint cauſe bonaꝝ reꝝ ⁊ q̃ malaꝝ. ¶Tapitulü „ XXII Is ita huiꝰ bꝛenitatis neceſſitate tractatis:qm̃ cauſe cogno/⸗ bonaꝝ ⁊ malaꝝ:q;tũ vie ſa ſcẽge ſũt tis eſt q̃ nos ꝑducat ad regnũ: vbi erit vi ta ſine moꝛte:ſine erroꝛe veritas:ſine ꝑ/ turbatõe felicitas:neq̃q; dubitare debe mꝰ reꝝ q̃ ad nos pꝑtinẽt bonaꝝ cauſã nõ eſſe:niſi bonitatẽ dei:malaꝝ vᷣo ab ĩmu/ tabili bono deficiẽtẽ boni mutabil volũ tatẽ:pꝛiꝰ angeli:hoĩs poſtea. Dos ſit creature rationabiliſ pꝛimum malum vel q̃ mala hoc ſecuta ſunt. LCapitulũ XXIII. q; pꝛo Oc pꝛimuz eſt creature rõnabilis malũ.i.pꝛi ma pꝛiuatio boni:deinde etiaʒ n⸗ ſubintranit ignoꝛãtia reruʒ agendaꝝ ⁊ ↄcupiſcẽtia noxiaꝝ:quiba co mites ſubinferunt᷑ erroꝛ ⁊ doloꝛ:qᷓ duo mala qñ ĩminentia ſentiunt᷑:ea fugitant⸗ animi motꝰ vocat᷑ metꝰ. ſoꝛro animus cũ adipiſcit᷑ cupita:qᷓ;ᷓnis ꝑnicioſa ⁊ in ania:qm id erroꝛe nõ ſentit:vei delectati one moꝛbida vincit᷑:vana etiã leticia vẽ tilat᷑. Ex bis moꝛboꝝ nõ vbertat ſʒ in⸗ digentie tanq; fontib:oĩs miſeria natu re rationalis emanat. Oo in ſuis malis rõnalis natura bea/ titudinis appetitũ non amiſerit:⁊ ꝙ hõ habeat ꝑęnã ꝓpꝛiã coꝛpoꝛis moꝛtẽ. Kaßplrhlü XXIIII. We tñ natura in malis ſuis nõ potuit amit/ tere beatitudis appetitũ. Ue/ rũ bec cõmunia mala ſũt ⁊ hoĩm ⁊ ange loꝝ:p ſua malicia dñi iuſticia dãnatoꝝ. Sʒ hõ habet ⁊ penã ꝓpꝛiã:qua etiã coꝛ poꝛis moꝛte punitꝰeſt. Moꝛtis quippe ſuppliciũ dũs ei cõminatꝰ fuerat ſi pec/ caret:ſic eũ munerãs libero arbitrio:vt tñ regeret imperio:terreret exitio.atq; ĩ paradiſi felicitate tãq; in vmbꝛa vite vñ iuſticia cuſtodita in meliora ↄſcenderet eanit. äl Dy peccatũ adꝗ oꝛiginaliter in poſte/ ros trãſierit. Lapituli XXV. catũ exul effectꝰ:ſtirpẽ quo q; ſuã:quã peccãdo ĩ ſe taq; erat:pena moꝛt⁊ dãnatio nis obſtrinxit:vt quicqͥd ꝓlis ex illo ⁊ ſi mul dãnata ꝑ quã peccauerat cõiuge:ꝑ carnalẽ ↄcupiſcẽtiã:in qᷓ inobediẽtie pe/ na ſimilis retributa eſt naſceret᷑:traheret oꝛiginale peccatuʒ:q̃ traheret᷑ ꝑ erroꝛes doloꝛeſq; diuerſos ad illud extremũ cuzʒ deſertoꝛib angeł viciatoꝛib⁊ poſſeſſo/⸗ ribo ⁊ ↄſoꝛtib ſuis ſine fine ſupplicinm. ic ꝑ vnũ hoĩeʒ petm̃ inannt imudĩ⸗ † Enchyridion ⁊ ꝑ peccatũ moꝛs:⁊ ita in om̃es hoĩes ꝑ ctis:reſiduꝰ numerꝰ angeloꝝ ĩ eterna lci", Cnid⸗ trãſiuit: q̊ oẽs peccauerũt. Oundũ qp deo btĩtudine ⁊ ſctĩtate ꝑmãſit. Neq; ei ferta pe appellauit eo loco apłs vniuerſũ ge/ ex vno ãgelo lapſo atq; dãnato ceterip/ tin nus humannnnn. pagati ſut:vt eoſ ſic hoĩes oꝛiginale ma rogrbi ¶ Oualiter humani generꝭ maſſa ex ina lũ obno xie ſucceſſionis vincuł obligarʒ ſun G dei iacebat ĩ malis:luẽs cũ deſertoꝛibus atq; vniuerſos traheret ad debitas pe/ coſea angelis iuſtiſſimas penas manẽte in eis nas:ſʒ eo qͥ dyabolꝰ factꝰ ẽ:cũ ſocijs im / line bonitate qeatoꝛis.¶ Cap. XXVI. prietat elato: ⁊ ipᷣa cũ eis elatõe pſtrata: alhm⸗ C rpg c ſe ceteri pia obediẽtia dño coheſerũt:acci/ nuiſick⸗ ₰ ergo rées C prientes etiã qdð illi nõ habuerũt:certam n i habebat. Jacebat ĩ malis:vel ſcientiã qua eſſent ð ſua ſempiterna ⁊ nũ plie Meriã voluebat᷑:⁊ de malis ĩ ma / ᷓᷓ caſura ſtabilitate ſeuri. ſt ſen la pᷣcipitabat᷑ totiꝰ hũani generis maſſa O, numerꝰ bonoꝝ angeloꝝ ꝗͥ dimi/ iiene dãnata ⁊ adiũcta parti eoꝝ qui peccuue nutꝰ eſt poſt ruinã maloꝝ ex hoĩb ſup/ ſidiiy rãt angeloꝝ:luebat impie deſertõis di / pleat᷑:⁊ æ h numer deo ſitnotus. ecigu gniſſimas penas.Ad irã qppe dei perti . Kapimli „ XXVII. Uuhhe net iuſtã a ind cupiſcẽ 19 cuit itaq; vniuerſi/ benbce n is 4 IIE tatiſ creatoꝛiat nllbeng un .nõ ſane cre /A. q; moderatoꝛi deo: vt qm̃ ñ to tpuuſen atoꝛis deſiſtẽte bonitate ⁊ malis angeliſ ta multitudo angeloꝝ deũ de/ ſulben⸗ ſubminiſtrare vitã viuacẽq; potentiã.q̃ ſeredo perierat:ea qᷓ pierat ĩꝑpetua pdi- niniaodu ſubminiſtratio ſi auferat᷑ interibũt:⁊ ho tcione remaneret:q̃ aũt cũ deo illa deſerẽ/ ilaro minũ q;uis ð ꝓpagine viciata dãnatad; tepſtiterat ð ſua certiſſime cognita ſemꝑ ſcſeide naſcẽtiũ foꝛmare ſemia ⁊ aĩare ⁊ oꝛdiare futa felicitate ſecura gauderet.Allia xo chare mẽbꝛa:p tempoꝝ etates:ꝑ locoꝝ ſpacdcia creatura rõnalis qᷓ in hoĩibo erat qm̃ pec/ ogee vegetare ſenſus: alimẽta donare. Oeli? cctis atq; ſupplicijs ⁊ oꝛiginalib⁊ pꝛo/ ihi em indicanit malis bũ facere: q; mala pꝛijs tota pierat: ex ei ꝑte repata:qð an qguC nulla elle e. Et ſiquidẽ ĩ melius gelice ſocietati ruina illa dyabolica mi/ Fpe hoĩm refoꝛmatõeʒ nullã ꝓꝛſus eſſe volu nuerat ſuppleret᷑. Hoc em̃ ꝓmiſſũ eſt re/ (Ede iſſet:ſiẽ impioꝝ nila eſt ãẽgeloꝝ:nõne me/ sſurgęẽtib ſanct: erũt eq̃les angelis dei nt rito fieret vt natura q̃ deũ deſeruit:q̃ Itacqq;ʒ ſupema illa ihrim mĩrnr̃a ciuitas ceptũ ſui creator qd cuſtodire facillume deinlla ciuiũ ſuoꝝ numeroſitate frauda poſſet:ſua male vtẽs ptãte calcauit att bit᷑ſʒ vberioꝛe etiã copia foꝛſan regna/ trãſgreſſa eſt:q ſui ĩ ſe creatoꝛis imaginę bit.Veq; em̃ numeꝝ aut ſctõꝝ hoĩʒ aut ab eĩꝰ lumĩie cõtumacit᷑ auerſa violauit. immũdoꝝ demonũ nouimꝰ:in q̊ꝝ locuʒ q̃ ſalubꝛẽ ſuitutẽ ab eiꝰ legib male libe· ſuccedłẽtes filij ſãcte matrꝭ eccłie q ſteritł ro abꝛupit arbitrio:vniuerſa ĩeternũ de apparebat ĩ terris ĩ ea pace de q̃ illi ceci/ ſereret᷑ ab eo: ⁊ p ſuo merito penã pende derãt:ſine vlio tpis termino ꝑmanebũt. ret ſempiternam: Plane ita faceret ſi mim Szʒ illoꝝ ciuiũ numerꝰ:ſiue q eſt:ſiue d iuſtꝰ nõ etiã mificoꝛs eſſet:ſuãq; indebi futur ẽ: in ↄtẽplatõe ẽ eiꝰ artificis:qͥ vo tã miſericoꝛdiã multo euidẽtiꝰ ĩ indſigno cat ea q̃ñ ſũt tãq; ea q ſũt:atq; ĩ mẽſura ⁊ rũ poti liberatõne mõſtraret. nun o pondere cuncta diſponit. O, quibuſdã angelis cadẽtibo ꝑ ſup/ D nõ ꝓpꝛijs merit nec plibeꝝ arbi iä reſidui certiſſimã ppetue brĩtudinis triũ:ſʒ ꝑ fili dei liberari poſſit genꝰ hu ſtabilitatẽ acceperũt.¶ Capᷣ.XXVII. (¶ manũ. apitulil XXIXN. NPgelis igit ali ꝓ Eruʒz hec pars quiba impia ſuꝑbia deſerenti v generis hũani cui liberationẽ bus deũ: ⁊ in huiꝰ aeris imãa Veꝰ regnũq; ꝓmiſit eternũ:nũ/ aliginẽ ð ſuꝑna celeſti habitatõne deie qᷣd meritꝭ opeꝝ ſuoꝝ reparari pᷣt: Ablit. nd Quid em̃ boni opari p̃t ꝑditꝰ niſi q;tu, ſiẽ apls młtipliciterpᷣdicat ⁊ oĩs diuina mmden fnerit a pꝑditõe liberatus: unq libero ſcriptura teſtat. ¶ Cap. XXXII. diginln volũtatis arbitrio: Et h abſit. Nã libeon C „. n ſ u i roarbitnio maie vres ho ꝛ ſe ndidi ri“ Cem ne qin0; Cdebins ſum. Dicut em ꝗ ſeoccidit:vtiq; viuen/ i at2 ſinõ de opib: de ipſo gloꝛiet Küſazi, goſ occidit: ſʒ ſe occidẽdo nõ viuit:ꝛncc libero arbitrio voluntatis: tan/ hin m voleig. rſuſcitare cũ occiderit:ita¶ q; ab ipᷣo incipiat meritum:cui tanq; de dbeginng, cu pecrdet arbitrio: victoꝛe p-to bitũ reddatur pꝛemiũ bene operãdi:ipᷣa Mrinenn Meim ſteh gcti. rbigriũ. Eꝗem qͥ de libertas audiat eundẽ gratie conem di — nictu uic ſern addict? eſt. Petti centem. Deus eſt em qui operat᷑ in nobii . renktien iſta ſñia. Que cũ vᷣa ſit: qlſis ⁊ velle⁊ o arip bona volũtate.Et alio enzdii qlo pt lerui addicti eſſe liber tas:niſi /qn loco. Igi nõ volentis neq; currẽtis:ſed – 6 peccare delectat: Ciberaliter em̃ fuit ¶miſerẽtis eſt dei. Dum ꝓculdubio ſi ho⸗ Eugi ſint dñi oluũtatẽ libẽter facit. Ac per H mo eius etatis eſt: vt ratione iã vtat᷑: nö GVII ad peccãdũ liber eſt:qͥ pẽti ſeruꝰ eſt. ñ poſſit credere:ſperare:diligere niſi velit er ad iuſte faciẽdũ liber ñ erit:niſi a pẽto li nec ꝑuenire ad palmã ſuꝑne vocationis 5 miuenſ, beratꝰ eſſe iuſticie cepit ſeruꝰ. Jpa eſt ve niſi voluntate cucurrerit.quomodo er/ oengin ra libertas ꝓpter recti facti leticiã:ſimul go nõ volentis neq; currẽtis:ſʒ miſeren/ yt qſin ⁊ pia ſeruit/ ꝓpter pᷣcepti obediẽtiã. Sʒ tis dei:niſi qꝛ ⁊ ipſa volũtas:ſiẽ ſcriptũ Lor Mor iſta libertas ad benefaciedũ: vñ erit ho/ eſt:a deo pparat᷑ Alioquin ſi pꝛopterea openupci⸗ mini addicto ⁊ vendito:niſi redimat ille dictũ eſt:nõ volẽtis neq; currẽtis:ſʒ mi⸗/ ladeſete, cui illa vox eſt. Gi vos filiꝰ liberauerit ſerentis eſt dei: qꝛ ex vtroq; fit id eſt ⁊ vo gninſeno tũc vᷣe liberi erit?: Oð anteq; fieri ĩ hole luntate hoĩs ⁊ miſericoꝛdia dei.vt ſic di ner Naſe icipiat:qũo quiſq; ð libero arbitrio ĩ bo ctũ accipiamꝰ:nõ volentis neq; curretis onaſher na orlabit obe nõdũu liber ẽ ad opan ſeg milerentis eſt dei:tanq; diceret: non mglipte⸗ ñ bñ:niſi ſe vana ſuꝑbia ĩſlat extollat: ſufficit ſola volũtas hoĩs:ſi nõ ſit etiam RKHZ quã cohibet apłs dicẽs. Gra ſalui facti miſericoꝛdia dei.nã exg lcit . Nbolani 1 berſghe ricondia dei: ſi nõ ſit etiã volũtaſ hoĩs. Aniſick, N etiã ſidẽ a qua bona oꝑa incipiĩt acꝑ hoc:ſi recte dictũ eſt:nõ voletis ho/⸗ nllo gratia tribuat. ¶ Capitulũ XX R. minis: ſz miſerẽtis eſt dei:qꝛ id volũtas nonits GC ne ipſ 9 3 ſibi hois ſola nõ implet:cur nõ ecõtrario re/ Grefndn S I . cce dicik: n miſeretis eſt deuſz volentis integiw ſaltẽ ſidẽ ſic arrogaret: vt nõ eſt hoĩs:qꝛ id miſericoꝛdia dei ſola non irhößn IHèduintelligerent diuinit/ eſſe do implet. Poꝛro ſi nullꝰ chꝛiſtian? dicere tihan nata: ſ iſdẽapls alio loco ſe dicit vt fi· augebit:nõ miſerẽtis eſt deiſʒ volentis tüͤfe atm miſericoꝛdiã ↄſecutũ:h̊ quoqᷓeſt hoĩs:ne aplo aptiſſime ↄtradicat.re/ eilicti adiũ xit atq; ait. Et h̊ nõ ex nobis:ſʒ dei ſtat vt ꝓpterea recte dictü intelligat᷑ non vnnti⸗ donũ eſt. nõ ex oꝑibo:ne foꝛte qs extolla volẽtis neq; currẽtis:ſʒ miſerẽtis eſt dei 3 Ciuei fkfur. Et ne putarent᷑ fidelib bona defutu yt totũ deo deẽ a hoĩs volũtatẽ bonã et miing ra oba rurſus adiecit. Jpi em ſum ſig· ppamt adinuandã:⁊ adiuuat pᷣparatam giniſn ment creati ichꝛiſto ieſn ĩ opib bonis Pꝛecedit em̃ bona voluntas hois mlta Ppi Inarauit de : yt ĩ illis ãabulem Tunc dei dona: ſz ñ oĩa. Oue aüt ñ pcedit ipᷣa: ſbat gefficimur de liberi: cũ deꝰ nos fingit. i. leig eſt ipa. Hi ã vtrũq; legit᷑ in ſanctis 1 foꝛmat ⁊ creat:nõ vt hoĩes:qð iã fecit:ſʒ eloqͥis:⁊ miſcðia eiꝰ pᷣueniet me ⁊ miſeri . —. ha . „ — „ — — „ „ „P . ſreoytn yt boni hoſes ſimꝰ:qð nũc gr̃a ſua facit coꝛdia eius ſubſequet᷑ me. Nolentẽ pᷣue vt ſimꝰin chꝛiſto ieſu noua creatura:Cfmn nit vt velit:volentẽ ſubſequit᷑ ne fruſtra MM qo dictu eſt. Coꝛ mundũ crea in me de velit.Cur em̃ admonemur oꝛare pꝛo ini rone Meq; em coꝛ eiꝰ qtũ ꝑtinet ad natunzæ nmicis nĩis vtiq; nolẽtibo pie viuere:niſi an i, oꝛdis humani:nõ iã creauerat deꝰ. vt deꝰ ĩ ill oꝑet᷑ ⁊ velle.Cur itẽq; admo ame de opat in nobis ⁊ velle ⁊ ꝑficere nemur petere vt accipiamꝰ:niſivt ab nle 2 ſiat qðᷣ volumꝰ:a q factũ eſt vt velimus Oꝛamꝰ ̊ ꝓ inimicis nr̃is vt miſicoꝛdia deipᷣueniat eos ſiẽ pᷣuenit ⁊ nos:oꝛamuſ D, iuſta damnatõe ſbᷣ ira dei tenebat enꝰ humanũ:donec r mediatoꝛ qͥ 6 p nob: vt miſcdia eiꝰ ſubſeq̃tur nos. ap. XXXII nos ab hac ira libaret ſta damnatõe genꝰ humanũ:et orjſms erãt ire fili:ð q̃ ira ſcriptũ eſt. Om̃ om̃es dies nr̃i defecerũt:⁊ ĩ ira tua defecimꝰ.Anni nr̃i ſicut aranea me/ ditabunt᷑.De q̃ ira dicit etiazʒ Job. Hõ em̃ natꝰ ex młiere:bꝛeuis vite ⁊ plenꝰ ire De q̃ ira dicit etiã dñs ieſuſ.Qui credit Tilio habet vitã eternã:qͥ aũt nõ credit ĩ filiũ nõ habet vitã eternã:ſed ira deima net ſuꝑ eũ. Nõ ait veniet:ſed manet ſuꝑ eũ.Cũ hac qppe oĩs hõ naſcit᷑. Pꝛopter gqð dicit apłs. YFuimꝰ em̃ ⁊ nos natura filij ire ſicut ⁊ ceteri In hac ira cũ eſſent hoies ꝑ oꝛiginale pctm:⁊ tanto grauiꝰ ⁊ recõciliamur deo: ⁊ accipimꝰ ſpũmſan/ ꝑnicioſiꝰ:qᷓ;to maioꝛa vł plura inſuꝑad diderũt: neceſſariꝰ erat mediatoꝛ h̊ eſt re cõciliatoꝛ:qͥ hãc irã ſacrificij ſingulariſ. (cuiꝰ erãt vmbꝛe omia ſacriſicia legis ꝓphetaꝝ )oblatõne placaret. Uñ dicit apłs. Di em̃ cũ inimici eſſemꝰ:recõcilia ti ſumꝰ deo ꝑ moꝛtẽ filij eiꝰ:młto magis recõciliati nũc ĩ ſanguĩe eiꝰ ſalui erimuſ ab ira p ipᷣm. Cũ qũt de iraſci dicit:nõ eiꝰ ſignificat᷑ ꝑturbatio q̃lis eſt ĩ aĩo ira/ ſcẽtis hoĩs:ſʒ ex humanis motib trãſla to vocabulo:vindicta eiꝰ:q̃ nõ niſi iuſta eſt:ire nomẽ accepit.O, ꝑ mediatoꝛeʒ crũ:vt ex inimicis efficiamur filij.quot q̃t em̃ ſpiritu dei agunt᷑:hi filij ſunt dei: bec eſt gra dei ꝑ ieſũ chꝛiſtũ dũm noſty. ¶ De idmirabili ſacramẽto mediatoꝛis. . ree.. XII.. . re longũ eſt vt qta dignũ eſt tã ta dicant᷑:q;uis ab hoie dici di/ gne nõ poſſint.Quis em̃ ̊ ſolũ ↄgruen tibo explicet vᷣbis:ꝙ verbũ caro factũ ẽ. ⁊ babitauit ĩ nobis:vt crederemꝰ in dei . — pfis om̃ipotẽtis vnicũ fili natũ ð ſpĩ/ ſancto ⁊ maria vᷣgine? Na qppe verbuʒ Enebat itaq; in caro factũ eſt a diuĩtate carne ſuſcepta:ñ ĩ carnẽ diuĩtate mutata.Carnẽ poꝛro h hoĩeʒz debemꝰ acciꝑe:a ꝑte totũ ſignifi⸗/ cante locutõe.ſic dictũ eſt.Om̃ ex oꝑib⸗ leg ñ iuſtificabit᷑ oĩs caro.i.oĩs hõ. Nã nihil nature hũane ĩ illa ſuſceptõe fas ẽ dic ere defuiſſe:ſʒ nature ab omi peccati nexu om̃imodo libere:non q̃lis ð vtroq; ſexu naſcit᷑ ꝑ ↄcupiſcentiã carnis cũ ob/ ligatõe delicti: cuiꝰreatꝰ ꝑ regeneratõezʒ diluit: ſʒ q̃lem ð vᷣgine naſci opoꝛtebat: quẽ ſfides mr̃is nõ libido pcepat.O, ſi vbꝑ naſcentẽ coꝛrũperet᷑ eiꝰ integritas: nõ iã üũle de vᷣgine naſceret᷑:eüq; falſo:qd abſit: ð vᷣgine maria natũ:tota ↄfitet᷑ ec/ cleſia:q̃ imitãs eiꝰ matrẽ qtidie parit mẽ bꝛa eiꝰ ⁊ vᷣgo ẽ.Lege ſi placet ð vᷣginita te ſctẽ marie meas lr̃as ad illuſtrẽ virũ: quẽ cũ honoꝛe ac dilectõe noĩio voluſia/ nũ. ASe duab natun in vna filij dei ꝑſona ↄſiſtẽtibe¶ Capᷣ.XXXIIII. ieſus dei filiꝰ eſt:⁊ deꝰ ⁊ hõ eſt. Deoe ante omia ſecula:hõ ĩ nr̃o ſeculo. De? qꝛ dei verbũ: deꝰ em̃ erat ver bũ:hõ aũt qꝛ ĩ vnitate ꝑſone acceſſit ver bo aĩa rõnalis ⁊ caro.Quo circa inq;tũ de eſt:ipᷣe ⁊ pr vnũ ſũt.inq;tũ aũt hõ ẽ: pater maioꝛ eſt illo. Cui em eſſet vnicus dei filiꝰ nõ gra ſʒ natura: vt eſſet plenus etiã gra fact? eſt æ2 homis: ; vtrũq; ex vtroq; vnꝰ chꝛiſtꝰ:qꝛ cũ in foꝛ ma dei eſſet: non rapinã arbitrat eſt: qd natura erat.i.eſſe ſe eqlem deo.Exinani 1 zg: naä ami . —— E Vl minuẽs foꝛmã dei.Acꝑ H̊ ⁊ minoꝛ eſt actꝰ: ⁊ mãſit eq̃lis vtrũq; vnus:ſicut di tũ eſt. Gʒ aliud ꝓpter verbuʒ.aliud ꝓ/ pter hoĩeʒ Pꝛopter em̃ verbũ eq̃lis pri ꝓpter homineʒ minoꝛ. Unus dei filius idẽq; hoĩs filiꝰ:vnꝰ hoiĩis filiꝰ:idẽq; dei filius:nõ duo filij dei deus ⁊ hõ:ſʒ vnuſ dei ſilius.deus ſine initio:homo a certo initio:dñs noſter ieſus chriſtꝰ· E, euidẽs indiciũ ſit abundant gre ei ꝙ in hoĩe chꝛiſto hũana natura ĩ vni tatẽ ꝑſone aſſumi ꝓmeruit Ca.XXXV Roide chꝛiſtus bomis fili. ideq; ipſe Phore⸗ . ifu rike ſicgan ci ledei⸗ cr eſe ſe gNyt⸗ dabhei Wpen⸗ mnelm nnoſce ſnht lonmech ogen hücpa lopoſt hergi gpuo⸗ nMaere cnigeli abwl⸗ Ui N W ni — —–☛ ·. N--NNTNTN&ʒ&ʒ—-——NEũ— =Se 4 Uäwii appenmn Weſulni Eimedont llenroeſig bonienn Ndisdwnd Acamnisci, Nregenerniis Woponbar: gr kceingin keügfalec kwonnfcken cdiepgntne. leno ſginin Hllucrinmi: io wolula/ minvm flͤ Hühr ſtrde thock ſmlrpölnin e. rutſem vn iĩt Ztinitho: chertns Padlinſe⸗ ninkae o:nnd ablzli/ 3 itis de otihll obannicnn i i⸗ . rer Degf tie eexq̊ hõ eſſe c cepit eſſe q; fili Ler vnic?: ⁊/ Ppᷣt᷑ deũ PiS ſuſcepto:caro factũ eſt: vti hoies ꝑ eandẽ gratiã ſe iuſtificari a pe diter ⁊ euidẽter dei gratia cõ/ ana i —— reret᷑ iſte hõ:vt vna fieret ꝑſona cũ deo?ꝛ Nuũqᷣd antea fuit hõ:⁊ h ei ſingulare be/⸗ netficiũ pᷣſtitũ eſt:vt ſin gulariter pmere/ it: nõ aliud Ic om̃ino grã nendat᷑. Quid em̃ natura bu/ mana ĩ hoiĩe chꝛiſto meruit:vt in vnitate ꝑſone vnici filij dei ſingularit᷑ eſſet aſfůÜOñnnü/ pta: OQue bona volũtas:cuiꝰ boniꝓpo/ ſiti ſtudiũ:q̃ᷓ bona oꝑa pᷣceſſere:quibꝛ me q; de: vt quẽadmodũ eſt vna pſona qͥli/ bet hõ:aĩa.ſ.rõnalis ⁊ caro:ita ſit chꝛiſtꝰ ritis ſine dubitatõe gratuita:niſi qꝛ ma gna h⁊ ſola dei gra fideliter ⁊ ſobꝛie cõſi derantibo euidẽter oñdit᷑:xt intelligant catis: P quã factũ eſt:vt hõ chꝛiſt/ nullũ habere poſſet peccatũ: S ic ⁊ e? matr- angel ſalutauit:qñ ei futuꝝ annũciauit hũc partũ.Aue inqòͥt gra plena.Et pau/⸗ lopoſt. Inueniſti ait gr̃aʒ apud deu.Et hec quidẽ gr̃a plena:⁊ inueniſſe gratiam apud deũ dicit᷑:vt dñi ſui.ĩmo oĩm dñi loꝛia ei: gloꝛiã qſi vnigeniti a pfe:ple/ nũ gratie ⁊ veritatis.Oo ait:ver AT A= Te⸗ . nis flliius. ſpirituſancto natus dictt. V (¶Mabitnlü XNXNXVI. IDem nanqʒ ie d eſt vnic dñs nr̃:nat eſt de ũſancto ⁊ maria vᷣgine. Et vtiq; ſpũſ/ ſanctꝰ dei donũ eſt:qð qͥdẽ ⁊ ipᷣm eſt eqle donanti. Et iõ de eſt etiã ſpuſſctũs:pr̃e P gratia demonſtrat etiaz in h ꝙ de ſus chꝛiſt? ſili? dei vnigenituf yna perſona verbũ ⁊ hõ. Uñ nature bu mane tanta gloꝛia nullis pᷣcedentibo me mater eſſet. De ipſo aũt chꝛiſto iohãnes euãgeliſta cũ diceret.⁊ verbũ caro factũ eſt: ⁊ habitauit in nobis.⁊ vidimuſ in fiioq; nõ mino?. Ex h qo d ſpũſancto eſt ſᷣm hoĩeʒ natiuitas chꝛiſti:qͥd alið qᷓ; ipᷣa gra demõſtrat᷑. Cũ em̃ vᷣgo qſiuiſſet ab angelo qũo fieret qð ei nũciabat:qũ qdẽ illa viꝝ nõ cognouiſſet.rñdit ãgelꝰ Spũſſanctꝰ ſuꝑueniet ĩ te:⁊ virtꝰ altiſ/ ſimi obũbꝛabit tibi. Ideoq; ⁊ qdᷣ naſcet᷑ ex te ſanctũ:vocabit᷑ filiꝰ dei.Et ioſeph cũ vellet eã dimittere ſuſpicãs adulterã: quã ſciebat nõ de ſe grauidã:tale rũſum ab agelo accepit. Noli timere accipe ma rniã ↄiugẽ tuã:qð em̃ ĩ ea natũ eſt:de ſpũ ſancto eſt. id eſt qð tu eſſe ð alio viro ſu/ ſpicaris de ſpirituſancto eſt. D., quis nõ ſit ↄſeqᷓns patrẽ homĩs chꝛiſti dici ſpũmſanctũ:modꝰ tñ ipᷣe q̊ͥ ð illo ⁊ maria vᷣgine natꝰ eſt ſit inexplicabi —C2 Lapitulũu XXXVII. — Bnquid tñ iõ dicturi ſumꝰ patrẽ hoĩs chꝛi ſti eſſe ſpũmſanctũ.vt deꝰ pr rit: ſpuſſanctꝰ hoĩez: ex qua ia chꝛiſtꝰvnꝰ? eſſzʒ: ⁊ dei pris vtraq; ſbᷣſte filiꝰ ᷣm vᷣbũ:⁊ ſpũſſãcti filiꝰ ᷣm hoĩeʒ: Iſi eũ ſpũſſanctꝰ tãq; pr eꝰ ð mr̃e vᷣgine genuiſſet: Quis ̊ dicere audebit: Nec opꝰ eſt oñdere diſputãdo:qᷓ;ta alia ſeqnt᷑ abſurda:cũ hipᷣm iam ita ſit abſurdũ:vt nlłe fideleſ aures id valeãt ſuſtiere. Pꝛo inle ſiẽ ↄfitemur:dñs nĩ ieſus chꝛiſtꝰ qͥ ð deo deꝰ:hõ aũt natꝰ ẽ ð ſpũſãcto ⁊ ma ria vᷣgine vtraqʒ ſpᷣſtãtia diuia.ſ.atq; hui mana filiꝰẽ vnicꝰ dei pr̃is oĩpotent:de q̊ pcedit ſpũſſãctꝰ.Quio ̊ dicimꝰchꝛiſtũ natũ ð ſpũſãcto:ſi ñ eũ genuit ſpũſſctũs In qꝛ fecit eñũ?:qm̃ dñs nr̃ ieſus chꝛiſtuſ inq; tũ deꝰ ẽ.oĩa ꝑ ipᷣm facta ſũt:inq;tuʒ aũt hõ ẽ:⁊ ipᷣe factꝰ ẽ:ſic apłs dic. YFactꝰ ei ex ſemĩe dauid ſᷣm carnẽ. Sʒ cũ illaʒ creaturã quã vᷣgo ↄcepit ⁊ peꝑit:qᷓ;uis ad ſolã ꝑſonã filij ꝑtinẽtẽ tota trinitas fe cerit:neq; eĩ ſeꝑabilia ſũt oꝑa trinita tis: cur ĩ ea faciẽda ſolꝰ ſpũſſanctꝰ noĩatꝰeſi? An ⁊ qñ vnꝰtriũ ĩ aliqͥ oꝑe noĩat᷑vniuer ſa opari trinitas itelligi: Ita vo ẽ:⁊ exẽ plis doceri pᷣt.Sʒ nõ ẽ ĩ ̊ diutiꝰ ĩmoꝛã qũ.Illud em̃ mouet qũo dictũ ſit:natuſ ð ſpũſancto:cũ filiꝰ nullo mõ ſit ſpũſſcti Neq; em̃ qꝛ mundũ iſtũ fecit deus:dici eñ fas eſt dei filiuʒ:aut eũ natũ de deo:ſʒ factũ vl creatũ vel ↄditũ vtł inſtitutũ ab illo. vel ſi qͥd hmõi:recte poſſumꝰ dicere Huoiüc ergo cũ ↄſiteamur natũ de ſpũſan cto ⁊ maria virgine:quo nõ ſit filiꝰ ſpũſ/ ſancti:⁊ ſit filiꝰ virginis marie:cũ ⁊ de il lo ⁊ illa ſit natꝰexplicare difficile ẽ. Pꝛo culdubio quippe nõ ſic de illo vt de pr̃e ſic aũt de illa vt de matrenat eſt. ¶ Exp empla quibs oſtendit᷑ nõ ſemꝑ di / ⸗Aire chꝛiſtꝰ nec oꝛiginale:nec ꝓpꝛiũ ci filiũ:quicqͥd de re aliq naſcit᷑ Et aliqᷣd ici filin rei de qua nõ naſcic. (¶apitulũi XXXVIII. On igit᷑ ocedẽ otinuo eiuſdẽ rei fuiũ nuncu pandũ. Vt em̃ omittã alia:aliter ð hoĩe naſci filiũ:aliter capillũ:pediculũ:lũbꝛi/ cũ:quoꝝ nihil eſt filiꝰ. Ut ergo homit tam:qm tate rei defoꝛmiter compantur certe qͥ naſcunt᷑ ex aq̃ ⁊ ſpũſancto:non aq̃ᷓ filioſ eos rite dixerit quiſpiã:ſp plane di cunkt filij dei patris ⁊ matris eccłie Sie E 6 12 naon ſpũſſancti. Na ⁊ illud qð de capillo 7 de ceteris diximꝰ:ad Gq̊ tin valet:vt ad/ moneamur:ñ ome qð ðᷣ aliqᷓ naſcit᷑ etiã fi liũ eiꝰ de q̊ naſcit᷑ poſſe dici. GSicut non om̃es qͥ dicunt᷑ alicuiꝰ filij:ↄſequens eſt vt de illo etiã nati eſſe dicant᷑ſicut ſunt à adoptant᷑.Dicunt᷑ etiã filij gehene:nõ ex illa nati:ſʒ in illã pparati:ſicut filij re/ gni pᷣparantur in reenun. ¶ Mogus ſignificans chꝛiſtum ieſum de ſpũſancto natũ:inſinuat gratiã q̃ eiuſ humanitas nullis pᷣcedẽtibomeritis ĩ ip ſancepſiane ne⸗ copulata eft. (KEzapituli XXXIX. BGm itaq; de aliquo naſcat᷑ aliqͥd:etiã non eo modo vt ſit filiuſ:nec rur ſus ois qͥ dxit᷑ filiꝰ:de illo ſit natꝰ:cuiuſ dicit᷑ filiꝰ: pfecto mod iſte q̃ natꝰ eſt chꝛi ſtus de ſpuſancto:nõ ſicut filiꝰ:⁊ de ma/ ria virgine ſicut fil inſinuat nobis gra tiam dei:qua hõ nullis pᷣcedentib meri 5* 9„ — 1 E 2 . 4 — — — t ide ipe eſſer ſ dũ eſt quicd de aliq̃ renaſcit᷑ ſtihp nobis peccat de cui recõciliãdi ſumꝰ noſra: et ĩ tantã pſone vnitatẽ lid dei fili' hoĩs: ꝛ filiꝰ 4 *. 4 — — „ S — mittere Oue gra ppterea ꝑ iz poſſet ad/ mittere Que gra ꝓpterea ꝑ ſpũmſanctũ fuerat ſignificãda:qꝛ ipſe ꝓpꝛie ſic ẽ deꝰ vt dicat᷑ etiã dei donũ. Uñ ſufficiẽter lo quip longũ eſt:ſi tamẽ id fieri poteſt val lixe diſputationis eett. habẽs peccatũ factꝰ ſit ꝓ nobᷣ ipᷣe pctm̃. ¶Lapitulũ Klr le luprate camali ↄcupiſcẽtie ſeminatꝰ ſiue ↄcept:⁊ ideo nullũ petm dꝛiginaliter rrahẽs: dei quo q gr̃a v̈bo pr̃is vnigenito non gja filio: ſʒ natura ĩ vnitate ꝓꝑſone mõ mirabili et ineffabili adiunctꝰatq; ↄcretꝰ:⁊ iõ nullũ pcctm ⁊ ipᷣe cõmittẽs:tñ ꝓpter ſulitudinẽ carnis pẽti in qua venerat.dictꝰ eſt ⁊ ipᷣe peccatũ ſacrificandꝰ ad diluẽda peccata In veteri quippe lege pẽta vocabant᷑ ſa crificia p pctis.O., vere iſte fact? eſt: cu ius erãt vmbꝛe illa. Hinc apłs cũ dixiſ/ ſet. obſecramꝰ ꝓ chꝛiſto recõciliari deo: ↄtinuo ſubiũxit atq; ait.Eũ qͥ nõ noue/ rat peccatuʒ: p nobis pctm̃ fecit:vt nos ſim iuſticia dei in ipſo. Nõ ait vt ĩ qui/ buſdã mendoſis codicibo legit᷑tis à non nouerat peccatũ:ꝓ nobis peccatũ fecit: tanq; ꝓ nobis chꝛiſtꝰ ipᷣe peccauerit:ſed ait. Eũ qͥ nõ nouerat peccatũ id eſt chꝛi catũ fecit. YFact eſt ergo 2 p peccati:ꝑ qðᷣ recõciliari valere mus. Jpᷣe ergo pctm:vt nos iuſticia:nꝰ — . cati:in qus ſixuſeſt demonſtrauit. vt quoniã peccatũ ei non inerat:ita qðã mogo peccato moꝛeret᷑: dum moꝛit᷑ car/ ni: in qua erat ſimilitudo peccati:vt cuʒ ſim vetuſtatẽ peccati nunq; ipſe vixiſſet⸗ noſtrã ex moꝛte veteri q̃ in peccato moꝛ/ tui fueram reuiuiſcentẽ vitã nouã.ſua reſurrectõne ſignaret. nobis cõſtitutũ:ſimilitudine camis pec 6non niſi ſch ſiß wn One P 7 Setnoin buptiot lcogite glecicg n gönſcico (e nnode Ra Nepe V ctto, wacömie opege⸗ lonunner Deic ltznl legk⸗ ſopente populer⸗ ſunepoſi mniſtons none Nfumner ienoin ſczi⸗ an lyapiſe⸗ extht ien mhesdeiqio vnonginſlo⸗ nomitabllie mirönulli Nerſlimdine dich ctrie idapecca mwocbmnkl eſacka Nrplsciden helin N Ciinpmue mnms Purnign⸗ Kinin elcati r renbitſcl übckchi figa . S —.s — 5* D. moꝛs ⁊ reſurrectio chꝛiſti ſacẽm baptiſmi ſignificet. Cap. XLI. Plſuʒ eſt qꝗð in nobis celebꝛat᷑ magnũ baptii matis ſacramẽtũ:vt quicũq; ad iſtã ꝑtinẽt graʒ moꝛiant᷑ pẽto:ſiẽ ipſe pẽto moꝛtuꝰ dicit᷑:qꝛ moꝛtuꝰ eſt carni:hᷣ eſt pẽti ſibitudini.⁊ viuãt ð lauacro rena ſcẽdo.ſic ipᷣe ð ſepulcro reſurgẽdo:quãli bet coꝛꝑis etatẽ gerit. OD, generaliter om̃i eętati neceſſariuʒ it chꝛiſti baptiſmũ. ¶ Capᷣ. XI.II. Paruulo ei re cens nato vſq; ad decrepituʒ quecũq; male viuẽdo addiderũt ad illð qð naſcẽdo traxerunt. ¶ Oũo plerũq; maioꝛes ſingulari mo ri pẽto dicunt᷑ in baptiſmo:cũ habeãtp pꝛia pła pẽta:ecõtrario ꝑuuli ĩ remiſſio atoꝝ dicant᷑ baptiſari. (KCapitul XLL-III. * — * pꝛia cõmiſerũt vł cogitatõe vł locutõne vel oꝑe:qꝛ etiã ꝑ ſingularẽ numeꝝ plura lis numerꝰ ſigniſicari ſolet. Siẽ ait ille. Vterũq; armato milite cõplent:qᷓ;uis h̊ mult militibo fecerint.Et ĩnr̃is litteris legit᷑. Oꝛa ̊ ad dñm vt auferat a nobis ſeꝛpentẽ. Nõ ait ſerpẽtes s patiebatur populꝰ vt h diceret:⁊ innumerabilia ta/ lia. Cũ vᷣo ⁊ illud oꝛiginale vnũ plurali numero ſignificat᷑:qn dicimus in pctõox.· remiſſionẽ baptiſari puulos:nec dicimꝰ in remiſſionẽ peccati:illa eſt ecõtrario lo cutio:qua ꝑ pluralẽ locutionẽ ſignificz tur numer ſingulan. Bicut de herode moꝛtuo in euangelio dictũ eſt. ODoꝛtui ſũt em̃ qͥ querebãt aĩaʒ pueri. Hõ dictũ eſtmoꝛtu eſt. Et ĩ Exodo. Fecerũt in/ ſenẽ:ſic nullꝰ pꝓhibẽdꝰ eſt a ba Ptiſmo:ita nullꝰ eſt qͥ nõ pẽto moꝛiat᷑ in baptiſmo.Sʒ paruuli tm̃ oꝛiginali:ma ioꝛes aũt etiã his oĩbo moꝛiunt᷑ peccati/ dia ſuccurrat. Egigeo etiã ip ſi peccato moꝛi plerũq; dicut:· cñ ꝓculdubio nõ vni:ſʒ multꝭ – peccatꝭ om̃ibuſq; moꝛiant᷑.quecũq; iã/ ꝓ q̃t ſibi deos aureos:cũ vnũ vitulũ fece. rint tm̃:de q̊ dixerũt. Hi ſũt dij tui iſri· qͥ eduxerũt te ð terra egipti.Et h ponẽ/ tes pluralẽ ꝓ ſingulari. Mo in ulo vno peccato qð ꝑ vnum dominẽ intrauit in mundũ: inueniãtur plura peccata C Cap. XLIII. Wãuis ⁊ ĩ illo peccato vno qð ꝑ vnũ hoĩeʒ intrauit ĩ mundũ:⁊ ĩ oẽs ho/ ptrãſijt: ppter qꝗð etiã paruuli ba ptiſant᷑ poſſint itelligi pla pcta:ſi vnum ipᷣm ĩ ſua q̃ſi mẽbꝛa diuidat᷑ ſingula. NHã T ſuꝑbia eſt illic:qꝛ hõ ĩ ſua potiꝰ eſſe:qᷓ ĩ dei ptãte dilexit.Et ſacrilegiũ:qꝛ deo nõ credidit.Et homicidiũ:qꝛ ſemetipᷣm pcipitauit ĩ moꝛtẽ.Et foꝛnicatio ſpirita lis:qꝛ integritas mẽtis hũane ſerpẽtinag ſuaſione coꝛrupta eſt. Et furtũ:qꝛ cibu/ ꝓhibitꝰ vſurpatꝰ eſt.Et auaritia:qꝛ plꝰ qᷓ; illi ſufficere debuit appetiuit:et ſid aliud ĩ ̊ vno admiſſo diuligẽti ↄſideratõ ne inueniri potet. * Oꝛ nõ inaniter dicat᷑ pctis paretũ ſi/ os obligari niſi gra diuinaq; miſericoꝛꝛ (apÿ. XI. V. Arentũ quoqʒ peccatꝭ ꝑuulos obligarinõ ſo lũ pꝛimoꝝ hoĩm:ſʒ etiꝗ ſuoꝝ qppe diuĩa ſnia:reddã pẽta patꝝ ĩ filios tenet eos vtiq; añq;ᷓ ꝑ regeneratõneʒ ad teſtamentũ nouũ incipiant ꝑtinere.O ö teſtamẽtũ ꝓphetabat᷑ cũ diceret᷑ ꝑ Eʒze/ chhielẽ ñ accepturos filios pẽta patꝝ ſu/ oꝛũ:nec vlteriꝰ futurã in iſrł parabolã il lã. Patres mãducauerũt vuã acerbã:et dentes filioꝝ obſtupuerũt. Jõ em̃ qᷣſqʒ renaſcit᷑:vt ſoluat᷑ ĩ eo qͥcqͥd pẽti eſt cũ q̃ naſcit᷑. Nã peccata que male agendo po ſtea cõmittunt᷑:poſſunt ⁊ penitẽdo ſana ri:ſicut etiã poſt baptiſmũ fieri videmꝰ. Acꝑh̊ nõ ob aliud eſt inſtituta regene/ ratio:niſi quia vicioſa eſt generatõ:vſq; adeo vt etiam de legitimo matrimonio ꝓcreat dicat. In iniqͥtatib ↄceptꝰ ſum ĩ pctis mater mea meĩ vtero aluit. fe qʒ; h dixit. In iniqͥtate vł pẽto.cũ ⁊ B re cte dici poſſet:ſʒ iniqͥtates ⁊ pẽta dicere maluit. Oꝛ ⁊ ĩ illo vno:qð ĩ oẽs hoĩes ꝑ trãſijt:atq; tã magnũ eſt:vt ĩ eo mutar ⁊ ↄuerteret᷑ ĩ neceſſitatẽ moꝛtꝭ hũana na tura:reperiunt᷑ ſiẽ ſupᷣ diſſerui:pła pẽta ⁊ alia parẽtũ:q ⁊ ſi nõ ita pñt mutare na turã reatu tñ obligãt ſilios:niſi gratuita fa ⁊ mif̃icoꝛdia diuina ſubueniat. HNõ eſſe temere diffiniendũ vtrũ pẽta arẽtũ ab adã vſq; ad patrẽ vniuſcuiuſ q;:an in terciã ⁊ quartã generatõneʒ:an de peccatis alioꝝ parentũ:quib ab ipᷣo adã vſq; ad patrẽ ſuũ: pgeneratoꝛib ſuis qſq; ſuccedit:nõ ĩ merito diſceptari pᷣt:vtꝝ oĩm malis actib ⁊ multiplicatiſ delictis oꝛiginalibo qͥ naſcit᷑ implicet᷑: vt tãto peiꝰ qᷓ;to poſteriꝰ qͥſq; naſcat᷑:an ꝓ/ pterea deꝰ in terciã ⁊ quartã generatõeʒ ðᷣ pctis parentü eoꝝ poſterꝭ cõminet᷑.qꝛ irã ſuã q;tũ ad ꝓgeneratoꝝ ſuoꝝ culpaſ nõ extẽdit vlteriꝰ moderatõe miſeratõiſ ſue.ne illi quibo regeneratõis gr̃a nõ cõ/⸗ fert᷑:nimia ſarcina ĩ ipᷣa ſua eterna dãna/ tione pᷣmerent?:ſi cogerẽt ab initio gene ris humani oĩm pᷣcedentiũ parẽtũ ſuoꝝ oꝛiginaliter pctã ↄtrahere:⁊ penas ꝓ eiſ debitas pẽdere.an aliud aliqͥd ĩ re tãta ð ſcriptur ſanc diligentiꝰ ꝑſcrutatꝭ atqʒ; tractatis:valeat vel non valeat reꝑirũ:te mere nõ audeo affirmre. S Nullũ ab oꝛiginali peccato poſſe ſal ari niſi ꝑ mediatoꝛeʒ dei ⁊ hoim ieſum CLCapitulũ XIL. VII. lud tñ vnum peccatũ:qð tã magnũ in loco ⁊ — abitu tante felicitat cõmiſſuzʒ eſt:vt ĩ vno hoĩe oꝛiginaliter:atq;ʒ vt ita dixerim:radicabiliter totũ genꝰ hũanũ daãnaret᷑:nõ ſoluit᷑ ac diluit᷑:niſi per vnũ mediatoꝛẽ dei ⁊ hoĩm hominẽ chꝛiſtũ ie ſum:qͥ ſolꝰ potuit ita naſci:vt ei opꝰ non eſſet renaſci. ¶ Neminẽ renaſci ĩ baptiſmate Johis qð chꝛiſtꝰ hũilitat cã EEorn diſpẽſa/ tionẽ ſuſcipere voluit XI. VIII chꝛiſtũ. —o Enchyridion alio aliq̃ modo ĩputent᷑ ¶ Capᷣ.XI.vVI On ei renaſce en bant᷑ qͥ baptiſmate YJohis ba/ tiſabant᷑:a qͥ ⁊ ipe baptiſatus curſoꝛio illiꝰ miſterio:qͥ dice/ eſt:ſz qdã bat ꝑate viã dño:huic vni ĩ q̃ ſolo ſnaſci poterãt parabant᷑. Huiꝰ em̃ baptiſma ẽ nõ ĩ aq̃ tm:ſic fuit iohis.veꝝ etiã in ſpũ ſancto:vt ð illo ſpũſctõ regeneret᷑ qſqs m chꝛiſtũ credit:ð q̊ͥ chꝛiſtꝰ generatꝰ rege neratõe nõ eguit. Uiñ vox illa pris q̃ ſu ꝑ baptiſatũ facta ẽ:ego hodie genurte: nõ vnũ illũ tpꝑis diẽ q̊ͥ baptiſatꝰ ẽ:ſʒ imu tabilis eternitat:vt illũ hoĩeʒ ad vnige niti ꝑſonã ꝑtinere mõſtraret. Ubi em di es nec heſterni fine ĩchoat᷑:nec initio cra ſtini terminat᷑:ſemꝑ hodiernꝰẽ. In aq; 8 voluit baptiſari a iohe:nõ vt eiꝰiniqͥtas vlla dilueret᷑:ſʒ vt magna cõmẽedaret᷑ hu militas. Ita quippe nihilĩ eo baptimma qð ablueret:ſiẽ moꝛs nihil qð puniret:ĩ uenit.vt dyabolꝰ vitate iuſticie:nõ violẽ tia ptãtis oppᷣſſus ⁊ victuſ:qm̃ ipᷣm ſine vllo pẽti merito iniqſſime occiderat.per ipᷣm iuſtiſſime amitteret q̊s pẽti merito detinebat Utrũq;ʒ igit᷑ ab illo.i.⁊ baptiſ ma ⁊ moꝛs certe diſpẽſatõis cã:nõ miſe/ rãda nccitate:ſʒ miſerãte potiꝰ volũtate ſuſceptũ eſt:vt vnꝰ pctm̃ tolleret mũdi - ſiẽ vnꝰ pctm̃ miſit in muudũ:p̊ eſti vni/ uerſum genꝰ humanũ. O, chꝛiſti gra nõ ſolũ oꝛiginale pctĩũ̃ ʒcũcta ſiml abſtulit q̃ addita inuenit apitulu XI. IX. .Yſi q uexnurhipee 9 catũ miſit ĩ mũ u:iſte vo vnꝰ nõ ſolũ vnũ illð NGtz cũcta ſimł abſtulit qᷓ addita iuenit. Uñ dicit apłs.Nõ ſic ꝑ vnũ pec cantẽ:ita ẽ ⁊ donũ. Nã iudiciũ quidẽ ex vno ĩ ↄ-demnatõeʒ:gr̃a aũt ex mult deli ctis ĩ iuſtificatõeʒ.Oꝛ vtiq; illð vnũ:qð oꝛiginaliter trahit᷑ etiã ſi ſolũ ſit:obno/ xios damnatõi facit.gr̃a vᷣo ex mult de lictis iuſtiſicat hoĩeʒ:qͥ pᷣter illud vnum ð cõmuniter cũ oĩb oꝛiginaliter traxit ſua quoq; ppꝛia młta cõmiſit. ¶ Vmnẽ ex adã natũ in damnatõe deti neri:⁊ omnẽ in chꝛiſto renatũ a damnati one liberari. ¶ Ca¶p̃. 1. * int ficmmone nati,ul iuiſichuin ulen (phc Mlluant ſteheicfie peſcine (Onnitane liutcſeich Duticlin etau nanebet ngteßf bundgui ſunnp⸗/ ſpaoitt⸗ ient iilo: lsſepe abapdik tihbepr Wrwmordr bzptiani mrichei bng ug ſoreipſi ptobanr Urctopn inſcedo Mrzſ llob nuiſar⸗ M⸗ hisdſu egennite⸗ lad dßimn Nhaapnige 1Tbiend Lriniton e uiii teidinictns nidarethu obapnilna Dpunireti leno viole Riömſine aderatper pchmenno lo.nabaptl glini on politar Nnr nicr Gaim nnlehen imnant KX. Pwüpec wisi Nümii lrijdnn ſeb mpel ignien nulgocli mugs Iſtobno/ nnulgde umum amarit nmuedet — SA EEEEEE Erüutñ qo pan lopoſt dicit:ſiẽ ꝑ vniꝰ delictũ ita ⁊ ꝑ vniꝰ iuſticiã in oẽs hoĩes ad iuſti ficationẽ vite:ſat idicat ex adĩ neminz natũ niſi damnatõe detineri:⁊ neminem niſi ĩ chꝛiſto renatũ a damnatõe liberari ¶ Oualit miſteriũ baptiſmi ĩ cruce chꝛi ſti apls cõmẽdauerit:in q̊ maioꝛes ⁊ par uuli ſalunnt. ¶ Taß. LI. I. Eqᷓ per vnmʒ hoijieʒ pena:⁊ ꝑ vnũ hoĩeʒ gr̃a WCũ locut“ fuiſſet q́;tũ illi epłe ſue loco ſufficere indicauit:deinde ſacri baptiſmi in crucechꝛiſti grãde miſteriũ cõmẽdauit eo modo vt ĩtelligamꝰ nihil aliud eſſe ĩ chꝛiſto baptiſmũ:niſi moꝛtis chꝛiſti ſilitudinẽ:nihil aũt aliud moꝛteʒ chꝛiſti crucifixi:niſi remiſſionis pẽti ſili tudinẽ:vt quẽadmodũ ĩ illo ᷣa moꝛs fa cta eſt.ſicĩ nob vᷣa remiſſio pctõꝝ:⁊ quẽ admodũ ĩ illo va reſurrectio:ita ĩ nobis va iuſtificatõ.Ait em̃.qd ̊ dicemꝰ? Per manebimꝰ in pẽto:vt gr̃a abũdet: Dixe rat em̃ ſugꝰ. Ubiabũdauit pctm ſuꝑa/ bundauit gr̃a.Ct iõ q̃ſtionẽ ſibijpᷣippo ſuit.vtꝝ ꝓpter abũdantiã greↄſeqndazʒ ĩ pẽto ſit pmaneẽdũ.Sʒ rñdit Abſit.At qʒ ſõiecit. Si moꝛtui ſumꝰ pẽto:qũo vi uemꝰ ĩ illo: Deinde vt oñderet nos moꝛ tuos eſſe pẽto:an ignoꝛatꝭ inqᷣt:qm̃ qui/ cũq; baptiſati ſumꝰ ĩ chꝛiſto ieſu:in moꝛ te ipᷣꝰ baptizati ſumꝰ? Si & hinc oſtẽdi mur moꝛtui eſſe pẽto:qꝛ in moꝛte chꝛiſti baptiſati ſumꝰ:pfecto ⁊ ꝑuuli q baptizã tur ĩchꝛiſto:pẽto moꝛiunt᷑:qꝛ ĩ moꝛte ip ſiꝰ baptizant᷑. Nullo em̃ excepto dictũ ẽ Quicũq; baptiʒzati ſumꝰ ĩ chꝛiſto ieſu:ĩ moꝛte ipſiꝰ baptiʒati ſumꝰ. Et iõ dictũ eſt: vt pbaret᷑ moꝛtuos nos eẽ pẽto. Cui aũt pẽto ꝑuuli renaſcendo moꝛiunt᷑:niſi qð naſcẽdo traxerũt?:Ac ꝑ h̊ etiã ad ipoſ ptinet qdðᷣ ſequit᷑ dicẽs. Cõſepulti em̃ ſu mus illi ꝑ baptiſmũ in moꝛtẽ:vt quẽad/ modũ ſurrexit chꝛiſtꝰ a moꝛtuis ꝑ głlia,z Wrn ⁊ nos ĩ nouitate vite ãbulemuſ Si ef cõplãtati facti ſumus ſiłitudini oẽs hoĩes ad ↄdemnatõeʒ: XLIII. moꝛtꝭ eiꝰ:ſimł ⁊ reſurrectõis erimꝰ. ſci entes:qꝛ vetꝰ hõ nr̃:ſimł cruciſixꝰ eſt vt euacuet᷑ coꝛpꝰ pẽti.vt vltra non ſfuiamꝰ pto. Qui eĩ moꝛtuꝰ ẽ: iuſtificatꝰ ẽ a pec cato. Si aũt moꝛtui ſumꝰcũ chꝛiſto:cre dimꝰ qꝛ ſimł etiã viuemꝰ cũ illo.ſciẽtes qꝛ chꝛiſtꝰ reſurgẽs a moꝛtuis iã ñ moꝛit 2 moꝛs illi vltra nõ dnabit᷑. Oð em̃ moꝛ tuꝰ ẽ pẽto:mortuꝰ ẽ ſemel:qð aũt viuit: viuit deo. Ita ⁊ vos exiſtimate voſmet/ ipſos moꝛtuos qͥdẽ eſſe pẽto:viuere aũt deo ĩ chꝛiſto ieſu. Hinc em̃ ꝓbare ceꝑat n eſſe nob ꝑmanedũ ĩ pcto:vt gra abũda ret:⁊ dixerat.Si moꝛtui ſumꝰpẽto:qũo viuemꝰ in eo? Atq; vt oñderet moꝛtuos nos eſſe pẽto ſbiecit.An igratis qm qᷣcũ qʒ baptiſati ſumꝰ ĩ chꝛiſto ieſu:in moꝛte ipᷣiꝰ baptiſati ſumꝰ? Sic itaq; totũ locũ iſtũ clauſit vt cepit. Moꝛtẽ q ppechꝛiſti ſic ĩſinuauit:vt etiã ipᷣm moꝛtuũ diceret eſſe pẽto. Cui pẽto:niſi carnis:ĩ q̃ eratũ pctm:ſʒ ſilitudo pẽti.⁊ iõ noĩe appellat pẽti. Baptiſatꝭ itaqʒ; ĩ moꝛte chꝛiſti:in q̃ᷓ nõ ſolũ maioꝛeſ verũetiã ꝑuuli baptizãt᷑ ait. Sic ⁊ vos.id ẽ quẽadmodũ chꝛiſtꝰ. Sic ⁊ vos exiſtimate vos moꝛtuos eſſe cto:viuẽtes aũt deo ĩ chꝛiſto ieſu. Dud ſignificẽt ea q̃ in cruce chꝛiſti ſe/ pultura reſurrectõe ⁊ aſcẽſione geſta ſũt NVBicqd igit᷑ ge q l eſt i cruce chꝛiſtiĩ ſepultu fa:in reſurrectõe tercio die:in aſcẽſiõe ĩ celũ:⁊ ĩ ſede ad dexterã pfiſ:ita geſtũ ẽ:vt his reb ñ miſtice tm̃ dictis:ſʒ etiã geſt:ↄfiguraret᷑ vita chꝛiſtiana q̃ B gerit᷑. Nã ꝓpt᷑ eiꝰ crucẽ dictũ ẽ.Oui gũt ieſu chꝛiſti ſũt:carnẽ ſuã cruciſixerũt cũ vicijs ⁊ ↄcupiſcẽtijſ. Pꝛopter ſepulturã Cõſepulti em ſumꝰ cũ chꝛiſto ꝑ baptiſ/ mũ ĩ moꝛtẽ. Pꝛopter reſurrectõneʒ. Ut quẽadmodũ chꝛiſtꝰreſurrexit a moꝛtuiſ ꝑ gloꝛiã patris:ita ⁊ nos ĩ nouitate vite ambulemꝰ. Pꝛopter aſcẽſionẽ in celũ:ſe dẽq; ad dexterã patriſ. Si aũt reſurrexi ſtis cũ chꝛiſto:q̃ ſurſũ ſũt q̃rite:vbi chꝛi ſtus eſt ad dexterã dei ſedẽs.Que ſurſũ ſüt ſapite:nõ q̃ ſuꝑ terrã. Moꝛtui eĩ eſt: ⁊ vita vr̃a abſcõdita eſt cũ chꝛiſto ĩ deo. M ſiccredere nos ⁊ ĩ ſpũmſanctũ:vt illa tri ad viuos ⁊ moꝛtuos iudicandoſ de celo ventur credit᷑ ¶ Capitulũ I. III. de chꝛiſto ↄfitemur futurũ qm decelo venturus eſt: vi iudicaturꝰ 2 moꝛtuos:nõ ꝑtinet ad vitã noſtrã q̃ hic gerit᷑. Quia nec in reb⸗ eſtis eiꝰ eſt:ſʒ in fine ſeculi gerẽdis.Ad pertinet qð apłs ſecutꝰ adiũxit.Cum chꝛiſtꝰ apparuerit vita veſtra:tũc⁊ vos arebitis cũ illo in gloꝛia. Duob⸗ ſ̃ ere a vinos et moꝛtuos iudicabit.¶ Cap. LLIIII. modis accipi pᷣt ꝙ viuos ⁊ moꝛtuos iudicabit. SDiue vt viuos intelligamꝰ quos hic nõdum moꝛtuos:ſʒ adhuc in iſta carne viuenteſ inuenturꝰ eſt ei? aduentꝰ. Moꝛtuos au teʒ qͥ de coꝛꝑe pꝛiuſq; veniat exire vł exi turi ſunt. Giue viuos iuſtos:moꝛtuos autẽ iniuſtoſ:qm̃ iuſti quoq; iudicabũt: iniuſti aũt iudicabunt᷑..liqñ em̃ iudici um dei ponit᷑ in malo. Uñ illud eſt. Qui aũt male egerũt:in reſurrectionẽ iudicij Aliqñ in bono ſᷣm “ dictũ eſt. Deꝰ inno mine tno ſaluũ me fac:⁊ ĩ vᷣtute tua iudi ca me. Per iudiciũ quippe dei fit ipᷣa bo noꝝ maloꝛũq; diſcretõ:vt liberãdi a ma lo:nõ perdẽdi cũ malis:boni ad dexterã ſegregẽt᷑. Pꝛopter qð ille clamabat. Ju dica me deus.Et qͥd dixerat velut expo nens:⁊ diſcerne inqͥt cauſam meã de gen te non ſancta. ☛ ¶ O, noĩato ſpirituſancto tota trinitas cõplet᷑ cui oꝛdinatiſſime ſancta ecceſia ſubiũcta ſit tanq; deo templũ ſuũ. ſu chꝛiſto filio dei vnico do⸗ mino noſtro: qð ad bꝛeuita/ ꝑtinet dixerimꝰ:adiũgemꝰ nitas cõpleat᷑ꝗᷓ de? eſt.Deinde ſãcta cõ memoꝛat᷑ eccleſia. lñ dat᷑ intelligi ratõ Encbyridion s peninercad hanc vit echꝛiſtui nalẽ creaturã ad iheruſalẽ liberã ptinen tem:poſt cõmemoꝛationẽ creatoꝛis.i.ſũ me illiꝰtrinitatis fuiſſe ſubdendaʒ. Om̃ quicqͥd de hoĩe chꝛiſto dictũ eſt:ad vni tatẽ ꝑſone vnigeniti ꝑtinet. Rectꝰ itaq; ↄfeſſionis oꝛdo poſcebat:vt trinitatiſb/ iungeret᷑ eccdleſia:tanq; habitatoꝛi domꝰ ſua:⁊ deo templũ ſuũ:⁊ cõditoꝛi ciuitas ſua. Que tota hic accipiẽda eſt:nõ ſoluʒ ex ꝑte q̃ peregrinat᷑ in terris a ſolis oꝛtu vſq; ad occaſuʒ laudãs nomẽ dñi:⁊ poſt captiuitatẽ vetuſtatis cantãs canticum nouũ.verũetiã ex illa q in celis ſemꝑ exq̊ ↄdita eſt coheſit deo:nec vllũ ſui caſus malũ exꝑta eſt. Hec in ſanctis angeł be/ ata ꝑſiſtit:⁊ ſue parti peregrinanti ſicut opoꝛtet opitulat᷑:qꝛ vtraq; vna erit ↄſoꝛ tio eternitatis:⁊ nũc vna eſt vinculo cha ritatiſ:qᷓ tota inſtituta eſt ad colẽdũ vnũ deũ. Unñ nec tota nec vlla pars eiꝰ vult ſe coliꝓ deo:nec cuiq; eſſe deuſ ꝑtinenti ad templũ dei:qð edificat᷑ ex dijs:qs fa/ cit nõ factꝰ deꝰ.Ac ꝑ h ſpũſſanctꝰ:ſi cre/ atura nõ creatoꝛ eſſʒ: pfecto creatura ra tionalis eſſet. Ipe em̃ eſſet ſũma creatu ra:⁊ ideo ĩ regula fidei nõ poneret᷑ añ ec cleſiã:qꝛ ⁊ ipſe ad eccleſiã ꝑtineret in illa eiꝰ parte qᷓ in celis eſt. Nec haberet tem/ plũ:ſʒ etiã ipᷣe templũ eſſet. Cemplũ aũt abet de q̃ dicit apłs. NHeſcitiſ:qꝛ coꝛꝑa veſtra templũ ſuüt ſpũſſancti:qͥ in vobis eſt:quẽ habet a deo?: De quib alio loco dicit. Neſcitis qꝛ coꝛꝑa veſtra membꝛa chꝛiſti ſũt: Qũo ergo de nõ eſt qͥ tẽpluz habet:aut minoꝛ chꝛiſto eſt cu mẽbꝛa templũ habet: Heq; em̃ aliud templum eiꝰ:⁊ alið tẽplũ dei eſt:cũ idẽ dicat apłs. Neſcit᷑ qꝛ templũ dei eſtis.Oð vt pba ret:adiecit.Et ſpũs dei habitat ĩ vobis Per ergo habitat in tẽplo ſuo.nõ ſolum ſpũſſanctꝰ:ſʒ etiã pater ⁊ filius:qͥ etiã de coꝛꝑe ſuo:ꝑ qð fact eſt caput eccleſie:q̃ in hoĩbo eſt. vt ſit ipe in oĩbypꝛimatũ te/ nens:ait. Soluite templũ h̊ ⁊ in triduo fuſcitabo illud. Tempſuʒ ergo dei: eſt totiꝰ ſũme trinitatiſ:ſancta eſt eccleſia.ſ. niuerſa in celo ⁊ in terra. . 13. in eccleſia pꝛimitiuoꝝ:que in ce/ lis eſt:nullus ſit malus. apitulũ 1. VI. pon (inda Ein geatinie lein⸗ ſilceno loſufan⸗ Nai Güͤtt̃ ſchangein ludarec mmfum Nc buleiͤ⸗ ten noe ſce ihe rieesdie Gnecl angeſock ſidern Reroc (O oan leiheinig Renmgic Ahſi dii kann. her Rrin . urr Tnnitaric⸗ binnn e itwichitxd üucknoſoo wrſclsoen wrideet Cntischmnin incdsſana Ner li biagſts iraseld. Norginantſor mörmcitnin kvinole AKadcoletüi upngey l Nedeu onnan kerdis:ot⸗ ſanaſie⸗ o entunan ſaſümaguan nöngtkfit fügrnerril Gerbubeeok ſeLnpuinit Mantcav idüwbis griiolde⸗ chawenden noͤckatiplg ckabnibe indtnpbnn eder ſis Oon zubtrimbs hin tilin ſiwticnid⸗ Ntltſen npinain ſihimn egoNn nc nõ ſolũ cerner iã rãgerentur: rurſus nõ ſolida coꝛpulẽtia: ſed ſpiritali 2 potentia q̃ſdã viſiões nõ ocuł coꝛpoꝛeiſ „ 1 S 4 . . . . “ . . . l . hi angelus: ͥloqbat᷑ in me. Non enĩ ait. ., Egd de illa que in celis eſt:affirmare qͥd poſſu mus: niſi ꝙ nullus ĩ ea malus eſt? nec qſq; deinceps de illa cecidit aut caſurꝰ eſt:exq̃ deꝰ angel peccãtibꝰ nõ pe percit: ſicut ſcribit apłs petrꝰ: ſʒ carceri bus caliginis inferi retrudẽs tradiditi iudicio puniẽdos reſeruari. ¶ Quid ſentiendũ ſit de differẽtijs angeloꝝ bo/ noꝝ:⁊ vtrũ ad eandẽ ſocietatcẽ ꝑtineant ſol T luna ⁊ cetera ſi idera as, I.-VII ℳ a ſocietas:q̃ ibi ſint differẽtie pꝓſonarũ: vt eũ oẽs tanq; generali nomie angeli nücupent᷑:ſicut in epła ad hebꝛe/ os legimꝰ.cui enĩ anglłoꝝ deus dixit ali qñ:ſede a dextris meis. Hoc ꝗppe mo/ do ſignificauit oẽs vniuerſalit angelos dici. Büt tñ illic archangeli: ⁊ vtrũ idez archangeli noĩent᷑ vᷣtutes:⁊ ita dictũ ſit laudate eũ oẽs angeli ei:laudate eũ om nes vᷣtutes eiꝰ:ac ſi diceret᷑:laudate eum om̃s angeli eiꝰ:laudate eũ om̃s archan/ geli:⁊ qͥd int᷑ ſe diſtent qttuoꝛ illa voca/ bula:qͥbo vniuerſaʒ ipᷣam celeſtẽ ſocieta/ tem videt᷑ apłs eſſe cõplexꝰ dicẽdo.ſiue ſedes.ſiue dñatiões:ſiue pᷣncipatꝰ:ſiue ptãtes:dicant qͥ poſſunt.ſi tũ pñt ꝓbare qð dicũt. ego me iſta ignoꝛare confiteoꝛ Sʒ nec illud qͥdẽ certũ habeo:vtruʒ ad eandẽ ſocietatẽ ꝑtineãt ſol ⁊ luna ⁊ cun/ cta ſidera: qᷓ;uis nõnullis lucida coꝛꝑa eſſe:nõ cũ ſenſu vł intelligentia videant᷑. Cemq; ange ii q̊s explicet cũ q̃lib coꝛpo ribuſapparuerint hoĩb: vt ent᷑: veꝝ etiã tãgerentur:⁊ ſed ſpiritalib vl mentibo ingerãt: vel di — ſantalidnd ad aue oinſrusetsint in anio hoĩs:etiã ibidẽ ipᷣi ↄſtituti:ſicut ſcriptũ eſt in ꝓphetaꝝ libꝛo Et dixit mi 1 Womõ aut ſe abeat beatiſſima ula ⁊ ſuper ¶ DOueſtio difficillima ytrũ vel qualia coꝛꝑa angeli habeant. qͥ loqᷓbatur ad me:ſʒ in me. Uel appare/ ant ⁊ ĩ ſomnis:⁊ colloq̃nt᷑ moꝛe ſomnio rü. Habemqppe ĩ euãgelio Ecceange lus dñi apparuit illi in ſomnis dicens. PHis eni modis velut indicant ſe angeli ↄtrectabilia coꝛꝑa nõ hr̃e.faciũtq; diffi cillimã queſtioneʒ: quõ pr̃es eis pedes lauerũt:quõ iacob cũ angelo tam ſolida ↄtrectatiõe luctatus ſit.Cũ iſta qrutur: ⁊ ea ſicut põt qͥ ſq; cõiectat:nõ inutiliter exercent᷑ ingenia:ſi adhibeat᷑ diſceptatõ moderata:et abſit erroꝛ opinantiũ ſe ſci/ re qð neſciũt.Quid eniʒ opus eſt vt hec atq; hmõi affirment᷑ vł negent᷑ vel diffl/ niantur cũ diſcrimine:qñ ſine crimiĩe ne ſciunturꝛ tiam dignoſce tranſfigurat in angelũ lucis. O maximeꝑ dei gra⸗/ dũ ſit: cum ſe ſathanas Agis opuſeſt diiudicare atq; dignoſcere: uʒ ſe ſathanas tranffigurat G&: ne fallẽdo ad aliq̃ ꝑnici Nã qñ ſenſus corꝑis fallit: mentẽ vero nõ mouet a vera rectaq; ſen/ tentia:qua quiſq; vitã fidelẽ gerit:nullũ eſt in religione ꝑiculum. Telcũ ſe bonũ fingens ea facit ſiue dicit: que bonis an gelis ↄgruunt:etiã ſi credat bonus:non eſt erroꝛ chꝛiſtiane fidei periculoſus aut moꝛbidus. Cũ vero ꝑ hec aliena ad ſua incipit ducere:tũc euʒ dignoſcere nec ire poſt eum:magna ⁊ neceſſaria vigilantia eſt. Ged quomõ vnuſquiſq; hominum idoneus eſt om̃es moꝛtiferos eiꝰ dolos euadere:niſi regat atq; tueat᷑ deus? Et ipᷣa huiꝰ rei difficultas ad ̊ eſt vtilis:ne ſit ſpes ſibi quiſq; aut hõ alter alteri: ſʒ deus ſuis om̃ibo. Id enĩ nobis potiꝰ ex ire pꝛoꝛſus pioꝝ ambigit nemo. ¶ Ouãdo habebimꝰ plenam noticiam celeſtis eccleſie:vł qualiter moꝛs chꝛiſti etiam pꝛo angelis fieri dicatur. Ncergo que i Qaunctis angelis bfutibs (Enchyridion dei eſt eccleſia:tũc nobis ſicuti eſt inno/ teſcet:cũ ei cõiuncti fuerimꝰ in finẽ:ad ſi mul habendã beatitudinẽ ſempiternaʒ. Vſta vero q ab illa pegrinat᷑ in terris eo nobis notioꝛ eſt:i in illa ſumꝰ: ⁊ qꝛ ho/⸗ minũ eſt qdð et nos ſumꝰ. Hec ſanguine mediatoꝛis nullũ habentꝭ peccatum: ab omi eſt redẽpta pẽto:eiuſq; vox eſt. Si deus ꝓ nobis:qͥs contra nos: Qui filio ſuo ꝓpꝛio nõ pepercit:ſed ꝓ nobis om̃i/ bus tradiditülũ. Non eni ꝓ angel moꝛ/ tuus eſt chꝛiſtꝰ. Sed iõ etiã ꝓ angel fit quicqd hoĩm ꝑ eius moꝛtẽ redimit᷑ ⁊ li - beratura malis:quoniã cũ eis quodam modo redit in gram poſt inimicicias q̃s inter hoĩes ⁊ ſctõs angeloſ pẽta fecerũt: ⁊ ex ipᷣa hoĩm redemptiõe ruine illiꝰ an/ X ſancti angeli doctia deo nouerin humeruz ex hominibo aſcenſurus eſt aad beatitudins. (¶Caplm. I. XI Cvtiq; noue rũt ſancti angeli docti ðᷣ deo: tione beati ſunt:qnti numeri ſupplemen tũ de genere hüano integritas illiꝰ ciui/ tatis expectet. Pꝛopter qð ait apłs: in/ ſtaurari oĩa in chꝛiſto q̃ in cel ſunt⁊ q̃ in terris. In ipſo quippe inſta urant᷑ q in celis ſunt: cũ id q inde in angel lapſum eſt: ex hoĩbo reddit᷑. Inſtaurant᷑ aut qui in terꝭ ſunt:cũ ipᷣi hoĩes qͥ pᷣdeſtinati ſũt ad eternã vitã a coꝛruptionis vetuſtate renouant᷑.Alc ſic ꝑ illud ſingulare ſacri/ ficiũ in q̊ mediatoꝛ eſt imolatꝰ: qð vnuʒ multe in lege victime figurabant:pacifi cant᷑ celeſtia cũ terreſtribo:⁊ terreſtria cũ celeſtibo. Quoniã ſicut ideʒ apłus dicit. In ipᷣo cõplacuit oẽm plenitudinẽ diui nitatis inhabitare:⁊ ꝑ eũ recõciliari oĩa in ipᷣm: pacificans ꝑ ſanguinẽ crud eius , ſiuę q̃ in celis ſunt ſiue q̃ in terris. omnnẽ intellectũ: qualẽ pacẽ habebimꝰ cum angelis. (Caßp. L. XII Slx iſta pꝛecel lit:ſicut ſcriptuʒ eſt:oeẽm in/ tellectuz:neq; ſciri a nobᷣ niſi — gelice detrimenta reparantk. cuiꝰ veritat eterna ↄtempla/ tis ꝑfectꝭ eſt neceſſaria. kfa C ¶ Duõ accipiat᷑ pax deiqᷓ dicit᷑ſcellere cum ad eã venerimꝰ poteſt. Quõ enĩ pa cificant᷑ celeſtia niſi in nob:id eſt ↄcoꝛdã do nobiſcũ: Hã ibi ſemꝑ eſt pax:⁊ int᷑ſe vniuerſis intellectualibo creatur: ⁊ cum ſuo creatoꝛe. Que pax pcellit vt dictum eſt: oẽm intellectũ:ſed vtiq; noſtruʒ:non man:ex ꝑte ſcimꝰ ⁊ videmꝰ: nunc ꝑ ſpe culũ in enigmate. Cuʒ vero eq̃les angeł dei fuerimꝰ:tunc quẽadmodũ ⁊ ipᷣi vide bumus facie ad faciẽ:tantãq; pacẽ habe bimus erga eos: qntã et ipᷣi erga nos.qꝛ tantũ eos dilecturi ſumꝰ qᷓntuʒ ab eiſdi ligimur Itaq; pax eoꝝ nota nobis erit. NA⁊ ⁊ noſtra talis ac tanta erit:nec pꝛecelꝰ- let tunc intellectũ noſtruʒ. Dei vero pax que illic eſt erga eoſ:⁊ noſtrũ ⁊ illoꝝ intel lectũ ſine dubitatiõe pcellet. De ipo qͥp/ pe beata eſt rõnalis creatura qᷓcunq; be- ata eſt:nõ ipᷣe de illa. Uñ fᷣm hoc meliuſ accipit᷑ qð ſcriptum eſt:pax dei q̃ pcellit oẽm intellectũ.vt in eo qð dixit omneim: nec ipᷣe intellect/ ſanctoꝝ angeloꝛuzʒ eſſe poſſit exemptꝰ:ſed dei ſoliꝰ. Neq; eni et 6 intellectũ pax eiꝰ excellit. uõ etiä nunc nobiſcũ angeli cõcoꝛ/ ant:⁊ ꝙ remiſſio peccatoꝝ ętiã baptiʒa Oncoꝛ tem angeli nobiſcũ etiã nũc cum remittunt᷑ noſtra pecca Igeo poſt cõmemoꝛationẽ ſancte ec/ ie in oꝛdine cõfeſſiõis ponit᷑ remiſſio peccatoꝛuʒ. Per hanc ceni ſtat eccłia:q̃ in terris eſt. ꝑ hanc nõ perit qð perierat:et inuentũ eſt. Excepto quippe baptiſma/ tis munere:quod cõtra oꝛiginale pecca tum donatũ eſt:vt qð generatiõe attra/ ctum eſt regeneratõe detrahatur:⁊ tamẽ actiua quoq; peccata qcunq; coꝛde:oꝛe: opere cõmiſſa inuenerit tollit Hacergo excepta magna indulgẽtia:vnde incipit hominis renouatio:in qua ſoluit᷑ om̃is reatus ⁊ ingeneratꝰ ⁊ additus. ipᷣa etiaʒ vita cetera iam ratiõe vtentis etatis ãn/ talibet pꝛepolleat fecunditate iuſticie ſi/ ne remiſſione peccatoꝛũ nõ agitur. Ouo niã filij deiq;diu moꝛtaliter viuũt:eum eoꝛũ qui ſemꝑ vident faciem pfis. HNHos autẽ qntuſcũq; ſit in nob intellectus hu a. LXIIIE moeten dictuy ſuntden iflide ſuomur porelit lushin uan,N in as n dcoc zlana ſoneviuit ainine pee ſondrxt⸗ ave en detäd ſedoet — G dadededi penena⸗ Inacii commiſſun amcoren ſyummpi buuntan ſodolorg nhopinai lignluſg Nit genid NWrſidun Unmpei lnqmnnen Alfpeni Piniin mmimner hfemi motinen ſnzi neo⸗ ckparnire Negtuntan Uytdicnn nofzn npfi. Ros lleanshe uunpſoe ncäcsngck danßßivide g Mbabe bohnos Grnz deidi⸗ ohtobegit. nenecpre. Deivgoper. ütlovinri 1 deioq, niang be/ nbhocmelinf deiqcelit irintonnem wgdruzeſe . Pechais teclit. iangelchee⸗ bopt 1M „ NMH ſi mini ohnn paca ſſnctec Nitwniſio acingin vehaptiinn le llca Nöe un/ ur: Me dete : hrto tenchit dei deſp Fo. ⸗ẽ moꝛte pfligũt. Et q;uis de illis ſit bacit dictuz:quotq̊t ſpiritu dei agunt᷑:hi filij ſunt dei.ſic tamẽe ſpũ dei excitãtur:⁊ tan q; filij dei ꝓficiunt ad deũ:vt etiã ſpiritu ſuo maxime aggrauãte coꝛruptibili coꝛ poꝛe tanq; filij hominũ in àbuſdã moti bus hũanis deficiant ad ſeipᷣos: et ideo peccent. Intereſt quidẽ q̃ntum ſatis di⸗/ u Hac enĩ qꝛ peccatum eſt om̃e cri men.ideo crimẽ eſt etiaʒ om̃e peccatum. Itaq; ſanctoꝝ hominũ vitã q;diu ĩ hac moꝛte vinitur inueniri poſſe dicimꝰ ſine crimine.peccatũ autẽ ſi dixerimꝰ qꝛ non habemꝰ:vt ait ſanctꝰ aplłus:noſipᷣos ſe/ qucimꝰ: ⁊ veritas in nobis nõ eſt. O)p intra eccleſiã catholicã q;libʒ cri- minoſis nõ deneget᷑ penitẽtie locus:⁊ q̃ liter debeat agi ipa penitentin. biade .Xin. .— Eg neqʒ de ip ſis criminibo q́;libet magnis remittẽdis in ſancta eccleſia: erãda eſt miſericoꝛdia: agentib⸗ penitentiã fᷣm modũ ſui cuiuſq; peccati In actiõe autẽ penitẽtie vbi tale crimẽ cõmiſſum eſt:vt is qͥ cõmiſit a chꝛiſti eti am coꝛꝑe ſeparet᷑:nõ tam ↄſiderãda ẽ mẽ ſura temꝑis q;ᷓ doloꝛis. Eoꝛ enĩ ↄtrituzʒ ⁊ humiliatũ deꝰ nõ ſpernit. Uerũ qꝛ ple rũq; doloꝛ alteriꝰ coꝛdis occultꝰ eſt alte ri:neq; in alioꝝ noticiã ꝑ verba vel que/⸗ cũq; alia ſigna ꝓcedit:cũ ſit coꝛã illo cui dicit. gemitꝰ meus a tenõ eſt abſcõditꝰ. recteoſtituunt᷑ ab his qͥ eccleſijs pꝛeſũt tempꝑa penitẽtie:vt fiat etiã ſatis eccleſie in qua remittunt᷑ ipᷣa peccata. Extra eã quippe nõ remittunt᷑ Ipſa nanq; ꝓpꝛie ſpiritũſanctũ pignus accepit:ſine q̊ non remittunt᷑ vlla peccata:ita vt quibus di mittunturↄſequant᷑ vitã eternnn. O remiſſio peccatoꝝ ad futurũ iudi cium ꝑtineat:cũ in hac vita etiã paruu/ li baptiʒati diuerſo modo crucient᷑: quo rundã vero pene in poſterũ reſeruent᷑. Capitulũ.I.XV gis eniʒ pꝛo miſſio peccatoꝝ. In hac au Pmittunt. . Beduntur au ter futurũ iudicium fit re xLVI tem vita vſq;adeo valet: qd ſcriptuʒ eſt⸗ graue iugũ ſuꝑ filios adama die exitus de ventre mr̃is eoꝛũ:vſqʒ in diẽ ſepultu/ rei mr̃eʒ omniũ: vt etiã ꝑuulos videamꝰ poſt lauacrũ regeneratiòis diuerſoꝛum maloꝝ afflictiõe cruciari:vt intelligamꝰ totũ qð ſalutaribo agit᷑ ſacramẽtis: ma/ gis ad ſpem futuroꝝ bonoꝝ q́; ad rten tionẽ vel adeptionẽ pꝛeſentium ꝑtiner Multa etiaʒ mala hic vident᷑ ignoſci et nullis ſupplicijs vindicari:ſed eoꝛuʒ pe ne reſeruant᷑ in poſterũ. Heq; enim fru/ ſtra ille ppꝛie dicit᷑ dies iudicij qũ veétu rus eſt iudex viuoꝝ atq; moꝛtuoꝝ. Si cut econtrario vindicãtur hic aliq: et mrũ ſi remittant᷑ pfecto in futuro ſeculo non nocebũt. Pꝛopterea de quibuſdaʒ tem / poꝛalibo penis:que in hac vita peccanti bus irrogant᷑ eis.quoꝛuʒ peccata delent ne reſeruent᷑ in finẽ:ait apłlus. Si enim noſmetipᷣos iudicaremꝰ:a dño nõ iudi/ caremur. Cũ iudicamur autẽ a domino coꝛripimur:ne cũ hoc mũdo dãnemur. ¶ De his qui intra eccleſiã catholicam eleratiſſime viuunt:⁊ nullo modo peni tentiã agunt:ac ſibi ſaluationẽ ꝑ ignem ¶ Lapitulũ.I. XVI tem a buſdaʒ etiã hi qui no men chꝛiſti nõ relinquunt:⁊ eius lauacro in ecclia baptiʒantur: nec ab ea vllo ſciſmate vel hereſi pᷣciduntur:. in qntiſſibet ſceleribo viuant:que nec di/ luant penitẽdo:nec elemoſyniſ redimãt: ſed in eis vſq; ad huiꝰ vite vltimũ diem ptinaciſſime perſeuerentſalui futuri per igne:licet ꝓ magnitudine facinoꝛũ flagi/ tioꝛũq; diuturno nõ tñ eterno igne pu/ niri. Sed qͥ hoc credunt:⁊ tamè catho/ lici ſunt:humana quadaʒ beniuolentia mihi falli vident᷑. Naʒ ſcriptura diuina aliud conſulta reſpondet. Libꝛũ aũt de hac queſtione ſcripſi: cuiꝰ titulus eſt de fide ⁊ oꝑibus. Ubi m ſcripturas ſctãs iuntum: deo adiuuante:potui demõſtra/ ui eam fidẽ ſaluos facere.quã ſatis eui/ denter expꝛeſſit paulus apłus dicẽs In „ chꝛiſto enim ieſu neqʒ circũciſio quicq; valet neq; pꝛepuciuʒ:ſed fides que dr. lectionem opatur. Si aũt male ⁊ nõ be ne oꝑatur: pculdubio ſᷣm aplm iacobuʒ moꝛtua eſt in ſemetipᷣa.Qui rurſus ait. BDi ſidem dicat ſeqᷣſq; hre:opa autẽ nõ habeat.nunqͥd poterit fides ſaluare eũ: Poꝛro aũt ſi homo ſceleratꝰ ꝓpter fideʒ ſolã ꝑ ignẽ ſaluabit᷑:⁊ ſic eſt accipienduz qð ait beatꝰ paulus apłs. Jpᷣe autẽ ſal/ uus erit.ſic tñ qſi ꝑ ignẽ:poterit ã ſalua/ re ſine opibo fides:⁊ falſum erit qð dixit eiꝰ coapls iacobo.falſum erit ⁊ illud qð idẽ ipe paulus dixit. Nolite inàt errare neq; foꝛnicatoꝛes.neq; idolis ſeruiẽtes. neq; adulteri.neq; molles.neq; maſculo rũ ↄcubitoꝛes.neq; fures.neq; auari.ne q; maledici.neq; ebꝛioſi.neq; rapaceſ:re * . . gnũ dei poſſidebũt.Si enĩ etiã in iſtiſ ꝑ ſeuerãtes criminibo:tñ ꝓpter fidẽ chꝛiſti Quig ſentiendũ ſit de his qͥ ſuꝑ ſun/ amẽetũ edificãt: ⁊ qͥ ſint hi qͥ ꝑ ignem ſal uant᷑:vł qlis ſit iſte ignhis. (Eapitulu. I. XNVII. 6 erũt:quõ in regno dei nõ erunt: (olica manifeſtiſſima ⁊ aptiſſi NIna teſtimõia falſa eſſe nõ pñt: illud qð ſtns.nõ aurũ.nõ argentũ nõ lapides p/ menti merito nõ ꝑibũt.ſic intelligendnʒ eſt vt his manifeſtis nõ inueniat᷑ eſſe cõ/ trariũ. Ligna quippe ⁊ fenũ ⁊ ſtipula ñ abſurde accipi poſſunt rerũ ſecularium qByuis licite ↄceſſarum tales cupiditateſ: vt amitti ſine dolore non poſſint animi. Cũ aũt iſte doloꝛ vꝛit:ſi chꝛiſtꝰ in coꝛde fundamẽti locũ habʒ.i.vt ei nihil ante/ ponatur:⁊ malit hõ qui tali doloꝛe vꝛit᷑ reb quas ita diligit mag carere qᷓ; chꝛi ſto:ꝑ ignẽ fit ſaluus. Ni aũt res huiuſ/ modi temꝑales ac ſeculares tpe tẽptati/ onis maluerit tenere q; chꝛiſtũ:eũ ĩ fun/ damento nõ habuit. quia hec pꝛioꝛelo⸗/ co habuit.cum in edificio pꝛius non ſit aliquid ſundamẽto. Ignis eniʒ de quo locutꝰ eſt eo loco aplus paulus talis de bet intelligi: vt ambo ꝑ euʒ tranſeant:id Egqꝛ hec apo id qð obſcure dictũ eſt de his qͥ ſuꝑ/ edificant ſupꝛa fundamẽtuʒ: qð eſt chꝛi cioſos:ſed ligna:fenũ:ſtipulã.de his eni dictũ eſt qꝑ ignẽ ſalui erunt.qm̃ funda/ eſt 1 ͥ edificat ſupꝛa ̊ fundamẽtij aurtũ argentũ lapides pᷣcioſos:et qͥ edificat li/ gna fenũ ſtipulã.Cũ enĩ hoc dixiſſet:ad iunxit. Umuſcuiuſq; opus q̃le ſit:igniſ pꝓbabit. Di cuiꝰ opus ꝑmanſerit:qp ſu peredificauit mercedẽ accipiet Si cui opus aũt exuſtũ fuerit:dãna patiet᷑:ipſe aut ſaluus erit.ſic tamẽ qſi ꝑ ignẽ. Non ergo vniꝰ eoꝝ:ſed vtriuſq; opꝰ ignis ꝓ/ babit. Eſt qdeʒ ignis tẽptatio tribula/ tionis:de quo aꝑte alio loco ſcriptuʒ eſt laſa figuli ꝓbat foꝛnax:⁊ hoĩes iuſtos temptatio tribulatiõis. Iſte ignis ĩ hac interim vita facit qð apłus dixit. Siac cidat duobo fidelibo:vni ſcʒ cogitãti que dei ſunt:quõ placeat deo.hoc eſt edif᷑icã ti ſuꝑ chꝛiſtũ fundamẽtũ:aurũ argentũ lapides pᷣcioſos.alteri autẽ cogitãti ea qᷓ mundi ſunt:quõ placeat vxoꝛi: id eſt edi ficanti ſuꝑ idẽ fundamẽtũ ligna fenũ ſti pulam. Illiꝰ enĩ opus nõ exurit᷑:qꝛ non ea dilexit:quoꝝ amiſſiõe crucietur.Ex/ uritur aũt opus huiꝰ:quoniã ſine dolo re nõ pereũt que cũ amoꝛe poſſeſia ſunt. Ded quoniã alterutra ↄditione ꝓpoſi/ ta eis potiꝰ carere malit q; chꝛiſto:nec ti moꝛe amittẽdi talia deſerit chꝛiſtuʒ.q;/ uis doleat dü amittit:ſaluus eſt quide: ſic tamẽ quaſi ꝑ ignẽ.Quia vꝛit eũ rerũ doloꝛ quas dilexerat amiſſaꝝ:ſʒ nõ ſub/ uertit neq; ↄſumit ſundamẽti ſtabilita/ te atq; incoꝛmuptione munitũ. ¶ Poſſe etiã fieri poſt hanc vitã icnem purgatoꝛiũ ꝑ quẽ ſaluant᷑:qui hic taliter viret ben AV egerüt. (¶¶Xapitulũ.L-XVIII. 5 5 AMle aliquid eti am poſt hanc vitã fieri incre/ qibile nõ eſt:⁊ vtrũ ita ſit que ri põt.Et aut inueniri aut latere nõnul/⸗ los fideles ꝑ ignẽ quendã purgatoꝛiuʒ: qnto magis minuſue bona pereuntia di lexerunt:tanto tardius citiuſq; ſaluari. nõ tamẽ tales de qbꝰ dictũ eſt:ꝙ regnuz dei non poſſidebũt:niſi cõuenient peni/ tentibo eadẽ crimina remittãtur. Cõue/ nienter autẽ dixi:vt ſteriles in elemoſy/ nis nõ ſint:quibo tantũ tribuit ſcriptu/ ra diuina:vt eaꝝ tantũmodo ſrucium ſe 9 1carut aſibis nisne n heyu golett 1 ⸗ ideins Cenofft ccippe ſne Neau lemien idedit mcodel nno Nedonin ilcf niini geciſegl⸗ Xdiriſas ileiig Mhlentoöſ et Gia 1ponekipſe igne. Ton ignisp/ d ⸗ Niohrck icsiutos leigisibee vari Siae en uri argenti cogitina er ocl igu nüti unkgenon cant. K fü ſnedo Nclalon (Fo. imputaturũ pꝛenunciet dominꝰ dextr· 2 earũ tantũmodo ſterilitatem ſiniſtris: qñ his dicturꝰ eſt. Uenite benedicti pa tris mei ꝑcipite regnũ dei. Iſtis autem. Ite in ignẽ eternu. ¶ Cauenduʒ eſſe ne putemus infanda crimĩa elemoſynis poſſe redimi:niſi ab eis abſtinendo. eſt nequiſch exiſtimet infan da illa crimia: q̃lia qͥ agũt re gnũ dei nõ poſſidebũt:q̃tidie ꝑpetrãäda: elemoſynis qtidie redimẽda. In meli⸗/ us quippe eſt vita mutanda:⁊ ꝑ elemo/ ſynas de peccatꝭ pᷣteritis eſt ꝓpiciandus deꝰ:nõ ad G̊ emẽdus quodãmodo:vt ea ſemꝑ liceat impune cõmittere. Nemini enĩ dedit laxamẽtũ peccãdi:q;uis miſe/ rando deleat iã facta peccata:ſi nõ ſatiſ/ factio ↄgrua negligat᷑. ta:ſed etiã pᷣterita crimina deleantur. (CLapitulũ. I. XNX — Sine cauẽdu; tioogruan Dy ꝑ oꝛati / onẽ dominicã non tm̃ quotidiana pecca XxLVI tium:fugienti latibuluz:egro vł incluſss viſitationẽ:captiuo redẽptioneʒ: debili ſubuectionẽ:ceco deductionẽ:triſti ↄſo/ lationẽ: nõ ſano medelãa: erranti viã: deli beranti ↄſiliũ:⁊ qð cuiq; neceſſarium ef᷑ indigenti: veꝝetiã ⁊ dat veniã pecczatit elemoſynã dat.⁊ qͥ emẽdat verbere ĩ quẽ poteſtas dat᷑ vl coercet aliq̃ diſciplina:⁊ tñ pctm̃ eiꝰ quo ab illo leſus ẽ aut offen ſus:dimittit ex coꝛde vlł oꝛat vt ei dimit tatur:nõ ſolũ i eo qdð dimittit atq; oꝛat: verũetiã in eo qð coꝛripit:⁊ aliq̃ emenda toꝛia pena plectit elemoſynã dat:qꝛ miſe ricoꝛdiã pᷣſtat. Oulta eni bona pꝛeſtant᷑ inuitis:qũ eoꝝ oſulit᷑ vtilitati nõ volũ/ tati.qꝛ ipi ſibi iueniunt᷑ eſſe inimiciami ci vero illoꝝ potius illi q̊s inimicos pJu tant.⁊ reddũt errãdo mala ꝓ bonis:cuʒ reddere mala chꝛiſtianꝰ nõ debeat nec p malis. Multa itaq; ſunt genera elemoę/) ſynaꝝ:q cũ facimꝰ adiuuamur vyt dimit / tant᷑ nobis nr̃a peccata. ¶ Dualis ſit elemoſyna ꝑfectoꝝ. ¶ Ea. LXXII. dea nihil eſt nmay: qua ex coꝛde dimittimꝰR qð in nos qͥſq; peccauit. Mi/ pone pot Schilonen E quotidianis nrchhinzi pc l AE utbtöſb/ iſtohee⸗ critiien ibiciec icut. MW. wde i tei muns Me Ineönd CNtoni. denmn chon. rftux/ 8 ſcue MNõ ſolũ a £△ ⁊ q̃tidiana pẽta.Delet ⁊ illa a qb vita fi deliũ ſcelerate etiã geſta: ſed penitẽdo in meliꝰ mutata diſcedit:ſi quęadmodũ ve rariter dicit᷑:dimitte nob debita nr̃a:qm̃ nõ deſunt q̃ dimittant᷑: ita veracit᷑ dicat ſicut ⁊ nos dimittimꝰ debitoꝛibo noſtrꝭ. id eſt fiat qð dicit᷑.qꝛ ⁊ ipᷣa elemoſyna eſt veniã petenti homini ignoſcene. ¶ De me as demal Vnarũ generibus ¶ Capitulũ.I.XXI. om̃ia qᷓ vtili miſericoꝛdia fi⸗ unt valet qð dũs ait. Date potũ:nudo veſtimẽtuʒ:ꝑegrinãti hoſpi autẽ bꝛeuib leuibuſq; pecca Vtis:ſine ͥb hec vita nõ duci / tidiana oro fideliũ ſatiſſacit. Eoꝝ eſt eni dicere. Pater nr qͥ es in celis.Qui iã patri tali regenerati ſunt ex aqua⁊ ſpꝛi rituſancto. Delet oĩno hec or̃o minima C per hoc ad ſt qͥ dat eſurienti cibũ:ſitienti us eĩ magnũ eſt erga eũ eſſe beniuolũ⸗ ſiue etiã beneficuʒ qͥ tibi nibil mali fece⸗ rit. Illud młto grandiꝰ ⁊ magnificẽtiſſi me bonitat eſt.vt tuũ q̊ʒ inimicum dili gas:⁊ ei qͥ tibi malũvult:⁊ ſi põt facit:tũ bonũ ſemꝑ velis:faciaſq; cũ poſſis:audi ens dicentẽ ieſuʒ. Diligite inimicos ve/ ſtros:bñfacite eis qͥ vos oderũt:⁊ oꝛate p eis qͥ vos ꝑſequunt᷑. Sʒ qm̃ pfectoꝛũ ſunt iſta filioꝝ dei qᷓ qdem ſe debʒ om̃is fidet extẽdere:⁊ hũanũ animũ ad hũcaf fectũ oꝛãdo deũ ſecũq; agendo luctaidq q; ꝑducere.tamẽ qꝛ H̊ͥ twa magnũ bonrnum audiri cũ in orone ðꝛ.dimitte nob debi / ta nr̃a:ſicut ⁊ nos dumittimꝰ debitoꝛib nf̃is peuldubio vba ſponſiõis hui? im plentſi hõ q nõdũ ita pfecit: vt iam dili gat inimicũ:tñ qñ rogat᷑ ab homiĩech pec cauit ĩ eü:vt ei dimittat: dimittit ex coꝛ/ de.qꝛ etiaʒ ſibi rogãti vult vtiq; dimitti bitoꝛiby nr̃is.i.ſic dimitte nov debitn no ſtra rogatiby nob: ſicut ⁊ nos dimittimꝰ rogantibo debitoꝛibo nris. ¶ Non eſſe deputandũ inimicuz:qͥ pẽto ſuo mouet vt roget:et nullatenꝰ a deo pẽta dimitti cis:qui petentibo nõ dimittunt ex coꝛde Capitulũ.I. X XIII. eũ in quẽ peccauit hoĩem ro/ ggait:ſi pẽto ſuo mouet᷑ vt ro/⸗ get:nõ eſt adhuc deputãdus inimicus: vt eum diligere ſit difficile:ſicut difficile erat qñ inimicicias exercebat. Quiſquiſ aũt rogãti ⁊ pẽti ſui penitẽti nõ ex coꝛde dimittit.nullo mõ exiſtimet a dño ſua pẽta dimitti:qm̃ mentiri veritas nõ põot OQuẽ vero euãgelij lateat auditoꝛeʒ ſiue lectoꝛẽ:qͥs dixerit.ego ſuʒ veritas?: Qui cũ docuiſſet oꝛõem hanc:in ea poſitã ſen tentiã vehemẽter cõmẽdauit dicẽs. Si enĩ dimiſeꝛit hoĩbus pẽta coꝝ:dimittet vob pater vr celeſtis delicta vr̃a. Si au tẽ nõ dimiſeritis hoĩbo:nec pr̃ vr dimit/ tet vobᷣ pẽta veſtra. Ad tã magnuʒ toni/⸗ truũ q nõ exꝑgiſcit᷑:nõ doꝛmit ſʒ mno: us eſt. ⁊ tñ potẽs eſt ille etiãõ moꝛtuos ſu ſcitare. ¶ De his q ſcelerate viuunt ⁊ teſtimonia dei abutunt᷑:qui ait.Date ele moſynã ⁊ ecce omia mũda ſunt vobis. Aapitulũ.I. XXIIII. Ane qui ſcele talẽ vitã moꝛeſq; coꝛrigere: ⁊ int᷑ ipᷣa facinoꝛa ⁊ flagicia ſua elemoſy/ nas freqntare nõ ceſſant: fruſtra ſibi iðo blandiunt᷑ qm̃ dñs ait Date elemoſynã: ⁊ ecce oĩa mũda ſunt vob. Hoc eĩ qᷓ; late pateat nõ intelligũt. Sʒ vt intelligãt at tendãt àb dixerit. Nempe in euangelio ſcriptũ eſt. Cũ loq̃ret᷑:rogauit illũ qͥdaʒ phariſeꝰ vt pꝛãderet apud ſe:⁊ ingreſſuſ recubuit. Phariſeꝰ aut cepit intra ſe re/ putãs dicere.Quare nõ baptiʒatꝰ ẽ an/ te pꝛãdiũ: Et ait dñs ad illu. Aunc vos phariſei qð defoꝛis eſt calic ⁊ catini mũ datis:qð autẽ intꝰ eſt vrjm:plenũ ẽ rapi/ na ⁊ iniqtate.Stulti:nõne qͥ fecit id q foꝛis eſt:etiã id qð intꝰ eſt fecit: Uerũtũ qðᷣ ſugeſt date elemoſynazʒ: ⁊ ecceomnia dñs increpãdo admon ratiſſime viuũt.nec curant (Enchyridion mũda ſunt vobᷣ. Ita nec h̊ intellecturi ſi mus:vt phariſeis nõ hñtibo fidem chꝛi ſti:etiã ſi nõ in eũ crediderint:nec renati fuerint ex aqua ⁊ ſpũſancto munda ſint om̃ia tm ſi elemoſynas dederit.ſicut iſti eas dandas putãt:cũ ſint immũdi om̃s q̊s nõ mũdat fides chꝛiſti.de q̃ ſcriptuʒ eſt.mundans fide coꝛda eoꝝ.⁊ dicat apo ſtolus. Immũdis aũt et infidelibo nih il eſt mũdũ:ſed polluta ſunt eoꝝ ⁊ mens et oſciẽtia.Quõ ergo phariſeis oĩia mũda eſſent:ſi elemoſynas darẽt:⁊ fideles non eſſent: Aut quõ fideles eſſent: ſi in chꝛi- ſtũ credere:atq; in eiꝰ renaſci gra noluii ſent: Et tñ veꝝ eſt qð audierãt. Date ele moſvnã:⁊ ecce oĩia mũda ſunt vobis. ¶ O⸗a ſeipſo debeat incipꝑe: qͥ vult ele/ moſynã oꝛdinate facere:ſicut phariſeos et(Ca. L. XXV Wi aüut vult gqg elemoſynaz oꝛdinate dare: a ☚ ſeipᷣo debz inciꝑe: ⁊ eam ſibi . — — pꝛimũ dare. Eſt enĩ elemoſyna opus mi lericoꝛdie: veriſſimeq; dictũ eſt. Diſere reanĩe tue placens deo. Pꝛopter h̊ rena ſcimur: vt deo placeamꝰ.cui merito diſ/ plicet:qð naſcendo ↄtraximꝰ. Hec ẽ pꝛi ma elemoſyna quã nobis dedimꝰ. quo/ niã noſipᷣos miſeros ꝑ miſerãtis deimi/ ſericoꝛdiã requiſiuimꝰ:iuſtũ iudiciũ eiꝰ ↄfitẽt:s:quo miſeri effecti ſumꝰ:de quo dicit apłus.iudiciũ quidẽ ex vno in con demnationẽe:⁊ magne charitati eiꝰ grãs agentes.de qua idẽ ipᷣe dicit gratie pᷣdi/ catoꝛ. Cõmendat autẽ ſuã dilectionẽ de us in nobis:quoniã cũ adhuc peccato/ res eſſemꝰ:chꝛiſtꝰ pꝓ nob moꝛtuus eſt:vt ⁊ nos veraciter de noſtra miferia iudicã tes:⁊ dei charitatẽ quã donauit ipᷣe dili gentes:pie recteq; viuamꝰ. Qõð iudiciũ ⁊ charitatẽ dei cũ phariſei pꝛeterirent: decimabãt tamẽ pᷣter elemoſynas q̃s fa/ ciebãt etiã quecũq; minutiſſima ſructu um ſuoꝛũ.et ideo nõ dabant elemoſynaʒ a ſeipᷣis incipientes:ſecũq; pꝛius miſeri coꝛdiam facientes:ſicut iſti eas dandas putant. Pꝛopter quẽ dilectionis oꝛdin? dictum eſt. Diliges pꝛoximũ tuuz ſicut teipᷣum. Cuũ ergo increpaſſʒ eos ꝙ foꝛin imumn gamden mituod⸗ mmen i ccoftin oſondnua n venli ig Mias⸗C (Noul vo glſobiso lMamat obus eni⸗ Aenere nithtenti unſnn umenaine geſenrcn Nfnninen Ghiegen. gafosſen Cnchee e⸗ reidch honin lenenon 0 M on ntalt ftärri bfünh nant Omuncgſir eirſaii nmmücdioffs Nſain 1dicatapo dcinihil pimanc 8s Gianüd ficeleson ſarſinch⸗ ligiwolus ai dꝛece rrobis. Evulthe kphariſeos CuLNWN pu natedares etemſbi wmaoposni uch. Oir dohrhnn Ginmmiol⸗ in Hriyi uln u, icgis genehl⸗ lenoede Nc ee unnschit inuiugii aniiyrdli OSiudh Peitchn ſusdoſ ſine fuenn anoſ, nin⸗ nin gunlli⸗ Ntolin nſcut tein — (FJFo. dam elemoſynã:quã ſibi homo debʒ pꝛi mitus dare:⁊ interioꝛa mũdare.verũta/ men inquit qð ſuꝑeſt date elemoſynaʒ:⁊ ecce om̃ia mũda ſunt vobis. Deinde vt oſtenderet qͥd admonuiſſet:⁊ quid ipᷣi fa cere nõ curarent.ne illũ putaret elemoſy nas eoꝛuʒ ignoꝛare.ſed ve vobis inquit phariſeis. Canq; diceret. Ego quidem cõmonni vos ad elemoſynã dandaʒ per quã vobis om̃ia mũda ſint:ſed ve vobiſ qui decimatis mentã ⁊ rutam⁊ omneo/ lus.has enĩ noui elemoſynaſ veſtras:ne de illis me vos nũc admonuiſſe arbitre mini:⁊ pᷣteritis iudiciũ ⁊ charitateʒ dei: qua elemoſyna poſſetis ab omni inqui/ namento interioꝛi mũdari:etvobis mũ/ da eſſent? coꝛpoꝛa quelauat.hoc eſt enĩ om̃ia:⁊ interioꝛa ſcilicʒ ⁊ exterioꝛa:ſicut alibi legitur. Oundate q̃ intus ſunt:et que foꝛis ſunt mũda erunt. Sʒ ne iſtas elemoſynas:que fiũt de fructibuſ terre: reſpuiſſe videret᷑.hec inquit opoꝛtuit fa cere:id eſt iudiciũ ⁊ charitatem dei:⁊ illa nõ omittere:id eſt elemoſynas fructuum terrenoum. M J . multũ ſe ſeducunt:qui ꝑ largiſſi/ mas elemoſynas indulgentiã ſibi cõpa/ rare exiſtimant ⁊ a peccatis nõ ceſſant. lant:qui ꝑ elemoſynas quaſii/ bet largiſſimas fructuum ſuo/ rum vedcuiuſ⸗ cũq; pecunie: impunitatẽ ſe emere exiſtimant in facinoꝛũ immani/ tate ac flagicioꝛuʒ nequicia ꝑmanendo. Non ſolũ enĩ hec faciũt:ſed ita diligũt: vt in eis ſemꝑ optent tantũ ſi poſſint im pune verſari. Qui autẽ diligit iniqtateʒ odit animã ſuã.⁊ qui odit animã ſuã nõ eſt miſericoꝛs:ſed crudelis.Diligẽdo eã quippe ſm ſeculũ odit eam ſᷣm deũ. Si ergo vellet ei dare elemoſynã:ꝑ quã mũ/ da illi eſſent om̃ia odiſſet eam ſᷣm ſeculũ 1 diligeret eam ᷣm deũ. Nemo autẽ dat elemoſynã quãlibet:niſi vnde det ab illo accipiat qui nõ eget:⁊ iðo dictũ eſt. Di ſericoꝛdia eius pᷣueniet me. On ergo ſe fal XrVIII ſecus ſelauabantaintus autez rupina er ¶O, leuia vel grauia peta diuino ſint iniquitate pleni eſſent:admonens quan penſanda iudicio:p ꝗbus tñ oꝛare freq̃n rer debemꝰ?. Lap. L-XXVII Be ſint autẽ Neuia ? que grauia peccata: nõ humano:ſed diuino ſunt penſanda iudicio. Uidemꝰ enĩ quedam ab ipis quoq; apoſtoł ignoſcendo fuiſ/ ſe conceſſa.quale illud eſt qð venerabiliſ paulus cõiugibus ait. Nolite fraudare inuicem niſi exↄſenſu ad tempꝰ:vt vace tis oꝛõni:⁊ iterũ ad idipum reuertimini ne vos temptet ſathanas ꝓpter inconti nentiã veſtrã.Quod putari poſſet nõ eſ/ ſe peccatũ.miſceri ſcʒ ↄiugi nõ filiorũ ꝓ creandoꝛũ cauſa:quod bonũ eſt nuptia/ le:ſed carnalis etiã voluptatis: vt foꝛni cationis ſiue adulterij ſiue cuiuſq; alte/ r immũdicie moꝛtiferũ malũ.qð tur/ pe eſt etiã dicere:quo poteſt temptãte ſa thana libido ꝑtrahere:incõtinentiũ de/ uitet infirmitas.poſſet ergo vt dixi:hoc putari nõ eſſe peccatum:niſi addidiſſet. Hoc autẽ dico ſᷣm veniam:nõ ſᷣm impe riũ.Quis autẽ iam eſſe peccatuʒ neget: cũ dari veniã faciẽtibo apoſtolica aucto ritas fateatur. Lale quiddã eſtvbi dicit Audet quiſq; veſtrũ aduerſus alterũ ne gociũ habens iudicari apud iniquos:et nõ apud ſanctos: Et paulopoſt. sSGcu laria igit᷑ iudicia ſi habueritis inq t: eos q̃ ↄtemptibiles ſunt in eccłia:hos collo cate ad iudicandũ.Ad reuerẽtiã vobᷣ di co. Dic nõ eſt int᷑ vos qͥſqᷓ; ſapiẽs qͥ poſ ſit int frẽm ſuũ iudicare:ſʒ fratcuʒ fratre iudicio ↄtẽdit:⁊ H̊ apud ĩſideles.Nã ⁊ H poſſet putari iudiciũ hr̃eaduerſus alte/ rũ nõ eſſe pctm̃:ſʒ tm̃mõ id extra eccłia,ʒ velle iudicari:niſi ſecutꝰ adiũgeret. Ja,ʒ qͥdẽ oĩno delictũ ẽ int᷑ vos.qꝛ iudicia ha bet vobiſcũ. Et ne qͥſq; ita ̊ excuſaret vt diceret iuſtũ ſe hr̃e negociũ:ſʒ iniqta⸗/ tẽ ſe pati quã vellet a ſe iudicũ ſententia remoueri:cõtinuo talibo cogitationibuſ vel excuſatõibus occurrit atq; ait. Qua renõ magꝭ iniquitatẽ patimini? Quare nõ potius fraudamini? Ult ad illud rede atur qð dũs ait.Si qͥs voluerit tunicã tuam tollere:⁊ iudicio tecum gtenuere⸗ Enckhyridion dimitte illi ⁊ palliũ. Et alioloco Qui ab ſtulerit inqt tua:noli repetere. Pꝛohibu it itaq; ſuos de ſecularibo reb cum alis hoĩb br̃e iudiciuzʒ.Ex q̃ doctrina dicit * „ R apks eſſe delictũ.Tñ cũ ſinit in eccłia ta lia iudicia finiri int frẽs: fratribo iudicã/ tib:extra eccłiaʒ vero terribiliter vetat: maniteſtũ eſt etia hic qͥd f̃m veniã ↄceda tur infirmis. Pꝛopt᷑ hec atq; hmõi pẽta — ⁊ alia licet his mioꝛa at vbᷣbon 2 cogi on lo iacobo pfitente ac dicente.in multꝭ enĩ offendimꝰ om̃eſ. tationũ offenſiõibo ap opoꝛtet vt q̃tidie crebꝛoq; oꝛemus dñm atq; dicamꝰ. Dimittenobis debita nr̃a: nec ĩ eo qð ſequit᷑ mẽtiamur:ſicut ⁊ nos equi dimittimꝰ debitoꝛibonrfis. gui buſdã peccatꝭ q̃ leuiſſima putarent᷑ niſi grauioꝛa in ſe adiungens. Mox qppe ait. Si offers munꝰ tuũ ad altare:⁊ ibi recoꝛdatꝰ fue/ ris:qꝛ frater tuꝰ habʒ aliqͥd aduerſuʒ te ⁊ cetera.Aut qͥs eſtimaret q; magnũ pec catũ ſit dies obſeruare ⁊ mẽſes et ãꝗnos ? tpa.ſicut obſeruãt qͥ certis dieb ſiue mẽæ ſibus ſiue annis volũt vł nolũt aliqͥd in choare.eo ꝙ ſᷣm vanas doctrinas hoim fauſta vł infauſta exiſtimet tꝑa:niſi hu/ ſus mali magnitudinẽ ex timoꝛe apoſto li penſaremꝰ.qͥ talibo ait. Cimeo ne foꝛte ſine cauſa laboꝛauerim in vobb. Op etiã magna pẽta cũ in vſuʒ venerit: aut ꝑua aut nulla eſſe credan. b gna ⁊ hoꝛreda:cuʒ in ↄſuetudi/ pctõꝛ in deſiderijs aĩe ſue:⁊ qͥ iniqua ge tur ſanctis demonſtra gam ꝗq̃ᷓ leuiſſima putarent᷑: niii nione grauioꝛa. Ouis enĩ dicentẽ fratri ſuo fatue reũ gehẽne putaret:niſi vitas diceret.Cui tñ vulneri ſubiecit cõtinuo medicinã:pᷣceptũ fraterne recõciliatiõöis tate qbu Duab⸗ WcC gCCcediben ta q;uis ma Inẽ venerint:aut parua aut nulla eſſe credunt᷑ vſq;adeo vt nõ ſolũ non oc cultãda:verũetiã iã pᷣdicãda ac diffama/ da videant᷑ qñ:ſicut ſcriptum eſt:laudat᷑ rit bñdicitur. Talis in dinis libꝛis in tas⁊ clamoꝛ vocat᷑. Gicut hẽs apð eſai am /ꝓphaʒz de vinea mala.Expectaui in quit vt faceret iudiciũ:fecit aũt iniqtatẽ ⁊ nõ iuſticiã ſed clamoꝛẽ. Vñ eſt ⁊ illud in geneſi.Clamoꝛ ſodomoꝝ ⁊ gomoꝛre- oꝛũ multiplicatꝰ eſt. Quia nõ ſolũ ia,z a pud eos nõ puniebant illa flagicia:verũ etiã publice velut lege freqntabant᷑ Sic njr̃is tꝑibo ita multa mala:⁊ ſinõ talia:in aꝑtam ⁊ ↄſuetudinẽ iã venerũt:vt ꝓ hii nõ ſolũ excõicare aliquẽ laicũ nõ audea mꝰ:ſed nec clericũ degradare. UVñ cũ ex ponerẽ añ aliquot annos epłam ad gala thas:in eoipᷣo loco vbi ait aplus.timeo ne foꝛte ſine cauſa laboꝛauerim in vob: exclamare cõpulſus ſum Ue peccatt ho minũ qꝗᷓ ſola inuſitata exhoꝛreſcimꝰ.vſiꝰ tata vero ꝓ bus abluẽdis filij dei ſanꝰ- guis effuſus eſt. q;uis tam magna ſint: vt oĩno claudi ↄtra ſeſe faciãt regnũ ði: ſepe vidẽdo om̃ia tolerare:ſepe tolerädo nõnulla etiã facere cogimur.Atq; vtinꝰ? o dñe nõ oĩa q̃ nõ poterimꝰ ꝓhibere faci amꝰ. Sed videro vtrũ me uimmoderat? loꝛ incaute aliqͥd cõpulerit dicere. e duabo cauſis ignoꝛãtia ⁊ infirmi Oc nũc dicaʒ qð quidẽ ⁊ in alijs opuſcu⸗ loxꝝ meoꝝ locis ſepe iã dixi. auſis peccamꝰ. Aut nõdum videndo qͥd facere debeamꝰ:aut nõ faci engdo qðò debere fieri iã videmꝰ. Quoꝛuʒ duoꝝ illud ignoꝛãtie malũ eſt:ᷣ infirmi tatis.Cõtra q̃ qͥdeʒ pugnare nos ↄueiĩt: ſʒ ꝓfecto vincimur:niſi diuinitꝰ adiuue mur.vt nõ ſolũ videamꝰ qͥd faciẽduʒ ſit: ſed etiã accedẽte ſanitate delectatio iu/ ſticie vincat ĩ nob eaꝝ reꝝ delectatiões: q̃s vł hr̃e cupiẽdo:vł amittere metuen/ do:ſciẽtes vidẽteſq; peccamꝰ.iã nõ ſolũ pctòꝛes:qð eramꝰ eccũ ꝑ ignoꝛãtiã pec cabamꝰ:veꝝ etiã leg pᷣuaricatoꝛes ci ich nõ facimꝰqð faciẽdũ iã eẽ nouimꝰ:vł fa cimꝰ qð nõ faciẽdũ eẽ iã ſcimꝰ.OQuappt ñi ſolũ ſi peccauimꝰ vt ignoſcat.ꝓptqad dicimꝰ. dimitte nob debita nr̃a:ſic ⁊¶ nos dimittimꝰ debitoꝛibo noſtri. venetiaʒ ne elimni gackdiſpun lugcita Hotärzen ofune Alno ded oiteniE ſtauigou mrane rich funenug ninodecke neniſibül, uſtehen⸗ mogoe . (lionecan 4 mͤſe Dchihl nislci intl thhini Dichtti rgonond ho oliigze ſgeirrei nndant Oic almdtlirin rionht iciſonnse unr Uicig lnntgi plns. ine⸗ ummmn inwe⸗ Uepereagbe orreſcind ſ is fliſdeiſin n nucnsſne it egnüdt ſpetolctido r. Bicz vni Wodereſr ne mmocen unn Witut ime lis onla⸗ ſepe üdi⸗ Autroun Pauunoha Cuon; brirmn uemos)nr Duinie Adu itvit /1 S ncenent, mhiͤn ſol⸗ Prinibe luammmgeii⸗ . prinn . Pnepen S*& — in ucg ger golli peccemus vt regat: ppter qð dicimuſine nos inferas in temptationeʒ. ille rogan/ dus eſt.cui dicit᷑ in pſalmo. Dũs illumi natio mea et ſalus mea. UVt illuminatio detrahat ignoꝛantiã:ſalꝰ infirmitatt d milentoz dlia dei neceſſaria eſt vt latur pudoꝛ vt penitẽtia agatur. Am ⁊ ipſa pe nitentia qñ digna caulſa eſt FFmm moꝛt?? eccłie vt agat᷑:ple rũq; infirmitate nõ agit᷑:qꝛ ⁊ pudoꝛ ⁊ ti/ moꝛ eſt diſplicendi:dũ plus delectat ho minũ eſtimatio:qᷓ; iuſticia q̃ ſe quiſq; hu miliat penitendo. Unde nõ ſolu cũ agit᷑ penitẽtia:verũetiã vt agatur:dei miſeri coꝛdia neceſſaria eſt Alioquin nõ diceret aplus de q buſdã:ne foꝛte det illis deus penitẽtiã. Et vt petrus amare fleret:pꝛe iſit euãgeliſta ⁊ ait. Reſpexit eũ dũs ¶D, in ſpiritũſanctũ irremediabiliter eccent:qͥ in eccłia catholica remitti ſi/⸗ ipẽta vſq; in finem vite nõ credũt. Capitulũ. L. XXXII Bi vero i ec cleſia remitti peccata nõ cre – mẽtis diẽ claudit extremuz.reus eſt illo irremiſſibili pẽto in ſpiritũſanctũ:ĩ quo chꝛiſtꝰ pẽta dimittit.De qua q̃ſtiõe diſ/ ficili in Quocdi ge ter h̊ ſolu cõſcripto li/ bello enu eatiſi taui. De vltima ⁊ generali reſurre/ ctionecarnis. ¶Capłm. I. XXXIII. IAm vero de reſurrectõe carnis nõ ſicut gquidã reuixere iterũq; ſũt moꝛtui:ſed ĩ eternã vitã:ſicut chꝛiſti ipi/ us caro reſurrexit: quẽadmoduʒ poſſim 4 bꝛeuiter diſputare:⁊ oĩbus q̃ſtionibuſqdᷓ de hac re moueri aſſolent ſatiſfacere:non inuenio.Reſurrecturã tñ carnẽ oĩm q cũ qʒ nati ſunt hoĩm atq; naſcent᷑:⁊ moꝛtui ſunt atq; moꝛient᷑.nullo modo dubitare debet chꝛiſtianus. gens:cõtemnit tantã diuini muner largitateʒ:⁊ in hac obſtinatione me quãtũ potui diſpu/ Dueſtio de aboꝛtiuis fetibus an ſint reſurrecturi. ¶( Cap. L. XXXIIII. tio:q iam qͥ deʒ nati ſunt i vte ris matrũ:ſed nõdũ ita vt iam poſſint re naſci. Si eniʒ reſurrecturos eos dixeri/ mus de his ꝗ iã foꝛmati ſũt:tolerari po teſt vtrũq; qð dicit᷑. Infoꝛmes vᷣo aboꝛ tus qͥs nõ pꝛocliuiꝰ perire arbitret᷑:ſicut ſemia q̃ ↄcepta nõ fuerit: Sed qͥs nega re audeat:⁊ ſi affirmare nõ audeat:id a/ cturã reſurrectionẽ:vt qͥcqd foꝛme defu it impleat᷑:atq; ita nõ deſit ꝑfectio qᷓ̃ ac/ ceſſura erat tꝑe:quẽadmodũu nõ erũt vi/ tia q̃ acceſſerũt tꝑe:vt neq; in eo qð aptũ ⁊2gruũ dies allaturi fuerãt natura frau detur:neq; in eo qð aduerſuʒ atq; ↄtrari um dies attulerãt natura turpet᷑:ſj inte/ gretur qð nõdũ erat itegrũ:ſicut inſtau rabitur qð fuerat vitiatũ. Pin puta tio q̃ſtionis qũ incipiat hõ in vtero ma/ tris viuere qͥ ad carnis reſurrectionẽ ꝑti here creditur. ¶ Cap. L. XXXV. uloſiſſime àdẽ int doctiſſimoſ ꝗri ac diſpurerihot:govnn ab hoiĩe inueniri poſſit ignoꝛo: q incipiat bõ in vtero viuere. Utrũ ſit qdã vita oc culta q̃ nondũ motibo vinẽetis appareat. Nã negare vixiſſe puerperia: q̃ ppterea mẽbꝛatim execant᷑ ⁊ eijciunt᷑ ex vter p/ gnantiũ:ne mr̃es q̊ʒ ſi moꝛtua ibi relin/ uãtur occidãt:impudẽtia nimia videt᷑ Er quo aũt incipit hõ viuere:ex illovti q; iã moꝛi põt. Moꝛtuꝰ vero vbicũq; il li moꝛs potuit eueĩre:quõ ad reſurrecti onẽ nõ ꝑtineat moꝛtuoꝝ reꝑire non poſ ſum. Se monſtris qᷓ naſcũtur et ci to moꝛiuntur cũ cõmemoꝛatiõe cuiuſdã bimẽbꝛis. apᷣ. L. XXXVI Eqʒ eni ⁊ mon ſtra q̃ naſcunt᷑ ⁊ vinũt quãlibʒ cito moꝛiãt᷑:aut rſurrectura ne abũt᷑:aut ita viciata r̃ſurrectura credẽ da ſt᷑ ac ñ potiꝰcoꝛrecta emẽdataq; nat̃a Nae pꝛimo oc currit de aboꝛtiuis fetibo que/ Lper boc ſcru AA (Enchyridion Abſit enim vt illum bimẽbꝛem qͥ nuper natus eſt in oꝛiente:de quo ⁊ fratres fide liſſimi qͥ eum viderũt retulerũt:⁊ ſancte memoꝛie hieronymꝰ pꝛeſ byter ſcriptuʒ reliquit.Abſit inquã vt vnü hominem duplicẽ:ac nõ potius duos:qð futuruʒ fuerat:ſi gemini naſcerent᷑:reſurrecturoſ exiſtimemus. Ita cetera q̃ᷓ ſinguli quiq; partꝰ vel amplius vel minꝰ aliquid ba/ bendo:vel quadam nimia defoꝛmitate monſtra dicunt᷑:ad hũane nature figurã reſurrectione reuocabunt᷑.ita vt ſingule anie ſingula ſua coꝛpoꝛa obtineãt:nul/ lis coherentib etiã quecũq; coherentia nata fuerant:ſed ſeoꝛſum ſibi ſinguł ſua membꝛa geſtantib:quibo hũani coꝛpo/⸗ rig cõpletur integritas. ., caro hominis moꝛtui:in q buſſi/ bet elementis alijſq;ʒ coꝛꝑibo tranſmute tur anime quã An reſurrectione re/ nocetur. ¶ Capłm. L XXXVII On autẽ perit deo terrena materies: de qua quẽlibet puluerẽ cinereʒ ve ſoluat᷑:in q̃ſ libet alitus auraſq; diffugiat:in quãcũ/ qʒ alioꝛũ corpoꝛũ ſubſtantiã vel in ibſa elementa vertatur:in quoꝛũcunq; anĩia/ liuʒ etiã hominũ cibũ cedat carnẽq; mu tetur.illi anie hũane puncto tꝑis redit: que illaʒ pꝛimitus vt hõ fieret creſceret viueret animaut. SZ UQ Non eſſe ↄſequẽs ad eaſdem coꝛpor ptes:terrenas materies vnde lapſe ſunt in reſurrectiõe reuocari: cũ exemplo ſta tue ſolubil me rena materies que diſcedẽte agnnia fit cadauer:nõ ita reſur rectione repabitur:vt ea q̃ dilabunt᷑:etĩ alias atq; alias aliaꝝ rerum ſpecies foꝛ maſq; vertunt᷑.qᷓ;uis ad coꝛpus redeant vnde lapſa ſunt:ad eaſdeʒ qͥʒ coꝛpis par tes vbi fuerant redire neceſſeſit.Alioqͥn ſi capillis capit redit qð tam crebꝛa ton ſura detraxit:ſi vnguib qð totiens dem pſit exectio:immoderata ⁊ indecẽs cogi tantibo ⁊ iõ reſurrectionẽ camis non cre moꝛtaliuʒ creatur caro: ſed in qꝛ fuer talli a. I. XRKXVIII dentibo occurrit infoꝛmitas. SGed quẽ/ admodũ ſi ſtatua cuiuſlibet ſolubitłt me, talli aut igne liqueſceret:aut ↄtereret᷑ in puluerẽ:aut ↄfunderet᷑ in maſſam: ⁊ eaʒ vellet artifex rurſus ex illiꝰ materie q̃n/ titate repare:nihil intereſſet ad eiꝰ inte/ gritatẽ qᷓ ꝑticula materie cui mẽbꝛo ſta/ tue redderet᷑:dũ tamẽ totũ ex quo cõſti/ tuta fuerat reſtituta reſumeret.ita deus mindabilit atq; ineffabiliter artifex: de to to quo caro noſtra ↄſtiterat:eã mirabili ⁊ ineffabili celeritate reſtituet. Hec ali/ quid attinebit ad eiꝰ reintegrationẽ.vtꝝ capilli ad capillos redeant:⁊ vngues ad vngues:an quicqͥd eoꝛũ perierat mute in carnẽ: ⁊ in ꝑtes alias coꝛꝑis reuocet᷑. cntaltteattiſicis Puidetid ne quid inde/ cCehs fiat. Utrũ equales an diuerſe ſuture ſint tature vel figure reſurgentiũ coꝛpoꝝ e PWabitul. I. N N N 1 tura reuiuiſcentiũ ſinguloꝝ erat diuerſa viuentiũ. aut macri cũ eadẽ macie:aut pingues cũ eadẽ pingue dine reuiuiſcant. Sed ſi h̊ eſt in conſilio creatoꝛis: vt in effigie ſua cuiuſq; ppꝛie tas et diſcernibilis ſimilitudo ſeruet᷑:in ceteris autẽ coꝛpoꝛis boniſ equalia cun cta reddant᷑.ita modificabit᷑ illa in vno/ quoq; materies:vt nec aliqͥd ex ea pere/ gt:⁊ quod alicui defuerit ille ſuppleat:qͥ etiam de nihilo potuit quod voluit ope rari. Si autẽ in coꝛpoꝛib reſurgentiuʒ rationabilis inequalitaſ erit:ſicut eſt vo cum quibo cantꝰ impletur:hoc fiet cuiq; de materia coꝛpoꝛis ſui:quod ⁊ homi/ nem reddat equalẽ angelicis cetibus:et nihil incõueniens eoꝛũ ingerat ſenſibuſ Indecoꝛũ quippe aliquid ibi nõ erit.ſʒ quicqͥd futurũ eſt hoc decebit.qꝛ nec fu turũ eſt ſi nõ decebit. aalternirgm coꝛpoꝛa ſanctoꝝ Capitulũ.X C. Eſurgẽt igitur ſctõꝝ coꝛpa ſine vllo vitio: ſi⸗ ne vlla deformitate. ſicut ſine Ec illud ẽ con ſequẽs: vt iõ diuerſa ſit ſta- VasCO bus tan las ert ſuncch ſpi G gocſaup lopn iweinta unn acrpyege arasd inipoſſea Ntt fen gonnoſe ngisboc göpengu Ne Oummi ſicamar. gionecop' Glͦntmol drgronn Renda umnodn Aücene hobisſe goſii e nogns, 7 W Mopnüme Gurceeni laäde Urlane ſuopczp⸗ tirdeo dolibon Rrenoode Mlentudo⸗ Wdinaroo, hnginco⸗ Mrocor nckeni⸗ Unecve ledalo naſuftn K.RWe bet D ut tadii muſlmig lb mutre Laui mibottn nr wiſi mger igdens tamigden lemaä mindli ſina eni panmu rmgees man mutrl Lpis reuocci nequidinde aſe futneſt mmücrpor NXNRN (e dinetſa ſtſ tüſin⸗ giü aummd scieniuge Sckincoſtn nag i⸗ co luin gualacun Ntilain⸗ det apen⸗ heſoppend Kod otce o rvrn; ſenrſanch mnbotfirai nost snbige, Centnibui binocith chthleenn npen ſin C ſeen. ioſ ditã carneʒ: vt nihil nobis repugnet ex 6 noſipᷣos patiamur inimicos. ☚ . „ ₰ ð . ——— s vlla coꝛruptiõe:onere: difficultate. In qj bus tanta ſacilitas reſurgẽdi qnta felici tas erit. Pꝛopter quod ⁊ ſpiritalia dicta ſunt: cũ pꝛoculdubio coꝛꝑa ſint futura ñ ſpũs. Sʒ ſicut nũc coꝛpꝰ aniale dicitur qð tñ coꝛpꝰ nõ ania eſt.ita tunc ſpiritale coꝛp erit:coꝛpus tñ nõ ſpũs erit. Pꝛo⸗ inde q̃ntũ attinet ad coꝛruptionẽ:qᷓ nũc aggrauat aiam: ⁊ ad vitia qbus caro ad uerſus ſi püm ↄcupiſcit:tũc nõ erit caro ſed coꝛpꝰ.qꝛ ⁊ celeſtia coꝛꝑa ꝓꝑhibentur. Pꝛopt qð dictũ ẽ.Caro ⁊ ſãguis regnũ ei nõ poſſidebũt.Et tanqᷓ; exponẽſqͥd dixerit. Neq; coꝛruptio inqͥ tincoꝛrupti onem poſſidebit.Oð pꝛius dixit caro ?⁊ ſanguis.hoc poſtea dixit coꝛruptio.Et qð pꝛiꝰ regnũ dei:h poſtea incoꝛruptio nẽ.Quantũ aũt attinet ad ſubam:etiam tũc caro erit. Pꝛopter qð ⁊ poſt reſurre/ ctionẽ coꝛpꝰ chꝛiſti caro appellatuʒ eſt. SDʒ iõ ait apłs. SGeminat᷑ coꝛpꝰ anĩiale. reſurget coꝛpus ſpiritale. Om tãta erit tũc ↄcoꝛdia carnis ⁊ ſpũs:viuificãte ſpi ritu ſine ſuſtẽtaculi alicuiꝰindigẽtia ſub nobis:ſed ſicut foꝛis neminẽ:ita neci Dualiter etiã illi reſurgant qͥ a maſſa ditionis nõ ſunt diſcreti.¶¶ Ca. XCI. ab illa ꝑditõiſ maſſa q̃ facta tur ꝑ vnũ mediatoꝛẽ dei ⁊ hoĩum.reſur gent qͥdẽ etiã ipᷣi vnuſqͥſq; cũ ſua carne: ſeg vt cũ diabolo ⁊ angelis eiꝰ pumant᷑. Vtrũ ſane ipᷣi cũ vitijs ⁊ defoꝛmitatib ſuoꝝ coꝛpoꝝ reſurgant:q cunq; ĩ eis vi/ tioſa ⁊ defſoꝛmia mẽbꝛa geſtarũt:in ren/ do laboꝛare àd opus eſt. Neq; enim fati gare nos debz incerta eoꝝ habitudo vel pulcritudo:quoꝛũ erit certa ⁊ ſempiter,/ na dãnatio. Nec moueat qũo in eis erit coꝛpus incoꝛruptibile ſi dolere poterit: gut quõ coꝛruptibile:ſi moꝛi nõ poterit Non eſt enĩ vera vita:niſi vbi felicit᷑ vi/ uitur.nec vera incoꝛruptio:niſi vbi ſalꝰ nullo doloꝛe coꝛrũpit᷑. Ubi autẽ infelir moꝛi nõ ſinitur:vt ita dicãa:moꝛs ipᷣa nõö moꝛitur.⁊ vbi doloꝛ ꝑpetuus nõ interi/ paruuloꝛũ un pena erit. da qua penale mittitur homini accidiſſet:ſi nemo pec/ caſſet. Mitiſſima ſane oĩm pena erit eo/ rũ:qͥ pᷣter peccatũ qð oꝛiginale traxerũt: nullũ inſuꝑ addiderũt.Et in ceter que agddiderunt: tanto qͥſq; tolerabilioꝛẽ ibi habebit danationẽ: qᷓnto hic minoꝛẽ ha buit iniqͥtatem. S WBicũqʒ veꝛo eſt ꝑ hoĩem pᷣmũ:nõ liberã/ 9 4 latebũt cũ aꝗ iudiciũ ꝑuenerimꝰ. 1. mit: ſed affligit: ipa coꝛruptio non finii:· Hec in ſanct ſcriptun ſecũda moꝛs di/ Atur Al! O, nec ma nec ſecuda moꝛe homini accidiſſet: ſi nemo peccaſſet. Et ꝓꝙq;uis impij diuerſo modo erucient᷑:tũ Eapitulu. X CII. Ec pꝛima tñ oꝛs qua ſuũ coꝛpꝰ anĩia elinquere cogit᷑:nec ſecũ/ coꝛpꝰ ania relinq̃re nõ ꝑp/ t iniqͥtatem. Hremanẽtibo im pys in eterna danatione:tunc ſcient ſan cti quid boni eis ↄtulerit gratia. apitulũ.XCIII. Emanẽtibug itaq; angeł ⁊ hoĩbo repꝛobᷣ in eterna pena: tunc ſctĩ ſci nt pleniꝰ Ent pleni quid boni eis ↄtulerit gratia. Tuc reb ipᷣis euidetibo apparebit: qð i pſalmo ſcriptũ eſt. Miſericoꝛdiã ⁊ iudi/ cium cantabo tibi dñe.Quia niſi ꝑ inde bitam miſericoꝛdiã nemo liberat᷑:et niſi iiudicis nemo damnafk. omia que nũc nos latent:tũc non H ¶ Eapitulũ. X CIIII. Mnc nõ late bus puulis vnus eſſet aſſu mendus ꝑ dei miſericoꝛdiã: aliꝰ ꝑ iudici um relinquedus.in qͥ is qͥ aſſumeret᷑ ag ⸗/ noſcerʒ: qd ſibi ꝑ iudiciũ deberet:niſi mi ſericoꝛdia ſubueniret. cur ille potius qᷓ iſte ſuerit aſſũptꝰ: cũ cĩ vna eẽt ambob. curapud q̃ſdãa nõ facte ſint vᷣtuteſ:q̃ ſi fa cte ſuiſſent: egiſſent illi poĩes pñiaz:⁊ fg ce ſint apud eos qͥ nõ fuerant credituri pertiſſime nãq; dñs dicit. Ve tibi co roʒaim:⁊ ve tibi betſaida.qꝛ ſi in tyro et bit qð nũc latet.cũ de duo r — .. . h. . . xo = ſ —R— EEnchyridion ſydone facte fuiſſent vᷣtutes qᷓ facte ſunt in vob:olim in cilicio ⁊ cinere pnñiaʒ egiſ ſent. Nec vtiq; de iniuſte noluit ſaluos fieri:cũ poſſent ſalui eſſe ſi vellet.Lũc in clariſſima ſapiẽtie luce videbit᷑:qð nunc pioꝛuʒ fides habʒ: anteq́; manitfeſta co/ gnitione videat᷑.q; certa ⁊ immutabilis ⁊ efficaciſſima ſit volũtas dei:qᷓ; multa poſſit ⁊ nõ velit:nihil autẽ velit qð non poſſit.q;q; ſit veꝝ qð in pſalmo canitur De aüt nĩ in celo ſurſum:in celo ⁊ ĩ ter/ ra omia q̃cunq; voluit fecit.Oð vtiq; ñ eſt veꝝ:ſi aliqua voluit ⁊ nõ fecit.Et qð eſt indigniꝰ:iõ non fecit.qm̃ ne fieret qð volebat ompᷣs:volũtas hoĩs impediuit Hon ergo fit aliqd niſi omp̃ᷣs fieri velit: vb ſinendo vt fiat vł ipᷣe faciẽedo. ¶ D, recta confeſſione credamus omni potentẽ deum benefacere etiam cum ſi/ nit mala fiei. ¶ Cap. XCV Ec dubitãdũ eſt deũ facere bene. etiã ſinẽ/ go fieri q̃cũq; fiũt male Nõ enĩ ̊ niſi iuſto iudicio ſinit.Et pꝛofecto bonũ eſt ome qð iuſtũ eſt. Quãuis ergo ea qᷓ mala ſunt:inqntũ mala ſunt:nõ ſint bona:tñ vt nõ ſolũ bona:ſed etiam ma/ la ſint bonũ eſt. Nã niſi eſſet bonuʒ vt eſſent ⁊ mala:nullo mõ eſſe ſinerenturab om̃ipotente bono.Cui ꝓculdubio qᷓ; fa cile eſt quod vult facere:tam facile eſt qð nõ vult eſſe nõ ſinere. Hoc niſi credamꝰ periclitat᷑ ipᷣm nr̃e fideiↄfeſſiõis initiuʒ: qua nos in deũ pf̃em oĩpotentẽ credere ↄfitemur. Neq; enĩ veracit᷑ ob aliud vo catur ompᷣs:niſi qꝛ quicqͥd vult põt.nec volũtate cuiuſpiã creature voluntat oĩ potentis impedit᷑ effectus. ¶ Dueſtio de dicto apki:ꝙ deus vult oms homĩes ſaluos fieri:⁊ nõ omes ſalui fiunt. videndũ eſt queadmodũ ſit Jee de deo dictũ. qꝛ ⁊ B apls ve riſſime dixit:qui om̃s hoĩes vult ſaluoſ fieri. Cũ eniĩ nõ om̃es:ſed multo plures nõ ſiunt ſalui:videt᷑ vtiq; nõ fieri:qdð de/⸗ us vult fierihuana ſcʒ volũtate impedi ente voluntatẽ dei. Qñ enĩ querit᷑ cauſa cur nõ om̃s ſalui fiant:rñderi ſolet.qꝛ h̊ ipi nolunt.Oð quidẽ de ꝑuulis dici nõ põt:quoꝝ nõdũ eſt velle ſeu nolle. NHam qð infantili motu faciũt:ſi eoꝝ volũtati iudicaret᷑ eſſe tribuẽdũ:qñ baptiʒãtur: cũ reſiſtũt q̃ntuʒ pñt:etiam nolẽtes ſal/ uos eos fieri diceremꝰ. Sed aꝑtius do minꝰ in euãgelio cõpellãs impiã ciuita/ tem.qtiens inqͥt volui colligere filioſ tu os:ſicut gallina pullos ſuos et noluiſti. tanq; dei voluũtas ſuꝑata ſit hoĩm volũ tate:⁊ infirmiſſimis nolendo impediẽti/ bus:nõ potuerit facere potentiſſimꝰ qð volebat. Et vbi eſt illa oĩpotẽtia q̃ in ce lo ⁊ in terra omia q̃cunq; voluit fecit:ſi colligere filios hierłm voluit ⁊ nõ fecit: En potius ⁊ illa qͥ deʒ filios ſuos ab ipᷣo colligi noluit:ſed ea quoq; nolẽte filios eius collegit ipᷣe q̊s voluit:qꝛ in celo ⁊ in terra nõ quedã voluit ⁊ fecit: q̃daʒ vero voluit ⁊ nõ ſecit:ſed om̃ia q̃cũq; voluit fecit. 4 O. omipotẽtia dei malas ho minũ volũtates ĩ bonũ ↄuertat. Iteʒ cõ mendatio gr̃e iuxta aplłm qua iacob ab eſau diſcretus eſt. ℳ impie deſipiat:vt dicat deuz malas hoĩm volũtates:quas voluerit:qñ voluerit:vbi voluerit:ĩ bo/ nũ nõ poſſe ↄuertere. oſſe ↄuertere. Bʒ cũ facit: ꝑ mi/ ſericoꝛdiã facit:cũ aũt nõ facit ꝑ iudiciũ nõ facit.Qm̃ cuiꝰ vult miſeret᷑: etquem vult indurat.Oð cij diceret apłs: gr̃am cõmẽdabat.Ad cuiꝰ cõmẽdationẽ de il lis ĩ rebeccevtero gemĩſ fuerat iã locutꝰ: ͥbo nõdũ natis nec aliqͥd agentibo boni ſeu mali:vt ſᷣm electionẽ ꝓpoſitũ deima neret:nõ ex oꝑibo:ſʒ ex vocãte dictũ ẽ ei. qꝛ maioꝛ ſeruiet mioꝛi.Pꝛopter qð ad/ hibuit alteꝝ ꝓpheticũ teſtimoniuʒ:vbi ſcriptũ eſt. Jacob dilexi.eſau autẽ odio habui. Sentiẽs aũt quẽadmodũ poſſet H̊ qð dictũ eſt ꝑmouere eos:qͥ penetrare intelligẽdo nõ pñt hanc altitudinẽ gr̃e. qd ergo dicemꝰ ait? Nunqd iniqᷣtas eſt apud deũ: Abſit. Iniquũ eniʒ videt᷑ vt ſine vllis bonoꝝ maloꝛũue opeꝝ merit: vnũ deꝰ diligat: odiatq;. alteꝝ. Qua in Kap. XCVI is poꝛrxo tã feſifatunn uugia nequaq fucnig quekionen ſtcnugu irichir⸗ unnni Nricnidt geconmmie Ofleo. lipuputet⸗ Notliuem Daigzinter Ganentis:⸗ ſuchgennin nullsgeide⸗ Cucun vine dolriti ſſencoaii, iaoduen Wenüto N N ieſegon Micünit lecpnoͤro ockda/ nmolcnm oſtenim lngige nndontn ononcer Phumntone Dangfign . unſen ſediate D Nanni Lcß . nquaſtenie mden ag epunls dieſi elanpole en evp wolin in baptzi mnolitv ſ⸗ Sed ptins do simpiücnita, Wigerflicſta iuosa Wot. mlt hinwil Oendoinedin⸗ rpotenrſin loipoten ine polnit ſeti roluita nu ſen lios ſnosabi⸗ oq nolate lioos niegenctotin an qenz wo gcicg vit adamalgod Mo. Ij napn icbt N. wri wen. at d litntous bipoluenribo/ Gcüſn 5fit giudei erch etaven canahtsh niunnn uorriiſoc Gnenirhi ſii n nicc. nt tit inn 4n md genülin pe iniq tas apud deũ:ↄtinuo ſubiecit at re ſi futura oꝑa vł bona huiꝰ:vł mala il lius:q;̃ deꝰ vtiq; pᷣſciebat:vellʒ intelligi: nequaq; diceret nõ ex oꝑibo: ſed diceret ex futun opibuſ:eoq; modo iſtã ſolueret queſtionẽ:imo nullã quã ſolui opꝰ eſſet faceret queſtionẽ.Nuũc vero cũ rñdiſſet: abſit.i. abſit vt ſit iniqͥtas apð deũ:mox vt ꝓbaret nulla h̊ iniqtate dei fieri inqt. MHMoylſi enĩ dicit. Olſereboꝛ cui miſer/ tus ero:⁊ miſericoꝛdiã pᷣſtabo cui miſeri coꝛs fuero.Quis enĩ niſi inſipiẽs deum iniquũ putet: ſiue iudiciũ pẽale ingerat digno:ſiue miſericoꝛdiaʒ pᷣſtet indigno: Deniq;ʒ infert ⁊ dicit. Igit᷑ nõ volẽt ne/ q; currentis:ſed miſerentꝭ eſt dei. mbo itaq; gemini natura filij ire naſcebãtur. nullis quideʒ oꝑibo ꝓpꝛijs:ſʒ oꝛiginalit ex adam vinculo damnatiõis obſtricti. SSzʒ q dixit? miſereboꝛ cui miſert ero:⁊ miſericoꝛidiã pᷣſtabo cui miſericoꝛs fue/ ro.iacob dilexit ꝑ miſericoꝛdiaʒ gratui/ tam.eſau aũt odio habuit ꝑ iudiciũ de/ bituũ. Oð cũ deberet᷑ ambobo in altero al ter agnouit nõ de ſuis diſtãtib merit ſi bi eſſe gloꝛiandũ:ꝙ in eadẽ cauſa idẽ ſup pliciũ nõ incurrit:ſʒ de diuĩe gre largita te.qꝛ nõ volẽtis neq; currẽtis ſʒ miſerẽ/ tis eſt dei.Altiſſimo quippe ac ſaluber/ rimo ſacramẽto vniuerſa faciens:atq; vt ita dixerim:vultꝰ ſctãꝝ ſcripturaꝝ bene intuens id admonere inuenit᷑: vt qͥ gloꝛi aturin domino gloꝛietur. Cõmendatio iudicij dei fᷣm aplm in obduratione pharaonis ↄtra ppłm dei. Item ꝙ figmentũ fingenti ſe nõ ↄtradi/⸗ Kapitulũ. XCV III. m aüt miſe ricoꝛdiã dei cõmẽdaſſʒ ĩ eo qð dit. igit᷑ nõ volẽtis neq; curren tis:ſʒ miſerentʒ eſt dei.deinde vt etiã iu⸗ aecte Sindlcid n eap „ q; ait. Dicit eni ſcriptura pharaoni.Oꝛ ad h̊ te excitaui:vt onñdam in te potẽtiaʒ mea:⁊ vt annũciet᷑ nomẽ meũ in vniuer/ ſa terra. Quibo dictꝭ ad vtrũq; ↄcludẽs id eſt ⁊ ad miſericoꝛdiã ⁊ ad iudiciũ inqͥt Ergo cuiꝰ vult miſeret᷑ deꝰ:⁊ quez vult vtens ⁊ malis:tã obdurat. Miſeret᷑ ſcʒ magna bonitate: obdurat nulla iniqͥtate.vt nec liberatus de ſuis merit gloꝛiet᷑:nec dãnat niſi de ſuis meritis ↄqrat᷑. Sola eni gra redem ptos diſcernit a ꝑditis:q̃s in vnã ꝑditio nis ↄcreuerat maſſam ab oꝛigine ducta cauſa cõmũis. Hoc autẽ q eo mõ audit vt dicat:qͥd adhuc ↄq̃rit᷑.nã volũtati eiꝰ qs reſiſtit:tanq; pꝓpterea malus nõ vide atur eſſe culpãdus:qꝛ deꝰ cuiꝰ vult miſe retur:⁊ quẽ vult obdurat.abſit vt pude/ at nos p̊ ridere:qð rũdiſſe videmꝰ apo/ ſtolũ. O hõ tu qͥs es qͥ rũdeas deo: Nũ/ qd dicit figmẽtũ ei qᷣ e finxit. qd me feci ſti ſic: An nõ hʒ ptãteʒ figulus luti ex er dẽ maſſa facere:aliud qͥdẽ vas ĩ honoꝛẽ. aliud vᷣo in ↄtumeliũ: Hoc eĩ loco qͥda, ſtulti putãt apłm in rñſione defeciſie:et inopia reddẽde rõnis repᷣſſiſſe ↄtradicto ris audaciã. Sʒ magnũ hʒ pondus qð dictu eſt. O hõ tu qͥs es: Et in talibe q/ ſtionibo ad ſue capacitatꝭ ↄſiderationem reuocat hoĩem v̈bo qdeʒ bꝛeui:ſʒ re ipſa magna ẽ redditio rõis. Si enĩ nõ capit hec:qͥs eſt qui rũdeat deo?: Si aũt capit magis nõ inuenit qͥd rũdeat. Uidet ei ſi capit: vniuerſum genꝰ hüanũ tcam iuſto iudicio diuĩo in apoſtatica radice dãna/ tũ:vt etiã ſi nullꝰ inde liberaret᷑: nemo re cte poſſet dei vituꝑare iuſticiaʒ:⁊ q libe/ rant᷑:ſic opoꝛtuiſſe liberari:vt ex plurib nõ liberatᷣ: atq; in dãnatõe iuſtiſſima de relictis: oñderet᷑ qͥd meruiſſet vniuerſa cõſperſio:⁊ q̊ etiã iſtos debitũ iudicium dei duceret:niſi eiꝰ idebita miſericoꝛdia ſubueĩret.vt volẽtiũ de ſuis merit głia ri:om̃e os obſtruat᷑:⁊ qͥ gliat᷑ ĩ dño glłiet Admiratio opeꝝ dei qua fit vt de ma lis hominũ volũtatib Ase impleat voluntatẽ ſuãũ. ¶ Cap.XCIX. Ec ſũt magna opa dñi exq ſita ĩ oẽs volunta tes eiꝰ.⁊ tã ſapient᷑ exqͥ ſita:vt cũ angelica 1 hũana creatura peccaſſet. id ẽ nõ qð ille:ſʒ qð voluit ipᷣa feciſſet:ec ꝑ eãdẽ creature volũtatẽ:q̃ factũ ẽ qð cre atoꝛ noluit:impleret ipᷣe qð voluit:bene q; ſũme bonꝰ:ad eoꝛuʒ dãnationẽ:q̊a iᷣ T WTiTZIE Enchyridion tius ptinebãt à nolebant qð volebat:q; di venerat diceretur. Quã bone appare pioz fidelium: qui nole/ . bant aplin pau ũ hieruſalẽ ꝑgere:ne ibi pateret᷑ mala que ꝓpheta agabus pꝛedi xerat:⁊ tñ deus hec illuʒ pati volebat ꝓp eſt. Oui oẽs hoĩes vult ſaluos fierinon qꝙ nullus hoĩm eſſet quẽ ſaluũ fieri nol/ let. vtutes miraculoꝝ facere noluita/ pud eos: q̊s dicit acturos fuiſſe pñiaʒ ſi ſeciſſet: ſed vt om̃es hoĩes om̃e genꝰ hu N Wy in 2 ad eoꝝ ſaluteʒ qͥs benigne pᷣdeſtinauit nioſos ad gram. Quãtũ eni ad ſpos attinet qð illip qs volentes ſactuʒ eſt qd volebat. eres ne Des noluit fecerũt: qntũ vero ad oĩnaten qꝛ idipum qdem. ſed ipᷣe ꝑ eos bona: illi tes puer⸗ Deunllo mo id efficerevaluerũt. Hoc autẽ mala voluntate fecerut. res ſens, quippe ipᷣo qd ↄtra volũtatẽ dei fecerft: ¶ Do quãtelibet ſint volutates qᷣ coue/ mnanht de ipᷣis facta eſt volũtas dei. Pꝛopterea niant aut nõ ↄueniat dei volutati: inui/ gitoin nanq; magna opa dñi exqͥſita in oms vo cca ſemꝑ ſit dei volũtas. ¶ Capᷣ.CI. Nliunp⸗ luntates eiꝰ.vt miro ⁊ ineffabili mõ non G N Atelibe holn n fiat pᷣter eiꝰ voluntatẽ:qð etiã ↄtra eius 9 1 t nlgentit ſit volũtatẽ.qꝛ nõ fieret ſi nõſſineret.nec ſint volũtates vł angeloꝝ vel ſsltuos tu äy0rtiq; nolens ſinit:ſed volens. Nec ſine/ hominũ vl bonoꝝvł maloꝝ: ehoes ret bonꝰ fieri male niſi om̃ipotens et de b illud qð deꝰ vl aliud volẽtes q; deuſ: enr ſ⸗ malo facere poſſet ben. oywſipotétis volũtas dei ſemp inuicta ẽ⸗ lshe ¶ De bonis voluntatib hoĩm que ple / gque mala eſſe nunq; bor. Oui etiã cum chtbia rũq; bone volũtati dei nõ ↄueniũt:⁊ de maba irrogat iuſta eſt:⁊ ꝓfecto q̃ iuſta eſt gnnporet malis voluntatibo que cõueniũt. mala nõ eſt. De? igit᷑ ompᷣs ſiueꝑ miſeri (chikun (apitulu. Cc. (coꝛdiä cuu nknics Aiqñ aũt bona raleauer e e Ant au n voluntate hõ vult aliqd qð de cumq; vult faeaet.— Auionesh , 8 nõ vult:etiã ipe bona mlto ¶Dualiter intelligat᷑ de yelle oms ho iinnee ampliꝰ multoq; certiꝰ volũtate. Nã illi Mines ſaluos fieri. Lap. CII. hanöad us mala volũtas eſſe nunq; põt.Canqs 1 . hoc C1 I ſi bonꝰ filiꝰ patrẽ velit viuere: quẽ deus Per Uʒ Gu bona volũtate vult moꝛi.Et rurſus fſie/ gqudimꝰ:⁊ in ſacr ł̃is legimꝰ. modond ri põt:vt h̊ velit homo voluntate mala: velit oẽs hoĩes ſaluos ſie⸗ Phariſeis qð de vult bona. velut ſi malus filiꝰ e xi:qᷓ;uis certũ ſit nobis nõ oẽs homĩes oßeolus lit moꝛi patrẽ:velit h etiã deꝰ. Nẽpe ille ſaluos fieri:nõ tñ ideo debemꝰ om̃ipotẽ tomni qð nõ vult deus.iſtevero vult qdð vult ? tiſſime dei voluntati aliqd derogare:ſed Afiholen deus. Et tñ bone volũtati dei pietas il ita intelligere qð ſcriptũ eſt: ͥ vult om̃s ſſeoluoo lius potiꝰ ↄſonat:q;uis aliud voleẽt:q hoies ſaluos ſieritanq; diceret᷑ nullum hcgroſſiel huiꝰ idẽ volentꝭ impietas. Tantũ iĩ hoiem fieri ſaluũ:niſi quẽ ſaluũ fieri ipe in. Etga eſt ad velle àd neo ↄgruat:etad voluerit. nõ ꝙ nullus ſit hominum niſi diti eder Iſq; referat voluntatem: vt quẽ ſaluũ fieri velit.ſed ꝙ nullus fiat ni lanedei aut approbet᷑ autimpꝛobet. Nã de q̃/ ſPiquẽ velit.⁊ iõ ſit rogandus vt velit.qꝛ iſine dam volũtates ſuas vtiq; bonaſ impler neceſſe eſt fieri ſi voluerit. Pe oꝛãdo qp/ venſcan pꝑ maloꝛũ hominũ volũtates malas. Si poe deo agebat apls vt h diceret. Sic eĩ 6wlit cut ꝑ iudeos maliuolos bona volütate intelligimꝰ ⁊ qð in euãgelio ſcriptuz eſt. höͤſeg patris chꝛiſtus ꝓ nobis occiſus eſt. Oð Dui üluminat oẽm hoĩem.nõ qꝛ nulluſ Dpe tantũ bonũ factũ eſt: vt aplus petrꝰ qñũ eſt hominũ ͥ nõ illuminet᷑: ſed qꝛ niſiab D id fieri nolebat: ſathanas ab ipo q occi / ipo nullus illuminat᷑ Aut certe ſic dictũ bes. annũ cianda fide chꝛiſti:exercens marty manũ intelligamꝰ ꝑ quaſcũq; differenti ſisſee rem chꝛiſti. Heq; iſtã bonã volũtatẽ ſu/ as diſtributũ:reges.pꝛiuatos. nobiles. H am impleuit ꝑ chꝛiſtianoꝛũ voluntates ignobiles.ſublimes.humiles.doctos. cnn bonas: ſed ꝑ iudeoꝝ malas. Et ad eũ po indoctos.integri coꝛꝑis.debiles.inge/⸗ Nepcriſ negöAdne. zckeöwn e oobonel . Ninans 1 oh idlünt i n (Cuc telber emnedar donapn 6nbiteoieen npiucni Cuaetäoen Ner iuſtck Galincnu lei . ladkr Annu velleoſns⸗ C N nſacnfe. boics oft isiͦ oiseſi wn:? mipo Gangms ſckeutos Dicothmliun eſalvu feiir t dowinnnt 3cnulusfrn Ntsſlic nit Dectüli, Scnn, lolnn in icil ſaheni 1 tcnrſdien inpfnon ſlui fcie 1 ſrce hlitn ilſtii, ies ßt gſig n ne uns ſobi nles do q; lam videmꝰ impletũ Iſto locu modo ⁊ dñs eſt vſus in euãgelio:vbi ait phariſeis. Decimatis mentã ⁊ rutam et om̃e olus. Neq; enĩ phariſei ⁊ q̃cũq; alie peccaturũ pᷣdeſtina loei?. FEo. nioſos. tardicoꝛdeſ. fatuoſ.diuites. pau peres.mediocres.mares.feminas.infan tes.pueros.adoleſcẽtes.iuuenes.ſenio/ res.ſenes.in linguis oĩbo.ĩ moꝛibo oĩbo. in artibo oĩbo.in ꝓfeſſionibo oĩbo.in volũ tatũ ⁊ ↄſcientiaꝝ varietate innumerabi li ↄſtitutos.⁊ ſi qͥd aliud differentiaꝝ eſt in hoibo. Quid eſt enĩ eoꝝ vndenõ deuſ ꝓ vnigenitũ ſuũ dũm noſtrũ ꝑ om̃s gen tes ſaluos fieri hoĩes velit.⁊ ideo faciat: qꝛ oĩpotẽs velle inaniter nõ põt qð cũq; voluerit: Pꝛeceperat enĩ aplłs vt oꝛaret pꝓ ſingulis hoĩbuſ:⁊ ſpecialit᷑ addiderat pꝓ regibo ⁊ his qͥ in ſublimitate ſunt.qui putari poterãt faſtu et ſuꝑbia ſecularia ifidei chꝛiſtiane hũilitate abhoꝛrere:pꝛo inge dicens. Hoc enĩ bonũ eſt coꝛaʒ ſal/ uatoꝛe nr̃o deo.i.vt etiã ꝓ talibo oꝛetur. Statim vt deſperatõnẽ tolleret addidit Qui om̃es hoiĩes vult ſaluos fieri.et ad agnitionẽ veritat venire. Hoc ppede ũ „ li * g * — iũ. Qõd vti cutionis na ⁊ omniũ ꝑ om̃es terras alienigenarũ om̃ia olera decimabant. Sicut ergo hic ofe olus: om̃e olerũ genꝰ. ita ⁊ illic oẽs ojes:om̃e hominũ genꝰ intelligere poſ ſumꝰ.Et q̊cũq; alio mõ intelligi poteſt: dü tñ credere nõ cogamur alid om̃ipo tentẽ deũ voluiſſe fieri: factũq; non eſſe. qui ſine vllis ambiguitatibo ſi in celo ꝛ2i terra:ſicut eũ veritas cantat: oĩa quecuan q; voluit fecit:pfecto facere noluit qᷣcũ O, pꝛeſcius deus pꝛimuʒ hominem uit benefacere de ma apitulũ. CIII. am pmũ holem de in ea ſalute in q̃ conditꝰ erat cuſtodire vo/⸗ luiſſet: eũq; oppoꝛtuno tꝑe poſt genitos tſfilios ſine interpoſitiõe moꝛtis ad me/ lioꝛa ꝑducere:vbi iã non ſolum ctm̃ nõ cõmittere:ſed nec volũtatẽ poſſet habe/ re peccãdi:ſi ad ꝑmanẽdum ſine pẽto:ſi /⸗ bat: bero ideo carebit arbitrio. Q auit: vt oꝛõnibo humiliuz MWapꝛopter eti III cut factꝰ erat ꝑpetuã voluntatẽ habitu/ rũ eſſe pᷣſciſſe un vero eü male vſurũ libero arbitrio: zeſt peccaturũ eſſe pᷣſcie NQualẽ opoꝛtuit pꝛiꝰ hoĩem fieri vel q lis poſtea futurꝰ ſit. ¶ Capᷣ.CIIII Ic eniz opoꝛ tebat pꝛiꝰ hoĩem fieru vt⁊ be dne velle poſſet ⁊ male:nec gra tis ſi bene:nec impune ſi male.poſtea ve o ſic erit:vt male velle non poſſit.nec li Ote/ ritc ſeruire pẽto. Heq; eni culpãda eſt vo luntas.aut volũtas nõ eſt:aut libera di cenda nõ eſt:q̃ beati eſſe ſic volumꝰ.vt eſ ſe miſeri non ſolũ nolimus.ſed nequac; pꝛoꝛſus velle poſſumꝰ. Sicut enĩ nunc etciã aĩa nr̃a nolle infelicitatẽ. ita tũc nol le iniqͥtatẽ ſemꝑ habitura eſt Sed oꝛdo p̃termittẽdꝰ nõ fuit.in q̃ deꝰ voluit oſtẽ/ dere:q; bonũ ſit anial rõnale:qð etiã pec care poſſit:qᷓ;uis ſit meliꝰ qð peccareñ poſſit.ſicut minoꝛ fuit imoꝛtalitas:ſʒ tũ fuit in qua poſſet etiã moꝛi.q;uis maioꝛ eiin in qua nõ poſſit moi. De immoꝛtalitate quaʒ ꝑdidit homo * iu:⁊ quã eſt accepturus ꝑ WWopbm. Cw. H lã natura hu mana ꝑdidit ꝑ liberũ arbitriũ: anc eſt acceptura ꝑ gratiã:qᷓm 5 peccaſſet: acceptura ꝑ meri/ P liberũ arbitr gratiam. fuerat:ſi tum:q;uis ſine gratia nec tũc vllũ meri/ tũ eſſe potuiſſet. Quia ⁊ ſi peccatũ in ſo/ lo erat libero arbitrio ↄſtitutũ:nõ tñ iu/ ſticie retinende ſufficiebat libeꝝ arbitri/ um:niſi ꝑticipatiõe immutabilł boni di⸗/ uinũ adiutoꝛiũ pᷣberet᷑. Dicut enim mo ri eſt in homis poteſtate cũ velit:nemo ẽ enĩ qͥ nõ ſeipᷣm:vt nihil aliud dicam:vel nõ veſcendo poſſit occidere:ad vitam ve ro tenendã volũtas non ſatis eſt:ſi adiu toꝛia ſiue alimentoꝝ:ſiue quoꝛũcũqʒ tu/ taminũ deſint. ſic homo in paradiſo ad i2 Enchyridion. ſe occidendũ relinquẽdo iuſticiã idoneꝰ erat ꝑ voluntatẽ:vt autẽ ab eo teneret᷑qui ta uiſticie parũ erat velle:niſi ille qͥ eum fecerat adiuuaret. Sed poſt illa ruinam maioꝛ eſt miſericoꝛdia dei:qñ ⁊ ipᷣm libe rum arbitriũ liberandum eſta ſeruitute: cui dñatur cũ moꝛte peccatũ. Nec oĩno ꝑ ſeipᷣm ſed ꝑ ſolã dei gratiaʒ:que in file chꝛiſti poſita eſt liberat᷑.vt volũtas ipſa ſicut ſcriptũ eſt:a dño pꝛeꝑetur:qua ce⸗/ ad munus eterru. Oy gratia dei ſit vita eterna ſᷣm apo/ kolũ.ſtipendiũ vero pe᷑ti moꝛs:⁊ ꝙ pᷣmꝰ hõ ſuã potiꝰ qᷓ; dei faciẽs volũtatem.de tera dei munera capiant᷑ ꝑ que veniatur po ſacta ſit volutas dei. ¶ Capᷣ. CVI. v tam eternã que certa merces ẽ ,Voeꝝ bonoꝛuz gram dei appel lat apłs. Stipendiũ enĩ inqͥt pẽti moꝛſ: gratia autẽ dei vita eterna in chꝛiſto ie⸗/ ſu dño noſtro. Stipendiũ ꝓ oꝑe militie debitũ redditur: nõ donat᷑.ideo dixit.ſti pendiũ pẽti moꝛs:vt moꝛtẽ pẽto nõ im/ merito illatã ſed debitam demonſtraret. BGBratia vero niſi gratz ſit gra nõ eſt. In⸗ telligendũ eſt igit᷑ etiã ipᷣa homis bona merita eſſe dei munera:qͥbus cũ vita et᷑/ na reddit᷑.qͥd niſi gratia ꝓ gra redditur: Bieelgo factꝰ eſt hõ rectus:vt ⁊ mane / re in ea rectitudine poſſet:non ſine adiu toꝛio diuio:⁊ ſuo fieri ꝑuerſus arbitrio: vtrũlibet hoꝛũ elegiſſet:dei volũtas fie/ ret:aut etiã ab iũllo aut certe de illo. Pꝛo inde qꝛ ſuam maluit ſacere q;ᷓ dei.de ill facta eſt volũtas dei:qͥ ex eadẽ maſſa ꝑdi tionis q̃ de illiꝰ ſtirpe pfluxit:facit aliud vas in honoꝛẽ:aliud in ↄtumeliã.in ho/ noꝛẽ ꝑ miſericoꝛdiã.in ↄtumeliã ꝑ iudi/ ciũ:vt nemo gloꝛiet᷑ in homĩe:ac ꝑ ̊ nec in ſe. ¶Per qualem mediatoꝛẽ re/ conciliari o apitulum. CVII. m neq; per ißpm M per aaltoꝛẽ dei ⁊ hominũ homieʒ chꝛiſtũ ieſum:niſi eſſet ⁊ deꝰ. Sed cũ fa ctus eſt adã hõ ſcʒ rectꝰ mediatoꝛe nõ o/ dici põt: oꝛtebat genꝰ humanũ deo. pus erat. Cũ vero genꝰ humanũ pecca/ ta longe ſeꝑauerũt a deo: ꝑ mediatoꝛeʒ q; ſolus ſine pẽto natꝰ eſt:vixit ⁊ occiſus ẽ: reconciliari nos opoꝛtebat deo: vſq; ad carnis reſurrectionẽ in vitã eternã: vt et humana ſuꝑbia ꝑ humilitatẽ dei argue returac ſanaret᷑:⁊ demonſtraret᷑ homini q; longe a deo receſſerat:cũ ꝑ incarnatũ deü reuocaret᷑:⁊ ꝑ hoĩem deũ exempluzʒ obediẽtie ↄtumaci homini pᷣberetur. et vnigenito ſuſcipiente foꝛmaʒ ſerui:q̃ ni/ hil ante meruerat:fons gre panderet᷑:et camis etiã reſurrectio redẽptis pmiſſa ẽ ipᷣo redẽptoꝛe pᷣmonſtraret᷑:⁊ ꝑ eandẽ na turã quaʒ ſe decepiſſe letabat᷑ diabolus yinceret᷑.nec tñ homo gloꝛiaret᷑:ne iterũ ſuꝑbia naſceret᷑.⁊ ſi qͥd aliud de tãto me diatoꝛis ſacramẽto a ꝓficientibo videri tm̃ videri etiaʒ ſi dici non poteſt. functoꝛũ ꝗ e vltimã reſurrectionr. apitulũ. CVIII. qð inter homĩs moꝛtẽ ⁊ vlti mã reſurrectioneʒ interpoſi/ tũ eſt:anĩas abditis receptaculis conti/ net.ſicut vnaqueq; digna ẽ vel requievł erumna,/ꝓ eo ꝗð ſoꝛtita eſt in camecum viueret ¶ De ſacrificijs ⁊ elemoſynis que ꝓ baptiʒatꝭ defunctis offerunt. Z E ⸗ 4 4* anĩas pietate ſu VVoꝛũ viuentiũ releuari:cuzʒ ꝓ il/ lis ſacrifixiũ mediatoꝛis offert᷑:vlł elemo ſyne in eccleſia fiũt. Sed eis hec ꝓſunt: qui cũ viuerent vt hec ſibi poſtea ꝓdeſſe poſſent meruerũt.Eſt enĩ quidã viuẽdi modus:nec tam bonꝰ vt non rerat iſta poſt moꝛtẽ:net tã malus vt ei non ꝓſint iſta poſt moꝛtẽ.Eſt vero tal in bono vt iſta nõ reqrat: ⁊ eſt rurſus talis in malo yt nec is valeat cũ hec vita tranſierit ad iunari. Quocirca hic om̃e meritũ cõpa/ ratur:quo poſſit poſt hanc vitã releuani quiſpia vel grauari. Nemo aũt ſe ſperet qð hic neglexit:cũ obierit apud deuʒ ꝓ/ mereri. Non igitur iſta que ꝓ defunctis Qualiter ſe habeant aniede Empus auteʒ ſandp inmenan 9ſolanone adhpt Nttolenbi⸗ ofi E⸗ 4 bütaui boli ye lamne an tuollio ⸗ aydexar ltemna vita iptäteden eſind luginnn Mospr Dehi logeai oclit thnine Mliend anin N ngline rltzoccinz Grernit Eedeigr ne fmnihen gmpln nin . mhenini, Grlatbet nhnisznilgi mmtinganin lcubgtdihdus rügrebhrirt Auddetünn icichnloiei ianiiz ſidicinen habanraniede Enenont. II. wis nornin gionzinent, atunlsan Wimitm t aan Stcnufns ofennt. naui deumnan) gcfbſand Lent ie * ſ. 22 NYN n mhin ſtt gin d henneon Fo. chꝛiſti:vt referat vnuſqᷣſq; ſᷣm ea ueb coꝛpꝰ geſſit:ſiue bonũ ſiue maluʒ.Quia etiã hoc meritũ ſibi quiſq; cũ in coꝛpo/ re viueret cõparauit:vt ei poſſent iſta p/ deſſe. HNon enĩ omibus ꝓſunt. Et quare nõ omiboꝓſunt:niſi ꝓpter differentiã vi te quã quiſq; geſſit in coꝛꝑe:Cũ ergo ſa crificia ſiue altaris:ſiue quarũcunq; ele moſynarũ ꝓ baptizatis defunctis om̃i/ bus offerunt᷑: p valde bonis gratiaꝝacti ones ſunt:pꝓ nõ valde malis ꝓpiciatões ſunt:p valde malis etiã ſi nulla ſunt ad/ iumenta moꝛtuoꝝ: qualeſcũq; viuoꝛuʒ ↄſolationes ſunt.quibo auteʒ ꝓſunt:aut ad H̊ ꝓſunt vt ſit plena remiſſio:aut certe vt tolerabilioꝛ fiat ipa dĩnatio. Duos fines habiture ſint bonoꝝ ma „ lꝛũq; due ciuitates pꝰ reſurrectionẽ „ apitulũ. CX. ſt reſurrecti onẽ vero facto vniuerſo cõple/ tocq; iudicio: ſuos fines habe/ bhũt ciuitates due.vna chꝛiſti:altera dia boli.vna bonoꝛũ:altera maloꝛuʒ.vtraq; tamẽ ⁊ angeloꝛũ ⁊ hominũ.Iſtis volun tas:illis facultas nõ poterit vlla eſſe pec candi:vel vlla cõditio moꝛiendi. iſtis in eterna vita vere feliciterq; viuentibus: illis infelicit᷑ in eterna nocte ſine moꝛien di ptãte durantib:quoniã vtriq; ſine fi/ ne.ſed in btĩtudine iſti:alius alio pᷣſtabi lius:in miſeria vero illi:alius alio tolera bilius ꝑmanebunt. H De hbis qͥ humana miſeratiõe cõmoti nõ credũt eternas eſſe penas impioꝝ. ¶ Capitulũ.CXI. fN noůnulli ĩmo q; plurimũe/⸗ teryrmnã dãnatorũ penã:⁊ cru atus ſine intermiſſiõe ꝑpetuos huma/ Ino miſerant᷑ affectu: atq; ita futuruz eſſe nõ credũt.nõ quidẽ ſcripturis aduerſan do dininis:ſʒ pꝛo ſuo motu dura queq; molliendo:⁊ in lenioꝛẽ flectendo ſenten/ tiam: q̃ putant in eis terribiliꝰ eſſe dicta cõmendandis frequẽtat ecdeſia: illiapo ſtolice ſunt aduerſa ſententie:qua dictuʒ eſt. Omes eniʒ aſtabunus ante tribunal verius. Non eniĩ obliuiſcet᷑ inquiunt „ „ — miſereri deꝰ:aut ↄtinebit in ira ſua miſe rationes ſugs. Hoc quidẽ in pſalmo le- git᷑ ſancto. Bed de his ſine vllo ſcrupu/ lo intelligit᷑:q vaſa miſericoꝛdie nuncu / deo milerante de miſeria liberant. Mut ſi hocad omes exiſtimãt ꝑtinere:nõ iðo pantur. Quia ⁊ ip̃ᷣi enunban ſuis: ſzʒ neceſſe eſt vt danationẽ opinent᷑ poſſe fi niri eoꝛũ de quiba dictũ eſt.⁊ ibunt hi in ſuppliciũ eternũ:ne iſto modo putet᷑ ha bitura finẽ qũq; felicitas etiã illoꝛuʒ:de quibo ecõtrario dictũ eſt. Juſti auteʒ in vitã eternã. Sed penas dãnatoꝛũ certiſ tempoꝝ interuallis exiſtiment:ſi hoc ell placet:aliquatinꝰ mitigari.etiã ſicqui pe intelligi põt manere in illis ira dei:h eſt ipa dãnatio. Hec enĩ vocat᷑ ira dei:nõ diuini animi ꝑturbatio:vt in ira ſua:hẽ manente ira ſua:nõ tamẽ ↄtineat miſera tiones ſuas:nõ etemo ſupplicio finẽ dã do:ſed leuamẽ adhibendo vł interponẽ do cruciatibo. Quia nec pſalmꝰ ait.ad fi niendã iram ſuã:vł poſt iram ſuã. ſed in ira ſua. Que ſi ſola eſſet quãta ibi mima cogitari poteſt:perire a regno dei: exula re a ciuitate dei:alienari a vita dei: care/ re tam magna multitudine dulcedinis dei:quã abſcondit timẽtibo ſe:pꝑfecit au/ tem ſperantibs in ſe:tam grãdis eſt pena vt ei nulla poſſint toꝛmẽta que nouimuſ cõparari:ſi illa ſit eterna.iſta autem ſint ualibet multis ſeculis longag. en ꝑpetua ſit pena dãnatoꝝ q; uiſ di uerſa ꝓ qualitate factoꝛũ.ſicut ⁊ iuſtoꝛũ eterna erit beatitudo.licet meritis int᷑ſe differt. (¶Capitulũ. CXII Anebit ergo ſi Nne fine moꝛs illa ꝑpetua dãna Htoxꝝ.id eſt alienatio a vita dei: ⁊ omibo erit ipᷣa cõmunis q;libet homi/ nes de varſetate penaꝝ:de doloꝝ releua tione vl intermiſſiõe:p ſuis hũanis mo/ tibo ſuſpicent᷑.ſicut manebit cõmuniter omniũ vita ecerna ſanctoꝝ q;libet bono rũ diſtantia ↄcoꝛditer fulgeant. Qualiter ex ↄfeſſiõe ſidei naſcat᷑ ſoes ſideliũ:⁊ ne quis in ſeipo ſpem habeat. (Eapitulũ. CXIII. n lac eſt p I iſta fidei cõ e ſleſſione que bꝛeuiter ſymbo/ o cõtinet᷑: ⁊ carnaliter cogita 4 aruuloꝝ.ſpiritaliter aũt ↄſide rata atq; tractata cibo eſt foꝛtiũ:naſcitur ſpes bona fideliũ:cui charitas ſancta co mitat᷑. Ded de bis omiboqᷓ fidelit᷑ ſunt credẽda:ea tm̃ ad ſpem ꝑtinent: q in or̃o ne dñica cõtinent᷑. Maledict eſt eĩ om/ nis:ſicut diuia teſtant᷑ eloquia: qui ſpe,ʒ ponit in homie:ac ꝑ hoc ⁊ in ſemetipo q ſpem ponit. huiꝰ maledictivinculo inne cctit᷑. Jõ ñ niſi a dño deo petere debemꝰ re: In ülla itaq; vita eterna vbi nos ſem quicqʒd ſperamꝰ nos: vl bene oꝑaturoſ: Lꝓ bonis oꝑibus adepturos. tineat apud euangeliſtam matthen. Hoinde apud euangeliſtã mattheũ ſeptẽ pe ititiones cõtinere dñica videt᷑ oꝛatio:quarũ in tribo eterna poſcunt᷑:in reliquis quattuoꝛ temꝑalia:que tñ pꝛo/ pter eterna ↄſequẽda ſũt neceſſaria. Nã qð dicimꝰ.ſanctificet᷑ nomẽ tuum:adue niat regnũ tuum: fiat volũtas tua ſicut in celo ⁊ in terra:qð nõ abſurde quidẽ in tellexerunt in ſpũ ⁊ coꝛꝑe:omnio retinẽ/ da ſunt ſine fine.⁊ hic inchoata qntũcun q; ꝓficimꝰ augẽtur ĩ nobis:ꝑfecta vero: d5ð in alia vita ſperãduʒ eſt: ſemꝑ poſſide bunt᷑.QOð vero dicimꝰ.panẽ noſtrũ quo tidianũ da nobis hodie:⁊ dimitte nobiſ debita noſtra:ſicut ⁊ nos dimittimꝰ de/ bitoꝛibo noſtris:⁊ ne nos inferas in tem ptationẽ:ſed libera nos a malo.quis nõ videat ad pᷣſentis vite indigẽtiazʒ ꝑtine/ per ſperamꝰ futuros:⁊ nomiĩs dei ſancti ficatio:⁊ regnũ eiꝰ ⁊ volũtas eius.in no ſtro ſpiritu ⁊ coꝛꝑe ꝑfecte atq; immoꝛta liter pmanebunt. Panis vero quotidia nus iõ dict? eſt:qꝛ hic eſt neceſſariꝰ.qᷓ;tuſ anie carniq; tribuẽdus eſt: ſiue ſpiritali/ ter ſiue carnalit᷑:ſiue vtroq; intelligatur modo. Nic eſt etiã quã poſcimus remiſ ſio: vbi eſt oĩſ ↄmiſſio peccatoꝝ. Hic tẽ/ ptationes qͥ nos ad peccãduʒ vl alliciũt 7 liſtam a mat Duomõ dñica ofo ſeptẽ petitiões cõ vel impellũt. Hic deniq; malũ vnde cu/ pimꝰ liberari.Illic autẽ nihil eſt iſtoꝛ.· De quĩiq; petitiõibo apud lucã euãges theo nõ diſcrepãtibus. (Kapitulu. C(XxNM. aägeliſta Ve ro lucas in ofone dñica petiti quo modo iſta ſeptẽ ſint intelligeẽda:ipa na bꝛeuitate cõmonuit. fomẽ quippe dei ſanctificat in ſpũ: dei autẽ regnuz in carnis reſurrectiõe venturuʒ eſt. Oſten⸗/ dens ergo lucas tertiã petitionẽ duaruʒ ſuꝑioꝛum eſſe quodãmodo repetitiõeʒ: magis eã pᷣtermittẽdo fecit intelligi.De inde tres alias adiũgit:de pane quotidi ano:de remiſſi iõe peccatoꝝ:de temptati one vitãda.At vero qð ille in vltimo po ſuit:ſed libera noſ a malo:iſte nõ po ſuit: vt intelligeremꝰ adillud ſuperius qð de temptatiõe dictũ eſt ptinere. Ideo quip pe ait:ſed libera:nõ ait:⁊ libera:tãq; vnã petiõem eſſe demõſtrans. Noli h:ſʒ hoc vt ſciat vnuſquiſq; in eo ſe liberaria ma lo.qð nõ infertur in temptatiem. ¶ De excellentia charitatis:ſine qua e⸗/ tiam qui recte credit ac ſperat nõ põt ad beatitudinẽ puenire. aß CxXVI ritas quã duabo iſtis.i.fide ac VVM,ſpe maioꝛeʒ dixit apls: qnto in quocũq; Maioꝛ eſt:tanto melioꝛ ẽ in quo eſt. Cũ eĩ querit᷑ vtrũ quiſq; ſit hõ bonꝰ: nõ querit᷑ qͥd credat aut ſperet: ſed quid amet. Nã qui recte amat.ꝓculdubio re/ cte credit ⁊ ſperat.Quivᷣo nõ amat:ina/ niter credit:etias ſi ſunt vera que credit. inaniter ſperat:etiã ſi ad verã ſelicitateʒ doceant᷑ ꝑtinere que ſperat:niſi⁊ hoc cre dat ac ſperet:qð ſibi petẽti donari poſſit vt amet. Quãauis eni ſperare ſine amoꝛe nõ poſſit:fieri tamẽ poteſt vt id ñ amet: ſine quo ad id qð ſperat nõ poteſt ꝑueni re. Tanq; ſi ſperet vitaʒ eternã. q; uis nõ habeat⁊ nõ amet iuſticiã:ſine qua nemo ad illam ꝑuenit. Ipᷣa eſt autẽ fides chꝛi/ ſti:quã cõmẽdat aplus.queꝑ dilectiões ones nõ ſeptẽ ſed quiq; cõple/ uitioque ceaaſe yllnso: es rſurn ohinofie Uagiuna Uerinett ieſeris NNe Gaws mineonn atioons⸗ mpem ferdaliq. M rh nicurioe⸗ Cpentdal eſorno ſtucheea Mhenod fcenmen goitin teddkecn heſpeiho luquiſz ſpoſthin llteſumer Wguaten Nain Neplen ftann chan: en Whſe WKd läzt lai clnci gig vinbns V. ediapenit gicziͤlte loguutſz naigicri fomeuphe un eguzi ck Nn⸗, nnonednann; o reperitög. rineligide panequonci 1de anhlnl ein Miinopo lenopoliut: eusedde Boedi Dortich dibesde⸗ oſelbemnen Pnnnin. nar / rninin iο.α² 1 ſoch ſtigi fien agtsnn Mwiginn ſolttoben: pauclbioß⸗ Pimnſt, Gi aing idannihoſt mmeſtemce micliſi populus oꝛdinatꝰ dicitur. — . opatur.⁊ qð in dilectiõe nõdum habet: petit vt accipiat:querit vt inueniat:pul/ ſat vt aꝑiaturei. Fides nanq; impetrat: qð lex imperat. Nã ſine dei dono:id ẽ ſi/ ne ſpũſancto ꝑ quẽ diffundit᷑ charitas ĩ coꝛdib noſtris:iubere lex poterit:nõ iu/ uare:⁊ pᷣuaricatoꝛem inſuꝑ facere qui de ignoꝛãtia ſe excuſare nõ poſſit. Regnat eni carnal cupiditas:vbi nõ eſt dei cha/ ritas. ¶ Dequattuoꝛ differẽtijs ho/ minis quẽ deꝰ gra ſua de tenebꝛis igno rantie ad ſe vocare dignat᷑: quibo dei q̊ʒ CKapitulũ. CxX VII. Edq cũ in altiſſi uere vincit᷑:⁊ ſcienſ peccat:peccatoq; ſub ditus ſeruit.a quo enĩ quis deuictus ẽ: huic ⁊ ſeruus addictus eſt.id agẽte ſci/ entia mãdati:vt peccatũ operetur in ho mine om̃em ↄcupiſcẽtiaʒ cumulo pᷣuari cationis adiecto:atq; ita qð ſcriptuʒ eſt impleatur. Lex ſubintrauit vt abunda ret delictũ. Hec ſunt ſecũda homis Si autez reſpexerit deꝰ vt ad implenda que mãdat ipᷣe adiuuare credat᷑: ⁊ agi homo ceperit dei ſpiritu:concupiſcit᷑ aduerſus carnẽ foꝛtioꝛe roboꝛe charitatᷣ:vt q;uis ſit ꝛdhuc quod homini repugnet ex bo/ 4 ſt mine:nõdum tota infirmitate ſanata:ex fide tamẽ iuſtus viuat.iuſteq; viuat.in/ quãtũ nõ cedit male ↄcupiſcẽtie:vincen te delectatõe iuſticie. Hec ſũt tercia bo/ ne ſpei homĩs. In quibo ſi pia ꝑſeueran tia quiſq; ꝓficiat: poſtrema pars reſtat: q̃ poſt hanc vitã in requie ſpiritꝰ.deinð in reſurrectiõe etiã carnis implebit᷑. Ha rũ quattuoꝛ differẽtiarũ pᷣma eſt ante le/ gem:ſecũda ſub lege:tercia ſub gr̃a:q̃rta in pace plena atq; perfecta Gic eſt ⁊ dei ppłus oꝛdinatꝰ ꝑ tempoꝝ interualla ſi/ cut ðᷣo placuit.qͥ ĩ mẽſura ⁊ nũero ⁊ pon dere cũcta diſponit. Nam fuit pᷣmitꝰ an te legem.ſecũdo ſub lege: que ꝑ moyſen data eſt. deinde ſub gra qᷓ reuelata ẽ ꝑ pꝛi mis ignoꝛantie tenebꝛis nulla reſiſtente rõne viuit᷑ ſm carnXẽꝗ. hec ſunt pma homis.Deinde cũ ꝑ legez ognitio fuerit facta peccati:ſi nõduʒ di uinꝰ adiuuat ſpiritꝰ:ſᷣm legem volẽs vi tia reg culo ⁊ in futuro. mũ mediator aduentũ. Que quidẽ gra tia nec antea defuit quiba impartiri eam opoꝛtuit:qᷓ;uis ꝓ temꝑis dũpenſatione velata ⁊ occulta. Neq; enĩ anciquoꝝ qͥ/ cunq; iuſtoꝛuʒ pᷣter chriſti fidem ſaluteʒ potuit inuenire.At vero niſi ⁊ illis ↄgni tus fuiſſet:nõ potuiſſet nobᷣ ꝑ eoꝛũ mini ſteriũ alias aꝑtius:alias occultiꝰ pphe/ tari. ¶ O in qualibet iſtarũ quattu/ oꝛ velut etatũ gratia regeneratioõis ho/ mineʒ inuenerit:ibi remittunt᷑ ei cuncta peccata:⁊ ꝙ quibuſdã gratiã tribuat:vt omnino ſub lege nõ ſerunant. 2quacũq; au tem quattuoꝛ iſtarũ velut eta/ tum ſingulü quẽq; hoĩem gra/ eratiõis inuenerit:ibi ei remit/ tunt᷑ pᷣterita vniuerſa pẽta:⁊ reatꝰ ille na ſcendo ↄtract?:renaſcẽdo diſſoluit. Can qᷓ; multuʒ valet ꝙ ſpũs vbi vult ſpirat: vt q daʒ ſᷣm illã ſeruitutẽ ſub lege eſſe nõ ouerint: ſed cũ mãdato incipiant adiu⸗ toꝛiũ habere diuinum. ¶ ANon obeſſe bis qͥ ꝑ baptiſmũ iam regenerati ſunt:? mandati necdũ capaces ſunt.⁊ ᷣm carnẽ viuunt:ſi mox ex hac vita diſcedant. lEapitulũ. CXINXN. Nteqʒ poſſit autẽ hõ capax eſſe mãdati: ſm carnẽ viuat neceſſe eſt: ſacramẽto regeneratõis imbut⸗ eſt:nihil ei moꝛs oberit ſi tũc ex hacvita migrauerit.Quia iõ chꝛiſtꝰ moꝛtuꝰ eſt⁊ reſurrexit:vt ⁊ viuoꝝ ⁊ moꝛtuoꝝ domi netur. Nec tenebit regnũ moꝛtis eũ:p q̊ loꝛtuus eſt ille liber in moꝛtunuis. De charitate dei ⁊ pximi:ad quã oĩa pᷣcepta referunt᷑:⁊ de qualitate eiꝰ in ̊ ſe ¶Kap. CxXK Mnia igitur pᷣcepta diuĩa referuntur ad Rcchharitatez: de q dicit aplus. Finis aũt pᷣcepti eſt charitas. decoꝛde puro ⁊ ↄſcia bona:⁊ fide nõ ficta.Om̃is itaq; pcepti finis eſt charitas.i.ad cha/⸗ 4 * ritatẽ refert᷑ ome pᷣceptũ. Oð vero ita ſit vł timoꝛe pene vl aliq intentiõe camali: vt nõ referat᷑ ad illã charitatẽ quã diffũ/ dit ſpũſſctũs in coꝛdib nr̃is:nõdum fit queadmodũ fieri oꝑtet:q;uis fieri vide atur. Charitas q ppe iſta dei eſt ⁊ ꝓximi Etvtiq; in his duob pꝛeceptis tota lex pendec ⁊ pphe.Adde euãgelium:adde?⸗ aplos. Hõ enĩ aliũde vox iſta eſt. Finis pᷣcepti eſt charitas:⁊ deus charitas eſt. Quecũq; g mãdat de:ex qbo vnũ eſt: nõ mechaber;:⁊ qᷓcũq; ñ iubent᷑:ſed ſpeciali ↄſilio monent᷑:ex qbo vnũ eſt:bonũ ẽ ho⸗ mini mulierẽ nõ tangere:tũc recte fiunt cũ referunt᷑ ad diligendũ deũ.⁊ ꝓximuʒ ꝓpter deũ:⁊ in h ſeculo ⁊ in futuro.nunc Deũ ꝑ fidẽ:tũc ꝑ ſpeciẽ:⁊ ipᷣm ꝓximũ nũc ꝑ fidẽ.nõ eni ſcimꝰ moꝛtales coꝛda moꝛ taliũ:tunc aũt illumiabit dñs abſcõdita tenebꝛaꝝ:⁊ manifeſtabit cogitatões coꝛ dis.Et tunc laus erit vnicuiq; a deo.qꝛ id laudabit᷑ ⁊ diligetura pximo in pꝛoxi mo:qð ne lateat ab ipᷣo illuminabit᷑ deo Minnitur aũt cupiditas charitate cre/ ſcente: donec veniat hic ad tantã magni tuidinẽ qua maioꝛ eſſe nõ poſſit. Daio/ rem autẽ charitatẽ nemo hʒ: qᷓ; vt aiam ſuã ponat ꝓ amicis ſuis. Ibi aũt qͥs ex-/ plicet qnta charitas erit:vbi cupiditas quã vel coercendo ſuperet:nulla erit: q; ſumma ſanitas erit:quãdo ↄtentio moꝛ tis nulla erit ¶ De fine voluminis vtrũ euz enchyri dion appellare vł habere debeas. 2 ꝙ de fide ſpe ⁊ charitate ſit ſcriptus. NMKapitulũ. CXXI. ipe videris vtrũ enchyridion vel app putarẽ:bona de te credens:in adiutoꝛio nf̃i redemptoꝛis ↄfidens ac ſperãs:teq; in eius mẽbꝛis plurimũ diligens:libꝛuʒ ad te ſicut valui:vtinã tam cõmoduʒ q; pꝛolixum:de fide ſpe ⁊ charitate cõſcri/ ¶ Finis libꝛi enchyridion ſancti Augn ſtini ad laurentuim. De niplici habitaculo . Ed ſit aliquan Aꝗqgo huiꝰ voluminis finis: qd el appellare debeas vl habere. Ego tfũñ eũ ſpernẽda tua in chꝛiſto ieſu ſtudia nõ 14 Piui Augnſtini Hipponenſis epi/ ſcopi de triplici habitaculo libellus feli citer incipit. “ g Nonmnipotentis dei magnu facta habita cula.pmuʒz. imum ſummũ regnũ dei — yll regnü celoyꝝ di⸗ citur.imum vocat᷑ infernꝰ.mediũ mun/ dus pᷣſens:vł oꝛbis terrarũ appellatur. Quoꝝ extrema oĩa ſibijnuicẽ ſunt ↄtra ria:⁊ nulla ſibi ſocietate ↄiũcta.Que en ſocietas põt eſſeluq ad tenebꝛas: ⁊ chꝛi ſti ad belial: Mediũ aũt nõnullam hʒ ſi militudinẽ ad extrema. Unde lucẽ ⁊ te/ nebꝛas hʒ.frigus ⁊ caloꝛẽ.doloꝛẽ ⁊ ſani/ tatẽleticiã ⁊ meroꝛẽ.odiũ ⁊ amoꝛeʒ.bo/ nos ⁊ malos.iuſtos ⁊ iniuſtos.domĩos ⁊ ſeruos.regnũ ⁊ ſubiectionẽ.famẽ ⁊ ſa⸗/ tietatẽ.moꝛtẽ ⁊ vitã:⁊ innumera hmõi. Nuoꝛũ omniũ pars vna imaginẽ habet regni dei:ꝑs altera inferni. Commixtio nanq; ſimul bonoꝝ ⁊ maloꝝ in h mũdo eſt. In regno aũt dei nulli mali ſunt:ſed om̃es boni.At in inferno nulli boni ſed om̃es mali.Et vterq; loc ex medio ſup pletur. Hominũ eni huiꝰ mũdi alij ele/ uantur ad celũ.alij trahunt᷑ ad infernũ. Similes quippe ſilłibo iungunt᷑.i.boni bonis:et mali malis. Juſti hoĩes iuſtis angelis.⁊ trãſgreſſoꝛes hoĩes trãſgreſſo ribo angel. Serui dei deo. ſerui diaboli diabolo. Benedicti vocant᷑ ad regnũ ſi / bi paratũ ab oꝛigine mundi. Maledicti expellunt᷑ in ignẽ eternũ:qͥ paratꝰ eſt dia bolo ⁊ angel eiꝰ. Bona aũt regni celeſtiſ dicere:vl cogitare:vł intelligere:vt ſunt nullus põt carne veſtitꝰ. Oulto enĩ ma ioꝛa ⁊ melioꝛa ſunt:qᷓ; cogitant᷑ ⁊ intelli/ gunt᷑:dũ ſcriptũ eſt. Oð oculꝰ non vidit nec aun audiuit:nec in coꝛ hoĩs aſcẽdit q̃ pꝛeꝑauit deꝰ diligẽtibi ſe. Regnũ nãq; dei oĩ fama maiꝰ ⁊ oĩ laude meliꝰ.oĩ ſci/ entia innumerabilius:oĩ głia q̃ putat᷑ ex cellentiꝰ. Mala aũt inferni dicere vel co gitare vt ſunt:nemo pᷣt. Peioꝛa quippe· Zia ſumt ⁊ mediũ: quoꝛum ſunt ade planüͤctl rigſel derlenge hotiliefib Niätbean Mdend Algamng lltonis omititie Eimali. oscaliſt ſireſtoe⸗ obtemniſt goupnap⸗ ſorfloſan Peronai CNtongtſſo 1ſpoßui Neideſen ſonihiliuu daihllian Cta. Wad dſ ureg kitasſſin lumtna lediabe ſ dignas Piincip no figg Aringn Alcent langztl ſciun. ljaſcitur. ultini Deguy⸗ nungener ſenſamis. ſentimori ſeuer Pponeſst golbannſe aſun Mhotento unlanin ufntimn ungonm ummgi de rgiand mtümn mni pplem nnmciſur,m Nüin Onrat Nebrns: 1ch ſönullambzli ndelucette⸗ dolortt n⸗ 1anz/ los. domios merapwi. magridede n. Conninng or n hnun linl innis uliboii nutlp nicidich⸗ Gntidonn hoiesiuſts isniſge⸗ ſeni in negu, rncN Senidi cent NAloenin ttidh⸗ omtii bos t ſegͤnig ol ſ/ i⸗ ſunt nin ſco⸗ quie — ſunt valde q; cogitant᷑ Regnuʒ itaq; dei plenũ eſt lucis ⁊ pac ⁊ charitat& ⁊ ſapiẽ tie ⁊ glie ⁊ honeſtatꝭ ⁊ dulcedinis⁊ melo die ⁊ leticie ⁊ btitudinis ꝑennis:⁊ om̃is boni ineffabiliſ:qð nec dici nec cogitari põt.At lacus inferni plenꝰ eſt tenebꝛaꝝ: diſcoꝛdie:odij:ſtulticie:miſerie:turpitu/ dinis: amaritudinis: offenſiõis: dolori: aduſtionis:ſitis:famis:ignis inextigui/ bilis:triſtitie:vindicte ꝑennis:⁊ omis i/ effabil mali:qð nec dici nec cogitari pᷣt. Ciues celi ſunt iuſti hoĩes:⁊ angłi.quo rũ rex eſt deꝰ om̃ipotens.At contra.Ci ues inferni ſunt impij hoĩies ⁊ demoneſ.: quoꝝ pnceps eſt diabolus. Satiat iu/ ſtos viſio ſanctoꝝ hoĩm ⁊ angeloꝝ:⁊ ſu per omia ipᷣiꝰ dei.Cruciat impios ⁊ pec catoꝛes viſio hoĩm dãnatoꝝ ⁊ demonũ: ⁊ ſuꝑ omia ipᷣiꝰ diaboli. Nihil in regno dei deſiderat᷑ qdᷣ nõ inueniat᷑ at in infer/ no nihil inuenit᷑ qð deſiderat᷑. In regno dei nihil inuenitur niſi qð placet ⁊ dele/ cLtcat ⁊ ſatiat.At contra in lacu miſerie ꝑ/ ennis nihilvidet᷑:nihilq; ſentitur niſi qʒ Diſplicet:niſi qdð offendit:niſi qð cruciat In regno eterno erit vita ſine moꝛte.ve ritas ſine erroꝛe.felicitas ſine ꝑturbatio ne.Om̃e bonũ ĩ regno dei abudat ⁊ nul/ lum malũ.Om̃e malũ abundat in carce re diaboli:et nullũ bonũ. Nullus indi/ gnus ĩ regno ſuſcipit᷑ dei. Nullus vero dignus nullus iuſtꝰ ad internuʒ trahit᷑. Pꝛincipalia duo ſunt toꝛmenta in infer no.frigus intolerabile:et caloꝛ ignis in/ extinguibilis. Unde in euãgelio legitur Illic erit fletus ⁊ ſtridoꝛ dentiũ. FTletus nanq; ⁊ liquefactio oculoꝝ ex caloꝛe na⸗ ſcitur. Stridoꝛ vero dentiuʒ ex frigoꝛe naſcitur. Hinc etiã beatꝰ iob:deaqͥs in⸗ quit niuiũ tranſibunt ad caloꝛẽ nimiuʒ Dequibo duob innumera pendẽt pena rum genera.videlicet ſitis intolerabiliſ. pena ſamis.pena fetoꝛis.pena hoꝛrorꝭ. pena tinoꝛis.pena anguſtie.pena tene/ bꝛarũ.ſeueritas toꝛtoꝛũ.pñtia demonũ. ferocitas beſtiarũ.crudelitas miniſtran tium.dilaceratio immoꝛtaliũvermium. vermis oſcientie.ignite lachꝛvme.ſuſpi ria.miſerie.doloꝛ ſine remedio.vincła ſi ne ſolutione,moꝛs eterna.pena ſine fine. abſentia chꝛiſti q̊ ad viſionem eiꝰ: q̃ ſola oĩa ſupradicta ſuꝑat:⁊ om̃ibo peniſ into lerabilioꝛ. Ue igi illis qͥ perenne ſubire hec omia mala eciã ſine fine merent᷑ pꝛo delectabilivniꝰ hoꝛe ſomnio Tãta eteni ⁊ talis eſt om̃̃is huiꝰmũdi gloꝛia ad eter nam comꝑata gloꝛiaʒ. Melius erat eis qð dictuʒ eſt de infelice iuda:nõ naſci:q; malis ſuis meritis plagas inferni ſuſti/ nere.Quid ſtultius:quid inſaniuſ eſt:q; vmbꝛa ⁊ imagine:⁊ ſimilitudie vere glo rie:⁊ vere delectatiõis:vere pulcritudi/ nis:veri decoꝛis:veri honoꝛis:moꝛe in⸗ fantium decipi ⁊ ſuꝑari:⁊ ip̃am gloꝛiam nõ querere:nõ deſiderare: Quis imagi/ nem auri in aqua:ipᷣo auro neglecto eli/ geret:⁊ nõ ſtatim a cũctis fatuus ⁊ inſa nus crederetur? Quis oꝛbem ſolis ĩ ſpe culo redditũ:vł in qualibet materia foꝛ matu:plus diligeret ß ihm ſolem:ernõ ab omibus derideret᷑: Sic irridendus. ſic eſtimãdus eſt.quiſqs mũdi huius ca ducam fragilitatẽ ⁊ inutilem carnis vo/ luptatem diligit.querit.ↄtendit: eterna gloꝛia ↄtempta:⁊ neglectis regni celeſtꝭ ineffabilibus gaudijs. Hoc cõmertium inſipientiũ valde eſt ⁊ miſeroꝛũ:⁊ coꝛ nõ habentiũ ſanum:etiã ſi plage inferni nõ ſequerẽtur:q̃ nec dici nec cogitari poſſũt Duplex vero plaga eſt:ab eterno regno dei ſeꝑari:⁊ ſemꝑ in inferno cum diabo/ lo damnari:pꝛeſentiã amittere angeloꝝ. et terribilem ſemꝑ pati demonuʒ pᷣſenti/ am. Quantum caueri:vitari:metui debe ret:nullo modo dici poteſt. Quis cuʒ ſa no ſenſu pꝛo vnius diei delicijs:centum annoꝛum penaʒ eligeret.Et miſeri illi qͥ ſine vlla ſapiẽtia voluptatem carnis ſe/ quẽtes nõ vitant vitia:nõ effugiũt into lerabiles penas:nõ centum annoꝛuʒ:nõ milies mille:ſed omniũ ſine fine ſeculo/- rum:pꝛo ſexaginta vel ſeptuaginta ino rũ delicijs vel qualibet coꝛruptibili de- lectatiõe.Quãtũ autẽ eſt inter vnũ diem ⁊ centũ ãnos:nõ tantũ vtiq;:ſed plus in ter quadragita vł ſexaginta vel centum annos:⁊ eternitatem: ſiue in bono ſiueĩ malo futuram. Unus enim dies aliqua Poꝛtio eſt in centum ãnoꝛũ ſpacio:q;uis modica valde.At vero centũ annoꝝ e⸗ ciũ nulla poꝛtio eſt in illa etemitate. Si enĩ vᷣbi gra centeſima ꝑs vel milleſima ꝑs eet eternitat:pᷣdictũ eiꝰ ſpaciũ vł cen tuplũ eiꝰ ſpaciũ:vel milluplũ: eternitas eſſe deſineret.Oð rõ nõ ſinit eternitatiſ: q̃ ſi vllo modo vllo tꝑe finiret᷑:eternitas oĩno nõ eſſet. Voꝛtiter ergo carnali reſi/ ſtenduʒ eſt voluptati.foꝛtiter ↄtra falla⸗ ces huiꝰ mũdi blandicias pugnãdũ eſt. cõtraq; multimodas ſathane ſuggeſtio/ nes cnnal Omi ſtudio lata ſecłi via vitan coꝛdis deſiderio via anguſta q̃ᷓ ducit ad vitã adeunda eſt ⁊ appetenda. Uia hec anguſta eſt via abſtinetie ⁊ caſtitatꝭ:hu/ militatis ⁊ oĩs religiõis.quã viã añ noſ chꝛiſtꝰ attriuit:qua via ad ſuũ regnũ mi grauit. Cuius veſtigia ⁊ nos ſeqmur:do nec poſt en eadẽ via ad vꝛbẽ regiã ꝑueni amꝰ:in q̃ ipᷣe regnat.De q̃ vꝛbe qᷣcqͥd ho mo dixerit q̃ſi ſtilla de mari eſt. vel qua/ ſi ſcintilla de foco. In qua videlicʒ vꝛbe ſulgebunt iuſti ſicut ſol:vt dñs ait. Ubi ſumma pax erit.ſumma qͥes. nullus la/ boꝛ.nullus doloꝛ.nulla pauꝑtas nec ſe ⸗/ bi deſideriũ.nullũ ſitis incendiũ. Sʒ ci bus ⁊ potꝰ oĩm erit viſio chꝛiſti ⁊ ſancte trinitatꝭ:⁊ ↄtemplatio puro coꝛdis ocu/ lo ipᷣiuſ diuinitatꝭ.⁊ aſſidua lectio:vt ita dicã:libꝛi vite.i.eterne veritatis et ſũme ſapiẽtie:⁊ vᷣbi dei:q̃ eſt chꝛiſti ieſu viſio. vbi quicqͥd nos nüc latet maĩfeſtũ erit: vbi rõ manikeſta eſt. cur hic electus eſt:?⁊ iſte repꝛobatꝰ.cur hic in regnũ aſſũptuſ: ille in ſeruitutẽ redactꝰ:Eur aliꝰ ĩ vte⸗ ro moꝛit᷑:alius ĩ infantia:aliꝰ in iuuẽtu/⸗ te:alius in ſenectute: Cur alius paup et glius diues: Cur filiꝰ adultere baptiʒa⸗/ tur:⁊ aliqñ filiꝰ legitime ↄiugis añ ba/ ptiſmũ moꝛit᷑. Cur q bene incipit viue/ re aliqñ male finit:⁊ qͥ male incipit: ſepe bene finit Hec oĩa ⁊ hmõi multa ĩ libꝛo vite plana ⁊ aꝑta oĩbus erũt. In eadem vꝛbe pᷣmium ſinguloꝝ oĩm:⁊ ſinguloꝛũ Pcharitatẽ omniũ erit. Ibi oĩm bonum omib patebit. Ibi oẽs inuicẽ ſuas cogi tatiões cognoſcẽt. Ibi nullus ſuꝑioꝛ ſu perb enit:nullus inferioꝛ inuidꝰ. QOuõ eni qui om̃es ſicut ſeipᷣum diliget alicui a eſt qᷓ ducit ad moꝛteʒ.at vero oĩ at: Ybi nullus eẽ meliꝰ vyl ſuꝑius ↄcupi ſcet q erit:qꝛ aliter eſſe q; qð meruit:nõ eſſet decoꝛũ:nec aliter eſie deſiderabit qᷓ; ð erit.qꝛ ita eſſe vt erit:pulcrũ erit:non ibiipᷣi ſolũ:ſed etiã vniuerſo coꝛꝑi eccłie celeſtis. Quõ enĩ membꝝ in coꝛꝑe:ſi ſu⸗/ periꝰ vlł inferiꝰ ponat᷑ aliter qᷓ; natura cõ ſtituit monſtruoſuʒ efficit coꝛpꝰ ⁊ turpe Sic nimirũ ſi aliqͥs in regno dei ſuꝑiuſ oꝛdinet᷑ q; poſtulat ars ⁊ volũtas omni/ potentꝭ artificis:turpitudineʒ efficiet:et nõ ſolũ ſibimet:ſed etiã om̃i ↄgregatõi: in qᷓ qui erit minimꝰ maioꝛeʒ ſine dubio habebit gloꝛiã:qᷓ; totũ hñs mði regnũ: etiã ſi etemũ eſſet. Uile enĩ eſt valde ele/ mentis frui in cõꝑpatiõe fruendi ⁊ cõgau dendi ipᷣi deo:⁊ viſibilibo delectari:⁊ coꝛ poꝛalibo.Tanta ẽ enim pulcritudo iuſti cie.tanta iocũditas lucis eterne.̊ eſt in/ cõmutabił veritatꝭ ⁊ ſapie.vt etiã ſi non liceretampliꝰ manere in ea q vnius diei moꝛa ꝓpter h̊ ſolũ innumerabiles anni huiꝰ vite.pleni delicijs in circũfluentia tpaliũ bonoꝝ recte meritoq; ↄtemneren tur. Nõ enĩ falſo aut ꝑuo affectu dictũ ẽ Quoniã melioꝛ eſt dies vna ĩ atrijs tuis ſuꝑ milia. Nihil cõꝑandum dilectiõi et gaudio qð naſcit᷑ ex inuiſibiliba ⁊ incoꝛ/ poꝛeis:⁊ ex ſocietate angeloꝝ ⁊ iuſtoꝛuʒ omniũ:⁊ ex certa ſcia ⁊ cognitiõe ipiꝰ di uine nature:⁊ ex dei ipᷣius facie ad facieʒ viſione:cuiꝰpulcritudinẽ mirant᷑ angłi: cuiꝰ imꝑio ſuſcitant᷑ moꝛtui:cuiꝰ ſapien tie nõ eſt numerꝰ:cuiꝰ regnũ finez neſcit: cuiꝰ głia neqͥt variari:cuiꝰ lux tam ſoleʒ obſcurat vt eiꝰ cõꝑatõe nullã hẽat lucẽ: cuiꝰ dulcedo tam mel ſuꝑat:vt ei cõꝑa/ tum velut abſinthiũ ſit amariſſimũ Cu ius faciẽ ſi oẽs carcere inſerni incluſi vi/ derent:nullã penã:nullũ doloꝛẽ:nullãq; triſticiã ſentirẽt. Cuiꝰ pñtia ſi in iferno cũ ſctis habitatoꝛibo apꝑeret.ↄtinuo in femꝰ ĩ amenũ ↄuerteret᷑ padiſuʒ. Cuiꝰ ſi ne nutu n foliũ ð arboꝛe cadit.Cuiꝰ o/ culus flammiuomi pꝛofunduʒ penetrat inferni.Euius auris tacitam coꝛdis vo cem audit:id eſt cogitationem. Cuius oculus non minus audit q; cuius au⸗ ris non minus videt q; audit: quia non (nſin antgbecn deſcan ſcnnu lecun, C uoalro iduutyi ſri ok ngelizbn lechebo⸗ odie alio⸗ oniendi ißtenia? nſafentis ſchitth Uic ah ictiingnin ſenopent uſatdeia ſbngcdicge e Geis Ger Nrra⸗ ſtieytrol luſttr ſcnrade oelierp Ngenre iegove ocoac' boſoe nqenoin Penämord Kautinfe uividene Lushhus likſenog, nonſenbiea mlugzbi — — 3 ſbiiiih Künmng s nn ledeſahi; nhgienenn taſmgiant fin opeſſ ic dtenprne Ndodaſſpun 1Wünsori tmdicchan mon Hegni nuigſidrb⸗ ibüonöinegi lenick deie Efuenditcigt bdclalantde pulanncoiu vangefin ienaniſinon ac;mins did mendics ni n Crakban wüdcs Nennen Worſemndin ortuimmon mum dlanii miltti, lp tliinni gttüei /d sſucradhnccg nintngi emniondſagien güͤfnancen abimtumſe ennlipeniu⸗ luneſtacſn rummiine rithnimn inlinin beiirinn ne en sli vſnc 4 MManM, mnn (iß n d rns Anun (JFfo. coꝛpus ſunt:ſed ſumma ſapiẽtia ⁊ certa cognitio.Cuiꝰ delicie ſine faſtidio ſati/⸗ ant:que cũ a beatꝭ inueniunt᷑:ſemꝑ tamęg deſiderant᷑:⁊ eſuriem ⁊ ſitim ſine pena e ſiciunt.id eſt ardenti ſemꝑ deſiderio de/ lectant.Cuiꝰ ſecreta mirabilia videnti/⸗ bus ea ſemꝑ noua ſunt ⁊ mira:⁊ nõ plus cũ incipiũt videri pariũt ſtupoꝛẽ cernen cibo:q; poſt mille ãnos ⁊ milies mille Et cũ angeli ab initio mũdi ea ſoliti ſint vi/ dere.inde hodie nõ minꝰ mirant᷑ ea q; in bᷣmo die.alioqn dudũ coꝛã angelis aſſi/ duo videndi vſu vileſcerent. Cuiꝰ ↄgni tioni pᷣterita ⁊ futura:nõ pᷣterita ⁊ futu⸗ ra:ſed pᷣſentia ſunt. Unde nõ diem iudi/ cij videbit:⁊ pᷣmũ diẽ ſeculi nõ vidit:ſed vtrũq; videt.Cuiꝰ pᷣſcientia neminẽ co/⸗/ ad peccanduũ:vt multi erranteſ dicũt Si eni inquiut pᷣſciuit adam peccaturũ eſſe:nõ peccare nõ potuit. Ex quo erro⸗ re naſcit᷑ deũ cauſaʒ eſſe peccatiquod ne phas eſt dicere:⁊ illi tamẽ ſuis vᷣbis alli gant᷑. Di en qð pᷣſcientia dei habʒ neceſ ſe eſt fieri:ideo volũtate ppꝛia hõ pecca/ nit:⁊ nõ alia neceſſitate.qꝛ in pᷣſciẽtia dei fuit vt volũtate ⁊ libero arbitrio:et non neceſſitate cogente peccaret. Siergop̃ ſcientia dei nõ põt vitari:nõ potuit ho/ mo aliter peccare niſi volũtate:nlła alia vi cogente:qꝛ ita de/ pᷣſciuit peccaturuʒ i ergo volũtarie:nõ coact eſt. Gi.n. nõ coactꝰ eſt ad peccãdũ: potuit ſine du bio nõ peccare ſi vellet:ideoq; penã me/ ruit:qꝛ nõ inuitꝰ peccauit: alioqn a deo pꝓpenã moꝛtꝭ nõ ſuſciꝑet. Cuiꝰ locutio eſt occulta inſpiratio:qua mẽtibo ſuã volũ/ tatem ⁊ ſuã veritatẽ inuiſibiliter oñdit: quã videndo angeli ꝑ oĩa deo obediunt. Cuiꝰ laus eſt qua electos laudabit.ma nifeſtatio qua ſuoꝝ electoꝝ bona oĩbus monſtrabit.aſſidua autẽ laus qua electi eum laudabũt eſt admiratio eiꝰ ꝑennis. Nuimiro modo nõ tpꝑe pceſſit mũduʒ ⁊ tempꝰ. Nulliꝰ eniʒ hoꝛe ſpacio fuit ante mũdũ:⁊ tñ ſemꝑ erat ſine initio. Nõ enĩ erat tempꝰ an tempꝰ.Cempꝰ aũt cũ mũ docreatuʒ eſt. Di igit᷑ tempꝰ ab initio mũdi cepit currere:ante mũdũ factuʒ nõ erat. Ideoq; nullo tpe:vt pᷣdiximꝰ:pceſ⸗ ſit deus tꝑa ⁊ mũdi eis coeuũĩmo pau lo eis pꝛioꝛẽ:eiꝰ enĩ motu ceperũt curre/ re Quicqͥd mouet᷑ ſuũ motu pᷣcedit In/ effabili eternitate pᷣceſſit deꝰ mũdũ:non tꝑe:cuiꝰ cꝑs ante mundũ nõ erat. Cuiꝰ lux tenebꝛas depellit ignoꝛãtie.cuiꝰ ali⸗ qua nticula:hecom̃ia ͥ dixim? vᷣa ⁊ cer ta eſſe cognoſcimꝰ. Eadẽ luce meliꝰ eſſe verũ qᷓ; falſuʒ videmꝰ:⁊ tñ peius eſſe ve rũ malũ:vł verũ pctm̃:q; falſuʒ malũ vł falſum pctm̃.nõ qꝛ veꝝ eſt: ſed qꝛ maluʒ vł pctm.ſed iõ malũ vł pctm̃ eſt.qꝛverũ malũ vl pctm̃ eſt. Aliter enĩ nõ poſſet eſ ſe malũ vel pctm̃.falſum eni malũ nõ eſt malũ.vt falſum argetũ eſt. Poteſt aliqͥs dicerea veritate malũ vł pctm exoꝛtum eſſe:vł factũ:⁊ quodãmodo opꝰ eſſe veri tatis malũ:qð oĩno falſuʒ eſt.Om̃e eniʒ veꝝ inqntũ veꝝ:bonũ eſt:⁊ averitate igi tur eſt eſſe veꝝ:vt ſit malũ vł pctm̃:non ipᷣm malũ vel petm.aliud nãq; eſt ißum malũ:aliud veꝛũ eſſe illud. Quãuis igit᷑ ipᷣm malũ bonũ nõ eſt:bonũ eſt tñ veruʒ eſſe vt ſit ilud. Niſi eni bonũ eſſet eẽ ma luz: mullo mõ ſineret deꝰ illud fieri Oul ta quippe bõa demat om̃ipotens facit: vt de adulterio hoĩum bonos foꝛmat et facit hoĩes. Si vero quadã lucis ꝑticu la quaſi ꝑ anguſtas rimas infuſa: hec et alia que nouimꝰ vera eſſe cognoſcimus: quali ⁊ quãta luce ſapiẽtie ⁊ ſciẽtie illic illuſtrabimur.vbi ipᷣm ſolem veritat fa/ cie ad faciẽ videbimus.id eſt certa et ve/ ra ſapiẽtia cognoſcemꝰ. Cuius pᷣſentia ſimiles ei facit pᷣſentes.Qui enĩ vere ſa⸗ pientie.vere pulcritudini.vere eternita/ ci adherebit.ſapiẽs vtiq; ⁊ pulcer ⁊ eter nus erit. Sic enĩ abſentia eiꝰ diſſimiles omnino ei facit. Cuiꝰ eternitas ſine ini/ tio ⁊ ſine fine eſt Si enĩ eſſet tempus qñn non eſſet:quis euʒ faceret?: Ipſeeſt ſolus deus. T ante ipᷣm alius deus non erat:nõ eſt nec erit. Non ſeipᷣum creauit:cum ni/ hil ſeipᷣum creat Qua enĩ potentia qͥ om nino nõ eſſet ſeipum faceret: Reſtat igi/ tur ꝙ oĩno non eſt factus deꝰ. Cuʒ ergo nullo modo deus factꝰ eſt: ſine initio an te omnia erat. Quicquid enim factuʒ eſt habet initium:⁊ quicqͥd initiũ habet ſi⸗/ ne dubio factũ ẽ: nõ ab alio:niſia deo nõ ſfacto:ſed omia faciente. Cuiꝰ ſcientia ſi ne vlla varietate cognitionis:⁊ ſine vllo viſu huc ⁊ illuc vniuerſalẽ varietatẽ om niũ creaturarũ:angeloꝛũ:hominũ:ſtella rũ:arenaruʒ:capilloꝛũ:verboꝝ:cogitati onũ:momentoꝝ omniũ ſimul ⁊ ſemel cõ pꝛehendit ⁊ ĩtelligit. ons igit᷑ ⁊ oꝛigo om̃is ſcientie deꝰ eſt.quẽ quãto plus qͥs bibet tanto plus ſitiet: Incõparabiliter ergo totiꝰ mũdi regnũ:vt ſupꝛa diximꝰ: ⁊ ſi eternũ eſſet:pᷣcellit ſocietas angeloꝛũ 2⁊ ſanctoꝝ:⁊ pᷣſenti ipᷣius dei adeſſe viſio ni. In cuiꝰ viſione trina ſcientia naſcit᷑. id eſt homo qͥ cernit:⁊ deꝰ qui cernitur: ⁊ ceteri om̃es om̃ia videbũt ⁊ intelligẽt Sicut enĩ ꝑ ſpeculũ vitreũ trina nob vi ſio adminiſtrat᷑.qꝛ noſipᷣos: ⁊ ipᷣm ſpecu lum:a quicqͥd pᷣſens adeſt videmꝰ. Sic ꝑ ſpeculũ diuine claritatis ⁊ ipᷣm deũ vt eſt videbimꝰ qntũ poſſibile eſt creature: ⁊ noſipᷣos:⁊ ceteros vera ⁊ certa ſcientia cognoſcemꝰ. Tunc abdita creaturarũ ⁊ ipᷣius infemi videndo deũ videbimus. Tüc iuſtis manifeſtũ erit quõ deꝰ eſt in uiſibilis incõꝑabilis ſine initio: ⁊ ſine ſi ne ante om̃ia.Quicqͥd intereſt int᷑ naſci: qð ad filiũ ꝑtinet:⁊ ꝓcedere qð ad ſpiri/ tüſea encrlkexceprocyrn. ex vno natuſ ſit alter ex duob ꝓceſſit.Et quõ pater non pceſſit filiũ temꝑe ſed oꝛigine.nec ſpũm ſanctũ: Et quõ omia dei vnũ ſunt ĩ deo: excepto qð ad relationẽ ꝑtinet. Nam ſa/ pientia ⁊ veritas dei:⁊ eternitas non di uerſa ſunt int᷑ ſe:ſed vnũ ſunt ſicut ⁊ om nia. Sapiẽtia enĩ dei nõ magꝭ ſapientia q; veritas eſt.⁊ nõ mag veritas eſt q; ſa pientia:qᷓ; eternitas:q; cetera dei omnia Unũ eni ſunt in deo:⁊ nõ ſolũ hec in᷑ſe eadẽ ſunt in deo:ſed nõ aliud ſunt q; iſße deus. Et quõ mũ dus erat in deo:ante/ q; in ſeipᷣo eſſet nõ mũdus ſed deꝰ.Et q̃/ modo vbiq; totꝰ ſine loco. magnus ſine qntitate.bonꝰ ſine qualitate.Et quomõ omia penetrat mũda ⁊ immũda ſine ſui pollutione.SGi enĩ lux iſta viſibilis om nia loca illuſtrat ⁊ ſterquilinia etiã pene nto magis de q eſt inuiſibilis ⁊ incõ/ mutabilis lux:omia penetrat regit ſuſti net circundat illuſtrat ſine vlla mutatio ne vel pollutione:nõ ſolũ celeſtia ⁊ terre quattuo 4 ti ſe ſubito obtulerũt.ſcilicet lectio.me/ ditatio. oꝛatio ⁊ ↄtemplatio. NHec eſt ſca la clauſtraliũ qua de terra in celũ ſuble/ uantur:gradib diſtincta paucis:imenſe tamẽ ⁊ incredibib magnitudis.Cuiꝰ ex aca iniir qui trema pars terre innixa eſt: ſuꝑioꝛ vero tat ſine ſui fetoꝛe:⁊ ſine ſui pollutione: nubes penetrat: ⁊ ſecreta celoꝛũ rimatur DNi gradus ſicut nominibus ⁊ numero ſunt diuerſi:ita oꝛdine ⁊ numero ſunt di ſtincti. Quoꝝ ppꝛietates ⁊ officia dem ſingula qͥd circa nos efficiant:quõ inter ſtria: ſed infernalia? Tũc erit electis dei trina viſio.id eſt coꝛpalis qua coꝛꝑa cer nentur quoꝛundã ſplendẽtia vt ſol:quo rundã vt luna:alioꝝ vt ſtelle Et ſpualis qua ſimilitudies coꝛpoꝝ in ſpũ nõ falla ci fantaſia inſpiciẽt:qua viſiõe etiam bo die fruunt᷑ ſpũs iuſtoꝛũ poſt coꝛpoꝛum clauſtra.Et viſio intellectualis:qua pu ro mentis oculo in ſpũ deũ videbũt:⁊ ſu as anias ⁊ vᷣtutes intimas:⁊ ſpũs ange licos.Tunc duplices deo acturi ſũt gra tias videlicʒ ꝓ ſua liberatione a ꝑpetua damnatiõe:⁊ pꝛo bonoꝝ ineffa bili retri butione. CTunc cõmunis omniũ reus et hoſtis diabolus in ↄſpectu omnium ele ctoꝛũ dei damnabit᷑. Cniꝰ damnatio in tolerabilis pena delectabile ſpectaculuʒ pᷣbebit electis. Tũc ardentiſſimo amoꝛe liberatoꝛẽ ſuũ ⁊ omniũ bonoꝝ datoꝛem amabũt:⁊ ſine fine ſine faſtidio clamoꝛe coꝛdis laudabũt deũ om̃ipotenteʒ beni⸗ gnuʒz ⁊ miſericoꝛdẽ. Cui eſt honoꝛ ⁊ glo ria nũc ⁊ ꝑ omia ſecula ſeculoꝝ Amen. ſis de triplici habitaculo liber explicit. EKiuſdem Diui Auguſtini epi Hip/ ponenſis Scale paradiſi liber incipit Wm die quadã coꝛꝑali ma nuuz laboꝛe occu/ patus de ſpiritua/ lis hoĩs exercitio cogitare cepiſſem. puales gradus animo cogitã Unrofvp Cnieißedi⸗ fpluen Gepdc Tadd ſlſoläͤch mMaſticnt⸗ r Conti ite ia itpe Contiplmne Gnnone O Mldemnule deth nihldeä ſuaneet Adatin Gania dil Potet nia neumerte nenirepo deſcenbe Edeidian mupfnitti fiunioco nuehlien nlaerf ſtrnöh 7200⸗ i (en Eagtſi, dle Erſzil inſpä wi lideninh, baſaapuun bnh aiſchidtſn netſisnngt Nsamſign enespen irſhb m bomnüfenset monniume dbdammanoin bleſpecnal mrimommoe donop dann ſahoochmor ſpumnt; n; c donorn wula Ann. copihidon⸗ Mlbagin. almici iü ſe inuicẽ differant ⁊ pᷣemineãt:ſi qͥs dili/ gent inſpiciat.quicqͥd laboꝛis aut ſtudij ẽderit in eis:bꝛeue reputabit ⁊ faci/ le:pᷣ vtilitatiſ ⁊ dulcedinis magnitudine Eſt aũt lectio ſedula ſcripturaꝝ cuʒ ani mi intentiõe inſpectio. Meditatio ẽ ſtu dioſa metis actio:occulte veritatꝭ noti/ ciã ductu ꝓpꝛie rõnis inueſtigans.Oꝛa tio eſt deuota coꝛdis intentio in deum:p malis amouẽdis ⁊ bonis adipiſcendis. Coõtemplatio eſt mẽtis in deuʒ ſuſpenſe quedaʒ eleuatio eterne dulcedis gaudia deguſtans. Deſcriptio Fſic q̃ttuoꝛ graduũ. ¶Blignatis er go quattuoꝛ graduũ deſcri/ ptionibo. reſtat vt eaꝝ officia Lectio inquirit: meditatio in videam uenit: of̃o poſtulat:cotẽplatio deguſtat. Vngde ipᷣe dñs dicit.Querite ⁊ inuenie/⸗ tis:pulſate ⁊ aperiet᷑ vob. Querite legen do: ⁊ inuenietꝭ meditãdo Pulſate oꝛãdo ⁊ aperiet᷑ vobis ↄtemplãdo.Lectio qua ſi ſolidũ cibum oꝛi apponit. Meditatio maſticat ⁊ frangit. Oꝛatio ſapoꝛẽ acqui rit. Contẽplatio eſt ipᷣa dulcedo q̃ iocũ/ N ie alteriꝰ: it: inte netrat: ſingula rimat᷑:attente ↄſiderat ꝙ non di ſedula meditatio non remanet xtra:nõ habet aliqͥd in ſuꝑfi/ : pedẽ figit: interioꝛa penetrat: xit.beati mũdo coꝛꝑe:iſʒ mente:qꝛ nõ ſuf ficit manꝰ hr̃e innoxias a malo oꝑe:niſi ⁊ pꝛauis cogitatiõibo mũdemur in men te.Oõð auctoꝛitate ꝓphete ↄfirmat᷑ dicẽ tis.Quis aſcẽdet in montẽ dñi:aut quii ſtabit in loco ſancto eꝰ: Innocẽs mani/ bus ⁊ mũdo coꝛde. Itẽ ↄſiderat hãc coꝛ dis mũdiciã quã optabat idẽ ꝓpheta 4 oꝛans inqͥt vt ſupꝛa. Cogita q; ſollicitꝰ erat in hac cuſtodia beat iob qͥ dicebat dat ⁊ reficit Lectio in coꝛtice:meditatio in adipe.Oꝛatio in deſiderij poſtulatiõe Contẽplatio in adepte dulcedinis dele/ ctatione.Oð vt expꝛeſſius videri poſſit vnũ de muli ſupponã exemplum. In le ctione audio. Beati mũdo coꝛde:quoni am ipᷣi deũ videbũt.Ecce bꝛeue verbuʒ ſed ſuaue et multiplex ſenſu. Redeo ſuꝑ ad paſtũ anĩe:qſi vue miniſtralis ꝙ poſt/ q; anĩa diligenter inſpexit dicit intra ſe: poteſt aliquid boni eſſe? Redeo ad coꝛ meum et temptabo ſi foꝛte intelligere et inuenire potero mũdiciã hanc: pᷣcioſa eĩ ⁊ deſiderabilis eſt res iſta cuiꝰ poſſeſſo/ res dei dicunt᷑. Cui viſio dei q̃ eſtvita e terna ꝓmittit᷑:.que tot ſacre ſcripture te/ ſtimonijs collaudat᷑. Hoc ergo ſibi ple/ nius explicari deſiderãs incipit hãäcvuã maſticare ⁊ frangere:eamq; in toꝛculari ponit:dũ excitat rõem ad inqͥ renduʒ an ſit:et quõ haberi poſſit hec adeo pᷣcioſa deſi ap mudiccaas. fficiũ meditationis. Pepigi fedus cũ oculis meis ne cogita⸗/ rem quicq; de vᷣgine.Ecce q̃ntuʒ arcta/ bat ſe vir ſanctꝰ.qͥ claudebat oculos ſu/ os ne videret vanitatẽ:ne foꝛte incautui reſpiceret:quod poſtea intꝰ deſideraret. Poſtqᷓ; ⁊ hmõi de coꝛdis mũdicia ꝑtra ctauit:incipit tractare de eiꝰ pᷣmio Ddue gloꝛioſum:⁊ delectabile eſſe videre faciẽ deſideratã dñi:ſpecioſaʒ foꝛma pꝛe filiſjs Poina. iam abiectũ ⁊ vilẽ:non ba bentẽ ſpeciẽ qua veſtiuit eũ mater ſua:ſ,- ſtola immoꝛtalitatꝭ indutũ ⁊ coꝛonatuʒ diademate qͥ coronauit eũ pater ſuus in die reſurrectiõis ⁊ gloꝛie:die quam fecit dñs. Cogitat ꝗꝙ in üla viſiõe erit ſatietaf illa de qua dicit ꝓpheta. Satiabimur cũ apparuerit głia tua. Uideſne ntum „ liquoꝛis emanauit ex mima vua: q̃ntus ignis ex hac ſcintilla oꝛtꝰ eſt: q̃ntuʒ hec modica maſſa.beati mũdo coꝛde qm̃ ipi deũ videbũt:in eadem meditatiõe exten ſa eſt. Ded quantũ adhuc poſſet exten/ di ſi accederet aliqͥs talia exꝑtus. Sen/ tio enim ꝙ puteus altus eſt:ſed ego ad hec rudis vas in quo pauca haurirẽ vix inueni. His anima facibuſ inflammata: his mactata deſiderijs:fracto alabaſtro ſuauis vnguenti pꝛeſentire incipit: non de guſtu ſed quaſi narium odoꝛatu. Ex hoc colligit q; ſuaue eſt huiꝰ meditatio/ nis ſentire experientiã cuius meditatio/ nem nouit adeo eſſe locfidnz. Wea quid ſaciet:habendi deſiderio exeſtuat: ſʒ nõ inuenit apud ſe quomodo habere poſſit. gquã diſtri Geala aquanto plus inqͥrit plus ſitit.duʒ ap/ ponit meditationẽ:apponit ⁊ doloꝛẽ.qꝛ nõ ſentit dulcedinẽ quã in coꝛdis midi cia meditatio eſſe monſtrat ſʒ nõ pꝛeſtat Hõ eniĩ eſt legent atq; meditantis hanc ſentire dulcedinẽ:niſi data fuerit deſuꝑ. egere enĩ ⁊ meditari tam bonis qᷓ; ma lis cõmune eſt. Et ipᷣi philoſophi genti um in q̊ ſumma veri boni ↄſiſteret inue/ nerũt:ductu rõnis. Sed qꝛ cũ deum co gnouiſſent nõ ſicut deũ gloꝛiſicauerunt: ſed de ſuis virib pᷣſumẽtes dicebãt.lin guã noſtrã magnificabimꝰ. labia noſtra a nobᷣ ſunt:nõ meruerũt ꝑciꝑe qð porue cctũ rũt videre.Euanuerũt in cogitationib⸗ ſuis.⁊ eoꝝ ſapiẽtia deuoꝛata eſt quã eis ↄtulerat humanũ ſtudiũ diſcipline:ꝛnon ſpũs ſapiẽtie:q ſolus dat verã ſapientiã ſapidã Icʒ ſciaʒ:q̃ cũ alicui ĩeſt: ineſtima bilis ſapoꝛ iocundat ⁊ reficit. Et de illa Ddictũ eſt. Sapientia non intrat in mali/ nolam animã. Hoc aũt a ſolo deo eſt. et ſicut officiũ baptiszandi dñs ↄceſſit mul tis: poteſtatẽ vero ⁊ auctoꝛitatẽ ĩ baptiſ mo remittendi pẽta ſibi ſoli retinuit Un de iohãnes antonomatice ⁊ diſcretiue ð eo dixit. Hic eſt ꝗ baptiʒat in ſpũſancto Et de eo poſſumꝰ dicere. Vic eſt qᷣ ſapi/ entie ſapoꝛẽ dat:ſapidã anĩe fac̃ ſcientiã Sermo ſiqͥdẽ dat᷑ multꝭ.ſapiẽtia pauq: quã diſtripuit dñs cui vult ⁊ qũo vult. fficiũ oꝛationis. Igens oũt ani ma qad deſideratã cogitatõis periẽtie dulcedineʒ ꝑ ſe non poſſit attingere:⁊ nto magꝭ ad coꝛ altũ cccedit:tanto magꝭ exaltet᷑ deꝰ: humili/ at ſe ⁊ fugit ad oꝛõnem dicẽs. Dñe qͥ nõ videris niſi a mũdis coꝛdiba: inueſtiga/ niſlegendo:meditãdo q̃ſiui quõ hr̃i poſ/ ſit vera coꝛdis mũdicia. vt ea mediante vł ex media parte poſſem te cognoſcere. Ouerebã vultũ tuũ dñe. vultũ tuũ dñe querebã.Diu meditatꝰ ſuʒ in coꝛde meo in meditatiõe mea exardeſcet ignis et deſideriũ ampliꝰ cognoſcẽdi te:dũ panẽ ſacre ſcripture mihi frãgis: ⁊ in fractiõe panis:in q̊ magis cognitꝰ es. Et q̃ntuʒ plus te cognoſco plus te cognoſcere de⸗ radiſi ſidero: nõ iã in coꝛticelittere ſed in ſenſu experientie. Nec h̊ peto dñe ꝓptermeri ta mea ſed ꝓ tua miſericoꝛdia. Fateoꝛ ei qꝛ indigna ⁊ peccatrix ſum:ſed catellie/ dunt de micis q̃ cadũt de mẽſa dñoꝝ ſu oꝛũ.Da mihi dñe arram heredita futu re ſaltẽ guttã celeſtis pluuie:qua refrige rem ſitim meã:qꝛ amoꝛe ardeo. ¶ Officium contemplationis. JIs buiuſmo di ignitꝭ eloquijs ſuũ inflãmat deſideriũ ſicut oñdit ſuum affe cctũ. His incantatiõibo aduocat ſpõſum Dñs aũt cuius oculi ſuꝑ iuſtos ⁊ aures eiꝰ nõ ſolũ ad pᷣces:ſed ipas pᷣces eoꝝ nõ expectat donec ſermonẽ finierint:ſed me diũ oꝛõnis curſum interrũpens feſtinuſ ingerit ſe:⁊ anĩe deſiderãti feſtinꝰ occur/ rit celeſtꝭ roꝛe dulcedinis circũfuſus:vn guentis optimis delibutꝰ: aĩam fatiga/ taʒ recreat:eſurientẽ reficit: aridã impin guat. facit eã terrenoꝝ obliuiſci. Imme moꝛ ſui mirabilit᷑ foꝛtificando viuiſicãſ: 2æ inebꝛiando ſobꝛiã reddens Et ſicut in qbuſdã carnalibs officijs adeo vincitur camalis ↄcupiſcẽtia ꝙ oẽm vſum rõnis amittit: ⁊ fit hõ quaſi totꝰ carnalis. Ita merito in hac ſuꝑna ↄtemplatiõe ita ↄſu munt ⁊ abſoꝛbent᷑ camales mot ab ani ma: vt in nullo caro ſpiritui ↄtradicat.et homo quaſi totus ſpũalis. Dñe quõ ap pares qñ hec facies:et q8 Rſignũ aduentꝰ tui: Nũqd huiꝰ ↄſolationis ⁊ leticie teſtes ⁊ nuncij ua eſt antipbꝛaſis iſta:⁊ ſignificatio inu ſitata. Que eĩ ↄuentio ↄſolatiõis ad ſu/ ſpiria:leticie ad lachꝛymas: ſi tñ iſte di/ cende ſunt lachꝛyme:⁊ nõ potiꝰ roꝛis in terior ſuꝑinfuſi ſuꝑfluẽs abũdãtia ⁊ in terioꝛis ablutionis indiciũ: ⁊ exterioꝛis purgamẽtũ. Ut ſicut ĩ baptiſmo puero rũ ꝑ exterioꝛẽ ablutionẽ ſignificatur ⁊ fi gurat᷑ interioꝛ aĩe ablutio:ita h̊ exterio/ rẽ ablutõeʒ ĩterioꝛ pᷣcedit purgatio O fe lices lachꝛyme:perãs macule interio: a ſpuſſancti ad aiam venient. ſunt ſuſpiria et lachꝛyme. Di ita eſt:no / coun tellgüt (rrhato. knid rmrſäite die n nada mn Elunſgt nii⸗ nN idig mmepuinn . huuine Mufüinling moid,ſunaſt Padoetön Cpikostgune ocgeſi efnicrurtane rüpons ſctnnl gin etn oaun, niiee Waiumſtig, P äin Wvila In Sewwoviudi ndons biun Kcis kCnui poin in inn amis1 sna donl iulzandcnd Hüzls. 4 fumyeni Intum ad vnionẽ. eddit᷑ ca ſa quare ſpũſſancti feruoꝛ animã aliqn/ 4 “ tur. Beati q; ſic luget qꝛ ridebitis. in la chꝛvymis agnoſce o aĩa ſponſuʒ tuũ am/ plectere deſideratũ.Nuc toꝛrete tevolu prtatis inebꝛia:ſuge ab vbere ↄſolatiõis eiꝰ lac ⁊ mel. Hec ſũt mũda munuſcula 12 ſolacia qᷓ dedit tibi ſpõſus tuꝰ: gemitꝰ ſczʒ ⁊ lachꝛyme. Adducit tibi potuʒ his lachꝛymis ĩ mẽſura. He lachꝛyme ſũt ti biſ panes die ac nocte:panes vtiq; cõfir/ mantes coꝛ hoĩs: fauuz. Qdñe ſi ⁊ dulcioꝛes ſuꝑ mel et α qͥd hupꝰ ſecreta colloquia ꝓferimꝰ ĩ pub licũ: Cur in carnales affect' vbis cõmu nib conamur expmere: Inexꝑti talia ũ intelligũt in libꝛo experiẽties ipᷣa do/ cet vnctio. Aliter aũt littera exterioꝛ nõ ꝓgeſt quicq; legenti. Modicuʒ ſapida ẽ lectio exterioꝛis lr̃e:niſi gloſam ⁊ interi/ oꝛẽ ſenſum ſumat ex coꝛde. o re manet anĩa ſpũſſcti feruoꝛe diſcedente. AMnia diu pꝛo traximꝰ ſermonẽ. Bonũ eĩ erat nos hic eſſe cũ petro et iohanne cõtemplari głiam ſponſi:⁊ diu manere cũ illo. Sʒ vellem hic fieri non duo nõ tria tabernacula: ſed vnũ in quo eſſemꝰ ſimul:⁊ ſib delectaremur. Sed vt dicit ſponſus dimitte me. Jam eni aſcẽ/ dit auroꝛa:iam lumẽ gr̃e ⁊ viſitationem quã deſiderabas accepiſti. Data ò bñdi ctione.moꝛtificato neruo femoꝛis:⁊ mu tato noĩe de iacob in iſrael: pauliſper ſe/ cedit ſpõſus diu deſideratꝰ:cito elapſuſ Bubtrahit ſe tam a pꝛedicta viſiõeq; a dulcedine ↄtemplatiõis.manet tñ pᷣſenſ ãqntuʒ ad gubernationæ: qntũ ad gloꝛiã: Hic reddit᷑ cau/ Ed ne timeas o ſponſa.ne deſperes. ne exi/ ſtimes te contemni ſi pauliſ/ per tibi ſubtrahit ſponſus faciem ſuam a deo deſera eeüũ ipᷣe tñ tro:nunq; potes eũ latere. Habet etiam circa te nuncios ſuos ſpũs q̃ſi ſagaciſſi/ mos exploꝛatoꝛes:vt vident quõ abſen te ſponſo ↄuerſeris:et accuſent te coꝛam ſpo ſi aliqua ſigna laſciuie ⁊ ſcurrilitatii in te dephengerint:zelotypꝰ eſt ſponſus LVII Omnia iſta cooꝑant᷑ tibi in bonum:⁊ de acceſſu ⁊ receſſu lucrũ acquiris:tibi ve/ nit:tibi ⁊ recedit. Uenit ad ↄſolationeʒ: recedit ad cautelam:ne magnitudo cõſo lationis extollat te:ne ſi ſemꝑ apud te ſit ſponſus incipias contemnere ſodales.et hanc continuã viſitationẽ non iam gra/ tie attribuas ſed nature. Hanc autẽ gra tiam cui vult ⁊ quãdo vult ſponſus at/ tribuit.non iure hereditario poſſidetur. Uulgare pꝛouerbiũ eſt:ꝙ nimia famili/ aritas parit cõtemptũ. Recedit ergo ne foꝛte nimis aſſiduus ↄtemnat᷑ et abſens magis ðeſideret᷑:deſideratꝰ auidiꝰ que/ ratur:diu queſit tandẽ grati inueniat᷑ Pꝛeterea q eſt pᷣſens vita: que reſpectu future gloꝛie:que reuelabit᷑ in nobis:eni ginatica eſt: qᷓ nũc ex ꝑteↄgnoſcimꝰ. Hã hic ciuitatẽ manentẽ nõ habemꝰ:ſed in/ quirimꝰ futurã.Ne ergo exilium depu/ temus ꝓ patria:arraʒ pꝛo pꝛecij ſumma: venit ſponſus ⁊ recedit viciſſim:nũc cõ ſolationẽ afferens:nunc vniuerſum ſta/ tum noſtrũ in infirmitate commutans. pauliſper nos ꝑmittit guſtare quaʒ ſua/ uis eſt: ⁊ anteq; plene ſentiamꝰ ſe ſubtra hit: ⁊ ita quaſi alis expanſis ſupꝛa nos volitans ꝓuocat nos ad volanduʒ. qua ſi dicat.Ecce parũ guſtatis: ſum dulò: ſed ſi vultis plene ſaturari hac dulcedi/ ne. currite poſt me in odoꝛẽ vnguentoꝝ meoꝝ hũtes ſurſum coꝛda:vbi ego ſum in dextra dei patris:vbi videbitꝭ me nõ ſpeculũ in enigmate:ſed facie ad facie: ⁊ vbi plene gaudebit coꝛ veſtrũ.⁊ gaudi um veſtrũ nemo tollet a vobis. ¶ Lung de diligentia anime ne omnino tur. Ed caue tibi o ſponſa quõ auertat ſe ſpoſus Nõ longe ahijt. et ſi nõ vides videt te.plenꝰ oculis ante ⁊ re/ iſte: ſi foꝛte aliuʒz amatoꝛem acceperis:ſi 2 2 Gcala paradiſi alijs placereſtudueris. ſtatim diſcedet a te:⁊ alijs adherebit adoleſcentulis:deli catus eſt ſpõſus iſte.nobilis ⁊ diues eſt: ſpecioſus foꝛma pᷣ filjs hominũ.⁊ ideo nõ niſi ſpecioſaʒ dignat᷑ habere ſponſaʒ Si viderit in te maculã ſiue rugam.ſta/ tim auertet oculos. Hullã enĩ immũdi/ ciam põt ſuſtinere. Eſto ergo caſta. eſto verecunda ⁊ humilis: vt ſic a ſpõſo tuo merearis frequenter viſitari. Timeo ne diutius detinuerit nos ſermo iſte.ſʒ ad hec compulit me materia ſterilis ꝑiter ⁊ dulcis:quã ego nõ ꝓtrahebã ſpontane/ us:ſed neſcio qua eius dulcedine trahe/ inuitus. Officia ⁊ effectus ſinguloꝛũ graduũ (bper repetitionem. Cergo que dif fuſius dicta ſunt ſimul iũcta vł enita meliꝰ videant᷑.pꝛedictoꝝ ſummã recapitulãdo colligamꝰ: ſicut in pᷣdictis exemplis pᷣnotatum videri põt: quõ pᷣdicti gradꝰ cohereãt ⁊ ſicut tꝑali/ ter ⁊ cauſaliter ſe pcedant.Lectio em q̃ſi fundamentũ:pᷣma occurrit: ⁊ data mate ria mittit nos ad meditationẽ. Medita tio vero quid appetendũ ſit diligentius inqrit: ⁊ qſi effodiens theſaurũ inueit et oñdit.Sed cũ ꝑ ſe obtinere non valeat mittit nos ad oꝛationẽ.Oꝛatio ſe totꝭ vi ribo erigit vbi repperit theſaurũ deſide rabilem:ↄtemplatiõis ſuauitatẽ.hec ad ueniens pᷣdictoꝝ triũ laboꝛẽ remunerat du celeſtis roꝛe dulcedinis animã ſitien tem inebꝛiat. Rectio ergo eſt fᷣm exteri/ us exercitiũ. Meditatio ſᷣm interius in tellectũ.Oꝛatio ſᷣm deſideriũ. Contem/ platio ſuꝑ oẽm ſenſum. Pꝛimꝰ gradꝰ eſt incipientiũ. Scðs eſt ꝓficientiũ. Terci us ẽ deuotoꝝ. Quartꝰ beatoꝝ. Hi autẽ gradus ua cathenati ſunt: ⁊ vicaria ope ſibiinuicẽ deſeruiũt.ꝙ pᷣcedẽtes ſine ſub ſequẽtib: aut paꝝ aut nihil pꝛoſint. Se quẽtes vero ſine pᷣcedentibo aut raro aut nüuq; ꝓſũt. Quid enĩ ꝓdeſt: lectiõe cõti/ nua tempꝰ occupare:ſanctoꝝ geſta ⁊ ſcri pta legendo tranſcurrere.niſi ea maſticã go ⁊ ruminãdo:ſucũ bibamꝰ ⁊ tranſglu tiendo vſq; ad coꝛdis intima trãſmitta/ h. „ mus: vt ex his diligenteroſideremꝰ ſta/ tũ noſtrũ:⁊ ſtudeamꝰ eoꝛum opa agere: quoꝝ facta cupimꝰ lectitare? Sed quõ bec cogitabimus:aut quõ cauere poteri mus:mne falſa aut inania quedã meditan do limites a ſanct patribo ↄſtitutos trã —82 7 „ ſeamꝰ:niſi pꝛiꝰ circa hmõi aut ex lectiõe aut ex auditu fueriꝰ iſtructi? Auditꝰ eĩ quodãmodo ꝑtinet ad lectionẽ. Unð ſo lemus dicere. nõ ſolũ libꝛos ipos nos le giſſe quos nobiſipᷣis vel alijs legimꝰ. ſzʒ etiã illos quos a magiſtris audiuimus. Utem qͥq ꝓdeſt homini ſiꝑ meditatiões que agenda ſunt videat:niſi oꝛõis auxi „ lio ⁊ dei gratia ad ea obtinẽda ↄualeſcat Omne inquit datũ optimũ:⁊ omne do/ nũ pfectũ deſurſum eſt deſcendens a pa/ tre luminũ:ſine quo nihil poſſumꝰ face/ re:ſed ipᷣe in nobis facit oꝑa:nõ tñ omni no ſine nobis. Cooꝑatoꝛes quidẽ deiſu mus.ſicut dicit aplus. Uult ſiquidẽ de us vt en oꝛemus:⁊ vt ei aduenieti pꝛeſto lanti ad oſtiũ aperiamꝰ ſinũ volũtatꝭ no ſtre:⁊ ei ↄſentiamꝰ. Hunc ↄſenſum exi/ gebat a ſamaritana quãdo dicebat. Uo ca virũ tuũ. Volo tibi infundere gr̃am. tu applica liberũ arbitriũ.Oꝛationẽ exi gebat ab ea:cũ dicebat. Tu ſi ſcires do⸗/ nũ dei: ⁊ quis eſt qͥ dicit tibi: da mihi bi bere: foꝛſitan petiſſes ab eo aquã viuaʒ. Hoc audito qſi ex lectiõe mulier inſtru/ cta meditata eſt in coꝛde ſuo bonuʒ ſibi foꝛe ⁊ vtile habere hanc aquã. Accenſa ergo habẽdi deſiderio:ↄuertit ſe ad oꝛa/ tionem dicens. Domine da mihi hãca/ quam:vt non ſitiam. neq; veniam vnq; haurire aquam. Ecce auditus verbi do mini. et ſequens ſuper eo meditatio inci tauerunt eam ad oꝛandũ. OQuomõ nãq; eſſet ſollicita ad poſtulandũ.niſi pꝛiꝰ eaʒ accendiſſet meditatio: Aut quid enĩ pꝛe cedens meditatio cõtuliſſet.niſi que ap/ petenda monſtrabat ſequens oꝛatio im petraſſet?: Ed hoc ergo vt fructuoſa ſit meditatio opoꝛtet vt ſequatur oꝛatiõis deuotio:cuius quaſi effectus eſt cõtem/ plationis dulcedo. ¶ Hic oſtenduntur omnes hi gradus ita eſſe ſimul iuncti vt ſint inſeꝑabiles. ctionen etfthi ſnonu cnocta pno ine lo Den ans tte hhoftae⸗ aatflie onegieſa lcigusN forphirqe Oricnu⸗ lenen ſehiccod⸗ godinlnaß ptinetlegen Aerde Wnonne wanN ſeäer pulline Gnnm piunti buohe ppelen iſine bowoan chus,is deſich Mbuiten ſaurns d getegel Gacner intercio nuoer diſpoluit donecvie bams o tanp nict dice cſper hol n S Muihnen Gldeige kdſhant, nSeei Miurhn nedi nelen Ninwen Nutalani⸗ mi: ult i nl Cwröntde alisrng Nloneteni, Enkgüsenri üuldte Mtotmedo⸗ mndeen lpoguntue open ionni veileiſr Uuriancide ſräwwüe me Noluncr zicdecchee ü Onin N, raNi acniruen enniairo, eſuobonid ani. em Numnitſenen edanbitin naß wminſi⸗ (Fo. colligere ꝙ lectio ſine meditatio ne arida eſt. Oeditatio ſine le/ ctione erronea eſt.Oꝛatio ſine meditatõ ne eſt tepida. Meditatio ſine oꝛatõe in/ fructuoſa.Oꝛatio cũ deuotõe ↄtempla/ tionis eſt acquiſitiua.Cõtemplationis adeptio ſine oꝛatione aut rara aut mira/ culoſa. Deus em̃ cuiꝰ potentie nõ eſt nu merus vł terminus.⁊ cuiꝰ miſericordia ſuꝑ om̃ia opera eiꝰ.quãdoq; ex lapidib ſuſcitat filios abꝛae.dum duros ⁊ nolen tes acquieſcere cogit vt velint.Et ita q̃ ſi ꝓdigus.vt vulgo dici ſolet:bouẽ coꝛ⸗ nu trahit quãdo nõ vocatꝰ ſe infundit. Oð ⁊ ſi quãdo aliquibo legimus conti/ giſſe.vt Paulo et quibuſdã alijs.nõ ta⸗/ men ideo debem?nos quaſi deũ temptã do diuina pᷣſumere:ſed facere qð ad nos tinet legere ſcilicet ⁊ meditariĩ lege dei Dꝛare vel amare ipᷣm. vt adiuuet infir/ mitatem noſtrã ⁊ videat imperſectũ no/ ſtrum. Oõð ipſe docet nos facere dicens. Petite ⁊ accipietis:querite ⁊ inuenietiſ: pulſate ⁊ aperiet᷑ vobis. Nunc enim re/ gnum celoꝛũ vim patitur ⁊ violenti ra/ piunt illud.Ecce ſi gratis diſtinctioni/ bus perfici poſſunt pꝛedictoꝝ graduuʒ ꝓpꝛietates quomodo ſibi cohereant et quid ſinguli in nobis efficiant. Peatus homo cuiꝰ animꝰ a ceteris negocijs va⸗/ cuus.his quattuoꝛ gradibo verſari ſem er deſiderat. qui venditis vniuerſis q̃ habuit emit agrum illũ in quo latet the ſaurus deſiderabilis.ſ.quia notate ⁊ vi dete qꝛ ſuauis eſt dominꝰ:qui in pꝛimo gradu exercitatus.in ſecũdo circũſpectꝰ in tercio deuotꝰ.in quarto ſupꝛa ſe leua tus per has aſcẽſiones quas ĩ coꝛde ſuo diſpoſuit aſcẽdit de virtute in virtuteʒ: donec videat᷑ dominꝰ dominoꝝ in ſyon. Beatus quiĩ hoc ſupᷣmo gradu vel mo dico tempoꝛe cõceditur manere.ꝙ vere poteſt dicere.Ecce ſentio gratiã domini ecce cũ petro ⁊ iohãne contemploꝛ.ecce cũ iacob plerũq; rachel amplexibo dele/ ctoꝛ. Sed caueat ſibi iſte ne poſt contẽ/ plationem iſtam qua eleuatus fuerat vſ qᷓ; ad celos inoꝛdinato caſu coꝛruat vſq; X biſ poſſinnuſ ad abyſſos:nec poſt facta viſitatione ad laſciuos mũdi actus ⁊ carnis illecebꝛas conuertat᷑.Cum vero mentis humane acies infirma veri luminis illuſtrationẽ diutius ſuſtinere non poterit.ad aliquẽ trium graduũ per quos aſcenderat leui ter ⁊ oꝛdinate deſcẽdat.⁊ alternatim mo do in vno:modo in altero:iam in alio ᷣm motũ liberi arbitrij pꝛo ratõneloci ⁊ tẽ᷑/ poꝛis demoꝛet᷑:tanto iam deo vicinioꝛ quãto a pᷣmo gradu remotioꝛ.Sʒ heu fragilis ⁊ miſera humana cõditio.Ecce ductu rationis ⁊ ſcripturaꝝ teſtimonijſ aperte videmꝰ in his quattuoꝛ gradib bone vite perfectionẽ contineri.⁊ in his ſpiritualibo bonis hominiſ exercitiũ de bere verſari. Sed quis eſt hic ⁊ laudabi mus eũ: Uelle multis adiacet:ſʒ pꝛofice re paucis. Et vtinã de iſtj pauc eſſemꝰ. Quattuoꝛ cauſe retrahut nos ab his Wnt out quat tuoꝛ cauſe que retrahunt nos plerũq; ab iſtis gradibo.ſcilicʒ meuitabilis neceſſitas.honeſte actõnis vtilitas.humana infirmitas.mundialiſ vanitas. Pꝛima excuſabilis:ſecũda tole rabilis:tercia miſerabilis:quarta culpa biliſ. Cur culpabiliſ: Illis em quos hu iuſmodi cauſa a ſancto ꝓpoſito retrabit melius erat gloꝛiã dei nõ cognoſcere:q; poſt agnitã retroire. Quã ſibi excuſatio nem habebit ð peccato:? Nã iuſte poteſt dicere dominꝰ.Quid debui tibi facere ⁊ nõ feci. Non eras ⁊ creaui te:peccaſti et dyaboli ſeruum te feceras ⁊ redemi te:in mundi circũitu cũ impijs currebaſ⁊ ele gi te:dederã tibi gratiã in cõſpectu meo ⁊ volebã facere apud te manſionẽ:tu ve/ ro deſpexiſti me:⁊ nõ ſolũ ſermões meoſ ſed meipᷣm pꝛoieciſti retroꝛſum ⁊ ambu/ laſti poſt cõcupiſcẽtigas tuas. Vʒ o deꝰ bone ſuauis ⁊ mitis.amicus dulcis:cõ/⸗ ſiliarius pꝛudens:adiutoꝛ foꝛtis:q; ina nis:q; temerarius eſt qui te abijcit:qui tam humilẽ tam mãſuetũ hoſpitẽ a ſuo coꝛde repellit.O q; ifelix ⁊ damnoſa cõ mutatio creatoꝛẽ ſuũ abijcere.⁊ pꝛauas noxiaſq; cogitatões recipere.illud etia 3 De duodeciʒ abuſionũ gdibus ſecretũ cubile ſpũſſancti ſecretuz coꝛdis qð pauloante celeſtib gaudijs intende/⸗ bat:tã ſubito immũdis cogitationib ⁊ peccatis tradere conculcanduʒ. Adhuc in eodẽ calent ſponſi veſtigia:⁊ iã intro/ mittunt᷑ adultera deſideria. Male cõue niens:indecoꝝ:aures que modo audie/ runt verba que nõ licet hominiloòqͥ.tam cito inclinari ad fabulas ⁊ detractiones audiẽdas.oculos qͥ ſacris lacrimis mo/ do baptiſati erant repẽte cõuerti ad vi/ dendas vanitates:linguã ꝗᷓ modo dulce epithalamiũ decantauerat: que ignitis perſuaſionis eloquijs ſuis cũ ſponſo re cõciliauerat ſpõſam: ⁊ introduxerat eã ĩ cellã vinariã: iteꝝ cõuerti ad vana eloâa ad ſcurrilitates:ad ↄcinnandũ doloſ:ad detractiones. Abſit a nobis dñe. Sed ſi foꝛte ex humana ĩfirmitate ad talia di labimur.nõ ideo deſperemꝰ:ſed iterũ re/ curramus ad clementẽ medicũ:qui ſuſci tat de terra inopem ⁊ erigit de ſtercoꝛe pauperẽ.⁊ qui nõ vult moꝛtẽ peccatoꝛiſ iteꝝ curabit ⁊ ſanabit nos. Jam tempꝰ eſt vt epiſtole finẽ imponamꝰ. Oꝛem er go deũ vt impedimẽta que nos ab eius cõtemplatione retrahũt in pᷣſenti nobis mitiget:in futuro nobis penit auferat. qui per pᷣdictos gradꝰ de virtute in vir/ tuteʒ nos perducat:donec videamꝰ deũ deoꝝ in ſyon. Ubi electi non guttatim. nõ interpolatim percipient diuine ↄtem plationis dulcedinẽ:ſʒ toꝛrẽte volupta/ tis indeſinẽter repleti habebũt gaudiuʒ qd nemo tollet ab eis.⁊ pacẽ incõmuta/⸗ bilem:pacẽ in idipſum. Dini Auguſtini epiſcopi hipponen ſis ſcale paradiſi ſinis. “ ¶ Sancti auguſtini epiſcopi hipponẽ ſis de duodecim ahbuſionũ gradibus li bellus. Aut beati Ugonis de ſancto vi ctoꝛe vt verius. ôòMBW Babiens ſine operiby. Sener ſine religine. Agdoleſcens ſine obedientia. 5 Diues ſine elemoſina. Femina ſine pudicicia. Dominus ſine virtute Chꝛiſtianꝰ contentioſus Pau per ſuperbus Rex iniquus Epiſcopus negligens Plebs ſine diſciplina opulus ſinelgazeR dis duodecim abuſiuis ſuffocat᷑ iuſti/ cia. Pec ſunt duodecim abuſiua huiꝰ ſe uli. per q̃ᷓ ſeculi rota ſi in ũla fuerint de/ cipit. ⁊ ad tartari tenebꝛas nullo impedi ente iuſticie ſuffragio ꝑ iuſtũ dei iudiciũ rotatur. ” Pꝛimꝰ gradus. Rimus ab uſionis graduſ:ſi ſine bonis operib ſapienſ 2 pdicatoꝛ fuerit:q q; cõplere negligit.Audi bis diſcrepare cõſpiciunt. Nunq; em̃ fit efficax pᷣdicantis autoꝛitas:miſi eam eſſe ctu operis coꝛdi affixerit audientis.pꝛe ſertim cũ ⁊ ipſe doctoꝛ ſi in vicioꝝꝛ amo/ rem delapſus fuerit:alteriꝰ doctoꝛis me dicamentũ ſuis vulneribo adhibere par/ nipendit. Ulnde ⁊ ipe domin in euange lio de doctrina pariter ⁊ bono opere di / ſcipulos inſtruere volens qualeʒ in his cautelã haberent admonebat dicẽs. O⸗ ſi ſal euanuerit in quo ſaliet᷑: Hoceſt:ſi doctoꝛ errauerit a quo iterum doctoꝛe emendabit: Et ſi lumen qð in te eſt tene bꝛe ſunt:ipſe tenebꝛe quante erunt: Si nanq; oculus a videndi officio deſinerit poꝛeillud miniſteriũ exiget: Ouappter doctoꝛes cogitent ne amplioꝛi vindicte ſubiaceãt:ſi plurimis perditionis occa/ ſionem abundantius pᷣſtent. Hã ⁊ ipᷣe ſa lomon dum multe ſapientie tranſgreſſi⸗/ onem incurrit:totiꝰ ifraelitice plebis re/ gni diſperſionem ſolo ſuo merito p̃ſtitit. Puib ergo cõmittuntur multa:maioꝛa perdunt:ſi ñ recte diſpẽſauerint rectoꝛii ſermone docet:actibꝰ toꝛeſ em doctrine dicta facere ↄtemnũt: cũ pᷣdicatoꝛis opera a pᷣdicationis ver/ quis a manu vel a pede vl a reliquo coꝛ pluscn Uusui⸗ genopon nbuſen. J ſ dmultam mlCunty gins meb. unt Pln undere ſe 1slccliſto Gianni cöparedan Clltoriſuo bospſen lodelerun nbon Weren Gnan ſedorw poris teritn gures leoi⸗ oot ſuuuit chinnn umort ſcheſet hecom porise ſtpiſi opia gofunn utgnn cenme ibyen⸗ ltusb. Pphunth lnoenme henlee ſlle⸗ Norin Mnaf munn iglfigki⸗ nchlunb. utinicei muh o gCbſiſoe openiphial wefunigt Ee Nract? igr Dud Ge Nordür cnrenis inoniien’ ſinntor minns nnabbaro/ nich naunge dond hard sniguh cbatdenl, ſdich hic un Me cunin nun lofnp ii rOrr 1 Giwinohee EnneentqaHn 7 —— . . . ſui munera que perceperunt. Cui enim plus cõmittit᷑: plus ab eo exigit᷑. Et ſer uus qui voluntatem domini ſui intelli/ gens non facit acrioꝛibo flagellis grauio ribuſq; vindictis vapulabit. —— ecund“ gradus. 4 ſionis gradus eſt.ſi ſine reli/ cũ multa mẽbꝛa exterioꝛis hominis ve/ teraſcunt vires animi id eſt iterioꝛis ho minis mẽbꝛa incrementa roboꝛis nõ ca piunt. Plus enim omnibo religioni ope ram dare ſenibus cõuenit:quos pꝛeſen/ tis ſeculi floꝛida etas tranſacta deſeruit. Sicut nãq; in lignis ipᷣa repꝛoba arboꝛ cõparet:que poſt floꝛes fructꝰ optimos cultoꝛi ſuo non exhibet.ſic ⁊ in homini/ bus ipſe repꝛobus eſt quẽ flos iuuentu tis deſeruit:⁊ tamen in ſui coꝛporis ſene ctute bonoꝝ operum maturos fructus pꝛoferre paruipendit. Quid enim ſtoli/ dius poteſt fieri.ſi mens ad perfectionẽ feſtinare nõ contendat.quãdo totiꝰ coꝛ/ poꝛis habitus ſenectute cõfectus ad in/ teritum pꝛoperat: Dum oculi caligant: aures graniter audiũt:capilli fluunt:fa/ cies in palloꝛẽ mutatur:dentes lapſi nu mero minuuntur.cutis areſcit:flatꝰ non ſuauiter olet:pectꝰ ſuffocatur: tuſſis ca/ chinnat:genua trepidant:talos ⁊ pedes tumoꝛ inflat.etiaʒ homo interioꝛ qui nõ ſeneſcit his omnibus aggrauatur. Et hec omnia ruiturã iam iamq; domũ coꝛ poꝛis cito pꝛenunciant. Quid ergo ſuꝑ eſt niſi vyt dum huius vite defectus ap/ pꝛopiat:nihil aliud cogitare q; quomo do future vite aditus pꝛopere compᷣhen dat᷑:quiſq; ſenex appetat. Juuenibo em̃ incertus huius vite terminus inſtat.ſe/ nib vero cunctis maturus ex hac vita exitus bꝛeuiter concoꝛdat.Cauende er go ſunt homini due particule que ⁊ in il lius came non veteraſcunt:⁊ totum ho/ minem ſecum ad peccandũ trahunt:coꝛ videlicet ⁊ lingua.Ouia coꝛ nouas ſem per cogitationes machinari nõ deſinit. Lin gua impigre loquitur qdᷣcunq; coꝛ machinariſen erit. Caueat ergo ſenilis Ecunqus abu gione ſenex eſſe ĩueniat᷑. Cui uinas patres vocant᷑. te:admonitione:⁊ etate.De patre nanq; naturali Jacob ad laban loquit᷑. Niſi ti moꝛ patris mei iſaac affuiſſʒ:tuliſſes oĩa que mea ſunt. Gente vero pater dicitur quando dominꝰ ad moyſen de rubo lo/ quebatur.Ego ſum inquiens deus pa/ trum tuoꝝ:deus Abꝛaam:deus IYJſaac: Ix. etas ne iſte tuueneſcentes particule totã ſui armoniã decipiant:⁊ per res ineptas reliquam coꝛpoꝛis grauitateʒ illudant. Unicuiq; nanq; cõſiderandũ eſt qͥd eta ti eminenti dignũ ſit ⁊ hoc agat:qð nec vitam:nec etatem:nec miniſterium vile ¶ Tercius gradus. NErcius abuſi Ponis gradus eſt ſi adoleſcẽſ line obedientia dephendit᷑: quo mundus a recto rationis oꝛdine de H pꝛauatur. QOualiter nanq;ʒ in ſenectute il le miniſtrari ſibi ſperabit qui ĩ adoleſcẽ tia ſenioꝛibo obedientiã exbibere cõtem/ nit:? Unde et in ꝓuerbijs apud veteres babet᷑. OQ, dominari nequeat qui pꝛius alicui ſeruitutem pꝛebere denegat.· Pꝛo pter qð ⁊ dominus ieſus in tempoꝛibui ſue carnis:dum adhuc ad legitimã eta/ tem doctoꝛis nõ peruenit:obediẽter mi niſtrationem ſuis parentibus exhibuit. Sicut ergo in ſenibus ſobꝛietas ⁊ moꝝ Perketi⸗ requirit᷑:ita etiã in adoleſcenti bus obſequiũ ſubiectio ⁊ obedientia ri te debet᷑. Quapꝛopter ⁊ in mandatis le/ gis pꝛimũ in his que qd homines perti/ nent.patris ⁊ matris honoꝛ imperat᷑:qꝛ ᷓ;uis carnalis pater nõ ſuꝑuixerit:aut indignus fuerit:alicui tamẽ patri digno ⁊ viuenti:paternꝰ honoꝛ vſq; ad dignaʒ etatem a fuijs pꝛebendus eſſe oſtendit᷑. Duattuoꝛ em̃ modis Per ſcripturas di/ oc eſt:natura:gẽ deꝰ Jacob. Etate autẽ ⁊ admonitone pa ter dicitur: cũ moyſes ĩ cantico deutero/ nomio loquit᷑. Interroga patrẽ tuum:⁊ annũciabit tibi:maioꝛes tuos ⁊ dicẽt ti/ bi. Oõ ſi ergo naturaliſ pater ſuꝑſtes nõ fuerit. aut indignꝰ fuerit:admonenti tñ ſenioꝛi adoleſcentis obedientia pꝛebẽda erit Quomodo em̃ hbonoꝛatꝰ ĩ ſenectute 2 = =Sê apparebit:qͥ diſcipline laboꝛẽ in adole⸗ ſcentia nõ ſuſtinuerit:Qdcunq; em ho/ mo laboꝛauerit:hoc ⁊ metet.Om̃is nan q; diſclplina in pᷣſenti nõ videt᷑ eſſe gau/ dij ſʒ meroꝛis:poſtea aũt fructũ pacati / ſimũ exercitatis per eam reddet iuſticie. Sicut em̃ fructus in arboꝛe no inuenit in qua pãpinus aut flos pꝛius nõ appa/ ruerit:ſic ⁊ in ſenectute honoꝛem legiti/ mum aſſequi non poterit:qui in adole/ ſcentia diſcipline alicuiꝰ exercitationib⸗ nõ laboꝛauerit.Diſciplina igitur abſq obedientia qualiter fieri poteſt:Adole/ ſcens ergo ſine obedientia adoleſcens ſi ne diſciplina eſt. Ouoniã ⁊ ipſa obedien pengere non poſſe:ipſa rerũ natura oſtẽ dit. Quid ergo a ratione longius eſt:q;ᷓ tia que omniũ diſciplinarũ mater eſt ma gna exercitatõne indiget:que ſui noꝛmã ſtudij a chꝛiſto domino ſumpſit. qui obe re illum qui tue ditioni cum dilectione omnia pꝛebet: Pꝛopter hoc igitur non aiens patri vſq; ad moꝛte: moꝛtẽ autem crucis:ignominiã libenter ſuſtinuit. Quart“ gradaus. WBartus abu 4ſionis gradus eſt. diues ſi/ vne elemoſina: qui ſupeꝛflua vſus ſui que cuſtodienda in poſteruʒ re condit:indigentibo ⁊ nihil habentibo nõ Ddiſtribuit. per qð efficit᷑ vt dum in terra queſita diligenti cura cuſtodit:celeſtis patrie perhennẽ theſaurum amittat.ad quẽ theſaurum dominꝰ ieſus adoleſcen tem diuitem qui illü de perfectione ĩter rogauerat ita reſpondeni inuitauit. Si vis perfectus eſſe:vade ⁊ vende omnia q̃ habeſ⁊ da pauperib:⁊ veni ſequere me 2 habebis theſaurum in celo. Ouẽ the⸗ ſaurum nullus vnq; hominũ habere po teſt:niſi qui pauperibo ſolatia pᷣſtat.aut qui per ſuimet ipſ voluntatem pauper eſt. Hon ergo doꝛmiat in theſauris ſuis qð pauperes doꝛmire non ſinit. Diues nanq; ⁊ ſi multa cõgregauerit:his frui ſolus nequaq; poterit:quia vniꝰ homi/ nis natura:multis rebus non ſuccurrit. ODuid ergo ſtultius eſt: ᷓ pꝛopter vniuſ pominis victũ ⁊ veſtitũ:totã regni cele/ ſtis perdere iocunditatem: eternos in- feri cruciatus abſq; conſolationis pꝛe ſtolatione ſubire: Oð ergo aliquando ꝑ neceſſitatem amittendum eſt: pꝛo eterna De duodeciʒ abuſionũ gdibus remuneratione ſ ponte diſtrib unenduʒ eſt Omnia em̃ que vident᷑ tempoꝛalia ſunt que autem non vident᷑ eterna ſunt.Quã din nanq; tempoꝛales ſumꝰ:tempoꝛali/ bus tempoꝛalia deſeruiunt:⁊ cum hinc tranſierimus:eternis eterna ſolatia pᷣſta/ bunt. Idcirco diligere non debemuſ ea que non ſemper habebimus:pꝛeſertim cum expertem ratõnis auarũ diuitẽ the ſauri ſui ⁊ agri ⁊ om̃ia que habet oſten/ dunt:quia toto coꝛdis intuitu illas res amat que nunq; ſe diligunt. Si em̃ au/ rum ⁊ argentum ⁊ agros ⁊ veſtimenta ⁊ cibos ⁊ metalla ⁊ bꝛuta animalia qͥs di/ lexerit.⁊ hec om̃ia vicem ſibi amoꝛis re diligere qð te amare non valet:⁊ neglige diligi müdus ſed diligi pꝛoximus a do mino pcipitur: quia pꝛoximus viceʒ ſui amoꝛis poteſt rependere:qð mund mi/ nime poſſe nõ dubitatur. ſic enim inimi cum eſſe diligendum dominuſ pꝛecepit: vt illa dilectio amicum illũ ex inimico ef ficiat.Quiſquis ergo diues cupidus qͥ vult eternas habere diuitias:diſtribuẽ/ do egenis pᷣſtet interim non manſuras. Si em̃ qð diligit non vendit:nemo eme re poteſt qdð cupit.luari nãq; ideo in iu dicio a rectiſſimo iudice nuncupant᷑ ma ledicti:quia qui pꝛeteribant eos non di/ cebant. Benedictio domini ſuper vos: benedicimus vobis in nomine domini. Infelices ergo ſunt auari diuites:qui pter res tranſitoꝛias in eternã damnatõ nem dilabutur. Et ecõtrario. Beati ſũt miſericoꝛdes:quoniã ipſi miſericoꝛdia⸗ʒ conſequẽtur. Felix eſt miſericoꝛs:dũ in hac virtute non ſubſtantiã ſed affectum dominus requirit. Wintus abu dcſionis gradus eſt. Femina dſine pudicicia. Sicut enim om̃es moꝛes bonos pꝛocurat ⁊ cuſtodit in viris pꝛudẽtia:ſic ⁊ in feminis cũctos honeſtos actus nutrit ⁊ fouet ⁊ cuſtodit golacn ſodivauar mitinit peruthich notunn yppugſer p ptt ſoluctbie ludenb letmuner o Pudic Chommines nanis gaun eltiblemf Dlemtcin Deccunmae fumm mein ſogtt Bone lſtocſtti bennahon Wepucic Wmiu weac⸗ ricenr opera- eſtalie mundt non gt Vaba peroff menten deceth noͤihire gſpicen Pomp⸗ cegere. renppa eʒ c o on Belioꝛi Mne H⸗ lrumnin tlanpouinfn umaſune un umpn⸗ umnganndin ulolunnöſ⸗ ondebenuſen nuspeſenin umn dinitethe lasres Gn Schen Nrcmen Amninliucs mſiamni mümatck nelonguscti nglertnegig — um dlene hoc iginr ton prorinus 994 mus nichzui gö mund' i ſcenim inn winoſpzccg⸗ Diucsclpus ininupdirdin hor nanuns mulmmnwoe rig Mvll unapont n Wmreosnond ini ſuper os omiedon idiuinest ammidannn mmi benſt inieinun icuned iiidnfumm s⸗ P mo ,Oiatn ninscicto iaſ pudicicia. Pudicicia nãq; caſtitateʒ cu/ ſtodit:auariciã refrenat:lites deuitat:irã mitigat:libidinẽ occupat:cupiditatẽ tẽ/ perat:laſciuiã caſtigat:ebꝛietateʒ cauet: verba nõ multiplicat:gule ↄcupiſcẽtias oppugnat:furtũ om̃ino damnat.Quid plura. Omia vicia reſtringit:⁊ om̃es vir tutes:⁊ quicqͥd coꝛã deo ⁊ hominib bo nis laudabile eſt:nutrit. Impudica vita nec laudẽ ab hominib in pꝛeſenti ſeculo nec remunerationem a deo expectat ĩ fu turo. Pudica vero vita famã bonam in ter homines poſſidet:⁊ ſpe future beati /⸗ tudinis gaudet. Pꝛeſentibo ſemetipſam imitabilem facit:poſteris memoꝛiã ama bulem relinquit. Bonis ſea emper moꝛibꝰ delectatur ⁊ cõſentit:et aſſiduis ſcriptu rarum meditationib⁊ eloquijs animũ figit. Bonoꝛum pꝛecedentium exempla cuſtodit:⁊ inſ. Peo⸗ ilia perfectis cõtu/ berina hectit. no. Per exterioꝛem modũ iuxta apoſto/ lum.coꝛam hominib exempla.per inte/ rioꝛem modum coꝛam deo pꝛouidemus opera bona. Pudicicia nanq; coꝛpoꝛis eſt: alienas res nõ appetere:⁊ omneʒ i mundiciã deuitare.Ante hoꝛã congruã non guſtare velle. Riſum non excitare. Verba vana ⁊ falſa nõ loqui. Habitum per om̃ia oꝛdinatũ cõpoſitionẽq; cõue⸗ nientem tam capilloꝛũ q; veſtium ſicut decet habere.Cũ indignis contuberina nõ inire. Supercilioſo intuitu nemineʒ aſpicere. Vagari oculos nõ permittere. Pompatico ⁊ illecebꝛoſo greſſu non in/ cedere. Nulli ĩferioꝛ ĩ incepto bono ope re dPparee⸗Nuli contumeliã aut rubo reʒ incutere. Neminẽ blaſphemare.Bo nis non inuidere. Senes non irridere. Helioꝛi nõ controuerſari. Pe ie q̃ ig⸗ noꝛas nõ tractare.Et ea q̃ ſcis nõ om̃ia ꝓferre. Hec ꝓximis amabilẽ hominem recddunt:⁊ deo acceptabilẽ faciunt. Pu/ dicicia vo anime eſt:plus ꝓpter dei ocu los q; hominũ:bona facere.Appetitio/ nes turpiuʒ cogitationũ cõpeſcere.Om nes melioꝛes eſſe extimare. Nemini in/ uigere.De ſemetipſo nihil cõfidere.Dei dei amica. ctit. Duob ergo modis cõſtat vere pudicicie exercitatio id eſt coꝛpoꝛii habitu ĩ ſuperficie:⁊ animi affectu inter ””ꝗMẽ ð * Rrð ſemperſilio res om̃es cmittere. Ante dei oculos ſemetipᷣm cõſtituere. Hereti ca pꝛauitate ſenſũ nõ maculare.Catho/ licis per omia cõſentire Deo ſoli adhere re.aſtitatẽ interne mentis domino ie/ ſu chꝛiſto offerre. Omnia incepta bona opera moꝛtis tantũ termino finire. Pre ſentes tribulationes animi foꝛtitudine paruipendere. In terra pᷣter ꝓximos ni/ hil amare. Cuncti amoꝛis ſui theſaurũ in celo ↄſtituere:⁊ ꝓ om̃i bono actu mer cegdem in celeſtibo a deo ſperare. Pudici miliuʒ.nobilitas ignobiliũ: pulcritudo Ddebiliũ: pꝛoſperitas laboꝛantiũ:ſolamẽ mmeſtoꝛum:augmentũ om̃is pulcritudis decus religionis:defenſio criminũ:mul tiplicatio meritoꝛum:creatoꝛis omniuzʒ extus gradus. xtus abuſio Nnis gradus eſt. Dominus ſi ne virtute Quia nihil pficit nominandi habere poteſtatẽ:ſi dominꝰ ipſe nõ habeat virtutis rigoꝛẽ Sed hic yirtutis rigoꝛ nõ tam exterioꝛi ſoꝛtitu/ Agine: que ipᷣa ſecularibo dominis neceſ ſaria eſt: indiget.qᷓ; animi interioꝛi forti/ tudine bonis moꝛibo exerceri debz. Be pe em dominãdi foꝛtitudo peranimi ne gligentiã perdit᷑. Sicut de heli ſacerdo te factũ fuiſſe cõpꝛobatur. Qui dũ ꝑ ſe/ ueritatẽ iudicij peccantes filios nõ coet cuit: in eoꝝ vindictã dominꝰ velut con/ ſentienti ferociter nõ pepercit.Tria er/ go neceſſaria his qui dominant᷑ habere opoꝛtet:terroꝛc.ſ.oꝛdinationẽ ⁊ amoꝛeʒ Niſi em amet᷑ dominus ⁊ metuat᷑ioꝛdi/ natio illiuſ minime ſtare poterit. Per be neficia ergo ⁊ affabilitatem ꝓpcuret vt di ligatur: ⁊ per iuſtas vindictas nõ ꝓpꝛie iniurie ſed legis dei ſtudeat vt metuatur Karbteren quoq; dum multi pendẽt in oꝛipſe deo adherere debet qui illum in ducatũ conſtituit:qui ad poꝛtandũ mul toꝛum onera ipᷣm veluti foꝛtioꝛẽ ſolida/ nit. Paxillꝰ em̃ niſi bene fixus firmiter alicui ſoꝛtioꝛi adhereat: ome qð in eo pẽ det cito dilabitur:⁊ ipſe ſolutus a rigoꝛe 2 3 ſue ſirmitatis cum oneribus ad terram dilabitur. Sic ⁊ pꝛinceps niſi ſuo cõdi toꝛi pertinaciter adheſerit.⁊ ipſe ⁊ om̃is qui cõſentit vicio cito deperit.Quidam nanq; per dominandi officiuʒ plus deo appꝛopinquant:quidã impoſito ſibi di gnitatis honoꝛe deterioꝛes ſiunt. Ooy ſes em̃ accepto populi ducatu familiari us dei locutionibo vtebatur Saul vero filius cis poſtq; ſceptrũ regni ſuſcepit: per inobedientie ſuperbiã deũ offendit. Rex ſalomon poſtq; patris ſui dauid ſe dem obtinuit: deus illũ vltra om̃es moꝛ „ „ nationeʒ ſapientie munere ditauit. Ecõ trario vero hieroboam ſeruus ſalomo/ nis poſtq; regni domus dauid partem occupauit:ad idoloꝝ culturam decẽ tri/ bus iſrael que erant in parte ſamarie di/ uertit. Per que exempla euidenter oſten ditur:quoſdam ĩ ſublimioꝛi ſtatu ad ma ioꝛem perfectionẽ creſcere:quoſdam ve/ ro per ſupercilium dominatõnis ad de/ terioꝛa defluere. Per qð vtrũq; intelligi tur eos qui ad melioꝛa conſcendũt ꝑ vir tuteʒ animi ⁊ dei auxiliũ poſſe id facere. ⁊ eos qui ad deterioꝛa diuertunt᷑:ꝑ men tis imbecillitatẽ pariter ⁊ negligentiam errare. VUnde dominũ abſq; virtute ſieri non decet:quã virtutem ſine dei auxilio nullatenuſ habet. QOui em̃ multa tuetur ſi nõ habet foꝛtitudinẽ animi non valet id agere:quoniã magna magnis infeſta tionibus vel aduerſitatibo ſolent laboꝛa re. Om̃is igitur qui pꝛeeſt:hoc pꝛimitꝰ de dei adiutoꝛio om̃ino nõ dubitet. Di * nanq; ceperit in actibo ſuis auxiliatoꝛeʒ habere dominũ dominoꝝ:nullus homi num contemptũ poteſt habere eius do/ minatũ. Non em̃ eſt poteſtas niſia deo. Ipſe em̃ eleuat de ſtercoꝛe egenũ:2 ſede re facit cũ pꝛincipibus populi ſui:⁊ de/ ponit potentes de ſede ⁊ exaltat humi/ les:vt ſubditus fiat om̃is mundus deo 4 erigat᷑ goꝛia del. BSeptimus grad Eptimuſ abu EE e duodeciʒ abuſionũ gdibus nus contentioſus.Oui cum participati onem nominis chꝛiſti per fidẽ ⁊ baptiſ/ mum ſuſceperit:cõtra chꝛiſti dicta ⁊ p/ poſitum: mundi caduca delectamẽta di / ligit. Om̃e enim de quo cõtenditur:aut pꝛopter pꝛopꝛiã eius rei dilectionem de qua agitur: aut ꝓpter alterius amoꝛeʒ qᷓ ſub odioſa ſpecie latet appetitur.QOuem admodum:verbi gratia:bellum animo/ ſo compugnantiũ conflictu:cum odioſa reæs ſit:pꝛopter amoꝛem victoꝛie ⁊ liber/ tatis peragitur:⁊ multe alie dilecte ſpeci es ſub odioſo laboꝛe vel foꝛmidine ſatis contentioſe expetuntur. Unde patenter intelligitur nihil contendi poſſe niſi pꝛo pter düectionem ſperatam ſcilicet ⁊ ſub ſequentem amabilem remunerationem. Qui igitur de mundo pꝛeſenti ex quacũ q; cauſa contendit:perſpicue oſtendit q; illum diligit. Quomodo ergo mundum diligi per Johannẽ ſpirituſſancti ſermo nes interdicunt quibus ait. Nolite dili gere mundum neq; ea que in mũdo ſunt Munndi enim amoꝛ ⁊ dei:pariter in vno coꝛde cohabitare non poſſunt.quemad modum ijdem oculi celum ꝑariter ⁊ ter/⸗ ram nequaq; conſpiciunt. Sed requirẽ dum eſt ſi in mundo aliquid ſit qð ama/ ri debeat:⁊ quid ſit ille mundus quẽ di/ ligi diuina eloquia vetant.Terra vero cum naſcentibus ex ea:⁊ metallum ⁊ ani mantia:⁊ pulcritudo veſtium ⁊ oblecta tiones ciboꝛum ⁊ ea que ad hec pertinẽt non diligi pꝛecipiuntur: ſed pꝛoximus pꝛopter quem omnia facta ſunt hic ama i iubetur. Hec enim omia pꝛedicta ve/ lut non manſura:ad celeſtẽ patriam per gentes comitari nequeunt. Pꝛoximi ve ro velut manſuri regis coheredeſ:ſemet ipſos licenter inuicem diligunt. Oð er⸗ go ſemper in mundo non manet:et cum mungo pariter deficiet. Ipſe mundꝰ nõ amari pꝛecipitur.pꝛoximus autem qui eſt pars regni celeſtis in terra ⁊ inter ima elementa a regni celoꝛum appetitoꝛibuſ non incongrue amatur: dum in ſumma illa patria in eternum coheres habebit. Pꝛopterea vero mundus pꝛeſens nõ di ligi imperatur. nea dei dilectione alienꝰ ſeculi dilectoꝛ quiſq; efficiatur Nõ ergo dchetcon tarchuiti idudinon litudinen nemone ſtocou Ppamm glenagi⸗a bianina ſperaum. giteqzaud iis Cccet ſnorumen Nonecontt ſochnitian. Whrsche frhUn guieſtchi ſupertenn incelset guibnsad ge ate fochrpor Wde⸗ enac od ſigoid fushe ſupert tibno ſtolun lidins miſeri⸗ fnus? clioſo/ Ammnsnagi Appeniun.Oyen rbalumanino, anoio mwnierlcher, Menielenſi eGdinmidieſni Donne ma pſenſi Uunglcrt ſob nmmentone. adntiergnni icneoſtencitg doergonuncumn iniuſinantme E ni lteoli Uveinnücoſunt Nrpenierin Plum gven Aompmiat cumd Seutmnt ainrijſtcön Nenuncholoe nonlumm niin Eudbechenn rſed wopn⸗ Acnſurthen. WFupein Aci nnſt . wernd n debet contendi qð non licet amari. Igi/ celi regnũ illis cõmittit:quibo regni ter rarum participationẽ inter moꝛtales ab tur chꝛiſtianus qui nominis chꝛiſti ſimi litudinem tenet:moꝛuʒ quoq; eius ſimi litudinem habere debet. Chꝛiſtianꝰ em̃ nemo recte dicitur:niſi qui moꝛibꝰ chꝛi ſto coequatur.De chꝛiſto vero per pꝛo/ phetam ita ſcribitur. Ecce puer meus quem elegi:electus meus cõplacuit in il lo ſibi anima mea.ponam ſpiritũ meum ſuper eum. Non contendet neq; clama/ bit:neq; audiet aliquis in plateis voceʒ eius.Ecce chꝛiſtus non contendit:et tu ſi moꝛum eius ſimilitudineʒ retinere cu pis.ne contendas ne abuſiuus in eccle- ſia chꝛiſtianus exiſtas Suis enim ſecta toꝛibus chꝛiſtus pꝛecepit. Nolite voca ri rabbi. Unus eſt enim magiſter veſter qui eſt chꝛiſtus:⁊ patrem nolite vocare ſuper terram. vnus eſt em pater veſterq in celis eſt. Omes enim vos fratres eſtiſ/ quibus ad ſupplicandum imperauit di cere. Pater noſter qui es in celis:ſancti / ficetur nomen tuum ⁊c̃. Yruſtra em̃ con tendit patrem ſe habere in terra:qui p / trem ⁊ patriaʒ pꝛofitetur ſe habere in ce / lo.Cuiꝰ patrie poſſeſſoꝛ nemo efficit᷑ ni/ ſi qui de terrene patrie contentione ſetcu rus habetur. ſu perbiã extollitur: cum ecõtrario diui/ tibus ſeculi non ſuperbe ſapere per apo ſtolum paulũ imperatur. Quid ergo ſto lidius poteſt fieri:qᷓ illũ qui per infimã miſeriam velut in terrã abiectus extre/ mus ⁊ humilis incedere debuerat:ſuper cilioſo ſuperbie tumoꝛe inflatam mentẽæ contra deum erigere:per qð viciuʒ lapſi coꝛruũt qui in ſũmo celi cõditi erant cul mine.QOuid ergo vult quaſi potens ĩ ter ra ſuperbire:qui pꝛe om̃ibus hominib⸗ debuerat humilis apparere: Sed neðõö paupertate ſua triſticiam habeãt:quid a deo recepturi ſunt pauperes attendant. ðpe etenim inquit. Beati pauperes ſpi ritu quoniã ipſoꝝ eſt regnum celoꝝ. Re cta nanq; diſpẽſatione miſericoꝛs iude- ¶Octauus graaus. Ctauus abuſi onis gradus eſt. Pauper ſu perbus:qui nihil habens in ſtulit:vt ipſe diues in celi ſede appareat qui in terra nihil penitus ꝓcurat. Cauf dum ergo pauperib eſt:ne dũ per egeſta teʒ ⁊ neceſſitatẽ terrenũ regnũ pꝛetereut per mentis etiã impꝛudentiã celoꝛum re gnum amittant. Lum em dei diſpenſati one paupertatẽ neceſſariã acceperint:in ipſoꝛum arbitrio pendet vtr pauperes ſpiritu ſint. Nõ em quibuſcunq; paupe ribus celi regna pꝛomittũtur:ſʒ his tan tũmodo in quibo diuitiarũ inopiam ani moꝛum humilitas comitat᷑. Pauꝑ eniʒ humilis:paupꝑ ſpiritu appellat᷑:qui cuzʒ egenus foꝛis cernit᷑ nunq; in ſuꝑbiaʒ ele uatur. Quoniã ad appetenda celoꝛũ re-/ gna:plus valet mentis humilitas:q; pp/ ſentium diuitiarum tempoꝛalis pauper tas. Etenim humiles qui bene poſſeſſaſ diuitias habẽt:poſſunt pauꝑes ſpiritu appellari.ſuperbos autẽ nihil habenteſ haud dubiũ eſt beatitudine pauꝑtatis pꝛiuari.De quibo vtriſq; ſancta ſcriptu ra ita loquit᷑. Eſt q̃ſi diues nihil habẽs. ⁊ eſt quaſi pauꝑ cũ in multis diuitijs ſit Ouaſi ꝑauꝑ ergo in multis diuitijs:eſt diues humilis ſpintu.Et nihil habens q̃ſi diues:eſt pauꝑ ſuperbus mentis affe ctu. Nobilis ergo inopia eſt mentis hu militas:⁊ inepte diuitie ſuntanimoꝛum enoꝛmitas. Pꝛouidendũ ergo pauꝑibꝰ eſt: vt ſemetipᷣos quales ſint intelligant: tis tumoꝛe ſuꝑbire deſinãt. AſfHonus gradus. D Onus abuſio nis gradus eſt. Rex iniquuſ DODODui cũ eũ iniquoꝝ rectoꝛeʒ eſſe opoꝛthit:in ſemetipᷣo nominis ſui di gnitatem non cuſtodit. Nomẽ em̃ regis intellectualiter hoc retinet:vt ſubiectis om̃ibus rectoꝛis officiũ ꝓcuret. Sʒ q̃li teralios coꝛrigere poterit:qͥ ppꝛios mo res ſi iniqͥ ſint nõ coꝛrigit. Quoniã in iu ſticia regis exaltat᷑ ſoliũ:⁊ in veritate re/⸗ gis ſolidant᷑ gubernacula populoꝝ.Ju ſticig vero regis eſt neminẽ iniuſte ꝑ po/ tentiã oppꝛimere:ſine acceptõe dionati qꝛ reb cõſequi qð cupiũt nõ valẽt:mẽ inter viꝝ ⁊ ꝓximũ ſuũ iudicare.aduenis ⁊ pupillis ⁊ viduis defenſoꝛeʒ eſſe:furta cohibere:adulteria punire:iniquos nõ exaltare:impudicos ⁊ hiſtriones nõ nun / trire:impios ð terra perdere:parricidas ⁊ peierãtes viuere nõ ſinere:eccleſias de fendere:pauꝑes elemoſinis alere.iuſtos ſupꝑ regni negocia cõſtituere:ſenes ⁊ ſapi entes ⁊ ſobꝛioſ cõſiliarios habere:mago rum ⁊ arioloꝛũ phitoniſſarũq; ſuꝑſtitio nibus nõ intendere:iracundiã ſuã differ re:patriã foꝛtiter ⁊ iuſte cõtra aduerſari os defendere:ꝑ omia in deo ↄfidere:pꝛso ſperitatibo nõ eleuare animũ:cuncta ad uerſa patieter tolerare:fidẽ catholicã in deũ hre:filios ſuos nõ ſinere impieage/ re.certis hoꝛis oꝛõnibo inſiſtere:ante hbo ras cõgruas nõ guſtare cibũ. Ue em̃ ter recuiꝰ rex eſt puer:⁊ cuiꝰ pꝛincipes ma⸗/ ne comedunt.Hec regni pꝛoſperitatem — in pᷣſenti faciunt:⁊ rege ad celeſtia regna melioꝛa perducunt. pax populoꝝ ſepe rumpit᷑:⁊ offendicula de regno ſuſcitant᷑.terrarũ quoqʒ fructꝰ diminnunt᷑:⁊ ſeruitia populoꝝ impedi/ untur.multi et varij doloꝛes pꝛoſperi/ tatem regni inficiũt:charoꝛũ ⁊ liberoꝛũ moꝛs triſticiã cõfert:hoſtiũ incurſus p/ uincias vndiq; vaſtant:beſtie armento/ rum ⁊ pecoꝛũ greges dilacerãt:tempe/ ſtas aeris ⁊ emiſperia turbata terrarũ fe cunditatem ⁊ maris miniſteria ꝓhibent ⁊ aliquãdo fulminũ ictus ſegeteſ ⁊ arbo rum floꝛes ⁊ pãpinos exurit. Suꝑ oĩa vero regis iniuſticia nõ ſolũ pᷣſentis im/ perij faciẽ obfuſcat.ſed etiã filios ſuos ?⁊ nepotes:ne poſt ſe regni hereditatẽ tene ant:obſcurat. Pꝛopter piaculũ em̃ ſalo/ monis regnũ domus iſrael dominus de manib filioꝛũ ſuoꝛũ diſperſit.Et ppter inſticiam dauid regis:lucernã de ſemine eiꝰ ſemp in iheruſalẽ reliquit. Ecce quã tum iuſticia regis ſeculo valet intuenti/ bus perſpicue patet.Eſt em̃ pax popu/ loꝛum:tutamen patrie:immuuitas ple/ bis:munimentũ gentis:cura languoꝛũ: gaudiũ hominũ:temperies aeris:ſereni tas maris:terreq; fecunditas:ſolatium oꝛa perducunt. Qui vero regnü ßm hanc legẽ nõ diſpenſat:multas nimiruz aduerſitateſ imperij tolerat. Idcirco em pauperũ:hereditas filioꝛũ:⁊ ſibimetipᷣi ſpes future beatitudinis Attamen ſciat rex ſicut in thꝛono hominũ pꝛimꝰ con ODe duodeciʒ abuſionũ gdibus ſtitutus eſt: ſic ⁊ in penis ſi iuiticiã nõ fe cerit pꝛimatũ habitur eſt. Om̃es niq; quoſcunq; peccatoreſ ſub ſe in pᷣſenti ha buit:ſupꝛa ſe modo implacabiliin illa ſun cura pena habebit ¶ Decimus gradus. negligens: qui grad ſuibo noꝛem requirit inter homines:ſed mini/ ſterij ſui dignitatẽ coꝛã deo:p quo lega- tione fungit᷑:nõ cuſtodit. Pꝛimo nanq; ab epiſcopo quid ſui nominis dignitas Ecimmſ abuſi onis gradus eſt. Epil⸗ copꝰ tenet inquirat᷑:quoniã cũ epiſcopus gre cum nomẽ ſit ſpeculatoꝛ interpᷣtat᷑. OQua re vero ſpeculatoꝛ ponit᷑:⁊ quida ſpecu⸗ latoꝛe requirit᷑:dominꝰ ipſe denudat:cũ ſub Ezechielis pphete ꝑſona epiſcopo officij ſni rationẽ denunciat.ita inquiẽZz Speculateꝛẽ dedi te domui iſrael.Au/ diens ergo ex oꝛe meo ſermonẽ:nuncia/ bis eis ex me. Si autẽ videris gladium venientẽ:⁊ tu nõ annüciaueris:vt reuer tatur impius a via ſua:ipᷣe quidẽ imp 1* in iniquitate ſua moꝛiet᷑. Sangninẽ eiꝰ de manu tua requirã. Si autẽ tu armũ/ ciaueris:⁊ ille nõ fuerit reuerſus:ipᷣequi dem in iniquitate ſua moꝛiet:ſed tu alaʒ tuã liberaſti Decet ergo em omniũ qui bus in ſpeculã poſitꝰeſt peccata diligen ter attendere.⁊ poſtq; attenderit ſermo/ ne:ſi potuerit ⁊ actu coꝛrigere:⁊ ſinõ po tuerit: iuxta euãgeli regulã ſceleꝝ opera rios declinare. Si em̃ inquit ineuange lio dominus:peccauerit in te frater tuꝰ: coꝛripe illũ inter te? ipſum ſoluʒ. Site audierit lucratus eris fratrẽ tuum. Si te non audierit:adhibe tecũ adhuc vni/ vel duos:vt in oꝛe duoꝛũ vel triũ teſtiunz ſtet om̃e verbũ Si illos nõ audierit dic ecdleſie. Si ecdeſiã non audierit.ſit tibi ſicut ethnicus ⁊ publicanꝰ.Tali oꝛdine expellendus eſt quicũq; doctoꝛi vel epi ſcopo adherere noluerit.Et qui tali oꝛ/ dine expulſus fuerit:ab aliquo alio do/⸗ ctoꝛe vl epiſcopo nõ dehet recipi.De ſa⸗/ ſcp loteſote ſchuciarn fogn biiügttiu ſtonongen ntchetl cllrtunpr, fun w lept Alepirene loſepiens: ebebens ſn tnenum b⸗ Pelndpꝛof temante hoe woꝛes büingiono Npodriog docetinſen Govegligen ferifaier ſturdicens Whmei Wsſe Moy mngſne intend ſcllcet nienten ſerneb figelis. cudiil neernn ien mimiab pial ſytepleh Ciplinan Dliplin rorein⸗ obſen. hoſeol nn per nin ſbint; sAmmnnſ Eſ an s ſiinſti⸗ adſenzine Duchliu Tachs. te us ck le —j Gmirgleni⸗ nyguly Kronmng modignins iohnsg marönnt. On 1gnicaßen, Nſedonucrai n nipo iangris miiind. Dor Nonc iGcis dinn cancioftia But ai, nnigiimni reunui; monmucu unntln möctſend ein liltache repudiatam non accipiat vxoꝛem. Oui ergo excõmunicatã illam a catholico ſi / bi iũgit iura ſacerdotij ſancti:in qð chꝛi ſtianoꝛũ genus electum eſt:excedit Hac ratione epiſcopum ad eos quibo in ſpe⸗ culatione poſitus eſt eſſe opoꝛtet.Cete/ rum vero qualis in ſemetipᷣo eſſe debeat paulus apoſtolꝰ exponit.vt ad gradum epiſcopi veniens:ſit ſobꝛius:pꝛudẽs:ca ſtus:ſapiens:modeſtus:hoſpitalis:fili/ os habens ſubditos cũ om̃i caſtitate:te ſtimonium habens bonũ ab his qui fo/⸗ ris ſunt:pꝛoferens doctrine fidelem ſer/ monem:ante epiſcopatũ non plures ha bens vxoꝛes q; vnam. Nõ percuſſoꝛ:nõ bilinguis:non ebꝛioſus:non neophicuſ: vt per hec ipſe oſtendat in opere qð alioſ docet in ſermone doctrine. Caueant er/ go negligentes epiſcopi.quia in tempo re vindicte dominꝰ per pꝛophetã cõque ritur dicens. Paſtoꝛes mei demoliti ſũůt populũ meũ ⁊ non paſcebant gregẽ meũ paſtoꝛes ſed paſcebant ſemetipſos. Sʒ pot us pꝛocurẽt hi quos cõſtituit domi nus ſuper familiã ſuam dare illis cibum in tempoꝛe ſuo menſuram tritici:puram ſcilicet ⁊ pꝛobatã doctrinã:quatenus ve niente domino mereantur audire Euge ſerue bone ⁊ fideliſ:qꝛ ſupꝛa pauca fuiſti fidelis:ſupꝛa multa te conſtituã:intra in audiũ d iniiaiic. Indecimꝰ gradus- iſionis gradus eſt. Plebs ſi/ ne exercitationibo nõ ſeruit:cõmuni ſe ꝑ ditionis laqueo conſtringit. Ira em̃ do⸗/ mini abſ; diſe ciine rigoꝛe non euadit᷑. Atq; idcirco p nate plebi pꝛedicatur. Appꝛehendite di ſciplinam:ne quãdo iraſcatur dominus Diſciplina vero eſt moꝛuʒ oꝛdinata coꝛ rectio:⁊ maioꝛum pꝛecedentium regula rum obſeruatio.De qua diſciplina pau lus apoſtolus ita loquitur dicẽs. In di ſciplina perſeuerate:tanq; filijs vobis ſe offert deus. Oð ſi extra diſciplinã eſtis cuius participes facti eſtis: omnes ergo Raecimus ab ne diſciplina:que dũ diſcipli/ almiſte vocibo indiſcipli .. l ð . . ““ D 4½ . „ cerdote nanq; in lege ſcribit᷑ Cliduã aut teeri ſine diſciplina ſunt: celeſtis regni he reditatem non capiunt. filij autem pater ne diſcipline coꝛrectiones ferunt:⁊ here ditatem quandoqʒ recipere poſſe nõ de/ ſperãt.De qua etiam diſciplina Eſaias quidem indiſciplinate plebi pꝛedicat di cens. Quieſcite agere ꝑuerſe:diſcite be nefacere. Et ad eadem pſalmiſta conſo/ na voce pſallit dicens.Declina a malo fac bonum. Infelix ergo eſt qui abijcit diſciplinam. Audet enim extra milites aliquid:qui dominum crucifigentes nõ eius ſcideꝛunt tunicam:qui ecdeſie chꝛi ſti ſcindit diſciplinã. Sicut enim tuni / ca totum coꝛpus pꝛeter caput tegit᷑:ita diſciplina omnis eccleſia pꝛeter chꝛiſti qnui eccleſie caput eſt ⁊ ſub diſciplina nõ eſt pꝛotegitur ⁊ oꝛnatur. Ipſa enun tu/ nica contexta deſuper fuerat per totum: quia eadẽ diſciplina eccleſie a domino ð celo tribuitur ⁊ integratur.De qua do/ minus cum ad patreʒ aſcendiſſet poſtqs reſurrexit a moꝛtuis ad apoſtolos ſuos loquitur dicens. Uos autem ſedete hic in ciuitate quoaduſq; induamini virtu / te ex alto. Lunica ergo coꝛpoꝛis chꝛiſti: diſciplina eccleſie eſt. Qui auteʒ extra di ſciplinam eſt:alienus eſt a coꝛpoꝛe chꝛi/ ſti. Non ſcindamus igitur illam:ſed ſoꝛ/ tiamur de illa id eſt non ſoluamus quic/ qᷓ; de mandatis domini:ſed vnuſquiſq;ʒ in quo vocatus eſt in eo ꝑmaneat apud dominjun. Bnodecimus gradd Bogdecimus abuſionis gradus eſt. Po/ Rpulus ſine lege:qui duʒ dei dicta et legum ſcita contẽnit:per diuer/ ſas erroꝛuz vias pꝛeuaricationis laque/ um incurrit.De quibus vijs ſub perſo/ na pꝛeuaricatoꝛis populi humanuʒ ge/ nus pꝛopheta ita deplangit. Nos autẽ ſicut oues errauimuſ:vnuſquiſq; in viã ſuam declinauit.De quibus vijs etiam eadem ſapientia loquitur per ſalomones Multe vie videntur hominibus recte: et nouiſſima earum deducunt ad moꝛtẽ. Que vtiq; multe perditionis vie ne inceduntur:cum vna regalis via:lex dei videlicet que neq; ad dexteram neq; ad ſiniſtram declinat:per negligentiam de/ ſeritur. De qua via dominus ieſus chꝛi ſtus qui eſt finis legis ad iuſticiaʒ omni credenti denũciat.Ego ſum via veritas ⁊ vita. Nemo venit ad patrẽ niſi per me Ad quã viam omnes cõmuniter inuitat dicens. Uenite ad me om̃es qui laboꝛa tis ⁊ onerati eſtꝭ ⁊ ego reficiã vos.Quia non eſt perſonarum acceptio apud deuʒ vbi non eſt iudeus ⁊ grecus.maſculus ⁊ femina:ſeruus ⁊ liber:barbarus ⁊ ſcitha ſed omia in om̃ibus chꝛiſtuſ. Om̃es em̃ vnum ſunt in chꝛiſto ieſu. Dũ ergo chꝛi ſtus finis eſt legis:qui ſine lege ſunt:ſine chꝛiſto fiunt. Igitur populus ſine lege: populus ſine chꝛiſto eſt.Abuſiuũ ergo ĩ tempoꝛibo euangelij populũ ſine lege fie rũquãdo apoſtolis in cunctas gentes li centia pᷣdicationis data eſt:quãdo toni/ truum euangelij per cunctas ſeculi par/ tes intonuit:quãdo gentes que non ſe/ ctabantur iniuſticiã appꝛehenderunt iu ſticiam.quando qui longe fuerant facti ſunt ꝓpe in ſanguine chꝛiſti:qui aliquan do non populus:nunc aũt populus dei in chꝛiſto:quãdo eſt tempus acceptabi/ le:et dies ſalutis ⁊ tempoꝛa refrigerij in ↄſpectu altiſſimi:quãdo vnaqueq; gens habet teſtem reſurrectionis:quãdo ipſe teſtatur dominus.Ecce ego vobiſcũ ſũ hem ſeculi. Non fiamus itaq; ſine chꝛi/ ſto in hoc tempoꝛe tranſitoꝛio:ne ſineno bis chꝛiſtus eſſe incipiat in ſuturo. rinis duodecim graduũ abuſionuz 3 an ôM ¶ Ex libꝛo retractationũ beati Augun, ſtini in libꝛum de beata via. bꝛos de achademicis ſeg inter illoſ: vt ſcribe None quippe oꝛtus eſt — . 5 . . 4 . 7 7 1 5 . „ ..⸗õ ren „ 4 — E hh hfhvfhfhäl Vta lib er in rem contigit. Ex occa — natalis mei:⁊ tridui diſputatione cõple tus.ſicut ſatis ipᷣe indicat. In quo libꝛo conſtitit inter nos qui ſimul queꝛebamꝰ non eſſe beatam vitam:niſi perfectaʒ co gnitionẽ dei Diſplicet tamen illicq; mal lio theodoꝛo:ad quem libꝛum ipſuʒ ſcri pſi.quãuis docto ⁊ chꝛiſtiano viro plu tribuiq́; deberem. Et ꝙ foꝛtunam etiaʒ illic ſepe nominaui:⁊ ꝙ tempoꝛe vitebu ius in ſolo animo ſapientis dixi habita re vitam beatam:quomodolibet ſe ha/ beat coꝛpus eius:cum perfectam co gni tionem dei.hoc eſt:qua homini maioꝛ eſ ſe non poſſit:in futura vita ſperet apoſto lus: que ſola beata vita dicenda eſt. vbi ⁊ coꝛpus incoꝛruptibile atq; immoꝛta/ le ſpiritui ſuo ſine vlla moleſtia:vel relu ctatione ſubdetur. Sane iſtum libꝛum in noſtro codice interruptum repperi.= non parum minus habere:⁊ ſic a fratri/ bus quibuſdam deſcriptus eſt:nec ad/ huc apud aliquem integrum inueneraʒ: ex quo emendarem:quado hec retracta⸗ ui. Hic liber ſicincipit. Si ad philoſo⸗ ¶ Beati Auguſtini epiſcopi:de beata Rohemium. beate vite regionem ſolum/ minoꝛis numeri homines:ad eum per/ uenturos fuiſſe:quãuis nunc quoq; vt videmus:rari admodum pauciq; perne niant. Cuzʒ enim in hunc mundum:ſiue deus ſiue natura:ſiueneceſſitas ſiue vo/ luuntas noſtra:ſiue coniuncta hoꝛum ali qua:ſiue ſimul omnia:res enim multum Ibꝛum de beata vita non poſtli / obſcuna eſt:ſed tamen a te iam illuſtran/ da ſuſcepta.veluti in quoddã pꝛocello/ ſum ſalum:nos quaſi temere paſſimq; ꝓ iecerit.quotuſ quiſq; cognoſceret quo ſi bi nitendum eſſet:quaue redeundum:ni ſi aliquando ⁊ inuitos contraq; obniten tes aliqua tempeſtas:que ſtultis videt Had pbiloſo ppie poꝛtum:de quo iam in G6 peoceditur. vir humaniſ- ſime atq; magne theodoꝛe:ratione inſti/ futus: curſus ⁊ voluntas ipſa perduce/ Nret.neſcio vtrum temere dixerim:multo Prerfnind errantete numquos faqnnſt geor vue euen lo inpen ſinettt ſornwec⸗ tnonit irignum Ammn ven nniun⸗qui hiclegen oelua pa ſtensoblt tlinisbtete Popemnpt mmringel Coudentes⸗ ſrenitio h Enn ho Gagein cede Gkung Gudgr Dius longine Uibusn mninen gecieſo Gopan habent D inipco⸗ geilloe un ſil genns in ipſo nuli Plaint lo ſuc chfſu inn haunoon Uuhregpe nncnön hrionis ſtineſe gen hnin, W mmnſeien ingglia n en hye Agtumgz genmni Mandzltut uonoldthr unganmnogi Muhmmn un unnſen n manheizbi Merzinmor Andekieraird weikunbemn Mphum mopei getſcafann Prvscbnero, Vunüncnen. oherremnen Biadodotn Ggücprdeben mun etbo nruinn rrminn unrrd wrentort vhbetn . Direrunmn negad aumg W SS (Fo. aduerſa in optatiſſimã terrã neſcientes: erranteſq; compingeret: Igitur homi/ num quos philoſophia poteſt accipere: tria quaſi nauigantium genera mihi vi deoꝛ videre. Unum eſt eoꝛum:quoſ vbi etas compos rationis aſſumpſerit:par/ uo impetu pulſuq; remoꝛum de ꝓximo fugiunt:ſeſeq; recondũt in illa tranquil litate vnde ceteris ciuibuſ quibs poſſut: quo admoniti conentur ad ſe:lucidiſſi/ mum ſignum ſui alicuius operis erigũt Alterum vero eſt eoꝛum ſuperioꝛiq; cõ/⸗ trarium.qui fallaciſſima facie maris de/ cepti:elegerunt in medium ꝓgredi:lon⸗ geqʒ a ſua patria peregrinari audent:et ſepe eius obliuiſcuntur. Hos ſi neſcio q ⁊ nimis latẽte modo a puppi ventꝰ:quẽ pꝛoſperum putant fuerit pſecutus:pene trant in altiſſima miſeriarum elati atq; gaudentes eis vſq;quaq;ʒ fallaciſſima ſerenitas voluptatum: honoꝛũq; blan/ ditur. His ꝓſecto quid aliud optanduzʒ eſt: q; quedam in illis rebus a quibus ia ctati excipiantur in pꝛoſpera:⁊ ſi paruʒ⸗ eſt: ſeuiens omnino tempeſtas:contrarie q; flans ventuſ:qui eos ad certa ⁊ ſolida gaudia vł flentes gementeſq; perducat: Huius generis tamen pleriq; nondum longius euagati:quibuſdam nõ ita gra/ uibus moleſtijs reducũtur. Hi ſunt ho mines:quos cum vel lacrimabiles tra/ gedie foꝛtunarũ ſuarũ:vel inaniũ nego/ cioꝝ anxie difficłtates:quaſi nihil alund habentes qð agant.in libꝛos doctoꝛum ſapientiſſimoꝛũq; hominum traxerint: in ipſo qdammodo poꝛtu euigilant.vn de üllos nulla maris illiuſ pꝛomiſſa nimi um falſo ridentis excludant.Eſt autem genus inter hec tercium eoꝛum:qui vel in ipſo adoleſcentie limine:vel iam diu multũq; iactatitamẽ quedam ſigna re/ ſpiciunt:⁊ ſue dulciſſime patrie q;uis in ipſis fluctibus recoꝛdantur:⁊ aut recto curſu in nullo falſi ⁊ nihil moꝛati eam re petunt:aut plerũq; vel inter nubila de/ uiantes:vel mergentia contuentes ſide/ ra:vel nõnullis illecebꝛis capti:bone na unigationis tempoꝛa differentes:errant diutius:ſepe etiaʒ periclitantur.Quos item ſepe nonnulla influxis foꝛtunis ca⸗ OW LXIIII. lamitas:quaſi conatibus eoꝛum aduer/⸗ ſa tempeſtas in optatiſſimã vitam quie/ tamq; compellit. His autem omnibus qui quocunq; modo ad beate vite regio nem feruntur:vnus immaniſſimꝰ mons ante ipſum poꝛtum conſtitutus.qui eti am magnas ingredientibus gignit an./ guſtias:vehementiſſime foꝛmidandus: cautiſſimeq; vitandꝰeſt. Nam ita fulget ita mentiente illa luce veſtitur:vt non ſo lum peruenientibus nondũq; ingreſſis incolendum ſeofferat:⁊ eoꝛum volunta/ tibus pꝛo ipſa beata terra ſatiſſacturum polliceatur. Sed plerunq; de ipᷣo poꝛtu ad ſeſe homineſ inuitat:eoſq; nonnunq; detinet ipſa altitudine delectatos:vnde ceteros deſpicere libeat. Hi tamen ad/ monent ſepe venientes:ne aut occultis ſubter ſcopulis decipiant᷑:aut ad ſe aſcẽ dere facile putent:⁊ quã ſine periculo in grediantur:pꝛopter illius terre vicinita tem beniuolentiſſime docent. Ita cum eis inuident vaniſſimam gloꝛiam:locuzʒz ſecuritatis oſtendunt. Nam quẽ montẽ alium vult intelligi ratio pꝛopinquanti bus ad philoſophiam ingreſſiſue metuẽ dum: niſi ſuperbum ſtudium inaniſſime gloꝛie:qð ita nihil intus plenum atq; ſo lidum habʒ:vt infla tos ſibi ſuperambu lantes ſuccrepãte fragili ſolo demergat ac ſoꝛbeat:eiſq; ĩ tenebꝛas reuolutis:eri piat luculentiſſimam domum: quam pe ne iam viderant:? Que cum ita ſint:acci⸗- pe mitheodoꝛe. Nãq; ad id qdᷣ deſidere te vnum intueoꝛ:teq; aptiſſimum admi roꝛ ſemper:accipe inquã.⁊ qð illoꝝ triũ genus hominum me tibi dederit:et quo loco mihi eſſe videar.et abs te cuiummo/ di auxilium certus expecteʒ.Ego ab vſ qʒ vndenigeſimo anno etatis mee poſt/ qᷓ; in ſchola rhetoꝛum libꝛum illum cice ronis.qui hoꝛtenſius vocatur accepi:tã to amoꝛe phioſophie ſuccenſus ſum:vt ſtatim ad eam me tranſferre meditarer. Ded neq; mihi nebule defuerunt:quib⸗ confunderetur curſus meus:⁊ diu fate/ oꝛ:quibus in erroꝛem ducebar labentia in oceanum aſtra ſuſpexi. Nam ⁊ ſuper/ ſtitio quedam puerilis me ab ipſa inqui ſitione terrebat.Et vbi factus erectioꝛ: ſuidocentibus potius q; iubentibus eſ/ ſe credendum:incidi in homines:quib⸗ lux iſta que oculiſ cemitur interſumma 2 diuina colenda videretur. Non aſſen/ tiebar:ſed putabam eos magnũ aliquid tegere illis inuolutris:qð eſſent aliquan do aperturi. At vbi diſcuſſos eos euaſi: maxime traiecto iſto mari.diu guberna cula mea repugnantia omnibo ventis in medijs fluctibuſ achademici tenuerunt Deinde veni in has terras:hic ſeptẽtri/ onem. cui me crederem didici. Animad/ uerti enim ⁊ ſepe in ſacerdotis noſtri:et aliquando in ſermonibus tuis:cum de deo cogitaretur nihil omnino coꝛpoꝛis eſſe cogitãdum:neq; cum de anima. Nã id eſt vnum in rebus pꝛoximuʒ deo. Dʒ ne in philoſophie gremium celeriter ad uolarem:fateoꝛ:vxoꝛis honoꝛiſq; illece/ bꝛa detinebar:vt cum hec eſſem conſecu tus:tum demum me:qð paucis feliciſſi mis licuit:totis velis om̃ibuſq; remis ĩ illum ſinuʒz raperem:ibiq; conquieſcerẽ Lectis autem platonis pauciſſimis li/ bꝛis: cuius te eſſe ſtudioſiſſimum accepi collataq; cum eis quantũ potuit:etiam illoꝛum autoꝛitate:qui diuina miſteria tradiderunt:ſic exarſivt om̃es illas vel lem anchoꝛas rumpere:miſi me nonnul/ loꝛum hominum exiſtimatio cõmouerʒ Quid ergo reſtabat aliud:niſi vtimmo⸗ ranti mihi ſuperfluis:tempeſtas que pu tabatur aduerſa ſuccurreret? Itaq; tan/ tus me arripuit pectoꝛis doloꝛ:vt illiuſ pꝛofſeſſionis onus ſuſtinere non valens: qua mihi velificabaʒ:foꝛtaſſe ad ſirenas abiüijcerem omnia:⁊ optate tranquillita ti vel quaſſatam nauem feſſamq; perdu cerem. Ergo vides.in qua philoſophia quaſi in poꝛtu mingen Ded etiam ipe late patet:eiuſq; magnitudo:quãuis iã minus periculoſum:non tamen penituſ excludit erroꝛem. Nam cui parti terre: que pꝛofecto vna beata eſt:me admoue/ am:eamq; contingam pꝛoꝛſus ignoꝛo. Onid enim ſolidũ tenui dum adhuc de anima queſtio nutat et fluctuat.Quare obſecxro te per virtutem tuaʒ:per huma/ nitatem:per animarum inter ſe vinculũ VDe beata Vita illam caliginem diſpuli:mihiq; perſua/ nelbi ſem paratu nihil ing atcq; cõmertium: vt dexteram poꝛrigas. Hoc autem eſt vt me ames:⁊ a me viciſ ſim te amari credas: carũq; haberi. Oð ſi impetrauero:ad ipſam beatam vitam cui te iam herere pꝛeſumo:paruo cona/ tu facillime accedam. Quid autem agaʒ quoue modo ad iſtum poꝛtum neceſſari os meos congregem: vt cognoſcas ⁊ ex eo animum meum Heq; enim alia ſigna inuenio quibus me oſtendã:vel quo ple nius intelligas pelagus diſputationuz mearum.Oð mihi videtur religioſius euaſiſſe:atq; tuo titulo digniuſ ad te ſcri bendum putaui:⁊ ipſo tuo nomine dedi candum. Aptiſſime ſane. Nam de beata vita queſiuimus inter noſ:nihilq; aliud viddeo:qð magis dei donum vocandum ſit. Eloquentia tua territꝰ non ſũ. QOuic quid em̃ amo:qᷓ;ᷓuis non aſſequar:time/ re non poſſum:foꝛtune vero ſublimitatẽ multo minus:apud te em̃ vere q;uis ſit magna:ſecunda eſt.nã quib Dominatur eoſdẽ ipſos ſecũdos facit. Sed iã quid gfferã:queſo attennde. t narratio:que ad diſputatio/ Dibus nouem bꝛiſ: mihi natalis dies erat: poſt tam tenue pꝛandium:vt ab eo ihil ingenioꝛum impediretur: omnes qͥ ſimul:non modo illo die:ſed quotidie cõ uiuabamur in balneas ad conſedendum vocaui.Nam his tempoꝛibꝰ aptius lo/ cus ſecretus occurrerat. Erant aũt(nõ ef̃ vereoꝛ eos ſingulari benignitati tue notos interim nominibus facere )in pꝛi mis noſtra mater.cuiꝰ meriti credo eſſe omne qð viuo:nauigius frater meꝰ:tri/ getius ⁊ licentius ciues.⁊ diſcipuli mei nec lartidianũ ⁊ ruſticũ conſobꝛinos me os quãuis nullum vel grammaticũ paſ/ ſi ſint: deeſſe volui. ipſumq; eoꝛum ſenſũ cõmunem:ad rem quã moliebar:neceſſa rium putaui.Erat etiam nobiſcum eta te minimus omniũ:ſed cuius ingenium ſi amoꝛe non falloꝛ:magnum quiddam pollicetur adeodatus filius meus.Qui bus attentis ſic cepi. Incipit diſputatio de beata vita. ferehodt⸗ ingvugnin Pochuncnan (nunctre Grlignide üünoleti lbituretiſch oinqui Obigevi ihocinqu kiurecope vnmheeſ Duoiſtainen iniſodi conplen Wer Inin Wunns⸗ WErd chene poſſedo centins ſennone Nercotß parrery⸗ Ntinerer⸗⸗ Enn parte ſeretobi tichanköte Moeczat lnägnar⸗ Monans mmenenm defiiſ immnzn⸗ ſbeneti deſcere ſtr lo Eten Mdenin hulfnocn Eummne megtiſeſii üchehenc n banmhin mognonn Gaumeg penmnertſen tgorer aninelal Mnigioge Ahnien uen gtie⸗ diginſlrin onennre lme npden Wlahiglir donum onn mit'wnſi⸗ Nalnnuniin nſhliniani nrräns ſt nihdonninatur 1Salüanid KAddiondte Goeg sdizen muumnt he iemnrongro aqwondech Gconſctadum Nianuolo, Enmüth dangin Nnsſicge ni en . sfin in ,Nlini lamti ingmmien unmblann ommnes coſe 2ðèðð l — W bis videtur ex anima ⁊ coꝛ/ poꝛe nos eſſe cõpoſitoſ.Cũ irent:nauigius ſe ignoꝛa/ re reſpõdit.Cui ego:nihil ne omino ſciſ inqua:an inter aliqua:que ignoꝛas etiiã hoc numerandũ eſt: Hon puto me inqͥt omnia neſcire. Potes ne inquã nobis di cere aliquid eoꝝ q̃ noſti. Poſſum inquit Niſi moleſtũ eſt inquã ꝓfer aliqͥd.Et cũ Dubitaret:ſcis ne inquã ſaltim te viuere Scio inquit Scis ergo te habere vitã Sigquidẽ viuere nemo niſi vita poteſt. Et hoc inquit ſcio. habere. Aſſentiebat᷑. Ergo iã ſcis te cõ/ ſtare ex coꝛpoꝛe ⁊ vita. Scio interim:ſʒ vtruʒ hec ſola ſint:incertus ſum. Ergo duo iſta inquã eſſe nõ dubitas coꝛpui ⁊ animã:ſed incertus es vtrũ ſit aliud qð ad complendũ ac perficiendũ hominem mSValet. Ita inquit. Hoc quale ſit:alias ſi poſſumus:queremꝰ inquã. Nunc illud iam ex omibus quero:cum fateamur cũ ctuneq; ſine coꝛpoꝛe:neq; ſine anima eſſe poſſe hominẽ:cibos ppter quid hoꝛum appetamus: Pꝛopter coꝛpus inquit li/ centius.Ceteri autẽ cũctabant᷑:varioq; ſermone inter ſe agebant qũo poſſet pꝛo ptcer coꝛpꝰ cibus neceſſariꝰ videri:cũ ap petere᷑ ꝓpter vitã:⁊ vita nõ niſi ad aĩaʒ ꝑptineret?: Tũ ego videt᷑ inquã vobis ad eam partẽ cibum pertinere:quã cibo cre ſcere robuſtioꝛẽq; fieri videmus: Aſſen tiebant᷑ pᷣter trigetiũ.Ait em̃. Cur ergo pꝛo edacitate mea nõ creui. Modũ inq; ſuũ a natura ↄſtitutũ habẽt om̃ia coꝛꝑa vltra quã menſurã ꝓgredi nequeant:ta/⸗ men ea mẽſura minoꝛa eſſent ſi eis alimẽ ta defuiſſent. Oð ⁊ in pecoꝛibuſ ſacilius animaduertimꝰ.Et nemo dubitat cibiſ ſubtractis omniũ animantiũ coꝛꝑa ma/ creſcere. Macreſcere inqͥt licentiꝰ nõ de creſcere. Satis eſt mihbi inquã:ad id qd volo. Et em̃ q̃ſtio eſt. Utꝝ ad coꝛpus ci bus pertineat:pertinet aũt:cũ eo ſubdu cto ad maciẽ deducit᷑ Om̃es ita eſſe cen habet alimenta ꝓpꝛia.An eiꝰ eſca ſciẽtia vobis videt᷑. Plane int mater:nulla ne is etiã coꝛpus te ”M õ —-õü õ . . E * . alia credo ali aiam ꝙ; intellectu ren atch ſciẽtia.De q̃ ſentẽtia cũ trigetiꝰ dubium ſee oſtẽderet. hodie inquit illa tuipᷣe nõne docuiſti: vñ aut vbi aia paſcat᷑. Hã poſt aliquantã pꝛãdij partẽ te dixiſti non ad/ Uertiſſe:quo vaſculo vteremur:ꝙ alia ne ſcio q̃ cogitaſſes:nꝰ? tñ ab ipſa ciboꝝ par te abſtinueras manꝰ atq; moꝛſꝰ:vbi igit᷑ erat animꝰ tuꝰ:quo tempoꝛe illud te ve/ ſcente:nõ attendebat. Inde mihi crede: ⁊ talib epulis animꝰ paſcit᷑.i.theoꝛijs ⁊ cogitationibo ſuis:ſi ſuꝑ eas aliqͥd perci pere poſſit.De qua re cũ dubitanter ſtre perent. nõne inquã conceditis hominuzʒ doctiſſimoꝝ animos multo eſſe ;ᷓ impe ritoꝛuʒ quaſi in ſuo genere plenioꝛes ꝗat q; maioꝛes: Manikfeſtũ eſſe dixerũt. Re cte igitur dicimus eoꝛuzʒ animos:q nul/ ls diſciplinis eruditi ſunt. nibilq; bona rum artium hauſerunt:ieiunos:⁊ quaſi famelicos eſſe. Plenos inquit trigetius ⁊ illoꝛum animos eſſe arbitroꝛ:ſʒ vicijs atq; nequicia. Iſta ipſa eſt inquã crede mihi quedaʒz ſterilitas ⁊ quaſi fames ani moꝛum. Nã quẽadmodum coꝛpus de/ tracto cibo plerũq; moꝛbis atq; ſcabie repletur:que in eo vicia indicant fameʒ. ita ⁊ illoꝛũ animi pleni ſunt moꝛbis qui bus ſua ieiunia conſitentur.Et enim ip ſam nequiciam matrem omniũ vicioꝛuzʒ erx eo ꝙ nec quicq; ſit id eſt ex eo ꝙ nihil ſit: veteres dictam eſſe voluerunt. Cui vicio que contraria virtus eſt:frugali/ tas nominatur Ut igitur heca fruge id eſt a fructu:pꝛopter quandam animoꝛũ fecunditatem:ita illa ab ſterilitate. ̊ eſt: a nihilo nequicia nominata eſt:nihil eſt em̃ omne qð fluit:qð ſoluit᷑:qð liqueſcit 2⁊ q̃ſi ſemp perit. Ideo tales hoĩes etiaʒ pꝓditos dicimus.Eſt aũt aliqͥd ſi manet: ſi ↄſtat:ſi ſemꝑ tale eſt:vt eſt virtus cuiuſ magna pars eſt atq; pulcerrima:q̃ tem/ perantia ⁊ frugalitas dicit᷑. Sed ſi hoc obſcurũ eſt:qᷓ; vt id iam vos videre poſ ſitis.certe illud cõceditis:qꝛ ſi animi im peritoꝛuʒ etiam ipſi pleni ſunt:vt coꝛpo rum ita animoꝝ duo alimẽtoꝛum gene/⸗ ra inueniuntur. vnum ſalubꝛe atq; vtile alterum moꝛbidum atq; peſtiferũ. Que cum ita ſint.arbitroꝛ die natali meo:qm =Wððð duo media eſſe in homine cõuenit:inter nos id eſt coꝛpus atq; animã.nõ me pꝛã dium paulo latius coꝛpoꝛibo noſtris ſo/ lum:ſed ⁊ animis etiã exhibere debere. e autẽ hoc ſit pꝛandiũ:ſi eſuritis ꝓfe/ ram. Nam ſi vos inuitos ⁊ faſtidientes alere conaboꝛ.fruſtra operã conſumam: magiſq; vota facienda ſunt:vt tales epu las potius q; illas coꝛpoꝛis deſideretis Dð eueniet ſi ſani animi veſtri fuerint. Egri enun ſicut in moꝛbis ipᷣius coꝛpo ris videmus:cibos ſuos recuſant et re/ ſpuunt. Omes ſe vultu ipſo ⁊ cõſentien/ te voce quicquid pᷣparaſſem:iam ſume/ reac voꝛare velle dixerũt.Atq; ego rur ſus exoꝛdiens beatos eſſe nos volumuſ inquã. Ulix hoc effuderam: occurrerunt vna voce conſentientes. Uidet᷑ ne vobiſ inquã beatus eſſe qui qð vult non habzʒ Negauerunt.Quid omis qui qð vult habet beatus eſt Tũ mater ſi bona inqͥt velit ⁊ habeat beatus eſt. Si autem ma la velit:q;uis habeat miſer eſt. Cui ego arridens atq; geſtiens:ipſam inquã pꝛ/ ſus mater arcẽ philoſophie tenuiſti Nã tibi ꝓculdubio verba defuerunt: vt non ſicut tullius te modo panderes:cuiꝰ de hac ſentẽtia verba iſta ſunt Nam inhoꝛ tenſio:quẽ de laude acdefenſione philo ſophie libꝛum fecit.Ecceautẽ ait. Non philoſophi quidem:ſed pꝛompti tamen ad diſputandũ:om̃es aiunt eſſe beatos qui viuant vt ipſi velint. Yalſuz id qui/ dem. Uelle em̃ qð non deceat idem ipᷣm miſerrimũ. Nec tam miſerum eſt nõ adi piſci qð velis:qᷓ; adipiſci velle qð non opoꝛteat. Plus em̃ mali pꝛauitas volũ/ tatis affert: q; foꝛtuna cuiq; boni.Inqͥ/ bus verbis illa ſic exclamabat:vt obliti penitus ſexus eius:magnum aliquẽ vi rum conſidere nobiſcum crederemꝰ:me interim quantũ poteram intelligenteex quo illa ⁊ q;ᷓ diuino fonte manarent.Et licanius Ee dicendũ inquit tibi eſt: vt beatus ſit quiſq; quid velle debeat:⁊ quarum rerum eum opoꝛteat habere de ſideriũ. Inuita me inquã natali tuo quã do dignaberis.quicquid appoſueris li benter ſumam. Oua conditione hodie apud me vt epineris peto:nec flagites beata vita qð foꝛtaſſe non eſt paratum. Ouem cuz modeſteac verecunde cõmonitionis ſue peniteret.ergo illud inquã conuenit in/ ter nos:neq; quẽq; beatuʒ eſſe poſſe qui Oð vult non habet beatum non eſſe de derunt. Quid illud inquã conceditis: omnẽ qui beatus non eſt miſerum eſſe: Non dubitauerũt.Om̃is igitur inquã qui qð vult non habet miſer eſt. Placu it omibus.Quid ergo ſibi homo cõpa/ rare debet vt beatꝰ ſit inquã? Noꝛte em̃ etiã hoc iſti noſtro cõuiuio ſubminiſtra bitur:ne licentij auiditas negligatur:nã id opinoꝛ ei comparandũ eſt:qð cũ vult habet. Manifeſtũ eſſe dixerunt. Id er/ go inquã ſempermanens:nec ex foꝛtuna pendulum:nec vllis ſubiectũ caſibus eſ ſe debet Nam quicquid moꝛtale ⁊ cadu cum eſt non poteſta nobis quãdo volu/ mus:⁊ qᷓ;diu volumus haberi.Aſſenti/⸗ ebantur om̃es. Sed trigetius:ſũt inqͥt multi foꝛtunati:qui eaſipᷣas res fragiles caſibuſq; ſubiectas:tamẽ iocundas pꝛo hac vita cumulate largeq; poſſideãt nec quicq; illis eoꝛum que volũt deſit.Cui ego.Qui timet inquã:videtur ne tibi be atus eſſe:Hõ videtur inquit.Ergo qð amat quiſq;.ſi amittere poteſt:poteſtne non timere. Non poteſt inquit: Amitti autẽ poſſunt illa foꝛtuita.non igitur hꝰ* q̊ amat ⁊ poſſidet:poteſt vllo modo bea tus eſſe. Nihil rĩpugnauit. Hoc loco an tem mater.etiam ſi ſecurus ſit inquit ea ſe om̃ia non eſſe amiſſurum:tamen tali/ bus ſatiari non poterit. Ergo et eo mi/ ſer quo ſemper eſt indigens. Cui ego. Quid inquã his om̃ibus abundans re bus atq; circũfluens:ſi cupiendi modũ ſibi ſtatuat:eiſq; cõtentus:decẽter iocũ decq; pfruat᷑:nonne tibi videtur beatus. on ergo inquit illis rebus:ſed animi ui moderatõe beatꝰ eſt. Optime inquã: nec huic interrogatõni aliud:nec abs te aliud debuit reſpõderi.Ergo nullo mo do dubitamꝰ ſi qͥs beatus eſſe ſtatuit:id eũ ſibi comparare debere qð ſemperma net:nec vlla ſeuiente foꝛtuna eripi poteſt Hoc inqͥt trigetius iam dudũ conſenſi/ mus. Deus inquã nobis etemꝰ ⁊ ſemꝑ manæs videt: Hoc quidẽ int licentius Gcerunc fetcetericd nuerunt e beztnset ecepiſenet Auenmninn numnbhwber elmmus ZTiieruoe ude nut ſ⸗ in coceſit. hntinis bab gundi no ha hoenarime br eaun ferkludtlein Pocruſiciy tani quenann ti⸗Ouimihi ohemnagisqᷣ nigetio conia oamäpaot SNdae Adowdn nülimese⸗ hociequ ſnis tann Modum (imn ma iinm ſumneme guetioane . Ilud n⸗ göſubitofn en uggeſt loctaſalen ico ncle Ouognato Gluntnma fehoperne Ci putris mncſaſce um. On Ahrofes lenpeln ſihmmmin dcſenö n mng ricnnne daneſeni dammm, imumti nnchninnce digrini Wenutſn e Pidenii, Pemntken dchninoinnin ütemgiami =S S== mmick ainnt dn cLaumm Ae, Weſorun pieeniaibhns nd nornletadt obisnido rol o haben anni/ nicenustät int Msts ftages miioonndas, Gerg oliceitn erWuͤrdoit l türiüemniethe mrügti S uum vuk orfr mut m: Ain niahiginrb trlonocoben ut. DGN aums ſtingule ſurumenmme! SeeN ndigesich⸗ bastulie Eiianti mmmsein hinemt, sſchnsl Dnng Gro. ita certum eſt vt interrogatione non ege ret:ceteriq; om̃es pia deuotione conci/ nuerunt. Deum igitur inquã qui habet beatus eſt. Oð cũ gaudẽtes libẽtiſfime accepiſſent:nihil ergo inquã nobis iam querenduʒ arbitroꝛ eſſe:niſiquis homi num habeat deũ. beatus em̃ pꝛofecto is erit.De quo quero quid vobis videat᷑. Hic licentius.Deũ habet qͥ bene viuit. Trigetius.Deũ habet inquit qui facit que de vult fieri. In cuiꝰ ſententiã laſti dianꝰ cõceſſit. Puer autẽ ille minimus omniũ:is habet deũ ait.qui ſpiritũ im/ mundũ nõ habet. Mater vero omia:ſʒ hoc maxime appꝛobauit. Nauigiꝰ tace bat. QOuẽ cum interrogaſſem quid ſenti ret:illud vltimũ ſibi placere reſpondit: Nec ruſticũ viſuʒ eſt negligendũ percõ tari.que nam eſſet de re tanta eius ſentẽ tia.Qui mihi videbat᷑ ꝙ non deliberati one magis qᷓ; pudoꝛe impeditus ſileret: trigetio conſenſit. Tum ego.teneo inq; omniũ placita de re magna ſane:⁊ vltra q; nec queri quidẽ opoꝛtet:nec inueni/ ri poteſt:ſi modo eam vti cepimus ſere/ niſſime ac ſinceriſſime ĩueſtigemus.Oð̊ hodie quia longũ eſt:⁊ habent in epuliſ ſuis ⁊ animi quandam luxurieʒ:ſi vltra modum in eas ⁊ voraciter irruant. Ita enim male qdᷣammodo digerũt vnde va litudini mentium nõ minus q; ab illa ip ſa fame metuendũ eſt. Oelius nos hec queſtio cras eſurientes ſi videtur accipi et. Illud modo libenter liguriatis nolo qð ſubito mihi miniſtratoꝛi veſtro ĩ mẽ tem ſuggeſtum eſt:inferendũ:⁊ eſt ni fal/ loꝛ:q̃lia ſolent vltima apponi:quaſi ſco/ laſtico melle confectum atq; conditum. Quo audito ſeſe om̃eſ quaſi in allatũ fer culum tetenderunt:coegeruntq; vt dice re pꝛoperarẽ quid id nam eſſet.Quid in quã putatis:niſi cum achademicis to/⸗ tum qð ſuſceperamus confectum eſſe ne gocium. Quo accepto nomine:tres illi quibus res nota erat:ſeſe erexerunt ala/ crius:⁊ velut poꝛrectis:vt fit:manibo in ſerentem miniſtrũ adiuuerunt quib po tuerunt verbis nihil ſe iocundiꝰ auditu ros eſſe mõſtrantes.Tum ego ita rẽ pꝛio poſui.Si manifeſtum eſt inq; beatũ nõ LXVI. eſſe: qui q vult nõ habet: qd pauloante ratio demonſtrauit.nemo autem querit qð inuenire non vult:⁊ querũt iũlli ſemꝑ veritatem. Uolunt ergo inuenire:volũt igitur habere inuentionẽ veritatis ⁊ nõ inueniunt.ſequit᷑ eos non habere qð vo lunt.et ex eo ſequit᷑ etiã beatos non eſſe. At nemo ſapiens niſi beatus Dapiens igitur achademicus non eſt. Hic repen te üli:quaſi totum rapientes exclamaue runt. Sed licentius attentius ⁊ cautiui aduertens timuit aſſenſionẽ:atq; ſubie/ cit. Rapui quidẽ vobiſcũ.ſiquidẽ excla maui illa cõduſione cõmotus.ſed nihil hinc admittam in viſcera:⁊ partẽ meam ſeruabo alipio. Nam aut ſimul eam me/ cum lambet:aut me admonebit:cur nõ opoꝛteat attingere. Dulcia inq magis metuere nauigius deberet ſplene vicio/ ſo. Hic ille arridens.plane inquit meta lia ſanabunt. Nam neſcio quomodo cõ toꝛtum hoc ⁊ aculeatum:qð poſuiſti vt ait ille de melle ſinetio. Acriter dulce eſt nihilq; inflat viſcera.Quare totum etiã palato aliquantũ remoꝛſo:tamẽ vt poſ/ ſü libentiſſime in medullas traijcio. NHõ em̃ video quomodo redargui poſſit iſta cõcluſio.Pꝛoꝛſus nullo modo poteſt in quit trigetius.Quare gaudeo iam diu cum illis me inimicicias ſuſcepiſſe. Haʒ neſcio qua impellente natura.vel vt ve/ rius dicam deo:etiã neſciens quomodo refellendi eſſent:̃tamẽ eis nimis aduerſa bar. Hinc licẽtius.Ego inquit illos nõ dum deſero. Ergo ait trigetius.Diſſen tis a nobis:nũquidnam ille inquit:vos ab alipio diſſentitis? Cui ego.non dubi to inq; quin ſi adeſſet alipius:huic rati/ uncule cederet. Nõ em̃ tam abſurde ſen tire poterat.vt aut beatus illi videret᷑: qui tantũ bonuʒ animi qð ardentiſſime vellet habere non haberet:aut iülos nol le inuenire veritatẽ.aut eum qui beatus nõ ſit eſſe ſapientẽ. Hã his tribo q̃ſi mel/ le farre atq; nucleis illud qdð metuis gu/ ſtare ↄfectum eſt: Ille inquit ne huic täa parue pueroꝝ illecebꝛe cederet achade/ micoꝝ tanta vbertate deſerta:q̃ inundã/ te h neſcio quid bꝛeue aut obꝛuetur:aut pꝛotrahetur. Quaſi vero inq; longum „ *5 . gliquid nos queramꝰ:pᷣſertim aduerſus alipiũ Nã nõ mediocriter parua iſta eſſe foꝛtia ⁊ vtilia ſatis ſibijpſe de ſuo coꝛꝑe argumentaret᷑. Tu aũt qui elegiſti de ab ſentis autoꝛitate pendere:quid hoꝝ non ꝓbas:vtꝝ beatũ nõ eſſe qui qð vult nõ habet:an illos negas velle habere inuẽ/ tam veritate:quã vehemẽter inquirunt an videt᷑tibi quiſq; ſapiẽs non beatus: MPꝛoꝛſus beatus eſt inquit:qui qð vult nõ habet:quaſi ſtomachanter arridens. ð cũ iuberẽ vt ſcriberet᷑:nõ dixi inqͥt exclamãs.Oð itẽ cũ annuerẽ ſcribi:dixi inquit. Atq; ego ſemel pᷣceperã:vt nullũ verbũ pᷣter litteras funderet. Ita adole/ ſcentem inter verecundiã atq; ↄſtantiaʒ exagitatũ tenebã. Sʒ cũ his verbis euzʒ iocantes:quaſi ad veſcendã particulam ſuã ꝓuocaremꝰ:aĩaduerti ceteros rei to tius ignaros:⁊ ſcire cupientes qͥd inter nos ſolos tã iocũde ageret᷑.ſine riſu nos intueri. Qui mihi pꝛoꝛſus ſimiles viſi ſunt:qð plerũq; ſolet his qui cũ epulan tur inter auidiſſimos rapaciſſimoſq; cõ uiuas a rapiẽdo vel grauitate ſeſe abſti/ nent vel pudoꝛe terrent᷑. Et qꝛ ego inui/ tauerã:⁊ magni cuiuſdã hoĩs ꝑſonã at/ q; vt totũ explicẽ:veri hoĩs etiã in illis epulis inuitatoꝛẽ alias pſonã gerebam. Suſtinere nõ potui.Cõmouitq; me il/ la ineq̃litas mẽſe noſtre:⁊ diſcrepantia. Arriſi matri.tqʒ illa liberrime qð mi nus habebant:q̃ſi de ſuo cellario ꝓpinã dũ imperans.iã dic nobis inqͥt qͥ ſint iſti achademici:⁊ qͥd ſibi velint. Cui bꝛeuit᷑ cũ expoſinſſem apteq; ita vt nemo illoꝝ ignarus abſcederet.iſti hoĩes inqͥt cadu carij ſunt:quo noie vulgo apud nos vo cant᷑ s comitialis moꝛbo ſubuertit.Et ſimul ſurrexit vt abiret:atq; hic om̃es le ti interpoſito fine diſceſſimꝰ. Incipit ſecfide diei diſputatio. q;ſediſſemuſ. tarde inq; veniſtis ad cõ uiuiũ:qð vobis non cruditate accidiſſe arbitroꝛ:ſʒ paucitatis ferculoꝝ ſecurita te:qð nõ tã mature aggrediendũ viſum Oſtridie autẽ cũ ite poſt pꝛandiſi,ſs alijn⸗ to q; pꝛidie ſerius.ijdẽ ibidẽ eſt:qdᷣ cito vos peſuros putaſtis. Non multũ em̃ reliquiaꝝ credendũ erat remã ſiſſe: vbi die ipᷣo atq; ſolenitate tã exigu/ um repertũ erat. Yoꝛtaſſe recte. , qᷣd vobis pᷣparatũ ſit:ego quoq; vobiſcuʒ neſcio. Aliꝰ eſt em̃ 3 ili Fet cõmu/ nes tũ maxime tales epulas pᷣbere non ceſſat. Gʒ nos ab cdendorpt inbecni⸗ tate:vel ſaturitate:vel negocio plerüq; ceſſamꝰ.quẽ manentẽ ĩ hoibs beatos eoſ facere:inter nos heri niſi falloꝛ pie vↄſtan terq; ↄuenerat. Haã cũ ratio demõſtraſſʒ eũ beatũ eſſe:q deü haberet. nec huicaſ q; veſtꝝ ſentẽtie reſtitiſſet.queſitũ eſt nã vobis videret᷑ deũ habere Dequa re ſi bene memini:tres ſentẽtie dicte ſunt. Nã partim placuit deũ habere illũ qͥ ea laceret qᷓ deꝰ vellet. Quidã aũt dixerant ꝙ is deũ haberet:qui bene viueret. Reli quis vero in eis deꝰ eſſe viſus eſt:in qͥb quiappellat᷑ mmũd ſpus nõ eſt. Sed foꝛtaſſe om̃es diuerſis verbis vnũ idẽq; ſenſiſtis. Nã ſi duo pꝛima ↄſideremuſ:⁊ om̃is qͥ bene viuit ea facit q̃ vult deus:⁊ om̃is qͥ ea facit q̃ vult deꝰbene vinit.nec quicq; eſt aliud bñ viuere:q; ea facere q̃ deo placeãt:niſi qͥd vobiſ aliud videtur Aſſentiebant᷑. Cerciũ vero illud paulo diligentiꝰ ↄſiderandũ eſt:ppterea ꝙ ritu caſtiſſimoꝝ ſacroꝝq; ſpirituũ:ſpũs im/ mundꝰ qᷓ; tuʒ intelligo:duobamodis ap pellari ſolet:vlł ille qͥ extrinſecꝰ animã in unadit:ſenſuſq; ↄturbat:⁊ quendã hoĩb infert furoꝛẽ:cui excludẽdo qͥ pᷣſunt ma/ nũ imponere vł exoꝛcizare dicunt᷑: h eſt. pdiuina eü adiurando expellere. Aliter aũt dicit᷑ ſpũs immũdus.oĩs om̃ino aĩa immũda.qð nihil eſt aliud q; vicijs ⁊ er roꝛibo inquinata. Itaq; abs tequero:tu puer:qͥ foꝛtaſſe aliquãto ſerenioꝛeac pur gatioꝛi ſpiritu iſtã ſententiã ꝓtuliſti. ti bi videat᷑ immũdũ ſpũm nõ habere.⸗l/⸗ lene q demonẽ nõ habet:quo veſani ho mines ſieri ſolẽt:an ille qͥ animã ſuã iã a mihi videt᷑ inq t immundũ ſpũm nõ ha/ bere:qͥ caſte viuit. Sʒ caſtũ inquã quez vocas:eũ ne qͥ nihil peccat:an eũ tantuzʒ qͥ ab illicito ↄcubitu temꝑat:Qũo inqᷣt caſtus pᷣt eſſe qͥ ab illicito tantũ ↄcubitu vicijs om̃ibuſq; peccatis müdauit: ꝓ8S ſhesſſe üſknih niömſon dictnerärch ergo inri bene nut bigſugnick Vnckhlnat lerrobis⸗ lsicri: ſtunpoſun iefinet nci teſpo daſgneren biätonigt eſt Gigt tgd gütohdet Gönuldeh haberotinue Daclece N afuches (Citaten renatch mnoint iſienit.. ititnona lit Mg Dhhiin⸗ ſelqben. leſipveät demofhis horoben Bimi aübetüe lan inot feoequig benmüeſe konerule lino . lnonon Cthonin zſidi Mideä tiles fafi nniigreſn auumit S inltegfict h rnedieſn ihbarlige ſeninchih bibitin nchofitin n Nſdeerwce edenefinnn nuntihantun Gcbiainde cürm dſen tzprufn Gnmuu MN nutyntoo mmncs nininn ttqucti ſoin ecoeßfumere e Deunifte ehchor Ns isofi 1 ic;en benum * inbnun gkgrtiin lcim⸗ , nmcilin iui Ganzannn ughioni abſtinẽs ſeſe:ceteris peccatis nõ deſinit inqnari. Ille eſt vere caſt?: q deü attedit: ⁊ ad ipᷣm ſolũ ſe tenet. Que vᷣba pueri ſic dicta erãt:cũ cõſcribi mihi placuiſſet:is ergo inquã neceſſe eſt vt bene viuat: etqᷣ bene viuit neceſſario talis eſt:niſi àd ti // bi aliud videt᷑. Cõſenſit cũ ceteriſ. Ergo vna eſt hic inquã dicta ſentetia. Sed il/ lud a vobis paululũ q̃ro:velit ne deꝰ:vt hõ deũ qrat: Dederũt.Itẽ quero. Nun dnam poſſumꝰ dicere.illũ qͥ deũ querit male viuere: Nullo modo dixerũt Etiã Hi terciũ reſpõdete. Spirit? immũdꝰ pᷣt ne deũ querere: Negabãt:aliquantũ du bitãte nauigio.qᷣ poſtea ceteroꝝ vocib⸗ ceſſit. Si igit᷑ inquã qͥ deũ querit id fa/⸗ cit qð deꝰ vult ⁊ bene viuit:⁊ ſpũm imũ dũ nõ habet:qͥ aũt deũ q̃rit nõdũ habet deu. Nõ igit᷑ quiſqs aut bene viuit:aut qð vult deꝰfacit:aut ſpũm immundũ nõ babet:ↄtinuo deũ habere dicendus eſt. Hic cũ ſe ceteri ↄceſſiõibo ſuis deceptoſ riderẽt. poſtulauit mater:cum diu ſtupi da fuiſſet: vt ei hocipᷣm qð ↄduſioniſ ne ceſſitate intoꝛte dixerã explicãdo relaxa rem atq; ſoluerẽ.Qð cũ factũ eſſet:ſʒ ne/⸗ mo inqͥt poteſt ꝑuenire ad deũ:niſi deuʒ q̃ſierit. Optime inquã.Camen q adhuc qrit nonduũ ad deũ ꝑuenit etiã ſi bene vi/ uit · Nõ igit᷑ quiſqͥs bene viuit deũ habz Mihi inqͥt videt᷑ deũ nemo nõ habere: ſz eũ qͥ bene viuit:habet ꝓpiciũ:qͥ male: infeſtü. Male igit inquã heſterno die cõ ceſſimꝰ eũ beatũ eſſeqͥ deũ habet. Bi/ dem om̃is homo deũ habet:nec tñ om̃is homo beatꝰ eſt. Adde ergo inqt ꝓpiciũ. Saltim inquã hoc inter nos cõſtat ſatiſ eũ beatũ eſſe q habet pꝛopiciũ deũ. Uel lem inq t nauigiꝰ cõſentire. Ded illũ ye/ reoꝛ qui adhuc q̃rit pᷣſertim ne ↄcludas beatũ eſſe achademicũ:qui externo ſer/ mone vulgari quidẽ ⁊ male latino:ſʒ ap⸗/ tiſſimo ſane vt mihi videt᷑ yerbo:cadu/ carius nominat eſt. Nõ em̃ poſſum di/ cere homini deũ querenti aduerſum deũ eſſe: q ſi dici nefas eſt. pꝛopiciꝰ erit et q ppiciũ deũ habet beatus eſt Beatus er go erit ille querit. Om̃is autẽ querenſ nondũ habet qð vult. Erit igit᷑ beatus bomo:qui qð vult nõ habet:qð heri no D . 4 2* . bis omibo videbat᷑ abſurdũ:vnde crede bamus achademicoꝝ tenebꝛas eſſe di/ cuſſas.Quare iã de nobis licentiꝰ tri/ phabit:mihiq; illa dulcia que cõtra va/ litudinẽ meã temere accepi:has ð me pe nas exigere:quaſi pꝛudes medicꝰ admo nebit. Hic cum etiã mater arriſillet.ego inquit trigetiꝰ.nõ cõcedo cõtinuo deũ aduerſari cui nõ ſit ꝓpicius:ſʒ eſſe alid mediũ puto.Cni ego.iſtũ tamẽ hominẽ inquã mediũ.cui nec de ꝓpicius eſt nec infeſtꝰ:deũ quomodo habere concedis. Hic cũ ille cũctaret aliud eſt inquit ma ter deũ br̃e:aliud nõ eſſe ſine deo.Ouid ergo inquã meli⸗ eſt: vtrũ habere deum an nõ eſſe ſine deo: Quantũ inquit poſ/ ſum intelligere:iſta eſt ſentẽtia mea Oui bene viuit habet deũ:ſʒ ꝓpicium:qͥ ma/ le:habet deũ: ſʒ aduerſuũ. Qui aũt adhuc querit nondũq; inuenit:necq; ꝓpiciũ:ne/ q; aduerſum:ſed nõ eſt ſi ine deo. Hec ne inquã veſtra etiã ſentetia eſt?: Hanc eſſe dixerunt. Dicite mihi queſo inquã. Nõ vobis videt᷑ eſſe homini deꝰ ꝓpiciꝰ:cui fauet:? Eſſe cõfeſſi ſunt. Nõ ergo inquã fauet deꝰ querẽti ſeſe homini: Reſponde runt fauet. Habet igit᷑ inquã q deũ q̃rit deũ ꝓpiciũ:⁊ om̃is qui habet deũ pꝛopi ciũ:beatus eſt. Beatus eſt ergo ⁊ ille qᷣ querit.Qui autẽ querit nõdũ habet qð vult. Erit igit᷑ beatꝰ qui qð vult nõ ha/ bet. Pꝛoꝛſus inquit mater.nõ mihi vide tur beatꝰ eſſe:qui qdð vult nõ habet.Er/⸗ go inquã nõ om̃is q habet deũ ppiciuz beatus eſt. Si hoc cogit ratio inùt non poſſum negare. Iſta igit inquã diſtribu tio erit:vt om̃is qui iã deũ inuenit:⁊ p/ piciũ deũ habeat:⁊ beatꝰ ſit.om̃is auteʒ⸗ qui deũ querit pꝛopiciũ deũ habeat:ſed nondũ ſit beatuſ. Jã vero quiſqͥs vicijs atq; peccatis a deo ſe alienat.non modo beat nõ ſit:ſed ne deo quidẽ viuat pꝛo/ picio.Oð cũ placuiſſet om̃ibus:bñ ha/⸗ bet inquã:ſed adhuc illud vereoꝛ.ne voſ moueat:qð iam ſuperi⸗ cõceſſeramꝰ.mi ſerũ eſſe quiſquis beatꝰ nõ ſit.cui conſe/ quens erit eſſe miſeꝝ hominẽ:qui ꝓpici unm tenet deũ:quẽ adhuc deũ querentex nondũ diximus eſſe beatũ. An vero qðᷣ ait Tulliꝰ. multoꝝ ĩ terris pᷣdioꝝ dños dinites appellamꝰ:omniũ virtutũ poſ/ ſeſſoꝛes pauꝑes nominabimꝰ: Sʒ illud videte vtꝝ quomodo veꝝ eſt:q oĩs egẽſ miſer ſit:ita ſit veꝝ:q; om̃is miſer egeat. Ita em̃ erit verũ nihil aliud eſſe miſeriã q; egeſtatẽ:qð me nũc cũ diceret᷑ lauda/ te ſenſiſtis. Hoc autẽ hodielongũ eſt:vt queramuſ:quare peto:ne faſtidio vobis ſit ad iſtã meſam cras etiã cõuenire. Odö cũ om̃es ſe libentiſſime habere dixiſſent eunngggs. ¶ Incipit diſputatio tercie diei. . 5 Ercius aut di eEEes diſputationis noſtre ma/ gebant in balneas diſſipauit:tempuſq; ꝓmeridianũ candidiſſimũ reddidit. Pla cuit ergo in pꝛatuli ꝓpinqua deſcẽdere: atcq; omibus nobis vbi cõmodũ viſum eſt cõſidentibo.reliquꝰ ita ſermo p eractꝰ eſt. Om̃ia pene inquã que interroganti mihi cõcedi a vobis volui habeo ac te/ neo:quare hodierno die quo poſſimꝰ tã gem hoc noſtrũ cõuiuiũ aliquo interual lo dieꝝ diſtinguere:aut nihil:aut nõ mł tum erit vt opinoꝛ:qð mihi vos reſpon dere neceſſe ſit.Dictũ em̃ erat a matreni Hil aliud eſſe miſeriã q; egeſtatẽ:cõuenit qʒ inter nos om̃es qͥ egeant miſeros eſſe Ded vtrũ om̃es etiã miſeri egeãt:nõnul l õſtio eſt:quã heſterno die nõ potuimꝰ explicare Hoc autẽ ita ſe habere:ſi ratio demõſtrauerit:perfectiſſime inuentũ eſt ſit beatꝰ:erit em̃ ille qui nõ eget.Om̃iſ em̃ nõ miſer beat eſt. Beat? eſt ergo qui egeſtate caret:ſi quã dicimꝰ egeſtatẽ:eã/ dem miſeriã eſſe cõſtiterit. Quid em̃ ait. Trigetiꝰ nõ poteſt ex eo iã cõſici:omneʒ nõ egentẽ beatũ eſſe:quo manifeſtuʒ eſt: omnẽ qͥ egeat eſſe miſerũ: Nam ↄceſſiſſe nos memini nihil eſſe mediũ inter miſe/ ruʒ ⁊ beatũ.Aliquid ne inquã inter moꝛ tuum ⁊ viuũ tibi mediũ videt᷑ eſſe:- Non ne om̃is homo aut viuꝰ aut moꝛtuꝰ eſt: Fateoꝛ inquit:neq;ʒ hic eſſe aliͥd mediũ Sʒ quoꝛſũ iſtud? Quia inquã etiã iſtud te fateri credo:omnẽ qui ante annum ſe⸗ pultꝰ ẽ: eſſe moꝛtuũ. Nõ negabat.Quid om̃is qui ante annũ ſepultus nõ eſt:vi/ tutinas nubes:que nos co/ nuit: Nõ ait ſequit᷑. Ergo inquã nõ ſequi tur vt ſi omis qui eget milſer eſt. omis qͥ nõ eget ſit beatus. Quãuis inter miſerũ ⁊ beatũ vt inter viuũ ⁊ moꝛtuũ medium nihil inueniri queat.Oð cũ aliqui eoꝛuʒ paulo tardiꝰ intellexiſſent. me id quibuſ potui verbis ad eoꝛũ ſenſum accõmoda tis aperiete atq; vᷣſante. ergo inquã mi/ ſerum eſſe omneʒz qͥ egeat dubitat nemo: neceſſaria. Nõ em̃ eis eget ipᷣe animꝰ in quo poſita eſt vita beata. Ipſe em̃ perſe ctus eſt:nullꝰ aũt perfectꝰ aliquo eget:⁊ qð videt᷑ coꝛꝑi neceſſariũ ſumert:ſi affue/ rit:ſi nõ affuerit:nõ eũ iſtaꝝ reꝝ franget inopia.Omis nãq; ſapiẽs foꝛtis eſt:nul lus aũt foꝛtis aliqd metuit. Nõ igit᷑ me tuit ſapiẽs:aut moꝛtẽ coꝛꝑis:aut dolo/ res:quib pellendis vel vitadis vl diffe rendis ſũt neceſſaria illa.quoꝛũ ei poteſt cõtingere inopia. Sed tamẽ nõ delinit eis bene vti ſi ipſa nõ deſunt. Ueriſſima eſt em̃ ũla ſentẽtia. Nã tu qð vitare poſ/ ſis ſtultũ admittereẽ᷑. Uitabit ergo moꝛ tem ac doloꝛẽ quantũ poteſt ⁊ quãtũ de/ cet:ne ſi minime vitanerit:nõ ex eo miſer ſit:qꝛ hec accidũt:ſed qꝛ vitare cũ poſſet noluit:qð maniteſtũ ſtulticie ſignum eſt. Erit ergo iſta nõ vitãs:nõ egrũ rerũ per peſſione:ſed ſtulticia miſer Si autẽ non valuerit vitare:cũ id ſedulo ac decenter egerit:non eũ iſta irreuerẽtia miſerũ faci ent.Etenim ⁊ illa eiuſdẽ comici ſentẽtia nõ minus vera eſt:quoniã nõ poteſt id ſi eri qð vis:id velis qð poſſis.Quomo/ do erit miſer:cui nihi accidit pᷣter volũ/ tatem. Quia qð ſibi videt nõ poſſe ꝓue/ nire:nõ poteſt velle. Habet em rerũ cer/ tiſſimarum voluntatẽ id eſt vt quicquid agit nõ agat:niſi ex virtu quodã pᷣſcri/ pto ⁊ diuina lege ſapiẽtie:que niło ab eo pacto eripi poſſunt. Jã nũc videte:vtrũ etiã om̃is qui miſer eſt egeat. Nam huic ſentẽtie cõcedende difficultatẽ illa res fa cit.qð multi in magna foꝛtuitarũ rerum copia cõſtituti ſunt:quib ita facilia ſunt omia: vt ad eoꝛũ nutũ pꝛeſto ſit:quieqd cupiditas poſcit.Difficilis quidem iſta vita eſt. Ded fingamus aliquem talem gqualem tullius fuiſſe dicit Oꝛatã. Quiſ bofminedek ſiſſvnu⸗cni ſiitnazt G vimun nislimn ſccbicm liupet crvricpl gune iuce Oaͤſotnſe licg habe Goum? laclno de enevot ſogatkronrl Ginborien ymninon oleronp⸗ etintellge ſenrcſeſebe Worswe Gd ürmteiw Vigedan metufre ſerebat gatym. lugtam. ig ? ſ. t Ege mnoꝛeam ite miſe an ip cni ſent acubit Pleyeſtel ſtmiſeni Hirike⸗ glyr dian umernen nn Ergo ſlgerarge ſaini ſlane „„ K Qunis nrnn Uutmortuäne, W 1Oöcii N rfenmri Nüſalm ui Knreii Ne n egerren ae in mes Kürnmn udan Nir emen õ rd wüloli fugn weildngne mmtünrtrgind ricweriͤagti irenmagt SENN WaiCi NN umitmmiienfid econicdſolen mmünihelctt wls r Nlnrndrötnti⸗ itenhl ae ehhe unn mic allant mTANNCRii5N. ,N, emnenlothes türſilnen, Gcer nnni annilunn, mſomian nne rtnlanit isclniit ſfals an tolen huh ECEo. eñ facile dicat oꝛataʒ egeſtate laboꝛaſſe: hoyminsẽ ditiſſimũ:ameniſſimuʒ: delicio⸗/ ſiſſimũ:cui neq; ad voluptatẽ quicq; de f⸗ãHuit:neq; ad gratiã:neq; ad bonã integrã q; valitudinẽ: Hã ⁊ pꝛedijs queſtuoſiſſi mis ⁊ amicis iocũdiſſimis:quantũ libu it abũdauit:⁊ illis om̃ibus aptiſſime ad ſalutẽ coꝛpoꝛis vſus eſt:eiuſq; vt bꝛeui/⸗ ter totũ explicẽ ome inſtitutũ voluntatẽ q; omnẽ ſucceſſio pꝛoſpera cõſecuta eſt. BSDeg foꝛtaſſe inquiet aliqͥs veſtrũ. Pluſ illũ q; habebat habere voluiſſe. Hoc ignoꝛamꝰ. Sʒ qð ſatis eſt q̃ſtioni facia/⸗ mus eũ nõ deſideraſſe ampliꝰ q́; tenebat Uiget᷑ ne vobis eguiſſe.Etiã ſi cõcedã inquit licentiꝰ nihil eũ plus deſideraſſe. qð in homie nõ ſapiẽte neſcio quomodo accipiã. metuebat tamẽ. erat em vt dicit᷑ ingenij nõ mali:ne illa om̃ia ſibi vel vno aduerſo impetu raperẽt᷑. Nõ em̃ magnũ erat intelligere talia cũcta quãtacũq; eſ⸗ ſent eſſe ſub caſibo cõſtituta. Tũ ego ar/ ridens:vides inquã licenti foꝛtunatiſſi/ mũ iſtũ hominẽ a beata vita ingenij bo/ nitate impeditũ.Ouo eĩ erat acutioꝛ:eo videbat illa omia ſe poſſe amittereiquo metu frangebat᷑:illudq; vulgare ſatis aſ ſerebat in fidẽ:hominẽ malo ſuo eſſe coꝛ gatum.Hic cũ ⁊ illi ⁊ ceteꝛi arriſiſſent:il lud tamẽ inquã diligentiꝰ attendamus: quia ⁊ ſi timuit iſte nõ eguit:vnde q̃ſtio eſt. Egere eſt em in nõ habendo:nõ in ti moꝛeamittendi que habeas. Erat autẽ iſte miſer:quia metuebat:q;uis nõ ege/ ret. Nõ igit᷑ om̃is qui muſer eſt eget.Oð cum appꝛobauiſſet cũ ceteris.etiax ipſa cuiꝰ ſentẽtiã defendebã aliquantũ tamẽ addubitãs.neſcio inquit tamẽ ⁊ nõdum plene ĩtelligo quomodo ab egeſtate poſ ſit miſeria:aut egeſtas a miſeria ſeparari BHã ⁊ iſte qui diues ⁊ locuples erat:⁊ ni hil vt dicitis ampliꝰ deſiderabat:tamẽ quia metuebat ne amitteret egebat ſapi entia. Ergo ne huncegentẽ diceremus: ſi egeret argento ⁊ pecunia:cũ egeret ſa⸗ pientia:nõ dicemꝰ: Ubicũ om̃es mira / do exclamaſſent:meipſo etiã nõ medio/ criter alacri atq; leto:qð ab ea potiſſimũ dictũ eſſet: q ꝓ magno de philoſ. opho/ rum libꝛis:atq; vltimũ ꝓferre parauerã LXVIII. videtis ne inquã aliud eſſe:multas vari aſq; doctrinas:aliud animũ attetiſſimũ in deun: Hã vnde iſta q̃ miramur:niſi in/ de pcedunt: Hic licentiꝰ letus exclamãſ pꝛoꝛſus inquit.nihil veriꝰ.nihil diuiniꝰ dici potuit. Haʒ ⁊ maioꝛ ⁊ miſerabilioꝛ egeſtas nulla eſt q; egere ſapiẽtia:⁊ qͥ ſa⸗/ pientia nõ eget:nulla re omine egere po teſt. Eſt ergo animi egeſtas inquã nihil aliud q; ſtulticia. Hec eſt em̃ cõtraria ſa pientie:⁊ ita cõtraria vt moꝛs vite:vt be ata vita miſere.hoc ẽ ſine aliquo medio. Nam vt omis nõ beatꝰ homo miſer eſt: om̃iſq; homo nõ moꝛtuꝰ vinit:ſic omnẽ nõ ſtultũ manikſeſtũ eſt eſſe ſapienteʒ. Ex quo ⁊ illud iã licet dicere:nõ ex eo tantũ ſergiũ oꝛatã fuiſſe miſeruʒ:q; timebat ne foꝛtune illa munera amitteret:ſʒ qꝛ ſtul/ tus erat.Quo fit vt miſerioꝛ eſſet:ſi tam pendulis mutãtibuſq; his:q̃ bona puta bat:nihi om̃ino metuiſſet. Eſſet em̃ nõ foꝛtitudinis excubijs:ſed metis ſopoꝛe ſecurioꝛ:⁊ altioꝛe ſtulticia demerſus mi ſer. At ſi omis qui caret ſapiẽtia magnã patit᷑ egeſtatẽ:omiſq; cõpos ſapientie ni hilo eget.ſequit᷑ vt ſtulticia ſit egeſtas. Vt autẽ om̃is ſtultus miſer:ita omnis miſer ſtultus eſt. Ergo vt om̃is egeſtas miſeria:ita omis miſeria egeſtas eſſe cõ/ nincitur. Quã concluſionẽ trigetius cũ ſe parũ ĩtellexiſſe diceret. quid inquã in/ ter nos ratione cõuenit: Euʒ egere inqͥt qui ⁊ ſapientiꝗ nõ habet:Quid eſt ergo inquã egere.Vapſentiã inquit nõ habe re.Quid eſt inquã ſapientiã nõ habere?: Hic cũ taceret.nõne hoc eſt inquã habe re ſtulticiã: Hoc inqͥt. Nihil ẽ ergo alið inquã habere egeſtatẽ q; habere ſtultici am. Ex quo iam neceſſe eſt egeſtatẽ alio verbo nomiari quãdo ſtulticia nomina/ tur. Quãq; neſcio quomodo dicamus. habet egeſtatẽ aut habet ſtulticiã. Cale eſt em̃ ac ſi locũ aliquẽ qui lumine careat dicamus habere tenebꝛas: qꝗð nihil eſt aliud q; lumen nõ habere. Nõ em̃ tene/ bꝛe quaſi veniũt aut recedunt:ſed carere lumie hocipᷣm eſt iã tenebꝛoſũ eſſe:vt ca rere veſte:hoc eſt eſſe nudũ. Non em̃ ve/ ſte accedente veluti aliqua res mobilis: nuditas ſugit.Sic ergo dicimꝰ aliquez 2 habere egeſtatẽ:quaſi dicamus habere nuditatẽ.Egeſtas em̃ verbũ eſt nõ habẽ di. Quãobꝛem vt qð volo explicẽ ſicut poſſum.ita dicit᷑:habʒ egeſtatẽ.quaſi di catur.habet nõ habere. Itaq ſi ſtultici⸗/ am ipᷣam verã ⁊ certã egeſtatẽ eſſe mon/ ſtratũ eſt.vide iã queſtionẽ:quã ſuſcepe ramꝰ vtrũ ſoluta ſit. Dubitabat᷑ em̃ int᷑ nos.vtꝝ cũ appellaremꝰ miſeriam nihil aliud qᷓ; egeſtatẽ nominaremꝰ.Dedimuſ autẽ rationẽ:recteſtulticiã vocari egeſta tem. Sicut ergo ⁊ om̃is ſtultus miſer et om̃is miſer ſtultꝰ eſt.ita neceſſe eſt nõ ſo/ lum omnẽ qui egeat miſerũ:ſed etiã oẽm qui miſer ſit egentẽ eſſe fateamur At ſi ex eo ꝙ ⁊ om̃is ſtultꝰmiſer eſt:⁊ om̃is miſeꝛ ſtultus eſt:cõficit᷑ ſtulticiã eſſe miſeriazʒ. cur nõ ex eo qð ⁊ quiſqòs eget miſer:⁊ qͥſ/ quis miſer eſt egeat:nihil aliud miſeriaʒ q; egeſtatẽ eſſe ↄficimꝰ:Oð cũ om̃es ita eſſe faterent᷑:illud iã inquã ſequit᷑:vt vi⸗ deamꝰ quis nõ egeat. Is em̃ erit ſapiẽs ⁊ beatꝰ.Egeſtas autẽ eſt ſtulticia.egeſta tiſq; nomẽ. Hoc autẽ verbũ ſterilitatem quandã ⁊ inopiã ſolet ſignificare.Atten dite queſo altiꝰ:quãta cura pꝛiſcoꝝ ho/ minũ:ſiue omia ſiue qð maniteſtũ eſt q̃/ dam verba creata ſunt . reꝝ maxime quaꝝ erat noticia ꝑneceſſaria. Jã enĩ cõ ceditis omnẽ ſtultũ egere:⁊ omnẽ qͥ ege/ at ſtultu eſſe. Credo vos etiã concedere animũ ſtultũ eſſe vicioſũ:om̃iaq; animi vicia vno ſtulticie nomine includi.Pꝛi/ mo autẽ die huiꝰ diſputatõ is noſtre ne/ quiciã dixeramus eſſe ab eo dictã:q; nec quicq ſit: cui cõtrariã frugalitatẽ:a fru⸗ ge fuiſſe nominatã. Ergo in his duob cõtrarijs.hoc eſt frugalitate atq; nequi cia:illa duo vident᷑ eminere:eſſe ⁊ nõ eſſe Egeſtati autẽ de qua fit queſtio:qͥd pu/ tamus eſſe cõtrariũ: Hic cũ aliquantuʒ cunctarent᷑.ſi dicã inquit trigetiꝰ diuiti as: video his paupꝑtatẽ eſſe ↄtrariã.Eſt quidẽ inquã vicinũ. Nã pauꝑtas ⁊ ege ſtas:vnũ atq; idem accipi ſolent. Tamẽ aliud verbum inueniendũ eſt:ne melioꝛi parti deſit vnũ vocabulũ:vt cũ illa pars pauꝑtatis ⁊ egeſtatis nomine abũdet:ex Hac parte ſolũ opponat᷑ diuitiaꝝ nomẽ. HMihil em̃ abſurdiꝰ:qᷓ; vt hic ſit egeſtas De beata pita vocabuli:vbi eſt cõtraria pars egeſtati. Plenitudo inqt licentiꝰ ſi dici poteſt vi/ det᷑ mihi recte opponi egeſtati. Poſtea inquã de verbo queram foꝛtaſſe dilige tius. Nõ em̃ hoc curandũ eſt in inquiſi/ tione veritatis. Quãuis em̃ ſaluſtiꝰ ele/ ctiſſumus penſatoꝛ verboꝝ egeſtati op/ poſuerit opulentiã:tamẽ accipio iſtã ple nitudinẽ. Nõ em̃ nec grãmaticoꝛum hic foꝛmidine liberabimur:aut metuenduʒ eſt ne ab eis caſtigemur: ꝙ incurioſe vti/ mur verbis.qui res ſuas nobis ad vten dũ dederunt. Ubi cũ arriſiſſent.ergo qꝛ mentes veſtras inquã:cũ intenti eſtis in deũ:velut quedã oꝛacula:nõ cõtemnere ſtatui.videamꝰquid ſibi velit hocnomẽ Haã nullũ accõmodaciꝰ eſſe arbitroꝛ ve⸗/ ritati. Plenitudo igit᷑ ⁊ egeſtas cõtraria ſunt:at etiaʒ hic ſimiliter:vt in nequicia 2 frugalitate apparet illa duo eſſe ⁊ non eſſe. Et ſi egeſtas eſt ipſa ſtulticia:pleni/ tudo erit ſapiẽtia. Merito etiã virtutũ omniũ matrẽ multi fru galitatẽ eſſe dixe runt. Quibo cõſentiẽs Tulli etiã in po/ pulari oꝛatione ait. Ut volet quiſq; ac/ cipiat.Ego tamẽ frugalitatẽ id eſtmo/ deſtiã ⁊ temperãtiã:virtutẽ eſſe maximã iudico. Pꝛoꝛſus doctiſſime ac deceẽtiſſi/ me. Cõſiderauit em frugẽ id eſt illud qð eſſe dicimꝰ:cui eſt nõ eſſe cõtrariũ. Sed ꝓpter vulgarẽ loquẽdi ↄſuetudinẽ:qua frugalitas quaſi parſimonia dici ſolet. duobooſequentibo quid ſenſerit illuſtra uit. ſubijciẽdo modeſtiã ⁊ temperantiaʒ. Ethec duo verba diligentiattendam⸗ Mogeſtia vtiq; dicta eſt a modo:⁊a tẽ/⸗ perie temperãtia. Ubi autẽ mod eſt at/ q; temperies:nec plus eſt quicq;:nec mi nus. Ipla eſt igit᷑ plenitudo:quã egeſta/ ti cõtrariã poſueramꝰ:multũ meliꝰ quã ſi abundantiã ponerem?. In abundan/ tia em̃ intelligit᷑ afflnẽtia:⁊ quaſi rei ni/ ℳ— mium exuperãtis effuſio. Qð cũ euenit vltra q; ſatis eſt. etiã ibi deſt iderat mod⸗ 1 res que nimia eſt modo eget.Ergo nꝰ ab ipᷣa redũdãtia egeſtas aliena ẽ.Amo do autẽ ⁊ plus ⁊ min aliena ſunt. Ipſaʒ em opulentiã ſi diſcutias:inuenies eam nihil aliud tenere q; modũ. Hã non niſi ab ope dicta eſt opulẽtia⸗quomodo aut Ghinliteb ſcgeiphin⸗ wiunctel egitni Etoñſyi Mrd tln Hignnt nmna iniunlvoi⸗ (oneritod Rclertilerx. llein eroꝛd aecſiint nicniqz ege noraginoͤe⸗ Gobenüchen hocckckeln ſit hpieraii tin potnite (alind ;n ſennin'libr Nhiufen mwap WGcnce wwe tentigse dibulet gliſgn lti miſ⸗a chtemol liverbo ſimalacr usader Vllacöm moderat igl miſe dum ſui ſt Pyee deiſipiet nitnee dii deiſopient deihaben nnlbyo fllingre ihinti unck nntſtft ſageclte⸗ ſniſi = S= P . 3 4 N. WNN cnnöſde enm ſonſei Immücfnig Minigeñ lnte⸗ Rnnging utmihiſß Nnagmmamnh Dinnr. matn emmginno, es ſunsſchsbr biciniſad mniciinmncs Gcöenne eſbifathochen ucſenbinmenn rtegeſtscönmt — =Eẽ = = uenytinfagtt Orin aninkani ugkütats Gedin rwdacnir furmmicenm Docnidne Muin = = ninmnudi ſ ni ten lihn Fiumgann ianchmain lnodlit Dimimntdr dIas tochnen Nuockgich nia, n gimi di mi atlnii, itetcnſſoln/ indtͤan ti Minio, ehe⸗ on e ſnihn tnin alin r h Eo. opitulat᷑ qð nimiũ eſt: cũ incõmodiuſ ſit ſepe q; paꝝ: Quicqͥᷣd igit᷑ vel parũ vł ni/ mium eſt:quia modo eget:iobnoxium eſt egeſtati. MHodꝰ ergo animi ſapientia eſt Et em̃ ſapiẽtia ↄtraria ſtulticie nõ nega tur.⁊ ſtulticia egeſtas:egeſtati autẽ ↄtra ria plenitudo. Sapiẽtia igit᷑ plenitudo In plenitudine autẽ modꝰ. Modꝰ igit animi in ſapietia eſt. Uñ illud pᷣcdlarũ eſt ⁊ nõ lmerito diffamat᷑ hoc pꝛimũ in vi/ ta eſſe vtile: vt ne quid nimiſ.Dixeramꝰ autẽ in exoꝛdio hodieme diſputatõnis noſtre: ſi inueniremus nihil aliud eſſe miſeriã qᷓ; egeſtatẽ:eũ beatũ eſſe fatere/ mur:qui nõ egeret.Eſt aũt inuentũ.Er go beatũ eſſe nihil eſt aliud:q; nõ egere. hoc eſt eſſe ſapientẽ Gi autẽ querit:qͥd ſit ſapiẽtia iã ⁊ ipᷣa ratio quantũ in pᷣſen tia potuit:⁊ voluit atq; eruit. Nihil eſt eĩ aliud q́; modꝰ animi.hoc eſt:quo ſe/ ſe animꝰ libꝛat:vt neq; excurrat in nimi uʒ neq; infra q; plenũ eſt coartet᷑. Excur rit autẽ in luxurias:dominatões:ſuꝑbi as:ceteraq; id genus:quibo ĩimoderato /- rũ miſeroꝛũq; animi ſibi leticias atq; po tentias cõparari putãt.Coartat᷑ aũt ſoꝛ dibuſ:timoꝛibo:meroꝛe:cupiditate:atq; alijs quecũq; ſunt quibb homĩes mifos etiã miſeri cõfitent᷑. Cũ vero ſapientiam cõtemplatur inuentã:cũq; vt huiꝰ pue/ ri verbo vtar:ad ipᷣam ſe tenet:nec ſe ad ſimulacroꝝ fallaciã quoꝝ pondꝰ ample xus a deo ſuo cadere atq; demergi ſolet: vlla cõmotꝰ inanitate cõuertit:nihil im moderatõis:⁊ ideo nihil egeſtatis nihil igit᷑ miſerie pertimeſcit. Habʒ ergo mo dum ſuũ id eſt ſapientiã:quiſqͥs beatus eſt Oue eſt autẽ dicẽda ſapiẽtia:niſi que dei ſapiẽtia eſt. Accepimꝰautẽ etiã auto ritate diuina:dei filiũ nihil eſſe aliud:qᷓ; dei ſapientiã.⁊ eſt dei filius ꝓfecto deus Deũ habet igit᷑ quiſquis beatus eſt:qð omnibo nobis iã ante placuit:cũ hoc cõ uiuiũ ingreſſi ſumꝰ.SGed qͥd putatis eſ ſe ſapientiã niſi veritatẽ?: Etiã hoc em̃ di ctum eſt. Ego ſum veritas. Ueritas au tem vt ſit:fit per aliquẽ ſummũ modũ:a quo ꝓcedit:⁊ in quẽ ſe ꝑfecta conuertit. Ipſi autẽ ſumo modo nullꝰ aliꝰmodus imponit᷑ Si em̃ ſummꝰ modꝰ ꝑ ſũmuʒ modũ modus eſt:ꝑ ſeipᷣm modꝰ eſt. GOʒ etiã ſummꝰ modꝰ neceſſe eſt vt verꝰ mo/ dus ſit. Ut igit᷑ veritas modo gignitur: ita moduſ veritate cognoſcit᷑. Neq; igit veritas ſine modo:neq; modꝰ ſine verita te vnq; fuit. Quis eſt dei filiꝰ: dictũ ẽ:ve ritas.Quis eſt qͥ nõ habet patrẽ: Quis alius q́; ſummꝰmodꝰ:Quiſquis igit᷑ ad ſummũ modũ ꝑ veritatẽ venerit:beatuſ eſt. Hoc eſt animũ deũ habere id eſt deo perfrui. Cetera em quauis a deo habeã tur nõ habẽt deũ.Admonitio autẽ que/ dam que nobiſcũ agit: vt deum recoꝛde/⸗ mur:vt eũ queramꝰ:vt eũ pulſo om̃i fa⸗ ſtidio ſitiamꝰ:de ipſo ad nos fonte veri/ tatis emanat. Hoc interioꝛibo luminib noſtr iubar: ſol ille ſecretꝰ infundit. Hu ius eſt veꝝ om̃e qð loquimur:etiã qua/ do adhuc vel min ſanis vel repẽte aper tis oculis audacter cõuerti:⁊ totũ intue ri trepidamꝰ:nihilq; aliud etiã Bᷓ̊ appa/ ret eſſe q;ᷓ deũ:nulla degeneratone impe/ diente perfectũ. Naã ibi totũ atq; ome ꝑ/ fectũ eſt:ſimulq; eſt om̃ipotetiſſimꝰ deꝰ. SDed tamẽ q;diu querimꝰ:nõdũ ipᷣo fon te:atq; vt illo verbo vtar:plenitudine ſa turati:nondũ ad noſtꝝ modũ nos perue niſſe fateamur.⁊ ideo quãuis iã deo ad/ iuuante:nõdũ tamẽ ſapietes ac beati ſu mus. Illa eſt igit᷑ plena ſatietas animo/ rum.hoc eſt:beata vita pie ꝑfecteq; co/ gnoſcere a quo inducaris in veritatẽ: veritate ꝑfruaris.ꝑ quid cõnectaris ſũ/ mo modo. Que tria vnũ deũ intelligẽti⸗/ bus vnãq; ſubſtantiã excluſis vanitati/ bus varie ſuꝑſtitionis oſtẽdũt. His ma ter recognitis verbis:q̃ ſue memoꝛie pe/ nitus inherebãt:⁊ quaſi euigilãs in fidẽ ſuã:verbũ illud ſacerdotis noſtri.foue pᷣ cantes trinitaſ:leta effudit:atq; ſubiecit Mec eſt nullo ambigẽte beata vita:que vita pꝑfecta eſt. ad quã nos feſtinãter poſ/ ſe perduci:ſolida fide:alacri ſpe:flagran te charitate pᷣſumendũ eſt. Ergo inquã: quoniã modꝰ ipſe nos admonet:⁊ cõui/ nium aliquo inteꝛuallo dieꝝ diſtinguere quãtas ꝓ viriba poſſũ gratias ago ſum/ mo ⁊ vero deo patri domino:liberatoꝛi animaꝝ.Deinde vo bis qui concoꝛditer luitati.młtiſ etiã me cumhulaſtzmina iis — Oe aſſumptoe virginis marie Hã tantũ in noſtrũ ſermonẽ cõtuliſt:: vt me negare nõ poſſim:ab inuitatis meis eſſe ſatiatũ. Hic om̃ibꝰ gaudẽtibo ⁊ lau/ dantib deũ:qᷓ; vellẽ:inquit trigetiꝰ:hoc modo nos quotidie paſceres. Hodus inquã ille vbiq; ſeruand eſt:vbiq; amã/ dus:ſi vobis coꝛdi eſt ad deũ reditꝰ no ſter. His dictis facto diſputatõnis fine . .D gta vita. gata ð virginis ⁊ ma tris domini reſolutio ne tempoꝛali ⁊ aſſum prptione ꝑhenni:qͥd in/ ‚ Leelligã reſpõſurus:te deꝰ om̃ipotens pater voto ſupplici exo/ ro:vt qui mãdas nubib ⁊ pluũt imbꝛeſ qui tangis mõtes ⁊ ſumigãt:qui aperis terrã ⁊ germinat:quid dicã iubeas:quid pꝛoferã pᷣbeas:ad quid ſermonẽ dirigaʒ aperias. Venerabule em̃ mihi eſt domĩe ⁊ p̃coꝛdijs meis reuerendiſſimũ:de ma/ tre ſilij tui loqui:⁊ de ſanctiſſimo coꝛpo re eius linguã ſermonibo occupare.Que ſola meruit deũ ⁊ hominẽ paritura ſuſci pere:ſacta thꝛonꝰ dei:⁊ aula reg eterni: Sm qð nos docuiſti ꝑ ſãctos tuos patri archas pphetas ⁊ apoſtolos:figuris et ſermonibo quibo credimꝰ ⁊ certi ſumꝰ:qꝛ nunq; fefelliſti: qui nec fallere nec falli no uiſti. oſtẽdẽs filiũ tuũ coeternũ tibi ⁊ cõ ſubſtãtialẽ incarnandũ:⁊ incarnatũ per virginis vterũ:de qua carnẽ aſſumpſit qqui coꝛpoꝛalia cũcta tecũ creauit auctoꝛ adminiſtratoꝛ ⁊ deꝰ:qab homine factꝰ eſt homo:ab ea naturã ſumẽs nõ oꝛiginez. ſanctificãte ſpũſancto tuo ĩ ea vteꝝ hu/ manũ ⁊ purificãteatq; mundãtead ↄce/ ptionẽ filij tui:cuiꝰ dignitatis ⁊ gfe effe/⸗ ctuʒz nec coꝛ cõcipere nec lingua valet ex ¶¶ Explicit liber beati Auguſtini debe epiſcopi de aſſumptione beate virginis marie in coꝛꝑe ⁊ ala Liber incipit. So Dicat vt eſt. Sonet ergo pcioſiſſimũ ſui pcioſitate:ſanctiſſimũ certa ſãctitate:in/ Dinterro ginis: illi ſoli notiſſimũ eſt: qui de tura naturã ſuſcepit quã condidit. Per quẽ te qᷓſo domine:qꝛ ꝑ illũ bona cũcta ¶ Hini Aurclij auguſtini bipponenſie — pꝛimere. Non em̃ talis cõceptus taliſq; partꝰ:niſi deũ decuerat:qui venerat redi mere quos voluit creare:creare pꝛofecto poteſtate:redimere hũilitate:humilita/ tis naturã ſumẽs ſanctã de ſanctificato coꝛpe:⁊ ĩmaculatã de ĩmaculato. Inetſ/ fabilẽ em̃ ſanctificatõnis gratiã quã cõ cipiendus pᷣbuit:cõceptus ⁊ natꝰ nõ ab ſtulit. Oue nanti in coꝛꝑe valuerit vir i notiſſimũ eſt:qui de eiꝰ na tribuis:que vt tribuas eligiſ:vt me inof fenſe de tanta ſanctitate loqui tribnas. Et ſi nõ totũ vt eſt:qð impoſſibile om̃i lingue humane eſt. tamẽ ipᷣm ex ꝑte qð ẽ eſtimabiliſſimuz nudiſſima vᷣitate. QOue qꝛ humanã rationẽ excedũt.ſpũs tuus aſſit:qui ſuo ſacro ſpiramine inducat in omnẽ dicendoꝛũ veritatẽ:vt quia de eiꝰ coꝛꝑe ⁊ anima loquendũ eſt:qð ipᷣepᷣter naturalẽ vſũ ſanctificauit ⁊ gratiã cõtu/ lit:nõ aliena nos dicere patiat᷑:ſed ꝓpꝛia ad laudẽ ⁊ gloꝛiã tuã deꝰ omipotens pa ter:⁊ ad honoꝛẽ eiuſdẽ filij tui ꝑ virginẽ nati: ⁊ eiuſdeʒ ſpũſſancti dei ⁊ dñi noſtri (ũ quo eſt tibi regnũ ⁊ imperiũ in oĩa ſe cula ſeculoꝝ Amen. Wia pꝛofũdiſ ſime ⁊ ſua dignitate altiſſime ſum reſpõſurus q̃ſtioni.lecto . rem meũ obſecro:vt p me depꝛecet᷑:et ſi qua a me pleniter cognouerit donis dei gratus exiſtat. Din autẽ min noſtre cõ patiat᷑ humilitati Quia ſi minꝰ valeamꝰ vera tamẽ ꝓculdubio volumꝰ. De ſan/ ctiſſimo igit᷑ coꝛpe ꝑpetue virginis ma/ „ rie:eiuſq; ſacre anime aſſumptõe:qð de⸗ donauerit loqui ſuſcipiẽtes.hoc pꝛimũ dicimus: ꝙ in diuinis ſcripturis poſtq; dominꝰ in cruce matrẽ diſcipulo cõmen dauit: vt caſtitas caſtis tueret᷑ obſequijſ nihil de ea reperit᷑ pᷣter id qð lucas cõme monat in actibo apłoꝝ:cõmemoꝛãs eiuſ dem nominatim dicẽs. Hi om̃es erãt ꝑ ſeuerantes vnanimiter ĩ oꝛatione cu mu Uldehate ſeriwem Hocdiri (utm Autoriteci Adhzn ſn mn inini⸗ mmiun Allcten hir di k ſtüpane elt⸗Et uqvib⸗ liricat Uobluolin figcirfen⸗ ſtnituc Montornr oniluinne Muonacdeſt cnamn Wcae Grd dicticſot leqtund fon Napn rrme nonn. nſen ſinoroon nr Nihüe, 1odeierecl ſſenten teiclicitgze entiboeos Ufuaunüſe cho demg hhoredicn ſhlcinen cönenint unltldſin pnentili innniee ſuckt AmS ne — nstiis lvchannd e Noeno terbumnlin ſancnſien nlato. I⸗ nii guic marnoͤgb NAuentvir Ade mät de lüdomin igknnei banahn. önapecde Cioſdſnäbi Aſiaiein 1ine ODue it hüs us e nducatin tanindech badihehe Crräcin wakospen cmonmt linignign Nuitdiiw mnul pulbe⸗ füct urürſine iſton tn tdehuefit ono niyſoft⸗ nirian de ſ wicnon, lleribo ⁊ maria matre ieſu ⁊ fratrib eius Heoc diximꝰ:qꝛ tanto q̃ magna exiſtunt cauti tractanda ſunt:quãto ſpecialibuſ gautoꝛitatũ teſtimonijs nõ poſſunt ad li/ quiduʒ roboꝛari. Sed quedã ſcriptura ſancta veris indagationũ ſtudijs querẽ/ da reliquit:q̃ nõ ſunt ſuꝑflua eſtimanda dũ vera indagatõe fuerint patefacta Fe cumnda eſt em̃ veritatis autoꝛitas:⁊ dum Ddiligeter diſcutit᷑ ð ſe gignere qð ipᷣa eſt cognoſcit᷑. Sepe em̃ diſcuſſa verã cõue nientiã pariet quã maniteſtis ſermonib⸗ abſcõdit.Et ſepe apertis ſermonib inſi nmnaat in quib nihil pᷣter id qð ſonat que/ rendũ inuitat Ut eſt illud qð abꝛaam ge nuit iſaac:iſaac genuit iacob:iacob genu it iudã ⁊ fratres eiuſ:⁊ cetera talia in qbꝰ ſola tenẽda eſt littera. Quedã autẽ ſic cõ/ mengdat: vt pariter litterã ⁊ miſticũ intel lectũ inſinuet:vt in trãſitu maris rubꝛi: manna celeſti:⁊ tabernaculo dei:atq; ar cha teſtamẽti: vbi futuroꝝ figura baptiſ mibcilicet chꝛiſti ⁊ eccleſie oſtẽſa eſt pꝛo/⸗ gatiua.Quedã tantũ miſtice:vt cũ deuʒ dicit inſufflaſſe in faciẽ ade ſpiraculũ vi te:qͥ tamẽ os ad ſpirandũ non habet:nec manꝰ ad operandũ.licet dicat pꝓpheta. Manꝰ tue domine fecerũt me:⁊ plaſma nerunt me. Sunt ⁊ quedã que q;uis cõ memorari ex toto omiſſa ſint:vera tamẽ ratõne credunt᷑:atq; ipᷣa cõuenientia rei: qdᷣãmodo quẽadmodũ dux ⁊ pᷣuia credi tur. HNihil em̃ de melchiſedech ſacerdo tis dei excelſi iuſticia loquit᷑:cũ ipᷣa pᷣceſ ſiſſe tante laudis merita cognoſcat᷑. Ni⸗/ hil de helye et enoch poſtq; rapti ſũt vi/ te felicitate cõmendat: cũctis liquide ſci entib eos beate viuere:quos dũs hinc in futurũ ſeruãdos voluit rapere. Ouid ergo de marie moꝛte:quid de eiꝰ aſſum/ ptione dicendũ eſt: vnde dinĩa ſcriptura nihil cõmemoꝛat:niſi querendũ ratione qð cõueniat veritati:fiatq; ipſa veritas autoꝛitas:ſine qua neceſſeẽ nec valet au toꝛitas. Memoꝛes em̃ ↄditionis huma ne:moꝛtẽ illã ſubiſſe tempoꝛalẽ dicere ñ metuimus:quã idẽ certe eiꝰ filꝰ:qͥ deus ⁊ homo eſt lege ſoꝛtiſ humane ſuſtinuit: et hoc qꝛ homo de eiꝰ ſuſcept⸗ 1 pꝓpfuſus eſt vtero. Ded ſi dicimꝰcã moꝛtis teneri q̊ idẽ archangelꝰ ga vinculis:⁊ reſolutã in cõmunẽ putredi/ nem vermẽ ac cinerẽ:deliberandũ eſt ſi hᷣ conueniat tante ſanctitati:tante aule dei progatiue. Scim em dictũ pꝛimo parẽ ti:qꝛ puluis es ⁊ ĩ puluerẽ ibis.Oõð ſi de motte dicit᷑ generalis eſt ſentẽtia:ſi de re ſolutione in puluerẽ:hãc qdðãmodo chꝛi ſti caro euaſit:de carne marie ſũpta q̃ coꝛ ruptionẽ nõ ſuſtinuit. De hoceĩ ſcnptũ eſt ꝑ ꝓphetã dicentẽ. Om̃ nõ derelinq̃s animã meã in inferno.nec dabis ſanctuʒ tuũ videre coꝛruptõeʒ De qͥ autẽ ſancto dictũ ſit archangelus ꝓdidit qͥ ad mariã ait.Et qð naſcet᷑ ex te ſanctũ vocabit᷑ fi/ lius dei.Et vere ſanctũ ⁊ ſanctũ ſancto/ rum.vñ ⁊ illa ſancta ſanctoꝝ dicunt᷑ q̃ il/ la ſeruabãt:quib iũlle figurabat᷑:q veraci ter ſolꝰſanctꝰ ſanctoꝝ dicit᷑ Hic em̃ eſt ðᷣ bꝛiel danieli loquit᷑ inter cetera q̃ fatura oſtẽdit dicẽſ.Et im pleat᷑ viſio ⁊ ꝓphetia:⁊ vngat᷑ ſanctꝰ ſan ctoꝝ. Hic em ſanctꝰ coꝛruptionẽ nõ vi/ dit:qͥ tercia die cũ triũpho ð infer redi/ ens reſurrexit. Caro eiꝰ q̃ de maria ſum/ pta eſt:⁊ ſi moꝛtua eſt ex infirmitate.reui xit ex dei virtute. SDʒ ſo ille:q qñ voluit moꝛi:qñ voluit reſurgere potuit. Exci/ pit᷑ ᷣ ab illa generali ſentẽtia de virgine ſumpta natura.Oõð ſi nõ marie cõgruit: coõgruit tamẽ filio quẽ genuit ieſu.voca bulũ ieſu gloꝛioſuʒ:om̃i oꝛnatu cultuqʒ digniſſimũ:nomẽ qð eſt ſuꝑ ome nomẽ. ñ decuit ab hominibo appellari:neq; ab eis efferri in mundũ:ſʒ ab excellentioꝛi q̃ dam maioꝛiq; natura. Poſt hec queade dicta ſunt de quibo excipit᷑ marie fili?ꝰ cõ tuenda ſunt que etiã eue dicta ſunt: ſi cũ ctis feminis ſint generalia:⁊ ſi in aliquo ercipiat᷑ maria. Scriptũ q ppe eſt. Ou lieri quoq; dixit deꝰ. Multiplicabo erũ nas tuas:⁊ ceptus tuos:in doloꝛe pari es filios:⁊ ſub viri poteſtate eris:⁊ ipſe dominabit᷑ tui Erumnã maria ſuſtinuit cniꝰ animã gladius paſſionis chꝛiſti ꝑ/ tranſiuit. Ded cõceptus nõ multiplica nit:n ſub viri id eſt mariti poteſtate de guit: que integerrimis viſceribus de ſpi rituſancto chꝛiſtum ſuſcepit:et virgini tatis integritate manente virgo permã/ ſit. Quem quia ſine peccati colluniane Ge aſſuptõe v̈gis marie et ſine virilis admixtionis detrimento ſuſcepit:ſine doloꝛe genuit:⁊ ſine ĩtegri/ tatis violatione Pudoꝛe virginitatis in tegra permãſit. Hoc em̃ potuit efficere de matre:quia ſic deꝰ elegit naſci de ho/ mine. Maria ergo ⁊ ſi cõmunicat erum nis eue:nõ cõmunicat parturiẽdo cũ do loꝛe. Pꝛomeruit em̃ hoc ſingularis ſan/ ctitas eiꝰ ⁊ ſingularis gratia:qua ſuſce/ ptione dei ſingulariter exiſtimãda eſt di gna Nõ immerito ergo excipit᷑ a quibui dam generalib vera eſtimatõne quã tan ta ſeruat gatiua. Quantũ em̃ chꝛiſti poteſtas poſ ſit mũdi oſtẽdit vniuerſitas:quantũ gra tia:marie mõſtrat integritas.Que ſicut diuerſa eſt a natura:ita diueꝛſa eſt ab vſu Quid ergo ſi in tanta diuerſitate eã dici mus humane ſoꝛtis moꝛteʒ ſubijſſe:nec tamẽ eius vinculis retineri.per quã deꝰ voluit naſci:⁊ carnis ſubſtãtie cõmuni/ care. Nunquid impiũ erit: Scimꝰ eniʒ ieſum omia poſſe:qui deſeipᷣo ait.Data eſt mihi om̃is poteſtas in celo ⁊ in terra. Si ergo voluit integrũ marie virginita tis ſeruare pudoꝛẽ:cur nõ velit incoꝛru / ptam a putredinis ſeruare fetoꝛe:Dicat qui cognouit ſenſũ domini: ⁊ qui cõſilia rius eius fuit. Nunquid nõ pertinet ad benignitatẽ domini matris ſeruare bho/ noꝛẽ:qui legẽ nõ ſoluere venerat:ſed ad/ implere.Lex em̃ ſicut honoꝛẽ matris pᷣ cipit:ita inhonoꝛationẽ dãnat.Qui emſñm in vita pᷣ ceteris illã gratia ſui cõceptus honoꝛauit.pium eſt credere ſingulari ſal uatione eã in moꝛte⁊ ſpeciali gratia ho noꝛaſſe. Potuit em̃ eã a putredine⁊ pul uere alienã facere:qui ex ea naſcẽs potu it virginẽ relinquere.Putredo nanq; et vermis humane eſt oppꝛobꝛiũ cõditio/ nis:a quo oppꝛobꝛio cũ ieſus ſit alienuſ natura marie excipit᷑:quã ieſus de ea ſu/ ſcepiſſe pꝛobat᷑. Caro em̃ ieſu caro ẽ ma rie.⁊ multo ſpecialius q; ioſeph inde ce/ teroꝛũq; fratꝝ eius quib dicebat. Fra/ ter em̃ ⁊ caro noſtra eſt.Caro em̃ chꝛiſti quãuis gloꝛia reſurrectõnis fuerit ma/⸗ niſicata: ⁊ potẽter ſuꝑ om̃es celos aſcẽ/ ſione gloꝛificata:eadẽ tamẽ carnis man ſit ⁊ manet natura:que ſuſcepta eſt ð ma ratia:⁊ attollit dignitatis pᷣꝛo ria. Ipſe em̃ eſt qui cõceptus genitꝰ at⸗ q; a moꝛtuis ſuſcitatꝰeſt ꝑ gloꝛiã patris ſicut ꝓfecto ipſe teſtat᷑ poſt reſurrectõeʒ quando apoſtolis dicit. Uidete manus meas ⁊ pedes meos:quia egoipſe ſum. Quid em eſt:egoipſe ſum:niſi quia alter nõ ſum q; qui tũc erã quãdo paſſus ſum Et hoc ſiquidẽ cognoſcere poteſtiſ:qui ĩ manibo ⁊ pedib meis clauoꝝ ſigna cla re videtis. Ipſe ergo ideq; celos aſcẽdit ⁊ carneʒ quã de matre ſuſcepit ſuꝑ aſtra trãſuexit:honoꝛãs omnẽ humanã natu ram:⁊ młto magis maternã. Si igit᷑ na tura matris eſt filiꝰ:cõueniẽs eſt vt ſit ⁊ filij mater. nõ quantũ ꝑtinetad equã ad/ miniſtrationẽ:ſʒ quantũ ꝑtinet ad eandẽ recipꝛocã ſubſtantiã:vt homo de homĩe caro de carne:mater a filio:ſiliꝰ a matre: nõ ad vnitatẽ ꝑſone:ſʒ ad vnitatẽ coꝛpa lis nature ⁊ ſubſtãtie.Si em̃ vnitatẽ po teſt facere gratia ſine ꝓpꝛietate ſpecialũ nature.quãto mag vbi gratie vnitas et coꝛpꝑis ẽ ſpecialis natiuitas: Unitas nã q; gratie eſt vt diſcipuloꝝ ĩ chꝛiſto:deqͥ bus ipe dixit. Pater ſancte ſerua eos in noĩe tuo quos dediſti mihi vt ſint vnuʒ ſicut ⁊ nos.Et iteꝝ de om̃ibo iuſtis. Nõ ꝓ his autẽ rogo tantũ:ſed ⁊ ꝓ his qͥ cre/ dituri ſunt ꝑ verbuʒ coꝝ in me:vtommes vnũ ſint:ſicut ⁊ tu pater ĩ me:⁊ ego in te: hoc eſt:vt ipſi ſint ꝑ gratiã qð nos ſumꝰ ꝓꝑ diuinitatẽ. Mec quippe gratie vnitas q̃ cunctis in chꝛiſtuʒ credentibo ſeruat᷑:ſi marie etiã minꝰ ſapientiũ eſtimatõne nõ tollit᷑.quãto magis cũ gratie vnitate ip/ ſa ſpecialitas nature vnũ efficit matrẽ et filiũ:a filiũ ⁊ matrẽ Uidendũ eſt etiã qͥd de his quos ſecũ ꝑ gratiã vnũ eſſe volu it:cõſequẽter adiũxit.Ait em̃. Pater q̃s dediſti mihi volo vt vbi ſũ ego ⁊ illi ſint mecũ:vt videãt daritatẽ quã dediſti mi hi. O magnã ⁊ ĩeſtimabilẽ bonitatẽ dei⸗ qui habere ſecuʒ ſuos in gloꝛia vult:vt ſua claritate fruantur:qui hic ſua ſide iũ cti:vnum cuʒz eo eſſe digni iudicant᷑. Si igitur eos ſecum habere vult:⁊ hoc po/ teſt qui om̃ia poteſt:quid eſtimandũ eſt de matre:vbi digna ſit haberi niſi in pꝛe ſentia filij? DQuantũ igit᷑ contueoꝛ:q;tuʒ intelligo:quantũ credo.marie aĩa clani/ gteitucte (üſenon daieſtum⸗ chriſani Nrhgenn lhp ur ne ocogenun iahe Konr dignin Gntheſan in Tant Nthlinen loſeni. Pusdehc⸗ Munnurrt gdenntſcs bianoho nittt ehonmns fupride Nöusſe cn hamd poſtm rin⸗ Ablern erc mutioone, mumms,. torerinn ligalbit mihimint birmninin heralsſen opentionn 1Mo OMrüini⸗ ſniognit ſucogel Mneg Nte utraße indie⸗ fenn Reefin msgeni gaän, Ereſunei Ndcennn egoipſeſin. niſtqniaalte opalusſun eporeſtigni uaſigtach ccs Rcdit Müſegn miSigen nmnigctkftſtt ganeruteni wnodeheni ioſlamun. Imiarwn, ñ miipo neſpecali ne vninst . Vnisni nchſtone weſennen! ibintſure ltphiogar nemuit er eoite unſin⸗ gntievns ntbſeui dhimanonen atierrianß⸗ icfcunm müickgui imicenut umd iwprllſi nidalltim honiode⸗ Goudlleſ ſieiuſell ulanis leettocpo⸗ Oinmd dã tate fruit᷑ chꝛiſti⸗ gloꝛioſis cõſ⸗ pectibuſ cũ ſemꝑ videre ſitieẽs: ⁊ ſemꝑ cõſpiciens: dũ ĩeſtimabiliter paſcit᷑ excellẽtioꝛi qua ſyrrialich pᷣꝛogatiua a filio honoꝛat᷑. ſidẽs in chꝛiſto coꝛpꝰ ſuũ qð genuit: clarificatũ in dextera patris:⁊ ſi nõ ſuuʒ per qð genuit:tamẽ ſuũ qð genuit.Et q̃ renõ ſuũ per qð genuit: Si nõ obuiaue rit nec dũ ꝑſpecta autoꝛitas:vere credo 7 qð genuit:qꝛ tanta ſanctificatio di/ gnioꝛ celo eſt q; terra:thꝛonũ dei:thala/⸗ mũ domini:domũ atq; tabnaculũ chꝛi/ ſti dignũ eſt ibi eſſe vbi ipſe eſt. Tam pᷣci oſum ctheſaurũ digniꝰ eſt celo ſeruari q; terra. Cantã integritatẽ merito incoꝛru ptibilitas:nõ putredinis aliqua reſolu/ tio ſequit᷑. Iſtud ergo ſacratiſſinũ coꝛ⸗ pus de q̊ chꝛiſtꝰ carnẽ aſſumpſit: ⁊ diui⸗ nam naturã humane vniuit:nõ amittẽs qð erat:ſed aſſumens qð nõ erat.vt ver/ bũ caro.hoc eſt:deꝰ homo ſieret:eſcã ver mib traditũ:quia ſentire nõ valeo:dice/⸗ re pertimeſco ĩ cõmuni ſoꝛte putredinis futurũ de vermib puluerẽ.Deqᷣ ſi nihil altius ſentirẽ:qᷓ; de ꝓpꝛio:nihil dicerem niſi quẽadmodũ de ꝓpꝛio.Oõð abſq; vl la ambiguitate ſoluendũ eſt in moꝛtem: poſt moꝛtẽ eſt futurũ putredo:poſt pu/ tredinẽ vermis:poſt vermẽ vt dignũ eſt abiectiſſimꝰ puluis.Qõð de maria nõ vi detur cõſentibile nec eſtimabile:quia eſti mationẽ ꝓcul pellit incõparabiliſ gratie munus.Oð me dicere multarũ cõſidera tio reꝝ inuitat:quaꝝ ⁊ quedã illa eſt quã ſuis alibi miniſtris ipᷣa veritas ait. Qui mihi miniſtrat me ſequat᷑:⁊ vbi ego ſum ibi ⁊ miniſter meꝰ erit. Si em̃ hec eſt ge neralis ſentẽtia omniũ per ſidẽ ⁊ bonam operationẽ chꝛiſto miniſtrantiũ:quãto magis qdᷣãmodo ⁊ ſpecialiter eſt marie. Mariã nãq; oꝑis exhibitõne ꝛ⁊ ſidei ri/⸗ gidiſſima veritate miniſtrã chꝛiſti fuiſſe omis qui ſane ſapit intelligit. Abſq; du bio em̃ oꝑe miniſtratrix extitit:que hũc in vtero geſſit:partu perfuſũ aluit et fo/ uit:atq; vt euangeliũ ait:in pᷣſepio recli/ nanit:⁊ a facie herodis in egiptũ fugiẽs abſcondit:⁊ omnẽ infantiã ei ꝓ matris affectu ita pꝛoſecuta eſt:vt vſq; ad crucẽ in qua filin iam virũ perfectũ vidit pen – * LIXXI. dentẽ ab eiꝰ indubitãter nõ receſſerit cõ/ ſectatu nõ ſolũ greſſibo pedũ tanq; p re/ uerentia dei verũ etiã imitatõis affectu. Maria ergo miniſtratrix chꝛiſti ſpiritu aliũ opeꝝ qualitatibo ſicut deuotiſſima extitit:ita abſq; dubio religionis fide id eſt vere credulita charitate ſecutrix fu/ it. Nõ em̃ potuit niſi diuinitatis ei eſſe credula:que ſe nouerat hunc nõ virili ſe mine ſ̃ᷣm oꝛdinẽ nature:ſʒ diuino ſpira/ mine nunciate archangelo cõcepiſſe: vi/ dens ſemꝑ famulãtiũ angeloꝝ adeſſe fre quentiã vt cõcipiendo ⁊ nato:quãdo vi delicet facta eſt cũ angelo multitudo ce/ leſtis exercitꝰ clamantiũ ⁊ dicẽtiũ. Glo/ ria in altiſſimis deo:⁊ in terra pax homi nib bone volũtatis:⁊ in egiptũ ſugitu/ ro:atq; inde iterũ r̃dituro:quibo liquide cognoſcere potuit:qꝛ talia obſequia nõ niſi deũ decuerãt. Vnñ ⁊ ſtelle annũciatõ 2 magoꝝ de longinguis partib inſpera ta adductio:qᷓ; maximũ illi extitit indici um veritatꝭ. Similiter ſimeoniſ atq; an ne ꝓphetali dignitate inſolituſ ceteris ⁊ huic ſpecialis occurſus.Que om̃ia ꝓle⸗ cto maria cõſeruãs his cunctis altiꝰ ad fidẽ roboꝛata:pio coꝛde cõferebat intan tũ vt om̃ino nõ nutabũda:ſʒ certa ð filij poteſtate:tanq; de dei vera virtute:defi ciente in nuptijs vino dixerit.vinũ non habẽt:ſciẽſ plane hoc illũ potuiſſe:q; eũ morx cõtigit diuino miraculo cõpleuiſſe. Ecce igit᷑ maria ſide ⁊ opere chꝛiſti ad/ miſtratrix:⁊ deuota vſq; ad eiꝰ moꝛtẽ ſe cutrix:nõ plus greſſu q; imitatõnis affe ctu:vt credendũ eſt:ſi ibi non fuerit:vbi chꝛiſtus miniſtros ſuos vult eſſe:vbi er go erit. ⁊ ſi ibi erit:nunqͥd equali gra:⁊ ſi equali gratia:vbi equa dei cẽſura q̃ vni/ cuiq; reddit ſᷣm ſua merita. Si ergo me rito marie viuẽti pᷣ om̃iba donata eſt gr̃a moꝛtue erit minuẽda:abſit.Quia ſi oĩm. ſccõꝝ moꝛs eſt pcioſa:marie ſane eſt pᷣci/ oſiſſima:quã tanta comitata eſt gratia: vt mater dei dicat᷑ ⁊ ſit. Conſiderat igi/ tur his vniuerſis vera ratione ↄfitendũ cenſeo mariã in chꝛiſto ⁊ apud chꝛiſtũ eſ ſe. in chꝛiſto:qꝛ in ip̃o viuimꝰ mouemur ⁊ ſumꝰ:apud chꝛiſtũ glłioſe ad eternitatꝭ gaudia aſſumptam:benignitate chꝛiſti èê digne videt᷑ letari mariã leticia inenarra honoꝛati ſuſceptaʒ ceteris:quã hic gr̃a honoꝛanit pᷣ ceteris:atq; ad cõmunẽ hu militatẽnõ eſſe adductã poſt moꝛtẽ:pu,/ tredinis videlicʒ ⁊ vermis ⁊ pulueris:q ſuũ ⁊ oĩm genuit ſaluatoꝛẽ In cuiꝰ ſipo teſtate eſt ſanctoꝝ ð capite capillũ ñ ꝑire eſt ⁊ illa aĩa ⁊ coꝛꝑe integrã poſſe ſerurre De cui ptãte ſi nullꝰ dubitet eccłiaſtico rũ qͥn poſſit matrẽ ſine coꝛruptõe in ꝑpe tuũ fuare:cur dubitãdũ eſt: voluiſſe qʒ attinet ad rãte benignitat gram. Si ele git diuina volũtas ſola gr̃a inter crepi/ tantes vehemẽtiũ igniũ flãmas nõ ſolũ pueroꝝ coꝛꝑa ſeruare illeſa:veꝝ ⁊ ipᷣa ve ſtimẽta fuare inuſta:cur abnuat matre ꝓpꝛia qð elegit ĩ veſte aliena. Jonã fua/ rei vẽtre ceti p̃ᷣter naturalẽ vſũ voluit in coꝛruptuz ſola mĩicoꝛdia.mariã incoꝛ/ ruptã pᷣter naturã nõ ſeruabit gr̃a. Ser uatꝰ eſt daniel ab intꝑatiſſima fame leo/ nũ:nõ fuãda eſt maria tantꝭ dotata meri tis dignitatũ: Hec ↄtracta q̃ diximꝰ:qꝛ naturã nõ ſeruaſſe cognoſcimꝰ:in marie integritate plł? potuiſſe gr nõ dubitamꝰ. Diuinitat em̃ ſunt opa qᷓ dicimꝰ:⁊ ideo poſſibilia qꝛ ſũtab om̃i tẽtia.Chꝛiſtꝰ aũt dei virtꝰ eſt ⁊ dei ſapiẽ tia.cuiꝰ oĩa q̃ patrꝭ ſũt:ſua ſunt:vt velle. velleaũt oĩa q ſũt iuſta ⁊ digna.Sicp̊ bili aĩa ⁊ coꝛpe:in ꝓpꝛio filio:cũ ꝓpꝛio ſi lio.p ꝓpꝛiũ filiũ.nec vllã ſeqͥ debere coꝛ⸗/ ruptõnis erumnã quã nila ſecuta eſt tm̃ filiũ pariẽdo integritatcoꝛruptio:vt ſit ſemꝑ incoꝛrupta quã tãta pſudit gra:ſit integraliter viuẽs:q̃ oĩm integrã pfectã q; genuit vitã:ſit cũ illo quẽ in ſuo geſſit vtero:ſit apud illuʒ illa q̃ genuit fouit et aluit illuʒ:maria dei genitrix dei nutrix dei miſtratrix ⁊ dei ſecutrix:de q̃ vt iam dixi:qꝛ aliter ſentire nõ audeo:aliter di/ cere nõ pᷣſumo. VFuſcipiat igit᷑ hũc ſen/ ſũ fraterna charitas quẽ ſpũſſanctꝰinſpi rauit.Oſtẽſa ſũt ex pte q̃ taliter hoꝛtata ſüt me dicere. Si oͤs autẽ refragare his elegerit:cũ dicere ñ velit hͥ nõ poſſe chꝛi ſtũ:pferat q̃re nõ ↄueniat velle acꝑ ̊ nõ eſſe. Et cũ ſe veraciter cõſiliũ dei de his noſce maniteſtauerit:incipiã credere:de quibo aliterno poſſuʒ ſentire. Wiraboꝛ e diuinatione demonũ aʒ q; naturaz illũ altitudinẽ cõſilij diuini inueſtigaſſe: quã me cũ aplo digna reuerẽtia videoꝛ debere admirari dicẽte.O altitudo diui tiarũ ſapiẽtie ⁊ ſciẽtie dei q; incõpꝛehẽſi bilia ſunt iudicia eiꝰ ⁊ inueſtigabiules vie eyiꝰ. Et qꝛ fm eundẽ aplim ex pte cogno/ ſcimꝰ:⁊ ex ꝑte ꝓphetamꝰ.dixi ð his:⁊ ſi nõ q; tũ eſt:tñc uẽadmodũ me dicere de/ buiſſe credidi.Si &̊ va ſũt q ſcripſi:tibi gfaſ ago chꝛiſte:qꝛ ð ſctã vᷣgine mr̃e tua niſ s pi dignu⸗ iuſtũ eſt ſentireñ po tui. Di ů̊ dixi vt debui appba chꝛiſte tu ⁊ tui.Si aũt ñ vt debui ignoſceobſecro tu ⁊ tui.Qui cũ deo pf̃e ⁊ ſpũſancto vi⸗/ uis ⁊ regnas p oĩa ſecula ſeculoꝝ.imẽ. ¶ Dini auguſtini hipponẽſis epi de di/ uinatõe demonũ cõtra paganos Liber Wadã die in diebo ſancc octaua rũ:cũ mane apud me Hageſſent multi fratres laici chꝛiſtiani⸗: in lo ſolito ediſſomuf: ꝛt? eſt ſermo ðᷣ rligione chꝛiſtiana ad/ uerſ/ pᷣſumptionẽ ⁊ tanq; miri zmagnã ſciẽtiã paganoꝝ:quẽ recoꝛdatũ atqʒ cõ/ pletũ lris mandandũ putaui:nõ expᷣſſis pſonis ↄtradicẽtiũ:q;uis chꝛiſtiani eſſet ⁊ mag ↄrradicẽdo q̃rere viderent᷑.quid paganis rũderi opoꝛteret.Cũg dediui el natione demonũ qreret᷑:⁊ affirmaret᷑ pᷣdi xiſſe neſcio quẽ euerſionẽ tẽpli ſerapiſ:iqᷓ I alexãdria facta eſt:rñdi nõ eſſe miradũu: ſi iſtã euerſionẽ tẽpli:ſimulacriſ ſuis ĩmi nere demões ⁊ ſcire ⁊ pᷣdicere potuerũt: ſiẽ alia młta qᷓ;tũ eis noſce ⁊ pᷣnũciareꝝ/ mittit᷑. Et cũ mihi referret᷑nõ ̊ ſunt ma le diuinatões hmõi nec deo diſplicẽt:ali oqͥn oĩpotẽs ⁊ iuſtꝰ iſta fieri ũ ꝑmitteret ſi mala ⁊ iiuſta eſſẽt.Rñdi:nõ iõ hꝰ vide · ri iuſta debere:q ea ſineret fieri oĩpotẽtił ſimꝰ ⁊ iuſtiſſimꝰ deꝰ. Nã ⁊ alia młta mãi feſtiſſime ĩiuſta fieri.ſicẽ homicidia:adul teria:furta:rapiaſ:⁊ cetera hmõi:q̃ q;uis iuſto deo eo e iniuſta ſint ſine dubitati/ one diſpliceãt.idẽ tñ omipotens ea fieri certiud inpunel, unrqdi (cjekſo teno tl Nnaſee, rdiſe⸗ ifenn ſe YVre mnicienn Keykannt. ſiplaauit porare.1 gidiſplic terllage nint ülenidde — chng: Srln lrti, Glaneyr olkterir⸗/ gfieiſint foloben tcyeuennn nere ofnip colikden oſporio, Reſlppit geg ume⸗ loptſtihi Phlcetye licrey⸗ ſilcitdi ſeion (loſid hln 1 r pte cogy⸗ driöhis:e⸗ medicgrde⸗ tgſonpſenbi Wmemieta 6 nnende odachſen ignoſcroden⸗ 1ſpäſgnoor Alanler. Ari⸗ niſieided gaos be 7 Gidie ſauner octunn une owaͤme NN rhinnuh ibciiſs trikimicſet Cüsdilin fimmt ſocſennigr. Nn isin rpenen tfnianng fühnitart ſei Fni uu nlann,⸗ miniinnc ng . (CCo. certa iudicij ſui ratõne pmittit:nõ vtiq; unpune:ſʒ ad eoꝝ damnatõeʒz a quibo fi/ unt q diſplicẽt iuſto.Et cũ ecõtrario di/ ceret᷑ nõ quidẽ eſſe dubitandũ q; omipo tens ⁊ iuſtꝰ ſit deꝰ:ſʒ hec humana pẽta q̃ᷓ ↄtra ſocietatẽ hominũ fieret:nõ eũ cura rare dü ſierẽt./ ꝓpterea ea poſſe fieri:que vtiq; fieri nõ poſſent:ſi om̃ipotẽs nõ fu/ iſſet. Illa vero q ad ipᷣm religionis cultũ pertineãt:nullo modo ab eodẽ credendũ eſſe ↄtemni: acꝑ hoc fieri nõ potuiſſe ni/ ſi ei placuiſſent:⁊ ideo ea mala putare nõ opoꝛtere.Ad hoc quoq; reſpõdi.Nunc colit᷑ ſierẽt Hic ego:ſi ppterea inquã ma gei diſplicẽt:cũ tẽpla ⁊ ſimulacra euer/ tunt᷑: ⁊ illa gentiũ ſacrificia ſi ſacta fuerit puniunt᷑. Sicut em̃ dicit᷑nõ ea fieri po tuiſſe niſi deo placuiſſẽt: ⁊ ideo bona pu tanda:qm̃ iuſto placet:ita dici poteſt:nõ ea ꝓhiberi eueꝛti puniri potuiſſe niſi ðo diſplicerent.ac ꝑ hoc ſi tunc ideo recte fi ebant:qꝛ iuſto deo placere hinc oſtende/ bant᷑ qꝙ ab illo fieri ſinebant᷑:ꝛideo nũc ini que fiũt:qꝛ deo diſplicere hinc oſtẽdunt᷑ p ea vel iubet vl permittit euerti. Con/ tra hoc dictũ eſt. Iniuſta quidẽ eſſe nũc iſta:nõ tamẽ mala. Et ideo iniuſta:qꝛ cõ tra leges quibe ꝓhibent᷑ fiũt:ideo aũt nõ mala: qnia ſi mala eſſent:nũqᷓ; deo vtiqʒ; placuiſſent. poꝛro ſi nũqᷓ; placuiſſent:nũ qᷓ; ⁊ facta eſſent:illo nõ ſinẽte qͥ om̃ia po teſt: ⁊ q ralia nõ ↄtemneret:quãdo tã ma gna ſunt: et cõtra ipᷣaʒ religionẽ qua deꝰ la nõ ſunt:qꝛ deo placere hinc ꝓbant᷑:qꝛ ea fieri ſinit om̃ipotẽs:qũo erit bonũ q; fieri ꝓhibent᷑ ⁊ euertunt᷑. Si aũt bonũ ñ eſt ꝙ euertunt᷑ qᷓ deo placẽt.̊ fieri nõ ſi/ neret omipotẽs:qꝛ ⁊ H ↄtra religionẽ fit q̃ colit᷑ deuſ:ſi ea q̃ deo placẽt ab homib⸗ euertunt᷑. Di aut h̊ cũ male ſiat ꝑmittit om̃ipotẽs:nõ iõ putãda ſũt illa bona q; ea fieri ꝑmiſit omipotẽès. Dictũ cõtra eſt „ Bego, urq inquã T nũc talia clculo fi ↄcedẽdum eſſe nc iſta recte nõ fieri:imo ideo ꝓꝛſus iã nõ fieri ꝙ om̃ipotẽti nunc diſplicẽt: verũtũ placuiſſe cũ fierẽt. Noſ em neſcire vñ tũc placuerint.nũcaũt vñ diſpliceãt:dũ tñ certũ ſit:nec tũc fieri po tuiſſe niſi placuiſſent om̃ipotẽti:nec nũc ceſſaſſe:niſi diſplicuiſſeut om̃ipotẽti Ad unt:qᷓ vl ppetuo deliteſcũt: vł dephenſa puniunt.ſinihil hoꝝ fieri ſinit oipotẽs: niſi qð ei iuſto placet.cũ iuſto qð iniuſtũ eſt placere ñ poſſit: Cõtra h̊ dictũ eſt:nõ ommino talia nõ fieri. Sacra em illa int nõ fiũt q̃ põtificalibo ↄſcripta ſunt libꝛiſ Ea qppe tũc recte fiebãt:ea tüc deo pla- cere demõſtrabant᷑.eoipᷣo ꝙ ab oĩpotẽte ac iuſto fieri ſinebant᷑. Si qd aũt nücp/ hibitoꝝ ſacrificioꝝ fit occulte atq; illici/ te:nõ eſt illi potificali ſacriſicioꝝ gre cõ/ parãdũ:ſʒ ĩ eo deputãdũ qð etiã noctur no fit tꝑe:cũ hec oĩa illicita ipᷣis põtifica libo libꝛis certũ ſit ꝓhiberi atq; dãnari. Hic rũdi. Curg̊ vł talia ꝑmittit deꝰ fie ri:ſi nihil hoꝝ malefactoꝝ ↄtẽnit q̃ õ re/⸗/ ligionẽ fiũt:cũ pᷣſertiʒ h eũ curare hinc etiã cogant᷑ ↄcedere qͥ põtificales libꝛos magni eſtimãt:ꝙ ea q̃ his libꝛis ꝓhibent᷑ vtiq; ꝓhiberi diuinitꝰ aſſerũt. Oũo ů di uinit? ꝓhibent᷑:niſi qꝛ diſplicẽt deo? que vtiq; phibẽdo nõ ſolũ ſibi diſt plicere: ve rum etiã curare ſe oſtẽdit:neq; om̃ino cõ temnere. Inde colligit᷑ ꝙ de alid ⁊ im pꝛobet iuſtꝰ:⁊ tamẽ pmittit omipotens Hec cũ dicta eſſent:cõceſſum eſt nõ ideo putandũ aliqͥd iuſte ac bene fieri:qꝛ hoc om̃ipotens q;uis ei diſpliceat:fieri tñ ſi nit:fatendũq; eſſe etiã illa mala:q̃ contra religionẽ qua colit᷑ deus fiũt:⁊ diſplice/ re deo iuſto:⁊ ratione iudicij eiꝰ ab om̃i/ potente permitti. Oed aliud iã eſſe tra/ ctandum vnde ſint diuinatõnes vel de/ monũ:vl quilibet illi ſint q̊s deos paga ni vocãt. Uidendũ em eſſe ne foꝛte nõ qͥ/ dem ꝓpterea hec bona putãda ſint:qꝛ ea ſieri ꝑmittit omipotens:ſed ideo qꝛ tam magna ſunt:vt nõ niſi dei potẽtie tribu enda eſſe videant᷑. Ad hec me poſtea re/ Ponſur eſſe ꝓmiſi:quoniã tũc hoꝛa pꝛo eundi ad populũ iam nos vꝛgebat:nec diſtuli cũ ſpaciũ datũ eſt ſcribẽdo et illa retexere ⁊ iſta ſubterere.Demonũ ea eſt natura vt gerei coꝛꝑis ſeſu terrenoꝝ coꝛ poꝝ ſenſũ facile pᷣcedant. celeritate etiaʒ ꝓpter eiuſdẽ aerei coꝛpis ſuperioꝛẽ mo/ bilitatẽ: nõ ſolũ curſus quoꝛũlibet hoĩ⸗ vel ferarũ:veꝝ etiã volatꝰ anium incom parabiliter vincãt. Ouib duabo rebus quantũ ad aereũ coꝛpus attinet pꝛeditᷣ hoc eſt acrimonia ſenſus ⁊ celeritate mo tus multa ante cognita pᷣnunciãt vel nũ ciant:q̃ homĩes ꝓ ſenſus terreni tardita te mirent᷑.lcceſſit etiã demonibo ꝑ tam longũ tempꝰ quo eoꝛũ vita ꝓtendit᷑ reꝝ lõge maioꝛ experiẽtia:qᷓ; poteſt hoĩbp/⸗ pter bꝛeuitatẽ vite puenire. Per has effi cacias: quas gerei coꝛꝑis natura ſortita eſt.nõ ſolũ młta futura pᷣdicũt demones vey etiã multa mira faciũt. Hue qm̃ ho mines dicere ac facere nõ poſſũt:eos di/ gnos quidã quibo ſeruiãt: ⁊ quib diui/ nos honoꝛes deferãt arbitrant᷑:inſtigã/ te maxime vicio curioſitat ꝓpter amoꝛẽ felicitatis falſe atq; terrene ⁊ excellentie tpalis.Qui autẽ ſe ab his cupiditatibuſ mundãt: nec eis ſe ſallẽdos capiendoſq; permittũt:ſʒ inquirũt ⁊ amant aliqd ꝗð eodẽ modo ſemꝑ eſt:cuiꝰ participatõne beati ſint. pꝛimo cõſiderãt nõ ideo ſibi P ponẽdos eſſe demones: ꝙ acrioꝛe ſenſu coꝛpoꝛis pᷣualẽt:aeris.ſ.hoc eſt ſubtilio ris elementi:qꝛ nec ipᷣis terrenis coꝛpo/ ribo beſtias ſibi pponẽdas putant:q̃ acri us multa pᷣſentiũt:velut ſagacẽ canẽ:qꝛ latentẽ ferã olfactu acerrimo ſic inuenit: vt ad eã capiendã ducatũ quendã homi ni pᷣbeat.nõ vtiq; pꝛudẽtioꝛe intellectu animi:ſʒ acutioꝛe coꝛꝑiſ ſeẽſu: vl vulturẽ : piecto cadauere ex impuiſa longind/ tate aduolat:n? aquilã:qꝛ ſublimiter vo lans de tãto interuallo ſub fluctibo natã tem piſcẽ dicik puidere:⁊ grauiter adòs il liſa exertis pedib atq; vnguiby rapere. 7 — Hec alia młta animãtiũ genera:que ĩter herbas ſaluti ſue noxias paſcendo circũ errant:nec aliqd eoꝝ q̊ ledant᷑ attingũt. cuũ eaſ hõ vix experiẽdo cauere didicerit 2⁊ multa innorxia ꝙ ſint ĩexꝑta foꝛmidet. Vñ ↄicere facile eſt q;to poſſit ĩ aereis coꝛpoꝛib ſenſus acrioꝛ e Ier ideo tñ demones q; eo pᷣditi ſunt bonis hoĩbo p/ ponẽdos:pꝛudẽes quiſq; cẽſuerit Hoc⁊ de coꝛpoꝝ celeritate dixerã.Et hac eniʒ pᷣſtantia nõ ſolũ a volucrib hoĩes:verũ etiã a multiſ qdꝛupedibo ita ſuperant᷑:vt in eoꝝ comꝑatõne plũbei deputãdi ſint. Mec tñ ideo ſibi hec animantiũ genera exiſtimãt pᷣponẽda:quibo capiẽdis ⁊ mã ſuefaciẽdis:atq; ĩ ſue volũtatis vſum cõ ea plerũq; pᷣnũciare:qᷓ ipi facturi ſun cipiũt em̃ ſepe ptãteʒ ⁊ moꝛbos ĩmittere De diuinatione demonũ onis imperitãt.Illã vero terciã demo⸗ʒ nũ potentiã:ꝙ diuturna reꝝ experientia quẽadmodũ pᷣnoſcãt atq; pnunciet mul ta didicerũt:ita ↄtemnũt qͥ hec vigilan/ ter curãt a veriſſime luc veritate diſcer/ nere:vt nec malos ſenes plura exꝑtos:⁊ ob h̊ qſi doctioꝛeſ:ideo ꝓbi adoleſcenteſ ſibi antecellere exiſtiment:nec medicos: nec nautas:nec agricolas:q̊s pꝛaue vo⸗ luntatis iniqᷣs moꝛib viderit:ideo ſibi putẽt eſſe pᷣferẽdos q illi ð valitudinibo: illi de tempeſtatib:illi de arbuſtoꝝ fru/ gũq; generibo młta ita pᷣnunciãt:vt haꝝ reꝝ inexꝑto diuinare videant᷑. Qõ vᷣo ñ ſolũ demones quedã futura pᷣdicũt.veꝝ etiã q̃dã mira faciunt:p ipᷣa vtiq; ſui coꝛ poꝛis excelletia: cur nõ ↄtemnat᷑ a pꝛudYę tibo:cũ pleriq; iniqͥ ac ꝑditi hoĩes ita erx erceãt coꝛꝑa ſua:tantaq; diuerſis artib⸗ gagere poſſint: vt ea qͥ bec neſciũt:nec ali quãdo viderũt:etiã narrata vix credãt: q; multa funãbuli ceteriq; theatrici arti fices:qᷓ; młta opificeſ:maximeq; mecha nici mirãda fecerũt.num ideo melioꝛes ſunt bonis ⁊ ſancta pietate pᷣditis hoĩb⸗ Oue ideo cõmemoꝛaui vt q hec ſine pui cacia:⁊ ſine vana reſiſtendi animoſitate ↄſiderat:ſimł cogitet:ſi de ſubiacẽte craſ ſioꝛe materia vł ſui quiſq; coꝛꝑis vl ter/ re⁊ aq̃ lapiduʒ atq; lignoꝝ:mæętalloꝛũq; varioꝝ tãta quidã hoĩes poſſũt:vt eos illi hecnõ poſſũt plerũq; ſtupẽdo ĩ ſui comꝑatõe diuinoſ vocẽt· cũ quidã illoꝝ ſint artibo potẽtioꝛes:quidã iſtoꝝ moꝛi/ bus melioꝛes: q; to maioꝛa ⁊ mimbilio/ r pꝓ ſubtiliſſimi coꝛꝑis ᷓ eſt gerei facul/ tate ⁊ facilitate demones poſſint.cuʒ tñ — ſint volũtatiſ pᷣuitate:maximeq; ſupbie faſtu ⁊ euidẽti malicie ſpũs immũdi atq; puerſi. Quãtũ aũt valeat aer elementũ: ̊ eoꝝ coꝛꝑa pᷣualẽt ad młta viſibilia ini ſibiliter moliẽda:mouẽda:mutãda:atq; verſanda:longũ ẽ nũc demõſtrare:⁊ pu/ to ꝙ vł mediocriter ↄſideranti facile oc/ curratu qm̃ de diuinatõe demonũ qſtio eſt. illos ⁊ ipᷣm aerẽ viciãdo moꝛbidũ reddere:et ue cũ ita ſint:pꝛimũ ſciẽdũ eſt: et unit certiſuma nodool⸗ nahe höinſenne crk Emmignn Autm Poſblani⸗ peiondo alini gtgoun „Iröͤu dipolti giſcogten erhenn ärge cos⸗ Ueii tusin chsag (ſeinc eodii⸗ Mont. Dnoes Eſnan (ob angee dei lllon ſütangen leinagn mohevan ſengd⸗ ſboläbo aboni, mgpitere elqe Nicepigße Werch de maahenn enungarn entatedice, n Ahnnt wnnetcs: Sfuledo/ Drietinſhi Uiöuümdnd⸗ ide mduſofu inmgiendn uen Pn ummödcie a vtic e Nonmipenc! nin boics e divmtoumh ürne d uu ric acdan Gtein omntchet midkons nezleic ninqbeen tcnd mroen wibilitdl igapen Mürrr a⸗ fuhithli un hinblig Hmetan Sumiin t dennii larüblaiu öredh rmißcee⸗ „ eq; eĩ qꝛ pᷣuidet med eiꝰ artꝭ ignarꝰ:iõ iã diuinus hñdus eſt. QNuid aũt miꝝ:ſi quẽadmodũ ille in coꝛ por hũani vl ꝑturbatavł modificata tẽ Rperie ſeu bonas ſeu malas futuras pᷣui/ ge ſit altitu⸗ ſobie⸗ giſonnie HK .ẽ⁊ã gujerſis atq;ᷓ amatoꝛibo terrenoꝝ cõmo/ doꝝ malefacta ſuadere:de quoꝝ moꝛibb „ „—„ certi ſunt ꝙ ſint eis talia ſuadẽtibooſen/⸗ ſuri. Suadẽt autẽ miris ⁊ inuiſibilibui modis ꝑ illã ſubtilitatẽ ſuoꝝ coꝛpoꝛum coꝛꝑa hoĩm nõ ſentietiũ penetrado. ſeſe q cogitatiõiba eoꝝ ꝑ qdã imaginaria vi ſa miſcẽdo:ſiue vigilãtiuʒ ſiue doꝛmien cCuralib ſignis futura pᷣnoſcũt: q̃ ſigna ĩ hoĩm ſenſus venire no pũt anñ pᷣdicunt. et medicꝰ qð nõ pᷣuidet det valitudies: ſic demõ in aerꝭ affectiõe atq; oꝛdinatiõe ſibi nota:nob ignota:fu tiras pᷣuidet tẽpeſtates Aliqñ ⁊ hoĩiuum RDdiſpoſitiões nõ ſolũ voce pꝛolatas:veꝝ * etiã cogitatõe ↄceptas cũ ſigna qᷓdaʒ ex aĩo expᷣmunt᷑ in coꝛꝑe.tota facilitate ꝑ/ diſcũt:atq; hinc etiã młta futura pᷣnüci/ ant:alijs vicʒ mira:qͥ iſta diſpoſita ñ no uerũt.Sic eĩ apꝑet ↄcitatioꝛ animi mo tus ĩ vultu.vt ab hoĩba q̊ʒ aliqͥd foꝛinſe cus agnoſcat᷑ qð intrinſec agit᷑:ita ñ dʒ elſe incredibile:ſi etiã lenioꝛes cogitatio nes dãt aliq ſigna ꝑ coꝛpꝰ:q obtuſo ſen/ ſu hoĩm ↄgnoſci ñ pñt:acuto aũt demo/ nũ pñt. Hac atq; hmoi facultate multa nüciat:cũ tũ ab eis lon — demoões futura has opat᷑. Naʒ ſi ctos angłos ſuos ⁊ ꝓ qͥd deilla dei diſpoſitõe pᷣnũciãt:audiũt vt pᷣnũciẽt:⁊ cũ ea pᷣdicũt q̃ inde audiũt nõ fallunt neq; fallunt᷑. Cleraciſſima eni ſüt angłica ⁊ pphetica oꝛacula. Bic au tẽ indignant᷑ accipit᷑.ꝙ aliq̃ etiã talia de/ mones audiãt ⁊ pᷣdicãt:q̃i aliqͥd ĩidignũ ſit:vt qð idðᷣo dicit᷑ hoĩb vt innoteſcat:H̊ ipᷣis homiby etiã vite bone pceptavidea mus piter a iuſtis ꝑpuerſiſq; cãtari. Nec Moticiã famãq; veritat.cũ de illa etiã hi Acqʒd nouerũt dicũt:qͥ ei puerſis moꝛibꝰ tradicũt. In ceterꝭ aut pᷣdictiõibo ſuis demões plexq;ʒ ⁊ fallut ⁊ fallunt. Yallũ tur qdẽ.qꝛ cũ ſuas diſpoſitiões ꝓnunci dillponãt qlibet hoĩes buſſibʒ ptãtib⸗ ſubditi.qð nõ ꝓhibituros ſuos pꝛepo/ ſitos arbitrant᷑:idq; facturos ſe eẽ ꝓmit tant. At illi penes q̊s maioꝛ ptãs e:exa/ ie quã de? ꝑ ſan / IXXIII eoꝝ ↄſilia cuncta ꝑturbet:velut ſi aliqͥd ant:ex impꝛouiſo deſup aliqd iubet qð lio ſuꝑioꝛi ↄſilio:pᷣ totũ diſpoſitũ atq; pᷣ paratũ repente ꝓhibeãt. Yallunt᷑ etiã cũ caulſiſ naturalibo aliq̃: ſic medici aut nau te aut agricole:ſʒ longe acutiꝰ longeq; pᷣ ſtantius ꝓ aerei coꝛꝑis ſenſu ſolertioꝛe⁊ exercitatioꝛe pᷣnoſcũt:qꝛ et hec ab angeł deo ſummo pie ſeruiẽtibo ex alia diſpoſi tiõe ignota demõibo ex impꝛouiſo ac re- pente mutant᷑:tanq; ſi egro aliqͥd extrin/ ſecꝰ accedat q̊ͥ moꝛiat᷑:quẽ medicꝰ veris ſalut pᷣcedetibo ſignis victurũ eſſe pmi/ ſerat.Aut ſi aeris qlitate pᷣuiſa diu flatu rũ illũ ventũ nautarũ aliqᷣ pᷣdixiſſent:cui dyñs chꝛiſt cũ diſcipul nauigãs: vt qui eſceret imꝑauit: ⁊ facta ẽ trãquillitaſma gna Uel ſi agricola illo ãno fructificatu rã vitẽ aliquã polliceat᷑.natura vtiq; ter re ⁊ numero ſeminũ callens:q̃ tũ ãno eaʒ vl impꝛouiſa celi intẽperies arefaciat.? aliq iuſſio potẽtior eradicet. Ita multa etia ad pᷣſclam pᷣdictionẽq; demonuʒ ꝑ/ futura pᷣuident᷑.eadẽ maioꝛib ⁊ occulti oꝛibo cauſis ipedita mutant᷑)allũt aũt etiã ſtudio falledi: ⁊ inuida voluntate:q̃ hoĩm erroꝛe letant. Sed neapud culto res ſuos pondꝰ auctoꝛita tᷣ amittant:id agunt: vt interptib ſt nis ſicnoarmnor coiectoꝛibo culpa tribuat᷑: qñ v APRWLOAter decepti fuerint vł mẽt ti. Nõnunq; vero ipᷣi ma ligni ſpũs:⁊ illuſoꝛes hoĩm:atq; inuiſo res ſalutꝭ eoꝝ ſolent pᷣdicere ðᷣfectuʒ cul ture ſue ⁊ idoloꝝ ruinã. q̃tinꝰ pꝛeſcij vi/ deant qð in ſingul regnis aut loq vẽtu/ vt qð ido dicit hoĩbo vt innoteſcat: H rũ ſit:⁊ q aduerſi ſue factioni cõtingere nõ ſolũ bõi veꝝ etiã mali ñ taceãt:cuʒ in ſtoꝛi⸗ poſſit.qdð etiã illi qͥ gentiliũ hiſtoꝛias le gunt nõ ignoꝛant.Ouid mirũ:ſi iã im minente tẽploꝝ ⁊ ſimulacroꝝ euerſione quã ꝓphe dei ſummi tãto añ pᷣdixerant. ſerapis demon alicui cultoꝝ ſuoꝛũ h̊ de pꝓimopꝓdidit:vt ſuã qſi diuinitatẽ rece/ gens vl fugiẽs cõmẽdaret. Yugant᷑ enĩ iſti vl etiam iuſſis ſuꝑioꝛib colligati ab ſtrahunt᷑ ⁊ alienantur a locis ſuis:vt de m 1— De diuinatõe den rebus in bus colebantur fiat volũtas dei:qui h̊ tanto ante ꝑ oẽs gẽtes futurũ eſſe pᷣdixit:⁊vt ꝑ ſuos fideles fieret impe rauit. Cur autẽ h̊ nõ ſineret᷑ demon pᷣdi/ cere:cũ ſibi iaʒ pnoſceret imminere:cum hec pᷣdictio ⁊ ꝓphetis atteſtaret᷑:a qbus funt iſta ↄſcripta? pꝛudẽtibo daret itel/ ligi q;ᷓ vigilant eſſet demonũ cauẽda fal lacia:cultuſq; fugiẽduſ:qui cũ ante tam ꝑ longũ tꝑs in templis ſuis hec futura tacuiſſent:q̃ ꝑ ꝓphetas pᷣdicta ignoꝛare nõ poſſent:poſtea q; appꝛopinqre cepe/ rũt voluerũt ea qſi pdicere:ne ignari vi/ ctiq; putarent᷑. Cũ igit tam longe añ pᷣ/ dictũ eſſet atq; ↄſcriptũ:vt alia interim taceam: illud qð ſophonias ꝓpha dicit. pꝛeualebit dñs aduerſus eos:⁊ extermi nabit oeẽs deos gentiũ terre:⁊ adoꝛabũt eũ vnuſqͥſq; de loco ſuo:oẽs inſule genti um. Aut nõ credebant iſta ſibi futura:qͥ in tẽplis gentiũ colebant᷑:⁊ hoc iõ ꝑ ſuoſ vates ac phanaticos frequentare nolue rũt. Sicut eoꝝ poeta iunonẽ inducit:ñ omi mõ credentẽ qͥ de tumi moꝛte iupit᷑ dixerat. Juno aũt ab iſtis ptãs aerea pᷣ/ dicat᷑:qᷓ apud virgiliũ ſic lotur. Nunc manet inſontẽ grauis exitus.aut ego ve ri. vana feroꝛ:qð ⁊ vt potiꝰ foꝛmidie fal ſa. Ludar.⁊ in meliꝰ tua à potes oꝛſa re flectas.Aut & iſta ſibi qᷓ ꝑ pphas pꝛedi/ cta nouerãt poſſe accidere demões:h̊ eſt ptãtes aeree:dubitabãt:⁊ ꝓpterea pꝛedi ctionẽ eoꝝ celebꝛare noluerũt.⁊ hinc in/⸗ telligendũ eſt qles ſunt. Aut cũ ea ventu ra certiſſime ſcirẽt:iõ ꝑ ſua templa tacue runt: ne iã tũc inciꝑent ab hoĩbo intelli /½ gentib deſeri atq; ↄtẽni.qð de tẽploꝛuzʒ atq; ſimulacroꝝ ſuoꝛum futura euerſiõe eis a ꝓphetis atteſtaret᷑:qͥ eos coli pꝛohi bebãt. Nũcvero poſtea q; tꝑs aduenit qᷓ cõplerent᷑ vaticinia ꝓphetaꝝ dei vniꝰ:qͥ iſtos deos falſos dicit:⁊ necolant᷑ vehe/ mẽtiſſime pᷣcipit.cur nõ h etiã ipᷣi cõꝑtũ pdicere ſinerent᷑:vt inde clarius apperet eos hec antea vł mime credidiſſe: vel ſu/ is cultoꝛibo enũciare timuiſſe. in fine au tẽ tanq; nihil hñtes ampliꝰ qð agerent: etiã ibi voluiſſe ſuã oſtentare diuinitatẽ vbi iã ꝓdunt᷑ diu ſimulaſſe diuinatiõeʒ. Dõ aũt dicũt reliqͥ eoꝝ cultoꝛes etiã ſu/ M oꝛũ buſdã libꝛis hec pᷣcognita ↄtineri⸗ q;q; ex rebo implet ↄfecta putanda ſint q̃ in eoꝝ tẽplis tam longo antea tꝑepo- pulis eoꝝ ſi vera eẽnt innoteſcere dehu⸗ erũt ſicut nra.nõ ſolũ in eccłijs nr̃is:ve// rũetiã qð ad õuiꝰ teſtimoniũ ↄtra om̃es inimicos valet:in iudeoꝝ ſynagog; anti quiſſima ⁊ notiſſima recitant᷑.tñ nec iſtaz ipᷣa q̃ ab eis vix raro ⁊ clanculo ꝓferũtur mouere noſ debẽt ſi cuiq; demonũ extoꝛ tum eſt id ꝓdere cultoꝛibo ſuis qð didice rat ex eloquijs ꝓphaꝝ:vł ex oꝛacuł an/ geloꝝ.Qð cur nõ fieret:cuʒ ⁊ iſta non ſi? oppugnatio:ſʒ atteſtatio veritacꝭ. Illud eni qð ſolũ ab ipᷣis fanaticis flagitãäduz eſt:nec vnq; antea ꝓtulerũt:nec vnq; pe ſtea:niſi foꝛte ↄfictuũ ꝓferre conabi 4 qd deos ſuos ꝑ vates ſuos ↄtra deũ iſ/ rael auſos fuiſſe ꝓdere aut dicere. Deq̊ᷓ deo doctiſſimi eoꝝ auctoꝛes:qͥ oĩa illa le gere ac noſce potuerũt magis ꝗſierũt qſ des eſſet: q́ᷓ deũ negare potuerũt Poꝛro autẽ de iſte quẽ nullꝰ eoꝝ negare auſus eſt veꝝ deũ.qꝛ ⁊ ſi negaret:nõ ſolũ ſubia ceret debit penis:verũetiã certꝭ cõuin / ceretur effectib. Iſte deỹ quẽ nemo: vt dixiilloꝝ auſus eſt negare veꝝ deũ. illoſ falſos eſſe deos ⁊ oĩno deſerẽdos.eoꝝq; templa ⁊ ſimulacra ⁊ ſacra euertẽda pꝑ ſu os vates: ̊ eſt ꝓphas aꝑta denũciatiõe 5pdixit:aꝑta ptãte pᷣcepit: apꝑta vᷣitate cõ pleuit. Uñ às vſq;adeo deſipiat:qͥ ñ po tius eũ colendũ eligat:quẽ coli non ꝓhi/ bent qs ⁊ colebat.Quẽ ꝓculdubio cum colere cepit: illos vtiq; nõ eſt culturꝰ:qᷓs phibet coli quẽ colit.O, aũt ipᷣm eſſent culture gẽtes extermĩatis dijs falſis:q̊s antea colebãt:a ꝓphet eiꝰ eſſe pᷣdictum pauloante cõmẽoꝛaui:⁊ nũc repeto. Pꝛe ualebit inqͥt dñs aduerſus eos:⁊ exmi/ nabit oẽs deos gẽtiũ t᷑re.⁊ adoꝛabũt eũ vnuſqͥſq; de loco ſuo:oẽs inſule gẽtium Heq; enĩ ſole inſule:ſʒ ita oẽs gentes:vt etiã oẽs inſule gentiũ:qñ qͥdẽ alibi nõ in ſulas nomĩat:ſed vniuerſuʒ oꝛbẽ terraꝝ dicens. Cõmemoꝛabunt᷑ ⁊ cõuertent᷑ ad dñm vniuerſi ſines terre:⁊ adoꝛabunt in ↄſpectu eiꝰ vniuerſe patrie gentiũ: quo/ niã dñi eſt regnũ:⁊ ipe dñabit᷑ gentium. Hec autẽ ꝑ chꝛiſtũ fuiſſe complenda:etx Dohn no Qen ppphnt nneporpe (itnu len tiuea Nanant⸗ n Chibui lonnseo fümen tocidit Uehn chiiden looput Urus: Wse ace⸗ W lese rege aͤn lame oſſe dniat ſuicn⸗ Mlnerſt phetie vigen⸗ tde musna oge mputnetig heutis irt noniümoſis ſinggen Cnnteipeiſt nalopſrinn Sdndcgo Wuscdi Ra annten ona lranſi konnn H s gtic hi:rnnie uen osynn deiſ rnus dior dej nengai lhl ngoacſinirc mumir dond ordegaeons raroſwiſn ſcäcen en e ginm vrre de⸗ o Mie manithi MANI Ein furd ni Cllteng gellobivt õs pſalmo vñ ̊ cõmemoꝛaui ſatis apparet Cuũ enĩ paulo ſuꝑiꝰ futurã paſſionẽ ſuã pꝓphᷣam ipᷣe loqret᷑ dicẽſ.foderũt manꝰ meas⁊ pedes meos dinumerauerũt oĩa oſſa mea:ipᷣi vero ↄſiderauerũt ⁊ ↄſpexe rüũt me:⁊ diuiſerũt ſibi veſtimẽta mea:et ſuꝑ veſtẽ meã miſerũt ſoꝛtem.paulopoſt infert᷑ illud qð poſui:coömemoꝛabũtur⁊ oↄuertent᷑ ad dũm vniuerſi ſines terre:et cetera.Quãqᷓ; ⁊ illud teſtimoniũ qð pꝛiꝰ adhibui vbi dictũ eſt:pᷣualebit dñs ad/ uerſus eos:⁊ extermĩabit oẽs deos gen/ tiũ terre.in eo qð poſitũ eſt:pᷣualebit:ſa/ tis oñdit᷑ ̊ etiã pᷣnunciatũ ꝙ pagani pꝛi us oppugnaturi eẽnt eccłiam: nomenq; cchꝛiſtianũ q̃ntũ valerent ꝑſecuturi:vt ſi ſieri poſſet omino de terra deleret᷑. Etqꝛ eos patiẽtia martyrũ ⁊ magnitudine mi nculoꝝ ⁊ ↄſequẽte fide ppłoꝝ erat ſua turus:õ ſic dictũ eſt: pꝛeualebit dñs ad nerſus os sen Glceret eduerſugeni ſi oppugnãdo illi reſiſterẽt. Uñ ⁊ ĩ pſal/ mo ita ꝓphetatũ eſt:vt qͥd fremuerũt gẽ tes ⁊ ppłi meditati ſunt inania:aſtiterũt reges terre ⁊ pncipes ↄuenerũt in nnum aduerſus dñm ⁊ aduerſus chꝛiſtũ eius. Et paulopoſt dicit.Dũs dixitad mefi/ lius meꝰ es tu.ego hodie genui te:poſtu la a me⁊? dabo tibi gẽtes hereditatẽ tuã. ⁊ poſſeſſionẽ tuã termios terre.Ecce vñ dictũ eſt in alio pſalmo qð ſuꝑiꝰ interpo ſui:cõmemoꝛabunt᷑ ⁊ cõuertent᷑ ad dũm vniuerſi fines terre. His atq; hmõi pꝛo pheticis documẽtis pᷣdictum oñdit᷑.q videmꝰ impleri.ꝑ chꝛiſtũ futuruʒ fuiſſe. vt de iſrael quẽ vnũ veꝝ deũ intelligi/ mus nõ in vna ipᷣa gente q̃ appellata ẽ iſ rael:ſʒ in omĩbus gentibo coleret᷑.⁊ om̃s falſos deos gentiũ ⁊ a tẽplis eoꝝ ⁊ a coꝛ dib cultoꝝ ſuoꝝ demoliret᷑. Eant nunc iſti ⁊ adhuc ↄtra chꝛiſtianã religionem ⁊ ptra veꝝ dei cultũ vanitates pᷣſtinas de fenſitare audeãt.vt cuʒ ſtrepitu pereant. NHã ⁊ hoc deillis pᷣdictuʒ eſt in pſalmis dicente ppha. Sediſti ſuꝑ thꝛonũ qͥ iu/ dicas eqͥ tatẽ:increpaſti gẽtes⁊ perijt im * pÿ:nomẽ eoꝝ deleſti in eternũ: in ſecłm ſeculi. Inimici defecerũt framea in finẽ. ⁊ ciuitates deſtruxiſti:perijt mẽoꝛia eoæ alijs plurib, teſtimonijs. ⁊ in eodem iõßo cũ ſtrepitu ⁊ dũs in etemũ ꝑmanet. Ne/ ceſſe eſt vt impleant᷑oĩa hec. Neq; qð adhuc audẽt ipᷣi pauci qͥ remãſertvani loquas ſuas oſtẽtare doctrinas.⁊ chꝛiſti anos tãq; imꝑitiſſimos irridere:moueri debem'. duz i eis impleri ea q̃ pdicta ſũt Scea Psa dope velut iperitia ⁊ ſtul ticia chꝛiſtianoꝝ:q̃ hũilibo ⁊ ſanctꝭ eiuſ/ q diligẽter ſtudioſis apꝑet excelſa:⁊ ſo/ la vera ſapiẽtia.ipᷣa inquã velut ſtulticia chꝛiſtianoꝝ eos ad iſta paucitateʒ rede/ git.qm̃ ſicut dicit apłs:ſtultã fecit deus ſapientiã huiꝰ mũdi.Deinde ſubiungit rẽ mirabilẽ.ſi qͥs intelligat.⁊ ita ſeqͥtur. Nã qm in dei ſapia nõ cognouit mũdui ſapiam deũ.placuit deo ꝑ ſtulticiã pᷣdi catiõis ſaluos facere credẽtes.OQm̃ q dẽ iudei ſigna petũt.⁊ greci ſapiam q̃runt. Nos autẽ pᷣdicamꝰ chꝛiſtũ crucifixũ:iu deis qͥdeʒ ſcandalũ:gentib autẽ ſtultici/ am.ipᷣis vero vocat iudeis ⁊ grec chꝛi ſtũ dei vᷣtuteʒ ⁊ dei ſapiam. Om qð ſtul tũ eſt dei ſapiẽtiꝰ eſt hoĩbꝰ:⁊ qð infirmũ eſt dei foꝛti eſt hoĩbi. Irrideãt santum pñt:tãq;ᷓ imperitiã ⁊ ſtulticiã nr̃am:⁊ ia/ ctent doctrinã ⁊ ſapiam ſuaʒ. Illud ſcio ꝙ iſti irriſoꝛes nr̃i paucioꝛes ſunt h̊ ãno ᷓᷓ ſuerint poꝛe ãno.Exq̃ eni fremuerũt gentes ⁊ ppli meditati ſunt inania.ad/ uerſus dñm ⁊ aduerſus chꝛiſtũ eius.qñ ab eis fundebat᷑ ſanguis ſctöꝛuʒ ⁊ vaſta bat᷑ eclis vſq; ad h̊ tꝑs:⁊ deinceps q̃ti/ die minuunt᷑. Nos aut aduerſus eoꝝ op pꝛobꝛia ⁊ ſuꝑbas irriſiones foꝛtiſſimos reddũt oꝛacula dei nri qᷓ de hac q̃ re vi/ demꝰ ⁊ gaudemꝰ impleri. Sic eniʒ nos alloqtur ꝑ ppham.vludite meqͥ ſcis iu/ diciũ:ppłs meꝰ in quoꝝ coꝛde lex mea: oppꝛobꝛia hoĩm nolite metuere:⁊ detra ctione eoꝝ ne ſuꝑemini:neꝙ vos ſpnũt magni duxeritꝭ. Sicut enĩ veſtimẽtum ita ꝑ tempus abſument᷑:⁊ ſicut lana a ti nea comedent᷑:iuſticia aũt mea ĩ eternuzʒ manet. Legãt tñ hec nr̃a ſi dignant᷑.cuʒ ad nos ↄtradictiões eoꝝ ꝑuenerit.q̃ntũ dñs adiuuat rñdebimꝰ H Explicit de diuinatione demonũ. Dini Auguſtini Hipponẽſis epᷣi de honeſtate mulierũ liber incipit. m 2 cundũ fugere:ſi caſtitatis palmã deſide fratres ꝙ tꝑibo noſtris diximꝰ? freqnter iracũ/ fu gere. iuſticiã cuſtodire.cupiditatẽ ↄtẽ nere:ps magna eſt martvrij. Cõteẽnenda ° to pliꝰ accipit:tãto ampli reqrit. Jra,/ cũdia vo eſt mitigãda:q̃ pꝛiꝰ nociturꝭ no cet q; nocẽdis.O, aũt libidinẽ fugiẽdaʒ eſſe diximꝰ apło doctoꝛe euidẽter didici mus: qꝛ cũ oibus vitijs reſiſtendũ eſſepᷣ dixerat: ↄtra libidinẽ non dixit reſiſtite: ſed ait.fugite ſoꝛnicationex:ac ſi diceret. reliqͥs vitijs deo adiuuãte debemꝰ in p/ ſenti reſiſtere:libidinẽ vero fugiendo ſu perare. Dic ⁊ in ſcriptun alibi legimus Holi attẽdere in faciẽ vᷣginis ne ſcãdali/ zet te vultꝰ eius. Nazʒ ⁊ beat ioſeph: vt impudicã dñam poſſet euadere:palliuʒ quo appᷣhenſus erat reliqᷣt ⁊ fugit. Con tra libidinis impetũ appꝛehende fugaz ſi vis obtinere victoꝛiã. Nec ſit tibi vere ras obtinere. Ulidete fratres quõ ab oĩ/ prus chꝛiſtianis: pᷣcipue tũ a monachis ſeu cleriò indigna ⁊ inhoneſta familiari tas fugiẽda eſt:qꝛ ſine vlla dubitatiõe qͥ familiaritatẽ mulieꝝ nõ vult fugere:cito dabit᷑ in ruinã. Dʒ foꝛte negligens qͥſq; ⁊ minꝰ de anie ſue ſalute ſollicitꝰ rũdet⁊ dicit. Ecce ego ⁊ familiaritatem habeo mulieꝝ extraneaꝝ.⁊ tamẽ arma caſtitat cuſtodio. Infelix eſt ⁊ nimiũ ꝑiculoſa pᷣ/ ſumptio. Multi enĩ ſe putãt vincere cũ victi ſunt. Sed adhuc addet aliqͥs ⁊ di cet. Ego inter extraneas mulieres habi to:⁊ ↄtinentiã ſeruo:⁊ volo hr̃e qð vin/ cam. Quid eſt volo hr̃e qð vincaʒ:niſi H̊ volo hr̃e ꝙ peream: Sʒ ego inat libidi/ nis impetũ tanq; aduerſariũ meũ retine re volo. Vide ergo ne ↄtra te incipiat ca ptiuitas ipᷣa pualere:⁊ vnð putabas ob tinere triũphuʒ inde eternũ incurras op pꝛobꝛiũ. Inter om̃ia enĩ chꝛiſtianoꝝ cer tamina ſola dura ſunt pᷣlia caſtitat: vbi .* martyvꝝ certamia eẽ nõ polſſint Habet eni paz martyvres ſuos.naʒ ſic gijã mitigare.libidine,zʒ (De boneſtate mulierũ * uem nanq; caſtitas ſoꝛtita eſt inimicuʒs cui q̊tidie reſiſtitur: ⁊ ſemꝑ timet᷑.⁊ iõ ſi/ cut dictũ eſt: nemo ſe falſa ſecuritate dei piat. vt de ſuis virib ꝑiculoſe pᷣſumat:ſſ- audiat apłm clamantẽ:fugite ſoꝛnicatio nẽ. Dauid eiĩ ille ſanctiſſimꝰ in mille pa-, ſionibo pꝛeſſus vidit mulierẽ nudã etad amauit eã:⁊ ſtatim homicidiuʒ ſimul fey- cit ⁊ adulteriũ.Et qͥ cũ mulierib habi tantes putant ſe caſtitatꝭ obtinere trtium phum:ignoꝛãt ſe apud deũ duplicit re/ os exiſtere:dũ ſeipᷣos in periculũ mittũt 2 alijs exemplũ ꝑuerſe familiaritat oſtẽ dunt. Quãti enĩ ꝑ illoꝛũ inhoneſtã faini liaritatẽ caſtitatis decoꝛẽ ꝑdiderũt. Vl/⸗ loꝛũ anĩe que pereũt ab illis in die iudi / cij reqͥrende ſunt:qui illis exemplũ ꝑdi/ tionis oñdunt Et ideo fratres ↄtra moꝛ tifera blandimẽta:⁊ ↄtra adiutoꝛes dia,,/ boli:qͥ familiaritatẽ ſuſpectã habere nõ metuũt:ec erubeſcũt:ne nos ſuo exen / plo decipiãt:dei adiutoꝛiuʒ imploꝛemꝰ: vt de laqueo venantium nos liberare di gnetur. ſcientes ꝙ in his om̃ibi qᷓ ſupa diximꝰ bonis ⁊ caſtis qtidiana non dee⸗ ſint martvyria. Om̃ibus chꝛiſtianis mar tyxyria deeſſe nõ pñt. Sicut caſtitas: veri tas ⁊ iuſticia chꝛiſtꝰ eſt:ſic ⁊ ille qͥ eis inſni diatur ꝑſecutoꝛ chꝛiſti eſt. Ille vo qͥ ca2 ſtitatem: veritatẽ ⁊ iuſticiã in fratrib⸗ ſu is defenſare:in alijs ⁊ in ſeipo cuſtodire voluerit:martvr erit.Et iõ qui hec tota vᷣtute animi diligit.⁊ vt alij diligãt vbi)/ ſimul ⁊ exemplis oñdit:⁊ vbicunc; veri tas vel iuſticia vel caſtitas laboꝛat: qqn /·BN.0/ tum pᷣualet ſe etiã vltro ingerit:⁊ fm vi / res ſuas defenſare ↄtendit:nõ vnam ſeld plures coꝛonas dño remunerãte ꝑcipiet Et vt hec obtinere mereamur:cũ deiad iutoꝛio:nõ ſolũ extraneaꝝ mulieruz: ſed etiã ancillarũ noſtraꝝ ⁊ quoꝛũcũq; vici noꝛũ aut filie aut ancille vnuſqᷣſq; nott-· collocutionẽ vitare pcuret. Quia quãto vilioꝛ eſt illaꝝ ↄditio:tanto ruina facili / oꝛ.De tali re admonet ſalomon om̃s di/ cens. Nunqͥd alligabit aliqͥs ignẽ ĩ ſiuu ſuo:⁊ veſtimẽta eius non cõburent᷑:aut quis ambulabit ſuꝑ pꝛunas:et plãte eiꝰ nõ cõburent᷑: Et illud. Pꝛeciũ meretric quotidiana pugna ⁊ rara victoꝛia. Gra⸗ u urwaili Eeckun ipmnepen lcſu tery Ppken Nnueh. e dtne⸗ N ſi ſunt ſtete ni Gadd tancön ſicruza0 guieigea Hanlert Coride niatepin ansdoet nimnetnecl ſu lubit etdlatu Len s ſenchs pa nerlan Vleri fſcnn peius. oma denun ſtenara fanas. gdüsi muliere mackit dictie ſedenii holtris lao ꝛoc kuenirn firdan nmaonf ylumo ſgninn ſtoptaa fäinm Amimm G larn — Nuinck giöl. untntede ezinarg Urſornicano 1 nenngictad Guzſinelſe⸗ miai d⸗ dandat onaliniit mtunwoſe iinenfiſni ls ndeindi ampie⸗ ENNINEe umwdi/ ni bgend woſuocren inganen: ndeddoed 80in ſn pdura t raie Crlici Ni Bnt Go ndſe gideriat Gicunch ins vornech ii mnit umitalir mnutcinil mulanzſ . . . 4 . 7 —— . — „ – 4 8 ee vix eſt dimidij panis.O qᷓnta iniqͥtas.o inta ꝑuerſitas:vt anla quã chꝛiſtus ſuo ſacro ſanguine rrdenitururtotts ſes ter vniꝰ momẽti d ectationẽ libidi/ mnis diabolo peſſimo inimico ſuo vendit ac tradit. Uere nimiũ miſerãda⁊ plangẽ da ↄditio eſt. vbi cito pᷣterit qð delectat: 2 pmanet ſine fine qð cruciat. Sub mo mento eni libidinis impet tranſit: ⁊ per manet ſine termĩo anie infelicis oppꝛo/ bꝛiũ. Sed dicit aliqs: iuuenis hõ ſium: faciam qð me delectat modo:⁊ poſtea pe nitentiaz agam. Quõ ſi dicat:ꝑcutio me crudeli gladio: ⁊ poſtea vadã ad medicũ Heu miler hõ:neſcis ꝙ vniꝰ hoꝛe pun/ cto vulnꝰ accipit᷑:ſedvix longo tꝑe ad ſa nitatẽ pꝛiſtinã reuocat᷑: Qui enim foꝛni/ cans dicit penitentiã ſe acturũ: q̃re non timet ne eũ ſubitanea febꝛicula: vel aliqᷓ caſu ſubita moꝛs ſuꝑueniẽs rapiat ⁊ pe reat dilatio:et ſuccedat eterna dãnatio: Fr quia de infelici libidine vnde locuti um credendũ eſt qd dicit ꝓpheta. Cõ/ fractus eſt malleus vniuerie terre:q;uis poſt aduentũ dñi noſtri ieſu chꝛiſti px ni nerſa monaſteria monachoꝝ ⁊ ꝑ clericoſ vel etiã laicos caſtitatẽ ſeruãtes:q̃ſi con/⸗ fractus malleus ille videat᷑:tñ qð multo peius eſt:adhuc młto plures ſunt qͥ ab illo malleo quotidie cõfringunt᷑:q; illi q de ruina colliſionis illiꝰ liberant᷑. Unde iterũ atq; iterũ rogo.vt diligentiꝰ ↄſide remus. ⁊ q̃ᷓntũ poſſumꝰ timeamus illud að dðſñis in euangelio dicit. Qui viderit mulierẽ ad ↄcupiſcendũ eam: iã mecha / tus eſt in coꝛde ſuo. Pꝛo qua re:ſicut iaʒ Dictũ eſt:nõ ſolũ ab extraneis mulieribo: ſed etiã a vicinis ⁊ domeſticis: ancillis noſtris refrenãda eſt et ſecreta familiari/ tas ⁊ oculoꝝ incauta fra gilitas. Ne illð eueniat nob qð dñs ꝑ pꝛophetã terribi / liter clamat dicen Edor intrauit ad a/ nimas nr̃as ꝑ feneſtras nr̃as. Per que ſ. ꝑ viſum oculoꝝ ⁊ auditũ rim. P linguã tuã amico tuo aut fambo tuo iuſ/ ſeris. vt ad te meretrix adducat᷑:aut tu/⸗ ipᷣe cũ meretrice locutꝰ fueris: ꝑ os tuu, ad aniam tuã gladiꝰ eterne moꝛtis ingre ditur. Si autẽ malũ vel ſoꝛdidũ ↄſiliuʒ libenter audierꝭ.ſi detrabentẽ aut luxu/ IXXV rioſe loquentẽ:aut cantica turpia pferen tem nõ reſpuis.ꝑ auriuʒ tuaꝝ feneſtras moꝛs intrauit ad aniam tuã.Et qꝛ dñs dixit. Qui viderit mulierẽ ⁊c. Uolũtas pꝛona faciendi reputat᷑p oꝑe facti.Ac ſi aliqs mulierẽ libidinoſo oculo ↄſiderat: ꝑ feneſtras coꝛꝑis ſui in ſecretũ mẽtꝭ ve⸗ nenum moꝛt inſtillat. Talis eni cogita/ tioi⁊ ſi aliqñ impedit᷑ caſu vt nõ imple/ at voluntatẽ ſuã.nihilominꝰ tamẽ actio nis crimie ↄdemnat᷑ a dno:ac ſi illa caſta eſt cũ qua libidinis malũ voluit exerce/ re:⁊ ille iam adulter tenet᷑ in coꝛde.Ideo audiamꝰ ſcripturã dicentẽ illud. Omni cuſtodia ſerua coꝛ tuũ.Et illud.Auerte ockos meos ne videãt vanitatẽ ⁊c. Quõ ſi aliquis carbones appꝛehenderit.ſi ci/ to eos piecerit:nihil ei nocebũt. Si ve⸗ ro diutius tenere voluerit ſine vulnere abire nõ poterit Ita üle qui ad concupi ſcendũ oculoꝝ defixerit intuitũ:⁊ libidi nis malũ in coꝛde ſuſcipiens: morari in coꝛde ſuo libere ꝑmiſerit: excuterea ſe ſi ne anie plaga nõ poterit. Ideo iugit cla memus cüu ppheta Oculi mei ſemperad dñm:quoniã ipᷣe euellet de laqueo pedel meos. pꝛeſtante dño noſtro ieſu chꝛiſto mediatoꝛe dei ⁊ hominũ:cui miſericoꝛ dia plena eſt terra. imen. ¶ Explicit liber de honeſtate mulierũ. ¶ Er libꝛo retractationũ beati Augu/ Eun in libꝛum de cura ꝓ moꝛtuis agen/ g. 4äsä Ibꝛum de cura ꝓ moꝛtuiſ ge frengda ſcripſi:cũ interrogatuſi Ilitteris fuiſſem. vtrum pꝛoſit cuiq;ᷓ poſt moꝛtẽ ꝙ coꝛpꝰeius apud ſaneri alicuius memoꝛiã ſepelitur Hic liber ſic incipit. Diu ſanctitati tue coepiſcope mirande paulie. Diui aurelij Auguſtini Pypponen / ſis epiſcopi de cura õ moꝛtu/⸗ is ad Paulinum epiſcopum nolenſem li ber incipit. m 3 tati tue coepiſcopeve ptoꝛũ debitoꝛ fui. ex quo mihi ſcripſiſti ꝑ homies filie nr̃e reli/ gioſiſſime floꝛe: qᷓrẽs a me vtrũ pꝛoſit cuiq; poſt moꝛtẽ ꝙ coꝛ/ pꝓus eiꝰ apud ſancti alicuiꝰ memoꝛiã ſe/⸗ pelitur. Hoc enĩ abs te vidua memoꝛa/ ta petiuerat ꝓ defuncto in eis ꝑtibo filio ſuo: ⁊ reſcripſeras ↄſolans eã.idq; etiam nücians de cadauere fidel iuuenis cyne gij:qð maternoꝛ pio affectu deſidera uit eſſe completũ: vt ſcʒ in beatiſſimi felicis ↄfeſſoꝛis baſilica poneret᷑. OQua occaſio ne factũ eſt vt ꝑ eoſdẽ ꝑlatoꝛes litteraruz tuaꝝ etiã mihi ſcribereſ:ingerẽs huiuſ⸗ cemodi queſtionẽ:atq; vt rũderem quid inde mihi videret᷑ expoſ. cens:nec tacens — ipe qͥq ſentias. NHã dicis videri tibi non eſſe inanes motꝰ animoꝝ religioſoꝝ atq; ſideliũ ꝓ ſuis ita curantiũ.Aidiũgis etiã eccleſia ſupplicare ↄſueuit.vt hinc ⁊ illð conijci poſſit:homini ꝓdeſſe poſt moꝛtẽ ſi fide ſuoꝝ humando eiꝰ coꝛpi talis p/ uideat᷑ locus in quo appareat opitula/ tio etiã iſto modo queſita ſanctoꝝ. Sed cũ hec ita ſint:quõ huic opinioni contra rium nõ ſit.qð dicit aplus.omnes enim aſtabimus ante tribunal chꝛiſti.vt ferat vnuſquiſq; fm ea que ꝑ coꝛpus geſſit ſi ue bonũ ſiue malũ:nõ te ſatis ſignificas videre. Hec quideʒ apoſtolica ſententia ante moꝛtẽ admonet fieri:qð poſſit pdeſ ſe poſt moꝛtẽ:nõ tunc quãdo recipiendũ eſt quod quiſq; geſſerit ante moꝛtẽ. Ve/ rũ hec ita ſoluit᷑ queſtio:quoniã quodaʒ vite genere acqritur: dũ in hoc coꝛꝑe vi⸗/ uitur.vt aliqͥd adiuuent iſta defunctos: acꝑ hoc ſm eg queꝑ coꝛpꝰ geſſerunt eis gque poſt coꝛpꝰ religioſe ꝓ illis facta fue/ rint adiuuant᷑. Sunt ei quos nihil om/ nino adiuuant iſta.ſiue p eis fiant:quo/ rũ tam mala ſunt merita:vt neq; talibuſ digni ſint adiuuari: ſiue ꝓ eis quoꝝ taʒ bong vt talibo nõ indigeant adiumẽtis. Benere ergo vite qð geſſit quiſq; ꝑ coꝛ/ M — — — pus efficitur vt pꝛoſint vel nõ pꝛoſint ᷓ cunq; ꝓ illo pie fiunt:cuʒ reliquerit coꝛ/ nerãde pauline reſcri vacare nõ poſſe: vniuerſa p defunctis pus. Nam meritũ ꝑ quod iſta pꝛoſint ſi querit᷑ poſt hanc vitã. Ita fit vt neq; in/ gniter ecclłia vel ſuoꝛũ cura ꝓ defunctis vnuſquiſq; ſm ea que ꝑ coꝛpus geſſit ſi ue bonũ ſiue malũ:reddente dño vnicui tur poſſit ei ꝓdeſſe poſt coꝛpus.in ea vi/ rat inquiſitioni tue ſufficere mea bꝛeuis iſta rũſio:ſed quia alia mouent quibo re⸗ ſpondendũ exiſtimo.parũ per attẽde In machab eoꝝ libꝛis legim oblatũ moꝛ tuis ſacrificiũ. Ged ⁊ ſi nuſq; in ſcriptu ta acquiſitũ eſt quã geſſit in coꝛꝑe Pote nis veteribo oĩno legeret᷑:non parua hac ↄſuetudine claret auctoꝛitas: vbi in pꝛe cibus ſacerdotis que dño deo ad ei⸗ al⸗ tare fundunt᷑:locũ ſuũ habet etiã cõmen datio moꝛtuoꝝ. Sed vtrũ aliquid pꝛo ſit anie moꝛtui locus coꝛꝑis ſui.operio/ ſius inqrendũ eſt. At pꝛimũ vtrũ inter/ ſit aliqd ad inferendam vel augendã mi/ ſeriam poſt hanc vitã ſpiritib⸗ hominũ: ſi eoꝛũ coꝛpoꝛa ſepulta nõ fuerint:nõ ſᷣm opinionẽ vtcunq; vulgatam:ſed potius ſim religionis noſtre ſacras litteras ẽ vi / dendum. Heq; eni credenduz eſt ſicuta/ pud maronemlegit᷑ inſepultos nauigan do atq; tranſe undo inferno amne ꝓhi⸗/ beri. quia ſcilicet neq; ripas dat hoꝛren das ⁊ rauca fluenta trãſpoꝛtare pꝛiuſq; ſedibus oſſa quieuerint. QOuis coꝛ chꝛi/ ſtianũ inclinet his poeticis fabuloſiſqʒ ſigmentis:cum dũñs ieſus:vt inter inimi coꝛũ manus qͥ eoꝛũ coꝛpoꝛa in poteſtate haberent ſecuri occumberẽt chꝛiſtiani⸗ nec capillũ capitis eoꝛũ aſſerat peritux. exhoꝛtans ne timeant eos qͥ cuʒ coꝛpus occiderint ampliꝰ nõ hñt qͥd faciãt. Iñ in pꝛimo libꝛo de ciuitate dei ſatis qntũ exiſtimo:ſum locutus.vt eoꝛũ denteʒ re tunderem:qui barbaricam vaſtitatem: .V pꝛecipue quꝗ nuper roma ppeſſa ẽ chꝛi/ ſtianis tempibus imputãdo.etiã id ob/ iciunt ꝙ ſuis illic nõ ſubuenerit chꝛiſtꝰ Ouibo cum mſum fuerit anias fideliuʒ P ſidei ſue meritꝭ ab illo fuiſſe ſuſceptaa nullũ comparatuʒ eſt in hac vita:fruſtra aldnrt tunninc tlipacn ſtagran eßitl/ arjden thnmumn ſicpulse Colnt re Aucuntco⸗ ilee ſig iltnimic iſent. conts nadhaet Ccalmett coeplscen ſtergocd ſannoha kezenn tco venit ſacrec Rece Pede ſtünor quiſq; plerö guoga Polſue poltil ſtis ter gquäin ſepelire uceli llicitat⸗ enibeci vidennt⸗ ſmngoye lio ſineni glünun linorn Glcurn Aſeecunn ſinpur ſntar lapſes Riſlno 0 ſnnt ſe tls nan i feineig ſahe CNlnſhle huſt . npdefit⸗ Cnnatfen a, e imtedi maß Meginenci ns hhar Krnceſe Mmenugen Anwgrgel. amien S — nuznſenn etonmnahr deinge whiinpr⸗ owa , hnaicinen idigniäo sſui in müw ir NWNocei Derben Möfnwiſn num: , en Nglinpiſi izchlatn urs ungen mommhe datdeunm Mumt pinſ Ouscnchn nas ſhluſß⸗ srſtinanm wnngett nbeirdhim iſnmn eczafe tedai⸗ remidoiit an tminn ni liti/ ue, “SS ifn, inſultant de cadauerib inſepultis. o/ tum itaq; iſtũ de ſepultura locũ verbis taliba explicaui.At enim in tanta inquã ſtrage cadauerũ nec ſepeliri potuerunt. neq; iſtud pia fides nimiũ refoꝛmidat te nens pᷣdictum:neq; abſumentes beſtias reſurrecturis coꝛꝑibus obfuturaſ.quo rũ capillus capitis nõ ꝑibit. Nullo mo do diceret veritas. Nolite timere eos qͥ occidunt coꝛpuſ:animã autẽ nõ poſſunt occidere.ſi quicq; obeſſet vite future.qͥc quid inimici de coꝛꝑibus occiſoꝝ facere voluiſſent. Si foꝛte quiſpiã ſic abſurdꝰ eſt.vt contẽdat eos qui coꝛpꝰ occidunt: non debere timeri ante moꝛtẽ:ne coꝛpus occidant:⁊ timeri debere poſt moꝛtez ne coꝛpus occiſum ſepeliri nõ ſinant.falſũ eſt ergo qð ait:qui coꝛpus occidũt ⁊ po/ ſtea nõ habent qͥd faciant:ſi habẽt tanta Que de cadaueribo faciãt. Abſit vt falſuʒ it qʒ veritas dixit. Dictũ eſt eĩ aliquid eos facere cũ occidunt:quia in coꝛꝑe ſen ſus eſt occidendo.poſtea vero nihil habe re qð faciãt.quia nullus ſenſus eſt ĩ coꝛ⸗ Poꝛe occiſo. Oulta itaq; coꝛpoꝛa chꝛi⸗ ſtianoꝛum terra nõ texit:ſed nullum eoꝝ quiſq; a celo ⁊ terra ſeꝑauit:quã totã im plet pᷣſentia ſui qui nouitvnde reſuſcitet quod creauit. Dicit᷑quidem in pſalmo. Poſuerũt moꝛtalia ſeruoꝝ tuoꝛũ eſcam volatilibo celi:carnes ſanctoꝝ tuoꝛuʒ be ſtijs terre:effuderũt ſanguinẽ eoꝛũ tanqẽ aquã in circuitu hieruſalẽ.⁊ nõ erat qui ſepeliret. Sed magis ad exaggerandaʒ crudelitatẽ eoꝝ qui iſta fecerũt.nõ ad in felicitatẽ eoꝝ qͥ iſta ꝑpeſſi ſunt. Quãuis enĩ hec in cõſpectu homini dura et dira videant᷑:ſed pᷣcioſa in ↄſpectu dñi moꝛs ſanctoꝝ eius. Pꝛoinde iſta omia.i.cura tio funeris:ↄditio ſepulture:pompa ex/ equiarũ magis viuoꝝ ſolatia ſunt qᷓ; ſub ſidia moꝛtuoꝝ.Si aliqͥd pꝛodeſt impio ſepultura pᷣcioſa oberit pio viliſaut nul la. Pꝛeclaras exequias in ↄſpectu homi nu purpurato illi diuiti turba exhibuit famuloꝝ:ſed multo clarioꝛes in ↄſpectu dñi vlceroſo illi pauꝑi miniſteriũ pᷣbuit angeloꝝ.qͥ eum nõ extulerũt in marmo/ reum tumulũ:ſed in abꝛae ſinum ſuſtule rũt.Rident hec illi ↄtra quos defenden/⸗ dam ſuſcepimꝰ ciuitatẽ dei. Uerũtamẽ ſepulture curã etiã eoꝝ philoſ. ophi ↄtẽ/ pſerũt:et ſepe vniuerſi exercitus dum ꝓ terrena patria moꝛerent᷑:vbi poſtea iace rent: vl quibo beſtijs eſca fierent nõ cura uerũt Cicuit poetis de hac re plauſibili ter dicere. Celo tegit᷑:qui nõ habʒ vꝛnã. Quãto min debent de coꝛꝑibo inſepul/ tis inſĩ ultare chꝛiſtianis:q bus ⁊ ipᷣiꝰ car nis membꝛoꝝq; omniũ refoꝛmatio non ſolũ ex terra.verũ etiã ex alioꝝ elemento rũ ſecretiſſimo ſinu quo dilapſa cadaue/ ra receſſerũt.in temꝑis puncto reddẽda ⁊ reintegrãda ꝓmittit᷑. Nec iõ tamẽ con temnẽda ⁊ abijcienda ſunt coꝛꝑa defun/ ctoꝝ maximeq; iuſtoꝝ ac ſideliuʒ.quibꝰ tanq; oꝛganis ⁊ vaſis ad om̃ia bõa oꝑa ſanctꝰ ſpus vſus eſt. Si eni paterna ve/ ſtis ⁊ anulus acſi qͥd hmõi tanto carius eſt poſteris quãto erga parẽtes maioꝛ af fectus.nullo mõ ipᷣa ſpernenda ſunt coꝛ poꝛa.que vtiq; multo familiariꝰ atq; cõ lunctius qᷓ; quelibʒ indumẽta geſtamuſ Hec enĩ nõ ad oꝛnamentũ vel adiutoꝛiũ qð adhibet᷑ extrinſecꝰ:ſed ad ipaʒ natu/ ram bomis ꝑtinẽt. VUnde ⁊ antiquoꝛuzʒ iuſtoꝛum ſunera officioſa pietate curata ſunt.⁊ exequie celebꝛate.⁊ ſepultura p/ uiſa:ipiq; cũ viuerẽt de ſepeliẽdis vł etiã tranſferẽdis ſuis coꝛꝑibus filijs mãda/ uerunt:⁊ tobias ſepeliẽdo moꝛtuos deũ ꝓmerniſſe teſte angelo cõmendat᷑. Jpeq; quoq; dñs die tercio reſurrecturꝰ religi/ oſe mulier bonũ opus pᷣdicat.pᷣdicandũ q́; cõmendat:q vnguentuʒ Hcioſum ſuꝑ mẽbꝛa eius effuderit.atq; h̊ ad eũ ſepeli endũ fecerit:⁊ laudabiliter cõmemoꝛant᷑ in euãgelio:qͥ coꝛpꝰ eiꝰ de cruce acceptũ diligenter atq; honoꝛifice tegendũ ſepe/ liendũq; curarũt. Uleꝝ iſte auctoꝛitates nõ hocadmonẽt ꝙ inſit vllus cadaueri/ bus ſenſus:ſed ad dei puidentiã cui pla cent etiã talia pietatis officia coꝛꝑa quo q; moꝛtuoꝝ pꝑtinere ſignificant.ꝓpter fi dem reſurrectiõis aſtruendã. vbi et illud ſalubꝛiter diſcutit: qnta poſſit eſſe remu neratio p elemoſynis quas viuẽtibus ⁊ ſentientib erxhibemus. ſi neq; hocapud de perit qð exanimis hominũ mẽbꝛis officij diligentieq; ꝑſoluit. GSunt ienn m 156 ⁊ alia que ſancti patriarche ðᷣ coꝛꝑibus ſuis vel condiendis vel tranſferendis ꝓ phetico ſpiritu dicta intelligi voluerũt. NHNon autẽ hic locus vt ea ꝑtractemus. cũ ſufficiant iſta que diximuſ.ſed ea que ſuſtentandis viuetibus ſunt neceſſaria. ſicut victus⁊ amictus.que q;uis cũ gra ui affl ictione deſint.nõ frangũt in bonis ꝑferendi tolerandiq; vᷣtutẽ: nec eradicãt ex animo pietatẽ: ſed excitatam faciũt fe cundioꝛeʒ.q̃nto magis cũ deſunt ea que curandis funeribo condiendiſq; coꝛpoꝛi bus defunctoꝛũ adhiberi ſolent.nõ effi⸗/ ciunt miſeros in occultis pioꝛũ ſedibus i quietos.Eit ꝑ hoc qñ iſta cadaueribꝰ cchꝛiſtianoꝛũ in illa magnevꝛbis vł etiaʒ alioꝛũ oppidoꝛũ vaſtatiõe deſuerũt:nec viuoꝛũ culpa eſt qui nõ potuerũt iſta p/ bere.nec moꝛtuoꝛũ pena qui non potue rũt iſta ſentire. Hec ẽ mea de ſepulꝛure cauſa atq; ratiõe ſentẽtia. Quã pꝛopte/ rea ex alio libꝛo meo in iſtuʒ tranſtuli.qꝛ facilius hoca me recenſeri potuit q; id ipſum alio modo eloquendũ fnit.Oõ ſi verũ eſt ꝓfecto etiaʒ pꝛouiſus ſepeliẽdis coꝛꝑibus apud memoꝛiã ſanctoꝝ locus bone affectiõis humane eſt erga funera ſuoꝛum: quoniã ſi nõnulla religio eſt vt ſepeliantur.nõ poteſt nulla eſſe qñ vbi ſe peliantur attendit᷑. Sed cũ talia vinoꝝ ſolatia reqrunt᷑.quib eoꝝ pius in ſuos animꝰ appareat:nõ video que ſunt adiu menta moꝛtuoꝝ.niſi ad hoc vt duʒ reco lunt vbi ſint poſita eoꝛũ quos diligunt coꝛꝑa.eiſdeʒ ſanct illos tanq; patronis ſuſceptos apud dñm adiuuãdos oꝛan/ do còmendent:qð quideʒ facere poſſent etiã ſi talibs loq eos humare nõ poſſent. Ged nõ ob aliud vł mẽoꝛie vł monumẽ ta dicũtur ea que inſignita fiũt ſepulcra moꝛtuoꝛũ:niſi quia eos qͥ viuentiũ ocu lis moꝛte ſubtracti ſunt:ne obliuiõe eti/ am coꝛdibo ſubtrahant᷑:in memoꝛiam re uocant ⁊ admonẽdo faciũt cogitari.Nã ⁊ memoꝛie nomẽ id apꝑtiſſime oſtendit.et monumentũ eo ꝙ moneat ⁊ mentẽ. id eſt admoneat nuncupat᷑. Pꝛopter qð et gre ci mnemen vocant:qð nos memoꝛiã ſeu monumentũ appellamꝰ.quoniã lingua eoꝛũ memoꝛia ipa:qua meminimꝰ mne/ De cura agencha pꝛo motuis me dicit. Cum itqq; recolit animꝰ vbiſe pultum ſit chariſſimi coꝛpus:⁊ occurrit ocus nomĩe martyris venerabilis,.eidẽ martyri animã dilectã cõmendat recoꝛ/ dantis ⁊ pcantis affectuſ.Oui cũ defun ctis a fidelibo chariſſimis exhibetur. euzʒ pꝛodeſſe nõ dubiũ eſt his qui cũ in coꝛ⸗/ poꝛe viuerẽt.talia ſibi poſt hanc vitam pꝛodeſſe mernerũt. Uerũ ⁊ ſi aliqua ne/ ceſſitas vel humari coꝛꝑa.vel in talibus locis humari nulla data ſacultate ꝑmit tat:nõ ſunt pᷣtermittende ſupplicatiões ꝓ ſpiritib: moꝛtuoꝛũ: quas faciendas ꝓ omibus in chꝛiſtiana ſocietate defunct etiã tacitis nomĩbus quoꝝq; ſub gene/ rali cõmemoꝛatõe ſuſcepit eccłia:vt qui bus ad iſta deſunt parentes aut filij aut quicũq; cognati vel amici:ab vna eis ex hibeat᷑ pia matre cõmuni. Biautez de⸗/ eſſent iſte ſupplicatiões que fiũt recta fi deac pietate ꝓ moꝛtuis:puto ꝙ nihil p/ deſſet ſpiritib eoꝛũ quãlibet in lo ſan/ ctis exanima coꝛpa ponerent᷑. Cuʒ ergo fidelis mater fideł fij defuncti coꝛpꝰ de ſiderauit in baſilicã martvyris poni: ſiq/ dem credidit eiꝰ animã meritis martvrꝭ adiuuari.hoc qð ita credidit ſupplica/ tio quedã fuit. bec ꝓfuit ſi qd pꝛofuit. ⁊ qdð ad idẽ ſepulcrũ recurrit animo:et fi deliũ pᷣcibus magis magiſq; cõmendat adiuuat defuncti ſpiritũ.nõ moꝛtui coꝛ poꝛis locus:ſed ex loci memoꝛia viuus matris affectꝰ. Simul eniz ⁊ quis ⁊ cui cõmendãdus ſit.nõ vtiq; infructuoſe re ligioſam mentẽ pᷣcantis attingit. Haʒ ⁊ oꝛantes de mẽbꝛis ſui coꝛpoꝛis faciunt quod ſupplicantib ↄgruit:cũ genua fi/ gunt. cũ extendũt manus.vel etiã ꝓſter/ nunt᷑ ſolo:⁊ ſi qd aliud viſibiliter faciũt: q;uis eoꝛũ inuiſibilis voluntas ⁊ coꝛdis intentio deo nota ſit: nec ille indigeat hiſ indicijs:vt humanus ei pandat᷑ animꝰ: ſed his magis ſeipᷣum excitat homo ad oꝛandũ gemendũq; humiliꝰ atq; feruẽ/ tius. Et neſcio quõ cũ hi motus coꝛꝑis fieri niſi motu animi pᷣcedẽte nõ poſſint. eiſdẽq; rurſus exteriꝰviſibiliter factis il le interioꝛ inuiſibilis q eos ſecit auget᷑. acꝑ hoc coꝛdis affectꝰ qui vt fierent iſta pceſſit:qꝛ facta ſunt creſcit. Nerũtamen ſonoi⸗ Nthade iceonoo los dainn Giturken ſitrbipon fiucN cupid vetnuns⸗ nnouat⸗ ſhöpoliey nneus ſoglcatiot aneceſt audefun ſenlicki ſtſolung Gitfinen laameer Prebebaeri 1teattun hiriwut Gid womn Cociad euſedin finusn cxpoſi tuoꝛi bus uuio o ſoncunq obaluae mnſtunn ſencock Vtamemn turamn.. corporib q hocen⸗ nteoꝛij ſeniſinere nlocot hoqui co ulignia Eenortn ſthnilieg en Genie E. = „ s — Atminne Pusetoenf, cherablig⸗ Oincndatrer Ouiciti srbibennag 8 guici inco⸗ t hancrinn iiſdignane, Raihwdes naneen nueſuhglanie gais inle, ſrnr ei d rgihact radrrei. mesauflgn niagbrmes i Bimtzdr gleſit tn f Hpunihl/ Abatinlocſin⸗ gai op Nönmcice spon, rineiis urligntr. ANo giiz cnit i noru nmnou ins S nfuenon ſe enngl iht Rãũ ſcn Girää Cuf ſi eo modo quiſq; teneatvel etiã ligetur: vt hec de ſuis mẽbꝛis facere neqat:non ideo nõ oꝛat interioꝛ homo:⁊ ante ocu/ los dei in ſecretiſſimo cubili vbi cõpun/ gitur ſternit᷑. Ita etiã cũ plurimũ inter/ ſit vbi ponat coꝛpus moꝛtui ſui qͥ ꝓ ſpi/ ritu eiꝰ deo ſupplicat:qꝛ ⁊ pᷣcedens affe/ ctus locũ eligit ſanctũ:⁊ illic coꝛꝑe poſi/ to.recoꝛdatꝰ locus ſanctus eũ qui pceſſe rat renouat ⁊ auget affectũ. Camen etiã ſi nõ poſſit vbi religioſus amicus elegit humare quẽ diligit. nullo modo debet a ſupplicationib neceſſarijs in eiꝰ cõmen/ datione ceſſare. Ubicũq; eĩ iaceat vł nõ iaceat defuncti caro:ſpiritui reqes acqͥ/ renda eſt.Qui cũ inde exiret ſecũ abſtu/ lit ſenſum: quo intereſſe poſſit quõ quiſ q; ſit ſiue in bonis ſiue in malis. Nec ab ea carne expectat adiuuari vitã ſuaʒ cui pꝛebebat ipe vitã.quã detraxit excedẽs ⁊ redditurus eſt rediens.quoniã non ca ro ſpiritui:ſed ſpiritꝰ carni etiã ipᷣius re ſurrectionis meritũ cõparat: vtrũ ad pe nam an ad gloꝛiã reuiuiſcat. Leegin⸗ in eccleſiaſtica hyſtoꝛia quaʒ grece ſcripſit euſebius:et in latinã linguam vertit ru/ finus:martvyrũ coꝛꝑa in gallia canibus expoſita.canũq; reliquias atq; oſſa moꝛ tuoꝛũ vſq; ad extremam cõſumptionem ignibus concremata:eos deniq; cineres fluuio rodano ne quid ad memoꝛiã qua lemcunq; relinqueret᷑ inſperſos. Qð nõ ob aliud credendũ eſt diuinitus fuiſſe ꝑ. miſſum:niſi vt diſcerent chꝛiſtiani in cõ fitendo chꝛiſtuʒz dum contemnunt hanc vitam:multo magis contemnere ſepul/ turam. Hoc enĩ quod ingenti ſeuicia de coꝛpoꝛibo martyrũ factum eſt:ſi eis quic qᷓ; noceret quo minus beate requieſce/ rent eoꝛũ victoꝛioſiſſimi ſpiritꝰ.nõ vtiq; fieri ſineretur. Re ipᷣa ergo declaratũ eſt: non ideo dixiſſe dominuz. nolite timere eos qui coꝛpus occidunt.ei poſtea non habent quid faciant:ꝙ nõ eſſet ꝑmiſſu/⸗ rus aliquid eos facere de ſuoꝛũ coꝛpoꝛi bus moꝛtuoꝛũ.ſed quoniã quicqͥd face/ re ꝑmiſſi eſſent:nihil quo minueret᷑ chꝛi ſtiana defunctoꝛuʒ felicitas fieret:nihil Iinde ad ſenſum poſt moꝛtẽ viuentiuʒ p/ coꝛpoꝛum:quo minus integra reſurge/ rent ꝑtineret. Et tamen ex illo humani coꝛdis affectu:quo nemo vnq; carneʒ ſu am odio habet:ſi cognoſcãt aliquid ho mines poſt moꝛtẽ ſuaʒ ſuis coꝛꝑibꝰ de/⸗ functis deeſſe:qð in ſua cuiuſq; gentevl patria poſcit ſolẽnitas ſepulture: contri ſtantur vt homines.⁊ quod ad eos poſt moꝛtẽ non ꝑtinet.ante moꝛteʒ ſuis coꝛ/ poꝛibo timẽt.ita vt inueniatur in regno rum libꝛis deuʒ ꝑ pꝛophetaʒ minari al teri ꝓphete:qͥ eius tranſgreſſus eſt ver/ bũ ꝙ nõ ferretur cadauer eiꝰ in ſepulerũ patruʒ eius. Que ſcriptura ſic ſe habet. NHec dicit dñs.Quia inobediens fuiſti oꝛi domini:⁊ nõ cuſtodiſti mandatũ qð pꝛecepit tibi dominꝰ deus tuus: ⁊ reuer ſus es ⁊ comediſti panem:⁊ bibiſti aquã in loco:in quo pꝛecepit tibine comede/ res panem neq; biberes aquam:nõ infe retur cadauer tuũ in ſepulcrũ patrũ tuo rũ. Quanti hec pena pendẽda ſit ſᷣm euã gelium cogitemus:vbi poſt coꝛpus oc/ ciſum nihil metuendum eſſe didicimuſ: ne membꝛa exanima patiãtur: nec pena dicenda eſt. Si autem humanum erga ſuam carnem conſideremus affectũ.po/⸗ tuit inde terreri vel contriſtari viuus. quod ſenſurus non erat moꝛtuus:⁊ hec erat pena:quoniã dolebat animus id de ſuo coꝛpoꝛe futurum: qᷓ;uis cum fieret non doleret. Actenus enim voluit do / minus ſeruum ſuũ plectere:qui non ſua contumacia ſpꝛeuerat pꝛeceptum eius implere:ſed aliena decipiente fallacia o/ bedire ſe credidit:quando non obediuit. Neq; eniʒ putandum eſt ita fuiſſe inter/ emptum moꝛſu beſtie:vt ad ſuppliciuʒ⸗ tartareuʒ eius deinde anima raperetur. quandoquidem ipſum eius coꝛpus idẽ leo qui occiderat cuſtodiuit.iumẽto eti/ am quo vehebatur illeſo:⁊ ſimul cum il la immanitfera intrepida pꝛeſentia ad ſui domini funus aſtante. Quo mirabili ſigno appareret hominem dei coerci/ tum potius tempoꝛaliter vſq; ad moꝛè/ tem. q; punitum eſſe poſt moꝛtem. Deqᷓ re apoſtolus cuʒ ꝓpter quaſdam offen/ ſas commemoꝛaſſet infirmitates moꝛ/ teſq; multoꝛum.ſi enim noſipᷣos ut enb inet, m 3 e cura agenda pꝛo moꝛtuis indicaremus.a domĩo nõ iudicaremur.· Cum iudicamur autem a domino coꝛri pimur:ne cum mũdo damnemur.Eum ſane ipſe qui deceperat in monumento pꝛopꝛio honoꝛifice ſepeliuit:ſeq; pati enduʒ iuxta oſſa eiꝰ curauit.ita ſperans parci poſſe quoq; oſſibo ſuis.cũ veniret tempꝰ quãdo fm illiꝰ homĩs dei ꝓphe/⸗ tiam.ioſias rex iuda in illa terra multo/ rũ eruit oſſa moꝛtuoꝝ:eiſdẽq; oſſibus ſa crilega altaria q ſculptilibs ↄſtituta fue/ rant funeſtauit. Pepercit quippe illimo numento vbi iacebat pꝛopheta.qui an/ te annos ampliꝰ q; trecentos iſta pᷣdixe/ rat.⁊ ꝓpter ipᷣm neq; illiꝰ qui eũ ſeduxe rat ſepultura violata eſt. Affectu nanq; illo q̃ nemo vnq; carnẽ ſuam odio habʒ pꝓuiderat cadaueri ſuo.qͥ occiderat men dacio aniam ſuã.Ex hoc igit᷑ ꝙ camnẽ ſu am quiſq; naturaliter diligit.⁊ illi pena fuit addiſcere.nõ euʒ futurũ in ſepulcro patrũ ſuoꝛum:⁊ huic cura pꝛoſpicere vt parceret᷑ oſſib ſuis ſi iuxta eũ iaceret:cu ius ſepulcrũ nemo violaret. Hunc affe/ ctum martyres chꝛiſti ꝓ veritate certan tes vicerunt.qꝛ contempſerũt quod nõ fuerant ꝑacta moꝛte ſenſuri.qui non po tuerũt eis quos viuẽtes ſentiebant cru/ ciatibus vinci. Poterat vtiq; deus qui leonẽ pꝛophete coꝛpus qð ipᷣe occiderat vlterius nõ permiſit attingere.⁊ fecit de ꝑemptoꝛe cuſtodeʒ.poterat inquã a ſuo rum interfectis coꝛpoꝛibo canes quibuſ fuerant pꝛoiecta ꝓphibere. poterat ⁊ ipaʒ hominũ innũerabilibo modis terrere ſe. uitiam:ne cadauera incendere: ne cine/ res diſpergereauderent. Sed h̊ quoq; experimentũ multipliciũ temptationuzʒ deeſſe nõ debuit,.ne foꝛtitudo ↄfeſſionis que immanitati ꝑſecutionis 4 coꝛpoꝛis ſalute nõ cegeret. ꝓ ſepulcri · conſumptionẽ coꝛpoꝛũ foꝛmidaret. De/ buerunt ergo ⁊ iſta ꝑmitti.vt etiam poſt hec tãti honoꝛis exempla martyres in chꝛiſti ↄfeſſione feruẽtes.hꝰ qͥʒ teſtes fi erent veritatis.in qua didicerãt eos a qͥ‚ habere quod facerẽt:quoniã qͥcqͥd moꝛ/ tuis coꝛꝑibus ſacerent: vtiq; nihil face/ ₰ „ . r E onoꝛe tre⸗ pidaret.poſtremo ne fides reſurrectiõis rent: quando in carne omni vita carente nee aliquid ſentire poſſʒ qui inde migra uit: nec aliquid inde perdere qui creauit Ded inter hec que fiebant de coꝛpoꝛib. occiſoꝛum cũ martyres ea non metuẽteſ magna foꝛtitudine paterentur. tamen a/ pud fratres luctus ingens erat qnulla dabatur poteſtas ſanctoꝝ ſuneribus iu ſta perſoluere:nec occulte ſubtrahere ali 7. quid.ſicut eadeʒ teſtatur hiſtoꝛia. crude lium cuſtodum vigilie ꝑmittebant. Ita cum illos qui occiſi fuerant:in dilacera tione membꝛoꝛũ ſuoꝛum:in conflagrati one oſſium: in diſperſione cinerum:miſe ria nulla ↄtingeret:iſtos tamẽ qui nihil eoꝛum ſepelire poterant: magna miſeria cruciabat.quia nullo modo illis ſentien tibus ipi quodammodo ſentiebãt.⁊ vbi iam illoꝛum nulla erat paſſio:erat iſtoꝛũ miſera compaſſio. Scom iſtam quaʒ di xi miſeram cõpaſſionem laudantur illi ⁊ a rege dauid benedicũtur.qui ſaulis et ionathe oſſibus aridis ſepulture miſeri coꝛdiam pꝛeſtiterunt. Oue tandem miſe ricoꝛdia pᷣſtatur nihil ſentientibus: An foꝛte reuocandũ eſt ad opinionem ꝙ in/ fernum fluuiũ inſepulti nõ poterãt trani meare: Abſit hoca fide chꝛiſtiana.Alio quin peſſime actũ eſt cum tanta marty⸗ rum multitudine quoꝝ nõ potuerũt coꝛ poꝛa ſepeliri.⁊ fallacitereis vᷣitas dixit. nolite timere eos quicoꝛpus occidũt et poſtea non habent quid faciãt. ſi eis tan ta mala facere potuerũt quibo impedire/ tur ad loca exoptata tranſire. Sed quia hoc ſine vlla dubitatione falſiſſimuʒ eſt: nec aliquid obeſt fidelibo negata eoꝝ coꝛ poꝛibus ſepultura.nec aliquid ſi exhibe atur infidelibus ꝓdeſt. Cur ergo illi qui ſaulem ⁊ filiũ eius ſepelierunt miſericoꝛ diaʒ feciſſe dicunt᷑.⁊ ex hoca rege pio be nedicuntur:niſi quia bene afficiunt᷑ coꝛ/ da miſerantiuzʒ:quãdo ea dolent in moꝛ tuoꝛũ coꝛꝑibus alienis:que illo affectu quo nemo vnq;ᷓ camem ſuã odio habet nolunt fieri poſt moꝛtẽ ſuam coꝛꝑibꝰ ſu is:⁊ qdð ſibi exhiberivolũt quãdo ſenſu ri nõ ſunt:alijs nõ ſentientibi curãt exhi bere dũ ipi ſentiũt. Harrant᷑ vifa q̃daz qᷓ buic diſputationi non negligenda vide lnife Peppont uociq GSrwbien Cbilpuln cen ſaivait Clacat ſreyigchur Ccoputand ſhadicer kinlom ſcerinenti npon hrundont Cgehregni honep Nlijc quoc Gfiturüe ſigignore/ lonninſel Mcare tenped gnilelo gigm ſantetes loreali⸗ ſegn bholena ſoluein cs coroi ligpent nn Annte nolqugle⸗ ncnnn antboſin ns rnligan Sllingene rguigen dentdechh Saſonneni keranurne, cngent enn Corünenbin ne bnburi ndätgin nce AWid) wormrin dinen umnnant Uwemiguinhl mmgnnien omollsſen *“ Auſtoamioi Wn ſunguzdl mhumAi1 inn gilulist ſhninne müci Ouutndanni ſonantdrs ninonme Aiöorin ſcechritum tanau mi ninre hait ſustn guiinhecn⸗ mine Salgu onefiliſing Süpnectnee riigndich Crmplliu Mmmnninu genfountco/ doorinn gauufn ſun p it gun d Puith nſioss eur rli — =— antur inſerere queſtionẽ. VFerunt quip/ he moꝛtui nõnulli vlł in ſomnis vel alio quocũq; modo apparuiſſeviuentibo.at/ ꝙ; vbi eoꝛũ coꝛꝑa iacerent inhumata ne ſcientibo. locis monſtrat admonuiſſe vt ſibi ſepultura q̃ defuerat pᷣberetur. Dec ſ falſa eſſe reſponderimꝰ cõtra quoꝛũdã ſcripta fideliũ:⁊ cõtra eoꝝ ſenſus qui ta lia ſibi accidiſſe ↄfirmant impudent ve/ nire videbimur. Se rñũdendũ eſt: non emoꝛtuos iſta ſentire: ideo putanduʒ el qꝛ hec dicere vel indicare vel petere vi⸗/ dent᷑ in ſomnis. Nã ⸗ vinẽtes apparent ſepe viuentib⸗ doꝛmientibo dũ ſe ipi ne⸗ ſciant apparere.⁊ ab eis qͥ hecſ. omniaue rint audiunt dicentibo.ꝙ eos in ſomnis agentes aliqͥd vł loquetes viderint. Si ergo me põt aliqͥs in ſomnis videre ſibi aliqͥd quod factũ eſt indicantẽ:vel etiam qð futurũ eſt pᷣnunciantẽ:cũ id ego pꝛoꝛ ſus ignoꝛẽ.⁊ oĩno nõ curẽ nõ ſea olũ qͥd üle ſomniet:ſed vtrũ doꝛmiente me vigilet: an vigilante mę doꝛmiat:an vno eodẽq; tempe vigilemꝰ ambo ſ iue doꝛmiamus: qñ ille ſomniũ viget et in quo me v idet. quid miruz ſi neſcientes moꝛtui:nec iſta ſentiẽtes. tamẽ a y iuẽtib vident᷑ in ſom/ nis:⁊ aliquid dicũt.qð euigilantes verũ eſſe cognoſcant. Angelicis igit᷑ opatiõi/ bus ſieri crediderim.ſiue ꝑmittatur de/ endis coꝛpibus ſuis videant᷑ in omnis. cũ id penit? neſciãt quoꝝ illa ſunt coꝛpo ra.Id auteʒ aliqũ vtiliter fit ſiue ad vi / uoꝛũ qualecũq; ſolatiũ: ad quos tinẽt illi moꝛtui quoꝝ apparẽt imagines ſom niantibo:ſiue vt his agmonitiõib gene ri humano ſepulture cõmẽdet᷑ hũanitas me licet defunct nõ opituler:culpãda tamẽ irreligioſitate negligit᷑. Aliqñ aũt fallacibo ſomnis hi hoĩes ĩ magnos mit tunt erroꝛes.quos talia pbeti iuſtuʒ eſt: velut ſi quiſq; videat in ſomnis qð ene/ as vidiſſe apud inferos poetica falſitate narrat᷑⁊ vt ei cuiuſpiã nõ ſepulti appa / reat imago ⁊ loquat᷑ qualia fert᷑ illi locu tus fuiſſe palinurus:⁊ cum euigilauerit „ ibi coꝛp⸗ eius inueniat vbi iacere inbu / matu cũ ſomniaret audiuit: admonitus ⁊ rogat yt ſepeliret inuentũ.⁊ qꝛ id ve/ ue iubeat. vt aliqͥq dicere de ſepeli rũ eſſe cõperit.credat iðo moꝛtuos ſepe liri: vt eoꝝ anie ad loca tranſe eant vñ in/ ſepultoꝛu aĩias inferna ph iberi lege ſom niauit. HNoõne ita credens: plurimũ a tra mite veritat exoꝛbita t: Sic autẽ infir/ mitas hüana ſeſe habʒ: vt quẽ moꝛtuuʒ in ſomnis quiſq; viderit:ipᷣius aniam ſe videre arbitret᷑.cũ aũt ſe omniauerit ſimi liter viuũ.nõ eius aniam neq; coꝛpꝰ:ſed homis ſilitudinẽ ſi ibi apparuiſſe nõ du / bitet:q̃ſi nõ poſſint moꝛtuoꝝ hominũ eodẽ modo neſcientiũ nõ anie ſed ſi ilitu⸗/ dines apparere doꝛmientibo. Dꝛo certo cũ mediolani eſſ. emꝰ audiuimꝰ:q cũ de bitũ repeteret᷑ a quodaʒ defuncti patris cautione pꝛolata:qð filio neſe ciente a pa tre iam fuerat pꝑſ. olutũ:ↄtriſtari cepit hö grauiſſime et mirari ꝙ ei patermoꝛiens nõ dixerit quid deberet: cũ feciſſet etiam teſtamentũ.Tunc nimis anxio apparu it igeʒ pater eiꝰ in ſomnis:⁊ vbi eſſet re/ poſitũ ꝙ illa cautio vacuata fuerit indi⸗ cauit. Ouo inuẽto iuuenis atq; möſtra to:non ſolũ falſi debiti calumniaʒ ppuł ſauit:ſed etiã recepit paternum cirogra ph uʒ q pater nõ receꝑat qñ eſt ꝑſoluta pecunia. Hic itaq; putat᷑ ania hoĩs cu/ rã geſſiſſe ꝓ filio:⁊ ad eũ veniſſe doꝛmien tem vt docẽs qð ignoꝛabat magna eum moleſtia liberaret. Seg eodẽ ipo ferme tꝑe qͥ iq audiuimꝰ.i.nobᷣ apud mediola/ nũ ↄſtitutis.carthaginis rhetoꝛ eulogi us: q me in eadę arte diſcipulus fuit: ͤ82 cut mihi ipe poſtea qᷓ; in africam remea- uimꝰ retulit.cũ rhetoꝛicos ciceronis li/ bꝛos diſcipuł ſuis traderet. recẽſens leo- ctionẽ quaʒ poſtridie fuerat traditurus: quenda locũ offendit obſcurũ. Quo non intellecto:vix potuit doꝛmireſe ollicitus Quag nocte ſomniãti ego illi qð nõ intel ligebat expoſui.iĩmo non ego:ſed imago mea neſciente me.⁊ tam longe trans ma re aliquid aliud ſiue agente: ſiue ſomni⸗/ ante:⁊ nihil de illius cur oĩno curante. uomodo fiant iſta neſcio. Sed quo/ modolibet fiant: curnõ eodeʒ modo fie ri edimus: vt in ſomnis quiſq; vident moꝛtuũ quomodo ſfit vt videat viuũ?⸗ ambobus vtiq; neſcieẽtibus neq; curã/ tibus quis vel vbi vel quando eoꝛum De aura agenda pꝛo montuis imagines ſomniet. Similia ſunt autem ſomnijs:nmõnulla etiã viſa vigilantiuz: q turbatos habeẽt ſenſuſ: ſicut frenetici: vł quocũq; furẽtes modo.Hã⁊ ipᷣi loquũ/ tur ſecũ quaſi vere pꝛeſentibo loquant᷑.et tam cũ abſentibo q;ᷓ pꝛeſentiba quoꝝ ima gines cernũt.ſiue viuoꝝ ſiue moꝛtuoꝝ. Ded quẽadmodũ hi quiviuũt ab eis ſe videri ⁊ cũ eis ſe loqui neſciũt.necq; eniz re vera ipᷣi aſſunt:aut ipſiſ ermocinãtur: ſʒ turbati ſenſib⸗ homies:talia viſa ima/ ginaria patiuntur. eo modo et hi qui ex bac vita migrarũt:ſic affectis homĩbus vident᷑ quaſi pᷣſentes cũ ſint abſentes:et vtrũ aliquis eos imaginalit᷑ videat om/ nino neſciẽtes. Huic rei ſimile eſt etiã il⸗/ lud:cũ homĩes altiꝰ q; ſi doꝛmiant ſub/ trahunt᷑ coꝛꝑis ſenſibo: ⁊ occupant tali/ bus viſis. Et his enĩ apparẽt imagines vinoꝝ ⁊ moꝛtuoꝝ. Sed cũ fuerint ſ enſi bus redditi.quoſcunq; moꝛtuos vidiſſe ſe dixerint. vere cũ eis fuiſſe creduntur. nec attendũt qͥ hec audiũt ſiłr ab eis ab/ ſentiuũ atq; neſcientiũ quoꝛũdã etiã ima gines viſas eẽ viuoꝝ. Hõ quidã detur ma curina nomie municipij tulliẽſis qd hipponi ꝓximũ eſt: curialis pauꝑ.vix il lius loci duũuir alicius ⁊ ſimpliciter ru ſticanus:cũ egrotaret ablatis ſenſibo pe/ ne moꝛtuus iacuit aliq̃t diebus.tenuiſ/ ſimus flatꝰ in narib:qui manu admota vtcunq; ſentiebat᷑:⁊ exiguũ era t vinẽtis indiciũ illũ ſepeliri vt exanimem nõ ſine bar Nullos artus mouebat:nulla ſume bat alimẽta:nihil oculis: nihil vllo alio ſenſu coꝛꝑis qualibet impacta moleſtia ſentiebat. Uidebat tamẽ multa velut in ſomnis:que tandem aliquãdo poſt dies 7„ plunimos quaſi euigilans viſa narrauit Ac pꝛimũ mox vt aperuit oculos:eat ali quis ait ad domũ curine fabꝛi ferrarijyt videat quid ibi agat᷑. Quo cũ itum eſſet inuentꝰ eſt moꝛtuꝰ eo momento quo iſte fuerat ſenſibo reddituſ:⁊ pene a moꝛte re nixerat.Lunc intẽtis qͥ aderant:illũ ex/ hibere iuſſum eſſe: quado ipᷣe dimiſſus ẽ indicabat.ſeq; illic vñ redierat dixit au/ diſſe:ꝙ nõ curina curialis:ſed curina fa ber feirarius ad loca illa moꝛtuoꝝ pꝛece * ptus fuiſſet adduci. Gnillis ergo viſis tanq; ſomnijs fuit inter eos defunctos quos videbat ꝓ meritoꝝ diuerſitate tra ctari.Agnouit etiã nõnullos quos no⸗/ uerat viuos. Ipᷣos auteʒ vere moꝛtuos foꝛſitan credidiſſem: ſi nõ inter illa quaſi ſomnia ſua vidiſſet etiã quoſdaʒ qui nũc vſq; adhuc viuũt.clericos videlicet ali/ q̊s regiõis ſue:a q̃rũ ibi pꝛeſ bytero au/ diuit:vt apud hypponẽ baptizaretura me:qð ⁊ factũ eſſe dicebat. Uiderat ita/ q; in illa viſione pꝛeſ byterũ dericos me ipᷣm nonduʒ:ſ. q; moꝛtuos:in qua poſtea vidit ⁊ moꝛtuos. Cur nõ etiã illos ſicut nos vidiſſe credit᷑.vtroſq; ſcilicet abſen tes atq; neſciẽtes:ac ꝑ hoc nõ ipᷣos:ſʒ ſi militudines eoꝛũ:ſicut etiã locoꝛũ. Naʒ ⁊ fundũ vidit vbi erat ille cũ clericis pꝛe ſbyter ⁊ hypponẽ vbi a me ãſi baptiʒa/ tus eſt In abus locis ꝓfecto nõ erat.qñ illic ſibi eſſe videbat᷑. Naã quid ibi agere tur eo tꝑe neſciebat.qð ꝓculdubio ſciret ſi vere ibi eſſet. Uiſa ſunt igit᷑ iſta qᷓ non pꝛeſtant᷑ in ipis reb vt ſunt: ſed in q buſ dam reꝝ imaginib⸗ adumbꝛant᷑.Deniq; poſt multa ꝗᷓ vidit: etia in paradiſuʒ ſe in troductuʒ eſſe nar auit:dictũq; ſibi eſſe. cuz inde mitteret᷑ rediturꝰ ad ſuos.vade baptiʒzare. ſi vis eſſe in illo oco beatoꝛu Deinde vt a me baptiʒzaret admonituſ: iam factũ eſſe rñdit. Cui rurſus illeqᷣ cũ co loquebat᷑.vade inquit vere baptizare nã illud in viſione vidiſti. Poſt illa con/ ualuit:prexit hypponẽ:paſca iaʒ appꝛo pinqbat. dedit nomẽ inter alios cõpeten tes piter cũ plurimis incognitus nob iſe nec ülle mihi viſionẽ: nec cuiq; cõſeruoꝝ indicare curauit. Baptizatus eſt. pactis dieb ſanct remeauit a d ꝓpꝛia. Biennio vł ampliꝰ tranſacto.ego cuncta hec co⸗ gnoui. Pꝛimo ꝑ quendã meũ eiuſq; ami um in cõuiuio meo. duʒ quedã talia lo queremur. Deinde inſtiti ac feci: vt hec mihi pᷣſens ipᷣe narraret. atteſtantibo ho neſtis ciuibus ſuiſ: 1 de mirabili ei egri tudine:vt iacuerit pene moꝛtuus per di es plurimos:et de iullo alio curina fabꝛo ferrario quod cõmemoꝛaui ſupius:⁊ de his oĩbus qᷓ cũ mihi diceret: etiã et tunc ab illo audiſſe recolebãt atq; firmabant Ouãobꝛem ſicut vidit baptiſmũ ſunʒ uif Umnnd nn giniborepit genteſcant⸗ loe mormose curpop Ndipalmg Ibonotmis⸗ iifuntorſu ettsnoꝛtalil urlueterre lchlckmieri cnthllocul Pöleriaciu vcnlioodie⸗ eteſenmnen Videnuatcloin eenmmahn ſcerengueten Ciriucz Abi negnacrſcze⸗ neenier tWceg Seigſen füigkagon iquerüt Giergor guononn lute paſfen⸗ wortuor Darinnut: ipaterni nlrocogno hecla wrignoraue pplusihede mornivine cnciozi, nnos eiofhil ſiz eyiſetmn lſitpoſt Chumahecz Ehebenang. 1 Pancgin⸗ Ulergo tlerie Camganin Gatdie n r s deſnan dunſun Gnlllos gogt Utezzarnone iöun ue mügullganin übiwe Dorewegan hr Man Cbrtricancen Nncnna er Mömnilesſat lin hſe no hoeigi Eniieni tileciderce iameiſibapte⸗ peabnigi Hinu biegn 6xncboſne Untigt nefe ionr ſchintt Amdn de⸗ VNN nn iur adire luli n mimunmnill meipᷣm ⁊ hipponẽ ⁊ baſilici ⁊ baptiſtei um.nõ in rebo ipᷣis:ſed in buſdã ſiłitu/⸗ dinibe reꝝ.ita ⁊ alios quoſe dã viuos eiſ / dem neſcientibo viuis, Cur nõ & ita et il / los moꝛtuos eiſdẽ neſcientibo moꝛtuis: cur nõ iſtas oꝑatões angelicas credimꝰ ꝑ diſpenſationẽ puidentie dei bñ vtenti ⁊ bonis ⁊ malis:Fm inſcrutabilẽ altitu/ dinẽ iudicioꝝ ſuoꝛũ:ſiue inſtruant᷑ hinc mentes moꝛtaliũ:ſiue fallant᷑:ſiue conſo lentur: ſiue terreant᷑: ſicut vnicuiq; vel pᷣ benda eſt miſericoꝛdia vł irrogãda vin/⸗ dicta.ab illo cui miſericoꝛdiã ⁊ iudiciuzʒ nõ inaniter cãtat eccłia. Ut volet accipi at quiſq; qð dicam. Si rebo viuẽtibo in/ tereſſent anie moꝛtuoꝝ: ⁊ ipᷣe nos qñ eaſ videmuſ alloqrent᷑ in ſomnis: vt de aliis taceam:meipᷣm pia mater nulla nocte de ſereret:queterra mariq; ſecuta eſt:vt me cũviuerʒ. Abſit eĩvt facta ſit vita felicio re crudełvſq;adeo:vt qñ aliqͥd angit coꝛ meũ:mec triſtem filiũ pſoletur quem dile xit vnice:quẽ nunq; voluit meſtũ videre Sed ꝓſecto qð ſacer pſalmꝰ ꝑſonat.ve/ rũ eſt:quoniã pater meꝰ ⁊ mater mea de/ reliquerũt me: dñs auteʒ aſſumpſit me. Di ergo dereliq̃runt nos patres noſtri: quomò nir̃is curis et reb interſunt: Si autẽ parentes nõ interſunt: qui ſunt alij moꝛtuoꝝ qͥ nouerunt qͥd agamus qdue patiamur: Eſaias ꝓpheta dicit. Tu es enĩ pater nr̃:qꝛ abꝛaam neſciuit nos: ⁊ iſ rael nõ cognouit nos. Si tanti patriar/ che:qͥd erga ppłm ex his ꝓcreatũ agere tur ignoꝛauerũt:qbus deo credentibus pplus ipᷣe de illoꝛũ ſtirve ꝓmiſſus ẽ:qũo moꝛtui viuoꝝ rebus atq; actib cogno/ ſcendis adiuuãdiſq; miſcent᷑: Quõ dici mus eis fuiſſe conſultũ.qͥ obierũt ante/ q; venirẽt mala qᷓ illoꝝ obitũ conſecuta ſunt:ſi ⁊ poſt moꝛtẽ ſentiũt quecũq; ĩ vi te humane calamitate ↄtingũt: An foꝛ/ te nos errando dicimꝰ:et hos putamus quietos q̊s inqͥeta vita viuoꝝ ſollicitat: Duid eſt ergo ꝙ pijſſimo regi ioſie ꝓ ma gno beneficio pmiſit deꝰ ꝙ eſſet añ mo/ riturꝰ:ne videret mala q̃ ventura illi lo/ co et ppło minabatur.que dei vyba ſunt. Hec dicit dñs de iſrael. Uerba mea qᷣ audiſti:⁊ veritus es a facie mea cũ audi/ ſti qᷓ locutꝰ ſum de iſto loco tur in eo vt deſerat᷑.⁊ in maledicto ſitteet conſcidiſti veſtimẽta tua:⁊ fleuiſti in con ſpectu meo:⁊ ego audiui dixit dñs deuun rtqͥ cõmoꝛan ſabbaoth. Hon ſic. Ecce ego apponã te ad patres tuos:⁊ apponer cũ pace:⁊ nõö videbunt oculi tui om̃ia mala qᷓ ego in / duuco in locuʒ hunc: ⁊ qͥ cõmoꝛant᷑ in oo. Cerritꝰ iſte de cõminationibo fleuerat ?-. ſua veſtimeta cõſciderat:⁊ fit omniũ ma loꝛũ futuroꝛũ de pꝛoperatura moꝛte ſe- curus:ꝙ ita requieturꝰ eẽt ĩ pace: vt illa omia nõ videret. Ibi ergo ſunt ſpũs de functoꝛũ:vbi nõ vident qᷓcunq; agũtur aut eueniũt in iſta vita hominũ. Quõ er go vident tumulos ſuos aut coꝛꝑa ſua. vtrũ abiecta iaceant an ſepulta. Quõ in terſunt miſerie viuoꝝ:cũ vel ſua iba ma,/ la patiant᷑:ſi talia merita ↄtraxerunt:vel in pace requieſcãt ſicut huic ipi ꝓmiſſu- eſt:vbi mala vlla nec patiendo nec cõpa tiendo ſuſtineant liberati ab om̃ibꝰ ma/ lis que patiẽdo ⁊ cõpatiendo cũ hic vi/ uerent ſuſtinebant: Dixerit aliquiſ. Di nulla eſt moꝛtuis cura de viuis:quõ ille diues:qͥ apud inferos toꝛqbatur roga. bat abꝛaam patrẽ vt mitteret laʒarũ ad qnq; frẽs ſuos nõduʒ moꝛtuos:⁊ ageret cuũ eis ne venirẽt ⁊ ipi in eũdẽ toꝛmẽtoꝛũ locũ: Sʒ nũqͥd qꝛ hᷣ ille diues dixit:iðs quid frẽs agerent vł qd paterent᷑ in ilo tpe ſciuit: Ita illi fuit cura de viuis.q;/ uis qͥd agerẽt oĩno neſciret: quemadmo dũ eſt nob cura de moꝛtuis: q;uis qda/ gant vtiq; neſciamꝰ. NHã ſi nihil de moꝛ tuis curaremꝰ:nõ vtiq; ꝓ ill deo ſuppli/ caremꝰ. Deniq; abꝛaam nec laʒaruʒ mi/ ſit: et moyſen ac ꝓphetas hic eos hre re/ ſpondit:quos audire deberẽt: vt ad illa ſupplicia nõ venirẽt. Ubi rurſus occur rit quõ qͥd hic ageretur abꝛaaʒ pater ne ſciebat. vbi ſciebat eſſe moyſen et ꝓphe/ tas:id eſt libꝛos eoꝛũ:quibo homĩes obe diendo toꝛmẽta inferna euitaret: vbi de/ niq;ʒ nouerat diuitẽ illũ in delicijs:pau/ perẽ vero laʒaꝝ in laboꝛib doloꝛibuſq; virxiſſe. Nã ⁊ illi ait. Memento fili · percepiſti bona in vita tua: laʒarus aut mala. Sciebat ergo hec que vtiq; apud viuos nõ apud moꝛtuos geſta fuerant. UVerũ nõ eñ agerent᷑ in viuis:ſʒ eis moꝛ tuis potuit laʒaro indicãte cognoſcere. ne falſuz ſit qð ait ꝓpha. Abꝛaam neſci⸗ uit nos. Pꝛoinde fatẽdũ eſt neſcire qͥdez moꝛtuos qͥd hicagat᷑:ſʒ dũ hic agit᷑. Po ſtea vo audire ab eis qͥ hinc ad eos moꝛi endo ꝑgũt. Nõ qͥdẽ oia:ſʒ q̃ ſinunt᷑ indi care qͥ ſinunt᷑ etiam iſta meminiſſe:⁊ q̃ il/ los quib hec indicant opoꝛtet audire. Kr ⁊ ab angel qͥ reb q̃ agunt᷑ hic pᷣſto unt audire aliqͥd moꝛtui: qð vnũquẽq; illoꝛum audire debere iudicat cui cũcta De cura agenda pꝛo moꝛtuis tis. Uerũ iſta dininitus exhibent? longe aliter q;ᷓ ſeſe habʒ viſitatꝰ oꝛdo ſingulis creaturaꝑꝝ generibo attributꝰ. Hon eniʒ q: in vinũ aqua cuʒ voluit dñs repente duerſa eſt: ideo nõ debemꝰ qͥd aqua vale ſubiecta ſunt. Niſi enĩ eẽnt angeli qᷣ pnt intereſſe ⁊ viuoꝝ ⁊ moꝛtuoꝝ locis.nõ di xiſſet dñs ieſuſ.Cõtigit aũt moꝛi inopẽ illũ: ⁊ ferri ab angel in ſinũ abꝛae. Nunc igit᷑ hic nũc ibi eſſe potuerũt.qui hinc il luc quẽ deꝰ voluit abſtulerũt. Pñt etiaʒ ſpũͦs moꝛtuoꝝ aliq̃ que h̊ͥ agunt᷑:q̃ neceſ ſariũ eſt eos noſſe:⁊ q̃ neceſſariuʒ non eſt cos nõ noſſe nõ ſolũ pᷣterita vł pñtia:ve rũ etiã futura ſii dei reuelãte ↄgnoſce/ re:ſicut nõ oẽs hoĩes ſʒ ꝓphe duz h vi⸗ uerent cognoſcebãt nec ipᷣi oĩa: ſʒ q̃ illis elſe reuelanda dei ꝓuidentia iudicabat. Mitti q́̊ʒ ad viuos aliq̊s ex moꝛtuis:ſi/ cut ecõtrario paulꝰ ex viuis in ꝑadiſum raptꝰ eſt.diuia ſcriptura teſtat᷑. Nã ſamu el ꝓpha defüctꝰ viuo ſauli etiã regi futu ra pᷣdixit:qᷓ;uis nõnulli non ipᷣm fuiſſe potuiſſet magidq artiba euocari:ſʒ aliquz ſpüm tã mal opibogruentẽ illius exiſti ment ſilitudinẽ figuraſſe:cũ liber eccleſi dit᷑: ⁊ ppt eloquioꝝ nõnullã ſilitudinem ſalomonis ꝓnũciat᷑:otinet ĩ laude patrũ ꝙ ſamuel etiã moꝛtuꝰ ꝓphetauerit. Sʒ ſi huic libꝛo ex hebꝛeoꝝ qꝛ ĩ eo nõ eſt ca none zdicit᷑:qͥd de moyſe dicturi ſumuſ:. qͥ certe ⁊ i deuteronomio moꝛtuꝰ:⁊ ĩ eua gelio cũ helia qͥ moꝛtuꝰ ñ Eelegit appuiſ ſe viuẽtibo? NHinc et illa ſoluit q̃ſtio:quõ martyres ippᷣis bificijs qᷓ dant᷑ oꝛãtibus indicãt ſe intereſſe reba hũanis:ſi neſciũt moꝛtui qͥd agunt viui. Nõ enĩ ſolis be- neficioꝛum affectibus: verumetiaʒ ipᷣis licem cuius inquilinatũ pie diligis cuzʒ a barbaris nola oppugnaretur audiui/ mus:nõ inceriꝭ rumoꝛibꝰ ſed teſtibꝰ cer⸗/ ſteria vſq; quaq; diffu at in elementoꝝ oꝛdine ꝓpꝛio ad iſtiꝰ di uini opis raritatẽ vł potiꝰ ſingularitatẽ diſcernere. Nec quoniã laʒarꝰ reſurrexit ideo moꝛtu om̃is qñ vult ſurgit:aut eo modo exanimꝰ a viuente: quomõ a vigi lante doꝛmiẽs excitat᷑: Alij itaq; ſũt hu/ manarũ limites rerũ.alia diuinaꝝ ſigna vᷣtutum.alia ſunt q̃ naturaliter:alia que mitabiliter fiũt: q;;uis nature de aſſit vt ſit.⁊ miraculł natura nõ deſit. Nõ igi tur ideo putandũ eſt viuoꝝ rebo quoſii/ bet intereſſe poſſe defunctos:quoniã qͥ/ buſdã ſanãdis vel adiuuãdis martyres aſſunt:ſed idᷣo potiꝰ intelligendũ eſt ꝙ ꝑ dDiuina potentiã martyres viuoꝝ rebus interſunt:quoniã defuncti ꝑ naturã pꝛo pꝛiã viuoꝝ reby intereſſe nõ pñt. Quãq; iſta qſtio vires intelligentie mee vincit⸗ quẽadmodũ opitulent᷑ martyres his q̊ſ P eos certũ ẽ adiuuari:vtrũ ipi ꝑ ſeipos alſſint vno tꝑe tam diuerſis locis: ⁊ tan/ ta inter ſe longitudine diſcretis:ſiue vbi ſunt eoꝝ mẽoꝛie:ſiue pᷣter ſuas mẽoꝛias vbicunq; adeſſe ſentiunt᷑:an ipᷣis in loco ſuis meritis ↄgruo ab om̃i moꝛtaliũ cõ uerſatione remotis:⁊ tñ generaliteroꝛã/ tibus ꝓ indigẽtia ſupplicantũ.ſicut noſ 7 „. Lura ert oramꝰꝓ moꝛtuis:quibo vtiq; nõ pꝛeſen/ agſticꝰ:quẽ ieſus filiꝰ ſirach ſcripſiſſe tra tamur:nec vbi ſint: vel qͥd agant ſcimꝰ. deus om̃ipotẽs qͥ eſt vbiq; pᷣſens:nec cõ cretus nob.nec remotus a nobis:exau// diens martyrũ Heenev pordngelien mini a pꝛebeat homini bus iſta ſolatia:quibo in huiꝰ vite miſe/ rnig iudicat eſſe pꝛebenda:⁊ ſuoꝛuʒ meri/ tfũ martyrum:vbi vult:quãdo vult:quo modo vult:maximeq; ꝑ eoꝝ memoꝛias: quoniã hoc nouit expedire nobis ad edi ficandã ſidem chꝛiſti: p cuius illi confeſ ſione ſunt paſſi mirabili atq; ineffabili xcion rumetiaʒ poteſtate ac bonitate cõmẽdet. Res hec hominũ aſpectibꝰ ↄfeſſoꝛẽ apparuiſſe fe altioꝛ eſt qᷓ; vt a me poſſit attĩgi:⁊ abſtru ſioꝛ q; vt a me valeat perſcrutari.et ideo qͥd hoꝛũ duoꝝ ſit. an vero foꝛtaſſis vtrũ q; ſit vt aliqũ iſta fiant ꝑ ipᷣam pᷣſentiaʒ utttun⸗ piennes he nonguceot quiee gt.Non ul nnennnoi upickdg Coniupoxp iekneun lenoreſp opalo⸗ lininci paihinee haecktur yn Mugton, tglütdbrer nictdiugea ſcincaſun⸗ liichennn .leumaioet Dbebarqo ſocerſc Ner Secic tereddid Amariti holler inqt die rinaß⸗ gllli bot. Ous nine dei igab il eis copen bilis di c(ti mong entiſſimner ſpohaeb⸗ lxerqſtio, hiſeti ſon Gnnan Ulnrging ſgucge lanſin vrpp⸗ ummnödelt Hüig icieſchi 4 eNinate uimiſsnm mntliemͤ umwnluub teht winengtunrie ſſenof digene weſt Acimann mnemüßt⸗ mndugſolet mirdiinatun itier i uns Pvoni nontlic⸗ Nni Cnitedi ote iſonn Chrtchniſt⸗ edangn, awdig Neenh nn ASrMOANNN. wiſunuin buh/ii mnurr ſliiin leginltan nemon —ss . 8 martyrum: aliquando ꝑ angelos ſuſci pientes perſonam martvyrum: diffinire non audeo:mallem a ſcientibus iſta per quirere. Neq; enim nemo eſt qui hec ſci at.non qui ſcire videatur et neſciat.do na enim dei ſunt.his alia ⁊ illis alia lar/ gient. ſm apim qui dicit. vnicuiq; dari maniteſtatiõeʒ ſpũs ad vtilitatẽ.Eilij qͥ‚/ dem inqͥt dat᷑ ꝑ ſpũm ſermo ſapiĩe.alij ſer mo ſcie ᷣm eundẽ ſpirituʒ.alteri auteʒ fi des in eodẽ ſpũ.Alteri gra curationũ in vno ſpũ.alij oꝑatiões vtutũ.alij ꝓphe/ tie.alij diiudicatio ſpũuʒ.alij genera lin guaꝝ.alij interpᷣtatio ſermonu. Oia aũt hec oꝑatur vnꝰ atq; idẽ ſpũs:diuidẽs ꝓ½ pꝛia vnicuiq; ꝓut vult. Hoꝝ oĩm ſpiri/ taliũ donoꝝ qᷓ cõmẽoꝛauit apłs:cui da⸗ ta eſt diiudicatio ſpũuʒ.ipᷣe ſcit iſta ſicut ſcienda ſunt.Talẽ fuiſſe credendũ eſt il/ lũ ioßem monachũ:quẽ de belli ciuilis euẽtu maioꝛ theodoſiꝰ ↄſuluit imꝑatoꝛ. Habebat qppe etiã ꝓphetiã. Neq; eniʒ ſingłos ſingula muneꝝ iſtoꝝ: ſʒ etiã plu ra vnũ hr̃e poſſe nõ ambigo. Johannes- &iſte cuidã młieri religioſiſſime impatiẽ ter eũ videre cupieti:atq; vt q̊ impetrarzʒ ꝑ maritũ ſuuzʒ vehement inſtãtũ: cum ille nollet:qm̃ id nũq; ꝑmiſerat femis:vade inqͥt dic vxoꝛi tue. Nidebit me nocte p/ xima:ſʒ in ſomnis.Et factũ ẽ. Monuit q; illã qcqͥd fidelẽ ↄiugatã moneri oꝑte bat. Quecũ euigilaſſet:taiĩẽ ſe vidiſſe ho minẽ dei viro ſuo q̃lẽ ille euʒ nouerat:et qͥd ab illo audierat indicauit. Qui h̊ ab eis cõperit retulit mihi.vir grauis ⁊ no bilis ⁊ digniſſimꝰ credidi.ſed ſi illũ ſan/ ctũ monachũ ipᷣe vidiſſeʒ.qꝛ ſic fert᷑ pati entiſſime interrogabat᷑:⁊ ſapiẽtiſſime re ſpondebat:q̃ſiſſem ab eo quod ad iſtã ꝑ tinet qſtionẽ. vtrũ ipe ad illã feminã ve/ niſſet in ſomnis.i.ſpũs eiꝰ in effigie coꝛ/ porꝭ ſui.ſicut noſipᷣi in effigie coꝛꝑis nr̃i ſomniamꝰ:an ipᷣo aliud agente:vł ſi doꝛ miebat aliud ſomniãte:ſiue ꝑ angeluʒz ſi ue qcunq; alio mõ in mulier ſomniũ ta lis facta ſit viſio:atq; id futurũ vt ipᷣeꝓ/ mitteret ꝓphetie ſpũ reuelãte pᷣſciuerit. SDi en ipe interfuerit ſomniãti:mirabi/⸗ li gra vtiq; id potuit nõ natura: ⁊ ði mu nere nõ ꝓpꝛia facultate. Di autẽ ipᷣo ali LXXNXX cupato eũ młxr vidit in ſomnis: pfecto ta le aliqͥd factũ eſt q̃le illud ẽ qð in actibuſ apłoꝝ legimꝰ.vbi dñs ieſus lotur ana nie de ſaulo:et indicat ei ꝙ ſaulus vidit agd ſe venientẽ ananiaã:cũ h̊ ananias ipſe neſciret. Quodlibʒ hoꝝ mihi rñderet il le hõ deuꝛ de martyribo ab illo pgerem q̃rere:vtrũ ipᷣi aſſint in ſomnis vł q̃cũqʒ alio mõ videntibo eos in q̃ figura volue rint.⁊ maxime qũ ab eis ſe toꝛq̃ri demo⸗/ nes in hoĩbus cõſitent᷑. ⁊ rogant eos vt gelicas ptãtes:in honoꝛẽ cõmẽdationz q; ſctõꝝ.ad vtilitatẽ hoĩm:illis in ſũma quiete poſit: ⁊ ad alia longe melioꝛa vi/ ſa vacantibꝰ ſeoꝛſuʒ a nob.oꝛãtibuſq; ꝓ nobis. Nã mediolani apud ſctõs ꝓtaſi um ⁊ geruaſiũ martyres expᷣſio nomie ſi cut defunctoꝝ q̊s eodẽ mõ cõmẽoꝛabãt adhuc viuũ demones epᷣm ↄfitebantur ambꝛoſiũ.atq; vt ſibi ꝑceret obſecrabãt illo aliud agente.atq; G̊ cum ageret᷑ oino neſciente.Ain foꝛte aliqñ ꝑ ipᷣam pᷣſentiã martvrũ fiant iſta:aliqñ ꝑ angeloꝝ:⁊vtꝝ poſſint vel quibo ſignis poſſint a nobis duo iſta diſcerni:an ea ſentire ac iudica/ re nõ yaleat:niſiqui habeat illud donũ E dei ſpiritũ diuidentem ꝓpꝛia ꝓut vult vnicuiq;. Diſſererʒ mihi vt arbitroꝛ hec omia ſicut vellẽ ipe iohannes: vt aut eo docente diſcerẽ: ⁊ ea q̃ audireʒ vera ⁊ cer ta eſſe cognoſcerẽ:aut ego crederem que neſcireʒ:illo docente q̃ ſciret. O, ſi mihi foꝛſitã de ſancta ſcriptura reſpõderet:ac diceret. altioꝛa te ne q̃ſieris:⁊ foꝛtioꝛa te ne ſcrutauerꝭ:ſed q pꝛecepit tibi dũs illa cogita ſemꝑ:id etiã gratant᷑ acciꝑeʒ. Nõ enĩ paruꝰ eſt fructꝰ:ſi aliq̃ obſcura ⁊ icer ta q cõpꝛehẽdere nõ valemꝰ:clarũ ſalteʒ certũq; ſit nobis nõ eſſe q̃renda.⁊ quod vnuſquiſq; vult diſcere:putãs ꝓdeſſe ſi ſciat: diſcat nõ obeſſe ſi neſciat. Oue cuʒ ita ſint.nõ exiſtimemꝰ ad moꝛtuos ꝓq/ bus curã gerimꝰ ꝑuenire.niſi ꝙ ꝓ eis ſi/ ue altar ſiue oronũ:ſiue elemoſynarũ ſa crificijs ſolẽniter ſupplicamꝰ: q́;uis nõ ꝓ qbus fiunt oib ꝓſint:ſed his tm̃ qui/ bus dũ viuunt cõparant᷑ vt pſint. Sed q non diſcernimꝰ qui ſint.opoꝛtet ea ꝓ regeneratis oĩib facere:vt nullꝰ eoꝝ pᷣter mittat᷑ ad q̊s hec bñficia poſſint ⁊ debe/ nt ꝑuenire.Meliꝰ enĩ ſuꝑerunt iſta eis qbus nec obſunt nec ꝓſunt:q; eiſ deerũt Abus ꝓſunt.Diligentius tamẽ facit hec quiſq; ꝓ neceſſarijs ſuis ꝙ pꝛo illo fiat ſi militer a ſuis.Coꝛpoꝛi autem humano quicquid impenditur.non eſt pꝛeſidium ſalutis: ſed humanitatis officium fᷣm affectum:quo nemo vnq; carnem ſuam odio habet. Uñ oꝑtet vt quã põt ꝓ car/ ne ꝓximi curã gerat:cũ ille receſſerit qͥ re gebat. Et ſi hec faciũt qͥ carnis reſurre/ ctionẽ nõ credũt:q̃nto magis debẽt face re qui credũt:vt coꝛꝑi moꝛtuo ſed tñ re/ ſurrecturo ⁊ in eternitate mãſuro impen ſum eiuſmodi officiũ:ſit etiã quodãmo/ do eiuſdẽ fidei teſtimoniũ? O, vero qͥſ/ q; apud mẽoꝛiaʒ martyrũ ſepelit᷑.̊ tãtũ mihi videt᷑ pdeſſe defuncto:vt cõmẽdãſ eum etiã martyꝝ patrocinio. affectus ꝓ illo ſupplicatiõis augeat᷑. Habes ad ea q̃ a me putaſti eſſe q̃renda:q̃lẽ potui red dere rñſionẽ meaʒ:ꝗ ſi vltra q ſat eſt ꝓli/ rxa eſt:da veniã.id ei factũ eſt amoꝛe diu tius loquẽdi tecũ. Hũc g̊libꝝ quemad/ modũ acceꝑit venerabił dilectio tua:pe to reſcriptis tuis nouerim.quẽ tibi ꝑla/ toꝛ eiꝰ faciet ſine dubio gratioꝛeʒ.frater ſcʒ ⁊ cõpꝛeſ byter nr cãdidianꝰ: quẽ ꝑ tu as litteras cognitũ toto coꝛde ſuſcepi:ĩ/⸗ uituſq; dimiſi. Oultũ enĩ nos in chari tate chꝛiſti ſua pñtia ↄſolatꝰ eſt:⁊ qð fa/ tendũ eſt eiꝰ inſtãtia tibi parui.Naʒ coꝛ meũ tanta diſtendunt:vt niſi ipᷣo aſſidue coõmonẽte nõ ſineret obliuiſci: pfecto in/ terrogationi tue mea rũſio defuiſſet. ¶ xplicit Nuguſtinus de cura p moꝛ tuis agenaaa. ¶ Beatiſſimi aurelij Augnſtini de ve/ ra⁊ ſalſa pñia ad chꝛiſti deuotã. Rrkſatio. Capitulũ.I. appetenda gr̃a penitẽ tie oĩs auctoꝛitas de/ clarat: om̃is bonoꝛuzʒ vita conat᷑ oñderelan De vera ⁊ falſa penitentia guoꝛes enĩ ſanat.lepꝛoſos curat.moꝛtu os ſuſcitat.vitia fugat.vᷣtutes exoꝛnat. mentẽ munit ⁊ roboꝛat.omia ſatiat.oia reintegrat.om̃ia letificat.ſanitatẽ auget quã ↄſeruat. Claudis greſſuʒ. aridis co piã.cecis reſtituit viſuʒ.Temꝑat ſuccei ſus.ↄſtringit impetꝰ.moderat᷑ exceſſus. Ignoꝛãs ſe ꝑ hanc recognoſcit.q̃rens ſe P hanc inuenit. Hec eſt qͥ hoĩes ad ange loſ ducit:⁊ creaturã reddit creatoꝛi Iſta ouẽ ꝑditã mõſtrauit qrenti: et decimam dꝛachima obtulit anxianti. Hec diſſipa toꝛẽ filiũ ad patrẽ reduxit:⁊ vulneratũ a latronibo cuſtodi curãdũ reſeruauit. In hac om̃e bonũ inuenit᷑:ꝑ hãc om̃e bonũ reſeruat᷑: fugat tenebꝛas:inducit lucẽ:ex coquit oĩa:ipᷣa ignis ↄſumens.Hec oĩa ꝓuida virago ſenſiſti:q̃ Z̊ tantũ bonũ di lexiſti. Tix enĩ diligit᷑ qdð oĩno ignoꝛat᷑ Suꝑ ᷓ bonũ innixa foꝛtꝭ eſſe poterꝭ ad ofia bona. Itaq; volũtatẽ tuã quã ſuꝑ hoc bono cognoui libent adiuuo:et ſua uem laboꝛẽ vt rogaſti:ſuꝑ hac re deſide/ rant ſuſcipio:ſperãs dei ꝗdiutoꝛiũ ĩ tuo merito. Scio enĩ intentiõem tuã nunqᷓ; fruſtrãdaʒ:ſed in oĩbo q̃ deſiderat ditan⸗ dam. Hã cũ eſſes diues pauꝑes te p chꝛi ſto reddidiſti:⁊ in ania diues eris ſancti còmertij. Unð felix ego ſi qd auxilij ad veras tuas diuitias adhibere potero. Tue itaq; trado dilectiõi:qͥ cqͥd de pñia ſentio. auctoꝛitate patruʒ ⁊ illuſtratione ſanctiſpũs. Nec mõ hui tꝑis tatuʒ im/ pusgnam erroꝛes:ſʒ etiã de impugnatii P copiã rationum conamur tibi addere dulcedinẽ ſuauitat:vt ĩtegritas tue mẽ tis:qᷓ deo donãte om̃es repulit falſitatei 4 ſuꝑ fugatis ratiocinãdo letetur. Dugliter fides ẽ pñie fundamẽtũ: et ꝙ ꝑ laboꝛẽ ⁊ doloꝛem acqͥritur donũ in apitulũ.II. Nfides funda mentũ eſt pñie:pᷣter quã nihil ẽ qð bonüũ ſit.appetenda eſt pñia quã ↄſtat in fide eſſe fundatã. Hõ enĩ pᷣt Arboꝛ bona fructꝰ malos facere. Penitẽ tia itaq; qᷓ ex fide nõ ꝓcedit vtilis nõ eſt. OHpoꝛtet aũt credi remediũ pñie a ſalua toꝛe ↄcedi.Si eni oĩs pñia ſterilis eſſet ſſanuteg chlenanun uneſuag Pbe Jnn⸗ fin Nhen Konmulru ͤtchbt 1ſtfüäiss pctoeini i oct owor⸗ ino dolen Brnsc Wardde Wre nezne letnön ret Nl Plorte byrte ernimin ſimuriniꝑ aaniſuoub aporent cteniouen zoaipu herticunnee hege ſhen ſnegune leantinſ uele lir ipegnn Enücqe uugd 2 l — sante romia ſniti Grſininnin geſiz muin Denpriat dogenttteſn. rolrenee H tibeis gang tgemni ſn Toradeöman an eddin Wrtpuneni nicitmndn niphicoſtenni Minnat luiin ,ſunens DMtt uibtanii ie Eqoinoigo. ſoncle ornal liui niguiſe bardiuuoretſn obatedeile daönthtin mdentüfud wi deonr dincsaenO guͦmanbſci Ahber ſorn, Hmiidehldeyfun mztluknntone hroͦgstämzm, crüdeinugi Gummr ddintin tirgrung in iche cestohtltftle nini es fo iefe ili d ſ mniſiie inlei⸗ pctõꝛibo:nequaẽ; ad pñiaʒ reuocarẽtur chꝛiſti interfectoꝛes:quaʒ pᷣdicauit dñs mitis ⁊ mãſuetꝰ:⁊ eiꝰ pᷣcurſoꝛ.dixit enĩ. fructꝰ facite dignos pñie:oñdens pñiaʒ nõ ſterilẽ: ſed digne fructificare Qui enĩ maluit miſericoꝛdiã qᷓ; ſacrificiũ:nõ ex/ pectabat moꝛtẽ pctõrꝭſed vt ↄuerſus vi ueret. Quis aũt ↄuerti põt vt viuat:ni/ ſi q erat in regiõe longinqua: In iniqᷣta tib ſe meminit ↄceptũ dauid:⁊ in delictꝭ a matre ſua genitũ:cui dñs teſtimoniuʒ ꝑhibet. Inueni hoĩem ᷣm coꝛ meũ.Hic idẽ a dño laudatꝰ pᷣſumens de dño dicit Pꝛopiciꝰ eris pẽto meo:multũ eſt enim Mõ qꝛ multũ erat.ſed qꝛ id dauid mul/ tũ reputabat.Sicut qͥ iã inde ſatur erat faſtidioſus.õ enĩ laboꝛat exoneran pẽto:cui nõ videt᷑ nimiũ.Quõ ergo mul tũ videret᷑:ſi adhuc in illo delectaretur: Quõ rogarʒ ꝑdere:niſi doleret hr̃e: Si enĩ nõ doleret hre. gauderet commiſiſſe. Scimus quõ deleuit dũs pctm̃ dauid: aut qꝛ dolebat peccaſſe:aut qꝛ gemebat: ⁊ ſtratũ ſuũ lachꝛymiſ rigabat:⁊ taq; pa neʒ cinerẽ mãducabat.Si autẽ gaude/ ret:nõ magnũ:ſʒ paruũ pctm̃ ſuum dice ret. Fallunt itaq; qͥ obijciẽtes penitẽtiã aplo: ⁊ eũ irridẽtes dicũt ↄtra eũ. Pecca bimꝰ vt gra abundet.Dicebat enĩ.Con nertimini ꝑ pñiam.ſperate devenia:etia ſi maxiĩa ſit initas.qꝛ vbi abũdauit pec catũ:ſuꝑabũdabit ibi ⁊ gr̃a. Nullũ pec/ catũ poterit remanere añ pñiam. Pꝛedi cat enĩ ↄuerti.Sed vñ ſe cõuerteret ali/ qͥs:cui pꝛioꝛ ſtatꝰ placeret: Qui itaq; cõ uertitur:neceſſario dolet hr̃eqð gaudet ꝑdere.Penitẽtia itaq; acqͥrit indulgẽtiã ſine qua nemo ꝑuenit ad veniã. Si eniʒ ſine ea aĩa ſaluaret᷑: nõ diceret᷑.peccaſti: quieſce.Cur eniĩ qͥeſceret:niſi qꝛ malum eſt ſi peccaret: Quõ diligi ⁊ nõ odio hr̃i põt.qð retentũ dãnat ⁊ fugatuʒ ſaluat?: Qui gᷓnũc qͥ eſcit dolere oꝑtet ꝙ nõ pꝛiꝰ qeuit. Sicq; ſaluat᷑ qꝛ dolet:ſicq; libera tur.qꝛ penitet.Ex doloꝛe enĩ dictũ ẽ pec caui:qͥd faciaʒ tibi.q̃ſi dicat.adeo doleo peccaſſeꝙ mihi tã graue eſt q; nõ velim ⁊tra me te nõ vindicare. Quero enĩi ĩ me qd ſupplicij poſſim excogitare quod ti/ bi poſſit ſufficere. Nil mihi graue ſime 2 ficere ad ſalutẽ. a pẽto põt liberare.Relinquit᷑ penitere volentibo veniaz inuenire. ¶ Contra eos qͥ dicũt nõ valere pñiam:niſivſq; ad baptiſmũ:poſtea nõ.multiſq; ꝓbat᷑ exe/ plis:etiã lapſis poſt baptiſmũ pnñiam ꝓ (Kaplm III , Wnt autẽ qui credũt vſq; ad c qun tentiã ꝓficere.nãq; ſyrus erat naaman:qͥ ꝑ aquã ꝑdidit lepꝛã:ſʒ poſtea peccãtibo caſſam ꝑſeuerare.Baudẽet eniʒ ſingłaritate arrogantes ex h̊ qð nõ hũt. iactãtes ſe mundos eſſe:vtpote q̃ſi nihil poſt baptiſmũ cõmiſerint vñ iure dole/ re poſſint. Mi ſiniſtre oĩa intelligẽtes.vi res ex ſctõꝝ auctate ſumẽtes: ⁊ ſeq̃ntes prẽʒ mẽdacij:mẽdacit᷑ exponũt.qð ↄcoꝛ dat veritati. Legãt in apło qð intellige re nolũt. Impoſſibile ẽ eos qͥ ſeł illũiati ſunt ⁊ guſtauerũt donũ celeſte ⁊ ꝑticipeiſ effecti ſunt gra ſpũſſancti ⁊ guſtauerunt bonũ vᷣbũ dei:vᷣtuteſq; ſeculi futuri.ite/ rũ renouari ꝑ pniam.rurſum crucifigen tes filiũ dei:⁊ oſtentui hñtes. Sʒ ſi ſuꝑ bia eos nõ excecaſſet.viderẽt apłm non ita eẽ deſtructoꝛẽ ſui laborꝭ atq; ſui gau dij.Quos eniʒ ꝑ eplas coꝛrexit niſi qͥ pꝰ baptiſmũ ceciderant:⁊ in pẽto ꝑſeuera/ bãt: Bentiles enĩ viſitabat coꝛꝑali pᷣſen tia:rõnibs ⁊ miracuł eos ↄfutans.Ouõ ſcriberet inſidelibo ipᷣis eidẽ multiplicit ↄtradicẽtib:hũc lapidabãt: virgis ce/ dedant:⁊ eis ſcriberet vt ſe coꝛrigerent. Cur autẽ coꝛrectioneʒ infidelibo indice/ ret:ſi de eoꝝ ſalute deſperaret: Quomõ ſcriberet:qͥ ſcient᷑ ⁊ neceſſario nibil oĩno ꝓficeret?: Si nõ poſſent renouari ꝑ peni tentiã cur pᷣdicaret eam? Pꝛeterea coꝛin thũ reuocat poſt baptiſmũ peccantem ⁊ foꝛnicationẽ gentiũ ſuꝑantẽ. Quõ reci/ peret penitẽtẽ.ſi ſicↄtra ſuũ pᷣdicaret p/ ceptũ: Sʒ de baptiſmo ł̊ intellexit. Di xit eni eos renouari ꝑ pñiam impoſſibi/ le eſſevt rurſũ crucifigãt filiũ dei:⁊ oſtẽ/ rui habeãt.i.vt iteꝝ baptiʒent᷑. Qui enĩ baptiʒat᷑:moꝛtẽ crucis ⁊ ſepulturã chꝛi ſti reðᷣſentat in immerſiõe ſua. In ſigno eni crucis quiſq; in aqua ſubmergitur:⁊ ſubmerſus ſepultꝰ onditur. Non eniʒ q n lapſi ſunt ꝑ iteratũ baptiſmũ ↄſeᷣ veniã poterũt. Sicut eniʒ ſel chꝛiſt crucifixꝰ eſt. ſic baptiſmꝰ iterãdꝰ nõ eſt. VUna eniʒ moꝛte ſuos oẽs redemit:vt ampliꝰ mo/ rinõ opoꝛteat.Oð vidẽs eccłia: intelle⸗ xit nõ iterandũ baptiſmũ. Per fructus itaq; pñie.baptizat adhibet᷑ ſpes venie Hã fuliꝰ qͥ receſſerat a pr̃e in regionẽ lon ginquã:ſuſcept?eſt a pr̃e ꝑ pñiam.Dixit enĩ patri ↄfitẽs. Jã nõ ſum dignꝰ voca/ ri fuiꝰ tuꝰ Nõ eĩ iſta a te didici iſta apud te repperi. Hũc ſuſcepit paterfamilias ⁊ ſtola ⁊ anulo induit euʒ. Stola induit eũ:qꝛ in eo integritatẽ charitat reſtaura uit:atq; anulũ in mãu poſuit: qꝛ ex fide cuũ fecit oꝑari:ꝑ ſpũſſancti dona eũ ſub/ arrauit:⁊ etiã calciamẽta pedũ reddidit qꝛ eccłiam eiꝰ pᷣdicatiõe ditauit. In cu/ ius cõuiuio occiſus ẽ vitulꝰ ſaginatus. qꝛz in q̊ habitat oĩs plenitudo diuĩtatis coꝛꝑalit᷑ illi factꝰ eſt cibo:ꝑ h̊ oñdẽs etiaʒ ſacr̃a dniici coꝛꝑis.ꝑ pniam ⁊ ↄfeſſioneʒ reddi pctõꝛibo baptiʒat. Si enĩ alit eẽt: petrꝰ poſt dñi aſcẽſionẽ caput eccłie non ꝑſuaſiſſet ſymoni in emptiõe ſpũſſancti ſpem hñti:vt pñiaʒ ſumeret inde:cni pe cuniã dicauerat in maledictionem. Ille q̃;ʒ qui incidit in latrones:ab bierlm de/ ſcendebat.nõ in egyptũ ad tenebꝛas.nõ agd idumeos ſanguineos⁊ puluere aſper ſos:ſʒ ad hiericho.qͥ incidit in latrones nõ habitauerat cũ eis. Sed licet incide rit q pᷣus latro nõ erat.nõ eſt relictꝰ a ſa/ maritano.ſed adiutꝰ et cura refectꝰ.Oð nõ fuiſſet ſi ſolũ nõ baptizat ſpeʒ venie reliquiſſet.Amicꝰ vocat eſt laʒarꝰ.⁊ po ſtea reſuſcitatꝰ eſt fetidꝰ ⁊ quatriduanuſ a moꝛtuis:oñdens qntũcũq; peccet hõ: etiã poſtq; fuerit amicꝰ dei: viuere pote rit eius ſpũſ Sed valido dei clamoꝛe et multoꝝ fletu foꝛas a pẽto vocabit᷑. bus tollet᷑ lapis deſuꝑ ab ipᷣo.qꝛ coꝛdis duri cia ꝓijciet᷑ ex anio:quã tollẽt interceſſo/ res⁊ pdicatoꝛes laboꝛe ſuo. Filiã abꝛae quã alligauerat ſathanas:ſoluit dñs re/ clamantib iudeis.hec erat filia: ⁊ ligata ⁊ ſoluta in ſabbat. eonge eos q; dicũt nõ valere pñiam apſis pꝰ baptiſmũ:⁊ q̃lit᷑ intelligẽedum ſit pctm̃ ĩ ſpm ⁊ ad moꝛtẽ.¶ Ca.IIII nõ acceperũt. Im acceperf̃t ꝑ baptiſmuʒ:qͥ eꝰ dona nõ retinẽt:⁊ diaboli venena eligũt. Iſtos ĩ/ telligũt nec hic nec in futuro miſericoꝛdi De vera ⁊ falſa penitentia reclamãt nõ elſe rem iſſionem bctõꝝ baptizat ꝑ pñiam: di/ entes:pctm̃ in pꝛẽm ⁊ filiũ remitti:ĩ ſpi ritũſctm oĩno nõ ignoſci:putãtes pẽta ĩ pr̃em ⁊ filiũ eſſe infideliũ.⁊ hĩe remiſſio nẽ ꝑ babem. gſ peccãt abſq; ſpũ qᷣm lli aũt ĩ ſpmſctin peccãt am ↄſeqͥ poſſe. Sʒ iſte intellectꝰ magis eſt error qᷓ; fidei ſctẽ. Si eĩ ꝑ ſolũ baptiſ mũ qð iterãdũ nõ eſt:fit pctõꝝ remiſſio: cur adqeret dñs:neq; ĩ futuro: Conſtat aũt q̃dã in futuro remitti vbi nõ eſt oꝑa tio baptiſmi In futuro aũt nẽo baptizʒa bit᷑ ⁊ a pcto liberabit᷑. Sicq; falſa eſt in/ terpᷣtatio:q̃ remiſſionẽ ↄcedit ſolibaptii mo.Nõ itaq; ſoli infideles peccãt in pa trẽ ⁊ filiũ:ſed qͥ cũq; pẽta cõmittũt. Sʒ ſoli peccãt in ſpũmſctm̃ qͥ impenitentes exiſtũt vſq; ad moꝛtẽ. Spũs eni ſanctꝰ charitas eſt deitat. amoꝛ eſt genitoris ⁊ genite veritat:qͥ ſuam grãm nob tribuit ſuijpᷣius arrã Qui igit᷑ peccat:⁊ grãʒ ſuã recuꝑare nõ amat:⁊ nũq; curat ab eo dili gi qͥ totus ẽ amoꝛ ⁊ charitas:nec ad euz tendit vñ ſumpſit arrã:in ſpũmſanctuz peccat:⁊ nunq; pꝰ moꝛtẽ ſicut nec vinẽs ↄſequet᷑ veniã. Sicq; nlłlus peccat ĩ ſpi/ ritũſanctũ.qͥ fugit ad ipᷣm.Si qͥs lectio nis ſeriẽ ⁊ vbi h̊ legit᷑:⁊ ᷣbi cauſam cogi tau erit:⁊ ſi alit᷑ intelligat ſiniſtre interp/ tantibo nõ ↄcoꝛdat.Dicebant enĩ indei. In beelzebub eijcit demonia: opꝰ ſpũſ/ ſancti attribuentes diabolice poteſtati. Dixit ergo. Sunt pẽta que quoquo mo do ſunt ferẽda:ſunt blaſphemie ↄſecutu re miſericoꝛdiã. Sed blaſphemarei ſpi ritumſanctuʒ vt incepiſtꝭ ducet vos ad moꝛtẽ. Unde poſtea dixit. Nõ pᷣt arboꝛ mala fructus bonos facere. Quaſi dicat Cõuenit vite veſtre de ſpũ talia dicere. Arboꝛ bona nõ põt fructꝰ malos facere Conſiliũ eſt. Cõuertimini in arboꝛẽ bo nã tranſite:nec iam poteritis de ſpũſctõ talia ſentire. O bijciũt aliud dictũ iohã nis. Eſt aũt peccatũ nõ ad moꝛtẽ ꝓ quo ꝛeiql ctounoui ligur bn gamoman pintmii ultainut fſuliuttho⸗ en urot ncdofieſo niſuſcep ngiigtis uuanegnic ſegneitrs nianetayn⸗ nealpuut Agmebuſd ſutpbep, ſbislechi ohace ſ Mugd ptilmas uimamni nſeſt n cſe miſn ☛—Rẽ flüfmimnit Napmtins aſ tbirtmnid chabſeſhüin iſeſſanarit dce doan dicit wi nfumninns kenin ng⸗ Si,aibepl Eipfenio⸗ iüamo: Conh inirbinöcton aüthiobapnu Os bluckip xantbltpni As ereitind ncömirit B dircenindan Sisciſnn mackgcimn müßannron min hinon aui iudhris laenti, ſbicnamdog Aſtihrind Nbnnttiͤe dentiedh i duadot nuſn ginauſnginn fhuſtn,t 1 1, ſale = ſnctſen nitſiine tan iine rdeh gee iuu nirll nusn ut wmlͤſſl Aniti „ it ſütga dbaptiſmũ va ſo rmr. 3 oꝛet quis.Eſt aliud ad moꝛtẽ p quo nö oꝛet quis.Quaſiꝓ peccatꝭ añ baptiſmũ eſt oꝛandũ:p alijs nõ. Yallunt᷑ qͥ ſic inteb ligunt.Contrariꝰ nõ eſt ſibijpi q pniam admonet eccłie pergami. Sʒ ſunt q̃daʒ pẽta venialia qᷓ̃ oꝛõne dñica quotidie ſol uunt᷑.cũ dicit᷑ Et dimitte nob debita no baptiʒatis. Jã eniʒ audierat:tibi dabo claues regni celoꝝ.Qui licʒ poſtea dñm negauerit:⁊ a ſe amicos chꝛiſti excõmu nicauerit:ꝑ pñiam ⁊ amaros fletꝰ veniã recuꝑauit.Egrũ ſe dñs dicit reſpiciens za mẽbꝛa ſibi vnita. Qui chꝛiſti mẽbꝛa ᷣb nitentiã deſtruit. Contra eos qͥ dicũt ſemel tm̃ ⁊ ñ am/ plius deũ pẽta dimittere lapſis poſt ba/ ptiſmũ.Ded ecõtra totiens apparet di łx uina miſeratio quotiens fit a penitente conſeſſio. 2 H Dbuc inſtant ¶Kapkm. VYV. ſua munera foueret. Sempꝑ deſtruit pec cata q̃ inueĩt:ne ſoluat᷑ qdð creauit:ne co2 rumpat᷑ qd amauit.Sumũt occaſionez hvpocrite iſti ex facq dñi. Ouẽ enĩ cecũ bis illumĩauit:quẽ lepꝛoſuʒ bis mũda/ uit:quẽ moꝛtuũ bis ſuſcitauit: Non la ʒarũ quẽ dilexit:nõ filiũ vidue queʒ mi/ ſertł matri reddidit.Mõ filiũ diſſipato/ ka baptiſini ſacfa deo vniti ſunt. In us ſe egrũ cũ cõmemoꝛat:nõ ab holi / Pfidi qͥ ſapiũt plus q; opoꝛte atr.nõ ſobꝛij:ſed excedẽtes mẽ t enĩ.⁊ ſi ſemel peccãtibo pꝰ leat pñia:nõ tamẽ ſepe pec/ cantib ꝓderit iterata.alioquin pnia ad pctm̃ eſſet incitatio.dicũt enĩ Quis non ſemꝑ peccaret ſi redire ſemꝑ poſſet: Di-/ cunt eni dñm incitatoꝛẽ mali ſi ſemꝑ pe/ nitentibo ſubuenit: ⁊ etiã ei placere pẽta qbus ſemꝑ pᷣſto eſt gra. Errant aũt imo 2ſtat ei pẽta multũ diſplicere.q ſemꝑ p⸗⸗ ſto eſt ea deſtruere. Si enĩ ea amaret:nõ ita ſemꝑ deſtrueret:ſed oſeruaret:atq; vt LxXXXII rẽ legit bis ſuſcepiſſe: nõ filiaʒ abꝛae bis a demonio liberaſſe. In nulla ꝑſona ite- rauit factuʒ:docẽs vt aiũt nõ ſepe a dũõo fieri remediũ.Dixit młieri. Uade ⁊ am/ plius noli peccare:ne deteriuſ aliqͥd tibi ↄtingat: pmittens penã.nõ ampliꝰ veni am. Qui aũt multos cecos ⁊ diuerſo tꝑe ſtra:ſicut ⁊ nos dimittimꝰ debitoꝛibus nr̃is.Et hec vt idẽ ait nõ ſunt ad moꝛtẽ Alia vero q̃ ſunt ad moꝛtẽ nõ ſic ſed per fructꝰ pñie ſoluunt᷑. Qui petrum lachꝛꝰ mantẽ ſuſcepit.remiſſionem nõ negauit illuminauit: ⁊ młtos debiles ↄfoꝛtauit: oñndit in diuerſis illis eidẽ ſepe pẽta di/ mitti: vt quẽ pus ſanauit lepꝛoſum. alio tꝑe illuminauit cecũ. Ideo enĩ tot ſalua uit febꝛicitãtes.ſepelãguidos.ſepe clau dos cecos ⁊ aridos.ne deſperet ſepe pec cans.õ nõ ſcribit᷑ aliqͥs niſi ſemel ſana tus:vt timeat quiſq; iungi pẽto. Uide mus adhuc q̃tidie in eccłia ſepe febꝛici/ tantes:ſepe languidos:ſepe paſſiõibꝰ ca ptos:ſepe liberari:vt appareat totiens opus miſerant:q̃tiens ↄfeſſio fit penitẽ tis. Quõ enĩ coꝛpus qð viliꝰ eſt ⁊ ab imßo diſſimiliꝰ ſepe ſanaret:⁊ anĩiam dignio/ rem ⁊ redemptam nõ totiens liberaret: edicũ ſe vocat:⁊ nõ ſanis: ſʒ male ha bentibe oppoꝛtunũ. Sed q̃lis hic medi cus:qͥ malũ iteratũ neſciret curare: De dicoꝝ enim eſt centies infirmũ viſitare: centies curare Qui ceteris minoꝛ eſſet ſi alijs poſſibilia ignoꝛaret. emoꝛ ẽ ſui q ꝓmiſit. Nolo moꝛtẽ pctõꝛis: ſed vt cõ uertat᷑ ⁊ viuat. Quẽ eni pctõꝛem excu/ dit: Et ꝙ om̃ib pmiſit indulgẽtiã:alijs ꝓmiſſionibi declarat.Qui meↄfeſſus fu erit coꝛã hoĩbus.id eſt om̃is qᷓntũcunq; ⁊ qtienſcũq; pctõꝛ cuiuſcũq; oꝛdinis:eti am ſi fnerit ſacerdos:ↄſiteboꝛ ⁊ ego euʒ coꝛã pre meo.ſNam qui inuocauerit no men dñi.i.ſm q; nomĩat᷑ dñs:id eſt qͥ vo cauerit eũ ad ſe ſeruiẽdo:nõ ↄtradicẽdo: vt foꝛſitan ſepe fecit:om̃is.i.qͥ cũq; ſit i/ le pctõꝛ.ſaluus erit. Omnẽ enim aniam iſte ꝓmiſſoꝛ ſaturauit bonis:etiã ſeden / tes in tenebꝛis ⁊ vmbꝛa moꝛtꝭ:nullã exci piens aĩam. Hũc magiſtrũ intellexerat diſcipulus ille qͥ coꝛinthios ꝑ eplłlas ſu as voluit coꝛrigere: ⁊ vt ipſe teſtat᷑ ter in lIr̃is ſuis eos coꝛrexit.Opoꝛtebat eniʒ vt quotiens videret cadere:totiens iuuaret eos ſurgere. Memoꝛ eni erat illius qͥ di xerat.quoꝝ remiſeritis peccata remittũ tur eis.Scimꝰ aũt ⁊ pmos pf̃es.⁊ in oi᷑ nz tempe etiã eccłiam dei ſuꝑ vſq; in ſeptu ggieſſepties:qð eſt ſemꝑ:pẽta dimittere. NQuã ptãtem iſti ab eccłia dei conant᷑ au ferre. Opoꝛtet eĩ ſic eccleſiã credere que coõfitet᷑ ſe ſepe peccare. Wegar enĩ verita tem in ſe eſſeqͥ ſe abſq; pẽto audet iacta/ re. In mult enĩ offendimꝰ oẽs:nec ĩfanſ vniꝰ diei abſq; pẽto ſuꝑ terrã eſſe poteſt. NDuapꝛopter eliminãdus eſt ab eccleſia iſte erroꝛ qͥ vnq; penitẽtibo negat indul/ gentiã. Nõ eni inqͥrit qͥd apłs ſenſerit.qͥ dixit. Nihil mihi ↄſciꝰ ſum:ſʒ nõ in hoc iuſtificatꝰ ſum. Bentiens enĩ ⁊ iuſtꝭ pec cata ſolere ↄtingere:nõ ſeↄfirmabat abſ q pẽtoꝛqͥ ſe nouit indiſſolubili vinculo charitatis chriſto ↄiunctũ. MNiſi eni ſci/ ret iuſtos ſepe veire ad veniã: quõ dubi taret ſe peccare.qͥ ſe ſciebat ſpũm dei ha bere:⁊ intentiõe mundiſſima ei ſeruire: Cur enĩ dñs petri pedes lauiſſet:⁊ eccle ſiã h̊ ideʒ docuiſſet:niſi qꝛ qtidiana ẽ of/ fenſio: opoꝛtet vt q̃tidiana ſit remiſſio: Cur docuiſſet ipᷣe dñs oꝛãtes dicere.di ⸗ mitte nobᷣ debita noſtra. niſi ipᷣe miſeri/ coꝛs ꝑſeuera ret:qͥ nos ab hac petitione nõ vult deficere? Nullus itaq; tantũ vn poſſet peccare ꝙ penitens velit deſpe rare.Quid eniĩ aliud eſt deſperare q; deũ ſibi cõꝑare: Nã qui de deo nõ pᷣſumitve niã:nõ aniaduertit plus pẽto ſuo ðᷣi poſ ſe clementiã. BSi eniz ſentiret deũ magis bonũ q; ſe malũ.quicqͥd in ſe iuſticie nõ inueniret a deo mag bono expectaret:et quidẽ diffidit:qꝛ ſummi boni bonitateʒ maioꝛẽ ſua neqͥ cia nõ ſentit. Ille eniʒ ſo lus diffidat qͥ tantũ peccare põt: q̃ntum deꝰ bonus eſt. Cũ ſit aũt nullus qͥ ̊ poſ ſit:qͥ timet de ſe malo:pᷣſumat de melio/ re. Diabolus enĩ ⁊ om̃is neqͥ cia minoꝛ ẽ q; dei miſericoꝛdia. Jpe enĩ ſi poſſet ſpe/ rare ⁊ culpã in ſe ſentire: qð nõ inuenit ĩ ſe pᷣſumeret in dei bonitate. Adhucqui diffidit ⁊ ſuã nequiciã dei pietati cõꝑat: finẽ imponit diuine vᷣtuti:dans finẽ in/ finito.⁊ ꝑfectionẽ diuinitatis auferens deo:cui nihil deeſt qð etiaʒ cogitari non põt. Non itaq; etiã ſi ſacerdos peccaue/ rit deſperare debzʒ:licet ſcriptuʒ ſit.quis oꝛabit ꝓ eo? Cota nanq; eccłia:atq; aliꝰ ſacerdoſ:⁊ om̃is ſctõꝝ oꝛdo oꝛabit p co: De vera ⁊ falſa penitentia ——— — ⁊ ipᷣe chꝛiſtꝰ:qͥ ꝓ nobis offert ſe deo. Sʒ hoc ↄſiderandũ eſt ſacerdoti ne facile ca dat.cui in h grauioꝛ notat᷑ pena. Dicat apuqd ſe:ſi plebs ieiuna vᷣbi dei peccaue rit:opoꝛtebit me ferre ꝑtem ponder.nõ audebo illi impoꝛtabilia imponere⁊ nõ digito ea mouere. Bed ego ſi peccauero q́ᷓd faciã: Hõ ſic facile euadã:me opoꝛte/ bit flere miſeriã. Nõ en eſt ſic ſtatutum deme ſicut de ſubiecta plebe. Sic ſacer dos ⁊ timeat peccare:ſed magis timeat deſperare. Kaiong eos qͥ audacter peccant nimis pᷣſumẽtes de dei miſeri/ coꝛdia. aplm. VI. nt alii inimi ci deſperatiõis qͥ adeo pᷣſumũt: 1 de deo ↄfidunt:q qndam ſibi licentiã acqrunt peccandi:⁊ ſine pñia ex pectant veniã.qꝛ credunt qm̃ chꝛiſtiani ſunt nõ poſſe dãnari adulãteſ ſibi eo qðᷣ ſcriptũ eſt. om̃is q cunq; inuocauerit no men dñi ſaluus erit. Putant enim ſe no men dñii inuocare qm̃ pñt chꝛiſtũ crede/ re ⁊ ſacr̃a eccłie ſumere:nõ verentes mulł tos eſſe vocatos:ſʒ paucos electos.Pu tant enĩ chꝛiſtianos paucos eſſe in mul/ titudine gentiũ ⁊ iudeoꝝ.Quare ⁊ ſi om nes ſaluant᷑ credetes:paucoꝛũ tñ eſt ele/ ctio in tanta młtitudine. Sed ſi qͥs ani/ aduertere voluerit deceptos hos eſſe ec cleſia iudicabit:licet ↄfidant in chꝛiſti re demptiõe.Dicunt enim qd ꝓdeſſet chꝛi ſtũ veniſſe ſi mali tantũ ſicut ⁊ añ aduen tũ ſuũ adhuc perirẽt.Ante eniʒ q;ᷓ fieret deꝰ homo. mali tm̃ dãnabantur: ſi ad/ huc idẽ eſſʒ:eũ veniſſe d ꝓdeſſet?ẽ: Mulł tũ inquã.Nã om̃is bonꝰ añ aduentum dñi ſaluus factꝰ eſt ꝑuenturũ. Nemo eĩ infemũ egredi poſſet:niſia chꝛiſto ꝑueni ente in eum extrahi meruiſſet. Neqʒ eniʒ facultas bene oꝑandi ⁊ diabolo cõtradi cendi tanta homĩbus ineſſet:niſi chꝛiſtꝰ tanta pati ⁊ reſurgere decreuiſſet. Hi ne qʒ; apoſtoloꝝ neq; dñi verba attendunt: qui foꝛnicatoꝛibo ⁊ criminoſis homini/ bus tam multipliciter:⁊ totiens penas ittunt. Adhuxcontra eos pꝛeſumentes. ſſkinepe norsct Cöecra in oge⸗ ininiaun. linginb peniendi⸗ Mtonee nieno crateei prizi lisde/in lnit. uncura ntſintap Ptitapm miſſtond. Phrääꝛof nitchergt dumtnot diplicene nus per hyprint penituen Canttateto dfful⸗ ioſtn ihien Naninlib nhein gipſi n f ehfäie I ofer edet mdotine ſele oukgen da tbideipeenn en oncein ulmponerends goipennen maimroponte⸗ ichleſutnun ce Baſe mcs unen mds tndne nias Anlin lnN Müiten idard öini negncunſti nder ſine fucr unrqfi iltinni lin ſbicde innocmen mmcinſen Nrchrdüct NrNd MNIN Nncds dani nnscſeini or Ountie gincifick 6 Salis Cnms hſſir ntbchitfe nis olacht jicnt iune Anr izhfac⸗ lil d.. iimi cripeueni iiuchtifoenn niſe enei ,didoolrd ð Dhuc additur iniquitas pꝛioꝛi cõſimilis: licʒ Etraria.Deſperãtes enĩ dei iu⸗ dicant miſericoꝛdiã.hi cõdemnãt iuſti/ ciam. iniuſtũ deũ blaſphemantes q̊ red/ dere mala malis ignoꝛat:⁊ pẽta eoꝝ exal lat. SDed miroꝛ cur ñ credãt aplo dicẽti. ſpes nõ ↄfundit:qͥ negant penã quã ideʒ criminoſis ꝓmittit. Si enĩ vbi minatur verax nõ eſt.cur cõſidũt qð ſperantibus verũ dicat. Sed qͥ ver eſt in ꝓmittẽdo. verꝰ eſt etiã in minãdo Sed nõ eſt ſpera re tandẽ bonũ ꝓ malis expectare:ĩmo te merarius eſt:qͥ peccatũ nõ abhoꝛret Sʒ cũ peccat ad penitentiã recurrat: ↄfidat in dño:quẽ timeat iuſtũ ⁊ immũdiciarũ inimicum. ¶ Oue ſint peccata venia lia:⁊ ꝙ in his aſſidue peccantibo aſſidue penitendũ ⁊ cõfitendu eſt: ⁊ de doloꝛe ꝓ dilatione penitentie. ¶ CTap̃. VIII. WBm itaqʒ pe nitentia efficax eſt:⁊ fructife ra:neminẽ relinquẽs ſine ve etate eiꝰ diſſeramꝰ aliqua. Penitẽtia enĩ baptiʒãdis nõ eſt neceſſaria:ſed baptiʒa tis de maioꝛibo ⁊ minoꝛib Pecent peni/ tendũ eſt. Per fidẽ eniʒ eccłie ſola remit tuntur pẽta q̃ ↄtraxit homo in oꝛigine. vt ſicut a pr̃e peccante dãnationem acce pit:ita ꝑ matris eccłie fidẽ ↄſequatur re miſſionẽ. Sed qͥ ꝑ ſe peccauit.ꝑ doloꝛeʒ pꝓpꝛiũ ⁊ ꝑ fidem eccłie indulgentiã acqͥſi uit. hec ꝑ baptiſi mũ reddũt hominẽ mũ/ dum ⁊ nouum vt nihil remaneat qð deo diſpliceat. Sine pñia nulli ꝓfuit baptiſ mus qͥ peccauit ſpontaneꝰ. Siqͥs autẽ baptizaret᷑ inuitus:⁊ in falſitate ↄfeſſus cũ penituerit ſaluꝰ erit. adiuuante fide ⁊ charitate totiꝰ matris eccłie ꝑ totum oꝛ bem diffuſe. Ob h̊ ſunt cathecumini ab ecckłia ↄſtituti:vt dũ baptiſmũ expectãt vnde iure peniteãt doceant᷑. Hec reſtitu it hoĩem in libertatẽ arbitrij pꝛimi parẽ tis:adhuc in abũdantia vᷣtutũ cõſtituti ſt enĩ pñia:aſſidue peccantibo: aſſidue neceſſaria. In mult; eni offendimꝰ omrms que qͥtidie remittunt᷑ ſiſemꝑ deploꝛãt᷑ 8O reſuſcitãs. de modo ⁊ vari Iſta ꝑ ſacramẽta eccłie ⁊ oꝛones ſemper ſugant᷑.vt iure audiant:tota pulcra es:⁊ macula nõ eſt in te. Nõ qͥn fiat dico:ſed manere nõ põt.Tanta eſt vᷣtus petitõis tue ⁊ vnitatis eccłie:vt qͥcquid extraneũ acciderit durare nõ poſſit.Licet enĩ ſpe cioſi ſint pedes euãgeliʒantiũ pacẽ euã/ geliʒantiũ bona:lauatis tñ in remiſſiõis ſigura excutiẽdus eſt puluis qͥ cõtrahit᷑ in via. Hec pẽta ⁊ ſi ſint parua ꝑ dei mi/ ſericoꝛdiã:fiunt magna in pctõꝛibus ne gligentia. Nullũ enĩ pctm̃ adeo paruuʒ qð nõ creſcat neglectũ. Nõ enĩ ↄſideran dũ eſt qð fecerit.ſʒ quẽ offenderit:qᷓ; bo nus eſt:qᷓ; benignꝰ:qᷓ; piꝰ:qᷓ; ppiciꝰ:qͥ il/ lum ſua dulcedie ⁊ pietate creauit ex ni/ hilo:qͥ eũ abſq; merito ꝑduxit ad baptii mũ:⁊ educauit ⁊ nutriuit vt fuiũ:ad cu/ ius cõmodũ creauit celũ ⁊ terrã:⁊ oĩa q̃ in eis ſunt ex nihilo:cui ſeruiũt oĩa tãqᷓ; —— filio: cui miſit angelũ in auxiliũ:pꝛopter quẽ foꝛtẽ ⁊ callidũ debellauit hoſtẽ eius antiquu:ppter quẽ tam multiplicit᷑ pa/ ti ſuſtinuit: vt eü mereret᷑ hre filiũ: cuʒ qᷓ dignaret᷑ hre cõſoꝛtiũ.Qui deꝰ maieſta/ te ſua regit ⁊ gubernat oĩa ꝓptereuʒ po teſtate ſua Calẽ patrẽ offendere:ↄtra eiꝰ voluntatẽ aliqͥd cõmittere:aniaduertẽti bus ac ſe nõ ignoꝛãtibus qᷓ; eſt crudele: Unde q ſe cognoſcũt ſicut ſemꝑ peccãt: ita ſemꝑ ploꝛãt:vt totã vitã ſuaʒ que eſt temptatio ſuꝑ terrã ploꝛẽt tota vita ſua Iſta at ſunt:cũ aliqͥd citra vł vltra mo dũ agit᷑. Jpa enĩ bona q ꝑ ſe bona ſunt: aliquid cõtrahũt cũ excedunt. Quicqͥd deeſt a ꝑfectione:quicqͥd deſicit ab hoĩe: quicqͥd ⁊ noſtrũ eſt ploꝛãdo dolendũ eſt Quicqͥd alio modo agit᷑:nõ recta ⁊ mun diſſima intentõe.quicqͥd alio modo oꝑa mur: ⁊ nõ t puriſſimo dei amoꝛe:nõ eſt liberũ a fragilitatis oꝑatiõe. Quicunq; ram miſerũ eſſe vt homiĩs eſt dilexerit:⁊ q̃ eius fragilitatẽ ñ abhoꝛruerit: ſ⸗ 3 oĩno ſibi reſeruauerit: ⁊ ſuũ eſſe nunq; niſi p/ pter acquirẽdũ verũ eſſeqð deꝰ eſt tole/ rauerit:addit operi diuĩo pꝛoculdubio dolendũ Etq ſe cognoſcit qd eſt: diligat hoc ſolũ qð ſpectat ad illuʒ qͥ eſt. Siq enim ſapient᷑ cogitat qͥd turpiſſime fra/ gilitati ab ipᷣa ↄditiõe inhereat q; fedus n 3 — WDe vera ⁊ falſa penitentia turpis ſit in carne:q; mutabił in men te:hoc ſolũ in ſe diliget qꝛ tale eũ ad deũ ucet. Quicqͥd enĩ boni facimꝰ ſi id me/ lius facere poſſumꝰ:a nobis eſt ꝙ in cul/⸗ mine boni nõ ſumꝰ. Si qd boni noueri mus:⁊ minꝰ aliq̊ modo oꝑamur:nõ om nino a nr̃a oꝑatione eſt alienũ. Iſta con/ tinua ⁊ aſſidua:⁊ quaſi quodãmõ neceſ/ ſaria:aſſidua lauent᷑ cõfeſſiõe:aſſidua re ſtaurent᷑ cõpunctiõe. Surgamꝰ puriſſi miad puriſſimã ꝑfectionẽ:ne iſtis q̃ par ua ſunt multiplicatis:quaſi quadaʒ ſca/ bie patiamur coꝛrumpi ⁊ collidi:ne pin/ guedine charitatis imminuta ſinamur macie affligi.⁊ toꝛtura immũde cõſcien/ tie macerari. Semꝑ tendamꝰ in meliuſ: ſemꝑ in puritatẽ baptiſmi tendentes:et eam ſumoꝑecõſeruàtes: vt cũ de hac vi ta exibimꝰ:ad eũ qui mũdiſſimꝰ eſt mun di ꝑueniamꝰ:et ſine moꝛa ab eo ſuſcipia mur. Doleamꝰ eſſe exules a patria:dole amꝰ viuere in coꝛruptibili materia. Hic doloꝛ magis ex deſiderio q; ex vindicta fit. Unde differt a pñia. Penitẽtia enĩ ẽ quedã dolentis vindicta: puniens in ſe qð dolet cõmiſiſſe.Qui aũt dolet qð re⸗ xinet᷑ ĩ moꝛtali coꝛꝑe:deſiderat qð amat: ploꝛat qð tardat.Om̃is pñia eſt de ma⸗/ le vſa libertate. Iſte vero doloꝛ mag de neceſſitate eſt. Nullũ enĩ peccatũ eſt ne⸗/ ceſſariũ. Ipᷣm aũt pctm̃ oꝛiginis ob hoc eſt malũ.qꝛ ſuit in adam ſpontaneũ.Illi us enĩ voluptas male vſe libertatꝭ puni tur in nob:nõ qꝛ neceſſarium: ſed qꝛ fu⸗/ it ſpontaneũ. Nihil enĩ a nob q̃ritur qð cõmiſiſſemꝰ:nihil a nobis exigit᷑ nũc qð ſeiſſemus. Relmquit in filijs opꝰ pater ne voluptatis. Reqrit diabolus filios ĩ ſeruitutẽ quoꝝ patris emit libertatem. Iſte doloꝛ ſanctꝰ eſt nõ ex ↄſcientia pec/ catrice:ſed ex oꝑante charitate:nõ puni/ ens malũ:ſed augmẽtans bonũ:non im/ patient᷑ habitꝰ:ſed ex deſiderio ſuſceptꝰ In hoc deſiderio erat andreas:qͥ in cru/ ce poſitꝰ a dño reqͥ rebat. Tempuſeſt:vt cõmendes terre coꝛpus meuʒ. Uolebat enĩ eũ plebs de cruce deponere Ipe aũt cepit dñm rogare. Neę me ꝑmittaſ domi ne deſcendere viuũ. Ded tꝑus eſt vt cõ/ mendes terre coꝛpꝰ meũ:tamdiu eni iaʒ portaui: tamdiu ſuꝑ cõmẽdatuz vigila/⸗ ui ⁊ laboꝛaui:ꝙ vellem iã ab ipᷣa obediẽ tia liberari:⁊ iſto grauiſſimo indumento expoliari. Recoꝛdoꝛ q̃ntũ in poꝛtãdo o/⸗ neroſum:in fouẽdo infirmũ:in coercẽdo lentũ:in domãdo ſuꝑbũ laboꝛaui Scis dñe quotiẽs a puritate ↄtemplatõis me retra hereↄtendebat:q̃tiẽs a dulciſſimo getis tue ſomno me excitare obtẽdebat. qntum ⁊ qtiens doloꝛeʒ ingerebat.Qui igit᷑ tamdiu pr̃᷑ benigniſſim e pugnãti re ſtiti:⁊ tua ope ſuꝑaui ⁊ vici:a te pio ⁊ iu ſto remuneratoꝛe poſco:ne mihivltra cõ mendes:ſed depoſitũ reddo. Cõmenda alij quẽ illud vltra nõ impediat:⁊ reſur/ recturũ ſeruet ⁊ reddat:vt ⁊ ipᷣm ſuilabo ris mercedẽ recipiat:terre cõmẽda:vt vi gilare me ampliꝰnõ opoꝛteat:⁊ liberead te fontẽ indeficientꝭ gaudij tendere anxi antem me iam nõ retrahat:nec impediat Mic dolebat iã nõ eſſe cũ dño:nec peni/ tebit cõmendatuʒ reſurrexiſſe dño. Vic itaq; nõ om̃is doloꝛ eſt pnñia. „ De differẽtia vere ⁊ falſe pnie:⁊ ꝙ de oi us peccat penitendum eſt. apituli. 1X. om̃is qͥ dicit mihi dñe dñe intrabit i re/ nũ celoꝝ. Quare agenda eſt pnia:vt de 8 om̃is nõ eſt bona:dicamꝰ aliqua q̃ ſepa⸗/ rant verã a falſa:ſterilẽ a fructuoſa Sũt enim quos peccaſſe penitet ꝓpter pᷣſen/ tia ſupplicia.Diſplicent enĩ latroni pec/ cata quãdo agit᷑ de pena Deſit vindicta reuertit᷑ ad crimina Iſta eſt penitẽtia nõ ex fide pcedens:nec eſt charitate muni/ ta:ſʒ ſterilis ⁊ ſine miſericoꝛdia. Hec nõ pur gat conſcientiazʒ:nec lauat crimina. In hac nulla ẽ ſpes venie:nulla expecta tio indulgentie. Huic cõcoꝛdant qui cõ fitentur inuiti.nõ amoꝛe boni:ſed vt ſu giant damnũ vel incõmodũ ſeculi. Der uiunt mundo queʒ amant:querũt ſuam gloꝛiã quã anhelant:recipiunt mercedeʒ quã expectant. Di quis tali penitentia ſecur extiterit: ⁊ adverã penitentiam de NW 2 ,„ S Wnt etiã pec cata alia q̃ oĩno eripiut vitã. niſi ſuccurrat pñia. Nõ eniʒ leantur crimina. SBed quoniã penitẽtia ſtroſi naltetbi ſponpnen) letaullin , uugu unoonnin Pgipdken dinnſiml lodord ſualnmi5 Catecnart Genopfe aalme Nlaginda Pogn⸗ buogkiben ſictüpaen Nippenias guonicien Nunj alo nuut Totiea ogicn Rehcdr⸗ odnd toinatian cumofn feſeruat moꝛeder Nmo i. daictou lnpierzoi⸗ iuſichct⸗ liiſoeetſine ſenterigen loncöfiten Penitensge tionẽ cotq chꝛymisn ho metio delrre du delet 93 Uudoloꝛe⸗ cnltagzen anbole Nfuen . G nznic id ihnohet mMoihdumnene unporticoe⸗ muncoenticn lbornui mgaone G1dulciſino Neohtücchat. ocn Unehnginn an kporir nenhina d Linme npetirtei mrönkuilgo⸗ necöride etentlbornd 1di mderir rinpnr iofoler han⸗ aledid ic eieN R taint tain ſivhinni mmin n airumtuite Gckpiiede Gonüpcnl Vücniſc fmndl nin mohen aihnond⸗ GDaſttinic Eamnin mnur Mul, dii. M. clanen Gimins. jenmlaahecn Dar. iſta nõ conſcẽderit deceptus ? miſer eter naliter ꝑibit. Ucilis ergo erit pñia ſi ſit ſpontanea.dñm querẽs quẽ amiſiſſe do leat.ad illũ anxians pꝛeter quẽ nõ eſt vi ta. Sunt plures quos penitet peccaſſe: ſed nõ omnino:reſeruantes ſibi quedaʒ in quibo delectent᷑:nõ animaduertentes diñm ſimul ſurdũ ⁊ mutuʒ a demonio li beraſſe.ꝑ hoc docet nos nunq; niſi ð om nibus ſanari. Si enim vellet ex ꝑte pec/⸗ cata reſeruari:habẽti ſepteʒ demõia:ma nente vno ꝓficere potuerat ſex expulſis: expulit autẽ ſeptem:vt om̃ia crimina ſi/ mul eücienda doceret. Legionem auteʒ ab alio eijciens neminẽ reliquit ex omni bus qui liberatũ poſſideret.oſtendẽs q; ſi etiã peccata ſint mille opoꝛtere de om nibo penitere.Laudatꝰ eſt eni dominus quoniã eiecto demonio locut eſt mutꝰ. Hunq; aliquẽ ſanauit quẽ oĩno nõ libe rauit.Cotũ enĩ homineʒ ſanauit in ſab/ bato.qꝛ ⁊ coꝛpus ab infirmitate:⁊ aiam ab om̃i contagione:indicans penitenteʒ opoꝛtere ſimul dolere de om̃i crimiĩe oꝛ⸗ to in anĩa ⁊ coꝛꝑe.Scio enĩ dũm inimi/ cum om̃i criminoſo. Quõ ergo qͥ crimẽ reſeruat de alio recipiet veniã? Sinea / moꝛe dei ↄſequeret᷑ indulgẽtiã.ſine quo nemo vnq; inuenit gratiã. Hoſtis enim dei eſt dũ offendit ꝑſeuerant᷑. Quedã enĩi impietas infidelitatꝭ eſt ab illo qͥ iuſtꝰ et iuſticia eſt dimidiã ſperare veniaʒ. YPam enĩ foꝛet ſine penitẽtia inuenire gratiam Penitẽtia enĩ vera ad baptiſmi purita/ tem cõfitentẽ conat᷑ adducere. Recte enĩ penitens quicqͥd ſoꝛdidũ poſt purifica/ tionẽ cõtraxit:opoꝛtet vt abluat ſaltẽ la chꝛvymis mẽtis. Sed ſatis durus eſt cu ius mẽtis doloꝛẽ oculi carniſ nequeunt declarare. Sed ſciat culpabilit᷑ ſe durũ: qui deſlet damna temꝑis vel moꝛtẽ ami ci: ⁊ doloꝛẽ peccati lachꝛymis nõ oñdit. on itaq; eſt vt quis excuſet ſe non ha/ ¶ De fructu erubeſcentie ⁊ vtilitate cõ/ eſſionis: et quibus ⁊ qualiter confiten/ (LCapitulum. X. 8 —, — 6 * . . * . . ” LXXXIIII ere fontem lachꝛymarum: qui vnq; la/ chꝛymis oſtendit doloꝛem temꝑalium. Wem ergo pe Mnitet oĩno peniteat:⁊ doloꝛe la/ chꝛymis oñndat:repᷣſentet vitaz uã deo ꝑ ſacerdotẽ:pᷣueniat iudiciuʒ dei p ↄfeſſionẽ.pᷣcepit eĩ dñs mũdaʒ vt oſtẽ deret oꝛa ſacerdotib:vocẽs coꝛꝑali pᷣſen tia cõfitẽda pẽta:nõ ꝑ nunciũ:nõ ꝑ ſcri/ ptũ manifeſtãda.Dixit ei oꝛa mõſtrate: ⁊ omes:nõ vnꝰp om̃ibo. Nõ aliũ ſtatua tis nunciũ qͥ ꝓ vob offerat munꝰ? a moy⸗/ ſe ſtatutũ. Sedqͥ ꝑ vos peccaſtis ꝑ vos erubeſcatꝭ. Erubeſcẽtia enĩ ipa ꝑtẽ hʒ re miſſiõis.Ex miſericoꝛdia enim h̊ pcepit dñs:vt neminẽ peniteret ĩ occulto Pn eni qð ꝑ ſeipᷣm dicit ſacerdoti.⁊ erubeſc? tiã vincit. timoꝛe offenſi:fit venia crimi/ nis:fit enĩ ꝑ ↄfeſſionẽ veniale:qð crimi/ nale erat in oꝑatiõe.Et ſi nõ ſtati purga tur:fit tũ veniale qdð cõmiſerat moꝛtale. Wultũ enĩ ſatiſfactiõis obtulit.qͥ eru/ beſcẽtie dñans:nihil eoꝝ q̃ cõmiſit nun/ cio dei denegauit. Deꝰ enĩ miſericoꝛs et iuſtꝰ eſt:ſicutↄſeruat miſericoꝛdiã in iu/ ſticia.ita ⁊ iuſticiã in miicoꝛdia.Opus enĩ eſt miſicoꝛdie peccãti pẽta dimitte/ re. Sʒ oꝑtʒ vt iuſt? mifeat᷑ iuſte. Opoꝛ tet enĩ vt nõ ſolũ qͥd:ſʒ in q̊ doleat ↄſide ret:ſi dignꝰ eſt nõ dico iuſticia ſed miſeri coꝛdia. Juſticia eĩ ſola dãnat. Sʒ dignꝰ miſe Cedeli eſt qᷣ ſpũali laboꝛe petit gra tiã.Laboꝛat eĩ mẽs patiẽdo erubeſcen/ tiã.Et qm verecũdia magna eſt pena.qͥ erubeſcit ꝓ chꝛiſto:fit dignꝰ mibicoꝛdia Vñ ptʒ ꝙ qnto płibs ↄfitebit᷑ in ſpe ve/ nie turpitudinẽ crimĩs:tãto faciliꝰↄſeq̃ͥ tur mificoꝛdiã remiſſiõis. Ipᷣi enĩ ſacer dotes plus iã pñt ꝓficere:plus ↄfitenti/ bus pcere:quibo eĩ remittũt remittit do minꝰ.Laʒarũ enĩ quẽ de monumẽto iaʒ ſuſcitauit ob tulit dñſ diſcipuł ſoluẽdũ. p h̊ oñdens ptãtem ſoluedi ↄceſſaʒ ſacer dotibi.Dixit eni.qðcũq; ſolueritis ſuꝑ terrã ſoluet᷑ ⁊ in celis.hoc eſt.ego deus⁊ om̃es oꝛdies celeſtis militie ⁊ oẽs ſetĩ in mea głia laudãt vobiſcũ:⁊ ↄfirmãt q̃s li gat ⁊ ſoluitꝭ.Mõ dixit.q̊s putad ligare ⁊ ſoluere:ſʒ in q̊s exercetis opus iuſticie ⁊ miſericoꝛdie.Alia autem opera veſtra in peccatoꝛes non cognoſco.Quare qui . De vera ⁊ falſa penitentia cõfiteri vult pẽta:vt inueniat grãʒ.q̃rat ſacerdotẽ ſcientẽ ligare ⁊ ſoluere: ne cum negligens circa ſe extiterit.negligat᷑ ab illo qͥ eum miſericoꝛditer monet ⁊ petit: ne ambo in foueã cadant quã ſtultꝰ eui/ tare noluit.Canta itaq; vis ↄfeſſiõis ẽ: vt ſi deeſt ſacerdos confiteatur ꝓximo. Sepe enĩ cõtingit ꝙ penitẽs nõ põt cõ/ ſiteri coꝛã ſacerdote:quẽ deſideranti nec locꝰ nec tꝑs offert. Et ſi ille cui cõfitebit poteſtatẽ ſoluendi nõ habet:fit tũ dignꝰ venia ex deſiderio ſacerdotꝭ:qui ei conſi tetur turpitudinẽ criminis. Mũdati eĩ ſunt lepꝛoſi.dũ irent oñdere oꝛa ſacerdo tiba:anteq; ad eos ꝑuenirẽt. Unde patʒ dñm ad coꝛ reſpicere:dũ ex neceſſitate ꝓ hibent᷑ ad ſacerdotes ꝑuenire. Bepech dem eos q̃runt ſani ⁊ leti:ſed dũ q̃rũt an teq; ꝑpueniãt moꝛiunt᷑. Sed dei miſeri/ coꝛdia eſt vbiq;:qͥ ⁊ iuſtis nouit ꝑcere:et ſi nõ tam cito ſicut ſi ſoluerent᷑ a ſacerdo te.Qui igit᷑ oĩno cõfitet᷑:ſacerdoti melio „ põt confiteatur. &De pꝛiuata ⁊ publica confeſſione ⁊ ſa tiſfactione. ¶ Kaplm. XI. C ſi peccatũ oc tcultũ eſt ſufficiat referre in noti QNiã ſacerdotis:vt grata ſit obla tio muneris. Nã in reſuſcitatiõe filie pᷣn cipis pauci ĩterfuerũt qͥviderẽt. Nondũ ei erat ſepulta. nõdũ extra poꝛtã ciuita/ tis delata.nõdũ extra domũ in noticiaʒ Ddepoꝛtata. Intus reſuſcitauit quã intuſ inueit. relict ſolis petroꝛ iohe et iacobo ⁊ patre ⁊ ĩe puelle. In qb figuralit᷑cõ tinent᷑ ſacerdotes ecclłie Quos aũt extra inuenit anĩaduertẽdũ eſt quõ ſuſcitauit: Flebat aũt turba poſt filiũ vidue:fleuit marctha ⁊ maria ſupplicans ꝓ fratre:fle/ bat etiã turba q̃ mariã fuerat ſecuta.la/ chꝛymis marie admonita. In quo doce mur publice peccantibi.nõ ꝓpꝛiũ: ſed ec leſie ſufficere meritũ: Sic itaq; moꝛtuꝰ iaceat: ſicq; ſe moꝛtuũ oſtendat. publice moꝛtẽ ſuã pᷣdicando.publice fructꝰ pe/ nitẽtie oñdendo:vt turba ploꝛet admiſ⸗/ ſum. ⁊ defſeat quẽ dolet moꝛtuuʒ. Iſtis lachꝛymis mouebit᷑ dñſ.qͥ reddet matri ynicũ filiũ. Gi minus ꝑſeuerauerit ſi ſe ſuffragia ecclie. moꝛtuũ ꝑ fructus pñie nõ dedlarauerit. tanto plus oꝑtet addere. Uñ lachꝛymiſ excitet᷑ nõ ſolũ marthe:ſed etiam marie. Tantũ ſe affligat.tãtũ ſe dolere:⁊ ſe moꝛ tuũ ſentire oñdat.vt audiẽtes⁊ ↄtemplã tes ploꝛando oꝛent veniã.Quoꝛũ fletuʒ imitet᷑ eccłia. Qui eniʒ multos offendit peccãdo:placare młtos opꝑtet ſatiſfacien do:vt eccłia pᷣus offenſa ꝑ culpã.in ↄuer ſione flectat᷑ in miſericoꝛdiã:oꝛanſ p iſßo quẽ defunctũ dolebat.vnde deus flectet ad veniã qui adhibuit miſericoꝛdiaʒ. D. extra vnitatẽ eccłie nemo põt di/ gne penitere:⁊ q̃ntum penitenti pꝛoſunt boꝛet itaq; penitens in eccłia eſſe:⁊ ad ecclie vnitatẽ tendere.Ni/ — ſi enĩ vnitas ecclłie ſuccur/ rat:niſi qð dedſt pctõꝛi ſua opitulatione cõpleat.de manibus inimici nõ eripiet᷑ ania moꝛtui.Credendũ eſt eniʒ:⁊ pietas fidei expoſtulat credere: om̃s elemoſy ne totiꝰ eccłie ⁊ oꝛõnes ⁊ opera iuſticie ⁊ mificoꝛdie ſuccurrãt recognoſcẽti moi tem ſuã ad ↄuerſionẽ ſuã:hominũ nemo digne penitere põt quẽ nõ ſuſtineat vni/ tas eccłie.Odeoq; nõ petat ſacerdotes ꝑ aliquã culpaʒ ab vnitate eccłie diuiſos. Judas eni penitens iuit ad phariſeos. reliquit apłos:nihil inuenit auxilij:ſed augmentũ deene Gie. Pira r enim. Quid ad nos.tu videris.Si peccaſti ti bi ſit. nõ tibi ſuccurrimꝰ:nõ peccata tua charitatiue ſuſcipimꝰ:nõ cõpoꝛtandaꝓ mittimus:nõ qualiter deponas onꝰ do / cemus.Quid enim nobis⁊ miſericoꝛdie qui nec oꝑa ſequimur iuſticie: Iſſet ad fratres:iſſet ad illos qui oꝛauerant ꝓ ſo/ cru petri febꝛicitante:qui cananeaʒ im/ pꝛobam miſericoꝛdi miſericoꝛditer ob/ tulerant. interrogaſſet petrũ p ſe lachꝛy/ mas effundentẽ.nõ fugiſſet mariã 1 mar thaʒ:q̃ vitã laʒaro impetrauerãt.nõ tur bam ploꝛantẽ:q̃ vnicũ filiũ acqͥſierat vi/ due. Juit ad diuiſos: et diuiſus perijt. Hanc vnitatẽ om̃is boni ſentit oꝑatri/ cem q dixit Uinea fuit pacifico ĩ ea q hʒ ppłos. Hiſi enĩ in eccłia vniuerſali po/ wordeſen⸗ Prldelenth Pinans porie cbſczzurl⸗ cickazan inaabſenn Iapleniicn mumlae cpentee unyeqeßt fiflütloꝛor bannü mper guce⸗ ſonpcorioi tdolrech Kand mnc ſis ai dolcein⸗ 1pdin deyeni⸗ degfn diritnen inteoꝛia o: tinn doleater: Pfia ſiot tis dole Perdoluil pela ſego .. aucitn nmnüſnit lwagntt, 7 S mknͤd u nurmgt durniinc Eulem n⸗ monongſnn PnXII halſtng ginecacſent nimniſmeae ſi nngage iunn, ilucpinlaoe nnimiadi cihi ickeiAnie Gegons dn neslohorioti ninnogoltind cviritirnn renhtze nataledilſcs tn ohne. umnt unrliſt s dionchn⸗ s Oheani rim nd dorn nad horn/ lua oonocN 1hornicinl r uin/ M niummiſ/ Dni anmuzin/ nienmitnod ni ben ſgſanninnn mnpenn iin cflüirtſin/ onien N 8boli n N., initad icgon cgucti cl — doloꝛe gaudeat. X fide penite beat: ſempꝑ coꝛã dñno ante quẽ peccauit erube/ ſcat: doloꝛẽ cũ vita finiat. Nã ⁊ ſi apklus etiã pẽta ꝑ baptiſmũ remiſſa ↄtinue plo rat:nob etiã ſuꝑ fundamentũ apłoꝝ po/ ſitis qͥd pᷣter ploꝛare reſtat: Quid niſi ſᷣ dolere in vita:?vbi enĩ doloꝛ finit᷑.deficit pulos ſe ↄtinẽtes ↄgnoſcerʒ:ſe vineã nõ pſumeret.Scit ei ⁊ exꝑimẽto ↄgnoſcit: vtpote qͥ ꝓ omniũ ſalute laboꝛauerat:ſe abſq; auxilio eccłie ſtare nõ poſſe. NHon eni eſt paꝝ cui om̃e bonũ ſuccurrit: ſiue in celo ſiue in terra ↄſtitutũ. Hoc amit / tens ꝑ excõicationẽ niſi recuꝑet ꝑ ſancte matris vnitatẽ vł pietatẽ:quõ vnq; po/ terit penitere:quõ deũ beniuolũ poterit inuenire.qͥ e ſanctiſſimã ſponſaʒꝭ ⁊ ma/ trẽ: filiã ⁊ ſoꝛoꝛẽ nõ dubitauit offendere: ⁊eius auxiliũ omnino cõtemnere. O. ſemꝑ ex fide penitens doleat:⁊ de at:credat hãc elſe medicinã: oss fruct? ſue pñie ꝑuos ha nunq; credat ſufficere:ſemꝑ doleat ⁊ pñia.Si autẽ pñia finit᷑.qd relinquit de venia? Lam diu enĩ gaudeat ⁊ ſperet de gẽa:qᷓ; diu ſuſtentat᷑ a pnia. Dixit eni diũs. Uade ⁊ ampliꝰiã noli peccare.Nõ Dixit ne pecces:ſed nec volũtas peccãädi in te oꝛiat᷑. OQð quõ ſeruabitur:niſi do loꝛ ↄtinue in pñia cuſtodiat᷑: Hinc ſemꝑ doleat: ⁊ de doloꝛe gaudeat:⁊ de doloꝛiſ pñia ſiↄtigerit ſemꝑ doleat.Et nõ ſit ſa tis ꝙ doleat. ſed ex fide doleat:⁊ nõ ſem/ per doluiſſe doleat. ¶ OQ, nõ ſolum peta:ſed om̃s circũſtantias pctõꝝ pecca toꝛ deflere ni debet. c litatẽ criminis: in loco: in tpe:ĩ ſeuerãtia:in varietate ꝑſone:⁊ qjuali h̊ fecerit temptatiõe:⁊ in ipᷣiꝰ vitij multiplici executiõe. Opoꝛtet enĩ peni/ tere foꝛnicantẽ:ſᷣm excellentiã ſui ſtatus aut officij:⁊ ̃m modũ meretriq:⁊ ſfʒ mo duũ oꝑis ſui:⁊ q̃lit᷑ turpitudinẽ ſuã ꝑegit Di in loco ſacro:aut cui debuit excellen tiã fidei:vt ſunt domꝰ dñoꝝ:⁊ alioꝝ mł/ toꝛũ. Si in tꝑe oꝛõni ↄſtituto:aut in ſe/ liter peccẽt.⸗ La. XIIII IXxX ſtiuitate ſctõꝝ ⁊ in tꝑe ieiunij Cõſideret untũ ꝑſeuerauerit: ⁊ defleat ꝙ ꝑſeuerant peccauerit:⁊ q̃nta victꝰ fuerit impugna tiõe.SGũt eniĩ q nõ ſolũ nõ vincunt᷑:ſʒ vll tro ſe pcto offerũt.nec expectãt tempta/ tionẽ:ſed pᷣueniũt voluptatẽ.⁊ ꝑtractãt ſecũ qᷓ; muluplu actiõe vitij delectabi/ Om̃is iſta varietas ↄfitẽda eſt ⁊ deflenda:vt cũ cognouerit ꝙ pctm̃ eſt multũ.cito inueĩat deũ ꝓpiciũ. In co gnoſcẽdo augmẽtũ pẽtiinueniat ſe cuiꝰ fuerit etatis:cuiꝰ ſapie ⁊ oꝛdinis:⁊ ſtatũ oẽm alteriꝰ nõ peccan. Immoꝛet᷑ in ſin gulis iſtis:⁊ ſentiat modũ criminis.pur gans lachꝛymis oẽm qlitatẽ vitij.defle⸗ at virtutẽ:q̃ interim caruit.Dolendũ eſt enĩ ⁊ doloꝛe purgãdũ:nõ ſolum qꝛ pecca uit:ſʒ etiã ꝙ ſe vᷣtute buauit. Nã licʒ ſpe — ret ſe ↄſecuturũ veniã:dolere tñ pᷣt.qꝛ nõ ꝓmeruit vñ remunerari ↄfidat.anxiet eet doleat ꝙꝙ mõ effugiens de pᷣteritꝭ penam miſer.nõ inde expectet głiam: cuiꝰ om̃e tpꝓs:qm̃ bꝛeuiſſimũ ẽ debuit decertauiſ/ ſe ad ↄſequẽdũ pᷣmiũ. Defleat etiã qm i vno offendẽs factꝰ eſt oim ꝑ ingratitudi nẽ reus. Ingratꝰ enĩ extitit:qͥ plenꝰ vᷣtu tib deũ oĩno nõ timuit. In ̊ enĩ quiſq; pctõꝛ fit culpabilioꝛ:q̃ eſt deo acceptioꝛ Ideo eni adã plus peccauit.qꝛ oĩ bono abũdauit.Etiã alio mõ offendẽs ĩ vno: reus eſt oĩm:qꝛ oĩs virtꝰ patit᷑ detrimen tũ ab vno vitio. Hã ſi às cadit in auari ciã:largitatẽ deſtruit ⁊ etiã caſtitatẽ mi/ noꝛauit.Amoꝛe enĩ pecunie vlłl violaret caſtitatẽ: vlł ſaltẽ minꝰ amaret. Si eni p pter deũ tãta adhuc caſtitas ineſt vt no/ lit eã ꝑdere.tũ ſaltẽ mioꝛi gaudio mĩoꝛi affectu tuet᷑ eꝗ: vbi vidʒ inde pcedere dã nũ pecunie.Sicq; ⁊ etiã ĩ alijs: q̃ etiã ſi nõ expellant᷑:tñ ꝑ ↄceptionẽ vniꝰvitijvł ſatis vł paꝝ minuunt᷑:vł intentiõe dete rioꝛant᷑:vñ oĩs vᷣtus cuicũq; crimini eſt „ deflẽda:⁊ de oĩbs indulgẽtia eſt petenda niaduertere eẽ oꝑtʒ:⁊ aiaduertẽdo de ere aiaʒ ꝓximi:quã ſoꝛnicatoꝛ deo eri/ puit:vel ereptã in malo ↄfirmauit.etiazx⸗ ꝙ exemplũ extitit mali in opatiõe ſui cri minis:cui magꝭ ꝓfuiſſʒ:ſi alijs fuiſſet cã ↄuerſiõis.Hemat itaq; alioꝝ vitã in ſua coꝛruptã:vł coꝛruptã ↄſeruatã: ⁊ cõomo du pximi qð dediſſet exeplo boni. Do/ leat de triſticia:quã peccãdo bonis intu lit:⁊ de leticia quã eis non adhibuit.Et nõ ſolũ cogitet qᷣd et q̃liter fecerit:ſed iniuſte deũ vt diximꝰ peccando offende rit.Timeat illã veritatᷣ ſniam. Nõ pote ſtis duobo dñis ſeruire. Timeat ergo ne om̃ia bona q̃ fecit:dũ in vno pcto ꝑſeue/ rauerit.ex ↄtaminatõe mali ꝑdiderit:vt qͥ ſeruiuit diabolo ꝑ crimẽ.dei quaʒ ob/⸗ tulit amiſerit ſeruitutẽ. Piũ eſt tũ crede re vt recepta dei gra q̃ in eo deſtruit ma / la pꝛioꝛa.etiã remuneret bona.vt cuʒ de ſtruxerit qð ſuũ ñ inueĩt: amet ⁊ diligat bonũ qð etiã in peccãte plantauit. rdotis.⁊ de dignis fructib pñie. CLapitulü.XV. lens:aut ſeculũ derelinq̃t:aut ii nõ ſunt admiſtrata: vt mercatura ⁊ mi litia:⁊ alia qᷓ̃ vtentiba ſunt nociua.vt ad/ miniſtratiões ſeculariũ ptãtum:niſi his in ptãte iudicis:in iudicio ſacerdotis ni hil ſibi reſeruans ſui:vt oĩa eo iubẽte pa ratꝰ ſit facere ꝓ recipiẽda anĩe vita:qcun qʒ faceret ꝓ vitãda coꝛpis moꝛte.⁊ hͥ cuʒ deſiderio:qꝛ vitã recupat infinitã vt de/ us. Cũ gaudio enĩ dʒ facere immoꝛtalis futurꝰ. ꝗᷓ faceret p differẽda moꝛte moꝛi/ turꝰ. Sempꝑ depcet᷑ deũ certꝰ ð venia:q oĩbꝰmodis ⁊ ſine tedio dubius rogaret ptãtem terrenã.Abſtineat a multʒ licit: ui ꝑ libertatem arbitrij cõmiſit illicita. demꝑ offerat deo mentẽ ⁊ coꝛdis ↄtri / tionẽ:⁊ deinð qð põt de poſſeſſiõe.Cũc qð offerat ſecurꝰ offerat. Reſpexit enim dñs ad abel ⁊ ad munera eiꝰ. Sed pbus dicit ad abel q; ad munera. Sumẽs eni mentẽ quã cognouit humilẽ ⁊ purã:re/ munerauit eiꝰ largitatꝭ mũera.Ad caę n vero nõ reſpexit:nec ad ei?mũera. Den tem eni eiꝰ quaʒ viderat qm̃ nõ ↄgnouit humilẽ:eius mũera nõ recepit. In iudi cio enĩ coꝛdis ↄſiderãda eſt elẽoſyna tri ⸗/ buentis.Hec iã ↄſiderãdũ eſt qntuʒ:ſed qua mẽte q̃ affectiõe dat qð põt.Uidua Pomibus do ltẽ illa qᷓ ſine admixtiõe ma / e0 ptoꝛe coꝛrupta nõ fuiſſet.Lanto igitur magis ſibi caueat ⁊ cohibeat ſe anĩa q̃ ſe De vera ⁊ falſa penitentia enĩ duoby qᷓ habuit larga minutj. plꝰ oĩ/ bus miſit. Qui igitur vult pẽta ſua redi mere tꝑaliũ oblatione.caueat vt offerat mentẽ pus.Cautꝰ ſit: ne verecũdia du⸗/ ctus diuidat apud ſe ↄfeſſionẽ:⁊ diuerſa diuerſis ſacerdotibus velit maniteſtare Quidã enĩ vni celãt q̃ alij manifeſtanda ↄſeruãt:qð eſt ſe laudare:et ad hypocri/ ſim tendere:⁊ ſemꝑ venia carere:ad quã ꝑ fruſta totã putat ꝑuenire. Caueatpᷣ/ terita:quẽ vera delectat pñia.nõ pus ad dñi coꝛpꝰ accedatq; ↄfoꝛtet᷑ bona cõſci entia. Sed in hac ſeꝑatiõe tremẽdũ dei iudiciũ cogitet:vbi magꝭ terribił ſenten atiſlgaet uit. tig peccates ſeꝑabit in ignem. Gemat q ¶Pe ßlenari ſatiſfactione ꝑ iudiciũ ſa e . nondũ audet ſumere:quẽ multũ deſide/ rat cibũ ſalutarẽ. Iſti ſunt digni fructuſ pñie:anĩaʒ captiuã elaqantes: ⁊ in liber tate ſeruãtes.Cohibeat ſe pᷣterea a ludi ⁊ a ſpectaculis ſeculi:qͥ ꝑfectã vult ↄſe̊ grãm remiſſiõis. Hã dina ſi ſe cohibui et:ſi int᷑ ſuos remãſiſſet:ab extraneo ra⸗ pe vel ſemel coꝛrupta eſt ⁊ rapta:timeat iã docta exꝑimẽto qð ignoꝛauit vᷣgo:eli gat quẽ imitet᷑:nõ ſequat᷑ quẽ animꝰ ſuꝰ dãnat. ſe enim iudicat qͥ fructꝰ pñie non hñtem a ſe nõ elongat.laudet enĩ ⁊ amet q̃s digne fructificare nõ ignoꝛat.querat fructꝰ dignos:⁊ ſi nõ dignoſ pñie. Sũt enim digni fructꝰ:vᷣtutũ fructus qui nõ ſufficiũt penitẽtib.Penitẽtia enĩ graui oꝛes expoſtulat.vt ſic pacet᷑ eccłia:vt pa cata doloꝛe ⁊ gemitibus moꝛtuis impe⸗ tret vitã. ¶ O, penitens non excuſet peccatũ ſuũ nec defendat:qð multis mo dis fieri ſolet. asXVI. men:vt adam:cui non ſufficie/ pctm̃ multotiẽs incurrit᷑:ſʒ neglectũ ig/⸗ noꝛat᷑. Non itaq; peccãtes dicamꝰ:non aliud potui:cur meoſtituiſti furẽ:qꝛ deꝰ fecit me pauꝑem. Nec mirũ ſi dedit/ ſuʒ foꝛnication ⁊ fragilitatʒꝭ.Fragilitas eniʒ vi cogit vt Entiat culpam nec velit excuſare ne augeat cri bat peccaſſe:ſʒ ampliauit crimẽculpãdo vxoꝛẽ ⁊ culpã trãſferẽs ĩ auctoꝛẽ. Iſtud gr talis geiz eu nature l polütbchn lik Haune femmoil iiruinl eogtitpde dicicknun Galinix ſtliagun unih Nlnsan ſleme Gautpecca elitllvenat un Cieni d cki Cöfennna Terecnnia Finotiſen⸗ iperonei niſennuit dniſcticnd eud d Frnſche ſeitncz hüpoſt, necopol pobilg cicto⸗ ſo nle nil l⸗ binnpel Auftinido ſeclloi De⸗ ſeniſig benefci ex neceſſttzd ooſeen eoſt nſitel uckkifig ſiſonnne 4 — naminngze kpänſ nenerta ineſatittn rhſiſndrden us vdit it nn mi nägegthn, uant darſitiſpnl tiudiſ⸗ Neriemiüde binagraſen deüign emg Grqgimni i iümdgifne icgnnnmtile barbirmulf li gnim famlchidd edamed ila Tmnigir dademiti adand s Cruſt zigutninin i m Miin riutnitun nugn mnſiD Geüfuenegoſe⸗ ſchrialanß rum Glineneinganc gimta . 1 (Fo. volũtas cõmittat crimialia. Erat qͥ fal lit᷑. Natura eĩ talł ẽ: vt qͥſq; poſſit reſiſte/⸗ re malo:cui ſe ſubijcit ex arbitrio. Büt auũt qͥ defendũt culpaʒ in dei ꝓuidentia: reputãtes dei oꝛdinatiõi⁊ neceſſitati qð relictũ eſt voluntati ⁊ arbitrij lib ertati. Sciuit enĩ deꝰ qͥd facturꝰ eſſʒ qͥ peccat. ſed nõ oꝛdinauit pctm̃ qͥ nullũ relinquit impunitũ. Oꝛdinauit penã amãtibo cul pa. Ignis eni opꝰ eſt iuſticie:vt habeãt vñ doleant:qͥ gaudere nõ amãt.Non oꝛ dinauit peccare qͥ pctm̃ voluit curare:ſʒ pmiſit libertati:qð pctõꝛ donauit neceſ/ ſitati.Si enĩ nõ poſſet peccare:nõ debe ret ꝗᷣ totꝰ eſt iuſticia remũerare. Jõ ñ ſan ctificat anĩalia muta.qꝛ nulla pñt cõmit tere crimia.Angeli q̊ʒ qͥ ꝑſtiterũt ſi libe/ ri nõ fuiſſent:vñ coꝛonarent᷑. Potuerũt eni peccare q̃rũ ſiles ceciderũt. Licet eĩ milſericoꝛditer cũcta creauerit.iuſticiã tũ in miſericoꝛdia qͥ iuſtꝰeſt cuſtodire opoꝛ tuit. Ded dicitꝗͥ nõ ſentit culpã ſuam. Nihil boni poſſum hr̃e:niſi inſpirante gfra: nihil eni ſine gra poſſum facere. Si ſpe itaq; me nõ ↄſeruat:ego qui ex meni hil poſſum: quã habeo culpa. Si ego ſi ne eo poſſem vitare crimẽ.me ſentirẽ cul pabilẽ.Adhuc.om̃ia q̃cũq; voluit dñs fec ĩ celo ⁊ ĩ fra.Quid itaq; culpei meẽ. ſi nõ vult ſaluare. Oultũ inquã. Licet enĩ nil ↄſequi poſſis ſine miſericoꝛdia il la qm repellł.potes tñ libere tenere graz: quã rtineẽdo potes.ſi tamẽ placeat euita re culpã.Deꝰ enĩ qui ſel incepit bñface/ re.niſi qð oĩno nr̃m eſt derelinquamus eiꝰ beneſiciũ:qui piꝰ eſt inſpirãdo.cogit᷑ ex neceſſitate:iuſte miſericoꝛdie nemineʒ pus poſſe relinqre.Nõ eni ſui relinque/ re eſt niſi relinquẽtẽ. Idcirco eniʒ culpa nia eſt:q̃ fugamꝰ gram quã poſſemꝰ hfe ꝑpetuã.Sempꝑ inuita recedit:⁊ nũqᷓ ali quẽ ſpontanea deſerit. Cui tñ ſnĩe nõ cõ tradicit:ſʒ oĩa q̃cunq; voluit fecit. Crea uit enĩ q cquid voluit:nec płꝰ creauit q;ᷓ voluit. Uult tamẽ in vnoquoq; bonuʒ: ⁊ in nullo malũ.Sʒ ſic vult vt hõ quem nõ vult peccare nõ deſit eſſe hõ. Non tñ vult ita hoĩem nõ peccare vt eũ velit bo uẽ ſtatuere. Nõ enĩ hr̃et quẽ remunera/ ret:nec cui fulgoꝛẽ ſue claritatj infunde/ —. LXxXXVI ret. nec quẽ coheredẽ ſtatueret:necĩ quo imaginèẽ ⁊ ſiłlitudinẽ ſuã inueniret.ſtec illiꝰ qui totꝰ iuſticia eſt:fuit aliquẽ ſic fir mare vt nõ poſſet peccare:niſi h pmere/ retur in hũana libertate. Tult itaq; ſie/ ri bonos ſaluo vtriuſq; eſſe:vt ipᷣe rema neat de: iſte hõ. Bi enĩ foꝛmaret ho⸗ minẽ ſine libertate ↄtra iuſticiã faceret q̃ de eſt. Di auferret libertatẽ. huana di⸗/ peccare hoĩem ſcʒ ⁊ hũanã naturã nõ a/ mittere. Sic itaq; piꝰ eſt qui nr̃am vult ſalutẽ: ⁊ nõ eſt impotẽs:qui hͥ vult ſaluo vtriuſq; iure. Juſtꝰ enĩ eſt rex cuiꝰ tueri optet:pſto ſemꝑ eſt gra:q̃ nũq; defuit ni ſi pᷣus expulſa.Cõtinue et qð ſuũ eſt in/⸗ ſpirat.ſi eſt qͥ recipiat.Et expulſa reuer titur ꝑ pñiam. Et vt non geat creatura quã pietate ſua liberã creauit⁊ ex liber · tate ditataʒ. in auxiliũ gre retinẽde.que ſemꝑ pᷣcedit oẽm creaturã.fecit vt libere ſeruiret.Ald hãc ꝓtegendã:ad hãc nõ ex pellendã:addidit angłos ⁊ ſctõs oẽs be atos:addiditq; om̃es in eterna vita col locatos:addidit ⁊ in carne viuos:⁊ totã ſanctã eccłiam omĩb ⁊ in om̃i ſuo bono ſuccurrentẽ:⁊ qd maximũ eſt filiũ ſuum miſit in auxiliũ:quẽ tanta ꝓ nob pati de creuit:⁊ interpellatoꝛẽ ↄſtituit ↄtinuum quẽ dilexit.Inſpirationẽ ſue pietatis pᷣ ter quã nihil creauit nõ expellamꝰ:nõ fu giamꝰ:nõ faſtidiamꝰ:ſʒ oĩbo adiuuãtib firmit ⁊ cũ grãꝝactõe teneamꝰ. Sic cul pa nr̃a eſt nõ creaturaꝝ nobᷣ in auxilium tributaꝝ.nõ auctor nihil iniuſte ſed pie volentꝭ:⁊ in oĩ volũtate ſua om̃ipotent. Qui itaq; in ↄfeſſiõe iſta aiaduertit:aut ſaltẽ ↄtra iſta culpã ſuã nõ defenderit.p pñiaʒ ↄſequet᷑ veniaʒ. Hec eſt da pnia q̃ ſic eſt fructifera:quã nobᷣ ↄcedat qͥ totꝰ ẽ vᷣa mificoꝛdia. MNe differat᷑ ↄfeſſio vſ/ ꝙ; ad moꝛtxẽ:⁊ de ꝑiculo dilationis. ( Kapitulũ. XVII. llus ergo ex pectet qũ iã nõ poſſit peccare. Arbitrij enim qrat libertateʒ: t delere poſſit cõmiſſa:nõ neceſſitatem. Qui pꝛiꝰitaq; a peccatꝭ relinqtur:qᷓ; ia relinquat.ea nõ libere:ſed qſi ex neceſſi/ iſſet in fine de omi ſuo crimĩe:non tñ de dit baptiʒatis peccãdi ⁊ ꝑſeuerandi au/ ctoꝛitatẽ.Cunc enĩ baptiʒatꝰ eſt: qͥ tunc pmũ in cruce chꝛiſtü ↄfeſſus eſt. Penitẽ tia enĩ ſi in extremo hiatu vite aduenerit ſanat et liberat in ablutiõe baptiſmi.ita ꝙ nõ purgatoꝛiũ ſentiũt qͥ in fine bapti / ʒantur. Sed ipᷣi ditati bonis ſancte ma tris eccłie:ſunt recepturi młtiplex bonũ in vera beatitudie. Illi autẽ qͥ cuʒ potu erunt:nunq; ↄuerti voluerũt:cõfitentes cũ iaʒ peccare neqᷓunt:nõ ſic facile acqui rũt qð volũt.Opoꝛtet enĩ vt pñia fructi ficet:ad h̊ vt moꝛtuo vitã ĩpetret. Scri ⸗/ ptũ eſt eni.ſinecharitate neminẽ ſaluum eſſe. Nõ itaq; in ſolo timoꝛe viuit homo Quẽ g̊ ſero penitet:oꝑtet nõ ſolũ timere deũ iudicẽ:ſed ⁊ iuſtũ diligere. Nõ time atur ꝓ pena:ſed amet᷑ ꝓ glia. Debet enizʒ dolere de crimĩe:⁊ de om̃i eiꝰ pᷣdicta va/ rietate.Oð qᷓ;uis licet de eiꝰ ſalute Au/ guſtinꝰ potuit dubitare: credo qͥdeʒ illi qͥ dixit.quacũq; hoꝛa pctõꝛ ingemuerit ⁊ ↄuerſus fuerit vita viuet.Dixit cõuer ſum nõ tñ vᷣſum vita viuere. erſum qͥ dem puto qͥ dolet de crimĩe.ↄuerſuʒ qui dolet de animi eiꝰ quã expoſuimꝰ varie/ tate. Vertit᷑ a pẽto qͥ iam vult dimittere pctm̃.Cõuertit᷑ qͥ iam totꝰ ⁊ oĩno verti/ tur:qͥ iam nõ penaſ tm̃ timet:ſʒ ad bonũ deũ tendere feſtinat.Que ↄuerſio ſi cõti gerit alicui etiã ĩ fine.deſperandũ nõ eſt de elꝰ remiſſiõe. Sed qm̃ vix vł raro eſt tam iuſta ↄuerſio:timendũ eſt de penitẽ/ te ſero. Quẽ enĩ moꝛbus vꝛget. pena ter ret.ad verã vix veniet ſatiſfactioneʒ:ma xime cũ filij q́s illicite dilexerit ſint pᷣſen tes. vxoꝛ ⁊ mũdus ad ſe vocẽt. Hultos eni ſolet ſerotina pñia decipe. Sed qm̃ de? ſemꝑ potens eſt:ſemꝑ põt ⁊ in moꝛ/ te iuuare q̊s placet. Cũ ltaq; opꝰ ſit nõ homiĩs:ſed dei fructiſera pnñia:inſpirare eã põt:qñcunq; vult ſua miſericoꝛdia:⁊ remunerare ex mificoꝛdia.q̊s dãnare po teſt ex iuſticia Bʒ qm młta ſunt q̃ impe diũt⁊ languentẽ retrahũt:piculoſiſſimũ eſt ⁊ interitui vicinũ: ad moꝛtẽ ꝓtrabere pñie remediũ. Sed magnũ eſt cui deus tũc inſpirat.ſi quis e: verã pñiam. expe/ era ⁊ falſa penitentia tate ↄdẽnat.Licet enĩ latro veniã meru bonitatẽ ſua nequicia. e duricia ignis purgatoꝛij ⁊ pena gehenne impe/ nit Lap. XVIII. uerſus vita viuat ⁊ nõ moꝛiat᷑ nõ t ꝓmittimꝰꝙ euadat omnẽ penã. Na pꝛius purgãdus eſt igne pur/ gatiõis:q in aliud ſeculũ diſtulit fructũ ↄuerſionis. Nic autẽ ignis et ſi etennus non ſit:miro tñ modo eſt grauis:excellit eĩ oẽm penã quã vnq; paſſus eſt hõ ĩ hac vita. Nunq; in carne tanta ĩuẽta eſt pe/ na:licet mirabilia paſſi ſint martyreſ toꝛ menta:⁊ multi neqͥter iniqui tanta ſuſti / nuerint ſupplicia. Studeat g̊ qͥlibet ſic delicta coꝛrigere.vt poſt moꝛtẽ nõ opoꝛ⸗ teat talẽ penã tolerare. Quedã eniʒ pẽta ſunt q̃ ſunt me eger moꝛeret᷑:niſi medicaret᷑:nec ſtatiʒ ſa natur. Languet victurꝰ:qͥ pus eratmo riturꝰ.Qui aũt impenitẽs moꝛit᷑tomni/ no moꝛit᷑:⁊ eternalit᷑ cruciabit᷑. Qui eniʒ impenitẽs finit᷑.ſi ſemꝑ viueret:ſꝑ pecca ret:at dei eſt miſerent qͥ oꝑat᷑ finẽ peccã tis: ob h etiã ſine fine toꝛq̃tur.qꝛ nũq; di tatur vᷣtute:ſꝑ plenꝰ iniqͥtate: ſemꝑ ſine charitate.toꝛq̃tur ſine fine. Omnia iſta mala deuitat pñia.q̃ doloꝛem ſemꝑ expe tit in pena. doloꝛe penitẽtis:⁊ erubeſcentia cõfeſſio/ nis. apᷣ. XIX. Ontinue enim dolendũ ẽ de pẽto: qð declarat eſt penã tenere: vt ſꝑ puniat ĩ ſe vlciſcen/ do:qð cõmiſit peccãdo. Pena enĩ ꝓpꝛie ↄꝛ leſio qᷓ punit ⁊ vindicat:qð qͥſq; cõmi ſit. Ille igit᷑ penã tenet qͥ ſ vindicat qd cõmiſiſſe dolet. Supᷣdici itaq; modis rqqͥ rat indulgẽtiã:qͥ dolet de culpa. Nõ erubeſcat ↄfiteri pẽta pctõꝛi.Si eĩ ſacer dos pẽta nõ hr̃et erubeſcęte poſſet qͥ pec cata ſua ei maĩfeſtaret. ¶ De ſctã cõuer ſatiõe ⁊ diſcretiõe ⁊ diligenti inquiſitiõe ⁊ beniuolentia:⁊ cõpaſſione ſacerdotuʒ. Capitulum. XX 2 ctet dei clementiã maioꝛem ſentiens dei entibe debita. C. = 1. Ecſi etiz ſic cõ unt qᷓ ſunt moꝛtalia ⁊ in pñia fiũt venia lia.nõ tñ ſtatim ſanata.Sepe enĩ quidẽ Replicatio de cõtinuo pᷣa dictiõis vᷣtus. Penitere eni 4 u Gſti reihneel unmn putanne aroo⸗ ſodinolän epoeenoe ochlibe ſlkpncen ſengidandu ſnepaeno: fullens⸗r thrpceins lerzroin lnbſunrb lloq dun lchonent Wamnnas acs Warecir ſtabiee Gſumm inſioiis yimpit⸗ UMsiudl genntſia⸗ u e rſcto r tiin gödcbetin turinaſiton terräſictn foſttiigne eTognt Mödhbi Cleniſion ſieeg On nnteengen ſalltaei ncinigedi uunifen 3 ⸗ ln migenſgin l. ( N wghand iſci nurtzö nui Mmn ancrant tmihlugnai ntiiadne möſtscktie metniine. ſifrnunn nncvitnt Sndersgin Ppoſtnoriti⸗ n. Ouligizi Atingitim n Sreaicliti enttna ad mndas arr smiken Gn i iemi AN rir, Ommiaſtn MormnNNee ianrün⸗ enincfi peniuirin l r n ——MWẽ lcerdos itaq; quẽ ſtatuit᷑ omnis languoꝛ:in nullo eoꝝ ſit indicandꝰ:q in alio iudica/ re eſt vmptꝰ. Judicãs em̃ aliũ qͥ eſt iudi ⁊ purget in ſe qð alios videt ſibi offerre Caueat ergo vt a ſe abiecerit quicqͥd in alio dãnoſũ reppererit.Aiaduertat ꝙ qͥ ſine peccato eſt:pꝛimꝰin eã lapidẽ mittat Igeo em̃ liberauit peccatricẽ:qꝛ nõ erat iuſte pij ceret lapidẽ.Qũo lapidaret:qͥ ſe lapidandũ cognoſceret: Nullꝰ eĩ erat ſine peccato:in q̊ intelligit᷑ om̃es crimĩe fuiſſe reos. NHã venialia ſemꝑ remittebã tur ꝑ cerimonias.Si qð igit᷑ peccatũ in eis erat:criminale erat.Deterioꝛes itaq; in hͥ ſunt ſacerdotes ſepꝛiꝰ nõ edificãtes illis ͥ dñm obſeruabãt inſidijs. In hoc itaq; patentiſſimũ eſt crimẽ ſacerdotũ:⁊ Vltra modũ deteſtabile:qͥ nõ pꝛiꝰ ſe iudi cant:⁊ alios alligãt.Deberẽt em̃ in ſe ti/ mere crimẽ:qð in alijs timuerũt:⁊ dete/ ſtabile ſenſerũt. Ili quidẽ adeo ceci erãt ꝙ ſummã ſapientiã ſperabant cape ſuis inſidijs.Oð illis patuit:qð tunc quiſq; vitauit:vitet ſacerdos qͥ ĩ ̊ erroꝛe peioꝛ illis iudeis extiterit. Caueat ſpũalis iu dex:vt ſicut non cõmiſit crimẽ nequitie: ita nõ careat munere ſciẽtie.Opoꝛtet eĩʒ vt ſciat cognoſcere quicqͥd debet iudica re. Judiciaria em̃ ptãs h̊ expoſtulat: vt ⸗ qð debet iudicare diſcernat. Diligẽs igi tur inqᷣſitoꝛ:ſubtilis inueſtigatoꝛ:ſapiẽ/ ter ⁊ q̃ſi aſtute interroget a peccatoꝛe:q foꝛſitã ignoꝛat vł verecũdia velit occul/ tare. Cognito itaq; crimine:varietates eiꝰ nõ dubitet inueſtigare:⁊ locũ ⁊ tꝑs zʒ cetera q̃ ſupꝛa diximꝰ in exponẽdo eoꝛũ qlitates. Quibi cognitis adſit beniuolꝰ paratꝰ erigere ⁊ ſecũ onꝰ poꝛtare. Habe at dulcedinẽ in affectõe:pietatẽ in alteri us crimine:diſcretionẽ in varietate.Ad iunet cõfitentẽ oꝛãdo:elemoſinas dãdo: ⁊ cetera bona ꝓ eo faciẽdo.Sempꝑ eũ iu uet leniẽdo:ↄſolãdo:ſi pem ꝓmittendo:⁊ cu opus fuerit etiã increpãdo:doceatlo quẽdo:inſtruat opando. Sit ꝑticeps la boꝛis:qͥ particeps vult fieri gaudij.Do cui omis ꝓfert᷑ peccatoꝛ:ante ndꝰↄdemnat ſeipᷣm.Cognoſcat igit᷑ ſe ”UMU; LxXxXXVII. ceat pꝑſeuerantiã: caueat ne coꝛruat nein ſte perdat poteſtatẽ iudiciariã.Licʒ em̃ penitẽtia ei poſſit acqͥrere gratiã:non tñ mox reſtituit ĩ poteſtatẽ pꝛimã Licʒ em̃ petrꝰ pꝰ lapſũ reſtitutus fuerit:⁊ ſe. epela/ pſis ſacerdotib reddita ſit dignitatꝭ 1. da teſtas:nõ eſt tñ neceſſe vt omibo cõce q̃ſi ex autoꝛitate. Inuenit᷑ em autoꝛitas q̃ ↄcedit:⁊ q̃ſi imꝑat. Inuenit᷑ alia q̃ mi/ nime ↄcedit:ſʒ vetat. Pue ſcripture non repugnãt:ſʒ ↄcoꝛdãt.ſi tempꝰ⁊ locꝰ⁊ mo dus penitẽtie pacẽ adhibeãt.Cũ em̃ tot ſunt q labunt᷑:vt pꝛiſtinã dignitatem ex autoꝛitate defendãt:⁊ q̃ſi auſũ peccãdi ſi bi faciãt reſcindẽda eſt ſpes iſta. Si o locꝰ eſt: vbi iſta nõ ↄcurrãt:reſtitui poſ/ ſunt qͥ peccãt. Itaq; põtifex iuſtꝰatq; di ſcretꝰ nõ cogit᷑ ſacerdotes ſuos ſemꝑ ab ijcere:nec mox reſtituere:niſi ſtatutũ fue rit a romano põtifice.Ex ſupꝛadict ita/ q;ᷓ patet ꝙ penitẽtia om̃ibo vtilis eſtꝛnec ſpem auferẽs: nec temeritatẽ ↄcedẽs.ſed digne ⁊ vere ſuſcepta ꝓmittit:nõ ſolũ in dqulgentiã:ſʒ certa pᷣmia. Hec ſcribimuſ tibi ſtudioſa veritatis ⁊ amatrix certitu dinis:de vera penitẽtia:verã a falſa ſepa rantes. Quã nobis det experimẽto co/ gnoſcere ⁊ eiꝰ vſq; ad finẽ dulcedinẽ ſen tire:qͥ tibi illuſtratõe ſui luminis pꝛoga⸗ men ↄtulit bonitatis ⁊ ĩ ipᷣo ſtabilitatis in odoꝛẽ ſuauitatis Amen. *„ Explicit Auguſtinus de vera ⁊ falſa enitentia. . D us moꝛte:ac incertius hoꝛa moꝛtis. Cogite/ mus ergo q; bꝛeuis ſit vita noſtra.qᷓ; via lubꝛi ca:q́; moꝛs certa:⁊ ho ra moꝛtis incertà. Cogitemꝰ q́;tis ama ritudinibo admixtũ ſit:ſiqͥd dulce aut io cundũ in medio huiꝰ vite occurſu nobis alludit:q; fallax ⁊ ſuſpectũ:qᷓ; inſtabile ⁊ trãſitoꝛium eſt quicquid huiꝰvite amoꝛ „ pturbat:cqd ſt pecies aut pulcritudo tẽ poꝛalis ꝓmittit. Cõſideremus etiã q̃ ſit patrie celeſtꝭ ſuauitas aut dulcedo:⁊ at/ tendamꝰ ⁊ ppendamꝰ vñ cecidimꝰ ⁊ vbi iaceamꝰ:qͥd pdidimꝰ⁊ q˖d inuenimꝰ:⁊ ex vtroq; intelligamꝰ qᷓ́;tũ nobis ĩ h̊ exilio lugendũ ſit. Hinc em̃ ſalomon ait.Qui apponit ſciẽtiã apponit doloꝛẽ.Oꝛ q;to mag qͥs ĩtelligit mala ſua:tãto ampliuſ ſuſpirat ⁊ gemit. Meditatio ſiqdẽ parit ↄſciẽtiã:oſciẽtia cõpunctionẽ:cõpũctio deuotionẽ:deuotio cõmendat oꝛationẽ. Megditatõe aſſidua hõ ad cognitionem ſui illuminat᷑.in cõpunctõne vero ex ↄſi/⸗ deratõe maloꝝ ſuoꝝ coꝛ intẽſo doloꝛe tã git᷑. Miſer ego inquãtũ deberẽ diligere pveũ meũ qͥ me fecit cũ nõ erã:redemit cũ perierã.nõ em̃ erã:⁊ ð nihilo fecit me nõ arboꝛẽ:nõ auẽ:nec aliqð de aĩalibo bꝛut ſʒ hominẽ me voluit eſſe:dedit mihi vi/ uere ſentire ⁊ diſcernere Perierã:ad moꝛ talẽ deſcẽdit ĩmoꝛtaliſ:ſuſcepit paſſionẽ ſuſcepit moꝛtẽ:vicit:⁊ ſic me reſtaurauit Sic gẽ̃a eiꝰ ⁊ mif̃icoꝛdia eiꝰ ſemꝑ pᷣue/ nit me. De multis etiã ꝑiculis ſepe libe/ rauit me liberatoꝛ meꝰ:qñ errabã coꝛri⸗ puit me:qñ ↄtriſtabar ↄſolatꝰ eſt me:qñ deſperabã ↄfoꝛtauit me:qñ cecidi erexit me:qñ ſteti tenuit me:qñ iui duxit me: qñ ad eũ veni ſuſcepit me. Hec ⁊ multa alia fecit mihi deꝰ meꝰ:p quib dulce eſt mihi ſemꝑ lo:ſemꝑ cogitare:ſemꝑ gr̃aſ agere:vt ꝓ oĩbo bñficijs ſuis poſſim euʒ laudare ⁊ amare. Pꝛo his em̃ oĩbo q̃ illi rependã nõ habeo:niſi vt ipᷣm diligã.nõ em meliꝰ nec decentiꝰ repẽdi poſſũt qᷓ; ꝑ dilectionẽ q̃ ſic data ſunt Cõſidera o hõ qͥd tibi erat ⁊ qͥd tibi factũ ſit:⁊ penſa ͥs tibi hec fecit:qᷓ;to amoꝛe dign ſit. Intu ere neceſſitatẽ tuã ⁊ bonitateʒ eiꝰ:⁊ vide q̃s gras ei reddas:⁊ q;tũ debeas honori In tenebꝛis:in lubꝛico:ĩ deſcẽſu ſem p eras ad terribile chaos inferni. Immẽ ſuz ⁊ q̃ſi plũbi pondꝰpendẽs a collo tuo deoꝛſũ te trahebat:⁊ onꝰimpoꝛtabile de ſup te pᷣmebat. Hoſtes inuiſibiles toto conatu te impellebãt. Sic eras ſine au/ rilio:⁊ neſciebas qꝛ ſic ↄceptꝰ eras ⁊ na/ tus. In tenebꝛis inquã erã qꝛ meipᷣm ne ſciebã. Inlubꝛico qꝛ imbecillis ad lapſũ De coꝛdis contrittone peccati erã. In deſcẽſu erã:qꝛ ſuꝑ chaos inferni pondꝰ hoꝛribił pẽti deoꝛſũ mepᷣ mebat:⁊ inimici mei demões vt me alijs pẽtis dãnabilioꝛẽ ſacerẽt vehemẽter in/ ſiſtebãt. Sic om̃i auxilio deſtitutꝰ illu/ xiſti mihi deꝰ meꝰ ꝓieciſti pond trahẽſ ⁊ onꝰ grauãs:a hoſtes impellẽtes reieci ſti:qꝛ peccatũ in q̊ natꝰ ⁊ ↄceptꝰ fui ⁊ dã nationẽ amouiſti:⁊ maligno ſpiritui:ne vim aĩe mee faceret ꝓhibuiſtũ⁊ chꝛiſtia num me vocari feciſti noĩe tuo:pꝑ qð ego te ↄfiteoꝛ ⁊ tu me cognoſ inter redẽptoſ tuos:erexiſti ⁊ leuaſti me ad noticiã tuaʒ ⁊ amoꝛẽ:feciſti me conſidere de ſalute aĩe mee: p q̃ ðdiſti aĩaʒ tuã.⁊ mihi ſi teſeq̃rer ꝓmiſiſti gloꝛiã.Et certe q;uis te nõ ſeq̃/ bar ſicut ↄſuluiſti:ſʒ inſuꝑ młta peccata feci:meq; pꝛohibuiſti:⁊ adhuc expectas vt ſeq̃r ⁊ donas qð ꝓmiſiſti.Conſidera aĩa mea:intedite oĩa intima mea:q; tũ il/ li debeat tota ſubſtantia mea. Certe dñe qꝛ me feciſti debeo tibi meipᷣm totũnmo debeo amoꝛi tuo pluſq mequãto tu ma ioꝛ es me ꝓ q̊ dediſti temetipᷣm ⁊ ꝓmilſiſti teipᷣm Fac me peccatoꝛẽ dñe guſtare per amoꝛẽ:qð guſto ꝑ agnitionẽ:ſentiã ꝑ af fectũ qð ſentio ꝑ intellectũ.Plꝰ tibi de/ beo q; meipᷣm totũ:ſʒ nec plꝰ habeo:nec hocipᷣm qð habeo ꝑ me totũ rddere poſ ſum. Trabeme o dñ̃te in amoꝛẽ tuũ.et h ipᷣm totũ qð ſine ↄtradictione tuũ eſt:fac tuũ dilectõe Ecce dũe coꝛã te ẽ coꝛ men. accedere ad te ꝑ ſe nõ poteſt.admitte me intra cubiculũ amoꝛis tui:peto:q̃ro:pul ſo:qð me facis petere fac me acciꝑe:das querere:da inuenire:doceſ pulſare:qperi pulſanti. Cui das ſi negas petẽti? Ouis inuenit ſi querẽs fruſtrai: Cui aperis ſi pulſanti claudis?: Quid das nõ oꝛanti: ſi amoꝛẽ tuũ negas rogãti? te ſolo ha beo impetrare:adherere animã meã vo/ lo ad te.O bone dñe ſi amoꝛẽ tuũ negas qͥs dabit: Yac me participẽ amoꝛis tui. anguet aĩa mea: refocilla illã. dilectio tua impinguet eã affect' tuꝰ impleat eã. amoꝛ tuus erigat me totum ⁊ poſſideat. Scio dñe ſcio ⁊ fateoꝛ: nõ ſum dignꝰ vt me diligas. Sed certe nõ es indignꝰ ſeruitio creature tue.Da igit᷑ mihi dñe vnde es dignul: ⁊ ego ero dign vnde ſũ Uwigen cgtocene⸗ ſuntbiſei reregget miitnnne gecpporbon Cunmmetan ₰△ 9 ſtsceni⸗ ocugnalin enumat busboart nit diede⸗ teſitoteck forecocnp nüitſereni gco Ren NWedome Wr Wes Plebttd 1perie giamer erpen ſcero⸗ Goꝛlan wbertat votabis ſitio De doloꝛe omnẽ co teriz laoy hecdicat Düelnteri dolorilyn n desn ngirſh bl donſir 1dnegtrr c nnchenin, rilo fin biecifinnpn ſtes inhlirii rniie ſtine en o i WMKiendorrin, nichedeſturi witmbiſttſi nriönstenſi Sinüonla een utadhocarpann gmiſſk Coniten intimnengi nmuma Cdſe bimröntothun önegninann mcin1 mwdie tr, gingheſir spe'whe. omrmmiininr, Neuunar incenückſt. Eenitichnnen. ckaanden zSmepedſd⸗ 1e cnenccher nensPCeneN Aur miti,l mmim nan. na rummn ii . 3or N rg n ſ Nie eaen hini 9 on indignꝰ. Facme quoqᷓmodo vis a pec/ cnto ceſſare: vt quoquomodo oebeo poſ ſim tibi ſeruire. Cõcede mihi ſic cuſtodi re:regere ⁊ finire vitã meꝗ.vt ĩ pace doꝛ/ miã ⁊ requieſcã.⁊ pᷣſta mihi in ſine vt me accipiat ſomnꝰ cũ requie:requies cũ ſe⸗/ ꝛ atilo curitate:ſecuritas cũ eternitate AAme to oꝛiginali mundauit:tua patietia poſt illã emundationẽ ĩ alijs peccatoꝝ ſoꝛdi⸗ bus hactenꝰ tolerauit nutriuit ⁊ expecta uit. Dñe de creatoꝛ meꝰ:adiutoꝛ meuſ: te ſitio:te eſurio:te deſidero:ad te ſuſpi/ ro:te cõcupiſco benigniſſimuʒ:ſuauiſſi/ mũ:ſereniſſimũ.te volo:te quero:⁊ in te ſpero. Renuit cõſolari aia mea.niſi de te dulcedo mea:accede ad me dñe:appare mihi ⁊ cõſolatꝰero.oſtẽde mihi faciẽ tuã ⁊ ſaluꝰ ero.exhibe mihi pᷣſentiã tuã ⁊ im plebit᷑ deſideriũ meũ Reuela gloꝛiã tuã ⁊ perfectũ erit gaudiũ meũ.SDitiuit ĩ te ala mea q; multipliciter tibi caro mea. Quãdo venies cõſolatoꝛ meꝰ quem ego expecto: O ſi ego videbo gaudiũ qð de ſidero.O ſi ego ſatiaboꝛ cuʒ apparuerit gloꝛia tua quã eſurio.O ſi ĩebꝛiaboꝛ ab vbertate dom? tue ad quã ſuſpiro.O ſi potabis me toꝛrẽte voluptatis tue quẽ ſitio. Da mihi dñe in h̊ exilio penitentie doloꝛẽ ⁊ lacrimaꝝ fontẽ:quẽ eſurio ſuꝑ omnẽ copiã deliciaꝝ.Sint mihi dñe in teriz lacrime mee panes die ac nocte:do nec dicat᷑ mihi.ecce deꝰ tuus. Pa ſce me dñe interim ſingultibo meis:refocilla me doloꝛibo meis:donec audiã.ecce ſpõſus tuꝰ. De meꝰ qualẽ me feciſti:⁊ qualẽ ite rum me ſeci? In peccatis erã cõceptꝰ et natꝰ:⁊ abluiſti meatq; ſanctificaſti me:⁊ ego peioꝛibo ſoꝛdidaui me peccatis.In nocens erã tũc natꝰ.ſ.in baptiſmo:nunc ſum ĩ volũtarijs volutatꝰ. Heu me mi/ ſerü nimiſq; miſeꝝ:quẽ toꝛquet ↄſciẽtia ſua:quã fugere nõ poteſt.nimis miſeruzʒ quẽ expectat damnatio ſua.quã vitare — nõ poteſt niſi deꝰ eripiat. Himis eſt infe Omie ?elu chꝛiſtere, =+ II HE déptoꝛz me vi ta ⁊ ſalus mea:te laudo:tibi gratias ago:tua me dne bo nitas creauit:tua mificoꝛdia me a pecca lectatiões inſipieter inci LXXXVIII. hoc⁊ maiꝰ hoc. lix cui moꝛs eterna eſt ſenſibilis.Nimis erünoſus quẽ terrẽt cõtinui de ſua infe/ licitate hoꝛroꝛes. Nimis erũnoſus quz multũ toꝛquebũt eterni ꝓ ſua iniquita/ te doloꝛes:malũ hoc ⁊ malũ h:ſʒ minus eccareo q́; amara res eſt: æ mala res eſt peccatũ. O peccata q; faciles aditus habetis dũ ſuadetis:⁊ ;ᷓ ungitis:ſʒ poſtq; ſuaſeritis vſq; ad moꝛ tem anime pũgitis:fetoꝛes q̊s inducitis nlcz in inigls vtres includitio. Intelligi te intelligite q; amaꝝ ⁊ malũ eſt relinqre us: ſz redite ad coꝛ:nolite peccare: malu; eſt em ⁊ amaꝝ. Expert ſu in memetipo Antergoonnut doſoecs cmelablirpe⸗ vexabũt puniendã animã meã. Malũ ⁊æ amaꝝ eſt vtrũq;:ſʒ libera me ab vtroq;. Enima mea ante oĩa: tu moneo:ne in recoꝛdatõibo maloꝝ tuo młti ĩcauti incurrũt.qñ ð mal ſuis q̃ſip eis ploꝛãtes ante metis oculos reducũt — ⁊ ꝑ eaſdẽ recoꝛdatões in as alog de/ ũt. SBepiꝰ etiãa incipio:ſtatim detractionẽ incurro.vl p cio curioſitatis inepte ſuccũbo:vł mala meis ſuſtineo. PHeu tate infelicitati ⁊ tã/ te perditõi.dũ em̃ q̃ retro ſunt obliuiſcẽſ ad ea ꝗᷓ ante ſunt me extẽdere volo.ſubi/ to neſcio qᷓ miſeria me relabi ad ĩania cõ ſpicio ⁊ noxia:⁊ tanqᷓ; moꝛs ſubito inter uenies:vel quẽadmodũ canis rabidꝰ:qͥ nec ꝑcuſſus a laceratõe hoĩs ſeparat᷑.car nalis delectatio ꝑfoꝛat mentẽ meã:et p ſuaui odoꝛe virtutũ ſentio intolerabileʒ ac teterrimũ fetoꝛẽ ĩterioꝛẽ vicioꝝ.Evya iniquitates meas qs intꝰ ſuſtineo. Düt inimica deo 1 omib ſanctis odioſa. Di/ ſcoꝛdia. Indignatio. Rancoꝛ animi.Te diũ mentis. Uoꝛacitas gule. Durmu/ ratio.Deſideriũ voluptatis.Delectatõ 0 2 *. carhis Tempeſtas libidinis: ⁊ młta his ſimilia quibo laqueat᷑ ⁊ decipit᷑ atq; affi/ cit᷑ infelix aĩia mea.O q; tolerabiliꝰ caniſ putridꝰ fetet hoĩbo:qᷓ; aia peccatrix deo mag infelix iſta deo q;ᷓ ille homibo.Ani ma peccatrix arboꝛ infructuoſa es:vbi ſũt fructꝰ tui? Talis aüt arboꝛ digna eſt ſecuri ⁊ igne:digna ſuccidi ⁊ incẽdi OQui ſunt fructꝰ tui vtiq; ſpine pungentes:⁊ amara peccata:que vtinã ſic te penitẽdo pungerẽet vt cõfoderent:ſic amareſceret vt euaneſcerẽt. Foꝛſitan paꝝ qͥd putas aliqð peccatũ. Sʒ heu nõne om̃e pecca tũ ꝑ pᷣuaricationẽ pſonã dñi inhonoꝛat: qᷓ; paꝝ ergo audebit peccatoꝛ dicere pec catũ:quãdo ꝓpter peccatũ filiꝰ dei moꝛi tur: vltra quẽ nil aliud poteſt eſtimari. Jeſu dñe bone cur de celo veniſti:ad qͥd te moꝛti dediſti:niſi vt peccatoꝛes ſalua res:quoꝝ maximꝰ ego ſum. Reſpira er/ go o peccatoꝛ reſpira ne deſperes:ſpera in eo quẽ times:fuge ad eũ a qͥ aufugiſti: inuoca impoꝛtune quẽ ſuꝑbe ꝓuocaſti. dicq; ei. Jeſu ꝓpter nomẽ tuũ dulce fac mihi ſᷣm nomẽ tuũ.Jeſu obliuiſcere ſu/ perbũ te ꝓuocantẽ:reſpice pie miſeruʒ te inuocantẽ:ieſu nomẽ dulce:nomẽ dele/ ctabile:nomẽ ↄfoꝛtans peccatoꝛẽ:⁊ no-/ mẽ beate ſpei. Quid eſt em̃ ieſus niſi ſal/ unatoꝛ:ergo ꝓpter temetipᷣm ieſu eſto mi hi ieſus:eſto mihi ſaluatoꝛ benignꝰ. No li dñe noli attẽdere ſic malũ meũ:vt obli uiſcaris bonũ tuũ.O bone dñe ieſu et ſi ego admiſi vnde me dãnare potes.tu nõ amiſiſti vnde ſaluare ſoles. SDi caſtitatẽ meã mihi ademi:nũqͥd miſericoꝛdiã tuã peremi:? Ueꝝ eſt ↄſciẽtia mea meret᷑ dã/ nationẽ:⁊ penitetia mea nõ ſufficit ad ſa tiſſfactionẽ Sʒ certũ eſt ꝙ miſericoꝛdia tua ſuperat oẽm offenſionẽ. Parce ergo mihi dñe qui es ſalꝰvera:⁊ qͥ nõ vis moꝛ tem peccatoꝛis:miſerere dñe peccatrici anime mee:ſolue vincula eiꝰ:ſana vulne ra eꝰ.Eccemiſericoꝛs deꝰ:coꝛã te exhi/ beo animã meã:virtutũ munerib deſola tam:catenis vicioꝝ ligatã:põdere pec/ catoꝝ grauatã: delictoꝝ ſoꝛdibo fedataʒ: diſciſſã vulneribo demonũ:putridã ⁊ feti dã vlceribo criminũ. His ⁊ alijs grauio ribo malis:q tu meliꝰvides q; ego:obſtri e coꝛdis contritione ctam: oppᷣſſam: circũdatã:obuolutã: bo noꝝ omniũ releuamine deſtitutaʒ. Heu coartat me mala vita:coartat me mifia: heiu miſer ſemꝑ ⁊ vbiq; miſer. Quãta mi ſeria ⁊ captiuitate vita homĩs circũdat᷑: HSimale vinit hõ parata eſt damnatio. SDi recte quidẽ viuere videt᷑:⁊ nõ ſapiẽ/ ter nec caute ſe cuſtodiens inde gloꝛiat᷑ iteꝝ certa ẽ moꝛs:⁊ eterna dãnatio.Oia liſta q̃ ſequunt᷑ ſunt inimici miſeri hoĩs. upꝑbia inuidia inanis gloꝛia:q̃ inſeli/ cæ hominẽ ↄtinue infeſtãt:⁊ niſi mificoꝛ dia dei eũ teneat ſepiꝰvſq; ad moꝛtẽ vul nerat᷑. Libera me dñe ab his hoſtib me is:a quib me liberare nõ valeo. Peruer ſum etiã ⁊ peſſimũ eſt coꝛ meũ:ad deplo randa ꝓpꝛia peccata eſt lapideũ ⁊ aridũ: ag reſiſtendũ inſultibo molle ⁊ luteuʒ.ad inutilia aũt ⁊ noxia ꝑtractãda velox ⁊ in fatigabile:ad cogitãda ſalubꝛia faſtidio/ ſum ⁊ imobile.Anima mea diſtoꝛta ⁊ de ꝛauata ad percipiendũ bonũ:ſed ad vo luptatũ vicia nimis facilis ⁊ ꝓmpta.ad ſalutẽ reminiſcẽdã nimis etiã difficilis ⁊ pigra. Longũ eſt enarrare ſingula:caſtri margiã:ſomnolentiã:leuitatẽ:impatien tiã: detractionẽ:cenodoxiã.i.vanã gloꝛi am:ĩobediẽtiã:⁊ cetera vicia mea:quibs ĩfecta infelix aia mea:q̃tidiano ludibrio diſtrahit᷑ a tua cultura in perditionẽ Li bera eã dñe:exonera mole peccatoꝝ ob /⸗ rutã.ſolue delictoꝝ funibo ligatã.expedi criminibo irretitã:erige iacẽtẽ:ſuſtine nu tantẽ:inſtrue ſpũalib armis virtutibo in ermẽ:rege ⁊ ptege pugnantẽ. Jeſu bone vide humilitatẽ meã:⁊ dilue oĩa delicta mea. adiutoꝛ meꝰ eſto ne derelinquaſ me neq; deſpicias me de ſalutaris meꝰ:ſed doce me facere voluntatẽ tuazʒ. lia mea teſtet qð libẽter h os ↄfitet᷑.Aldiuua me dñe pie benigne ⁊ demẽs:pluſq; poſſuʒ cogitareaut rogare. Nõ minꝰ hoc ſentiã q; pſumo ſperare O peccata mea magna eſtis valde.multa eſtis nimis. Si a vo/ bis nõ abſoluar:qͥd erit mihi Judex em̃ terribilit᷑ diſtrictꝰ. ineq̃liter ſeuerꝰ.ĩmo/ derate offenſus.vehemẽter iratꝰ.ſenten/ . tia ĩmutabilis:carcer irremediabiliſitoꝛ mẽta ſine interuallo:⁊ ſinetemperamẽto toꝛtoꝛes hoꝛribiles.qͥ nunq; laſſantur. cdetotetn gtochmen ic polien ſcenta cin „7 nnul ſidennoin tlert pra ſholta nig fioſccileto gholcciiri deicus coꝛdie dengicſum „: ſürctitäry Cconp ſihhan Heucnüdte guitoſtor lotpeobaunn ſcinpealrie NieVrlrde cälrirn Dehuct ſenesW Cereinc ſuünc ſuntiſta hunteg peccztat lamnen.. untintme iſeniopi⸗ ſpeno, dlecrione⸗ ultin met donis ſi cupot gbi ljfcere nin uun Conhn ſeingnir ine ſunhocie liiforizſi Mllvepnl ), nͤi ahdede ihn iäriahgti⸗ imamuntts dicz mien Oi⸗ vinhonisci barackdun nene nilchnniſ kodiensinl i N immiänin g Auuns arid 5 cdürtpone wmiöne ck nmiad. ckbooärmn aic rcoren inſlutruhed⸗ mmerdlenade cüborita Sirlstnnn nnWeingnrct mnprni? mlpramzc, cüciten rnsvumtd cnmi d dinrdadae Conrdotngle net mmnim; . rgtei uunh. xrinnnin nunẽ miſerent. Timoꝛ reũ cõturbat: cõ ſcientia cõfundit:cogitatõnes increpãt: 2 fugere nõ licet. Ecce in quibo periculiſ cõſiſto inceſſanter. Et qꝛ ſemꝑ hoc nõ co gito: ero miſerioꝛ ⁊ miſerabilior qꝛ obli/ uiſci poſſũ.ſemꝑ em̃ videt deꝰ me⁊ pec/ cata mea.ſemꝑ incutiunt᷑ mihi diſtricta iudicia:ſemꝑ inuiſibiles inſidiatoꝛes pa rati ſũt:vt capiãt miſerã aiam meã.Sic ſũ poſit cũ vigilo:ſiccũ doꝛmio:ſic duʒ rideo:ſic cũ letoꝛ:ſic cũ ſuꝑbio:ſic cũ de/ traho:ſic cũ iraſcoꝛ:ſic cũ triſtoꝛ:ſic cum delicias coꝛdis miſerabilis amplectoꝛ: deniq; ſic ſum ſemꝑ ⁊ vbiq;. Heu memi ſerũ ⁊ vbi ſũ ⁊ vbi nõ ſum:qꝛ neſcio vbi ſecurꝰ ſũ. Heu mihi miſero:quid faciã. Hen quãto tempoꝛe anget᷑ mens mea: quãto ſtupore induratũ eſt coꝛ meũ:quã to tꝑe obdurat᷑ aiamea.Quid eſt qð me ſic impedit: qd eſt qdᷣ ceruicẽ meã ſic pꝛe mit: Uult dñe:vult aĩa mea ad te erige/ re faciẽ ſuã:⁊ plumbeo onere aggrauata Depꝛimit᷑:conat᷑ ſe expedire:⁊ cathenis ferreis ↄſtringit᷑:tẽptat exire ⁊ eneo car/ cere includit᷑.cupit in te dirigere ſeruitiũ ſuũ:⁊ caligioſis tenebꝛis obſcurat᷑. OQue ſunt iſta deꝰmeꝰ:q̃ ſic auimã meã obtene bꝛant ⁊ grauãt ⁊ ligãt. FYoꝛſitan hec ſũt peccata mea? Immo vere hec ſũt pecca/ ta mea. Hi ſũt affectꝰ carnales:qui infici unt in me affectionẽ ſpiritualẽ. Intentõ inferioꝝ incuruat animã meã ab intuitu ſuperioꝝ.Amoꝛ terreſtriũ excecat in me dilectionẽ celeſtiũ. Vſus vicioꝝ euacua uit in me ſenſus donoꝝ bonoꝝ.Ab his donis ſũ elongatꝰ:in his malis ſum oc/ cupatꝰ:ab illis excluſus:in iſtis incluſꝰ: ab illis deuolutꝰ:iſtis obuolutꝰ. Hinc E carcer ⁊ vincula:hinc ſũt tenebꝛe⁊ pec cata Ule mihi qꝛ ꝓpe eſt dies moꝛtis:p/⸗ pe inquã ⁊ incognita. Subito venit et foꝛſitan hodie erit. Delicta mea an eratꝭ tũc tã noxia futura.cũ animã meã veſtra dulcedine pulſabatis?cũ coꝛ meũ veſtra dulcedine vngebatiſ? Cur h̊ ante celaba tis:⁊ cur me tradebatis:?: Immo vos nõ tradidiſtis me:ſʒ ego tradidi me qñ vo/ bis me tradidi. Nõ vos me decepiſtis: ſz ego me decepi quãdo vos intra me ſu ſcepi. Heun cur vobis fidẽ adhibui ⁊ cre 775 didi vobis? Sʒ quodã hoꝛribili modo vigẽs:cecus me tradidi vobis. Uidens quidẽ qꝛ vos cognoſcebã ⁊ mala q̃ pcipi ebatis nõ abhoꝛrebã:ſed eis ↄſentiebã. Cecus:qꝛ mea vobis nõ cauebaʒ. Heu peccatũ nomẽ hoꝛrendũ:res deteſtabil: nullo modo cõparabilis. Cecꝰ nõ videt foueã in quã cadit:inſanꝰ putat ſe debe/ re qð facit:qͥ ſpõte facit peccatũ vidẽs ⁊ ſciẽs pᷣcipitio ſe tradit. Hoꝛs ⁊ toꝛmen ta quelibʒ tantũ ſunt:⁊ ĩ ſe feda nõ ſunt: qꝛ oꝛdinata ſũt:peccatũ aũt habʒ in ſe fe ditatẽ ſuã: ⁊ cũ h̊ trahit ſecũ eternã infeli ee den em̃ erat eligere toꝛmentuʒ qð ꝑ ſe feditatẽ eternã ñ attrahit:qᷓ; pec/ catũ qð ſua cũ feditate doloꝛes eternos iungit.Et certe om̃is feditas peccati ip ſa ſola plus eſt. Magis eſt ergo vitanda peccati feditas:qᷓ quelibet toꝛmẽtoꝛum imanitas.qꝛ ipᷣe homo ĩ peccãdo fediſſi/ ma peruerſitate pᷣpoſuit ſe creatoꝛi ſuo q̊ nihil iniuſtiꝰ.ſʒ in tolerãdo peccati toꝛ/ menta ordine pᷣpoſtero ſubijcit ſe creatu ra factoꝛi ſuo quo nihil iuſtiꝰ.O homo quo euanuit humanitas tua:quo deue/ nit ratio tua.didiceras em quoniã qͥ fa/ cit peccatũ ſeruꝰ eſt peccati:⁊ peccatũ ſe ciſti Inaudita inſania hec ſcire ⁊ ſemper peccare. Sciebas em̃ ꝙ tu es ſpiritꝰ va/ dens ⁊ nõ rediẽs:⁊ in peccati abyſſũ irre mediabilẽ ⁊ ſine fundo te ꝓieciſti. Uere abyſſus peccata mea ſüũt.qꝛ incõpꝛehẽſi bilia ſũt ꝓfunditate:⁊ ineſtimabilia ſunt numero ⁊ immẽſitate.O abyſſus abyſſũ inuocãs.O peccata mea:toꝛmẽta quibꝰ me ſeruatis abyſſus ſũt:qꝛ infinita ⁊ om nino incõpꝛehẽſibilia ſunt.Eſt ⁊ tercia abyſſus ⁊ eſt nimis terribilis.Judicia dei abyſſus multa:qꝛ ſuꝑ omnẽ ſenſũ oc culta. He om̃es abyſſi terribiles ſũt mi/ hi vndiq;:qꝛ timoꝛ ſuꝑ timoꝛeʒ ⁊ doloꝛ ſuꝑ doloꝛẽ. Nã abyſſus abyſſũ iĩ voce ca taractaꝝ tuaꝝ inuocat:qꝛ peccati abyſ/ ſus abyſſü toꝛmentoꝝ meret᷑:qꝛ iudicia dei ꝓnũciat. Abyſſus ergo iudicioꝝ dei ſuꝑ me.abyſſus inferni ſubtꝰ me.abyſſuſ peccatoꝝ meoꝝ eſt intra me IYllã q̃ ſuper me eſt timeo ne in me irruat:⁊ me cũ abii ſo mea in illaz qᷓ ſubtus me latet obꝛuat: vbi ꝑ toꝛmẽta pecceata nunq; delebũtur 9 3 ell toꝛ meꝰ. Nõ accuſes me qͥ ſeciſti me So lus ſuffeci ad peccandũ:ſolꝰ ſufficiaz ad accuſandũ:ſolꝰ ad penitendũ.Sʒ vnde deꝰ meꝰ tantoꝝ criminũ coꝛrectio:vnde tibi tantoꝝ ſceleꝝ ſatiſſactio Pꝛecipita/ re ergo miſer homo in pꝛofundũ ĩmode rate meſticie:qͥ ſpõte pᷣcipitatus es in ba rathrum hoꝛrẽde nequicie.Obꝛuere in⸗ felix mole terribilis doloꝛis:qui libens coꝛruiſti in ſcenũ infernalis fetoꝛis. Ob unoluere erũnoſe in tenebꝛis incõſolabi/⸗ lis luctus:qui volens ꝓuolutus es ĩ vo ragine tã ſoꝛdidi fluctꝰ. Uolutare ergo ĩ gurgite amaritudinis:qͥ volutat es in volutabꝛo turpitudinis.Terroꝛ terribi lis:hoꝛroꝛ hoꝛribilis:meroꝛ incõſolabi lis.aggregate vos ſuꝑ me:irruite:obꝛui te iuſtum eſt: poſſidete me iuſtum eſt: per turbate:obuoluite:toꝛquete reum:vin/ dicate deum. Pꝛeſentiat foꝛnicatoꝛ in/ ferni toꝛmẽta qꝗᷓ meruit:pᷣguſtet qð pᷣpa/ rauit:bibat qð nutriuit:aſſueſcat qð peꝛ petuo eſt paſſurꝰ. Cõſolatio:ſanitas:leti cia:nolo vos:niſi foꝛte penitẽtia reduxe rit vos.ꝓcul eſtote ante moꝛtẽ:niſi ſoꝛte induigentia renocet voeenereſſanium eſt flere peccatoꝛẽ vł hic vł ĩ futuro Sit ergo penitẽtia continua ⁊ amara comes etatis mee. Continuꝰ doloꝛꝛinſatiabilis terroꝛ inhereat vite mee. Sint meroꝛ acerby: luctꝰ infatigabilis: toꝛtiones iu/ uentutis ⁊ ſeneccutis mee.vt ita fiat ro/ go ⁊ deſidero. SDi em̃ nõ ſum dignꝰ ocu los ad celũ leuare oꝛãdo coꝛã te dñe de· ſz peccata toꝛmẽta ſuꝑ me tenebũt. Mi/ ſer ego peccatoꝛ q̊ abij ſacto meo a facto re meo:q̃ fugi a facie tua? Et certe ſiego neqͥ ter ſugio ⁊ in abyſſo me dãnabili ab/ ſcondo:q̊ vado vides me. Quis em̃ niſſi tu ad renitendũ mouet animã meã: Ho/ ne dñe ieſu chꝛiſte:tu pulſaſti ⁊ excitaſti eã in abyſſo delictoꝝ meoꝝ velut ĩ lecto doꝛmientẽ:tu ocuſſiſti pigritantẽ:tu ſol licitaſti negligentẽ:tu feciſti penitẽtẽ unn de iocũdabat᷑:⁊ dolentẽ vnde letabatur. Bone dñe om̃ia hec feciſti ĩ abyſſo.Ex/⸗ audi ergo clamantẽ de abyſſo ad te beni gniſſimũ:peccata mea nõ abſcõdo ſʒ pi do ea coꝛã te:nõ defendo ſʒ oſtẽdo:nõ ex cuſo ſʒ accuſo.Ego ſũ reꝰ:egoipᷣe accuſa certe ſum dignꝰ ploꝛãdo eos cecare. Si· ↄſundit᷑ mẽs mea pudoꝛe ↄſciètie:equun eſt vt ↄfundat᷑ turbine luctuoſo doloꝛis ⁊ triſticie Si timet exhiberi añ ↄſpecuu dñni dei ſui:iuſtũ ẽ vt habeat añ ↄſpectũ ſuũ toꝛmẽta ſceleris ſui. Reſpira o pctõꝛ reſpira aliqñ:⁊ fuge ad ipᷣm deũ quẽ offẽ diſti:fugeĩquã ab irato ad placatũ. e mento iuſtiſſime ⁊ benigniſſime deꝰ? me / mẽto ꝙ mificoꝛs es ⁊ redẽptoꝛ meus es Si iudex es ad iudicandũ reũ tuũ:es et de ad defendẽdũ ſeruũ tuũ:es ⁊ creatoꝛ Qàadↄſeruandũ opꝰ tuũ:es ⁊ de ad ſaluã/ dũ credẽetẽ tuũ ⁊ baptizatũ tuũ Neergo meminer dñe iuſticie tue ſoliꝰ aduerſus peccatoꝛẽ tuũ:ſʒ memoꝛ eſto benignitatꝭ tue erga creaturã tuã. Ne memineris ire tue aduerſus reũ tuũ:ſʒ memoꝛ eſto miſe ratõis tue aduerſus miſeꝝ tuũ. Scio qͥ dẽ ⁊ fateoꝛ ꝙ ↄſciẽtia mea meret᷑ dãnatio nẽ:⁊ penitẽtia mea ñ ſufficit ad ſatiſſacti onẽ Parce ò mihi bone dñe qͥ es ſalꝰmea qͥ nõ vis moꝛtẽ pctõꝛis.parce ̊ peccatti ci aĩe mee.Deꝰ me es ĩ te pono ſpeʒ meã ⁊ tibi cõmitto aĩaʒ meã.Cuſtodi aniimm meã dũ doꝛmio:ↄfᷣua eã dũ aliqͥd facio. memẽto ei? dũ ego obliuiſcoꝛ tui:pẽtoꝛ ſũ ⁊ miſer:ſʒ peccaſſe me doleo:⁊ miſerũ me cognoſco. Miicoꝛs deꝰ mif ere mei miſerere ⁊ huilis creature tue Peccareẽ deü inhonoꝛare:qð hõ facere non debet etiã ſi ncce eſſʒ ꝑire qͥ cqͥd deꝰnõ eſt. Heu· me peccaui:deũ veꝝ exhonoꝛaui:om̃io tenteʒ puocaui:qͥd feci qñ mala feci: Cide mala ageti. Ue bona negligenti. Ue xNe ira om̃ipotẽtis dei ne irruaſ ſuꝑ me. Jra om̃ipotẽtis dei vbi poten capi ĩ me:nõ eſt qdᷣ poſſit tolerare totaʒ te in toto me. Deꝰ dñs cuiꝰ bonitas nõ exhaurit᷑cuiꝰ ſcientia nõ deficit.cuiꝰ miſcðᷣia nõ exina nit᷑ cuiꝰ potẽtia qcqͥd vult efficit. Unde potero reſpirare qͥ ſic ob pẽta mea cogoꝛ deſperare: Hã ſi iraſcerꝭ peccãtibo ſoles tñ benigne dare oſiliũ penitentib. Doce me dñe vñ debeã ſperare vt poſſiʒ ſalua⸗ ri:oꝛare volo ſʒ neſcio. Scðʒ ignoꝛãtiã meã nõ poſſũ dei miſcdᷣiaʒ ꝓuocare. .5 cogoꝛ deſpare ppr iniqͥtatẽ meã. Scio qdẽ ⁊ fateoꝛ qꝛ pctõꝛ ſũ:qꝛ pctm̃ ſponte ſubij:⁊ iuſte nõ exaudioꝛ:qꝛ nõ obediui. Gecsboe fenonegemn Molen⸗ eobenca Ecglard Neeiten anntnre, Po Pann ads Kcä VN timoꝛe vultvin iſeme glio ſüt Colis i Monuc̃ Gn locherr. guolbet, liftdoni negutfiu Mospptn ameterni P Dosſen Gloent llebnorn Gennsd fmechn chantio nuhnroſteri auefoſty⸗ N ledie ſp⸗ ndcnenſcſknenn velncwoſodul nhbeniſei ebart f il ſehinonet uöhndeigi oad ani , nglſine de'ne⸗ 1nteptnnenscs nKüriiirnd ümieeen nestde uſinͤ⸗ nzmi ni ſen eneſol geneſb orckobeniggin i Remeninenbit ißnenacſoni⸗ nea natoimto ſufint uſeiſicri dieq esliwe nt eden itehonoſhei Ni. Codin mädiͤ nice dchiunien in ſenenalnt ni Nnse/NN umene ere Nhenr onbet ehöck en Thonmmiofto⸗ icimaſete neciganDere einuniane N Dorahiine iornte ntonnt egtöhndd insnöci aupnitlici ente pbo „ „ , , ine ſdnn mic i Ocod 1 D 5* * . 7 5 pↄtemptu mũdiad clericos. Vtiq; bone dñe peccaui:errani.verũtñ te nõ negaui nõ deteſtoꝛ bonitatẽ tuam. Ideo fac mecũ ſm miſericoꝛdiã tuã qui es benedicx in ſecula ſeculoꝝ Amen. Suſtini epiſcopi libell?. ¶ Tractat⸗ Dini anrelij Auguſtini de tres chariſſimi ſaluti ferã patris nr̃i doctri/ nã.qͥ nõ terrenã:ſʒ eter Eni ↄcupiſcitis heredi ffaté: Q nõ vultis ſoꝛtẽ aacciꝑe ĩ terra moꝛietiũ.ſʒ cũ pſalmiſta de cantare. Poꝛtio mea in terra viuentiũ:qͥ egiptũ reliqͥſtis:⁊ ad ꝓmiſſionis terrã fe ſtinatis.Audite itaq;ʒ habẽtes aures au diẽdi piũ patrẽ ad hereditatẽ celoꝝ nos vocantẽ ⁊ dicẽtẽ. Uenite fulij audite me timoꝛeʒ dñi docebo vos. Ouis eſt hõ qᷣ vult vitã: Quis es qͥ ad vitã vis ingre/⸗ di:ſerua mãdata dei:Ouoꝝ mandatoꝝ alia ſũt ſpecialia:alia vo cõmunia.VBpe cialia ſũt ꝓpꝛie canonicoꝝ ſiue clericoꝝ ⁊ monachoꝝ:cõmunia aũt oĩm catholi/ coꝝ.SGpecialia igit᷑ ſũt hec. Si vis ꝑfe ctus eſſe:vade ⁊ vende oĩa q̃ habes ⁊ da paupibo:⁊ ſeq̃re me.Et iteꝝ.Om̃is qͥ re liq̃rit domũ aut agrũ:aut patrẽ aut ma trẽ aut fratres aut ſoꝛoꝛes aut filioſ:aut agros ꝓpter me:centuplũ accipiet:⁊ vi/ tam eternã poſſidebit.Et ad diſcipulos Vos q ſecuti eſtis me:in regeneratione cũ ſederit filiꝰ hoĩs ĩ ſede maieſtatis ſue: ſedebitis ⁊ vos ſuꝑ ſedes duodecim iu/ dicantes duodecim tribo iſrł. Hec itaq; fratres qᷓ;to ſingularia tãto pᷣcipua:qᷓ;to acrioꝛa tãto deo gratioꝛa.Dicit iteꝝ ſal uatoꝛ noſter inter cetera.Oui nõ renun / ciauerit oĩbo q̃ poſſidet:non pᷣt meus eſſe diſcipulꝰ.Oni dixit oĩb:nihil ꝓpꝛiuʒ a ſuis diſcipuł poſſideri voluit.Oui qͥcqᷓ poſſidet ĩ terra:remotꝰ eſt a chꝛiſti diſci plina.Qui aũt ñ eſt diſcipulꝰchꝛiſti:qũo piumit ſibi ligãdi atq; ſoluendi ptãtem: Krriuk deotritõne coꝛdis Diui au Wgaite fra Intẽdite frẽs vᷣba euãgelij dicẽtis. In/ trauit ieſus ianuis clauſis ad diſcipuloſ T inſufflãs dixit eis Accipite ſpũmſãctũ q̃ꝝ remiſeritꝭ pẽta remittunt᷑ eiſ:⁊ quoꝝ retinuerit retẽta ſunt. Nunqͥd illi habe bant ꝓpꝛiũ:qbo mgꝗjr idixerat. Nihil tu/ leritis ĩ via:de qͥbo lncas euãgeliſta re/ ſert. Erãt eis oĩa cõia. Uidete qͥd petrꝰ dixerit ad ieſũ.Ecce nos reliqͥmus oĩa: ⁊ ſecuti ſumꝰ te.Qui oĩia reliqrant:nihil ſibi penit? retinuerãt. Uñ g ſibi arrogãt ligãdi atq; ſoluẽdi ptãteʒ:qͥ in terra pᷣſu/ mũt poſſidere facultatẽ: Qũo nõ erube/ ſcũt dicere:dñs ꝑs hereditatꝭ mee: Ubi eſt illud apłicum. Que ↄuẽtio chꝛiſti ad belial! Qui regenas Poſ eſſiones relinqᷓ i re nolũt: cur pẽta pplłi comedũt:Gi de/ cimas cũ filijs leui accipiũt.qũo int᷑ cete ras tribo ptẽ accipiẽt: Si noĩis ſui ethy/ mologiã attẽdũt:cur clerici a ſoꝛte dicti ſũt:niſiqꝛ dñũs eoꝝ ſoꝛs vł hereditas ſit Cur ſaltẽ dericatꝰ ſui ſigna:qͥba a laicis diſcernunt᷑:nõ ꝑpendũt:? Nõ em̃ ſine cau ſa capita eoꝝ radunt᷑ et tondent᷑:ſʒ ꝑſpi/ caciſſima ⁊ euidẽtiſſima rõne.ã his ſi gnis ſecernunt᷑ a laicoꝝ ↄueriatõe.QOð vt mul deo ꝓpiciãte ꝓficiat:admoniti/ oni vtiliſſime duximꝰ iſerere.Dicimus mltoꝝ patꝝ autoꝛitate cerebꝝ eſſe ſedẽ ſapiẽtie:chꝛiſtũ vero paulo atteſtãte dei virtutẽ ⁊ ſapiẽtiã eſſe.Cũ itaqʒ cerebꝛũ ſit ĩ capite:ſapiẽtia vᷣo iuxta patꝝ auto/ ritatẽ i cerebꝛo habeat ſedẽ:⁊ ſic ꝑ ſapiẽ tiã ſibi ĩfuſã cũcta mẽbꝛa regant᷑ a capi/ te:qð ꝑ cerebꝝ ẽ᷑:qdð eſt ſedes ſapiẽtie:ſic iĩter nos ⁊ verã ſapietiã:q vt diximꝰ chꝛi ſtus eſt:qͥ etiã iuxta apłlm caput nrm eſt. dicit em̃ caput młiereſt vir:caput vo vi ri ẽ chꝛiſt?:chꝛiſti aũt caputẽ deꝰ:vt oſtẽ damꝰ nullũ obſtaculũ ĩtereſſe:ĩ ea ꝑte pi los capit incidimꝰ:in q̃ nouã ſapiẽtiã.i. chꝛiſtũ ĩeſſe coòſcimꝰ.pꝑ h̊ ſignãtes malã terrenaꝝ reꝝ ſolicitudinẽ nre mentis:ad deũ ↄtẽplandũ ĩpedire. Scimꝰ em̃ ꝙ qͥſ q; qto mag terrenis occupatõnibo ipli cat᷑:tãto mag a ſui ↄditoꝛis viſioneĩpe/ dit᷑. Uñ apłs. Nemo militãs deo impli cat ſe negocijs ſecularibj. Itẽ. Qui ſine vyxoꝛe eſt cogitat q dei ſũt. . ait. Leuite radãt piloſ carniſ ſue Leuita inc moyſes 9 4 contemptu mundi interpᷣat᷑ aſſumptꝰ:qͥſq; nãq; ĩ officijs di uinis aſſũptꝰ ẽ:pilos carnis.i.ſuꝑfluas cogitatões coꝛdis radere debet.Caput igit᷑ radere:ſignat cogitatões terrenas ⁊ ſuꝑfluas a mete reſecare. Nec incõgrue p pilos ⁊ capilloſſignãtur cogitatões ſu ßüne Dieem. pili ñ ſũt ꝑs coꝛꝑiſ:ſʒ q̃dã fupꝑfluitas ꝓcedẽs a coꝛꝑis hũoꝛe:ſic bo na tꝑalia ñ ſũt nobᷣ naturalia ſʒ aliena et ſuꝑſiua. Hinc itaq; fideles chꝛiſti:q ad eternã vitã medullitꝰ ſuſpirãt:qͥ mundũ cũ ſuis oblectatõibo ſub pedibo ↄculcãt: ̊ᷓ ĩ terra nihil poſſidere volũt:ſʒ cũ aplo dicũt. nr̃a oↄuer ſatio ĩ celis eſt: capilloꝛuʒ minimã partẽ ĩ capitibo retinẽt:vt ꝑ eoꝝ abꝛaſionẽ ſe minimã terrenoꝝ ſollicitu/ dinẽ hf̃e deſignent:q̃ᷓpꝛopter etiã illä mi nimã pticulã capilloꝝ retinẽt:qꝛ dũ in mũdo ſũt:a terrenis cogitatõib om̃ino vacui eſſe nõ poſſũt.Quiſqs igit᷑ clericꝰ ad ſoꝛtẽ dñi vocatus qͥ comã nutrit ⁊ ca pillos radere vł tõdere erubeſcit: pfecto ſeñ ð dei ſʒ ð mũdi ſoꝛte eſſe teſtat᷑. Quã to em̃ qſq; carnis crines diligit fouet et nutrit:tãto coꝛ ſuũ nõ in celis ſʒ ĩ terra fi rxum eſſe oñdit. Quanto aũt radit ⁊ edo mat:tãto ſe nõ terrena ſʒ eterna diligere coõpꝛobat. Si vo vt pᷣdiximꝰ:crines id/ circo radimꝰ: vt inter nos ⁊ deũ nihil in/ tereſſe appꝛobemꝰ. pfecto patet ꝙ cuʒ in oꝛõne pꝑſiſtimꝰ aliena velamina capitib⸗ nr̃is apponere nõ debemꝰ:pᷣſertim cum apls dicat. Uir ñ debet oꝛare velato ca pite:imago em̃ dei eſt Ceſſent itaq; cleri ci pſalmodie hymniſq; ſpũalib ĩſiſtẽtes capillos:mitras ceteraq; velamina ĩ ca/ pitibo poꝛtare:ne dum cũ deo loqmur fa mulatꝰ ſui ſigna occultãtes:eius ĩdigni iudicemur ꝓpiciatõe:cuiſalubꝛi doctri nepᷣſumimꝰ nõ obedire.Oui em̃ nõ obe dit apło:ↄtradicit euãgelio.⁊ iuxta eiuſ gẽ apli vocẽ dicẽtis.An queritis expe/ rimentũ eiꝰ qͥ in me loquit᷑ chꝛiſtꝰ? Iteʒz. BSi angel venerit ð celo:⁊ aliud euãge/ liuzʒ nũciauerit vobis:anathema ſit.Ex tirpet᷑ ergo penitꝰ de dlero talis pᷣſũptio ne qò abſit:a deo expellat᷑ eiꝰ oꝛatõ. Hiſ igit᷑ ſignis clericalibꝰ pꝛelibatis:quibo a laicis diſcerni debem:ad ꝓpoſitam ad/ monitionẽ redeamꝰ. Audiam apoſtolũ JZohannẽ dicentẽ. Nolite diligere mun dũ neq; ea qᷓ in mũdo ſũt.Audiamus et pſalmiſtã mũdi amatoꝛes increpantem. Filij hominũ vt qd diligitis vanitateʒ ⁊ queritis menqgciũ.Salomon quoq; ſůſequit᷑ dicẽs. Uanitas vanitatũ ⁊ oĩa vanitas Libet intueri q;; bene ↄſonãt oꝛ gana ſpuſſancti. Monet apls vt nõ dili gamꝰ mundũ. Inuehit᷑ pſalmigraphus in eiꝰ amatoꝛes. Clamat ſalomon cũcta ſubiacere vanitati.Quare nõ diligamuſ mundũ nec ſeqmur mendaciũ eccłiaſtes declarat. ac ſi diceret. Ideo nõ ſũt aman da ima:qꝛ trãſitoꝛia mẽdacia:qꝛ q̃ ꝓmit/ tunt nõ ↄferũt:bona igit᷑ nõ ſunt Cũ em̃ bonoꝝ omniũ auctoꝛ ſit deꝰ:⁊ a fidelib⸗ ſuis queri ⁊ diligi queq; bona pcipiat:ſi mũdana vera bona eſſent:nec ipᷣe quideʒ ↄtemneret:nec ſuis ſeqcibo cõtemni pᷣci/ peret. Quid igit᷑ de ſe veritas teſtat᷑:au/ diamꝰ. Tulpes foueas habẽt:filiꝰ autẽ homis nõ habet vbicaput ſuũ reclinet. Itẽ ſi mũdi gloꝛia vana nõ eſſʒ:nõ ſe ab fſcondiſſet cũ turbe eũ regẽ facere voluiſ/ ſent. Itẽ ſi mundi gloꝛia vanga nõ eſſet:ſi diuitie terrene vera b ona eſſent: nõ earũ poſſeſſoꝛibo impꝑaret dñs dicẽſ. Ue vo bis diuitibo ⁊c. Et alibi. Yaciliꝰeſt came lum ꝑ foꝛamẽ acus trãſire q; diuitẽ ĩtro/ ire in regnũ celoꝝ. Audiamꝰetiã qd ſuiſ dicat imitatoꝛib. Si vis ꝑfectꝰ eſſe va/ de⁊ vende om̃ia qᷓ̃ habes ⁊ da pauꝑibo. Itẽ. Niſi qs renũciauerit om̃ibi q̃ poſſi det:nõ poteſt me eſſe diſcipulꝰ. Itẽ. Ne mo poteſt duob dũis fuire.i.deo ⁊ mã/⸗ mone. Uidit peritꝰ ma giſter ſuos diſci⸗ pulos luctaturos cũ mũdo:qͥ ſi haberẽt vngde tenerent᷑:leuiꝰ deijcerent᷑. Tulit igi tur arma ſuis ⁊ noſtris hoſtib:duʒ nos pꝛinauit terrenis poſſeſſionib. Nudus nanq; latrones nõ ſolet timere:qͥ vero ſe mũdanis iplicat:tela parat qbyↄfodiat᷑. Oui ergo nõ vult ↄfodi:nudꝰ ꝓcedat ꝑ viã huiꝰ exilij. Yoꝛtaſſis q̃ret alis.Cũ de' ſeqces ſuos mũdana iubeat poſtpo/ nere:qᷓ ſũt qᷓ iubet appetere. Audi ipᷣm di centẽ. Querite regnũ dei. Itẽ. Theſau⸗ riſate vobis theſauros in celis.Queret iteꝝ aliqs. Di de? vult homies terrena ocdire:qᷓ debẽt diligere. Iſta ſüt cepit ptuhe lgtedin minädand mütuutn mdlig titepohi, mpfuutn Noſwoſcus Enphln ſeſteriuan laininicie cſenvs ſontoptan inde Penemortt bonigüͤput, ttoditen. Veriadi Ouidzerd mihini Llc ſun ſt hecte Wachai⸗ Me ſng ſicahos ſiones ghine⸗ nimt Qop. Go⸗ Logut: ligere d ichret, lgerem chiſtp Piognr⸗ debhan eſe d⸗ es ſpini Bictte ſſt oligeii⸗ Rinon inmi nther Ateligeeen hſir Badan tinathnnn 4Nlensranin iSonange musNtIidd Mn Morrli thaniguens mrſtormcäae Qmödüegnnt TNdcäüdeſe u oröſitmnn unidngi⸗ Vigitount liii wltN ſoch⸗ nas bonn aneri Mntneriöeqnidg ſuchcinmn ian ſeroim tia c obenſl aucs iaputſuürecend. munoeſd ſen ingiſceſdli mavmmlöce ndontſanti madis i n Auim mnicel non aſin best al,. muetonbol nli e nödodei wehtin, s hotras dr ſabfi Poſcladh, 3 Natn 4 an it l se e aſe a diligerecũ ꝑ moyſen rñdit. Diliges do/ minũ deum tuũ ex toto coꝛde tuo:⁊ ꝓxi/ muũ tuũ tanq; teipm. Pꝛoximus in terra tm̃ diligi pᷣcipit᷑:qꝛ celeſtis regni heredi/ tatẽ nobiſcũ ↄſoꝛtit᷑. In q̊ charitate diui na pfuſi:ſcriptura teſtante q̃ ait:vt ciues noſtros ſicut noſipᷣos diligamꝰ:ppician te deo ibi facturi ſumꝰ:ꝑ quẽ ⁊ redẽpti ſi ne fine viuemꝰ:q etiã cuʒ ꝓpter oꝑa nr̃a mala inimici eiꝰ eſſemꝰ:pꝛioꝛ dilexit noſ ⁊ cũ eſſemus ſerui inutiles:in filios ſuos nos adoptauit ⁊ heredes.filiũ ſuuʒ vni/ genitũ tradẽs ꝓ nobis:vt nos eriperet a ppetue moꝛtis laqueo.Quis nã puer tã benignũ pane digne pt diligere: às eius tãtis bñ 5 Pec tãta bñficia admirãs pſalmiſta ait. OQuid retribuã dño ꝓ om̃ib q̃ retribuit mihi: Cni ipᷣe inqſitõi deinde ſubiũgit. Calicẽ ſalutar accipiã ⁊c. QOuãtulacun q ſit hec retributio:calicẽ.ſ.dñi accipe: nulla tñ alia ita digne videt᷑ paſſioni dñi ceↄgruere.hac vtiq; rõne:vt quẽadmo/ dũ ſanguinẽ ſuũ dedit p nr̃a redemptõe ſic ⁊ nos noſtꝝ fundamꝰ ꝓ ſui noĩs cõſeſ ſione. Sed quo ꝓ chꝛiſto ſuũ dabit ſan/ guinẽ: ꝓ eo nõ vult abijcere mũdi va/ nitatẽ: cũ nos minꝰ q; noſtra diligamus Qũo ꝓ chꝛiſto vitã tradet:qͥ ↄtra eiꝰ pᷣce pta hec vana ⁊ falſa poſſidet. Jpᷣe em di cit. Si diligitis me:mãdata mea fuate. Loquit᷑ ⁊ Johannes apłs.Qui dicit ſe — diligere deũ:⁊ mãdata eius nõ cuſtodit mẽdax eſt. Cõuincit᷑ itaq; ſe ⁊ nõ deũ di/ ligere:qͥ mãdata eiꝰ ñ vult cuſtodire.Cũ chꝛiſtꝰ ꝓ nob pauꝑ ſactꝰ ſit ⁊ egenꝰ:nos ꝓ ipᷣo cur pauꝑes eſſe erubeſcimꝰ: Nun qd eiꝰ pauꝑes nõ facit diuites.veritate atteſtãte.regnũ celoꝝ nõ diuitũ ſʒ paupe rũ eſſe: Dicit nãq; pauꝑibo. Beati pau/ peres ſpiritu:qm̃ ipoꝝ eſt regnũ celoꝛũ. BDi eſt regnũ celoꝝ paupeꝝ:reſtat vt in fernꝰ ſit diuitũ. Hoc quoq; declarat no vis euãgeliũ dicẽs. Hõ q dã erat diues. Et poſt paucꝗ ſubiũgit.Erat aũt ⁊ qdã mendicꝰ laʒarꝰ noĩe:qͥ iacebat ad ianuaʒ eiꝰ vlcerib plenꝰ⁊c. Yactũ eſt añũt vt mo reret᷑ mendicꝰ:⁊ poꝛtaret᷑ ab angelis in ſi num abꝛae. Moꝛtu⸗ eſt aũt ⁊ diues ⁊ ſe pultus eſt in inferno. Nõ reputet quiſqᷓ; icijſ aliqd dignũ pᷣt retribuere?: bec v̈ba eſſe auguſtini. nõ ſt unt hoĩs ſ. ed veritatis:qꝗ̃ nec fallere pᷣt nꝰ falli.Quiſqs ergo vis regnare cũ chꝛiſto:elige paupe/ riem cũ ipᷣo:vt req eſcas cũ laʒaro mẽedi/ co. Nemo em̃ poteſt gaudere cũ ſeculo⸗ ⁊ regnare cũ chꝛiſto.Audi apoſtolũ dicẽ tem. Per multas tribulationes opoꝛtet nos intrare in regnũ celoꝝ. Et iuxta ve ritatis vocẽ.pꝛimo nos opoꝛtet bibere calicẽ dñi:vt ſic pertingamꝰ ad regni cõ ceſſionẽ. Qui autẽ vult epulari cũ diui/ te:pᷣparat ſe epulas vermibo gehenne:in qua ꝓ gaudio momentaneo ardebit per petuo cũ capite ſuo dyabolo. Infelix cõ mertium pꝛo tã bꝛeui gaudio celeſti pꝛi uari regno. Yelix pauꝑtas per quã cele ſtis acquirit᷑ hereditas. Yelix cõmerciũ ꝓ perituris eterna recipere:⁊ qð ineffabi le bonũ eſt cum chꝛiſto ſine fine regnare. Ecõtrario ineffabilis miſeria:perpetua cũ dyabolo pati ſupplicia.Quapꝛopter fratres chariſſimi nos illud euãgelicum ruminãtes:qͥq pdeſt homini ſi vniuerſũ mundũ lucret᷑ aie vero ſue detrimẽtũ pa tiat᷑.vl quã cõmutationẽ dabit hõ/p aĩa ſua: volũtarie nuncꝓ chꝛiſto ponamus: quãdoq; dimittẽda:ne qð abſit ꝓ trãſi/ toꝛijs amittamꝰ eterna: hauriamꝰ anti/ dotũ momẽtanee amaritudinis:vt quã doqʒ percipiamꝰ immẽſe gaudia ſalutis Sic modo curramꝰ:vt in futuro compᷣ hendamꝰ:vbi inueniemur:vbi iudicabi mur. Non perdamꝰ tempꝰ acceptabile. HNõ em̃ erit apud inferos locꝰ penitẽtie. Dũ igit᷑ vacat:dũ ſumus in via aduerſa rio noſtro legi dei ↄſentiamꝰ.Lex quip/ pe diuina noſter:ideo dicit᷑ aduerſarius: quia noſtris carnalibo omnino contradi cit voluptatibus.Aduerſario itaq; no/ ſtro id eſt euãgelio:dum rex expectat:dũ nos adhuc ad pacem inuitat: nuncios mittamus:cum eo pacis fedus ineamꝰ: v́vt cum venerit ille magnus paterfamili as:non vt ſeruos inutiles puniendos:ſʒ vt filios hereditandos inueniat:ſecũqʒ introducat ad nuptias:vt de ſuis bene/ ficijs ſibi perennes reddamꝰ gratias ie/ ſu chꝛiſto domino noſtro:qui cũ patre⁊ ſpirituſancto viuit ⁊ regnat in ſecula ſe/ culoꝛum Amen. 5 0 ¶ Aurelij Auguſtini de conueniẽtia de ecLenm ſceptoꝝ ⁊ decẽ plagaꝝ egipti liber incipit. cauſa fratres dilectiſſimi merus:plagaꝝ cũ nume tro:quibo egiptus ꝑcutit᷑ exeqri videt᷑. Hã ſicut de cẽ pᷣcepta ſũt legiſ.quibo ad cultũ dei po ulꝰ admonet᷑.ita decẽ plage legunt᷑ qb⸗ uꝑbia egiptioꝝ affligit᷑. Conſideremꝰ g cur ibi decẽ pᷣcepta:⁊ hic decẽ plage me⸗ moꝛant᷑. Ideo ſine dubio:qꝛ ĩ iſtis erant vulnera:⁊ in illis medicamẽta:⁊ opꝰerat vt tã periculoſis plagaꝝ decẽ vulnerib⸗ decẽ pᷣceptoꝝ medicamina ſubuenirent. Vnñ rogo vos frẽs nolite h̊ ocioſe acciꝑe qꝛ ſi auxiliãte deo diligeter attẽderitꝭ po teritis agnoſcere decẽ illa pcepta illis de cẽ plagis ꝑ oꝛdinẽ õ ſe eſſe öᷣria Nã ð pꝛi mo p̈cepto pᷣma plaga pꝑcutit᷑de ſecũdo ſecũda.de tercio tercia.⁊ ſic quouſq; ad decimũ numeꝝ puenit᷑. Pꝛimũ pᷣceptũ ĩ lege eſt de vno deo Hõ erũt inqt tibi alij dij pᷣter me. Pꝛima plaga egiptioꝝ aq̃ ĩ ſanguinẽ ↄuerſa.Cõpara pꝛimũ pᷣceptũ pme plage.Deũ vnũ ex qᷓ ſunt omia in ſi militudinẽ aq̃ accipe:ex q̃ generant᷑ vni/ uerſa.Ad quã aũt rẽ ꝑtinet ſanguis niſi ad carnẽ moꝛtalẽ? Quid eſt ò̊ᷣ cõuerſio aq̃ in ſanguinẽ niſi luid credere in deũ nolu erunt.ſicut dicit apłs paulꝰ.Obſcuratũ eſt inſipiẽs coꝛ eoꝝ. dicẽtes ſe eſſe ſapien tes: ſtulti facti ſũt.Aq̃ ergo ĩ ſanguinem yertit᷑:qꝛ ſenſus egiptioꝝ obſcurꝰ ⁊ tene bꝛoſus efficit᷑:⁊ iuſto dei iudicio factũ ẽ vt ð illo fluuio ſanguinẽ biberẽt:in q̊ he bꝛeoꝝ paruulos necare ↄ ſueuerãt.Re/ cundũ pceptũ eſt Nõ aſſumes nomẽ dei tui in vanũ. Qui em̃ acceperit nomẽ dei ſui in vanũ:nõ mũdabit᷑. Nomẽ dñi nr̃i ieſu chꝛiſti veritas eſt. Ipe em diẽ. Ego ſũ veritas.Et qꝛ veritas mũdat:vanitat inqnat.videamꝰ huic ſecũdo pᷣcepto cõ trariã plagã. Que eſt iſta ſecunda plaga. Raneĩ abundãtia. In ranis heretici in/ telligunt atq; philoſophi Habes ↄgru pᷣceptoꝝ legis dei nu/ enter ſignatã phoꝝ vł hereticoꝝ pꝛaui/ tatẽ: ſi ↄſideres ranaꝝ loqcitatẽ. hilo/ ſophi em̃ vel heretici:qꝛ ĩ chꝛiſto hũana oĩa eſſe dicũt.rane ſũt clamãtes in palu/ dibs limoſis. Per ſuꝑbiã ⁊ inanes cõten tiones:ſtrepitũ vocũ habere poſſunt:do ctrinã vᷣe ſapietie nõ poſſunt inſinuare. Dui em̃ chꝛiſtiane veritati ↄtradicũt:et I ſua vanitate decepti decipiũt:raneſũt⸗ tediũ afferẽtes aurib:nõ cibos mentib. eis Peepta ei. Hemero init dien abbati ſanctificare. n tercio iſto pꝛece pto inſinuat᷑quedã vacatõis indictio.ſ. reqes coꝛdis.trãqͥllitas mẽtis quã facit bona oſciẽtia. Ibi em̃ eſt ſ. ãctificatio:qꝛ ibi eſt ſpũs dei · Deniq; videte vacatõeʒ B eſt quietẽ. Suꝑ quẽ inqͥt dñs reqͥ eſcã niſi ſup humilẽ ⁊ quietũ ⁊ trementẽ vᷣba mea: Inq eti ergo reſiliũt a ſpũſancto:ri xaꝝ amatoꝛes:calumniaꝝ ſeminatoꝛes⸗ ↄtentionis magꝭ qᷓ; charitat amatoꝛes: inqͥ etudine ſua nõ admittũt ad ſe quietẽ ſabbati ſpũalis Spũale em̃ ſabbatũ nõ obſeruãt:niſi illi qͥ ſe ita temperate oꝑib⸗ terrenis accõmodãt:vt tã lectõi qᷓ; oꝛõi: ⁊ ſi nõ ſemꝑ:certe vł freqnter inſiſtãt.Fᷣm illud apłi Attẽde lectioni ⁊ doctrine.Et iteꝝ. Sine intermiſſione oꝛate.QOui em̃ tales ſunt:q̃tidie ſpũaliter ſabbatum co lũt.Qui vᷣo inqͥeti ſũt:⁊ iugiter terrenis actib implicant᷑.de qͥb ſcriptũ eſt.impe dimẽta mũdi fecerũt eos mifos.ſabba/ tũ.i.requiẽ hr̃e nõ poſſũt Cõtra iſtoꝝ in q̃etudinẽ dicit᷑:vt tãq; ſabbatũ habeãt ĩ coꝛde ⁊ ſãctificatõeʒ ſpũſſãcti.Eſto inqͥt mãſuetꝰ ad audiẽdũ verbũ vt intelligas Ceſſa ab iniqtate tua:ñ ſit tumultꝰ q dẽ ĩcoꝛde tuo ꝑ coꝛruptõeʒ volãtis fantaſ/ matꝭ ad ſiłitudinẽ muſcaꝝ inqᷣetantꝭ vel cõpungẽtis te.Deũ iĩtellecturꝰ audi di/ cẽtẽ tibi. Uacate ⁊ videte qm̃ ego ſũ deꝰ Tu ꝑ inqͥetudinẽ vacare ñ viſ:ↄtẽtionũ qᷓ tuaꝝ coꝛruptõe cecat exig videre qð ñ potes.Attẽdite terciã plagã huic ter/ cio pᷣcepto ↄriã.Cinifes nate ſũt ĩ terra egipti ð limo:muſce minutiſſime ĩqᷣetiſſi me ⁊ ioꝛdiate volãtes ĩ oculos irruẽtes: ñ pꝑmittentes hoĩes qͥeſcere.dũ abigunt᷑ irrnũt:dũ expulſe fuerint iteꝝ redeunt. Qualeſ ſũt iſte muſce:tłeſſũt hoĩeſĩeti irrite luanigi luſtedhe ſe inn ne entnzcie enigis Numtni cse 1Geecien Uebonorare deudendo Cmnmnͤͦtte, hoptüe. nagipee Prabtnate wraucne fiautſleat lenbiſcͤr⸗ ßamiſobe sinamuri dtidee Nd dosße noeche inſiper fitines rüßcen ſpocn ſamnie⸗ lfſonnl mepiri ſmcigig daßce flinh ſtigf Oni ſnair⸗ ſblſi e berien lii öſirinn Eni n mͤnſ, nbeiinnn Prandin nmien Lirnisnunn Ans giit g neer ni e rione Anithenaniſt Müraſügen mmi nin chumtu mams: Cninütadſecniee idecn diniſ eiamored l fing mir miorcundi hüin n ürtigmnndd hlmmicti iew niin itt inihr bnithlil qͥ ſabbatũ ſpũałr obfuare.i.boniſ oꝑibꝰ ſtudere lectõi vł oꝛõni ĩſiſtere nolũt.Ca lia ſine dubio ſũt fataſmata coꝛde ↄtẽtio ſoꝝ.Qũo em̃ coꝛpꝰ hũanũ ab iſt muſci affligit᷑:ita coꝛ eoꝝ diuerf̃cogitatõib in — qͥetat᷑atq; ungi. enere pᷣceptũ:ca,⸗- Dequit᷑ q̃rtũ pᷣceptũ. Hono ra patrẽ tuũ ⁊ matrẽ tuã. Huicoria ẽr ta plaga egiptioꝝ cynomia.i.muſca cani na. Gꝛecũ em̃ vocabulũ eſt. Qui eĩ paré tes honoꝛare diſſilat muſca eũ canina.i. neqͥcia dyaboli ſpũałr affligit ⁊ cruciat. Caninũ eſt em̃ paretes nõ cosſcere.Qui tũ pᷣceptũ ẽ. Nõ mechaben.Quita pla-⸗ uete plagã. ga moꝛs ĩ pecoꝛa.Oiĩs em̃ qͥ aut vxoꝛe p pria intꝑate:excepto ðᷣſiderio filioꝝ:vti tur.aut certe:qð ẽ crimẽ guiſſimũ.qͥ vxxo ri:aut filie aliene:aut ãcille:aut ſue vł al, teriꝰ ĩſidiat᷑victꝰ cupiditate beſtiaꝝ.tã/ q́ᷓ; amiſſo hoĩs noĩe:erit pecꝰ nõ q̃ſi ↄuer ſus ĩ naturã pecoꝛis:ſʒ ĩ foꝛma hoĩs ſiti tudinẽ pecoꝛis habẽs:qͥ nõ vult audire dicẽtẽ deũ. Nolite ſieri ſiẽ equꝰ ⁊ mulꝰ qͥ bus ñ eſt ĩtellectꝰ.Et illud. Hõ cũ in ho noꝛe eſſet ñ ĩtellexit:cõparatꝰ ẽ iumẽtis inſipictibo⁊ ſilis factꝰ illis. Si pecꝰ eẽ ñ times:vł ſaltẽ moꝛi ſiẽ pecꝰ time. Se/ xtũ pᷣceptũ eſt. Nõ occides. Sexta pla/ ga:puſtule ĩ coꝛpoꝛe:⁊ veſice bulliẽtes ?⁊ ſcaturiẽtes incẽdia vlceꝝ velut de fauil la foꝛnad. Taleſ ſũt homicigiales. ardẽt ira:⁊ ꝑ irã homicidij fr̃ pit.Ardẽt hoĩes irmcũdia:ardẽt ⁊ gr̃a Nã qͥ vult ſõnenire feruet:⁊ qͥ vult occidere feruet:ille pᷣce/ pto.iſte moꝛbo:ille bõis opibo:iſte ſanio ſis vlceribo.O ſi poſſemꝰ videre aĩias ho micidaꝝ:ſine dubio plus plãgeremꝰ:q; putreſcẽtia coꝛpa vlceratoꝝ.Sequit᷑ pᷣ ceptũ ſeptimũ. Nõ furaberꝭ.Et plaga ſe ptima:grãdo ĩ fructibꝰ Oð ꝑ furtũ ↄtra dei pᷣceptuʒ ſubducð celo ꝑdis. Nemo em̃ habet iniuſtũ lucꝝ ſine iuſto damno. vᷣbi gra.Qui ſurat᷑:acqͥrit veſtẽ:ſʒ celeſti indicio ꝑdit fidẽ. VUbi lucꝝ:ibi damnũ. Viſibilr fidẽ:ĩuiſibilit damnũ:lucꝝ ſua cecitate:dãnũ qꝛ iã viuit ſine eqͥtate.Er go òͥ ſuo malo deſiderio foꝛinſecꝰ furan £ * iuſto indicio dei intrinſecꝰ grãdinãt᷑.O ſi poſſent fures aut latrões vł raptoꝛes inſpicere agyꝝ coꝛdis ſui:pfecto lugeret · tem:de dãanat iiuſte ↄcupiſcẽtẽ.Clides . . — 7 .— . . . dũ ibi nõ inueniret qð in os aie mitterẽt tã et ſiĩ furto ſuo inuenirẽt:qð gutturis auiditate ſoꝛberẽt. Maioꝛ eit fames aie qᷓ; coꝛpoꝛis:maioꝛ fames ⁊ periculoſioꝛ plaga: ⁊ grauioꝛ moꝛs qð peiꝰ eſt. wul· ti per iſtã famẽ aĩe moꝛtui ambulãt.⁊ vvy uentes poꝛtãt funera ſua. Uiuere quidG vigdent᷑ in corꝑe:ſed malis actibb moꝛtu ꝓbant in coꝛde. Et multi in aia famelicGd de vanis delicijſ gloꝛiant᷑. Deniq; bonũ chꝛiſtianũ ſcriptura intꝰ eſſe diuitẽ dicit Abſcõditꝰ inq t coꝛde theſaurꝰ:hõ qͥ eſt ante deũ diues:nõ ante hoĩes:ſʒ añ deuʒ diues: vbi deuſ videt. Quid gtibi ꝓdeſt ſi vbi hõ nõ videt:furaris:⁊ vbi deꝰ vi⸗ det iuſto iudicio grãdinaris.Octauũ p/ ceptuʒ eſt. Falſum teſtimoniũ nõ dices. Octaua plaga locuſta aĩal dente noxiũ. Quig autẽ vult falſus teſtis:niſi nocere mordẽdo:⁊ cõſumere mentiẽdo.Et ideo nos admonet apls ne nos falſis crimini bus appetamꝰ. Si inqt moꝛdet inuicẽ ⁊ comeditꝭ:videte ne ab inuicẽ ↄſumami ni. Nonũ pᷣceptũ eſt. Nõ ↄcupiſces vxo yruni tui. Nona plaga:denſe tenebꝛe Bi em̃ peccatũ eſt vxoꝛẽ ppꝛiaʒ excepta cauſa filioꝝ agnoſcere:q̃le putas pecca/ tũ eſt nõ ſolũ ĩ ſua peccare:ſʒ ⁊ alienã ap/ petere. Clere denie ſũt tenebꝛe. nihil em̃ ſic dolet ĩ coꝛde patiẽtis:qũo ſi vxoꝛ illi/ us appetat᷑.Et qͥ facit alteri nihil tale voluiſſet pati.Alia mala ſolẽt hoĩes pa tienter exciꝑe.hoc autẽ neſcio vtꝝ vnq; inueniri potuerit:qͥ tolerabiliter patiat᷑. Oqᷓ; denſas tenebꝛas patiunt᷑:qͥ talia fa ciũt ⁊ talia ↄcupiſcũt.vere excecant᷑ fu/ roꝛe hoꝛribili Furoꝛ em indomitus eſt. alienã vxoꝛẽ cõmaculare velle atq; pol/ luere. Decimũ pᷣceptũ eſt. Nõ ↄcupiſceſ vllã rem ꝓximi tui. Huic mãdato plaga Araria eſt decima.moꝛs pꝛimogenitoꝝ. Om̃es res q̃̊s habẽt hoĩes heredibo ſer/ us.Qui volũt res alienas tãq; iuſte poſ ſigere: ſine herede ſe q̃rũt fieri a moꝛiẽti bꝰ. Quid em tã iuſtũ videt᷑: q; ſibi rẽ de relictã poſſidere: Dicit em̃ aliqͥs. Dimiſ ſũ ẽ mihi ĩ teſtam̃to.Lege nihil videt᷑ iu ſtiꝰ iſta voce. Tu laudas q̃ſi iure poſſidẽ We cognitõe vere vite ãlis es:qͥ optas te ab aliquo heredẽ fieri nõ ergo vis vt habeat heredes:in qb ni hil eſt chariꝰ pꝛimogenitis. Pꝛoindge in pꝛimogenit tuis punierꝭ:qͥ ↄcupiſe cẽdo . res alienas.i.qð tibi iure nõ debet᷑:q̃ſi iu ris vmbꝛa perqͥris. Perdis ò̊ pᷣmogeni/ ta tua.Et fſacile eſt qdẽ fres coꝛꝑaliter ꝑ dere pmogenitoſ.moꝛtales em̃ ſũt hoĩes ſiue añ paretes:ſiue poſt parẽtes moꝛiãt᷑ Iſtud moleſtũ eſt ne ꝑ hãc occultã ⁊ in/ luſtã cõcupiſcẽtiã pᷣmogenita coꝛdis tui pꝓdas. Pꝛimogenita coꝛdis nr̃i fides eſt nemo em̃ bñ oꝑpatur:niſi fides pᷣceſſerit. Dia opa tua bona filij tui ſüt ſpũales: ſʒ inter iſtos tibi pᷣmogenita fides ẽ. Quiſ Is rẽ alienã occulte ↄcupiſcit:internã fi/ dẽ ꝑdit. Erit em̃ pꝛimũ ſine dubio ſimu latoꝛ obſeq̃ns nõ charitate ſʒ fraude:ve luti amãs eũ a quo ſe cupit fieri heredẽ. Amare ſe dicit eũ quẽ moꝛi deſiderat:et väyt reꝝ eiꝰ ſe videat poſſeſſoꝛẽ:optat vtꝓ pꝛiũ nõ derelinq̃t heredẽ. Hec ſiẽs cõpa ratio ⁊ qãmodo vrietas decẽ pᷣceptoꝝ 2 decẽ plagaꝝ cautos nos faciat:vt ha/⸗ beam ſecuri res nr̃as ĩ pᷣcept dei.res in quã nr̃as ĩterioꝛes:⁊ ĩ archa ↄſciẽtie nĩe repoſitas. Ipᷣe ſũt theſauri nri:qͥs nobiſ nec fur:nec latro:nec vicinꝰmalꝰ poterit aliqñ auferre:vbi nec tinea nec rubigoẽ metuẽda. Iſte ſũt em̃ vᷣe diuitie.i.bona ↄſciẽtia:iuſticia:miſericoꝛdia:caſtitaſ at q́ʒʒ ſobꝛietas.Qui talibo rebo plen eſt:di ues eſt:etiã ſi ð naufragio nudꝰ euaſerit Sãʒ bec ſi diligẽter attẽditꝭ:⁊ q̃ ſũt mala fugere:⁊ q̃ bona ſũt volueritis auxiliãte . deo exercere:eritis populꝰdñi:⁊ de iniqᷓ egiptioꝝ ſocietate.i.ſpũaliũ nequiciarũ prfecutione liberati:ad terrã repꝛomiſſio nis poteritis feliciter ꝑuenire:auxiliãte dño noſtro ieſu chꝛiſto:qͥ viuit ⁊ regnat in ſecula ſeculoꝝ Amẽ. „„ ne vere vite incipit. Alpiẽtia dei foꝛmare tribuit: me q/ ¶ Libell⸗ ſ⸗ ancti auguſtini de cognitio/ q; nõ ſolum ſermone.ſed etiam ſcientia imperitum ad fandum impellit:atq; per ſe ac de ſe intellecta alijs pie innoteſcere cõpellit Hui & inſtinctu ad vtilitatẽ:vt ſpero: multoꝝ.iteꝝ cõmitto me ad coꝛro dendũ dentib inuidoꝝ:⁊ foꝛſitã ad ↄfo/ uendũ coꝛdibi dilectoꝝ. Cũ chꝛiſt veri tas ⁊ vita dicat. Hec eſt vita etema vt te ſolũ veꝝ deü cognoſcãt. cõſtat ꝓfecto na turã rõönalẽ ad h̊ ſolũ factã vt facoorem ſuũ veꝝ deũ intelligat.intelligendo dili gat:diligẽdo ĩ eo q eſt eterna vita eterna liter beate viuat.Diuinitat ergo eſſenti am rõnabiliter inueſtigare:eſt ad vitam eternã feſtinare. Hãc vᷣo negligẽdo igno rare:eſt vtiq; ad moꝛtẽ indeficiẽtẽ ꝓpera re:qꝛ nimiꝝ hic ab eo ignoꝛabit᷑:du qñq; a beata vita ſeq̃ſtrabi᷑. Ouãobꝛem cũ ð hac pᷣdara materia plurimi ſanctoꝝ pa/ trũ młta gloꝛioſa ↄſcripſerint:ipamq; rẽ 4 2 ſimplicioꝛib obſcurioꝛẽ reddiderint Li bet meꝑ hec ↄdenſa:q̃ſi quandã ſemitaʒ ſtilo cõplanare:qua inſfirmis intellectib⸗ relicto erroꝛis deuio:p planũ veritatis liceat libere ambulare. Dʒ hic quilibet inuidus nebuloſa facie mihi occurrit:et virus diu ſub liuido coꝛde concretuʒ in me acerbiter euomit.Quid tu inquiens tentas ligna ſiluis impoꝛtare:aut redũ/ danti mari vndã inſtillare: DHuiꝰ tã mo?ꝛ dacis moꝛdacẽ dentẽ hec petra retũdat: 2 venenũ malicioſe euomitũ ĩ viſcera ip ſiuſdenuo torquẽda refundat. Inuidia dyaboli intrauit moꝛs in oꝛbẽ terrarum imitant᷑ illũ:qui ſũt ex parte eꝰ.O inui/ de infelix:qui aliena felicitate toꝛqueriſ: alieno damno depaſceris:ipſis rebʒ pꝛo bas te eſſe ex parte ei.qͥ inuideſ alijs qð tu ignoꝛas ſcire.ac mihi ob piũ laboꝛeʒ — — collatũ egris ſuſpirijs ingemiſcis:quod tibi ob deſidiam:immo ob inuidiam de negatum cognoſcis.Age miſer: potius letiferum virus quo turges euome: ſa/ lubꝛe dilectionis antidotũ excipe. SVin ⸗ 7 autẽ parti patris tui nigro felle tabeſcẽs faueto.Ego aũt cũ ĩuidia tabeſcẽte iter nõ habeo. Egregiã ſcripturaꝝ ſiluã ala cer ingrediẽs:nõ in eam:vt tu venenatg lingua aſſeris:ligna deferens:ſed pꝛecio ſum vitelignum iuſticiam eſurientibus Zemſſſtene co Viriſtiond reno honde⸗ gtürirpfen trhibateni⸗ cognorern incndort elli nuer. Nopollind gis otici orosin bo⸗ Anritenos nonſupe Lonirene firtaſgenst tgoporocunt ſcnsiodiinia Hengcnüſuo cülignirte feai ooe poneqſdelo läcecei MWrwar Machcdd Wdse tonreted tres. Cä trenen fiſimmio aloſe ih oplbyinc ſge ange icuos mus vt re obſtätige lutiuunte. Dagten nlio oll Uehabire lig vigor ſenirinn te licimn lin mmingcliemge Ausnieinont ncnidine commindnegenn aenſaſti t wd Dichßn Ncknnt Gchgrckun uninefiige gobiigig d.Ouiobencd d Nunmiſnnr , mpriun wercdMenee d. Diaunntiſenen G ne ncemhioaun ocedanam nuOutuinu npnatkuni üm ind hehenmidn wnkäinieni⸗ nfmnan Yudt gincetnunm rduntch tapnec onrne a ti vitã ſitientiba de pelago ſcripture hauri re nõ moꝛaboꝛ.Omes ergo ſideles ad li gnũ viteq; fontẽ curramꝰ:cuiꝰ guſtu ine ternũ beate viuamꝰ.Libellꝰ aut nomen cognitio vere vite ſoꝛtiat᷑:duʒ in eo vera vita tardioꝛibo intellectu cognoſcibilis reddi videat᷑. Fatꝝ interrogatio.Grfas deo ꝑſoluimꝰ:cuiꝰdono apte in reb du,· bijs certiſicari poſſumꝰ.Quãdoquideʒ ergo nos in hocipᷣm videas ↄfluxiſſe:ꝛne ad patriã tendẽtes in via laſſabũdi defi/ ciamꝰ:paſtu potuq; vite: vt ſoles refice. ⁊ tempꝰ irremeabili curſu labile nexili qᷓ ſtionũ figens fac ſtabile:ne ſua volubili/ tas nos ociantes inuoluat:ſʒ tua affa bi litas in dininis laboꝛãtes ad ſemperma nens euũ ſuſtollat. Magiſtri rũſio. Fru ctũ ligni vite in ramis crucis penduluʒ: meciũ alacres adite:fontemq; vite a vita patre q̃ſi deloco voluptatꝭ manantẽ.pa/ radiſũ eccleſiã videlicet oꝛtũ delitiaꝝ ir- rigantẽ vnanimes haurite.cuiꝰ ſapoꝛ ſi palatũ coꝛdis veſtri indulcoꝛabit:teſtoꝛ vobis: ꝙ vos cũ eo in euũ ꝑmanſuros ð toꝛrẽte voluptat ſue qñq; ſatiabit. Fra tres. Cũ camalia ſapiẽtes ſpũalia cogi / tare nequeamꝰ:regnũ celoꝝ regionẽ caaa. riſſimã om̃i opuletia afflnentiſſimã:in q celeſtẽ iheruſalẽ vꝛbẽ pᷣclarã merit atq; opiby inclitã:⁊ in hac deũ q̃ſi gloꝛioſum regẽ angelos velut milites vario cultu ↄſpicuos mẽte foꝛmamꝰ:idcirco poſci/ mus vt rõne indagãte argumẽtis queq; obſtãtia cõpꝛimẽs:veritatẽ q̃ſi ĩ tenebꝛiſ latitantẽ. ad lucẽ nobis ꝓqucas:ac deuz aliqñ videndũ vt aſſeris:factũ qdᷣãmo/ go viſibilẽ añ oculos nr̃i coꝛdis ↄſtituaſ Magiſter.Cũ deꝰ omipotẽs:ſolꝰ ĩmoꝛ ro.q̃ cecutiẽte oculo coꝛdis ſplẽdoꝛẽ tan te maieſtatis reuerberatꝰ nlło modo in/ tueri pᷣualeo?: Frẽs.Añ nitere ꝓ poſſe in illa rapi.qᷓtenꝰ diſiecta caligine:mereariſ ab illa illuinari:noſq; ꝑ te illũinari:ſiẽ ſe/ be videmꝰ valles a montibo iubare ſolis * talis:ſolꝰ inuiſibilis:ſolꝰ incõpꝛehẽſibi lucẽ habitet inacceſſibilẽ: ego autẽ tene- bꝛis vicioꝝ oblitꝰ:tetrã caliginẽ inbabi tẽ.luci virtutũ inadibilẽ.q̃liter ineffabi/ le lumẽ.ſanct alioꝝ oculis inferre pote/ irradiari. Ogr̃. Conaboꝛ ꝓ virib vob oꝛãtibo:ac logica heunte comitantib ar/ gumẽtis.ſeq̃r veritatẽ vſq; ĩ ipᷣiꝰ iacceſſi bilis luc latibulũ fugiẽtẽ.ipᷣaq; ↄcedẽte ꝓducã eã vobio indagãtibo ſe onñdenteʒ. Frẽs. Noſtra qdẽ tibi nõ deerit or̃o:tm ſit tibi pᷣuia dux veritat rõ. Hagnope qppe a te audire deſideramꝰ:q̃liter ĩ oꝛa tionib ð deo cogitare debeamꝰ:ne foꝛte iſirma mẽs ſi pulcꝝ hoĩeʒ imaginet᷑:⁊ B ſimulacuꝝ ꝓ vᷣo deo ðcepta veneret. a giſter. Tateoꝛ magnitudiĩe altitudis ſu/ ſcepta:negocijs victꝰ ſuccũbo:qꝛ qᷓ vix mẽte ↄcipio:vix verbis explanare ſuffi / cio.Excedit em om̃e pᷣclaꝝ lõge ſũmoꝝsf philoſophoꝝ ingeniũ:qꝛ ſublimitas hu ius rei q̃ tractat᷑ exuperat omnẽ intelle- ctum.qᷓ; to quippe magis omnẽ creatu⸗- * * —— * 6 rã ingreſſus conoꝛ eã diligẽti intuitu cõ templari:tanto magis ſentio eã ab aſpe/ ctu intellectꝰ mei elõgari.Operã tñ da/ bo inqſitõni vre ꝓ modulo meo ſatiſface re:put ipᷣe deq̊ agimꝰ dignabit᷑ noticiaʒ ſui deſiderãti aĩe innoteſcere. Uos autẽ vbi vires põdere tante eminẽtie pᷣſſe ſuc cumbüt: optet fragilitati ignoſcere. Fra tres. Nos q;to diligẽtiꝰ huiꝰ rei ꝑpendi mæ altitudinẽ: tãto ardẽtiꝰ optamꝰ eam nobis vtcũq; fieri cognoſcibilẽ:⁊ eiꝰ qli cũq; modo ĩtueri pulcritudinẽ:⁊ ideo li/ bẽti aĩo tibi ignoſcimꝰ:ſi ea q̃ vᷣbis ñ va les ſaltẽ nutibo explices. Ogr̃. Sciẽdũ igit᷑ deũ nullis vᷣbis expmi:nila poſſe co gitatõe compᷣhendi.Qũo em̃ ĩimenſus ⁊ incõpꝛehẽſibilis pᷣdicaret᷑:ſi humanelo/⸗ cutioni vł meditatõi includeret᷑:nũc aũt patzʒ q; ſit admirabilis cũ om̃iba linguis ſit inedicibilis:omnibo coꝛdib ſit inco/ gitabiliſ. Dialetica nãq; diſſerẽdi potẽſ. potẽter queq; dubia diffiniens cunctas ſcripturas euibꝛans ⁊ euiſcerãs:cunctã humanã ſciẽtiã annihilãs:cũ diuinitatẽ intẽdit.tãte maieſtatꝭ luce reꝑcuſſa:paui dũ caput tremefacta reflectit:atq; in ab/ dita mũdane ſapietie fugiẽs ðᷣliteſcit:diſ ſolutßʒ ſillogiſmoꝝ nexibo ſtulta obmute ſcit. Hẽpe noĩe ⁊ vᷣbo cuncta expꝛimunt᷑ q̃ ſᷣ decẽ pᷣdicamẽtis hũano coꝛde ↄcipi unt᷑ Sʒ q er his nullũ ppe deo ↄueniat manifeſte rõ cõpꝛobat. iã ſi dixerimus — R s M S WSS ä . dee 6 . . 2 q deus ſubſtantia ſit qᷓ omibo ſubſiſtere tribuat: ⁊ ꝑ quã oẽs res eſſe habẽt:mox vniuerſalia ⁊ indiuidua ð qbo ſubſtãtia p̃dicat᷑ genera ⁊ ſpecies ĩ b vᷣſare . ſ imt ⁊ nouẽ accidẽtia qᷓ ei neceſſario inherẽt: aĩo occurrũt:q cũcta liquẽt:qꝛ minimei deũ ↄcurrũt.Si pᷣdicemꝰ ꝙ deꝰ ipa ma gnitudo exiſtat:q̃ oĩa ĩ mẽſura? numero 7 põdere diſponat/ ꝓtinꝰ paruitas huic q;titati ſe opponit:⁊ ſua exiguitate qð ẽ ſuꝑ oĩa maximũ cõminuit.Quẽ ſi ißam bonitatẽ vl ſũmũ bonũ noĩemꝰ:qͥ cũcta valde bona facit:ſtatiʒ malũ huic q̃lita/⸗ ti ↄtrariũ obuiat:⁊ tãto bono ſe oppone reñ trepidat.O, ſi creatoꝛ vl oñs pᷣdice tur ꝙ vtrũq; ad aliqd.ſ.refert:ofeſtim re latio ſe opponit añ mũdi inſtitutõneʒ eũ H vocabulo caruiſſe ⁊ h̊ relatiuũ ex mun di creatõe ei accidiſſe:cũ rõ aſtruat nihil deo accidẽtale:ſʒ totũ qð pᷣdicat᷑ de eo ei eſſe eſſentiale. Poꝛro ſi vbiq; totꝰ eſſe di cat᷑:⁊ ſimul cũcta replere loca dicat᷑imox localitas clãdeſtine irrepẽs illũ loco ĩclu dit qͥ cũcta pugillo ĩcludit.ſi aüt ſempit/ nꝰ pᷣdicet᷑:⁊ cũcta tꝑa diſponere affirmet ↄtinuo pᷣterito pᷣſens:futuꝝ pᷣſenti ſucce dere feſtinat:⁊ initiuzʒ atqʒ finẽ eternitati aſcribere ñ foꝛmidat.Si vᷣo dicat᷑ ꝙ oĩia poſſideat:⁊ amictꝰ lumine ſic veſtimẽto refulgeat:ſtatĩ H̊ habitu cogitatõ eũ pꝛi nat dũ amictũ lu vł poſſeſſionẽ reꝝ ab eo ſepat.Oo ſi ſ pᷣſens adeſſe teſtat᷑:ↄfe/ ſtiʒ ſitꝰ ſtãdi vł ſedẽdi imaginat᷑. Si vᷣo vniuerſa regere referat᷑:act laboꝛis eter nã requiẽ ãnullare conat᷑. Porro ſi affir⸗ met᷑ patiẽs mala nr̃a ſuffereſ:ilico paſſio ſe ĩgerit:⁊ ĩpaſſibilẽ patiↄtẽdit. His qp pe decẽ cũcta hũana ↄditio ĩcludit᷑.⁊ ab his oĩbe pbetaſ ſũme eſſentie euidẽti rõe excludit᷑ Cũcta et em qᷓ ył oppoſitõeʒ vł Srietatẽ vl accidẽs ſuſcipiũt:nulla rõne deo ꝓpe cõueniũt. Igit᷑ růne repugnãte nihü ð deo ꝓpeloqͥᷣ valemꝰ:tñ ſaltẽ imp pe ⁊ ꝑ enigmata ð eo loqͥ ſatagimꝰ Frẽs uidẽs rõ qͥdẽ docet deũ hũanis vᷣbis inedocibile:ſʒ itellectualis mẽs inhiant᷑ deſiderat eũ ſibi vtrũqʒ fieri cognoſcibi le:q̃ mẽs ĩſtar ſpeculi aĩe videt᷑:in q̊ ipſa imaginẽ ſui creatoꝛis ↄtemplet᷑. Ogr̃. Vniuerſa q̃ ĩ reb creatnouimꝰ:ꝑ coꝛpo ð reos ſẽſus coòᷣſcimꝰ.Et ea qͥdẽ q̃ nec vi / ſu nec experieẽtia didicimꝰ:ꝑ comꝑatões viſoꝝ vl exptoꝝ diſcimꝰ.vt q̃ de beſtis vl igtis hoĩbo legimꝰ.Que aũt nobiſ pe nit' iĩcognita ꝑ comꝑatões notas nõ ſi/ gnificant᷑:nunq; ꝓꝛſus ſciẽtie nr̃e notifi cant᷑. Et iõ qꝛ ſpualia nob ſunt iuiſibilia atq; coꝛpoꝛeis ſenſibo incomꝑabilia nũ/ qᷓ; erũt aliq rone nob ꝓbabilia. Quia vo hec ↄſtat eſſe ſi ꝑ ſimilia edoceri nequnt fidẽ tm̃ credẽtiũ exigũt Frẽs Oue rõ ar gumẽtis ꝓbat q;; ĩ comꝑatõe deficiat ncce eſt vt rõnalis qͥſq; credere ñ rennat. Tu tñ pfer:qͥd ð ſpiritib ſciẽdũ rõ ĩnu/ at. Ogr. Sex modis ĩ ſcripturis ſpũs ſubſtãtialiter dici:nõ neſcio a vobᷣ ſciri. Pꝛimo ſũmuſ oĩm deꝰ ſpũs appellat᷑:vt ibi. Spũs ẽ deꝰ:⁊ qͥ adoꝛãt eũ ĩ ſpũ oꝑtʒ adoꝛare Scðdo ãgeli ſpũs dicunt᷑vt ibi Qui facit ãgelos ſuos ſpũs.Tercio aĩe ſpũs nũcupant᷑:vt ibi.Exibit ſpũs eiꝰ ⁊ caro reuertet᷑ ĩ terrã.Quarto vita bꝛuto rũ aĩaliũ ſpũs vocat᷑:vt ibi.Quis ſcit ſi ſpũs iumẽtoꝝ deſcẽdat deoꝛſũ.Quinto yẽti dicunt᷑ ſpũs:vt ibi. Spũs ꝓcellaz Serto h aer ſcribit᷑ ſpũſ:vt ibi.Oſmen aꝑui ⁊ attraxi ſpũm.Quoꝝ diffinitõ tał ẽ. MNerẽ ſpũs ſeſibił:quẽ nos attrahẽdo ſetimꝰ:ipe nihil ſentiẽs cuncttñ ſb celo viuẽtib ſpiramẽ exhibẽs. Uẽt ſpũs ẽ ger dei nutu aliqͥ mõ agitatꝰ ꝓcellis aqꝝ augmẽtat?ꝰ:pꝑ ãgelica miſteria excitatꝰ:p eadẽ trãqͥllatꝰ Uita bꝛutoꝝ aĩaliũ ẽ ſpuſi vital:oſtãs ð aere ⁊ ſanguie aĩalis:inui/ ſibil:ſʒ ſenſibil:memoꝛiã habẽſ:ĩtellectu carzs:cũ carne moꝛiẽs ĩ gera euaneſcẽs. NAia vo ſpũs ẽ ſubſtãtia incoꝛpoꝛea:coꝛ poꝛis ſui vita:ĩuiſibil:ſenſibil:mutabilł illocal:paſſibil:nec q;titate mẽſure:nec q̃litate ſoꝛme vł coloꝛis ſuſceptibil:me/ moꝛial:rõnal:ĩtellectual:ĩmoꝛtal.Et ne vacillet diffinitio:rõ cãm ꝓbatõis robo ret. NHia ẽ ſpũalis ſubſtãtia.Om̃e em̃ qð alij vitã ſubmĩſtrat:ipᷣm eſt ncce vt ſubſi ſtat:ſʒ aia coꝛꝑi vitã tribuit:igit᷑ aia rea/ lit ſbſiſtit. Hãc vo vitã eſſe ipamet ꝓbat dũ pᷣſentia ſua coꝛpꝰ viuificat:abſentia ſua idẽ moꝛtificat. Hec nobis quidẽ eſt luiſibilis: ſʒ ſpiritibo ẽ viſibil. Hanc eſſe ſenſibilẽ cõſtat:dũ oculis coloꝛes:aurib⸗ opolrrlyog ſilſurtien bels Ofeen nucbleshal Piogkigenn is Ofechos linahe MNGi⸗ ſeigercorp Geytreieſe fofroorp'oc⸗ ſilgerſzvt ſiczaintotl ſdeet vin blisaczänne ſgoidolſe Occuladiſen Scppaltbi, poſtbileeſß ſocffcitdol ſplls ſeouu Citinergten Sehenen leumede ſeicndnen Cloris ſ thonunt liaſenbit: iclir onli Eft t Mcin noeli iuigpn linrgn loporerinil fllanglgin Puſiblionnn Rdüvtnai ti ſuimor⸗ 6 ouctaur doftec eiien Peconhin ſde be Auegitnobln Nbhots hoͤſ aitie nieotf⸗ ſuniniſbiin ongublluni/ la Ouizio dedeniteännt FDend acdgefrnr. hyſailioin iipmmsſis neon vobſani püsappclaint witeäiſpüoxg is diantyrihi his Temogie Enbethiser no ridrud di Onsſotii dedd Huinn Sysell Nübrtbi.i Cuenooaunthin bis iy hißi imuaca, ebnliiſin it ilgin/ bobriüdonn Sunimiid. ubanſoleh, inibienurn ,v iure AMN lptn EinunCine henind ieeñe dninſbi urcküne atine n ufarabſentn. oabide . oos qun ltnc 10nedenn ſonoſinaribo odoꝛes: palato ſapoꝛes:ma nibo aſpa vł leuia ſentire pᷣſtat.Eſt ̊ mu tabilis.Om̃e em̃ qð melioꝛat᷑ ⁊ peiorat mutabile ẽ:ſʒ aĩa vicijs peioꝛat᷑:vᷣtutib⸗ melioꝛat᷑:igit᷑ mutabil eſt.Eſt etiã illoca lis.Ome em̃ qð loco ĩcludit᷑:altitudine: latitudine:lõgitudĩe aeris circũſcribit᷑: corpꝰ ẽ.Sʒ rõ docuit aĩaʒ incoꝛpoꝛeaʒ eſſe. i. nec coꝛpꝰ nec aliqdð mẽbꝝ habere: igit᷑ ↄſtat eã eſſe illocalẽ.nõ em̃ ſpaciũ ae ris vt corpꝰ occupat.nec coꝛpꝰ vt aqua vtrẽ ĩplet:ſʒ vt caloꝛ toto igni illocaliter leſt:ita aĩa totũ coꝛpꝰ illocalit iplet. Ig/ nis qͥdẽ eſt viſibił:ſʒ caloꝛ ĩuiſibił ⁊ ſenſi bilis ⁊ qdᷣãmodo ignẽ viuificãs:ita aia inuiſibil:ſʒ ſenſibilis viſibile coꝛpꝰ q̃dã occulta vi ſenſificat ⁊ viuificat. Hec eſt q̃q; paſſibiliſ Om̃e em̃ qð meroꝛe afficit paſſibile ẽ:ſʒ aia dũ ſue volũtatis cõpoſ nõ efficit: doloꝛe meſticie afficit᷑:igit᷑ paſ ſibilis eſſe ↄuincit᷑. Ab hac qtitas exclu dit᷑:dũ nec altitudine ⁊ latitudine aut lõ gitudine metit᷑:nec ſex circũſtãtias.ſ.an/ te ⁊ retro:dextꝝ ⁊ ſiniſtꝝ:ſurſũ ⁊ deoꝛſũ ſe ĩcludere patit᷑. Qualitas etiã ſoꝛme vł coloꝛis ab hac ſecernit᷑.duʒ nulla foꝛma vł humani coꝛꝑis vl vlli coloꝛate rei il li aſcribit᷑. Hec eſt memoꝛialis:qꝛ pteri/ ta recolir.Eſt etiã rõnalis:qꝛ pᷣſentia di ſcernit.Eſt intellectual:qꝛ futura ĩtelli/ git. Hãc ĩmoꝛtalẽ hinc eſſe cõſtat ꝙ me/ moꝛiã ſui apud poſteros penniter dura relaboꝛat.ingelꝰ aũt ſpũs eſt ſubſtãtia ĩcoꝛpoꝛea:ĩuiſibilis:ſenſibilł:rõnalis:in/ tellectualis:lmoꝛtal:bonoꝝ lucida ⁊ im paſſibilis:maloꝝ tetra ⁊ paſſibił. Sʒ vi dendũ vtꝝ aliq̃ ſubſtãtia talis ĩ rebo crea tis eſſe credat᷑:cũ a nobiſ minime videat Angelos eſſe ipᷣa ĩſenſibilia pbãt:q̃ tam certã ſui motꝰ legẽ obſeruãt.Om̃e q ppe qð mouet᷑:aut motũ a ſe habet:aut aliũ/ de.Sʒ ome qð motũ a ſe habet ẽ ſenſibi le vt ala:qð aliũde inſenſibile vt coꝛpus D., ſi ſol luna ⁊ ſidera ꝑ ſe mouẽt: ſenſu vl röne vigere vident᷑ꝗq tã certa tꝑa tam certa celi ſpacia cuſtodiunt:⁊ qdãimodo ſuũ intellectũ huic mũdo lumiĩe vl ſigniſ innuũt. Dʒ qͥ ea rõnabilia vl ſaltẽ ſenſi/ bilia coꝛꝑa arbitrant᷑ iure ſenſu carẽtes int irroᷣnabilia cõputant᷑Cũ aũt vᷣe ſint coꝛpa viſibilia:ſʒ motu carẽtia vtputa ĩ ſenſibilia ⁊ tũ moueant᷑:cõſtat ꝓfecto q; aliũde mouent᷑.Reſtat igit᷑ ea ꝑ angelica miſteria moueri.ſiłr vẽtos pluuias gra/ dines fulgura tonitrua tẽpeſtates auras iuſſu dei ꝑ illos regi. Qui dubitat:et ea ſenſibilia putat.hũc rõ ſtultũ cũ inſenſi/ bilibe ꝓbat Bꝛuta quoq; aĩalia vſibo hu manis ꝑ illos obſecũdare vł aduerſariqͥ n credũt:aut illa rõnalẽ ꝑ ĩtellectũ hec fa cere credũt:lõgea rõe recedũt. SDʒ ⁊ cũ/ cta q̃ ĩ reb ĩſenſibilibo vł creatur ſenſibi lib gerũt᷑ ꝑ ilos admiſtrari.qͥ ambigit: multũ a luce vᷣitat deſipit. Igit᷑ ↄſtat an gelos ve eſſe: ⁊ cũcta nob patẽtia noſſe:ſʒ h differt int᷑illoꝝ ⁊ noſtra ſcietiaʒ:ꝙ ipſi oẽs cãs reꝝ anq; eueniãt pᷣſciũt.nos aũt vix ⁊ cũ magno laboꝛe inueſtigamꝰ eas: poſtq; res ĩ actu cõſtãt. Poꝛro ſummus ſpũs ſic a nllo ĩtellectu valet ꝓpꝛie cogi/ tari:ita nulla diffinitõe poterit ꝓpꝛie de terminari. Sʒ qꝛ ĩtellectualis mẽs cum vtrũq; agnoſcere anhelat:hec enigmati ca diffinitio ei iterim ſufficiat. De ſpuũs eſſentia iuiſibil:om̃i creature incõpᷣhẽ/ ſibil: totã vitã:totã ſẽ apiẽtiã: totã eterni/ tatẽ ſimł eſſentialłr poſſidẽs:vł ipᷣa vita. iſpᷣa ſapia: .ipa vᷣitas:ipᷣa iuſticia: ipᷣa et᷑ni/ tas exiſtes.oẽm creaturã iſtar pũcti in ſe ↄtinẽs.Si aũt aliqͥs ĩſipiẽs tm̃ deſipiat vt deũ eẽ diffidat:bũc ſolũ vᷣe eſſe:⁊ alia oĩa ab ipᷣo hr̃e eẽ hac rõne colligat.Oĩs ſubſtãtia aut ꝑ ſe ſubſiſtit:aut ꝑ aliud:ſʒ hũc mũdũ ñ ſpᷣſiſtere qͥ ↄtendit:hic fatuꝰ in nihilũ tẽdit. Oũdũ aũt nõ ꝑ ſe ſubſi/ ſtere ↄſtat:dũ eũ rõ cepiſſe doceat:ꝑtib⸗ em̃ ↄſtat.Ome aũt qð ↄiũgit᷑ vł in ꝑes reſoluit᷑:ab aliqᷓ vtiq; ↄiunctionẽ vł reſo lutionẽ patit᷑. Oundꝰ ̊ nõ ꝑ ſe ſubſiſtit ⁊ ideo ſequitur ꝙ creatura ſit. Creatura aũt ad aliqͥd.ſ.ad creatoꝛẽ refert᷑. Soluſ &̊ creatoꝛ ꝑ ſeipᷣm ⁊ ĩ ſeipᷣo exiſtit.oĩs aũt creatura ꝑ ipᷣm ſubſiſtit. Si em̃ ab alio eſſe habʒ:tũc deo maiꝰ eſt a q̊ h habʒ:qð deo incõueniens eſt. Et cũ nihil pᷣter cre atoꝛẽ ⁊ creaturã exiſtat:ſi deꝰ ꝑ ſeiſᷣm nõ hpʒ eſſe: nccitate ↄſequit᷑ vt ꝑ creaturã exi ſtat:qd incõnenientiſſimũ eſt. Amplins bſtãtia mũdi ĩ diuerſa genera ⁊ ĩ diffe rẽtes ſpẽs diuidit᷑:⁊ ĩ his ſingulis bonũ WWe cognitõe vere vite inuenit Omne em̃ vtile bonũ.vniuerſa qppe vtilia ↄſiderant᷑:⁊ ideo ſingula bo na cõpꝛobant᷑. Om̃e auteʒ bonũ aut ꝑ ſe bonũ eſt.aut ꝑ aliud:ſʒ diuerſa bona par ticipatõe vniꝰ boni bona eſſe neceſſe eſt. Diuerſitas qppe recipit maiꝰ ⁊ minus. Nã q;tũ ad genꝰ lapis eſt minꝰ bonũ:qͥ tm̃ eſt ⁊ ñ viuit:lignuũ maiꝰ bonũ:qð cre/ ſcẽdo viuit:equꝰ illo meliꝰ:qͥ viuit ⁊ ſen/ tit. hõ illo pᷣſtantiꝰ:q viuit ſentit ⁊ ratio ne diſcernit Reſtat igit᷑ his maxime ⁊ ſuũ mũ bonũ:ð q̊ oĩib inferioꝛibꝓfluat bo/⸗ nũ.Et h bonũ deus eſt: de q̊ qſi de ſonte cũcta bona ꝓfluũt:⁊ in eundẽ cũcta reflſu unt. Hic ſolꝰ? vere eſt:⁊ ideo veritas eſt. Om̃e em̃ gð eſt: ven eſt. Oð ven nõ eſt: ſalſũ eſt. Sʒ deꝰ vere eſt:igit᷑ veritas eſt. Creatura aũt ei collata:q̃ſi nõ eſt:⁊ idcir co q̃ſi falſitas ad veritatẽ eſt. Om̃e eĩ qð ex nihilo eſſe cepit:in nihilũ redigi pote rit.ſʒ om̃is creatura ex nihilo a deo pꝓdu cta:ad aliqͥd eſſe eſt ꝓducta:igit᷑ ſi ei cõ/ parat᷑ nihil eſſe ꝓbat᷑. Nulla ò mens deũ eſſe dubitat:ꝑ quẽ alia cuncta eſſe ↄſide/ rat. Hui eſſentia eſt vita. Om̃e em̃ qð ẽ aut viuit:aut vita caret.Om̃e aũt qð vi uit:aut ꝑ ſe viuit:aut ꝑ aliud. Sʒ deꝰ ꝑ ſeipᷣm ⁊ ĩ ſeipᷣo viuit:⁊ alijs om̃ibo viunere tribuit:igit᷑ vera eſt vita et vitalis vita. Seipᷣm quoq; ⁊ totã facturã ſuã ſapit ? intelligit:cui nibil aliud nech vine eipᷣm etiã ?⁊ omnẽ creaturã diligit:qꝛ iuſtũ eſt.⁊ hůc iuſticiã nõ aliũde accipit:igit iuſticia et dilectio exiſtit. Initio ⁊ fine caret:pᷣteri/ tũ ⁊ futuꝝ nõ habet. Igit᷑ eternitas eſt. Cũ itaq; ratio deũ veraciter eſſe ppaue rit:⁊ hũc vitã:ſapientiã:veritatẽ:iuſtici / am:⁊ eternitatẽ veris aſſertoꝛibo eſſenti re ⁊ eſſe.Igit᷑ ſapiẽtia eſt. aliter eſſe docuerit. reſtat nũc vt ad hũc quoq; videndũ aliquã feneſtraʒ apꝑiat:p quã mens quoſdã gradꝰ ſcandẽs ꝓſpici at:quatenꝰ regẽ gloꝛie ĩ decoꝛe ſuo vide re pᷣualeat. Pedetẽtim aũt ratio p coꝛꝑa lia gradiat᷑:ne infirmꝰ intellectꝰ ꝑ ardua nites difficultate ↄfract?relabat᷑. In pꝛi mis igit᷑ hũc coꝛpoꝛeũ ſolẽ mente ↄſide/ remꝰ.cuiꝰ claritudie totũ oꝛbẽ illumina ri videmꝰ. Poſt hũc ſolẽ milia miliũ an geloꝝ deo miniſtrãtiũ attendamꝰ:quos — ſingulos rõne mõſtrante ſepties:ĩmo c⸗ ties ſole ſplẽdidioꝛes ſciamꝰ. Nã hic ſol eſt miniſter mũdi:angeli aũt templa dei. Ouantuũ ergo differt templũ dei a ſeruo mundi:tanto differt claritas angeloꝝ a claritate ſolis. Deinde decies milies cen tena milia ſublimiũ angeloꝝ deo aſtan/ tiũ perpẽdamꝰ:qͥs ſingulos centies ĩmo milies p̃ ſole clarioꝛes pfecto noſcamus Sicut em̃ luna ſtellaſ:ſol lunã in clarita te excellere cernit᷑ſic quilibʒ ſuperioꝛ oꝛ go angeloꝝ inferioꝛẽ ab angelis vſq; ad ſeraphin: gloꝛia:dignitate:claritate pꝛe cellere credit᷑. Poſt hos innumerabilia milia ſanctaꝝ animaꝝ inſpiciamꝰ:quas ſingulas lõge ſole lucidioꝛes:angel bea titudine ⁊ claritate coequãdas nõ dubi tamꝰ. Tot ⁊ tantis luminibo ↄſideratis: ſinguloꝝ etiã magnitudinẽ ↄtẽplemur: quatenad id qð intueri anelamꝰ:fſaciliꝰ ſubleuemur. Cogitemꝰ itaq; animã ſplẽ didũ ignẽ.cuiꝰ minima ſcintilla rõne in/ ſtruente vincat hũc ſolẽ. Om̃e em̃ qð ab alio includit᷑ minꝰ eo qð ſe ĩcludit eſſene ceſſitate ↄuincit᷑. Sʒ cogitatio aĩeq̃ eiꝰ eſt ſcintilla:nõ ſolũ hũc ſolẽ.ſʒ ⁊ totũ mũ di ambitũ bꝛeui ſpacio includit:⁊ totus oꝛbis eã minime circũſcribit. Igit᷑ ↄſtat quãq; animã toto mũdo lõge maioꝛẽ fo re.Angeli aũt ſicut ab animabo beatitu / dine.ita etiã differũt magnitudine. Hic nemo magnitudinẽ coꝛpalis qᷓ;titat in/ telligat.ſʒ illã potiꝰ intellectualẽ qᷓ hunc mundũ coꝛpoꝛeũ ⁊ cũcta in eo coꝛꝑa ad paruitatẽ redigat. Hinc iã mens ſeĩ al/ ta eleuet:coꝛ ſuũ q;tum pᷣt dilatet:tot lu ces ineſtimabili daritate:incõꝑabili ma gnitudine reſplendẽtes ſub ſe ꝓſpiciat⸗ ſuꝑ ſe vo quandã admirabilẽ lucẽ q̃ oĩm illaꝝ luciũ lux ſit intẽdat:q̃ ſic ſuꝑ tot et tantas luces lõge reſulgeat:ſic ſol ſuper om̃es ſtellas luceat.Cuiꝰ lucis ineffabi/ lẽ magnitudinẽ ⁊ admirabilẽ pulcritudi nẽ ille tot ⁊ tante luces iugiter admirent᷑ ⁊ in cuiꝰ affluẽtiſſimã dulcedinẽ indefeſ/ ſe pſpicere delectent᷑. Hec ꝓſecto eſt lux inacceſſibiliſ:quã inhabitat eſſentia dei ſolis mũdis coꝛdibo viſibilis. Nullꝰ:hic cogitet luce deũ q̃i tabernaculo hominẽ circũdatũ:quaſi aliud ſit deꝰ qui lucem eltektalteri ſiſe taleln Nantdireſp tunenugee csſtelcyrt Fömägnie lledainng noneſfierch ſcozregnücd woreltüine hdcdire Narede ttiscſeni⸗ (dis Nine inbobitor lbprebi bimnmnine cit Ge ſcwirigeoe o nira Sormipenn lurytetg en ſſedickqni⸗ engoxtang uſtübacvit ſedickeß Mooregtice iporeniz⸗ nhoftnang tni nitneremn ſcefenio v noniger kſbigcre flaner gem. cheſtcift⸗ ankurm mertſe 6 nnenn a Nrlirſ chmn mreſehticin cn ſit Clmi wen timhidage rNusniat rhiptwin lipenigi Gnemnſm Amigenin mlihene Aene Minrminen bos mmneti incan Ndiorengtn chlics nö nintboſcenns mdinevipemn imnn hol⸗ g minſo ACnrilarörein Ccechcn Sſeidnet Octdif⸗ ücſehenin oincrons rübe N nich enuiit Pmniniybenn miunir vonlsihnin i, loanglipunc. nincoennt Neünesſaii ☛ = mirdinmtt õ s dſep õ riurii Cigerie Caß ishü inhabitet:⁊ aliud lux quã inhabitat:ſed potius illã lucẽ eſſentiã dei ſciat:in qᷓ vni uerſa bona ſimł locata ſciat. Hec eſt lux q̃ angelos vl aĩas ĩ celis ſua viſione ſati at. hec eſt q mũdicoꝛdes ꝑ ↄtemplatõeʒ illuminat.hec eſt q̃ ſolis lucernã ĩ mũdo cõmoꝛantibo vt cãdele lumẽ ĩ carcere po ſitis pᷣſtitit:q̃ de tenebꝛis ad lucẽ:ð moꝛ/⸗ te ad vitã:ð exilio ad patriã remeare poſ ſint. Ergo ĩ oꝛõne taliter mẽs nr̃a deum meditet᷑:taliter intẽtio nr̃a imaginẽ eius ↄtẽplet᷑.ſ.talẽ lucẽ q̃ ſic ſuꝑ ſolẽ vt ſol ſu/ per candelã reſplẽdeat:ĩmo talẽ q̃ ſic ſuꝑ inumera angeloꝝ ⁊ aĩaꝝ milia p ſole cen ties ſplẽdida:vt ſol ſuꝑ ſidera refulgeat. Jõ multũ quippe a veritate aberrat:qͥ talẽ dei imaginẽ anñ oculos coꝛdis ĩ oꝛa⸗ tione vᷣſat. Hec pᷣſens viſio dei facie ad facieʒ: regnũ celoꝝ vocat᷑:qꝛ extra h̊ coꝛ⸗ poꝛeũ celũ:imo extra omnẽ locũ:angeli ⁊ iuſti:qͥ celi nominant᷑:hac viſione fruũ tur. Idcirco etiã q́;uis deꝰ in oĩb crea/ turis eſſentialiter manere credat᷑ ꝓpꝛie ĩ celis vł in iuſtis habitare pᷣdicat᷑:qꝛ ipſi inhabitationẽ eiꝰ fruẽdo ſentiũt:⁊ eum oĩbo reb ineſſe gaudẽtes ↄſpiciũt:quẽ ſi bi minime adeſſe cognoſcũt qͥ terrena di ligũt. Sicut em̃ vidẽs ⁊ cecꝰ ĩ ſole ſtan/ tes:vidẽs claritate ſolis vidẽdo fruit᷑:ce cus lumie eiꝰ pꝛiuat᷑:⁊ q;uis pᷣſentia ſo/ lis vtriq; eque adſit:tũ eiꝰ pᷣſentiã nõ eq̃ liter vterq; ſentit:ſic deꝰ hos tm̃ inhabi tare dicit᷑:qui eiꝰ pᷣſentia facie ad faciẽ vi dendo:vt angeli.aut ꝑ cõtemplatõeʒ:vt iuſti ĩ hac vita fruunt᷑. In his aũt nõ eſ⸗ ſe dicit᷑:qͥ eiꝰ viſione pꝛiuãt᷑. Uñ ⁊ intra nos regnũ celoꝝ eſſe pᷣdicat᷑.qꝛ viſio dei om̃ipotẽtis:q̃ regnũ celoꝝ.i.iuſtoꝝ no/⸗ minat᷑:in angeł ⁊ iuſtis cõtemplat᷑. Hec etiã vita eterna appellat᷑.qꝛ beati pᷣſentia indeficiẽtis vite:plene ꝑfruunt᷑:⁊ nunq; nec moꝛti nec vllis doloꝛibo miĩſtris moꝛ tis ſubiacere ꝑmittunt᷑.id h̊ nãq; crea⸗ ti ſunt:vt eternalr vinãt:⁊ eternã vitam eterne aſpiciãt. Hec quoq; celeſt ciuitaſ nuũcupat᷑:qꝛ vnanimitas illoꝝ ciuiuʒ ad videndũ regẽ gloꝛie ĩ decoꝛe ſuo ↄgrega tur. Hec nihilominꝰ ihrm cognomina tur:qꝛ viſiõe ſemꝑ manẽtis pacis ſatiat᷑. Hoec paradiſus vocitat᷑iqꝛ omnimoda XCV. oĩm delitiaꝝ abundãtia iocundat᷑. Hec quoq; ſuꝑna patria noĩat᷑:qꝛ om̃es iuſti hãc viſionẽ:vtputa filij dei hereditareñ dubitant᷑. Cũ &̊ ſãctos in oꝛõne inuoca/ tis:ſic oꝑtet ð eis cogitare ↄſtitutꝭ ĩ glo ria eterne claritad.ſ.ſplẽdidiſſima lumia longe pᷣ ſolis fulgoꝛe lucẽtia:q̃ oĩa bona pleniter ĩ dei viſione habeãt ⁊ cũctis ſe inuocãtib potẽter ſubueniãt. Fratres. Sol eternꝰ ad quẽ vidẽdũ nos tua dul/⸗ cis oro ꝑduxit:⁊ cuiꝰ ſerena lux ĩ coꝛdi/ bus nris ꝑ tua vᷣba illuxit.ipᷣe te ð tene/ bꝛis exẽptũ ĩ lucis regione ↄſtituat:⁊ in ter luces q̃s pᷣdicas te lucentẽ luce ſue vi ſionis ꝑenniter frui tribnat. Ogf. Si qͥd ꝑ me ꝓbabile ꝓfert᷑:nolo vt inde mi/ hi ſʒ deo cuiꝰ donũ eſt gra referat᷑.qͥ ſepe p abiectos ſeruos ad hereditatẽ ſue viſi onis filios ſuos ↄuocat:⁊ ꝑ hoſtes ð exi lio ad patriã iter ſalutis amicis pᷣnotat. Et bene noſtis aliquẽ defoꝛmẽ foꝛmoſo ſpeculũ.ĩmo cecũ vidẽtibo lumẽ tenuiſſe ac claudũ ſanis greſſu viã oſtẽdiſſe. Fra tres. Nos quoq; ꝓpter ea q̃ audiuimus penni deo grates referimus:cuiꝰ viſio ꝑ te nobis innotuit:⁊ qͥ talem theſauꝝ car nalibo abſcõditũ ꝑ tenobis penlit end qꝛ pond carnis aĩiaʒ aguat:ecce iteruʒ carnalis cogitatio mentẽ diuina cõtem/ plantẽ pulſat. Cũ em ſuꝑiꝰ rõ vnũ deuʒ veriſſime eſſe demõſtrauerit:⁊ ipᷣm ſolũ cuncta ex nihilo feciſſe ꝓpbauerit:quũo q̃ſi tres deos adoꝛare docemur:dũ patrẽ ꝑ fectũ deũ:filiũ ꝑfectũ deũ:ſpũmſanctuʒ pfectũ deũ ↄfiteri monemur: Dũ em̃ ſb/ diſtincte tres ꝑſone diſtinguunt᷑:qͥd alið qᷓ; tres dij a nobis intelligũt᷑. Pgtr. In ipᷣa veritate ſe demõſtrante ⁊ ratione p/ bante citiꝰ videbitis neceſſariã ĩ vna eſ/ ſentia pſonaꝝ trinitatẽ:itẽ per om̃ia ne/ ceſſariã in trib ꝑſonis indiuidue ſubſtã tie vnitatẽ. Cũ iam ſuperiꝰ enigmatice de deo loq̃rer:qꝛ nõ poterã ꝓpꝛie:qͥd di/ xi eſſentiã dei eſſe? Fratreſ. Lucẽ. Pgẽ De luce qͥd gignit᷑. YFratres. Splendoꝛ Hgf. Quid in luce⁊ ſplẽdoꝛe ſimul ↄſi derat᷑: Fratres. Caloꝛ. gr. Nũ ĩ ſub/ ſtantia lucis ſplẽdoꝛis:⁊ caloꝛis inuenit diuerſitas. Trẽs. Nõ:ſʒ idẽtitas. Ogr̃ Num in vocabulis vł officijs pᷣdicatur P — . idẽtitas. YFrẽs. Minime:ſʒ diuerſitas. MHaã lucis vocabulũ ipᷣaʒ ſubſtãtiã:ſplen doꝛi vocabulũ lucis graʒ:caloꝛiſ voca bulũ videt᷑ exmere luc efficaciã. Ogr Igit᷑ patet tria vocabula diuerſa vnã cõ ſtare indiuiduã eſſentiaʒ. YFres. Per oia patet. Ogr. Gummũ ſpũm patrẽ lucẽ appellari habes i apło. Deꝰ lux eſt:⁊ in eo tenebꝛe nõ ſũt vlle.hũmũ quoq; ſpi ritũ filiũ ſplendoꝛẽ appellari:habetis in alio. Qui ẽ ſplẽdoꝛ ſubſtãtie eiꝰ. Sũmũ nihilominꝰ ſpũmſanctũ caloꝛẽ nũcupa/ ri apud movſen. De noſter ignis eſt.Qũ itaq; lux ſplendoꝛ caloꝛ ſit vna natura ⁊ indiuidua ſubſtãtia:vocabula vo diuer ſa:oſtat ꝓfecto pr̃is ⁊ filij ⁊ ſpũſſcti vna⸗ naturã indiuiduãq; eſſentiã eſſe du ĩ eo qð ſignificat qͥd ſit:ſubſtãtialit᷑ ſpũs no/ minat᷑.⁊ itẽ in ꝑpſonis diuerſitatẽ neceſſa ria:dũ pf̃ gignẽs:filiꝰ naſcẽs:ſpũſſctũs ab vtroq; pcedẽs pᷣdicat᷑. Frẽs. Plane trinitatẽ ĩ ꝑſonis ꝑſpicue videmꝰ:⁊ ne/ ceſſariã ĩ ſubſtãtia vnitatẽ euidẽter tene/ mꝰ. Ogr. Ideo vigilantiſſime hec duo nNoia.ſ.ſubſtãtia ⁊ ꝑſona diuĩe eſſẽtie coa ptant᷑:qꝛ ſemꝑ ſubſtãtia ð indiuiduis in płalitate ↄſiſtẽtib:pſona aũt de indiui/ dua rõnali natura pᷣdicat᷑:cuʒ nos ſolea/ mus pſonis płalitatẽ:ſubſtãtie aũt deſi/ gnare eſſentie vnitatẽ. Frẽs. Qua ſiłitu dine vocat᷑ eterna lux prf:· Ogr.Oꝛ ex ſe plem genuit ealẽ. Frẽs Mone ſibi magꝭ mr̃is nomen ↄuenire videret᷑:. Ogf. In pf̃e eſt ſemꝑ pᷣncipalis cauſa ꝓlis:⁊ ideo a pncipali ſexu debuit iure h̊ noĩe appel lari. Frẽs Qua ſilitudine dicit᷑ gignẽs: Pgf.Certũ eſt ꝙ mẽs gignit cogitatõ nẽ:cũ aũt mens ſeipᷣaʒ cogitat:q̃ſi aliã ſi bi ſileʒ generat. Bic ſumm? deꝰ: cũ ſeip ſũ talẽ q̃lis eſt cogitauit:pculdubio ſiłeʒ ſibi ꝑ omia imaginẽ generauit.Et ſicut gignẽs iure pater vocat᷑:ita rectiſſime ge nitꝰ filiꝰ noĩat᷑. YFrẽs.Si deꝰ filiũ genu it:videt᷑ aliqñ fuiſſe filiũ nõ habuit:et B; nomẽ ex accidẽti poſſederit. Oð ſi hoc ita ẽ fuꝑioꝛ platio labefactat᷑:q̃ deo nihil accidẽtale:ſʒ totũ eſſentiale pᷣdicabatur. MPgf . Jã docuit rõ:dei eſſentiã eſſe eter nã vitã. initij ⁊ finis neſciã.qꝙ ſi hſingu laris vᷣa vita abſq; initio ſemꝑ fuit:oↄſtat ——- De cognitione vere vite ⁊ abſq; initio ſemꝑ ſe vinere intellexit , ſi ſe viuere nõ intellexit:ſapiens non fuit:qð eſt nephaſð deo dicere. O, ſiali qñ ſapietiã aliũde accepit q̃ pꝛiꝰ caruit: tũc id a q̊ tm bonũ accepit deo meliꝰ exti tit:qð abſurdiſſimũ eſt. Sʒ ſi ſempiter/ na vita ſemꝑ ſe viuere intellexit.hec ĩtel ligentie ſapiẽtia nõ aliũde ei accidit:ſed ſemp ei coeſſentialis fuit:quãqᷓ; hãc ex ſe vt ꝓlẽ ſuã ineffabiliter genu erit:igit᷑ pa/ ter nũq; ſine filio extitit. YFrẽs.Qua ſili tudine ſplẽdoꝛ eterne lu filiꝰ vocat᷑.nõ filia?: Ogr̃.Quia ꝑ oĩa ſilitudo patris ĩ eo expꝛimit᷑.vñ ⁊ ſilitudo eiꝰ dicit᷑. Ni/ hil em̃ in reb crea ad integrũ eiꝰ ſilitu⸗ inẽ fuat a q̃ naſcit᷑. Capilli nãq; a capi/ te nati ſũt capiti diſſiłes.poma ab arbo ribo nata ſüt illis diſſilłia:lana diſſimilis ouibo. Fetꝰ aĩaliũ vł ipſi filij hoĩm nõ ꝑ oia ſiles qlitati genitoꝝ.Hic autẽ ꝑ oĩa gignẽti eſt ſimillimꝰ:⁊ iõ veriſſime nõ fi lia ſʒ filiꝰ vocat᷑. Fẽs.Qua aũt habitu ine filiꝰ verbũ vocat᷑: gr. Triplicit verbũ ĩtelligit. Uerbi gra.Cũ h̊ verbũ hoõ: hõ ꝓfert oꝛe: aut cũ idẽ verbũ hõ abſ q; motu ligueĩ coꝛde ſuo foꝛmat:aut cũ res ipᷣa quã ſignat illud verbũ qlis ſit in tellectu cogitat᷑. Hoc tercio modo deus verbũ ſuũ genuit:cũ ſeipᷣm cogitãdo di/ xit.Et qꝛ totã mũdi foꝛmã eadẽ cogita/ tione creauit:iõ dicit᷑ ꝙ oĩa ĩ vᷣbo ſuo fe/ cerit. Uñ ⁊ ð creatõe mũdi legit᷑. Jpe di xit ⁊ facta ſũt. Nihil em̃ aliud ẽ filiꝰ vel verbũ dei q cogitatio vł ars vł ſapiẽtia eiꝰ Nepe cũ nos aliquã rẽ cogitamꝰipᷣiꝰ rei imaginẽ ĩ cogitatõe nr̃a foꝛmamꝰ:ſic deꝰ cũ ſeipᷣm cogitauit:ſiłeʒ ſui ꝑ oĩa ima ginẽ foꝛmauit:⁊ iõ ̊ verbũ imago vl ſili tudo dicit᷑ dei:ſʒ nihil aliud niſi eadẽ eſ/ ſentia ghni⸗ Vnñ ⁊ ̊ verbũ dicit᷑ q̃ſi vᷣe bonũ. Frẽs. Quare dicit᷑ om̃e qð ſactuʒ E: in ipſo vita erat: Nũ lapides qͥ ſtolidi ſũt ĩ vᷣbo dei viuũt: Dgr̃.Ois creatura tripharie ſpſiſtere dicit᷑. In deo: in ſeipa in nobis. In deo vita ĩmutabil. in ſeipa ſubſtãtia cõmutabilł. in nobᷣ ſilitudo reꝝ imaginabił. Uerbi gr̃a. Lapis ĩ ſeipſo ẽ ſubſtãtia mutabil:qꝛ ĩ calcẽ cõmutabi lis. In nr̃a cogitatõne ſilitudo lapidis. In arte dei ſcientia interminabilis: vite dumntlien atüüdon in⸗ i nndaten Stamneln lineiu⸗ Soe Glirnnd munhlgiud Ginueblia linutablind⸗ ſCeperüch ltuiſobſtini ſteigſolicn gorhiſſicti Unionianati ihtſhitciſib Potutptiſen Biilonpten ſh ſoit ſeriütocouet Pontitepotea Nawesd ſechgcädo wenca mes ved cecog ſolrtär cop voea llyouce pſiil lclemn ſeyo recu ſſlirebi ſoc ſeſblen⸗ tiamensamn bpivedi göiſigett tigleſbſſtit. ſoli wbi hiuni ep? lbuncop⸗ ginbül leri⸗ iinin n di teligit. Nigde⸗ Pohlckgt dübrrin narigin ſte Rrinerifcl tdlntſhinen deodeneli pt GtgeNonh cSſſennin vumnllatherit lutea nic iu weaumkigep⸗ Nofi wt doin ſimcone lmdocdick Wingücdſin Cplliniczgan ſlespona br fliriamdiline liflnboinno Nr. Munpoi öwriſine nöf Ouanäthrbin DS Tincl icia Tübim Mrenonnis iin agtind Eenicig nidieg fen immrigins ͦtagem h E inſonmn fi iftaſuncufn Greiimcon . auug ni Alin, mammiri N koßecd i onie toldi es ocrnn denn ⸗ ginurh nnc⸗ durabibł. Cũ eĩ artifex domũ facere cogi tat:iã domꝰ ĩ ipᷣa arte viuit:quã poſtmo dũ man' edificat. Sʒ illa quã manꝰ eri/ git coꝛruet:illa vᷣo q̃ ĩ arte viuit ꝑymanet. Nil qͥppe aliud ẽ ars q; aia:⁊ aĩa nil alið q; ars eiꝰ:⁊ ars eiꝰ nihil aliud ẽ qᷓ ipᷣa vi ta. Sic verbũ dei nihil aliud ẽ q;ᷓ arſ eiꝰ ⁊ ars nihil aliud ẽ q; ipa vita:⁊ ĩ hac cũ/⸗ cta ĩimutabilia ꝑmanebũt:q̃ in ſubſtãtia ſui mutabilia deficiũt. Frẽs.Cũ euidẽſ rõ idẽ verbũ cũ pr̃e ⁊ ſpũſãcto vnã ⁊ idi uiduã ſubſtãtiã inexpugnabilit᷑ ꝓbaue/ rit:qũo ſolũ ĩcarnari potuit: Si eĩ a pa tris ⁊ ſpũſſãcti eſſentia eſt ſeꝑatũ ⁊ ſingu lariter hũanatũ:ↄſtat ꝓfecto ꝙ pr̃is ⁊ fi / lij ⁊ ſpũſſctĩ ſubſtãtia nõ eſt indiuidua.ã potuit pati ſepatõis diſcrimina. OgrF. Siẽ ſempiterna virtꝰ diuinitatiſ ꝑ ea qꝗᷓ facta ↄſpiciũt᷑ pᷣt ĩtelligi:ſic ̊pfũdũ mi/⸗ ſteriũ ⁊ occultũ ꝑ ea q̃ ĩ nob gerunt᷑ rõne ꝑſcrutãte poterit ĩſpici. Notuʒ eſt em̃ ꝙ hũana mẽs verbũ cõmunis locutõis ex ſecogitãdo gignit:⁊ idẽ verbũ ĩ mẽte ⁊ ĩ memoꝛia ſumbł vna eſſẽtia exiſtit.Cũ vo mẽs verbũ ſuũ alijs inoteſcere cupit.cũ eadẽ cogitatõe:q̃ nihil aliud ẽ q; verbuz ſuũ:⁊ cũ memoꝛia diſponit ꝙ idẽ verbũ coꝛpꝰ voò ĩduit.⁊ auribo audibile ⁊ coꝛ dib audientiũ viſibile ꝓcedit:⁊ etiã lrfis coꝛpꝰ ſuũ ligari ⁊ videri ꝑmittit:⁊ tñ in⸗/ uiſibile manẽs ð eſſentia mẽtis ⁊ memo rie nõ recedit. Nõ & mẽs neq; memoꝛia: ſz ſolũ verbũ ſingularit ſonuit ꝑ coꝛpuſ vod ſeſibile:⁊ tñ inſepabilr mãſit ĩ eſſen tia mẽtis ⁊ memoꝛie ĩuiſibile.Sic ſum mꝰ pr̃ verbũ ſuũ ſeipᷣm cogitãdo genuit. qð ĩ pr̃is ⁊ ſpũſſãcti eſſentia ſimł coeſſen tiale ſpᷣſiſtit. Sʒ tñ nec pr nec ſpũſſctũs ſʒ ſolũ verbũ qð ẽ pf̃is filiꝰ ſingulariter hũanũ coꝛpꝰ iquit:ſe hoĩb ſenſibile ex/ hibuit:coꝛpꝰ ſũptũ ĩdigna pati ꝑmiſit: ipʒʒ inſeꝑabilit᷑ ĩ eſſentia pꝛis:⁊ ſpũſſãcti iuiſibile ⁊ ĩpaſſibile ꝑmãſit. Frẽs.Oua aũt ſiłitudie amoꝛ dei ſpũſ noĩat᷑: Hgr Dei eſſentiã dixi eſſe vitã:vᷣa aũt vita ſe viuere ĩtelligit:⁊ ſi ſe vitã ĩtelligit:ſe vti q; diligit.Dei aũt viuere ĩtelligere dili/ gere nihil eſt aliud qᷓ; exiſtere. Dilectio g̊ dei ẽ vita:⁊ vita ẽ ſpũs.Et qꝛ deꝰ ꝑ dile/ ctionẽ cũctis eſſe vł viuere tribuit.idcir erxcitãt hũanu itelle ectũ. gʒò ad meattinet h̊ ĩ me egerũt cũ ſcribe/ co ſpũs nũcupat᷑ Jõ aũt ſanctꝰaddit᷑:qꝛ cũcta ꝑ eũ ſctificant᷑. Yres. Oualit pbat᷑ hic ſpũs a pr̃e ⁊ filio ꝓcedere:? gr. Ni hil alið ſpũſſctũs q; amoꝛ dei intelligit᷑: vñ ⁊ de charitaſ dicit᷑. Cõſtat aũt qꝛ pr filiũ vt ſeipᷣm diligit.⁊ itẽ filiꝰ patrẽ tãq; ſeipᷣm diligit. Uita nãq; diligit ſe ſaꝑe:⁊ iteꝝ ſapia diligit ſe viuere. Uite aũt ⁊ ſa piẽtie ꝓbata ẽ vna eſſetia eſſe. Igit᷑ dile/ ctio vl amoꝛ vl charitas:qð ẽ ſpũſſctũs Iſpᷣſtãtia pr̃is ⁊ filij coeſſential exiſtit.et iõ ab vtroq; eq̃lit᷑ pcedit. Fẽs.Si ſpũſ ſanctꝰ pr̃i ⁊ filio coeſſentialiſ exiſtit:qũo ab ĩdiuidua ſubſtãtia ſeꝑari potuit:cũ ĩi ſpecie colũbe ſuꝑ dñm:vł ĩ foꝛma ignis ſuꝑ apłos apꝑuit: Ogr̃. Sãctiſpũs ſbᷣ ſtãtia nõ ĩ colũbã vł ignẽ eſt trãſmutata ſiẽ nec vᷣbi in carnẽ eſt trãſformata.ſʒ ſpi rituſſanctꝰ colũbe coꝛpꝰ ↄdidit. ¶Erx libꝛo retractationũ diui auguſtini Onfeſſionuʒ meaꝝ libꝛi tredeciz ⁊ ð ma lis ⁊ ð bonis meis deũ lau / dãt iuſtũ ⁊ bonũ:atqʒ in eũ litellectũ ⁊ affectũ. Interĩ rent᷑:⁊ agũt cũ legunt᷑.Quid ð ilł alij ſen tiãt ipᷣi viderĩt.mult tñ frib multũ pla- cuiſſe ⁊ placere ſcio.A pᷣmo vſq; ad deci mũ ð me ſcripti ſũt. In tribo ceterꝭ ð ſcri ptur ſctis:ab eo qð ſcriptũ eſt. In pnci pio fecit deꝰ celũ ⁊ terrã:vſq; ad ſabbati requiẽ. In qrto libꝛo cũ de amici moꝛte animi mei mifiã ↄfiterer dicẽs ꝙ aĩa nrfa vna qdðᷣãmodo ſacta fuerat ex duab:⁊ iõ inquã foꝛte moꝛi metuebaʒ:ne totus ille moꝛeret᷑ quẽ młtũ amauerã Oue mihi q̃ᷓ ſi declamatio leuis q; quis ↄfeſſio videt q;uis vtcũq; tꝑata ſit hec ĩeptia ĩ eo qd additũ ẽ foꝛte.Et illud ĩ libꝛo terciodeci mo ꝙ dixi firmamẽtũ factũ inter ſpirita les aquas ſupioꝛes ⁊ coꝛꝑales ĩferioꝛes nõ ſatis ↄſiderate dictũ eſt. Res aũt ĩ ab ſcõgito eſt valde. ¶Aurelij Auguſtini deuotiſſimꝰ ↄfeſſi onü liber pꝛim incibbit. (Conf eſlionũ — — lgnus es do gna virtꝰ tua:⁊ ſapiẽtie tue nõ eſt numer. Et laudare te vult hõ ali q̊ poꝛtõ creature tue.⁊ hõ circũferẽſ moꝛ talitatẽ ſuã:circũferens teſtimoniũ pẽti ſui.⁊ teſtimoniũ qꝛ ſuperbis reſiſtis:⁊ tñ laudare te vult hõ aliq̃ poꝛtio creature tue.Cu eĩ excitas vt laudare te delectet qꝛ feciſti nos ad te:⁊ inquietũ eſt coꝛ no/ ſtꝝ donec reqͥ eſcat ĩ te.Da mihi de ſcire ⁊ itelligere vtꝝ ſit pꝛiꝰ iuocare te an lau/ dare te:⁊ ſcire te pꝛius ſit an inuocarete. DSʒ qs te ĩuocat neſciẽs te.Aliud em̃ ꝓ glio pᷣt iuocare neſciẽs te.An potiꝰ inuo caris vt ſciar: Qũo aũt iuocabũt ĩ quẽ ñ crediderũt: Aut qũo credẽt ſine pᷣdicã te.Et laudabũt dñm qͥ reqͥrunt eũ: Oue rẽtes em̃ inueniẽt eũ:⁊ inueniẽtes lauda bũt eũ. Querã te dñe inuocãs te:⁊ ĩuocẽ te credẽs ĩ te:pᷣdicatꝰ es em̃ nobiſ. Inuo cat te deꝰ fides mea quã dediſti mihi:q̃m inſpiraſti mihi ꝑ hũanitatẽ filij tui ꝑ mi niſteriũ pᷣdicatoꝛis tui.Et qũo ĩuocabo deũ meũ:deũ ⁊ dñm meuz? Om̃ vtiq; in meipᷣm eũ vocabo cũ ĩuocabo eũ: Et qͥſ locꝰ eſt ĩ me q̊ veniat ĩ me deꝰ meꝰ.q̃̊ deꝰ veniat ĩ me. de? q fecit celũ ⁊ terrã. Itane dñie de? me eſt quicq; ĩ me qð capiat te: An vdo celũ ⁊ terra q̃ feciſti ⁊ ĩ qͥba me feci ſti capiũt te?: An qꝛ ſine te non eſſet qͥcqͥd eſt. fit vt qcqͥd eſt capiat te.Om̃ itaq; et ego ſũ:qͥd peto vt venias ĩ me:qͥ nõ eſſeʒ nilſi eſſes ĩ me. Nõ em̃ ego iã ĩ infer ⁊ tñ etiã ibi es. Hã ⁊ ſi deſcẽdero ĩ infernum ages. Hõ & eſſem deꝰ meus:qͥ nõ omino elſſem:niſieſſes ĩ me.An poti nõ eſſeʒ ni ſi eſſem ĩ te:ex q̃ ola:pꝑ quẽ oĩa:in q̃ omia Etiã ſic dñe etiã ſic. Quo te iuoco:cũ in te ſim: Aut vñ venias ĩ me:?Quo em̃ re/ cedã extra celũ ⁊ terrã vt inde ĩ me veni/ at de? meꝰ:qͥ dixit.celũ ⁊ terrã ego ĩpleo. Sagit 8ne te celuʒ ⁊ terra:qm̃ tu ĩples eg: 1 ̃ refudes qcqd ĩpleto celo ⁊ terra reſtat ex te. An nõ op/ habes vt a quoq; ↄtine gris à 2tines oĩa:qm q̃ ĩipleſ:otinẽdo im ples: Nõ em̃ vaſa q̃ te plena ſũt:ſtabileʒ te faciũt:qꝛ ⁊ ſi frangant᷑ nõ effunderis. mine ⁊ laudabiliſ valde:ma n ĩples ⁊ fſtat qm̃ nõ te capiũt:Et Et cũ effunder ſuꝑ nos.nõ tu iaces ſed erig nos:nec tu diſpgeris:ſʒ colligꝭ nos SDz qᷣ iples oĩa.te toto ĩples oĩa.An qꝛ nõ poſſũt te totũ caꝑe oĩa.partẽ tui capi unt:⁊ eandẽ partẽ ſumł omia capiũt:t᷑in ſingulas ſingula:maioꝛes maioꝛa:⁊ mi/ noꝛes minoꝛa capiũt Ergo eſt aliq̃ pars tua maioꝛ:aliq̃ᷓ mino:: IUn vbiq; totꝰ es ⁊ res nlła te totũ capit: Quid es ò deus meꝰ: Quid rogo niſi dñs de: Quis em̃ dus pᷣter dñũm: aut qͥs de pᷣter deũ nrjm? Sũme optime potẽtiſſime om̃ipotẽtiſ/ ſime mificoꝛdiſſime ⁊ iuſtiſſime ſecretiſ/ ſime ⁊ pᷣſentiſſime pulcerrime ⁊ foꝛtiſſi/ me:ſtabil ⁊ incõpꝛehẽſibilis:ĩmutabilii mutãs oĩa:nũq; nouꝰ:nũqᷓ; vetꝰ:inouãs oia:⁊ ĩ vetuſtatẽ ꝑducẽs ſuꝑbos ⁊ neſci/ unt. Bemp agẽs:ſemꝑ quietꝰ:colligenſ ⁊ nõ egẽs:poꝛtãs ⁊ implẽs ⁊ ꝓtegẽs:cre Ans ⁊ nutriẽs ⁊ ꝑficiẽs:querẽs cuʒz nihil deſit tibi:amas nec eſtuas.ʒelas ⁊ ſecurꝰ cs.: penitet te ⁊ nõ doles:iraſceris ⁊ tran⸗ qllus es:oꝑa mutas nec mutas ↄſiliũ:re cipis qð iuenis ⁊ nunq; amiſiſti. Nunqᷓ; inops ⁊ gaudes lucris. Nuũq; auarus et vſuras exigis. Superogat tibi vt debe gs:⁊ qs habʒ qcq; nõ tuũ. Reddis debi ta nulli debẽs.donas debita nihil ꝑdẽs Et qͥd dicimꝰdeꝰmeꝰ:vita mea:dulcedo mea ſãacta. aut qͥd dicit aliqs:cũ de te di/ cit: Et ve tacẽtibo de te:qm loq̃ces muti ſunt. QOuis mihi dabit acquieſcere ĩ te? OQuis mihi dabit vt venias ĩ coꝛ meũ:⁊ inebꝛies illud:vt obliuiſcar mala mea:?⁊ vnũ bonũ meũ amplecter te. Ouid mihi es: Miſerere vt loqr. Quid tibi ſũ ipſe: vt amari te iubeas a me:⁊ niſi faciã ira/ ſcaris mihi ⁊ mineris ingẽtes miſerias. Parua ne ipſa eſt mifia:ſi nõ amẽ te? Ei mihi. Dic mihi ꝑ miſeratõnes tuas dñe deuſ me qͥd ſis mihi.Dic aĩe mee:ſalus tua ego ſum. Sic dic vt audiã.Ecce au res coꝛdis mei ante te.Dñe aperi eas:et dic aĩe mee:ſalus tua ego ſum. Curram poſt vocẽ hanc:⁊ appᷣhendã te. Noli ab/ ſconderea me faciẽ tuã. Moꝛiar:ne mo/ riar:vt eã videã. Anguſta eſt domus aĩe mee:q̃ venias ad eã: dilatet᷑ abs te.Rui/ noſa eſt refice eã. Habet ꝗᷓ offendãt ocu/ los tuos: fateoꝛ ⁊ ſcio. Sʒ qs mũdabit eAnaii ocoutiomen geefonn Dienſos ſi nedctni igintiuct nuiimi önnenitit lin ltott. ſcodeedſe coaoudn 6eGine Cnlatnaett Cuietiſe ſeches mei diedenden litidicone tin nort nneplolgtoe⸗ niaparinbe ſneitipat Gricce naner Pchinſe tüinfanr Nſcagf mmihidet monnib m On alhi lobonim nt Erte noſtlus n poſtnociͤd Irbnisind 1acheſcere ſonescam ſirapi⸗ ceño ſioſiſerie ſumnenpo 1 ſtibieſe hiſftgreß elee i lai Rihn Nalpance ſe⸗ Rpätlen L loſliigs aſ dedngnii nctes uneſ ncim Mr ſtiege ir legen ldieriluf, Netuilimioretl⸗ Mumutfonſſt dtäſbisinundll Genü winoris Mis ſnoboothen uic liget leot ogtz l us zelgtſeand ginlens enunns Kr Sm Pon S:c mwene Wwokttbin bmi Neddsn Abianhhl Gennezclln urieN raiiz mut ine musloenel Crwaanen Grn Oüdnc chſige — nettiträl —K/ nſat ð minm an NMe Deimels andüaen diemitben Urran eh, Hrunne e⸗ 5 1 CEFo. eã: Aut cui alteri pꝛeter te clamabo: Ab occultis meis mũda me dñe:⁊ ab alieniſ parce fuo tuo.Credo ꝓpt qð ⁊ loquoꝛ. Dñe tu ſcis Nõne tibi ꝓlocutꝰ ſũ aduer ſũ me delicta mea deꝰ meꝰ:⁊ tu dimiſiſti ipietatẽ coꝛdis meis. HNõ iudicio ↄtẽdo tecũ qͥ veritas es:⁊ ego nolo fallere me/ ipᷣm:ne mẽtiat᷑ iniqtas mea ſibi. Nõ ̊ iu dicio ↄtẽdo tecũ:qꝛ ſi initates obſerua ueris dñe: dñe qs ſuſtinebit: Sʒ tñ ſine me loqͥ apud mificordiã tuã:me terrã et cinerẽ. Bine me tñũ loqᷣ:qm̃ ecce miſeri/ coꝛdia tua eſt.nõ hõ irriſoꝛ meꝰ cui loq̊ꝛ Et tu foꝛtaſſe irrides me:ſʒ ↄuerſus mi/ ſereberis mei.Quid em̃ ẽ ꝙꝙ volo dicere dñe deꝰmeꝰ:niſi qꝛ neſciovñ venerĩ huc T iſtã dico moꝛtalẽ vitã:moꝛtalẽ dicã vi/ tã:an moꝛtẽ vitalẽ:neſcio: Et ſuſceper̃t me ↄſolatões miſerationũ tuaꝝ:ſic audi ui a parẽtibo carniſ mee:ex q̃ ⁊ in q̃ ſoꝛma ſti me ĩ tẽpoꝛe. s em̃ ego memini.Ex/ ceperũt q̊ meↄſolatões lactiſ hũani.Nꝰ mater mea vl nutriceſ mee ſibi vbera im plebãt:ſʒ tu mihi dñe dabas ꝑ eaſ alimẽ tũ infantie ſᷣm inſtitutõeʒ tuã:⁊ diuitiaſ vſq; ad fundũ reꝝ diſpoſitas. Tu etiam mihi dabas nolle ampliꝰ qᷓ; dabas:⁊ nu trientibo me velle mihi dare qð illis da/ bas.Dare em̃ mihi ꝑ oꝛdinatũ affectuʒ volebãt q̃ ex te abũdabãt. Nã bonũ erat eis bonũ meũ ex eiſ:qð ex eis nõ:ſp ꝑ eaſ erat.Ex te qppe bona oĩa deuſ:⁊ ex deo meo ſalus mihi vniuerſa.Oð aĩaduerti poſtmodũ clamãte te mihi per hec ipᷣa q̃ tribuis intꝰ ⁊ foꝛis. Nã tũc ſugere noꝛã. ⁊ acqͥ eſcere delectatõibo. Fereaũt offen ſiones carnis mee nihil ampliꝰ. Poſt h“ ridere cepi doꝛmiẽs pᷣmo:deinde vigilãſ Hoc em̃ ð me mihi indicatũ eſt:⁊ credi/ di:qm̃ ſic videmꝰ ⁊ alios infantes Nam iſta mea nõ memini. Et ecce paulatiʒ ſen tiebã vbi eſſem:⁊ volũtates meas vole/ bã oñdere eis ꝑ q̊s implerent᷑:⁊ ñ poterã qꝛ intꝰ ille erãt:foꝛis aũt illi:nec vllo ſuo ſenſu valebãt introireĩ aĩaʒ meaʒ. Itaq; iactabã mẽbꝛa ⁊ voceſ.ſigna ſilia volũta tibo meiſ:pauca q̃ poterã q̃lia poterã Nõ eĩ erãt vᷣiſilia Et cũ mihi ñ obtẽperabat᷑ vłnõ ĩtellecto:vł ne obeſſet:indignabar nõ ſubditis ſʒ maioꝛib.⁊ liberis nõ fᷣui XcVII. entib:⁊ me ð illis flẽdo vindicabã.Ta/ les eſſe ĩſantes didici q̊s diſcere potui:⁊ me talẽ fuiſſe magis mihi ipᷣi idicaner̃t nõ ſciẽtes:qᷓ; ſciẽtes nutritoꝛes mei.Et ecce infantia mea olim moꝛtua eſt ⁊ ego viuo Tu aũt dñe qͥ ⁊ ſemꝑ viuis:⁊ nihil moꝛit᷑ i te:qm̃ aũ pᷣmoꝛdia ſeculoꝝ ⁊ añ om̃e qð vł añ dici pᷣt:tu es ⁊ deꝰ es dñs q; oĩm q̃ creaſtu⁊ apud te reꝝ oĩm inſta/ biliũ ſtãt cauſe:⁊ reꝝ oĩm mutabiliũ im/ mutabiles manẽt oꝛigines:⁊ oĩm irratõ nabiliũ ⁊ tꝑaliũ ſempiterne viuũt rõnes Dic mihi ſupplici tuo deꝰ:⁊ miſericoꝛs miſero tuo.dic mihi vtrũ alicui iã etati mee moꝛtue ſucceſſerit infantia mea:an illa eſt quã egi intra viſcera matris mee? MHã ⁊ ð illa mihi nõ nihil indicatũ eſt:et pᷣgnantes ipᷣe vidi femias.Quid etiã añ hãc dulcedo mea de? meꝰ:fui ne alicubi aut aliqͥs. Hã qͥs mihi dicat iſta nõ ha/ beo:nec pater nec mater potuerũt:n?ali oꝛũ exꝑimentũ:nec memoꝛia mea.An ir rideſ me iſta qᷓrentẽ:teq; ð H̊ qð noui lau dari a me iubes:⁊ ↄfiteri me tibi?: Confi teoꝛ tibi dñe celi ⁊ terre laudẽ dicẽs tibi de pꝛimoꝛdijs ⁊ infantia mea q̃ nõ memi ni:⁊ dediſti ea homini ex alijs ð ſeↄijce/ re:⁊ auctoꝛitatibo mulierculaꝝ młta ð ſe credere. Eram em̃ ⁊ viuebã etiã tũc:⁊ ſi/ gna quib ſenſa mea nota alijs facerẽ:iã fine infantie q̃rebã. Uñ h̊ tale aĩal:niſi abs te dñe: An qſq; ſe faciẽdi erit artifex aut vlla vena trahit᷑ aliũde:q̃ eſſe ⁊ viue/⸗ re currat ĩ nos:pᷣterq; qðᷣ tn fac nos dñe cui eſſe ⁊ viuere nõ aliud atq; aliud eſt: Pne eſſe atq; ſũme viuere idipᷣm es. ſimus em̃ es ⁊ nõ mutaris:nec pagit Ite hodiernꝰ dies:⁊ tñ in te ꝑagit᷑:.qꝛ ĩ te ſũt ⁊ iſta oĩa. Nõ em̃ haberẽt vias trãſe/⸗ undi:niſi ↄtineres ea.Et qm̃ anni tui ñ deficiẽt:anni tui hodiernus dies.Etq; mlti iã dies nr̃i ⁊ patꝝ noſtroꝝ ꝑ hodieꝛ nũ tuũ trãſierũt:⁊ ex illo acceperũt mo/ dos:⁊ vtcũq; extiterũt ⁊ trãſibũt adhuc alij ⁊ accipiẽt ⁊ vtcũq; exiſtẽt.Tu auteʒ idẽ ipᷣe es:⁊ oĩa craſtina atq; vltra oĩaq; heſterna ⁊ retro:hodie ſacies hodie feci/ ſti. Quid ad me ſi qͥs nõ ĩtelligat:HGau/⸗ deat ⁊ ipe dicẽs.Quid eſt hoc? Gaudeat etiã ſic:⁊ amet nõ ĩueniẽdo ĩuenire vore; 3 * q; inueniẽdo nõ inuenire te Exaudi deꝰ Ue peccatis hoĩm.Et homo dicit hec ⁊ miſereris eiꝰ quoniã tu feciſti eũ.⁊ pec/ catũ nõ feciſti in eo Quis mecũ cõmemo rat peccatũ infantie mee. Quoniã nemo mundꝰa peccato coꝛã te:nec infans:cuiꝰ eſt vniꝰ diei vita ſuꝑ terrã.Ouis mecuz cõmemoꝛat:In quilibet tantilluſ nunc paruulꝰ:in quo video qð nõ memini de me: Quid ergo tunc peccaba: Fin quia vberi inhiabã ploꝛãs. Nã ſi nũc faciaʒ: nõ quidẽ vberibo:ſʒ eſce cõgruenti ãnis meis ita inhians:derideboꝛ atq; rep̃hen gar iuſtiſſime.Tũc ergo repᷣpendẽda fa ciebam:ſed qꝛ rephendentẽ intelligere ñn poterã:nec mos repᷣhendi me nec ratio ſi nebat. Hã extirpamꝰ ⁊ eijcimus iſta cre ſcentes. Hec vidi queq; ſcientẽ:cũ aliqd purgat:bona pijcere. An/p tẽpoꝛe etia il la bona erãt flendo petere etiã qð noxie daret᷑:indignari acriter nõ ſubiectis ho miniby liberis ⁊ maioꝛibo:hiſq; a quibuſ genit? eſt:multiſqʒ pᷣterea pꝛudẽtioꝛibo: nõ ad nutũ volũtatis obtemperãtibo fe/⸗ riendo nocere niti quantũ pᷣt.qꝛ nõ obe/ dit᷑ imperijs quib pernicioſe obediret᷑. Ita imbecilltas mẽbꝛoꝝ inſantiliũ inno cens eſt:nõ animꝰ infantiũ. Uidi ego et expertꝰ ſũ zelantẽ paruulũ:nõdũ loque/⸗ batur:⁊ intuebatr a llidꝰ amaro aſpectu collactaneũ ſuũ.Quis hoc ignoꝛat:Ex piare ſe dicunt iſta matres atq; nutrices: neſcio quib remedijs Miſi vero ⁊ iſta in nocẽtia eſt ĩ fonte lactis vbertim manãte atq; abundãte opib egẽtiſſimũ.⁊ illo ad huc vno alimẽto vitã ducente:conſoꝛtẽ nõ pati.Sed blande tolerant᷑ hec:nõ qꝛ nulla vel parua:ſi qꝛ etatis acceſſu peri/ tura ſũt.Oð licet pbes:tamẽ ferri equo animo eadẽ ipſa nõ poſſũt:quãdo in ali/ quo annoſioꝛe depꝛehendunt᷑.Tu itaq; diñe deꝰ meꝰ qui dediſti vitã ĩfanti ⁊ coꝛ pus qð ita vt videmꝰ inſtruxiſti ſenſib: cõpegiſti mẽbꝛiſ:figura decoꝛaſti:pꝛoqʒ eiꝰ vniuerſitate atq; incolumitate om̃es conatus animantis inſinuaſti. inbes me laudare te in iſtis ⁊ conſiteri tibi ⁊ pſalle re nomini tuo altiſſime:qꝛ deꝰes omipo tens ⁊ bonꝰ:etiã ſi ſola iſta feciſſes q̃ ne/⸗ mo aliꝰ poteſt facere niſi tu vne a quo eſt I. omis modus ſoꝛmoſiſſime qui ſoꝛmas oſmia ⁊ lege tua oꝛdinas omia. Hanc er go etatẽ dñe qua me vixiſſe nõ memini: de ꝗᷓ alijs credidi:⁊ quã me egiſſe ex alijs infantibo cõieci:quãq; iſta multũ fida cõ iectura ſit:piget me ãnumerare huic vi⸗/ te mee qua viuo ĩ hoc ſeculo.Quãtũ em̃ attinet ad obliuionis mee tenebꝛas:par illi eſt qua vixi in matris vtero.Oð et ſi in iniq tate cõceptus ſum:⁊ in peccatime mater mea in vtero aluit:ybioꝛo te deuſ me?:vbi domine ego ſeruꝰ tuus: vbi aut quãdo innocẽs fui? SGʒ ecce omitto illð tempꝰ.Et quid mihi iã cũ eo eſt:cui nul la veſtigia recolo: Nõne ab infantia huc pergẽs veni in puericiã:vel poti ipᷣa in me venit ⁊ ſucceſſit infantie:nec diſceſſit illa. Ouo em̃ abijt? Et tñ iã nõ erat. Hõ em̃ erã infans qui nõ farer:ſed iã puer lo quens erã:⁊ memini hoc:⁊ vndeloq di/ dicerã poſt aduerti. Hõ em docebat me maioꝛes hoĩes pᷣbentes mihi verba cer/ to aliq̃ oꝛdine doctrine:ſicut paulopoſt litteras:ſʒ egoipᷣe mẽte quã dediſti mihi deꝰ meꝰ cũ gemitib ⁊ vocibo varijs ⁊ va ris membꝛoꝝ motibo edere vellem fenſa coꝛdis mei:vt volũtati pareret᷑.nec vale rem q̃ volebã omia:nec qb volebã omi/ bus penſabã memoꝛia cũ ipᷣi appellabãt rem aliquã: ⁊ cũ fm eã vocẽ coꝛpꝰ ad ali quid mouebãt:videbã ⁊ tenebã hoc ab eis vocari rẽ illã qð ſonabãt cũ eã vellet oſtẽdere. Hoc aũt eos velle ex motu coꝛ poꝛis aperiebat᷑ tanq; verbis naturalibo omniũ gentiũ.que fiũt vultu ⁊ nutu ocu loꝛũ.ceteroꝛũq; membꝛoꝝ actu:⁊ ſonitu vocis indicante affectionẽ animi ĩ petẽ/ is habẽedis reijciendis fugiẽgiſue reb⸗ Ita verba in varijs ſentẽtijs locis ſuis poſita ⁊ crebꝛo audita:quaꝝ reruz ſigna eſſent paulatim colligebã:meaſq; iã vo/ luntates edomito in eis ſignis oꝛeꝑ hec enunciabã. Bic cũ his inter quos eram voluntatũ enunciandaꝝ ſigna cõmuni/ caui:⁊ vite humane ꝓcelloſam ſocietatẽ altiꝰ ingreſſus ſũ:pendẽs ex parentũ au toꝛitate nutuq; maioꝝ hoim.De deus meus quas ibi miſerias expertus ſum ⁊ ludificationes:quãdo quidẽ mihi recte viuere puero id ꝓponebat btemperare orortys 4 4 caloon co miniltfio geinſcheoldre ſnguitngt⸗ mlſenenneſie libikunn Etpnlabntene Cnronnoſts Cmnrnultie latotterdi Khenam⸗ e tuſieppare feſcorſobuen gternrl iornmenn Trogdbinen⸗ ſbchumt bioegd oͤen W Chnkue nclhmeh neimgni⸗ ctüäſtoli o ſca ſit Mhllho⸗ mpm. fflgtumnn bumamni cabanurat 6 gut legen iergebz: nneyoi, . Mhon 0 4 Rdicen⸗ fmniign =S=ꝛs— . — line GNiwem nasoſn. Hr⸗ dyiciſenömeng mecgiſeeri ihunnläfte inunonehnon Neſeala iii nsnaNper umenN 1ſodree ddurmnmtda Gannoi Predinntube maün öni menedlct Etmüncen urmtiipur hoor nckiwol⸗ Poñ docbitne vnihiredac cſnn dwa Ecrädedhint oe edorcente maiinnul Atoctand u brdi lt rcenonc cbonumn nnunmmneen m Mdin moſfgetirt , ins lußi nu niſ ginel 4 gigiotehhe⸗ Zinnnocn 6cmoömutl/ uſondon . elinnſcinſe alenin indedas nanſint monentibe:vt in hoc ſeculo floꝛeꝛẽ ⁊ ex⸗ cellerem linguoſis artibo ad honoꝛẽ ho⸗ minũ ⁊ falſas diuitias ſamulantibo In/ de in ſcholã dat ſum vt diſcerẽ litteras in quibo quid vtilitatis eſſet ignoꝛabaʒ miſer.⁊ tamẽ ſi ſegnis ĩ diſcẽdo eſſem va pulabã.Laudabat᷑ em̃ hoc a maioꝛib. Et multi ante nos vitã iſta agẽtes pᷣſtru xerunt erũnoſas vias:ꝑ quas trãſire co gebamur multiplicato laboꝛe ⁊ doloꝛe fi lijs adam. Inuenimꝰ autẽ dñe homies rogãtes te:⁊ oidicimꝰ ab eis:ſentiẽtes te vt poteramꝰ eſſe aliquẽ magnũ qͥ poſſes etiã nõ apparens ſenſib noſtris exaudi re nos ⁊ ſubuenire nobis. Hã puer cepi rogare te anxiliũ ⁊ refugiũ meũ:⁊ in tuã iuocationẽ rumpebã nodos lingue mee ⁊ rogabã te paruꝰ nõ paruo affectu:neĩ ſchola vapularẽ.Et cuʒ me nõ exaudie/ bas:qð nõ erat ad inſipientiã mihi:ride bant᷑ a maioꝛib hominibo vſqʒ; ab ipſis parẽtibo qui mihi accidere mali nihil vo lebant plage mee. Magnũ tunc ⁊ grane malũ meũ.Eſt ne quiſq; dñe tã magnus animꝰ pᷣ grãdi affectu tibi coheres: Eſt ne inquã quiſq;: YFacit em̃ hoc quedam etiã ſtoliditas. Eſt ergo ꝗ tibi pie coherẽ do ita ſit affectꝰ granditer.vt eculeos et vngulas atq; huiuſcemodi varia toꝛmẽ ta:p quibo effugiendis tibi ꝑ vniuerſas terras cum timoꝛe magno ſupplicat᷑.ita parui eſtimet:irridẽs eos qͥ hec acerbiſſi me inſligũt:quẽadmodũ /parẽtes noſtri ridebãt tormenta quibo pueria magiſtrꝭ alfigebamur. o em̃ aut minꝰ ea metue bamꝰ:aut minꝰ te de his euadẽdis depᷣ/ cabamur:⁊ peccabamꝰtamẽ minꝰ ſcribẽ do aut legendo aut cogitãdo de litteris q; exigebat᷑ a nobis. Nõ em̃ deerat dñ̃e memoꝛia vel ingeniũ q̃ nos habere volu iſti ꝓ illa etate ſatis:ſed delectabar lude/⸗ re.⁊ vindicabat᷑ in nos ab eis qͥ talia age bant. Bʒz maioꝛũ nuge negocia vocant᷑: pueroꝝ autẽ talia cũ ſint puniunf̃a ma/ ioꝛibo:⁊ nemo miſerat᷑ pueros vlłl illos vł vtroſq;:niſi vero appꝛobet quiſq; bonꝰ reꝝ arbiter vapulaſſe me:qꝛ ludebã pila puer:⁊ eo ludo impediebar:quo minus celeriter diſcerẽ litteras:quibo maioꝛ de foꝛmiꝰ luderẽ. Haud aliud faciebat idẽ XCVIII. ipſea quo vapulabã. Qui ſi in aliq que/ ſtiũcula a cõdoctoꝛe ſuo vict eſſet:mag bile atq; inuidia toꝛqueret᷑:q;; ego cũ in certamine pile a colluſoꝛe ſuꝑabar Et ta men peccabã dñe de oꝛdiatoꝛ ⁊ creatoꝛ omniũ reꝝ naturaliũ:peccatoꝝ autẽ tm̃ oꝛdinatoꝛ.Dñe deꝰ peccabã faciẽdo cõ/ tra pᷣcepta parẽtũ ⁊ magiſtroꝝ illoꝝ. Po terã em poſtea bene vti litteris:quas vo lebãt vt diſcerẽ:quocũq; animo uli mei. Hõ em̃ melioꝛa eligẽs:erã inobediẽs:ſʒ amore ludendi amãs in certaminib ſu/ pbas victoꝛias:⁊ ſcalpi aures meas fal/ ſis fabellis quo prurirẽt ardentiꝰ:eadez⸗ cnrioſitate mag magiſq; ꝑ oculos peri culoſa micante in ſpectacula ludoſq; ma ioꝝ.Quos tamẽ qui edũt ea dignitate pᷣ diti excellũt:vt h̊ pene om̃es optẽt par/ uulis ſuis:quos tamẽ cedi libẽter patiũ tur:ſi ſpectaculis talibo impediant᷑ aſtu dio:q̃ eos ad talia edẽda cupiũt ꝑuenire Uige iſta dñe mificoꝛditer ⁊ libera nos iã innocãtes te.libera etiã eos qͥ nõdũ te innocãt:vt inuocẽt te ⁊ liberes eos.Au/ dierã em̃ ego adhuc puer de vita eterna nobis ꝓmiſſa ꝑ hũilitateʒ dñi dei noſtri deſcẽdentis ad ſuꝑbiã noſtrã:⁊ ſignabar iã ſigno crucis eiꝰ:⁊ cõdiebar eiꝰ ſale:iã inde ab vtero matris mee:q̃ multũ ſpera uit ĩ te Tidiſti dñe cũ adhuc puer eſſem 2 quadã die pᷣſſus ſtomachi doloꝛe repẽ te eſtuarẽ pene moꝛiturꝰ vidiſti deꝰ meꝰ quoniã cuſtos meus iam eras:quo mo/ tu animi et qna fide baptiſmum chꝛiſti tui dei ⁊ domini mei flagitaui a pietate matris mee ⁊ matris omniũ noſtrum ec/ cleſie tue. Et conturbata mater carnis mee:quoniam ⁊ ſempiternã ſalutẽ meaʒ carius parturiebat coꝛde caſto ĩ fide tua iam curaret feſtinabunda vt ſacramẽtis ſalutaribus initiarer ⁊ abluerer:te domi ne ieſu confitens in remiſſionẽ peccatoꝝ niſi ſtatim recreatus eſſem Dilata eſt ita q; mũdatio mea quaſi neceſſe eſſet vt ad huc ſoꝛdidarer ſi viuerem.quia videli/ cet poſt lauacruʒ illud maioꝛ ⁊ periculo ſioꝛ in ſoꝛdibus delictoꝛum reatus foꝛet Ita iam credebam ⁊ illa ⁊ omis domuſ⸗ niſi pater ſolus:qui tamẽ nõ euicit ĩ me ius materne pietatis:qᷓ minus ĩ chꝛiſtũ Confeſſonũ. crederẽ:ſiẽ ille nõdũ crediderat. Naʒ illa ſatagebat vt tu mihi pater eſſeſ deꝰmeꝰ potiꝰ q; ille:⁊ in hoc adiuuabas eam:vt ſuꝑaret viꝝ cui melioꝛ ſᷣuiebat:qꝛ ⁊ in tibi vtiq; iubẽti ſeruiebat.Rogo te deꝰ meꝰ vellẽ ſcire ſi tu etiã velles:q̊ ↄſilio di latꝰ ſũ ne tũc baptiſarer.vtrũ bono meo mihi q̃ſi laxata ſint loꝛa peccãdi:an non laxata ſint. Uñ ergo etia nũc de alijs at/ q; alijs ſonat vndiq; ĩ auribo noſtris:ſi/ ne illũ:faciat qð vult.nõdũ em̃ baptiſa/ tus eſt:⁊ tñ ĩ ſalute coꝛꝑis nõ dicimꝰ:ſi⸗ ne:vulneret᷑ ampliꝰ:nõdũ em̃ ſanatꝰ eſt. Quãto &̊ meliꝰ vt cito ſanarer.⁊ id age/ ret᷑ mecũ meoꝝ meaq; diligẽtia:vt rece/ pta ſalꝰ aĩe mee tuta eſſet tutela tua qͥ de diſſes eã: Meliꝰ vᷣo. Sʒ quot ⁊ quanti fluctꝰ impẽdere temptationũ poſt pueri ciã videbant᷑:nouerat eos iã illa mater:⁊ territa ꝑ eos.vnde poſtea foꝛmarer:quã ipᷣaz iã effigiẽ cõmittere volebat. In ipᷣa tñ puericia ð q̃ mihi minꝰ q; de adoleſcẽę tia metuebat᷑nõ amabã lr̃as:⁊ me in eaſ vꝛgeri oderã.⁊ vꝛgebar tũ.⁊ mihi bũ fie bat:nec faciebã ego bñ. Non em̃ diſcerẽ niſi cogerer. Nemo aũt inuitꝰ bene facit etiã ſi bonũ eſt qð facit. NHec qͥ me vꝛge/ bant bñ faciebant:ſʒ bñ mihi ſiebat abs te de? meꝰ. Ylli em̃ nõ intuebant᷑ q̊ refer/ rẽ qð me diſcere cogebãt.pᷣterq; ad ſatiã das ĩſatiabiles cupiditates copioſe ino pie ⁊ ignominioſe glie. Tu vo cui nume rati ſũt capilli nr̃i.erroꝛe oĩm qͥ mihi ĩſta bant vt diſcerẽ vtebar ad vtilitatẽ meã meo aũt qͥ diſcere nolebã vtebaris ad pe nã meã:q̃ plecti nõ erã indignꝰ tantillus puer ⁊ tantꝰ peccatoꝛ. Ita de nõ bñfaciẽ tibo tu bñfaciebas mihi:⁊ de peccãte me ipᷣo iuſte retribuebas mihi. Juſſiſti eniʒ ⁊ ſic eſt:vt pena ſua ſibi ſit oĩs inoꝛdina/ tus animꝰ. Quid aũt erat cauſe cur gre cas lr̃as oderã:quibo puerulꝰ induebar: ne nũc mihi quidẽ ſatis exploꝛatum eſt Adamauerã em̃ latinas:nõ qs pᷣmi ma/ giſtri:ſʒ qs docerẽt qͥ grãmatici vocant᷑. Hã illas pᷣmas vbi legere ⁊ ſcribere ⁊ nu merare diſcit᷑: nõ minꝰ oneroſas penaleſ qʒ; habebã q́; omes grecas. Uñ tñ ⁊ hoc niſi de peccato ⁊ vanitate vite:quia caro erã ⁊ ſpũs ambulãs ⁊ non reuertẽs: Nã vtiq; melioꝛes:qꝛ certioꝛes erãt pᷣmeil/ le lr̃e quib fiebat ĩ me ⁊ factũ ẽ ⁊ habeo illud vt legã ſi qͥd ſcriptũ iuenio:⁊ ſcribã ipe ſi qd volo:qᷓ; ipſe qb tenere cogebar enee neſcio cuiꝰ erroꝛes:oblitꝰ erroꝝ me oꝛũ ⁊ ploꝛare didonẽ moꝛtuã:qꝛ ſe occi/ dit ob amoꝛé: cũ interea meipᷣm in his a te moꝛientẽ de me vita mea ſiccis ocu/ lis ferrẽ miſerrimꝰ.Quid em̃ miſeriꝰ mi/ ſero nõ miſerante ſeipᷣm.⁊ flente didonis moꝛtẽ q fiebat amãdo eneã.nõ flente aũt moꝛtẽ ſuã q̃ ſiebat nõ amãdo te:Deꝰ lu/ men coꝛdis mei ⁊ panis oꝛis intus aĩe mee:⁊ virt' maritãs mentẽ meã ⁊ ſinum cogitatõis mẽtis mee:nõ te amabã:⁊ foꝛ nicabar abs te:⁊ foꝛnicãti ſonabat vndi q; euge euge.Amicicia em̃ huiꝰ mundi foꝛnicatio eſt abs te.Et euge euge dicit᷑ vt pudeat ſi nõ ita hõ ſit.Et hꝰ* nõ flebã ſʒ flebã didonẽ extinctã:ferroq; extrema ſecutã.ſequẽs ipᷣe extrema ↄdita tua reli cto te.⁊ terra iens in terrã:⁊ ſi ꝓhiberer ea legere dolerẽ:qꝛ nõ legerẽ qð dolerez. Tali demẽtia honeſtioꝛes ⁊ vtilioꝛes lit tere putant᷑:q; ille quib legere ⁊ ſcribere didici. Sʒ nũcĩ animã meã clamet deꝰ meꝰ:⁊ veritas tua dicat mihi. Nõ eſt ita Melioꝛ ẽ pꝛſus doctrina illa pꝛioꝛ. Nã ecce paratioꝛ ſum obliuiſci erroꝛes enee atq; oĩa eiuſmodi qᷓ; ſcribere ⁊ legere Et em̃ vela pendẽt in liminibo grãmaticarũ ſcholaꝝ:ſʒ nõ illa magis honoꝛẽ ſecreti qᷓ; tegumentũ erroꝛis ſignificãt. Nõ cla ment aduerſũ me q̊s iã nõ timeo dũ cõſi teoꝛ tibi q̃ vult anima mea deꝰ meꝰ:⁊ ac/ quieſco in reᷣhenſione malaꝝ viaꝝ mea rũ:vt diligã bonas vias tuas.Non cla/ ment aduerſum me venditoꝛes grãmati ce vel emptoꝛes:quia ſi pponam eis in/ terrogans vtrũ veꝝ ſit ꝙ eneã aliquãdo carthaginẽ veniſſe poeta dicit:indoctio res ſe neſcire reſpondebũt:doctioꝛes au tem etiã negabũt verũ eſſe.At ſi queraʒ quibo litteris ſcribat᷑ enee nomen:om̃es mihi qui hec didicerũt veꝝ reſpõdebũt ſm id pactũ ⁊ placitũ quo inter ſe hoĩes iſta ſigna firmarũt. Ytem ſi querã quid hoꝛum maioꝛe vite huius incommodo quiſq; obliuiſcatur legere et ſcribere an poetica illa figmenta:quis non videat Uueſcins ſihatt vtliohymmo⸗ ſtaoeiillin duotdoldl0 ubinnt nnscgnsle⸗ oieilunciiiq ſreogec (ontunte nleßfbell Phiamenam cügees pue ſcdleecogu ſcllenocnino⸗ negglſcen teogeenſbn leß radzi busge penis ſcheneter Wzullano Gcreor Mnhin leticas e penalione meum a poſſenni adocentib byotep⸗e Mhchni iCriitn lln erelit Colegboui⸗ khopſenllis . mmebnste Apayingines gitnrpctie rmnimma ſincifine Cnresgi n iwen , . wenſclitn . priſnenorſc Nechtmer D nuvbl'nn naniſen mn noön ihh „ unaſacsan, Nucß niepni, unömücedel, 1mols itn nmieirſtin nernömabinſe encinſonbernt neñ Menn Ktagaugedii gimga mmnzdatuarei tminſippiden legeeadoen Rcnes tlidre negeretſcit minincicenar diarnhi Kockt iud oe biienn lmnumrtrd nminginanon gsbondſoen 8icnich üe giürötnedi gunade end ſonennrtür ius ch rmcimsiN ulnnie irmi ili⸗ cendicltintocno itdacnmeban idheMa cnaunmmnon⸗ bois jmtaſtoin Pentn qͥd reſpõſurus ſit.qͥ nõ eſt penitꝰ oblitu ſui:? Peccabã ego puer cũ ũlla inania iſti/ ytilioꝛibo amoꝛe pꝛeponebã:vel potius iſta oderã illa amabã. Jã vo vnũ et vnũ duo:duo ⁊ duo quattuoꝛ:odioſa cantio mihi erat:⁊ dulciſſimũ ſpectaculũ vani/ tatis:equus ligneus plenus armatis:et troie incendiũ.atq; ipſius vmbꝛa creuſe Cur ergo grecã etiã grãmaticã oderã ta lia cantantẽ: Nã ⁊ homerus peritus te- xere tales fabellas ⁊ dulciſſime vanꝰ eſt: mihi tamen amarus erat puero. Credo etiã grecis pueris virgilius ita ſit:cũ eũ ſic diſcere cogũt vt ego illũ:videlicz dit/ ficultas om̃ino ediſcẽde lingue peregri/ ne:quaſi felle aſpergebat om̃es ſuauita / tes grecas fabuloſaꝝ narrationu. Nul/ la em̃ verba illa noueraʒ:⁊ ſeuis terroꝛi/ bus ac penis vt noſcerem inſtabat᷑ mihi vehemẽter. Hã ⁊ latina aliquãdo infans vtiq; nulla nouerã:⁊ tamẽ aduertẽdo di dici ſine vllo metu atq; cruciatu:int᷑ etiã blandimẽta nutricũ ⁊ ioca arridentiũ et leticias alludentiũ. Didici vero illa ſine penali onere vꝛgentiũ:cũ me vꝛgeret coꝛ meum ad pariẽda cõcepta ſua.que non poſſem niſi aliqua verba didiciſſem non a docentib ſed a loquẽtibo.in quoꝝ auri bus ⁊ ego parturiebã quicqͥd ſentiebaz;. Hinc ſatiſ elucet maioꝛẽ habere vimad diſcenda iſta liberã curioſitatẽ q́; meticu loſam neceſſitatẽ. Sed illiꝰ fluxũ reſtrin gis legib tuis deus:legib tuis a magi ſtroꝝ ferulis vſq; ad tentationes matrũ valentibus legibo tuis miſcere ſalubꝛes amaritudines reuocantes noſ ad tea io cũditate peſtifera qua receſſimꝰ a te.Ex audi domine depᷣcationẽ meã:ne defici/ at anima mea ſub diſciplina tua.neq; de ficiã in cõfitendo tibi miſeratõnes tuas: gquibo eruiſti me ab om̃ibo vijs meis peſ/ ſimis:vt dulceſcas mihi ſuꝑ om̃es ſedu ctiones quas ſeqᷓbar:⁊ amem te validiſ/ ſime ⁊ amplexer manũ tuã tot pᷣcoꝛdijs meis: vt eruas meab omi temptatõe vſ/ q; in finẽ. Ecce em tu domine rex me et de meꝰ:tibi ſerniat quicquid vtile puer dicdicutibi ſeruiat qðᷣ loquoꝛ et ſcribo et lego⁊ numero. Quoniã cũ diſcerẽ vana tu mihi diſciplinã dabas:⁊ in eis vanis peccata delectationũ meaꝝ dimiſiſti mi hi. Didici em̃ in eis młta vba vtilia: ſʒ ⁊ in reb nõ vanis diſci poſſũta ea via tu/ ta eſt in qᷓ̃ pueri ambularẽt. Sed ve tibi flumẽ moꝛis humani.Quis reſiſtet tibi Ouãdiu ñ ſiccaberis? Quouſq; volues eue filios ĩ mare magnũ ⁊ foꝛmidoloſuʒ: qð vix tranſeũt qͥ lignũ ↄſcẽderint. Nõ/⸗ ne ego intelligo ⁊ tonantẽ iouẽ ⁊ adulte⸗/ rantẽ: Et vtiq; nõ poſſet hꝰ duo:ſʒ actũ eſt vt haberet autoꝛitatẽ ad imitandum veꝝ adulteriũ:lenocinante falſo tonitru. Quis autẽ penulatoꝝ magiſtroꝝ audit aure ſobꝛia.ex eodẽ puluere homiĩeʒ cla/ mantẽ ⁊ dicentẽ:ſingebat hec homerus ⁊ hũana ad deos trãſferebat:diuina mal lẽ ad nos. Sʒ veriꝰ dicit᷑ ꝙ fingebat hec quidẽ ille.ſʒ hoĩbo flagitioſis diuina tri/ buẽdo:ne flagicia flagicia putarent᷑:⁊ vt quiſqͥs ea feciſſet nõ hoĩes ꝑditos ſʒ cele ſtes deos videret᷑ imitatꝰ.Et tñ o flumẽ tartareũ:iactant᷑ in te filij hoĩm cũ merce gibs vt hec diſcãt:⁊ magna res agit᷑:cuʒ h̊ agit᷑ publice ĩ foꝛo:in ↄſpectu legũ ſuꝑ mercedẽ ſalaria decemẽtiũ: ⁊ ſaxa tua ꝑ/ cutis ⁊ ſonas dicẽs. Hinc vᷣba diſcunt᷑: hinc acqrit᷑ eloqᷓntia reb ꝑſuadẽdis ſen/ tentijſq; explicãdis maxime neceſſaria. Ita vo nõ cognoſceremꝰ vᷣba hec:imbꝛẽ qureũ ⁊ gremiũ ⁊ fucũ ⁊ tẽpla celi:⁊ alia vᷣba q̃ ĩ eo loco ſcripta ſũt.niſi therentiuſ induceret nequã adoleſcẽtẽ pponẽtẽ ſibi iouẽ ad exẽplũ ſtupꝛi.dũ ſpectat tabulaʒ quandã pictã ĩ pariete:vbi inerat pictu ra hec. Jouẽ qͥ pacto diane miſiſſe aiũt ĩ gremiũ quẽdã imbꝛẽ aureũ fucũ factum mulieri. Et vide quẽadmodũ ſe cõcitat ad libidinẽ q̃ſi celeſti magiſterio. At quz deũ inqt: Qui tẽpla celi ſũmo ſonitu cõ cutit. Ego homuncio id nõ facerẽ:Ego vo illud ſpõte feci ac libẽs. Nõ om̃ino ꝑ hãc turpitudinẽ vᷣ̈ba iſta cõmodiꝰ diſcũ tur:ſʒ p hec vᷣba turpitudo iſta ↄfidẽtiꝰ ppetrat᷑. Non accuſo vᷣba q̃ſi vaſa electa atq; pcioſa:ſʒ vinũ erroꝛis qð ĩ eis nobiſ ꝓpinabat᷑ ab ebꝛijs doctoꝛib:⁊ niſi bi/ berem cedebamur: necappellare ad ali/ quẽ iudicẽ ſobꝛiũ licebat.Et tñ ego deꝰ meꝰ ĩ cuiꝰ ↄſpectu iã ſecura ẽ recoꝛdatio mea libeter hec didici:⁊ ĩ eis delectabaxt onfeſſionũ. miſer: Bbone ſpei puer appellabar. ne me deuſ meꝰ dicere alid 275 ingenio meo munere tuo: dis:⁊ dedecoꝛis vł plagaꝝ metu:vt dice ẽ vba iunonis iraſcẽtis ⁊ dolẽtis:q nõ poſſet italia teucroꝝ auertere regẽ. Oue nunq; iunonẽ dixiſſe audierã:ſʒ figmen toꝝ poeticoꝝ veſtigia errãtes ſeòͥ coge/ bamur:⁊ tale aliàd dicere ſolutis verbiſ quale poeta dixiſſet verſibo. Et ille dice/⸗ bat laudabiliꝰ:ĩ quo ꝓ dignitateadum/ bꝛate pſone ire ac doloꝛiſ ſimilioꝛ affectꝰ eminebat:verbis ſentẽtias ↄgruẽtes ve ſtientibo. Ut quid mihi illud o vera vita mea deꝰ meꝰ:quid mihi recitãti acclama bat᷑ p mult coetaneis ⁊ ↄlectoꝛibꝛ meiſi· Hoõne ecce illa oĩa fumꝰ ⁊ ventꝰ: Ita ne aliud nõ erat vbi exerceret᷑ ingeniũ meũ ⁊2 lingua mea? Laudes tue dñe:laudes tue ꝑ ſcripturas tuas ſuſpẽderẽt palmi/ tem coꝛdis mei:⁊ nõ raperet᷑ ꝑ inania nu gaꝝ turpis pᷣda volatilibo. FHõ em̃ vyvno modo ſacrificat᷑ tranſgreſſoꝛibo angelis. Quid aũt miꝝ ꝙ ĩ vanitates ita ferebar ⁊ a te deꝰ meꝰ ibã foꝛas:qñ mihi imitan di ꝓponebant᷑ hoĩes qͥ aliq̃ facta ſua nõ mala ſi cum barbariſmo:aut ſoloeciſmo enuciarent repᷣhenſi ↄfundebant᷑:ſi autẽ libidines ſuas integris ⁊ rite ↄſequẽtibꝰ verbis copioſe oꝛnateq; narrarẽt:lauda ti gloꝛiabant᷑: Uides hec dñe ⁊ taces:lõ ganimis ⁊ multũ mificoꝛs ⁊ verax.Nũ quid ſemp tacebis?⁊ nõ eruis de h̊ ĩma/ niſſimo ꝓſundo querentẽ te animã ⁊ ſiti entẽ delectatões tuas:⁊ cuiꝰ coꝛ dicit ti bi:q̃ſiui vultũ tuũ.vultũ tuũ dñe reqͥrã. Nã iuilongea vultu tuo:in affectu tene bꝛoſo. Nõ em̃ pedib qut ſpacijs locoꝛũ itur abs te:aut redit᷑ a te.Aut vero filiuſ ille tuꝰ minoꝛ equos aut currus vel na⸗/ ues ꝗſiuit:aut auolauit penna viſibili: aut moto poplite iter egit:vt in longinq̃ᷓ regione viuẽs ꝓdige diſſiparet qð dede ras ꝓficiſcẽti.Dulcis pater qꝛ dederas. ⁊ egeno redeunti dulcioꝛ. In affectu gli longe a vultu tuo Tide dũe deꝰ:⁊ patiẽ uin quibo a me deliramẽtis at / terebat᷑. Pꝛoponebat᷑ eiĩ mibhi negociũ aĩe mee ſatis ĩquietũ:pᷣmio lau ter vt vides vide qũo diligẽter obſeruẽt filij hominũ pacta litteraꝝ ⁊ ſillabaꝝ ac cepta a pꝛioꝛibo locutoꝛib:⁊a te accepta eterna pacta perpetue ſalutis negligãt. vt qͥ illa ſonoꝝ vetera placita teneat aut doceat. ſi contra diſciplinã grãmaticã ſi ne aſpiratione pꝛime ſillabe ominẽ dixe/ rit:magis diſpliceat hoĩbo:q; ſi ↄtra tua pᷣcepta hoĩem oderit cũ ſit hõ.Quaſi ve ro quẽlibet inimicũ hominẽ pernicioſiꝰ ſentiat:qᷓ; ißm odiũ quo in eũ irritat᷑:aut vaſtet quiſq; ꝑſequẽdo aliũ grauius:q;ᷓ; coꝛ ſuũ vaſtat inimicãdo.Et certe nõ eſt interioꝛ litteraꝝ ſcientia q; ſcripta cõſci entia id ſe alteri facere qðᷣ nolit pati QOuã tu ſecretꝰ es habitans in excelſis in ſilen li ſpargens penales cecitates ſuper illici tas cupiditates.Cũ homo eloquẽtie fa/ mam querit aſtans ante hominẽ iudicẽ circũſtante hominũ multitudine:inimi/ cum ſuũ odio immaniſſimo inſectans:vi gilantiſſime cauet:ne per lingue erroꝛeʒ dicat omines:⁊ ne per mentis furoꝛẽ ho minem auferat ex hominibo non cauet. Hoꝝ ego puer moꝛũ in limine iacebã mi ſer:⁊ huiꝰ arene paleſtra erat illa vbi ma gis timebã barbariſſimũ facere:qᷓ; caue bam ſi facerẽ non facientib inuidere.Di co em̃ hec ⁊ cõfiteoꝛ tibi deꝰ meꝰ.in qui/ bus laudabarab eis.quibo placere tunc mihi erat honeſte viuere. Hõ enim vide bam voꝛaginẽ turpitudinis in quã ꝓie/ ctus erã ab oculis tuis. Nã in illis ia àd me fediꝰ fuit:vbi etiã talibs diſplicebam fallẽdo innumerabilibo mẽdacijs ⁊ peda gogũ ⁊ magiſtros ⁊ parẽtes amore ludẽ di:ſtudio ſpectãdi nugatoꝛia:⁊ imitandi ludꝛicã inquietudinẽ?: Yurta etiã facie/ bam de cellario parentũ ⁊ de menſa:vel gula imperitãte:vel vt haberẽ qð darez pueris:ludũ ſuũ mihi quo pariter vtiq; delectabant᷑ tñ vendentibo. In quo etiã ludo fraudulentas victoꝛias:ipſe vane excellentie cupiditate victꝰ ſepe aucupa bar. Ouid aũt tã nolebã pati:atq; atroci ter ſi depᷣhenderẽ arguebã:q; id qð alis faciebaʒ:⁊ ſi dephenſus arguerer:ſeuire mag q; cedere libebat. Iſta ne eſt inocẽ/ tia puerilis: Hõ eſt vñe nõ eſt: oꝛo te deꝰ nd fibrin greun Ccroltes. ſfoftoſe rtarratt ſhcecti, .m onpuenerer lichncuücse Gilno arc;4 nenitat dee ſnmͤellevo ſchiarczſen cigĩ ſeo eddebã:c inegene ſen Pnhrncre ctbe un ocnnorerk ſgicbi dol⸗ Cuigincali Cbledti Mwodelin Porda 1Mephe Doccn kise nitztes bjidola bidilua Nen r lumibien⸗ ebuntrt ſrüne l. = odligenon innnptſlihn enn meſilnnonege Uphagtme, lapliniginmi eſcladeonikd⸗ tääſthichir⸗ äbonieneſ Kügonänzn Nnic i ninsq⸗ mächhmeͤck mzChn dͤ mrtcziitgai msndclisinſe Gnoglgeinngt Paninnsſpn ibonocnhiet, nuinwaineinimd = niſmmointecansde. eperlingneenong monns floih domininnon cünlinmricti icnantorbn nini rgl uemhinuin vthi r l; Baninglunenne m khonnfie nnniil Ns ünllo alnſm bnihnh = maornirtin mai iul muiti nlien ageln nn Nnin lug eamish rin hennan ntihi ſ tishe a geeſtiho, cnnnn bebetldn, meꝰ. Nã hec ipᷣa ſũt q̃ a pedagogis ⁊ ma giſtris:a nucibo ⁊ pilulis et paſſerib:ad „ bfectos ⁊ reges:auꝝ pᷣdia mãcipia.hip ſa omino ſuccedẽtibo maioꝛibo etatibus traſeunt:ſicuti ferulis maioꝛa ſupplicia ſuccedũt. Humilitatis ergo ſignũ in ſta tura puericie rex noſter ꝓbaſti cũ aiſti.ta liũ eſt regnũ celoꝝ. Sʒ tñ dñe tibi excel lentiſſimo atq; optimo ↄditoꝛi ⁊ rectoꝛi vniuerſitatꝭ deo nr̃o gr̃as:etiã ſi me pue rũ tantũ eſſe voluiſſes.Erã em̃ etiaʒ tũc viuebã atq; ſentiebã:meãq; incolumita/ tẽ veſtigiũ ſecretiſſime vnitatis ex q̃ erã cure habebã:cuſtodiebã interioꝛe ſenſu integritatẽ ſenſuũ meoꝝ:inq; ipᷣis ꝑuis paruarũq; reꝝ cogitatõibo veritate dele ctabar. Yalli nolebã:memoꝛia vigebaʒ: locutione inſtruebar: amicicia mulcebar fugiebã doloꝛẽ:abiectionẽ:ignoꝛãtiam. Nuid in tali alante nõ mirabile atq; lau dabile: At iſta oĩa dei mei dona ſũt:ñ mi hi ego dedi hec: ⁊ bona ſũt:⁊ hoĩa ego. Bonꝰgeſt qͥ fecit me:⁊ ipᷣe eſt bonũ meũ: ⁊ illi exulto bonis oĩbo qͥb etiã puer erã Hoc em̃ peccabã ꝙ nõ in ipᷣo ſʒ ĩ creatu/ ris eiꝰ me atq; ceteras voluptates:ſubli mitates:veritates q̃rebam:atq; ita irrue bã ĩ doloꝛes ↄfuſiones erroꝛes.Gfras ti bi dulcedo mea ⁊ honoꝛ meus:⁊ fiducia mea deꝰ meꝰ. GBjr̃as tibi de donis tuis:ſʒ tu mihi ea fua. Ita em̃ fuabis me:⁊ au/ . Nrane ⁊ ꝑſicient᷑ qᷓ dediſti mihi: ⁊ ero ip ſe tecũ:qꝛ ⁊ vt ſim tu dediſti mihi. X ¶ Explicit liber pꝛimꝰ. . Incipit ſecundus. Ecoꝛdari vo lo trãſactas feditates meaſ⸗: 4 ? carnales coꝛruptõnes aĩe mee:nõ ꝙ eas amem:ſʒ vt amem te deus meꝰ.Amoꝛ:e amoꝛis tui facio iſtud:reco lens vias meas neqͥ ſſimas in amaritudi ne recogitatõis mee:vt tu dulceſcas mi hi dulcedo nõ fallax: dulcedo felix ⁊ ſecu r:⁊ colligẽs me a ſiſperſione ĩ q̃ fruſta⸗ tim diſciſſus ſũ:dũ ab vno te auerſus in mlta euanui. Erxarſi em̃ aliqñ ſatiari in rẽ vigilãtioꝛ:⁊ abſci loꝝ felicioꝛ expectarẽ amplexꝰ tuoſ. Dʒ inferis ĩ adoleſcẽtia:⁊ ſilueſcere auſus ſũ varijs ⁊ vmbꝛoſis amoꝛib:⁊ contabuit ſpecies mea:⁊ cõputrui coꝛã oculis tuis placẽs mihi:⁊ placere cupiẽs oculis ho minũ.Et qͥd erat qð me delectabat:niſi amare ⁊ amari? Sʒ nõ tenebat᷑ modꝰ ab animo vſq; ad animũ:quaten eſt lumi/ noſus limes amicicie:ſʒ exalabant᷑ nebu le delimoſa ↄcupiſcentia carnis ⁊ ſcate/ bꝛa pubtat:⁊ obnubilabãt atq; offuſca bãt coꝛ meũ:vt nõ diſcerneret᷑ ſerenitas düectõis a caligine libidis. Utrũq; in/ cõſuſo eſtuabat:⁊ rapiebat imbecillẽ eta tẽ ꝑ abꝛupta cupiditatuʒ:atq; merſabat gurgite flagitioꝝ. Innaluerat ſuper me ira tua ⁊ neſciebã.Obſurduerã ſtridoꝛe cathene moꝛtalitatmee:pena ſuꝑbie aĩe mee:⁊ ibã lõgiꝰ a te:⁊ ſinebas.⁊ iactabar ⁊ effüdebar ⁊ difſluebã ⁊ ebulliebã ꝑ foꝛ nicatões meas ⁊ tacebas.O tardũ gan⸗ dium meũ.Tacebas tũc ⁊ ego ibã poꝛro lõge a te ĩ plurima ⁊ plura ſterilia ſemĩa doloꝝ ſuꝑba deiectõe ⁊ inqeta laſſitudi ne. Quis mihi moderaret᷑ erumnã meaʒ ⁊ nouiſſimaꝝ reꝝ fugaces pulcritudies ĩ vſũ verteret:earũq; ſuauitatibꝰ metas pᷣſigeret:vt vſq; ad ↄiugale litus exeſtua rent fluctꝰ etatis mee:ſi tranqllitas ĩ eis nõ poterat eſſe fine pcreandoꝝ liberoꝛũ ↄtenta.ſicut pᷣſcribit lex tua dñe:qui foꝛ mas etiã ꝓpaginẽ moꝛtalitat nr̃e potẽs ĩponere leuẽ manũ ad temperamẽtũ ſpi⸗/ naꝝ a paradiſo tuo ſecluſaꝝ? Nõ em̃ lõ/ ge eſt a nobis oĩpotentia tua:etiã cũ lon ge ſumꝰ a te. Aut certe ſonitũ nubiũ tua rũ vigilantiꝰ aduerterẽ. Tribulatione, aũt carnis habebũt hmõi.Ego aũt vo/ bis parco.Et bonũ eſt homini muliereʒ nõ tãgere.Et qͥ ſine vxoꝛe eſt cogitat ea q̃ ſunt dei qũo placeat deo. Qui aũt ma trimonio iunctꝰ ẽ:cogitat ea q̃ ſũt mũdi quo placeat korl. Has 8D voces exaudi us ꝓpter regnũ ce/ efferbui miſer ſeqᷓns impetũ fluxꝰ mei re licto te: ⁊ exceſſi oĩa legitima tua:neua ſi flagella tua. QOuis em̃ h̊ moꝛtaliũ: Nã tu ſemp aderas miſciter ſeuiens ⁊ ama riſſimis aſpgens offenſionibo oẽs illici/ tas iocũditates meas:vt ita qrerem ſine „* offenſione iocũdari Et vbi ̊ poſſem nõ inuenirẽ quicq;:pᷣter te dñe:pᷣter te q fin gis doloꝛẽ in pᷣcepto:⁊ ꝑcutis vt ſanes: ⁊ occidis nos ne moꝛiamur abs te.Ubi erã ⁊ qᷓ; longe exulabã a delitijs domus tue. anno illo ſextodecimo etatis carnis mee.cũ accepit in me ſceptꝝ ⁊ totas ma/ nus ei dedi veſania libidinis licẽtioſe ꝑ decꝰ humanũ:illicite aũt ꝑ leges tuaſ⸗ Nõ fuit cura meoꝝ ruentẽ excipere me matrimonio:ſʒ cura fuit tm̃ vt diſcerem ſermonẽ facere q́; optimũ ⁊ ꝑſuadere di/ ctione. Et ãno quidẽ illo intermiſſa erãt ſtudia mea:dũ mihi reducto a madauriſ in q̃ vicina vꝛbe iã ceperã litteratureat/ q; oꝛatoꝛie percipiẽde gr̃a ꝑegrinari.lõ/ ginquioꝛis apud carthaginẽ ꝑegrinati onis ſumptꝰpparabant᷑.animoſitate ma gis q; opib patris municipis thagaſtẽ ſis ad modũ tenuis. Cnui narro hec:? Ne qʒ em tibi deꝰ meꝰ:ſʒ apud te narro hec generi meo generi hũano.qᷓ;tulacũq; ex particula incidere pᷣt in iſtas meas litte/ ras.Et vt qͥd h? Ut videlicet ego ⁊ quiſ qͥs hec legit:cogitemꝰ de q; pfundo cla/ mandũ ſu ad te.Et qͥd ꝓpius auribo tu/⸗ is ſi coꝛ ↄfitẽs ⁊ vita ex fide eſt: Ouis ei nõ extollebat laudib tũc hominẽ patrẽ meũ:qð vltra vires rei familiaris ſue im penderet filio quicqͥid etiã lõge ꝑegrinã/ ti ſtudioꝝ cauſa op eſſet: Oultoꝝ em̃ ciuiũ longe opulentioꝝ:nullũ tale nego ciũ ꝓ liberis erat. Cũ interea nõ ſatage/ ret idẽ pater qlis creſcereʒ tibi aut q; ca/ ſtus eſſem. duũmodo eſſem diſertꝰ vel de ſertꝰ potiꝰ a cultura tua deuſ.qͥ es vnus verꝰ ⁊ bonꝰ dñs agri tui coꝛdis mei. SGʒ vbi ſexto illo ⁊ decimo anno interpoſito ocio ex neceſſitate domeſtica feriatus ab om̃i ſchola cũ parentibo eſſe cepi:exceſſe runt caput meũ vepꝛes libidinũ:⁊ nulla erat eradicans manꝰ. Ouiniĩmo vbi me ille pater ĩ balneis vidit pubeſcentẽ:⁊ in quieta indutuʒ adoleſcẽtia:q̃ſi iã ex h̊ in nepotes geſtiret:gaudẽs matri ĩdicauit: gaudẽs vinolẽtia.in q̃ te iſte mundꝰ obli tus eſt creatoꝛẽ ſuuʒ: ⁊ creaturã tuã ꝓ te amauit diuino inuiſibili.puerſe atq; in/ clinate in ima volũtatis ſue. Sʒ matris in pectoꝛe iã inchoaueras templũ tuũ.⁊ exoꝛdiũ ſancte habitatõnis tue. Nã ille ꝗdhbuc chatecuminus:⁊ hec recẽs erat. Itaq; illa exiliuit pia trepidatõe ac tre/ moꝛe:⁊ qᷓ;uis mihi nondũ fideli:timuit tñ vias diſtoꝛtas:in quibo ambulãt qui ponũt ad te tergũ:⁊ nõ faciẽ.Ei mihiet augeo dicere tacuiſſe te deꝰ meꝰ cũ irem abs te longiꝰ. Ita ne tu tacebas tũc mi/ hi: Et cuiꝰ erat niſi ſua vᷣba illa ꝑ matrẽ meã fidelẽ tuã q̃ cantaſti in aures meas. Nec inde quicq; deſcẽdit in coꝛ meũ vt facerẽ illud. Tolebat enim illa ⁊ ſecreto memini vt monuerit cũ ſollicitudine in/ genti ne foꝛnicarer:maximeq; ne adulte/ rarẽ cuiuſqᷓ; vxoꝛẽ.QOui mihi monitus muliebꝛes videbant᷑:quibo obtempera/ re erudeſcerẽ.Illi aũt tui erãt ⁊ neſciebã ⁊ te tacere putabã atq; illã loqͥ ꝑ quã mi/ hi tu nõ tacebas.⁊ in illa ↄtemnebaris a me filio eiꝰ:filio ancille tue fuo tuo. Gʒ neſciebã:⁊ pᷣceps ibã tanta cecitate:vt in ter coetaneos meos puderet me minoꝛiſ ðdecorꝭ:qᷓ; audiebã eos iactãtes flagicia ſua:⁊ tanto gloꝛiãtes magis q;to magis turpes eſſent:⁊ libebat malũ facere ñ ſo lum libidine facti:veꝝ etiã laudiſ.Quid dignũ eſt vituperatõne:niſi viciũ: Ego ne vituperarer vicioſioꝛ fiebaʒ:⁊ vbi nõ ſuberat ̊ admiſſo equarer ꝑditis.ſinge/ bã me feciſſe qð nõ fecerã:ne viderer ab/ iectioꝛ q̊ erã innocẽtioꝛ:⁊ ne vilioꝛ habe rer qͥ erã caſtioꝛ.Ecce cũ quib comitib⸗ iter agebã plateaꝝ babilonie:⁊ voluta/ bar in ſceno eiꝰ tanq; ĩi cinamomis ⁊ vn gentis pᷣcioſis:⁊ in vmbilico eiꝰ quo te/ naciꝰ hererẽ. Calcabat me inimicꝰ inui/ ſibilis ⁊ ſeducebat me:qꝛ ego ſeductilis erã. Nõ em ⁊ illa q̃ i ð medio babiloniſ fugerat:ſʒ ibat in ceteris eiꝰ tardioꝛ ma/ ter carnis mee:ſicut monuit me pudici/ ciã.ita curauit qð de me a viro ſuo audi erat. Jãq; peſtilẽtioſum ⁊ ĩ poſteꝝ peri/ culoſũ ſentiebat coercere termino ↄiuga lis affect? ſi reſecari ad viuũ nõ poterat. nõ curauit h.qꝛ metuſ erat ne impediret ſpes mea compede vxoꝛia. Nõ ſpes illa quã in te futuri ſeculi habebat mater:ſʒ ſpes litteraꝝ q́s vt noſſeʒ nimis volebat Wite qꝛ de te ꝓppe nihil co/ parẽs vterq; le qꝛ de te ppen L gitabat:de me aũt inania:illa aũt qꝛ non ſaſurnincs nnds Knn Upperviſch Utptrus in⸗ ta vecſo Re G nri greispe ingetiat apoccl dütſie ler Eat gomien licam Gun nalue Niimlici Ulgiteamna gödeſcich turpisani⸗ exterminin chogppere untn mnoogn nſickkin ſnocoꝛpop henticiin Goſierijy Uehezaip turfenen „* ſülerin ſeyin lizei⸗ naihi⸗ nne⸗ l. önisme. ſ otherligg mncgonröenen onci ſceliinn uidenbllig ötge Einhie eede ne i ien ennabtieni⸗ uſhilonani Münmanas. Wütinennär. Duamnitſn nmurnnoszrncr nigainobenpen irtmigitrnecn gllihoipevin Niloonnrhens lemeſone Gz ntnccie Kin udaamenidw! wouciäesfage MAsihton acülbll Mürtiini) clunr no d i nimi, irrlerlirf taiuhyoonh blonri winh/ Gictanonns d riicncennt⸗ uunebink u zäüdͦſrco imi canvt Muinn/ – . deml, wrſre .ùek — ſolũ nullo detrimẽto:ſʒ etiã nõnullo ad/ iumẽto ad te adipiſcẽdũ ꝓſutura exiſti/ mabat vſitata illa ſtudia doctrie. YJta eĩ conijcio recolẽs vt poſſum moꝛes par᷑⸗ tũ meoꝝ. Relaxabant᷑ etiã mihi ad ludẽ/ dũ habene vltra tꝑamẽtũ ſeueritaʒ ĩ diſ ſolutionẽ affectionũ variaꝝ: ⁊ in omnibi erat caligo intercludẽs mihi deꝰ me ſe/⸗ neritatẽ veritatis tue:⁊ ꝓdiebat tanq; ex adipe iniqͥtas mea. Furtum certe punit lex tua dñe.⁊ lex ſcripta in coꝛdibo hoim quã ne ipa qͥdeʒ delet iniq tas. Quis eni fur eqͥ anio furẽ patit᷑: Hec copioſus ad/ actũ inopia.Et ego furtũ facere volui⁊ feci nulla cõpulſus egeſtate:niſi penuria ⁊ faſtidio iuſticie ⁊ ſagina iniq tat. Nam id furatꝰ ſuʒ qð mihi abũdabat ⁊ multo meliꝰ. Nec ea re volebã frui quam furto appetebã:ſed ipᷣo ſurto ⁊ pẽto. Arboꝛ e⸗ rat pirus in vicinia vinee noſtre pomis onuſta nec foꝛma nec ſapoꝛe illecebꝛo/ ſis.Ad hanc excutiendam atq; aſpoꝛtã daʒ neqᷣſſimi adoleſcẽtuli ꝑreximꝰ nocte intẽpeſta:q̃uſq; ludũ de peſtilẽtie moꝛe ĩ areis ꝓdu xeramꝰ:⁊ abſtulimꝰ inð onera ingẽtia:nõ ad nr̃as epulas:ſʒ vł ꝓijcien/ da poꝛcis.etiã ſi aliqͥd inde comedimuſ: dũ tñ fieret a nob ꝙ eo liberet q non lice/ ret.Ecce coꝛ meũ deꝰ meꝰ.ecce coꝛ meũ qð miſeratꝰ es in imo abyſſi. Dicat tibi nüc ecce coꝛ meuʒ qᷣd ibi qrebat vt eſſem gratꝭ malus.⁊ malicie mee cauſa niła eẽt niſi malicia. Teda erat⁊ amaui eã.ema ui ꝑire.amaui defectũ meũ.non illudad qð deficiebã:ſʒ defectũ meũ ipᷣm amaui turpis anie ⁊ diſſiliẽs a firmamẽto tuo ĩ exterminiuʒ.nõ de decoꝛe aliqͥᷣd ſʒ dede/ cus appetẽſ.Etenĩ ſpecies ẽ pulcris coꝛ poꝛib ⁊ auro ⁊ argẽto ⁊ oĩba ⁊ in ↄtactu carnis ↄgruẽtia valet plimum:ceteriſq; ſenſiby eſt ſua cuiq; accõmodata modifi catio coꝛpoꝝ?habʒ etiã honoꝛ tꝑalis et imperitãdi atq; ſuꝑandi potẽtia ſuũ de/ cus:vñ etiã vindicte auiditas oꝛit᷑.⁊ tñ ĩ cũcta hec adipiſcẽda nõ eſt egredienduʒ abs te dñe.neq; deuiandũ a lege tua.Et vita q̃ hic viuimꝰ hʒ illecebꝛã ſuã ppter quẽdã modũ decor ſui ⁊ ↄuenientiã cũ his omĩb infimis pulcris.Amicicia q̊ʒ hoĩm caro nodo dulcj eſt ꝓpter vnitatẽ de mult animis. Pꝛohter vniuerſa hec atq; hmõi pctm̃ admittit᷑. duʒ imodera ta in iſta inclinatiõe cũ extrema bõa ſint melioꝛa ⁊ ſumma deſerunt᷑ tu dñe deus ntr᷑.⁊ veritas tua.⁊ lex tua. Habent eni ⁊ hec ima delectatiões: ſʒ nõ ſicut deꝰ me us:qͥ fecit oĩa:qꝛ in ipᷣo delectat᷑ iuſtuſ.? ipe eſt delicie rectoꝝ coꝛde.Cuʒ itaq; de facinoꝛe qrit᷑ q̊ cã factũ ſit:credi nõ iolet niſi cũ appetitꝰ adipiſcẽdi alicuiꝰ illoꝛũ bonoꝝ ꝗᷓ infima diximꝰ eſſe potuiſſe ap paruerit:aut metꝰ amittẽdi. Pulcra ſũt enĩ ⁊ decoꝛa.qᷓ;q; pᷣ bonis ſuꝑioꝛibo ⁊ be atificis abiecta ⁊ iacẽtia. Homicidiũ fe/ cit. Cur fecit?: Adamauit eiꝰↄiugẽ autpᷣ diũ:aut voluit depᷣdari vnð viueret:aut timuit ab illo tale aliqͥd amittere:aut le/ ſus vlciſci ſe exarſit. Num homicidium ſine cauſa faceret ipᷣo homicidio delecta tus? Quis crediderit: Hã ⁊ de q̊ dictuʒ eſt vecoꝛdi ⁊ nimis crudeli hoĩe ꝙ gtui/ to potiꝰ malus atq; crudeł erat. Pꝛedi/ cta eſt tñ cã ne ꝑ ociuʒ inquit toꝛpeſceret manꝰ aut animꝰ. Quare id quoq;: Cur ita: Ut ſcʒ illa exercitatiõe ſcelerũ capta vꝛbe honores imperia diuitias aſſeq̃ret ⁊ careret metu legũ.⁊ difficultate rey p/ pter inopiã rei familiaris.⁊ ↄſcientiã ſce lerũ. Nec ipᷣe igit᷑ catilina amauit facino ra ſua:ſed vtiq; aliud:cuius cã illa facie bat. Quid ego miſer in te amaui o furrũ meũ.o facinꝰ illud meũ nocturnuʒ ſexti/ decimi anni etat mee? Hõ enĩ pulcrum eras cũ ſurtũ eſſes. Aut vero aliqͥd es vt loquarad te? Pulcra erant poma illa q̃ furati ſumus:quoniã creatura tua erant pulcerrime omniũ creatoꝛ.omniũ deus bone. deꝰ ſummũ bonũ ⁊ bonũ veꝝ meũ Pulcra erant illa poma.ſed nõ ipᷣa cõcu piuit anĩa mea miſerabilis. Erat enĩ mi hi melioꝝ copia:illa autẽ decerpſi tm̃ vt furarer. Nam decerpta ꝓieci: epulatꝰ in de ſolã iniqtatẽ qua letabar fruens. Nã ſi qͥd illoꝝ pomoꝝ intrauit in os meũ. condimentuʒ ibi facinꝰ erat.Et nũc dñe deus me? q̃ro quid me in furto delecta/ uerit:⁊ ecce ſpecies nulla eſt.õ dico ſi/ cut in eqtate atq; pꝛudẽtia:ſʒ neq; ſicut in mente hoĩs atq; memoꝛia et ſenſibus ⁊ vegetantevita.neq; ſicut ſpecioſa ſunt Aiber II (Confeſſionũ ſidera ⁊ decoꝛa locis ſuis.et terra ⁊ ma⸗/ re plena fetibo qui ſuccedũt naſcẽdo dece dentibo nõ ſaltẽ vt eſt quedam defectiua ſpecies ⁊ vmbꝛatica vitijs fallentibus. Hã ⁊ ſuꝑbia celſitudinẽ imitat᷑ cũ tu ſis vnus ſuꝑ om̃ia deꝰ excelſus. Et ambi/ tio qͥd niſi honoꝛes querit ⁊ gloꝛiã:cum tu ſis pᷣ cunctis honoꝛãdus vnꝰ ⁊ gloꝛi oſus in eternũ Et ſeuicia poteſtatũ time ri vult.Quis autẽ timẽdus niſi vnꝰ de/ us: Euiꝰ poteſtati eripi aut ſubtrahi qͥd poteſt:qñ ⁊ vbi:aut quovl a quo poteſt: Et blandicie laſciuientiũ amarivolunt: ſed neq; blandiꝰ eſt aliqͥd tua charitate: nec amat᷑ quicq; ſalubꝛiꝰ qᷓ; illa pᷣ cũctis foꝛmoſa ⁊ lumioſa veritas tua.Et curi/ oſitas affectare videt᷑ ſtudiũ ſcientie:cuʒ tu omia ſummenouer. Ignoꝛãtia quo/ q; ipᷣa atq; ſtulticia ſimplicitatis ⁊ inno centie nomiĩe tegit᷑.qꝛ te ſimpliciꝰ quicqᷓ; nõ reꝑitur. Quid auteʒ te innocentius: quãdoquidẽ oꝑa ſua malis inimica ſũt: Et ignauia quaſi quieteʒ appetit. Oue vero quies certa pᷣter dominu: Luxuria ſatietatẽ atq; abundãtiã ſe cupitvocari: tu autẽ es plenitudo ⁊ indeſiclens copia incoꝛruptibił ſuauitatis.Effuſio libera litatis obtendit vmbꝛã:ſed bonoꝛũ om/ niũ largitoꝛ affluentiſſimꝰ tu es.Auari/ cia młta poſſidere vult.⁊ tu poſſideſ om nia. Inuidia de excellẽtia litigat:quid te excellentiꝰ? Ira vindictã querit:te iuſti/ us quis vindicat: Timoꝛ inſolita et re/ pentina exhoꝛreſcit:rebo que amãtur ad uerſantia:dum pꝛecauet ſecuritati.Tibi enĩ quid inſolitũ quid repentinum? Aut quis a te ſeꝑat qð diligis? Aut vbi niſi apud te firma ſecuritas? Criſticia rebnſ amiſſis contabeſcit:quib ſe oblectabat cupiditas:qꝛ ita ſibi nollet ſicut tibi au/ ferri nihil poteſt. Ita foꝛnicatur ania cũ auertitur abs te:⁊ querit extra te ea que ℳ pura ⁊ liquida nõ inuenit niſi cum redit ad te. Peruerſe te imitãtur om̃es qͥ lon/ ge ſea te faciũt:et extollũt ſe aduerſuʒ te Ded etiã ſic te imitãdo indicãt creatoꝛẽ te eſſe omis nature:et ideo nõ eſſe quo a teoĩmõ recedat᷑. Quid ergo ĩ illo furto ego dilexi: et in quo dñm meũ vel vitio le atq; ꝑuerſe imitatꝰ ſum: An libuit fa/ cere ↄtra legẽ: ſaltem fallacia: qꝛ potentz tu nõ poterã: vt mancam libertatẽ capti uus imitarer faciẽdo impune:qð nõ lice ret tenebꝛoſa om̃ipotentie ſimilitudine. Ecce eſt ille ſeruus ſugiẽs dñm ſuuʒ:et cõſecutus vmbꝛã.O putredo. O mon/ ſtrũ vite ⁊ moꝛtis ꝓfunditas. Potuit ne libere qð nõ licebat non ob aliud niſi qꝛ nõ licebat: Quid retribuã dño quod re colit hec mẽoꝛia mea:⁊ ania mea nõ me/ tuit inde: Diligã te dñe:⁊ grãs agam et cõfitear nomini tuo:quoniã tãta dimiſi ſti mihi mala ⁊ nefaria oꝑa mea. Gratie tue deputo ⁊ miſericoꝛdie tue.ꝙ pecca/ ta mea tãq; glaciẽ ſoluiſti:gratie tue de/ puto ⁊ q̃cunq; nõ feci mala. Quid enim nõ facere potui:qui etiã gratuitũ facinꝰ amaui: Et omnia mihi dimilſa eſſe fa⸗/ teoꝛ ⁊ que mea ſpõte feci mala.⁊ q̃ te du/ ce nõ feci.Quis eſt hominũ:qͥ ſuã cogi/ tans infirmitatẽ:audet viribo ſuis tribu ere caſtitatẽ atq; innocentiã ſuã:vt minꝰ amet te:q̃ſi minꝰ ei neceſſaria fuerit mile ricoꝛdia tna:qua donas peccata conuer ſis ad te: Qui enĩvocatꝰ a te ſecutꝰ eſtvo cem tuã:⁊ vitauit ea queme de meipᷣo re coꝛdãtem ⁊ fatentẽ legit:nõ me derideat ab eo medico egrũ ſanari:a quo ſibi pᷣſti tum eſt vt nõ egrotaret:vel potiꝰ vt mi⸗ nus egrotaret.Et ideo te tantundẽ ĩmo vero ampliꝰ diligat:qꝛ ꝑ queʒ me videt tantis peccatoꝛũ meoꝛũ lãguoꝛibo exui: ꝑ eum ſe videt tantis pctõꝛum languoꝛi bus nõ implicari.Quẽ fructũ habui mi ſer aliquãdo in his que nũc recolens e/ rubeſco:maxime in illo furto:in quo ipᷣʒ furtum amaui nihil aliud:cũ ⁊ ipᷣm eſſet nihil: Et eoipᷣo ego miſerioꝛ. Et tamen ſolus id nõ feciſſem:ſic recoꝛdoꝛ animuʒ tunc meũ:ſolus om̃imodo id nõ feciſſe Ergo ibiamaui etiã conſoꝛtiũ eoꝝ cum quibo id feci. Nõ ergo nihil aliud q; fur/ tũ amaui: imo vᷣo nihil aliud.qꝛ et illud nihil eſt. Ouid eſt reuera: Quis eſt qͥ do ceat me:niſi qui illuminat coꝛ meũ ⁊ diſ cemit vmbꝛas eius? Quid eſt qð mihi venit in mentẽ querere ⁊ diſcutere ⁊ cõ/ ſiderare: Quia ſi tunc amareʒ poma illa que furatꝰ ſum:et eis frui cuperem.poſ ſem etiã ſolus ſi ſatis eſſet cõmittere illa N biethab Grigbs niuhn fiaaenlan Ndlonk mipirocne cittron Ouimi. emg uiti Ccuquis nn pisfierit enun Cuͤſcic⸗ ccansric üſhest fnodets Nicslie lit danio No ſceron dalsne Wraͤſace W Weia ccend ctiome cohoc lituo/ eri⸗ Otitom, goſint. ooei via chria pul dus tinſa teyalgen inteindr Winga lans ſun agnani indii ſmuogma n⸗ nentrn ſolnigneined tuni Ouden Uanigennitüften nbi diniſicſet etaimalg tiſron thommug iiagi⸗ erhstibe wngiſtui uednufacran’ NtNNAc õ eneurmtdenßt Ninni ent gilana goſtii õ vvt munnio gannſentt wiigothen itunangian Oifrcädehein 8aarnit elett lfmetar, PAainbaädnc, numm 1 . iniquitatẽ:qua ꝑuenirem ad voluptatẽ meã:nec confricatione conſcioꝛũ animo rũ accenderem pꝛuritũ cupiditatis mee Sed quoniaʒ in illis pomis voluptas mihi nõ erat.ea erat in ipᷣo facinoꝛe quã⸗ faciebat conſoꝛtium ſimul peccantium. Quid erat ille affectꝰ animi:? Certe enim plane turpis erat nimis:et ve mihi erat qui habebã iud.ed tamen quid erat: elicta quis intelligit: Riſus erat: qua ſi titillato coꝛde:ꝙ fallebamꝰ eos:qͥ hec a nobis fieri nõ putabãt:⁊ vehement᷑ no lebant. Cur ergo eo me delectabat:quo id nõ faciebã ſolus: An qꝛ etiã nemo fa/ cile ſolus ridet: NHemo quidẽ facile:ſʒ tũñ etiã ſolos ⁊ ſingulos homĩes: cuʒ alius nemo pᷣſens eſt.vincit riſus aliquãdo:ſi aliqd nimie ridiculũ vel ſenſibꝛ occurre- rit vel anio.At ego illud ſolus nõ ſacerẽ: nõ facerem oĩno ſolus Ecce eſt coꝛam te deus meꝰ viua recoꝛdatio anĩe mee:ſo/ lus nõ facerem furtũ illud:in quo me nõ libebat id qð furabar.ſed qꝛ furabar qð me ſolũ ſacere pꝛoꝛſus nõ liberet nec fa/ cerem. O nimis inimica amicicia. ſedu/ ctio mentis inueſtigabilis.ex ludo ⁊ io/ co nocendi auiditas:⁊ alieni dãni appe/ titus.nulla lucri mei.nulla vlciſcendi li/ bidine.ſed cũ dicit᷑. eamꝰ.faciamus.⁊ pu det nõ eſſe impudentem. Ouis exaperit iſtã toꝛtuoſiſſimã ⁊ implicatiſſimaʒ no/ doſitatẽ. Feda eſt.nolo in eaz intendere: nolo eã videre.Te volo iuſticia ⁊ inno/ centia.pulcra ⁊ decoꝛa honeſtis lumini/ bus ⁊ inſatiabili ſatietate.Quieſẽ apud te valde ⁊ vita imꝑturbabilis Qui ĩtrat in te:intrat in gaudiũ dñi ſui:⁊ nõ time/ bit:et habebit ſe optime in optimo.De/ fluxi abs te ego:⁊ erraui deꝰ meꝰ nimis. deuius a ſtabilitate tua in adoleſcẽtia:et factus ſum mihi regio egeſtatis. Eerniat liber ſecũdus. 5 Incipit tercius. VEn cartagi nem:⁊ circũſtrepebat me vndiq; ſartago flagicio/ ſoꝛũ amoꝛũ. Nõdũ ama/ bam amareamabã: ⁊ ſe eretioꝛe indigentia oderã me minus in/ digentẽ. Querebã quid amarez amans amare.⁊ oderã ſecuritatẽ ⁊ viã ſine mu/ ſcipulis.Quoniã fames mihi erat intuſ ab interioꝛi cibo teipᷣo deus meꝰ.⁊ ea fa/ menõ eſuriebã:ſed erã ſine deſiderio ali mentoꝛũ incoꝛruptibiliũ.nõ quia plenꝰ eis eram.ſed quo inanioꝛ eo faſtidioſioꝛ: ⁊ ideo nõ bene valebat ania mea:⁊ vlce/ roſa pꝛoijciebat ſe ſoꝛas miſerabilit᷑ ſcal/ pi auida ↄtactu ſenſibiliũ.Sed ſi nõ ha berent animã nõ vtiq; amarent᷑. Amare et amari dulce mihi erat:magis ſi etiam amãtis coꝛꝑe fruerer. Tlenã igit᷑ amici/ cie coinquinabaʒ ſoꝛdibo cõcupiſcentie: candoꝛẽq; eiꝰ obnubilabã de tartaro li/ bidinis:⁊ tñ fedus atq; inhoneſtꝰ elegãſ ⁊ vꝛbanus eſſe geſtiebã abundanti vani tate. Rui etiã in amoꝛẽ quo cupiebaʒ ca pi.Deus meus miſericoꝛdia mea quãto felle mihi ſuauitatẽ illã ⁊ q; bonꝰ aſper ſiſti.qꝛ et amatꝰ ſum ⁊ ꝑueni occulte ad vinculũ fruendi:⁊ colligabar letus erũ/ noſis nexibs vt cederer virgis ferreis ar dentibo zeli ⁊ ſuſpitionũ ⁊ timoꝛũ ⁊ iraꝝ atq; rixarũ. Rapiebãt me ſpectacula the atrica plena imaginiba miſeriaꝝ mearuʒ ⁊ fomitibo ignis mei.Quid eſt qd homo ibi vult dolere cũ ſpectat luctuoſa ⁊ tra/ gica:que tñ pati ipᷣe nollet: Et tamẽ pa ti vult ex eis doloꝛem ſpectatoꝛ:⁊ doloꝛ ipᷣe eſt voluptas eius.Quid eſt niſi miſe rabilis inſania? Nã eo magis eis mouet᷑ quiſq;:quo minus a talibo ſanus eſtaffe ctibo:qᷓ;; cũ ipᷣe patit᷑ miſeria:cum alijs cõpatit᷑ miſericoꝛdia dici ſolet. Sʒ qua lis tãdeʒ miſericoꝛdia in reb fictis ⁊ ice/ nicis: Nõ enĩ ad ſubuenienduʒ ꝓuocat᷑ auditoꝛ:ſed tm̃ ad dolenduʒ inuitat᷑. Et actoꝛi earũ imaginũ amplius fauet:cuʒ amplius dolet.Et ſi calamitates ille ho minũ vel antique vel falſe ſic agant᷑.vt qͥ ſpectat nõ doleat:abſcedit inde faſtidiẽs ⁊ repᷣhendens.Si aũt doleat:manet in/ tentus ⁊ gandẽs. Lachꝛyme ergo amã/ tur⁊ doloꝛes. Certe om̃is homo gaude re vult. An cũ miſerũ neminẽ eſſe libeat: libet tamẽeſſe miſericoꝛdem. Oð qꝛ nõ ſine doloꝛe eſt:hac vna cauſa amãtur do loꝛes.Et h de illa vena amicicie eſt. Sʒ a2 quo vadit:quo fluit: Vt qͥd decurrit in toꝛrentẽ picis bullientis eſtus immanis terrarũ libidinũ:in quo ipᷣa mutat᷑ ⁊ ver titur ꝑ nutum ꝓpꝛiũ de celeſti ſerenitate detoꝛta atq; deiecta. Repudiet᷑ ergo mi/ ſericoꝛdia: Hequaq;. Ergo ament᷑ dolo res aliquãdo. Sed caue immũdiciã ani ma mea ſub tutoꝛe deo meo:deo patruz noſtroꝝ.et laudabili ⁊ ſuꝑexaltato ĩ om nia ſecula:caue immundiciã. Neq; enim nũc nõ miſereoꝛ:ſed tũc in theatris con/ gaudebã amãtibus:cuʒ ſeſe fruebantur P flagicia:qᷓ;uis hec imaginarie gereren tur in ludo ſpectaculi Eũ autẽ ſeſe amit tebant:q̃ſi miſericoꝛs cõtriſtabar:⁊ vtrũ qʒ delectabat tamẽ. Nũc vero magiſmi ſereoꝛ gaudentẽ in flagicio:q; velut du/ ra ꝑpeſſum detrimẽto ꝑnitioſe volupta tis et amiſſione miſere felicitat Hec cer te verioꝛ miſericoꝛdia:ſed nõ in ea dele/ ctatur coꝛ. lã et ſi appꝛobat᷑ officio cha ritatis qͥ dolet miſerũ:mallet tamẽ vticq; nõ eſſe qð doleret qͥ germanitus miſeri/ coꝛs eſt. Si enĩ eſt maliuola beniuolen/ tia qð fieri nõ poteſt:põt ⁊ ille qͥ veracit᷑ ſinceriterq; miſeret᷑ cupere eſſe miſeros vt miſereat᷑. Nonnullus itaq; doloꝛ ap/ pꝛobãdus:nullꝰ amãdus eſt. Hoc enim tu dñe deꝰ qui anĩas amas:longe alteq; puriꝰ q; nos ⁊ incoꝛruptibiliꝰ miſereris ꝙ nullo doloꝛe ſauciarꝭ.Et ad hec quis idoneꝰ: At ego tũc miſer dolere amabã. et querebã vt eſſet qð dolerẽ.qñ mihi in erumna aliena⁊ falſa ⁊ ſaltatoꝛia ea ma/ gis placebat actio hyſtrionis:meq; alli/ ciebat vehementiꝰ:qua mihi lachꝛyme excutiebant᷑.Ouid autẽ mirũ: cũ infelix pecus aberrãs a grege tuo:⁊ impatiens cuſtodie tue turpi ſcabie fedarer?: Et in/ de erant doloꝛũ amoꝛes nõ quib altius penetrarer:nõ enĩ amaba talia perpeti q̃ lia ſpectarẽ: ſed qbus auditis et fic tan qᷓ; in ſuꝑficie raderer:quos tamẽ q̃ſi vn/ gues ſcalpentiũ feruidꝰ tumoꝛ ⁊ tabes ⁊ ſanies hoꝛrida ↄſequebatur. Talis vita mea:nunqͥd vita erat deꝰ meus: Et cir/ cuũuolabat ſuꝑ me fidelis a longe miſeri coꝛdia tua. In quantas iniqͥtates diſta/ buu:et ſacrilegã curioſitatẽ ſecutus ſuʒ: vt deſerentẽ te deduceret me ad ima infi da et circũuentoꝛia obſequia demonio/ rũ:quibo immolabã facta mea mala:⁊ in omibus flagellabas me. Auſus ſuʒ etiã in celebꝛitate ſolennitatũ tuaꝝ intra pa/ rietes eccłie tue ↄcupiſcere ⁊ agere nego ciũ ꝓcurãdi fructꝰ moꝛtis. Uñ me vᷣbe/ raſti grauib penis:ſed nihil ad culpam meã.O tu pᷣgrãdis miſericoꝛdia mea de us meꝰ:refugiũ meuʒ a terribilibꝛ nocẽ᷑/ tibus in quibo vagatꝰ ſum pᷣfidenti col/ lo ad longe recedendũ a te:amãſ vias me ⸗ „ — H 44 as et nõ tuas:amans fu gitiuã libertatẽ. Habebẽãt et illa ſtudia que honeſta voca bant᷑ ductũ ſuũ intuentẽ foꝛa litigioſa: vt excellerẽ in eis:eo laudabilioꝛ q̊ frau dulentioꝛ.Tanta eſt cecitas hominũ de cecitate etiã gloꝛiantiũ. Et maioꝛ iã erã in ſcola rhetoꝛis:et gaudebã ſupbe:⁊ tu mebã typo q;q; longe ſedatioꝛ: domine tu ſcis:⁊ remotꝰ oĩno ab euerſioniboq̃s faciebãt euerſoꝛes. Hoc enĩ nomen ſce/⸗ uum ⁊ diabolicũ velut inſigne vꝛbani⸗ tatis eſt. Inter quos viuebã pudoꝛe im pudenti.qꝛ talis nõ eram ⁊ cũ eis eram. Et amicicijs eoꝛũ delectabar aliquãdo. a quoꝛũ ſemꝑ factis abhoꝛrebaʒ:hoc eſt ab euerſionibo quib ꝓterue inſectabant᷑ ignotoꝛũ verecũdiã:quã ꝓturbarẽt gra tis illudendo atq; inde paſcẽdo maliuo las leticias ſuas. Nihil eſt illo actu ſimi lius actibo demonioꝛũ.Quid itaq; veri/ us q;ᷓ euerſoꝛes vocantur:? Euerſi plane pꝛiꝰ ipi atq; ꝑuerſi deridentibo eos et ſe⸗/ ducẽtibo fallacibo occulte ſpiritibo:in eo/ ipᷣo quo alios irridere amaãt fallere. In ter hos ego imbecilla tũc etate diſcebaz libꝛos eloquẽtie:in q̃ eminere cupiebam fine dãnabili ⁊ ventoſo ꝑ gaudia vanita tis humane:⁊ vſitato iã diſcendi oꝛdine puenerã in libꝛum quendã cuiuſdã cice/⸗ ronis:cuius linguã fere om̃s mirantur: pectꝰ nõ ita. Sed liber ille ipius exhoꝛ/ tationẽ cõtinet ad philoſophiã: ⁊ voc/ tur hoꝛtenſiꝰ. Ille vero liber mutauit af fectũ meum: ⁊ ad teipᷣm dñe muta uit pꝛe ces meas ⁊vota ac deſideria mea fecit a/ lia. Uiluit mihi repente om̃is vana ſpeſ 2⁊ immoꝛtalitatẽ ſapiẽtie ↄcupiſcebaʒ e/ ſtu coꝛdis incredibili:⁊ ſurgere iam cepe ram vt ad teredirẽ. NHõ eni ad acuendaʒ 6 igs nie ſa ſnuideiune Colonlen duütehnil ſutcnrt Gcienant bangtthet⸗ Nonußno⸗ — eGnrq oeorbone cerroꝛe hpꝛatp Woenon enlagon whränht gitntnen Citoyehan Mofnch ontudod tanoela Naän boridſ necK Geſeen⸗ aſeane titer er aneb lunfi onlit iahocn ſoaghucul Mebibergt hehocnoni Noltürwe⸗ Sneſti mohanets Eepideom Origuens Celſantn lorturn keenicigt nucologn⸗ ſaherie And Kinge⸗ Mat⸗ Ateo II dbſeanin dennn acinennti me Puſnoſu Manͤnupinm glcerer an norns. Uinet nihil Nange milerconcenen catenbhihn; Gu un ünh däiweiene ngſgtimnnt. du neiatnoen umarinlagot. dctautsbeniti. Mmä. Demiüͤct 1Cuvediſundbetn e chng: donir vab amnſonlhi cai onanſe⸗ ur inicne bend wiuchihnäctein Gmd GAs enidnr titi perreinſn gigni Mtnis ieplinhnuin Atclvuni i Cua umbin r enhse Gheſgtrndnincn nrmin ilcr⸗ Müccnn dieth zemnarahen mooawdun mlaillill/ Groñs –—– geßinchen, doegpünne Jolbonmmui⸗ ndienunnht Niunaiclt ng anßſt cienſe linguã:qð videbar emere maternis mer cedibo:cũ agerem annũ etatis vndeuige ſimũ:iã defſuncto patre ante biẽniũ. Nõ ergo ad acuendã linguã referebã illuʒ li/ bꝛũ:neq; mihi locutionẽ ſed qð loq̃bat ꝑſi aſent. Quomo ardebã deꝰ meꝰ:quõ? ardebã euolare a terrenis ad te:⁊ neſcie/ bam qͥd ageres mecũ.Apud te eſt eni ſa/ pientia.lmoꝛ aũt ſapiẽtie nomẽ grecuʒ habet phiam:quo meaccendebãt ille lit tere. Sunt qͥ ſeducãt ꝑ phiam magno ⁊ blando ⁊ honeſto nomie coloꝛãtes et fu/ cantes erroꝛes ſuos.Et ꝓpe om̃s qͥ ex il lis ⁊ ſupꝛa tꝑibo tales erãt notant᷑ in eo li bꝛo ⁊ demonſtrant᷑:⁊ manifeſtat᷑ ibi ſalu tifera illa admonitio ſpũs tui ꝑ ſeruũ tu um bonũ ⁊ piũ. Uidete ne qͥs vos deci/ piat ꝑ phiam ⁊ inanẽ ſeductionẽ ſᷣm tra ditionẽ hoĩm:ſᷣm elemẽta huiꝰ mundi. ⁊ nõ ſᷣm chꝛiſtũ.qꝛ in ipᷣo inhabitat oĩs plenitudo diuinitat coꝛꝑaliter. Et ego illo temꝑe ſcis tu lumẽ coꝛdis mei.quo/ niã nõdũ mihi hec apoſtolica nota erãt. hoc tñ ſolo delectabar in illa exhoꝛtatio ne ꝙ nõ illã aut illã ſectam ſed ipᷣam q̃cũ &q; eſſet ſapientiã vt diligerẽ ⁊ querereʒ ⁊ aſſequerer ⁊ tenerẽ atq; amplexarer foꝛ/ titer excitabar ſermone illo ⁊ accendebar ⁊ ardebã:⁊ hoc ſolũ me in tanta flagran tia refrãgebat:q; nomẽ chꝛiſti ñ erat ibi. quoniã hoc nomẽ ſᷣm miſericoꝛdiã tuaʒx dñe:hoc nomẽ ſaluatoꝛis mei ſilij tui in ipᷣo adhuc lacte matris tenerũ coꝛ meuʒ pie biberat ⁊ alte retinebat.⁊ quicqᷣd ſi/ ne hoc nomiĩe fuiſſet q;uis litteratũ ⁊ ex politũ ⁊ veridicũ nõ me totuʒ rapiebat. Itaqʒ inſtitui animũ intenderei ſcriptu ras ſanctas:vt viderẽ q̃les eſſent.Et ec/ ce video rem nõ cõꝑtam ſuꝑbis neq; nu datã pueris:ſed inceſſu humilẽ:ſucceſſu excelſiam ⁊ velatã myſterijs:⁊ nõ erã ego talis vt intrare in eã poſſem aut inclina/ re ceruicẽ ad eiꝰ greſſus. Nõ enim ſicut modo loquoꝛ ita ſenſi.cũ attendi ad illã ſcripturã:ſed viſa mihi eſt indigna quã tulliane dignitati cõparem. Tumoꝛ enĩ meꝰ refugiebat modũ eiuſ:⁊ acies mea ñ penetrabat interioꝛa eiꝰ. Uerũtamẽ illa erat que creſceret cũ ꝑuulis:ſed ego de/ dignabar eſſe guulus:⁊ turgidus faſtu mihi grãdis videbar. Incidi itaq; i bo/ mines ſuꝑbe delirãtes ⁊ camales nimis ⁊ loqces:in quoꝛuʒ oꝛe laquei diaboli:» viſcũ confectũ cõmixtione ſyllabarũ no minis tuũ:ſed et dñi noſtri ieſu chꝛiſti et paracliti ↄſolatoꝛis nr̃i ſpũſſancti. Hec enĩ omia nõ recedebãt de oꝛe eoꝝ:ſed ſo/ notenus ⁊ ſtrepitu lingue ceterũ coꝛ in/ ane veri.Et dicebãt veritas ⁊ veritas.⁊ multi eã dicebãt mihi:⁊ nuſq; erat ĩ eis. ſʒ falſa loq̃bãtur nõ de te tm̃ qui vere ve ritas es:ſʒ etiãa de iſtis elemẽtis hꝰ mun di creaturis tuis:de qbus etiã vera dicẽ tes phᷣos tranſgredi debui pᷣ amoꝛe tuo: mi pr ſumme bone pulcritudo pulcroꝛũ omniũ.O veritas veritas.qᷓ; intime eti am tũc medulle animi mei ſuſpirabãt ti bi:cũ te illi ſonarẽt mihi frequẽter ⁊ mul tiplicit᷑ voceſola ⁊ libꝛis multis ⁊ ingẽ/ tibo:⁊ illa erãt fercula in quibo mihi eſu/ rienti te.inferebant᷑ ꝓ te ſol⁊ luna pulcra oꝑa tua:ſʒ tamẽ oꝑa tua nõ tu:nec ipᷣa p/ ma. Pꝛioꝛa eĩ ſpũalia oꝑa tua:qᷓ; iſta coꝛ poꝛea:q;uis lucida ⁊ celeſtia.At ego nec pꝛioꝛa illa:ſʒ teipᷣam te veritas. in q̃ non eſt cõmutatio:nec momẽti obumbꝛatio: eſuriebam ⁊ ſitiebam:æ apponebant᷑ad huc mihi in illis ferculł fantaſmata ſplẽ/ dida.quibo iã meliꝰ erat amare iſtũ ſoleʒ ſaltẽ iſtis oculis verũ:qᷓ; illa falſa animo decepto ꝑ oculoſ Et tñ qꝛ te potabã mã ducabam.nõ auide quidẽ.qꝛ nec ſapie/ bas in oꝛe meo ſicuti es:neq; enĩ tu eras illa figmẽta inania:nec nutriebar ex eis: ſed exhauriebarmagis.Cib enĩ in ſom nis ſimillimꝰ eſt cibis vigilantiũ.quo ta mẽ doꝛmiẽtes nõ alunt᷑:doꝛmiũt enĩi.At illa nec ſimilia erãt vllo mõ tibi ſicut nũc mihilocutꝰ es:qꝛ illa erãt coꝛꝑalia fan/ taſmata falſa coꝛꝑa.quibo certioꝛa ſunt vera coꝛꝑa iſta q̃ videmꝰ viſu carneo ſi⸗/ ue celeſtia ſiue terreſtria.cum pecudiba ⁊ volatilibo. Uidemꝰ hec.et certioꝛa ſunt q́; cum imaginamur ea.Et rurſus certi tiꝰ imagiamur ea:qᷓ; ex eis ſuſpicamur gliꝗ grandioꝛa ⁊ infinita:q̃ omnino nul- la ſunt:q̃liba ego tũc paſcebar inanibus ⁊ nõ paſcebar.At tu amoꝛ meꝰ in quẽ de ficio vt ſoꝛtis ſim:nec iſta coꝛꝑa es q̃ vi/ demus q;q; in celo:nec ea es q non vide/ a 3 HK MConfeſſionñnñ Aiber II mus ibi:qꝛ tu iſta ↄdidiſti: nec in ſũmis tuis cõditionibo abes.Quãto ergo lon / ge es a fantaſmatibo illis meis fantaſma tibo coꝛpoꝝ q̃ oĩno nõ ſunt:quib certio/ res ſunt fantaſie coꝛpoꝝ eoꝝ q̃ ſunt:⁊ eii certioꝛa coꝛꝑa:q̃ tamẽ nõ es. ſʒ nec ania es q̃ vita eſt coꝛpoꝝ.Jõ melioꝛ vita coꝛn poꝛuʒ.certioꝛq; q; coꝛꝑa.Sʒ tu vita es anĩarũ:vita vitarũ vinẽs teipᷣa.⁊ nõ mu taris vita anie mee. Vbi ergo mihi tüc eras:⁊ qᷓ; longe? Et longe peregrinabar abs te excluſus.⁊ a ſiliqs poꝛcoꝝ q̊s de ſiliquis paſcebã? Quãto enim melioꝛes grãmaticoꝝ ⁊ poetaꝝ fabelle q;ᷓ illa deci pula. Nã verſus ⁊ carmen et medea vo/ lans vtilioꝛes certe q; qnq; elementa va rie fucata ꝓ 1 ter qnq; antra tenebꝛarũ:q̃ oĩno nulla ſunt ⁊ occidũt credentẽ. Naʒ verſum ⁊ carmẽ etiam ad vera pulmẽta traãſfero. Uolantẽ aũt medeã ⁊ ſi canta/ bam nõ aſſerebã:et ſi cantari audiebaz: nõ credebã:illa aũt credidi.Ue vebus gradibo deductus ſum in ꝓfunda inferi: quippe laboꝛãs ⁊ eſtuãs inopia veri:cũ te deꝰ meꝰ. Libi enĩ ↄfiteoꝛ qͥ me miſera tus es:⁊ nõdũ ↄfitentẽ:cũ te nõ ſᷣm men tis intellectũ:quo me pᷣſtarevoluiſti be/ luis:ſed ſᷣm ſenſum carnis q̃rerẽ. Tu au tẽ eras interioꝛ intimo meo:⁊ ſuꝑioꝛ ſũ/ mo meo:offendi in illã mulierẽ audacem inopem pꝛudẽtie:enigma ſalomonis.ſe/ dentẽ ſuꝑ ſellã in foꝛibo ⁊ dicentẽ: panes occultos libentedite:⁊ aquã dulcẽ furti uã bibite.OQue me ſeduxit.qꝛ inueĩt fo/ ris habitantẽ in ocło carnis mee:⁊ talia ruminantẽ apud me:qlia ꝑ illũ voꝛaſſem NMNeſciebã enĩ aliud vere qð eſt:⁊ qſi acu tule mouebar vt ſuffragarer ſtultis dece ptoꝛibo: cũ a me q̃rerẽt: vñ malũ.⁊ vtruʒ foꝛma coꝛpoꝛea de finiret᷑.⁊ haberet ca pillos ⁊ vngues.et vtrũ iuſti exiſtimãdi eſſent qͥ haberẽt multas vxoꝛes ſimul.⁊ occiderent hoĩes:et ſacrificarẽt de anĩa/ lib. Ouib reb ignarus ꝑturbabar: ⁊ re cedens a veritate:ire in eẽ mihi videbar qꝛ nõ nouerã malũ nõ eſſe niſi pꝛiuatio/ nẽ boni vſq; ad qð oĩno nõ eſt. Oð vnð viderẽ:cuius videre vſq; ad coꝛpꝰ erat oculis:et anĩo vſq; ad fantaſma. Et non nou erã deu eſſe ſpũm:cui nõ mẽbꝛa eẽnt p longũ ⁊ latũ.nec cui moles eſſet.qꝛmo les in ꝑte minoꝛ eſt qᷓ; in toto ſuo.⁊ ſi in / finita ſit: minoꝛ eſt in aliq̃ ꝑte certo ſpa/ cio definita q; ꝑ infinitum.et nõ eſt tota vbiq; ſicut ſpiritꝰ ſicut deꝰ.Et qͥd in no bis eſſet fm ꝙ eſſemꝰ ſimiles deo.⁊ recte in ſcripturis diceremur ad imaginẽ dei. pꝛoꝛſus ignoꝛabã:et nõ nouerã iuſticiaz,z verã interioꝛẽ nõ ex ↄſuetudine iudican tem:ſed ex lege rectiſſima dei om̃ipoten/ tis.qua foꝛmarent᷑ moꝛes regionũ ⁊ die rũ pꝛo regionibo et dieb:cũ ipᷣa vbiq; ac ſempꝑ eſſet non alibi alia: nec alias aliter fm quã iuſti eſſent abꝛaam ⁊ vſaac et ia⸗ cob et moyſes ⁊ dauid:⁊ illi oms lauda// ti oꝛe dei: ſed eos ab imperitis iudicari iniquos iudicãtibo ex humano die:⁊vni uerſos moꝛes humani generis ex parte moꝛis ſui metientibo.tanq; ſi qs neſcius in armamẽtis quid cuiq; mẽbꝛo accom/ modatũ ſit:ocrea velit caput contegi.et galea calciari:et murmuret qð non apte cõueniat:aut in vno die indicto a ꝓmeri dianis hoꝛis iuſticio quiſq; ſtomachet᷑: nõ ſibi concedi quid venale ꝓponere.qꝛ mane ↄceſſum eſt.aut in vna domo vide at aliquis tractari manibo a quoq; ſeruo qð facere nõ ſinat᷑ qui pocula miniſtrat. aut aliqd poſt pꝛeſepia fieri qð ante men ſam ꝓhibeatur:a indignet᷑.cum ſit vnuz habitaculũ ⁊ vna familia.nõ vbiq; atq; om̃ibus idẽ tribui.Sic ſunt iſti qͥ indi/ gnantur cũ audierint illo ſeculo licuiſſe iuſtis aliqͥd: quod iſto nõ licet iuſtis:⁊ qꝛ illis aliud pᷣcepit deus:iſtis aliud ꝓ tꝑa libus cauſis.cũ eidẽ iuſticie vtriq; ſerui erint:cum in vno homie ⁊ in vno die:ꝛ i vnis edibus videant aliud alij membꝛo congruere:⁊ aliud iam dudum licuiſſe:⁊ poſt hoꝛam nõ licere:quiddaʒ in illo an/ gulo permitti aut iuberi:qð in iſto iuſte vetetur ⁊ vindicet᷑. Nũquid iuſticia voꝝ ria eſt ⁊ mutabilis: Dʒ tpa quiba pᷣſidet nõ pariter eunt.temꝑa enĩ ſunt. Homi/⸗ nes autẽ quoꝛũ vita ſuꝑ terrã bꝛeuis eſt. quia ſenſu non valẽt cauſas cõtexere ſe - culoꝛũ pꝛioꝛuʒ aliarũq; gentiũ:quas ex perti nõ ſunt cuʒ his quas experti ſunt. in vno autem coꝛpoꝛe vł die vel domo facile poſſunt videre quid cuimembꝛo: gobos neygin⸗ unt. Vueg tebatytken ootloni öͤnhiick ba Chul Galtmiun uolbaune nnoheb ſel⸗Etnon ſerdonitſu Gng ſubtn Ctepulla forpiby/ ſebuteac⸗ denchgye ilbaumt igvog Nncunt/f aſtückoi Wmimger üweſ⸗ rangord Porderc Pueſis Winisr ſcc kecit Tole nobis⸗ illeaua⸗ luitur.. ſagicia: Vrpactü ſuetudie Legrinit gae hoglia lberiube llielte ſi uinöͤen latincini inclgcſan Sntdtoſio hlägecen Mumnetröcktn udee Etgonn inlisutt uingiin. Acncirilan ſmntüofͦponn, un ngan de⸗ Rrährcr AUadelinstin riram und⸗ Mubtlenini, bnnmitei vahnmnddieni Rardſin taigz nihpeun Aawramga monr götonadie Reinstonpnc, gni fonnch N Nd nina de õ icnigalnut⸗ Nin NeN utan,m niu höblz Sim tiqnc, rio ſ⸗ lſe Ntülcginſse õ eiuktcernig rirainntonel Iaudannin anduemn lale (Fo. quibus momẽtis:quibo ꝑtibus ꝑſoniſ/ ue ↄgruat. In illis offendunt᷑:hic ſerui/⸗ unt. Vec ego tunc neſciebã ⁊ nõ aduer/ tebam:⁊ feriebãt vndiq; iſta oculos me/ os ⁊ nõ videbã.Et cantabaʒ carmina:⁊ nõ mihi licebat ponere pedẽ quẽlibʒ vbi libet. ſed in alio atq; alio metro aliter at/⸗ q; aliter:⁊ in vno aliquo verſu: nõ omni bus locis eundẽ pedẽ.Et ars ipᷣa qua ca nebam nõ habebat aliud alibi:ſed om̃ia ſimul.Et nõ intuebar iuſticiã cui ſerui/ rent boni ⁊ ſancti homĩes:longe excellẽ tiꝰ atq; ſublimiꝰ hr̃e ſimul omia que pᷣ/ cepit:⁊ nulla ex ꝑte variari: ⁊ tamen va/ rijs temꝑiba nõ om̃ia ſimul:ſed ꝓpꝛia di ſtribuentẽ ac pꝛecipientẽ.Et repꝛehẽde bam cecus pios pres:nõ ſolũ ſicut deuſ iuberet atq; inſpiraret vtẽtes pᷣſentibuſ:. verũ quoq; ſicut deꝰ reuelaret futura p/ nunciãtes. Nũquid aliquãdo aut alicui iniuſtũ eſt diligere deũ ex toto coꝛde.ex tota anima:ex tota mẽte:⁊ diligere ꝓxi/⸗ mũ tanq; ſeipᷣm. Itaq; flagicia q̃ ſunt cõ tra naturã vbiq; ac ſemꝑ deteſtanda atq; punienda ſunt:q̃lia ſodomitarũ fuerant. Due ſi om̃es gentes facerent:eodem cri minis reatu diuĩa lege tenerent᷑: que nõ ſic fecit homĩes vt ſe illo vterent᷑ modo. Violatur quippe ipᷣa ſocietas q̃ cũ deo nobis eſſe debʒ:cum eadẽ natura:cuius ille auctoꝛ eſt.libidinis peruerſitate pol luitur.Que autẽ ↄtra moꝛes hoĩm ſunt flagicia:p moꝛũ diuerſitate vitãda ſunt: vt pactũ inter ſe ciuitatis aut gẽtis con ſuetudĩe vł lege firmatũ.nulla ciuis aut ꝑegrini libidine violet᷑. Curpis eĩ om̃is pars ẽ vniuerſo ſuo ñ cõgruens.Cũ aũt deus aliqͥd ↄtra moꝛẽ aut pactũ quoꝛũ/ libet iubet:⁊ ſi nunq; ibi factũ eſt:facien dũ eſt:⁊ ſi omiſſum:inſtaurãduʒ.⁊ ſi inſti tutũ nõ erat:inſtituẽduʒ eſt. Si enĩ regi licet in ciuitate cui regnat iubere aliqͥd: quod neq; ante illuʒ quiſqᷓ;:nec ipᷣe vnq; iuſſerat:⁊ nõ cõtra ſocietatẽ ciuitatis eiꝰ obtemꝑatur:ĩmo ↄtra ſocietatẽ non ob/ temꝑatur. Generale quippe pactũ eſt ſo cietatis hũane obedire regib ſuis.quã/ to mag deo regnatoꝛi vniuerſe creature ſue ad ea q̃ iuſſerit ſine dubitatiõe ſerui/ endũ eſt: Sicut enĩ in ptãtibus ſocieta tis humane m aioꝛ ptãs minoꝛi ad obe/ diẽdum pᷣponit᷑:ita deꝰ omibo. Itẽ in fa cinoꝛibo vbi libido eſt nocedi ſiue ꝑ ↄtu/ melia ſiue ꝑ iniuriã:⁊ vtrũq; vł vlciſcen di cauſa:ſicut inimico inimicꝰ: vł adipi/ ſcendi alicuiꝰ extra cõmodi:ſicut latrovi atoꝛi:vł euitãdi mali: ſicut ei qͥ timetur: vl inuidẽdo:ſicut felicioꝛi miſerioꝛ:aut ĩ aliquo ꝓſperatꝰ ei quẽ ſibi equari timet: aut equalẽ dolet:vl ſola voluptate alieni mali:ſicut ſpectatoꝛes gladiatoꝝ aut ir/ riſoꝛes aut üluſoꝛes quoꝛũlibʒ. Hec ſũt capita iniqͥtatis:q̃ pullulãt pꝛincipandi ⁊ ſpectãdi ⁊ ſentiẽdi libidĩe:aut vna aut duabo earũ aut ſimul omĩbo.Et viuitur male aduerſus tria ⁊ ſeptẽ:pſalteriuʒ de cem choꝛdarũ decalogũ tuũ.deꝰ altiſſi/ me ⁊ dulciſſime.Sed q̃ flagicia in teqͥ ñ coꝛrumꝑis: Aut q̃ aduerſus te facinoꝛa cui noceri nõ poteſt: Sed h̊ vindicaſqð in ſe homĩes ꝑpetrant:qꝛ etiaʒ cum in te peccãt impie faciũt in anias ſuas: ⁊ men titur iniqͥtas ſibi:ſiue coꝛrumpẽdo ac ꝑ/ uertendo naturã ſuã quã tu feciſti ⁊ oꝛdi naſti:vł immoderate vtendo cõceſſis re/ bus:vlł in nõ conceſſa flagrãdo in eũ vſũ qui eſt cõtra naturã.aut rei tenẽtur anio ⁊ vbis ſeuiẽtes aduerſus te⁊ aduerſus ſtimulũ calcitrantes.aut cũ diruptis li/ mitibo humane ſocietatꝭ letãtur audaceſ pꝛiuatis cõciliationibo aut direptionib⸗ ꝓut quiq; delectauerit aut offenderit:et ea fiunt cũ tu dereliquerꝭ fons viteꝛqͥ es vnus ⁊ verus creatoꝛ ⁊ rectoꝛ vniuerii/ tatis.⁊ pꝛiuata ſuꝑbia diligitur in par/ te vnũ falſum. Itaq; pietate humili redi tur in te ⁊ purgas nos a cõſuetudie ma⸗/ la:⁊ ꝓpicius es peccat confitẽtiuʒ:⁊ ex/ audis gemitꝰ cõpeditoꝝ:⁊ ſoluis a vin/⸗ culis q̃ nobis fecimꝰ:ſi iã non erigamuſ aguerſus te coꝛnua falſe libertat auari/ cia plus habẽdi:⁊ damno totũ amittẽdi amplius amãdo ꝓpꝛiũ noſtrũ qᷓ; te om/ niũ bonũ.Sed inter flagicia ⁊ facinoꝛa ⁊ tam multas iniqtates ſunt pẽta ꝓfici/ entiũ:que a bñ iudicãtib et vituꝑant᷑ ex regula pfectõis ⁊ laudant᷑ ſpe frug ſicut herba ſegetis.Et ſunt quedã ſimilia vł fla gicio vł facinoꝛi:⁊ nõ ſunt peccata.qꝛ nec te offendũt dũm ⁊ deũ noumm:nec 4 Confeſſionũ ſociale ↄſoꝛtiũ cũ ↄciliantur aliq̃ in vſuʒ vite cõgrue tempoꝛi:⁊ incertũ eſt an libi dine habẽdi aut puniunt᷑ coꝛrigendi ſtu dio poteſtate oꝛdinata:⁊ incertũ eſt an li bidine nocendi. Multa itaq; facta q̃ ho mibus impꝛobanda vident᷑ teſtimonio tuo appꝛobata ſunt:⁊ multa laudata ab homibus te teſte danantur: cũ ſepe ſe ali ter habet ſpecies facti:et aliter facientis animꝰ:atq; articulus occulti temporis. Cũ vero aliqͥd tu repente inuſitatũ ⁊ im pꝛouiſum imperas:etiã ſi hoc aliqñ ve/ tu iſti:q;uis cauſaʒ imperij tui ꝓ tempo re occultes:⁊ q;uis cõtra pactum ſit ali/ quoꝛũ hominũ ſocietatis:qͥs dubitet eẽ faciẽdũ quãdo ea iuſta eſt ſocietaſ homi nũ que ſeruit tibi. Ded beati qui te im/ peraſſe ſciũt. Viunt enĩ om̃ia a ſeruienti bus tibi:vł ad exhibenduʒ qð ad pᷣſens opus eſt.vł ad futura pᷣnuncianda. Hec ego neſciens:irridebã illos ſanctos ſer/ uos ⁊ ꝓphetas tuos. Et quid agebã cũ irridebã eos:niſi vt irriderer abs te ſen/ ſim atq; paulatim. ꝑductus ad eas nu/ gas:vt crederẽ ficum ploꝛare cũ decerpi tur ⁊ matrẽ eius arboꝛẽ lachꝛymis lacte is? Quã tamẽ ficũ ſi comediſſiet aliquis ſanctus alieno ſane nõ ſuo ſcelere decer/ ptam.miſceret viſceribo ⁊ anelaret de illa angelos:ĩmo vero particulas dei gemen do in orone atq; ructando:q̃ ꝑticule ſum mi ⁊ veri dei ligate fuiſſent ĩ illo pomo: niſi electi ſancti dente ac ventre ſolueren tur. Et credidi miſer magis eſſe miſeri/ coꝛdiã pꝛeſtandã fructibo terre q́; homi/ nib ꝓpter quos naſcerent᷑. Si quis enĩ eſuriens peteret qͥ manicheus nõ eſſet.ᷓ ſi capitali ſupplicio dãnanda buccellavi deret᷑ ſi ei daretur.Et miſiſti manũ tuaʒ ex alto:et de hac ꝓfunda caligine eruiſti animã meã.cuʒ /ꝓ me ploꝛaret ad te mea mater fidelis tua ampliꝰ qᷓ; flent matres coꝛpoꝛea funera.Ulidebat enĩ illa moꝛtẽ meã ex fide ⁊ ſpiritu queʒ habebat ex te: ⁊ exaudiſti eam dñ e. Exzuan egm nec deſpexiſti lachꝛymas eiꝰ.cũ pꝛofluentes rigarent terrã ſub oculis eiꝰ.in om̃i loco oꝛationis eiꝰ.⁊ exaudiſti eã. Nam vnde iſllud ſomniũ quo eã conſolatus es vt vi uere me ſecũ crederet.⁊ habere mecũ ean ———..⅞u4Q Aiber II dem menſaʒ in domo.qð nolle cepat ad/ uerſans ⁊ deteſtans blaſphemias errorꝭ mei: Uidit enĩ ſe ſtantẽ in quadã regula lignea.⁊ aduenientẽ ad ſe iuuenẽ ſplendi dum hilarẽ atq; arridenteʒ ſibi.cum illa eſſet merens ⁊ meroꝛe confecta.Qui cuzʒ cauſas ab ea queſiſſet meſticie ſue.quoti dianarũq; lachꝛymaruʒ docendi vt aſſo let nõ diſcendi gratia:atq; illa rñũdiſſet ꝑ ditionẽ meã ſe plangere:iuſſiſſe illũ ꝙ ſe / cura eſſet atq; admonuiſſe vt attenderet ⁊ videret vbi eſſet illa ibi eſſe ⁊ me. Oð il la vbi attenditvidit me iuxta ſe in eade⸗ regula ſtantẽ Unde hoc.niſi qꝛ erantau res tue ad coꝛ e:O tu bone om̃ipotẽs: qui ſic curas vnũquẽq; noſtrũ tãq; ſolũ cures:⁊ ſic om̃es tanq; ſinglos. Unð il lud etiã ꝙ cũ mihi narraſſet ipᷣm viſum. ⁊ ego ad id trahere conarer:vt illa ſe po/ tius nõ deſperaret futurã eſſe qðᷣ era:cõ tinuo ſine aliqua heſitatiõe non inquit. nõ enĩ mihi dictũ eſt vbi ille ibi ⁊ tu.ſed vbi tu ibi ⁊ ille Confiteoꝛ tibi dñe recoꝛ dationẽ meã quãtũ recolo.ꝙ ſepe nõ ta/ cui:ampliꝰ me iſto ꝑ matrẽ vigilantẽ re/ ſponſo tuo:q; tam vicina interpᷣtationis falſitate turbata non eſt:⁊ tam cito vidit qð videndũ fuit.qð ego certe anteq; di / xiſſet nõ viderã.etiã tum fuiſſe cõmotuʒ q́; io ſomnio:quo femine pie gaudium tanto poſt futurũ ad ↄſolationẽ tunc pᷣ/ ſentis ſollicitudinis:tanto ante pᷣdictuʒ eſt. Nam nouẽ ferme anni ſecuti ſunt:q/ bus ego in illo limo ꝓfundi ac tenebꝛis falſitatis:cũ ſepe ſurgere conarer:⁊ guiꝰ alliderer volutatꝰ ſum:cuʒ tm illa vidua caſta pia et ſobꝛia qles amas:iam q dem ſpe alacrioꝛ:ſed fletu ⁊ gemitu non ſegni oꝛ.nõ deſineret hoꝛis omibo oꝛationũ ſu arũ de me plangeread te:et intrabant in conſpectũ tuũ pꝛeces eiꝰ.⁊ tũ me dimit/ tebas adhuc volui ⁊ inuolui in illa cali/ gine. Et dediſti alterum reſponſuʒ inte/ rim qð recolo. Nã ⁊ multa pᷣtereo ꝓpter qð ꝓpero ad ea q̃ me magis vꝛgent cõfi teri tibi:⁊ multa nõ memini. Dediſti er/ go alterũ ꝑ ſacerdotẽ tuũ quendã epᷣum nutritũ in eccleſia ⁊ exercitatũ in librꝭ tu is. Quẽ cuz illa femĩa rogaſſet vt digna retur mecum colloqui ⁊ refellere erroꝛes edendeoe afccbaten os iuonſirn Cuminipoſt hucaſeiſirn tgtehontoll⸗ lisiunnllos utuue luncbbetuntu loncpene liens Bin gnmglüaſen Ctuicheis: icüſcript hrtiſenul nanzcſe ſugledc licguicer hcorwen riiſenen iorrageine hhorekytk pankl uaſdan cdoſond ſAanein⸗ Pdoaninse cuute hloon r HW bilpenfino llrites Goplauſts⸗ mchonni Wrintenpn göpolecntn uſpbenisn Nein quadir⸗ dſeinuneſhini ine; ſbiamni onſeen Oiqg neſtcteequon ig doanginraſ⸗ nn lunſciſero nrillſſeliigſe⸗ ulenmmder emiumſendr Eboenigemn Denboronpat Niß noſritäcſl Gngos Dol miſet önniur. purenrriaſe — 1 = municſe öniced röewningutt. wbilebinaſe eortierd d ſcheror wwicdn Gwe) AN.àaENEh mam iinn, bnnenn⸗ mumurhlnd midfonrd⸗ iniin. tgeh⸗ rcmon mchölurin nmsini ignin mlh gunchumnni eriniiM effinedint,/ moli nuaal⸗ nrcponnnc⸗ nnfnn ſc nugslinnl ſ mmmndlſtin m dicyun olbon tgendih⸗ intun meos: dedoceret me mala ac docerz bo na:faciebat enĩ hoc ſi quos foꝛte idone/ os ĩueniſſet:noluit ille pꝛudẽter ſane qᷣn tum ſenſi poſtea. Reſpondit enim mead huc eſſe indocilẽ:eo ꝙ inflatꝰ eſſem noui tate hereſis illiꝰ:⁊ nõnullis queſtiuncu/⸗ lis iam multos imperitos exagitaſſeʒ ſi cut illa indicauerat ei Sed ſine inquit il lum ibi:⁊ tantũ roga pꝛo eo dominũ:ipᷣe legendo reperiet qͥs ille ſit erroꝛ ⁊ quata impieta s. Simul etiã narrauit ſequo⸗-/ q; paruulũ a ſeducta matre ſua datũ fuiſ ſe manicheis:⁊ oẽs pene ñ legiſſe tantũ: verũetiã ſcriptitaſſe libꝛos eoꝛum.ſibicq apparuiſſe nullo cõtra diſputante ⁊ con uincente q; eſſet illa ſecta fugienda:itaq;ʒ fugiſſe.Que cũ ille dixiſſet:atq; illa nol/ let acquieſcere:ſed inſtaret magis depꝛe cando ⁊ vbertim flendo vt me videret et mecũ diſſereret:ille iam ſubſtomachans tedio:vade inquit a me:ita viuas.fieri eĩi non poteſt vt filius iſtarũ lachꝛymarum pereat.Oð illa ita ſe accepiſſe inter collo quia ſua mecũ ſepe recoꝛdabatur:ac ſiðö celo ſonuiſſet. l ¶ Explicit liber tercius. Incipit quartus. pus annoꝛũ nouem ab vndeuigeſimo anno eta tis meevſq; ad duodetri geſimuʒz ſeducebamur ⁊ ffſfſfſfſfſeducebamus: falſi atq; fallentes in varijs cupiditatibo:⁊ palazʒ doctrinas quas liberales vocãt:occul te autẽ falſo nomĩe religionis:hic ſuꝑbi: ibi ſuperſtitioſi:vbiq; vani ac populariſ glie ſectãtes inanitatem vſq; ad theatri cos plauſus ⁊ ↄtentioſa certamia ⁊ ago nem coꝛonarũ fenearũ ⁊ ſpectaculoꝝ nu gas:⁊ intemꝑantiã libidinũ. Illac autẽ purgari nos ab iſtis ſoꝛdib expetentes cũ eis qͥ appellaretur electi ⁊ ſancti.affe/⸗ rebamꝰ eſcas de qbus nob in officina a/ qualiculi ſui fabꝛicarẽt angelos et deos ꝑ quos liberaremur:et ſectabar iſta atq; ſaciebã cũ amicis meis ꝑ me ac mecũ de Er idẽ tem CV. ceptis.Irrideant me arrogtes et nõdũ ſalubꝛiter ꝓſtrati ⁊ eliſi a te deꝰ meꝰ.ego tamẽ confitear tibi dedecoꝛa mea in lau de tua. Sine me obſecro:et da mihi cir/ cuire pᷣſenti memoꝛia pᷣteritos circuitus erroꝛis mei:⁊ immolare tibi hoſtiã iubi/ lationis. Quid eni ſum ego mihi ſine te: niſi dux in pꝛeceps: alutqd ſum cũ mi/ hi bñ eſt:niſi ſugens lac tuuʒ:aut fruens — te cibo qͥ nõ coꝛrumpit᷑: Et qs hõ eſt qli bet homo cum ſit homo?! Bed irrideãt nos foꝛtes ⁊ potẽtes. Nos aũt infirmiæ inopes ↄfiteamur tibi. Docebam ĩ illis annis artẽ rhetoꝛicã:⁊ victoꝛioſaʒ loq̃ci tatem victus cupiditatevendebã. Ma/ lebam tñ dñe tu ſcis bonos hr̃e diſcipu los ſicut appellant᷑ boni:⁊ eos ſine dolo docebam dolos:nõ in q bus ↄtra caput innocentis agerẽt:ſed aliquãdo pꝛo ca/ pite nocentis. Et tu deus vidiſti delon ginquo lapſan teʒ in lubꝛico:et in multo fumo ſcintillantem fidem meam quaʒ ex hibebam in illo magiſterio diligentibuſ vanitatẽ:⁊ q̃rentibꝛ mendaciũ ſociꝰ eoꝝ. In illis annis vnam habebam nõ eo / legitimũ vocatur coniugio cognitã:ſed quã indagauerat vagꝰ ardoꝛ inops pꝛu dentie. Sed vnã tamẽ ei quoq; ſeruans thoꝛi fide:in q̃ ſane experiret exeplo meo q̃ͥd diſtaret int᷑ cõiugalis placiti moduz qð federatũ eſſʒ generãdi gra:⁊ pactũ li bidinoſi amoꝛis: vbi pꝛoles etiã contra votum naſcit᷑.qᷓ;uis iam nata cogat ſe di ligi Recolo etia cũ mihi theatrici carmi nis certamẽ inire placuiſſet. mãdaſſe mi hi neſcio quẽ auruſpicem qͥd ei dare vel lem mercedis vt vincerem.me autẽ feda illa ſacramẽta deteſtatum? abominatuʒ rñdiſſe:nec ſi coꝛona illa eſſet immoꝛtali ter aurea:muſcam ꝓ victoꝛia mea neca/ ri ſinerem. Necaturꝰ enim erat ille in ſa/ crificijs ſuis aniantia:⁊ ilb honoꝛib iui taturꝰ mihi ſuffragatura demonia vide batur. Sʒ ̊ quoq; malũ nõ ex tua cha ritate repudiaui deꝰ coꝛdis mei.Nõ enĩ amare te nouerã:qͥ niſi fulgoꝛes coꝛpoꝛe os cogitare nõ noueraʒ. Talibo enim fi⸗/ gmẽtis ſuſpirãs anĩa:nõne foꝛnicat᷑ abs te:⁊ fidit ĩ falſis:⁊ paſcit vẽtoſiSʒ vide licet ſacriſicariꝓ me nolleʒ demonibus. q 37 ¶Confeſſionũ quibo me illa ſuꝑſtitione ipᷣe ſacrificabã. Quic eſt eĩ aliud ventos paſcere:q; ipoſ paſcere:hoc eſt errãdo eis eſſe voluptati atq; deriſui. Ideoq; illos planetarios: quos mathematicos vocãt plane conſu lere nõ deſiſtebã:q; quaſi eis nulluʒ eſſet ſacrificiũ:⁊ nulle pᷣces ad aliquẽ ſpixituʒ ob diuinationẽ dirigeret᷑.qð tamẽ chꝛi/ ſtiana ⁊ vera pietas conſeqnter repellit ⁊ danat. Bonũu ẽ eĩ ↄfueri tibi dñe:⁊ dice re miſerere mei.cura animã meã.quoniã peccaui tibi:neq; ad licẽtiaʒ peccadi ab/ uti indulgẽtia tua:ſʒ meminiſſe dñicevo cis. Ecce ſanꝰ factꝰ es:iam noli peccare: ne ꝗd tibi deteriꝰ cõtingat.Quã totã il/ li ſalubꝛitatẽ interficere conant᷑ cũ dicũt De celo tibi eſt ineuitabil cauſa peccan/ di:⁊ venus h̊ fecit aut ſaturnꝰ aut mars ſcʒ vt hõ ſine culpa ſit caro ⁊ ſanguis:⁊ ſuꝑba putredo:culpadus ſit autẽ celi ac ſyderũ creatoꝛ ⁊ oꝛdinatoꝛ. Et quis eſt hic niſi deꝰ noſter:ſuauitas et oꝛigo in / ſticie:qui reddis vnicuiq; ᷣm oꝑa eius: ⁊ coꝛ contritũ ⁊ humiliatuʒ nõ ſpernis? Erat eo temꝑe vir ſagax medicine artis peritiſſimꝰ atq; in ea nobiliſſimꝰ.quiꝓ conſule manu ſua coꝛonã illã agoniſticã impoſuerat nõ ſano capiti meo: ſʒ nõ vt medicus. Naʒ illius moꝛbi tu ſanatoꝛ qͥ reſiſtis ſuꝑbis:humilibautẽ das grãm MNunqͥd tamẽ etiã ꝑ illũ ſenẽ defuiſti mi huaut deſtitiſti mederi anĩe mee?ẽ Quia eni factꝰ ei eram familiarioꝛ: ⁊ eiꝰ ſermo nibe:erant enĩ ſine verboꝛũ cultu viuaci tate ſentẽtiaꝝ iocũdi ⁊ graues:aſſiduus ⁊ fixus inherebã. Ubi cognouit ex col/ loquio meo libꝛis genethlyacoꝝ eſſe me dedituz:benigne ac paterne me monuit: vt eos abijcerẽ.neq; curã ⁊ opam rebus vtilibo neceſſariã illi vanitati fruſtra im/ penderẽ:dicens ita ſe illam didiciſſe: vt victus eiꝰ ꝓfeſſioneʒ pᷣmis annis etatis ſue deferre voluiſſet qua vitã degeret:et ſi hyppocrateʒ intellexiſſet:⁊ illas vtiq; lr̃as potuiſſet intelligere:⁊ tñ nõ ob aliã cauſaʒ ſe poſtea illis relictis medicinam aſſecutũ:niſi ꝙ eas falſiſſimas cõperiſſʒ: ⁊ nollet vir grauis decipiẽdis hoĩbꝰ vi / ctũ q̃rere.At tu inquit quo te in hoĩbuſ ſuſtentas rhetoꝛica tenes.hanc autẽ fal / Aiber IIII laciã libero ſtudio nõ neceſſitate rei fami liaris ſectaris:quo mag mihi te oꝑtet ð illa credere:qui eã tam ꝑfecte diſcere ela boꝛauiq; ex ea ſola viuere volui.A quo ego cuz quelſiſſem que cã ergo faceret vt multa inde vᷣa ꝓnunciarent᷑.rũdit ille vt potuit.vim ſoꝛtis h̊ facere in rerũ natu/ ra vſq; quaq; diffuſaʒ.Si ei de paginis poete cuiuſpiã longe aliud canetis atq; intendẽtis cũ foꝛte qͥs ↄſulit mirabiliter ↄſonus negocio ſepe verſus exiret: mirã dũ nõ eſſe dicebat:ſi ex ania hüana ſupe rioꝛe aliquo inſtinctu neſciẽte qͥd in ſe ſie ret.nõ arte:ſed ſoꝛte ſonaret aliqͥd qdð in/ terrogãtis reb factiſq; concineret. Eth̊ quidẽ ab illo vł ꝑ ilum ꝓcuraſti mihix qͥd ipᷣe poſtea ꝑ meipᷣm qrerem in memo⸗/ ria mea delimaſti.Cuũc auteʒ nec ipᷣe nec chariſſimꝰ meus nebꝛidiꝰ adoletcces val de bonꝰ ⁊ valde cautꝰ irridens totum il lud diuinatiõis genꝰ ꝑſuadere mihi po⸗ tuerũt vt hecabijcerẽ:quoniã me ampli us ipoꝝ auctoꝝ mouebat auctoꝛitas:et nullũ certũ quale qᷓrebã documẽtuʒ ad/ huc inueneraʒ:qͥ mihi ſine ambiguitate appareret q̃ ab eis ↄſultis vera dicerent ſoꝛte nõ arte inſpectoꝝ ſiderũ dici. Inil lis annis quo pmo temꝑe in municipio quo natꝰ ſum docere ceperã: cõpaueraʒ amicũ ſocietate ſtudioꝝ nimis charũ:co euũ mihi ⁊ confloꝛẽtẽ floꝛe adoleſcentie. Mecuũ puer creuerat:⁊ pariter in ſcolaʒ ieramꝰ:pariterq; luſeramꝰ Se erat ſic amicꝰ.q;;q; ne tunc quidẽ ſicutiẽ vera amicicia:quia nõ eſt vera. niſi cũ eã tu agglutinas inter inherẽtes tibi cha⸗ ritate diffuſa in coꝛdib noſti ꝑ ſpũſctm̃ qui datꝰ eſt nob Dſʒ tñ dulc erat nimis cocta feruoꝛe pariliũ ſtudioꝛũ. Nã ⁊a fſi de vera quã ſi germanitꝰ ⁊ penitus a⸗ leſcens tenebat. deflexerã eum lin ſupꝑſti/ cioſas fabellas et ꝑnicioſas:ppter quas plangebat me mr mea:cuʒ iã errabat in anio ille hõ:⁊ nõ poterat aĩa mea ſine il/ lo.Et ecce tu imminẽs doꝛſo fugitiuoꝝ tuoꝝ:deꝰ vltionũ ⁊ fons miſericoꝛdiaꝝ ſimul q cõuertis nos ad te miris modis ecce abſtuliſti hoĩem de hac vita: cũ vix expleuiſſet annũ in amicicia mea:ſuauis mihi ſuꝑ om̃es ſuauitates illiꝰ vite mee dnondn ean ci ſonnenmnun lreißinar ogtnence horien Lon Goektltu'fe ighaguiponn Ktafnnod mcmnunt euncs1 ſugiaccepa ſhkiüſe⸗ Ghnthort ichnmnlen Hianseſed Ccooutſnp oftesnot'n Gcosccone“ Ceclene denchere petikſc tenebꝛat mozser um?pa quicgui⸗ Iuciam purbiten Locerio hlüdicar Nineferge linns⸗ ugretric vannibil lehini ſon ſermnorer, mmierig/, Galofe ſontamicn edieiiil naß lpcst untdie indnn Wcliteni naiggit — nugeſull ie kcicpſiemn Nranar iitlin u küminmn innn A ing Egüütmithlir Wsciaini mi hümf eliirgnte unntlcthhin SConanan. d n Mnkimhir Nwenihmen emretekihtl VIndes nNl giuuniizv⸗ Sgnonineemgi r matcns di Nanmen Rüne wdict äisver prin nui du; Arnmnoin — Arnn i; inni elilifci cornid erthit⸗ bproſfnepim⸗ Hade itini iin rASA0/ agli S un cnhin mimaſnrl Gcogtiu debe d iinns inn aslien⸗ Ouis laudes tuas enumerat:vnus inſe vno:qͥs exꝑtus eſt: Quid tũc feciſti deuſ meꝰ:⁊ q; inueſtigabił abyſſus iudicioꝛũ tuoꝝ: Cũ eni laboꝛaret ille febꝛibo:iacu⸗ it diu ſine ſenſu in ſudoꝛeletali Et cũ de ſperaret᷑ baptiʒatꝰ eſt neſciẽs.me nõ cu / rante:⁊ pᷣſumẽte id retinere potiꝰ aniam eiꝰ qð a me acceꝑat:nõ qð in neſciẽtꝭ coꝛ poꝛe fiebat.Longe aũt alit᷑ erat.nã recre atus eſt ⁊ ſaluꝰ factꝰ. Statimq; vt pᷣmũ cũ eo loqui potui:potui autẽ mox vt ile potuit:qm̃ nõ diſcedebã.⁊ nimis pende bamꝰ ex inuicẽ. Temptaui apud iũllũ ir/ ridere:tanq; ⁊ illo irriſuro mecũ baptiſ/ mũ quẽ acceꝑat mẽte atq; ſenſu abſentii ſimꝰ:ſʒ tñ iã ſe accepiſſe didicerat. At il/ le ita me exhoꝛruit vt inimicũ: admonu itq; mirabili ⁊ repẽtina libertate: vt ſi a⸗/ micus eſſe velle:talia ſibi dicere deſinerẽ Ego aũt ſtupefactꝰ atq; turbat diſtuli omes motꝰ meos vt cõualeſceret priuſ: eſſetq; idoneꝰ viribo valitudinis:cũ quo agere poſſem qð vellẽ. Sʒ ille abꝛeptus demẽtie mee: vt apud te ſeruaret᷑ ↄoſolati oni mee.poſt paucos dies me abſente re petit᷑ febꝛib ⁊ defungit᷑. Quo doloꝛe cõ tenebꝛatũ eſt coꝛ meũ:⁊ qcqͥd aſpicieba,z moꝛs erat. Et erat mihi patria ſupplici um:⁊ paterna domus mira infelicitas:⁊ quicquid cũ illo cõmunicauerã ſine illo ĩ cruciatum immanem vertebatur. Ex/ petebãt eũ vndiq; oculi mei ⁊ nõ dabat᷑: ⁊ oderã om̃ia qꝛ nõ haberẽt eũ. Nec mi hi iã dicere poterãt:ecce veniet:ſicut cuʒ viueret qñ abſens erat.Et factꝰ eraʒ ipᷣe mihi mas q̃ſtio:⁊ interrogabã aĩaʒ meã. quare triſtꝭ eſſet:⁊ q̃re ↄturbaret me val/ de:⁊ nihil nouerat rñdere mihi. Et ſi di cebam.ſpera in deo:iuſte non obtꝑabat: qꝛ verioꝛ erat ⁊ melioꝛ hõ quẽ cariſſimũ amiſerã:qᷓ; fantaſma in qð ſperare iube⸗ bat᷑. Bolus fletꝰ erat dulcis mihi.⁊ ſuc ceſſerat amico in delicijs animi mei. Et nũc dñe iã illa trãſierũt:⁊ tꝑe lenituʒz eſt vulnꝰ meuz. Poſſum ne audire abs teqͥ veritas es.⁊ admouere aurẽ coꝛdis mei oꝛi tuo:vt dicas mihi cur fletus dulc ſit miſeris: An tu q;uis vbiq;ʒ aſſis:lõge ab ieciſti a te miſeriã noſtra: Et tu in te ma/ nes: nos aũt in exꝑimẽtis voluimur Et tñ niſi ad aures tuas ploꝛaremꝰ:mihil re ſidui de ſpe nr̃a fieret. Unð igit᷑ ſuauis fructꝰ de amaritudine vite carpit᷑ geme re ⁊ flere ⁊ ſuſpirare:⁊ cõq̃ri? en hoc ibi dulce eſt: ſperamus exaudire te?: Recte iſtud in pᷣciba:qꝛ deſideriũ ꝑueniendi hba bent HNunqͥd in doloꝛe amiſſe rei ⁊ luctu quo tũc operiebar:? Heq; enĩ ſperabã re uiuiſcere illũ:aut pſ̊ petebã lachꝛymis:ſ,ʒ- tantũ dolebã 2 Heba ois er eni eram: et amiſerã gaudiũ meũ.An ⁊ fletꝰ res ama ra eſt pᷣ faſtidio rerũ quibo pꝛius frueba/ mur:⁊ dum tũc ab eis abhoꝛremꝰ dele/ ctat?: Quid autẽ iſta loquoꝛ. Non enin tempꝰ querẽdi nũc eſt:ſed cõfitendi tibi. Miſer enĩ eram:⁊ miſer eſt omis animꝰ vinctus amicicia reꝝ moꝛtaliũ: ⁊ dilani atur cũ eas amittit:⁊ tunc ſentit miſeriãẽã qua miſer eſt ⁊ anteq; amittat eas. Sic eni ego eram ũlo temꝑe:⁊ flebã amariſſi me.⁊ requieſcebã in amaritudie. Ita mi ſer eram:⁊ habebã charioꝛem illo amico meo vitã ipᷣam miſerã. Nam q;uis eam mutare vellẽ:nollẽ tamẽ amittere magii q; illũ. Et neſcio an vellem vel ꝓ ülo ſi/ cut de hoꝛeſte ⁊ pilade tradit᷑ ſi nõ fingi⸗/ tur:qͥ vellent ꝓ inuiceʒ vel ſimul moꝛiqᷓ moꝛte peius eis erat nõ ſimł viuere. HH in me neſcio qͥs affectus nimis huic cõ/ trariꝰ oꝛtꝰ erat:⁊ tediũ viuẽdi erat in me grauiſſimũ: ⁊ moꝛiẽdi metꝰ. Credo quo magis illũ amabã:eo mag moꝛtẽ:q̃ mi/ hi eum abſtulerat tanq; atrociſſimã ini/ micam oderã ⁊ timebã:⁊ eã repente con/ ſumpturã om̃es homies putabã.qꝛ ilũſ/ potuit.Sic erã oĩno memini. Ecce coꝛ meũ deus meꝰ:ecce intus vide.qꝛ memi ni ſpes mea qui me mũdas a taliuʒ affe/ ctionũ immũdicia. dirigens oculos me os ad te: ⁊ euellẽs de laqueo pedes meoſ HMirabar enĩ ceteros moꝛtales viuere: qꝛ ille quẽ quaſi nõ moꝛiturũ dilexeraʒ: moꝛtuus erat:et me magis quia illi al/ ter eraz viuere illo moꝛtuo mirabar Be ne quidaʒ dixit de amico ſuo: dimidiuʒ anime mee. Nã ego ſenſi animã meam et aniaʒ üũlius vnã fuiſſe aniam in duobus coꝛꝑibus:⁊ iõ mihi hoꝛroꝛi erat vita:qꝛ nolebam dimidius viuere:et ideo foꝛte moꝛi metuebã: ne tot ille moꝛeretł:quẽę Confeſſionũ multũ amauerã.O dementiã neſcientezʒ diligere homies humaniter:o ſtultũ ho minẽ immoderate hũana patiẽteʒ:quod ego tunc erã. Itaq; eſtuabã:ſuſpirabaʒ: flebaʒ:turbabar:nec requies erat nec cõ ſilium. Poꝛtabã enĩ cõſciſſaʒ ⁊ cruentazʒ animã meã:impatientema me poꝛtari:? vbi eã ponerẽ nõ inueniebaz.nõ in ame/⸗/ nis nemoꝛibo.nõ ludis atq; cantibo:necĩ ſuaue olentibo locis:nec in cõuiuijs ap/⸗ paratis:neq; ĩ voluptate cubilis ⁊ lecti: nõ deniq; in libꝛis atq; carminib acqui eſcebam.Hoꝛrebãt omia:⁊ ipᷣa lux:⁊ q e quid nõ erat qð ille erat impꝛobũ ⁊ odio ſum erat:pᷣter gemitũ ⁊ lachꝛymas. Ha in eis ſolis aliquãtula requies Ubi aũt inde auferebat᷑ aia mea:onerabat me grã dis ſarcina miſerie.que a te dñe leuanda erat ⁊ curãda. Sciebã:ſed nec volebam nec valebã eo magis:qꝛ nõ mihi eras ali quid ſolidũ ⁊ firmũ cũ de te cogitabaʒ. HNon eni tu eras:ſed vanũ fantaſma ⁊ er roꝛ meus erat deꝰ meus.Si conabar eã ibi ponere vt requieſceret:ꝑ inane labe/ batur:⁊ iterũ ruebat ſuꝑ me.⁊ ego mihi remãſeram infelix locus:vbi nec eſſe poſ ſem:nec inde recedere. Quo enĩ coꝛ meũ fugeret a coꝛde meo? Quo a meipᷣo ſuge rem:quo nõ me ſequerer: Et tamen fugi de patria. Oinus enĩ eum querebãt o⸗ culi mei vbi videre non ſolebant:atq; a tagaſtenſi oppido veni carthaginẽ. Nõ vacant temꝑa:nec ocioſe voluunt᷑ ꝑ ſen/ ſus noſtros:faciunt in anio mira opera. Ecce veniebant ⁊ pᷣteribant de die in di em:⁊ veniendo ⁊ pᷣtereũdo inferebãt mi/ hi ſpecies alias ⁊ alias memoꝛias:⁊ pau latim reſartiebant me pꝛiſtinis generib⸗ delectationũ:quibo cedebat doloꝛ meꝰ il le:ſed ſuccedebãt nõ quidẽ doloꝛes alij. cauſe tamẽ alioꝛũ doloꝛũ. Naʒ vnde me facillime ⁊ in intima doloꝛ ille penetraue rat:niſi quia fuderaʒ in arenã animã me am: diligendo moꝛiturũ ac ſi nõ moꝛitu rum: Maxime quippe me repabantat/ q; recreabant alioꝛũ amicoꝛũ ſolatia.cũ quiba amabã quod ꝓ teamabã:⁊ G̊ erat ingens fabula ⁊ longũ mendaciũ: cuius adulterina confricatione coꝛrũpebatur mens noſtra pꝛuriens in anribo. Sedil Aiber III la mihi ſabula nõ moꝛiebat᷑.ſi quis ami coꝛũ meoꝛũ moꝛeret᷑. Alia erãt que in eii ampliꝰ capiebãt animũ:colloqui ⁊ coꝛri dere: ⁊ viciſſim beniuole obſequi.ſimul legere libꝛos dulciloquos:ſimul nugari ⁊ ſimul honeſtari:diſſentire interdũ ſine odio tanq; ipᷣe homo ſecũ:atq; ipᷣa rariſ/ ſima diſſenſiõe cõdire ↄſenſiões płimaſ: docere aliqͥd inuicẽ:aut diſcere aliqͥd ab inuicẽ.deſiderare abſentes cũ modeſtia: ſuſcipe veniẽtes cũ leticia. His atq; hu iuſmodi ſignis a coꝛde amãtium ⁊ reda mantiũ ꝓcedentiboꝑ os:ꝑ linguã:ꝑ ocu los:⁊ mule mot gratiſſimos q̃ſi fomiti/ bus cõflare anios:⁊ ex pluriba vnũ face re.hoc eſt qdð diligit᷑ ĩ amicis:⁊ ſicdiligi tur vt rea ſit ſibi humana ↄſciẽtia ſi nou amauerit redamantẽ:aut ſi amantẽ non redamauerit. nihil q̃rens ex eius coꝛpo re pᷣter indicia beniuolẽtie. NHinc ille lu⸗/ ctus ſi qͥs moꝛiat᷑ ⁊ tenebꝛe doloꝛũ:⁊ver ſa dulcedine in amaritudinẽ coꝛ madidũ ⁊ex amiſſa vita moꝛientiũ moꝛs viuen/ tiũ. Beatꝰ qui amat te ⁊ amicuʒ in te:⁊ inimicũ ꝓpter te. Solus enĩ nullũ earũ amittit cui om̃es in illo chari ſunt qͥ non amittit᷑. Et qͥs eſt iſte niſi deꝰ noſter.deꝰ qui fecit celũ ⁊ terrã ⁊ implet ea:quia im plendo ea fecit ea?: Te nemo amittit niſi qͥ dimittit.Et qui dimittit quo it aut q̃̊ fugit:niſi a te placido ad te iratum: Nazʒz vbinõ inuenit legeʒ tuã in pena ſua:Et lex tua veritas.et veritas tu. Deus vir/ tutũ cõuerte nos:⁊ oſtende faciẽ tuã ⁊ ſal ui erimus. Nã quoquo verſuʒ ſe verte/ rit ania homĩs:ad doloꝛes figit᷑:alibipᷣ⸗ terq; in te. Tam etſi figit᷑ in pulcris ex/ tra te ⁊ extra ſe.que tamẽ nulia eſſent niſi eſſent abs te:que oꝛiunt᷑ ⁊ occidunt:⁊ o⸗/ riendo q̃ſi eſſe incipiũt:⁊ creſcunt ⁊ ꝑfici antur: ⁊ pfecta ſeneſcunt ⁊ intereũt.etenĩ omnia ſeneſcũt ⁊ om̃ia intereunt. Ergo cũ oꝛiũtur ⁊ tendũt eſſe:’quo magis cre/ ſcunt celeriter vt ſint:eo magis feſtinant vt non ſint. Sic eſt modus eoꝛuʒ. Can tum dediſti eis:quia partes ſunt rerum que nõ ſunt om̃ es ſimul:ſed decedendo ac ſuccedendo agunt om̃es vniuerſum cuius partes ſunt.Ecce ſic ꝑagitur ⁊ ſer mo noſter ꝑ ſigna ſonãtia.Non eniʒ erit zinn Frrorortvon locclogmii ventvrhesue⸗ ſoctrtigenon giantſetinca wracäpte rarisn liccknodus⸗ llocfuc e Cennenttrar wcufnede Pobalcantis 6. olenn Corihuureen ue Multn. auortbickt⸗ ſis irodee r wlad Tochesſa⸗ Uerſias. verbaͦ des coͤmedag ſaltefatig onicqe llckerre buntoſte ſomabunt. Unragtenn dit ſeaſtabi herſtunte p Uaſamſectis turcnela. tecktignon erdleanttet wvenniet⸗ lehot eitp Muntmniuſti Cicſgeritit haplaceret, chlgſenln ſineſelin lggitetto nünihrti⸗ mazt U. naciſili Auciui anallona moeobſegli,i Gtcoſnlnne E = = 4 =eü S ☛⸗— — S☛ſ llenmnrümif ſcnpſin rrſalſͤgin urdilne ſipt lei hanmgd Gamüinnd nm uzt nlinwseſniß Gre Ahniͤe Kinmee:ſci un,Kün Mautſimanitn inmserasang oine Miriein 1mcbr uen uni nons inen Eet miozinte nsei lic Woewiſun Krridetu Tuvann Unmimn e uemun , Stiinhrſin Nnon Das plillii unfeſinze⸗ Worfi ͤigtnen umnil in cinttuni hin iemtun Ma milmitdni ainmun AM ceans n rconas molnmh onne yrtenn totus ſermo ſi vnũ verbum nõ decedat cũ ſonuerit ꝑtes ſuas:vt ſuccedat aliud. Laudet te ex illis anĩa mea deuſ creatoꝛ omniũ:ſed nõ infigat᷑ in eis glutino amo ris ꝑ ſenſus coꝛꝑis.Eunt eni quo ibant vt non ſint:⁊ ↄſcindũt eã deſiderijs peſti lentioſis:quoniã ipᷣa eſſevult ⁊ requieſce re amat in eis que amat. In illis autem nõ eſt vbi:qꝛ non ſtãt. GEugiunt:et quis ea ſequit᷑ ſenſu carnis:aut quis ea cõpꝛe hendit vel cũ pꝛeſto ſunt: Lardꝰ eſt eni- ſenſus carnis:quoniã ſenſus carnis eſt. Sufficit ad aliud ad quod factꝰ eſt:ad illud auteʒ nõ ſuffi/ ⁊ ipᷣe eſt modus eius. cit vt teneat tranſcurrẽtia ab initio debi to vſq; ad finẽ debitũ. In verbo enĩ tuo ꝑ quod creant᷑:ibi audiunt hinc ⁊ hucvſ q;. Holi eſſe vana anima mea:⁊ obſurde ſcere in aurecoꝛdis tumultu vanitatis tue.Audi ⁊ tu. Uerbũ ipᷣm clamat vt re deas:⁊ ibi eſt locus quietis imꝑturbabi lis.vbi nõ deſeritur amoꝛ ſi ipᷣe nõ deſe⸗/ rat.Ecce illa diſcedunt vt alia ſuccedãt: ⁊ omibus ſuis ꝑtibus cõſtet infima vni uerſitas. Nunquid ego aliqᷓ diſcedo.ait verbũ dei? Ibi fige manſionẽ tuam.ibi cõmẽda quicqͥd inde habes anima mea. ſaltẽ fatigata fallacijs. Ueritati cõmen/ da quicqͥd tibi eſt a veritate:⁊ non ꝑdes aliqͥd:et refloꝛeſcent putrida tua.⁊ ſana // bunt᷑ om̃es languoꝛes tui.⁊ fluxa tua re foꝛmabunt᷑:⁊ renouabũtur:⁊ conſtringẽ tur ad te: ⁊ nõ te deponent quo deſcen/ dũt.ſed ſtabũt tecũ ⁊ ꝑmanebunt ad ſem per ſtantẽ ac ꝑmanentẽ deũ. Ut quid ꝑ/ uerſam ſeq̃ris carnẽ tuam? Ypᷣa te ſequa tur cõuerſa.Quicqͥd ꝑ illã ſentis in par/ te eſt: ⁊ ignoꝛas totuʒ cuiꝰ heꝑtes ſunt: et delectat te tamẽ. Sed ſiad totũ cõpꝛe hendendũ eſſet idoneꝰ ſenſus carniſtue: ac nõ ⁊ ipᷣe in parte vniuerſi accepiſſet pena tua iuſtũ moduʒ:velles vt trãſiret quicqͥd exiſtit in pᷣſentia: vt magis tibi omia placerẽt. NHam ⁊ qð loquimur per eundeʒ ſenſum carnis audis:et non vis vtiq; ſtare ſyllabas:ſed trãſuolare: vt a/ lie veniãt.et totũ audias. Ita ſemꝑ om/ nia quibo vnũ aliqͥd cõſtat:et nõ ſũt om/ nia ſimul ea qbus cõſtat. Plus delectãt omia q; ſingula:ſi poſſint ſentiri omnia. Bed longe his melioꝛ q fecit omnia:et iße eſt deꝰ noſter: ⁊ nõ diſcedit.qꝛ nõ ſuc ceditur ei. Si placent coꝛꝑa:deuũ ex illis lauda:et in artificẽ eoꝛuʒ retoꝛque amo⸗/ rem:ne in his q̃ tibi placent tu diſplice. as. Di placent anie.in deo ament᷑.qꝛ et ipᷣe mutabiles ſunt:et in illo fixe ſtabili / untur:alioqͥn irent ⁊ perirent. In illo er/ go ament᷑:⁊ rape ad eum tecuʒ quas po/ tes.⁊ dic eis. Hũc amemꝰ:hũc amemꝰ: ipᷣe fecit hec:et nõ eſt longe. Non eniʒ fe. cit atq; abijt:ſed ex illo in illo ſunt Ecce vbi eſt.vbi ſapit veritas. Intimus coꝛ/ di eſt:ſed coꝛ errauit ab eo.Redite pᷣuari catoꝛes ad coꝛ:⁊ inherete illi qͥ fecit vos State cũ eo.⁊ ſtabitis. Reqͥeſcite in eo. et quieti eritis.Quo itiſ in aſpera:Quo itis. Bonũ qð amatis ab illo eſt.Sʒ qn tum eſt ad ũlũ:bonum eſt et ſuaue. Sed amarũ erit iuſte.qꝛ iniuſte amat᷑:deſerto illo:quicqͥd ab illo eſt. Quo vob adhuc ⁊ adhuc ambulare vias difficiles ⁊ labo rioſas? Non eſt requies vbi q̃ritis eam. Querite qð querit:ſed ibi nõ eſt vbi q̃ri tis. Deatã vitã queritꝭ in regione moꝛt⸗ Võ eſt ülic. Quomõ enĩ beata vita:vbi nec vita: Et deſcẽdit huc ipᷣa vita noſtra ⁊ tulit moꝛtẽ noſtrã:et occidit eã de abũ dantia vite ſue:et tonuit clamãs vt rede amus hinc ad eũ in illud ſecretũ vnð p/ ceſſit ad nos:in ipᷣm pꝛimuʒ virginalem vterũ.vbi ei nupſit humana creatura ca ro moꝛtalis nec ſemꝑ moꝛtalis:⁊ inde ve lut ſponſus ꝓcedens de thalamo ſuo:ex ultauit vt gigas ad currendã viaʒ. Non eni tardauit:ſed cucurrit clamãs dict fa ctis moꝛte vita deſcenſu aſcenſu.cdamãs vt redeamꝰ ad eũ:et diſceſſit ab ocuł:vt redeamus ad coꝛ ⁊ inueniamus eũ.Ab/ ſceſſit enĩ ⁊ ecce hic eſt. Noluit nobiſcuʒ diu eſſe.et nõ reliqͥt nos.Illuc enĩ abſcei ſit:vnð nunq; receſſit:qꝛ mũdus ꝑ eũ fa ctus eſt:et in h̊ mũdo erat:⁊ venit in hũc mundũ pctõꝛes ſaluos facere:cui ↄfitet᷑ anima mea vt ſanet eã quia peccauit illi. Filij hominum vſq;quo graues coꝛde: Nunquid et poſt deſcenſum vite nõ vul tis aſcendere et viuere: Sed quo aſcen ditis qñ in alto eſtis.et poſuiſtis in celũ os veſtrum: Deſcendite vt aſcendatis.⁊ ðs õ * . . 72 aſcẽdatꝭ ad deũ. Cecidiſtꝭ enĩ aſcẽdendo contra eũ.Dic eis iſta vt ploꝛent in con⸗/ ualle ploꝛatiõis:et ſic eos rape tecum ad deum. qꝛ de ſpiritu eiuſ hec dicis eis:ſic dicis ardens igne charitatis. Hec tunc non nouerã:⁊ amabã pulcra inferioꝛa:⁊ ibam in ꝓfundũ ⁊ dicebaʒ amicis meis. Num amamꝰ aliqͥd niſi pulcrũ:Quid ẽ ergo pulcrum?⁊ quid eſt ergo pulcritu/ do Quid eſt qð nos allicit ⁊ cõciliat re⸗/ bus quas amamꝰ: Miſi eniʒ eſſet in eis decus ⁊ ſpecies:nullo mõ nos ad ſe mo/ uerent.Et anĩiaduertebã ⁊ videbã ĩ ipᷣis coꝛꝑibus aliud eſſe qᷓ̃ſi totũ: ⁊ ideo pul/ crum.aliud aũt qð ideo deceret: quoniã apte accõmodaret᷑ alicui:ſicut pars coꝛ poꝛis ad vniuerſuʒ ſuũ:aut calciamẽtuʒ ad pedẽ et ſiłia.Et iſta cõſideratio ſcatu riuit in anio meo ex intimo coꝛde meo:⁊ ſcripſi libꝛos de pulcro ⁊ apto: puto du os aut tres. Tu ſcis deus. Nam excidit mihi. Hõ eni habemꝰ eos:ſed aberraue runt a nobis neſcio quomõ.Quid eſt au tẽ qð me mouit dñe deuſ me⸗:vt ad iche rium romane vꝛbis oꝛatoꝛẽ ſcriberem il los libꝛos:quẽ nõ nouerã facie.ſed ama unerã hominem ex doctrine fama que illi clara erat:⁊ q̃daʒ verba eiꝰ audierã ⁊ pla cuerant mihi: Sed mag qꝛ placebat a/ lijs:⁊ eũ efferebãt laudibo ſtupenteſ ꝙ ex homie ſyro docto pꝛius grece facundie. poſtea in latina etiã doctoꝛ mirabilis ex titiſſʒ:⁊ eẽt ſciẽtiſſimꝰreꝝad ſtudiũ ſapie ꝑtinẽtiũ:mihi placebat.Laudat᷑ homo ⁊ amat᷑ abſens.Vtrũ nã ab oꝛe laudãtis intrat in coꝛ audientis amoꝛ ille? Abſit. SDed ex amante alio:accendit᷑ aliꝰ Hinc enĩ amat᷑ qui laudat᷑:dũ nõ fallaci coꝛde lauda er Bir ri credit᷑:id eſt cũ amãs hominũ iudicio. Nõ enĩ ex tuo deꝰ me/ us in quo nemo fallit᷑. Sed tñ cur nõ ſi cut auriga nobil.ſic venatoꝛ ſtudijs po/ pularibo diffamatꝰ: Sed longe aliter et grauit᷑: ⁊ ita quẽadmodum ⁊ me laudari vellem. Nõ aũt vellẽ ita laudari ⁊ amari me vt hyſtriones.q;; eos ⁊ ipᷣe laudarẽ ⁊2 amarẽ:ſed eligens latere qᷓ; ita notꝰ eẽ: ⁊ velle haberi odio q; ſic amari. Vbi di/ 4 Sic eni tũc amabaʒz hoĩes ex ſtribuunt᷑ iſta pondera varioꝝ ⁊ diuerſo Aiber IIII —lT rũ amoꝛũ in ania vna? Onideſt qð amo in alio:qð rurſus niſi odiſſem: non a me deteſtarer ⁊ repellerẽ:cũ ſit vterq; no homo: Nõ eni ſicut equus bonuſamat᷑ ab eo q nollet h̊ eſſe etiã ſi poſſet. Hocet de hyſtrione dicendũ eſt:qͥ nature nr̃eſo ci eſt. Ergo ne amo in hoĩe.qdð odi eſſe cũ ſim homo: Grande pfundũ eſt ipe ho mo cuiꝰ etiã capillos tu dñe numeratos habes: nõ minuuntur in te:⁊ tñ capilli eiꝰ magꝭ numerabiles q; affectus eius:⁊ motus coꝛdis eiꝰ.At ille rhetoꝛ ex eo e⸗ rat genere quẽ ſic amabã vt vellẽ me eſſe talẽ:⁊ errabã typo ⁊ circũferebar oĩ ven to:et nimis occulte gubernabar abs te. Et vnde ſcio:⁊ vñ certꝰ confiteoꝛ tibi:q illũ in amoꝛe laudantiũ magis amauerã in reb ipᷣis de qbus laudabat᷑: Quia ſi nõ laudatũ vituꝑarent:cũ idẽ ipᷣi ⁊ vi/ tuperando atq; ſpernendo ea ipᷣa narra/ ret:nõ accenderer in eũ ⁊ non excitarer.⁊ certe res nõ alie fſoꝛent:nec hõ ipᷣe al.ſʒ tantũmodo affectus aliꝰ narrantiũ.Ec/ ce vbi iacet anĩa infirma:nõdũ herẽs ſo/ liditati veritatꝭ. Sicut aure linguarum flauerint a pectoꝛibo opinantiuʒ: ita fer/ tur ⁊ vertitur:toꝛquet᷑ ac retoꝛquet᷑:⁊ ob nubilatur ei lumẽ:⁊ nõ cernitur veritas ⁊ ecce ẽ ante nos. Et magnũ quiddã mi hi erat:ſi ſermo meꝰ ⁊ ſtudia mea illi vi/ ro innoteſcerent. Que ſi ꝓbaret flagrarẽę magis.ſi autẽ impꝛobaret ſauciaret᷑ coꝛ rvanũ ⁊ inane ſoliditatis tue.Et tñ pul/ crum illud atq; aptũ vñ ad eum ſcripſe- ram:lidẽter anĩo verſabã:ob os contem plationis mee:⁊ nullo collaudato remi/ rabar. Ged tante rei cardinẽ in arte tua nõdũ videbã om̃ipotẽs q facis mirabi/ lia ſolꝰ:⁊ ibat animꝰ meus ꝑ fſoꝛmas coꝛ poꝛeas:⁊ pulcrũ qð ꝑ ſeipᷣm.aptũ autem qð ad aliqd accõmodatũ deceret defini , ꝭ½ ebam ⁊ diſtinguebã. ⁊ exẽplis coꝛpoꝛeis aſtruebam. Et conuerti me ad animi na turam.⁊ non me ſinebat falſa opinio:ãm de ſpiritalibus habebam verum cemere Et irruebat in oculos ipſa vis veri:⁊ a⸗/ uertebam palpitantem mentez ab incoꝛ poꝛea re ad liniamenta et coloꝛes.et tu/⸗ mentes magnitudines.Etqꝛ nõ poterã ea videre in anĩo:putabam me non poſſe Wemnit cnanein! ſmuiiinlin ſokvzrombani totklstiun olienbielen cgemutulti ilnnminal ſoninelet, Peqvoſunt Hülinonade ſecumente Perroribeeln bcchr. Ho⸗ fumneflam Ponnerin Ublengn itoſnochie Peartleu uſcki Cöogaama ede Wühhehen gackinere⸗ Aäilacr⸗ tis gꝛn nätuile medallan niwolie⸗ Mimu um. inenmn ſoctmni⸗ bugto Oet lograbste⸗ ſupbisreſſt Naſſereren thrylitreg tobiliort eo gllvſpi⸗ noremelioꝛ. Ghihanimnt neg Irc ecenicin murinrinahlli rucht llodengen ndidene Dorarüſachriin UArghmnhrih on anntnch Cumäinugsarut ibuolancebit, ummnci ijien Ncitaneane, — SS S =☛ = Mrnchö eden 61 murnndi , rmenddüdai⸗ Dcmmdinge Wwooantie, mithoiIS Eini ifin ,ui,n Arlyun, iin. guumncman me Etnic⸗ Gingan tdicden locclankinten Micnätin Menn ggisi rohin in nusgbenb Gylin i in uni ann defli 1raihis ohotn mninesdmnn catinuchlion cuncenn »„ R . — * videre animũ meũ. Et cũ in virtute pa/ cem amarẽ: in vitioſitate aũt odiſſem di/ ſcoꝛdiã:in illã vnitatẽ:in iſta quãdã diui ſioneʒ notabam. Inq; illa vnitate mens rationalis ⁊ natura veritatis ac ſummi boni mihi eſſe videbat᷑:in iſta vo diuiſi/ one irrationalł vite neſcio quã ſubaʒ⁊ na turã ſummi mali:q̃ nõ ſolũ eſſet ſuba:ſed oiĩno vita eſſet:⁊ tñ abs te nõ eſſet deus meꝰꝛex quo ſunt om̃ia. Miſer opinabar ⁊ tũ illã monaden appellabaʒ:tanq; ſine vllo ſexu mentẽ: hanc vero diagen: iram in facinoꝛibo:libidinẽ in flagicijs: neſcieſ qͥd loq̃rer. Nõ enim nouerã neq; didice ram nec vllam ſubſtantiã maluʒ eſſe:nec ipᷣam mentẽ noſtrã ſummũ atq; incòmu tabile bonũ.Sicut eniʒ facinoꝛa ſunt:ſi vitioſus eſt ille animi motꝰ:in quo ẽ im/ petus:⁊ ſe iactat inſolenter ac turbide:⁊ flagicia ſi eſt immoderata illa anime affe ctio:qua carnales hauriunt᷑ voluptateſ: ita erroꝛes ⁊ falſe opiniones vitã conta/ minant:ſi rationał mens ipᷣa vitioſa eſt: qual in me tũc erat neſciente alio lumine illã illuſtrandã eſſe:vt ſit ꝑticeps verita,. tis.qꝛ nõ eſt ipᷣa natura veritatis.Quo/ niã tu illuminabis lucernã meã:dñe deꝰ meꝰ:illumiabis tenebꝛas meas:⁊ de ple nitudine tua nos om̃es accepimus. Es enĩ tu lumẽ verũ qð illuminat oẽm ho/ minẽ venientẽ in hunc mundũ: quia ĩ te nõ eſt tranſmutatio nec momenti obum bꝛatio. Bed ego conabarad te ⁊ repel/ lebar abs te:vt ſaperem moꝛtẽ:quoniaʒ ſuꝑbis reſiſtis. Quid auteʒ ſuꝑbius qᷓ; vt aſſererem mira dementia me id eẽ na/ turaliter qð tu es? Cũ enĩ ego eſſeʒ mu/ tabilis:⁊ eo mihi manifeſtũ eſſet:q; vti⸗ qʒ ideo ſapiens eſſe cupiebã:vt ex dete/⸗ rioꝛe melioꝛ fierem:malebã tamẽ etiaʒ te opinari mutabilẽ:qᷓ; me non hoc eſſe qd tu es. Itaq; repellebar:⁊ reſiſtebas ven/ toſe ceruici mee:et imaginabar foꝛmas coꝛpoꝛeas:⁊ caro carnẽ accuſabam:⁊ ſpi ritus ambulãs nondũ reuertebar ad te: et ambulãdo ambulabã in ea q̃ non ſũt: neq; in te:neqʒ in me:neq; in coꝛꝑe. Ne/ q; mihi creabãtur averitate tua:ſʒ a mea vanitate fingebant᷑ ex coꝛpe:et dicebam paruulis fidelibo tuis ciuibꝰ meis:a qui 4* bus neſciens exulabã:dicebam illis gar rulus ⁊ ineptus. Cur ergo errat aia quãẽ fecit deus?: Et mihi nolebã dici.cur er⸗/ go errat deus: Et contẽdebã magis in/ cõmutabilem tuã ſubſtantiã coactam er rare:qᷓ; meã mutabilẽ ſponte deuiaſſe:et pene errare cõfitebar. Et eram etatean/ noꝛũ foꝛtaſſe vigintiſex aut ſeptem cuim illa volumina ſcripſi:voluens apud me coꝛpoꝛalia figmenta obſtrepentia coꝛdi meo et auribo:quas intendebam dulcis veritas in interioꝛem melodiã tuã.cogi/ tans de pulcro et apto: et ſtare cupiens ⁊ audire te:⁊ gaudio gaudere ppter vo/ cem ſponſi:et nõ poteram:qꝛvocib erro ris mei rapiebar foꝛas:et pondere ſuper bie mee in ima decidebã. Non enĩ dabaſ auditui meo gaudiũ ⁊ leticiã:aut exulta bant oſſa que humiliata nõ erant.Etqͥd mihi ꝓderat ꝙ annos natꝰ ferme viginti cũ in manus meas veniſſent ariſtotelica quedã quas appellant decẽ cathegoꝛi/ as:quarũ nomie cũ eas rhetoꝛ carthagi nenſis magiſter meus buccis cypo cre/ pantibo cõmemoꝛaret:et alij qͥ docti ha⸗/ bebant᷑:tanq; in neſcio quid magnuʒ et diuinũ ſuſpenſus inhiabam:legi eas ſo/ lus ⁊ intellexi: Ouas cũ cõtuliſſem cum eis qͥ ſe dicebant vix eas magiſtr erudi tiſſimis nõ loquẽtibo tm̃:ſed młta in pul uere depingentibꝛ intellexiſſe:nihil inde aliud mihi dicere potuerũt:qᷓ́; ego ſoluſ apud meipᷣm legens cognouerã. Et ſatꝭ aperte mihi videbant᷑ loquẽtes de ſub/ ſtantijs ſicuti eſt homo:⁊ q̃ in illis eſent ſicuti eſt figura homiĩs q̃lis ſit: ⁊ ſtatura quot pedũ ſit:et cognatio cuiꝰ frater ſit: aut vbi ſit cõſtitutꝰ:aut qñ natꝰ:aut ſtet an ſedeat:aut calciatus vel armatus ſit: aut aliquid faciat:aut patiatur aliquid: et quecũq; in his nouem generibj.quo/ rũ exempli gratia quedã gratis poſui.vł in ipo ſubſtãtie genere innumerabilia re periunt᷑. Quid hoc mihi ꝓderat quãdo ⁊ oberat: cũ etiaʒ te deus me mirabilit ſimplicẽ atq; incõmutabilẽ illis deceʒ p̃ dicamẽtis putãs qͥcqͥd eſſet oĩno compᷣ/ henſum: ſic intelligere conarer: quaſi et pulcritudini: vt illa eſſent in te quaſi in tuũ eſt: ſed nõ inde ſacrificabã tibi Itaq; mihi nõ ad vſum:ſed ad perniciem ma/ gis valebat:qꝛ tam bonã ꝑtẽ ſube mee ſa/ ö ¶Confeſſionũ ſubiecto ſicut in coꝛꝑe:cũ tua magnitu / do ⁊ tua pulcritudo tuipᷣe ſis: coꝛpꝰ aũt nõ eo ſit magnũ ⁊ pulcrũ q̊ coꝛpꝰ eſt:qꝛ⁊ ſi minꝰ magnũ ⁊ minꝰ pulcrũ eẽt:nihilo minꝰ coꝛpꝰ eſſet. Falſitas enĩ erat quam de te cogitabã:nõ veritas:⁊ figmẽta mi ſerie mee.nõ firmamẽta beatitudiniſ tue Juſſeras enĩ ⁊ ita fiebat in me vt t᷑ra ſpi nas ⁊ tribulos pareret mihi:⁊ cũ laboꝛe ꝑuenirẽ ad panẽ meũ.Et qͥd mihi ꝓde/ rat ꝙ om̃s libꝛos artiũ q̃s liberales vo/ cant:tũc neqͥſſimꝰ malaꝝ cupiditatũ ſer uus ꝑ meipᷣm legi:⁊ intellexi q̊ſcũq; lege re potui: Et gaudebã in eis:⁊ neſciebaʒ vñ eſſet:qͥcqͥd ibi veꝝ ⁊ certũ eſſet.Doꝛ⸗ ſum enĩ habebã ad lumẽ⁊ ad ea q̃ illumi nant faciẽ:vñ ipᷣa facies mea q̃ illumiata cernebã:nõ illuminabat᷑. Quicqͥid deaf/ te loqᷓndi ⁊ diſſerẽdi:qcqͥd de dimẽſioni bus figuraꝝ.⁊ de muſiò. ⁊ de numeris: ſine magna difficultatenlłlo hoĩm trade te intellexi. Gcis tu dñe deꝰ meꝰ: qꝛ ⁊ ce leritas intelligẽdi ⁊ diſcẽdi acumẽ donũ tegi hr̃e in ptãte:⁊ foꝛtitudinẽ meam nõ ad te cuſtodiebã:ſed ꝓfectꝰ ſum a teĩ lon ginquã regionẽ vt eã diſſipareʒ in mere/⸗ tricias cupiditates. Hã qd mihi ꝓderat bona res nõ vtenti bene? Nõ eni ſentie/ bam illas artes etiã ab ſtudioſis ⁊ inge/ nioſis difficillime intelligi:niſi cũ eis ea dem eaſdeʒ conabar exponere:⁊ erat ülle excellentiſſimꝰ in eis qͥ me exponentẽ nõ tardiꝰ ſeq̃ret᷑. Sʒ qͥd mihi Bꝓderat pu tanti ꝙ tu dñe deꝰ vᷣitas coꝛpꝰ eſſes luci dũ ⁊ immẽſuʒz.⁊ ego fruſtũ de illo coꝛpe? Nimia ꝑuerſitas. Sʒ ſic erã. Nec eru/⸗ beſco deus me ↄfiteri tibi in me miſeri/ coꝛdias tuas ⁊ inuocare te:qͥ nõ erubui tunc ꝓfiteri hoĩb blaſphemias meas:⁊⸗ latrare aduerſum te.Quid ò mihi tũcp/ derat ingeniũ ꝑ illas doctrinas agile:et niło adminiculo hũani magiſterij tot no doſiſſimi libꝛi enodati:cuʒ defoꝛmiter ⁊ ſacrilega turpitudine in doctrina pieta/ tis errarẽ? Aut qͥd tm̃ oberat ꝑuulis tu/ is longe tardiꝰ ingeniũ:cuʒ a te longe nõ recedertt. vt in nido ecclie tue tuti plu/ —— ALiber v. — meſcerent:⁊ alas charitatis alimẽto ſa, ne fidei nutrirẽt:O dñe deꝰ noſter in ve lamẽto alaꝝ tuaꝝ ſperemꝰ:⁊ ptege nos ⁊ poꝛta nos.Cu poꝛtabis ⁊ ꝑuulos: ⁊vi⸗/ q; ad canos tu poꝛtab:qm̃ firmitas nr̃a qñ tu es tũc eſt firmitas:cũ aũt nr̃a eſt:ĩ/ firmitas eſt. Uiuit apud te ſemꝑ bonuʒ noſtrũ:⁊ qꝛ inde auerſi ſumus: ꝑuerſi ſu mus.Reuertamur iã dñe vt non euerta/ mur: qnia viuit apud te ſinevllo defectu bonũ noſtrũ qð tuipᷣe es:⁊ nõ timebimꝰ ne nõ ſit quo redeamus:qꝛ nos inde mi/ mus:nobis autẽ abſentibo non ruit do⸗ mus noſtra eternitas tua. — WExplicit liberrtꝰ. Incipit quintꝰ Ccipe ſacxi ficiũ ↄfelſlionũ meaꝝ de manu lingue mee. quaʒ ſoꝛmaſti⁊ excitaſti vt cõ (M—S⁄iiiteat᷑ nomin tuo: et ſa⸗ 7 na oĩa oſſa mea ⁊ dicãt.Dñe qs ſimilti/ bi: Neq; enĩ docet te d in ſe agat᷑q tibi ↄfitetur:quia oculũ tuũ nõ excludit coꝛ hoĩm.ſed ſoluis eã cũ voles aut miſerãs aut vindicãs:⁊ nõ eſt qͥ ſe abſcõdat a ca loꝛe tuo. Ged te laudet aia mea vt amet te:⁊ ↄfiteat᷑ tibi miſeratiões tuas vt lau det te. NHon ceſſat nec tacet laudes tuas vniuerſa creatura tua:nec ſpũs oĩs ꝑ os ↄuerſuzʒ ad te:nec animalia nec coꝛꝑalia ꝑ os ↄſiderãtiũ ea.vt exurgat in te a laſſi tudine anĩa nr̃a. innitens eis q̃ feciſti.et trãſiens ad te qͥ feciſti hec mirabilit᷑:⁊ ibi refectio⁊ vera foꝛtitudo.Eant⁊ fugiãta te inqͥ eti ⁊ iniqui.⁊ tu vides eos ⁊ diſtin guis vmbꝛas:⁊ ecce pulcra ſunt cum eiſ omia:⁊ ipᷣi turpes ſũt. Et qͥd nocuerũt tibi:aut in q̊ imperiũ tuũ dehoneſtaue⸗ runt a celis vſq; in nouiſſima iuſtũ ⁊ in/ tegrũ: Quo enĩ fugerunt cũ ſugerẽt a fa cie tua:aut vbi tu ñ inueis eos?: Sʒ fu⸗ gerũt vt nõ viderẽt te videntẽ ſe:atq; ex cecati in te offenderẽt.qꝛ nõ deſen aliqͥd eoꝝ q̃ feciſti. In te offenderẽt iniuſti ⁊ iu ſte vexarent᷑.ſubtrahẽtes ſe lenitati tue: ⁊ offendẽtes in rectitudinẽ tuã:⁊ cadẽteſ niſioumin clauſum:nec manũ tuaʒ repellit duricia rcrtenth imnnn mmmulnknn iatnſril unmmss Cnitudßet Nollta din ſoee Et v wondnten ancreinnan Wurwpe gangei ſhanequi Noniemnag iplcabanei Oieanien hn Gordrw nis ed ponerer intuebe hierat. nappen berglib⸗ ſophoꝛ nebame chenii lſa riden potuerit lhchen hiimon⸗ lhnitel. llioomns leſillian monze di tiſtorr Mhinnene ſee ihnnd⸗ nür⸗ le hne V. denmg in dede rn beenngn eudistnlie, ndgiinin umttaci ii uitahut lpen mur iinman, A Mtinthnten öeseinedne Aenkehteni = mmi i Ndtg ſcpehe i elmiar Gulinnemee de muſttcotai utnoio dai Dieesſt audeinſeag iMüno gan mümztgelurn scicinis uniin d/eläc Aulmuua ii Ninüs mofthin turludestu mrnetſnis iobi⸗ mimiianeccob Vcritil mmimmscs ſlli ctbrninnlti mcn En ii m nüst /0i untnilnl 6t.Eide aon d hartn in aſperitatẽ tuã. videlicet neſciũt ꝙ vbi q; ſis.quẽ nullus circũſcribit locus.⁊ ſo lus es pᷣſens etiaʒ his qͥ longe fiuntate. Conuertant᷑ ergo ⁊ q̃rant te: qꝛ nõ ſicut ipᷣi deſeruerũt te creatoꝛẽ ſuũ:ita tu deſe ruiſti creaturã tuã.Bpᷣi cõuertant᷑ ⁊ que rant te:⁊ ecce ibi es in coꝛde eoꝛũ:in coꝛ⸗/ de ↄfitentiũ tibi.⁊ pꝛoijcientiũ ſe in te et ploꝛantiũ in ſinu tuo poſt vias ſuas diſ ficiles:⁊ tu facilis terges lachꝛymas eo/ rũ:vt magis ploꝛẽt ⁊ gaudeãt in fletibꝰ. quoniã tu dñne nõ alis homo caro⁊ ſan guis:ſed tu dñe qͥ feciſti reficis ⁊ cõſola/ ris eos.Et vbi ego erã qñ te qᷓ̃rebam:et tu eras ante me:ego autẽ ⁊ a me diſceſſe rã.nec me inueniebã:q̃nto minꝰ te. Pꝛo/⸗ loquar in ↄſpectu dei mei annũ illũ vn/ detrigeſimũ etatis mee. Gã venerat car/ thaginẽ quidã manicheoꝝ epᷣus fauſtꝰ nomie magnꝰ laqueus diaboli:et multi implicabant᷑ in eo ꝑ illecebꝛã ſuauis elo quẽtie:quã ego tam etſi laudabã:diſcer nebã tamẽ a veritate rerũ quarũ diſcen/ darũ auidus erã:nec quali vaſculo fᷣmo nis:ſed qͥd mihi ſcientie comedendũ ap/ poneret nominatꝰ apud eos ille fauſtus intuebar. YFama eni de illo ꝓlocuta mi/ hi erat.ꝙ eſſet honeſtarũ omniũ doctri/ naꝝ peritiſſimꝰ ⁊ appꝛime diſciplinis li beralib eruditꝰ.Et quoniã młta philo ſophoꝛũ legerã.memoꝛieq; mãdata reti nebam.ex eis q̃daʒ cõꝑabam illis mani/ cheoꝛũ longis fabul:⁊ mihi ꝓbabilioꝛa iſta videbant᷑ que dixerũt illi:qui tantuʒ lũ.q;;ᷓ eiꝰ dũñũm mĩme inuenerint.Quo/ niã magnꝰ es dñe:⁊ humilia reſpicis:ex celſa aũt a longe cognoſcis Nec ꝓpinq̃̊s niſi obtritis coꝛde:nec iuenir a ſuꝑbis: nec ſi illi curioſa peritia numerẽt ſtellas ⁊ arenaʒ:⁊ dimetiant᷑ ſidereas plagas:et inueſtigent vias aſtroꝝ. Wente enĩ ſua querũt iſta:⁊ ingenio qð tu dediſti eis:⁊ multa inuenerũt ⁊ pᷣnunciauerũt añ mi/ tos annos defectꝰ luminariũ ſolis et lu/ ne:quo die.qua hoꝛa.quãta ex ꝑte futu/ ri eſſent:⁊ nõ eos fefellit numerꝰ. Et ita factũ eſt vt pᷣnũciauerũt. Et ſcripſerunt 1 egulas indagatas: ⁊ legunt᷑ hodie:atq; ex eis pᷣnunciat᷑ quo anno.et quo menſe potuerũt valere:vt poſſent eſtimare ſecu anni ⁊ quo die mẽſis.⁊ qua hoꝛa diei.et quota ꝑteluminis ſui defectura ſit luna vel ſol.⁊ ita fiet vt pᷣnunciat᷑. Et miran hec hoĩes ⁊ ſtupent qͥ neſciunt ea:⁊ exul tant atq; extollunt᷑ qͥ ſcint:⁊ ꝑ impiã ſu/ perbiã recedẽtes ⁊ deticiẽteſ a lumie tuo tanto añ ſolis deſectũ futurũ pᷣuidẽt:⁊ ĩ pᷣſentia ſuũ nõ vident. Nõ enĩ religioſe q̃ᷓ runt:vnð habeãt ingeniũ quo iſta qᷣrũt. t inueniẽtes qꝛ tu feciſti eoſinõ ipi dãt tibi ſe vt ſerues qð feciſti:⁊ q̃les ſeipᷣi fe/ cerant:occidũt ſe tibi:⁊ trucidãt exaltati ones ſuas ſicut volatilia:⁊ curioſitates ſuas ſicut piſces maris: qbus pambu/ lant ſecretas ſemitas abyſſi: ⁊ luxurias ſuas ſicut pecoꝛa cãpi:vt tu deus ignis edax ↄſumas moꝛtuas curas eoꝝ recre/ ans eos ĩmoꝛtaliter. Sed nõ nouerũtvi am verbũ tuũ:ꝑ qð feciſti ea q̃ numerãt: ⁊ ipos q numerãt:⁊ ſenſuʒ quo cernũt qᷓ numerãt:⁊ mẽtẽ de q̃ numerãt:⁊ ſapiẽtie tue nõ eſt numerꝰ. Jpᷣe aũt vnigenitꝰ fa/ ctus eſt nob ſapia ⁊ iuſticia ⁊ ſanctifica/⸗ tio:⁊ numeratꝰ eſt in᷑nos:⁊ ſoluit tribu tũ ceſari. Non nouerũt hanc viã qua de ſcendãt ad illũ a ſe.⁊ ꝑ eũ aſcendãt ad eũ Non nouerũt hanc viã. Et putãt ſe ex⸗ celſos eſſe cũ ſideriba ⁊ lucidos:⁊ ecce ru erunt in terrã ⁊ obſcuratuʒ eſt inſipiens coꝛ eoꝝ.Et multa vᷣa de creatura dicũt: ⁊ verũ creature artiſicem nõ pie qrunt:- iõ nõ inueniũt:aut ſi inueniũt:cognoſcẽ tes deũ:nõ ſicut deũ honoꝛãt aut grati/ as agũt.ſed euaneſcũt in cogitatiõibaſu is:⁊ dicũt ſe eſſe ſapiẽtes ſibi tribuẽdo q̃ᷓ tua ſunt.ac ꝑ hoc ſtudẽt ꝑuerſiſſima ce/ citate etiã tibi tribuereqᷓ ſua ſuntmen dacia ſcʒ in te ↄferẽtes qͥ vᷣitas es:⁊ imu tantes gloꝛiã incoꝛrupti dei in ſilitudi/ nẽ imaginis coꝛruptibil homis ⁊ volu/⸗ crũ ⁊ quadrupedũ ⁊ ſerpentiũ:⁊ conuer tũt veritatẽ tuã in mẽdaciũ:⁊ colũt ⁊ ſer niunt creature potiꝰ qᷓ; creatoꝛi. Dulta tñ ab eis ex ipᷣa creatura vera dicta reti/ nebã:⁊ occurrebat mihi rõ ꝑ numeros ⁊ oꝛdinẽ tempoꝝ:⁊ viſibiles atteſtationeſ ſiderũ:⁊ ↄferebã cũ dictiſ manichei:qui de his reb młta ſcripſit copioſiſſime de lirans.⁊ nõ mihi occurrebat rõ nec ſolſti cioꝝ ⁊ equinoctioꝛũ:nec defectuũ lumi/ r — Confeſſionũ vium:nec quicqͥd tale in libꝛis ſecularis ſapiẽtie didiceram. Ibi aũt credere iube bar.⁊ ad illas rõnes numer ⁊ oculis me is exploꝛatas nõ occurrebat ⁊ longe di/ uerſuʒ erat. Nlunqd dñe deus veritatiſ: quiſqs nouit iſta iaʒ placet tibi.Infelix enĩ homo q ſcit ila omĩa:te auteʒ neſcit. Beatus aüt qͥ te ſcit.etiam ſi illa neſciat ui vero ⁊ te ⁊ illa nouit.non ꝓpter illa beatioꝛ:ſʒ ꝓpter te ſolũ beatꝰ eſt:ſi ↄgno ſcens te ſicut deũ gloꝛiſicet ⁊ gras agat: ⁊2 nõ euaneſcat in cogitatiõib ſuis. Si/ cut eni melioꝛ eſt qͥ nouit poſſidere arbo rẽ:⁊ de vſu eiꝰ tibi grãs agit:qᷓ;uis neſci at vł quot cubitis alta ſit:vł quãta lati/ tudine diffuſa:q; ille qui eã metit᷑ ⁊ oms ramos eiꝰ numerat:⁊ neq; poſſidet eam neq; creatoꝛeʒ eius nouit aut didicit:ſic nidelis hõ cuiꝰ totus mũdus diuitiaruʒ eſt:⁊ qᷓſi nihil habẽs om̃ia poſſidet inhe rendo tibi cui ſeruiũt omia:q; uiſ nec ſal tem ſeptentrionũ giros nouerit: dubita re ſtultũ eſt qn vtiq; melioꝛ ſit q; menſoꝛ celi ⁊ numeratoꝛ ſiderũ ⁊ penſoꝛ elemen toꝛũ:⁊ negligẽs tui qui omĩa in mẽſura ⁊ numero ⁊ pondere diſpoſuiſti Sed tñ qͥs querebat manicheũ neſcio quẽ etiam iſta ſcribere:ſine quoꝛũ peritia pietas di ſci poterat.Dixiſti enĩ homini.ecce pie/ tas eſt ſapiẽtia:quaʒ ille ignoꝛare poſſet etiã ſi iſta ꝑfecte noſcet Iſta vero qꝛ non nouerat:impudæẽtiſſime audens docere pꝛoꝛſus illã noſſe nõ poſſet. Uanitas eſt eniĩ mũdana iſta etiã nota ꝓfiteri: pietas autẽ tibi confiteri. Unde ille deuius ad hec iſta multũ locutus eſt:vt cõuictꝰ ab eis qui iſta vere didiciſſent:qͥs eſſet eius ſenſus in ceterꝭ q̃ abditioꝛa ſunt:manife/ ſte cognoſceret᷑. Non enĩ parui exiſtima/ ri ſe voluit:ſed ſpiritũſanctũ conſolato/ rem ⁊ ditatoꝛẽ fideliũ tuoꝛũ auctoꝛitate plenaria ꝑſonaliter in ſe eſſe ꝑſuadere co/ natus eſt. Ytaq; cum de celo ac ſtellis ⁊ de locis ac lune motibo falſa dixiſſe dep/ henderetur.q;uis ad doctrinã religiõis iſta non ꝑtineant.tamẽ auſus eius ſacri/ legos fuiſſe ſatis emineret:cũ ea nõ ſolũ ignoꝛata ſed etiã falſa tam veſana ſuꝑbie vanitate diceret:vt ea tan; diuine ꝑſo⸗ ne tribuere ſibi niteret᷑. Cum eniʒ audio — — chꝛiſtianũ aliquẽ fratrẽ illum aut ilum iſta neſcientẽ ⁊ aliud pꝛo alio ſentienten patiẽter intueoꝛ opinantẽ hominẽ᷑:necil li obeſſe video cum de te dñe creatoꝛ om niũ nõ credat indigna:ſi foꝛte ſitus ⁊ ha bitus creature coꝛꝑalis ignoꝛet. Obeſt autẽ ſi hoc ad ipᷣaʒ doctrine pietatis foꝛ mam ptinere arbitretur:⁊ ꝑtinacius af/ firmare audeat qðᷣ ignoꝛat. Sed etiã ta lis infirmitas in fidei cunabulis a chari tate matre ſuſtinet᷑:donec aſſurgat nouꝰ homo in viruʒ ꝑfectum:⁊ circũferri non poſſit omni vento doctrine. In illo autẽ qui doctoꝛ qͥ auctoꝛ qui dux ⁊ pꝛinceps eoꝛũ quibo illa ſuaderet ita fieri auſus ẽ: vt qui eũ ſeq̃rẽtur:nõ quẽlibet hominez ſed ſpũmſanctũ tuum ſeſequi arbit:arẽ tur Quis tantã dementiã ſicubi falſa di xiſſe cõuinceretur:nõ deteſtandã longe/ qʒ; abijciendã eſſe iudicaret: Sed tamen nondũ liquido compererã:vtrũ etiã fimn eius verbaviciſſitudines longioꝝ ⁊ bꝛe uioꝛũ dierum atq; noctiũ:⁊ ipᷣius noctii ⁊ diei ⁊ deliquia luminuʒ.⁊ ſi quid eiuſ/ modli in alijs libꝛis legerã poſſet exponi vt ſi foꝛte poſſet:incertũ quidẽ mihi ſie/ ret:vtrũ ita ſe res haberet an non ita:ſed ad fidem meã illius auctoꝛitatẽ pꝛopter creditã ſanctitatẽ pꝛoponerẽ. Et per an nos ferme ipᷣos noueʒ quibo eos animo vagabũdus audiui.nimis extento deſi/ derio venturũ expectabam iſtum ſauſtũ Ceteri enĩ eoꝛũ in quos foꝛte incurriſſes⸗ qui taliũ rerũ q̃ſtionibus a me obiectis deficiebant:illũ mihi pꝛomittebãt: cuiꝰ aduẽtu collatoq; colloquio facillime mi hi hec ⁊ ſi qua foꝛte maioꝛa quererẽ eno datiſſime expedirent᷑. Ergovbi venit:ex pertus ſum hominẽ gratũ ⁊ iocũdũ ver/ bis. ⁊ eaipᷣa q̃ illi ſolent dicere młto ſua/ uius garrientẽ. Sed qͥd ad meã ſitim p/ cioſoꝝ poculoꝝ decentiſſimꝰ mĩſtratoꝛ? Dam rebo talibo ſatiate erant aures mee: nec ideo mihi melioꝛa videbant᷑.qꝛ meli us dicebant᷑. nec ideovera qꝛ diſerta:nec ideo ſapiẽs anĩa qꝛ vultꝰ ↄgruus ⁊ deco rum eloquiũ. Illiautẽ qui eũ mihi pꝛo/ mittebant nõ boni reꝝ exiſtimatoꝛes e/ rant: ⁊ iõ illis videbat᷑ pꝛudens ⁊ ſapiẽs quia delectabat eos loquẽs Senſi autẽ idee ſuſpecum ung beiſi docnenbdel dis ppeen quonii ed Cwrckmnſb ujngte nacare ccotnum ſin hutin bennnciabne onockſeap Niatlunt. hoitcenani dunsrruſti⸗ MiikrB Cnrobone⸗ btgniden Sbisogruen s ſaleoca relt ve ſotile Gienüncn cücdene ſantlinne le O⸗ ſibusmm plgno ulicmn ohomine liniſgin nocorgele apauci apor Uiinengzch Pontaton loinehp nannun Meiggenne⸗ lctytreco Geneecorn nergmemn Ulmneme⸗ menbe Wmigan hhmnin liin ;ðð dnlun giln toal Gronn antk onihen detedegrng Nnſiſoreſinsin Core,Pbe Memne giennoſ lunt gnnaciuog S unsbuls cheri dN Rdd Wncniiem ddrne Nlone ceidartiet nin munſte⸗ ögnalbahonm nlegri ndin nonniſiabiſald Vdeteſtnnci o lann Ouan hermi micni/ſt neslorgor de nünihinsnanl zrſanis NNKe s mmii N nnmr Cin iz unnd i AsM õ setrinche 6 naime tdil⸗ dnmninthinl Aoiaſrlinn Nracncueci, t Cwrircnen S ikulnuiſimß, rſin ninmor antnni arichni nl vrancrNin 0r 6 nure, uindin, nicni mmtorcd GCN nd ſapes mbbrſ Fo. aliud genꝰ hominũ etiã veritatẽ habere ſuſpectam:⁊ ei nolle acqeſcere:ſi compto atq; vberi ſermone ꝓmeret᷑. Me aũt iazʒ docueras deus me miris ⁊ occuliꝭ mo dis.⁊ ꝓpterea credo ꝙ tu me docueris: quoniã veꝝ eſt.nec quiſq; pᷣter te aliꝰ do ctoꝛ eſt veri:vbicũq; ⁊ vndecũq; clarue/⸗ rit. Jam & abs te didicerã:nec eo debere videri aliqd veꝝ dici:qꝛ eloquẽter dicit᷑ nec eo falſum:qꝛ incõpoſite ſonãt ſigna labioꝝ. Rurſus nec ideo veꝝ.qꝛ impoli te enunciat᷑:nec iõ falſum:qꝛ ſplendidus ſermo eſt:ſed ꝑinde eſſe ſapiam ⁊ ſtultici am:ſicut ſunt cibi vtiles ⁊ inutileſ. Ver bis aũt oꝛnatis ⁊ inoꝛnatꝭ:ſicut vaſis vꝛ banis ⁊ ruſticanis: vtroſq; cibos poſſe miniſtrari. Igit᷑ auiditas mea qua ülum tanto temꝑe expectauerã hoĩem.delecta bat᷑ quidẽ motu affectuq; diſputantiſ:⁊ v̈bis ↄgruẽtibo atq; ad veſtiẽdas ſenten tias facile occurrẽtib.Delectabar aũt ⁊ cũ mult vel etiã pᷣ multis laudabã ac ef ferebã:ſed moleſte habebã ꝙ in cetu au/ dientiũ non ſineret ingerere illi.⁊ partiri cũ eo curas queſtionuʒ meaꝝ:conferẽdo familiarit᷑:⁊ accipiẽdo ac reddendo fᷣmo nẽ.Oð vbi potui:⁊ aures eiꝰ cũ familia ribus meis eo quoq; temꝑe occupare ce pi:q̃ nõ dedeceret alternis diſſerere.⁊ p⸗ tuli qᷓdam q̃ me mouebãt:exꝑtꝰ ſum pꝛi us hominẽ exꝑtem liberaliũ diſciplina/ rũ.niſi grãmatice atq; eius ipᷣius vſitato modo:⁊ qꝛ legerat aliq̃s tullianaſoꝛatio nes.⁊ pauciſſimos ſenece libꝛos: ⁊ non/ nulla poetaꝝ ⁊ ſue ſecte:ſiqua volumina latine atq; cõpoſite cõſcripta erãt.Et qꝛ aderat quotidiana ſᷣmocinãdi exercita/ tio:inde ſuppetebat eloquium qð fiebat acceptius:magiſq; ſeductoꝛiũ modera/ mine ingenij:⁊ qqã lepoꝛe naturali. Ita ne eſt vt recolo dñe deꝰ me arbiter cõſci entie mee coꝛam te coꝛ meũ ⁊ recoꝛdatio mea:qͥ me tunc agebas abdito ſecreto ꝓ uidentie tue:⁊ inhoneſtos erroꝛes meos iam ↄuertebas añ faciẽ meã:vt viderẽ et odiſſem. Nã poſtea q; ille mihi imperitꝰ eaꝝ artiũ quib eũ excellere putauerã ſa tis apparuit: deſperare cepi poſſe mihi eum illa q̃ me mouebãt aꝑire atq; diſſol uere:quoꝝ quidẽ ignarus poſſet verita tem tenere pietatꝭ.ſʒ ſi manicheus nõ eſ/⸗ ſet. Libꝛi quippe eoꝝ pleni ſunt longiſ/ ſimis fabulis de celo ⁊ ſideribo ⁊ ſole ⁊ ſu na:q̃ mihi eum qð vtiq; cupiebã collatii numeroꝝ rõnib quos alibi ego legeraʒ vtrũ potiꝰ ita eſſent vt manicheis librꝭ ↄtinebant᷑.an certe vł par etiã inde ratio redderet᷑.ſubtiliter explicare poſſe iã nõ arbitrabar. Que tñ vbi ↄſiderãda ⁊ diſ/ cutienda ꝓtuli modeſte:ſane ille nec au/ ſus eſt ſubire ipᷣam ſarcinã. Nouerat eni ſe iſta nõ noſſe:nec eũ puduit ↄfiteri. Nõ erat de talibo quales młtos loquaceſ paſ ſus eram.conãtes ea me docere ⁊ dicẽteſ nihil. Iſte vero coꝛ habebat: ſi non re/ ctũ ad te:nec tamẽ nimis incautũ ad ſe/ ipᷣm. Non vſq; quaq; imperitus erat im peritie ſue:⁊ noluit ſe temere diſputãdo in ea coartari:vñ nec exitus ei vllus nec facilis eẽt reditus.Etiaʒ hinc mihi am/ plius placuit. Pulcrioꝛ eſt eni temꝑan/ tia ↄfitẽtis animi.q; illa q̃ noſſe cupiebã ⁊ eum in omibo difficilioꝛiba ⁊ ſubtilioꝛi bus q̃ſtionibo talẽ inueniebaʒ. Refracto itaq; ſtudio:quo intenderã in manichei litteras magiſq; deſperãs de ceteris eoꝝ doctoꝛibo:quãdo in multis q̃ me moue/ bant ita ille noĩatus apparuit:cepi cum eo ꝓ ſtudio eiꝰ agere vitã quo ipᷣe flagra/ bat in eas lras:quas tũc iam rhetoꝛ car thaginis adoleſcẽtes docehã ⁊ legere cũ eo ſiue q̃ ille audita ð ſideraret.ſiue q̃ iſᷣe tali ingenio aꝑta exiſtimarẽ Ceteꝝ cona tus omis meꝰ quo ꝓſicere ĩ illa ſecta ſta tuerã.illo homie cognito pꝛoꝛſus inter/ cidit:nõ vt ab eis oĩno ſeꝑarer:ſed quaſi meliꝰ quicq; nõ inueniẽs eo quo iam q̊/ quomodo irruerã contẽtus interim eſſe decreuerã:niſi aliqd foꝛte qdð magis eli/ gẽdum eſſet eluceret. Ita ille fauſtꝰ qui multis laqueus extitit moꝛtiſ:meũ quo captus eram relaxare iam ceꝑat nec vo/ lens nec ſciens. Oanus eni tue de me/ us ĩ abdito pꝛouidẽtie tue nõ deſerebãt aniam meã:⁊ de ſanguine coꝛdis matriſ mee ꝑ lachꝛymas eius diebac noctibuſ p me ſacrificabat᷑ tibi:⁊ egiſti mecuʒ mi/ ris ⁊ occultis modis.Tu illud egiſti de us meus. NHã a dno greſſus homiĩs diri gẽtur ⁊ viã eiꝰ volet.Alut que ꝓcuratio r 2 „* lſalutis pᷣter manũ tuã reficientẽ que feci ſti?è Egiſti ergo mecũ vt mihi ꝑſuaderet᷑ romã ꝑgere:⁊ potius ibi docere qdð doce bam carthagine. Ett h mihbi vñ pſuaſuʒ eeſt nõ pᷣteribo cõfiteri tibi:quoniaʒ et in hies altiſſimi tui receſſus⁊ pᷣſentiſſima in nos miſericoꝛdia tua cogitãda ⁊ pᷣdican ga eſt. Nõ ideo romaʒ ꝑgere volui:ꝙ ma ioꝛes queſtꝰ:maioꝛq; mihi dignitas ab amicis qͥ hoc ſuadebãt ꝓmittebat᷑: q;q; Z iſta ducebãt animũ tunc meuz:ſed illa erxrat tũc cauſa maxĩia ⁊ pene ſola:q audi/ ebam quietiꝰ ibi ſtudere adoleſcentes:⁊ oꝛdinatioꝛe diſcipline coertione ſedari: ne in eiꝰ ſcolam q̊ magiſtro nõ vtunt᷑ paſ ſidm ⁊ ꝓterue irruant:nec eos admitti om nino niſi ille ꝑmiſerit. Contra apud car thaginẽ feda eſt ⁊ intemꝑans licẽtia ſco/ laſticoꝛũ. Irrũpunt impudẽter:⁊ pꝛope furioſa fronte ꝑturbant oꝛdinẽ quẽ qͥſq; diſcipulis ad ꝓficiẽdũ inſtituerit. Mul ta iniurioſa faciüt mira hebetudie ⁊ pu nienda legibo:niſiꝰſuetudo patrona ſit: hoc miſerioꝛes eos oñdens:quo iã qua⸗ ſi liceat faciũt.qð ꝑ tuã eternã legẽ nũq; licebit: ⁊ impune ſe facere arbitrant᷑. cuʒ ipᷣa faciẽdi cecitate puniant᷑:⁊ incõꝑabi/ liter patiant᷑ peioꝛa qᷓ; faciunt.Ergo q̊s moꝛes cũ ſtuderẽ meos eſſe nolui:eoſ cũ docerẽ cogebar ꝑpeti alienos:⁊ iõ place bat ire vbi talia nõ fieri om̃es qui noue/ rant indicabãt. Terũ autẽ tu ſpes mea⁊ poꝛtio mea in terra viuentiũ ad mutan/ dũ terrarũ locũ ꝓ ſalute anime mee ⁊ car cthagini ſtimulos quibo inde auellererad mouebas:⁊ rome üũllecebꝛas quib attra/ herer ꝓponebas mihi ꝑ homies qui dili gebãtvitã moꝛtuã:hinc inſana faciẽtes: inde vana pollicentes: ⁊ ad coꝛrigẽdos greſſus meos vtebaris occulte ⁊ illoꝛũ ⁊ mea puerſitꝗ re P ⁊ qui ꝑturbabãt oci um meuʒ feda rabie ceci erãt:⁊ qͥ inuita/ pant ad aliud:terrã ſapiebãt.Ego aũtqͥ deteſtabar h verã miſeriã: illic falſaʒ feli citatem appetebã. Sed q̃re hinc abireʒ ⁊ illuc irem tu ſciebas deꝰ:nec indicabaſ mihi nec matri:q̃ me ꝓfectum atrociter planxit: ⁊ vſq; ad mare ſecuta eſt. Sʒ fe/ felli eã violẽter me tenentẽ:vt aut reuo/ caret aut mecũ ꝑgeret:⁊ finxi me amicũ Monfeſſionũ — RAWMW nolle deſerere donec vẽto facto nauiga/ ret.Et mentitꝰ ſum mr̃i.⁊ illi matri. Et euaſi. Quia ⁊ h̊ dimiſiſti mihi miſericoꝛ diter fuans me ab aquis maris plenum execrãdis ſoꝛdibo:vſq; ad aquã gre tue: qua me abluto ſiccarent᷑ flumina mater noꝛũ oculoꝝ:quibꝓ me quotidie tibi ri gabat terrã ſub vultu ſuo.Et tamẽ recu ſanti ſine me redire:vix ꝑſuaſi vt in loco qui ꝓximꝰ noſtre naui erat memoꝛie bea ti cipꝛiani maneret ea nocte.Sʒ in ea no cte canculo ego ꝓfectꝰ ſum. Illa aũt mã ſit oꝛãdo ⁊ flendo.Et qͥda te petebat de us meꝰ tantis lachꝛymis:niſi vt nauiga re me nõ ſineres? Sed tu alte ↄſulens et exaudiẽs cardinẽ deſiderij eius: nõ cura ſti qd tunc petebat:vtĩ me ſaceres qð ſꝑ petebat. Fauitvẽtꝰ⁊ impleuitvela nr̃a: ⁊ litus ſubtraxit aſpectibo nr̃iſ. In qauo mane illa inſaniebat doloꝛe:⁊ qrel ac ge⸗ mitu implebat aures tuaſ ↄtẽnẽtes iſta. cũ ⁊ me cupiditatiba meis raꝑes ad fini endas ipᷣas cupiditates:⁊ illius carnale deſideriũ iuſto doloꝝ flagello vapularet Amabat enĩ ſecũ pᷣſentiã meã moꝛe ma/ trũ:ſʒ multis multo ampliꝰ:⁊ neſciebat quid tu illi gaudioꝛũ ſacturꝰ eſſes de ab ſentia mea. Neſciebat:iõ flebat ⁊ eiula/ bat. atq; illis cruciatibꝰarguebat᷑ ĩ e re/ liquiarũ eue.cũ gemitu querẽs quod cũ gemitu pepererat.Et tñ poſt accuſatio/ nẽ fallaciarũ ⁊ crudelitat mee:conuerſa rurſus ad depᷣcandũ teꝓ me. abijt ad ſo lita:⁊ ego romã.Et ecce excipioꝛ ibi fla/ gello egritudinis coꝛꝑalis:⁊ ibam iã ach inferos poꝛtans omia mala qᷓ cõmiſeraʒ in te ⁊ in me⁊ in alios multa ⁊ Suia ſu/⸗ per oꝛiginalis pẽti vinculũ.quo omẽs ĩ adam moꝛimur. Nõ enĩ quicq; eoꝝ mi/ hi donaueras in chꝛiſto:nec ſoluerat ille in cruce ſua inimicicias quas tecũ cõtra xeram peccatꝭ meis.Quõ enĩ eas ſolue/ ret in cruce fantaſmatis qð de illo credi/ derã: Ouã ergo falſa mihividebat᷑ moꝛs camis eiꝰ: tam vᷣa erat anĩe mee.⁊ q; vera erat moꝛs carnis eiꝰ:tam falſa vita anie mee qꝗᷓ id nõ credebat. Et ingraueſcẽtib⸗ febꝛibo iam ibã⁊ ꝑibam. Quo eni irem ſi hinc tũc abirem.niſi ĩ ignẽ atq; toꝛmẽta digna factis meis in vitate oꝛdinis tui⸗ unliinſeal Moofinden Mymnodedi oTuane lihnen rcUPeen nl bxamnindonn aldin ciuuſt n annde Cgneinetun feirititale; ſiccormat ſcocoguo: iaham Gnanſpui Paaoſ Irnſtedeni Ethbieſen ſptermiſtone tudenienea Vndhundi fiohſetese henn tendsa manend termiſtie s tan inis/ uust uniram blouutro⸗ ljſimtau⸗ liolpelen 6Pie Inme lſacchoes leſcani Montrf Ulrguepone Pagoretneb⸗ phinnin llegimne Vtücign lunteian⸗ fürcin lmi⸗ zunin untg eoſien ie Nnriimn;, michinhininn diguoſunsglnr ad nigen mmrinminn pnetponicetbi ulio Sennir Mal rrinlu⸗ meyncnoteber Nan Jan gen n Cirnhacherxr cermenürtig Sulninhint Nangten tmine hncnn Ftinhininin õ Nloretqſttedr 8 unſ Niiv r. Nrs dgges bi cs:t Wins Orn 1ioccho dadeh wrä wen dor dNee Gühcn ded ibrr:ötti nimrtmidt Giwktulch, Nalnrunt tymr m nſ urgihchhi mlerdn umdudchn osſuntol inaliq⸗ cpc̃ aignic; l/ ſunilnilll Elnpntiinn Möcien ſd ucödelohi tminmn ie⸗ nmin 1ctſenin Cim ſin, – Geginell Eo . ⁹ ,s FEtbilla neſciebat: ⁊ tñ ꝓ meoꝛabat ab/ ſens.Tu autẽ vbiq; pᷣſens vbi erat exau diebas eã:⁊ vbi eraʒ miſerebaris mei:vt rrecuꝑarem ſalutẽ coꝛꝑiſ mei:adhuc inſa nus coꝛde ſacrilego. Neq; enĩ deſidera/ bam in illo tanto ꝑiculo baptiſmũ tuuʒ: melioꝛ erã puer qñ illũ de mr̃na pieta-/ te flagitaui:ſic iã recoꝛdatꝰ atq; cõfeſſus ſum. Sed in dedecꝰ meũ creuerã:⁊ cõſi⸗ lia medicine tue demens irridebã.qͥ non me ſiniſti taleʒ bis moꝛi.Quo vulnere ſi feriret᷑ coꝛ matris:nunq; ſanare᷑ HNõ enĩ ſatis eloquoꝛ qͥd erga me habebat ani / mi:⁊ q̃ntum maioꝛe ſollicitudie me par/ turiebat ſpũ q; carne pepererat. Nõ ita/ q; video quõ ſanaret᷑:ſi mea tal illa moꝛi tranſuerberaſſet viſcera dilectiõis eius. Et vbi eſſent tante pᷣces et tã crebꝛe ſine intermiſſione? Nuſ niſi ad te.An vero tu deꝰ miſericoꝛdiaꝝ ſperneres coꝛ ↄtri/ tum ⁊ humiliatuʒ vidue caſte ac ſobꝛie. frequẽtãtis elemoſynas.obſequẽtis at/⸗ q; ſeruientꝭ ſanctꝭ tuis:nullũ diẽ pᷣtermit tentis oblationẽ ad altare tuũ. bis ĩ die mane ⁊ veſꝑe ad eccleſiã tuã ſine vlla in/ termiſſione veniẽtis:nõ ad vanas fabu/ las ⁊ auiles loquacitates:ſʒ vt te audirʒ in tuis fᷣmonibo:⁊ tu illã in ſuis pᷣcibus: Huius ne tu lachꝛymas:quib nona te aurũ ⁊ argẽtum petebat.nec aliqdᷣ muta bile aut volubile bonũ:ſed ſalutẽ anie fi lij ſui:tu cuiꝰ munere talis erat cõtemne res ⁊ repelleres ab auxilio tuo? Nequa/ q; dne. Immo vᷣo aderas ⁊ exaudiebaſ. ⁊ faciebas oꝛdine quo pᷣdeſtinaueras eſ/ ſe faciendũ. Abſit vt tu falleres eã in illiſ viſionib ⁊ rũſis tuis:que iã cõmemoꝛa/ ui ⁊ que non cõmemoꝛaui.que illa fideli pectoꝛe tenebat:⁊ ſemꝑ oꝛãs tanq; cyro/ grapha tua ingerebat tibi. Dignaris eĩ quoniã in ſeculũ miſericoꝛdia tua:eis qͥ/ bus om̃ia debita dimittis:etiã ꝓmiſſio/ nib tuis debitoꝛ fieri Recreaſti ergo me ab illa egritudine:⁊ ſaluũ feciſti filiuʒ an cille tue tũc interim coꝛꝑe:vt eſſet cui ſa lutem melioꝛẽ atq; certioꝛẽ dares.Et iũ gebar etiã tunc rome falſis illis atq; fal/ lentibs ſanctis. Nõ enĩ tantũ auditoꝛib xoꝛũ quoꝝ in numero erat etiã is:in cuiꝰ Domo egrotauerã ⁊ cõualuera:ſʒ eis eti/ am quos electos vocãt. Adhuc enĩ mi/ hi videbat᷑ nõ eſſe nos qͥ peccamꝰ: ſed ne ſcio quã aliã in nob peccare naturaʒ. Et delectabat ſuꝑbiã meã extra culpã eſſe:⁊ cũi aliqᷣ mali feciſſem nõ confiteri me fe ciſſe:vt ſanares animã meã:quoniã pec/ cabat tibi:ſed excuſare me amabã.⁊ accu ſare neſcio qͥd aliud qð mecũ eſſet: ⁊ ego nõ eſſem. Clerũ autẽ totuʒ ego erã:⁊ ad/ uerlſuʒ me impietas mea me diuiſerat:et id erat pctm̃ inſanabiliꝰ quo me pctõꝛeʒ nõ eſſe arbitrabar: ⁊ execrabilis iniqͥtas te deus omipotẽs te a me ad pernitiem meã q; mea te ad ſalutem malle ſuꝑari. Nõdũ ergo poſueras cuſtodiã oꝛi meo: ⁊ oſtiũ continẽtie circa labia mea:vt non declinaret coꝛ meũ in verba maligna.ad excuſandas excuſatões in peccat cũ ho minib oꝑantibo iniq tatem:et iõ adhuc cõuiuebã cũ electis eoꝛũ. Ded tñ iaʒ de ſperans in ea flalſa doctrina me poſſe pfi rere:eaq; ipᷣa quibo ſi nihil meliꝰ reperi/ rem contẽtus eſſe decreuerã:iã remiſſiꝰ: negligentiuſq; retinebaz. Eteni ſuboꝛta eſt etiã mibi cogitatio pꝛudẽtioꝛes illos ceteris fuiſſe pᷣos:quos achademicos abppellãt ꝙ de om̃ib dubitandũ eſſe cen ſuerãt:mec aliqͥd veri ab homie compᷣhẽ/ di poſſe decreuerãt. Ita enĩ ⁊ mihi liqui do ſenſiſſe videbãtur vt vulgo hũtur eti am illoꝝ intentionẽ nondum intelligẽti Nec diſſimulaui eundẽ hoſpitẽ meuz re pꝛimerea nimia fiducia:quã ſenſi eũ hr̃e de reb fabuloſis:quibuſ manichei libꝛi pleni ſunt. Amicicia tñ eoꝛũ familiariuſ vtebar:q; ceteroꝝ hominũ qui in illa he reſi non fuiſſent.nec eã defendebã pꝛiſti na animoſitate:ſed tamẽ familiaritas eo rum:plures enĩ eos roma occultat:pigri us me faciebat aliud qrere: pᷣſertiʒ deſpe rantem in eccłia tua dñe celi ⁊ terre crea/ toꝛ omniũ viſibiliũ ⁊ inuiſibiliũ:poſſeĩ/ ueniri verũ vnde me illi auerterãt. Mul tumq; mihi turpe videbat᷑ credere te fi/ guram hfe humane carnis:⁊ membꝛoꝝ noſtroꝛũ liniamẽtis coꝛpoꝛalibo termia ri.Et quoniaʒ cum de deo meo cogitare vellem: cogitare niſi moles coꝛpoꝛũ non noueram. Neq; enim videbatur mihi eſ ſe quicq; quod talenõ eſſet:⁊ ea maxima 1 3 onfeſſionũ 4 pꝛope ſola cauſa erat ineuitabilis erro ris mei. Hinc enim ⁊ mali ſubam quan/ dam credebã eſſe talem:⁊ hr̃e ſuam molẽ tetram ⁊ defoꝛmem ſiue craſſam quã ter ram dicebãt:ſiue tenuem atq; ſubtilẽ:ſi⸗ cuti eſt aeris coꝛpus:quã malignã men/ tem ꝑ illã terrã repentẽ imaginãtur. Et qꝛ deũ bonũ nullam malã naturã creaſſe qualiſcunq; me pietas credere cogebat: conſtituebã ex aduerſo ſibi duas moles vtrãq; infinitã:ſed malã anguſtiꝰ:bonã grandius:⁊ ex h̊ initio peſtilẽtioſo me ce tera ſacrilegia ſequebant᷑.Cũ enĩ conare tur animꝰ meꝰ recurrere in catholicaʒ fi dem:reꝑcutiebar:qꝛ nõ erat catholica fi des quã eſſe arbitrabar. Et magis pius mihi videbar.ſi te deꝰ meꝰ cui confitent ex me miſeratiões tue:vl ex ceteris par/ tibo infinitũ crederẽ:qᷓ;uis ex vna qua ti bi moles mali opponebat᷑ cogerer finitũ fateri:q; ſi ex omnib ꝑtibo in coꝛꝑis hu/ mani foꝛma te opinarer finiri.Et meliuſ mihi videbar credere nullũ malũ te cre/ aſſe:qð mihi neſciẽti nõ ſolũ aliqua ſub ſtantia ſʒ etiã corpoꝛea videbat᷑: quia et mentẽ cogitare nõ nouerã niſi eam ſubti le coꝛpꝰ eſſe:qð tñ ꝑ loci ſpacia diffunde ret᷑ abs te:qᷓ; crederẽ abs te eſſe qualẽ pu tabam naturã mali. YIpᷣm quoq; ſaluato rem noſtrũ vnigenitũ tuũ tanq; de maſ/ ſa lucidiſſima molis tue poꝛrectũ ad no ſtrã ſalutẽ ita putabã:vt aliud de illo nõ crederem:niſi qð poſſem vanitate imagi nari.Talẽ itaq; naturã eiꝰ naſci nõ poſ/ ſe de maria virgine arbitrabar:niſi carni concerneret᷑. Concerni aũt ⁊ nõ inquina ri nõ videbã qð mihi tale figurabã e tuebaʒ itaq; credere in carne natũ ne creę gere cogerer ex carne inquinatuʒ. Nunc ſpũales tui blandeꝛ amãter ridebũt me: ſi has ↄfeſſiones meas legerint. Sed tñ talis eram. Deindeq illi in ſcripturis tu is repᷣhenderãt defendi poſſe non exiſti/ mabã:ſed aliqñ ſane cupiebã cũ aliq̃ᷓ illo rum libꝛoꝝ doctiſſimo cõferre ſingula: ⁊ experiri qͥd inde ſentiret. Jã enĩ helpi/ dij cuiuſdã aduerſus eoſdeʒ manicheos coꝛã loquẽtis ⁊ diſſerẽtis ſermones etiã apud carthaginẽ mouere me ceperãt:cũ talia de ſcripturis ꝓferret quibo reſiſti fa Aiber v cile nõ poſſet:et imbecilla mihi reſpõſio videbat᷑ iſtoꝛũ.Quã quidẽ nõ facile pa/ lam pꝛomebãt:ſed nobᷣ ſecretiꝰ:cuʒ dice rent ſcripturas noui teſtamenti falſatas fuiſſe a neſcio quibo:qui iudeoꝛuʒ legem inſerere chꝛiſtiane fidei voluerunt: atq; ipᷣi incoꝛrupta exemplaria nulla ꝓferrẽt. ed me maxime captũ ⁊ offocatuʒ qð/ ammodo depꝛimebãt coꝛꝑalia cogitãtẽ moles ille ſub quibo anhelans in auram tue veritatis liquidã ⁊ ſimplicẽ reſpira/ re nõ poteram. Sedulo ergo agere cepe ram ꝓpter qð venerã vt docerẽ rome ar/ tem rhetoꝛicã:⁊ pꝛius domi ↄgregarea/ liquos quibo ⁊ ꝑ quos innoteſcere cepe⸗ rã.⁊ ecce ↄgnoſco alia rome fieri q̃ nõ pa tiebar ĩ africa. Nã reuera illas euerſiões a ꝑditis adoleſcẽtibo ibi nõ fieri manife/ ſtatũ eſt mihi Sʒ ſubito inquiũt ne mer cedem magiſtro reddãt:cõſpirant multi adoleſcẽtes:⁊ tranfferũt ſe ad aliũ deſer/ toꝛeſ fidei:⁊ quibo pꝛe pecuniecharitate iuſticia vilis eſt. Oderat etiam iſtos coꝛ meũ q;uis nõ ꝑfecto odio.Oð enĩ ab eiſ paſſurus erã magis oderã foꝛtaſſe:qᷓ; eo cuilibet illicita faciebãt. Certe tñ tur/ pes ſunt tales.⁊ foꝛnicant᷑ abs te aman/ do volatica ludibꝛia tempoꝝ ⁊ lucrũ lu/ teum:qð cũ appꝛehendit᷑ manuʒz inqui/ nat: ⁊ amplectẽdo mundũ fugientẽ:con temnẽdo te manentẽ ⁊ reuocantẽ:⁊ igno ſcentẽ redeũti ad te meretrici ane huma ne. Et nũc tales odi pꝛauos ⁊ diſtoꝛtos: q́;uis eos coꝛrigẽdos diligã:vt pecunie doctrinã ipᷣam quã diſcũt pᷣferant: ei ve/ ro te deũ veritatẽ ⁊ vbertatẽ certi boni⁊ pacẽ caſtiſſimã. Sed tũc magis eos pa/ ti nolebã malos ꝓpter me:qᷓ; fieri ꝓpter te bonos volebã. Itaq; poſtea qᷓ; miſſuʒ eſt a mediolano romã ad pꝛefectũ vꝛbis: vt illi ciuitati rhetoꝛice magiſter ꝓuide/ retur:impartita etiã euectione publica: egoipᷣe ambiui ꝑ eoſdeʒs ipᷣos manicheis vanitatibo ebꝛios quibovt carerem ibaʒ. Sed vtriq; neſciebamꝰ:vt dictiõe ꝓpo ſita me pꝛobatũ pꝛefectus tunc ſimacus mitteret. Et veni mediolanũ ad ambꝛo/ ſium epᷣum in optimis notuʒ oꝛbi terre: pium cultoꝛẽ tuũ:cuiꝰ tunc eloquia ſtre nue miniſtrabãt adipẽ frumẽti tui:⁊ leti canceind tio⸗Aschann Pinitn cepipne gulm memnrd lactidipa rinegnadek ſcnneiivtrud ſuneoenepte bllpen arals 10ter lrſeritateſe onsnblare ſachenago rifah Phunchentt lihlubenined elpaoͤbpl Emeräpoin caln nſchprei Giremhe Amnpated nt Ges i verb gebi⸗ Na du coꝛape cett egugani deſencl po demaatholi nerſag oppr ramnii nöin marineane cnignateſo (iajagla nunlir ghoſtioloag ſoneneieli⸗ ſunphens unſſtionni ſtizirp⸗ anüfente 1 ſgtige o. CxH et. Tüc ot nõdũ etiã animu: anicheos 1r: vt noe intendi tis manie ſpi f tur: etiteri cumentis! oſſem vini ebꝛietatẽ p ſciss: ertis Alih lſitatis. O tare:ſtatin eren/ lã vinie te neſci e ce incere falt ãtiã cogite r⁊ abijcea f/ olei: uonacrasla enr ( Ualemt nbltaet uerffur ean ler⸗ balunhitge tuo. Al. eſciẽs dð nꝛet pegr mare namẽt⸗ imo meo: i hui co ttingeret: õ uüadt o deuet Et euz 9 geri: tur ex anim undi 18 agtti hi/ nquiceföfen vt ꝑ eü ille hom llexit. E oꝛẽ ve turer eipom ſus carn ſiſſe p ns⸗ eille! iter dilexit. doct ſed t en d ſen ſch ſenſi⸗ as at n ornc Ppaterneil aliter 6 tãqᷓ; abaz: ſee tamer a qua ſ lero ſiderã . B 7 tis ep dẽ nõ ſpera ſtudio natur. llioꝛa pl⸗ iſq; con demi itckamant ſi meã ſa imo quidẽ ꝛſus de Et ſtud ꝛobabilie magiſq; achac 1 “ upꝛime tua pꝛo ũ in me. nõ in/ mlto p: magis bã. Itaq; bitat ntarolennn , dðò in minẽ be Ein po loꝛãs ei lot aras iue texi fluc Anunlinin⸗ inc⸗ Bhon dhuraluel i neſukinen end anrnreronmgo elee 7/ * P 4 4 9 Y 4 8 C . 8 V „ re 8 oꝛee Mirofocnze ſea . ne qua? cöueniret . bat: 1 in/ de omnibu dem re 7= temp “ lcorlit n tione c rũ cõ t q; pdica ſũt in de on 8 quidei opo ten erm cagllg gii⸗ ent⸗ diã:vt et q; pdi uz a icheo itrans e mihi pe⸗ ſo facun ſiuer nt?. Ker electa mani arbitran ſecta hiloſo nheang nzunn fac noꝛuep ar intent?. m: 1 del⸗ if i:non arb in illa ſe illos p ſo⸗ iedicrchr loꝛ mi debar ſtabat ditioꝛi creul:ne is mee in nonni phil⸗ . Gnimncrhien, 10 ſuſpen toꝛ altaba ernait e itationi cui iam non tamenph iei ANR 8 ptemptoꝛ q;qᷓ; tis q; bita ſſe: cu quib tan hꝛiſti en Wggonctne eins ſus ⁊29 onis ulcen . dum e ebam: q utaris ch. cõ winenen. rnioſlus te ſermot tq; mul modi nen onedam⸗ e ſalutarie mee mindainen ſuauitat ſcẽtis a dicẽdime Illte hos pꝛepe nomine lal anime er, n par ñ hilareſcẽti ad die HNã i pPhos ſinen uoꝛis tatui Nns donigege, ba us tũ h d attinet a⸗ atio. T au ſophis ꝙꝙ ſ zlange bam. D tho/ Apinonitty minu rat:quo ulla cõꝑ bat. iſte au op uratione recuſabar us in cat! elacnt fauſti er ipaꝝ nu aberrab ed lon ſent c mnino hecumin cõmẽda ucn Augangin X icheas ebat ſalut o micae nun diu eſſe ja par ret q̊ nel⸗ inunir :laluberrine doceb ualis eeſcictie go ternlelig mihi erti elucen Eiimd Seine tñ aatas Gein diſe⸗ Sebasea an dingefeme liber quintus. . nitleigziädee ent no ſatag m ãati ad te „ Dir icit liber nitſeuutüde Kume u quead deſperãt anſe xplic 8. dchawne t: ſed tant ippe iam d a rema aoat (E ipit ſextu S eanircht L bat: ſecd tan uippe i mnis cura ſimul H ncipit ſe⸗ „ „,4, „ Ae see . mihi q ini ina meuʒ egli J3J s c9 Odc m pater eniebãt in tiã qu Et SZ 26— ea vbi id ſ⸗ um p ed veni igebã res et oteram. M nke⸗ mea vbi ciianne at. S ediligebãn ere poter. diſerte a iuuentute eceſſe iim, ”MV nihignarrdſierle unenttotn bã. ire ad ex tet q; vere ipa HHõ n vero ne e⸗ ncnt lin geb benieae trabatet d etiaz ie ras: 7 diſcr drutenpor: MeN U cOο tcer n — a pꝛim . 1:2 fi⸗ 8 me: u/ ucn inun u ret. panite nide. H nt vider d/ ſecera ea quadr mm m,i⸗ dice datim ißiia voſſe diciad neras me latilibo ce mmui inanin t: grac ſſe mihi ĩ ihil poſt taue Ue lbo 2 vola ilabã mnman ret: di po ſen 70 G m 7 heos pu 2 pedi mbu 4 Eemoe.. defen Policã Pe manic iſtinabaz⸗ — feceras:⁊ a te forꝭ amamiehun dem cat gnãtes aſſeri ex ⁊ ſepiui S— ꝛe mef uerebam t neit Emm:niumd nerſus nõ impu no atq; al veteribus. li. S oannencaenen 1 diffide lecen on nmnam:iã n dito vnoa turis y ebar ſpi tenebꝛ inuenieba maris: veri. . Lor naxime au ito ð ſcrip occide ꝛoꝛuz 3 hont fundum! entione iſ⸗ NActhie. ma te ſolu ccipem ũ libꝛo a me: m in ꝓ de inuen e foꝛtiſ. ne de enigmate ſol a acci lloꝛ a⸗ eram in bam ter pietat S ioan ecigma d litterã ſch illoꝛi eſpera 2 ven eſperabam ter piet⸗ kom̃i⸗/ M. Ggse⸗ Vb. . Itaq; p phene diderã . bame enerat a Es:⁊ in Eic diſcr un itualiter. 1s: iã re a credi detl⸗ m vener e ſequẽs:⁊ arina d PD rön rit ltis locis:i. at qu irnigeti. Da riq; m m mari uibus n ne oſitis le dutaxat baatq; irri⸗ am ama a. Ma bat᷑:a quii 65 sins expo ã:illã ſtãtib⸗ ctñ iam terr ſecur ſolabat: ankc vo ſihs: lonẽ me *1 8 deteſt ſſe. Ne⸗ le ſen Dde te a8 Con turb 47 2 agmcir tio hetas? nõ po dã eſſe ſen bus de naut cum ꝑptu ntione uſ, gem 7 pph ninon iã tenen ſſerto bu aipos ne iatoꝛes ci beruent tus ⸗ Pen e, rommme via tei 8 allert min abyſſi v icens eis p⸗ llicit iumnd ſhnen bus reſiſt th olicã fe docto bie/ des aby llicens iſum po 4* oelin, ideo mihi ca at hie ſurde o nuges lent: polli⸗ ꝑ viſuj r cec ches ideo m lp̃a poter⸗ nõ ab dqðᷣ lari ſo Cei tu Goonenl lebã: qꝛr ipᷣa ioſenn⸗ ũ illu ſo qꝛ bec ein G bj. tiebã:q qui copioſe nandũ i ntur ſu ſalute: H quicopi I¶ dã bant cũ ntd⸗ cibeh res — 10 4 8 ptes pllta vigeba zadr refe ſionis pt victa vich n: ſon 5. defen 5 mihi nonn tenebã: holica nõ mil NℳN 1cat an Ita en ne inlt efu onfeſſionũ eras.Et inuenit me periclitantẽ quidez grauiter deſperatione indagande vᷣitatꝭ BSel tñ ei cũ indicaſſem nõ me quidẽ iã elſſe manicheũ:ſed neq; catholicũ chꝛiſti anũ.quaſi inopinatũ aliqͥd audierit exili uit leticia:cũ iã ſecura fieret ex ea ꝑte mi ſerie mee:in qua me tanq; moꝛtuũ:ſed re ſuſcitandũ me tibi flebat:⁊ feretro cogi / tatiõis efferebat. vt diceres filio vidue: iuuenis tibi dico ſurge:⁊ reuiuiſceret et inciꝑet loqui:⁊ redderes illuʒ matri ſue. MNulla ergo turbulẽta exultatiõe trepi/ dauit coꝛ eiꝰ:cũ audiſſet ex tanta ꝑte iam factũ.qð tibi quotidie plangebat vt fie/ ret:veritatẽ me nondũ adeptuʒ:ſed falſi/ tati iam ereptũ. Immo vᷣo qꝛ certa erat ⁊ qð reſtabat te daturũ qui totuʒ ꝓmiſe/⸗ ras:placidiſſime ⁊ pectoꝛe pleno fiducie reſpondit mihi credere ſe in chꝛiſtum: pꝛiuſq;ᷓ de hac vita emigraret me viſu/ ra eſſet fidelẽ catholicũ. Et h̊ quidẽ mi/ hi.Tibi autẽ fſons miſericoꝛdiarũ pᷣces ⁊ lachꝛymas dẽſioꝛes: vt accelerares ad iutoꝛiũ tuũ:⁊ illumĩares tenebꝛas meaſ: ⁊ ſtudioſius ad eccleſiã currere:⁊ in am/ bꝛoſij oꝛa ſuſpenderer ad fontẽ ſalientis aque in vitã eternã. Diligebat aũt illuʒ virũ ſicut angelũ dei:ꝙ ꝑ illuʒ cognoue/ rat me interim ad illã ancipitẽ fluctuati/ onẽ iam eſſe ꝑductũ:ꝑ qua tranſituꝝ me ab egritudine ad ſanitateʒ intercurrente artioꝛe ꝑiculo:quaſi ꝑ acceſſionem quaʒ creticã medici vocãt:certa pꝛeſumebat. Itaq; cũ ad memoꝛiã ſctõꝝ ſicut ĩ africa ſolebat:pultes ⁊ panẽ ⁊ merũ attuliſſet: atq; ab oſtiario ꝓhiberet᷑. vbi hoc eßm vetuiſſe cognouit: tam pie atq; obedi/ enter amplexa eſt. vt ipᷣe miraret᷑:ꝙ tã fa/ cile accuiatrix potiꝰ ↄſuetudinis ſue q; diſceptatrix ülius ꝓhibitiõis effecta ſit Hũõ enĩ obſidebat ſpiritũ eius vinolẽtia: eamq; ſtimulabat in odiũ veri amoꝛ vi/ ni:ſicut pleroſq; mares ⁊ femĩas:qui ad tam madidi nauſeant. Sed illa cũ attu/ liſſet caniſtrũ cũ ſolẽnib epulis pᷣguſtan dis atq; largiẽdis:plus etiaʒ qᷓ; vnũ po/ cillum p ſuo palato ſatis ſobꝛio tempe/ ratũ.vnde dignationẽ ſumeret nõ pone/ bat. Et multe eſſent q̃ illo modo videbã tur honoꝛãde memoꝛie defunctoꝛũ:ides ißpm vnũ qð vbiq; poneret circũferebat: qquo iam nõ ſolũ aquatiſſimo:ſed etiã te/ pigdiſſimo cũ ſuis pᷣſentib ꝑ ſoꝛbitiones exiguas partiret᷑.qꝛ pietatem ibi quere/ bat nõ voluptatẽ. Itaq; vbi cõperita pᷣ claro pᷣdicatoꝛe atq; antiſtite pietat pꝛe ceptũ eſſe iſta nõ fieri.nec ab eis qͥ ſobꝛie facerent.ne vlla occaſio ſe ingurgitandi Daret᷑ ebꝛioſis:⁊ qꝛ illa quaſi parentalia ſuꝑſtitioni gentiliũ eſſent ſimillima: ab/ ſtinuit ſe libentiſſime:⁊ ꝓ caniſtro pleno terrenis fructibo:plenũ purgatioꝛibo vo tis pectus ad memoꝛias martyrũ affer/ re didicerat:⁊ vt qð poſſet dare egẽtibo: ⁊ ſi cmunicatio dominici coꝛꝑis illic ce lebꝛaretur:cuiꝰ paſſionis imitatione im molati ⁊ coꝛonati ſunt martyres. Sʒ ta men videt᷑ mihi dñe deus meus:⁊ ita eſt in conſpectu tuo de hac recoꝛmeum:nõ facile ſoꝛtaſſe de hac amputãda conſue/ tudine matrẽ meam fuiſſe ceſſuraʒ:ſi ab Alio ꝓhiberetur quẽ non ſicut ambꝛoſiũ Diligebat:quẽ pꝛopter ſalutẽ meam ma/ xime diligebat eã vero ille:ppter eius re ligioſiſſimam conuerſationẽ qua in bo⸗ nis oꝑibus tam feruens ſpiritu frequẽ/ tabat eccleſiã:itavt ſepe erumꝑet cuʒ me vigderet in eius pꝛedicationẽ: gratulans mihiq talem matrẽ haberẽ:neſciẽs qua lem illa me filiũ.qui dubitabam de illis omnibo:⁊ inueniri poſſe viam vite mini/ me putabã. Nec iam ingemiſcebã oꝛan/ do vt ſubuenires mihi:ſed ad querẽduzʒ intentus:⁊ ad diſſerendum inquietus e/ rat animus meus. Ipſumq; ambꝛoſiuzʒ felicẽ quẽdam hominẽ ſᷣm ſeculũ opina/ bar:quẽ ſic tante poteſtateſ honoꝛarent: celibatus tantũ eius mihi laboꝛioſus vi ebatur. Quid autẽ ille ſpei gereret ⁊ ad uerſus ipᷣiuſ excellentie temptamẽta qd luctaminis haberet:quidue ſolaminis ĩ u gicr ice mars agduerſis:⁊ occultum os eius quod erat canticũ ſobꝛietatis ſicut ad potionẽ aq/ in coꝛde eius q́; ſapida gaudia de pane tuo ruminaret:nec conijcere nouera.nec. expertus eram.hec ille ſciebat eſtus me/ os:nec foueam periculi mei. Nõ re ab eo poteram quod volebã ſicut vo/ lebã:ſecludẽtib me ab eiuſ aure atq; oꝛe cateruis negocioſoꝛũ bominũ.quoꝛum 6 enĩ qre ßßmtimrt donocnngoh (Nls fllc cut knieamn duchuutp fubutunroran Ghecunauele lingttian oeneiceum ilitnunch⸗ Poriouise eldrer diſce⸗ öhnoipoten elcbak feni enninollein ſpntorundie ANachondd tonerpcnetd buo diſfaliot g holcopen oc elerro Iieräder tundchkeoer⸗ Gi. Odden vVticz eye ldabakco tan ſancto cutmaliad guts illine. dort ajtn Eraiguit ſeaet ncmr nugionagia ſunnalin. Wnoſriadue Cchantpoſed Peiaginagin gſpinnltvfli ologin Abunanite uinotettang Nboerſoügis Vl rndaciiſtt. enſimnſtlc, 2Nertpoſebinn Ldumtin ng hichm Wemßirlnn mm bebe itt⸗ Weiggungnnei leuligunnli plaigugnache Nenrus IINif 1c warnr ecn Mnmndchgl Memis ininnint uurmammno⸗G fedeusnastind ebacvarmamtn Lmmenrids cnide niiſe Aurayii lenonſicotae Noineer edepe mimnashnuki riairignl mintredti minnbiunmdls lerum firnn/ n geniſcbigmn nbeldni didi loohunpanuhte Pong, nnnin Nenefnſendcn Lpoct Poumn — infirmitatiby fuiebat. Cum qbus quã/ = . .ẽ⁴⁊ð, ——————— do nõ erat:qð ꝑ exiguũ temꝑis erat:aut coꝛpus reficiebat neceſſarijs ſuſtẽtaculiſ aut lectiõe animũ. Sʒ cuʒ legebat oculi ducebant᷑ ꝑ paginas.⁊ coꝛ intellectũ ri/ mabatur:vox antẽ ⁊ lingua quieſcebãt. Sepe cum adeſſemꝰ:non enĩ vetabatur quiſq; ingredi:aut ei venientẽ nunciari mos erat:ſic eum legentẽ vidimus taci/ Dedenteſq; in diutur no ſilentio:quis enĩ tam intento eẽ one/ ri auderet:diſcedebamꝰ ⁊ coniectabamꝰ eũ paruo ipᷣo temꝑe qð reꝑande mẽti ſue te:⁊ aliter nunq;. nanciſcebat᷑ feriatum ab ſtrepitu cauſaꝝ alienarũ nolle in aliud auocari:⁊ cauere foꝛtaſſe ne auditoꝛe ſuſpenſo ⁊ intento ſi qua obſcuriꝰ poſuiſſet ille quẽ legeret e⸗ tiam exponere eſſet neceſſe:aut de aliqui bus difficilioꝛibo diſceptare queſtiõib: atq; huic operi temꝑibus impenſis mi/ nus q; vellet voluminũ euolueret:qᷓ;q; ⁊ cauſa ſeruãde vocis que illi facillime ob tundebat᷑: poterat eſſe iuſtioꝛ tacite legẽ/ di. Quolibet tamen anio id ageret:bono vtiq; illeviragebat. Sed certe mihi nul la dabat᷑ copia ſciſcitãdi:q̃ cupiebam de tam ſancto oꝛaculo tuo pectoꝛe illiꝰ:niſi cum aliqͥd bꝛeuiter eſſet audiẽdũ Eſtus autẽ illi mei ocioſum eũ valde cui effun/ deret᷑ reͥrebant: nec vnqᷓ; inueniebant. Et eũ quidẽ in populo vᷣbum veritatis recte tractantẽ om̃i die dñico audiebaʒ: ⁊ magis magiſq; mihi cõfirmabat᷑:om̃s verſutaꝝ caluniaꝝ nodos q̊ſ illi decepto res noſtri aduerſos diuinos libꝛos inne ctebant poſſe diſſolui. Ubi vero etiã cõ peri ad imaginẽ tuã hominẽ a te factum a ſpiritalib filijs tuis:quos de matre ca tholica ꝑ grãm regeneraſti:nõ ſic intelli/ gi vt humani te coꝛꝑis foꝛma determia tum crederẽt atq; cogitarẽet:qᷓ;q; quõ ſe haberet ſpũalis ſubſtãtia ne quidem te/ nuiter atq; in enigmate ſuſpicabar:tamẽ gaudẽs erubui nõ me tot ãnos aduerſuſ catholicã fidẽ:ſed cõtra carnaliũ cogita/ tionũ figmẽta latraſſe.Co quippe teme/ rarius ⁊ impiꝰ fuerã:q; ea qᷓ̃ debebam q/ rendo diſcere accuſando dixerã.Tu eni altiſſime ⁊ pxiĩe. ſecretiſſime ⁊ pꝛeſentiſſi me:cui mẽbꝛa nõ ſunt alia maioꝛa ⁊ alia . CyxlII mino:a:ſed vbiq; totꝰ es ⁊ nuſq; locoꝛi es:nõ es vtiq; foꝛma iſta coꝛpoꝛea:tamẽ ſeciſti homĩeʒ ad imaginẽ tuã:⁊ ecce ipſe a capite vſq; ad pedes in loco eſt. Cu er⸗/ go neſcirẽ quõ hec ſubſiſteret imago tua pulſanſq;/ ꝓponerẽ quõ credẽdũ eſſʒ:nõ inſultans opponerẽ quaſi ita credituʒ ei ſet. Tanto igit᷑ acrioꝛ cura rodebat inti/ ma mea qͥd certi retinerẽ:quãto me ma/ gis pudebat tamoiu illuſum ⁊ deceptũ ꝓmiſſione certoꝛũ puerili erroꝛe ⁊ animo ſitate taʒ multa incerta qſi certa garriſſe. O eniz falſa eſſent:poſtea mihi clarnit. Certũ tamẽ erat ꝙ incerta eſſent:et a me aliquãdo ꝓ certis habita fuiſſent: cũ ca/⸗ tholicã tuã cecis contẽtionib accuſarẽ: ⁊ ſi nondum compertam vera docentẽ: non tamen ea docentem que grauiter accuſabam. Jtaq; cõfſundebar ⁊ ↄuerte/ bar ⁊ gaudebã deus meus.ꝙ eccłia tua vnica coꝛpꝰ vnici tui in qua mihi nome chꝛiſti infanti eſt inditũ:nõ ſaꝑet infanti les nugas:neq; hoc hf̃et in doctrina ſua ſana ꝙ te creatoꝛẽ omniũ in ſpacium loci qᷓ;uis ſummũ ⁊ amplũ.tamẽ vndiq; ter minatũ membꝛoꝝ humanoꝝ figura cõ truderet. GHaudebã etiã ꝙ vetera ſe cripta legis ⁊ ꝓphetaꝝ iã nõ illo oculo mihi le genda ꝓponerent᷑:quo antea videbãtur abſurda:cũ arguebã tanq; ita ſentientes ſctõs tuos. Uerũ aũt nõ ita ſentiebãt:et tanq; regulaʒ diligẽtiſſime cõmendaret: ſepe in popularibo ſermonibo ſuis dicen tem ambꝛoſiũ letus audiebã Littera oc cidit:ſpũs autẽ viuificat:cum ea que ad litterã puerſitatẽ docere videbant᷑tremo to myſtico velamento ſpũaliter aperiret: nõ dicens me offenderet:qᷓ;uis ea dice ret qᷓ vtrum vera eſſent adhuc ignoꝛarẽ. Tenebam enĩ coꝛ meũ ab om̃i aſcẽſione timens pᷣcipitium:⁊ ſuſpendio mag ne cabar. Uolebam enĩ eoꝛũ que nõ viderẽ ita me certũ fieri:vt certus eſſem ꝙ ſeptẽ ⁊ tria decem ſunt.Neq; enĩ tam inſanus eram:vt ne hoc quidem putareʒ poſſe cõ pꝛehendi:ſed ſicut hoc ita cetera cupie/ bam: ſiue coꝛꝑalia q̃ coꝛã ſenſibus meis nõ adeſſent: ſiue ſpũalia de quibs cogita re niſi coꝛpoꝛaliter neſciebam. Et ſanari credendo poteram: vt purgatioꝛ acies mentis mee dirigeret᷑ aliquo modo in ve ritatẽ tuã ſemꝑ manẽtẽ ⁊ ex nullo defici/ entẽ. Sʒ ſicut euenireaſſolet vt malum medicũ exꝑtus etiã bono timeat ſe com/ mittere:ita erat valitudo anie mee:q̃ vti q; niſi credẽdo ſanari nõ poterat:⁊ ne fal ſa crederet curari recuſabat:reſiſtẽs ma/ nib tuis qͥ medicamẽta fidei cõtſeciſti:et ſparſiſti ſuꝑ moꝛbos oꝛbis terrarũ:⁊ tã/ tam illis auctoꝛitatem tribuiſti Ex hoc tamẽ quoq; iã pponẽs doctrinã catholi cam:modeſtiꝰ ibi minimeq; fallacit᷑ ſen/⸗ tiebã iuberi: vt crederet᷑ q non demon/ ſtrabat᷑: ſiue eſſet quid:ſed cui foꝛte nõ eſ ſet. ſiue nec qd eſſet:q; illic temeraria pol licitatione ſciẽtie credulitateʒ irrideri:et poſtea tam multa fabuloſiſſima ⁊ abſur diſſima:qꝛ demonſtrari nõ poterant cre denda imꝑari.Deinde paulatim tu dñe manu mitiſſima ⁊ miſericoꝛdiſſima ꝑtra ctans ⁊ cõponẽs coꝛ meũ:ↄſiderãti qᷓ; in numerabilia crederẽ que nõ viderẽ:neq; cuũ gererent᷑ affuiſſem.ſicut tã multa ĩ hi ſtoꝛia gentiũ:tam młta de locis atq; vꝛ/ bibo que nõ viderã.tam młta amicis.tã multa medicis.tã multa hoĩbo alijs atq; alijs:q̃ niſi crederent᷑:oĩno in hac vita ni hil ageremꝰ.poſtremo q; incõcuſſe fixuʒ fide retinerẽ de qbus parẽtibo oꝛt eſſeʒ. qð ſcire nõ poſſem niſi audiẽdo credidii ſem. Perſuaſiſti mihi nõ qui crederẽt li/ bꝛis tuis:q̊s tanta in omibo fere gẽtibuſ auctoꝛitate fundaſti:ſʒ qui nõ crederent eſſe culpãdos.nec audiedos eſſe ſi qͥ foꝛ te mihi dicerent. Unde ſcis illos libꝛos vniꝰ veri ⁊ veraciſſimi dei ſpũ eſſe hbuma no generi miniſtratos: Idipᷣm enĩ maxi me credendũ erat: quoniã nulla pugna/ citas calũnioſaꝝ queſtionũ ꝑ tam multa que legerã inter ſe ↄfligẽtiũ philoſopho rũ extoꝛquere mihi potuit vt aliquando nõ crederẽ te eſſe quicqͥq eſſes qdð ego ne ſcirem:aut adminiſtrationẽ rerũ huma/ narũ ad te ꝑtinere. SDʒ id credebã aliqñ robuſtius aliqũ exiliꝰ.ſemꝑ tñ credidi ⁊ eſſe te:⁊ curã nr̃i gerere:etiã ſi ignoꝛabaʒ vł qͥd ſentiendũ eſſet de ſuba tua: vłque via duceret aut reduceret ad te. Jdeoq; cũ eſſemꝰ infirmi ad inueniendã liquida ratiõe veritatẽ:⁊ ob hoc nobis opus eſ⸗ Aiber VvI ſet auctoꝛitate ſanctaꝝ litteraꝝ:iã crede re ceperã nullo mõ te fuiſſe tributurũ tã excellentẽ illi ſcripture ꝑ om̃s iaʒ terras quctoꝛitatẽ:niſi ⁊ ꝑ ipᷣam tibi credi ⁊ per ipam te queri voluiſſes. Yam enĩ abſur/ ditatẽ que me in üũlis litteris ſolebat of/ fendere:cũ młta ex eis ꝓbabiliter expoſi ta audiſſem:ad ſacramentoꝝ altitudine⸗ referebam:eoq; mihi illa venerabilioꝛ et ſacroſancta fide dignioꝛ apꝑebat aucto/ ritas:quo ⁊ omibo ad legendum eſſet in pꝛomptu.⁊ ſecreti ſui dignitatẽ in intel/ lectu ꝓfundioꝛe ſeruaret.verbis aꝑtiſſi/ mis ⁊ humillimo genere loquẽdi ſe cun/ ctis pᷣbens:⁊ exercẽs intentionẽ eoꝛuʒ qͥ nõ ſunt leues coꝛde: vt exciperet omnes populari ſinu:⁊ ꝑ anguſta foꝛamĩa pau/ cos ad te traijceret. multo tñ plures:qᷓ; ſi nec tanto apice auctoꝛitatis emineret: nec turbas gremio ſancte hũilitatiſ hau riret. Cogitabã hec ⁊ aderas mihi.Su ſpirabã ⁊ audiebas me YFluctuabã:⁊ gu bernabas me. Ibã ꝑ viã ſeculi lataʒ:nec deſerebas me. Inhiabã honoꝛibo lucris cõiugio:⁊ tu irridebas. Patiebar in eis cupiditatibo amariſſimas difficultates: te ꝓpicio tanto magꝭ: qͥnto minus ſine/ bas mihi dulceſcere qð nõ eras tu.Ui/ de coꝛ meuʒ dñe qͥ voluiſti vt G̊ recoꝛda/ rer ⁊ ↄfiterer tibi. Nũc tibi inhereat aĩa mea quã de viſco tam tenaci moꝛi exui/ ſti:q;ᷓ miſera erat:⁊ ſenſum vulneris ami ſerat tu pungebas:vt relictis omibꝰ cõ/ uerteret᷑ ad te qͥ es ſuꝑ oĩa:⁊ ſine q̊ nulla eſſent omia:cõuerteret᷑ ⁊ ſanaret᷑. Quã miſer erã:⁊ quõ egiſti vt ſentirẽ miſeriaʒ meã. Die illo q̊ cũ pararẽ recitare imꝑa/ toꝛi laudes qb plura mentirer:⁊ menti/ enti faueret᷑ ab ſcientibꝰ: eaſq; curas an/ helaret coꝛ meũ.⁊ cogitationũ tabifica/ rũ febꝛib eſtuaret:tranſiẽs ꝑ quẽdaʒ vi cũ mediolanẽſem:animaduerti pauperẽ mẽdicũ.iam credo ſaturũ.iocanteʒ atq; letantem:⁊ ingemui:⁊ locutus ſum cum amicis meis qͥ mecum erant multos do loꝛes inſaniaꝝ nr̃aꝝ.qꝛ om̃ibus talibuſ conatibus noſtrꝭ qualibo tunc laboꝛabã ſub ſtimulis cupiditatum trabens infe⸗ licitatis mee ſarcinam:⁊ trahendo exag/ gerans:nibilvellemꝰ aliud niſi ad ſecurã ſcici ented Pceſiſanmnß Odciiun Püinulsahe noſisonfaln, adlenci nl Ghüßhen buonnnti hungnn⸗ is tſiguie eleculturean rtusſi intea Cligunillean inanstimon Nefme flun neßnereil gvonamzbdec giebanhoinns licer Pronen etefingenn anignerdo Golar Baudch latnddgee dde eſac⸗ Caudiünde plius verte edigeſtur⸗ men doꝛmie .⸗ ig⸗ ſeitallbsin illaſz etücn Ulppelleſl⸗ Ehſingcnntag ictüigileben leddienen iftücnlnitbe 1ſpecnendh Mnicbimnen afihrnn AI litmped fniſe n uepoſſs iten panthicrunn ils Nngiiß Sliens ſolchn aspbabllitneg nmane gläinin Aareneniee. cnan pttn, Wſuidigirginch emm riopli crtheiiſtan, ömnie AEeraagen ond matuſonnianer . moti Mabinnbenner lehülnt rtulnunhi ne Kucnudin grüſcntarp hädondiw das. Dauchrn Mmas Dfes mad: dode crog v mnuß;d i ntmunan al-/ Cün urioem Uenitnafihi⸗ ndirnſr nürinnt 0 nminini unncun rin umnil ih, Me. mut ,aNR leticiã puenire:quo nos mẽdicus ille iaz pceſſiſſet:nunq; illuc foꝛtaſſe venturos. Oð enĩ iam ille pauculis et emẽdicatis nũmulis adeptꝰ erat:ad h̊ ego tam erü/ noſis anfractibo ⁊ circuitib ambiebam. ad leticiã.ſ.tꝑalis felicitat. Hõ eni veꝝ gaudiũ habebat:ſʒ ⁊ ego illis ambitiõi/⸗ bus multo falſiꝰ qᷓrebã.Et certe ille leta batur.ego anxiꝰ eram.ſecurꝰ ille:ego tre pidus.Et ſi quiſq; ꝑcunctaret᷑ mevtruʒ mallẽ exultare an metuere:rũderẽ exulta re.Rurſus ſi interrogaret vtrũ me taleʒ mallẽ quat ille.an alis ego tũc eſſem:me ipᷣm curis timoꝛibuſq; ↄfectũ eligerẽ:ſʒ ꝑuerſitate. Nunqͥd veritate: Neq; enim eo me pᷣponere illi debebã qͥ doctioꝛ erã: quoniã nõ inde gaudebã:ſʒ placere inde qrebam hoĩbo:nõ vt eos docerẽ:ſʒ t̃ vt placerẽ. Pꝛopterea ⁊ tu baculo diſcipli/ ne tue ↄfringebas oſſa mea.Recedant ab ania mea qͥ dicũt ei. Intereſt vnð qͥs gaudeat.Gaudebat mẽdicꝰ ille vinolen/ tia:tu gaudere cupiebas głia.Qua głia dñe: Que nõ eſt in te. Nã ſicut illud veꝝ gaudiũ nõ erat:ita nec illa va głia:⁊ am ꝓlius vertebat mentẽ meã Et ule ipᷣa no cte digeſturꝰ erat ebꝛietatẽ ſuã: ego cum mea doꝛmierã ⁊ ſurrexerã:⁊ doꝛmiturꝰ⁊ ſurrecturus eram inde qͥt diebo Intereſt vero vñ qͥ gaudeat. Scio.⁊ gaudium ſpei fidelis incõꝑabilit diſtat ab illa va/ nitate:ſʒ ⁊ tũc diſtabat int nos. Nimirũ quippe ille felicioꝛ erat:nõ tm̃ ꝙ hilarita te ꝑfundebat᷑.cuʒ ego curis euiſcerarer: verũetiã ꝙ ille bene optando acqͥ ſiuerat vinũ:ego aũt mentiẽdo q̃rebã typũ.Di/ xi tũc multa in hac ſentetia charis meiſ: ⁊ ſepe aduertebã in his quõ mihi eſſet:⁊ inueniebã male mihi eſſe:⁊ dolebã ⁊ cõ/ duplicabã ipᷣum male.Et ſi qͥd arriſiſſet ꝓſpeꝝ tedebat appᷣhendere:qꝛ pene pꝛi/ us q; teneret᷑ auolabat Cõgemiſcebamꝰ in his ꝗ ſimul amice viuebamꝰ: ⁊ maxie ac familiariſſime cum alipio et nebꝛidio iſta colloqbar:quoꝛũ alipius ex eodeʒ q ego eram oꝛtꝰ municipio.pentibo pᷣmati bus municipalibo.me minoꝛ natu. Naʒ ⁊ ſtuduerat apud me:cũ in noſtro doce/ re cepi oppido:⁊ poſtea carthagine.⁊ di ligebat me multũ,qð ei bonꝰ ⁊ doctꝰ vi derer:? ego illũ ppter magnã virtutiſin dolem:que in nõ magna etate ſatis emi/ nebat. Burges tamẽ moꝛũ carthaginen ſium quib nugatoꝛia feruẽt ſpectacula abſoꝛbuerat eũ in inſaniã circenſiũ. Gʒ cũ in eo miſerabiliter volueret᷑: ego autẽ rhetoꝛicaʒ ibi ꝓfeſſus publica ſcola vte- rer.nondũ me audiebat vt magiſtruʒ:p⸗ pter quandã ſimultatẽ que inter me?⁊ pↄ tré ei erat exoꝛta.⁊ cõpererã ꝙ circũex⸗ itiabiliter amaret. ⁊ grauiter angebar q⸗ tantã ſpem ꝑditurꝰ vł etiã ꝑdidiſſe mibi videbat᷑. Ded monẽdi eũ ⁊ aliq coertio ne reuocandi nulla erat copia vel amixi- cie beniuolẽtia:vł iure magiſterij. Puta bam enĩ eum de mecuʒ patre ſentire.ille vero nõ ſic erat. Itaq; poſtpoſita in hac re patris voluntate:ſalutare me ceperat veniẽs in auditoꝛiũ meũ:⁊ audire aliqͥd atq; abire Bed enĩ de memoꝛia mihila pſum erat agere cũ illo ne vanoꝛũ ludo/ rum ceco ⁊ pcipiti ſtudio tam bonũ inte rimeret ingeniũ. Uerũ autẽ dñe tu qͥ pfſii des gubernaculis omniũ q creaſti.nõ eũ oblitus eras futurũ inter filios tuos an tiſtitem ſacramẽti tui. Et vt aperte tiob tribueret᷑ e coꝛreptio.ꝑ me quidẽ illazz ſed neſcientẽ oꝑatus es. Nã quodaʒ die cũ ſedereʒ loco ſolito:⁊ coꝛã me adeſſent diſcipuli:venit ſalutauit ſedit.atq; in ea que agebant᷑ animũ intendit.Et foꝛtele ctio in manib erat:quã dũ exponerem — oppoꝛtune mihi videret᷑ adhibẽda ſimi litudo circenſium.quo illud quod iuſi/ nuabam ⁊ iocũdius ⁊ planius fieret:cuzʒ irriſione moꝛdaci eoꝛum quos illa capti uaſſet inſania. Cu ſcis de noſterq; tunc de alipio ab illa peſte ſanando non cogi-/ tauerim.At ille in ſe rapuit:meq; illð nõö niſi pꝛopter ſe dixiſſe credidit. Et quod alius acceperit ad ſuccenſendum mihi: acceperit honeſtus adoleſcens ad ſuccæ ſendum ſibi:⁊ ad me ardentius diligen / dum. Dixeras enim tu iam olim ⁊ inne/ xueras litteris tuis.Corripe ſapientem ⁊ gmabit te.At ego illum nõ coꝛripuerã SDed vtens tu omnib ⁊ ſcientibus etne ſcientibus oꝛdine quo noſti: et ille oꝛdo iuſtꝰ eſt.de coꝛde ⁊ lingua mea carbones ardentes oꝑatus es:quibo mentem ſpei Liber vI ¶Confeſſionũ bone adureres tabeſcẽtẽ:ac ſanares. Ta ceat laudes tuas qͥ miſeratiões tuas nõ cõſiderat:que tibi de medullis meis cõ/ fitentur.Etenĩ ille poſt illa verba pꝛori/ puit ſe ex fouea tam alta:qua libenter de mergebat᷑:⁊ cũ mirabili voluptate ceca/ batur:⁊ excuſſit animũ foꝛti temperan/ tia:⁊ reſiluerũt omes circenſium ſoꝛdes ab eo. ampliuſq; illuc nõ acceſſit. Sʒ de inde patrẽ reluctantẽ euicit:vt me magi ſtro vteret᷑. Ceſſit ille atq; cõceſſit Et au dire me rurſus incipiens.illa mecuzʒ ſuꝑ ſtitione inuolutꝰ eſt.amãs in manicheis oſtentationẽ continẽtie:quã veraʒ ⁊ ger manã putabat.Erat auteʒ illa vecoꝛs et ſeductoꝛia:pᷣcioſas anias captiuans nõ dum vᷣtutis altitudinẽ ſcientes tangere: ⁊ ſuꝑficie decipi faciles:ſed tamẽ adum/ bꝛate ſimulateq; virtu. Non ſane relin quens incantatam ſibi a parentibo terre nam viã romaʒ pᷣceſſerat vt ius diſceret: ⁊ ibi gladiatoꝛij ſpectaculi inhiatu incre dibili ⁊ incredibilit᷑ abꝛeptus eſt. Cum enĩ auerſaret᷑ ⁊ deteſtaret᷑ talia:quidã eiꝰ amici ⁊ condiſcipuli cũ foꝛte de pꝛandio redeuntibus obui eſſet: recuſantem ve hemẽter ⁊ reſiſtenteʒ familiari violentia duxerũt in amphiteatrũ crudeliũ ⁊ fſune ſtoꝛũ ludoꝛuʒ diebo.hec dicentẽ. Si coꝛ pus meũ in locum illũ trahitis ⁊ ibi cõ/ ſtituitis.nunqͥd ⁊ animũ ⁊ oculos meos in ülla ſpectacula poteſtꝭ intendere?: Ad/ ero itaq; abſens.ac ſic ⁊ vos ⁊ illa ſuꝑa/ bo. Quibo audit illi nihilo ſerius eũ ad duxer᷑̃t ſecũ.idipᷣm foꝛte exploꝛare cupiẽ tes vtrũ poſſet efficere. Quo vbi ventuʒ eſt.⁊ ſedib q bus potuerunt locati ſunt. feruebãt omia immaniſſimis voluptati bus. Ille cuſis foꝛiba oculoꝝ interdixit animo ne in tãta mala ꝓcederet:atq; vti⸗/ nã ⁊ aures obturauiſſet. Nã quodaʒ pu gne caſu cũ clamoꝛ ingens totiꝰ populi vehemẽter eum pulſaſſet:curioſitate vi ctus:⁊ q̃i paratꝰ qcqͥd ũlud eſſet etiaʒ vi ſum ↄtemnere ⁊ vincere.aperuit oculos ⁊ ꝑcuſſus eſt grauioꝛevulnere in anima: q; ille in coꝛꝑe quẽ cernere cõcupiuit:ce ciditq; miſerabiliꝰ q; ille.Quo cadẽte ſa ctus eſt clamoꝛ qͥ ꝑ eius aures intrauit ⁊ reſerauit eiꝰ lumina:vt eſſet qua feriret᷑ ⁊- —N————M 4 deijceret᷑:audax adhuc potiꝰ q́ ſoꝛ gant mus:et eo infirmioꝛ q̊ de ſe pᷣumpſerat * * qui debuit de te. Ut en vidit ill ſangui nẽ immanitatẽ ſimul ebibit:⁊ nõ ſeauer tit:ſed fixit aſpectũ.⁊ hauriebat furias ⁊ neſciebat.⁊ delectabat᷑ ſcelere certamis. ⁊ cruenta voluptate inebꝛiabat᷑.Et non erat iã ille qͥ venerat:ſʒ vnus ð turba ad quã venerat:⁊ verus eoꝝ ſociꝰ a qͥbbdad/ ductus erat. Quid plura: Spectauit. clamauit.exarſit:abſtulit inde ſecũ inſa/ niã qua ſtimularet᷑ redire nõ tm̃ cuʒ illis a qbus pᷣus abſtract eſt: ſz etia p̃ illis et alios trahẽs.Et inde tũ manu validiſſi ma ⁊ miſericoꝛdiſſima eruiſti eũ tu:⁊ do cuiſti nõ ſui hr̃e ſed tui fiduciaʒ.ſed lõge poſtea. Vleꝝ tñ iã hoc ad medicinã futu rã.in eiꝰmemoꝛia reponebat᷑ Nã ⁊ illud qð cũ adhuc ſtuderet.iã me audiẽs apð carthaginẽ.⁊ medio die cogitaret ĩ ſoꝛo qð recitaturꝰ erat.ſicut exerceri ſcolaſti/ ci ſolent. ſiniſti eũ cõphẽdi ab edituis fo ri tanq; furẽ Nõ rbitroꝛ aliã ob cauſaʒ te ꝑmiſiſſe deꝰ nr̃. niſi vt ille vir tant mu turus iã inciꝑet diſcere q; nõ facilein co gnoſcẽdis cauſis hõ ab homĩe dãnandꝰ eẽt temeraria credulitate QOuippe añ tri bunal deambulabat ſolus cũ tabulis ac ſtilo:cũ ecce adoleſcẽs ͥ dam ex numero ſcolaſticoꝝ fur verꝰ:ſecurim clanculo ap poꝛtans illo nõ ſentiete ingreſſus eſt ad cancellos plũbeos.qͥ vico argẽtario de/ ſuꝑ pᷣminẽt:⁊ pᷣcidere plũbuʒ cepit. So no autẽ ſecuris audito:ſubmurmuraue/ rũt argentarij qͥ ſubter erãt:⁊ miſeruntqͥ appᷣhenderẽt quẽ foꝛte ĩueniſſent. Quo rũ vocibo auditis relicto inſtrumẽto ille diſceſſit.timẽs ne cũ eo teneret᷑. Klipius aũt q nõ viderat intrantẽ exeuntẽ ſenſit: ⁊ celerit᷑ vidit abeuntẽ:⁊ cauſam ſcire cu piens ingreſſus eſt locũ:⁊ inuẽtam ſecu/ rim ſtans atq; admirãs ↄſiderabat Cuʒ ecce illi qͥ miſſi erãt reꝑiunt eum ſolũ fe/ rentẽ ferrum. cuius ſonitu excitati vene/ rant.tenẽt.attrahũt:cõgregatis inquili/ nis foꝛi tanq; furẽ manifeſtũ ſe compᷣhẽ diſſe gloꝛiant᷑: ⁊ inde offerendus iudicijſ ducebatur.ſed hactenus docendus fuit Statim enĩ dñe ſubueniſti innocentie. cuius teſtis eras tu ſolus Cũ eĩ duceret Aatol obuungtuc antannpud lieioſini ſpitonon ren ſcntoeſoon ſcttzauint tonolen mtzuanil inczaenun arbigertant Cicſtaudi Cilleit um ll Et Grsqul re gectiatan Gedjononen Ciene Cioe ſgus i chleooitune ſutt puewa (Gnoktr taoehenac Thanerck ummpdene⸗ Vetbitui⸗ feromin diſcalit haſtnth. olnn⸗ delida⸗ limito er nr nintbil cce a gent. no ile nlotinon toni itgl! chz poteriſt hkianni ſeſtegdeſſe pis Poon n ſairen IPfdrinngin Umnenb bnlgmnifn alatfä fö niai en Mrg tI nideſein ſ⸗ ieinnniiſn eimuchdi ☚ hr ſalnanmn Minbtibe E nzntu nmn hannt, Nehſitdirſtſn Arinnnömonl è Giden n dlidt vdſmeniſcine iiiwcads nedcnie. zutponcbat Riril nt iä ne ugledin Codie cginmih lat nm ſlddi icöhtindecing dinn Mäda e lentchöſic⸗ rlubr lrdttis rututsifAYNN. manndul WdeNNdN eribenca. ertononwun⸗ noftdnurmun gicnmgrinanln ſrninmſ n Asrcian nnin yel ad euſtodiã vel ad ſi uppliciuz:fit eis obuiam quidã architectꝰ cuiꝰ maxima erat cura publicaꝝ fabꝛicaꝝ.Gaudẽt il/ li eũ potiſſimũ occurriſſe cui ſolebãtĩ ſu ſpitionem venire ablatarũ reꝝ que periſ ſent de foꝛo:vt quaſi tandẽ iã ille cogno/ ſceret a quibo hec fierent Uleꝝ autẽ vide rat homo ſepe alipiũ ĩ domo cuiuſdã ſe/⸗ natoꝛis ad quẽ ſalutandũ ventitabat:ſta timq; cognitũ manu appᷣhenſa ſemouit a turbis:⁊ tanti mali cauſã querẽs:quid geſtũ eſſet audiuit:om̃eſq; tumultuates qui aderãt ⁊ minaciter fremẽteſ iuſſit ve nire ſecũ.Et venerũt ad domũ illiꝰ ado/ leſcentis qui rẽ cõmiſerat. Puer vᷣo erat gnte oſtiũ:⁊ tam paruꝰ erat:vt nihil exin de dño ſuo metuẽs ſacile poſſet totũ in/ dicare.Cũ eo quippe in foꝛo fuit pediſ/ ſequus.Quẽ poſteg q;ᷓ recoluit alipiꝰ ar chitecto ĩtimauit.At ille ſecurim demõ ſtrauit puero q̃rẽs ab eo cuiꝰ eſſet.Qui cõfeſtim:noſtra inqͥt.Deinde interroga/ tus:aperuit cetera. Sic in illÄã domum trãſlata cauſa ↄfuſiſq; turbis q̃ ð illo tri umphare iã ceperãt:futurus diſpẽſatoꝛ verbi tui:⁊ multaꝝ in eccleſia tua cauſa⸗/ rũ examinatoꝛ experiẽetioꝛ inſtructioꝛq; diſceſſit. Hũc ergo rome inuenerã ⁊ ad/ heſit mihi foꝛtiſſimo vĩculo:mecũq; me diolanũ ꝓfectꝰ eſt.vt nec me deſereret:et de iure qð didicerat aliqͥd ageret:ſᷣm vo tũ magis parentũ qᷓ; ſuũ.Et ibi iã aſſe/ derat mirabili cõtinentia ceteris:cũ ille magis miraret᷑ eos qͥ auꝝ innocẽtie pᷣpo nerent. emptata eſt quoq; eiꝰ indoles nõ ſolũ illecebꝛa cupiditatis:ſʒ etiazʒ ſti/ mulo timorꝭ. Rome aſſidebat comitilar gitionũ italicianaꝝ. Erat eo tẽpoꝛe qui daʒ potẽtiſſimꝰ ſenatoꝛ:cuiꝰ ⁊ beneficijſ obſtricti młti ⁊ terroꝛi ſubditi erãt. Uo luit ſibi licere neſcio quid ex moꝛe potẽè// tie ſue qð eſſet per leges illicitũ.Reſtitit alipius. Pꝛomiſſũ eſt pꝛemiũ.irriſit ani mo. Pꝛetẽte mine.calcauit.mirantibus om̃ibuſ inuſitatã animã:que hominẽ tã tũ ⁊ innumerabilibo pᷣſtãdi nocẽdiq; mo dis ingenti fſama celebꝛatũ:vł amicũ nõ optaret vel nõ ſoꝛmidaret inimicũ. IJpᷣe autẽ iudex cui cõſiliariꝰ erat:q;uis ⁊ ipᷣe fieri nollet:nõ tamẽ aperte recuſabat:ſʒ CcyxvV. in iſtũ cauſã tranſterẽs ab eo ſe nõ pmit/ ti aſſerebat:qꝛ ⁊ reuera ſi ipſe faceret:iſte diſcederet. Hoc ſolo autẽ pene iã illectꝰ erat ſtudio litterario:vt pᷣcijs pᷣtoꝛianis .* 7 — * „ codices ſibi cõficiendos curaret Sʒ cõ ſulta iuſticia deliberationẽ ĩ meliꝰ vertit vtilioꝛẽ iudicãs equitatẽ qua ꝓhibebat᷑ q́; poteſtatẽ qua ſinebat᷑. Paruũ eſt h:ſʒ qͥ in paruo ſidelis eſt:⁊ in magno fidelis eſt. Hec vllo modo ęrit inane qð tue ve- ritatis oꝛe pceſſit. Si in iniuſto mamo/ na fideles nõ fuiſtis:qð veꝝ eſt qͥs credet vobis: Et ſi in alieno fideles nõ fuiſtis: qð veſtꝝ eſt:qͥs dabit vobis: Calis ille tũc inherebat mihi:mecũq; nutabat in cõſilio quis nã eſſet tenẽdus vite modꝰ. Nebꝛidiꝰ etiã qͥ relicta patria vicina car tha gini atq; ipa carthagine vbi frequẽ/ tiſſimus erat:relicto paterno rure opti/ mo:relicta domo:⁊ nõ ſecutura mr̃e:nul lam ob aliã cauſã mediolanũ venerat:ni ſi vt mecũ viuerʒ in flagrãtiſſimo ſtudio veritatiſ atq; ſapiẽtie:pariter ſuſpirabat pariterq; fluctuabat beate vite inqͥ ſitoꝛ ardens:⁊ queſtionũ difficillimaꝝ ſcruta toꝛ acerrimꝰ.CEt erãt oꝛa triũ egentiuʒ ⁊ inopiã ſuã ſibimet inuicẽ anhelantiũ:⁊ a te expectantiũ vt dares eis eſcã in tẽpo/ re oppoꝛtuno:⁊ ĩ om̃i amaritudineq no ſtros ſeculares actus de mificoꝛdia tua ſequebat᷑:intuentibo nobiiſ finẽ cur ea pa teremur: occurrebãt tenebꝛe ⁊ auerſaba/ mur gemẽtes:⁊ dicebamꝰ.Quãdiu h?: Et h crebro dicebamꝰ:⁊ dicẽtes non re linquebamꝰ ea:qꝛ non elucebat certũ ali Ji qð illis relictis appᷣhenderemus. Et ego maxime mirabar ſatagẽs ⁊ reco lens q;ᷓ longũ tempꝰ eſſet ab vndeuigeſi mo anno etatis mee:quo feruere ceperaʒ ſtudio ſapiẽtie:diſponẽs ea inuẽta relin quere om̃s vanaꝝ cupiditatũ ſpecieſ in anes ⁊ inſanias mẽdaces. Et ecce iã tri L(˙ cenariã etatẽ gerebã in eodẽ luto heſitãs auiditate fruẽdi pᷣſentiba fugiẽtib ⁊ diſ ſipantib me. Dũ dico cras inueniã. ecce manifeſtũ apparebit ⁊ tenebo.⁊ ecce fau ſtus veniet ⁊ exponet omia O magni vi ri achademici:nihil ad agendã vitã cer/ ti cõpꝛehendi poteſt. Ymmo queramus diligentiꝰ ⁊ nõ deſperemꝰ.Ecce iam nõ 6 ſunt abſurda in libꝛis eccleſ⸗ iaſticis q ab ſurda videbant᷑:⁊ poſſũt aliter atq; hone ſte intelligi. Figa pedes meos in eo gra du in q̊ puer a parẽtib poſitꝰ erã donec inueniat᷑ ꝑſpicua veritas. Sʒ vbi qret᷑: quãdo queret᷑: Hõ vacat ambꝛoſio:ꝛnon vacat legere. Vbi ipſos codices qᷓrimꝰ: vnde aut quãdo cõparamꝰ:a qbo ſumi/ mus: Deputent᷑ tꝑa:diſtribuant᷑ hoꝛe ꝓ ſalute aie. Wagna ſpes oboꝛta eſt NHon docet catholica fides qdð putabamus et vani accuſabamꝰ. Nephas habẽt docti eiꝰ credere deũ figura humani coꝛpoꝛis terminatu:⁊ dubitamꝰ pulſare quo ape/ riant᷑ cetera: Ante meridianas hoꝛas di ſcipuli occupãt.Ceteris qͥd facimꝰꝛcur nõ id agimꝰ? Sʒ quãdo ſalutamꝰ ami/ cos maioꝛes:quoꝝ ſuffragijs opꝰ habe mus: Quãdo pᷣparamꝰ qð emãt ſchola ſtici: Quãdo reparam noſipos: elaxan do animũ ab intentõne curaꝝ:?: Pereant om̃ia ⁊ dimittamꝰ hec vana ⁊ inania:cõ feramꝰ nos ad ſolã inquiſitõeʒ veritatiſ. Vlita hec miſera eſt: moꝛs ĩcerta.Hi ſbi to obꝛepat:quomodo hinc exibimꝰ? Et vvbi nobis diſcẽda ſunt qᷓ hic negleximꝰ: Ac nõ potiꝰ huiꝰnegligẽtie ſupplicia lu enga ſunt: Quid ſi moꝛs ipᷣa oẽm curaz cuũ ſenſu amputabit ⁊ finiet? Ergo et hů qꝗᷓ rendũ. Sʒ abſit vt ita ſit. Hõ vacat non eſt inane. ꝙ, tã eminẽs culmẽ auctoꝛitatiſ chhꝛiſtiane fidei toto oꝛbe diffundit᷑. ſfũu ᷓ; tanta ?⁊ talia ꝓ nobis diuinit' ggerent Duid cũctamur igit᷑ relicta ſpe ſeculi cõ * ſi moꝛte coꝛpoꝛi le ab eis pᷣcidenda eſt intẽtio:qꝛ turpe eſt dàd ea rurſuʒ redire. Ecce iã quantũ ẽvt ñumpetret᷑ aliqs honoꝛ. Et qͥd ampliꝰ in his deſiderãdũ: Suppetit amicoꝝ ma/ ioꝝ copia:vt nihil aliud ⁊ multũ feſtine/ mus:vel pᷣſidatuſ dari poteſt:⁊ ducenda vxoꝛ cũ aliq̃ pecunia ne ſumptũ noſtruʒ grauet:⁊ ille erit modꝰ cupiditat. Oul ti magni viri ⁊ imitatõne digniſſimi:ſa/ pientie ſtudio cũ ↄiugibo dediti fuerunt. Cüũ hec dicebã:⁊ alternabãt hi ventiet impellebãt huc atq; illuc coꝛ meũ:trãſi⸗ erre nos totos ad querendũ deũ ? vitä beatã: Sʒ expecta. Jocũda ſũt etiã iſta habẽt nõ paruã dulcedinẽ ſuã.Nõ faci/ bant tempoꝛa:a tardabã ↄuerti ad dßm deu: ⁊ differebã de die in diẽ viuere in te ri. Amãs beata vitã:timebã illaʒ in ſede ſua:⁊ ab ea fugiẽs querebã eã.Putabaʒ em̃ me miſeꝝ foꝛe nimis:ſi femine pꝛiua/ rer amplexib:⁊ medicinã mificoꝛdie tue ad eandẽ infirmitatẽ ſanandã nõ cogita bam: qꝛ expertꝰ nõ erã. Et ꝓpꝛiaꝝ viriũ — 7„ — credebã eſſe ↄtinentiã:quaꝝ mihi ñ erã aſciꝰ: cũ tã ſtultꝰ eſſem vt neſcirẽ.ſiẽ ſcri/ ptũ eſt: neminẽ eſſe poſſe ↄtinentẽ niſi tu dederis. VUtiq; dares:ſi gemitu interno pulſarẽ aures tuas:⁊ fide ſolida in te ia⸗/ ctarẽ curã meã. Pꝛohibebat me ſane ali pius ab vxoꝛe ducẽda. cantãs niło mo/ dJo nos poſſe ſecuro ocio ſimul in amo:e ſapiẽtie viuere:ſicut iã diu ðᷣſideraremꝰ ſi id feciſſem Erat em ipe in ea re etiã tüũc 7„ caſtiſſimꝰ:ita vt min eſſet. qꝛ vel experiẽ tiã cõcubitus ceperat in ingreſſu adole/ ſcentie ſue:ſʒ nõ heſe erat:magiſq; dolue/ fat ⁊ ſpꝛeuerat: ⁊ deinde iã vtinentiſſime viuebat. Ego autẽ reſiſtebã illi exeplis cop qͥ cõiugati coluiſſent ſapientiã: 0/ merniſſent deũ:⁊ habuiſſent fideliter ac dilexiſſent amicos.A quoꝝ quideʒ ego grãditate animi longe aberã: delicatuſ „ moꝛbo caris moꝛtifera ſuauitate trabe . * bam catenã meã ſolui ſi quoq; alipio loquebat᷑ ſerpẽs: ⁊ inne⸗ ctebat atq; ſpargebat p linguã meã dul ces laqueos ĩ via ei.quibo illi honeſtiet expediti pedes implicarent᷑. Cũ em̃ me llle miraret᷑ quẽ nõ paruipederet ita he⸗ rere viſco illiꝰ voluptatis:vt me affirma rem:quotiẽſcũq; inde inter nos querere mus:celibẽ vitã nullo modo poſſe dege re:atq; ita me defenderẽ. Cũ illũ mirãteʒ viderẽ:⁊ dicerẽ multũ intereſſe inter illõ qð ipe raptim ⁊ furtim expert eſſet. q pene iã nec meminiſſet quidẽ atq; iõ nul la moleſtia facile ↄtemneret:⁊ delectatio nes ↄſuetudinis mee.ad quas ſi acceſſiſ ſet honeſtũ nomẽ matrimonij:nõ eũ mi/ rari opoꝛtere: cur ego illã vitã nequireʒ ſpernere:ceperat ⁊ ipe deſiderare coniu⸗ giũ:nequac vict'libidine tal voluptatz timẽs:⁊ q̃ſi cõcuſ/ ſo vulnere repellẽs verba bene ſuadẽtis tanq; manũ ſoluetis.Inſuꝑ etiã p me ip Gannoſtts gulicſ ſenu, ret Gnpen gtin ſnin Penmiagi innüanzint ikroterſe oebit hcret Nlitncitin Pcyiugles fneeizaſoſe cnuiter,1 nenter⸗, pyhlcene lunenanon Somtd Hopnüirotri feo niniste⸗ bigrertduce Wechrbmen oacvinc⸗ wrode talmrg cgnümnoo deſide tedepc gereoal uni wo liſnliu ſeſgenn nihlnoci poſſttruteß cernoele Eclcnero ndeniten ſobatnnen bnebin lien lacebz loginuann enſtitegtu lotpeneii ⸗ Coſerin thbaepo fang aidr uunchäillpnt nbiei putt ingſinirnn Cninfengen ilnmioͦcen ni binin mi monm mhiii ſan Geiſiſci igmnnumn r ieſunnd⸗ Pohörknrſhi innis boo wodſnminmnen ünd Rde ni öenurnii dN riim ſitol rmuglcdOn rüthanmiin cdidi ai on ſhieni, docton icn nnge⸗ Uongerrand uniatmn aniztiſii muber ilis s pipcignen t NeGe llngiini⸗ vlite⸗ rat Ciin t Oe dilanint m Frn e. n⸗ Nont. ſʒ curioſitatis.Dicebat em̃ ſcire ſe cupe re:quidnã eſſet ilud:ſineqᷓ vita mea q̃ il/ liſ eaccbnn mihi vita ſʒ pena vide ret᷑. Gtupebat em̃ liber ab illo vinculo amimꝰ ſeruitutẽ meã:⁊ ſtupẽdo ibat ĩ ex periendi cupidinẽ:venturꝰ in ipam expe rientiã:atq; inde foꝛtaſſe lapſurꝰ in eam quã ſtupebat ſeruitutẽ.quoniã ſpõſionẽ volebat facere cũ moꝛte.Et qͥ amat peri culũ:incidit in ilud. Neutꝝ em̃ noſtꝝ ſi qð eſt ↄiugale dec in officio regẽdi ma/ trimonij:⁊ ſuſcipiẽdoꝝ liberoꝝ ducebat niſi tenuiter. Dagna autẽ ex parte atq; vehementer ↄſuetudo ſatiãde inſatiabi lis ↄcupiſcẽtie me captũ excruciabat:il/ lum autẽ admiratio capiẽdũ trahebat. Biceramꝰ:donec tu altiſſime nõ deſerẽſ humũ noſtrã:miſerat miſeros ſubueni/ res miris ⁊ occul modis:⁊ inſtabat᷑ im pigre vt ducerẽ vxoꝛẽ. J petebã: iam mittebat᷑:maxime matre dante operã q̊ me iã coniugatũ baptiſmꝰ ſalutaris ab/ lueret:q̊ me ĩ dies gaudebat aptari:⁊ vo ta ſua ac ꝓmiſſa tua in mea fide cõpleri gnimaduertebat.Cũ ſane ⁊ rogatu meo ⁊ deſiderio ſuo foꝛti clamoꝛe coꝛdis abs te depcaret᷑ quotidie:vt ei per viſũ oſten deres aliqͥd de futuro matrimonio meo: nunq; voluiſti.Et videbat quedã vana ⁊ fantaſtica:quo cogebat impetꝰ de hac re ſatagentis humani ſpiritꝰ:⁊ narrabat mihi nõ cũ fiducia qua ſolebat cũ tu de/ monſtrares ſʒ ↄtemnens ea Dicebat em̃ diſcernere ſe neſcio q̊ ſapoꝛe quẽ verbis explicare nõ poterat:quid intereſſʒ inter reuelantẽ te ⁊ animã ſuã ſomniantẽ. In/⸗ ſtabat᷑ tamẽ:⁊ puella petebatur cuiꝰ etas ferme biennio minoꝛ q; nubilis erat.Et qꝛ ea placebat:expectabat᷑.Et młta ami ci agitaueramꝰ animo:⁊ colloquẽtes ac deteſtãtes turbulẽtas humane vite mo/ leſtias:pene iã firmaueramꝰremoti a tur bis ocioſe viuere:id ociuʒ ſic moliti vt ſi qd habere poſſemꝰ cõferremꝰ in mediũ: vnãq; rem familiarẽ cõflaremꝰ ex om̃ib vt ꝑ amicicie ſinceritatem nõ eſſet aliud huiꝰ ⁊ aliud illiꝰ:ſʒ qdð ex cunctis fieret vnũ.⁊ vniuerſum ſinguloꝝ eſſet:⁊ om̃ia omniũ:cũ videremur nobis eſſe poſſe de cẽ ferme homĩes in eadẽ ſocietate:eſſent bꝛidio de finibo bonoꝝ ⁊ maloꝝ epi CxXVI. q; inter nos pᷣdiuites.romanianꝰ maxi/ me cõmuniceps noſter:quẽ tũc graues eſtus negocioꝝ ſuoꝝ ad comitatuʒ attra xerant:ab ineunte etate mihi familiariſſi mus. Qui maxie inſtabat huic rei:⁊ ma gnam in ſuadẽdo habebat auctoꝛitatẽ: qð amplares eiꝰ multũ ceteris anteibat Et placuerat nobis:vt bini annui tanqᷓ; magiſtratꝰ omia neceſſaria curarẽt cete/ ris quietis. Sʒ poſtea q; cepit cogitari vtrũ hoc muliercule ſinerẽt:quas et alij noſtꝝ iã habebãt:⁊ nos habere voleba/ mus: totũ iũllud placitũ qð bene firmaba mus diſſiluit in manibo:atq; cõfractũ et abiectũ eſt. Inde ad ſuſpiria ⁊ gemit cõ uertebamur ⁊ greſſus ad ſequẽdas lataſ ⁊ tritas vias ſeculi:quoniã multe cogi/ tationes erãt in coꝛde noſtro:cõſiliũ aũt tuũ manet in eternũ.Ex q cõſilio deride bas noſtra.⁊ tua pᷣparabas:nobis datu rus eſcaʒ in oppoꝛtunitate:⁊ aperturus manũ tuã:atq; impleturus aias noſtras benedictõe. Interea peccata mea multi plicabant᷑: ⁊ qauulſa a latere meo tãq;ᷓ im/ pedimẽto ↄiugij cũ qua cubare ſolitꝰerã coꝛ vbi adherebat ↄciſum ⁊ vulneratuʒ mihi erat ⁊ trahebat ſanguinẽ Etilla in affricã redierat vouẽs tibi aliũ ſe viꝝ ne ſciturã:relicto apud me naturali ex illa ſilio meo.At ego infelix n?femine imita toꝛ dilationis impatiẽs:tanq; poſt bien niũ accepturꝰ eã quã petebã:qꝛ nõ ama toꝛ cõiugij:ſʒ libidinis ſeruꝰ erã: pcura/ ui aliã nõ vtiq; coniugẽ:qua tanq; ſuſtẽ taret᷑ ⁊ perduceret᷑ vel iteger vel auctioꝛ moꝛbo aĩe mee ſatellitio perdurãtis ↄſue tudinis in regnũ vxoꝛiũ MNec ſanabat il lud vulnꝰmeũ qð pꝛioris pᷣciſione factũ fuerat:ſʒ poſt feruoꝛẽ doloꝛẽq; acerrimũ putreſcebat:⁊ q̃ſi frigidiꝰ ſed deſperatiꝰ dolebat. Libi laus:tibi gloꝛia:fons mi ſericoꝛdiaꝝ.Ego fiebã miſerioꝛ:⁊ tu p/⸗ pinquioꝛ Aderat iã iãq; dextera tua ere ptura me ð ceno ⁊ ablutura:⁊ ignoꝛabã Nec me reuocabat a pfundioꝛe volupta tum carnaliũ gurgite:niſi metꝰ moꝛtis ⁊ futuri iudicij tui:qͥ ꝑ varias quidẽ opi/ niones nunq; tñ receſſit de pectoꝛe meo Et diſputabã cũ amic meis alipio? ne/ cuꝑ 8 2% (Confeſſionũ Aiber vn. acceptnꝝ fuiſſe palmã in animo meo:ni/ ſi ego credidiſſem poſt moꝛtẽ reſtare aĩe vitã:⁊ tractꝰ meritoꝝ:qð epicurꝰ crede/ re noluit.Et querebã ſi eſſemꝰ ĩmoꝛtaleſ ⁊ ĩ ꝑpetua coꝛpoꝛis voluptate ſine vllo amiſſionis terroꝛe viueremꝰ:cur nõ eſſe/ mus beati aut qͥd aliud quereremus:ne ſciens idipᷣm ad magnã miſeriaʒ ꝑtinere qꝙ ita demerſus ⁊ cec' cogitare nõ poſſeʒ lumẽ honeſtatꝭ:⁊ gratis amplectẽde pul critudinis.quã nõ vidit oculꝰ carnis et videt᷑ ex intimo. Nec ↄſiderabã miſer ex q̃ vena mihi manaret:ꝙ iſta ipᷣa feda:tũ cũ amicis dulciter cõferebã:nec eſſe ſine amicis poterã beatus.etiã ſᷣm ſenſũ:quẽ tiũc habebã in quãtalibet affluẽtia carna liũ voluptatũ. Quos vtiq; amicos gra tis diligeba z: viciſſimqʒ ab eis me diligi gratis ſentiebaʒ.O toꝛtuoſas vias.e anime audaci:q ſperauit ſi a te receſſiſſet ſe aliqͥd meliꝰ habiturã. Uerſa ⁊ reuerſa in tergũ ⁊ in latera ⁊ in ventrẽ:⁊ dura ſũt om̃ia.Et tu ſolꝰ requies.Et ecceades ⁊ liberas a miſerabilibi erroꝛibi:⁊ ↄſtituiſ nos in via tua:⁊ ↄſolaris ⁊ dicis.Curri te:ego ferã:⁊ ego ꝑducã:⁊ ego ibi ferã. ¶ Explicit liber ſextus. G(Sncibpit ſeptimꝰ. elrat adoleſcẽtia mea ma/ uentutẽ quãto etate ma Dꝛ:q̃ cogitare aliqͥd ſubſtãtie:niſi tale nõ poterã quale ꝑ hos oculos videri ſolet. MNõ tamẽ te cogitabã deꝰ in figura coꝛ⸗ poꝛis humani:exq̃ audire aliqͥd de ſapiẽ tia cepi:ſemꝑ hoc fugi:⁊ gaudebã hoc re periſie ĩ ſide ſpũalis matriſ noſtre catho lice tue Sʒ quid te aliud cogitarẽ nõ oc currebat.Et conabar cogitare te homo ⁊talis hõ ſummũ ⁊ ſolũ ⁊ veꝝ deuz:⁊ te incoꝛruptibilẽ ⁊ inuiolabilẽ ⁊ incõmuta bilẽ totꝭ medullis credebã:qꝛ neſciẽs vn de⁊ quomodo.plane tamẽ videbã ⁊ cer tus erã:id qð coꝛrũpi poteſt deteriꝰ eſſe: Am moꝛtua la ⁊ nefanda:⁊ ibã in iu // lſoꝛ tanto vanitate turpi q; id qðᷣ nõ poteſt: 1q violari nõ poteſt incunctãter pᷣponebã violabili:⁊ qð nul lam patit᷑ permutationẽ meliuſ eſſe q; id qð mutari poteſt Clamabat violent coꝛ meũ aduerſus om̃ia ſantaſmata mea:⁊ G vno ictu conabar abigere circũuolanteʒ turbã immũdicie ab acie mentis mee:⁊ vix dunota in ictu oculi:ecce cõglobata rurſus aderat:⁊ irruebat in aſpectũ meũ ⁊ obnubilabat eũ:vt qᷓ;uis nõ fſoꝛmã hu mani coꝛpoꝛiſ coꝛpoꝛeũ tamẽ aliqͥd cogi tare cogeret᷑ ꝑ ſpacia locoꝝ:ſiue infuſuʒ mũdo:ſiue etiã extra munduʒ ꝑ inſfinita diffuſuũ. etiã ipᷣm incoꝛruptibile ⁊ inuio/ labile ⁊ incõmutabile:qð coꝛruptibili et violabili ⁊ cõmutabilipponebã Quoni am quicqͥd pꝛiuabã ſpacijs talibꝰ:nihil mihi eſſe videbat᷑. Sʒ ꝓꝛſus nihil:ne in ane quideʒ:tanq; ſi coꝛpꝰ auferat᷑ loco et maneat locꝰ omi coꝛꝑe vacuatꝰ:⁊ terre/ no ⁊ humido ⁊ gereo ⁊ celeſti.ſʒ tamẽ ſit locꝰ inanis tanq; ſpacioſũ nihil.Egoita q; incraſſatꝰ coꝛde nec mihimetipᷣi vł iꝰ ſe ↄſpicuuſ:quicqͥd nõ ꝑ aliquãta ſpacia tenderet᷑ vel diffunderet᷑:vel cõglobaret vel tumeret vel tale aliqͥd caperet aut ca pere poſſet:nihil ꝓꝛſus eſſe arbitrabar. Per q̃les em̃ foꝛmas ire ſolẽt oculi mei: P tales imagines ibat coꝛ meũ:nec vide/⸗ bam hãc eandẽ intentionẽ qua illas ipaſ imagines foꝛmabã:non eſſe tale aliqᷣd:q̃ tamẽ ipſas nõ ſoꝛmaret niſi eſſet magnũ gliqͥd. Ita etiã te vita vite mee grandẽ ꝑ infinita ſpacia vndiq; cogitabã penetra re tantã mũdi molẽ:⁊ extra eã quaquer/ ſum pꝑ immẽla ſine termino:vt haberʒ te terra:hab eret celũ:haberent om̃ia:⁊ illa finirent᷑ in te:tu aũt nuſq;. Sicut aũt lu ci ſolis nõ obſiſteret aeris coꝛpꝰ:aen hu ius qͥ ſupꝛa terrã eſt quo minꝰ ꝑ eũ traij ceret᷑ penetrãs eũ nõ dirũpendo aut ↄci/ dendo:ſʒ implẽdo eũ totũ:ſic tibi puta/ bam nõ ſolũ celi ⁊ aeris ⁊ marꝭ:ſʒ etiã ter re coꝛpꝰ peruiũ:⁊ ex om̃ibo maximis mi nimiſq; partibo penetrabile ad capiẽdaʒ pᷣſentiã tuã:occulta inſpiratõne intrinſe cus ⁊ extrinſecꝰ adminiſtrãte oĩa qᷓ crea/ ſti. Ita ſuſpicabar: qꝛ cogitare aliud nõ poterã:nã falſũ erat.Illo em modo ma/ ioꝛ pars terre maioꝛẽ tui partẽ haberet: virfempl öonſens: gnonni tymniinus eopenrevtu tier noe ſeo Oater⸗ gtoo llos ſocſroͤer⸗ Urago dlu Punchris Mlerumd ſcm neſa Aranolt anngerer⸗ ndofal Corfuptbin orpormil. Pughakri Wmenb⸗ Vmannlce Wdns cdiges benuend geretar Thanc⸗ liberee ger ſuh Me ldx vpnole⸗ nblin ſllit in⸗ Gergt iſud nendosgif exttenehen 4 hgne ſen choge hnernbin Umnfoti Chanhet ſcgtoffin tianigzn üiſc Miſcm incd — = —= 2 — = = — E =☛ e , Gnnſmunned ogeceütolnng denennomer Mlkeurchgohnn nin tveci nei drs ſöſonäda. Münmmi nideng uleenſenig Noenond:N Pircöcannrblin müitpoſchiin henotlbndl Gpelus nͤhilhen fentlowa weraautte ſow, tccckigtamit Ghändhi. Sobn cenidunenhid oN icruͤnſe küidaheen nis cednt miriuig unclea iicti Faniicamagi aiunng Cri en edͤr Dponrofil iu Hinili m nir a in Driocndin)o inthlethin ⁊ minoꝛeʒ minoꝛ:atq; ita te plena eſſent oia:vt ampliꝰ tui caperet elephãti coꝛpꝰ qᷓ; paſſeris:q̃ eſſet iſto grandiꝰ:grãdioꝛẽ q; occuparet locũ:atq; ita fruſtatim par tibo mũdi magnis magnas:bꝛeuibo bꝛe/ ues partes tuas pᷣſentes faceres. Nõ es aũt ita. Sʒ nõdũ illumĩaueras tenebꝛaſ meas.Dat erat mihi dñe aduerſus de/ ceptos illos ⁊ deceptoꝛes ⁊ loq̃ces mu/⸗ tos:qm̃ nõ ex eis ſonabat verbũ tuũ:ſat erat ergo illud qð iã diu abuſq; cartha/⸗ gine a nebꝛidio ꝓponi ſolebat:⁊ om̃es qͥ audieramꝰ cõcuſſi ſumꝰ.Quid erat tibi factura neſcio q̃ gens tenebꝛaꝝ:quã ex aduerſa mole ſolent opponere:ſi tu cum ea pugnare voluiſſes. Si em̃ reſpõdere tur aliqͥd fuiſſe nociturã:violabilis tu ⁊ coꝛruptibilis foꝛes. Si autẽ nihil eã no cere potuiſſe diceret᷑:nulla afferret᷑ cauſa pugnãdi:⁊ ita pugnãdi:vt quedã poꝛtõ tua ⁊ membꝝ tuũ vel ꝓles de ipſa ſubſtã tia tua miſceret᷑ aduerſis poteſtatib⁊ ñ a te creatis naturis:atq; intantũ ab eis coꝛrũperet᷑ ⁊ cõmutaret᷑ in deterius:vta beatitudine in miſeriã verteret᷑:⁊ indige geret auxilio quo erui purgariq; poſſet ⁊ hanc eſſe animã cui tuꝰ ſermo ſeruiẽti liber ⁊ cõtaminate purꝰ ⁊ coꝛrupte inte/ ger ſubueniret:ſʒ ⁊ ipᷣe coꝛruptibilis:qꝛ ex vna eadẽq; ſubſtãtia.Itaq; ſi te quic qͥd es id eſt ſubſtantiã tuã:qua es:incoiꝛ ruptibilẽ dicerẽt:falſa eſſe ila om̃ia ⁊ ex ecrabilia. Si aũt coꝛruptibilẽ:idipſũ iã falſũ ⁊ pꝛima voce abominandũ Sat er go erat iſtud aduerſus eos omino emo/ uendos a pᷣſſura pectoꝛiſ:qꝛ nõ habebãt q̃ exirent ſine hoꝛribili ſacrilegio coꝛdis 2 lingue ſentiendo de te iſta ⁊ loquẽdo. Sʒ ⁊ ego adhuc q;uis incõmutabilẽ et incõuertibilẽ:⁊ nulla ex parte mutabileʒ dicerẽ firmeq; ſentirẽ dũm noſtꝝ deũ ve rum:qͥ feciſti nõ ſolũ aĩas noſtras ſʒ etiã coꝛꝑa:nec tantũ aĩas noſtras ⁊ coꝛꝑa:ſ- omes ⁊ omia:nõ tenebã explicitã ⁊ eno/ datã cauſaʒ mali:quecũq; tñ eſſet ſic eax qrendã videbã:vt nõ ꝑ illã cõſtringerer deũ incõmutabilẽ mutabileʒ credere:ne ipſe fierẽ qðᷣ q̃rebã. Itaq; ſecurꝰ eã q̃re/ bã certꝰ nõ eſſe veꝝ ꝙ illi dicerẽt quos toto animo fugiebã:qꝛ videbã querẽdo vnde malũ repletos malicia:qua opina/⸗ rent᷑ tuã poti ſubſtantiã etia male pati q́; ſuã male facere Et intendebã vt cerne rem qð audiebã:libeꝝ volũtatis arbitri um cauſã eſſe vt malũ faceremꝰ:⁊ rectuʒ iudiciũ tuũ vt pateremur:⁊ eã liqͥ de cer/ nere nõ valebã. Itaq; aciẽ mentis de p⸗/ fundo educere conatꝰ:mergebar iteꝝ:et ſepe conatꝰ mergebar iteꝝ atq; iterum. Eubleuabat em me in lucẽ tuã:ꝙ ſcie⸗ bam tã me habere voluntatẽ q; me viue re. Itaq; cũ aliqͥd vellẽ aut nollẽ:nõ aliõ qᷓ; me velle ac nolle certiſſimꝰ erã:⁊ ibi eſ ſe cauſã peccati mei iã iãq; aiaduertebãa. Oð autẽ intuitꝰ facerẽ:pati me potiꝰ q; ſacere videbã: ⁊ id nõ culpã:ſʒ penaʒ eſſe iudicabã:qua me nõ iniuſte plecti te iu/ ſtum cogitãs cito fatebar. Dʒ rurſuſ di cebã. Quis fecit me.nõne de? meꝰ:nõ tã tũ bonꝰ ſʒ iᷣm bonũ: Uñ igit᷑ mihi ma/⸗ le velle ⁊ bene nolle:vt eſſet cur iuſte pe/ nas luerẽ? Quis in me ̊ poſuit ⁊ inſeru it mihi plantariũ amaritudinis:cũ totꝰ fierẽ a dulciſſimo deo meo? Si dyabolꝰ auctoꝛ: vnde ipſe dyabolꝰ:Oð ſi ⁊ ipᷣe ꝑ uerſa volũtate ex bono angelo dyabolꝰ factus eſt:vnde ⁊ in ipſo volũtas mala q̃ᷓ dyabolꝰ fieret:quãdo totꝰ angelꝰ a ↄdi/ toꝛe optimo factꝰ eſſet bonꝰ: His cogi/ tationibo depꝛimebar iten ⁊ ſuffocabar: ſʒ nõ vſq; ad illũ infernũ ſubducebar er/ roꝛis:vbi nemo ↄſitebit᷑ tibi:dũ tu poti/ us mala pati:qᷓ; hõ facere putat᷑. SDic eĩ nitebar inuenire cetera:vt iã inueneram meliꝰ eſſe incoꝛruptibile qᷓ; coꝛruptibile ⁊ ideo te quicqͥd eſſes eſſe incoꝛruptibi/ lẽ confitebar. Neq; em̃ vlla aĩia vnq; po tuit poterit ve cogitare aliquid qð ſit te meliꝰ:qͥ ſummũ ⁊ optimũ bonũ es.Cuʒ aũ veriſſime atq; certiſſime incoꝛrupti/ bile coꝛruptibili pᷣponat᷑:ſicut iã ego pᷣ/ ponebã.poterã iã cogitatõealiqͥd attin/ gere qð eſſet meliꝰ deo meo:niſi tu eſſes incoꝛruptibilis. Ubi igit᷑ videbã incoꝛ/ ruptibile coꝛruptibili eſſe pᷣferendũ:ibi teq̃rere debebã:atq; inde aduertere vbi ſit malũ.id eſt vnde ſit ipſa coꝛruptio:q̃ violari ſubſtãtia tua nlło modo pᷣt. Nul lo em̃ ꝓꝛſus modo violat coꝛruptio deũ noſtꝝ:nulla volũtate:nulla neceſſitate: õ Confeſſionũ Aiber vI. Nullo impuiſo caſu:qm̃ ipe eſt deꝰ:et qð ſibi vult bonũ eſt: ⁊ ipe eſt idẽ bonũ Coꝛ rumpi aũt nõ eſt bonũ. NHec cogeris in/ uitꝰ ad aliqͥd:qꝛ volũtas tua nõ eſt ma/ io: qᷓ; potẽtia tua.E ſſet aũt maioꝛ:ſi te/ ipſo tuipſe maioꝛ eſſes. Etem̃ voluntas ⁊ potẽtia dei:de? ipe eſt.Et qͥd impꝛoui ſũ tibi:qͥ noſti oĩa:⁊ nulla natura eſt niſi qꝛ noſti eã. Et vt qͥd multa dicimꝰ:cur ñ ſit coꝛruptibilis ſubſtãtia q̃ deꝰ eſt:qñ ſi eſſet no eſſet deꝰ: Et q̃rebã vnde malũ male q̃rebã:⁊ in ipᷣa inqſitione mea nõ videbam malũ.Et ↄſtituebã in ↄſpectu ſpũs mei vniuerſaʒ creaturã.quicqͥd ĩ ea cernere poſſumꝰ: ſicuti eſt terra ⁊ mare: ger et ſidera ⁊ arboꝛes:⁊ aĩlalia moꝛtalia ⁊ quicqͥd in ea nõ videmꝰ:ſicut firmamẽ tũ celi inſuꝑ ⁊ om̃es angelos ⁊ cũcta ſpi ritalia eiꝰ:ſʒ etiã ipᷣa q̃ſi coꝛꝑa eſſent:loq ⁊ locis oꝛdinauit imaginatio mea:⁊ feci vnã maſſã grandẽ diſtinctã generibo coꝛ poꝝ creaturã tuã:ſiue qᷓ vera coꝛꝑa erãt ſiue qᷓ ipe ꝓ ſpiritibo finxerã: ⁊ eã feci grã dem:nõ quantũ erat qð ſcire nõ poterã: ſz quantũ libuit:vndiq; verſũ ſane fini/ tam.Te aũt dñe ex om̃i parte ambientẽ ⁊ penetrãtẽ eã:ſʒ vſq; quaq; infinitũ:tã/⸗ ; ſi mare eſſet vbiq; ⁊ vndiq; ꝑ immẽſũ inſinitũ ſolũ mare:⁊ haberet intra ſe ſpo giã q;libet magnã ſʒ finitã tñũ:plena eſſet vndiq; ſpongia illa ex om̃i ſua parte ex immẽſo maru:ſic creaturã tuã finitã te in finito plenã putabã ⁊ dicebã.Ecce deuſ ⁊ ecce q̃ creauit deꝰ:⁊ bonꝰ eſt deuſ.atq; his validiſſime lõgiſſimeq; pᷣſtantioꝛ:ſʒ tñ bonus bona creauit:⁊ ecce qũo ambit atq; iplet ea. Ubi malũ ⁊ vnde ⁊ q̃ huc irrepſit:Que radix eiꝰ:⁊ qdð ſemẽ eiꝰ:An omino nõ eſt: Cur timemꝰ ⁊ cauemus qð nõ eſt? Aut ſi inaniter timemuſ:certe vel timoꝛ ipᷣe malũ eſt q̊ incaſſũ ſtimulat᷑ ⁊ excruciat᷑ coꝛ.Et tanto grauiꝰ malum quãto nõ eſt qdð timeamꝰ ⁊ timemꝰ. Id/ circo autẽ eſt malũ qð timemꝰ:aut q̊ ma lũ eſt qꝛ timemꝰ: Unde eſt igit᷑. Quoniã de fecit hec om̃ia bonꝰ bona. Maius qͥ dem ⁊ ſummũ bonũ minoꝛa fecit bona. 53 tñ creans ⁊ creata bona ſũt om̃ia. ſi eſt malũ.An vnde fecit ea:materieſ aliq̃ mala erat:⁊ foꝛmauit atq; oꝛdinauit eã:ſʒ reliqͥt aliqͥd ĩ illa qð in bonũ nõ cõ/ uerteret: Cur ⁊ h? An impotens erat to tã vertere ⁊ cõmutare vt nihil mali rema neret:cũ ſit oĩa potẽs? Poſtremo cur in/ de aliqͥd facere voluit. ac non potiꝰ eadẽ omipotentia fecit.vt nulla eſſet omnino: Aut vero exiſtere poterat ↄtra eiꝰ volũ/ tatẽ: Mut ſi eterna erat:cur tãdiu ꝑ infi/ nita retro ſpacia tempoꝝ ſic eã ſiuit eſſe. ac tanto poſt placuit aliqͥd ex ea facere? Aut iã ſi aliqͥd ſubito voluit agere:̊ po tius ageret omipotẽs vt illa nõ eſſet:at/ qʒ ipᷣe ſolꝰ eſſet totũ veꝝ ⁊ ſummũ ⁊ infi/ nitũ bonũ: Aut ſi nõ erat bene vt nõ ali⸗/ quid boni etiã fabꝛicaret ⁊ ↄderet qͥ bo/ nus erat:illa ſubiata ⁊ ad nihilũ redacta materie q̃ mala erat:bonã ipᷣe inſtitueret vnde oĩa crearet. Nõ em eſiet om̃ipotẽs ſi ↄdere nõ poſſet aliqͥd boni:niſi ea quã ipᷣe nõ ↄdiderat adiuuaret᷑ materia.Ta/ lia voluebã pectoꝛe miſero ingrauidato curis moꝛdaciſſimis de timoꝛe moꝛtꝭ:et nõ inuẽta veritate:ſtabiliter tñ herebat ĩ coꝛde meo:in cacholica eccłia fides chꝛi/ ſti tui dñi ⁊ ſaluatoꝛis noſtri:in multqͥ/ dem adhuc infoꝛmiſ:⁊ pᷣter doctrinenoꝛ mã fluctuãs:ſʒ tñ nõ eã relinqbat animꝰ ĩmo in dies magis magiſq; inhibebat. Jã etiã mathematicoꝝ fallaces diuina / tiones ⁊ impia deliramẽta reiecerã.Cõö⸗/ fiteant᷑ etiꝗ hinc tibi ð intimis viſcerib aĩe mee miſeratões tue deꝰ meꝰ.Tu em̃: tu om̃ino:nã qͥs aliꝰ a moꝛte om̃is erro- ris reuocat nos:niſi vita q̃ moꝛi neſcit ? ſapiẽtia mẽtes indigẽtes illuminãs nul lo indigẽs lumĩe:qua mũdus admiſtrat vſq; ad arboꝝ volatica folia. Tu ꝓcura ſti peruicacie mee qua obluctat? ſũ vin/ diciano acuto ſeni:⁊ nebꝛidio agoleſcẽti mirabilis aĩe:illi vehemẽter affirmanti: huic cũ dubitatõne quidẽ aliq̃:ſʒ tñ cre- bꝛo dicẽti:nõ eſſe illã artẽ futura puiden di:cõiecturas autẽ hominũ habere ſepe vim ſoꝛtis:⁊ multa dicendo dici plera; ventura neſcientib eis qͥd dicerẽt:ſed in ea nõ tacẽdo incurrẽtibo. Pꝛocuraſti er- go tu hominẽ amicũ nõ quidẽ ſegnẽ con ſultoꝛeʒ mathematicoꝝ:nec eas lr̃as bñ calentẽ:ſʒz vt dixi cõſultoꝛẽ curioſũ:⁊ tũñ ſcienteʒ aliquid qð a patre ſuo ſeaudiſſe dabne ohino. lul e. ſinti⸗ Girumn nppiel taniiüd ſciceper cdlcreq⸗ ſbhcere lalaeſe nuit pat Coſiſiu ſnlcgſ nrcagr ſuiiadt dompen ſconiltt nmeili⸗ W.he Mdi üAn Poe ponui partn cunn lgis Nnontſ⸗ uuna ſinuli eſſlenin ornite ſitspen dinndoe Etponn ſnlern D Aunrnc n laan lrparide ſeeſe nun glince coiin nbopn ſegli hinb⸗ Gigie R en anhe nboniſoe nmmhoraseng rentnbhlealn RrPoſtmmoar, ac nonporda nhlleſronnin ar oma rli⸗ artiig oitt⸗ darſcei iuteſe rlicgeren ſone rdunorbe Wanerdd, nöaabarrrt Ntrid tutnblith Beñcſrofidon Goboniniidgl uuetmummeT/ nlewügunidn denmoremore biüertüdocd ecchaſies 8 MWWrrinn ärdinihn 7 matunil) immne niunn N ne L. rroñbnd fnöwinectt sanisn Arihrsaninnt GaſdaTupen uiblunr i minifimm uiniihfi⸗ mifunnints miuͤannhe cd. nnn p⸗ ininidn — dicebat:qd quantũ valeret ad illiꝰ artis opinionẽ euertendã ignoꝛabat.Is ergo vir nomine firminꝰ liberaliter inſtitutꝰ excultꝰ eloqo:cũ me tanq; chariſſimũ ð quibuſdã ſuis rebo in q̃s ſecularis ſpes el intumuerat cõſuleret qͥd mihi fᷣm ſu as qs ↄſtellationes appellãt videret᷑:ego qũt qui iã de hac re in nebꝛidij ſententiã flecti ceperã.nõ quidẽ abnuerẽ conijcere ac dicere qð nutanti occurrebat:ſʒ tamẽ ſubücerẽ ppe iam eſſe mihi perſuaſũ ri/ dicula eſſe illa ⁊ inania:tũ ille mihi nar/ rauit patrem ſuũ fuiſſe libꝛoꝛuʒ talium curioſiſſimũ:⁊ habuiſſe amicũ eque illa ſimulq; ſectantẽ:qui pari ſtudio ⁊ colla/⸗ tione flagrabãt in eas nugas igne coꝛdiſ ſui:ita vt mutoꝝ quoq; animaliũ ſi que domi parerent obſeruarẽt momenta na / ſcentiũ:atq; ad ea celi poſitionẽ notarẽt: vnde illiꝰ quaſi artis experimẽta collige rent. Itaq; dicebat audiſſe ſe a patre:qð cũ de eodẽ firmino pꝛegnans mater eſſet etiã illius paterni amici famula quedam pariter vtero grandeſcebat:qð latere nõ potuit dominũ:qui etiã canum ſuarum partus examinatiſſima diligentia noſſe curabat.Atq; ita factũ eſſe vt cũ iſte con iugis ille aũt ancille dies ⁊ hoꝛas minu tioꝛeſq; hoꝛarũ articulos cautiſſima ob ſeruatione numerarẽt:enixe eſſent ambe ſimul ita vt eaſdẽ cõſtellationes:vſq; ad eaſdẽ minutias vtriq; naſcẽti fſacere co/ gerent᷑:iſte filio ülle ſeruulo.lã cum mu lieres parturire cepiſſent.indicauerũt ſi bi ambo quid ſua cuiuſq; domo ageret᷑. Et parauerũt q̊s ad ſe inuicẽ mitterent ſimul vt natũ qð parturiebat᷑ eſſet cuiq; nunciatũ:qð tamen vt cõtinuo nuncia ,/ retur:tanq; in regno ſuo facile effecerant Atq; ita quiab alterutro miſſi ſunt tam ex pariba domoꝛũ interuallis ſibi obuiã factos eſſe dicebat:vt aliã poſitionẽ ſide rum aliaſq; particulas momentoꝝ:neu ter eoꝛũ notare ſineret᷑.Et tamẽ firminꝰ amplo apud ſuos loco nat?dealbatioꝛeſ vias ſeculi curſitabat:augebat᷑ diuitijs: ſublimabat᷑ honoꝛib:ſeruus autem ille cõditionis iugo nullatenꝰrelaxato domi nis ſeruiebat:ipᷣo indicãte qui nouerat eum.His itaq; auditis ⁊ creditis:talis CxvVIII. quippe narrauerat:om̃is illa reluctatio mea reſoluta cõcidit:⁊ pꝛimo firminũ ip ſum conatꝰ ſum ab illa curioſitate reuo/ care:cũ dicerẽ ↄſtellationibo eiꝰ inſpectii vt vera ꝓnunciarẽ:debuiſſe me vtiq; vi dere ibi parẽtes ĩter ſuos eſſe pꝛimarios nobilẽ familiã ꝓpꝛie ciuitatiſ:natales in genuos:honeſtã educationẽ:liberaleſq; Doctrinas. Eit ſi me ille ſeruꝰ ex eiſdẽ cõ/ ſtellationibo:qꝛ ⁊ illiꝰ ipᷣe eſſent cõſuluiſ/ ſet:vt eidem quoq; vera ꝓferrẽ:debuiſſe me rurſũ ibi videre abiectiſſimã familiã cõditionẽ ſeruilẽ:⁊ cetera lõgea pꝛioꝛib aliena longeq; diſtãtia. Unde autẽ fierʒ vt eadẽ inſpiciẽs diuerſa dicerẽ:ſi vᷣa di cerem:ſi autẽ eadẽ dicere:falſa dicerem. Inge certiſſime collegi ea que vera cõſi deratis cõſtellationibo dicerent᷑:non arte dici ſʒ ſoꝛte:q̃ autẽ falſa nõ artis imperi/ tia ſʒ ſoꝛtis mẽdacio Hinc autẽ accepto auditu:ipſe mecũ talia ruminãdo:ne qͥs eoꝛundẽ deliroꝝ qui talẽ queſtũ ſequerẽ tur:quos iã iãq; inuadere atq; irriſos re fellere cupiebã:mihi ita reſiſteret q̃ſi aut firminꝰ mihi aut illi pater falſa narraue rit:intendi cõſiderationẽ in eos qͥ gemi/ ni naſcunt᷑:quoꝝ pleriq; ita poſt inuicez fundunt᷑ ex vtero vt paruũ ipᷣm tẽpoꝛis interuallũ quãtalibet vim in reꝝ natura habere cõtendant:colligi tamẽ humana obſeruatione nõ poſſit:litteriſq; ſignari omino nõ valeat:quas mathematicꝰ in ſpecturꝰ eſt vt vera pꝛonüciet Etñ erũt vera:qꝛ eaſdẽ litteras inſpiciẽs:eadẽ de buit dicere de eſau ⁊ iacob:ſʒ nõ eagdem vtriq; acciderũt Falſa ergo dicerz. Aut ſi vera diceret:nõ eadẽ diceret.ad eadeʒ inſpiceret. Nõ ergo arte ſʒ ſoꝛte vera di/ ceret.Tu em̃ dñe iuſtiſſime moderatoꝛ vniuerſitatis cõſulentibo ↄſultiſq; neſci entib occulto inſtinctu agis:vt dũ qͥſq; cõtulit:hoc audiat qð opoꝛtet eũ audi/ re occultis meritis animaꝝ ex abyſſo iu ſti iudicij tui:cui nõ dicat hõ quid eſt h aut qd eſt h:nõ dicat:nõ dicat. hõ eſt em. Jã itaq; me adiutoꝛ meuſ illis vinculis ſolueras: ⁊ querebã vnde malũ: ⁊ nõ erat exitꝰ. Bʒ me nõ ſinebas vllis fluctibo co gitatõnis auferri ab ea fide qua credebã ⁊eſſe te ⁊ eſſe incõmutabilẽ ſubſtãtiã tuãẽ g 4 Confeſſonũ Aiber vu. Teſſe de hoĩbo curã ⁊ iudiciũ tuũ.⁊ ĩ chꝛi ſto filio tuo dño noſtro atq; ĩ ſcripturis ſanctis q̊s eccleſie tue catholice cõmẽda ret autoꝛitas:viã te poſuiſſe ſalutis hu/ mane ad eã Fira/ poſt hanc moꝛtẽ futu/⸗ ra eſt. His itaq; ſaluis atq; incõcuſſe ro boꝛatis ĩ animo meo:querebã eſtuãs vn de ſit malũ.Que illa toꝛmẽta parturien/ tis coꝛdis mei:qͥ gemitꝰ deꝰ meꝰ: Et ibi erant aures tue neſciẽte me. Et cũ in ſilẽ tio foꝛtiter quererẽ magne voces erãt ad miſericoꝛdiã tuã:tacite ↄtritõnes animi mei. Tu ſciebas qͥd patiebar:⁊ nullꝰ ho minũ. Quantũ em erat qð inde digere/ bat᷑ ꝑ linguã meã in aureſ familiariſſimo rũ meoꝝ. Nunqͥd totꝰ tumultꝰ ale mee: cui nec tpa nec os meũ ſufficiebat ſona/ bat eis?: Totũ tamẽ ibat in auditũ tuuʒ qdð rugiebã gemitu coꝛdis mei:⁊ ante te erat deſideriũ meũ:⁊ lumẽ oculoꝝ meo/ rum nõ erat mecũ. Intꝰ em̃ erat:ego aũt foꝛis. Nec in loco illud.At ego intende/ bã in ea q locis cõtinent᷑:⁊ nõ ibi inueni/ ebã locũ ad requieſcẽdũ. Nec recipiebãt me iſta vt dicerẽ:ſat eſt ⁊ bene eſt:nec di⸗/ mittebant redire vbi mihi ſatis eſſet be/ ne. Superioꝛ em̃ erã iſtis:te vero inferi/ oꝛ.Et tu gaudiũ verũ mihi ſubdito tibi ⁊ tu mihi ſubieceras q̃ infra me creaſti. Et hoc erat rectũ temperamentũ ⁊ me/ dia regio ſalutis mee:vt manerẽ ad ima/ ginẽ tuã:⁊ tibi ſeruiẽs dominarer coꝛꝑi 3 cũ ſuperbe cõtra te ſurgerẽ ⁊ curre⸗/ rem aduerſus dñm in ceruice craſſa ſcu/ ti mei.etiã iſta infima ſupꝛa me facta ſũt ⁊ pᷣmebant:⁊ nuſq; erat laxamentũ ⁊ re/ ſpiramentum. Ipſa occurrebant vndiq; aceruatim ⁊ ↄglobatim cernenti:cogitã ti autẽ imagines coꝛpoꝝ ipſe opponebã tur redeunti.quaſi diceret᷑. Ouo is indi gne ⁊ ſoꝛdide: Et hec ð vulnere meo cre uerant:qꝛ humiliaſti tanqᷓ; vulneratũ ſu perbũ:⁊ tumoꝛe meo ſeparabat abs te:⁊ nimis ĩflata facies claudebat oculos me os.Tu vero dñje in eternũ manes:⁊ non ineternũ iraſceris nobis:quoniã miſera tus es terrã ⁊ einerẽ. Et placuit in ↄſpe- ctu tuo refoꝛmare ðᷣfoꝛmia mea:⁊ ſtimu lis internis agitabas me vt impaties eſ ſem donec mihi per interioꝛẽ aſpectũ cer tus eſſes. Et reſidebat tumo: meꝰ ex oc/⸗ culta manu medicine tue:acieſq; cõtur/⸗ bata ⁊ cõtenebꝛata mẽtis mee acri colli/ rio ſalubꝛiũ doloꝝ meoꝝ de die in diẽ ſa nabatur. Et pꝛimo volẽs oſtẽdere mihi q; reſiſtas ſuꝑbis:humilib autẽ des gra tiã:⁊ quãta miſicoꝛdia tua demonſtrata ſit hominib via humilitat: qð verbum tuũ caro factũ eſt:⁊ habitauit iter homi nes: pcuraſti mihi ꝑ quendã hoĩeʒ ima/ niſſimo typo turgidũ quoſdã platonico rũ libꝛos ex greca lingua in latinã verſoſ ⁊ ibilegi nõ quidẽ his verbis:ſi hoc idẽ omino:multis ⁊ multiplicibo ſuaderi ra tionibo: ꝙ in pꝛincipio erat verbũ ⁊ ver/ bũ erat apud deũ:⁊ deꝰ erat verbuʒ:hoc erat in pꝛincipio apud deũ:om̃ia ꝑ ipᷣm facta ſunt:⁊ ſine ipo factũ eſt nihil:qð fa ctum eſt ĩ eo vita eſt. Et vita erat lux ho minũ:⁊ lux ĩ tenebꝛis lucet:⁊ tenebꝛe eaʒ nõ compᷣhenderũt.Et qꝛ hoĩs aĩa q;uiſ teſtimoniũ perhibeat de lumine:non eſt tamẽ ipſa lumẽ:ſed verbũ dei.De eſt lu men veꝝ qð illuminat omnẽ hominẽ ve nientẽ in hunc mundũ.Et qꝛ in H̊ mũdo erat:⁊ mundꝰ per ipᷣm fact eſt:⁊ mundꝰ eũ nõ cognouit.Quia vero in ſua ꝓpꝛia venit ⁊ ſui eũ nõ receperũt.quotq̃t autez eũ rceperũt dedit eis poteſtatẽ filios dei fieri credẽtibo in noĩe eiꝰ:nõ ibi legi. Itẽ ibi legi:qꝛ deus verbũ nõ ex carmnenõ ex ſanguine nõ ex volũtate viri neq; ex vo / luntate carnis:ſʒ ex deo natꝰ eſt. Vʒ qe verbũ caro factũ eſt ⁊ habitauit nobis: nõ ibi legi. Indagaui quippe in ũllis lit teris varie dictuzʒ:⁊ multis modis: ſit filiꝰ in foꝛma patris:nõ rapina arbitra eſſe equalis deo:qꝛ naturaliter idipm eſt Sʒ qꝛ ſemetipᷣm exinaniuit foꝛmã ſerui accipiẽs ĩ ſimilitudinẽ hoĩm factꝰ: ha/⸗ bitu inuent vt hõ:humiliauit ſe factus obediẽs vſq; ad moꝛtẽ:moꝛtẽ aũt cruc: ꝓpter qð deus eũ exaltauit a moꝛtuis:⁊ Donauit ei nomẽ qð eſt ſuꝑ om̃e nomen: vt in noĩe ieſu om̃e genu flectat᷑ celeſtiuʒ terreſtriũ ⁊ infernoꝝ:⁊ om̃is lingua cõſi teat᷑:qꝛ dũs ieſus in gloꝛia eſt dei patris nõ habeẽt illi libꝛi. Oð em̃ ante omia tpa et ſupꝛa oĩa tpꝑa incõmutabiliter manet vnigenit filius tuꝰ coetern tibi:⁊ qꝛ ð Renindiec'n ſintagepyrn ntiercnovitrt ui fnanp ſomuo Micvu ſinngolie Kenbenbpien ſorerennetaed lecerresqu boenlerdirigit Cetietos viae onnekirlabo⸗ Meennotra. awwme ſubla diccidlare⸗ Sullischdrd⸗ aſror ſoogn Gouſcirtaurg cogitnuo by/ lopdicees Lrcweccbit ſnconges oraihinche bllisonins 1ſerpentä Cuupereic caput guach pulus hein Mpturn Meiſtugi unibabir⸗ Tfiutcorbi ſorlervocat A chhdtede Manpcdiber lnni hen VI. ttumormbr muecieſtön e eng Meegancol⸗ r dediei ee Nsotäterenh niemnideog Aumdengfn mu:aören Mitunitirie Cigrotigunn Nübenimni/ nlahſunin daurotitve Senrrabnzher Nr n Pün mäcknhuczt Errinarrt, uemtnntre, Nunnenock ti de docki D iiN Phinültet igihheiie ͤrpiumn mmanmn = ſhinig miinufime mai ün/ mnd „ foſn 4 ien ac vgui 4 . S Pruckdenn . üͤ ninnt van inn mmtan plenitudine eiꝰ accipiũt anime vt beate ſint:⁊ qꝛ participatõe manẽtis in ſe ſapi entie renouat᷑ vt ſapiẽtes ſint:eſt ibi.⸗ autẽ ſᷣm tempꝰ pꝛo impijs moꝛtuꝰ eſt:et filio tuo vnico nõ peperciſti:ſed ꝓ nobis om̃ibo tradidiſti eũ:nõ eſt ibi.Abſcondi ſti em heca ſapientib:⁊ reuelaſti ea ꝑuu lis:vt venirẽt ad eũ laboꝛãtes et onerati ⁊ reficeret eos:quoniã mitis eſt ⁊ humi/ lis coꝛde:⁊ dirigit mites in iudicio:⁊ do cet mãſuetos vias ſuas:vidẽs humilita tem noſtrã ⁊ laboꝛẽ noſtꝝ ⁊ dimittẽs oĩa peccata noſtra.Qui autẽ cothurno tan/ q́; doctrine ſublimioꝛis elati nõ audiũt dicentẽ.Diſcite a me quia mitis ſũ ⁊ hu milis coꝛde⁊ inuenietis requiẽ animab veſtris:⁊ ſi cognoſcũt deũ nõ ſicut deuzʒz gloꝛificãt aut gratias agũt:ſʒ enaneſcũt in cogitatõnibo ſuis:⁊ obſcurat᷑ inſipiẽs coꝛ eoꝝ:dicẽtes ſe eſſe ſapiẽtes ſtulei fiüſt ECt ideo legebã ibi etiã immutatã gloꝛiã incorſuptonis tue in idola ⁊ varia ſimu lacra in ſi bilis hominis ⁊ volucrũ ⁊ quadꝛupedũ ⁊ ſerpentũ.videlicet egiptiũ cibum quo eſau perdidit pꝛimogenita ſua:quoniaʒ caput quadrupedis ꝓ te honoꝛauit po/ pulus pꝛimogenitus cõuerſus coꝛde in egiptũ:⁊ curuãs imaginẽ tuã animã ſuã ante imaginẽ vituli manducãtis fenũ:in ueni hec ibi.⁊ non manducaui. Placuit enim tibi domine auferre oppꝛobꝛiũ di/ minutõis ab iacob vt maioꝛ ſeruiret mi noꝛuet vocaſti gentes in hereditatẽ tuã. Et ego ad te venerã ex gentibo:⁊ intẽdi in auꝝ qð ab egipto voluiſti vt auferret populus tuꝰ:quoniã tuũ erat vbicunq; erat.Et dixiſti athenienſibo per apoſto/ lum tuũ ꝙ in te viunimus ⁊ mouemur et ſumus.ſicut ⁊ quidã ſm eos dixerunt. Et vtiq; inde erant illi libꝛi. Et nõ attẽ/ di in idola egiptioꝛuzʒ:quibo ð auro tuo miniſtrabant.qui tranſmutauerunt ve/ ritatem dei in mendaciũ:⁊ coluerũt ⁊ ſer nierunt creature potiꝰ qᷓ; creatoꝛi.Et in de admonitꝰ redire ad memetipſum:in/ traui ĩ intima mea duce te:⁊ potui:quo/ niam factꝰ es adiutoꝛ meꝰ. Intraui ⁊ vi di qualicũq; oculo anime mee:ſupꝛa eũ/⸗ dem oculũ anime mee:ſupꝛa mentẽ meã militudinẽ imaginis coꝛrupti CxIN. lucẽ domini incomutabilẽ:nõ hanc vul/ garem ⁊ cõſpicuã omi carni:nec quaſi ex eodẽ genere.Hꝛandioꝛ erat: tanq; ſi iſta multo multoq; clariꝰ clareſceret:totũq; occuparet magnitudie. Nõ hoc illa erat ſʒ aliud:aliud valde ab iſtis om̃ib. Nec ita erat ſupꝛa mentẽ meã ſicut oleuʒ ſuꝑ aquã:nec ſicut celũ ſuper terrã:ſed ſupe rioꝛ:quia ipſa fecit me:⁊ ego inferioꝛ qꝛ factꝰ ſum ab ea.Qui nouit veritateʒ no/ uit eam:⁊ qui nouit eã:nouit etemitatẽ. Charitas nouit eã.O eterna veritas:et vera charitas:⁊ chara eternitas.Tu es de? meꝰ:tibi ſuſpiro die ac nocte.Et cũ te pꝛimũ cognoui:tu aſſũpſiſti me vt vi/ derem eſſe qð viderẽ:⁊ nõdũ me eſſe qui viderẽ.Et reuerberaſti infirmitatẽ aſpe ctus mei.radiãs in me vehemẽter:⁊ cõ/ tremui amoꝛe ⁊ hoꝛroꝛe:⁊ inueni melon ge eſſe a te ĩ regione diſſimilitudinis:tã/ q; audirẽ vocẽ tuã de excelſo.Cib ſum grandiũ:creſce ⁊ mãducabis me. Nec tu meĩ te mutabis ſicut cibũ carnis tue:ſʒ tu mutaberis ĩ me.Et cognoui quoniã ꝓ iniqtate erudiſti hoĩem:⁊ tabeſcere fe/ ciſti ſicut araneã animã meã:⁊ dixi.Nũ/ quid nihil eſt veritas:quoniã neq; ꝑ fini ta neq; ꝑ ĩſinita locoꝝ ſpacia diffuſa eſt: Et dlamaſti de longinq̊. Immo vo ego ſũ qͥ ſũ. Et audiui ſiẽ audit᷑ in coꝛde:⁊ nõ erat pꝛſus vñ dubitarẽ Faciliuſq; dubi tarẽ viuere me:q; nõ eſſe veritatẽ q̃ ꝑ ea q̃ facta ſũt ĩtellecta ↄſpicit᷑. Et inſpexi ce tera infra te.Et vidi nec om̃ino eſſe.nec om̃ino nõ eſſe.Eſſe qͥdẽ qm̃ abs te ſunt. nõ eſſe aũt qm̃ id qdð es nõ ſũt.Id em̃ vᷣe ẽqð incõmutabilit᷑ manet. Mihi aũt in herere deo bonũ ẽ:qꝛ ſi nõ manebo ĩ illo nec ĩ me potero. Illeaũt ĩ ſe manẽs inno uat oĩa.Et dñs meꝰ es:qm̃ bonoꝝ meo rũ nõ eges. Et mãifeſtatũ ẽ mihi:qm̃ bo na ſũt q̃ coꝛrumpunt᷑:q̃ neq; ſi ſüma bo/ na eſſent:neq; niſi bona eſſent:coꝛrumpi poſſent.Quia ſi ſũma bona eſſent:incoꝛ ruptibilia eſſent.ſi aũt niła bona eſſent: q̃d ĩ eis coꝛrũperet᷑ nõ eſſet. Nocet eĩ coꝛ ruptio:⁊ niſi bonũ minueret nõ noceret- Aut igit᷑ nihil nocʒ coꝛruptio qð fieri ñ Pt:aut qð certiſſimũ Eoĩa q coꝛrũp ut pᷣ⸗ uant᷑ bono, Gi ãt oĩ bono puab nkoind 8 DDH Confeſſionũ. —TTð nõ erũt. Si em̃ erũt ⁊ coꝛrũpi iã nõ pote runt:melioꝛa erunt:qꝛ incoꝛruptibiliter permanebũt.Et qͥd mõſtruoſi:qᷓ; ea di cere om̃i bono amiſſo facta melioꝛa? Er go ſi omi bono pꝛiuabunt᷑:om̃ino nulla erũt.Ergo q;diu ſunt:bona ſunt.Ergo quecũq; ſunt:bona ſunt. Malũq; illud qð querebã vnde eſſet nõ eſt ſubſtantia: qꝛ ſi ſubſtãtia eſſet bonũ eſſet.Aut em̃ eſ ſet incoꝛruptibilis ſubſtãtia magnũ vti qʒ; bonũ:aut ſubſtãtia coꝛruptibilis eſſʒ que niſi bona eſſet coꝛrũpi ñ poſſet. Ita q; vidi ⁊ manifeſtatũ eſt mihi:quia omia bona tu feciſti:⁊ pꝛoꝛſus nulle ſubſtãtie ſunt quas tu nõ feciſti.Et quoniã nõ eq̃ lia om̃ia feciſti:ideo ſunt omia:quia ſin/ gula bona ſunt:⁊ ſimul om̃ia valde bo/ na:quoniã feciſti deꝰ noſter omia bona valde. Et tibi om̃ino nõ eſt malũ:nõ ſo/ lum tibi ſʒ ⁊ vniuerſe creature tue.qꝛ ex tra te nõ eſt aliqͥd qð irrũpat ⁊ coꝛrũpat oꝛdinẽ quẽ impoſuiſti ei. In partib aũt eiꝰ quedã quibuſdã qꝛ nõ ↄueniũt mala putant᷑.Et eadẽ ipſa cõueniunt alijs:et bona ſunt. ⁊ in ſemetipᷣis bona ſunt.Et om̃ia hec q ſibimet inuicẽ nõ cõueniunt ↄueniũt inferioꝛi parti reꝝ:quã terrã di cimꝰ habentẽ celũ ſuũ nubiloſuʒ atq; vẽ toſum cõgruũ ſibi. Et abſit iã vt dicerẽ nõ eſſe iſta:qꝛ ⁊ ſi ſola iſta cernerẽ:deſide rarẽ quidẽ melioꝛa:ſʒ iã etiã de ſolis iſtiſ landare te deberẽ:quoniã laudanduʒ te oſtendũt de terra dꝛacones ⁊ om̃es abiſ ſi. Ignis grãdo nix glacies ſpũs tẽpeſta tis que faciũt verbũ tuũ. Moõtes ⁊ oẽs colles:ligna fructifera ⁊ om̃es cedri. Be ſtie ⁊ om̃ia pecoꝛa.reptilia ⁊ volatilia pẽ nata. Reges terre ⁊ om̃es populi:pꝛinci pes ⁊ om̃es iudiceſ terre. Juuenes ⁊ vir gines.ſenioꝛes cũ iunioꝛibo laudent no/ men tuũ.Cũ vero etiã de celis te laudẽt laudẽt te deꝰ noſter in excelſis om̃es an/ geli tui:oẽs virtutes tue:ſol ⁊ luna oẽs ſtelle ⁊ lumẽ:celi celoꝛũ ⁊ aque q̃ ſuꝑ ce/ los ſunt laudent nomẽ tuũ / Nõ iã deſige rabã melioꝛa:qꝛ omia cogitabã:⁊ melio ra quidẽ ſuperioꝛa q; inferioꝛa:ſʒ melio/ ra omia q; ſola ſuperioꝛa iudicio ſano re pendebã. Mõ eſt ſanitas eis quibus di/ ſplicet aliquid creature tue:ſicut mihiñ Liber vI. erat cũñ diſplicerẽt multa qᷓ feciſti. Et qꝛ nõ audebat anima mea vt ei diſpliceret deus meꝰ. nolebat eſſe tuũ quicqͥ d ei di/ ſplicebat. Et inde ierat in opinionẽ dua rum ſubſtãtiaꝝ:⁊ nõ requieſcebat:⁊ alie na loq bat᷑ inde rediẽs fecerat ſibi deũ per infinita ſpacia locoꝝ omniũ:⁊ eũ pu tauerat eſſe te:⁊ eũ collocauerat in coꝛde ſuo:⁊ facta erat rurſus templũ idoli ſui abominandũ tibi.Sed poſtea q; foui/ ſti caput neſciẽtis:⁊ clauſiſti oculos me/ os ne viderẽet vanitatẽ:ceſſaui ð me pau lulum:⁊ cõſopita eſt inſania mea.Et eui gilaui in te:⁊ vidi te infinitũ aliter:et vi/ ſus iſte nõ a carne trahebat᷑.Et reſpexi glia: ⁊ vidi tibi debere quia ſũt.⁊ in te cũ cta finita:ſed aliter.nõ quaſi in loco:ſed quia tu es omitenens manu veritate:et omia vera ſunt inq; tum ſunt:nec quicqᷓ eſt falſitas:niſi cũ putat᷑ eſſe qð nõ eſt Et vidi qꝛ nõ ſolũ locis ſua queq; ſuis ↄue niunt:ſʒ etiã tꝑibo.Et qꝛ tu ſolꝰ eternus es:nõ poſt innumerabilia ſpacia tẽpoꝝ cepiſti operari:qꝛ omia ſpacia tempoꝛũ: 1343 pbterierũt qᷓ pᷣteribunt:nec abirent: nec venirẽt niſi te oꝑante ⁊ manente.Et ſenſi ⁊ expertꝰ ſum nõ eſſe miꝝ qð pala/ to nõ ſano pena eſt panis qͥ; ſano ſuauis eſt:⁊ oculis egris odioſa lux:q̃ pur ama bilis eſt. Et iuſticia tua diſplicet iniquiſ ne dũ vipera ⁊ vermiculꝰ qᷓ bona creaſti apta iferioꝛibo creature tue partibequi⸗/ bus ⁊ ipᷣi iniqui apti ſunt quãto diſſimi lioꝛes ſunt tibi:apti aũt ſuperioꝛibo qto ſinmnilioꝛes fiũt tibi. Et q̃ſiui qd eſſet ini/ uitas ⁊ nõ inueni ſubſtantiã:ſʒ a ſũma ubſtantia te deo detoꝛte in infima volũ tatis puerſitatẽ: pijcientis intima ſua et tumeſcẽt foꝛas.Et mirabar ꝙ iã te ama bã nõ ꝓ te fantaſma.Et ñ ſtabã frui deo meo:ſʒ rapiebar ad te decoꝛe tuo:moxq; diripiebar abs te pondere meo:⁊ ruebã Tiſta cũ gemitu.Et pondus h̊ ↄſuetudo Sʒ mecũ erat memoꝛia tui:ne q; vllo modo dubitabã eſſe cui cohererẽ ſz nõdũ eſſe me qͥ cohererẽ:quoniã coꝛpꝰ qð coꝛrumpit᷑ aggrauat animã:⁊ depꝛi/ mit terrena inhabitatio ſenſum mita co gitantẽ. Erãq; certiſſimus qꝙ inuiſibilia tua a ↄſtitutõe mũdi ꝑ ea que facta ſunt Gteleancil virte dhn gopꝛobzrepo niguenn ſrinmrede nißlucſen cisrneiie Ueeiicnu ſiniſhon ne guguanim Pcug'annin mncikenſus anutqnouſc nlſeonarace cincicana pois eſeq bilegennſend Citcogitnice lcömdiann Gnenretqhtu dbtaroecl WRGewur Cnmnadee lomosdh pueniret Aſpectul⸗ facaſunt jeno vylui to /olinio,. ononir/ mnanar nomm, Mntiiobons itene imnen fllinmedein ütckſnni Merer dci. Melante alaf f ngniüin fugſneſirchf bieß nie tunonh ſellmnii ſbeigdoni icanennin ealene heſinee n noifinun mamlnff⸗ ng martant oͤncſe ügricte eimr inſpiigi rnöſehigcchr izſunſit Kualganen zan ummumhüäklit eif nmiaiilin ſn piackniniba oirininälieeae. memahebgthl oberequünſtei Ur no quuſinlel uumnensmuupi tinözunſunurgii Cöonihtöctt ninſen GneRaſhaäns a a ddwdur wanpg,nn nmtilrin umnilerith miad benden iiun amade õ t iſticten, mmciſibſtmnißt⸗ Fo. ððõ intellecta cõòſpiciunt᷑:ſempiterna quoq; virtꝰ ⁊ diuinitas tua.Querẽs em̃ vnde appꝛobarẽ pulcritudinẽ coꝛpoꝝ ſiue ce/ leſtiũ ſiue terreſtriũ:⁊ quid mihi pᷣſto eſ/ ſet integre de mutabilib iudicanti ⁊ di/ centi:hᷣ ita eſſe debet:illud nõ ita. Hoc g querẽs vnde iudicarẽ cũ ita iudicarẽ:in⸗ uenerã incõmutabilẽ ⁊ verã veritatꝭ eter nitatẽ ſupꝛa mentẽ meã cõmutabilẽ.At q; ita gradatim a coꝛpoꝛibo ad ſentientẽ ꝑcoꝛpꝰ animã:atq; inde ad eiꝰ interioꝛẽ vim cui ſenſus coꝛpoꝛis exterioꝛa annũ ciaret:⁊ quouſq; poſſunt beſtie.atq; inde rurſus ad raciocinantẽ potentiã:ad quã refert᷑ indicandũ qð ſumit᷑ a ſenſibo coꝛ/ poꝛis.Que ſe quoq; ĩ me cõperiẽs muta bilẽ:erexit ſe ad intelligentiã ſuã:⁊ abdu xit cogitationẽ a cõſuetudine:ſubtrahẽſ ſe cõtradicentib turbis fantaſmatuʒ: vt inueniret q̃ͥ lumine aſpergeret᷑:cũ ſine vl/ la dubitatõe clamaret:incõmutabile pᷣfe rendũ eſſe mutabili:vnde noſſet ipᷣm in/ cõmutabile:qð niſi aliq̃ modo noſſet:nł lo modo illud mutabilicerta pponeret:⁊ ꝑueniret ad id qð eſt in ictu trepidantis aſpectuſ.Cũ vero inuiſibilia tua ꝑ ea qᷓ facta ſunt intellecta ↄſpexi:ſed aciẽ fige/⸗ re nõ valui:⁊ repcuſſa infirmitate reddi tus ſolitis.nõ mecũ ferebã niſi amanteʒ memoꝛiã:⁊ q̃ſi olſacta deſiderantẽ q̃ co/ medere nondũ poſſem:⁊ querebã viã cõ parãdi roboꝛis qð eſſet idoneũ ad fruen dũ te:nec inueniebã donec amplecterer mediatoꝛẽ dei ⁊ hominũ hoĩem chꝛiſtũ ieſũ:qͥ eſt ſuꝑ om̃ia deꝰ bñdictꝰ in ſecula: vocãtẽ ⁊ dicẽtẽ.Ego ſũ via veritas ⁊ vi ta.Et cibũ cui capiẽdo inualidꝰ erã mi/ ſcẽtẽ carni:qm̃ verbũ caro factũ eſt:vt in fantie nr̃e lacteſceret ſapiẽtia tua.ꝑ quã creaſti om̃ia. Nõ em̃ tenebã dñm meũ ie ſum chꝛiſtũ humilis humilẽ:nec cuiꝰrei magiſtra eſſet eiꝰ ĩfirmitas nouerã. Uer bũ em̃ tuũ eterna veritas ſupioꝛibo crea ture tue partiba ſuꝑeminẽs:ſubditos eri git ad ſeipᷣam.in ĩferioꝛib aũt edificauit ſibi humilẽ domũ de limo noſtro: ꝑ quã ſubdẽdos depꝛimeret a ſeipᷣis:⁊ ad ſe tra ijceret:ſanans tumoꝛẽ ⁊ nutriẽs amoꝛẽ: ne ſiducia ſui ꝓgrederent᷑ longiꝰ:ſʒ poti us inſimmarent᷑vidẽtes ante pedes ſuoſ infirmã diuinitatẽ ex participatõe tuni/ ce pellicee noſtre:⁊ laſſi ꝓſternerent᷑ ĩ ei. illa aut ſurgẽs leuaret eos. Ego vo alið putabã:tantũq; ſentiebã de dño chꝛiſto S meo:q; tũ de excellẽtis ſapiẽtie viro:cui nullꝰ poſſet equariũ:pᷣſertim qꝛ mirabilit᷑ natꝰ ex virgine ad exemplũ contẽnendo rum tempoꝛaliũ ꝓ adipiſcẽda ĩmoꝛtali/ tate:diuina ꝓ nobis cura tantã autoꝛita tem magiſterij meruiſſe videbat᷑. Quid aũt ſacramẽti haberet:verbũ caro factũ: ne ſuſpicari quidẽ poterã. Tantũ cogno uerã ex his q̃ de illo ſcripta traderentur qꝛ mãducauit ⁊ bibit:doꝛmiuit:ambu/ lauit:exhilaratꝰ eſt:cõtriſtatꝰ eſt:ſermo/ cina tꝰ eſt:non heſiſſe camẽ illã ybo tuo: niſi cũ aia ⁊ mente humana. Nouit hoc om̃is qui nouit incõmutabilitatẽ verbi tuuquã ego iã nouerã quantũ poteram: nec om̃ino quicq;ᷓ inde dubitabã. Ften nunc mouere mẽbꝛa coꝛpoꝛis ꝑ volunta tem:nunc nõ mouere:nũc aliquo affectu affici:nunc nõ affici:nũc ꝓferre per ſigna ſapiẽtes ſentẽtias:nũc eſſe in ſilẽtio:pꝛo pꝛia ſunt mutabilitat aĩe ⁊ mẽtis.Que ſi falſa de illo ſcripta eſſent:etiã oĩa peri/ clitarent᷑ mendacio:neq; in illis lris vlla fidei ſalꝰ generi humano remaneret.Oꝛ itaq; vera ſcripta ſũt:totũ hominẽ ĩ chꝛi ſto agnoſceba:nõ coꝛpꝰ tantũ hoĩs:aut cũ coꝛpꝑe ſine mẽte animã:ſʒ ipᷣm hominẽ nõ perſona veritatis:ſʒ magna quadam nature humane excellẽtia et perfectioꝛe participatione ſapientie pᷣferri ceteris ar bitrabar. Alipiꝰ autẽ deũ carne indutuʒ ita putabat credi a catholicis:vt pꝛeter deum ⁊ carnẽ nõ eſſet in chꝛiſto aia:men rẽq; homiĩs nõ exiſtimabat in eo pᷣdicari Et qm̃ bene pſuaſuʒ tenebat:ea q̃ de illo memoꝛie mãdata ſunt ſine vitali ⁊ rõna/ li creatura nõ fieri:ad ipᷣam chꝛiſtianã fi dem pigriꝰ mouebat᷑. Gʒ poſtea hereti coꝝ appollinariſtaꝝ hunc erroꝛẽ eſſe co/ gnoſcẽs:catholice fidei colletatꝰ ⁊ con/ temperatꝰ eſt. Ego aũt aliquãto poſteri us didiciſſe me fateoꝛ:in eo qð verbũ ca ro factũ eſt.qũo catholica vᷣitas a fotini falſitate dirimat᷑. YImpꝛobatio qͥppe he/ reticoꝝ facit eminere quid eccłia tua ſen tiat/⁊ qd habeat ſana doctria.Opoꝛtuit Confeſſionũ. em̃ ⁊ hereſes eſſe:vt ꝓbati manifteſti fie/ rent inter intirmos. Ged tũc lectis pla/ tonicoꝝ illis libꝛis:poſtea q; inde admo nitꝰ q̃rerẽ incoꝛpoꝛeã veritatẽ:ĩuiſibilia tua ꝑ ea que facta ſunt intellecta ↄſpexi: ⁊ repulſus ſenſi qð per tenebꝛas aĩe mee ↄtemplari nõ ſinerer certꝰ eſſe.te ⁊ infini tũ eſſe:nec tũ ꝑ locos finitos infinitoſue diffundi. ⁊ vere te eſſe qͥ ſemꝑ idẽ ipᷣe eſſeſ erx nlłla parte nulloq; motu aliter aut ali ter: cetera vero ex te eſſe omia.h̊ ſolo fir/⸗ miſſimo documẽto qꝛ ſũt.Certꝰ quidẽ i iſtis erã:nimis tñ infirmꝰ ad fruendũ te Barriebã plane q̃ſi peritꝰ.⁊ niſi in chꝛi/ ſto ſaluatoꝛe noſtro viã tuã quererẽ:non perit?: ſʒ ꝑiturꝰ eſſem. Jã em ceperã vel/ le videri ſapiẽs:plenꝰ pena mea:⁊ nõ fle/ bam:inſuꝑ inflabar ſciẽtia. Ubi em̃ erat illa edificans charitas a fundamẽto hu/ militatis:qð eſt chꝛiſtꝰieſus: Aut qñ illi libꝛi me docerẽt eã:in q̊s me ꝓpterea pꝛi uſq; ſcripturas tuas ↄſiderarẽ credo vo luiſti incurrere:vt impꝛimeret᷑ memoꝛie mee qũo ex eis affectus eſſem. Et cũ po ſtea in libꝛis tuis mãſuefactꝰ eſſem:⁊ cu rantibo digitis tuis ↄtractarent᷑ vulnera mea:diſcernerẽ atq; diſtinguerẽ quid in tereſſet inter pᷣſumptionẽ ⁊ cõſeſſionẽ:in ter videnteſ qͥ eundũ ſit:nec vidẽtes qua ⁊ viã ducentẽ ad beatiſicã patriã nõ tan tũ cernendã ſʒ ⁊ inbabitandã: Nã ſi pꝛi/ mo ſanctis tuis litteris infoꝛmatꝰ eſſem ⁊ in eaꝝ familiaritate obdulcuiſſes mi⸗ hi:⁊ poſtea ĩ illa volumina ĩcidiſſem:ſoꝛ taſſe aut abripuiſſent me a ſolidamento pieetis ut ſi in affectu quẽ ſalubꝛẽ in/ hiberã pſtitiſſem: putarẽ etiã ex ilł libꝛis eũ poſſe ↄcipi:ſi eos ſolos quiſq; didiciſ ſet. YItaq; auidiſſime arripui venerabilẽ ſtilũ ſpũs tui:⁊ pᷣ ceteris aplm paulũ:et perierũt ille q̃ſtiones ĩ quib mihi aliqũ viſus eſt aduerſari ſibi.⁊ nõ ↄgruere te -/ ſtimonijs legis ⁊ pphetaꝝ textꝰ fmonii ei.Et apparuit mihi vna facies eloqui oꝛũ caſtoꝝ:⁊ exultare cũ tremoꝛe didici 7 cepi:⁊ inueni quicqͥd illac veꝝ legerã. ac cũ cõmendatõe gr̃e tue didici:vt qͥ videt nõ ſic gloꝛiet᷑ q̃ſi nõ acceperit:non ſolũ id qð videt:ſʒ etiã vt videat.Quid em̃ habet qð nõ accepit: Et vt teq es ſꝑ Aiber vII. idẽ nõ ſolũ admoneat᷑ vt videat:ſʒ etiam ſanet᷑ vt teneat. Et qͥ de longinquo vide re nõ poteſt viã:tamẽ ambulet qua veni at ⁊ videat ⁊ teneat.Quia ⁊ ſi ↄdelectet homo legi dei fm interioꝛẽ homin? qͥd faciet ð alia lege ĩ mẽbꝛis ſuis rena gnã te legi mẽtis ſue.⁊ ſe captiuũ ducẽt lLle/ ge peccati q̃ eſt ĩ mẽbꝛis eiꝰ:Quomiã iu/ ſtus es dñe:nos autẽ peccauimꝰ:inique fecimꝰ:impie geſſimuſ:⁊ grauata eſt ſuꝑ nos manꝰ tua:⁊ iuſte traditi ſumꝰ antiq̊ peccatoꝛi pᷣpoſito moꝛtis:qꝛ ꝑſuaſit vo luntati noſtre ſimilitudinẽ volũtatiſ ſue qua ĩ veritate tua nõ ſtetit.Quid faciat miſer homo: Quis eũ liberabit ð coꝛꝑe moꝛtis huiꝰ:niſi gratia tua ꝑ ieſum chꝛi ſtũ dominũ noſtꝝ:quẽ genuiſti coeternũ ⁊ creaſti in pꝛincipio viarũ tuaꝝ:in quo pꝛinceps huiꝰ mũdi non inuenit quicq; moꝛte dignũ:⁊ occidit eũ ⁊ euacuatũ eſt cyꝛographũ qð erat contrarium nobis: Hoc ille littere nõ habent: nõ habent il le pagine vultũ pietatis huiꝰ.lacrimas confeſſionis.ſacrificium tuum ſpiritum contribulatũ:coꝛ contritum ⁊ humilia/ tum:populi ſalutẽ:ſponſam:ciuitatẽ:ar ram ſpirituſſancti: poculuz pꝛecij noſtri Nemo ibi cantat:nõne deo ſubdita erit anima mea:ab ipſo em̃ ſalutare meum. Et em̃ ipſe eſt deꝰ meꝰ ⁊ ſalutaris meuſ. ſuſceptoꝛ meus nõ moueboꝛ amplius. Nemo ibi audit vocantẽ:venite ad me qui laboꝛatis. Dedignant ab eo diſcere: quoniã mitis eſt ⁊ humiliſ coꝛde.Abſcõ diſti em̃ hec a ſapientibꝰ ⁊ pꝛudentibo et reuelaſti ea paruulis. Et aliud eſt de ſil/ 7— „ ueſtri cacumine videre patriã pac?:⁊ iter ad eã nõ ĩuenire:⁊ fruſtra conari ꝑ inuia circũobſidentibo ⁊ inſidiantib fugitiuis deſertoꝛibo cũ pꝛincipe ſuo leone ⁊ dꝛaco ne:⁊ aliud tenere viã illuc ducentem cu/ ra celeſtis imperatoꝛis munitam:vbinõ latrocinant᷑ qui celeſtẽ militiam deſerue runt. Tlitant enim eam ſicut ſuppliciuʒ Hec mihi inuiſcerabantur miris modii cum minimum apoſtoloꝛum tuoꝛum le/ gerem:et conſideraueram opera tua ⁊ es paueram. 2ðMB Explicit liber ſeptimus. er iedsſl Gnenaifcen Pindmupicte luonettechnn vcoriterra Waerit ciczcrejualt ttemagcen eis ſoſpanlü i delncormptb ſcoſſis ſubſti⸗ (Chcrdeteht Donozeon⸗ wödeRen cebat vacd sadhucg meiviſe GKe gd ſin kebatſenn Zudierie⸗ Netbiyi lognerte tuemultas bebaker ver letvolebi⸗ ſerapeno⸗ alnbnlangi eclleſit i⸗ gote iſlict. limnhtentnn Ptinnborrſe ſelmeiti ncnmeilan⸗ unn d hengate enkgthiſenße, taͤdelnginn Cume mnblleren⸗ er Duint ſadtr nünmine hon⸗ ſapnuidicet Midigendn⸗ miernitßi Wümulngunt inſenndtiin tononng güi Osääithrtter, mügmuaadicianc Nnigenſic porimi maree Niiiwrinanr drdiauauni Baronmmumnodt Nbrbenenödede⸗ Nenns dai Mon fücumtuonſ AGrwidene ſNone õl ninnutn inpli. Pentircira 1Darnidcnde ceicepemdM . i Gonln 7 U . 1188ͦð zinarben N Incipit octauus. Eus meus recoꝛder ĩ gratiaꝝ acti one tibi:⁊ cõfitear mi/ mea delectatõne tua:⁊ dicãt. Dñe qͥs ſiłis tibi:Dirupiſti vĩcu/⸗ la mea:ſacrificem tibi ſacrificiuʒ laudis. Nuo dirupiſti ea narrabo:⁊ dicẽt omes Qdadoꝛẽt te cũ audiũt hec. Bñdictꝰ dñs in celo ⁊ ĩ terra:magnũ ⁊ mirabile nomẽ eiꝰ. Inheſerãt pᷣcoꝛdijs meis vᷣba tua:⁊ vndiq; circũuallabarabſte De vita tua eterna certꝰ erã:q;uis eã in enigmate ⁊ q̃ ſiꝑ ſpeculũ viderã.Dubitatio tñ om̃is de incoꝛruptibili ſubſtãtia ꝙ ab illa eſ⸗/ ſet om̃is ſubſtãtia.ablata mihi erat:nec certioꝛ dete ſʒ ſtabilioꝛ ĩ te eſſe cupiebã. De mea vero tꝑali vita nutabãt om̃ia:⁊ mũdandũ erat coꝛ a fermẽto veteri ⁊ pla cebat via ipᷣe ſaluatoꝛ:⁊ ire ꝑ eiꝰ anguſti as adhuc pigebat.Et ĩmiſiſti in menteʒ meã:viſũq; eſt bonũ in ↄſpectu meo per gere ad ſimplicianũ qͥ mihi bonꝰ appa/ rebat ſeruꝰ tuus:⁊ lucebat in eo gra tua Audierã etiã ꝙ a iuuẽtute ſua deuotiſſi/ me tibi viueret. Jã vero tunc ſenuerat:⁊ lõga etate in tã bono ſtudio ſectande vie tue:multa expertꝰ:młta edoctꝰ mihi vi/ debat᷑:⁊ vere ſic erat. Unde mihi vt pfer ret volebã ↄferẽti ſecũ eſtus meos:qͥs eſ ſet aptꝰ modꝰ ſic affecto:vt ego eram ad ambulandũ ĩ via tua. VUidebã em̃ plenã eccleſiã: ⁊ aliꝰ ſic ibat:aliꝰ aũt ſic. Dihi autẽ diſplicebat qð agebã ĩ ſeculo:⁊ one ri mihi erat valde:nõ iã inflãmantibo cu piditatibo:vt ſolebãt ſpe honoꝛiſ ⁊ pecu nie:ad tolerãdã illã fuitutẽ tam grauẽ. Hã em̃ me illa nõ delectabãt pᷣ dulcedine tua:⁊ decoꝛe domꝰ tue quã dilexi. Sed adhuc tenaciter colligabar ex femĩa:nec me pꝛohibebat apoſtolus coniugari:qᷓ uis exhoꝛtaretur ad melius:maxime vo lens omnes homines ſic eſſe vt ipſe erat. ed ego infirmioꝛ eligebam mollioꝛem locum. Et ꝓpter hoc vnuʒ voluebar in ceteris languidus ⁊ tabeſcẽs curis mar ſericoꝛdias tuas ſuper me. Perfüdantur oſſa — cidis:qð ⁊ in alijs rebus quas nolebam pati congruere cogebar vite coniugali: cui deditus conſtringebar. Nudierã ex oꝛe veritatis eſſe ſpadones qui ſeipſos abſciderunt ꝓpter regnum celoꝛum:ſed qͥ pᷣt inqͥt cape capiat. Tani ſũt certe oẽs hoĩes qba ñ eſt dei ſciẽtia:nec ð his q̃ vi/ dent᷑ bona potuerũt inuenire eũ qͥ eſt. At ego iã ñ era ĩ illa vanitate.Cranſcẽderã eã:⁊ ↄteſtãte vniuerſa creatura tua inue nerã te creatoꝛẽ noſtꝝ:⁊ verbũ tuũ apud te deũ.tecũq; cũ ſpũſãcto vnũ deũ ꝑ qð creaſti oĩa.Et ẽ aliud genꝰ impioꝝ:qͥ co gnoſcẽtes deũ ñ ſicẽ deũ głificauerũt aut gr̃as egerũt: In h̊ q̊q; iciderã:⁊ dextera tua deꝰ ſuſcepit me:⁊ inde ablatũ poſui ſti vbi ↄualeſcerẽ:qꝛ dixiſti homini:ecce pietas eſt ſapiẽtia:⁊ noli velle videri ſapi ens:qm̃ dicẽtes ſe eſſe ſapiẽtes:ſtulti fa/ cti ſũt. Et ĩuenerã iã bonã margaritã:et venditꝭ oĩbo q̃ haberẽ emẽda erat:⁊ dubi tabã. Perrexi &̊ ad ſimplicianũ patrẽ in accipiẽda gra tũc epi ambꝛoſij:⁊ quẽ vᷣe väyt patrẽ diligebat. Narraui ei circũitus erroꝛis mei. Ubi aũt cõmemoꝛaui legiſ/ ſe me ſdã libꝛos platonicoꝝ q̊s victoꝛi nꝰ quondã rhetoꝛ vꝛbis rome:quẽ chꝛi ſtianũ defunctũ eſſe audierã ĩ latinã lin/ guã trãſtuliſſet.ꝗtulatꝰ ẽ mihi ꝙ nõ ĩ ali oꝛũ phoꝝ ſcripta ĩcidiſſem plena fallaci aꝝ ⁊ deceptionũ ſᷣm elemẽta huiꝰ mũdi: in iſtꝭ aũt oĩbo modis inſinuari deũ ⁊ eiꝰ verbũ.Deinde vt me exhoꝛtaret᷑ ad hu/ militatẽ chꝛiſti ſapiẽtibo abſcõditã ⁊ re/ uelatã ꝑuulis.victoꝛinũ ipᷣm recoꝛdatꝰ eſt:quẽ rome cũ eſſet familiariſſime noue rat:deq; illo mihi narrauit qð nõ ſilebo abet em magnã laudẽ gfe tue ↄfitẽdã tibi:quẽadmodũ ille doctiſſimꝰ ſenex et oĩm liberaliũ doctrinaꝝ peritiſſimꝰ.qui q; philoſophoꝝ tã multa legerat:⁊ diju dicauerat ⁊ dilucidauerat:doctoꝛ tot no biliũ ſenatoꝝ:qͥ etiã ob ĩſigne pᷣclari ma giſterij:qð ciues huiꝰ mundi eximiũ pu tant:ſtatuã romano foꝛo meruerat ⁊ ac/ ceperat:vſq; ad illã etatẽ veneratoꝛ ido/ loꝝ ſacroꝛũq; ſacrilegoꝝ ꝑticeps:quib tũc tota fere romana nobiulitas ĩflata ſpi rabat ppłi vſiam ⁊ oĩgenũ deũ mõſtra ⁊ anubem latratoꝛc:q aliqñ ↄtra neptunũ ð hvh Konfeſſionũ. ⁊ venerẽ:cõtraq; mineruã tela tenuerãt: ⁊a ſe victis iã roma ſupplicabat:q iſte ſe nex victoꝛinꝰ tot annos oꝛe terricrepo ð fenſitauerat:nõ erubuerit eſſe puer chꝛi ſti tui:⁊ infans fontis tui.ſubiecto collo ad humilitatis iugũ:⁊ edomita frõtead crucis oppꝛobꝛiũ.O dñe dñe qͥ inclina/ ſti celos et deſcẽdiſti:tetigiſti montes et fumigauerũt:quibo modis te inſinuaſti illi pectoꝛi?: Legebat ſicut ait ſimplicia/⸗ nuſ:ſanctã ſcripturã:om̃eſq; chꝛiſtianaſ litteras inueſtigabat ſtudioſiſſime ⁊ per ſcrutabat᷑:⁊ dicebat ſimpliciano nõ palã ſʒ ſecretiꝰ ⁊ familiariꝰ. Noueris me iã eſ ſe chꝛiſtianũ: Et reſpõdebat ille Nõ cre dam.nec deputabo te inter chꝛiſtianos niſi in eccleſia chꝛiſti te videro. Ille aũt irridebat eũ dicẽs Ergo parietes faciũt chꝛiſtianos? Et h̊ ſepe dicebat iã ſe eſſe chꝛiſtianũ:⁊ ſimplicianꝰ illud ſepe reſpõ debat:⁊ ſepe ab illo parietũ irriſio repe/⸗ tebat᷑. Amicos em̃ ſuos verebat᷑ offende re ſuꝑbos demonicolas:quoꝝ ex culmi ne babilonice dignitatis qᷣſi ex cedris li bani quas nondũ cõtriuerat dñs grauit᷑ ruituras in ſe inimicicias arbitrabatur. Sʒ poſtea q; legendo ⁊ inhiando auxit firmitatẽ:timuitq; negari a chꝛiſto coꝛã angelis ſanctis ſi eũ timeret coꝛã hoĩb⸗ ↄfiteri:reuſqʒ ſibi magni criminis appa ruit erubeſcẽdo de ſacramẽtis humilita tis verbi tui:⁊ nõ erubeſcẽdo de ſacrꝭ ſa⸗ crilegijs ſuꝑboꝝ demonioꝝ qᷓ initatoꝛ ſupꝑbo acceꝑat:idepuduit vanitati et eru/ buit veritati:ſubitoq; ⁊ inopinatus ait ſimpliciano: vt ipᷣe narrabat. Eamꝰ ĩ ec/ cleſiã:chꝛiſtianꝰ volo fieri. At ille non ſe capiẽs leticia ꝑꝛexit cũ eo. Vbi autẽ im butꝰ eſt pmis inſtructionũ ſacramentis nõ multo poſt etiã nomẽ dedit:vt ꝑ ba/ ptiſmũ regeneraret᷑. mirãte roma gaudẽ te eccłia. Guꝑpbi videbãt ⁊ iraſcebant᷑: dentibo ſuis ſtridebãt ⁊ tabeſcebãt BGer no aũt tuo dñs deꝰ erat ſpes eiꝰ:⁊ nõ re ſpiciebat ĩ vanitates ⁊ inſanias menda/ ces. Deniq; vt ventũ eſt ad hoꝛã ꝓfiten/ de fidei:q̃ verbis certis ↄceptis retẽtiſq; memoꝛiter ð loco eminẽtioꝛe in ↄſpectu populi fidelis rome reddi ſolet ab eis q; acceſſuri ſunt ad gratiã tuã:oblatuʒ eſſe dicebat victoꝛino a pᷣſbiteris vt ſecretiꝰ redderet:ſicut nõnullis qͥ verecũdia tre/ pidaturi videbant᷑ offerri mos erat:illuʒ aũt maluiſſe ſalutẽ ſuã in ↄſpectu ſancte multitudinis pfiteri. lo em erat ſalus quã docebat ĩ rhetoꝛica:⁊ tñ eã publice pfeſſus erat.Quãto minꝰergo vereri de buit manſuetũ gregẽ tuũ ꝓnunciãs ver buũ tuũ:q nõ verebat᷑ in verbis ſuis tur- bas inſanoꝝ? Itaq; vbi aſcẽdit vt redde ret:omes ſibimet inuicẽ quiſq; vt eũ no uerat inſtrepuerũt nomẽ ei ſtrepitu gra tulationis. Quis aũt ibi nõ eũ nouerat: Et ſonuit pᷣſſo ſonitu:ꝑ oꝛa cunctoꝝ col letantiũ:victoꝛinꝰ:victoꝛinꝰ.Cito ſonu erũt exultatõe qꝛ videbãt eũ:⁊ cito ſilue runt intentõne vt audirẽt eũ. Pꝛonunci auit ille fidẽ veracẽ pᷣclara fiducia:⁊ vo/ lebant eũ om̃es rapere intro in coꝛ ſuuʒ: ⁊ rapiebant amãdo ⁊ gaudẽdo.He rapi entiũ manꝰ erant. Deꝰ bone quid agit᷑ in homie vt plus gaudeat de ſalute deſpe/ rate aĩe ⁊ de maioꝛe periculo liberate:q; ſi ſpes ei ſemꝑ affuiſſet:aut periculũ mi nus fuiſſet: Etenĩ tu quoq; miſericoꝛs pater plus gaudes ð vno penitẽte:q; de nonagintanouẽ iuſtis quiba nõ eſt opus penitẽtia.Et nos cũ magna iocũditate audimꝰ cũ audimꝰ:qᷓ; exultãtis paſtoꝛii humeris repoꝛtet᷑ouis que errauerat:⁊ dꝛachma reterat᷑i theſauros tuos colle/ tantibo vicinis mulieri qᷓ inuenit. Et la/ crimas excutit gaudiũ ſolẽnitatiſ domꝰ tue: cũ legit᷑ ĩ domo tua de minoꝛe filio: qm moꝛtuꝰ erat ⁊ reuixit:perierat ⁊ inuẽ tus eſt. Haudes quippe ĩ nobis ⁊ ĩ ange lis tuis ſancta charitate ſanctis. ã tu ſempꝑ idẽ:qͥ ea qᷓ nõ ſemꝑ nec eodẽ modo ſunt: eodẽ modo ſemꝑ noſti omia. Ouid gagit᷑ in aia:cũ ampliꝰ delectat᷑ inuentii qut redditis rebo qs diligit:q; ſi eas ſem p habuiſſet: Cõteſtant᷑ em ⁊ cetera:⁊ ple na ſũt oĩa teſtimonijs clamantibo.ita eſt. Triüũphat victor impatoꝛ:⁊ nõ viciſſet niſi pugnauiſſet.Et q;to mai periculũ fuit ĩ pᷣlio:tãto maiꝰ eſt gaudiũ in trium pho. Yactat tẽpeſtas nauigãtes:minat᷑ qʒ naufragiũ:oẽs futura moꝛte palleſcũt Zranquillat᷑ celũ ⁊ mare:⁊ exultant ni/ mis: qm timuerũt nimis. X“gerẽ carꝛet ihten Vnae Mi cuiutegrorn pitimiu legincüicen tigbolune. munerteadt untate trrn ro Mio⸗ bſbenimut Cnicitſtel liulalc gedaevt ſobitiratin nttrimne latſiſpinn nwnaerec Cſatienck. Neſtuennc ulcitpenet o muolin uachoc: fwemels⸗ CAWerage Pars Rore Nidde 1tantüde Wimaten lop aban upꝛlno⸗ boſort. lalllpylacr. Mla: Ein Lißpfindus Corrir ru (Lctatteuoe dlccceiän nexpfunci Tihnomaeie tur eapiete apuytatey ſmnipnoni larenigni nunogaude lͦgeſen Ilmo d ſitgant Hſtlennt lſti, Lalghig VII diſſöteiente Mkofen doen mn. nan ii hncrif iolle momin omn Trmünmnci ururehisſuotn⸗ eigädantrede reweis Linſe raudirirei Peoſel öcln ſcnen vereinmoie Debonegnid ag den derede⸗ enCdder „ 4e õ * n inodurer mhnnofuorle * — . gimitumi Ad⸗ Gaiüſcinitmi dan andeninanfli in „ 3 oirupenaan⸗ arippeihos in 4 4 une ſm. , i no Mud 3 M N MUl. zoligtehhitih n vena eiꝰ malũ renũciat:om̃es qͥ eũ ſaluũ cupiũt:egrotant ſimul aĩio. Fit ei recte:⁊ nõdũ ambulat pꝛiſtinis viribo:⁊ fit iã ta le gaudiũ qle nõ fuit cũ antea ſaluꝰ ⁊ foꝛ/ tis ãbularet.Eaſq; ipᷣas voluptates hu mane vite.etiã nõ inopinatis ⁊ pᷣter vo⸗ luntatẽ irruẽtibo:ſʒ inſtitutis ⁊ volunta rijs moleſtijs holes acqrunt. Edendi⁊ bibendgi voluptas nulla eſt:niſi pꝛecedat eſuriedi ⁊ ſitiedi moleſtia Et ebꝛioſi que dã ſalſiuſcula comedũt q̊ͥ fiat moleſtꝰ ar/ doꝛ:quẽ dũ extinguit potatio fit delecta tio Et iſtitutũ ẽ vt iã pacte ſpõſe nõ tra⸗ dant᷑ ſtatim:ne vilẽ habeat maritꝰ datã. quã nõ ſuſpirauerit ſpõſus dilatã. Hoc in turpi ⁊ execrada leticia.hoc in ea q̃ cõ ceſſa ⁊ licita eſt.hoc ĩ ipᷣa ſinceriſſima ho neſtate amicicie. hoc ĩ eo qͥ moꝛtuꝰerat ?· reuixit:perierat ⁊ inuent eſt. Ubiq; ma ius gaudiũ moleſtia maioꝛe pꝛeceditur. Quid eſt hoc dñe deꝰ meꝰ:cũ tu eternuʒ tibi tu ipſe ſis gaudiũ:⁊ quedã de te cir/ ca te ſemꝑ gaudeãt:Quid eſt qð hec reꝝ pars alternat defectu ⁊ ꝓfectu:offenſio⸗) nibo ⁊ ↄciliationibo: An is eſt modꝰ ea?ꝰ ⁊ tantũ dediſti eis cũ a ſũmis celoꝝ vſq; ad ima terraꝝ:ab initio vſq; in finẽ ſecu/ lox.ab angelo vſq; ad vermiculũ:a mo/ tu pꝛimo vſq; ad extremũ.om̃ia genera bonoꝝ ⁊ om̃ia iuſta oꝑa tua ſuis queq; ſedibo locares ſuis queq; tempoꝛibus ageres: Ei mihi qᷓ; excelſus es in excelſ ⁊ qᷓ; pfundus es in ꝓfundis:⁊ nuſq; rece dis ⁊ vix redimꝰ ad te.Age dñe ⁊ fac et cxcita ⁊ reuoca noſ.accẽde ⁊ rape:flagra dDulceſce:iã amemꝰ curramꝰ. Nõne m ti ex ꝓfundioꝛe tartaro cecitatis q; victo rinus redeũt ad te:⁊ accedũt ⁊ illuminã/ tur recipiẽtes lumẽ.Oð ſi qͥ recipiũt:ac/ cipiunt a te poteſtatẽ vt filij tui fiãt: SDz ſi minꝰ noti ſint populis:minꝰ de ilł guaun dent etiã qui nouerũt eos Quãdo em cũ multis gaudet᷑:⁊ in ſingulis vberius eſt gaudiũ:qꝛ feruere faciunt ſe:⁊ inflãmant᷑ ex alterutro. Deinde ꝙ multis noti młti ſunt auctoꝛitate ad ſalutẽ ⁊ multis pꝛee unt ſecuturis:ideoq; multuʒ de illis ⁊ q eos ſceſſerunt letant᷑qꝛ nõ de ſolis letã/ tur. Abſit em̃ vt in tabernaculo tuo pꝛe paupib accipiant᷑ ꝑſone diuitũ:autp ig nobilibo nobiles:qũ potiꝰ ĩfirma mundi elegiſti vt ↄfunderes foꝛtia:⁊ ignobilia huiꝰ mũdi elegiſti ⁊ ↄtemptibilia.⁊ ea qᷓ nõ ſunt tanq; qᷓ ſunt:vt ea qͥ ſũt euacua/ res.Et tñ idẽ ipᷣe minim apoſtoloꝝ tuo rũ:ꝑ cuiꝰ linguã tu iſta vba ſonuiſti:cuʒ paulꝰ ꝓcõſul ꝑ eiꝰ militiã debellata ſup/ bia ſub leui iugo chꝛiſti tui miſſus eſſet: regis magni ꝓuincialis effectꝰ: ip̃e quo/ q; ex pꝛioꝛe ſaulo paulꝰ vocari amauit. ob tã magne inſigne victoꝛie.Pł eĩ ho ſtis vincit᷑ in eo quẽ plus tenet:⁊ dequo plures tenet. Plus aũt ſuꝑbos tenet no mine nobilitatis:⁊ de his plures nomie auctoꝛitatis. Quãto igit᷑ gratiꝰ cogita/ bafr victoꝛini pectꝰ:qd tanq; inexpugnaæ bile receptaculũ dyabolꝰ obtinuerat vi ctoꝛini lingua qͥ telo graãdi ⁊ acuto mul/ tos ꝑemerat:abundãtiꝰ exultare oꝑtuit filios tuos:qꝛ rex noſter alligauit foꝛteʒ ⁊ videbãt vaſa eiꝰ erepta mũdari:⁊ apta ri in honoꝛẽ tuũ:⁊ fieri vtilia dño ad om ne opꝰ bonũ. Sʒ vbi mihi homo tuus ſimplicianꝰ de victoꝛino iſta narrauit: ex arſi ad imitandũ.Ad h̊ em ⁊ ille narraue rat. Poſtea q; vero ⁊ illud addidit ꝙ im peratoris iuliani tꝑib lege data phibiti ſuunt chꝛiſtiani docere litteraturã ⁊ oꝛto riã:quã legẽ ille amplexꝰ loquacẽ ſcholã deſerere malnit:qᷓ; verbũ tuũ q̊ linguas infantiũ ſacis diſertaſ:nõ mihi foꝛtioꝛ ; felicioꝛ viſꝰ ẽ:qꝛ iuenit occaſionẽ vacãdi tibi. Cui rei ego ſuſpirabã ligatꝰ ñ ferro alieno:ſʒ mea ferrea volũtate.lelle meũ tenebat inimicꝰ:⁊ inde mihi catenã fece/ rat ⁊ ↄſtrixerat me.QOuippe ex volũtate puerſa facta ẽ libido Et dũ fuit᷑ libidini facta ẽ ↄſuetudo. Et dũ ↄſuetudini ñ re ſiſtit: facta ẽ nccitas. Quibo q̃ſi anſulis qͥ buſdã ſibimet ĩnexis vñ catenã appella ui.tenebat me obſtrictũ dura fnite. Mo lũtas ãt noua qꝗᷓ mihi eſſe cepat vt te ſtis cColerẽ:fruiq; te vellẽ deꝰ ſola certa iocun ditas:nõdũ erat idonea ad ſupandã pꝛi/ oꝛẽ vetuſtate roboꝛatã. Ita due volũta tes mee: vna vetꝰ:alia noua.illa carnal il la ſpirital ↄfligebãt int᷑ ſe:atq; diſcoꝛdã do diſſipabãt aiaʒ meã. Sic ĩtelligebã ĩ meipᷣo exꝑimento id qð legerã:qũo caro pcupiſcerʒ aduerſꝰ ſpũm:⁊ ſpũs aduerſꝰ (Confeſſionũ. camẽ. Ego quidẽ in vtroc:ſʒ mag ego in eo qð in me appꝛobabã:q in eo qð in me impꝛobabã. Ibi em̃ magis iã ñ ego: qꝛ ex magna parte id patiebar inuitꝰ q; faciebã volẽs. Sʒ tñ ↄſuetudo aduerſꝰ me pugnatioꝛ ex me facta erat.quoniaʒ volẽs quo nollẽ ꝑuenerã.Et qᷣs iure cõ/ tradiceret:cũ peccantẽ iuſta pena ſeque/ ret᷑: Et nõ erat iã vlla excuſatio q̃ videri mihi ſolebã ppterea nõdũ me cõtempto ſeculo ſeruire tibi:qꝛ incerta mihi eſſet ꝑ ceptio veritatis. Jã em̃ ⁊ ipᷣa certa erat. g⸗ autẽ adhuc terra obligatꝰmilitare tibi recuſabã:⁊ impedimẽtis omniby ſic timebã expediri quẽadmoduʒ impediri timẽdũ eſt. Ita ſarcina ſeculi velut ſom/ no aſſolet dulciter pᷣmebar:⁊ cogitatões qnibo meditabar ĩ te:ſimiles erãt conati vus erpergiſe ci volentiũ: tũ ſuꝑati ſo/ poꝛis altitudine remergunt᷑.Et ſicut ne mo eſt qͥ doꝛmire ſemꝑ velit:omniũq; ſa no iudicio vigilare pᷣſtat:differt tñ pleꝝ q; homo ſomnũ excutere cu grauis toꝛ/ poꝛ in mẽbꝛis eſt eũq; iã diſplicentẽ car/ pit libentiꝰ qᷓ;uis ſurgẽdi tempꝰaduene rit:ita certũ habebã eſſe meliꝰ tue chari tati me dedere q; mee cupiditati cedere. Sʒ illud placebat ⁊ vincebat:̊ libebat ⁊ vinciebat. Nõ em̃ erat qð tibi rũdereʒ dicenti mihi:ſurge qͥ doꝛmis:⁊ exurgea moꝛtuis: ⁊ illuminabit te chꝛiſtꝰ.⁊ vndi qʒ oſtendẽti vera te dicere:nõ erat omni no qd reſpõderẽ veritate ↄuictꝰ:niſi tan tũ verba lenta ⁊ ſomnolẽta. Modo ecce modo:ſine paululũ. Dʒ modo ⁊ modo: nõ habebat modũ:⁊ ſine paululũ:in lon gum ibat. Yruſtra ↄdelectabar legi tue ſm interioꝛẽ hominẽ:cũ lex alia in mem bꝛis meis repugnaret legi mẽtis mee:et captiuũ me duceret ĩ lege peccati que in mẽbꝛis meis erat.Lex em̃ peccati ẽ vio lentia ↄſuetudinis q̃ trahit᷑ ⁊ tenet᷑ etiaz inuitꝰ animꝰ.eo merito quo in eã volenſ illabit᷑. Diſerũ ergo me ùs liberaret de coꝛꝑe moꝛtis huiuſ:niſi gr̃a tua ꝑ ieſum chꝛiſtũ dñm noſtꝝ? Et de vinculo qͥdeʒ deſideꝛij cõcubit?quo artiſſime tenebar ⁊ ſeculariũ negocioꝝ fuitute quęadmo/ dũ me exemeris narrabo: ⁊ cõſiteboꝛ no/ mini tuo dñe adiutoꝛ meꝰ⁊ redẽptoꝛ me 5èͤ Niber vm. us. Agebã ſolita creſcẽte anxietudine:ꝛ quotidie ſuſpirabã tibi.requentabaʒ eccleſiã tuã:q; tũ vacabat ab eiſ negociji ſub quoꝝ pondere gemebã. Mecũ erat alipiꝰ ocioſus ab oꝑe iuriſperitoꝝ poſt aſſeſſionẽ terciã:expectãs quibo iteꝝ cõ/ ſilia venderet ſicut ego vendebã dicẽdi ſacultatẽ ſi qua docẽdo pᷣſtari pᷣt. Nebꝛi dius autem amicicie noſtre ceſſerat:vt omniũ noſtꝝ familiariſſimo verecundo mediola nẽſi ⁊ ciui ⁊ grãmatico ſubdoce ret.vehemẽter deſiderãti ⁊ familiaritatꝭ iure flagitãti de numero noſtro fidelead iutoꝛiũ quo indigebat nimis. Hõ itaqʒ nebꝛidiũ cupiditas cõmodoꝝ eo traxit: maioꝛa em̃ poſſet ſi vellet de litteris age re:ſʒ officio beniuolẽtie petitionẽ noſtrẽ vↄtemnere noluit amicꝰ dulciſſimus ⁊ mi tiſſimꝰ. Agebat autẽ illud pꝛudẽtiſſime caues innoteſcere ꝑſonis ſᷣm hoc ſeculũ maioꝛibo:deuitãs in eis omnẽ indetudi/ nẽ animi:quẽ volebat habere libeꝝ:⁊ qᷓ; multis poſſet hoꝛis feriatũ ad querẽdũ monac Eter clare . apud ſemos tuos:nos autẽ vſq; in illazʒsy aliqd vel legendũ vel audiẽdũ de ſapien tia. Quoda igit᷑ die:nõ recolo cauſã qua erat abſens nebꝛidiꝰ:cũ ecce ad nos do2/ mũ venit ad me⁊ alipiũ ponticianꝰ qͥdã ciuis noſter inq; tũ afer.pᷣclare in palatio militãs:neſcio qͥd a nobis volebat:⁊ ↄpſe dimꝰ vt colloqueremur. Et foꝛteſupᷣ mẽ ſam luſoꝛiã q̃ ante nos erat attẽdit codi/ cẽ:tulit:aperuit:inuenit apłin paulũ in/ opinate ſane:putauerat em aliquid ð li bꝛis quoꝝ ꝓfeſſio me ↄterebat.Cũ vero arridẽs meq; intuẽs gratulatoꝛie:mira/ tus eſt ꝙ eas ⁊ ſolas p oculis meis lr̃as repẽte cõperiſſet. Chꝛiſtianꝰ quippe ⁊ fi delis erat:⁊ ſepe tibi deo noſtro ꝓſterne/ bakt in eccleſia crebꝛis ⁊ diuturnis oꝛõni bus. Cui ego cũ indicaſſem illis me ſcri pturis curã maximã impẽdere:oꝛt eſt ſermo ipᷣo narrãte de anthonio egyptio Po. ul⸗ nomẽ excellẽter clarebat tus eſt ĩ eo ſermone inſinuãs tantũ virũ ignoꝛantibo:⁊ admirãs tandẽ noſtrã ig/ noꝛantiã. Stupebamꝰ aũt audiẽtes tã recenti memoꝛia:⁊ ꝓpe noſtris tempoꝛi/ b teſtatiſſima mirabilia tua ĩ fide recta 1atholi ſosqet n ſobis eral⸗ 40 monaſt Clentiemer füfwonihl ünuton hlo mron btouemum⸗ Mkachuct ccdlt vt die Enberalen Cllnpatoꝛy Uloteneret⸗ lisotigu⸗ ihradent ositceeon oo wmatbi ſbihabirat gareegnalii ccicein⸗ legee tchedde ede bi⸗ E bus Ti ſobꝛiop ammich. boꝛilyno geni⸗ necſepo romncine figlepleni ſtuc eire Moneviten Gbartmnn ernebot ni ſ ig dĩ linfenni Einllorgii⸗ ltbnpi e⸗ VIl. rieni⸗ itdi Fignan cabe Pelnegr l e iunſpenin Arisquibit, go enahi dii o öſtaniöt g ehoſtre ceſnen nſino venanh Finunco ſnbcoe rimahumtlinning umenrdſigelend cönoc n imlerdelinenstg⸗ Nitiepenitioneno Ellud oncenſin onis n bor mi csomnne ndenud Nbabereldere ſorati addrt A mndeſt odNi Viwus ul N. m Elnly. ww idt ” Gurchdlgniddl eracht n 2Crclaronon baglisniht Titin uign Hiopn ſ,r inn wtniml ian ilone nie kunc thonoegiß 1 zrCbat woall ſrulii denpfi ſis o, Nofi ge⸗ Numifie ⁊ catholica eccleſia.Om̃es mirabant᷑:et nos qꝛ tã magna erant:⁊ ille qꝛ inaudita nobis erãt.Inde ſermo eiꝰ deuolutꝰ eſt ad monaſterioꝝ greges:⁊ moꝛes ſuaue olentie tue ⁊ ybera deſerta heremi:quo/ rũ nos nihil ſciebamꝰ. Et erat monaſte/ riũ mediolani plenũ bonilſ fratribo extra vꝛbis menia ſub ambꝛoſio nutritoꝛe:et nõ noueramꝰ.Pertẽdebat ille ⁊ loque/ bat᷑ adhuc ⁊ nos intenti tacebamꝰ. Vñ incidit vt diceret neſcio qñ ſe ⁊ tres alioſ cõtubernaleſ ſuos nimiꝝ apud treueroſ cũ imꝑatoꝛ ꝓ meridiano circentiũ ſpecta culo teneret᷑:exiſſe deambulatũ in oꝛtos muris ↄtiguos:atq; illic vt foꝛte cõbina ti ſpaciabant᷑:vnũ ſecũ ſeoꝛſũ ⁊ alios du os itidẽ ſeoꝛſũ pariterq; digreſſos. Dʒ illos vagabũdos irruiſſe in quandã caſã vbi habitabãt qͥdã ſerui tui ſpiritu pau pereſ:qualiũ eſt regnũ celoꝝ ⁊ inueniſſe ibi codicẽ in q̊ ſcripta erat vita anthonij Ouã legere cepit vnꝰ eoꝝ:⁊ mirari ⁊ ac/ cendi:⁊ inter legendũ meditari arripere talẽ vitã:⁊ relicta militia ſeculi ſeruire ti bi. Erãt aũt ex eis q̊s dicũt agẽtes in re bus. Tuc ſubito replet/ amoꝛe ſancto ⁊ ſobꝛio pudoꝛe:iratꝰ ſibi cõiecit oculos ĩ amicũ:⁊ ait illi.Dic q̃ſo te.om̃ibo iſtis la boꝛib noſtris q̃ ambimꝰ ꝑpuenire? Ouid querimꝰ: Cuiꝰ rei cauſa militamꝰ: Ma ioꝛne eſſe poterit ſpes noſtra ĩ palatio:qᷓ vt amici imꝑatoꝛis ſimꝰ: Et ibi qͥd non fragile:plenũq; periculis? Et ꝑ q̃t picu/ la ꝑuenit᷑ ag grandiꝰ periculũ: Et qᷓ;diu iſtud erit: Amicꝰ aũt dei ſi voluero ecce nũc fio.Dixit h:⁊ turbidꝰ parturitione noue vite reddidit oculos paginis:⁊ le/ gebat ⁊ mutabat᷑ intꝰ vbi tu videbas.et exuebat᷑ mũdo mens eiꝰ vt mox apparu it.Nãq; dũ legit ⁊ voluit fluctus coꝛdis ſui:infremuit aliqũ ⁊ diſcreuit:decreuit qʒ melioꝛa:iãq; tuuſ:ait amico ſuo.Ego iã abꝛupi me ab illa ſpe noſtra:⁊ deo ſer/ uire ſtatui:⁊ G̊ ex hoꝛa hac. In hoc loco aggredioꝛ:te ſi piget imitari:noli aduer ſari. Reſpõdit ille.adherere ſe ſocio täte mercediſ tanteq; militie.Et ambo iã tui edificabãt turrim ſumptu idoneo relin/ quẽdiomia ⁊ ſequẽdi te. Tũ ponticianꝰ ⁊ qͥ cũ eo ꝑ alias oꝛti partes deambula/ CXXIII. bant querẽtes eos:deuenerũt in eundeʒ locũ:⁊ inueniẽtes admonuerũt vt redi/ rent qð iã declinaſſet dies.At illi narra/ to placito ⁊ ꝓpoſito ſuo:quoq; modo in eis talis volũtas oꝛta eſſet atq; firmata. petiuerũt ne ſibi moleſti eſſent:ſi adiũgi recuſaret. Iſti aũt nihilo mutati a pꝛiſti nis:fleuerũt ſe tamẽ vt dicebat:atq; illis pieↄgratulati ſunt:⁊ cõmendauerunt ſe oꝛationib eoꝝ:⁊ trahẽtes coꝛ ĩ terrã abi erunt ĩ palatiũ. Illi aũt affigẽtes coꝛ ĩ ce lo mãſerũt ĩ caſa. Et ambo habebãt ſpõ ſas. Que poſtea q; hoc audierũt:dicaue runt etiã ipᷣe virginitatẽ tibi. Narrabat hec ponticianꝰ.Tu aũt dñe inter verba eiꝰ retoꝛqbas me ad meipᷣm auferẽs me a doꝛſo meo:vbi me poſuerã dũ nollem me attẽdere:⁊ cõſtituebas me ante faclẽ meã:vt viderẽ qᷓ; turpis eſſem:qᷓ; diſtoꝛ tus ⁊ ſoꝛdidꝰmaculoſus ⁊ vlceroſuſ.Et videbã ⁊ hoꝛrebã:⁊ quo a me fugerẽ nõ erat. Et ſi conabaꝛ a me auertere aſpe/ ctum:narrabat ille qð narrabat:⁊ tu me rurſus opponebas mihi: ⁊ impingebas mejiĩ oculos meos vt inuenirẽ iniqtateʒ maeã ⁊ odiſſem. Nonerã eã:ſed diſſimula bã ⁊ cohibebã ⁊ obliuiſcebar.Tũc vero quãto ardentiꝰ amabã illos de quibo au diebã ſalubꝛes affectꝰ ꝙ ſe totos tibi ſa/ nandos dederãt: tanto execrabiliꝰ me cõ paratũ eis oderaʒ. Quoniã młti mei ãni mecũ eſtluxerãt: foꝛte duodecim anni: ex qͥ ab vndeuigeſimo anno eta tis mee:le/ cto ciceronis hoꝛtẽſio:excitatus erã ſtu dio ſapiẽtie:⁊ differebã cõtempta felici/ tate terrena ad eã inueſtigandaʒ vacꝗ re: cuiꝰ nõ inuentio: ſʒ vel ſola inqſitio iã p/ ponenda erat etiã inuẽtis theſauris re/ gniſq; gentiũ:⁊ ad nutũ circũfluentibuſ coꝛpoꝛis voluptatibo.At ego adoleſcẽs miſer valde:miſer ĩ exoꝛdio ipſiꝰ adole/ ſcentie etiã petierã a te caſtitatẽ ⁊ di xerã da mihi caſtitatẽ : ↄtinentiã:ſʒ noli mo/ do. Cimebã em ne me cito exaudires:er cito ſanares a moꝛbo ↄcupiſcẽtie:quem malebã expleri qᷓ; extingui.Et ierã pꝑ vi a8 pꝛauas ſuꝑſtitione ſacrilega:nõ qͥ deʒ certꝰ in ea:ſʒ quaſi pᷣponens eã ceteris q no pie querebã:ſʒ inimice oppugna baz. putauerã me pꝓpterea diffene de die „ (Confeſſonũ Aiber vIn. ni diẽ: otempta ſpe ſeculi te ſolũ ſeqᷣ: qꝛ ñ mihi apparebat certũ aliqͥd qͥ dirigerem curſum meũ.Et venerat dies q̊ nudarer mihi:⁊ increparet me ↄſciẽtia mea. Ubi es lingua:? NHempe tu dicebas ꝓpter in/ certũ veꝝ nolle te abijcere ſarcina vanita tis. Ecce iã certũ eſt:⁊ illa te adhuc pᷣmit humeriſq; liberioꝛibo penas recipiunt:q neq; ita inqrendo attriti ſũt:nec decẽnio „ „ ⁊ ampliꝰ iſta meditati. Ita rodebar intꝰ 2 ↄfundebar pudoꝛe hoꝛribili vehemen ter cũ ponticianꝰ talia loq̃ret᷑. Termina/ to aũt ſermone ⁊ cauia q̃ venerat:abijt il le. Et ego ad me. Que nõ ĩ me dixi:qᷣbꝰ ſentẽtiaꝝ verberibo nõ flagellaui animã meã:vt ſeqret᷑ me conantẽ poſt te ire:⁊ re tinebat᷑. Recuſabat:a ñ ſe excuſabat.Cõ ſumpta erãt ⁊ ↄuicta argumẽta oĩa.Re/ manſerat muta trepidatio ⁊ q̃ſi moꝛtẽ re foꝛmidabat reſtringi a fluxu cõſuetudi/ nis quo tabeſcebat in moꝛtẽ.Tũ in illa grandi rixa ĩterioꝛis domꝰ mee:quã foꝛ titer excitauerã cũ aĩa mea ĩ cubiculo no ſtro coꝛde meo:tã vultu q; mẽte turbatꝰ luado alipiũ:⁊ exclamo. Ouid patimur Ouid eſt h: Ouid audiſti: Surgunt in docti ⁊ celum rapiũt:⁊ nos cũ doctrinis nr̃is ſine corde ecce vbi volutamur ĩ car ne ⁊ ſanguĩe: An qꝛ pceſſerüt pudet ſeq: ⁊nõ pudet nec ſaltẽ ſe eqͥ. Dixi neſcio qᷓ ta lia:⁊ abꝛipuit me ab illo eſtus meꝰ cũ ta/ ceret attonitꝰ me intuẽs. Neq; em̃ ſolita ſonabã. Plus loqᷣbant᷑ animũ meũ fronſ gene: oculi: coloꝛ:moduſ vocis:q; verba ꝓmebã.Oꝛtulꝰ quidã erat hoſpitij no ſtri:quo nos vtebamur ſicut tota domo Hã boſpes ibi nõ habitabat dũs domꝰ AIAlluc me abſtulerat tumultus pectoꝛis: vbi nemo impediret ardentẽ litẽ quã me cũ aggreſſus eram: donec exiret qᷓ tu ſcie bas. Ego aũñt nõ ſciebã. Sʒ tantũ inſa⸗ niebã ſalubꝛiter:⁊ moꝛiebar vitaliter ig/ narꝰ qͥd mali eſſeʒ: ⁊ ignarꝰ qͥd boni poſt paululũ futurꝰ eſſem. Abſceſſi in oꝛtũ: ⁊ alipiꝰ pedẽ poſt pedẽ. Neq; em̃ ſecretũ meũ nõ erat:vbi ille qderat. Aut qñ me —— ſic affectũ deſereret: Sedim?quantũ po tuimꝰ remoti ab edibi.Ego fremebã ſpi ritu indignãs indignatõe turbulentiſſi⸗ ma:qð nõ irẽ in placitũ⁊ pactũ tecũ de meꝰ:in qð eundũ eſſe om̃ia oſſa mea cla⸗/ mabant: in celũ tollebãt laudibo: non illuc ibat᷑ nauibo aut quadrigis:aut pe/ — dib:quantũ ſaltẽ de domo ĩ eũ locũ ierã vbi ſedebamꝰ. Hã nõ ſolũ ire: ven etiam pu enire illuc:nihil erat aliud q; velle ire ſz velle foꝛtiter ⁊ integre nõ ſemiſauciam hac atq; hac verſare ⁊ iactare voluntatẽ partẽ aſſurgentẽ cũ alia parte cadẽte lu/ ctantẽ. Deniq; tam młta faciebã coꝛꝑeĩ ipſis cunctatõnibo eſtib:ꝗqᷓ aliqñ volunt poĩes ⁊ nõ valẽt:ſi aut ipᷣa mẽbꝛa nõ ha beant: aut ea vel colligata vinculis vl re ſoluta languoꝛe vł quoquomodo impe/ dita ſi int. Bi vulſi capillũ:ſi ꝑcuſſi fron/ tem: ſi cõſertis digitis amplexatꝰ ſũ ge/ nu:qꝛ volui feci. Potui autẽ velle ⁊ nõ fa cere ſi mobilitas mẽbꝛoꝝ nõ obſeq̃retur Cã multa ergo feci:vbi nõ boc erat vel / le qð poſſe. ⁊ nõ faciebã qð ⁊ incõparabi li affectu amplius mihi placebat: ⁊ mox vt vellẽ poſſem:qꝛ mox vt vellẽ vtiq; vel lem. Ibi em̃ facultas ea qᷓ volũtas:⁊ ip/ ſum velle iã facere erat:⁊ tamẽ nõ fiebat faciliuſq; obtẽperabat coꝛpꝰ tenuiſſime volütati aĩe vt ad nutũ mẽbꝛa mouerent᷑ q; ipᷣa ſibi anima ad voluntatẽ ſuam ma gnã in ſola volũtate perficiendã. Unde boc monſtꝝ? ⁊ quare iſtud: Luceat miſe ricoꝛdia tua:⁊ interrogẽ ſi foꝛte mihi re ſpongere poſſint latebꝛe penaꝝ hominũ 7 tenebꝛoſiſſime ↄtritiones filioꝝ adam. VIñ hoc monſtrũ: quare iſtud: Impꝑat animꝰ coꝛpi ⁊ paret᷑ ſtatim:imꝑat animꝰ ſibi ⁊ reſiſtit. Impat animus vt moueat manꝰ ⁊ tãta eſt facilitas vt vix a ſeruitio diſcernat᷑ imperiũ. Et animꝰ? animus eſt man' autẽ coꝛpꝰ eſt. Ymperat animꝰ vt velit animꝰ:nec alter eſt. nec facit tamen. Vñ hoc monſtꝝ:⁊ quare iſtud: Impat inquã vt velit.qui nõ imparet niſi vellet ⁊ nõ fit qdðᷣ imꝑat. rat inquantũ vult: ⁊ intãtũ nõ fit qð im/ perat: inquantũ nõ vult. Quoniã volun tas impat vt ſit volũtas:nmec alia ſʒ ipſa. Hõ vtiq; plena impat:ideo nõ eſt qdð im perat. Nã ſi plena eſſet: nec imparet yt eſ ſet:qꝛ iã eſſʒ. Nõ igit monſty partim vel le partim nolle: ſed egritudo animi eſt: q/ Sed nõ ex toto vult· nõ ergo ex toto imꝑat. Nã intantu impe Nötonsin ſuetucinepon volütateoge) eſtalenodoe tuade lan ſecuaorogu libonntpanmn pouupmnenan inzwinnali ſermulenriüt oninerint⸗r ntatptstun ſichnre lux in (rno indo Coninenatur. ſglondenſo⸗ gusgtenche Nleroplunin Ven vmnmnen ildicnsten Whrigamine ſcendäd doddne eri aid Gi. Pery Aeomee o.Eti fiebzone⸗ glieherec operybort chti de ſi eriſltvag⸗ egnot vol ſolunesen Odonentian clunant ſi. hocuci mne ltrcig olnnrieE lchengiloo ct 16 1 1 ſu⸗ 6 klechalte ofioſatmer cirindinte õl domdiailcüie ſolüiteratin alindörle Wenöſanignan Ninanrmune Aupmatirh⸗ 1ulnbaniceni chiätieiw t önidunnn nminblr Voamnoinpe olli:ſoenifron⸗ mper ſoge niaune lenno dap öchſchun binöhorenert, digörininni bibutert genttclivded ae Wns Kanw ii lend⸗ Arnniin mit un rpenu oniil ð cunrimke Nn tmmingnm, VNinne nd naerN ns ni n on Sctu nin nõ totus aſſurgit veꝛitate ſubleuatꝰcõ/ ſuetudine pᷣgrauatus.Et ideo ſunt due volũtates:qꝛ vna eaꝝ tota nõ eſt:⁊ h ad/ eſt alteri qð deeſt alteri. Pereant a facie tua deꝰ ſicuti pereunt vaniloqͥ:⁊ mentiſ ſeductoꝛes:qui cũ duas volũtates in de liberando animaduerterint:duas natu/ ras duaꝝ mentiũ eſſe aſſeuerãt:vnã bo/ nam:alterã malã. Ipſi vere mali ſunt cũ iſta mala ſentiũt:⁊ ideʒ ipſi boni erunt ſi vera ſenſerint:veriſq; cõſenſerint:vt di/ cat eis apłs tuus Yuiſtis aliqñ tenebꝛe nũc autẽ lux in dño. Illi em dum volũt elſſe lux nõ in domino ſed ĩ ſeipᷣis:putan/ do anime naturaʒ hoc eſſe qð deꝰ eſt:ita facti ſunt denſioꝛes tenebꝛe:quoniã lon gius a te receſſerũt hoꝛrẽda arrogantia: a te vero lumine illuminãte omnẽ homi nem venientẽ in hunc mundũ.Attẽdite qͥd dicatis ⁊ erubeſcite:⁊ accedite ad eũ ⁊ illuminamini:⁊ vultus veſtri nõ erube ſcent.Ego cũ deliberabã vt iã ſeruirem dño deo meo: ſicut diu diſpoſueraʒ:ego erã qui volebã:ego qui nolebã.ego ego erã. NHec plene volebã:nec plene nolebã. Igeo mecũ ↄtendebã:⁊ diſſipabaꝛ a me ipſo.Et ipᷣa diſſipatio me inuito quideʒ fiebat:nec tamẽ oſtẽdebat naturã mentiſ aliene:ſed penam mee.Et ideo nõ iã ego operabar uülã:ſʒ qdð habitabat ĩ me pec/ catũ de ſupplicio liberioꝛis peccati:qꝛ erã filiꝰ adã. Nã ſi tot ſunt cõtrarie natu re quot volũtates ſibi reſiſtũt:nõ iã due ſʒ plures erũt.Si deliberet quiſq; vtrũ ad ↄuenticulũ eoꝝ pergat an ad theat: clamant iſti. Ecce due nature:vna bona hac adducit:altera mala illac rducit. NHãA vnde iſta cũctatio ſibimet aduerſantiuzʒ voluntatũ: Ego aũt dico ambas malaſ: ⁊ que ad illos ducit:⁊ que ad theatrũ re ducit. Sʒ nõ credũt niſi bonã eſſe q̃ itur „ ad eos. Ouid ſi ergo quiſqᷓ; noſtꝝ deli/ beret:⁊ ſecũ altercantib duabo volũtati bᷣ fluctuet: vtꝝ ad theatꝝ pergat:an ad eccleſiã noſtrã: Nõne ⁊ iſti quid rñdeãt fluctuabũt: Aut em̃ fatebunt᷑ qd volunt bona volũtate pergi in eccleſiã noſtraʒ: ſicut in eã pergunt qui ſacramẽtis eiꝰ im buti ſunt atq; detinent: aut duas malas naturas:⁊ duas malas mẽtes ĩ vno ho/⸗ CxXXIIII. mine cõfligere putabũt:⁊ nõ erit veꝝ q ſolẽt dicere vnã bonã:⁊ alterã malã:aut coõuertent᷑ ad veꝝ ⁊ nõ negabũt cũ quiſ/ q; deliberat animã vnã diuerſis volũta tibo eſtuare. Jã ergo nõ dicãt cũ duaſ vo luntates in hoĩe vno aduerſari ſibi ſenti unt:duas cõtrarias mẽtes de duab con trarijs ſubſtantijs ⁊ de duob cõtrarijs pꝛincipijs cõtendere vnã bonã:alteram malã. Hã tu de verax impꝛobas eos ⁊ redarguis atq; cõuincis eos.ſicut ĩ vtra qʒ mala volũtate:cũ quiſq; ðᷣliberat vtꝝ hominẽ veneno interimat an ferro:vtrũ fundũ alienũ illũ an illũ inuadat:quãdo vtrüq; nõ poteſt:vtꝝ emat voluptatẽ lu xuria:an pecuniã ſeruet auaricia:vtꝝ ad circũ pergat an ad theatꝝ:ſivno die vt- qᷓ; exhibeat᷑:addo etiã terciũ:an ad furtũ de domo aliena ſi ſubeſt occaſio:addo et quartũ:an ad cõmittendũ adulteriũ ſi et inde ſimul facultas aperit᷑ſi om̃ia cõcur rant in vnũ articulũ tempoꝛis pariterq; △ cupiãt᷑ om̃ia que ſimul agi nequeũt.Di ſcerpũt em̃ animũ ſibimet aduerſanti q̃ttuoꝛ volũtatibo:vel etiã pluribo ĩ tan/ ta copia reꝝ q̃ appetunt᷑.nec tamẽ tantã multitudinẽ diuerſaꝝ ſubſtantiaꝝ ſolẽt dicere. Ita ⁊ in bonis volũtatib. Nam quero ab eis vtꝝ bonũ ſit delectari lecti one apli:⁊ vtrũ bonum ſit delectari pſal mo ſobꝛio:⁊ vtꝝ bonũ ſit euãgeliũ diſſe rere. Reſpõdebunt ad ſingula. Bonum Quid ſi ergo pariter delectẽt om̃ia ſimł qᷓ; vno tempoꝛe:? Nõne diuerſe volunta tes diſtendũt coꝛ hoĩs cuʒ deliberat᷑ qͥd potiſſimũ arripiamꝰ: Et om̃s bone ſũt: ⁊ certãt ſecũ donec eligat᷑ vnũ quo ferat tota volũtas vna que ĩ plures diuideba tur. Ita etiã cũ eternitas delectat ſuperi us:⁊ tẽpoꝛalis boni voluptas retentati ferius:eadẽ anima eſt nõ tota voluntate illudaut hoc volens:⁊ ideo diſcerpitur graui moleſtia: dũ illud veritate pᷣponit hoc familiaritate nõ ponit Sic egrota/ bam ⁊ excruciabar accuſans memetipᷣm ſolito acerbiꝰ nimis:ac voluẽs ⁊ verſãs me ĩ vinculo meo:donec abꝛumperet᷑ to tum quo iq exiguo tenebar. Sʒ tenebar tamẽ:⁊ inſtabas tu in occultis meis dñe ſeuera miſericoꝛdia flagella ingeminans t 2 ℳ Confeſſionũ Aiber vmI. timoꝛis ⁊ pudoꝛis:ne rurſus ceſſarẽ ⁊ ñ abꝛumperet᷑ idipᷣm exiguũ ⁊ tenue qd re manſerat:⁊ reualeſceret iteꝝ ⁊ me robu/ ſtius alligaret. Picebã em apud me intꝰ Ecce modo fiat:modo fiat.Et cũ verbo iã ibã in placitũ:iã pene faciebã ⁊ nõ fa / ciebã:nec relabebar tamẽ in pꝛiſtina:ſed de /ꝓximo ſtabã ⁊ reſpirabã.Et itẽ cona bar ⁊ paulominꝰ ibi erã:⁊ paulominꝰ iã iamq; attingebã ⁊ tenebã:⁊ nõ ibi eram nec attingebã nec tenebã.heſitans moꝛi moꝛti:⁊ vite viuere.Pluſq; in me vale/ bat deteriꝰ inolitũ qᷓ; meliꝰ inſolitũ:pũ/⸗ ctumq; ipᷣm tempoꝛis quo aliud futurꝰ erã quãto ꝓpius admouebat᷑:tanto am/ plioꝛem incutiebat hoꝛroꝛẽ:ſʒ nõ reꝑcu/⸗ tiebat retro:nec auertebat:ſʒ ſuſpẽdebat Retinebãt nugenugaꝝ ⁊ vanitates va/ nitatũ antique amice mee:⁊ ſuccutiebãät veſtẽ meã carneã ⁊ ſubmurmurabãt.Di mittis ne nos:⁊ a momẽto iſto nõ erimꝰ tecũ vltra ineternũ:⁊ a momẽto iſto non tibi licebit hoc ⁊ illud vltra ĩ eternũ: Et q̃ ſuggerebãt in eo qð dixi hoc ⁊ illud q̃ ſuggerebãt deꝰ meꝰ:auertat ab aĩa ſerui tul miſericoꝛdia tua:quas ſoꝛdes ſugge rebant:q̃ dedecoꝛa.Et audiebã eas iam longe minꝰq; dimidiꝰ.nõ tanq; libere cõ tradicentes eundo in obuiã:ſed veluti a doꝛſo muſſitantes:⁊ diſcedenteʒ q̃ſi fur/ tim vellicantes vt reſpicerẽ:retardabãt tamẽ me cunctantẽ abꝛipere atq; excute re ab eis ⁊ trãſilire quo vocabar:cũ dice ret mihi ↄſuetudo violenta. Putaſne ſi/ ne iſtis poteris: cebat.Aperiebat᷑ em̃ ab ea parte qua in tenderã faciẽ:⁊ quo trãſire trepidabã:ca ſta dignitas cõtinentie:ſerena ⁊ nõ diſſo lute hilaris:honeſte blandiẽs vt venireʒ neq; dubitarẽ:⁊ extendẽs ad me ſuſcipi endũ ⁊ amplectendũ pias manꝰ plenas gregibo bonoꝝ exemploꝝ.Ibi tot pueri puelle:ibi iuuentꝰ multa ⁊ om̃is etas: 1 graues vidue:⁊ virgines:anus:⁊ ĩ om nibo ipᷣa cõtinentia nequaq; ſterilis:ſʒ fe/ cunda mater filioꝝ gaudioꝛũ de marito te dñe. Et irridebat me irriſione exhoꝛ⸗ tatoꝛia.quaſi diceret.Cu nõ poteris qðᷣ iſti iſte:. An vero iſti ⁊ iſte in ſemetipſis poſſũt:acnõ in dño deo ſuo: Dñs deus ʒiã tepidiſſime Bᷣ di/ eoꝝ me dedit eis. Quid in te ſtas ⁊ nonj ſtas? Pꝛoijce te in eũ:noli metuere:nõ ſe ſubtrahet vt cadas. Pꝛoijce te ſecurꝰ:ex cipiet te ⁊ ſanabit te.Et erubeſcebam ni mis:qꝛ illaꝝ nugaꝝ murmur adhuc au/ diebã:⁊ cunctabundꝰ pendebã.Et rur/ ſus illa. q̃ſi diceret. Obſurdeſce aduerſꝰ immũda illa mẽbꝛa tua ſuꝑ terrã vrmoꝛ tificent᷑. Narrãt tibi delectatões:ſed nõ ſicut lex dñi dei tui. Iſta cõtrouerſia in erſꝰ me / coꝛde meo:nõ niſi de meipᷣo adu ipᷣm.At alipiꝰ affixꝰ lateri meo:inuſitati motꝰ mei exitũ tacitꝰ operiebat᷑. Ubi ve rens ingentẽ imbꝛẽ lacrimaꝝ. to / tum effunderẽ cũ vocibo ſuis:ſurrexi ab alipio. Solitudo mihi ad negociũ flen / di aptioꝛ ſuggerebat᷑.Et ſeceſſi remotiꝰ q; vt poſſet mihi oneroſa eſſe etiã eius p ſentia. Sic tunc erã:⁊ ille ſenſit.neſcio. Quid em̃ puto dixerã:in q̊ apparebat ſo nus vocis mee iã fletu grauidꝰ ſic ſur⸗ rexerã. Mlit ergo ille vbi ſedebam?:ni mie ſtupens. Ego ſub quadã ficiqrboꝛe ſtraui me neſcio quomodo:a dimiſi ba/ benas lacrimis:⁊ ꝓꝛuperũt flumina ocu loꝝ meoꝝ:acceptabile ſacrificiũ tuũ.Et nõ quidẽ his verbis:ſʒ ĩ hac ſentẽtia młk ta dixi tibi. Et tu dñe vſq;quo: Ilſq; q̊ dñie iraſceris in finẽ: Ne memoꝛ fuerꝭ ini quitatũ noſtraꝝ antiquaꝝ. Sentiebam em̃ ab eis me teneri:⁊ iactabã voces mi/ ſerabiles. OQuãdiu quãdiu cras ⁊ cras: Duare nõ modo:quare nõ hac hoꝛa fyu icebã hec:⁊ fle⸗ nis turpitudinis mee· 17 ro a fundo archano alta cõſideratio con traxit ⁊ ↄgeſſit totã miſeriã meã in ↄſpe/ ctu coꝛdis mei:aboꝛta eſt ꝓcella ingẽs:ſe t vt to/⸗ bam amariſſima mee iee coꝛdis mei. Et ecce audio vocẽ de vicina domo cuʒ „ cantu dicẽtis ⁊ crebꝛo repetẽtis q̃ſi pue/ ri an puelle neſcio. Tolle lege:tolle lege. tatimq; mutato vultu intentiſſimꝰco gitare cepi: vt? nã ſolerẽt pueri ĩ aliquo enere ludendi cantare tale aliqͥd: nec oc currebat om̃ino audiuiſſe me vſpiã. Re pᷣſſoq; impetu lacrimarum ſurrexi.nihil aliud interpᷣtans diuinituſ mihi iuberi: niſi vt aperirẽ codicẽ ⁊ legerẽ qð pꝛimũ capitulũ inueniſſem. Audierã em̃ de an/ thonio ꝙ ex euãgelica lectione cui foꝛte ſoonenentos ntcdlen bes dapa clior n ſtingetch Oijakeilun Vlnidnlil n Anpund golicopal onconc Gohiborin Oetonulati fiicumch: 4 (its incs Wlepener aͤfncpriute ttoniga tenebredifn digltoauttea Goutizzmunt Telenist ohccnit Mher⸗ (rkoͤcde veroe Uleaaſe Ndmon poſtto⸗ ygol ſ aſt. Roecii, ginurain anociige tbenedicch Petandgate Plinsſi⸗ petere ſole iz genitib nec yro llibui etotann ſtilucrüſe enten ngotle VII. Drikineſts: nnoli nenen 4 ohcrteſan Etenbeſchn Emunmurzchee; d'penochi Etft itna ſupminenn didelectiniti i cönori de eiöo WMuen laren nmn ulen n apmtulbir valzchdntid cen minimii inoe ckpeclaingese. im. Etd idn ſuis ſunen hiad neconi n Et aſimmor? Aeſerſi don inadn 1 . . P 24 unininie ”l n Soin gncrtidi ct ſupuenerat admonitꝰ fuerit tanq; ſibi di ceret᷑ qd legebat᷑.vade vende om̃ia q̃ ha/ bes ⁊ da paupib:⁊ habebis theſauꝝ in celis:⁊ veni ſeq̃re me:⁊ tali oꝛaculo cõfe ſtim ad te eſſe cõuerſum. Itaq; cõcitꝰ re dij ad eũ locũ vbi ſedebat alipiꝰ:ibi eniʒ poſuerã codicẽ apoſtoli cũ inde ſurrexe/ ram.Arripui:aperui:⁊ legi in ſilentio ca pitulũ quo pꝛimũ cõiecti ſunt oculi mei Hõ in comeſationibo ⁊ ebꝛietatibo:non in cubilibo ⁊ impudicitijs:nõ in cõtenti/ one ⁊ emulatione:ſʒ induite dominũ no ſtrü ieſum chꝛiſtü: ⁊ carnis ꝓpuidentiã ne feceritis in cõcupiſcentijs Hec vltra vo lui legere:nec opꝰ erat. Statim quippe cũ fine huiuſce ſentẽtie quaſi luce ſecuri tatis infuſa coꝛdi meo:om̃es dubitatõiſ tenebꝛe diffugerũt. Tum interiecto aut digito aut neſcio quo alio ſigno:codiceʒ dauſi: ⁊ tranqllo ia vultu ĩdicaui alipio. At ille quid in ſe ageret᷑ qð ego neſciebã ſic indicauit Petit videre quid legiſſem Oſtendi:⁊ attendit etiã vltra q; ego le/ gerã: ignoꝛabã quid ſequeret᷑. Seq̃bat᷑ vero. Infirmũ autẽ in fide recipite.Oð ille ad ſe retulit: mihiq; aperuit. Sʒ tali admonitione firmatꝰ eſt: placitoq; ac p/⸗ poſito bono ⁊ cõgruentiſſimo ſuis mo/⸗ ribo quiboa meĩ melius iã olim valdelõ/ geq; diſtabat:ſine vlla turbulẽta cuncta tione cõiunct? eſt. Yndead matrẽ ingre⸗, dimur:indicamꝰ:gandet:narramꝰ quͤ⸗ admodũ geſtũ ſit. Exultat ⁊ triumphat ⁊ benedicebat tibi qui potẽs es vltra qᷓ petimꝰ aut intelligimꝰ facere:qꝛ tãto am plius ſibia te cõceſſum ð me videbat:qʒ petere ſolebat miſerabilibo eiꝰ flebilibuſn q; gemitib. Cõuertiſti em̃ ita me adte. vt nec vxoꝛẽ quererẽ:nec aliquã ſpem ſeſ culi huiꝰ:ſtans in ea regula fidei in q me ante tot annos ei reuelaueras.Et cöuer tiſti luctũ eiꝰ in gaudiũ multo vberiꝰ q; voluerat:⁊ multo charius atq; caſtiꝰ qᷓ; de nepotiby carnis mee requirebat. Erplicit liber octauus. Bnipitnonus. ſeruꝰ tuus ego ſeruꝰ tuuſ ⁊ filiꝰ ancille tue.Dirupi ſti vicula mea:tibi ſacrifi/ cabo hoſtiã laudis. Lau det te coꝛ meum ⁊ lingua mea: 1 om̃ia oſſa mea dicaãt. dñe quis ſi⸗/ miliſ tibi? dicãt ⁊ reſpõde mihi:⁊ dic aĩe ee: ſal? tua ego ſum. Ouis ego ⁊ qua/ lis ego: Quid nõ mali ego:aut facta mea miſericoꝛs: ⁊ dextera tua reſpicies ꝓfun ditatẽ moꝛtis mee:⁊ a fundo coꝛdis mei exhauriẽs abyſſũ coꝛruptõis.Et h̊ erat totum nolle qð volebas:⁊ velle qð nole bas. Dʒ vbi erat tã annoſo tepoꝛe:⁊ de quo imo altoq; ſecreto euocatu eſtĩ mo mento libeꝝ arbitriũ meũ:quo ſubderẽ ceruicẽ leni iugo tuo:⁊ humeroſ leui ſar cine tue chꝛiſte ieſu adiutoꝛ me?⁊ redem ptoꝛ meꝰ:?: Quã ſuaue mihi ſubito factũ eſt carere ſuauitatibo nugaꝝ:⁊ qᷓs amitte re met fuerat:iã dimittere gaudiũ erat. Eiqciebas em̃ eas a me vera tu ⁊ ſumma ſuauitas: eijciebas ⁊ intrabas ꝓ eis omi voluptate dulcioꝛ:ſʒ nõ carni⁊ ſãguini: omi luce clarioꝛ:ſʒ om̃i ſecreto interioꝛ: omi honoꝛe ſublimioꝛ:ſʒ nõ ſublimiboĩ e. Jã liber erat animꝰ meꝰ a curis moꝛ/ gacib ambiedi ⁊ acqrendi ⁊ volutãdi at ́i;U ſcalpendi ſcabiẽ libidinũ:⁊ garriebaʒ tibi claritati mee ⁊ diuitijs meiſ⁊ ſaluti mee dño deo meo.Et placuit mihi ĩ cõ/ ſpectu tuo nõ tumultuoſe abꝛipere:ſʒ le/ niter ſubtrahere miniſteriuz lingue mee nungdinis loq̃citatis: ne vlteriꝰ pueri me ditantes:nõ legẽ tuã:nõ pacẽ tuã:ſʒ inſa nias mendaces ⁊ bella foꝛẽſia mercaren tur ex oꝛe meo arma furoꝛi ſuo.Et op/ poꝛtune ia pauciſſimi dies ſupererãt ad vindemiales feriaſ:⁊ ſtatui tolerare illoſ vt ſolẽniter abſcedere:⁊ redemptꝰ a te iã nõ redirẽ venalis.Conſiliũ ergo noſtrũ erat coꝛã te:coꝛã homib autẽ niſi noſtrꝭ nõ erat. Et cõuenerat inter nos ne paſ/ ſim cuiq; effunderet᷑:quãq; tu nobiſa cõ ualle plorationis aſcẽdentibo ⁊ cantanti bus canticũ graduuʒ dederas ſagittas ”õ acutas:⁊ carbones vaſtatoꝛes aduerſus linguã ſubdolã:velutoↄſi ulendo ↄtradicẽ tem:⁊ ſicut cibũ aſſolet amando cõſumẽ tem. Sagittaueras tu coꝛ noſtꝝ chari/ tate tua:⁊ geſtabamꝰ vᷣba tua trãſfixa vi ſceribo:⁊ exẽpla ſeruoꝝ tuoꝝ quos de ni gris lucidos:de moꝛtuis viuos feceras cõgeſta in ſinũ cogitatõis noſtre vꝛebãt ⁊ abſumebãt grauẽ toꝛpoꝛẽ:ne ĩ ima ver geremꝰ: accendebãt nos valde:vt omiſ ex lingua ſubdola ↄtradictõis flatꝰ inflã mare nos acrius poſſet:non extinguere. Verũtamẽ qꝛ ꝓpter nomẽ tuũ qð ſancti ficaſti ꝑ terras etiã laudatoꝛes vtiq; ha⸗ beret votũ ⁊ pꝛopoſitũ noſtꝝ.iactãtie ſi mile videbat᷑:nõ operiri tã pꝛoximũ feri arum tempꝰ:ſi de publica ꝓfeſſione at; ante oculoſ omniũ ſita ante diſcedere: vt cõuerſa in factũ meũ oꝛa cũctoꝝ intuen / tium q; vicinũ vindemialiũ diẽ pᷣuenire voluerim:multa dicerẽet ꝙ quaſi appetiſ ſem magnꝰ videri.Et quo mihi erat iſtõ vt putaret᷑ ⁊ diſputaret᷑ de animo meo:?- blaſphemaret᷑ bonũ noſtꝝ: Quin etiam qð ipᷣa eſtate litterario laboꝛi nimio pul mo mev cedere ceperat: 2 difficulter tra-/ here ſuſpiria doloꝛibuſq; pectoꝛis teſta ri ſe ſanciũ:vocẽq; clarioꝛẽ ꝓductioꝛẽ ve recuſare pꝛimo perturbauerat me:qꝛ ma giſterij illiꝰ ſarcinã pene iã neceſſitate de ponere cogebar: aut ſi curari ⁊ cõualeſce re potuiſſem certe intermittere. Sʒ vbi Plenꝰ igit᷑tali gaudio tolerabã illud in/ teruallũ tempoꝛis:donec decurreret:ne/ ſcio vtrũ vel viginti dies erãt:ſed tamæ foꝛtiter tolerabant᷑:qꝛ receſſerat cupidi,/ tas que mecũ ſolebat ferre graue negoci um:⁊ ego pᷣmendus remanſerã niſi patiẽ tia ſuccederet. Peccaſſe me ĩ hoc quiſq; ſeruoꝝ tuoꝝ fratrũ meoꝝ dixerit:ꝙ iam pleno coꝛde militia tua paſſus me fuerizʒ vel vna hoꝛa ſedere in cathedꝛa menda/ cij. At ego nõ contẽdo. Sed tu domine miſericoꝛdiſſime:nõne ⁊ hoc peccatũ cũ ☛☚ s ꝭ‚— — plena volũtas vacandi ⁊ vidẽdi:quoniã taaſma crederet: tamẽ inde emerges.ſic ſi⸗ tu es dominꝰ:oboꝛta mihi eſt atq; fima bi ta:noſti de me etia gaudere cepi⸗ bec quoq; ſuberatnõ mendarx excuſatio que offenſionẽ hominũ tẽperaret: qui ppter liberoſ ſuos me libeꝝ eſſe nunq; volebãt (Confeſſionũ Aiber NX. ceteris hoꝛrendis ⁊ funereis in aqua ſan cta ignouiſti ⁊ remilſiſti mihi: Wacera/ batur anxietudine verecũdus de iſto no ſtro bono:q; ꝓppter vincula ſua quibo te/ naciſſime tenebat᷑ deſeri ſe noſtro cõſoꝛ⸗n tio videbat nondũ chꝛiſtianꝰ cõiuge fide li:eaipᷣa tamẽ artioꝛep ceteris cõpede ab itinere quod aggreſſi eramꝰ retardabat᷑ Nec chꝛiſtianũ eſſe alio modo ſe velle di cebat:qᷓ; illo quo nõ poterat Benigne ſa ne obtulit: vt q;diu ibi eſſemꝰ in rure eiꝰ eſſemꝰ. Retribues illi domine in reſure ctione iuſtoꝝ:qꝛ iã ipſã ſoꝛtẽ retribuiſti ci. Quãuis em̃ abſentibo nobis cũ rome iam eſſemꝰ: coꝛpali egritudine coꝛreptuſ in ea chꝛiſtianꝰ ⁊ fidelis fact ex hac vi ta migrauit.ita miſertꝰ es nõ ſolũ eo:ſp etiã noſtri:ne cogitantes egregiam circa nos amici humanitatẽ:nec euʒ in grege tuo numerantes:doloꝛe intolerabili cru ciaremur. Gꝛatias tibi domine deus no ſter:tui ſumꝰ:indicant hoꝛtatõnes ⁊ ↄſo lationes tue. Fidelis pmiſſoꝛ reddes ve recundo ꝓ rure illo eius caſſiaco: vbiab eſtu ſeculi requieuimꝰ in te:amenitatem ſempiterne virẽtis paradiſi tui:quoniaʒ, dimiſiſti ei peccata ſuper terrã in monte incaſeato:monte tuo:monte vberi. An/ gebat ergo tunc ipe: nebꝛidiꝰ aũt colleta batur. Quãuis em ⁊ ipᷣe nondũ chꝛiſtia nus in illã foueã pernicioſiſſimi erroꝛis derat: vt veritatis ſil tui carnẽ fan/ „ pi erat:nondũ imbutꝰ vllis eccleſie tue ſacramétis: ſed inquiſitoꝛ ardentiſſimuſ veritatis. Ouẽ nõ multo poſt cõuerſio⸗/ nem noſtrã ⁊ regenerationẽ ꝑ baptiſnũ tuũ:ipᷣm etiã fidelẽ catholicũ caſtitateꝑ ſecta atq; cõtinentia tibi ſeruientẽ in afri (a apud ſuos poſtq; tota domus ei per eiü chꝛiſtiana facta eſſet: carne ſoluiſti: et nunc ille viuit in ſinn abꝛgam. Quicqͤch illud eſt qð illo ſignificat᷑ ſinu:ibi nebꝛi/ dius meꝰ viuit: dulcis amicus meꝰ:tuꝰ autẽ domine adoptiuꝰ ex liberto fili ibi viuit. Nã quis aliꝰ tali anime locꝰ? Ibi viuit. vñ me multa interrogabat hom „& cionẽ inexpertũ. Dã nõ ponitaureados meũ:ſʒ ſpũale os ad fontẽ tuũ: bibit qn tum poteſt ſapientiã ꝓ auiditate ſua ſine ſnefeit ſetn A tchilt tatilenotiſt mus vorcnnen gmiccudean horgncesuuſd Galiapekuin guntſpoeti lpmn / lie laninilongi⸗ felbeuns oc Allgoctiytt Mündrvulti itnes inqen ſenberoꝛi mociktſtani nneiräcne bentbigndis oſii Pbiqui genſenuanahe Mitani; in, Kwmchividio weiddtcares brichsrcet⸗ ſuſficarden Aganos d dalaman recoꝛcatie uenitbi conucni nohumlin lionii eap Aponlenien plüftntrec⸗ Vigenititn chſſtigdp rio noſtriſ⸗ lgegmngf dioq; ſalub nenſio ſeen degiai le⸗ uſcelin ſon Küſhünme 0 tom Weimacr nite tbnerdi⸗ . keifint lſen K. mees inagn ncrecücnsdeiſp mlg ſu guiht Giepoſtochſn kelkinöiefi Pamocörvet⸗ lenm'imIih Uunodoleeledi ium deigean dichn dreen Aderider. ri wboii Lalis cen 'Sn ſütg nrgeGgen enecaze einwenb/ idominedelss o. hortatönes 1)0 Drrde Wacdtan HWroeern DWNi 1peien õ eatru air An inini n? dimianefin õ s dee ennanſſn u doehlſt mion bnfiu analaſatin,/ bilmimin (Jo. fine felix. Nec eũñ ſic arbitroꝛ inebꝛiari ex ea vt obliuiſcat᷑ mei:cum tu dñe:quẽ po tat ille:noſtri ſis memoꝛ. Sic ergo era/ mus verecundũ conſolantes triſtẽ:ſalua amicicia de tali cõuerſatione noſtra:⁊ ex hoꝛtantes ad fidẽ gradꝰ ſui:vite.ſ.cõiu/⸗ galis:nebꝛidiũ autẽ operiẽtes quãdo ſe queret᷑:qð de tã ꝓximo poterat:⁊ erat iã iãq; facturꝰ.Cuũ ecce euoluti ſunt dies il li tandẽ nã longi ⁊ młti videbant᷑ p amo re libertatis ocioſe:ad cantandũ de me/ dullis om̃ibo:tibi dixit coꝛ meũ.queſini vultũ tuũ:vultũ tuũ domine rquirã.Et venit dies in quo etiã actu ſoluerer a p/ feſſione rhetoꝛica:vnde iã cogitatu ſolu tus erã.Et factũ eſt. Et eruiſti linguam meã vnde iã erueras coꝛ meũ:⁊ benedice bam tibi gaudes: pfectus ĩ villã cũ meiſ om̃ibo. Ibi quid egerim in litteris iã qͥ‚ dem ſeruientibo tibi:ſed adhuc in ſupbie ſcholã tanq;; in pauſatõne anhelatibo:te ſtant᷑ libꝛi diſputati cũ pᷣſentibo:⁊ cũ ipſo me ſolo coꝛã te. Que autẽ cũ abſente ne/⸗ bꝛidio teſtant᷑ epiſtole.Et quando mihi ſufficiat tempꝰ cõmemoꝛãdi oia magna erga nos bñ ſicia tuaĩ ilo tẽpoꝛe:pᷣſerti,z ad alia maioꝛa ꝓperãti: Reuocat em me recoꝛdatio mea:⁊ dulce mihi fit dñe c⸗⸗ fiteri tibi:quibo internis me ſtimulis per domueris:⁊ quẽadmodũ me cõplanaue ris humiliatis montibo ⁊ collibo cogita/ tionũ meaꝝ:⁊ toꝛtuoſa mea direxeris:et aſpera lenieris:quoq; modo ipᷣm etiã ali piũ fratrẽ coꝛdis mei ſubegeris nomini vnigeniti tui dñi ⁊ ſaluatoꝛis noſtri ieſu chꝛiſti:qð pꝛimo dedignabat᷑ inſeri litte ris noſtriſ. Dagis em̃ eas volebat reldo lere gymnaſyoꝛũ cedꝛos:quas iã ↄtriuit oñs q; ſalubꝛes herbas eccleſiaſticaſ ad uerſas ſerpentibo.Quas tibi deꝰ meꝰvo ces dedi cũ legerẽ pſalmos dauid:canti ca fidelia ⁊ ſonos pietat excludẽtes tur gidũ ſpũm:rudiſ in germano amoꝛe tuo cathecuminꝰ ĩ villa cũ cathecumino ali pio feriatꝰ:matre adherẽte nobis mulie bꝛi habitu:virili fide:anili ſecuritate:ma terna charitate:chꝛiſtiana pietate:Quaſ tibi voces dabã in pſalmis illis:? qũo ĩ te in lãmabar ex eis:⁊ accẽdebar eos re⸗/ citare ſi poſſem tote oꝛbe terran aduerlꝰ CxXVI. typũ generꝭ hũani: Et tñ toto oꝛbe can/⸗ tant᷑:⁊ nõ eſt qͥ ſe abſcondat a caloꝛe tuo. Quã vehemẽti ⁊ acri doloꝛe indignabar manicheis:⁊ mif̃abar eos rurſꝰ:ꝙ illa ſa cramẽta:illa medicamẽta neſcirẽt.⁊ iſani eſſent aduerſꝰ antidotũ q̊ ſani eſſe potuiſ ſent. Tellẽ vt alicubi iuxta eſſent:tüc ig/ noꝛante me vtꝝ audiret: ⁊ me neſciẽte q; ibi eſſent:intuerent᷑ faciẽ meã:⁊ audirent voces meas qñ legi qᷓrtũ pſalmũ.in illo tüc ocio:qͥd de me fecerit ille pſalmus.cũ inuocarẽ te:exaudiſti me de iuſticie mee ĩ tribulatõe dilataſti mihi. Dißere mei dñe: ⁊ exaudi oꝛõeʒ meã.Audirẽt igno/ rãte me:vtꝝ qudirent:ne me ꝓpter ſe illa dicere putarẽt:q int hec vᷣba dixerim:qꝛ 2 reuera nec ea dicerẽ:nec ſic ea dicereʒ ſi me ab eis audiri videriq; ſentiren ſidi cerẽ ſic acciperẽt qũo mecũ ⁊ mihi coꝛax te ð familiari affectu animi mei.ĩhoꝛrui timẽdo:ibidẽq; iferbui ſperãdo ⁊ exultã do ĩ tua miſcpia pater:⁊ hec oĩa exibãt ꝑ oculos meos ⁊ vocẽ meã:cũ ↄuerſus ad nos ſpũs tu bonait nobis. ilij hoĩm quouſq; graues coꝛde: vt qd diligit; va/ nitatẽ ⁊ qritis mendaciũ: Dilexerã enim vanitatẽ: ⁊ queſierã mendaciũ.Et tu do mine iq magnificaueras ſanctũ tuũ:ſuſci tans eũ a moꝛtuis ⁊ collocãs ad dexterã tuã vnde mitteret ex alto ꝓmiſſionẽ ſuꝗ paraclitũ ſpiritũ veritatis:⁊ miſerat euʒ iã:ſʒ ego neſciebã. Miſerat eũ:qꝛ iã ma/⸗/ gnificatꝰ erat reſurgẽs a moꝛtuis ⁊ aſcẽæ dens ĩ celũ.Ante aũt ſpũs nõdũ erat da tus:qꝛ ieſus nõdũ erat clariſicatꝰ Et cla mat ꝓpheta.Quouſq; ques coꝛde: Ut quid diligitis vanitatẽ ⁊ queritis men⸗/ daciũ: Et ſcitote quoniã dñs ma gnifica uit ſanctũ ſuũ.Clamat quouſq; clamat ſcitote. Et ego tãdiu neſciẽs vanitatẽ di lexi: mendaciñ q̃ſiui:⁊ ideo audiui ⁊ cõ tremui:quoniã talibo dicit᷑ qualẽ me ſuiſ ſe reminiſcebar. In fantaſijs em̃ q̃s ꝓ ve ritate tenuerã:vanitas erat ⁊ mendaciũ. Et inſonui multa grauiter ⁊ foꝛtiter:in doloꝛe recoꝛdatõis mee.Oue vtinã au/ diſſent adhuc diligũt vanitateʒ ⁊ q̃rũt mendacin. Foꝛte ↄturbarent᷑:⁊ euomuiſ ſent illud:⁊ exaudires eos cũ clamarent ad te:quoniã vera moꝛte camio mortu fe ſſi ℳ— eſt ꝓ nobis:qͥ te interpellat ꝓ nobis. e gebã:iraſcimini ⁊ nolite peccare.Et q̊/ modo mouebar deꝰ meꝰ:qui iã didicerã iraſci mihi de pᷣteritis:vt de cetero non peccarẽ: Et merito iraſci:qꝛ nõ alia natu ra gentis tenebꝛaꝝ de me peccabat:ſicut dicũt qui ſibi nõ iraſcunt᷑ ⁊ theſauriſant ſibi ira in die ire ⁊ reuelatõis iuſti iudi/ cij tui.Hec iam bona mea foꝛis erãt nec oculis cameis ĩ iſto ſole querebant᷑. Uo lentes em gaudere ſoꝛinſecꝰ facile euane ſcunt:⁊ effundunt᷑ in ea q̃ vident᷑ ⁊ tẽpo/ ralia ſunt:⁊ imagines eoꝝ famelica cogi tatione lambũt.Et o ſi fatigent᷑ inedia ⁊ dicant. Ouis oſtẽdit nobis bona:Et di camus ⁊ audiãt Signatũ eſt ſuꝑ nos lu men vult' tui dñe. Nõ em̃ lumen nos ſu mus qð illuminat omnẽ hominẽ venien tem in hũc mundũ:ſʒ iluminamur a te:· vt qui fuimꝰ aliquãdo tenebꝛe ſimꝰ luxi te.O ſi viderẽt internuʒ lumẽ eternũ:qð ego qꝛ guſtauerã frendebã:quoniã non eis poterã oſtẽdere ſi afferrẽt ad me coꝛ in oculis ſuis foꝛis a te:⁊ dicerẽt:qͥs oſtẽ dit nobis bona: Ibi em̃:vbi mihi iratꝰ erã intus in cubili:vbi cõpunctꝰerã.vbi ſacrificauerã mactans vetuſtatẽ meã:e inchoata meditatõne renouatõnis mee ſperãs in te.ibi mihi dulceſcere ceperas ⁊ dederas leticiã in coꝛde meo. Et excla mabã legẽs hec foꝛis:⁊ agnoſcẽs intus. HNec volebã multiplicari terrenis bonii deuoꝛãs tempoꝛa ⁊ deuoꝛatꝰ tẽpoꝛalibꝰ cũ haberẽ in eterna ſimplicitate alið fru mentũ ⁊ vinũ ⁊ oleũ.Et clamabã in cõſe quenti verſu:clamoꝛe alto coꝛdis mei. O in pace.Oin idipſũ. quid dixit ob doꝛmiã ⁊ ſomnũ capia:Quoniã quis re ſiſtet nobis:cũ fiet ſermo qui ſcriptꝰ eſt. abſoꝛpta eſt moꝛs ĩ victoꝛia.Et tu es id ipᷣm valde:qui nõ mutaris ⁊ in te reͥ es obliuiſcẽs laboꝝ omniũ:quoniã nullus aliꝰ tecũ:ſed necad alia multa adipiſcen da que nõ ſunt qð tu:ſʒ tu domine ſingu lariter in ſpe cõſtituiſti me.¶egebã ⁊ ar debam:nec inueniebã quid facerẽ ſurdis moꝛtuis ex quib fueram peſtis latratoꝛ amar?⁊ cec aduerſus litteras ð melle ce li melleas:⁊ de lumine tuo luminoſas:et ſuꝑ inimicis ſcripture huiꝰ tabeſcebam quãdo recoꝛdabar om̃ia dieꝝ illoꝝ feria toꝝ. Dzʒ nec oblit' ſũ: nec ſilebo flagelli tui aſperitatẽ:⁊ miſericoꝛdie tue mirabi lem celeritatẽ. Doloꝛe dentiũ tũc excru/ ciabas me:⁊ cũ intantũ ingraueſceret vt nõ valerẽ loqui:aſcẽdit ĩ coꝛ meũ admo/ nere om̃es meos qui aderãt vt depᷣcaren tur teꝓ me deü ſalut om̃imode. Et ſcri pſi h̊ in cera:⁊ dedi eis vt legeret. Mox äväyt genua ſupplici affectu fiximus:fugit Doloꝛ ille. Bed qͥs doloꝛ:aut quomodo fugit: Expaui fateoꝛ dñe meꝰ deꝰ meus nihil em̃ tale ab ineunte etate expertꝰ fu erã Et inſinuati ſunt mihi in ꝓpfundo nu tus tui:⁊ gaudẽs ĩ fide laudaui nomẽ tu um. Et ea fides me ſecuꝝ eſſe nõ ſinebat de pteritis peccatis meis.q̃ mihi ꝑ ba/ ptiſmũ tuũ remiſſa nõdũ erat.Renucia/ ui peractis vindemialibo vt ſcholaſticis ſuis mediolanẽſes venditoꝛẽ vᷣboꝝ aliũ pPpuigerẽt:qdð ⁊ tibi ego ſeruire delegiſſeʒ llli ꝓfeſſioni pᷣ difficultate ſuſpirãdi ac doloꝛe pectoꝛis nõ ſufficerẽ. Et inſinua uni ꝑ litteras antiſtiti tuo viro ſancto am bꝛoſio pᷣſtinos erroꝛes meos ⁊ pᷣſens vo tũ meũ:vt moneret qd mihi potiſſimũ ð libꝛis tuis legendũ eſſet:q̊ percipiẽde tã te gre paratioꝛ aptioꝛq; fierẽ.At ille iuſ⸗/ ſit eſaiã pphetã:credo ꝙ pᷣ᷑ ceteris euãge lij vocationiſq; gentiũ ſit pꝛenunciaroꝛ apertioꝛ. Uerũtamẽ ego pꝛimã huiꝰ le/ ctionẽ nõ intelligẽs:totũq; talẽ arbitrãſ diſtuli repetendũ exercitatioꝛ ĩ domini/ co eloquio. Inde vbi tempus aduenitq me nomẽ dare opoꝛteret:relicto rure me diolanũ remeauimꝰ. Placuit ⁊ alipio re maſci ĩ te mecũ iã ĩduto humilitate ſacra mentis tuis ↄgrua:⁊ foꝛtiſſimo domito ri coꝛꝑis:vſq; ad italicũ ſolũ glaciale nu do pede obterendũ inſolito auſu.Adiun ximus etiã nobis pueꝝ adeodatũ ex me natũ carnaliter de peccato meo.Tu bñ feceras eũ.Annoꝝ erat ferme quindeciz ⁊ ingenio pᷣueniebat młtos graues ⁊ do ctos viros. Mũera tua tibi ↄfiteoꝛ dñe de? me creatoꝛ omniũ ⁊ multũ potens refoꝛmare noſtra defoꝛmia. Nam ego in illo puero pꝛeter delictum nihil habe/ bam. Quod enim enutriebatur a nobis in diſciplina tua:tu inſpiraueras nobiſ:. naluoa⸗ Pſtlbernoſte pſeivinneel ſenſnom collocyfonsn cimmmlac ſun.⸗ Lpwunn Eignoſterte Civdetena ab ccituordorn geneagoleſce Granim' ngeducane Mluiſumus: Kwahtente. Dllocdenir ncöNiru Ni⸗Qyuntite iaſſuaueſonun otus acnter. fonesalig MrNKa TCNNMrd eis. Roc ceſig gen⸗ onis celeb⸗ nenriü vo⸗ eraroutti loytmnizm⸗ binſine lu ierir a hetpinglebe, Goſnoſenon htnſliana Pmtostenens hnrfigi mnunmmecn Tichimnin cyorenmli tontbelen eni ſeten W imn Tiene WE ufnfeinigfig Mon mgnond diene do nn umtenr an f, menmbiiggtetom tCebudnnnonin rmn eſend ſr sesnin Rnddügi beni muibr ſcotr Mir ii aEurdeeg meneſulgirdi umoVadſncne Needee hyönn, mi ANN. rnnmnin l. nizglinii munoridn ditenosadn iumbunimni⸗ nnniin cerd in Aatn neo li anſone giun S 1tna ibioftende itmnli po tenu nii Gicumti pwmun inch iipmuni⸗ J (Co. nullus ain. Lenmere tua tibi confiteoꝛ. Eſt liber noſter qui inſcribit᷑ ð magiſtro Ipſe ibi mecũ loquit᷑.Tu ſcis illius eſſe ſenſa om̃ia que inſerũtur ibi ex perſona collocutoꝛis mei.cũ eſſet in annis ſexde/⸗ cim:multa eiꝰ alia mirabilioꝛa expertus ſum. Hoꝛroꝛi mihi erat illud ingenium. Et quis pᷣter te taliũ miraculoꝝ opifex: Cito de terra abſtuliſti vitã eiꝰ:⁊ ſecuri/ oꝛ eũ recoꝛdoꝛ:non timẽs quicq; pueri/ cie:nec adoleſcẽtie:nec om̃ino homini il/ li.Sociauimꝰ eũ coeuum nobis in gra, tia tua educandũ in diſciplina tua et ba ptiſati ſumus:⁊ fugit a nobis ſollicitu/⸗ do vite pᷣterite.Nec ſatiabar illis dieb⸗ ODulcedine mirabili cõſiderare altitudi/ neunm cõſilij tui ſuꝑ ſalutẽ generis huma/ ni. Quantũ fleui in himnis ⁊ canticis tu is:ſuaue ſonantis eccleſie tue vocibo cõ/ motus acriter. Uoces ille influebant au riba meis.⁊ eliquabat᷑ veritas tua in coꝛ meũ:⁊ ex ea eſtuabat inde affectꝰ pietatꝭ currebãt lacrime:⁊ bene mihi erat cuʒ eis. Hõ longe ceperat mediolaneſis ec/ cleſia genꝰ hoc cõſolationis ⁊ exhoꝛtati onis celebꝛare magno ſtudio fratꝝ cõci/ nentiũ vocibo ⁊ coꝛdib. Nimirũ anuuus erat aut nõ multo ampliꝰ:cũ iuſtina va⸗ lentiniani regis pueri mater hoĩem tuũ ambꝛoſiũ perſequeret᷑ hereſis ſue cauſa qua ſuerat ſeducta ab arrianis. Excuba bat pia plebs in eccleſia:moꝛi parata cũ epo ſuo ſeruo tuo.Ibi mater mea ancil/ la tua ſollicitudinis ⁊ vigiliarũ pꝛimas partes tenens oꝛationibo viuebat. NHos adhuc frigidi a caloꝛe ſpũs tui excitaba mur:tamẽ ciuitate attonita atq; turbata Tũc himni ⁊ pſalmi vt canerent᷑ ſmn mo rem oꝛientaliũ partiũ:ne populꝰ merorꝭ tedio ↄtabeſceret inſtitutũ eſt:⁊ ex illo in hodiernũ retentũ:multis iã ac pene omi bus gregib tuis ⁊ ꝑ cetera oꝛbis imitã/ tibus.Tũc memoꝛato antiſtiti tuo ꝑ vi ſum aperuiſti quo loco laterẽt martiruzʒ coꝛpꝑa ptaſij ⁊ geruaſij:q̃ per tot annos incoꝛrupta ĩ theſauro ſecreti tui recõdi/ deras:vnde oppoꝛtune pmeres ad coer/ palata ⁊ effoſſa digno cũ honoꝛe trãſter/ rent᷑ ad ambꝛoſianã baſilicã: nõ ſoluz s immũdi vexabant ſpũs ↄfeſſis eidẽ de/ monib ſanabãt᷑:veꝝ etiã qͥ d plures an nos cecꝰ ciuis ciuitatiq; notiſſimꝰ:cum populi tumultuãtis leticie cauſã q̃ſiſſet atq; audiſſet exiliuit:eoq; ſe vt duceret ſuũ ducẽ rogauit. Quo perductꝰ impe/ trauit admitti:vt ſudario tangeret fere/ trü pᷣcioſe in ↄſpectu tuo moꝛtis ſancto/ rũ tuoꝝ.Oðõ vbi fecit atq; admouit ocu lis:oↄfeſtim aꝑti ſunt. Inde fama diſcur/ rens:inde laudes tue feruẽtes lucentes: inde illiꝰ inimice animꝰ ⁊ ſi ad credẽdi ſa nitatẽ nõ applicatꝰ:a ꝑſequẽdi tñ furoꝛe coõpꝛeſſus eſt. Gfas tibi deꝰ meuſ. Tnñ = q̊ eduxiſti recoꝛdationẽ meã: vt hec etiã oↄfiterer tibi q̃ magna oblitꝰ pᷣterierã:Et tñ tunc cũ ita flagraret odoꝛ vnguentoꝝ tuoꝝ.nõ currebamꝰ poſt te: ideo plus flebã inter cantica himnoꝝ tuoꝝ olim ſu ſpirãs tibi ⁊ tandẽ reſpirãs quantũ patʒ aura in domo Enen nt habitare facis vnanimes ĩ domo:cõſociaſti nobiſ⁊ eno diũ iuuenẽ ex noſtro municipio.Qui cũ agẽs in rebo militaret:pꝛioꝛ nobis ad te cõuerſus eſt ⁊ baptiſatꝰ:⁊ relicta militia ſeculari:accinctꝰeſt ĩ tua:ſimul eramꝰ:ſi/ mul habitabamꝰ placito ſancto.Quere bamus quiſnã locus nos vtiliꝰ haberet ⁊ ſeruiẽtes tibi pariter remeabamꝰ ĩ afri cam.Et cum apud oſtia tiberina eſſemꝰ mater defuncta eſt. Oulta pᷣtereo:quia multũ feſtino.Accipe cõfeſſiones meas 7 gra riar actiones deꝰ meꝰ:de rebus in numerabilibo etiã in ſilentio. Sʒ nõ pꝛe teribo quicqͥd mihi anima parturit ð il la famula tua q̃ me parturiuit ⁊ carne vt in hãc tempoꝛalẽ:⁊ coꝛde vt in eternam lucẽ renaſ. terr ſ õ eiꝰ:ſʒ tua dicã dona in ea. Neqʒ em̃ ſeipᷣam ſecerat:aut educa uerat ſeipſam.Tu creaſti eam:nec pater nec mater ſciebat qualis ex eis illa fieret Et erudiuit eã in timoꝛe tuo vᷣga chꝛiſti tui:regimẽ vnici filij tui ĩ domo fidelibo no mẽbꝛo ecclie tue. Hec tantã erga ſuã diſciplinã diligẽtiã mr̃is pᷣdicabat:qtã famule cuiuſdã decrepite:q̃ patrem eius ĩfantẽ poꝛtauerat.ſic̃ doꝛſo grãdiuſcula ruʒ puellaꝝ ꝑuuli poꝛtari ſolẽt.Cuiꝰ rei gra ⁊ ꝓpt᷑ ſenectã ac moꝛes optĩos in do mo xpᷣiana ſatis a dñis honoꝛabat᷑ ũ —,— (Confeſſionũ. etiã curã dñicaꝝ filiaꝝ cõmiſſã ſibi dili/ gẽter gerebat.⁊ erat ĩ eis coercẽdis cum opꝰ eſſet ſctã ſeueritate vehemẽs atq; in docẽdis ſobꝛia pꝛudẽtia. Nã eas pᷣter il las hoꝛas qbo ad mẽſã parẽtũ moderatiſ ſime alebant᷑:etiã ſi exardeſcerẽt ſiti nec gaquã bibere ſinebat:pᷣcauẽs ↄſuetudinẽ malã:⁊ addẽs vᷣbuʒ ſanũ.Modo aquã bibit qꝛ ĩ ptãte vinũ nõ habet.Cũ aũt ag maritos venerit: ſacte dñe apotheca rũ ⁊ cellarioꝝ aq̃ ſoꝛdebit:ſʒ mos potãdi pᷣualebit. Hac rõe pcipiẽdi ⁊ autoꝛitate imꝑandi frenebar auiditatẽ teneriorꝭeta tis ⁊ ipᷣaʒ puellaꝝ ſiti foꝛmabat ad hone ſtũ modũ:vt iã nec liberet qð nõ deceret Et ſpꝛepſerat tñ:ſicut mihi filio famula tua narrabat:ſubꝛepſerat ei vinolentia. NHNã cũ ð moꝛe tãq; puella ſobꝛia iuberet᷑ a parẽtibo ð cupa vinũ ðpꝛomere:ſũmiſ ſo poculo q̃ deſuꝑ patet pꝛiuſq; ĩ lagũcu lã funderet meꝝ:pꝛimoꝛibo labꝛis ſoꝛbe bat exiguũ:qꝛ ñ poterat ampliꝰ ſenſu re cuſante. Nõ em̃ vlla temulẽta cupidine faciebat h:ſʒ buſdã ſuꝑfluẽtibo etat ex ceſſibo:q̃ ludicris motibo ebulliũt:⁊ ĩ pu erilib animis maioꝝ pondere pᷣmi ſolẽt Itaq; ad illud modicũ qtidiana modi/ ca addẽdo:qm qͥ modica ſpernit paulati decidit:in ea ↄſuetudine lapſa erat:vt ꝓ pe iã plenos mero caliculos ĩhiãter hau riret. Ubi tũc ſagax anus:⁊ vehemẽs il la ꝓhibitio: Nunqͥd valebat aliquid ad nerſus latentẽ moꝛbũ:niſi tua medicina dñe vigilaret ſuꝑ nos? Abſente pr̃e⁊ ma tre ⁊ nutritoꝛibo:tu pᷣſens:qͥ creaſti:qͥ vo cas:qͥ etiã ꝑ pᷣpoſitos hoĩes boni aliqͥd agis ad aĩaꝝ ſalutẽ:qͥd tũc egiſti deꝰ meꝰ Vñ curaſti: Unde ſanaſti:Nõne ꝓtuli ſti duꝝ ⁊ acutũ ex altera aĩa ↄuiciuũ tãqS medicinale ferꝝ ex occultis ꝓpuiſionibuſ — — „ „ „ tuis:⁊ vno ictu putredineʒ illã pᷣcidiſti: Ancilla em̃ cũ qᷓ ſolebat accedere ad cu/ „ „ . . pã liti dãnauit atq; exiuit. Sicut amici adulã tes ꝑuertũt:ſic inimici litigãtes plerũq; coꝛrigũt. Nec tu qð ꝑ eos agis:ſʒ qd ip ſi voluerunt retribuis eis. Illa em̃ irata gãs cũ dña minoꝛe.vt fit:ſola cuz ſola.obiecit h̊ crimẽ amariſſima inſulta, tione vocãſ meri bibulã.QOuo illa ſtimu lo pꝑcuſſa reſpexit ſeditatẽ ſuã:ofeſtimq; exagitare appetiuit minoꝛẽ dñaʒ nð ſa / nare.⁊ ideo clãculo:aut qꝛ ita eas inue/ nerat locuſ ⁊ tꝑs litis:aut ne foꝛte ⁊ ipſa ꝑiclitaret᷑ qð tã ſero ꝓdidiſſet. At tu dñe rectoꝛ celitũ ⁊ terrenoꝝ ad vſus tuos cõ toꝛquẽs ꝓſunda toꝛrẽtis fluxũ ſeculoꝛũ oꝛdinãs turbulentũ:etiã de alteriꝰ aĩe in ſania ſanaſti alterã. Nec quiſq; cũ S̊ ad/ uertit: potẽtie ſue tribuat:ſi vᷣbo eiꝰ aliꝰ coꝛrigat᷑ quẽ vult coꝛrigi. Educata ita/ q; pudice ac ſobꝛie potiuſq; a te ſubdita parẽtibo:qᷓ; a parẽtibo tibi:vbi plenis an nis nubilis facta ẽ: tradita viro ſeruiuit veluti dño:⁊ ſategit eum lucrari tibi:lo quẽs te illi moꝛibo ſuis:qͥb eã pulcrã fa⸗/ ciebas:⁊ reuerẽter amabilẽ atq; mirabi/ lẽ viro. Vta aũt tolerauit cubilis iniuri/ as:vt nulla de hac re cũ marito haberet vnq; ſimultatẽ.Expectabat em̃ miſeri/ coꝛdiã tuã ſuꝑ eũ:vt ĩ te credẽs caſtitica/ ret᷑. Erat vᷣo ille pᷣterea ſiẽbeniuolẽtia p/ cipuꝰ:ita ira feruidꝰ. Sʒ nouerat h nõ reſiſtere irato viro:nõ tm̃ facto ſʒ ne bo quidẽ Hã vᷣo refracto ⁊ quieto cũ oppoꝛ tunũ viderat rõem facti ſui reddebat:ſi foꝛte ille inconſiderantiꝰ cõmotꝰ fuerat. Deniq; cũ matrone młte:q̃ꝝ viri mãſue tioꝛes erãt plagaꝝ veſtigia etiã dehone ſtata facie gererẽt:inter amica colloquia ille arguebãt maritoꝝ vitã:hec eaꝝ lin/ guã veluti ꝑ iocũ guiter admonẽs:exvà illas tabulas qᷓ mrimoniales vocant᷑ re/ citari audiſſent.tanq; inſtrumẽta qboan cille facte eſſent deputare debuiſſent: p⸗ inde memoꝛes ↄditõis ſuꝑbire aduerſꝰ dños nõ opoꝛtere Cũq; mirarent ille ſci entes q; ferocẽ ↄiugẽ ſuſtineret nũq; fu / iſſe auditũ:aut aliq̊ ĩdicio claruiſſe ; pa triciꝰ ceciderit vxoꝛẽ:aut ꝙ a ſeinuicẽ vł vnũ diẽ domeſtica lite diſſenſerint:⁊ cãʒ familiarit᷑ qᷓrerẽt:docebat illa ĩſtitutũ ſu uz qð ſupᷣ memoꝛaui.Que obfuabũit ex perte ſtulabant᷑:q̃ ñ obſuabant ſubiecte vexabant᷑. Socꝝ etiã ſuã pᷣmo ſuſurrijſ malaꝝ ancillaꝝ aduerſuſ ſe irritatã ſic vi cit obſequijs pſeuerans tolerãtia ⁊ man ſuetudine:vt illa vltro filio ſuo medias linguas famularũ ꝓderet.quibo inter ſe nuꝝ pax domeſtica turbabat᷑:expeterʒ q; vindictã. Htaq; poſtea q; ille ⁊ matni onetanief niumanveben „ dotop ulie ldeſeniaſe uunſti unnulng;n heniuoleneſiun gllite nicht Gaſtorͦne'nin iedanuen 18 Ardoilibeta ſetngefci⸗, icuciretan etces at⸗ ſonmcede (Alonnarucel Giteidehen Coclüigismen ewinlinnd oentornetioi udratilineg iinietfti — cüdc manohed pecexcitgen ſiegs etijer crivölis il moiſchol⸗ ſuü ünnenn lbiher iw uclmaleue ſop. Qaſc/a lucgbrtthonn hribatiſeni Dueſcnionisen Morivrorn Eicentdonͤf hboni tefi Mooo onies kdeuiyr me ſfipizernun⸗ nnbgohtedorn tnchaner, nriaſtet iſmhoilng üiaer ☛ S NN . WNN gagpnine . ningedin iin gingen znink efnttie nopatgiſet eng, mop ga ſu tuo eng rüſalni nenide len ei kerguſßiſd ndunnſ ſdoeal⸗ Nne ni emdintnie Ng anhon tbe⸗ ehſscheilliſr Wamddliminn lemuitabsni YrCiihebe ernbereñni rtieaupalita⸗ ncheninoleraß Snoneratb nöh taaden diedcig mCui teds Or ſieni N. ? nmr nif rl inmitesoN d S uinmin n Purm dediſent, ds ſunone Auc lügnnmli iageſuſingad 4 auncnnl toriani, Al alir Mi mnilu itlin ziͦconmmibiene 8 pſini adlmntiſen Ritu 1ℳ gkran iic 80 Smeſbcin obtpans ⁊ curãs familie diſciplinã: ⁊ cõ coꝛdieſuoꝝ ↄſulẽs:pditas ad ꝓdent ar bitrium verberibo coercuit: pmiſit illa ta lia de ſe pᷣmia ſperare debere.quecũqʒ ð ſua nuru ſibi q̊ placeret mali aliqͥd loq̃re tur:nullaq; iã audẽte memoꝛabili int᷑ ſe beniuolẽtie ſuauitate vixerũt. Hoc quo q; illi bono mãcipio tuo.ĩ cuiꝰ vtero me creaſti deꝰ meꝰ miſericoꝛdia mea munuſ grãde donaueras:ꝙ int᷑ diſſidẽtes atq; diſcoꝛdes q̃ſtibet aĩas vbi poterat taʒ ſe pᷣbebat pacificã:vt cũ ab vtraq; multa ð inuicẽ audiret amariſſima:q̃lia ſolet eru ctare turgẽs atq; ĩdigeſta diſcoꝛdia:qũ pᷣſenti amice de abſente inimica ꝑ acida colloquia crudelitas exalat odioꝝ:nihil tñ alteri de altera ꝓderet:niſi ꝙ ad eas re cõciliãdas valeret. Paruũ h̊ bonũ mihi videret᷑:niſi turbas inumerabiles triſtiſ experirer:neſcio q̃ hoꝛrẽda peſtilẽtia pec catoꝝ latiſſime puagãte:nõ ſolũ iratoꝛũ inimicoꝝ iratis inimiciſ dicta ꝓdere:ſed etiã q̃ nõ dicta ſũt addere:cũ ↄtra aĩo hu mano parũ eſſe debeat inimicicias hoĩʒ nec excitare nec augere male loquẽdo:ni ſi eas etiã extinguere bñ loquẽdo ſtudu erit:q̃lis illa erat docẽte te magiſtro inti mo ĩ ſchola pectoꝛis.Deniq; etiã viruʒ ſuũ iã in extrema vita tꝑali eiꝰ lucrata ẽ tibi:nec ĩ eo iã fideli plãxit:qð in nondũ fideli tolerauerat. Erat etiã ſerna ſuoꝛũ tuoꝝ. Quiſqͥſſ eoꝝ nouerat eã:multũ ĩ ea laudabat ⁊ honoꝛabat ⁊ diligebat te:qꝛ ſentiebat pᷣſentiã tuazs in coꝛde eiꝰ ſancte ↄuerſationis fructibo teſtib. Fuerat em̃ vniꝰ viri vxoꝛ:mutuã vicẽ parẽtib red/ diderat:domũ ſuã pie tractauerat:ĩ ope/ ribo bonis teſtimoniũ habebat. Nutrie rat filios totiẽs eos pꝑturiẽs quotiens a te deuiare cernebat. Poſtremo nob dñe om̃ib qͥ ex munere tuo ſinis loqͥ ſeruis tuis qͥ ante doꝛmitionẽ eiꝰ in te iã ↄſocia ti viuebamꝰ:percepta gr̃a baptiſmi tui: lta curã geſſit q̃ſi om̃es genuiſſet:ita ſer/ uiuit qſi ab oĩh genita fuiſſet. Imminẽ te aũt die q̊ ex hac vita erat exitura:quẽ diẽ tu noueras ignoꝛãtibo nobis:puene rat vt credo ꝓcurãte te occultis tnis mo dis:vt ego ⁊ ipᷣa ſoli ſtaremꝰ incũbentes ad quandã feneſtrã:vnde oꝛt intra do/ CXXVIII. mũ q nos habebat pſi pectabat᷑ illic ap 4 oſtia tiberina:vbi remoti a turbis poſt longi itineris laboꝛẽ inſtaurabamꝰ nos nauigatõi. Colloqᷓbamur ergo ſoli va · de dulciter: ⁊ pterita obliuiſcẽtes:in ea qͥ ante ſũt extẽti qꝗrebamꝰ int᷑ nos apud p/⸗ ſentẽ veritatẽ qð tu es:qlis futura eſſet vita eterna ſanctoꝝ:quã nec oculꝰ vidit nec auris audiuit: nec ĩ coꝛ hoĩs aſcẽdit. Sʒzʒ ĩhiabamꝰ oꝛe coꝛdis ĩ ſuꝑna fluẽta fontis tui:fontis vite:qͥ eſt apud te:vt in de p captu nr̃o aſperſi quomodo rẽ tã/ tã cogitaremꝰ.Cuũq; ad eũ finẽ ſermo ꝑ/ duceret᷑vt carnaliũ ſenſuum delectatio Stalibet ĩ q; talibo luce coꝛpoꝛea p̃ illius vite iocũditate nõ cõparatõe:ſʒ ne cõme moꝛatõe quidẽ digna videret᷑:erigentes nos ardẽtioꝛe affectu ĩ idĩm ꝑambula/ uimꝰ gdatim cũcta coꝛꝑalia ⁊ ipᷣm celuʒ vñ ſol ⁊ luna ⁊ ſtelle lucẽt ſuꝑ terram. Et adhuc aſcẽdebamꝰ interiꝰ cogitãdo ⁊ lo qndo te ⁊ mirãdo opa tua:⁊ venimꝰ ĩ mẽ tes nr̃as:⁊ trãſcẽdimꝰ eas:vt attingere⸗ mꝰ regionẽ vbertat indeficiẽtis:vbi pa ſcis iſrł ineternũ vᷣitatꝭ pabulo.⁊ ibi vi/ ta ſapiẽtia ẽ: ꝑ quã fiũt oĩa iſta ⁊ q̃ fuerüũt 2qᷓ futura ſũt:⁊ ipſa nõ fit:ſʒ ſic ẽ vt fuit: ⁊ ſic erit ſp:qͥn potiꝰ fuiſſe ⁊ futuꝝ eſſe nõ Eĩ ea:ſʒ eſſe ſolũ:qm̃ eterna cẽ. Nã fuiſſe ⁊ futuꝝ eſſe nõ eſt eternũ.Et dũ loqmur ⁊ inhiamꝰ iũlli:attingimus eã modice toto ictu coꝛdis:⁊ ſuſpirauimꝰ ⁊ relimꝰ ibi religatas pᷣmitias ſpũs:⁊ remeauimꝰad ſtrepitũ oꝛis nr̃i:vbi vbũ ⁊ incipit᷑ ⁊ fini tur.Et qͥd ſiłe ᷣbo tuo dño nro ĩ ſe ꝑma nẽti ſine vetuſtate atq; innouãti oĩa:Di cebamꝰ ̊. Si cui ſileat tumultꝰ carniſ:ſi leãt fſantaſie terre ⁊ aquaꝝ ⁊ aerꝭ:ſileant ⁊ poli:⁊ ipſa ſibi aĩa ſileat:⁊ traſeat ſe nõ ſe cogitãdo.Sileant ſomnia ⁊ imaginarie reuelatões:oĩs lingua ⁊ om̃e ſignũ:⁊ qͥc/⸗ qͥd trãſeũdo fit ſi cui ſileat oĩno:qm ſi q ſ audiat:dicũt hec oĩa.nõ ipᷣa nos fecimꝰ: ſʒ fecit nos qͥ manet ineternũ.His dictiſ ſi iã taceãt qm erexerũt aurẽ in eũ qui fe cit ea:⁊ loq̃tur ipᷣe ſolus non ꝑ ea:ſed per ſeipſum:vt audiamꝰ verbũ eius non per linguã carnis:neq; ꝑ vocem angeli.neq; per ſonitũ nubis neq; per enigma ſimili tudinis:ſed ipᷣm quẽ in his amamꝰ ipᷣm Tiber IX. nos ⁊ rapida cogitatõe attingimꝰeternã ſapientiã ſuꝑ oĩa manentẽ:ſi ↄtinuet̃ h̊ ⁊ ſubtrahant᷑ alie viſiones lõge impar ge neris:⁊ hec vna rapiat ⁊ abſoꝛbeat ⁊ re/ cõdat ĩ interioꝛa gaudia ſpectatoꝛẽ ſuũ: vt talis ſit ſempiterna vita q̃le fuit ̊ mo mentũ intelligẽtie cui ſuſpirauimꝰ. Nõ ne H̊ eſt.intra ĩ gaudiũ dñi tui? Et iſtud qn: An cũ om̃es reſurgemꝰ:ſʒ nõ om̃es imutabimur: Dicebamꝰ talia:⁊ ſi ñ iſto modo ⁊ his verbis.tñ dñe tu ſcis ꝙ illo die cũ talia loqᷓremur ⁊ mũdus iſte nob inter verba vileſceret cũ oĩb delectatio/ nib ſuis.Cũc ait illa. YFili quãtũ ad me attinet:nulla re iaʒ delectoꝛ in hac vita. Quid hic faciam adhuc ⁊ cur hic ſim ne ſcio:iã ↄſũpta ſpe huiꝰ ſeculi. Unũ erat ꝓpter qð in hac vita aliquantũ ĩmoꝛari cupiebã:vt te chꝛiſtianũ catholicũ vide rẽ pꝛiuſq; moꝛerer. umulatius h mihi de me pſtitit:vt te etiã ↄtempta felici/ tate terrena ſeruũ eiꝰ videã.Ouid hic fa cio? Ad hec ei qͥd rñderim nõ ſatis reco/ lo.Tũ interea vix intra quinq; dies aut nõ młto ampli decubuit febꝛibo.Et cũ egrotaret quodã die defectũ aĩe paſſa ẽ. paululũ ſubtracta a pᷣſentibo. Nos cõ/ currimꝰ. Sʒ cito reddita ẽ ſenſui:⁊ aſpe xit aſtãtes me ⁊ fratrẽ meũ:⁊ ait nobis qᷓ ſi q̃rẽti ſimilis. Ubi erã: Deinde nos in tuens meroꝛe attonitos:ponetis hic in quit matrẽ veſtrã: Ego ſilebã ⁊ fletũ fre nabã. Yrater aũt meꝰ quiddꝗ locutꝰ eſt: eg nõ peregre:ſʒ ĩ patria defungi tanq;ᷓ felicius optaret. Quo audito illa vultu anxio reuerberãs eũ oculis ꝙ talia ſape/ ret atq; inde me intuẽs:vide ait qͥd dicit Et mox ambobo:ponite inqͥt h̊ coꝛpus vbicũq;:nihil vos eiꝰ cura ↄturbet.Tã tũ illud vos rogo:vt ad dñi altare memi neritis mei vbi fueritis.Cũq; hanc ſen/ tentiã verbis quibo poterat explicaſſet: ↄticuit:⁊ ingraueſcẽte morbo exercebat᷑ E go vᷣo cogitãs dona tua deꝰ inuiſibi q̃ imittis ĩ coꝛda fideliũ tuoꝝ:⁊ pueniũt inde fruges qdmirabileſ:gaudebã ⁊ gra tias agebã tibi. recolẽs qð nouerã:qᷓnta cura ſemp eſtuaſſet de ſepulcro qð ſibi p uigerat ⁊ pparauerat iuxta coꝛpus viri Confeſſionũ. ſine his audiamꝰ:ſicut nũc extendimus ſui.Quia em̃ valde ↄcoꝛditer vixerãt:id etiã volebat:vt eſt animꝰ humanꝰ minꝰ capax diuinoꝝ:adiũgi ad illã felicitatẽ: ⁊ comemoꝛari ab hoĩb:oceſſuʒ ſibi eſe * poſt trãſmarinã peregrinationẽ: vt piu/ cta terra amboꝝ ↄiugũ terra tegeretur. On aüt iſta inanitas plenitudine boni/ tatꝭ tue ceꝑat in eiꝰ coꝛdeñ eſſe neſciebã: ⁊letabar admirãs ꝙ ſic mihiapparuiſ/ ſet:quaãqᷓ; ⁊ illo ſermone nr̃o ad feneſtraʒ cũ dixit:iã qͥd hic facio:nõ apparuit de/ ſiderare in pria moꝛi.ludiui etiã poſtea ia cũ oſtijs eſſemꝰ cũ quibuſdã amicis meis materna fiducia colloqbat᷑ quodã die de ↄtemptu vite huiꝰ⁊ bono moꝛtis vbi ipᷣe nõ aderã. Illiſq; ſtupentibo vᷣtu/ tẽ femine quã tu dederas ei querẽtibus vtꝝ nõ foꝛmidaret tã lõge a ſua ciuitate coꝛpꝰ relinqre:nihil inqͥt lõge eſt deo:ne q; timendũ eſt ne ille nõ agnoſcat in fine ſeculi vnde me reſuſcitet. Igo die nono egritudinis ſue:quinq̃geſimo ⁊ ſexto an no etat ſue:trigeſimo ⁊ tercio etatiſ mee aia illa religioſa ⁊ pia corpoꝛe ſoluta eſt Pꝛemebã oculos eiꝰ.⁊ ↄſluebat in pᷣcoꝛ dia mea meſtitudo inges:⁊ trãſſluebat ĩ lacrimas:ibidẽq; oculi mei violento ani mi imꝑio rſoꝛbebãt fontẽ ſuũ vſq; ad ſic citatẽ:⁊ ĩ tali luctamie valde male mihi erat Tũ vero vbi efnauit extremũ ſpũm puer adeodatꝰ exclamauit in planctü:at q; ab om̃ibo nobis coercitꝰ tacuit. Hoc modo etiã meũ quiddã puerile qð labe/ bat᷑ in fletꝰ iuuenili voce coꝛdiſ coerceba tur ⁊ tacebat.Neqʒ em̃ decere arbitraba mur funus illud q̃ſtibo lacrimoſis gemi tibuſq; celebꝛare:qꝛ his plerũq; ſolet de ploꝛari quedã miſeria moꝛientiũ:aut qſi omnimoda extinctio.At illa nec miſere moꝛiebat᷑:nec om̃ino moꝛiebat᷑. Hoc et documẽtis moꝝ eiꝰ:⁊ fide nõ ficta:ratio nibuſq; cerꝭ tenebamꝰ. Quid erat ergo ꝙ int?ꝰ mihi grauiter dolebat:niſi ex cõ/ ſuetudine ſimul viuẽdi dulciſſima ⁊ cha riſſima repẽte ſimul dirupta:vulnus re cens: Oꝛatulabar quidẽ teſtimonio eiꝰ qð ĩ ea ipᷣa vltima egritudine obſequijs meis interblandiẽs appellabat me piũ: ⁊ cõmemoꝛabat grãdi dilectõis affectu: nunq; ſe audiſſe ex oꝛe meo iaculatũ ĩ ſe Nunumgttoe ſigniluied Conhiehi ilarkrinsst deſccheruun bittnutmant ſicacnecenne ſenilonat nencelt ſodon L. otbidßee ucſtmdl noreilis ſthns:egon rimeno. eutenpo⸗ Gfmnenofe bipoile utibulaſce trinbys Ate Wlas otch ſcnamei (Rad wit chrard neſedeg Etgem tuminm deblot/ emleat mer dupli lclecpus. lchermis. bifncimusn ile Vere pnuſch ſoletperin diegrauiti lufbatn o⸗ doloꝛẽmeii⸗ mnomeno⸗ boſnisoſue öfnehteg lumenin giigebet ammndire nio Lace⸗ 3 Pleeinſ ipedunc Waen aenmnu n ngniine n aglebgkro Müzupenht insa dpei Aügesſuct hlinrloctn. rieilrini ulin wodeen gunigeſtmo e Eino te hacochdeeſt N8 a Nuhen WRngidtin diqzdaidtan bedit tſiig anuri nian varri naria d õõ liroetcordiſcet Gchdegentt häftipbomnf ninunmimtünf muiNNN nnti AN ie ni fonnnn dan Oudentl⸗ er doehulliet Ginoaſimgtch . le Minoes jcide Minoi⸗ initgii is prlt ee uniuft ronpiiin 1 Nnperfunn⸗ 0. durum aut ↄtumelioſum ſermonẽ. Sed tñ quid tale deꝰ me qͥ feciſti nos? Quid comꝑabile habebat honoꝛ a me delatus illi⁊ ſᷣuitus ab illa mihi?: Quoniã itaq; deſerebar tam magno eiꝰ ſolatio ſaucia/ bat᷑ ania mea:⁊ q̃ſi dilaniabat᷑ vita q̃vna facta erat ex mea ⁊ iliꝰ.Cohibito ergoa fletu illo puero pſalteriũ aperuit enodiꝰ: ⁊ cantare cepit pſalmũ.Cui rũdebamuſ omis domꝰ. Miſericoꝛdiã ⁊ iudiciũ cã/ tabo tibi dñe.Audito aũt quid ageretur ↄuenerũt multi frẽs ac religioſe ſemine: ⁊ de moꝛe illis quoꝝ officiũ erat funꝰ cu rãtibus:ego in ꝑte vbi decent᷑ poterã cũ eis qui me nõ deſerendũ eſſe cenſebant: qð erat tempoꝛi congruũ diſputabã.eo/⸗ q; fomento veritatis mitigabã cruciatũ tibi notũ.illis ignoꝛãtibo ⁊ intente audi/ entibuſ.⁊ ſine ſenſu doloꝛis me eſſe arbi trãtibus. At ego in auribatuis vbieoꝛũ nullus audiebat.increpabã mollicieʒ af fectus mei:⁊ ↄſtringebã fluxuʒ meroꝛis. cedebatq; mihi paululũ.rurſuſq; impe/ tu ſuo ferebatur nõ vſq; ad eruptionẽ la chꝛymarũ.nec vſq; ad vultus mutatio/ nẽ:ſed ego ſciebã quid coꝛde pꝛemerem. Et qꝛ mihi vehemęter diſplicebat tan/ tum in me poſſe hec humana.que oꝛdĩe debito ⁊ ſoꝛte conditiõis noſtre accidere neceſſe eſt:alio doloꝛe dolebã doloꝛẽ me um:⁊ duplici triſticia macerabar. Cum ecce coꝛpus elatũ eſt.imus ⁊ redimꝰ ſine lachꝛymis. Nã neq; in eis pᷣcibo quas ti bi fudimus:cũ offerret᷑ pꝛo ea ſacrificiuʒ pꝛecij nr̃i:iã iuxta ſepulcrũ poſito cada/ uere.pꝛiuſẽ; deponeretur:ſicut illic fieri ſolet:nec in eis ergo pᷣcibus fleui: ſʒ toto die grauit᷑ in occulto meſtꝰ eram. ⁊ mẽte turbata rogabã te vt poteraʒ ꝙ ſanares doloꝛẽ meũ:nec faciebas:credo commẽ/ dans memoꝛie mee:vł hoc vno documẽæz to om̃is ↄſuetudinis vinculũ etiã aduer ſus mentẽ:que iã non fallaci vbo paſcit Viſum etiã mihi eſt vt irẽ lauatũ: au / dierã inde balneis nomẽ inditũ.qꝛ greci balanion dixerint:q anxietatẽ pellat ex anio. Ecce ⁊ hoc ↄfiteoꝛ mificoꝛdie tue pater oꝛphanoꝛũ:quoniã laui:⁊ takeraz qualis pꝛiuſq; lauiſſem. neq; enĩ exuda,/ uit de coꝛde meo meror amaritudo.De inde doꝛmiui ⁊ euigilaui:⁊ non parua ex pte mitigatũ inueni doloꝛẽ meũ.atq; vt eram in lecto meo ſolus.recoꝛdatꝰ ſuʒ ve ridicos verſus ambꝛoſij tui. Tu es eniʒ de creatoꝛ omniũ: poliq; rectoꝛ: veſtiẽs diẽ decoꝛo lumie:noctẽ ſopoꝛis gra:ar/ tus ſolutos vt quies reddat labor vſui: mẽteſq; feſſas alleuet:luctuſq; ſoluat an xios.Atq; inde paulatim reducebam in pꝛiſtinũ ſenſum ancillã tuã: conuerſatio nẽq; eius piã in te ⁊ ſctãm: in nos blãdã atq; moꝛigerã.qua ſubito deſtitutꝰ ſuʒ: ⁊ libuit flere in ↄſpectu tuo de illa ⁊ ꝓ il/ la de me ⁊ pꝛo me.Et dimiſi lachꝛymas quas ↄtinebaʒ vt effluerẽt q̃ntum velleẽt ſubſternens eas coꝛdi meo: et reqͥ euit in eis:quoniã ibi erãt aureſ tue:nõ cuiuſqᷓ; homis ſuꝑbe interpᷣtanꝭ ploꝛatũ meuʒ. Et nunc dñe cõtfiteoꝛ tibi in lr̃is.legat qͥ volet:⁊ interpᷣtetur vt volet:⁊ ſi peccatũ inuenerit fleuiſſe me matrẽ exigua parte hoꝛe:matrẽ oculis meis interim moꝛtu/ am:q̃ me multos annos fleuerat vt ocuł tuis viuerẽ:nõ irrideat:ſʒ potiꝰ ſi ẽ gran di charitate ꝓ peccatis meis fleat ipᷣe ad te patrẽ omniũ fratrũ chꝛiſti tui Ego au tẽ iã ſanato coꝛde.ab illo vulnere in quo poterat redargui carnalis affectus:fun/ do tibi deꝰ noſter ꝓ illa famula tua lon / ge aliud lachꝛymaruʒ genus:qð manat de concuſſo ſpiritu ↄſideratiõe ꝑiculoꝛũ omis anie que in adã moꝛit᷑. Quaq; illa in chꝛiſto viuificata etiã nondũ carne re ſoluta ſic vixerit vt laudet᷑ nomẽ tuuʒ in ſide moꝛibuſq; ei.non tamẽ audeo dice re exquo eã ꝑ baptiſmũ regeneraſti nul- lum verbũ exiſſe ab oꝛe eius cõtra pꝛece ptum tuũ.Et dictũ eſt a vᷣitate filio tuo⸗ Diquis dixerit fratri ſuo fatue:reus e rit gehẽne ignis.Et ve etiã laudabili vi te hominũ.ſi remota miſicoꝛdia diſcuti as eꝗ. Quia vero nõ exquiris delicta ve hemẽter:fiducialiter ſperamus aliquem apud te locũ inuenire indulgẽtie. DHuiſ/ quis aũt tibi enumeratvera merita ſua. quid tibi enumerat niſi munera tua: O ſi cognoſcant ſe om̃s homĩes:⁊ qui glo riatur in domio gloꝛiet᷑. Ego itaq; laus mea ⁊ vita mea deus coꝛdis mei.ſepoſi/ tis pauliſper bonis eiꝰ actibus:ꝓ qbus Confeſſonũ 4 — . ——— .4 — ,vsrõð tibi gaudens gr̃as ago:nũc pꝛo peccatii matris mee depᷣcoꝛ te:exaudi me ꝑ medi cinã vulnerũ noſtroꝝ que pependit in li gno:⁊ ſedens ad dexterã tuã te interpel/ lat ꝓ nobᷣ. cio miſericoꝛdit᷑ oꝑatam:⁊ ex coꝛde dimiſiſſe debita debitoꝛibo ſu/⸗ is:dimitte illi ⁊ tu debita ſua.ſi qua etiã ptraxit ꝑ tot annos poſt aquã ſalutꝭ. Di mitte dñne:dimitte obſecro.ne intres cuʒ ea in iudiciũ. Suꝑexaltet miſericoꝛdia iudiciũ:quoniã eloquia tua vera ſunt:et ꝓmiſiſti miſericoꝛdiã miſericoꝛdibo.Qð vt eſſent tu dediſti eis.qͥ miſereberis cui miſertus eris:⁊ miſericoꝛdiã pᷣſtabis cni miſericoꝛs fueris. Et credo iã feceriſ qd te rogo.ſed volũtaria oꝛis mei appꝛoba dñe. Nãq; illa imminẽte die reſolutiõis .N ſue:nõ cogitauit ſuũ coꝛpus ſumptuoſe ↄtegi:aut condiri aromatib:aut monu/ mẽtũ electũ ↄcupiuit:aut curauit ſepul/ crũ patriũ. Nõ iſta mãdauit nobis:ſed tantũmodo memoꝛiã ſui ad altare tuuʒ fieri deſiderauit:cui nulliꝰ diei pᷣtermiſ/ ſione ſeruierat vñ ſciret diſpenſari victi/ mã ſctãm:qua deletũ eſt cyrographũ qð erat ↄtrariũ nobis:qua triũphatꝰ eſt ho ſtis:cõputans delicta nr̃a ⁊ q̃rens quid obijciat:⁊ nibil inueniẽs in illo in q̊ vin/ cimus. Quis ei refundet innocentẽ ſan/ guinẽ: Quis ei reſtituet pꝛeciũ quo nos emit:vt nos auferat ei.Ad cuiꝰ pᷣcij no/ ſtri ſacrẽ̃m.ligauit ancilla tua anĩiam ſuã vinculo fidei. Nemo a ꝓtectiõe tua dirũ pat eã. Hõ ſe interponat nec vi nec inſi/ dijs leo ⁊ dꝛaco. Neq; enĩ rũdebit illa ni hil ſe debere ne cõuincat᷑ et obtineat᷑ ab accuſatoꝛecallido:ſʒ rñũdebit dimiſſa de bita ſua ab eo cui nemo reddet qð ꝓ nob nõ debens reddidit.Sic ergo in pace cũ viro ante quẽ nulli ⁊ poſt quem nulli nu pta eſt: cui ſeruiuit fructũ tibi afferẽs cũ tolerantia.vt eũ quoq; lucraret᷑ tibi.Et inſpira dñe deꝰ meus:inſpira fuis tuis fratribo meis filijs tuis:dñis meis:qui/ bus ⁊ coꝛde ⁊ voce ⁊ lr̃is ſeruio:vt quot quot hec legerint meminerint ad altare tuũ monice famule tue cũ patricio quon dã eius ↄiuge:ꝑ quoꝝ carnẽ introduxi/ ſti me in hanc vitã:quẽadmoduʒ neſcio. Meminerint cũ affectu pio parentũ me Aiber X oꝛũ in hacluce tranſitoꝛia:⁊ fratrũ meo⸗ rũ ſub te patre in matre catholica:⁊ ciui um meoꝛũ in eternã hieruſalẽ:cui ſuſpi/ rat ꝑegrinatio populi tui ab exitu vſq; ad reditũ:vt quod a me illa popoſcit ex/ tremũ:vberi ei pꝛeſtet᷑ in multoꝝ oꝛõni bus tã ꝑ ↄfeſſiones q; ꝑ oꝛõnes meas. (Erolicif libernonus. gnoſcaz te ſicut ⁊ a te cognitꝰ ſum. Uirtus anĩe mee.intra in eam nsz3 poſſideaſſine ma cula ⁊ ruga. Hec eſt mea ſpes:iõ loquoꝛ ⁊ in ea ſpe gaudeo:quãdo ſanũ gaudeo. Cetera vero vite huiꝰ tãto minꝰ flenda qnto magis fletur:⁊ tanto magis flenda qnto minꝰ fletur in eis. Ecce enĩveritatẽ dilexiſti:quoniã qͥ facit eã venitad lucẽ. Uolo eã facere in coꝛde meo coꝛam te in ↄfeſſione:in ſtilo aũt meo coꝛã multis te ſtibo. Et tibi qͥdem dñe cuiꝰ ocuł nuda ẽ abyſſus humane ↄſciẽtie.qͥd occultuʒ eſi ſet in me etiã ſi nollẽ cõfiteri tibi. Te enĩ mihi abſconderẽ.nõ me tibi. Nũc auteʒ gemit? meus teſt eſt diſplicere me mi hi.tu refulges ⁊ places:⁊ amaris ⁊ deſi⸗ deraris:vt erubeſcã de me ⁊ abijciaʒ me atq; eligam te:⁊ nec tibinec mibi placeã niſi de te. Tibi ergo dñe manifeſtus ſuʒ qcunq; ſim.⁊ q̊ fuctu tibi confitear dixi Neq; enĩ id ago vbis carnis ⁊ vocibus: ſed vᷣbis anie ⁊ damoꝛecogitatiõis:quẽ nouit auris tua.Cum eni malus ſuʒ:ni hil eſt aliud cõfiteri tibi qᷓ; diſplicere mi/ hi. Cũ vero pius.nihil eſt aliud cõfiteri tibi qᷓ; hoc nõ tribuere mihi:quoniaʒ tu dñe benedicis iuſtũ:ſed pꝛiꝰ eum inſtiſi/ cas impiũ.Confeſſio itaq; mea deꝰ me/ us in cõſpectu tuo tibi tacite fit:⁊ nõ ta/ cite. Tacet eniz ſtrepitu: clamat affectu. Neq; eniʒz dico recti aliquid homĩbo qoᷣ non a me tu pꝛius audieris:aut etiaʒ tu gliquid tale audieſ a me qð non mibi tu * ⁊ coapta tibi vt habe benotnioe Chssnopor Culctenat Ouis! nchniſliße ſoſhin gech Winerpn ſeinftenr Monkrenn⸗ rdinnhig peri. Vein lvo fucni Wmesptent Wwareols Nüranots taraw deſperdis glerinan inegfe⸗ aͤſibipi Erdllan lonigiin ullaucl. iig fuan Nfeturoſcl⸗ ſonigrchin ſoetiödordi ghucese⸗ lumfructi aohuc ſin. themulci rnonen licgaudler Gemneil vbie ſinegn Niugn ſinfeni main Ehenliaifi Pulmtpenif unell gain Z 3 rönebſnens rnn. e lecognitnas, ettinnlinrei lnteitt a neng imie ncaptatibi ba Prpoſſden ſnen knaaſomiihla ubdäomind one es. SCC Kordenun Nod atütmegi⸗ eNii d uinfimahi Lui irndi Mau, utinnie jdene! Decär dineeniil Pwienmifur othicfted dsanstnch morupinigl lunainy ij udiato⸗ antn, ciunan, * sWTW.— minib vt audiãt ↄfeſſiones meas.q̃ſi ipᷣi ſanaturi ſint om̃es lãguoꝛes meos: Cu rioſum genꝰ ad ↄgnoſcendã vitã alienã: deſidioſum ad coꝛrigendã ſuam. Quida me qrunt audire qᷣ ſim:qͥ nolũt a te audi re qͥ ſint: Et vnde ſciũt cũ a meipᷣo ð me/ ipo audiũt:an verũ dicã:qũquidẽ nemo ſcit hominũ qͥd agat᷑ in homie:niſi ſpũs bhomis q in ipo eſt. Si aũt a te audiunt de ſeipᷣis:nõ poterũt dicere mentit᷑ dñs. Duid eſt enĩ a te audire de ſe:niſi cogno ſcere ſe: Quis poꝛro cognoſcit ⁊ dicit fal ſum eſt: niſi ipe mentiat: Sed qꝛ chari/ tas omia credit. inter eos vtiq; as cõne xos ſibimet vnũ facit:ego quoq; dñe eẽ ſic tibi ↄfiteoꝛ vt audiãt homies qb de monſtrare nõ poſſum an va cõfitear:ſed credũt mihi:quoꝛũ mihi aures charitas aperit. Uerũtamẽ tu medice meꝰ intime quo fructu iſta faciã eliqua mihi.Nã cõ feſſiones pᷣteritoꝝ maloꝝ meoꝛũ quere/ miſiſti ⁊ texiſtivt beares me in te:mutãs animã meã fide ⁊ ſacramẽto tuo.cũ legũ tur ⁊ audiunt᷑ excitant coꝛ ne doꝛmiat in Deſperatiõe.⁊ dicat:nõ poſſum: ſed eui/ gilet in amoꝛe miſericoꝛdie tue ⁊ dulce/ dine gr̃e tue:q̃ potens eſt omis infirmuſ q̃ ſibi ꝑ ipᷣam fit ↄſcius infirmitatis ſue. Et delectat bonos audire pᷣterita mala eoꝛũ qͥ iam carent eis.nec iõ delectat qͥa mala ſunt:ſed qꝛ fueꝛũt et nõ ſunt. Quo itaq; fructu dñe deus meꝰ cui quotidie ↄfitetur ↄſciẽtia mea:ſpe miicoꝛdie tue ſecurioꝛ qᷓ; innocẽtia ſua.Quo fructu q̃ ſo etiã homibo coꝛã te ↄfiteoꝛ ꝑ has lr̃as adhuc qͥs ego ſim:nõ qͥs fuerim? Nã il/ lum fructũ vidi ⁊ cõmemoꝛaui Sed qͥs adhuc ſim.ecce in ipᷣo tꝑe ↄfeſſionũ mea rũ.⁊ multi h̊ noſſe cupiunt qui me noue rũt ⁊ nõ me nouerunt:qͥ ex me vel de me aliqͥd audierũt:ſed auris eoꝝ non eſt ad coꝛ meũ:vbi ego ſum q cunq; ſum. To/ lunt ergo audire ↄfitentẽ me qͥd ipᷣe intꝰ ſim:qui nec oculũ:nec aurem:nec mentẽ pñt intendere:credituri tamẽ volũt:nũ/⸗ quid cognituri: Dicit eni eis charitas qᷓ boni ſunt.nõ mentiri me de mepↄfitentẽ: ⁊ ipa in eis credit mihi. Sʒ quo fructu id volũt: An ↄgratulari mihi cupiũt cũ Gs n ee⸗ — pꝛius dixeris Quid mibi ergo eſt cũ ho audierint qntũ ad te accedã mũere tuo:? oꝛare ꝓ me cũ audierint qntum retarder pondere meo: Indicabo talibus. Hõ eĩ paruus eſt fructꝰ dñe deꝰ meꝰ:vt a mul/ tis tibi gre agant᷑ ð nobis: ⁊ a multis ro geris ꝓ nobis.Amet in me fraternꝰ ani/ mus qð amandũ doces:⁊ doleat ĩ meqð dolendũ doces. Animus ille h̊ faciat fra ternus nõ extraneꝰ:nõ filioꝝ alienoꝛuʒ: quoꝝ os locutũ eſt vanitateʒ:et dextera eoꝝ dextera iniqtatis:ſed fraternus ille qͥ cum appꝛobat me gaudet de me. Cuʒ autẽ impꝛobat meↄtriſtat᷑ ꝓ me. quia ſi/ ue appꝛobet ſiue ĩpꝛobet:diligit me In dicabo me talibo:reſpirẽt in bonis meis: ſuſpirent in mal meis. Bona mea inſti/ tuta tua ſunt ⁊ dona tua:mala mea deli/ cta mea ſunt ⁊ iudicia tua.Reſpirent ĩ il lis.ſuſpirent in his.Et hymnuſ ⁊ fletus aſcendãt in ↄſpectũ tuũ de fraternis coꝛ dib thuribulis tuis. u autẽ dñe dele ctatus odoꝛe ſancti templi tui. miſerere mei fᷣm magnã miſericoꝛdiã tuã. ꝓpt᷑ no men tuuʒ: ⁊ nequaq; deſerens cepta tua ↄſumma imꝑ fecta mea. NHic eſt fructus ↄfeſſionũ mearũ:nõ qualis fuerim:ſʒ / lis ſim:vt h̊ ↄfitear:nõ tm̃ coꝛã te ſecreta exultatione cũ tremoꝛe.⁊ ſecreto meroꝛe cũ ſpe:ſed etiã in aurib credentiũ filioꝝ hominũ:ſocioꝝ gaudij mei:⁊ cõſoꝛtium moꝛtalitatis mee:ciuiũ meoꝝ ⁊ mecũ ꝑe grinoꝝ pꝛecedentiũ ⁊ ↄſequentium:⁊ co mitũ vie mee. Hi ſunt ſerui tui fres mei quos filios tuos eſſe voluiſti dños me⸗/ os:qͥbus iuſſiſti vt fuiam:ſi volo tecum de te viuere. Et h̊ mihi verbũ tuũ parũ erat ſi loquẽdo pꝛeciꝑet:niſi ⁊ faciẽdo pᷣ iret. Et ego id ago factis ⁊ dictiſ: id ago ſub alis tuis nis cũ ingẽti ꝑiculo:niſi qꝛ ſub alis tuis tibi ſubdita eſt ania mea:et infirmitas mea tibi nota eſt. Paruulus ſum:ſed viuit ſemꝑ pater meus:⁊ idone/ us eſt mihi tutoꝛ meꝰ. Idem ip̃e eſt eniʒ qͥ genuit me ⁊ tuetur me:⁊ tuipᷣe es om/ nia bona mea:tu omipotẽs qui mecũ eſ: ⁊ pꝛiuſq; tecũ ſim. Indicabo ergo talib⸗ qualibo iubes vt fuiam:nõ qͥs fuerim:ſʒ qͥs iam ſim:⁊ q adhuc ſim:ſed neq; me/ ißpm dijudico. Sic itaq; audiar. Cu enĩ dñe dijudicas me. Quia et ſi nemo ſcit v7 2 ð, hominũ q̃ ſunt homĩs:niſi ſpũs homĩs qͥ in ipᷣo eſt:tñ eſt aliqd homis quod nec ipᷣe ſcit ſpũs homis qͥ in ipo eſt. Tu aũt dne ſcis eius om̃ia qͥ feciſti eũ. E govero qᷓ;uis pᷣ tuo ↄſpectu me deſpiciam.⁊ eſti mem me terrã ⁊ cinerẽ.tñ aliqd de te ſcio qð de me neſcio.Et certe nüc videmuſꝑ ſpeculũ in enigmate.nondũ facie ad faci em. Et ideo q́;diu ꝑegrinoꝛ abs te mihi ſum pᷣſentior q;ᷓ tibi:⁊ tñ te noui nlło mo do poſſe violari.Ego vero qbus tẽpta/ tionib reſiſtere valeã:qbuſue nõ valeaʒ neſcio.Et ſpes es:qꝛ fidelis es:qui nos nõ ſinis temptari ſupꝛa qᷓ; poſſumuſ fer re:ſed facis cũ temptatiõe etiã exituʒ vt poſſumꝰ ſuſtinere. Conſitear ergo quid de me ſciam:ↄfitear⁊ qͥd de me neſciam: uoniã ⁊ qð de me ſcio te mihi lucente ſcio:⁊ qdᷣ de me neſcio tamdiu neſcio do hec fiant tenebꝛe mee ſicut meridies ĩ vul m tuo:nõ dubia ſed certa ↄſcientia. Do mine amo te. Percuſſiſti coꝛ meũ verbo tno:⁊ amaui te. Sed ⁊ celũ ⁊ terra ⁊ om nNia q̃ᷓ in eis ſunt:ecce vndiq; mihi dicũt: vt te amem:nec ceſſant dicere om̃ibus vt ſint inexcuſabiles.Altiꝰ autẽ tu miſere/ beris cui miſert? eris:⁊ miſericoꝛdiaʒ pᷣ/ ſtabis cui miſericoꝛs fueris. Alioqͥn ce/ lum ⁊ terra ſurdis loquunt᷑ laudes tuas NOuid autẽ amo cũ te amo: MNon ſpecieʒ cdꝛꝑis.nec decus temꝑis:nec candoꝛem lucis:ecce iſtis amicũ oculis:nõ dulces melodias ſuauiũ cantilenarũ omnimo/ darũ:non floꝛũ ⁊ vnguentoꝝ ⁊ aromatũ ſuaue olentia:nõ manna ⁊ mella:nõ mẽ/ bra acceptabilia carnis amplexibo.non hec amo cũ amo deũ meum:⁊ tamẽ amo quandã luce:⁊ quandã vocẽ:⁊ quendaʒ odoꝛẽ:⁊ quendã cibũ:⁊ quendaʒ ample/ xum.cũ amo deum meũ.lucẽ. vocẽ.odo rem.cibũ.amplexũ interioꝛis hoĩs mei: vvbi fulget anĩe mee qð nõ capit locus:? vbi ſonat qðᷣ non rapit tempꝰ:⁊ vbi olet qð nõ ſpargit flatꝰ:⁊ vbi ſapit qð nõ mi/ nuit edacitas:⁊ vbi heret qð nõ diuellit ſatietas. Hoc eſt qð amo.cũ deum meũ amo. Et qd eſt hoc: Interrogaui terrã: ⁊ dixit nõ ſum:⁊ quecũq; in eadem ſunt: idẽ ↄfeſſa ſunt. Interrogani mare ⁊ aby- ſose⁊ eptilia aniaꝝ viuaꝝ:⁊ reſpõderüt 5 s NHon ſumꝰ deus tuꝰ:quere ſuꝑ nos.ſʒꝝ terrogaui auras flabiles:et inqͥ t vniuer/ ſus aer cuʒ incolis ſuis. Yallitur anaxi/ menes:nõ ſum deus tuus.hnterrogaui celũ.ſolẽ.lunã.ſtellas:neq; nos ſumꝰ de/ us queʒ quen inquiũt.Et dixi oĩb his qui circũſtãt ſoꝛes carnis mee. dicite mi hi de deo meoꝛqð vos nõ eſtis. dicite mi hi de illo aliquid. Et exclamauerũt vo/ ce magna.ipe fec noſ. Interrogatio mea: intentio mea:⁊ reſponſio eoꝝ ſpecies eo rũ.Et direxi mead me:⁊ dixi mihi. Tu quis es: Et rñũdi.homo.Et ecce coꝛpus ⁊ ania in me mihi pꝛeſto ſunt.vnũ exteri/⸗ us ⁊ alterũ interꝰ.Quid hoꝝ eſt vnð q/ rere debui deü meũ quẽ iã queſiueram ꝑ coꝛpus a terra vſq; ad celũ quouſq; po/ tui mittere nuncios radios oculoꝝ meo rũ: Sed meli qð interiꝰ.Ei quippere/⸗ nunciabãt om̃es nuncij coꝛꝑales pᷣſiden ti ⁊ iudicanti de mſionibus celix terre:⁊ omniũ que in eis ſunt dicentiũ:nõ ſumꝰ deus: ⁊ ipᷣe fecit nos. Homo interioꝛ co/ gpnouit hec ꝑ exterioꝛis miniſteriuʒ.ego interioꝛ cognoui hec: ego ego animus ꝑ ſenſus coꝛꝑis mei.Interrogaui mði mo lem de deo meo:⁊ reſpondit mihi. on ego ſum.ſed ipᷣe me fecit Nõne omibqͥè bus integer ſenſus eſt apparet hecſpeci es? Curnõ om̃ib eadẽ loquit᷑: Anima/ lia puſilla ⁊ magna vident eã:ſed interro gare nequeũt.Hõ enĩ pꝛepoſita eſt in eis nunciatibo ſenſibo iudex ratio. Homĩes autẽ pñt interrogare.vt inuiſibilia dei ꝑ ea q̃ facta ſunt intellecta ↄſpician᷑ Sed amoꝛe ſubdunt᷑ eis.⁊ ſubditi iudicareñ poſſunt. Nec rũdent iſta interrogantib⸗ niſi iudicãtibo.nec vocẽ ſuã mutãt.i.ſpe ciem ſuã:ſi alius t̃ videat:alius aũt vi dẽs interroget:vt aliter illi appareat.a/ liter huic:ſʒ eodẽ modovtriq; apparẽs. illi muta eſt.huic loàtur:ĩmo vero om̃i/ bus loqᷣtur:ſed illi intelligũt qͥ eiꝰ voceʒ acceptam foꝛis intus cũveritate ↄſerũt. Ueritas enĩ dicit mihi Hõ eſt deꝰ tuus celũ ⁊ terra neq; om̃e coꝛpus.Hoc dicit eoꝛũ natura. Uide. En moles minoꝛ eſt in ꝑte q; ĩ toto. Jam tu melioꝛ es.tibi di co anima.quoniã tu vegetas moleʒ coꝛ/⸗/ poꝛis tui:pᷣbens eivitã qð nullũ coꝛpui S 4 EEL „ ebrcngic V 6 amo:s ertpuman nibonn tuincine⸗ riopoid, „ ittnckint urgichel ſcurufcco. ſnigtäͤmi Cloytan liganey gruſingul ſiffchs Madoanin memſüche OShctci ehortittuan aiyitt Waprctorit Woneedi WMöric twade do ans queſenn wendatt buittſe polon, Cni uny, lorliqd Pauaulisen, muht tdiin Untinmecin ſonnngita onntös gvog wbn Cbcho Ali ſneſanpon ſannrien Inſteiiciw. ftontizn lindiſtincte olng dt agclon Vinmii cgkiuc atazd galnid len Wwide ic NerdidT end nn Knibin nimn ushgfni i itnn utiganſg⸗ wrwios oaleun umn Kignighe mjarptl iien lonbocttem r dianmnüfiſun Donoineridnn misinen⸗ dedin rrndein neftit frnt üsckh achuuid: Ar vunaiM meluchis uirs Dni rhiblin der ngcant Kdi udrr., nrihanen welinuiti variipd inuignnn ummi MN grino o ſ Cicitac wo⸗ cörcim,Ct bͦfetr u⸗ eges den 110 ninmd nmiots hil igtenai, u . 4.* 4 . pꝛeſtat coꝛꝑi. Deus aũt tuus:etiam tibi vita eſt. Quid ergo amo cũ deum meuz amo? Quis eſt ille ſuꝑ caput anie mee? Per ipam anĩam meã aſcendã ad illum. Cranſibo vim meã qua bereo coꝛꝑi:⁊vi taliter cõpagẽ eius repleo.nõ ea vi repe rio deũ meũ. Nã reꝑiret equus ⁊ mulus qͥbus nõ eſt intellectꝰ:⁊ eſt eadẽ vis q̃ vi uunt etiã eoꝛũ coꝛꝑa.Eſt alia vis nõ ſo/ lũ qua viuifico.ſed etiã qua ſenſiſico car nẽ meã quã mihi fabꝛicauit dñs.iubenſ oculo vt nõ audiat:⁊ auri vt nõ videat: ſed illi ꝑ quẽ videã:huic ꝑ quã audiam: ⁊ ꝓpꝛia ſingulatim ceteris ſenſib ſedib⸗ ſuis ⁊ officijs ſuis qᷓ diuerſa ꝑ eos ago: vnus ego animꝰ.Tranſibo ⁊ iſtam vim meam. MHã ⁊ hanchabʒ equus ⁊ mulus DSentiũt eniĩ etiã ipᷣi ꝑ coꝛpus. Eran ibo ergo ⁊ iſta nature mee gradib aſlcendenſ ad eũ qui fecit me:⁊ venio in campos et lata pꝛetoꝛia mẽoꝛie mee.vbi ſũt theſau ri innumerabiliũ imaginum de huiuſce modi reb ſenſiba inuectarũ. Ibi recõdi tum eſt quicqͥd etiã cogitamꝰ:vel augen do vel minuẽdovł vtcunq; variando ea que ſenſus attigerit.Et ſi quid aliud cõ mendatũ ⁊ repoſitũ eſt:qdð nondũ abſoꝛ buit ⁊ ſepeliuit obliuio. Ibi quãdo ſuʒ: poſco vt ꝓferaturquicqͥd volo.Et que/ dam ſtatim ꝓdeũt:quedã reqrunt᷑ diuti us ⁊ tãq; de abſtruſioꝛibo quibuſdã rece ptaculis eruunt᷑.quedã cateruatim ſep/ ruunt.⁊ dũ aliud petitur ⁊ qritur:ꝓſili/ unt in mediuʒ q̃ſi dicentia. Ne foꝛte nos ſumus: Et abigo ea manu coꝛdis a facie recoꝛdatiõis mee: donec enubiletur illð quod volo.atq; in ↄſpectum pꝛodeat ex abditis.Alia faciliter atq; imꝑturbata ſerie ſicut poſcunt᷑ ſuggerunt᷑.et cedunt pᷣcedentia ↄſequẽtib:⁊ cedendo condun tur.iterũ cũ voluero ꝓceſſura.Oð totuz fit cum aliqͥd narro memoꝛiter Ibi ſunt omia diſtincte generatimq; ſeruata.que ſuo queq; aditu ingeſta ſunt.ſicut luxat q; omes coloꝛes foꝛmeq; coꝛpoꝝ ꝑ ocu⸗ los:ꝑ aures aũt om̃ia genera ſonoꝝ.om neſq; odoꝛes ꝑ aditũ nariuʒ: om̃es ſapo res ꝑ oꝛis aditũ:ad ſenſum aũt totiꝰ coꝛ poꝛis quid durũ.quid molle.qͥd caliduz frigiduue:leue aut aſperuʒ.graue ſeu le⸗ ue. ſiue extrinſec? ſiue intrinſecus coꝛpo ri. Hec omia recipit recolenda cũ opus eſt ⁊ retractãda grandis memoꝛie receſ/ ſus.⁊ neſcio qͥ ſecreti atq; ineffabiles ſi⸗ nus eius:queoia ſuis queq; foꝛibus in trant ad eã.⁊ reponunt᷑ in ea. NHec ipᷣa tñ intrant: ſed rex ſenſaꝝ imagines illic pxe ſto ſunt cogitatiõi reminiſcẽti eas. Que quõ fabꝛicate ſint qͥ dicit.cũ appareat qbus ſenſibo rapte ſint interiuſq; recõdi te: Nã ⁊ ĩ tenebꝛis atq; in ſilẽtio duʒ ha bito.in meoꝛia mea ꝓfero ſivolo coloꝛes ⁊ diſcerno intalbũ ⁊ nigrũ:⁊ int᷑q̊s alioſ volo. flec incumũt ſoni atq; pturbãt qðᷣ ꝑoculos hauſtũ ↄſidero:cũ⁊ ipᷣi ibi ſint. ⁊ quaſi ſeoꝛſum repoſiti lateant. Nam ⁊ ſipos poſco ſi placet.atq; adſũt ilico.Et quieſcente lingua ac ſilente gutture can/ to qᷓntũ volo:imagineſq; ille coloꝝ.q̃ ni hilominꝰ ibi ſunt:nõ ſe interponunt ne/ q; interrũpunt:cũ theſaurꝰ aliꝰ retracta tur qͥ influxit ab auribo. Ita cetera q̃ per ſenſus ceteros ingeſta atq; ↄgeſta ſũt re/ coꝛdoꝛ ꝓut libet:⁊ aurã lilioꝛuʒ diſcerno a violis:nihil olfaciẽs.⁊ mel defruto le/ ue aſpero nihil tum guſtãdo neq; cõtra/ ctando:ſed reminiſcẽdo antepono. Intꝰ hecago ĩ aula ingẽti memoꝛie mee.bi eni mihi celuʒ ⁊ terra ⁊ mare pꝛeſto ſunt cũ omibo q̃ ĩ eis ſentire potui: pꝛeter illa que oblitꝰ ſum. IJbi mihi et ipᷣe occurro meq;ʒ recolo:qͥd qñ ⁊ vbi egerim:qͥʒ mo/ do cñ agerem affect' fuerim. Ibi ſũt om nia ꝗ ſiue exꝑtaa me ſiue credita memi/ ni.Ex eadẽ copia etiã filitudines reꝝ vł exꝑtarũ vł ex eis qs exꝑtus ſum credita rũ alias atq; alias ⁊ ipᷣe cõtexo pᷣteritis: atq; ex his etiã futuras actiões:⁊ euẽta ⁊ ſpes:⁊ hec omia rurſus qi pñtia medi/ toꝛ. Faciã hoc aut illud:dico apud meĩ ipᷣo ingenti ſinu animi mei pleno tot ⁊ ti tarũ reꝝ imaginibo:⁊ hoc aut illud ſeque tur.O ſi eſſet h aut illud. Auertat deꝰ aut illud.DPico apud meiſta.Et cũ dico pꝛeſto ſũt imagines oĩm que dico ex eo/ deʒ theſauro memoꝛie:nec oĩno aliquid eoꝝ dicerẽ ſi defuiſſent. Magna iſta vis eſt memoꝛie.magna nimis deꝰ mens.pe netrale amplũ ⁊ infinituʒ. Quis ad fun/ dũ eiꝰ ꝑuenit: Et vis eſt hec animi mei. V 2 (Confeſſonũ Aiber x — ”ü atq; ad meã naturã ꝑtinet:nec egoipᷣe c⸗ pio totũ qð ſum. Ergo animꝰ ad hñdũ piat. Nunquid extra ipᷣum ac nõ in ipᷣo: Nuõ nõ capit. Multa mihi ſuꝑ h̊ ob oꝛitur admiratio:ſtupoꝛ appᷣhendit me Et eunt homĩes admirani alta montiũ: ingentes fluctꝰ maris.⁊ latiſſimos la/ pſus fluminũ:⁊ oceani ambituʒ:⁊ giros ſiderũ.⁊ relinquũt ſeipos nec mirantur. O, cũ dicerẽ hec om̃ia nõ eavidebã ocu lis.nec tñ dicerẽ niſi montes ⁊ fluctus et flumina ⁊ ſidera qᷓ vidi ⁊ oceanũ quẽ cre didi:intꝰ in memoꝛia mea viderẽ ſpacijs tũ ingentibo q̃ſi foꝛis videreʒ? Nec ea tñ vidẽdo abſoꝛbui qñ vidi oculis:nec ipᷣa ſunt apud me:ſed imagines eoꝝ.Et no/ ui qͥd ex quo ſenſu coꝛpoꝛis impᷣſſum ſit mihi:ſed nõ ea ſola geſtat immẽſa iſta ca pacitas mẽoꝛie mee Minc ſunt ⁊ illa oĩia de doctrinis liberalibo pᷣcepta nonduzʒ exciderũt.qſi remota interioꝛe loco non loco:nec eoꝝ imagines ſʒ res ipᷣas gero. Mazʒ qͥd ſit litteratura:qͥd peritia diſpu/ tandi:q̃t genera q̃ſtionũ:q cqͥd hoꝛũ icio ſic eſt in mẽoꝛia mea:vt nõ retẽta imagi/ ne rẽ foꝛis reliq̃rim:aut ſonuerit ⁊ pᷣterie rit. ſicut vox impꝛeſſa ꝑ aures veſtigio q̃ recoleret᷑:q̃i ſonaret:cũ iã nõ ſonaret.aut ſicut odoꝛ dũ trãſit et euaneſcit in vẽtos olfatũ afficit:vñ traijcit in mẽoꝛiã ima/ ginẽ ſui:quã reminiſcẽdo repetamꝰ:aut ſicut cibo qͥ certe ĩ ventre iam nõ ſapit:et tñ in mẽoꝛia qſi ſapit:aut ſicut aliqͥd qðᷣ coꝛꝑe tangẽdo ſentit᷑.qð etiã ſeꝑatũ a no bis imaginat᷑ mẽoꝛia. Iſte qppe res nõ intromittunt᷑ ad eã:ſʒ eaꝝ ſole imagines mira celeritate capiunt᷑:⁊ miris tãq; cel/ lis reponunt᷑:⁊ mirabilit᷑ recoꝛdãdo ꝓfe/ runt᷑. At vero cũ audio tria genera eẽ q̃/ ſtionũ: an ſit:qͥd ſit:qle ſit:ſonoꝝ quidẽ qͥ bus hec vᷣba ↄfecta ſunt ima gies teneo: ⁊ eos ꝑ aures cũ ſtrepitu trãſiſſe ac iã nõ eſſe ſcio. Res vero ipᷣas q̃ illis ſignifican tur ſonis neq; vllo ſenſu coꝛpoꝛiſ attigi: neq; vſpiã vidi pᷣter animũ meũ:⁊ in me moꝛia recõdidi nõ imagines earum:ſed ipᷣas. Oue vnde ad me intrauerint:dicãt ſi pñt. Nã ꝑcurro ianuas omnis camis mee:nec inueio q̃ eaꝝ ingreſt eſint. Qu ip pe oculi dicũt. Di coloꝛate ſunt.nos eaf 0 animꝰ ad hũdũ nunciauimꝰ.Aures dicũt.Si ſonuerũt ſeipᷣm anguſtꝰ eſt:vt vbi ſit qͥd ſui nõ can / a nobis indicate ſunt. Nares dicũt. Si oluerũt ꝑ nos tranſierunt.Dicit etiã ſen ſus guſtãdi.Si ſapoꝛ nõ eſt:nihil me in terroges.Cactus dicit. Si coꝛpulentũ nõ eſt:nõ ↄtractaui.Si nõ ↄtractauinõ indicaui. Uñ ⁊ qua hec intrauerũtĩ me moꝛiã meã: Neſcio qũo.Nã cũ ea didici nõ credidi alieno coꝛdi:ſed in meo reco/ gnoui ⁊ vera eſſeappꝛobaui:⁊ cõmenda ui ei tanq; reponẽs vñ ꝓferrẽ cũ vellem. Ibi ergo erãt:⁊ anteq;ᷓ ea didiciſſem:ſed in mẽoꝛia nõ erãt. Ubi ergo aut q̃re cum dicerent᷑ agnoui.⁊ dixi ita eſt ⁊ verũ eſt: niſi qꝛ iã erant in mẽoꝛia:ſed taʒ remota ⁊ tetruſa:q̃ſi in cauis abditioꝛibe: vt niſi admonẽte aliqͥ eruerent᷑ ea foꝛtaſſe cogi tare nõ poſſem? Quocirca inuenimus ni hil eſſe aliud diſcere iſta quoꝝ non ꝑ ſen/ ſus haurimꝰ imagines:ſed ſine imagini bus ſicuti ſunt ꝑ ſeipᷣa intꝰ cemimꝰ:niſi ea que paſſim atq; indiſpoſite memoꝛia coõtinebat cogitãdo quaſi colligere atq; gnimaduertẽdo curare:vt tanq; ad ma/ nmũ poſita in ipᷣa memoꝛia:vbi ſpanſa pꝛi us ⁊ neglecta latitabãt.iã familiariintẽ/ tioni facile occurrãt. Et qᷓ; multa hmõi geſtat memoꝛia mea:que iã inuẽta ſunt: ſicut dixi qᷓi ad manuʒ poſita:que ⁊ di/ diciſſe ⁊ noſſe dicimur. Que ſi modeſtis tempoꝛuʒ interuallis recolere deſineroꝛ ita rurſus demergunt᷑:⁊ q̃ in remotioꝛa penetralia dilabunt᷑.vt denuo velut no/⸗ ua excogitãda ſint in idẽ nrce ech eniʒ eſt alia regio eoꝝ ⁊ cogẽda rurſus vt ſci/ ri poſſint.i.velut ex quadã diſpſione col ligenda vñ dictũ eſt cogitare. Naʒ cogo 1 cogito.ſic eſt vt ago ⁊ actito:facio ⁊ fa⸗ ctito. Neruntamẽ ſibi animꝰ h̊ verbũ ꝓp pꝛie vendicanit: vt nõ qð alibi: ſed qð ĩ anio colligit᷑.i.cogit᷑: cogitari ꝓpꝛie iaʒ⸗ dicat᷑. Item ↄtinet memoꝛia numeroꝛuʒ dimẽſionũq; rõnes ⁊ leges ĩnũerabiles: quarũ nullã coꝛꝑis ſenſus imp̃ᷣſſit: quia nec ipᷣe coloꝛate ſunt.aut ſonãt.aut olẽt. aut guſtate:aut ↄtractate ſũt.Audiui ſo nos verboꝝ qbus ſignificant᷑. cũ de his diſſeritur. ied illi alij ſunt. Nazʒ illi aliter grece:aliter latine ſonant: iſte vo res nec Clahrtre ſandin ſiineſunfi noͤſunimonn nitnmsal nevl⸗ tun mnotMollip⸗ oblechli lAirusn ſeilonerid Necneg coo o lanne Pecocck lnvco end Plneriä qa Cerukauaiut ekaſunctn kfllomadiſa 1heeſlnccin Muacznicne lierauteſneni alecogita Gralaman Rodreene merſoörad memicicierr roniniſäin vinmen gaohzani ho illoma punteuil leluby niyn ſenmuullan teititewhe nulſeraolo i tangſineang Qchnnon ſeninlenam höctdecnpe apho Nng logulonen ſocianundſ chnunandn Mäoblinie uchpſun ſänmini hainii inph — iceniitee enini nr ansdiig nienmn datni Porhoͤcktihle r Oicnplli Siörnni Abcimnnci,in⸗ Anin ficiadiſc iſdlinntoe, enpehtin ne nafiidie unnadicln i Dignmim tiackich nnirgſo zfnn us Pdinaintil mmia ſonſe Nwaaiuenizwon eihwornol negten r ngi in arin lo woron igee eRw Nndiaſbiß witöſmit mi Hzndß un laen n (ulimn Curmnn MN NtännmNN grece nec latine ſunt:nec aliud eloquioꝝ Fnus Wlal lineas fabꝛoꝝ vel etiã tenu iſſimas:ſicut filiũ aranee:ſed ille alie ſũt: nõ ſunt imagines earũ quas mihi nücia uit carnis oculus. Nouit eas quiſqs ſi⸗/ ne vlla cogitatiõe qualiſcũq; coꝛdis:in/ tus agnouit eas. Senſi etiam numeros oĩbus coꝛꝑis ſenſibo q̊s numeramꝰ:ſ il li alij ſunt qbus numeramꝰ:nec imagies iſtoꝛũ ſunt:⁊ iõ valde ſũt. Rideat me iſta dicentẽ q eos nõvidet:⁊ ego doleã riden tem me. Hec omia mẽoꝛia teneo:⁊ quo/ quo modo ea didicerim memoꝛia teneo. Multa etiã q̃ aduerſus hec falſiſſime di ſputant᷑ audiui et memoꝛia teneo:q̃ tam etſi falſa ſunt:tamẽ ea meminiſſe me non eſt falſum:⁊ diſcreuiſſe me inter illa vera ⁊ hec falſa q̃ cõtradicunt᷑:⁊ hoc memini. Hliterq; nũc video diſcernere me iſta.a/ liter autẽ memini ſepe me diſcreuiſſe:cuʒ ea ſepe cogitareʒ. Ergo ⁊ intellexiſſe me ſepius iſta memini.⁊ qð nunc diſcerno ⁊ intelligo recondo in memoꝛia. vt poſtea me nũc intellexiſſe meminerim. Ergo et meminiſſe me memi:ſicut poſtea qð hec reminiſci nũc potui ſi recoꝛdaboꝛ.vtiq; ꝑ vim memoꝛie recoꝛdaboꝛ.Affectõnes quoq; animi mei eadẽ memoꝛia cõtinet: nõ illo modo quo eas habʒ ipᷣe animꝰcũ patit᷑ eas:ſed alio multũ diuerſo:ſicut ſe ſe habʒ vis memoꝛie. Nã ⁊ letatũ me fu iſſe reminiſcoꝛ nõ letus:⁊ triſticiã meã pᷣ teritã recoꝛdoꝛ nõ triſtis.Et me aliqũ ti muiſſe recolo ſine timoꝛe.⁊ pꝛiſtine cupi ditatis ſine cupiditate ſuʒ memoꝛ aliqñ Et ecõtrario triſticiã meã tranſactã letꝰ reminiſcoꝛ.⁊ triſtis leticiã.OQð mirãduzʒ nõ eſt de coꝛꝑe.Aliud enĩ animus.aliud coꝛpus. Itaq; ſi pꝛeteritũ doloꝛẽ coꝛpo ris gaudẽs memini:nõ ita mirũ eſt. Hic vero cũ animꝰ ſit etiã iſa memoꝛia.Naʒ ⁊ cũ mandamꝰ aliqͥd vt memoꝛiter habe atur:dicimꝰ.vide vt illud in anĩo habe/ as:⁊ cũ obliuiſcimur dicimꝰ:non fuit in anĩo:⁊ elapſum eſt anĩo:ipſam memoꝛia,ʒ vocãtes animũ.Cũ ergo ita ſit:quid eſt hoc ꝙ cũ triſticiã meã pꝛeteritã letꝰ me/ mini.animꝰ habet leticiã ⁊ mẽoꝛia triſti ciam:letuſq; eſt animꝰ ex eo ꝙ ineſt ei leti cia: memoꝛia vᷣo ex eo ꝙ ineſt ei triſticia ” .̃JJ triſtis nõ eſt? Num foꝛte nõ ꝑtinetada/ nimũ: Quis h̊ dixerit:i Nimirũ ergo me moꝛia qſi venter eſt animi:leticia vo at/ q; triſticia qſi cibus dul amarꝰ. Cuz memoꝛie cõmendant᷑: q̃ſi traiecta in ven trem recondi illic poſſunt.ſaꝑe non pñt. Ridiculũ eſt hec illis ſimilia putare:nec tamẽ ſunt omimodo diſſimilia. Sed ec ce demẽoꝛia pꝛofero cũ dico quattuoꝛ eſ ſe ꝑturbationes animi: cupiditatẽ:letici am:metũ:triſticiã.Et quicqͥd de his di ſputare potero.diuidẽdo ſingula ꝑ ſpe/ cies ſui cuiuſq; generis: ⁊ diffiniẽdo.ibi inuenio qͥd dicam atq; inde ꝓfero.nec ta menvlla earuʒ ꝑturbatiõe ꝑturboꝛ:cum eas reminiſcẽdo cõmemoꝛo:⁊ anteq; re/ colerent᷑ a me ⁊ retractarent᷑:ibi erant. p/ pterea inde ꝑ recoꝛdationeʒ potuere de/ pꝛomi. oꝛte ergo ſicut de ventre cibus ruminãdo:ſic iſta de memoꝛia recoꝛdan/ do ꝓferunt᷑. Cur igitur in oꝛe cogitatio nis nõ ſentitur a diſputante:h̊ eſt a remi niſcẽte leticie dulcedo vł amaritudo me ſticie: An in h̊ diſſimile eſt qd nõ vndiq; ſimile eſt: Quis enĩ talia volens loquere tur ſi quotiẽs triſticiã metũue noĩamus: totiens mererevł timere cogeremur: Et tamẽ nõ ea loq̃remur niſi in memoꝛia no ſtra nõ tantũ ſanos nominũ ſᷣm imagieſ impꝛeſſas ſenſibo coꝛꝑis:ſed etiã reꝝ ipᷣa rum notiones inueniremꝰ.quas nlla ia/ nua carnis accepimꝰ: ſed eas ipᷣe animꝰ ꝑ experientiã paſſionũ ſuarũ ſentienſme moꝛie cõmendauit:aut ipᷣa ſibi hec etiaz nõ cõmẽdata retinuit. Sed vtrũ ꝑ ima/ gines an non qͥs facile dixerit: Nomino quippe lapidẽ.nomino ſolẽ.cum res ipᷣe nõ adſunt ſenſibo meis.in memoꝛia ſane mea pꝛeſto ſunt imagines earũ. Nomio doloꝛẽ coꝛꝑis.nec mihi adeſt dum nihil dolet. Niſi tamẽ adeſſet imago eiꝰ in me moꝛia mea.neſcirẽ qͥd dicerem:nec eũ in diſputãdo a voluptate diſcernerem.ſNo mino ſaluteʒ coꝛꝑis:cum ſaluo ſum coꝛ poꝛe.adeſt mihi qͥ dem res ipᷣa: verunta/ men niſi ⁊ imago eius ineſſet ĩ memoꝛia mea.nullo modo recoꝛdarer qͥd huiꝰ no minis ſignificaret ſonus.nec egrotantes agnoſcerent ſalute nomĩata quid eſſet di ctũ.niſi eadẽ imago vi memoꝛie teneret᷑. “K V +☛n . ꝗ illo ſignificat᷑ ſono agnoſcere. Oemo/ —————————— inis ia res abeſſeta coꝛpe · Nomionu meros q bus numeramꝰ: en adſunt ĩ me moꝛia mea nõ imagines eoꝝ ſed ipi. Ho mino imaginem ſolis:⁊ hec adeſt in me⸗ moꝛia mea:heq; enĩ imaginez imaginis eius:ſed ipam recolo:ipᷣa mihi reminiſcẽ ti pꝛeſto eſt. Nomino memoꝛiã: ⁊ agno/⸗ ſco qdð nomĩo.Et vbi agnoſco niſi ĩ ipa memoꝛia:? Num ⁊ ipa ꝑ imaginẽ ſuam ſi bi adeſt:ac nõ ꝑ ſeibßam.Quid cũ obliui / onẽ nomio.atq; itidẽ agnoſco qð nomi no.vnde agnoſcerẽ niſi meminiſſeʒ? Nõ eundẽ ſonù nomĩs dico:ſed rẽ quã ſigni ficat. Quã ſi oblitus eſſem. qd ille vale/ ret ſonus agnoſcere vtiq; nõ valerẽ. Er/ go cũ memoꝛiã memini.ꝑ ſeipam ſibip/⸗ ſto eſt ia memoꝛia. Cũ vero memini ob linioneʒ ⁊ memoꝛia pꝛeſto eſt ⁊ obliuio. Memoꝛia qua meminerim:obliuio m meminerim. Sed qͥd eſt obliuio.niſi pꝛi uatio memoꝛie? Quõ ergo adeſt vt eã me minerim.quaãdo cũ adeſt meminiſſe non poſſum.At ſi qdð meminimꝰ memoꝛia re tinemꝰ:obliuionẽ aũt niſi meminiſſemꝰ nequaq; poſſemꝰ audito iſto nomĩe rem ria retinet᷑ oblinio.Adeſt &ne obliuiſca/ intelligit nõ ꝑſ⸗ eipam ineſſe memoꝛie cũ eã meminimꝰ:ſed ꝑ imaginẽ ſuaʒ.qꝛ ſi ꝑ mur. que ntneſenane⸗ ex H ſelpam pꝛeſto eſſet obliuio:nõ vt memi/ niſſemꝰ: ſed vt obliuiſceremur efficeret: Et h̊ qͥs tandẽ indagabit: QOuis cõpᷣhẽ/ det quõ ſit? Ego certe dñe laboꝛo hic et laboꝛo ĩ meipᷣo:factꝰ ſum mihi terra diſ/ ficultatis ⁊ ſudoꝛis nimij. Neq; enĩ nũc ſcrutamur plagas celi.aut ſideruʒ inter/ ualla dimetimur.vbł terre libꝛamẽta que rimus Ego ſum qͥ memini.ego animus Non tam mirũ ſia me longe eſt: quicqd ego nõ ſum. Quid autẽ ꝓpinquiꝰ meipᷣo mihi: Et ecce memoꝛie mee vis nõ com pꝛehendit᷑ a me.cũ ipᷣm me non dicã pᷣter illa. Quid enĩ dicturꝰ ſum:qñ mihi cer/ tũ eſt meminiſſe me obliuionẽ:An dictu rus ſum nõ eſſe in mẽoꝛia mea qð memi ni: En dicturꝰ ſum ad h̊ ineſſe obliuionẽ in memoꝛia mea: vt nõ obliuiſcar: Utrũ qʒ abſurdiſſimũ eſt. Quid illud terciuʒ?: Quo pacto dicã imagineʒ obliuiõis te/ neri mẽoꝛia mea nõ ipam obliuionẽ cuʒ Confeſſionũ Aiber & äs eam memini:QOuo pacto ⁊ hoc dicã.qna q dem cuʒ impꝛimit᷑ rei cuiuſq; imago in memoꝛia:pꝛiꝰ neceſſe eſt vt adſit res ipſa vñ illa imago poſſit impꝛimi. Dic enix carthaginis meminiſic omniũ locoꝝ q̊ bus interfui:ſic facies hoĩm q̊s vidi ⁊ ce teroꝝ ſenſuũ nũciata:ſic ipᷣiꝰ coꝛꝑis ſalu tẽ ſiue doloꝛẽ. Cum pᷣſto eſſent iſta. cepit ab eis imagines mẽoꝛia qs intuerer pꝛe ſentes.⁊ retractarẽ anĩo cum illa ⁊ abſen tia reminiſcerer. Si ̊ ꝑ imaginẽ ſuaʒ nõ ꝑ ſeipᷣam in mẽoꝛia tenet᷑ obliuio.ipa vti qʒ aderat vt eꝰ imago caꝑetur. Cũ autẽ adeſſet quõ imaginẽ ſuã in mẽoꝛia ↄſcri bebat. qñ id etiã qð iam notatũ inueĩt p ſentia ſua delet obliuio? Et tñ quocũq; modo lic; ſit modꝰ iſte incoõphenſibil et. inexplicabi. ec ipam obliuionẽ meminiſ ſe me certꝰ ſum.qua id qð meminerimuſ obꝛuitur. Magna iſta vis eſt memoꝛie. Meſcio qͥd hoꝛrendũ deus meꝰ.ꝓſunda 2 infinita multiplicitas.⁊ ̊ animꝰ eſt.et ſ egoipᷣe ſum. Quid ergo ſum deꝰ meꝰ Que natura ſum? Uaria multimoda vi ta ⁊ immẽſa vehementer. Ecce in memo rie mee cãpis ⁊ antris ⁊ cauernis nũera bilibo atq; innũerabiliter plenis innue/ rabiliũ reꝝ generib.. ſiue ꝑ imagines ſi⸗/ cut oĩm coꝛpoꝝ.ſiue ꝑ pñtiam ſicut arti um. ſiue ꝑ neſcio qᷓs notiones vł notatio nes ſicut affectionũ animi.qᷓs ⁊ cum ani mus nõ patit᷑ mẽoꝛia tenet:cũ in anio ſit quicqͥd eſt in mẽoꝛia.Per hec oĩa diſcur ro ⁊ volito hac atq; illac: penetro etia qan tum poſſum:et finis nuſq;: tanta vis eſt memoꝛie:tanta vite vis eſt in hoĩe vinẽ/ temoꝛtalit. Quid igit agam. tu vᷣa mea vita deus meꝰ: rũſibo ⁊ hãc vim mes que mẽoꝛia vocat: trãſibo eã vt puena3 ad te dulce lumẽ. Ouid dicis mihi: Ec/ ce ego aſcendẽs ꝑ animũ meũ ad te qͥ de ſuꝑ mihi manes:trãſibo ⁊ iſtã vim meaz q̃ mẽoꝛia vocat᷑:volẽs te attingere vñ at tingi potes.⁊ inherere tibi vnõ inhereri tibi põt. Habẽt enĩ mẽoꝛiamꝰ pecoꝛa ⁊ aues. Alioqͥn nõ cubilia nidoſ ve repete rent. nõ alia multa qbo aſſueſcũt. neq; ent aſſueſcerevalerẽt vllł rebo niſi ꝑ mẽoꝛia Zrãſibo &a mẽoꝛiã vt attĩgã eũ ſepa/ uit me a qdrupedibo: ⁊ volatilibo celi ſapi entioꝛẽ me ſecẽ Trãſiboꝛ mẽoꝛiã.Et vbi ineiihndin⸗ teinnein D nioinnenortt teſinent in lekduchnit inine ſn eſerininil nate haſrl niſleng nn ienicteon icnitotell Eonecidoffer grelemrq⸗ Aneturno coreẽ. Eſ. finmrüncn litahrokhe Copdatckid⸗ gocbetirtde Ci inuennife ogolat e⸗ Ngnſinog 0Mondrän⸗ Rdals meoradd muroe paliofoꝛt lud occur/ ſcan Mer s, Con e liſchnun4 nllponge tumengſue deoinfnrd Cllpcinnro S — (oobltii nerthocine hheuridr Gucbiſinela alleranie Amenorlger nnſcinus Mügecimn⸗ dancdoeſe ſeitann ſllinnyf = — = Madtheehiig frücinſs inget ſechnnſtth tmpeimni Gen n omnüilen whoinignilin ſeßͦngti toeſoriinapt madginaeerr nmammlarzin Banmgmnenn mmonann Dnt Pnefnin nünint igbum ornini oluo: Etnignid öphanſole anchüinionenonn mocö nenimin roch lidens ne f ctns. tManin' Gaoun — md. Ki ws C w Md hap oeg ö nmmn immiitn H uemai h cutrtwtüͤdſen zio dciüc SicLN 4 wisc hder 4 Tiborhi funa OuGuft rünm, 1 NrN,., Ggronili „ te ĩueniã vᷣa bõa ⁊ ſecura ſuauitas?:⁊vbi te inueniã! Si pᷣter mẽoꝛiã meã te inue/ nio:immemoꝛ tui ſum. Et quõ iã iuenia te:ſi mẽoꝛ nõ ſum tui:? Perdiderat eĩ mu lier dꝛachmã ⁊ qſiuit eã cũ lucerna:⁊ ni/ ſi mẽoꝛ eiꝰ eſſet nõ inueniſſet eã. Eu ei eſſet inuẽta vñ ſciret vtrũ ipᷣa eſſet:ſi me moꝛ eiꝰ nõ eſſet: Oulta memini me ꝑdi ta q̃ſiſſe atq; inueniſſe. Inð iſtud ſcio:qꝛ cũ qrerẽ aliqͥd eoꝝ ⁊ diceret᷑ mihi: nũ foꝛ te hᷣ eſt. nũ foꝛte illud: tamdiu dicebã nõ eſt: donec id offerret᷑ qd q̃rebã.Cui niſi memo: eſſem:quicquid eſſet etiaʒ ſi mi/ hiofferretur non inuenirem. quia non agnoſcerẽ. Et ſemꝑ ita fit. cuʒ aliqd ꝑdi tũ q̃rimꝰ ⁊ inuenimus. Ueruntñ ſi foꝛte aliqͥd ab oculł perit.nõ a memoꝛia veluti coꝛpꝰ quodlibʒ viſibile.tenet᷑ intus ima go eiꝰ:⁊ q̃rit᷑ donec reddat᷑ aſpectui. QOð cũ inuentũ fuerit.ex imagine qᷓ int eſt re „»„ cognoſcit᷑. Nec inueniſſe nos dicimꝰ qð perierat ſi nõ agnoſcimuſ: nec agnoſcere poſſumꝰ ſi nõ meminimꝰ Sʒ h̊ perierat qͥdẽ oculis:mẽoꝛia tenebat᷑ Quid cũ ipᷣa mẽoꝛia ꝑdit aliqͥd:ſicut fit cuʒ obliuiſci/ mur.⁊ qrimꝰ vt recoꝛdemur:? Ubi tãdeʒ q̃rimꝰ niſi in ißa mẽoꝛia? Et ibi ſi aliud ꝓ alio foꝛte offerat᷑ reſpuimus.donec il/ lud occurrat qð q̃rimꝰ.⁊ cuʒ occurrerit: dicimꝰ.̊ eſt.qð nõ diceremus niſi agno ſceremꝰ:nec agnoſceremꝰ niſi meminiſſe mus. Certe & obliti fueramꝰ. En non to tũ exciderat:ſed ex ꝑte qua tenebat᷑ß ps a / lia qrebatur: qꝛ ſentiebat ſe memoꝛia nõ ſimul voluere qð ſimul ſolebat:⁊ q̃ſi de/⸗ truncata ↄſuetudine claudicãſ reddi qd deerat flagitabat.Tanq; ſi hõ notꝰ ſiue conſpiciatur oculis ſiue cogitet᷑.⁊ nomẽ eius obliti re ramꝰ.quicqͥd aliud occur rerit nõ cõnectitur.qꝛ nõ cnʒ illo cogita re cõſueuit.ideoq; reſpuitur donec illud aſſit vbi ſimul aſſuefacta noticia nõ ine/ qualiter acquieſcat.Et vnð adeſt:niſi ex ipa memoꝛia: Nã ⁊ cũ ab alio cõmoniti recognoſcimus vndeadeſt.non enĩ qua/ ſi nouũ credimus ſed recoꝛdãtes appꝛo bamus hoc eſſe qð dictũ eſt. Gi aut pe/ nit aboleatur ex anio: nec admoniti re/ miniſcimur. niniſcimur. Meq; ei oĩmodo adhuc ob liti ſumꝰ.qð vł oblitos nos eẽ memimꝰ Hoc ergo nec amiſſuʒ qᷓrere poterimus quod oĩno obliti fuerimus.Quomõ et go te quero dñe? Cũ enĩ te deũ meuʒ qJ⸗ ro.vitã beataʒ qᷓro. Queram te vt viuat anima mea. Lliuit enĩ coꝛpus meum de ania mea:⁊ viuit ania mea de te. Quõ er go q̃ro vitã btãm.qꝛ non eſt mihi.donec dicã ſat eſt illic vbi oꝑtet vt dicaʒ?⁊ QOQuõ5 eã q̃ro:vtrũ ꝑ recoꝛdationẽ tãq; eã obli/ tus ſim. oblitũq; me eẽ adhuc teneaʒ. an ꝑ appetitũ diſcẽdi incognitã: ſiue quam nũq; ſcierim.ſiue quaʒ ſic oblitꝰ fueri vt me nec oblitũ eẽ memineri: Nõne ipᷣa eſt btã vita quã oẽs volunt. ⁊ oĩno qͥ nolit nemo eſt? Ubi nouerũt eã qð ſic volunt eã: vbi viderũt vt amaret eã: Nimirum habemꝰ eã neſcio quõ. Et eſt aliꝰ quidã modus quo quiſq; cũ habʒ eã tũc beatꝰ eſt. Et ſunt qui ſpe beati ſunt. Inferioꝛe modo iſti habẽt eã q;ᷓ illi qͥ iam re ipᷣa be ati ſunt.ſed tñ melioꝛes q; illi qui nec re nec ſpe beati ſunt.Qui tamẽ etiã ipᷣi niſi aliquo modo haberæt eã:non ita vellent beati eſſe. qð eos velle certiſſimũ eſt. Ne ſcio quõ nouerũt eã.ideoq; hñt eã in ne/ ſcio qua noticia.de qua ſatago vtruʒ in memoꝛia ſit. Quia ſi ibi eſt iam beati fui mus aliqñ. Utrũ ſingilatim oẽs.an ĩ il/ lo hoĩe qͥ pꝛimꝰ peccauit in quo ⁊ omes moꝛtui ſumꝰ.et de quo oẽs cum miſeria nati ſumꝰ.nõ quero nũc:ſed quero vtrũ in memoꝛia ſit beata vita. Neq; eni ama remꝰ eã:niſi noſceremus.Audimus no/ men hoc.⁊ rem iſam om̃es nos appete / re ſatemur. Mõ eĩ ſono delectamur. NHã hoc cũ latine audit grecus:nõ delectat: qꝛ ignoꝛat qd dictũ ſit:nos aũt delecta ,/ mur.ſicut etiaʒ ille ſi grece hoc audierit: quoniã res ipᷣa nec greca nec latina ẽ:cui adipiſcende greci latiniqʒ inhiant cetera rũq; linguarũ homies Nota eſt igit᷑ om nibus qͥ vna voce ſi interrogari poſſent vtrũ beati eſſe vellẽt:ſine vlla dubitatio ne velle rñderẽt. Qð ñ fieret niſi res ipᷣa cuius hoc nomẽ eſteoꝛum memoꝛia te/ neretàr. Nũquid ita vt meminit cartha inem qui vidit: Non. lita enim bea/ ta nõ videt᷑ oculis:quia non eſt coꝛpus. Nũquid ſicut meminimꝰ nũeroſ:Non. Hos eni q habʒ in noticia: nõ achucd Aiber X. rit adipiſei,Clitã vero beatã babem in noticia:ideoq;ʒ amamꝰ eam. et tũ adhuc adipiſci eã volumꝰ vt beati ſimꝰ. Nun/ quid ſicut meminimꝰ eloquentiã?: Non. NDuãauis enĩ et hoc nomĩe audito recoꝛ/ dentur ipᷣam rẽ qͥ etiã nondũ ſunt eloq̃n tes:multiq; eſſe cupiãt.vnde apparet eã eſſe in eoꝝ noticia:tamẽ ꝑ coꝛꝑis ſenſus alios eloquẽtes animaduerterũt.⁊ dele/ ctati ſunt:et hoc eẽ deſiderãt:qua niſi e interioꝛe noticia non delectarent᷑.neq; h eſſe vellent niſi delectarentur. Beatam vero vitaʒ nullo ſenſu coꝛꝑis in alijs ex/ perimur. Nunqͥd ſicut meminimꝰ gau/ diũ: Foꝛtaſſe ita. Nã gaudiũ meũ etiaʒ triſtis memini.ſicut vitã beatam miſer. neqʒ vnq; coꝛꝑis ſenſu gaudiũ meuʒz vel vidi:vel audiui:vł odoꝛatꝰ ſum:vel gu⸗/ ſtaui:vł tetigi:ſed exꝑtus ſum in animo meo quãdo letatꝰ ſum.⁊ adheſit eius no ticia memoꝛie mee.vt id reminiſci valeã aliqñ cũ aſpernatiõe.aliqñ cũ deſiderio pꝛo earũ rerũ diuerſitate de qͥbus me ga uiſum eſſe memini.Nã ⁊ de turpiba gau dio quodã perfuſus ſum:qð nunc recoꝛ dans deteſtoꝛ atq; execroꝛ: aliqñ de bo/ nis et honeſtis:qð deſiderans recolo:tã 1 ſi foꝛte nõ adſunt:⁊ ideo triſtis gaudiũ pꝛiſtinũ recolo. Ubi ergo⁊ qñ expertus ſum vitã meã beatam:vt recoꝛder eam ⁊ amem deſiderez? Nec ego tm̃.aut cum paucis.ſed beati pꝛoꝛſus om̃es eſſe vo/ lumꝰ.Oð niſi certa noticia noſceremus: nõ tam certa volũtatevellemus. Sʒ qͥd eſt hoc? Oõ ſi qratura duobo vtrũ mili/ tare velint:fieri poſſit vt alter eoꝛũ velle ſe:alter nolle rũdeat. Si autẽ ab eis q̃ra tur vtruʒz beati eſſe velint. fieri poſſit vt vterq; ſtatim ſe ſine vlla dubitatione di / cat optare.nec ob aliud velit ille milita/ re:nec ob aliud iſte nolit: niſi vt btĩ ſint: Num foꝛte quoniaʒ aliꝰ hinc alius inde gaudet:ita ſe om̃es beatos eſſevelle cõſo nant.quẽadmodũ ↄſonarent ſi hoc ĩter/ rogarent᷑ ſe velle gaudere?Atq; ipᷣm gau dium vitã beatam vocant.Oð ⁊ ſi alius hinc alius illinc aſſequit᷑: vnũ eſt tamen quo ꝑuenire omes nitũturvt gaudeant. DOue quoniã res eſt quã ſe exꝑtum nõ eẽ nemo poteſt dicere:pꝛopterea reperta in memoꝛia recognoſcit᷑: quãdo beate vite nomen auditur. Abſit dñe.abſit a coꝛde ſerui tui qͥ confitet᷑ tibi: abſit vt quocun q; gaudio gaudeã:beatũ me putem. Eſt enĩ gaudiũ qð non datur impijs:ſed eis q te gratis colũt:quoꝛũ gaudiũ tuipᷣe es Et ipa eſt beatavita gaudere ad te.de te. ꝓpter te:ipᷣa eſt ⁊ nõ eſt altera.OQni auteʒ aliã putant eſſe:aliud ſectant᷑ gaudium: neq; ipᷣm verũ.Ab aliq tñ imagine gau/ dij volũtas eoꝛũ nõ auertit᷑. Non a cer/ tũ eſt ꝙ om̃es eſſe beati volũt: quoniã qͥ non de te gaudere volũt que ſolavita be ata eſt. non vtiq; vitã beataʒ volunt.An om̃es hoc volũt. Sed quoniã caro con cupiſcit aduerſus ſpũm:⁊ ſpiritꝰ aduer/ ſus carnem.vt nõ faciãt quod volũt.ca/ dent in id qð valent:eoq; contenti ſunt. qꝛ illud qð nõ valent:nõ tantũ volũt q̃n tum ſat eſt vt valeant. Nã quero ab om/ nibus vtrũ malint de veritate qᷓ;ᷓ de falſi tate gaudere.tam nõ dubitant dicere de veritate ſe malle.qᷓ; non dubitant dicere beatos eſſe ſe velle. Beata quippe vita eſt gaudiuʒ de veritate. Hoc eſt enĩ gau dium de te qui veritas es: deus illumi/ natio mea.ſalus faciei mee deus meus. Vanc vitam beatã omnes volũt.hãc vi tam qᷓ ſola beata eſt om̃es volunt. Gau/ dium de veritate omnes volunt. Mul/ tos expertus ſum qui velint fallere:qui autem falli:nemineʒ. Ubi ergo nouerũt hanc vitam beatam.niſi vbi nouerũt eti am veritatem: Amant enim ⁊ ipᷣaʒ quia falli nolunt. Et cum amant beatam vitã qð non eſt aliud q; de veritate gaudium: vtiq; amant etiam veritateʒ.nec amarẽt niſi eſſet aliqua noticia eius in memoꝛia eoꝛum. Cur ergo non de illa gaudent: Cur non begti ſunt: Ouia ſoꝛtius occu pantur in alijs que potius eos faciũt mi ſeros:qᷓ; illud beatos quod tenuiter me/ minerunt.Adhuc enim modicuʒ lumen eſt in homibus.ambulent ambulent. ne eos tenebꝛe compꝛehendãt. Cur aũt ve ritas parit odium:⁊ inimic eis factus ẽ hõ tuus verũ pꝛedicans:cũ amet᷑ beata vita ꝗᷓ nõ eſt niſi gaudiũ de veritate:niſi 6 ſic amat᷑ vitas vt q cunq; aliud amãt. qdð amãt velint eſſe veritatẽ: Et qꝛ fal/ Pptaiſechen Pmnien glane Oun unraniteich eici es mnonnlit biſnizſ obtlnguid genleſezüt; Cmnlireddi Pntverttu Ilect venn dalergoen Kaz ritnapndenn Umennane Uni rmai igonomem glo diaite henlveri⸗ Nnwtt lins dad rawod tulet dee meeisde ſpicesp emori Ouulea⸗ ſiununi. dighanot/ ſalinies ſconlieni ees encchanene inngtresre Ewicne⸗ heclllchyuen hipeilati ſignogznen (ſchtncgit Miisiſigct hindnenin Miguchri mung⸗ diio Dormiheroie aſntind Wn henerd Menie 1„ ii nicnhn birdiehſtin debirnan idenümehnm S ẽ 4 daarinprg ng Nori Gugliußee D ictirn Innn umt. nd Mmnnindgli⸗ emnütgednit Siibatznni õ oſintſhiun irguos wire rwg comenn. r oanci oii Niovewabo dermiunrg bienr dided on dubaad ean. Pan dcen n. Di Onss:daul nd nadans . 1* gütes üimancid raintd nmmNNüN Neinne. Ctn N cuens unmhin 4 umsaiͦtallhi MM uinerne⸗/ nintodan bolent phtande. * üeſe CxxXXIIII Rli nollentnolũt ↄuinci ꝙ falſi ſint Itace ꝓpt eã rẽ oderũt veritatẽ:quã ꝓveritate amãt.Amãt eã lucentẽ.oderũt eã redar/ guentẽ.Quia eĩ falli nolũt:et fallere vo/ lunt:amãt eã cũ ſeipᷣam indicat:⁊ oderũt eã cũ eoſipᷣos indicat. Inõ retribuet eis vt qͥ ſe ab ea manitſeſtari nolũt:⁊ eos no/ lentes maniteſtet.⁊ eis ipᷣa nõ ſit maniſe/⸗ ſta. Sic ſic etiaʒ ſic animꝰ humanꝰ eẽſic cecus ⁊ languidꝰ turpis atq; indecẽs la tere vult: ſe aũt vt lateat aliqͥd non vult. Cotra illi reddit᷑ vt ipᷣe nõ lateat vᷣitatẽ. iim aũt veritas lateat. Cũñ etiã ſic dum miſer eſt.verꝭ mauult gaudere q; falſis. aeat“ ergo erit:ſi nulla interpellãte mo leſtia.de ipᷣa ꝑ quã vera ſunt oĩa ſola ve/ riltate gaudebit. Ecce qntũ ſpaciatꝰ ſuʒ in memoꝛia mea.q̃rens te dñe:⁊ nõ te in ueni extra eã. Neq; eni aliqd de te inue/ ni qð nõ meminiſſem exq̃ didici te. Naʒ exquo didici te non ſum oblitꝰ tui. Ubi enĩ inueni veritatẽ.ibi inueni deũ meuʒz: ipᷣam veritatẽ quã exq̊ didici nõ ſum ob litus Itaqʒ exq̊ͥ didici te manes ĩ memo ria mea:⁊ illic te inuenio cuʒ reminiſcoꝛ tui et delectoꝛ in te. He ſunt ſctẽ delicie mee q̃̊s donaſti mihi miſericoꝛdia tua re ſpiciẽs pauꝑtatẽ meã. Sʒ vbi manes in memoꝛia mea domie? Ubi illic manes: ODuale cubile fabꝛicaſti illictibi: Quale ſanctuariũ edificaſti tibi?: Tu ðdiſti hãc dignationẽ mẽoꝛie mee vt maneas ĩ ea: ſed in qᷓ eius ꝑte maneas ſ̊ ↄſidero. Trã ſcendi enĩ ꝑtes eiꝰ quas hñt ⁊ beſtie cuzʒ te recoꝛdarer:qꝛ non ibi te inueniebã int imagines reꝝ coꝛꝑaliũ:⁊ veni ad partes eðv vbi cõmẽdaui affectiões animi mei.- nec illic inueni te.Et intraui ad ipᷣiꝰ ani mi mei ſedẽ que illi eſt ĩ mẽoꝛia mea:qm̃ ſui quoq; meminit animꝰ:nec ibi tu eraſ qꝛ ſicut nõ es imago coꝛꝑał nec affectio viuẽtis q̃lis eſt cũ letamur.cõtriſtamur. cupimꝰ. metuimꝰ. meminimꝰ. obliuiſci/ mur.⁊ quicquid hmõi eſt:ita nec ipᷣe ani mus es.qꝛ dñs deꝰ animi tu es.Et com mutant᷑ hec oĩa.tu aũt incõmutabił ma nes ſuꝑ oĩa:⁊ dignat es habitare in me moꝛia mea exq̊ te didici. Et qͥd q̃ro q̊ lo co eius habites.q̃ſi vᷣo loca ibi ſint: Ha bitas certe ĩ ea qm tui memini exqᷣ te di re aduerſitat eta coꝛruptiõe leticie. aguerſitatibo ſecki ſel ⁊ iteꝝ ⁊ tercio:a de ſigerio ꝓſperita. Et qꝛ ĩa aduerſitas Ddura eſt: ⁊ ne frangat tolerantiã: nüquid non temptatio eſt vita bũana ſuꝑ terraz ſine vllo interſtitio: Et tota ſpes meani dici:⁊ ĩ ea te inueĩo cũ recoꝛdoꝛ te. Ubi & te inueni vt diſcerẽ te? Heq; enĩ iã eras in mẽoꝛia mea:pus q; te diſcerẽ. Ubi er go inueni te vt diſcereʒ te niſi in te ſupꝛa me:Et nuſq; locꝰ.⁊ recedimus ⁊ accedi/ mus.⁊ nuſq; locꝰ. Ueritas vbiq; pᷣſides om̃ibo ↄſulẽtib te.ſimulq; rũdes om̃ib etiã diuerſa ↄſulẽtib Liquide tu rñdeſ: ſʒ nõ liqͥde oẽs audiũt.Om̃s vñ volunt ↄſulũt:ſʒ nõ ſe emp qð volũt audiũt.Op/ timꝰ miniſter tuꝰ eſt qͥ nõ mag intuet᷑ H̊ a te audire qð ipᷣe voluerit:ſʒ potiꝰ ſ̊ vel le qð a te audierit. Sero te amaui pul/ critudo tã antiqua ⁊ tã noua:ſero teaama ui.Et ecce int eras⁊ ego foꝛis.⁊ ibi ted rebã:⁊ in iſta foꝛmoſa q̃ feciſti defoꝛmis irruebã. Mecũ eras:⁊ tecũ nõ eram. Ea me tenebãt longe a te:q̃ ſi in te nõ eſſent: nõ eẽnt. Uocaſti ⁊ clamaſti:⁊ rupiſti ſux ditatẽ meã.Coꝛuſcaſti ſplenduiſti ⁊ fu/ gaſti cecitatẽ meã. FTFlagraſti ⁊ duxi ſpiri tũ.⁊ anhelo tibi.Guſtaui ⁊ eſurio ⁊ ſitio Cetigiſti me.⁊ exarſi in pacẽ tuã.Cũ in heſero tibi ex omĩ me.nuſq; eritmihi do loꝛ ⁊ laboꝛ:⁊ viua erit vita mea tota ple/ na te. Nũc aũt qm̃ quẽ tu imples ſuble/ nas eũ:qm̃ tui plenꝰ nõ ſum oneri mihi ſum. Cõtendũt leticie mee flende cuʒ leoy tandis meroꝛibo:et ex q̃ ꝑte ſtet victoꝛia neſcio. Ei mihi dñe miſerere mei. Con) tendũt meroꝛes mei mali cũ gaudijs bo nis:⁊ ex q̃ ꝑte ſtet victoꝛia neſcio. Ei mi hi dñe miſerere mei. Ei mihi. Ecce vul/ nera mea nõ abſcondo. Medicꝰ es:eger ſum. Miſericoꝛs es:miſer ſuʒ.Nũquid nõ teptatio ẽ vita humana ſupꝑ terram?: Nuis velit moleſtias ⁊ difficultates pa ti? Colerare iubes ea nõ amari. Nẽo qðᷣ tolerat amat.⁊ ſi tolerare amat QOuãuis enĩ gaudeat ſe tolerare:mauult tñ nõ eẽ qð toleret. Pꝛoſpera ĩ aduer deſidero. aduerſa ĩ ꝓſper timeo.Quis int hec me diꝰ locꝰ: vbi nõ ſit hũane vite tẽptatio: Ue ꝓſperitatibo ſeculi ſeł ⁊ ker aclind⸗ e niſiĩ magna valde miſericoꝛdia tua.Da gqð iubes:⁊ iube qð vis. Imperas nob ↄtinentiã.Et cũ ſcirẽ ait q dam qꝛ nemo põt eſſe ↄtinẽs niſi deꝰ det. ⁊ hocipᷣʒ erat ſapiẽtie ſcire cuius eſſet hoc donũ . Per ↄtinẽtiã quippe colligimur redigimur enĩ te amat qͥ tecũ aliqͥd amat.qð nõ pꝛo pter te amat.O amoꝛ qͥ ſemꝑ ardes ⁊ nũ q; extingueris:charitas deꝰ meus accẽ/ de me. Continẽtiã iubes.Da qð iubes. ⁊ iube qð vis Jubes certevt ↄtineã a cõ cupiſcetia carnis.⁊ cõcupiſcẽtia oculo/ ri. ambiriõe ſeculi. Juſiſti a dcubitu. de ipo cõiugio meliꝰ⸗ i diſpenſatoꝛ ſacrameti tui fierem. Ss adhuc viuũt in mẽoꝛia mea: de q̃ multa locutꝰ ſum.taliũ reꝝ imagineſ.quas ibi cõſuetudo mea fixit:⁊ occurſant mibi vi gilanti q deʒ caretes virib:in ſomnis au tẽ nõ ſolũ vſq; ad delectationẽ.ſʒ etiã vſ⸗ q;ʒ ad conſenſionẽ factũq; ſimillimũ.Et tantũ valet imaginis illuſio in ania mea ⁊ in carne mea:vt doꝛmieti falſa viſa per ſuadeãt qð vigilãti vera nõ pũt. Nũqd tũc ego nõ ſum diñe deꝰ meus?! Et tñ tan tũ intereſt int meipᷣm ⁊ meipᷣm intra mo mentũ quo hinc ad ſopoꝛẽ trãſeovł huc inde retranſeo. Ubi eſt tũc rõ que talib⸗ ſuggeſtionibo reſiſtit vigilans? Et ſi res ipᷣe ingerant᷑ incõcuſſus maneo. Nũqͥd clauditur cum oculis?: Nunquid ſopi/ tur cum ſenſibus coꝛꝑis: Et vñ ſepe eti am in ſomnis reſiſtimꝰ.noſtriq; ꝓpoſiti memoꝛes atq; ĩ eo caſtiſſime ꝑmanætes. nullũ talib üllecebꝛis adhibemus aſſen/ ſum: Et tamẽ tantũ intereſt. vt cũ aliter cccidit. euigilãtes ad ↄſcientie requiẽ re deamus:ipᷣaq; diſtantia reꝑiamꝰ nos nõ feciſſe. qd tamẽ in nob quoquo modo fa ctũ eſſe doleamꝰ. Nunquid nõ potes eſt manus tua deꝰ omipotẽs ſanare omneſ langnoꝛes aĩe mee:atq; abũdãtioꝛe gra/ tia tua laſciuos motꝰ etiam mei ſopoꝛis extinguere: Kugebis dñe mag magiſq; in me munera tua:vt ania mea ſequatur me ad te ↄcupiſcẽtie viſco expedita:vtñ ſit rebellis ſibi:atq; vt in ſomnis etiã nõ ſolũ nõ ꝑpetret iſtas coꝛruptelarũ turpi 1 de ipo cõiugio meli aliqd q; cõceſſiſti monuiſti.Et qm̃ dediſti factũ eſt.⁊ ante tudines ꝑ imagines aniales vſq; ad car ſhi ntigt qutge. Hiaz vt nihil tale vel tantulũ libeat qntuluʒ poei nis fluxũ.ſed ne ↄſentiat quidẽ. ſit nutu cohiberi etiã in caſto doꝛmietis affectu. non tm̃ in hac vita.ſed etiã ĩ hac etate.nõ magnũ eſt om̃ipotenti.qͥ vales facere ſupꝛa q; petimus ⁊ intelligimus. Nunc tñ quid adhuc ſim in hoc genere mali mei dixi bono dño meo:exultãs cũ tremoꝛe in eo qð donaſti mihi:⁊ lugens in eo qdð incõſummat ſum:⁊ ſperans ꝑ/ fecturuʒ te in me mif̃icoꝛdias tuas vſ ad pacẽ plenariã:quã tecũ habebũt inte rioꝛa ⁊ exterioꝛa mea.cũ abſoꝛpta fuerit moꝛs in victoꝛia.Eſt alia malicia diei:q̃ vtinã ſufficiat ei.Reſicimꝰ enĩ quotidia nas ruinas coꝛꝑis edendo ⁊ bibẽdo.pꝛi us q; eſcas ⁊ ventrẽ deſtruas.cũ occide⸗ ris indigentiã meam ſatietate mirifica. coꝛruptibile hoc indueris incoꝛruptiõe ſempiterna. Nunc auteʒ ſuauis eſt mihi neceſſitas:⁊ aduerſus iſtã ſuauitateʒ pu gno ne capiar:⁊ quotidianũ belluʒ gero in ieiunijs ſepiꝰ in ſeruitutẽ redigẽs coꝛ pus meũ:⁊ doloꝛes mei voluptate pellũ tur. Nam fames ⁊ ſitis quidaʒ doloꝛes ſunt. Urunt.⁊ ſicut febꝛis necãt: niſi ali mentoꝝ medicina ſuccurrat. Que quo/ niã pᷣſto eſt ex ↄſolatiõe munerũ tuoꝛuʒ: in qͥ bus nr̃e infirmitati terra ⁊ aqua ⁊ ce lüũ ſeruiũt:calamitates delicie vocantur Hoc me docuiſti vt quẽadmodũ medi/ camẽta ſic alimẽta ſumpturus accedam Sed dũ ad quietẽ ſatietat ex indigẽtie moleſtia trãſeo:in ipᷣo trãſitu inſidiatur mihi laquene ↄcupiſcentie. Ipᷣe enĩ trã/ ſitus voluptas eſt. ⁊ nõ eſt aliꝰ q̃ tranſeat qᷓ; quo trãſire cogit neceſſitas.Et cũ ſa⸗/ lus ſit cauſa edendi ⁊ bibendi:adiũgit ſe tanq; pediſſequa ꝑiculoſa iocunditas:⁊ plerũq; pꝛeire conatur vt eius cauſa ſiat quod ſalutis cauſa me facere vel dicovł volo:nec idẽ modꝰ vtriuſq; eſt. Naʒ qð ſaluti ſat ẽ: delectatiõi paꝝ ẽ.Et ſepe in certũ fit vtrũ adhuc neceſſaria coꝛꝑiſ cu ra ſubſidiũ petat:an voluptaria cupidi/ tatis fallacia miniſterium ſuppetat. Ad hoc incertũ hilareſcit infelix anima:⁊ in eo pꝛeparat excuſationis patrocinium. gaudens nõ apparere àd ſatis ſit mode/ nticiglind untaſehen ptaiduhn au gocoderlcn recocon itohlitt. mnei icaunn ctrinne Aul itmno lpo⸗ umtouni hen roongefu tius niſitad erons ete hin?:a teat acrem?ate ialzebꝛiobo⸗ andecaret Dunihftritaen peraſcgriſüxrn lent rmnq;aqe poitni⸗ oſty Woptatetna A.Naceo ſimandaonere ötnc dicere Pedn vecillaerͤn iil didiciit gbüdaren⸗ nin poſſune⸗ aßra s Gimn tdepolucro t̃ lentus et. ter pluisfiitani nſbimen gairinedin poſfin ſeaacpiſe ue Nudini⸗ leronein ſapparer⸗e nnpens fer Vaſamäca ulkofinie mnagtonieſt imöede Cncgeron⸗ Cdunon lteii ſen . nidltgſ fälberinniz, Wincaſodant cyitlalcii⸗ oßipniniſ mmus tintieg ducſinitien odnd umlgi u ſiſrn, nifintanrt guitühtcürie⸗ mcisdtfe. Stibnnimii Cin gignni Andor deg deſtnusih ſarinnennnia nensimpaie Renis ANie kiſaaricanen Gridluze Nw lee⸗ Wade mm — MMrnän Nunmti ne- nmnsn 4 driüminidinn ſone Feaitn öcktirne unſcn bll RiminiſdO Goanalno:? isl . ſene eeo isc hije nti ktlchen hrucenhl rani n nippen rminrlt 6 isſiemm rationivalitudinis:vt obtentn ſalut? ob umbꝛet negociũ voluptatis. His tem/ ptationibo quotidie conoꝛ reſiſtere:⁊ in/ uoco dexterã tuã ad ſalutẽ meam.⁊ ad te reero eſtus meos.qꝛ ↄſiliũ mihi de hac re nondũ ſtat. Audio vocẽ iubentis dei mei. Nõ grauent᷑ coꝛda vr̃a in crapula ⁊ ebꝛietate.Ebꝛietas longe eſta me:miſe/ reberis ne appꝛopinquet mihi. Crapu/ la autẽ nõnunq; ſurrepit ſᷣuo tuo:miſe/ reben vt longe fiat a me. Nemo eĩ põt eẽ ↄtinens niſi tu des. Oulta nobᷣ oꝛanti/ us tribuis.et qͥcqͥd boni anteqᷓ; oꝛemꝰ accipimꝰ:a te accipimꝰ:⁊ vt h̊ poſtea co gnoſceremꝰ a te accepimꝰ.Ebꝛioſus nũ q; fui:ſʒ ebꝛioſos a te factos ſobꝛios ego noui. Ergo a te factũ eſt vt h̊ nõ eſſent qͥ nunq; fuerũt.a quo factũ eſt vt h̊ͥ nõ ſem per eſſent qͥ fuerũt.a qͥ etiã factũ eſt vt ſci rent vtriq; a quo factũ eſt. Kudiui ⁊ aliã vocẽ tuã. Poſt ↄcupiſcẽtias tuas ñ eas: ⁊ a voluptate tua auertere.Audiui ⁊ illã ex munere tuo quã multuʒ amaui.Neq; ſi manducauerimꝰ abundabimꝰ. neq; ſi nõ manducauerimꝰ deerit nob. Hoc eſt Ddicere. Hec illa res me copioſum faciet. nec illa erũnoſum.Audiui⁊ alterã.Ego enĩ didici in quibus ſum ſufficiẽs eſſe:?- abũdare noui:⁊ penuriã pati noui.Om nia poſſum in eo qͥ meↄfoꝛtat. Ecce mi/ les caſtroꝝ celeſtiũ.nõ puluis qð nos ſu mus. Sʒ memẽto dñe qꝛ puluis ſumꝰ. ⁊ de puluere feciſti hoĩem:⁊ perierat ⁊ i/ uentus eſt. Nec ille in ie potuit.qꝛ idem puluis fuit:quẽ talia dicentẽ afflatu tue inſpiratiõis adamaui.Ofm̃ia poſſum in quit in eodqͥᷣ me ↄfoꝛtat.Confoꝛta me vt poſſim. Pa qð iubes.⁊ iube qð vis Iſte ſe accepiſſe ↄfitet᷑.⁊ qð głiat᷑ in dño glo/⸗ riat᷑. Mudiui aliũ rogantem vt accipiat. Aufer a me inquit ↄcupiſcẽtias vẽtris. Vñ apparet ſctẽ deꝰ meꝰ te dare.cum fit qð imperas fieri.Docuiſti me pater bo/ ne.om̃ia mũda mũdis. Sʒ malũ eſſe ho mini qͥ ꝑ offenſionẽ mãducat:⁊ oẽm crea turã tuã bonã eſſe:nihilq; abijciẽduʒ qð cũ grãꝝactiõe ꝑcipit᷑:⁊ quia eſca nos nõ cõmendat deo:⁊ vt nemo nos iudicet in cibo aut in potu:⁊ vt qͥ manducat nõ mã dqucantẽ nõ ſpemnat: ⁊ qͥ nõ mãducat mã ducantẽ nõ iudicet.Didici hec: grãs ti/ bi:laudes tibi deo meo.mgr̃o meo.pul⸗/ ſatoꝛi auriũ mearum:illuſtratoꝛi coꝛdis mei. Eripe me ab om̃i temptatiõe. Non ego immũdiciã obſonij timeo:ſʒ immũ/ diciaʒ cupiditatꝭ. Scio noe ome carnis gen? qð cibo eſſet vſui mãducare ꝑmiſ/ ſum.heliam cibo carnis refectũ.iohãneʒ mirabili abſtinẽtia pꝛeditũ.animalib H eſt locuſtis in eſcã cedẽtibo nõ fuiſſe pol/ lutũ.Et ſcio eſau lenticule ↄcupiſcentia deceptũ:⁊ dauid ꝓpter aque deſideriũ a ſeipᷣo repᷣhenſum.⁊ regẽ noſtrũ nõ ð car/ ne ſʒz de pane eſſe temptatũ. Ideoq; ⁊ po pulus in heremo.nõ qꝛ carnes deſidera uit.ſed qꝛ eſce deſiderio aduerſus domi nũ murmurauit:meruit impꝛobari. IJn bis ergo temptatiõibo poſitꝰ certo quo/ tidie aduerſus ↄcupiſcentiã mãducandi ⁊ bibendi.Non eniʒ eſt qð ſemel pᷣcidere ⁊ vlterius nõ attingere decernã.ſicut de ↄcubitu potui.taq; freni gutturiſtem perata relaxatiõe ⁊ ↄſtrictiõe tenẽdi ſũt. Et quis eſt dñeqͥ nõ rapiat᷑ aliquãtuluʒ extra metas neceſſitatis? Quiſqͥs eſt ma gnus eſt:magnificet nomẽ tuũ.Ego aũt nõ ſum.qꝛ pctõꝛ homo ſum. Sed ⁊ ego magnifico nomẽ tuũ:⁊ interpellat te pꝛo peccaꝶ meis qͥ vicit ſeculũ numerãs me inter infirma mebꝛa coꝛpis ſui: qꝛ ⁊ imꝑ ſectũ meũ viderũt oculi tui: ⁊ ĩ libꝛo tuo om̃es ſcribent᷑. De illecebꝛa odoꝝ nõ ſa/ tago nimiſ:cũ abſunt nõ reqro.cum ad/ ſuntnõ reſpuo: paratꝰ etiã eis ſemꝑ care re. Ita mihi videoꝛ:foꝛſitan falloꝛ. Süũt eni ⁊ iſte plangẽde tenebꝛe.in qͥbuſmela tet facultas mea qꝗᷓ in me eſt:vt animꝰ me us de viribo ſuis ipe ſe interrogãs nõ fa/ — cile ſibi credendũ exiſtimet:qꝛ ⁊ qʒ ineſt plerũq; occultũ eſt.niſi experiẽtia mani/ feſtet. Et nemo ſecurꝰ eſſe debz in iſta vi ta qᷓ tota temptatio nomĩat᷑: vt qͥ fieri po tuit ex deterioꝛe melioꝛ:ñ fiat etiã ex me⸗ lioꝛe ðᷣterioꝛ. VUna ſpeſ.vna fiducia.vna firma pꝛomiſſio miſericoꝛdia tua. olis ptates auriũ tenacius me implicauerãt ⁊ ſubiugauerant:ſed reſoluiſti æ liberaſti me. Nuũc in ſonis quos animãt eioquia tua.cũ ſuaui et artiſicioſa voce cantant᷑ fateoꝛ aliquãtulũ acquieſco:nõ quidem vt hereã.ſed vt furgã cũ volo.Attamen cũ ipᷣis ſententijs quibo viuũt vt admit/ tant᷑ ad me q̃runt in coꝛde meo nõnulliꝰ dignitatis locũ:⁊ vix eis pᷣbeo ↄgruen/ tẽ.Aliquando enĩ amplius mihi videoꝛ hHonoꝛis eis tribuere q; decet. dum ipᷣis ſanct dictis religioſiꝰ et ardentiꝰ ſentio moueri anios noſtros in flãma pietatis cũ ita cantant᷑.q; ſi nõ ita cãtarent᷑:⁊ om nes affectus ſpũs noſtri ꝓ ſuaui diuerſi tate habere ꝓpꝛios modos in voce atq cantu.quoꝛũ neſcio qua occulta familia ritate excitentur. Sed delectatio carniſ mee cui mentẽ eneruãdã nõ opoꝛtet da/ ri.ſepe me fallit:dum rationeʒ ſenſus nõ ita comitat᷑ vt patiẽter ſit poſterioꝛ: ſed tantũ qꝛ ꝓpter illã meruit admitti.etiaʒ precurrere ac ducere conatur. Ita in hiſ pecco nõ ſentiens.ſed poſtea ſentio.Ali qũ autẽ hãc ipᷣam fallaciã immoderatiꝰ cauẽs erro nimia ſeueritate.ſed valde in terdũ.vt melos om̃e cantilenarũ ſuauiũ quibo dauiticũ pſalteriũ frequẽtatur ab auribo meis remoueri velim.atq; ipiꝰ ec cleſie:tutiuſq; mihi videt᷑ qð de alexan/ drino epᷣo athanaſio ſepe mihi dictũ cõ memini:qui tã modico flexu vocis facie bat ſonare lectoꝛẽ pſalmi:vt ꝓnuncianti vicinioꝛ eſſet q; canenti. Ueruntamẽ cũ reminiſcoꝛ lachꝛymas meas quas fudi ad cantꝰ eccłie tue.in pmoꝛdijs recuꝑa/ te fidei mee:⁊ nũc ipᷣo cõmoueoꝛ nõ can⸗ tu ſed rebo que cantant᷑ cũ liquida voceꝛ ↄueniẽtiſſima modulatiõe cantant᷑:ma/ gnã inſtituti huiꝰ vtilitatẽ rurſus agno ſco. Ita fluctuo inter ꝑiculũ voluptatis ⁊ experimentũ ſalubꝛitatis:magiſq; ad/ ducoꝛ nõ quidẽ irretractabilẽ ſententiã ꝓferens cantãdi cõſuetudinẽ appꝛobare in ecclia. vt ꝑ oblectamẽta auriũ infirmi oꝛ anim in affectũ pietat aſſurgat. Ta/ men cũ mihi accidit vt me ampliꝰ cantꝰ q; res que canit᷑ moueat:penalit᷑ me pec care confiteoꝛ:⁊ tũc mallẽ nõ audire can tantẽ. Ecce vbi ſum.lete mecũ:et pꝛo me flete.qui aliqd boni vobiſcũ intꝰ agi tis vnde ſacta ꝓcedunt. Nã qui nõ agitꝭ nõ vos hec monent. Tu aüt dñe de me us exaudi.reſpice⁊ vide ⁊ miſerereet ſa⸗ na me:in cuiꝰoculis mihi queſtio factus Confeſſionñ Aiber x. ſum: ⁊ ipᷣe eſt languoꝛ meꝰ. Reſtat volu/ ptas oculoꝛũ iſtoꝛũ carnis mee:de q̃ lo/ quar. cõfeſſiones quas audiẽt aures tẽ pli tui.aures fraterne ac pie:vt cõcluda/ mus temptatiões cõcupiſcentie carmis. que me adhuc pulſant ingemiſcentem.⁊ habitaculũ meuũ qð de celo eſt ſuꝑindui cupientẽ. Pulcras foꝛmas ⁊ varias.ni/ tidos ⁊ amenos coloꝛes amãt oculi.Nõ teneant hec animã meã:teneat eã deꝰ qui hec fecit. Bona quidẽ valde: ſed ipſe eſt bonũ meũ.non hec.Et tangũt me vigi/ lantẽ totis diebo:nec requies ab eis dat mihi.ſicut dat᷑ a vocibo canoꝛis aliquã⸗ do ab om̃ib in ſilentio. Jpᷣa enim regina coloꝛũ lux iſta ꝑfundens cũcta que cerni mus.vbiubi ꝑ diẽ fuero młtimodo a la/ pſu blandit᷑ mihi aliud agenti.⁊ eam nõ aduertenti. Inſinuat autẽ ſe ita vehemẽ ter. vt ſi repente ſubtrahat᷑ cuʒ deſiderio reqͥ ratur.⁊ ſi diu abſit ↄtriſtat animum. O lux quã videbat tobias cum clauſis iſtis oculis fuliũ docebat vite viã.⁊ eipᷣ/ ibat pede charitatꝭ nuſq; errãs:aut quã videbat yſaac pꝛegrauatis ⁊ operiʒ ſene/ ctute carneis luminib:cũ filioſ nõ agno ſcendo benedicere:ſed benedicẽdo agno ſcere meruit:aut quã videbat iacob cum ⁊ ipᷣe pꝛegrãdi etate captꝰoculis.in filijs pꝛeſignata futuri populi genera lumino ſo coꝛde radiauit:⁊ nepotibus ſuis ex io ſeph diuexas myſtice manꝰ non ſicut pa ter eoꝛũ foꝛis coꝛrigebat:ſed ſicut ipᷣe in tus diſcernebat impoſuit. Ipſa eſt lux. vna eſt. ⁊ alia nõ eſt:⁊ vnũ omes qͥ vidẽt 2 amant eã. At iſta coꝛpalis de qua loq̃ bar.illecebꝛoſa ac ꝑiculoſa dulcedĩe con dit vitã ſeculi cecis amatoꝛib. Qui aũt 7 de ipᷣa laudare te noꝛunt deus creatoꝛ omniũ.aſſumũt eã in hymno tuo:nõ aſ/ ſumunt᷑ ab ea in ſomno ſuo.Sic eſſe cu⸗/ pio. Reſiſto ſeductionibo oculoꝛũ ne im/ plicent᷑ pedes mei q bus ingredioꝛ viam tuã. ? erigo ad te inuiſibiles ocłos:vt tu euellas de laqueo pedes meos. Tu ſub/ inge euellis eos:nam illaqueant᷑. Tu nõᷣ ceſſaſeuellere:ego aũt crebꝛo hereo ĩ vbi q; ſparſis inſidijs:qm̃ nõ doꝛmies neq; doꝛmitabis qͥ cuſtodis iſrael.Quã innu merabilia varijs artibus et opificijs in Fathns lcien mociſiblend ſich foniens otq; wodent le trinccekn llecthpeul cüͦt in lnmua niitsſpen no to;i ai ſitlontolauh Conignloatrn Itfotiꝛad U Celgmnias e Nehcte. e icrres ſe Gdrhanood: Ginonnhie Ghrloncdfnn ginnhreiſhn lnln Chynit W ii ſto Szmaligdie⸗ iatucheas RNe⸗ gligard gliquädoch Acceditalig cius piculo carnisqin um e wlavt ſlix wigib alnldicg vi uanl Oeg ſendicboonin Alalrch ogniodinto⸗ porerilnt hoeninngen Aſcni iſteni tigtignutien ölirten Küͤen it ſendftic RN lnmnnt EN nilggii X E. tin us mlinen neugenct pllmnneen urihemilmn. XNalock iii unpg:ih amiroali umertizeei nk et rgineri⸗ Anhh eis chanrhtigli⸗ mo Penzn bcingnen imomlanocvet⸗ udagennizant tauteſein whan nhutaydeſind aunlananinun. bosamadds tede orisang Ws dden⸗ Wffiſis gindinn arulsnn inuniat Unrtulerb zum niura ulcſcutiden 6t. Packln ücnntsdri nptisdegui loladalditd mimmn. Din õ pemmune i ln iſſe / Hoalinitein Gingctienum Plscdcotn 8nms Lſip ungſ d cohenin roonis n iin Miin * 3 —————r veſtibus.calciamentis.vaſis:⁊ huiuſce modi fabꝛicatiõib:picturis etiã diuer/⸗ ſiſq; figmẽtis.atq; his vſum neceſſariũ atq; moderatũ ⁊ piã ſignificationeʒ lon/ ge tranſgredientib.addiderũt hoĩes ad illecebꝛas oculoꝝ.foꝛas ſequẽtes qð fa⸗ ciũt.intꝰ relinquẽtes a q̊ ſacti ſunt:et ex terminãtes qð facti ſunt.t ego deꝰ me us ⁊ decꝰ meũ.etiã hinc tibi dico hym/ nũ.⁊ ſacrifico laudeʒ ſanctificatoꝛi meo: quoniã pulcra traiecta ꝑ anias in manꝰ artificioſas:ab i lla pulcritudine veniũt que ſuꝑ anĩas eſt: cui ſuſpirat anĩa mea die ac nocte. Sed pulcritudinũ exterio rũ oꝑatoꝛes ⁊ ſectatoꝛes inde trahũt ap pꝛobandi modũ:nõ aũt inde trahũtvte/ di modũ.Et ibi eſt.⁊ nõ vident eũ.vt nõ eant longiꝰ ⁊ foꝛtitudinẽ ſuã ad te cuſto/ diant:nec eã ſpargãt in delicioſas laſſitu dines. Ego aũt hecloquens atq; diſcer nens.etiã iſtis pulcris greſſum innecto: ſz tu euellis dñe:euelliſ tu.qm miſericoꝛ dia tua añ oculos meos eſt. Hã ego capi oꝛ miſerabilit᷑: ⁊ tu euellis miſericoꝛdit. aliqũñ nõ ſentientẽ qꝛ ſuſpenſiꝰ inciderã: aliquãdo cũ doloꝛeqꝛ iaʒ inbeſerã Huc accedit alia foꝛma temptatiõis multipli cius ꝑiculoſa. Pꝛeter enim ↄcupiſcẽtiã carnis q̃ ineſt in delectatiõe omniũ ſenſu um ⁊ voluptatũ.cui ſeruiẽtes depereũt qui longe ſe faciũt a te:ineſt anie ꝑ eoſdẽ ſenſus coꝛꝑis quedã nõ ſe oblectandi in carne:ſed exꝑiendi ꝑ carnẽ vana ⁊ curio/ ſa cupiditas.noĩe cognitionis ⁊ ſcientie palliata. Que quoniã: in appetitu no⸗ ſcendi eſt:oculi aũt ſunt ad cognoſcendũ in ſenſibo pncipes:cõcupiſcẽtia oculoꝛũ eloquio diuino appellata eſt. Ad ockos enĩ ppꝛievidere ꝑtinet. Utimur aũt hoc verbo etiã in ceteris ſenſibo.cũ eos ad co gnoſcendũ intendimꝰ. Neq; enĩ dicimꝰ2 audi quid rutilet:aut olfac qᷓ niteat:aut guſta q; ſplendeat:aut palpa q; fulgeat. Uigeri enĩ dicunt᷑ hec om̃ia.Dicimꝰau tẽ nõ ſolum vide qͥd luceat:qð ſoli oculi ſentire pũt:ſed etiam vide qͥd ſonet.vide qd oleat.vide qͥd ſapiat.vide qᷓ; durũ ſit deoq; general experiẽtia ſenſuũ cõcu/⸗ piſcentia ſicut dictuʒ eſt ocloꝝ vocat᷑: q videndi officiũ in ̊ pꝛimatũ oculi tenẽt: CXXXVI etiã ceteri ſenſus ſibi de ſilitudine vſur/ pant.cũ aliqͥd cognitiõis exploꝛant.Ex hoc aũt euidentiꝰ diſcernit᷑.qͥd volupta tis qͥd curioſitat agat᷑ ꝑ ſenſus.qð volu ptas pulcra canoꝛa ſuauia ſapida lenia ſectat᷑. Curioſitas aũt etiã his cõtraria temptandi cauſa.nõ ad ſubeundã mole- ſtiam:ſed experiẽdi noſcendiq; libidinẽ. Quid enĩ voluptatꝭ habʒ videre in lani ato cadauere qð exhoꝛreas: et tũ ſicubi iaceat ↄcurrunt vt ↄtriſtent᷑ vt pallaant. iment etiã ne in ſomnis h videãt:qua ſi q ſq; eos vigilãtes videre coegerit:aut pulcritudinis vlla fama ꝑſuaſerit. Ita⁊ in ceteris ſenſibo.q̃ ꝑſequi longuʒ eſt. Et ex hoc moꝛbo cupiditat in ſpectacuł ex hibent᷑ queq; miracula. Hinc ad ꝑſcru/ tanda nature ſecreta q̃ pᷣter nos eſt opera ta ꝓcedit᷑:q̃ ſcire nihil ꝓdeſt:⁊ nihil aliud qᷓ; ſcire homĩes cupiũt. Hinc etiaʒ ſi qͥd eodẽ ꝑuerſe ſciẽtie fine ꝑ artes magicas q̃ritur. Hinc etiã in ipᷣa religione de tẽ/ ptatur.cũ ſigna⁊ ꝓdigia flagitant᷑:nõ ad gliquã ſalutẽ:ſʒ ad ſolã exꝑientiã deſide/ rata. In hac tã immęeſa ſilua plena inſi/ diarũ ⁊ ꝑiculoꝝ.ecce tam multa pꝛecide rim ⁊ a meo coꝛde diſpulerim:ſicuti do/ naſti me facere deꝰ ſalutis mee. Attamẽ qñũ audeo dicere cũ circũquaq; quotidia nã vitã noſtrã cam młta huiꝰ gener reꝝ circũſtrepãt.qũ audeo dicere nulla re ta/ li me intentũ fieri ad ſpectanduʒ ⁊ vana cura capiendũ: Sane me iã theatra non rapiũt:nec curo noſce tranſitꝰ ſideꝝ: nec ania mea vnq; rñũſa queſiuit vmbꝛaruʒ: om̃ia ſacrilega ſacramenta deteſtoꝛ.A te dñe deꝰ meꝰ cui humilẽ famulatũ ac ſim plicẽ debeo:q̃ntis mecũ ſuggeſtionũ ma chinatiõibo agit inimicꝰ vt ſignuʒ aliqð petam? Sed obſecro te ꝑ regẽ noſtruʒ ⁊ patriã hierlm ſimplicẽ caſtã:vt quemad modum a me longe eſt iſta ↄſenſio:ita ſit ſemp longe atq; longiꝰ. Pꝛo ſalute autẽ cuiuſq; cũ te rogo.aliꝰ multũ differẽs fi nis ẽ ĩtẽtiõis mee:⁊ te faciẽtẽ qd vis das mihi ⁊ dabis libent ſeqͥ. Ueruntñ in q; mult minutiſſimis ⁊ ↄtemptibilib reb⸗ curioſitas quotidie noſtra temptatur:et qᷓ; ſepe labamur qͥs enumerat: Quotiẽs narrãtes inania:pꝛimo q̃ſi toleramuſne ¶onfeſſionũ offendamꝰ infirmos:deinde paulatim li bent᷑ aduertimꝰ. Canẽ currentẽ poſt le/ poꝛẽ iã nõ ſpecto cũ in circo fit:at vero ĩ⸗ agro ſi caſu tranſeã auertit me foꝛtaſſis ⁊ ab aliqua magna cogitatiõe atq; ad ſe cõuertit üla venatio.nõ deuiare cogens coꝛꝑe iumẽti:ſed coꝛdis inclinatiõe.Et niſi iã mihi demõſtrata infirmitate mea cito ãmoneas:aut ex ipᷣa viſione per ali/ quã ↄſiderationẽ in te aſſurgere:aut to/ tũ contẽnere atq; trãſire:vanus hebeſco NDuid cũ me domi ſedentẽ ſtellio muſcaſ captans:vel aranea retibo ſuis irruentes implicãs ſepe intẽtũ facit: Num qꝛ ꝑua ſunt anialia:iõ nõ res eadẽ gerit᷑: Pergo inde ad laudandũ te creatoꝛẽ mirificuʒ. atq; oꝛdinatoꝛẽ rerũ oĩm: ſʒ nõ inð eẽ in tentus incipio Aliud eſt cito ſurgere.ali ud eſt nõ cadere.Et talibo vita mea ple/ na eſt:⁊ vna ſpes mea magna valde miſe ricoꝛdia tua.Cũ enĩ in huiuſmõi rebus ↄceptaculũ fit coꝛ noſtrũ.⁊ poꝛtat copio ſe vanitatis cateruas:bhinc ⁊ oꝛõnes no/ ſtre ſepe interrũpunt᷑ atq; turbant᷑:⁊ an/ te ↄſpectũ tuũ dum ad aures tuas voce coꝛdis intendimꝰ: neſcio vnde irruẽtib nugatoꝛijs cogitatiõibo res tanta pᷣcidit Nunqͥd etiã h̊ int᷑ ↄtemnẽda deputabi/ mus:aut aliqͥd nos reducet in ſpem niſi tota miſericoꝛdia tua:qm̃ cepiſti mutare nos: Et tu ſcis qnta ex ꝑte mutaueris:q me pꝛimitꝰ ſanas a libidine vindicandi me:vt ꝓppiciꝰ fias etiã ceteris om̃ibo iniqᷓ tatibo meis:⁊ ſanes om̃s languoꝛes me os:⁊ redimas de coꝛruptiõevitã meaʒ:⁊- coꝛonas me in miſeratõe ⁊ miſericoꝛdia: ⁊ ſaties in bonis deſideriũ meũ:qꝛ com/ pꝛeſſiſti a timoꝛe tuo ſuꝑbiã meã: ⁊ man ſuefeciſti iugo tuo ceruicẽ meã.Etnunc poꝛto illud ⁊ leue eſt mihi:quoniã ſic p/ miſiſti ⁊ feciſti.⁊ vere ſic erat ⁊ neſciebaz quãdo id ſubire metuebã. Sʒ nũqͥd do mine qͥ ſolus ſine typo dñaris.qꝛ ſolꝰve rus dñs es ꝗ non habes dñm: nunqͥd H me:aut ceſſare in hac tota vita põt:time/ ri ⁊ amari velle ab hoĩbus.nõ ꝓpter ali / ud:ſed vt inde ſit gaudiũ qð nõ eſt gau / diũ: Miſera vita ẽ.⁊ feda iactãtia. Hic ſit vł maxime.nõ amare tenec caſte time rete. Ideoq; tu ſuꝑbis reſiſtis bumiliby aũt das grãm:et intonas ſuꝑ ambitões ſeculi:⁊ cõtremũt fundamẽta montium. Itaq; nob quoniã ꝓpter q̃daʒ hũane ſo cietatis officia neceſſarium eſt amari ⁊ ti meri ab homiĩb:inſtat aduerſarius vere beatitudinis noſtre.vbiq; ſpargẽs in la queis euge euge:vt dũ auide colligimuſ incaute capiamur.⁊ a veritate tua gau/ diũ noſtrũ deponamꝰ. atq; in hoĩm falla cia ponamꝰ:libeatq; nos amari ⁊ timeri nõ ꝓpter te ſed ꝓ te.atq; iſto modo ſui ſi/ miles factos ſecũ habeat.nõ ad concoꝛ/ diam charitatis:ſʒ ad ↄſoꝛtiũ ſupplicij: qui ſtatuit ſedem ſuaʒ ponere in aquilo/ nẽ:vt de ꝑuerſa ⁊ diſtoꝛta via imitãdi te nebꝛoſi frigidiq; ſeruirẽt. Nos aũt dñe puſillus grex tuꝰ ecce ſumꝰ:tu nos poſ/ ſide. Pꝛetende alas tuas.⁊ fugiamꝰ ſub eas.Gloꝛia nr̃a tu eſto:ppter te amemur ⁊ vᷣbum tuũ timeat᷑ a nobis. Qui lauda ri vult ab hoĩbavituꝑante te:nõ deſende tur ab hominibꝰ iudicante te:nec eripie tur dãnante te.Cũ autẽ nõ pctõꝛ lauda/ tur in deſiderijs anĩe ſue:nec qui iniqua gerit benedicit᷑ſed laudat᷑ homo ꝓpr ali quod donũ qð dediſti ei:at ille plus gau det ſibi laudari ſe q; ißm donũ hr̃e vnð laudatur.etiã iſte te vituperante laudat᷑ Et melioꝛ iam ille qͥ laudauit. qᷓ; iſte qui laudat eſt. Illi eni placuit in homie do num dei:huic ampliꝰ placuit donũ ho/ minis qᷓ; dei. Temptamur his temptati onibo quotidie dñe. ſine ceſſatione tẽpta mur. Quotidiana foꝛnax noſtra eſt hũa⸗/ na lingua. Imperas nobis ⁊ in hoc ge ⸗ nere continentiã. Da quod iubes.⁊ iube qð vis.Tu noſti de hac re ad te gemitũ coꝛdis mei.⁊ flumina oculoꝛũ meoꝛum. Neq; eni facile colligo q;ᷓ ſim ab iſta pe/ ſte mundatioꝛ:⁊ multum timeo occulta mea qᷓ noꝛunt oculi tui.mei autẽ nõ Eſt enim qualiſcũq; in alijs generibo tẽpta/ tionum mihi facultas exploꝛandi me:in hoc pene nulla eſt. Nam ⁊ a voluptatib⸗ carnis:⁊ a curioſitate ſuꝑuacanea cogno ſcendi.video quantũ aſſecutus ſim poſſe refrenare animũ meuʒz.cũ eis reb careo vel voluntate vl cum abſunt. Cũc enim me interrogo q; magis minus ve mihi gindenenad Zeibwerlebo octnhetei ſaß ind ir töütſenn inautegten ckablin is Rehten⸗ luuctrlr lo Milinbi noautinolbi deruntan Wdoriue⸗ TGnCeca Gchid en D tuperatiot Prurdon ſittaſcis eninobis gglllyfeb tii nai nci rolui dlligelepenm Poorumidele ludedeece ſtarichcn ratautbonn dibus neie buo mhiii ſont leuin ſunt Oumn fallcaffci⸗ ſerfelauchn Uanoneor⸗f mheenrio⸗ keiſet idere llenul canneig⸗ anbr ut Aonchob dabantöntnn ab)ſoriſ luz orrnm nuinil Miret. oonug geſum mn hor ns. zigim⸗ loporraneni nohs Quitand metewo deſe hertoeren Wdde ahegergti Wandathenz SFüranifi nmumr Aundnusitn uiuhmen, Paumr ndo, mmrbistonpend ne chnngnenin Waröpraeth Znodtinder⸗ Narosibhott hkus ni vanlui mnun⸗ un invocnn inaminbt hlhin unundin Gtunpen nngetpenchi ſtcunoſnh Cts hen bin Cion Pnuns er moleſtũ ſit nõ habere. Diuitie vero q̃ ob hoc expetunt᷑.vt alicui iſtaꝝ triũ cupidi tatũ vel duab eaꝝ vł omibo ſeruiãt:ſi ꝑ ſe diſcere nõ poteſt animꝰ vtrũ eas habẽi ↄtemnat:poſſunt ⁊ dimitti vt ſe pꝛobet. Laude vero vt careamꝰ atq; in eo expe/ riamur.qͥd poſſumꝰ: Nunqd male viuẽ dum eſt:et tam ꝑdite atq; immaniter.vt nemo nos nouerit qͥ nõ deteſtetur?: Que maioꝛ demẽtia dici aut cogitari poteſt:· At ſi bone vite bonoꝛũq; operũ comes: ⁊ ſolet ⁊ debet eſſe laudatio:tam comita/ tũ eius q; iaʒ bonã vitã deſeri nõ opoꝛ tet. Nõ aũt ſentio ſine quo eſſe aut equo animo aut egre poſſim. niſi cuʒ affuerit. Duid igit᷑ tibi in hoc genere temptatio nis dñe cõfiteoꝛ?: Quid niſi delectari me laudibo:Sed ampliꝰ ipᷣa veritate q; lau dibo. Nã ſi mihi ꝓponat᷑ vtrũ malim fu/ rens aut in oiĩbo rebo erranſ ab oĩbo.hoĩb⸗ laudarian ↄſtans ⁊ inveritate certiſſimꝰ ab om̃ib vituꝑari:video qͥd eligã. Ule/ runtamẽ nollem vt vl augeret mihi gau diũ cuiuſlibet boni mei ſuffragium oꝛis alieni. Bed auget fateoꝛ nõ ſolũ:ſʒ et vi⸗ tuperatio minuit Et cũ iſta miſeria mea ꝑturboꝛ.ſubintrat mibi excuſatio.qꝗᷓ qltii ſit tu ſcis deꝰ.nã me incertuʒ facit Quia enĩ nobis imꝑaſti non tm̃ ↄtinentiã:id ẽ a quib rebus amoꝛẽ cohibeamꝰ: veruʒ etiã iuſticiã:id eſt quo eũ ↄferamꝰ:nec te cantũ voluiſti a nobis verũ etiã ꝓximuʒ diligi:ſepe mihi videoꝛ ð̊ ꝓfectu aut ſpe pꝛoximi delectari cum bene intelligentꝭ laude delectoꝛ:⁊ rurſus eiꝰ malo contri/ ſtari:cũ eũ audio vituꝑare qð aut igno/ rat aut bonũ eſt. Nã ⁊ ↄtriſtoꝛ aliqñ lau dibus meis.cũ vel ea laudant᷑ in me in bus mihi ipe diſpliceo: vł etiã bona mi/ noꝛa ⁊ leuia pluris eſtimant᷑ q; eſtimãda ſunt. Sed rurſus vnde ſcio. An pꝛopte rea ſic afficioꝛ qꝛ volo de meipᷣo a mediſ ſentire laudatoꝛẽ meũ.nõ qꝛ illius vtili/ tate moueoꝛ:ſed qꝛ eadẽ bona que mihii me placent iocũdioꝛa mihi ſunt cũ et al/ teri placẽt.Quodãmodo enĩ nõ ego lau doꝛ.cũ de me ſentẽtia mea nõ laudat᷑.qñũ quidem aut illa laudant᷑ que mihi diſpli cent.aut illa ampliꝰ que mibi minꝰ pla/ cent. Ergo ne de h incert ſum mei? Ec/ CxxXVII ce in te veritas video nõ melaudiba me/ is ꝓpter me.ſed ꝓpter ꝓximi vtilitatem moueri opoꝛtere.Et vtruʒ ita ſit neſcio. Hinus mihi ĩ hac re not ſuʒ ipᷣe ꝙᷓ tu. Obſecro te deꝰ meus.⁊ meipᷣm mihi in/ dica: vt ↄfitear oꝛaturis ꝓ me fratribus meis qð in me ſauciũ cõperero. Iterum me diligenti interrogez. Di vtilitate ꝓ ximi moueoꝛ in laudibo meis cur minuſ moueoꝛ.ſi quiſq; aliꝰ iniuſte vituꝑetur. q; ſi ego: Cur ea cõtumelia magis moꝛ deoꝛ q ĩ me q;q in aliũ eadẽ initate coꝛã me iacitur? An ⁊ hoc ego neſcio?: Etiam ne id reſtat vt ipᷣe me ſeducã.⁊ verũ non faciã coꝛã te in coꝛde ⁊ lingua mea: Inſa niam iſtã dñe longe faca me:ne oleu pec catoꝛis mihi ſit os meũ.ad impignãdũ caput meũ.Egenus ⁊ pauꝑ ego ſum:et melioꝛ ĩ occulto gemitu düſplicẽs mihi. ⁊ ꝗᷓrens miſericoꝛdiã tuã.donec reficiat defectus meꝰ.⁊ ꝑficiat᷑ vſq; in pacẽ quã neſcit arrogãtis oculus. Sermo autem oꝛe ꝓcedens: ⁊ facta q̃ innoteſcũt hoĩbuſ habent temptationẽ ꝑiculoſiſſimã ab a/ moꝛe laudis.qͥ ad pꝛinatã quandã excel lentiã ↄtrahit emendicata ſuffragia:tem ptat ⁊ cũ a me in me arguitur eoipᷣo q̊ ar guitur. Et ſepe hõ de ipᷣo vane gloꝛie cõ temptu vaniꝰ gloꝛiat᷑: ideoq; nõ iam de ipᷣo glie ↄtemptu gloꝛiat᷑.nõ enĩ eaʒ con temnit cũ gloꝛiat᷑ intꝰ.Et iã intus eſt ali . ud in eodẽ genere temptatiõis malum.qᷓ inaneſcũt qͥ placent ſibi de ſe.q;uis alijs vł placeant vł diſpliceant.nec placere af fectent ceteris. Sed ſibi placẽtes multũ tibi diſplicent.nõ tm̃ de nõ bonis qſi bo nis:verũ etiã de bonis tuis q̃ſi ſuis:aut etiã ſicut de tuis ſʒ tanq; ex meritis ſuiſ: aut etiã ſicut ex tua gra ſed nõ ſua meri/ ta:nõ tamẽ ſocialit᷑ gaudẽtes. ſʒ alijs in/ uidentes ea. In bis oĩbus atq; huiuſce modi periculis ⁊ laboꝛibo vides tremo/ rem coꝛdis mei:⁊ vulnera mea mag ſub indea te ſanari.q; mihi nõ infligi ſentio. Vbi nõ mecũ ambulaſti veritas docenſ quid caueã ⁊ quid appetã:cũ ad te refer / reʒ inferioꝛa viſa mea que potui.teq; cõ ſulerem:? Luſtraui mundũ foꝛis ſenſu potui:⁊ attendi vitam coꝛꝑis mel deme.· ſenſuſq; ipos meos. Inde ingreſſus ſu;· ſparſa mea:neca te quicq;; recedat ex me Et aliqñ intromittis me in affectũ mul/ tũ inuſitatũ introꝛſus ad neſcio quã dul cedinẽ:q ſi ꝑficiat᷑i. qð vita iſta nõ erit. Sed recido in hece/ rumnoſis ponderib ⁊ reſoꝛbeoꝛ ſolitꝭ et teneoꝛ:⁊ multum fleo:ſed multuʒ teneoꝛ Tantum ↄſuetudinis ſarcina digna eſt. MHic eſſe valeo nec volo:illic volo nec va leo.miſer vtrobiq;. Ideoq; conſideraui languoꝛes pctõꝝ meoꝝ in cupiditate tri plici.⁊ dexterã tuã inuocaui ad ſalutem meã. Ulidi enĩ ſplendoꝛẽ tuũ coꝛde ſau/ cio:⁊ repcuſſus dixi.Ouis illuc poteſt?: Pꝛoiectꝰ ſum a facie oculoꝝ tuoꝛũ.Tu es veritas ſuꝑ omnia pᷣſidens.At ego ꝑ auariciã meã nõ amittere te volui.ſedvo lui tecũ poſſidere mendaciuz: ſicut nemo vult ita falſum dicerevt neſciat ipᷣe quid verũ ſit. Itaq; amiſi te.qꝛ nõ dignarꝭ cũ mendacio poſſideri. Ouẽ inuenirẽ qͥ me recõciliaret tibi: An eundũ mihi fuitad angelos:Qua pꝛece:Quibo ſacrament?⸗ Multi conãtes ad te redire.neq; per ſe/ ipᷣos valẽteſ ſicut audio:tẽptauerũt hec: ⁊ inciderũt in deſideriuʒ curioſaꝝ viſio/ nũ:⁊ digni habiti ſunt illuſionibꝰ.Elati enĩ te qᷓrebãt doctrine faſtu exerẽtes po/ tius q;ᷓ tundẽtes pectoꝛa:⁊ adduxerũt ſi ( Confeſſonũ Liber x in moꝛtẽ. Uerax aũt mediatoꝛ.quẽ ſecre ta tua miſericoꝛdia demõſtraſti humili/ o qua dub bus: 2 miſiſti vt eiꝰ exẽplo etiã ipᷣaʒ diſce n me. neſcio quid erit rent humilitateʒ.mediatoꝛ ille dei ⁊ ho/ minũ homo chꝛiſt? ieſus inter moꝛtales pctõꝛes ⁊ immoꝛtalẽ iuſtũ apꝑuit: moꝛ/ talis cũ hoĩbus.iuſtꝰ cũ deo: vt quoniã ſtipendiũ iuſticie vita ⁊ pax eſt. ꝑ iuſtici/ am ↄiunctã deo euacuaret moꝛtẽ iuſtiſi/ catoꝛũ impioꝝ.quã cũ illis voluit habe recõmunẽ. Hic demõſtmat? eſt antiquiſ ſanctj. vt ita ipi ꝑ fideʒ future paſſionis eius ſicut nos ꝑ fidẽ pᷣterite ſalui fierent. Inqntũ eĩ homo intantuʒ mediatoꝛ.in/ quantũ qũt vᷣbum nõ medius qꝛ equał deo: ⁊ deꝰ apud deũ.⁊ ſimul cum ſpiritu ſancto vnus deꝰ. Quõ nos amaſti pater bone q̊ filio tuo vnico nõ peꝑciſti: ſed ꝓ nobis impijs tradidiſti euum? Ouõ nos amaſti ꝓ qbus ille qͥ nõ rapina arbitratꝰ eſt eſſe equalis tibi.factꝰ eſt ſubditꝰ vſq; ad moꝛtẽ cmucis:vnus ille in moꝛtuis li ber poteſtatẽ habẽs ponendi aniaʒ ſuã: ⁊ poteſtatẽ habẽs iteꝝ ſumẽdi cam. ꝓ no bis tibi victoꝛ ⁊ victima:⁊ iðo victoꝛ qꝛ victima:p nobis tibi ſacerdos ⁊ ſacrifi/ cium:⁊ iõ ſacerdos qꝛ ſacrificiũ:faciens tibi nos de ſeruis filios:de te naſcendo: nob ſeruiẽdo. Herito mihi ſpes valida in receſſus memoꝛie mee. młtiplices am bidp ſimilitudinẽ coꝛdis ſui oſpirantes. latkes hu plitudines.plenas miris modis copiaꝝ et ſocias ſupꝑbie ſue ptãtes geris huiꝰ a geunaſehe⸗ innumerabiliũ:⁊ cõſideraui ⁊ expaui:et qͥbus ꝑ potẽtias magicas deciꝑent᷑q̃rẽ ſnllr nch⸗ nihil eoꝝ diſcernere potui ſine te: ⁊ nihil tes mediatoꝛẽ ꝑ quẽ purgarent᷑ ⁊ ñ erat. ieragiſir, eoꝝ eſſe te inueni. nec egoipᷣe inuentoꝛ q Diabolus eni erat traſfigurãs ſe in an/ nſintunnhin⸗ ꝑagraui omia ⁊ diſtinguere ⁊ ꝓ ſuis qq; gelũ lucis.Et multũ illexit ſupbã camẽz un ſeun nn dignitatibo eſtimare cona t ſum:excipi⸗ B qð cameo coꝛꝑe ipᷣe nõ eſſet. Erant eniʒ W cſetzinumd ens alia nunciatibo ſenſib ⁊ interrogis illi moꝛtales ⁊ pctõꝛes:tu aũt dñe cui re hiehiionien alia mecũ cõmixta ſentiens:ipᷣoſq; nũci coõciliari ſuꝑbe qᷓrebãt immoꝛtalis ⁊ ſine Daumituit os dinoſcens atq; dinumeras: iaq; R me peccato. Mediatoꝛ aũt inter deũ ⁊ ho/ Gauiince moꝛia elatis opibo alia ꝑtractãs. alia re/ mies opoꝛtebat vt hr̃et aliqͥd ſimile vo. i olicusi condens. alia eruens. NHec egoipᷣe cũ hec aliqd ſimile hoĩb:ne in vtroq; hoĩbo ſi / snedie agerẽ id eſt vis mea q id agebaz:nec ipſa milis longe eẽta deo.aut in vtroq; doſi wheytidi eras tu.qꝛ lux es tu ꝑmanẽſ:quã de omi milis longe eẽt ab hoĩb:atq; ita media/ ſnn nonttb⸗ bus ſulebã an eſſent: qd eſſent qnti pen toꝛ nõ eſſet. Fallax itaq; ille mediatoꝛ nanreiu denda eeẽnt.Et audiebãa dicentẽ ac iub?ę p ſecreta iudicia tua ſuꝑbia meret᷑ illu/ aTuſ⸗ rem:⁊ ſepe iſtud facio. Hoc me delectat qi:vnũ cũ hoĩby habet id eſt pctm̃:aliud DD ⁊ ab actiõiby neceſſitatis antum relaxari vigeri vult hr̃e cũ deo:vt qꝛ carnis moꝛ 8 Pie poſſum ad iſtã voluptatẽ refugio. Neq; talitate nõ tegit᷑ p immoꝛtali ſe oſtentet. wen i in his omiboqᷓ ꝑcurroↄſulens te inneio Segd qe ſtipendiũ peccati moꝛs eſt: poc nria pe tutũ locũ anie mee niſi in te.qᷓ colligiatur habzʒ cõmũe cũ holb vnde ſimul dĩnek Reanein Cogerptnncun losclichmen innagac aũ neierc nnp e. J diri ſcoiſna. ni Putpatervy ihentisgdee mugtecontt hletengingt iibaſſeſie (einotde ckfinertfin ugnurtfn nlennles: millo eſeg ſanabis offes ſiguoꝛes ne. – os ꝑ eum à ſedetad dexterã tuã · a tein, nnenni terpellat p nob. Alioqn deſperare ul n aicia magni ſuͦt idem lguotes meimt / nllertſacbian tiſunt ⁊ magni:ſed amplioꝛ eſt medicina noeſc Enn tua. Potuim putare vbum tuũ remo/ wen tirdſen tum eſſe a ↄiunctiõe hoĩs ⁊ deſperare de Ecce narraui tibi multa q̃ potui ⁊ qqyvo⸗ lui:qm̃ tu pꝛioꝛ voluiſti vt cõſfiterer tibi dño deo meo: qm bonus es.quonia ĩ ſe culũ miſericoꝛdia tua.Quãdo aũt ſuffi/ cio lingua calami enunciare omia boꝛta meta tua: ⁊ omes terroꝛes tuos ⁊ ↄſola / tiones et gubernatiões.qͥbꝰ me ꝑduxiſti Numnonliorſn umgdeide rlitſnii A wwpo ihugiigiiin gllendim; ſwunert li Tich dorcngin etanee mortaliſeale ccati mucche oVndeſele nalioe möcraſtiDane Moträihnt Wandiedis nsinteen en Wmrcketk. murnurſh tetſd Knre deſict mieſauiſfen zwelictn wecius imtlanen wotmaſn linpunei nmi Aii ritan DO Gehorigcng⸗ crdot ſoi⸗ ofüſci⸗ gerichen chih⸗ fectũ meũ excito in te.⁊ eoꝝ q̊ͥ vt dicamꝰ om̃es:magnꝰ dñs ⁊ laudabił valde. Jã dixi ⁊ dicã:amoꝛe amoꝛis tui facio iſtud. Nã ⁊ oꝛamꝰ.⁊ tñ veritas ait. nobis:niſi caro fieret ⁊ habitaret in noꝰ. Conterritꝰ peccatꝭ meis et mole miſerie mee agitauerã in coꝛde.meditatuſq; fue/ rã fugã in ſolitudinem:ſʒ ꝓhibuiſti me⁊ moꝛtuꝰ ẽ: vt qͥ viuũt iã nõ ſibiviuãt.ſʒ ei qͥ ꝓ ipᷣis moꝛtuꝰ eſt. Ecce dñe iacto in te curã meã vt viuã.⁊ ↄſiderabo mirabilia de lege tua.Tu ſcis imperitiã meã ⁊ in⸗/ firmitatẽ meam:voce me⁊ ſana me. Ille tuus vnic' in q̊ ſunt omnes theſauri ſa / pientie ⁊ ſcie abſconditi:redemit me ſan guĩe ſuo.Hõ calinient᷑ mihi ſuꝑbi.qm̃ cogito pꝛeciũ meũ:⁊ manduco ⁊ bibo et erogo:⁊ pauꝑ cupio ſaturari ex eo int il/ los qui edunt ⁊ ſaturant᷑:⁊ laudabũt do inũ qui rerunt eum. ¶ Explicit liber decimus. Incipit vndecimus. dñe cũ tua ſit eter/ nitas ignoꝛas q̃ ti/ bdi dico? Aut ad tẽ/ pus vides qð fit ĩ rey narratiões di/ gero: Nõ vtiq; vt p me noueris ea: ſʒ af MNouit pater vr̃ qͥd vobis opus ſit pᷣus qᷓ; petatis a deo⸗ Ailean znrn patefaci o tibi miſerias nr̃as ?⁊ mus in te confitẽdo tibi miſerias ni miſericoꝛdias tuas ſuper nos:vt libereſ nos oĩno:qm̃ cepiſti:vt deſinamꝰ eſſe mi ſeri in nob.a beatificemur in te: qm̃ vo/⸗ caſti nos vt ſimuſ pauꝑes ſpũ ⁊ mites ⁊ lugentes ⁊ eſuriẽtes ac ſitiẽtes iuſticiã:⁊ miſericoꝛdes ⁊ mundicoꝛdes ⁊ pacifici· 4 Bnquid eoꝝ qͥ hec legũt. pᷣdicare ?bum tuũ:⁊ ſacramẽtũ tuũ diiſ / penſare pplo tuo.Et ſi ſufficio hec enũç/ ciare ex oꝛdine caro mihi: valet ſtille tem poꝝ:⁊ oliʒ inardeſco meditari ĩ lege tua ⁊ in ea tibi ↄfiteri ſcientiã ⁊ imperitia me am. pꝛimoꝛdia illumiatiõis tue:⁊ reliq/ as tenebꝛaꝝ meaꝝ:q̃uſq; deuoꝛet᷑ a ſoꝛti tudine infirmitas. Et nolo in aliud de- fluant hoꝛe qᷓs inuenio liberas a neceſſi/ tatibo reficiẽdi coꝛꝑis ⁊ intẽtiõis animi: ⁊ ſeruitutiſ quã debemꝰ hoĩb: ⁊ quã nõ debemꝰ ⁊ tñ reddimꝰ. Dñe deꝰ meꝰ intt de oꝛõni mee.⁊ miſericoꝛdia tua exaudi / at deſideriũ meũ:quoniã nõ mihi ſoli e/⸗ ſtuat:ſed vſui vult eſſe fraterne charita⸗ ti:⁊ vides in coꝛde meo qꝛ ſic eſt:vt ſacri / ficem tibi famulatũ cogitatiõis ⁊ lingue mee: da gd fer i. Vnobe ei 2 pauu per ſum: tu diues in oẽs inuocãtes te:qͥ ſecurꝰ curã nri geris. Circũcide ab om/ ni temeritate:ab omiq; mendacio interi/ oꝛa⁊ exterioꝛa labia mea Sint caſte de / litie mee ſcripturetue. Nec fallar in eis nec fallam ex eis. Dñe attende? miſerere due deus meꝰ.lux cecoꝛũ ⁊ virtus infir/ moꝝ.ſtatimq; lux videntiũ ⁊ virtꝰ foꝛti um:attende anĩiam meã ⁊ audi clamantẽ? de ꝓfundo. Nã niſi adſint⁊ in pꝛofundo aures tue.quo ibunꝰ ⁊ camabimꝰ: Tu us eſt dies ⁊ tua eſt nox.Ad nutuʒ tuum momẽta tranſuolant. Largire inde ſpa/ ciũ meditatiõiba noſtris in abdita legis tue.neq; aduerſus pulſantes claudas eãẽ WMecq; eni fruſtra ſcribi voluiſti tot pagi narũ opaca ſecreta. Aut non habent ille ſilue ceruos ſuos recipientes ſe in eas.? reſumẽtes ⁊ ambulates ⁊ paſcẽtes recũõ᷑/ bentes ⁊ ruminãteſ.O dñe ꝑfice me ⁊ re uela mihi eas. Ecce vox tua gaudiũ me um: vox tua ſuperfluentium volupta- tum.Da quod amo. Amo enim Et hboc tu dediſti. Nec dona tua deſeraſ:nec her bam tuã ſpernas ſitienteʒ.Cõſfitear tibi —— (Confeſſionũ Aiber x quicqͥd inuenero in libꝛis tuis:⁊ audia⸗ʒ vocẽé laudis.⁊ te bibam:et ↄſiderẽ mira/ bilia de lege tua abvſq; pncipio in qͥ feci ſti celum ⁊ terrã.vſq; ad regnũ tecuʒ per petuum ſancte ciuitatꝭ tue.Dñe miſere/ re mei:⁊ exaudi deſideriũ meũ. Pu to enĩ qð nõ ſit de terra.nõ de auro et argento ⁊ lapidibus:aut decoꝛis veſtib: aut ho noꝛibus ⁊ poteſtatib:aut voluptatibus carnis.neq; de neceſſarijs coꝛpoꝛi ⁊ hu/ ic vite pegrinatiõis noſtre.que om̃ ia no bis apponunt᷑ qrentibo regnũ ⁊ iuſticiaʒ tud. Vide dñe deus meꝰ vnge ſit deſide riũ men. Narrauerunt mihi iniuſti dele ctatiões ſuas: ſed nõ ſicut lex tua domi/ ne. Ecce vnde eſt deſideriũ meuʒ. Uide pater.aſpice ⁊ vide ⁊ appꝛoba:⁊ placeat in cõſpectu miſericoꝛdie tue inuenire me gratiaʒ ante te: vt aperiant᷑ pulſanti mi/ hi interioꝛa ſermonũ tuomʒ. Obſecro ꝑ dñm noſtrũ ieſum chꝛiſtũ filium tuũ vi/ rum dextere tue fliũ homis.quẽ confir maſti tibi mediatoꝛẽ tuum⁊ noſtruʒ.per quẽ nos queſiſti nõ queretes te:queiiſti autẽ vt qᷓreremus te: vᷣbũ tuũ ꝑ quod fe ciſti om̃ia in quiba ⁊ me:vnicum tuũ per quẽ vocaſti in adoptionẽ populũ credẽ/ tium:in quo ⁊ me:ꝑ eũ te obſecro qui ſe⸗ get ad dexterã tuã. ⁊ te interpellat ꝓ no/ bis.in quo ſunt om̃es theſauri ſapientie ⁊ ſcientie abſconditi. Ipᷣm quero ĩ libꝛiſ ruig. Poypſeg de illo ſcripſit. Hoc ipſe git. hoc veritas ait.Audiam ⁊ intelligaʒ quomõ in pꝛincipio feciſti celũ ⁊ terraʒ. Dcripſit h Moyſes.ſeripſit ⁊ abijt:trã ſiuit hinc ad te. ecq; eni nunc anñ me eſt Mam ſi eſſet tenerẽ eum. ⁊ rogarem eũ:⁊ Pte obſecrarem vt mihi iſta panderet:et vberem aures coꝛꝑis mei ſonis erumpẽ tibus ex oꝛe eius.Et ſi hebꝛea voce loqᷓ retur.fruſtra pulſaret ſenſuʒ meũ:nec in/ de mentẽ meã quicq; tangeret. Di autezʒ latine.ſcirem qͥd diceret. Sed vnde ſci / rem an verũ diceret?: Oð ſi ⁊ hoc ſcirem: num ⁊ ab illo ſcirẽ? Intꝰ vtiq; mihi intꝰ in domicilio cogitatiõis:nec hebꝛea:nec greca:nec latina:nec barbara veritas ſi / ne oꝛis ⁊ lingue oꝛganis.ſine ſtrepitu ſyl labarũ diceret: verũ dicit:⁊ ego ſtatĩi cer tus ↄfidenter illi homini tuo dicereʒ:ve es:bona ſunt enĩ:qui es: rum dicis. Lüũ ergo illũ interrogarenon poſſim: te quo plenꝰ vera dixit veritas rogo te deỹ meus,.rogo parce peccat me is:⁊ qui illi ſeruo tuo dediſti hec dicere. da ⁊ mihi hec intelligere. E cce ſunt celũ ⁊ terra:clamãt qð facta ſint. Outantur eni atq; variant. Quicqͥd aũt factũ non eſt: ⁊ tamẽ eſt:nõ eſt in eo quicq; qð ante nõ erat. qð eſt mutari atq; vanari. Ela/ mant etiã ꝙ ſeipᷣa nõ fecerint.iõ ſumus: qꝛ facta ſumꝰ. Hõ ergo eramꝰ anq; eſſe/ mus vt fieri poſſemꝰ a nobis.Et vox di centiũ eſt ipᷣa euidentia. Tu & dñe feciſti ea ꝗͥ pulcer es: pulcra ſunt en: ͥ bonus . ſunt enim. Nec itg pulcra ſunt:nec ita bona ſunt:nec ita ſunt:ſicut tu ↄditoꝛ eoꝛuʒ.quo compata nec pulcra ſunt:nec bona ſunt: nec ſunt: SGcimus hec:grãs tibi. Etſcientia nr̃a ſcientie tue comꝑata: iorantia eſt In pn cipio ſecit deꝰ celũ ⁊ terrã. QOuõ autẽ ke/ ciſti celũ ⁊ terrã:⁊ q machina tam gran/ dis opatiõis tue: Hõ enĩ ſicut homo ar tifex foꝛmans coꝛpus de coꝛpe.arbitra/ tu anĩe valẽtis imponere vtcũq; ſpecieʒ quã cermit in ſemetipᷣa interno odo. Et vnde h̊ valeret niſi qꝛ tu feciſti ei: Et im ponit ſpeciẽ iã exiſtẽti ⁊ hñti vt eſſet: ve) luti tre aut lapidi autligno autauro aut id genus reu cuilibet. Et vñ iſta eẽnt.ni ſi tu feciſſes ea? Tu fabꝛo coꝛpus:tu ani mũ mẽbꝛis imperitantẽ feciſti: tu mate- riam vñ facit aliqͥd:tu ingeniũ quo ar capiat ⁊ videat intꝰ qͥd faciat for::tu ſen ſum coꝛꝑis q̊ interpꝛete traijciat ab ani/ mo ad materiã id qð facit.⁊ renũciet ani mo qͥd factũ ſit:vt ille intꝰ ↄſulat pᷣſiden tem ſibi veritatẽ an bñ factũ ſit. Telau/ dant hec omia:creatoꝛẽ omniũ. Sed tu quõ facis ea: Quo feciſti de ce ram? Hõ vtiq; in celo neq; in terra feci/ uõ feciſti deꝰ celum ⁊ ter ſti celũ ⁊ terrã.neq; ĩ aere aut ĩ aquiſ.qm̃ hec ꝑtinẽt ad celũ ⁊ terrã:neq; iĩ vniuer ſo mũdo feciſti vniuerſum mundũ:quia nõ erat vbi fieret añq; fieret vt eſſet:nec manu tenebas aliqd vnde faceres celuʒ ⁊ te rram. Nam vñ tibi hoc qð tu non fe ceras vñ aliquid faceres: Ouid enim eſt niſi qꝛ tu es? Ergo dixiſti facta ſunt: at q; in vᷣbo tuo feciſti ea. Sʒ quõ dixiſti:· 1 Horäelon bedatbn l vorucan 4, Gomueni chdupokpun ſpeerouir ſleinigpoer cmunfioln apamnerol Neunp u noemosms imipoſtne⸗ liägunhe tmanſilen engen⸗ fatotnone⸗a Uenima nunntyor ialoiſticdi Wlisgicel doodlee onane terteſen ſitoꝛii d celi tter talis vor ninonoe Cs liißhi us tlij ſenpltemeo⸗ Ediccbtir obiaſelſtae Gnntemons ttonerpenin noſfalotgi enaign ntno toͤgta neronin Peartek mlnr.⸗ſöene Pücaltrqn ſikt foe⸗ dngeenedee Reffat Uriſin Utſime ähſcgs. (bninif ſnndb uann difii n mathene uichrnnd cinbogirte veenzuoen bonnſonnſee ubi Erſnna mi dauiſ⸗ hina dnd icN ee 8 N Wbent, Wdeigf niinnat ſigmirtd — ou:äe Erniiaini Pranpuahenl mitutttuw igenücdon lcnn fal uiicint fact alicen hiͦhei /Tenn nimmi. En wCdie gnum fr,/ runtigli nimgimner imrtclakhen Aaeneseh gtunn⸗ Ci ginc henſund ödinſ⸗ 4*, —. . ) — .4 . . . . . e õ Aunqͥd illo mõ quo facta eſt vox denu/ be dicens:hic eſt fili? meus dilectꝰ: Illa eni vox acta atq; trãſacta eſt: cepta ⁊ fini ta. Sonuerũt ſyllabeatq; tranſierũt.ſe/ cũda poſt pꝛimaʒ:tercia poſt ſcõam:atq; inde ex oꝛdine donec vltima poſt ceteraſ ſilentiũq; poſt vltimã. Unde claret atq; eminet qð creature motꝰ expꝛeſſit eã ſer niens eterne volũtati tue ipᷣe tꝑalis.Et bec ad tempꝰ facta vᷣba tua nũciauit au/ ris exterioꝛ menti pꝛudẽti:cuiꝰ auris in terioꝛ poſita eſt ad eternũ vᷣbum t uũzit illa cõpauit hec vᷣba tꝑaliter ſonãtia cuʒ eterno in ſilentio verbo tuo.⁊ dixit.Ali/ ud eſt longe:longe aliud eſt. Hec lõge in fra me ſunt:nec ſunt qꝛ fugiũt ⁊ pᷣtereũt. VUerbũ gutẽ dñi mei ſupꝛa me manet in eternũ. Si ergo verb ſonantib ⁊ pꝛete/ reuntibo dixiſti vt fieret celũ ⁊ terra.atq; ita feciſti celũ ⁊ terrã:erat iã creatura coꝛ poꝛalis añ celũ ⁊ terrã:cuiꝰ motib tꝑali bus tꝑaliter vox illa ꝑcurret. Nullũ aũt coꝛpus ante celũ ⁊ terram. Aut ſi erat.id certe ſine traſitoꝛia voce feceras: vñ trã/ ſitoꝛiã vocẽ ſaceres.qua diceres vt fierz celũ ⁊ terra.Quicqͥd eni illud eſſet.vnde talis vox fieret. niſiabs te factũ eſſet.om nino nõ eſſet. Ut ð fieret coꝛpꝰ vnde iſta verba fieret:quo vᷣboa te dictũ eſt. Uo⸗/ cas itaq; nos ad intelligendũ verbũ deũ Apud te deũ· qð ſempiterne dicitur. ⁊ eo ſempiterne dicunt᷑ omia. Neq; eni finit qð dicebat᷑:⁊ dicit᷑ aliud vt poſſint dici om̃ia:ſed ſit ac ſempiterne omia.Alioqͥn iam tempus ⁊ mutatio: ⁊ nõ vera eterni tas nec vera immoꝛtalitaſ. Hoc noui de us meus ⁊ grãs ago.Noui cõfiteoꝛ tibi dñe:mecũq; nouit ⁊ bñdicit te.quiſqͥs ĩ/⸗ gratus nõ eſt certe veritati. HNouimꝰ do mine nouimꝰ.qm̃ inq̃ntũ quicqͥd nõ eſt qð erat ⁊ eſt qð nõ erat:intantũ moꝛit᷑ et oꝛitur. Nõ ergo quicq; vᷣbi tui ceditat/ q; ſuccedit:qm̃ vere immoꝛtale atq; eter nũ eſt. Et iõ verbo tibi coeterno.ſimul ⁊ ſempiterne dicis omia q̃ dicis:⁊ fit quic qͥd dicis vt fiat. Nec alitq; dicẽdo faciſ: nec tamẽ ⁊ ſimul ⁊ ſempiterna fiũt om̃ia q̊ dicẽdo facis. Cur q̃ſo te dñe deus me us.vtcũq; video:ſed quõ id eloquar ne/ ſcio:niſi qꝛ om̃e qð eſſe incipit ⁊ eſſe deſi . „ hit:tunc eſſe incipit ⁊ tũc deſinit:quãdo ne cognoſcit᷑: vbi nec incipit aliqͥd nec de ſinit: Jm eſt verbũ tuũ.qð ⁊ pᷣncipiuzʒ eſt:qͥ ⁊ loquit᷑ nobis.Sic in euangelio ꝑ carnẽ ait:⁊ G̊ inſonuit ſoꝛis aurib hoim vt crederet᷑.⁊ int qᷓreret᷑:⁊ inuenireturĩ eterna veritate.vbi om̃s diſcipulos bo nus ⁊ ſolus mgr̃ docet Ibi audio domi ne vocẽ tuã dicentẽ mihi.qm̃ illelotur nobis qͥ docet nos. Qui aut nõ docʒ noſ ctiã ſi loquit᷑ nõ nob loquit᷑ Quis poꝛro nos docet:niſi ſtabib veritas? Quia et ꝑ creaturã mutabilẽ cũ admonemuradve cũ ſtamꝰ ⁊ audimꝰ euʒ:⁊ gaudio gaudẽꝰ ꝓpter vocẽ ſpõſi.reddẽtes nos vñ ſumꝰ Et iõ pꝛincipiũ:qꝛ niſi maneret cũ erra/ remus:nõ eſſet q̊ͥ rediremꝰ.Cũ autẽ redi mus ab erroꝛe:cognoſcẽdo vtiq; redimꝰ Ut autẽ cognoſcamꝰ docet nos:qꝛ pꝛi/ cipiũ eſt ⁊ loquit᷑ nobis. In h̊ pꝛincipio deus feciſti celũ ⁊ terrã.in vᷣbo tuo.in fi/ lio tuo.in vᷣtute tua.ĩ ſapiẽtia tua.ĩ veri tate tua.miro modo dicẽs.⁊ miro modo faciens.Quis cõpꝛehẽdet: Quis enarra bit: Quid eſt illud qð interlucet mihuet ꝑcutit coꝛ meũ ſine leſione:⁊ inhoꝛreſco ⁊ inardeſco: Inhoꝛreſco inq̃ntũ diſſimi/ lis ei ſum:inardeſco inqntũ ſilis ei ſum. Sapiẽtia ipᷣa ẽ q interlucet mibi:diſein dens nubilũ meũ qð me rurſuſ cooperit deficientẽ ab ea caligine atq; aggere pe⸗/ narũ mearũ:qm̃ ſic infirmatus eſt in ege ſtate vigoꝛ meꝰ: vt nõ ſufferã bonuz me um:donec tu dñe qui ꝓpiciꝰ factꝰ es oĩ/ bus iniqtatibo meis etia ſanes oms lan/ guoꝛes meos:qꝛ ⁊ redimes de coꝛrupti/ one vitã meã.⁊ coꝛonabis mein mile tione ⁊ miſericoꝛdia:⁊ ſatiabis in bonis deſideriũ meũ:qm̃ renouabit᷑ iuuentus mea ſicut aqᷣle. Spe eni ſalui facti ſumꝰ: ⁊ ꝓmiſſa tua ꝑ patiẽtiã expectamꝰ. Ziu/ diat te intꝰ ſermocinanteʒ qͥ põt. Ego ſi denter ex oꝛacło tuo clamabo. Quã ma gnificata ſunt oꝑa tua dñe:oĩa in ſapien tia feciſti:⁊ illa pncipiuʒ:⁊ in eo pᷣncipio feciſti celũ ⁊ terrã. Nõne ecce pleni ſũtve tuſtatis ſue:qͥ nob dicũt. Quid faciebat de anteq; faceret celũ ⁊ terrã: Si enim * 3 era⸗ vaca bat inqunt ⁊ ñ operabat᷑ aliqͥd: cur noõ ſic ſemꝑ ⁊ deinceps: queęadmoduʒ re tro ſemꝑ ceſſauit ab oꝑe: Sieniʒ vlius mot in deo nouꝰ extitit.⁊ voluntas no/ ua vt cõderet creaturã quã nunq; an cõ diderat:quõ iam vera eternitas vbi oꝛit᷑ volũtas que nõ erat. Neq; eniʒ volũtas dei creatura eſt. ſʒ ante creaturam: qꝛ nõ crearet᷑ aliqͥd niſi creatorꝭ volũtas pꝛece deret. Ad ipᷣam & dei ſubam ptinet volũ tas eius. Oð ſi exoꝛtũ eſt alid ĩ dei ſub ſtãtia qð pꝛiꝰ nõ erat:nõ veracit᷑ ðꝛ eter / na illa ſuba. Si autẽ volũtas dei ſempi erna erat vt eẽt creatura:cur nõ ſempi/ terna creatura? Qui hec dicũt nõduʒ te intelligũt.O ſapia dei:lux mentiũ.non/ dũ intelligũt quõ fiant q̃ ꝑ te atq; in te ſi unt:⁊ conant᷑ eterna ſaꝑe.ſʒ adhuc in pᷣte ritis ⁊ ſutun reꝝ motibo coꝛ eoꝝ volitat. ⁊ adhuc vanuʒ eſt. Qnis tenebit illud ? ſiget illud vt paululũ ſtet:⁊ paululum ra cõparet cũ tꝑiba nunq; ſtantibo:⁊ videat eſſe incõꝑabilẽ.⁊ videat longũ tꝑus niſi ex multis pᷣtereũtibo motibaqͥ ſimul ex/ tendi nõ pñt longũ nõ fieri.nõ autẽ pᷣte/ rire quicq; in eterno.ſed totũ eſſe pᷣſens. nullũ vero tꝑs totũ eſſe pñs.⁊videat om ne pꝛeteritũ ꝓpelli ex futuro.⁊ om̃e ſutu rũ ex pᷣterito ↄſequi.⁊ om̃e pᷣteritũ ac ſu/ turum ab eo qð ſemꝑ eſt pũs creari ⁊ ex currere: Quis tenebit coꝛ hoĩs.vt ſtet ⁊ videat quõ ſtans dictet futura ⁊ pᷣterita temꝑa:nec futura nec pᷣterita eternitas: Nunqͥd man? mea valet h: aut manꝰ o/ ris mei ꝑ loqlas agit t grandẽ rem: Ec ce rñdeo dicẽti.quid faciebat deꝰ anteq; faceret celũ ⁊ terrã:rñdeo nõ illud qð qͥè/ dam rñdiſſe ꝑhibet᷑ ioculariter eludens Iſtionis violentiã. Alta inqͥt ſcrutãtib⸗ gehẽnas parabat Aliud eſt videre.aliud ndee er nõ rñdeo:libentiꝰ enĩ reſpõ/ derẽ neſcio qðᷣ neſcio.qᷓ; illud vñ irridet᷑ qui alta interrogauit.⁊ laudat᷑ qͥ falſa re/ ſpondit. Sed dico te deꝰ noſter oĩs crea ture creatoꝛẽ:⁊ ſi celi ⁊ terre nomie om̃iſ creatura intelligit᷑ audacter dico.anteqᷓ; faceret deus celũ ⁊ terrã nõ faciebat ali/ qd. Si eni faciebat:qͥd niſi creaturã faci ebat: Et vtinã ſic ſciam quicqͥd vtilit ſci Aiber XI piat ſplendoꝛẽ ſemꝑ ſtantis etemitat.et — — recupio.quẽadmodũ ſcio q nulla fiebat creatura anteq; fieret vlla creatura.Aut ſi cuiuſq; volatilis ſenſus vagat᷑ ꝑ ima/ gines retro tempoꝝ.⁊ te deũ om̃ipotẽtẽ ⁊ omicreantẽ ⁊ omnitenenteʒ.celi ⁊ terre artificẽ.ab oꝑe tanto anteq; id faceres ꝑ innumerabilia ſecla ceſſaſſe miratur.eui vnde poterãt innumerabilia ſecula pᷣteri req̃ ipᷣe nõ feceras.cũ ſis omniũ ſeculoꝝ auctoꝛ ⁊ ↄditoꝛ: Aut q̃ temꝑa ſuiſſent.q̃ abs te condita nõ eſſent: Aut quõ pꝛete riſſent.ſi nunq; fuiſſent: Cuũ ergo ſis ope ratoꝛ omniũ tempoꝛuʒ.ſi fuit aliqð tem pus anteq; faceres celũ ⁊ terrã.cur dicit᷑ qꝙ ab ope ceſſabas: Idipᷣm enĩ tempꝰ tu feceras:nec pᷣterire potuerũt tꝑa anteq; faceres tꝑa. Si aũt ante celũ ⁊ terrã nul lum erat tempꝰ.cur q̃ritur qͥd tunc facie bas: Non eni erat tunc.vbi nõ erat tꝑs. nec tu temꝑe temꝑa pᷣcedis.alioquin nõ ofia temꝑa pᷣcederes. Sed pᷣcedis om/ nia temꝑa pᷣterita.celſitudine ſemꝑ pᷣſen tis eternitat. ⁊ ſuperas omia futura.qꝛ Tilla futura ſunt ⁊ cũ venerint pᷣterita e/ runt.tu autẽ idem ipᷣe es⁊ anni tui nõ de ficient. Anni tui nec eunt nec veniũt.iſti enĩ noſtri ⁊ eunt ⁊ veniũt.vt oẽs veniant Anni tui oẽs ſił ſtãt:qm̃ ſtãt:nec eũtes a venientib excludunt᷑.qꝛ nõ trãſeũt. Iſti autẽ noſtri om̃es erũt:cum oẽs nõ erunt Anni tui dies vnꝰ.⁊ dies tuus nõ quo/ tidie ſed hodie.qꝛ hodiernꝰ tuus non ce dit craſtino:neq; enim ſuccedit heſterno. Hogdiernꝰ tuus eternitas.iõ coeternum genuiſti cui dixiſti. ego hodie genui te. Omia temꝑa tu feciſti:⁊ ante om̃ia tem/ poꝛa tu es:nec aliq̃ temꝑenõ erat tempꝰ. Nullo tꝑe nõ feceras aliqͥd.qꝛ ipᷣm tꝑs tu feceras:⁊ nulla tꝑa tibi coeterna ſunt: qꝛ tu ꝑmanes.At illa ſi ꝑmanerẽt non eſ ſent tꝑa.Quid eſt enĩ tꝑs?: Quis ſ̊ faci/ le bꝛeuiterq; explicauerit? Quis hocad v̈bũ de illo pferẽdũ vł cogitatiõe cõpꝛe/⸗ penderit: Quid autẽ familiarꝰ ⁊ notiuſ in loquẽdo cõmemoꝛamus q; tempus? Et intelligimꝰ vtiq; cũ id lomur.intel ligimꝰ etiã cũ alio loquente id audimus OQuid eſt tempꝰ? Si nemo ex me jrat ſcio:ſi q̃renti explicare velim neſcio.Fi/ Gilet atq; attendat:qꝛ falia mirat᷑. Nam lenciſen firtticſeft eſerps ie⸗ tit umnq⸗ cſtecud ſic ſepigtant ſrenp hen Mecd ſehi⸗ Ren'uid Gnve genarinnoe ſutbtegette kugee ci ro⸗ Netütßtrſ Dupetbyaneft pwlnen ewdian Pwwicdcciſt Diaenn tuadendd ſtancin ſelogan ritü ſoii natvoi⸗ ſultpuunn. ſentlougi n l Puo cerlonge tnoduzee⸗ Potaſo⸗ ſtititqdeſe bünmvtp⸗ Dariini Coiama ſutep loz Urhſitegeſſe emnzgii nſceſurn Mamifin cCniſpctin engaſai. nlemnfeſt wanni ſen cſiſennme Pall nint Altenniüſechln maamn ulſeni terauguönen gaütmondat Dnaimyn Ptuenit am mrectürtnin jmris mrten n rhir. Ntlsdlogid Gedcedis cine ndi eafu hettmniti KarNerl mi rtinn vnitunm ain guiniti Lanas icnnt Nomus tocdo, uns Mone. atäuhctenn insiochermn Cododt en umrcfoſc, mornini d vitinin SamN nmungt vond 6tOsta, tCrshnd Gnenöecnr/ ſard aot sih iaſie Guimmiu ,U tNu . . . . — . 4 N ðẽ agit᷑ meſis:futuri ſunt ceteri. Giſcdᷣus. iã ⁊ pᷣmꝰ pꝛeterijt.⁊ reliqͥ nõdũ ſunt. Er· go nec ann? qͥ agit᷑ totꝰ eſt pñ̃s. Et ſi nõ totus eſt pñs.nõ eſt anꝰ pñs. Duodeci-z eni meſes anus eſt. Quoꝝ qͥlibʒ vnꝰ mẽ enter tñ dico ſcireme.qð ſi nihil pꝛete/ riret nõ eſſet pᷣteritũ tꝑs:⁊ ſi nihiladueni ret nõ eſſet futurũ tꝑs:⁊ ſi nihil eſſet non eſſet pᷣſens ſee Duo ergo illa tꝑa pᷣteri/⸗ tũ ⁊ futurũ quõ ſu ſet tempꝰ ſʒ eternitas. Si pñs vt tem pus ſit iõ fit qꝛ in pᷣteritũ trãſit.quõ et ̊ elſſe dicimꝰ cui cauſa vt ſit illa eſt qꝛ non erit:vt ſcʒ nõ vere dicamꝰ tempꝰ eſſe niſi qꝛ tendit in nõ eſſe: Et tũ dicimꝰ longu; thus ⁊ bꝛeue tempꝰ neq; h̊ niſi de pᷣteri/ to aut futuro dicimꝰ. Pꝛeteritũ tꝑs lon gũ vᷣbi gra vocamꝰ ante centũ annos.fu turũ itidẽ longũ poſt centũ annos. Bꝛe ue aũt pᷣteritũ ſicut puta dicimꝰ añ decẽ dies:⁊ bꝛeue futurũ poſt decẽ dies. Bʒ q̃ pacto longuʒ eſt aut bꝛeue qð non eſt Peeteritũ enĩ iã nõ eſt.⁊ futuꝝ nõdũ eſt. Mãõ itaq; dicamꝰ longũ eſt. ſʒ dicamꝰ de p̃terito longũ fuit:⁊ de futuro lõgũ erit. Die de me? lux mea. nõne ⁊ h̊ veritas tua deridebit hoĩeʒ: O,; eni longuʒ fuit pꝛeteritũ tꝑs.cũ iã eẽt pꝛeteritũ lõguʒ fu it:an cũ adhuc pñs eſſet: Lũc eĩ poterat eſſe lõgum qñ erat qð eẽt longuʒ. Pꝛete ritũ vᷣo iã nõ erat.vñ nec longũ eẽ pote/⸗ rat qð oĩno nõ erat. Nõ ̊ᷓ dicamꝰ longũ fuit pꝛeteritũ tꝑs.neq; eĩ inueniemꝰ ꝗd fuerit longũ qñ exqͥ pᷣteritũ eſt nõ ẽ. Bʒ dicamꝰ longũ fuit illud pñs tꝑs.qꝛ cum pñs eẽt longũ erat. Nõduʒ enĩ pᷣterierat vt nõduʒ eẽt:⁊ iõ erat qð lõguʒ eẽ poſſet Poſtea vo q; pᷣterijt ſił ⁊ longuʒ eiſe de⸗ .* ſtitit qð eſſe deſtitit. Uideamus go ania hũana vtꝝ ⁊ pñs tꝑs poſſit eſſe longuʒ. Datũ enĩ tibi ẽ ſentire moꝛas atq; meti/ ri.Quid rñdebis mihi: An centũ ãni p/ ſentes lõguʒ tꝑs eſt. Uide pᷣus vtꝝ poſ ſint pñtes eſſe cẽtũ anni.Si enĩ pᷣmꝰ eo/ rum annꝰ agit᷑ ipe pñs eſt.nonaginta ve ro ⁊ nouẽ futuri ſunt:⁊ iõ nõduʒ ſũt Gi autẽ ſcdõs ãnꝰ agit᷑.iã vnꝰ eſt pᷣteritꝰ.alter pñs.ceteri futuri.Atq; ita ſi medioꝛum quẽlibʒ cẽtẽnarij huiꝰnumeri ãnũ pᷣſen⸗ tem poſuerimꝰ:ante illuʒ pꝛeteriti erunt poſt illuʒ futuri.Quocirca cẽtũ ãni pꝛe/ ſentes eẽ nõ poterũt.lide ſaltẽ vtꝝ qui agit᷑ vn ipᷣe ſit pũĩs.Et eiꝰ enĩ ſi pꝛimus quõ ſunt.qñ ⁊ pᷣteritũ iã non eſt:⁊ futurũ nõdũ ẽ? eſens aũt ſi ſemꝑ eſſet pñs.nec in pᷣteritũ trãſiret.iã non eſ CxXL ſis qͥ agit᷑ ie pñs eſt:ceteri autẽ pꝛeteri / ti aut futuri.Quãqᷓ; neq; mẽſis qͥ agit᷑ p ſens eſt:ſʒ vnꝰ dies. Si pmꝰ: futur cete ris:iſi nouiſſimꝰ:pꝛeteritꝭ ceten:ſi medio rũ qlibʒ int᷑ pꝛeteritos et futuros. Ecce pñis tꝑs qð ſolũ inueniebamꝰ lõguʒ ap pellandũ.vix ad vniꝰ diei ſpaciũ contra ctũ eſt. Sʒ diſcutiamꝰ etiã ipum:qꝛ nec vnꝰ dies totꝰ eſt pñs. Nocturnis enim ? diurnis hoꝛis oĩbo vigintiq̃ttuoꝛ exple/ tur. Quaꝝ pᷣma ceteras futuras habet: nouiſſima pᷣteritas.aliq̃ vero interiecta// rũ ante ſe pꝛeteritas:poſt ſe futuras. Et ipᷣa vna hoꝛa fugitiuis ꝑticuł agitcatur. Quicqͥd eiꝰ auolauit pᷣteritũ eſt: qeqͥd ei reſtat futurũ. Si qͥd intelligit᷑ tꝑis qdð i nullas iã vlł in minutiſſimas momẽtoꝛũ cat᷑. Qõ tñ ita raptim a futuro in pꝛeteri tum trãſuolat:vt nlła moꝛula extẽdatur VPʒã ſi extẽdit᷑ diuidit᷑ in pꝛeteritũ ⁊ futu rũ. Pꝛeſens autẽ nullũ hʒ ſpaciũ. Ubiẽ ergo tꝑs qð lõguʒ dicamꝰ? An futuruʒ? Nõ quidẽ dicimꝰ lõguʒ eſt.qꝛ nõduʒ eſt qð lõ gum ſit.ſʒ dicimꝰ lõguz erit. Quã/ do igit erit: Si enĩ ⁊ tunc cuʒ adhuc fu turũ erit.nõ erit lõguʒ:qꝛ qͥd ſit longum nõduʒ erit. Si autẽ tũc erit longũ cũ ex futuro:qð nõdũ eſt.eſſe iã ceperit.⁊ pñe ſactuʒ erit vt poſſit eẽ qð longum ſit:iaʒ ſuꝑioꝛibs vocibo clamat pñs tꝑs longuʒ ſe eẽ nõ poſſe Et tamẽ dñe ſentimꝰ inter ualla tempoꝝ:⁊ cõꝑamꝰ ſibimet:⁊ dici/ mus alia lõgioꝛa ⁊ alia bꝛeuioꝛa. Meti mur etiã qnto ſit bꝛeuiꝰ aut longiꝰ illud tempꝰ qᷓ; illud:⁊ reſpõdemus duplũ eſſe hoc vel triplum: illud aure ſimpluʒ:aut tantum hoc eſſe quãtum illud. Sʒ pꝛe/ tereuntia metimur tꝑa cum ſentiẽdo me timur. Pꝛeterita vero que iam nõ ſunt. aut futura que nondum ſunt quis meti/ ri põt:? Niſi foꝛte audebit qͥs dicere meti ri poſſe quod nõ eſt. Cum ergo pᷣterit tẽ/ pꝓus ſentiri et metiri poteſt: cum autem pꝛeterierit:quoniam non eſt non poteſt. Confeſſionũ uero pater nõ affirmo:deus meꝰ pꝛe/ ſide mihi ⁊ rege me.Quis nã eſt qͥ dicat mihi nõ eſſe tria temꝑa:ſicut pueri didi/ cimus:pueroſq; docuimꝰ: pꝛeteritũ pꝛe ſens ⁊ futurũ:ſed ti ſſens. quonis; Ula duo nõ ſunt:An ⁊ ipᷣa ſunt: ſed ex aliq̊/ p cedit occulto cũ ex futuro fit pᷣſens:et in gliqð recedit occultũ cũ ex pñjti fit pꝛete ritũ? Nam vbi ea viderũt qͥ futura ceci/ nerũt ſi nondũ ſunt? Neq; enĩ põt vide/ ri id qð nõ eſt. Et qͥ narrant pᷣterita non vtiq; vera narrarẽt ſi anio illa nõ cerne/ rent. Que ſi nulla eẽnt.cerni oĩno nõ poſ ſent. Sũt ⁊ futura ⁊ pᷣterita. Sine me dñe amplius q̃rere.ſpes mea nõ ↄturbe tur intẽtio mea. Si enĩ ſunt futa ⁊pᷣtita. volo ſcirevbi ſint Oð ſi nõdũvaleo.ſcio tñ vbicũq; ſunt.nõ ibi ea futura eſſe aut pᷣterita.ſed pñtia.Nã ſi ⁊ ibi ſutura ſunt nondũ ibi ſunt. Si ⁊ ibi pᷣterita ſunt.iã nõ ibi ſunt. Ubicunq; ergo ſunt qcunq; ſunt.nõ ſunt niſi pñtia:q;q; pᷣterita cum vera narrant᷑ ex mẽoꝛia ꝓferunt᷑:non res ipᷣe qᷓ pꝛeterierũt:ſed vᷣba ↄcepta ex ima/ ginibo earũ:que in anĩo velut veſtigia ꝑ ſenſus pᷣtereũdo fixerũt. Puericia quip pe mea q̃ iam nõ eſt: in temꝑe pᷣterito eſt qd iam nõ eſt. Imaginẽ vero eiꝰ cũ eam recolo ⁊ narro.in pñti temꝑe intueoꝛ:qꝛ eſt adhuc in mẽoꝛia mea. Vtrũ ſimii ſit cauſa etiã pᷣdicandoꝝ futurorũ.vt reruʒ que nõdũ ſunt iã exiſtẽtes pᷣſentant᷑ ima gines:cõfiteoꝛ deꝰ meus neſcio llud ſa neſcio:nos plerunq; pᷣmeditari futuras actiões noſtras.eãq; pᷣmeditationeʒ eſſe pᷣſentem:actionẽ autẽ quã pᷣmeditamur nondũ eſſe:qꝛ futura eſt. Quã cũ aggreſ ſi fuerimꝰ:⁊ qd pᷣmeditabamuragere ce/ perimus tũc erit illa actio:qꝛ tũc non fu tura ſed pñs erit. Quoquo mõ ſe ita ha/ beat archana pñtia futuroꝛũ:videri niſi qd eſt nõ poteſt. Oð autẽ iã eſt.nõ futu/⸗ rũ ſed pñs eſt.Cũ ergo videri dicunt᷑ fu tura.nõ ipᷣa q̊ nondũ ſunt.i.q̃ futura ſũt: ſed eoꝝ cauſe vel ſigna foꝛſitan vident᷑ q̃ᷓ iam ſunt. Ideo nõ futura ſed pñtia ſunt iam vidẽtibo:ex q bus futura pᷣdicant᷑a/ nimo ↄcepta.Que rurſus ↄceptiões iaʒ ſunt:⁊ eas pñtes apud ſe intuent᷑ qui il/ la pᷣdicunt.Loquat᷑ mihi aliqð exepluʒ tanta rerũ numeroſitas. Intueo? auro/ ram: oriturũ ſolẽ ꝓnuncio:qð intueoꝛ pᷣ ſens eſt:qð pꝛonũcio futurũ. Non ſol fu turus q iam eſt.ſed oꝛtꝰ eius qͥ nõdũ eſt. CTamen etiã oꝛtũ ipᷣm niſi animo imagi/ narer ſicut modo cũ id loquoꝛ:non eum poſſem pᷣdicere. Sed nec illa auroꝛa qᷓ̃m in celo video ſolis oꝛtus eſt.qᷓ;uis eũ pꝛe cedat:nec illa imaginatõ in animo meo. que duo pᷣſentia cernunt᷑:vt futurus ille ante dicatur. YFutura ergo nondũ ſunt. Et ſi nondũ ſunt:non ſunt. Et ſi nõ ſũt. videri oino nõ poſſunt:ſed pᷣdici poſſũt ex pñtibus que iam ſunt ⁊ videntur Tu itaq; regnatoꝛ creature tue.quis eſt mo/ dus quo doces anias ea que futura ſũt: Docuiſti enĩ pꝛophetas tuos.Quis nã ille modus eſt quo doces futura cui fu/ turũ quicq; nõ eſt.vel potius de ſuturis doces pᷣſentia?: Nam quod nõ eſt.nec do ceri vtiq; poteſt. Nimis longe eſt modꝰ iſte ab acie mea. Inualuit ex me.nõ pote ro ad illũ:potero autẽ ex te.cum dederis tu dulce lumen occultoꝛũ oculoꝛuʒ meo rum.Oõ autem nunc liquet ⁊ dlaret nec futura ſunt nec pꝛeterita Nec pꝛopꝛie di citur tempoꝛa ſunt tria.pꝛeteritum pꝛe/ ſens ⁊ ſuturuʒ. Ded foꝛtaſſe pꝛopꝛie di ceretur temꝑa ſunt tria.pꝛeſens de pꝛete ritis.pꝛeſens de pꝛeſentibus.pꝛeſens de futuris. Sunt enĩ hec in ania tria que/ dam:⁊ alibi ea non video. Pꝛeſens de p/ teritis memoꝛia.pꝛeſens de pꝛeſentibus cõtuitus:pꝛeſens de futuris expectatio Si hec ꝑmittimur dicere.tria tempoꝛa video.fateoꝛq; tria ſunt. Dicatur etiam temꝑa ſunt tria.pꝛeteritũ pũs ⁊ futurũ: ſicut abutitur conſuetudo.Dicatur.Ec ce nõ curo.nec reſiſto.nec repᷣhendo.dũ tñ intelligat᷑ qð dicitur.neq; id quod fu turũ eſt eſſe iã.neq; id quod pꝛeteritũ eſt Pauca ſunt eni q ꝓpꝛie loquimur:plu/ ra nõ ꝓpꝛie:ſed agnoſcit᷑ quid velimus. Dixiergo pauloante ꝙ pᷣtereuntia tem/ poꝛa metimur:vt poſſimꝰ dicere duplũ eſſe hoc temꝑis ad illud ſimplũ.aut tãtũ hoc q̃ntũ illud:⁊ ſi quid aliud ð ꝑtib tẽ/ poꝝ poſſumꝰ renũciare metiendo. Quo circa vt dicebam pꝛetereuntia metimur tempoꝛa. Et ſi quis mihi dicat. vnde ſeonthen ſan 1a Aſutura merinungt turerol/ Nhine lcetaugt⸗ Enlagftun (noctenti⸗ Pluagöſpa⸗ Odaut⸗ uhncio⸗ Mnipla nedicin Mndo⸗ Wrünt Nonenar iOaudll ierenwn nneninor r icntiln NeNnens Cda tataac⸗ diluceſcn mine.Q fuctnol bicuino ua when Momoe rhoſ, gnoniiſc⸗ Meſnedohe⸗ coinoiec Ooſrepnt E ne. Hereſ enſiene 0 Erdin leiglnen n ih b⸗ h ,leſ Oicin⸗ A. — nn Iinmnn hmncogzinnie fini gantl DZB hnniimmnoine iidlogrongenen Anerilannne, msctinizcin Wuönmminonen mkntfuunsi dnce dndiine nnmnin. Kifi n ſlide in unſrmnT urme sct niocefnanſ hans noo n doces itunn lt Ndponus denmn nquoo cf co tnelng dnh KCNN õ NNCigant Puein ſemg nema en OſunſeO ui M Nn Mnulte tiwna, MN nur uodeß/ nepanind Cruns aandd dcet ra N aian Ponnech Pamffoimn iemdhOn (CEo. ſcis:reſpondeã.ſcio qꝛ metimur.nec me/ tiri que nõ ſunt poſſumꝰ:⁊ nõ ſunt pᷣteri ta vl futura. Pꝛeſens vero tempus quõ metimur: quado nõ habʒ ſpaciu: Beti tur ergo cũ pꝛeterit.cũ autẽ pꝛeterieritñ meritur. Quid enĩ metiatur nõ erit. Sʒ vnde ⁊ qua ⁊ q̃ pꝛeterit cũ metitur! Un/ de niſi ex futuro: qua niſi ꝑ pꝛeſens:q̃ ni ſi in pꝛeteritũ? Ex illo ergo qð nõdũ eſt. pillud qð ſpacio caret.in illud qð iã non eſt. Quid autẽ metimur.niſi tempꝰ in ali quo ſpacio: Heq; eĩ dicimꝰ ſimpla ⁊ du/ pPla ⁊ tripla ⁊ equalia:⁊ ſi qͥd hoc modoi temꝑe dicimꝰ niſi inter ſpacia tempoꝛũ. In quo ſpacio metimur tempꝰ pꝛeteri ens:? Utrũ in futuro vñ pᷣterit: Ged qð nondũ eſt nõ metit᷑. An in pᷣſenti qua bte rit: Sed nullũ ſpaciũ nõ metimur.alnĩ pꝛeterito q̃ pꝛeterit? Sed qð iã nõ ẽnon metimur. Exarſit animꝰ meꝰ noſſe iſtud implicatiſſimuʒ enigma. Noli cla udere dñe de meus bone pater:ꝑ chꝛiſtũ obſe cro noli claudere deſiderio meo iſta ⁊ vſi tata ⁊ abdita quo minꝰ in ea penetret.et diluceſcant allucẽte miſericoꝛdia tua do mine. Quez pcunctaboꝛ de his? Et cui fructuoſiꝰ ↄfiteboꝛ imperitiã meã:niſi ti bicui nõ ſunt moleſta ſtudia mea.flãmã tia vehemẽter in ſcripturas tuaſ: Da qðᷣ amo:amo enĩ.⁊ G̊ tu dediſti. Da paterqͥ vere noſti data bona dare filijs tuis.Da quoniã ſuſcepi cognoſcere te:⁊ laboꝛ eſt ante me donec apias. Der chꝛiſtuʒ obſe/ cro in noie eiꝰ ſancti ſanctoꝝ nemo mihi obſtrepat. Et ego credidi. ppterqð lo⸗/ quoꝛ. Hec eſt ſpes mea:ad hãc viuo vt ↄtempler delectatiões dñi.Ecce vetereſ poſuiſti dies meos ⁊ trãſeunt.⁊ quõ ne/ ſcio.Et dicimꝰ tempꝰ ⁊ tempꝰ. temꝑa et temꝑa.Quãdiu dixit h ille:q; diu fecit ille:⁊ q; longo tempꝑe illud nõ vidi:⁊ du/ bi tpis habʒ hec ſyllaba ad illã ſimplã euem. Dicimꝰ hec:⁊ audimꝰ hec:⁊ in/ telligimꝰ. Manikfeſtiſſima ⁊ vſitatiſſima ſunt: ⁊ eadẽ rurſus nimis latent: et nona eſt inuẽtio eoꝛũ.Audiui a quodã homĩe docto.ꝙ ſolis acluneac ſideꝝ motꝰ ipſa ſint tꝑa ⁊ nõ animi.Cur enĩ nõ potiꝰoĩ/ um coꝛpoꝝ motus ſint temꝑa? An vero ſi ceſſarent celi lumina.⁊ moueret᷑ rota fi CXLI guli:nõ eſſet tempꝰ quo metiremur eos giros:⁊ dicerem aut equalibo moꝛulis agi.aut ſi alias tardiuſ:alias veloci? mo ueretur.glios mag diuturnoſ eſſe:alios minus. Aut cũ hoc diceremꝰ non ⁊ nos in tempꝑe loq̃remur.aut eſſent in vbis no ſtris alie longe ſyllabe.alie bꝛeueſ.niſi qꝛ ille longioꝛe temꝑe ſonuiſſent iſte bꝛeuio re: Deus dona hominib videre in par/ uo cõmunes noticias rerũ paruarũ atcq; magnarũ. Sunt ⁊ ſydera ⁊ luminaria ce li in ſignis ⁊ in tpibus ⁊ in annis ⁊ ĩ die/ bus. Dunt vero. ſed nec ego dixeni cir/ cuitũ illłꝰ ligneole rote diẽ eſſe. nec tũ iõ tempꝰ nõ eẽ ille dixerit. Ego ſcire cupio vim naturaãq; temꝑis quo metimur coꝛ poꝝ motꝰ.et dicimꝰ illu motuz vᷣbi gra/ cia temꝑe duplo eſſe diuturnioꝛẽ qᷓ; iſtũ Haã q̃ro qm̃ dies dicit᷑ nõ tm̃ moꝛula ſo lis ſuꝑ terram ᷣm ꝙ aliud eſt dies aliud nox: ſed etiã totꝰ eius circuitꝰ ab oꝛiente vſq; ad oꝛienteʒ.ſᷣm ꝙ dicimus tot dies traſierũt. Cuũ ſuis enĩ noctiba dicunt᷑ tot dies.necextra reputant᷑ ſpacia noctium Quoniã &̊ dies explet᷑ motu ſoł atq; cir cuitu ab oꝛiente vſq; ad oꝛientẽ:q̃ro vtꝝ motus iße ſit dies.an moꝛa ipᷣa qnta pa/ git. an vtrüq;. BDi eni pmü dies eſſet. di es ̊ eẽt ec ſi tãto ſpacio tꝑis ſol curſuz il lũ ꝑegiſſet.qntũ eſt hoꝛe vniꝰ. Si ſ/ com. nõ ergo eſſet dies ſi ab oꝛtu ſoł vſq; ĩ oꝛ/ tũ alteꝝ tã bꝛeuis moꝛa eẽt q; ẽ hoꝛevni us. Dʒ vicies ⁊ quater circuiret ſol vt ex pleret diẽ. Si vtrũq;:nec ille appellaret dies ſi hoꝛe ſpacio ſol totũ ſuũ giruz cir cuiret:nec illa ſi ſole ceſſante tantuʒ tem/ poꝛis pᷣteriret quãto ꝑagere ſol totũ am bitü de mane in mane aſſolet. Non itaq;ʒ nunc querã qͥd ſit illud qð vocatur dieſ: ſed qͥd ſit tempꝰ quo metiẽtes ſolis cir/ cuitũ diceremꝰ eũ dimidio ſpacio tẽporꝭ pactũ minus q; ſolet:ſi tanto ſpacio tẽ/ poꝛis pactus eſſet quãto ꝑaguntur ho/ re duodecim. Et vtrũq; tempꝰ cõparan tes diceremꝰ illud ſimplũ h̊ dupluʒ:eẽ ſi aliqñ illo ſimplo aliqñ iſto duplo ſol ab oꝛiente vſq; ad oꝛientem circuiret. Me/ mo ů̊ mihi dicat celeſtiũ coꝛpoꝝ motus eſſe temꝑa.qꝛ ⁊ cuiuſdã voto cum ſol ſte tiſſet vt victoꝛ ioſue pꝛelium ꝑageret ſol Tiber X1 . ¶Confeſſionũ ſtabat ſed tꝑs ibat. Per ſuũ quippeſpa / ciũ tꝑis qð ei ſufficeret.illa pugna geſta atq; finita eſt. Cideo igit᷑ tꝑs qndaʒ eſſe diſtenſionẽ. Sʒz video an videre mibhivi deoꝛ? Zu demõſtrabis lux veritas. Ju/ bes vt appꝛobẽ ſi qͥs dicat tꝑs eſſe mo/ tũ coꝛpis. Nõ iubes. Nã coꝛpus nulluʒ niſi in tꝑe moueri audio. Tu dic. Ihm aũt coꝛꝑis motũ tempꝰ eẽ nõ audio Nõ tu dicis. Cũ enĩ mouet᷑ coꝛpꝰ tempeme tioꝛ q;diu moueatur exq̊ moueri incipit donec deſinat. Et ſi nõ vidi exquo cepit ⁊ ꝑſeuerat moueri vt nõ videam cũ deſi nit.nõ valeo metiri niſi foꝛte exquo vide re incipio donec deſ inã. Oõð ſi diuvideo tantũmodo longum tꝑs eſſe renũcio:nõ — autẽ qntũ ſit.qꝛ ⁊ qntũ cũ dicimꝰ collati one dicimꝰ: velut tantũ h qntũ illud:aut duplũ h̊ ad illud:⁊ ſi qd aliud iſto modo Si aũt notare potuerimꝰ locoꝝ ſpacia vñ ⁊ qᷣveniat coꝛpꝰ qð mouet᷑:vl partes 67 ei ſi tanq; in toꝛno mouet᷑.poſſumꝰ di,/ cere qᷓntũ ſit tꝑis exq̃ ab illo locovſq; ad ilũ locũ motꝰ coꝛꝑis vł partꝭ eiꝰ effectꝰ eſt. Cũ itaq; aliud ſit motꝰ coꝛꝑis:aliud quo metimur q;diu ſit:qͥs nõ ſentiat qd hoꝝ potiꝰ temp dicẽdũ ſit: Nã ⁊ ſi va/ rie coꝛpus aliqñ mouet᷑: aliqũ ſtat:nõ ſo lũ motuʒ eiꝰ ſed etiã ſtatũ tꝑe metimur. ⁊ dicimꝰ tantũ ſtetit qntũ motum eſt:aut duplo vl triplo ſtetit ad id qd motũ eſt: ⁊ ſi qͥd aliud nr̃a dimẽſio ſiue cõpꝛehẽde rit ſiue exiſtimauerit vt dici ſolet pł mi/ nus. Nõ eſt ergo tempꝰ coꝛꝑis motꝰ Et cõſiteoꝛ tibi dne ignoꝛareme adhucd ſit tempꝰ.⁊ rurſus cõfiteoꝛ tibi dñe ſcire „ me in tꝑe iſta dicere:⁊ diu me iã loqui de „ tempoꝛe.atq; idipᷣm diu nõ eſſe niſi mo/ rã tꝑis.Quõ igit᷑ hoc ſcio.qũ qͥd ſit tꝑs neſcio? An foꝛte neſcio quẽadmoduʒ di/ cam qð ſcio? Ei mihi qͥ neſcio ſaltẽ quid neſcia. Ecce deꝰ meꝰ coꝛã te qꝛ nõ menti oꝛ.ſicut loq̃r ita eſt coꝛ meuʒ. u illumi nabis lucernã meã dñe deꝰmeꝰ illumina tenebꝛas meaſ. Nõne tibi ↄfitet᷑ aia mea ↄfeſſione veridica metiri me tpa: Ita ne deus me metioꝛ? Et qͥd metiar neſcio: Metioꝛ motũ coꝛꝑis in temꝑe:itẽ ipum tempꝰ nõ metioꝛ? An vero coꝛporꝭj mo/ tũ metirer q;diu ſit et q; diu hincilluc ꝑ/ ueniat. niſi tempꝰ in ̊ mouetur metirer Ipm ergo tempꝰ vñ metioꝛ? An tempo re bꝛeuioꝛe metimurlongi: ſicut ſpacio cubiti ſpaciũ trãſiri: Sic enim videmur ſyllabe. atq; id duplum dicere. Ita meti mur ſpacia carminũ ſpacijs verſuum:et ſpacia verſuũ ſpacijs pedũ.⁊ ſpacia pe/ ſpacio bꝛeuis ſyllabe metiri ſpaciũ lõoge dũ ſpacijs ſyllabaꝝ:⁊ ſpacia longaꝝ ſpa cijs bꝛeuiũ.nõ in paginis. Nã eo mõ lo ca metimur.nõ tpa.Dʒ cũ voces ꝓnũci ando trãſeũt ⁊ dicimꝰ longũ carmec.naʒ tot verſibo ptexit᷑.lõgi vᷣſus:na tot pedi/ bus oↄſtãt.lõgi pedes:nã tot ſyllabis ten dunt᷑lõga ſyllaba: nazʒ dupla eſt ad bꝛe- uẽ. Sʒ neqʒ ita cõpᷣhendit᷑ certa mẽſura tpis:qũquidẽ fieri põt vt amplioꝛi ſpa/ cio tꝑis ꝑſonet vᷣſus bꝛeuioꝛ ſi ꝓductiui ꝓnũciet᷑q; longioꝛ ſi coꝛreptiꝰ. Ita car· men. ita pes. ita ſyllaba. Inde mihi viſũ eſt nihil eẽ aliud tps q; diſteſionẽ: ſʒ cui rei neſcio:⁊ miꝝ ſinõ ip ius animi.Quid enĩ metioꝛ obſecro deꝰ me ⁊ dico. aut in definite longiꝰ eſt ̊ tẽpuſ q; illud.aut eẽ definite duplũ eſt h̊ ad illud:Tẽpꝰ meti oꝛ:ſcio. Sʒ nõ metioꝛ futuꝝ:qꝛ nõdũ ẽ. Sʒ nõ metioꝛ pñs:qꝛ nlło ſpacio tedit᷑ Nõ metioꝛ pᷣteritũ:qꝛ iã non eſt. Quid g metioꝛ: An pᷣtereũtia tꝑa non pꝛeterita? Sic enĩ dixerã. Inſiſte aie me. attẽde te foꝛtit. Deꝰ adiutoꝛ nr. ipᷣe fecit nos.et nõ ip̃i nos. Attẽde vbi albeſcit veritas. Excce puta vox coꝛpor incipit ſonareet ſonat ⁊ adhuc ſonat:⁊ ecce deſinit. iãq ſi lentiũ ẽ: ⁊ vox illa pterita ẽ.⁊ nõ ẽ iãvox. Futura erat añq; ſonaret:⁊ non poterat metiri: qꝛ nõdũ erat: ⁊ nũc nõ pᷣt:qꝛ iã nõ eſt Tũc poterat cũ ſonabat:qꝛ tũc erat q̃ metiri poſſʒ. Dʒ et tũc nõ ſtabat. ibat enĩ a teribat. An iõ mag poterat: Pꝛe/ teriens eĩ tendebat᷑ in aliqð ſpaciuʒ tꝑis q̃ metiri poſſet:qm pñs nulluũ hʒ ſpaciũ. Si s tũc poterat:ecce puta altera cepit ſonare:⁊ adhuc ſonat: continuato teno/ re ſine vlla diſtinctione. metiamur eã dũ ſonat. Cum enim ſonare ceſſauerit: iam pꝛeterita erit: ⁊ non erit que poſſit meti/ ri. Detiamur plane et dicamus quan/ ta ſit. Sed adhuc ſonat: nec metiri po/ teſt niſi ab ĩitio ſui quo ſonare cepit vſ; Aſtigde fünetunura ſneon nertinopo ſegecdici ſünpealdut tufuencuüßie Pporenein Gilucnaen Genatnd ben ſtefat ſonibechte luurtin ta ſteocto ſil ſtbabis. aterchn ittuorlong Aeſugul. piozonuncl liturſentan ictus et,o⸗ Archertiot PRra ſteriac⸗ metiens tinhabe⸗ chaniſi quoczle nitihon/ ſioct enorbun rcnbet t ünoin fſcogſie — Poſumn Nögiöas fia neꝛme Mimneme⸗⸗ frgock, ſcionüimn⸗ ſſenonegn leoten⸗ naigäme A. — imonenr en ametion In fongeſatſce Ocqimn videnr enen ſoggilie undin Junn uns eſhune 8 elit n. ſoralongeptd a fini Dämagil n räamii, lögfirtima⸗ edigtſto Engackadde öbetian nün npörnmloi⸗ Bbranirſipen ſconpr⸗ har a Junihni tione öins Wewiſ chl nan mi iüuntt inmungum riint unit S cta do mtohtſant, iucdeniti 72 naimii⸗ n ad finẽ qͥ deſinit. Jpᷣm quippe interual/ luũ metimur ab aliq̃ initio vſq; ad aliquẽ ſinẽ.Quapꝛopter vox q̃ nonduʒ finita ẽ metiri nõ põt.vt dicat᷑ q; lõga vlł bꝛeuis ſit: nec dici aut eqlis alicui aut ad aliqm ſimpla ł dupla vł qͥd aliud. Cuʒ aũt fini la fuerit iã ñ erit. Nuo pacto igit᷑ metiri poterit: Et metimur tñ tꝑa.nec ea q̃ nõ/ duũ ſunt:nec ea q̃ i nõ ſunt:nec ea q milla moꝛa extendunt᷑:nec ea q̃ termios nõ ha bent. Nec futura ergo.nec pᷣterita necp/ ſentia. nec pᷣtereuntia tꝑa metimur: ⁊ me timur tñ tꝑa. Deus creatoꝛ oĩm: verſus iſte octo ſyllabarũ bꝛeuibo ⁊ longis alter nat ſyllabis. Quattuoꝛ itaq; bꝛeues.pꝛi ma tercia quinta ſeptima ſimple ſunt ad qttuoꝛ longas ſcdᷣam q̃rtꝗ ſextã octauaʒ De ſingule ad illas ſinglas dupluʒz hñt tꝑis:pnuncio ⁊ renücio.⁊ ita eſt qntũ ſen titur ſenſu manifeſto. Quãtũ ſenſus ma niteſtus eſt. bꝛeui ſyllaba longazʒ metioꝛ: eamq; ſentio hr̃e bis tm̃. Sʒ cum altera poſt alterã ſonat:ſi pꝛioꝛ bꝛeuis.lõga po ſterioꝛ.quõ tenebo bꝛeuẽ:⁊ quõ eã lõgaʒ metiens applicabo:vt inueniam qð bis tm̃ habeat:qñquidẽ longa ſonare nõ in/ cipit niſi bꝛeuis ſonare deſtiterit: ꝓpam quoq; longã nõ pũteʒ metioꝛ:qũñ niſi fi/ nitã non metioꝛ.Eius aũt ſinitio pᷣteri/ tio eſt. Quid & eſt qd metiar: Ubiẽ quã metioꝛ bꝛeuis: Ubi eſt longa quã meti/ oꝛ:Ambe ſonuerũt.auolauerunt.pᷣterie rũt.iã nõ ſunt:⁊ ego metioꝛ. Yidenterq; rũdeo qũñ exercitato ſenſu fidit᷑.illaʒ ſim/ eſſe illã duplã in ſpacio.ſ.tꝑis. Neq; poſſum niſi qꝛ pᷣterierũt.et finite ſunt. Hõ &̊ ipᷣas q̃ iã nõ ſunt.ſed aliqͥd ĩ mẽo/⸗ ria mea metioꝛ:qð infixuʒ manet.In te anime me tꝑa metioꝛ.noli mihi obſtre/ pere qð eſt. noli tibi obſtrepere turbis af fectionũ tuaꝝ.In te inquaʒ tꝑa metioꝛ. affectionẽ quã res pᷣtereũtes in te faciũt: ⁊ Cũ ille pᷣterierint manet. Ipham metioꝛ p̃ſente:nõ eas q̃ pᷣterierũt vt fieret. Jpaʒ metioꝛ cũ tꝑa metioꝛ.Ergo aut ipᷣa ſunt tꝑa.aut ñ tꝑa metioꝛ.Quid cũ metimur ſilentia:⁊ dicimꝰ illud ſilẽtiũ tãtũ tenuiſ ſetꝑis qᷓntũ illa vox tenuit: Nõne cogi/ tationẽ tendimꝰ ad menſurã voc q̃ſi ſo/ naret.vt aliqͥd de interuallis ſilentioꝛũ ĩ in anio mẽoꝛia pᷣteritoꝝ. CXInn ſpacio tpis renũciare poſſimꝰ: Nlã et vo ce atq; oꝛe ceſſante ꝑagimꝰcogitãdo car mina ⁊ verſus ⁊ quẽq; ſermoneʒ.motio/ nſaʒ oimẽſiones qſlibet. a de ſpacijs t/ poꝝ q̃ntũ illud ad illud ſit renüciamus. nõ aliter. ac ſi ea ſonãdo diceremus. Bi voluerit aliͥs edere longiuſculã vocẽ:et ↄſtituerit pᷣmeditãdo q; lõga futura ſit: egit vtiq; iſte ſpaciũ tꝑis in ſilentio:me/ moꝛieq; cõmẽdans cepit edere illã vock q̃ ſonat:donec ad ppoſitũ terminũ ꝑdu-/ cat᷑. Immo ſonuit ⁊ ſonabit. Nã qð eiꝰ iam ꝑactũ eſt vtiq; ſonuit:qð autẽ reſtat ſonabit. atq; ita ꝑagit᷑: dũ pᷣſens intẽtio ſuturũ in pᷣteritũ traijcit. de minutiõe fu turi creſcente pᷣterito:donec ↄſummatio ne futuri ſit totũ pᷣteritũ Sʒ quõ minui tur aut ↄſumit᷑ futurũ qð nõdũ eſt:clut quõ creſcit pᷣteritũ qð iã nõ eſt.niſi qꝛ in io q illud agit tria ſunt: NHã et expectat ⁊ attedit ⁊ meminit:vt id qð expectat.ꝑ id qð attẽdit trãſeat in id qð meminerit. Quis igit᷑ negat futura nõdũ eẽ: Sʒ tñ iã eſt in anio expectatio faturoꝝ. Etq negat pᷣterita iã nõ eſſe: Sʒ tũ adhuc eſt in ani tqᷣs negat p/ ſens tꝑs carere ſpacio:qꝛ ĩ pũcto pᷣterit: Sʒ t ꝑdurat attẽtio ꝑ quã pagat abel ſeqð aderit. Nõ igit᷑ longũ tpus futurũ qð nõ eſt:ſʒ longũ futurũ: lõga expecta- tio futuri eſt. Neq; longũ pᷣteritũ tempꝰ qð nõ eſt:ſʒ longũ pᷣteritũ:longa mẽoꝛia pᷣteriti eſt. Dictur ſuʒ canticũ qð noui: añq; incipiã ĩ totũ expectatõ mea tendit Cũ aũt cepero:q̃ntũ ex illo in pᷣteritũ de cerpſero tẽdit᷑ ĩ mẽoꝛia mea:atq; diſtẽdit vita huiꝰ actiõis mee in meoꝛiz ꝓpt q dixi: ? in expectationẽ ꝓpter qð dicturꝰ ſum. pſens tñ adeſt attentio mea ꝑ quaʒ traijciat᷑ qð erat futurũ vt fiat pᷣterituʒ. qnto mag agit᷑ ⁊ agit᷑:tãto bꝛeuiata expectatiõe ꝓlongatmẽoꝛia:donec tota expectatio ↄſummat᷑.cũ tota illa actio fi nita traſierit ĩ memoꝛiã. Et qð ĩ toto cã tico. ̊ in ſingulis pticulis eius fit. atqʒ in ſingul ſyllabis eiꝰ. ̊ᷣ in actiõe longio/ re cuius foꝛte particula eſt illud canticũ. hoc in tota vita homis cuiꝰ partes ſunt om̃es actioes hominis:hoc in toto ſecu lo filioꝝ hominũ cuius ꝑtes ſunt om̃es ¶ Confeſſionũ Tiber XII. vite hominũ.Sed quoniã melioꝛ eſt mi ſericoꝛdia tua ſuꝑ vitas: ecce diſtenſio ẽ vita mea:⁊ me ſuſcepit dextera tua in do mino meo mediatoꝛe flio homĩs int te vnũ ⁊ nos multos in multis ꝑ multa.vt ꝑ eũ appꝛehendã in quo ⁊ apphẽſus ſü: ⁊ a veteribo dieb colligar ſequẽs vnũ:pᷣ terita oblitꝰ:nõ in ea ꝗᷓ futura ⁊ tranſitu ra ſunt:ſed in ea qᷓ ante ſunt.nõ diſtentꝰ: ſed intꝰ. Non ſᷣm diſtenſionẽ: ſed ſᷣm in/ tentionẽ ſequoꝛ ad palmã ſuꝑne vocati⸗ onis:vbi audiã vocẽ laudis tue.⁊ ↄtem/ pler delectationẽ tuã nec venientẽ nec p/ tereuntẽ. Nuüc vero anni mei ĩ gemitibꝰ: tego in temꝑa diſſilui quoꝝ oꝛdineʒ neſcio:⁊ tumultuoſis varietatibo dilani/ ant᷑ cogitatiões mee:in me mee:donec in te conſluã purgat ⁊ li/ quidus igne amoꝛis tui:⁊ ſtabo atq; ſoli daboꝛ in te ĩ foꝛma mea veritate tua:nec patiar qſtiones hominũ q penali moꝛbo plus ſitiũt q;ᷓ capiũt: ⁊ dicut. Quid ſacie bat de? antecq; faceret celũ ⁊ terraʒ?: Elut d ei venit in mentẽ vt aliqd faceret: cn—z antea nune aliquid fecerit: Da illis oo mine bene cogitare qͥd dicãt: ⁊ inuenire qꝛ nõ dicit᷑ nunq; vbi nõ eſt tempꝰ. Qui — ergo dicit nunq; feciſſe:qd aliud dicitur niſi nullo tpe feci — * hi vnũ canticũ notiſſimũ: nimiruʒ mira bilis eſt anim iſte atq; ad hboꝛroꝛẽ ſtuv dus. Duippe quẽ ita ñ lateat q cd per / actũ ⁊ quicqᷣd relictũ ſeculoꝝ eſt: quẽad/ modũ me nõ latet cantantè illud cãticũ . „ ditoꝛ vniueriitatis cõditoꝛ animarnz et tima viſcera ani/ eciſſe: Uideant itaq; nul lũ temp; eſſe poſſe ſine creatura tua:=⁊ de ſinant ipam vanitatẽ loqui. Extendant᷑ etiaʒ in ea que ante ſunt: et intelligant te ante omia tpa eternũ creatoꝛẽ omniũ tẽé/ poꝛũ: neq; vlla tempa tibi eſſe coeterna. nec vllã creaturã etiã ſi eſt aliqᷓ ſupꝛa toa Dñe de? meus s ille ſinus eſt alti ſeere ti tui:⁊ qᷓ longe inde me pieerũt conſe- os: vt ↄgaudeã luci tue.Certeſi ẽ ta grã di ſciẽtia ⁊ pᷣſciẽtia pollẽs animꝰ.cui cũ/ cta pterita ⁊ futura ita nota ſint ſicut mi quid ⁊ qntũ eius abierit ab exoꝛdio: q d qntũ reſtet ad finẽ. Ded abſit vt tu cõ/ ℳ— coꝛpoꝛij.abſit vt ita noueris om̃ia futu/ ra bterta. A onge tu. longe mirabiliꝰ. longeq; ſecretius. eq; enim ſicut nota cantatis.notũ ve canticũ audiẽtis expe ctatiõe vocũ futurarũ et memoꝛia pᷣteri/ tarũ variatur affectꝰ.ſenſuſq; diſtẽditur: ita tibi alid accidit incõmutabilir eter/⸗ no.hoc ẽ vᷣe eterno creatoꝛi mentiũ. Si cut ergo noſti in pncipio celũ ⁊ terraʒ ſi/ ne varietate noticie tue:ita feciſti in pnci pio celũ ⁊ terrã ſine diſtinctione actionii tue. Oui intelligit ofiteat tibi: ⁊ ͥ nõ in⸗ telligit ↄfiteatur tibi. O q;ᷓ excelſus es: ⁊ humiles coꝛde ſunt domꝰ tua.Tu enĩ erigis eliſos:⁊ nõ cadũt:quoꝛuʒ foꝛtitu do tu es. Amen. ¶ Erplicit liber vndecin. 0. tũ vᷣbis ſancte ſcriptu Fmõe copioſa eſt ege/⸗ ſtas humane intelligetie:aꝛ plus loquit inqͥ ſitio q; intẽtio:⁊ longioꝛ ẽ petitio q;ᷓ impetratio: æ operoſioꝛ ẽ man pulſanæ q; ſumens. Tenemꝰ ꝓmiſſuz. às coꝛrũ/ petillud? Si de? ꝓ nobis qͥs ↄtra nos? Petite ⁊ accipietꝭ:qrite ⁊ inuenietis:puł „ pit:⁊ qᷓrens inueniet:⁊ pulſanti aꝑietur. Pꝛomiſſa tua ſũt.Et qͥs falli timeat.cũ pꝛomittit veritas: Cõſitetur altitudini tue humilitas lingue mee: quoniã tu fe/ ciſti celũ ⁊ terrã:hoc celuʒ qð video.ter- ramq; quã calco. Unde eſt hecterra m poꝛto? Tu feciſti. Sed vbi eſt celuʒ celi dño de quo audiuimus in voce pſalmi⸗ celũ celi domino: terrã auteʒ dedit fijs hominũ: Ulbi eſt celũ quod ñ cernimꝰ:⸗ cui terra eſt hoc omne qð cernimꝰ? Hoc enim totũ coꝛpoꝛeuzʒ nõ vbiq; totum itæ cepit ſpeciem pulcraz in nouiſſimis: cut fundus eſt terra noſtra.ſed ad üllud celk̃ celi etiam terre noſtre celum terra eſt. Et hoc vtrũq; magnũ coꝛpus non abſurde git coꝛ meũ dñe ĩ bac inopia vite mee pulſa re tue:⁊ iõ plerũq; in et̃ vobiſ. Om̃is enĩ q petit acci tencknil tormentlen ipunglu Etuluſpea cbacketen okönl ſcſeniile Ticuenod Priilbeſe ngſaph Glnü et⸗ Pln idi hionims Wlhime füereres gigrcd ſpiio hof ltno ſne eiguoent oonrckni N moce cioſaſt perio: gon ſiheſp hacorte ppatla Eaii. ticate⸗ eln eſtcopo tein tanoͤck. tatioro homren ſiennbi ſtimnunn ndiis⸗ uqui p Mnerig Grbi hti⸗ mnn⸗ Nee gkuin Chun⸗ ina A. — nonenisoſtigen in lorgeninn Lanmnauſn ſaſtigdificin Nönunnbüitarn. urmimenni G. hiockür tenzſ⸗ Oncirerael nmithirhi diPö ai. unrden i ann ſin tins. la en i WNa idedrf, NraptH. Atrhuii epiri NH Niri n liß miliz bnn/ bvesdi tüngienge scidlen Tiholiannee, Ktistlline E O. , terra eſt ad illud neſcio quale celũ qð do mino eſt nõ fijs hominũ.Et nimiꝝ hꝰ terra erat inuiſibił ⁊ incõpoſita:⁊ neſcio q̃ ꝓpfunditas abyſſi ſuꝑ quã nõ erat lux: qꝛ nulla ſpecies erat illi Unde iuſſiſti vt ſcriberet᷑ ꝙ tenebꝛe erãt ſuꝑ abyſſum:qͥd ſi eſſet:niſi ſuꝑeſſet eminẽdo ⁊ illuſtrãdo Vbi glux nõdũ erat:qͥ erat adeſſe tene/ bꝛas niſi abeſſe lucẽ: Suꝑ itaq; erant te nebꝛe:qꝛ ſuꝑ lux aberat.ſicut ſonꝰ vbiñ eſt:ſilentiũ eſt. Et qͥd eſt eſſe ibi ſilentiũ: niſi ſonũ ibi nõ eſſe? Nõne tu dñe docui ſti hãc animã q tibi ↄfitet᷑: Nõne tu dñe docuiſti me: pꝛiꝰ qᷓ; iſta infoꝛmẽ mate/ riã foꝛmares atq; diſtingueres.non erat aliqͥd:nõ color:õ figura:nõ coꝛpus:nõ ſpũs.nõ tñ omino nihil erat quedã infoꝛ mitas ſine vlla ſpecie: QOuid ergo voca ret᷑:quo etiã ſenſu tardioꝛibo vtcunq; in/ ſinuaret᷑:niſi vſitato aliquo vocabulo? QOuid autẽ in omibo mũdi partibo repe/ riri poteſt ꝓpinquius infoꝛmitati omni mode: ꝙ; terra ⁊ abyſſus: Oin⸗ em ſpe⸗/ cioſa ſũt ꝓ ſuo gradu ĩifimo:q; cetera ſu/ perioꝛa perlucida ⁊ luculẽta om̃ia.Cur ergo nõ accipiã infoꝛmitatẽ materie qᷣm ſine ſpecie feceras.vnde ſpecioſũ mũdũ faceres:ita cõmode homib intimarã:vt appellaret᷑ terra inuiſibilis ⁊ incõpoſita Et cũ ĩ ea querit cogitatio d ſenſus at tingat:⁊ dicit ſibi.nõ eſt intelligibil foꝛ/ ma ſicut vita:ſicut iuſticia:qꝛ materies eſt coꝛpoꝝ:neq; ſenſibilis:quoniã qd vi deat᷑ ⁊ qàͥd ſentiat᷑ in inuiſibili ⁊ incõpoſi ta nõ eſt. Dũ ſibi hec dicit humana cogi tatio:conet᷑ eã vel noſſe ignoꝛãdo:vel ig noꝛare noſcẽdo Ego vero dñe ſi totũ cõ fitear tibi oꝛe meo ⁊ calamo meo qͥcqͥd ð iſta materia docuiſti me:cuiꝰantea nomẽ audiẽs ⁊ nõ intelligẽs:narrantibo mihi eis qui nõ intelligerẽt eã cũ ſpeciebꝛ in/ numeris ⁊ varijs cogitabã:⁊ ideo nõ eã cogitabã.fedas ⁊ hoꝛribiles foꝛmas per turbatis oꝛdinibo voluebat animꝰ:ſʒ foꝛꝛ mas tamẽ:⁊ infoꝛme appellabã:nõ ꝙ; ca reret foꝛma:ſʒ talẽ haberet:⁊ vt ſi ap/ pareret inſolitũ ⁊ incongruũ auerſaret ſenſus meꝰ:⁊ cõturbaret᷑ infirmitas ho/ minis. Uerũ autẽ illud qð cogitabã:nõ CX LIII. pꝛiuatõne om̃is foꝛme:ſʒ cõparatõe ſoꝛ moſioꝝ erat infſoꝛme:⁊ ſuadebat vera ra tio vt omis foꝛme qualeſcũq; reliquias om̃ino detraherẽ:ſi vellẽ pꝛſus infoꝛme cogitare ⁊ nõ poterã.Citius em̃ nõ eſſe aby cenſebã qð omi foꝛma pꝛiuaret᷑:quã co/ aliud q; luciſ abſentia? Ubi em̃ lux eſſet gitabam quiddã infoꝛme:⁊ nihil foꝛma/ tum:nec nihil infoꝛme ꝓpe nihil.Et ceſ/ ſauit mens mea interrogare hinc ſpiritũ meũ plenũ imaginib foꝛmatoꝝ coꝛpoꝝ: ⁊ eas ꝓ arbitrio mutantẽ atqʒ; variantẽ. Et intendi in ipᷣa coꝛꝑa:eoꝛũq; mutabi/ litatem altiꝰ inſpexi:qua deſinũt eſſe qðᷣ fuerãt:⁊ incipiũt eſſe qð nõ erãt.Eundẽ qʒ tranſitũ de foꝛma in foꝛmã ꝑ infoꝛime quiddãa fieri ſuſpicatꝰ ſum:non ꝑ om̃ino nihil. SGed noſſe cupiebã:non ſuſpicari. Et ſi totũ tibi cõfiteat᷑ vox ⁊ ſtiꝰ meus quicqͥd de iſta qᷓſtione enodaſti mihi:qͥs legentiũ capere durabit: Nec ideo tamẽ ceſſabit coꝛ meũ dare tibi honoꝛẽ ⁊ can/ ticũ laudis:de his q̃ dictare non ſufficit Dutabilitas em̃ reꝝ mutabiliũ capax ipᷣa eſt foꝛmarũ omniũ in quas mutant᷑ res mutabiles.Et hec quid eſt: Nunqd animꝰ: Nunqᷣd coꝛpuſ: Nunqd ſpecies animi vł coꝛꝑis:? Si dici poſſet nihil ali quid eſt:⁊ nõ eſt:hoc eã dicerẽ.Et tamẽ iã vtcunq; erat:vt ſpecies caperet iſtas viſibiles ⁊ cõpoſitas.Et vnde vtcunq; erat niſi eſſetabs te ꝗa quo ſunt om̃ia in quantũcunq; ſunt: Sʒ tanto a te longi us quãto diſſimiliꝰ. Neq; em̃ locis itaq; tu domine qͥ nõ es alibi aliud ⁊ alias ali ter:ſʒ iᷣm ⁊ idipſũ ⁊ idipᷣm.ſanctꝰ ſanctꝰ ſanctꝰ dominꝰ deꝰ om̃ipotens:in pꝛinci pio qð eſt de te:in ſapiẽtia tua q̃ nata eſt de ſubſtãtia tua:feciſti aliqͥd ⁊ de nihilo. Feciſti em̃ celũ ⁊ terrã:nõ de te.nam eſſ, eq̃le vnigenito tuo:ac ꝑ hoc ⁊ tibi:⁊ nul/ lo modo iuſtũ eſſet vt eq̃le tibi eſſet q ð te nõ eſſet. Et aliud pᷣter te nõ erat vnde faceres ea deꝰ vna trinitas:⁊ trina vni/ tas.Et ideo de nihilo feciſti celũ ⁊ terrã magnũ quiddã:⁊ paruũ qͥddã:qm̃ om̃i/ potẽs ⁊ bonꝰ es ad faciẽda oĩa bona:ma gnũ celũ ⁊ paruã terrã.Tu eras:⁊ aliud nihil i leriſti celũ terrã:q quedã.vnũ ꝓpe te:alteꝝ ꝓpe nihil. Vnũ q̊ ſuꝑioꝛ tu eſſes alteꝝ qᷓ inferiꝰ nihil eſſet. Dʒ illud * Rõ celũ celi tibi dñe:terrã aũt quã dediſti fi / lijs hominũ cernendã atq; tangendã:nõ erat talis qualẽ nũc cernimꝰ ⁊ tangimꝰ. Inuiſibił em erat ⁊ incõpoſita:⁊ abyſſuſ erat ſuꝑ quã nõ erat lux:aut tenebꝛe erãt ſuꝑ abyſſũ.i.mag q; in abyſſo. Iſta qp/ pe abyſſus aquaꝝ iã viſibiliũ etiã ĩ pfun dis ſuis habʒ ſpeciei ſue lucẽ vtcũq; ſen ſibilẽ piſcibo:⁊ repetibo in ſuo fundo ani mantibo. Illud autẽ totũ ꝓpe nihil erat: quoniã adhuc omnino infoꝛme erat. Jã tamẽ erat qð foꝛmari poterat Tu em̃ do mine feciſti mundũ de materia infoꝛmi: quãa feciſti de nulla re pene nullã rẽ:vnde ſaceres magna q̃ miramur filij hominũ. VUalde em̃ mirabile hoc celũ coꝛpoꝛeũ: qð firmamentũ inter aquã ⁊ aquã.ſecun do die poſt ↄditionẽ lucis dixiſti:fiatꝛet ſic factũ eſt Oð firmamentũ vocaſti celũ ſʒ celuz terre huiꝰ ⁊ maris q feciſti tercio die:dãdo ſpeciẽ viſibilẽ intoꝛmi materie quã feciſti añ oẽm diẽ. Jã em̃ feceras et celũ ante omnẽ die:ſʒ celũ celi huiꝰ:qꝛ in pꝛincipio feceras celũ ⁊ terrã.Cerra aũt ipᷣa quã feceras:infoꝛmis materies erat: qꝛ iuiſibſis erat ⁊ incõpoſita:⁊ tenebꝛe ſuꝑ abyſſũ.Deq̃ terra ĩuiſibili ⁊ incõpo ſita:de qᷓ infoꝛmitate.de q̊ pene nihilo fa ceres hec oĩa:quibo iſte mutabilis mun/ dus cõſtat ⁊ nõ cõſtat:in q̊ ĩa mutabili/ tas apparet.ĩ q̃ ſentiri ⁊ dinumerari poſ ſunt tẽpoꝛa:qꝛ reꝝ mutationibo ſiũt tꝑa dũ variant᷑ ⁊ vertunt᷑ ſpecies:quaꝝ ma/ teries pᷣdicta eſt terra iuiſibilis. Ydeoq ſpũs doctoꝛ famuli tui cũ te cõmemoꝛat eciſſe ĩ pncipio celũ ⁊ terrã.tacet ð tẽpo ribo. ſilet ð diebo. Nimiꝝ em̃ celũ celi qd in pncipio feciſti creatura eſt aliq intelle ctualis:quãq; nequaq; tibi trinitati coe terna:particeps tñ eternitatiſ tue.valde mutabilitatẽ ſuã pꝛe dulcedie feliciſſime ↄtemplatõnis tue cohibet:⁊ ſine vllo lla pſu exqᷓ facta ẽ inheredo tibi excedit om nẽ volubilẽ viciſſitudinẽ tẽpoꝝ Iſta vo lfoꝛmitas terre inuiſibilis ⁊ incõpoſite: nec ipᷣa ĩ diebo numerata ẽ. Ubi em nulla ſpecies:nullꝰ oꝛdo:nec venit quicqᷓ;:nec pterit. Et vbi B nõ fit:nõ ſũt vtic; dies: nec viciſſitudo ſpacioꝝ tꝑaliũ. O vitas lumẽ coꝛdis mei:nõ tenebꝛe mee loquãt᷑ mihi. Defluxiad iſta ⁊ obſcuratꝰ ſumiſʒ3 hinc etiã hinc adamaui te.Erraui ⁊ fcoꝛ datꝰ ſũ tui.Audiui vocẽ tuã poſt me vt redirẽ:⁊ vix audiui ꝓpter tumultꝰ impa catoꝝ.Et nũc ecce redeo eſtuãs ⁊ anbe/ lãs ad fontẽ tuũ Nemo me ꝓhibeat:hũüc bibã ⁊ tũc viuã. Nã ñ ego vita mea.Di male vixi:ex memoꝛs mihi fui:⁊ ĩ te reui uiſco. Zu me alloquere:tu mihi ſermoci nare. Credidi libꝛis tuis:⁊ vᷣba eoꝝ ar, chana valde. Jam dixiſti mihi dñe voce foꝛti ĩ aurẽ ĩterioꝛẽ:qꝛ tu eternus es ſolꝰ habẽs ĩmoꝛtalitatẽ:qꝛ ex nllłla ſpecie mo/ tu ve mutarꝭ:ntꝑibo variat᷑ volutaſtua qꝛ nõ eſt imoꝛtalis volũtas q̃ alia ⁊ alian eſt. Hoc ĩ ↄſpectu tuo claret mihi:⁊ ma/ gis magiſq; clareſcat oꝛo te:atq; ĩ ea ma nifeſtatõe ꝑſiſtã ſobꝛiꝰ ſub alis tuis. Itẽ dixiſtimihi dñe voce foꝛti ĩ aurẽ interio rẽ:qð oẽs naturas atq; ſubſtãtias qᷓ non ſũt qð tu es ⁊ tñ ſunt:tu feciſti:⁊ h̊ ſolũ a te nõ eſt qʒᷣ nõ eſt:motuſq; volũtatiſa te q̊ es ad id qd minꝰ eſt:qꝛ talis motꝰ deli ctũ atq; peccatũ eſt.Et qð nulliꝰ pecca/ tũ aut tibi nocet aut pꝑturbat oꝛdinẽ im / perij tui vł in pᷣmo vł in imo Hoci ↄſpe ctu tuo claret mihi:⁊ magis magiſq; cla reſcat oꝛo te:atq; ĩ ea maniteſtatõe ꝑſiſtã ſobꝛiꝰ ſub alis tuis. Itẽ dixiſti mihi vo/ ce foꝛti ĩ aurẽ interioꝛẽ:q; nec illa creatu/⸗ ra tibi coeterna eſt:cuiꝰ volũtas tu ſoluſ es:teq; pſenerãtiſſima caſtitate hauriẽs mutabilitatẽ ſuã nuſq; ⁊ nunq; exierit:⁊ te ſibi ſemꝑ pᷣſente ad quẽ toto affectu ſe tenet:nõ habẽs futuꝝ qð expectet:nec in pᷣteritũ traijciẽs qðᷣ meminerit:nulla vi ce variat᷑:nec in tꝑa vlla diſtendit᷑. O be ata ſiqᷓ iſta eſt inberẽdo beatitudini tue beata ſempiterno inhabitatoꝛe te atq; il luſtratoꝛe ſuo. Nec inuenio qͥd libẽti ap pellandũ exiſtimẽ celũ celi dño:q; domũ tuã ↄtemplantẽ delectatõeʒ tuã ſine vllo defectu egrediẽdi ĩ aliud:mentẽ purã cõ coꝛdiſſime vnã ſtabilimẽto pacis ſancto rũ ſpirituũ:ciuiũ ciuitatꝭ tue in celeſtib⸗ ſup iſta celeſtia. Uñ intelligat aĩa cuius peregrinatio longinqᷓ facta ẽ:ſi iã ſitit ti/ buſi iã facte ſũt ei lacrime ſue panis:duʒ dicit eiꝑ ſingulos dies: vbi eſt deꝰ tuꝰ: ſi ſã petit a te ynã ⁊ hãc reqᷣrit:vt ihabitet iſdofot nicbnuſin tuns Dicn iees⸗ ſogeſunt ſeginee ncmuli ioppee deͤch ſtröepſic ſcaodif tenan ate iiquiſas lſtatiboy eötd ſpceihe ſtechbbe Noͤptie uet nul Moa merd ſenuͤn tpide gdit⸗ tenp pio ltem M glii/oi tyretect Gtiſon onne di diccd Mityr bisint Cpiant hectfa⸗ Hoſiiten lbengch cpoi ur len leigmner unc nnchee . turcbinngin mmin Ennli⸗ ocs i otne Pprmmmpin nc eſtnigen enomeppiberti crinna mbiftirinn uuegumhiſenor ann ſhrd, Nrhrihdied⸗ pwambaſ Niganlipnn, Whmmknügen oroüwwilii Lmodernbete Croro engiagn u ſubglotus r heniaure inen g lubſtinwo n ntrthſoin zwwüntſne. inetlis o Sl KNendudn Nuino i dennigone . nn niy ker Mcn, ninni Srunictele ninmifrnmſ⸗ N Gmmigun zibanmahin unumtl ag lin idini;dott iniſin Nunofi id⸗ ninpuß inc urnr elc in domo tua p oẽs dies vite ſue. Et qᷓ vi ta eiꝰ niſi tu: Et qͥ dies tni niſi etemitas tua: Sicut ãni tui qͥ nõ deficiũt:qꝛ ideʒ ipᷣe es. Hinc & intelligat aia mea qͥ pᷣt qᷓ lõge ſuꝑ oia tꝑa ſis etemnꝰ:qñ tua domꝰ q̃ ꝑegrinata nõ eſt:q;uiſ nõ ſit tibi coeter na:tñ indeſineter ⁊ indeſiciẽter tibi cohe rendo nuilã patit᷑ viciſſitudinẽ tempoꝛũ Hocĩ ↄſpectu tuo claret mih l:⁊ magis magiſq; clareſcat oꝛo te.atq; ĩ hac mani/ feſtatõe pſiſtã ſobꝛiꝰ ſub alis tuis.Ecce neſcio qͥd ĩfoꝛme ĩ iſt mutatõnibo reꝝ ex tremaꝝ atq; infimaꝝ. Et qͥ dicet mihi: niſi quiſqͥs ꝑ inania coꝛdis ſui cũ ſuis fã taſmatibo vagat᷑ ⁊ voluit᷑: Quis niſi tał dicet mihi:ꝙ diminuta atq; ↄſũpta om̃i ſpecie ſi ſola remaneat ĩfoꝛmitaſꝑ quã ð ſpecie ĩ ſpeciẽ res mutabat᷑ ⁊ vᷣtebat:poſ ſit exhibere vices tempoꝝ? Omino eniʒ nõ pᷣt:qꝛ ſine varietate motionũ nõ ſunt tꝑa:et nulla varietas vbi nulla ſpecies. Ouibo oſiderat qtũ donas de⸗ meꝰ:q̃n tu me ad pulſandũ excitas:q; tumcq;ʒ pul ſanti aperis:duo reperio qᷓ feciſti carẽtia tꝑibo:cũ tibi neutꝝ coeternũ ſit. num qð ita foꝛmatũ eſt:vt ſine vllo deſectu cõ templatõis:ſine vllo interuallo mutatio nis:q;uis mutabile.tñ nõ mutatum tua eternitate atq; incõmutabilitate ꝑfruat᷑. Alteꝝ ꝙ ita ĩfoꝛme erat:vt ex q̃ foꝛma:in quã foꝛmã vł motionis vł ſtationis mu taret᷑.qᷓ tẽpoꝛi ſubderet᷑ nõ haberet. Sʒ B vt ĩſoꝛme eſſet nõ reliqᷣſti:qm feciſti añ omnẽ diẽ in pᷣncipio celũ ⁊ terrã h? duo q̃ dicebã Terra aũt ĩuiſibilis erat ⁊ incõ poſita:⁊ tenebꝛe ſuꝑ abyſſũ.Quib ver / bis inſinuat᷑ ifoꝛmuias:vt gradatim ex/ cipiant᷑:qͥ omimodã ſpeciei pꝛiuationezʒ: nec tñ ad nihil peruentõeʒ:cogitare non poſſut: vñ fieret alten celu ? terra viſibi ecioſa. ⁊ qcqͥd de inceps ĩ oſtitutõe huiꝰ mũdi nõ ſine die bus ſactũ cõmemoꝛat᷑:qꝛ talia ſunt vt in eis agant᷑ viciſſitudies tempoꝝ ꝓpter oꝛ dinatas cõmutatõnes motionũ atq; foꝛ maꝝ. Hoc ĩterim ſentio deꝰ meꝰ:cuʒ au deo loquentẽ ſcripturã tuã.in pncipio fe cit de celũ ⁊ terrã.terra autẽ erat inuiſi / bilis ⁊ incõpoſita:⁊ tenebꝛe erãt ſupꝑ abiſ ſu:neq; cõmemoꝛantẽ ꝙ hodie fecer hec „ CxILIII. Sic interim ſentio ppter illud celũ celi: celũ intellectuale:vbi eſt intellectꝰ noſſe ſimł nõ ex ꝑte:nõ ĩ enigmare:nõ ꝑ ſj pecu lũ:ſʒ ex toto ĩ manifeſtatõe facie ad faciẽ: nõ modo h modo illud:ſʒ qð dictũ ẽ noſ ſe ſimul ſine vlla viciſſi itudie tẽpoꝝ:⁊ p/ pter inuiſibilẽ atq; incõpoſitã terrã ſine Vlla viciſſitudie tempoꝝ:q̃ ſolet hr̃e mo do h̊ ⁊ modo illud:qꝛ vbi nulla ſpecies: nuſq; eſt h̊ aut illud Pꝛopter duo hpꝛi mitꝰ foꝛmatũ ⁊ penitꝰ ifoꝛme:illud celũ: ſz celũ celi:h vᷣo terrã.ſʒ terrã inuiſibileʒ ⁊ incõpoſita:ppter duo hec interim ſen/⸗ tio ſine cõmemoꝛatõne dieꝝ dicere ſcri/ ptura tuã.in pᷣncipio fecit deꝰ celũ ⁊ ter/ rã. Statim ppe ſubiecit.quã terrã di/ xerit. Et qð ſecundo die cõmemoꝛat᷑ fa/ ctũ firmamentũ ⁊ voca tũ celũ:inſinuat de q̊ celo pꝛiꝰ ſine dieba ſᷣmo locutus ſit. Hina ꝓfunditas eloquioꝝ tuoꝝ:quoꝝ ecce ante nos ſuꝑficies blandiẽs puulis Sʒ mira pfunditas deꝰ meꝰ:mira ꝓfun ditas. Hoꝛroꝛ ẽ intẽdere ĩ eã:hoꝛroꝛ ho noꝛis ⁊ tremoꝛ amoꝛis.Odi hoſtes eius vehementer. O ſi occidas eos de gladio bis aci to:⁊ nõ ſint hoſtes eiꝰ. Sic eniim mo eos occii ſibi: vt viuãt tibi. Ecce aut alij nõ rephenſores ſʒ laudatoꝛes li/ bꝛi geneſeos:nõ inquiũt h̊ voluit in his Vbis intelligi ſpũs dei:qͥ ꝑ moyſen famu lũ eiꝰ iſta cõſcripſit:nõ ̊ oluit intelligi qð tu dicis:ſʒ aliud qð nos dicimꝰ Oui bus ego te arbitro deꝰ oĩm noſtroꝝ ita rũdeo. Num dicetꝭ falſa eſſe:q̃ mihi veri tas voce ſoꝛti ĩ aurẽ interioꝛẽ dicit d ve / ra eternitate creatoꝛis:qð neq̃q; eiꝰ ſub/⸗ ſtantia ꝑ tpa variet᷑:nec eiꝰvolũtas extra eiꝰ ſubſtãtiã ſit: Uñ nõ eũ modo velle modo velle illud:ſʒ ſemel ſiml ⁊ ſemper velle oĩa ꝗᷓ vult:nõ iteꝝ ⁊ iteꝝ:neq; nunc iſta nũc illa:nec velle poſtea qd nolebat. aut nolle qð volebat pꝛiꝰ:qꝛ tal volũtaſ mutabilis ẽ: ⁊ om̃e mutabile eternũ nõ ẽ= De aut noſter etemꝰ ẽ. Itẽ qð mihi di/ cit᷑ in aurẽ interioꝛẽ:expectatio reꝝ vẽétu raꝝ fit ↄtuitꝰcũ venerint:idẽq;ʒ ↄtuitꝰfit memoꝛia cũ pᷣterierint:oĩs poꝛro intẽtio q̃ ita variat᷑ mutabilis ẽ:⁊ om̃e mutabile eternũ nõ eſt. Deꝰ aũt noſter eternus eſt. Hec colligo atq; ↄiungo:⁊ inuenio deũ 2 onfeſſonũ Tiber XII * sl õ —.2 * meũ deũ eternũ:nõ aliqᷓͥ noua voluntate ↄdidiſſe creaturã:nec ſciẽtiã eiꝰ trãſitoꝛi um aliòd pati. Quid & dicet ↄtradicto/ res: An falſa ſũt iſta: Hõ inquiũt.Quid illud: Nunqͥd falſũ eſt omnẽ naturã foꝛ/ matã materiãue foꝛmabilẽ ñ eſſe niſi ab illo qͥ ſũme bonꝰ eſt.qꝛ ſũme eſt: Neq; B negamꝰ inquiũt.Quid igit᷑: An illud ne gatis ſublimẽ quãdã eſſe creaturã tã ca⸗/ ſto amoꝛe coherẽtẽ deo vo ⁊ ve eterno: vt qᷓ;uis ei coeterna nõ ſit:in nullã tñ tẽé⸗ poꝝ varietatẽ ⁊ viciſſitudinẽ ab illo ſe re ſoluat ⁊ defluat:ſʒ ĩ eiꝰ ſoliꝰ veraciſſima oↄtemplatõe reqͥeſcat: Om̃ tu de diligẽè/ ti te q́;tũ pᷣcipis oñdis ei te:⁊ ſufficis ei: ⁊ ideo non declinat a te nec ad ſe. Hec eſt dom“ dei nõ terrena:neq; vlla celeſti mo le coꝛpoꝛea: ſʒ ſi pũalis ⁊ ꝑticeps eternita tis tue:qꝛ ſine labe in eternũ. Statuiſti em̃ eã ĩ ſeculũ ⁊ ĩ ſeculũ ſeculi:pᷣceptũ po ſuiſti ⁊ non pᷣterib it. Nec tñ tibi deo coe terna:qm̃ nõ ſine initio:facta eſt em̃. Nã ⁊ ſi nõ inuenimꝰtps ante illã:pꝛioꝛ quio pe omniũ creata eſt ſapientia:nec vtiq; ila ſapiẽtia tibi deꝰ noſter patri ſuo pla/ ne coeterna ⁊ eqlis:⁊ p quã creata ſũt oĩa ⁊ĩ q̊ pncipio feciſti celũ ⁊ terrã:ſʒ ꝓfecto ſapiẽtia q̃ creata eſt intellectualis natu/ ra.ſ.qᷓ̃ ↄtemplatõe luminis lumẽ eſt. Di/⸗ — cit᷑ em̃ ⁊ i ⁊ nos dicti ſum iuſticia tua.Ait em qui dã ſeruꝰ tuꝰ:vt nos ſimꝰ iuſticia dei ĩ ip ſo. Ergo qꝛ pꝛioꝛ oĩm creata eſt quedã ſa pientia qᷓ creata ẽ mẽs rõnalis ⁊ intelle/ ctualis caſte ciuitatis tue matris noſtre a ſurſũ eſt ⁊ libera ẽ ⁊ eterna ĩ celis.Qui/⸗ 4 bus celis niſi qͥ te laudãt celi celoꝝ?ẽ Oꝛ E eſt ⁊ celũ celi dño.Et ſinõ inuenimus tempꝰ añ illã qꝛ ⁊ creaturã tpis añcedit: q̃ pꝛioꝛ oĩm creata eſt. ante illã tñ eſt iößi creatoꝛis eternitas: a ̊ͥ facta ſũpſit exoꝛ· diũ:q;uis nõ tꝑis:qꝛ nõdũ erat tꝑs:ipiꝰ tñ ↄditõis ſue. Uñ ita eſt abs te deo nrĩo vt aliud ſit plane ꝙ; tu⁊ nõ idipᷣm. Om̃ jſi nõ ſolũ ante illã:ſʒ nec ĩ illa inuenimꝰ tps: qꝛ eſt idonea faciẽ tuã ſemꝑ videre: Z pſa q;uis creata ſapiẽtia. Sed q;tũ intereſt inter lumẽ qð illumĩat ⁊ qd illuminat᷑:tantũ inter ſapiẽtiaʒ qᷓ creat et iſtã qᷓ creata eſt: ſicut inter iuſticiã iuſtifi/ cantẽ ⁊ iuſticiã qᷓ iuſtificatõe facta ẽ. NHſẽA nec vſpiã deflectit ab ea:qͥ fit vt nlłla mu tatõe variet. Ineſt ei tũ ipa mutabilitas vñ tenebꝛelceret ⁊ frigeſceret:niſi amoꝛe graãdi tibi coherẽs tãq; ſemꝑ meridieſ lu ceret 2 ferueret ex te.O domꝰ luminoſa ⁊ ſpecioſa dilexi decoꝛẽ tuũ:⁊ locũ habi tationis głie dñi mei ſabꝛicatoꝛis ⁊ poſ/ ſeſſoꝛis tui. Tibi ſuſpiret peregrinatio mea: ⁊ dico ei q; fecit te:vt poſſideat ⁊ me in te:qꝛ fecit ⁊ me.Erraui ſic ouis ꝑdita: ſz ĩ humeris paſtoꝛis mei:ſtructoꝛis tui ſpero me repoꝛtari tibi. Quid dicitiſ mi hi q̊s alloqbar ↄtradictoꝛes:q tũ ⁊ moy ſen piũ famulũ dei libꝛos eius oꝛacula ſãcti ſpũs credit: Eſt ne iſta dom dei ñ qdẽ deo coeterna:ſʒ tũ ſm modũ ſuũ eteꝛ na celis:vbi vices tẽpoꝝ fruſtra qritis qꝛ nõ inueniet Supꝑgredit em oem di⸗ ſtẽſionẽ: ⁊ ome ſpaciũ etatꝭ volubile:cui ſemp inherere deo bonũ ?: Eſt inquiũt. Ouid igit᷑ ex his q̃ damauit coꝛ meũ ad deũ meũ vt audiret interiꝰ voceʒ laudis ei.qͥd tandẽ falſũ eſſe ↄtendit? n quia erat ĩfoꝛmis materies:vbi ꝓpter nullaz foꝛmã nullłꝰ? oꝛdo erat: Vbi aũt nullꝰ oꝛ do erat:nlła eſſe viciſſitudo tẽpoꝝ pote/ rat:⁊ tñ G̊ pene nihil. Inq;tũ nõ omino nihil erat ab illo vtiq; erat a q̊ eſt quicqͥd eſt qð vtcũq; aliòd eſt Hoc quoq; aiunt nõ negamus. Cũ his em̃ volo coꝛã te ali ldd colloqͥ deꝰ meꝰ.qͥ hec oia ꝗqᷓ intꝰ i men te mea nõ tacet vᷣitas tua ba eſſe ↄcedũt. Hã qͥ hec negãt latrẽt quatu volũt ⁊ ob ſtrepãt: ſibi pꝑſuadere conaboꝛ vt qeſcãt: 2 viã pbeant ad ſe vbo tno.Oõ ſinolue rint ⁊ repulerint me:obſecro te de? meut ne tu ſileas me.Tu loõ̃re in coꝛde meo veraciter. Sol em̃ ſic loqris:⁊ dimittã eos foꝛis ſufflantes ĩ puluerẽ:ꝛ excitãteſ terrã ĩ oculos ſuos:⁊ intrẽ ĩ cubile meũ: cantẽ tibi amatoꝛia:gemẽs inenarrabi les gemitꝰ ĩ peregrinatõe mea: fcoꝛdãſ ihrim extẽto ĩ eã ſurſum coꝛde:ihrtm pa triã meã:ihrim matrẽ mea:teq; ſuꝑp eã re gnatoꝛẽ: illuſtratoꝛẽ: patre:tutoꝛẽ:mari/ tũ:caſtas ⁊ foꝛtes delicias ſolidũ gau/ diũ. 1 olĩa bona ineffabilia ſiml om̃ia: qꝛ vnũ ſummũ ⁊ verũ bonum:⁊ nõ auertar donecĩ eius pacẽ matris chariſſime vbi ſüt pꝛimitie ſpũs mei: vñ mihi iſta certa — . ſunealit⸗ deſminen lacnide nn gitzanmni Dichthonanit ſolagali, noſcneniiln ehotlic i Nohoerubite Nlicocen⸗ ſchenoeat Gluciteſp eacirterrin tdualeil Ielganteſig fenenaren. nnusnenehe cocndet Clirteneton lueritlter wKdoterdi Rcdckar⸗ Phnoctes rrde locgnede biligcör⸗ ſhniſbil ſumpß⸗ mnoln Sory i Ninntme Ouioloi⸗ ftnarüpe oſntonanun⸗ buantti ſolryatn 7lleclien lng nenri⸗ niinprirei ſepocebbnls tln 8 olin ſentſoreren reſtheig⸗ . iftettlmn niamutbilte erreenilimne lengmeicn Ddonplunm L tüͦtloci hh ricnmre inet pereginnc⸗ t poſſcrenr iſcasgtir dl Oucunini imormfätno, lbewatnal triien dei fndiſüer. efniis Nruftemoind/ wbbleai Ekimi. mitarneiad Ppocez adis Nöneoan Rparnl; Würme Pmnſcgi Urng,l . Moeni ii iceni:. ii uüͤttch dandc Didre enndenul Eenontenn linurninin iauhtl. ſunt:colligas totũ qð ſũ:a diſperſione ⁊ defoꝛmitate hac:⁊ ↄfoꝛmes atq; ↄfirmes eternũ deꝰ meꝰ mif̃icoꝛdia mea.Cũ hiſ aũt qͥ cuncta üila q̃ vera ſunt falſa eſſe nõ dicũt:honoꝛãtes ⁊ ĩ culmine ſeqnde au/ toꝛitatꝭ nobiſcũ ↄſtituẽtes illã ꝑ ſanctuʒ moyſen editã ſanctã ſcripturã tuaʒ:et tñ nobis aliqd ↄtradicũt.ita loqͥꝛ. Tu eſto dey noſter arbiter int ↄfeſſiones meas et ↄtradictões eoꝝ.Dicũt em̃.Quãuis dvᷣa ſint hec:nõ ea tñ duo moyſes intuebat: cũ reuelãte ſpũ diceret:in pꝛincipio fecit de celũ ⁊ terrã. Nõ celi noĩe ſpiritalẽ vł intellectualẽ illã creaturã:ſemꝑ faciẽ dei ↄtemplantẽ ſignificauit:nec terre nomie infoꝛmẽ materiã.Quid igit᷑:qð nos dici mus inqͥunt:h̊ ille vir ſenſit:h xbis iſtis elocutꝰ eſt. Quid illud eſt: Nomie aiunt celi ⁊ terre:totũ iſtũ viſibilẽ mundũ pꝛiꝰ vniuerſaliter ⁊ bꝛeuiter ſignificare volu it:vt poſtea digereret dieꝝ enumeratõe q̃ſi articulatiʒ vniuerſa q̃ ſanctoſpiritui placuit ſic enũciare.Tales ppe hoĩes erãt rudis ille atq; carnalis populus cui loquebat᷑ vt eis oꝑa dei nõ niſi ſola viſi/ bilia cõmendanda indicaret.Cerraʒ vo inuiſibilẽ ⁊ incõpoſitã tenebꝛoſãq; abyſ ſum:vñ ↄſequẽter oſtẽdit᷑ ꝑ illos dies fa cta atq; diſpoſita eſſe cũcta iſta viſibilia q̃ nota ſũt oib.nõ incõgruẽter infoꝛmeʒ iſtã materiẽ intelligẽdã eſſe conſentiunt. Quid ſi dicat aliꝰ eandẽ infoꝛmitatẽ cõ/⸗ fuſionẽq; materie celi ⁊ terre noĩe pꝛius inſinuatã:q ex ea mundꝰiſte viſibilis cſi om̃ibo naturis qᷓ in eo maniteſtiſſime ap parent:qͥ celi ⁊ terre nomie ſepe appellari ſolet:oↄditꝰ atq; ꝑfeciꝰ eſt: Quid ſi dicat ⁊ aliꝰ celũ ⁊ terrã quidẽ inuiſibilẽ viſibi/ lemq; naturã nõ indecenter appellatã:ac Ph̊ vniuerſã creaturã quã fecit in ſapien tia.i.in pꝛincipio deꝰ huiuſcemodi duo bus vocabulis eſſe cõpꝛehenſaʒ.verũtñ qꝛ nõ de ipᷣa ſubſtãtia dei:ſʒ ex nihilo cũ cta facta ſunt:qꝛ nõ ſunt idipᷣm qð deuſ. ⁊ ineſt quedã mutabilitas oĩb ſiue ma/ neant ſicut eterna domꝰ dei: ſiue mutent ſicut aĩa hoĩs ⁊ coꝛpꝰ:cõmunẽ oĩm rerũ inuiſibiliũ viſibiliũq; materiẽ adhuc in foꝛmẽ:ſed certe foꝛmabilẽ vnde fieret ce/ lum ⁊ tena.i,inuiſibilis atq; viſibilis iã vtraq; foꝛmata creatura his noĩb enun ciata quibo appellaret᷑ terra inniſibilis ⁊ incõpoſita ⁊ tenebꝛe ſuꝑ abyſſum ea di/ ſtinctione vt terra inuiſibilis ⁊ incõpoſi ta intelligat᷑ materies coꝛꝑalis ante qua litatẽ foꝛme:tenebꝛe autẽ ſuꝑ abyſſũ ſpi ritualis materies ante cohibitionẽ quaſi fluẽtis ĩmoderatõis ⁊ ante illuminatõeʒ ſapiẽtie: Eſt adhuc qð dicat ſi quis aliꝰ velit:nõ.ſ.iam ꝑſectas atq; foꝛmatas in uiſibiles viſibileſq; naturas celi ⁊ terre nomine ſigniticari:cũ legit᷑.in pꝛincipio fecit deꝰ celũ ⁊ terrã:ſʒ ipam adhuc infoꝛ mem inchoationẽ reꝝ foꝛmabilẽ creabi/ lemqʒ materiã his nominibo appellataʒ: q in ea iã eſſent iſta ↄfuſa:nõdu qlitati/ bus foꝛmiſq; diſtincta:que nũc iã dige/ ſta ſuis oꝛdinibꝰ vocant᷑ celũ ⁊ terra:illa ſpũalis:hec coꝛꝑalis creatura.Quibus omibo auditis ⁊ cõſideratis nolo verbii ↄtendere.Ad nihil em vtile eſt niſi ad ſbõ uerſionẽ audientiũ.id edificationẽ aũt bona eſt lex ſi quis ea legitime vtat᷑:qꝛ fi nis eiꝰ eſt charitas de coꝛde puro ⁊ co⸗ ſciẽtia bona ⁊ fide nõ ficta.Et nouit ma giſter noſter in quibo duob pᷣceptis totã legẽ/ ꝓphetaſq; ſuſpẽderit.Oue mihi ar denter cõfitenti deꝰ meꝰ lumẽ oculoꝛuʒ meoꝝ in occulto:qͥd mihi obeſt cũ diuer ſa in his v̈bis intelligi poſſint q̃ tñ vera ſint: Quid inquã mihi obeſt:ſi aliud ego ſenſero q; ſenſit aliꝰ eũ ſenſiſſe qͥ ſcripſit: Omes quidẽ quilegimꝰ nitimur hoc in dagare atq; cõpꝛebendere qð voluit ille quẽ legimꝰ. At cũ eũ veridicũ credimuſ nihil qð falſũ eſſe vel nonimꝰ vl putamꝰ audemꝰ eũ exiſtimare dixiſſe. Dum ergo quiſqͥs conat᷑ id ſentire ĩ ſcripturꝭ ſanccᷣ qð ĩ eis ſenſit ille qͥ ſcripſit:quid mali eſt ſi hoc ſentiat qð tu lux omniũ veridica/ rũ mentiũ oſtẽdis veꝝ eſſe:etiã ſi hocnõ ſenſit ille quẽ legit:cũ ⁊ ille veꝝ nec tamẽ hoc ſenſerit. Tleꝝ eſt em dñe feciſſe tece lũ ⁊ terrã.⁊ veꝝ eſt eſſe pꝛincipiũ ſapien/ tiã tuã ĩ qᷓ feciſti oĩa. Itẽ veꝝ eſt mũdꝰ iſte viſibił habʒ magnas ꝑtes ſuas celũ ⁊ terrã bꝛeui cõplexione factaꝝ oim ↄdi tarũq; naturaꝝ.Et veꝝ eſt qð om̃emu/ tabile inſinuat noticie nr̃e quandã infoꝛ mitatẽ q̃ foꝛma capit vł q̃ mutat᷑ ⁊ vertit * 5 .. ,. Confeſſionũ Aiber xI. VUVen eſt nulla tꝑa perpeti qð ita coheret foꝛme incõmutabili:vt qᷓ;uis ſit mutab le non mutet᷑. Ueꝝ eſt infoꝛmitatẽ q̃ ppe nihil eſt: vices tempoꝝ habere nõ poſſe Ten eſt ꝙ vnge fit aliqͥd pᷣt quodã gene re locutionis habere iã nomẽ eiꝰ rei q̃ in de fit:vnde potuit vocari celũ ⁊ terra q̃li bet intoꝛmitas vñ factũ eſt celuʒ ⁊ terra. Ten eſt oim foꝛmatop nihil eſſe lfoꝛmi viciniꝰ qᷓ; terrã ⁊ abyſſũ. Uerũ eſt ꝙ non ſolũ creatũ atq; ſoꝛmatũ:ſʒ etiã qͥcqͥq cxe abile atq; foꝛmabile eſt tu feciſti ex q̊ ſũt oĩla. Veꝝ eſt ome qð ex ĩfoꝛmi foꝛmatur pꝛis eſſe ſfoꝛme: deinde foꝛmatũ.Ex his oĩb verꝭ de quibo nõ dubitãt:q̃ᷓꝝ interio ri oculo talia videre donaſti:⁊ q moyſen famulũ tuũ in ſpiritu veritatis locutũ eſ ſe ĩmobiliter credũt:ex his oib aliud ſibi tollit qͥ dicit.in pꝛincipio fecit deꝰ ce lũ ⁊ terrã.i.in verbo ſuo ſibi coeterno fe/⸗ cit deꝰ intelligibüẽ atq; ſenſibilẽ vl ſpi/ ritalẽ coꝛpoꝛaleẽq; creaturã.Aliud qͥ diẽ in pꝛincipio fecit deꝰ celũ ⁊ terrã id eſt in v̈bo ſuo ſibi coeterno fecit deꝰ vniuerſã iſtã molẽ coꝛpoꝛei mũdi huiꝰ cũ om̃ibuſ uas cõtinet manifeſtis notiſq; naturis lliud qͥ dicit: in pꝛincipio fecit deꝰ celũ ⁊ terrã id eſt ĩ verbo ſuo ſibi coeterno fe/ cit deꝰ infoꝛmẽ materiã creature ſpũalis ⁊ coꝛꝑalis.Aliud qͥ dicit:in pꝛincipio ſe cit deꝰ celũ ⁊ terrã id eſt in verbo ſuo ſibi coeterno fecit deꝰ infoꝛmẽ materiã crea/ ture coꝛꝑalis:vbiↄfuſũ adhuc erat celũ ⁊ terra q̃ nũc iã diſtincta atq; foꝛmata in iſtiꝰ mũdi mole ſentimꝰ.Aliud qui dicit in pncipio fecit deꝰ celũ ⁊ terrã id eſt ĩ ip ſo exoꝛdio faciẽdi atq; opandi fecit deuſ ĩfoꝛmẽ materiã ↄſuſe habentẽ celũ ⁊ ter/⸗ rã.vnde foꝛmata nũc eminẽt ⁊ apparent cũ om̃ibo q̃ in eis ſunt.Itẽ qð attinet ad intellectũ verboꝝ ſequentiũ ex illis oĩb⸗ verꝭ.Aliud ſibi tollit qͥ dicit. Cerra aũt erat inuiſibił ⁊ incõpoſita:⁊ tenebꝛe erãt ſuꝑ abyſſuʒ.i.incoꝛpoꝛale illud qð fecit deꝰ:adhuc materies erat coꝛpoꝛeaꝝ reꝝ infoꝛmis ſine oꝛdine ſine luce.Aliud qui dicit. Terra aũt erat luiſibilis ⁊ incõpo ſita:⁊ tenebꝛe erãt ſuꝑ abvſſũ.i.hoc totũ qð celũ ⁊ terra appellatũ eſt:adhuc ĩfoꝛ/⸗ mis ⁊ tenebꝛoſa materies erat.vñ fieret celũ coꝛpoꝛeũ ⁊ terra coꝛpoꝛea:cũ oĩbiqᷓ ĩ eis ſũt coꝛpoꝛeis ſenſibo nota.Aliud qͥ dicit. Terra aũt erat inuiſibiliſ incõpo ſita: ⁊ tenebꝛe erãt ſuꝑ abiſſũ.i.̊ totũ qð celũ ⁊ terra appellatũ eſt:adhuc ĩfoꝛmis ⁊ tenebꝛoſa materies erat.vñ fieret celuʒ intelligibile.qð alibi dicit᷑ celũ celi:⁊ ter ra.ſ.oĩs natura coꝛpoꝛea:ſub q̊ noĩe ĩitel ligat᷑ etiã h̊ celũ coꝛpoꝛeũ.i.vñ fieret oĩs iuiſibilis viſibiliſq; creatura.Aliud qui dicit. Terra aũt erat ĩuiſibilis ⁊ incõpo ſita:⁊ tenebꝛe erãt ſuꝑ abvſſũ:nõ illã in/ foꝛmitatẽ nomie celi ⁊ terre ſcriptura ap pellanit:ſʒ iã erat inqt ipᷣa ĩfoꝛmitas quã terrã inuiſibilẽ ⁊ incõpoſitã tenebꝛoſãq;ʒ abyſſũ noĩauit:de qͥ celũ ⁊ terrã deũ feciſ ſe pᷣdixerat:ſpiritalẽ.ſ.coꝛꝑalẽq; creatu⸗/ rã.Aliud òͥ dicit. Cerra aũt erat ĩulſibi/ lis ⁊ incõpoſita:⁊ tenebꝛe erãt ſuꝑ abiſſũ id eſt ĩfoꝛmitas quedaʒ iã materies erat: vnge celũ ⁊ terrã deũ feciſſe ſcriptura pᷣ/ dixit:totã.ſ.coꝛpoꝛeã mũdi molẽ ĩ duas maximas ꝑtes ſuperioꝛẽ atq; inferioꝛeʒ diſtributã cũ oĩba ꝗ in eis ſũt vſitat no/ tiſq; creaturis. Cũ em̃ duabo iſtis extre/ mis ſentẽtũs reſiſtere quiſq; ita tẽtaue/ rit:ſi nõ vultis hãc infoꝛmitatẽ materie celi ⁊ terre noĩe appellatã videri.erat er/ go aliqͥd qdð nõ fecerat deꝰ vnde celum ⁊ terrã faceret:neq; em̃ ſcriptura narrauit q; iſtam materiẽ deꝰ fecerit:niſi vt intelli gamus eã celi ⁊ terre aut ſoliꝰ terre voca bulo ſignificatã:cũ diceret᷑. In bᷣncipio fecit de celũ ⁊ terrã:⁊ id qð ſequit᷑ terra aüt erat iuiſibilis ⁊ incõpoſita:q;uis in/ foꝛmẽ materiã ſic placuerit appellare:nõ tñ intelligamꝰ niſi eã quã fecit de in eo qð ſcriptũ eſt. fecit celũ ⁊ terrã.Reſpõde bũt aſſertoꝛeſ duaꝝ iſtaꝝ ſentẽtiaꝝ quaſ extremas poſuimꝰ:aut illiꝰ aut illiꝰ:cuʒ hec audierint:⁊ dicẽt. Infoꝛmẽ qdẽ iſtã materiã nõ negamꝰa deo factã:a quo ſũt om̃ia bona valde:qꝛ ſicut dicimꝰ ampli us bonũ eſſe qð creatũ atq; foꝛmatũ eſt: ita fatemur minꝰ bonũ eſſe qð factum eſt creabile atq; foꝛmabile.ſed tamẽ bonuʒ. Nõ aũt cõmemoꝛaſſe ſcripturã q hanc intoꝛmitatẽ fecerit deꝰ ſicut alia młta nõ cõmemoꝛauit:ſicut cherubin ⁊ ſeraphin tᷓ apoſtolꝰ diſtincte ait ſedes: dñatões: ciennuunwi oſap ten euelbonitn itvocatuce (ſeiſorhoen. ſepndcora ſclccceperut Nhtiu et haſehßsf⸗ ſagfmmamẽ tibopertdlet ſctptüctate⸗ a geneſstuen ſelſanecſinn Gec nee ige (Gerd ſlidocc nin Fdrec⸗ o infom pturabece nebꝛoſi inteligan leoo ii/ Aſtonil. Mooal⸗ Mlnno eeg oduo nien fitipollecigti Kianratn uſiihbe eſt Nliter en qa rey ſtalt egl done core gligitoꝛ ſeneediſcegi⸗ rnbini⸗ ſlgeqeni N nnäteite⸗ liranin ſiibinine tnipnlint ngdtenci d niipparn i kimniſbliſtire⸗ Piblſhißni üickachuciſtn nr fatret, ldiakccliclir maſtbiſtoieitl eilpf fontois Cnnn Nindeed Niiisre niſäröli rmeſmg nüriöniſnngt Nöpſuinnen jcitmizit cnglizen muaitarrinli chregitirii Mümenvan. nidinciidn⸗ Ne chihfrin, es nt RNe gt uioin nſomiin lti e r'Md mzun neni mint. inyenenna tt ponche eoſagntten NMtrrs S iani ſen N he Brmi hi pꝛincipat?: ptãtes: ꝗᷓ ũ om̃ia deuz feciſſe manikfeſtu eſt. Aut ſi in eo qð dictũ eſt: e/ cit ecelũ ⁊ terrã cõpᷣhẽſa ſũt oĩa:qͥq ð aqͥs dicimꝰ? ſupꝑ qs ferebat᷑ ſpũs dei: Si enixz terra noĩata ſimł itelligunt᷑:qũo iã terre noie materies iĩfoꝛmis accipit᷑:qñ tã ſpe/ cioſaſaqs videmꝰ: Aut ſi ita accipit᷑:cur ex eadẽ ĩfoꝛmitate ſcriptũ ẽ:factũ firma/ meẽtũ ⁊ vocatũ celũ:neq; ſcriptũ ẽ factas elſe aq̃s: Hõ em adhuc ĩfoꝛmes ſũt ⁊ ĩiui ſe:qs ita ð coꝛa ſpecie fluere cernimꝰ Aut ſi tũc acceperũt iſtã ſpeciẽ cũ dixit deꝰcõ greget᷑ aq̃ qᷓ eſt ſub firmamento:vt ↄgre gatio ſit ipᷣa foꝛmatio:qͥd rũdebit᷑ ð aqͥs q̃ ſuꝑ firmamẽtũ ſũt: Quia neq; ĩfoꝛmeſ tã honoꝛabilẽ ſedẽ acciꝑe meruiſſẽt:nec ſcriptũ eſt qᷓ voce foꝛmate ſint. Vñ ſi ali qͥd geneſis tacuit deũ feciſſe qð tñ deuʒ feciſſe:nec ſana fides nec certꝰ ambigit tellectꝰ.nec ideo vlla ſobꝛia doctrina di cere audebit iſtas aq̃s coeternas deo:qꝛ Iĩ libꝛo geneſeos cõmemoꝛatas qdẽ audi uimꝰ:vbi aũt facte ſint nõ ĩuenimꝰ.Cur nõ infoꝛmẽ quoq; illã materiẽ quã ſcri/ ptura hec terrã ĩuiſibilẽ ⁊ incõpoſitã te/ nebꝛoſãq; abyſſũ appellat:docẽte vitate intelligamꝰ ex deo factam eſſe de nihilo: ideoq; illi nõ eſſe coeternã:q;uis vbi fa/ cta ſit omiſerit enunciare iſta narratio?: Dis ego audit atq; ꝑſpecᷣp captu ĩfir mitatis mee:quã tibi ↄfiteoꝛ ſcienti deo meo:duo video diſſenſionũ genera obo/ riri poſſe:cũ aliqd a nücijs veracibo ꝑ ſi/ gna enũciat᷑:vnũ ſi de veritate reꝝ:alte/ mũ ſi ð ipꝰ qͥ annũciat volũtate diſſenſio eſt. Aliter em qᷓrimꝰ ð creature ↄditione q̊d veꝝ ſit.alitaũt qͥd ĩ his vᷣbis moyſes egregiꝰ domeſticꝰ fidei tue ĩtelligere le/ ctoꝛẽ auditoꝛẽq; voluerit In illo pꝛimo genere diſcedãt a meoẽs qͥ ea q̃ falſa ſũt ſe ſcire arbitrãt᷑. In H̊ itẽ altero diſcedãt a me oẽs qͥ ea q̃ falſa ſũt movſen dixiſſe ar bitrant᷑. Coniũgar aũt illis dñeĩ te:⁊ de lecter cũ eis ĩ te:qͥ vitate tua paſcunt᷑ ĩ la titudine charitatiſ:⁊ accedamꝰ ſimul ad vVba libꝛi tui:⁊ queramꝰ ĩ eis volũtatem tuã ꝑ volũtatẽ famuli tui:cui calamo di ſpenſaſti ea. Gʒ qͥs noſtꝝ ſic inueniet eã inter tã młta vᷣbaq in illis vᷣbis aliterat ; aliter intellect occurrũt querẽtibo:vt CGXLVI. tã fidẽter dicat h̊ ſenſiſſe moyſen:atq; R ĩ illa narratione voluiſſe ĩtelligi: q; fideteꝛ dicit h veꝝ eẽ: ſiue ille h ſenſerit: ſiue alið Ecce em̃ deꝰ meꝰ ego ſeruꝰ tuꝰ qͥ voui ti bi ſacriſficiũ ↄſeſſionis ĩ his lr̃is:⁊ oꝛo vt ex miicoꝛdia tua reddaʒ tibi vota mea. Ecce ego q; ſideter dico ĩ tuo vᷣbo incõ/⸗ mutabili oĩa te feciſſe ĩuiſibilia ⁊ viſibi/ lia. Nunqͥd rã fidẽter dico nõ aliud q; B attediſſe moyſen cũ ſcriberet.in pncipio fecit deꝰ celũ ⁊ terrã: Quia nõ ſici verita te tua video h̊ certũ:ita in ei ꝰmẽete video iq eũ cogitaſſe cũ hec ſcriberet. Dotuit em cogitare ĩ ipo faciẽdi exoꝛdio cũ dice ret.in pᷣncipio.potuit ⁊ celũ ⁊ terrã h̊ lo/ co nullã ia foꝛmatã ꝑfectãq; naturã ſiue ſpiritalẽ ſiue coꝛpalẽ:ſʒ vtrãq; inchoatã ⁊ adhuc infoꝛmẽ velle ĩtelligi. Ulideo qp pe ve potuiſſe dici qcqd hoꝝ diceret᷑:ſʒ qd hoꝝ ĩ his vᷣbiſ ille cogitauerit: nõ ita video:qᷓ;uis ſiue aliqͥd hoꝝ:ſiue aliquid aliud qð a me cõmemoꝛatũ nõ eſt:tantꝰ vir ille mẽte aſpexerit. cũ hec vᷣba pmerʒ veꝝ eũ vidiſſe apteq; id enũciaſſe nõ du bitẽ Nemo mihi iã moleſtꝰſit dicẽdo mi hi. nõ h̊ ſenſit moyſes qð tu dicis:ſʒ hoc ſenſit qðᷣ ego dico. Si em̃ mihi diceret vñ ſcis h̊ ſenſiſſe moyſen:qð de his vᷣbis eiꝰ eloqris:eq̃ animo ferre deberem:⁊ re ſponderẽ foꝛtaſſe q̃ ſuperiꝰ rñdi:vl aliq̃n to vberiꝰ ſi eſſem durioꝛ Cũ vᷣo dicit:nõ B ille ſenſit qð tu dicis. ſʒ qð ego dico:ne q; tñ negat qð vterq; noſtꝝ dicit:vtꝝq; ven eſſe. O vita paupeꝝ de me: in cuiꝰ ſinu nõ eſt ↄtradictio.plue mihi mitiga/ tiones ĩ coꝛ:vt patiẽter tales ferã:qͥ ñ mi hi h dicũt:qꝛ diuini ſũt ⁊ ĩ coꝛde famuli tui viderũt qð dicũt:ſʒ qꝛ ſuꝑbi ſũt:nec nouerũt moyſi ſentẽtiã:ſʒ amãt ſuã:non qꝛ va eſt: ſz qꝛ ſua eſt. Alioqͥn ⁊ aliã veraʒ pariter amarẽt:ſic ⁊ ego amo qð dicunt qñ veꝝ dicũt:nõ qꝛ ipoꝝ eſt:ſʒ qꝛ veꝝ eſt ⁊ ideo iã nec ipᷣoꝝ eſt qꝛ veꝝ eſt. Si autẽ ideo amãt illud qꝛ veꝝ eſt iã ⁊ ipoꝝ eſt ⁊ meũ eſt:qm̃ in cõmunẽ omniũ eſt verita tis amatoꝝ. Illud aũt qð ↄtendũt nõ h̊ ſenſiſſe moyſen qð ego dicoꝛſʒ qð ipi di⸗/ cunt:nolo:nõ amo:qꝛ ⁊ ſi ita eſt:tñ iſta te meritas nõ ſciẽtie ſʒ audacie eſt:n? viſuſ ſed typꝰ eã peꝑit. Ideoq; dũe rremende D* EEEEE (Confeſſionũ Aiber XII. ſut iudicia tua: qm̃ veritas tua nec mea ? nec illiꝰ aut illiꝰ:ſʒ oĩm noſtꝝ q̊s ad eius cõmunionẽ publice vocas.terribilitad/ monẽes nos:vt eã nolimꝰ habere pꝛiuatã ne puemur e⸗ qſqs id qðᷣ tu oĩb ad fruedũ pponis ſibi ꝓpꝛie vendicat ⁊ ſuũ vult eſſe qð oĩm eſt:a cõmuni ꝓpellit᷑ ad ſua:̊ eſt a veritate ad mẽdaciũ.Qui enĩ loquit᷑ mendaciũ:ð ſuo loquit᷑.Attende iudex optime deꝰ: ipa vᷣitas attẽde qͥd di cã ↄtradictoꝛi huic:attẽde:coꝛã te ei di co: ⁊ coꝛã fratribo meis:qͥ legitime vtunt lege vſq; ad finẽ charitatiſ:attẽde ⁊ vide qͥd ei dicã ſi placet tibi Hac em̃ vocẽ hu * — ic refero fraternã ⁊ pacificam. Si ambo videmꝰ venꝝ eſſe qð diq:⁊ ambo videmꝰ veꝝ elle qð dico:vbi q̃ſo id videmꝰ: Nec ego vtiq; in te:nec tu ĩ me:ſʒ ambo in iſa qᷓ ſupꝛa mẽtes noſtras eſt incõmutabili veritate.Cũ de ipſa dñi dei noſtri luce nõ ↄtendamꝰ:cur de ꝓximi cogitatõe cõ tendimꝰ? Quã ſic videre nõ poſſumꝰ vt videt᷑ incõmutabilis vᷣitaſ:qñ ſi iſfe moy- ſes apparuiſſet nobis atq; dixiſſet.̊ co itaui: nec ſic eã viderem' ſʒ crederemꝰ. õ itaq; ſupꝛa q; ſcriptũ eſt:vnꝰ Palte/ ro inflet᷑ aduerſus alteꝝ. Diligamꝰ dĩim deuz noſtʒꝝ ex toto coꝛde:⁊ ex tota aĩa:et ex tota mẽte noſtra:⁊ ꝓximũ noſtꝝ ſicnt noſmetipᷣos. Pꝛopter q̃ duo pᷣcepta cha ritatis ſenſiſſe moyſen àcqͥd in illis libꝛiſ ſenſit:niſi crediderimꝰ:mendacẽ faciemꝰ deũ:cũ de aĩo cõſerui aliter q; ile docuuit opinamur. Jã vide q; ſtultũ ſit in tanta copia veriſſimaꝝ ſentẽtiaꝝ q̃ de illis ver bis erui poſſũt temere affirmare quã eaa rũ moyſes potiſſimũ ſenſerit:⁊ ꝑnicioſiſ ↄtentõibo ipaʒ offendere charitatẽ ppter quã dixit oĩa:cuiꝰ dicta conamur expo/ nere. Et tñ ego deꝰ me celſitudo humi/ litatis mee:⁊ requies laboꝛis mei:qͥ au-/ dis ↄfeſſiones meas:⁊ dimittis peccata mea:qm̃ tu mihi pcipiſ vt diligã pxima meũ ſicut meipm:nõ poſſũ minꝰ credere de moyſe ſideliſſimo famulo tuo q; mihi optarẽ ac deſiderarẽ abs te dari munerꝭ ſitpe illo natus eſſem q̊ ille:eoq; loco me cõſtituiſſes:vt ꝑ ſeruitutẽ coꝛdis aclin / gue mee lfe ille diſpẽſarent᷑: q̃ tanto poſt eſſent om̃ib gentibe ꝓfuture:⁊ ꝑ vniuer ſum oꝛbẽ tanto autoꝛitatiſ culmine oim falſaꝝ ſupbarũq; doctrinaꝝ verba ſupa ture. Vellẽ qppe ſi tũc ego eſſem moyſeſ ex eadẽ nãq; maſſa om̃es venimꝰ:⁊ quid eſt hõ niſi qꝛ memoꝛ es eiꝰ: vellem ego ſi tunc ego eſſem qð ule:⁊ mihi abſ te gene ſeos liber ſcribẽdus adiungeret᷑:talẽ mi hi eloquẽdi facultatẽ dari:⁊ eũ texendi ſermonis modũ:vt necq; illi qͥ nõdũ q̃unt intelligere quẽadmodũ creat deꝰ:tancq; excedẽtia vires ſuas dicta recuſaret:⁊ il li qͥ hoc iã poſſunt in qualibet verã ſentẽ tiã cogitãdo veniſſent.eã nõ pᷣtermiſſam in paucis verbis tui famuli reperirent:⁊ ſi aliꝰ aliã vidiſſet ĩ luce veritatꝭ:neęc ipſa in eiſdẽ verbis intelligẽda deeſiʒ. Dicut em̃ fons ĩ paruo loco vberioꝛ eſt. pluri/ buſq; riuis ĩ amplioꝛa ſpacia fluxũ mini ſtrat: q;ᷓ qtibet eoꝝ riuoꝝ q ꝑ mlta locoꝝ ab eodẽ fonte deducit᷑:ita narratio diſpẽ ſatoꝛis tui ſermocinatur pluribo ꝓfutu/ ra parno ſermonis modulo ſcatet fluẽta liqͥde veritat. vnde ſibi quiſq; veꝝ qð ð his rebop̃t:hic illud: ille lud;p lõgioꝛeſ loquelaꝝ anfractꝰtrahat.lij em ci hec —w- verba legũt vł audiũt:cogitãt deum qſi hominẽ:aut q̃ſi aliquã molẽ unmẽſa pᷣdi tam ptãte.nouo quodã ⁊ repẽtino placi to extra ſeipᷣaʒ tanq; locis diſtãtibo lecil⸗/ ſe celũ ⁊ terrã.duo magna coꝛꝑa ſupꝛa et t cũ audiũt infra:quiba oĩa ↄtinerent᷑. Et cũ audiũt dixit deꝰ:fiat illud:⁊ facrũ eſt illud:cogi tant verba cepta ⁊ finita: ſonatia tpibus atq; trãſeũtia:poſt qꝝ trãſitũ ſtatim exi /½ ſtere qð iuſſũ eſt vt exiſteret.⁊ ſi d foꝛte aliud H̊ mõ ex familiaritate curnis opina tur In quib adhuc paruulis alalibo dũ iſto humillimo genere verboꝝ tanq; ma terno ſinu eoꝝ geſtat᷑ iſirmitas.ſalubꝛir ediſicat᷑ fides:qua certũ habeãt ⁊ teneãt deũ feciſſe om̃es naturas qs eoꝝ ſenſus mirabili varietate circũſpicit. Quarũ ſi quiſpiã qſi vilitatẽ dictoꝝ aſpernat: ⁊ ex tra nutritoꝛias cunas ſuꝑba imbecillita te ſe extẽderit:heu cadet miſere.Et dñe des miſerere ne implumẽ pullũ ↄculcent qͥ trãſeũt viã: ⁊ mitte angelũ tuũ qͥ eũ re/ ponat in nido vt viuat donec volet. Klij vero quibo hec verba nõ iã nidus ſʒ opa ca frutecta ſunt: videt ĩ eis latẽtes fructꝰ X 1 titlenn npitevs⸗ vlonoiüttun ſoonecicn . fgrineccng turotun In lonoto in Conn wlitate ſcanetiſo⸗ ſcrliencine in Utnetuäre⸗ Gnno quatun ſcr feret ecrca te: ſonagtepo⸗ sfncar zut Gentilvceve lont Etal ſlpꝛinapo napiing Wnoocirn c igdoo PNozwe⸗ inſapiet ipfumd⸗ derreſic ſoꝛmara umgti. B Mnia Oulairi⸗ feaghuc i ſctalirtn ſcuntſg a ls ſenbli ſenſlonol⸗ tinenboſi Uirono SGerturs. ſcinſnd⸗ nienie Pchenini äiſdi nlhhmncn ſunrii Moeige ne⸗ Nnhe Cudaln M. twindl alnir doenim e itücegdeſinnn nones reninetn NGeerdlng Aernihiſr⸗ Miungrtni dafinin ap licfiiin nodi urn uusdicn llinn rugilhewii iinnuieant lrind necihe Nordei ctr mrionl,hen Weimmnodie AWehlnct ininolini SPwzalinptd acningylne mi ili uli trſnütilins zriükmnmnd nirnrdio 4ℳ N Geünt ibeüntnment nis mhin ipe⸗unn nnigiid . o. ⁊ volitãt letantes:⁊ garriũt ſerutãtes:et carpũt eos.Ulidẽt em cũ h? verba legũt vel audiũt tua deꝰ eterna:⁊ ſtabili pꝑman ſione cũcta pᷣterita ⁊ futura tẽpoꝛa ſupe/ rari:nec tñ quicq; eſſe tpalis creature qd tu nõ fecer. Cuiꝰ volũtas qꝛ id eſt qð tu nullo modo mutata.vł q̃ antea nõ fuiſſʒ exoꝛta volũtate feciſti omia.nõ ð te ſimi litudinẽ tuã foꝛmã omniũ:ſʒ ð nihilo diſ ſimilitudinẽ infoꝛmẽ q̃ foꝛmaret᷑ ꝑ ſimili tudinẽ tuã recurrẽs ĩ te vnũ ꝓ captu oꝛ⸗ dinato quãtũ cuiq; reꝝ in ſuo genere da tũ eſt:⁊ fierẽt om̃ia bona valde:ſiue ma⸗ neant circa te:ſiue gradatiʒ remotiori di ſtantia ꝑ tẽpoꝛa ⁊ loca pulcras narratio- nes faciãt aut patiant᷑. Uidẽt hec ⁊ gau dent ĩ luce veritatis tue quantulũ h̊ va/ lent.Et aliꝰ eoꝝ intẽdit in id qð dictũ ẽ. in pꝛincipio fect deꝰ:⁊ reſpicit ſapiẽtiaʒ pꝛincipiũ:q; ⁊ loquit᷑ ißa nobis.Alliꝰ iti dem intẽdit in eadẽ verba:⁊ pꝛincipiũ in telligit exoꝛdiũ reꝝ ↄditaꝝ:⁊ ſic accipit: in pꝛincipio fecit:ac ſi diceret᷑.pmo fecit. Vtq; in eis qͥ intelligũt in pꝛincipio qð in ſapiẽtia feciſti celũ ⁊ terrã:alius eoꝛuzʒ ipſum celũ ⁊ terrã creabilẽ materiẽ celi ⁊ terre ſic eſſe credit cognominatã.alius iã foꝛmatas diſtinctaſq; naturas:aliꝰ vnaʒ foꝛmatã eandẽq; ſpiritale celi noĩe.aliaʒ infoꝛmẽ coꝛꝑalis materie terre nomine. OQui aũt intelligũt in nominibo celi ⁊ ter re adhuc infoꝛmẽ materiẽ de qua foꝛma ret᷑ celũ ⁊ terra.nec ipſi vno modo id ĩtel ligunt:ſʒ aliꝰ vnde ↄſũmaret᷑ intelligibi lis ſenſibiliſq; creatura:aliꝰ tantũ vnde ſenſibo moles iſta coꝛpoꝛea ſinu grãdi cõ tinens ꝑſpicuas ꝓmptaſq; naturas. NH illi vno modo qui iã diſpoſitas digeſtai q; creaturas celum ⁊ terrã vocari ̊ loco credũt:ſʒ aliꝰ inuiſibilẽ atq; viſibilẽ.aliꝰ ſolã viſibilẽ in qua luminoſũ celũ ſuſpi/ cimꝰ:⁊ terrã caliginoſaʒ ⁊ queq; ĩ eis ſũt t ille qui nõ aliter accipit.in pꝛincipio ecit: q;ᷓ ſi diceret᷑. pꝛimo fecit.nõ habet q modo veraciter intelligat celũ ⁊ terrã:ni ſi materiã celi ⁊ terre intelligat videlicet vniuerſe id eſt ĩtelligibilis coꝛꝑaliſq; cre ature. Si em iã foꝛmatã velit vniuerſã: recte ab eo queri poterit.ſi hoc pꝛimo fe cit deuſ:quid fecerit deinceps:⁊ poſt vni GXLVII. nerſitatem non inueniet:ac per hoc audi et inuitus:quomodo iũllud pꝛimo:fi po/ ſtea nihil: Cũ vero dicit pꝛimo infoꝛmẽ: deinde foꝛmatã:nõ eſt abſurdum ſi mo/ do eſt idoneus diſcernere quid pꝛecedat eternitate:quid tẽpoꝛe:quid electiõe:qͥd oꝛigine. E ternitate ſicut deꝰ omia.tem/ poꝛe ſicut flos fructũ.electione ſicut fru/ ctus floꝛc. oꝛigine ſicut ſonus cantüͦ. In his quattuoꝛ pꝛimũ ⁊ vltimũ que cõme moꝛaui difficillime intelligunt᷑.duo me/ dia facillime. Hanq; rara viſio eſt et ni/ mis ardiua cõſpicere domine eternitatrʒ tuã incõmu tabiliter mutabilia facientẽe:· to cernat animo. vt ſine laboꝛe magno di noſcere valeat quo:modo ſit pꝛiox ſonus q; cantꝰ ideo qꝛ cant eſt foꝛmat, ſon:x autẽ qð nõ eſt nõ poteſt. Dic pꝛioꝛ ma teries q; id qð ex ea fit. Hõ ideo hioꝛiq?ꝛ ipa efficit:cũ potiꝰ fiat: nec pꝛioꝛ iteruat mus infoꝛmes ſine cantu:⁊ eos poſterio re tꝑe in foꝛmã cantici coaptam aut fin gimus: ſicut ligna quib archa:vel argẽ/ tũ qͥ vaſculũ fabꝛicat. Tales quippe ma terie tẽpoꝛe etiã pᷣcedũt foꝛmas reꝝ:que fiũt ex eis.At in eantu nõ ita eſt. Cu em cantat᷑:audit᷑ ſonꝰ eius. Nõ pꝛiꝰ infoꝛmi ter ſonat: ⁊ deinde foꝛmat᷑ in cintuʒ. O ð em̃ pꝛimo vtrũq; ſonuerit pᷣterit:nec ex eo quicq; reperies qð reſumptũ arte cõ/ ponas:⁊ ideo cantus in ſono ſuo vertit᷑ qui ſonꝰ eius materies eiꝰ eſt. Idẽ quip pe foꝛmat᷑ vt cantꝰ ſit:⁊ ideo ſicut diceba pꝛioꝛ materies ſonãdi q́; foꝛma cantãdi. nõ per faciendi potentiã pꝛioꝛ. Neq; eni ſonus eſt cantandi artifex:ſʒ cantãti ani/ me ſubiacet ex coꝛpoꝛe de quo cantũ fa/ ciat. Nec tempoꝛe pꝛioꝛ:ſimul em cũ cã/ tu edit᷑. Nec pꝛioꝛ electõne:nõ em̃ potioꝛ ſonus q;ᷓ cantus:quãdo quidẽ cantuſ eſt nõ tantũ ſonus:verũ etiã ſonꝰ ſpecioſus Sed pꝛioꝛ eſt oꝛigine:qꝛ nõ cantꝰfſoꝛma tur vt ſonus ſit:ſed ſonꝰ foꝛmat᷑ vt cantꝰ ſit. Hoc exemplo qui poteſt intelligat materiam reꝛum pꝛimo factam ⁊ appel- latam celum ⁊ terrazʒ:quia inde facta ſũt celuzʒ ⁊ terra:nec tempoꝛe pꝛimo factam: r1 5 Confeſſionrſrũ qꝛ foꝛme reꝝ exerũt tẽpoꝛa.illa autẽ erat infoꝛmis:iãq; in tempoꝛib ſiml animad teſt:niſi velut tepoꝛe pꝛioꝛ ſit cũ pendat᷑ extremioꝛ:qꝛ ꝓfecto melioꝛa ſunt foꝛma ta q; infoꝛmia:⁊ pᷣcedunt᷑ eternitate crea/ toꝛis vt eſſet de nihilo vnde aliqͥd fieret. In hac diuerſitate ſententiaꝝ veraꝝ:cõ coꝛdiã pariat ipᷣa veritas:⁊ deꝰnoſter mi ſereat᷑ noſtri: vt legitime lege vtamur:p/ cepti fine pura charitate.Ec ꝑ G̊ ſi qs q/ rit ex me:quid hoꝝ moyſes ille tuꝰ famu lus ſenſerit:nõ ſunt hi ſermones cõfeſſi/ onũ meaꝝ:ſi tibi nõ ↄfiteoꝛ neſcio:⁊ ſcio tamẽ illas veras eſſe ſententias exceptis carnalib de quibo quantũ exiſtimaui lo cut ſum. Ouos tamẽ bone ſpei ꝑuulos hec verba libꝛi tui nõ territãt alta humi liter ⁊ pauca copioſe.ſed om̃es quos in eis verbis vera cernere ac dicere fareoꝛ. diligam? nos inuiceé: pariteſq; diligamꝰ te deñ noſtꝝ fontẽ veritatis:ſi nõ vana: ſʒ ipaʒ ſitimꝰ.eundẽcq; ſamulũ tuum ſcri pture hui diſpẽſatoꝛẽ ſpiritu tuo plenũ ita honoꝛem? vt hoc eũ te reuelãte cum hec ſeriberet attẽdiſſe credamꝰ:qð i eis maxime ⁊ luce veritatis ⁊ fruge vtilitat⸗ excellit. ita cũ aliꝰixerit h̊ ſenſit qd ego Zaliꝰ imo illud qð ego.religioſiꝰ me ar/ bitroꝛ dicere:cur nõ vtruq; potiꝰ ſi vtrũ q; veꝝ eſt. ⁊ ſiqͥd terciũ:⁊ ſiqͥq quartüũ:et ſi qͥd om̃ino aliud veꝝ quiſpiã ĩ his ver bis videt:cur nõ illa omia vidiſſe creda tur ꝑ quẽ deus vnꝰ ſacras lr̃as vera ⁊ di uerſa viſuriſmiłtoꝝ ſenſibe tpauit: Ego certe qð intrepidꝰ decoꝛde meo ꝓnũcio: ſi ad culmẽ autoꝛitatꝭ aliqd ſcribereʒ: ſic mallẽ ſcribere:vt qð veri quiſq; de his reb cape poſſet:mea vᷣba reſonarẽt:qᷓ; vt vnã verã ſentẽtiã ad h̊ apertiꝰponerẽ:vt excluderẽ ceteras quaꝝ falſitas me non poſſet offendere. Nolo itaq; deꝰ meꝰ taz pceps eſſe: vt h illu vin de te meruiſſe nõ credã Gẽſit ille om̃ino in his vᷣbis:atq; cogitauit cũ ea ſcriberet:qͥcd h veri po tuimꝰ innenire:⁊ q cqͥd nos nõ potuimꝰ: aut nõdũ poſſumꝰ:⁊ tñ ĩ eis inueniri pᷣt. Poſtremo dñeqͥ deꝰ es:⁊ nõ caro ⁊ ſan/ guis:ſi ͥd hõ minꝰ vidit:nunqͥd ⁊ ſpũm tuũ bonũ qͥ deducet me in terrã rectã la/ Aiber XIII. tere potuit qᷣcqᷣd eras leis vᷣbis tuipᷣe re mn ten ſiml animad uelaturꝰ legẽtibo poſteris.etiã ſi ille per uertit᷑:nec tamẽ de illa narrari alid po-/ quẽ dicta ſũt vnã foꝛtaſſis ex mult ver ſentẽtiã cogitauit? Oð ſi ita eſt:ſit igit ü la quã cogitauit ceteris excellẽtioꝛ. No bis aũt dñe:aut ipᷣaʒ demõſtra:aut quã placʒ alterã verã: vt ſiue nobis ̊ qð etia lli homini tuo:ſiue aliud ex eoꝛũdẽ ver boyp occaſione patefacias:tu tñ paſcas: nõ erroꝛ illudat. Ecce dne deꝰ me q;; mł ta de paucis v̈bis:qᷓ; młta oꝛo te ſcripſi mus.Que noſtre vires:q; tꝑa oib libꝛiſ tuis ad iſtũ modũ ſufficiant: Hine irac me bꝛeuiꝰ ĩ eis ↄfiteri tibi:⁊ eligere vnũ gliqd qð tu inſpiraueris veꝝ certũ ⁊ bo nũ:etiã ſi młta occurrerint vbi młta oc/ currere potuerint:ea fide ↄfeſſionis mee vt ſi H̊ dixero qð ſenſit miniſter tuꝰ:recte atq; optime:id enim conari me opoꝛtet. Oõð ſi aſſecutꝰ nõ fuero:id tñ dicã qð mi hiꝑ eiꝰ verba veritas tua dicere volue/ rit:q illi quoq; dixit qð volut. * ¶Exvplicit liber duodecim?ꝰ?. „ ncipit tredecimꝰ. us me“⸗ miſericoꝛdia mea à feciſti me:⁊ oblitũ tui nõ ob litus es. Inuoco te in aĩa⸗ meã quã pparas ad capiẽdũ te ex deſide rio qð iſpiras ei. Nũc inuocantẽ tene de ſeras: qͥ pꝛiꝰ q́; inuocarẽ pᷣueniſti ⁊ inſti/ tiſti crebꝛeſcẽs młtimodis vocib vt au dirẽ ð lõginq̊ ⁊ ↄuerterer:⁊ vocãtẽ me in uocarẽ te. Tu eni dñe deleuiſti oĩa mala merita mea ne rtribueres manibo meis i qͥba te defeci:⁊ pᷣueniſti oĩa bõa merita mea vt ftribueres manibo tuis qb me fe ciſti:qꝛ ⁊ pꝛiꝰ qᷓ; eſſẽ tu eras. Nec erã cui pſtares vt eſſe:⁊ tñ ecce ſũ ex bõitate tua pᷣueniẽte totũ h̊ qð me feciſti ⁊ vñ me feci ar. Hec em̃ eguiſti me:aut ego tale bo/ nũ ſũ q̊ tu adiuueris dñemeꝰ ⁊ deꝰ meꝰ: nõ vt tibi ſic ſeruiã q̃i ne fatigeris in agẽ do:aut ne minoꝛ ſit ptãs tua carẽs obſe/ quio meo:neq; vt ſic te colã q̃ſi terrax vt ſis incultꝰ ſi nõ te colã:ſʒ vt ſeruiã tibi et colã te:vt de te mihi bene ſit:a quo mibi 4 Eancnbe pebanignitu honiötbini bieſernce⸗ Ouidentepn . nnnmid⸗ Ptnlo copo inlpten, untt chonertindemnt Prtiraconp Ceetihlongine Giiteintoem eſet coꝛp ischſiommin nraorert büronenenta turzcharddr ſibonn udel ſchtlalre inio ſierte Qud s Nelerigl Wwdd⸗ GSde rar ord toreſher ſimiis d ebuc cqh gber equzlite bi⸗ Gin ulicſe. ſeineni goſapleter lterſaperet ſengeneed helumegm ſeabyſſoſt tunnſpin⸗ ſeiherin lgnoobſa Neſin? inſti iodei Piir ſomnltn Uhfirlat engſſnli Drügiic Bianß lazelini 9 Mnonitrr nten eUngereißn ndſedeſez Sncgonrhni epgah tinenobeeſt Ufun ige nmberagerewni oracide mumtdinkn Aieoſcſtonion Mrniniferenn nn enie wCiAicn mdcerevd⸗ Swas. Addea, 9 d . . wAN nnudin etcii uiie⸗ oritah giiradaſt⸗ memenede tifaanintiſ õ nnwttwifen wnhiiu munnßnneh uhijnn „ eſt vt ſim cut bene ſit Ex plenitudine qͥp pe bonitatiſtue creatura tua ſubſiſtit:vt bonũ qð tibi nihil pdeſſet:nec de te eq̃le tibi eſſet.tñ qꝛ ex te fieri potuit nõ deeſſ,- Quid em̃ te ꝓmeruit celũ ⁊ terra q̃ feciſti in pꝛincipio: Dicãt qd te pmeruerũt ſpi ritalis coꝛpoꝛaliſq; natura:quas feciſti in ſapiẽtia tua:vt inde penderẽt etiã in/ choata ⁊ infoꝛmia queq; ĩ genere ſuo vł ſpiritali vel coꝛꝑali:euntia in imoderati onẽ ⁊ in longinquã diſſimilitudinẽ tuã. ſpiritale infoꝛme pᷣſtantius q; ſi foꝛmatũ coꝛpꝰ eſſet.coꝛpoꝛale autẽ infoꝛme pᷣCſtan tius q; ſi om̃ino nihil eſſet:atq; ita pẽde/ rent in tuo verbo infoꝛmia:niſi ꝑ idẽ ver bũ reuocarent᷑ ad vnitatẽ tuã ⁊ ſoꝛmarẽ/ tur ⁊ eſſent ab vno te ſũmo bono vniuer ſa bona valde: Quid te ꝓmeruerãt vt eſ/ ſent ſaltẽ inſoꝛmia:que neq; hoc eſſent ni ſi ex te: Quid te pmeruit materies coꝛpo ralis vt eſſet ſaltẽ inuiſibilis ⁊ incõpoſi/ ta:qꝛ neq; hoc eſſet niſi qꝛ feciſti eã:ideo qʒ teqꝛ nõ erat ꝓmereri vt eſſet nõ pote/ rat: Aut qͥd te ꝓmeruit inchoatio crea / ture ſpiritalis vt ſaltẽ tenebꝛoſa fluitarʒ ſumilis abyſſo:tui diſſimilis:niſi per idẽ verbũ cõuerteret᷑ ad ideʒ a quo ſacta eſt: atq; ab eo illuminata lux fieret:q;uis nõ equaliter tamẽ ↄfoꝛmis foꝛme equali ti/ bi? Sicut em̃ coꝛpoꝛi nõ hoc eſt eſſe qd pulcrũ eſſe:alioquin defoꝛme eſſe nõ poſ ſet:ita etiã creato ſpiritu nõ id eſt viuere qd ſapiẽter viuere:alioquin incõmutabi liter ſaperet. Bonũ aũt illi eſt herere tibi ſemꝑ:ne qð adeptꝰ eſt ↄuerſione:auerſio ne lumẽ amittat.⁊ relabat᷑ ĩ vitã tenebꝛo ſe abyſſo ſimilẽ. Nã ⁊ nos qͥ fm aĩaʒ crea tura ſpiritalis ſumꝰ:auerſi a tenr̃o lumi ne:in ea vita fuimꝰ aliqñ tenebꝛe:⁊ in re liquijs obſcuritatis noſtrelaboꝛamꝰ:do nec ſimꝰ iuſticia tua in vnico tuo ſic mõ/ tes dei. Nã iudicia tua ſuimꝰ:ſicut abyſ ſus multa. Oð aũt in pꝛimis ↄditõnibꝰ- dixiſti:fiat lux:⁊ facta eſt lux:nõ incõgru enter h̊ intelligo in creatura ſpiritali:qꝛ Eerat iꝗ qualiſcũq; vita quã illuminares. Vz ſicut nõ te pmeruerat vt eſſet tal vi/ ta que illuminari poſſet:ita nec cũ iã eſſet pꝓmeruit te vt illuminaret᷑. Neq; em̃ eiuſ inſoꝛmitas placeret tibi:ſi nõ lux fieret: CXLVII. nõ exiſtẽdo ſʒ intuẽdo illuminantẽ lucẽ: eiq; coherẽdo:vt ⁊ qð vtcũq; viuit:⁊ qd beate viuit:nõ deberet niſi gratie tue.cõ uerſa ꝑ cõmutationẽ melioꝛẽ ad id qð ne q; in meliꝰ neq; ĩ deterꝰ cõmutari poteſt qð tu ſolꝰ es:qꝛ ſolꝰ ſimpliciter es:cuiñ eſt aliud viuere:aliud beate viuere:quia tua beatitudo tu eſ.Quid ergo tibi deeſ ſet ad bonũ qð tu tibi es:etiaʒ ſi iſta vel omino nulla eſſent:vel infoꝛmia remane rent:que nõ ex indigẽtia feciſti.ſʒ ex ple/ nitudine bonitatis tue:cohibẽs atq; cõ/ uertẽs ad ſoꝛmã:nõ vt tanq; tuũ gaudiũ compleat᷑ ex eis: Perfecto em tibi diſpli cet eoꝝ imꝑfectio:vt ex te perſiciant᷑ et ti bi placeãt:nõ autẽ imꝑfecto:tanq; et tu eoꝝ perfectõne perſiciẽdus ſis. Spiritꝰ em tuus bonꝰ ſuꝑferebat᷑ ſuꝑaquas:nõ ferebat᷑ ab eis tanq; in eis reqᷣeſceret. In quibo em̃ requieſcere dicit᷑ ſpiritus tuus bonus:hos in ſe requieſcere facit. Sʒ ſu perferebat᷑ incoꝛruptibilis ⁊ incõmuta/ bilis volũtas tua:ipſa in ſe ſibi ſufficiẽs ſuper eã quã feceras vitã:cui nõ hocẽ vi uere qdðᷣ beate vinere:qꝛ viuit etiã fluitãſ ĩ obſcuritate ſua:cui reſtat cõuerti ad eũ a quo facta eſt:⁊ magis magiſq; viuere apud fontẽ vite:⁊ in lumine eius videre lumen: ⁊ perfici ⁊ illuſtrari ⁊ beari.Ecce apparet mihi in enigmate trinitaſqð es de meꝰ:quoniã tu pater in pꝛincipio ſa/ pientie noſtre:qð eſt tna ſapiẽtia ð tena⸗/ ta:eqlis tibi ⁊ coeterna.i.in filio tuo feci/ ſti celũ ⁊ terrã.Et młta diximꝰde celo ce li:⁊ de terra inuiſibili ⁊ incõpoſita:⁊ de abyſſo tenebꝛoſa ſm ſpirital infoꝛmitat: vagabunda deliquia:niſi cõuerteret᷑ ad eũ a quo erat qualiſcũq; vita:⁊ ilumina tione fieret ſpecioſa vita:⁊ eſſet celum ce li eius qdð inter aquã ⁊ aquã poſtea factũ eſt: tenebã iam patrem in dei ne mineqͥ; fecit hec: ⁊ filium in pꝛincipij nomine in quo fecit hec:⁊ trinitatẽ credens deũ me um ſicuti credebã.querebã ĩ eloquijs ſã ctis eiꝰ:⁊ ecce ſpũs tuꝰ ſuꝑferebat᷑ ſuper aquas. Ecce trinitas deꝰ meꝰ pater ⁊ fi/ lius ⁊ ſpũſſanctꝰ creatoꝛ vniuerſe creatu re. Dʒ q c fuerat.O lumen veridicũ ti/ bi admoueo coꝛ meũ ne me vana doceat: diſcute tenebꝛas ciꝰ: dic mihi obſecro Confeſſionũ te ꝑ matrẽ charitatẽ:obſecro te dic mihi q̃ cauſa fuerat vt poſt nominatũ celum ⁊ terrã ĩuiſibilẽ ⁊ incõpoſitã.⁊ tenebꝛas ſu ꝑ abyſſuʒ:tũ demũ ſcriptura tua noĩaret ſpũm tuũ: nqꝛ opoꝛtebat ſic eũ inſinu ari:vt diceret᷑ ſuꝑferri:⁊ nõ poſſet h̊ dici niſi pꝛiꝰ illud cõmemoꝛaret᷑:cui ſuꝑferri ſpũs tuꝰ poſſet ĩtelligi: Nec patri em nꝰ filio ſuꝑferebat᷑. Nec ſupferri recte dice/ ret᷑:ſi nulli rei ſuꝑferret᷑. Pꝛiꝰ ergo dicen dũ erat cui ſuꝑferret᷑:⁊ deinde ille quẽ nõ opoꝛtebat aliter cõmemoꝛari niſi vt ſuꝑ ferri diceret᷑. Cur ̊ aliter eũ inſinuariñ opoꝛtebat:niſi vt ſuꝑferri diceret: Jam hinc ſequat᷑ qͥ poteſt intellectu apoſtolũ tuũ dicentẽ:qꝛ charitas tua diffuſa eſt i coꝛdibo noſtris ꝑ ſpũmſanctũ qͥ datꝰ eſt nobis:⁊ de ſpũalibo docentẽ ⁊ demõſtrã/ tẽ ſupereminentẽ viã charitatꝭ:⁊ flecten/⸗ tẽ genua ꝓ nobis ad te:vt cognoſcamuſ ſuꝑeminentẽ ſcieẽtiã charitat chꝛiſti. JYõ q; ab initio ſuꝑeminẽs ſuꝑferebat᷑ ſuper aq̃s. Cui dicã:quomodo dicã de ponde re cupiditatꝭ in abꝛuptã abyſſũ:⁊ de ſub leuatione charitatis ꝑ ſpũm tuũ q ſupfe rebat᷑ ſuꝑ aqs: Cui dicãa?: Quomodo di/ cam? MWergimur ⁊ emergimꝰ. Neq; em̃ loca ſunt quibo mergimur ⁊ emergimus ODuid ſimili:⁊ qͥd diſſimiliꝰ: Affectſũt gmoꝛes ſunt:immũdicia ſpũs noſtri de/ fluens inferi?ꝰ amoꝛe curarũ:⁊ ſanctitas tua attollẽs nos ſuperiꝰ amoꝛe ſecurita/⸗ tis:vt ſurſũ coꝛda habeamꝰad te vbi ſpi ritꝰ tuꝰ ſuꝑfert᷑ ſup aqs:⁊ veniamꝰad ſu/ pereminẽtẽ requiẽ cũ ꝑtranſierit aĩa nr̃a aq̊s qᷓ ſunt ſine ſubſtãtia.Defluxit ange luſ:deſluxit aĩa hoĩs:⁊ indicauerũt abii/ ſũ vniuerſe ſpiritales creature ĩ ꝓfundo tenebꝛoſo Hiſi dixiſſes ab initio fiat lux ⁊ facta eſſet lux:⁊ inhereret tibi oĩs obe/ diens intelligẽtia celeſtis ciuitat tue:et reqᷣeſceret in ſpũ tuo qͥ ſuꝑfert᷑ incõmuta biliter ſuꝑ om̃e mutabile.alioquin ⁊ iſ/ ſũ celũ celi tenebꝛoſa abyſſus eſſet in ſe: nüũc aũt lux eſt ĩ dño. Nam ⁊ ĩ ipᷣa miſera inqetudine defluẽtiũ ſpirituũ ⁊ indican tiũ tenebꝛas ſuas nudatas veſte luminiſ tui:ſatꝭ oñdis q; magnã creaturã rõnalẽ fecer: cui nllło mõ ſufficit ad beatã reͥeʒ qcqͥd te minus eſt:ac ꝑ h̊ nec ipᷣa ſibi.Tu Uiber xI. em̃ deꝰ noſter illuminabis tenebꝛaſnfr̃as xte oꝛiunt᷑ veſtimèta noſtra:⁊ tenebꝛe noſtre ſic meridies erũt.Da mihi te de meꝰ:redde mihi te en amo:⁊ ſi paꝝẽ amẽ validiꝰ.Nõ poſſũ metiri vt ſciã qtuʒ de ſit mihi amoꝛis ad id qð ſatis eſt:vt cur rat vita mea ĩ amplexꝰ tuos:nec auertat᷑ donec ab ſcondat᷑ in abſcõdito vultꝰ tui. Hoc tantũ ſcio:qꝛ male mihi eſt pᷣter te: nõ ſolũ extra me:ſʒ ⁊ ĩ meipᷣo:⁊ oĩis mihi copia q̃ deꝰ meꝰ nõ eſt egeſtas eſt. Nun/ qͥd aut pater aut filiꝰ nõ ſupꝑferebat᷑ ſup aq̃s: Si tanq; loco ſiẽ coꝛpꝰ:nec ſpũſſan ctus.Si aũt incõmutabilis diuinitatiſ eminẽtia ſuꝑ om̃e mutabile: pater ⁊ fili us ⁊ ſpũſſanctꝰ ſuꝑferebat᷑ ſuꝑ aqs Qur ãtm̃ de ſpũ tuo dictuʒ eſt H. Cur de illo tTim dictũ eſt:q̃ſi locꝰ ibi eſſet q nõ eſt locꝰ? De ͥ ſolo dictũ eſt ꝙ ſit donũ tuũ:⁊ ĩ do/ no tuo reqᷣeſcimꝰ:ibi te fruimur requies nr̃a:locꝰnoſter. Amoꝛ illuc attollit noſ:- ſpũs tuꝰ bonꝰexaltat humilitarẽ noſtrã ð poꝛtis moꝛtis. In bona volũtate pax nobis eſt. Coꝛp põdere ſuo nitif ad lo/ cũ ſuũ. Pondꝰ nõ ad ima tm̃ eſt:ſʒ ad lo/ cũ ſuũ. Ignis ſurſũ tendit:deoꝛſũ lapis Pongen bo ſuis aguntloca ſna petunt. Oleũ infra aquã fuſu ſupra aquã attolli tur:aq̃ ſupꝛa oleũ ſuſa infra oleũ demer/ git᷑. Ponderib ſuis agunt᷑:loca ſua pe/ runr P inꝰ oꝛdinata inqeta ſũt:oꝛdinãt᷑ ⁊ quieſcũt.Pondꝰ meũ amoꝛ meꝰ:eo fe roꝛ quocũq; feroꝛ.Dono tuo accẽdimur ⁊ ſurſũ ferimur. Inardeſcimꝰ⁊ imꝰ Aſcẽ dimꝰ aſcẽſiones ĩ coꝛde:⁊ cantamꝰ canti cũ graduũ. Igne tuo:igne tuo bono in/ ardeſcimꝰ ⁊ imꝰ:qm̃ ſurſũ imus ad pacẽ iheruſalẽ:quonia iocundatꝰ ſum in his qͥ dixerũt mihi:in domũ domini ibimut ibi nos collocauit voluntas bona:vt ni hil velimꝰ aliud q; pmanere illic in eter⸗/ nũ. Beata creatura q̃ nõ nouit aliud cux, eſſet ipſa aliud:niſi dono tuo qð ſuper/⸗ fertur ſuper om̃e mutabile:mox vt facta eſt attolleretur nullo interuallo tempo/ ris in ea vocatione qua dixiſti:fiat lux:⁊ facta eſt lux. In nobis em̃ diſtinguit tẽ/ poꝛe quo tenebꝛe fuimus ⁊ lux efficimur in illa vero dictũ eſt d eſſet niſi illumia/ rec᷑: ⁊ ita dictũ eſt quaſi pꝛiui fuerit fluxa uace ftilt Nraliteſerict Alur eent Un Auniell nl Zrrinicltiof hl. ſe Doißt 6 loni ciſ i jcidellt, eſetinilt ſirſione Laley Gilihl. .0 Urlnoentlencn betucenoſe WGſcies? 1NeK v gemiröir tut uneng-t ſhumublioditi ltcpt⸗Cone⸗ iente dicarnni glidrdrertn ladcdopnc weorworhdda 1vult we becꝛibitrn ternaſin wocis ſim ſenſibilifi ſufft inn rmin na fittjo nomn Cotenerepn ſces nerdic ſancedſiede ſunbpaterr⸗ baptſon cpyudnosid fiſhiileot⸗ fmahreqy ae⸗ llenre in ſotegebannt igrincic⸗ lueſhcnett Riedienien uenhifnt Wniinti wrceſiſ⸗ önnhiitu munblerenſ Nnbakſihl mcfblrl Dieſcinicfle⸗ ſt doni ni,ix, iefunmenuls elrnoltne Eunlimtenoi n Wrenr o driri Pnihaſun. äipnnint Gümdi nilu uſt ninlimuiti – wonnongiir⸗ anin Ni Getcmrmd an cigenobn⸗ irfiimons mur ini nimmuini ezboluſ⸗ erlliehnen, wutnita; ⁊ tenebꝛoſa:vt appareꝛet cauſa q̃ dictũẽ vt alit eſſet.i.vt ad lumẽ indeficiẽs ↄuer ſa lux eſſet. Qui pᷣt intelligat:⁊ qͥ nõ pᷣta te petat. Vt qͥd mihi moleſtuſ eſt q̃ſi ego illuminẽ vllũ hoĩeʒ veniẽtẽ ĩ hũc mũdũ Trinitatẽ om̃ipotẽtẽ qͥs ĩtelligit: Et qs nõ loquit᷑ eã:ſi tñ intelligit eã. Rarg aia q̃ cũ de illa loquit᷑ ſciat d loquat᷑. Et cõ tendũt ⁊ dimicãt:⁊ nemo ſine pace vidit iſtã viſionẽ. Tlellẽ vt hec tria cogitarent hoĩes ĩ ſeipᷣiſ. Lõge ad aliud ſũt iſta tria q; illa trinitras. Ded dico vbi ſe exerce ant ⁊ pbent ⁊ ſentiãt q; lõge ſũt.Dico ãt hec tria eſſe noſſe velle. Hũ em̃ ⁊ noui⁊ volo. Gũ ſciẽs ⁊ volẽs.Et ſcio eſſe me: ⁊ velle vt ſim:⁊ volo eſſe et ſcire. In his igit᷑ tribo q; ſit inſeꝑabilis vita:⁊ vna vi/ ta:⁊ vna mens:⁊ vna eſſentia:qᷓ; deniq; ĩ ſeparabilis diſtinctio:⁊ tñ diſtinctio:vi/ deat q pᷣt. Certe coꝛã ſe eſt:attẽdat in ſe⁊ videat ⁊ dicat mihi. Sʒ cũ ĩuenerit ĩ hiſ aliqͥd ⁊ dixerit:nõ iã ſe putet inueniſſe il lud qð ſupꝛa iſta eſt incõmutabile qð eſt incõmutabiliter: ⁊ ſcit incõmutabiliter: ⁊ vult incõmutabiliter:⁊ vtꝝ ꝓpter tria hec ⁊ ibi trinitas:an in ſingulis hec tria vt terna ſinguloꝝ ſint:an vtroꝛũq; miriſ modis ſimplicit᷑⁊ młtiplicit᷑ infinito in/ ſenſibili fine qð eſt:⁊ ſibi notuz eſt: ſibi ſufficit incõmutabiliter idipᷣm copioſa vnitatꝶ magnitudine:qͥs facile cogitaue rit:qͥs vllo modo dixerit:qͥs q̊libet mo/ do temere pnũciauerit:pcede ĩ ↄfeſſione fides mea:dic dño deo tuo. Sãacte ſãcte ſancte dñe deꝰ meꝰ:in noĩe tuo baptiʒati ſumꝰ pater ⁊ fili ⁊ ſpũſſancte:in noĩe tuo baptizamꝰ pater ⁊ fili ⁊ ſpũſſancte:qꝛ et apud nos ĩ chꝛiſto ſuo fecit deꝰ celũ ⁊ ter rã:ſpũales ⁊ carnales eccleſie ſue:⁊ terra nr̃a anteq; acciꝑet foꝛmã doctrine inuiſi bilis erat ⁊ incõpoſita:⁊ ignoꝛãtie tene/ bꝛis tegebamur:qm̃ ꝓ iniqͥtate erudiſti hoĩeʒ:⁊ iudicia tua ſicut multa abyſſus. Sʒ qꝛ ſpũs tuꝰ ſupferebat᷑ ſuꝑ aquã:nõ reliqt miſeriã noſtrã mif̃icoꝛdia tua.⁊ di xiſti fiat lux. Penitẽtiã agite:appꝛopinq̃ᷓ bit em̃ regnũ celoꝝ. Penitẽtiã a gite:fiat lux:⁊ facta eſt lux.Et qm̃ ↄturbata erat dad noſipos aia nr̃a:cõmemoꝛati ſumꝰtui dijie ð terra ioꝛdanis ⁊ ð monte eq̃li tibi: CXLN. ſz paruo ppter nos:⁊ diſplicuerũt nobi/ tenebꝛe nr̃e:⁊ ↄuerſi ſumꝰad te:⁊ facta eſft lux. Et ecce fuimꝰ aliqñ tenebꝛe:nũc aũt lux ĩ dño:⁊ tñ adhuc ꝑ fidẽ:nõdũ ꝑ ſpeci em Spe em̃ ſalui facti ſumꝰ. Spes aũt q̃ videt᷑ nõ eſt ſpes.Adhuc abyſſus abyſ ſũ iuocat:ſʒ iã nõ in voce cataractaꝝ tua rũ.ldhuc ⁊ ille qͥ dicit:nõ potui vobis loqͥ qſi ſpũalibo ſʒ qſi carnaliba:etiaʒ ipſe nõdũ ſe arbitrat᷑ cõpꝛehendiſſe:⁊ q̃ retro oblit? in ea qᷓ ante ſũt extendit᷑:⁊ ingemi „AV ſcit grauatꝰ:⁊ ſitit aia eiꝰ ad deũ viuum: quẽadmodũ ceru ad fontes aqꝝ: ⁊ dicit quãdo veniã:habitaculũ ſuũ qð de celo eſt ſuꝑpindui cupiẽs:⁊ iuocat inferioꝛem abyſſũ dicẽs Nolite ↄfoꝛmari huic ſecu lo:iʒ refoꝛmamini in nouitate mẽtis ve/ ſtre: nolite pueri effici mẽtibo:ſʒ malicia paruuli eſtote vt mentibo pfecti ſitis. Et o ſtulti galathe qs vos ſaſcinauit: Sed iã nõ ĩ voce ſua:in tua em̃ qͥ miſiſti ſpũm tuũ de excelſis ꝑ eũ qͥ aſcẽdit ĩ altũ:⁊ ape ruit cataractas donoꝝ ſuoꝝ:vt fluminiſ impetꝰ letificaret ciuitatẽ tuã. Illi em ſu ſpirat ſponſi amicꝰ habẽs iã ſpũs pꝛimi tias penes eũ:ſʒ adhuc ĩ ſemetipᷣo inge/ miſcẽs adoptionẽ expectãs redemptõeʒ coꝛꝑis ſui:illi ſuſpirat.mẽbꝝ eſt em ſpõ/ ſe:illi zelat.amiceſt em̃ ſpõſi:illi ʒelat nõ ſibi:qꝛ in voce cataractaꝝ tuaꝝ nõ in vo ce ſua inuocat alterã abyſſũ cui ʒelans ti met:ne ſicut ſerpens euã decepit aſtutia ſua:ſic ⁊ eoꝝ ſenſus coꝛrũpant᷑ q caſtitate qᷓ eſt in ſpõſo noſtro vnico tuo Que eſt il la ſpeciei lux cũ videbimꝰ eũ ſicuti eſt:et trãſierint lacrime q̃ mihi facte ſũt panis die ac nocte:dũ dicit᷑ mihi qtidie:vbi eſt deus tuꝰ: Et ego dico. Deꝰ me? vbi es? Ecce vbi es: Reſpiro ĩ te paululũ cũ et/ fundo ſuꝑ me aiaʒ meã ĩ voce exultatõiſ ⁊ ↄfeſſionis ſoni feſtiuitatẽ celebꝛãtis:et adhuc triſtis eſt:qꝛ relabit᷑ et fit abyſſus vel quin potiꝰ ſentit adhuc ſe eſſe abyſſũ mea:et quare conturbas me: G Dicit ei fides mea quã accẽdiſti in nocte ante pedes meos.Quare triſtꝭ es anima pera in dño.Lucerna pedibo tuis verbum eius Sperg et perſeuera donec tranſeat nox mater iniquoꝝ: done⸗ trãſeat ira domini cuiꝰ filij ⁊ nos fuimꝰ aliquãdo tenebꝛe: E ℳα/ * .êẽ ——————— „„ . „ 5 . . * quaꝝ r̃ſidua trahimꝰ in coꝛꝑe ꝓpter pec catũ moꝛtuo:donec aſpiret dies:⁊ remo ueant tenebꝛe. Bpera ĩ dño Mane aſta bo tibi ⁊ ↄtemplaboꝛ:ſemꝑ cõſiteboꝛ illi Mane aſtabo ⁊ videbo ſalutare vultus mei deũ meũ.qui viuificauit ⁊ moꝛtalia coꝛꝑa noſtra ꝓpter ſpiritũ qui habitat ĩ nobis:qꝛ ſuꝑ interi noſtꝝ tenebꝛoſuʒ et fluuidũ mificoꝛditer ſuperferebat᷑. Cn in hac peregrinatõe pignꝰaccepimꝰ:vt li ſimus lux dũ adhuc ſpe ſalui facti ſu/ mus:⁊ filij lucis ⁊ filij diei:nõ filij noctii neq; tenebꝛaꝝ qð tamẽ fuimꝰ:inter qͥs ⁊ nos in iſto adhuc incerto humane noti/ cie tu ſoluſ dinidis qͥ ꝓbas coꝛda noſtra ⁊ vocas lucè die:⁊ tenebꝛas noctẽ.Quiſ em nos diſcernit niſi tu? Quid aũt habe mus qð nõ accepimꝰ a te: Ex eadẽ maſ/ ſa vaſa in honoꝛe: ex qua ſũt ⁊ alia facta in contumelia.Aut qͥs niſi tu deꝰ noſter feciſti nobis firmamentũ autoꝛitat ſuꝑ nos ĩ ſcriptura tua diuina:Aelũ em̃ pli/ cabit᷑ vt liber: ⁊ nuc ſicut pellis extendit᷑ ſup nos. SGublimioꝛis em autoritat eſt tua diuina ſcriptura:cũ iam obierũt iſta moꝛte illi moꝛtales:ꝑ quos eã diſpẽſaſti nobis.Et tu ſcis dñe:tu ſcis quęadmo/ duũ pellibo indueris homies:cu peccato moꝛtales fierẽt. Uñ ſicut pellẽ extẽdiſti firmamentũ libꝛi tui:cõcoꝛdes vtiq; ſer mones tuos:quos ꝑ moꝛtaliũ miniſteri um ſupꝑpoſuiſti nobis. Haq; ipa eoꝛum moꝛte ſolidamentũ autoꝛitat ĩ eloquijs tuis ꝑ eos editis ſublimiter extendit᷑ ſu / per omia que ſubter ſunt.Oõð cũ hic vi / uerẽt nõ ita ſublimiter extentũ erat. Nõö dũ ſicut pellẽ celũ extẽderas:nõdũ moꝛ/⸗ tis eoꝝ famã vſq;quaq; dilataueraſ Tli deamꝰ dñe celos oꝑa digitoꝝ tuoꝝ:diſſe rena oculis nr̃is nubilũ q̊ ſubtexiſti oos Ibi eſt teſtimoniũ tuũ:ſapiẽtiã pꝛeſtanſ paruulis.Perſice deꝰ meꝰ laudẽ tuaʒ ex oꝛe infantiu ⁊ lactẽtiũ. Neq; em nouimꝰ alios libꝛos ita deſtruetes ſupbiã:ita de ſtruentes inimicũ ⁊ detenſoꝛẽ:reſiſtente,z recõciliatõi tue defendẽdo peccata ſuua. Hõ noui dñje nõ noui alia tã caſta eloqͥa q̃ ſic mihi ꝑſuaderẽt ↄfeſſionẽ ⁊ lenirent ceruicẽ meã iugo tuo.⁊ inuitarẽt colere . l — 4 53äl hi hec ſubterpoſito:qꝛ ſubterpoſitis ſo/ lidaſti ea. Sutt alie aque que ſuꝑ hoc ſir mamẽtũ credo ĩmoꝛtales:⁊ a terrena coꝛ ruptione ſecrete laudẽt nomen tuũ:lau/ ent te ſuperceleſtes populiangeloꝛum tuoꝝ: qui nõ opꝰ habẽt ſuſcipere firma/ mentũ hoc:⁊ legedo cognoſcere verbuʒ tuũ Uidet em faciẽ tuã ſemp:⁊ ibilegũt ſine ſyllabis tempoꝝ.qͥd velit eterna vo luntas tua.Leguüt eligũt ⁊ diligũt: ſem/ per legũt:⁊ nunq; pᷣterit qð legunt.Eli gengo em̃ ⁊ diligẽdo legũt ipᷣaʒ incõmu tabilitatẽ cõſilij tui.nõ claudit᷑ codex eo rũ:nec plicabit᷑ liber eoꝝ:qꝛ tuipᷣe illis hᷣ es: es ineternũ:qꝛ ſuꝑ hoc firmamentũ oꝛdinaſti eos:qð fſirmaſti ſuꝑ infirmita/ tem inferioꝝ populoꝝ:vbiſi bitcrener cognoſcerẽt miſericoꝛdiã tuã:ten poꝛali ter enunciantè te qui feciſti tempoꝛa.In celo em domine miſericoꝛd tas tua vſq; ad nubes. Tranſeũt nubes: celũ aute manet.Craſeüt pᷣdicatoꝛes ver bi tui ex hac vita in aliam vitã:ſcriptura vero tuꝗ vſq; in finẽ ſeculi ſuꝑ populos extendit᷑ Sed ⁊ celũ ⁊ terra tra ſibiit. ſer⸗/ mones autẽ tui nõ tranſibũt.Quoniã ⁊ pellis plicabit᷑⁊ fenũ ſuper qð extende/ batur cũ claritate ſua pᷣteriet:verbũ aut tuũ manet ineternũ:qð nunc in enigma te nubiũ ⁊ per ſpeculũ celi nõ ſicuti ap/ baret nobis:quia ⁊ nos quuis filio tuo dilecti ſimꝰ nondũ apparuit qð erimus Attendit ꝑ retia camnis:⁊ blanditꝰ eſt:et inflamauit ⁊ currimꝰpoſt odoꝛẽ eiꝰ.Sʒ cũ apparuerit ſimiles ei erimꝰ:quoniam videbimꝰ eũ ſicuti eſt. Bicuti eſt dñe vi dere noſtrũ qð nondũ eſt da nobis. NHaʒ ſic omino tu es:tu ſcis ſolꝰ qͥ es incõmu tabiliter:⁊ ſcis incõmutabiliter:⁊ viſ in cõmutabiliter:⁊ eſſetia tua ſcit ⁊ vult in/ cõmutabiliter:⁊ ſcientia tua eſt ⁊ vulti cõmutabilit:⁊ volũtas tua ẽ ⁊ ſcit incõ/ mutabilit Nec videt᷑ iuſtũ eſſe coꝛã te:vt quẽadmoduʒ ſe ſcit lumẽ incõmutabile: ita ſciat᷑ ab illuminato cõmutabili Jõqq aĩa mea ſiẽ tra ſine aq̃ tibi.qꝛ ſic ſe illüina reð ſe ñ pt:ita ſe ſatiare ð ſeñ pᷣt Hicem̃ apud te fons vite.quomodo ĩ lumĩe tuo videbimꝰ lumẽ. Quis ↄgregauit amari cantes in ſocietatẽ vnã: Idem nãq; illis ia tua:⁊ veri fiscktunisn gnälri gladd eaump ful Diritiftoonn Min ipynare nckenmrert ierirun ueſ ndo wlnntat Gtrme Tuen Munsiin gbanatch n Miniſapoi rites tibi caunarison Munndetff deoſvogonn Gieſccilien giiontertſitn n ſinlliud Gacimurad ſclienche MW moscow minnidd koboreſi umade mnpote lümin moꝛote lantner rluſtian eneolun ſenoſtne⸗ dornünoch cos ſemini lntemm erüptt̃ vefur lio erbi ranaſcvti fmmmnen Mhenrt. ſubbi Anine Nſti ihiene Dilitefe tllehniie⸗ Nürine P bebrflihnt oſeger hariſngtti agie:dlici öſtencdlegn nmunöcantae nucſphefnnen WEnnßſor Npronghiſinenn guiſnhienne doee bes nſittutt Uiüidonmen nnlum iſi niſecn ſaope ſüſpag, meſuirmatii mnlia lanit invgili n Fppnnt Henns mortblnei c otcinich Secingnds 1d Goncti Mickncheß nlsqonin õ Guaier:nut, utncktul, gonledſct inch tücheeninn luninünunble meinitbli ſi⸗ i ſelün Fo. finis eſt tpalis ⁊ terrene felicitatis: ppter quã faciũt oĩa:q; uis innumerabili varie tate curaꝝ fuctuent. Quis dñe niſi tu qͥ dixiſti vt ↄgregarent᷑ aq̃ in ↄ gregationẽ vnã:⁊ appareret arida ſitiẽs tibi:qm̃ tu um eſt ⁊ mare:⁊ tu feciſti illud:⁊ aridam terrã manꝰ tue foꝛmauerũt: Neq; e᷑ ama ritudo voluntatũ:ſʒ ↄgregatio aq̃ꝝ vo/ cat᷑mare.Cu em̃ coerces etiã malas cu/⸗ piditates aiaꝝ:⁊ figis limites quouſq; ꝓgredi ſinant᷑:atq; vtĩ ſe cõminuant᷑ flu/ ctus eaꝝꝑ:atq; ita facis mare oꝛdine im/ perij tui ſuꝑ ola. At aĩas ſitientes tibi⁊ apparẽtes tibi alio fine diſtinctas a ſoci etate maris.occulto ⁊ dulci fonte irrigai vt ⁊ terra det fructũ ſuũ:⁊ te iubẽte důõↄo deo ſuo germinet aia noſtra oꝑa miſicoꝛ die ſecũdũ genꝰ diligens ꝓrimũ in ſubſt 1 dijs neceſſitatũ carnaliũ:habẽs ĩ ſe ſemẽ Fm ſimilitudineʒ: qm ex nr̃a infirmitate cõpatimurad ſubueniendũ indigentib ſimiliter op ſtulãtes quẽadmodũ nobis vellemꝰ opẽ ferrũſi eodẽ modo indigere mus:mõ tantũ ĩ faciliba tanq; in herba ſe minali:ſʒ etiã in ꝓtectõne adiutoꝛij foꝛti roboꝛe ſicut lignũ fructifeꝝ id eſt bũfici um ad eripiendũ eũ qͥ iniuriã patit᷑ ð̊ ma nn potẽtiſ:⁊ pᷣbendo ptectõis vmbꝛacu lũ valido roboꝛe iuſti iudicij. I9ta domie ita oꝛo te oꝛiat᷑ ſicuti ſacis:ſicuti das hi⸗/ laritatẽ ⁊ facultatẽ:oꝛiat᷑ de terra veritas ⁊ iuſticia de celo reſpiciat:⁊ fiãt in firma mento luminaria. YFrangamꝰeſurieti pa nẽ noſtꝝ:⁊ egenũ ſine tecto inducamꝰ in domũ noſtrã. Nudũ veſtiamꝰ:⁊ domeſti cos ſeminiſ noſtri nõ deſpiciamꝰ.OQnuibo in terra natis fructibo:vide qꝛ bonũ eſt:⁊ erũpat tẽpoꝛanea lux noſtra:⁊ ð iſta ĩſeri oꝛe fruge actionis ĩ delicias ↄtemplatio nis verbũ vite ſuperiꝰ obtinẽtes:appa/ reamꝰ ſicut lumĩaria ĩ mũdo coherẽtes firmamẽto ſcripture tue. Ibi eĩ nobiſcũ diſputas vt diuidamꝰ inter intelligibi/ lia ⁊ ſenſibilia tãq; int᷑ diẽ ⁊ noctẽ:vel int dias alias intelligibilibo aliaſ ſenſibilib⸗ degitas:vt iã nõ tu ſolꝰ ĩ abdito dijudi/ cationis tue:ſic anteq; fieret fimamẽtũ diuidas int᷑lucẽ ⁊ tenebꝛas:ſʒ etiã ſpiri/⸗ tales tui ĩ eodẽ firmamẽto poſiti atq; di ſtincti manifeſtata ꝑ oꝛbẽ gra tua luceãt ſuꝑ terrã:⁊ diuidãt inter diẽ ⁊ noctẽ:⁊ ſi/ gniſficẽt tꝑa:qꝛ vetera tranſierũt:ecce fa⸗/ cta ſunt noua.Et q:/ꝓpioꝛ eſt nra ſalꝰ cũ credidimꝰ:⁊ qꝛ nox pceſſit dies gũtap pꝛopinquit:⁊ qꝛ benedices coꝛonã anni tui: mittẽs oparios ĩ meſſẽ tuã:in q̃ ſemi nãda alij laboꝛauerũt.mittẽs etiã ĩ aliax ſementẽ cuiꝰ meſſis ĩ fine eſt. Ita das vo ta optãti:⁊ bñdices ãnos iuſti:tu aũt idẽ ipᷣe es.⁊ ĩ annis tuis qͥ ñ deficiũt hoꝛreũ pparas ãms trãſeũtibo.Eterno q ppe cõ ſilio ꝓpꝛijs tꝑibo bona celeſtia das ſu- terra. Quoniã qdẽ alij dat᷑ ꝑ ſpũm ſᷣmo ſapiẽtie tãq; luminare maiꝰ ꝓpter eos à Pſpicue veritatis luce delectant᷑ tanq; in pꝛincipio diei:alij aũt ſermo ſcientie ſm eundẽ ſpũm tanq; luminare minꝰ:alij fi des:alij donatio curationũ:alij oꝑatõeſi virtutũ:alij ꝓphetia:alij dijudicatio ſpi „ rituũ:alij genera linguaꝝ: ⁊ hec oĩa tãq; ſtelle Oĩa em hec oꝑat᷑ vnatq; idẽ ſpũs diuidens ꝓpꝛia vnicuiq; ꝓut vult.⁊ faci ens apparere ſydera ĩ manifeſtatõnead vtilitatẽ. Sermo aũt ſciẽtie q̃ ↄtinẽt᷑ oia ſacramẽta ꝗᷓ variant᷑ tꝑib tãq; luna:⁊ ce tere noticie donoꝝ qᷓ deĩceps tãq; ſtelle cõmemoꝛate ſũt:q;tũ differuũt ab illo cæẽ doꝛe ſapiẽtie q̊ gaudet pᷣdictꝰ dies:tantũ ĩ pᷣncipio noctis ſũt. His em̃ ſũt neceſſa ria q bo ille pꝛudẽtiſſimꝰ ſeruꝰ tuꝰ nõ po/ tuit loqͥ qſi ſpũalibe:ſed q̃ſi carnalibo:ille qͥ ſapietiã loquit᷑ int᷑ ꝑfectos.Aialis aũt hõ tãq; ꝑuulꝰ in chꝛiſto lactiſq; potatoꝛ donec roboꝛet᷑ ad ſolidũ cibũ.⁊ aciẽ fir/ met ad ſolis aſpectũ:non habeat deſertã noctẽ ſuã ſʒ luce lune ſtellarũq; ↄtentꝰſit Hec nobiſcũ diſputas ſapiẽtiſſime deui nr.in libꝛo tuo firmamẽto tuo:vt diſcer namꝰ oĩa ↄtemplatõe mirabili:qᷓ;uis ad huc ſigniſa ĩ tpib ⁊ ĩ dieb ⁊ ĩ änis. Sʒ pꝛiꝰ lauamĩ:mũdi eſtote:auferte neqͥciax ab aĩs veſtr atq; a ↄſpectu oculoꝝ meo/ rũ:vt appareat arida.Diſcite bonũ face/ re:iudicate pupillo:⁊ iuſtificate viduaʒ: vt germinet terra herbã pabuli ⁊ lignuz fructifeꝝ:⁊ venite diſputemꝰ dicit dõs vt fiãt lumiaria ĩ firmamẽto celi ⁊ lnceãt ſuꝑ terrã.Querebat diueſillea mgro bo no qq facerʒ vt vitã eternã ↄſeq̃ret Dicat ei mgr̃ bonus quẽ putabat hoĩeʒ ⁊ nibhil S 7 ℳ —— ”?ð — ampliꝰ. Bonꝰ eſt aũt qꝛ deus eſt. dicat ei vt ſi vult venire ad vitã ſeruet mandata Separet a ſe amaritudineʒ malicie atq; neòcie: nõ occidat:nõ mechet᷑:non furet᷑: nõ falſum teſtimoniũ dicat:vt appareat arida: ⁊ germinet honoꝛẽ patris ⁊ matrꝭ ⁊ dilectionẽ ꝓximi. Feci inàt hec omia. Vlñ ergo tãte ſpine:ſi terra fructifera ẽ: Vlade extirpa ſiluoſa dumeta auaricie: vendeꝗᷓ poſſides:⁊ implere frugib dan/ do pauꝑib:⁊ habebis theſaux in celis: ⁊ ſeq̃re dñm ſi vis eſſe ꝑfectꝰ.eis ſociatuſ inter qͥs loquit᷑ ſapientiã ille q nouit qͥd diſtribuat diei nocti.vt noꝛiſ ⁊ tu. yt fi ant ⁊ tibi luminaria ĩ firmamẽto celiqY nõ fiet niſi fuerit illic coꝛ tuũ.qð itẽ non ſiet niſi fuerit illic theſaurꝰ tuꝰ:ſicut au/ diſti a mgr̃o bono. Sʒ ↄtriſtata eſt terra ſterilis:⁊ ſpine ſuffocauerũt abi dlo⸗ aũt genꝰ electũ:infirma mũdi:qͥ dimiſiſtꝭ fundite ſoꝛtia. Ite poſt eũ ſpecioſi pedeſ 2 lucete in firmamẽto:vt celi enarrẽt glo riã eiꝰ:diuidẽtes inter lucẽ ꝑfectoꝝ ſʒ nõ dũ ſicut angeloꝝ:⁊ tenebꝛas paruuloꝝ: ſʒ nõ deſpectoꝝ:lucete ſuꝑ omnẽ terrã:⁊ dies ſole candẽs eructet diei verbũ ſapi entie:⁊ nox luna lucẽſ annũciet nocti ver bũ ſcientie.Luna ⁊ ſtelle nocti lucẽt:ſeld nox nõ obſcurat eas:qm ille illuminant eã ꝓ modulo eiꝰ.Ecce em̃ tãq; deo dicẽ⸗ te fiãt lumĩaria ĩ firmamẽto celi.factꝰ eſt ſubito ð celo ſonꝰ quaſi ferret᷑ flatꝰ vehe mẽs: viſe ſũt lingue diuiſe q̃ſi ignis:qͥ ⁊ inſedit ſuꝑ vnũquẽq; illoꝝ:⁊ facta ſũt lumĩaria ĩ firmamẽto celi verbũ vite ha ,/ bentia. Ubiqʒ diſcurrite ignes ſanctiig nes decoꝛi. Uos em̃ eſtis lumẽ mũdi:n eſtis ſub modio.Exaltatꝰ eſt cui adheſi ſtis:⁊ exaltauit vos. P iſcurrite ⁊ innote ſcite oĩbo gentibo. Cõcipiat ⁊ mare et pa riat oꝑa veſtra:⁊ ꝓducãt aq̃ reptilia aia/ rũ viuaꝝ.Separãtes em pᷣcioſum a vili facti eſtis os dei:ꝑ qð diceret: pducãtaqd nõ aĩiaʒ viuã quã terra ꝓducit:ſʒ reptilia aĩaꝝ viuaꝝ ⁊ volatilia volãtia ſuꝑ terrã Repſerũt em̃ ſacramẽta tua deꝰ p oꝑa ſer unoꝝ ſanctoꝝ tnoꝝ:int᷑ medios fluctꝰ tẽ/ cationũ ſeculi:ad imbuẽdas gẽtes ĩ noĩe tuoĩ baptiſmo tuo.Et ĩter hec facta ſũt Tiber XII. magnalia mirabilia tanq; ceti grãdes: voceſ nuncioꝝ tuoꝝ volitãtes ſuꝑ terrã iuxta firmamẽtũ libꝛi tui pᷣpoſito illo ſi/ bi ad autoꝛitatẽ ſub q̊ volitarẽt quocun qʒ irẽt. Neq; em ſũt loqle neq; ſermones q̊ͥꝝ nõ audiant᷑ voces eoꝝ:qñ ĩ omnẽ ter rã exijt ſonꝰeoꝝ ⁊ ĩ fines oꝛbis terre vba eoꝝ:qm̃ tu dũe benedicẽdo młtiplicaſti hec.Nundùd mentioꝛ:aut mixtione mi / ſceo:neq; diſtinguo lucidas cognitõnes haꝝ reꝝ ĩ firmamẽto celi:⁊ oꝑa coꝛꝑalia ĩ vndoſo mari ⁊ ſub firmamto celi:Oua rũ em̃ reꝝ noticie ſunt ſolide ⁊ terminate ſine incremẽtis generationũ tqcq; lumĩa ſapiẽtie ⁊ ſciẽtie:earundẽ reꝝ ſũt oꝑatio nes coꝛꝑales młte ac varie: ⁊ alið ex alio creſcẽdo młtiplicat᷑ ĩ bñũdictõe tua deꝰ.q ↄſolatꝰ es faſtidia ſenſuũ moꝛtaliũ:vt in cognitione animi res vna multis modiſ ꝑ coꝛꝑis motõnes figuret᷑ atq; dicat᷑:aq ꝓduxerũt hec.ſʒ ĩ verbo tuo neceſſitates alienatoꝝ ab eternitate veritat tue po/ puloꝝ ꝓduxerũt hec.ſʒ in euãgelio tuo qm̃ ipᷣe aq̃ iſta eiecerũt.quaꝝ amarꝰlan/ guoꝛ fuit cauſa vt in tuo v̈bo iſta pcede / rent.Et pulcra ſũt om̃ia faciẽte te:⁊ ecce tu inenarrabiliter pulcrioꝛ qͥ feciſti oĩa-: aq̊ ſi nõ eſſet lapſus adã.nõ diffundere ex vtero eiꝰ ſalſugo mariſ.genꝰ humanũ ꝓſunde curioſũ:⁊ ꝓcelloſe tumidũ:⁊ ĩſta biliter fluidũ:atq; ita non opꝰ eſſet vt in aqͥs mult coꝛpꝑabiliter ⁊ ſenſibiliter ope rarent᷑ diſpẽſatoꝛes tui miſtica facta ⁊ di cta.Sic em̃ mihi nũc occurrerũt repti/ lia ⁊ volatilia:quibo imbuti ⁊ initiati ho mines coꝛpꝑalibo ſacramẽtis ſubditi:nõ vltra pficerẽt:miſi ſpũaliter viueſcerʒ aĩa gradu alio.⁊ poſt initij verbũ ĩ ↄſũmati/ onẽ reſpiceret:ac ꝑ hoc ĩ verbo tuo ñ ma ris pfunditas:ſʒ ab aquaꝝ amaritudine terra diſcreta eijcit:non reptilia aiaꝝ vi uaꝝ ⁊ volatilia:ſʒ aĩlaʒ viuã. Neq; em iã op? habet baptiſmo q̊ gentib op) eſt. ſ cut opꝰ habebat cũ aùs tegeret᷑. Nõ em intrat᷑ aliter in regnũ celoꝝ ex illo q̊ inſti tuiſti:vt ſic intret᷑. nec magnalia mirabi lia q̃rit quibo fiat fides. Neq; em̃ niſi ſi / gna ⁊ ꝓdigia viderit nõ credit:cũ iã di/ ſtincta ſit terra fidelis ab aqs maris infi delitate amariſ:⁊ lingue in ſigno ſunt nõ Caivgfnfde volatlieben habeltenuan niticiti eſtcornanun Vopermrmnin vxrnnll mgureltauſa⸗ fͤinpt wo Alhütenn Gaalaarude ſigſpectue bccleuat'e taneniest ohonri hormnnkꝛben dedleidie Püteroran Nnctelezbe AWrons enoddcn (Ordis nmini annücii menta? voꝛuͤtin cultox / ſeſhis ſubhocmu ſcuriaric hronn Clundoadi iit duoi⸗ Dchortem maniboicter mndo rlolen luae roſtbi hotipoluor⸗ nneykſint hinnimne ſtſanſſiin⸗ Nennolͤ ſnannn ſorktofiin Cſanerite Monereſec ütte⸗ d 6 9 1 N i mcigii⸗ toppalnitgſnne tippaſtl biroltrin gcoregfſoni ftnes oebisintt⸗ Mgrant migten Dlncchsaegi wudcdergrant udinnuinal elumhlceemine Cnmninitirin vanmeegſirantin lermeina Gtiniciiemnde Cii nornluͦ punuldo unt moint wononaeſints ryenundwey⸗ hincigdier riraumn m oid ür is ui i inn rrlublinohe ninkafennd cNi ronmtnindn Gmnins ihili hilin iuſeh zm vchiiNNN in nhiihin uimmnniln unniniil. varenirtin ung 4 rod rrll ſe enngeliunt 7 = — X 1 — Se 7 SS= ☛n — = — — — ☛ — = — = =„ =m = fidelib ſʒ infidelibo.Nec iſto igit᷑ genere volatili qdᷣ verbo tuo ꝓduxerũt aq̃:opꝰ habet terra quã fundaſti ſuꝑ aq̃s. Im/ mitte ĩ eã verbũ tuũ ꝑ nũcios tuoſ.Oꝑa em̃ eoꝝ narramꝰ: iʒ tu es qui oparis ĩ eiſ vt operent᷑ animã viuã Terra ꝓducit eã qꝛ terra cauſa eſt vt hec agãt in ea:ſicut mare fuit cauſa vt agerẽt reptilia anima rũ viuaꝝ ⁊ volatilia ſub firmamẽto celi: gquib ia terra nõ indiget.q;uis piſcẽ mã ducet leuatũ de ꝓfundoĩ ea mẽſa quã pa raſti ĩ ↄſpectu credentiũ. Ideo em̃ de p/ ſundo leuat eſt: vt alat aridã:⁊ auis ma rina ꝓgenies:ſʒ tñ ſuꝑ terrã multiplicat ꝛimaꝝ em̃ vocũ euãgeliʒantiũ ifideli tas hominũ cauſa extitit:ſp ⁊ fideles ex/ hoꝛtant᷑ ⁊ benedicunt᷑ ab eis multiplicit᷑ de die ĩ diẽ. At vᷣo aĩa viua de terra ſum pſit exoꝛdiũ:qꝛ nõ ꝓdeſt iã niſi fidelibuſ ↄtinere ſe ab amoꝛe huiꝰ ſeculi:vt aĩa eo rũ tibi viuat q̃ moꝛtua erat ĩ delicijs vi/ uens:delicijs dñe moꝛtitferis.nã tu puri coꝛdis vitales deliere Wperent g iã ĩ ter ra miniſtri tui nõ ſicut ĩ aqͥs infidelitatiſ annũciãdo ⁊ loq̃ndo ꝑ miracula ⁊ ſacra/ menta ⁊ voces miſticas:vbi intẽta ſit ig noꝛãtia mater admiratõis in timoꝛe oc/ cultoꝝ ſignoꝝ.Talis em̃ eſt introitꝰ ad fidẽ filijs adã oblitis tui.dũ abſcondũt ſe a facie tua ⁊ fiũt abyſſus:ſʒ operẽt᷑ etiã ſicut ĩ arida diſcreta a gurgitibo abyſſi. ⁊ ſint ſoꝛma fidelib viuẽgo coꝛã eiſ:⁊ ex citando ad imitationẽ. Sic em̃ nõ tĩti dgd audiẽdũ verbũ:ſʒ etiã ad faciendũ au diũt.Querite dñm ⁊ viuet aĩa veſtra:vt ꝓducat terra aĩiaʒ viuentẽ. Nolite cõtoꝛ/ mari huic ſeculo:ↄtinete vos ab eo.Eui tando viuit aĩa:q̃ appetẽdo moꝛit᷑. Con tinete voſab ĩmani feritate ſuperbie:ab inerti voluptate luxurie:⁊ a fallaci noĩe ſcientie:vt ſint beſtie manſuete:⁊ pecoꝛa edomita:⁊ innoxij ſerpẽtes. Hotus em̃ aĩe ſunt iſti in allegoꝛia:ſʒ faſtꝰ elatõnis delecratio libidinis ⁊ venenũ curioſi/ tatis.motus ſunt aĩe moꝛiture:qꝛ nõ ita moꝛit᷑ vt om̃i motu careat:qm̃ diſceden do a fonte vite moꝛit᷑:atq; ita ſuſcipit᷑ a pᷣtereunte ſeculo:⁊ cõfoꝛmat᷑ ei. Uerbuʒ aut tuũ de; fons vite eterne eſt:⁊ nõ p̃te/ rit:ideoq; in verbo tuo cohibet ille diſ/ Ita homo renouat᷑ in agnitionẽ dei ᷣm CLI. eeſſus dũ dicit᷑ nobis.nolite confoꝛmari huic ſeculo:vt pducat terra in fonte vite aiaz viuentẽ: in v̈bo tuo ꝑ euãgeliſtaſ tu os aiqʒz ↄtinẽtẽ:imitãdo imitatoꝛes chꝛi ſti tui. Hoc eſt em ſecũdüũ genꝰ:qm emu latio viri ab amico eſt. Eſtote inqt ſicut ego:qꝛ ⁊ ego ſicut vos. Ita erũt ĩ anima viua beſtie bone:in mãſuetudine actõis Mãdaſti em̃ dicẽs. In mãſuetudie oꝑa tua pfice:⁊ ab omi hoiĩe diligeris.Et pe coꝛa bona neq; ſi mãducauerint abũdã/ tia:neq; ſi nõ mãducauerint egẽtia:⁊ ſer/ pentes boni nõ pernicioſi ad nocẽduʒ:ſʒ aſtutiad cauendũ:⁊ tantũ exploꝛãtes tẽ poꝛalẽ naturã qᷓ; tum ſufficit:vt ꝑ ea q̃ fa eta ſunt ĩtellecta ↄſpiciat᷑ eternitas Der uiũt em̃ rationi hec aĩalia cum a ꝓgreſſu moꝛtifero cohibita viuũt ⁊ bona ſũt Ec ce em̃ dñe deꝰ noſter creatoꝛ noſter:cũ co hibite fuerint affectõnes ab amoꝛe ſecu/ li:quiba moꝛiebamur male viuẽdo:⁊ ce/ perit eſſe aia viuẽs bñ viuẽdo:cõpletuzʒ q; fuerit verbũ tuũ qð ꝑ apłm tuũ dixi/ ſti.nolite ↄfoꝛmari huic ſeculo:oſequit᷑ ⁊ illud qð adiũxiſti ſtatim ⁊ dixiſti:ſʒ ſfoꝛ mamini ĩ nouitate mẽtiſ veſtre:nõ iã ſᷣm genꝰ tanq; imitãtes pᷣcedentẽ primum: nec ex hoĩs melioꝛis autoꝛitate viuẽtes Heq; em̃ dixiſti fiat hõ ſᷣm genꝰ:ſʒ facia mus hoĩeʒ ad imaginẽ ⁊ ſilitudinẽ nr̃aʒ vt nos ꝓbemꝰ q̃ ſit volũtas tua.ed hoc em̃ ille diſpẽſatoꝛ tuꝰ generãs ꝑ euange liũ filios:ne ſemꝑ ꝑuulos haberet quos lacte nutriret:⁊ tanq; nutrix foueret:re/ foꝛmamini inqͥt in nouitate mẽtis veſtre ad ꝓbandũ q̃ ſit volũtas dei:qð bonũ et beneplacitũ ⁊ ꝑfectũ. Ideoq; nõ dicis fi at hõ:ſʒ ſaciamꝰ? hoĩeʒ:nec dicis ſᷣm ge/⸗ nus:ſʒ ad imaginẽ ⁊ ſimilitudinẽ noſtrã HMẽte qppe renouatꝰ ⁊ ↄſpiciẽs intelle/ ctũ veritatẽ tuã:hoĩe demõſtratoꝛeñ in/ diget vt ſuũ genꝰ imitet᷑:ſʒ demõſtrãte te ꝓbat ipᷣe q̃ ſit volũtas tua:qð bonũ ⁊ be neplacitũ ⁊ ꝑfectũ:⁊ facis eũ iã capacem videre trinitatẽ vnitatꝭ ⁊ vnitatẽ trinita tis. Jdeoq; pluraliter dicto:faciamꝰ ho minẽ:ſingulariter tñ infert᷑:⁊ fecit deꝰho minẽ.⁊ pluraliter dicto ad imagineʒ no/ ſtrã: ſingulariter infert᷑ ad ima gineʒ dei. 5 . 4 * . „, imaginẽ eiꝰ qͥ creauit eũ.Et ſpũalis effe ctus iudicat omia qᷓ vtiq; iudicãda ſunt ipᷣe autẽ a nemine iudicat᷑.O, autẽ iudi/ cat omia:h̊ eſt qð habʒ ptãteʒ piſciũ ma ris ⁊ volatiliũ celi:⁊ omniũ pecoꝝ ⁊ fera rũ: ⁊ oĩs terre:⁊ omniũ repentiũ q repũt ſuꝑ terrã. Moc em̃ agit ꝑ mẽtis ĩtellectũ p quẽ percipit q̃ ſũt ſpõs dei.Alioqͥn hõ ĩ honoꝛe poſitꝰ nõ ĩrellexit:cõparatꝰ eſt iumẽtis inſenſat ⁊ ſilis factꝰeſt illis.Er go in ecckia tua de noſter m grãʒ tuam quã dediſti ei:qm̃ tuũ ſumꝰ figmẽtũ cce atiĩ opibo bonis.nõ ſolũ qͥ ſpũaliter pᷣſũt ſ etiã hiòᷣ ſpũaliter ſubdunt᷑ eis qͥ pᷣſũt. 1 Maſculñ em̃ ⁊ feminã feciſti hoĩeʒ Rmo do in gja tua ſpũali:vbi fᷣm ſexũ coꝛpis nõ eſt maſculꝰ ⁊ femia:qꝛ neq; iudeꝰneq; grecꝰ neq; ſeruꝰ neq; liber. Gpuales ů ſi ue qui pᷣſunt:ſiue qͥ obtemperãt.ſpũalit iudicãt:nõ de cognitõiba ſpũalibo que lu cent in firmamẽto. Nõ em̃ opoꝛtet de tä ſublimi autoꝛitate iudicare:neq; de ipᷣo libꝛo tuo etiã ſi qͥd ibi non lucet:qm ſub ſimittimus ei noſtꝝ intellectũ:certũq; ha bemꝰ etiã qð clauſũ eſt aſpectibe noſtris recte veraciterq; dictũ eſſe. Dic em hõ li cet iã ſpũalis ⁊ renonatꝰ ĩ agnitionẽ dei ſm imaginẽ eiꝰ ꝗ creauit eũ:factoꝛ tñ le/ gis debet eſſe nõ index. Neq; de illa di⸗/ ſtinctione iudicat ſpũaliuz videlicʒ atq; noti ſunt:⁊ nullis adhuc nobis apparu erunt oꝑibo:vt ex fructib eoꝝ cognoſca mus eos:ſp tu dñe iã ſcis eoſ⁊ diniſiſti ⁊ tanq; ſpnñal hõ dijudicat OQuid em̃ ei de his q̃ foꝛis ſunt iudicare:ignoꝛãti qͥs in de ventur ſit in dulcedinẽ gre tue.⁊ qs in ꝑpetua impietatis amaritudine remã ſurus? Ideoq; hõ quẽ feciſti ad imaginẽ tuã nõ accepit poteſtatẽ luminariũ celi: neq; ipſiꝰ occulti celi.neq; diei ⁊ noctis q̃ anteceli cõſtitutionẽ vocaſti:neq; ↄgre gationis qquaꝝ qðẽ mare:ſʒ accepit po teſtatẽ piſciũ marꝭ:⁊ volatiliũ celi:⁊ oim pecoꝝ: ⁊ om̃is terre:⁊ omniũ repentiũ q̃ᷓ repũt ſuꝑ terrã. Judicat em̃ ⁊ appꝛobat qð recteimpꝛobat aũt qð perperã iuene rit: ſiueĩ ea ſolẽnitate ſacramẽtoꝝ quiba Confeſſonü Aibe vocaſti in occulto anteq; fieret ſimamẽ/ ſiteoꝛ credere me dñ initiant:qs perueſtigat inaqs multmi ſericoꝛdia tua:ſiue ĩ ea q lle piſcis exhi/ bet᷑: quẽ leuatũ ð ꝓfundo terra pia come dit:ſiue ĩ verboꝝ ſignis vocibuſq; ſubie ctis autoꝛitate libꝛi tui tanq; ſub firma/ ndo: exponen / do:diſſerẽdo:diſputãdo:bñdicẽdo:atq; inuocãdo teoꝛe erũpentibo atq; ſonãtibꝰ ſignis:vt rũdeat populꝰamẽ. Quib om nibo vocibo coꝛpaliter enũciandis: cauſa mẽto volitantibo interpᷣtan⸗ eſt abyſſus ſeculi:a cecitas carniſ.q̃ cogi tata nõ poſſũt videri vt opꝰ ſit inſtreꝑei auribo. Ita q; uis multiplicent᷑ vola tilia ſupꝑ terra:ex aàùòs tñ oꝛiginẽ ducũt.Ju di cat etiã ſpũalis appꝛobãdo qð rectũ:im pꝛobãdo aũt qð pꝑperã ĩuenerit in oꝑibo moꝛibuſq; fideliũ ⁊ elemoſinis:tanq; teꝛ ra fructifera ⁊ de aĩa viua mãſuefacij af/ fectionibo:in caſtitate:in ieiunijs:in cogi tationibo pijs de his q̃ ꝑ enſũ coꝛpis ꝑ/ cipiunt᷑. De his em̃ iudicaꝛe nũc dicit in quibo ⁊ poteſtatẽ coꝛrigẽdi habet.Sed qͥd eſt ̊ ⁊ qle miſteriũ eſt: Ecce benediq hoĩes o dñe vt creſcant ⁊ multiplicent ⁊ impleãt terrã. NHihil ne nobis ex ſ̊ innu is ⁊ ĩtelligamꝰ aliqͥd? Cur nõ ita benedi xeris lucẽ quã vocaſti diẽ:nec firmamen tũ celi:nec luminaria:nec ſidera:nec terra nec mare: Dicerẽ te deu ſnoſter q; nos ad imaginẽ tuã creaſti.dicerẽ teſj donũ bñ dictõis homini ꝓpe voluiſſe largiri:niſi 5Hᷣ̊ modo bñdixiſſes piſces ⁊ cetos.vt cre ferẽt a multiplicarent᷑ 2⁊ implerẽtaquaſ manr: ⁊ volatilia młtiplicarent᷑ ſuꝑ terrã. Ntẽ dicerẽ ad ea reꝝ genera ꝑtinere bene dictõnẽ hãc ꝗᷓ gignẽdo ex ſemetipᷣis ꝓpa gantẽ: ſi eã reperirẽ ĩ arbuſtꝭ ⁊ frutectis et ĩTpecoꝛibo terre. Nũcaũt nec herbis ⁊ li/ gnis dictũ eſt: uec beſtijs ⁊ ſerpẽtibo. cre ſcite ⁊ multiplicamini:cũ hec quoq; oĩa ſiẽ piſces ⁊ aues ⁊ hoĩes gignẽdo augeã tur: genuſq; cuſtodiãt.Quid igit dicam lumẽ meũ vᷣitas.qꝛ vacat h:qꝛ inanit ita dictũ eſt: NHequaq; pater pietatꝭ abſit vt ß dicat ſeruꝰ vᷣbi tui.Et ſi ego nõ intelli go qd h̊ eloqͥo ſignificet᷑ vtant᷑ eo meliuſ melioꝛes.i.intelligẽtioꝛes q; eo ũ:vni/ gũt ⁊ ↄfeſſio mea coꝛã ocuł tuis q̃ tibi cõ ſie non incaſſum te ita cuiq; q;tũ ſaꝑe dediſti deꝰ meꝰ. —— — — DWGGGB—— igeeſpr octihttalii ntlbvonuun⸗ ſiononca et memllat Pechpenpoſ Dlorodeitprunn jbpnonbaplin gtiunerdd ultenicut. tctap Ant ac vnomo Peunheap⸗ oerirgicter bcußronint Geitmnlde inntumoipſ gtenag ol ehererbü OBräepwen Poddo⸗ nonſucdadn iſti ben Wultitudin toal ſuſtzrinic ſynchint⸗ Ifimmumijn hliitiſocl Nncbiinani nariopib özlherdisſe tiſpügid ſieinlominn lioac tenpe boilyhio ni tes t ore tplicyt rn menäctgtu fnenin? nici ſbmntligbi holigaln eiſnpen nnkklebil mmbingn Uinnbrizer Riceie gleptinnd hiſe aeaſis ndoten piet nis wcbuſczſi mutani; ibim ennnncoon icabſdlcitntg nlpargzſonich bmi Ouldor öcancisc Cunscumlqg mnopelrichr, Nlrilienzoni igne Mir N wbicogönctüin giinacn nont demoinstang niu niſſcn iniaumsl,N Polnlicngisn dinenücdickin cdibede AeSccbed nenobiseſin ECnnizul Pioienainte, urininann lulriigl ni uRaniti leenſg ſecſe thttfuni⸗ roikſugtni nen ined Ponhtuahe, arNchst iin ze ogole giglnule Mudigtnan Sarlnn pietnt ſblin ſgotin etntannal 5 ln Nr ſu naſimt⸗ locutũ eſſe.neq; ſilebo qð mihi lectõnis huiꝰoccaſio ſuggerit. Ueꝝ eſt em nec vi deo qͥd ĩpediat ita me ſentire dicta figu / rata libꝛoꝝ tuoꝛũ. Noui em̃ multiplicir ſignificari ꝑ coꝛpꝰqð vno mò mẽte intel ligit᷑:⁊ multipliciter mẽte ĩtelligi qd vno modo ꝑ coꝛpus ſigniſicat᷑. Ecce ſimplex dilectio dei ⁊ ꝓximiqᷓ; młtiplicib ſacris ⁊ ĩnumerabilibo linguiſ:⁊ ĩ vnaquaq; lin gua ĩnumerabilib locutionũ modis coꝛ poꝛalit᷑ enũciat᷑. Ita creſcũt ⁊ młtiplicã/⸗ tur fetꝰ aq̃ꝝ.Attẽde iteꝝ qſqs hec legis Ecce qð vno mõ ſcriptura offert:⁊ vox pſonat.in pncipio fecit deꝰ celũ ⁊ terraʒ noõne młtipliciter ĩtelligit᷑: Nõ erroꝝ fal lacia ſʒ veraꝝ intelligẽtiarũ generibo ita creſcũt ⁊ multiplicant᷑ fetꝰ:hoĩm. Itaq; ſi naturas ipſas reꝝ nõ allegoꝛice ſʒ ꝓbe cogitemꝰ:ad oĩa q de ſeminibo gignunt cõuenit verbũ:creſcite ⁊ młtiplicamini. Di aũt figurate poſita iſta tractemꝰ:qð potiꝰarbitroꝛ intẽdiſſe ſcripturã:q̃ vtiq; non ſuꝑuacue ſolis aqtiliũ ⁊ hoĩm fetib⸗ iſtã benedictõeʒ attribuit:inuenimꝰ qͥdẽ multitudines ⁊ ĩ creaturis ſpũaliba atq; coꝛꝑalibo tãq; ĩ celo ⁊ ĩ terra ⁊ in animis iuſtꝭ ⁊ iniqͥs tanq; ĩ luce ⁊ ĩ tenebꝛis:⁊ in ſanct autoꝛibo ꝑ q̊s lex miſtrata eſt tãq; I firmamẽto qð ſolidatũ eſt int᷑ aquaʒ et aquã:⁊ iĩ ſocietate amaricantiũ populoꝝ tanq; ĩ mari:⁊ ĩ ſtudio aĩlaꝝ piaꝝ tanq; ĩ arida:⁊ ĩ oꝑib miſcðie ſᷣm pᷣſentẽ vitã tã q; ĩ herbis ſeminaliba ⁊ lignis fructifer: ⁊ ĩ ſpũalib donis mãifeſtatꝭ ad vtilitatẽ ſicẽ in luminaribo celi:⁊ ĩ affectibo foꝛma/ tis ad temperantiã tanq; ĩ aia viua.In hoĩbo his nãciſcimur młtitudies ⁊ vber tates ⁊ incremẽta BGʒ ꝙꝙ ita creſcat ⁊ mł tiplicet᷑: vt vna res mulꝭ modis enũciet ⁊ vna enũciatio multꝭ modis ĩtelligat᷑: ñ inuenimꝰ niſi ĩ ſignis coꝛꝑaliter editiſ ⁊ reb intelligibilit᷑ excogitatis. Bis coꝛ⸗ poꝛaliter edita generatões aquaꝝ ꝓpter neceſſarias cauſas carnal ꝓfunditat᷑.reſ aut intelligibilit᷑ excogitatas generatio nes hũanas ꝓpter rõnis ſecũditatẽ ĩtelli gimuſ. Et iõ credimꝰ vtriq; hoꝝ generi dictũ eſſe abs te dñe:creſcite ⁊ młtiplica mini. In hac em̃ bñdictõe ↄceſſã nobis a te ptãteʒ ⁊ facultatẽ accipio:⁊ młtꝭ mo 7 2 .. — crI. dis enũciare qð vno mõ intellectũ tenu erimꝰ: ⁊ młtis modis intelligere qð ob/ ſcure vno modo enũciatũ legerimꝰ Sic umplent᷑ aq̃ᷓ mar q̃ nõ mouent᷑ niſi a va⸗ riijs ſignificatõibo.ſic ⁊ fetib hũanis im plext᷑ ⁊ terra cuiꝰ griditas apparet in ſtu/ dio ⁊ dnat᷑ ei rõ. Uolo etiã dicere dñe de us meꝰ qð meↄſequẽs tua ſcriptura cõ/ monet:⁊ dicã nec vereboꝛ. Uera em̃ di/ cã te mihi inſpirãte qð ex eis vᷣbis volu iſti vt dicerẽ. Heq; em̃ alio pᷣter te inſpi/⸗ rante credo me veꝝ dicere:cũ tu ſis veri tas:om̃is aũt hõ medar. Et iõ loquit mendaciũ de ſuo loquit᷑. Ergo vt veruʒ loqr de tuo loqr. Ecce dediſti nob ĩ eſcã om̃e fenũ ſatiuũ ſeminãs ſemẽ qꝗð eſt ſuꝑ oẽm terrã:⁊ ome lignũ qð hʒ ĩ ſe fructũ ſeminis ſatiui.Nec nobis ſolis:ſʒ ⁊ oĩb⸗ auibo celi ⁊ beſtijs terre atq; ſerpentibuſ Piſcibo aũt ⁊ cetis magniſnõ dediſti hꝰ Dicebam?ꝰ em̃ eis fructib terre ſignifica ri ⁊ ĩ allegoꝛia figurari opa miſcðie:que hui vite neceſſitatibo exhibent᷑ ex terra fructifera. Tabł terra erat piꝰoneſiphoꝛꝰ cuiꝰ domui dediſti miſericoꝛdiã:qͥ freqᷓn ter paulũ tuũ refrigerauit:⁊ cathenã eiꝰ nõ erubuit. Hoc fecerũt ⁊ frẽs:⁊ tali fru ge fructificauerũt:qͥ qd ei deerat ſupple/ uerũt ex macedonia.Qũo aũt dolet qdã ligna q̃ fructũ ei debitũ nõ dederũt:vbi ait. in pꝛima mea defenſione nemo mihi affuit: ſʒ omes me dereliq̃rũt:nõ illis im putet᷑: Iſta em̃ debent᷑ eis qͥ miniſtrant doctrinã rõnaleʒ ꝑ ĩtelligẽtias diuinoꝛũ myſterioꝝ:⁊ ita eis debent᷑ tãq; homibꝰ Debent aũt eis ſic aĩe viue pᷣbẽtib ſe ad imitandũ ĩ om̃i ↄtinẽtia. Itẽ debent᷑ eis tanq; volatilibo ꝓpter bñdictões eoꝝ qᷓ multiplicant᷑ ſuꝑ oẽm terrã:qm̃ in omnẽ terrã exijt ſonꝰeoꝝ.Paſcunt᷑ aũt his eſcꝭ q letant᷑ eis:nec illi letant᷑ eis q̊ꝝ deꝰ ven ter eſt. Neq; em̃ ⁊ ĩ illis qͥ pᷣbent iſta ea qᷓ dant fruct? eſt: ſʒ q̊ aio dant. Itaq; illeq; deo fuiebat nõ ſuo vẽtri video plane vñ gaudeat:video ⁊ ↄgratuloꝛ ei valde.Ac ceperat em a philippẽſibo qͥ per ephaſio gitũ miſerãt. Sʒ tñ vñ gaudeat video. Vnñ aũt gaudet inde paſcit᷑:qꝛ in verita/ te loqns gauiſus ſũ inͥt magnifice ĩ do mino:qꝛ tandẽ aliqñ repullulaſtꝭ ſaꝑe ꝓ 3 2 Confeſſonũ Aiber XIII. me in q̊ ⁊ ſapiebatis:tediũ aũt habuiſtis Gſti aũt diuturno tedio marcuerãt:⁊ q̃ſi exaruerãt ab iſto fructu boni oꝑis:⁊ gau det eis qꝛ repullularũt nõ ſibi:qꝛ eiꝰ indi gentie ſubuenerũt. Ideo ſecut ait. Nõ qdð deſit aliqͥd dico.Ego em̃ didiciĩ qͥb⸗ ſü ſufficiẽs eſſe Scio ⁊ minꝰ habere:ſcio ⁊ abũdare:in om̃ibo ⁊ ĩ oibꝰ imbutꝰ ſum Et ſatiari ⁊ eſurire ⁊ abũdare ⁊ penuriã pati:omia poſſũ in eo qͥ me cõfoꝛtat.Er/ go in oĩbꝰ gaudes o paule magne:vnde gaudes: vñ paſcerꝭ hõ renouate ĩ agniti onẽ dei fm imaginẽ ei qͥ creauit te:⁊ aĩa viua tanta ↄtinẽtia:⁊ lingua volatiliſ lo quẽs myſteria: Talibꝰ qppe animanti/ bus eſca iſta debet. Quid ẽ qð te paſcit: Leticia.Oð ſequit᷑ audiamus. Uerũtñũ inqͥt bene feciſtis cõicantes tribulationi mee. Hinc gaudet:hinc paſcit᷑:qꝛ illi bñ fecerũt:nõ qꝛ eiꝰ anguſtia relaxata eſt:qͥ dicit tibi:in tribulatõe dilataſti mihi:qꝛ ⁊ abũdare ⁊ penuriã pati nouit ĩ te qͥ cõ/⸗ foꝛtas eũ. Scit em̃ inquit ⁊ vos philiꝰ penſes:quoniã in pꝛincipio euãgelij cuʒ ex macedonia ſũ ꝓfectꝰ:nulla mihi eccle/ ſia cõmunicauit in rõne dati ⁊ accepti ni ſi vos ſoli:qꝛ ⁊ theſſalonicã ⁊ ſemel ⁊ ite rũ vſibo meis miſiſtis.Ad hec bona oꝑa eos redijſſe nüũc gaudet ⁊ repullulaſſe le/ tat᷑ tanq; reuireſcẽte fertilitate agri.Nũ qͥd ꝓpter vſus ſuos:qꝛ dixit:vſibo meis miſiſtis?nunqͥd ꝓpterea gaudet? NHõ p/ pterea. Et h̊ vñ ſcimꝰ:qm ipᷣe ſequit᷑ di/ cens. Nõ qꝛ quero datũ:ſʒ reͥro fructũ abundantẽ.Didici a te deꝰ meꝰ inter da tũ ⁊ fructuʒ diſcernere.Datũ eſt res ipſa quã dat qͥ impartit᷑ hec neceſſaria:veluti eſt nũmus:cibo:potꝰ:veſtimẽtũ:tectũ:ad iutoriũ. Yructꝰ aũt bona ⁊ recta volun/ tas datoꝛis eſt Hõ em̃ ait mgr̃ bonus:qͥ ſuſceꝑit ꝓphetã tm̃:ſʒ addidit ĩ noĩe pꝛo phete Heqʒ ait tin:qͥ ſuſceꝑit iuſtũ:ſʒ ad didit in noĩe iuſti. Ita quippe ille merce dẽ ꝓphe:iſte mercedẽ iuſti accipiet. Nec ſolũ ait:qͥ calicẽ aq̃ frigide potuʒ dederit vni ex minimis meis:ſʒ addidit tm̃ ĩ no mine diſcipuli. Et ſicadiũxit. Amẽ dico vobis:nõ ꝑdet mercedẽ ſuã.Datũ eſt ſa ſcipe ꝓphaʒ:ſuſciꝑe iuſtũ:poꝛrigere cali cẽ aq̃ figide diſcipulo:fructꝰ aũt in nof'ſe 2 bona val do⸗ . queq; pulcra coꝛꝑa:qꝛ lõge młto pulcri us eſt coꝛpꝰ qð ex mẽbꝛis pulcris oĩbuſ ↄſtat:qᷓ; ipa mẽbꝛa ſingula:quoꝝ ordina tiſſimo ↄuẽtu cõplet᷑ vniuerſũ.quãuis ⁊ illa etiã ſingulatim pulcra ſint.Etatten ꝓphete:in noĩe iuſti:in noĩe diſcipulihᷣ facere. Fructu paſcit᷑ helyas a vidua ſci ente ꝙ hominẽ dei paſceret:⁊ ꝓpter h̊ pa ſceret. Per coꝛuũ aũt dato paſcebat᷑.Nè interioꝛ helyas ſʒ exterioꝛ paſcebat᷑:qui poſſet etiã talis cibi egeſtate coꝛrumpi. Ideoqʒ dicã qð veꝝ eſt coꝛã te dñe:cum hoĩes idiote atq; ĩfideles:quibo initian/ dis atq; lucrãdis neceſſaria ſũt ſacramẽ ta initioꝝ:⁊ magnalia miraculoꝝ:q̃ noĩe piſciũ ⁊ cetoꝝ ſignificari credidimus:ſu ſcipiũt coꝛꝑaliter reficiẽdos:aut ĩ aliq̃ p ſentis vite vſu adiuuãdos pueros tuos cũ id q̃re faciendũ ſit ⁊ q̊ ꝑtineãt ignoꝛẽt nec illi iſtos paſcũt:nec iſti ab illis paſcũ tur:qꝛ nec illi H̊ ſancta ⁊ recta voluntate operant᷑:nec iſti eoꝝ datis vbi fructũnõ dũ vidẽt letant᷑. Inde q pe animꝰ paſci tur: vnde letat᷑. Et ideo piſces ⁊ ceti non veſcunt᷑ eſcis:q̃s nõ germinat niſi iã ter ra ab amaritudine marinoꝝ fluctuũ di/ ſtincta atq; diſcreta. Et vidiſti deꝰom̃ia q̃ feciſti:⁊ ecee bona valde:qꝛ ⁊ nos vidi mus ea: ecce oĩa bona valde.In ſingulł generib opeꝝ tuoꝝ:cũ dixiſſes vt fierẽt ⁊ facta eſſent:illud atq; illð vidiſtiqꝛ bo nũ eſt. Depties numeraui ſcriptũ eſſe te vigiſſe qꝛ bonũ eſt qð feciſti.⁊ H octauuʒ eſt: qꝛ vidiſti omia ꝗ feciſti:⁊ ecce nõ ſolũ bona ſʒ etiã valde bona tanq; ſiml om̃ia Nã ſingula tantũ bona erãt:ſimł aũt oĩa 12 valde. Hoc modo dicunt᷑ etiaz di vt inuenirẽ vtꝝ ſepties vł octies vide ris qꝛ bona ſũt opa tua cũ tibi placuert: ⁊ ĩ tua viſione nõ inueni tꝑa ꝑ q intellige rẽ ꝙ totiẽs videris qᷓ feciſti:⁊ dixi. O do mine:nõne iſta ſcriptura tua vera ẽ᷑:quo niã tu verax ⁊ veritas edidiſti eã: Kur 8 tu mihi dicis nõ eſſe ĩ tua viſiõe tẽpoꝛa: ecce ſcriptura tua mihi dicit ꝑ ſinglos dies ea qᷓ feciſti te vidiſſe qꝛ bona ſũt: Et cũ ea numerarẽ:inueni quotiẽs ad htu dicis mihi:qm̃ tu es deꝰ meꝰ:⁊ dicis vo ce foꝛti ĩ aurẽ interioꝛẽ ſeruo tuo ꝑꝛum/ pens meã ſurditatẽ ⁊ clamãſ.O hõ nẽpe göſoimane latoiterden Puoſoleigl lecoſit⸗ Gr⸗ deocrin noiuanochod⸗ ollina ite coctiano⸗ is oego ten uinede' me anreritgte⸗ igidiſpii dcittetec Cllhricoce Theſddemo⸗ Aiundedmo Niggtergts⸗ ammehig moli Clicuertuste Marcone GRentoenes S Wrada⸗ hoſtläne ditätbi lodiſag cuntbee opatua Pphinut goci ni ulntrgu chplacexr hbiphocerin G Gerödelt Posgntinch pindtgtir NMeodonurn ldi Cane ſhüsdei glendeodong Urnihignon tüſtnote ennerdieni⸗ clites n hlſcerdiätn nnchnnin Elhekn⸗ Phiinrin Vicenten iin wwiediſcpnt helegogricnt Mernet ppin tdatoaſccbit, enepaſchit egcſtneconnng ctcoritediſeg M Ccſmuſätſcnn dumimollorino Remnacdidimsn Nicitos nini nicos ng s tioari gwe neikinbilisprti ntnechwoum Nris tbifucuͤ ecppeanin/ nl vlstanN enminur hilian ninap finenndd tridlidf ArdNoen Avde I⸗ p if Otniͦtboen himnihl ani inla ginintitu vodiant eniz Ggenlopen snigvöhl ranch o fincſirült⸗ o⸗ it Eunm lanuil Gohi uaunt nunfinli⸗ 1dlido 1 „ 6guo qð ſcriptura mea dicit ego dico. Et tñ il la tꝑaliter dicit:verbo aũt meo eterno tẽ pus nõ accidit:qꝛ equali mecũ eternita/ te cõſiſtit. Sic ea q̃ vos ꝑ ſpiritũ meũ vi detis ego video:ſicut ea q̃ vos ꝑ ſpiritũ meũ dicitis ego dico.Atq; ita cũ vos tẽ poꝛaliter ea videatis nõ ego tẽpoꝛaliter video:quẽadmodũ cũ vos tꝑaliter ea di catis nõ ego tẽpoꝛaliter ea dico.Et au/ diui dũe deꝰ meꝰ ⁊ elinxi ſtillã dulcedis ex tua veritate:⁊ intellexi quoniã ſunt qͥ dã quib diſplicẽt oꝑa tua bona:⁊ multa eoꝝ dicũt te feciſſe neceſſitate cõpulſũ:ſi cut fabꝛicas celoꝝ ⁊ cõpoſitiones ſiderũ ⁊ hec nõ de tuo ſed iã fuiſſe alibi creata ⁊ aliunde:q̃ tu cõtraheres et cõpaginares atq; ↄtexeres cũ de hoſtibo victis mũda na menia molireris:vt ea ↄſtructõe deui cti aduerſus te iteꝝ rebellare nõ poſſent Elia vero nec feciſſe te nec om̃ino cõpe/ giſſe:ſic om̃es carnes ⁊ minutiſſima que q; animãtia:⁊ q cd radicibo trã tenet:ſʒ hoſtilẽ mentẽ naturãq; aliã nec abs te cõ ditã tibiq; cõtrariã in inferioꝛibd mundi loò iſta gignere atq; foꝛmare. Inſani di cunt hec:quoniã nõ ꝑ ſpiritũ tuũ vident oꝑa tua:nec te cognoſcũt ĩ eis.Qui aũt ꝑ ſpiritũ tuũ vidẽt ea:tu vides ĩ eis.Er go cũ vidẽt qꝛ bona ſũt:tu vides qꝛ bo/⸗ na ſunt:⁊ quecũq; ꝓpter te placẽt:tu ĩ eiſ cõplaces:⁊ q̃ ꝑ ſpiritũ tuũ placẽt nobis: tibi placẽt in nobis.Quis em̃ ſcit hoĩm q̃ ſunt hoĩs:niſi ſpũs hoĩs qui ĩ ipᷣo eſt: Wie q̃ dei ſunt nemo ſcit niſi ſpũs dei Nos aũt inùt nõ ſpiritũ huiꝰ mũdi acce e pimꝰ:ſed ſpiritũ qͥ ex deo eſt:vt ſciamꝰ q̃ a deo donata ſunt nobis.Et admoneoꝛ vt dicã. Certe nemo ſcit que dei ſunt ni / ſi ſpũs dei.Quomodo ergo ſcimꝰ ⁊ nos quea deo donata ſunt nobis: Reſponde tur mihi:quoniã que ꝑ eiꝰ ſpũm ſcimus etiã ſic nemo ſcit niſi ſpirituſ dei. Sicut em̃ recte dictũ eſt:nõ em̃ vos eſtis quilo quimini:eis qui in ſpiritu dei loquerent᷑ ſic recte dicit᷑:tnõ vos eſtis qͥ ſcitis:eis qͥ in dei ſpiritu ſciunt. Nihilominꝰ igit᷑ re cte dicit᷑:mon vos eſtis qͥ videtis:eis qͥ in ſpiritu dei vidẽt. Ita quicqͥd in ſpũ dei vident:qꝛ bonũ eſt.nõ ipᷣi ſʒ deꝰ videt qꝛ bonũ eſt. Aliud ergo eſt vt putet quiſq; CTIHI. malũ eſſe qdð bonũ eſt:quales ſupꝛa dicti ſunt.Aliud vt qð bonũ eſt videat hõ qꝛ bonũ eſt. Dicut multis tua creatura pla cet qꝛ bona eſt:quibo tamẽ nõ tu plac⸗es i ea:vnde frui mag ipſa q; te volut.Alið autẽ vt cũ aliquid videt hõ qꝛ bonũ eſt deus in illo videat quia bonum eſt:vt.ſ. ille amet᷑ in eo qð ſecit:qͥ nõ amaret᷑ niſi ſpiritũ quem dedit:quoniã charitas dei diffuſa eſt in coꝛdibo noſtris ꝑ ſpũmſan // ctuʒ qui datꝰ eſt nobis:ꝑ quẽ videmꝰ q bonũ eſt quicqͥd aliq modo eſt.lb illo ei eſt:qͥ nõ aliq̊ modo eſt: ſʒ qð eſt eſt. Or̃as tibi dñe:videmꝰcelũ ⁊ terrã ſiue coꝛpoꝛa lẽ partẽ ſuperioꝛẽ atq; inferioꝛẽ:ſiue ſpi/ ritualẽ coꝛpoꝛalẽq; creaturã atq; in oꝛdi natu haꝝ partiũ quib cõſtat vł vniuer/ ſa mũdi moleſ vł vniueria o mino creatu ra. Uidemꝰ lucẽ factã diuiſamq; a tene/ bꝛis:videmꝰ firmamentuʒ celi ſiue inter ſpũales aq̊s ſuꝑioꝛes ⁊ coꝛꝑales inferio res pꝛimariũ coꝛpꝰ mũdi ſuꝑ hoc ſpaci/ um aeris:qꝛ ⁊ hoc vocat᷑ celũ ꝑ qd vagã tur volatilia celi inter aqs que vapoꝛali ter ei ſuꝑferunt᷑:⁊ ſerenis etiã noctib ro tant: ⁊ has q in terris graneſ fluitãt. Vli demꝰ ↄgregataꝝ aquaꝝ ſpeciẽ ꝑ cãpos maris ⁊ aridã terrã vt nudatã vł foꝛma tam:vt eſſet viſibilis ⁊ cõpoſita.herbaꝝ q; atq; arboꝝ materiẽ. VUidemꝰ lumina ria fulgere deſuꝑ:ſolẽ ſufficere diei:lunã ⁊ ſtellas cõſolari noctẽ:atq; his oĩbo no/ tari ⁊ ſignificari tẽpoꝛa. Uidemꝰ humi/ dam vſq;quaq; naturã piſcib ⁊ beluis ⁊ alitibꝛ fecundatã:qð aeris coꝛpulẽtia qd volatꝰ quiũ poꝛtat aquaꝝ exalatione cõ creſcit. Uidemꝰ terrenis animalibo faciẽ terre decoꝛari:hominẽq; ad imaginẽ ⁊ ſi militudinẽ tuã cunctis irrationalibo ani mantib ipa tua imagine ac ſilłitudine:̊ᷣ eſt rationis ⁊ intelligẽtie virtute pᷣponi. Et quẽadmodũ in eiꝰaĩa aliud eſt qð cõ ſulẽdo dominat᷑:aliud qð ſubdit᷑ vt obtẽ peret:ſic viro ſactã eſſe etiã coꝛpaliter fe minã q̃ haberet quidẽ in mẽte rõnalis in telligentie parẽ naturã:ſexu tñ coꝛpoꝛis ita maſculino ſexui ſubijceꝛet᷑:.quẽadmo dũ ſubijcit᷑appetitꝰ actionis ad cõcipiẽ dam de rõne mẽtis recte agẽdi ſolertiam Videmꝰ hec ⁊ ſingula bona:⁊ oĩa bona 4 valde. Laudẽt teoꝑa tua vt amemus te amemꝰ te vt laudẽt te oꝑa tua:q̃ habẽt initiũ ⁊ finẽ ex tꝑe oꝛtũ ⁊ occaſũ:pfectuʒ ⁊ defectũ:ſpeciẽ ⁊ pꝛiuationẽ. Habent ꝭ̊ᷣ ↄſequẽtia mane ⁊ veſperã.partiʒ latẽter racula viſibilia:voceſq; verboꝝ ſᷣm fir/ mamentũ libꝛi tui:quibo etiã fideles be/ nedicerent᷑ ex materia coꝛꝑali pduxiſti: ⁊ deinde fideliũ animã viuã ꝑ affectꝰ oꝛ/ dinatos ↄtinẽtie vigoꝛe foꝛmaſti:atq; in de tibi ſoli mentẽ ſubditã ⁊ nulliꝰ autoꝛi tatis humane ad imitandũ indigentẽ re nouaſti ad imaginẽ ⁊ ſimilitudinẽ tuam p̃ſtantiq; intellectui rationabilẽ actionẽ tanq; viro feminã ſubdidiſti:omibuſq; tuis miniſterijs ad perficiẽdos fideles ĩ onkeſſonü Aiber xun. hac vita neceſſarijs ab eiſdeʒ fidelib ad vſus tꝑales fructuoſa in futurũ oꝑa pꝛe beri voluiſti. Hec omia videmꝰ ⁊ bona ſunt valde:quoniã tu ea vides in nobis: qui per ſpiritũ quo ea videremꝰ ⁊ in eis teamaremꝰ dediſti nobis. Domine deꝰ terna. Poſt illa nos reqͥeturos ĩ tua grã/ di ſanctificatõe ſperamꝰ. Tu autẽ bonũ nullo indigẽs bono ſemꝑ quietꝰ es:qm̃ tua quies tuipſe es.Et h̊ intelligere às hoĩm dabit homini:qͥs angelꝰ angeloꝛ qᷣs angelꝰ pomier te petat᷑:in te que/ rat᷑ad te pulſet᷑:ſic ſic etur:ſic aperiet᷑. imen. ¶ Aurelij Auguſtini Cõfeſſionũ tercꝰ decim atq; vltim liber explicit. accipiet᷑:ſic inueni Allbtore partim euideter. De nihilo em̃ a te nõ ð . te facta ſũt. Nõ ð te aliq.nõ de tua vel q pacẽ da nobis. omnia em p̃ſtitiſti nobis: antea fuerit:ſʒ de cõcreta.i.ſimł a te craa pacẽ quietis:pacem ſabbati:pacem ſine ta materia.qꝛ eiꝰ informitatẽ ſine vlla tẽ veſpera.Om̃is quippe iſte oꝛdo pulcer/ poris interpoſitõe formaſti. Nam cũ ſit rimus reꝝ valde bonaꝝ modis ſuis per elioch aliud celi ⁊ terre materia: aliud celi ⁊ ter acctis tranſiturꝰ eſt:⁊ mane quippe in eis ſneälock re ſpecies:materiã qͥ deʒ ð om̃ino nihilo: factũ eſt ⁊ veſpera.Dies autẽ ſeptimꝰ ſi/ glotſtino müdi añt ſpeciẽ de infoꝛmi materia:ſim ne veſpena eſt nec babet occaſũ:quia ſan mmiiinin tñ vtrũq; feciſti:vt mateniã foꝛma nulla ccificaſti eũ ad ꝑmanſionẽ ſempiternaʒ. hntk oni moꝛe ĩtercapedine ſequeret᷑. Inſpeximꝰ vt iid qð tu poſt oꝑa tua boa valde q; nis Uürnigue etiã ppter quoꝝ figurationẽ iſta vel tali ea quietꝰ feceris:reqͥeuiſti ſeptimo die:h Dnhnin oꝛdine fieri: vl tali oꝛdine ſcribi voluiſti: ploquat᷑ nob vox libꝛi tui:qð ⁊ nos poſt lent d ⁊ vidimꝰ qꝛ bona ſũt ſingula:⁊ om̃ia bo opa noſtra:ideo bona valde:qꝛ tu nobis Nbrichſin, na valde ĩ verbo tuo in vnico tuo celũ et ea donaſtuſabbato vite eterne requieſca elbalgui⸗ terrã caput ⁊ coꝛpꝰ eccłie ĩ pᷣdeſtinatöõne mus in te etiã Tunc em̃ ſicrequieſces in logti ante omia tꝑa ſine mane ⁊ veſpera. Clbi nobis quẽadmodũ nunc opꝑaris ĩ nobis lſtuhſen auũt cepiſti pdeſtinata tpaliter exeqͥ: vt oc ⁊ ita erit illa reqes tua ꝑ nos: quẽadmo/ mucre culta maniſeſtares: ⁊ incõpoſita nr̃a cöõ/ dqũ ſunt iſta opera tua ꝑ nos.Tu ait do hedſ poneres:qm̃ ſuꝑ nos erãt pcta nr̃a ⁊ ip / mine ſemper operaris ⁊ ſemꝑ requieſcis mrdp ſundũ tenebꝛoſù abieramꝰabs te:⁊ ſpũs nec vides ad tempus:nec operaris ad tẽ ſamen⸗ tuꝰ bonꝰ ſuꝑferebat᷑ ad ſubueniendũ no pus:mnec moueris ad tempus:mec quie/ ſnennc bis in tꝑe oppoꝛtuno:⁊ iuſtificaſti impi ſcis ad tempus.⁊ tamen facis ⁊ viſiones mumnie os:⁊ diſtinxiſti eos ab iniquiſ:⁊ ſolidafti tempoꝛales:⁊ ipſa tempoꝛa:⁊ quieteʒ ex palire autoꝛitatẽ libꝛi tui inter ſuꝑioꝛes qͥ tibb tempoꝛe. NHos itaq; iſta qᷓ feciſti videmꝰ noͤeſfn docibiles eſſent: ⁊ inferioꝛes qͥ eis ſubde quia ſũt:tu autẽ quia vides ea ſunt.Et lnan rent᷑:⁊ ↄgregaſti ſocietatẽ infideliũ ĩ vnã nos foꝛis videmꝰ quia ſũt:⁊ intꝰ qꝛ bo/ cyetnei ↄſpirationẽ vt apparerẽt ſtudia fideliſ: na ſunt:tu autẽ ibi vidiſti facta:vbi vidi lt nmn yt tibi opa miſicoꝛdie parerẽt:diſtribu? ſti ſacienda. Et nos alio tẽpoꝛe motiſu/ oſeitin tes etiã pauperibo terrenas facultatef ad mus ad beneſaciendũ.poſtea q; cõcepit ioſtnede acqͥrenda celeſtia:⁊ inde accẽdiſti quedã de ſpiritu tuo coꝛ noſtꝝ. Pꝛioꝛe aũt tem cipit O luminaria ĩ ſinmamẽto:verbũ vite habę poꝛe ad malefaciendũ mouebamur deſe tes ſanctos tuos:⁊ ſpũaliba donis pᷣlata rentes te:tu vero deꝰ vne bone nunq;; ceſ/ Cini, ſublimi autoꝛitate fulgeteſ:⁊ inde ad im ſaſti beneſacere.Et ſũt quedã bona opa ſmmmd) buendas infideles gẽtes ſacrameta ⁊ mi noſtra ex munere quidẽ tuo:ſʒ nõ ſempi/ H apte 6 daſtafabe noſainünni Se= Lonnnont aritvinnehe Nanamntn iwpos donired⸗ ucföfnikinobt⸗ nthonianſie eikenkohllcn N Ndisſise danmenihprich desmitgnn, beanigin mriniſnaumg, Amdäörchn nancichdnode briigtnaer uralee eerneehun ñſcreqnicſen uncoarigin nnoSegni U n NdsTn us:ne NN. mmnſunn morut dultht aznin nusa i ſirtir gedo⸗ inrth tii ihrngiſ eſnczhc icem Grwummnt nrbar he mati ni aßtölent msimugt, Tatibori nich gann lone zulk ni upikſeinm⸗ oni tmn Exlibꝛo retracrationũ btĩ auguſtini AJIbꝛos de doctria chꝛiſtiana cũ impfectos cõperilſſẽ ꝑ 1— da trãſire. Cõpleui 8 i rrrrciüu à ſcript/ fuerat vſq; ad eũ locũ vbi cõmemoꝛatũ ẽ ex euã gelio teſtimoniũ de muliere q̃ abſcondit ermẽtũ ĩ tribo mẽſuris farine donec fer/ mentaret᷑ totũ.Addidi etiã nouiſſimũ li bꝛũ:⁊ in qttuoꝛ libꝛis opꝰ illud cõpleui. Quoꝝ pbmi tres adiuuat:vt ſcripture in telligant. Quart? aüt quũo q̃ intelligimꝰ pꝓfereda ſint. In ſecũdo ſane libꝛo de au⸗/ toꝛe libꝛi quẽ plures vocãt ſapiẽtiã ſalo monis:q etiã ipᷣm ſic eccłiaſticũ ieſus fi/ liꝰ ſirach ſcripſit:nõ ita ↄſtare vta me di ctũ eſt:poſtea didici:⁊ om̃ino ꝓbabilius cõperi nõ eſſe hunc eiꝰ libꝛi autoꝛẽ. Ubi aũt dixi.his q̃dꝛagintaq̃ttuoꝛ libꝛis te/ ſtamẽti veterꝭ terminat᷑ autoꝛitas:ex cõ/ ſuetudine q̃ iã loquit᷑ eccleſia vetus teſta mentũ appellaui.apłs aũt nõ videt᷑ap/ pellare vetꝰ teſtamentũ niſi qð datũ eſtĩ moöte ſyna. Et ĩ eo ꝙ dixi ð tẽpoꝝ hiſto/ ria ſanctũ ambꝛoſiũ ſoluiſſe q̃ſtionẽ tãq; coetanei fuerint plato ⁊ hieremiaſ:me fe fellit memoꝛia. Nã qͥd ille epᷣs de hac re ſenſerit:in libꝛo eiꝰ legit᷑quẽ de ſacxamẽ oc opꝰ ſic in / tis ſiuę de phia ſcripſit. cipit. Sunt pᷣcepta queda. qttuoꝛ ð doctrina chꝛiſtiana Pꝛologus ftfmũ video nõ incõmode legẽdo alios:qͥ diuina/ rũ lfay opta aperuerũt:ſʒ etiã ipſia periẽ do/ꝓficiat. Hec tradere ĩſtitui volẽtibo ⁊ Paletibo diſcere: ſi de' ac dñs nr̃ ea q̊ de hac re cogitãti ſolet ſ⸗ uggerere:etiã ſcribẽ ſficere malui:qᷓ; eis ſic relictꝭ ad alia retractã ¶ Aurelij Auguſtini doctoꝛis in libꝛoſ Bnt pꝛece —,. pta q̃dã tractãdaꝝ ſcri pturaꝝ:q̃ ſtudioſis ea / poſſe tradi: vt nõ ſoluʒ CLIIII. ti mihi ñ deneget. Oð añq; exoꝛdiar:vi/ det᷑ mihi rñũdendũ eſſe his qͥ hec repᷣhẽſu ri ſũt:aut repᷣhẽſuri eſſent:ſi eos nõ ante placaremꝰ.Oðõ ſi nõnulli etiã poſt iſta re pᷣhenderint ſaltẽ alios ñ mouebũt:n ab vtili ſtudio ad imperitie pigriciã reuoca bũt qs mouere poſſent niſi pᷣmunitos p/⸗ paratoſq; iuenirẽt.Ouidã em̃ repᷣhẽſuri ſũt h̊ opꝰ nrjm: cũ ea qᷓ pcepturi ſumꝰ nõ intellexerint. Quidã vo cũ ĩtellectis vti noluerint:conatiq; ſuerint ſcripturas di uinas ſᷣm hec pcepta tractare:neq; valu erint apꝑire atq; explicare q̃ cupiũt:inani ter me laboꝛaſſe arbitrant᷑. Et qꝛ ipi non adiunabunt᷑ hᷣ oꝑe:nullũ adiuuani poſſe cenſebũt. Cerciũ genꝰ ẽ rephenſoꝝ:q di/ uinas ſcripturaſ:vł reuera bñ tractãt vł bñ tractare ſibi vident᷑. Qui qm̃ nulł hu iuſcemodi obfuatõib lect:q̃les nũc tra dere iſtitui: facultatẽ exponendoꝝ ſctõꝝ libꝛoꝝ ſe aſſecutos vł vidẽt vł putãt:ne/ mini eſſe iſta pᷣcepta nccaria:ſʒ potiꝰtotũ qð ð illaꝝ lr̃aꝝ obſcuritate laudabiliter aꝑit᷑ diuio müere fieri poſſe clamitabũt. Duibo oibo bꝛeuit᷑ rñũdens:ilłqͥ he q̃ ſcri bimꝰ nõ ĩtelligũt. h̊ dico:me ñ ita eſſe re/ pᷣhendẽdũ qꝛ hec ñ ĩtelligũt:tãqᷓ; ſi lunã veterẽ vł nouam ſyduſve aliqð minime claꝝ vellẽt videre:qð ego intento digito demõſtrarẽ.illis aũt nec ad ipᷣm digitum meũ vidẽdũ ſufficiẽs eſſet acies oculoꝛũ nõ ꝓpterea mihi ſuccẽſere deberẽt. Illi do q etiã iſtꝭ pᷣcept cognit atq; ꝑceptis ea ꝗᷓ ĩ diuĩs libꝛis obſcura ſũt itueri neqͥ uerit:arbitrẽt᷑ ſe digitũ qͥdẽ meũ videre poſſe.ſydera vᷣo qͥb demòſtrãdis intẽdit᷑ videre ñ poſſe.Et illi &̊ ⁊ iſti me repᷣhẽde re deſinãt:⁊ lumẽ oculoꝝ diuinitꝰ ſibi p/ beri depᷣcent᷑. Nõ em̃ ſi poſſũ mehe⸗ meũ ad aliqd demõſtrãdũ mouere:poſſũ etiã oculos attẽdere:qͥb vł ipᷣa demõſtratio mea vl etiã illud qdð volo demõſtrare cer nat᷑. Jã vero eoꝝ qͥ diuino munere exul/ tant:⁊ ſine talibo pᷣceptis q̃lia nunc trade re inſtitui:ſe ſctõs libꝛos intelligere atq; tractare głiant᷑:⁊ ppterea ſupꝑflua voluiſ ſe me ſcribere exiſtimant: ſic eſt lenienda cõmotio:vt quãuis dei magno munere iure letent:recoꝛdent᷑ ſe tñ ꝑ homines di diciſſe vel litteras.nec pꝛopterea ſibi ab 3 4 De doctrina chꝛiſtianag Äiber 1. anthonio ſancto ⁊ perfecto viro egiptio monacho inſultari debere:qͥ ſine vlla ſci entia lr̃aꝝ ſcripturas diuinas ⁊ memoꝛi ter audiẽdo tenuiſſe:⁊ pꝛudẽter cogitan do ĩtellexiſſe pᷣdicat᷑aut ab illo ſuo bar/ baro chꝛiſtiano ðᷣ q̊ͥ a grauiſſimis:fideq; digniſſimis vin nuꝑ accepimꝰ:qͥ lras q̊/ q; iᷣas niło docẽte hoĩe ĩ plenã noticiaʒ oꝛãdo vt ſibi reuelarent᷑ accepit tridua/⸗ nis pᷣcib impetrãs vt etiã codicẽ oblatũ ſtupẽtibo qͥ aderant legẽdo ꝑcurreret.At ſi hquiſq; falſa arbitret᷑ꝛnõ ago pugna citer. Certe em̃ qm̃ cũ chꝛiſtianis nobis res eſt:qͥ ſe ſcripturas ſanctas ſine duce hoĩe gaudẽt noſſe:⁊ ſi ita ẽ: ᷣo non me/ diocri gaudẽt bono:ↄcedãt ncce eſt vynũi quẽq; nrjm ⁊ ĩ abeunte puericia ↄſuetu./ dine audiẽdi linguã ſu didiciſſe: ⁊ aliaʒ aliquã vł grecã vł hebꝛeã vl q;libet cete raꝝ:aut ſilr audiẽdo:aut ꝑ hoĩeʒ pᷣcepto * rẽ accepiſſe. Jã &ſi placʒ moneamꝰ ome frẽs ne paruulos ſuos iſta doceãt:qꝛ mo mẽto vno tꝑis adueniẽte ſpũſãcto reple ti apłi oĩm gentiũ linguis locuti ſũt: aut cui talia nõ ꝓuenerint: nõ ſe arbitret᷑ eſſe bitet. Immo vᷣà ⁊ qð ꝑ hoĩeʒ diſcẽqũ eſt ſine ſuꝑbia diſcat:⁊ ꝑ quẽ docet᷑ aliꝰ ſine ĩuidia tradat qð accepit. Neq; tẽtemus eũ cui credimꝰ:ne talibo inimici vᷣſucijſꝰ „ puerſitate decepti:ad ip̃m quoq; euãge/ — liũ audiẽdũ atq; diſccẽdũ nolimꝰ ire ine cleſias:aut codicẽ legere:aut legẽtẽ pᷣdi/⸗ ntẽq; hoĩeʒ audire:⁊ expectemus rapi c vſq; ĩ terciũ celũ:ſiue in coꝛꝑe:ſiue extra coꝛpꝰ:ſiẽ dixit apłs:⁊ ibi audireſeffabi/ lia vᷣba q̃ ñ licet homini loq:aut ibi vide re dñm ieſũ chꝛiſtũ:⁊ ab illo potiꝰ q; ab hoĩb audire euangeliũ.Caueamꝰ tales tẽtationes ſuꝑbiſſimas ⁊ piculoſiſſimal magiſq; cogitemꝰ⁊ ipᷣm aplm paulũ:licʒ diuĩa ⁊ celeſti voce pſtratũ ⁊ iſtructũad hoĩeʒ tñ miſſũ eſſe:vt ſacr̃a perciꝑet ⁊ co pularet᷑ eccłie:⁊ cẽturionẽ coꝛneliũ q;;uii exauditas oꝛões eiꝰ elemoſinaſq; reſpe/ ctas ei angelꝰ nũciauerit: petro tñ tradi tũ imbuẽdũ:p quẽnõ ſolũ ſacra pcipet: ſz etiã d credẽdũ:qᷣd ſ perãdũ:qͥd diligẽ dũ eſſet audiret. Et poterant vtiq; oĩa ꝑ angelũ fieri:ſʒ abiecta eſſet hũana ↄditõ ſi ꝑ hoĩes hoĩb vᷣbũ ſuũ demĩſtrare nol le videret᷑. Qũo em̃ veꝝ eſſet qð dictũ ẽ: tẽplũ em̃ dei ſanctũ ẽ:qð eſtꝭ vos:ſi de ꝰ ᷣꝰ hüano tẽplo rñſa nõ redderet:⁊ totũ qð diſcẽdũ hoĩby tradi vellet ð celo atq; per ãgelos ꝑſonaret: Deinde ipᷣa charitas qᷓ ſibi inuicẽ hoĩes mõ vnitat aſtringit:ñ hHhaberet aditũ refundẽdoꝝ:⁊ q̃ſi miſcen/ don ſibimet animoꝝ:ſi hoĩes ꝑ hoĩes ni hil dücerẽt. Et certe ſpadonẽ illũ qͥ eſaiã pꝓphetã legẽs nõ intelligebat:neq; apls ad angelũ miſit:nec ꝑ angelũ eiqð nõ in telligebat expoſitũ:aut diuinitꝰ in mẽte ſine hoĩs miſterio reuelatũ eſt:ſʒ potius ſuggeſtione diuĩa miſſꝰ eſt ad eũ.ſeditq; cũ eo philippꝰ qͥ nouerat eſaiã ꝓphetaʒ: eiq; hũanis vᷣbis ⁊ lingua qð iĩ ſcriptura lla tectũ erat apuit. Hone cümoyſe deꝰ loꝗbat᷑ Et tñ ↄſiliũ regedi atq; admini/ ſtrãdi tã magni ppti a ſocero ſuo alieni/ gena. ſ.hoĩe:⁊ maxime puiduſ ⁊ minime ſuꝑb accepit. Nouerat em̃ ille vir exꝗ/ cũq; aĩa veꝝ ↄſiliũ ꝓceſſiſſet:nõ ei:ſʒ illi à eſt veritas incõmutabili deo tribuédu eſſe. Poſtremo qͥſqͥs ſe nullis beenrig n ſtructũ diuino munere quecũq; ĩ ſcriptu ris ſanct obſcura ſüt intelligere gloꝛiat bñ qͥdẽ credit:⁊ veꝝ eſt nõ eſſe illã ſuã ſa cultatẽ q̃ſi ex ſeipᷣo exiſtentẽ:ſʒ diuĩo mu nere tradita. Ita em dei gloꝛiã qrit non ſuã:ſʒ cũ legit ⁊ nllło ſibi hoĩm exponẽte ĩtelligit:cur ipſe alijs affectat exponere: ac nõ potiꝰ eoſ remittit deo:vt ipi quoc; nõ ꝑ hoĩeʒ:ſʒ illo intꝰ docẽte intelligãt· Sʒ videlicʒ timet ne audiat a dño. Der ue nequã dares pecuniã meã nũmularijſ Siẽ ů̊ᷣ hi ea q ĩtelligũt pꝓdũt ceten vłlo/ quẽdo vł ſcribẽdo:ita ego quoq; ſi nõ ſo lũ ea q̃ ĩtelligãt:ſʒ etiã ĩtelligẽdo ea q ob ſeruẽt pdidero:culpari ab eis ꝓfecto nõ debeo:quãq; nemo debeat aliqd ſic hr̃e: q̃ſi ſuũ ꝓpꝛiũ:niſi foꝛte mẽdaciũ. Nã om ne veꝝ ab illo ẽ qͥ ait. Ego ſum veritas. Quid em̃ habemꝰ qð nõ accepimꝰ?:O/ ſi accepimꝰ qͥd gloꝛiamur:q̃ſi nõ acceꝑi/ mꝰ: Qui legit audientibo lr̃as:vtiq; q̊s agnoſcit enũciat.Qui aũt ipᷣas lr̃as tra/ dit: ̊ agit vt alij quoq; legere nouerint vtq; tñ h̊ ĩiſinuat qdð accepit. Sic ec qͥ ea q̃ĩ ſcriptunĩtelligit expõit audiẽtiby ta⸗ .,ãði . — — — liesdo cio⸗Qlabt) miscttne ſtlegeclant lecoeniiuit zuugir gutd nncommmur Nics ooeurt cunllinsten mnpcuiſcie hlſciveſtign ſiſte lo en untatep gcna nlhu f ce iandon phemioddel Moekeſerii Gegivolun⸗ ſit deima NAſenm⸗. P ſiſtnigid füiteneni ſuncenief ihußopis hhee küß edrrede gnmn Pödeſatdi WN leſftihden 1 — nieniſn eſengd göchrosſde, ntotüge daommn eißn cmibi Untmnaſhingiei Cornäſimlcn,⸗ hwiesphaice tſcaneliͤdtti ienh angeüsc Aur in hnin chnickkdoens pckasciſelig uchüipphe Sienon Pne dinprl gitinng unind onoſu di puidot ammn cerig; lewron⸗ maiideytien ſemulloigu Nrgvecigiont Piniiceer h. fnicdedad kmuiͦsdilvn Cräcnin ſvin aponite ſanahonce deoſtchico dwẽr l dun io ! QN q́; lias q̊s agnoſcit pnũciat lectoꝛis offi 7 — — „ „ — cio.Qui aũt pcipit qũo intelligẽdũ ſit:ſi milis eſt tradẽti las:̊ᷣ eſt pcipienti qũo ſit legẽdũ:vt quo ille qͥ legere nouit alio lectoꝛe nõ indiget:cũ codicẽ inuenerit a q̃ audiat qͥq ibi ſcriptũ ſit:ſi ic iſte qͥ pꝛece pta qͥ conamur tradere accepit:cũ ĩ libꝛiſ aliqd obſcuritatꝭ iuenerit:qſdã regulas veluti lr̃as tenẽs intellectoꝛẽ aliũ nõ reqͥ rat:p quẽ ſibi qð opertũ eſt detegat᷑:ſʒ jq buſdã veſtigijs indagaꝶ ad occultũ ſen ſü ſine vllo erroꝛe ipᷣe ꝑpueniat aut certe ĩ obſcuritatẽ pᷣue ſentẽtie nõ ĩicidat.Qua/ ꝓpter quãq; ⁊ in ipᷣo oꝑe ſatis apparere poſſit:huic officioſo laboꝛi noſtro nõ re/ cte aliquẽ ↄtradicere.tñ ſi huiuſcemodi ꝓhemio qͥ buſlibet obſiſtentibo ↄuenient᷑ videt᷑ eſſe rũſuʒ.huiꝰ vie quã ĩ ̊ libꝛo in Erplicit plogus. de doctrina chꝛiſtiana. ſcripturaꝝ. Modg? iue/ nmniẽdi q̃ intelligẽda ſũt:⁊ mod'“ pferedi qᷓ ĩtellecta ſũt. De inueniẽdo pꝛiꝰ: pferẽdo poſtea diſſeramꝰ. Magnũ onꝰ ⁊ arduuʒ:⁊ ſi ad ſuſtinẽdũ difficile:vereoꝛ ne ad ſuſcipien qũ temerariũ. Ita ſane ſi ð nobis ipᷣis pᷣ ſumeremꝰ. Nũc vᷣo cũ ĩ illo ſit ſpes pagẽ di huiꝰ opis:a q̊ͥ nobis ĩ cogitatõe młta ðᷣ hac re iã tradita tenemꝰ:nõ eſt metuen dũ ne dare deſinat cetera:cũ ea q̃ data ſũt — ceperimꝰ impẽdere.Oĩs em̃ res qᷓ dãdo nõ deficit dũ habet᷑ ⁊ nõ dat᷑:ꝛnõdũ habe tur qũo habẽda eſt. Ille em̃ ait:qͥ habet dabit᷑ ei. Dabit ů habetiby.i. cũ benigni tate vtẽtibo eo qð acceperũt:adimplebit atq; cumulabit qð dedit IJlli quiq; ⁊ illi ſeptẽ erãt panes:anteq; incipent dari eſu rientibo. Oð vbi fieri cepit:cophinos et ſpoꝛtas ſatiatꝭ tot hoĩm milib impleue/ rũt. Sicut & ille panis dũ fraãgeret᷑ accre ulciſic ea qᷓad hoc opꝰ aggrediendũ iam gredi volumꝰ.tale nob occurrit exoꝛdiũ ncipit liber pꝛimꝰ⸗ beati Auguſtini quibo nitit᷑ oĩs tractatio CLV. dñs pᷣbuit cũ diſpẽſari cepint:eoipᷣo ſug gerẽte multiplicabunt᷑:vt ĩ ipᷣo h̊ noſtro miniſterio nõ ſolũ nullã patiamur inopi am:ſʒ de mirabili etiã abundãtia gaude amꝰ. Ois doctrina vl reꝝ eſt vel ſignoꝝ ſʒ res ꝑ ſigna diſcunt᷑. Pꝛopꝛie aũt nunc res appellaui:q nõ ad ſignificãdũ alidd adhibent᷑:ſicuti ẽ lignũ:lapis:pecꝰ atq; hmõi cetera:ſʒ ñ illud lignu qð in aquaſ amaras moyſen miſiſſe legimꝰ vt amari/ tudine carerẽt:neq; ille lapiſ quẽ iacob ſi bi ad caput poſuerat:neq; ilð pecꝰ q ꝓ filio imolauit abꝛaã. He nãq; ita res ſũut vt aliaꝝ etiã ſigna ſint reꝝ. Sũt aũt alia ſigna qꝝ omis vſus in ſignificãdo eſt:ſi cuti ſunt verba. Nemo em vtit᷑ vbis niſi aliqͥd ſignificandi gr̃a.Ex q̊ intelligit ꝙ appellẽ ſigna:res eas videlicʒ q̃ ad ſigni ficandũ aliàd adhibent᷑. Quãobꝛẽ om̃e ſignũ etiã res aliq eſt. Oð em̃ nlła res eſt oĩno nihil eſt. Nõ aũt oĩs res etiã ſignũ ẽ.Et iõ ĩ hac diuiſiõe reꝝ atqʒ ſignoꝛuʒ. cũ ð reb loqmur:ita loq̃mur:vt etiã ſi ea rũ aliq̃ adhiberi ad ſignificandũ poſſũt nõ impediãt partitionẽ q̃ pꝛiꝰde reb po ſtea ð ſignis diſſerimꝰ:memoꝛiterq; tene amꝰ.id nũc ĩ rebo ↄſiderãdũ eſſe ꝙ ſũt nõ ꝙ aliud etiã pᷣter ſeipᷣas ſignificant. Res ergo alie ſũt qͥb fruẽdũ eſt:alie qͥb vten dqũ:alie q̃ fruunt᷑ ⁊ vtunt᷑. Ille quiba fruẽ dũ eſt:beatos nos faciũt. Iſtis qͥbo vten dũ eſt:tendẽtes ad beatitudinẽ adiuua/ mur:⁊ q̃ſi adminiculamur:vt ad illas q̃ᷓ nos beatos faciũt ꝑuenire atq; his inhe rere poſſimꝰ. Nos vero qͥ fruimur ⁊ vti/ mur inter vtraſq; ↄſtituti:ſi eis bo vten dqũ eſt frui voluerimꝰ impedit᷑ curſus nr ⁊ aliqñ etiã deflectit᷑:vt ab his rebb quib⸗ fruẽdũ ẽ obtinẽdiſ vł retardemur vl etiã reuocemur:ĩferioꝝ amoꝛe pᷣpediti. FYrui em̃ eſt amoꝛe alicui rei inherere ppter ſe ipaʒ. VUti aũt qð in vſũ venerit ad id qð amas obtinẽdũ referre:ſi tũ amandũ eſt. NHã vſus illicitꝰ abuſus potiꝰ vł abuſio nominanda eſt. Quomodo ergo ſi eſſe- mus peregrini:qͥ beate viuere niſi in pa/ tria nõ poſſemꝰ:eaq; peregrinatõe vtiq; miſeri:⁊ miſeriã finire cupiẽtes in patriã redire vellemꝰ:opꝰ eſſet vel terreſtribus vel marinis vehicolis:quibus vtenduʒ ½ De doctrina chꝛiſtianag Uiber 1. eſſet vt ad patriã qᷓ̊ fruendũ erat puenire valeremꝰ:ꝙ ſi amenitates itineris:⁊ ipᷣa geſtatio vehiculoꝝ nos delectaret. ↄuer ſi ad fruendũ his quibovti debuimꝰ:nol lemꝰcito via finire ⁊ ꝑuerſa ſuauitate im plicati alienaremura patria.cuiꝰ ſuaui/ tas faceret beatos. Sic in hu ĩmoꝛta litatis vita peregrinãtes a dno ſe redire in patriã volumꝰ: vbi beati eſſe poſſum⸗ vtendũ eſt h̊ mũdo nõ fruendũ: vt inuiſi bilia dei per ea qᷓ facta ſunt intellecta cõ/ ſpiciant᷑: hoc eſt vt de coꝛpoꝛibo tẽpoꝛali buſq; reb eterna ⁊ ſpiritualia capiamuſ Res igit᷑ quib fruendũ eſt pater ⁊ filius ſpũſſanctus eſt: eadẽq; trinitas:vna q dã ſũma res cõmuniſq; omibus fruenti bus ea:ſi tamẽ res ⁊ nõ omniũ reꝝ cauſa ſit. ſi tamẽ ⁊ cauſa. Non em facile nomen qð tante excellẽtie cõueniat poteſt inue/ niri: niſi ꝙ melius ita dicit. Trinitas h“ vnꝰ' deus ex quo omia:per quẽ omia:in quo omia. Ita pater ⁊ ſiliꝰ ⁊ ſpirituſſan ctus:⁊ ſingulus quiſq; hoꝝ deꝰ:⁊ ſimul ofnes vn deus: ſingulꝰ quiſq; hoꝛum plena ſubſtãtia: ſ. imul om̃s vna ſubſta/ tia. Pater nec filiꝰ eſt nec ſpirituſſanctꝰ: filiꝰ nec pater eſt nec ſpuũſſanctus eſt.ſpi/ rituſſanctꝰ nec pater eſt nec fil:ſʒ pater tantũ pater: ⁊ filiꝰ tantũ filius:⁊ ſpũſſan ctus tantũ ſpũſſanctus.Eadẽ trib eter nitas:eadẽ incõmutabilitas:eadẽ maie/ ſtas:eades poteſtas. In patre vnitas:in filio equalitas:in ſpirituſancto vnitatis equalitatiſq; ↄcoꝛdia.Et trig hec vnum omia ꝓpter patrẽ.equalia omia pꝛopteꝛ filiũ:connexa omia ꝓpter ſpiritũſanctũ. Diximus ne aliquid ⁊ ſonuimꝰ gliquid dignũ deo? Ymmo vero me nihil aliud qᷓ; dicere voluiſſe ſentio. Si autem dixi nõ eſt hoc qð dicere volui:hoc vnde ſcio niſi deꝰ ineffabilis eſt. qð aũt a me dictũ eſt:ſi ineffab ilis eſſet dictũ nõ eſſet. Ac ꝑ hoc nec ineffabilis quideʒ dicendus eſt deus: qꝛ ⁊ hoc cũ dicit᷑ aliqͥd dicit᷑. Et ſic neſcio que pugna verboꝝ:quoniã ſi illð eſt ineffabile qð dici nõ poteſt:nõ eſt in/ effabile qð vel ineffabile dici põt. OQue pugna verboꝝ ſilentio cauenda potiuſ: q;; voce pacanda eſt Et tamẽ deꝰ:cũ de il lo nihil digne dici poſſit:admiſit huma ne vocis obſequiũ:⁊ verbiſ noſtris ĩ lau gde ſua gaudere nos voluit. Nã inde eſt gð dicit᷑ deꝰ. Non em̃ reuera in ſtrepitu iſtaꝝ duarũ ſillabaꝝ ipſe cognoſcitur:ſʒ tamẽ omes latine ligue ſocios:cũ aures eoꝛũ ſonus iſte tetigerit:mouet ad cogi/ tand excellentiſſimã quandã ĩmoꝛtales qʒ naturã.Ha cũ ille vnꝰ cogitat᷑ deoꝛuʒ de: ab his etiã qͥ alios ⁊ ſuſpicant᷑ ⁊ vor cant ⁊ colũt deos ſiue ĩ celo ſiue in terra: ita cogitat᷑ vt aliqd quo nihil melius ſit gatq; ſubtiliꝰ:illa cogitatio conet᷑ attinge re.Gane quoniã diuerſis bonis mouen tur.partim eis qᷓ ad coꝛꝑis ſenſũ:partim eis q̃ ad animi intelligentiã ꝑtinent.Illi q dediti ſunt coꝛpis ſenſibo:aut ipᷣm celũ aut qð ĩ celo fulgẽtiſſimũ videt:aut ipᷣm mũdũ deũ deoꝝ eſſe arbitrant᷑.At ſi ex/ tra mundũ ire ↄtendũt.aliqͥd lucidũ ima ginant᷑:idq; vł infinitũ vł ea foꝛma q̃ op tima videt᷑ inani ſuſpitõne cõſtituũt:aut humani corꝑis figurã cogitãt:ſic eã ce/ teris anteponũt.Oð ſi vnũ deũ deoꝝ eſ⸗ ſe nõ putãt:⁊ potiꝰ młtos aut ĩnumera/ biles eq̃lis oꝛdinis deos:etiã eos tñ ꝓut cuiq; aliqd coꝛꝑis videt᷑ excellere ita fi guratos aĩo tenẽt. Ali aũt qͥ ꝑ intelligẽ/ tiã pergũt videre qð deꝰ eſt:oibo eũ natu ris viſibilibo ⁊ coꝛꝑalibo:itelligibilibo ve ro ⁊ ſpuũalibo om̃ibo mutabilibopᷣferunt. Oſmes tamẽ ꝓ excellentia dei certatiʒ di micant. Nec quiſq; inueniri poteſt qͥ nõ hoc deũ credat eſſe quo meli aliqd non eſt. Ytaq; H om̃es deũ ↄſentiũt eſſe:qð ce teris rebo omibo anteponũt.Et qm oẽs q de deo cogitãt:viuũ aliqͥd cogitãt:illi ſoli poſſunt nõ abſurda ⁊ indigna exiſti mare ð deo:qͥ vitã ipᷣaʒ cogitãt:⁊ quecũ qʒ illis ſoꝛma occurrerit coꝛꝑis:eã vita viuere vl nõ viuere ſtatuũt:⁊ viuentẽ nõ viuẽti anteponũt:eãq; ipas viuentẽ coꝛ/ poꝛis foꝛmã q;talibet luceꝑfulgeat:q̃n/ talibet magnitudĩe pᷣmineat:quãtalibet pulcritudine oꝛnet᷑aliud ipᷣax eſſe:aliud vitã q̃ vegetat᷑ intelligũt:eãq; illi moliqᷓ ab illa vegetat᷑ et animat᷑ dignitate incõ parabili pᷣferunt Deinde ipᷣaʒ vitã ꝑgũt iſpicere: ⁊ ſi eã ſine ſenſu vegetãtẽ inuene rint.q̃lis eſt arboꝝ:pᷣponũt ei ſentientez Ilis eſt pecoꝝ:⁊ huic rurſus intelligẽtẽ: —— EEE E— Zisboin coguntßpone looeiplanl initi Gipt gtiüantechnd Uerenipon Goeetſernil lonosopee Ute og i ug ie inr ecvſp reſavie Noftiin bemdsi (oncövt lntenog! Nlunai conn ſtoet Ethe ecigip ece Ouiang vmdune nit ſon Weut oſan goͤcſen ppterci⸗ utzli⸗ cor tolln ſiltesſln hicnellil Duſugn 1inanig Mohenurt hm iß lariitfiſt fliͤtinobi liogfſe UAmmete cſenenge hnmmgdin deſge, ſorn ib quoczped⸗ 1pupoi e! rolnir giinte⸗ ne animng neſocſogcin Numoner bch, Wnliinorig ogintdenn Weſuſdicniren Nickaſueinmm gnonihümelnvſt moconttmni ugiobenunmnn cogsligunin emügim) nlhantiöncli Mnüridinmrüin nbimun! aliolhatiin aſumn do, Gecöſtirnaüran ritſid̃t wüdeäder msmt inm Nehgetüthiſt iickaalain aigpinli Kuiain nillcye bipönt. danntid mnncdi, ned did ſenürchege⸗ nit. Eqſe iaidt i Cgii n mmndet iatitn egilgench⸗ utlinſd iigtſili ollinii fnmnnnenne inſn ene ue ni iſanen enO q̃lis eſt hoĩm. Quã cũ adhuc mutabileʒ viderint:etiã huic aliquã incõmutabilẽ cogunt᷑ pᷣponere:illã.ſ.vitã q̃ nõ aliquan do deſipit:aliquãdo ſapit.ſʒ eſt poti ipa ſapiẽtia. Sapiẽs em̃ mẽs.i.adepta ſapi entiã:anteq; adipiſceret᷑ nõ erat ſapiens. At vero ipſa ſapietia nec fuit vnq; inſipi ens nec eſſe vnq; pᷣt.Quã ſi nõ viderent: nullo modo plena fiducia vitã incõmuta biliter ſaopientẽ cõmutabili vite antepo nerẽt. Jpaz unoch regula veritaris qua ſe melioꝛẽ incõmutabilẽ vi lllã clamãt eſſe melie nutabilẽ dent. Nec vſpiã niſi ſupꝛa ſuã naturã vi dent:qũ quidẽ ſe vident mutabiles.Ne/ mno eſ eſt ta impꝛudæeter inſulſus qui di cat:vnde ſcis incõmutabiliter ſapiẽtẽ vi tam cõmutabili eſſe pᷣferendã: Idipᷣm eĩ qð interrogat vnde ſciã: om̃iboad ↄtem/ plandũ cõmuniter atq; incõmutabiliter pᷣſto eſt. Et h qͥ nõ videt:ita eſt qſi cecꝰ in ſole:cui nihil ꝓdeſt ipᷣis lociſ oculoꝝ eiꝰ tã clare ac pᷣſentis lucis fulgoꝛ infuſus. OQui auteʒ videtac refugit:cõſuetudine vmbꝛaꝝ carnaliũ inualidã aciẽ mẽtis ge rit. Pꝛauoꝝ igit᷑ moꝝ:q̃ſi cõtrarijs flati bus ab ipᷣa patria repercutiunt᷑ homies poſteriora atq; inferioꝛa ſectãteſ:qᷓ; illud qð eſſe meliꝰ atq; pᷣſtantiꝰ ↄfitent᷑.Qua/ ꝓpter cũ illa veritate ꝑfruẽdũ ſit q̃ incõ/ mutabiliter viuit:⁊ ĩ ea trinitas deꝰ au/ ctoꝛ ⁊ ↄditoꝛ vniuerſitatis rebꝰ quas cõ didit cõſulat:purgandꝰ eſt animꝰ:vt per ſpicere illã lucẽ valeat ⁊ inherere pfecte. Duã purgationẽ qſi ambulationẽ q;dã ⁊ q̃ſi nauigationẽ ad patriã eſſe arbitre/ mur. Nõ em̃ ad eũ qͥ vbiq; pᷣſens eſt:locꝭ moue nur:ſʒ bono ſtudio boniſq; moꝛi/ bus.Qõð nõ poſſemꝰ niſi ipᷣa ſapiẽtia tã/ te etiã nr̃e ĩſirmitati ↄgruere dignaret᷑:⁊- viuẽdi nobis pᷣberet exemplũ:nõ alit᷑ qᷓ; I hoĩe:qm̃ ⁊ nos hoĩes ſumꝰ. Sʒ qꝛ noſ cũ ad illã venimꝰ ſapiẽter facimꝰ:ipᷣa cuʒ ad nos venit ab hoĩb ſuꝑbis q̃i ſtulte fe ciſſe putata eſt.Et qm̃ nos cũ ad illã ve/ nimus cõualeſcimꝰ:ipᷣa ci ad nos venit q̃ſi infirma exiſtimata eſt. Sʒ qð ſtultũ ẽ dei ſapietiꝰ eſt hoĩbo:⁊ qð infirmũ eſt dei foꝛti eſt hoĩbo.Cũ g ipᷣa ſit patria:viã ſe quoq; nobis fecit ad patriã. Et cũ ſano puro interioꝛi oculo vbiq ſit pᷣſens:co rũ qui oculũ illũ infirmũ immũdũq; ha bent.oculis etiã carneis apparere digna ta eſt Quia em̃ in ſapiẽtia dei nõ poterat mundꝰ ꝑ ſapientiã cognoſcere deũ:pla/ cuit deo ꝑ ſtulticiã pᷣdicatõnis ſaluos fa cere credẽtes. Nõ igit᷑ ꝑ locoꝝ ſpacia ve niendo:ſʒ in carne moꝛtali moꝛtalib ap/ parendo veniſſe ad nos dicit᷑ Illuc eniz venit vbi erat:qꝛ ĩ hoc mũdo erat:⁊ mũ/ dus ꝑ eũ factꝰ eſt. Sʒ qm̃ cupiditate ſru endi ꝓ ipſo creatoꝛe creatura:hoĩes cõſi gurati huic mũdo:⁊ mũdi noĩe ↄgruen/⸗ tiſſime vocati:nõ aũt cognouerũt.Pꝛo⸗ pterea dixit euãgeliſta.Et mundꝰ eũ nõ cognonit Itaq; in ſapietia dei:nõ pote/ rat mundꝰ ꝑ ſapietiã cognoſcere deum. Lur ergo venit cũ hic eſſet:niſi qꝛ placu it deo ꝑ ſtulticiã pᷣdicationis ſaluos fa/ cere credẽtes: Quomodo veit:niſi ꝙ ver bũ caro factũ eſt ⁊ habitauit ĩ nobiſ:Si cuti cũ lomur vt id qð in aio gerimꝰ in audiẽtes animũ ꝑ aures carneas ſũlabat᷑ fit ſonus verbũ qð coꝛde geſtamus:⁊ lo cutio vocat᷑:nec tñ in eundẽ ſonũ cogita tio noſtra ↄuertit᷑:ſʒ apud ſe manẽs inte/ gra:foꝛmaʒ vocis qua ſe inſinuet auribꝰ ſine aliqua labe ſine mutatione aſſumit: ita verbũ dei nõ cõmutatũ caro tñ factũ eſt vt habitaret ĩ nobis. Sicut aũt cura tio via eſt ad ſanitatẽ:ſic iſta curatio pec/ catoꝛes ſanãdos reficiẽdoſq; ſuſcepit:et quẽadmodũ medici cũ alligãt vulnera. nõ incõpoſite:ſʒ apte id faciũt:vt vincu/ li vtilitatẽ quedã pulcritudo etiã ↄſeq/ tur:ſic medicina ſapiẽtie ꝑ hoĩs ſuſcepti onẽ nf̃is eſt accõmodata vulneribo deqͥ buſdã ↄtrarijs curãs:⁊ de quibuſdã ſili bus:ſicut etiã ille qͥ medet᷑ vulneri coꝛpo ris adhibet quedã contraria:ſicut frigi/ dum calido vel humidũ ſicco:vł qͥd aliõ hmõi.Adhibet etiã quedaʒ ſimilia ſicut lintheolũ:vel rotundo vulneri rotundũ vel oblongũ oblongo:ligaturãq; ipſam nõ eãdẽ mẽbꝛis oĩbo:ſʒ ſimilẽ ſimilibo co aptat.ſic ſapiẽtia dei hoĩez curãs ſeipᷣazx exhibuit ad ſanandũ:ipſa medicus:ipa medicina. Quia ̊ ꝑ ſuꝑbiam hõ lapſus eſt:humilitates adhibuit ad ſanandum. erpẽtis ſapiẽtia ðcepti ſumꝰ:dei ſtul/ cicia liberamur. Quẽadmodũ illa ſapia — vocabat᷑ erat aũt ſtulticia ↄptemnẽtibus deũ:ſic iſta q̃ vocat᷑ ſtulticia ſapiẽtia eſt vincẽtibo dyabolũ. Nos immoꝛtalitate vſi ſumus male vt moꝛeremur:chꝛiſtus moꝛtalitate bñ vſus Evt viueremꝰ. Coꝛ rupto aio femine ingreſſus ẽ moꝛbo:inte gro coꝛpe femine ꝓceſſit ſalꝰ.Ad eadẽ cõ traria ꝑtinet:q; etiã exẽplo virtutũ eius vicia noſtra curant᷑. Jã vᷣo ſimilia q̃ſi li⸗/ gamẽta mẽbꝛis ⁊ vulneribo noſtrꝭ adhi/ bita üla ſunt:q; ꝑ feminã deceptos:ꝑ fe/ minã natꝰ:homo hoies:moꝛtalis moꝛ/⸗ tales: moꝛte moꝛtuos liberauit. Dulta quoq; alia diligentiꝰ cõſiderãtibo q̊s in/ ſtituti oꝑis peragẽdi neceſſitas nõ rapit vla ↄtrarijs vł a ſimilibo medicine chꝛi ſtiane apparet inſtructio. Jã vᷣo credita dñii a moꝛtuis reſurrectio:⁊ in celũ aſcẽ/⸗ ſio:magna ſpe fulcit fidẽ noſtrã. Hultũ em̃ oſtẽdit q; volũtarie ꝓ nobis aĩaʒ po/ ſuit q ſic eã habuit ĩ ptate fſumere.Ouã ta & fiducia ſe ſpes credentiũ pſolat᷑ cõſi derãs quantꝰ quãta/ꝓ nondũ credentib- paſſus ſit: Cũ em iudex viuoꝝ atq; moꝛ tuoꝝ expectat᷑ a celo:magnũ timoꝛẽ incu tit negligentibo vt ſe ad indulgentiã cõ/ uertant:eũq; magis bñ agẽdo deſiderẽt q; male agẽdo foꝛmidẽt.Quibo aũt ver/ bis dici:aut qua cogitatõe capi pᷣt pᷣmiũ qð ille in fine datur eſt. qũ ad ↄſolatõeʒ huiꝰ itineris tm̃ dedit de ſpirituſancto: q̃ in aduerſis vite huiꝰ fiduciã charitatẽ q; tantã eiꝰ quẽ nõdũ videmꝰ habeamꝰ ⁊ dona vnicuiq; ꝓpꝛia ad inſtructionẽ ec cleſie ſue:vt id qð oſtẽdit eſſe faciẽdũ nõ ſolũ ſine murmure:ſʒ etiã cũ delectatõne faciamꝰ: Eſt em̃ eccleſia coꝛpꝰ eiuſ:ſicut apoſtolica doctrina cõmendat:q etiã cõ iunx eiꝰ dicit᷑. Coꝛpꝰ ergo ſuũ mult mẽ bꝛis diuerſa officia geretibo:nodo vnita tis ⁊ charitatʒ tanq; ſanitatis aſtringit. Exercet aũt h̊ͥ tpe ⁊ purgat medicinalib⸗ quibuſdã moleſtijs: vt erutã de G̊ ſeculo eternũ ſibi copulet ↄiugẽ ecdleſiã nõ ha bentẽ maculã neq; rugꝗã aut aliqͥd hmõi Poꝛro qm̃ in via ſumꝰ:nec via iſta loco/ rũ eſt ſʒ affectuũ:quã intercludebãt q̃i ſe pta qdã ſi pinoſa:pᷣteritoꝝ malicie pctõꝝ. Nuid liberaliꝰ ⁊ miſericoꝛdiꝰ ſacere po/ tuit qͥ ſeipᷣm nobis rediremꝰ ſubſterne re voluit:niſi vt oĩa donaret pẽta ↄuerf: grauiter fixa interdicta reditꝰ noſtri p nobis crucifixꝰ euelleret: Has igit᷑ cla/ ues dedit ecclłie ſue:vt q̃ ſolueret ĩ terra ſoluta eſſent ĩ celo:q̃ ligaret ĩ terra ligata eſſent ⁊ ĩ celo.ſ.vt quiſquis ĩ eccłia eiꝰdi mitti ſibi peccata nõ crederz:nõ ei dimit terent: quiſquis aũt crederet ſeq; ab his coꝛrect auerteret ĩ eiuſdẽ eccłie gremio ↄſtitutꝰ:eadẽ fide atq; coꝛrectõe ſanaret Ouliſqͥs em̃ non credit dimitti ſibi poſſe peccata:fit deterioꝛ deſperãdo:q̃ſi nihil illi meliꝰq; malũ eſſe remaneat:vbi ð fru ctu ſue ↄuerſionis inſidꝰ eſt. Jã vᷣo ſicut animi quedã moꝛs eſt.vite pꝛioꝛis moꝝ q; reiectio:q̃ fit penitẽdo:ſic etiã coꝛꝑis moꝛs eſt animatõis pᷣſtine reſolutio.Et qũo animꝰ poſt penitẽtiã q̃ pꝛioꝛes mo/ res ꝑditos interemit:refoꝛmat᷑ in meliꝰ. ſic etiã coꝛpꝰ poſt iſtã moꝛtẽ quã vincu/ lo peccati om̃es debemꝰ:credẽdũ ⁊ ſpe/ randũ eſt reſurrectõis tꝑeĩ meliꝰ cõmu/ tari:vt nõ caro ⁊ ſanguis regnũ dei ol/ ſideat:qð fieri nõ pᷣt.ſʒ coꝛruptibile . in/ duat incoꝛruptionẽ:⁊ moꝛtale ̊ induat ĩmoꝛtalitatẽ:nullãqʒ faciẽs moleſtiã:qꝛ nullã patiet᷑ indigentiã a beata pfectaqs aĩa cũ ſũma quiete vegetet᷑. Cuiꝰ autem animꝰ nõ moꝛit᷑ huic ſeculo:neq; incipit ↄfigurari veritatuĩ grauioꝛẽ moꝛtẽ moꝛ te coꝛpꝑis trahit᷑:neq; ad cõmutationẽ ce leſtis habitatõiſ:ſʒ ad luẽda ſupplicia re uiuiſcet. Hoc itaq; fides habet:atq; ita rem ſe habere credendũ eſt:neq; animuʒ neq; coꝛpꝰ humanũ om̃ino interitũ pa/ ci:ſʒ impioſ reſurgere ad penas ineſtima biles:pios aũt ad vitã eternam. In his igit᷑ oĩbo reb ille tm̃ ſũt quibo fruẽdũ eſt. s eternales atq; incõmutabiles cõme/ moꝛauimꝰ Ceteris aũt vtendũ eſt:vt ad illã ꝑpfruitionẽ puenire poſſimꝰ Nos ita q; qͥͥ fruimur ⁊ vtimur alijs reb res aliq̃ᷓ ſumus. Magna em̃ quedã res eſt. hõ fa/ cxuſ eſt ad imaginẽ ⁊ ſimilitudinẽ dei:nõ inq; tũ moꝛtali coꝛpe includit᷑:ſʒ inq;tuzʒ beſtias rõnalis aĩie honoꝛe pᷣcellit. Itaq; magna q̃ſtio eſt vtrũ frui ſe debeãt hoſeſ an vti:an vtrũq;. Pꝛeceptũ eſt em̃ nobiſ vt diligam? inniLeſac boõ ab hoie diligẽd ſit:an ꝓpter aliud. rit᷑ vtꝝ ppter ſe . ipeg, inurco⸗l 3 nc. Oden init iub ilescos ſifſnti ſocſchfuid ſimdzppte ofuancii aotrtaſe tirtotda redllig (hnouerſn ertik. olefruit⸗ nyhingt inleſaaſe ptertehn Valei ſucelettal⸗ Gs Nee Naakac. e denN gͤbe toch nfep⸗ (d idn nut Oulchs debzage Mirtotr Ngant llinste mulüat. Ngtoone glctdil ſocier licthoöy dodeion füipto liriit dann Ki ftnun Appr dec⸗ Duci nerilid . 1 4 ) 4 guch in elen Ppig laytiſolanin 4 lgaretitmnig Zuiſquisiegdien oeuerztiii Morderer ſgu⸗ tieinſceertlehn Kuchchenthſtinit Crutdininißi ne deſriniih cſemnernift ief ſon ckfiegmoen Wiüteſtnn mitnioinet unmiymmjne nontnivnon “ Steimdr Psngiͤde, Gcoruptbu⸗ mnisbungon elmlamn ir uiminurner Cöutatnd iktiuphicen oheberag Gücknechennn Gcmhineiin npenwif ii amm s ſinuſin mnunla e, rpoſn ſon⸗ ſlurm imc dih nceud tdins i eĩ ꝓpter ſe fruimur eo:ſi ꝓpter aliud timur eo. Uidet᷑ aũt mihi ꝑ aliud dili/ gendꝰ.QOð enĩ ꝓpter ſe diligendũ eſt ĩ eo ↄſtituit᷑ vita beata.Cuiꝰ etiã ſi nõdũ res tũ ſpes eiꝰ nos ̊ tꝑe ↄſolat᷑. Maledictꝰ aũt q ſpem ſuã ponit in hoĩe. Sʒ nec ſe⸗ ipᷣo qͥſq; frui dʒ ſi liqdo aduertas:qꝛ nec ſeipᷣm dz ꝓpter ſeipᷣʒʒ diligere: ſʒ ꝓpt illð quo fruendũ ẽ.Tũc qppe eſt optimꝰ hõ cũ tota vita ſua ꝑagit᷑ in incõmutabilem vitã:⁊ toto affectu inheret illi. Si aũt ſe ꝓpter ſe diligit:nõ ſe refert ad deũ:ſed ad ieipᷣm ↄpuerſus non ad incõmutabile ali/⸗ qð ↄuertit᷑. Et ꝓpterea iã cũ defectu ali/ quo ſe fruit᷑.qꝛ melioꝛ eſt cũ totus heret atq; ↄſtringit᷑ incõmutabili bono:q; cũ inde vł ad ſeipᷣm relaxat᷑. Si ̊ᷣ teipᷣm nõ ꝓpter teipᷣm debes diligere: ſʒ ppter illð vbi dilectiõis tue rectiſſimꝰ finis ẽ:non ſuccẽſeat aliꝰ hõ ſi etiã ipᷣm ꝓpter deũ di ligis. Hec enĩ regla dilectiõis diuinit⸗ ↄſtituta eſt. Diliges inqt ꝓximũ tuuʒ ſic teipᷣm.deũ vᷣo ex toto coꝛde.⁊ ex tota aĩa ⁊ ex tota mẽte:vt oẽs cogitatiões tuas⁊ oẽm vitã ⁊ oẽm intellectũ in illũ ↄferas: a q̊ habes eaipᷣa ꝗᷓ ↄfers.Cũ autẽ ait:to/ to coꝛde:tota ania:tota mẽte:nullã vite nr̃e ꝑtem reliqͥt q̃ vacare debeat:⁊ q̃ſi lo/ cũ dare vt alia re velit frui:ſed qͥcqͥd ali/ ud diligendũ venerit in animũ. illuc ra/ piat᷑.quo totiꝰ dilectiõis imp et⸗ currit. Nuilſqs recte ꝓximũ diligit.̊ cum eo debz agere vt etiam ipᷣe toto coꝛde:tota anĩa:tota mẽte diligat deũ. Sic eni euʒ diligens tanq; ſeipᷣm totã dilectionẽ ſui ⁊ illius refert ad illã dilectiõem dei:que nullũ a ſe riuulũ duci extra patit᷑ cuiꝰ di riuatione minuat᷑. Nõ autẽ oĩa qb vten dũ eſt diligẽda ſunt.ſʒ ea ſola q̃ aut nobi ſcũ ſocietate quadã referunt᷑ in deũ.ſicu/ ti eſt hõ vł angelꝰ. aut ad nos relata bñfi cio dei ꝑ nos indigent ſicuti eſt coꝛpus. Nã vtiq; martyres nõ dilexerũt ſcelꝰ ꝑ/ ſequẽtiũ ſe:quo tñ vſi ſunt ad ꝓmerẽdũ deum. Cũ qttuoꝛ ſint diligẽda: vnum qð ſupꝛa nos eſt.alteꝝ qð nos ſumꝰ:ter⸗ ciũ qð iuxta nos eſt:qrtũ qð infra nos ẽ. De ſcdðo ⁊ q̃rto nulla pᷣcepta dãda erant. Duãtũlibet enĩ hõ excidat a vᷣitate:ma/ net illi dilectio ſui et dilectio coꝛꝑis ſui. * Fugax enĩ animꝰ ab incõmutabili lumi ne oium regnatoꝛe.id agit vt ipe ſibi re/ gnet ⁊ coꝛꝑi ſuo.Et iõ nõ põt.niſi⁊ ſe et coꝛpꝰ ſuum diligere. Magnuz autẽ ali⸗ qd adeptum ſe putat:ſi etiã ſocijs.i.alijſ hoĩbus dñari potuerit. Ineſt eni vitio/ ſo anio id mag appetere:⁊ ſibi tanq; de/ bitũü vendicare qð vni ꝓpꝛie debet᷑ deo. Talis autẽ ſui dilectio meliꝰ odiũ voca tur. Iniquũ eſt eni qꝛ vult ſibi ſeruire:et qð infra ſe eſt:cũ ipᷣe ſeruire ſuꝑioꝛi nolit Rectiſſimeq; dictũ eſt. Qui autem amat initatẽ odit aiam ſuã:⁊ iõ fit infirmus animꝰ. ⁊ de moꝛtali coꝛꝑe cruciat᷑. Neceſ 7N 2727 ſe eſt eni vt illud diligat: ⁊ e coꝛruptiõe pꝛegrauet᷑. Ymmoꝛtalitas eni ⁊ incoꝛru ptio coꝛꝑis ð ſanitate animi exiſtit. Sa nitas autẽ animi eſt firmiſlime inherere potioꝛi:h̊ eſt incõmutabili deo. Cuʒ ve ro etia eis ꝗͥ ſibi naturalit᷑ pares ſunt:hᷣ eſt hoĩib dñari affectat.intolerabilł oino ſupbia eſt. NHemo g&& ſe odit. Et hinc qͥdẽ cum aliqᷓ ſecta nõnulla q̃ſtio fuit. Sʒ ne q; coꝛpꝰ ſuũ qͥſqᷓ; odit. Ueruʒ eſt enĩ qð ait apls. Nemo vnq; camẽ ſuã odio ha buit. Et qð nõnulli dicũt malle ſe oĩno eſſe ſine coꝛpe.oĩno fallunt᷑. Nõ eĩ coꝛpꝰ ſuũ: ſʒ coꝛruptiões eiꝰ⁊ pondus oderũt rlõ itaq; nullũ coꝛpꝰ:ſʒ incoꝛruptũ ⁊ in tegerrimũ coꝛpꝰ volunt hr̃e Sʒ putant nullũ coꝛpꝰeſſe ſi tale fuerit.qꝛ tale aliqͥd giam eſſe putãt.O, autẽ ↄtinẽtia qdam ⁊ laboꝛibo quaſſi ꝑſeqͥ vident᷑ coꝛpa ſua. q hoc recte faciũt:nõ id agũt vt nõ habe ant coꝛpꝰ:ſed vt habeãt ſubiugatũ ⁊ pa ratũ ad oꝑa neceſſaria. Libidies eĩ ma/ le vtentes coꝛpe.i.ↄſuetudines ⁊ inclina tiones anie ad fruẽdum inferioꝛibo:ꝑ ipᷣi us coꝛꝑis laboꝛioſaʒ qᷓndã militiã extin guere affectãt Nã nõ ſe interimũt:ſed cu rã ſue valitudinis gerũt. Qui aute ꝑuer ſe id agũt:q̃ſi naturalr inimico ſuo coꝛꝑi bellũ ingerũt. In q̊ fallit eos qð legunt. Caro cõcupiſcit aduerſus ſpũm:⁊ ſpũs qduerſus carnẽ. Hec enim ſibiüinuicẽ ad uerſant᷑. Dictũ eſt enĩ h pꝓpt᷑ indomitam carnalẽ ↄſuetudinẽ: aduerſus quã ſpũs ↄcupiſcit.nõ vt interimat coꝛpꝰ:ſʒ vt cõ cupiſcẽtiã eiꝰ.i.oſuetudinẽ male domi/ tã faciat ſpũi ſbiugatã.qð natural orde deſiderat.Quia eĩ h erit poſt reſurrecti/⸗ onẽ:vt coꝛpꝰ oĩmodo cũ quiete ſumma ſpiritui ſubditũ immoꝛtalit᷑ vigeat.hoc etiã in hac vita meditandu eſt:vt ↄſuetu do carnis mutet᷑ in meliꝰ:nec inoꝛdinatꝭ motibus reſiſtat ſpiritui. Oð donec fiat caro ↄcupiſcit aduerſus ſpũm: ⁊ ſpiritꝰ aguerſus camẽ.nõ ꝑ odiũ reſiſtẽte ſpiri/ tu.ſʒ ꝑ pncipatũ.qꝛ mag qð diligitvult ſubditum eſſe melioꝛi:nec ꝑ odiũ reſiſten te carne:ſʒ ꝑ ↄſuetudinis vinculuʒ: qð a parentũ etiã ꝓgenie inueteratuʒ nature lege inoleuit. Id & agit ſpũs in doman/ da carne:vt ſoluat male ↄſuetudinis qᷣſi pacta ꝑuerſa:⁊ fiat pax ↄſuetudinis bo/ ne. Camẽ nec iſti qͥ falla opione depꝛaua ti:coꝛꝑa ſua deteſtant᷑:parati eſſentvnuʒz oculũ vł ſine ſenſu doloꝛis amittere.etiã ſi in altero tantꝰ cernẽdi ſenſus remane/ ret qntus erat in duob:niſi aliq̃ res que pꝛeponenda eſſet vꝛgeret. Iſtis atq; hu/⸗ iuſmõi documẽtis ſatis oñdit᷑ eis qͥ ſine ꝓtinacia verũ req runt.q; certa ſit ſenten tia apłi vbi ait. NHemo eni vnq; carnẽ ſu am odio habuit.Addidit etiã:ſʒ nutrit⁊ fouet eã:ſicut chꝛiſtꝰ eccłiaʒ. Modus diligẽdi pᷣcipiendus eſt homini.i.quõ ſe diligat vt pꝛoſit ſibi. Quin auteʒ ſi dili/ gat ⁊ pꝛodeſſe ſibi velit dubitare demen tis cẽ. Pꝛecipiẽdũ etiã quõ coꝛpꝰ ſuũ di / ligat:vt ei oꝛdinate pꝛudẽterq; conſulat Hã qꝙ diligat etiã coꝛpꝰ ſuuʒ.idq; ſaluũ habere atq; integruʒz velit.eque manite/⸗ ſtum eſt. Aliqd itaq; ampliꝰ diligere ali/ qͥs põt:qᷓ; ſalutẽ atq; integritatẽ coꝛpo/⸗ fis ſui.Na multi ⁊ doloꝛes⁊ amiſſiones nõnulloꝝ membꝛoꝝ volũtarias ſuſcepiſ ſe inueniũt:ſed vt alia qᷓ amplius dilige bant ſaltẽ ↄſeq̃rent᷑. Nõ ergo ꝓpterea qͥſ q́; dicẽdus eſt nõ diligere ſalutẽ atq; in/ columitateʒ coꝛꝑis ſui.quia plus aliqͥd diligit. NHã ⁊ auarus q́;uis pecuniã dili gat:tamẽ emit ſibi panẽ Oõð cũ facit:dat pecuniã quã multũ amat:⁊ augere deſi/ derat. Sed qꝛ pluris eſtimat ſalutẽ coꝛ poꝛis ſui:que illo pane fulcit᷑. ſuꝑuaca/ neum eſt dintiꝰ de re maniteſtiſſima diſ/ putare.Qð tñ plerüq; nos facere cogit erroꝛ impioꝝ. Ergo quoniã pᷣcepto non eſt opus vt ſe qͥſq; ⁊ coꝛpꝰ ſuũ diligat.id ¶De doc. chꝛiſtiana T eſt:quoniã id qd ſumꝰ:⁊ id qʒ infra nos eſt:ad nos tñ ꝑtinet:incõcuſſa nature le⸗ ge diligimꝰ. qᷓ in beſtias etiaʒ ꝓmulgata eſt. nã ⁊ beſtie ſe atq; coꝛꝑa ſua diliguut. reſtabat vt ⁊ de illo qð ſupꝛa nos eſt:⁊ ð illo qð iuxta nos eſt pᷣcepta ſumeremus. Diliges inqt dñm deũ tuũ ex toto coꝛde tuo:⁊ ex tota ania tua:⁊ ex tota mẽte tua ⁊ diliges ꝓximũ tuum tanq; teipᷣm. In his duobo pceptis vniuerſa lex pendet⁊ ꝓphete. Finis itaq; pcepti eſt dilectio:⁊ ea gemina.i.dei ⁊ ꝓximi.Dð ſi te totum intelligis.i.anĩam ⁊ coꝛpꝰ tuum:⁊ ꝓxi/ mũ totũ.i.aniam ⁊ coꝛpꝰ eius.homo enĩ ex anĩa ↄſtat ⁊ coꝛꝑe.nullũ reꝝ diligẽda/ rum gen in his duob pceptis pᷣtermiſ/ ſum eſt. Cũ enĩ pᷣcurrat dilectio dei:eiuſ qʒ dilectiõis modus pᷣſcriptꝰ appareat: ita vt cetera in illũ ↄfluant.de dilectione tua nihil dictũ videt᷑. Sed cũ dictuʒ eſt diliges ꝓximũ tuũ tanq; teipᷣm.ſimul ? tui abs te dilectio nõ pᷣtermiſſa eſt. Ille autẽ iuſte ⁊ ſancte viuit.qui rerũ integer eſtimatoꝛ eſt. Jpe eſt autẽ qui oꝛdinataʒ dilectionẽ habz:ne aut diligat qð nõ eſt diligẽdũ:aut nõ diligat quod eſt diligẽ dum:aut ampliꝰ diligat quod minꝰ eſt diligendũ:aut eque diligat qðvł minus vbamplius diligendũ eſt. aut minus vel ampli? qð eq̃ diligedũ eſt. Omis pecca toꝛ inqntũ pctõꝛ eſt:nõ eſt diligendus:⁊ om̃is homo inq̃ntũ hõ eſt diligẽdus eſt puppter deũ. De vero ꝓpter ſeipum. Etſi 7 deus om̃i hoĩe ãpliꝰ diligendus eſt:am plius qͥſq; debʒ eũ diligere q; ſeipᷣʒ. Itẽ ampliꝰ alius hõ diligẽdus eſt qᷓ; coꝛpus noſtꝝ:qꝛ ꝓpter deũ oĩa iſta diligẽda ſũt: ⁊ põt nobiſcũ aliꝰ hõ deo ꝑfrui:qð nõ pᷣt coꝛpꝰ.qꝛ coꝛpꝰ ꝑ aiam viuit q̃ ꝑfrnimur deo. Oẽs autẽ homiĩes eqꝗᷓ diligẽdi ſunt. Sʒ cũ oĩbeꝓdeſſe nõ poſſis:his potiſſi mũ ↄſulẽduʒ ẽ:qͥ ꝓ locoꝝ vł tẽpoꝝ vlqq/ rũlibʒ reꝝ oppoꝛtũitatibo cõſtricti tibi qſi q̃dã ſoꝛte iungunt᷑. Sicut enĩ ſi tibi abũdaret aliqͥd qð dari opteret ei ͥ non hret:nec duobo dani potuiſſet: ſi tibi oc/ currerẽt duo:q̊ꝝ neuter aliũvł indigen/ tia vel erga te aliq̃ neceſſitudine ſuꝑaret. nihil iuſtius faceres q;ᷓ vt ſoꝛte eligeres: cui dãdũ eẽt qdð darivtriq; ñ poſſʒ. Gic Uhar böconepn achecepel fmipirden föiaiunan Humurpnmn ncteneu citnmn⸗ ſobgfentat ſtrigdligi Gptcluuar⸗ unilüfi nnonecie lucßmagn fuitoᷣ opnicreos Gorerne⸗ toggtab⸗ uret tanto, ſigiiory Wtil Weodi roc gö uit omes duigi ſitcog yllibi miz⸗ uofa nus, i⸗ Cinaus noetito loggezde orm: o ſeckyrdi glonon⸗ ſßibenniſn Etintin lunykine rtoea flirani Meüdl onbi here neſb Pallige Piulen Al . riäc infn⸗ ncöuſtananne, R cngrſundiign 3lopennoseſe Meeptſumannn ntmüertorocet mrcrnnürn „ „ icenn, lup'eigimug Nligni it Nohdaprditon⸗ unrdirnd dac Biſgid en Ncunr edlenn Snajnine niͦeein innlt ſemniach N gni doninter 0 e gidrde ddigngti n gnosck dgr rant cdigrcenn Vickurninet ict Osnd Gaulcends : ck l cicleck rihun i. lonichen r iiß N dusctih ons nindltrſi doſfrichiif nwiriofn venel ole Gpliei önthi Iniin, 1 Eliſtbi S 7 1 ſnaneſent ſete GCFo. .ùMB arn, in hoĩbꝰ qͥb oĩbꝰ cõſulere neq̃as ꝓ ſoꝛte hñdum ẽ ꝓut qͥſq; tibi colligatꝰ tꝑaliter adherere potuerit Oiĩim aũt qͥ nobiſcum frui pñt deo:partim eos diligamꝰ quos ipᷣi adiuuamꝰ:partim eos a bus adiu/ uamur:partim q̊ꝝ ⁊ indigemꝰ adiutoꝛio ⁊ indigẽtie ſubuenimꝰ:partim qbus nec ipᷣi cõferimꝰ aliqͥd cõmodi:nec ab eis vt nobᷣ ↄferat᷑ attẽdimꝰ. Velle tũ debemus vt oẽs diligãt nobiſcuʒ deũ:⁊ totũ qð v eos adiuuamꝰ vł adiuuamur ab eis:ad vnum illũ finẽ referendũ eſt. Di eĩ in the atris neqcie qͥ aliquẽ diligit hiſtrioneʒ:⁊ tanq; magno vłl etiã ſummo bonoeiꝰ ar te ꝑfruit᷑:oẽs diligit qͥ euʒ diligũt ſecuz; nõ ꝓpter eos:ſʒ ꝓpt᷑ eum quẽ ꝑiter dili/ gunt:⁊ q̃nto ẽ in eiꝰ amoꝛe feruẽtioꝛ:tan * CLVII phetaſq; dixerat.cuz interrogaret eũ di / cens.⁊ qͥs eſt meꝰ ꝓximꝰ:hoĩem quedaʒ pꝓpoſuit deſcendẽtẽ ab hirlm in hierico incidiſſe in latrones:⁊ ab eis guit᷑ vunne ratum ſauciũ ⁊ ſemiuiuũ eẽ relictũ. Ccui pꝓrimuz eſſe nõ docuit:niſi qͥ erga illũ re creandum atq; curãduʒ miſericoꝛs exti / to agit àbꝰ põt modis:vt a płib diliga,/ tur:⁊ tanto płibo cupit eũ oñdere:⁊ quez frigidioꝛẽ videt excitat in euʒ q̃ntuʒ põt laudib⸗ Hõ ↄtrauenientẽ inue nerit:odit in illo vehemẽter odiũ dilecti titita vt h qui introgauerat.introgatuui ißpe fateret᷑. Cui dñs ait. Tlade et tu ſac ſikr. vt vicʒ eum eẽ ꝓximuʒ intelligam?. cui vlł exhibẽduʒ eſt officiuʒ mificoꝛdie ſi indiget:vł exhibẽduʒ eẽt ſi indigeret. Ex q̊ eſt iã ↄſequẽs vt etiã ille a q̊ nobis SB viciſſim exhibẽduʒ eſt ꝓximꝰ ſit noſte Norimi enĩ nomẽ ad aliqͥd eſt:nec q ſqG elſſe ꝓximꝰ niſi ꝓximo põt. Nulluʒ aut- exceptum eẽ cui mif̃icoꝛdie deneget᷑ offi cium:qͥs nõ videat qñ vſq; ad inimicos etiã poꝛrectuʒ ẽ dño dicẽte. Dlligite ing micos vros:bñfacite his qͥ oderuntvos ſui:et qͥbs modis valet inſtat vt auferat. qð nos in ſocietate dilectionis dei agere ↄuenit:q̊ pfrui beate viuere eſt.⁊a q̊ hñt omes qͥ eum diligũt ⁊ qdð ſunt ⁊ qð eum diligũt:de q̊ nihil metuimꝰ ne cuiq; poſi ſit cognitꝰ diſplicere:⁊ qͥ ſevult diligi:nõ vt ſibi aliquid:ſʒ vt eis qͥ diligũt eternũ pᷣmiuʒ ↄferat᷑.̊ eſt ipᷣe quẽ diligũt: Hinc ximum tuuzʒ tãq; teipm. Dilectio ꝓximi maluʒ nõ opat᷑. Quiſqᷣs & arbitrat᷑ nõ etiã efficit᷑ vt inimicos etiã nr̃os diliga- mus.Nõ enĩ eos timemꝰ:qꝛ nobᷣ qð dili gimꝰ auferre nõ pñt.ſʒ miſeramur poti// us qꝛ tãto mag nos oderunt qnto ab il/ lo queʒ diligimꝰ ſeꝑati ſunt.Ad quem ſi ↄuerſi fuerint:⁊ illum tãq; beatificuʒ bo num:⁊ nos tãq; ſocios tanti boni nece / ſe eſt vt diligãt· Oꝛitur autẽ h̊ loco ð an gelis nõnulla q̃ſtio. Illo enĩ fruẽtes etiã ipᷣi beati ſunt.q̊ ⁊ nos frui deſideramus. Ita q́ʒ apłs paulus docet cuʒ dicit. NHꝭ13 nõ adulterabis:nõ homicidiũ facies:nõ furaberꝭ:nõ ↄcupiſceſ.⁊ ſi qð ẽ aliud ma datum:inß̊ mõe recapitulat diliges P/ oĩ hoĩe apłʒ pᷣcepiſſe:coget᷑ fateri qd ab ſurdiſſimumꝛ ſceleratiſſimuz ẽ viſum fu iſſe apło nõ er pctmm.ſi qs aut nõ chꝛiſti ani aut inimici adulterauerit vxoꝛẽ:aut eum occiderit:aut eiꝰ rẽↄcupierit Oð ſi demsẽtis eſt dicere: maĩtfeſtũ eſt oẽʒ hoĩe,zZzx pꝓximuʒ eẽ deputãdũ:qꝛ erga neminẽ o perãduʒz eſt malũ. Jã vo ſi vł cui pᷣbẽddũn eſt:vł a qͥ nob pᷣbendũ eſt officiuʒ miſeri/ coꝛdie:recte pximꝰ ðꝛ: manitfeſtuʒ eſt h̊ pᷣ cepto q̊ iubemur diligere ꝓximũ eẽ ſan/ ctos angłos ↄtineri:a qͥbo nob tãta miſe ricoꝛdie officia impẽdunt᷑: qnta multꝭ di Etqᷓnto in hac vita fruimur vł ꝑ ſpecu / lum vl in enigmate.tanto nr̃am ꝑegrina tionẽ ⁊ tolerabiliꝰ ſuſtinemꝰ:et ardentiꝰ pta etiã dilectio ꝑtineat angeloꝝ:non ir rationab ilit᷑ qri põt.Nã ꝙ nullũ homi/ nũ exceperit qͥ pᷣcepit vt ꝓximuʒ diliga / mus.⁊ ipᷣe in euangelio dominꝰ oñdit ⁊ paulus apłs. Nanq; ille cui duo pᷣcepta ꝓtulerat:atq; ĩ eis pendere totaʒ legẽ:p ninarũ ſcripturaꝝ loq aniaduertere faci le eſt. Ex ̊ ⁊ ipᷣe deꝰ ⁊ dñs nr̃ ꝓximum ſe nim dici voluit. Nam ⁊ ſeipᷣm ſignificat finire cupimꝰ. Sʒ vtꝝ ad illa duo pꝛece dñs ieſus chꝛiſt' opitulatum eẽ ſemiui/ uo iacẽti in via afflicto ⁊ relicto a latrõi/ bus. Et ꝓpha in oꝛõne ait. Sicut ꝓxi- muʒz ſicut frẽm nr̃m: ita cõplacebã. hHed qm excellẽtioꝛ ac ſupᷣ naturã nr̃am eſt di uina ſuba:pᷣceptuʒ qͥ diligamꝰ deũ q ꝓxi mi dilectiõe diſtinctu eſt. Ille enĩ nob p⸗ bet mificoꝛdiã ꝓpter ſuã bonimategens autẽ nob inuicẽ ꝓpter illiꝰ.i.ille nob mi/⸗ ſeret᷑ vt ſe ꝑfruamur:nos vᷣo inuiceʒ no- ſtri miſeremur vt illo ꝑfruamur. Quap/ pter adhuc ãbiguũ ec viðꝛ.cũ dicimꝰ ea re nos pfrui quã diligimꝰ ꝓpter ſeibam ⁊ ea re nob fruendum eſſe tm q̃ efficimur beati.ceter vᷣo vtendũ.Diligit eĩ nos de us:⁊ multũ nob dilectioneʒ eiꝰerga nos diluina ſcriptura cõmendat. Quõ g dili/ git: vt nobᷣ vtatur aut fruat᷑: Sʒ ſi fruit᷑ eget bono nr̃o:quod nemo ſanꝰ dixerit. DOſe enĩ bonũ nr̃m:vl iße vl ab ipſo eſt Lui aũt obſcuꝝ vł dubium eſt: nõ egere lucẽ reꝝ harũ nitoꝛe ãs ipᷣa illuſtrauerit: Dicit etiã aꝑtiſſime ꝓpha.Dixi dño de us meꝰ es tu:qm̃ bonoꝝ meoꝛũ nõ eges Hon g̊ fruit᷑ nob:ſed vtit᷑. Nã ſi neq; frui tur neq; vtit᷑:nõ inueio quẽadmodũ dili gat.Sed neqʒ ſic vtit᷑ vtnos. Nam noſ res quibo vtimur ad id referimus:vt dei bonitate ꝑfruamur Deꝰ vero ad ſuã bo/⸗ nitatem vſuʒ nrm refert. Quia enĩ bonꝰ eſt. ſumꝰ:⁊ inqntũ ſumꝰ:boni ſumꝰ. Poꝛ ro aũt qꝛ iuſtꝰ eſt.nõ impune ſumꝰ mali: Inãqntũ enĩ mali ſumꝰ:intantũ minꝰ eti am ſumꝰ. Ille eni ſũme ac pᷣmitꝰ eſt. qui oĩno incõmutabil eſt.⁊ qͥ pleniſſime di/ cere potuit.ego ſum qͥ ſum:⁊ dices eis qͥ eſt miſit me ad vos.At cetera q̃ ſunt:⁊ ni ſi ab illo eſſe nõ pñt:⁊ intantũ bona ſunt inq̃ntũ acceperunt vt ſint. Ille igit᷑ vſus qui ðꝛ dei q̊ nobis vtitur:nmõ ad eiꝰ:ſʒ ad nrãm vtilitatem refert᷑:ad eiꝰ aũt tm̃mo/ dao bonitatẽ. Cupꝰ aũt nos miſeremur.⁊ cui ↄſulimꝰ:ad eiꝰ q dẽ vtilitatem id faci mus.: eãq; intuemur:ſed neſcio quõ etiã nfa ſit ↄſeq̃ᷓns:cũ eã miſericoꝛdiã qm im pendimꝰ egenti ſine mercede nõ relinqt deus. Hec aũt merces ſũma eſtvt eo per fruamur: ⁊ oẽs qͥ eo fruimur: nobᷣ etiã in uicem in ipᷣo ꝑfruamur. Naʒ ſi in nob id facimus remanemꝰ in via:⁊ ſpem btĩtu/ dinis nr̃e in hoĩe vł in angelo collocamꝰ OD 7 hõ ſuꝑbus ⁊ angelꝰ ſuꝑbus arro/ gant ſibi. atq; in ſe alioꝝ ſpem gaudẽt cõ ſtitui. Sanctꝰ aũt hõ ⁊ ſctũs angelꝰ eti am feſſos nos atq; in ſe reqͥeſcere ⁊ rema nere cupiẽtes reficiũt potiꝰ:aut eo ſum/ ptu quẽ ꝓpter nos:aut illo etiã quẽ ppt ſe acceperũt:acceperunt tñ.atq; ita refe⸗ De doc. chꝛiſtiana Aiber ctos in illũ ire cõpellunt ̊ fruentes pari ter beati ſimꝰ. Nã ⁊ apłs clamat. Nun/ quid paulus ꝓ vob crucifixuſ eſt:aut in noie pauli baptiʒati eſtis? Et neq; qͥ plã tat eſt aliqͥd.neq; qͥ rigat:ſʒ qui incremẽ/ tum dat de?. Et angelus hoiem ſeado/ rantẽ monet.vt potiꝰ illuʒ adoꝛet:ſub q̃ ei dño etiã ipe ↄſeruus ẽ. Cũ aũt homi/ ne in deo fruer. deo potiꝰ q; hoĩe frueri⸗ Illo enĩ fruen qᷓ efficieris beatꝰ:⁊ ad euz te ꝑueniſſe letaber:in q̃ͥ ſpeʒ ponis vt ve nias. Inde ad philemonem paulus. Ita frater inòt ego te fruar in dño. Oð ſi nõ addidiſſet in dño:⁊ te fruar tantũ dixiſſʒ in eo conſtituiſſet ſpem beatitudiniſ ſue⸗ q;q; ⁊ viciſſitudine dicit᷑ frui cũ delecta/ tione vti.Cũ enĩ adeſt qð diligit᷑:etiã de lectationẽ ſecũ neceſſe eſt gerat. Per qm ſi trãſieris:eãq; ad illud vbi ꝑmanendũ eſt retuleris:vteris ea:⁊ abuſiue nõ pꝛo/ pꝛie diceris frui. Si vero inheſeris atq; ꝑmanſeris:finẽ in ea ponens leticie tue⸗ tunc ve ⁊ ꝓpꝛie frui dicẽdus eſt. Oð nõ facienduz eſt: niſi in illa trinitate.i. ſũmo ⁊ incõmutabili bono. Ulide quemadmo dũ cũ ipᷣa veritas ⁊ ꝰbum ꝑ qð facta ſũt ofmia: caro factũ eſſet vt habitaret in no/ bis:tñ ait apłs. Et ſi noueramꝰ chꝛiſtũ ſm carnẽ:ſed iã nõ nouimꝰ. Ille quippe q̊ nõ ſolũ ꝑuenientib poſſeſſionẽ:ſʒ etiẽ viã pᷣbere ſe voluit veniẽtib ad ſe pᷣnci/ pium viarum voluit camem aſſumere: vñ eſt etiã illud.Dñs creauit me in pᷣnci pio viaꝝ ſuarũ:vt inde incipent qͥ vellẽt venire. Aplus igit᷑ q;uis adhuc ambu/ laret in via.⁊ ad palmã ſupꝑne vocatiõis ſeq̃retur vocantẽ dñm:tũ ea q̃ retro ſunt obliuiſcens: in ea q ante ſunt extentuſ⸗ iã pncipium viarum tranſierat. B eſt:eo nõ indigebat:a quo tñ aggrediendũ ⁊ ex oꝛdiendũ iter eſt oĩbus qͥ adveritateʒ ꝑ/ uenire: ⁊ in vita eterna permanere deſide rant. Sic enĩ ait: Ego ſum via ⁊ vᷣitas⁊ vita. hoc eſt ꝑ me venit:ad me ꝑuenit᷑:in me ꝑpmanet᷑.Cũ enĩ ad ipᷣm ꝑuenit᷑.etiaz ad ipᷣm patrẽ ꝑueni lle eſt equalis agnoſcit᷑ vinciente ⁊ taq; ag glutinante nos ſpũſctõ: quo in ſũmo at/ q; incõmutabili bono ꝑmanere poſſimꝰ Exq̊ intelligit ꝙ nulla res in via. tenere glekruipe f.qꝛ ꝑ equalẽ ille cui godebent: nin ſed rtzttiſte ſutenr⸗ fermirerſc fer vtada buslibertu niguefin nüſhtißi maherſit dliupſen Nlecoreie ſcan as facl⸗ teni itßdſn lanntöeſ nnniy rehr mnentoran önsfe WD Diasd ſcdüd iſig⸗ intelt Perit hect ſohli⸗ hom ſab fili llmnen igebſcl gturſati alikeo⸗ batime man Vllleat lgiel locpinen ſtcuim Mentiee Winignn iö ulee ſanß ſrS ln⸗ Pkichir Mept mnifuanen Mschmn ſ⸗ anafelſchn DCrnogti Gitſzgniinhen ns hoienlel Aluz gonit 186. Cüzütbenz orbͦq hoifin a bentane, niſpezpenunn mmohanpeulg 7, undin lyſy efuurii, Wunminiſne Mrfucidden cödiigberäd leckgent dein luu bignmaci Abaſurtinv/ wübecsa nens lercet ians d. 1wineiſi Wleanens wung in anbrbiant . iurmin win N 37 niun; nm Mnar guit neittla nageri 8iRNNRD, ſagrenehe6 adtenn nrſant Nnme . Scs min. Nincite M mmmcrdl ſorenang nos debeat:qñ nec ipᷣe dñs inntuʒ via noſtra eſſe dignatꝰ eſt.tenere nos volue-,/ rit:ſʒ trãſire.ne rebo tꝑalibo qᷓ;uis ab illo ꝓ ſalute nr̃a ſuſcept ⁊ geſtis hereamꝰ in firmiter.ſed ꝑ eas potiꝰ curramꝰ alacri/ ter.vt ad eũipᷣm qͥ noſtrã naturaʒ a tꝑali bus liberauit ⁊ collocauit ad dextrã pa tris ꝓpuehi atq; ꝑuenire mereamur. Om niũ igit᷑ qᷓ pᷣdicta ſunt:exq de rebꝰ tracta/ mus: hec ſũma ẽ:vt intelligat᷑ legꝭ ⁊ oĩm diuinaꝝ ſcripturaꝝ plenitudo ⁊ finis eẽ dilectio rei q̃ fruendũ ẽ:⁊ rei q̃ nobiſcum ea re frui põt:qꝛvt ſe qͥſq; diligat pᷣcepto nõ eſt opꝰ. Hoc & vt noſceremꝰ atq; poſ/ ſemus facta ẽ tota ꝓ ſalute nr̃a ꝑ diuinãa Pꝓuidentiã diſpenſatio tꝑalis:qᷓ debemꝰ vti:nõ q̃ſi mãſoꝛia q̃dã dilectiõe atq; de/ lectatiõe: ſed tranſitoꝛia potiꝰ tanq; vie. tanq; vehiculoꝝ vlł alioꝝ qrülibʒ inſtru mentoꝝ:aut ſi d ↄgruenti dici põt:vt ea q bus ferimur: ppter illudad qð feri/ mur diligamuſ. Quiſqs igit᷑ ſcripturas Dinĩas vl qrũlibet eaꝝ ꝑtem intellexiſſe ſibi videt᷑:ita vt eo intellectu nõ edificet iſtã geminã charitatẽ dei ⁊ ꝓximi nõduʒ intellexit. Quiſqͥs vo talẽ inde ſniam di/ xerit:vt huic edificãde charitati ſit vtil: nec tñ h̊ dixerit:qð ille quẽ legit eo loco ſenſiſſe pbabit᷑.nõ ꝑnitioſe fallit᷑: nec oĩ/ no mentit᷑. Ineſt qpge in mentiẽte volũ/ tas falſa dicẽdi.Et iõ multos inuenimꝰ qui mentirivelint:qͥ aũt falli neminẽ Cũ igit᷑ ̊ ſciens hõ faciat.illud neſciẽs pati atur:ſatis in vna eadẽq; re appet illuʒ qͥ fallit᷑ eo qͥ mentit᷑ eſſe melioꝛẽ:qũquidem pati meliꝰ eſt iniqͥ tatẽ q; facere. Oĩs aũt qͥ mentit᷑ iniqtatẽ facit:⁊ ſi cuiq; videtur vtile aliqñ eẽ mẽdaciũ:.põt videri vtile,zʒ aliqñ eſſe iniqtatẽ. Nemo enĩ metiens ĩ eo ꝙ mentit᷑ fuat ſidẽ. Naʒ vtiq; h̊ vult vt cui mẽtitur fidẽ ſibi habeat:quã tũ ei mentiẽdo nõ fuat.Om̃is aũt fidei viola toꝛ iniquus eſt. Aut igit᷑ iniqtas ẽ vtilis aliqñ qð fieri nõ põt.aut mẽdaciũ ſemꝓ inutile eſt. Dʒ qͥ ſqͥs in ſcripturis aliud ſentit q; ille qͥ ſcripſit:illis nõ mentiẽtibb fallit᷑. Sed tũ vt dicere ceꝑam ſi ea ſnria fallitur:q edificat charitatẽ: qᷓ finis pce/ pti eſt:ita fallit. ac ſi qſ; erroꝛe deſerens via:eo tñ ꝑ agrũ pergat:q etiã via illa ꝑ/⸗ ducit. Coꝛrigẽdus ẽ tũ:⁊ q;ᷓ ſit vtiliꝰvia nõ deſerere demõſtradũ eſt.ne ↄſuetudie deuiãdi etiã in trãaſuerſum aut ꝑuerſũ ire cogat᷑. Aſſerẽdo eniĩ temere ꝙ ille nõ ſen/ ſit quẽ legit:plerũq; incurrit in alia q̃ illi ſnie cõterere nequeat:qᷓ ſi vera ⁊ certa eſ/ ſe ↄſentit:illud nõ poſſit veꝝ eſſe qð ſen/ ſerat. YFitq; in eo neſcio quõ vt amando ſniam ſuã ſcripture incipiat offenſioꝛ eẽ magis q; ſibi. Qð malũ ſi ſerpere ſinerit euertet᷑ ex eo. Per fidẽ eni ambulamꝰ nõ ꝑ ſpeciẽ.Titubabit aũt fides:ſi diuina/ rũ ſcripturarũ vacillat auctoꝛitas. Poꝛ ro fide titubãte.charitas etiã ipᷣa lãgue ſcit. Nã ſi a fide qſq; ceciderit:a cha rita/ te etiã neceſſe eſt cadat.Nõ enĩ põt dili/ gere qð eſſe nõ credit.Poꝛro ſi ⁊ credit ⁊ diligit.bñ agẽdo ⁊ pceptis bonoꝝ moꝝ. obtemꝑando efficit vt etiam ſperet ſe ad id qð diligit eſſe vẽturũ. Itaq; tria hec ſunt qbus ⁊ ſcia om̃is ⁊ ꝓphetia militat fides:ſpes:charitas.Sed fſidei ſuccedit ſpes quã videbimꝰ. Et ſpei ſuccedit bea titudo ipᷣa:ad quã puẽturi ſumꝰ. Chari tas autẽ iſtis decedẽtibo augebit᷑ potiꝰ. Si en crededo diligimꝰ qð nõdũ vide/ mus:qnto magꝭ cũ videre cepimꝰ: Et ſi ſperãdo diligimꝰ qͥ nõdũ ꝑuenimꝰ:qua/ to magis dũ puenerimus: Inter tpalia q́pppe atq; eterna h̊ intereſt: ꝙ tpale aliqͥd plus diligit᷑ anq; habeat᷑. vileſcit aũt cũ aduenerit.Nõ eni ſatiat aiam:cui vera ⁊ certa ſedes eſt eternitas.Eternũ aute ar/ dentiꝰ diligit᷑ adeptũ q; deſideratũ. ul li enĩ deſiderãti ↄcedit᷑ plus de illo exiſti mare q; ſe habʒ: vt ei vileſcat cũ minꝰ in uUenerit:ſed quãtũ qͥ ſq; veniẽs exiſtima/ re potuerit:plus ꝑpueniẽs inuẽturus eſt. Homo itaq; fide:ſpe ⁊ charitate ſubni/ xus:eaq; incuſſe retinẽs nõ indiget ſcri,- pturis: niſi ad alios inſtruendos. Itaq; multi ꝑ hec tria in ſolitudine ſine codici/ bus viuũt. UVñ in illis arbitroꝛ iã cõple tum eſſe qð dictũ eſt: ſiue pphetie euacu abüũtur: ſiue lingue ceſſabũt: ſiue ſciẽtia deſtruet᷑.Quibo tñ q̃ſi machinis tanta fi dei ⁊ ſpei ⁊ charitat in eis ſurrexit ĩſtru⸗ Cctio: vt ꝑfectũ aliqd tenẽtes.ea q̃ ſunt ex pte nõ querãt.pfectũ ſane quãtũ ĩ hacvi la põt. ã in cõꝑatiõe future vite nulliꝰ 3 De doc. chꝛiſtiana Aiber tuſti ⁊ ſancti eſt vita iſta ꝑfecta. IJdeo ma nent inqt fides:ſpes: charitas:tria hec: maioꝛ gqũt hoꝝ eſt charitas.qꝛ ⁊ cuʒ qſq; ad eterna ꝑuenerit.duob iſtis ð cedẽtib⸗ charitas auctioꝛ et certioꝛ permanebit. Quapꝛopt cũ qͥſq; cognouerit finẽ pᷣce/ pti eſſe charitatẽ de coꝛde puro ⁊ ↄſcien tia bona ⁊ fide nõ ficta.oẽm intellectũ di uinaꝝ ſcripturaꝝ ad iſta tria relaturꝰ.ad tractationẽ illoꝝ libꝛoꝝ ſecuruſ accedat Cũ enĩ diceret charitas:addidit de coꝛ/⸗ de puro:vt nihil aliud q;ᷓ id qð diligẽdũ eſt diligat᷑. Cõſciẽtia vero bona ſubiun/ xit ꝓpter ſpem Ille eni ſe ad id qð credit 1 diligit ꝑuenturũ eſſe deſperat:cui ma/ le ↄſcientie ſcrupulus ineſt. Tercio ⁊ fi/ de inquit nõ ficta. Si enĩ fides nr̃a men dacio caruerit:tũc ⁊ nõ diligimꝰ qð non eſt diligendũ: ⁊ recte viuẽdo id ſperamꝰ: vt nullo modo ſpes nr̃a fallat᷑. Pꝛopte/ rea ⁊ de reb ↄtinẽtibo fidẽ q̃ntũ ꝓ temꝑe ſatis eſſe arbitratꝰ ſum dicere volui:qꝛ ĩ aliüs voluminibꝰ ſiue ꝑ alios ſiueꝑ nos multa iã dicta ſunt Modus itad; ſit iſte libꝛi huiuſ.Cetera de ſignis qntũ dede/ nint dominus diſſeremus. Erplclklibe pꝛimus. Incipit liber ſecundus. reb cũ ſcriberẽ pᷣmiſi coõmonẽs:ne qͥs in eis itttenderet: niſi quod ſunt: nõ etiam ſi qd ali ud pᷣter ſe ſignificant: viciſſim de ſignis diſlerẽs: h dico. ne qs in eis attẽdat ꝙ ſunt:ſʒ potiꝰ ꝙ ſigna ſũt id eſt ſignificãt. Signũ eſt eni res pꝛe ter ſpeciẽ quã ingerit ſenſibs aliud aliqͥd ex ſe faciens in cogitationẽ venire:ſic ve ſtigio viſo trãſiſſe anial cuiꝰ veſtigiuz eſt cogitamꝰ:⁊ fumo viſo ignẽ ſubeſſe ↄgno ſcimꝰ.⁊ voce animant audita affectiõeʒ animi eiꝰ anĩaduertimus:et tuba ſonãte milites vł ꝓgredi vel regredi: ⁊ ſi qͥd ali/ ud pugna poſtulat opoꝛtere nouerunt. Signoꝝ igit᷑ alia ſũt naturalia:alia da/ ta.aturalia ſunt qᷓ ſine voluntate atq; vllo appetitu ſignificãdi:pᷣter ſe aliquid aliud ex ſe cognoſci faciũt:ſicuti ẽ fumꝰ ſignificãs ignẽ.nõ eniz volẽs ſigniſicare id facit:ſed reꝝ exꝑtaꝝ aĩaduerſiõe ⁊ no/ tatione cognoſcit᷑ ignẽ ſubeſſe:etiaʒ ſi fu/ mus ſolꝰ apꝑeat. Sʒ ⁊ veſtigiũ trãſeũtꝭ animãtis ad h̊ genꝰ ꝑtinet. Et vultꝰ ira ti ſeu triſtis affectionẽ animi ſigniſicat. etiã nila eiꝰ volũtate:qͥ aut iratꝰ aut tri/ ſtis eſt:aut ſi qs alius motꝰ animi vultu indice ꝓdit᷑ etiã id nob nõ agentibo vt p/ dat᷑. Pʒ de h toto genere nüc diſſerere ñ eſt ꝓpoſitũ.Quoniã tñ incidit in parti/ tionẽ nr̃am pᷣteriri oĩno non potuit.atq; id hactenꝰ notatũ eẽ ſuffecerit. Data ve ro ſigna ſunt:q̃ ſibi queq; viuẽtia inuicẽ dant ad demõſtrãdos q̃ntũ pñt motus animi ſui vł ſenſa aut intellecta quelibet NHNec vlla cã eſt nobis ſignificãdi.i.ſigni dandi:niſi ad depꝛomẽdũ ⁊ traijciendũ in alteriꝰ animũ id qð anio gerit is qͥ ſi/ gnũ dat. Hoꝝ igit᷑ ſignoꝛũ genꝰ qntum ad hoĩes attinet ↄſiderare atq; tractare ſtatuimus: qꝛ ⁊ ſigna diuinitꝰ data q in ſcripturis ſanctꝭ ↄtinent᷑ ꝑ hoĩes nob in dicata ſunt qͥ ea cõſcripſerũt. Habẽt eti am beſtie quedã int᷑ ſe ſigna quibꝛ ꝓdũt appetitũ animi ſui. Nã ⁊ gallus gallina tius reꝑto cibo dat ſignũ vocis galline vt accurrat.⁊ columbo gemitu colũbam vocat:⁊ ab ea viciſſim vocat᷑:⁊ młta hu/ iuſmõi anĩaduerti ſolent. Que vtrum ſi/ cut vultꝰ aut dolẽtis clamoꝛ ſine ſignifi candi volũtate ſeqᷓnt᷑ motũ animi.an ve/ ro ad ſignificandum dent alia q̃ſtio eſt.⁊ ad rẽ que nũc agit᷑ nõ ꝑtinet. Quã ꝑtem ab h oꝑe tanq; nõ neceſſariã remouemꝰ. Signoꝝ igit᷑ qbus int᷑ ſe hoĩes ſua ſen/ ſa cõmunicãt.q̃dã ꝑtinẽt ad oculoꝝ ſen/ ſum:pleraq; ad auriũ: panciſſima ad ce/ teros ſenſus. Nã cũ innuimꝰ nõ damus ſignũ:niſi oculł eiꝰ quẽvolumꝰ ꝑ h̊ ſignũ voluntat nr̃e ꝑticipem facere.Et dam motꝰ manuũ pleraq; ſignificant.Et łv⸗ ſtriones oim mẽbꝛoꝝ motibo dant ſigna q̃dã ſcientibo:⁊ cũ ocuł eoꝝ qſi fabulant᷑ Et vexilla dꝛaconeſq; militares ꝑ ocu/ los inſinuãt volũtatẽ ducũ.Et ſunt hec oĩa q̃ſi qdã vᷣba viſibilia. Ad aures aũ̃t q̃ ꝑtinẽt vt dixi plura ſũt.in vᷣbis maxiĩe zaubet ſtüſ Gaouſ ſunr Ueni⸗ nuerütpnop⸗ cpint ſe feſngndnn giinigoden ſlßgttron lriigitof Ctönibiſi lirudoſig ſsboles er Aalgnaoia debenu orͤpon ſhrinviſc⸗ ſſkimunſun poceboal uqaziu Wcömuni Walc MWre Wwrd üa merüt diuine latun oppor miuum gelitey ſute i cogten rpe deufmag hn ſuntit leneele cnmaur⸗ Pbeniürt ſwicaug ſandii cador Wnn PNan N chgn Nh gaine lnerg Siteſenig rürſian iin blisſgie gaindnenſöenn Eſubeſeniſß 1deſtigänii⸗ Aunet. Etnli amimi ſini diautinginn Enot'ninn Wörögencn, engrnüeniri minadrtz⸗ Efmdnr. fininnc Gintigin nann Eimlengnt icid i Wir midaugi miogent idi wei ge änran Nenchnen diini N e S ei Muin eigugdhn. gi bglir gnim aidn wndtnlub Armm/ nor ilif fiannidn e luifioch nn. äen rünwncun ebeisſuſt/ iithuin lens Lodh Etüirbe⸗ uroii tvismin Nã ⁊ tuba ⁊ tibia ⁊ cythara dãt plerũ nõ ſolũ ſuauẽ ſʒ etiã ſignificantẽ ſonum. HGed oiĩa ſigna vᷣbis cõꝑata pauciſſima ſunt. Uerba eni pꝛoꝛſus int hoĩes obti -/ nuerũt pncipatũ ſigniſicãdi qcũq; anio ↄcipiunt᷑.ſi ea ꝓdere qͥſq; velit Nã ⁊ odo re vnguẽti dñs q̊ ꝑfuſi ſunt pedes eiꝰ ſi/ gnũ aliqð dedit:⁊ ſacr̃o coꝛꝑis ⁊ ſãguĩs ſui pᷣguſtato ſignificauit qð voluit:⁊ cũ młxr tãgeẽdo fimbꝛiã veſtmti eiꝰ:ſalua fc6a eſt:nõ nihil ſignificat. Sʒ innumerabil młtitudo ſignoꝝ:qͥbus ſuas cogitatio/ nes hoĩes exerũt in vᷣbis ↄſtituta ẽ. Nã illa ſigna oĩa q̊ꝝ genera bꝛeuit᷑ attigi. po tui verb enunciare:vba vero illis ſignis niło mõ poſſum. Sʒ qꝛ verberato aere ſtatim traſeũt.nec diutiꝰ manẽt q; ſonãt inſtituta ſunt ꝑ lr̃as ſigna verboꝛũ. Ita voces ocuł oñdunt᷑.nõ ꝑ ſeipᷣas:ſed ꝑ ſi/ gna q̃daʒ ſua. Iſta igit᷑ ſigna non potue/ rũt cõmunia eſſe oĩbo gentibo pcto q̃daʒx diſſenſionis hũane:cũ ad ſe quiſq; pnci patũ rapit.Cuiꝰ ſuꝑbie ſignũ eſt:erecta illa turris in eelũ.vbi hoĩes impij nõ ſo⸗/ lũ anĩos:ſed etiã voces diſſonas hr̃e me ruerũt.Ex q̊ factũ eſt:vt etiaʒ ſcriptura diuina q̃ tantis moꝛbis humanaꝝ volũ tatum ſubuenit᷑.ab vna lingua ꝓfecta:q̃ oppoꝛtune potuit ꝑ oꝛbem terrarũ diſſe minari.ꝑ varias interpᷣtum linguas lon ge lateq; diffuſa innoteſceret gentib ad ſalutẽ.qua legẽtes nihil aliud appetunt qᷓ; cogitationẽ voluntatẽq; illoꝝ a qbus ↄſcripta eſt inuenire:⁊ ꝑ illas volũtatem dei:fᷣm quã tales homĩes locutos eẽ cre dimus. Sed multis ⁊ multiplicibo ob/ ſcuritatiba ⁊ ambiguitatiba decipiunt᷑.qͥ temere legũt aliud ꝓ alio ſentiẽtes:qͥbuſ dam autẽ locis qͥd vel falſo ſuſpicent᷑ nõ inueniũt:ita obſcure quedã dicta denſiſ ſimã caliginẽ obducũt. Oð totum pui/ ſum diuinitꝰ eſſe nõ dubito:ad edoman daʒ laboꝛe ſuꝑbiã:⁊ intellectũ a faſtidio renouandũ.cui facile inueſtigata plerũ/ ꝙ; vileſcunt. Quid eniʒ eſt:queſo: ꝙ ſi àaſ ̃; dicat ſanctos eſſe homĩes atq; perfe/ ctos:quoꝝ vita ⁊ moꝛibo chꝛiſti eccleſia de ꝗbuſſibet ſuꝑſtitionibs pꝛecidit eos: qui ad ſe veniũt:⁊ imitatiõe bonoꝝ ſibi/ met quodãmodo incoꝛpoꝛat.qͥ bõi fide/ ies ⁊ vere dei ſerui deponẽtes onera ſecu li ad ſanctũ baptiſmi lauacrũ venerũt.at qʒ inde aſcendetes ↄceptiõe ſanctiſpiritꝰ fructũ dant gemine charitatꝭ.i.dei ⁊ ꝓxi mi.quid eſt & ſi hec quiſq; dicat. minꝰ delectat audiẽtem q; ſi ad eundẽ ſenlum locũ illũ exponat de canticis canticoꝛũ. vbi dictũ eſt eccłie:cũ tanq; pulcra q̃daz femina laudaret᷑.dẽtes tui.ſicut grex ton ſarũ aſcendẽs de lauacro.q̃ om̃es gemi/ nos creant:⁊ nõ eſt ſterilis in eis? Num aliud homo diſcit.qᷓ; cum illud planiſſi/ mis vᷣbis: ſine ſilitudinis hmõi admini/ culo audiret: Et tñ neſcio quõ ſuauiꝰ in tueoꝛ ſanctos cũ eos q̃i dentes eccłie vi deo pᷣcidere ab erroꝛibo homines.atq; in eius coꝛꝑe emollita duricia q̃i demerſos manſoſq; trãſferre.Oues etiã iocundiſſi me agnoſco detonſas.oneribꝰ ſecularibꝰ tanq;ᷓ velleribo poſitis.⁊ aſcẽdentes de la uacro.i.de baptiſmate creare om̃s gemi nos.i.duo pᷣcepta dilectiõis: ⁊ nullã eſſe ab iſto ſancto fructu ſterilẽ video. Sʒ q̃ re ſuauiꝰ videaʒ.q; ſi nulla de diuinis li bꝛis talis ſiłitudo ꝓmeret᷑:cũ res eandem ſit eademq; cognitio difficile eſt dicere.⁊ alia q̃ſtio eſt. Nunc tũ nemo ambigit.et ſiłitudines libentiꝰ queq; cognoſci:et cũ aliq̃ difficultate queſita multo gratiꝰ inueniri.Qui enĩ pꝛoꝛſus nõ inueniunt qð q̃rũt:fame laboꝛãt.Qui autẽ nõ que rũt:qꝛ ĩ pꝛomptu hũt.ſfaſtidio ſepe mar/ ceſcũt. In vtroq; aũt languoꝛ cauẽdus eſt. Ma gnitice igit᷑ ⁊ ſalubꝛit᷑ ſpũſſctũs ita ſcripturas ſctãs modificauit.vt locꝭ aptioꝛibo fami occurreret: obſcurioꝛibꝰ aüt faſtigia detergeret. Nihil enĩ fere de illis obſcuritatibo eruit᷑: qð non planiſſi me dictũ alibi reꝑiatur. Ante oĩa igit᷑o/ pus eſt dei timoꝛe ↄuerti ad cognoſcen/ dã eius voluntatẽ:qͥd nobis appetẽduʒ fugiendũq; pᷣcipiat.Cimoꝛ aũt iſte cogi tationem de nr̃a moꝛtalitate:⁊ de futura moꝛte neceſſe eſt incutiat:⁊ q̃i clauat car nibus om̃es ſuꝑbie motꝰ ligno cruc at/ figat. Deinde opus eſt miteſcere pietate. neq; ↄtradicere diuine ſcripture:ſiue in/ tellecte:ſi aliqua vicia nr̃a ꝑcutit: ſiue ſi intellecte q̃i nos melius ſaꝑe meliuſq; pᷣ ciꝑe poſſemꝰ.ſed cogitare potiꝰ: craae id eſſe melius ⁊verius qð ibi ſcriptũ eſt: ctiã ſi lateat:q; id qð ꝑ noſmetipᷣos ſape/ repoſſumꝰ. Poſt iſtos duos gradꝰ timo ris atq; pietatꝭ:ad tercium venit᷑ ſcientie gradũ:de quo nũc agere ſtatui.Nã in eo ſe exercet omis diuinarũ ſcripturarũ ſtu dioſus:nihil aliud in eo inueniẽs q; dili gendũuũ eſſe deũ ppter deũ.⁊ ꝓximũ pꝛo/ pter deũ:⁊ illũ quidẽ ex toto coꝛde:ex to ta ania:ex tota mente diligere ꝓximũ ve ro tanq; ſeipᷣm.id eſt vt tota dilectio ꝓxi mi:ſicut etiã noſtri referat᷑ in deum. De qͥbus duobꝰ pceptis cũ de reba ageremꝰ in libꝛo ſuꝑioꝛe tractauimꝰ. Neceſſe eſt ergo vt pmo ſe quiſq; in ſcripturis inue niat amoꝛe huiꝰ ſeculi:hoc eſt tꝑaliuʒ re rum umplicatũ.longe ſeiunctũ eſſe a tan/ to amoꝛe dei ⁊ tanto amoꝛe ꝓximi:q̃ntũ ſcriptura ipᷣa pᷣſcribit. Cum vero ille ti/ moꝛ quo cogitat de iudicio dei:⁊ illa pie tas qua nõ põt niſi credere et cedere au/ ctoꝛitati ſanctoꝝ libꝛoꝝ.cogit euʒ ſeißm lugere. Nã iſta ſciẽtia bone ſpei hominẽ ſe ñ iactantẽ:ſed lamentanteʒ facit. Quo affectu impetrat ſedulis pꝛecibo ↄſolati/ onẽ diuini adiutoꝛij:ne deſperatiõe fran gantur: ⁊ eſſe incipit in quarto gradu: ̊ eſt foꝛtitudinis quo eſurit᷑ et ſititur iuſti cia. Hoc enĩ affectu ab om̃i moꝛtifera io cunditate rerũ tranſeuntiũ ſeſe extrahit: 2 inde ſe auertens ↄuertit ad dilectioneʒ eternoꝛũ ĩ incõmutabilẽ.ſcʒ vnitatẽ ean demq; trinitatẽ. Quã vbi aſpexerit quã tũ põt:in longinqua radiantẽ:ſuiq; alpe ctus infirmitate ſuſtinere ſe illã lucẽ non poſſe ꝑſenſerit:in quinto gradu.hoc ẽ in ↄſilio miſericoꝛdie purgat aniam tumul tuantem quodãmodo atq; obſtrepenteʒ ſibi de appetitu inferioꝛũ ↄceptis ſoꝛdi/ bus. Hinc vero ſe in dilectione pꝛoximi gnauiter exercet.in eaqʒ ꝑficitur:⁊ ſpe iã plenus atq; interger viribo cuz puenerit vſq; ad inimici dilectionẽ.aſcẽdit in ſex/ tum gradũ:vbi iã ipᷣum oculũ purgat:q̊̃ videri deus poteſt:qᷓntum poteſt ab his qui huic ſeculo moꝛiunt᷑ qntum poſſunt Hã intantũ vidẽt inntũ moꝛiunt᷑ hnic ſeculo. Inquãtũ aũt huic vinũt.nõ vi/ dent.Et iõ qᷓ;uis iã certioꝛ ⁊ nõ ſolũ to/ lerabilioꝛ:ſʒ etiã iocũdioꝛ ſpecies lucꝭ il/ De doc. cheiſtiana Niber II lius incipiat apparere.ĩ enigmatetñ ad/ huc ⁊ ꝑ ſpeculũ videri dicit᷑:qꝛ mag ꝑ fi dem q; ꝑ ſpem ambulat᷑:cum in hac vita ꝑegriamur.qᷓ;uis ↄuerſationẽ habeamꝰ in cel. In H aũt gradu ita purgat oculũ coꝛdis:vt veritati ne ipᷣm qͥdẽ pᷣferat aut ↄferat ꝓximũ.ergo nec ſeipᷣm qꝛ nec illũ quẽ diligit ſicut ſeipᷣm.Erit ergo iſte ſan ctus tam ſimplici coꝛde atq; mũdato:vt neq; hoĩbus placẽdi ſtudio detoꝛqueat a vero:nec reſpectu deuitandoꝝ quoꝛũ/ libet incõmodoꝝ ſuoꝝ que aduerſantur huic vite.Talis filiꝰ aſcendit ad ſapien tiã q̃ vltima ⁊ ſeptima ẽ qua pacatꝰ tran quilluſq; ꝑfruitur Initium enĩ ſapie ti/ moꝛ dñi.Ab illo enĩ vſq; ad ipᷣam ꝑ hos gradus tendit᷑ ⁊ puenit᷑. Bʒ nos ad ter/ ciũ gradũ illũ ↄſiderationeʒ referamꝰ: de quo diſſerere qdð dñs ſuggeſſerit atqʒ tra ctare inſtituimꝰ.Erit igit᷑ diuinaꝝ ſcri - pturarũ ſolertiſſimꝰ indagatoꝝ:qui pꝛi/ mo totaſlegerit notaſq; habuerit:⁊ ſinõ dum intellectu iã tñ lectiõe dũtaxat eas que appellant᷑ canonice Hã ceteras ſecu rius leget fide veritatis inſtructꝰ.ne pꝛe occupent imbecillẽ animuʒ: ⁊ ꝑiculoſis mendacijs:atq; fantaſmatibo eludentes pᷣiudicent aliqͥd ↄtra ſanã intelligentiaʒ. n canonicis aũt ſcripturis eccłiarũ ca tholicarũ qᷓ;plurimũ auctoꝛitatẽ ſequa/ tur.inter quas ſane ille ſunt q̃ aplicas ſe des habere:⁊ epiſtolas acciꝑe meruerũt. Tenebit igit᷑ hunc modũ in ſcriptur ca nonicis:vt eas que ab om̃ibo accipiũtur eccleſijs catholicis pꝛeponat eis ãůs que dam nõ accipiunt. In eis vero qᷓ nõ acci piunt᷑ ab om̃ib:pꝛeponat eas quas plu res granioꝛeſq; accipiũt.eis qs paucio/ res minoꝛiſq; auctoꝛitatis ecclie tenent i autẽ alias inuenerit a pluribo: alias a grauioꝛibo haberi:q;q; hoc inueĩre nõ poſſit:equalis tñ auctoꝛitatis eas habẽ das puto. Lotꝰ aũt canon ſcripturaruʒ in quo iſtã ↄſiderationẽverſandam dici/ mus his libꝛis cõtinet᷑. Ouinqʒ moyſe/ os id eſt geneſi:exodo: leuitico: numeri: deuteronoĩo:et vno libꝛo ieſu naue:vno iudicum:vno libello qui appellat ruth. q magis ad regnoꝝ pꝛicipia videt᷑ ꝑtine re. Deinde quattuoꝛ regnoꝝ ⁊ duobe pa nlhonenolin rencilgetis ſi⸗ ſorucſidune⸗ ſi du eneczu cunttdaucti itht nuchl⸗/ loc ulo llibitolüri ponmontenni Cbrodeidvn foniotres:pu Uateſaſtes. gieniannaln Undeguagiſ otKanic Ntallinee cucloritnere lioouncri lbeiquippeie mppbern denscſkna ur Awe Rd 96. Pon⸗ geus n cenorp Eſtigs. Hoqa ſeſamin guituo. ſumarai ceinepi Acorinthio Dhcſogad cenſesdunen theun dub hebrpo e Mlugerr homrg, hhoofi, mnenunler, Wdhareh märilee nlüninr mepne biint tiuſchteck Lichningtetſt ndiäbgnnggi Ckamineen hgſnoneheden⸗ uin ougragi Mnicizintnn rſayn genrli Ertarolſeen Leng nücgtort nin damanef tmtar guori, Kertüginmn cikubpien Negaßen nidnnaniicn iöenpdee Gwwoaenn onez ebumd rſntngn r dinim i⸗ gronllpi, habuertaſir ie danraten rhäcacnoſ Nnanicinees nniinlin; mnsanti nlatitnu⸗ nitllepf nayema jinnrähüͤd tcsis serön cs ni 11csie ua len untn lit⸗ e inucſenG rlohmman onoumda/ inc;noſe ico⸗numer. ſcſunanoro Pnclͤnun pi⸗ ctpnne ſapientia: ⁊ ali ralipomenon:nõ ↄſequẽtibo: ſʒ q̃i a late re adiunctis ſimulq; ꝑgentibo. Hec ẽ hi ſtoꝛia ꝗᷓ ſib imet ãnexa tꝑa ↄtĩet.atq; oꝛdi nẽ rerũ.HBunt alie tanq; ex diuerſo oꝛdi ne.q̃ᷓ neq; huic oꝛdini:neq; inter ſe cõne/ ctunt᷑:ſicut eſt iob ⁊ thobias⁊ heſter ⁊ iu dith ⁊ machabeoꝛuʒ libꝛi duo: ⁊ heſdre duo.qͥ magis ſubſequi vident᷑ oꝛdinatã illã hiſtoꝛiã:vſq; ad regnoꝛũ vel parali/ pomenon terminatã. Deinde ꝓphete in qbus dauid vnus liber pſalmoꝝ:⁊ ſalo/ monis tres:puerbioꝝ:cantica canticoꝝ ⁊ eccleſiaſtes. Nam illi duo libꝛi vnus 7. tur de quadã ſilitudine ſalomonis eẽ di cunt᷑. Ham ieſus filiꝰ ſyrac eos ſcripſiſe ↄſtantiſſime ꝑhibet᷑. Qui tñ quoniam in auctoꝛitatẽ recipi meruerũt.inter ꝓphe/ ticos nu merãdi ſunt. Reliqui ſunt eoꝛuʒ libꝛi qui ꝓpꝛie ꝓphete appellati ſũt.duo decim ꝓphetarũ libꝛi ſinguli.qͥ ↄnexi ſi bimet qm nũq; ſeiũcti ſunt ꝓ vno habẽ/ tur. Quoꝝ ꝓphetaꝝ noĩa ſunt hec.Oſee Joel.Amos.Abdias. Jonas. Miche⸗/ as. Naum. Abacuch. Sophonias. ¶g geus.Zacharias. Malachias. Deinde q̃ttuoꝛ ꝓphete ſunt maioꝝ voluminum Eſaias. Hieremias.Daniel. Eʒechiel. His q̃dra gintaquattuoꝛ libꝛis veteris teſtameti terminat᷑ auctoꝛitas. Noui au tẽ quattuoꝛ libꝛis euãgelij ſm mattheũ. ſim marcũ.ſᷣm lucã.ſᷣm iohannẽ.quattu oꝛdecim epiſtoł pauli apli.ad romanoſ. ad coꝛinthios duab.ad galathas.ad e/ pheſios.ad philippenſes.ad theſſaloni/ cenſes duabo.ad coloſſenſes.ad thimo/ theum duabo. ad titũ.ad philemonẽ. ad hebꝛeos. Petri duab. tribus iohãnis. vna iude:⁊ vna iacobi.actibo apłoꝛuʒ li/ bꝛo vno:⁊ apocalipſis iohis libꝛo vno. In his om̃iba libꝛis timẽtes deũ ⁊ pie/ tate manſueti q̃runt voluntatẽ dei.Cu/⸗ ius oꝑis vl labor pma obſeruatio eſtvt diximꝰ:noſſe iſtos libꝛos.⁊ ſi nõdum ad intellectũ legẽdo:tñ vł mãdare memoꝛie vel oĩno incognitos nõ hr̃e. Deinde illa ꝗ in eis apte poſita ſunt vł pᷣcepta viuẽ/ di vł regule credendi. ſolertius diligen- tiuſq; inueſtiganda ſunt.Oue qnto qſq; plura inueit tanto eſt intelligẽtia capaci qui eccleſiaſticꝰ inſcribi oꝛ. In his enĩ ã aꝑte in ſcriptura poſita ſunt inueniunt᷑ illa oĩa qᷓ ↄtinẽt fidẽ mo/ reſq; viuẽdi:ſpem.ſ.atq; charitatẽ.deqͥ/ bus libꝛo ſuꝑioꝛe tractauimꝰ. Cũ vᷣo fa cta q̃dã familiaritate cũ ipᷣa lingua diui/ narũ ſcripturaꝝ.in ea q̃ obſcura ſũt ape/ rienda ⁊ diſcutiẽda ꝑgẽdũ ẽ:vt ad obicu rioꝛes locutiões illuſtrãdas:de manife/ ſtioꝛibo ſumant᷑ exẽpla:⁊ q̃dã certaꝝ ſen tentiaꝝ teſtimonia dubitationẽ de incer tis auferãt. In q̃ re mẽoꝛia valet płimũ. Que ſi defuerit:nõ põt his pᷣceptis dari Duabo aut cauſis non intelligunt᷑ qͥ ſcri pta ſunt:ſi aut ignotis aut ambiguis ſi/ gnis obtegunt᷑. Sũüt aũt ſigna vl ꝓpꝛia vł tranſlata Pꝛopꝛia dicunt᷑:cũ his rebꝰ ſignificãdis adhibent᷑ ppter q̃s ſunt in/ ſtituta:ſicut cũ dicimꝰ bouẽ intelligimꝰ pecus:qð om̃es nobiſcum latine lingue homies hoc nomine vo. anſſara ſunt.cũ ⁊ ipᷣe res quas ꝓpꝛijs vᷣbis ſigni ficamꝰ ad aliud aliqͥd ſignificandũ vſur pantur:ſicut cũ dicimꝰ bouẽ:⁊ per has duas ſyllabas intelligimꝰ pecus qð iſto nomine appellari ſolet:ſed ꝑ illud pecus rurſus intelligimꝰ euangeliſtam quẽ ſi/ gnauit ſcriptura interpᷣtante aplo dicẽs Bouem triturantẽ nõ infrenabis. Con tra ignota ſigna ppꝛia.magnum remedi um eſt linguarũ cognitio. Etlatine qui⸗ dem lingue homĩes quos nũc inſtituen dos ſuſcepimꝰ ⁊ duab alijs ad ſcriptu/ rarũ diuinarũ cognitionẽ habent opus. hebꝛea ſcilicet ⁊ greca:vt ad exemplaria pᷣcedentia recurratur.ſi quaʒ dubitatio⸗ nem attulerit latinoꝛũ interpꝛetum infi/ nita varietas:qᷓ;q; ⁊ hebꝛea verba nõ in terpꝛetata ſepe inueniamus in libꝛis:ſi - cut amen:alleluia:⁊ racha et oſanna:et ſi qua ſũt alia.Quoꝝ partim ꝓpter ſancti oꝛem auctoꝛitatẽ q;uis interpꝛetari po/ tuiſſent ſeruata eſt antiquitas: ſicut amẽ ⁊ alleluia:partim vero in aliam lingnaʒ tranſferri non potuiſſe dicuntur:ſicut a / lia duo que poſuimus. Sunt enim que dam verba certarum linguarum:que in vſum alteriꝰ lingue ꝑ interpᷣtationẽ trã/ ſire nõ pñt. Et hoc maxime interiectio/ nibo accidit:q vᷣba potius motuʒ animi ſigniſicant: qᷓ; ſententie concepte m AW 22 particulã. Nã ⁊ hec duo talia eſſe ꝑpibẽę tur. Dicũt enĩ racha indignãtis eſſe vo/ cem:oſanna letãtis. Sʒ nõ ꝓpt᷑ hec pau ca q̃ notare atq; interrogare facillimũ ẽ: ſed ꝓpt᷑ diuerſitates vt dictũ ẽ intertũ illaꝝ liguaꝝ ẽ ↄgnitio neceſſaria. Qui ei ſcripturas ex hebꝛea lingua in grecã ver terũt linguã numerari pñt.latini autẽ in terpᷣtes nullo mõ. Ut eĩ cuiq; pᷣmiſ fidei tꝑibo in manus venit codex grecus:⁊ ali quãtulũ facultat ſibimet vtriuſq; ligue hr̃e videbat᷑:auſus eſt interpᷣtari. OQueqͥ dem res plus adiuuit intelligetiã q; im/ pedit:ſi modo legẽtes nõ ſint negligẽtes lã nõnullas obſcurioꝛes ſentẽtias plu rium codicũ ſepe maiĩfeſtauit inſpectio. ſicut illud eſaie pꝓphete.Unus interpꝛeſ ait. ⁊ carnẽ tuã ne deſpexeris.alius ⁊ do meſticos ſeminis tui ne deſpexeris.vter q; ſibi inuicem atteſtatus eſt. Nanq; al/ ter ex altero exponit᷑:qꝛ ⁊ caro poſſet ac/ cipi ꝓpꝛie vt coꝛpus ſuũ quiſq; ne deſpi ceret ſe putaret ammonitũ.⁊ domeſticiſe minis tranſiate chꝛiſtiani poſſent intelli gi ex eodẽ vᷣbi ſemine nobiſcuʒ ſpũaliter nati. Nunc aũt collato interpꝛetũ ſenſu. ꝓbabilioꝛ occurrit ſnĩa ꝓpꝛie de conſan/ guineis nõ deſpiciẽdis eſſe pᷣceptũ.quo niã domeſticoſ ſeminis cũ ad carnẽ retu leris conſanguinei potiſſimũ occurrunt Vnde eſſe arbitroꝛ illud apłi qð ait. Si quomõ ad emulationẽ adducere potero carnẽ meã vt ſaluos faciã aliquos ex il/ lis.id eſt vt emulando eos qͥ crediderant ⁊ ipᷣi crederent.Carnẽ enĩ ſuã dixit iude os ꝓpter ↄſanguinitatẽ Item illud eiuſ dem eſaie ꝓphete.niſi credideritis nõ in telligetis.alius interpᷣtatus eſt.niſi credi deritis nõ ꝑmanebitis. Quis hoꝝ vera ſecutꝰ ſit.niſi exemplaria linguepᷣceden/ tis legant᷑ incertum eſt. Sʒ tñ ex vtroq; magnũ aliqͥd inſinuat᷑ ſcienter legentib Difficile eſt eĩ ita diuerſos a ſe interpᷣtes fieri:vt nõ ſe aliqua vicinitate cõtingant ga qm̃ intellectꝰ in ſpecie ſempiterna eſt:fides vero in reꝝ tꝑaliũ qbuſdã cuna bulis qſi lacte alit ꝑuulos:nũc autẽ ꝑ fi ,- dem ambulabamꝰ:nõ ꝑ ſpeciẽ.niſi autezʒ p fidẽ ambulauerimꝰ ad ſpecieʒ ꝑuenire nõ poſſumꝰ:que non tranſit:ſed ꝑmanet ꝑ intellectũ purgatũ nobis coherẽtibove ritati. Pꝛopterea ille ait.niſi crediderit nõ ꝑmanebitis:ille vero.niſi crediderit nõ intelligetis.Et ex ambiguo linguepᷣ cedentis plerũq; interpꝛes fallit᷑ cui non bene nota ſnia eſt.⁊ eã ſignificationẽ traſ fert q̃ a ſenſu ſcriptoꝛis penitꝰ aliena eſt. ſicut quidã codices hñt.Acuti pedeſeo rũ ad effundendũ ſanguines.Oxis enim apud grecos ⁊ acutũ ⁊ velocẽ ſignificat. Ille ergo vidit ſniam qͥ trãſtulit veloces pedes eoꝝ ad effundẽdũ ſanguinẽ. Ille autẽ aliꝰ ancipiti ſigno in aliã partẽ ra/ ptus errauit.Et talia quidẽ nõ obſcura ſʒ falſa ſunt:quoꝝ alia ↄditio eſt. Nõ enĩ intelligẽdos:ſʒ emẽdãdos tales codices potiꝰ pꝛecipiẽdũ eſt. Hinc eſt eĩ eẽ illud gqm̃ moſchos grece vitulus ðꝛ.moſchen mata qdã nõ intellexerũt eſſe plãtatões. ⁊ vitulamina interpᷣtati ſunt. Qui erroꝛ tã multos codices poccupauit.vt vix in ueniat᷑ alit᷑ ſcriptũ.Et tñ ſnĩa manifeſtiſ ſima ẽ.qꝛ clareſcit ↄſeqntib vᷣbis. Nãq; adulterine plãtatiões nõ dabũt radices altas:ↄuenientiꝰ ðꝛ q; vitulamina:q̃ pe/ dibo ꝑ terrã gradiunt᷑:⁊ nõ herẽt radicib⸗ Hãc tranſſatõeʒ in eo loco etiã cetera cõ texta cuſtodiũt.Sʒ qm̃ ⁊ q̃ ſit ipᷣa ſentẽ/ tia:quã płes interpᷣtes ꝓ ſua qͥ ſq; facul/ tate atq; iudicio conant᷑ eloqui.nõ appa ret:niſi ĩ ea lingua inſpiciat᷑ quã interp/ tant᷑.⁊ plerũq; a ſenſu auctoꝛis deuiꝰ ab errat interpꝛes.ſi nõ ſit doctiſſimꝰ.Igit᷑ aut illaꝝ linguaꝝ ex bo ĩ latinã ſcriptu/ ram ꝑuenit petenda cognitio eſt: aut ha bende interpᷣtationes eoꝝ qͥ ſe verbis ni mis obſtrixerunt:nõ qꝛ ſufficiũt:ſed vt ex eis libertas vel erroꝛ dirigat᷑ alioꝛuʒ: qui nõ magis vᷣba q; ſnias interpᷣtando ſequi maluerũt. Nã nõ ſolũ vᷣba ſingula ſʒ etiã locutiões ſepe tranſferunt᷑:q̃ oĩno in latine lingue vſum:ſi qͥs ↄſuetudinem veterũ qͥ latine locuti ſunt tenere volue/ rit trãſire non pñt. Que aliqñ nihil adi/ mũt intellecta ſʒ offendũt tñ eos qͥ plus delectãt᷑ reb:cũ ec in eaꝝ ſignis ſua q̃dã fuat᷑ integritas. Nã ſoloeciſmꝰ qͥ dicit᷑. nihil aliud eſt q; cum vᷣba nõ ea lege ſibi coaptant᷑:qua coaptauerũt qui pꝛioꝛes nobis nõ ſine auctoꝛitate aliqua locuti ſnt. tieni tadrepböpt ſovoenicun oolocutiſunte pocerepguct adick duprtigon ſcriſorepo⸗ tobantöonnl ſcutgloqueen nrGzte finginkirmi⸗ gooddoctioꝛ Ccaactiſien dſfceckci Nigernici⸗ obefinclenr linäjikiini gietqſunran inite.. lingnänd⸗ ddecm ſckificano bit audin Nnko inpedite Nen olae muhi:d llüedeiſ lict deiſor loutioneßin Klltiideiſn müedeiſort leroninnine Ufciourne Eiuligne Eilttinſing dirräſbo henrtſ⸗ örllaſpis Kocüͤſtſa ni inn hoicde nobi⸗ coheithe eank niſi galie dcro liecign Fumbigno i SG — ☛f wpeesſlitan. iſignifeanoniz; 1spenit glint t Nugelt Cine; Oric⸗ rcloceſigni nirüſelitvcee iiſngii, Coin Min , laguiciti ian a utpt ſhei idosticsnlic ircall Nniusdsnoſc nire ginie iiur Auon, pauit Nirn fiſtia waniſch nrcd ſdis.an W dbüt SFrlann⸗ cloeociſmnd gtiſtini iuhtaa niayui ö Mutguinni, nansgdendb atſn⸗ ho Nllueräſcian Titockanbh d ſeenet N ufcünſtt vdiigt Mon⸗ in niin ſlitnin nlimnito rmmarrole ieſinihlac ttn eos igni ſutl eaft l bunbalct⸗ igri Pin teliguir ſunt. Ultrũ enĩ int hoĩes an int hoib di cat᷑ad reꝝ nõ ꝑtinet cognitoꝛẽ. Itẽ bar bariſmꝰ qͥd aliud ẽ niſi vᷣbũ nõ eiſdẽ lr̃is vł ſono enũciatuʒ.qͥ ab eis qͥ latine ante nos locuti ſunt enũciari ſolet: Utrũ enĩ ignoſcere ꝓducta tercia ſyllaba vł coꝛre/ pta dicat᷑.nõ multũ curat.qͥ peccatꝭ ſuis deus vt ignoſcat petit:q̃libʒ modo illud verbũ ſonare potuerit Quid ẽ g̊ integri/ tas locutiõis:niſi latine ↄſuetudinis cõ ſeruatio loquẽtiũ veterũ auctoꝛitate fir/ mata:? Sʒ tñ eo magꝭ inde offendũt᷑ ho/ mies q̊ infirmioꝛes ſunt.⁊ eo ſũt infirmi oꝛes q̊ doctioꝛes videri volũt.nõ reꝝ ſci entia qͥ edificamur:ſʒ ſignoꝝ:q; nõ inflari Difficile eſt: cũ ⁊ ipᷣa reꝝ ſcia ſepe ceruicẽ erigat.niſi dñico repmat᷑ iugo Quid eni obeſt intellectoꝛi:ꝙ ita ſcriptũ eſt.q̃ ẽ ter ra in q̃ iſti inſidẽt ſuꝑ eã:ſi bona ẽ aut ne/ quã:⁊ q̃ ſunt ciuitates in qb ipᷣi inhabi/ tant in ipᷣis? Quã locutionẽ mag aliene lingue eẽ arbitroꝛ q; ſenſuʒ aliquẽ altio/ rẽ. Illud etiã qð iꝗ auferre nõ poſſumui ð oꝛe cantãtiũ ppłoꝝ.ſuꝑ ipᷣʒʒ aũt floꝛiet ſctificatio mea:nihil pꝛofecto ſnĩe detra hit.auditoꝛ tũ peritioꝛ mallet h̊ coꝛrigi: vt nõ floꝛiet:ſʒ floꝛebit diceret᷑. Nec qcq; impedit coꝛrectionẽ niſi ↄſuetudo cãtan tciũ. Iſta &ð facile ↄtemni pñt: ſi qͥs ea ca/ uere noluerit.q̃ ſano intellectui nihil de/ trahũt.At vero illud qð ait apłs: quod ſtultũ ẽ dei ſapietiꝰ eſt hoĩb: ⁊ qð infir/ mũ eſt dei foꝛtiꝰ eſt hoĩby.ſi qͥs ĩ eo grecã locutionẽ ſᷣuare voluiſſet:vt diceret.qð ſtultũ ẽ dei ſapiẽtiꝰ eſt hoĩum: ⁊ qð infir mũ ẽ dei foꝛtiꝰ ẽ hoĩm.iret qdẽ vigilãtis lector intẽtio in ſnĩie veritatẽ:ſʒ tñ aliqͥs tardioꝛ aut nõ intelligeret:aut etiã ꝑuer ſe intelligeret. Nõ enĩ tm̃ vicioſa locutio oĩ latina lingua tal:verũ ⁊ in ãbiguitatẽ cadit:vt q̃i hoĩm ſtultũvł hoĩim infirmu ſapientiꝰ vł foꝛtiꝰvideat᷑ eẽ q; dei.Quã/ ; ⁊ illud ſapiẽtiꝰ ẽ hoĩbo nõ caret ambi/ guo etiã ſi ſoloeciſmo caret. Utꝝ eĩ his hoĩby ab eo qð eſt huic hoi.an ab hiſ ho minibo ab eo qð ẽ ab ̊ hoĩe dictũ ſit non appet.niſi illumiatiõe ſnĩie. Meliꝰ itaq; ꝛ ita. Sapiẽtiꝰ e q́; hoĩes.⁊ foꝛtiꝰ ẽ qᷓ; hoĩeſ.De abiguis aũt ſignis pꝰloqmur. nũc de incognit agimus.qͥꝝ due foꝛme CXII ſunt:q̃ntũ ad vᷣba ꝑtinet. Nãq; aut igno tũ verbũ facit herere lectoꝛe:aut ignota locutio. Que ſi ex alienis linguis veniũt aut qrẽda ſũt ab eaꝝ liguaꝝ hoibꝰ:aut lingue eedẽ:ſi ⁊ ociu eſt ⁊ ĩigeniũ ediſcede aut płiuʒ ĩterpᷣtũ ↄſulẽda collatõ ẽ. Gi aüt ipᷣiꝰ lingue nr̃e aliq̃ vᷣba locutiõeſq; ignoꝛamꝰ:legẽdi cõſuetudine audiẽdiq; innoteſcũt. Hulla ſane ſunt mag mädan da mẽoꝛie q; illoꝝ ꝓᷣboꝛũ locutionumqʒ genera q̃ ignoꝛamꝰ:vt cũ vel peritioꝛ oc currerit de q̊ queri poſſint:vel tal lectio que vł pꝛecedẽtibo vł ↄſequẽtibo vł vtriſ q; oſtendat quã vim habeat qͥd ve ſigni ficet qdð ignoꝛamus:facile adiuuãte me/ moꝛia poſſimꝰ aniaduertere vel diſcere. q;q; tanta ẽvis ↄſuetudis etiã ad diſcen dũ vt qͥ in ſcripturꝭ ſanc quodãmõ nu/ triti educatiq; ſunt:mag alias locutio/ nes mirent᷑:eaſq; minꝰ latinas putẽt q; illas q̃s in ſcripturꝭ didicerũt: neq; ĩ lati ne lingue auctoꝛib reꝑiunt᷑.Plurimũ h̊ quoq; iuuat interpᷣtatũ numeroſitaſ col latis codicibo inſpecta atq; diſcuſſa.tĩ abſit falſitas. Nã codicibo emẽdãdis pꝛi us debʒ inuigilare ſolertia eoꝝ:qui ſcri/ pturas diuinas noſſe deſiderat:vt emen datis nõ emendati cedãt.exvno dũtaxat interpᷣtatiõis genere veniẽtes. In ipſis autẽ interpᷣtationibo:italia ceteris pᷣfera tur. lã ẽ verboꝛũ tenacioꝛ cũ ꝑſpicuita te ſententie.Et latinis q buſſibet emedã dis greci adhibeant᷑:in b.lxx. interpᷣtũ qð ad vet teſtamentũ attinet:excellit au ctoꝛitas:qui iã ꝑ om̃s ecclłias tanta pᷣſen tia ſpũſſancti interpᷣtati eſſe dicuntur:vt os vnũ tot hominũ fuerit. Qui ſicut fer tur:multiq; nõ indigni fide pᷣdicant:ſin/ gulis cellis etiã ſinguli ſeparati cũ inter pꝛetati eẽnt.nihil in glicuiꝰ eoꝛum codi ce inuentũ eſt:qð nõ ijſſdem verbis eodẽ q; verboꝛum oꝛdine inueniret᷑ in ceteris Quis huic auctoꝛitati cõferre aliqͥd:ne dum pᷣferre audeat? Si aũt ↄtulerũt vt vna oĩum cõi tractatu iudicioq; vox fie ret:nec ſic qdẽ quẽq; vnũ hoiĩeʒ qlibʒ pe ritia ad emẽdandũ tot ſenioꝝ doctoꝛũq; ↄſenſã aſpirare oꝑtʒ aut decʒ.Quãobꝛẽ eẽ ſi aliqd alit᷑ in hebꝛeis exẽplarib iue/ nit᷑ q;ᷓ iſti poſuerint:cedenduũ eẽ arbitroꝛ De doc chꝛiſtiana Aiber I diuine diſpẽſatiõi q̃ ꝑ eos facta eſt:vt li/ bꝛi q̊s gens iudea ceterꝭ ppłis vł religio ne vl inuidia ꝓdere nolebat.credituriſꝑ dñm gentib miſtra reg ptholomei po/ teſtate tãto an ꝓderent. Itaq; fieri pᷣt.vt ſic illi interpᷣtati ſint:quẽadmodũ ↄgrue re gentibo ille qͥ eos regebat:⁊ qͥ os vnuʒ oĩbus fecerat ſpũſſctũs indicauit. Sed tñ vt ſuꝑiꝰ dixi hoꝝ q́ interpᷣtuʒ qͥ vbis tenaciꝰinheſerũt collatio nõ eſt inutib ad explanandã ſepe ſniaʒ. Latini ů vt dice/ re ceperã codices veter teſtamẽti ſi neceſ ſe fuerit grecoꝛuʒ auctoꝛitate emendãdi ſunt:⁊ eoꝝ potiſſimũ:qͥ cuʒ ſeptuaginta eſſent oꝛe vno interpᷣtati eſſe ꝑhibent᷑. Li bꝛos aũt noui teſtamẽti. ſi qͥd in latinis varietatibo titubat grecis cedere opoꝛte renõ dubiũ eſt.⁊ maximeqͥ apud eccleſi as doctioꝛes ⁊ diligẽtioꝛes reꝑiunt᷑. Pn trãſiatis vero ſignis ſi q̃ foꝛte ignota co/ gunt herere lectoꝛẽ: pꝑtim lingugrũ noti / cia:ptim reꝝ inueſtigãda ſunt.Aliqd eni ad ſilitudinẽ valet.⁊ ꝓculdubio ſecretuʒ aliqð inſinuat ſiloa piſcina vbi lauare fa ciẽ iuſſus eſt cui ocłos dñs luto de ſpu/ to facto inunxerat. Qð tñ nomẽ lingue incognite:niſi euãgeliſta interpᷣtatꝰ eſſʒ. tã magn' intellect? lateret. Sic etiã m/ ta q̃ ab auctoꝛibo eoꝛũdẽ libꝛoꝝ interpᷣta ta nõ ſunt noĩa hebꝛea nõ ẽ dubitãdum hfenõ puã da enigmat ri ꝑiti nõ ſane ꝑuũ bñficiũ poſterꝭ ↄtule rũt:ꝗq ſepata de ſcriptu eadẽ vᷣba oĩa in terpᷣtati ſũt:⁊ qͥd ſit adã.qͥd eua.qͥd abꝛa gam. qͥq moyſes: ſiue etiaʒ locoꝝ noĩa.qͥd ſit hirm: vl ſyon vl hierico: vł ſyna:vel libanꝰ:vł ioꝛdanis:vł q̃cũq; alia ĩ illa lin gua ſunt incognita nob noia. Ouibaꝑg tis ⁊ interpᷣtatꝭ multe in ſcriptun figura te locutiões manifeſtant᷑. Reꝝ aũt igno/ rantia facit obſcuras figuratas locutio nes: cũ ignoꝛamꝰ vł aniantiũ vł lapidu vl herbaꝝ naturas aliaꝝ ve reꝑ.q̃ plerũ qʒ in ſcriptur ſilitudinis alicuiꝰ gra po nunt᷑.ã ⁊ de ſerpente qð notũ eſt totuzʒ coꝛhꝰ eũ ꝓ capite obijcere feriẽtib qntũ illuſtrat ſenſum illũ q dñs iubet aſturos vim atq; adiutoꝛiũ ad ſolu'éͤé nigmata ſcripturaruzʒ: ſi qs poſſit ea interpᷣtari.Oð nonulli eiuſdẽ lingue vi⸗/ qð eſt chꝛiſtꝰ coꝛpꝰ potiꝰ ꝑſeqntibe offe/ ramꝰ.ne fides chꝛiſtiana tanq; caput ne cetur in nob.ſi ꝑcẽteſ coꝛꝑi negemꝰ deũ: vel illud qð ꝑ cauerne anguſtias coar/ tatꝰ depoſita veteri tunica vires nouas acciꝑe ðr:q̃ntũ ↄcinit ad imitãdã ipᷣiꝰ ſer pentꝭ aſtutiã.exuendũq; ipᷣm veterẽ ho/ minẽ:ſicut ap łs dicit:vt induamur no/ no: exuendi ꝑ anguſtigs dicẽte dño.in trate ꝑ anguſtã poꝛtã: Ut & noticia na/ ture ſerpent illuſtrat młtas ſilłitudines I̊s de h̊ aniante ſcriptura dare cõſueuit: ſic ragti nõnulloꝝ aĩaliũ q̃ nõ minus ꝑ ſilitudines cõmẽeoꝛat impedit płimũ lectoꝛẽ. Sic lapidũ ſic herbaꝝ vł q̃cũq; tenent᷑ radicib. Nã carbunculi noticia ꝙ lucet in tenebrꝭ.multa illuminat etiaʒ obſcura libꝛoꝝ vbicũq; ppter ſilitudinẽ ponit᷑:⁊ ignoꝛãtia berilli vł adamantis cdaudit plerũq; intelligentie foꝛes.Nec gliã ob cãm facile ẽ intelligere pacẽ ꝑpe/ tuã ſignificari olee ramuſculo quẽ rediẽi ad archã colũba ꝑtulit niſi qꝛ nouimꝰ et olei lenẽ ptactum nõ facile alieno humo re coꝛrumpi:⁊ arboꝛẽ ipᷣaʒ frondere ꝑen/ niter Multi auũt ppter israntiã iſopi dũ neſciũt quã vim hẽat:vel ad purgãdum pulmonẽ.vł vt ðꝛ ad ſaxa radicibo pene/ trãda cũ ſit herba bꝛeuis atq; hũilis oĩ/ no inueire nõ pñt q̃re dictũ ſit. Aſpergei me iſopo ⁊ mudaboꝛ. Numeroꝝ ecimpe ritia mlłta facit nõ ĩtelligi.trãſlate acmy ſtice poſita in ſcriptun. Ingeniuz qppe vt ita dixerim ingenuũ nõ põt nõ moue re q; d ſibivelit ⁊ moyſes⁊ helyas ⁊ ipᷣe diñs quadraginta dieb ieiunauerũt:cu/ ius actiõis figuratꝰqͥdã nodus niſi huiꝰ numeri cognitiõe ⁊ ↄoſideratiõe nõ ſolui tur.habʒ enĩ denariũ qter tãq; cognitio nẽ oĩum reꝝ intextã toib.Quaternario dôhppe nũero ⁊ diurna et annua curricula ꝑpagunt᷑.Diurna matutinis meridianis veſptinis nocturniſq; hoꝛaꝝ ſpacijs.an nua vernis eſtiuis autũnalibꝰ hyemali⸗ buſq; mẽſib.¶tꝑm aũt delectatiõe dũ in tpibo viuimꝰ ꝓpt eternitatẽ in q̃ viue/ re volumꝰ abſtinẽdũ ⁊ ieiunãdũ ẽ:q;uis tꝑm curſibo ipᷣa nobᷣ inſinuetur doctrina ↄtẽnẽdoꝝ tempoꝝ ⁊ appetẽdoꝝ et᷑noꝛũ nos eſſe ſic ſerpẽtes:vt.ſꝙ capite noſro Poꝛro aut denariꝰ numer creator atq; ueneſcgifc crigeſ ſehtcn⸗ ſlindicnppte, aſunaffienu unedle ſttuo: malſen lnin er ſnuutſnrdue popotannden cusiounarenno ſoucti norſe ſthethißed ſüihfoerlegen iWeidiſc ſonscarvit, Mmmudeſt nebocrtin Pprerpereecl Mtprailege ſonepfiotfll Ninsiha hine Canegräͤr ütgpernd ctioe W Irammna däſtiras mMunk, Gauſafer cbtegitn Nirdep inuit⸗ ecechoꝛ ſgedoctooqq legeadtun Anfoſinöh⸗ Piädus öen leg deqiti⸗ gntnegt, Prſvinoe lenumeßegl tolnenigel inigd ndſſcicon fnckogt ſflliderͤ⸗ ihihn Plartn blinin N igenin bern erd chtde liuntnian wauningemt ntunicrvire D nt uinttiiif Wug nrani⸗ Ali diccedi unlnsſttinde mundmcſn Nn ailliini eat inpak aini lre ii zantbuhanlitii lnn Aumine ic pptniint baninaune mmfu ſr lar h mulalocniſti tniigenouirt bcletlimwunn Py fmuctehe rientäichi Ndadpangin mint nis ngtildin rnuii Annvaite. Ppomizihe göhöt hon ſcobelpik Hieiununene Perilnenen S= Uürocnsntie = enmiriiti iCGNN ,Quranno Immumniuli inis timns unhhubnn nnihhten, Naitmnin miminii Aunitiuici ereature ſignificat ſciaʒ. Nã trinitas cre atoꝛis eſt.ſeptenariꝰ aũt numerꝰ creatu/ ri indicat ꝓpter vitã ⁊ coꝛpꝰ. Nã in illa tria ſunt:vñ etiã toto coꝛde:tota aia:to- ud tres eſ ter na ſimulacra muſarũ qꝗᷓ in tẽplo apolli- ta mete diligẽdus ẽ deꝰ. In coꝛꝑe auteʒ q̃ttuoꝛ maĩſeſtiſſima apꝑent qb ↄſtat e/ lemẽta. In h̊ ò denario dũ tꝑalr nob in/ ſinuat᷑.i..q̃ter ducit᷑ caſte ⁊ ↄtinent᷑a tem poꝝ delectatiõe viuere.hᷣ̊ eſt qdragita di ebus ieiunare monemur.hoc lex cuiꝰ ꝑ/ ſona eſt ĩ moyſe.̊ pphetia cuiꝰ ꝑſonã ge rit helyas.̊ ipᷣe dñs monet.qͥ tãq; teſtio niũ hñs ex lege ꝓph̊is medi int illos ĩ monte trib diſcipuł vidẽtibo atqʒ ſtupẽ tibus dawit Peinde ita q̃rit᷑.quõ qnq/ genarius de q̃dragenario nũero exiſtat: nõ mediocrit᷑ in nr̃a religiõe ſacrat eſt pPpter penthecoſten:⁊ quõ ter ductꝰ ꝓpt tria tꝑa añ legeʒ ſub lege ſub gra. vl ꝓpt᷑ nomẽ pfr̃is ⁊ filij ⁊ ſpũſſctĩ adiuncta emi nẽtius ipᷣa trinitate ad purgatiſſime ec/ cleſie myſteriũ referat᷑.ꝑueniatq; ad cẽtũ quinq̃ginta piſces.q̊s retia poſt reſurre/ ctionẽ dñi in dexterã ꝑtẽ miſſa ceperunt ta mult alijs atq; alijs nũeroꝝ foꝛmii ꝗdã ſiłitudinũ in libꝛis ſanctꝭ ſecreta p/ munt᷑:qᷓ ppter nũeroꝝ imꝑitiã legentib clauſa ſunt. Hõ pauca etiaʒ claudit atq; obtegit nõnullaꝝ reꝝ muſicaꝝ igrantia Nã ⁊ de pſalterij⁊ cythare differẽtia qui dã nõ incõcine aliq̃s reꝝ figuras aꝑuit: ⁊ decẽ choꝛdaꝝ pſalteriũ nõ inoppoꝛtũe int᷑ doctos q̃rit᷑:vtrũ hẽat aliquã muſice legẽ:q̃ ad tantũ neruoꝝ numeruʒ cogat. an vo ſi nõ hʒ eoipᷣo mag ſacrate ſit acci piẽdus ipᷣe numerꝰ: vł ꝓpter decaloguʒ leg. de q̊ itẽ numero ſi querat᷑.nõ niſi ad creatoꝛẽ creaturarũq; referẽdus ẽ. vł p/ pter ſuꝑius expoſitũ ipᷣm denariũ.Etil le numerꝰ ediſicatiõis tẽpli cõmemoꝛa/ tus in euãgelio q̃dragĩta.ſ.⁊ ſex annoꝛũ neſcio qͥd muſicũ ſonat:⁊ relatꝰ ad fabꝛi cam dñici coꝛꝑis ppter quã tẽpli mẽtio facta eſt:cogit nõnullos hereticos ↄfite ri fuiũ dei nõ falſo ſed vꝰo ⁊ hũano coꝛꝑ e indutũ. Et numeꝝ qppe ⁊ muſicã pleriſ q; locis in ſanctꝭ ſeripturꝭ poſita honoꝛa biliter inuenimꝰ. Nõ eni audiẽdi ſunt er roꝛes gentiliũ ſuꝑſtitionũ:qͥ nouẽ muſaſ iouis ⁊ mẽoꝛie filias eſſe finxerũt. Refel⸗ O. eeen 9 2 . lit eos varro òͥ neſcio vtrũ apud eos qͥſ⸗ qj)₰ taliũ reꝝ doctioꝛ vł curioſioꝛ eſſe poſ ſit. Dierr enĩ ciuitatẽ neſcio quã.nõ ei re colo nomẽ.locaſſe apud tres artificeſ ter nis dono poneret:vt qͥſquiſ artificũ pul crioꝛa fſoꝛmaſſet.ab illo potiſſimũ electa emeret. Itaqʒ cõtigiſſe vt oꝑa ſua q̊ʒ illi artifices eque pulcra explicarẽt: ⁊ placu iſſe ciuitati oẽs nouẽ atq; omẽs emptas eſſe:vt in apollinis tẽplo dedicarentur. uibs poſtea dicit heſiodũ poetã impo ſuiſſe vocabula. Nõ gů̊ iupiter noueʒ mu ſas genuit:ſʒ tres fabꝛi ternas crearunt. Tres aũt nõ ꝓpterea illa ciuitas locaue rat:qꝛ ĩ ſomnis eas viderat:aut tot ſe cu iuſq; illoꝝ oculis demõſtrauerãt:ſʒ qꝛ fa cile erat aniaduertere oẽm ſonũ:qͥ mate/ ries cantilenaꝝ eſt trifoꝛmẽ eſſe natura. ut enĩ edit᷑ voce:ſicut eſt eoꝝ qͥ faucib ine oꝛgano canũt.aut flatu ſicut tubaꝝʒ ⁊ tibiarũ:aut pulſu ſic in cytharis ⁊ tym panis ⁊ Bul ibet alijs qᷓ ꝑcutiẽdo cano ra ſunt. Sed ſiue ita ſe habeat qð varro retulit ſiue nõ ita.nos tñ nõ pꝓpter ſuꝑſti tionẽ ꝓphanã debemꝰ muſicaʒ fugere:ſi quid inde vtile ad intelligendas ſanctaſ ſcripturas raꝑe potuerimꝰ.nec ad illoꝛũ theatricas nugas conuerti:ſi aliquid de cxtharis ⁊ oꝛganis qð ad ſpũalia capiẽ/ da valeat diſputemꝰ. eq; enim ⁊ litte/ ras diſcere nõ debuimꝰ:qꝛ eaꝝ reꝑtoꝛeʒ dicunt eſſe mercuriũ:aut qꝛ iuſticie vᷣtu⸗ tiq; templa dedicarunt:⁊ q̃ coꝛde geſtan/ da ſunt in lapidib adoꝛare maluerunt: ꝓpterea nobis iuſticia virtuſq; fugiẽda Rnmno vero quiſquis bonꝰ veruſq; chꝛiſtianꝰ eſt dñi ſui eſſe intelligat vbicã q; inuenerit veritates:quã ↄferens ⁊ ag/ noſcẽſ:etiã in lr̃is ſacrꝭ ſuꝑſtitioſa figmẽ ta repudiet:doleatq; hoĩes atq; caueat qͥ ↄgnoſcentes deũ:nõ vt deũ gloꝛifica/ uerunt:aut grãs egerũt:ſʒ euanuerũt in cogitatiõib ſuis:⁊ obſcuratũ eſt coꝛ in/ ſipiẽs eoꝝ.Dicẽtes eĩ ſe eẽ ſapietes ſtul/ ti facti ſũt:⁊ ĩmutauerũt głiaʒ ĩcoꝛrupti bilis dei in ſilitudinẽ imaginis coꝛrupti bilis hoĩs ⁊ volucrũ ⁊ quadrupedum ⁊ ſerpentiuʒ. Ged vt totum iſtum locum nam eſt maxime neceſſariuſ:diligentius Oe doc. chꝛiſtiana Aiber. I explicemꝰ.duo ſunt genera doctrinaruz q̃ in gẽtilibꝰetiã moꝛibo exercent᷑:vnũ ea rũ reꝝ q̃s inſtituerũt hoĩes.alteꝝ eaꝝ qͥs aniaduerterũt iã ꝑactas aut diuinitꝰ in ſtitutas. Illud qð ẽ ſm inſtitutiões ho/ minũ:ꝑtim ſuꝑſtitioſuzʒ ẽ.ptim ſuꝑſtitio ſum no eſt. Gupſtitioſuz qcqd iſtiturũ eſt ab hoĩb ad faciẽda ⁊ colenda idola ptinẽs:vł ad colẽdã ſic deũ creaturã ꝑtẽ ve vllã creature:vł ad ↄſultatiões et pa/ cta qᷓdã ſignifſicationũ cũ demõibo placi ta atq; federata:q̃lia ſunt molimina ma / gicarũ artiũ.q̃ q dẽ cõmẽoꝛare potiuſq; docere aſſolent poete.Ex q̊ genere ſunt: ſʒ q̃i licẽtioꝛe vanitate aruſpicũ ⁊ augu/ rũ libꝛi Ad h genꝰ ꝑtinẽt oes etiã ligatu re atq; remedia:q̃ medicoꝛũ q̊ʒ diſciplia ↄdẽnat:ſiue in pᷣcantatiõibo ſiue in qbuſ dã notis q̃s characteres vocãt:ſiue in q buſdã reby ſuſpendẽdis atq; ligãdis ved etiã ſaltãdis quodãmõ nõ ad tẽperatio⸗ nẽ coꝛpoꝝ:ſʒ ad q̃ſdã ſigniſicatiões:aut occultas aut eẽ maĩfeſtas:q̃ mitioꝛe no⸗ mie phiſicã vocãt:vt nõ q̃i ſuꝑſtitioſeĩ/ plicare:ſʒ natura ꝓdeſſe videant᷑:ſiẽ ſunt inaures in ſũmo auriũ ſingulaꝝ aut de/ ſtructionũ oſſibo.anſule in digiꝭ: aut cůö tibi ðꝛ ſingultiẽtivt dextera mãu ſiniſtꝝ pollicẽ teneas. His adiũgunt᷑ milia in/ aniſſimaꝝ obſeruationuʒ:ſi mẽbꝝ aliq ſalierit:ſi iunctim ãbulantibo amicis:ca nis aut lapis aut puer mediꝰ interuene/ rit:atq; illud qð lapidẽ calcãt:tanq; dire ptoꝛẽ amicicie minꝰ moleſtũ ẽ: qᷓ; cũ ĩno centẽ pueꝝ colapho pꝑcutiũt:ſi ꝑiter am bulantibo intercurrerit. Sʒ bellum ẽ qð aliqũ pueri vindicant᷑ a canib. Nã ple/ rũq; tã ſuꝑſtitioſi ſunt qͥdã:vt etiã cane,ʒ qͥ mediꝰ interuenerit ferire audeãt nõ im pune. Nãq;ʒ; a vano remedio cito ille in/ terdũ ꝑcuſſoꝛẽ ſuũ adveꝝ medicũ mittit Hinc ſunt ec illa Cimẽ calcare cũ añ do mũ ſuã trãſit.redire ad lectũ ſi qͥs duʒ ſe calciat ſternutauerit.redire domũ ſi ꝓce dens offederit:cũ veſtꝭ a ſoꝛicibꝰ roditur plꝰ timere ſuſpitionẽ futuri mali q́; pis dãnũ dolere UVñ illud elegant᷑ dictũ ẽ ca tonis:qͥ cũ eẽt ↄſultꝰ a q̃dã:qͥ ſibi a ſoꝛici bus eroſas caligas diceret.reſpõdit illð mõſtrũ nõ eẽ:ſʒ vᷣe mõſtꝝ hñdũ fuiſſe:ſi nat dicẽs. ſoꝛices acaligis oderent. Hen; illiab E genere ꝑnitioſe ſuꝑſtitõis ſegregãdi ſũt: genethliaci ꝓpr nataliũ dieꝝ ↄſideratt ones.nũc aũt vulgo mathematici voci, tur. Nã ⁊ ipᷣi q;uis verã ſtellaꝝ poſitõeʒz· cũ qͥſqͥs naſcit᷑ oſectent᷑:⁊ aliqñ etiã ꝑue/ ſtigent:tñ q inde conant᷑ vł actiões nrĩ‚eas vl actionũ euẽtus pᷣdicere:nimis errãt⁊ „ . vvẽdũt imꝑitꝭ hoĩb miſerabilẽ fuituteʒZ. MHã qſqᷣs liber cum ad hmõi mathemati cũ ingreſſus fuerit:dat pecuniã vt fuus inde exeat:aut mart aut vener: vl potiꝰ oĩm ſyderũ.qba illi qͥ pmi errauerũt:erro rẽq; poſterꝭ ꝓpinarũt:vł beſtiaꝝ ppt᷑ſili tudinẽ:vł hoim ad ipᷣos hoĩes honoꝛan dos ĩpoſuerũt vocabula.õ eĩ mirädu eſt cũ ecẽ ppioꝛibo recẽtioꝛibuſq; tꝑibꝰ ſy- dus qð appellamꝰ lucifeꝝ honoꝛi ⁊ noei ceſar romani dicare conati ſunt. Et foꝛ taſſe factũ eẽt atq; iſſet ĩ vetuſtates:niſi a via eiꝰ venꝰ poccupaſſet h̊ noĩs pᷣdiũ.ne q; iurevllo ad heredes traijceret qð nun ᷓᷓ viua poſſederat aut poſſidẽdũ petiue rat.Hã vbivacabat locꝰ.neq; alicꝰ poꝛi moꝛtuoꝝ honoꝛe tenebat᷑.factũ ẽ ꝙ in re bus talib fieri ſolet. Pꝛo qntili eni ⁊ ſex tili mẽſibo.iuliũ atq; auguſtũ vocamꝰ.de hHonoꝛibꝰ hoĩm iulij ceſarꝭ ⁊ auguſti ceſa ris nũcupatos:vt facile qͥ voluerit intel- ligat etiã illa ſydera pꝛius ſine his noĩb celo vagata eẽ WPorruis aũt illis qᷓʒ ho noꝛare mẽoꝛiã vł coacti ſunt hoĩes regia ptãte.vl placuit hũana vanitate:nomĩa eoꝝ ĩponẽtes ſyderibo:eoſipᷣos ſibi moꝛ tuos in celũ leuare videbant᷑. Sʒ quoli bet vocent᷑ ab hoĩbꝰ:ſunt tñ ſydera q̃ de us inſtituit ⁊ oꝛdiauitvt voluit:⁊ ẽ certꝰ motus illoꝝ q̊ͥ tꝑa diſtinguũtur atq; va riant᷑. Ouẽ motũ notare cũ qͥ ſqͥs naſcit᷑. quõ ſe habeat facileẽ.ꝑ eoꝝ inuẽtas cõ/ ſcriptaſq; reglas qð ſctã ſcriptura ↄ dẽe2- Si enĩ tãtũ potuerũt ſcire vt poſſent eſtimare ſeckm:quõ eiꝰ dñũm non faciliꝰ inuenerũt: Sʒ ex ea notatiõe vel le naſcẽtiũ moꝛes actꝰ euẽta pᷣdicerema gnꝰ erroꝛ ⁊ mañ demẽtia ẽ.Et apud eos qdẽ qͥ talia dediſcẽdo didicerũt:ſinevlla dubitatiõe refellit᷑ hec ſuꝑſtitio.Cõſtel/ latiões eĩ q̃s vocãt notatio ẽ ſydeꝝ.quõ ſe habebãt cuz ille naſceretur de quo iſti potctngenn er Nteo inren lunpoſtdeßß Wpero mnotgr, geninpgeie fiteyeſ uns Ano ubeitſen io talſin' ſonciutucob olartincob Mlllrricedet enr Hopcert Dhelenotarin Fnoeſſern Uo uoruznn ſuccchtsſcihe Gcnnüomngn Nocitiönn Cltiſtmutos Wutmulri Gäch⸗ te⸗hci tanmeia Venirini ccrepfiten Woninuen ſinedeie eipꝛogeſt rys inſimn ſuſtl opihiones ſunptionein undenoni fnt Hinee ciodiginoa clunt lugen lunmmiſunt chellyßanie omiiin Nleumdii hügton ban⸗ Knng l Niss ge Urrlüſdie i omatbemntan waiſtelap ef tmirtgligfigiin tunkykacnugt⸗ dicnoninisgi mienbileftige ubröinuthe Ndupeamiüäne mn mzaneii Habnienmnim monkhrk ceſi Vipzaishen Cl ödmiil unancricnb lvaſer honni Yadtuniiun lrinaulanzi lſaß wisdiͦ Gmmticeragen doſiäü Nod Nec chittnnizt — = — — SS„ = — S= . Peochrie Gatc,tagti nugminniin niulrhro nbtütllisien niſuntdoian muvonitꝛe. weoſihosn ichunt Gdd ſnttiſnn introlirtitt hiitimnae ri ylii Nupſithce⸗ iſnngnd crsc dinmnan Et holſie ainßcicenn zue Etigni⸗ miſeri a miſerioꝛibo ↄſulunt᷑. Feri auteʒ⸗ pot vt aliqͥ gemini tam ſeqᷣciter fundant᷑ ex vtero vt interuallũ tꝑis inter eos nul lum poſſit depᷣhendi:⁊ ↄſtellationuʒ nu/ meris annotari. Uñ neceſſe eſt nõnulloſ geminos eaſdẽ habereoſtellatões:cũ pa ria reꝝ:vł quas agũtvł q̃s patiũtur euẽ ta nõ habeãt:ſed plerũq; ita diſparia vt alius feliciſſimꝰ aliꝰ infeliciſſimꝰ viuat: ſicut eſau ⁊ iacob geminos accepimꝰ na tos:ita vt iacob qͥ poſterioꝛ naſcebat᷑ ma nu plantã pᷣcedẽtis fratris tenẽs inueni/ retur. Hoꝝ certe dies atq; hoꝛa naſcẽti um alit᷑ notari nõ poſſet:niſivt amboꝛuzʒ ↄſtellatio eſſet vna.Quãtũ autẽ interſit inter amboꝛuʒ moꝛes facta laboꝛes atq; ſucceſſus.ſcriptura teſt eſt:iã oꝛe omniũ gentiũ ꝑuagata. Neq; enĩ ad rem ꝑtinet qð dicũt iᷣm momentũ minimũ atq; an guſtiſſimũ tꝑis qð geminoꝝ partũ diſ/ terininat multũ valere in reꝝ natura at/ q; celeſtiũ coꝛpoꝝ rapidiſſima velocita/ te.Et ſi enĩ concedã vt plurimuʒ valeat:. tamẽ in ↄſtellationibo a mathematico in uneniri nõ põt:qbus inſpectis ſe fata di/ cere ꝓfitetur.O. ergo in cõſtellationibꝰ non inuenit q̃s neceſſe eſt vnas inſpiciat ſiue de iacob ſiue de eiꝰ fratre cõſulat᷑.qͥd ei pꝛodeſt ſi diſcat in celo qð temere ſecu rus infamat.⁊ nõ diſcat in tabula:quaʒ fruſtra ſollicitꝰ intuet᷑. Quareiſte quoqʒ opiniones qbuſqã reꝝ ſignis hũana p/ ſumptione inſtitut ad eadẽ illa q̃ſi qdaʒ cum demonibo pacta ⁊ cõuenta referẽde ſunt. Hinc enĩ fit vt occulto quodã iudi cio diuino cupidi malaꝝ rerũ hoiĩes tra/⸗ dant᷑ illudendi ⁊ decipiendi ꝓ meritꝭ vo/ luntatũ ſuarũ.illudẽtibo eos atq; decipi entibo pᷣuaricatoꝛibo angelis: qbus iſta pars mũdi infima ſᷣm pulcerrimũ oꝛdi/ nẽ rerum diuĩe ꝓuidẽtie lege ſubiecta eſt QDuiby illuſionibo ⁊ deceptionib euenit vt iſtis ſuꝑſtitioſis ⁊ ꝑnitioſis diuinati/ onũ generib multa pᷣterita ⁊ futura dicã tur: nec aliter accidãt qᷓ; dicunt᷑.multaq; obſeruãtibs ſᷣm obſeruatões ſuas eueni ant:qbus implicati curioſioꝛes fiãt:⁊ ſe ſe magis magiſq; inſerãt multiplicibo la queis ꝑnitioſiſſimi erroꝛis. Hoc genus foꝛnicatiõis anime ſalubꝛiter diuiĩa ſcri/ cIxII ptura nõ tacuit:nec ab ea ſic deterruit a2 nimas:vt pꝓpterea talia negaret eẽ ſectan da:qꝛ falſa dicunt᷑ a pfeſſoꝛibo eoꝝ:ſʒ eti/ am ſi dixerint vobᷣ inqͥt:⁊ ita euenerit ne credatis eis. Hõ enĩ qꝛ imago ſlamuelis moꝛtui ſauli regivera ꝓnũciauit:pꝛopte rea talia ſacrilegia qbus imago illa pᷣſen tata eſt minꝰ execrãda ſunt:aut qꝛ ĩ acti/ bus aploꝝ ventriloqua femia veꝝ teſti⸗/ moniũ ꝑhibuit aptis dñi.iõ paulus pe/ percit illi ſpũiac nõ potiꝰ feminã illiꝰ de monij coꝛreptiõe atq; excluſiöemunda/ uit. Om̃es igit᷑ artes hmõi vel nugato/ rie vł noxie ſuꝑſtitiõis ex quadã peſtife ra ſocietate hoĩm ⁊ demonũ:q̃ſi pacta in fidelis ⁊ doloſe amicicie cõſtituta penitꝰ ſunt repudiãda ⁊ fugiẽda chꝛiſtiano:nõ ꝙ idolũ ſit aliqͥd vt ait apłs.ſed qꝛ q̃ in molaht: demonijs immolãt ⁊ nõ deo.no lo vos ſocios fieri demonioꝝ Q, aũt de idolis ⁊ de ĩmolatiõibo qᷓ honoꝛi eoꝝ ex hibent dixit apłs.h̊ de oibo imaginarijs ſignis ſentiẽdũ eſt:q vel ad cultũ idoloꝝꝛ vkl ad creaturã eiuſq; ꝑtes tanq; deũ co/ lendas trahũt:vł ad remedioꝝ aliarũq; obſeruationũ curã ꝑtinẽt.quenõ ſũt di/ uinit ad dilectionẽ dei ⁊ pꝛoximi tanq; publice ↄſtituta:ſʒ ꝑ pꝛiuatas appetitio nes reꝝ coꝛꝑaliũ:coꝛda diſſipãt miſeroꝝ In oiĩbo ůᷣ iſtis doctrinis ſocietas demoꝝ nũ foꝛmidãda eſt atq; cauẽda.qui nihil cum pꝛincipe ſuo diabolo:niſi reditũ no ſtrum claudere atq; obſerare conantur. Dicut autẽ de ſtellis quas ↄdidit et oꝛ/ dinauit deꝰ:hũane ⁊ deceptoꝛie cõiectu re ab hoĩbꝰ inſtitute ſunt:ſic eẽ de qͥbuſ⸗ dã naſcẽtibo:vlł quõ diuine puidẽtie ad/ miniſtratiõe exiſtẽtibo rebb:multi multa hũanis ſuſpitionibo:quaſi regularit᷑ con iectata litteris mandauerũt.ſi foꝛte inſo lite acciderint tãq; ſi mula pariat:aut ful mine aliquid percutiat᷑. Queom̃ia tãtũ valent qntũ pᷣſumptiõe anĩoꝝ qſi cmu ni quadã lingua cũ ömonibus federata ſunt. Que tñ plẽa ſunt om̃ia peſtifere caʒ rioſitatꝭ:cruciantꝭ ſollicitudinis:moꝛti/ fere ſuitus. Nõ enĩ qꝛ valebãt aniaduer ſa ſũt:ſʒ aiaduertẽdo atq; ſignãdo factũ eſt vt valerent. Et iõ diuerſis diuerſa p/ ueniũt ſm cogitatiões et pꝛeſumptiões ðð õ . .ẽ — ſuas. Illi enĩ ſpũs qͥ deciꝑe volũt. talia ꝓcurãt cuiq; alib eũ irretitũ ꝑ ſuſpitio/ nes ⁊ ↄſenſiões eius vidẽt. Sicut eĩ vᷣ⸗ bi gra vna figura lr̃e q̃ᷓ decurtatim nota tur:aliud apud grecos aliud apud latioſ valet:nõ natura:ſʒ placito ⁊ ↄſenſione ſi⸗ gnificãdi:⁊ iõ qͥ vtranq; linguã nouit:ſi homini greco velit aliqd ſignificare ſcri/ bendo.nõ in ea ſignificatiõe ponit hanc lr̃am in q̊ eã ponit cũ homini ſcribit lati no.Et beta vno eodẽq; ſono:apud gre/ cos lr̃e apud latinos oleris nomẽ eſt.Et cũ dico lege in his duab ſyllabis:aliud grecus aliud latinꝰ intelligit. Sicut er/ go om̃s he ſignificationes ꝓ ſuecuiuſq; ſocietatꝭ ↄſenſione anios mouet:⁊ quia diuerſa ↄſenſio eſt diuerſe mouẽt:nec iõ conſenſerunt in eas homĩes:qꝛ iamvale bant ad ſignificationẽ:ſed iõ valẽt:qꝛ cõ ſenſerũt in eas. Sic etiã illa ſigna qbo ꝑ nitioſa demonũ ſocietas cõpatur.ꝓ cu/ iuſq; obſeruatiõe valent.Oð manifeſtiſ ſime oſtẽdit ritus augurũ:qͥ⁊ anteq; ob ſeruẽt ⁊ poſt eaqᷓ; obſeruata ſijᷓ tenuerit: id agunt ne videãt volatꝰ.aut audiãtvo ces auiũ:qꝛ nulla iſta ſigna ſunt niſi con ſenſus obieruãtis accedat Quib ampu tatis atq; eradicatis ab anio chriſtiano. deinceps vidẽde ſunt inſtitutiões hoĩm nõ ſuꝑſtitioſe.i.nõ cũ demonibo: ſed cuʒ ipis hoĩby inſtitute. Haqʒ oĩa qꝗᷓ iõ valẽt inter holes.qꝛ placuit int᷑ eos vt valeãt: inſtituta hoim ſunt: quoꝝ ꝑtim ſuꝑflua luxurioſaq; inſtituta ſunt:ptim cõmoda ⁊ neceſſaria.Illa eni ſigna qͥ ſaltãdo faci unt hiſtriones:ſi natura non inſtituto ⁊ ↄſenſione hoĩm valeret nõ pᷣmis tꝑibuſ ſaltante pantominio pᷣco ꝓnũciaret po/ pulo carthaginis:qͥd ſaltatoꝛ vellet ĩtel ligi. Oð adhuc multi meminerũt ſenes: quoꝝ relatu hec ſolemꝰ audire. Dõ ideo credendũ eſt.qꝛ nũc quoq; ſiqͥs theatrũ taliũ nugarũ imperitꝰ intrauerit.niſi ei dicat᷑ ab altero qᷣd illi motꝰ ſignificẽt fru ſtra totꝰ? intẽtus eſt Appetũt tñ oẽs q̊n/ dam ſiłitudinẽ in ſignificãdo.vt ipſa ſi/ gna qntum pñt reba q̃ ſignificant᷑ ſimilia ſi int. Bed qꝛ multꝭ modis ſile aliqͥd ali/ cui põt eſſe.nõ ↄſtant talia ſigna int ho/ mines niſi ↄſenſus accedat.In picturis tarij appellant̃. õs 2———— ſtiana Aiber. Ii vero ⁊ ſtatuis ceriſq; hmõi ſimulatꝭ opi/ bus maxime peritoꝝ artificum nemo er rat cuʒz ſilia viderit:vt agnoſcat qͥbi ſint rebo ſilia.Et h totũ genus inter ſuꝑflua hoĩm inſtituta numerãdũ eſt:niſi cũ in/ tereſſet qͥd eoꝝ q̃ de cauſa.⁊vbi ⁊ qñ ⁊ cu ius auctoꝛitate fiat. Milia deniq; ficta/ rũ fabulaꝝ ⁊ falſaꝝ quaꝝ mendacijs ho mines ðelectant᷑ humana inſtituta ſunt. Et nulla magꝭ hoĩm ꝓpꝛia q̃ a ſeipᷣis ha bent eſtimãda ſunt qᷓ; falſa atq; mẽda/ cia. Cõmoda vero ⁊ neceſſaria hominuʒ cũ hominibe inſtituta ſunt qcunq; in ha bitu vl cultu coꝛꝑis ad ſexus vel hono/ res diſcernẽdos differẽtia placuit vt in/ numerabilia genera ſignificationuʒ ſine quibo humana ſocietas:aut nõ oĩno aut minus cõmode gerit᷑:queq; in ponderi/ bus atq; mẽſuris ⁊ nũmoꝝ impꝛeſſioni bus vl eſtimationibo ſua cuiq; ciuitati ⁊ populo ſunt ꝓpꝛia.⁊ cetera huiuſmodi. Due niſi hominũ inſtituta eẽnt.nõ ꝑ di uerſos pplos varia eſſent.nec in ipᷣis po pulis ſinguł ꝓ arbitrio ſuoꝝ pꝛincipum mutarent᷑. Sed hec tota ꝑs humanoꝛũ inſtitutoꝛũ ꝗᷓ ad vſum vite neceſſariũ p/ ficiunt:nequaq; eſt ſugienda chꝛiſtiano: ĩmo etiã q̃ntũ ſatis ẽ intuẽda memoꝛia/ q; retinẽda.Adumbꝛata enĩ quedã ⁊ na turalibo vtcũq; ſimilia hominuz inſtitu/ ta ſunt.quoꝝ ea q̃ ad ſocietatẽ vt dictuʒ eſt demonũ ptinent.penitꝰ repudianda ſunt ⁊ deteſtãda.Ea vero q̃ homies cuʒz luxurioſa atq; ſuꝑflua:⁊ maxime littera rũ figure.ſine qͥb legere nõ poſſumꝰ:lin guarũq; varietas qntũ ſatis eſt.de qᷓ ſu/ perius diſputauimꝰ. Ex eo genere ſunt etiã note.quas oigleefn phele iã no/ Utilia ſũt iſta. nec diſcũ tur illicite.nec ſuꝑſtitioſe implicant.nec luxũ generãt ſi tantũ occupent vt rebus homibo habẽt aſſumẽda:inqntuʒ nõ ſũt maioꝛibaad quas adipiſcedas fuire de/ bent nõ ſint impedimẽto. Jam vero illa quenõ inſtituẽdo.ſed aut trãſacta tẽpo/ riba aut diuinitus inſtituta inueſtigado homies ꝓdiderũt vbicunq; diſcant noõ ſunt hominũ inſtituta exiſtimãda. Quo rũ alia ſunt ad ſenſus coꝛꝑis: alia vo ad rationẽ animi ꝑtinẽtia.Sed illa qᷓ ſenſu ccllge, lemafiroi cnſllſo nobis4 ighoꝛ ctoror quo Grennre.f ſoietatee⸗ oselificacn ocdimagi neniiquus ſetettenan Poſtendrem termulöota Ginegliun debiltoꝛng Wcnscort Wrcſ WsW GRerre ſecreud feſernt wose nieD greoe ſoluta oleon loſniel gonecog gieſſegue nentädii Pornenm fogenniä phae pbinnei hfaitpppl nliſtenti cbreane nignah mtere ſonie Mtnen ſtite 6li buſfei Plumnd nnpüqaſaß⸗ wcöflancni ornackunnbonn un urimngzin Ng ſengtano⸗ fninugmitrti ſgiitnamt ensnſoi nigncgner mmünor innſt ihlwnizilan tcnnm buiginos Mimm eentſ mioſuokfi Cwahshun amrinmni kfiginni tst imiuncne- inmmai gun niu oninzin Aunr mnnũ ani, hdinet moiͤborieg⸗ uramabinen Acrſoheſß inüſnslinir Etn on nimmwi, anige riln ola inglontd cpornttbu⸗ gilt hten in n r ur riſnenti⸗ funtn nnuckti 2— coꝛpoꝛis attingunt᷑.vł narrata credimꝰ. vyel demonſtrata ſentimꝰ:vł exꝑta cõijci mus.Quicqͥd igit᷑ de oꝛdine tempoꝛum trãſactoꝛũ indicat ea q̃ appellant᷑ hyſto/ ria plurimũ nos adiuuat ad ſctõs libꝛoſ intelligendos:etiã ſi pᷣter eccłliam pueri/ li eruditiõe diſcat᷑. Naʒ ⁊ ꝑ olympiadas 2 conſulũ nomĩa multa ſepe q̃runtura nobis.⁊ ignoꝛãtia conſulatꝰ quo natus eſt dñs:vł quo paſſus eſt nõnullos coe/ git errare.vt putarẽt quadragitaſex an/ noꝛũ etate paſſum eſſe dñũm:qꝛ ꝑ totan/ nos edificatũ eſſe templũ dictũ eſt a iude is:qð imaginẽ dñici coꝛꝑiſ habebat. Et annoꝛũ quidẽ fere triginta baptiʒatũ eſ/ ſeretinemꝰ auctoꝛitate euãgelica. Sed — poſtea q̊t annos in hac vita egerit.qᷓ;q; textu ipᷣo actionũ eiꝰ animaduerti poſſit tñ ne aliunde caligo dubitationis oꝛiat᷑. de hiſtoꝛia gentiũ collata cũ euãgelio li/ quidius certiuſq; colligit᷑. Tũc enĩ vide bitur nõ fruſtra dictũ eſſe ꝙ q̃dragĩtaſex annis templũ edificatũ ſit: vt cuʒ referri iſte numerꝰ ad etatẽ dñi nõ potuerit.ad ſecretioꝛẽ inſtructionẽ humani coꝛpoꝛiſ referat᷑ quo indui ppter nos nõ dedigna tus ẽ vnicꝰ dei filiꝰ ꝑ quẽ facta ſunt om/ nia. De vtilitate autẽ hiſtoꝛie vt omittaʒ grecos quantã noſter Ambꝛoſiꝰ q̃ſtionẽ ſoluit calũniantibo platonis lectoꝛibus ⁊ dilectoꝛibo:qͥ dicere auſi ſunt.om̃s dñi noſtri ieſu chꝛiſti ſnias quas mirari ⁊ / dicare cogunt᷑ de platonis libꝛis eũ di/ diciſſe:quoniã longe ante humanumad uentũ dñi platonẽ fuiſſe negari nõ põt. Nonne memoꝛatꝰ epᷣus ↄſiderata hiſto ria gentiũ.cũ platonẽ repꝑiſſet hieremie ꝓphete tꝑibus ꝓfectũ fuiſſe in egyptuʒ. vbi tunc ille ppheta erat ꝓbabilius eſſe oñdit:ꝙ plato potiꝰ noſtris lr̃is ꝑ hiere miã fuerit imbutꝰ:vt illa poſſet docere ł ſcribere que iure laudant᷑? Ante litteras enĩ gentis hebꝛeoꝝ in qua vniꝰ dei cultꝰ emicuit:ex qua ſᷣm carnẽ venit dñs no/⸗ ſter.ne ipᷣe quidẽ pitagoꝛas fuit:a cuius poſteris platonẽ theologiã didiciſſe iſti aſſerũt. Ita ↄſideratis tꝑibo ſit młto cre dibilius iſtos potius delr̃is noſtris ha/ buiſſe qᷓcunq; bona ⁊ vera dixerũt:qᷓ; de platonis dñm nr̃m ieſum chꝛiſtũ qð de / mentiſſimũ eſt credere. Narratiõe autes hiſtoꝛica cũ pᷣterita etiãẽ hominũ inſtitu/ ta narrant᷑:nõ inter hũana inſtituta ipſa hiſtoꝛia numerãda eſt:qꝛ iã que tranſie/ runt: nec infecta fieri pñt:in oꝛdie tẽpoꝝ hyñda ſunt.quoꝝ eſt ↄditoꝛ ⁊ adminiſtra toꝛ deꝰ. Aliud eſt eni facta narrare:aliud docere faciẽda. Hiſtoꝛia facta narrat fi/ deliter atq; vtiliter. libꝛi aũt aruſpicuʒ ⁊ queq; ſimiles lr̃e faciẽda vł obſeruanda intendũt docere monitoꝛis audacia non iudicis fide. Eſt etiã narratio demõſtra tioni ſilis:qua nõ pᷣterita ſed pñtia indi/ cant᷑ ignaris. In q̊ͥ genere ſunt q̃cunq; ð locoꝛũ ſitu:naturiſq; anĩaliũ:lignoꝛum: lapidũ:herbarũ:alioꝛũ ve coꝛꝑa ſcripta ſunt. De quo genere ſuꝑiꝰ egimꝰ.eandẽ/ q; ↄgnitionẽ valere ad enigmata ſcriptu rarũ ſoluẽda docuimꝰ:nõ vt ꝓ aͤbulllaz ſignis adhibeant᷑: tanq; ad remedia vel ad machinamẽta ſuꝑſtitiõis alicuiꝰ Nã ⁊ illud genus iã diſtinctũ ab hoc licito ⁊ libero ſeꝑauimꝰ.Aliud eſt enĩ dicere:tri tam iſtã herbã ſi biberis venternõ dole / bit. ⁊ aliud eſt dicere:iſtã herbaʒ collo ſi ſuſpenderis venter nõ dolebit. Ibi enim ꝓbat᷑ ↄtemꝑatio ſalubꝛis: hic ſignifica/ tio ſuꝑſtitioſa dãĩnatur. Quãq; vbi pꝛe/ cantatões ⁊ inuocatões ⁊ caracteres nõ ſunt.plerũq; dubiũ eſt vtrũ res q̃ alligat aut quõ adiungit᷑ ſanãdo coꝛpoꝛi vi na/ ture valeat qð libere adhibendũ eſt:an ſi gnificatiua quadaʒ obligatiõe ꝑueniat. Oð tanto pꝛudentiꝰ opoꝛtʒ cauere chꝛi ſtianũ.quãto efficaciꝰ ꝓdeſſe videbitur. Sed vbi latet:qua cauſa qͥdvaleat:quo anio qͥſq; vtat᷑ intereſt dũtaxat in ſanan dis vł tꝑandis coꝛꝑibo.ſiue in medicina ſiue in agricultura. Sydeꝝ autẽ cogno ſcẽdoꝝ ñ narratio: ſed demõſtratio ẽ:q̃ſ rũ ꝑpauca ſcriptura cõmemoꝛat. Sicut aũt płimis notꝰ eſt lune curſus:qͥ etiã ad paſſionẽ dñi anniuerſarie celebꝛandã ſo/ lẽniter adhibet᷑:ſic pauciſſimis ceteroꝛũ quoq; ſyderũ:vł oꝛtus vł occaſus:vła/ lia qlibet momẽta ſine vllo erroꝛe ſũt no tidina Ruen ſeipam cognitio q;q; ſu/ perſtitioſe nõ alliget᷑: nõ multũ tñ ac pꝛo pe nihil adiuuat tractationẽ diuinarum ſcripturaꝝ:et infructuoſa intẽtiõe pius impedit. Et qꝛ familiaris eſt ꝑnitioſiſſi/ mo erroꝛi fatua fata cantantiũ:cõmodi/ us honeſtiuſq; ↄtẽnit᷑. Habet autẽ pᷣter demonſtrationẽ pñtiũ etiã pᷣteritoꝝ nar rationi ſile aliqd: qð a pñti poſitiõe mo/ tuq; ſyderũ⁊ in pᷣterita eoꝝ veſtigia regu lariter licʒ recurrere. Habʒ etiã futuroꝝ regłares ↄiecturas nõ ſuſpitioſas ⁊ ab/ ominoſas: ſed ratas ⁊ certas.nõvt ex eiſ/ aliqͥd trahere in nr̃a fata ⁊ euẽtus tẽpte⸗/ mus qlia genethliacoꝝ deliramẽta ſunt ſed qᷓntũ ad ipᷣa ꝑtinet ſidera. Nam ſicut is qͥ cõputat lunã cum hodie inſpexerit quota ſit ⁊ an quoſſibʒ annos quota ſue rit: ⁊ poſt quoſſibʒ ãnoſ quota futura ſit põt dicere.ſic ð vnoquoq; ſideꝝ qͥ ea ꝑi⸗ te cõputant rñdere ↄſueuerũt.De q̃ tota cognitiõe qntũ ad eiꝰ vſum attinet quid mihi videret᷑ aperui. Rrriñ etiã ceteraꝝ qͥbus aliqͥd fabꝛicat᷑:vł qdð remaneat pꝰ opationẽ artificis ab illo effectũ:ſic do/ mus ⁊ ſcamnũ:⁊ vas aliqð atq; alia hu/ iuſcemodi:vł que miniſteriũ quoddã ex hibent oꝑanti deo:ſicut medicina ⁊ agri cultura ⁊ gubernatio:vł quaꝝ oĩs effe ctus eſt actio:ſicut ſaltationũ ⁊ curſuũ ⁊ luctaminũ.haꝝ &̊ cũctaꝝ artiũ de pᷣteritꝭ experimẽta faciũt etiã futura cõijci. NHãa nullus eaꝝ artifex mẽbꝛa mouet ĩ oꝑan do.niſi pᷣteritoꝝ mẽoꝛiã cũ futuroꝝ expe ctatiõe ↄtexat. Haꝝ aũt cognitio tenuit᷑ in ipa humana vicia curſimq; vſurpan/ da eſt:nõ ad oꝑandũ niſi foꝛte officiũ ali qð cogat deq̊ nüc agimꝰ:ſed ad indican duʒ: ne oĩno neſciamꝰ qͥd ſcriptura velit inſinuare cum de his artib aliq̃s figura tas locutiões inſerit. Reſtant ea q̃ nõ ad coꝛꝑis ſenſus:ſʒ ad rõnem animi pꝑtinẽt. vbi diſciplina regnat diſputatiõis ⁊ nu/ meri. Sʒ diſputatiõis diſciplina ad oĩa genera queſtionũ:q in lr̃is ſanci ſunt pe netrãda ⁊ diſſoluẽda plurimũ valet:tm̃ tibi cauẽda eſt libido rixãdi: ⁊ puerił q/ dam oſtentatio decipiẽdi aduerſarium. Guůt eni multe qᷓ appellãtur ſophiſma/ ta falſe ↄdluſiones rõnũ:⁊ plerũq; ita ve ras imitantes:vt nõ ſolũ tardos:ſʒ inge nioſos etiã minꝰ diligent attẽtos decipi ant. Pꝛopoſuit enĩ q dã dicẽs ei cuʒ quo loquebat᷑.Oð ego ſum tu non es.At ille De doc. chꝛiſtiana Aiber II ↄſenſit. Verũ enĩ erat ex pte. vleoipo iſte inſidioſus:ille ſimplex erat. Tüc iſte addidit.Ego aũt hõ ſum. Hoc q̊ʒ cũ ab illo accepiſſet:ↄcluſit dicẽs. Tu igit᷑ nõ es hõ. Oð gen? captioſaꝝ concluſionuz ſcriptura q̃ntũ exiſtimo deteſtat᷑ illo lo/ co:vbi dictuz eſt. Oui ſophiſtice loatur odibilis eſt.Quãq; etiã ſmo nõ captio/ ſus:ſʒ tñ abũdantiꝰ qᷓ; grauitateʒ decet vᷣboꝝ oꝛnamẽta ↄſectãs ſophiſticꝰ dicit᷑ unt etia vere ↄnexiões ratiocinatiõis alſas hũtes ſnias:q̃ ↄſequunt᷑ erroꝛẽ il lius cũ q̊ agit᷑. Que tũ ad h̊ inferuntura bono ⁊ docto hoĩe:vt in his erubeſcens ille cuiꝰ erroꝛẽ ↄſequunt᷑:eũdẽ relinquat erroꝛẽ.Quia ſi in eo manere voluerit:ne ceſſe eſt vt etiã illa qͥ danãt tenere cogat᷑. Hõ eni vera inferebat aplus cũ diceret: neq; chꝛiſtꝰ reſurrexit:⁊ illa alia inanis eſt pᷣdicatio nr̃a.inanis eſt⁊ fides noſtra: ⁊ deinceps alia q̃ oĩno falſa ſunt: quia et chꝛiſtꝰ reſurrexit:⁊ nõ erat inanis pᷣdica / tio eoꝝ qͥ hoc annũciabãt:nec fides coꝝ qͥ hoc crediderãt: ſed iſta falſa veriſſime cõnectebant᷑ illi ſnĩe qua dicebat᷑ nõ eſſe reſurrectionẽ moꝛtuoꝝ. Iſtis aũt falſis repudiatis qm̃ vera erant ſi moꝛtui non reſurgũt:ↄſequẽs erit reſurrectio moꝛtu oꝛũ. Lũ ergo ſint vere cõnexiões nõ ſo/ lũ verarũ:ſed etiã falſaꝝ ſniarũ. facile eſt veritatẽ cõnexionũ etiã in ſcolis illis diſ cere:q̃ pter eccłiam ſunt. Sentẽtiaꝝ aũt veritas in ſanct libꝛis eccleſiaſtic inue/⸗ ſtiganda eſt. Jpa tñ veritas ↄnexionum nõ inſtituta ſʒ aniaduerſa eſt ab homibꝰ ⁊ notata.vt eã poſſint vł diſcere vł doce re. Nã eſt in rerũ rõne ꝑpetua ⁊ diuinitꝰ inſtituta. Sicut enĩ qͥ narrat oꝛdinẽ tẽ/ poꝛũ:nõ eum ipᷣe cõponit:⁊ locoꝛũ ſitus aut naturas anialiũ vel ſerpentiũ vel la⸗/ pidũ qͥ oſtendit:nõ res oſtendit ab hoi/ bus inſtitutas:⁊ ille qͥ demõſtrat ſidera ecoꝛũq; motus:nõ a ſe vel ab homie aliqᷓᷣ rem inſtitutã demonſtrat.ſic etiã qui di/ cit cũ falſum eſt qðᷣ cõſeq tur neceſſeẽ vt falſum ſit qð pᷣcedit.veriſſime dicit:neq; ipe facitvt ita ſit:ſed tamẽ ita eſſe demon ſtrat. Ex hac regula illud eſt qd de apo/ ſtolo paulo cõmemoꝛauimus. Pꝛecedit enĩ nõ eſſe reſurrectionẽ moꝛtuoꝝ:quod iunrlii nnhe. eccſanoſeg ruirc intiF Percltaun taen albreuuc⸗ conotuo (lſcus a ſaunor ſeketin nthoiet radve kian unorra fickrli ſo uteſen Comoso. Cüdd orc cdn leam. ſalo itach heri loce ANu yteun nitent avid ligere⸗ as:ſi heseſſ Giiu Dana ſteceſ bonus. finyen llnoci htine gron Dane ſlſin Men N cfien erſt uf, mherem Ti dſum Mhi rdicis Tuigin noſar oncllſen mnodeteſtgt ſiee uiſophitcrlon ifno nöcan 6 Craltatez de mis ſopbiſtc'd Westocinati odbunt mnoi eiih inimnnmn, ertinbooont nemge murnn idünittoceage⸗ unplocidieen metla ons cht ku uffr. ala nncviac Catinanis dcicn dinne ficeben a Wavoit On dcchllit nemrſinonn innmone Ctrüs i Hiulsllodl Omtina Allieſic ine ins orpopn actibhonid Ndlarnlde pena dunt um auiii,/ elrmũi⸗ ERAKA, immni a ſmndt hhbo⸗ dicebant nõ eſſe reſurrectionẽ moꝛtuoꝝ: neceſſario ſequit᷑:neq; chꝛiſt reſi nsrn. Hoc aũt qð ſequit᷑ falſum eſt.chꝛiſtꝰ e bat apłs. Poꝛro illã ſniam pᷣcedenteʒ:q reſurrexit. YFalſum eſt ergo ⁊ qð pcedit. Pꝛecedit aũt nõ eſſe reſurrectionẽ moꝛ/⸗ tuoꝝ. Eſt ergo reſurrectõ moꝛtuoꝝ Qð totũ bꝛeuiter ita dicit᷑. Si nõ eſt reſurre ctio moꝛtuoꝛum.neq; chꝛiſtꝰ reſurrexit: chꝛiſtus autẽ reſurrexit.eſt ̊ reſurrectio moꝛtuoꝝ.Hoc g&̊ vt ↄſequẽti ablato au⸗ ferat᷑ etiã neceſſario qð pᷣcedit.nõ inſtitu erunt hoĩes ſed onñderũt.Et hec regula ꝑptinet ad veritatẽ cõnexionũ.nõ ad veri tatẽ ſententiarũ. Sed in h̊ loco de reſur/ rectione cũ ageret᷑:⁊ regta cõnexiõis ve/ ra eſt:⁊ ipᷣa in ↄcluſione ſentẽtia. In fal/ ſis autẽ ſententis conexiõis veritas eſt iſto modo. Yaciamꝰ aliquem ↄceſſiſſe:ſi anial eſt cochlea vocẽ habet. Hoc ↄceſ/ ſo cũ pꝛobatũ fuerit vocẽ cochleã nõ ha bere:quoniã ↄſequẽti ablato illud qð p/ cedit aufertur.cõcludit᷑ nõ eſſe aial coch leam. Que ſentẽtia falſa eſt:ſed ex ↄceſſo falſo vera cõcluſionis cõnexio. Ueritas itaq; ſnie ꝑ ſeipam valet:veritas autẽ cõ nexionis ex eiꝰ cũ quo agit᷑ opinione vel cõceſſione ↄſiſtit. Ideo aũt vt ſupꝛa di/ ximus infert᷑vera cõnexione qð falſuʒ ẽ. vt eum cuiꝰ erroꝛẽ coꝛrigere volumꝰ pe niteat cõceſſiſſe pᷣcedentia quoꝝ ↄſequẽ/ tia videt eſſe reſpuenda.Jam hinc intel/ ligere facile eſt:ſicut in falſis ſentẽtijs ve ras:ſic in veris ſententijs falſas ↄcluſio nes eſſe poſſe. Fac enĩ aliquẽ ꝓpoſuiſſe. Di iuſt eſt ille bonꝰ eſt.⁊ eſſe conceſſum Deindeaſſumpſiſſe.nõ ẽ aũt iuſtꝰ. Quo itẽ ↄceſſo.intuliſſe cõcluſionẽ.Nõ ẽ igit bonus. Que tam etſi vera ſunt oĩa:non tñ in vera reglła cõcluſiõis.Nõ enĩ ſicut ablato cõſequẽti:aufert᷑ neceſſario qð p⸗/ cedit:ita etiã ablato pᷣcedenti auferet᷑ ne ceſſario qð ſeqͥ tur.qꝛ verũ eſt cũ dicimꝰ. Si oꝛatoꝛ eſt:hõ eſt. Ex qua ꝓpoſitiõe ſi aſſumamꝰ:nõ eſt auteʒ oꝛatoꝛ.non erit ↄſequens cũ intuleris:nõ eſt igit᷑ homo. Quapꝛopter aliudeſt noſſe reglas cõne xionũ:aliud ſnĩarum veritateʒ. In uũlis diſcitur qͥd ſit ↄſequens:qͥd nõ cõſequẽſ dicebant illi: quoꝝ erroꝛẽ deſtruere vole qͥd repugnans. Conſeques eſt.ð ſi oꝛatoꝛ eſt. homo eſt. Incõſequẽs: ſi ho eſt. oꝛa/ toꝛ eſt. Repugnãs.ſi hõ eſt.q̃drupes eſt. HPic ergo de lpa connexione iudicat᷑. In veritate aũt ſniarũ.ipᷣeꝑ ſe ſentẽtie nõ ea rũ cõnexio cõſiderãda eſt. Sed ven cer/ tiſq; ſentetijs.cũ incerte vera cõnexione iunguntur. etiã ipe certe fiant neceſſe eſt. Quidaã au ſic ſe iactant cũ veritatẽ con/ nexionũ didicerint: qſi ſniap ipa ſit veri tas.Et rurſus. Quidã plerũq; retinen/ tes verã ſinam: male ſe cõtemnunt:qꝛ le/ ges ↄcluſionis ignoꝛat. Cu melioꝛ ſit qᷣ nouit eſſe reſurrectionẽ moꝛtuoꝝ.q;ᷓ ille qͥ nõ nonit cõſequẽs eſſe: vt ſi reiurrectõ moꝛtuoꝝ nõ eſt. neq; chꝛiſtus reſurrexit Itẽ ſcieẽtia diffiniẽdi:diuidedi atq; par/ tiendi q; q; rebo falſis pleruq; adhibeat᷑. ipᷣa tñ falla nõ eſt:neq; ab homibu ſſinſti tuta: ſed in reꝝ rõne cõperta. Hõ eni qꝛ ⁊ fabulis ſuis eĩ poete:et opinionibo er⸗ roꝛis ſui vlł falſi philoſophi vl etiaʒ he/ retici:hoc eſt falſi chꝛiſtiani adhibere cõ ſueuerunt: ppterea falſum e: nech in dit/ finiendo neq; in diuidedo aut partiẽdo aliqd cõplectenduũ eſie qð ad rem ipᷣaʒ ñ otinet. aut aliqͥd qð ptinet pᷣtereundum oc verũ eſt etiam ſi ea ꝗᷓ diffiniunt᷑ uut diſtribuunt verano ſint. Nã ⁊ ipum fal⸗ ſum diffinit᷑ cũ dicimꝰ: falſum elſe ſigniñ cationeʒ rei nõ ita ſe hñtis vt ſigniſicat. ſiue aliq alio modo. Oue diffinitio vera eſt uis falſum ver elle no polſit. Dol ſumꝰ etiã diuidere dicentes: duo eſſe ge poſſunt. Alterũ eoꝝ que non ſunt q;uis eſſe poſſint. Hlã qui dicit ſeptẽ⁊ tria vn / gecim eſſe.id dicit qð oĩno eſſe non põt. Qui vero dicit lalendis vᷣbi gra pluiſſe tam ⁊ ſi factũ nõ ſit:id tamẽ dicit qð fie/ ri potuit.Diffinitio igit᷑ ⁊ diuiſio falſo/ rum poteſt eſſe veriſſima.q;nis falia ipᷣa vtiq; vera nõ ſint. Sunt etiã quedã pꝛe cepta vberioꝛis diſputatiõis que iã elo/ quetia nomiatur.que nihilominus vera ſunt q;uis eis poſſint etiã falſa ꝑſuaderi SDed quia ⁊ vera poſſunt.non eſt facul/ tas ipᷣa culpabilis:ſed ea male vtentiuʒ puerſitas.Nam neq; hocab homib? in/ ſtitutuʒ eſt.vt veritatis expᷣſſio cone ſiet 2 De doc. chꝛiſtiana I ad temariũ numeꝝ tripla ſint. ad ſenari/ um ſecupla.ad nullũ dupla. qꝛ intelligi/ biles numeri ſemiſſem nõ habẽt. Siue ergo in ſeipᷣis ↄſiderent᷑. ſiue ad figuraꝝ aut ſonoꝝ aliaꝝ ve monitionũ leges nu meri adhibeant.incõmutabiles regulaſ auditoꝛem. ant vt facile qd intendit inſi nuet bꝛeuis ⁊ aꝑta narratio: et varietas eius ſine faſtidio teneat intentos.⁊ cete/⸗ re huiuſmõi obſeruationes.ꝗᷓ ſiue in fal/ ſis ſiue in veris cauſis vere ſunt: tñ inn tũ vel ſciri del credi aliqͥd faciũt aut ad expetendũ fugiendũ ve anios mouẽt:et inuente potiꝰ ꝙ ita ſe habeãt c; vt ita ſe haberẽet inſtitute. Ded hec ꝑs cũ diſcit᷑ magis vt ꝓferamꝰ ea que intellecta ſunt ; vt intelligam adhibenga eſt. Illa ve ro ↄcluſionũ ⁊ diffinitionũ ⁊ diſtributi/ onũ plurimũ intellectoꝛẽ adiuuat:tin ab ſit erroꝛ quo vident᷑ homies ſibi ipᷣaʒ be ate vite veritatẽ didiciſſe.cũ iſta didice/ rint.q;; plerũq; accidat: vt faciliꝰ hoĩeſ res eas aſlequant᷑ ꝓpter s aſſequendaſ iſta diſcunt᷑: q; talin pꝛeceptoꝝ nodoſiſſi mas ⁊ ſpinoſiſſimas diſciplinas Canq; ſi quiſpiã darevolens pᷣcepta ambulãdi. moneat nõ elle leuandu pedẽ poſterioꝛeʒ niſi cũ poſu erit pꝛioꝛem. deinde minuta tim quẽadmodu articuloꝝ ⁊ poplitũ car gines opoꝛteat mouere deſcribat. Uera eni dicit.nec aliter ambulari põt:ſʒ facili us homies h̊ faciẽdo ambulant:q; anim aduertũt cũ faciunt.aut intelligunt cuʒ audiũt. Qui aũt ambulare nõ pnt.mul/ tominꝰ ea curant q nec experiẽdo pñt at tendere. Itaq; plerũq; cit ingenioſus vigdet nõ eſſe ratã ↄcluſionẽ q; pcepta eiꝰ capit.tardus aũt nõ eã videt: ſed multo min? qð de illa pcipitur. Magiſch ĩ his ofmibo ipa ſpectaculaveritatis ſepe dele/ ctant:q; ex eis in diſputãdo aut iudican do adiuuamur: niſi foꝛte ꝙ exercitatio/ ra reddũt ingenia.ſi etiã malignioꝛa aut inflatioꝛa nõ reddant:boc eſt: vt aut de/ cipere veriſimili ßmone atq; interrogati onibo ament:aut aliqͥd magnum:q̃ ſe bo nis atq; innocentibꝰ anteponãt ſe aſſecu tos putent qᷣ iſta didicerũt. Jam vᷣo nu meri diſciplina cuilibet tardiſſimo claꝝ eſt ꝙ nõ ſit ab homĩb inſtituta.ſed poti us indagata atq; inuẽta. Nõ enĩ ſicut pᷣ mã ſyllabã italie quã bꝛeuẽ ꝓpnunciaue/ runt veteres:voluit virgiliꝰ ⁊ longa fa/ cta eſt:ita quiſq; facere poterit cũ volue rit:vt ter tria aut non ſint nouẽ.aut non poſſint efficere quadratã figurã:aut non habent. neq; vllo mõ ab homibo inſtitn⸗/ tgꝗs: ſed ingenioſoꝝ ſagacitate cõpertas. ONue tñ omia qſqs ita dilexerit. vt iacta re ſe inter imꝑitos velit:⁊ nõ potiꝰ que/ rere vnde ſint vera qᷓ tmmodo vera eẽ ꝑ/ ſenſerit:æ vnde q dam nõ ſolũ vera:ſʒ etiã incõmutabilia:q incomutabilia eẽ com/ pꝛehẽderit. ac ſic ab ſpecie coꝛpoꝛũ vxſqʒ ꝗad humanã mentẽ pueniẽs.cum ⁊ ipam mutabilẽ inuenerit: ꝙ nunc docta nunc indocta ſit. ↄſtituta ti inter incomutabi lem ſupꝛa ſe veritatẽ ⁊ mutabilia infra ſe cetera ad vniꝰ dei laude atq; dilectionez doctus videri põt:ſapies aũt nullo mo. uãobꝛem videt᷑ mihi ſtudioſis ⁊ inge/ nioſis adoleſcentibo ⁊ timẽtib deü bea/ tamq; vitã qrentibo ſalubꝛiter pꝛecipi.vt nullas doctrinas qꝗᷓ pᷣter eccleſiaʒ chꝛiſti exercentur: tanq; ad btãm vitã capeſſen dã ſecure ſequi audeãt:ſed eas ſobꝛie di/ ligenterq; dijudicẽt:⁊ ſi qs inuenerit ab hoiĩb inſtitutas vanias ꝓpter diuerſam voluntatẽ inſtituentiũ:et ignotas ꝓpter ſuſpitiones errantiũ:maxie ſi habeãt etri am cũ demoõib vnita ſocietatẽ ꝑ quarũ/ dam ſignificationũ q̃ſi quedã pacta atq; cõmenta:repudiet penitꝰ ⁊ deteſtent᷑:ali enent etiã ſtudiũ a ſuꝑfluis ⁊ luxurioſis hoĩm inſtitutis. Illa vero inſtituta ho/ minũ q̃ ad ſocietatẽ cõuiuentiũ valẽt ꝓ iſa huius vite neceſſitate nõ negligant. In ceteris aũt doctrinis q̃ apud gentes inueniunt᷑ pᷣter hiſtoꝛiã reꝝ vl pᷣteriti te/ poꝛis vł pñtis ad ſenſus coꝛꝑis ꝑtinẽti um. qͥbus etiã vtiliũ artiũ coꝛꝑaliuʒ ex/ perimẽta ⁊ iectare annumerankt. et pter rationẽ diſputatiõis ⁊ numeri nihil vti le eſſe arbitroꝛ. In qͥbo omibo tenẽdũ eſt ne qͥd nimiſ⁊ maxime in his q̃ ad coꝛꝑis ſenſus ꝑtinentia voluunt᷑ tempibo ⁊ cõti nentur locis. Sicut aũt quidã de vᷣbis omibo ⁊ noĩbo hebꝛeis⁊ ſyris ⁊ egyptis vel ſi qua alia lingua in ſcriptur ſanctis ſrninſe rraden ſoruppterd cuned fugt heereb vno⸗ noppeer u ſoltiarecor nnfueney rengvoſcig nlavaben 1oftmmetnl prisſoi ndigeren eru⸗ fnohonun Hyturgne Qox ald ſutmnian Auboramaan ncune Glepd W Poi ſegpt nernor ſolne murle Mdee M jr ſoa,/ meplaton ſdabese buginyſn iegrpt agranin geretſed ſorarge de gypte benan pprinſeg; Mercomo Gde nlant lningin culgn Ganlimn nſce itzſenn niln I — gimt gſan intcig kſuengfnn Mntonülegednn nuudllogral Phonihinin lnrcipent Armne wign nüot gue⸗ maureneep, ſnßen nngblain, le copoiſ i CGntiö c decneie Gedincöntre . Donabiigiufne Eus aiunin, uünnelono. nininmdäm, rierpdh aleſiz miti cet ſecgsſohit ſig immmi pnn un lumt M. rittae mmigcunn in Mund Padachntdl 1st n? vinſtmatd ventiün terongen⸗ S ini, albiin ſcllvzec⸗ citihün tcſecic gagant nici ſbi ſ! Clpat⸗ ——TN — inueniri poteſt:q in eis ſine interpᷣtatiõe ſunt poſita fecerũt:vt ea ſepatim interp/ tarent᷑.⁊ qð euſebi ſecit de tempoꝝ hv/⸗ ſtoꝛia ꝓpter diuinoꝝ libꝛoꝛũ q̃ſtiones q̃ vſum eiꝰ flagitant.qð ergo hi fecerũt de his reb vt nõ ſit neceſſe chꝛiſtiano ĩ mł tis ꝓpter pauca laboꝛare.ſicvideo poſſe fieri ſi quẽ eoꝝ qͥ pñt benignã ſane ope/ ram fraterne vtilitati delectet impende/ re.vt quoſcũq; terraꝝ locos.que ve ani⸗/ malia vel herbas atq; arboꝛes ſiue lapi/ des vlł metalla incognita: ſpecieſq; quai libet qͥs ſcriptura cõmemoꝛat.ea genera tim digerens ſola expoſita litterꝭ mãdet Poteſt etiã de numeris fieri.vt eoꝝ tan/ tũmodo numeroꝝ expoſita ratio cõſcri/ batur.quos diuina ſcriptura meminit. Quoʒꝝ aliqͥd aut om̃ia foꝛte iã facta ſũt: ſicut młta q̃ a bonis doctiſq; chꝛiſtianiſ elaboꝛata atq; ↄſcripta non arbitramur inuenimꝰ:ſed ſiue ꝓpter turbas negligẽ tiũ.ſiue ꝓpter inuidoꝝ occultationes la tent. Oð vtrum de rõne diſputãdi fieri poſſit ignoꝛo.Et videt᷑ mihi fieri nõ poſ ſe:qꝛ ꝑ totũ textũ ſcripturaꝝ colligata ẽ neruoꝝ vice.Et ideo mag ad ambigua ſoluẽda ⁊ explicãda deqbus poſt loque mur legẽtes adiuuat.q; ad incognita ſi/ gna de qͥbus nunc agimus cognoſcẽda. Philoſophi aũt qͥ vocant᷑ ſi qua foꝛteve ra ⁊ fidei noſtre accõmoda dixerũt.maxi me platonici.nõ ſolũ foꝛmidãda nõ ſunt ſed ab eis etiã tanq; iniuſtis poſſeſſoꝛi/ bus in vſum noſtrũ vendicãda. Sicut enĩ egyptij nõ ſolũ idola habebãt ⁊ one/ ra grauia que ppls iſrael deteſtaret᷑ ⁊ fu/ geret:ſed etiã vaſa atq; oꝛnamẽta de au⸗ ro ⁊ argento ⁊ veſtẽ.q̃ ille pplłus exiens de egypto ſibi potiꝰ tanq; ad vſuʒ meli/ oꝛem clanculo vẽdicanit:nõ auctoꝛitate ꝓpꝛia:ſed pᷣcepto dei ipᷣis egyptijs neſci enter cõmodãtibo ea ꝗbus nõ bñ vteban tur. Sic doctrine omes gentiliũ nõ ſolũ ſimulata ⁊ ſuꝑſtitioſa figmẽta:graueſq;ʒ ſarcinas ſuꝑuacanei laboꝛis hñt.q̃ vnuſ quiſq; noſtruʒ duce chꝛiſto de ſocietate gentiliũ exiens dʒ abominari atq; deui/ tare:ſed etiã liberales diſciplias vſui ve ritatis aptioꝛes.⁊ quedã moꝛuʒ pᷣcepta vtiliſſima ↄtinẽt:deq; ipo vno deo colẽ/⸗ Fo. CLxyI ————————R ðõðõð ⁊ inuenietis requiẽ anĩaba yris. Juguz do nõnulla vera inueniunt᷑ apud eos:qðᷣ eoꝝ tanq; aurũ ⁊ argentũ.quod non ipi inſtituerũt:ſed de qbuſdã q̃ii metallis di uiue ꝓuidentie qvbiq; infuſa eſt eruerũt ⁊ quo ꝑuerle atq; iniurioſe ad obſequia demonũ abutunt.cũ ab eoꝝ miſera ſocie tate ſeſe anio ſeparat.debet ab eis aufer/ rechꝛiſtianꝰ ad vſum iuſtũ pᷣdicandi euã gelij. Ueſtẽ quoq; illoꝝ.i.hominũ qͥdeʒ inſtituta:ſed tũ accõmodata hũane ſoci/ etati: qua in hac vita carere non poſſu/ mus:acciꝑe atq; hr̃e licebit in vſum con uertẽda chꝛiſtianũ. Nã qͥd aliud ſecerũt multi bonio fideles noſtri: Nõne aſpici mus qnto auro ⁊ argẽto ⁊ veſte ſuffarci/ natuſ exierit de egypto cypꝛianꝰ doctoꝛ ſuauiſſimꝰ ⁊ martyr beatiſſimꝰ:qnto la/ ctantiꝰ: Quãto victoꝛinꝰ:? Optatꝰ hyla rius:vt de viuis taceã:q̃nto innumera/ biles greci?QOð pꝛioꝛ ipᷣe fideliſſimꝰ dei famulus moyſes fecerat. de q̊ ſcriptũ eſt q eruditꝰ fuerit om̃i ſapiẽtia egyptioꝛũ. Quibo om̃ibꝰ viris ſuꝑſtitioſa gentium ↄſuetudo ⁊ maxime illis tꝑibo cũ chꝛiſti iugũ decutiẽs chꝛiſtianos ꝑſequebat᷑.di ſciplinas quas vtiles habebat:nũq; cõ/ modaret:ſi eas in vſum vniꝰ dei colẽdi: quo vanꝰ idoloꝝ cultus extingueretur: ↄuerſum iri ſuſpicaret᷑. Sʒ dederut au⸗ rũ ⁊ argentũ ⁊veſtẽ ſuã exeunti pplo dei de egypto neſciẽtel quẽadmodu illa que dabant in chꝛiſti obſequiũ redderentur. Illud eni in exodo factum ſine dubio fi guratũ eſt. vt hoc pᷣſignaret qð ſine pᷣin/ dicio alteriꝰ aut paris aut melior intel/ ligentie dixerim Bʒ H̊ modo inſtructus diuinaꝝ ſcripturaꝝ ſtudioſus.cũ ad eas ſcrutãdas accedere ceperit.illud apoſto licũ cogitare non ceſſet. Scientia inflat: charitas edificat. Ita eni ſentit q́;uis de egypto diues exeat.tñ niſi paſca egerit: ſaluũ ſe eſſe nõ poſſe.Paſca aũt noſtruʒ ĩmolatus eſt chꝛiſtꝰ. Nihilq; mag imo/ latio chꝛiſti nos docet q;ᷓ illud qð ipᷣe cla mat tanq; ad eos q̊s in egypto ſub pha/ raone videt laboꝛaret.Uenite ad meom nes qͥ laboꝛatꝭ ⁊ onerati eſtis ⁊ ego refici am vos. Tollite iugũ meũ ſuꝑvos:⁊ diſ cite a me:qꝛ mitis ſum ⁊ humilis coꝛde: 5 De doc. chꝛiſtiana Aiber In vni meũ ſuaue eſt:⁊ ſarcina mea leuis eſt. Quib niſi mitibo ⁊ humilibo coꝛde quoſ nõ ĩflat ſciẽtia:ſʒ charitas edificat: De minerint ergo eoꝛũ qͥ paſca illo tempoꝛe ꝑ vmbꝛã imaginariã celebꝛabãt: cum ſi/ gnari poſtes ſlanguine agni iuberet᷑: iſo⸗ po fuiſſe ſignatoſ. Mec herba mitis⁊ hu milis eſt:nihil foꝛtiꝰ ⁊ penetrabiliꝰ eius radicibo: vt in charitate radicati ⁊ funda ti poſſunꝰ cõpꝛehendere cũ omibo ſanctꝭ que ſit latitudo ⁊ longitudo ⁊ altitudo ⁊ ꝓfundũ:id eſt crucẽ dñi.cuiꝰ latitudo di citur in trãſuerſo ligno quo extendũtur manus.longitudo a terra vſq; ad ipſam latitudinẽ quo a manibo ⁊ infra totũ coꝛ ꝓus affigit᷑.altitudo a latitudine ſurſuʒ vſq; ad ſummum q̊ adheret caput/ ꝓfu dum vero qð terre infixum abſconditur ODuo ſigno crucis omiſ actio chꝛiſtiana deſcribit᷑.bene oꝑari in chꝛiſto:⁊ ei perſe ueranter inherere:ſperare celeſtia.ſacra⸗ mẽta nõ pꝛophanare. Per hanc actionẽ purgati valebim? cognoſcere etiã ſupe/ minentẽ ſcientiã charitatis chꝛiſti.qꝛ eq̃ lis eſt patri.ꝑ quẽ facta ſunt omia:vt im pleamur in oẽm plenitudinẽ dei Eſt eti/ am ĩ iſopo vis purgatoꝛia.ne infiãte ſci egtia de diuitijs ab egypto ablatis:ſuꝑ/ bie aliqͥd pulmo tumidꝰ anhelet.Elſper/ ges me inqͥ t iſopo ⁊ mũdaboꝛ:⁊ lauabis me:⁊ ſuꝑ niuẽ dealbaboꝛ. Auditui meo dabis exultationẽ ⁊ leticiã. Deinde an/ nectit ↄſequẽter vt oñdat purgationeʒ a ſuꝑbia ſignificari iſopo:⁊ exultabũt oſſa humiliata. Quãtũ aut minoꝛ eſt auri ar/ genti veſtiſq; copia. quã de egypto ſecũ ille ppłus abſtulit.in cõꝑatiõe diuitiarũ gquas poſtea hieroſolyme ↄſecutus eſt.q̃ maxime in ſalomone rege ondunt᷑.tanta ſit cũcta ſciẽtia que quidẽ eſt vtilis colle cta de libꝛis gentiũ ſi diuinaꝝ ſcriptura rnũ ſcientie cõparet᷑. Nã q cqͥd hõ extra di dicerit. ſi noxiũ eſt ibi dãnat᷑:ſi vtile ẽ ibi inuenit᷑. Et cũ ibi quiſq; inuenerit oia ꝗ vtiliter alibi didicerit.multo abũdantiꝰ ibi inueniet ea q̃ nuſq; oĩno alibi:ſʒ in il/ larũ tantũmodo ſcripturarũ mirabili al titudine ⁊ mirabili humilitate diſcũtur. NHac igit᷑ inſtructiõe pꝛeditũ cũ ſigna in cognita lectoꝛẽ nõ impedierĩt mitẽ ⁊ bu milem coꝛde ſubiugatũ leniter chꝛiſtoxx oneratũ ſarcina leni.fundatũ ⁊ radicatũ ⁊ edificatũ in charitate quẽ ſciẽtia infla/ re nõ poſſit:accedat ad ambigua ſignai ſcripturis ↄſideranda ⁊ diſcutiẽda: de qͥ bus iam tercio volumine dicere aggredi ar:qð dñs donare dignabik. ¶E Xplicitliber ſecädus8s. Incipit tercius. deũ voluntatẽ eius ĩ ſcri⸗ pturis ſanci diligent᷑ in / mina pietate manſuetuſ. pᷣmunitus eriã ceſſariarũ:ne vim naturã veearũ que ꝓ/ pter ſimilitudinẽ adhibent᷑ ignoꝛet.adiu uãte etiã codicũ veritate quã ſolers emẽ dationis diligentia ꝓcurauit.veniat ita inſtructꝰ ad ambigua ſcripturaꝝ diſcu⸗/ tienda atq; ſoluẽda. Ut aũt ſignis am/ biguis nõ decipiat᷑ qntum ꝑ nos inſtrui poteſt:fieri aũt põt.vt iſtas vias q̃s oſtẽ dere volumꝰ tanq; pueriles vł magnitu dine ingenij vl maion illuminatiõis cla iitate derideat:ſed tñ vt dicere ceperam qᷓntum ꝑ nos inſtrui põt ꝗ eo loco animi eſt vt ꝑ nos inſtrui valeat:ſciat ambigui tatẽ ſcripture aut in vbis ppꝛijs eſſe:aut in tranſſatis:q̃ genera ĩ ſcðᷣo libꝛo demꝰᷣ/ ſtrauimꝰ. Sʒ cũ verba ꝓpꝛia faciũt am biguam ſcripturã.pmo ꝓuidendũ eſt ne male diſtinxerimꝰ aut ꝓnunciauerimus Cũ ergo adhibita intentio incertuʒ eſſe ꝑu iderit quõ diſtinguendũ aut quõ pꝛo nunciandum ſit.conſulat regulam fidei quã de ſcripturaꝝ planioꝛib locis et ec/ cleſie auctoꝛitate ꝑcepit.dequa ſatꝭ egi/ mus cũ de rebo in pᷣmo libꝛo loq̃remur. Oõð ſi ambe vł etiã omnes ſi plures fue/ rint ꝑtes ambiguitatis ⁊ ſm fidẽ ſonue/ rint.textꝰ ipᷣe ſermonis a pᷣcedentibo ⁊ cõ ſequẽtibo ꝑtibus q̃ ambiguitatẽ illam in medio poſuerũt:reſtat ↄſulẽdus:vt vide amꝰ cui nã ſentẽtie de pluriba q̃ ſe oſten / quirit. Et ne amet certa⸗ Pn. 8 etid ſciẽtia linguarũ:ne in v/ bis locutionibuſq; ignotis hereat.pᷣmu nitus etiã cognitiöe quarundã rerũ ne/ Auntſeticfe Putat Zunn eretildiſin pumarubun ent. talus inpncpoue coniten. Oe gickenobis ſbiunntdi deinelubiung golpugdeie biguins neute guſöoſermne ltnglas. Etg Oomnteerd doedlguite Mngisopind Un proparro Alobuo lli Mlerduoßn (lergrazh icn Da Peanas opttiden Vclerd dabertco Nemcor ſto⸗hecel diguitns UMturho⸗ lnnob Eeentigout lcenriivis (gunet Ete Rnnntecrdn torconcupis Lounchiite huiß reipoti ltoeninne Gecduobyci Mulſinoeni Maggeſeni hſſeigonf (beffzngti lnctinſi fihntinh kchrſin higtie filenter chin undenit nngig leqguiſckeaie danbign ſn nedinigg bit, fſeüdes, . Nhmnn fomn nicpinn Gngoleetin 1 Knemacen piane nenſuen lngumiwrinf nonsharam tamui ie⸗ iwaarücbepe tigho:act aſes rrwir dctin ſoihrur Drnitſonr GBmneon rikwnii i; liin Uniruubd unénonn 4o oonin linunbigt Miscſen Zolnodente Mra inſtin Micaniͤcht mmumamnn nio iu 4 immmni unnun an uhinäna/ M lefonnn⸗ ſplurs i⸗ nfeſonne⸗ dunt ferat ſuffragiũ.eamq; ſibi contexi patiat᷑ Jam nunc exempla ↄſidera Illa heretica diſtinctio. In pncipio erat ver bum. ⁊ verbum erat apud deum.⁊ deus erat. vt alius ſenſus ſit.verbũ hoc erat in pncipio apud deũ.nõ vult verbũ deũ confiteri. Sed hoc regula fidei refellen/ dũ eſt:que nobis de trinitat equalitate pſcribitur: vt dicamꝰ: ⁊ deus eratverbũ. deinde ſubiungamus:hoc erat in puci/ pio apud deũ. Illa vero diſtinctõis am biguitas.neutra parte reſiſtit fidei: ⁊ iðo textu ipᷣo ſermonis dijudicanda eſt: vbi ait apłus.Et quid eligam ignoꝛo.Com pelloꝛ autẽ ex duobo concupiſcentiã ha/ bens diſſolui ⁊ eſſe cũ chꝛiſto:multo eniʒ magis optimũ manere in carne neceſſari um pꝛopter vos. Incertũ enim vtruʒ ex duobus cõcupiſcentiã habens:an com/ pelloꝛ ex duobo:vt illud adiungatur.cõ/ . ℳ77 cupiſcentiaʒ habens diſſolui et eſle cum chꝛiſto. Ged quoniã ita ſequitur: mul/ to eni magis optimũ.apparet eum eius optimi dicere ſe habere ↄcupiſcentiam. vt cũ ex duobo cõpellatur.alterius tamẽ habeat concupiſcentiã: alterius neceſſi/ tatem. concupiſcentiã ſcilicet eſſe cũ chꝛi ſto:neceſſitatẽ manere in carne. Que am diguitas vno conſequenti verbo dijudi catur:quod poſitũ eſt eni. Quam parti/ cuilam qͥ abſtulerũt interpᷣtes illa potius ſententia ducti ſunt.vt nõ ſolũ compelli ex duobo:ſed etiã duoꝛum habere concu piſcentiã videretur. Sic ergo diſtinguẽ dum eſt. Et quid eligã ignoꝛo. Compel oꝛ autẽ ex duob. Quã diſtinctionẽ ſeqͥ/ tur:concupiſcentiã habens diſſolui et eſ ſecum chꝛiſto. Et tanq; quereret᷑ quare huiꝰ rei potiꝰ habeat concupiſcentiam: multo enĩ magis optimuʒ inqͥt. Cur er/⸗ go ex duob cõpellit᷑. Quia eſt manendi neceſſitas:quã ita ſubiecit. Danere in carne neceſſariũ ꝓpter vos. Queam os. Ubi autem neq; pᷣſcripto fidei.neq; ipᷣius ſermonis textu ambiguitas exrplicari poteſt. nihil obeſt 'm qualibet earũ que oſtenduntur ſententiã diſtinguere:veluti eſt illa ad co rinthios. Has ergo ꝓmiſſiones haben/ es chariſſimi mundemꝰ nos ab om̃i co inquinatioe camnis ⁊ ſpiritus ꝑficientes “ , ſanctificationẽ in timoꝛe dñi capite noz neminẽ nocuimꝰ. Dubiũ eſt quippe vtꝝ mundemus nos ab om̃i coinquinatiõe carnis ⁊ ſpũs ᷣm illã ſententiã:vt ſit ſan cta ⁊ coꝛꝑe ⁊ ſpiritu.an mundemus nos ab omi coinquinatiõe carnis: vt aliꝰ ſit ſenſus:⁊ ſpũs ꝑficientes ſanctiſicationẽ in timoꝛe dui:capite hos.Tales igit᷑ di/ ſtinctionũ ambiguitates in ptaãtelegent ſunt. Quecũq; autẽ de ambiguis diſtin ctionibo diximꝰ:eadẽ obſeruanda ſunt - in ambiguis pꝛonũciationibꝰ. Nã ⁊ ipᷣe niſi nimia lectoꝛis vicientur incuria aut regulis fidei coꝛriguntur.aut pᷣcedentis vel cõſequẽtis contexione ſermonis:aut ſi neutrũ hoꝛum adhibetur ad coꝛrectio nem.nihilominꝰ dubie remanebũt:vt q̊ libet modo pꝛonũciauerit lectoꝛ non ſit in culpa. Niſi enim fides reuocet q̃ cre/ dimus deum nõ accuſaturum aduerſus electos ſuos:⁊ chꝛiſtũ ↄdemnaturũ ele/ ctos ſuos:pt illud ſic pꝛenunciari. Quiſ accuſabit aduerſus electos dei? vt hanc interrogationẽ quaſi reſpõſio ſubſequa tur. Deus qͥ iuſtificat. Et iterũ interro/ getur. Ouis eſt à condemnet: Et reſpõ deatur. Jeſus chꝛiſtꝰ qͥ moꝛtuꝰ eſt. QO Z credere qꝛ demẽtiſſimũ eſt:ita ꝓnũciabi᷑ vt pᷣcedat ꝑcunctatio:ſequat᷑ interroga- do. Ine Leictationaic rinter ogati onẽ B cunctationẽ multa rñũderi pñt.ad inter/ veteres intereſſe dixerunt.ꝙ ad ꝑ rogationẽ vero:aut nõ aut etiã. Pꝛoni „ ciabitur ergo ita:vt poſt ꝑcũctationeʒ qᷓ dicimus:qͥs accuſabit aduerſus electos dei. illud qð ſequit᷑ ſono interrogãtꝭ enũ cietur:deꝰ qͥ iuſtificat? vt tacite rñdeat᷑. non. Et item ꝑcunctemur. Quis eſt qui ↄdemnet:rurſuſq; interrogemuſ. Jeſus chꝛiſtꝰ qͥ moꝛtuꝰ eſt:magꝭ aũt ꝗ reſurre/ xit:q eſt ĩ dextera dei:qͥ ⁊ interpellat pꝛo nob: vt vbiq; tacite rñdeat᷑.nõ.At vᷣo in illo loco vbi ait.quid ergo dicemꝰ.qꝛ gẽ tes que nõ ſectabant᷑ iuſticiã:apphende/ rũt iuſticiã.niſi pmo ꝑcũctatõnẽ q̃ dicit᷑ qͥd ergo dicemꝰ.rñſio ſubijciat᷑:qꝛ gẽtes q̃ nõ ſectabant᷑ iuſticiã appᷣhẽederũt iuſti ciã.textꝰ' ↄſequẽs nõ coherebit Qualibʒ ãt voce pnũciet᷑ illð qð nathanael dixit. a naʒareth pᷣt aliqͥd bõi eẽ.ſiue affirmãc 4 . De doc. chꝛiſtiana Aiber. Iin vt illud ſolũ ad interrogationeʒ ꝑtineat ꝓꝙ ait a naʒareth.ſiue totũ cũ dubitatiõe interrogantis.nõ video quomõ diſcer/ natur.vterq; autẽ ſenſus fidẽ non impe/⸗ dit.Eſt etiã ambiguitas in ſono dubio ſyllabarũ.⁊ hec vtiq; ad ꝓnunciationeʒ ptinens.ã qð ſcriptũ eſt:nõ eſt abſcon ditũ os meũ a te qð feciſti ĩ abſcondito. nõ elucet legenti:vtrũ coꝛrepta lr̃a os p/⸗ nunciet an ꝓducta. Si eni coꝛripiat ab eo ꝙ ſunt oſſa.ſi autẽ ꝓducat ab eo ꝙ ſũt oꝛa intelligit᷑ numerꝰ ſingularis. Sʒ ta/ lia lingue pcedẽtis inſpectiõe dijudican tur. Hã in greco nõ ſtoma ſed oſteon po ſitũ eſt. Unde plerũq; loquendi ↄſuetu/⸗ do vulgaris vtilioꝛ eſt ſignificãdis reb q; integritas litterata. Mallem quippe cũ barbariſmo dici.nõ eſt abſcondituʒ a te oſſum meũ:qᷓ; vt ideo eſſet minꝰ aꝑtũ: qꝛ magis latinũ eſt. Sed aliqñ dubius ſyllabe ſonꝰ etiã vicino vᷣbo ad eandẽ ſen tentiã ꝑtinẽte dijudicat᷑:ſicut eſt illud a⸗/ poſtoli.Que pᷣdico vobᷣ ſicut pᷣdixi.quo niã qui talia agunt regnũ dei nõ poſiide bunt. Si tmmodo dixiſſet.que pꝛedico vyobis: nec ſubiunxiſſet ſicut pᷣdixi:nõ ni ſi ad codicẽ pᷣcedẽtis lingue recurrendũ eſſet: vt cognoſceremꝰ vtrũ in eo ꝙ dixit pᷣdico:pducenda an coꝛripiẽda eſiet me/ dia ſyllaba. Nũc aũt manitfeſtũ eſt ꝓdu// ndaeſe eni ait:ſicut pᷣdicaui:ſʒ ſi/ cut pᷣdixi. Hõ ſolũ autẽ iſte: ſed etiaʒ ille ambiguitates q̃ nõ ad diſtinctionẽvł ad ꝓnunciationẽ ꝑtinẽt.ſilłr ↄſiderãde ſunt qlis illa ẽ ad theſſalonicẽſes. Pꝛopterea cõſolati ſumꝰ fratres in vob. Dubiuz eſt enĩ vtrũ o fratres an hos frẽs. Neutruʒ aũt hoꝝ eſt ↄtra fidẽ. Sed greca lingua hos caſus pares nõ habʒ. Et iõ illa iſpe cta renunciat᷑ vocatiuꝰ id eſt o fres. Qð ſi voluiſſet interpꝛes dicere ꝓpterea oſo lationẽ habuimꝰ frẽs in vobis.minꝰ ſer uituʒ eſſet vᷣbis:ſed minꝰ de ſnia dubita retur:aut certe ſiadderet᷑.noſtri:nemove re ambigeret vocatinũ eſſe caſum cũ au/ diret.ppterea ↄſolati ſumꝰ fratres nr̃i in vobis.Sed etiã h̊ ꝑiculoſiꝰ ꝑmittitur. Itga factũ eſt in illa ad coꝛinthios cũ ait apłs. Quotidie moꝛioꝛ ꝑ veſtrã gloꝛiam fatres quã habeo in chꝛiſto ieſu. Ait ei ℳ —— — quidã interpꝛes. Quotidie moꝛioꝛ ꝑ ve/ ſtrã iuro gloꝛiã.qꝛ in greco vox iurantii manikfeſta eſt ſine ambiguo ſono. Rariſſi me igit᷑ ⁊ difficillime inueniri põt ambi gnitas in/ ꝓpꝛijs vᷣbis:q̃ntũ ad libꝛos di uinaꝝ ſcripturaꝑ ſpectat.quã nõ aut cir cũſtantia ipa ſermõis qua cognoſcit᷑ ſcri ptoꝛis intẽtio.aut interpᷣtũ collatio.aut pᷣcedẽtis lingue ſoluat inſpectio. Sʒ v⸗ boꝝ tranſlatoꝝ ambiguitates:de q bus deinceps loquẽdũ eſt:nõ mediocrem cu ram induſtriãq; deſiderãt. Nã in pꝛinci/ pio cauẽdũ eſt ne figuratã locutionẽ ad litterã accipias.Et ad h̊ enim ꝑtinet qð ait apłs. Littera occidit:ſpũs aũt viui/ ficat.Cũ enĩ figurate dictũ ſicaccipitur tanq; ꝓpꝛie dictũ ſit carnalit᷑ ſapit᷑. Ne/ q vlla moꝛs anieↄgruentiꝰ appellatur. ̃ cũ id etiã qð in ea beſtias antecellit:ᷣ inialigeni carni ſubijcit᷑ ſeq̃ndo lit/ ſen llud qð ꝓpꝛio vᷣ ſicut ꝓpꝛia tenet.neq; illud qð ꝓpꝛio vᷣ/ bo ſignificat᷑ refert ad aliã ſignificatõeʒ: ſed ſi ſabbatũ audierit:vᷣbi gratia.nõ in telligit niſi vnũ diẽ de ſeptẽ.qui ↄtinuo volumine repetunt᷑.Et cũ audierit ſacri ficiũ:nõ excedit cogitatiõe illud qð fieri de victimis pecoꝝ terreniſq; fructibo ſo/ let. Ea demũ eſt miſerabilis anĩe ſemuitꝰ ſigna ꝓ reba acciꝑe:⁊ ſupꝛa creaturã coꝛ⸗/ poꝛeã oculũ ment ad hauriendũ etemũ lumẽ leuare nõ poſſe. Que tamẽ ſeruitꝰ in iudeo ppło longea ceteraꝝ gẽtiũ mo/ re diſtabat:qñquidẽ reb tꝑalibo ita ſub/ iugati erant:vt vnꝰ eis in omibo cõmen/ daretur deus.Et qq; ſigna rerũ ſpũali/ um pꝛo ipᷣis rebus obſeruaret neſcienteſ quo referrent᷑:id tamẽ inſitum habebãt ꝙ tali ſeruitute vni oĩm quẽ nõ videbãt placerẽt deo. Quã cuſtodiã tãq;ᷓ ſub pe/ dagogo puuloꝝ fuiſſe ſcribit apoſtolus Et ideo qͥ talibo ſignis ꝑtinaciter inheſe runt.cõtemnentẽ iſta dñũõm cum iam tem pus reuelatiõis eoꝛũ veniſſet: ferre non potuerunt:atq; inde calũnias ꝙ ſabba/ to curaret moliti ſunt pꝛincipes eoꝛum. populuſq; ſignis illis tanq; rebus aſtri ctus non credebat deum eſſe vel a deo veniſſe:qui ea nenta les obſeruaban tur nollet attendere. Sed qui credide/ ienĩ ſequit᷑ litteraʒ trãſlata ba crrg gboſt bictoolenitan. tlltfuerireot ſodinNſign runtleriennhyen ttcli ttni lannn ,irll ruyritizanfan tiodt bshu itlienungend nne nenatete cginithuͤſane Wenuqz peecu (AMtnpoſol UdeNManerde chingtcnagnug lorſenichi ü gaitciſe Peiluenienuntil ddlhchit b ebwre WN Qudehmd tiaheuunn gificanivn gquas ceter⸗ poen guoc oita dicee ouaqunar anpe lanus fumn guulntn dulce laanoethoin ddicnnzzen hipdeſtenep iſicationere colan. Tane hiuerſim.no erſoo e ſe Nßchik aſen mkurztenen Iliiinti . dädemai ngerororign dbign⸗ ſoho. enuann imn Grgnriggl cnr i oenn gna gnoltt nöticollanoan Ninheno⸗ G Clrres:dechn negiogena ti fingini ſgntibanalin Cuinſigiitdii vedicnüſccchin tamalthpit nuqnn' ppaln. eſtus AMerul bitliſcl⸗ menztridara or ludes ppio, M ſchufenc Rieralin, deſchte gin . Etcäuunt itnöelug. maſgfu intiiniin- 4 =, Sz =☛nm s 8 pzannrin Mannmniinnl Oranili ann Cund Gtmipinſh ginofticone⸗ innniſin irunitſgaent ninn bebti õ tulici i / ſbirwolols gituin ihſ moum lamtan cnliezfofenen lütius gin giuhezbon tmß ſtteſ ne Annn izchſeun Sauic vtiliter inſtitutũ ꝓ ipᷣa re ſequi cui ſi igni/ runt ex quibus facta eſt pꝛima eccleſia hieroſolymitana.ſatis onderunt quãta vtilitas fuerit eo mõ ſub pedagogo cu/ ſtodiri.vt ſigna q̃ temꝑaliter impoſita e/ rant ſeruientibo ad vnius dei cultũ:qͥ fe/ cit celũ ⁊ terrã.opinionẽ obſeruantiũ re/ ligarent. Nãq; illi qꝛ ꝓximi ſpũalibꝰ fue runt in ipᷣis eni temꝑalib ⁊ carnalibo vo tis atq; lignis q́;uis quõ ſpũaliter eſſent intelligenda neſcirẽt:qꝛ vnuʒ tamẽ didi/ cerant venerari eternũ deũ.tam capaces extiterũt ſpũſſancti. vt om̃ia ſua vende/ rent.eoꝛũq; pꝛeciũ indigentib diſtribu endũ ante apoſtoloꝝ pedes ponerẽt:ſeqd; totos dedicarẽt deo tanq; tẽplũ nouuʒ: cuius terrene imagini:hoc eſt templo ve teri ſeruiebãt. Nõ eni hoc vllas eccleſi/ as gentiü feciſſe ſcriptũ ẽ: qꝛ nõ tam pꝛo pe inuenti erant qͥ ſimulacra manuſacta deos habebãt. Et ſi q aliqui eoꝛuʒ illa tanq; ſigna interpᷣtari conabanł:ad crea/ turã colendã venerandamq; relerebant. Quid enĩ mihi ꝓdeſt ſimulacrũ:vᷣbi gra tia neptunni nõ ipᷣm bñdo deũ: ſed eo ſi/ gnificari vniuerſum marevl etiã omnes aquas ceteras q̃ ſontibo pꝛoruũt.ſicuta poeta quodã illoꝝ deſcribit᷑:ſi bene reco o ita dicẽte. Cu neptunne pater. cui tẽ/ poꝛa cana crepanti.Tincta ſalo reſonãt: magn' cui perpete mento. Pꝛofluit oc/ ceanus.⁊ flumia crinib errant. Hec ſili / qua intra dulce tectoꝛum ſonãtes capil/ los:nõ eſt hoĩm ſed poꝛcoꝛũ cibj. Nouit qͥd dicam qͥ euangeliũ nouit.Quid âmi hi ꝓdeſt ꝙ neptunni ſimulacrũ ad illã ſi/ gnificationẽ refert᷑.niſi foꝛte vt neutrum colam? Tam enim ſtatua q̃libet:q; mare vniuerſum:nõ eſt deꝰ. YFateoꝛ tñ alciꝰ di merſos eſſe qͥ oꝑa hoĩm deos putãt q; ꝗͥ — opa dei. Sʒ nob vn diligẽdus colba⸗ des ſcipit᷑ à fecit hec omia quoꝝ illi ſi/ mulacra venerant᷑.vł tanq;; deos vł tan ; ſigna ⁊ imagines deoꝝ. Sis ſignum ficande inſtitutũ eſt carnal eſt ſeruit. q̃n to magis inutiliũ reruzʒ ſigna inſtituta reb accipe? Que ſi retuleris ad eaipᷣa q his ſignificant᷑.eiſq; colẽdis animũ ob/⸗ ligaueris:nihilominus ſeruili camaliq; onere atq; velamine nõ carebis.Quãob J? rèẽ chꝛiſtiana lib ertaſeos q̊s inuenit ſub ſignis vtilib tanq; ꝓpe inuẽtos.interb/ tatis ſignis bus ſubditi erãt. eleuatos dqd eas res quaꝝ illa ſigna ſüt liberauit. Ec his ſacte ſunt eccłie ſanctoꝝ iſraeli tarũ. Quos aũt inuenit ſub ſignis inuti libus.nõ ſolũ ſeruilẽ oꝑationẽ ſub talibb ſignis.ſed etiã ipᷣa ſigna fruſtrauit. remo ultq; omia. vt a coꝛruptiõe multitudis ſimulatoꝝ deoꝝ.quã ſepe ac ꝓpꝛie ſcri/ ptura fornicationẽ vocat.ad vniꝰ dei cul tum gentes ↄuerterent᷑.nec ſub ipis iim ſignis vtilibo ſeruiture: ſed exercitature poti? animũ in eoꝝ intelligentia ſpuali. Vub ſigno eni ſeruit qͥ oꝑatur autvene ratur aliquã rẽ ſignificantẽ neſciẽs quid ſignificet. Qui vero aut oꝑatur aut ve/ nerat᷑ vtile ſignũ diuinitꝰ inſtitutũ cuiꝰ vim ſignificationẽq; intelligit:nõ h̊ ve/ neratur qð videt᷑ ⁊ trãſit: ſed iliud potiꝰ gquo talia cũcta referẽda ſunt. Calis aüt homo ſpũalis ⁊ liber eſt etiã temꝑe ſerui tutis:quo carnalibo animis nõdũ opoꝛ⸗ tet ſigna illa reuelari:quoꝝ iugo edomã di ſunt.Cales aũt ſpuales erãt patriar/ che ⁊ ꝓphete.omeſq; in ppło iſrael ꝑ q̊s nobis ſpũſſanctꝰ ipᷣa ſcripturaꝝ ⁊ auxi - lia ⁊ ſolacia miniſtrauit. Hoc vero tem/ poꝛe poſteaq; reſurrectiõe dñi noſtri ma nifeſtiſſimũ indiciũ nr̃e libertatis illuxit ne eoꝛũ quidẽ ſignoꝝ q̃ iam intelligimuſ oꝑatione graui onerati ſumꝰ:ſed quedsa pauca ꝓ multis eadẽq; factu facillima ⁊ intellectu anguſtiſſima:⁊ obſeruatiõe ca ſtiſſima.ipᷣe dñs ⁊ apłica tradidit diſci/ plina.ſicuti eſt baptiſmi ſacramẽtũ:⁊ ceꝝx lebꝛatio coꝛꝑis ⁊ ſanguis domini. Oue vnuſquiſq; cũ ꝑcipit q̊ referat᷑ inbutus agnoſcit.vt ea nõ carnali ſeruitute:ſʒ ſpi rituali potius libertate veneret᷑. Ut aũt litterã ſequi et ſigna pꝛo reb que his ſi/ gnificantur acciꝑe ſeruilis infirmitat ẽ. ita inutiliter ſigna interpꝛetari male va/ gantis erroꝛis eſt. Qui autẽ non intelli/ git qͥd ſignificet ſignũ.⁊ tamẽ eſſe ſignuʒ intelligit.nec ipᷣe pꝛemit᷑ fuitute. Meliꝰ eſt aüt vł pꝛemi incognitj ſz vtilibus ſ / gnis.q; inutiliter ea interᷣtando a iugo ſeruitutis ſeductam ceruiceʒ laqueis er/ roꝛis inſerere. Huic autẽ obſeruatiõiq Ge doc. chꝛiſtiana cauemus figuratã locutionæ:id eſt trani latã quaſi ꝓpꝛiã ſequi:adiũgenda ẽ etiaʒ illa ne ꝓpꝛiam quaſi figuratã velinꝰ ac/ cipere Demonſtrãdus eſt igit᷑ pꝛimꝰ mo dus inueniede locutiõis ꝓpꝛia ne an fi/ gurata ſit. Et iſte oĩno modus eſt vt àc/ quid in ſermone diuino.neq; ad moꝛum honeſtatẽ neq; ad fidei veritatẽ ppꝛie re ferri põt figuratũ eſſe cognoſcas. ODoꝝ· honeſtas ad diligendũ deũ ⁊ pꝛoximuʒ. fidei veritas ad cognoſcendũ deũ ⁊ pꝛo/ ximũ ꝑtinet. Spes autẽ ſua cuiq; eſt in oↄſcientia ꝓpꝛia:quẽadmoduʒ ſe ſentit in dilectionẽ dei ⁊ pꝛoximi cognitionẽq; ꝓ ficere.De quibus om̃ibo pꝛimo libꝛo di ctũ eſt. Sed qm̃ pꝛocliuũ eſt humanum genꝰ nõ ex momẽtis ipᷣius libidinis:ſed potiꝰ ſueↄſuetudinis eſtimare peccata. fit plerũq; vt quiſq; hoĩm ea tm̃ culpan/ da arbitret᷑ que ſue regiõis ⁊ temꝑis ho mines vituꝑareatq; dãnare ↄſueuerũt. ⁊ ea tm̃ ꝓbanda atq; laudãda:que cõſue tudo eoꝝ cuʒ q bus viuit admittit.eoq; ↄtingit:vt ſi quid ſcriptura vł pꝛecepe/ rit qdð abhoꝛret a ↄſuetudine audientiũ: vl qð nõ ab hoꝛret culpauerit:ſi animuʒ eoꝛũ iam vᷣbivinxit auctoꝛitas.figuratã locutionẽ putent. Nõ aũt pᷣcipit ſcriptu ra niſi charitatẽ.nec culpat niſi cupidita teʒz: ⁊ eo modo infoꝛmat moꝛes hominũ Item ſi animũ pᷣoccupauit alicuiꝰ erro/ ris opinio.quicqͥd aliter aſſeruerit ſcri/ ptura figuratũ hoĩes arbitrant᷑. Nõ aũt aſſerit niſi catholicã fidem reb pᷣterit et futuris ⁊ pñtibo.pꝛeteritoꝝ narratio fu/ turoꝛũ pꝛenũciatio ⁊ pᷣſentiũ demonſtra tio. Sed hec omia ad eandẽ charitatem nutriendã atq; roboꝛandã ⁊ cupiditatẽ vincendã atq; extinguendã valent.Cha ritatẽ voco motũ animi ad fruendũ deo ꝓpter ipᷣm:⁊ ſe atq; ꝓximo ꝓpterdeum.,. Cupiditatẽ aũt motũ animi ad fruendũ ſe ⁊ ꝓximo ⁊ q̃libet coꝛꝑe nõ ꝓpter deuz. Dõð aüt agit indomita cupiditas ad coꝛ rumpendũ animũ ⁊ coꝛpus ſuũ flagitiũ vocatur.Oõð aũt agit vt alteri noceat. fa niũ pctõꝛũ:ſed flagitia pꝛioꝛa ſunt.Oue cuũ exinaniuerint animũ: ⁊ ad qndaʒ ege/ ſtatẽ ꝑduxerint in ſacinoꝛa pꝛoſilit᷑ bui cinus dicit᷑. Et hec ſunt duo genera om remoneant᷑ impedimẽta flagitioꝛum aut nnrzarintui Meem dsagi chari tas q́ ſibi poſſit vtilita agit vt pꝛoſit ꝓximo beneficẽtia nomia/ 8 vocat᷑.Oð autẽ tur. Et hie pᷣ cedit vtilitas:qꝛ nemo põt ex eo qð nõ habet ꝓdeſſe alteri.Quanto aũt magꝭ regnũ cupiditat deſtruit᷑.tan/ to charitatis auget᷑. Quicqͥd ergo aſpeꝝ ⁊ q̃ſi ſeuũ factu dictuq; in ſanct ſcriptu ris legit᷑ ex pſona dei vł ſanctoꝝ eius.ad cupiditatꝭ regnũ deſtruendũ valet. Oð ſi ꝑſpicue ſonat.nõ eſt ad aliud referẽdũ quaſi ſigurate dictuʒ ſit:ſicut eſt illud a/ poſtoli.Cheſauriʒas tibi irã in die ire ⁊ reuelationis iuſti iudicij dei.qui reddet vnicuiq; ſᷣm oꝑa ſua:his quideʒ qui fm ſuſtinentiã boni oꝑis gloꝛiã ⁊ honoꝛeʒ ⁊ incoꝛruptionẽ querẽtib vitã eternã. his autẽ qui ex ↄtentione ſunt ⁊ diffidũt ve ritati:credũt autẽ iniqtati:ita ⁊ indigna tio:tribulatio ⁊ anguſtia.in oẽm animaʒ Beaobants malũ iudei pᷣmũ ⁊ greci SGed hoc ad eos cũ qbus euertit᷑ ipᷣa cu piditas·q eã vincere noluerũt.Cum aũt in homie cui dñabant᷑ regna cupiditatii ſubuertunt᷑ illa eſt apꝑta locutio. Qui au tẽ ieſu chꝛiſti ſunt.carnẽ ſuã crucifixerũt cũ vitijs ⁊ ↄcupiſcẽtijs. Niſi qꝛ ⁊ hic q̃ dam vᷣba trãſſata tracrant᷑.ſicuti ẽ ira dei ⁊ crucifixerũt. Sʒ nõ tam mlta ſunt vel ita poſita vt obtegant ſenſum ⁊ allegoꝛi am vl enigma faciãt.quã ppꝛie figuratã locutionẽ voco. Oð aũt hieremie dicit. Ecceↄſtitui te hodie ſupᷣ gẽtes ⁊ reã.vt euellas ⁊ deſtruas ⁊ diſperdas⁊ diſſipeſ. nõ dubiũ qͥn figurata locutio tota ſit ad eũ finẽ referẽda quẽ diximꝰ. Oue aũt q̃ſi flagitioſa imperitis vident᷑:ſiue tm̃ dicta ſiue etiã facta ſunt.vł ex dei ꝑſona vel ex hominũ quoꝛũ ſanctitas nob cõmendat᷑ tota figurata ſũt.quoꝝ ad charitatis pa ſtum enucleanda ſecreta ſunt.Quiſquis autẽ reb pᷣtereuntiby reſtrictiꝰ vtitur q;ᷓ ſe hũt moꝛes eoꝛuʒz cum q bus viuit aut intemperãs aut ſuperſtitioſus eſt. Ouiſ quis vero eis ſic vtit᷑ vtmetas ↄſuetudi nis bonoꝝ inter q̊s verſatur excedat:aut aliquid ſignificat.aut flagitioſus eſt In hominibus enim talibus nõ vſus reruʒ ſed libido vtentis in culpa eſt.fleq; vllo gohoctßſe es ta ngtent ſoorrtlipnno Untglipli Gorcnibonus⸗ bonenircginl chnikilaueii ocoreptnlt Nongesfaoi cioſoumane Dgupeckti Geeppbee vati ſns Kecſin ilarorüi rlaſ Pahonn inbal aAglo Cehtardlgu ſeſagitunbe Itſcecliguort Cuntopcolin ciensuteſe (Gookrwaar wümeorR recannerd iummemor res nobſar Munture reduonoe urſauer Gurai oh hain⸗ K ſefegnuina Puffcinge Pluriumfntr Pobllssoſu ntosbabere lonenieo femncia pori Ulberooy Anori Pelbiatnote⸗ nuhungen nballu leumtni ttüfihnne puernlictr ſiuneſun Lonczitie öͤcktgiiiffi ; ſeſeanilun ghlitiſcdine neydan uinl, disnigezin l nitbümnit cheſun fidirt Micuntwhcnn Ulin thoenunn iiudei önutg iabasenenißt nendnet enin dantegnnin Tupnbenoin taniticnehnin läns Nigthih in,Ranii itnmaleriurn rſnintlegel gnippreigonti, Hithigeniede ſidgetcl Dlpecordi nloante wutl iun, Oruͤ NdnAmN — pon ree oobeinehoet alchninoh ſnt Oniſbt chiad tun nsoosritn ſroſue; in eneno)in rinraal noſnot noſoͦ rſo ſact 4 5 modo quiſq; ſobꝛius crediderit dñi pe/ des ita vnguento pᷣcioſo a muliere ꝑfu/ ſos:vt luxurioſoꝝ ⁊ nequã hominuʒ ſo/ lent:quoꝝ talia cõuiuia deteſtamur.O/ doꝛ eni bonus fama bona eſt.Quã qſs bone vite oꝑibo habuerit dum veſtigia chꝛiſti ſequit᷑:q̃ſi pedes eius pᷣcioſiſſimo odoꝛe ꝑfundit. Ita quod in alijs ꝑſonis plerunq; flagitiũ eſt.in diuinavel ꝓphe/ tica ꝑſona magne cuiuſdã rei ſignum eſt. Alia quippe eſt in ꝑditis moꝛibo.alia in oſee ꝓphete vaticinatiõe cõiunctio me/ retricis. Nec ſi flagitioſe in cõuiuijs te/ mulentoꝛũ ⁊ laſciuoꝛũ nudant᷑ coꝛpoꝛa: pꝛopterea in balneis nudũ eſſe flagitiuʒ eſt. Quid igit᷑ locis temꝑibo ⁊ ꝑſonis cõ/ ueniat. diligẽter attendendũ eſt:ne teme/ re ſlagitia rehendamꝰ. Fieri enĩ poteſt vt ſine aliquo vicio cupiditatis vł voꝛa citatis pᷣcioſiſſimo cibo ſapiens vtatur. inſipiens autẽ fediſſima gule Rãma in vi liſſimuʒ ardeſcat:⁊ ſanius quiſq; malue/ rit moꝛe dñi piſce veſci.q; lenticula mo/ re eſau nepotis abꝛaam.aut oꝛdeo moꝛe iumentoꝝ. Nõ enĩ pꝛopterea ↄtinentio/ res noſ ſunt plereq; beſtie.qꝛvilioꝛibus aluntur eſcis Hã in om̃ibo huiuſcemodi rebus nõ ex earũ reruʒ natura quib vti/ mur:ſed ex cauſa vtendi ⁊ modo appetẽ di.vel pꝛobandũ eſt vł impꝛobandũ qð facimꝰ. Regno terreno veteres iuſti cele ſte regnũ imaginabant᷑ ⁊ pꝛenunciabant Fuſficienge pꝛolis cauſa erat vxoꝛum P urium ſimul vniviro habendaꝝ incul pabilis ↄſuetudo.et ideo vnã feminã ma ritos habere płimos honeſtum nõ erat. Non enĩ eo mulier eſt fecundioꝛ: ſed me retricia potiꝰ turpitudo eſt vel queſtuʒ vel liberos vulgo q̃rere. In huiuſcemo/ di moꝛiba quicqͥd illoꝝ tempoꝛuʒ ſancti nõ libidinoſe faciebãt:q;uis ea facerent que h̊ temꝑe niſi ꝑ libidinẽ fieri non poſ ſunt nõ culpat ſcriptura. Et quicqͥd ibi tale narrat᷑:nõ ſolũ hiſtoꝛice ac ꝓpꝛie ſed etiã figurate ac ꝓphetice acceptũ inter/ pꝛetandũ eſt:vſq; in finẽ illũ charitatis. ſiue dei ſiue ꝓximi:ſiue vtriuſq;. Sicut enĩ talares ac manicatas tunicas habe/ reapud romanos veteres flagitiu: at. nunc aũt honeſto loco natis cũ tu ci — CQF –R] Iyxx ſunt nõ eas habere fla gitiũ eſt. ſicaniad, uertendũ eſt in cetero quoq; vſu reꝝ ablb eſſe opoꝛtere libidinẽ.que nõ ſolum ipſa eoꝛũ inter quos viuit ↄſuetudine nequin ter abutit᷑:ſʒ etiã ſepe fines eius egreſla: feditatem ſuã que inter clauſtra moꝛũ ſio lenniũ latitabat flagitioſiſſima eruptio⸗ ne manitfeſtat. Quicqͥd autẽ congruit cõ ſuetudini eoꝛũ cũ quibo vita iſta degen/ da vel neceſſitate imponit᷑ vel officio ſu⸗/ ſcipitur a bonis ⁊ magnis hoibꝰ ad vti⸗/ litatem ⁊ beneficentiã referendũ eſt:vł p pꝛie ſicut ⁊ nos debemꝰ.vel etiam figu rate ſicut pphetis licet. In que legenda cũ incurrut indocti alteriꝰ ↄſuetudinis: niſi auctoꝛitate repꝛimantur flagitia pu tant:nec poſſunt animaduertere totã cõ/ uerſationẽ ſuã:vel in cõiugijs:vł in cõui uijs:vł in veſtitu:ceteroq; hũano victu atq; cultu alijs gentibo ⁊ alis tempoꝛi bus flagitioſuʒ videri.Qua varietate in numerabiliũ ↄſuetudinũ cõmoti.quidã doꝛmitãtes: vt ita dicaʒ q neq; alto ſom no ſtulcicie ſopiebant᷑:nec in ſapiẽtie lu/⸗ cẽ poterãt euigilare:putauerũt nullaʒ eẽ iuſticiã ꝑ ſeipam:ſed vnicuiq;ʒ genti con ſuetudinẽ ſuã iuſtã videri.que cũ ſit di/ uerſa om̃ib gentib. debeat autẽ incom / mutabilis manere iuſticia:fieri manife/ ſtum nullã vſq; eſſe iuſticiã: nõ intellexe runt ne multa cõmemoꝛẽ.qð tibi fieri nõ vis:alij ne feceris.nullo modo poſſevlla eoꝛũ gentili diuerſitate variari. Que ſen tentia cũ refertur ad dilectionẽ del:omia flagitia moꝛiunt᷑.cum ad pꝛoximi om̃ia facinoꝛa. Nemo enĩ vult coꝛrumpi ha/ bitaculũ ſuum.non ergo debet coꝛrũpe re habitaculum dei.ſeipᷣm ſcilicet.Et ne mo vult ſibia quoõ; noceri:nec ipſe igi⸗ cuiq; nocuerit.Sic euerſa tyrannide cu piditatis.charitas regnat iuſtiſſimis le gib dilectionis dei ꝓꝑter deum.ſui ⁊ p/ ximi pꝛopter deum. Berusbirnr ergo ĩ locutionibus figuratis regla huiuſmo di:vt tam diu verſetur diligenti conſide ratione quod legitur: donec ad regnum charitatis interpꝛetando perducat᷑. Si autẽ hoc iam ꝓpꝛie ſonat.nulla putetur figurata locutõ. Si pᷣceptiua locutio ẽ. aut flagitiũ aut facinꝰvetãſ:aut vtilitatẽ ð 2è 4 — aut beneficentiã iubens.nõ eſt figurata. Bi aüt flagitiũ aut ſacinꝰ. videt᷑ iubere: gut vtilitatẽ aut beneficentiã velare.figu rata eſt. NHiſi mãducaueritis inqͥt cameʒ filij homis ⁊ ſanguinẽ biberitꝭ nõ habe/ bitis vitã in vobis. facinꝰ vłl flagitiũ vi getur iubere. Figura eſt ergo.pcipiens paſſioni dñice eſſe cõmunicãdũ:⁊ ſuaui/ ter atq; vtilit᷑ recondenduʒ in mẽoꝛia qð ꝓ nobis caro eiꝰ crucifixa ⁊vulnerata ſit Alit ſcriptura. Si eſurierit inimicꝰ tuꝰ. — ciba illũ.Si ſitit potũ da illi. Hic nlło dubitante beneficentiã pᷣcipit. Sʒ ꝙ ſe⸗ quit᷑.hoc enĩ faciens carbones ignis cõ geres ſuꝑ caput eiꝰ. maliuolentie facinꝰ putas iuberi. NHe igitur dubitaueris fi/ gurate dictũ:⁊ cũ poſſit duplicit᷑interp/ tari:vno modo ad nocendũ.altero ad pᷣ/ ſtandũ.ad beneſicentiã te potiꝰ charitas reuocet:vt intelligas carbones ignis eẽ vꝛentes pñiie gemitꝰ.qͥbus ſuꝑbia ſanat᷑ eius.qꝗ dolet ſe inimicũ fuiſſe hoĩs a quo eiꝰ miſerie ſubuenit᷑. Iteʒ cũ ait dñs:qui amat aniam ſuã ꝑdet eã.nõ vtilitatẽ ve/ tare putãdus eſt.q̃ debʒ qͥſq; ↄfuare ani mã ſuã:ſed figurate dictuʒ ꝑdat aĩam:id eſt perimat atq; amittat vſum eiꝰ quem nũc habz puerſum ſcʒ atq; pᷣpoſteꝝ q̃ in/ clinat᷑ tꝑalibo vt eterna ñ q̃rat. Scriptũ eſt: da miſericoꝛdiã:⁊ ne ſuſcipias pctõ/ rem. Poſterioꝛ ꝑs ſnie huiꝰ videt᷑ vetare beneficentiã Hit enĩ.ne ſuſcipias pctõꝛẽ Intelligas enĩ figurate poſitũ ꝓ pecca/ to pctõꝛem:vt pctm̃ eius non ſuſcipias. epe aũt accidit vt qſqͥs in melioꝛi gra du ſpũalis vitevł eſt vl eſſe ſe putat figu rate dicta eſſe arbitretur. que inferioꝛi/ bus gradibo pꝛecipiunt᷑. Ut vᷣbi gratia. Di celibẽ amplexus eſt vitã ⁊ ſe caſtra/ uit ppt᷑ regnũ celoꝝ.quicqͥd ð vxoꝛe di/ ligenda ⁊ regẽda ſancti libꝛi pꝛecipiunt: nõ ꝓpꝛie ſed tranſſate accipi opoꝛtere cõ tendat.Et quiſquis ſtatuit ſeruare innu ptam virginẽ ſuã.tanq; figuratã locutio nẽ conetur interpᷣtari:qua dictũ eſt.Tra de filiã ⁊ grande opus pꝑfeceris. Erit igi tur etiã h̊ in obſeruationibo intelligẽdaꝝ ſcripturarũ.vt ſciamꝰ alia om̃ibo cõmu/ niter pꝛecipi.alia ſingulis qbuſq; gene/ ribo ꝑſonarũ.vt nõ ſolũ ad vniuerſuʒ ſta De doc chꝛiſtiana Aiber. Iij tum valitudinis: ſed etiã ad ſuã cuiuſq; membꝛi ꝓpꝛiã infirmitatẽ medicina ꝑti/ neat. In ſuo quippe genere curãduʒ eſt: qʒð ad meliꝰ gen nõ põt erigi.Otẽ cauẽ/ dũ eſt ne foꝛte qð in ſcripturꝭ veterib p illoꝝ tempoꝝ ↄditione etiã ſi nõ figura/ te ſed ꝓpꝛie intelligat᷑.nõ eſt flagitiuʒ ne q; facinꝰ:ad iſta etiã tꝑa qͥs putet ĩ vſum vite poſſe trãſferri: niſi dñante cupidi tate ⁊ ipᷣaꝝ quoq; ſcripturaꝝ qͥbus euer tenda eſt ſatelliciũ q̃rente non faciet.nec intelliget miſer ad hanc vtilitateʒ illa ſic elſſe poſita vt ſpei bene homĩes ſalubꝛit᷑ videant.⁊ ↄſuetudinẽ quã aſpernant᷑ poſ ſe hr̃evſum bonũ:⁊ eã quã amplexantur eſſe poſſe dãnabilẽ:ſi ⁊ ibi charitas vten tiũ:⁊ hic cupiditas attendat᷑. Nã ſi mul tis vxoꝛibo caſte vti quiſqᷓ; ꝓ tꝑe potuit: poteſt aliꝰ vna libidinoſe. Hagis enim pꝛobo multaꝝ fecunditate vtentẽ ꝓpter aliud:qᷓ; vniꝰ carne fruente ꝓpter ipᷣam. Ibi enĩ q̃ritur vtilitas tempoꝝ oppoꝛ/ tunitatibo ↄgrua.hic ſatiat᷑ cupiditas tẽ poꝛalibo voluptatibo implicata. Inferi/ oꝛiſq; gradus ad deũ ſunt qbus ſᷣm veni am ↄcedit apłs camalẽ cũ ſingulis cõiu gibus ↄſuetudinẽ ꝓpter intemꝑantiam coꝝ.quã illi qͥ plures ſinguli cũ haberẽt Sicut ſapiens in cibo ⁊ potu nõ niſi ſa/ lutẽ coꝛꝑis:ſic in cõcubitu nõ niſi ꝓcrea tionem filioꝛũ intuebantur.Itaq; ſi eos in hac vita inueniſſet domini aduentus cũ iam non immittendi ſed colligẽdi la/ pides eſſet tempꝰ.ſtatim ſeipos caſtrarẽt pꝛopter regnũ celoꝛum. Non enim eſt in carendo difficultas.niſi cum eſt in habẽ do cupiditas. Nouerant quippe illi ho mines etiam in ipᷣis cõiugibus lnxuriã eſſe abutendi intemperantiã quod tobie teſtatur oꝛatio:quãdo eſt copulatꝰ vxo/⸗ ri. Ait enim. Benedictus es domine de/ us patrum noſtroꝛũ.⁊ benedictũ nomẽ tuum in omnia ſecula ſeculoꝛũ. Benediä/ cant te celi ⁊ omnis creatura tua.Tu fe/ ciſti adam ⁊ dediſti illi adiutoꝛium euã. Et nunc domine tu ſcis quoniã non lu/ xurie cauſa accipio ſoꝛoꝛem meam: ſed ipᷣa veritate vt miſerearis noſtri domine Sed qui effrenata libidine vel ꝑ multa ſtupꝛa diffluentes euagantur:vel in ipſa em zugens centonepenn maniorezte gaoßoliee tioncuuman Vtupennuern nfinchiſeui ioitpggnn pcolbidins ertllomo bennt Geich ſlcena lan lbetos:ri iumeſcit linegtie vohranden leofüigt ſpente⸗ lehatrong ciäſrace tarcd N ſehicsw hoſros tos fuiſt naui⸗ gege tüml , tipon⸗ pebnni/ l tipoꝛi libantei⸗ bionr geiu plomoco oriodiog ſugogtann Ghoſcerin Craſtde moniflop⸗ llenuirß. annulzb⸗ tfineſi füiaſr amt fopentn⸗ imlcan Philen mmſien ust8 e gitnnnt o eicignimgicnm itbichinsn –— ngugteet Dee An mun ener ppter nn 8 temo oe ſatiat oupidits diwüica fantbuuſnn mci ſei ppterirmnen wigtahdt Cvt waninin hin inir umn ſtig i Opninizcuantus iſa ollcecihn nleicscſtrt neſoncime. ſicum übe mtcripelit cöingbuslhruin mnign,nn ceml / manmirde, tuininonn⸗ aini Doel- unma Tuß biupiun koniiton venman Ploſtidonn ſierdpr, Iunnriii =☛äͤ 4 vna ↄiuge nõ ſolũ excedũt ad liberoꝝ p/⸗ creationẽ pertinentẽ modũ:ſʒ etiã inhu/ manioꝛes intẽperantie ſoꝛdes inuerecũ/ da omino licẽtia ſeruilis cuiuſdã lib erta tis accumulant:nõ credũt fieri potuiſſe: vt tẽperanter młtis femĩs antiq vterent᷑ viri:nihil ſeruãtes ĩ vſu illo niſi ↄgruuʒ tẽpoꝛi ꝓpagande ꝓlis officiũ:⁊ qð ipᷣi la queis libidinis obſtricti vł in vna nõ fa/ ciunt:niło modo ĩ multis fieri poſſe ar/ bitrant᷑. Sʒ iſti poſſũt dicere ne honoꝛa ri qͥ dẽ atq; laudari opoꝛtere viroſ bonoſ ⁊ ſanctos:qꝛ ipᷣi cũ honoꝛant᷑ atq; laudã tur ĩitumeſcũt ſuꝑbia:tãto auidioꝛes in/ aniſſime głie:qᷓ;to eos frequẽtiꝰ atq; lati us lingua blandioꝛ ventilauerit.qua ita leues fiũt:vt eos rumoꝛis aura:ſiue q̃ ꝓ ſpera:ſiue q̃ aduerſa exiſtimat᷑:in q̃libʒ in uehat voꝛagines flagitioꝝ:aut ĩ facino/ rũ etiã ſaxa collidat. Uideãt ů̊ q;ᷓ ſibi ar/ duũ ſit atq; difficile:nec laudis eſca illici necↄtumeliaꝝ aculeis penetrari:⁊ nõ ex ſe alios mentiant᷑. Credant potiꝰ apłos noſtros:nec cũ ſuſciperent᷑ ab hoĩb ĩfla⸗/ tos fuiſſe:nec cũ deſpicerent᷑ eliſos. Neu tra quippe tẽtatio deſuit illis viris. Hã ⁊ credentiũ celebꝛabant᷑ pᷣconio:⁊ ꝑſeq̃n/ tiũ maledictis inramabant᷑. Sicut gů̊ iſti pꝓ tẽpoꝛe vtebant᷑ his om̃iba ⁊ nõ coꝛrũ/ pebant᷑:ſic veteres illi vſum feminaꝝ ad ſui tẽpoꝛis cõuenientiã referẽtes nõ pa/ tiebant᷑ eãẽ dominationẽ libidinis:cui ſer uiunt qui iſta nõ credũt.Et ideo iſti ſeſe nullo modo cohiberẽt ab inexpiabili fili oꝛũ odio a quibs vel vxoꝛes vł ↄcubinaſ ſuas attaminataſ aut attractatas eſſe co gnoſcerẽt:ſi eis foꝛte tale aliqd accidiſſet Rex aũt dauid cũ hoc ab impio atq; im mani filio paſſus eſſet:nõ ſolũ ferocientẽ tolerauit:ſʒ etiã planxit extinctũ. Nõ eĩ camali ʒelo irretitꝰ tenebat᷑:quẽ nlło mo do iniurie ſue:ſʒ peccata filij cõmouebãt Nã ideo ſi vinceret᷑ eũ occidi ꝓhibuerat vt edomito ſeruaret᷑ penitẽdi locꝰ.Et qꝛ nõ potuit.nõ oꝛbitatẽ doluit in eiꝰ inte/ ritu:ſed qꝛ nouerat in quas penas tã im/ pij adultera ⁊ parricidalis anima rapere tur Nãq; alio pꝛiꝰ filio qui innocẽs erat ꝓ quo egrotante affligebat᷑ moꝛiẽte leta/ tus eſt. Ex hoc maxime apparet qᷓ mode õ CLXXI. ratione ac temperãtia illi viri ſemĩs vte bant᷑: cũ in vnã illicite irruiſſet rex idẽ eſtu quodã etatis ⁊ tempoꝛaliũ reꝝ pſpe ritatibo arreptꝰ.cuiꝰ etiã maritũ occidẽ/ dũ pᷣceperat:accuſatꝰ eſt ꝑ ꝓphetã.Qui cũ ad eũ veniſſet cõuincendũ de peccato ꝓpoſuit ei ſimilitudinẽ ð pauꝑe qui ha bebat ouem vnã:cuiꝰ vicinꝰ cũ haberet multas ad aduentũ hoſpitis ſui vnicaʒ potiꝰ vicini pauperis ouiculã exhibuit epulandã. In quẽ cõmotꝰ dauid occidi eũ iuſſit:⁊ qdruplicari ouẽ pauperi:vt ſe neſciẽs ↄdẽnaret qͥ peccauerat ſciẽſ.Oð cũ ei manifeſtatũ eſſet:⁊ diuinitꝰ denũci ata vidicta diluit penitẽdo peccatũ. Sʒ tamẽ in hac ſimilitudine ſtupꝝ tantũmo do deſignatũ ẽ de oue vicini pauꝑis.De marito aũt mulieris interempto h̊ eſt ð ipᷣo pauꝑe qͥ vnã ouẽ habebat occiſo:nõ eſt ꝑ ſimilitudinẽ interrogatꝰ dauid:vt ĩ ſolo adulterio diſceret ſententiã damna/ tionis ſue.Ex q̃ intelligit᷑ quãta tẽperã/ tia młtas mulieres habuerit:qñũ de vna in qᷓ exceſſit modũ a ſeipᷣo puniri coactuſ eſt. Sʒ in iſto viro ĩimoderate huiꝰ libi/ dinis nõ ꝑmanſio ſʒ trãſitꝰ fuit. Pꝛopte rea ergo ab arguẽte etiã ꝓpheta ille illici tus appetit hoſpes vocatꝰ eſt.Hon em̃ dixit eũ r̃ti ſuo ſʒ hoſpiti ſuo:vicini pau peris ouẽ ad epulãdũ exhibuiſſe.At vo in eiꝰ filiũ ſalomonẽ nõ q̃ſi hoſpes tranſi tũ habuit:ſʒ regnuʒ iſta libido poſſedit. De quo ſcriptura nõ tacuit:culpãs eum fuiſſe amatoꝛẽ mulieꝝ.Cuiꝰ tñ initia de ſiderio ſapiẽtie flagrauerãt Quã cũ amo re ſpũali adeptꝰ eſſet:amoꝛe carnali ami ſit. Ergo quãq; omia vł pene om̃ia q̃ in veteris teſtamẽti libꝛis geſta ↄtinent᷑:nõ ſolũ ꝓpꝛie:ſʒ etiã figurateaccipiẽda ſint: tñ etiã illa qᷓ ppꝛie lectoꝛ acceꝑit:ſi lauda ti ſũt illi qui ea fecerũt:ſʒ tamẽ ea abhoꝛ rent a cõſuetudine bonoꝝ qͥ poſt aduen/ tũ domini diuina pᷣcepta cuſtodiũt:fſigu rã ad intelligentiã referat.ſactũ vᷣo ipᷣm ad moꝛes nõ trãſferat. Multa em̃ ſunt q̃ illo tẽpoꝛe officioſe facta ſunt:q̃ modo niſi libidinoſe fieri nõ poſſũt.Si q̃ vero peccata magnoꝝ viroꝝ legerit:tã ⁊ ſi ali quã in eis figurã reꝝ futuraꝝ aĩaduerte re atq; indagare potuerit:rei tamẽ gelte We doctria chꝛiſtiana Ai. II. in quã partẽ accipi debeãt: ſicut calix in manu dñi vini meri plenꝰ mixto. Incer tũ eſt em̃ vtꝝ irã dei ſignificet nõ vſq; ad ꝓpꝛietatẽ ad hũc vſum aſſumat vt ſe neqᷓ qᷓ; recte ſuis faci iactare audeat:⁊ pᷣ ſua iuſticia ceteros tanq; pctõꝛes cõtemnat: cũ videat tantoꝝ viroꝝ ⁊ caueẽdas tẽpe/ ſtates ⁊ flenda naufragia.Ad h̊ em̃ etiaʒ peccata illoꝝ hoĩm ſcripta ſũt:vt apłica illa ſentẽtia vbiq; tremẽda ſit q̃ ait.Qua ꝓpter qͥ videt᷑ ſtare videat ne cadat. Nul la em fere pagina eſt ſctõꝝ libꝛoꝝ in q̃ nõ ſonet ꝙ de; ſupbis reſiſtit:humilibo aũt dat grazʒ. Maxie itaq; iueſtigãdũ ẽ vtrũ ꝓpꝛia ſit an figurata locutio quã ĩtellige re conamur. laʒ cõperto ꝙ; figurata ſit adhibitis regulis reꝝ q̃s ĩ pᷣmo libꝛo di geſſimꝰ:facile eſt eã verſare oibo modis: — donec pueniam ad ſentẽtiã veritatis:pᷣ ſertim cũ vſus acceſſerit pietat exercita tione roboꝛatꝰ. Inuenimꝰ autẽ vtꝝ ꝓpa ſit an figurata locutio illa intuẽtes qᷓ ſu/ pꝛadicta ſũt.Qð cũ apparuerit verba qͥ bus ↄtinet᷑ aut a ſimilibo rebo ducta ĩue/ nient᷑:aut ab aliq̃ vicinitate attingentibꝰ Sʒ qm̃ multmodis res ſiles rebo appa rent:nõ putemꝰ eſſe pᷣſcriptũ:vt qð ĩ aliq̊ loco res aliq̃ ꝑ ſiłlitudinẽ ſignificauerit: B eã ſemꝑ ſignificare credamꝰ.Nã ⁊ ĩ vi tuperatõe fermẽtũ poſuit dñs cũ dicerz: cauete a fermẽto phariſeoꝝ:⁊ ĩ laude c ile eſt regnũ celoꝝ młieri que abſcõdit fermẽtum ĩ triba mẽſuris farine donec fermẽtaret᷑ totũ. Huiꝰ igit᷑ varie/ diceret. tatꝭ obſeruatio duas habz foꝛmas. Sic em̃ aliud atq; aliud res queq;ʒ ſignificãt: vt aut ↄtraria aut tantũmodo diuerſa ſi gniticẽt. Cõtraria.ſ.cũ aliaſi bono aliaſ ĩ malo res eadẽ ꝑ ſimilitudines ponit᷑:ſi cuth̊ eſt qdᷣ de fermẽto ſupᷣ diximꝰ.Ta/ le eſt etiã ꝙ leo ſignificat chꝛiſtũ vbi di⸗/ cit᷑. Ulicit leo de tribu iuda. Significat ⁊ dyabolũ vbi ſcriptũ eſt.Aduerſariꝰ ve ſter dyabol' tãq; leo rugiẽs circũit q̃rẽs quẽ deuoꝛet Ita ſerpẽs ĩ bono eſt:aſtuti vt ſerpẽtes. In malo aũt ſerpẽs euã de/ duxit aſtutia ſua. In bono panis.Ego ſũ panis viuꝰ qꝗ de celo deſcẽdi. In malo daniſ. Panes occktos libẽter edite. Sic ⁊ alia plurima.Et hec quidẽ q̃ cõmemo raui minime dubiã ſignificatõeʒ gerunt qꝛ exẽpli gr̃a cõmemoꝛani nõ niſimanife ſtifſima debuerũt. Büt aũt q incertũ ſit nouiſſimã penã id eſt vſq; ad fecẽ:an po tius ſcripturaꝝ graʒ a iudeis ad gentes trãſeuntẽ:qꝛ iclinauit ex ̊ in h̊ͥ remanẽti bus apud iundeos obſeruatõnibo q̃ᷓs car/ naliter ſapiũt:qꝛ fex eiꝰ nõ eſt exinanita. Cũ vᷣo res eadẽ᷑ nõ ĩ ↄtraria:ſʒ tm̃ in di/ uerſa ſignificatõe ponit᷑:illð eſt ĩ exeplo ꝙ aq̃ ⁊ populũ ſignificat:ſic in apocalipſi legimꝰ: ſpũmſanctũ:ſicut ⁊ illud:flumi na aq̃ viue fluẽt de vẽtre eiꝰ:⁊ ſi d aliud atq; aliud ꝓ lo in qb ponit᷑ aq̃ ſignifi/ care intelligit᷑. Sic ⁊ alie res nõ ſingule· ſʒ vnaqueq; eaꝝ nõ ſolũ duo aliq̃ diuer/ ſa:ſʒ etiã nõnunq; młta ſignificat ꝓ loco ſentẽtie ſicut poſita reꝑit᷑. Ubi aũtaper tius ponunt᷑:ibi diſcendũ eſt qũo in lodʒ intelligant᷑ obſcuris. Neq; em̃ meliꝰpõt intelligi ꝙ deo dictũ eſt. appᷣhende arma ⁊ ſcutũ:⁊ exurge in adiutoꝛiũ mihuq; ex illo loco vbi legit᷑. Dũe vt ſcuto bone vo luntatis tue coꝛonaſti nos Nec tñ ita vt iã vbicũq; ſcutũ ꝓ aliq̊ munimẽto legen mus poſitũ nõ accipiamꝰniſi bonã volũ tatẽ dei.Dictũ eſt em̃.Et ſcutũ fidei in q̊ poſſitis inqt om̃es ſagittaſ maligni ig nitas extinguere. NHec rurſum ideo debe mus ĩ armis huiuſcemodi ſpũalibo ſcu/ to tantũmodo fidẽ tribuere:cũ alio loco etiã loꝛica dicta ſit fidei. Induti inqᷣt lo/ ricã fidei ⁊ charitatis. Quãdo aũt ex eii/ dẽ ſcripture vᷣbis nõ vnũ aliqͥd:ſed duo vl plura ſentiunt᷑ etiã ſi latet qͥd ſenſerit ille qͥ ſcripſerit:nihil ꝑiculi eſt:ſi qdᷣlibet eoꝝ ↄgruere veritatiũ:ex alijs locis ſãcta rũ ſcripturaꝝ doceri pᷣt.id tñ eo conante qͥ diuina ſcrutat᷑ eloquia:vt ad volũtatẽ ꝑueniat᷑ autoꝛis:ꝑ quẽ ſcripturã illã ſan ctus opatꝰ eſt ſpũs:ſiue hoc aſſequat᷑:ſi/ ue aliã ſententiã de illis verbis qᷓ fidei re cte nõ refragat᷑ exculpat teſtimoniũ ha/ bens a quocũq; alio loco diuinoꝝ eloò/ oꝛum. Ille quippe autoꝛ in eiſdẽ verbis que intelligere volumꝰ ipam ſententiaz foꝛſitan vidit.⁊ certe dei ſpũs qͥ ꝑ eũ hec opatus eſt etiã ip̃aʒ occurſurã lĩectoꝛi vł auditoꝛi ſine dubitatione pᷣuidit:ĩmo vt occurreret qꝛ ⁊ ipſa eſt veritate ſubnixa ns voen voln rrengeſtuhln zs glanonn pnrtnn li cutyineni nt finonis höon ntnconemame cut? vobe ucli ſnſt Gbecc oſotptutzs bulatihs de⸗ alanturvotn Clͤhabeat⸗ decihtora, bbinschichi ffun motisc Greconoiero ſſoftllernt üteriti Gsr Wdudn füchſca⸗ NGinunnt decennea mur Exm. qyrio ſuper cnncolbꝛo⸗ itordiſſer omecc itſignny lq voceqj loq⸗ noponfͤſol cäcüünoini Gorhenignn ploſfeol enagleopfen licos angien nltiſit duinopen dotpllcini⸗ Mbonom fenctiſon toſcimne tngnizf⸗ lunmnigk Catheinie Chmhenin 1. beitſnt alee la nino e Dſcerrörſgn gac ennn luceigadgonn rbinbnmni arönltpsn Nöckerinnnitn mirſßtinde tlbckicrißi Mnapocalpl Bannludfum echaſdilod Pponitſin Uenoſoͤſngle tü duo dlidinn ſcnifantr Nt Dbiaun Hictgioinl eñ nel hot Mhöbendeamme ndrrche Nſonodoen s Reefin ium niibi .Etiiin genmg Ernrinitrd G unin Quitoiidd nüialiget lurr id lkti lis loa⸗ R Niicw i nini zpnmiliſn celſchntſi wdfieite 5 —;TA ꝓpuidit. Nã qͥd in diuinis eloquijs largi us ⁊ vberiꝰ potuit diuinitus ꝓuideri:qᷓ vt eadẽ vᷣba pluribo intelligant᷑ modis: q̊s alia nõ minꝰ diuina ↄteſtantia faciẽt appꝛobari? Ubi autẽ talis ſenſus eruit᷑ cuiꝰ incertũ certis ſanctaꝝ ſcripturaꝝ te ſtimonijs nõ poſſit aꝑiri reſtat vt reddi/ ta ratione manifeſtꝰ appareat:etiã ſi ille cuiꝰ verba intelligere querimꝰ cũ ſoꝛteñnr ſenſit. Sʒz hec cõſuetudo periculoſa eſt. Per ſcripturas em̃ diuinas młto tutiuſ ambulat᷑:q verbis trãſlatis occupatas cũ ſcrutari volumuſ:vt aut h̊ inde exeat qð nõ habeat ↄtrouerſiã.aut ſi habetex eadẽ ſcriptura vbicũq; inuẽtis atq; ad/ hibitis eiꝰ teſtibo terminet᷑. Bciãt auteʒ lr̃ati modis oĩb locutõis qs grãmatici greco noĩe tropos vocãt:autoꝛeſ noſtroſ vſos fuiſſe:⁊ młtiplicatiꝰ atq; copioſius qᷓ; poſſũt exiſtimare vł credere q neſciũt eos ⁊ ĩ alijs iſta didicerũt.Ouos tñ tro/ pos qͥ nouerũt agnoſcũt ĩ lr̃is ſanct:eo/ rũq; ſciẽtia ad eas ĩtelligẽdas aliquãtuʒ adiuuant᷑. Sʒ h̊ eos ignaris tradere nõ decet:ne artẽ grãmaticam docere videa/ mur.Extra ſane vt diſcantur admoneo: qᷓ;uis ſuperiꝰ id ii admonuerim.i.in ſe- cundo libꝛo.vbi ð linguaꝝ neceſſaria co gnitõe diſſerui.Nã lr̃ea bo ipᷣa grãmati ca nomẽ accepit.grãmata em greci lr̃as vocãt:ſigna vtiq; ſonoꝝ ſũt ad articula tã vocẽ q̃ lomur ꝑtinentiũ.Iſtoꝝ autẽ tropoꝝ nõ ſolũ exẽpla ſicut olm:ſi qrun dã etiã noĩa ĩ diuĩs libꝛis legunt᷑:ſic alle goꝛia enigma parabola.Quãuis hi tro-/ pi om̃es ꝗͥ liberali dicunt᷑ arte cognoſci etiã ĩ eoꝝ repiant᷑ loqlis qͥ nlłos gräma / ticos audierũt:⁊ eo q̊ vtit᷑ vulgꝰ ſermõe ↄtenti ſũt.Quis em̃ nõ dicit ſic floꝛeas? Dui tropꝰ metaphoꝛa vocat᷑. Quis nõ dicit piſcinã etiã q̃ nõ habet piſces:et tñ a piſcibo nomẽ accepit:qͥ tropꝰ cathacre ſis dicit᷑. ongũ eſt iſto modo ceteros ꝑꝓ ſeqͥ. Nã vſq; ad illos pꝑuenit vulgi locu⸗/ tio.Qui ꝓpterea mirabilioꝛes ſũt:qꝛ cõ tra quã dicit᷑ ſignificãt:ſicuti eſt qᷓ appel lat᷑ ironia vł antifraſis. Sʒ ironiaꝓpnun ciatõe indicat qͥd velit intelligi:vt cũ di cimꝰ homini mala faciẽti: res bonas fa Antifraſis vero vtↄtraria ſignificet nõ CLXXII. voce pꝓnunciantꝭ efficit:ſzʒ aut vba habz ſua quoꝝ oꝛigo ↄtraria eſt: ſicut appellæa tur lucꝰ ꝙ minime luceat:aut ↄſueuit ali qd dici ita q;uis dicat᷑ etiã nõ ecõtrario. veluti cũ querimꝰ acciꝑe qð ibi nõ eſt?:· rñdet᷑ nobis abũdat:aut adiũctis verbiſ facimꝰ vt ecõtrario intelligat᷑ àd loqui / mur. veluti ſi dicamꝰ: caue illũ:qꝛ bonuſ hõ eſt. Et qͥs talia non dicit indoctꝰ?: ncae omino ſciẽs qui ſint vł àd vocent᷑ hi tro pi: Quoꝝ cognitio ꝓpterea ſcripturaru ambiguitatibe diſſoluẽdis eſt neceſſaria qꝛ cũ ſenſus ad ꝓpꝛietatẽ verboꝝ ſi acci piat᷑ abſurdꝰ eſt.querẽdũ eſt vtiq; ne foꝛ te illo vel illo tropo dictũ ſit:qð nõ intel ligimꝰ: ⁊ ſic pleraq; inuẽta ſũt q latebãt. Zhiconiꝰ quidã ꝗ ↄtra donatiſtas inue ctiſſime ſcripſit:cũ fuerit donatiſta il/ lic fuerit abſurdiſſimi coꝛdiſ:vbi eos nõ orfſi erx parte relinqre voluit:fecit libꝛuzʒ quẽ regulaꝝ vocauit:qꝛ in eo quaſdã ſe/ ptem regulas execut eſt:quib q̃ſi daui bus diuinaꝝ ſcripturaꝝ aperirent᷑ occul ta.Quaꝝ pꝛimã ponit de dño ⁊ eiꝰ coꝛ⸗ poꝛe.Secundã de dñi coꝛꝑe bipartito. Terciã de ꝓmiſſis ⁊ lege.Quartã ð ſpe/ cie ⁊ genere.QOuintã de tẽpoꝛibo. Sextã de recapitulatõe.Septimã de dyabolo ⁊ eiꝰcoꝛpe Que quidẽ ↄſiderata ſicut ab illo aperiunt᷑ nõ parũ adiuuant ad pene tranda q̃ tecta ſũt diuinoꝝ eloquioꝛum. MNec tũ omia q̃ ita ſcripta ſunt vt nõ faci le intelligant᷑:poſſũt his regulis inueni / ri. Sʒ alijs modis plurimis s H̊ nume ro ſeptenario vſq; adeo nõ eſt iſte cõple/ xus:vt idẽ ipᷣe młta exponat obſcura:in quibs haꝝ regulaꝝ adhibet nullam:qmm nec opꝰ eſt. Neq; em aliqd illic tale verſſa tur aut querit᷑:ſicut in apocalipſi iohan/ nis querit:quẽadmodũ intelligẽdi ſunt angeli eccleſiaꝝ ſeptẽ quibs ſcribere iube tur:⁊ ratiocinat᷑ młtipliciter:⁊ ad q̊ pue nit vt ipᷣos angelos intelligamꝰeccłlias. In qua copioſiſſima diſputatõne nihi iſtaꝝ eſt regulaꝝ:⁊ vtiq; res illic obſcu riſſima querit᷑:qͥd exẽpli gr̃a ſatis dictũ ſit. Nã colligere om̃ia nimis longũ ⁊ ni/ mis operoſũ eſt.que ita obſcura ſunt in ſcripturis canonicis:vt nihil iſtaꝝ ſeptẽ ibi requirendũ ſit.Iſte aũt cũ has Vue D treie C z2⸗ vegulas cõmendaret:tantũ eis tribuit ſi om̃ia ꝗᷓ in lege id eſt ĩ diuinis libꝛis ob ſcure poſita inueniremꝰ. his bñ cognitiſ atq; adhibitꝭ ĩtelligere valeamꝰ. Ita p pe exoꝛſus eſt eundẽ libꝝ cũ diceret. Ne ceſſariũ duxi ante omia ꝗᷓ mihi vident᷑ li bellũ regulax ſe criberen ſecretoꝝ leg ve luti claues ⁊ luminaria fabꝛicare. Sunt em̃ quedã regule myſtice q̃ vniuerſe leg⸗ receſſus obtinẽt:⁊ veritatis theſauros aliquib inuiſibiles faciũt.Quaꝝ ſi ratö regulaꝝ ſine inuidia vt cõmunicamꝰ ac/ cepta fuerit: clauſa queq; patefiẽt: et ob/⸗ ſcura dilucidabũt᷑:vt quiſq; ꝓphetie im mẽſam ſiluã pambulãs:his regulis qð ammodo ãſi lucis tramitib deductꝰ ab erroꝛe defendat᷑. Hic ſi dixiſſet Hũt em̃ quedã regule myſtice q̃ nõnullos leg re ceſſus obtinẽt:aut certe q̃ legis magnos receſſus obtinẽt: nõ aũt ꝙ ait vniuerſele gis receſſus.neq; dixiſſet: clauſa queq; pateliẽt:ſʒ cdlauſa multa patefiẽt. veꝝ di xiſſet:nec tam elaboꝛato atq; vtili operi ſuo plus q; res ipᷣa poſtulat dando ĩ ſpẽ falſã lectoꝛẽ eiꝰ cognitoꝛẽq; miſiſſet.Qð ideo dicẽdũ putaui: vt liber ipe ⁊ legat᷑ a ſtudioſiſ:qꝛ plurimũ adiuuat ad ſcriptai iĩtelligẽdas: nõ de illo ſperet᷑ tantũ q;tũ nõ habet. Caute ſane legend eſt:’nõ ſolũ — „ ꝓpter quedã in quibs vt homo errauit.ſʒ maxime ꝓpter illa qᷓ ſicut donatiſta here ticꝰ loquit᷑.Quid aüut doceãt vel admo/ neant iſte ſeptẽ regule bꝛeuiter oſtendaʒ ¶ Pꝛima de dño ⁊ ei coꝛpe eſt:in q ſcien tes aliqñ capit ⁊ coꝛꝑis.i.chꝛiſti ⁊ eccle ſie vnã pſonã nobis intimari:neq; eĩ fru ſtra dictũ eſt fidelibo:ergo abꝛae ſemẽ eſtꝭ cũ ſit ſemẽ vnuzʒ abꝛae qð eſt chꝛiſtꝰ:non heſitemꝰ qñ a capite ad coꝛpꝰ: vła coꝛpe tranſit᷑ ad caput: ⁊ tñ non recedit᷑ ab vna eadẽq; pſona. Una em̃ ꝑſona loquit᷑ di/ cens. Sicut ſpõſo impoſuit mihi mitrã ⁊ ſicut ſpõſam oꝛnauit me oꝛnamento:⁊ tamẽ qͥd hoꝝ duoꝝ capiti:d coꝛpi.i.qd geiſte = ↄueniat:vtiq; intelligẽ ũ eſt. ¶ Secũda eſt de dñi coꝛpe bipar tito:qð quidem nõ ita debuit appellare. Põ em̃ reuera coꝛp dñi eſt qð cũ illo nõ erit in eteꝛnũ. Sʒ dicẽdũ fuit de dñi coꝛ poꝛe vero atq; ꝑmixto:aut vero atq; ſi/ De doctria chꝛiſtiana Ai. II. mulato: vel d aliud:q: no ſolũ inetemũ veꝝ etiã nũc hipocrite nõ cũ illo eſſe dicẽ di ſunt quis ĩ eiꝰeſſe videant ecckia. Vñ poterat regula iſta ſic a pellari: vt dice/ *„ ret᷑ de permixta eccłia. OQue regula lecto rẽ vigilantẽ requirit:qñ ſcriptura cuũ ach lios iã loquat᷑:tãq; ad eoſipᷣos ad quos loquebat᷑ videt᷑ loꝗͥ: vel de ipis cũ ð alis iã loquat᷑ tanq; vnũ ſit vtroꝛũq; coꝛpus ꝓpter tꝑalem cõmixtionẽ ⁊ cõ munione,z ſacramentoꝝ Ad h̊ ꝑtinet in cantico can ticoꝝ. Eul ca ſũ ⁊ ſpecioſa vt tabernacua// la cedar: vt pelles ſalomonis. Nõ en alt fuſca fui vt tabernacula cedar: ⁊ ſi pecio ſũ vt pelles ſalomonis: ſed vtrũq; ſe eſſe dixit. ꝓpter tempoꝛalẽ vnitatẽ intra vna retia piſciũ bonoꝝ ⁊ maloꝝ.Tabernacu la em̃ cedar ad iſmaelẽ pertinẽt:qͥ nõ erat heres cũ ſilio libere. Itaq; cum de bona parte dicat de: ducã cecos in via qua n nou erũt ⁊ ſemitas q̃s nõ nouerũt calca/ bunt: ⁊ faciã illis tenebꝛas ĩ lucẽ ⁊ pꝛaua indirectum. hec verba faciã:⁊ nõ derelin quã eos:mox de alia parteꝗ male permi xta eſt dicit. cõuerſi ſũt retroꝛſũ:quauis alij ſignificent his verbis. Sʒ qin nunc in vno ſunt tanq; de ip̃is loquit᷑ ð quib loquebat᷑:non tñ ſemꝑ in vno erũt. Ipſe eſt quippe ille ſeru⸗ꝰ cõmemoꝛatꝰ in euan partẽ eiꝰ cũ hipocritis ponet. ¶ Terci 4 regula eſt de ꝓmiſſis ⁊ lege:qꝗᷓ alio modo dici pᷣt de ſpiritu littera:ſicut nos eam appellauimus cũ de hac re libꝝ ſcribere mus. Poteſt etiã ſic dici de gratia ⁊ mãa/⸗ dato. Hec autẽ mihimag viget magna q̃ſtio q; regula:q̃ ſoluendis qᷓſtionibo ad hibẽda eſt. Hec aũt eſt quã nõ intelligen tes pelagiani vel ↄdiderũt ſuã hereſiz vl auxerũt. Laboꝛauit ĩ ea thiconi diſſerẽ do bñ: ſz nõ plene. Diſputãs em̃ ð fide⁊ oꝑib⸗ opa nobis dixit dari a deo merito fidei: ipaz vero fidẽ ſic eſſe a nobis vtno bis nõ ſit a deo. Nec attẽdit aplim dicẽtẽ Pax fratribo ⁊ charitas cũ fide a deo pa tre ⁊ dño noſtro ieſu chꝛiſto. Sʒ nõ erat expertus hãc hereſim:q noſtro tempoꝛe exoꝛta multũ nos vt gratiã dei q p dñm noſty ieſum chꝛiſtũ eſt aduerſus eã deſe/ derem exercuit. fm id qð ait apoſtolꝰ. opottber⸗ antittois⸗ tineſftic ptunoſnan tuznniuis inz /ido auhant cict Vobis liince nini Uns lifcliter Gdonati boioſtens tcqz alibi mweothioo Nereſcchei cienpaneg guinunap⸗ nins guwel heclle woent Kordcas Noderd Krhece⸗ tanm. qcit tevlreg cloguns nulgle ve ſo ſieb lioitn hntoen ctiideluge cunchaliag tesnöͤtſit triſencdn ſocupher geneicn⸗ (ai pulgiy leintelign ln uocqg ſienißde onkereen Ctrci lti Uniinote pckenn loninfe (otige gchaeſen II. — nöͤſcliinetni alloeſedic deankectig U ppellarivtdic⸗ Dne ngulglen iſcnopturn caad ſosgaͤg deißis cöi morüq coron⸗ Mtcömunior innincantcon iuvnbenn⸗ ons k amdntſican gumigſecſe fritateda Aor. Tabenga gan rbonn onrüäoäi noncin siwcrt adärdn nennlimus hainfc Gaaroli⸗ nveſit. nont lan diuicean⸗ n n ei no nwn ſiantnoseſc⸗ ibr —.——ꝗỹM opoꝛtet hereſeſ eſſe vt pbati manifeſti ſfi ant in nobis.multo vigilãtioꝛes diligẽ/ tioꝛeſq; reddidit:vt aduerteremꝰ in ſcri/ pturis ſanctis ꝙ iſtũ thiconiũ minꝰ attẽ tuʒ minuſq; ſine hoſte ſollicitũ fugit etiã ipᷣaʒ.ſ.fidẽ donũ illiꝰ eſſe q̊ menſurã vni/ cuiq; partit᷑. Ex q̃ ſentẽtia quibuſdã di/ ccũ eſt. Uobis donatũ eſt ꝓ chriſto ñ ſo⸗ lũ vt in eũ credatis:veꝝ etiã vt ꝓ eo pati amini. Uñ qs dubitet vtrũq; eſſe dei do nũ.qͥ fideliter atq; intelligẽter audit vtꝝ q; donatũ: Olura ſũt ⁊ alia teſtimonia qͥ bus id oſtendit᷑ ̃m q̊ nũc nõ agimꝰ:alibi gũt atq; alibi ſepiſſime egimꝰ iſtal. Quar ta vero thiconij regula eſt de ſpecie ⁊ ge⸗/ nere:ſic em̃ eã vocat.volẽs intelligi ſpe/ ciem partẽ:genꝰ aũt totũ:cuiꝰ ea pars ẽ quã nuncupat ſpeciẽ:ſicut vnaqueq; ci/ nitas pars eſt vtiq; vniuerſitat gentiũ: hãc ille vocat ſpeciẽ:genꝰ aũt oẽs genteſ Neq; hic ea diſcernẽdi ſubtilitas adhi/ benda eſt q̃ a dialecticis tradit᷑:qͥ int᷑ par tẽ ⁊ ſpeciẽ quid interſit acutiſſime diſpu tant.Eadẽ vero ratio eſt:ſi nõ ð vnaqua q; ciuitate:ſʒ de vnaquaq; ꝓuincia vl gẽ te vl regno talealiqͥd in diuinis reperiat eloquijs. Nõ ſolũ em̃:verbi gra:de ihe/⸗ ruſalẽ vel de aliq̃ gentiũ ciuitate:ſiue ty/ ro:ſiue babilonia:ſiue alia q̃libet:dicit aliqͥd ĩ ſcriptur ſanct: qð modũ eiꝰ exce dat:⁊ ↄueniat potiꝰ omib gentib:verũ etiã de iudea de egipto de aſſyria:⁊ qua/⸗ cunq; alia gente in qᷓ ſunt plurimeciuita tes:nõ tñ totꝰ oꝛbis ſʒ pars ei:dicit᷑ qd trãſeat eiꝰ modũ ⁊ cõgruat potiꝰ vniuer ſo cuiꝰ hec pars eſt:vł ſicut iſte appellat generi cuiꝰ hec ſpecies eſt. Uñ ⁊ in noti/ ciã vulgi verba iſta venerũt:vt etiã idio te intelligant qd ſpecialiter qd generalit᷑ in quocũq; pᷣcepto ünꝑiali ſit conſtitutũ Fit etiã h̊ de hoĩbo:ſicutea qᷓ de ſalomõe dicunt᷑ excedũt eiꝰ modũ:⁊ potiꝰ ad chꝛi ſtũ vel eccleſiã cniꝰ ille pars eſt relata cla reſcũt. Nec ſpecieſ ſemꝑ excedit᷑:ſepe em̃ talia dicunt᷑ ꝗᷓ vel ei quoq; vel ei foꝛtaſſe tantũmodo aptiſſime ↄgruãt. Sʒ cuʒ a ſpecie tranſit᷑ ad genꝰ q̃ſi adhuc ð ſpecie loquẽte ſcriptura:ibi vigilare debet le/ cctoꝛis intentio ne querat in ſpecie ꝗð in generepᷣt mel⁊ certius inueniri.Facile intelli dabo in vos: ⁊ faciaʒ vt i quippe eſt illud qð ait ꝓpheta eʒechiet. Domꝰ' iſrael habitauit ĩ terra:⁊⸗ polluert illã in via ſua ⁊ ĩ idolis ſuis:⁊ peccat ſu is: m immũdiciã mẽſtruate:facta eſt via eoꝝ ante faciẽ meã:⁊ effudi irã meã ſuper eos ⁊ diſperſi illos inter nationes:⁊ ven tilaui eos ĩ regiones ſᷣm vias eoꝝ et ſᷣm pẽta eoꝝ iudicaui eos. Yacile eſt inq; H igere de illa domo iſrael. de qᷓ dicit apłs. Clidete iſrael ſm carneʒ:qꝛ hec oĩa carnalis populꝰ iſrael ⁊ fecit ⁊ paſſus eſt Allia etiã qᷓ ſequunt᷑ eidẽ intelligunt᷑ po/ pulo ↄuenire. Sʒ cñ ceperit dicere:⁊ ſa/ ctificabo nomẽ meũ ſanctũ.illud magnũ qð pollutũ eſt inter nationes qð pollui/ ſtis i medio eaꝝ:⁊ ſciẽt gẽtes qꝛ ego dñs iã intentꝰ debet eſſe qͥ legit:queadmodũ ſpecies excedat᷑ ⁊ adiungat᷑ genꝰ. Seqͥt em ⁊ dicit.Et dũ ſanctificaboꝛ ĩ vobis gInte oculos eoꝝ:⁊ accipiã vos de genti⸗/ bus: ⁊ ↄgregabo vos ex oĩbo terris:et in ducã vos in terrã veſtrã:⁊ aſpergã vos qqua mũda:⁊ mũdabimini ab ommibo ſi⸗/ mulacris veſtriſ:⁊ mũdabo vos:⁊ dabo vobis coꝛ nouũ:⁊ ſpiritũ nouũ dabo in vos: ⁊ auſerã coꝛ lapideũ de carne veſtra ⁊ dabo vobis coꝛ carneũ:⁊ ſpiritũ meuʒ vos: ⁊ faciaʒ vt in iuſticijs meis ambuletis: ⁊ iudicia mea cuſtodiatꝭ ⁊ fa/ ciatis ⁊ habitabitis in terra quã dedi pa tribo veſtri:⁊ eritis mihi ĩ populũ:⁊ ego ero vobis in deñ:⁊ mũdabo vos ex oib immũdicijs veſtris. Hoc de nouo teſta mento eſſe ꝓphetatũ ad qð ꝑtinet nõ ſo/ lum üla vna gens in reliquijs ſuis:de qͥ/ bus alibi ſcriptũ eſt.ſi fuerit numer? fili oꝛũ iſrael: ſicut arena maris reliquie ſal/ ne fient. ven etiã cetere gentes qᷓ ꝓmiſſe ſunt patribo eoꝝ qui etia noſtri ſunt:non ambigit quiſquis intuet᷑ ⁊ lauacꝝ rege/ nerationis hic eſſe pmiſſum:qð nunc vi demꝰ omib gentib redditũ Aeilud qð ait apoſtolꝰ: cũ noni teſtamẽeti gratiã cõ/ mendaret:vt in cõparatõne veteris emi neret. epiſtola noſtra vos eſtis ſcripta nõ atramẽto:ſʒ ſpiritu dei viui:nõ ĩ tabulis lapideis: ſed in tabulis coꝛdis carnalib- hinc eſſe rſpicit ⁊ perſpicit dictũ vbi iſte Ppheta dicit: dabo vobis coꝛ nouuʒ:⁊ ſpiritũ nouũ dabo in vos.⁊ auferam coꝛ 3 carneu. Coꝛ quippe carneũ. Uñ ait apo ſtolꝰ:tabulis coꝛdis carnalibo:a coꝛdela pideo voluit vitã ſentientẽ diſcernuet ꝑ viltã ſentientẽ ſignificauit intelligentem Pic fit iſrael ſpalis nõ vniꝰ gentis:ſed omniũ q̃ ꝓmiſſe ſunt patrib eoꝝ in ſemi ne q eſt chꝛiſtꝰ. Hic ergo iſrael ſpũalis ab uülo iſrael carnali:qui eſt vniꝰ gentꝭ:no uitate gratie nõ nobilitate patrie:⁊ men te nõ gente diſtinguit᷑. Gʒ altitudo pꝛo/ phetica dũ de illo vel ad illũ loquit᷑ latẽ ter tranſit ad hũc.⁊ cũ iam de iſto velad iſtũ loquit᷑:adhuc de illo vel ad illuʒ loqͥ videt᷑.nõ intellectũ ſcripturaꝝ nobis q̃ſi hoſtiliter inuidẽs:ſʒ exercẽs medicinali ter coꝛ noſtꝝ. Uñ ⁊ illud qð ait:⁊ indu/⸗ cam vos in terrã veſtrã:⁊ paulo poſt tan q; idipᷣm repetẽs:⁊ habitabitis in terra veſtra quã dedi patrib veſtris.nõ carna liter ſicut carnalis iſrael:ſed ſpũaliter ſic ſpũalis debemꝰ acciꝑe.Eccleſia quippe ſine macula ⁊ ruga ex omibo gentibo cõ/⸗ gregata:atq; in eternũ regnatura cũ chꝛi ſto ipᷣa eſt beatoꝝ terra viuentiũ:ipᷣa eſt intelligẽda patribo data:quãdo eis certa ĩmutabili dei volũtate ꝓmiſſa eſt:quo niã ipſa ꝓmiſſionis vł pᷣdeſtinatõnis fir mitate iã data eſt que danda ſuo tempo/ rea patrib credita eſt.ſicut ð ipſa gratia q̃ ſanctis dat᷑.ſcribẽs ad thimoteũ apts ait. Nõ ſ̃ᷣm opa noſtra:ſed fᷣm ſuũ ꝓpoſi tum ⁊ gratiã qᷓ data eſt nobis in chꝛiſto ieſu añ ſecula eterna:manifeſtata aũt nũc ꝓ aduentũ ſaluatoꝛis noſtri.Datã dixit gratiã:quãdo nec erãt adhuc quibꝰ da/ ret᷑:quoniã in diſpoſitõe ac pᷣdeſtinatõe Dei iã factũ erat qdᷣ ſuo tempoꝛe futuruzʒ lapideũ de care veſtra: æ dabo vob coꝛꝛ erat quo eſſe dicit manifeſtatã. Quãuis hec poſſint intelligi ⁊ de terra futuri ſe/ culi quãdo erit celũ nouũ ⁊ terra noua ĩi gqua iniuſti habitare nõ poterũt Et ideo recte dicit᷑ pijs ꝙ ipſa ſit terra eoꝝ:q̃ vl/ la ex parte nõ erit impioꝝ:qꝛ ⁊ ipſa ſimi/ liter data eſt quando danda firmata eſt. ODuintã thiconi regulã ponit quã de tempoꝛibo appellat:qua regula plerũq; inueniri vel cõijci poſſit latens ĩ ſcriptu ris ſanctis quãtitas tempoꝝ.Duob an tem modis vigere dicit hanc regulã:aut tropo ſynecdoche:aut legitimis numerꝭ Tropus ſynecdoche:aut a ꝑte totũ:aut a toto partẽ facit intelligi:ſicut vnꝰ euan geliſta poſt dies octo factũ dicit:qð aliꝰ poſt dies ſex:quãdo in monte diſcipulis tantũ trib pᷣſentibo facies domini vt ſol totos:ſed ſolos medios cõputaſſe. Hoc reſpleduit ⁊ veſtimẽta eiꝰ ſicut nix. Utꝝ q; em̃ veꝝ eſſe non poſſet qð de numero dieꝝ dictũ eſt:niſi ille qui Piri poſt dies octo intelligat᷑ partẽ nouiſſi id chꝛiſtꝰ pᷣdixit futuꝝ:⁊ partẽ pꝛimam diei quo id oſtẽdit impletũ:p totis die/ bus duobo atq; integris poſuiſſe.is vᷣo qui dixit poſt dies ſex integros omes et mogdo locutionis vł quo ſignificat᷑ a par te totũ etiã illa de reſurrectõne chꝛiſti ſol uit᷑ qᷓſtio. Pars em̃ nouiſſima diei quo die paſſus eſt niſi ꝓ toto die accipiat᷑ id ẽ agiuncta etiã nocte pᷣterita:⁊ nox in cuiꝰ parte vltima reſurrexit niſi totꝰ dies ac/ cipiat᷑adiuncto.ſ.die illuceſcẽte domico nõ poſſunt eſſe tres dies ⁊ tres noctes qͥᷣ bus ſe in coꝛde terre pᷣdixit futuꝝ. Legi timos autẽ numeros dicit quos eminen tius diuina ſcriptura cõmendat:ſicut ſe ptennariũ vel denariũ vel duodenarium ⁊ quicũq; alij ſint quos legendo ſtudioſi libenter agnoſcunt. Plerüũq; em̃ numeri huiuſmodi ꝓ vniuerſo tempoꝛe ponunt᷑ ſicut ſepties in die laudeʒ dixi tibi:nihil eſt aliud q; ſemꝑ laus eiꝰ ĩ oꝛe meo.Tan tundem valent ⁊ cũ multiplicant᷑ ſiue xꝑ denariũ ſicut ſeptuaginta ⁊ ſeptingenti vnge poſſunt ⁊ ſeptua ginta anni hiere/ mie ꝓ vniuerſo tempoꝛe ſpũaliter accipi quo eſt apud alienos eccleſia:ſiue ꝑ ſeip ſos ſicut decẽ per decẽ centũ ſunt:⁊ duo decim per duodecim centũ quadraginta quattuoꝛ quo numero ſignificat᷑ vniuer ſitas ſanctoꝝ in apocalipſi. Unde appa ret nõ ſolas tempoꝝ queſtiones iſtis nu meris eſſe ſoluẽdas:ſed latius patere ſi/ gnificatõnes eoꝝ ⁊ in multa pꝛoſerpere. NHeq; em numerus iſte in iĩ ad tempoꝛa pertinet:ſʒ ad hoĩes. Bextã regulã thiconiꝰ recapitulationẽ vocat ĩ obſcuritate ſcripturaꝝ ſatis vigilanteꝛ inuentã. Dic em dicunt quedã quaſi ſe/ quantur in oꝛdine tempoꝛis:vel rerum mã diei ex q̊ᷓ 6öäingtonen enniſſtei Ponlerpee cutingene 16 bonineueſer ſucdetenuon⸗ citt nieet otenchfuctu, nelii breuun ikgplanan Cbibominec redent dic lolparagiſun kachuc⸗ WN Zit Etignur üſitebo nmeldeni nincpuſtun onpeinetaal Nitamiraun Ntrreverdd Nrdode Ge ad Hedend⸗ tüfactaſ poteſtni ltelicnt ernii. noꝛarnt bitllich ſus integi Bnument biſtliſent asinfegeo nnectitde 1gherat diſperle ſin Muuli. kt or maof heſtrere Nlctan heſtüte, Cchtüas aholind bigfine Glgs gs tlegtimofne dumetetotſel Aigrſcntrppgn ſidietttn mnnonredſgl ip donlnitf 1cbſurnir ſetgödenunm niditt poſtois wulſnidicer; megmi pinan npcignts die⸗ Gr lleis ſo r eg ech os cöpunle ⸗ knoſignifntayn vniſinn g gin wortputte minthorincus nilitor dies lnccenedoi Wes hos sdictgbon cöneeit nii udreunn Moslennipnin isenun rram GſrmaTi ligtonkſued unetſchengen gutn un don Gt hülin Satcinſnehil tamintd mmiguno ſcnar u. . Duepp * ſtoru grusplutſt ulapoer ngeſ — . hoies. mltone ſrs viln cõtinuatione narrent᷑:cũ ad pꝛiora quepᷣ termiſſa fuerãt latẽter narratio reuocet᷑ Dõð niſi ex hac regula intelligat᷑ errat᷑:ſi/ cut in geneſi.Et plantauit inqᷣt dñs deꝰ paradiſũ in eden ad oꝛientẽ:⁊ poſuit ibi hominẽ quẽ foꝛmauit:⁊ ꝓduxit de ad/ huc de terra om̃e lignũ ſpecioſũ ⁊ bonũ in eſcã:ita videt᷑ dictũ tanq; id factuʒ ſit poſtea q; factũ poſuit deꝰ hominẽ in pa radiſũ:cũ bꝛeuiter vtroq; cõmemoꝛato id eſt ꝙ plantauit deꝰ paradiſum ⁊ poſu it ibi hominẽ quẽ foꝛmauit recapitulan do redeat ⁊ dicat qð pᷣtermiſerat.quomo do.ſ.paradiſuſ fuerit plantatꝰ:qꝛ produ xit deꝰ adhuc de terra om̃e lignũ ſpecio/ ſum ⁊ bonũ in eſcã.Deniq; ſecutꝰ adiun xit.Et lignũ vite in medio paradiſi:⁊ li/ gnũ ſciẽtie boni ⁊ mali.Deinde flumẽ qͥ paradiſus irrigaret᷑ diuiſũ in quattuoꝛ pꝛincipia flunioꝝ q̃ttuoꝛ explicat᷑:qð to tum ptinet ad inſtitutionẽ paradiſi.QOðᷣ vbi terminauit rpetiuit illud qð iã dixe/ rati⁊ reuera hoc ſequebat᷑ atq; ait.Et ſũ pſit dominꝰ deꝰ hominẽ quẽ fecit:⁊ po/ ſuit eũ in paradiſo ⁊ cetera. Poſt iſta em̃ facta ibi eſt poſitꝰ homo:ſicut nũc ordo ipᷣe demonſtrat:nõ poſt hominẽ ibi poſi tũ facta ſunt iſta.ſicut pꝛiꝰ dictũ putari poteſt:niſi recapitulatio illic vigilanter intelligat᷑ qua reditũ eſt ad ea que fuerat pᷣtermiſſa. Itẽq; in eodẽ libꝛo cũ cõme/ moꝛarent᷑ generatõnes filioꝝ noe dictũ eſt:hi filij cham ĩ tribub ſuis ſᷣm liguas ſuas in regionib ſuis ⁊ in gentib ſuis. Enumeratis quoq; filijs ſem dictũ eſt: hi filij ſem in tribub ſuis ſᷣm linguas ſu as in regionibo ſuis ⁊ in gentib ſuiſ. Et annectit᷑ de omibo. He tribo filioꝛuʒ noe: ſim generatões ⁊ ſᷣm gentes eoꝝ.Ab hiſ diſperſe ſunt inſule gentiũ ſuꝑ terrã poſt diluuiũ. Et erat om̃is terra labiũ vnum ⁊ vox vna om̃ibus.Hoc itaq; qð adiun ctum eſt:⁊ erat omis terra labiũ vnum ⁊ ſperſi iã fuerãt ſuper terrã.etiã ſm ĩſulaſ gentiũ vna fuerit omibo lingua cõmuniſ qð ꝓculdubio repugnat ſuperioꝛibo ver bis: vbi dictũ eſt in tribub⸗ ſuis em lin / guas ſuas.ſFleq; em̃ dicerent᷑ habuiſſe demq; po manikteſtiſſime ſoꝛis ſunt:ſed in eis 4 (Go. CrxxXIIII. iã linguas ſuas ſingule trib que gentes ſingulaſ fecerãt:quãdo erat omibus vna cõmunis:ac per hoc recapitulando ad/ iunctũ eſt:⁊ erat om̃is terra labiũ vnum ⁊ vox vna omibus latẽter narratione re deunte:vt diceret᷑ quomodo factũ ſit:vt ex vna omniũ lingua fuerint diuiſi per multas.Et cõtinuo de illa turris edifi/ catione narrat᷑ vbi hec eis iudicio diui/ no ingeſta eſt pena ſupbie:poſt qðᷣ factũ diſperſi ſũt ſuper terrã fm linguas ſuas Fit iſta recapitulatio etiã obſcuriꝰ ſicut in euãgelio dicit dũs Die quo exijt loth a ſodomis pluit de celo igneʒ ⁊ perdidit om̃es:ſᷣm hec erit dies filij hominis q̃n/ do reuelabit᷑. Ylla hora qui erit in tecto 2 vaſa eiꝰ in agro nõ deſcẽdat tollere illa Et quiĩ agro ſimiliter nõ fuertat᷑ retro: meminerit vxoꝛis loth. Nunqͥd cuʒ do/ minus fu erit reuelatꝰ tũc ſunt iſta ſeruã// da ne quiſq; retro reſpiciat.i.vitã pᷣteri tam cui renũciauit inqrat:⁊ nõ potiꝰiſto tempoꝛe:vt cũ dominꝰ fuerit reuelat re tributionẽ ꝓ eis que quiſq; ſeruauit vel cõtempſit inueniat.Camẽ quia dictum eſt illa hoꝛa tunc putant᷑ iſta ſeruanda cũ fuerit dominꝰreuelatꝰ:niſi ad intelligen dam recapitulationẽ ſenſus legentis in/ uigilet:adiuuãte alia ſcriptura que ipſo rum apoſtoloꝝ adhuc tẽpoꝛe clamauit. Eni nouiſſima hoꝛa eſt. CTempꝰ ergo ip um quo euangeliũ pᷣdicat᷑:quouſq; do/ minus reuelet᷑:hoꝛa eſt ĩ qua opoꝛtʒ iſlta ſeruari:qꝛ ⁊ ipᷣa reuelatio domini ad ean bitur eptima thiconij regula eſt ea rema de dyabolo ⁊ eiꝰ coꝛꝑe. Eſt em̃ ⁊ ipe caput impioꝝ qui eiꝰ ſund- qdðãmodo coꝛpꝰ:ituri cũ illo in ſupplici um eterni ignis:ſicut chꝛiſtꝰ caput eſt ec cleſie que eſt coꝛpus eiꝰ futurũ cũ illo in regno ⁊ gloꝛia ſempiterna. Bicut ergo ĩ dem hoꝛã pertinet q̃ die iudicij termina 4 ſt ar0 numæ pꝛima regula quã vocat de domino ⁊ eiꝰ vox vna omibo id eſt lingua vna:ita di / ctũ videt᷑ tanq; eo iam tempoꝛe quo di/ coꝛpoꝛe vigilandũ eſt:vt intelligat᷑ cum de vna eadẽq; perſona ſcriptura loqui:. quid cõueniat capiti:quid coꝛporũita ? in iſta nouiſſima aliquãdo in dyabolum dicit᷑:qðᷣ nõ in ipſo ſʒ potiꝰ in e? coꝛpoꝛe poſſit agnoſci.qð habet nõ ſolũ in eis qͥ . cũ ad ipᷣm pertineãt tamẽ ad tempꝰmiſcẽ tur eccleſie donec vnuſquiſq; de hac vi/ ta exeat:vel a frumẽto palea ventilabꝛo vhltimo ſeparet᷑. Oð em̃ ſcriptũ eſt apud eſaiã:quomodo cecidit ðᷣ celo lucifer ma ne oꝛiens ⁊ cetera:q̃ ſub figura regis ba bilonie de eadẽ ꝑſona vel ad eandẽ per/ſo nã dicta ſunt in ipſa cõtexione ſermonis de dyabolo vtiq; intelligunt᷑:⁊ tamen q; ibi dictũ eſt cõtritus eſt in terra qui mit / Lit ad omes gentes:nõ totũ ipᷣi capiti cõ gruit. HNã ⁊ ſi mittit ad om̃es gẽtes dya bolus angelos ſuos:tamẽ in terra coꝛpꝰ eiꝰ nõ ipᷣe conterit᷑:niſi qꝛ ipᷣe eſt in coꝛpꝑe ſuo qð cõtritum ſit vt puluis quẽ pij cit vent a facie terre¶ He aũt om̃es regu/ le excepta vna que vocat᷑ de pꝛomiſſis ⁊ lege:aliud ex alio faciunt intelligi.qð eſt pꝛopꝛiũ tropice locutõnis:que latiꝰ pa/ tet q; vt poſſit vt mihi videt᷑ ab aliq̃ vni uerſa comp̃ hẽdi. Hã vbicũq; velut alið dicit᷑ vt aliud intelligat᷑:⁊ ſi nomẽ ipſiuſ tropi in loquẽdi arte nõ inuenit᷑ tropica locutio eſt. Oue cũ fit vbi fieri ſolet ſine laboꝛe ſequit᷑ intellectꝰ:cũ vero vbi non ſolet laboꝛat᷑ vt intelligat᷑ ab alis magis ab alijs minꝰ:ſicut magiſ minuſve dona dei ſunt i ingenijs hominũ vł adiutoꝛia tribuunt᷑. Pꝛoinde ſicutĩ verbis ꝓpꝛijs de quib ſuperiꝰ diſputauimꝰ vbi res vt dicunkt᷑ intelligẽde ſunt:ſic in trãſlatis q̃ faciunt tropicas locutõnes vbi aliud ex glio intelligendum eſt:de quibo hucuſq; q; tũ viſũ eſt ſatis egimꝰ:nõ ſolũ admonẽ di ſunt ſtudioſi venerabiliũ litteraꝝ:vt in ſcripturis ſanctis genera locutionum ſciãt:⁊ quomodo apud eas aliqͥd dici ſo leat vigilanter aduertãt memoꝛiterq; re cineant:veꝝ etiã qð eſt pᷣcipuũ ⁊ maxime neceſſariũ:oꝛẽt vt intelligat In eis quip pe litteris quaꝝ ſtudioſi ſunt qui legunt dominꝰ dat ſapientiã:⁊ a facie eiꝰ ſciẽtia ⁊ intellectꝰ:a quo ⁊ ipᷣm ſtudiũ ſi pietate pꝛeditum eſt acceperunt. Sed hec ſatis etiã de ſignis quantũ ad vᷣba pertinent dicta ſint. Reſtat vt de ꝓferẽdis eis que ſentimꝰ ſequẽti volumine que dominus donauerit diſſeram. FErplicit liber terceius De doctria chꝛiſtiana Ai. Im. = neipit liber quartus. =ðð Oc opus no ſis bono viro etiã hoc vacat diſcere:non autẽ a me vel in hoc opere:vel in aliquo glio requirendũ. Nã cũ per artẽ rhetoꝛi cam ⁊ vera ſuadeant᷑ ⁊ falſa:quis audeat dicere aduerſus mẽdaciũ in defenſoꝛibꝰ ſuis inermẽ debere cõſiſtere veritatẽ:vt videlicet illi qui res falſas perſuadere co nant᷑ nouerint auditoꝛẽ vel beniuolũ vel intentũ vel docilem pꝛohemio facere:iſti gũt nõ nouerint: Illi falſa bꝛeuiter aper te veriſimiliter: ⁊ iſti vera ſic narrent:vt audire tedeat:intelligere nõ pateat:cre/ dere poſtremo nõ libeat: Illi fallacib ar gumentis veritatẽ oppugnẽt:aſſerãt fal ſitatẽ:iſti nec vera defendere nec falſa va leant refutare. Illi animos audientium in erroꝛem mouentes impellenteſq; dicẽ do terreant cõtriſtent exhilarent exhoꝛ/ tentur ardenter.iſti pꝛo veritate lenti fri gidiq; doꝛmitent.Quis ita deſipiat vt hoc dicat. Cum ergo ſit in medio poſita facultas eloquij que ad perſuadẽda ſeu pꝛaua ſeu recta valet plurimũ:cur nõ bo noꝛum ſtudio comparat᷑:vt militet veri/ ſtrum qð inſcribi᷑ de do ctrina chꝛiſtiana in duo qᷓ dam fueram pꝛima diſtri/ itus. Hã poſt phemiũ quo reſpondi eis qui hoc opus fuerãt repꝛe/ henſuri:due ſunt res inquã ĩ quibo niti oyfis tractatio ſcripturaꝝ.modꝰ inueni engi q̃ intelligenda ſunt:æ modꝰ ꝓferẽdi ꝗqᷓ intellecta ſunt.De inueniendo pꝛiꝰ:de Pꝓferendo poſtea diſſeremꝰ. Quia ergo ð inueniendo multa iã diximus:⁊ tria de hac vna volumina abſoluimꝰ:dño adiu uante de ꝓferendo pauca dicemꝰ: vt ſi fi⸗ eri potuerit vno libꝛo cuncta claudamꝰ: totũq; hoc opus quattuoꝛ voluminibꝰ terminet᷑. Pꝛimo itaq; expectationẽ legẽ tium qui me foꝛte putant rhetoꝛica da⸗/ turum eſſe pᷣcepta:que in ſcholis ſecula/ ribo ⁊ didici ⁊ docui iſta pᷣlocutione cohi beo atq; vt a me nõ expectent᷑ admoneo: nõ vt nihil habeãt vtilitatis:ſed ſiquid habent ſeoꝛſum diſcendũ eſt:ſi cui foꝛtaſ Aciſcitmnlind csnlis ſo turpant: reobſeruatione acocttin den Gdodoperer ſnachhendo⸗ glantanominm nolcpoſtone conpenrconus ioglibocccle nunepꝛinch Ngeqy hacg holltoſnin. ſachgopuse ſcſerder 4operlcine Diſcndls ün Hutüentesn Gtagrleſcenn WNüce Munacnd N! GatecRen tomaterr oqnet⸗ tesil deſunren ehanr. gins Wrhmnt luoſitenie Wlnrint crotgtioeſin pocrenoeni fceinglun vgenünelll Mmtunnecſim⸗ ulhonmer irgin mticopoſe fnihadicn Noneſton: WN nllerz RN danke cinen, Cposnn Diſtum indu am prinadih voſppeniün Pns ieritſin, uduäiqoibeni mw nocinne umna noc pſri nugiagonr idnimugtande olnin!dionin nadicenetia Dauncacaucg: worrolumiub anmmnimele⸗ Vrtbewric nſcholis ſece⸗ Plocadionecon cCtentacbeter mdsſed ſ üchſai ArA orralplic⸗ dormni t Algignnt ain atuh merontirt Gpeſinleet beningibrd cnioſucgeſt Uubwunrenr mſemmant neno unc Giln niſni entiin irun lenre dic⸗ glarent hhr Cinnelont in deſpit nnelooſt vefinnich e nigtſin tnlite tati:’ſi eã maliad obtinẽdas puerſas vo/ naſq; cauſas in vſus iniquitatis ⁊ erro/ ris vſurpant: Sed quecũq; ſunt de hac re obſeruationes atq; pꝛecepta:quibus cũ accedit in verbis plurimis oꝛnamẽti/½ q; verboꝝ exercitationis lingue ſolertiſ/ ſima cõſuetudo fit illa qᷓ facũdia vel elo/ quentia nominat᷑ extra iſtas litteras no/ ſtras ſepoſito ad hoc ↄgruo tẽpoꝛis ſpa cio apta ⁊ conueniẽti etate diſcẽda ſunt eis qui hoc celeriter poſſunt. Nã ipſos romane pꝛincipes eloquẽtie non piguit dicere: hãc artẽ niſi quis cito poſſit nũ q; poſſit om̃ino perdiſcere. Oð vtꝝ ven ſit quid opus eſt querere? Nõ enim etiã ſi poſſint hec a tardioꝛibo tandẽ aliquan do perdiſci: nos ea tanti pendimꝰ vt eis diſcendis iã maturas vł etiã graues ho minũ etates velimus impendi. Sac eſt vt aduleſcentuloꝛũ iſta ſit cura:nec ipſo rum omniũ quos vtilitati ecclłiaſtice cu pumus erudiri:ſed eoꝝ quos nondũ ma/ gis vꝛgens ⁊ huic rei ſine dubio pᷣponẽ/ da neceſſitas occupauit.Quoniã ſi acu/ tum ⁊ feruẽs aſſit ingeniũ:faciliꝰ adherʒ eloquẽtia legentibo ⁊ audientib eloquẽ/ tes:q́; eloquẽtie pᷣcepta ſectantib. Nec deſunt eccleſiaſtice littere etiã pᷣter cano/ nẽ in arce autoꝛitatis ſalubꝛiter colloca/ tum:quas legẽdo homo capax:⁊ ſi ñ id agat ſ̊ tantũmodo rebaq̃ ibi dicunt᷑ intẽ tus ſit:etiã eloquio quo dicunt᷑ dũ ĩ his ver ſatur imbuit᷑ accedẽte vel maxime ex ercitatione ſine ſcribendi ſiue dictandi: poſtremo etiã dicendi que ᷣm pietat ac ſidei regulam ſentit. Bi auteʒ tale deſit ingeniũ:nec illa rhetoꝛica pꝛecepta capi untur:nec ſi magno laboꝛe inculcata q̃n/ tulacunq; ex parte capiant᷑ aliquid pꝛo/ ſunt.quãdoquidẽ etiã ipſi qui ea didice/ runt ⁊ copioſe oꝛnateq; dicũt.non om̃es vt fm ipſa dicant poſſunt ea cogitare cũ dicunt:ſi non de his diſputant.ĩmo ve/ ro yvix vllos eſſe exiſtimo qui vtrunq; poſſint:et dicere bene.et ad hoc facien/⸗ dum pꝛecepta illa dicendi cogitare duz dicunt. Cauendum eſt enim ne fugiant ex ainmo que dicenda ſunt:dum atten/ *„ ditur vt arte dicantur Et tamẽ in ſermo nibus atq; dictõnibus eloquentium im cIxxVvyv. pleta reperiuntur pꝛecepta eloquẽtie:de quibus illi vt eloquerentur vel cum elo querentur non cogitauerunt:ſiue illa di diciſſent ſiue ne attigiſſent quidem. Im/ plent quippe illa quia eloquentes ſunt: non adhibent vt ſint eloquentes. Oua/ pꝛopter cum ex infantibus loquẽtes nõ fiant niſi locutiones diſcendo loquenti/ um:cur eloquentes fieri non poſſunt nul la eloquendi arte tradita:ſed elocutõnes eloquentiũ legendo ⁊ audiendo:⁊ q́;tum alſſequi concedit᷑ imitando: Quid qð ita fieri ipſis quoq; experimur exẽplis: Nã ſine pꝛeceptis rhetoꝛicis nouimus plu/⸗ res eloquentioꝛes plurimis qui illa di/ dicerunt:ſine lectis vero ⁊ auditis elo/ quentium diſputationibus vel dictioni bus neminem. Nam neq; ipſa arte gram matica qua diſcitur locutionũ itegritas indigerent pueri:ſi eis inter homines qͥ integre loquerent᷑ creſcere daretur ⁊ viue re. Neſcientes quippe vlla nomina vici/ oꝛum quicquid vicioſum cuiuſq́; oꝛe lo quentis audirent ſana ſua ↄſuetudine re pꝛehenderent ⁊ cauerent.ſicut ruſticos vꝛbani repꝛehendũt etiã qui litteras ne/ ſciunt.Debet igitur diuinarum ſcriptu rarum tractatoꝛ ⁊ doctoꝛ:defenſoꝛ recte fidei ac debellatoꝛ erroꝛis:⁊ bona doce/ ræe:⁊ mala dedocere:atq; in hoc opere ſer monis conciliare auerſos:remiſſos eri/ gere neſcientibo quid agat᷑ quid expecta re debeãt intimare. Ubi autẽ beniuolos intentos:dociles:aut inuenerit:aut ipſe fecerit:cetera peragẽda ſunt ſicut poſtu lat cauſa. Bi docendi ſunt qui audiunt narratione faciendũ eſt.ſi tamẽ indigeat vt res de qua agitur innoteſcat. Ut au/ tem que dubia ſunt certa fiant:documẽ/ tis adhibitis ratiocinandũ eſt. Si vero qui audiunt monendi ſunt potius q; do cendi vt in eo qð iam ſciunt agendo non toꝛpeant:et rebus aſſenſum quas veras eſſe fatentur accõmodent:maioꝛibus di cendi viribus opus eſt. Ybi obſecratio/ nes ⁊ increpationes:concitationes ⁊ co ercitationes:⁊ quecũq; alia valent ad cõ monendos animos neceſſaria.Et hecqͥ dem cuncta qᷓ dixi om̃es fere hoĩes ĩ his que loquẽdo agunt facere non quietedͤt De doctrina chꝛiſtiana Tiber ImII. SDʒ cũ alij faciãt obtuſe defoꝛmiter frigi de:alij acute oꝛnate vehemẽeter: illũad h̊ opꝰ vnde agimꝰ iã opoꝛtet accedere:q pt diſputare ⁊ dicere ſapieter etiã ſi non pᷣt eloquẽter vt ꝓſit audientibo⁊ ſi minꝰ q; ꝓdeſſet ſi ⁊ eloquẽter poſſet dicere. Qui vero afſiuit inſipiẽti eloquẽtia:tanto ma ſalubꝛitate qͥd meliꝰ? Quãto enim magg illic appetit᷑ ſuauitas:tãto faciliꝰ ſalubꝛi gis cauend eſt quãto magis ab eo ĩ his ̊ audire inutile eſt delectat᷑ auditoꝛ:⁊ eũ * quẽ diſerte dicere audit etiaʒ vere dicere exiſtimat. Hec aũt ſentẽtia nec illos refu git qui artẽ rhetoꝛicã docendã putarũt. Falſi ſunt em̃ ſapientiã ſine eloquentia paꝝ pdeſſe ciuitatib eloquentiã vero ſi ne ſapietia nimiũ obeſſe plerunq;: pdeſſe nune;. Di ergo illi qui pcepta eloquen/ tie tradiderũt: in eiſdẽ libꝛis in quib id * egerunt veritate inſtigante coacti ſüt cõ fiteri verã hoc eſt ſupernã que a patre lu minũ deſceẽdi neie magis nos nõ aliud ſentire debemꝰ:qui hui ſapiẽtie filij ⁊ miniſtri ſumꝰ. Dapi enter aũt dicit hõ tanto magis vel minꝰ quãto in ſcripturis ſanct magis minuſ ve pfecit. Nõ dico in eis multũ legendũ memoꝛieq; mandandũ:ſʒ bñ intelligen/ dũ: diligeẽter eaꝝ ſenſib indagandum. SGũt em̃ qui eas legũt⁊ negligũt: legũt vt teneãt:negligũt ne intelligant. QOuib⸗ longe ſine dubio pᷣferedi ſunt ͥ verba ea rum min tenẽt: ⁊ coꝛ eaꝝ ſui coꝛdis ocu lis vident. Sed vtriſq; ille melioꝛ:qui ⁊ cũ volet eas dicit:⁊ ſicut opoꝛtet intelli/⸗ git. Huic ergo qui ſapiẽter debet dicere etiã qðᷣ ñ poteſt eloquẽter: verba ſcriptu rarũ tenere maxime neceſſariũ eſt. Ouãè/ to em ſe pauperioꝛẽ cernit in ſuis:tanto eũ opoꝛtet in iſtis eſſe ditioꝛẽ:vt qð dixe rit ſuis verbis ꝓbet ex illis.Et q ꝓpꝛijs verbis minoꝛ erat: magnoꝝ teſtimonio Zãmodo creſcat. Pꝛobãdo em̃ delectat nõ ſolũ ſapiẽter: veꝝ etiã eloquẽter vult dicere.quoniã ꝓfecto plus ꝓderit:ſi vtꝝ qʒ potuerit:ad legẽdos vel audiẽdos et exercitatione imitãdo eloquentes mitto eũ libentiuſ q; magiſtris artis rhetoꝛice vacare pꝛecipiã.ſi tñ hi q legunt᷑ ⁊ audi/ unt᷑ nõ ſolũ eloquẽter ſʒ etiã ſapiẽter di/⸗ xiſſe vel dicere veraci pᷣdicatione laudãt t ſapientiã neiciẽtes:quãto min? poteſt delectare dicẽdo. Poꝛro q Oui em̃ eloquẽter dicũt ſuauiter:qͥ ſapi enter ſalubꝛiter audiunt᷑. Pꝛopter qð ñ ait ſcriptura:multirudo eloquentiũ:ſed młtitudo ſapietiũ ſanitas eſt oꝛbis tera rũ. Sicut auũt ſepe ſumẽda ſunt ⁊ amara ſalu bꝛia:ita ſemꝑ vitãda eſt dulcedo per nicioſa. Sʒ ſalubꝛi ſuauitate vel ſuaui tas pꝛodeſt. Sunt ergo eccleſiaſtici viri q̃ diuia eloqͥa nõ ſolũ ſapiẽter ſʒ eloquen ter etiã tractauerũt Quibo legẽdis magꝭ non ſufficit tps qᷓ deeſſe ipi ſtudentibo⁊ vacantibo poſſũt. NHic aliqͥs ſoꝛſitã q̃rit vtꝝ autoꝛes noſtri:quoꝝ ſeripta diuini tus inſpirata canonẽ nobis ſaluberrima autoꝛitate fecerũt:ſapiẽtes tantũmodo an eloquẽtes etiã nuncupandi ſint. Oue qͥdẽ q̃ſtio apud meipᷣm ⁊ apnd eos q me cũ qð dico ſentiũt:facillime ſoluit᷑. NHam vbi eos ĩtelligo:nõ ſolũ nihil eſſe eis ſa/ pientiꝰ:venꝝ etiã nihil eſſe eeloquẽtiꝰmihi videri pᷣt.Et audeo dicere ⁊ oẽs qͥ recte intelligũt qð illi loquunt᷑ ſimł intellige/ re non eos aliter lo debuiſſe. Sicut eſt em̃ q̃dã eloq̃ntia q̃ magꝭ etatẽ inuenilem decet:eſt q̃ ſenilẽ:nec iã dicẽda eſt eloquẽ tia ſi ꝑſone nõ ↄgruat eloq̃ntis:ita eſt q/ dã q̃ viros ſũma autoꝛitate digniſſimos planeq; diuios decet. Hac illi locuti ſũt nec ipᷣos decet alia:nec alios ipᷣa:ipᷣis em̃ ↄgruit:alios aũt q;to videt᷑ hũilioꝛ:tan/ to altiꝰ nõ vẽtoſitate ſʒ ſoliditate trãſcẽ/ dit. Ubi vo nõ eos ĩtelligo:minꝰ quidẽ mihi apparet eoꝝ eloqntia:ſʒ eĩ nõ dubi to eſſe talẽ q̃lis ẽ vbi ĩtelligo. Ipᷣa quoq; obſcuritas diuinoꝝ ſalubꝛiũq; dictoꝛũ tali eloquẽtie miſcẽda fuerat:in q ꝓficere noſter intellectus:nõ ſolũ inuentõe:veꝝ etiã exercitatione deberet. Poſſem qui/ dem ſi vacaret om̃es virtutes ⁊ oꝛnamẽ ta eloquẽtie:de quibo inflant᷑ iſti qui lin/ guam ſuã noſtroꝛum autoꝛuʒ lingue: nõ magnitudine ſed tumoꝛe pꝛeponũt. oſtẽ dere in iſtoꝛũ litteris ſacris:quos nobis erudiendis et ab hoc ſeculo pꝛauo in be atum ſeculum tranſferendis pꝛouiden / tia diuina pꝛouidit. Sed non ipſa me plus q; dici poteſt in illa eloquentia dele crant:que ſunt his viꝛis cum oꝛatoꝛibꝰ cadniwerltup. ccſontberaltt tneceis deee fecinprobaris bot gvoxalte gunn poſc i uipſcreloce esdianert oreadhidi eſcbiecta vid foſtai eſtp cligas 1t ctovociti ata Idian oßibercietes luturpunete foſponnſpes Edeidiftuc Dtäſancin Gsd QAonodd cliſchni queckin eſtappe fenoluen lalier Hohepon. binone / Cturt glin uuncigton ſtrimbege avocznt. qgueperio ſpengunk⸗ uont. i brum ua hutinizo nrbnute tnibeiſe Pndken ge Rend (üßzef Dieiſßi uhön en irſimnimin mi ohenci do cogumnit inngetotbiomn nichſünttann anckdulagen auitateyelſun Duitdeninn tiͤtohcliſce ecceſiſtiini bpiitrßctonen Mhlrenenng ſeißffninche ics iticfi op ſcnpeadinini Obisläudennnn ients mmtinot⸗ Mnpeniiſinr ntNAwNe Uneobik- Fum inbüele esſa. docebetni e Rsefn Wſminele dchalſe Link gemtiimn rüditintt Nchinninti nintoigiſing Vxillunſi. o önſjen Gethüllonm ſlcinnetiſci lgonin gnic raſztifönn lics Fgn Andrignn⸗ ſnonentn zſobiuntenn gentiliũ poetiſve cõmunia. Illud magii/ agdmiroꝛ ⁊ ſtupeo ꝙ noſtra eloquẽtia ita vlſi ſunt per alterã quandã eloquẽtiã ſuu E vt nec eis deeſſet nec emineret i eis:quia nec impꝛobari ab illis:nec oſtẽtari opoꝛ tebat.quoꝝ alteꝝ fieret ſi vitaret᷑:alterũ putari poſſet ſi facile agnoſceret᷑. Et in gquib foꝛte locis agnoſcit᷑ a doctis tales res dicunt᷑:vt verba quibo dicunt᷑ nona dicente adhibita:ſed ipᷣis rebb velut ſpõ te ſubiecta videant᷑:quaſi ſapientiã ð do mo ſua id eſt pectoꝛe ſapiẽtis pꝛocedere intelligas ⁊ tanq; inſeparabilẽ famulaʒ etiã nõ vocatã ſequi eloquẽtiã Quis em̃ nõ videat qͥd voluerit dicere:⁊ qᷓ; ſapien ter dixerit apłs. Gloꝛiamur in tribulati onibo:ſciẽtes ꝙ tribulatio patientiã ope ratur:patiẽtia autẽ ꝓbationẽ:pbatio ve ro ſpem:ſpes autẽ nõ cõfundit:qꝛ chari/ tas dei diffuſa eſt in coꝛdibo noſtris:per ſpiritũſanctũ qui dat eſt nobis. Hic ſi quis:vt ita dixerim:imperite peritꝰ artꝭ eloquentie pᷣcepta apoſtolũ ſecutũ fuiſſe ↄtendat:nõne a chꝛiſtia nis doctis indo ctiſq; ridebit᷑: Et tñ agnoſcit᷑ hic figura que climax grece latine vero a quibuſdã eſt appellata gradatio:quoniã ſcalã dice re noluerũt:cũ verba vel ſenſus cõnecte/ rent᷑ alterũ ex altero:ſi icut hic er tribula/ tione patientiã:ex patiẽtia ꝓbationẽ:ex pꝓbatione ſpem cõnexam videmꝰ.Agno ſcitur⁊ aliud decꝰ: quoniã poſt aliqua p nunciationis voce finita ſingula que no ſtri mẽbꝛa ⁊ ceſa: greci autẽ cola ⁊ coma/ ta vocant.ſequit᷑ ambitꝰ ſiue circũitus: quẽ periodon illi appellãt:cuiꝰmẽbꝛa ſu ſpendunt᷑ voce dicentis donec vltima fi/ niant᷑. Hã eoꝝ que pᷣcedunt circũitũ mẽ/ bꝛum illud eſt pꝛimũ:quoniã tribulatio patientiã operat᷑.ſecundũ:patietia aũt ꝓ bationẽ.terciũ:pbatio vero ſpem. Dein de ſubiungit᷑ ipᷣe circũitus:qui tribo per agit᷑ mẽbꝛiſ:quoꝝ pꝛimũ eſt.ſpes aũt nõ ↄfundit.ſecundũ:qꝛ charitas dei diffu⸗ ſa eſt in coꝛdibo noſtris.terciũ ꝑ ſpũmſã/⸗ cctũ ͥ dat? eſt nobis.et hec atq; huiuſce modi ĩ elocutõis arte tradunt᷑. Sicut er go aplm pcepta eloquẽtie ſecutũ fuiſſe ñ Dicimꝰ:ita qꝙ eiꝰ ſapiẽtiã ſecuta ſit eloq̃n tia nõ negamꝰ.Gcribẽs ad coꝛinthios cLX. tqm̃ ſeipᷣm pᷣdicare cõpellit᷑:hanc ſibi velut inſipiẽtiã tribuẽs q; ſapieter dicit B6;q; eloquẽéter. Gʒz comes ſapiẽtie:dux eloũntie illã ſequẽs:iſtã pᷣcedẽs ſequentẽ nõ reſpuẽs:iteꝝ dico inqt ne ꝗs me putʒ inſipietẽ eſſe.alioquin velut ĩſipientẽ ſu/ ſcipite me:vt ⁊ ego modicuʒ qͥ glorier. ODõð loq́: nõ ſ̃ᷣm deũ loqͥꝛ:ſed q̃ſi in ſtulti cia ĩ hac ſubſtãtia gloꝛie.Quoniã qͥ dem mhtti gloꝛiant᷑ ſᷣm carnẽ ⁊ ego gloꝛiaboꝛ. LCibẽter em ſuffertis inſipiẽtes:cũ ſitis iðpi ſapiẽteſ. Toleratis em ſi às vos ĩ ſer uitutẽ redigit. Si qs deuoꝛat.ſi qͥs acci pit: ſi s extollit. Si qs in faciẽ vos ce/ dit.ſm ignobilitatẽ dico:quaſi nos infir mati ſimꝰ. In q̃ qs audet in inſipiẽtia di co:aqudeo ⁊ ego. Hebꝛei ſũt:⁊ ego. Iſrae lite ſunt?⁊ ego. Gemẽ abꝛae ſunt:⁊ ego. Niniſtri chꝛiſti ſũt: vt inſipiẽs dico ſu⸗ per ego. In laboꝛibo plurimũ:ĩ carcerib⸗ abũdanti:ĩ plag ſup modũ.in moꝛtib ſepi. iudeis quinqͥes q̃draginta vna minꝰ accepi. Ter virgis ceſus ſũ:ſemel lapidatꝰ ſum:ter naufragiũ feci:nocte ⁊ die in ꝓfundo mar fui. In itineribo ſepe piculis fluminũ:ꝑiculis latronũ:piculiſ ex genere:piculis ex gentibo:piculis ĩ ci/ uitate:piculis ĩ defto:ꝑiculis in mari:ꝑi culis ĩ falſis fratrib. In laboꝛe ⁊ erũna:ĩ vigilijs ſepiꝰ:ĩ fame ⁊ ſiti:ĩ ieiunijs ſepiꝰ i frigoꝛe ⁊ nuditate.Pꝛeter illa qᷓ extrinſe cus ſüũt icurſus ĩ me qtidiani:ſollicitudo oim eccleſiaꝝ Quis infirmat᷑ ⁊ ego nõ in firmoꝛ:? Ouis ſcãdalizat᷑ ⁊ ego nõ vroꝛ? . = głiari optet ĩ his q̃ ĩfirmitatis mee ſũt gloꝛiaboꝛ.Quãta ſapiẽtia iſta ſint di cta vigilãtes vidẽt. Quãta vᷣo eloq̃ntie flumia cucurrerint ⁊ qui ſtertit aduertit. Poꝛro autẽ q nouit agnoſcit ꝙ ea ceſa q̃ comata greci vocãt:⁊ mẽbꝛa ⁊ circũitus ð quib paulo ante diſſerui:cũ decẽtiſſi/ ma varietate interponerent᷑.totã iſtã ſpe ciẽ dictõnis:⁊ q̃ſi eiꝰ vultũ q̊ etiã indocti delectant᷑ mouent᷑q; fecerũt. Nã vnde ce pimꝰ hunc locũ inſerere:circũitꝰ ſũt:pꝛi mus minimꝰ h̊ eſt bimẽbꝛis:minus eniʒ ᷓ; dno mẽbꝛa circũitꝰ habere nõ poſſũt: plura vᷣo poſſũt.Ergo ille pꝛimꝰ ẽ Iteꝝ „ S . 4 — 4. 4 De doctrina chꝛiſtiana Aiber Imu. dico:ne quis meexiſtimet inſipientẽ eſſe Dequit᷑ aliꝰ trimebꝛis.Alioquin velut inſipiẽtẽ ſuſcipite me vt ⁊ ego modicuʒ qͥd gloꝛier. Terci qͥ ſequit᷑ mẽbꝛa habʒ quattuoꝛ. Dð loòͥꝛ nõ loq̊ꝛ ſm deũ:ſed lĩ ſtulticia ĩ hac ſubſtãtia glie. Ouart duo habet. Qm̃ quidẽ młti gloꝛiant᷑ ᷣm carnẽ ⁊ ego głiaboꝛ Et quintꝰ habʒ duo Libẽter em̃ ſuſtinet iſipiẽtes:cũ ſitꝭ ipᷣi ſapiẽtes.Et ſextꝰ bimẽbris ẽ.Toleratiſ em ſi qͥs vos ĩ fuitutẽ redigit. Sequũt᷑ tria cea. Dide denoran qͥs accipit:ſi q̃s extollit᷑. Deinde tria mẽbꝛa.Si qͥs ĩ faciẽ vos cedit:ſᷣm ignobilitatẽ dico:q̃ſi nos ĩfirmati ſimꝰ.Addit᷑ trimẽbꝛis cir/ cũitus. In q̊ aũt qͥs audet:ĩ inſipiẽtia di co:audeo ⁊ ego. Hinc⁊ ſingul qbuſq; ce ſis interrogãdo poſit.ſingula itidẽ ceſa rmñſione reddunt᷑:tria tribꝛ. Hebꝛei ſunt? Et ego.IJſrgelite ſunt:Et ego.Semen abꝛae ſunt: Et ego. Quarto aũt ceſo ſili interrogatõe poſito:nõ alteriꝰ ceſi:ſʒ mẽ bꝛi oppoſitõe rñdet Miniſtri chꝛiſti ſũt Vlt minꝰ ſapiẽs dico:ſuꝑ ego. Jã ceſa q̃t tuoꝛ ſequẽtia remota decẽtiſſime inter/ rogatoe fundũt᷑. In laboꝛib plurimũ.ĩ carceribo abũdanti:in plagꝭ ſupꝛa mo/ dũ: in moꝛtibo freq nerer⸗ Oeinde ſequit bꝛeuis circũitꝰ:qm ſuſpẽſa ꝓnunciatõne diſtinguẽdũ eſt.Al iudeis quinqes:vt HG̊ ſit vnũ mẽbꝝ cui ↄnectit᷑ alteꝝ:q̃dragin ta vna min accepi. Inde redit᷑ ad ceſa:⁊ ponunt᷑ tria. Ter vᷣgis ceſus ſũ. Semel iapidatꝰ ſũ.Ter naufragiũ feci. Sequit᷑ mẽbꝝ. Nocte ac die ĩ ꝓpfundo maris fui. Deingde q̃ttuoꝛdeciz ceſa decẽtiſſimo im petu ꝓfluũt. In itinerib ſepe:periculis fuminũ:periculis latronũ:ꝑiculis ex ge nere: piculis ex gentib:pericuł in ciuita te:periculł in deſerto:pericuł in marũ:pe riculis ĩ falſis fratribo:ĩ laboꝛe ⁊ erũna:ĩ vigilijs ſepiꝰ:in ſame? ſiti: ieiunijs ſe/ pł: in frigoꝛe ⁊ nuditate. Poſt hec inter ponit trimẽbꝛẽ circũitũ.Preter illa q̃ ex trinſecꝰ ſunt:incurſus mei q̃tidiani:ſol/ licitudo oĩm eccleſiaꝝ. Et hinc duo mẽ bꝛa percontatõe ſubiũgit OQuis ĩſirmat ⁊ ego non infirmoꝛ:Ouis ſcandaliʒat᷑ ⁊ ego nõ vꝛoꝛ: Poſtremo tot iſte q̃ſi anbe lanſlocꝰ:trimebꝛi circũitu terminat᷑.Si — õäl ——— gloꝛiari optet in his ifirmitat mee ſͦt gliabo:. Da do poſt hüc impetũ ĩterpo ſita narratiũcula qdãmodo reqᷣeſcit:⁊ re qeſcere facit auditoꝛẽ:qͥd decoꝛis:qͥd de/ lectatõis habeat ſat dici nõ pᷣt. Sequit᷑ em̃ dices. De⁊ pf dñi noſtri ieſu chꝛiſti ſcit:q eſt bñdictꝰ ĩ ſecula: ñ metioꝛ ie deinde qũo piclitatꝰ fuerit:⁊ qũo euaſe/ rit:bꝛeuiſſime narrat. Longũ ẽ ceteraꝑ ſeqͥ: vel ĩ alijs ſctãꝝ ſcripturaꝝ locis iſta moſtrare. Oð ſi ⁊ i figuras locutõnis qᷓ illa arte tradunt᷑:in his ſaltẽ q̃ de apli elo quio cõmemoꝛaui oñdere voluiſſem.nõ ne faciliꝰgraues hoĩes me nimiũ q;ᷓ qſq; ſtudioſoꝝ ſibi ſufficientẽ putarent: Hec oia ꝗñ a magiſtris docent᷑ p magno ha/ bent᷑:magno emunt᷑:magna iactatõe vẽ/ dunt᷑. Quã iactationẽ ego redolere ⁊ iaʒ vereoꝛ: dũ iſta ſic diſſero. Dʒ male doct hoĩb rñdendum fuit:quinoſtros auto/ res ↄtemnẽdos putãt:nõ qꝛ nõ habẽt:ſʒ qꝛ nõ oſtentãt:q; nimiſſiſti diligũt eloq̃n tiã. Sʒ foꝛte quis putat tanq; eloquẽtẽ noſtꝝ elegiſſe me pauluʒ. Videt᷑ em vbi git: ⁊ ſi imperitꝰ ſermone ſʒ nõ ſciẽtia:q̃ſi ↄcedendo obtrectatoꝛibo ſit locutus:nõ tanq; id veꝝ agnoſcere ↄfitẽdũ. Si aũt dicxiſſet imperitꝰ quidẽ ſermone ſed non ſcietia:nullo modo aliud poſſet intelligi Scientiã plane nõ cunctat eſt pfiteri ſi ne q̃ eſſe doctoꝛ gentiũ nõ valeret. Certe ſi qd eiꝰ pferimꝰ ad exemplũ eloquentie ex illis epiſtolis vtiq; pferimꝰ:qͥs etiã ip ſi obtrectatoꝛes eiꝰ:qͥ ſermonẽ pᷣſent᷑ cõ temptibilẽ putari volebãt graues ⁊ foꝛ/ tes eſſe ↄfeſſi ſunt. Dicẽdũ ergo mihi ali qͥd eſſe video ⁊ de eloquẽtia ꝓphetaruz: vbiꝑ tropologiã multa obtegunt᷑. Oue quãto magis trãſlatis verbis videntur operiri:tãto mag cũ fuerint aperta dul/ ceſcunt. Ged hoc loco tale aliquid com memoꝛare debeo. vt que dicta ſunt non cogar exponere: ſed cõmendẽ tantũ quo modo dicta ſint. Et ex illius ꝓphete li/ bꝛo potiſſimũ hoc faciã:qͥ ſe paſtoꝛẽ velł armẽtariũ fuiſſe dicit:atq; inde diuinitꝰ ablatũ atq; miſſũ:vt dei populo ꝓpheta ret. Nõ autem ſᷣm ſeptuaginta interpꝛe tes qͥ etiã ipᷣi dinĩo ſpiritu interpᷣtati ob hoc aliter vident᷑ nonnulla dixiſſe:vt ad ruattntig etlatoisine tmnöalntropi ſdlſanerh ſoleobicnn ſoineftileni gerinpio he caicoo tegeni aoiſepphetgee bodennenicke nofehmanieo⸗ Poingeedietes Tiſteinchan cnaddnagni woruichein tortemo ſeparautictiid loininn neoalnuute achiisngnu⸗ Vonend WBonde Iacnpcd mo waer ſupercott⸗ ppbetasr. cutionis ötemnnut Nmultuit⸗ ſamö⸗ i mltocogui fennpelmna ti. buort enigia ſeyobiogot iti lane lapopllovin ſeiden dulcuegn goyli cſgeb hidolgcole Nrſicererite Mülrigerb unnbo⸗ lernhhecho⸗ dianftgn cdlnntann ri Dinher⸗ Miſieiee dinoch fehcen Eidaceget ipffiicſc akinaet 1 ngi ean inrwploas⸗ amaldontdti⸗ dsiden nicſcoeſpllini, inniff umhr Smionagoh unugriantͤet⸗ Nnio ogorti n Gmleng guwſrsaw⸗ hoöhanng litidligütc Unttanc; doee. 1.Uockentb neſhoſcini i miciionett oAintoſtin Hnaut chini nmünond eronplaun gglent zai⸗ jöſemiſai⸗ vocbirgnenn danchen ginu ſprom uten Gmii npmo) Nleuiqnigconn edicnſunt andenntugho lusppper ſeſtoen c inedinli inniohln Rũ ſenf lsilſens ſpiritualẽ fenſũ ꝑſcrutandũ mag admo/ neret᷑ lectoꝛis intẽtio.vnde etiã obſcurio ra nõnulla:tropica magis tropica ſũt eo mnũ:ſed ſicut ex hebꝛeo in latinũ eloqui’n p̃ſbitero hieronimo vtriuſq; lingue peri to interpᷣtante trãſlata ſũt.Cũ igit᷑ argu eret impios:ſuꝑbos:luxurioſoſ:⁊ frater ne ideo negligẽtiſſimos charitat:ruſti/ cus iſte ppheta exclamauit dicẽſ Ue vo bis qͥ opulenti eſtis in ſyon:⁊ ↄfiditis in monte ſamarie:optimates capita popui loꝛũ ingrediẽtes pompatice domũ iſraet Trãſite in calamne ⁊ videte:⁊ ite indein emath magnã:⁊ deſcẽdite ĩ geth paleſti⸗ noꝝ:⁊ ad optima queq; regna hoꝝ:ſi la⸗ tioꝛ termin eoꝝ termino veſtro eſt. Qui ſeparati eſtis ĩ diẽ malũ:⁊ appꝛopinq̃tis ſolio iniqtat. Oui doꝛmitis ĩ leci ebur/ neis: ⁊ laſciuitis in ſtratis veſtrꝭ Qui co meditis agnũ de grege:⁊ vitulos de me dio armẽti.Qui canitis ad vocẽ pſalte/ rij. Bicut dauid putauer̃t ſe habere va ſa cantici:bibẽtes ĩ phialis vinũ:⁊ opti/ mo vnguẽto delibuti:⁊ nihil patiebant᷑ ſuper cõtritione ioſeph Nunqd nã iſti ꝓphetas noſtros tanq; ineruditos ⁊ elo cutionis ignaros veluti docti diſertiq; ↄtemnũt:ſi aliquid eis tale vł in tales di cendũ fuiſſet:aliter ſe voluiſſent dicereq tamẽ eoꝝ inſanire noluiſſent.Quid em̃ ẽ qð iſto eioquio aures ſobꝛie plus deſide rent:pꝛima ipᷣa inuectio:q̃ſi ſopitis ſenſi bus vt euigilarẽt:quo fremitu illiſa eſt?- Ve vobis q̊ opulenti eſtis in ſyon ⁊ cõſi ditis in monte ſamarie optimates capi ta populoꝝ ingrediẽtes põpatice domũ iſrael. Deinde vt beneficijs dei:qͥ eis am pla ſpacia regni dedit oſtẽdat ingratos: quoniã cõfidebant in mõte ſamarie:vbi vtiq; idola colebant᷑.trãſite inàt in calã/⸗ ne ⁊ videte:⁊ ite inde in emath magnaʒ ⁊ Deſcẽdite ĩ geth paleſtinoꝝ:⁊ ad optima queq; regna hoꝝ:ſi latioꝛ terminꝰ eoꝛuʒ termino veſtro eſt. Gimul etiã cum iſta dicunt᷑ locoꝝ nominibo tanq; luminibuſ oꝛnat᷑ eloquiuʒ:que ſũt in ſyon.ſamaria: calamne:emath magna:⁊ geth paleſtino rũ.Deinde verba q his adiungunt᷑ locis Decẽtiſſime variant᷑.opulẽti eſtis ↄfidit:. trãſite:ite:deſcẽdite.Conſeqnter denun CLXXVII. ciatur futura ſub iniquo rege captiuital cum dicitur. Qui ſeparati eſtis in diem malũ:⁊ appꝛopinq̃tis ſolio iniquitatis. Zũc ſubijciunt᷑ merita luxurie Oui doꝛ mit in lectis eburneis:⁊ laſciuit in ſtra/ tis veſtris. Qui comeditis agnũ de gre⸗ ge:⁊ vitulos de medio armenti. Iſta ſex mẽbꝛa tres bimẽbꝛes circũitꝰ ediderüt. Võ em̃ ait. Qui ſeparati eſtis in diẽ ma lũ:qui appꝛopinq̃tis ſolio iniq tatis:qui doꝛmitis ĩ lectis eburneis:qui laſciuiti in ſtratis veſtris:qui comeditis agnũ de grege:qui vitulos de medio armẽti Oð ſi ita diceret᷑ eſſet quidẽ ⁊ hoc pulcruʒ vt ab vno ꝓnomine repetito om̃ia ſex mem bꝛa decurrerẽt: ⁊ ꝓnunciãtis voce ſingu la finirent. Sʒ pulcriꝰ factũ eſt vt eidem pPnomini eſſent bina ſubnexa qᷓ tres ſen/ tentias explicarẽt:vnã ad captiuitat p/ nunciationẽ:qͥ ſeparati eſtis in diẽ malũ ⁊ appꝛopinq̃tis ſolio iniqᷣtatis:alterã ad libidinẽ᷑.qui doꝛmitis in lectis eburneiſ ⁊ laſciuitis in ſtratis veſtriſ:ad voꝛacita tẽ vero terciã pertinentẽ:qͥ comedit ag/⸗ num de grege:⁊ vitulos de medio armẽ ti:vt ĩ poteſtate ſit ꝓnunciãtis:vtrũ ſin / gula finiat ⁊ mẽbꝛa ſint ſex.an pꝛimuʒ et terciũ ⁊ quintũ voce ſuſpẽdat:⁊ ſecũduʒ pꝛimo:quartũ tercio:ſextũ quinto cõne/⸗ ctendo:tres bimẽbꝛes circũitus decẽtiſ/ ſime faciat:vnũ q̊ calamitas imminẽs:al teꝝ quo lectꝰ impurus.terciũ quo pꝛodi ga mẽſa monſtret᷑. Deinde luxurioſaʒ re moꝛdet auriũ voluptatẽ. Ubi cũ dixiſſ,—k qui canitis ad vocẽ pſalterij:qm̃ poteſt exerceri ſapiẽter a ſapiẽtib muſica mira bili decoꝛe dicẽdi:inuectõnis impetu re laxato ⁊ nõ ad illos ſʒ de illis iã loquens vt nos muſicã ſapiẽtis a muſica luxuriã tis diſtinguere cõmoneret:nõ ait.qui ca nitis ad vocẽ pſalterij:⁊ ſicut dauid pu/ tatis vos habere vaſa cantici:ſʒ cũ illud ad illos dixiſſet qdðᷣ luxurioſi audire de/ berẽt:qͥ canitis ad vocẽ pſalterij imperi/ tiã quoq; illoꝝ alijs indicauit:adiũgẽs ſicut dauid putauerũt ſe habere vaſa cã/ tici:bibẽtes ĩ phialis vinũ:⁊ optimo vn guento delibuti. Tria hec meliꝰ ꝓnunci antur ſi duobo pꝛioꝛiba membꝛis ſuſpen ſis circũitus tercio finiatur. Jam vero qð his om̃ibo adiungit᷑:⁊ nibil patiebã/ tur ſuper cõtritione ioſeph:ſiue cõtinua tum dicat᷑ vt vnũ ſit membꝝ:ſiue decen / tius ſuſpendat᷑:⁊ nihil patiebant᷑:⁊ poſt hanc diſtinctionẽ inferat᷑:ſuper cõtritio ne ioſeph:atq; ſit bimẽbꝛis circũitꝰ:mi/ ro decoꝛe non dictum eſt:nihil patieban tur ſuper contritione fratris:ſed poſitus eſt pꝛo fratre ioſeph:vt quicũq; frater pꝓ pitius ſignificaret᷑ eius nomine: cuiꝰ ex fratribo fama pclara eſt: vel in malis que pendit:vel in bonis que repẽdit Yͤſte cer te tropus vbi ioſeph quẽcunq; fratrẽ fa cit intelligi neſcio vtꝝ illa quã didicimꝰ 2 docuim arte tradat᷑. Quã ſit tamẽ pul cer:⁊ quẽadmodũ afficiat legẽtes atq; in telligẽtes nõ opus eſt cuiq; dici ſi ie nõ ſentit. Et plura quidẽ que pertineant ad pᷣcepta eloquẽtie in hoc loco quẽ pꝛo ex emplo poſuimꝰ poſſunt reperiri:ſed bo/ num auditoꝛẽ nõ tã ſi diligẽter inſtruit: q; ſi ardenter ꝓnunciet᷑ accẽdit Heq; em̃ hec humana induſtria cõpoſita:ſʒ diunia mente ſũt fuſa ⁊ ſapiẽter ⁊ eloquẽter non intẽta in eloquẽtiã ſʒ a ſapiẽtia non rece dẽte eloquẽtia. Si em̃ ſicut quidã diſer tiſſimi atq; acutiſſimi viri videre ac dice re potuerunt ea qᷓ velut oꝛatoꝛia arte di/ ſcunt᷑ nõ obſeruarent᷑ ⁊ notarent᷑:⁊ ĩ hãc doctrinã redigerent᷑:niſi pꝛiꝰ ĩ oꝛatoꝝ in uenirent᷑ ingenijs: qd miꝝ ſi ⁊ ĩ iſtis iue niunt᷑qͥs ille miſit qͥ facit ingeniũ.Qua ꝓpter ⁊ eloq̃ntes qdẽ nõ ſolũ ſapicẽtes ca 7 nonicos autoꝛeſ doctoꝛeſq; fatemmurta li dloqnenia ſos qlis ꝑſonis eiiſmodi 33 nos ⁊ ſi de l̃is eoꝝ q̃ᷓ ſie difficultate intelligunt᷑ nõnulla ſumim2 elocutõis exẽpla:nequaq;ᷓ tñũ putare de/⸗ ↄgruebat. „ bemꝰ imitandos eos nobis eſſe in his qᷓ ad exercẽdaſ ⁊ eliminãdas qdᷣamodo mẽ tes legentiũ:⁊ ad rumpẽda faſtidia atq; acuẽda ſtudia diſcere volentiũ ad ʒelan dos quoq; ſiue vt ad pietatẽ ↄuertãt᷑:ſi/ ue vt a miſterijs ſecludant᷑ aios impioꝝ vtili ac ſalubꝛi obſcuritate dixerũt Dic Oppe illi locuti ſũt vt poſterioꝛes q eos recte intelligerẽt ⁊ exponerẽt: alterã graz diſparẽ àdẽ. verũtñ ſubſequẽtẽ ĩ dei ec/ dieſia reperirẽt. Hõ g expoſitoꝛeſ eo ira loqᷣ debẽt tãc; ſeipᷣi exponẽdos ſili auto De doctrina chꝛiſtiana ritate pponãt:ſed in oĩbo ſermonib⸗ ſnuis pꝛimit ac maxie vt intelligant᷑ elaboꝛret ea q;tũ poſſũt ꝑſpicuitate dicẽdi:vt aut multũ tardꝰ ſit qͥ nõ ĩtelligit:aut ĩ rex dda explicare atq; oñdere volumꝰ difficulia te ac ſubtilitate nõ ĩ nra locutõe ſit cauſa q̃ minꝰ tardiuſve qð dicimꝰ poſſit inte ligi. Süut em q̃dã qᷓ ſua vi nõ intelligunt᷑ aut vix ĩtelligunt᷑: q; tolibet ⁊ q;ꝛtumlibz GqBuis planiſſime dicẽtis verſent᷑ eloqo: ꝗ in ppli audiẽtiã: vł raro ſi aliqͥd vꝛget: vb nũq́; omino mitteda ſũt. In libꝛis ͤt q̃ ita ſcribunt᷑ vt ipᷣi ſibi qd ãmodo lecto rẽ teneãt cũ itelligunt᷑ moleſti ñ ſint vol? tibo legere:cũ aũt ñ itelligunt᷑ moleſti nõ ſint nolẽtibo legere. Et ĩ aliqꝝ collocuti / onibo nõ ẽ h̊ officiũ deſerẽdũ:vt vᷣa q;uiſ Ddifficillima ad intelligẽdũ q̃ ipᷣi iã ꝑcepi/ mus cũ q; tocũq; laboꝛe diſputatõis ad alioꝝ ĩtelligẽtiã ꝑducamꝰ:ſi tenet audi/ toꝛẽ vł collocutoꝛẽ diſcẽdi cupiditas:nꝰ mẽtis capacitas deticit q̃ q modo inti/ mata poſſit acciꝑe. nõ curate illo qᷣ doczʒ qᷓ;ta eloquẽtia doceat:ſʒ qᷓ;ta euidentia. Cuiꝰ euidẽtie diligẽs appetitꝰ aliqñ ne/ gligit vᷣba cultioꝛa:nec curat àd bene ſo net:ſʒ àd bñ indicet atq; itimet qð oñde re intẽdit. Uñ ait q dã cũ ð tali generelo cutõis ageret:eſſe ĩ ea quãdã diligẽtẽ ne gligentia. Hec tñ ſic detrahit oꝛnatũ vt ſoꝛdes ñ ↄtrabat.Ouãuis ĩ boniſ docto ribo tãta docẽdi cura ſit vl eſſe debeat vt bi qð niſiobſcup ſitambiguũ latinn eſſe ñ p̃t. Uulgi auũt moꝛe ſic ðꝛ:vt ambi guitas obſcuritaſq; vitet᷑:nõ ſic dicat᷑ vxt a doci ſʒ potiꝰvt ab ĩdoct dici ſolet Pi * gregabo ↄuẽticula eoꝝ deſ aguiniboqm ſenſerũt ad rẽ ꝑtinere vt eo loco plaliter nüciaret᷑ ̊ nomẽ qd ĩ latina ligua tantũ modo ſingularit᷑ dicit᷑:cur pietat docto rẽ pigeat imperit loqntẽ oſſũ potiꝰ q; of dicere ne iſta ſyllaba nõ ab eo ꝙ ſunt oſſa ſʒ ab eo ꝙ ſũt oꝛa ĩtelligat᷑:vbi vafre gqu / res ð coꝛreptõe vocaliũ vł ꝓductõe ñ in dicãt. Ouid em̃ pdeſt locutõnis integri tas:quã nõ ſequit᷑ ĩtellectꝰ audiẽtis.cuʒ loqndi om̃ino nilła ſit cauſa:ſi qdð loq tur nõ ĩtelligũt: ppter q̊s vt intelligant loꝗ/ mur: Qui ergo docet:vitabit oĩa vᷣ̈ba qᷓ iber III. em̃ ñ piguit dicere interpᷣtes nros:nõ cõ hhh godocitktl gantßtdicge. tſiegſi lt.ttetii es ißldoeht gnigenoinn Nic molech nugoipooole⸗ lgenorinttune taicinreno iert audia Uenicibivtr ſenous eſtn Pbencetiſu aſignotuſ tudocoſnic .ꝰ Necſiovldcer noch anier hartgöpent Auch Niwiwent ſcncn dgchodhe Creis di⸗ ſolueae bat. i wbinoi⸗ ſirißeü̃ Henenuhiꝑ miſts mn itno/ leſeit oc̃iꝑ honnſienen Uitoblinion ſbfmiglde oblockci delaidni⸗ ſtgditere tnimiftn a ſcli nonibil ti⸗ nimei, nnche ibſenonia mnclignkache niene S iclicnuntinz nohndiſinn mloatöeſtant l unöinrtlig ubarömmni⸗ lmitienger ſbigänule Enolekiäfnae Aiguntnoleffi. tianiän dlo ſredirxtſtin Cdq iöiien Me diuntie ncn entnd- tiatfäürotina.⸗ Nöarnlte, Carhönaltan Gigetͤ li⸗ Enconriin⸗ ug iningti Aiäsglinntn nitiglici vuonumi t usibontſodson ekckedeben nbigönrnm, weſehectmnt ichrocdicn, octdicſta tg ningtin Miqns. ito niit duf onörisichn — nõ docẽt. Et ſi p eis alia integra q ĩtelli/ gant᷑ pᷣt dicere:id magꝭ eliget.Si aũt nõ pt:ſiueqꝛ nõ ſũt:ſiue qꝛ pᷣſentia ñ occur/ runt.vtet᷑ etiã vᷣbis minꝰ integris:dũ tñ res ipᷣa doceat᷑ atq; diſcat᷑ integre.Et G̊ quidẽ nõ ſolũ in collocutõibo ſiue fiãt cũ aliqͥ̊ vno:ſiue cũ pluribo.veꝝ etiã multo magis ĩ populis qñ ſermo ꝓmit᷑ vt intel ligamur inſtandũ eſt:qꝛ ⁊ ĩ collocutõib⸗ eſt cuiq; interrogãdi ptãs. Ulbi aũt oẽs tacẽt:vt audiat᷑ vnꝰ:⁊ ĩ eũ intẽta oꝛa con uertũt:ibi vt reqͥꝛat qͥſq;ʒ qð nõ intelligit nec moꝛis eſt nec decoꝛiſ:ac ꝑ ̊ debʒ ma xime tacẽti ſubuenire cura dicẽtis.So/⸗ let aũt motu ſuo ſignificare auida multi tudo cognoſcẽdi vtꝝ ĩtellexerit.Qð do nec ſignificet:verſandũ eſt qð agit᷑ multi moda varietate dicẽdi Oð ĩ ptãte nõ ha bent q pᷣparata ⁊ ad verbũ memoꝛit᷑ retẽ ta nnnciat. Wor aũt vt intellectũ eſſe oſtiterit:aut ſmo finiẽdus:aut ĩ alia trã ſeundũ eſt. Sic em̃ gratꝰeſt qͥ cognoſcen da enubilat.ſic oneroſuſ ẽ qͥ cognita ĩcul cat eis dũtaxat q̊ꝝ tota expectatio indiſ ſoluẽda eoꝝ q̃ padunt᷑ difficultate pende bat. Nã delectãdi gra etiã nota dicunt᷑: vbinõ ipᷣa ſʒ modꝰ qͥ dicunt᷑ attẽdit᷑.Oð ſi ⁊ ipᷣe iã notꝰ eſt:atq; auditoꝛibo placet: pene nihil itereſt vtꝝ iſ qͥ dicit dictoꝛ an lectoꝛ ſit. Solent em̃ ⁊ ea q̃ cõmode ſcri/ pta ſũt:nõ ſolũ ab his qb pꝛimitꝰ inno/ teſcũt iocũde legi.veꝝ etiã ab his qb iã nota ſũt:neq; adhuc illa ð memoꝛia dele uit obliuio:nõ ſine iocũditate relegi:vel ab vtriſq; libẽter audiri Que aũt qͥſq; iã oblit' eſt cũ cõmonet᷑ docet. Sʒ de mõ delectãdi nũc nõ ago:ð modo aũt q̊ docẽ di ſũt qͥ diſcere deſiderãt loq̊ꝛ. JIs aũt eſt optimꝰ q̊ fit vt qui audiat veꝝ audiat:⁊ qð audit ĩtelligat.Ad quẽ finẽ cũ ventũ fuerit:nihil tũc ampliꝰ erit ð ipᷣa re tãqᷓ; diuti docẽda laboꝛãdũ:ſʒ foꝛte ð cõmẽ danda vt ĩ coꝛde figat᷑. Oð ſi faciẽdũ vi/ debit᷑:ita modeſte faciẽdũ eſt:vt nõ ꝑue/⸗ niat᷑ ad tediũ. Pꝛoꝛſus hec eſt ĩ docendo eloquẽtia:q̃ fit dicẽdo ñ vt libeat qð hoꝛ rebat:aut vt fiat qd pigebat:ſʒ vtappa/ reat qð latebat.Oð tñ ſi fiat inſuauit:ad paucos qͥdẽ ſtudioſiſſimos ſuꝰ peruenit ſmctꝰ:qͥ ea q̃ diſcẽda ſũt:qᷓ;uis abiecte in ,„7 CLXXVIII. culteq; dicant᷑ſcire deſiderãt. Oð cũ ade pti fuerint:ipᷣa delectabilit᷑ vitate paſcũt᷑ Bonoꝛũq; ingenioꝝ iſignis ẽ indoles:ĩ vᷣbis veꝝ amare nõ vᷣba Quid em̃ ꝓdeſt clauis aurea:ſi aꝑire qð volumꝰ nonp̃t. Aut qͥd obeſt lignea:ſi h̊ pᷣt qñ nihil qri/ mꝰ niſi patere qð clauſũ eſt. SDʒ qm̃ iter ſe habẽt nõnullã ſilitudinẽ veſcẽteſ atq; dicẽtes:ppter faſtidia plurimoꝝ etiã ipa ſine qbo viui nõ pᷣt alimẽta cõdienda ſũt. Dixit ů qdã eloquẽs:⁊ veꝝ dixit:ita di/ cere debere eloquẽtẽ:vt doceat:vt dele/⸗ ctet:vt flectat. Deinde addidit:docere ne ceſſitat ẽ: delectare ſuauitatꝭ: flectere vi/ ctoꝛie. Moꝝ triũ qð bᷣmo loco poſitũ eſt h eſt docẽdi neceſſitas ĩ reb eſt cõſtituta q̃s dicimꝰ:reliq̃ duo ĩ modo q̊ dicimꝰ do cendo.Qui &̊ dicit cũ docere vult:q;diu nõ intelligit᷑ nõdũ ſe exiſtimet dixiſſe qð vult ei quẽ vult docere.Oꝛ⁊ ſi dixit qðᷣ ipe nõ ĩtelligit:nõdũ ille dixiſſe putãduſ eſt:a q̊ intellectꝰ nõ eſt. Di vo intellectuſ eſt quocũq; modo dixerit dixit.O ſi eti am delectare vult eũ cui dicit aut flecte/ re:nõ quocũq; modo dixerit faciet:ſʒ in tereſt qũo dicat vt faciat. Sicut eſt autẽ vt teneat᷑ ad audiendũ delectãdꝰauditoꝛ ita flectẽdꝰ vt moueat᷑ ad agendũ.Et ſi᷑ delectat᷑ ſi ſuauiter loqris:ita flectitur ſi amet qð pollicer::timeat qð minarꝭ:ode rit qd arguis:qð cõmendas amplectat᷑: qð dolẽdũ exaggeras doleat:cũ quid le tandũ pᷣdicas gaudeat.miſereat᷑ eoꝝ q̊s ante miſerãdos oculos dicẽdo cõſtituiſ. fugiat eos q̊s cauẽdos terrẽdo ꝓponis. ⁊ quicqͥd aliud grãdi eloquẽtia fieri po/ teſt ad cõmonẽdos animos auditoꝝ nõ quid agẽdũ ſit vt ſciãt:ſʒ vt agãt qð agẽ dũ eſſe iã ſciũt. Si autẽ adhuc neſciunt: pꝛius vtiq; docẽdi ſũt qᷓ; monẽdi Et foꝛ taſſe rebo ipſis cognitis ita mouebuntur vt eos nõ opꝰ ſit maioꝛibo eloquẽtie viri bus iã moneri.Oð tamẽ cũ opus eſt:fa/ ciendũ eſt. Tunc autẽ opꝰ eſt:quãdo cuʒ ſcierint quid agendum ſit non agunt:ac per hoc dicere neceſſitatis eſt. Poſſunt enim agere ⁊ non agere qð ſciunt.Ouis autem dixerit eos agere debere quod ne ſciunt: Et ideo flectere neceſſitatis non eſt:quia ſemper opus non eſt:ſi tautum De doctrina chꝛiſtiana Aiber II. docẽti vel etiã delectãti ↄſentit auditoꝛ. Igeo autẽ victoꝛie eſt flectere:qꝛ fieri pᷣt vt ⁊ doceat᷑ ⁊ delectet᷑ ⁊ ñ aſſetiat᷑. Quid aũt illa duo ꝓderũt:ſi deſit hoc terciuʒ? Se neq; delectare neceſſitatis eſt:quan doquidẽ cũ dicendo vera monſtrant᷑.qð ad officiũ docẽdi ꝑtinet:nõ eloquio agit neq; hoc attendit᷑:vt vł ipᷣa vł ipᷣm dele/ ctet eloquiũ:ſʒ ꝑ ſeipᷣa qmi vera ſunt ma/ nifeſtata delectat. Uñ plerũq; etiã falſa patefacta atq; ↄuicta delectãt Neq; em delectãt qꝛ falſa ſũt:ſʒ qꝛ falſa eſſe veꝝ eſt Delectat ⁊ dictio q̃ ̊ veꝝ eſſe mõſtratũ eſt. Pꝛopter eos autẽ quib faſtidientib⸗ nõ placet veritas:ſi alio quocũq; modo ſʒ ſi eo modo dicat᷑ vt placeat ⁊ ſermo di centis dat eſt ĩ eloquẽtia nõ paruꝰ etiã delectatõi locꝰ. Que tñ addita nõ ſuffi/ cit duris q̊s necĩtellexiſſe n? docẽtis elo quio delectatos eſſe ꝓfuerit.Quid enim hec duo ↄferũt homini:qͥ ⁊ ↄfitet᷑ veꝝ:et collaudat eloquiũ:nec inclinat aſſenſum ꝓpter quẽ ſolũ cũ aliqᷣd ſi baderſeh qᷓ di/ cunt᷑ inuigilat dicẽtis intẽtio. Si em̃ ta lia docent᷑ qᷓ credere vł noſſe ſufficiat:ni/ hil eſt aliud eis ↄſentire niſi ↄfiteri vera eſſe. Cum vero id docet᷑ qdð agendũ eſt:⁊ ideo docet᷑ vt agat᷑.fruſtra ꝑſuadet᷑ verũ eſſe qd dicit᷑.fruſtra placet modus ipſe q̊ diſcitur:ſi nõ ita diſcit᷑ vt agat᷑ Opoꝛtet igit᷑ eloquentẽ eccleſiaſticũ qñ ſuadet ali qͥd qð agendũ eſt:nõ ſolũ docere vt ĩſtru at: ⁊ delectare vt teneat: veꝝ etiã flectere vt vincat. Ille quippe iã remanet ad cõ ſenſionẽ flectendꝰ eloquẽtie grãditate:in gq̊ id nõ egit vſq; ad ↄfeſſionẽ eiꝰ demon ſtrata veritas:adiũcta etiã ſuauitate di/ ctionis.Cui ſuanitati tm̃ oꝑe impẽſum eſt ab hoĩbo vt nõ ſolũ faciẽda:veꝝ etiaʒ fugiẽda ac deteſtãda tot mala ⁊ tanta at/ q; turpia:q̃ malis ⁊ turpib diſertiſſime pſuaſa ſũt:nõ vt ↄſentiat᷑ eis:ſʒ ſola dele/ ctationis gra lectitent᷑. Auertat aũt deꝰ ab eccleſia ſua qð de ſynagoga iudeoꝛuʒ hieremias ꝓpheta cõmemoꝛat dicens. Pauoꝛ ⁊ hoꝛrẽda facta ſunt ſuꝑ terrã:p phete ꝓphetabãt iniq̃: ⁊ ſacerdoteſ plau ſũ dederũt manibo ſuis:⁊ plebs mea di/ lexit ſic. Et qͥd facietis ĩ futuꝝ:O eloq̃n tia tãto terribilioꝛ q; to purioꝛ:⁊ qᷓ;to ſo/⸗ lidioꝛ tanto vehemẽtioꝛ.O vere ſecuris cõcidens petras. Huic em̃ rei ſimile eſſe verbũ ſuũ qð ꝑ ſanctos ꝓphetas fecit:⁊ ꝑ huc ipᷣm ꝓphetam de ipe dixit. Abſit itaq; abſit a nob vt ſacerdotes plaudant manibo iniqᷓ dicẽtib:⁊ plebs dei diligat ſic. Abſit a nobis inquã tanta dementia HNã qd faciemꝰ in futuꝝ? Et certe minui intelligant᷑:minꝰ placeãt:minꝰ moueant q̃ dicunt᷑:vera tñ dicant᷑ ⁊ iuſta:non iniq̃ libẽter audiant᷑. Oð vtiq; non ſieret niſi ☛ ſuauiter dicerent᷑. In populo aũt graui ð q̊ dictũ eſt deo.in populo graui lauda bo te:nec illa ſuauitas delectabilis eſt:q̃ nõ quidẽ iniqᷓ dicunt᷑:ſed exigua ⁊ fragi lia bona ſpumeo verboꝝ ambitu oꝛnant quali nec magna atq; ſtabilia decenter ? grauiter oꝛnarent᷑.Et tale aliqͥd in epi/ ſtola beatiſſimi cypꝛiani.Oð ideo puto vbaccidiſſe vł cõſulto factũ eſſe:vt ſciret̃ a poſteris quã linguã doctrine chꝛiſtia/ ne ſanitas ab iſta redundãtia reuocaue/ rit:⁊ ad eloquentiã grauioꝛẽ modeſtioꝛẽ q; reſtrinxerit:q̃ vel in eiꝰↄſequẽtibolr̃is ſecure amat᷑:religioſ. eappericgh difficilli me unpler⸗ F it ergo quodã loco. Peta/ mus hãc ſedẽ.dant ſeceſſũ vicina ſecreta vbi duz erratici palmitũ lapſus penduli nexibo ꝑ harũdines baiulas repũt viteã poꝛticũ frondea tecta fecerũt.Hõ dicun tur iſta niſi mirabiliter afduẽtiſſima fecũ ditate facũdie ſʒ ꝓfuſione nimia grauita ti diſplicẽt. Qui vero h̊ amãt ꝓfecto eos q nõ ita dicũt ſʒ caſtigatiꝰ eloquunt᷑:non poſſe ita eloqui exiſtimãt:nõ iudicio iſta vitare.Quapꝛopter iſte vir ſanctꝰ ⁊ poſ ſe ſe oſtendit ſic dicere.qꝛ dixit alicubi:⁊ nolle qm̃ poſtmodũ nuſq; agit Itaq; no ſter iſte eloquens cũ ⁊ iuſta ⁊ ſancta ⁊ bo na dicit:neq; enim alia debet dicere:agit qᷓ; tũ pᷣt cũ iſta dicit vt ĩtelligẽter vt libẽ/ ter vt obediẽter audiat᷑:⁊ ̊ ſe poſſe ſi po tuerit ⁊ inq; tuʒ potuerit pietate magis oꝛationũ q; oꝛatoꝝ facultate nõ dubitet vt oꝛãdo ꝓ ſe ⁊ ꝓ illis q̊s eſt allocuturus ſit oꝛatoꝛ anteqᷓ; dictoꝛ. Ipſa hoꝛa iã vt dicat accedẽs pꝛiuſq; exerat ꝓferentẽ lin guã ad deũ:leuet animã ſitientẽ:vt eru/ ctet qð biberit:vel qð impleuerit fundat Cü em̃ de vnaquaq; re que fᷣm ſidemet daleinkt cantenolain Pſciüras ton nobisdichen niſiqcncton opontalit. bis niſihaa notniftobos jſrit no litnelivd Pner Sd hon Pryboneme ſt ſolltecog Wten vobi ochdoseſs veſnidſoovit ntuſſancee chſſto yrns chriti⸗Onic Whiecuq NWcRſahe N RiWad petarsd 1ttono modüßc eplagan ecckidon pumat ee ye⸗ n vtpane: mman hober Pöneibiet leoperun te yerbii ve llo ſea vormunenf⸗ Ginimitzte. ſuennteel Culmare cüdiat, guinnndanen rKranenit in nin noten Mrükrnonin Anmwntcrerni minitg npolagen uca Ansdlnhis d meſcgenignnc, wbopandimon ig ſtabllader Et alealiſd uni. Qoides oſiaicſſantt idooninecht dundära reun Gawiore nodtt Ainch ſnitß ſeyengii gonociid rininden Aniilpienii Milp i nleni: i ritfuniſin i vrninuguinn mirpiecdes Pncognien mirtöicot⸗ ſeri ſncyen nls, n utt nnte terdinngi ilſin ite eßſepoſeſih⸗ thiane nle luetdinii 3 ocunn ahunt, delectation tractãda ſunt młta ſint q̃ di cant᷑ ⁊ multi modi quib dicant᷑ ab his qͥ H̊ ſciũt:qͥs nouit qͥd ad pᷣſens tempꝰ:vel nobis dicere:vel ꝑ nos expediat audiri: niſi q coꝛda oĩm videt: Et ùs facit vt qð opoꝛtet ⁊ quẽadmodũ opoꝛtʒ dicatbano bis niſi in cuiꝰmanu ſũt ⁊ nos ⁊ ſmones noſtri Ac ꝑ hoc diſcat quidẽ om̃ia q̃ do cenda ſũt qͥ ⁊ noſſe vult ⁊ docere:ſaculta tẽq; dicẽdi vt decet virũ eccleſiaſticũ cõ paret. Ad hoꝛã vero ipſiꝰ dictõis illud potiꝰ bone mẽti cogitet ↄuenire qdð dũs ait. Nolite cogitare qũo aut qͥd loq̃mini dabit em vobis in illa hoꝛa qd loq̃mini: nõ em̃ vos eſtis qͥ lomini:ſʒ ſpũs patriſ veſtri qͥ loquit᷑ in vobis. izloquikſpt rituſſanctꝰ ĩ eis à ꝑſequentibo tradunt᷑ ꝓ chꝛiſto.cur nõ ⁊ in his qͥ tradũt diſcẽtib⸗ chꝛiſtũ?: Quiſqͥs autẽ dicit nõ eſſe hoĩb⸗ pꝛecipiẽdũ qͥd vel quẽadmodũ doceãt ſi doctoꝛes ſanctꝰ efficit ſpũs.poteſt dice/ re nec oꝛandũ nobis eſſe:qꝛ dñs ait.ſcit pr̃ veſter qͥd vobis neceſſariũ ſit pꝛiuſq; petatis ab eo:aut apłm paulũ thimoteo ⁊ tyto nõ debniſſe pᷣcipere:qͥd vł quẽad/ modũ pciperẽt alijs. Quas tres apłicaſ eplas ante oculos habere debet:cui eſtĩ eccłia doctoꝛis ꝑſona impoſita Hõne in pꝛima ad thimoteũ legit᷑. Annũcia hec ⁊ doce. Que aũt ſint ſupꝛa dictũ eſt. Nõne ibi eſt. Genioꝛẽ ne increpaueris:ſʒ obſe cra vt patre: Nõne ĩ ſecũda ei dicit᷑. Foꝛ mam habe verboꝝ ſanoꝝ q̃ a me audiſti Mõne ibi ei dicit. Satis age teipᷣm ꝓba bilẽ operariũ exhibẽs deo:nõ erubeſcẽ/ tẽ verbũ veritatꝭ recte tractantẽ. Ibi eſt ⁊ illð.Pꝛedica verbũ inſta opoꝛtune:im poꝛtune:argue:hoꝛtare:increpa ĩ omilõ ganimitate ⁊ doctria. Itẽq; ad tytũ Nõ ne dicit epᷣm iuxta doctrinã fideliſ derbi pſeuerantẽ eſſe debere:vt potẽs ſit ĩ do⸗/ ctrina ſana ⁊ contradicẽtes redarguere: Ibi etiã dicit. Tu vero loqre q̃ decet ſe a/ nã doctrinã:ſenes ſobꝛios eſſe:⁊ qᷓ ſequũ tur. bi ⁊ illud. Hec loq̃re ⁊ exhoꝛtare⁊ increpa cũ omi imperio. Nemo te ↄtem nat.vemmone illos pꝛincipib ⁊ ptãtib ſubditos eſſe:⁊ cetera.Quid ergo puta/ mus. Nunqͥd ↄtra ſeip[ʒ ſentit apoſtolꝰ: Qui cũ dicat doctoꝛes oꝑatõe fieri ſpũi CLXXIX. ſancti:ipᷣe illis pᷣcipit qͥd ⁊ quęadmoduʒ doceãt. An intelligendũ eſt ⁊ hoĩm offi⸗/ cia ipᷣo ſancto ſpiritu largiete in docẽdo etiã ipᷣis doctoꝛibo nõ debere ceſſare.Et tñ neq; qͥ plantat eſſe aliqͥd:neq; qͥ rigat ſz q incremẽtũ dat deus. Uñ ipᷣis quoq; miniſtris ſanc hoĩbo vl etiã ſanct ange lis operãtiba nemo recte diſcit q̃ ꝑtinent ad viuendũ cũ deo:niſi fiat a deo docilii cui dicit᷑ in pſalmo. Doce me vt faciã vo luntatẽ tuã:qm̃ tu es deꝰ meꝰ. Vñ ⁊ ipſi thimoteo idẽ apłs dicit.loquẽſ vtiq; ad diſcipulũ doctoꝛ.Cu aũt ꝑſeuera in his q̃ didiciſti ⁊ credita ſũt tibi:ſciẽs a q̊ di/ diceris. Sicut em̃ coꝛꝑis medicamenta q̃ hoĩb ab hoĩb adhibent᷑:nõ niſi eis ꝓ/ ſunt:quibo deꝰ oꝑat᷑ ſalutẽ:qͥ ⁊ ſine il bme deri pᷣt:cũ ſine ipᷣo illa nõ poſſint.⁊ tamẽ adhibent᷑:⁊ ſi ̊ officioſe fiat:inter opera miſericoꝛdie vł beneficentie deputat᷑:ita ⁊ adiumẽta doctrine tũc ꝓſunt aĩie adhi/ bita ꝑ hoĩeʒ:cũ deꝰ opat᷑ vt ꝓſint qͥ potu it euãgeliũ dare homini etiã ñ ab hoĩbd neq; ꝑ hoĩeʒ. Qui&̊ dicẽdo nitit᷑ ꝑſuade re qð bonũ eſt:nihil hoꝝ triũ ſpernẽs vt ſcilicʒ doceat vt dᷣlectet vt flectat:oꝛet at q; agat vt quẽadmodũ ſupꝛa diximꝰ in telligẽter libẽter obediẽterq;ʒ audiat᷑ Oð cũ aꝑte ⁊ ↄuenieter facit.nõ ĩmerito elo⸗ quẽs dici pᷣt:⁊ ſi nõ eũ ſequat᷑ auditoꝛis aſſenſus.Ad h̊ em̃ tria.i.vt doceat:vt de lectet:vt flectat.etiã illa tria videt᷑ ꝑtine/ re voluiſſe.idẽ ipᷣe romani autoꝛ eloquij cũ itidẽ dixit.Is igit᷑ erit eloquẽs qͥ po/ terit pꝑua ſũmiſſe:modica tꝑate:magna grauiter dicere.tanq; ſi adderet etiã illa tria:⁊ ſic explicaret vnã eandẽq; ſentẽtiã dicẽs. Is igit᷑ erit eloquens qͥ vt doceat poterit parua ſũmiſſe:vt delectet modi/ ca tẽperate:vt flectat magna grãditer di cere. Hec auteʒ tria ille ſicut ab eo dicta ſunt in cauſis foꝛenſibo poſſet oſtendere. Nõ aũt hic h̊ eſt in eccłiaſticis q̃ſtionib⸗ in quiba hmõi quẽ volumꝰinfoꝛmare ſer mo verſat᷑. In illis em ea parua dicunt᷑ vbi de reb pecuniarijs iudicandum eſt. Ea magna vbi de ſalute ac capite hoĩm Ea vero vbi nihil hoꝝ indicandũ eſt ni hilq; agit᷑ vt agat ſiue decernat:ſʒ tantũ modo vt delectet᷑ auditoꝛ int᷑ vtrunq; (WODe doctria chꝛiſtiana Ai. II. media:⁊ ob h̊ modica ̊ eſt moderata di/ xerũt. Modicis em̃ modꝰ nomẽ impo/ ſuit. Nã modica ꝓ paruis abuſiue nõ/p pꝛie dicimꝰ. In iſtis aũt noſtris qñqui/ gez oĩa maxle q̃ de loco ſuꝑioꝛe populis dicimꝰ ad hoĩm ſalutẽ nec tempoꝛariaʒ ſʒ eternã referre debemꝰ:vbi etiã cauen/ dus eſt etern interitꝰ.om̃ia ſunt magna q̃ dicimꝰ vſq; adeo vt nec de ipᷣis pecuni garijs reb vl acqrendis vł amittẽdiſ par ua videri debeãt:q̃ doctoꝛ eccłiaſticꝰ di/ cit:ſiue ſit illa magna:ſiue parua pecũia. Neq; em̃ parua ẽ iuſticia quã ꝓfecto ⁊ ĩ parua pecunia cuſtodire debemꝰ:dicẽte dño. Qui ĩ minimo ſidel eſt:⁊ ĩ magno fi delis ẽ. Oð ů̊ minimũ eſt:minimũ eſt:ſʒ ĩ minimo fidelẽ eſſe magnũ eſt. Hã ſic ra/ tio rotũditatis.i.vt a pũcto medio om̃s linee pares ĩ extrema ducant᷑:cadẽ eſt in magno diſco q̃ ĩ nũmulo paruo:ita vbi parua iuſte gerũt᷑:nõ minuit᷑ iuſticie ma gnitudo De iudicijs deniq; ſecularibo qͥ buſ vtiq; niſi pecuniarijs cũ loq̃ret apłs audet qͥ ſq; veſtꝝ inͥt aduerſus alteꝝ ne gociũ habẽs iudicari ab iniàs ⁊ nõ apð ſanctos. An neſcitis qꝛ ſancti mundũ iu dicabũt. Et ſiĩ vobis iudicat᷑ mundꝰ:in digni eſtis qͥ de minimis iudicetꝭ Neſci tis qꝛ angelos iudicabimus nedũ ſecula ria. SGecularia igit᷑ iudicia ſi habuerit: eos qͥ ↄtẽptibiles ſũt ĩ eccłia hos ↄſtitui te ad iudicãdũ.Ad reuerentiã vobis di co. Sic nõ eſt inter vos qſq; ſapiẽs qui poſſit int᷑ fratrẽ ſuũ iudicare:ſʒ frater cũ fratre iudicat᷑.⁊ q̊ apud ĩſideles.Jã qͥdẽ om̃ino delictũ eſt:qꝛ iudicia habetis vo biſcũ. Quare ñ mag iniqͥtatẽ patimini: Nuare nõ potiꝰ fraudamir i:ſʒ vos iniqͥ tatẽ facitꝭ ⁊ fraudatꝭ.Et H̊ frẽs. An neſci tis qꝛ iniuſti regnũ dei nõ hereditabũt: Quidẽ ꝙ ſic apłs indignat᷑:ſic coꝛripit: ſic expꝛobat:ſic ĩcrepat:ſic minat᷑.Quid eſt ꝙ ſui animi affectũ tã crebꝛa ⁊ tã aſpe ra voq mutatõne teſtat᷑: Onid eſt poſtre mo ꝙ de reb minimis tã grãditer dicit. Cantũ ne ð illo iudicia ſecularia merue/ rũt:Abſit. Sʒ h̊ facit ppter iuſticiã cha ritatẽ pietatẽ:q̃ nlla ſobꝛia mẽte dubitã/⸗ te etiã in reb q;libet ꝑuulis magna ſũt. Sane ſi moneremꝰ hoĩes quẽadmoduʒ ipᷣa negocia ſecularia vł ꝓ ſe vel pꝛo ſuis apud eccłiaſticos iudices agered eberẽt recte admoneremꝰ vt agerẽt taq; parua ſũumiſie. Cũ v̈ de illiꝰ viri diſſeram elo quio:quẽ volumꝰ eaꝝ reꝝ eſſe doctoꝛẽ qͥ bus liberamur ab etemis malis:atq; ad etera puenim bona: vbicũq; agant he ſiue apud populũ: ſiue pꝛiuatim: ſine ad vnũ:ſiue ad plures:ſiue ad amicos:ſiue ad inimicos:ſiue ĩ ꝑpetua dictione:ſiue ĩ collocutõe:ſiue ĩ tractatibo:ſiue ĩ libꝛis: ſiue ĩ epiſtolis vł lõ giſſimis vel bꝛeuiſſi/ mis magna ſũt: niſi foꝛte qm calix aqᷓ fri/ gige res minima atq;ʒ viliſſima ẽ: ideo mi nimũ aliqͥd atq; viliſſimũ dðñs ait.q euz 65 degerit diſcipulo eiꝰ nõ perget merce⸗ dæé ſ Kut do qñ iſte doctoꝛ in eccłia ſa cit inde ſermonẽ:paruũ aliqòᷣd debet exi/ ſtimare ſe dicere:⁊ ideo nõ tẽperate:mon graãditer:ſʒ ſũmiſſe ſibi eſſe dicendũ. Fõ ne qñ accidit vt de hac re loqᷓremurad populũ:⁊ de affuit vt nõ incõgrue diee remuſ:tanẽe; de illa aꝗᷓ frigida qdã fläama ſurrexit:qᷓ etiã frigida hoĩm pectoꝛa ad miſicoꝛdie opꝑa faciẽda ſpe celeſ merce/ dis accẽderet: Et tñ cũ doctoꝛ iſte debe/ at reꝝ dictoꝛ eſſe magnaꝝ:non ſemp eas debet grãditer dicere:ſʒ ſũmiſſe cũ alid docet?᷑: tꝑate cũ aliqd vitupat᷑ vel laudat᷑. CLui vero aliqͥd agendũ eſti? ad eos loq/ mur qͥ agere debẽt: nec tñ volũt. tũc ea J magna ſũt: dicẽda ſũt grãditer ⁊ ad fle ctendos aĩos ↄgruẽter. Et aliqũ de vng eadẽq; re magna ⁊ ſümiſſe dicit᷑ ſi doc ⁊ tẽperate ſi pᷣdicat᷑:⁊ grãditer ſi auerſus inde animꝰ vt ↄuertat᷑ im ellit. Ouid eĩz ipſo deo mai eſt: Nunqͥd ideo nõ dicit? Nut òͥ docet vnitatẽ trinitatiſ debet niſi ſũmiſſa diſputatione agere: vt res ad di/ noſcendũ difficilis quantũ dat᷑ poſſit in telligi: Nunqͥd hicoꝛnamenta ⁊ non do cumẽta querunt᷑: Nunqòᷣd vt aliqd agat eſt flectendꝰ anditoꝛ: ⁊ nõ potiꝰ vt diſcat inſtruendꝰ:? Poꝛro cũ laudat᷑ de ſiue de ſeipo ſiue de operib⸗ ſuis:quãta fax pul/ creac ſplendide dictionis oboꝛit᷑ ei:qui poteſt quantũ poteſt laudare quẽ nemo cõnenienter laudat: nemo quomodocun q; nõ laudat. At ſi nõ colat᷑ aut cũ illo vl etiaʒ pꝛe illo colant᷑ idola:ſiue demonia: ſneqnecig ſtanßftubl dr olus eeni D nibi ſublegea gie Senotüe ſoobuboityn Gillequu ſpck Ouia ſeiſuntinan cknmeta. D ciure gen woseſtian fücckiherus Oletötſorl Mharerpotr Hoturt dit hoisofmmn⸗ GCantiaor⸗ Wnes dosinſcdn mdade Mmento tos tri mat age cxlegeh Abrregi eom rcgemo. fulitope lt inrenog ſchocit T⸗ doherniret oſtipeng Oelinoe gi 1t Ethecoce Arogo ſpntüͤbſi Dieſdden el „ luvcrlege hernofni nniife ſoſtie oſſigti ſanſsn Peohizlin mnentiter Lin ulpſercpeſ udiccsaggedht⸗ Vtagerertichy⸗ — wrepeſedoni remiomalisangn urbiciqg agntß epeinatimeſiuen ne ad amicosi Wenndictioneſt mneſineitbs ögilinisvabeid⸗ Niereqſntalnif⸗ ; Wiſmäsoni Unmnäois en ochöͦpeca morn Kedoctorinadut üalidc be er⸗ o notenieℳN bicſedicnci eloärerutn tndincddedi facdſin daMnde ucnartor N Cariſünſeäil nngr gludt⸗ Sl “ ſtgidintn . Etuigidemn inied ldocc n id igſinense ſiue quecũq; creatura quantũ hoc malũ ſit:atq; vt ab hoc malo auertant᷑ homieſ debet vtiq; grãditer dicl. Hmiſt⸗ e dicti onis exemplũ eſt apud aplm pauluʒz. vt planius aliqͥd cõmemoꝛẽ:vbi ait.Dicite mihi qͥ ſub lege vultis eſſe legẽ nõ audi/ ſtis: Scriptũ eſt em̃ ꝙ abꝛaam duos fi⸗ lios habuit.vnũ de ancilla:⁊ vnũ de libe ra. Sſʒ ille quidẽ qͥ de ancilla ſᷣm carneʒ natꝰ eſt. Qui aũt delibera ꝑ repꝛomiſſio nẽ:q̃ ſunt in allegoꝛia. Hec em̃ ſunt duo teſtamẽta. Unũ quidẽ in monte ſyna in ſeruitutẽ generãs q̃ eſt agar. Syna eniz mons eſt ĩ arabia qͥ ↄiunctꝰ eſt huic que nũc eſt iheruſalem:⁊ ſeruit cũ filijs ſuis. Que aũt ſurſũ eſt iheruſalẽ libera eſt:q̃ ẽ mater noſtra ⁊ cetera. Vrech vbi ratioci/ natur ⁊ dicit. Fratres:ſᷣm hoĩeʒ dico:tñ hoĩs ↄſirmatũ teſtamẽtũ nemo irritũ fa cit:aut ſuꝑoꝛdinat.Abꝛae dicte ſũt pꝛo/ miſſiones ⁊ ſemini eiꝰ. Nõ dicit ⁊ ſemini bus tanq; ĩ mult:ſʒ tanq; in vno ⁊ ſemi/ ni tuo qð eſt chꝛiſtꝰ. Hoc aũt dico teſta mentũ ↄfirmatũ a deo q̃ poſt quadringẽ tos ⁊ triginta annos facta eſt lex nõ infir mat ad euacuãdas ꝓmiſſiones.Si eniʒ ex lege hereditas:iam non ex ꝓmiſſione. Abꝛae aũt ex ꝓmiſſione donauit deꝰ Et qꝛ occurrere poterat audiẽtis cogitatõi vt qͥd ergo data eſt lex:ſi ex illa nõ eſt he/ reditas:ipſe ſibi hoc obiecit atqʒ ait ve/ lut interrogãs.Quid ergo lex: Deinde reſpõdit.Lrãſgreſſionis gratia ꝓpoſita donec veniret ſemẽ cui repꝛomiſſũ eſt di ſpoſitũ ꝑ angelos in manu mediatoꝛis. Mediatoꝛ aũt vniꝰ nõ eſt:deꝰ vo vnus eſt. Et hic occurrebat qð ſibipe ꝓpoſu/⸗ it. Lex ergo aduerſus ꝓmiſſa dei:Et re ſpondit.Abſit. Redditq; rationẽ dicẽs. SDi em̃ data eſſet lex qᷓ poſſet viuificare om̃ino ex lege eſſet iuſticia. BGʒ cõcluſit ſcriptura omia ſub pẽto vt ꝓmiſſio ex fi de ieſu chꝛiſti daret᷑ credẽtibo ⁊c̃.vel ſi qͥd hmõi eſt. Pertinet ergo ad docẽdi curaʒ nõ ſolũ aperire clauſa ⁊ nodos ſoluere q̃ ſtionũ: ſʒ etiã dũ hoc agit᷑ alijs q̃ſtionib⸗ q̃ foꝛtaſſis inciderint ne id qð dicimꝰ im pꝛobet᷑ ꝑ illas aut refellat᷑ occurrere.ſi ta men ⁊ ipᷣa eaꝝ ſolutio pariter occurrerit: ne moueam qð auferre nõ poſſumꝰ. Fit eñm̃ vt cũ incidẽtes queſtioni alie queſtio nes:⁊ alie rurſũ incidẽtibo incidẽtes per tractant᷑ atq; ſoluunt᷑:in e longitudines⸗ ratiocinationis extendat᷑ intẽtio vt niſi memoꝛia plurimũ valeat atq; vigeat ad caput vnde agebat᷑ diſputatoꝛ redire nõ poſſit. Ualde alt bonũ eſt vt quicqͥd cõ tradici poteſt ſi occurrerit refutet᷑:ne ibi occurrat vbi nõ erit qͥ reſpõdeat:aut pꝛe ſenti quidẽ ſʒ tacenti occurrat:⁊ minꝰ ſa natꝰ abſcedat. In illis aũt apłicis vᷣbis dictio tẽperata eſt. Senioꝛẽ ne increpa/ ueris ſʒ obſecra vt patrẽ.iunioꝛes vt fra tres:anus vt matres:adoleſcentulas vt ſoꝛoꝛes.Et ĩ illis obſecro aũt vos ꝑ mi/ ſericoꝛdiã dei:vt exhibeatꝭ coꝛꝑa veſtra hoſtiã viuã ſanctã deo placetẽ.Et totꝰ fere ipſiꝰ exhoꝛtatõnis locꝰ temperatuʒ habet locutõnis genꝰ:vbi illa pulcrioꝛa ſunt in quibo ꝓpꝛia ꝓpꝛijs tanq; debita reddita decẽter excurrũt:ſicuti eſt:habẽ tes dona diuerſa ſᷣm gratiã q̃ data eſt vo bis:ſiue ꝓphetiã ſᷣm regulam fidei:ſiue miniſteriũ ĩ miniſtrãdo:ſiue qͥ docet ĩ do ctrina:ſiue qui exhoꝛtat᷑ in exhoꝛtatõne Oui tribuit in ſimplicitate.Oui peſt in ſollicitudine.Qui miſeret᷑ in hilaritate. Dilectio ſine ſimulatõe.Odientes malũ adherẽtes bono. Charitatẽ fraternitatꝭ inuicẽ diligẽtes:honoꝛe mutuo pᷣuenien tes:ſtudio nõ pigri:ſpiritu feruẽtes:do/ mino ſeruiẽtes:ſpe gaudẽtes:in tribula tione patiẽtes:oꝛationi inſtantes. Neceſ ſitatibo ſanctoꝝ cõmunicãtes. Hoſ pita/ litatẽ ſectantes. Benedicite pſequẽtib⸗ vos:benedicite ⁊ nolite maledicere.Gau gete cũ gaudentibe:flete cũ flentibo. Id/ ipm inuicem ſentietes. Et qᷓ; pulcre iſta oĩa ſic effuſa:bimẽbꝛi circũitu terminã/ tur. Nõ alta ſapiẽtes:ſʒ humilibo cõſen/ tientes.Et aliquãto poſt. In hoc ipᷣo in quit perſeuerãtes. Reddite omibo debi/ ta:cui tributũ tributũ:cui vectigat vecti gal:cui timoꝛẽ timoꝛẽ:cui honoꝛẽ hono rem. Que mẽbratim fuſa claudunt᷑ etiaʒ ipſo circũitu quẽ duo mẽbꝛa cõnectunt. Nemini quicq; debeatis:niſi vt inuiceʒ Diligatis.Et poſt paululũ. Nox pᷣceſſit inqͥt:dies aũt appꝛopinq̃uit.Abijciamꝰ ergo oꝑa tenebꝛaꝝ: ⁊ iduamur anm hi⸗ . = De doctria chꝛiſtiana Ai. II. ſic vt in die honeſte ambulemꝰ. Nõ ĩ eõ meſationibo ⁊ ebꝛietatibo:nõ in cublib⸗ ⁊ impudicicijs:nõ in ↄtentõe ⁊ emulatõ ne:ſz induimini dũm ieſũ chꝛiſtũ:⁊ car/⸗ nis ꝓuidentiã ne feceritis in cõcupiſcen tijs. O, ſiquiſq; ita diceret: carnis ꝓui dentiã ne i ↄcupiſcẽtijs feceritis ſine du bio aures clauſula numeroſioꝛe mulcerʒ Dzʒ grauioꝛ inrergz etiã oꝛdinẽ malu it tenere verboꝝ.Quo aũt h̊ in greco elo quio ſonet qͥ eſt locutꝰ apłs.viderint eiꝰ eloquij vſq; ad iſta doctioꝛes. Dihi tñ qð nobis eodẽ verboꝝ oꝛdine interpᷣta/⸗ tum eſt:nec ibi videt᷑ currere numeroſe. Bane hũc elocutõis oꝛnatũ qͥ numero/⸗ ſis fit clauſulis deeſſe fatendũ eſt autoꝛi bus noſtr. Oð vtꝝ pꝑ interpᷣtes factũ ſit an qdð magꝭ arbitror ↄſulto:illi hec plau ſibilia deuitauerint affirmare nõ audeo: qm me fateoꝛ ignoꝛare Alud tñ ſcio ꝙ ſi quiſq; huiꝰ numeroſitatis peritꝰ illoꝛuʒ clauſulas eoꝛundẽ numeroꝝ lege cõpo/ nat ꝙ facillime fit mutatis quibuſdã ver bis q̃ tantundẽ ſigniſicatõe valẽt vł mu tato eoꝝ qͥ inuenerit oꝛdine:nihil eoꝛũ q̃ velut magna in ſcholis grãmaticoꝝ rhe toꝝ didicit illis diuiniſ viris defuiſſe co gnoſcet. Et młta reperiet locutõis gene ra tanti decoꝛis:q̃ quidẽ ⁊ ĩ noſtra:ſʒ ma xime in ſua lingua decoꝛa ſũt.quoꝝ nul lũ in eis quiba iſti inflant᷑ litteris inuenit SGed cauendũ eſt ne diuinis grauibuſq; ſentẽetijs dũ addit᷑ numerꝰ pondꝰ detra,/ hat᷑. Nã illa muſica diſciplina vbi nume rus iſte pleniſſime diſcit᷑:vſq; adeo nõ de fuit ꝓphetis noſtrꝭ:vt vir doctiſſimꝰ ihe ronimꝰ quoꝛũdã etiã metra cõmemoꝛet Iĩ hebꝛea dũtaxat lingua.Cuiꝰ veritateʒ vt ſeruaret ĩ verbis hec inde nõ trãſtulit Ego aũt vt de ſenſu meo loq̃r:qͥ mihi qᷓ; alijs ⁊ qᷓ alioꝛuʒ eſt vtiq; notioꝛ:ſicut in meo eloquio quantũ modeſte fieri arbi/ troꝛ nõ pᷣtermitto iſtos numeros clauſu laꝝ:ita in autorib noſtr H̊ mihi plꝰ pla/⸗ cet ꝙ eos rariſſime inuenio. Gꝛade autẽ dicẽdi genꝰ h̊ maxime diſtat ab iſto tẽpe rato genere:qð nõ tã verboꝝ oꝛnatibꝛac ceptu eſt q;ᷓ violẽtis animi affectibo. Nã capit eti illa oꝛnamẽta pene om̃ia:ſʒ ea ſi nõ habuerit reqͥrit Yert᷑ quippe ĩpetu ſuo telocutõis pulcritudinẽ ſi occurre/ rit vi reꝝ rapit nõ cura decoꝛis aſſumit. BGatis eſt em ei ꝓpter qꝗð agit᷑:vt vᷣba cõ gruẽtia nõ oꝛis eligant᷑ induſtria:ſed pe/ ctoꝛis ſequant᷑ ardoꝛc. lã ſi aurato ge/ matoq; ferro vir foꝛtis armet᷑: intentiſſi/ mus pugne agit quidẽ illis armis quod agit:nõ qꝛ ſpecioſa:ſʒ qꝛ arma ſũt:idẽ ie eſt tñ:ꝛ valet plurimũ etiã cũ rimanti te lũ ira facit.lgit apls vtꝓ euãgelico mi niſterio patienter mala huiꝰ tꝑis ſolatio donoꝝ dei oĩa tolerent. Dagna res eſt ⁊ grãditer agit᷑:nec deſũt oꝛnamẽta dicẽ/ di.Ecce nũc inqᷣt tempꝰ acceptabile:ec/ ce nũc dies ſalutis: nullã in quoq; dates offenſionẽ vt nõ repᷣhendat᷑ miniſterium noſtꝝ:ſʒ in oĩb cõmendantes noſmetip ſos vt dei miſtros in młta patiẽtia:in tri bulationibo:ĩ neceſſitatibo:in anguſtijs: ĩ plagis:in carceribo:in ſe editionibo: in la/ boꝛibo:in vigilijs:in ieiunijs:in caſtitate ĩ ſciẽtia:in lõganimitate:in benignitate: in ſpũſſancto:in charitate nõ ficta:ĩ ver/ bo veritat:in virtute dei:per anma iuſti cie dextera ⁊ ſiniſtra ꝑ gloꝛiã ⁊ ignobili/ tatẽ:ꝑ infamiã ⁊ bonã famã:vt ſeducto/ res ⁊ veraces:vt qͥ ignoꝛamur⁊ cogno/⸗ ſcimur:qᷓſi moꝛiẽtes:⁊ ecce viuimꝰ:vt co erciti ⁊ nõ moꝛtificati:vt triſteſſemꝑ aũt gaudęẽtes:ſicut egeni:młtos aũt ditãteſ. tanẽ; nihil habẽtes ⁊ oĩa poſſidẽteſ Ui de adhuc ardentẽ. Os noſtrum patet ad vos o coꝛinthij:cor noſtꝝ dilatatũ eſt:et cetera qᷓ pſequi longũ eſt. Itaq; ad roma nos agit vt pſecutòes huiꝰ mũdi chari/ 7„ tate vincant ſpe certa in adiutoꝛio dei. Egit aũt grãditer ⁊ oꝛnate.Scimꝰ inqt qm̃ diligẽtibo deũ oĩa coopant᷑ in bonuʒ his qͥ ſᷣm ꝓpoſitũ vocati ſunt ſanctiqin q̃s ante pᷣſciuit ⁊ pᷣdeſtinauit ↄfoꝛmes fie ri imaginis filij ſui:vt ſit ipᷣe pꝛimogeni tus ĩ młtis fratrib. Ouos aũt pᷣdeſtina // uit:illos ⁊ vocauit.Et q̊s vocauit:ipᷣos 2 iuſtificauit. Quos aũt iuſtificauit illoſ ⁊ głificauit. Quid ̊ dicemuſ ad hec:Si des ꝓ nobis qͥs cõtra nos?: Qui ꝓpꝛio fi/ lio nõ peꝑcit:ſʒ ꝓ nobis oĩb tradidit eũ Sao nõ etiã cũ illo nobis oĩa donauit: uis accuſabit aduerſꝰ electos dei:De us qͥ iuſtificat. Quis ẽ q odẽnet:chꝛiſtꝰ iensänot aetidetten bis: s ſinbulit Infunctann gius:iatic mnornfonu oucsceaſon geigalet mmgne; v r hegßſſe ſog altitn Ahlapoter ichꝛiſte miichliote Genogetcrip wicktéoan nitqpegalo lioquige ta mocopol⸗ Wdee W Meecmay t (oꝛ vos firmita biſeten uiſtisn ccpito Hrunma hubcl (uiſſetio⸗ (ho faccdſ tur voon ſteos emn eulari vos Klia ſunet eh leſenpn Mmgor i nchrrurie ludeiͤb wig nte mndnnn eüic Ueprer Woimäne ſionn Dunderdig iſin PPlergagörrf iomkialffult rugni Füſinnni rirnsmmmineni⸗ tncellsamnise Nhgamn ſiniti⸗ rnigic nmmin 1Nenpenigclion —= = müdsſolto e di N nrdcitvmmadcc⸗ Grtenp'mnhen nannliincnccdn öbencni nnin ömanduntes no innntmnpntiin ſiunkvin ong nrin ſcitionbye nieiunds:incn nimneinbenign darinenöfn, nte dagr an mimnli toi/oli mwfunm Nolr olatniid galſe⸗ abab nidich⸗ mnin ahotnhin nm Ctr i giuangn in ir voci wenfe —=— S * ieſus qͥ moꝛtuꝰeſt:magꝭ aũt qͥ reſurrexit: q eſt ĩ dextera dei:qͥ etiã interpellat ꝓ no bis? Quis nos ſeꝑabit a charitate chꝛi⸗/ ſti?: Tribulatio an anguſtia:an ꝑſecutio: an fameſ:an nuditas:an periculũ:an gla dius:ſicut ſcriptuʒ eſt. Quoniã ppter te moꝛtificamur tota die:eſtimati ſumꝰ vt oues occiſionis. Sʒ ĩ his oĩba ſuꝑamuſ E eũ qͥ dilexit nos.Certꝰ ſum em̃ qꝛ neq; moꝛs:neq; vita:neq; angeli:neq; pꝛinci/ patꝰ:neq; pᷣſentia:neq; futura:neq; virtꝰ neq; altitudo:neq; ꝓſundũ:neq; creatu/ ra alia poterit nos ſeꝑare a charitate dei q̃ eſt i chꝛiſto ieſu dño nr̃o.ed galathas autẽ q;uis tota illa epła ſũmiſſo dicendi genere ſcripta ſit:niſi ĩ extremis partib⸗ vbi eſt eloquiũ tẽperatũ:tamẽ interpo/ nit quẽdã locũ eo motu animi vt ſine vl/ lis quidẽ talibo oꝛnamẽtis q̃lia ſũt ĩ his q̃ modo poſuimꝰ nõ poſſet tñ niſi grãdi ter dici. Dies inquit obſeruatis ⁊ annoſ ⁊ mẽſes ⁊ tẽpoꝛa.Timeo vos ne foꝛte ſi ne cauſa laboꝛauerim ĩ vobis.Eſtote ſi cut ⁊ ego:qꝛ ⁊ ego ſicut vos. Fratres pᷣ coꝛ vos:nihil meleſiſtis. Scitis qꝛ ꝑ in firmitatẽ carnis iãpꝛidẽ euãgelizaui vO biſ⁊ tentationẽ veſtrã ĩ carne mea ñ ſpꝛe uiſtis neq; reſpuiſtis:ſʒ ſic gngelũ dei ex cepiſtis me ſicut chꝛiſtũ ieſũ.Oue & fuit beatitudo veſtra. Teſtimoniũ vobis pꝑ/ hibeo qm̃ ſi ſieri poſſet oculos veſtros eruiſſetis ⁊ dediſſetis mihi.Ergo inimi cus factꝰſũ vobis veꝝ pᷣdicans? Emulã tur vos nõ bene:ſʒ excludere vos volũt: vt eos emulemini. Bonũ eſt aũt in bono emulari ſemꝑ.⁊ nõ ſolũ cũ pᷣſens ſũ apð vos Filioli mei q̊s iteꝝn parturio donec foꝛmet᷑ chꝛiſtꝰ in vobis. lellẽ aũt nunc ageſſe apud vos ⁊ mutare vocẽ meaʒ:qꝛ ſfundoꝛ in vobis. Nunad hic aut ↄptra ria cõtrarijs verba ſunt reddita:aut aliq̃ᷓ gradatõe ſibi ſubnexa ſũt:aut ceſa ⁊ mẽ/ bꝛa circũitus ve ſonuerũt Et tñ nõ ideo tepuit grãdis affect? q̊ eloquiuz feruere ſentimꝰ. Dz apoſtolica iſta ſic clara ſunt vt ⁊ ꝓfunda atqʒ ita ↄſcripta memoꝛieq; mãdata. vt nõ ſolũ lectoꝛe vel auditoꝛe: veꝝ etiã expoſitoꝛe opꝰ habeãt:ſi quis ĩ nõ ſuꝑficie ↄtentus altitudinẽ qrat. uapꝛopter videam iſta genera dicedi in eis qͥ iſtoꝝ lectione ad reꝝ diuinaꝝ at/ qq; ſalubꝛiũ ſciẽtiã pfecerũt eãq; eccleſie miniſtrarüũt Beat cypꝛianꝰ ſumiſſo di cendi genere vtit᷑ in eo libꝛo vbi de ſacra mento calicis diſputat. Soluit᷑ quippe ibi qſtio in q̃ querit᷑.vtꝝ calix dominicꝰ aquã ſoluʒ an cã etiã vino mixtã debeat habere. Szʒ exẽpli gra aliqͥd inde ponẽ/ duũ eſt. Poſt pꝛincipiũ ergo epiſtole iam ſoluere incipiẽs ꝓpoſitã q̃ſtionẽ:ãmoni/ tos aũt vos ſciatis inqᷣt vt ĩ calice offerẽ do dñiica traditio ſeruet᷑:neq; aliud fiat a nobis q; ꝓ nobiſ dñs pꝛioꝛ fecit:vt calix q̃ in cmemoꝛationẽ eius offer᷑ vino mi xtꝰ offerat᷑. Nã cũ dicat chꝛiſtꝰ:ego ſum vitis vera.ſanguis chꝛiſti non aqᷓ eſt vti q; ſʒ vinũ:nec pᷣt videri ſanguis eiꝰ quo redẽpti ⁊ viuificati ſumꝰ eſſe ĩ calice qũ vinũ deſit calici q̊ chꝛiſti ſanguis oñdit᷑. q̃ ſcripturaꝝ oĩm ſacramẽto ac teſtimo/ nio pᷣdicat᷑. nuenimꝰ em̃ in geneſi circa ſacramentũ noe h̊ idẽ pᷣcurriſſe:⁊ ſignuʒ dũuice paſſionis illic extitiſſe: vinũ bi/ bit:ꝙ inebꝛiatꝰ eſt:q ĩ domo ſua nudatꝰ eſt: fuit recũbens nudis ⁊ patentibo fe/ moꝛibo:ꝙ nuditaſ illa patrꝭ a medio filio denudata eſt:a maioꝛe vero ⁊ minoꝛe cõ tecta:⁊ cetera:q neceſſe nõ eſt exeqòᷣ:cũ ſa/ tis ſit h̊ ſolũ cõplecti qð noe typũ ſuture veritatis oſtẽdens:nõ aquã ſʒ vinũ bibe rit.⁊ ſic imaginẽ dñice paſſionis expᷣſſe/ rit. Itẽ in ſacerdote melchiſedech dñici ſacramẽti pᷣfiguratũ videmꝰ miſterium: ſm ꝙ ſcriptura diuina teſtat᷑ dicens.Et melchiſedech rex ſalẽ ptulit panẽ ⁊ vinũ Fuit em̃ ſacerdos dei ſũmi:⁊ benedixit abꝛaã. Oð autẽ melchiſedech typũ chꝛi ſti poꝛtaret:declarat ĩ pſalmis ſpũſſãctꝰ ex ꝑſona patris ad filiũ dicẽs.Ante luci feꝝ genui te. Tu es ſacerdos ĩeternũ m oꝛdinẽ melchiſedech Hec ⁊ alia ꝗᷓ ſequũ tur huiꝰ epłe:ſũmiſſe dictõis modũ ſer/ uant: q facile eſt exploꝛare legẽtib. Sã ctus quoq; ambꝛoſiꝰ cũ agat rẽ magnaʒ de ſpũſancto vt eũ patri ⁊ filio demõſtret equalẽ:ſũmiſſo tñ dicẽdi genere vtit᷑:qm̃ rel ſuſcepta nõ oꝛnamẽta verboꝝ:qut ad ectẽdos animos cõmotionis affectuʒ: cſ reꝝ documẽta deſiderat. Ergo inter te tera in pꝛincipio huiꝰ oꝑis ait.Cõmotꝰ D 3 * oꝛaculo gedeon cũ audiſſet ꝙ deficiẽtibꝰ licet ppłoꝝ milibo ĩ vno viro dñs plebẽᷣ ſuã ab hoſtibo liberaret:obtulit eqdũ ca / ꝛaꝝ. Cuiꝰ carnẽ ſᷣm pᷣcepta angeli ⁊ aʒi ma ſupꝛa petraʒ poſuit:⁊ ea iure ꝑfudit. NOueſiml vt virge cacumie quã gerebat angelꝰdei ↄtigit:ð petra ignis erupit:at qʒ ita ſacrificiũ qð offerebat᷑ abſũptũ eſt Quo indicio declaratũ videt᷑: ꝙ petra il⸗ la typum habuerit coꝛꝑis chꝛiſti:qꝛ ſcri ptũ ẽ:bibebãt ð ↄſeq̃nti petra:petra aũt erat chꝛiſtꝰ Qð vtiq; ñ ad diuinitatẽ eiꝰ ſʒ ad carnẽ relatũ ẽq ſitiẽtiũ coꝛda pplo rũ perenni riuo ſui ſanguĩs inundauit. ã tũc ò̊ myſterio declaratũ ẽ:qꝛ dñs ie/ ſus ĩ carne ſua totiꝰ mũdi pẽta crucifixꝰ* aboleret:n?ſolũ delicta factoꝝ:ſʒ etiã cu piditates aioꝝ. Caro em̃ edi ad culpã fa cci refert᷑.ins ad illecebꝛaſ cupiditatũ:ſic ſcriptũ ẽ. Oꝛ ↄcupinit ppłs cupiditate,ʒ peſſimã: ⁊ dixerũr Quis nos cibabit car ne:Oð igit᷑ extdit angelꝰvirgã ⁊ tetigit petrã ð qͥ igniſ exijt:oñdit ꝙ caro dñi ſpi ritu repleta diuio pẽta oĩa hũane ↄditio nis exureret.VUñ ⁊ dñs ait. Igneʒ veni mittere ĩ terrã ⁊c̃. In bo rei docẽde ac ꝓ De genere tꝑato ẽE apud cypꝛianũ vᷣginitatis illa laudatio. bãde maxie incũbit. Nuũc nobᷣ ad vᷣgines fmo eſt:qꝝ qͥ ſubli/ mioꝛ glłia eſt:maioꝛ ⁊ cura. Nos ẽ ille ec/⸗ cleſiaſtici germinis decꝰatq; oꝛnamẽtuzʒ gre ſpũalis:leta indoles laudis ⁊ hono/ ris:opꝰ itegꝝ atq; ĩcoꝛruptũ:imago dei rñdens ad ſactimoniã dũi illuſtrioꝛ poꝛ’/ tio greg chꝛiſti. Gaudet ꝑ ipᷣas atq; ĩi ip ſis:largiter floꝛet ſãcte matrꝭ eccłie glio/⸗ ſa fecũditas: q;toq; plł? głioſa virginitaſ numero ſuo addit:tãto plꝰ gaudiũ mr̃is augeſcit. Et alio loco in fine epłe.Oũo oꝛtauimꝰ inqͥt ima ginẽ eiꝰ qͥ ð limo eſt ic poꝛtemꝰ imaginẽ eiꝰ qͥ ð celo ẽ. Manc imaginẽ vᷣginitas poꝛtat:poꝛtat integri tas:ſãctitas poꝛtat ⁊ vᷣitas:poꝛtãt diſci/ pline dei memoꝛes iuſticiã cũ rligione re tinẽteſ:ſtabiles ĩ fide:hũiles ĩ timoꝛe:ad oẽm tolerãtiã foꝛtes:ad ſuſtinẽdas iniu/ rias mites:ad faciẽdã mif̃icordiã facileſ Due vos ſingula o bone vᷣgines obſua re:diligere: ĩplere debet: deo ꝛ chꝛiſto acãtes ad dñm cui vos dicaſtis maioꝛe 2 melioꝛe ꝑte pᷣcedit ꝓuecte annis iunio ribo facite magiſteriũ. ODinoꝛes natu p/⸗ bete cõparibo ĩcitamẽtũ:hoꝛtamẽtꝭ vos mutuis excitate: emulis ð virtute docu mẽtis ad głiaʒ puocate:durate foꝛtitp/ gite ſpualiter:puenite felicit᷑:tin memen tote tũc nr̃i cũ ĩcipiet ĩ vob vᷣginitas ho noꝛari.Ambꝛoſiꝰetiã genere dicẽdi tꝑa/ ro ⁊ oꝛnato ꝓfeſſis vᷣginiboꝓponit tanq; ſub exẽpli forma qð moꝛibo imitent ⁊ di cit. Uirgo erat nõ ſolũ coꝛꝑe:ſʒ etiã men te:q̃ nlło doli ãbitu ſinceꝝ adulterarʒ af/ fectũ:coꝛde hũilis:vᷣbis quis:animipꝛu dẽs:loꝗndi partioꝛ:legẽdi ſtudioſioꝛ:nõ Tincerto diuitiaꝝ:qʒ ĩ pce pauꝑis ſpẽ re/ onẽs:intẽta oꝑi:verecũda ̃ᷣmoniboꝛar/ itrũ mẽetis ſolita nõ hoĩez ſʒ deũ qrere: nullũ ledere: bñ velle oĩbo:aſſurgere maio rib natu:eqlibo ñ ĩuidere:fu gere iactan/ tiã: rõeʒ ſeqͥ:amare vᷣturẽ Oñ iſta N vul tu leſit parẽteſeqñ diſſenſit a ppind 8: qũ faſtidiuit hũilẽ:qñ irriſit debilẽ: qñ vita uit inopẽ. Eos ſolos ſollicita cetꝰ viroꝝ inuiſere q̊s miſcðia ñ erubeſceret:neq; pᷣ teriret verecũdia. Nihil toꝛuũ ĩ ocul:ni/ hilĩ vᷣbis pꝓcax:nihil ĩ actu ĩiuerecundũ: ñ geſtꝰ fractioꝛ:ñ ĩceſſus ſolutioꝛnõ vox petulãtioꝛ:vt ipᷣa coꝛꝑis ſpecies ſimula/ crũ fuerit mẽtis ⁊ figura ꝓbitatj. Bona qppe domꝰ ĩ ipo veſtibulo debzʒ agnoſci ac bᷣmo pᷣtendat ĩgreſſu nihil int? latere tenebꝛaꝝ tanq; lucerne lux intus poſite foꝛis lIuceat. Quid ̊ ꝓſeqr ciboꝝ parſi/ moniã: officioꝝ redu dãtiã: alten ſuꝑ na/ turã ſupfuiſſe:alteꝝ ipi nature pene deſn iſſe. Illic niła ĩtermiſſa tꝑa:h 2ↄ geminati ieiunio dies.⁊ ſi qũ reficiẽdi ſucceſſiſſet volũtas cib plerũq; obuiꝰ qͥ mortẽ arce ret ñ deliciaſ miſtraret ⁊c. Heauũt ppt Texẽplo huiꝰ tati gener poſui.qꝛ nõ H agit vti vᷣginitatẽ voueãt qͥ nodũ voue⸗ runt:ſʒ qles eſſe debeãt q ia vote ſũt. Hã — vt aggrediat᷑ animꝰ tm̃ ac tale ꝓpoſitü: grãdi vtiq; dicẽdi genere debet excitari ⁊ accẽdi. vginũ:nõ ð ſuſcipiẽdo vᷣginita tis ꝓpoſi to ſcripſit. Ille vo eps etiã ad hͥ eas ma/ gno incẽdit eloqͥo. Uleꝝ ex eo ꝙ abo ege/ mũt dictõis grãdis exempla memoꝛabo. martir cypꝛian de habitu ſtoippeinne nuleiin lecibagere nmmngonis ilſginggano inpurehmritd Cideiartifi hoisiondica ſisconupt lhondetine Mnsconnt Cpooprancne yor eben Nona aſperto⸗ folrinolgt⸗ hen? noltem Wicernee⸗ Neld ⸗Ka SRabcde kigiswede mmuranted capillaiv da diitn cicoſuni oo no⸗ iinbifin mroinil ſinloodicenm rins niao⸗ Pingitdüvin 0lteiorult Curiihen lpprii od Nrqcupt inin lucerphhone Ulcenler nnir Ahſöces micenen, engſhennte tgänichn ſghun Nenage Cetplen vos dicſſtisnge Dnecteannigine . 2 norenun etübornmin lisö vinune d oduneſani e ſclicietmnn ipobfginien accheredicetign Cnpponitr; Sncthinittn ſüeſcnin ſinca dimgn eliiſdcſorde ideednes en⸗ täüdrfN ohoiez ſdaifr entfigenn mierdedlef 8ſOlicinc S fihünnin blinmiam ini rs /E Bunin un Mbat, Unibi in nen ur inspit in cerpiß⸗ iuaunſin iummtſcen, ioil iuni in wrſid n i enntin higreße euet⸗ zbor 1 1 mgumene mbo qppe inuecti ſũt ĩ eas q̃ foꝛmã pi mẽtis coloꝛãt:vl potius decoloꝛãt:qᷓꝝ poꝛ ille cũ h ageret ait int cetera. Di qs pingẽdi artifex vultũ alicuiꝰ ⁊ ſpecieʒ et coꝛꝑis q̃litatẽ emulo coloꝛe ſignaſſet:⁊ ſi gnato iã ↄſũmatoq; ſimulacro manꝰaliꝰ lferret vt iã foꝛmata iã picta ĩperitioꝛ refoꝛmaret:duis boꝛis artiſfi iniuria et iuſta indignatio videret᷑. Tute exiſtimaſ impune laturã tã impꝛobe temerita au daciã:dei artificꝭ offenſam? Ut em̃ circa hoĩes ĩpudica ⁊ inceſta fuò lenocinãtib⸗ nõ ſis.coꝛrupt violatiſq; q̃ dei ſũt peioꝛ adultera detineris.Oð oꝛnari te putas: ꝙꝙ putas comi:impugnatio ẽ iſta diuini opꝑis:pᷣuaricatio ẽ vᷣitat. Monẽtis aplłi vox ẽ. Expurgate vetꝰ fermẽtũ vt ſitis noua ↄſperſio:ſic eſ aʒimi.Etem̃ paſca noſtꝝ imolatꝰ eſt chꝛiſtꝰ. Itaqß feſta cele bꝛemꝰ nõ ĩ fermẽto veteri neq; ĩ ſermẽto malicie ⁊ necie:ſʒ ĩ aʒimis ſinceritat et veritat. Nũ ſinceritas ꝑſeuerat ⁊ vᷣitas: qũñ q̃ ſincera ſũt polluunt᷑ ⁊ coloꝝ adulte rinis:medicaminũ fuc:in mendaciũ vᷣa mutant᷑: Dũs tuꝰ dicit:mon potes facere capillũ vnũ albũ aut nigꝝ:⁊ tu ad vincẽ dã dũi tui vocẽ vis te eſſe potioꝛẽ auda/ ci conatu ⁊ ſacrilego ↄtẽptu? Crines tu / os inficiſ:malo pᷣſagio futuroꝝ capillos iã tibi flimeos auſpicarꝭ. Longũ eſt inſe rere oĩa qᷓ ſequunt᷑ Ille vero poſterioꝛ vt tales diceret. Hinc illa inqͥt naſcunt᷑ in/ centiua vicioꝝ:aut q̃ſi coloꝛibo oꝛa de/ pingãt dũ virꝭ diſplicere ſoꝛmidãt:et de adłterio vultꝰmedicãt᷑ adłteriũ caſtitatꝭ Quãta hamẽtia effigiẽ mutare nat᷑e pi cturã q̃rere: Et dũ verent᷑ maritale iudi ciũ ꝓpꝛiũ ꝑdidere.Pꝛioꝛ em̃ ð ſe pnũci/ at q̃ cupit mutare qð nata eſt.ita dũ alij ſtudet placere:pꝛiꝰ ipᷣa ſibi diſplicʒ.Ouẽ iudicẽ młier defoꝛmitat tue reàrimꝰ qᷓ; teipᷣaʒ. Quid videri times: Si pulcra eſ qàd abſcõderis: Si defoꝛmis:cur te foꝛ⸗ moſã eſſe mẽtiris:nec tue ↄſciẽtie:nec ali eni graʒ erroꝛis habitura?:? Ille em̃ adul/ terã diligit:tu adultero vis placere:⁊ ira ſceris ſi amet aliã qͥ adulterare ĩ te docet᷑ Male magiſtra es iniurie tue.Lenoci/ nari refugit etiã q̃ paſſa eſt lenonẽ.Acli/ cet vilis mulier:nõ alteri tamẽ ſʒ ſibi pec C(LXNXII. . cant. Tolerabilioꝛa ꝓpe modũ in adulte rio crimina ſunt. Ibi em pudicitia.H̊ na tura adulterat᷑. Satis vt exiſtimo appa ret:feminas ne ſuã ſucis adulterẽt ſoꝛmã ⁊ ad pudoꝛẽ ⁊ ad timoꝛẽ hac facũdia ve/ hemẽter impelli Pꝛoinde neq; ſũmiſſu,z neq; tẽperatũ: ſʒ grãde omino genꝰ B̊ elo cutõis agnoſcimꝰ.Et ĩ his aũt q̊s duoſ ex oĩb pponere volui:⁊ ĩ alijs eccłiaſtic viris ⁊ bona ⁊ bũ.i.ſicẽ res poſtulat:acu/⸗ te:oꝛnate:ardẽterq; dicẽtibo ꝑ młta eoꝛũ ſcripta vł dicta poſſũt hec tria genera re periri ⁊ aſſidua lectõe vł auditõe admix ta exercitatõe ſtudentiba inoleſcere. Nec quiſqᷓ; pᷣter diſciplinã eſſe eſtimet iſta mi ſcere:ĩmo quantũ ↄgrue fieri pᷣt om̃ibus generibo dictio variãda eſt. Nã qñ ꝓlixa eſt in vno genere:minꝰ detinet auditoꝛẽ. n vero fit in aliud ab alio trãſitus etiã ſi longiꝰ eat decentiꝰ ꝓcedit oꝛatio:q;uiſ habeãt ⁊ ſingula genera varietates ſuas ĩ ſermone eloquentiũ quibo nõ ſinunt᷑ in eoꝝ qui audiunt frigeſcere vel tepeſcere ſenſibo. Uerũtũñ faciliꝰ ſũmiſſum ſolũ q; ſolũ grãde tolerari pᷣt Cõmotõ qùppe ani mi q́;to mag excitãda ẽ vt nobᷣ aſſentiat auditoꝛ:tãto minꝰ ĩ ea teneri pᷣt cũ fuerit q;tũ ſatꝭ ẽ excitata.Et iõ auẽdũ ẽ nedu volumꝰ altiꝰerigere qdð erectũ eſt:etiã in de decidat quo fu erat excitatione perdu ctum. Interpoſitꝭ vero que ſunt dicẽda ſũmiſſius bene redit᷑ ad ea q̃ opꝰeſt grãdi ter dici:vt dictionis impetꝰ ſicut maris eſtꝰ alternet.Ex quo fit vt grande dicẽ/ di genꝰ ſi diutiꝰ eſt dicẽdũ:nõ debeat eſſe ſolũ ſʒ alioꝝ geneꝝ interpoſitõe variet᷑. ei tamẽ generi dictio tota tribuat᷑ cuiꝰco pia pᷣualuerit. Intereſt em qð genuſ cui generi apponat᷑ vel adhibeat᷑ certis ⁊ ne ceſſarijs locis. Nã ⁊ ĩ grãdi genere ſemꝑ aut pene ſemꝑ tẽperata decet eſſe pꝛinci/⸗ pia.Et ĩ ptãte ẽ eloq̃ntis vt dicãt᷑ nõnul la ſümiſſe etiã q̃ poſſent grãditer dici:vt ea qᷓ dicũt᷑ grãditer ex illoꝝ fiãt cõparati one grãdioꝛa ⁊ eoꝝ tãq; vmbꝛis lumino ſiora reddant᷑. In q̊cunq;ʒ aũt genere aliqᷓ qſtionũ vĩcula ſoluẽda ſũt acumĩe opꝰ ẽ qð ſibi ſũmiſſũ gen ppe vẽdicat.cꝑ h̊ eo genere vtẽdũ ẽ ⁊ ĩ aliſſ duob generibꝰ aſ eis iſſ icidut ſielaudandu alid vet M l vituperãdũ vbi nec dãnatio cuiuſq; nec liberatio nec ad actioneʒ q;libet aſſenſio reqrit᷑ in quocũq; alio genere occurrerit genꝰ adhibẽdũ ⁊ interponẽdũ eſt tẽpera tuũ. In grãdi & genere iueniũt ſuos locoſ duo cetera:⁊ ĩ ſumiſſo ſił᷑r Cẽperatũ aũt genꝰ nõ quidẽ ſemꝑ ſʒ tñ aliqñ fũmiſſo ĩ diget.ſi vt dixi q̃ſtio cuiꝰ nodꝰ ẽ ſoluẽdꝰ ĩcurrat:vel qñ nõnulla q̃ oꝛnari poſſent: iõ nõ oꝛnant᷑:ſʒ ſũmiſio fᷣmone dicũt᷑.vt qbuſdã q̃ſi thoꝛis oꝛnamẽtoꝝ pᷣbeãt emi nentioꝛẽ locũ. Grãde aũt genꝰ tꝑata di/ ctio nõ reqͥrit.Ad delectãdos qͥppe ani/ mos nõ ad mouęedos ipᷣa ſuſcipit᷑.Hõ ſa ne ſi dicẽti crebꝛiꝰ ⁊ vehemẽtiꝰ acclamet᷑ iõ grãditer putãdũ eſt dicere.̊ em ⁊ acn mina ſũmiſii generꝭ ⁊ oꝛnamẽta faciũt tẽ perati. Brãde aũt gen? plerũq; pondere ſuo voces pᷣmit:ſʒ lacrimaſexpꝛimit De niq; cũ apud ceſareã mauritanie diſſua/ derẽ populo pugnã ciuilẽ vł potiꝰpluſ/ q; ciuilẽ q; cateruã vocabãt.neq; em̃ ci/ ueſ tantũmodo ſʒ etiã ꝓpinqͥ frẽs.poſtre mo paretes ac filij lapidibo int᷑ ſe ĩ duas ptes diuiſi ꝑ aliq̃t dies cõtinuos ⁊ eerto tꝑpe anni ſolẽniter dimicabãt.⁊ quiſq; vt quẽq; poterat occidebat.Egi qͥdẽ grãdi ter quantũ valui:vt tã crudele ⁊ inuete/ ratũ malũ de coꝛdibs ⁊ moꝛib eoꝝ auel/ lerẽ pellerẽq; dicendo.nõ tñ egiſſe me ali qd putaui cũ eos audirẽ acclamãtes:ſed cñ ſlentes videre⸗Mcrlamatoiapbe ſe doceri ⁊ delectari:flecti aũt lacrimis in/ dicabãt.Quas vbi aſpexi immanẽ illaʒ ↄſuetudinẽ a patribo ⁊ auis lõgeq; a ma ioꝛibo traditã:q̃ pectoꝛa eoꝝ hoſtilit᷑ ob/ ſidebat:vl poti poſſidebat victã anteq; re ipᷣa id onderent credidi. Moxq; ſᷣmo ne finito ad agẽdas deo gr̃as coꝛda atqʒ; oꝛa ↄuerti. Et ecce iã ferme octo vel am/ plius anni ſũt ꝓpicio chꝛiſto exq̊ ilic ni hil tale tentatũ eſt. Süũt ⁊ alia experimẽ ta multa quibo didicimꝰ hoĩes:qͥd ĩ eis fecerit ſapiẽtis grãditas dictõis.nõ cla/ moꝛe potiꝰq; gemitu.aliqũ eẽ lacrimis. poſtremo vite mutatõemõſtraſſe SGum miſſo etiã dicẽdi genere ſũt pleriq; muta ti:ſʒ vt qdᷣ neſciebãt ſcirẽt:aut qð eis vi/ debat᷑ icredibile crederẽt:nõ aũt vt age/ rent qð agendũ iã nouerũt ⁊ agere nole/ De doctrina chꝛiſtiana Tiber bant.Ad hmõi nanq;ʒ duritiã flectendaʒ debet grãditer dici. a ⁊ laudes ⁊ vitu/ peratões qñ eloquẽter dicunt᷑:cũ ſint in genere tẽperato ſic afficiũt quoſdã vt ñ ſolũ in laudibo ⁊ vituperatõibo eloquen tia delectent: veꝝ etiam ipſi laudabiliter appetãt fugiantq; vituperabiliter viue/ re.Hʒ nunqd omes qͥ delectant᷑ mutant᷑ ſicut ĩ graãdi genere oms qͥ flectunt᷑ agũt ⁊ ĩ ſũmiſſo genere om̃es qͥ docent᷑ ſciunt: aut credũt veꝝ eſſe qð neſciũt. Uñ colli glt᷑ illa duo genera qð efficere intendũt: B eis eſſe maxime neceſſariũ qͥ ſapiẽtenet eloquẽter volũt dicere. Nlud vᷣo qð agi tur genere tẽperato.i.vt eloq̃ntia ipᷣa de lectet:nõ eſt ꝓpter ſeipᷣm vſurpãdũ:ſʒ vt reb q̃ vtiliter honeſteq; dicunt᷑:ſi nec do cente indigẽt eloquio nec mouente:qꝛ ? ſciẽtes ⁊ fauẽtes auditoꝛes habẽt aliq̃n to ꝓmptiꝰ ex ipᷣa delectatõe elocutioniſ. accedat vel tenacius adhereat aſſenſus. Nã cũ eloquẽtie ſit vniuerſale officiũ in quocũq; iſtoꝝ triũ geneꝝ dicereapte ad pſuaſionẽ.ſinis aũt id qð intẽdiſꝑſuade re dicẽdo.in qcũq; iſtoꝝ triũ geneꝝ dic qͥdẽ eloq̃ns apte ad ꝑſuaſionæ:ſp niſi per ſuadeat ad finẽ nõ puenit eloq̃ntie.Per/ ſuadet aũtĩ ſũmiſſo genere vᷣa eſſe q diẽ. Perſuadetiĩ grãdi vtagant᷑ q̃ agẽda iam eẽ ſciunt᷑:nec tũ agunt᷑. Perſuadet ĩ gene re tꝑato pulcre oꝛnateqʒ dicere. CQna fi/ ne nobᷣ qͥd opꝰ eſt:Appetãt eũ qͥ lingua gloꝛiant᷑:⁊ ſe in panegyricis talibuſq; di ctionib iactãt:vbi nec docendus:necad gliqd agendũ mouẽdus:ſʒ tantũmodo ẽ delectandꝰ auditoꝛ. Nos vero iſtũ fine⸗ referamꝰ ad alteꝝ finem:vt.ſ.qð efficere volumꝰ cũ grãditer dicimus:̊ etiã iſto velimꝰ id eſt vt bona moꝝ diligant᷑ vel deulitent᷑ mala:ſi ab hac actione non ſic galieni ſunt homines:vt ad eã grandi ge/ nere dictionis vꝛgedi videant᷑aut ſi iam id agunt vt agant ſtudioſiꝰ atq; in eo fir miter ꝑſeuerent. Yta fit vt etiam tempe/ rati generis oꝛnatu non iactanter:ſʒ pꝛiu denter vtamur. nõ eius fine cõtenti quo tantũmodo delectat᷑ auditoꝛ:ſed h̊ poti us agentes vt etiam ipſo ad bonum qð perſuadere volumus adiuuetur. Il/ la itaq; tria que ſupꝛa poſuimꝰ einn qui IIII. — —— nnerſic. ſlientre nrrrobeleter: ſtanßinglln lolatnbiunt Cetenns nhe iercheltcte⸗ ecciaſononmte güͤcinnlopſir Undenfiſtiir Nephrölold gilbeterand ſsteſtimonge dedienter. Nhillielloc mmawhluf Chpitnſiota guio diſcinby Ckteniiauant Ninente hiſ Nooe Pecn dchchre⸗ ſoeſtardede mnas dene ſpernbat ninciten dia nock gonmor ſutalet ſ cceſunnn umnumeroſit ationes era nliſa⸗ſoͤen⸗ MIcnn naſntünennn ſmniſenit. nioſlitate. ſellrak irg d Nhoͦſrutnſic mbrinbie hcor de Kimlceit⸗ onicee nufne noemmnnte kſellrt Cim N nein affcütlir Npennitan Aunigllauchbli Unperbilitrrin Adcerunknn Mnsfenmtg nesq docchkſain ncci. V cent igent Nerrſmmüdſi Nen Putſpede fſönſinitizn Eteydanigch, nioneeman 4 S. = ☛x-. S. nciweesiei adherentlai mer dicmngtl i dintnge Sgſunſorzeſg bneridih mrlanriinin miaunicn aan (o gatitci lngrn nastliduſch docendnsnern ehtntintet Porod ſüift anſtiöfin Dicinnonan mz N ennrſnſe agntie ertmntſian arg ggeoft tcianten ſacantenizfl ine cGemn, ſapiẽter dicit:ſi etiã eloquẽter vult dice/ re id agere debere vt intelligẽter: vt libẽ/ ter: vt obediẽter audiat᷑:nõ ſic accipiẽda ſũt tanq; ſingula illis tribo dicẽdi generi bus ita tribuant᷑:vt ad ſũmiſſum intelli genter:ad temperatũ libẽter:ad grande ꝑtineat obediẽter audiri:ſʒ ſic potius vt hec tria ſemꝑ intẽdat ⁊ quantũ pᷣt agat: etiã cũ in illoꝝ ſingulo quoq; verſat᷑ Ho lumꝰ em̃ faſtidiri etiã cũ ſũmiſſe dicimꝰ. ac ꝑ ̊ nõ ſolũ volumꝰ intelligẽter veruʒ etiã libẽter audiri.Quid em̃ agimꝰ diui nis teſtimonijs docẽdo qð dicimus niſi vt obedienter audiamur.i.vt credat᷑ eis opitulãte illo cui dictuʒ eſt. Teſtimonia tua credibilia facta ſũt valde. Quid etiã cupit niſi credi qͥ aliqͥd licet ſũmiſſo elo/⸗ quio diſcẽtibo narrat: Et qͥs velit eũ au⸗/ dire:niſi auditoꝛẽ nõnulla etiã ſuauitate detineat: Hã ſi non intelligat᷑ ùs neſciat nec libẽter eũ poſſe nec obediẽter audiri Plerũq;ʒ aũt dictio ipᷣa ſũmiſſa dũ ſoluit difficillimas q̃ſtiones:⁊ inopinata mani feſtatõe demõſtrat:dũ ſentẽtias acutiſſi/ mas de neſcio quibꝰ q̃ſicauernis vñ non ſperabat eruit ⁊ oſtẽdit:dũ aduerſarij cõ nincit erroꝛẽ:⁊ docet falſi ũ eſſe:qʒ ab illo dici videbat᷑ inuictũ:maxime qñ adeſt ei qdᷣdam decꝰnõ appetitũ:ſʒ qdamodona turale:⁊ nõnulla nõ iactaciuncula ſʒ q̃ſi neceſſaria:atq; vt ita dicã ipſis reb exoꝛ ta numeroſitas clauſulaꝝ:tantas accla/ mationes excitat vt vix intelligat᷑ eſſe ſũ miſſa. Nõ em̃ qꝛ neq; icedit oꝛnata neq; armata:ſʒ tanq; nuda ↄgredit᷑.ideo ñ ad unerſariũ neruis lacertiſq; collidit:⁊ obſi ſtentẽ ſubꝛuit:ac deſtruit mẽbꝛis foꝛtiſſi mis falſitatẽ. Uñ autẽ crebꝛo ⁊ multum acclamat᷑ ita dicentibo:niſi qꝛ veritas ſic demõſtrata:ſic deſenſa:ſic inuicta dele/ ctat: Et in ̊ igit᷑ genere ſũmiſſo iſte no/ ſter doctoꝛ ⁊ dictoꝛ id agere debet: vt nõ ſolũ intelligẽter: veꝝ etiã libẽter ⁊ obedi enter audiat᷑. Illa quoqʒ eloquẽtia gene ris tẽperati apud eloquentẽ eccleſiaſticũ nec inoꝛnata relinquit᷑:nec indecẽter oꝛ⸗/ nat᷑:nec ſoluʒ hoc appetit vt delectet:qð ſolũ apud alios pꝛofitet᷑:veꝝ etiã in his que laudat ſiue vituperat:iſtis appeten dis vel finnius tenendis,illis autẽ vitã . 3 * . CLXXXIHI. dis vel reſpuendis:vult vtiq; obedien / ter audiri. Si autẽ nõ audit᷑ intelligẽter nec libẽter poteſt. Pꝛoinde illa tria vt in telligant qui audiũt:vt delectent᷑:vt obe diant:etiã in hoc genere agendũ eſt vbi tenet delectatio pꝛincipatũ. Jã vero vbi mouere ⁊ flectere grãdi genere opꝰ eſt au ditoꝛẽ:qð tunc eſt opꝰquãdo ⁊ veraciter dici ⁊ ſuauiter cõfitet᷑: ⁊ tamẽ nõ vult fa/ cere qð dicit᷑: dicendũ eſt ꝓculdubio grã diter. Sed qͥs mouet᷑ ſi neſcit qð dicit:⸗ Aut quis tenet᷑ vt audiat ſi nõ delectat᷑⸗ Vngde ⁊ in iſto genere vbi ad obedientiã coꝛ duꝝ dictõnis grãditate flectendũ eſt niſi ⁊ intelligẽter ⁊ libẽter qui dicit audi atur: nõ poteſt obediẽter audiri. Habet autẽ vt obediẽter audiat᷑ quãtacũq; grã ditate dictõis maꝰ pondꝰ vita dicentis Hã qͥ ſapiẽter ⁊ eloquẽter dicit viuit au tem nequiter:erudit quidẽ młtos dicẽdi ſtudio:qᷓ;uis anime ſue ſit inutilis:ſicut ſcriptũ eſt. Scribe ⁊ phariſeiĩ cathedꝛa moiſi ſederũt.q̃ dicũt facite:q̃ aut faciũt facere nolite. Dicut em̃ ⁊ nõ faciũt. Un/ de ait ⁊ apłs. Siue occaſiõe ſiue vᷣitate chꝛiſtꝰ annũciet᷑.chꝛiſtꝰaũt veritas eſt:⁊ tñ etiã nõ veritate annũciari veritas pᷣt. id eſt vt pꝛauo ⁊ ſallaci coꝛde q̃ recta ⁊ ve ra ſunt pᷣdicent᷑. Sic quippe annunciat ieſus chriſt? ab eis qͥ ſua querũt nõ q̃ ie/ ſu chꝛiſti. Bʒ qm̃ boni fideles nõ quẽli⸗/ bet hominũ ſʒ ipᷣm dñm obediẽter audi unt.qui ait:que dicũt facite:que autẽ fa⸗ ciunt facere nolite:dicunt em̃ ⁊ nõ faciũt ideo audiunt᷑ vtiliter etiã qui inutiliter agüt. Sua em̃ querere ſtudẽt:ſʒ ſua do/ cere nõ audent.de loco ſcilicet ſuperioꝛe ſedis eccleſiaſtice:quã ſana doctrina cõ/ ſtituit. Pꝛopter qð ipſe domin pꝛiuſq; de talib:qð cõmemoꝛaui diceret:pᷣmiſit cathedra moyſi ſederũt. Illa ergo cathe dra nõ eoꝝ ſed movſi cogebat eos bona dicere etiã nõ bona faciẽtes.Agebant er go ſua in vita ſua:docere aũt ſua cathe/ dra illos nõ permittebat aliena. Dultil itaq; pſunt dicẽdo que nõ ſaciunt.ſʒ lon ge plurib pꝛodeſſent faciẽdo que dicũt. Zbundanken qui male vite ſue deſen ionem ex ipᷣis ſuis pᷣpoſitis ⁊ doctoꝛibo querũt.reſpondẽtes coꝛde ſuo:aut etiaʒ De doctrina chꝛiſtiana TAiber ſi ad hoc erumpũt oꝛe ſuo atq; dicentes Dõð ipſe mihi pcipis:cur ipſe non facis: Ita fit vt eũ obediẽter nõ audiãt q ſe ip ſe nõ audit:⁊ verbũ dei qð eis pᷣdicat᷑:ſi/⸗ mul cũ ipſo pᷣdicatoꝛe cõtemnãt.Deniq; apoſtolꝰ ſcribẽſ ad thimoteũ cũ dixiſſet. nemo adoleſcẽtiã tuã cõtemnat.ſubiecit vnde nõ cõtemneret᷑:atq; ait. Sʒ foꝛma eſto fideliũ in ſermone:in cõuerſatõe:in Ddilectõne:in fide:in caſtitate.Talis do/⸗ ctoꝛ vt obediẽter audiat᷑ nõ impudẽter nõ ſolũ ſũmiſſe ac tẽperate.veꝝ etiã grã/ giter dicit: qꝛ nõ cõtemptibiliter viuit. Sic naq; elegit bonã vitã:vt etiã bonã nõ negligat famã:ſʒ ꝓuideat bona coꝛaʒ deo ⁊ hoĩb quantũ poteſt illũ timendo: his cõſulendo. In ipᷣo etiã ſermone ma/ lit reb placere q; verbiſ:nec exiſtimet di ci meliꝰ niſi qð dicit᷑ veriꝰ. Nec doctoꝛ verbis ſeruiat:ſʒ verba doctoꝛi. Hoc eſt em̃ qð apls ait.nõ ĩ ſapiẽtia vᷣbi ne eua/ cuet᷑ crux chꝛiſti.Ad h̊ valet etiaʒ qð ait ad thimoteũ. Noli vᷣbis ↄtendere.ad ni hil em̃ vtile eſt:niſi ad ſubuerſionẽ audiẽ tiũ Neq; em̃ hoc ideo dictũ eſt:vt aduer ſarijs oppugnãtibo veritatẽ nihil nos/ꝓ veritate dicamꝰ.Et vbi erit qð cũ oñde ret qlis eſſe epᷣs debeat:ait ĩter cetera.vt potens ſit in doctrina ſana:⁊ cõtradicen tes poſſit redarguere. Uerbis em̃ cõten dere eſt nõ curare qũo erroꝛ veritate vin cat᷑:ſʒ quo tua dictio dictõi pᷣferat᷑ alteri ug: aer qͥ nõ verbis ↄtẽdit:ſiue ſũmiſ ſe:ſiue tpate:ſiue granditer dicat.id agit vᷣbis vt veritas patefiat:vitas placeat: veritas moueat: qm nec ipſa q pcepti fi/ nis ⁊ plenitudo leg eſt charitaſ vllo mo do recta eſſe pᷣt:ſi ea q̃ diligunt᷑ nõ vᷣa ſed falſa ſunt. Sicut aũt cuiꝰ pulcrũ coꝛpꝰ ⁊ defoꝛmis eſt animꝰ mag dolendũ ẽ:qᷓ; ſi defoꝛme hr̃et coꝛpꝰ:ita qui eloquenter q̃ falſa ſunt dicũt magis miſerãdi ſũt q; ſi talia defoꝛmiter dicerẽt. QOuid eſt ergo nõ ſolũ eloqnter veꝝ etiã ſapiẽter dicere niſi vᷣba ĩ ſũmiſſo genere ſufficiẽtia:in tẽ perato ſplẽdẽtia:ĩ grãdi vehemẽtia:verꝭ tñ rebo qs qaudiri opꝑteat adhibere. Sed q̃ vtrũq; nõ pᷣt dicat ſapiẽterqð nõ dicit eloquenter potiꝰ:q; dicat eloquenter qð dicit inſipieter. Si aut ne hoc quidẽ pᷣt⸗ ita ↄuerſet᷑:vt nõ ſolũ pᷣmiũ ſibi cõparet ſed etiã pᷣbeat alijſ exemplũ:⁊ ſit ei quaſi copia dicẽdi foꝛma viuẽdi.Sũt ſane qͥ dã qͥ bñ ꝓnüciare poſſut:qͥd aũt pnũciẽt excogitare nõ poſſũt.Oð ſi ab alijs ſu/ mãt eloqnter ſapiẽterq; ↄſcriptũ:memo rieq; cõmẽdẽt atq; ad ppłm ꝓferãt:ſi eã pſonã gerũt nõ impꝛobe faciũt.Sic em̃ (qð ꝓfecto vtile eſt młti pᷣdicatoꝛes ve ritatꝭ fiũt:in?młtimgtri:ſi vniꝰ veri mgr̃i idipᷣm dicãt om̃es ⁊ nõ ſint in eis ſciſma ta.Hec deterrẽdi ſunt iſti voce iheremie pꝓphete ꝑ quẽ de arguit eos q̊ furãt᷑ ver ba eiꝰ vnuſqͥſq; a ꝓximo ſuo.Oui em̃ fu rant᷑:alienũ quferũt.verbũ aũt dei nõ eſt alienũ ab eis q obtẽperãt ei:potiuſq; ille dicit aliena qͥ cuʒ dicat bene viuit male. Quecũq; ei bona dicit eius excogitari vident᷑ ĩigenio:ſʒ ab eiꝰ moꝛibo aliena ſũt. Eos itaq; dicit deꝰ furari vᷣba ſua:qͥ bo ni volũt videri loqndo q̃ dei ſũt:cũ mali ſint faciedo q̃ ſua ſũt. Nec ſane ipᷣi dicũt bona qᷓ dicũt ſi diligent attẽdas.Qũo eĩ dicũt vᷣbis qð negãt factꝭ.Mõ eĩzʒ fruſtra ð talibo ait apłls Cõſitent᷑ ſe noſſe deũ:ſa c aũt negãt. Hõ q̊dã &̊ ipᷣi dicũt:⁊ rur ſus alio mõ nõ ipᷣi dicũt:qm̃ vtrũq; veꝝ Eqð ait vitas.De talibo em̃ loquẽs:q̃ di cunt inqͥt facite:q̃ aũt faciũt facere nolite hH ẽ qð ex oꝛe illoꝝ auditꝭ:facite:qð ĩ oꝑe videt facere nolite.dicũt em̃ inàͥt ⁊ ñ fa/ ciũt.Ergoq;uis nõ faciãt tñ dicũt. Sʒ alio loco tales arguens. Hipocrite int qũo poteſtꝭ bona loqͥ cũ ſiꝭᷣ mali.Ac ꝑ h̊ ⁊ ea q̃ dicũt qñ bõa dicũt ñ ipᷣi dicũt:vo/ lũtate.ſ.atq; oꝑe negãdo qð dicunt. UVñ ↄtingit vt hõ diſert' malus ſermonẽ q̊ vᷣitas pᷣdicet᷑ dicẽdũ ab alio ñ difto ſʒ bo no ipe cõponat.Oð cũ fit:ipᷣe a ſeio tra dit alienũ:ille ab alio accipit ſuũ.Cũ ve ro boni ſideles bonis ſidelib hãc operã cõmendãt vtriq; ſua dicunt:qꝛ ⁊ deꝰ ip/ ſoꝝ eſt cuiꝰ ſũt illa ꝗqᷓ dicũt:⁊ ea ſua faeiũt q̃ nõ ipᷣi cõponere potuerunt:qui ſᷣm illa cõpoſite viuũt.Siue autẽ apud popu/ lum vel apud quoſſlibet iã iãq; dicturuſ: ſiue qð apud populuʒ dicendum vel ab eis qui voluerint aut potuerint legẽduʒ eſt dictatinus oꝛet vt deus ſermoneʒ bo num det in os ei. Siem̃ regina oꝛauit IIII. heterpſtegen gpudfee tin nedarerihton mnun elſhlitt erbot doctnn oun lit dob⸗ Necpit orent esdet gör ose Perigtottft be ispfeitſumat olegiagag Dlbiigvtö nn ſüt nos chlclder hic Geftirae Noc Wts Gerq bebeen nirosnop tur Egomde⸗ lnoꝛlibꝛis noq ſuprſelaſss Miodſar doredwd⸗ tatedicon (Vanii doenime muolbꝛo (Diuan Gbeloene Weo fhill. oytnul ſmnhgeßliu eſanſiner ſcho Cnhped haſtleg boſorein Alutiiti. bdainnn bber W iiniiſbi⸗ Bitt tiͤn ſcbint nnprüin pinpſeiti S= S= — Se = = ddelait Gti Nliödtehtonee Kimbpging möſminesſci mtſkiwdeihen nguitepifritr Nnmnoſollieifn rntititden henädedaig Mantbaeriint ditcubagaen n poribini⸗ mm zbrln bijdei ſitinl Per ſnetßini Nkanidas D taod Pößfi fitenkſenmninn äsiötnin Nürgiinie Atran ,onidi oisharl nidaieie itchiuttiſe cürfidit G Dihooieini iſenai Len itßhhidichen grant Imaluoſemn. tioſ ninßſn ker in mwiriliſe iurli in Graſufii mmranifnl inen heſter ꝓ ſue gentis tꝑali ſalute locutura apud e in os eiꝰ deꝰ cõgruũ ſermo nẽ daret:qᷓ́;to magis oꝛare debet vt tale munꝰ accipiat qͥ ꝓ eterna hoĩm ſalute in verbo ⁊ doctrina laboꝛat: Illi vo qui ea dicturi ſũt q̃ ab alijs acceperũt:⁊ anteq;ᷓ accipiãt oꝛent ꝓ eis a quibo accipiũt:vt eis det᷑ qð ꝑ eos acciꝑe volunt:⁊ cũ acce erche oꝛẽt vt bene ⁊ ipᷣi ꝓferant:⁊ illi ad Is ꝓferũt ſumãt:⁊ de ꝓſpero exitu dictö nis eidẽ gr̃as agãt:a qͥ ſe id accepiſſe non dubitãt: vt qͥ gloꝛiat᷑ in illo gloꝛiet᷑ ĩ cui manu ſũt ⁊ nos ⁊ fmones nr̃i. Longioꝛ euaſit liber hic qᷓ; volebã q;q; putauerã. Szʒ legeti vel audiẽti cui gratꝰ eſt longꝰ nõ eſt. Cui autẽ longꝰ eſt ꝑ partes eũ le/ gat:qͥ habere vult cognitũ.Quẽ vᷣo eiuſ fide inſtrui:vt vnã quãlibet hereſim de/ ſignares ↄtra quã ſpẽaliter noſtre diſpu tatõis vigilaret intẽtio. Sʒ cũ indefini/ cognitõis nõ piget de lõgitudine nõ q̃ra tur. Ego tñ deo nr̃o gras ago ꝙ his q̃t tuoꝛ libꝛis nõ ꝗlis ego eſſem cui młta de ſunt:ſed q̃lis eſſe debeat qͥ in doctrina ſa na.i.chꝛiſtiana nõ ſolũ ſibi:ſʒ alijs etiã la boꝛare ſtudet:quãtulacũq; potui facul/ tate diſſerui. Amen. ¶ Aurelij auguſtini egregij doctoꝛis 68 . et ĩ 1: lumina ð ;ᷓ qð a nobis expetis facere va doctrina chꝛiſtiana liber qrtus qͥ eſt vlti mus libꝛoꝝ iſtoꝝ feliciter expletꝰ. ¶ Dini anrelij auguſtini Hipponenſis cpi de ſide ad petꝝ diaconẽ liber incipit. Piſtolã fili petre tue charitatis ac cepi. In qua te ſignifi/ caſti velle ih eroſolimã tenere:vt nullꝰtibi poſſit ſenſus heretice ſurripere falſitatiſ. Baudeo quidẽ ꝙ pꝛo fide vera ſine vllo ꝑfidie vicio cuſtodien da ſollicitudinẽ geris:ſine qua nulla po teſt ꝓdeſſe:ĩmo nec eſſe puerſio.Apoſtoli ca quippe dicit autoꝛitas:ꝛ ſine fide im poſſibile eſt placere deo. Fides nãq; eſt bonoꝝ oĩm fundamẽtũ. Yideſ eſt hũane ſalut initiũ. Sine hac ſide nemo ad fili/ oꝛũ dei numen pᷣt ꝑtinere. Quia ſine ip̃a pꝓgere:⁊ poſtulaſti te lit / ), teris noſtr inſtrui:quã debeas in illis partibo vere fidei regulaʒ Jo. CLXXXIIII. nec in ſeculo quiſq;ᷓ iuſtificatõis gẽam ↄſequit᷑:nec ĩ futuro vitã poſſidebit eter nã. Et ſi qͥs hic nõ ambulauerit ꝑ fideʒ: noõ pueniet ad ſpeciẽ. Sine fide omis la/ boꝛ hoĩs vacuꝰ eſt.Tale quippe eſt:vt ſine vera ſide q ſq; velit deo ꝑ ↄtemptum ſeculi placere:q̃le ſi quiſq; tendẽs ad pa/ triã:in q̃ ſe ſcit beate eſſe victurũ:relinq̃t itinerꝭ rectitudinẽ ⁊ impꝛouidꝰ ſectet᷑ er/ roꝛẽ:q̊ nõ ad beatã ciuitatẽ ꝑueniat:ſʒ in p̃cipitiũ cadat:vbi nõ gaudiũ puenienti datr: ſʒ cadẽti interitꝰ inferat᷑. Uerũtñ vt de fide ſufficiẽs ſermo ꝓmat᷑:nec tẽpoꝛiſ ſuffragat᷑ ſpaciũ:qꝛ celeriter noſtꝝ cupis habere rũſum. Et tã magnũ eſt huiꝰ di⸗/ ſputatõis opꝰ:vt a magniſ vix poſſit im pleri. Neq; em̃ popoſciſti ſic te debere ð te diffinitõeʒ fidei petis:eãq; cupis etiã ſub bꝛeuitate cõcludi.vides ꝓculdubio qᷓ; ſit nobis impoſſibile:vt rẽ tantã ĩ bꝛe niplenec ꝛehendamꝰ. Cui ſufficienteſ eſſe ſenõ poſſumꝰ:etiã ſi tantũ ſpaciũ tẽpo ris ⁊ tale nobis eſſet ingeniũ:vt młta vo leremꝰ. Sʒ qꝛ deꝰ ꝓpe eſt oĩb inuocãti/ bus cecũ in veritate:qͥ verbum ↄſũmans ⁊ bꝛeuiãs fecit ſuꝑ terrã:ſpero qꝛ ſicut tibi dedit huiꝰ fidei ſanctã ſollicitudineʒ.ſic ętiã mihi vt tuo taʒ bono tãq; laudabili ſeruiã deſiderio: ſufficientẽ tribuet facul tatẽ:vt ⁊ ſi nõ potuero cũcta dicere:ex q bus oĩs erroꝛ hereticꝰ poſſit agnoſci:et agnitꝰ vel ↄuinci valeat vel vitari:tñ in noĩe atq; adiutorio ſãcte trinitatiſ:q̃ vnꝰ ſolus verus ⁊ bonꝰ eſt deus:ea dicam in quibo ſaltẽ magna ex parte ratõem fidei catholice cõſtet ſine aliqua erroꝛis cali/ gine cõtineꝛi.Quibus retentis poterꝭ et illa depꝛehẽdere atq; fugere:q̃ ⁊ ſi in hoc opere vident᷑ ſpeciali diſputatõe cõuin/ ci:tamen ex his que hic generaliter atq; abſolute ponẽtur.appareant illa que in/ fideles hoĩes auribovolũt ſuſurrare fide liũ:nõ regula diuine veritatꝭ tradita:ſed nequicia humani erroꝛis inuenta. . — Explicit pꝛologus. lij ⁊ ſp De trinitate ꝑſonaꝝ ⁊ vnitate eſſetie. Bocũq;ʒ igi tur loco fueris ↄſtitutus qꝛ ſm regulã noſtri ſalua toꝛis imperio ꝓmulgatã ſſſancti noĩe baptizatũ:pꝛincipa/ liteꝛ atq; indubitanter toto coꝛde retine patrẽ deũ:filiũ deũ:⁊ ſpũmſanctũ deum id eſt ſanctã atq; ineffabilẽ trinitatẽ vnũ eſſe naturaliter deuzʒ.de q̊ in deuterono/ mio dicit᷑. Audi iſrael.dñs deꝰ tuꝰ deus vnꝰ eſt:⁊ dñm deũ tuũ adoꝛabis ⁊ illi ſo li ſeruies. Uerũtamen qꝛ iſtũ vnũ deũ:qͥ ſolꝰeſt verꝰ naturaliter deꝰ:nõ patrẽ ſolũ neq; filiũ ſolũ:neq; ſolũ ſpũmſanctũ:ſed ſimul patrẽ ⁊ filiũ ⁊ ſpũmſanctũ diximꝰ eſſe.cauẽdũ eſt ne ſicut patrẽ ⁊ filiũ ⁊ ſpi/ ritũſanctũ vnũ deũ eſſe q;tũ ad naturalæ attinet vnitatẽ veraciter dicimꝰ.ſic eũ qͥ pater eſt: eundẽ vel filiũ vł ſpũmſanctũ: aut eũ qͥ filiꝰ eſt ſiue patrẽ ſiue ſpũmſan/ ctũ:aut eũ qͥ ſpũſſanctꝰ ꝓpꝛie in ↄfeſſiõe hui trinitat dicit᷑:vel patrẽ vel fuliũ ꝑ/ ſonaliter dicere ſiue credere qð omnino nefas eſt audeamꝰ. Fides em̃ quã ſancti patriarche atq; ꝓphete ante incarnatio/ nẽ filij dei diuinitꝰ acceperũt.quã etiam ſancti apłi ab ipᷣo dño ĩ carne poſito au/ dierũt:⁊ ſpũſſancti ma giſterio inſtructi: nõ ſolũ ſermone pᷣdicauerũt:veꝝ etiã ad inſtructionẽ ſaluberrimã poſteroꝝ ſcri/ ptis ſuis inditã reliquerũt:vnũ deũ pᷣdi cat trinitatẽ.i.patrẽ ⁊ filiũ ⁊ ſpũumſanctũ SEʒ trinitas vera nõ eſſet:ſi vna eadẽq; ſona diceret᷑ pater ⁊ filiꝰ ⁊ ſpũſſanctus iem̃ ſicut eſt patris ⁊ filij ⁊ ſpũſſancti vna ſubſtãtia.ſic eſſet vna perſona:nihil om̃ino eſſet in q̊ veraciter trinitas dicere tur. Rurſus quideʒ trinitas vera eſt: ſec vnꝰ deꝰ trinitas ipᷣa nõ eſſet.ſi quẽadmo dũ pater ⁊ filiꝰ ⁊ ſpũſſonctꝰ ꝑſonaꝝ ſunt ab inuicẽ ꝓpꝛietate diſtincti:ſic fuiſſent naturaꝝ quoq; diuerſitate diſcreti. Bʒ qꝛ in illo vno vero deo trinitate nõ ſoluʒ p vnꝰ de eſt: ſʒ etiã ꝙ trinitas eſt natura liter veꝝ eſt: ppterea ipᷣe verꝰ deꝰ in ꝑſo/ nis trinitas eſt:⁊ ĩ vna natura vnus eſt. noſti te ĩ vno patris ⁊ fi⸗ (De fide ad petrũ er hãc vnitatẽ naturalẽ totꝰpater in ſi lio ⁊ ſpũſancto eſt:totꝰ filiꝰ in patre ⁊ ſii rituſancto eſt.totꝰ qq; ſpũſſanctꝰ ĩ patre ⁊ filio eſt. Nullꝰ hoꝝ extra quẽlibet ipo rũ eſt:qꝛ nemo aliũ aut pᷣcedit eternitate aut excedit magnitudĩe:aut ſuꝑat ptäte qꝛ nec filio nec ſpirituſancto q;tũ ad na⸗ ture diuine vnitateʒ ꝑtinet:aut anterioꝛ aut maioꝛ pater eſt:nec filij eternitaſ atq; immẽſitas:velut anterioꝛ aut maioꝛ ſpi rituſſancti immenſitatẽ eternitatẽq; aut pᷣcedere aut excedere naturaliter pᷣt. Si cut & nec filiꝰ poſterioꝛ aut minoꝛ eſt pr̃e ita nec ſpũſſanctꝰ poſterioꝛ aut minoꝛ eſt filio.Eternũ qppe ⁊ ſine initio eſt.ꝙ filiꝰ de patris natura natꝰ extitit ⁊ eternũ.ac ſine initio eſt ꝙ ſpuſſanct? de natura pa⸗/ tris filijq; ꝓcedit. Ob h tres vnũ recte credimꝰ ⁊ dicimꝰ deũ:qꝛ vna ꝓꝛſus eter nitas:vna immẽſitas:vna naturaliter ẽ? triũ ꝑſonaꝝ diuinitas.Ceneamꝰ igit᷑ pa trẽ ⁊ filiũ ⁊ ſpũmſanctũ vnũ eſſe naturali ter deũ:neq; tñ ipᷣm patrẽ eſie qͥ filius eſt neq;ʒ filiũ ipᷣm eſſe qͥ pr eſt:nec ſpũmſãctũ ipᷣm eſſe qͥ pater aut filiꝰ eſt. Una em̃ eſt patr ⁊ filij ⁊ ſpũſſancti eſſentia:quã gre/ ci vſian vocãt: in qᷓ nõ ẽ aliud paten aliꝰ filiꝰ:ꝗliud ſpũſſanctꝰ:qᷓ;uiſ ꝑſonaliter ſit aliꝰ pr:aliꝰ filiꝰ:aliꝰ ſpuſſanctꝰ. Qð nob maxie in ipſo ſanctaꝝ ſcriptumꝝ initio demõſtrat᷑:vbi deꝰdicit. Faciamꝰ hoĩeʒ ad imaginẽ ⁊ ſilitudinẽ noſtrã.Cũ em̃ ĩ ſingulari numero dicit imaginẽ:oſtẽdit vna naturã eſſe:ad cuiꝰ imaginẽ hõ fierʒ Cũ vo dicit pluraliter noſtrã:oſtẽdit eũ dẽ deũ ad cuiꝰimaginẽ hõ fiebat:nõ vnã eſſe oga: Bi em̃ ĩ illa vna natura pr̃is ⁊ filij ⁊ ſpũſſancti vna eſſʒ ꝑſona:nõ dice ret᷑ ad imaginẽ noſtrã:ſʒ ad imaginẽ meã Nec dixiſſet faciamꝰ ſʒ faciã. Di vᷣo ĩ il/ lis tribo ꝑſonis tres eſſent intelligẽde vł credẽde ſubſtãtie:nõ diceretad imaginẽ noſtrã:ſʒ ad imagines nr̃as. Una eĩ ima go triũ naturaꝝ ineq̃liũ eſſeñ poſſet VPʒ dũ ad vnã imaginẽ vniꝰ dei hõ factꝰ di⸗/ cit᷑.vna ſãcte trinitatꝭ eſſentialiter diuini taſ intimat᷑ Deinde ⁊ paulo poſt/ꝓ eo qʒ ſuperiꝰ dixerat.faciamꝰ hoĩeʒ ad imagi nẽ ⁊ ſilitudinẽ noſtrã: ſic hoĩez factũ ſcri ptura narrauit vt diceret.Et fecit deus Ineodin⸗ unhinn ls eu⸗ datſenppi⸗ gisſcnisd ſasineog trinitatamin deiſtbnonnt rhicri l anobfepern ucusinnor⸗ ſcnulter der flias d ſternat'nn WGor depfe ſnpona⸗ 1teicedeſe⸗ Alndekgen pauuariyge ſictnal ſcſcris T. wseſiet Mad ſden koint oeſenn Eternat⸗ Mneflo ideppf ſaßchen l iati ſender hisſſlin flindie unt uen n flondnn 13 Hüͤſancy vamquäht⸗ Aur Peeulteten dientſapt nſund i Sunetautann efliſaemint mnrgut main mnßaenitati, rmnnlini nnr utnutſi Dokrirzunnnd etſnreimnnockgi Nernintnueni⸗ Hane deunng 4 1 — ☛ — ☛ ☛. . = ☛ — —— Se Pbémomüte i molhsen BPanaturaliter. „Canemmdigt füri Genunn Nawi Aeflie Ni cbner hinii aicſentihn zwöiliti⸗ Z Piſhur⸗C CvnrͦM 1 Munn ig 1 timngtocſicit imagnihoſe⸗ n nofridills thoſchnn avraraw CRoeti 6nuengend ſtciil (ſer intliitſ len ,in nit, lnan ſeivoſet mtialiterdun agt hvis da inn cholezſci/ Etſeann pꝓcedere q́; genuiſſe vł natũ eſſe: manife/ — ſic etiã Im carnẽ ſolũ fili a fides ⁊ credit ⁊ pᷣdicat. S õ hominẽ.ad imaginẽ dei fecit eũ. Hãc tri nitatẽ ꝑſonarũ atq; vnitatẽ nature ꝓphe ta eſaias reuelatã eẽ ſibi nõ tacuit:cuʒ ſe dicit ſeraphin vidiſſe clamãtia. ſanctus Q ſctũs ſctũs dñs deꝰ ſabaoth. Ulbi pꝛoꝛ/ ſus in eo qð dicit᷑ tercio ſanctꝰ ꝑſonaruz trinitatem:in eovero qð dicit᷑ ſemel dñs de ſabaoth:diuĩe nature cognoſcimus vnitatẽ. In illa igit᷑ ſancta trinitate q̃ iõ a nobis repetit᷑ totiens:vt nr̃o coꝛdi te/ natius infigat᷑.vnꝰ eſt deꝰ pr:qͥ ſolus eſ/ ſentialiter de ſeipo vnũ fulium genuit:et vnꝰ filius qͥ de vno patre ſolus ẽ eſſenti aliter natꝰ:⁊ vnꝰ ſpũſſctũs qͥ ſolus eſſen tialiter de pr̃e filioq; ꝓcedit. Hoc aũt to tũ vna ꝑſona nõ poſſet:id eſt ⁊ gignere ſe ⁊ naſci de ſe:⁊ pꝛocedere de ſe.Ouia igit aliud eſt genuiſſe:qᷓ; natũ eſſe.aliudq; eſt ſtũ eſt:qm aliꝰ eſt pater.aliꝰ filiꝰ.aliꝰ ſpi/ rituſſctuũs. Crinitas itaq; ad ꝑſonas pa tris et ſilij et ſpũſſancti refert᷑. vnitas ad natuuam. ém illã diuinitate: qua vnũ ſunt pater ⁊ filius 2? ſpũſſctũs:neq; patræ natũ credimꝰ: neq; ſpi la trinitate ꝓpꝛiũ eet ſoliꝰ pr̃is:qꝛ nõ eſt natꝰ ipᷣe:ſʒ vnũ filiũ genuit:neq; ꝓpꝛiuʒ ſoliꝰ filij:qꝛ nõ genuit ipe:ſʒ ſolus de pa tris eſſentia nat eſt:neq; ꝓpꝛiũ ſpũſſcti: qꝛ nec natꝰ eſt ipᷣe nec genuit: ſʒ ſolus de patre filioq; ꝓcedit ſi fm diuinã qͥdẽ na/ turã deꝰ pr de nullo naſceret᷑ deo:ſm car nẽ tñ iße naſceret᷑ ex vᷣgine. Di enĩ pater naſceret de virgie vna pſona eẽt pr ⁊ fili/ us.ipᷣa aũt vna ꝑſona ꝓ eo qꝛ nõ de deo: ſʒ tm̃ de vᷣgine naſceret:nõ dei filiꝰ:ſʒ tm̃ hoĩs filius veracit᷑ diceret᷑. Ipᷣe autẽ dei filius dicit: quia ſic dilexit deus mun/ dum: vt fitium ſuum vnigenitum da⸗/ o Heaſſumptiõe humanenature a ſolo ſolũ filiũ natũ catholi/⸗ deus: km 7 ret. Et iteꝝ. Hõ enĩ miſit deꝰ filiũ ſuũ in mundũ:vt iudicet mundũ:ſʒ vt ſaluetur mũdus ꝑ ipᷣm. Nec btũs dixiſſet ioßes. ui diligit genitoꝛẽ:diligit ⁊ eũ qͥ natꝰẽ ex eo. Nec ipe filiꝰ dixiſſet. Pr meꝰ vſq;ʒ mõ oꝑat᷑ ⁊ ego operoꝛ.pe eni qͥ filiꝰ ðꝛ ſi idẽ eſſet ⁊ pr.nõ veracit᷑ dei filiꝰ dicere tur:qꝛ nõ de deo:ſʒ de ſola virgie naſce/ retur. Ad extremuʒ nec ipᷣe pr̃ de celo te- ſtaret᷑:⁊ ſuũ coꝛꝑali voce filiũ demõſtrai ſet dicẽs. Hic eſt filiꝰme dilectus ĩ quo mihi bñ cõplacui. Apls qz nõ dixiſſet ö deo pr̃e.qͥ ꝓpꝛio filio ſuo nõ peꝑcit ſed nob oĩbo tradidit illũ. Sʒ Im olaiſtaer diuitus ad nram doctrinã dicta ſũt:⁊ qꝛ diuia dicta ſunt:vtiqʒ vera ſunt. Ueꝝ ẽ qð fides catholica pᷣdicat:⁊ ᷣm dinitatẽ de pfe natũ eſſe ſolũ filiũ eternũ cuʒ pfe: imoꝛtale: impaſſibilẽ atq; incõmutabilẽ deũ: ⁊ ſm carnẽ nõ pꝛẽm:ſʒ vnigenitum eiz flii::ſalua eternitate ina tpalir natü⸗ ſalua impaſſibilitate ſua paſiuʒ: ſalua i⸗ moꝛtalitate ſua moꝛtuuʒ:ſalua incomu tabilitate ſua q̃ deus verꝰ ⁊ vita eterna ẽ veracit ſuſcitatũ. Qui totũ hʒ cõmũe cũ it ⁊ nihil hʒ cõe cũ pre eoꝝ qͥ in ſuã ꝑſo⸗ nã cpalit atq; humilit ille eterm' atc; ex⸗/ celſus accepit. Rurſus ſi nõ illeqͥ ppꝛiꝰ atq; vnigeit dei pfis filiꝰ e:ſʒ ſpuſſctůõ⸗ preqꝙ eternus naturalit ſine initio habu naſceret ex vᷣgine.nõ ipᷣm q̊ factus eſte- mliere. ſactus ſub lege:natũ de ſpũſctdõ ex maria vingie in ſymbolo acceptü ? coꝛ de ad iuſticiã crederet: ⁊ oꝛe ad ſalutẽ ſan cta ecclia ſiteret. Sʒ et ſi ipe ſpũſictũs q parriæ ſilij ſpuͦſeſt: oꝛmã ſerui accipet⸗ in colũbe ſpecie celitꝰ adueiret. Pater F deus de nllo genit? deo ſel de ſua natu/ ra ſine initio genuit fuiũ deũ ſibi eq̃tem: T⁊ eadẽ q̃ ipſe naturałr eternꝰ eſt diuĩtate oeternu. Sz idẽ ds filius cũ ſit eternꝰ verus:⁊ cũ pf̃e ſᷣm diuĩtatẽ natuꝛalrvnꝰ deus: m ꝙ dieit. ego ⁊ pater vnũ ſumꝰ. ide p nob eſt hõ ſactus ver plenꝰ:iĩ eo verus: qꝛ verã hʒ de ille hũanã naturã: in eo vero plenꝰ:qꝛ ⁊ carnẽ humanam ſu ſcepit ⁊ aiam rõnalẽ. Idẽ tñ vnigenitus des natus eſt ſel ex pre:ſel ex matre.Ma/ tus eſt eni de patre deꝰ vᷣbũ.natus eſt — matreverbũ caro factũ. Unus eſt atq; idẽ deus dei filiꝰ nat ante ſecła:⁊ natus in ſeculo:⁊ vtraq; natiuitas vniꝰ eſt filij dei.diuina ſᷣm quã creditur in foꝛma dei coeternꝰ patri deo ſᷣm quaã ſemetipᷣm ex/ inaniens ⁊ foꝛmã ſerui accipiẽs.nõ ſolũ in ↄceptu materni vteri ſemetipᷣm dum hõò fieret eadẽ ſeruilis foꝛme ſuſceptioneę foꝛmauit:veꝝ etiã de eodem matr vtero igdẽ deꝰ hõ factus exiuit: ⁊ in cruce idem dej) h fact, pependit: t in ſepulcro ideʒ deꝰ homo fact? iacuit:⁊ ab inferis idẽ de us hõ ſact tercio die reſurrexit: ſed in ſe pulcro m ſolã catnẽ idẽ deus iacuit:⁊ j. infernũ ſᷣm ſolã aniam delceẽdit. Qua de inferis ad carnẽ die tercia reuertente:idẽ deus m carnẽ qͥ in ſepulcro iacuit. de ſe pulcro reſurrexit:⁊ qdrageſimo pꝰ reſur rect onẽ die ideʒ deꝰ homo factꝰ: in celũ aſcen dens in dextera dei ſedit. inde in ſi ne ſecłi ad indicãados viuos ⁊ moꝛtuoſq; venturus. Clerbũ ergo caro factũ vnus eſt filiꝰ dei dũs ieſus chꝛiſtus.mediatoꝛ dei ⁊ hoim. Idcirco aut mediatoꝛ: quia idem de atq; hõ verus habes cũ patre vnã diuinitatꝭ natura:⁊ humanitat vnꝗ cũ matre ſubſtantiã:habes ex nobis vſ/ qʒ ad moꝛtẽ iniqᷣtatꝭ noſtre penã. habeni incõmutabilẽ de deo patre iuſticiã.pꝛo/ pter iniàtatẽ noſtrã tempalicer moꝛtuꝰ. ꝓpter iuſticiã ſuã ⁊ ipe viuus ſemꝑ ⁊ im moꝛtalitatẽ moꝛtalibo largiturꝰ. Quiꝑ/ fectam quidẽ hũanitatẽ ſuã in ipᷣa diui/ nitatis ſue ꝑfectiõe ſeruauit.veritatẽ ve ro moꝛtalitat noſtre ꝑ ſuſceptionẽ moꝛ⸗/ tis.veritate atq; incõmutabilitate ſueĩ/ moꝛtalitat? abſoꝛbuit. Moc eſt qð teſtafß beat petrꝰ:qꝛ chꝛiſtꝰ deglutiuit moꝛtẽ: vt vite eterne heredes efficeremur. PBea tus quoq; paul docet: qꝛ chꝛiſtꝰ moꝛtẽ deglutierit.illumĩauerit autẽ vitaʒ ⁊ in/ coꝛruptionẽ.Chꝛiſtꝰ ergo moꝛtẽ guſta⸗ nit:qꝛ verus hõ eſt.idemq; moꝛtẽ deglu tiuit:qꝛ verus deꝰ eſt. Idẽ quippe ſic di cit aplus:moꝛtuꝰ eſt ex infirmitate: ſʒ vy uit ex virtute dei. vnus atq; idẽ q em p/ phetiã beati dauid ⁊ hõ factꝰ eſt in ſyon ⁊ ipᷣe ſundauit eã altiſſimꝰ. Itaq; nec di/ uinitas chꝛiſti aliena eſt a natura patriſ:· Fm id.qꝛ in pꝛincipio erat verbũ:⁊ vᷣbuʒ De fide ad perum erat apud deũ: ⁊ deꝰ erat verbũ. Hoce‚/ rat in pncipio apud deũ.Omia ꝑ ipᷣm ſa cta ſũt:⁊ ſine ipᷣo factũ eſt nibil. Nec hu manitas ei? aliena eſt a natura matrꝭ fm id qð verbũ caro factũ eſt:⁊ habitauit in nobis. Illa enĩ natura q̃ ſemꝑ genita ma net ex patre.noſtrã naturaʒ ſine pẽto ſu/ ſcepit vt naſceret᷑ ex virgine. feq; enim natura eterna atq; diuia temꝑaliter con cipi ⁊ temꝑaliter naſci ex natura huma/ na vllatenus poſſet:niſi ſᷣm ſuſc eptionez veritatis humane.verã temꝑaliter coce ptionẽ atq; natiuitatẽ ineffabilis in ſe di uinitas accepiſſet. Sic eſt deus eternuſ ac verꝰ:veracit ſm tempꝰ et cõceptus ⁊ natus ex vᷣgine. Dum eni venit plenitu/ do temꝑis miſit deus filiũ ſuũ factuʒ ex erant redimeret:vt adoptionẽ filioꝝ reci peremꝰ.illo ſcʒ ðo naturaliter facto filio homis qui vnus eſt naturalit᷑ filius dei patris vnigenitus. Hoc vtiq; iohanes euãgeliſta ↄfirmans poſtq; dixit:⁊ ᷣbuʒ caro factũ eſt:et habitauit in nob:ſubſe/ quẽter ait.⁊ vidimꝰ gloꝛiã eius gloꝛiã q̃ ſi vnigeniti a patre:plenũ gratie ⁊ verita tis. Dic ille omniũ ſpirituum:omniũq; coꝛpoꝛũ:id eſt omniũ naturarũ creatoꝛ⁊ dominꝰ.creauit virginẽ creandus ex vir gine: ⁊ cui ipᷣe ſactoꝛ eſt matrẽ ſibi fecit. quãdo de eius carneↄcipiedus atq; pa/ niendus:verã materiã carn tatem foꝛme ſeruilis deus hõ miſericoꝛ/ diter fieret:et m foꝛmã dei naturali veri tate idẽ deus homo ꝑmanens non care/ ret. Sic igit chꝛiſtũ dei filium:id ẽ vnaʒ diuinitatẽ eius de natura patris natam elſie nõ dubites. Et ſic eum verũ hoiem cuius eſt omniũ hominũ caro:id eſt quã ipe deus homini pꝛimo de terra plaſma uit: ⁊ ceteris homibo plaſmat. quos per ꝓpagationẽ ex homibe creat.· 77 caro chꝛiſti ⁊ omniũ hominũ vniꝰ eiuſ/ demq; nature ſit:hec tamẽ quã deꝰ ver/ bum ex maria virgine ſibivnite dignatꝰ eſt ſine peccato ſuſcepta ſine pcto nataẽ: . . . carnis deus imẽ/ ſus ac ſempitemus accepit. vt ? ſm veri ed licet Ccpereenqn Uluim ninogieci boerpli⸗ ſnglansan orepoon lanannſc Maneſci⸗ Püennode⸗ Nenobuma Niolanipar chparen⸗ Wiercm Mene NNRC Ctoeſec loonotin lo. fleche⸗ ſines ci e iscah⸗ era eN anocz tis oup ratinne catüt no oliB deiiſeo chnut⸗ olaut⸗ lernen ſoueno⸗ ſtnineine migent honisani oatqh an Ktdens ve jtalterde⸗ neice hon ſooncubit Mugnaci unarde ſefnrin ügrie⸗ lbidtr⸗ hisyrern Poenen lien nrrcbi i Dfif, Krücknidi. ſn Amnmmm⸗ üchehedinnt unäſengann inumrginedine Enipir ere auti mgien Wertunmn gln, mnifniilggtan itmgglicrce ninhioi Outhummn nmpndenn Mnaimigennn vsfliüſtüftan Gentwsd ſibt hprmefln mmiin hinin Mumniet füodel ſiß dirin ſon Mit innobiti zwütins guif Nonügenen, ſpinmune — Finioumgnc! rpitem Erre Nedodleic, onunokinn ccun ti i atft i, 1 4 uunte iani i nc wriſtſate Gin. dnosſe en S nti nn nignie e ietntu vtpote ſᷣm quã deus eternus ⁊ iuſtꝰ mi/⸗ ſericoꝛditer ⁊ cõceptus ⁊ natus eſt:⁊ do/ minus glie crucifixus eſt Quibus autẽ verbis explicabit᷑ carnis illiꝰ excellentia ſingularis.cuiꝰ diuina eſt ex ipᷣa ſui con/ ceptione ꝑſona:cuiꝰ oꝛigo natiuitatis in ſolita:qua ſic verbũ caro factũ eſt:vtvna ꝑſona eſſet cũ carne ſua vnigenitꝰ ac ſem piternus deꝰ.ipᷣa ſue carnis conceptiõe conceptꝰ. Iſtã vero ceteroꝝ hominũ car nem:ꝑ humanũ certũ eſt naſci ↄcubitũ: viro ſeminante:femina vero concipiente atq; pariente.Et qꝛ dum ſibi inuicẽ vir mulierq; miſcent᷑ vt filios generent:ſine libidine nõ eſt parentuʒ concubitꝰ:ob H̊ ex eoꝛũ carne naſcẽtiũ:nõ poteſt ſine pec cato eſſe conceptꝰ.vbi peccatũ in paruu los nõ tranſmittit pꝛopagatio:ſed libi/ do. Nec fecũditas hũane nature fac ho mines cũ peccato naſci:ſed feditas libi/ dinis quã homĩes habent ex illꝰ pꝛimi iuſtiſſima condẽnatiõe peccati. Odeo be atus dauid q;uis de legitimo naſceretur iuſtoq; cõiugio.in quo ſcʒ nec infidelita tis culpa:nec foꝛnicatiõis macula pote/ rat inueniri:pꝛopter oꝛiginale tamẽ pec catũ quo naturalit obſtricti ſunt fuij ire: nõ ſolũ impioꝛum filij:ſed om̃es etiã qui de iuſtoꝛũ ſanctificata carne naſcunt᷑.ex/ clamat ⁊ dicit.Ecce enĩ in iniquitatibui conceptꝰ ſum:⁊ in peccatꝭ ↄcepit me ma ter mea. Sanctꝰ etiã iob dicit:munduʒ a ſoꝛde nõ eſſe hominẽ:nec ſi vnius diei ſit vita eius ſuꝑ terram. Dei ergo filius vnigenitꝰ.qui eſt in ſinu patrꝭ: vt carnez homĩs animãq; mũdaret ſuſceptiõe car nis atq; anĩe rõnalis incarnat eſt:⁊ qui eſt deus verus homo verꝰ factus eſt:nõöõ vt alter de eſſet alter homo. ſed idem de us idẽ homo.Qui vt illud peccatuʒ qdð in concubitu moꝛtalis camis generatio hbumana cõtraxit auferret:ↄceptus ẽno uo moꝛe deus incamnat in matre virgi / ne:ſine coitu viri:ſine libidine ↄcipiẽtis virginis:vt ꝑ deum hominẽ queʒ abſ; libidine ↄceptum inuiolatꝰ edidit virgi nis vterus:ablueret᷑ peccatũ:qð naſcen⸗/ tes trahunt om̃es homines:quibĩ coꝛ poꝛe moꝛtis huiꝰ:talis eſt naſcendi con / ditio:vt matres eoꝛuʒ fecunditatis opuſ implere nõ poſſint:niſi pꝛius virginita,⸗ tem caris amiſerint. Solus igit᷑ abſtu lit peccatuʒ ↄceptionis atq; natiuitatis humane deus vnigenitus. qui dũ cõci/ peretur:veritatẽ carnis accepit ex virgi ne:⁊ cũ naſceretur:integritatẽ virginita/ tis ſeruauit in matre. Iſta cauſa eſt qᷓ de us factus eſt fuiꝰ virginis ⁊ maria virgo facta eſt mater vnigeniti dei.vt queʒ pa/ ter genuit ex eternitate:ipᷣm virgo conce ptum ꝓferret in temꝑe. Illa vtiq; eſt vir go quã deus q de ea fuerat naſciturus: ita ſingulari gratia pᷣuenit atq; repleuit: vt ipᷣm haberet ventris ſui fructũ:quem ex initio habuit vniuerſitas dominũ:et ipᷣm ſibi videret naſcendi ſolẽnitate ſub/ ditum:quẽ in vnitate paterne ſubſtäatie non ſolũ humana:ſed etiã angelica cre., tura ↄgnoſcit ⁊ adoꝛat altiſſimũ. Sic er go peccatũ ⁊ pena pẽti que ꝑ:ſcelus coꝛ rupte mulieris intrauit in mundũ:ꝑ in/ uiolate virginis partũ aufertura mũdo. mulierem que de ſolo viro facta eſt:cõti- git vt moꝛtis vinculo teneremur obſtri ,- cti.hoc in redemptiõe humani generis diuina bonitas egit:vt ꝑ virum qͥ de ſo la muliere natus eſt vita homibo redde- retur. Illic humanã naturã nequiſſima deceptione ſibi diabolus in pẽti ſimili,- tudine ſociauit.hic deus humanã natu ram in vnitate ꝑſone ſuſcepit. vbi femi/ na decepta eſt vt fieret filia diaboli:h xRk/ go gratia repleta eſt. vt fieret mater ſum Ibi angelus deiectus ꝑ ſupbiã ſeducte mulieris animũ obtinuit:hic deꝰ humi⸗ lians ſeꝑ miſericoꝛdiã incoꝛrupte virgi nis vterũ ex ea naſciturus impleuit.Dei enim filius ieſus chꝛiſtꝰ qui ĩ foꝛma dei erat.quia niſi ex natura patris natus ei ſet:eſſe nõ poſſet.ipᷣe fm apoſtolicam do ctrinã ſemetipᷣm exinaniuit: foꝛmã ſerui accipiens. Yoꝛmã igit᷑ ſerui:id eſt natu/ ram ſerui in ſuã accepit ille deus pſonãõ. atq; ita hominũ factoꝛ in ſimilitudinem hoĩm factus ⁊ habitu inuẽtuſ vt homo. ipᷣe humiliauit ſemetipᷣm: factꝰ obedis atri vſq; ad moꝛtẽ:moꝛtẽ auteʒ crucis. ntente igit hanc apłi ſniam cogienet tudinẽ hominũ factꝰ:⁊ habitu inuẽtus vävt homo.⁊ qꝛ humiliauit ſemetipᷣm fa/ ctus obediẽs patri vſq; ad moꝛtẽ:moꝛtẽ autẽ crucis. Omia hec de illo deo vnige re cui eſt etiã dñs pater In foꝛma dicũ patre ⁊ ſpũſanctovnus eſt ſolꝰ foꝛmatoꝛ omniũ deꝰ:ſim foꝛmã ſerui ſolus ipᷣe ſua ⁊ patris et ſpũſſancti oꝑatione foꝛmatꝰ. De fide ad petrum “M ”èòM onetatkerl ea ↄgnoſces quõ dñm ieſum chꝛiſtũ eů· gmitteret:qð de ea nobis daret:vtiq; nõ glirininett dem deũ atq; hominẽ credas. Nec tñ in haberet. Eodẽ autẽ nõ habẽte nos pꝛo/ poinobit eo veritatẽ vtriuſq; nature in vna ꝑſona culdubio nihil poſſemꝰ acciꝑe:de pleni/ iictbuir auit ↄfundas aut diuidas. Cũ ergo pꝛi / tudine autẽ eius nos om̃ſ accepimꝰ.Ex iinstoſte mo audis de dno ieſu chꝛiſto: qꝛ in foꝛ eo aũt ꝙ nobis de plenitudie ſua dedit. tbtſici ma dei erat.opoꝛtet te agnoſcere firmiſſi oñ dit etiã cũ ſe exinaniuit plenitudinẽ ũ Sentosbt meq; tenere in illo foꝛme noie naturalem amilſiſſe quã habuit.qꝛ ſi plenitudinẽ ſu ſcüͤchote plenitudinẽ debere itelligi. In foꝛma igi am amitteret dare de illa nullaten? pol/ cinnauin tur dei oñs ieſus chꝛiſtus erat:qꝛ in na ſet. YYoꝛmã ergo ſerui accepit. Neq; eniʒ ſccdzlagi tura dei patris ſemꝑ erat:de quo natꝰ e agliud fuit illa ſummi dei exinanitio.niſi Nfnfomäta rat. Uni ergo nature cũ patre eſt: equa,/ fſoꝛme fᷣuilis.i.hũane nature ſuſceptio. ghectcün literq; cũ eo ſempiternꝰ atq; immenſus. Utraq; igit᷑ eſt in chꝛiſto foꝛma:qꝛ vtra de⸗gecöclie eqliter immoꝛtal ⁊ incõmuta bilis.eq̃ti / q; ⁊ vera ⁊ plena eſt in chꝛiſto ſuba. dðo fnanneſeh ter inuiſibilis et inenarrabilis.eq̃tit bo/ ſanctꝰ? euãgeliſta plenũ eũ gratie ⁊ verita Tiitaseni nus ⁊ iuſtus.eqliter miſeratoꝛ et miſeri · tãtis pᷣdicat:qꝛ in diuina natura in qua de hreda coꝛs.patiẽs ⁊ multũ miſericoꝛs ⁊ verax. us veritas eſt plenꝰ eſt.⁊ in huana natu/ anolcre eęæqliter foꝛtis ⁊ ſuauis:equalit᷑ ſapiẽs at ra in q homo verꝰ gratia factꝰ eſt plenuſ Pupunedi qʒ omipotens. Pꝛoinde hec omia q̃ di eſt. In illa plenitudie de⸗ eſt: i foꝛma di: gerckedi ximus de filio dei firmiſſ ima fide retine: equalis deo. In iſta plenitudie ſeruus ĩ putabuebt q hec vtiq; omia in vnitate nature his foꝛma ſerui:qꝛ in ſilitudine hoĩm factus utibilss it cũ patre ſine dubio equal eſt patri. Po habitu eſt inuẽt? vt hõ. Exinaniens gſe Wüdaran pter qð ⁊ aplus ↄtinuo adiũgẽs ait H metipᷣm foꝛmã ſerui accepit vt fieret ſer/ daein rapina arbitrat eſt eẽ ſe equalẽ deo. lõ uus:ſed foꝛme dei plenitudinẽ non ami/ Ancperd eni rapine fuit illa filij cũ patre diuĩtatiſ ſit. in qua ſempꝑ eſt eternꝰ atq; incõmuta 1ſernon eqlitas ſed nature.etiã illa que ↄſequen bilis dñs. fact ſᷣm foꝛmã ſerui hõ verꝰ turaq ter ſubiũgit apłus dicens.qꝛ ſemetißm eiuſdẽ nature cuiꝰ eſt ancilla mater:⁊ ma bens in exinaniuit foꝛmã ſerui accipiens.in ſiłi / nens in foꝛma dei deꝰ verus eiuſdẽ natu ꝗqꝛ creatoꝛ eſt: cõmũe hñs naturalit cum patre ⁊ ſpũſancto.qꝛ aũt creatus eſt foꝛ⸗/ mã ſerui fm quã creat eſt ſolus habens pſonaliter in ſeipo:cuiꝰ ⁊ natiuitateʒ fu/ nito dei filio. de illo xbo deo de quo di/ cit euãgeliſta. In pncipio erat verbuʒ.⁊ verbũ erat apud deũ.⁊ ðs eratverbũ.de illa dei vᷣtute deiq; ſapiẽtia: deqᷓ deo di/ citur. Omia in ſapiẽtia feciſti. de illo pᷣn cipio cũ quo vnũ eſt pater ipᷣe pncipiuʒ: 2 in quo ſibi coeterno fecit celũ ⁊ terraʒ: id eſt oẽm ſpũalem coꝛpalẽq; naturã:de deo vnigenito:q eſt in ſinu patris vt di/ xũiom̃ia hec ꝑſonaliter accipe: ſalua tñ e/ turã ſᷣm carnẽ.⁊ moꝛtẽ ⁊ reſurrectioneʒ: atq; in celo aſcenſionẽ:lex ⁊ ꝓphete pᷣnũ ciare nunq; deſtiterũt:put ipe pᷣcipiebat vᷣbis ⁊ factis. Nã ⁊ in ſacrificijs carna liũ victimarũ que ipᷣa ſibi ſctã trinitas q̃ vnus eſt de? noui ⁊ veten teſtamẽti a pa ternitate:immẽſitate: immoꝛtalitate:in/⸗ tribo noſtris pᷣcipiebat offerri. illiꝰ ſacri/ ſaror d, cõmutabilitate:inuiſibilitate deitat eiꝰ ficij ſignificabat᷑ gratiſſimũ munꝰ:qð ꝓ dhümn Oue ita naturaliter atq; eliter cõmũia nobis ſeipᷣm ſolus dei fili? fm carnẽ eet ſüſt cũ deo patre habz dei filiꝰ: vt licʒ ꝓp nob miſericoꝛditer oblaturꝰ Jpᷣe eni Em apo ennchne luerit hõ veraciter factꝰ:pmanſerit tñ e/ ſtolicã doctrinã obtulit ſemetipᷣm ꝓ nobᷣ sſen qualis vero ðᷣo patri:de quo natꝰ eſt ve oblationẽ ⁊ hoſtiã deo in odoꝛẽ ſuauita Anumgein rus 7 veritas ðs. Demet ipᷣm igit᷑ exina tis. Jpᷣe verus ðs ⁊ pontifex:qͥ ꝓ nobis over niuit:ſed de plenitudie eiꝰ nos omes ac/ nõ in ſanguine tauroꝝ ⁊ hyrcoꝝ: ſʒ ĩ ſan ofnigE cepimꝰ. Quã plenitudineʒ ſi exinanitus . buoſgn * guine ſuo ſemel introiuit in ſancta. QOO O. —— . õ . .s „ bis mretptg tunc pontitferx ille ſignificabat:qͥ cuʒ ſan/⸗ nöbabeonn guine in ſancta ſanctoꝛũ ꝑ annos ſingu/ en acbgedeng, los introibat Iſte igit eſt q in ſe vno to/ Soßfſacehinit tũ exhibuit.qd eſſe neceſſariũ ad redem/ Cmincieſundi, ptionis noſtre ſciebat effectũ.ideʒ ſcʒ ſa⸗ niuitplenindiij cerdos ⁊ ſacrificiũ:idẽ deus templum. ſiglenincii⸗ Sacerdos ꝑ quẽ ſumꝰ recõciliati.ſacri/ ellu nulanapi ficiũ quo recõciliati.templũ in quo recõ iacttpit Hege ciliati:deꝰ cui recõciliati. Solus tamen ide Künninon, ſacerdos ſacriſiciũ ⁊ templũ:⁊ hec om̃ia nmnſlſen dey m foꝛmã ſerui. Nõ autẽ ſolus deuſ. Diinfunnen qꝛ hoceſt cũ patre ⁊ ſpũſancto ſᷣm ſoꝛmã tirchipliin dei. Recõciliati igit᷑ ſumus ꝑ ſolũ filium lmii nnni ſim carne:ſed nõ ſoli filio m diuinitatẽ. tiummnünud Trinitas enĩ nos ſibi recõciliauit.ꝑ hoc ſckcübümnen ꝙſoluʒ verbum carnẽ ipᷣa trinitas fecit. * In quo ſic veritas incõmutabił manet nuſin hlll bumane diuineq; nature:vt ſicut da ſem Lne li umd per eſt eiꝰ diuinitas quã de patre incom enmnti luui mutabilẽ habet:ita vera ſemꝑ atq; incõ/ lnetnnme mutabilis ſit eiꝰ humanitas.quam ſibi Kuinnge vnitã ſumma diuinitas gerit. Hec pau/ chefigaſe ca de fide ſancte trinitat.q̃ ſolus ⁊ veruſ mindeNone eſt naturalit᷑ deus q̃ntũ bꝛeuitas temꝑis nn ⁊ ſermonis ꝑmiſit inſerui. Nũc de crea/ wrnä ſaidir “ tura quid abſqʒ dubitatione credere de/ – beas intimabo. ;ð Ne'sdlaunun ẽ ur umdi ¶ Duid decreatura credere opoꝛteat. nuck m , 71 sdili . . 92 Ił-— Rincipaliter fo unitanm itaq; tene omnẽ naturaʒ qᷓ itacamsctſd non eſt trinitas de ab ipſa rsdoens ſancta trinitate: q̃ ſolus de banmtienoſſt nus etern verus eſt:crea/ er cuntgen tam er nihilo. Ac ſic vniuerſa in celis et elert pprorhe in terra viſibilia ⁊ inuiſibilia: ſiue thꝛo/ irontſhefehtn nos:ſiue dñationes:ſiue pꝛincipatꝰ:ſiue in ſnidsn poteſtates:opus atq; creaturaz eſſe ſan/ Cltitine cte trinitatis.q eſt vnꝰ deus reꝝ omniũ ngh creatoꝛ ⁊ dñs.eternꝰ. omipotẽs bonꝰ?. in lri/ habẽs naturalit᷑ vt ſemꝑ ſit ⁊ mutari ali ſni nun a ñ nõ poſſit. Et hic deus qui ſine initio ſ n ntli ſemp eſt: qꝛ ſumme eſt: dedit rebaa ſe crea Fegifn, tis vt ſint:nõ tamẽ ſine initio:qꝛ nlła cre fönone atura eiuſdeʒ nature eſt.cuiꝰ eſt trinitas ene vnus verꝰ ⁊ bonus de:a quo creata ſũt nobhe hote⸗ om̃ia.Et qꝛ ſumme bonꝰ eſt:dedit om̃i⸗ S giin bus naturis q̃s fecit vt bone ſint.non tñ 1benor D . * ——— tantũ bone quantũ creatoꝛ omniũ bono rũ.Quinõ ſolũ ſumme bonꝰ:ſʒ etiã ſum mũ atq; incõmutabile bonuʒ eſt:qꝛ eter/ nũ bonũ eſt:nullũ habẽs defectuzʒ:qꝛ nõ eſt ex nihilo factũ.nullũ habẽs pꝛofectũ qꝛ nullũ habet initiũ. Ideo quippe na/ ture a deo facte ꝓficere poſſunt.qꝛ eſſe ce perunt.iõ deficere:qꝛ ex nihilo facte ſũt. Ad defectuʒ eas cõditio ducit oꝛiginis: ad pꝛofectũ vero ꝓuehit oꝑatio creaton In eo igit᷑ pꝛimũ trinitatꝭ que deꝰ verui eſt:eternitas ſine initio naturał agnoſci/ tur.qꝛ quedã ita fecit:vt cũ eſſe quidẽ ce⸗ perint:tamẽ nõ eſſe aliqñ nõ poſſint.iĩ eo vero eiꝰ om̃ipotẽtia intelligit᷑: qꝛ omneʒ creaturã viſibilẽ atq; inuiſibilẽ.i.coꝛpo ralẽ atq; ſpũalem de nihilo ſfecit: in qbus ipa rerũ diuerſitas.multo magis cõmen dat bonitatẽ atq; om̃ipotentiã creaton. Niſi enĩ om̃ipotens eſſet nõ vna eadeq;ʒ facilitate ſumma atq; ima feciſſʒ Et niſi ſumme bonꝰ eſſet:nõ ſe gubernãdis reb quoq; infimis pᷣſtitiſſet. Igit᷑ tam inma gnis q; in paruis qbuſq; rebo conditis. magna eſt bonitas atq; om̃ipotetia con ditoꝛis.Om̃ia enĩ ſapiẽteꝛ fecit ſũma ve raq; ſapiẽtia: cui naturałr hoc eſt eẽ ðᷣq ſapientẽ eſſe:hoc facere qð ſapiẽter face/ re. Simplicitas itaq; multiplig ſapien tie dei magnitudinẽ celſitudis ſue:nõ ſo lum in magnitudine ſublimiũ creatura/ rũ:verũ etiã in infimarũ paruitate cõmẽ dat:dũ bona om̃ia que creauit:nõ ſoluʒ multo inferiuſ diſſimiliuſq; ſuo creatoꝛe ſunt:vtpote nõ pꝛolata de ſeipᷣo:ſʒ facta pꝛoꝛſus ex nihilo:verũ etiaʒ inter ſe non equaliter ſunt.ſed vnaqueq; res ita per/ manet. ſicut a deo cũ nõ eẽt accepit:alia quidẽ ſic:alia autẽ ſic. Neq; enĩ ſic datũ eſt coꝛꝑibus vt ſint:ſicut ſpirituſ accepe runt:cũ ipᷣa quoq; coꝛꝑa nõ eq̃liter ſint. 7 in ipᷣis celeſtibo atq; terreſtribb inuenia tur nõnulla diuerſitas:cũ tam celeſtia qᷓ; terreſtria nõ ſolũ impari diſtent q̃ntitate molis:verũ etiã diſſimili ſplendeãt clari tate.Alia nanq; eſt ſicut dicit apłus cla/ ritas celeſtiũ coꝛpoꝝ.alia terreſtriuʒ. Jn ipᷣis quoq; celeſtib alia claritas ſoliſ.a/ lia claritas lune.alia claritas ſtellarum. Stella enim differt a ſtella in aar⸗ te. 3 . . „ V oꝛpoꝛaliũ igit᷑ naturarũ diuerſitas o/ ſtendit vnãquãq; earũ nõ hoc eſſe quod ex ſe ſemꝑ habere potuerit.ſed qð ex diſ poſitione atq; oꝑe omipotentiſſimi at/ ꝙᷓ; incõmutabilis ⁊ ſapietiſſimi creatorꝭ accepit.Oð ſivniꝰeiuſdẽq; nature eẽt q libet creatura coꝛꝑalis:cuius eſt ſancta trinitas:que vnꝰ eſt deus: nec localiter ĩ loco eſſet:nec temꝑis mutationẽ aliquã/ do ſentiret:nec de loco ad locũ tranſiret: nec circũſcriberet᷑ quantitate molis ſue. Que om̃ia oſtendũt huiuſmõi naturaꝝ illũ eẽ opificẽ: cui nulłꝰ latꝰ aut anguſtꝰ eſt locus:qꝛ nõ minus in anguſtis q; ĩ la tis totus eſt. Nec mutat᷑ temꝑe qui ſolꝰ poteſt volumina tempoꝝ nõ temꝑali vo lubilitate ſed eterna ſtabilitate mirabili ter oꝛdinare. Neq; eniʒz in temꝑe cogitat quẽadmodũ tempoꝝ ſeries rerũ deceſſi one aut ſucceſſiõe trãſcurrat:nec aliqua molis quantitate terminat᷑.qꝛ nullo fine cõcludit᷑. Neq; ꝑ mundi ꝑtes partib ſu is maioꝛibo eſt ipſe diffuſus:vt maioꝛes mũdi ꝑtes ſuis maioꝛibo impleat:et mi/ noꝛes minoꝛibo implendo.nuſqᷓ; tamẽ to tus ſe infundat. Jpe eni eſt deus qui ait. Celũ ⁊ terrã ego impleo.mia igit que fecit:id eſt ſpũs ⁊ coꝛꝑa:ſumma ⁊ ima:ce leſtia atq; terreſtria:viuẽtia ⁊ quibo viuẽ di facultatẽ nõ dedit.ineffabilit᷑ vbiq; to tus dũs deus ⁊ implet ⁊ ↄtinet. Nec in his qᷓ diuidunt᷑ ipᷣe diuidit᷑. nec in his q̃ mutant᷑ vlla mutatiõevariat᷑. Niſi enim naturalit᷑ incõmutabilis ipᷣe eſſet: nunq; in reb mutabiliba oꝛdo quideʒ cõſilij ac diſpoſitiõis eiꝰ incõmutabił ꝑmaneret. De igit᷑ rerũ coꝛpoꝛearũ atq; incoꝛpo/ rearũ creatoꝛ immẽſus: eo pꝛimũ ſe nul/ lum eſſe coꝛpꝰ oſtẽdit:qꝛ quibuſdã coꝛ/⸗ poꝛibo vitã nõ dedit:cuʒ coꝛpoꝛa omnia ipᷣe creauerit. Ipᷣe aũt naturalit᷑ vita eſt: qꝛ ſi vita nõ eſſet:nõ viuẽtia coꝛpoꝛa nõ feciſſet. Neq; eni facit rem nõ viuentẽ ni ſi res viuens.Nõ igit᷑ vniꝰ nature ſũt cũ deo coꝛꝑa que viuere oĩno nõ pñt Ac ſic neqʒ illa coꝛpa vniꝰ nature cuʒ deo ſunt: qͥbus ſingulis ſingulos bꝛutos atqʒ ir/ rationales ſpiritꝰ:quibo eadẽ on viui ficarent᷑ ac ſenſificarent᷑ inſeruit. Sʒ nec ipi bꝛuti ſpiritꝰ vnius nature cũ deo ſũt: De fide ad petrum zlicʒz viniſicãdis ſenſificidiſqp gnoſcatᷣ inſeruiſſe coꝛꝑibo.ipᷣis tñ ſpiritibo nulluʒ intelligendi largitꝰ eſt lumen:quo ſuum poſſent aut cognoſcere aut diligere crea toꝛẽ. Jpos quoq; ſpiritꝰ:quos rõnales atq; intellectuales eſſe nõ dubiũ eſt:quii audet blaſphemo ſpũ ⁊ ceco coꝛde eiuſ/ dem naturecuiꝰ eſt deꝰ: vel putare vl di cere:cũ deus vtiq; naturalit᷑ incõmuta/ bilis oĩno ſit ⁊ immẽſus.Qui cũ in ſe di uerſitatẽ vllã habere nõ poſſit:in eiſdem tñ ſpiritibo quos rõnales atq; intellectu ales fecit:diuerſitatẽ ſue oꝑatiõis oſten/ dit. In buſdã eni:id eſt qui terrenis ac moꝛtalib ſunt inſerti coꝛꝑibus:⁊ ſi nul/ lus eſt eis localis motꝰ: qꝛ ꝑ locoꝛũ coꝛ⸗/ poꝛaliũ ꝑtes cũ ipᷣi in coꝛpibus ſint:non particulatim ſunt:ſed ſicut in totꝶ coꝛpo ribo toti:ſic in eoꝛundẽ coꝛpoꝝ partibus toti ſunt.tñ cogitationũvarietas diuer/ ſitatẽ in eis cuiuſdã temꝑalis motionis ac mutatiõis oñdit:dũ modo aliqͥd neſci unt:modo ſciũt.modo volũt.modo no/ lunt.modo ſapiũt.modo deſipiunt.mo/ do iniqui ex iuſtiſ.modo iuſti ſunt ex ini quis.modo pietatꝭ illuſtrant᷑ lumĩe.mo/ do depꝛauant᷑ tenebꝛoſo impieta erro/ re. Ilos quoq; quos terrenoꝝ coꝛpoꝛũ grauat nulla lutulenta materies.i.ange/ licos ſpiritꝰ:quis nõ videat nõ vniꝰ na/ ture eſſe cũ deo:ſed factos ex nihilo:qrũ naturalis mutabilitas in eo ↄgnoſcit᷑:qꝛ eiuſdẽ nature pars eſt in deterꝰ ꝑmuta/ ta Deinde ꝙ hi qͥ depꝛauati nõ ſunt:licʒ illius dono:a quo cũ nõ eſſent facti ſunt inde feſſa ⁊ inq̃ntũ creature angelice gra tis datũ eſt:pfecta dilectione: vtemplati one atq; exultatiõe multitudinẽ dulcedi nis dñi inceſſabiliter ſumãt.nec ab eong turali ↄditione deficiãt:⁊ ſi inherentibꝰ deo nihil ineſt de varietate temꝑis:quia collato ſibi eterne incoꝛruptiõis atq; in cõmutabilitatꝭ munere nih il in ſe ſenti/ ant mutatiõis.ineſt tamẽ ſingul natura lis terminꝰ:quo a ſe inuicẽ diſcernũtur. qꝛ nullus eoꝝ in alio eſt. Et cũ vni eoꝛũ opus quodlibʒ iniungit᷑aliꝰ quoq; alte rni operi implẽdo:diuine poteſtat depu/ tatur arbitrio Hec om̃ia oñdũt etiã ſan ctos angelos oꝑa eſſe ſancte trinitatis: npiſenul Prißis in ope cogt aanollane Wpuobiert latacnze opoltbie lnroniſn ſelagai nisſeneni Gwon ſend Rdod deda minüͦ gengie hoibe bitril ſcalic rilac⸗ yoluntnt hfepoſer Nderevlue ſetopae initagen hocids⸗ hißoge busmeni niopori bliterora Cgeröna ſtdinis: Wedii Genms rchni ditno toeſkfe bene alnen licäitgyer dothſpintyn tenm lignn = N 8 — E 8 — — E eſer Abiücke Mta olgeal Ntl unean mmnltincönnn iis ſuiciiſen tmi ltigaſcen Mang ihretcen Miungnösoſten tiackgumnet micpgbrotſind egegloicen Ncorpibusſinrton uſarinncop Eceper wntne nürunensdinen, npnus morionis inodoindec 5Vöt Wo dNd dhiunt dot ſunt Uakunttuni⸗ rolinpient⸗ otmn Sninniͦn noalitil um li⸗ omm nunz mnitiſfunſi chorhneiſun re nahit Knine Aniin Alatwned ſununmmebinn ini mani Gumilu nmpro c n ntiinſeſcnc/ ſthulnmun :dlcanuͤn, Etc min b gro dt Koßcitciiin Gueniniun Eo. f — cuiꝰ ꝑ ſingulas res quas vtiq; ſicut vo⸗ luit fecit:apꝑet mirabił ⁊ ſapiẽtia in di/ ſpoſitione:⁊ virtus in oꝑe. Quoſdã igit ſpũs ſic deꝰ creauit: vt ſemꝑ eſſent:q̃ſdã vero vt eſſe ſpũs qñq; deſinerent. IJllos itaq; deſituros q̃ſdã ex aqua: q̃ſdã qꝛ ſic voluit ompᷣs ꝓduxit ex terra Guꝑioꝛes vero ſpũs nullũ cũ coꝛpoꝛeis elemẽtꝭ ha bere fecit naturale ↄſoꝛtium.q̊s eternos creauit: ⁊ eis facultatẽ atq; intelligentiã cogitãde:cognoſcẽde diligẽdeq; diuini/ tatis inſeruit. Quos tñ ita creauit: vt ec pꝛe ſeipᷣis illũ diligerẽt.cuiꝰ ſe tales crea tos oꝑe cognouiſſent.cũ eoꝝ vt tales fie rent nulla merita pᷣceſſiſſent. Ut aũt hec dilectio hr̃et iuſtã ⁊ ↄgruã laudẽ.volun tatis quoq; eis tribuit libertatẽ:vt eſſet eis poſſibileſiue ad eũ qͥ ſupꝛa eos eſt:in tentionẽ ſancte dilectõis erigere:ſiue ad ſe vlł ad ea qᷓ infra eos ſunt:pꝛaue cupidi tatis ſemetipᷣos pondere declinare. Nõ eſt igit᷑ natura q̃ in eternũ poſſit ſiue mi/ ſere ſiue bñ viuẽdo ſubſiſtere: niſi q̃ põt de deo ipᷣius dei munere cogitare. Hec autẽ natura intellectualł in anĩab eſt ho minũ ⁊ ſpiritibo angeloꝝ. De qppe dili gendi ac ↄgnoſcẽedi ſe non niſi angelis et hoĩbus indidit facultatẽ. Quibo ꝓpt᷑ ar bitrij libertatẽ:q̃ maxime debuit intelle/ ctuali creature:creatorꝭ benignitate ↄfer ri:ita cognoſcẽdi ⁊ diligẽdi ſe facul tateʒ voluntatẽq; donauit.vt eaʒ vnuſqſq; et hr̃e poſſet ⁊ ꝑdere.Si qͥs tñ ſponte eam ꝑderet:ſuo eã deinceps arbitrio reſume re nõ valeret:vt illiꝰ eẽt ſctẽ cogitationiſ initia gratuite dono bonitat denuo re/ uocãdis qbus vellet infundere:cuiꝰ fuit in ipo creatiõis exoꝛdio nullis pᷣcedenti bus meritꝭ:ſpũs ⁊ coꝛꝑa loc atq; affectio nibo ꝓut ipᷣe ſapiẽs voluit ↄgrue ⁊ mira bilit er oꝛdinare. Angłi gatq; hoĩes pꝛo eo qꝛ rõnales ſunt facti.eternitatʒ ac bea titudinis donũ in ſea nature ſpũalis cre atoꝛe diuĩtꝰ acceper᷑̃t.ita.ſ.vt ſi dilectiõi creatoꝛis ſui iugit᷑ inheſiſſent.ſil etni be atiq; mãſiſſent. Si vo ꝓpꝛie libertatꝭ ar bitrio ↄtra ſũmi creator imꝑiũ:ſuam ni terent᷑ facere volũtatẽ: ptinꝰ a ↄtumacibꝰ beatitudo diſcederet:⁊ ad ſuppliciuʒ eis relinqret᷑ eternitas miſera:erroꝛibo dein / CLXXXVIII ceps doloꝛibuſqʒ; cruciãda.Et de angel qdẽ h̊ diſpoſuit⁊ ipleuit:vt ſi qs eoꝝ bo nitatẽ volũtatꝭ ꝑderʒ:nũq; eã diuio mũe re reꝑaret Pars itaqʒ angłoꝝ q̃ a ſuo ce atoꝛe deo q̊ ſolo bono beata fuit:volũta ria pꝛoꝛſus auerſiõe diſceſſit. eqtatis ſu perne iudicio:initiũ ſue danatiõis ĩ ipſa auerſione volũtatꝭ inuenit. vt non aliud ei eſſet inciꝑe iã puniri:q; illiuſ beatifici boni dilectiõe deſtitui:quã deꝰ in eterno ſic totã pᷣcepit remanere ſupplicio:vt eti am ignẽ ei eternũ pꝛ eꝑaret:in qͥ om̃s illi pᷣuaricatoꝛes angeli nec mala poſſint vn q; volũtate carere nec pena:ſʒ ꝑmanente in eis iniuſte auerſiõis malo:pmaneat eẽ iuſte retributiõis eterna dãnatio. Hoꝛũ maloꝝ pnceps diabolus pᷣmos homies qꝛ ad pcti pᷣncipiũ inuidus duxit:nõ eis tm:ſed ⁊ vniuerſe ꝓpagini eoꝝ cuʒ vitio pẽti meritũ moꝛtis inſeruit.Deꝰ aũt mi/ ſericoꝛs ⁊ iuſtꝰ ſicut diabolo atq; angeł eius ꝓpꝛia volũtate cadẽtibs ceteros an gelos in ſue dilectiõis eternitate firma⸗ uit.ſic etiã hũani generꝭ maſſaʒ nõ totaz in ſempiternũ ꝑire ꝑmiſit: ſed q̊s volutt eius gratuita bonitas repulſis tenebꝛis in qbus oĩs hũana natiuitas pẽti oꝛigi/ nalis ↄdẽnatiõeverſat᷑:reducẽdos pꝛede ſtinauit ad lucẽ.in eo pᷣcipue demõſtris ꝓꝙꝓiſtos oꝛiginalis pẽti vincul in debita gr̃a liberatoꝛis abſolueret.cũ alios ⁊ q; maxime ꝑuulos:qͥbus nulla pñt vel bo/ na vl mala ineſſe ꝓpꝛia merita volũtatꝭ inſolubili nexu eterna dãnatio retineret. Bone q̊ʒ volũtatis ⁊ cogitatõis initiun, nõ homini ex ſeipᷣo naſci.ſʒ diuinitus t pꝛeꝑari ⁊ tribui. In eo de euidẽter oſtẽ dit.qꝛ neq; diabolus neq; aliqͥs angelo/ rũ eiꝰ exquo ruine illiꝰ merito:in hãc in ferioꝛẽ ſunt detruſi caliginẽ:bonã potu/ it aut poterit reſumere volũtatẽ. Quia ſi poſſibile eẽt vt humana natura poſtq; a deo auerſa bonitatẽ ꝑdidit volũtatis ex ſeipa rurſus eã hr̃e potuiſſet:młto poſſi biliꝰ h̊ natura hr̃et angelica:q̃ quãto mi / nus grauat᷑ terreni coꝛꝑis pondere:tan-/ to mag hac eſſet pᷣdicta facultate GSʒ o/ ſtendit deꝰ vñ bona volũtas hoĩbo dek: quã ſic amiſerũt anglłi cũ hr̃ent:vt amiſ- ſam deinceps hr̃e non poſſent. Om̃ igl . 4† digna eſt eadem volũtas bona ꝑ dei gra tiam eterne beatitudinis pꝛemio:⁊ iniq;/ tas angelica atq; humana non debet eſſe impunita.pꝛopter ſcõðᷣʒ catholice fidei re gulam venturũ eſſe filium dei ad puniẽ/ dos om̃es peccatoꝛes angelos:⁊ ad iudi candos homines viuos ⁊ moꝛtuos fide liter expectamus.Ceſtatur eni beatꝰ pe trus:qꝛ deus angelis peccantiba non pe percit:ſed carceribo caliginiſ inferi detru dens tradidit in iudicio puniẽdos reſer/ uari.De homib quoq; viuis ac moꝛtu is iudicandis hec ait beatꝰ paulus.Te/ ſtificoꝛ coꝛã deo ⁊ chꝛiſto ieſu: qui iudi/ caturus eſt viuos ⁊ moꝛtuos ⁊ aduentũ ipᷣius ⁊ regnũ eius. In cuiꝰ aduentu ab illo pꝛimi hominis coꝛꝑe qð deꝰ de ter⸗/ ra plaſmauit vſq; ad omniũ hominũ coꝛ poꝛa que animata quandoq; viuere ce/ pPerunt ab illo reſuſcitabũtur:a quo ope rante creata ſunt. GDingula vero coꝛpo/ ra illis ſingulis ſuis aniabus in reſurre ctione reddent᷑.quas in maternis vt vi/ uere inciperent ventribo habere ceperũt: vt ſcʒ anĩe in illo examine iuſti iudiciſ.in eiſdem ſingulis coꝛpibus ſuiſ accipiant retributionẽ ſiue regni ſiue ſupplicij.in quibo ſiue bonaʒ ſiue malam qualitatem vite pᷣſentis habuerint. Qualitas auteʒ male vite ab infidelitate incipit:q̃ ab oꝛi ginalis peccati reatu initium ſumit. In quo quiſquis viuere ita incipit:vt ante finiat vitam: qᷓ; ab eius obligatione ſol/ uatur:ſi vnius diei vel vnius hoꝛe ſpa- cio anĩa illavixit in coꝛpoꝛe:neceſſe ẽ eaʒ ne ſuſtinere ſupplicia: vbi diabolus cuz angelis ſuis in eternũ arſurus eſt:qui et pꝛimus peccauit: ⁊ peccatũ pᷣmis homi nibus pſuaſit. Ubi cum eo etiã foꝛnica/ rij.idolis ſeruiẽtes.adulteri.molles ma ſculoꝛũ cõcubitoꝛes.fures.auari.ebꝛio/ ſi. maledici. rapaces:⁊ omes qui oꝑa car nis agunt. de àbus beatꝰ dicit apkus. qꝛ regnũ dei nõ ↄſequẽtur:ſi ante huius vi te terminũ a vijs ſuis malis cõuerſi non fuerint:eternis ignibo exurent᷑. Om̃is eĩ homo qͥ in hoc ſeculo vſq; ad finẽ in ini / one ꝑmanſerit: ſicut hic eũ noxia crimi/ De fide ad petrim nuʒ delectatio tenuit:ſic eũ ſine fine ſem piterna cruciatio retinebit.Erit eni etiã iniquoꝛũ reſurrectio:ſed ſine immutatio ne quã ſolis fideliba ⁊ ex fide iuſte viuen tibus daturꝰ? eſt deus. Moc eſt eni quod ait apłus paulus. Of̃es quidẽ reſurge mus:ſed nõ om̃es immutabimur.Oſtẽ/⸗ dens aũt iuſtos diuino munere cõmutã dos ait: ⁊ nos immutabimur. Habebũt ergo iniqui cũ iuſtis reſurrectioneʒ car/ nis cõmunẽ:immutatiõis tũ gratiã non habebũut:que dabit᷑ iuſtis Quoniã a coꝛ poꝛib impioꝛũ non auferet᷑ coꝛruptio et ignobilitas⁊ infirmitas in qbus ſeminã tur. Oue ob hoc moꝛte nõ extinguẽtur: vt illud iuge toꝛmentũ coꝛpoꝛi atq; anĩe ſit moꝛtis eterne ſuppliciũ. Juſte vo ani me quas hic redẽptoꝛ de gratis ex fide iuſtificauit:⁊ iuſtiſicatis beneviuẽdi vſ/ cq; in finẽ ꝑſeuerantiã tribuit: in ipᷣis coꝛ poꝛibo in bus hic iuſtificatiõis gratiaʒ diuinitꝰ acceperũt:et in qbus iuſtificate ꝑ fidem:in charitate dei pꝛoximiq; vixe runt:regni celeſtis eterna beatitudie po tientur.gloꝛificatis etiã coꝛꝑibo ſuis q̃ ſi ne dubio carnis natura quã de creauit veraciter ꝑmanente:nõ ſic vt hic anialia ſed ſpũalia tunc habebũt. Sanctoꝝ enĩ ſeminat᷑ coꝛpus aniale.ſurget ſpirituale Pn his ꝑ illam immutationeʒ que ſolis dabit iuſtis implebit᷑:qð opoꝛtere dicit apoſtolus:vt coꝛruptibile hoc induat in coꝛruptionẽ:⁊ moꝛtale hoc induat ĩmoꝛ talitatem. In quib ſexus maſculinꝰ vel femininus ſicut eadeʒ coꝛꝑa creata ſunt: remanebit.Quoꝛũ gloꝛia erit ꝓ factoꝛũ bonoꝛũ diuerſitate diuerſa. Omia tamẽæ coꝛpoꝛa ſiue maſculoꝛũ ſiue feminarũ qᷓ cunq; in regno illo erunt:gloꝛioſa erunt. Ille autẽ iudex nouit quantaʒ vnicuiq; ſit daturus gloꝛiã:qui in hac vita ꝑ mi/ ſericoꝛdiã gratis iuſtificando pᷣuenit.q̃s illic ꝑ iuſticiã gloꝛificare diſponit. Tem pus vero acqͥrendi vitã eternã:in iſta tm̃ vita deus homibo dedit: vbi voluit eſſe etiã penitentiã fructuoſaʒ. Ideo aũt hic penitẽtia fructuoſa eſt: qꝛ poteſt hic ho/ mo depoſita malicia beneviuere:⁊ muta ta voluntate merita ſimul operaq; mu/ tare.⁊ in timoꝛe dei ea gerere qua place/ nden bitavicepel mnigluisſ nitucihns lpntans Ans pubiunrt iu ligi nlocſa⸗ coritaligerit: itniolueſun Poltbontati clnchriſtore luntatis re auntin ſupp cus ange olababebux unphcee neugaenig ſſcumnuiri Gerenori⸗ Whidarin ohceon Gewdis hondege annolus tis pꝛet ſoͤſoüe ſubenite nioopend⸗ ovih glin hobis goggio dice henneris 1depeetet Pmunn pun lucnen ſtarholeae ieſcei ſein 4 . ⸗ rhebit Entef⸗ doſctſininnn drerfieilſer 1 8 S. = Prcknic Vncöqnicenin mmmungbimurg Uno monerecin unbinur. Datti Ertſunecnionee Endsfignttin Nündsugnii nmind an misindbunis Monthöaniend nncinctti gici Mrſen n Negnog tanobenennidit imbuir i,iiben Uſiſcnnds gatg tüncbosiuſkinn da popinichfin na denmat Gä binſuf mröͤſcttul Nbehi Cinnni. tinn ehyn mwuniti lrll⸗ Niunlt Phuetorinuri lebocunguntio msnialit monnſ Zuacipfuc ducſiPfum, rüſne inn mungtibſi n he riuhſir anto fonis diponic iumiinlnn erdi volnle / YMwii i ”ù 1 (Fo. (LxxXIX ant deo. Oð qͥ in hac vita fecerit. habe bit quidẽ penitentiã in futuro ſeculo de malis ſuis.ſed indulgentiam in ↄſpectu dei nõ inueniet:qꝛ ⁊ ſi erit ibi ſtunulꝰ pe nitudinis.nulla tñ ibi erit coꝛrectio vo- luntatis.A talibo enĩ iniqͥtas ſua ita cul pabitur:vt nullatenus poſſit ab eis vel Diligi vl deſiderari iuſticia. Tolũtas eĩ coꝛũ talis erit:vt habeat in ſe ſemꝑ mali gnitatis ſue ſuppliciũ: nunq; tñ ꝑcipere poſſit bonitatis affectũ. Quia ſicut uliq cum chꝛiſto regnabũt: nullas in ſe male voluntatis reliquias habebũt. ita illiꝗ erunt in ſupplicio ignis eterni cũ diabo lo ⁊ eius angelis deputati:ſicut nullã vl terius habebũt requiẽ:ſic nullatenꝰ bo/⸗ nam habere poterũt voluntatẽ. Et ſicut coheredibo chꝛiſti dabitur ꝑfectio gra/ tie ad eternã gloꝛiã:ſic conſoꝛtibo diabo li cumulabit ipᷣa malignitas penã:quan do exterioꝛibo deputati tenebꝛiſ:nullo il luſtrabũtur interioꝛe lumine veritatis. Mꝛoinde omi homini in hac vita poteſt eſſe vtilis penitẽtia.quã quocũq; temꝑe Homo egerit quãlibet iniquus:quãlibʒ annoſus:ſi toto coꝛde renuciauerit pec/ catis pꝛeteritis.⁊ pꝛo eis in ↄſpectu dei. nõ ſolũ coꝛꝑis:ſʒ etiã coꝛdis lachꝛymas nis operibo diluere curauerit:omniũ pec catoꝝ indulgentiaʒ mox habebit. Hoc cnim nobis dominꝰ ꝓphetico pꝛomutit eloquio dicens. Si conuerſus fueris et ingemueris ſaluus eris.Et alio loco di/ citur. Fili peccaſti:ne adijcias iterũ:ſed ⁊ de pꝛeteritis depꝛecare:vt tibi dimit/⸗ tantur. Nunq; peccanti eſſet indicta pꝛo J Peceatis depꝛecatio:ſi deprecanti nõ eſ/ et remiſſio cõcedenda. Ded etiã penitẽ/ cia peccatoꝛi tũc pꝛodeſt:ſi eam in eccle/ ſia catholica gerat. Cui deus in perſona beati petri ligandi ſoluẽdiq; tribuit po/ teſtatem dicens. Que alligaueris ſuper terrã erunt ligata ⁊ in celis:⁊ que ſoluerꝭ ſuꝑ terrã erũt ſoluta ⁊ in celis. In q̃cũq; igit᷑ homo etate verã peccatoꝝ ſuoꝝ pe⸗/ Nitentiã egerit:⁊ vitã ſuam deo illuminã te coꝛrexerit:nõ pꝛiuabitur indulgentie munere:qꝛ deꝰ ſicut ꝑ ꝓphetã dicit:non yult moꝛtẽ moꝛiẽtis:ſed vt reuertatura fuderit: ⁊ maloꝛum operuʒ maculas bo/ via ſua mala ⁊ viuat ania eiꝰ. Verunta/ men nullus hoĩm debet ſub ſpe mileri⸗ coꝛdie dei in ſuis diutius remanere pec/ catis. cũ ec in ipᷣo coꝛꝑe nemo velit ſub ſpe future ſalut diutiꝰ egrotare. Tales enĩ qͥ ab iniquitatibo ſuis recedere negli gut:⁊ ſibi de deo indulgentiã repꝛomit/ tũt.nõnunq; ita pueniunt᷑ repentino dei furoꝛe:vt nec ↄuerſionis tempꝰ:nec bñfi ciũ remiſſionis inueniãt. Ideo vnũquẽ/ qʒ noſtrũ ſancta ſcriptura benigne pᷣmo net dicens. Ne tardaueris cõuerti ad de um:⁊ ne differas de die in diẽ. ſubito enñ veniet ira eius:⁊ in tꝑe vindicte diſpdet te.Dicit etiã beatus dauid. Hodie ſivo cem eiꝰ audieritꝭ:nolite obdurare coꝛda veſtra.Cui heatus quoq; paulus cõcoꝛ dat his verbis. Uidete fratres: ne foꝛte ſit in aliquo veſtrũ coꝛ malũ incredulita tis diſcedendi a deoviuo:ſed adhoꝛtami ni voſmetipſos ꝑ ſingulos dies:donec hodie cognominat᷑:vt nõ obduretur.qꝛ ex vobis fallacia peccati. Obdurat igi tur viuit:ſiue qui non cõuertitur deſpe/ rans de indulgẽtia ſuoꝝ peccatoꝛũ.ſiue qͥ ſic miſericoꝛdiã dei ſperat: vt vſq; in fi nem vite pᷣſentis in ſuoꝝ criminũ ꝑuerſi tate ꝑmaneat. Pꝛoinde diligẽtes miſeri coꝛdiã dei:metuẽteſq; iuſticiã:nec dere/ miſſione peccatoꝛũ deſperemus: nec re/ maneamus in peccat:ſciẽtes qꝛ illa om/ niũ hoĩm debita ſit exactura equitas iu ſtiſſimi iudiq.que non dimiſerit miſeri⸗/ coꝛdia clementiſſimi redẽptoꝛis. Sicut enĩ miſericoꝛdia ſuſcipit abſoluitq; con uerſos.ita iuſticia repellit punietq; ob/ duratos. NHi ſunt qͥ peccantes in ſpũm/ ſanctũ:neq; in h̊ ſeculo neq; in futuro re/ miſſionẽ accipiẽt pctõꝝ. Ideo aũt om̃iſ ania intellectual ſpũs eſt: vt q̃rat agno/ ſcat atq; diſcernat: ⁊ tempꝰ opeꝝ ſuoꝛũ ꝓ b receptura eſt in iudicio qᷓ oꝛdĩauit diuina iuſticia:⁊ eiuſdeʒ retributiõis tẽ pus quo nõ etiã licebit aut oꝑa mutare: aut remiſſionẽ peccatoꝝ ſuoꝛum de diui na miſericoꝛdia vtiliter poſtulare. Cete/ ri vero ſpũs omniũ anialiũ quibus non eſt intellectuſ:qꝛ quidã eoꝝ de terra:qui dam de aquis oꝛiginẽ ducunt. deaquis enĩ ſunt reptilia⁊ volatilia.de terra Erro — S 1 De fide ad petrum quedam que reptant:quedam vero que gradiuntur exoꝛta ſunt.tamdiu ſpiritus ſunt.qᷓ;diu in coꝛpoꝛibus viuũt.Anima quippe que rationis capax diuinit fa/ cta nõ eſt.cum carne ſua ⁊ incipit ⁊ deſi/ nit viuere:quia quando coꝛpoꝛi vitã nõ tribuit:⁊ ipᷣa nõ viuit.Atq; ita miro mo do cũ om̃i carni ania ſit cauſaviuẽdi:ſpi ritus tamen irrationał tamdiu viuit:q; diu in carne manere potuerit:⁊ dũ a car/ ne ſua ſeꝑat᷑ extinguitur. Ita fit vt cum ipe vita carnis ſue ſit:viuere ipᷣe nequeat qñ vitã carni ſubmiſtrare deſtiterit. Et ſi nõ ſit caro cui vitã dare valeat:ipſe qʒ eã pꝛotinꝰ nõ habebit. Jõ nec eternitas irrationalibe ſpiritibo data eſt: nec aliq eis iudiciũ pꝛeꝑatur:in q̊ eis vł beatitu/ do ꝓ bonis:vł dãnatio ꝓ maliſ reddatur oꝑibus. Jõ aũt in eis nulla opeꝝ diſcre tio reqretur: qꝛ nullã intelligedi faculta/ tẽ diuinitꝰ acceperũt. Pꝛopterea eoꝛzũ coꝛꝑa reſurrectura non ſunt: qꝛ nec ipᷣis aĩab eoꝝ aut equitas aut iniqtas fuit. ꝓ qua eis eterna vł beatitudo ſit tribuẽ da vł pena. Illa igit᷑ anĩalia pᷣſentis ſecu li curſum atq; oꝛnatũ ſᷣm creator incõpᷣ henſibilẽ pagũt volũtatẽ:q̃ de ſuis factꝭ nullã rõnem redditura ſunt: qꝛ rationa/ lia nõ ſunt. Nunqͥd enĩ de bobus cura ẽ deo? Hoĩes vero qꝛ rõnales facti ſunt:- de ſeꝛ de oĩb rebus qs in vſuʒ vite pſen tis acceperũt:rationẽ reddituri ſunt ðo: ⁊p ſuoꝝ actuũ qlitate recipiẽt aut penã aut gliam. Om̃es enĩ nos maniteſtari o/ poꝛtet ante tribunal chꝛiſti: vt recipiat vnuſquiſq; ꝓpꝛia coꝛꝑis ꝓut geſſit:ſiue bonũ ſiue malũ.Tũc ſcʒ cũ ſᷣm ipᷣius no ſtri creatoꝛis ac redẽptoꝛis eloquiũ oẽs qi in monumẽtis ſunt audiẽt vocẽ eius⁊ ꝓcedent q̊ bona fecerũt in reſurrectionẽ vite:qͥ vero mala egerũt in reſurrectõem iudicij.vt ſcʒ qͥ mala egerũt eant in cõbu ſtionẽ eternã cũ diabolo pncipe oĩm ma loꝛũ ſemꝑ arſuri:qͥ vero bõa fecerũt eant in vitã eternã regnaturi ſine fine cũ chꝛi/ ſto rege omniũ ſeculoꝝ. Illi aũt cũ chꝛi⸗ ſto regnabũt q̊s deus gratuita bõitate ſua pᷣdeſtinauit ad regnũ. Quia enĩ taleſ pᷣdeſtinãdo pꝛeꝑauit:vt regno digni e / ſent.pꝛeꝑauit vtiq; fᷣm ꝓpoſitũ vocãdoſi vt obediãt.pꝛeꝑauit iuſtificãdos:vt ac/ cepta gra recte credãt:⁊ bene viuãt:ppa rauit etiã gloꝛifſicãdos:vt chꝛiſti cohere des effecti regnũ celoꝝ ſine fine poſſide/ gant. Ad qð regnũ diuerſis temꝑib ꝑ ſa/ cramenta que ad fidem incarnatiõis ſue chꝛiſtus inſtituit:illi puenerunt quoſ de us gratis nullo bone volũtatis vel boni operis merito pᷣcedente ſaluauit: quẽad modũ ex illo temꝑe q̊ ſaluatoꝛ noſter di/ xit.ſi quis nõ renatꝰ fuerit ex aqua ⁊ ſpi rituſancto nõ põt introire in regnuʒ dei abſq; ſacramẽto baptiſmatis:pᷣter eos qͥ in eccia catholica ſine baptiſmate ꝓ chꝛi teſt quiſq; acciꝑe:nec vitã eternã. ſto ſanguinẽ fundũt:nec regnũ Ans mentũ accipit: ſed ſalutem que virtꝰ eſt ſacramenti nõ habebit:ſi extra catholicã eccleſiam ipum ſacramentum habuerit. Ergo ideo debet ad eccleſiam redire:nõ vt ſacramentũ baptiſmatis iterũ accipi - at:quod nemo debet in quolibet homĩe baptiʒato repetere:ſedvt in catholicaſo cietate vitam eternã accipiat. Adquam obtinendã nunq; põt eſſe idoneus.q cuʒ ſacramẽto baptiſmatis ab eccłia catho / lica remanſerit alienus. Qui ſi elemoſy/ nas largas faciat:⁊ ꝓ nomie chꝛiſti etiaʒ ſanguinẽ fundat.ꝓ eo ꝙ in hac vita non tenuit eccłie catholice vnitatẽ nõ habe/ bit eternã ſalutẽ. Ubi enĩ cuiq; pꝛodeſſe põt baptiſmus. .ibi pꝛodeſſe ⁊ elemoſyna põöt. Baptiſmꝰ autẽ extra eccłiam qdes eſſe põt:ſed nõ niſi in eccłia pꝛodeſſe põt In ecckia igit᷑ tãtũmõ catholica põt vni cuiq; pꝛodeſſe ⁊ ꝑceptio baptiſmat ⁊ o/ pera miſericoꝛdie:⁊ noĩſ chꝛiſti gloꝛioſa oſeſſio:ſi tñ in ecclia catholica bñ viuat. Siẽeĩ ſine eccie catholice ſocietate: nec baptiſm alicui pᷣt ꝓdeſſe.nec oꝑa mifi/ coꝛdie.niſi foꝛte vt mitiꝰ toꝛqat᷑nõ tñ vt inter filios reputetur: ſic intra eccłiam ca tholicã ꝑ ſolũ baptiſmũ vita eterna non acqͥritur: ſi poſt baptiſmũ male viuatur. WMã ⁊ illi qui bene viuũt debẽt oꝑibomi ſericoꝛdie indeſinenter inſiſtere: ſcientes „ ſe licet leuia nõnulla tamẽ quotidie con/ uia ſi in hereſi quacũq; vł ſciſmate:quiſq; in nomine patris ⁊ filij ⁊ ſpũſſancti baptii mi ſacramentũ acceperit: integrũ ſacra- ndbeeherett Kiinbartin mnatenobisde mittünusdeb naqnidointth ſeqoinrhon goſoniulyal ſalibvocorbon inpliatunof mnoeralgtecont lelnichiſtie galntuto a eeruire con aruit vino⸗ e Mitudop autchangenb⸗ Pciere fabe⸗ (ratumdeibo guog cigncin ſalkeniernen äagosint Weir Powwedle⸗ uuracharn carniee immücas ſtitutalect habet no ſinannla⸗ ro melo nmeineten hoct aer⸗ ctungniſenn Rone vir⸗ niſenocta umootige fitſerichor lun deillis ſuguenini⸗ tartrmn Uenlpeet mnikn dubrſinit untneigt lſfiücicrgne⸗ rdgenilite ſtchiſtich Eliefte il taſomngh m Mamatöets Lucheruntqut 1 = polütgniopahe keſaluguiti ſluuornoſr, ntg igletß mmoren Prüinatgitg bedthiſtit rNicd iii lalmueguſc ſt ſpüſunenbepri it:inegian vum geri tiermadoldi nmnundidort. Nccam hiri imuisiwin ancnoen nitgin örſeinnul Cusppantnan s Auſan wniednifaig gubrenton fniut⸗ ſine cicich le nſ nn ccandt⸗ galun i hec üũlloꝛum ſunt:qui nullã vouerũt tinentiã deo. Ceterũ quiſquis ſeipᷣm ca/ ☚1 § „ — R 7 . 5* — — 2 — 4 . trahere peccata:p quibo etiaʒ ſancti ⁊ iu/ ſti in hac vita ſemꝑ ðo dicere debẽt. Di/ mitte nobis debita noſtra:ſicut ⁊ nos di mittimus debitoꝛibo noſtr. Que pecca/ ta quãto in rebo licitis et a deo conceſſis ſrequẽter homibo ſubꝛepunt.⁊ q̃nto ma gis foꝛtioꝛibo cibis coꝛpus implet᷑:⁊ car nalibus coꝛ homĩs actibuſ affectibuſq; implicat᷑tanto frequentioꝛ culpa in hbac moꝛtalitate contrahit᷑. Pꝛopterea humi les ſerui chꝛiſti qͥ cupiũt dño ſuo ſine im pedimẽto:⁊ abſq; animi noxia occupati one ſeruire:cõiugia oĩno nõ appetũt ⁊ a carnib ⁊ vino abſtinent:inqntum coꝛpo ris valitudo ꝑmittit.nõ qꝛ peccatum eſt aut cõiugem habere.aut vinũ carnes ve ꝑcipere.Nã beatꝰ apłus dicit: qꝛ omniſ creatuna dei bona eſt: ⁊ nihil reijcienduʒ quod cũ gratiarũactiõe ꝑcipitur.ſancti/ ſicat᷑ enĩ per verbũ dei:⁊ oꝛationẽ. Con/ iugiũ quoq; in pꝛimis homib deꝰ inſti/ tuit:⁊ benedixit. Pꝛopter qð apłus ait. Honoꝛabile cõnubiu in omibi: et thoꝛꝰ immaculatuſ. Igit᷑ ſerui dei in eo quia a carnib ⁊ a vino abſtinent.non tanq; res immũdas refugiũt:ſed mũdioꝛis vite in ſtituta ſectantur. Et in eo ꝙ cõiugia nõ habẽt:nõ nuptiarũ bonũ crimẽ eſſe exi/ ſtimant:ſed cõtinentiã iugem bonis nu ptijs melioꝛẽ eſſe non dubitant. Iſto q; maxime temꝑe:qũ dicit᷑ de cõtinentia:qͥ poteſt capere capiat.De nuptijs vero di citur:qui ſe nõ ↄtinet nubat. In vna enĩ ratione virtꝰ exoꝛitur:in altera infirmi/ tas remedio ſubleuat᷑ Unde qꝛ egritudi ni ſemꝑ eſt conſulenduʒ. pꝛopterea ſi cui ꝛimo ↄtigerit pꝛiuari cõiugio:ſi volue rit ſecũdas vel tercias inire nuptias.nul lum de illis peccatũ habebit: ſi eas caſte feruauerit:id eſt ſi vnus et vna legitime dũtaxat coniuncti fidem ſeruẽt.vt nec il le mulieri pꝛeter vxoꝛẽ.nec illa viro pꝛe/ ter maritũ vllatenus miſceatur. In tali bus ⁊ ſi fuerit aliquis ↄiugalis exceſſuſ qui tamẽ legitimũ nõ violat thoꝛuʒ.ha/ bebit nõnulluʒ ſed veniale peccatũ. Sʒ ſtrauerit ppter regnũ celoꝛuʒ: ⁊ in coꝛde ſuo continentiã deo vouerit: nõ ſolum ſi “ moꝛtifero foꝛnicatiõis crimine maculet᷑ verũ etiã ſi aut vir vxoꝛem accipere:aut mulier nubere voluerit ſᷣm apoſtoli ſen/ tentiã damnationẽ habebit:quia pꝛimã fidem irritã fecit. Sicut ergo m apoſto li ſententiã:dignũ eſt vt vxoꝛivir debitũ reddat:ſimiliter vxoꝛ viro:quia ſi qͥs ac/ ceperit vxoꝛẽ non peccat.⁊ ſi nupſerit ꝰ go non peccat:ita ſᷣm eiuſdẽ apoſtoli di/ ctum q ſtatuit in coꝛde ſuo firmꝰ nõ ha/ bens neceſſitatẽ:poteſtatẽ autẽ habens ſue voluntatꝭ: ⁊ vouerit cõtinentiã deo: debet eaim vſqʒ in finẽ tota mẽtis ſollici⸗/ tudine cuſtodire.ne dãnationeʒ babeat: ſi pꝛimã ſidem irritã fecerit. Bimiliter? coniu gati viri et coniugate mulieres ſi ex conſenſu perennẽ vouerint continenti am.nouerint ſe ſui voti obnoxios deti/ neri:nec iam ſibi debere cõmixtionẽ car nis:quã pꝛimitus licitã habuerunt:ſed deo ſe debere continentiã quã vouerunt Cunc enĩ vnuſquiſq; regnum celoꝛũ q ſanctis pꝛomittitur poſſidebit: ſi obliui ſcens que retro ſunt.⁊ in anterioꝛa extẽ/ dens ſeipᷣm.ſᷣm ꝙ in pſalmis dicit᷑. voue te ⁊ reddite dño deo veſtro.qð ſcit eſſe li citum ⁊ ad pꝛofectũ melioꝛis vite ꝑtine/ re cognoſcit:⁊ libẽter voueat:⁊ celeriter reddat:⁊ in hoc quia votũ reddit melio/ re ſemꝑ conatu ꝓficiat.Omni enĩ vouen ti deo ⁊ reddenti quod vouit.ipᷣe quoq; deus reddet celeſtis regni pꝛemia que p/ ¶ Capitulum pꝛime regule fidei recte. Irmiſſime R itaq; tene et nullatenus dubites: patrem ⁊ filiuʒ atenignrrauamn DL ſe naturaliter deũ.in cu ·Bfüülls nomie baptizati ſu us.Cum eni aliud nomẽ ſit patenali/ ud filius:aliud ſpũſſanctꝰ: hoc eſt vtiq; nũ nature nomẽ hoꝛũ triuʒ quod dicit deuſ. Qui dicit in deuteronomio. Nide te quoniꝗ ego ſum deus: ⁊ nõ eſt aliꝰ pie ter me.Et de quo dicit. Audi iſrael:dñs deus tuus de vnus eſt. Et dominũ de⸗ um tuũ adoꝛabis.⁊ illi ſoli ſeruies. De fide ad petrum — Eapitulũ.III. Ebites: patrẽ ⁊ filiuʒ ⁊ ſpiritũſan/ rmiſſime tene et nullatenꝰ du/ locutus eſt pater deus:⁊ illã cameʒ qua ſolus homo factus eſt vnigenitus deuſ. Capitulũ ſecunde regule. tu autẽ idem iß=e₰es. Gitiüenteſ Irmiſſime tene et nullatenꝰ du / ⸗ Capitulũ.WV. fpiritͤaptusd bites patrẽ ⁊ filiuʒ ⁊ ſpiritũſan/ Irmilſſime tene et nullatenꝰ du (cttis inaunneſe ctuʒ:id eſt ſanctã trinitatem: eſſe brites ſctãm trinitatẽ ſolũ eſſe ve iug dei blbitlt ſſolũ naturaliter verũ deũ. Quia cũ tres Aum deũ rerü omniũ viſibiliũ atq; inui⸗/ uis auliſpini deos nobis colere ñ liceat:niſi vnũ ſolũ¶ſibilium creatoꝛẽ.De quo in pſalmo di/ tcs, veꝝ deũ:tñ ſiẽ pr̃ verꝰ ðs ðꝛ teſtãte aplo citur. Beatus cuiꝰ deus iacob adiutoꝛ .— Lot q̃ ait. Cõuerſi eſtis ad deũ a ſimulacris: eius:ſpes eius in dño deo ipᷣius qui fe⸗ fnili ſeruire deo viuo ⁊ vero:⁊ expectare filiiũ cit celum ⁊ terrã:mare ⁊ om̃ia que in eis liseut eius de celis quẽ ſuſcitauit a moꝛtuis ie ſunt.De quo etiã apoſtolꝰ dicit. Quoni ſceorfld ſum:ita quoq; filiũ verũ deuʒ iohannes am ex ipᷣo ⁊ ꝑ ipᷣm ⁊ in ipᷣo ſunt om̃ia:ipᷣi (Aulſlopcedere cõmendat aplus dicens. Scimus qꝛ fi gloꝛia in ſelllaa. Wthitus ve lius dei venit:⁊ dedit nobis intellectum apitulũ. VII. AAilud ſpiriti vt cognoſcamꝰ verũ deũ:⁊ ſimus invero Inmiſſime tene et nullatenꝰ du / ſes De flioq filio eiꝰ ieſu chꝛiſto. Hic eſt verꝰ deus ⁊ hbites patris et filij et ſpũſſancti cighheragar vita eterna.Qui vtiq; quoniã verus de vnam quidẽ eſſe naturã:tres ve/ öncan.S us eſt:etiã veritas eſt:ſicut ipe nos edo / Fro eſſe ꝑſonas.patrẽq; ſoluʒ eſſe dixit. tiektnirug cet dicẽs. Ego ſum via ⁊ veritas ⁊ vita. Hic eſt filius meus dilectus in quo mi,/ ſwri inteniet De ſpiritu quoq; ſancto iohãnes apluſ hi bñ cõpla cui.⁊ filiuz ſolũ etiã ſup quẽ gzinnfcie ait. Quia ſpuũͦs eſt veritas. Et vtiq; non vox illa ſoliꝰ patris ſonuit: quãdo ĩ ioꝛ/ lcginie põt naturaliter deꝰ verus nõ eſſe.qꝛ ve / gdane fᷣm camẽ baptizatꝰ eſt vnigenitus ſenickeſgi ritas eſt. QOuẽ etiã deũ paulus apłs con deꝰ qui camẽ ſolus accepit.⁊ ſpuũmſctĩ „Wacſacans ſitetur dicẽs. Oembꝛa vr̃a templũ ſunt patris ⁊ filij ſolũ eſſe qͥ in ſpecie columbe Pnrſbͤhan ſpũſſancti qͥ in vobis eſt:queʒ habetis a ſuꝑ chꝛiſtũ baptizatũ ⁊ aſcendentem ab Tüſdidgdni deo ⁊ nõ eſtis veſtri.Empti enĩ eſtis pe aqua deſcendit: ⁊ quinqgeſimo die poſt gacdun cio magno. gloꝛificate ⁊ poꝛtate deuʒ in reſurrectionẽ chꝛiſti fideles in vno loco Veroſpirtt coꝛpoꝛe veſto. peoſitos in linguarũ ignearũ viſionead/ deoneius L ueniens repleuit. Illam vocẽ quã ſolus deeeing cctũ:id eſt ſanctã trinitatẽ vnũ ve ⁊ illam columbam in cui ſpecie ſpirituſ 4 rum deüũ ſine initio ſempiternũ eſſe. Pꝛo ſanctꝰ ſuꝑ chꝛiſtũ deſcẽdit:illaſq; liguas nc lin pter qð ſcriptũ eſt. In pꝛincipio erat ver ignesas in qrũ viſione fideles apoſtolos n ean buym: ⁊ verbũ erat apud deũ:⁊ deus erat invno loco ↄſtitutos repleuit:opera eſſe lherl vyerbũ. Hoc erat in pꝛincipio apud deũ. totius ſancte trinitatis: id eſt vniꝰ dei qͥ De behhün Hec denuo ſempiternitas intimat᷑. vbi fecit omnia in celo ⁊ in terra viſibilia ⁊ in H dicit᷑ in pſalmo. Deus aũt rex noſter an / uiſibilia. demn te ſecula. Et alio loco. Sempiterna q̊ʒ CLapitulũ. VII. eſpintugn eius virtus ⁊ diuinitas. L Irmiſſime tene et nullaten?ꝰ du/ . annlale Capitulũu. IIII. IB bites ſolum deum filium: id eſt ſerndch . Irmiſſime tene et nullatenꝰ du/ vnã ex trinitate ꝑſonã ſolius pa eluuſgi K ites ſanctã trinitatẽ ſolũ veruz Vkris eſſe filium.ſpiritũ vero ſanctũ ißum ſideſce deji.ſicut eternũ ita ſolũ natura quoq; vnam ex trinitate ꝑſonam non ſo Nn liter incõmutabilẽ eſſe. Hoc enĩ ſignifi luus patris:ſed ſimul patris ⁊ filij eẽ ſpi emnlſt Iat, cũ dicit fuo ſuo moyſi.Ego ſũ qͥ ſuʒ ritum. Oſtendens enim dei filius ſe ſo / Uirsn Hinc ⁊ pſalmus dicit. In pꝛincipio do lum eſſe de patre genitum.ait. Sic eniʒ ,Ade mine terrã fundaſti:⁊ oꝑa manuũ tuarũ ſunt celi. Ipi peribũt tu autẽ ꝑmanes:et om̃es ſicut veſtimentuʒ veteraſcent. Et ſicut opertoꝛiũ mutabis eos ⁊ mutabũ deus dilexit mundum: vt filium ſuum vnigenitum daret. Et paulo poſt. Qui autem non credit:iam iudicatus eſt: qa non credit in nomine vnigeniti filij dei. V. meethulltgen nnnkiſhutſe niſbiiüntgin WN ng iccb iin ode öilsgit⸗ eromnigqueines tolediet On holunr oßziuf⸗ iN nmenundo⸗ Barfliaßiſnei Ecſenumticnthte lolizeſedii Dülcansinqgort jieniſo onuit uchit ticſtrnigenidns chit. dſuſci Nialdeciecdun emdcmns nirageinay, riigenininn An wgiis etlli mnu Cnningu, n ſnni irlislons Cacs kHoſcies choirdhencſe ck d⸗ anwüblil Spiritũ autẽ ſanctũ ⁊ patris et filij eſſe ſpiritũ aplłus docet qͥ ait. Uos autẽ non eſtis in carne:ſed in ſpiritu:ſi tamẽ ſpiri/ tus dei habitat in vobis.Et ſequit᷑. Di qquis autẽ ſpirituʒ chꝛiſti nõ habet:h nõ eſt eius. rmiſſime tene et nullatenꝰ du/ ritas.De filio quoq; ꝓcedere ſpũmſan/ cctũ.pꝓphetica atq; apłica doctrina nobiſ cõmendat.Eſaias eĩ dicit de filio. Per/ cutiet terrã virga oꝛis ſui.⁊ ſpũ labioꝛuzʒ ſuoꝛũ interſiciet impiũ.De q̊ aplus ait. NQuez interſiciet dñs ieſus ſpũ oꝛis ſui. Ouẽ etiam ipe vnicus dei filiꝰ ſpiritum oꝛis ſui eſſe ſignificans:poſt reſurrectio — nẽ ſuã inſuſflans in diſcipulos ait. Alcci/ pPite ſpiritũſanctũ. De oꝛe vero ipᷣius do mini ieſu ait iohãnes in apocalipſi.quia gladiꝰ vtraq; parte acutꝰ ꝓcedebat Ipᷣe vero ſpiritus oꝛis eius:ipᷣe eſt gladius qͥ de oꝛe eius ꝛocedit. Capitulũ. IN. Vbites trinitatẽ deũ immẽſaz eſſe ⸗ vtutem nõ mole.⁊ omnẽ creatu⸗ am ſpũalẽ atq; coꝛꝑalem vᷣtute eiꝰ etp/ IAJIIentia ↄtineri.Dicit enĩ deR pater. Celũ 1 terrã ego impleo. Dicit᷑ etiã de ſapiẽtia 4. dei que filiꝰ eſt eiꝰ:qꝛ attingit a fine vſq; ad finẽ foꝛtiter:⁊ diſponit omia ſuauit᷑. De ſpiritu quoq; ſctõ legimꝰ: qꝛ ſpiritꝰ dei repleuit oꝛbem terrarũ. Et dauid ꝓp/ pheta dicit. Quo ibo a ſpiritu tuo:⁊ q̊ͥ a facie tua fugiã:ſi aſcendero in celuʒ tu il deſcendero ad infernũ ades. 4 ic es:⁊ ſi Capitulũ. R. Irmiſſime tene et nullatenꝰ du/ ſe bites:vnã ex trinitate ꝑſonã:id eelt dei filiũ:qui ð natura dei pa is ſolus natꝰ eſt:⁊ vniꝰ eiuſdẽq; natu/ re cũ patre eſt.ipᷣm in plenitudie tempo/ ris ſm ſuſceptionẽ foꝛme ſeruilis volun tarie in ᷣgine ↄceptum:⁊ de vᷣgine natũ: verbũ camnẽ factũ:ipᷣm quoq; eſſe q eſſen bites eundẽ ſpiritũſanctũ qͥ pa/ tris ⁊ filij vnus eſt ſpiritꝰ de pa/ tre⁊ filio ꝓcedere.Dicit enĩ filiuſ. Cũ ve Merit ſpiritus veritatis q a patre ꝓcedit. AUbi luũ ſpiritũ eſſe docuit:qꝛ ipe eſt ve 5 rmiſſime tene et nullatenꝰ du/ tialiter natꝰ eſt de patre: ⁊ eſſentialit con ceptus eſt natuſq; de vᷣgine:ipᷣmq; vnuʒ eſſe ⁊ vnius nature cũ virgine qui ait de deo patre.ente ſecula fundauit me.⁊ an te ofnes colles generauit me. De ã etiaʒ dixit apłus. Quia cũ venit plenitudo tẽ poꝛis miſit deus filiũ ſuum factũ ex ma liere factũ ſub lege. l apitulũ.XI. HM BFIrnmiſſime tene et nullatenꝰ du / +☛ bites chꝛiſtũ filium dei ſicut de Ddeo patre plenuʒ ꝑfectũq; deuʒ. ita de virgine matre:verum ꝑfectũq; ho mianẽ genitũ:id eſt verbũ deũ habentẽ. ſ. ſine pẽto verã noſtri generis carnẽ ⁊ ani maã rationalẽ. Oõð ipᷣe dei filiꝰ euidenter oñdit dicẽs de carne ſua. Palpate et vi/ dete:qꝛ ſpũs carnẽ ⁊ oſſa nõ habet:ſicut me videt habere.Animã quoq; ſe habe re his v̈bis oſtendit dicens. Pꝛopterea me pater diligit:qꝛ ego pono animã me/ am:⁊ iteꝝ ſumo eam. Intellectuʒ quoq; gnie ſe habere oñdit in eo qð ait Diſcite a me.qꝛ mitis ſum et humilis coꝛde. Et de ipo deus ꝑ ꝓphetam dicit. Ecce ĩtel/ liget puer meus:⁊ exaltabũ᷑ et ſublimis erit valde. Nam ⁊ beatꝰ petrus ſᷣm ſan/ cti dauid ꝓphetiã in chꝛiſto carnẽ ⁊ ani/ mã ↄfitetur.De ipᷣo enĩ beato dauid lo/ quens ait. Pꝛopheta igit᷑ cũ eſſet ⁊ ſcire qꝛ iureiurãdo iuraſſet illi deꝰ de fructu lumbi eius ſedere ſuꝑ ſedẽ eius ꝓuides locutꝰ eſt de reſurrectione chꝛiſti:qꝛ ne q; derelicta eſt ania eius in inferno:neq; caro eius v idit coꝛruptionẽ. (Kapitulũ. XAII. Irmiſſime tene et nullatenꝰ du/ ites vnum filium atch ipm eſſe deum verũ:qui cum patre ⁊ deo A ſpirituſancto deo fecit om̃ia temꝑa:et in monte ſynai legem moyſi dedit oꝛdi/ natam per angelos.⁊ ipum deum vᷣbuʒ carnem factum:qui veniente plenitudi/ ne tempoꝛis:miſſus a patre factus eſt ex muliere quam fecit: ſolus factus eſt ſub lege qua D m dedit. Lapitulũ. XIII. Irmiſſime tene et nullatenꝰ du/ bites:dei verbum qð caro factũ eſt duas naturas incõfuſibiliter ꝑmanere.Unam verã diuinã:quã habʒ cũ patre cõmunẽ.ſm quaʒ dicit. Ego ⁊ pater vnũ ſumus:⁊ qͥ me videt: videt et patrẽ:⁊ ego ĩ patre:⁊ pater in me eſt:fĩᷣm quã eũ dicit apłus ſplendoꝛẽ gloꝛie ⁊ fi⸗/ guram ſubſtãtie dei · Alterã verã huma nam:ſᷣm quã ipᷣe deus incarnatus dicit. pater maio meeff. Immiſſime tene ⁊ nullatenꝰ du/ bites deum verbũ carnẽ factuʒ. /7 vnã habere diuinita ſue carniſ q; perſonã. Deus enĩ verbũ plenã natu/ ram humanã ita ſibiveracit᷑ vnire digna tus eſt.⁊ ꝑmanente diuinitate ſua ita ver bum caro factũ eſt:vt q́;uis naturaliter nõ hoc ſit verbũ qð caro.qꝛ duarũ natu rarũ veritas manet in chꝛiſto.ſ̃ m vnaz tamẽ ꝑſonã idem verbũ caro ab ipſo fie/ ret materne cõceptionis initio. Deꝰ enĩ verbũ non accepit ꝑſonam hominis ſed naturã:⁊ in eternã perſonã diuinitatꝭ ac cepit temꝑalem ſubſtantiã carnis. Unꝰ eſt ergo chꝛiſtus verbũ caro factũ:qui ? ex patribo ̃m carnẽ.⁊ ſuꝑ om̃ia deus be nedictus in ſecłla. Unus ieſus: cui et ps ter dicit. Ex vtero ante luciferũ genui te Vbi ſignificat᷑ ante om̃e tempꝰ ſine ini/ tio eterna natiuitaſ. Unus ieſus.de quo ⁊ euãgeliſta dicit. Quia vocatuʒ eſt no men eius ieſus:qð vocatũ eſt ab angelo KXapitulũ.XV. Brmiſſime tene ⁊ nullatenꝰ du/ 5 bites non carnẽ chꝛiſti ſine diui nitate cõceptam in vtero virgi⸗/ nis pꝛiuſq; ſuſciperet᷑ a verbo: ſed ipum vvrerbum deum ſue carnis acceptiõe con/ cCcceptum.ipſamq; carnem verbi incarna/ tione conceptam. rmiſſime tene et nullatenꝰ du / brum carnẽ factũ:ſe pꝛo nobiſ ob tuliſſe ſacrificiũ ⁊ hoſtiã deo in odoꝛem re veteris teſtamẽti anĩalia ſacrificaban/ tur:⁊ cui nũc:id eſt temꝑe noui teſtamen ti:cũ patre ⁊ ſpũſancto.cum quib illi eſt a vtero concipetur. 4 bites ipᷣm vnigenitũ deum ver⸗ ſuauitatis: cui cũ patre⁊ ſpũſancto a pa triarchis:pꝓphetis ⁊ ſacerdotibo tempo/ 1 mn tabile bonum:et ab ipſo creatas eſſe om vna diuinitas ſacrificiũ panis ⁊ viniĩ ſ de et charitate.ſancta eccłia catholica ꝑ vniuerſam oꝛbem terre offerre nõ ceſſat. In illis enĩ carnalibus victimis ſigniſi catio fuit carnis chꝛiſti.quã ꝓ peccatis noſtris ipᷣe ſine peccato fuerat oblaturꝰ: ⁊ ſanguinis quẽ erat effuſurus in remiſ/ ſionẽ peccatoꝛũ noſtroꝛũ. In iſto autem ſacrificio gratiaꝝactio atq; cõmemoꝛa/ tio eſt carnis chꝛiſti quã ꝓ nobis obtu/ lit: æ ſanguis quẽ pꝛo nobisjidẽ deus ef,. fudit.De quo beatꝰ paulus dicit in acti bus apoſtoloꝝ.Attẽdite vobiſ⁊ vniuer ſo gregi in quo vos ſpũſſanctus poſuit epiſcopos regere eccleſiaʒ dei:quam ac⸗ quiſiuit ſanguine ſuo. In illis ergo ſacri ficijs quid nobis eſſet donandũ figura- te ſignifſicabatur. In hoc autẽ ſacrificio quid nobis iam donatũ ſit.euidẽter oſtẽ ditur. In ulis ſacrificijs pꝛenũciabatur filius dei pꝛo impijs occidẽdus:in h̊ au tem pꝛo impijs annunciatur occiſus:te ſtante apoſtolo.quia chꝛiſtus cũ adöauc infirmi eſſemus ᷣm tempus pꝛo impis moꝛtuus eſt.⁊ quia cum inimici eſſemuſi recõciliati ſumus deo per moꝛtem fili,j/ eius. . apitulũ. XVII. – bites verbum carnẽ factum:ean dem humanam carnẽ ſemper ve us natus eſt.qua crucifixus ⁊ moꝛtuus eſt:qua reſurrexit ⁊ in celum aſcendit:et in dextera dei ſedet.qua etiã venturꝰ eſt iudicare viuos et moꝛtuos: pꝛopter qdð s anat cye⸗/ niet quẽadmodũ vidiſtis eum euntemi apoſtoli ab angelis audierunt. celum. Et beatus iohannes ait.Ecceyxe niet cum nubibus:⁊ videbit eum omnii oculus:⁊ qui eum confixerunt: et vide/ but eum om̃es trib terre talem. ¶ apitulũ. X VIII. Irmiſſime tene et nullatenꝰ du / bites trinitatem deum:id eſt pa trrem ⁊ filium ⁊ ſpiritumſanctuʒ eſſe naturaliter ſummum atq; incommu nes naturas:bonas quidem:quia a ſum mo bono facte ſunt:ſed mutabiles qꝛ de iblobeſun turammdpig on naturckbon nuunminuiete mila dotinin Paliainhl⸗ gisnullmd Ctalumnobon nuinpaneturi lludpularniuct fetqneoꝛdime ſttuiois. Mllius t hpi Uturecſſe⸗ Irmiſſime tene ⁊ nullatenꝰ du/ am habere. qua de virgine verbum de / ffuunßrte ngo cbil ſurnunnti ctaonan tihurguned⸗ mangeinatar nunnunchdee iusangei lhnc ſt nr onſeien oſ bgradat egubdinin ideoeniggde ureſſeſen elah tiogtgh önne. ignipnobisc ponddislidedan, Wulusdintnen Aniäirtttinig o ſpüſtneſit teſtz nigin o. Allscgoſ ſerdoruncüfin ybocauriſicnin ns niciben occididnsinb⸗ Wciavar OCſne a Kns cinch Nnenpns ren iW. Enettulenxn Wran Hnn mranilncn. rherabonde/ cinstmornts cdun del ncinan/4 vemos:tetd lienm Soe Gitisan unl ohnmnmst,A nihilo facte ſunt:nullamq; eſſe malã no/ turam: quia omnis natura inquantum natura eſt bona eſt. Sed quia in ea bo/ num ⁊ minui et augeri poteſt. intantum mala dicit᷑:inqntum bonũ eius minuit᷑. Maluũ eni nihil aliud eſt niſi boni pꝛiua tio. Uñ geminũ oſtat eſſe creature ratio nalis malũ.vnũ quo volũtarie ipᷣa defi/ cit a ſummo bono creatoꝛe ſuo.alteruʒ q̊ inuita punietur ignis eterni ſupplicio. illud paſſura iuſte: qꝛ hoc admiſit iniu/ ſte.⁊ que oꝛdinẽ in ſe nõ ſeruauit diuine inſtitutiõ diuine nõ effugiet vl i. tionis. ¶. Caplm. XIXNX. uis eſt m naturalẽ oiuinitatẽ ſuaʒ ſum oterüt ille qͥ fecit ⁊ ea qᷓ fecit. nature eſſe bites oem creaturaz naturaliter mutabilẽ a deo incõmutabili fa tam 01 et lane an geloꝛũ in deteriꝰ mutari.qꝛ ſic acceperũt eternã beatitudinẽ:qua deo ſtabiliter ꝑ// fruunt᷑:vt ea carere nõ poſſint. Sed hoc ipᷣm qð ab illo ſtatu beatitudinis in quo ſunt mutart ĩ deteriꝰ nullatenꝰ poſſunt. nõ eſt eis nateiralit᷑ inſitũ.ſed poſtq; crea ti ſunt gratie diuielargitate collatũ. Di enĩ angeli natua liter incõmutabiles fie Lapitulũ. X NI. ius angeli c Ceteros vero ſpũs bꝛutoꝝ anialiũ rati onalẽ intelligentiam nõ accepiſſe. Pꝛo/ pter qð dicit᷑ homĩb. Nolite fieri ſicut equus ⁊ mulus:qͥbo nõ eſt intellectꝰ. Et ideo anias hoĩm ⁊ anias pecoꝝvniꝰ na/ ture nõ eſſe:nec anĩias pecoꝝ in homĩes nec aias hoĩm in pec Imrmilſime tene ⁊ nullatenꝰ du bites neq; angłos neq; aliã qui liobet creaturã eiuſdẽ nature eſſe: ma trinitas ꝗ eſt vnꝰ naturaliter deꝰ pa/ ter ⁊ filius ⁊ ſpũſſctũs. Neq; eniʒ vnius fmiſſime tene ⁊ nullatenꝰ du / m. nec tũ poſſe quẽlibet ſanctoꝛuʒ an rent:nunq; de eoꝝ. ſoꝛtio diabolus ⁊ e/ Irmiſſime tene er nullatenꝰ? du/ bues in omi creatuiꝗq:quã ſpia lem atq; coꝛpoꝛeã ſunmuma trini- las fecit.ſolos ſpũs anglłicos æ= hũanos iintelligendi facultatẽ diuinitꝰ accepiſſe. in pecoꝛa poſſe trãſire. AIrmilſime tene et nullatenꝰ du/ bites pꝛimos homies:id eſt adã ⁊ mulierẽ eius.bonos ⁊ rectos:⁊ eccato creatos cũ libero arbitrio q̊ ꝓpoſſent humili ⁊ bona voluntate ſeruire atq; obedire:quo arbitrio etia poſſent ſi vellent ꝓpꝛia volũtate peccare.eoſq; nõ neceſſitate ſed ꝓpꝛia volũtate peccaſſe:il loq; peccato ſic ĩ deteriꝰ mutatã huma/ nã naturã: vt nõ ſolũ in ipis pᷣmis homi nibo ꝑ peccatũ moꝛs obtineret regnuz:ſʒ etiã in omes homies tranſiret pẽti moꝛ tiſq; dominii. = Binet pol Kapitulũ. X III. AIfmilſime tene ⁊2 nullatenꝰ du⸗ biltes omnẽ hoiem q bocubitü virli⁊ mulieris ocipit᷑ cũ pecca/ ooꝛigiali naſci.impietati ſubditu: moꝛ/ 1. * tiq; ſubiectũ.⁊ ob hoc natura ire filiũ na ſci.de qua dicit apłls. Eramꝰ ⁊ nos natu ra filij ire.ſicut et ceteri. A qua ira nullꝰ liberabit᷑ niſi ꝑ fidẽ mediatoꝛis dei ⁊ ho minũ homis ieſu chꝛiſti:qui ſine pẽto cõ ceptus:ſine pẽto natus:ſine pẽto moꝛtu us.peccatũ ꝓ nob ſactus eſt:id eſt ſacrifi cium factꝰ eſt ꝓ peccatꝭ noſtris. Invete- Vi quippe teſtamẽto pẽta dicebant᷑ ſacri ficia.que ꝓ pecca offerebant᷑: in b oi ,⸗ us fuit ſignificatio chꝛiſti: qꝛ ipᷣe eſt a2nſl gnus dei qui tollit pẽta mundi. NAKapifuln. X XIIII. Irmiſſime tene et nullatenꝰ du/ Vbites nõ ſolũ homĩes iã ratione vrtentes: verũ etiã puulos qui ſi e in vteris matruʒ viuere incipiũt ⁊ ibi moꝛiunt᷑ſiue cuʒ de matribo nati ſine ſa⸗/ cramẽto ſancti baptiſmat qðᷣ dat᷑ in no/ mine patris ⁊ filij ⁊ ſpũſſancti.de hoc ſe chlo trãſeunt.ignis eterni ſupplicio pu/ niendos:qꝛ ⁊ ſi pꝓpꝛie actõis peccatũ nul lum habuerũt oꝛiginalis tamen peccati X oãnationẽ carnali conceptiõe natiuita te traxerüt. KCapkm. XNXNVN. VIrmiſſime tene ⁊ nullatenꝰ du/ fbitel.iõ chꝛiſtũ filiũði ad iudicã Aaers viuos ⁊ moꝛtuos vẽtuꝝ.vt oĩes q̊s h̊ dono ſue gfr̃e gratis ꝑ fidẽ iu ſtificat.eiſdẽq; iuſtificatꝭ ĩ fide ⁊ caritate ſctẽ mr̃is eccie vſq; ĩ finẽ ꝑſeuerãtiaʒ do/⸗ nat.ĩ ſuo aduẽtu reſuſcitʒ ⁊ glłificæt:ꝛ bunm tur autẽ eũ qͥ ſunt ex ꝑte illiꝰ.ꝓ eo qꝛ eu, coꝛ:pibo ſiet qðᷣ ipe apłs ait. Seminatur „ — ꝓmiſſionẽ ſuã eles ſanctꝭ angelł faciat. ⁊ ad eũ ſtatũ ꝑducat in q̊ͥ ꝑfecte quãtum vnicuiq; donat deꝰ boni ſint:⁊ ab ipᷣa ꝑ⸗/ We fide ad petrum cipere:paruulis vero qͥ nec ppꝛia volun tate credere:nec pniam ꝓ peccato qð oꝛi ginalit᷑ trahunt agere pñt: ſacrametuʒ fi dvũñũi futurã eſſe cõem. retributionẽ vo iu ſſticie dei eſſe bonis maliſq; diſſimile:ᷣm Seminat in ignobilitate: ſurget in glia Geminat in infirmitate: ſurget in virtu bit. Sic autẽ tunc ðꝛ ſpũale coꝛpꝰcũ nõ 8ðꝛ cu tñ inue nullum hoĩem acceptuꝝ vitã eternaʒ.qᷓ noõ hic a mal ſuis fuerit ꝑ pniaʒ fidemq; uerſus:⁊ ꝑ ſacramẽtum fidei ⁊ peniten fectione deincepſ mutari nõ poſſint.vbi diuerſa erit ſctõꝝ glia:ſʒ vna erit oĩm vi ta eterna.Diabolũ vero ⁊ angłos eius i ignẽ eternũ a chꝛiſto eẽ mittẽdos vbi nũ q; carebũt pena:quã eis pꝛeꝑauit diuĩa iuſticia.Cuʒ ipᷣo etiã diabolo impios ⁊ iniq̊s hoĩes de qͥb ſcriptura dicit.imitã etas eoꝛuʒ capaxę Ate IX Irmiſſime aplm. XXVIII. in mal oꝑiba imitati ſunt: ⁊ añ finẽ pñtii vite ↄgruã pñiam nõ egerunt.reſumpti coꝛꝑibo ſupplicig eterne cõbuſtiõis arſu . Eapitulũ. X VI. Irmiſſime tene ⁊ nullatenꝰ dubi tes:oĩbus hoĩb ⁊ bonis⁊ malii reſurrectionẽ carnis in aduentu/ eſipiſcant a diaboli laqueis. rmiſt tem. ? cie dei elle bon cuiuſqᷓ; p̃dicatoꝛis audire:ſed diuĩs mã ꝙ apls ait.qꝛ oẽs reſurgemus:ſʒ nõ oẽs cens. Et moꝛtui reſurgent incoꝛrupti ? nos iĩmutabimur.Et oñdens q̃ erit ibſa gratia ſua pᷣuenerit.vt qð audit coꝛpoꝛe tale H̊ induere ĩmoꝛtalitatẽ. In iuſtoꝛuz a voluntte. „ cere pꝛo bo in coꝛruptione.ſurget in incoꝛruptione. AIrmillimen laten? du/ 1bites deo incõmutabilino ſolũ Pterita ⁊ pᷣſentia:ſed etiaʒ futura nia incõmutabiliter eſſe notiſſima.cui te. Seminat᷑ coꝛpꝰ animale. ſurget coꝛ ppym̃ia incõmntabiliter eſſe notiſſima.cui dicit. Deus q occultoꝝ es cognitoꝛ: qui pus ſpuale. Oð ꝓpterea ſpũale dixit: nõ5⸗ qꝛ ipᷣm coꝛpus ſpus erit: iʒ qꝛ viuificĩẽte ſcis omia anteq; ſfiuint. ſpũ imoꝛtale atq; incoꝛruptibile ymane apitulam. X XKK. Immilſime tene ⁊ nullaten? du/ bites:trinitatẽ deũ incõmutabi ſpũs ſit:ſʒ maneat coꝛpꝰ.ſicẽ nunc anĩale bitee nco üg lez. eꝝ omniũ atq; opeꝝ tam ſu eniat nõ ania eſſe ſz coꝛpus. Irmiſſime tener nullatenus du ante om̃ia ſecula ſcire quib eſſet ꝑ fidem gratiã largiturus:ſine qua nemo põt ex initio mundi vſq; in finẽ a reatu peccati chꝛiſti ſuo ſanguine baptizãtur: laginis filij ſui. (KCapkm. XXXIII. Imiſſime tene ⁊ nullaten? du / bites om̃s quos vaſa miſericoꝛ die gratuita bonitate deus fecit. II817 8& actame mes ſieri tie:id eſt ꝑ baptiſmũ liberatꝰ:⁊ maioꝛib rH quidẽ neceſſariũ eſſe ⁊ pniam de mal ſu/ is agere:⁊ fidẽ catholicã f̃ᷣm regulã veri tatis tenere:⁊ ſacramẽtuʒ baptiſmat ac dei qð eſt ſanctũ baptiſmna q; diu ratiõis enõ poteſt: ſufficere tene ⁊ nullatenꝰ du / dbites neminẽ hic poſſe hoĩm pe nitentiã agere:niſi queʒ deus il luminauerit ⁊ gratuita ſua miſeratiõe cõ uerterit.Aplłus enĩ dicit. Ne foꝛte deti lis deus pñiam ad cognoſcendã verita/ niſſime tene ⁊ nullatenꝰ du- ites:poſſe quidẽ hoĩem quem nec ignoꝛãtia l̃aꝝ:nec aliq̃ phi/ betimbecillitas vł aduerſitas vᷣba ſan / ctelegis ⁊ euãgelij:ſiue legere ſiue ex oꝛe mallſi datis obedire neminẽ poſſe.niſi quẽ deꝰ coꝛde etiã ꝑcipiat:⁊ accepta diuinitꝰ bo na voluntate atq; vᷣtute.mãdata facere⁊ velit ⁊ poſſit.Neq; en q plantat eſt ali / immutatio adiecit. Opoꝛtet enim coꝛu. quidneq; q nigat: ſed incremetum dat ptibile h̊ induere incoꝛruptionẽ.⁊ moꝛ;è ddeus.qui etiã oꝑatur in nob ⁊ velle⁊ xfi Aoꝛuz ; humanox certiſſimũ cognitoꝛẽ. tam oꝛiginalis q; actual abſolui.Quos enĩ deus pꝛeſciuit:⁊ pꝛedeſtinauit cõfoꝛ no in onüdae ſegliquecc⸗ adregnu, tinnutad, Peecdetian nockppnn Caſtnatob i ſunchigu (ehnmoke tibuspſacn lutaſcern. celino nul Chmnllaripen Wedd Wro NMRWN bapdde ſdadit Etcen hocba⸗ gb henn ſuiſie Uroby⸗ latoꝛeni Krenliqnezdan unſun nienti ldict etoerede Ndahvilnes InNN — £ = S- inen lned egncehämer nininn en Nl uanins d iluelegen hen Auclre ini⸗ in poſe niſini⸗ ntcandnce eceen diue Nrnd müdmmtn Gei plnr ledqinoane gmnrunhnf eniültfin lun vunlihegl ðG 74 iunte oſtitutionẽ mũdi in adoptionẽ fili/ oꝛũ dei pᷣdeſtinatos a deo.neq; ꝑire poſ/ ſe aliquẽ eoꝛum quos deus pdeſtinauit ad regnũ celoꝛũ:nec quẽq; quos nõ pᷣde ſtinauit ad vitaʒ: vlla poſſe rõne ſaluari. Pꝛedeſtinatio enĩ illa gratuite donatio nis eſt pꝛeꝑatio:qua nos apłus ait pꝛe/ dNEEapitulũ. X XXIII. Innilſſime tene et nullaten? du/ bites ſacramentuʒ baptiſmatis ſed etiã apud hereticos qͥ in nomĩe pfis ⁊ filij ⁊ ſpũſſancti baptiʒant eſſe poſſe.ſʒ extra eccleſiã catholicã pꝛodeſſe non poſ ſe. Immo ſicut intra eccłiam recte credẽ tibus ꝑ ſacmamentũ baptiſmi cõferri ſa/ lutẽ: ſic extra eccleſiã baptiʒatis:ſi ad ec· cleſiã nõ redierint: eodem baptiſmo ac/ cumulari perniciẽ. Tantũ eĩ valet eccle/ ſiaſtice ſocietatis vnitas ad ſalutẽ:vt be ptiſmo nõ ſaluetur. cui nõ ibi datur. vbi opoꝛtet vt detur. Ineſſe tamen homini baptiſmũ etiã extra eccłiam baptiʒato: ſed ad iudiciuʒ ineſſe ab eccłia ſeparato. Et qꝛ maniteſtũ eſt vbicũq; datũ fuerit poc baptiſma ſemel eſſe dandũ: ideo ⁊ ſi ab hereticis in nomĩe patris⁊ filij ⁊ ſpũſ ſancti fuerit datũ:venerabiliter agnoſcẽ dũ:⁊ ob hoc nullatenꝰ iterandum. Sal uatoꝛ enĩ dicit.Qui ſemel lotus eſt: non 1ingdiget niſi vt pedes lauet. Irmiſſime tene et nullatenꝰ du/ Xbites: omnẽ extra eccłiaʒ catho licam baptiʒatũ ꝑticipẽ fieri nõ Ppoſſ. e vite eterne. ſi ante ſinẽ vite huiꝰ ca tholice nõ fuerit redditus atq; incoꝛpo ratus eccłie.Quia ſi habeã inquit apls: omnẽ ſideʒ: ⁊ nouerim om̃ia ſacramẽta: charitatẽ aũt nõ habeã:nihil ſum. Naʒ ꝛin diebo diluuij neminẽ legimus extra archam potuiſſe ſaluari. ¶Lapitulũ. XXXV. Ifmiſſime tene et nullatenꝰ du⸗/ bites: nõ ſolũ om̃s paganos: ſʒ etiã om̃es iudeos.hereticos at/ aticos qͥ extra eccleſiã catholicã ſciſm deſtinatos in adoptionẽ filioꝛũ dei ꝑ ie/ rnoõ ſolũ intra eccłliam catholicã: pſentẽ finiũt vitã, in ignẽ eternũ ituroꝛ: CXCII parat, at diabolo angelis eius. K,apitulũ. X XXVI. InInmmiſſime tene et nullatenꝰ du/ bites.quęelibet hereticũ ſiue ſeiſ maticuũ in noiĩe patris ⁊ filij ⁊ ſpi rituſſancti baptiʒatuʒ.ſi eccłlie catholice nõ ſuerit aggregatꝰ:q̃ntaſcũq; elemoſy/ nas fecerit:⁊ ſi pꝛo chꝛiſti noĩe etiaʒ ſan/ guinẽ fuderit: nullatenus poſſe ſaluari. Omi eĩ hoĩ qͥ ecclie catholice ñ tenetvni tatez. neq; baptiſmꝰ neq; elemoſyna m libet copioſa.neq; moꝛs ꝓ nomie chꝛiſti ſuſcepta ꝓficere poterit ad ſaluteʒ:qñ in eo heretica vł ſciſmatica pꝛauitas pſeue tad moꝛte. NNXzapitulũ. X X KVII. mInmilſime tene et nullaten? du⸗ bites nõ omes q; intra eccliaʒ ca tholica baptiʒant᷑ accepturoſeſ ſe vitã etemni: ſed eos qͥ pcepto baptiſma te recte viuũt:id eſt qͥ abſtinuerũt ſea vi tijs ⁊ ↄcupiſcentijs camis.Regnũ enim ceæloꝝ ſicut infideles heretici atq; ſciſinx. tici nõ habebunt: ſic catholici criminoſi * . BIrmiſſime teneet nullaten? du⸗ bites: etiã iuſtos atq; ſctõs ho/ mmMines erceptis his qͥ baptiʒzati paruuli ſunt ſine pẽto hic nemineʒ viue re poſſe:ſemꝑq; om̃i homini eſſe neceſſa riũ:⁊ pcta ſua vſq; in finẽvite pᷣſentis ele moſynis diluere: ⁊ remiſſionẽ a deo hu⸗ militer ac veraciter poſtularer. Irmilſime tene et nullaten?ꝰ du⸗ bites omnẽ creaturã dei bonam ele nihil reijciendũ qð cũ gra/ iarũactiõe ꝑcipitur.et dei ſeruos qͥ car/ nibo aut vino abſtinẽt:nõ tanq; immun⸗ da q a deo facta ſunt reſpuere: ſed a foꝛti oꝛecibo ⁊ potu ꝓ ſola caſtigatiõe coꝛpis abſtinere. Nuptias quoq; diuinitꝰ inſti tutas ⁊ benedictas.⁊ meliꝰ quidẽ ſi quiſ q; ſine ↄiugio ſit.vt liberiꝰ atq; plenius cogitet q̃ ſunt dei.quõ placeat deo:tñ il⸗ lis qui ↄtinentiã nõ vouerũt nulluʒ eſſe peccatũ.ſi vel mulier nubat: vł vir vxo/ rem ducat. Nec ſolas pꝛimas nuptias a deo inſtitutas:ſed etiã ſcðᷣas et ſercins . *. ℳ * 4 eoꝛũ qui ſe ↄtinere nõ pñt infirmitate cõ ceſſas.Eis vero qͥ ſiue ↄiugati ſiue a cõ/ iugio liberi ↄtinentiã deo vouerunt.ad/ modũ eẽ dãnabile: ſi vel illi ↄiugaleopꝰ voluerint appetere q̊ ſe nõ acceſſuros. v illi repetere a qͥ ſe receſſuros: illi libera: il li communi ꝓfeſſi ſunt voluntate ((((LCapitulu. XI. bites areã dei eſſe ecckiaʒ catho/ licã.⁊ intra eã vſq; in fineʒ ſeculi nis malos „ „ . — los. nec ꝓ malis bonos deſerẽdos:ſed ꝓ bonis malos inqntũ exigit fidei ⁊ chari/⸗ tatis ratio tolerãdos.i.ſi vł in eccłia nul lius ꝑfidie ſemina ſpargũt:vł ſrẽs ad ali qð malũ opꝰ moꝛtifera imitatiõe nõ du/ ciut. nec poſſe aliquẽ intra eccłiaʒ catbo/ licam recte credentẽ beneq; viuentẽ alie/ no vnq; maculari pcto.ſi cuiq; peccanti nec ↄſenſionẽ pꝛebeat nec fauoꝛem.vtili terq; malos a bonis intra eccliam tole/ rari. ſi hoc cũ eis bñ viuẽdo ⁊ bñ monen do agat᷑:vt ⁊ vidẽtes ⁊ audiẽtes q̃ bona ſunt:mala ſua reſpuãt:iudicãdos ſea ðo ꝓ ſuis malis oꝑibaↄtremiſcãt: atq; ita p ueniente dono gfe de ſuis iniquitatibuſ ↄfundant᷑:⁊ ad bonã vitam ꝑ dei miſeri/ coꝛdiã ↄuertant᷑ Bonos vero a malis in tra eccłiam dũtaxat catholicaʒ ↄſtitutis nnunc debere operuʒz diſſiłitudine ſeꝑari: yäyt cũ qͥb diuĩa cõicant ſacramẽta:nõ ha beãt mala oꝑa:qᷣbo illi ſunt criminoſi:cõ munia. In fine vero ſecłi bonos a malis etiã coꝛpe ſepãdos:qñ veniet chꝛiſtꝰ ha bens ventilabꝛũ in manu ſua:⁊ ꝑmũda/ bit areã ſuã:⁊ ↄgregabit triticũ in hoꝛre um ſuum:paleas autẽ cõburet igni inex tinguibili:qũ ꝑ iudiciũ iuſtũ ſegregabit iuſtos ab iniuſtis.bonos a mal:rectos a puerſis:bonos ↄſtituet a dextris: maloſ a ſiniſtris:⁊ ex eius oꝛe iuſti eterniq; iu/ dicij ſempiterna atq; ĩcõmutabili ꝓlata ſnia:iniqui om̃s ibunt in cõbuſtioneʒ e/ ternã:iuſti autẽ in vitã eternã.iniqͥ ſemꝑ arſuri cũ diabolo.iuſti autẽ regnaturi ſi he fine cum chꝛiſto. zare cognoueriſ tanq; peſtẽ fuge:⁊ tanqᷓ; Irmilſime tene et nullaten? du/ frumẽto mirtae paleas ↄtineri.ð eſt boꝝ- acramẽtoꝝ cõmuniõe miſce / ri:⁊ in omi ꝓfeſſiõe ſiue clericoꝝ ſiue mo nachoꝝ:ſiue laicoꝝ:bonos eſſe ſit et ma Ec interim ãdraginta capita hIQla ad regulã vere fidei firmiſſi me ptinẽtia fideliter crede:foꝛ titer tene:veracit pa tienterq; St ſi quẽ ↄtraria his dogmati/ hereticũ abijce. Ita eni iſta qᷓ poſuim ſi dei catholice ↄgruũt.vt ſi qͥs nõ ſolũ oĩ⸗ bus: ſed etiã ſingul voluerit ↄtraire:ĩ co ꝓſingulis hoꝝ cõtumaciter repugnat: ⁊ his cõtraria docerenõ dubitat. hereti cus ⁊ chꝛiſtiane fidei ĩimicꝰ: atq; ex hoc oĩbus catholiq anathematiʒãdus appa reat.Quãuis igit᷑ ⁊ anguſtia tꝑis ⁊ feſti natio poꝛtitoꝛis cõpulerit nos aliq: qᷓp Diuerlis hereſiba agnoſcẽdis atq; vitan/ dis fuerũt inſerẽda. pᷣterire ſilentio:tñ ſi oñmia qᷓ in opuſculo cõtinent᷑ recenſere ⁊ notiſſima pꝛoꝛſus habere nõ negligaſ. ex his poteris cauta diſcretiõe:etiã ð ce teris ſpũaliter iudicare.Aplus enĩ dicit qꝛ ſpiritualł iudicat om̃ia:qͥ donec vnuſ/ quiſq; noſty ꝑueniat in eo d certũ reci/ pit fidelit᷑ ꝑſeueret. ſi da qWuoq illi deus reuelabit. Ere firmũ fidei eſt fundamẽ/ tum pꝛincipalit᷑ credere patrẽ ⁊ filiũ ⁊ ſpũmſctm̃ vnũ eſſena turalit᷑ deuz. ita vt de natura patris vere natũ vnigenitũ filiũ.⁊ ſil de patre ⁊ filio vere atq; naturalit᷑ ꝓceden/ tem credamꝰ ſpũmſctm̃.ipᷣamq; ſanctaʒ trinitatẽ eſſe vnũ ſolum veꝝ eternũ atq; incõmutabilẽ deũ. Credere etiaʒ ↄgruit ad ſalutẽ vnã ex trinitate pſonã.i.vnige/ nitum deũ ꝓ nr̃a ſalute ſolũ hoĩeʒ factũ. eundẽq; vnũ eſſe deuz veꝝ ⁊ hoĩem veꝝ. ☛ SIm diuinitatẽ vnã naturã hñtem cũ pfe 2 ſpũ̃ſctõ.ſm humanitatẽ vᷣo alam chꝛi⸗ ſti rõnalẽ eiuſdẽ nature eſſe cuiꝰ ſunt aĩe oĩm hoĩm:⁊ carnẽ chꝛiſti illiꝰ eſſe natu/⸗ re cuiꝰ eſt vniuerſoꝝ qͥ de pᷣmo hoie oꝛi/ ginẽ ducũt Ergo nec aĩaʒ chꝛiſti nec car nẽ vniꝰ cũ diuinitate eiuſdẽq; eſſe natu/ re:qꝛ ſm hũanitatẽ vere ipſe creat eſt. ſʒ cut diuinitati eiꝰ cũ pr̃e ⁊ ſpũſctõ eſt di uina natura cõis. ſic ale eiꝰ æ coꝛpi natu/⸗ ralis eſt cõmunio cũ aĩabo ⁊ coꝛꝑiba nr̃is Oui diuinitate ſua carnẽ atq; aniam cre dentiũ in ſe.⁊ a pẽti dominio:⁊ ab eteme it ſapit:hoc mottaſthde Gopan hn obliuiſcens llczfple ommhidgeben hub ſcin Alrigalio ſedeßannie itoti iautp miroinne lugcncetitmenn cetn ſalue nigd oſnes Merdet. coqſeco oſomi Dhhiaure reindßo ſe flichariſin ſceꝛcharien Whheregi Noce iccan Gneſos uer here diligere menuiſſ nerpoi ul penin AMusded disgopperer ſevitſeten henfzina Mrüſinen cſbunkdei EGtpaupea lmnusgai heritregn (sſeni nopdi Mhoſgle ſonczie yatne üngnneg, Ahere ſcafini ſiccltergnten enatpanmnnn n bi dognan peſefigettni iſkri poſnini tſicsnoͤſolic/ luent mnirein Waler fepugnr d dbitgtberen erdor tbmmzicnenn ngotun got⸗ Plerwvii Cngtin zenn Uononi vchtinat uate abarenoeglig⸗ näemnid saididt acdonerzrul eogöceturec- Arit ſe. du. Rdeick funer⸗ inaitade iniañ nid N NeNNMR iiſfli uunitnun iſimg ind NANN ütigii clhoien ſc. i bünmdd⸗S. eainti uuni eun no oieon/ chꝛiſine diz Aeſan, biſton Ahii, rconhii⸗ ngninn moꝛtis ſupplicio gratis eripuit auferen do pcrmm. Hac eni credulitate munit nõ obliuiſceris diuinã miſericoꝛdiã die no/ ctuq; ſupplicare. obſecrans beatã ſpem omniũ credentiũ in ſe qͥ eſt chꝛiſtus dñſ. vt huiꝰ fidei veritatẽ firmit᷑ teneas.inui olatãq; cuſtodias: qꝛ ſpũſſctũs fidelibꝰ ſe depcantibo copioſuʒ ſumminiſtrat ad/ iutoꝛiũ.ſicut ꝓpheta dicit.Pꝛope eſt do min? oib inuocatibo eũ in veritate. Uo luntatẽ timentiũ ſe faciet:⁊ pᷣces eoꝝ ex/ gudiet:⁊ ſaluos faciet eos. Cuſtodit do minꝰ om̃es diligẽtes ſe:⁊ om̃es pctõꝛes diſperdet. Et iterum ipᷣi deo dicit. Ecce oſes qͥ ſe elongant a te ꝑibunt. ꝑdidiſti ommes qͥ foꝛnicant᷑ abs te. Deſe autẽ ait. Mihi autẽ adherere deo bonũ eſt:pone re in dñno ſpem meam. Adhere igit᷑ deo fili chariſſime:⁊ ĩ ipᷣo ſpeʒ tuã toto coꝛde fide ⁊ charitate ↄſtitue. In militia ſecu/ li exhibe regi terreno ſidele ſeruitiũ:qꝛ H diligit de. hoc mãdat apłs. In cauſa ve ro ſidei:qua chꝛiſtus nos redemit in ſan guine ſuo:om̃is ð coꝛde nr̃o timoꝛ abſce dat. Illi aias nr̃as debemꝰ.cuiꝰ ſangui- ne redempti ſumꝰ Illũ debemꝰ pᷣ oĩbus diligere:quẽ nouimꝰ noſtraꝝ aniaꝝ cle⸗/ mentiſſimũ redemptoꝛẽ.Illiꝰ debemꝰ ti mere pᷣ oĩbus eternã et verã poteſtatem. quẽ venturũ ſperamꝰ equiſſimũ iudiceʒ Illius debem pꝓmiſſa toto affectu coꝛ/ dis appetere: qui põt ⁊ aĩe ⁊ coꝛꝑi dona re vitã eternã. Illiꝰ debemus timere ira cundiã:qui põt aiam ⁊ coꝛpꝰ mittere ĩ ge —— in cuiꝰ iudicio ſine acceptiõe ꝑſo Hpenl ceptiõe pſe narũ:ſine ambitu poteſtatũ. eq̃liter iudi cabunt᷑ dni ⁊ ſeruireges ⁊ milites:diui tes ⁊ pauꝑes:humiles ⁊ ſublimes. Ubi ſeruus quiſqͥs hic fidẽ dei in veritate te/ nuerit regno potiet᷑ eterno.dñs aũt infi/ gelis ſempiterno exuret᷑ incendio. Ubi ſeruoꝝ dñoꝝqʒ fideliũ.nec vita termina bitur nec leticia finiet᷑. Infideliũ vᷣo ſiue ſeruoꝝ ſiue dñoꝝ.ſᷣm ſermonis ꝓpheti/ ci veritatẽ.ignis eoꝝ nõ extinguet᷑:⁊ ver mis eoꝝ nõ moꝛiet᷑. Ibunt enim iniqͥ in ignẽ eternũ:qͥ paratꝰ eſt diab olo ⁊ angeł eius. Attendamꝰaũt quos illuc ſaluatoꝛ ituros eſſe pᷣdixerit. Nempe illos quibo dicturꝰ eſt. eſt uriuix nõ dediſtis mibi mã ducare. ſitiui ⁊ nõ dediſtis mihi bibere. nudus fui ⁊ nõ veſtiſtis me.hoſpes ⁊ nõ ſuſcepiſtis me.infirmꝰ ⁊ in carcere et nõ veniſtis ad me.O ſi in ignẽ eternum di gne mittetur qͥ chꝛiſto in ſuis minimis elſurienti panẽ nõ dederit.qͥd paſſurꝰ eſt qui ipᷣm panem q de celo deſcẽdit:ſibi ꝑ infidelitatis vitiũ adimit: Et ſi in flam/ mis ꝑennibe exuretur.qui chꝛiſto ĩ ſuis minimis ſitienti calicẽ aque frigide non tibuit.qͥd ille patiet᷑ qui renat ex aqua ⁊ ſpũſancto:ſanctũ baptiſma in ſe itera- re ꝑmittit:qð ad ſalutẽ ſemel ⁊ ad ſacra/ mentũ ſancte regeneratiõis accepit: Et ſi illũ credimꝰ ꝑennibo ſubdendũ eſſe toꝛ mentis. q chꝛiſtũ in ſuis minimis pegri nuʒz hoſpitio negligit charitate ſuſciꝑe. quid paſſuꝝ ſe putauerit qͥ dũm chꝛiſtũ de domo ſui coꝛdis excludens.⁊ diabo/ lum in ſe ceca pꝛoꝛſus infidelitate recipi ens. de ſancta eccłia q̃ eſt colũna ⁊ firma/ mentũ veritatꝭ.heretica circũuẽtus falſi tate diſceſſerit:? Et ſi ille qͥ infirmos atq; in carcere poſitos famulos chꝛiſti nõ vi ſitat:igni deputat᷑ ſempiterno.qͥd illis re tribuendũ dicimꝰ qui dei famulos in qͥ; bus ſolã ꝑſequũtur ſidei veritatem. aut ſqualoꝛe carcerũ.aut exilioꝝ depoꝛtatio ne violenter affligunt: Sed in his om̃i/ bus licet infideles ſeuiant:deꝰ tamen ſu is auxiliũ ſũminiſtrat.Et dũ inimici fi/ dei aut callida quẽq; ſeductione aut vio lenta cõpulſione cupiũt depꝛauare.chꝛi ſtus qui eſt virtꝰ ⁊ ſapiẽtia dei.vt moꝛti/ fere ſuaſionis ꝓmiſſa deſpiciant:⁊ virtu tem tribuit.vt terroꝛibus humanis ro/ boꝛe diuini timoꝛis obſiſtant. tantuʒ eſt vt volütas nõ auertat᷑ a deo: ⁊ fidei pꝛe/ mio potiat᷑. Jpᷣa eſt eni cui aut ꝓ infideli tate infligit eterna pena. aut ſeruate fidei merces erit ſempiterna leticdia. ¶ Erxrplicit liber ſancti Auguſtini dere gula vere fidei ad petrum dyaconum. ¶ncipiunt ſermones duo aurelij Eu guſtini de vita ⁊ moꝛibus clencozü. Fopter qð 5„ volui rogani heſterno Dile: vt hodie frequẽtius Coueniretis: 8 eſt. q di/ cctur ſum. Clobiſcum h Vviuimꝰ?: ppter vos vi/ nimus:⁊ intentio votũ/ ne fine viuamꝰ. Credo autẽ ante oculos veſtros eſſe ↄuerſationeʒ nr̃am: vt ⁊ nos dicere foꝛtaſſis audeamꝰ.qᷓ;uis multum ad id impares.qð dixit apłus. Imitato res mei eſtote ſicut ⁊ ego chꝛiſti.Et ideo nolo vt aliqs de nobᷣ inueniat male viuẽ di occaſionẽ. Pꝛouidemus enĩ bona ait idem apls:nõ ſolũ coꝛã deo:ſed etiã coꝛã hoibus. Pꝛopter nos ↄſciẽtia nr̃a ſuffi/ cit nobis ꝓpter vos ſama noſtra nõ pol lui:ſed pollere debʒ in vobis. Tenete qd Ddirxi:atq; diſtinguite. Due res ſunt oſci entia ⁊ fama. Cõſcientia tib mo tuo. Qui fidẽ ↄſciẽtie ſue negligit:et famã ſuã:crudelł eſt. maxime in loco iſto poſitꝰ de ̊ dicit apłus:ſcribẽs ad diſci / ne n pꝛemt de. Perueni ad epiſcopatũ:vidi neceſſle habere epᷣm exhibere humanitatẽ aſſidu am qbuſq; veniẽtib ſiue tranſeuntibus pulũ ſuũ. Circa oms teipᷣm bonoꝝ ope rũ pꝛebeexempluʒ. Ut ergo vos nõ diu teneã: pᷣſertim:qꝛ ego ſedẽs loquoꝛ: vos ſtando laboꝛatꝭ. Noſtis enim om̃es aut pene omes ſic nos viuere ĩ ea domo q di citur dom epᷣi:vt qntũ poſſumus imite mur eos ſctõs ð àbus loqͥtur liber actu/ um aplłoꝝ. Nemo dicebat aliqͥd ꝓpꝛiuʒ: ſed erãt qui veſtrũ nõ ſunt tã diligentes vite nr̃e ſcrutatoꝛes:vt h̊ ſic nouerint: quõ volo vos noſſe. dico qͥd ſit qdð bꝛeuiter dixi. Ego quẽ deo ꝓpicio videtis epᷣm veſtrũ inuenis veni ad iſtã ciuitatẽ: multi vrjm nonunerũt. Querebã vbi ↄſtituereʒ mona ſteriũ. ⁊ viuerẽ cuʒ fratrib meis. Spem quippe omnẽ ſecłi reliquerã:⁊ qð eẽ po/ tui eẽ nolui.nec tamen q̃ſiui eſſe qð ſum Elegi in domo dei abiect? eſſe:magis qᷓ; habitare in tabernaculis peccatoꝝ. Ab eis ͥ diligũt ſeculũ ſegregaui me:ſed eis qͥ pꝛeſunt pplis nõ me coequaui:nec ĩ cõ uiuio dñi mei ſuꝑioꝛẽ locũ elegi: ſed inre rioꝛẽ ⁊ abiectũ. Et Pean it illi dicere mi hiaſcende ſurſum. Uſq;adeo aũt time/ De vita ⁊ moꝛibus cleri. ſer.. noſtrũ eſtevt apud chꝛiſtũ vobiſeuz ſi :fama Pxi/ is oĩia cõmunia. Ouia foꝛte ali —. — bam epiſcopatũ:vt quonſã eeꝑat eſle iã glicui momẽti int dei ſeruos fama mea: inn quo loco ſciebã ñ eſſe epᷣm nõ illo acce derem. Cauebã aut h̊ et agebam qntum poterazʒ:vt in loco humili ſaluarer: nonĩ alto periclitarer. Sʒ vt dixi.dño ſeruuſ ↄtradicere nõ debzʒ.veni ad iſtã ciuitatẽ ꝓpter videndũ amicũ:quẽ putabam me lucraripoſſe deo:vt nobiſcũ eſſet in mo/ naſterio q̃ſi ſecurꝰ:qꝛ locꝰ habebat epᷣm. Appꝛehẽſus pᷣſ byter factꝰ ſum:⁊ ꝑ hũc gradũ ad epiſcopatũ ꝑueni. Non attuli aliqd:nõ veni ad hanc eccłiaʒ niſi cũ hiſ indumentis:qbus illo tꝑe veſtiebar.Et qꝛ hic diſponebã eſſe in monaſterio cum fratribo.ↄgnito inſtituto ⁊ volũtate mea:- beate mẽoꝛie ſenex valeriꝰ dedit mihi oꝛ cũ illum:in q eſt nüc monaſterium. Cepi boni ꝓpoſiti frẽs colligere cõpares me/ os:nihil hũtes:ſicut nihil habebaʒ. Et imitãtes me:vt quõ ego tenuem pauꝑta tulã meã vendidi: ⁊ pauꝑibo meis eroga ui:ſic facerẽt ⁊ illi à mecũ eſſevoluiſſent: vt de cõmuni viueremꝰ. Cõmune aute, nob eſſet magnũ ⁊ vberrimũ pꝛemiũ ipᷣe J Dol nõ feciſſem epᷣs inbumanꝰ dicerer Si aũt iſta ↄſuetudo in mõaſteriũ miſſa eſſet indecẽs eſſet. Et volui habere ĩ do / mo iſta ep̃i mecũ mõaſteriũ clericoꝝ. Ec ceæ quõ viuimꝰ. Nulli licet ĩ ſocietate no ſtra habere aliqͥd ꝓpꝛiũ:ſed foꝛte aliqͥ ha bat᷑. Nou erã eni ⁊ noui oẽs qͥ mecuʒ vi/ uerent. noſſe ꝓpoſitũ nr̃m.noſſe legẽ vite nfe. Uenit ad nos etiã pꝛeſ byter ianua/ rius:qd videbat᷑ habere honeſte erogan do q̃ſi ↄſumpſit:⁊ nõ ↄſumpſit.Remãſit illi quedã pecũia:id eſt argentũ qð dice/ ret eſſe filie ſue. Filia ipiuſ deo ꝓpicio in moaſterio feminaꝝ eſt bone ſpei. Buber net illã dñs:vt impleat qð de illa ſpera/ mus.in illiꝰ miſericoꝛdia.nõ in eiꝰ meri tis. Et qꝛ infra annos erat:⁊ de ſua pecu —* nia nihil facere poterat: q;uis ei vider* bent nulli licet.⁊ ſiqͥ habẽt faciũt qð nõ licet. Bene aũt ſentio de friba meis:et ſpx- bñ eredẽs.ab hac inqᷣſitiõe diſſimulaui. qꝛ ⁊ iſta q̃rere q̃ſi male ſentire mihi vide/ lghenpſe musetans. ioualeſnnn hos — ſiderentn hogpenitau idiu tanc; ſoflietetama glitctßſblte munens:de giinoreſam 4Odolorl ſodegrvoꝛee üſcripſitl onnoamant dotgcthiſo tenorethenca ſumenin⸗ ſenoſtti/oaiet Baor nbin Ghrientiren oäderher Ner Kar ſacgutsd ſieiſulch⸗ cet qoͤdo luinohyen inmonuſen onuſteno lliaunl l ipanon Nnoacalvenr Mineraechen nazdocnen⸗ ſg Dendeit qualgocno⸗ guunß dicch ir Arut lna potuit. ſt Geaſiy⸗ meinterii hnena ſo⸗ Wlſtinfe Cönmnic hemm, ſofnlne itſnio theins eſ ſen oecnin ſerr. Wenggfinin icſechn fen uhli Ctvurnng Enrdinidfoln miad ſtiaiie Eᷓ S. mgneptgban e. ubiliͦeſerinmn hebebircin . ric im tohi⸗ ni Poneen mealcnücibi lomenfen Unnonufeiocnn uwtrolümdemer Aenb decitnibis nonuſfmninn lgr cirwne, nbi bebez. Et Plamnenpaupn otwesdo idodden . Vrnren cNairige bürmmdnin vihlun nn binilininll iul acat ierlift bafcincli definntb ſrienſiin. nn 4 „» *. . . . 4 . V S .ꝭãð⁊, ſulgoꝛem pfeſſiõis:tũ lubꝛicum timeba mus etatis. Factũ eſt vt iᷣm argentũ q̃ ſi puelle ſeruaret᷑:vt cũ ad legitimos an/ nos veniret: faceret inde qð vᷣgine chꝛi⸗ ſti deceret: qũ optime iã facere poſſʒ. Dü hoc expectat᷑ cepit ille moꝛti ꝓpinquare Qui diu tanq; de ſuo:iurãs qꝛ ipᷣi erat nõ filie: teſtamentũ fecit. Teſtamẽtũ in/ quã fecit pᷣſbyter ſociꝰ noſter nobiſcum manens:de eccłia viuens.cõmunẽ vitaz ꝓfitens:teſtamentũ fecit:heredes inſtitu it. O doloꝛ illiꝰ ſocietatꝭ: o fructus natꝰ nõ de arboꝛe quã plantauit dñs.Dʒ ec⸗ cleſiã ſcripſit heredẽ. Nolo munera iſta: nõ amo amaritudinis fructũ.Ego illuʒ deo querebã.ſocietatẽ ꝓfeſſus erat.hãc teneret.hanc exhiberet.nihil haberet:te ſtamentũ nõ faceret:habebat aliqͥd:non ſe noſtrũ ſociũ q̃ſi dei pauꝑem fingeret. Magn' mihi inde doloꝛ eſt fratres. Di co charitati veſtre. ppter hunc doloꝛem ſtatui hereditatẽ ipam in eccłia nõ ſuſci/ pere. Flioꝝ ipᷣius ſit qꝗð reliqᷣt:ipſi inde ſaciant d voluerint Uidet᷑ eni mibi qꝛ ſi eã ſuſcepero ĩ iſto facto:qð mihi diſpli cet:⁊ qð doleo eius ꝑticeps ero. Hocvo lui nõ latere charitatẽ veſtrã. Filia ipiui in monaſterio feminaꝝ eſt. Filiꝰ ipſiꝰ in monaſterio viroꝝ eſt. Ambos exhereda uit. illã cum laude.iſtuzʒ cum elogio:idẽ cũ vituꝑatione. Cõmendauit aũt eccłie vt nõ accipent ipſas poꝛtiunculas:que Ptinẽt ad exheredatoſ:niſi cũ ad legitiaʒ etateʒz puenerint. Hoc eis reſeruet eccle/ ſia.Deinde litẽ dimiſit int᷑ ſilios ſuos:in qua laboꝛo.Puella dicit.meũ eſt. Noſtꝭ quia h̊ dicebat ſemꝑ pater meꝰ Puer di cit.Credat᷑ patri meo:qꝛ moꝛiens menti ri nõ potuit.Et iſta ↄtentio quale mali eſt: Sed ſi pueri ipſi ſerui dei ſunt:litem hanc inter illos cito finimꝰ. Audio illos yt pater: ⁊ foꝛte meliꝰ qᷓ; pr ißoꝝ Tideo quid ſit in re:ſicut dñs voluerit cũ pau/ cis fratribo fidelibo honoꝛat deo ꝓpicio de numero veſtro:id eſt de plebe iſta- Au dio int᷑ illos cauſaʒ:⁊ ſicut dũs donaue/⸗ rit finio. Tñ rogo vos nemo me rephen dat:qꝛ eius hereditatẽ nolo ſuſcipiat ecc cleſia. Pꝛimo:qꝛ factũ illiꝰ deteſtoꝛ. De indeqꝛ inſtitutũ meũ eſt. Oulti laudãt bens: qð dicturus ſum:ſed aliqᷣ : rephendunt Utriſq; ſatiſfacere valde difficile ẽ. Au⸗ diſtis modo cũ euangeliũ legeret᷑. Can/ tauimꝰ vobis ⁊ nõ ſaltaſtis:planximꝰ et nõ luxiſtis Uenit iohes baptiſta nõ mã ducans ⁊ nõ bibens:⁊ dicũt demonium ha bz. Wnit filiꝰ homĩs mãducans⁊ bi icut. ecce homo voꝛax:potatoꝛ vini:⁊ amicꝰ publicanoꝝ.Quid ergo fa cio int᷑ illos qàͥ parant me repᷣhendere:et dentes in me ducere.ſi ſuſcepero heredi/ tates eoꝛũ qͥ filios ſuos irati exheredãt: Iterũ qͥd facturꝰ ſum eis qͥbus canto et nolũt ſaltare: Qui dicunt:ecce q̃re nemo donat eccłie hypponẽſi aliqͥd. Ecce qua re nõ eam faciũt qͥ moꝛiunt᷑ herede:quia epᷣus auguſtinꝰ de boĩtate ſua donat to tum:laudando enĩ moꝛdent: labijs mul cent:⁊ dentẽ figunt:donat totũ:nõ ſuſci pit. Plane ſuſcipio:pfiteoꝛ me ſuſcipere oblationes bonas:oblatiões ſctãs. Si quis autẽ iraſcit᷑ filio ſuo:⁊ moꝛiens ex/⸗ heredat eũ:ſi viueret ũ eũ placaret:ũñ ei fi lium recõciliare deberẽ?: Quõ ergo cũ fi lio ſuo volo vt habeat pacẽ:cuiꝰ appeto pe hoꝛtatus ſum:vnũ filium habet:pu⸗/ tet chꝛiſtũ alternm. Duos filios habet: putet chꝛiſtũ terciũ.Decẽ habʒ:chꝛiſtuʒ vndecimũ faciat⁊ ſuſcipio Quia ergo fe ci h̊ in qbuſdã rebo:iã volũt bonitatẽ me am:vł cõmendationeʒ fame mee in aliud vertere:vt in alio mõ me repᷣhendant:qꝛ oblatiões deuotoꝛũ hominũ nolo ſuſci/ pere. Conſiderẽt q; multas ſuſceperim: qd opus eſt numerare.Ecce vnam dico. Flilij iuliani hereditatẽ ſuſcepi. Quare: Ouia ſine filijs defunctꝰ eſt. Bonifacij hereditatẽ ſuicipe nolui:nõ miſicoꝛdia: ſed timoꝛe. Nauiculariã nolui eſſe eccle⸗ ſiam chꝛiſti. Oulci ſunt qͥdem qͥ etiã de nauibo acquirũt:tũ vna temptatio ſi eẽt: * ſi iret nauis ⁊ naufragaret:hoĩes ad toꝛ/ menta daturi eramꝰ: vt de ſubmerſione nauis ſᷣm ↄſuetudinẽ qrerent᷑ ⁊ toꝛqren a iudice:qͥ eſſent de fluctibo liberati: ſed nõ eos daremꝰ. Nullo pacto enĩ ̊ face re deceret eccłliam. Onus ergo fiſcale ꝑ⸗ ſolueret:ſed vnde ꝑſolueret? Enthecam nobis habere nõ licet. Nõ eſt eĩ cpilcghi 5 De vita ⁊ moꝛibus cleri.ſer. .. ſemare aurũ: ⁊ venocarea ſemendicãtis manũ Quotidie tam multi petũt:tã mul ti gemũt:tã multi nos inopes interpel/ lant:vt plures triſteſ relinquamꝰ. Quia qð poſſimꝰ dare omibo nõ habemꝰ. Nõ habemꝰ ergo enthecazʒ. Pꝛopter naufra giũ ̊ h̊ vitado feci:ñ donãdo. Nemo ibi me laudet:ſed nemo ⁊ vituꝑet. Plane qñ donaui filio qð iratꝰ pater moꝛiẽs abſtu lit: bene Kci. Laugenkd volũt: parcẽt qͥ —— laudare nolunt.Quid plurib frẽs mei: Quicũq; vult exheredato filio heredem facere eccłiam:q̃rat alterum q ſuſcipiat: nõ auguſtinũmo deo ꝓpicio neminẽ ĩ/ ueniat. Quã laudabile factũ ſancti ⁊ ve/ nerandi epiſcopi aurelij carthaginenſiſ. quõ impleuit oĩbus q ſciunt os laudibb dei Ouidã cũ filios nõ haberet:neq; ſpe raret.res ſuas om̃es retento ſibi vſuſru/ ciu donauit eccleſie. Nati ſunt illi filij:et reddidit epᷣſ nec opinati illi qᷓ donauerat In ptãte habebat epᷣs nõ reddere:ſed iu fe foꝛi:nõ iure celi. Sane etiã h nouerit charitas veſtra:dixiſſe me fratribo meis: qui mecũ manẽet:vt q cunq; habet aliqd. aut vendat ⁊ eroget:aut donet ⁊ cõmũe illud faciat Eccleſia habeat ꝑ quã deus hos paſcit.Et dedi dilationẽ vſq; ad e/ piphaniã ꝓpter eos:iqͥ vł cũ fratribo ſuis hõ diuiſerũt.⁊ dimiſerunt qð hñt apud fratres ſuos:vl nondũ de re ſua aliag e/ gerunt:qꝛ expectabat᷑ etas legitia. YFaci ant inde qð volunt.dũ tñ pauꝑes mecũ ſimul expectemꝰ miſericoꝛdiam dei. Di aũt nolũt:qͥ foꝛte nolũt:certe ego ſuʒ qui ſta tuerã ſicut noſtis nullũ oꝛdinare cleri cum:niſi qͥ mecũ vellet manere:vt ſi vel/ let diſcedere a ꝓpoſito:recte illi tollerem clericatũ:qꝛ deſereret ſancte ſocietatis ꝓ miſſum:ceptũq; ↄſoꝛtiũ.Ecce in conſpe ctu dei ⁊ veſtro muto ↄſiliũ.QOuivolunt habere aliqd ꝓpꝛiũ.quibo nõ ſufficit de us ⁊ eccłia eius:maneant vbi volunt:et vbi pñt.nõ eis aufero clericatum. Nolo habere hypocritas. Malũ eſt. Ouis ne ſciat: Malũ eſt cadere a ppoſito:ſʒ peiuſ eſt ſimulare ꝓpoſituʒ.Ecc dico audite. ui ſocietatẽ cõmunis vite iã ſuſceptã: que laudat᷑ in apłoꝝ actibs deſerit:a vo/ to ſuo cadit:a ꝓfeſſione ſancta cadit:ob/ aufero clericatũ. Quantũ ſit periculum ante ocłos eius poſui:faciat quod vult. MNoui enĩ qꝛ ſi aliquẽ hoc facientẽ degra dare voluero:nõ ei deerũt patroni:nõ eß⸗ deerunt ſuffragatoꝛes:⁊ hic ⁊ apud epi/ ſcopos.qᷣ dicant. Quid mali fecit: on põt tecũ tolerare iſtã vitã.Extra epiſco/⸗ piuz vult manere. de ꝓpꝛio viuere:iõ nö debet ꝑdere clericatũ. Ego ſcio qnti ma li ſit ꝓfiteri ſanctuʒ aliquid: nec implere. Vouete inquit ⁊ reddite dño deo veſtro t meli? eſt nõ vouere:qᷓ; vouere et non reddere. lirgo eſt ſinunq; fuit in mona ſterio. Et virgo ſacra eſt:nubere illi non licet. Eſie in monaſterio nõ cõpellit. Si autẽ cepit eſſe in monaſterio: ⁊ delſeruit: ⁊ tñ virgo eſt:dimidia ruit. Sic ⁊ cleri/ cus duas res ꝓfeſſus eſt:ꝛ ſanctitatem clericatũ. Interiꝰ ſanctitatẽ:nã clericatũ ꝓpter ppłm ſuuʒ deꝰ impoſuit ceruicibꝰ ipᷣius:mag onus eſtq; honoꝛ. Si quis ſapiẽs eſt intelliget hec? Ergo ꝓfeſſus ſanctitatẽ:ꝓſeſſus eſt cõmũiter viuendi ſocietatẽ ꝓſeſſus ẽ qᷓ; bonũ ⁊ qᷓ; iocũduʒ habitare frẽs in vnuʒ. Si ab h̊ ꝓpoſito ceciderit.⁊ extra manẽs clericꝰ fuerit:di midius ⁊ ipᷣe cecidit. Quid adme? Non eũ iudico. Si ſoꝛis ſeruat ſanctitatẽ.di midiꝰ cecidit. Si intꝰ habuerit ſimulati onẽ:totꝰ cecidit. Nolo habeat neceſſita/ tẽ ſimulãdi. Scio quõ hoĩes ament cle⸗ ricatũ.nemini eũ tollo:nolentes mecũ cõ muniter viuere:habeãt deũ. Qui mecũ manere vult. ſi paratꝰ eſt paſci a deo ꝑx ec cdleſiam ipᷣiꝰ:nõ habere aliqͥd ꝓpꝛiuʒ:ſed aut erogare pauꝑiboꝛaut in comune mit tere maneat mecũ. Qui h̊ nõ vult:habe⸗ at libertatẽ. Bed videat vtrũ hĩ̃e poſſit felicitatis eternitatẽ. Sufficiãt hec nũc interim charitati vr̃e.Oð egero cum fra tribo meis annũciabovobis. Spero enĩ bona qom̃es mihi libent᷑ obediant. nec inuenturus ſum aliq̊ͥs habere aliqͥd:niſi aliqua neceſſitate religiõiſ:nõ occaſione cupiditat. Dõð ergo egero poſt epipha/ niã charitati veſtre in dñi volũtate nun/ ciabo.Et quõ litẽ finiero interduos fra tres filios pᷣſ byteri iqnuarij: nõ vob ta/ cebo. Oulta locutꝰ ſum. Date veniã lo gnuaſerent Egoſicotmoc intinnictezc menſideopi vireoo wode umincenitin ſuppeunuſpo n moſe Riaend . Ponitygnine unobio⸗gauütn bio Nooautein Nagdianitedio⸗ TwNkſi WeheCd Ordtgve fiͦviunnd d noueritis c bꝛogctaü videatis v ſiderandi⸗ lUunrentiſimn ſohuo in lnoni yfe e Ciouſe Gegici aimp Aloeanten Bltiud Vmtcorvna dccchatdlihd comniig Eti⸗ lckinonii eſ öne Ecge⸗ mniſn⸗ uſgcutned horfennteng nnt amgliit Sethictgpneg iamgiſett ße ti Ermepin PMo viuere denſiint Ugnincinpen ir dio doſn eri; worerun ſinnni utinen Nauborlipon moröciddli oſteno: deend 1uir. Grtcn Arnmnmn menicgianti Npoſuitcewicch bode Dice Srg Pieſi Giter u düti⸗ 1 Ditbͤſt is Qd/N mr iunnn vbumtſinl rrnauſiu⸗ ipinarclt, Aonesach dundi tcadeon leͤizi Nrincnurn ibenmeti,. emii oſi iihann egeroanti Semei obegiapt ee hetelihei ooicn poſtenn volünemnt/ nterduos in dere ſen⸗ ä * 00 quaci ſenectuti: ſed timide infirmitati. Ego ſicut modo videꝶq ꝑ etatẽ ſenui.per infirmitateʒ coꝛꝑis olim ſum ſenex. Ta men ſi deo placet:qð dixi modo:ipe dat vires:nõ vos deſero.Oꝛate ꝓ me.vt qn / tum ineſt anĩa in h̊ coꝛꝑe ⁊ qleſcũq; vireſ ſuppetũt:in vbo dei ſeruiã vob. Elmen. ¶ Item ſermo ſecundus de vita ⁊ moꝛi bus clericoꝛum. . BHaritati ve ſFItie hodie ð nobiſipᷣis ſer mo reddẽdus eſt.Oð eni ait apłus.ſpectaculuʒ fa⸗ cxti ſumꝰ mũdo ⁊ angel et homĩb:qui nos amant qrũt qð laudent in nobis:qͥ aũt nos oderut detrahũt no/ bis. Nos autẽ in vtroꝛũqʒ medio ↄſtitu tiadiuuãte dño deo noſtro:⁊ vitã nr̃am ⁊ famã noſtrã ſic cuſtodire debemus:vt nõ erubeſcãt detractoꝛibus laudatoꝛes Quõ aũt viuere velimꝰ.quõ deo ꝓpicio iã viuamꝰ.qᷓ;uis de ſcriptura ſctã młta noueritis.tñ ad cõmemoꝛanda ipᷣa deli/ bꝛo actuũ apłoꝝ vobᷣ lectio recitabit᷑vt videatis vbi deſcripta ſit foꝛma quã de/ ſideramꝰ implere.Duʒ ergo recitat᷑:vos intentiſſimos eſſe volo:vt poſt eiꝰ recita tionẽ:qð inſtitui loquar dñno donãte in/ tentioni vr̃e. Cunq; diaconꝰ laʒarꝰ lege ret. Cũ oꝛaſſet motꝰ eſt locꝰ in qͥ erãt cõ⸗/ gregati.⁊ impleti ſunt om̃es ſpũſancto: ⁊ loqꝗbant᷑ verbũ dei cũ fiducia om̃i volẽ ti. Multitudinis aũt credentiũ erat aia vna ⁊ coꝛ vnũ:⁊ nemo eoꝛũ q̃ poſſidebat dicebat aliqͥd ſuum eſſe:ſʒ erant illis oĩa cõmũia. Et vᷣtute magna reddebãt apłi teſtimoniũ reſurrectiõis dñi ieſu chꝛiſti. graq; magna erat ſuꝑ oẽs illos:neq; enĩ egens qͥſq; fuit int᷑ ilos.Quotq̃t enĩ poſ ſeſſoꝛes pᷣdioꝝ vł domoꝝ erant:venden tes afferebãt pᷣcia illoꝝ:⁊ ponebant ante pedes apłoꝝ.Diſtribuebant᷑ aũt vnicui qʒ; ꝓut cuiq; opꝰ erat. Cunq; laʒarꝰ dia/ conus recitaſſet:⁊ epᷣo codicẽ tradidiſſʒ: auguſtin? eps dixit. Etiã ego legere vo/ „ lo.plus enĩ me delectat hui verbi eſſe le ctoꝛem:q; verbi mei diſputatoꝛeʒ.Cum oꝛaſſent motꝰ eſt locꝰ in q̊ erãt cõgrega/ CXCVII ti. ⁊ impleti ſunt omes ſpũſctõ:⁊ loq̃ban tur vᷣbum dei cum fiducia omi volenti. Multitudinis aũt credentiuʒ erat ania vna ⁊ coꝛ vnũ:⁊ nemo eoꝛũ que poſſide/ bat dicebat aliqd ſuũ eſſe:ſed erãt ůbom nia cõmunia. Et vᷣtute magna reddebãt apłi teſtimonium reſurrectiõis dñi ieſu chꝛiſti.graq; magna erat ſuꝑ om̃s illos: neq; eĩ egens quiſq; fuit int᷑ illos. Quot quot enĩ poſſeſſoꝛes pᷣdioꝝ vł domoꝛuʒ erant:vendẽtes afferebãt pᷣcia illoꝝ:⁊ po nebãt ante pedes apłoꝝ.Diſtribuebant᷑ autẽ vnicuiq; ꝓut cuiq; opus erat.Cun qꝙ ; epᷣus legiſſet dixit. Audiſtis qͥd veli/ mus:oꝛate vt poſſimꝰ.Cõtigit aũt que/ dam neceſſitas:vt hec diligentius agere mus.Quoniã ſicut iã noſtis: ppᷣr in nra ſocietate ↄſtitutus.quali ſocietati ꝑhi- bet teſtimoniũ lectio quã modo cũ reci/ taremꝰ audiſtis.moꝛiẽs teſtamẽtũ fecit. qꝛ habuitvñ faceret Erat qs dicerʒ ſuũ: cũ in ea ſocietate viueret:vbi nemini lice bat dicere aliqͥd ſuũ:ſed eẽnt ilł oĩa cõia. Si qͥs dilectoꝛ ⁊ laudatoꝛ nr̃ apð detra ctoꝛẽ nr̃jm pᷣdicarʒ iſta ſocietatẽ ⁊ dicerʒ. cũ epᷣo auguſtio ſic viuũt oẽs cohitato⸗/ res eiꝰ.quõ ſcriptũ ẽ in actib apłoꝝ.ↄti nuo ille detractoꝛ caput mouẽs dentẽ p/ mouẽs diceret. Ita vo ſic ibi viuit: quö⸗ dig. Quare mẽtirꝭ:q̃re falſa laude hbono ras ĩdignos? Nonne ibi mõ in eoꝝ ſocie tate poſitꝰ pbᷣr teſtam̃tũ fecit:⁊ qð habu it quõ voluit ⁊ diſpoſuit ⁊ reliqͥt: Certe ola ibi ſũt cõia.certe nẽo dicit aliqͥd ſuũ Bub his vᷣbis qd ageret laudatoꝛ meꝰ? Nõne os eiꝰ q̃i plũbo opilaret ille detra ctoꝛ: Nõne illũ laudaſſe peniterʒ: Nõne reuerẽtia ꝑfuſus:⁊ illiꝰ mõe ↄfuſus:vł nob vl teſtatoꝛi illi malediceret: Hec fu 2/ it neceſſitas vt ad iſtã diligentiã venire/ mus. Nũcio ̊ vob vñ gaudead.qꝛ om̃oa frẽs ⁊ cłicos meos qͥ mecũ hitãt ppᷣros. diaconos.ſubdiaconos:⁊ patricium ne⸗/ potem meũ tales inueni q̃les deſideraui Ded ſunt qͥ de ſua q̃licũqʒ pauptate q8 ſtatuerãt nondũ fecerũt. Hi duo ſũt. vo lens ſubdiaconꝰ:et paulo añ dictus ne/ pos meꝰ ſubdiaconꝰ. Et mir̃is vita im/ pediebat.qꝛ inde viuebat.Expectabat᷑ ĩ illo etiã legitime etat acceſſus: vt 33 fa⸗ De vita et moꝛibus cle. ſer. I. ceret firmiſſime faceret. Nõdũ aũt fecit. qꝛ ipᷣos agellos hʒ cũ ſuo fratre cõmũes ⁊ ſub indiuiſo poſſident Sic aũt eos cu pit eccłie ↄferre:vt inde alant᷑ ſui qͥ ſũtĩ ꝓpoſito ſanctitatꝭ.qͥuſq; in hac vita de/ gunt. Scriptũ eſt eni:⁊ q̊ͥ apłus loqͥtur. Quiſqͥs aũt ſuis:⁊ maxĩe domeſticis nõ ꝓuidet.ſidẽ denegat: ⁊ ẽ infideli deterioꝛ ecaũt mãcipia ſunt ei ſilr cũ fratre cõ munia.nõdũ diuiſa.diſponit ea manu/⸗ mittere.nõ põt anteq; diuidant᷑ Puic eĩ ad quẽ ꝑtinet:adhuc ignoꝛat.vd ipᷣm ſane:qꝛ maioꝛ eſt ꝑtinet diuiſio: ⁊ ad fra trẽ eius electio.Et ipᷣe frater eiꝰ deo ſer/ uit.ſubdiaconꝰ eſt cum ſctõ fratre meo:⁊ coepᷣo ſeuero in eccłlia mileuitana. Hoc agit. H ſine dilatiõe pagẽdũ eſt: vt illi ſer uuli diuidant᷑:maũmittant᷑.⁊ ſic de eccle ſie vtero accipiãt alimentũ.Nepos autẽ meꝰ exquo ↄuerſus eſt ⁊ mecũ eſſe cepit. impediebat᷑ ⁊ ipᷣe aliqͥd de agellis ſuis a, gere inuita vſufructuaria mr̃e ſua.q̃ hoc anno defuncta eſt. Inter ipᷣm et ſoꝛoꝛes eius ſunt q̃dam cauſe in chꝛiſti adiuto-/ rio cito vt ⁊ ipᷣe ſaciat qð dei ſeruũ decʒ3z. qð ipᷣa ꝓfeſſio:⁊ iſta exigit lectio. Diaco nus fauſtinꝰ:ſicut pene omẽs noſtis:de militia ſeculi ad monaſteriũ cõuerſus ẽ. hic baptiʒatꝰ:inde diaconus oꝛdinatus Sed qꝛ exiguũ eſt qdð videt᷑ poſſidere.ſi cut iuriſperiti loquunt᷑.iure nõ coꝛꝑe re/ liquerat illud.⁊ ab eiꝰ fratriba tenebatur Plunq; inde cogitauit exq̊ͥ ↄuerſuſ ẽ.nec ſe aliq; d queſiuit a fratribo ſuis. nec ab illo aliqd eſt qſitũ. Dodo qꝛ ventũ ẽ gad hũc articulũ tꝑis cũ cõſilio meo diuiſit: ipᷣam rẽ.⁊ dimidiã donauit frib ſuis:et dDinmidiã eccie pauꝑi in eodẽ loco ↄſtitu- te.Diacon ſeuerꝰ ſub qᷓ dei diſciplina x flagello ſit noſtis:lumẽ tñ nõ ꝑdidit mẽé/ tis. Unã domũ hic emerat pꝓptermatrẽ 1 ſoꝛoꝛẽ ſuã:q de ſua patria huc deſide rabat adducere Emerat aũt nõ ſua pecu nia quã nõ hẽbat:ſed ex collatiõe religio ſoꝝ viroꝝ:qͥs mihi qrenti etiãẽ nomians indicauit. De ipᷣo nõ poſſuʒ dicere d fe cerit. aut qͥd diſponat:niſi qꝛ totũ et ipſe in mea poſuit volũtate:vt qcqͥd ipᷣevellẽ h inge fieret. Dʒ habz qſdã cauſas cum mr̃e ſua:qrũ cauſaꝝ me iudicẽ poſuit:vt cũ ille cauſe fuerint termĩate. fiat de ipſa domo qð ego voluero.Quid auteʒ velle potero deo regẽte: niſi qð iuſticia iubet. ⁊ pietas poſtulat: Habʒ eẽ in patria ſua aliq̊s agellos:diſponit eos ſic diſtribue re: vt etiꝗ illic in ipo loco poſite pauperi largiant᷑ ecclłie.Diaconꝰ hipponẽſis hõö paupꝑ eſt.qͥd alicui ↄferat nõ habʒ:tñ de laboꝛibo ſuis anteq; eẽt clericꝰ emerat ali qs ſeruulos. Hodie illos in ↄſpectu ve⸗ ſtro manumiſſurꝰ eſt epalibo geſtis. Dia conus eraclius añ oculos veſtros vᷣſat: opa eĩꝰ lucẽt coꝛã ocuł nr̃is. De oꝑe eius expẽſa pecũia mẽoꝛiã ſancti martyn ha/ bemꝰ. nẽ ex⸗ bat ꝑ manꝰ meas erogari:ſicut mihi pla neceſſitates ipas meas quas ꝓ pauꝑibꝰ habeo in hac cauſa plus curarẽ.pecuni/ am accipeʒ. Quare dicit aliqͥs. qꝛ poſſeſ ſio illa que ab illo empta ⁊ eccłie donata eſt. adhuc nihil pꝛeſtat eccłie. Dinꝰ eni habebat ad pꝛeciũ:⁊ qðᷣ mutuatus fue/ rat.hoc de eiuſadhuc fructibo redditur. n ſum ſenex:q̃ntꝰ mihi de illa poſ/ eſſione poteſt fructꝰ accedere: Nũquid pꝓpmitto mihi tot annos eſſe victurũ:do⸗/ nec ſuum pꝛeciuʒ illa ꝑſoluat:.Qð ergo vix diu partibo reddet.ð pꝛoximo habe rem totũ.ſi ſic acciꝑe voluiſſem. Non fe/ ci:aliud attendi. YVateoꝛ enĩ vobis ⁊ ipi. ſuſpecta mihi adhuc eiꝰ etas fuit:⁊ vere bar ne foꝛte vt ſunt hoĩes matri eiꝰ h̊ di / ſpliceret:⁊ diceret inductum a me fuiſſe agoleſcentem.vt bona eiꝰ paterna cõſu⸗/ merem:⁊ eũ egentẽ relinquerẽ. Jõ volui eiꝰ pecuniã in illa poſſeſſione ſeruari:vt ſit aliqd:qð deꝰ auertat:alitq; volumus eueniſſet. redderet᷑ villa:ne culparet᷑ epi/ ſcopi fama. Scio eni quãtũ vobis ſitne ceſſaria ſfama mea. Nam mihi ſufficit cõö ſcientia mea.Emit etiã ſpaciũ ab ipᷣa po ſtera eccłlie.notum vobis.⁊ ſua pecunia edificauit domũ.⁊ hoc noſtis. Añ pau/ cos dies pꝛius q; ſermonẽ de hac re ha/ berem vobiſcũ:eam donauit ecclie.Ex/ pectabat enĩ vt eã ꝑficeret:⁊ ꝑfectam do naret. Vabꝛicandi aũt domũ neceſſitas illi nulla erat:niſi quia cogitauit matreʒ Pe pecinia ſua emit etiã poſſeſſio⸗ ilio meo. Nã ipᷣam pecuniã vole ceret.Ego ſi pecunie auidus eſſem. aut — — nbut inteſluſuibn mopeſtoſuih Phlbenpi, poßſeſioehnuͤn uifueitiund : vop tineh nillunockoc ſnenoenitine A Runiänul an reſtit Iss aupes li dei expen lvot. Mulos tnncdicugie Mocernecön Abeio aligat muopeeponiſh uans. Ketinr Wrimalcicen Paodedec DosNMen (rinscdadn Hatos fuller Noamnedlin⸗ Ernonepun itencns ſyteniopor- irupua uos tnen iie ee ſicnot hoper a Llatgrüͤfgeen Pötcigtenn Culuchitie fegtopusben lcennd n ltſeniſt⸗ unt Neors lrigtön Ete lsodbicknn ⸗ Aßteno uinoei aiegen rGre arhhe 4 triſginft uicaſiciot rn ttemninte find nn Aidng niſiqs ultcit⸗ oloco doſitepen oſtenn⸗ on hippoi ernno hahei zehtceicenn tlogigoſpen dlipeeta igal is digie mäſnaiuntd lumnitoiihoſchn üöm annürt aoganiſirnii netuicls ſenan ug usane pecuti⸗ ttiis. nd tnn eciedonn Mcdie. Diye 1iad wutant⸗ wacfuatd. rin ncbi nutmn ſi mwseſenoninn Ugolur. M ud manplete emiſn Nnt- mai obis ⸗ ns fiird er tsmanicdb lunmaneii muc; annct in noi Ful Nſin meutßins rlonthl/ üͤti hiſne nmihiiſfctc ſaaicbhnh⸗ 6.1ſapenn alas efmi ZM S ſuam huc eſſe venturã. Si ante veniſſet in re filij ſui habitaſſet. Oodo ſivenerit in oge filij ſui habitabit.Ceſtimoniuʒ ei phibeo:pauꝑ remanſit:ſed in charitatis poſſeſſiõe ꝑmanſit.Aliqui ſeruuli ei reli qui fuerãt:iam quidẽ in mõaſterio viuẽ/ tes:quos tamẽ geſtiſ eccleſiaſtiq manu/ miſſurus eſt hbodie. Nemo ꝶ dicat.diues eſt.nemo exiſtimet:nemo loq̃tur male:ne mo ſeipᷣm ⁊ aniam ſuã ſuis dentibo lani/ et. Pecuniã nullã habet ſeruatã. vtinam qua debet reſtituat.Ceteri id eſt ſubdia cones paupꝑes ſunt deo pꝛopicio.miſeri coꝛdiã dei expectant.vnde ipᷣi ſatiãt non habent. Nullas hñtes facultates.finie/ rũt mundi cupiditates. Uliuũt nobᷣ cuʒ in ſocietate cmuni nemo eos diſtiguit ab eis qͥ aliqͥd attulerũt.Charitatis vni tas pꝛeponẽda eſt terrene cõmodo here⸗ ditatis. Reſtant pᷣſ byteri. Sic eĩ ad os gradatim aſcẽdere volui.Cito dixerin. SPaupes dei ſunt Nihil ad domũ ſocie,/ tatis noſtre attulerũt:niſi ipam:qͥ nihil ẽ carius charitatẽ. Ueruntñũ quoniã ſcio natos ſuiſſe rumoꝛes de diuitijs ipᷣoꝛũ: nõ a me aliqͥd cõpellendi:ſed vobis meo ſermone purgãdi ſunt. Uobis dico qui foꝛte neſcitis. Nã veſtri plurimi ſciũt pᷣ/ ſbyterũ lepoꝛiũ:qᷓ;uis ſeculi natalib cla rũ:⁊ apud ſuos honeſtiſſimo loco natũ: tamen iã deo ſeruientẽ cũctis q̃ habebat relictis.inopeʒ ſuſcepi.nõ qꝛ nihil habu it.ſed qꝛ iã fecerat qð lectio iſta ꝑſuadet. Mic nõ ſecit:’ſed nos ſcimus ⁊ vbi fecit. ¶Unitas chꝛiſti eſt:eccłia vna eſt.⁊ vbicũ qꝙʒ, fecit opus bonũ ꝑtinet ad nos.ſi con/ gaudeamꝰ. Oꝛtus ẽ vnꝰ vbi noſtis:vbi monaſteriũ ſuis ↄſtituit:qꝛ ⁊ ipᷣi deo ſer/⸗ uliunt. Ille oꝛtꝰ ad eccłiam nõ ꝑtinet:ſed nec ad ipᷣm. Et ad quẽ dixerit alis? Ad illud qð ibi eſt monaſteriũ. elt vſq; ad h̊ tempꝰ curã ꝓ illis ita gere/ bat:vt ſumpticulos qͥb ſuſtẽtant᷑ apud ſe haberet.⁊ eis ipᷣe vt videbat᷑ impende ret. Szʒ ne ppter h̊ daret᷑ locꝰ homĩba ſu Sʒ qð veruʒ ſpitiones ſuas rodentibo ⁊ ventrẽ nõ im plentibo. ̊ placuit ⁊ mihi ⁊ ipᷣi:vt ſic ſe il li trãſigãt: qſi iſte iã de ſeculo exierit.ũ quid enĩ cũ obierit.ipᷣe illis diſpenſatu/ rus ẽ aliqͥd: Meliꝰ eſt vt videat illos be lis.non nobis credẽtibus pꝛepoſitꝭ ſuiſ. ß Sð . . . 2 ₰ 2* 7 7 . . J. ..ẽ 4 — . . ne verſantes regẽte deo in diſciplia chꝛi ſti ſicviuẽtes.vt de illis tiimõ gaudeat: nõ eoꝝ neceſſitatibo occupet᷑ Ergo ⁊ ipe nullã pecuniã habʒ quã luaʒ dicere pol/ ſit. Tenodochiuũ ediſicandũ qð mõ vide/ tis edificatũ.ego illi iniunxi:ego iuſſi.il/ le ob temꝑauit mihi libẽtiſſime: ⁊ ſic vi/ detis oꝑatus ẽ:quõ meo iuſſu etiã haſili cam ad octo martyres fabꝛicauit:de his queꝑ vos de donat.Cepit eni de pecu/⸗ nia qͥ data erat eccłie ppter xenodochiũ ⁊ cũ cepiſſʒ edificare:vt ſunt religioſi de ſiderantes oꝑa ſua in celo ſcribi:adiune/ runt ꝓut quiſq; voluit:⁊ fabꝛicauit.opꝰ ante oculos habemꝰ:om̃is hõ qͥd factũ ſit videt:de pecũia qꝛ nõ habet mihi ere dant.dentẽ cõpeſcant:ne frangãt.Eme/ rat de ipᷣa pecunia xenodochij:qndã do/ mũ in carraria:quã ſibi exiſtimabat pꝛo pter lapides ꝓfuturã.ſed lapides ei do mus fabꝛice neceſſarij nõ fuerũt:quoniã aliunge puiſi ſunt. Dom? ergo ipa ſic re manſit.penſionẽ pꝛeſtat:ſed eccłie.nõ pᷣ/ ſbytero. Nemo ampliꝰ dicat in domup̃ᷣ ſbyteri.ad domũ pᷣſ byteri.añ domũ pꝛe ſbyteri.Ecce vbi eſt domus pꝛel byteri. UVbi eſt domꝰ mea.ibi eſt dom? pᷣſ byte/ ri. Alibi nõ habʒ domũ.ſed vbicũq; ha bet deũ. Quid ampliꝰ querit: niſi qꝛ me illud memini etia ꝓmiſille.vtad vos per ferrem quid egiſſem inter duos: fratrem ſcʒ ⁊ ſoꝛoꝛẽ:filios ianuarij pꝛeſ byteruqꝛ oꝛta inter illos fuerat cõtrouerſia pecu/⸗ niaria. Sed tamẽ ſicut inter fratres:ſal ua deo pꝛopicio charitate:pmiſeraʒ ego audire inter illos:⁊ quicqͥd eſſet iudican do finire.paraueram me iudicẽ:ſed ante/ qᷓ; iudicarem:ipᷣi vnde iudicaturus fue⸗ ram finierũt. Non inueni vnde iudica/ rem:ſed vnde letarer. Acquieuerũt oĩno ↄcoꝛditer voluntati mee:⁊ conſilio meo. vt pares eſſent in pecunia quaʒ reliquit pater eoꝛum:eccleſia renunciante. Poſt ſermonem meũ locuturi ſunt homines. Sed ⁊ quodlibet hoĩes loquant᷑.quali/⸗ cũq; aura flante. pducet᷑ inde aliquid ad aures meaſ.Et ſi fuerit talevt ſit nos ite rũ neceſſe purgare:reſpõdebo maledic. rñdebo detractoꝛibusirũdebo incredu/ reſpondebo vt potero qð dũs dederit. Interim modo nõ eſt neceſſe: quia nihil gaudeant.qͥ nos oderũt tacite dolebunt Cams ſi linguas exacuerint: audiẽt deo ꝓpicio vobiſcũ rñſionẽ meã:nõ litẽ meã Hon eni homiĩes noĩaturꝰ ſum.⁊ dictu⸗ rus ſuʒ.ille hoc dixit.ille ſic detraxit:cũ foꝛtaſſe etiã ad me falſa: qꝛ ⁊ hoc pt fieri ꝑferant᷑. Ueruntamẽ quecũq; ꝑlata fue/ rint:ſi opoꝛtere videbit᷑:loquar inde cha ritati veſtre.ante ocłos veſtros volo ſit male faciendi querũt ſibi exempla male/ niuentiũ:⁊ multos infamãat:vt ſocios in ueniſſe videant᷑. Ideo qð noſtrũ eſt feci/ mus plus qͥd faciamꝰ nõ habemꝰ:añ ve ſtros oculos ſumꝰ:nullius aliqͥd deſide ramus:niſi bona oꝑa veſtra.Et vos ex/ hoꝛtoꝛ fratres mei.ſi aliqͥd vultis cleric dare.ſciatis qꝛ nõ debetis q̃ſi vitia eoꝛũ fouere ↄtra me.Omib offerte qð vultis offerre ð volũtate veſtra.qð cõmũe erit. diſtribuet᷑ vnicuiq;:ſicut cuiq; opꝰ erit. Baʒzophilaciũ attendite:⁊ om̃es habebi mus. Ualde me delectat ſi ipᷣm fuerit p/ ſepe noſtrũ:vt nos ſimꝰ iumẽta dei.vos ager dei. Nemo det birrhũ lineã tunicaʒ niſi in cmune.De cõmuni accepi ⁊ mi/ hijpᷣi:cũ ſciam cõmune me velle habere: quicqͥd habeo. Nolo talia offerat ſancti vtar. Offerat᷑ mihi:vᷣbi gra.birrhũ pꝛe/ cioſum.foꝛte decet epiſcopuzʒ:qᷓ;uis non deceat auguſtinũ.i. hominẽ pauꝑem:de paupꝑibus natũ. Modo dicturi ſunt ho mines qꝛ inueni pᷣcioſam veſtẽ: quã non poſſem hf̃e.vł in domo patris mei:vł in illa ſeculari ꝓfeſſiõe mea. Nõ decet.CTa/ lem debeo hre:qualẽ poſſum.ſi nõ habu erit:fratri meo dare. Qualẽ põt hr̃epꝛe/ ſbyter:quales põt habere decent᷑ diaco/ nus ⁊ ſubdiaconꝰ:talẽ volo acciꝑe:quia in cõmune accipio.Si qͥs melioꝛẽ dede rit.vendo:qð ⁊ facere ſoleo:vt qñ nõ po teſt veſtis eſſe cõmunis: pꝛeciũ veſtꝭ poſ ſit eſſe cõmune. Uendo ⁊ erogo pauꝑib Si h eum delectat: vt ego habeã. talem det de qua nõ erubeſcã. Yateoꝛ enĩ vob de pꝛecioſa veſte erubeſco:quia nõ decet De vita et moꝛibus cle. ſer. I. hanc pfeſſionẽ. nõ decet hanc ãmonitio/ nẽ.nõ decet hec mẽbꝛa.nõ decet hos ca. nos.Etiã illud dico:ſi foꝛte in noſtra do mo:in noſtra ſocietate eger eſt aliqͥs.vel poſt egritudinẽ vt neceſſe ſit eũ ante ho/ ram pꝛandij reficere.nõ ꝓhibeo religio/ ſos vl religioſas mittere eis qð eis vide tur vt mittant. Pꝛandiũ tñ ⁊ cenã extra nemo habebit. Ecce dico.auditis.audi unt. Qui habere voluerit ppꝛiũ:⁊ dep/ pꝛio viuere:⁊ ↄtra iſta pᷣcepta noſtra face re.paratũ eſt vt dicã.nõ mecuʒ manebit: ſed clericꝰ nõ erit. Dixeram eni ⁊ ſcio me dixiſſe: vt ſi nollent ſuſciꝑe ſocialẽ vitaʒ mecũ:nõ illis tollerẽ clericatuʒ.ſeoꝛſum manerent:ſeoꝛſum viuerẽt.quõ noſcent deo viuerẽt. Et tñ ante ocłos poſui.q̃n/ tũ mali ſit a ppoſito cadere. habere vł claudos:qᷓ; plangere moꝛtuoſ Qui enĩ hypocrita eſt:moꝛtuꝰ eſt. Quõ 8 qcunq; voluiſſet extra manere ⁊ de ſuo viuere:nõ ei tollerẽ clericatuʒ.ita modo qꝛ placuit illis deo ꝓpicio ſocial hec vi⸗/ ta.quiſqͥs cũ hypocriſi vixerit: qͥſqͥs iuẽ tus fuerit habẽs ꝓpꝛiũ:nõ illi ꝑmitrovt inde faciat teſtamentũ:ſed delebo euʒ de tabula clericoꝛũ. Interpellet contra me mille concilia:nauiget cõtra me quo vo/ luerit.ſit certe ꝰbi potuerit.adiuuabit me dñs:vt vbi ego epiſcopꝰ ſum:ille cle d habeo. Nole offerat ſancti ricus eſſe nõ poſſit.Audiſtis.Audierũt tas veſtra:quibo ego ſolus q̃ſi decentiuns S 5 ſpero in deũ nr̃jm: ⁊ mif̃icoꝛdiã eiꝰ qꝛ ſicut diſpoſitionẽ meã iſtã hilaritac/ ceperũt:ſic eã pure fideliterq; ſeruebunt Dixi aliqd ſuũ nõ hr̃e pbᷣros cohabita/ 7„ toꝛes meos:inter qs eſt ⁊ pᷣſ byter barna bas:ſed ⁊ de illo audiui quedaʒ fuiſſe ia/ ctata. ante oĩa qꝛ emit villam a dilecto ⁊ honoꝛabili filio meo eleuſino.̊ ſalſum ẽ NMonaſterio donauit ille:non vendidit. Ego ſum teſtꝭ.Quid amplius queratis ignoꝛo:Ego ſum teſtis.donauit ille:nõ vẽdidit Sʒ dũ ñ credit᷑ donare potuiſſe creditꝰ ẽ vẽdidiſſe. Otũs hõ qͥ tã bonuʒ opꝰ fec: vt ñ crederet᷑. Cñ ł mõ credite:⁊ detractoꝛes audire libent᷑ deſinite.Nã di xi.Ego ſuʒ teſtis.Dictũ eſt de illo anno ppoſiture ſue ꝑ induſtriã debita fecerit: vt dũ volo ego reddi debita:darẽ illi po/ ſcenti fundu victoꝛianẽſem:tanq; dixiſſʒ alui eniz phintnkie en inofndi ct debitn il uurrin üpone⸗ hoͤdebebakcin nlogfere nebt luctonetpius un ognenſlics (t fntiun Aaßliite (Cxeihnoductiot fmesſcd d Cimpntarete itac neaunfuror⸗ foſtitscub radwon ſrob wlng ſoreßbenumnern⸗ tſtiEriös Mohlaharpo echeſasdade ſerfach adde aumaplbeteng ſteriüoſtirutd Pllifllio meoe Vubedoatel lnin oloco⸗ une rnonie nzuitinre jpolioent de⸗ pegohoroꝛ Apeſtſgesga⸗ 0yhtuvt ito de unellcs iue ſiiiteilluent nrfenola Mlitlaceräͤtibr uſſſo detacr ic en Nurppbdie⸗ ſern. — — darberint edea nderthen coſi Drreinpoen recgereſt iin neeſeſtt ienn ven phibeont utgeeis gen, ndiüfſt ni dic audith uppriürin hienunottt Ngonecnzut Dimmnaſtpn. nrſuſcgeſnirſ luinam denin nnuget, atöͤneſe nreocloooſich vaagar Malian Srn tnona Du mmangerdeſu, teicanu; innen NNcd lben hrirri e Mrüroien ni:cd st Ducpcem ,=☛ = = S ſ== E — ☛ = = üggtinnen bigonei An Cochicglni jnmn:nüni Nenei intt ſcclinzeie bfrphnohtl zckruſbirin ngtiie tin,/Mn, niainli Aliũ:iã iſte illuc nõ accedit. ampliꝰ: Nemo laceret ſeruos dei.qꝛ non 6 . * . mihi: vt reddã debita mea da mihi in de cem ãnos fundũ victoꝛianẽſeʒ.Et G̊ fal ſum eſt. Sʒ fuit vñ rumoꝛ naſceret᷑. Fe⸗ cit debita reddenda.a nobᷣ reddita ſunt partim vñ potuerũt. Remãſit aliqd qod nõ debebat etiã monaſterio illi.quod ꝑ ipm de inſtituit. Cũ remanſiſſet:cepi/ maus qrere:vñ debitũ redderemꝰ.Eld cõ ductionẽ ipᷣius fundi nulluſ acceſſit:niſi q̃draginta ſolidos offerẽs penſion?. D vidimꝰ fundũ ampliꝰ poſſe dare. Et vt celeriꝰ debitũ redderet᷑.cõmiſi ſidei eius vt de ipa ↄductione lucra non reqrerent fratres:ſed qcqͥd daret fundꝰ de ipᷣis fru ctibo:imputarẽt ad debitũ. YFide agitur. SKarge, eſt pſ byter vt aliũ cõſtituã: qͥ de fructibo fratribo reddat. Ex numero ve/ ſtro ſit aliqs cui hoc cõmittã.ex numero ipoꝝ qͥ ad nos talia ꝑtulerũt. Sũt enim in vob hoĩes religioſi:qui eũ rumoꝛe fſal ſo rephenſum eẽ doluerũt: et tñ credide runt ſactũ.Ex ipᷣis ergo aliqͥs veniat ad pnos.: ſuſcipiat poſſeſſionẽ.omes fructus peecijs ſuis fidelit᷑ vendat: vt reddi poſ/ ſit faciliꝰ qdð debet᷑:et hodie recedit inde cura pᷣſbyteri.Locus etiã ipᷣe vbimona ſteriũ ↄſtitutũ eſt:a memoꝛato honoꝛa / ili filio meo eleuſino ipᷣi pᷣſ bytero bar/ nabe donat eſt. Anteq; oꝛdinaret᷑ pſby ter: in ipo loco monaſteriũ inſtituit. Sʒ tamẽ qꝛ nomie ipᷣius donatꝰ erat locus: mutauit inſtrumẽta. vt nomĩe monaſte/ rij poſſideat᷑ de fundo victoꝛianẽſi.Ego rogo.ego hoꝛtoꝛ.ego peto:vt ſi qͥs religi oſus eſt:fide agat:⁊ exhibeat eccłie iſtam oꝑam:vt cito debitũ reddat᷑. Quod ſi ne mo de laicis fuerit inuẽtꝰ:ego pꝛepono uid vultis expedit lacerãtib. Seruis dei dẽ mer ces falſis detractiõibo creſcit: ſed creſcit ectiã pena detrahentibo. Nã nõ ſine cau/ ſa dictũ eſt. Gaudete ⁊ exultate qũ detra hunt de vob:dicẽtes falſa:qꝛ merces ve ſtra magna eſt in ceł. Nolumus cũ detri mẽto vro magnã habere mercedeʒ. Hi nus ibi habeamꝰ: ⁊ tamen vobiſcum ibi regnemus. Amen. ¶ Expliciüt duo ſermones aurelij Au/ R 8 ”ð 8 * 4 SUs 47 * . — „– H . . . Buſtini de vita moꝛib clericoꝛũ. ¶ Erxlibꝛo retractationũ beati auguſti li in libꝛü de vera religione eiuſdem. E Vera re AUulligione libꝛũ ſcripſi.in q; multiplicit᷑ ⁊ copio/ ſiſſime diſputat᷑: vnuʒ vexꝝ deũ.i.trinitatẽ pa trrẽé ⁊ filiũ ⁊ ſpumſctm: religiõe vera colendũ:⁊ qᷓnta mificoꝛdia eiꝰ ꝑ tꝑalẽ diſpẽſationeʒ ↄceſſa ſit hoĩbꝰ chꝛiſtiana religio.q vᷣa religio ẽ ⁊ ad eun dẽ cultũ dei quẽadmodũ ſit hõ q̃dã ſua vita coaptãduſ. Maxie tũ ↄtra duaſna turas manich eor liber hicloatur. In H libꝛo q̃dã loco. Sit inq; tibi manifeſtuʒ atq; ꝑceptũ nullũ erroꝛẽ in religiõe eẽ po tuiſſe:ſi aĩa p deo ſuo nõ coleret aiaʒ aut coꝛpꝰ aut fantaſmata ſua. Hic aĩam pꝛo vniuerſa creatura incoꝛꝑali poſui:nõ lo/ quẽs moꝛe ſcripturaꝝ.ꝗ̃ aĩaʒ qñ nõ trãſ lato vᷣbo vtunt neſcio vtꝝ velint ĩitelligi niſi eã q̃ͥ viuũt aĩalia moꝛtalia.in Abu aulo hoĩes ſunt:q;diu moꝛtales ſunt. Pe poſt aũt eũdẽ ſenſuʒ meliꝰ ſum bꝛeuiꝰq; cõplexus. Ubi dixi. Nõ creature poti us q; creatoꝛi fuiamꝰ.nec euaneſcamꝰ i cogitatiõibonr̃is.⁊ ꝑfecta religio ẽ. Cre aturã q ppe vno noĩe vtrãq;.i.ſpũalẽ coꝛꝛ poꝛalẽq; ſignificaui. Reſtat qð ibi dixi. aut fantaſmata ſua ppr qð hic dixi: nec euaneſcãꝰ in cogitatiõibo nr̃is. Itẽ ꝙ di xi:eca ẽ nr̃is tꝑibꝰ chꝛiſtiana religio.qua * cognoſcere ac ſequi ſecuriſſima ⁊ certiſſi ma ſalꝰ eſt:ᷣm h̊ nomẽ dictũ ẽ: ñ ſᷣm ipa,ʒ rẽ cuiꝰ h nomẽ ẽ. Nã res ipᷣa q̃ nũcchꝛi/ ſtiana religio nũcupat᷑:erat ⁊ apð ãtiäs. nec defuit ab initio generis hũani.qᷓuſqʒ ipe chꝛiſt veiret ĩ came: vñ vᷣa religio ꝗᷓ lã erat cepit appellari chꝛiſtiana.Cũ eni eum poſt reſurrectionẽ aſcenſionẽq; ĩ ce/ luʒ cepiſſent apłi pꝛedicare:⁊ plurimi cre derent pꝛimum apud antiochiam:ſicut ſcriptum eſt appellati ſunt diſcipłi chꝛi/ ſtiãi. Pꝛoptea dixit.hec ẽ nr̃is tꝑibo chꝛi ſtiana religio.ñ qꝛ boꝛib cꝑibo ñ fuit:ſʒ qꝛ poſterioꝛibo hoc nomen accepit.lio e vera religione loco intendeigit᷑ inq; ĩ hecq̃ ſequunt᷑ di⸗/ ligent᷑ ⁊ pie qᷓntũ potes.tales ei adiuuat deꝰ. Oð nõ ita intelligẽdũ eſt: q̃ſi tm̃mõ tales adiuuet.cũ adiuuet etiã nõ taleſ vt ſint tales.i.vt diligent᷑ ⁊ pie q̃rãt. Tales aũt adiuuat vt inueniãt. Itẽq; alibi.De inde inquã iã erit ↄſeq̃ns:vt poſt moꝛtẽ coꝛꝑalẽ quaʒ debemꝰ pmo pẽto:tꝑe ſuo atq; oꝛdine ſuo h̊ coꝛpꝰ reſtituat᷑ pꝛiſtine ſtabilitati. Qð ſic accipiẽdũ eſt:qꝛ eẽ pꝛi ſtina ſtabilitas coꝛꝑis quã peccãdo ami/ ſimꝰ hẽbat tantã felicitatẽ vt in defectuʒ nõ vergeret ſenectut. Huic g pᷣſtine ſta⸗/ bilitati reſtituet᷑ ͥ coꝛpꝰ in reſurrectiõeʒ moꝛtuoꝝ. Sʒ hẽbit ampliꝰvt nec alimẽ tis coꝛꝑalibo ſuſtẽtet᷑:ſʒ ad ſufficiẽtiã vi/ uificet᷑ ſolo ſpũ:cũ reſurrexerit ĩ ſpũm vi uificantẽ.Qua cã etiã ſpũale erit. Jllud auũt qð pᷣmũ fuit:q;uis nõ moꝛituꝝ:niſi hõ peccaſſet:tũ anĩale factũ eſt.̊ ẽ in ani mã viuentẽ.Et alibi. Uſq;adeo inquazʒ pctm̃ volũtariũ malũ eſt:vt nullo mõ ſit pctm̃:ſi nõ ſit volũtariũ.Põt videri fal/ ſa hec diffinitio:ſed ſi diligent᷑ diſcutiat᷑ inueniet᷑ eẽ veriſſima. Pctm̃ qpppe illud cogitandũ eſt:qð timmõ petm̃ eſt:nõ qð eſt etiã pena pẽti:ſicut ſuꝑiꝰoñdi:cũ q̃dã cõmemoꝛarẽ ex libꝛo tercio delibero ar/ bitrio.Quãuis ⁊ illa:q̃ nõ ĩmerito nõ vo luntaria pẽta dicunt᷑:.qꝛvła neſciẽtibꝛvł a coactis ꝑpetrant᷑.nõ oĩno pñt ſine vo/ luntate cõmitti:qm̃ ⁊ illeqͥ peccat igno/ rans:volũtate vtiq; facit qð cũ faciendũ nõ ſit:putat et faciendũ.Et ille qͥ ↄcupi/ ſcente aduerſus ſpũʒ came:nõ ea q̃ vult facit: ↄcupiſcit dẽ noleſ: ⁊ in eo nõ facit qð vult.SDʒ ſi vincit᷑ ↄcupiſcẽtie ↄſentit volens:⁊ in eo nõ facit niſi qð vult liber ſcʒ iuſticie:fuuſq; pẽti.⁊ illud qð ĩ ꝑuu/ lis ðꝛ oꝛiginale pẽtm cũ adhuc nõ vtant᷑ arbitrio volũtatꝭ:nõ abſurde vocat᷑ etiã volũtariũ.qꝛ ex pᷣmi hoĩs malavolũtate tractũ:ſactũ eſt quodãmõ hereditariũ. SDi ita falſum eſt qð dixi. Uſq;adeo pẽtm voluntariũ malũ eſt:vt niło mõ ſit pẽtm.ſi nõ ſit volũtariũ.Jõ gr̃a dei non ſolũ reat oĩum pᷣteritoꝝ ſoluit᷑ in oĩbo qͥ baptiʒzant᷑ in chꝛiſto qð fit ſpũ regenera/ tionis.verũ etiã in grãdib volũtas ipa ſanaturet pꝛeꝑatura dño:qð fit ſpiritu — fidei ⁊ charitatis. Alio loco in eo qd di⸗ xi de dño ieſu chꝛiſto:nihil egit vi: ſʒ ola ſuadendo vel monẽdo:nõ mihi occune/ rat:qð vendentes ⁊ emẽtes flagello eiecit de templo. Sed qͥd hoc aut quantũ eſt. Ouãuis ⁊ demones nolentes ab homi⸗ nibo:nõ ſermone ſuaſionis:ſedvi poteſta tis eiecerit. Itẽ loco alio. Pꝛius inquaʒ iſti ſequẽdi ſunt qͥ vnũ ⁊ ſummũ et ſoluzʒ ⁊ veru deum colenduʒ eſſe dicũt:ſi apud hos veritas nõ eluxerit tunc demuʒ mi gꝛandũ eſt. Quod ita poteſt videri dictũ quaſi de huiꝰ religionis veritate dubi⸗ taueri Dixi autẽ ſic ei cõgruebatad què ſcribebam. Sicenĩ dixi. Si apud bos veritas nõ eluxerit:nihil dubitãs quod apud eos eluceſceret.quẽadmodumait apoſtolus:ſi chꝛiſtus nõ reſurrexit:non vtiq; dubitans q; reſurrexit. Iteʒ quod dixi. Nec miracula ülla in noſtia tempo/ ra duraſſe ꝑmiſſa ſunt:ne ania ſemꝑ viſi bilia quereret:⁊ eoꝛũ conſuetudine frige ſceret genus humanũ:quoꝛum nouitate flagrauit. Uerũ eſt quidẽ Non eni nune vſq;: cũ manus imponit᷑ baptiʒ atj.ſicac cipiũt ſpũmſanctuʒ vt loquant᷑linguis oim gentinz. atq; nunc vſq; ag vmbꝛam tranſeuntiũ pᷣdicatoꝛũ chꝛiſti ſanant᷑ in⸗ firmi: ⁊ ſi qua talia tũc facta ſũt q̃ poſtea ceſſaſſe manifeſtũ eſt. Sed nõ ſic accipi/ enduʒ eſt qð dixi.vt nũc in chꝛiſti nomie fieri nlla miracla credant᷑ ã egoipᷣe qñ iſtũ libꝛũ ſcripſi ad mediolanenſiũ coꝛpa martyrũ:in eadẽ ciuitate cecũ illumina/ tum fuiſſeiã noueram: ⁊ alia nõnulla qᷓ⸗ lia tam multa etiã iſtis temꝑibo fiunt:vt nec om̃ia ↄgnoſcere:nec ea que cognoſci mus enumerare poſſimus. Et alio loco illud quod dixi. Sicut ait apoſtolꝰ:om nis oꝛdo a deo eſt:nõ eiſdez vᷣbis h̊ dixit apls:q;uis eadẽ videat᷑ eſſe ſnia. Ait q p pe ille. Que aũt ſũt a ðᷣo oꝛdiata ſũt. Et alibi. Pꝛoꝛſus inq; neo nos fallat Quic qd recte vituꝑat᷑ in melioꝛis cõꝑatiõe re ſpuitur. Hoc de ſubſtãtijs atq; naturis dictü eſt. inde eniĩ diſputabat᷑: nõ de bo/ nis actiõibo atq; pctis. Itẽq; alibi. Sʒ ne ſic qͥdẽ inq; ab hoĩe hõ diligendꝰ ẽ: vt diligũt᷑ camales frẽs vl filij:”vel ↄiuges. vł qcunq; ↄgnati:aut affines.aut ciues 4 ßlbe Ptifndiet tglesneeſſine 1mnoꝛieſo,n ptotinnle⸗ toeto elge chogeiit il todencſon⸗ Dactrtarehun Imnliheſdst ötaeſefuerit ſdeycnbitum gicllen dide üfnide nöm lo ragno n unhnddch undinstctie tiſitcopbun crnt ,uni nonitiy⸗jl ſar ctiilteco le Nirare oladnd iwircicer dichncrdi I bisver ungeſitdie Müinnet polile⸗ lleltoppal⸗ bicolinie ltini vdenen Dber ſe bohencbegte. oen Kuapackticat natn leichgu caidin Cgth tennablontistt cnen guncnoen rono ünnit mnmnt I Gibiukntn nrnennig ſeng züconſueudine mmü.guoramror: Kanide Poncin myonik dꝛptzett⸗ cuuzt logunie Gnunerſcsntn Mweichriatit Nu tie ie ics Gilendn lmmiin talt ni⸗ umt Milieci ſrtilnentea õ m dia onlu, ſistonpiofinen nca rectge oſinus Ltlo Slntii mi n öclsttufat Coid nu Nucp icheunuſtt tinalllatit nimnocöarbe itis atc num Hutibekidi N igiit , ſeno dllnttn flund⸗ turaꝝ omniũ: a? Miã ꝛ iſta dilect tyalis eſt. Hõ em vllaſ tales neceſſitudies haberemꝰ:q̃ naſcẽdo 2 moꝛiẽdo ↄtingũt:ſi natura nra in pᷣce/ ptis ⁊ imagine dei manens in iſtã coꝛru/⸗ ptionẽ nõ religarer Hüc ſenſũ ꝓpꝛſus im pꝓbo:quẽ ia ⁊ ſuperi qu ipꝛobaui in bmo li bꝛo ð geneſi ↄtra manicheos.Ad h̊ eniʒ ducit vt credant᷑ illi ↄiuges pᷣmi nõ gene raturi poſteros hoĩes niſi peccaſſent:tã/⸗ q; neceſſe fuerit vt moꝛituri gignerẽtur. ſi deocubitu maris ⁊ femine gignerent᷑. MNõdũ em̃ viderã fieri potuiſſe vt ũ mo/⸗ rituri de nõ moꝛituris naſcerent᷑.ſi pcto illo magno nõ mutaret᷑ ĩ deteriꝰ huma/ na natura.ac ꝑ ̊ ſi in parẽtib ⁊ ĩ filijs fe cunditas felicitaſq; mãſiſſet:vſq; ad cer/ tũ ſanctoꝝ numeꝝ quẽ pᷣdeſtinauit deus naſcerent᷑ homiĩes nõ parẽtibo ſucceſſuri moꝛiẽtibo:ſʒ cũ viuentib regnaturi.Eſ/ ſent g̊ etiã iſte cognatões ⁊ affinitates:ſi nullꝰ delinqret:nulluſq; moꝛeret᷑. Item alio loco.d vnũ deũ tendẽtes inquã:et ei vni religantes aĩas noſtras.vñ religio dicta credit᷑.om̃i ſuꝑſtitione careamus. In his verbis meis ratio q̃ reddita eſt: vnge ſit dicta religio plus mihi placuit Ajã nõ me fugit aliã noĩs huiꝰ oꝛigineʒ⸗ expoſuiſſe latini ſermonis autoꝛes: in de ſit appellata religio ꝙ rlegat᷑.Oð ver bũ cõpoſitũ eſt a legẽdo.i.eligẽdo:vt ita latinũ videat᷑ religio ſicut eligo. ¶ Hic liber ſic incipit. Cum om̃is vite bone ac beate. ¶ MIncipit liber Auguſtini de vera reli/ — gione ad romini nü. vite bone ac beate via ĩ yera religione ſit cõſti⸗ Rtuta qua vn de colit: tꝛ⁊ purgatiſſima pietate cognoſcit᷑:pꝛincipiũ na gvnmuerſitas ⁊ ichoat᷑ et perficit᷑ ⁊ ↄtinet᷑. Hinc euidentius erroꝛ dephendit᷑ eoꝝ populoꝝ:qͥ multos deoſ colere q; vnũ veꝝ deũ ⁊ dñũm omniũ ma luerũt.O, eoꝝ ſapiẽtes quos philoſo/⸗ phos vocãt ſcolas habebãt diilentiẽteſ CxCIX. ⁊ templa cõmunia:nõ em̃ vl populos vł ſacerdotes latebat:de ipſoꝝ deoꝝ natu/ ra q; diuerſa ſentirẽt:cũ ſuã quiſq; opini onẽ publice ꝓfiteri non ſoꝛmidaret:atq;ʒ omib ſi poſſet perſuadere moliret᷑.om̃eſ tamẽ cũ ſectatoꝛibo ſuis diuerſa ⁊ aduer ſa ſentientib ad ſacra cõia nullo ꝓhibẽ/ te veniebãt. Hõ nuncagitqͥs eoꝝ veri⸗ ſenſerit. ſʒ certe illud ſatis quantũ mihi videt᷑ apparet.aliud eos in religione ſu/⸗ ſcepiſſe cũ populo.⁊ aliud eodem ipᷣo po pulo audiete defendiſſe pꝛiuatim. Bo/ crateſ aũt audatioꝛ ceterꝭ fuiſſe perhibet᷑ iurãdo ꝑ canẽ quelibet ⁊ lapidẽ quęlibet ⁊qcqͥd iuraturo eſſet i pꝛomptu:⁊ qſi ad manũ occurriſſet. Credo intelligebat qꝗ/ liacũq; oꝑa nature:q̃ͥ adminiſtrãte diuia puidẽtia gignerent᷑:młto q; hoĩm ⁊ quo rũlibet opificũ eſſe melioꝛa:⁊ iõ diuinis honoꝛibo dignioꝛa q; ea q̃ in tẽplis cole/ bant. Hõ ꝙ verelapis ⁊ canis eſſent co/ lenda ſapiẽtibo:ſʒ vt modo intelligerẽt qͥ poſſent:tãta ſuꝑſtitõe demerſos eẽ ho mines:vt emergẽtibo h eſſet tã turpiſde monſtrãdꝰ gradꝰ:ad quẽ venire ſi pude/ ret:viderẽt q;dto mag pudendũ eſſet ĩ tur pioꝛe ↄſiſtere. Himl ⁊ illos qͥ mũdũ iſtũ viſibilẽ:ſummũ deũ eſſe opinabant᷑:ad/ monebat turpitudis ſue:docẽs eſſe ↄſe/⸗ quẽs:vt qͥlibet lapis tãq; ſũmi dei parti cula iure coleret᷑. Oð ſi execrarent᷑:muta rent ſentẽtiã:⁊ vnũ deũ colerẽt:quẽ ſolũ ſupꝛa mẽetes nr̃as eſſe:⁊ a q̊ omnẽ animã ⁊ totũ iſtũ mundũ fabꝛicatũ eſſe ↄſtaret. Noſtea ſuauiꝰ ad legẽdũ:q; potentiꝰ ad pſuadendũ ſcripſit plato. Hõ em̃ ſic iſti id eſt ſocrates ⁊ plato nati erãt vt popu/ loꝝ ipᷣoꝝ opinionẽ ad veꝝ cultũ veri dei a ſimulacroꝝ ſuꝑſtitõe atq; ab huiꝰ mũ/ di vanitate ↄuerterẽt. Itaq; ⁊ ipᷣe ſocra/⸗ tes cũ ppło ſimulacra venerabat᷑:⁊ poſt eyiꝰ damnatõeʒz moꝛtẽq; nemo auſus eſt iurare ꝑ canẽ:nec appellare queẽcunq; ia pidem iouẽ:ſʒ hec tantũmodo memoꝛie lr̃is mãdare.Oõð vtꝝ timoꝛe ſeueritatis an aliqᷓ cognitõe tempoꝝ fecerint:iudica re nõ eſt meũ. Illud tñ fidẽtiſſime dixeri pace hoꝝ oĩm qͥ eoꝝ libꝛos peruicaciter diligũt. chꝛiſtianis tꝑibo q nã religio po tiſſimũ tenẽda ſit:⁊ que ad veritatem De vera religione beatitudinẽ via eſt.nõ eſſe dubitãdũ Si em plato ipᷣe viueret:⁊ me interrogãtẽ ñ aſpernaret᷑: vł potiꝰ ſi qs eiꝰ diſcipulꝰeo ipᷣo tꝑe q̊ viuebat:cũ ſibi ab illo ꝑſuade/ ret᷑:nõ coꝛpoꝛeis oculł:ſʒ pura mẽte veri tatẽ videri.cui quecũq; aĩa inheſiſſet ei beatã fieri atq; ꝑfectã:ad quã ꝑcipiẽdaʒ nihil magꝭ ipedire:qᷓ; vitã libidinib de- ditã:⁊ falſas imagines reꝝ ſenſibiliuʒ: nobᷣ ab h̊ ſenſibili mundo ꝑ coꝛpꝰ impᷣſſe varias opiniones erroeeſq; generarent. q;obꝛẽ ſanãdũ eſſe animũ ad intuẽdã in/ cõmutabilẽ reꝝ foꝛmã:⁊ eodẽ modo ſem ſe habentẽ:atq;ʒ vndiq; ſui ſimilẽ pul/ critudinẽ:nec diſtentã loꝛis:nec tꝑe vari atã.ſʒ vnũ atq; idẽ om̃i ex ꝑte ſeruanteʒ: quã nõ crederẽt eſſe hoĩes:cũ ipᷣa vere ſũ meq; ſit.cetera naſci:occidere:fluere:labi ⁊ tñ inq; tũ ſũt ab illo eterno deo ꝑ eiꝰ ve ritatẽ fabꝛicata ↄſtare.in qbo aĩe tm̃ ratõ nali ⁊ intellectuali datũ eſt:vt eiꝰ eterni/ tatis ↄtẽplatõe ꝑfruat᷑:atq; afficiat᷑:oꝛne turq; ex ea:eternãq; vitã poſſit mereri:ſʒ du naſcẽtiũ atq; trãſeuntiũ reꝝ amore ac doloꝛe ſauciat᷑:⁊ dedita ↄſuetudini huiꝰ vite atq; ſenſibo coꝛꝑis:inanibo euaneſcit imaginibo:irridet eos qͥ dicunt eſſe alid qð neq; iſtꝭ videat᷑ oculis:nec vllo fantaſ mate cogitet᷑:ſʒ mente ſola ⁊ intelligẽtia cerni queat.cũ hec &̊ a mgr̃o ſibi ꝑſuade rent᷑:ſi ex eo q̃reret ille diſcipulꝰ:vtruʒ ſi quiſq; exiſteret vir magnꝰ atq; diuinꝰ:qͥ talia populis ꝑſuaderet credẽda ſaltẽ:ſi Pcipere nõ valerẽt:aut ſi qͥ poſſent perci/ pere:nõ pꝛauis opinionibo młtitudinis ĩplicati:vulgaribo obꝛuerẽt᷑ erroꝛib:eũ diuinis honoꝛib dignũ iudicaret.rñde ret credo ille nõ poſſe h̊ ab hoĩe fieri:niſi quẽ foꝛte ipᷣa dei virtꝰatq; ſapiẽtia ab ip ſa reꝝ natura exceptũ:nec hoĩm magiſte rio ſʒ intima illuminatõe ab incunabilis illuſtratũ:tãta honeſtaret gra:tãta firmi tate roboꝛaret:tãta deniq; maieſtate ſub ueheret:vt oĩa ↄtemnẽdo:q̃ pꝛaui hoĩes cupiũt:⁊ oĩa ꝑpetiẽdo q̃ hoꝛreſcũt:⁊ oĩa faciẽdo ꝗᷓ mirant᷑:genꝰ humanũ ad tã ſa/ lubꝛẽ fidẽ ſummo amoꝛe atq; autoꝛitate cõuerteret. De honoꝛib vᷣo eiꝰ fruſtra ſe nſuli cũ facile poſſit exiſtimari:quãti ho noꝛes debeant ſapiẽtie dei:qᷓ geſtante ⁊ gub ernãte ille p vera ſalute genen/ hũa / ni: magnũ aliòd ppꝛiũ:⁊ qð ſupꝛa hoĩies eſſet mereret᷑. Que ſi facta ſũt ſi l̃is mu/ nimẽtiſq; celebꝛant᷑.ſi ab vna regiõe ter/ raꝝ in q̃ ſola vnꝰ colebat᷑ deus:⁊ vbi talẽ naſci opoꝛtebat:ꝑ totũ oꝛbẽ terraꝝ miſſi electi viri virtutibatq; ſermonibo diui/ ni amoꝛis incẽdia ↄcitarũt:ſi cõfirmata ſaluberrima diſciplina illuminatas tras poſter reliq̃runt:⁊ ne de pᷣteritꝭ loq̃r q̃ pᷣt quiſq; nõ credere:ſi hodie ꝑ gẽtes popu loſq; pᷣdicat᷑.in pncipio erat verbũ:⁊ ver buũ erat apud deũ:⁊ deꝰ erat verbuz:hoc erat ĩ pncipio apud deũ:oĩa ꝑ ipᷣm facta ſũt:⁊ ſine ipᷣo factũ ẽ nihil.ſi ad h̊ ꝑcipiẽ/ dũ diligẽdũ ꝑfruẽdũ:vt aĩa ſanet᷑:⁊ tãte luci hauriẽde mẽtis acies ↄualeſcat:di⸗/ citauarꝭ.nolite vobis ↄdere theſauros ĩ terra:vbi tinea et erugo exterminant:et vbi fures effodiũt ⁊ furant᷑.ſʒ theſauriʒa te vobis theſauros ĩ celo:vbi neq; tinan neq; rubigo exterminat:nec; fures effo/ diũt neq; furant᷑:vbi em̃ eſt theſaurꝰ tuꝰ ibi eſt ⁊ coꝛ tuũ.dicit᷑ luxurioſis:qͥ ſemi/ nat ĩ carne:ð carne metet coꝛruptionem. q ſemiatĩ ſpiritu ð ſpũ metet vitã eternãz dicit᷑ ſuꝑbis:qͥ ſe exaltat hũiliabit᷑:⁊ qͥ ſe humiliat exaltabit᷑ dicit᷑ iracũdis:acce/ piſti alapã:para alterã maxillã.dicit᷑di/⸗ ſcoꝛdioſis:diligite inimicos vros.dici ſuꝑſtitioſis:regnũ dei intra vos eſt. dicit᷑ curioſis:nolite q̃rere q̃ vident᷑:ſʒ q̃ nõ vi dent᷑.q̃ em̃ vident᷑ tꝑalia ſũt:q̃ aũt nõ vi/ dent᷑ eterna ſũt.poſtremo dicit᷑ oĩbo:noli te diligere mundũ:neq; ea q̃ ĩ mũdo ſunt qm̃ q̃ in mũdo ſũt:ↄcupiſcẽtia carnis ?: ⁊ↄcupiſcẽtia oculoꝝ:⁊ ambitio ſeculi:ſi hec ꝑ totũ oꝛbẽ iã populis legunt᷑:⁊ cuʒ veneratõe libẽtiſſime audiunt᷑:ſi poſt tm̃ ſanguinẽ:tantos ignes:tot cruces mar/ tirum:tanto fertiliꝰ ⁊ vberiꝰ vſq; ad bar baras nationes eccleſie pullularũt:ſi tot iuuenũ ⁊ virginũ milia cõtemnentiũ nu ptias:caſteq; viuentiũ.iã nemo miratur qð cũ feciſſet plato vſq; adeo peruerſam tempoꝝ ſuoꝝ timuit opinionẽ:vt phibe atur ſacrificaſſe nature naturã execratꝰ: vt tanq; peccatũ illud aboleret᷑:ſi hec ſic accipiũt᷑:vt quomodo antea talia diſpu tare:ſic nunc cõtra diſputare mõſtruoſũ eſnipollcit tomghmtes ge achiſtianatt. Clrineccleti⸗ r itunautpee Norſitun imn banügtdee huiznücieroff ſömototi vltid gloſckinſale docplenktſide Gſla vicos o intantia ſoisanerſioo ſont uotiu nügeb vpe coꝛchſeheber timuo upoli cucibydiunnuc o ute a diſp Gceencen Nedmacsd ſeſtbleſär Virturepore G ſubingen fationerefu gnüeſtoiſn tenciſhtmi Pue populi ſiuſilirgon nnletinnut in Uihne no poſſen üct necaunof inpegankuor rlhferhancor manſckiſcure nilofit tnin Chipr inneni Mpdeletntge untfuentiäge lfſſiglgtintel Kponanuge. ſerd ſiſen hooſſude Prhuchchnnn hanenißſli⸗ porliſent di tefrelciſi nabm tnſiltegeneii dunrgöſunhe iſcnſir ſiſihn, ſiabymngirg chardangtſbi NMüobetennti ſemonihi nninſcöſnn Wilumintnott öͤmi loqyif⸗ iepgiresponn Ghocmcbürryer 1Nndehe⸗ Ldeiigönk inbiſiasbcni nt aaſnetann acies ugleſern artheſnun go erenmmun ummnthzthelaurh ccorrbinechti 1 5 = narnech fureheht chch theſne ſpänaenen llorbülirbde outinidint ninus mizdij iim utfdilt fritnthini aſrtütno modicktolpnl gacinüchſn mpileenn anor nnimſe⸗ nlslonnttc, muimnitn gurcMas il⸗ emn izb Enlunirſi Cöemnentü ünenonmitnn ded honeſnl Vrtione N rewomn, dtbaetſ nn . 1 = — S=ͤr —- = — — = ſit:ſi tali pollicitatõi atq; ſpõſioni ꝑ oẽs terraꝝ partes quas homiĩes incolunt ſa cra chꝛiſtiana tradunt᷑:ſi hec quotidie le gunt᷑ in eccleſijs:⁊ a ſacerdotibd exponũ tur.ſi tundũt pectoꝛa qui conant᷑ hec im plere:ſi tam innumerabiles aggrediunt᷑ hanc viã:vt deſertis diuitijs ⁊ honoꝛib⸗ huiꝰ mũdi ex om̃i hoĩm genere vni deo ſũmo totã vitã dicare volentiuʒ:deſerte quondã inſule ac multaꝝ terraꝝ ſolitu/⸗ do cõpleat᷑:ſi deniq; ꝑ vꝛbes atq; opida caſtella vicos ⁊ agros etiã villaſq; pꝛiua tas intantũ aꝑte ſuadet᷑ ⁊ appetit᷑ a ter/ renis auerſio:⁊ in vnũ deũ verũq; ↄuer/ ſio:vt quotidie ꝑ vniuerſũ oꝛbẽ huma/ nũ genꝰ vna pene voce reſpõdeat.ſurſuʒ coꝛda ſe habere ad dũm:qͥd adhuc oſci/ tamus crapulã heſternã:⁊ ĩ moꝛtuis pe/⸗ cudib diuina eloqͥa ꝑſcrutamu:: Si q̃n do autẽ ad diſputationẽ venit᷑:platoni/ co noĩe oꝛa crepantia:qᷓ; pectus vᷣo deo plenũ:magis habere geſtimꝰ. Qui ergo ſenſibilẽ iſtũ mundũ ↄtemnere:⁊ animaʒ virtute purgandã ſũmo deo ſubücere at q; ſubiugare.vanũ aut malũ putãt:alia ratione refellẽdi ſunt:ſi tamẽ cum his di gnũ eſt diſputare.Oui aũt bonũ ⁊ appe tendũ fatent᷑:cognoſcãt deũ ⁊ credãt doeoo pꝑ quẽ populis iã omibo hec credẽda per ſuaſa ſũt:qð vtiq; ab ipᷣis fieret ſi tantuʒ valerẽt:aut ſi nõ fieret.crimẽ inuidentie vitare nõ poſſent.Ergo cedãt ei aq̊ fa/ ctũ eſt.nec curioſitate aut inani iactãtia impediant᷑ quo minꝰ agnoſcãt d inter⸗ ſit inter paucoꝝ tumidas cõiecturas.et manifeſtã ſalutẽ correptionẽq; populo⸗ rũ.illi em̃ ſi reuiuiſcerẽt quoꝝ iſti noĩbꝰ gloꝛiant᷑.⁊ inuenirẽt refertas eccłias.tẽ/ plaqʒ deſerta:⁊ a cupiditate bonoꝝ tꝑa/ lium ⁊ fluentiũ ad ſpem vite eterne ⁊ bo/ na ſpũalia ⁊ intelligibilia vocari ⁊ curre re humanũ genꝰ:dicerẽt foꝛtaſſe( ſi taleſ eſſent qles fuiſſe memoꝛant᷑) hec ſunt qᷓ nos ꝑſuadere populis nõ auſi ſumꝰ.⁊ eo rũ potũicõſuetudini ceſſi imꝰ: q; illos ĩ no ſtrã fidẽ voluntatẽq; traduximꝰ.itaq; ſi hanc vitã illi viri nobiſcũ rurſum agere potuiſſent.viderẽt pfecto cuiꝰ autoꝛita⸗/ te faciliꝰ cõſuleret᷑ hoĩb.⁊ pauc mutatꝭ⸗ verbis atq; ſentẽtijs chꝛiſtiani fierẽt:ſiẽ pleriq; recẽtioꝝ noſtroꝛũq; tempoꝝ pla/⸗ tonici fecerũt.aut ſi hoc nõ faterent᷑ nec facerẽt:in ſuꝑbia ⁊ inuidia remanentes: neſcio vtꝝ poſſent ad ea ipᷣa q appetenda ⁊ deſiderãda eſſe dixerat:cũ iſtis ſoꝛdib⸗ viſcogqʒ reuolare. Hã tercio vicio curioſi tatis ĩ percũctandis demonib:quo iſti maxime cũ quib nũc agit᷑ pagani a chꝛi ſtiana ſalute reuocant᷑.qꝛ nimis puerile eſt. neſcio vtꝝ tales illi pꝛepedirent᷑ viri. Sʒ quoq̊ modo ſe habeat philoſopho/ rũ iactantia.illud cuiuis intelligere faci/ le eſt religionẽ ab eis nõ eſſe querendã:qͥ eadẽ ſacra ſuſcipiebãt cuʒ populis.⁊ de ſuoꝝ deoꝝ natura ac ſũmo bono:diner/ ſas ↄtrariaſq; ſentẽtias in ſcolis ſuis ea dẽ teſte młtitudine ꝑſonabãt.O/, ſi hoc vnũ tantũ viciũ chꝛiſtiana diſciplina ſa/ natũ videremꝰ.ineffabili laude pᷣdicãdã eſſe neminẽ negare opteret. Hereſes na/ q; t innumerabiles a regula chꝛiſtiani/ tatis auerſe teſtes ſũt:nõ admitti ad cõ/ municãda ſacramẽta eos qͥ de patre deo ⁊ ſapiẽtia eiꝰ:⁊ munere diuino:aliter ſen tiunt.⁊ hoĩb perſuadere conant᷑:qᷓ; veri tas poſtulat. Gic em̃ credit᷑ ⁊ docet᷑:qð eſt humane ſalut caput.nõ aliã eſſe phi/ loſophiã.i.ſapietie ſtudiũ.⁊ aliã religio/⸗ nẽ.cũ hi quoꝝ doctrinã nõ appꝛobamꝰ: nec ſacramẽta nobiſcũ cõmunicãt.QOð ĩ illis minꝰ mirandũ eſt.qui eoꝝ quoq; ſa cramentoꝝ ritu diſpares eſſe voluerũt:ſi cut neſcio qͥ ſerpẽtini qͥ appellant᷑ mani/ chei:ſicut alij nõnulli.Gʒ in illis mag⸗ giaduertendũ hoc magiſq; pᷣdicandũ:qͥ paria ſacramẽta celebꝛãtes.tũ qꝛ ſenten/ tia diſpares ſũt:⁊ erroꝛes ſuos animoſi us defendere q; cantiꝰ coꝛrigere malue/ rũt:excluſi a catholica cõmunione ⁊ par ticipatõe:quãuis pariũ ſacramentoꝝ p/ pꝛia vocabula:ppꝛioſq; cõuentꝰ:nõ ĩ ſer mone tantũ:ſed etiã in ſuꝑſtitione meru/ erunt.vt photinianuarriani:multiqʒ pᷣ/ terea. Nã de his qͥ ſciſmata fecerũt.alia queſtio eſt. Poſſet em̃ eos area dñica vſ qʒ ad tempꝰvltime ventilatõis velut pa leaſ ſuſtinere:niſi vẽto ſuꝑbie nimia leui tate ceſſiſſent:⁊ ſeſea nobis vltro ſeparaſ ſent. Judei vᷣo q́;uis vni om̃ipotẽti deo ſupplicẽt.ſola tñ tꝑalia ⁊ vilivilia honn 2 de illo expectãtes.rudimẽta noui popu li ab humilitate ſurgẽtia ĩ ipſis ſuis ſcri pturis nimia ſecuritate noluerũt aduer/ tere:atq; ita ĩ veteri holĩle remãſerũt Oue cũ ita ſint:neq; in cõfuſione paganoꝛuʒ: neq; ĩ purgamẽtis hereticoꝝ:neq; in lã⸗/ guoꝛe ſciſmaticoꝝ:neq; ĩ cecitate iudeo/⸗ rum querẽda eſt religio:ſed apud eos ſo los qͥ chꝛiſtiani catholici vel oꝛthodoxi nominant᷑.i.integritatis cuſtodes et re/ cta ſectãtes. Hec em̃ eccłia catholica ꝑ totũ oꝛbẽ valide lateq; diffuſa:omibo er/⸗ rantibo vtit᷑ ad ꝓfectꝰ ſuos ⁊ ad eoꝝ coꝛ⸗ rectionẽ cũ euigilare voluerint. Utit᷑ em̃ gentib ad materiã oꝑatõis ſue:hereticiſ ad ꝓbationẽ doctrine ſue:ſciſmaticis ad documentũ ſtabilitatiſ ſue:iudeis ad cõ parationẽ pulcritudis ſue.Alios ergo ĩ uitat:alios excludit:alios relinqt:alios antecedit:omibo tamẽ gratie dei partici/ pande dat poteſtate:ſiue illi ſoꝛmãdi ſint adhuc:ſiue refoꝛmãdi:ſiue recolligẽdi:ſi ue admittẽdi. Carnales autẽ ſuos.i.vi/ uentes aut ſentiẽtes carnaliter tanq; pa leas tolerat:quib in area frumẽta tutio ra ſunt:donec talibo tegminibo exuãtur. Sʒ quia ĩ hac area pꝛo volũtate quiſq; vel palea vel frumentũ eſt:tãdiu ſuſtinet peccatuʒ aut erroꝛ cuiuſlibet:donec aut accuſatoꝛẽ inueniat:aut pꝛauã opinionẽ pertinaci animoſitate defendat.Excluſi autẽ:aut penitẽdo redeũt:aut in nequi/ ciã male liberi defluũt ad admonitionez noſtre diligẽtie:aut ſciſma faciũt ad exer citationẽ noſtre patiẽtie:aut hereſim ali/ quã gignũt ad examẽ ſiue occupationez noſtre intelligeẽtie. Hi ſunt exit chꝛiſtia noꝝ carnaliũ:qͥ ñ poterũt coꝛrigi aut ſu/ ſtineri. Sepe etiã ſinit diuia puidentia: per nõnullas nimiũ turbulẽtas carnaliũn hominũ ſeditiones expelli de cõgregatöõ ne chꝛiſtiana etiã bonos viros:quã ↄtu meliã vel iniuriã ſuã cũ patiẽtiſſime pꝛso eccleſie pace tulerint:neq; vllas nouita / tes vel ſciſmatis vel hereſis moliti fue/⸗ rint:docebũt homĩes q; vero affectu et quãta ſinceritate charitatis deo ſeruien/ dũ ſit.Caliũ ergo viroꝝ ꝓpoſitũ eſt:aut ſedatis remeare turbinib:aut ſi id nõ ſi/ nant᷑:vl eadẽ tẽpeſtate perſeuerãte:vlł ne e vera religione ſuo reditu talis aut ſeuioꝛ oꝛiat᷑tenẽt vo luntatẽ cõſulendi etiã eis ipſis:quoꝛum motibo perturbationibuſq; ceſſerũt: ſine vlla conuenticuloꝝ ſegregatõne vſq; ad moꝛtẽ defendẽtes ⁊ teſtimonio iuuanteſ eam fidẽ quã in eccłia catholica pᷣdicari ſciũt.hos coꝛonat ĩ occłto pater:ĩ occul to vidẽs. Raꝝ hoc videt᷑ genꝰ:ſʒ tñ exẽ/ pla nõ deſunt:mo plura ſũt q; credi põt Ita om̃ibo generibo hominũ ⁊ exẽploꝛũ ad aĩaꝝ curatõeʒ ⁊ ad inſtitutionẽ ſpũa/ lis populi vtit᷑ diuina puidẽtia.Quãob rẽ cuʒ ante paucos annos ꝓmiſerim tibi ſcribere chariſſime mihi rominiane.qd de vera religione ſentirẽ: tempꝰ nũc eſſe arbitratꝰ ſũ.poſtq; tuas acerrimas ĩter/ rogatões ſine vllo certo fine fluctuare:eca charitate q̃ tihi obſtrictꝰ ſum: diutiꝰ ſu/⸗ ſtinere nõ poſſũ. Repudiatis igit᷑ oibus qͥ neq; ĩ ſacris philoſophant᷑:nec ĩ philo ſophia ↄſecrant᷑:⁊ his qᷣ vel pꝛaua opini one:vłaliqᷓ ſimulatõe ſupbiẽtes:a regla ⁊2 cõmunione eccłie catholice deuiarũt⁊ his qͥ ſanctaꝝ ſcripturaꝝ lumẽ:⁊ ſpũaliſ ppłi graʒ: qd nouũ teſtamẽtũ vocat᷑ ha⸗/ bere noluerũt:q̊s quãta potui bꝛeuitate perſtrinxi:tenẽda eſt nobis chꝛiſtiana re ligio:⁊ eiꝰ eccłie cõmunicatio q̃ catholi/ ca eſt ⁊ catholica noĩat᷑:nõ ſolũ a ſuis:ve rũ etiã ab om̃ibo inimicis. Velint eĩʒ no lintue ipi quoq; heretici ⁊ ſciſmatũ alum ni qñ nõ cũ ſuis ſʒ cũ extraneis loquunt᷑ catholicã nihil aliud q; catholicã vocãt Nõ em̃ poſſũt intelligi:niſi h̊ eã noĩe di/ ſcernãt: quo ab vniuerſo oꝛbe nuncupat᷑ Hui religionis ſectãde caput eſt hiſto/ ria ⁊ ꝓphetia diſpẽſatõis tꝑalis diuine ꝓuidẽtie:p ſalute gener hũani:in eternã vitã refoꝛmãdi atq; reparãdi.Oue cum credita fuerit mentẽ purgabit vite modꝰ de diuinis pᷣceptꝭ ↄciliat:⁊ idoneã ſaci/ et ſpũalib ꝑcipiendis:qᷓ nec pᷣterita ſunt nec futura:ſʒ eodẽ modo ſemꝑ manẽtia: nulli mutabilitati obnoxia.i.vni ipᷣi deo patri ⁊ filio ⁊ ſpũiſancto.Oua trinitate qᷓ; tũ in hac vita datũ eſt cognita:oĩs in⸗ tellectualis ⁊ aialis ⁊ coꝛpalis creatura: ab eadẽ trinitate creatrice eſſe inq; tũ eſt. 2 oꝛdinatiſſime adminiſtrari ſine vlla du bitatõne ꝑſpicit᷑nõ vt aliã partẽ totius genre ſcile nort gli in quigputuni Hiſimm 0 cſennun umn no nhaintſi i ier ſhene ltencreine non ſtio pparbit ecſſuris Tinn dſo ocicth zpino gedim Ntipartimſici Gecrriſſimap fipoleatqzltn⸗ Ggllosdecno gentesimert git moefiil cptiort vigin pnobisrn feun odees eddd Goacade Tmmutdhe höͤrüincie amn qvä gen Gqyonij to hentſee ler wo. rtin/ tebeneſao. ſitqenii ſien net. ioiit docico Pecupglsan Gthlcvsere ſnblesinccte ömmitin Pentne oſtrete fenuluinchl Meermultie⸗ ſparetcos I Keiiherena nceſrtcn ſoahtici Chhkichcſire N IC) dohisen ncnoſts 1 — eugcriſttgſi⸗ Uacigigſiggtn ubuſczceſeine⸗ legreggtöerg, eſtinonio intn aatholigzöct, Ncktopatenien detgeng tit⸗ un ſitihoriß⸗ doninüt eriht Minſtuntone ti n pridetin ⸗ Amnos oninncht endbi wninni mmieim, icc usacmmsi moneftnaume mna umdindt cuns ikoibn Pbaninerighn⸗ SS rcdpenngodin ſapbietegatege ddücedenini momtaſſin Wrmmem wain nin omikn Krobschenun õ ii iiten nuus utait⸗ ruimtinun mnas hunt arholci miäbeid⸗ ſoobenononn Ge apntckpſen tpnis dole N hünnin uNoG „ creature feciſſe intelligat᷑ pater: ⁊ aliã fili us:⁊ aliã ſpũſſanctꝰ:ſʒ ⁊ ſimul oĩa ⁊ vnã quãq; naturã patrẽ feciſſe ꝑ filiũ ĩ dono ſpũſſancti.Omis em̃ res vł ſubſtãtia vł eſſentia vl natura:vł ſi q̊ alio verbo meli us enũciat᷑:ſimł hec tria habet:vt ⁊ vnũ aliqͥᷣd ſit:⁊ ſpecie ꝓpꝛia diſcernat᷑ a ceterꝭ. reꝝ oꝛdinẽ non excedat.Quo cognito ſatis apparebit:quantũ hõ aſſeqòͥ pᷣt:quã neceſſarijs ⁊ inuictis ⁊ iuſtis legibo deo ⁊ dño ſuo cũcta ſubiecta ſint:exqͥ illa oĩa q̃ pꝛimo credimꝰ nipil niſi autoꝛitatẽ ſe/ cuti partim ſic intelligunt᷑:vt videamus eſſe certiſſima.partim ſic vt videamꝰ fie/ ri poſſe:atq; ita fieri opoꝛtuiſſe:doleamꝰ q; illos hec nõ credẽtes:qͥ nos antea cre/ dentes irridere q; nobiſcũ credere malu erũt. Hõ em̃ iã illa hoĩs ſacroſancta ſu/⸗ ſceptio:⁊ virginis partꝰ:⁊ moꝛs filij dei ꝓ nobis:⁊ reſurrectio a moꝛtuis:⁊ ĩ celũ aſcẽſio:⁊ ↄſeſſus ad dexterã patriſ:⁊ pec fok abolitio:⁊ iudicij dies:⁊ coꝛpoꝛũ reſuſcitatio:cognita eternitate trinitatꝭ: ⁊ mutabilitate creature.credunt᷑ tantũ:⁊ nõ etiã iudicant᷑ ad ſummi dei mificoꝛdi am quã generi hũano exhibet pertinere Sʒ quoniã veriſſime dictũ eſt:optet mł tas hereſes eſſe:vt ꝓbati maniteſti fiãt in ter vos.vtamur etiã iſto diuine puiden/ tie beneficio. Ex his em̃ hoĩbo heretici fiũt:qͥ etiã ſi eſſent ĩ eccłia:nihilominꝰ er rarẽt.Cũ aũt foꝛis ſũt plurimũ ꝓſũt:nõ veꝝ docẽdo qð neſciũt:ſʒ ad veꝝ querẽ/ dũ carnales:⁊ ad veꝝ aperiendũ ſpũaleſ catholicos excitãdo. Sunt em̃ innume rabiles in eccleſia ſancta deo ꝓbati viri: ſed manitfeſti nõ fiũt inter nos:q;diu im/ peritie noſtre tenebꝛis delectati:doꝛmi/ fremaluimꝰ q; lucẽ veritatꝭ intueri. Oua ꝓpter multi vt diẽ dei videãt ⁊ gaudeãt p hereticos ð ſomno excitant᷑. Utamur igit᷑ etiã hereticis nõ vt eoꝝ appꝛobemꝰ erroꝛes:ſʒ vt catholicã diſciplinã aduer ſus eoꝝ inſidias aſſerẽtes vigilãtioꝛes ⁊ cautioꝛes ſimꝰ:etiã ſi eos ad ſalutẽ reuo care nõ poſſumꝰ.Credo autẽ affutuꝝ de um:yt iſta ſcriptura pᷣcedẽte pietate legẽ tibo bonis:nõ aduerſus vnã aliquã:ſed aduerſus omes pꝛauas ⁊ falſas opinio/ nes poſſit valere.Cõtra eos tñ potiſſi⸗ * cõtrahere:vel diſtẽdere:vel oꝛdinare:vel cCccI. mũ eſt inſtituta:qͥ duas naturas vł ſub/ ſtantias ſinguł pꝛincipijs aduerſuſ inui cẽ rebelles eſſe arbitrant᷑ Offenſi em̃ qui buſdã reb:⁊ rurſus quibuſdã delectati: nõ eaꝝ quib offendunt᷑:ſʒ eaꝝ quibo de/ lectant᷑ volũt eſſe auctoꝛẽ deu.Et cũ cõ/ ſuetudinẽ ſuã vincere nequeũt:iã carna/ libo laqueis irretiti:duas alas eſſe ĩ vno coꝛpe exiſtimãt: vnã ð deo q̃ naturaliter B ſit qð ipᷣe.alterã ð gente tenebꝛaꝝ quã de nec genuerit n fecerit nec ꝓtuleritn abiecerit:ſʒ q̃ ſuã vitã:ſuã terrã:ſuos fetꝰ ⁊ alalia:ſuũ poſtremo habuerit regnũ:in genitũq; pꝛincipiũ.ſʒ quodã tꝑe aduerſꝰ deũ rebellaſſe Deũ aũt qͥ aliud qð facerz nõ haberet:⁊ quo aliter poſſet hoſti reſi ſtere nõ inueniret:neceſſitate oppᷣſſũ mi/ ſiſſe huc aiaꝭ bonã:⁊ quandã ꝑticulã ſue ſubſtãtie:cuiꝰ cõmixtione atq; miſeria: hoſtẽ temperatũ eſſe ſomniãt:⁊ munduʒ fabꝛicatũ. Neq; nũc opiniones eoꝝ refel limꝰ qð partim iã fecimꝰ:partiʒ q;tũ deꝰ ſiuerit faciemꝰ. Sʒ in h̊ oꝑe quo aduer/ ſus eos fides catholica tuta ſit:⁊ qũo ñ pꝑturbẽt animũ ea qͥbo cõmoti hoĩes ĩ eo rũ cedũt ſententiã:rõnibo q̃s dñs dona/ re dignat᷑ q;tũ poſſumꝰ demõſtramꝰ.Ol lud ſaneĩ pꝛimis tenere te volo:qͥ bñ no/ ſti animũ meũ:nõ hec fugiẽde arrogãtie gfa qſi ſolẽniter dicere quicqͥd in his lit teris erroꝛis ĩueniri poterit h̊ ſolũ mihi eſſe tribuendũ:qͥcqͥd aũt veꝝ ⁊ ↄgruẽter expoſitũ: vni oim bonoꝝ munex largi⸗ toꝛi deo. Quãobꝛẽ ſit tibi manifeſtũ atq; pceptũ:nullũ erroꝛẽ ĩ religione eſſe potu iſſe:ſi aia pꝛo deo ſuo nõ coleret aĩaʒ:aut duo ↄiũcta:aut certe ſimł oĩa:ſʒ ĩ hac vi/ ta ſocietati gener hũani ſine dolo tpalit ↄgruẽs eterna meditaret᷑:vnũ deũ colẽs q̃ niſi ꝑmaneret incõmutabilis:nllłla mu tabilis natura remaneret. Mutari autẽ aiaz poſſe.nõ q dẽ localiter:ſʒ tñ tpaliter ſuis affectõibo ſq; cognoſcit.Coꝛpꝰ ãt ⁊ tpibo ⁊ lo eſſe mutabile cuiuis aduer/ tere facile eſt. Fãtaſmata poꝛro nihil ſũt aliud q; de ſpecie coꝛꝑis coꝛpoꝛeo ſenſu attracta figmẽta:q̃ memoꝛie mãdare vt accepta ſũt:vł partiri:vł młtiplicare:vł B 3 N.N WDe vera religione pꝓturbare vł q̊libet modo ſigurare cogi/ tando facillimũ ẽ.ſ̊ cũ veꝝ q̃rit᷑:cauere ⁊ vitare difficile. Nõ ̊ creature potius q; creatoꝛi fuiamꝰ:nec euaneſcamꝰ ĩ cogita tioniba nr̃is:⁊ pfecta religio ẽ.Eterno eĩ creatoꝛi adherẽtes: ⁊ nos eternitate affi/ ciamur neceſſe ẽ. Sʒ qꝛ h ala pẽtis ſuis obꝛuta ⁊ iplicata ꝑ ſeipaʒ videre ac tene re nõ poſſet:nllo in reb hũanis ad diuĩa capeſcenda interpoſito gdu ꝑ quẽ ad dei ſimilitudinẽ a terrena vita hõ niteret᷑:in eeffabili miſicoꝛdia dei tpali diſpẽſatöne Pcreaturã mutabile:ſʒ tñ eternis legib.· ſeruiẽtẽ:ad cõmemoꝛationẽ pᷣme ſue ꝑfe cteq; nature partim ſingulis hoĩbo: par/ tim vo ipᷣi hoĩm generi ſubuenit᷑.Ea eſt nr̃is tpibo chꝛiſtiana religio:quã cogno/ ſcere ac ſeqͥ ſecuriſſima ⁊ certiſſima ſalꝰ ẽ Defendi autẽ aduerſus loqᷣces:⁊ aperiri Irentibo młtis modis pᷣt:omipotẽte ipo deo pꝑ ſeipᷣm demõſtrãte q̃ vᷣa ſũt:⁊ ad hꝰ intuẽda ⁊ ꝑcipiẽda:bonas voluntates ꝑ bonos angelos ⁊ q̃ſlibet hoĩes adiuuan te.Eo mõ aũt qͥſq; vtit᷑:quẽ videt ↄgru ere his cũ qb agit Ego itaq; diu multũ q; ↄſiderãs:q̃ͥles oblatrãtes:⁊ q̃les ren tes exꝑtus ſũ:vel q̃lis ipᷣe cũ latrarẽ ſiue cũ quererẽ fuerim.h̊ mõ mihi vtẽdũ pu/ taui.Que vᷣa eſſe ꝑſpexer tene:⁊ eccleſie catholice tribue:q̃ falſa reſpue:⁊ mihi q hõ ſuz ignoſce:q̃ dubia crede:donec aut reſpuẽda eſſe:aut vᷣa eſſe:qaut ſemꝑ credẽ da eſſe: vel ratio doceat:vł p̃cipiat auto/ ritas. Intẽde igit᷑ in hec q̃ ſequunt᷑ dili/ gẽter: ⁊ pie q;tũ potes. Tales em̃ adiu⸗/ uat deꝰ. Nulla vita eſt q̃ nõ ſit ex deo:qꝛ de vtiq; ſũma vita eſt: ⁊ ipe ſons vite:n aliqᷓ vita inq; tũ vita eſt malũ eſt:ſʒ inqn / tũ vergit ad moꝛtẽ. Mors aũt vite non eſt niſi necia:que ab eo ꝙ nec qcq; ſit di cta eſt.Et ideo neòſſimi hoĩes nihil ho/ mines appellant᷑. Uita ̊ volũtario defe ctu deficiẽs ab eo qͥ eã fecit:⁊ cuiꝰ eſſẽtia ffrruebat᷑: volẽs ↄtra dei legẽ frui coꝛpo rib b eã de pᷣfecit:vergit ad nihilũ:et hecẽ neòqͥcia:nõ qꝛ coꝛpꝰ iã nihil eſt.nã ⁊ ipm habet aliquã cõcoꝛdiã partiũ ſuarũ ſine q̃ oĩno eſſe ñ poſſʒ. Ergo ab eo factũ eſt ⁊ coꝛpꝰ:qͥ oĩs ↄ coꝛdie caput ẽ. Habʒ coꝛpꝰ quãdã pacẽ ſue foꝛme:ſine q ꝓꝛſus inſtituerit coꝛpꝰ:ille qrat᷑:.ꝗ eſt oĩm ſpe⸗ oſiſſimꝰ. Ois em ſpecies ab illo ẽ. QOuis eſt aũt hic niſi deꝰ vnꝰ: vna veritas:vna nihil eſſet. Ergo ille ẽ coꝛpis ðditoꝛ:a q̊ pax oĩs eſt:⁊ qͥ foꝛma eſt infabꝛicata atq; oĩm foꝛmoſiſſima:habet ꝗliquã ſpeciẽ ſi ne q̃ coꝛpꝰ non eſt coꝛpꝰ.Si &̊ querit᷑ qͥs eſt oĩm ſpeci ſalꝰ oĩm:⁊ pꝛima atq; ſũma eſſentia:ex q eſt om̃e q cd eſt inqtũ eſt:qꝛ inquãtũ eſt qͥcqͥd eſt bonũ eſt.Et iõ ex deo nõ ẽ moꝛi Aõ em̃ deꝰ moꝛtẽ fecit:nec letat᷑ in ꝑditõ ne viuoꝝ:qm̃ ſũma eſſentia eſſe fac om̃e gqð eſt. Uñ ⁊ eſſentia dicit᷑ Hoꝛs aũt nõ eelſſe cogit àcàd moꝛit᷑ inq; tũ moꝛit᷑. Haxʒ ſi ea q̃ moꝛiunt᷑: penitꝰ moꝛerent᷑:ad nibi lũ ſine dubio puenirẽt. Sʒ tantũ moꝛiũ tur q;tũ min eſſentie ꝑticipãt.Oð bꝛe/ uiꝰ ita dici pᷣt.Tãto mag moꝛiunt᷑ q;to minꝰ ſunt. Coꝛpꝰ aũt minꝰ eſt q; vita q̃/ libet:qm̃ q; tulũcũq; manet ĩ ſpecie:ꝑ vi tã manet:ſiue q̃ vnũqðq; anĩal:ſiue qua vniuerſa mũdi natura admĩſtrat᷑ Coꝛpꝰ g̊ magis ſubiacet moꝛti:⁊ ideo viciniꝰeſt nihilo. Qua ꝓpter vita q̃ fructu coꝛꝑis delectata negligit deũ inclinat᷑ ad nihilũ ⁊ iſta eſt necia. Hoc aũt pacto vita car/ nalis ⁊ terrena efficit᷑:⁊ ob h etiaʒ caro ? terra nominat᷑:⁊ qdiu ita eſt regnũ deiñ poſſidebit:⁊ eripiet᷑ ei q amat Id enim amat qð ⁊ minꝰ eſt qᷓ; vita:qꝛ coꝛpꝰeſt.et ꝓpter ipᷣm peccatũ qð amat᷑ fit coꝛrupti bile: vt fluẽdo deſerat amatoꝛẽ ſuũ:qꝛ et ille B amãdo deſeruit deũ. Pꝛecepta em eiꝰ neglexit dicẽtis. Hoc mãduca:⁊ hoc noli. Crahit᷑ gad penas:qꝛ diligẽdo ĩfe/ rioꝛa:in egeſtate voluptatũ ſuqaꝝ:⁊ in do loꝛibo apud inferos oꝛdinat᷑. Quid eſt eĩ doloꝛ dicit᷑ coꝛpis:niſi coꝛruptio repẽ tina ſalutꝭ eiꝰ rei quã male vtẽdo aĩa coꝛ ruptioni fecit obnoxiã: Quid eſt aũt do loꝛ q dicit᷑ animi:niſi carere mutabilib⸗ reb:quibo fruebat᷑:aut fmi ſe poſſe ſpera bat: Ex R̊ eſt totũ qð dicit᷑ malũ.i.pctim̃ ⁊ pena pẽti.Si aũt dum in h̊ ſtadio vite hũ̃ane aĩa degit:vincat eas q̃s aduerſuʒ „ „ * ſe nutriuit cupiditates: fruẽdo moꝛtali/ bus:⁊ ad eas vincendas gĩa dei ſe adiu/ uari credat:mẽte illi ſeruiẽs ⁊ bona volũ tate:ſine vlla dubitatione reparabit᷑:⁊a mult mutabilib ad vnũ incõmutabile rnertkneien oſpümtonc. Pite niu cc di M oin⸗ ſmonnoinſuun riniſui o⸗ ſenütſplaliter Uintdeüdllgi poſonler pe Ngniorntpol ypeinopcto Cnp'reſtitnat Nehabebinſß ntnonopleſ ſengamplĩ ſeißam rige lpentate fl p; giömfli ho Donocrüs ſcrnſtüͤ Cithitarn dirt⸗L mücherüt. mortaligco tizin vobis pemn peccari Notworrl koñfoſenna Iyictoig Rer (Woberitg Wancchckn⸗ Mwolätte. ütuncſemer nnrblsG. 6ſedlligiren Nunt nalek⸗ neſtbaſn Pdeidigene gamnirpſan drrlpſſceef ſatiapri ſöſinehen W miſcſ Mmineſten ern ltedit Fdeſen ecpisln ick nitien der iniſeri Dieenmi⸗ l cdtbilhe Niynyvennen Wünucſnnug, lckgeingnini Berdeonoenal Drncrkenkingod atuge coß dek Odtitn Eeinhii wi ſg Gngerataanc : Gnmünori Lriapit Oöbe⸗ nug morumtöt⸗ min ckönini⸗ mnaihenegy. minlſioe gon admürat N annidedicni mifucn ds K nötpyert ckrobhehant Aninckodn igbmmn n Snluupt Gmmiun Inuor ſniſcr dei Prrchnen Menidnertr. 1o. dliclaſt Prmüſuetn dont ihi enlicrmmno ndeniidh ci ucid ſant utepl ufiiuſeſe nunn .õãt˙b . 2 — reuertet᷑:refoꝛmata ꝑ ſapiẽtiã nõ foꝛma/ tã:ſʒ ꝑ quã foꝛmãt᷑ vniuerſa:fruetq; deo p ſpumſanctũ:qð ẽ donũ dei. Ita fit hõ ſpuᷣalis oĩa iudicãs.vt ipᷣe a nemine iudi cet᷑.diligẽſ dũm deũ ſuũ ĩ toto coꝛde ſuo ĩ tota aĩa ſua:in tota mẽte ſua:⁊ diligẽs ꝓximũ ſuũ nõ carnaliter:ſʒ tanq; ſeipᷣm: ſe aũt ſpũaliter diligit:qͥ ex toto qð in eo viuit deũ diligit. In his em̃ duobo pce/ ptis tota lex pẽdet ⁊ ꝓphe.Inde iã erit ↄſequẽs:vt poſt moꝛtẽ tꝑaleʒ quã debe⸗/ mꝰ pꝛimo pcto tꝑe ſuo atq; oꝛdine ſuo.&̊ coꝛpꝰ reſtituat᷑ pꝛiſtine ſtabilitati:quã ñ ꝑ ſe habebit:ſʒ ꝑ aĩlaʒ ſtabilitã ĩ deo:que rurſus nõ ꝑ ſe ſtabilit᷑:ſʒ ꝑ deũ q̊ fruitur. ideoqʒ ampliꝰ qᷓ; coꝛpꝰ vigebit.Coꝛpuſ em̃ ꝑ ipᷣam vigebit:⁊ ipᷣa ꝑ incõmutabi/ lẽ veritatẽ:qͥ filiꝰ dei vnicꝰ eſt:atq; ita et coꝛpꝰ ꝑ ipᷣm filiũ dei vigebat:qꝛ om̃ia ꝑ ipᷣm. Dono etiã eiꝰ qð ale dat᷑.i.ſãcto ſpi ritui.nõ ſolũ aĩa cui dat᷑ ſalua ⁊ pacata ⁊ ſancta ſit:ſʒ ipᷣm etiã coꝛpus viuificabit᷑: eritq; ĩ natura ſua mũdiſſimũ. Ipſe eniʒ dixit. Mũdate q̃ intꝰ ſi n q̃ ſoꝛis ſunt mũda erũt.Dicit ⁊ apłs. Uiuificabit et moꝛtalia coꝛpa veſtra ꝓpter ſpũm manẽ teʒ in vobis.Ablato peccato auferet᷑ et pena peccati:⁊ vbi eſt malũ:vbi ẽ moꝛs ↄtẽtio tua?vbi eſt moꝛs aculeꝰ tuꝰ: Vin cit em̃ eſſentia nihilũ:⁊ ſic abſoꝛbet᷑ moꝛſ ĩ victoꝛia. Nec aliqͥd ſanctificatꝭ malꝰan gel? oberit:qͥ dyabolꝰ dicit᷑.qꝛ ⁊ ipᷣe inq̃n tũ angel? eſt:nõ eſt malꝰ:ſʒ inq; tũ ꝑuerſꝰ ꝓpꝛia volũtate.Fatẽdũ eſt em̃ ⁊ angeloſ natura eſſe mutabiles:ſi ſolꝰ deꝰ eſt incõ mutabilis. Sʒ ea voluntate qᷓ mag deũ q;ᷓ ſe diligũt:firmi ⁊ ſtabiles manẽt illo ⁊ fruunt᷑ maieſtate ipſius:ei vni libẽtiſſi me ſubditi. Ille aũt angelꝰ magis ſeipᷣm q; deũ diligendo:ſubditꝰ ei eſſe noluit:⁊ intumuit p ſuꝑbiã:⁊ a ſũma eſſentia de-/ fecit ⁊ lapſus eſt.Et ob h̊ minꝰ eſt q; fuit qꝛ eo qd minꝰ erat frui voluit:cũ magis voluit ſua potẽtia frui q; dei. Ouãq;ᷓ em̃ —— nõ ſũme tñ ampliꝰ erat:qñ eo qdð ſũme ẽ fruebat᷑:qm de ſolꝰ ſime ẽ.Ouicqͥd aũt minꝰ eſt q; erat:nõ inq; tũ eſt:ſʒ inq; tum minꝰ eſt: malũ eſt. Eo em̃ ꝙ minus eſt q; erat: tedit ad moꝛtẽ. Quid aũt miꝝ ſi fit ex defectu inopia:⁊ ex ĩopia inuidẽtia q̃ CCII. dyabolꝰ vtiq; dyabolꝰ ẽ. Defectꝰ aũt iſte qͥ peccatũ vocat᷑:ſi tanq; febꝛiſ inuitũ oc cuparet:recte iniuſta pena videret᷑:q̃ pec cantẽ ↄſequit᷑:⁊ q̃ͥ dãnatõ nũcupat᷑. Nũc vo vſq; adeo peccatũ volutariũ malũ eſt vt nullo mõ ſit peccatũ ſi ũ ſit volũtariũ Et h̊ àdẽ ita manifeſtũ eſt:vt nulla hinc doctoꝝ paucitas:nulla indoctoꝝ turba diſſentiat. Qua re aut negãdũ eſt pecca/ tũ cõmitti:aut fatẽdũ eſt volũtate cõmit ti. Nõ aũt recte negat peccaſſe aiam:qͥ ⁊ penitẽdo eã coꝛrigi fatet᷑:⁊ veniã penitẽ/ ti dari:⁊ ꝑſeuerãtẽ ĩ peccatꝭ:iuſta lege dei dãnari. Poſtremo ſi nõ volũtate malefa cimꝰ:nemo obiurgãd ẽ om̃ino:aut mo/ nendꝰ.Quibo ſublat chꝛiſtiana lex ⁊ di/ ſciplina oĩs religionis auferat᷑ neceſſe ẽ. NVolũtate peccat᷑:⁊ qm peccari nõ du/ biũ eſt:nec h̊ q dẽ dubitãdũ video:habe/ re aĩas libeꝝ volũtatꝭ arbitriũ Tales eĩ fuos ſuos melioꝛes eſſe deꝰ iudicauit ſi ei ſeruirẽt liberaliter. Oð niło modo fie⸗ ri poſſet:ſi nõ volũtate:ſrp neceſſitate ſer/ nirẽt. ¶iberaliter igit᷑ deo angeli fuiüt: neq; q̊ deo:ſʒ ipᷣis pdeſt.Deꝰ em bono al teriꝰ nõ ĩdiget:qm a ſeipo eſt.Oð aũtab eo genitũ eſt idipᷣm eſt.qꝛ nõ eſt factũ ſeq genitũ. Illa vᷣo q̃ ſacta ſũt:eiꝰ bono indi gent:ſummo.ſ.bono id eſt ſũma eſſentia Minꝰ aũt ſũt q; erãt:cũ ꝑ aĩe peccatum min ad illũ mouent᷑:nec tñ penitꝰ ſepa/ rant᷑.nã oĩno nulla eſſent.Oð aũtaffecti bus ↄtingit aĩe.̊ loc coꝛꝑi.Nã illa mo uet᷑ volũtate:coꝛpꝰ aũt ſpacio.Dð autẽ homini a puerſo ãgelo ꝑſuaſũ dicit᷑:etiã ad h̊ vtiq; volũtate ↄſenſit. Nã ſi neceſſi tate id feciſſet:nullo pẽti crimine teneret᷑ Dð vᷣo coꝛpꝰ hoĩs cũ ante peccatũ eſſet ĩ ſuo genere optimũ:poſt peccatũ factuʒ eſt imbecilloſũ: ⁊ moꝛti deſtinatũ:quãqᷓ iuſta vindicta peccati ſit:plꝰ tñ clemẽtie dei q; ſeueritatꝭ ondit Ita em̃ nobis ſua det᷑a coꝛꝑis voluptatibo ad eternã eſſen/ tiã veritat::amoꝛẽ noſtꝝ opoꝛtere ↄuer/ ti. ⁊ eſt iuſticie pulcritudo cũ benignitatꝭ gra ↄcoꝛdãs:vt qm bonoꝝ interioꝝ dul cedine decepti ſumꝰ:amaritudine pena/ rũ erudiamur. Nã ita etiã nr̃a ſupplicia diuiĩa ꝓuidentia moderata eſt.vt ⁊ ĩ hoc coꝛꝑe tã coꝛruptibili ad iuſticiam tẽdere B 4 GEe vera religione liceret: ⁊ depoſita om̃i ſupbia:vni deo ve ro collũ ſubdere:nihil de ſeipᷣo fidere:illi vni ſe regendũ tuendũq; cõmittere. IJta ipſo duce hõ bone voluntatis moleſtiaſ huiꝰ vite in vſuʒ foꝛtitudinis vertit.In copia vero voluptatũ:pſperiſq; ſucceſſi bus tempoꝛaliũ:temperatiã ſuã ꝓbat et roboꝛat:acuit in tentatõiba pꝛudentiam vt nõ ſolũ in eas nõ inducat᷑:ſʒ fiat etiam vigilãtioꝛ:⁊ in amoꝛẽ veritatis q̃ ſola nõ fallit ardẽtioꝛ.Sʒ cũ om̃ibo modis me/ deat᷑ animis deꝰ ꝓ tempoꝝ oppoꝛtunita tibo:qᷓ mira ſapientia eiꝰ oꝛdinant᷑.de b⸗ aut nõ eſt tractãdũ:aut inter pios perfe/ ctoſq; tractandũ eſt:nullo modo benefi/ centi/ cöſuluit genert humano: ; cñ ißa ſapiẽtia dei.i.vnicꝰ filiꝰ ↄſubſtãtialiſ pa tri ⁊ coeternꝰ:totũ hominẽ ſuſcipere di/⸗ gnat? eſt. ⁊ verbũ caro factũ eſt:⁊ habita uit in nobis. Ita em̃ demõſtrauit carna/ libo ⁊ nõ valentibo intueri mẽte veritatẽ: coꝛpoꝛeiſq; ſenſibo deditis:q; excelſũ lo/ cũ inter creaturas habeat humana natu ra: nõ ſolũ viſibiliter:nã id poterat ⁊ in aliquo ethereo coꝛpoꝛe ad noſtroꝝ aſpe/ ctuũ tolerantiã temperato:ſʒ etiã hoĩb ĩ vero hoĩe apparuit. Ipſa em̃ natura ſu/ ſcipienda erat:q̃ liberãda.Et ne qͥs foꝛ/ te ſexꝰ a ſuo creatoꝛe ſe cõtemptũ putarʒ virũ ſuſcepit natꝰ ex femina. Nihil egit vi:ſed om̃ia ſuadẽdo ⁊ monẽdo. UVeteri quippe ſeruitute trãſacta tempꝰ liberta/ tis illuxerat:⁊ oppoꝛtune iã homini ſua debat᷑ atq; ſalubꝛiter:qᷓ; libero eſſet crea/⸗ tus arbitrio. Miraculis cõciliauit ſidezʒ deo:qͥ in eo erat:paſſione hominẽ quẽ ge rebat. Itaq; loquẽs ad turbas vt deus: nunciatã ſibi matrẽ negauit ⁊ tamen vt euãgeliũ loquit᷑ puer parentibo ſubditꝰ erat. Doctrina em de apperebat:etatib⸗ hõ. Itẽ aquã in vinũ ↄuerſurꝰ vt deꝰ di cit. recede a me mulier: mihi ⁊ tibi qͥd ẽ᷑: nondũ venit hoꝛa mea. Cüũ aũt veniſſet hoꝛa:q̃ vt homo moꝛeret᷑:ð cruce cogni tã matrẽ cõmendauit diſcipulo quẽ pᷣ ce teris diligebat. Satelliteſ voluptatũ di uitias:ꝑnicioſe populi appetebãt:pauꝑ eſſe voluit:honoꝛibo ⁊ imperijſ inhiabãt rex fieri nolu rnales filios magnũ bonũ putabãt:tale cõiugiũ pꝛolẽq; ↄtẽ/ pſit. Cõtumelias ſi uꝑbiſſime hoꝛrebãt: om̃e genꝰ cõtumeliaꝝ ſuſtinuit. Iniuri/ as intolerabiles eſſe arbitrant᷑. Oue ma ioꝛ iniuria q; iuſtũ innocentẽq; damnari Doloꝛes coꝛꝑis execrabant᷑:fla gellatus atq; cruciat eſt. Hoꝛi metuebãt:moꝛte multatꝰ eſt. Ignominioſiſſimũ moꝛt ge nus crucẽ putabãt.crucifixꝰeſt.Om̃ia qᷓ habere cupiẽtes nõ recte viuebamꝰ:ca/ rendo vilia fecit Omia qᷓ vitare cupiẽteſ a ſtudio deuiabam veritatꝭ: perpetiedo deiecit. Nõ em̃ vllũ peccatũ cõmittipᷣt: niſi dũ appetunt᷑ ea qᷓ ille ↄtẽpſit:aut fu/ giunt᷑ qᷓ ille ſuſtinuit. Tota itaq; vita ei⸗ lterris ꝑ hominẽ quẽ ſuſciꝑe dignat eſt diſciplina moꝝ fuit.Reſurrectio vᷣo eiuſ a moꝛtuis:nihil hoĩs perire nature:cuʒ om̃ia ſalua ſunt deo ſaᷣ indicauit.⁊ quẽ admodũ cũcta ſeruiant creatoꝛi ſuo:ſiue ad vindictã peccatoꝝ:ſiue ad hoiĩs libe/ rationẽ:q;q; facile coꝛpꝰ anime fuiat:cũ ipᷣa ſubijcit᷑ deo. Ouibo ꝑfectis nõ ſoluʒ nulla ſubſtãtia malũ eſt:qð fieri nũq; pᷣt: ſʒ etiã nullo malo afficit᷑:qdð fieri ꝑ pecca tũ ⁊ vindictã potuit. Et hec eſt diſcipli⸗/ na naturalis chꝛiſtianis min intelligeti bus plena fide digna:intelligentib autẽ om̃i erroꝛe purgata. Jã vero ipſiꝰ totiuſ doctrine modꝰ:partim apertiſſimis rati onibe:partim ſimilitudinibo:in dictis:in factis:in ſacramẽetis:ad omnẽ aĩe inſtru/ ctionẽ exercitationẽq; accõmodatu ſed aliud q rönalis diſcipline regulã imple nit: Hã ⁊ miſterioꝝ expoſitio:ad ea diri git:qᷓ apertiſſime dicta ſunt. Et ſi ea tm̃ eſſent qᷓ facillime intelligunt᷑.nec ſtudio/ ſe quereret᷑:nec ſuaniter lueniret᷑ veritas Heq; ſi eſſent ĩ ſcripturis ſacramẽta:⁊ in ſacramẽtis nõ eſſent ſignacula veritatis ſatis cũ cognitõe actio cõueniret. Nunc vero qm pietas timoꝛe inchoat:charita te pficit᷑: populꝰ timoꝛe cõſtrict tẽpoꝛe ſeruitutis in veteri lege:multis ſacramẽ tis onerabat᷑. Moc eĩ talibo vtile erat ad deſiderãdã gratiã dei:q̃ per ꝓphetas vẽ tura canebat. Oue vbi venit: ab ipſa dei ſapiẽtia homine aſſumpto a quo in liber tatẽ vocati ſumꝰ:pauca ſacramẽta ſalu/⸗ berrima cõſtituta ſunt:q̃ ſocietatẽ chꝛiſti ani populi:hᷣ eſt ſub vno deo libere mul “ lobehunßckt tenmliatuinia notrtunrinte runt Juna crrenribontin rminet ſegnoalii luooterabviu tchnkpoteſdie Pronnliusil lifuitut d 4onoslflio n Giaute ß wilgemmino⸗ 1eopuntns Nerepoteſi mnedicalupn rbralin glenea unpnmmai Gesweticin Wodie GWertdoann coindine⸗ ſncömutade tleſbenit gligiuber ſncpineob. ſcnriieng uurrennct ooredcſein unemnunbi ſit une noſt leorgfan ſimeckſna lonnitsgtn Afatrſinad agſer Drc Geſbonicke ſſe Nuceſet Uctenin utſimirini Nwcf. ſi Nübwiͤcg iicinn cſpotetege upbiſinehence unſutinit in e ndinmnköen Moccntigz dennn nnbmniſhgllm Morlmenncbintae mnoſſinünang Gnairick Of Unmerinebamn minurapii rm gepenich wmidnini. niͦ leyiheutfi, zi Toritgèe gniſuſeedendc⸗ Keümeniſin eperiretanegg oſitindicnigt unteatonik zKcik goini ſimomini Timc õ muüntui,Mg vammiiieiſf/ münolnt irnghinde Minedd 1 ſunt Etſa Dicninrfin criucniti mnt⸗ ursnnniun ſonmumn dchmtt f hothtn .ẽêẽſ ₰ titudinis cõtinerẽt. Oulta vᷣo q̃ popu/ lo hebꝛeo:h̊ eſt ſub eodẽ vno deo cõpedi te młtitudini erãt impoſita:ab actõne re mota ſunt:in fide atq; interpᷣtatõe mãſe/ runt. Ita nec nũc ſeruiliter alligãt:ſʒ ex/ ercent liberaliter animũ.Quiſqs autẽ iõ negat vtrũq; teſtamentũ ab vno deo eſſe poſſe:qꝛ nõ eiſdẽ ſacramẽtis tenet᷑ popu lus noſter qͥbo iudei tenebant᷑:vel adhuc tenent᷑:poteſt dicere nõ poſſe fieri:vt vnꝰ paterfamilias iuſtiſſimꝰ:aliud imꝑet eis quib ſᷣuitutẽ durioꝛẽ vtilẽ iudicat.alið eis quos ĩ filioꝝ gradũ adoptare digna tur. Si autẽ pᷣcepta vite mouẽt:qꝙ in ve teri lege minoꝛa ſũt:in euãgelio maioꝛa: ⁊ ideo putat᷑ nõ ad vnũ deũ vtraq; perti nere:poteſt qͥ H̊ͥ pntat perturbari.ſi vnuſ medicꝰ:alia ꝑ miniſtros ſuos imbecillio rib:alia ꝑ ſemetipᷣm valentioꝛibo pᷣcipi/ at ad reparandã vel obtinẽdã ſalutẽ. Ut em̃ ars medicine:cum eadẽ maneat:neqʒ vllo pacto ipᷣa mutet᷑:mutat tñ pᷣcepta lã guentib:qꝛ mutabilis eſt noſtra valitu/ do.ita diuina ꝓuidẽtia:cũ ſit ipᷣa om̃ino incõmutabilis.mutabili tñ creature va⸗/ rie ſᷣuenit:⁊ ꝓ diuerſitate moꝛboꝝ:aliſ alia iubet aut vetat:vt a vicio vñ moꝛs incipit:⁊ ab ipᷣa moꝛte ad naturã ſuam ⁊ eſſentiã ea que deficiũt id eſt ad nihilũ tẽ qunt reducat ⁊ firmet. Sed dicis mihi. Quare deficiunt: Quia mutabilia ſunt. Nuare mutabilia ſunt? OQuia nõ ſumme ſũt.Quare nõ ſũme ſunt:Quia ĩferioꝛa ſunt eo a q̃ facta ſunt Quis ea fecit:Oui fũme eſt. OQuis hic eſt: Deꝰ incõmutabi lis trinitas:quoniã ⁊ ꝑ ſummã ſapiẽtiazʒ ea fecit:⁊ ſũma benignitate ↄſeruat Cur ea fecit? Ut eſſent. Ihm em̃ quantulũcũ q; eſſe bonũ eſt:qꝛ ſummũ bonũ eſt ſũme eſſe. Unde fecit?: Ex nihilo:quoniã qͥ c/ quid eſt quãtulacũqʒ ſpecie ſit:neceſſe eſt Ita ⁊ ſi minimũ bonũ:tamẽ bonũ erit:⁊ ex deo erit. Nã quoniã ſũma ſpecies ſũ/ mũ bonũ eſt. minima ſpecieſminimũ bo nũ ẽ.Om̃e autẽ bonũ:aut deꝰ:aut ex deo eſt. Ergo ex deo eſt etiã minima ſpecies. SDane qõð de ſpecie:hoc etiã de foꝛma di ci poteſt. NHeq; em fruſtra tam ſpecioſiſſi mum:q; etiã ſoꝛmoſiſſimũ in laude poni tur, Id ergo eſt vnde fecit deꝰ om̃ia:qð CCIII. nullam ſpeciẽ habet:nullãq; foꝛmaʒ:qð nihil eſt aliud q; nihil. Nã illud qdð ĩ cõ/ paratione perfectoꝛũ infoꝛme dicitur:ſi habet aliquid ſoꝛme:quãuis exiguũ:q;/ uis inchoatũ nondũ eſt nihil.ac per hoc id quoq; inquantũ eſt nõ eſt niſi ex deo. Quapꝛopter etiã ſi de aliqua ĩfoꝛmi ma teria factus eſt mundus:hec ipᷣa ſacta eſt om̃ino de nihilo.Nã ⁊ qð nondũ ſoꝛma tum eſt:tamẽ aliq̃ modo vt foꝛmari poſ/ ſit inchoatũ eſt:dei beneficio foꝛmabile eſt. Bonũ eſt em̃ eſſe foꝛmatũ. Nõ nullũ ergo bonuz eſt ⁊ capacitas ſoꝛme:⁊ ideo bonoꝝ omniũ auctoꝛ qui pᷣſtitit foꝛmaʒ: ipſe fecit etiã poſſe ſoꝛmari.Ita omeqð ẽ inq;tũ ẽ:⁊ ome qð nõdũ ẽ inq; tũ eſſe pᷣt ex deo habʒ. Oð alio mõ ſic ðꝛ.Om̃e ſoꝛ matum inq; tũ foꝛmatũ eſt:⁊ ome qð nõ/ dũ foꝛmatũ ẽ:inq; tum foꝛmari pᷣt:ex deo habet. Nulla autẽ res obtinet integrita/ tem nature ſue:niſi ĩ ſuo genere ſalua ſit. Ab eo autẽ eſt om̃is ſalus:a quo eſt om̃e bonũ:⁊ ome bonũ ex deo:ſalus igit᷑ om/ nis ex deo. Hinc iã cui oculi mentis pa tent:nzc pernicioſo ſtudio vane victoꝛie caligant atq; turbantur:facile intelligit omnia que viciant᷑ ⁊ moꝛiunt᷑:bona eſſe: quãq; ipᷣm viciũ ⁊ ipſa moꝛs malum ſit. Miſi em ſalute aliqua pꝛiuarent᷑:non eis noceret viciũ vel moꝛs:ſed ſi nõ noceret viciũ nullo modo eſſet ed i ergo ſa luti aduerſat᷑ viciũ:⁊ nullo dubitante ſa lus bonũ eſt. bona omia ſunt quibus ad uerſat᷑ viciũ. Quibo autem aduerſat᷑ vici um ipſa viciant᷑. Bona ſunt ergo que vi ciantur:ſed ideo viciant᷑:quia non ſũma bona ſunt. Oue igit bona ſũt:ex deo ſũt Quia nõ ſumma bona ſunt:nõ ſunt deꝰ Bon ergo qð viciari nõ poteſt:deꝰ eſt. Cetera oĩa bona ex ipſo ſunt:q̃ ꝑ ſeipſa poſſunt viciari:qꝛ per ſeipᷣa nihil ſunt:ꝑ ipᷣm autẽ partim nõ viciant᷑:partim vici ata ſanant᷑.Eſt aũt viciũ pᷣmũ aĩe rõalis volũtas ea faciẽdi q̃ vetat ſũma ⁊ intima vᷣitaſ. Ita hõ ð ꝑadiſo ĩ ̊ ſeculũ expulſꝰ E.i.ab et᷑nis ad tꝑalia.a copioſiſ ad egena a firmitate ad ĩfirma. Nõ ergo a bono ſbᷣ ſtãtiali ad malũ ſubſtãtiale:qꝛ nulla ſub/ ſtantia malũ ẽ:ſʒ a bono eterno ad bonũ tꝑale:a bono ſpuali ad bonum carnzles bono intelligibili:ad bonũ ſenſibile:a bo no ſũmo ad bonũ infimũ.Eſt igit᷑ qdðdã bonũ:qð ſi diligit ala rõnalis peccat:qꝛ infra illã oꝛdinatũ eſt.Quare ipᷣm pecca/ tũ malũ eſt.nõ ea ſubſtãtia q̃ peccãdo di/ ligit᷑. Nõ g̊ arboꝛ illa malũ eſt:q̃ ĩ medio paradiſi plãtata eſſe ſcribit᷑:ſʒ diuini pᷣce pti trãſgreſſio. QOue cũ ↄſequẽtẽ haberʒ iuſtã dãnationẽ:ↄtigit ex illa arboꝛe q̃ cõ tra vetitũ tacta eſt.d inoſcẽtia boni ⁊ ma li:qꝛ cũ ſuo peccato aĩa fuerit ĩplicata:lu endo penas diſcit:quid interſit inter pᷣce ptũ qð cuſtodire noluit:⁊ peccatũ qð fe/ cit:atq; H̊ modo malũ qð cauẽdo nõ di/ dicit:diſcit ſentiẽdo:⁊ bonũ qð nõ obtẽ/ perãdo minꝰ diligebat:ardẽtius diligit cõparãdo Uiciũ ̊ aĩe eſt qð fecit:⁊ diffi cultas ex vicio pena eſt quã patit᷑:⁊ h̊ eſt totũ malũ. acere aũt ⁊ pati nõ ẽ ſubſtã tia.Qua ppter ſubſtãtia nõ ẽ malũ.Sic em̃ nec aq malũ eſt:nec aial qð viuit ĩ ae/ re. Naã iſte ſubſtãtie ſũt: Sʒ malũ eſt vo/ luntaria pᷣcipitatio in aquaã:⁊ ſuffocatio quã merſus patit᷑. Dtil“ ferreuſalia pꝑte q ſcribamꝰ:alia q̃ deleamꝰ a fabꝛo factuſ eſt: ⁊ ĩ ſuo genere pulcer:⁊ ad vſũ noſtruʒ acõmodatꝰ.Ac ſi quiſpiã ea ꝑte ſcribere q̃ delet᷑:⁊ ea velit delere q̃ ſcribit᷑:nllo mo do ſtilũ malũ fecerit:cñ ipᷣm factũ iure vi tuperet᷑. Oð ſi coꝛrigat vbi erit malum: Si qs repẽte meridianũ ſolẽ intueat᷑ re pcuſſi oculi turbabunt᷑. Nũ ideo aut ſol malũ erit:aut oculi. Nullo modo.Sũt em̃ ſubſtãtie:ſʒ malũ eſt inoꝛdinatꝰ aſpe/ ctus:⁊ ipᷣa q̃ ↄſequit᷑ ꝑturbatio.Oð ma/ Iũ nõ erit cũ oculi fuerint recreati:⁊ lucẽ ſuã ↄgruẽter aſpexerit Neq; cũ eadẽ lux ꝗᷓ ad oculos ꝑtinet: p luce ſapientie q̃ ad mentẽ ptinet colit᷑:ipᷣa fit malũ:ſʒ ſupꝑſti/ tio malũ eſt q̃ creature potius qᷓ; creatoꝛi ſeruit᷑. Oð malũ om̃ino nullũ erit:cũ aĩia recognito creatoꝛe:ipᷣi vni ſe ſubiecerit. ⁊ cetera ꝑ euʒ ſubiecta ſibi eſſe pſenſerit. Ita oĩs coꝛpoꝛea creatura ſi tãtũmodo poſſideat᷑ ab aia q̃ diligit deũ:bonũ ẽ in/⸗ fimũ:⁊ in genere ſuo pulcꝝ:qm foꝛma ⁊ ſpecie ↄtinet᷑. SDi aũt diligat᷑ ab aĩa q̃ ne gligit deũ:nec ſic quidẽ malũ fit ipᷣa:ſed qm̃ peccatũ malũ eſt q̊ ita diligit᷑:fit pe/ nalis dilectoꝛi ſuo:⁊ eũ iplicat erũnis:et paſcit fallacib voluptatib:qꝛ neq; ꝑma nent:neq; ſatiãt:ſʒ toꝛquẽt doloꝛib.Oꝛ cũ oꝛdinẽ ſuũ pagit pulcra mutabilitas tempoꝝ:deſerit amantẽ ſpecies ↄcupita ⁊ ꝑ cruciatũ ſentiẽtis diſcedit a ſenſib:⁊ erroꝛibo agitat:vt hanc eſſe pꝛimã ſpeciẽ putet q̃ oim iufima eſt.natura.ſ.coꝛpꝑea: quã ꝑ lubꝛicos ſenſus caro male dilecta nũciauerat:vt cũ aliqͥd cogitat:intellige re ſe credat:vmbꝛis illuſus fantaſmatũ. Si qñ aũt nõ tenẽs integrã diuine ꝓui dẽtie diſciplinã:ſʒ tenere ſe arbitrãs:car ni reſiſtere conat᷑:vſq; ad viſibilium reꝝ imagines ꝑuenit:⁊ lucis huiꝰ quã certiſ terminis circũſcriptã videt:immẽſa ſpa cia cogitatõe fſoꝛmat inaniter:⁊ hãc ſpe/ ciẽ ſibi future habitatõis pollicet᷑:neſci/ ens oculoꝝ ↄcupiſcẽtiã ſe trahere:⁊ cuʒ h mũdo ire velle extra mundũ:quẽ ppte rea ipᷣm eſſe nõ putat.qꝛ eiꝰ clarioꝛẽ par/ tẽ ꝑ infinitũ falſa cogitatõe diſtẽdit.Oð nõ ſolum de hac luce:ſʒ etiã de aq̃.poſtre mo de vino:de melle:de auro:de argẽto: de ipis deniq; pulpis:vł ſanguine:vłoſ fibo quoꝛũlibet aĩaliũ:⁊ ceteris huiuſce/ modi rebo facillime fieri poteſt. Nil em̃ ẽ coꝛpoꝛis:qð nõ vl vnũ viſũ poſſit innu merabiliter cogitari vel in paruo ſpacio viſũ poſſit eadẽ imaginãdi facultate per infinita diffundi. SGʒ facillimũ ẽ execra ri carnẽ:difficillimũ aũt nõ carnaliter ſa pere. Hac ꝑuerſitate aĩe q̃ ↄtingit pẽto atq; ſupplicio:ſit oĩis natura coꝛpoꝛea il lud qð ꝑ ſalomonẽ dicit᷑. Uanitas vani tatũ ⁊ omia vanitaſ. Oue abundãtia ho mini in omi laboꝛe eiꝰ:q ie laboꝛat ſub ſole:? Neq; em̃ fruſtra eſt additũ vanita/ tũ:qꝛ ſi vanitates detrahas:q̃ tanq; pꝛi⸗/ ma ſectant᷑ extrema:nõ erit coꝛpus vani tas:ſed in ſuo genere:quãuis extremam pulcritudinẽ ſine vllo erroꝛe mõſtrabit. Tempoꝛaliũ em̃ ſpecieꝝ multifoꝛmitas ab vnitate dei hominẽ lapſũ ꝑ carnales ſenſus diuerberauit:⁊ mutabili varieta/ te multiplicauit eius affectũ. Ita facta ẽ abundantia laboꝛioſa.⁊ ſi dici poteſt co pioſa egeſtas.dũ aliud ⁊ aliud ſequit᷑:et nihil cũ eo permanet. Sic a tꝑe frumẽti vini ⁊ olei ſui multiplicateſt. vt nõ inue niat idipᷣm id eſt naturã incõmutabilẽ et — No Mor. be onprone⸗ coꝛx. ſctero coꝛp⸗ Mnin depꝛuni innuitncogit ſetelioniſertre fiernem Mborocninſz ſumali iaindineco mäſit Ullreſt:öuis ſliorima triſie ent adfinext liſnantiboln lsnetri ißte ſeotſiars n Miobnorinelt⸗ onmordig dcrchote 6pendi Poleng en Aihis ondite bilierzwiß puerſimag' ſcitreno⸗ nedenenir . lmnc remwar uipluoenniini/ Achonetepori Umnſuorzbſun⸗ foreſchnnianmi ſlihenenoxel uemini n ſacſinntority 9 Pnoeſtqruin ſeſilgenitot lmmteoꝛdine iikporeſt, Lor nbheere⸗ len kuiins . Kagrniſn ioeqne⸗ dolorhpg ianmnmni ante ſelegn bkitſin 0 kureſeninifti S ☛ = — = ickunn ,e cronedien tagrrintg luigfnnſtnn Emgidilige nae keminiogr Guiblunfer ilnashugicntſ Mindenimninſn rinanitenthieſe mös policeneil mni ſemberra; 1 nungiuepor gre cnoreher⸗/ innediticit Gecri deri pon deerd degrie iNRſngniret ücanfui tſieni porck ii lmni ni oln miminomwohts rinid dunn Aulinäiae ramim rieioningihcts umcohed t Vmingn Ouetbmmoünube niͤiöelornii nct Wati min anineiinl ni t enuliſoenins ihhigonie nutablivan, een IJuſent ſdiäut 1n aiudſeeii icntpefiu hon 5 5 ſingularẽ:quã ſecutꝰ nõ erret: ⁊ aſſecutꝰ nõ doleat. Habebit em̃ etiã ↄſequentẽ re demptionẽ coꝛꝑis ſui:qð iã nõ coꝛrũpet᷑ Nic vero coꝛpꝰ qð coꝛrũpit᷑ aggrauat animã:⁊ depꝛimit terrena habitatio ſen⸗ ſum multa cogitantẽ:qꝛ rapit᷑ in oꝛdinẽ ſucceſſioniſ extrema coꝛpoꝝ pulcritudo Hã ideo extrema eſt:qꝛ ſimul nõ poteſt habere omia:ſʒ dũ alia cedũt atq; ſucc dũt:tempoꝛaliũ foꝛmaꝝ numeros ĩ vnã pulcritudinẽ HH hq̊ totũ nõ ppterea ic ⁊ verſus ĩ ſuo genere pꝓulcer eſt:qᷓ;uis due ſyllabe ſimł dici nul lo modo poſſint. Nec em̃ ſecũda enũciat niſi pꝛima trãſierit:atq; ita ꝑ oꝛdinẽ per malũ qꝛ trãſit uenit᷑ ad finẽ:vt cũ ſola vltima ſonat:nõ ſecũ ſonantibo ſuperioꝛibo:foꝛmã tñ ⁊ de cus metri cũ pᷣteritis ↄtexta ꝑficiat Hec ideo tñ ars ipᷣa q̃ verſus fabꝛicat᷑ ſic tem/ poꝛi obnoxia eſt:vt pulcritudo eiꝰ ꝑ mẽ/ ſuras moꝛaꝝ digerat᷑:ſʒ ſimul habet oĩa quibo efficit verſũ:nõ ſimł habẽtẽ om̃ia: ſʒ poſterioꝛib pꝛioꝛa tollẽtẽ:ppterea tñ pulcꝝ:qꝛ extrema veſtigia ũl pulcritu dinis oñdit:quã ↄſtãter atq; incõmuta/⸗ hiliter ars ipᷣa cuſtodit Itaq; vt nõnulli puerſi mag amãt verſũ qᷓ; artẽ ipᷣaʒ q̃ cõö ficit᷑ verſus:qꝛ plꝰ ſe auribo q; intelligen tie dederũt. Ita multi tꝑalia diligũt:cõ/ ditricẽ vero ac moderatricẽ tẽpoꝝ diui/ nã puidentiã nõ requirũt:atq; in ipᷣa di/ lectione tẽpoꝛaliũ nolũt trãſire qð amãt ⁊ tam ſunt abſurdi:qᷓ; ſi quiſq; in recita/ tione pᷣclari carminis vnã aliquã ſillabã ſolã perpetuo vellet audire:ſʒ tales andi toꝛes carminũ nõ inueniunt᷑:talibo autẽ reꝝ eſtimatoꝛibo plena ſũt om̃ia:ppterea qꝛ nemo eſt qui nõ facile nõ modo totu, verſũ:ſed etiã totũ carmen poſſit audire totũ autẽ oꝛdinẽ ſeculoꝝ ſentirenullꝰho minũ poteſt. Huc accedit ꝙ carminis ñ ſumꝰ partes:ſeculoꝝ vero partes dãna/ tione facti ſumꝰ. Illud ergo canit᷑ ſub iu dicio noſtro:iſta peragunt᷑ de laboꝛe no/ ſtro. Nulli autẽ victo ludi agoniſtici pla cent:ſed tamèẽ cũ eiꝰ dedecoꝛe decoꝛi ſũt. hec em̃ quedã mutatõ veritatis eſt:nec ob aliuda taliba phibemur ſpectaculis: „ niſi ne vmbꝛis reꝝ decepti:ab ipſis reb — quaꝝ ille vmbꝛe ſunt aberremꝰ. Ita vni uerſitatis huiꝰ ↄditio atq; adminiſtratõ ſolis impijs animis dãnatiſq; nõ placet ſed etiã cũ miſeria eoꝝ multis vel in ter/ in victricibo: vel in celo ſine periculo ſpe ctantibo placet. Nihil em̃ iuſtũ diſplicet iuſto. Quocirca cũ om̃is anima ratõalis aut peccatis ſuis miſera ſit:aut recte fa- ctis beata. omis aũt irrational aut cedat potẽtioꝛi:aut pareat melioꝛi:aut cõpare tur eq̃li:aut certantẽ exerceat:aut dãna/ to noceat:⁊ om̃e coꝛpꝰ ſue anime ſeruiat quantũ ꝓ e meritis ⁊ p reꝝ oꝛdine ſinit nullũ malũ eſt nature vniuerſe:ſʒ ſua cui qʒ culpa fit malũ. Poꝛro cũ anima ꝑ dei gratia regenerata:⁊ in integrũ reſtituta: ⁊illi ſubdita vni a quo eſt creata.inſtau/ rato etiã coꝛpoꝛe in pꝛiſtinã firmitatem: nõ cũ mũdo poſſideri:ſ̊ mundũ poſſide re ceperit:nullũ ei malũ erit:qꝛ iſta infi/ ma pulcritudo tẽpoꝛaliũ viciſſi itudinũ: q̃ cũ ipᷣa peragebat᷑:ſub ipſa ꝑaget᷑:⁊ erit vt ſcriptũ eſt:celũ nouũ ⁊ terra noua:nõ ĩ ꝑte laboꝛãtibo animis:ſʒ ĩ vniuerſitate regnãtibo.Oia em̃ veſtra inqͥt apłs:vos autẽ chꝛiſti: chꝛiſtꝰ aũt dei:⁊ caput muli eris vir: caput viri chꝛiſtꝰ:caput ãt chꝛi ſti deꝰ. Quoniã igit᷑ vitiũ aĩe:nõ natura eiꝰ:ſʒ ↄtra naturã eiꝰ eſt:nihilq; aliud eſt ᷓ; peccatũ ⁊ pena peccati.inde intelligit nullã natura.vel ſi meliꝰ ita dicit᷑:nullaʒ ſubſtantiã ſiue eſſentiã malũ eſſe. Neq; ðᷣ peccatꝭ peniſq; aĩe efficit᷑:vt vniuerſitas vlla defoꝛmitate turpet᷑. Quia ratõnalis ſubſtãtia q̃ ab om̃i peccato mũda eſt deo ſubiecta:ſubiectis ſibi ceteris dominat᷑. Ea vero q̃ peccauit:ibi oꝛdinata eſt:vbi eſſe tales decet:vt deo ↄditoꝛe atq; recto re vniuerſitatꝭ:decoꝛa ſint oĩa:⁊ eſt pul/ critudo vniuerſe creature ꝑ hec tria ĩcul pabilis:damnatõe peccatoꝝ:exercitatõ ne iuſtoꝝ: pfectõne beatoꝝ.Quãobꝛẽ ip ſa quoq; aie medicina:q̃ diuina puiden/ tia: ⁊ ineffabili beneficẽtia gerit᷑: gradati diſtincteq; pulcerrima eſt Diſtribuit᷑ em̃ I autoꝛitatẽ atq; ĩ rõneʒ. Autoꝛitas fidẽ flagitat:⁊ rõni pᷣparat hoĩeʒ. Rõ ad ĩtel/ lectũ cognitionẽq; ꝑducit.Quãq; neq; autoꝛitatẽ rõ penit deſerat:cũ cõſiderat cui ſit credẽdũ:⁊ certe ſũma eſt ipᷣiꝰ iã co gnite atq; ꝑſpicue veritatis autoꝛitas. De vera religione Sʒ qꝛ ĩ tẽpoꝛalia deuenimꝰ:⁊ eoꝝ amo re ab eternis impedimur:quedaʒ tꝑalis medicina:q̃ nõ ſciẽtes ſed credẽtes ad ſa lutem vocat.nõ nature ⁊ excellẽtie:ſʒ ipᷣi us tẽpoꝛis oꝛdine pꝛioꝛ eſt Nã in quẽcũ qᷓ; locũ quiſq; ceciderit:ibi debet incũbe re:vt reſurgat.Ergo ipſis carnalibꝰ foꝛ/ mis quib detinemur vtendũ eſt ad eas cognoſcẽdaſ q̃s caro nõ nũciat.Eas em̃ carnales voco q̃ per carnẽ ſentiri queũt. id eſt ꝑ oculos:ꝑ aures:ceteroſq; coꝛpis ſenſus. His ergo carnalib vl coꝛꝑalib⸗ foꝛmis inherere amoꝛe pueros neceſſe ẽ adoleſcentes vero ꝓpe neceſſe eſt.huic iã pꝛocedẽte etate nõ eſt neceſſe. Quoniam igit᷑ diuina ꝓuidẽtia nõ ſolũ ſingulis ho minibo quaſi pꝛiuatim:ſʒ vniuerſo gene ri humano tanq; publice cõſulit.qͥd cuʒ ſingulis agat᷑:deꝰ ſcit agit:atq; ipſi cũ quibo agit᷑ ſciũt.Quid aũt agat᷑ cũ gene re humano:pꝑ hiſtoꝛiã cõmendari voluit ⁊ per ꝓphetiã.Lempoꝛaliũ autẽ reꝝ fi/ des:ſiue pᷣteriraꝝ:ſiue futurarũ:magis credẽdo q́; intelligẽdo valet. Sʒ noſtrũ eſt cõſiderare:quibo vel homĩbo vl libꝛis credendũ ſit:ad colendũ recte deũ:q̃ vna ſalus eſt. Huiꝰ rei pꝛima diſceptatio eſt vtꝝ his potiꝰ credamꝰ qui ad młtos de os:an his qui ad vnũ deũ colenduʒ nos vocant. Quis dubitet eos potiſſimũ ſe/ quẽdos:qͥ ad vnũ vocãt:pᷣſertim cuʒ illi multoꝝ cultoꝛes:de q̊ vno dño cuncto rum:⁊ rectoꝛe cõſentiãt.Et certe ab vno numer“ incipit. Pꝛius ergo iſti ſequẽdi ſunt:qui vnũ den ſummũ ſolũ veꝝ deũ: ⁊ ſolũ colendũ eſſe dicũt. Gi apud hos veritas nõ eluxerit tũ demũ migrãdũ ẽ. Bicut em̃ in ipᷣa reꝝ natura maioꝛ ẽ au/ toꝛitas vniꝰ ad vnũ omia redigẽtis:nec ĩ genere humano młtitudinis vlla potẽ tia eſt niſi ↄſentiẽtis.i.vnũ ſentiẽtis:ita in religione qͥ ad vnũ vocãt eoꝝ maior ⁊ fide dignioꝛ eſſe debet autoꝛitas.Altera nſideratio eſt diſſenſionis eiꝰ q̃ de vnius dei cultu inter hoĩes oꝛta eſt Sʒ accepi mus maioꝛes noſtros eo gradu q̊ a tem/ poꝛalib ad eterna ↄſcendit᷑ viſibilia mi/ racula(nõ em̃ aliter poterũt ecutos eſ/ ſeip q̊s id actũ eſt:vt neceſſaria nõ eſſent poſterꝭ.Cũ em̃ eccłia catholica ꝑ totum oꝛbẽ diffuſa atq; fũdata ſit:nec miracula illa ĩ nra tꝑa durare ꝑmiſſa ſũt:ne animꝰ ſemꝑ viſibilia qᷓreret:⁊ eoꝝ ↄſuetudie fri geſceret genꝰ humanũ:q̃ꝝ nouitate fla-/ grauit:nec iã nobis dubiũ eſſe debet:hiſ eſſe credẽdũ:qͥ cũ ea pᷣdicẽt q̃ pauci aſſe/ quunt᷑:ſe tũ ſeqndos pplłis ꝑſuadere po tuerũt.Hũc em agit᷑ quib credenduʒ ſit anteq; quiſq; ſit idoneꝰ ineũde ratõni de diuinis ⁊ ð inuiſibilib reb. Nã ipᷣi rõni purgatioꝛis aie:q̃ ad ꝑſpicuã veritatẽ ꝑ/ uenit:niło mõ autoꝛitas hũana pᷣponit᷑: ſʒ ad hãc nullũ ſuꝑbia hũana perducit. Que ſiñ eſſet:nõ eſſent heretici neq; ſciſ⸗/ matici:nec came circũciſi:nec creature ſi mulacroꝝq; cultoꝛes Mi aũt ſi nõ eſſent ante ꝑfectionẽ ppłi:q ꝓmittit᷑:multo pi/ griꝰ veritas q̃reret᷑. Diſpẽſatio ̊ tꝑalis ⁊ medicina diuĩe ꝓuidentie:erga illos qͥ peccato moꝛtalitatẽ meruerũt:ſic tradit Pꝛimo vniꝰ hoĩs cuiuſlibet naſcẽtis na tura ⁊ eruditio cogitat᷑. Pꝛima huiꝰetaſ infantia in nutrimẽtis coꝛpoꝛalibo agit᷑ penitꝰ obliuiſcẽda creſcẽti.Eã puericia ſequit᷑ vnde incipimꝰ aliqd meminiſſe. Huic ſuccedit adoleſcẽtia:cui iã ppaga tionẽ ꝓlis natura ꝑmittit:⁊ patrem ſacit Poꝛro adoleſcẽtiã iuuentꝰ excipit:iã ex ercẽda muneribo publicis:⁊ domãda ſb legib:in q̃ vehemẽtioꝛ ꝓhibitio peccato rũ:⁊ pena peccantiũ ſeruiliter coercens: carnalibo animis atrocioꝛes impet libi dinis gignit:⁊ om̃ia cõmiſſa cõgeminat Nõ em̃ ſimplex peccatũ eſt nõ ſoluʒ ma/ lum:ſed etiã vetitũ admittere Poſt labo res autẽ iuuentutis:ſenioꝛi pax nõnulla cõcedit᷑. Inde vſq; ad moꝛtem deterioꝛ etas:ac decoloꝛ:⁊ moꝛbis ſubiectioꝛ de/ biliſq;ʒ perducit. Hec eſt vita homĩs vi/ uentis ex coꝛpoꝛe:⁊ cupiditatibo reꝝ tẽ/ poꝛaliũ colligati. Hic dicit᷑ vetꝰ homo ⁊ exterioꝛ ⁊ terrenꝰ:etiã ſi obtineat eã quã vulgꝰ vocat felicitatẽ:in bene conſtituta terrena ciuitate:ſiue ſub regib:ſiue ſub pꝛincipibo:ſiue ſub legibus:ſiue ſub his oĩb. Aliter em̃ bene ↄſtitui populus nõ pᷣt:etiã qͥ terrena ſectat᷑. Habet quippe⁊ ipe modũ quendã pulcritudis ſue. Hũc agüt homĩlez quẽ veterem ⁊ exterioꝛem ⁊ terrenum deſcripſimꝰ:ſiue in ſuo genere — moderuͤſe Giercedenkenn Vitrorn nicn 1 iſtivitinaaſen nuſcunkinnmn bore itina⸗ Mttneietici Vſſibileorteton Itenicktton'be Pobeorlpleppo⸗ Glyoſtinctas d oeſrimn ixbe unitereplis. unanazadd Wwikutis hummn niͦincömutat innitik. Lerai tirürutons lemngg urrinc Clicianinane Whodorssobnnn Nadſcci feölden Dn ninsordinan vippfeetüran ſccutöſtyꝛm clibyſuſtine Pacnrianget olrabung ſinenp if. oſſinoe nut⸗ gtorioblinon⸗ figi eni⸗ linlitsine dei⸗ Kennctanulis hancoppem Rhlomnengeſc Cctemn Peni lkce Giaren tirin ſieytr Ccnenipoſſtri be oliͤp⸗ etänmng cadviſb Oheyzineen repmiln ſiene U ſenr n ian mannn pfonien sdudiicſedir nckti ⸗ Moginen, S uhtunent un itennin, lmh Kiiifii uhaifmin, nräinf nodag hümngetnci,. cſrhenanmſch rrüchinctmmee es Mditſt Nlrominidnung 1.. Diheſanoige⸗ puidentieerg cninſibetnuſen Znt Primant Ers (orpoin eſcen Cim ind nice ni dolcſcenranig minetunn ni mwand angüͦ mlot: Mii ipmnitwin iir MNMW£, muirwinht l cnilacögentat GrückroOuznn Gninarboſn io rhö, nmonen dan disſubicnind⸗ ank Nrckrin bn unnenhnn nimigi intunſuſ, bngty⸗ b busſit 6 niien ine inn Pſucinſ . E =S 1 = - moderatũ:ſiue etiã ſeruilis iuſticie mo/⸗ dũ excedentẽ:nõnulli agũt totũ ab ipſiꝰ vite oꝛtu vſq; ad occaſum. Nõnulli aũt iſtã vitã neceſſario ab illo incipiũt:ſed re naſcunt᷑ interiꝰ:⁊ ceteras elłꝰ ꝑtes ſuo ro⸗ boꝛe ſpũali ⁊ incremẽtis ſapiẽtie coꝛrum punt ⁊ necãt:⁊ ĩ celeſtes leges donec poſt viſibilẽ moꝛtẽ totũ inſtauret᷑ aſtringunt. Iſte dicit᷑ nouꝰ homo ⁊ interioꝛ ⁊ celeſt habẽs ⁊ ipſe ppoꝛtione nõ annis ſed ꝓfe ctib diſtinctas quaſdã ſpũales etates ſu as. Pꝛimã ĩ vberibo vtilis hiſtoꝛie:que nutrit exẽplis. Secundã iã obliuiſcẽteʒ⸗ humana ⁊ ad diuina tendetẽ.in q̃ nõ au/ toꝛitatis humane ſinu cõtinet᷑:ſʒ ad ſum mã ⁊ incõmutabilẽ legẽ paſſibo rationis innitit᷑. Terciã iã ſidẽtioꝛẽ:⁊ carnalẽ ap⸗ petitũ rationis roboꝛe maritantẽ:gaudẽ⸗ temq; intrinſecꝰ in quadã dulcedine ↄiu gali cũ anima menti copulat᷑:⁊ velamen to pudoꝛis obnubit᷑:vt iam recte viuere nõ cogat᷑ ſed etiã ſi omes ↄcedãt:pecca/ re nõ libeat.Quartã iã idipᷣm multo fir/ mius oꝛdinatiuſq; facientẽ ⁊ emicantẽ ĩ viꝝ ꝑfectũ:atq; aptã ⁊ idoneã oĩbo etiã ꝑ ſecutõibo:⁊ mũdi huiꝰ tẽpeſtatibo ac flu/ ctib ſuſtinẽdis atq; frãgẽdis.Ouintam pacatã atq; ex om̃i ꝑte trãquillã:viuẽtẽ ĩ opib ⁊ abundãtia incõmutabilis regni: ſũme atq; ineffabilis ſapiẽtie. Sextam omimode mutatõis ĩ eternã vitã:⁊ vſq; ad totã obliuionẽ vite tẽpoꝛalis trãſeun tẽ ĩ ꝑfectã ſoꝛmã:q; facta eſt ad imaginẽ ⁊ ſimilitudinẽ dei. Geptima em̃ iã quies eterna eſt:⁊ nullis etatibo diſtinguẽda be atitudo ppetua. Ut em̃ finis veteris ho minis moꝛs eſt:ſic finis noui homĩs vi/ ta eterna. Ille nãq; homo peccati eſt: iſte iuſticie. Sicut autẽ iſti ambo nullo du/ bitãte ita ſũt:vt vnũ eoꝝ.i.veterem atq; terrenũ poſſit ĩ hac tota vita vnꝰ hõ age re.nonũ vᷣo ⁊ celeſtẽ nemo ĩ hac vita poſ ſit niſi cũ vetere.nã ⁊ ab ipᷣo ĩcipiat neceſ ſe ẽ:⁊ vſqʒ ad viſibilẽ moꝛtẽ cũ illo:q; uiſ eo deficiete. ſe pficiẽte ꝑduret.ſic ꝓpoꝛti one vniuerſuz genꝰ humanũ:cuiꝰ tanq; vniꝰ hoĩs vita eſt ab adã vſq; ad finẽ hu ius ſeculi:ita ſb diuĩe ꝓuidẽtie legiba ad miniſtrat᷑:vt ĩ duo genera diſtributũ ap pareat.Quoꝝ in yno eſt turba impioꝛu & terreni hoĩs ima ginẽ ab initio ſeculi vſ/ q; ad finẽ gerentiũ:in altero ſeries popu li:vni deo dediti:ſʒ ab adã vſq; ad iohan nẽ baptiſtã terreni hoĩs vitã gerẽtis ſᷣui li qdã iuſticia. Cuiꝰ hiſtoꝛia vet? teſtamẽ — tũ vocat᷑:quaſi terrenũ pollicẽs regnũ:qᷓ tota nihil eſt aliud:qᷓ; imago noui popu li ⁊ noui teſtamẽti pollicẽtis regnũ celo/ rũ.Cuiꝰ populi vita interim tẽpoꝛalis incipit a dñi aduẽtu in hüuilitate: vſ. q; ad diẽ iudicij qũ ĩ claritate vẽturꝰ eſt. Poſt qð iudiciũ vetere hoĩe extincto:erit illa mutatio qᷓ angelicã vitã pollicet᷑. Om̃es em̃ reſurgemꝰ:ſʒ nõ om̃es imutabimur. Reſurget ergo piꝰpopulꝰvt veterꝭ hoĩs ſui reliquias trãſfoꝛmet in nouũ.Reſur/ get aũt ipiꝰ populus qͥ ab initio vſq; ad finẽ veterẽ hoĩeʒ geſſerit:vt ĩ ſecundam moꝛtẽ pcipitet᷑.Etatũ aũt articulos qui diligẽter legũt inueniũt:nec ʒiʒania nec paleas perhoꝛreſcũt. Impiꝰ naãq; pio vi uit ⁊ peccatoꝛ iuſto:vt eoꝝ cõparatione alacriꝰ donec ꝑficiat᷑ aſſurgat.Quiſquiſ aũt ppli terreni tꝑibs vſq; ad illuminati onẽ iterioꝛis hoĩs meruit ꝑpuenire:genꝰ humanũ pꝛo tꝑe adiuuit:exhibẽs ei qðᷣ etas illa poſcebat:⁊ ꝑ ꝓphetiã intimans id qð exhibere oppoꝛtunũ nõ erat:q̃les patriarche ac ꝓphete inueniunt᷑ ab his q nõ pueriliter inſiliũt:ſʒ pie diligẽteraʒ pertractãt diuinaꝝ ⁊ humanaꝝ rerũ:tã bonũ ⁊ tam grande ſecretũ.Qõð etiã tem poꝛiba noui populi a magnis ⁊ ſpiritua/ libo viris eccleſie catholice alũnis video cautiſſime pꝛouideri:ne qͥd populariter agant qð nondũ eſſe tẽporis:vt cũ popu lo agat᷑ itelligũt:alimẽta lactea large aui dis infirmioꝛib pluribo atq;ʒ inſtãter in/ fundũt.validioꝛibo aũt cibiſ cũ ſapiẽtib⸗ paucis veſcunt᷑ Sapientiã em̃ loquunt inter ꝑfectos:carnalibo vero ⁊ aĩalibo q;/ uis nouis hoĩbiadhuc tamẽ paruulis: nõnulla obtegũt:ſʒ nulla mentiunt᷑. Nõ em̃ honoꝛibo ſuis vanis ↄſulũt:⁊ inani/ bus laudibo:ſed vtilitati eoꝝ cũ quibus ſocietatẽ vite huiꝰ inire meruerũt. Hec em̃ lex eſt diuine pꝛouidentie:vt nemo a ſuperioꝛibo adiuuet᷑ ad cognoſcendã ⁊ ꝑ cipiendam gratiam dei:qui non ad ean⸗ dem puro affectu inferioꝛes adiuuerit. R D De vera reli Ita de peccato noſtro:qð in homĩe pec/ catoꝛe:ipſa natura noſtra cõmiſit ⁊ genꝰ humanũ.factũ eſt magnũ decꝰ oꝛnamen tumq; terraꝝ:⁊ tam decẽter diuine ꝓui/ dentie ꝓcuratõne adminiſtrat᷑:vt ars in/ effabilis medicine ipam vicioꝝ feditatẽ in neſcio quã ſui generis pulcritudinem vertat.Et quoniã de autoꝛitatis benefi centia quantũ in pᷣſentia ſatis viſum eſt: locuti ſumꝰ:videamꝰ quatenꝰ ratio poſ/ ſit ꝓgredi a viſibilib ad inuiſibilia:et a tempoꝛalibo ad eterna conſcendẽs. Non em̃ fruſtra ⁊ inaniter intueri opoꝛtet pul critudinẽ celi:oꝛdinẽ ſiderũ:candoꝛẽ lu/⸗ cis:dieꝝ ⁊ noctiũ viciſſitudies:lune mẽ ſtrua curricula:anni quadrifariã tempe rationẽ:q̃dripartit elemẽtis cõgruenteʒ tantã vim ſeminũ:ſpecies numeroſq; gi gnentiũ:⁊ om̃ia ĩ ſuo genere mod enl⸗ um naturãq; ſeruãtia.In quoꝝ ↄſidera tione nõ vana ⁊ peritura curioſitas exer cenda eſt.ſed gradꝰ ad ĩmoꝛtalia et ſemp ꝑmanẽtia faciẽdus. Pꝛoximũ em̃ eſt at/ tendere que iſta ſit natura vitalis:qᷓ cun cta iſta ſentit:q̃ pꝛofſecto quoniã vitã dat coꝛpoꝛi:pᷣſtãtioꝛ eo ſit neceſſe eſt. Nõ enĩ qualucũq; moles:quãq; iſta viſibili luce pfulgeat:ſi vita careat magni eſtimãda eſt Quelibet nãq; viua ſubſtãtia:cuilibʒ nõ viue ſubſtãtie:nature lege pᷣponitur. Sed qꝛ irrationalia quoqʒ animãtia vi uere atq; ſentire nemo ambigit.illud in animo humano p̃ſtantiſſimũ eſt:nõ quo ſentit ſenſibilia:ſʒ quo iudicat de ſenſibi libo. Nã ⁊ vident acutiꝰ ⁊ ceteris coꝛꝑis ſenſibo acrius coꝛpa attingũt plereq; be/ ſtie q; homĩes:ſed iudicare de coꝛpoꝛibꝰ nõ ſentientis tantũ vite:ſʒ etiã ratiocinã tis eſt:qua ille carẽt:nos excellimꝰ Jam vero illud videre facillimũ eſt:pᷣſtantio/ rem eſſe iudicanteʒ:q; illa res eſt de qᷓ iu dicatur. Non ſolũ autem rationalis vi/ ta de ſenſibilibe:ſed de ipſis quoq; ſenſi bus iudicat.Cur in aqua remũ fractuʒ opoꝛteat apparere:cũ rectꝰſit:⁊ cur ita p oculos ſentire neceſſe ſit. Nam ipſe aſpe ctus oculoꝛum renũciare id poteſt:iudi/ care autẽ nullo modo. Quare manifeſtũ eſt. vt ſenſualẽ vitã coꝛpoꝛi.ita rationalẽ vtriq; pᷣſtare.Itaqʒ ſi ratõnalis vita per idera tioꝛ. Dʒ qꝛ claru eſt ei eſſe mutabilẽ qñ nunc perita nüc imperita inuenit᷑:tanto aũt meliꝰ iudicat quãto eſt peritioꝛ:⁊ tã to eſt peritioꝛ:quãto alicuiꝰ artis vel di ſcipline vł ſapiẽtie particeps eſt.ipſiꝰ ar tis natura querẽda eſt. Heq; nüc artẽ in telligi volo que notat᷑ experiedo:ſed que ratiocinãdo indagat᷑. Ouid em̃ pᷣclaruʒ nouit.ꝗ nouit ea impẽſa:que calce ⁊ are ris comꝑatõe reſpuat᷑. Ita reperit᷑ nibil eſſe aliud artẽ vulgarẽ:niſi reꝝ expertaꝝ 5* na cõficitur:tenacius lapides coherere qᷓ; lutoꝛaut qui tam elegãter edificat.vt que plura ſunt: paria paribo reſpõdeant: que aũt ſingula ſunt mediũ locũ teneãt:⸗ Quãq; iſte ſenſus iã ſit rationi veritati/ q; vicinioꝛ. ſus ipᷣe videt᷑ expetere.vt aut impares ñ ſint:aut inter maximã ⁊ minimam ita ſit media:vt tanto pᷣcedat minoꝛem quãto a maioꝛe pᷣcedit᷑. Ita em̃ pꝛimo quaſi na tura ipſa cõſuliturquid pꝛobet Ubipo tiſſimũ notandũ eſt:quẽadmodũ qð ſo/ lum inſpectũ minꝰ diſplicuerit:in melio placitarũq;ʒ memoꝛiã:vſu quodã coꝛꝑis atq; operatõnis adiuncto:quo ſi careas iudicare de operib poſſis.qð multo eſt excellentiꝰ quãuis operari artificioſa nõ poſſis. omia.ipſa vero conueniẽtia equalitateʒ vnitatẽq; appetat vel ſimilitudine pari/ um partiũ vel gradatione diſpariũ.quiſ eſt qui ſummã equalitatẽ vel ſimilitudi/ nẽ in coꝛpoꝛib inueniat:audeatq; dicere cũ diligẽter cõſiderauerit.qðlibet coꝛpꝰ vere ac ſimpliciter vnũ eſſe:cũ omia vel de ſpecie in ſpeciẽ.vel de loco in locũ trã ſeundo mutent᷑.⁊ partibo ↄſtent ſua loca obtinentib: per que in ſpacia diuerſa di uiduntur: Poꝛro ipſa vera equalitas ac Sed certe querendũ eſt:cur nos offendat.ſi duab feneſtris nõ ſuꝑ in uicem:ſed iuxta inuicem locatis vna ea/ rum maioꝛ minoꝛue ſit:cum equales eſſe potuerint.ſi vero ſuꝑ inuicẽ fuerint:am beq; de medio quãuis impares:non ita offendat illa inequalitas.⁊ cur nõ multũ curemꝰ quãto ſit vna eaꝝ aut maioꝛ aut minoꝛ quia due ſunt In tribus aũt ſen/ is. Dz cũ in omib artib cõuenien⸗/ tia placeat:qua vna ſalua ⁊ pulcra ſunt ſeniltmcoath Hon ochlig n ſzmereintlan Gicopolt uitunt ihel iſacernc n ho Aoland cnibltierpnlan ſueantycaboꝛn Gryteo'1cor⸗ 1enitns menrd t glidecorpenpt Coiudicak nech blietpe⸗ Hoen Cgiroundun ſläut n⸗ ſmeifotundid gimnontanpe ſpdlentejleoine autfneioe edes Gyine wohneddens nheit lidae eilirnteiudien ſpocigſigumn legepanlinnt gicnnt ig ler ti Cmihjn nnor ner ni vritean⸗, lenöfncjiucte⸗ naunntwriiin faütnir n⸗ Cemnccennnnrin Eigont,uen lel ſonicerfne toceidbir Ncnneennaicſ⸗ ſoſnnncirhhen taſttc irnn itelggepigre⸗ fhneiſtennig üchnnnie ctei ſenmdie mpenin hnuenön gniwc bannoen img Ack kapnicmni tamioſte geiurn rgrealeerg Es chis heen uncgimuifan t nr nutüba mei Bennonirertni equangtücken Gfencknonöſn cenlocnns mer ncunagunvd Pinuice ſuenintan is inpmesnon in itnsarNöu mer autmnian m atidusit⸗ oe Ntaurinnn Panr nioem n Peiounognit nrud wenn Enimmnicd iinmrunio Sunmwknil reniitencherin. ieſucnoci unoocboktanes hoſiscd nu 4 Nperninifochti nſaut un in uaimiltii, inimciron vdiſon tiraſmiindi Grandenhde Gt öltberecn = 4 S= ſimilitudo:atq; ipᷣa vera ⁊ pꝛima vnitas non oculis carneis neqʒ vllo tali ſenſu. ſʒ mẽte intellecta ↄſpicit᷑. Uñ em̃ q̃liſcũi q; ĩ coꝛpoꝛib appeteret᷑ eq̃litas:aut vñ ↄuinceret᷑ lõge plurimũ differrea ꝑfecta niſi ea q̃ ꝑfecta eſt mẽte videret᷑:ſi tñ q̃ fa cta nõ eſt ꝑfecta dicẽda eſt:Et cũ oĩa qᷓ ſenſibiliter pulcra ſũt: ſiue natura edita: ſiue artib elaboꝛata:lo ⁊ tꝑibo ſint pul cra: vt coꝛpꝰ ⁊ coꝛꝑis motus.illa eq̃litas ⁊ vnitas menti tantũmodo cognita:bm quã de corꝑea pulcritudie ſenſu internũ cio iudicat᷑:nec loco tumida eſt:nec inſta bilis tꝑe. Nõ em̃ recte dici pᷣt:ſm eã iudi cari rotundũ cantũ:⁊ nõ ſᷣm eã rotundũ vaſculũ:aut ſm eã rotundũ vaſculũ:⁊ ñ ſm eã rotundũ denariũ. Siblr in tꝑib at q́; ĩ motibo coꝛpoꝝ:ridicule dicit᷑t̃m eaʒ iudicari eq̃les ãnos:⁊ nõ ſᷣm eã eq̃les mẽ ſes:aut ſm eã eq̃les mẽſes:⁊ nõ ſm eã eqd les dies. Sʒ ſine ꝑ hec ſpacia:ſiue ꝑ ho ras:ſiue ꝑ bꝛeuioꝛa momẽta:cõueniẽter moueat᷑ aliqq:eadeʒ vna ⁊ incõmutabili eq̃litate iudicat᷑. Oð ſi minoꝛa ⁊ maioꝛa ſpacia figuraꝝ atqʒ motionũ ſᷣm eandeʒ legẽ parilitatꝭ vł ſilitudis vł ↄgruẽtie iu dicant᷑.ipᷣa lex maioꝛ eſt his oĩbo:ſʒ potẽ tia. Ceterũ ſpacio:aut loci:aut tꝑis:ꝛnco maioꝛ nec minoꝛ:qꝛ ſi maioꝛ eſſet nõ fin totã iudicaremꝰ minoꝛa.ſi autẽ minoꝛ eſ ſet:nõ ſm eã iudicaremꝰmaioꝛa.Nũc ve ro cum fſᷣm totã q̃drature legẽ iudicet᷑:t et foꝝ qdratũ:⁊ lapis q̃qratus:⁊ tabella:2 gẽma q̃drata:rurſus ſᷣm totã eq̃litatꝭ le gẽ iudicent᷑ ↄuenire ſibi motꝰ pedũ cur rentꝭ foꝛmice:⁊ ſᷣm eã gradiẽtis elephan tis.qͥs eã dubitet locoꝝ interuallis ac tẽ poꝝ:nec maioꝛẽ eſſe:nec minoꝛẽ:cũ potẽ tia ſupet oĩa: Nec aũt lex oĩm artiũ cum ſit omino incõmutabiliſ:mes vᷣo hũana cui talẽ legẽ videreↄceſſũ eſt:mutabilita tẽ pati poſſit erroꝛis:ſatꝭ apparet ſup mẽæ tẽ noſtrã eſſe legẽ:q̃ veritas dicit᷑. Nec iã „ ₰ ritas q̃ lex omniũ artiũ recte dicit᷑:⁊ ars omipotẽtis artific. Jtaq; cũ ſe aĩa ſen/ ciat:nec coꝛpoꝝ ſpeciẽ motũq; iudicare illud ambigendũ eſt incõmutabilẽ natu rã q̃ ſupᷣ rõnalẽ aĩazʒ ſit deũ eſſe:⁊ ibi eſſe pꝛima vitã:⁊ pꝛimã eſſentiã:vbi eſt pᷣma ſapiẽtia. Nã hec eſt illa incõmutabil ve m ſe ipaz:ſiml opoꝛtet agnoſcat pᷣſiare ſuã naturã ei nature de qᷓ iudicat:pſtare auũt ſibi eã naturã ſᷣm quã iudicat:⁊ de iudicare niło modo pᷣt. Poſſũ em̃ dicere Ire ſilia ſibi ex vtraq; ꝑte rüdere mebꝛa cuiuſq; coꝛꝑpis debeãt:qꝛ ſũma eq̃litate Delectoꝛ:quã nõ oculis coꝛꝑis ſʒ mentis Ptueoꝛ.Quapꝛopter tãto melioꝛa eſſe iu dico ꝗᷓ oculis cerno:quantoꝓp ſui natuna vicinioꝛa ſũt his qᷓ animo ĩtelligo.Qua re autẽ illa ita ſint:nullus pᷣt dicere. Nec ita debere eſſe quiſq; ſobꝛie dixerit: que ſi poſſint eſſe nõ ita. Quare aũt nob pla/ ceãt:⁊ cur ea quãdo meliꝰ ſapimꝰ:veh e mentiſſime diligam:ne id quidẽ quiſq; ſi ita rite intelligit dicere audebit. Ut eĩ nos ⁊ om̃es anime rationales ſᷣm verira tem de inferioꝛib recte iudicamuſ:ſic de nobis quãdo eidẽ coheremꝰ:ſola ipᷣa ve ritas iudicat.De ipᷣa vero nec pater:non em̃ minoꝛ eſt q; ipſe:⁊ ideo q̃ pater iudi / cat per ip̃am iudicat. Ofmia em̃ qᷓ appe/ tunt vnitatẽ hanc habẽt regulã vel foꝛ mã vel exemplũ vel ñ quo alio verbo di/ ci ſe ſinit:quoniã ſolã eiꝰ ſimilitudinẽ a q̃ elſſe accepit impleuit:ſi tñ accepit nõ in/ cõgrue dicit᷑ ꝓ ea ſignificatõe qua filuus appellat᷑quia nõ de ſeipſo eſt:ſʒ ð pꝛimo ſummoq; pꝛincipio qui pater dicit᷑.ex q̃ ofis paternitas i celo ⁊ 1 terra nominat᷑ Pater ergo nõ iudicat quenq;:ſʒ om̃e i diciũ dedit filio:⁊ ſpũalis homo iudicat omia: ip̃e autẽ a nemine iudicat᷑.i.a nllo Hojie:ſed a ſola ipſa lege ſ̃ᷣm quã iudicat omia:quoniã ⁊ illud veriſſime dictũ eſt. Opoꝛtet nos om̃es exhiberi ante tribu / nalchꝛiſti Dinta ergo iudicat:qꝛ ſuper om̃ia eſt qñ cũ deo eſt. Cũ illo aũt eſt: qñn puriſſime ĩtelligit:⁊ tota charitate qdð in telligit diligit. Ita etiã qᷓ;tuʒ pᷣt:lex ipſa etiã ipᷣe fit ſm quã indicat oĩa:⁊ ð q̃ iui care nullꝰ pᷣt. Sicut ĩ iſtꝭ tꝑalibo legibꝛ. quãq; de his hoĩes iudicẽt cũ eas inſti / tuũt:tñũ cũ fuerint inſtitute atq; firmate: nõ licebit iudici de ipᷣis iudicare:ſed fᷣm ipᷣas.Cõditoꝛ tñ legũ tꝑalium ſi vir bo nus eſt ⁊ ſapiẽs:illã ipᷣaʒ ↄſulit eternã:d qua nulli anime iudicare datũ eſt.vt fᷣm eius incõmutabiles regulaſ:quid ſit pꝛo tempoꝛe iubendũ vetãdumq; diſcernat. . — De vera religione Eternã igit᷑ legẽ mũdis animis fas ẽ co⸗ gnoſcere:iudicare aũt nõ fas ᷑. Hoc aut intereſt qð ad cognoſcẽdũ ſatis eſt vt vi deam'ita eſſe aliqd vel nõ ita.Ad iudicã dũ vero addimꝰ aliqᷣd qͥ ſignificemꝰ poſ —— 9 ſee eſſe ⁊ aliter. velut cũ dicimꝰ.ita eſſe de bet:aut ita eſſe debuit:aut ita eſſe debe/ bit. vt ĩ ſuis oꝑib artifices faciãt. Ged multis finis eſt hũana delectatio:nec vo lunt tendere ad ſuperioꝛa vt iudicẽt:cur iſta viſibilia placeãt Itaq; ſi querã ab ar tifice vno arcu ↄſtructo:cur alteꝝ parem otra ĩ alterã partẽ moliat᷑.rñdebit credo vt paria paribo edificij mẽbꝛa reſpõdeãt Poꝛro ſi pergaʒz q̃rere igißencur eligat: dicʒz decere: ̊ eẽ pulcrũ:h̊ delectare cer nentes. Nihil audebit ampliꝰ. Inclina/⸗ tus em̃ recũubit oculis:⁊ vnde pendeatũ intelligit.At ego viꝝ intrinſecꝰ oculatũ 2⁊ inuiſibiliter videntẽ:nõ deſinã cõmo/ nere:cur iſta placeãt:vt iudex eſſe aude/ at ipᷣiꝰ delectatõis hũane. Ita em̃ ſuꝑfer tur illinec ab ea tenet᷑:dũ nõ ᷣm ipam ſʒ ſpᷣa; iudicat. Et pꝛiꝰ querã vtꝝ ideo pul cxa lint:qꝛ delectant:an ideo delectẽt:qꝛ pulcra ſut. Hic mihi ſine dubitatõe re/ ſpondebit᷑ꝛideo delectare qꝛ pulcra ſunt. Nueraʒ ̊ deinceps qre ſint pulcra.Et ſi titubabit: ſubijciã vtꝝ ideo:qꝛ ſiles ſibi partes ſũt.⁊ aliqᷓ copulatõe ad vnã cõue nientiã redigunt᷑.Oð cũ ita eſſe cõpere/⸗ rit:inteꝛrogabo.vtꝝ hãc ip̃am vnitatem quã ↄuincunt᷑ appetere ſũme impleãt an lõge infra iaceãt:⁊ eã qdᷣãmodo mẽtiant Oð ſi ita eſt nã qͥs nõ admonitꝰvideat: necq; vllã ſpeciẽ:neq; vllũ omino eſſe coꝛ pus: qd nõ habeat vnitatꝭ qlecũq; veſti/ giũ:neq; q; tiuis pulcerrimũ coꝛpꝰ cuz interuallis locoꝝ neceſſario alið alibi ha beat:poſſe aſſeqͥ eã quã ſequit᷑ vnitateʒ) Ire ſi h̊ ita eſt flagitabo vt rũdeat.vbi vi deat ipᷣe vnitatẽ hanc:aut vnde videat. quã ſi nõ videret vnde cognoſceret ⁊ d imitaret᷑ coꝛpoꝝ ſpecies ⁊ qd implere nõ poſſet. Nũc vero cũ dicit coꝛpoꝛibo.vos quidẽ niſi aliq̃ vnitas ↄtineret:nihil eſſe tis.⁊ rurſus ſi vos eſſetis ipᷣa vnitaſ:coꝛ poꝛa nõ eſſetis.recte illi dicit᷑. Uñ noſti illã vnitateʒ:Fᷣin quã iudicas coꝛꝑa:quã niſi videres iudicare nõ poſſes ꝙ eã non impleãt. Si aũt his coꝛpoꝛeis oculiſ eãẽ videres:nõ vere diceres:quãq; eiꝰ veſti- gio teneant᷑.longe tũ ab eo diſtare. Naʒ iſtis oculis coꝛpoꝛeis nõ niſi coꝛꝑalia vi des. Mẽte igit᷑ eã videmꝰ. Sʒ vbi vide mus? Sih̊ loco eſſet vbicoꝛpꝰ noſtʒꝝ eſt nõ eã videret qͥ h̊ modo in oꝛiẽte de coꝛ/ poꝛibo iudicat. Nõ &̊ iſta continet᷑ loco:⁊ tñ adeſt vbicũq; iudicãti:nuſq; eſt ꝑ ſpa cia locoꝝ:⁊ ꝑ potẽtiã nuſq; nõ eſt.O. ſi ęxã coꝛꝑa mentiunt᷑.nõ eſt credendũ men/ tientibo:ne incidamꝰ ĩ vanitates vanita tũ:ſʒ querendũ potiꝰ cũ ideo mentiãtur qꝛ eã vident᷑ onñdere oculis cameis:cũ il la mẽéte pura videat᷑.vtꝝ in tantũ menti ant᷑ inq; tũ ei ſilia ſunt:an inq; tũ eã nõ aſ ſequunt᷑. Hã ſi aſſeq̃rent᷑: qð imitantur implerẽt. Si aut implerẽt om̃ino eſſent ſimilia. Si omino eſſent ſilia:nihil ĩter illã naturã ⁊ iſtã intereſſet.O. ſi ita eſſet nõ eaʒz mentirent᷑. Id em̃ eſſent qð illa eſt Aec tñ mentiunt᷑ diligentiꝰ ↄſiderãtib. 2 Ouia ille mentit:q vult videri idqð nõ eſt. Qui aũt nõ voles aliud putat᷑ qᷓ eſt: noõ mentit᷑:ſʒ fallit tamẽ Nã ita diſcernit mentiẽs a fallete:q; ineſt omi mentienti volũtas fallẽdi:etiã ſi nõ ei credat᷑.falleſ aut eſſe nõ pᷣtqͥ nõ fallit. Ergo coꝛpoꝛea ſpecies:qꝛ nullã voluntatẽ habet nõ mẽ tit᷑.ſi vero etiã nõ puteteſſe qð fallit. Sʒ ne ipᷣi quidẽ oculi fallũt.nõ eĩ renũciare poſſunt aio niſi affectõeʒ ſuã. D ſi nõ ſolũ ipᷣi ſʒ oẽs coꝛpis ſenſus ita leqð nõ eſt nec nunciãt vt afficiunt᷑ qͥd ab eis ampliexi gere debeam? ignoꝛo. Tolle itac; vani/ tates:⁊ nulla erit vanitas. Si qͥs remũ frãgi ĩ aq̃ opinat᷑:⁊ cũ ide auferẽ᷑ integra⸗ ri.nõ malũ habet internunciũ:ſʒ malꝰeſt iudex. Na ille ꝓ ſua natura nõ potuit ali ter in aq̃ ſentire:nec aliter debuit.Si eĩ aliud eſt aer:aliud aq̃:iuſtũ eſtvt aliter in gere aliter in aq̃ ſentiat᷑ Quare oculꝰ re/ cte videt. Ad h̊ em̃ factꝰ eſt:vt tm̃ videat ſʒ animꝰ ꝑuerſe iudicat:cũ ad ↄtẽplãdaxʒ ſummã pulcritudinẽ mẽs nõ oculꝰ ſactꝰ eſt. Ille aũt vult mentẽ ↄuertere ad coꝛ/ re camalia:⁊ videre ſpũalia qð fieri non pᷣt.Quare iſta puerſitas coꝛrigẽda eſn 2 ſu⸗ niſi fecerit qð ſurſũẽ deoꝛſũ:⁊ qð deoꝛ inſineu⸗ ſeinien in hanund Jd, ttunune . nur Oondl hobisph nniſ, ſiuſetfhb, na ſpg ſlit ſalernititeoti illomſipo lhzer od ſpenp ß hicſer Porro lſebtoeöſin⸗ ſehenicicesda⸗ unagnöerin Nelbencsr lcunzre ſinendiend gergo rize get Dareqrt qbopilooina pſyemmonio gcipuncitia umndhofrß ſlenndurgi⸗ iymwne h heune N agtisfingoni, Weosficbin Swhckſltsti ſo Püſleane ulyugt ſi . llonſino Bi llis ſtegnec ſiſtmnſiniſel Ghecmnernnf nneintf, Goiſncels Erlohrci heegichieel Ghongſtie teſiti liſn cherenl Cercgeqniczec mn beodinf eonöniſcahle, fiden Oſh erpbicp it wdo inoriͤtedin elhconnnctlen dcinmſcheh Wöock öckandarizn um'imnimstng Nn iidenin voayliscnrsdil rmintmnita Frensgd inanm Plerit ontwoſn nr Aunnblirr iſe. Oyiinche⸗ tnmi füindin Fünkofinone ni nötied l CN uncnikihmno mickb icler roaliſlürt Gniiaftendczſli⸗ Scnnsllng Bipesnllei. 0Talrini, ins i anli ciiemſmiiing nmmri/n Aummnin N irrmti i Gchrie⸗ 1 Oe l eſt ſurſũ.regno celoꝝ aptꝰ nõ erit.Nõ ſũma q̃ram i infimis:nec ipᷣis ĩfimis in hereamꝰ. Judicemꝰea:ne cũ ipᷣis iudice mur.i.tm̃ eis tribuamꝰ q;tũ ſpecies me⸗ ret᷑ extrema:ne cũ ĩ nouiſſimis pᷣma qri/ mus:ꝗ pꝛimis inter nouiſſima numere/ mur.Oõ nihil ipᷣis nouiſſimis obeſt:ſed nobis plurimũ. NHec ideo dinĩe puiden tie adminiſtratio minꝰ decoꝛa ſit:qꝛ ⁊ in/ iuſti iuſte:⁊ fedi pulcre echnant — pterea nos fallit reꝝ viſibiliũ pulcritu/⸗ t ſiꝓ do:qꝛ vnitate ↄtinet᷑ ⁊ nõ implet vnitatẽ intelligamꝰ ſi poſſumꝰnõ ex eo qð ẽ nos falli:ſʒ ex eo qð nõ eſt.Om̃e qͥppe coꝛpꝰ veꝝ coꝛpꝰ eſt:ſʒ falſa vnitas. NHõ em̃ ſũ/⸗ me vnũ eſt:aut in tantũ id imitat᷑ vt im/ pleat:⁊ tñ nec coꝛpꝰ ipᷣm eſſet:niſi vtcũq; vnũ eſſet. Poꝛro vtcũq; vnũ eſſe ñ poſſʒ niſi ab eo qd ſũme vnũ eſt id haberet.O aie peruicaces date mihi qᷣ videat ſine vl la imaginatõe viſoꝝ carnaliũ.Date mi/ hi ꝗ videat oĩs vniꝰ pꝛincipiũ ũ eſſe niſi vnũ ſolũ a q̊ ſit om̃e vnũ:ſiue illud ĩpleat ſiue nõ ĩpleat.Oui videat date:nõ q liti/ get:nõ qͥ videri velit ſe videre qð nõ vi/ det Date qͥ reſiſtat ſenſibo carnis ⁊ plagꝭ qͥb ꝑ illos in aĩia vapulauit.Qui reſiſtat ↄſuetudini hoĩm:reſiſtat laudibo hoĩm: q̃ cõpungat᷑ i cubili ſuo:qͥ reſculpat ſuuʒ ſpũm:qͥ nõ foꝛis diligat vanitates:⁊ que rat mendacia:qͥ iam ſibi nouerit dicere. i vna roma ẽ:quã circa tiberim neſcio s romulꝰdicit᷑ↄdidiſſe:falſa eſt iſta quã cogitãs fingo:nõ em̃ eſt ipᷣa:nec ibi ſum modo. Nã qd ibiagat᷑ modo vtiq; ſcirẽ. SDi vn' eſt ſol:falſus ẽ iſte quẽ cogitans fingo. Nã ille curricula ſua certis loc et tpib ꝑagit. Iſtũ vero ego vbi volo ⁊ qñ volo ↄſtituo. Bi vnꝰ eſt ille amicꝰ meꝰ: falſus ẽ iſte quẽ cogitãs fingo.ſNam ille vbi ſit neſcio:iſte ibi fingitur vbi volo. Egoipe certe vnuſ ſũ:⁊ h̊ loco eſſe ſentio coꝛpꝰ meũ:⁊ tñ ſigmẽto cogitatõis per/ go älibet: ⁊ loqͥꝛ cũ q̃libet.falſa ſunt hec: nec quiſq; intelligit falſa. Nõ &̊ intelligo cũ iſta ↄtemploꝛ ⁊ iſtis credo:qꝛ veꝝ eſſe opoꝛtet ꝙ ĩtellectu ↄtẽploꝛ. Nunqͥd foꝛ/ te ſũt iſta q̃ ſantaſmata dici ſolent: VUñ g̊ impleta ẽ aĩa mea illuſionib⸗? VUbi ẽ veꝝ qð mẽteↄſpicit᷑: Ita cogitãti iã dici pᷣt. CCVII. Alla lux vᷣa eſt q̃ hecnõ eſſe va cognoſcę. er hãc illud vnũ vides:qͥ iudicãs vnũ eſſe ꝗcqd aliud vides.nec tñ h̊ eſſe qð il/ lud ẽ:qͥcqͥd mutabile vides.Oð ſi h in⸗ tueri palpitat mẽtis aſpectꝰ:qͥeſcite:no/ lite certare:niſi cũ ↄſuetudine coꝛpoꝛum Yůaʒ vincite:⁊ victa erũt oĩa.Unũ cer/ te qᷓramꝰ:q̃ ſimpliciꝰ nihil ẽ. Ergo ĩ ſim/ plicitate coꝛdis qᷓramꝰ illũ.Agite ociuʒ inqᷣt:⁊ agnoſcetꝭ qꝛ ego ſũ dñs.⁊ etiã.va cate ⁊ videte qm̃ ego ſũ deꝰ.nõ ociũ deſi die:ſʒ ociũ cogitatõis:vt a locis ⁊ tꝑib vacetis. Hec em fantaſmata tumoꝛis ⁊ volubilitatꝭ:oſtantẽ vnitatẽ videre nõ ſi nunt.LCoca offerũt qð amemꝰ:tꝑa ſurri piũt qð amamꝰ:⁊ relinquũt ĩ aia turbas fantaſmatũ qͥb in aliud atq; aliud cupi/ ditas incitet᷑. Ita fit inquietꝰ ⁊ erũnoſuſ animꝰ fruſtra tenere a bo tenet exoptãs VUocat᷑ &̊ ad ociũ.i.vt iſta non diligat:q̃ diligi ſine laboꝛe nõ poſſũt. Sic em̃ eis dñabit. ſic nõ tenebit᷑:ſed tenebit. Jugũ em̃ meñ inaͤt leue eſt. huic iugo qͥ ſubie⸗ ctus eſt:ſubiecta habet cetera. Non &̊ la boꝛabit:nõ em̃ reſiſtit qd ſubiectũ ẽ Sʒ miſeri amici huiꝰ mũdi:cuiꝰ dñi erũt ſi ſilij dei eſſe noluerint:qm̃ dedit eis pote ſtatẽ filios dei fieri? Amici òͤ huiꝰmundi tã timẽt ab eiꝰ amplexib ſeꝑari:vt nihil eis ſit laboꝛioſius q; nõ laboꝛare.Sed cui ſaltẽ illud maniteſtũ ẽ falſitatẽ eſſe:q̃ id putat᷑ eſſe qdðᷣ nõ ẽ.intelligit eã eſſe ve/ ritatẽ q̃ oñdit id qð ẽ.At ſi coꝛpa intãtũ fallũt inq; tũ nõ implẽt illud vnũ qð cõ/ uincunt᷑ imitari:a qͥ pncipio vnũ ẽ qͥcqͥd eſt.ad cuiꝰ ſimilitudinẽ qͥcqͥd nitit᷑ natu/ raliterappꝛobamꝰ:qꝛ naturalit᷑ ĩpꝛoba/ mꝰ qͥcqͥd ab vnitate diſcedit:atq; ĩ eiꝰdiſ ſimilitudinẽ tedit:dat᷑ ĩtelligi eſſe aliqͥd qð illiꝰvniꝰ ſoliꝰ:a q̊ pncipio vnũ eſt qͥc⸗/ qͥd aliq̃ modo vnũ ẽ:ita ſile ſit vt Bᷓ̊ oĩno ĩpleat ac ſit idipᷣm.⁊ q̊ eſt veritas:⁊ vᷣbũ I pᷣncipio:⁊ vᷣbũ deꝰ apud deũ.Si eĩ fal ſitas ex his ẽ q̃ imitant᷑ vnũ:nõ inqtũ id imitant᷑:ſʒ inq;tũ adimplere ñ poſſũt:il/ la ẽ vᷣitas q̃ adimplere potuit.⁊ id eẽ qdᷣ E illud. pa q̃ illud oñdit ſicut ẽ. VUñ ⁊ verbũ ei:⁊ lux eiꝰ rectiſſime dicit᷑. Cete ra illiꝰ vniꝰ ſiłia dici poſſũt inq; tũ ſũt:in tantũ eĩ ⁊ vᷣa ſũt.hec aũt ipᷣa eiꝰ ſititugo. ⁊Tfꝑideo veritas. Ut em̃ veritate ſũt vera: qᷓ vpa ſüt:ita ſilitudie ſimilia ſũt quecũcq; ſilia ſ̃ le es veritas foꝛma veroꝝ ẽ:ita ſ ſilitudo fſoꝛma ſimiliũ ẽ.Quappter qm̃ va intantũ vᷣa ſũt:inq; tũ ſũt.intantũ aũt ſũt inq; tũ pꝛincipalis vniꝰ ſimilia ſũt:Äea foꝛma oim q̃ ſũt:q̃ eſt ſũma ſiłitudo bᷣn cipij.⁊ veritas ẽ:qꝛ ſine vlla diſſimilitu/ dine ẽ. Uñ falſitas oꝛit᷑:nõ rebo ipᷣis fal/⸗ lentibxq̃ nihil aliud oſtẽdunt ſentieẽti q; ſpeciẽ ſuã:quã ꝓ ſue pulcritudĩs accepe rut gdu:neq; ipis ſenſibo fallẽtibo:q/ ꝓ na tura ſui coꝛpis affecti nõ aliud q; ſuas af fectões pᷣſidẽti aĩo nunciãt:ſʒ pẽta aĩas fallũt cũ veꝝ q̃runt relicta ⁊ neglecta vita te Hã qm oꝑa mag q artificẽ atq; ipam arteʒ duexert. ̊ erroꝛe puniũt᷑:vt ĩ opib⸗ artificẽ artẽq; ↄquiraãt:⁊ cũ inuenire ne/ querint(deꝰ em̃ nõ coꝛꝑalibo ſenſibo ſub iacet:ſʒ ipi mẽti ſuꝑeminet ipſa oꝑa exi/ ſtimet eſſe ⁊ artẽ ⁊ artificẽ. Hinc oꝛit᷑ oĩs impietaſ:nõ modo peccãtiũ:ſʒ etiã dãna toꝝ ꝓ pẽtis ſuis. Nõ em̃ tm̃ ſcrutari cre/ aturã õ pᷣceptũ dei:ſʒ ea frui potiꝰ qᷓ; ipſa lege ⁊ veritate volũt:qð pꝛimi hoĩs pc catũ depᷣhendit᷑:male vtẽtis libero arbi trio:ſʒ H̊ quoq; ĩ ißa damnatõe addqunt. vt nõ modo diligãt:ſʒ etiã ſeruiãt creatu re potiꝰ qᷓ; creatoꝛi:⁊ eã colãt ꝑ ꝑtes eiꝰ:. a ſumis vſq; ad ima veniẽtes. Ded aliich ſeĩ H̊ tenẽt:vt ꝓ ſũmo deo animã colãt:?- pꝛimã intellectualẽ creaturã:quã ꝑ veri ä tatẽ pr fabꝛicauit:ad ipᷣaʒ veritatẽ ſempꝑ intuendã ⁊ ſe ꝑ ipᷣaʒ:qꝛ omimodo ei ſimil lima ẽ.Deinde veniũt ad vitã genitalẽ:p aĩalia:⁊ inde ad ipᷣa coꝛꝑa colẽda dilabũ tur:⁊ in his hᷣmo eligũt pulcrioꝛa:in qͥb celeſtia maxie excellũt. Ergo in pᷣmis ſo lis coꝛpꝰ occurrit:⁊ ĩ eo nõnulli remanẽt aliqͥ ⁊ lune ſplẽdoꝛẽ religione dignũ pu/ tant. Eſt em̃ nobis vt phibet᷑ ppinqoꝛ: vñ vicinioꝛẽ ſpeciẽ habere ſentit᷑.Alij eẽ ceteroꝝ ſideꝝ coꝛꝑa adiũgunt:⁊ totũ ceo lũ cũ ſtellis ſuis.Alij celo ethereo copu/ lant aerẽ:⁊ iſtis duobo ſuꝑioꝛibo elemen/ tis coꝛpoꝛeis ſubijciũt aĩas ſuas Gʒ in ter hos illi ſibi vidẽt religioſiſſimi:qͥ vni uerſã ſimł creaturã.i.mũdũ totũ cũ oĩb⸗ Ijĩ eo ſũt:⁊ vitã q̃ ſpirat᷑ ⁊ aiat᷑:quã qͥdazʒ coꝛpoꝛeã:qdã ĩcoꝛpoꝛeã eſſe crediderũt. trant᷑:cuiꝰ ꝑtes ſint ceteri.frlõ eĩ yniuer ſe creature auctoꝛẽ ↄ ditoꝛẽq; nouerunt. Inde ĩ ſimulacra pᷣcipitant᷑: ab opibuſ dei vſq; ĩ oꝑa ſua ðᷣmergunt᷑ q̃ tũ adhuc vliſibilia ſũt. Eſt em̃ aliꝰ deterioꝛ ⁊ inferi oꝛ cultꝰ ſimulacroꝝ:q̃ fantaſmata ſua co llũt:⁊ q cqd aĩo errate cũ ſuꝑbia vl tumo recogitãdo imaginati fuerint religionii noie obſeruãt:donec fiat ĩ aĩa:nihil om̃i/ no colẽdũ eſſe:⁊ errare hoĩes q ſuꝑſtitõe ſe inuoluũt:⁊ miſera ſe implicãt fᷣuitute: ſz fruſtra h ſentiũt:nõ em̃ efficiũt vt non ſeruiãt:remanẽt quippe ipᷣa vicia qb vt illa colẽda opinarent᷑ attracti ſũt. Derui unt em̃ cupiditati triplici vł voluptatiſ⸗ vyt excellẽtie:vł ſpectaculi. Nego eẽ quẽ/ 6 iſtoꝝ qᷓ nihil coledũ exiſtimãt:q n aut carnalibo gaudijs ſubditꝰ ſit:aut poten/ tiã vanã foueat:aut aliqᷓ ſpectaculo dele ctatꝰ inſaniat. Ita neſciẽtes diligũt txa/ lia: vt inde beatitudinẽ expectẽt. His ãt reb quib quiſq; beatꝰ vult effici:fuiat neceſſe ẽ:velit nolit. Nã quocũq; duxe/ rint ſequit᷑: qͥſqͥs ea viſus fuerit auferre poſſe metuit᷑. Poſſüt ãt auferre iſta ⁊ ſcin tilla ignis ⁊ aliq pua beſtiola. Poſtremo vt omittaʒ innumerabiles aduerſitates: tyꝑs ipᷣm auferat neceſſe ẽ oĩa traſeuntia. taq; cũ oĩa tꝑalia mũdus iſte ↄcludat: dib mũdi ꝑtib ſeruiũt:q ppterea putãt nihil coledũ eſſe ne ſeruiãt. Uerũtñũ quã Ec. Heinge vemut 1 le:HÿSihac reꝝ extremitate miſeri iaceat. vt quã creaturã:viſibilia ⁊ tꝑalia gignẽtiaa deꝰ eternꝰ⁊ incõmutabil oꝑat᷑. Hinc ad vicia ſua ſibi dñari patiãt᷑ vellibidĩe vel ſupbia vel curioſitate dãnati:vel duob⸗ hoꝝ:vł oĩbo q; diu ſũtĩ h ſtadio vite hu/⸗ mane:licet eis ↄgredi ⁊ vincere:ſi pꝛice dant qð ĩtelligere nõdũ valẽt:⁊ nõ dili/ gaãt mũdũ:qm̃ om̃e qð ĩ mũdo :ſiẽ diui / nitꝰ dictũ ẽ ↄcupiſcẽtia carnis ẽ:⁊ ↄ cupi ſcẽtia oculoꝝ:⁊ ãbitio ſeculi Hoc modo tria illa ſunt notata. Nã ↄcupiſcẽtia car nis voluptat ĩfime amatoꝛes ſignificat: ↄcupiſcetia oculoꝝ curioſoſ:ãbitio ſecłi ſupbos.Triplex etiã tẽptatio ĩ hoĩe qm vitas ipᷣa ſuſcepit:cauenda mõſtrata eſt. Dic inᷣt tẽptatoꝛ lapidibo iſtꝭ vt panes fiãt. At ille vn2 ſolꝰ mgr Hõ ĩ ſolo pane ſitenachaiede⸗ nurhohhlof tioouiteſſeo Nonrnecfamt tinisthlist ſis oluptute imöſrarnſir doſiptrin Düm Nlaun ll Inclenihn⸗ iemnonuſnt ſto teoll pe ſinndgerpien 6ſefücityin oſcecu den lütgecplorne! Irniß deünli deipzſatninti m oeonnh⸗ ſeneutdewen ocenio inrö Kaalkääd Nopcgiern Dücgrckr lihuimäpcon⸗ ſoſuis icis⸗ tencit Wiſ eornieropn Alſnnnoternt ſmaermmi ſoeſepola finie rianie, geftitnei⸗Ouer⸗ gernhi ui ifnfenaonn rürwonont urj puubiein Vneyeocir fſiipteiiſite lgkfhſis gic ſnſtu nicien ünn .di8 eW Geſeigie⸗ Dahörde ſtipß lbpſt Amlſin ſinktikei oecieſegegt ndeumgiͤcſen nn ann ün ENcinigan Papenötebandr ngemtifi mancetiin öntunſu ei ipafnn mfunmr elgient migiiunhloni⸗ mmhoizt uſtipe mnKeingtflmne ienöcfrün impliat ur 2 = ücriſtinn nbit'ſitau taliſhecnen din erpeei, denn t ahti lt fii goif 8 riigiiſan ſütiruiend rfi n mhisuimlan eſeiutiunn rinsletr zürienun cnin Ceinan nunnin uin innitnihiit ninmnnn, ſtibſunſnn dit un ,, ,,iv, / E viuit hõ:ſʒ ĩ omi vbo dei. Ita em̃ domi tã docuit eſſe oꝑtere cupiditatẽ volupta tis:vt nec fami cedẽdũ ſit Sʒ foꝛte dña/⸗ tionis tꝑalis faſtu decipi poterat:qͥ car/ nis voluptate ñ potuit.oĩa ò regna mũ/ di mõſtrata ſũt ei:⁊ dictũ ẽ.Oiĩa tibi da/ bo:ſi ꝓſtratꝰ adorauerꝭ me.Cui rũſum ẽ Dñm deũ tuũ adoꝛabis:⁊ illi ſoli ſᷣuies Ita calcata ẽ ſuꝑbia. Sbiecta eſt aũt ex trema curioſitatꝭ illecebꝛa Nõ em̃ vt ſeð faſtigio tẽpli pᷣcipitaret vꝛgebat:niſi cã tm̃ aliqͥd exꝑiendi. Sʒ neq; h̊ victꝰ eſt:⁊ iõ ſic rũdit:vt ĩtelligeremꝰnõ opꝰ eſſe ad cognoſcẽdũ deũ:tẽtationibo viſibilit᷑ di⸗/ uina exploꝛare moliẽtibo. Nõ tẽtabis in àt dñʒ deũ tuũ. Quãobꝛẽ qͥſs intꝰ vᷣbo dei paſcit᷑ ñ qrit ĩ iſta heremo voluptatẽ: q vni deo tm̃ ſubiectꝰ ẽ nõ q̃rit ĩ mõte.i. I terrena elatõe iactantiã Quiſqs eterno ſpectaculo incõmutabił veritatꝭ adhere ſcit.nõ ꝑ faſtigiũ huiꝰcoꝛꝑis.i.ꝑ hoſ ocu los pᷣcipitat᷑:vt tꝑalia ⁊ ĩferioꝛa cogſcat. ODuid igit᷑ reſtat vñ ñ poſſit aĩa recoꝛda/⸗ ri pꝛimã pulcritudinẽ quã reliqᷣt:qũ ð ip ſis ſuis vicijs pᷣt. Ita em̃ ſapiẽtia dei ꝑ/ tendit vſq; ĩ finẽ foꝛtit᷑. Ita ꝑ hãc ſũmꝰ ille artifex oꝑa ſua ĩ vnũ finẽ decoꝛis oꝛ⸗ dinata ↄtexuit. Ita ülla bonitas a ſũmo vſq; ad extremũ nllłi pulcritudini q̃ ab ip ſo ſolo eſſe poſſet ĩuidet.vt nemo ab ipſa vitate deijciat:qͥ nõ excipiat᷑ ab aliq̃ effi/ gie vitatiſ. Ouere ĩ coꝛꝑis voluptate qͥd teneat:nihil alið ĩiuenies qᷓ; ↄuenientiã. NHNã ſi reſiſtẽtia pariũt doloꝛẽ:cõueniẽtia pariũt voluptatẽ. Recognoſce gů q ſit ſũ maↄueniẽtia. Noli ſoꝛas ire:ĩ teipᷣm r̃di Iĩterioꝛe hoĩe habitat vᷣitas:⁊ ſi tuã na/ turã mutabilẽ iuener trãſcẽde ⁊ teipᷣm. DSʒ memẽto cũ te trãſcẽder:ratiocinan tẽ aĩaʒ te trãſcẽdere.Illuc ̊ tẽde:vñ ipd,ʒ lumẽ rõnis accẽdit᷑. Quo em̃ ꝑuenit o=s bonꝰ rõcinatoꝛ:niſi ad vᷣitatẽ? Cũ ad ſe/ ipᷣaʒ vᷣitas ñ vtiq; ratiocinãdo ꝑueniat: iʒz qð rõcinãtes appetũt ipſa fit.vide ibi 2ↄueniẽtiã ꝗᷓ ſupioꝛ eſſe ñ poſſit:⁊ ipᷣe ↄue ni cũ ea.Nõſitere teñ eſſe qð ipᷣaẽ. Siqͥ Aẽ ſeipᷣa ñ q̃rit:tu aũt ad ipᷣaʒ qrẽdo veni ſti:nõ locoꝝ ſpacio:ſʒ mẽt affectu.vt ipᷣe ĩterioꝛ hõ cũ ſuo ĩhabitatoꝛe nõ ĩſima ⁊ carnali:ſʒ ſũma ⁊ ſpũali voluptate ↄueni locoꝝ numeꝝ coaptat᷑:vt ſuas reganes CCVIII. at. Aut ſi ñ cernis qᷓ dico:⁊ an va ſint du bitas:cerne ſaltẽ vtꝝ te ð his dubitare ñn dubites: ⁊ ſi certũ ẽ te eſſe dubitantẽ:q̃re vñ ſit certũ. Nõ illic tibi omino ſol huiꝰ mũdi lumẽ occurret:ſʒ lumẽ veꝝ qð illu minat oẽm hoĩeʒ veniẽtẽ in hũc mundũ P his oculis videri nõ pᷣt:nec illis qb⸗ ntaſmata cogitant᷑:ꝑ eoſdẽ oculos aĩe impacta:ſʒ ill qb ipᷣis fäãtaſmatibo dicit. MAõ eſtꝭ vos qð ego q̃ro:neq; illud eſtis: vñ ego vos oꝛdio:⁊ qð mihi int᷑ vos fe/ dũ occurrerit impbo:qð pulcꝝ appbo. Cuũ pulcriꝰ ſit illð vñ ĩpꝛobo ⁊ appꝛobo q̃re ̊ ißᷣm mag appbo.⁊ nõ ſolũ vob:ſʒ ilłł oĩbo coꝛꝑib:vñ vos hauſi antepono. Deinge regulã ipam quã vides:ocipe h̊ mõ. Ois qͥ ſe dubitãrẽ ĩtelligit:veꝝ itel/ ligit:⁊ ð hac re quã ĩtelligit certꝰ eſt.De dvo igit᷑ certꝰ eſt. Ois igit᷑ qͥ vtꝝ ſit vᷣitas dubitat ĩ ſeipo hʒ veꝝ vñ nõ dubitet:n vllũ veꝝ niſi vᷣitate veꝝ ẽ Nõ itaqʒ oꝑtʒ eũ ð vᷣitate dubitare:qͥ potuit vndecũq; dubitare. Ubi vident᷑ hec:ibi ẽ lumẽ ſi/ ne ſpacio locoꝝ ⁊ tẽpoꝝ:⁊ ſine vllo ſpaci on taliũ fſantaſmate.Nũquid iſta ex aliq̃ᷓ pte coꝛrũpi pñt:etiã ſi oĩs rõcinatoꝛ in/ tereat:aut potiꝰ apud carnales ĩferos ve teraſcat:?: HNõ em̃ rõcinatio talia facit:ſed iluenit. Ergo añq; iueniant᷑ ĩ ſe manẽt:et cũ ĩueniũt᷑:nos inouãt.Ita renaſcit᷑ inte rioꝛ hõ:⁊ exterioꝛ coꝛrũpit᷑ de die in diẽ. Sʒ ĩterioꝛ exterioꝛẽ r̃ſpicit:⁊ ĩ ſua cõpa ratõe ſedũ videt. in ppꝛio tñ genere pul/ crũ ⁊ coꝛpoꝝ ↄueniẽtia letãtẽ:⁊ coꝛrũpẽ tẽ qð ĩ bonũ ſuũ ↄuertit:alimẽta.ſ.carnii tñ coꝛrupta.i.amittẽtia foꝛmã ſuã:ĩ mẽ bꝛoꝝ iſtoꝝ fabꝛicã migrãt:⁊ coꝛrupta re ficiũt. In aliã foꝛmã ꝑ ↄueniẽtiã trãſeun tia:⁊ ꝑ vitalẽ motũ dijudicãt᷑ qdãmodo vt ex eis ĩ ſtructurã huiꝰviſibił pulcri q̃ apta ſũt aſſumant᷑:nõ apta vo ꝑ ↄgruos meatꝰ eijciãt᷑. Quoꝝ aliud fetulẽtiſſimũ regddit᷑ terre:ad alias foꝛmas aſſumẽdaſ: aliud ꝑ totũ coꝛpꝰexalat:alið totiꝰaĩaliſ latẽtes numeros accipit ⁊ ĩchoat᷑ in ꝓlẽ: ⁊ ſiue ↄuenientia duoꝝ coꝛpoꝝ:ſiue tali aliq̊ fjtaſmate cõmotũ:ꝑ genitales vias ab ſp̃o vertice defluit ĩ ĩfima voluptate. Jã vero ĩ mfeꝑ certos numeros tẽpoꝝĩ 2 6 WDe vera religione queq; mebꝛa occupent: ⁊ ſi modũ parali tad fuau erit:luce coloꝛis adiũcta naſcit coꝛpꝰ qð foꝛmoſũ vocat᷑:⁊ a ſuis dilecto ribo amat᷑ acerrime:nõ tñ in eo plłꝰ placet ſoꝛma q mouet᷑:qᷓ; vita qᷓ mouet. HNã illðᷣ glal ſi nos amet allicit violentiꝰ:ſi oderit qũt ſuccẽſemꝰ ⁊ ferre nõ poſſumuſ:etiã ſi foꝛmã ipᷣaʒz pᷣbeat fruẽti. Hoc totũ eſt vo luptaꝶ regnũ:⁊ ima pulcritudo:ſubiacʒ em̃ coꝛruptõi.Oð ſi ñ eſſʒ:ſũma putaret᷑ Dʒ adeſt diuia ꝓuidęetia q̃ hãc oñdat et nõ malã: pꝓpt᷑ tã mãifeſta veſtigia pᷣmoꝛũ numeroꝝ:i qb ſapietie dei nõ ẽ numerꝰ ⁊ extremã tñ eſſe:miſcẽs ei doloꝛeſ ⁊ moꝛ vos ⁊ diſtoꝛtões mẽbꝛoꝝ:⁊ tenebꝛas co loꝛis:⁊ aioꝝ ſimultates ac diſſenſiones: vt ex his ãmoneamur incõmutabile ali⸗ qͥd eſſe q̃rendũ:⁊ Gᷓ facit ꝑ ifima miſteria eoꝝ qbo id agere voluptat e:qs extermi natoꝛes ⁊ ãgelos iracũdie diuĩe ſcriptu/ re nominãt.qᷓ;uis ipᷣi neſciãt qd ð ſeagat᷑ boni. Nis ſiles ſũt hoĩes qͥ gaudẽt miſe rijs alienis:⁊ riſus ſibi ⁊ ludicra ſpecta/ cula exhibẽt vl exhiberi volũt euerſioni bꝰ et erroꝛibo alioꝝ:atq; ita ĩ his oĩbo bo ni ãqmonent᷑ ⁊ exercent᷑ ⁊ vincũt:⁊ trium/ phãt:⁊ regnãt. Mali vᷣo decipiũt᷑:cruci ant᷑:vincunt᷑:dãnant᷑ ⁊ fuiũt.nõ vni oĩm ſũmo dño:ſʒ vltimis fᷣuis ilł videlicʒ an gelis:qᷓ doloꝛibo ⁊ miſerijs dãnatoꝝ pa/ ſcunt᷑:⁊ ꝓ iſta maliuolẽtia bonoꝝ libera/ tione toꝛquẽt᷑. Ita oꝛdinant᷑ oes officijs ⁊ finibo ſuis ĩ pulcritudinẽ vniuerſitatiſ: vt qð hoꝛremꝰ ĩ ꝑte:ſi cũ toto ↄſideremꝰ plurimũ placeat.Ouia nec ĩ edificio iu/ dicãdovnũ tin angulũ ↄſiderare debemꝰ nec ĩ hoĩe pulcro ſolos capillos:nec ĩ bñ ꝓnunciãte ſolũ digitoꝝ motũ:nec ĩ lune curſu aliqs tridui tm̃ ſiguras. Iſta em̃ qᷓ ꝓpterea ſũt ifima:qꝛ ꝑtib impꝑfectiſ tota pfecta ſũt:ſiue ĩ ſtatu:ſiue ĩ motu pulcra ſentiant᷑:tota ↄſiderãda ſũt:ſi recte volu/ mæ iudicare. Ueꝝ em noſtꝝ indiciũ:ſiue ðᷣ toto:ſiue ð pꝑte iudicet:pulcꝝ ẽ:vniuer ſo òppe mundo ſupꝑfert᷑:nec alicui pti eiꝰ inq; tũ veꝝ iudicamꝰ adheremuſ. Erroꝛ aũt nr ꝑti adherẽs eiꝰ:ipᷣe ꝑ ſe fedꝰ ẽ.Sʒ ſiẽ niger coloꝛ ĩ pictura cũ toto ſit pulceꝛ ſic totũ iſtũ agonẽ decẽter edit incõmuta bilis diuĩa ꝓuidẽtia:alið victis:alið cer tantibo:aliud victoꝛibo:alið ſpectatoꝛib alið qͥet ⁊ ſolũ deũ otẽplãtibo tribueſ: ci his oĩb ñ ſit malũ niſi pctm̃ ⁊ pena pec cati.h̊ᷣ ẽ defectꝰ volũtariꝰ a ſũma eſſetia: ⁊ laboꝛ ĩ vltima ñ volũtariꝰ Oð alio mõ ſic dici pᷣt:libᷣtas a iuſticia ⁊ fuitꝰ ſpᷣ peto Coꝛrũpit᷑ aut hõ exterioꝛ:aut ꝓfectu ĩte rioꝛis:aut defectu ſuo. Sʒ ꝓfectu ĩterio ris ita coꝛrũpit᷑:vt totꝰ ĩ meliꝰ refoꝛmet᷑: reſtituat᷑ in integꝝ ĩ nouiſſima tuba.vt ñ iã coꝛrũpat᷑ neq; coꝛrũpat Defectu aũt ſuo ĩ pulcritudies coꝛruptibilioꝛes.i.pe naꝝ oꝛdinẽ pᷣcipitat᷑. Nec miremur qꝙ ad huc pulcritudies nomino. Nihil eizʒ ẽ oꝛ dinatũ qð nõ ſit pulcꝝ:⁊ ſicait apłs.oĩs oꝛdo a deo ẽ. Neceſſe ẽ aũt fatamur me lioꝛẽ eſſe hoĩeʒ ploꝛãtẽ:qᷓ; letantẽ vermi culũ.⁊ tñ vermiculi laudẽ ſine vllo men dacio copioſe poſſũ dicere.ↄſiderãs nito r? coloꝛis figurã teretem ⁊ rectitudineʒ coꝛꝑis:poꝛa cũ medijs:media cũ poſteri oꝛibo ↄgruẽtia:⁊ vnitatᷣ appetẽtiã ꝓ ſue nature hũilitate fᷣuãtia.nihil ex vng ꝑte ſoꝛmatũ:qð ñ ex altera parili dimẽſione rũdeat.Quid iã ð aĩa ipa dicã:vegetãte modulũ coꝛpis ſui:qũo eũ numeroſe mo ueat:qũo appetat ↄueniẽtia:quo vincat aut caueat obſiſtẽtia:q;tũ pᷣt:⁊ ad vnũ ſe ſũ ĩcolumitat reſerẽs oĩa:vnitatẽ illã cõ ditricẽ naturaꝝ oĩʒ:młto euidẽtiꝰ qᷓ; coꝛ p' ĩſinuet.loqͥꝛ ð vermiculo aĩante q̃licũ q;. Ciner ⁊ ſtercoꝛis laudẽ veriſſime at/ q; vberrime pleriq; dixerũt Quid g̊miꝝ F.ſi hoĩs aĩazʒ:q̃ ybicũq; ſit ⁊ qliſcũq; ſit ofmi coꝛpe ẽ melioꝛ.dicã pulcre oꝛdinari de penis eiy alias pulcrirudies ſieri:cũ ibi nõ ſit qñ miſera ẽ: vbi eſſe btõs decet. ſz ibi ſit vbi eſſe miſeros decet: Pꝛoꝛſus nemo nos fallat. Quicqͥd recte vituꝑat᷑ ĩ melioꝛis comꝑatõe reſpuit᷑. Oiĩs aũt na / tura q;uis extrema:q;uis ĩfima:in cõpa ratõe nihili iure laudat᷑.Et cũ cuiq; ñẽ bfñ ſi meliꝰ eſſe p̃t.q̃re ſi nobis põt bñ eſ/ſe cũ ipᷣa vitate:male ſumꝰcũ q̃ͥlibʒ veſtigio vitatꝭ.młto &̊ deteriꝰ cũ extremitate ve/⸗ ſtigij. qñ carnis voluptatibꝰ adheremꝰ. Encim⸗ g̊ huiꝰcupiditat vł blãditias vł moleſtias:ſubiugemꝰnob ducib hãc feminã ſi viri ſumꝰ:⁊ ipſa erit melioꝛ:neec ſã cupiditas:ſʒ tꝑantia noĩabit᷑.Hã cuʒ haductenos 1lbigonos: chpanmur. Irt nob ſn ſanio aplon regirtichul ſums Mbete⸗ minepibiug fuürelpareta giet finn üüffntemeoiu nippli diſpeſe ecai düari⸗ holclione te tulait ſigabhe te vir ſogit bömppiorn Pyhicriion orginniſumm? Pollaitncßſec Waohaniprni⸗ den Ader uctizdoc⸗ merenmurn ebeeißſht hoiez venĩ q roertit⸗ ſun it Gis No dllgin ſuenitduna; eſbiſine mm igdonſitlles ſeritvoninn Me Bäwen umeſedödin düatnſencn otegigligte Uör vnüſe nerfinnnnerg ntuni pftyt ſent grege⸗ emnem lüne WN ℳ upolotng Uuntelnſeie cech libe tuironnli tajmnini dribglöſhenne⸗ iblinb nihti niihefhn 9 . Mürmaſinnci Volüünmd Oözin iuſticigt uipfn Anenorann in⸗ ſuo Sepfamin mot'i melb ein⸗ Rinoniſumadiee coenotblitzit tat Bapume 8nommiho ülizin pula:: ſüngdi ſecsdütfuamun Criteq̈ laantiden iluceſerlont Idicne Mnistin muemt remndine isenedin üdoſ und wdedrä nüna dderſe⸗ uon Mnlidein dein irdicit inrgiocined .—77 . rs ieminili iniwaili mmuautinnnile 8buuerenſinend eritOiirin gſte t ioentin alain ſefen ipᷣa ducit:nos aũt ſeqͥmur:cupiditaſ illa ⁊ libido:nos vᷣo temeritas ⁊ ſtulticia nũ cupamur. Seqmur chꝛiſtũ caput noſtꝝ vt ⁊ nos ſeq̃tur:cui caput ſumꝰ. Hoc et ſemĩs pᷣcipi pᷣt:nõ maritali ſʒ fraterno iu re . q iure i chꝛiſto nec maſculłꝰ nec femĩa ſumꝰ. Habẽt em̃ ⁊ ille virile qͥddã vñ fe/ mineas ſubiugẽt voluptates:vñ chꝛiſto Ffuiãt ⁊ ĩperẽt cupiditati.Oð ĩ młtis vi/ duis ⁊ vᷣginibo dei:ĩ młt etiã maritat ſʒ iã fraterne ↄiugalia iura fuãtibachꝛiſtia ni ppli diſpẽſatõe mãifeſtũ ẽ Oð ſi ab ea pte cui dñari deꝰ nos iubʒ.atq; vtĩ nrãʒ poſſeſſionẽ reſtituamur:⁊ hoꝛtat᷑ ⁊ opi⸗ tulat᷑.ſi ̊ab hac ꝑte ꝑ negligẽtiã ⁊ ĩpieta tatẽ vir ſpditꝰ fuerit.i.mẽs ⁊ rõ:erit qͥ dẽ hõ turpis ⁊ mił᷑:ſꝛ deſtinat᷑ ĩ hac vita:et pꝰ hãc vitã oꝛdinat᷑:qͥ eũ deſtinari:⁊ vbi oꝛdiari ſummꝰ ille rectoꝛ ⁊ dñs iudicat. Nulla itaq; feditate vniuerſaʒ creaturã maculari ꝑmittit᷑. Ambulemus ů̊ dũ diẽ habemꝰ.i.dũ rõe vti poſſumꝰ:vt ad deũ ↄuerſi:vᷣbo ei qd veꝝ lumẽ eſt:illuſtrari mereamur:ne nos tenebꝛe cõpᷣhẽdãt Di es ẽ eĩ pᷣſentia illiꝰ lumĩs qð illũinat oẽʒ hoĩeʒ veniẽtẽ ĩ hũc mũdũ. Hoĩeʒ dixit q̃ rõe vti pᷣt:⁊ vbi cecidit ibi incũbere vt ſurgat.Si g̊ voluptas carnis diligit᷑:ea ipᷣa diligẽtiꝰ ↄſideret᷑:⁊ cũ ibi recognita fuerint q̊zundã veſtigia numeroꝝ qrẽdũ ẽ vbi ſine tumore ſint. Ibi em̃ mag vnũ qð ẽ:⁊ ſi tales ſũt ĩ ipᷣa motõe vitali:q̃ ĩ ſemĩbo oꝑat᷑.magꝭ ibi mirãdi ſũt qᷓ; ĩ coꝛ poꝛe. Si eĩ numeri ſeminũ ſiẽ ipᷣa ſemĩa tumerẽt:ð dimidio gno fici arboꝛ dimi/ dia naſceret᷑:neq; ð aĩaliũ ſeminibo etiã ñ tot:aĩalia tota ⁊ ĩtegra gignerẽt᷑:neq; tã tillũ ⁊ vnũ ſemẽ vim hr̃et ſui cuiuſq; ge/ nerꝭ inumerabilẽ. De vno ppe ſm ſuaʒ naturã pñt vł ſegetes ſegetũ:vl ſilue ſil/ uaxꝝ: vl greges gregũ:vel ppli pploꝝ: p ſecla ꝓpagari:vt nullũ foliũ ſit:vł nullꝰ pilꝰ ꝑ tã numeroſã ſucceſſ ionẽ:cuiꝰ ñ rõ illo pᷣmo ⁊ vno ſemĩe fuerit Deinde illðõ cogitãdũ ẽ:qᷓ; numeroſas:qᷓ; ſuaueſ ſono rũ pulcritudies:vᷣberatꝰ ger traijciat:cã tante luſcinia:q̃ͥs illiꝰ auicule aĩa:nõ tã li bere cũ liberet fabꝛicaret᷑:niſi vitali mo/ tu incoꝛꝑaliter hr̃et impᷣſſas. Hoc⁊ ĩ ce/ terꝭ animãtibo:q̃ rõne carẽtia:ſenſu tñ nõ CccCX. crẽt aiaduerti pt. Nullũ em̃ hoꝝ ẽ: qð ñ vł ĩ ſono voc: vł ĩ cetero motu atq; oꝑa/ tione mebꝛoꝝ numeroſũ aliqͥd ⁊ ĩ ſuo ge nere moderatũ gerat:nõ aliq̃ ſciẽtia:ſʒ tñ intimis nature terminis ab illa incõmu/ tabili numeroꝝ lege modulatis. Redea/ mꝰ ad nos:⁊ omittamꝰ ea q̃ cũ arbuſtꝭ et beſtijs habemꝰ cõia. Uno nãq; mõ irun do nidificat:⁊ vnũqðq; auiũ genuſ:vno aliqᷓ ſuo mõ.Quid ẽ gin nob:q ⁊ de illis oĩb iudicamꝰ:q̃s figuras appetãt:⁊ q̃te nꝰ impleãt.⁊ nos ĩ edificijs alijſq; coꝛpo reis oꝑibo tãq; dñi oĩm taliũ figuraꝝ in numerabilia machinamur:Quidẽ ĩ no/ bis qð intꝰ intelligit has ipᷣas viſibũes coꝛpoꝝ moles ꝓpoꝛtöe magnas eſſe vel puas:⁊ ome coꝛpꝰ hr̃e dimidiũ qᷓ;tulũcũ q; ſit:⁊ ſi dimidiũ ĩnumerabiles ꝑtes.ita qʒ om̃e granũ milij ſue partitãte:q;tã ĩ H̊ mũdo nr̃m coꝛpꝰ tenet:tã magnũ eſſe qᷓ mũdꝰ ẽ nob:totũq; iſtũ mundũ figuraꝝ rõe pulcꝝ eſſe:nõ mole:magnũ aũt vide/ ri:nõ/ꝓ ſua q; titate:ſʒ ꝓ bꝛeuitate nr̃a et aĩaliũ:qͥbo ẽ plenꝰ.q rurſꝰ cũ habeãt infi/ nitatẽ diniſionis:nõ ipſa ꝑ ſe:ſʒ ĩ alioꝝ:⁊ maxie ipᷣiꝰ vniuerſi cõparatõe tã parua ſũt: Nvi ſpacio tẽpoꝝ alia rõ ẽ:qꝛ vt oĩs loci:ſic oĩis tꝑis lõgitudo hʒ dimidiũ ſui q;uis em̃ ſit bꝛeuiſſima:⁊ incipit ⁊ ꝓgre/ dit᷑ ⁊ deſinit. Itaq; ñ pᷣt niſi hre dimidiũ dum ibi diuidit᷑ q̃ trãſit ad finẽ.Acꝑ G̊ ⁊- bꝛeuis ſyllabe tꝑs: compꝑatõe lõgioꝛis bꝛeue:⁊ hoꝛa brumalis eſtiue hoꝛe cõpa rata minoꝛ ẽ. Sic moꝛa vniꝰhoꝛe ad diẽ ⁊ diei ad mẽſẽ:⁊ mẽſiſ ad annũ:⁊ anni ad luſtꝝ:⁊ luſtri ad maioꝛes circũituſ:⁊ ipſi ad vniuerſũ tꝑs relati bꝛeues ſũt:cũ illa ipᷣa numeroſa ſucceſſio:⁊ q̃dã gdatõ:ſiue localiũ:ſiue tꝑaliũ ſpacioꝝ:ñ tumoꝛe vł moꝛa:ſʒ oꝛdinata ↄueniẽtia pulcra iudi/ cet᷑. Ie aũt oꝛdis modꝰ viuit ĩ vitate ꝑ petua:nec mole vaſtꝰ:nec ꝓtractõe volu biliſ:ſʒ potẽtia ſuꝑ oẽs locoſ magnꝰ:eter nitate ſuꝑ oĩa tꝑa ĩmobilis:ſine q̃ imẽ nec vlliꝰ molis vaſtitas ĩ vnũ redigi:nec vl / liꝰ tꝑis ꝓductio pᷣt ab erroꝛe cohiberi:et aliqd eſſe vł coꝛpꝰ vt coꝛpꝰ:vel motꝰ vt mot“ ſit. Ipm ẽ vnũ pᷣncipale:nec ꝑ fini/ tü nec ꝑ infinitũ craſſũ:nec ꝑ finitũ necꝑ infinitũ mutabile.Nõ em̃ hbʒ alið hꝛgli . De vera religione alibi: ant alind nũc aliud poſtea:qꝛ ſũme vnꝰ ẽ pr vᷣtat: pr̃ ſue ſapie:q nlla ex ꝑte diſſilis:ſilitudo eiꝰ dicta ẽ ⁊ imago:qꝛ ð ipᷣo ẽ. Itaq; etiã filiꝰ recte ðꝛ ex ipᷣo:cete ra ꝑ ipᷣm. Pꝛeceſſit em̃ ſoꝛma oĩm ſumme — * ☚ —w — ĩplẽs vnũ ð q̊ͥ ẽ: vt cetera qͥ ſũt inq; tũ ſÜõt vni ſilia ꝑ eã foꝛmã fierent. Hoꝝ alia ſic ſũt ꝑ ipᷣaʒ:vt ad ipᷣaʒ eẽ ſint:vt oĩs rõnalł ⁊ĩtellectual creatura:ĩ q̃ hõ r̃ctiſſime ðꝛ factꝰ ad imaginẽ ⁊ ſiłitudinẽ dei. Nõ em̃ alit᷑ incõmutabilẽ vᷣitatẽ poſſʒ mẽte ↄſpi cere. Alia vᷣo ita ſũt ꝑ ipᷣaʒ facta:vt ñ ſint ad ipᷣaʒ. Et iõ rõnalis aĩa ſi creatoꝛi ſuo fuiat:a qͥ facta ẽ:⁊ ꝑ quẽ facta ẽ:⁊ ad quẽ facta ẽ:cũcta ei cetera fuient:⁊ vita vltia que tã vicina illi ẽ:⁊ ẽ adiutoꝛiũ eiꝰ:ꝑ qð imꝑat coꝛpi:⁊ ipᷣm coꝛpꝰ:extrema nat᷑a eſſẽtia:cui oĩmodo cedẽti ad arbitriũ do minabit᷑:nullã ð illo ſetiẽs moleſtiã:qꝛ iã ñn ex illo nec ꝑ ülud qᷓret btitudinẽ:ſed ex deo p ſeipᷣaʒ ꝑcipiet. Refoꝛmatũ ̊ coꝛpꝰ 2 ſctificatũ:ſine detrimẽto coꝛruptõis:⁊ ſine onere difficultatè admiſtrabit In re ſurrectõe eĩ nec nubẽt neq; nubẽt᷑ſʒ erũt ſicẽ ãgeli ĩ ceł.Eſca vo vẽtri:⁊ vẽter eſcis De aũt ⁊ hũc ⁊ illas deſtruet:qm̃ ñ ẽ re⸗ gnũ dei eſca ⁊ potꝰ:ſʒ iuſticia⁊ pax ⁊ gau diũ. Qua pprt etiã ĩ iſta coꝛꝑiſ voluptate iuenimꝰ vñ cõmonemur eã ↄtẽnere:ñ qꝛ malũ ẽ natura coꝛꝑis:ſʒ qꝛ ĩ extremi bõi dilectõe turpiter volutat᷑:cui pᷣmis inhe rere fruiq; ↄceſſũ eſt. Cũ trahit᷑ auriga ⁊ ſue temeritat dat penas:qͥ cqͥd illud ẽ q vtebat᷑ accuſat:ſʒ ĩploꝛet auxiliũ:iubeat dñs reꝝ:obſiſtat᷑ eùs:alia iã ſpectacula ð illiꝰ pᷣcipitatõe faciẽtibo:⁊ niſi ſubueniat᷑ öͤ moꝛte facturꝭ. Reſtituat᷑ ĩ locũ:ſuꝑ ro/ tas collocet᷑:habenaꝝ iura reddãt᷑:regat cautius obtpantes ⁊ edomitas beſtias. Ziũc ſentiet qᷓ; bñ currꝰ ⁊ tota illa iũctio fabꝛicata ſit:qᷓ ruina eiꝰ ⁊ ipᷣm afflixerat: ⁊ curſũ decẽtiſſime moderatõiſ amiſerat qꝛ ⁊ huic coꝛꝑi ĩbecillitatẽ peꝑit aĩe ma/ le vtent auiditas ĩ ꝑadiſo:vſurpãs veti tũ cibũ g̊ medici diſciplinã:q̃ ſempiterna otinet᷑ ſalꝰ. Di ĩ iſta ipſa viſibił carnis ſbecillitate:vbi btã vita eſſe ñ pᷣt:inuenit᷑ ãmonitio beate vite ppt᷑ ſpeciẽ de ſũmo bono vſq; ad ima venietẽ:q́to mag ĩ ap petitõe nobilitatꝭ ⁊ excelletie:⁊ ĩ omi ſuꝑ bia vanaq; põpa huiꝰ mũdi.Ouid eniʒ alið ĩ ea hõ appetit:niſi ſolꝰ eè ſi fieri poſ ſit cui cũcta ſpᷣiecta ſint:ꝑuerſa.ſ.imitatõ ne oſpotẽtis dei: OQuẽ ſi ſpᷣditꝰ imitaret:· fim pᷣcepta eiꝰ viuẽdo:ꝑ eũ hfet ſubdita cetera:nec ad tãtã defoꝛmitatẽ vẽiret: vt beſtiolã timerz qͥ vult hoĩbo imꝑare Ha bet ⁊ ſuꝑbia quendã appetitũ vnitat⁊ oĩpotẽtie:ſʒ ĩ reꝝ tꝑaliũ pᷣncipatu:q oia 7„ trãſeũt tãq; vmbꝛa. Inuicti eſſe volumꝰ ⁊ recte:habʒ em̃ ̊ animi nr̃i natura poſt deũ:a qͥ ad eiꝰ ima ginẽ factꝰ eſt:ſʒ ei pᷣce pta erat ſuãda:qͥbo ſ̃uat nemo nos vĩce ret. Nũc vo dũ ipᷣa cuiꝰ vᷣbis turpiter cõ ſenſimꝰ domat᷑ doloꝛe pariẽdi:⁊ nos ĩ ter ra laboꝛamꝰ:⁊ cũ magno dedecoꝛe ſupa/ mur ab oĩb q̃ nos cõmouere ac ꝑturba/ re potuerũt. Itaq; nolum ab hoĩby vin ci:⁊ irã ñ poſſumꝰ vicere Qua turpitudi ne qͥd execrabiliꝰdici pᷣt: Jatemur hoĩeʒ Hᷣ eẽ qd nos ſumꝰ:qͥ tñ ⁊ ſi habeat vicia: ñ ẽ tñ ipe viciũ. Quãto igil honeſti hö nofſ vicit q; viciũ: Quis aũt dubitʒ ima ne viciũ eſſe ĩuidentiã: qͥ ncce eſt toꝛqat? ſubijciat:q ñ vult ĩ reb tpalibo vici. De liꝰ ẽ &̊ vt hõ nos viĩcat q; iuidẽtia:vł qð/ libet aliud viciũ. Sʒ necab hole vicpt q vicia ſua vicerit. NHõ em vincit᷑:niſi ciᷣ ei eripit᷑ ab aduerſario qð amat. Qui amat id ſolũ qð amãti eripi ñ pᷣt:ille ĩdu/ bitãter ĩuictꝰ ẽ:nec vltra cruciat᷑ iuidia. Ig em̃ diligit:ad qð diligẽdũ ⁊ ꝑcipien dũ q;to płes venerĩt:tãto eis vb eriꝰ gra tulat᷑. Diligit em̃ deũ ex toto coꝛde:⁊ ex tota aĩa: ⁊ ex tota mẽte:⁊ diligit ꝓximuʒ tãq; ſeiᷣm. Nõ gilli ĩuidet vyt ſit qð ipe ẽ Imo adiuuat etiã q;tũ pᷣt. Nec pᷣt amitte re pximũ quẽ diligit tãq;; ſeipᷣm:qꝛ ne; T ſeipᷣo ea diligit qᷓ ocul ſubiacẽt aut vlli alijs coꝛpoꝛeis ſẽſibo. Ergo apð ſemetip ſü bʒ:quẽ diligit tãq; ſeim. Ea aũtẽ re gula dilectõis: vt qᷓ ſ ibi vult bõa puẽire: Lilli velit: ⁊ q accidere ſibi mala ñ vult: ⁊ illi nolit. Hanc volũtatẽ erga oẽs hoĩes fuat. Nã erga neminẽ oꝑpandũ ẽ malũ:et dilectio ꝓximi malũ ñ opat᷑Diligam g vt pᷣceptũ ẽ etiã ĩimicos nr̃os:ſi vᷣe inui/ cti eſſe volumꝰ. Nõ eĩ ꝑ ſeipᷣm àſq; hoĩm ĩuict e:ſz p ill incõmutabilẽ lege: cuiq/⸗ cuiq; fuiũt ſoli ſũt liberi. Sic em̃ eis qð dligitauen ſacht gotos ho dilereriene irautbilnans li int ere⸗ cnogichor/ enm inf ſamnarbolezii dſonronſcade — ſgirayt di fyiuges:r cnes Nadil Mstules hee ſccon noꝛie Pcept imagi ptionẽ noͤrlg criqg naturino⸗ tcmmali oluen weaprücereg Wedodiesod mddend igmmeiboi⸗ Lheenhics ntſzamare zmip ſaan ſbugriftd pü inoio ſne ronmo. . ſtnoeforn ſili ocent ri n colectitnenri uidoſcätfen chegnipec Anan Meipee licſeöͤn. neſtitanrfi Duis dlige dpdligere lnngſun⸗ ettim deih NN unhünmf iuſcte deopfec bub nüii ie tniſiſckſfing Alhronaſſini ſi ſoa⸗ hint Ecopeühjnſh deformitatſänne mutboibinnn Ndi ppentin, Wlüpncinmit A Puicich wln Dmiminfimne ugneſtc ige fnan en ce. A ſbnnich Nlorepanicrtnein⸗ ugro debethetiigr cönouere acgennn wun hoihin en uwpin git. Enmurboid itſhaden dn itoigt donati 1 Dis rdodin wiirdni ntnthaihti⸗ riatöinidangt, Snerthoeſi 1 Koi maini 6 inw bant i inaniinlii⸗ Itnmnutini bniginit nin eicoes end aa ocdel irerdiigtpenme iinae ſtſtchii iief⸗oen diligũt auferri ñ pᷣt.Que res vna ĩuictoſ ſacit:⁊ ꝑfectos viros. Nã ſi vł ipʒ hoĩeʒ hõ dilexerit:nõ tãq; ſeipᷣm:ſʒ tãq; iumen tũ:aut balneas:aut auiculã pictã:vł gar rulã.i.vt ex eo aliqͥd tꝑał voluptatꝭ aut cõmodi capiat:ſᷣuiat ncce eſt nõ homĩ:ſʒ qð ẽ turpiꝰ:tã fedo ⁊ deteſtabili vicio:q̊ n amat hoĩeʒ ſiẽ hõ amãdꝰ ẽ.Quo vicio onante: vſq; ad extremã vitã ł potiꝰmoꝛ tẽ ꝑducit᷑. Sʒ nec ſic qͥdẽ ab hoĩe hõ di/ ligẽdꝰ ẽ:vt diligũt᷑ carnales frẽs vel filij vlↄiuges:vł qq; cognati:vł affines aut ciues. HNã ⁊ dilectio iſta tpalis ẽ. Nõ em̃ yllas tales neceſſitudies haberemꝰ q̃ na ſcẽdo ⁊ moꝛiẽdo ↄtingũt.ſi natura nr̃a ĩ pᷣceptꝭ ⁊ imagine dei manẽs.i iſtã coꝛru⸗ ptionẽ nõ religaret᷑. Itaq; ad pᷣſtinã ꝑfe/ ctãq; naturã nos ipᷣa vᷣitas vocãſ:pᷣcipit vt carnali ↄſuetudini r̃ſiſtamꝰ:docẽs ne minẽ aptũ eẽ regno dei:qͥ ñ iſtas carnaleſ neceſſitudies oderit. Neq; B̊ cuiq; inbu manũ videri dʒ. Mag em̃ ẽ inbumanũ ñ amareĩ hoĩe qð hõ ẽ:ſʒ amare qð filiꝰ F.̊ ẽ em̃ ñ ĩ eo amare illud qð ad deũ ꝑti net:ſʒ amare iũllud qð ad ſe ꝑtinet.Quid g̊ miꝝ ſi ad regnũ ñ ꝑuenit:qͥ ñ cõmuneʒ ſʒ puatã rẽ diligit? Immo vtrũq; ait qͥſ/ piã.ĩmo illð vnũ dicit deꝰ.Dicit eĩ vᷣiſſi me veritas. Nemo pᷣt duobo dñis fᷣuire. Nemo em̃ pᷣt pfecte diligere q̊ vocamur: niſi oderit vñ fuocamur. Uocamur aũt ad ꝑfectã naturã hũanã:q̃lẽ añ pctm̃ no ſtrũ de fecit. reuocamur aũt ab eiꝰ dile/ etione:quã peccãdo meruimus.Quare oderimꝰopꝑtet:vñ aũt liberemur optamꝰ Oderimꝰtpales neceſſitudies ſi et᷑nita tis charitate flagramꝰ Diligat hõ ꝓxim tãq; ſeipᷣm.Cel te em̃ ſibijpᷣi nemo eſt pr aut filiꝰ:aut affiniſ:aut aliqͥd hmõi:ſʒ tm̃ hõ. Qui ů diligit aliquẽ tãq;ᷓ ſeipᷣm:h in eo dz diligere qð ſibi ipᷣe ẽ Coꝛꝑa vo nõ ſũt qðᷣ nos ſumꝰ. Nõ ̊ ĩ hoĩe coꝛpꝰ ẽ ex/ petẽdũ aut deſiderãdũ Ualet em̃ ad h̊ ec qð pᷣceptũ ẽ. Nõ ↄcupiſcas rẽ ꝓximi tui Oua ꝓpt qͥſqͥs ĩ ꝓxio alið diligit qᷓ ſibi ipᷣeẽ:ñ eũ diligit tãq; ſeipᷣm. Jpᷣa igit᷑ na tura hũana ſine camali ↄditõe diligẽda ẽ:ſiue ſit ꝑficiẽda ſiue ꝑfecta.Oẽs ſbᷣ vno deo pfe cognati ſũt:qͥ eũ diligũt ⁊ faciũt volũtatẽ ipᷣiꝰ:⁊ ĩuicẽ ſibiſũt ⁊ pr̃es cũ ſi⸗ bi ↄſulũt:⁊ ſilij cũ ſibi obtꝑant:⁊ fres ma xime:qꝛ eos vnꝰpr̃ teſtamẽto ſuo ad vnã hereditatẽ vocat.Qua pꝓpt cur iſte ñ iui/ ctꝰ ſit homĩeʒ diligẽdo:cũ ĩ eo nihil pᷣter hoĩeʒ diligat.i.creaturã deiad eiꝰ imagi nẽ factã:nec ei poſſit deeſſe ꝑfecta natura quã diligit:cũ ipᷣe ꝑfectꝰ eſt. Sic em̃ vᷣbi gra:ſi qſq; diligat bñ cantãteʒ ũ hüc aut illũ:ſʒ tm̃ bñ cantãtẽ quẽlibʒ:cũ ſit cãtoꝛ ipᷣe ꝑfectꝰ.ita vult oẽs tales eẽ̃.vt tñ ei ñ delit qð diligit:qꝛ ipᷣe bñ cãtat Nã ſi cui qᷓ; iuidet bñ cantãti:nõ iã illud diligit:ſʒ aut laudẽ:aut aliqͥd alið:qͥ bũ cantando vult ꝑuenire:⁊ pᷣt ei minui vł auferri:ſi ⁊ aliꝰ bñ cãtauerit.Qui giuidet bñ cãtãti ñ amat bñ cãtãtẽ:ſʒ rurſꝰ qͥ eo ĩdiget ñ cã tat bñ. QOð młto accõmodatiꝰ ð bñ viuẽ te dici pᷣt:qꝛ ⁊ iuidere nili pᷣt:q̊ em̃ ꝑueni unt bñ viuẽtes:tantũdẽ ẽ oĩb:nec minꝰ fit cũ płes habuerit. Et pᷣt eſſe tꝑs q̊ bo nꝰ cãtoꝛ cãtare ñ decent᷑ qat:⁊ ĩdigeat vo ce alteriꝰ:q̃ ſibi exhibeat᷑ qð diligit:tãq; ſi alicubi ↄuiuet᷑:vbi eũ catare txᷣpe ſit:ſʒ deceat audire cantãtẽ. GBñ aũt viuere ſp decz. Quare qͥſqͥs h̊ ⁊ diligit ⁊ facit:ñ ſo lũ ñ ĩuidet imitãtibo:ſʒ eis ſe pᷣbet libẽtiſ ſime atq; hũaniſſime qtũ pᷣt.nec tñ eis ĩ diget Nã qð ĩ ill diligit:in ſeipᷣo hʒ totũ atq; ꝑfectũ. Ita cũ diligit ꝓximũ tãqᷓ; ſe ipᷣm:ñ ĩuidet ei:qꝛ nec ſibijpᷣupᷣſtat ei qʒ pᷣt:qꝛ ⁊ ſibi nõ eo ĩdiget:qꝛ nec ſeipᷣo:tm̃ deo idiget:cui adherẽdo beatꝰ ẽ. Nemo aũt illi eripit deũ. Ille ů̊ viſſime atqʒ cer tiſſime ĩuictꝰ hõ ẽ:qͥ coheret deo:ñ vt ab eo aliqͥd bõi extra mereat᷑:ſʒ cui nihil ali ud q; ipᷣm herere deo bonũ ẽ. Hic vir qᷓ diu ẽ ĩ hac vita vtit᷑ amico ad rependẽdã gr̃aʒ:vtit᷑ ĩimico ad patiẽtiã.vtit᷑ bo pᷣt ad bñſficentiã.vtit᷑ oĩ'bʒad beniuolẽtiã:⁊ q;; tꝑalia ñ diligat:ipᷣe r̃cte vtit᷑ tꝑalibo ⁊ꝓ eoꝝ ſoꝛte hoĩiboↄſulit:ſi eq̃liter nõ pᷣt oib Quare ſi aliquẽ familiariũ ſuoꝝ ꝓm ptiꝰ q;; quẽlibet alloqᷣt᷑:ñ eũ mag diligit: ſ ad eũ hʒ maioꝛẽ fiduciã:⁊ aptioꝛẽ tꝑiſ ianuã.Tractat eĩ tꝑi deditos tãto meliꝰ qᷓ;to minꝰipᷣe obligatꝰẽ tꝑi Cũ itaq; oĩb q̊s pꝑit᷑ diligit ꝓdeſſe ñ poſſit:niſi ↄiũctio ribo ꝓdeſſe malit iiuſtꝰẽ Animi ãt ↄiũctõ maioꝛ ẽ qᷓ; locoꝝ aut tẽpoꝝ:quib in hoc coꝛꝑe iũgimur:ſʒ ea maxima att oſnih⸗ 4 MDe vera religione pualet. Non & iſte affligit moꝛte cuiuſq;: qm̃ qͥ toto aĩo deũ diligit:nouit nec ſibi pire qð deo ñ ꝑit.Deꝰ aũt dñs ẽ:⁊ viuo rũ ⁊ moꝛtuoꝝ. Nõ cuiuſq; miia miſer ẽ qꝛ nec cuiuſq; iuſticia iuſtꝰ ẽ: ⁊ vt nemo ülli iuſticiã ⁊ deũ ſic nemo aufert btitudi nẽ. Et ſi aliqũ foꝛte alicuiꝰ ꝑiculo vł er/⸗ roꝛe vł doloꝛe cõmouet᷑:vſq; ad illiꝰ au⸗ xiliũ:aut coꝛrectõeʒ:aut ↄſolatõeʒ:nõ vſ q; ad ſuã ſbuerſionẽ valere patit᷑ In oĩb aũt officioſis laboꝛibo future etis certa expectatõe ñ fraãgit᷑. Quid em̃ ei nocebit: q̃ bñ vti etiã ĩimico pᷣt.Ei em̃ pᷣſidio at q; munimẽto inimicitias nõ ꝑtimeſcit: cuiꝰ pcepto ⁊ dono diligit ĩimicos. Hu ic viro ĩ tribulatõibo paꝝ ẽ nõ cõtriſtari. niſi etiã gaudeat:ſciẽs ꝙ tribulatio pati entiã oꝑat᷑:patiẽtia ꝓbatõeʒ: pbatio ſpẽ: ſpes aũt ñ ↄfũdit:qm charitas dei diffu ſa ẽ ĩ coꝛdibo nr̃is:pꝑ ſpũmſãctũ qͥ datꝰ eſt nob. Ouis huic nocebit: Quis hũc ſub iugabit: Hõ q ꝓſperꝭ rebo ꝓficit:aſperiſ qd pꝓfecerit diſcit.Cũ em̃ mutabiliũ bo/ noꝝ adeſt copia:nõ eis ↄfidit:ſʒ cũ ſotra⸗ hunt᷑:agnoſcit vtꝝ eũ ñ ceperint.qꝛ ple/ rũcq; cũ aſſũt nob putamꝰ ꝙ nõ ea diliga m: ſz cũ abeſſe ceperint:ĩuenimꝰ qͥ ſimꝰ. Hoc ei ſine amoꝛe nr̃o aderat:qð ſine do loꝛe diſcedit. Uidet᷑ &̊ vincere cũ vincat᷑ qui ſuꝑando ad id ꝑuenit:qð cũ doloꝛe amiſſurꝰ ẽ:⁊ vincit cũ vinci videat᷑ qſs cedẽdo ad id ꝑuenit:qð ñ amittit inuitꝰ. Nuẽ ̊ delectat libtas:ab amoꝛe mutabi liũ reꝝ liber eẽ appetat:⁊ quẽ regnare de lectat:vni oĩm regnatoꝛi deo ſubditꝰ he reat:plꝰ eũ diligẽdo q; ſeipᷣm.⁊ hec ẽ ꝑfe cta iuſticia:qᷓ potiꝰ potioꝛa:⁊ minꝰ mino ra diligimꝰ. Sa piẽtẽ alazʒ atq; ꝑfectã ta lẽ diligat qlẽ ilã videt: ſtultã no tale: ſed qꝛ eſſe ꝑfecta ⁊ ſapiẽs pᷣt:qꝛ nec ſeipᷣm de bet ſtultũ diligere. Na q ſe diligit ſtultũ ñ ꝓſiciet ad ſapiẽtiã:nec fiet qͥq; q̃tis cu pit eſſe niſiſe oderit qlis ẽ. Sʒ donec ad ſapientiã ꝑfectionẽq; veniat᷑:eo aĩo ferat ſtulticiã pximi q̊ͥ ſuã ferret ſi ſtultꝰ eſſʒ:⁊ amaret ſapiẽtiã OQuappter ſi ⁊ ipᷣa ſuper bia vᷣe libtan ⁊ veri regni vmbꝛa ẽ:etiã ꝑ ipᷣaʒz nos cõmemoꝛat diuĩa puidẽtia:qd ſignificemꝰ vicioſi: ⁊ ̊ debeamus redire coꝛrecti. Jã vᷣo cũcta ſpectacula: ⁊ oĩs il la q̃ appellat᷑ curioſitas:qͥd alið q̃rit qᷓ; ð reꝝ cognitõe leticiã.Quid g̊ admirabili us:qͥd ſpecioſiꝰ ipᷣa vᷣitate:ad quã om̃is ſpectatoꝛ ꝑuenire ſe cupere ↄfitet᷑:cũ ve/ hemẽter ne fallat᷑ iuigilat.⁊ inde ſe iactat ſi aliqͥd acutiꝰ ceterꝭ ⁊ viuaciꝰ ĩ ſpectãdo co&ſcat ⁊ iudicet. Ipm deniq; pᷣſtigiato/ rẽ:nihil aliud q; fallaciã ꝓfitẽtẽ diligent intuent᷑:⁊ cautiſſime obfuãt:⁊ ſi eludũt᷑ qꝛ ſua ñ poſſũt:illiꝰdelectant᷑ ſciẽtia qͥ eoſ eludit.Nã ⁊ ſi ille neſciret q bo cauſis fal lant᷑ intuẽtes:vł neſcire crederet᷑:pariter errãti nulłꝰplauderet.Si qͥs aũt ð ppło vnꝰ eũ depᷣhenderit:maioꝛẽ illo laudẽ ſe mereri putat.nõ ob aliud:niſi qꝛ decipi falliq; ñ potuit. Si aũt multꝭ aꝑtꝰ ſit:nõ ille laudat᷑:ſʒ irrident᷑ ceteri qͥ talia depᷣ/ heẽdere neq ueũt. Ita oĩs palma cognitõi dat᷑ ⁊ artificio ⁊ cõpꝛehẽſioni veritat:ad quã niło mõ ꝑueniũt qͥ foꝛiſ eã q̃rũt. Ita q; ĩ tãtas nugas ⁊ turpitudies merſi ſu/ mꝰ:vt cũ interrogati qd ſit meliꝰ.veꝝ an falſũ.oꝛe vno rñũdeamꝰ:veꝝ eſſe meliꝰ io cis ⁊ ludis:tñ vbi nos vtiq; ñ va ſʒ falſa delectãt:młto ꝓppẽſi qᷓ; pᷣceptꝭ ipᷣiꝰ veri/ tatis hereamꝰ ita nr̃o iudicio ⁊ oꝛe puni mur.alið rõne appbãtes.aliud vanitate ſectãtes.Cãdiu aũt eſt ludicꝝ ⁊ ioculare aliqͥd:q;diu nouimꝰ in cuiꝰ vi comꝑatõe rideat᷑. Sʒ diligẽdo talia excidimꝰ a vᷣo ⁊ñ iã ĩuenim qꝝ reꝝ ĩcitamẽta ſint.qͥbo tãq; pmis pulcn ihiamꝰ:⁊ ab eis recedẽ tes ãplexamur nr̃a fãtaſmata. Nã redeũ tib nob ad iueſtigãdã vᷣitatẽ:ipᷣa ĩ itine/ re occurrũt:⁊ nos trãſireñ ſinũt.nulł vi⸗/ rib ſʒ mag ĩſidijſ latrocinãtia:ñ ĩtelligẽ tiba q; late pateat qð dictũ ᷑. Cauetea ſi mulacrꝭ. Itaq; alij ꝑ inumerabiles mun doſ vaga cogitatõe volutati ſũtAlij deũ eẽ ñ poſſe niſi coꝛpꝰigneũ putauer̃t.Alij cãdoꝛẽ luc ĩmẽſe:ꝑ ĩfinita ſpacia vſq; q/ qʒ poꝛrectũ:ex vna tñ pꝑte qſi nigro qdaʒ cuneo fiſſũ:duo aduerſa regna opinãtes talia rebo ↄſtituẽtes pᷣncipia:cũ ſuis fã taſmatibo fabulati ſũt. Quos ſi iurare co gam vtx hec vera eſſe ſciant:foꝛtaſſe non audeãt:ſed viciſſim dicãt.Tu igit᷑ oſten de qͥd veꝝ ſit.Quibo ſi nihil rñũdeam niſi vt illã lucẽ querãt qua eis apparet ⁊ cer⸗ tum eſt aliud eſſe credere:aliud ĩtelligere unttßi lgcenecchali 1nuſf bſ⸗ atqzſerend ne haclocementn gliaqj ele lun aftirlicoficl lcliger hienn urſuoaſhe⸗ 1idönmunus i ſalcoanltahe ro ut voludi ciſ mepole inaciore itel Luma yitn ſupntnecqaſ rn hn bilitate abenm litate hulla hn thioterigt fun nürötettic⸗ erenr Ede Gecehe e⸗ lecfolriſtür ſt Ouneſ huanemeti⸗ diclpotent! poſſun inhe fityſſnont ti lucooo ſpen ur llycſo n⸗ cfedignnte C Nniüdcarnia Uotfientoti Muvertcenr⸗ Phoſtidſonde Scglunnicf htinnizeden nienocian nſcudeidi⸗ ſeglrien⸗ leoſtlite⸗ 1ni Oluctotige — oſnsiinigin ciOugzeeni Na fitneggis eſeaper iici⸗ lniglar ringelie rrünchiſe 1 — — = S= E — — H = lhciipfiritiig mechſlirtſi eſeſnihaiet Inen geltinnin aan Oihinni rmierioimcit rindnſinden Oüüͤnmnseee nuntamß Dncisaimegi Heehiſoninn⸗ turpitugiesttl iéſitmele kunderegeſſen! ndsrtihfii W deenfii⸗ Bani idigotan Ppbärzan nitcklunirtiunm in a nani bamitn ⸗ muimminſvh ä ainmnfütte Binteini Niirrfſtüt unvcfingfini cöneniliunn us berobenMA Giminnnmt rain, gnun ifi E e ⁊ nuſq; ñ pᷣſto eẽ q̃rẽtib:⁊ nihil ea certiꝰ atq; ſereniꝰ iueniri.Que rurſus oĩa q̃ de hac luce mentis nũc a me dicta ſũt:nulla alia q; eadẽ luce manifeſta ſũt. Per hãc em̃ ĩtelligo vᷣa eſſe q̃ dicta ſũt:⁊ hec me in telligere ꝑ hãc rurſꝰ itelligo:⁊ h̊ͥ rurſuſ ⁊ rurſus cũ qͥſq; ſe aliqͥd ĩtelligere itelligit ⁊ idipᷣm rurſus iĩtelligit.in ĩfinitũ ꝑgere ĩtelligo.⁊ niła h eſſe ſpacia cuiuſq; tumo ris aut volubilitatis ĩtelligo. Intelligo etiã ñ me poſſe intelligere niſi viuã:⁊ me viuacioꝛẽ ĩtelligẽdo fieri certiꝰ itelligo. Eterna ei vita vitã tꝑalẽ viuacitate ipᷣa ſuꝑat:nec qͥd ſit eternitas niſi ĩtelligẽdo ↄſpicio. enn qppe aſpectu oẽm muta bilitatẽ ab eternitate ſeiũgo.⁊ ĩ ipᷣa eter/ nitate nulla ſpacia tꝑis cerno:qꝛ ſpacia tpis pᷣterit ⁊ futurꝭ reꝝ motibo ↄſtat.Ni hil aũt pᷣterit ĩ eterno ⁊ nihil futuꝝ ẽ:qꝛ ⁊ qð pᷣterit eẽ deſinit:⁊ qð futuꝝ ẽ nõdũ eſſe cepit. Eternitas aũt tantũmodo eſt: nec fuit q̃ſi iã nõ ſit:nec erit q̃ſi adhuc nõ ſit. Quare ſola ipᷣa vᷣiſſime dicere potuit huane mẽti.ego ſũ qͥ ſũ.⁊ ð üla veriſſime dici poterat Qui ẽ miſit me.Cui ſi nõdũ poſſumꝰ inherere:obiurgemur ſaltẽ nr̃a fãtaſmata ⁊ tã nugatoꝛios ⁊ deceptoꝛioſ ludos ð ſpectaculo mẽtis eijciamꝰ. VIta mur gdibo q̊s nobᷣ diuia ꝓuidẽtia fabꝛi/ care dignata ẽ.Cũ em̃ figmẽtis ludicris nimiũ delectati euaneſceremꝰ ĩ cogitatõ nibo nr̃is:⁊ totã vitã nr̃aʒ in q̃dã vana ſõ nia verteremꝰ rõnali creatura ſeruiẽte le gib ſuis:ꝑ ſonos:ac l̃as:ignẽ:fumũ:nu bẽ:columnã:q̃ſi q̃dã vᷣba viſibilia cũ in/ fantia nr̃a ꝑaboliſac ſiłlitudinib qdðᷣãmo do ludere:⁊ interioꝛes oculos nr̃os luto huiuſcemodi curare ñ aſpnata ẽ ĩeffabil miſcdᷣia dei.Diſtinguamꝰ ̊ quã fidẽ de/ beamꝰ hiſtoꝛie:quã ſidẽ ðᷣbeamꝰ ĩtelligẽ tie:qͥd mãdemꝰ memoꝛie veꝝ eſſe neſcien tes ſʒ credẽtes tñ:⁊ vbi ſit veꝝ qð ñ vẽit ⁊ trãſit:ſʒ ſp eodẽ mõ manet.qͥ ſit moduſ ĩterpᷣtãde allegoꝛie q̃ ꝑ ſapiẽtiã dicta cre/ dit᷑ in ſpũſancto:vtꝝ a viſibilibo antiqo/ ribo ad viſibilia recẽtioꝛa eã ꝑducere ſuf/ ficiat:an vſq; ad aĩe affectões atq; natu/ ram:an vſq; ad incõmutabilẽ eternitate: iurarẽt ⁊ ipᷣi:nec oculis videri poſſe iſtaʒ cX ſec oc . an alie viſibilia geſta ſignificẽt:alie motꝰ lucẽ:nec cũ aliq̃ locoꝝ vaſtitate cogitari: aioꝝ: alie legẽ eternitat: an aliq̃ inueniãäf ĩqͥb hec oĩa ĩueſtigãda ſint.⁊ q̃ ſit ſtabił fides:ſiue hiſtoꝛica ⁊ tpalis:ſiue ſpũalis ⁊ eterna:ad quã oĩs interpᷣtatio auctoꝛi/ tis dirigẽda ſit:⁊ qd ꝓſit ad intelligenda ⁊ obtinẽda eterna:vbi finis ẽ oim bona/ rũ actionũ:fides reꝝ tꝑaliũ:⁊ qͥd interſit int allegoꝛiã hiſtoꝛie:⁊ allegoꝛiã facti:et allegoꝛiã ſermoniſ:⁊ allegoꝛiã ſacramẽti. quo ipᷣa locutõ diuinaꝝ ſcripturaꝝ ſᷣm cuiuſq; lingue ꝓpꝛietatem accipiẽda ſit. habet em̃ oĩs lingua ſua quedã ꝓpꝛia ge nera locutionũ:q cũ in aliã linguã trãſſe runt᷑:vident᷑ abſurda.qͥd ꝓſit tanta loqn di hũilitas.vt nõ ſolũ ira dei ⁊ triſticia:⁊ a ſomno exꝑgefactio:⁊ memoꝛia:⁊ obli/ uio:⁊ alia nõnulla q̃ ĩi bonos hoĩes cade re poſſunt:ſʒ etiã penitentie:ʒeli:crapule noĩa:⁊ alia hmõi ĩ ſaci libꝛis ĩueniant᷑.⸗ vtꝝ oculi dei ⁊ manꝰ ⁊ pedes ⁊ alia huiꝰ gener mẽbꝛa:q̃ ĩ ſcripturꝭ noĩant᷑ ad viſi bilẽ foꝛmã hũani coꝛꝑis referẽda ſint:an ad ſignificatões ĩtelligibiliũ ⁊ ſpũalium potẽtiaꝝ:ſiẽ galea ⁊ ſe cutũ ⁊ glagi⸗ 2 cin⸗ gulũ ⁊ cetera talia.⁊ qð maxĩe qᷓrẽdũ eſt. qͥd ꝓſit generi hũano:ꝙ ſic nobis ꝑ rõna lẽ ⁊ genitalẽ ⁊ coꝛpoꝛalẽ creaturã ſibi ſer uientẽ diuia ꝓuidẽtia locuta ẽ.q̊ vyno co gnito:oĩs ab aĩo ꝓteruitas pueril exclu qit᷑:⁊ ĩtroducit᷑ ſacroſãcta religio.Omiſ/⸗ ſis igit᷑ ⁊ repudiat nug theatriò poe/ ticis:diuinaꝝ ſcripturaꝝ ↄſideratõne et tractatõne paſcamꝰ animũ atq; potemꝰ: vane curioſitatꝭ fame ac ſiti feſſũ ⁊ eſtuã/ tẽ:⁊ inanibo fantaſmatibo tãq;ᷓ pictis epu lis:fruſtra refici ſatiariq; cupientẽ. Hoc vere liberali ⁊ ingenuo ludo ſalubꝛit᷑ eru diamur. Bi nos miracula ſpectaculoꝛũ pulcritudo delectãt:illã deſideramꝰ vi dere ſapientiã:q̃ pertẽdit a fine vſq; ad fi nẽ foꝛtiter:⁊ diſponit oĩa ſuauiter Quid em̃ mirabiliꝰ:vi incoꝛpoꝛea mundũ coꝛ⸗ poꝛeũ fabꝛicante ⁊ adminiſtrãte: Aut qd pulcriꝰ oꝛdinãte ⁊ oꝛnãte: Si aũt om̃es fatent᷑ ꝑ coꝛpꝰ iſta ſentiri:⁊ aĩaʒ melioꝛezʒ eſſe q; coꝛpꝰ:nihil ne ꝑ ſe animꝰ ipᷣeↄſpi ciet:aut qð ↄſpiciet poteſt eſſe:niſi młto excellẽtiꝰlõgeq; pᷣſtãti ? Immo vo cõme moꝛati ab his qᷓ iundicamꝰ ĩtueri qd ſit ſe cuũdũ qð iudicamꝰ:⁊ ab oꝑibo artiũ ↄuer ſi ad legẽ artiũ eã ſpeciẽ mẽte ↄtuebimur cuiꝰ cõparatõe feda ſũtq̃ ipiꝰ benignita te ſũt pulcra. Inuiſibilia eĩ deia creatu/ ra mũdi p ea ꝗ facta ſüt itellecta oſpiciũt᷑ 2 ſempitna eiꝰ virtꝰ ⁊ diuitas. Hec eſt a tꝑalibo ad etna regreſſio:⁊ ex vita veteriſ hois ĩ nouũ hoĩeʒ refoꝛmatio Quid ẽ ãt vñ hõ cõmemoꝛari ñ poſſit ad vᷣtuteſ ca peſcẽdas:qũñ ð ipᷣis vicijs pᷣt:Quid eniʒ appetit curioſitas niſi cognitõeʒ q̃ certa eſſe ñ pᷣt niſi reꝝ eternaꝝ ⁊ eodẽ mõ ſe ſꝑ habẽtiũ: Quid appetit ſuꝑbia niſi potẽ tiã:q̃ refert᷑ ad agẽdi facilitatẽ:quã nõ in uenit niſi ala ꝑfecta ⁊ deo ſbᷣdita ⁊ ad eiꝰ regnũ ſũma charitate ↄuerſa:Ouid ap/⸗ petit voluptas coꝛpis niſi quietẽ:q̃ ñ eſt niſi vbi niła ẽ indigẽtia ⁊ nlla coꝛruptõ: Lauẽdi ſũt & iferioꝛes ĩferi.i.poſt hãc vi tã pene guioꝛes:vbi nlla pᷣt eſſe cõmemo ratio veritatꝭ:qꝛ niła rõcinatio Jõ nulla rõcinatio:qꝛ nõ eã ꝑfundit lumẽ veꝝ:qð illumiat oẽm hoĩeʒ venietẽ ĩ hũc mũdũ. ODuare feſtinemꝰ ⁊ ãbulemꝰ cũ dies pᷣſto E:ne nos tenebꝛe cõphẽdãt. Feſtinemꝰ a ſcda moꝛte liberari:vbi nemo ẽ qͥ memoꝛ dei ſit:⁊ ab ĩſerno vbi nemo ↄfitebit᷑ deo BSꝛzʒ miſeri hoĩes:qͥb cognita vileſcũt:⁊ nouitatibo gaudẽt:libẽtiꝰ diſcunt q;ᷓ no/ rũt:cũ cognitio ſit finis diſcẽdi:⁊ qbo vi lis ẽ facilitas actõis libẽtiꝰ certãt q; vin cuũt:cũ victoꝛia ſit finiſ certãdi Et qbo vi lis ẽ coꝛꝑis ſalꝰ:malũt veſci qᷓ; ſatiari:et malũt frui genitalibꝰ mẽbꝛis q; nullã ta lẽ cõmotionẽ pati.inueniũt᷑ etiã qͥ malũt doꝛmire qᷓ; ñ doꝛmitare.cũ oĩs illiꝰvolu ptat ſit finis:nõ eſurire ac ſitire:⁊ nõ de/ ſiderare ↄcubitũ:⁊ ñ eſſe coꝛꝑe fatigato. Muare qͥ fines ipᷣos deſiderãt pꝛiꝰ curio ſitate carẽt:cognoſcẽtes eã eſſe certã co/ gnitõʒ qᷓ intꝰ ẽ: ⁊ ea ꝑfruẽteſ qtũ ĩ hac vi ta queãt Deinde accipiũt actõis facilita tẽ puicacia poſita.ſciẽtes maioꝛẽ eſſe fa/ cilioꝛẽq; victoꝛiaʒ ñ reſiſtere animoſitati cuniuſq;.⁊ ̊ qᷓ;tũ ĩ hac vita queũt ſentiũt Kolkemo etiã quietẽ coꝛpis:abſtinẽdo ab his rebo:ſine àb agi hec vita pᷣt. Ita guſtat q;; ſuauiſ ẽ dũs:nec erit eis dubiũ d pꝰ hãc vitã futuꝝ ſit:⁊ ꝑfectõis ſue fi de ſpe ⁊ charitate nutriũt᷑. Poſt hãc aũt De vera religion sõ e .òRẽWẽe . vitã ⁊ coſtio ꝑficiet᷑:qꝛ ex ꝑtenũcſcimꝰ. cũ aũt venerit qð ꝑfectũ ẽ:ñ erit ex ꝑten pax oĩs aderit.Nuũc aũt alia lex ĩ mebꝛis meis repugnat legi mentꝭ mee:ſʒ libabit nos ð coꝛpoꝛe moꝛt huiꝰ gr̃a dei ꝑ ieſuʒ chꝛiſtũ dñm nr̃m:qꝛ ex magna ꝑteↄcoꝛ/ damꝰcũ aduerſario:dũ cũ illo ſumꝰ ĩ via ⁊ tota ſanitas:⁊ niła indigẽtia:⁊ nlla fati gatio aderit coꝛꝑi:qꝛ coꝛruptibile h:tꝑe atq; oꝛdie ſuo:qͥ reſurrectõ carnis futa ẽ ĩduet᷑ ĩcoꝛruptõe Hõ miꝝ aũt ſi h̊ dabit his qͥ ĩ cognitõe ſolã vᷣitatẽ amãt:⁊ ĩ acti one ſolã pacẽ:⁊ ĩ coꝛꝑe ſolã ſanitatẽ Hoc eĩ ĩ eis ꝑficiet᷑ poſt hãc vitã qð ĩ hac vita plꝰ diligũt. Qui &̊ male vtũt᷑ tãto mẽtis bono.vt extra eã viſibilia mag appetãt qb ad ↄcupiſcẽda ⁊ diligẽda intelligibi lia cõmemoꝛari debuerũt:dabũt᷑ eis ex/ terioꝛes tenebꝛe. Haꝝ quippe initiũ ẽ:⁊ carnis pꝛudęætia:⁊ ſẽſuũ coꝛpeoꝝ ĩbecilli tas. Et q certamibo delectãt᷑:alienabũta pace:⁊ ſũmis difficłtatibo ĩplicabũt᷑. In itiũ eĩ ſi ume difficultat bellũ atq; ↄten tio.Et H̊ ſiõri arbitroꝛ ꝙ ligãt᷑ ei manꝰ⁊ peldes.i.facultas oĩs aufert᷑ oꝑandi.Et dQ ſitire ⁊ eſurire volũt ⁊ ĩ libidinẽ ardeſce re ⁊ defatigari vt libẽter edãt ⁊ bibant ⁊ ↄcũbãt ⁊ doꝛmiãt:amãt ĩdigẽtiã:qð ẽ in itiũ ſummoꝝ doloꝝ. Perficiet᷑ i eis qð gamãt:vt ibi ſint vbi eis ſit ploꝛatꝰ⁊ ſtri/ doꝛ dẽtiũ. Ples eĩ ſũt qͥ h?oĩa ſimłĩitia diligũt ⁊ q̊ꝝ vita ẽ ſpectare:ↄtẽdere:mã ducare:bibere:ↄcũbere:doꝛmire:⁊ ĩ cogi tatõe ſua nihil alið q; fataſmata q̃ ð tali vita colligũt ãplexari:⁊ ex eoꝝ fallacia ſu pſtitõis vł ĩpietat reglas fingere:qbo ð cipiũt᷑:⁊ qͥb ĩherẽt etiã ſi ab illecebꝛiſcaꝛ nis ſe abſtiere conẽt:qꝛ ñ bñ vtũt᷑ talẽto ſibi cõmiſſo.i.mẽtꝭ acie q̃ vidẽt᷑ oẽs ꝗͥ do cti aut vꝛbani aut faceti noĩant᷑ excellere ſʒ hñt eã ĩ ſudario ligatã:aut ĩ terra obꝛu tã.i.delicatꝭ ⁊ ſuꝑfluis reb:aut terrenis cupiditatibo ĩuolutã ⁊ oppᷣſſã. Cigabũt᷑ g his manꝰ⁊ pedeſ:⁊ mittẽt᷑ ĩ tenebꝛaſex terioꝛes:ibi erit ploratꝰ⁊ ſtridoꝛ dẽtiũ:ñ qꝛ ipᷣa dilexerũt.qͥs em̃ hec diligat:ſʒ qꝛ illa q;̃ dilexefr̃t iitia ſũt iſtoꝝ:⁊ nccario di lectoꝛeſ ſuoſ ad iſta ꝑducũt. Qui eĩ mag amãt ire qᷓ; fdire:aut ꝑuẽeire.ĩ lõgindoꝛa mittẽdi ſũt:qm caro ſũt ⁊ ſpũs ambulãs abrmetio⸗ iig eilvcorb ordeirnutu ciel cogit⸗ iztcognoſcici ſni Propterent ſekiidaka tul giſoriötacurmn (griepoſehan cbigeniobsr pioochuis igen llad nleraei Ggülactöne⸗ utänh ponda:idon tſnichalibye ſonſblidei gethoeterpe⸗ Cueci in lrt ſinieprininei igtagigö onnkihen don odigenen ſürponpleide loprandbir curnis voup nezdmißeb Mnentoriggy ninmnemnge donunhumi⸗ ougam⸗ ſn venmnte be tenchgoptei Goifennſmndb ucseronm pratigz ihn ing de onſtonlai ſtiffiimn tngi lgli goſt ſo Woloncte Ugſbigne Pſtnge e ſiſiteen debeno ter ſi tmortvoranf yttgleocfi hogeſenſe igedeiet u zürclirini Gument nergti; On buicdn ann ſr modici loſen Wamwbleße Ammöamsſit Aümdiͤſbodt eüfninirtinn icgeſrüinnie oKbiriigirein us ertütümnii Seee— S== — — S — — — —, — S — inibin nn urdigen ng debocründabis, ſeſni corpent bdelegit⸗alai cultage belin dinorglichim 8cis ſni eu0 vlüttilibinint Triär win, iemi nidd s ſnnnt n Ras iier if as r l ifbeentinlin⸗ Pecnnexicgennd rdenmiedic fininmnddn itcrchfilh iegens nnng, mnüſiblinion iigeidiſinin gti b, rri r Nra nõ reuertẽs.Qui vᷣo bñ vtunt᷑ vł ipſis qnq; ſẽſibo coꝛpis ad credẽda ⁊ pᷣdicãda oꝑa dei:⁊ nutriendã charitatẽ ipſius:vł actõe ⁊ cognitõe ad pacificãdã narurã ſu a3 2 cognoſcẽdũ deũ intrãt ĩ gaudiũ dñni ſui. Pꝛopterea talentũ qð male vtẽti au fert᷑:illi dat᷑ qͥ talẽtis qnq; bñ vſꝰ ẽ.nõ qꝛ traſſerri pᷣt acumẽ ĩtelligẽtie:ſʒ ita ſigniti catũ ẽ poſſe hͥ amitterenegligẽtes ⁊ impi os ĩgenioſos:⁊ ad eã ꝑuenire diligẽtes ⁊ pios q; uis igenio tardioꝛes. Nõ eĩ datũ E illud talẽtũ ei qͥ accepat duo:habʒ eĩ⁊ H qͥ iã ĩ actõne ⁊ cognitõe bñ viuit:ſʒ ei qͥ acceꝑat qnq; Nõdũ eĩ habʒ ad eterna cõ tẽplanda:idoneã mẽtis aciẽ:qͥ viſibilib⸗ ſenſibiliũ deũ artificẽ laudat:⁊ eũ ꝑſua/⸗ det fide:⁊ expectat ſpe:⁊ q̃rit charitate. Nuecũ ita ſint hoꝛtoꝛ vos hoĩes chari / ſimi ⁊ ꝓximi mei:meq; ipᷣm hoꝛtoꝛ vobi ſcũ: vt ad id qð nos ꝑ ſapientiã ſuã deus hoꝛtat᷑:qta poſſumꝰ celeritate curramꝰ Hõ diligamꝰ mũdũ:qm̃ omia q̃ ĩ mũdo ſũt ↄcupiſcẽtia carnis:⁊ ↄcupiſcẽtia ocu loꝝ ẽ:⁊ ambitio ſeculi. Nõ diligamꝰ pr carnis voluptatẽ coꝛrũpere atq; coꝛrũpi ne ad miſabilioꝛẽ coꝛruptõeʒ doloꝝ toꝛ mentoꝛũq; veniamꝰ.Nõ diligamꝰ certa mina: ne angel q taliba gaudẽt in ptätem demur:humiliãdi: vinciedi: verberandi. Nõ diligamꝰ viſibilia ſpectacula:ne ab ipᷣa veritate aberrãdo ⁊ amãdo vmbꝛas ĩ tenebꝛas pijtiamur. NHõ ſit nobis reli gio ĩ fantaſmatibo nr̃is.meliꝰ eſt em̃ qle/ cũq; veꝝ:qᷓ; omne qͥcqͥd ꝓ arbitrio fingi p̃t.⁊ tñ aĩaʒ ipᷣaʒ qᷓ;uis aĩa vᷣa ſit:cũ falſa imaginat᷑:colere nõ debemꝰ. Helioꝛ eſt yera ſtipula:q lux inani cogitatõeꝓ ſu/ ſpicãt volũtate foꝛmata:⁊ tñ ſtipulã q̃m ſentimꝰ ⁊ tangimꝰ demẽtis ẽ credere co/ lendã.Mõ ſit nobis religio humanoꝛuʒ opeꝝ cultꝰ.melioꝛes em̃ ſũt ipᷣi artifices q talia fabꝛicant᷑:q̃s tñ colere nõ debemꝰ hõ ſi nobis religio cult beſtian. melio P 89 em̃ ſũt extremi hoĩes:q̊s tñ colere nõ moꝛtuoꝝ:qꝛ ſi pie vixerint:nõ ſic habẽt᷑ vt tales qᷓrãt honoꝛes.ſʒ illũ a nobis co/⸗/ li volũt:quo illuminãte letant᷑ meriti ſui nos eſſe ↄſeruos. Honoꝛãdi ̊ ſũt ppter Au⸗ imitatoeʒ nõ adoꝛãdi ppter religionem Di aũt male vixerint:vbicũq; ſint ñ ſũt colẽdi.Hõ ſit nobis religio cultꝰ demo/ nũ:qꝛ oĩs ſuꝑſtitio cũ ſit magna pena ho minũ:⁊ pꝑiculoſiſſima turpitudo honoꝛ eſt ac triũphꝰ illoꝝ Hõ ſit nobis religio terraꝝ cultꝰ ⁊ aq̃ꝝ:qꝛ iſtꝭ purioꝛ ⁊ lucidi oꝛ eſt aer etiã caliginoſꝰ:quẽ tñ colere nõ debemꝰ. NHõ ſit nobᷣ religio etiã purioꝛis agerꝭ:⁊ ſerenioꝛis cultꝰ:qꝛ luce abſente in umbꝛat᷑:⁊ purioꝛ illo ẽ fulgoꝛ ignis etiã huiꝰ:quẽ tñ qm̃ ꝓ volũtate accendimꝰ ⁊ extinguimꝰ:colere vtiq; ũ debemꝰ. Non ſit nobis religio cultꝰ coꝛpoꝝ ethereoꝝ ilib⸗ atq; celeſtiũ:q̃ q;uis oĩbo ceteris coꝛꝑibꝰ tm.i.tpalibo credit.ſʒ hr̃e pᷣt:q hoꝝ oim recte pᷣponant᷑:melioꝛ tñ ipᷣis ẽ q̃cũq; vi ta.qua ꝓpter ſi aĩata ſũt:melioꝛ eſt q̃uis aĩa ꝑ ſeipᷣaʒ q; coꝛpꝰ qdᷣlibet aĩatuʒ:⁊ tũ giaʒ vicioſã nemo colẽdã eẽ cẽſuerit.Nõ ſit nob religio cultꝰ illiꝰ vite q̃ dicunt᷑ ar/ boꝛes viuere:qm̃ nullꝰ ſẽſus ĩ ea eſt:⁊ ex eo genere ẽ iſta:q̃ nr̃i etiã coꝛpis numero ſitas agit᷑:q̃ etiã capilli ⁊ oſſa viuũt:q̃ ſi/ ne ſeſu pᷣcidunt᷑.hac aũt melioꝛ ẽ vita ſen tiẽs: ⁊ tñ vitã beſtiaꝝ colere nõ debemꝰ. Hõ ſit nob religio vł ipᷣa ꝑfecta ⁊ ſapiẽs aĩa rõnalis:ſiue ĩ miſterio vniuerſitatꝭ:ſi ue ĩ miſterio partiũ ſtabilita:ſiue q̃ in ſũ/ miſ hoĩby expectat cõmutatõeʒ reſoꝛma tionẽq; poꝛtõis ſue.Om̃ oĩs vita rõnal ſi pfecta ẽ: incõmutabili vitati ſecũ ĩtrin ſec' ſine ſtrepitu loqnti obtꝑat:nõ obtẽ/ perãs aũt vicioſa fit Nõ ůᷣp ſe excellit:ſʒ p illã cui libẽter obtꝑat Oð gcolit ſũmꝰ angelꝰ id colẽdũ eſt etiã ab hoĩe vltimo. qꝛ ipᷣa hoĩs natura id ñ colẽdo facta ẽ vl tima. NHõ em̃ aliũde ſapiẽs angelꝰ aliun de hõ:aliũde ille verax:aliũde hõ.ſed ab vng incõmutabili ſapiẽtia ⁊ vᷣitate. Nã idipᷣm actũ ẽ tꝑali diſpẽſatõe ad ſalutem noſtrã vt naturã humanã ipa dei virtꝰ dei ſapiẽtia incõmutabibł ⁊ ↄſubſtãtialiſ patri ⁊ coeternꝰ ſuſciꝑe dignaret:ꝑ quã nos docerʒ id eſſe homini colẽdũ:qðð ab ofi creatura ĩtellectuali ⁊ rõnali colẽdũ debemꝰ. Nõ ſit nobis religio cultꝰhoim eſt. Hoc etiã ipſos optimos angelos et erxcellentiſſima dei miniſteria velle creda mus:vt vnũ cũ ipſis colamꝰ deum:cuiꝰ ↄtẽplatione beati ſũt. Neq; em̃ ⁊ nos vi dendo angelũ beati ſumus:ſed videndo vitatẽ:q̃ etiã ipᷣos diligimꝰ ãgelos:⁊ his ↄgratulamur:nec ĩuidemꝰ w ea paratio/ res:vłl nullis moleſtijs interpediẽtiba ꝑ/ fruunt᷑:ſʒ magis eos diligimꝰ:qm̃ ⁊ nos tale aliqͥd ſperare a cõmuni dño iuſſi ſu/⸗ mꝰ. Quare honoꝛamꝰ eos charitate:nõ ſuitute:nec eis tẽpla ↄſtruimꝰ. Nolũt eĩ ſeſic honoꝛari a nobis:qꝛ noſipᷣos cũ bo ni ſumꝰ:tẽpla ſũmi dei eſſe nouerũt. Re/ cte itaq; ſcribit᷑ hoĩeʒ ab angelo ꝓhibitũ ne ſe adoꝛaret.ſʒ vnũ deũ ſub q̊ ei eſſet et ille ↄſeruꝰ.Qui aũt nos ĩuitãt vt ſibi ſer uiamꝰ:⁊ tãq; deos colamꝰ:ſiles ſunt ſuꝑ bis hoĩbo:quibo ſi liceat ſilłr coli volũt:ſʒ iſtos hoĩes ppeti minꝰ:illos vero colere mag ꝑiculoſũ eſt.Oĩs em̃ hoĩm dũatuſ ĩ hoĩes:aut dñantiũ:aut ſeruientiũ moꝛ te finit᷑. Seruitꝰ aũt ſub angeloꝝ malo/ rũ ſuꝑbia:ppter ipᷣm tꝑs qð eſt poſt moꝛ tẽ magmetuẽda eſt Illud etiã cuiuis co gnoſcere facile eſt: ſub homiĩe dñante li beras cogitatõnes habere ↄceſſũ eſt. Il los aũt dños ĩ mẽtib ipis ſoꝛmidemus qꝛ vnꝰ eſt oculꝰ intuẽde ac ꝑcipiẽde veri tatꝭ. Quare ſi oĩbo poteſtatiba q̃ dant᷑ ho minibo ad regendã rẽpublicã:p nr̃o vin culo ſubditi ſumꝰ:reddẽtes ceſari qð ce/ ſaris eſt:⁊ deo qð dei eſt:nõ eſt metuendũ ne h̊ poſt moꝛtẽ noſtraʒ aliqͥs exigat.Et aliud eſt ſeruitꝰ aĩe:aliud ſeruitꝰ coꝛꝑis. Juſti aũt hoĩeſ:⁊ ĩ vno deo habẽtes oĩa gaudia ſua qñ ꝑ eoꝝ ſacta deꝰ benedicit᷑ ↄgratulant᷑ laudantibo.Cũ vᷣo ipᷣi tanq; ipᷣi laudant᷑:coꝛrigũt errãtes q̊s poſſunt q̃s aũt nõ poſſũt nõ eis ogratulant᷑:⁊ ab eo vicio coꝛrigi volũt.Quib ſi ſiles vel etiã mũdioꝛes atq; ſanctioꝛes ſunt boni angeli:⁊ oĩa ſãcta dei miſteria:qͥd metui mꝰ ne aliquẽ illoꝝ offendamꝰ ſi nõ ſuꝑſti tioſi fuerimꝰ:cũ ipᷣis adiunãtib:ad vnũ deũ tendẽtes:⁊ ei vni religãtes aĩas no/ ſtras.vñ religio dicta credit᷑:om̃i ſupſti/ tione careamuſ.Ecce vnũ deũ colo:vnũ oĩm pꝛincipiũ ⁊ vnã ſapiẽtiã q̃ ſapiẽs eſt quecũq; aĩa ſapiẽs eſt:⁊ ipᷣm munꝰ:q̃ be⸗/ ata ſunt quecũq; beata ſũt.Quiſqͥs an/ geloꝝ diligit hũc deũ:certꝰ ſũ ꝗ; etiã me diligit. Quiſqᷣs in illo manet ⁊ pᷣt huma nas pces ſentire ĩ illo me exaudit.Quiſ⸗ quis ipᷣm habet bonũ ſuũ:in ipſo mead/ S òUMä s”õs == De vera religione iuuat:nec mihi ei participationẽ poteſt inuidere.Dicant ergo mihi adoꝛatoꝛes: aut adulatoꝛes partiũ mũdi:qͥd nõ opti mũ ſibi cõciliet:qui h̊ vnũ colit qð omis optimꝰ diligit:⁊ cuiꝰ cognitõe gaudet:⁊ ad qð pꝛincipiũ recurrẽdo fit optimus. Ouiſqs vero angelꝰ exceſſus ſuos dili/ git: ⁊ veritati eſſe ſubditꝰ nõ vult.⁊ pᷣua/ to ſuo letari cupiẽs:a cõmuni omniũ bo no ⁊ vera beatitudine lapſus ẽ.cui om̃es mali ſubiugãdi ⁊ pᷣmendi.nullꝰaũt bonꝰ niſi exercẽdꝰ in ptãteʒ dat᷑nullo dubitã te nõ eſt colẽdꝰ.cuiꝰ leticia ẽ nr̃a miſeria: ⁊ cuiꝰdamnũ ẽ noſtra reuerſio Religet ᷣ vos religio vni om̃ipotẽtideo.qꝛ int᷑mẽ tẽ nr̃azʒ qᷓ illũ ĩtelligimꝰ patrẽ:⁊ veritatẽ. id ẽ lucẽ interioꝛẽ ꝑ quã illũ ĩtelligimꝰntł la interpoſita creatura ẽ.Quare ipᷣam q̊ q; veritatẽ nlla ex ꝑte diſſimilẽ ĩ ipo ⁊ cũ ipo veneremur:q̃ foꝛma eſt oĩm q̃ ab vno facta ſunt ⁊ ad vnũ nitunt᷑. Uñ apparet ſpũalibo animis ꝑ hãc foꝛmã eẽ facta oĩa q̃ ſola ĩplet qðᷣ appetunt oĩa.Oue tñ oia neq; fierẽt a pr̃e ꝑ filiũ:neq; ſuiſ finiba ſal na eſſent:niſi deꝰ ſũme bonꝰ eſſet.Qui⁊ nulli nature qꝗᷓ ab ipo bona eſſe poſſet ĩui dit:⁊ ĩ bono ipᷣo alia q;tũ vellẽt:alia q;tũ poſſent vt manerẽt dedit.Quare ipʒ do nũ dei cuʒ pfe ⁊ filio eque incõmutabile colere ⁊ tenere nos ↄuenit:vniꝰſubſtãtie trinitatẽ.vnũ deũ a q̊ͥ ſumꝰ:pꝑ quẽ ſumꝰ:ĩ q̊ ſumꝰ:a q̊ diſceſſimꝰ:cui diſſimileſ facti ſumꝰ:a q̃ͥ perire nõ ꝑmiſſi ſumꝰ.pꝛincipi um ad qð recurrimꝰ:foꝛmã quã ſeqͥmur: ⁊ graʒ q recõciliamur:vnũ q̊ auctoꝛe cõ/ diti ſumꝰ:⁊ ſimilitudinẽ eiꝰ ꝑ quã ad vni tatẽ refoꝛmamur:⁊ pacẽ q̃ vnitati adhe/ remꝰ.deũ qͥ dixit fiat ⁊ verbũ ꝑ qð factũ ẽ om̃e qð ſubſtãtialiter ⁊ naturalit᷑ factũ E: donũ benignitatꝭ eiꝰ:q̊ placuit ⁊ recõ ciliatũ eſt auctoꝛi ſuo: vt nõ interiret:qͥc/ qͥ ab eo ꝑ verbũ factũ eſt:vnũ deũ q̊ cre/ atoꝛe viuimꝰ:p quẽ reſoꝛmati ſapienter viuimꝰ:quẽ diligẽtes ⁊ quo fruẽtes bea te viuimus:vnũ deũ ex quo om̃ia:ꝑ quẽ omnia:in quo om̃ia:ipſi gloꝛia in ſecula ſeculoꝛum Amen. ¶ Explicitliber Auguſtini de vera religione. in, nolciinen 6 hoͤſbinne ſrotiſublin fes pegrinane ſnuslenho Aeettmaugh⸗ Gtäingene dWe NC Mnim ſevic diuingpu deſitralgi⸗ bieacciſe⸗ ſedcaz nen nedebev⸗e ſt mmein ſpmmihtin tergomihinge Partümüͤci⸗ duib üctitg, cul’cognitören ſaumecoftcnn clerceſſug ii ubdip öi Negeacönnohigni⸗ muünelipſginiĩ Arbenehci tieh Ni Malii S ☛— 8 =S — S= . — ☛ = E — ——e ES 1 8 etictiinnine noſnanueiägg lonniporendagiti n vonitgeni tiggni iläilign mm Ouneßr tor iſinieiin emuckoinigb inimnt. Ui or hicſormäeſnan Pount din Ouit ö Neczſuiiul füne bor wihobauchin Auöri õ Moagriuinitl I nnn iliſt iuſin gliſn n midlſinitſn gniſiun nno näcrüſtron nunpnü nohren manec bctinzn 7 ðͤð ¶ Incipit liber de ſpiritu et aĩa.qui fᷣm quoſdã inſcribit᷑ auguſtino.ſᷣm vero ali/ os nõ ſibi inſcribit᷑:⁊ hoc ſᷣm doctioꝛes. ¶ncipit pꝛologus. ctũ eſt mihi: vt cogno/ ſcam meipm: ſuſtinere nõ poſſum vt me habe IYaz incognituü. Magna nãq; eſt negligẽtia ne/ ire qͥd illud ſit q̊ͥ celeſtia tã pfunde cogi ſtro tã ſublimia ſcire deſideramꝰ. Nõ eſt res ꝑegrina nec longe q̃rẽda a nobis:ani mus q̃̊ iſta ſapimꝰ. Ded ſemꝑ nobiſcuz adeſt:tractat:loqͥtur:⁊ intꝰ neſcit᷑. Datũ eſt illi tã ingentium rexꝝ ſecreta ſcire:⁊ ſe/ ,. licet ipo anio animũu cernere:id eſt vt ipᷣe animꝰ ſe videat. Yieri aũt nõ põt quada diuina ꝓuidẽtia vt inueniendi facultas deſit religioſis animis ſeipos ⁊ deũ ſuũũn pie ac caſte ac diligẽter qᷓrentibo Idcirco reddaʒ me mihi imo deo meo:cui maxie ſit patria eius. uid eſt animꝰ. Nimus eſt ſubſtãtia quedã rati onis ꝑticeps regendo coꝛꝑi accõ modata. Animꝰ ſapiẽtia illuſtra ) us ⁊ ſuu pncipiũ reſpicit ⁊ ſeip̃m ↄgno/ ſcit.⁊ q; ſit idecoꝝvt extra ſe q̃rat qð ĩ ſe ipᷣo poſſit inuenire:intelligit. Coꝛpoꝛe/ is vero paſſioniboↄſopit et ꝑ ſenſibiles foꝛmas extra ſeipᷣm adductꝰ: oblitus eſt quid ſit:et qͥd fuit. Et quia nihil aliud ſe fuiſſe meminit.nihil pꝛeter qð videt᷑t ee elſſe credit Solo ſenſu circa coꝛꝑa:⁊ ima ginatiõe circa coꝛpoꝝ ſiłitudines ⁊ loco rũ verſat᷑.⁊ in eis ſiue vigilãdo ſiue doꝛ⸗ miendo diſtrahitur. Cũ vero ab hac di ſtractiõe ꝑ purã intelligentiã aſcendens in vnũ ſe colligit rational dicit᷑. Ratio ſi quidẽ eſt animi aſpectꝰ quo ꝑ ſeipᷣm veꝝ intuet᷑ Ratiocinatio eſt rõnis inquiſitio Quare ũlla opus eſt ad videnduʒ.iſta ad lr̃a manet.⁊ ꝑ litterã viðꝛ.Animꝰ coꝛpoe tamꝰ.q̃ naturalia tã ſubtili indagatione inueſtigamꝰ:⁊ de ipᷣo quoq; creatoꝛeno me debeo:⁊ videbo quid ſit animus:⁊ q̃ᷓ Capitulũ pꝛimũ. CCxII uualiter gnimus eſt inuiſibilis. Nunmus inuiſibił eſt Neq; enin T in eo ſe videt ꝙ inuiſibileʒ ſe eſſe videt. Uidet᷑ tñ in coꝛꝑe ꝑ coꝛpus: ſiẽ ſenſus ĩ ris dñatoꝛ rectoꝛ ⁊ habitatoꝛvidet ſeiʒ ſemetipᷣm. Nõ querit auxiliũ coꝛꝑaliun oculoꝝ:imo vero ab oib coꝛpoꝛeis ſenni bus tanqᷓ; impediẽtibo ⁊ ꝑſtrepentib ab ſtrahit ſead ſe vt videat ſe in ſe vt nouitt ſeapud ſe.Et cum vult deuz cognoſcere eleuat ſe ſuꝑ ſe mẽtis acie. Non enĩ alid tale eſt deꝰ qualis eſt animꝰ.nõ tñ videri niſi anio põt.nec ita videri vt animꝰpo teſt. Incõmutabilis ſiquidẽ eſt veritas ſine defectu ſube. Hõ tal eſt animꝰ Wed ipᷣm cognoſcere nõ poſſe. Paucis ſiqde Diffuſis cogitatiõibo atqʒ conſilijs huc ⁊ ꝑcurrit aſpectu:abdita ſcrutatur. Et vno momento ſenſus ſuos ꝑ totiꝰ oꝛbis fines ⁊ mũdi ſecreta circũfert.Deſcendit ad inferna:aſcẽdit inde.verſat᷑ in celo.ad heret chꝛiſto: iungit᷑ deo. Jpe ſiquideʒ eſt eꝰ patria ⁊ habitatio:ad cuiꝰ ſiłitudi ſiderat q̃lis a deo factꝰ eſt:id eſt ſileʒ deo redeat ad ſe.⁊ ſtet in ſe:et ſic intra ſemet / ipᷣm ⁊ apud ſemetipᷣm querat ⁊videatvun de cõſtet homo:et ex qua ſua ꝑte factꝰ ſit Be hormto epoſitioe ((Kap. III duab ſubſtantüjs conſtat ho/ mo:anima ⁊ carne.Anĩa cũ rati /b men ſenſus nõ mouet caro abſq; anie ſo ſine crne.——— Depoccntijs anime- . (Za. IIII. bilis ⁊ iraſcibilis. Per rationali quid co gt oſcenduz: infra ſe ſt upꝛa ſeꝛin ſeꝛ iuxta ſe.Cognoſcit ſiquideʒ deũ ſi S 4 coꝛpꝰ videt.inuiſibilia ꝑ ſe. atq; illuc vagat᷑ Cõſiderãdo ſpectat oia Uigdet abſentia.tranſmarina viſu ambit nẽ facts eſt. Quilqs ergo ſe tals reddi de one.carne cuʒ ſenſibo ſuis.qs ta cietate. Anima vero rationale ſuuʒ tene St ſiquidẽ rationalis ↄcupiſcii tateʒ abilis eſt illuminari ad ali,⸗ ſer ſe in ſe: ⁊ angel iuxta ſe: et cqd celi ambitu ↄtinetur infra ſe. Per ↄcupiſci/⸗ pilitatẽ ⁊ iraſcibilitatẽ abilis eſt affici ad aliquid appetendũ vł fugiendũ:amãdũ vel odiendũ.⁊ ideo de rõnalitate oĩs ſen ſus oꝛitur anĩe.⁊ de alijs om̃is affectus Effectꝰ vero q̃dripartitꝰ eſſe cognoſcit᷑. dũ de eo qd amamꝰ iam gaudemus:vel gaudendũ ſperamꝰ.⁊ de eo qð odimꝰ iã dolemꝰ vl dolenduz metuimꝰ: ob h de ↄcupiſcibilitate gaudiũ ⁊ ſpes.⁊ de ira/⸗ ſcibilitate doloꝛ ⁊ met?ꝰ oꝛiunt᷑. Qui qui dẽ quattuoꝛ affectꝰ anie oĩm ſunt vitio/ rũ ⁊ virtutũ q̃ſi quedã pncipia ⁊ cõmu/⸗ nis materia.Affectꝰ ſiquidẽ omni operi tuo nomẽ imponit Et qm̃vᷣtus eſt habi tus mentz bene cõpoſite: cõponẽdi et in ſtituendi atq; oꝛdinãdi ſunt dicti affectꝰ ad id qð debẽt.⁊ quõ debẽt vt in vᷣtutes ꝓficere poſſit.alioqͥn ĩ vitia facile ðcidẽt Cuũ igit᷑ pꝛudẽt᷑:modeſte:foꝛtit ⁊ iuſtea⸗ moꝛ ⁊ odiũ inſtituuntur: in vᷣtutes exur gent.pꝛudentiã.ſ.⁊ temꝑantiã:foꝛtitudi nẽ atq; iuſticiã:q̃ quaſi oꝛigines ⁊ cardi nes ſunt oũm virtutu. Et hec oĩa ci affe ctuoſe ⁊ vᷣtuoſe in ania ↄſtituũtur:ꝑ odi um mũdi ⁊ ſui ꝓſiciſcit᷑ in amoꝛẽ dei ⁊ ꝓ ximi:ꝑ ↄtemptũ temꝑaliũ ⁊ inferioꝝ:cre ſcit in deſideriũ eternoꝝ ⁊ ſuꝑnoꝝ Sen ſus vero vn eſt in anĩa ⁊ qd ipᷣa.Et cuʒ coꝛpꝰ nõ ſit:coꝛpoꝛeus dicit᷑.qꝛ coꝛpus tranſcendit vł qꝛ a coꝛꝑis exercet᷑ inſtru/ mẽtis.vñ ob numerũ inſtrumẽtoꝝ qͥnq; ꝑtibe dicit᷑:cũ intꝰ nõ ſit niſi vnꝰ. Uerũ/⸗ tamen ꝓpter varia exterioꝛa variat᷑ ⁊ va rie nũcupatur.Dicit᷑ nãq; ſenſus.imagi natio.ratio.intellectus.intelligentia Et hec oĩa in anĩa nõ aliud ſunt q; ipᷣa.Alie ⁊ alie/ ꝓpꝛietates int᷑ ſe ꝓpter varia exer/ citia.ſed vna eſſentia rõnalis et vna aĩa. ꝓpꝛietates qͥdẽ diuerſe:ſed eſſentia vna: ſm exercitiũ multa ſunt.ᷣm eſſentiaʒ ve ro vnũ ſunt in anĩa ⁊ qð ipᷣa.Et ſic mun dus iſte viſibił qnq; partita qdam diſtin ctione ẽ oꝛdinatꝰ.terra ſcʒ ⁊ aq̃ gere ethe re cũ firmamento.ipᷣo q̊ʒ ſupᷣmo celo qð empireũ vocant. Sic anĩe in mundo ſui coꝛꝑis pegrinati qͥnq; ꝓgreſſus ſunt ad ſapientiã:ſenſus ſcʒ imaginatio:rõ:intel lectus ⁊ intelligẽtia.Quinq; eni ꝓgreſſi/ De ſpiritu et anima 5 o 66 oniby rõnalitas exercet᷑ ad ſapiẽtiã:⁊ qt/ tuoꝛ affectibo ad charitatẽ:q̃tinꝰ nouem iſtis ꝓgreſſionibo in ſemetipᷣa ꝓficies aĩa ſenſu ⁊ affectu:q̃ſi interiꝰ qͥ buſdã pedib⸗ q̃ ſpũ viuit ſpũ ambulet vſq; ad cheru/ bin ⁊ ſeraphin.i.vſq; ad plenitudinẽ ſci entie ⁊ regnũ charitaꝭ.habeatq; anĩa ꝑ exercitiũ virtutes quaꝝ facultates habʒ Pnaturam. Cgouem Pcneſſto⸗ nibus anime. Saptin.d LTbhos ꝓgreſſus noĩbus ⁊ oꝛdi/ nib angeloꝝ cõpare pꝛudẽti le/ ccoꝛi relinquo. Yacile ſiquidem erit ei ſiſciat aptare ſenſum qͥ pꝛimꝰ anie nunciꝰ eſt angel qui nuncij vocant᷑ima ginationẽ archangel.odiũ mũdi vᷣtuti/ bus. odiũ ſui poteſtatibo. rationẽ pꝛinci patibo.amoꝛẽ ꝓximi dñatõibo.intellectũ thꝛonis. intelligentiã cherubin. amoꝛ e,z dei ſeraphin. Zimoꝛ nanq; ð ſupplicj ⁊ doloꝛ de peccaꝭ faciũt ↄtemptũ mũdi ⁊ ſui:vt cũ virtutibo faciat miracula:⁊ cũ poteſtatibo expellat demonia. Spes de ꝓmiſſis ⁊ gaudiũ de pᷣmijs faciũt amoꝛẽ orximi 1 dell. ¶ Anima facta eſt ad imaginẽ dei. õ Hima ad ſiłitudinẽ totiꝰ ſapien tie facta.oĩm reꝝ in ſe gerit ſilitu nẽ. VUnde a philoſopho diffi/ dẽ in ſe vires q bus omnia appᷣhendit ſi/ ue inueſtigat:⁊ om̃ibꝰ ſilis exiſtit:cuzʒ ſit vna. Dimilis eſt terre ꝑ ſenſuʒ. aque per imaginationẽ.aeri ꝑ rõnem.firmamẽto p intellectũ.celoꝝ celo ꝑ intelligentiam. Silis eſt lapidibo ꝑ eſſentiã.arboꝛibꝰ ꝑ vitã.qnĩalibus ꝑ ſenſum ⁊ imaginatio/ neʒ. hoĩbus ꝑ rationẽ.angeł ꝑ ĩtellectũ. deo ꝑ intelligentiã. Et ſicut ðeꝰ eſt oĩbꝰ capabilis ⁊ ꝑticipabil.ſic anĩa oĩm ẽ ca/ pax.Capabilis ⁊ ꝑticipabil omibus eſt deꝰ: qꝛ naturali ſuo munere ⁊ vſu.ex mu nere ꝑticipat᷑ ab oĩbꝰ ad eſſentiã qͥ ſunt.⁊ ̃m illã ad idoneã ſpeciẽ q̃ ab alijs diffe/ rũt.⁊ ſᷣm vtrũq; ad ↄgruũ vſum q̊ ꝓfici/ unt. Tria hec om̃i exiſtẽti inſunt q̃i q̃dã veſtigia ſũme eſſentie imaginis ⁊ mune/ ris.i.trinitatꝭ pr̃is ⁊ filij ⁊ ſpũſſctĩ. Eter nitas qppe eſt in pre.ſpecies ĩ imagine. nita eſt omniũ reꝝ ſilitudo. Habet ſiqui cohmunere dinnimeken gſ bioe c(coepfist Ktocis rſusg fegtterudirck Achriſüͤquan ulenegnude iundpine posdeſcgerun flüſnüqredn ſnaiboſer lundecitin cinpꝛinuee woranmnſeruatt moegodede ſoꝛcteius ni Auicjo agaun dudierllünn nidale⸗ Nniaccige Narde muaon urah⸗ ſboßfinn Irtlisafert toſſia Uen⸗ fomincogn⸗ Enmorncog Uedlocisne anſghic; Gingore ien Daatae ickidſgfi untmitinnnn nſanenßt giäizi mtendibnſtigt⸗ — S Gad Plmnmdti⸗ talhabangti kaulennit chuem pgd Vdusoibus Gene wcep- Wno. Nleimn neſnnmnrtn⸗ mmcmertirn Knnt muncneni ni arötbo intclei nichembinanans emung 5polS cüt umti nüci itminglanai dendnig Oyer usacänme iadinaginid ilimdiv inmilgnie iintvn imi liitu mmuſharti/ scitrahit rnlatizanteſe nönen imined dop iüntigntin. Aenü wond gunt ingfutn i nosg inlan Eilarto h mid M ntſicl icſniſn, iib ionin ni ſini,t ſeciinſunrlie inagnnenn , ¶ Duid ſit anima. ad chꝛiſtũ quã ipᷣe ſil ſine macula ⁊ ruga tradet regnũ deo ⁊ patri. Sic a pr̃eꝑ fi / lium ⁊ ſpũm vł potiꝰ in ſpiritu diuĩa ad nos deſcẽderunt Pater ſiquidẽ tradidit filiũ ſuũ q̊ redimeret ſeruos.miſit ſpũm ſanctũ quo ſeruos adoptaret in filios:fi lium dedit in pᷣcium redẽptiõis.ſpmmſan ctũ in pꝛiuilegiũ adoptiõis. Se deniq; totum ſeruat in hereditatẽ adoptatꝭ. Ne mo ergo de dei pietate diffidat:qmm ma-/ ioꝛ eſt eius miſericoꝛdia qᷓ; nr̃a miſeria. - quiſqͥs ad eum toto coꝛde clamauerit erx audiet illũ:qm miſericoꝛs eſt.Tardiꝰ ſi/ quidẽ ei videt᷑ pctõꝛi veniã dare:quã ipi pctõꝛi acciꝑe Sic enĩ feſtinat abſoluere reum a toꝛmẽto ↄſcientie ſue:q̃ſi plus eũ * compaſſio ſui. cruciet compaſſio miſeruq; iſßm miſeruzʒ ¶Anime capacitas. Kab.NII Apar eſt omniũ anĩa qꝛ ꝑ ratio/ Hpiſcibilitatẽ ad dilectionem vni uerſitatꝶ capax inuenit᷑. Sunt eni in aĩa ⁊ ſunt id qdð anĩa.naturał ſenſus cogno ſcens om̃ia: diiudicãs inter omia:na/ turalis affectꝰ q̃ͥ ſuo oꝛdine ⁊ gradu dili gat om̃ia Ueruntñ facultates ⁊ quaſi ĩ/ ſtrumẽta cognoſcẽdi et diligendi habet ex natura.cognitioneʒ tñ veritatꝭ ⁊ oꝛdi nẽ dilectõis nequaq; habʒ niſi ex gratia Facta ſiquidẽ a deo mens rõnalis ſicut eiꝰ imaginẽ ſuſcepit.ita ↄgnitiõeʒ ⁊ amo rem. UVaſa ſiquideʒ q̃ creatrix ſapĩa foꝛ/ mat vt ſint.adiutrix gratia replet ne va/⸗ anr i ſtrenuũ operariũ inuenerit. Nima eſt ſubſtãtia rõnalis intel lectualis a deo facta ſpũalis.nõ ex dei natura:ſed potiꝰ creatura jJex nihild facta:in bonũ malũq; ↄuertibi lis.Et ideo aliq̃tinꝰ eſt moꝛtalis inq̃ntũ in deteri mutari:⁊ a voluntate dei cui ꝑticipatione bona fit alienari põt.Et a/ liquatinꝰ immoꝛtalł.qm̃ ſenſuʒ q̊ ei poſt — nalitatẽ ad cognitionẽ:⁊ ꝑ cõcu CCXIIII vſus inmunere.nobis autẽ omnis vſus diuinitatꝭ eſt ex munere.Quodãmõ nan qG6qq̃ſi ꝓpioꝛ videt᷑ nobis eẽ ſpirituſſctũſ. vävrtpote pr̃is ⁊ filij munꝰ.Ex ipᷣo nimirũ eſt om̃is vſus gr̃e cũ patre ⁊ filio. Jpᷣe eĩ regit ⁊ erudit.cõſolatur ⁊ ꝑducit eccłiaʒx hanc vitã vl bene vl male fit amittereñ põt.nõ ꝙꝓ actis ante carnẽ geſtis meru erit vt in carne includeret᷑:vt quidã volu erunt. Sʒ nec iõ põt eſſe in hoĩe ſine ſoꝛ⸗ de pẽti:niſi a chꝛiſto fuerit liberata. Dei eni nutu ad coꝛpꝰ ania venit:vt ſi ſm eiꝰ pᷣceptũ agere vellet.mercedẽ acciꝑet vite eterne atq; ſocietatẽ angeloꝝ.Si aũt cõ tẽneret penas iuſtiſſimas ⁊ amariſſimaſ lueret. ſiue doloꝛis cõtinui ſiue ignis e/ terni. rsl ¶De 1 loꝛi ſenſu et exterioꝛi. Eapitulum. IKXKI. ffMHlima ex eo dicta eſt ꝙ aniet coꝛ Rpus ad viuẽdũ: hoc eſt viuificet Spiritus eſt ipa anima ꝓ ſpiri/ tuali natura.vel ꝓ eo quod ſpiret in coꝛ poꝛe appellatꝰ eſt ſpũs. Ania ⁊ ſpũs idẽ ſunt in hoĩe:q;uis aliud notet ſpũs ⁊ ali ud anĩa. Spũᷣs nanq; ad ſubam dicit᷑:et ania ad viuificationẽ. Eadeʒ eſt eſſentia ſed ꝓpꝛietas diuerſa. Nã vnꝰ ⁊ idẽ ſpũs agd ſeipᷣm dicit᷑ ſpũs:⁊ ad coꝛpꝰ gia. Spi ritꝰ eſt inntũ eſt rõne pᷣdita ſuba ronal. anĩa inqntũ eſt vita coꝛꝑis:deqᷓ dictũ eſt Qui ꝑdiderit aiam ſuã ſaluã faciet eã.i. qͥſqͥs ꝓpter deũ vitã hanc q̃ nüc coꝛporꝭ viluiſicatione ex ania tꝑalit᷑ moꝛtalis cõ ſtat libent deſpexerit.in futuro eãdẽ coꝛ/ poꝛis nõ ſolũ anie vitã eternã ⁊ imoꝛta/ lẽ recipiet. Humana qͥdẽ ania qꝛ ĩ coꝛpe habet eſſe ⁊ extra coꝛpꝰ.piter ania ⁊ ſpiri tus vocari põt.nõ due anĩe ſenſualł ⁊ ra/ tionalis.altera qua hõ viuat: et altera q̃ vt qdã putãt ſapiat. Sʒ vna atq; eadezʒ ania in ſemetipᷣa viuit⁊ pꝑ intellectũ.⁊ coꝛ poꝛi vitã pᷣbet ꝑ ſenſum. Hũanuʒ nanqʒ coꝛpus nec viuere nec naſci põt ſine ani/ ma rõnali.vegetatur tñ ⁊ mouetur ⁊ cre ſcit ⁊ hũanã foꝛmã in vtero recipit.pꝛiuſ qᷓ; alam rõnalẽ recipiat. Sicut etiaʒ vir gulta ⁊ herbas ſine anĩa moueri ⁊ incre/ mẽtũ hr̃e videmꝰ.Duplex ẽ qͥdẽ vita aĩe glia qᷓ viuit in carne:⁊ alia qᷓ viuit in deo Duo ſiqͥdẽ in hoĩe ſenſus ſũt.vnꝰ interi oꝛ:⁊ aliꝰ exterioꝛ.⁊ vterq; bonũ ſuũ hʒ ĩ q̊ reficit᷑. Genſus interioꝛ reficit᷑ in cõtẽ platiõe diuinitatꝭ. ſenſus exterioꝛ in otẽ platiõe hũanitatꝭ. Pꝛopterea deꝰ hõ fa/ ct? eſt vt totũ hoĩeʒ in ſe beatifica te to 2 ta ↄuerſio hoĩs eẽt ad ipᷣʒ:⁊ tota dilectio hominis eẽt in ipᷣo.cũ a ſenſu carnis vide ret᷑ ꝑ carnẽ.⁊ a ſenſu mẽt videret᷑ ꝑ diui/ nitatꝭ ↄtẽplatiõeʒ. Hoc aũt erat totũ bo nũ hoĩs:vt ſiue ingrederet᷑ ſiue egredere tur.paſcua in factoꝛe ſuo ĩueĩret: paſcua foꝛis in came ſaluatorꝭ.paſcua intꝰ in di uinitate creaton. Hoc bonũ magnũ ſe⸗ cutũ eſt maluʒ:qm ꝑdito bono qð intus erat.egreſſa ẽ ania ad bona aliena q̃ foꝛiſ erãt.⁊ pactũ fecit cũ delectatiõib ſeculi. reqͥ eſcẽs ſuꝑ illas:nõ attẽdẽs abſentiam boni ſui interior:eo ꝙ ↄſolationes ſuas cerneret in bõis alienis. Nã cuʒ exterioꝛ ſenſus carnal bono ſuo vtit᷑interioꝛ ſen ſus mẽtꝭ q̃i obdoꝛmit. Nõ enĩ cognoſcit bona interior ſenſus.qͥ iocũditate bono rũ exterioꝝ capit᷑. Nã qͥ in carne viuit in carne ſentit:⁊ doloꝛes carnis ſugit inqn/ tũ põt.vulnera aũt aĩe pꝛoꝛſus ignoꝛat. nec medicinã q̃rit in eis.Cũ aũt moꝛtuꝰ fuerit ſenſus aĩe q̃ viuit ĩ carne:tũc viui/ ficari incipiet ſenſus ille qͥ ſentiet ſemet/ ipᷣm.⁊ tunc ſciet doloꝛes ſuos.⁊ incipiet ſentire vulnera ſua tãto grauiꝰ qᷓnto ꝓpi dis dicat᷑ ſpiritus. Laplm. X. nãq; ſpũs deꝰ. ⁊ ger iſte.⁊ flatꝰ ae ris qͥ a coꝛde receptꝰ ⁊ inð ꝑ totũ . io ↄtinet. Iſte tñ ſpũs iure aĩa dici ñ põt.qꝛ aerꝭ varietate diſſoluit᷑. Dicit᷑ ſpi ritꝰ ala ſiue hoĩs ſiue pecor.Dicit᷑ ſpũs mens rõnal.vbiẽ q̃dã ſcintilla tãq; ocu/⸗ lus anie ad quẽ ꝑtinet imaginatio et co/ gnitio dei Oculꝰ aĩe ẽ mens ab oĩ coꝛpo ris labe pura.mẽt aſpectꝰ eſt rõ. intelle/ ctꝰ viſio.Tria hec oĩ aĩe neceſſaria ſunt. vt ſanos ocłos hẽat.vt aſpiciat.vt vide at. Sanos ocłos hʒ.cũ a moꝛtaliũ cupi ditatibo eſt purgata atq; remota.aſpicit cũ in dei lumĩeↄtẽplatiõis oculos figit. videt cũ in illa ↄtẽplatiõe ↄſpicit quãta ſunt gaudia.q̃nta leticia.qᷓnta ſecuritas: ſerenitas:⁊ q̃nta iocũditas. Sanitas fa cit illã ſecurã.aſpectꝰ rectã:viſio beataʒ. Cũ eni fuerit ab oĩ fece liberata maculis q; diluta.tũc ſe deniq; in ſeipᷣa liberaliſſi De ſpiritu et anima us. Mag ei obeſt malũ qð ẽ magis vici nũ: ⁊ magis ꝓdeſt bonũ. Nuot mo Piritus ð mult modis. Dici oꝛpꝰ emiſſus moꝛtaliũ vitã flatu neceſ/ me tenet: ⁊ nihil ſibi metuit. aut niła ſua culpa qͥ cq; angit᷑.⁊ tũc ingẽti q̃dã ⁊ incre dibili fiducia ꝑgit in deũ.i.in ipᷣam cõtẽ plationẽ veritatꝭ.aſpectũ ſidẽ rectũ ſeqͥ tur ipſa viſio dei q̃ eſt finis aſpectꝰ. Sic anĩia pꝛiꝰ ſanat᷑.ſanata introducit᷑.intro/ ducta reſicit᷑. Spũs etiã ẽ q̃dã vis anie. mẽte inferioꝛ.vbi coꝛꝑaliũ re minis ⁊ nobᷣ foꝛinſecus nota eſt:⁊ in me/⸗ moꝛia nr̃a hʒ imaginẽ ſuã.incoꝛꝑalẽ qui dẽ ſʒ coꝛꝑi ſiem. Mũdi q̊ͥʒ iſtiꝰ mirabił pulcritudo:⁊ nob foꝛis pᷣſto eſt.⁊ in me/⸗ noꝛia nr̃a hʒ imaginẽ ſuã.incoꝛꝑalem qͥ dẽæ:ſʒ coꝛꝑi ſibłem.ad quã recurrimꝰ cum clauſis ocuł eã cogitamꝰ. Qõð enĩ ad coꝛ por ſenſuʒ aliqð coꝛpꝰ in loco eſt.h̊ ẽ ad animi aciem ſilłitudo coꝛꝑis in mẽoꝛia:⁊ qgõ eſt intẽtio volũtatꝭ ad coꝛpꝰ viſuʒ:vi ſionẽq; copulandã.h̊ eſt eadẽ intẽtio vo/⸗ luntatis ad copulandã imagineʒ coꝛꝑis q̃ eſt in mẽoꝛia ⁊ viſiõe cogitantꝭ. Ille ſpi rit ðꝛ factꝰ ad imaginẽ ⁊ ſiłitudinẽ dei. in qͥ ẽ cognitio vitatꝭ ⁊ amoꝛ vᷣtutꝭ.Ima go ſiqͥdẽ eſt in ↄgnitiõe:⁊ ſiłitudo in dile ctõe Imago qꝛ rõnał.⁊ ſiłitudo qꝛ ſpũua lis. Heret ſiquidem veritati nila inter/ poſita ſuba rõnale nrjm. q̃ ratiocinamur intelligimꝰ ⁊ ſapimꝰ ſoũm dicimꝰ. Hũc aũt ſpũm apłs mentẽ vocat cũ dicit. Re nouamini ſpũ ment vfe.i.mente.Nihil eni aliudẽ ſpũs mentꝭ qᷓ; mens. ſicut coꝛ pua carnis nihil aliud ẽ q; caro. te eminet intelligentia. 1 m AIN birun N M ns aũt ðꝛ a mene. Mene autẽ grece latine ðꝛ luna. Et ſic luna reſcid ⁊ deficit ⁊ varia viciſſitudine cõ/ mutat᷑.in id tñ qð fuit qdaʒ ꝑfecta noui/ tate ſe reſtituit.ſic mens nũc caput ſum/ mis viſerit.nũc decidit ĩ infimis.nũc ſe/ ſe inferens ſibi veris falſa redarguit.mo do ad coꝛpꝑalia regenda deflectit᷑.mõ eter nis rõib inſpiciẽdis vł ↄſulendis adhe reſcit. Ratio ſiquidẽ eſt mentꝭ aſpectuſq̊ bonũ ⁊ malũ diſcernit.vᷣtutes eligit.deũ q; diligit. Oens vniuerſoꝝ capax ⁊ om niũ reꝝ ſilitudine inſignita:oĩa eſſe dicit bi coꝛtaliũ E, ſilitudieſ expmunt᷑. Nec ipᷣe ſpũs coꝛpꝰ eſt:ſʒ coꝛ. poꝛi ſiłis.Que eĩ ſpũ vident᷑ nõ ſunt coꝛ poꝛalia ſʒ coꝛꝑib ſiłia. Yacies ſiqͥdẽ ho unntguns nnr Jaito Alentla cop untomasl lſuepſani giptaligenaa⸗ füſtttucines Coſrabſen ininnend ve⸗ elunerocin nus mentedi gnan deit ſavertueſe actemin geris iecſt leligentüinn pſpienüidl noꝛbonila⸗ dr Mirori Pientin r⸗⸗ Wſeroria edcom Grnnoe Grgant lapigihede las ilt rer copo⸗ nspyi⸗ inrce nmuollb lumtmne lanitea n⸗ dbememne goratio vocan ſetiucninn Gzwmnnöͤes lbusoent. intioneyer Mouerureng Ngienor⸗ NPchrene⸗ Aloſedn lagn medann, Rholinnee mundirſg ſfchnne kiſunin Nick nemit autztie W dei lin öenei eniſͤtenni, inis ee Ainrocuckin, mnäe iſin, aliü lif s (Np hen Aiaaktünn la Naigſt⸗ s holtchent eſviinagig, ii hzi ioßfock tunn niſiinenn äamar. m'. Oöaigder Ninlowck heͤl isinnäin: AA or iyi ſteade neddtd⸗ Aiwane ACNnd s uroint 7 nöetſtimcen 4 ulauchri n wiiii in minuin hirnin 1 Sworaid , zsN töd Kelee nat Derui bn in ri riiſnuri, iin nſ Gstihlſnn/ Hininsucſe rcrrgui n⸗ Neſoni nol ilendistli teriã:⁊ ea vis q̃ naturali quadã potẽtia ⁊ naturali digni tate. Idcirco inuiſibiles lecaulſae bin telligentiã cõpᷣhendit.⁊ viſibiles actuali um foꝛmas ꝑ ſenſuuʒ paſſiones colligit. t ſiue ꝑ ſenſus ad ſenſibilia exeat:ſiue P intelligentiã ad inuiſibilia aſcendat.re rũ ſilłitudines ad ſeipam trahit.pñntia co gnoſcit.abſentia intelligit.ignota inqrit ⁊ in inuentꝭ verſat᷑. Rõnale ⁊ intellectua lelumẽ q̊ rõcinamur intelligimꝰ ⁊ ſapi/ mus mentẽ dicimꝰ.q̃ ita facta eſt ad ima ginem dei: vt nlla interpoſita natura ab ipᷣa veritate foꝛmet᷑. Mens eni ex eo di / cta eſt ꝙ emineat in ania. Pꝛeſtãtioꝛ ſiqͥ/ dẽ vis aĩe eſt.a q̃ ꝓcedit intelligẽtia.ꝑ in telligentiã vtcũq; ipᷣazʒ veritatẽ ĩtelligit. ꝑ ſapientiã diligit. Sapiẽtia nãq; eſt a⸗ moꝛ boni ſeu ſapoꝛ boni.a ſapoꝛe ſiq deʒ ðꝛ. Metis viſio eſt intelligẽtia. guſt? ſa⸗ pientia. Iſta ↄtẽplat᷑illa delectat᷑. Cum ab inferioꝛibaad ſuꝑioꝛa volumꝰ aſcẽde re:pꝛiꝰ occurrit nob ſenſus.deinde ima/ ginatio. poſtea ratio: intellectus ⁊ intelli gentia.⁊ in ſummo ẽ ſapia. Sũma nãq; ſapia ipe de eſt. Dapiẽtia hoĩs eſt pie- tas.i.cultꝰ dei. Senſus ea vis anie eſt q̃ reꝝ coꝛpoꝛearum coꝛporeas recipit foꝛ/ mas pñtes. Imaginatio eſt ea vis anĩe q̃ reꝝ coꝛporearũ coꝛporeas recipit foꝛ/ mas: ſed abſenteſ. Senſus nãq; foꝛmas in materia ꝑcipit.imaginatio extra ma/ q̃ exterius foꝛmata ſenſus dicit᷑:eadẽ traducta vſq; ad intimũ ima/ Kate vocatur. Imaginatio nanq; de ſenſu oꝛitur:⁊ ſᷣm eiꝰ diuerſitates ipius q̊ʒ variatiões. Dulta videt anĩa carna libus ocul. Oulta etiã fantaſtica ima/ ginatione ↄcipit.⁊ vbiq; q̃ſi diffunditur mouetur erigit᷑ ⁊ fluctuare videtur:nõ a ſe egrediens:ſed in ſemetipſa tãq; in ma gno ꝑcurrens ſpacio ꝑnagatur.nõ exit ad illa:ſed tractatibo ſuis ſibi illa repᷣſen/ tat. Habet ſiqͥdẽ in ſe qſi quandã latitu/ dinẽ longitudinẽ ⁊ altitudinẽ.Nã ꝑcha ritatẽ deũ⁊ om̃s fideles ſibi cõplectitur. ꝑ meditationẽ rerũ vniuerſa q̃ a pncipio mundi vſq; ad finẽ deꝰ ꝓpter ſalutẽ no/ ſtrã opatus eſt meditatur:ꝑ cõtemplati onẽ qᷓ ſurſum ſunt.celeſtia cõtemplatur. BRõ eſt ea vis anie que reꝝ coꝛporearum CCNyV naturas: ſoꝛmas: differẽtias: ppꝛia:acci⸗ dentia pcipit.om̃ia incoꝛpoꝛea:ſʒ nõ ex/ tra coꝛꝑa:niſi rõne ſubſiſtẽtia Abſtrahit enĩ a coꝛꝑiba q̃ fundãtur in coꝛꝑib:non actiõe ſed ↄſideratiõe. Natura nãq; ipiꝰ coꝛꝑis ſᷣm ꝙ omecoꝛpus coꝛpꝰ eſt.nullũ vtiq; coꝛpus eſt. Intellectꝰ ea vis anie eſt q̃ inuiſibilia ꝑcipit.ſicut angelos:de mones:anias ⁊ omnẽ ſpũm creatuʒ. In telligẽtia ea vis anĩe eſt q immediate ſup ponitur deo. Cernit ſiquidẽ ipᷣm ſfũmuʒ verũ ⁊ vere incõmutabilẽ. Sic ania ſen ſu ꝑcipit coꝛꝑa:imaginatiõe coꝛpoꝝ ſili tudines:rõne coꝛpoꝝ naturaſ.intellectu ſpiritũ creatuʒ:intelligẽtia ſpũm increa/ tum.Et quicqd ſenſus ꝑcipit: imagina tio repũtat:cogitatio foꝛmat:ingenium inueſtigat:ratio iudicat: memoꝛia fuat: intellectꝰ ſeꝑat:intelligentia cõpꝛehẽdit: ⁊ ad meditationẽ ſiue ↄtemplationẽ ad/ ducit. Ingeniũ ea vis eſt anie: ſiue inten tio qua ania ſe extendit ⁊ exercet ad inco gnitoꝝ cognitionẽ. Ingeniũ ſiquidẽ ex/ quirit incognita:ratio diſcernit inuẽta: mẽoꝛia recondit iudicata ⁊ offert adhuc iudicãda.Sic fit aſcẽſus ab inferioꝛibꝰ ad ſuperioꝛa:⁊ ima a ſumnmis dependęæt. Intellectꝰ nãq; quedã imago ⁊ ſilitudo intelligẽtie eſt:ratio intellectꝰ:rõnis fan/ taſticus ſpũs:cui etiã ſupꝛemũ coꝛpoꝛiſ coꝛpus.i.ignis quadã ſilłitudine iungit᷑ ⁊ igni ger:⁊ aeri aqua:⁊ aquetera. Sen ſus infoꝛmat imaginationẽ: imaginatio rationẽ:⁊ facit ſcientiã ſiue pꝛudentiam. rurſum rationi occurrẽs diuina pꝛuden tia infoꝛmat eã ⁊ facit intelligentiaʒ ſiue ſapientiã.Eſt itaq; in rõne quiddam ad ſuperna ⁊ celeſtia intendẽs.⁊ id dicit᷑ ſa/ pientia:⁊ eſt quiddã ad trãſitoꝛia? cadu ca reſpiciẽs:⁊ id vocatur pꝛudẽtia. Hec duo ex rõne ſunt.⁊ in rõne cõſiſtunt. Et diuidit ſe rõ in duo.iſ.in ſurſuʒ ⁊ deoꝛſũ. ſurſum in ſapiam.deoꝛſuʒ in pꝛudẽtiaʒ: q̃ſi in virũ ⁊ młierẽ:vt vir ſit ſuꝑioꝛ ⁊ re/ gat.młr ĩferioꝛ ⁊ regat᷑. Uñ dictũ ẽ. e lioꝛ ẽ iniqtasviri quã młr bñfaciẽſ Me lioꝛ ſiquidẽ eſt qͥ ꝑ celeſte deſideriũ accẽ/ ſus:carnẽ neceſſaria etiã ei ſubtrahendo affligit.q;ᷓ qͥ ꝑ carnalẽ affectuʒ reſolutꝰ ꝑ. oĩa q̃ cõmoda ſunt ei ſatiſfacere ↄtendit. J 5 Benſus ⁊ eiꝰ opus. ¶(Eaphkm. XII. carnis:qᷓ;nis ex natura faculta/⸗ Ilttẽ vidẽdi habeat.nũq; tñ per ſe Plequitur viſionẽ.nec auris auditũ niſi ginatio inuat᷑ exteriꝰ:qꝛ ex ſenſibilibo cõ cipitur. Ratio iuuat᷑ interiꝰ: qꝛ ſpũs rõ/⸗ nalis ex dono creator abilis ad cogno/ ſcendũ veꝝ ⁊ diligendũ bonũ: niſi interi oꝛis lu radio fuerit ꝑfuſus:⁊ caloꝛe ſuc cenſus.nunq; ↄſeqͥ tur ſapie cognitioneʒ vł charitatꝭ affectũ. Intellectꝰ ⁊ intelli/ gentia iuuant᷑ ſuꝑiꝰ:qꝛ deꝰ ignis ⁊ luxẽ᷑. Lurx gͤ ſplendoꝛẽ emittẽs ex ſe queʒ reti net in ſe:illumĩat intelligẽtiã ad cogniti onẽ veritatꝭ. Ignis vero caloꝛẽ ð ſe emit tens:ſed nõ amittẽs inflãmat affectuʒ ad amoꝛẽ virtutꝭ Et ſicut ſolẽ nõ videt ocu lus niſi in lumine ſolis.ſicveꝝ ac diuinũ lumẽ nõ poterit intelligẽtia videre niſi ĩ ipᷣiꝰ lumie.Dñe inquit ꝓpha.in lumine tuo videbimꝰ lumẽ Cũ enĩ moꝛtale hoc induerit ĩmoꝛtalitatezʒ.⁊ coꝛruptibile h induerit incoꝛruptibilitatẽ: tũc mẽte pa riter ⁊ coꝛꝑe ſpũales effecti ßm moduluʒ nim ꝑ ment ülũinatiõem oĩa ſciemus:⁊ per coꝛꝑis incoꝛruptib ił leuitatẽ vbicd eſſe poterimꝰ. Uolabimꝰ? mente ꝑ ↄtem platiõeʒ.volabimꝰ coꝛꝑe per incoꝛrupt onẽ. Diſcernemꝰ mente.diſcernemꝰ coꝛ⸗ pore. cum ſenſus nr̃i coꝛpoꝛei vertent᷑ in rõem:rõ in intellectũ:intellectꝰ in intelli gentiã:intelligẽtia ĩ deñ mutabit᷑. Sen ſu viſibilia percipiunt᷑.in imaginatione ↄtinent᷑ viſibiliũ imagines ⁊ ſilitudies. ad rõem ꝑtinẽt viſibiliũ rõnes ⁊ diffini / tiones: ⁊ inuiſibiliũ inueſtigatões.ad in tellectũ ⁊ intelligẽtiã ſpectãt ſpũaliuʒ et diuinoꝝ cõpꝛehẽſiões ⁊ ↄtemplationes Senſus vero ⁊ imaginatio ad rõem nõ aſcendũt:ſʒ infra remanẽtes eaʒ aliq̃tinꝰ deducere pñt:⁊ q̃i a longe q̃dã oñdere ad q̃ nõ pñt ꝑuenire. Simili qdã ꝓpoꝛtiõe intellectũ ⁊ intelligentiaʒ rõ iuuare põt: ſed ad ſtatum eoꝝ nõ valet aſcẽdere:qm̃ metas ſuas⁊ fines ſuos ꝓpꝛios habʒ q̊s trãſcendere nõ põt.Senſuʒ ⁊ imaginati onẽ cũ ceter aĩalibo cõia habemus.li⸗/ dent ſiqͥdẽ viſibilia ⁊ viſoꝝ recoꝛdãtur. De ſpiritr Enſus iuuat exteriꝰ.qꝛ oculus eærx beneficio exterior lucis ⁊ ſoni. Ima⸗ et anima In qbuſdã etiã ſenſibo nos ſuperãt.qim̃ luſtũ fuit vt bꝛutis anĩalibo qͥb nil dan/ duũ erat in intellectu:aliqd ampliꝰ daret in ſenſu. Et ecõtrario tãto maioꝛ neceſſi tas inducit᷑ homini exercẽde rõnis:quã to maioꝛẽ defectũ patit᷑ ſenſualitatᷣ. Rõ aũt inde incipit vñ aliqͥd occurrit qð no bis cũ aĩalibo nõ ſit cõmune. Quedã er/⸗ go ſunt infra rõem:q̃dã iuxta rõem:q̃da ſupꝛa röem. Infra rõem ſunt q̃ ſenſu ꝑci pimus.ſicut dura ⁊ mollia:calida ⁊ frigi da: cãdida ⁊ nigra. Juxta rõem ſũt ⁊ per uia ròni:q̃ rõne ꝑcipimꝰ.ſicut cõmoda ⁊ incõmoda:vera ⁊ falſa:iuſta ⁊ iiuſta. Rõ ſiqͥdẽ eſt qͥdã animi motꝰ viſuʒ mẽt acu ens:veraq; a falſis diſtinguens. Supꝛa rõem ſunt q̃ nec ſenſus docet nec rõ ꝑſua det:ſed aut diuĩa reuelatiõe cõpꝛehẽdũ/ tur.aut diuinaꝝ ſcripturaꝝ auctoꝛitate credunt᷑:ſicut deũ in vna ſuba trinũ:⁊ in tribo ꝑſonis ſubſtãtialiter vnus. De ſiqᷓ dem eſt rerũ vniuerſitas.ita ꝙ nulla ſin / gularũ:⁊ iõ motibo rõnis non ſubiacet. uia ratio nõ eſt niſi de re aliquag. Sapitulu. XIII. ima eſt ſpũs intellectualiſ rõ/⸗ getat:ſpũs dũ ↄtemplat᷑: ſenſus dũ ſen/ tit:animꝰ dũ ſapit:dũ intelligit mẽs:dũ diſcernit rõ:dũ recoꝛdat᷑ mẽoꝛia:dũ vult volũtas. Iſta tñ nõ differũt ĩ ſuba:quẽ/ admodũ in noĩbo.qm̃ oĩa iſta vna aĩa eſt ꝓpꝛietates qͥdẽ diuerſe: fed eſſentia vna In ſpũ tñ ⁊ ania põt eſſe differẽtia: quia oĩs aniĩa ẽ ſpũs:ſʒ nõ oĩs ſpũs eſt anima Anĩe duplices ſunt actiões. Alio nanq; ↄſilio erigit᷑ ad deũ.alio inclinat᷑ ad car/ nẽ. Inclinat᷑ aũt ſic.Cũ ſit ſubtilis ⁊ in/ uiſibil:videri nõ põt:ſʒ ꝑ potẽtias ſuas ſe extendit ⁊ oñdit. Per ↄcupiſcibilita/ tẽ nãq; appetit.ꝑ iraſcibilitatẽ otẽnit.ꝑ rõnalitatẽ int᷑ vtrũq; diſcernit.Tota eſ/ ſentia aĩe in his potẽtijs ſuis exiſtit:nec ꝑ partes diuidit᷑ cũ ſimplex ſit ⁊ indiui⸗ qua. Et ſi aliqũ ꝑtes hre ðꝛ:rõne potiuſ ſimilitudinis q; veritate com poſitiõis iffinitio anime ⁊ explanatio eus. Analis:ſemꝑ viuẽs:ſemꝑ ĩ motu: jboné?sI maleq; volũtaꝶ capax:ſᷣim benigni tatẽ creator: atq; ſᷣm ſui oꝑis officiũ va rijs nũcu pat᷑ noĩb.Dicit᷑ nãq; aia dũve gtcligenci⸗ nechiuanec mnn heclliud chpiſcbilt gſubkünu ſa oꝛnir woe lhn gan ſuntei nuncznieſub. Rllride bliateriral niatertotab neynitas⸗i⸗ mimaquedi liatipgoſni⸗ eiusideſunta tiötnonck ſot. Nonia mnrinſau hont deennielunt ton Ebhſcblins Gäarmo Cata Poe edput cic n bet. Socia oauekine lud amate nopot Don Foꝛmidgti Timerdeſe cere Oala lodeleagt cyturogorih Etlicthisn ltamne nero⸗ hucainn ſucinidiiani⸗ tlcheſaſis ſuunikri Canimieni Kotepeni ſanere P hos ſperieez nialb rnn iäd angh tätomaior geng tercege önogt kſeninling doccumtez emune. Onnui Aiurta töeni dcnſuntäſnün mdlactlcnfti urneniünr in ſareinen inſuriuh N nor? niitz nitzon ngnens On sdocernecröpſ nöe cipechiti/ mnr aucwyitnt mo ſuba mnuin õ Binqwwlaſi⸗ is non fwdinn Neetiqa. 1apunnos õ Finisſnei fanninm ſicgs foin Nis uninr nis diſt, nncligt niod 1 nicra dru Fautiſubrgre/ „ giiſarmdlt SS Fo. intelligendũ eſt. Simplex ſuba eſt ania: nec aliud nec minꝰ eſt ratio ĩ ſuba qᷓ; ani/ ma.nec aliud nec minꝰ iraſcibilitas vel ↄcupiſcibilitas q́; anima:ſed vna eadeʒ q; ſubſtãtia ſᷣm diuerſas potẽtias diuer ſa ſoꝛtitur vocabula. Has potẽtias ha⸗/ bet anteq; coꝛꝑi miſceat᷑. Naturales ſiqͥ/ dem ſunt ei:nec aliud ſunt q; ia. CTota nanq; anie ſuba in his tribo plena ⁊ ꝑfe⸗ cta ↄſiſtit:id eſt in rõnalitate.cõcupiſci/ bilitate ⁊ iraſcibilitate.q̃ſi quadã ſua tri nitate:⁊ tota hec trinitas eſt quedaʒ ani/⸗ me vnitas:⁊ ipᷣa anĩa.Deus eſt oĩa ſua:⁊ anima quedã ſua. Habet ſiqͥdẽ natura/ lia ⁊ ipa om̃ia eſt. Potentie nãq; et vires eius idẽ ſunt qð ipᷣa. Habet accidẽtalia ⁊ ipᷣa non eſt. Sue vires eſt.ſue virtutes nõ eſt. Nõ enĩ eſt ſua pꝛudẽtia:ſua tẽpe/ rantia:ſua foꝛtitudo:ſua iuſticia. Poten tie anie ſunt rõnalitas: ↄcupiſcibilitas: ⁊T iraſcibilitas. Uires ſunt:ſenſus:ima/ ginatio:ratio:mẽoꝛia: intellectus:intelli gentia. Potentie aũt pñt dici vires:⁊ vi res dici pñt potentie. ðͦ De amicicia anime ⁊ coꝛpoꝛis. apitulũ.XIIII. HZ Tlibuſdã effectibꝛ ⁊ quadã ami amiciciã nẽo carnẽ ſuã odio ha/ p̃ᷣgrauet᷑:ineffabili tñ ↄditione diligit il/⸗ lud.amat carcerẽ ſuum:⁊ ideo libera eſſe nõ põt.Doloꝛibo eius vehement afficit᷑. Foꝛmidat interitũ que moꝛi nõ poteſt. Timet defectũ queꝑ naturã nõ põt defi cere.Oculoꝝ paſcitur ſpeculatiõe.ſono ris delectat᷑ auditibo:ſuauiſſimis iocun/ datur odoꝛibo:larga epulatiõe reficitur. Et licet his rebo nullatenꝰ ipᷣa vtat᷑.gra/⸗ ui tamẽ meroꝛe affligit᷑:ſi ſubtrahantur. Huic etiã nõnũq; ſubrepũt vitia cõtra/ ria rõni.dũ anĩa dilecto coꝛꝑi indulgen/⸗/ tius remittẽdo.locũ noſcit᷑ pᷣbere pecca⸗/ to. Per ſenſus q̊ʒ ꝓgredit᷑ ania ad coꝛpꝰ mouendũ ⁊ viuificandũ. Nouẽ q̊ʒ ſunt ſoꝛamina in hũano coꝛꝑe:qbo ſʒ natura lem ↄtẽꝑantiã influit ⁊ effluit om̃eq̊ idẽ coꝛpus vegetat᷑ ⁊ regit᷑. Sunt etiã vtri⸗ uſq; quedã ſilia:coꝛꝑis.ſ.ſupꝛemũ:⁊ ſpi ntus infimũ.in quibi ſine naturaꝝ cõfu cicia anĩa coꝛꝑi ↄiungit᷑.ſᷣm qm bet. Sociata nãq; illi licet eiꝰ ſocietate ccxvI ſione:ꝑſonali tñ vnione facile ↄiũgi pol⸗ ſunt. SGimilia enĩ ſibibus gaudẽt Itaq; anima q̃ vere ſpũs eſt:⁊ caro q̃ vere coꝛ⸗ pus eſt:in ſuis extremitatiba facile ⁊ cõ/ uenienter vniunt᷑.i.in fantaſtico anie qd coꝛpus nõ eſt.ſed ſimile coꝛꝑi:⁊ ſenſuali tate carmis que fere ſpũs eſt:qꝛ ſine ania fieri nõ põt. Sicut enim ſupᷣmũ anime: idd eſt intelligẽtia ſiue mens imagineʒ ſi/ ue ſimilitudineʒ gerit ſui ſuꝑioꝛis.id eſt dei. vnde et eiꝰ ſuſceptiua eſſe potuit ad vnionẽ perſonalẽ etiã quãdo ipᷣe voluit abſq; vlla diminutiõe nature ſue.ſic ſup mũ carnis:id eſt ſenſualitas:anie gerenſ ſimilitudinẽ ad ꝑſonalẽ vnionẽ eius eſ/ ſentiã ſuſcipere põt.Nec iſtud mirũ eſt. cũ etiã in ſenſu ⁊ memoꝛia pecudis q̃daʒ eſt imitatio rõnalitatis:⁊ in appetitu vo luntatis:⁊ in his q̃ refugit repꝛobatiõis Spiritꝰ nanq; coꝛpoꝛeus qͥ vtiq; vereẽ coꝛpus:⁊ ſenſu naturali intmulta diſcer nit ⁊ vi ↄcupiſcibilitatis eligit:⁊ natura iraſcibilitatis repꝛobat. Habet ſiqͥ dem coꝛpoꝛea vita quoſdã gradus incremen toꝝ quibꝰ ad imagineʒ ſũme vite pficit. Pꝛimꝰ enim grad coꝛpoꝛee vite eſt ſen/ ſiſicatio. Scðs ꝑ ſenſuʒ ingrediẽs ima/ ginatio. Terciꝰ ꝑ imaginationẽ ↄcepto rũ memoꝛia.Quartꝰ ſm ſenſuũ paſſiõeſ quedã ſine diſcretiõe intelligentie puidẽ tia:in qua q dem q̃ſi rõis imago eſt:⁊ nul la ratio eſt. In his omibo coꝛpoꝛea vita ſpũalem vitã imitat᷑.pꝛimo in eo ꝙ ſen/ tit. ſecũdo in eo ꝙ ſenſum cõcipit.tercio in eo ꝙ cepta retinet.quarto in eo ꝙ ſi/ ue in imaginatis ſiue in ſenſibꝛ ſ̃ᷣm quã/ dam rõnis ſilitudinẽ ſiue ad appetẽduʒ ſiue ad fugiendũ ſe in ſe flectit. Cõueniẽ/ tiſſima aũt media ſunt ⁊ carnis ⁊ anime ſenſualitas camis q̃ maxime ignis eſt:et ſantaſticꝰ ſpũs qͥ igneꝰ vigoꝛ dicit᷑. VUn/ de ⁊ quidã loquẽs de animabo ait. Igne us eſt illis vigoꝛ ⁊ celeſtis oꝛigo. Hira ſocietas carnis ⁊ aĩe.ſpũs vite ⁊ limi ter re. Sic enim ſcriptũ eſt. Fecit deꝰ hoĩeʒ de limo terre ⁊ inſpirauit in faciẽ eiꝰ ſpi/ raculũ vite:dans eiſenſum ⁊ intellectuʒ: vt ꝑ ſenſum lutũ ſibi ſociatũ viuificaret: 1 intellectũ regeret.⁊ vt ꝑ intellectũ in tus ingrederet᷑ ⁊ ↄtemplaret᷑ dei ſangi⸗ p ſenſum foꝛas egrederet᷑ 1 templaret᷑ opꝑa ſapiẽtie:intellectu intus illuſtrauit: ſenſu foꝛis decoꝛauit.vt invtroq;ʒ refecti onẽ inueniret.intꝰ ad felicitatẽ: fſoꝛis ad iocunditatem. Sed qꝛ bona exterioꝛa diu ſtare nõ pñt.iuſſus eſt hõ ab exterio ribo ad interioꝛa redire:et ab interioꝛibꝰ ad ſuꝑioꝛa aſcẽdere.Tante ſiq dẽ digni/ tatis eſt hũana ↄditio vt nullũ bonuʒ pᷣ/ ter ſummũ bonũ ei ſufficere poſſit. Ple/ nũ fuit miraculo ꝙ tam diuerſa ⁊ tã diui ſa ab inuicẽ ad inuicẽ potuerũt cõiungi MNec minꝰ mirabile fuit ꝙ luno nr̃o deuſ ſeipᷣm ↄiunxit.vt ſibijnuicẽ vnirent᷑ deꝰ ⁊ limus.tanta ſublimitas ⁊ tantavilitas HNihil eniʒ eſt deo ſublimiꝰ:⁊ nihil limo vilius. Mirabil fuit ↄiunctio pᷣma.mi/⸗ rabilis fuit ſecũda.nec minus mirabilis erit tecia.cũ hõ angelus ⁊ deꝰ vnus erit ſpũs.Eodẽ nãq; bono bonꝰ eſt hõ:q̊ bo nus eſt angelꝰ. eodẽq; bono vterq; btũs Si tñ ambo idipᷣm eadẽ volũtate eodẽ/ q; ſpũ cupiũt.Si enĩ tã diſparẽ natura carnis ⁊ anie:ad vnã federationẽ atq; a/ miciciã deꝰ ↄiũgere potuit:nequaq; erit ei impoſſibile rõnalẽ ſpũm qͥ vſq; ad cõ/ ſoꝛtiũ terreni coꝛꝑis humiliatꝰ eſt.cũ eo dẽ coꝛꝑe gloꝛificato.vt ſit ei glie qð fuit ei ſarcine ad ↄſoꝛtiũ beatoꝝ ſpirituũ qͥ in ſua puritate ꝑſtiterunt.exaltare: atq; ad ſue glie ꝑticipationẽ ſublimare.vd h̊ ſi/ quidẽ illũ ſola charitate:nulla neceſſita⸗/ te creanit altiſſimꝰ:vt ſue beatitudĩs ꝑti cipem faceret.Si tantũ gaudiũ ⁊ tan / ta leticia eſt in vita iſta tꝑali.q̃ cõſtat ex ticia ⁊ qᷣntũ gaudiuʒ erit in vita eterna q̃ ↄſtat ex pᷣſentia diuinitatꝭ in ſpũ rõnali. Subyiciat᷑ ergo coꝛpꝰ anio: animꝰ deo: ⁊ vnus ſpũs erit cũ eo.ita tñ ſi in humi/ litate ꝑmãſea erit: ⁊ gam ſui creator ꝑ quj exaltãdus ⁊ gloꝛificãdus eſt agnouerit. Ex carne ⁊ ania ↄſtat hõ:⁊ vtrũq; bonũ ſuũ habet in ̊ gaudet ⁊ exultat. Bonuʒ anie eſt deꝰ:cũ affluentia dulcedinis ſue Bonũ carnis eſt mũdus cũ abundantia iocunditatꝭ ſue. Sʒ mundꝰ iſte eſt exteri oꝛ:deꝰ aũt interioꝛ. Nihil eſt eo interiuſ. nihil eo pᷣſentiꝰ Interioꝛ eſt omi re.qꝛ in ipo ſunt om̃ia.Exterioꝛ eſt oĩ re: qꝛ ieẽ ſuꝑ omia. Ab h̊ ergo mũdo ad deum re/ uertentes. ⁊ q̃ſi ab imo ſurſum aſcenden tes ꝑ noſmetipᷣos trãſire debemꝰ. Aſcen dere enĩ ad deũ:hoc eſt intrare ſeipᷣum:et nõ ſolũ ad ſe intrare:ſʒ ineffabili quodaʒ modo in intimis ſeipᷣm trãſire.Qui eniʒ interiꝰ intrans ⁊ intrinſecꝰ penetrãs ſe/ ipᷣm trãſcendit:ille veracit ad deũ aſcen/ dit.Ab huiꝰ Sgᷣmũdi diſtractionibuſ coꝛ noſtruʒ colligamꝰ:⁊ ad interioꝛa gaudia reuocemꝰ.Et ſi coꝛ noſtrum ſemꝑ tenere nõ poſſumꝰ:ſaltẽ ab illicitꝭ ⁊ vanis cogi tationibe reſtringamꝰ:vt aliqñ in diuine ↄtemplatiõis lumine figere valeamus. Hec eſt enĩ reqͥes coꝛdis nr̃i.cũ in deia/ moꝛe ꝑ deſideriũ figit᷑. Hec eſt vita coꝛ/ dis nr̃i:cũ deũ ſuum ↄtemplat᷑:⁊ ipᷣa ſua cõtemplatiõe ſuauit᷑ reticit᷑. Et dulceẽ il li ſemꝑ ad ↄſiderandũ.qð ad amanduʒ ⁊ laudandũ ſemꝑ eſt ſuaue. Nihil eĩ ad be atã vitã pꝛeſtãtiꝰ videt᷑.quã velut clauſii carnalib ſenſibo:extra carnẽ mũdũq;:af fectũ quẽpiã intra ſemetipᷣm ↄuerti.alie nũq; effectũ a moꝛtaliuzʒ cupiditatibo ſi/ bi ſoli ⁊ deo logui. De comꝑatione anĩe ad ea de by coꝛ Pus con 4 m aniĩa ſit incoꝛpoꝛea:ꝑ ſubti lioꝛẽ naturã coꝛꝑis ſui.i.ꝑ igneʒ ⁊ aerẽ:q̃ in iſto qͥʒ mũdo bcellen/ tia ſunt coꝛꝑa:⁊ iõ mag ſubtilioꝛa coꝛ/ pus adminiſtrat. Iſta ſiqͥdẽ pꝛioꝛa exci/ piunt intꝰ anĩe viuificãtꝭ:eo ꝙ incoꝛpo/ ree nature ſũt ꝓpinoꝛa:qᷓ; humoꝛ ⁊ ter/ ra:vt ad eoꝝ ꝓximũ miniſteriũ tota mo/ les adminiſtret᷑. Nullus ſine his duob vl in coꝛꝑe ſenſus eſt:vł ab anĩa ſponta/ neꝰ coꝛꝑis motꝰ. Ignis et aer que leuia ſunt:mouẽt aquã ⁊ terrã qᷓ grauia ſunt. Quapꝛopr etiã coꝛꝑa poſt anĩe abſceſſũ moueri nõ videmꝰ.qꝛ ignis ⁊ aer:q duo ꝑ anĩe pꝛeſentiã tenent᷑ in coꝛꝑe terreno⁊ humido vt omniñ q̃ttuoꝛ fiat temꝑatio: poſt eiuſdẽ anĩe abſceſſum ad ſuꝑna eua dũt ac ſeſe expediũt.Coꝛꝑis aũt cõpoſi/⸗ tio ſic fit. Coꝛpus ↄſtat ex officialib mẽ bꝛis. officialia exↄſimilibs.conſimilia ex humoꝛib.humoꝛes ex cibis.cibi ex ele/⸗ mẽtis.⁊ nihil hoꝝ eſtania:ſʒ in iſtꝭ tan fhoſrinnläͤn Miigoſennzen inorgniog ſalitthuic t mi viuenti-0 fuerintogruun coditania⸗ ſafpenntinultn hmocſi piintellariinn⸗ nmntiibi gftatwdeleern Coupus ait a Hicötenperath losſnuſicä inſt ret ucofractu Aria veo teen Aementopptb cercentteiſecl buo coꝛp pten Ptemnp? locli Perieſeänömel n Drüninre Wwo nouck fuonddadac lendogönoc qeeperlociſp⸗ coꝛpenonege hectpe vtali foꝛma vralig o (Nrgug . (Lu Verani b Pocibbi nſchnarintie gpotſeninpß ccde'neyinſe holblhernint ſaiglboßzin W Mnſicckron⸗ neringitnd naneſmg Planigntäiſ. hermmnentde ſoderultnn aſoin nücdiüdat oſurſun n lirededen nnzre ſöne 5 iheff hbllgo⸗ niſte Dug inſec penening citad deier diſractiondbue adintnongn — EE Nütrum ſngmr Alictftnmusn deeyt algiimduie eſger mems. Cis nñicindir 1Decckrince, Amplaßt önle nſicit. Etduleil göadamencu;: ne. Pibieiadbe tquärenutcauſ⸗ mi Nidi wohmn dneni⸗ U apicintht miezde dee2 õ nps i bͦnünflln Gbtlian / degionerc 86 Cqincdo/ möbumdetlc⸗ riniſtoni tolnd — erlabenine nisctin gellj miihn gwt . gnugronn, ſttomars⸗ inal ſnnng nuiii⸗ ncoffalt = = in oꝛganis agit ania: ꝛ⁊ boc coꝛpoꝛicõ ſulit ⁊ huic vite in qua factꝰ eſt hõ in ani mã viuentẽ.Que cũ temꝑata ⁊ oꝛdinata fuerint ↄgruunt viuificationi:⁊ nũqᷓ; re cedit ania.Si vero diſtemꝑata ⁊ confu/ ſa fuerint inuita recedit ania: ſecum tra/ hens omia:ſenſum:imaginationẽ:ratio/ nẽ: intellectũ:intelligentiã: cõcupiſcibili tatem ⁊ iraſcibilitatẽ:⁊ ex his ſᷣm merita afficit᷑ ad delectationeʒ ſiue ad doloꝛem. Coꝛpus aũt qð pꝛiꝰ integrũ tanq; oꝛga nũ cõtemperatũ ⁊ diſpoſitum erat vt me los muſicũ in ſe ↄtineret ⁊ tactũ reſona/ ret.nũc ↄfractum⁊ inutile e regiõe iacet. Anĩa vero recurrẽtibo ad regiones ſuas elementoꝝ ꝑtibꝰ:nõ hñs vbi vires ſuns exerceat:reqeſcit ab his tantũ motibo qͥ/ bus coꝛpꝰ ꝑ tempꝰ ⁊ locũ mouebat:ipia ꝑ tempꝰ illocaliter mota:qm̃ ⁊ ſi oꝛganũ perijt: ſed nõ melos:nec qð oꝛganuʒ mo/ uebat.Aniĩa inter deũ ⁊ coꝛpus poſita ꝑ tempꝰ mouet᷑:vł reminiſcẽdo qð oblita fuerat:vel diſcendo qð ignoꝛabat:vł vo lendo qð nolebat.ꝑ locũ vero nõ mouet᷑: qꝛ per loci ſpacia nõ diſtendit᷑. Deꝰ autẽ coꝛꝑe non eget vt ſit:nec loco vt alicubi: nec tꝑe vt aliqñ:nec cauſa vt aliũde: nec foꝛma vt aliquid:nec aliqͥ genere ſubie/ in quo ſubſiſtat vel cui aſſiſteat. Per quig anima vnitur deo. HW apitulũ.X VI. et ania quãdã ꝓpꝛiã naturã: omibo his mundane molis ele/ entꝭ excellentioꝛẽ: qua veracit . 2– nõ poſſit in aliq̃ fantaſia coꝛꝑaliũ imagi nũ qs ꝑ ſenſuʒ carnis percipimꝰ cogita/⸗ ri: ſed mẽte intelligi vitaq; ſentiri. Intel ligi põt.ſentiri nõ põt. Nõ eni eſt coꝛpꝰ nec de nec vita ſine ſenſu. qual eſt in ar/ boꝛibꝰ:nec vita ſine rõnali mẽte q̃lis eſt in anĩalib.ſʒ vita ⁊ vita ꝑpetua. Nec qͥ/ dem minoꝛ q; angloꝝ eſt futura: ſi ex p⸗/ cepto ſui creatorꝭ vixerit. Pꝛeceptũ gqũt eius eſt vt in dilectõe ei? maneamꝰ. Oa nete inquit in dilectione mea. Per dile/ ctionẽ nanq; ſibi rõnalem creaturaʒ co/⸗ pulauit:vt eũ ſemꝑ baberet ⁊ in ipo ſem per maneret.de eo ⁊ in eo delectans gau dens ⁊ exultans. Per dilectionẽ creato/ ri ſuoꝛ ſibijnuicẽ rõnalis creatura copu lata eſt: ſolũ nanq; dilectiõis vinculũ eſt qð ligat vtroſq; in idipᷣm. Per amoꝛem dei om̃es ei adheremꝰ.per amoꝛẽ pꝛoxi mi om̃es ad inuicẽ vnũ ſumꝰ:vt bonum omniũ fiat ſinguloꝝ:⁊ quod quiſqʒ in ſe nõ habet in altero poſſideat. Charitas ẽ via dei ad homĩes:⁊ via hominũ ad deũ Per charitatẽ enĩ venit deꝰ ad homĩes. venit ĩ homĩes.factꝰ eſt homo. Per cha ritatẽ homies diligũt deũ.eligunt deuz. ad deũ currunt:ad deũ ꝑueniũt. Sic fa miliaris eſt deo charitas:vt ipᷣe manſio/ nẽ habere nolit vbi charitas non fuerit. Di ergo charitatẽ habes deum habes. Quia deus charitas efft. Perſuaſio ad diligendum deum ꝑ be Neficia conditionis ⁊ redemptionis. T Capitulũ. XVII. MVer ego quantu peberem dili/ gere deum meu:qui me fecit cuʒ HEnon eram: redemit cũ perieram. Non eram:de nihilo me fecit.nõ lapidẽ: non arboꝛem:nõ auem:nõ aliquod dea/ nimalibꝰ:ſed hominẽ me voluit eſſe. de/ dit mihiviuere:ſentire:diſcernere. Peri/ eram:ad moꝛtalitatem deſcendit.moꝛta litatem ſuſcepit:paſſionẽ ſuſtinuit:moꝛ/ tem vicit:et ſic me reſtaurauit. Perieraʒx ⁊ abieram:quoniã in peccatis meis eraʒ venundatꝰ.venit ille poſt me vt redime/ ret me.⁊ tantum dilexit me vt ſanguinii ſui pꝛeciuʒ appenderet pꝛo me.taliq; pa cto reduxit me de exilio:⁊ redemit de ſer uitio. Nomine etiam ſuo vocauit me vt memoꝛiale ſuum ſemper eſſet apud me. Vnxit me oleo leticie.quo ipſe erat vn/ ctus:vt ab vncto eſſem vnctus:⁊ a chꝛi⸗/ ſto dicerer chꝛiſtianus. Sic gratia eius et miſericoꝛdia ſemper pꝛeuenerunt me. De multis nanq; periculis ſepe libera/ uit me liberatoꝛ meus.quando errabaʒ reduxit me.quando ignoꝛabam docuit me.quãdo peccabam coꝛripuit me.quã do triſtabar conſolatus eſt me. quando deſperabam confoꝛtauit me.quando ce cidi erexit me.quando ſteti tenuit me.qũñ iui duxit me.quando veni ſuſcepit me. Hec ⁊ multa alia fecit mihi deus meus. de quib dulce eſt mihi ſemꝑ loqͥ. ſemwer cogitare.ſemꝑ gratiaſ aattavtpomdb; V De ſpiritu ⁊ anima bñficijs eiꝰ poſſim ſempꝑ eũ laudare eta⸗/ mare.Cũ eĩ cũctꝭ ſu pᷣſidẽſ.ſinglłos ĩple7 vbiq; pñs:vniuerſoꝝ curã agens:⁊ tam ſingulł q; om̃ibus ꝓuidẽs.ita totum ad cuſtodiã meã occupatuʒ video:vt ſi ego ſuꝑ cuſtodiã meã ſtabo:q̃ſi oim oblitus ſit:⁊ mihi ſoli intẽdere velit. Semꝑ ſep ſentẽ exhibet.ſemꝑ ſe paratũ offert:ſi me paratum inuenerit. Quocunq; meverte ro non me deſerit niſi ego pꝛioꝛ eum de/ ſeram. Ubicũq; fuero non recedit:quo/ niam vbiq; ẽ:vt quocũq; iero inueniam eũ cũ q̊ poſſim eſſe.Quicqͥd fecero ꝑiter aſſiſtit:vtpote ppetuꝰ inſpectoꝛ oĩm co⸗ gitationũ intẽtionũ⁊ actionũ meaꝝ.Cũ hec diligentↄſidero:timoꝛe ꝑiter ⁊ ingẽ ti ruboꝛe ↄfundoꝛ:qꝛ illũ vbiq; mihi pꝛe ſentẽ ⁊ oĩa occulta mea videntẽ intueoꝛ. Multa eĩ ſunt ĩ me de qbo coꝛã ocuł eiꝰ erubeſco:⁊ ꝓ quibo ei valde diſplicere ti meo. Hec ꝓ his oĩb, q illi rependã ba/ beo niſi tin vt diligã eũ. Nõ eĩ meliꝰ nec decentiꝰ q; ꝑ dilectionẽ rependi põt:qð ꝑ dilectionẽ datũ eſt. Hec pᷣter rẽ dixiſſe videoꝛ:ſed foꝛte nõ pᷣter vtilitatẽ mihi:⁊ his qͥ mecũ ſentiũt q̃ ego ſenti. De cõꝑatiõe aĩe ad carnẽ:⁊ quõ ſit in apkm. XVIII. oꝛe vel in loco. nere cũ inde ſegregare ſe poſſit: nec reti/ „ enĩ ania vita ſua facit carnẽ viuere.et de fonte nature ſue irrigat animãdo. ſic ca/ ro ꝑ coꝛruptelã materie ſue aĩam:ſi cupi ditatibo illicit illigauerit occidit Et cuʒ altera natura alteriꝰ trãſit:trãſit vnaque qʒ in victricis naturã.i.vt carnẽ ſpũaleʒ anĩa vᷣtutibo ſuis pᷣſtet.aut anĩazʒ carnalẽ caro victrix eius efficiat:anĩa tñ nihil de moꝛte hr̃e põt:niſi ꝑ vitia ei ꝓpinatũ fu erit. Nec caro aliqͥd devita retinere p̃t:ni ſi ab anĩa fuerit irrigata. Nec in alterius naturã altera tranſire põt:niſi aut vitijs infecta:aut virtutibo deterſa fuerit. Roõ/ ne inſignita eſt aĩa:qua artibo docet᷑ egre gijs:⁊ diſciplinis inſtruit᷑ eximijs:vt di nina ſapiat: ⁊ hũana ꝑtractet:atq; ſic ce/ Nima pñtia ſua coꝛpꝰviuificat. ⁊ ſic colligata ẽ ei:vt nec cũ velit creatorꝭ iuſſionẽ audierit. In vita ſiqdẽ anĩe conſiſtit vita coꝛꝑis.⁊ de moꝛte coꝛꝑis deſcẽdit moꝛs anĩie Sicut tera aĩalia decent excellat. vtpote ſubſt tia rõnalis. In hoc enĩ ꝓpꝛie eſt aĩa ſuba rõnalis.i.ſpũs rõnalis. Immoꝛtalis eſt anĩa:ne a creator ſui ſiłitudine diſcrepa re videat᷑. Nõ enim poterat eſſe imago ⁊ ſilitudo dei:ſi moꝛtis termino clauderet Scðm quẽdã modũ vite quẽ nullo mõ põt amittere:immoꝛtalł eſt. Scðm vero qᷓndã mutabilitatẽ qua põt vł melioꝛ vł deterioꝛ fieri:moꝛtal eſt.Et ſicut moꝛta lis eſt cũ beate viuere ꝑdit:licet miſerevi uere amittere nõ poſſit.ſic reſpectu incoꝛ poꝛei dei coꝛpoꝛea eſt. Nihil enĩ inuiſibi le ⁊ incoꝛpoꝛeũ natura credendũ eſt pᷣter ſolũ deũ:id eſt pꝛẽm ⁊ filiũ ⁊ ſi pumſctm̃. Qui ex eo incoꝛpoꝛeus ⁊ inuiſibilis di/ citur:qꝛ infinitus⁊ incircũſcriptꝰ eſt ſim plex ⁊ ſibi om̃ibus modis ſufficiens ſe/ ipo ⁊ idipᷣm.Et cũ vbiq; ſit:in ſemetibo inuiſibilis⁊ incoꝛpoꝛeus eſſe dinoſcitur Omnis vero rõnalis creatura coꝛpoꝛea eſt.angeli ⁊ om̃es virtutes coꝛpoꝛee ſũt. licet nõ carne ſubſiſtant.Et ex eo intelle ctuales naturas coꝛpoꝛeas eſſe dicimꝰ: quia loco circũſcribũtur.ſicut ⁊ ania hu mana:que carne clauditur:q̃ idcirco eſſe in loco ⁊ localis dici poteſt In locoquia hic alicubi pᷣſens eſt. localis.quia quod alicubi pᷣſens eſt totũ:alibi nõ eſt Nõ ha bet tamẽ coꝛpoꝛalẽ dimenſionẽ:nec coꝛ/ poꝛalẽ circũſcriptionẽ:quoniã coꝛꝑalis quãtitatis expers eſt. Sed qꝛ ꝑ pᷣſentiã ⁊ oꝑationẽ in loco concluditur:localis ⁊ ipa dicit᷑veruntamẽ nõ ſicut coꝛpuſ:cui ſm locũ:pꝛincipiũ mediũ ⁊ finis aſſigna tur.Circũſcriptũ eſt quod cũ alicubi eſt totũ.nõ poteſt eſſe ſimul alibi.quod ð ſo lis coꝛpoꝛeis naturis cernit᷑. Incircum/ ſcriptũ vero eſt quod ſimul eſt vbiq; to/ tum.qð de ſolo deo intelligit᷑. Circum/ ſcriptum auteʒ ſimul ⁊ incircũſcriptum eſt quod cum alicubi ſit totum.poteſt ſi/ mul alibi eſſe totum.non tamẽ vbiq;.qdð de creatis ſpiritibus cognoſcitur.Si eĩ anima non eſſet tota in ſingulis mẽbꝛis ſui coꝛꝑis.nõ ſentiret tota in ſinguł mẽ/ bꝛis ſui coꝛꝑis.Reſpectuvero nature in coꝛpoꝛee qᷓ ſũme incõmutabił vbiq; eſt. coꝛpoꝛea eſt ania.quoniã tale alid nõ ẽ ipa:nec tñ ꝑ loci ſpaciũ ita ſiſtit᷑ vł moue tur tmniote aAbieuione porteß intote culus otbiste mninoriloec cubiihniſi lontiniingl⸗ pbicgcttot int luraſunſcnin ſuotani; nquo föincngectin. nalopcipve dr Pollüicop Uutſäktangereto lchſaismot KDadaza Raodatde odoraratorn guipelat Tongtügitt pꝛobat vlin gioa ſünonm tick nſisr. tciton, nemu ota pulttotaen iuntot eſtcogit⸗ ſtdlecto Lercedligere ayiruts ( ermnt Aufn iis tino unpdepmniſiog Catiaſune wgilſtnutrn derinig lit inpmnan⸗ Kaſii ſnlihci — lat otſi en pprectii Alis innont niſilimdinede potenrcſtnn nsterminoce üviteqnsle — W — S 4 = = unkct.Schn egnapötykneie ulck.Etſannn erepairlinnin oſitſierthenir ick. iblaiinſt 1mmrdcicſitn st inniſbled⸗ iirrüſenpeſckin nois iuffaanbl big ſinin merin s eſedinoſcin Catur Rpdee mues Nponeeſi m. Ecr woin oens aſedin bütur ſantt nie uudinriidn icigock bonn locnisnue ilbiſicf M inanianinto, Nioni cals Gigbiri ccintloeli ſöſontenplta Naiitftis iſin guodci ati mul bicrolnb Scnit atn Aürulckttis/ Iemniceptunn ſvmmbolctſ, me n lI.). ,Pagianſe pfet: nec; no loco et. Hullũ eniĩ coꝛpꝰ aut ſil tangi totuʒ põt. aut ſilł tangere totũ põt.Anĩa vero in ꝗͥ/ tur.vt maioꝛe ſui ꝑte maioꝛẽ locũ occu/ pet.⁊ bꝛeuioꝛe bꝛeuioꝛem:minoꝛq; ſit in parte q; in toto. Per om̃s ſiquidẽ parti/ culas coꝛꝑis tota ſil adeſt. nec minoꝛ in minoꝛibo:nec in maioꝛibo maioꝛ. Sʒ ali cu bi intẽſius alicubi remiſſiꝰ:⁊ in oꝛbuſ tota ⁊ in ſingulł tota eſt. Sicut enĩ deus vbiq; eſt totꝰ in toto mũdo ⁊ in omĩ crea tura ſua.ſic aĩa vbiq; tota in toto coꝛꝑe ſuo:tanq; in quodã mũdo ſuo.intenſius tñ in coꝛde et in cerebꝛo: quẽadmodum deus pᷣcipue dicitur eſſe in celo. Domg NKXapitulum. XIXNX. ci viſibił eſſet:coꝛpoꝛea eẽt. Et tota ſil in vno loco eſſe poſſet. buſcũq; ſuis motibovł actibo tota ſił ad/ eſt. Tota vidʒ.⁊ totaviſoꝝ meminit.To ta audit:et tota ſonoꝝ reminiſcit᷑. Tota odoꝛat:⁊ tota odoꝛes recolit.Tota ꝑ lin guã ⁊ palatuʒ ſapoꝛes ſentit ⁊ diſcernit. Zota tãgit ⁊ dura ⁊ mollia.Lota ſibap pꝛobat vł impꝛobat. Calida vero vlł fri gida ſũmo tm̃ digito tota decernit.To⸗ ta eſt viſus.tota ẽ auditꝰ.tota meminit. ⁊ cũ tota meminit:tota eſt mẽoꝛia.Cum tota vult:tota eſt volũtas.Cũ tota cogi tat:tota eſt cogitatio. Cũ tota diligit:to ta eſt dilectio. Põt nãq; ex ꝑte cogitare: ⁊ ex ꝑte diligere. e paſſiones: 2 q̃ttuoꝛ virtutes eiꝰ. = D S Abet anĩa affectiões qbo exercet᷑ ad vᷣtutes. Doloꝛ nãq; de pecca tis.timoꝛ de ſupplicijs.deſideri um dentia nãq; ſcit qͥd debeat facere.tꝑanti am hʒ ↄtra ꝓſpera.foꝛtitudineʒ ð aduer/ ſa.iuſticiã q ſcit qͥd cuiq; debeat reddere Pꝛudẽtia eſt ſcire qͥd poſſit. Yoꝛtitudo facere qð poſſit. Temꝑantia nõ pᷣſumere qð nõ poſſit. Juſticia non velle plus qᷓ; poſſit. Pꝛudẽtia ẽ in eligẽdis.Temꝑan/ tia in vtendis. Yoꝛtitudo in tolerandis Juſticia in diſtribuedis. Pꝛudentie eſt nia ſit in quolibet mẽbꝛo. uiſibił et incoꝛpoꝛea eſt aĩa.ſi coꝛpoꝛea eſſet ꝑtibil eẽt.⁊ ꝑteſ um de pmiſſis.gaudiũ de pꝛemijs.q̃daʒ exercitia ſunt vᷣtutũ. Habet eĩ virtutes qbus inſtruit᷑ ⁊ armat᷑ ↄtra vitia. A pꝛu cCcvVII nihil penitendũ appetere:⁊ nihil pᷣter iu ſtum velle facere.Cemꝑantie eſt nibũ p/ ter turpia timere:⁊ quicqͥd agimꝰ vel co gitam? ad rõnis noꝛmã dirigere. YFoꝛti/ tudinis eſt terrenas cupiditates nõ ſolũ repꝛimere:ſed penitꝰ obliuiſci. Juſticie eſt oẽm animi cogitationẽ ad ſolũ deum erigere.eũq; tanq; nihil aliud ſit ſola mæ tis acie intueri. Habet aũt ania ſacramæz tales vᷣtutes quibo iniciatur:id eſt ſidem ſpem:ſacramẽtũ:baptiſmũ: inunctionẽ: ↄfirmationẽ:et cetera quibo deo ↄſecrat᷑. Habet etiã vᷣtutes quibo ꝓficit ⁊ quibꝰ deo ↄiungit᷑vt humilitas:puritas:cha ritas. Humilitas eã deo ſubijcit. Puri/ tas iungit. Charitas vnit Habʒ quoq; anĩia vires quib coꝛꝑi cõmiſcet᷑.quaruʒ pma eſt natural:ſcdᷣa vitalis: tercia ania lis.Et ſicut deꝰ trinus ⁊ vnꝰ:verus ⁊ ꝑ/ fectus:om̃ia tenet:oĩa implet:om̃ia ſuſti net:oĩa ſuꝑexcedit:om̃ia circũplectitur. ſic anĩa his tribo viribo ꝑ totũ coꝛpꝰ diſ/ funditur:nõ locali diſtẽſione:ſʒ vitali in tenſione. Natural nanqʒ virtꝰ oꝑatur in epate ſanguinẽ ⁊ alios hũoꝛes: q̊s ꝑ ve/ nas ad om̃ia coꝛꝑis mẽbꝛa tranſmittit. vt inde augeant᷑ et nutriant᷑. Uis iſta q/ drifaria eſt. Diuidit᷑ nãq; in appetitiuã. retentiuã.expulſiuã:⁊ diſtributiuã.Ap/⸗ petitiua que ſunt neceſſaria coꝛꝑi appe/ tit. retentiua ſumpta retinet:donec ex il/ lis digeſtio vtilis fiat. Expulſiua noci ua ⁊ ſuperflua expellit. Diſtributiua bo nos bonoꝝ ciboꝛũ humoꝛes om̃iba mẽ/ bꝛis diſtribuit:put cuiq; expedit. (Laplm. XXI IJIs vital eſt in doꝛde:q̃ ad tẽpe/ vV rãdũ feruoꝛẽ coꝛdis aerẽ hauri/ endo atq; reddẽdo:vitã ⁊ ſalutẽ guinẽ per venas.q ¶ De vᷣtute coꝛdis impellit ſan toti coꝛꝑi tribuit Aere nãq; puro ſangui nẽ purificatũ ꝑ totũ coꝛpꝰ ĩpellit per ve nas pulſatiles:q̃ arterie vocant᷑. Ex q̃rũ motu tẽperãtiã atq; diſtẽperãtiã coꝛdis fiſici ↄgnoſcũt. Iſtas vires hñt oĩa ania lia:⁊ iõ coꝛꝑis magꝭ vident᷑ eẽ qᷓ; anĩe.cũ ania ſit vita coꝛpoꝛis. ¶ De virtute cerebꝛi et partibo eius. (¶ Kapitulũ. XXII Js anialis eſt in cerebꝛo:ꝛ inde te vocat᷑ mẽoꝛial:qꝛ ibi recommẽ vigere facit quinq; ſenſus coꝛpoꝛis. Ju bet enim voces edere: membꝛa mouere. Tres nanq; ſunt ventriculi cerebꝛi. Vnus anterioꝛ a quo omnes ſenſus.al/ ter poſterioꝛ a qͥ omis motus. tercius in ter vtrũq; mediꝰ.i.rõnalis. Fo⸗ Bis ſen/ ſus ſic fiunt Oð eſt in coꝛꝑe ſubtiliſſimũ ⁊ ob hoc anĩe ſimiliꝰ ⁊ viciniꝰ qᷓ; cetera: id eſt lux.pꝛimũ ꝑ oculos ipᷣos diffundi lia intuẽda.deinde mixtura q̃dã pᷣmo cũ gere puro.ſcdo cũ aere caligioſo atq; ne/ buloſo.tercio cũ coꝛpulentioꝛe humoꝛe: qrto cũ terrena craſſitudine:nq; ſenſus cũ ipᷣo ſenſu oculoꝝ ꝑficit:vbi ipᷣa ſola ex cellit. Iſti ſenſus qꝛ in ſola facie pꝛeloca ti ſũt:iõ ſcriptũ arbitroꝛ: qm̃ dñs in faci em inſufflauit homini ſpiraculũ vite:et factꝰ eſt in aiam viuentẽ. Anterioꝛ àppe pars poſterioꝛi merito pᷣponit᷑: quia iſta Ducit ⁊ illa ſeq tur.ab iſta ſenſus ⁊ ab illa motꝰ.ſicut ↄſiliũ pᷣcedit actionẽ. Iſtevi/⸗ res tã aĩe q; coꝛꝑis dici pñt.qꝛ ab aia in coꝛꝑe fiũt:nec ſine vtroq; fieri pñt. JIun pꝛima pꝑte cerebꝛi vis aĩalis vocatur fan taſticalis.i.imaginaria:qꝛ in ea coꝛꝑaliũ reꝝ ſilitudines ⁊ imagines ↄtinent᷑tvñ ? fantaſticũ ðꝛ. In media ꝑte cerebꝛi vo/ cat᷑ rõnalis:qꝛ ibi examiat ⁊ iudicat ea qᷓ p imaginatiõeʒ repᷣſentant᷑. In vltima ꝑ —— moꝛie rõne iudicata. luedã veronon. (I. M+Liud eſtitaq; in nopᷣ q̃ coꝛpoꝛa ſentimꝰ:qð qͥnq; coꝛꝑis ſenſibꝰ poꝛibo ſiłia cernimꝰ:vbi ⁊ noſipᷣos nõ a/ liter qᷓ ſiłes coꝛꝑibo intuemur. Aliud q̃ nec coꝛꝑa nec coꝛpoꝝ ſiłitudines aſpici mus.ſʒ alias res q̃ nõ hñt imagines ſui ſiles.ſicut eſt deꝰ:⁊ ipᷣa mens rõnalis:vł intelligẽtia:vł rõ.ſicut etiã vᷣtutes: pꝛu/ dẽtia:iuſticia:caſtitas:charitas: pietas: ⁊ q̃cũq; alie ſũt:q̃s intelligẽdo vł cogitã/ do enumeramꝰ:diſcernimꝰ ⁊ diffinimus Pon anĩa nõ eſt coꝛpꝰ:qꝛ nõ oĩs ſiłitu o coꝛꝑis coꝛpꝰ eſt.Doꝛmitti enĩ tibi in ſomnis velut coꝛpꝰ apꝑebit. neq; id coꝛ pus tuũ ſʒ aĩa tua:nec veꝝ coꝛpꝰ ſʒ ſili/ De ſpiritu anima dat me Duomõ quedã intalligimꝰ p ſomniũ aö NXIII facimꝰ. Aliud qͥ nõ coꝛꝑa ſed coꝛ —MN tudo coꝛꝑis tui. Jacebit enĩ coꝛpꝰtuuʒ?: ambulabit ipᷣa.Tacebit lingua coꝛporꝰ⸗ tui:loq̃tur ipᷣa.Clauſi erũt ocłi tui:vide bit ipa:⁊ ita in ea tota ⁊ integra cernet᷑ ſi - militudo carnis tue. In hac ſilitudie qi ꝑioca ↄgnita ł incognita diſcurrit:⁊ ſen tit leta vł triſtia.Ania eẽ moꝛtui ſiẽ doꝛ mient in ipᷣa ſiłlitudine coꝛꝑis ſuiſentit ſeu bona ſeu mala.nõ ſunt tñ coꝛꝑalia ſʒ coꝛpꝑibo ſiłia.qͥbo anie coꝛpibo exute afficcd unt᷑ ſeu bñ ſeu male.cũ ⁊ ipᷣe ſuis coꝛꝑibb ſiles ſibimet appareãt. Sũt tñ ⁊ verale ticia ⁊ vᷣa moleſtia facta de ſuba ſpũali in ſubſtãtia ſpũali.Certũ nempe eſt qndaʒ ſpũalẽ naturã eſſe in nob:vbi coꝛpꝑaliũ re rũ ſilitudies aut ſoꝛmant᷑ aut foꝛmate in gerunt᷑:ſiue cũ pᷣſentia aliq̃ ſenſu coꝛporꝭ tangimꝰ⁊ ↄtinuo eoꝝ ſilitudo in ſpiritu foꝛmatur:⁊ in memoꝛia reconditur.ſiue cũ abſentia iã nota vłq̃ nõ nouimꝰ cogi- tamꝰ:vt inde foꝛmet᷑ qͥ dã ſpũal intellectꝰ Innumerabilia ecꝓ arbitrio⁊ opinatio ne fingimꝰ:q̃ vł nõ ſunt vł eſſe neſciunt᷑. Innumerabiles ʒ ⁊ varie ſoꝛme 8 in anĩo nr̃o vᷣſant᷑:vł cũ aliqͥd facimꝰ vel fa/ cturi ſumꝰ:aliqᷓ etiaʒ ſpũ rapiẽte tollitur anima in huiuſmõi vidẽda ſeu bona ſeu mala. Nimia quoq; intentiõe cogitatio nis vel aliq̃ᷓ vi moꝛbi:vt freneticis per fe bꝛem accidere ſolet.ſeu cõmixtione alte⸗ rius cuiuſdaʒ ſpũs ſeu boni ſeu mali.ita coꝛꝑaliũ reꝝ imagines in ſpũ expꝛimũ/ tur tanq; coꝛꝑa ipius coꝛpis ſenſibo pꝛe ſe entent: vt ab ſentia videãt᷑ ageſſe etãq; p ſentia:⁊ q̃ ñ ſũt tãq;ᷓ pᷣ ocuł aſſint.A doꝛ/ miẽtibo ec młta vidẽt᷑ vł nihil vł aliqͥd ſi ghificãtia. Uñ ſepe imagĩes reꝝ coꝛꝑali um tãta ilł expᷣſſiõe repñtãt᷑ ĩ ſomnijſ:q̃n ta ipᷣa coꝛpa pñtãt᷑ vigilãtib:vt int᷑ viſio nẽ doꝛmiẽtiũ⁊ verã cõmixtiõeʒ vigilãtiũ nõ diſcernat᷑:ſʒ ↄtinuo eis caro moueat᷑. ⁊23 ꝓpoſitũ ſuũ vłõ licitos moꝛes ↄcũ/ berevideãt᷑:⁊ qð naturalr collectũ ẽ ꝑ ge nitales vias emittat᷑. Hũc motũ caſti vi gilãtes cohibẽt ⁊ refrenãt. Doꝛmientes aũt iõ nõ pñt:qꝛ in ptãte nõ hñt imagis coꝛꝑalł expꝛeſſionẽ:qua caro naturaliter mouet᷑.⁊ ſeqͥ tur qð coitũ ſeqͥ ſolʒ.⁊ qð ſi ne peccato a vigilãtibus fieri nõ poteſt. SGic in ſpũ ⁊ coꝛꝑaliũ reꝝ imagines ap ò — porntnle teratbinnüden notupprio Pusnoſiihr ſeutirerpkade⸗ dirgere el tuchhevautiot ml coiendo⸗ utobieenginen 6ggagignoſpirt nuutpulial mpi Uinae creatur dei ner Mhzgoniyn ſ. Gienierſen. Nuuq ninolhaue ſa Gigüterden derchdgine Gügnie itäd ſiſpüniswdn Cretüchteren⸗ velignei Au cotinerur n nullo ſpagof⸗ ltellgenguſi re uavabof moieinulibite⸗ boenanetder lut⸗Percopns⸗ teriacueineis fs Spiniuc ur Oulchiei liguigetegteii 4 Mocclltar⸗ pox erpꝛeſt lln ſpuͦpigen⸗ ſecpa ner o⸗ ſiͤtſcurcfi Puntngaffig n nügeenzſtoni chit lcnpn Aebit inangcan ngc, uſicitoci nie ttihegneni, e Irbeſtni Wut dian uoniſen mae chog ſiin AWirm l nthmin Aan eſwannh wüciine dihintin Ccnimmetiini keüwörhinlin ſomantufenni Gmnaliäſaincer cor ilitncoißn vtijnönonint craciſpüakiner pearditriotonan dſant N ſeſten zrymeſumn cäidhen aißzſpüſgpitl nöi dit u ag inamiaen tiryfmni ucininitrit interu winhü eehind, 8 ſaiphu ideät ncſetiß oanl anin nbl aitel ethitiiſnſin junininhl l msi7le ins natcd nirolecn ie Hicnotiſi ir oenn rtoſftnͤ uncnoſniii 1 . ins upr parent.⁊ multa ꝓ arbitrio fingunt᷑ velpᷣ ter arbitriũ demonſtrant᷑. Jha nãq; ania q̃ motu ꝓpꝛio ſemꝑ in motu eſt:qꝛ ꝑ coꝛ/ pus nõ ſinit᷑:vel non plene ſinit᷑ coꝛꝑalia ſentire:vł ad coꝛꝑalia vim ſue intentõis dirigere.coꝛꝑe ſopito.ſpũ coꝛꝑaliũ ſiłi/ tudines aut ipᷣa agit ſicut ⁊ imagĩes coꝛ poꝛũ cogitando ex ſeipᷣa verſare aſſolet. aut obiectas intuetur:cum in eas viden ae aliquo ſpiritu aſſumitur. emultiplici viſu anime. — apitulum. XXIIII. NMNlima eſt ſuba ſpũalis:ſimplex: indiſſolubił: incoꝛpoꝛea:paſſibi N Ais atq; mutabil: carẽs pondere ſigura ⁊ coloꝛe. Non eſt credenda ꝑs ſed creatura dei.nec etiã de ſuba dei vl deq/ libʒ elemẽtoꝝ materia:ſʒ ex nihilo ẽ crea ta. Di enĩ ex ſemetipᷣo eã deꝰ feciſſet.ne/ quaq; vitioſa aut mutabił aut miſera eſ ſet. Si aũt ex elemẽtis facta fuiſſet.eſſet coꝛpoꝛea:cũ ſit incoꝛpoꝛea:ignotaʒ hñs oꝛiginẽ.initiũ habʒ.finẽ nõ habʒ. Et cũ ſit ſpũalis nature nihil habʒ mixtũ con/ cretũq; terrenũ:nibil humidũ vł aereuz vel igneũ. Nullũ habet coloꝛẽ: nullo lo/ co ↄtinetur.nullis mẽebꝛis circũſcribit᷑. nullo ſpacio finit᷑.ſed ita eſt cogitanda ⁊ intelligenda:ſicut ſapiẽtia:iuſticia ⁊ eete re vᷣtutes ab om̃ipotente create. Natu/ ra aĩe inuiſibił eſt:ideo inuiſibilit᷑ in coꝛ/ poꝛe manet:⁊ de coꝛꝑe inuiſibilit᷑egredi tur. Per coꝛpus coꝛꝑa videt:ſicut celũ ⁊ terrã:⁊ que in eis ↄſpicua ſunt ocuł no/ ſtris. Spiritu coꝛpoꝝ ſiłitudines intue tur. Quicòqͥid enĩ coꝛpus nõ eſt ⁊ tamẽ a⸗/ liquid ẽ.recte iã ſpũs dicit᷑. Jdcirco qua dã vi occulta ⁊ ſpũali rapit᷑ ania.vt vice coꝛpoꝝ expꝛeſſas coꝛꝑaliũ rerũ ſilłitudi/ nes in ſpũvideat. Sed intellectu ea que nec coꝛꝑa nec coꝛpoꝝ foꝛmas habent cõ ſpicit.ſicut eſt iuſticia ⁊ ſapiẽtia:et velut ipᷣa mens om̃is anie affectio bona. Iſta tria genera viſionũ manifeſta ſunt. Pꝛi/ mũ coꝛꝑale.quo ꝑ coꝛpor ſenſus coꝛpo ralia ſentiunt. Scdᷣm ſpũale:quo coꝛpo rum ſiłitudines ſpũ nõ mente cernuntur Terciuʒ intellectuale:quo ille res q̃ nec coꝛpoꝛa nec coꝛpoꝝ foꝛmas hñt ↄſpici/ untur. Intellectuali viſione nunq; falli CCxIX tur anĩa.aut eniĩ intelligit ⁊ veꝝ eſt.aut ſi veꝝ nõ eſt:nõ intelligit. In viſione autẽ coꝛpoꝛali ſepe fallit᷑ anĩa:cuʒ in ipᷣis coꝛ2 poꝛibo ſieri putat quod ſit in coꝛpis ſen/ ſibus.ſicut nauigantib videt᷑ terra mo ueri:queſtat:⁊ intuentib celũ ſydera ſta re que mouent᷑.⁊ diuaricatis radijs ocu loꝝ res vna duas foꝛmas habere videt᷑. ⁊ vnꝰ homo duo capita.⁊ inaqua remuſ infractus.⁊ multa huiuſmõi. In viſiõe etiã ſpiritali anĩa fallit᷑ ⁊ illudit᷑: quoniã ea qꝗᷓ videt aliqua vera:aliq̃ falſa:aliq̃ per turbata:aliqua tranquilla ſunt. Jha au tẽ vera aliqua futuris oĩno ſilłlia vł aper/ te dicta.aliqua obſcuris ſignificatiõibꝰ vel q̃ſi figuratꝭ locutiõibo pᷣnunciata. n extaſi vero qñ ab om̃ibo coꝛꝑis ſenſibus glienatur ⁊ auertit᷑ ania:ampliꝰ qᷓ; ĩ ſom/ no ſolet.ſed minꝰ qᷓ; in moꝛte:nõ fallitur Ded ipᷣa mente diuinitꝰ adiuta: vel ali/ quo ipᷣa viſa exponẽte.ſicut ĩ apocalipſi iobanni exponebat᷑:magna reuelatio eſt Cũ eni bono ſpiritu aſſumit᷑anima falli nõ põt.qꝛ ſancti angeli miris modis vi/ ſa ſua facili quadã ac pꝛepotenti vnitiõe vel cõmixtione noſtra eſſe faciũt:⁊ viſio nẽ ſuã quodã ineffabili modo in ſpũ no/ ſtro infoꝛmant. IJpᷣi ſiquidẽ his coꝛꝑali/ bus iudicãdis ⁊ miniſtrãdis pᷣſunt:⁊ eo ruʒ ſignificatiuas ſiłitudines in ſpiritu ita diſcernunt:⁊ tanta potẽtia quodamo do tractãt:vt eas etiã poſſint hominum ſpiritibo reuelãdo miſcere. Inde eſt ꝙ an gelus dñi apparuit in ſomnis ioſeph di cens. Noli timere acciꝑe mariã ↄiugem tuã.Et iteꝝ.Tolle pueꝝ ⁊ matrẽ eius:⁊ fuge in egyptũ.Deus etiã ꝑ ꝓphetaʒ di cit.Effundã de ſpũ meo ſuꝑ oem carnẽ. ⁊ iuuenes viſiões videbũt:⁊ ſenes ſom/ nia ſomniabũt. Sũt ⁊ alia viſa vſitata⁊ humana:q vel ex ipᷣo ſpũ nr̃o multiplici ter exiſtũt:vł ex coꝛpe ſpũi qdðãmõ ſug/ gerunt᷑.ſicut fuerimꝰ affecti a carne łani mo. Nõ eni ſolũ vigilantes hoĩes curas ſuas cogitãdo vᷣſant ĩ ſiłitudinib coꝛpo rũ:veꝝ etiã doꝛmietes hoc ſepe ſomniãt quo indigent. Nã ⁊ negocia ſua gerũtex animi cupiditate.⁊ epulis⁊ pocuł inhi/ anter inſtãt.ſi foꝛte eſurientes ſitienteſq; doꝛmierint. Uigilãtibo etiã occulto qdã De ſpiritu ⁊ anima inſtinctu ingeſtas eſſe cogitatiões qᷓs di dẽ natura eſt oĩim tibo:ſiue in doꝛmiẽtibo:ſiue in egrotãti/ bus:qm̃ nõ ex alio genere ſr q̃ vident᷑:q; ex natura ſpũs:de q vel in qͥ fiũt ſilitudi nes coꝛpoꝝ. Uiſa ſiquidẽ freneticoꝛũ ſi/ milia ſunt viſis ſomniantiũ: obturatas nãq; vias ſentiẽdi hñt vt videãt qð ſom niãtes vidẽt. Uiſa ſomniantiũ ſiłia ſunt cogitatiõibo vigilantiuʒ. Doꝛmiẽtibo qͥ/ dẽ in cerebꝛo cõſopit᷑ via ſentiẽdi:que in tẽtionẽ ad ocłos ducit. Jõq; ipa intẽtio in aliud verſa cernit.viſa ſomnioꝝ tand; ſpecies coꝛꝑales adſint:vt ſibi doꝛmien tes vigilare videant᷑.⁊ non ſiłiq coꝛꝑibꝰ. ſeg ipᷣa coꝛpa intueri ſe putẽt. Ego autẽ peo:q̃nta celeritate ⁊ facilitate in ſe ania fabꝛicet imagines coꝛpoꝝ:q̃ ꝑ coꝛꝑis o⸗/ culos viderit:qᷓ; freneticoꝝ vł ſomnian tiũ vł etiã in extaſi viſiões. Quecũq; tñ illa natura viſoꝛũ eſt. ꝓculdubio coꝛpus nõ eſt. Hõ enĩ coꝛꝑa viſa illas imagines in ſpũ faciunt:nec eam vim hñt vt aliud uinarẽt nouimꝰ. Sicut cayphas ponti fex ꝓphetauit:cuz eiꝰ intẽtio ꝓphetandi volutatẽ nõ pfer. Wulta Niclel ala ⁊ ea⸗ iſionũ:ſiue in vigiläã⸗ multo ampliꝰ admiroꝛ ⁊ vehemẽtiꝰ ſtu / nerſa accidũt ſomnia.Etiã ſᷣm moꝛum hbumoꝝ varietates variantur ⁊ ſomnia. Allia naq; vident ſanguinei:alia colerici. alia flegmatici. Illi vidẽt rubea ⁊ varia. iſti nigra et alba. Yantaſma eſt qñ qͥ vix doꝛmire cepit ⁊ adhuc ſevigilare eſtimat aſpicere videt᷑ irruetes in ſe vł paſſim va gantes foꝛmas diſcrepãtes ⁊ varias.le/ tas vł turbuletas. In iſto genere ẽ ephi altes quã publica ꝑſuaſio qeſcentes opi natur inuadere:⁊ pondere ſuo pꝛeſſos ac ſentiẽtes grauare.Qð nõ eſt aliud qᷓ; q/ dam fumoſitas a ſtomaco vel a coꝛde ad cerebꝛũ aſcẽdens.⁊ ibi vim anĩalẽ cõpꝛi mens. ns. ¶ De fantaſticis viſionibus ⁊ de illuſio ib⸗ demonũ (¶ Ca. XXVI Vouerti pñ⸗t in lupos et iumenta. ⁊ queq; neceſſaria poꝛtare.poſtq; ꝑacta opa iterũ ad ſe redire:nec fieri in eis men tem beſtialẽ:ſed rõnalẽ hũanãq; ſeruari. Hoctc ſic intelligendũ eſt: qm̃ demões na turas nõ creant:ſed aliqͥd tale facere pñt vyt videant᷑ eſſe qðᷣ nõ ſunt. Nulla eni ar te vel ptãte animꝰ:ſed nec coꝛpꝰ quideʒ: aliqua rõne in mẽbꝛa vł in liniameta be/ Icit humana opinio ꝙ q̃daʒ ar / te mulieꝝ ⁊ ptãte demonũ hoĩeſ feno Kmuntmiust⸗ nitettbonis. critaaſiuſed ſpünnnpirt ſican hpiocn 1ſpuͦs erunns Inuo,Anininn acnuturniurti ſolamnnias. no menenlcul igruinsquic⸗ lifgeetinid lutlcens atc lerbitx cogu. ſitbißeplen⸗ iſulnletuode Pnncparöenatn Gipotantanlamn ubitnorefſict ptione arq; nalic naihcer Bol N 1 ſpũale foꝛmẽt:ſed ipᷣe ſpũs in ſeipᷣo cele ſtialia veracit᷑ ↄuerti põt.Sed fantaſti/ Juntuea⸗ ititate mirabili: vtpote ſpũalis: intelle⸗· cũ homis qð etiã cogitãdo ſiue ſomniã/⸗ l s mirani ctualis ⁊ rönallis do ꝑ reꝝ innumerabiliuz genera variat᷑: coybio Nacſi⸗ Quinc ſunt genera ſomnioꝛum. ⁊ cũ coꝛpꝰ nõ ſit:coꝛpoꝛum ſiles ſoꝛmas umm toe –(CLapitulũ. XXV. mir celeritate capit. Sopitis aũt ⁊ op genmioꝛerpien⸗ ‚MAYYniũ qᷓ ſibi videre vident᷑ doꝛ/ peeſſis hoĩs ſenſibo coꝛpoꝛeis.ad alioꝛũ leppterbrenitata o miẽtes qnq; ſunt genera: videli ſenſum figura coꝛpoꝛea ꝑduci põt.ita tñ uunzcicirrgne cet.Oꝛaculũ:viſio: ſomnium: in qꝙ coꝛpꝰ ipᷣm hoiĩs alicubi iaceat:viuens mines licüttr, ſomniũ ⁊ fantaſma. Oꝛaculũ eſt cum in quidèẽ ſed młto grauius atq; expᷣſſius q; lenspoſtihn ſomnis parẽs vl aliqᷓ ſancta grauiſq; ꝑ/ ſomno ſuis ſenſib obſeratꝭ. fantaſticuʒ onibefintlfr ſona ſeu ſacerdos vł etiã deꝰ euenturuz aut illud veluti foꝛmatũ in alicuiꝰ aialis poftentpocnn aliqd aꝑte vł nõ euenturũ:facienduʒ vel imaginẽ:alienis ſenſib appareat.taliſq; Ninoridenglh deuitandũ denũciat. Uiſio eſt cuʒ id a hoõ ſibi videat᷑:qualis ſibi videri poſſet ĩ linlnennl vigdet qð eodẽ mõ quo appamerat eue ſomnis: ⁊ poꝛtare onera. Que onera ſive teritziuſinn niet. Somniũ eſt figuris tectũ:⁊ ſine in / tra ſunt coꝛpa:poꝛtant᷑a demonibo: vt il/ Gſchng terpᷣtatiõe intelligi nõ põt. Inſomnium ludatur hoĩbo.partim vera oneꝝ coꝛꝑa. lidiinnen eſt qñ id qð fatigauerat vigilantẽ inge / partim falſa iumentoꝝ cernentibo. emnitgl rit ſe doꝛmieti:ſicut eſt cibi cura vł po/ 1 angeli boni vel mali interdũ hũa itiionig tus vl aliq ſtudia vel artes vł infirmiia nũ ſpum aſſumũt. aß. XXVII. eith n tes. Scdm nanq; ſtudia q̃ qͥſq; exercuit ¶ Umanũ ſpiritum aliqñ bonus Pütimei ſomniat:⁊ ſolitaꝝ artiũ ſimulacra in pꝛe h aliquando malus aſſumit ſpiri/ 1n dinns ſentia mẽtis impᷣſſa apparent in ſomnis. tus: nec facile diſcerni poteſta tis ſmuan Zuxta etiã inſirmitatũ diuerſitates di ,/ gqu ſpiritu aſſumat᷑:niſi quia bonus ine cit Kaige, bucheiglurttn ewinſeyloaſin epiteo vnnig. Pſto gnenig⸗ nigſocſſent Mareſuo peſſchn üͤck lz/ ſorn ttcten Aibirn lidin nnticbfſnde wi ( umopintogider ꝛptite danonihe nlupoocr iunn ortate hoſti o venerſienimcsn A hüanäczſenn läch oſndenst Atuekeet Znöſunt fun ſcdneccopeig en ir Oibinn ſopticyſien linnn, MN prun iie un chotsaliüi napkanſt n labiiub ti⸗ nusnpßfiun ebſen iin muiinici ſmenn 6 i inſti e .ononſir⸗ ,ononiytb C ſtruit: malus fallit. Yallit aũt ſepe in ma niteſtis bonis. vt cũ ſibi in eiſ creditũ ſu erit:ad ſua ſe ducat Sic plerũq; hũanũ ſpũm rapit:vt quadã occulta mixtura qᷓ ſi idem ſpũs eſſe videat᷑.⁊ ſpũs patiẽtis. ⁊ ſpũs vexantis:vt in demoniacis vide/ mus.Animã tñ homis:id eſt mentẽ nul la creatura iuxta ſubam implere põt:ni/ ſi ſola trinitas. Implere aũt dicit᷑ ſacha/ nas mentẽ alicuiꝰ ⁊ pꝛicipale coꝛdis:nõ ingrediens quidẽ in eũ ⁊ in ſenſum eius: ſed fraude et iniqͥtate:atq; omni malicia illũ alliciens atq; ſeducẽs: affectu mali/ cie trahit ꝑ cogitatiões ⁊ incentiuavitio rũ:qbo ipᷣe plenꝰ eſt:vtpote fallax nequã: 2 fraudulẽtus deceptoꝛ anĩaꝝ. Non enĩ participatõe nature ſeu ſubſtãtie:vt qui dã putant aniam implet diabolꝰ: aut eiꝰ habitatoꝛ efficit᷑: ſed ꝑ fraudulentã dece ptionẽ atq; maliciã:in eo habitare dicit quẽ implet.Soliꝰ eniĩ trinitat eſt intra⸗ dQ&Kapitulü. XXVIIII. ones ⁊ acrimonia ſenſus:et celeritate motꝰ aerei coꝛꝑis:ter/ renoꝝ coꝛpoꝝ ſenſum facile pᷣce/ dunt.⁊ quedã cogitata pᷣnunciant q̃ ho⸗ mines mirant᷑ ꝓpter tarditatem terreni coꝛꝑis.Acceſſit aũt demonib ꝑ tam lon gũ tempꝰ:quo eoꝝ vita ꝓtendit᷑reꝝ lon ge maioꝛ exꝑientia:qᷓ; hoĩbus põt eueni re ꝓpter bꝛeuitatẽ vite. Idcirco qdaʒ fu tura pᷣdicũt ⁊ quedã mira faciũt:qbo ho/ mines alliciũt ⁊ ſeducũt. Undeq̃dã mu lieres poſt ſathan ↄuerſe: demonũ illuſi onibo ⁊ fantaſmatib ſeducte:credũt ſe et Zaneuc ſenſum pᷣcedunt. m pꝛofitent᷑ nocturnis hoꝛis cũ diana pa/ ganoꝛũ dea:vł cũ herodiade et minerua ⁊ innumera mulierũ multitudine equita re:earũq; iuſſionibo obtemꝑare. Jpᷣe nã/ q; ſathanas:qͥ tranffigurat ſe in angeluxz lucis:cũ mentẽ cuiuſq; muliercule cepe/⸗ rit.⁊ hanc ſibi ꝑ infidelitatẽ ſubiugaue/ rit: ilico trãſfoꝛmat ſe in diuerſaꝝ ꝑſona/ rũ ſpecies ⁊ ſilitudines: ⁊ mentẽ quaʒ ca ptiuã tenet:in ſomnis deludens:mõ leta ⁊ mõ triſtia:mõ cognitas modo incogni tas pſonas oñdenſ:ꝑ deuia queq; dedu cit. Et cũ ſolus h patit᷑ ſpũs infidelł:nec rę ⁊ ĩplere naturã ſiue ſubaʒ quã creauit. P in anĩo ſed in coꝛꝑe euenire opinat᷑. Id/ circo nimis ſtult/ ⁊ hebes eſt qͥ hec omia q̃ in ſpiritu fiũt etiã in coꝛꝑe accidere ar/ bitratur. Lũ eʒzechiel ⁊ alij ꝓphete:iohã nes etiã euãgeliſta⁊ apli in ſpũ:nõ in coꝛ poꝛe viſiones viderunt. ¶ Quomõ moꝛtui cognoſcũt que fiunt in hoc mundo. as ei⸗ IVUm homines moꝛtui ſiue viui: „ hoĩibus doꝛmietib vel vigilan vt ſunt tibus apparẽt:nõ in ipis rebus dident᷑:ſed in buſdã ſilitudini/ bus rerũ. Iſtud aũt angelicis oꝑatiõib⸗ fieri credimꝰ:ꝑ diſpenſationẽ ꝓuidentie dei:bene vtentis bonis vł malis ſᷣm in/ ſcrutabilẽ altitudineʒ iudicioꝝ ſuoꝝ:ſi/ ue hinc inſtruant᷑ mentes moꝛtaliũ: ſiue fallant᷑:ſiue ↄſolent᷑:ſiue terreantur.ſicut vnicuiq; vel pᷣbenda eſt miſericoꝛdia:vel irroganda iuſticia:ab eo cui miſericoꝛdi am ⁊ iudiciũ nõ inaniter decantat eccłia Ibi ſiqͥdẽ ſunt ſpũs defunctoꝝ:vbi ſvi dẽt neq; audiũt:q̃ agũt᷑ aut eueniũt ĩ iſta vita hoĩb Ita tñ ẽ eis cura ð viuiſ:q;q; qd agant oĩno neſciãt:quẽadmodũ cura eſt nobis de moꝛtuiſ:q;nis qͥd agant vti q; neſciamꝰ. Neſciũt àdem moꝛtui qͥd h̊ agatur. Sed dũ hic agit᷑: poſtea audire pñʒt ab eis q hĩc moꝛiẽdo ad eos ꝑgunt: nõ qͥdẽ oĩno:ſʒ qᷓntuʒ ſinit᷑ eis indicare et eos oꝑtet audire.Scire etiã pñt ab an/ gel q hic nobᷣ pᷣſto ſunt:⁊ aias nr̃as ad il los deferũt. Spũ etiã dei reuelãte ↄgno ſcere pñt q̃ h agũtur q̃ neceſſariuʒ eſt eos noſcere.Quidã etiã ex moꝛtuis adviuoſ rapi pñt:nõ ꝑ ꝓpꝛiã naturã:ſʒ ꝑ diuinaz potẽtiã:vtꝝ tñ iſta fiãt ꝑ eoꝝ pñtiã:aut angłos ſuſcipiẽtes eoꝝ ꝑſonã:affirma re nõ audeo.Deꝰ enĩ opᷣs qͥ eſt vbiq; pꝛe ſens:ꝑ angłica miĩſteria vſq;quaq; diffu ſa. põt pᷣbere iſta hoĩby ſolatia qb ĩ huiꝰ vilę miſeria iudicat eſſe benda. EBeper tüs anime ⁊ eiꝰ virtutib. Mapituli.W XX. l Otẽtie aĩe atq; vᷣtutes:longa ex ercitatiõe ⁊ ſucceſſu tempoꝝ cre ſcüt. Jpᷣa vero nec creſcit nec de cyeſcit:ſed aut imparilitate mẽbꝛoꝝ:aut humoꝛũ craſſitudine ⁊ eoꝛũ coꝛruptiõe pꝛepedita:vires ſuas exercere nõ poteſt Anima carne exuta viuit:videt:audit et om̃es ſenſus atq; ingenia viuacit᷑ tenet. vtpote pura ſubtilis cita⁊ ꝑpetua.Et ſi cut deꝰ v biq; in ſemetipᷣo eſt. ſic aĩia vbi q; quodãmodo in ſemetipa eſt:at ꝑ hoG ibi erit ania poſt coꝛpꝰ:vbi erat agẽs in coꝛpꝑe.Ibi deꝰ eſt modo:vbi erat pꝛiꝰ q; mũdus fieret:vbi etiã foꝛet ſi müũdus de ſineret eſſe Sicut ſepe dictũ eſt:incoꝛpo rea eſt ania.põt tñ habere ſiłitudinẽ coꝛ poꝛis nõ coꝛꝑalẽ ſed coꝛꝑi ſileʒ:⁊ coꝛpo/⸗ raliũ oino mẽbꝛoꝝ. cũ de coꝛꝑe egredit᷑ Dic eni aut ad ſpualia ꝓ meritis fertur: aut ad loca pẽalia ſiłia coꝛꝑibꝰ: q̃lia ſepe demonſtrata ſunt his qͥ rapti ſunt a coꝛ/ poꝛis ſenſibo:⁊ moꝛtuis ſiles iacuerunt: cũ ⁊ ipᷣi in ſeipᷣis gererẽt quandã ſiłitudi nem coꝛꝑis ſui:ꝑ quã poſſent ad illa fer/ ri.⁊ talia ſiłibo ſenſibo experiri.Aniĩe ſiqͥ/ dem q̃ in coꝛpibus viuẽtes ꝑ dilectioneʒ viſibiliũ reꝝ coꝛpalibo imaginibo affici’ tur.a coꝛꝑibo exeuntes in eiſdẽ imagini / bus toꝛmẽta patiunt᷑. Pꝛopterea enĩ coꝛ poꝛalibo paſſiõibꝰ ibi teneri pñt:qꝛ a co ruptione coꝛꝑaliũ affectionũ hic mũda/ te non fuerũt:quã coꝛpulentiã de carnis dilectiõe traxerũt.Quedã autẽ anie ĩ eiſ dem locis in bus culpã cõmiſerũt pu / niunt᷑. Quedaʒ vero abditis receptacu vſq; ad vltimã reſurrectionẽ ↄtinent᷑.ſi⸗ cut digna ẽ vnaqueq; requie vł miſeria. Quomodo ania cognoſcit ſe per ſe. -— Easinnet ete M Ulta de ania dixi.ſed nõdũ dixi IAñ facta eſt: vł qũ de coꝛpe egre/ Aaitur. Oõð pꝛimuʒ poſui poſtea dica. qꝛ vltimũ nõ poſſum dicere.qꝛ ne/ ſcio finẽ meũ:hoc plane ſcio ꝙ moꝛtales ſumꝰ. ⁊ velimꝰ nolimus om̃s moꝛiemur Hihil eni moꝛte certiꝰ:⁊ nihil incertius hoꝛa moꝛtis. Nam neſcimꝰ qñ aut qũo aut vbi moꝛiemur: qm̃ moꝛs vbiq; nos expectat. Idcirco ſemꝑ debemꝰ eſſe pa/ rati:vt cũ coꝛpus reuertet᷑ ad terrã de q̃ ſumptũ eſt:ſpũs redeat ad deũ qͥ dedit il lum.Id ſiquidẽ nos maxime mouere de bet:ꝙ a veterib ſapietiby ita hõ diffini/ tus eſt:hõ eſt anial rõnale moꝛtale. Hoc genere poſito:qð anĩal dictũ eſt:gadditas duas differẽtias videmꝰ qbus admonẽ “ä DBW . 2 dus erat hõ ⁊ quo ſibi eſſet redeuudũ et ngeſin vnge fugiendũ SGicut enĩ ꝓgreſſus anie uecleeii vſcq; ad moꝛtalia lapſus eſt.ſic regreſfſus glunge re eiꝰ in rationẽ eſſe deberet:q̃ impugnanti tanſenan ſon bus vitijs reſiſterevaleat:vt ſᷣm naturaz palee ſuã viuat.⁊ oꝛdinari appetat ſub illo vi„, Eſh a delicet a q̊ regi debet:⁊ ſupꝛa ea q regere wiſſenen⸗ debet. Uno verbo:qð rõnale dicit᷑ ſepat ſiiſßlun . a beſtijs. alio qðᷣ moꝛtale ſepatura diu- utiflent nis llud niſi retinuerit beſtia enit. bin hſilli niſi ſe auerterit ad diuina nõ ꝑueniet Id debihbumit circo vt homo ſibi incognitꝰ cognoſct 6,Oicnin ſe magna opus habʒ ↄſuetudine recedẽè/ norkcogit. dia ſenſibo:vt animũ ad ſe colligat:⁊ĩ ſe nckno Nale ipo retineat. His ſiquidẽ ſenſib impe/ ſeſeanetſan dit᷑ anĩa ne cernere ſemetipᷣaz valeat ⁊ ce Dbeſerütb atoꝛem ſuũ:queʒ ſola ⁊ ſimplex ſine iſtis eniciibſn ochlis intueri doert. oorginm ¶ De dignitate anie ¶Ea. XXXII gſenoinntt Nima nanq; rõnalis int eas re eiatatpnl q̃ ſunt a deo ↄdite.ſuꝑat omĩa: Wszleguent AMigeo deo ꝓxima eſt qñ eſt u. gtdſen ciq; inqntũ charitate coheſerit: intantuy edolia; ab illo lumine intelligibili ꝑfuſa quolůͤ2, (chhin modo ⁊ ülluſtrata.nõ ꝑ coꝛpoꝛeos oclłlos AIuvic ſed ꝑ ipᷣius ſui pᷣncipale.i.p intelligentiã 6at deiü cernit: in quo eſt ꝑfectiſſima pulcri· Aludititn tudo ⁊ beatiſſima viſio:qua viſiõe fit be Ppggrarino ata. Remoueat ergo a conſideratiõe ſua Ppoptar noticias qᷓ ꝑ coꝛꝑis ſenſus extrinſecꝰ ca/ i deſott piuntur. Queq; nãq; coꝛꝑalia: eoꝝq; ſi/ ſoluta gco militudines. ſenſus qz ⁊ imaginatiões ĩ limafeccta⸗ memoꝛia inſixe:cũ recoꝛdãdo reminiſciũ coꝛpe exye turad exterioꝛẽ hoĩem ꝑtinẽt. q;q;ᷓ iſlttis Stuent⸗ q̃n nuncijs aĩa exterioꝛa pcipiat. Denſ/ uuſnöifenl ergo cui nihil ſeipᷣa pᷣſentiꝰ eſt: quadã in nihilcoꝛpo terioꝛi nõ ſimulata.ſed vera pñtia: vide/ dpaſſiöeimnn at ſe in ſe. Nihil eĩ tam nouit mens:q; id (nlfcjrõ qð ſibi p̃ſto eſt. Nec mag menti quic,d lunazni pꝛeſto eſt q; ipᷣa ſibi. Naʒ cognoſcit ſe vi hintgg in uere:ſe meminiſſe:ſe ĩtelligere: ſe velle. co cereno ſin gitare. ſcire. iudicare Hec om̃ia nouit in nn noͤf ſe:nec imaginatur q̃ſi extra ſe illa aliquo olencogg ſenſu coꝛpoꝛis tetigerit ſicut coꝛpoꝛalia fiunnn⸗ queq; tangunt᷑ Ex quoꝝ cogitatiõibus nürmen nil ſibi affingat.vt tale aliqͥd ſe eẽ putet. Rod 4 Quicqͥd ei de ſe remanet:hoc ſolũ ipᷣa eſt inmnine⸗ MNihil enĩ tam in mente eſt q; ißa mens. mni ic nec quicq; ſic mentẽ ↄgnoſcit quẽadmo hof dũ mens.Cum eni querit mens quid ſit ninen Dutqnipgeſig blisc ſonni cbernzinln mapperatübie, 1 ſupraae g Pnledaig mntleianmnt canuehetun i udinmti unin ſbiingi gi nclt Mmi adeclgri iniichn —— — =. =☛ neſamenöntlena bu: inpeerſri he ne CXN . önalis tens voGite ipatoriͦ⸗ dtimackteſ trn. ecdödirinem Aüdlipfltgen 1corpotn neignei piniri ock günnſinkn u riiogun iitin wtoniinmnitt laigmml0 igapliapg/ gistmnuginnotst roticoleninſd. imgemnt oſt gionpcpiat De jöſennckguii ürenhink i timnovitnevoi ec nug nan gun di ſychllt itln lee rofiunouu MrofiOd ame lladlian ntſcnt hel ror ogihnit 6 leiiſeein n mnnhoeſtiii mens:pfecto nouit ꝙ ſeipᷣam q̃rit: et no/⸗ uit ꝙ ipa ſit mens ꝗ ſeipᷣam q̃rit. Neq; eĩ aliunde ſe q̃rit qᷓ; ſeiſa.Cum ergo q̃ren/ tem ſe nouit:ſe vtiq; nouit. Et omne qð nouit:tota nouit.Atq; ita totã ſe nouit. Et ſi ꝑte inuẽta non ſe totã q̃rat.tñ qꝛ ſe totã qrit:tota ſibi pᷣſto eſt. Nihil enĩ ſibi ſeipa pᷣſentius eſſe põt.O, aũt q̃rit de ſe qͥd antea fuerit:vł qͥd futura ſit:vł qual modo ſit:q̃rit.i.qᷓ; ſibis vel qᷓ; diſſimilis deo:qᷓ; humilis ⁊ deuota:q; pura: qᷓ; ſan cta. Sed qꝛ in iſtis eſt coꝛꝑalibo: q̃ cũ a⸗/ moꝛecogitat. ⁊ cũ quibo amoꝛe aſſuefa/ cta eſt:nõ valet ſine unmaginibo eoꝝ vide/ re ſemetipam. Nã tanto glutinio amorꝭ ei coheſerũt hec q̃ foꝛis ſunt coꝛꝑalia:vt etiã cũ abſunt iſta:pꝛeſto ſunt imagines eoꝝ cogitanti. Quapꝛopt᷑ ſecernere aas a ſe nõ põt:vt ſe ſolaʒ inſpiciat ⁊ videat. Redeat ergo ad ſe:⁊ ſtet ĩ ſe:nec ſicut ab/ ſenteʒ ſe querat:ſedvelut pñtem ſe curet cernere ⁊ diſcernere.⁊ intentionẽ volũta / tis q̃ per alia vagabat᷑:ſtatuat in ſeipᷣa:et ſe cogitet vt ſeipam ↄgnoſcat et diigat. Ita videbit ꝙ nunq; ſe nõ amauerit nũ/ ; neſcierit.ſed alia ſecũ amãdo cũ eis ſe ↄfudit.ita vt ſine magno laboꝛe ab eis ſe parari nõ poſſit:qbus cũ amoꝛe inheſit. Pꝛopterea fantaſijs coꝛꝑaliũ imaginati onũ defoꝛmat᷑.eiſdẽq; alte impᷣſſis etiazʒ ſoluta a coꝛꝑe nõ exuit᷑.Si enĩ a coꝛꝑali um affectionũ coꝛruptiõe hic nõ mũdat᷑: coꝛꝑe exuta coꝛꝑaliby tenet᷑ paſſionibus DStudeat gᷣin hac vita ſe mũdare ab hu iuſmõi fetulẽtia:q̃tinus cũ hinc exierit: nihil coꝛpoꝛeũ ſecũ trahat:⁊ a coꝛpoꝛali paſſiõe immunis pſiſtat. Uiuificatiõe ⁊ ſenſificatiõe deſcẽdit ania ad coꝛpꝰ. Pꝛe ſentia nãq; ſua illud viuificat.colligit in vnũ:atq; in vno tenet:defluere atq; ↄta/ beſcere nõ ſinit: ↄgruentiã modũq; eius oſeruat.nõ tm̃ in pulcritudiĩe:ſed etiã in creſcendo atq; gignẽdo. Intẽdit etiã aĩa ſe intactaʒ:⁊ eo calida ⁊ frigida:aſpera ? leuia:dura ⁊ mollia:grauia ⁊ leuia ſentit atq; diſcernit. Deinde innũerabiles dit/ ferentias ſapoꝝ: odoꝝ:ſonoꝛuʒ atq; fot marũ:guſtado:olfaciẽdo: audiẽdo:vidẽ doq; dijudicat.atq; in his oĩbo ea q̃ ᷣm naturaʒ coꝛꝑis ſui ſunt appetit:fugitq; GFo. CcxXI ↄtraria.Remouet ſe ab his ſenſibo certo interuallo tempoꝝ:⁊ eoꝛũ motꝰ q̃ſi ꝑ qſ/ dam ferias regans:reꝝ imagines quaſꝑ eos hauſit ſecũ cateruatim ⁊ multiplicit verſat.Cũ ergo vult intelligere vl diui/ na vl deü vel leipam ſuaſq; ↄſiderare vir tutes:abſtrahit ſe ab oĩb coꝛꝑis ſenſib: ꝗbus nõ adiuuat᷑ niſi ad coꝛpoꝛeas foꝛ/ mas coloꝛeſq; ſentiedos ⁊ ſpũ ac ratione ſeↄſpicit:meditatiõe atq; ↄtemplatione ad deũ aſcedit:deus vᷣo reuelatione at diuina inſpiratiõe ad eã deſcẽdit. De/ ditatio ſiq dẽ eſt oceulte veritatꝭ ſtudio/ ſa inueſtigatio. Contemplatio eſt ꝑſpi⸗ cue veritatꝭ iocũda admiratio. Iſta nan qʒ diuina illuminat reuelatio vt veritatẽ cognoſcat.illã vero diuina inſpiratio in flãmat vt eã diligat.Coꝛpus autẽ ſenſu 2 imaginatiõe ad ſpiritũ acendit. ecoꝛꝑis materia.( La.XXXIII Umanũ ſiquidẽ coꝛpus ex q̃ttu oꝛ elemẽtis cõpoſitũ eſt:ſʒ ĩ car/ he ⁊ oſſib terra maxie apꝑet ꝓ/ pterterrenã ſoliditatẽ:aqua in humoꝛi/ bus:aer ↄtinet᷑ in pulmone.idcirco ſemꝑ in motu eſt:qꝛ ventilabꝛuʒ coꝛdis eſt:ne nimio caloꝛe ↄſumat᷑ coꝛ ⁊ diſſoluat᷑.ſe/ des ignis eſt in coꝛde:⁊ iõ inferiꝰ eſt latũ ⁊ ſuperiꝰ acutũ.quã foꝛmã ignis retinet Nuedã vis ignea aere tẽꝑataa coꝛde ad cerebꝛũ aſcendit:tanq; in celũ coꝛꝑis no ſtri.ibiq; purificata ⁊ colata ꝑ ocłos au/ res nares ceteraq; inſtrumẽta ſenſuũ fo/ ris ꝓgredit᷑:⁊ cõtactu exterioꝝ foꝛmata q;nq; ſenſus coꝛꝑis facit viſum videlicʒ auditũ:guſtũ:odoꝛatũ ⁊ tactũ.qͥ tangen di ſenſus ab anterioꝛi ꝑte cerebꝛiad po/ ſterioꝛẽ trãſiens:⁊ inde ꝑ ceruicem ⁊ me/ dullã ſpine deſcendẽs per totuʒ coꝛpus diffundit᷑. Poꝛro ipᷣa vis ignea q̃ exteriꝰ foꝛmata ſenſus dicit᷑.eadẽ foꝛmata ꝑ ipᷣa ſenſuũ inſtrumẽta ꝑ q̃ egredit᷑ in qbus foꝛmat᷑ natura oꝑante introꝛſum ad cel lã fantaſticã vſq; retrahit᷑ ⁊ reducit᷑:atq; imaginatio efficit᷑ Poſtea eadẽ imagina tio ab anterioꝛi ꝑte capitis ad mediũ trã ſiens:ipᷣam anie rönalis ſubam ↄtingit. ⁊ excitat diſcretionẽ.intantũ iã purifica ta ⁊ ſubtilis effecta:vt ipᷣi ſpiritui imme diate cõiungat᷑:veraciter tamen narut „ ., coꝛpoꝛis retinẽs ⁊ ppꝛietatẽ. Que qdeʒ imaginatio in bꝛutꝭ aĩalibo fantaſticã cel lam nõ trãſcendit. In rõnalibo aũt puri/ oꝛ fit:⁊ vſq; ad rõnalẽ ⁊ incoꝛpoꝛeã anie ſubam ↄtingẽdã defert᷑ ⁊ ꝓgreditur.Eſt itaq; imaginatio ſiłlitudo coꝛꝑis: ꝑ ſen/ ſus quidẽ coꝛpoꝛeos:ex coꝛpoꝝ cõtactu ↄcepta extrinſecꝰ:atq; ꝑ eoſdẽ ſenſus in/ troꝛſus ad ꝑtẽ purioꝛẽ coꝛpoꝛei ſpũs re ducta:eiq; impᷣſſa in ſũmo icʒ coꝛꝑal ſpi ritꝰ: ⁊ in imo rõnalis:coꝛꝑalẽ infoꝛmans 2 rõnalẽ cõtingens. Spũm coꝛpoꝛeum voco gerem vl poti ignẽ:qͥ pꝛe ſui ſubti litate videri nõ põt.⁊ coꝛꝑa interiꝰ vege tando viuificat. Quedã aũt vegetat tin ⁊ nõ ſenſiſicat.ſic arboꝛes herbas ⁊ vni/ uerſa in terra germinãtia. Quedã ſenſifi cat ⁊ vegetat.ſicut oĩa bꝛuta anĩalia. In gquibo qᷓdã tm̃ ſenſum hñt ⁊ imaginatio/ nẽ nõ hnñt.Quedã ſenſuʒ ⁊ imaginatiõeʒ hñt. Cüu itaq; mag ſit ſenſificari q;ᷓ vege tari tantũ.cõſtat ꝓfecto hanc vim ſubti/ lioꝛẽ eſſe.⁊ vbi magis ſubtilis eſt magis ſpũs eſt. Oag ſiquidẽ incoꝛpoꝛee natu reappꝛopinquat cũ imaginationeʒ foꝛ⸗ mat:q; cũ ſenſuʒ pᷣſtat. Nihil eĩ in coꝛꝑe altiꝰ ł ſpũali nat᷑eviciniꝰ eſſepᷣt qᷓ; id vbi pꝰ ſenſũ vis imaginãdi cõcipit᷑.qð qdẽ ĩtãtũ ſublime ẽ: vt qcqͥd ſup illð ẽ aliud nõ ſit q; ratio.¶ O, totꝰ homo interioꝛ ania nominatur. Lap. XXXIIII IHima noĩat᷑ totus hõ interioꝛ:q̃ a vinuificat᷑ regit᷑ ⁊ ↄtinet᷑.lutea il/ IAas maſia humectata ſuccis ne are ſacta diſſoluat᷑. Dũ g̊ viuificat coꝛpꝰ gia eſt. dũ vult animꝰ eſt. dũ ſcit mens ẽ. duz recolit mẽoꝛia eſt.dũ iudicat rõ eſt.dum ſpirat vlł ↄtemplat᷑ ſpũs eſt.dũ ſentit ſen ſus eſt. aʒ inde ſenſus anĩa ðꝛ:p his qᷓ ſentit:vñ ſnĩa nomẽ accepit. Habʒ etiã coꝛpꝰ qnq; ſenſus:qͥ ex eo dicti ſunt:qꝛ ꝑ eos ania totuʒ coꝛpꝰ ſubtiliſſime agitat vigoꝛe ſentiẽdi. Ita aũt hec oĩa adiũcta ſunt anĩe vt vna res ſr: efficientijs tũ 0 cauſaꝝ diuerſa noĩa aĩa ſoꝛtita eſt. In eſ ſentia nãq; eſt ſimplex.in officijs multi/ plex. Memoꝛia etiã mẽs eſt.vñ ⁊ imme/ moꝛes amẽtes dicunt᷑. Oĩm reꝝ theſau/ rus ⁊ cuſtos ẽ mẽoꝛia.nec enarrari pᷣt.tã grandis eſt eiꝰ ꝑplexitas:⁊ animꝰ ipᷣa eſt De ſpiritu et anima Hec aliud ſignifico q;ᷓ aiam cũ mentẽ di co.ſed ꝓpter aliud aniam et ꝓpter aliud mentẽ. Hã totũ qð viuit hoĩs aia ẽ. Cũ aut aĩa in ſe agit ſe.⁊ ex ſe.ꝑ ſe:ſola mens dici ſolet. Senſus vᷣo ad ſua miniſteria cõplenda ↄſuetiꝰ ania ðꝛ. Spũm idẽ eẽ q aiam euãgeliſta ꝓnuũciat dicẽs. Pote/ ſtatẽ habeo ponẽdi aiam meã:⁊ rurſum ptãtem habeo ſumẽdi eã.De hac q̊ʒ ipa dñi ania paſſiõis tꝑe mẽoꝛatꝰ euãgeliſta 2 9* 8 7 —— ita ꝓtulit dicẽs.Et inclinato capite emi ſit ſpũm. Quid ẽ eniʒ emittere ſpũm:niſi qð aiam ponere. Sʒz ala dicta eſt p eo q; viuit. Spũs aũt vł ꝓ ſpiritali natura.x ꝓ eo ꝙ ſpirat in coꝛꝑe.Itẽ animũ idẽ di/ cimꝰ eſſe qdᷣ aiam:ſʒ aĩa vite: animꝰ ẽ cõ ſilij. Uñ aiunt phᷣi:⁊ ſine aniovitã mane re:⁊ ſine mẽte aiam durare:ſicut in amen tibo. Ad mentẽ enĩ ꝑtinere videt᷑ vt ſciat: ad animũvt velit Pueri etiã in genitric vtero ſine ſcia ⁊ volũtate viuũt. ens aũt vocata ẽ ꝙ emineat in anĩia vłme/ minerit.Quapꝛopt nõ aĩa ſʒ qð excellit in ania mens vocat᷑ tanq; caput vl ocu/ lus. Vñ ipᷣe hõ ſ̃ᷣm mentẽ imago deiðꝛ. Mens nãqʒ ex eo dicta eſt ꝙ emineat in anĩa.pᷣſtãtioꝛ ſiqͥdẽ vis anĩe eſt a q̃ ꝓcedit intelligẽtia. Rõ eſt ſiq dẽ animi motꝰ vi/ ſum mẽtis acuens:veraq; a falſis diſtin guens. Redeat & mens ad ſe rõnal ⁊ col ligat ſe in ſe:vt ſine imaginibo coꝛpoꝛeis ſeip̃am ⁊ om̃ipotẽtis dei inuiſibilẽ natu rã ↄſiderare valeat:terrenoꝝ fantaſmatũ imagineſ:⁊ qͥcqͥid terrenũ cogitationi eiꝰ occurrerit reſpuat:⁊ talẽ ſe intꝰ querat et videat qlis eſt ſine iſt.ↄſideret ſe talẽ qliſ ſub deo ſuꝑ coꝛpꝰ creata eſt. Deinde ſupᷣ ſemetipᷣam ſurgat:⁊ ſeipam deſerat:atq; qdãmõ in obliuionẽ ſibi veniat:⁊ ſe ↄtẽ platiõi ſui creaton hũilit᷑ ⁊ deuote ſubij/ ciat.Cũ eĩ ceꝑit mens ꝑ purã intelligẽti am ſemetipᷣaʒ excedere:⁊ illã incoꝛpoꝛee luc claritatẽ tota intueri:⁊ ex his q ĩtrin ſecus videt quẽdã intime ſuauitatꝭ ſapo rẽ trahere:⁊ ex eo intelligẽtiã ſuã cõdire: ⁊ in ſapiam vertere.intãtũ in mẽtis ex ceſſu pax illa q̃ exuperat oẽm ſenſuʒ inue nitur atq; obtinet᷑:vt fiat ſilentiũ in celo q̃i hoꝛa dimidia.ita vt ↄtemplãt animꝰ nila altercãtiũ cogitatõnũ tumultuatõe eubemmn Wüet umaccuſer conistot afkeaüntti Necco dulau ſuonugu o l arin viozieppriol fiotgütgles lütnetre ciditateintr deideficar⸗ agtgne .Etüön mirabili?en ſſtatq; indiun ſinoleriletl onediuticlt. n ſataetebſo Waceozu hchüinn igt mdiseid lainfeno⸗ ; diniloe het ſpüoa lit Abinin nenr Abe gachenrd dulſormin lenrürſenimnt ſhüͤetſubtie inegteſablin iſfanak, Inir ans ſblmmtaaſi⸗ tefinis hi⸗ loſnngoffil clinetibi ſäfaturan mmaifinſai icr ine⸗ urbktaſp Crcſipie llgrie Aticoeen ni Pwane döimaänn⸗ amang oinii eViuirbeistii terlepſeſcng foadſun nnie na5: Spiie Pmuciat diciz i Aaammeinen emeeat'in Dincinnmagtn aninenhüngi Siudinch tyo Hinnumet aniii unie mmii ttucaniovciun bummeſcurinanen mnere nerean rerinit. Oens atinaria Nawe⸗ driaß ddered innch kdotton nmoiimngodis odiccktganie icemmininan. SA vNn ms l iilil pntnl 5Mumiibliͦnun n⸗ nuſtann iücogtndnl mikend cnene, larſennid unck Deineiß ſiön DCNNEAhn zſbirenase! ſ li Muuiti⸗ rtinnohane neiuninn criſn Gar ztͤinb mierb⸗ itſlmmünh . mpli n Gninmuuni (Fo. um accuſet.ſʒ intra trãquillitatẽ ↄtẽpla/ tionis totꝰcolligit᷑:intromittit᷑ in q̃ndaʒ affectũ młtũ inuſitatũ introꝛſus ad qua neſcio dulcedinẽ:q̃ ſi ſemꝑ ſic ſentiret p/ fecto magna felicitas eſſ. et. Nil ſenſuali/ tas.nil agit imaginatio:ſʒ omĩs inferioꝛ vis aĩe ꝓpꝛio interiʒ viduat᷑ officio. Pu rioꝛ aũt aĩe ꝑs in illud intime qͥ etꝭ ſecre/ tũ:⁊ ſũme trãquillitatꝭ archanũ.felici io cũditate introducit᷑. Uiuꝰ qͥdẽ eſt ſermo dei ⁊ efficax ⁊ penetrabilioꝛ oĩ gladio an cipiti:ꝑtingẽs vſq; ad diuiſionẽ aĩe ⁊ ſpi ritꝰ. Et iõ nihil in creatur hac diuiſiõe mirabiliꝰcernit᷑:vbi id qð eſſentialrvnũ eſt atq; indiuiduũ.in ſeipᷣm ſcindit᷑:⁊ qd ſimplex ĩ ſe ⁊ ſine ꝑtib ↄſtat q̃i qdã ꝑtiti one diuidit᷑. Neq; eĩ in hoĩe vno alia eſ/ ſentia eſt eiꝰ ſpũs.alia ẽ eiꝰ ania:ſʒ ꝓꝛſus vna eadẽq; nature ſimpliò ſuba.Nõ enĩ in h̊ gemino vocabulo gemiĩa ſuba intel/ ligit᷑. Sʒ cũ ad diſtinctionẽ ponit᷑ gemi na vis eiuſdẽ eẽntie.vna ſupꝑioꝛ ꝑ ſpm.a/ lia inferioꝛ ꝑ aĩam deſignat᷑. In hac ita⸗ q; diuiſiõe aĩa ⁊ qð anĩale ẽ in imo rema net.ſpũs aũt ⁊ qð ſpũale eſt ad ſũma euo lat.Ab infimis diuidit᷑ vt ad ſũma ſubli metur.Ab aĩa ſcindit᷑ vt dño vniat᷑:qm̃ q̃ adheret deo vnꝰ ſpũs eſt cũ illo. Yelix diuiſio ⁊ mirabił ſeꝑatio:vbi qð coꝛpu⸗ lentũ ⁊ fetulentũ eſt: deoꝛſuʒ remanet.qð ſpũale ⁊ ſubtile ẽ vſq; ad ſpeculatiõeʒ di uine glłie ſublimat᷑: ⁊ in eandẽ imagineʒ trãſfoꝛmat᷑. Pars inferioꝛ cõponit᷑ ad ſũ mã pacẽ ⁊ tranqllitatẽ. Pars aũt ſuꝑioꝛ ſublimat᷑ ad ſũmã głaʒ ⁊ iocũditatẽ. Li cet enĩ mẽs hũana nõ ſit eiꝰnate cuiꝰẽ de us.imago tñ illiꝰ nature q̃ natura nulla melioꝛ eſt ibi qᷓrẽda ⁊ inueniẽda eſt in no bis.q̃ natura nr̃a nihil hʒ meliꝰ:ſed pᷣus mens ipᷣa in ſeipᷣa oſiderãda eſt: ⁊ in ea re periẽda eſt imago ei mhen⸗ igit᷑ qñ co gitatiõe ſe cõſpicit intelli ſcit.qñ ↄtẽplatiõe ad deũ aſcẽditvt eũ in git ſe ⁊ recogno telligat ⁊ diligat:imago dei dicẽda eſt.co gitãdo eterna vir eſt.ſiẽ dicit apłs. Vir nõ dʒz velare caput ſuũ:cuʒ ſit imago dei ⁊ glia.i.qnto mag ſe extenderit in id qð eternũ eſt.tãto mag inde foꝛmat᷑ ad ima himõe ſicut ſancte trinitat ⁊ oꝑe diuie maieſtatis ſit qꝙʒ; totꝰ eſt oĩa viuiſicãs nans: ſicut apłs ait. Oð in eo viuimus: turbetur. nil olno inneniẽs qð vel ꝑ deſi be uenie gi nẽ dei: lõ nõ eſt cohibenda vt indeſe deriũ petat vł ꝑ faſtidiũ arguat: vł ꝑ odi ↄtineat ac temꝑet. Onñ vero ea agit vl co gitat q̃ ſunt tgalia młr appellat᷑:⁊ tũc nõ eſt dicenda imago dei.⁊ ꝓpterea dʒ vela re caput ſuũ ne nimiuʒ ſit eiꝰ pgreſſio ad inferioꝛa.ne cũ licita agit illicita cõcupi ſcat. ¶ De dignitate hüane ↄditiõis. N(Kapitulũ. XXXNVNy. Enta dignitas hũane ↄditiõis eſſe cognoſcit᷑:vt nõ ſolũ iubentꝭ ſicut alia ſex dieꝝ oꝑa.ſed cõſilio creatꝰ hõ:vt ex pme cõditõis honoꝛe in telligeret qntu deberet ſuo ↄditoꝛi:dum tantũ in ↄditõe mox dignitatꝭ puilegiũ pſtitit ei cõditoꝛ.⁊ tãto ampliꝰ cõditoꝛẽ diligeret:q̃nto mirabiliꝰ ab eo ſe cõditũ intelligeret. Nec ob h̊ ſolũ qͥdẽ q; ad ↄſi/ liũ ſcte trinitat ſic excellenta ↄditoꝛe cõ itꝰ eſt:ſʒ etiã ꝙ ad imaginẽ ⁊ ſilitudinẽ ſuã creatoꝛ oĩm eũ creauit:qð nulli alte/ ri ex creaturis donauit.q̃ imago diligen tius in interiorꝭ hoĩs nobilitate ẽ ↄſide randa, aloddeq; ſicuti vs vnus ſpybi — a viuiſicãs: mouẽs ⁊ guber „ mouemur ſcimꝰ.ſic ala in ſuo coꝛꝑevbi q; tota viget.viuificãs illud:mouens et gubernãs. Hõ eĩ in maioꝛibo coꝛꝑis ſui mẽbꝛis maioꝛ eſt:nec in minoꝛibamino:: ſʒ in mĩmis tota eſt ⁊ in maxis tota Sic infuſa eſt coꝛꝑi:vt nõ ꝑ mẽbꝛoꝝ ptes ꝑti bus ſit diuiſa. NHã in qlibet loco ꝑs coꝛ/ por ꝑcutit᷑:tota dolʒ. Miro aũt moõvna eadẽq; viuificatiõe m̃bꝛis pᷣſidẽs:cũ ipa P naturã nõ ſit diuerſa:p coꝛpus tñ agit „ diuerſa. Jpᷣa qppe eſt q ꝑ ocłos vidʒ.au „ dit ꝑ aures:ꝑ nares odoꝛat:ꝑ os guſtat: ꝑ mẽbꝛa oĩa tãgit:⁊ tãgẽdo leue ab aſi pe ro diſcemit. ⁊ c ñ ſit diuerſa: p ſenſuſ tñ opat diuerſa Ex q̃ re intelligit᷑ ꝙ ita eſt aniĩa ſᷣm ſuũ modũ ĩ coꝛꝑe:ſiẽ de ẽ in ſuo mũdo.Interiꝰ ſiqͥdẽ ⁊ exteriꝰ:ſuꝑiꝰ ⁊ in feriꝰ eſt:regẽdo ſuꝑioꝛ:poꝛtando inferi/ oꝛ:replendo interioꝛ:circundãdo exteri/ oꝛ. Sic ẽ intꝰ vt extra ſit.ſiccircũdat vt penetrʒ:ſic pᷣſidʒ vt poꝛtet:ſic ꝑtat vt pᷣſi deat.⁊ ſic ðs nec creſcẽtib creaturis cre ſcit:nec decreſcẽtib decreſcit.ſicaĩa nec minu mẽbꝛis minuit᷑:nec adauctꝭ auce 2 tur. Hec ẽ imago ſiue ſilitudo oĩpotẽtꝭ dei quã aĩa hʒ in ſe. Quãdã ec hʒ imagi/ nẽ ſctẽ trinitatꝭ. Pꝛĩio ĩ eo ꝙ ſicut deꝰ Evi uit ⁊ ſapit.ita aĩa ſᷣm ſt uũ modũ eſt viuit ⁊ ſapit.Eſt qʒ ⁊ alia trinitas in ea: qꝛ ad imaginẽ ꝑfecte qdẽ ⁊ ſũme trinitat: q̃ eſt in pre ⁊ fuio ⁊ ſpũſctõ ↄdita eſt. Et licet vnis ſit aĩa nature.tres tñ ĩ ſe vires hʒ.i. Itellectũ volũtatẽ⁊ mẽoꝛiã.qð idẽ:licʒ a/⸗ lijs vᷣbis:in euãgelio deſignet᷑:cũ ðꝛ. Di liges dñz deü tuũ ex toto coꝛde tuo:⁊ ex tota aĩa tua:⁊ ex tota mẽte tua.i.ex toto intellectu tuo:⁊ ex tota volũtate tua ⁊ ex tota mẽoꝛia tua. Nã ſic ex pf̃e generat᷑ fi liꝰ:⁊ ex pf̃e filioq; pcedit ſpũſſctũſ.ita ex intellectu generat᷑ volũtas:⁊ ex his ãbo/ bus ꝓcedit mẽoꝛia.ſic facile a q̃tibʒ ſapi/⸗ ente pᷣt intelligi. Nec eĩ aĩa ꝑfecta pᷣt eẽ ſi ne his trib: nec hoꝝ triũ aliqð ſine alijs duob⸗ nrege ↄſtat:q̃ntũ ad ſuã ꝑtinʒ ha bitudinẽ. Et ſicut de pr vs filiꝰ ðs ſpũſ ſctũs:nõ tñ tres dij ſʒ vnꝰ ðs ⁊ tres ꝑſo/⸗ ne.ita aĩa intellectꝰ:aĩa volũtas:aia me/ moꝛia.nõ tñ tres aĩe in vno coꝛpe: ſʒ aia vna ⁊ tres vires.Atq; in his trib dĩnaʒ imaginẽ gerit mirabiłr in ſua natura nf hõ interioꝛ:⁊ ex his qi excellẽtioꝛibo aĩe virib iubemur diligereditoꝛẽ. vt inqn tũ intelligit᷑ diligat᷑:⁊ inantũ diligit᷑ ſo ĩ⸗ mẽoꝛia hẽat᷑ Hec ſolũ ſufficit de eo intel lectꝰ:niſi fiatĩ amoꝛe eiꝰ volũtaſ. mmo nec hec duo ſufficiũt:niſi mẽoꝛia addat᷑. ſp in mẽte intelligẽt ⁊ diligẽt; maneat des. vt ſiẽnilm pᷣt eſſe momẽtũ q̊ hõ non fruat᷑ dei bonitate ⁊ mia.ita niim ſit mo mmBaentü q̃ pñte nõ hẽat eũ ĩ mẽoꝛia. Et iõ iuſte viðꝛ mihi dictũ interioꝛẽ hoĩem eẽ imaginẽ dei. Nũc vo deſ⸗ ilitudie aliq̃ di camꝰ. Nã ſicut creatoꝛ q hoĩeʒ ad imagi nẽ ſuã creauit:eſt charitas:bonꝰ et iuſtꝰ: patiẽs ⁊ mitꝭ:mũdꝰ ⁊ mificoꝛs:et cetera ſctãꝝ vᷣtutuz inſignia qᷓ de eo legunt᷑.ita hõ creat) eſt vt charitatẽ hr̃et:vt bonus eſſet ⁊ iuſtꝰ:patiens atq; mit:ms ⁊ mi/ ſericoꝛs. Quas vᷣtutes qnto s ple in ſe/ ipᷣo hʒ:tãto ꝓpioꝛ eſt ðᷣo:⁊ maioꝛẽ ſui crxe atori gerit ſiłitudinẽ. Si vᷣo qð abſit ali às ꝑ deuia vitioꝝ⁊ diuerticła maloꝝ ab hac nobiliſſima ſui ↄditorꝭ ſiłitudine de gener oberrat:tũc fiet deeo qð ſcriptũ ẽ. De ſpiritu et anima Hõ cũ ĩ honoꝛe eẽt nõ itellexit 1c. Oniſ maioꝛ honoꝛ potuit eẽ hoĩ q; ꝙ ad ſilitu dinẽ ſui ↄditorꝭ ↄderet᷑:⁊ eiſdẽ veſtimẽtiſ vᷣtutũ oꝛnaret᷑ qᷣo ⁊ cõditoꝛ.de q̊ legitur Dus reguit decoꝛẽ indu tꝰ ẽ.i.oĩm virtu tũ ſplẽdoꝛe ⁊ totiꝰ bõitatꝭ decoꝛe oꝛnatꝰ eſt. Ul að mar hoĩ pᷣt eſſe dedecꝰ aut in felicioꝛ miſeria q; vt hac ſiłitudinis gtia ſui ↄditor amiſſa:ad infoꝛiẽ ⁊ irrõnabi lẽ bꝛutoꝝ iumẽtoꝝ ſiłitudinẽ dilabatur Quapꝛopr qͥ ſq; diligẽtiꝰ attẽdat pꝛime cõditiõis ſue excellentiã:⁊ venerãdã ſctẽ trinitatꝭ in ſeipo imaginẽ agnoſcat.ho/ noꝛẽq; diuĩe ſilłitudis ad qᷣm creatꝰ no bilitate moꝝ:exercitatõe vᷣtutũ:⁊ digni tate meritoꝝ hf̃e cõcedat.vt qñ appebit q̃lis ſit:tũc ſilis ei apꝑeat qͥ mirabilłr eũ ad ſilłitudinẽ ſuã in pᷣmo hoĩe condidit. uirabiliuſq; ĩſcᷣo.i.in ſeipo refoꝛmauit e cõuenientia int᷑ deũ ⁊ animg. Capitulum.XXXVI. . q ſeipᷣa viuẽs:ꝙ nõ tm̃ viuẽs ſʒ etiã viui ficans:ſicut ⁊ ille hec oĩa ẽ. Diſpar qm̃ il le creatoꝛ eſt:⁊ iſta creatura. Niſi enĩ iſta ab illo creata nõ eſſet: ⁊ niſi ab illo viui/ ficata:nõ viueret. Uiuit aĩla naturgli vi an⸗ t. Sʒz tal vita moꝛs potiꝰ eſt q; vita. Om̃ moꝛs pctõꝝ?· ta eẽ ſi ſpũali vita nõ viuat. peſſima. Aia dẽ qᷓ m carnẽ viuit. viueſ moꝛtua ẽ.⁊ iõ bonũ erat illi nõ viuere q; ſic viuere. Uita aĩe viuẽs qdẽ: ſʒ nõ ali/ undeq;ᷓ ſeip̃a.⁊ ob hᷣ ñ tã viuẽs q; vita ẽ Inge ðẽ ꝙ infuſa coꝛꝑi viuificat illud.vt ſit coꝛpꝰ de vite pñtia nõ vita ſʒ viuens. Ereata eſt aĩa a ðᷣo:vita avita:ſimplexa ſimplici: ĩmoꝛtal ab ĩmoꝛtali:vt nõ ſit lõ ge a creatoꝛe ſuo cuia ppꝛopiarevidetur ſimplicitate eẽntie ⁊ ꝑpetuitate vite. Li cet eĩ ſpũałr nõ viuat:iĩmoꝛtalr tñ ncceẽ vt viuat. Creata eſt aia maga magno:e cta a recto.eo mas q̃ͥ capax eternoꝝ:eo re cta q̊ appetẽſſupꝑnoꝝ.eo btã qͥ deo vnita Aia nãq; quaʒ ði pietas reſpicit:hũili/ tas ſubijcit: pñia requcit:iuſticia ðducit obediẽtia ↄducit. ꝑſeuerantia perducit: Agna ↄueniẽtia eſt int deũ ⁊ ani mã. Deꝰ nãqʒ vita eſt. ſpũͦs eſt. ſa pientia eſt amoꝛ. Uita etiã ala ẽ.ſpũs eſt in q̊ ſpũ ſapia eſt ⁊ amoꝛ. Uita ðs eſt. vita ⁊ aĩa eſt. ſilis ⁊ diſpar. Silis ꝙvita deuotoint norli 1 reclden fecnbyimo⸗ Aſtamorero in krinn iipkdeſtin Ainataſinio hldakrbit ſcnobalis fſndens eto hziuregibee Nanekach lilcensi peramoret ſic'etho nnſpi/fef me vocbin ſin? Ticen torfadleco richaſtinn Wawnhn Gcopn piet ſce (nſunfen Naognin dicco. Mer deñ rge mniſcyſioe ulirqnpt Aiucuiu Craͤſginefe Kafftis Cüd öptiwa Rcacame mnifulgrad Ne Poſ lhererg⸗ ſgeviet 4 wrſineero⸗ Ulſieſrig arden (Co. CI . iclgite kboichgſin deuotio introducit: puritas iũgit. chari vmttatẽ moꝝ.ſpõſa chꝛiſti ꝑ dilectõez. tẽ nncſcincfni nas vnit. Habz ala in ſe amoꝛeʒ qͥ ſo põt plũ ſpſſcti ꝑ ſctificatiõeʒ. ciuitas regis ditor deiſeen ſtare cũ deo.aut redire ſi mota cũ ſuis af erni ꝑ pacẽ ⁊ 2coꝛdiã ciuiu. Et qꝛ nlla ẽ dnretainn Eectibo imo defectiboab eo fuerit. Dolꝰ ciuitas abſq; pplło: diſpoſuit t ea adito⸗ n dantan N zmoꝛ ex olb aie affecribo arch ſenſi. ni pplim triplic qd i ſapiẽtes ad ↄſulẽ tellededee in ́pᷣt aia: ⁊ ſi nõ ex eq̊ͥ ſuo rũdere aucto, qu: milites ad pusndũ:artiſices ad mini deſlinciug nnl de llimutua rũdere viceʒ:ꝛ ſimin · ſtradu.· Eiues bo ciuitat ſut natales ⁊ i/ nſonmetininn anat qin mioꝛ eꝛtñ ſi ex tora ſe diligat i geniti aie v goꝛes:rac; indigene: qg di/ Wimdinedlteodn hil deeſt vbi totũ ẽ. Renũcis Zcũctꝭ at/ ſtincci ſũt gc:qꝛ alij ſuꝑioꝛes: alij inferi genb nüinn ſectioõibo alijs: tota incũbat ſoli amoꝛi:el oꝛes: alij medij. Supioꝛes qde ſe ntelle md fundens ſe totã in amoꝛẽ illiꝰ cui rũdere ctuales ſenſus. medij rõnales: infimi aĩa mürmtiiſt bzʒ in redibedo amoꝛe. Amat ſiqde deui les. Quox deñtia hec ẽ. ARial ſiue ſenſua sne vt amet᷑:⁊ cũ amat nõ aliud vult q; ama lis appetit ſenſibilia ſiueviſibilia.Rõna is inanin ri ſciens ipos amoꝛe btõs q ſe amauerit lis diſcernit? diſcretõis o co aſenaken. eſni ag Per amoꝛẽ venit ad hoĩes:venit ĩ hoieſ: Intellectual ptrahit ad diuina. Intelle ün nhfid lſelt“ eſt ho: delicie illi? eſſecũ filijs ho / ctuales igit ſeniꝰ ſt taqᷓ ai eoſiliarij dicẽ ari nnnli mini. re vo delicie erũt cũ ad eu venie tes ei.Deum time ⁊ mandata eiꝰ obſua. nohoe cl mè ⁊ videbimꝰ eũ ſicutiẽ: atq; ſiles eie,/ Pꝛoptch̊ eĩ ẽ ois boͤ. Vonales ſür tanc fohmiut rimꝰ. Ciũc erit maifeſta viſio:plena ↄgni milites qᷣ; boſtes ↄcupian ipuqnt perar Nit nin. tio: a dilectio: firma ↄiũctio:ſocietas i mna iuſticie. Aiales ſeu ſenſuales ſut tãc XNNI. dinidua: ſititudo ꝑfecta: ⁊ vita brã:in et· ruſtici ⁊ artifices:q coꝛpꝑalibo rudimẽtiſ acit Nd nũ: ⁊ vltra in ꝑpetuas eternicateſ Sicut inſiſtũt: ⁊ coꝛpi nccia miſtrat. DHãc tripli mnahscki eni coꝛp in reſurrectiõe ſua vitã ⁊ ſenſuʒ cẽ vĩ aie.i.ſenſualẽ rnalẽ ⁊ itellectualeʒ Anehiui, ecipiet. ſicala in reſurrectide ſua vita et phi ptes vocãt: n inteles ſy virtuales. inn Nute Alum necipiet. gnitione ꝛ amoꝛẽ dei ¶ Senſualitas ea vis aĩee qͥ coꝛpus vege dign Olet O. cognitio ſit vita:ipᷣa vᷣitas affirmat tat:⁊ ꝑ coꝛꝑis ſeniꝰ iſta exterioꝛa ſentit ⁊ n nunftin⸗ diees. Hec e vita eterna vt cognoſcät te diſcemit. Des ei ſenſus ta exterioꝛes q is Dipreed ye deñ ⁊ quẽ miſiſti ieſũ chꝛiſtũ. Amoꝛ interioꝛes ad aĩaʒ referunt: vtpote ab il un ini erii ſenſus E. Nã ſi exterioꝛ hõ cinca iſta la pcedẽtes. vt ei ſentiãt oẽs ab aĩa hñt. miulbſuj tpalia qnq; htito ſenſuafficiti. viſu au / Po vis e ale ſuꝑ coꝛpalia ⁊ infra ſpialia n undin gitu guſtu ꝛc. ſic interioꝛ hõ in brĩ viia collocata. ſecernit eĩ va a falß:qd ẽ loyce. iiſii circa nq; ineffabilia dei ineffabili amo/ Etutes a vitijs:qo ẽ ethice: expimta linef leaffle. Cuͦ ei veũ ſuu amabit: indam treg iueſtiGat natas:qdᷣ phiſice. Inbis cmiutnl luceqndaã vocè:qnda odoꝛe: qndã cihů: Vo tribo tota Phia aſiſtit. Totã igit phi n ei ⁊ qᷓndã amplexũ interioꝛeʒ amabit. Ibi loſophiã rõ cõpᷣhedit. Intellecc⸗ uein uehüͤt eni lulger q no capit loc? Ibi ſonat ld teelligẽtia ea vis aĩe ẽ qᷓ de dĩnis qnt hob tatn nõ ait hs. Jbioolet að no ſpargit ven mini poſſibileẽ ↄgnoſcit Aid celeſtia ar⸗ zuͦnac e tus.Obi ſapit quod nõ minuit edacitas cchana penetrãda.rõ ꝑ ſe nõ ſufficit:niſi a diiufin s OIbi heret qð nõ diuellit ſatietas Ibi ſi ‚deo adiuta fuerit. Lũc finis eiꝰ ſi bñ vi nninn ⸗ qͥdẽ videt᷑ ðs ſine intermiſſiõe. cognoſci get:cũ ad noticiã ſecretoꝝ qᷓ diu inueſti/ fumuliſii tur ſine erroꝛe. amat ſi ine offenſiõe: lauda gãdo q̃ſiuit ꝑuenerit.intellectꝰ ſeu itelli/ ane nr e ſatigatige E* nobiliate getia nũcupat᷑. Boeciꝰ tñ dicit intelligẽ ipi anie. a. XX XVII. tiã ſoliꝰ dei eẽ ad modũ pa ucoꝝ hoium bil creatura ẽ gia. Ciuitaſnã Sʒ hoꝝ alteꝝ ꝓ altero ponit᷑ ſepe. Me/ dei ẽ.de q̃ tã głoſa dicta ſunt: moꝛia eẽ ↄſoꝛs ⁊ cooꝑatrix ẽ rõis:qm̃ ſi/ afunb arinad 4 n 4 ning nen nacam ꝙad imaginẽ ⁊ ſilitudieʒ di facta ẽ Hec neea rõ necad incognita ꝓcedere:necco/ ecennopi ciuitas hirtm merito appellanda ẽ:qꝛ ad gnitoꝝ ſciaʒ retinere pᷣt. Mẽoꝛia eſt vis büüidufte fruedũ viſiõe illi ſũme paq q feẽ vtra; aie accepta retinẽs:pterita repetens:ela 4 chtil vnũ creata ẽ. Pẽs ei⸗ padiſus ẽ: in q̃ eũ pſa fcolligẽs. Hũanꝰ appetit? it᷑ ſima Utiſin daun celeſtig meditat: qi iĩ padiſo voluptatj de ima poſit:cũ pleꝝq; ĩ vtraq; diniſus ſi⸗/ mnulnii⸗ lectat᷑.Domꝰ e ſũmi priſfaĩlias ẽ ania ꝑ bimetipi ſit õniꝰ. in quãcũq; ꝑtem tatus anet. trãſierit nomẽ eiꝰ merito ſoꝛtit. Si car / nis voluptatibo paſcit: carnat ſiue alaliſ nomiat. Di ſpualibo deſiderijſ delectat: 7 ſpual nücupat᷑. Appetit ſiqde naturat eſt vis ĩ aignte mouẽdis auide ſenſibo at tributa.¶ Diffinitio virin anime Lloniã de vi La. XXXVIII . yca vld por ẽ q̃dã vis ignea. Senſualitas ſiue aĩialitas aĩie ẽ inferioꝛ vis eiꝰ:ꝗᷓ ſecuʒ tra/ bens ſenſualitatẽ carnis:velut famulã ?. obedientẽ.ſenſꝰ ⁊ imagiatiões facit:eaſ/ q;ʒ in archa mẽoꝛie reponit. In ſenſu in/ ſtrumẽtũ ẽ ſenſualitatꝭ ⁊ oꝛigo ima gina/ tiõis. Ipa naq; vis ignea qꝗͥ extrinſecus foꝛma ta ſenſ? 8: eadẽ foꝛma vſq; ad inti mũ traſducta imaginatio vocat᷑. Senſꝰ itaq; parit imagiatiõeʒ.ima ginatio cogr cationẽ. cogitatio meditatõeʒ. meditatõ acuit ingeniũ. ingeniũ facit rõem. rõ con ducit ad ĩtellectũ.intellectꝰ ad intelligen tiã. intelligẽtia ꝑ ↄtẽplatiõeʒ ipam veriè/ tatẽ admirat᷑:⁊ ꝑ charitatẽ in ea delecta/ tur. Senſus ẽ paſſio aĩe in coꝛꝑe ex ãli/ tatibo extra accidẽtibo. Ima ginatio ey iſ aĩe qᷓ figurã coꝛpoꝛea ꝝreꝝ abſente coꝛꝑe ſine exterioꝛi ſenſu dinoſcit. Cogitatio ẽ * circa qᷓtibʒ animi occupatio Cõſideratõ * eſt intẽta cogitatio. Deditatio ẽ freqns cogitatio:modũ ⁊ cãm ⁊ rõem vniuſcu/ iuſq; rei inueſtigãs. Ingeniũ ẽ qdaʒ vis naturałr animis inſita ꝑ ſe valẽs. Rõ eſt q̃dã vis aĩe ꝗᷓ oĩa diſcernit ⁊ iudicat: ſed —☛ — „ marxie cũ inhiat ſpũalibo ⁊ imaginẽ deiĩ ſe ↄſeruat. Intellectꝰ eſt reꝝ in ſe vere ex/ iſtentiũ ꝑceptio. Intelligetia ẽ de ſol re/ rũ pncipijs.i.de deo:ideis:ile ⁊ de incoꝛ poꝛeis ſubſtãtijs pura ⁊ certa cognitio. Cõtẽplatio ẽ ꝑſpicue veritatꝭ iocũda ad miratio. Charitas ẽ ↄcoꝛdia mẽtiũ ⁊ ſo/ cietas electoꝝ.vita btãꝝ aĩiaꝝ ⁊ angloꝝ: O, anĩa ad imaginæ ſ ilitudinem dei facta eſt. (Kaß. XNXIX. Nima rõnalis ⁊ intellectuał fa/ cta ẽ ad imaginẽ ⁊ ſiltitudinẽ dei ſuũ ꝓ imagie ↄgnoſcat ⁊ ꝓ ſili . De ſpiritu et ribo aie mẽtionẽ ſepe feci:diffini / re eas debeo.q̃tinus q̃ de aia di / icẽda ſũt euidentiꝰ intelligi pũt. Senſualitas.ſenſꝰ.imagiatio tã coꝛꝑiſ q; aie ſũt vł dici pũt. Senſualitas coꝛ/ hec ſit pars dei. Mia nõ eſt ꝑs dei:pbat h̊ muta⸗/ biitas quã incurrit. Deꝰ enĩi im mutabilis eſt:hec ſepe mutata ꝓ pa:qñq; mutata ꝓ pena et danata fit miſera. Nihil ei tñ̃ nocere pᷣt niſi a ðo re 7 nec aĩe n? anglłi niſi ꝑ charitatẽ viuũt anima tudine diligat. Ex imagine nãq; dei hzʒ rõem:⁊ ex ſilitudie charitatẽ. Charitas vo in ſeipa repñtat trinitatẽ.hãac rõ ſen/ tit: ⁊ pacata reqrit.· hãc charitas inuenit 2 vidẽdo btã qeſcit:hãc in pñti fides ſeqͥ tur.ſpes in celuʒ vſq; comitat᷑. charitas pennit᷑ amplexat᷑. Oens itaq; ſpũal ſeu intelligẽtia rõnał pᷣmo creatoꝛẽ ſuü aſpi ciat: deinde creaturã ipᷣiꝰ videat:⁊ mediã te arbitrij libertate ad eũ à ↄdidit oĩa ſexꝛ cetera referat. Sic ĩ hoĩe trinitas appa reat quã charitas marfeſtat: vt chantatẽ? ſꝑ hõ exhibeat:ſꝑq; cõſpiciat is quẽ tri / nitat imago poꝛnat. Dic hõ ei? fuabit ſiłitudinẽ cuiꝰ in ſe naturałr poꝛtat ima ginẽ. Appeat imago dei in intelligẽtia rõnali: in mẽte ſpiritali: in honoꝛe liberi arbitrij. Appeat ſilitudo dei ĩ moꝛib.ꝓ natura:in oꝑibꝰ ꝓ iuſticia:in vᷣtutibo pꝛ-o gra:vt moꝛib natura poꝛnet᷑: vt iuſticia oꝑibo cõpꝛobet᷑: vt gfa vᷣtutib cõpleat. ? ſic ſꝑ dño pñtet᷑. Aia totũ coꝛpꝰ hoĩs to ta ꝑiter aĩmat Eſt dẽ inſpirata a ðo ho mini vita:nõ de pᷣiacẽti materia ſʒ de ni/ hilo facta ab eo.De ceterꝭ anĩantibo ſcri/ ptura dicit. Pꝛoducãt aqᷓ ⁊c ꝓducat ter * ra aiam viuente. AMiam vero nõ aqͥ nõ ter ra pduxit:ſʒ de inſpirauit:nõ tin viuaʒ vl viuentẽ ſʒ ſpiraculũ vite: rõnale ex ði imagine:factũ ex deiſi ilitudine. cedat. Recedit aũt qñ peccat: pinde toꝛqᷓ tur miſera a ðo reſuga. Ab vno diſt iũcta ſpargit᷑ ad młta:⁊ ꝓ ſua itpantia fit moꝛ bida:fit moleſta. Ea /ꝓpt᷑ ſenſ 9 coꝛpoꝛei turbata memoꝛia:turbati hebetes fiunt marcidi ⁊ ſtupidi. Jõ caro patit᷑:languo res oꝛiunt᷑:⁊ moꝛs violẽta ꝑuagat᷑. Ho/ mo àdẽ a deo auerſus:peccãdo ꝑuerſus qꝛ a deo diſſentit diſſidet ſibi:poꝛtatq; in ſeipo penaʒ de ſeipo. Anĩa nõ foꝛmat᷑ ex materia infoꝛmi:ſʒ in ſua creatiõe foꝛ/ mã accepit:qua facta eſt ad imaginẽ ? ſi ⸗ militudinẽ dei. A qᷣ ſi auertit᷑ remanet in foꝛmis:qꝛ rea:qꝛ deo dilſſilłis.nec ideo tũ O, ania nõ ſit ex dinſ, natura creata icturoni⸗ vüpottethnn guciipetorle Dpulekloſtnin Jönaücnp numcigtm⸗ ſtoomp;anilpe nhitginneh ſoinaoainn ? ponuptieido Nuniutäneilio⸗ genne ona ulrinanbon igſicniafilnme flünigenentſe Glaldlici auge ſuonech hoi⸗ Bicnipilant. geipbaſtt ſecſenieamis Gnnderher rendeda Mfeteareg dere, C Wan ön gede. ſutyerinſtiut Lualoeiiero lotkeniedeuit. Glnoun denubi tintöe Pfinit oor piifi leſcgenonaßt geoecl iſtn e niſnicreztion ulineroꝛdio⸗ ſigitur. Anien nrſzpnatur ltiaſii⸗ Grindicit ſlin ein tlinlirännde eganrilamng muumeſonnt, Nuc decnne uifegkoig caffegöh⸗ Aanliqſin moine rig dige banimni Ohnin nmninnti hiſiſs icchanng int Nicinpfinfat comitak. chnig Nnsitac hile noetoꝛeſut iidenenti ciotinn clbcie munge miſſtrnonni Gcoſpiensgin 1t Oetie nt euwiztr pomm odaiinirclcein lein bororelben wodeii norbyg tuin mmhon ornek ſticſtcan Uutincantt iͦ d dosnn ürihnnadon Kiaabd Nng minnb⸗ meiti ihauun õ pnntn ſnn iinunindlegd ui unONN. 4. —— bubnun daipbuhfun nde Gim⸗ peeſchenum) gen adüninfi aarit lli ecengintenn 4rnl uii ni (Fo. efficitur irrõnał:qꝛ geſtat imagineʒ del⸗ vñ põt refoꝛmari Sic nec etiã ſi tota cõ cludit᷑ pẽto:⁊ licʒ ꝓ inſipiẽtia iumẽto cõ paret᷑ iõ fit aia pecor vł alteriꝰ coꝛpoꝛis Ipm etiã coꝛpꝰ ⁊ nũc ⁊ ĩ fine ſo inbabi / tatura cũ q̊ facta ẽ vna ꝑſona.ſʒ nec ideo fit coꝛpꝰ etiã ſi penitꝰ habitet᷑. Nõ ei di / ſtrabit᷑ ꝑtibo:nec loco ↄcludit᷑. Nõ ẽ ma - ioꝛ ĩ maioꝛibo:nẽ mĩoꝛ ĩ mioꝛibo ſui coꝛ porꝭ ꝑtibs vite idoneis. Spũs nanq; eſt aia rõnalł qᷓntiſtibʒ obꝛuta mal:⁊ vbicũ// q;ẽ tota c. HNõ traducit᷑ a pre in filiuʒ ne vna ſit aia amboꝝ.Siẽ inqt dũs aia pa filiũ dũ generat ſe trãſſundit. Dartirinja q; ſeu diuidi.augerivl minuiꝓ ſuba ſua ſpũs neſcit. Hõ eĩ pᷣt eſſe maioꝛ ſʒ melioꝛ Di enĩi ꝑticularit᷑ trãſfunderet᷑ coꝛpoꝛe us eẽ ꝓbaret᷑.Oõ ſi vt delirãt aliqͥ ſemen aĩe ex ſemĩe carnis hr̃et generãdo trãſfũ di.młta qͥ dẽ inhoneſta ⁊ ipoſſibilia poſ/ ſent exinde exclamari q̃ de ſpũ rõnali nec dici debẽt:nec opinari. Indecẽs ẽ obſce na retexere:⁊ male fuſa carnis ſemia de/ nudare. ¶ Q, ania de nihilo fiat. Icim autẽ (Kabp. XI.L I. d roõnales aĩas ꝓ eſſentia fieri ti⸗/ Maie de nihilo nouas:ſʒ ꝓ ſiłi na⸗ tura ex inſtitutiõe diĩna:nõ vtiq; nouas Quales eĩ ĩ exoꝛdio ðs die ſexto maſcu lo ⁊ femĩe dedit:tales ä̃tidie inſpirat ſin guł noua de nihilo creatiõe:nõ noua in/ ſtitutiõe.Pr inqͥt meꝰ vſq; mõ oꝑat᷑:⁊ e/ go oꝑoꝛ.Oꝑat᷑ vſq; mõ pr ⁊ filꝰ:oꝑatio ne ſiq dẽ noua:ſʒ inſtitutiõe nõ noua/ꝓ il la agẽs:cũ iſta qeſcẽs Res vᷣo coꝛꝑee pꝰ pmã ſui creationẽ noue nulle creant:ſʒ ſi mul in exoꝛdio ↄdite tꝑali ſoꝛmatiõeꝓ/ . 7 pagãtur. Aniĩe aũt nõ ſili eſſentiałr facte ſunt:ſʒ ꝓ natura ↄſil: q̃ ad imaginẽ ⁊ ſili dinẽ dei fiũt: ⁊ ſil facte reputãtur: nõ ſił edite indicãtur Hõ ſił editeꝓ eſſentia ſed ſił facte ꝓ cõpari foꝛma ad imagineʒ ⁊ ſimilitudinẽ dei progata. Caro de car ne generãdo traducitur:ſed ſpũs de ſpũ mĩme ꝓpagat᷑.Certũ tenemꝰ qꝛ caro cõ/ tracta de carne ꝑ legẽ ↄcupiſcẽtie:q;cito viuificat᷑ oꝛiginalł culpe vinclło pᷣmit᷑:eiꝰ qʒ affectiõibo aĩa qᷓ carnẽ viuificat aggra natur. Sub H̊ peti vinculo demergunt᷑ paruuli:q ſine remedio baptiſmi moꝛi⸗ * CCXXIIII untur. Habent eni oꝛiginale peccatũ nõ ꝑ animã ſed ꝑ carnẽ vtiq; cõtractũ anie⸗/ q; refuſum. Carni nãq; ita vniturania vt cũ carne ſit vna ꝑſona. Fit eni aucto/ re deo caro ⁊ ania vnũ indiuiduũ.vnus homo.vnde ſalua nature vtriuſq; ꝓpꝛie tate adijcitur carni qð aniĩe eſt: ⁊ anie qd carnis eſt ꝓ vnitate ꝑſone nõ ꝓ diuerſita te nature.Oð igit᷑ ibidẽ ſingulł eſt ꝓpꝛiũ cõmune fit amboꝝ.pꝛopꝛiu pꝛo natura. cõmuneꝓ ꝑſona. Exinde fit aia oꝛigina li culpe obnoxia quã caro ↄtrahit ⁊ anie refundit cũ qua vnita ẽ in ꝑſona:licet di uiſa ſit in natura.Ea ꝓpter neceſſeẽ par uulũ dum viuit chꝛiſti ſacro renouari:ne obſit eiꝰaĩe ſocietas carnis pẽti:q graua tur eẽ coꝛꝑe exuta:niſi dũ in coꝛꝑe viuit ſalutari fuerit remedio expiata. Currãt igit᷑ adulti:currãt ꝓ ſeipᷣis: impẽdãt etiã ꝑuulis ſacr̃jm fidei:ſuſcipiãt ipᷣi fidẽ cuʒ ſacr̃is:vt ꝑuulos ĩ chꝛiſto renatos fides eccłie tueatur:⁊ adultos cũ ſacr̃is oꝑa fi dei comitẽtur. His etiã renouatꝭ ꝑ grãaz tandẽ cõplebitur in reſurrectiõe genera li:vt caro ipᷣa reſurgat in głia anie ſue re⸗ ſtituta viua ⁊ eterna felix ⁊ beata. Quare deus anias creat quas abſq; remedio mo ðUMdUd( Capitulũ. XL.-III. Aqrat᷑ q̃re deꝰ dat aĩas illis q̊s abſq; remedio ſalutari moꝛi con tingit. Rñdemꝰ ꝙ diuĩa inſtitu tio q res ⁊ reꝝ nature ↄduntur: nec pẽcto tollitur:nec violẽtia pᷣpedit᷑ Inde eſt qd lex carnalł copule nec etiã ĩ mat iure ſuo pꝛiuatur. Generant adulteri: foꝛnicato- res:pꝛofani. Naturalł tñ inſtitutio nec in talibo deperit. Natura nãq; pꝛout deus inſtituit ſuũ qð eſt oꝑat᷑. Natura ſiq deʒ eſt qdam vis ⁊ potẽtia diuinitus rebus inſita:que vnicuiq; rei omne ſuũ tribuit Qua bona quiſquis male vtitur:malus eſſe iudicatur. Juſte enĩ puniuntur:qͥ li/ citis abutuntur. Juſte vero puniuntur qͥ rape incõceſſa conant᷑. Sic ſathanas celũ:ſic ꝓthoplaſtus ꝑdidit paradiſum. Abutũtur licitis:qui bona dei maculãt vſibo incõceſſis. Maculãt bõa deñ:ſic hi q̊̃ caloꝛe libidis:exercẽt oꝑa copule car⸗ nał.Ex his filij generant᷑:q̃̊ꝝ coꝛꝑa fᷣui/ ente creatoꝛi creata ſoꝛmant᷑.⁊ ðo cira e ſpiritu ⁊ anima te ſpirachm vite aiant᷑. Spiraclm aüt vi te hũanã aĩaʒ ĩtellige:qua nõ/ꝓducit tra vład:ſʒ ðs inſpirat qͥ ſenſus coꝛpoꝛeia⸗/ nimant᷑.vñ hõ factꝰ i aiaʒ viuẽtẽ mẽoꝛat In his ⁊ in alijs opᷣs agit ꝓut inſtituit: quẽ nulliꝰ adiuuãt bona:nec ĩpediũt ma la. Bonos qdẽ ꝓuehit ſua gra: malos te net ſua iuſticia. Hos eqͥ dẽ ſᷣui dñi.ſi dñi bonis abutimur rei ⁊ miſeri ꝑit᷑ inueni/ mur. Jpe qͥdẽ dñs ſerno ſuoꝝ malis bñ vtit᷑:ſctũs ⁊ opᷣs adoꝛat᷑. Jpᷣe coꝛpoꝛi treno de pẽti traduce ꝓpagato ꝓ inſtitu tione ſua inſpirar aĩiaʒ. bñ vtens inolita puaricatiõe nr̃a.qꝗ ſi eẽt naturał creatoꝛi poterat ĩputari.Sʒ creatoꝛ pᷣpat oĩ tꝑe ſacr̃a:⁊ obediẽtie pia ꝓponit edicta:vt ʒ pẽta ſacr̃a in remediũ ſint:⁊ tꝑaliũ obſer uatio mãdatoꝝ etnoꝝ afferat pᷣmia do/ noꝝ. Vnñ ſi aliq ſub pẽto geĩti ꝑuuli ob/ eunt abſq; remedio ſalutari ꝑtimeſce iu ſticiã dei:qͥ nihil dʒ alicui.ſʒ dãnat ĩ ſin/⸗ guł malũ qð nõ fecit in eis. Si aũt ꝑuu los renouat ſacr̃is:admirare mificoꝛdiã dei. IJpi.n.ſicut neſciũt culpã cũ q̃ ex ear ne naſcunt᷑:ſic neſciũt grãʒ q̃ ꝑ chꝛiſtũ re nouaãtur. HNõ excuſat ꝑuulos a culpa.qꝛ eã nõ noꝛũt:nec excludit grãʒ ab eiſ qꝛ eiã neſciũt. Quer in eis culpã iuenis ex car ne traductã.q̃ris in eis grãʒ iueniſa deo collatã. Illa debite dãnat᷑.hec ĩdebite p/ rogatur. Illa iudiciũ pᷣdicat.hec miſeri coꝛdiã repñtat. In vtroq; ðs agnoſcit᷑. cui mĩa ⁊ iudiciũ ꝑpetua laude cãtatur. Sʒ ab his intuẽdis mẽs nr̃a mẽs infir/ ma.qꝛ pctis obꝛuta citiꝰ ad ſeipᷣaʒ rede/ at.ſibiq; remediũ q̃rat.vt qͥ in adam ceci dit ĩ chꝛiſto reſurgat.(¶¶ natura anie inueniat᷑ a phᷣis dicta. ¶ Ca.XI.III. Nures veteres de naka aie dixiſ ſe inueniunt᷑.ſʒ nihil ita vt ñ ali/ ogq reſtare videat᷑.Ego aũt ex eo ũ dich qnto diligẽtiꝰ potui bꝛeue iſtud 1 certũ colligere.atq; in vnũ ſtudui redi/ gere:qð mẽoꝛie cõmẽdet᷑. Hebes nãq; ẽ mẽoꝛia hoĩs ⁊ bꝛeuitate gaudʒ.⁊ ſi ĩ mł⸗ ta diuidit᷑ fit mioꝛ in ſinguł. Ex coꝛꝑe⁊ ala ↄſtat hõ.⁊ q cqͥd ocłlis coꝛpoꝛeis vi/ det ppt᷑ coꝛpꝰ factũ ẽ.coꝛpꝰ ꝓpt᷑ aĩaʒ.aĩa aũt ꝓpt᷑ deũ Uita coꝛꝑis aia ẽ.vita anĩe de eſt Immoꝛtal ẽ aia qꝛ carne caret.nꝰ hjz3 q cadat vt reſurrectiõe egeat pꝰ ruinã doloꝛib coꝛꝑis. niſi pẽto ceciderit.⁊ iõ in moꝛte vita nr̃a nõ perit.ſʒ coꝛpꝰ deſtituit dũ diſcedens ania vim ſuã nõ ꝑdit:ſed qð viuificaue/ rat h dimittit: ⁊ qntũ in ſeẽ moꝛtẽ alteri facit.ipᷣa ñ recipit.facit inq;ᷓ nõ viuificã/ do qð deſerit.nõ amittẽdo qð viuit. Ita q; moꝛs hoĩs nihil ẽ aliud qᷓ; camiſocca ſus.a q̃ eſtvis potẽtie viuificãtꝭ abſceſſe/ rit. in trã deã ſi upta ẽ redit.amiſſis ſenſi/ bo qͥs ꝑ ſeipᷣaʒ nõ habuit.Aniĩa nõ alitq;ᷓ ſol lucẽ diei vitã tribuit carni cũ venerit. moꝛtẽ efficit cũ recedit Moꝛs tñ nõ ↄſu mit ↄiũcta:ſʒ diuidit:dũ oꝛigini ſuevtrũ q́; reddit Et neqͥ putʒ aĩaʒ coꝛꝑis moꝛ te conſumi.audiat qͥd dñs ĩ euãg. dicat. Nolite inqͥt eos timere qͥ occidũt coꝛpꝰ: aĩam aũt occidere nõ pñt Yatigat᷑ coꝛpꝰ cogitatiõibo mentꝭ.afficit᷑ in coꝛꝑe mens coꝛpꝰ oſtat ex q̃t tuoꝛ elemẽtis. ¶ Caplim. XL. IIII. Aia nelemẽtũ ẽ:n?ex elemẽtis: 6 Oꝛpus ex q̃ttuoꝛ element ↄſtat. NBde nihilo ẽ facta:⁊ ſoli craatoꝛi ſuo cognita.Ex his oĩbo q̃ in ſe bᷣ eſt in coꝛꝑe ſuo viſibilia vidʒ:nihil ſe eẽ vł poſ ſe eẽvidʒ. Secernat & diuidat ſe ꝑ ſe ab eo toto qð vidʒ ĩ ſeviſibile:⁊ inuiſibilẽ ſe eẽ oĩno videt in eo ꝙvidzʒ ſe.⁊ tñvideri ſe nõ poſſevidʒ. Deino eleuʒ ſe ſuꝑ ſe:⁊ ĩ eo qð pᷣmũ ⁊ pᷣncipale ſpeculũ ẽ ſpeculandi dei ⁊ illi imagini ac ſilitudini ꝓxĩm ⁊ co/ gnatũ magꝭ factũ:ĩuiſibilẽ deñ inſpiciat Hoc aũt ẽ ipᷣa rõ ⁊ mẽs rõe vtẽs.q̃ ad pᷣ mã ſilłitudineʒ ði facta ẽ.vt ꝑ ſe inuenire poſſit eũ a ̊ facta ẽ.⁊ ĩ ei ꝰamoꝛeꝛ tepla tiõe dulcit᷑ reeſcere. Ea nãqʒ ꝑfectiꝰ ſu um factoꝛẽ maĩfeſtãt:q̃ illiꝰ ſilitudinivi/ ciniꝰ apppinq̃nt. Hoc aũt ẽ ipᷣa rõnalis creatura q̃ excellẽt᷑ ⁊ ꝓpe adilliꝰ ſilitudi nẽ fcta ẽ.⁊ tũc citiꝰ creatoꝛẽ ſuũ qm nõ vi dit agnoſcit ⁊ diligit.cũ ſe ad illiꝰ imagi nẽ factã ĩtelligit Oeẽs rõnal ẽ q̃ ſe cogi/ tãdo intelligit:⁊ imaginẽ ſuã ex ſe nataʒ hz.q̃ imago eiꝰ vᷣbũ eſt. Uerbũ eni rei eſt ipᷣa cognitio ad ſilłitudinẽ eiꝰ ex mẽoꝛia foꝛmata.Hoc mõ liqͥdo apꝑet ſũmaʒ ſa/ piẽtiã cũ ſe dicẽdo intelligit:gignere cõ/ ſubſtãtialẽ ſibi ſiłitudinẽ ſuã.i.vᷣbũ ſuũ. Mens tñ rõnalis qm̃ nõ ſeſꝑ cogitat ſi cut ſui ſy meminit.liquet qꝛ cum ſecogi tat.vᷣbũ eiꝰ naſcit᷑ de mẽoꝛia. Vñ apꝑet ſſotecogtt iſeteſi ſcſiaatſuiſgn nöoꝛin coetenmn eniſüna din mnoꝛttunl ci tilloicee ſeictaene ſ rongkiintoes tone ineupiel hilonina eu feſoltadent ili luneadh facr ſümavitä:ſüms dzbocßmnqe eib raniniſal :0 FPaotsauge )beatimoo⸗ nlie hoch Geuuic duon⸗ Ghra⸗ BNN ſtateſetdr btitudinisg ſua puritte te pot upbi glios ad cop tii intrena cauit. vtad getaet. Hi⸗ tabilitateßz Popinquti titz deponit. afficiuntſi puriorenutn tilqntoalt helenttioif leynev delnt⸗ lkci aſii igſeinbhacnin Gemeciobona Niapeſce de igigſiin ſigcke äign⸗ NeX trnuiti hin dincaniſutt hnt Nübf datnicifan i Prefii, närninigiim Pmczigagunn Lcgdisig nmgeqocachn it Nngtan Afiatincongena C⸗Nra Cyln XLII. morckemendoK ien cnin efamaſcigue einſet Nvicznibllei mhdinidtges wiibiorinii⸗ vgrichlettinie cduziliO hruutirulnei Umuin gine iibie deiiſſhar s fertisi ni Noſeivncniae iebmane,i Einig MeiP u ſlindtin ocuttnſhit ull iu mmiucntin itu inl nlei etog ili ſenung phetſiniß ligiege mneſulii noͤlel punle — S=ꝛ 7 = — =Sã — = = — Sꝛ S — Uebüein⸗ Co. qꝛ ſi ſ ſe cogitaret:ſp vbũ eiꝰ de mẽoꝛia naſceret᷑. De ſũma vero ſapia q ſꝑ ſe dicit ſic ſicutſui ſꝑ mẽoꝛ eſt.liquet qꝛ de etna mẽoꝛia coeternũ eiꝰ vᷣbuʒ naſcit᷑. Sicut enĩ ſũma ſapia etna eſt.ita eterne ſui me moꝛ eſt:⁊ eterne ſe ĩtelligit:⁊ et᷑ne ſe dicit. cũ ſit illi dicereqð iĩtelligere.et cũ eterne ſe dicat eterne vbũ eiꝰ apud ipaʒ. Hẽs & rõnal q̃ int oẽs creaturas ad inueſtiga tionẽ ſũme ſapie ſola aſſurgere valʒ:⁊ ni hilominꝰ ad eiuſdẽ inuẽtõem ſola ꝓfice re.ſꝑ ſtudeat illiꝰ remĩſci illã intelligereꝛ amare.ad h̊ facta ẽ vt ſꝑ viuat ſi ſʒ amet ſũmãvitã:ſũmã ſapiaʒ:ſũmã eẽntiaʒ:cui dz hocipᷣm qð eſt.Amare auteʒ neùt niſi eiꝰ reminiſci ⁊ eaʒ ſtuduerit intelligere. K 3 ad qð facta eſt vt bene viuat. O. beatitudo dei nõ pᷣt augeri nec mi nui:⁊ ꝙ ſola chꝗritate rõnales creaturaſ creauit. ¶Cap. XLY. Eus omps cuiꝰ btitudo nõ au/ ) geri pᷣt qꝛ ꝑfecta ẽ:nec minui:qꝛ O etna eſt. ſola charitate nłła necei ſitate ſui rõnales ſpũs creauit.vt eoſ ſue btitudinis ꝑticipes faceret.Alios vᷣo in ſua puritate in celo ↄfirmauit.Alios aun tẽ ꝓpt᷑ ſuꝑbiã in infernũ pᷣcipitauit.atq; ulios ad cõpꝛobãdã hũilitatẽ ⁊ obedien tiã.in trena hĩtatiõe terrenis coꝛꝑibo ſo/ ciauit.vt ad vite ſenſuʒ luteã materiã ve getaꝛẽt. Hũt nãq; in nata ſua q̃ndã mu/ tabilitatẽ:ſʒ quã coꝛꝑibo viuificãdis ap pꝛopinquãt.in q̃ qdeʒ nõ nihil ſue puri/ tat deponũt.Cũ enĩ delectatiõe carnis afficiunt᷑ qi qndã coꝛpulẽtiã inð trahũt. q̃ purioꝛẽ naturã eoꝝ coꝛrũpit.Et h̊ vi⸗/ tiũ qᷓnto altiꝰ eis in coꝛꝑibo manẽtibo in/⸗ heſerit:tãto difficiliꝰ eos a coꝛꝑib diſce dentes deſerit.qm̃ nõ tollit᷑ paſſio: eẽ cũ tollit᷑ cã paſſiõis:niſi ab eiuſmõi feculen tia ſe in hacvita mũdare ſtuduerit. Nos &ᷣqͥ ĩ medio bonoꝝ⁊ maloꝝ poſiti ſumꝰ: ↄſiderare ſepe debemꝰ ⁊ gaudiũ illoꝛũ:⁊ iſtoꝝ ſuppliciũ atq; nrãz miſeriã. Rõnał ſiqdẽ eſt aia nr̃a:vt ſciat diſcernere inter bonũ ⁊ malũ.Eſt eẽ ↄcupiſcibił atq; ira ſcibił:vt poſſit amare bonũ⁊ odire malũ De ↄcupiſcibilitate naſcit᷑ amoꝛ.de amo re deſideriũ ⁊ gaudiũ.Amoꝛ eſt delecta⸗/ tio coꝛdis alicꝰ ad aliqͥd ꝓpt aliqd ꝑ de/ CCKX ſideriũ ꝑcurrẽs.atq; ꝑ gaudiũ reqͥ eſcẽs. ꝑ deſideriũ in appetẽdo:⁊ ꝑ gaudiũ in ꝑ fruendo.nec aliũde bonũ eſt.ſi bonuʒ eſt coꝛ hũanũ:niſi ꝙ bñ amat qð bonuʒ eſt. Nec aliũde malũ ẽ:ſi malũ eſt niſi qma// le amat qð bonũ ẽ.Ome eĩ qð eſt bonũ ẽ ſʒ in eo qdð malum amat᷑:tm̃ vitiũ eſt.De iraſcibilitate naſcit᷑ odiũ. Ira el generat odiũ:⁊ de odio doloꝛ ⁊ timoꝛ.Cũ eniʒ ʒ pẽta nr̃a iraſcimur ⁊ ea odire incipimuſ: dolemus qꝛ peccauimꝰ:⁊ penas ꝓ pctis timemꝰ. ¶ De natura quã de fecit in c creatoꝛ oĩm deus int᷑ cetera? ſuꝑ ceta q̃ creauit:rõnalẽ digna –ptE ampliꝰ illuſtrare naturã: qm ⁊ ſua ſilitudie fecit inſignẽ:⁊ ſue btĩtudi nis voluit eẽ ꝑticipẽ.Cuiꝰ tñ rõnalł cre⸗ ature licʒ ſiłis videt᷑ oꝛigo.facta ẽ diuer ſa ↄgnitio.dũ ꝑs eiꝰ eſt in e᷑na felicitate firmata.ꝑs rudẽtibo inferni detracta.⁊ ĩ tartaꝝ tradita in iudiciũ cruciãda fuat᷑. Pars eã tercia t᷑renis vnita coꝛꝑibo:locũ mediũ ſoꝛtita agnoſcit᷑.⁊ pus qdẽ eade- ſũmis vicinioꝛ in delicijs erat poſita pa radiſi.nũc iã ꝓpinqᷣoꝛ infimis ꝓ reatu in obediẽtie:hũiliata ẽ in loco afflictionis. Sũmꝰ eĩ oĩm hoꝝ locꝰ plenã hʒ leticiã. infimꝰ ſolã triſticiã. Ibi eĩ plẽa felicitaſ. illic ſola ⁊ ſũma miſeria ẽ. In medio ſane ſũma ſꝑanda.ſʒ nihilomĩꝰ infima ſunt ti mẽda:⁊ iõ nob iã ãplioꝛ timorꝭ cã qᷓ; ſpei q̊ vicinioꝛes eiſdẽ infimis deiecti in ipſa degimꝰ vmbꝛa moꝛtꝭ.Qꝛ tñ ⁊ illiꝰ btitu dinis:⁊ illiꝰ nihilomiꝰ dãnatiõis eterne: huũanã ðs aĩaʒ ꝓ ſuoꝝ q̃litate meritoꝝ ꝑ ticipẽ fieri poſſe ↄgnouit.naturales affe ctꝰ ei q̃ttuoꝛ indidit:vt hr̃etvñ bona illa optare:⁊ ĩ eis poſſʒ qñq; letari.⁊ rurſum vñ mala illa metuere ⁊ in eis ecẽ doloꝛeꝑ petuo ↄtriſtari. In eo eĩ ſane guioꝛ ẽ mo derna ↄditio: ñ mõ exhibʒ triſticiaʒ et moðnã moleſtiã:ſʒ ⁊ tioꝛ hʒ penã ⁊ ſpes ipa qᷓ differt᷑ affligit aiaʒ. Pijſſimꝰ eĩ pr ⁊ terribił iudex.qͥ vera illa ⁊ ꝓpetua gau gia filijſ.doloꝛes eque ꝑpetuos reis in fi ne parauit:nõnulla tamẽ etiã nos in pꝛe ſenti experimẽta capere voluit gaudijvł doloꝛis.vnde illa nõ modo certius credi ſed affectuoſius optari valeãt et timeri. one ſut gaudia. nec triſticia pñs in illius cõpatiõe ẽ triſticia.MNec deſipiet ſi qͥs in terim oẽm oꝑaʒ dare maluerit qmadmo dũ illa potiꝰ valeat ↄcupiſcere gaudia.il los foꝛmidare doloꝛes:q; hꝰ vite vitare moleſtias captare leticiã Clerũtñ inueni re eſt in pñnjti vñ vtilit᷑gaudeat qͥs: vł ſa⸗/ lubeꝛirt cõtriſtet᷑. Si letet᷑ de beneficijs ſu is grãs deo agens:⁊ in deuotioe eiꝰ exul ret. UVnð etiã diuiĩa diſpoſitiõe media in ter eoſdẽ affectꝰ ↄſtituta ẽ rõ in coꝛde ho minis.p quã nimirũ diſcemnere ⁊ dijudi cate poſſit vñ gaudeat ſeu doleat.ĩmo ec qͥd eupiat vł timeat. Sane qͥ triplicẽ vĩ anieec docuerũt.rõnalẽ illã iraſcibileʒ ↄcupiſcibilẽ aſſerẽtes affect? qͥde diuer/ ſos.ſʒ qdã ſibi cognatiõe iũctos ſub ira ſcihili metũ ⁊ triſticiã.ſub cõcupiſcibili delideriũ ⁊ leticia cõpᷣhẽdiſſe vident᷑. In terim & int affectꝰ varios hũana fluctuãſ gnia:neceſſe eſt vt certã demũ vł in ſümiſ vl in imis accipiès ſtationẽ in ſolo dein/ ceps vl gaudio vł doloꝛe ꝑſiſtat. Deus eſt in ſũmo.mũdus in imo. De in eodeʒ ſtatu eternitat ſue ſemꝑ ↄſiſtit.Oũduſ curſu mutabilitatis ſue ſemꝑ inſtabilis fluit. Be humano animo. Lapitulũ. XLVII. Umanꝰ animꝰ q̃ in medio col/ huic mutabilitati qᷓ deoꝛſũ eſt ſup/ tabilitatẽ nec dũ ptingit. Di vero in hiſ qꝗ̃ deoꝛſum traſeũt ſe ꝑ cupiditatẽ ĩmerſe rit.ſtatim ꝑ infinitas diſtractões rapiet᷑: ⁊a ſemetipᷣo qdðãmõ diuiſus diſſipabit᷑. Di vero ab hac infinita diſtractoe qᷓ de oꝛſum ẽ ſe erexerit.⁊ hec infima deſerẽs atq; paulati in vnũ ſe colligens ſecũ eſſe didicerit.tanto ãpliꝰ in vnũ colliget᷑q̃n/ to mag cogitatioe ⁊ deſiderio ſurſuʒ ele uabit᷑:donec tandeʒ oĩno ĩmutabilt ſit:⁊ ad illã verã ⁊ vnicã q eſt apud deũ imuta bilitatẽ pueiat:vbi ppetuo ſine om̃i mu tabilitatis viciſſitudine requieſcit. ¶ D, anie nõ ſut ab initio cum angelis nec ſimul eceeattte. ((NXapitulü. XI. VIII, poꝛib itaq; gli locatus q̃dã ↄditiõis ſine excellæ? eminet: t ad illa q eſtapud deũ verã imu De ſpiritu ⁊ anima Eeteyꝝ nec pñtia gaudia in illoꝝ cõpatt NRedimꝰ anĩas nec eſſe ab initio cũ angeł:inec ſił creataſ.ſicut oꝛi genes fingit. Nec ꝑ coitũ cũ coꝛ minant᷑ ſiẽ luciferanꝰ ⁊ cirillus ⁊j aliq latinoꝝ pᷣſũptoꝛes affirmãt. Sed dicimꝰ eaꝝ creationẽ ſolũ oĩm creatoꝛeʒ noſſe ⁊ coꝛpꝰ tm̃ ꝑ ↄiugij copulatõeʒ ſe/ minari:deivero iudicio coagulari ĩ vul/ na.⁊ cõpingi atq; foꝛmaruũac foꝛmato iã deo agens: 7 in oe ei coꝛpe aĩaʒ creari ⁊ infundi vt viuatĩ vte tet.? ꝓpꝛia ſeu etiã ꝓxioꝝ delicta deplo½ ro ex aĩa ↄſtãs ⁊ coꝛpe.⁊ egrediat᷑ex vte/ ro vinꝰ plenꝰ hũana ſuba Hec duas ani mmas eẽ credimꝰ in vno hoĩe. ſiẽ miti ſcri buüt. vnã anialẽ q̃ animet᷑ coꝛpꝰ ⁊ imixta ſit ſanguini: ⁊ alterã ſpiritalẽ q̃ rõeʒ mini ſtret. Sʒ dicimꝰ vnã eandẽq; aĩam eẽ in hoiĩe.qᷓ ⁊ coꝛpꝰ ſua ſocietate viuificʒ:⁊ ſe metipᷣam ſua rõne diſponat.hñs in ſeli/ bertatẽ arbitrij vt in ſue ſube eligat cogi tatiõe qð vult.libertati ſiqͥdẽ arbitrij ſui cõmiſſus ẽ hõ. Poſtq; vᷣo deceptiõe ſer/ pen ꝑ euã cecidit: nature bonuʒ pdidit piter ⁊ vigoꝛẽ arbitrij:nõ tñ electiõeʒ.ne nõ eſſet ſuũ qð emẽdaret petm̃. Manet rendã ſalutẽ arbitrij libertaſ.i. rõnis volũtas.ſʒ amonẽte deo pᷣus ⁊ in⸗ ſpirãte ad ſalute. Ut gacqͥeſcamꝰ ſaluta n inſpiratiõi: nre ptatis eſt: vt adipiſca⸗/ mur qð adipiſci deſideramꝰ diuini ẽ mu hneris:vt nõ labamur adepto ſalutis mu nere nr̃e ſollicitudiſ eſt⁊ celeſtꝭ adiutoꝛij. vt labamur ptãatis nr̃e eſt ⁊ ignauie. So lũ hoĩem credimus hre aiam ſubſtãtiuã que exuta coꝛpeviuit:⁊ ſenſus ſuos atq; ingenia viuacit tenet Heq; cũ coꝛꝑemo ritur vt arabs aſſerit.neq; poſtmodũ in teritura ſicut ʒenon dixit.qꝛ ſubaliter vi uit. Anialiũ vᷣo anĩe nõ ſũt ſubſtãtiue.ſʒ cũ carne ipᷣa carmis viuacitate naſcũtur: ⁊ cũ carnis moꝛte finiunt᷑:⁊ ideo nec rati one regũtur.ſicut plato ⁊ alexander pu/ tant. ſed ad omia incitamera nature du/ cuntur. Ania hũana nõ cuʒ carne moꝛit᷑ qꝛ nõ cũ carne ſicut diximus ſuꝑiꝰ ſemi natur:ſʒ foꝛmato in vtero mr̃is coꝛꝑe ði iundicio creat᷑ ⁊ infundit᷑ vt viuat hõ intꝰ in vtero:⁊ ſic ꝓcedat natiuitate in mun/ dũ.Ania ex creatoꝛe pᷣncipiũ hñs ex q̊ẽ pfecta eſt in genere ſuo.vñ exq̊ ſciret oĩa qᷓ ab homie ſciri pñt niſi grauitaſcamis —— „ e hdr oneüntn cntüpomps hitateerdant Pecppꝛicne yſu tcpenen tincptole ligcſeocorin fenoͤpoͤtibinil Ykluneatde Noͤnorincopa ctones coꝛpis vog vica , Abſitdatyg rigat ignoꝛi tia docton ni tm auloinicdl hoctermal⸗ 1llaobene. Terns oKarn Werr. enſus abſ ro. ania ver tenet. oti ertenorihe gui ſuüinin nitales res / libyrimäge⸗ deuteronon tmo etal aures auc⸗ cleſql. Etii ſuauist59 ſund tinbis Unt Etineni tengilenne ſctnentigs, nuclle ers ficncn ſnendgii inntontc ſicahetn⸗ kitiſie ſtminpſein Mconpeloie ni 4 misnetſeizz nllamin t Nrntig, ſelnaſmnpnih ptoech efſnid vneſolicinen. . Niugt collie maicolcotgteft Zſaenanrim itinnndiſttüni e degee amſi elgt in mohaeſiniin iſpinnliſen micanteginei cereriift ediſponut biii nlue ubral cren mni cdge rbirried ſih ſodecehtieſ 7 = MturedonazAd wiromdtani Mönapermh. D utẽ nbinnim Binonatedeltei Uekrkn in iprinoch it utn nliin nrupuiitoni Scktut dlntf nicktihune Oe Pienian ibtini erſanntodn ſezcücnihen t nng intit zdicrtceſthgit, ieni Pii, bfiunit lin Arndabl/ DLv.AlN. e umimn eſſet. Qð ꝑ pᷣmũ hoĩem qͥ ante coꝛrupti/ ₰ onẽ hüanitat ex en ꝑfecte habuit ſci entiã ꝓbari põt. tiã pbaripõt. Sed mõ coꝛrupta buͦa nitate ex ̊ ↄiungit᷑ coꝛruptiõi coꝛrũpit᷑. Nec ꝓpꝛietates ſuaſ põt exercere:donec vſu ⁊ experietia ⁊ alicuiꝰ doctria incita⸗ ta incipit diſcernere. veluti ſi qs cũ ſubti li acie ocłoꝝ in tenebꝛoſa detrudat᷑.vide re nõ põt ibi niſi bhus aſſueſcat tenebꝛis vł lumẽ accẽdat᷑. Uñ Uirguiꝰ.Quãtuʒ nõ noxia coꝛꝑa tardãt.Et licʒ alie ſint a/ ctiones coꝛꝑis:⁊ alie actiões anie:tñ coꝛ por vitia vł vᷣtutes pñt eſſe anie. Cũ eĩ ad h̊ ſit data: vt illicitos carnis motꝰcoꝛ rigat: ignoꝛãtia illiꝰ ↄtingũt ł negligen/ tia. Sicut cũ diſcipulꝰ vł ᷣuus negiligẽ tia doctorꝭ vł dñi peccet.mgr̃ vł dñs ex tra culpã nõ eſt. Sic anĩa vł ↄtingẽtib⸗ nõ eſt extra culpã:cũ iſta debeat imꝑare: Zilla obedire. ¶ O, hõ ex duab ſub⸗ ſtantijs ↄſtat:⁊ ꝙ aniꝗ ſine carne ſuũ ra/⸗ tionale tenet. ¶ Caplm. Xl. IX. Uab= ſubſtantijs ↄſtat hõ.ania tm ⁊ carne.Anĩa cuʒ rõne ſua:et carne cuʒ ſenſib ſuis. Quos tũ lenſus abſq; ſocietate anĩie nõ mouet ca/ To.anĩa vero ⁊ ſine carne rationale ſuuʒ tenet. Notãdũ tñ ꝙ eideʒ ipᷣi ſenſus qͥ in exterioꝛi hoĩe deſcribunt.ſili mõ fʒ mo dũ ſuũ in interioꝛi eẽ manifeſtant᷑: qꝛ ſpi ritales res nõ coꝛꝑalib ſenſibi:ſʒ ſpirita lib rimãde ſunt. Uñ diuĩa ſcriptura in deuteronomio ait. Uidete qꝙ; ego ſũ deꝰ: ⁊ nõ eſt aliꝰ pᷣCᷣterme Et ĩ apocał.Qui hʒ aures audiẽdi audiat qͥd ſpũs dicat ec/ cleſijſ. Et ĩ pſalmo. Guſtate ⁊ videte qm̃ ſuauis ẽ ðs Et apłs.Chꝛiſti bonꝰ odoꝛ ſumꝰ.⁊ in his qͥ pereũt.⁊ in his qͥ ſalui fi unt. Et in euãgelio dñs. Muliereʒ ſide ſe tetigiſſe mag q; coꝛꝑe oñdit dicẽſ.Te tigit me aliqs. Nã ⁊ ego ſenſi vtuteʒ de me exiſſe. Sic ů̊ cũ oĩ cautela obſeruan/ dũ eſt qͥd ad coꝛꝑis ſenſus:⁊ qͥd ad aĩe ꝑ tineat dignitatẽ.ne foꝛte ↄfuſus oꝛdo et irrationabił eſtimatio alicui repugnare videat᷑veritati. Nõ eſt terciꝰ in hoĩs ſub ſtãtia ſpũs vt didimꝰ ↄtẽdit.ſʒ ſpũs ipᷣa eſt anĩa ꝓ ſpiritali nata:vlł p eo qð ſpiret in coꝛꝑe ſpũs appellat᷑. Ania vo ex eo vo caturꝙ ad viuẽdũ vład viuificãdũ ani ren cCcxxVI met coꝛpꝰ.Terciũ vero qͥ ab apło cũ aia ⁊ coꝛꝑe inducit᷑ ſpm̃:gram ſcti ſpũs itel ligamꝰ.quã oꝛat apłs vt integra ꝑſeue/ ret ĩ nob:ne nr̃o vitio aut minuat᷑ aut ſu getura nob:qꝛ ſpũs effugiet fictũ:⁊ au/ feret ſe a cogitatõibo q̃ ſunt ſine ĩtellectu Jusgi ̊ meditatiõe animü nrjm exercea⸗ mus: ⁊ ↄſideremꝰ miſerias⁊ neceſſitates nrãs:laboꝛes ⁊ doloꝛes. Lugętes enĩ in hãc vitã intrauimꝰ:cũ laboꝛe viuimꝰ:cũ doloꝛe ⁊ timoꝛe exituri ſumꝰ. Cogitemꝰ ergo q; bꝛeuis vita nr̃a ſit:qᷓ; via lubꝛi/ ca.qᷓ; moꝛs certa:⁊ hoꝛa moꝛtis incerta. Cogitemꝰ q̃ntis amaritudinibo admix/ tũ ſit.ſi qͥd dulce ac iocundũ in via hꝰ vi te occurſu ſuo noſᷣ alludit:qᷓ; fallax et ſu ſpectũ:q; inſtabile ⁊ trãſitoꝛiuʒ eſt:qͥcqͥd huiꝰ mũdi amoꝛ parturit.qͥcquid ſpeci/ es aut tꝑalis pulcritudo ꝓmittit.Conſi deremꝰ etiã q̃ ſit patrie celeſtis pulcritu- do ſuauitas atq; dulcedo.Attendamꝰ ⁊ perpendamꝰ vñ cecidimꝰ:⁊ vbi iacemꝰ: quid ꝑdidimus⁊ quid inuenimus:vt ex vtroq; intelligãꝰ qntũ nobᷣ in h̊ exilio lu gendũ ſit. Hinc enĩ ſalomon ait.Qui ap ponit ſcientiã apponit doloꝛem. Quia ⁊ q̃nto magis hõ ſua mala intelligit:tanto ampliꝰ ſuſpirat ⁊ ge—ſli. ¶ QNuigd ſit meditatio. ¶ Cap. L.. Editatio ſiq dẽ parit ſciam. ſcia 5puctiõeʒ. cõpũctio deuotiõez. deuotio pficit oꝛöem. Medita/ o ẽ freqnſ cogitatio curioſa ⁊ ſagax:ob ſcura iueſtigare ⁊ occulta ad noticiã tra/ here. Scia eſt qñ hõ ad noticiã ſui aſſi/ dua meditatiõe illũiat᷑. Cõpũctio eſt qũ exↄſideratiõe maloꝝ ſuoꝝ coꝛ ĩterno do loꝛe tangit᷑. Deuotio ẽ piꝰ ⁊ hũilis affe/ ctus in deũ.hũilis exↄſcia infirmitatis ꝓpꝛie.pius ex cõſideratione diuine cle/⸗ mẽtie Ofo eſt mẽtis deuotio.i.oↄuerſio ĩ deũ ꝑ piũ ⁊ humilem affectuʒ.Affectus eſt ſpõtanea q̃daʒ ac dulcis ipᷣius animi ad deũ inclinatio. Nil eĩ ita deũ inclinat ad pietatẽ ⁊ miſericoꝛdiã: quẽadmoduʒ purus mẽłtis affectꝰ. Sciẽtiã celeſtiũ et terreſtriuʒ rerum laudare atq; amareſo/ lent homines: ſed multo melioꝛes ſunt qui huic ſciẽtie pꝛeponũt noſcere ſemet/ ipos. Laudabilioꝛ ſiquidẽ animꝰ eſt ciui LnzS —ꝗ De ſpiritu ⁊ anima nota eſt miſeria ſua.q; qͥ ea nõ aſpecta vi as ſiderũ ⁊ naturas reꝝ ſcruta᷑. Qui ve ro iã in deũ vigilauit animꝰ ſpũſſctĩ calo re excitatꝰ.atq; in eiꝰ amoꝛe coꝛã ſe vilu/ it:ad eũq; intrare volẽs nec valens:eoq; ſibi lucente attẽdit in ſe ⁊ inueĩt ſe:ſuãq; egritudinẽ illiꝰ mũdicie cõꝑari nõ poſſe ↄgnoſcit. Dulce flere habʒ: eüq; pᷣcari vt ſui miſereat᷑:totãq; eius miſeriam exuat Huiüc itaq; egentẽ⁊ dolentẽ ſcĩa nõ inflat qꝛ charitas edificat Pꝛepoſuit enĩ ſcien tiam ſcire:id eſt ſcire ſeipᷣm ⁊ infirmitatẽ ſuam.magis q; ſcire vires herbarũ ⁊ na⸗ turas anialiũ.⁊ hanc apponẽdo ſcientiã appoſuit doloꝛẽ: id eſt defectũ ꝑegrina/ tionis ſue:ex deſiderio patrie ſue ⁊ viſio nis dei. Dolet qui tenet᷑ exilio.qꝛ differt᷑ a regno.Dolet dũ recoꝛdat᷑ q̃ ⁊ q̃nta ma⸗ la fecit:⁊ qᷓ; intolerabiles penas pꝛo illis Paſurus ſiic. nulla ſciẽtia melioꝛ ſit q; ꝙ homo ſecognoſcat. (Laplm. I. I. Llm nulla ſcientia melioꝛ ſit illa qua ↄgnoſcit hõ ſeipᷣm diſcutia mus cogitatiões locutiões atq; opa nr̃a.Quid enĩ ꝓdeſt nobis ſi reꝝ om niũ naturas ſubtilit᷑ inueſtigemꝰ: effica/ cit᷑ cõphẽdamꝰ:⁊ noſmetipᷣos nõ intelli / gamꝰ. Examinemꝰ &qᷓ fecimꝰ nos.ſi ſᷣm ꝙ debuim? ea fecerimꝰ.ↄſideremꝰea q̃ fa cturi ſumꝰ ſi ſint m deũ. Ualde ſiqͥdem eſt neceſſaria nobᷣ circũſpectio examiati/ onis.q̃tinꝰ ꝑ experiẽtiã eoꝝ qᷓ fecimꝰ:ad eęea q̃ agẽda ſunt cutioꝛes reddamus. Se pe nãq; opus qð bona intẽtiõe inchoa/ ri credimꝰ*:tãto citius in deceptõis laq/ uunm nos pꝛecipitat.q̃nto de intẽtiõis nre pvpncipio ſecuri finẽ actõiſ nõ obſeruamꝰ: ⁊ impꝛudęetes qſi via plana ad foueã cur rimus.qꝛ videmꝰ qͥd facimꝰ:ſed qͥd fineʒ noſtrũ ſeqͥ debeat nõ attẽdimus. Ita enĩ ambiguus ẽ animi affectꝰ: vt niſi ex fine opis q̃litatẽ intentiõis eiꝰ diſcernere nõ yvaleamꝰ. Pꝛeterea neceſſe eſt vt ꝑ ſingu los dies vitã nrãm ad iudiciũ vocemuſ: ⁊2 qͥd egimꝰ ꝑ noctẽ ⁊ diẽ examinemus:⁊ Into ad bona faciẽda ſolito alacrioꝛeſ.⁊ anto ad mala vincẽda ſolito conſtantio/ res: ſiue aliquo oꝑe noſtro inſidijſ inimi ci ſupplantati ſimꝰ.q̃liter demũ ꝑ iudici gs. odgpe reuocat ne malũ ſubꝛipiat. Süt ali⸗ qui attẽdentes tm̃ bona q̃ faciũt. Illi ſic unm trãaſacte deceptiõis futuraʒ illꝰ frau dem cauere valeamꝰ: q̃tinus nec ſuꝑue/ niens temptatio nos impꝛouiſos adma lũ opus deijciat:nec indiſeretos in ope/ re bono pñs negligẽtia fallat.Quiſquis ſcʒ coꝛ ſuũ in hmõi ſtudio exercet:audi/ at qᷣd quidã ſapiens dicat Scito teipᷣm. ſcito vñ veniſti:aut quo vadis:quõ vi/ uis:quãtũ ꝓficis vel deficis:q; longe es a deo vel q; pꝛope:nõ interuallis locoꝝ: ſed ſimilitudine vł diſſimilitudie moꝛũ. Scito quõ homo es:cuius ↄceptio culł pa:naſci miſeria:viuere pena:moꝛi neceſ ſe. Certũ eſtqꝛ moꝛierꝭ: ſed incertũ quõ ł quãdo vł vbi.quoniã moꝛs vbiq; teex/ pectat:⁊ tu ſi ſapiẽs fueris vbiq; eaʒ ex⸗· pectabis. Attende ů ſollicite qd agas vlł qͥd Elt deens al s, faciendũ eſt faci Si bono opi malũ aliqð nõ admiſce as. Si bonũ qð agis:q̃nta oꝑtet deuoti one adimpleas. Si alteriꝰ vt tuũ bonũ dDiligas. Si tuũ vt alteriꝰ malũ repᷣhen/ das. Di ſic declinas a malo ⁊ facias bo/ nũ. Sunt enĩ qͥdã tm̃ attẽdentes mala q̃ nõ faciũt. Iſtos puſillanimitas a bono ũt ali/ ſibi a bono oꝑe cõplacẽt ⁊ blandiunt᷑:vt de pꝛauitatꝭ admixtiõe mime terreãtur. Sunt alij ſapietes vt faciãt mala.bona gyt facere neſciũt. Iſti peſſimi oĩm letan tur cũ male fecerint:⁊ exultãt in reb peſ ſimis. Sunt alij qᷓrentes deũ ꝑ exterio/ ra deſerentes interioꝛa ſua:quibo deꝰ i De triplici aſcenſionis gradu. Edeamus òad nos vt poſſimuſ rNaſcendere ad nos.Tres ſiquidez⸗ Alſcẽſus ſunt. In pmo aſcẽdimui b iſtis exterioꝛibo et inferioꝛibo ad nos. In ſcdðo aſcẽdimus ad coꝛ altũ.quanto nãq; ampliꝰ ꝓficimꝰ tanto ampliꝰ aſcen dimꝰ.Qui eni nõ aſcẽdit deſcẽdit: ⁊ qui nõ ꝓficit deficit. In tercio aſcenſu aſcẽdi mus ad deũ. Pꝛimꝰ aſcẽſus fit ↄſiderati one moi ⁊ ↄtẽptu. Cõſiderando nãq; qᷓ; caduca ⁊ trãſitoꝛia ſint iſta terrena:ↄtẽ/ nimꝰ ea ⁊ redimꝰ ad nos. Scðs aſcẽſus fit cognitõe ⁊ ↄtẽptu nr̃i Cũ ei ↄgnoſciꝰ GPotearde⸗ deben boten hlorſpene chen dipenlat⸗ fiſeet poter 0 ſusphtſe⸗E ben glas Rra⸗ nsded edt⸗ gccehim peis deiſbilvi/ Oui ni/ thmnirumnu hilironale weſnäaenulr⸗ esſhlerap⸗ Wdddd ürdiandd dbianidapz Mincuctrun inſpiratöe: lis ſi.hind t Nnig ijceplo dñs ſpeculoone poteruninun: Bugapori ſeimnginidei⸗ ſgegengzcif bie Gzpatß bacidoſhuti nglgionĩ⸗ Heanocnne Metencbꝛggl ikmrenöa gneigoit iros ſter Temiſe Urgahine Gtoreſſe ſfüpoſuin Mennfaſe⸗ Dbern dice isſmm P: dtinusten o8 impeouie⸗ rindſnns nig tlur Oni kucioerennn, dicit Geinni rgno vadis gi adeſtcisrchlin internallishre Adimditnck vegenins Nnnan arpen in n oen Lürnigd oniäinors wigtenn gnis bigae ollcirigags g ſacinciickii Ai ligo auni i, oger devo Alen vttuü doni umd malärchben SAWddiachot c müdennsn oidunimitzgtte Müſunpet Li⸗ ñbom daii icnienine tmit frduiu n Itmn ointnn anli nthhl mosdaüh ln/ Naſurquinde ſonisgac. zudonthiitl ioe Nſli i Ponnninn Mnnhnit vo⸗ ulnui aunn⸗ immwmml d iidccoti conſcenſin ſcensſtſſin (Fo. CcxxvVI ; pꝛoni ſimꝰ ad malum: ⁊ q; inualidi ad bonü:otẽnimꝰ ⁊ aſcẽdimꝰ ſup nos.Ter cius aſcẽſus fit cognitione ⁊ amoꝛe dei. Iſte terciꝰ aſcẽſus fit mentꝭ dilatatiõe: mentꝭ ſubleuatiõe: ⁊ mentis alienatione Men dilatatio ẽ:cũ ſub vno met aſpe ctu plura ↄſpicimꝰ:vl de dei ſapia:vł de eiꝰ potẽtia:vł de cũcta bõitate. Intueri debemꝰ q; potent᷑ deꝰ cũcta creauit ð ni hilo: qᷓ; ſapienter gubernat: q; benigne cũcta diſpenſat Totũ iſtũ mom ſic oꝛn⸗ tũ fecit ꝓpter coꝛꝑa.coꝛꝑa pꝛopt᷑ aias. aĩas ꝓptx᷑ ſe.Et iõ diligent cuſtodire de/ bemꝰ aĩas nrãs:q̃tinꝰ eas mũdas ⁊ ſan/ ctas deo reddere valeamꝰ a qͥ tãta bona accepimꝰ ꝓ eis. end ſubleuatio ẽ cuʒ de viſib ilibꝰ ſubleuamur ad inuiſibilia. Quãto nãq; ↄſideramꝰ hũanã indigni/ tatẽ:ãmiramur dignationẽ dei:qͥ tã mi⸗/ rabilit᷑ rõnalẽ ſpũm ad ima ginẽ ⁊ ſiłitu/ dinẽ ſuã creauit. Menꝶ alienatio eſt qñ mens ſuꝑ ſe rapit᷑:de ̊ mẽtis exceſſu hõ doceri nõ pᷣt:qꝛ nihil ibi hʒ ſui. De mẽtꝭ aũt dilatatiõe ⁊ ſubleuatõe inſtrui pᷣt.qꝛ ibi alid hʒ ſui. Inſtruit᷑ aũt aliqñ hũa/⸗ na induſtria.aliqñ diuĩa reuelatione ſeu inſpiratiõe. Nõnũq; vero in ſpecło coꝛ dis ſui.i.ĩ rõnali mẽte ſeipᷣm ⁊ deũ inſpi cit.Ita nãq; ↄditũ eſt coꝛ hoĩs:vt ĩ eo q̃i in tẽplo dñs inhabitaret:⁊ tanq; in qdã ſpeculo ſuo reluceret.vt qͥ in ſe videri nõ poterat:in ſua imagie viſibił appareret. Magna pꝛoꝛſus dignitas hoĩs ẽ poꝛta re ima ginẽ dei:⁊ illiꝰ in ſe iugit᷑ vultũ aſ/ ſpicere:atq; eũ ſꝑ ꝑ ↄtẽplationẽ pᷣſentem hfe. Sʒ poſtq; delectationẽ nrãm in trã peccãdo ſparſimꝰ:pẽti puluis ſuꝑiectꝰ ẽ coꝛdi nr̃o:⁊ iõ ab illo interne ↄtẽp latõis ſpeculo coꝛruẽtes:in has miſeras pñtis vite tenebꝛas labimur:vbi ðo digne mi niſtrare nõ valemꝰ.qꝛ ſoꝛde iniqratꝭ ⁊ ca ligine ignoꝛãtie obuoluti:qͥd agẽdũ ł vi tandũ nobᷣ ſit:ex magna ꝑte iã nõ videmꝰ Tergamꝰ ;̊ ſpeculũ nr̃m ab amoꝛe vani tatis:⁊ ab amoꝛe iniqͥ tatꝭ.i.a puluere⁊ a ſoꝛde:vt in eo inſpicere valeamꝰ ⁊ nos ⁊ creatoꝛẽ nr̃jm:quẽ peccãdo pꝰ tergũ no/ ſtrũ poſuimꝰ.Auerſi ſideʒ a deo ſumꝰ: pẽta nr̃a ſeꝑant nos ab eo.Et iõ cũ pꝛo/ pheta dicamꝰ Cõuerte nos de ſalutar nfr. Si mlieres ſpecłm ſuũ in qͥ facies ſu as inſpiciũt cũ amiſerint diligent qᷓ rant: ⁊ curioſe tergãt a puluere ⁊ a ſoꝛde.młto ampliꝰ ſpeculũ interior hoĩs debemꝰ inuenire ⁊ tergere ⁊ inſpicere:vt ĩ eo totã turpitudinẽ nrãʒ valeamꝰ depᷣhendere:⁊ ita ꝑ ↄgnitionẽ nrãm ad cognitioneʒ dei puenire. ¶ O, neceſſariuʒ ſit homĩ ſe Capitulũ. L. III. lo nob neceſſaria ſunt vt nos aoaognoſcamꝰ. vicʒ qles ſimus ad malũ:⁊ qles ad bonuʒ. Pꝛoni ſumus ad malũ.⁊ ſi mif̃icoꝛdia dei nõ teneret nos in om̃e vitiũ poſſemꝰ cadere.nec inð ſur gere niſi miſicoꝛdia dei ſubſeq̃ret᷑ q̃ nos ſubleuaret. Hoc bñ ↄgnoſcebat ꝓpha: cũ dicebat.Oñe mia tua añ ocłos meos q̃ me cuſtodiat:et mĩa tua ſubſeqᷓtur me q̃ me erigat. Inualidi ſumꝰ ad bonũ:nec ſine dei gr̃a bonũ facere:vł in aliq̃̊ bono noſcere ꝗqlis ſit ad malũvł ad boniũ. pſeuerare poſſumꝰ. Iſtud etiaʒ aplłs ſcie bat cũ dicebat. Bfa dei ſuz id qð ſum.et qꝛ gra eiꝰ in me vacua nõ fuit:gr̃a eiuſ in me manet Hãc geminã ↄgnitionẽ ſui ha buit abꝛaam cũ diceret Loq̃r ad dñʒ me um cũ ſim puluis ⁊ cinis. Reuera puluiſ eſt hõ. Sicut eĩ puluis ex qcũq; ꝑteven ti impellit᷑ ⁊ i aliã areã deijcit᷑ ⁊ ibi rema net. Sic hõ in om̃e vitiũ cadere põt:nec adijciet vt reſurgat:niſi mĩa dei ei ſubue niatc. Cinis ec eſt hõ.qꝛ ſicut cinis nec p/ fert germẽ ex ſe:nec ſuſceptũ ſemẽ germi/ nat. Sic hõ nec bonuʒ facere nec in aliq̊ᷓ bono pꝑſeuerare ſine gr̃a dei pᷣt. Idcirco maxias gqtes deo referre debemꝰ.qꝛ⁊ mł ta bona nobᷣ ↄceſſit.⁊ multa mala q feci/ mus nobᷣ ↄdonauit:⁊ a multꝭ mal ſerua/ uit q̃ facere potuimꝰ:ſic alia młta q̃ feci/ mus. Quicq d eĩ mali nõ fecimꝰ: eo miſe rante nõ fecimꝰ Nã ſi ipᷣe ꝑmiſiſſet ea:vti qʒq feciſſemꝰ.aut oꝑe aut volũtate. Et iõ neſcio vtꝝ eũ ampliꝰ diligere debeamus ꝓ his q̃ nob dimiſit.an ꝓ his a qͥbonos immunes fᷣuauit.licʒ eni ea nõ fecimus. nos q̃i feciſſe:⁊ eũ q̃i dimiſiſſe exiſtimare debemꝰ. qñqͥdem ea vł volũtate vtiq; fe ciſſemꝰ:ſi ipᷣe ꝑmiſiſſet.OQuiſqͥs in verira te ſe ita ↄgnolcit hũilis eſt coꝛã deo ⁊ ho minibo. diligit deũ ꝓpter deuz:et omni* Hoſes ꝓpter deũ:⁊ ſi ꝑfectã charitatè bbz nullłm iudicat:niłm accuſat:nlm ↄdẽénat nõ ſeruat irã:nõ mouet rixas:nõ ſemĩat dDdiſcoꝛdias:nõ fouet nocẽtes:nõ ꝑſeq tur iunocẽtes:nõ odit arguẽtes ſe:non facit furtũ:nõ falſuʒ teſtioniũ:nõ ꝑiuriũ:nlłi detra hit: nlli nocet:nllm odit ſʒ oẽs dili gir. Gocripti S. Nemini qͥcqᷓ;ᷓ debeat ni ſi vt inuicẽ diligat. Sic eĩ deo familiarꝭ eſt charitas:vt in eo habitare nolit in q̊ ccharitas ñ fuerit. Qui gcharitatè hʒ de unm hz:qꝛ ðs charitas ẽ Et qͥ vnũ hoĩeʒ hä;J odio: deũ ꝑdit.⁊ bonũ qð facit QOuãa/ pꝛopt᷑ vnuſqͥſq; ſibi ꝓuideat:ne ꝓpt vni usg hoiĩs odiũ deũ ꝑdat ⁊ om̃e bonũ. õ aſcẽdamꝰ ad ↄgnitionẽ ipᷣiꝰ dei Unc reuerta / C⸗ 1 ur ad ſpeculũ nr̃jm: ⁊ videamꝰ gquõ ꝑ cognitiõem nr̃i poſſimus aſcẽdere ad cognitiõem ipᷣiꝰ dei.Duplex eeeſt natura hoiĩs. vna interioꝛ q̃ ẽ iße hö. Im̃ mens vniuſcuiuſq; ẽ ipe. Altera exx terioꝛ.i.coꝛpꝰ.Ex duplici natura cõpa/ ctus ẽ hõ:⁊ iõ vt totꝰ btĩficaret᷑: duo illi bona dᷣs a pncipio pꝛeꝑauit.vnũ viſibi/ lei:alteꝝ inuiſibile.vnũ coꝛꝑale: alterũ in cCoꝛpale.vt ĩ vno ſenſus carnis ad iocun ditatè foueret᷑.in altero ſenſꝰ mẽtꝭ ad feli citatẽ repleret᷑. Idcirco duplici ſenſu rõ nal aĩa inſtructa ẽ:vt viſibilia caꝑet per ſenſuʒ carnis:inuiſibilia ꝑ ſenſuʒ mẽtis. Itinꝰ ⁊ viſibilia ⁊ inuiſibilia ad ↄgnitio⸗ nẽ ⁊ dilectõnẽ creator illã excitarẽt.Oĩʒ naãq; hũanaꝝ actionũ ad hũc finẽ curre/ re dz intẽtio:vt vł diuie imagĩs in nobiſ ſilitudo reſtauret᷑:vł hꝰ vite nccitati ↄſu lat᷑.Quevo in nobᷣ diuinã ſilitudinẽ re/ parãt duo ſũt.i.ſpeculatio vᷣitat ⁊ exer/ citiũ vᷣtutũ:qꝛ in h̊ hõ ſilis ẽ deo ꝙ ſapi ens ⁊ iuſtꝰ eſt. Ea ſiqͥdẽ ꝑfectiꝰ auctoꝛeʒ ſuũ maifeſtãt:q̃ illiꝰ ſiłitudini viciniꝰ ap pꝛopinquãt. Hoc aũt ẽ mens rõnal q̃ er cellent᷑ ⁊ ꝓpꝛie ad ſiłitudinẽ illiꝰ facta ẽ. ⁊ tũc citiꝰ creatoꝛẽ ſuũ quẽ nõvidʒ agno ſcit:cũ ſeipᷣaʒ ad illiꝰ ſiłitudinẽ factã ĩtel ſigit. In h̊ Spmũ trinitatꝭ veſtigiũ inuẽ tLũ eſt:cuʒ agnoſcere cepit ipᷣa qð erat ſupᷣ ſe. Uidit enĩ ꝙ ex ſeipᷣa naſcit᷑ ſapia que in ipᷣa ẽ:⁊ diligit ipᷣa ſuã ſapiam:⁊ ꝓcedit tam de ſe:⁊ in ſe manẽtẽ nõ diuidita ſe abpparẽt tria qᷓdã in vno. Mens ⁊ ſapia ⁊ amoꝛ.Etẽ ſapia de mẽte.De mente et ſapia ꝓcedit amoꝛ:⁊ ſuꝛgit trinitas ⁊ nõ recedit vnitas:⁊ ſũt ſil trinitas ⁊ vnitas. hec ſic in nob veꝝ longe meliꝰ rõ ſuadet in deo. Deꝰ nãq; cũ ſit oꝛigo oĩs ſapie:et ſempꝑ ſapiaʒ habuit:⁊ ſꝑ eaʒ dilexit:et qꝛ ſempꝑ dilexit ſꝑ amoꝛẽ habuit. Sapiam quã hʒ ipᷣe genuit:⁊ ſꝑ cũ illo fuit:qꝛ ge/ nita ſe a gignẽte nõ diuidit:ſꝑ gignit᷑.qꝛ elterna ſemꝑ genita ẽ:qꝛ ꝑfecta. Nec tñ gi gnit᷑ inch oans:nec cũ genita eſt ceſſans. Qui genuit pr̃ eſt:q genit eſt filiꝰ eſt:et q̃ ab vtroq; ꝓcedit ſpũſſctũs ẽ. Pr a nul lo eſt: fili? a ſolo pr̃e eſt: ſpũſſctũs ſilł à pa treꝛ a filio eſt.⁊ hec tria vnũ ĩ ðᷣo eẽ ſuba/ liter opoꝛtet fateamur. Dʒ qꝛ ille q geni tus ẽ:nõ p̃t eſſe illea q̃ genitꝰ eſt:neq; qͥ a gignẽte ⁊ genito ꝓcedit:pᷣt eſſe ille ⁊ qͥ eſt gignẽs nec genitꝰ. Inexpugnabili roõne vitatꝭ cognoſcere cogimurĩ deitate ꝑſo/ naꝝ trinitatẽ ⁊ ſube vnitatẽ ⁊ maieſtatis ceqlitatẽ. Pr & ⁊ filius:⁊ amoꝛ pfr̃is ⁊ filij vnꝰ ðs ſunt:⁊ vno amoꝛe ſe diligũt quia vvnũ ſunt:nec aliud ẽ qð qͥſq; amat ĩ alte ro q́; qð qſq; amat in ſemetipᷣo. Nec ali/ ud eſt qð qſq; ẽ q; qdᷣ alterẽ:⁊ iõ ẽ neceſ/ ſe vt qͥſq; amet ſeipᷣm:⁊ adinuiceʒ quiſq; gliũ. Hãac charitatẽ ⁊ hãc trinitatẽ deuſ pfr nobᷣ maifeſtauit:cũ ppt᷑ nimiã chari/ tatẽ ſuã q̃ nos dilexit miſit filiũ ſuũ in ſi militudineʒ carnis peti vt nos ſaluaret. Miſlit eẽ ſpũmſctm̃ q̊ nos adoptaretĩ fi lios. FYiliũ dedit in pᷣciũ redẽptõis.ſpmm̃ ſctm̃ in puilegiũ ne Eedenin fuat he reditatẽ adoptatis.¶ O/ ſint nomĩa pi etatj pr ⁊ filiꝰ ⁊ ſpũſſctũs. ¶ Ca.L. V. Ater ⁊ fuliꝰ ⁊ ſpũſſctũs noĩa ſũt pietatꝭ: noĩa dulcedis:noĩa ſua/ uitat ⁊ amor. Quid eĩ dulcius ei⁊ tãto pr̃e tã dulciſſimo atq; miteri/ coꝛdiſſimo. Quid ſuauius ieſu chꝛiſto. Saluatoꝛ nr̃ totꝰ ẽ vnctꝰ:totꝰ ẽ piꝰ: to/⸗ tus eſt dul atq; ſuauis Ouid amabiliꝰ ⁊ qͥd ſuauiꝰ ⁊ qͥd ſanctiꝰ ſpũſctõ. Amoꝛ pris et filij ipᷣe ẽ:ꝑ quẽ oẽs ſũt ſctã q cũq; ſũt ſcti.Cõſiderate ̊ qnta ſit illa głia:q; imeffabil leticia:cũ ad deũ pꝛẽʒ veniemꝰ Amoꝛ ex ipᷣa ⁊ ſapia ſua:q̃ amat ipaʒ geni·⁊ ille ponet nos ĩ ſuo regno tãq; filios et cohesienns foiſti ille Jeſin trinita atam tenthadie, ligoldint nocet ort pllcritucbän cictnapil güideneſet cſimm. Diſi cſblle dulce⸗ füt Gütiig ſndutꝛet co reſcüͤtt nu integraran mprrdl Uitſeooſuaut ſoogoctectne Cwollümaorl Weroddoi Wrce pR ſüt G adegpe ſpecioſtiq eſtiocidi ipoeſt tüibieq ſunt YHui mealiqnt ſcit neſa ltrabit. S ton:raplot⸗ mihieẽinan Erhllant⸗ tentop dole ſatintellap⸗ deſceniioi mee⸗ vigeo. Echoꝛos ang Wrlandiii⸗ Mypeninirb bueſisd dacamigi daonzod (dſinnis Denn lbz muigſillod Uerlelgte e £ mitiſiͤ dilci nn Pao demer denane ſungtmiimm tilimninonn onge nel i ſi Rigociglgi hnſthdinte⸗ nmidedlt Oi drſociliige⸗ duchß Mt⸗ naggen Frfg Arcignuckaſſes. gartſce tſpüſinifinn ficküſciisſin rmarmüidotkſch u Gaileie icenr nne nirele lerge⸗ Druridenmneſn Wititmnidi, auma ſitii mdeſediichif5 degsſes mit Jamat intl mrt anudz =ẽ S= = — =S= S — = Ethiennatn nle i iitt Ginrwos ſuunt. unsndchangif, ciͦ dentsl ledengfurte ſintrorup heredes.ieſus chꝛiſtꝰ tãq; frẽs ⁊ cohere des.ſpũſſctũs vnũ nos ſpm̃ eẽ faciet cuʒ illis. Jpe ſiqᷣdẽ eſt indiſſolubile vincłm trinitatꝭ et amorꝭ.Cũc itroibimꝰ in po/ tentias dũi:⁊ videbimꝰ ciuitctẽ illã deq̃ tã głoſa dicta ſũt. Ulita ſiqͥdẽ illiꝰ ciuita tis ẽ q eta.pax tranqlla:felicitas ꝑpetua: pulcritudo ãmirabił:ſpẽs laudabil:io/ cũditasↄcupiſcibil:gła deſiderabil:gau diũ penne:feſtiuitas ↄtinua:cantica dul ciſſima. Ibi ſũt q̃ coꝛda oĩm in q̃ndã in/ effabilẽ dulcedinẽ atq; iocũditatẽ couer tũt.Sũt ibi gaudia etna:q̃ ſuauitatẽ in fundũt:et coꝛruptõeʒ nõ ĩducũt Semꝑ reficiũt⁊ nũqᷓ; deficiũt:paſcũt ⁊ ꝑſeuerãt integra:ad fruẽdũ ſe exhibẽt ⁊ ꝑmanẽt ĩ coꝛrupta. Dulcedo illiꝰ ciuitatis infun/ dit ſe ad ſuauitatẽ:ſpẽſad iocũditatẽ.vi ſio ad delectationeʒ. Oĩis pulcritudo ibi eſt vbi ſũma pulcritudo ẽ.Quãta nanq; pulcritudo ibi ẽvbi reꝝ oĩm ſpẽs ſine de fectu vigẽt:ſine trãſitu ꝑmanẽt:ſine coꝛ/ ruptiõe ↄſiſtũt:ſine mutabilitate eterna ſũt.Si tã pulcꝝ eſt qdð vᷣe pulcꝝ nõ eſt. qͥd ẽ qð pulcrũ ẽ.O ciuitas ſctã:ciuitas ſpecioſa:qͥcqͥd in te ẽ totũ pulcꝝ ẽ:ſuaue eſt:iocũdũ ẽ:vnũ bonũ ẽ: ⁊ om̃e bonũ in ipᷣo eſt Quicqͥd eĩ noĩare boni poſſuʒ to tũ ibi ẽ:qꝛ oĩa bona ĩ vno ſũt:⁊ oĩa vnuʒ ſunt NHuiꝰ tãti boni amoꝛ⁊ deſideriũ cũ me aliqũ tãgit:vehement᷑ atq; ſuauit᷑ af/ ſicit:⁊ neſcio q̊ quodãmõ a memetipᷣo ab ſtrahit. Subito eĩ innouoꝛ ⁊ totꝰ ĩmu/ toꝛ:rapioꝛ affectu:trahoꝛ deſiderio:⁊ bñ mihi eẽ incipit vltra q; dicere ſufficiam. Exhilarat᷑ ↄſcia:ĩ obliuiõeʒ venit oĩs pᷣ teritoꝝ doloꝝ mẽoꝛia:exultat aniꝰ:clare ſcit intellectꝰ: accẽdit᷑ affectꝰ: coꝛ illũiat᷑ deſideria iocũdant᷑ Jãq; alibi neſciovbi me eẽ video.video nãq;:ſʒ qi adhuc delõ ge choꝛos angłoꝝ ⁊ archangloꝝ pſallen tiũ ⁊ laudãtiũ deu. Unũ ẽ ei ibi oim opꝰ ↄtẽplari mirabilia ðᷣi:eũq; laudare ĩ oꝑi bus ſuis.Oẽs ↄtẽplant᷑:oẽs letant᷑:oẽs delectant᷑ in ðo:cuiꝰ aſpectꝰ pius:facies decoꝛa:eloqͥuʒ dulce:delectabił ad vidẽ dũu:ſuauis ad hñdũ:dul ad fruendum. Semp libz illum aſpicere:ſo bre:ſp illo frui:⁊ ĩ illo delectari.Jpᷣe ꝑ ſe placet:⁊ ꝓ/ pter ſe:ſufficit ad meritũ: ſufficit ad pᷣmi . — um. Nec aliqͥd ẽ qð extra illũ q̃rat᷑:qꝛ to tũ in illo inuenit᷑ qdᷣ deſiderat᷑:⁊ ĩ illo to/ tũ amat᷑. Unũ naãq; bonũ ẽ: ⁊ om̃e bonũ in illo ẽ. Hoc bonũ ſoli boni hñt ⁊vidẽt. amant ⁊ laudant laude ꝑpetunan. , aĩa ſeip̃am nõ põt ſtringere in bo Um oſidero qlis aie natura ſit q̃ carnẽ viuificare põt:ſed ſemet ipam ſtringere ĩ bonis cogitati onibo ſicut deſiderat nõ pᷣtuenio qᷓndaʒ intellectualẽ ſpm̃ ꝑ creator potetiã viuẽ tem ⁊ coꝛpꝰ qð ſuſtinet viuitficãtẽ.ſed tñ vanitati ſubditũ:mutabilitati ſubiectũ quẽ ſepe leticia extollit:timoꝛ afficit:ini q tas moꝛtificat:iuſticia viuificat. Uita ſiqͥdẽ aĩe deꝰ eſt.moꝛs aĩe pctm̃.Aia nan qʒ q̃ peccauerit ipᷣa moꝛiet᷑.q̃ aũt iudiciũ fecerit ⁊ iuſticiã viuet ⁊ nõ moꝛiet᷑ Ita ĩ/ moꝛtal eſt aĩa vt moꝛi poſſit.ita moꝛtal vt moꝛi nõ poſſit Immoꝛtalitate moꝛta lis eſt:⁊ moꝛtalitate immoꝛtalis eſt Qua ꝓpter miſerꝭ moꝛs ẽ ſine moꝛte.finis ſine fine.defectꝰ ſine defectu.qꝛ ⁊ moꝛs ſꝑ vi uet:⁊ finis ſp incipiet:et defectꝰ deficere nis cogitatiõiby. neſciet. Woꝛs pimet ⁊ nõ extinguet.do loꝛ cruciabit ⁊ pauoꝛẽ nõ fugabit.flãma cõburet ſʒ tenebꝛas ñ diſcutiet.Erit eĩ ĩ igne obſcuritaſ:in obſcuritate pauoꝛ:in cõbuſtiõe doloꝛ. Ita repbi ignibo ĩferni traditiĩ ſupplicijs doloꝛẽ ſentiẽt:⁊ ĩ do⸗ lorꝭ anguſtia pauoꝛe ferient᷑:et ſꝑ tolera/ bũt et ſpꝑ timebũt. qꝛ ſine fine ſp cruciati viuẽt ſine ſpe venie ⁊ mĩe:qð ẽ miia ſu per miſeriã. Si eĩ pꝰ tot muũlia annoꝝ t capillos habuerũt oẽs qͥcũq; fuerũt ⁊ e/ rũt penas ſuas finiri ſperarẽt.młto leuiꝰ eas ſuſtinerẽt. Sʒ qꝛ ſpez nõ hũt necha bebũt: deſpatiõe deficiẽtet ad toꝛmenta ñ ſufficiẽt. De his ꝑ vyſaiã ſcriptũ ẽ. Uer mis eoꝝ nõ moꝛiet᷑:et ignis eoꝝ nõ exti/ guet. qꝛ nec ipi ↄſument᷑ Uermis 2aſciaʒ coꝛrodet.ignis carnẽ cõburet.qtinꝰ qͥ au ctoꝛi ſuo coꝛde ⁊ coꝛꝑe deliq̃runt:coꝛde ſił ⁊ coꝛꝑe puniant᷑.cũ aĩa a btã vita ſepa rata erit:et coꝛpꝰ eternis ſupplicijs ſub/ iacebit. Ibi erit metꝰ ⁊ meroꝛ:luctꝰ ⁊ ðo loꝛ. Tunc ve nihil lugere erit niſi flere. qꝛ penitere tũc nili poterit valere. Vbi erit toꝛtoꝛ cedens.vermis coꝛrodens:ignis De ſpiritu et anima olſumens. Pẽta detegent᷑. rei punienkiet B totũ ꝑenne. Quiſquis eni ad toꝛmẽta ibit:iã nõ ampliꝰ exibit.Doloꝛ cõbuſtio nis eos foꝛis cruciabit.pena cecitat in/ tus obſcurabit. Uidebũut aũt illa teterri ma moſtra demonioꝝ:et laruales facies ęeon. Clidebũt eẽ toꝛmẽta inferni:⁊ ĩ toꝛ⸗ męæktis ſeq̃ces ſuos q̊s inoꝛdinato amoꝛe ↄtra dei pᷣcepta amauerũt. q̃tinꝰ illoꝝ in teritꝰ eos in augendo dãnatiõis ſue affii gat.Deũ autẽ nõ videbũt qð eſt oĩm mi ſeriaꝝ miſeriꝰ. Ouis eĩ dicere põt.quãta pena erit nõ videre creatoꝛẽ ⁊ plaſmato/ r oĩm reꝝ.redẽptoꝛẽ ⁊ ſaluatoꝛẽ fideliũ. regẽ celi ⁊ terre ⁊ dñmvniuerſitatiꝑ qᷓm ſumꝰ viuimꝰ ⁊ ſapimꝰ. Idcirco neceſie ẽ vt nos vndiq; circũſpiciamꝰ ⁊ vbiq; cu ſtodiamꝰ:ne aut pꝛaua agamꝰ:aut recta expletis cogitatiõibo nõ intumeſcamus NMulti nãq; ex vᷣtutibe in ifernũ ꝑ elatio nẽ coꝛruerüt. ¶ bona appetamꝰ. 5 apitulũ.LVII. Dna deſiderabilit᷑ appetamus mala ſolert caueamꝰ:ne ſub ſpe/ cie bonoꝝ ea faciamꝰ:qm̃ pleꝝq; vitia ſe eſſe vᷣtutes mẽtiunt. Quiſqͥs ò meminit illicita ſe cõmiſiſſe:ſtudeat a licitꝭ abſtine re:et qͥ ꝓhibita cõmiſit ſibimet abſcidat ↄceſſa. Qui vero adhuc pctm̃ ſuũ plan/ git pꝑpetrare vitia timeat:⁊ rephendat ſe in mimis:qͥ meminit ſe deliqᷣſſe ĩ maxĩs ODuanta licet virtute mens polleat.q̃n/ ta licet quitate vigeat.carnales tñ pueri leęe quoddã exteriꝰ exſtrepũt:⁊ niſi iuue/ nili q̊dã feruoꝛe infrenent᷑:ad fluxa q̃q; ⁊ leuia mentẽ eneruem trahũt:vbi ſi lõga oↄſuetudie obfuata fuerit:cũ exurgerevo luerit nõ poterit mole male ↄſuetudiniſ pꝛeſſa. Quiſqͥs ; ſtatvideat ne cadat.⁊ ſi ceciderit velocit reſu?gat:coꝛdis cõpũ/ ctione:oꝛis ↄfeſſiõe:⁊ oꝑis ſatiſfactione Sit hũilioꝛ intra ꝓpꝛiã ↄ ſcĩaʒ:ſit feruẽ tioꝛ atq; ꝓmptioꝛ ad agẽdum pñiam:ſit cautioꝛ ad cuſtodiã. Qui eĩ ſolo btitudi nis ſuꝑne deſiderio tꝑalia iſta cõtẽnit:ꝛet nihil hꝰ mòi diligit:ſolãq; et᷑nã patriam appetit:magna mẽtis tranùllitate fouet In q̃ tanto deũ puriꝰ cernit hõ:cũ ſe ſo/ lo ſolũ inuenit. NHihil eni ðᷣo pñtiꝰ:et ni/ hil eo ſecretiꝰ. A turba terrenonꝝ eſie . rioꝝ ſeceſſuʒ mẽtis petamꝰ:⁊ inð a ſecre “ to coꝛdis illicitaꝝ cogitationũ tumultꝰ expellẽtes intentiõe ſuꝑne patrie in amo rẽ intime qͥetis anhelemꝰ ⁊ in alta dei cõ tẽplatiõe nos ſubleuemꝰ. Cõtẽplemur qͥ ſint ibi angłoꝝ choꝛi:q̃ ipᷣa ſocietas be atoꝝ ſpirituũ:q; maieſtas viſionis dei:⁊ quõ deꝰ eterne viſiõis ſue dulcedĩe ſan/ ctos ſuos reficiat. Nemo enĩ in hac vita digne penſare põt qnta ſit illa felicitas: deũ facie ad facieʒ videre:q̃nta ſuauitas illud melos angelicũ audire: q̃nta iocun ditas omniũ ſctõꝝ ſocietatẽ hr̃e. Tantũ enĩ vnuſqſq; gaudebit de btitudine al/ teriꝰ:qͥntũ de ſuo gaudio ineffa bili:et q̊t qt ſocios habebit tot gaudia habebit. ſtogiam Lpꝛaua ut recta In illa glia nihil libentiꝰ intueoꝛ: nihil q̃ pᷣcepta ſunt nõ ggamꝰ.vt bonis actibb delectabiliꝰ ad cõtemplandũ inuenio:qᷓ intimi amon affectũ quo vnuſqͥſq; tan/ tũ amabit alteꝝ qntum ſeipᷣm:⁊ deũ pluſ ; ſe:⁊ om̃es alios ſecũ:et deꝰ plus illos q;ᷓ illi ſemetipᷣos.et hoc gaudio ꝑpetuo. NHNihil enĩ ibi extraneũ videbimus:nihil incõpetẽs amabimꝰ:nihil qð aures no/ ſtras offendat audiemus. Omia nanq; ſunt ibi cõſona:om̃ia leta:omĩa paciſica. Vnð Cõſona ſecura ſunt oĩa celica iura Ibi eſt om̃is felicitas:oĩs ſuauitas:oĩs io cunditas:⁊ om̃is amenitas:omiĩs pul critudo ⁊ om̃is dulcedo. Quicqͥd expe/ dit:⁊ qcqͥd delectat ibi eſt.om̃s videlicet diuitie ⁊ delicie:om̃is reàes ⁊ om̃e ſola/ tium. Ibi eſt iugis trãquillitas: amena ſerenitas:eterna iocũditas: iocũda et de coꝛa laudatio:⁊ plena oĩm bonoꝝ cogni tio. Quid ibi enĩ deeſſe põt vbi deus eſt cui nihil deeſt. Ouotq̃t ibi ſunt dij ſunt Nec neceſſe ẽ vt alter dicat alteri cogno⸗/ ſce dñm. Om̃s enĩ cognoſcũt eũ ⁊ vidẽt. om̃es laudãt ⁊ amant. Cognoſcunt ſine erroꝛe.vident ſine fine:laudãt ſine fatiga tione:amant ſine faſtidio.Semꝑ vident 7 ſemꝑ videre deſiderãt:tã deſiderabilis eſt ad videndũ Semꝑ amãt ⁊ ſemꝑ ama re deſiderãt:tã dulcis eſt ad amãduʒ.Et qnto ampliꝰ amãt tanto mag amare vo lunt:tam delectabił eſt ad fruenduz. In hac delectatiõe reqͥeſcũt pleni deo:pleni omi benedictiõe ⁊ ſcciĩficatõe:adherẽtes ſenpbatma tesſengeren vgoolumint incönutbhli tabllicte lichicie⸗ mclogllid jrtegeantor cuſangorta Vicereſina reigſißech (ooſno Feck Urtomnijbon livfnuic Whalcgihed dodert P Cnothia ſnohdnte⸗ mnitCun dirun guſtu dn ljte qntii Ulmjnou obnnng hopoteſtien Ciqnunc da leditpfead⸗ keggürſichon Uledolcedine ſbune⸗ N — tbrmnen te bermaid ogtarionünn elupneemenn den tinenni⸗ Mnqiöſoenne Uchis viſionu is ue dulcetſeig eno ciinbrrg S = = — =— cpraſitila ſcae vernmine Dchandirännban ſoaemehiTmi Acbrrde biimien⸗ clo ihefhblic⸗ rgauis hubehi. Wn inmery:tihl ploncüi umnoij gnornulqſc; tin⸗ nleöme dape ade pwee N ndid ppen vüächimnsn Rahigo wu imnns. Ofung zulazonis de mintonla is ilinp 1o. Qucoetpe⸗ cons riceice rehestoßheſch⸗ igolinns: an itns:iocidtade endait epötrbi das timin deminntt Ctutrue, Cmmanſtr Airſal N,, ideſcendbli⸗ mittſonnnn Wa 5 ſempꝑ beatitudini ſunt beati.ↄtemplan/ tes ſemꝑ eternitatem ſunt eterni.Juncti vero lumini facti ſunt lux.aſpicientes ſꝑ incõmutabilitatẽ mutati ſũt in incõmu/ tabilitatẽ. Lanto libentiꝰ q̃nto dulcius illũ aſpiciũt:cuiꝰ aſpectus piꝰ: facies de coꝛa:eloquiũ dulce.O beata viſio vide/ re regẽ angeloꝝ in decoꝛe ſuo: videre ſan ctũ ſanctoꝝ ꝑ quẽ om̃s ſunt ſancti. Illũ vita eterna:⁊ vita baaaa. ¶ De gaudijs ⁊ bonis paradiſi. — Lapitulũ. L. VIII. Aiudete ⁊ exultats iuſti:qꝛ vide/⸗ tis qm amaſt. habet qm deſide raſtis diu:tenetiſquẽ nũq; amit vigere ſũma felicitas eſt:ſũma iocũditas tere timetis. Pꝛopterea cantate ⁊ exulta te ei:qm̃ ipᷣe eſt dñs deusvr głoſus⁊ ſpe cioſus. Jpe eſt ſalus ⁊ vita:honoꝛ ⁊ glia pax ⁊ omia bona.Quãta pax ibi eſt vbi nulli vrm quicq; repugnat vlł ab alio vł a ſeipo:ſed ipᷣe dñs regit vos ⁊ nihil vo/ bis deerit. Ipe diſpoſuic vob regnuz vt edatis ⁊ bibatꝭ ſuꝑ mẽſam ſuaʒ in regno ſuo.GBuſtate ̊ ⁊ videte qm̃ ſuauis eſt do minꝰ. Suauis eſt ad videndũ:ſuauis ad ſtan ter dici põt q̃ntaʒ habeat in guſtu voluptatẽ.q̃ᷓntã in ſapoꝛe iocundi tatẽ.qntã in odoꝛe ſuauitãtẽ.Tante ſua uitatis magnitudineʒ vos qͥ exꝑti eſtis: nob qͥ nunq; tale qͥd guſtauimꝰ intimare nõ poteſt:tanq; ſiqͥs mellis dulcedineʒ⸗ ei qͥ nunq; dulce guſtauerit vᷣbis indica re velit. ꝓfecto nec ille ſaporꝭ illiꝰ ſuauita tẽ quã nũq; oꝛe ꝑcepit:auribo capiet:nec ille dulcedinẽ quã guſtus voluptate co/ nouit verbis poterit indicare. Dequada querimonia ad ſanctos. NESEmihi miſero qͥ nũq; ſentio qð v ſentitis:nec ibi ſuʒ vbi vos eſtj. n loco refrigerij lucis⁊ padvos eſtis: vbi eſſe veſtꝝ nõ habebit moꝛtem. noſſe vrjm nõ habebit erroꝛẽ.amarevrjm nõ habebit offenſionẽ. gaudiũ vrjm non habebit meroꝛẽ. Ego vo in regionevm/ bꝛe moꝛtis neſcio finẽ meuz: neſcio ſi di⸗/ gnus ſim amoꝛe vł odio:neſcio qñ ð¶ coꝛ poꝛe egrediar.Egrediar ſed neſcio qñ:et ſoꝛtaſſe dies iſte ſupᷣmus eſt. ꝓpterea tre ¶ De bonis paradiſi. poſſumus eſtimemꝰ:qualis ſit illa ia⸗ CCXXIX mens ⁊ pauẽs q̃tidie moꝛtẽ expecto:que beo:qͥ vbiq; mihi inſidiat᷑.timeo ⁊ paue ſco vltimã diſcuſſionẽ ⁊ irã diſtricti iudi cis:ne ꝓ peccat meis mittat me in gehẽ nam ignis.Et ſicut indicare nõ poteſtii mihi gaudiũ ⁊ leticiã vr̃am de viſiõe ðᷣ i. ſic ego ſufficient᷑ nõ poſſum vob expone iniqͥtates ⁊ pẽta q̃ feci:culpas ⁊ infinitai negligęetias qᷓs egi ⁊ qtidie indeſinenter ago coꝛde oꝛe opꝑe ⁊ fere oĩb modis qui/ bus hũana fragilitas deũ offendere põt VUos igit᷑ qͥ meruiſtꝭ ↄſoꝛtes fieri ſupꝑno rũ ciuium:⁊ ꝑfrui etne daritatis glła.oꝛa teꝓ me ad dñũm vt educat me de iſto car cere in ̊ teneoꝛ captiuꝰ ⁊ ligatꝰ. Mens eteni ceca ⁊ vaga eſt:q̃litate eaꝝ reruʒ q̊s reſpicit variat᷑:⁊ iuxta qð aſpicit cogita tio illiꝰ ſenſuſq; mutat᷑. Cuũq; ſtare in ſe/ metipa nitit᷑:a ſemetipᷣa aliq̊ͥ modo ec ne/ ſciendo deriuat᷑:⁊ ab vnaquaq; re cui in tendit faſtidio impellente remouet᷑.Duʒ eni inhiant cogitanda appetit: repente cogitata faſtidit.Pecetvt qð aliũde pen get ibiq; poſita nõ reqeſcit. Ad deuʒ qͥp pe ſolũ ſuſpenſa eſt a qͥ foꝛmata eſt. Sed qꝛ ome qð infra appetit minꝰ eſt. iure ei nõ ſufficit quicqͥd deꝰ nõ eſt. Hinc eſt ꝗ; huc illuc diſpargit᷑:⁊ ꝑ infinita diſtrahi tur q̃rens requiẽ vbi nõ eſt delectatiõis vigelicʒ amena q̃rit qͥ pauſet. Sʒ qꝛvnũ deum quez ſufficient hr̃e poterat dereli quit:nũc ꝑ multa ducit᷑:vt qꝛ q̃litate re/ rum ſatiari nõ poteſt: ſaltim varietate ſa tietur. Pꝛopterea neceſſe eſt vt mentẽ no ſtram ꝑ diuerſa ſparſam colligamꝰ.et in vno eternitatis deſiderio cõponamus. In cõtemplatione nanq; creator ̊ ade/ pturi ſumꝰ ſemꝑ:vt vna mẽetis ſtabilita/ te ꝑfruamur.hoc eſt cũ laboꝛe nũc conan tes imitemur: q poſt in munere gaudẽ tes accipiemꝰ. ¶ Eap. I. X. Anos itaq; noſtros trenis ſub/ ducere curis ſtudeamꝰ: ſubduce NAre erunis:vt in ciuitate dñi vᷣtu/ tũ liceat hoꝛa vna vł dimidia cogitatiõe ⁊ auiditate verſari.Conſideremꝰ ⁊ q̃ntũ 3 Dl quanta leticia:que ſolennitas:q̃ venera/⸗ tio:quod tripudiũ ciuiũ ſuꝑnoꝛũ:qui aſ ſidue dñatoꝛi laudẽ ꝑferunt:honoꝛẽ de/⸗ ferunt: deuotioneʒz offerunt:depꝛomunt canticũ nouũ:canticũ leticie ineſtimabi/ li quodã clamoꝛe.qꝛ ſeruentiſſimo amo/ re:ineffabili cantu.mirabili affectu.cele/ ſti iubilatiõe:ſpiritali modulatiõe. Ipſe ſiquidẽ eſt eoꝝ verus cib:plena ſatietaſ. eterna mãſio:ſũma btitudo e tne leticie: ſalus ererna:indeficiens vᷣtus:⁊ vita im moꝛtalis. Sepius hec meditoꝛ:illuca/ ſcendere nitoꝛ. Suſpiro:frendo pꝛecib votis ibi tendo. Atq; modo miro q̃ ſint ibi quantaq; giro. Oens heret chꝛiſto: coꝛ delectatur ĩ iſto Illuc verſatur gau/ det ſtupet ⁊ venerat᷑. Jam tanto dulciuſ gquãto ſepius:auiditate quideʒ młta ſed ſatietate nulla tam rara eſt hoꝛa ⁊ bꝛeuis moꝛa.O ſi vnq; in pace in idĩm doꝛmi/ am et requieſcã:vt inhabitẽ in domo do mini omibo dieb vite mee. Si vnq; vi⸗ dere potero illũ tam deſiderabilẽ in quz angeli ꝑſpicere deſiderant: vt poſſim di cere.Ecce quẽ ↄcupiui video:quẽ opta / ui iam teneo. Quãdo veniã et apparebo ante faciẽ dñi:ad videndũ eum in boni- tate electoꝝ ſuoꝝ.ad letandum in leticia gentis ſue:vt laudet᷑ cuʒ heꝛeditate ſna. Nuãdo videbo ciuitatẽ illã de q̃ dictum eſt. Platee tue hierlm ſternent᷑ auro mũ gao.: in te cantabit᷑ cãticũ leticie:⁊ ꝑ om/ nes vicos tuos ab vniuerſis dicere alle/ luia.O ciuitas ſctã:ciuitas ſpecioſa:de longinquo te ſaluto:ad te clamo:te reqͥè ro.Deſidero enĩ videre te:et reqͥeſcere in te.ſed nõ ſinoꝛ carne retentus.O ciuitas Deſiderabil:muri tui lapis vnus:cuſtos tuꝰ ipᷣe deus:ciues tui ſemꝑ leti.ſemꝑ eĩ gratulant᷑ in viſiõe dei. Non eſt in te coꝛ ruptela nec defectꝰ:nec ſenectꝰ:nec ira:ſʒ pax ꝑennis:gloꝛia ſolẽnis:leticia ſempi/ terna:ſolẽnitas ↄtinua. Uere tantũ gau diũ ⁊ exultatio:flos ⁊ decus iuuẽtutis ⁊ pfecte ſalu. MHõ eſt in te heri nec heſter/ nũ:ſed eſt idem hodiernũ. Heri ſiquideʒ veſtrũ cras ⁊ pꝛidẽ ſempiternuʒ ⁊ idem. Tibi ſaluſ:tibi vita:tibi pax eſt infinita: tibi deus om̃ia. Gloꝛioſa dicta ſunt ð te ciuitas dei. Sicut enĩ letantiũ omniuʒ & habitatio eſt in te. Nullus ĩ te timoꝛ.tri ſticia nulla:deſideriũ om̃e tranſit in gau dium.dũ pꝛeſto eſt quicqͥd optat᷑:⁊ quic qͥd deſiderat᷑ abundat. Omes ciues tui ſuꝑeffluentẽ menſurã gaudioꝛũ accipiẽt vt palam omes in cõmune gaudeãt.gau deant ĩ immẽſuʒ.letabunt᷑ om̃es in vnũ. cum habitauerint fratres in vnuʒ: cum occurrerint om̃es in vnũ.deniq; omnes fient vnũ.ſicut oꝛare dignatꝰ eſt pꝛo fa/⸗ milia ſua.qui ꝓ reuerentia ſua dignꝰ eſt obtinere. ſicut tu pr̃ in me:⁊ ego ĩ te:⁊ ipi in nobis vnũ ſint.Letabit᷑ itaq; vniuer/ ſitas illiꝰ ciuitatis.letabit᷑ vnitas.letabi tur ciuitas:cuiꝰ ꝑticipatio in idipᷣm.LTe tabitur ſponſa in oſcuł ⁊ amplexibo ſpon ſi. letabit᷑ ⁊ exultabit gratulabũda ⁊ lau/ dans eum in ſecula ſecloꝝ. Sic ⁊ gaude bit ſpõſus ſuꝑ ſponſam.⁊ letabit᷑ dñs in om̃ib oꝑibus ſuis.videns ea q̃ fecit ⁊ qͥ dem ⁊ valde bona.Letabit᷑ ⁊ pater ⁊ per vnigenitũ młtos adoptiõis filios obti/ nebit. Letabit᷑ etiã filꝰ vt pmogenit in multis fratrib:q̊s in cõmunionẽ pater/ ne hereditatis dignanter aſciuerit. Nec minꝰ in illis ſpũiſancto ꝑ queʒ adoptati fuerint cõplacebit. Nouis etiã gaudijs ⁊ ineffabilibus votis ab illis quoq; vici nis poteſtatibo angeloꝝ ſũmo paſtoꝛi et ſũme bono gratulantibo ſuꝑ inuẽta ⁊ mi rabiliter repoꝛtata centeſima oue canet᷑. In his paterna głia.in his volũtas ſpi/// ritus. exultat in his filiꝰ:celum repletur gaudijs.Oð vero ipᷣi qͥ redempti fuerĩt a dño: q; deuote cõfitebuntur ⁊ dicent. Duã bonꝰ quoniã ĩ ſeculũ miſericoꝛdia eiꝰ. Teticia ſiquidem ſempiterna erit in eis:⁊ exultationes dei in gutture eoꝝ in eternũ ⁊ in ſeculũ ſeculi in ppetuas eter/ nitates. Beati om̃es qͥ habitãt ĩ domo tua dñe:in ſecla ſecłoꝝ laudabũt te.In/ ebꝛiabunt᷑ ab vbertate dom tue: ⁊ toꝛrẽ te voluptatis tue potabis eos. Quoniã apud te eſt fons vite:⁊ in lumine tuo vi/ debimus lumen. Cum videbimus te in te:⁊ nos in te:⁊ te in nobis:viſione cõti⸗ ⁊ felicitate pervetua anĩa in eſſentia ſit ſimplex. ¶ Capitulũ.I.XxN. arTNima in eſſentia eſt ſimplex:ĩ of feisſtflit lio ld tüäoſtendite (ldusſenius (io⸗ Ouiti⸗ Gerus ul Pobmnoge nnilan Votent N fondihnnid nerſomnec bolins incpi⸗ ſguinntmud Alechii fue macaliſg; dun ccſtenipuricar veroingentige Potin den torr lleetgad ſonelau otenpt Ackagniss por Nacodade Wsdeä reclindeipfes mnunebiben terciüci doet Frada dein Ppurgrrinqn tinlerw⸗ uutfenicnte tio ſiheſne ri⸗ ſcumnonsann Cans:anci deſi tenqvatalatien cnsyeraſum menitnoguen⸗ Dictmageen ſkrrigiſeneri foſtaufſunpit litauetcnena Umnerin perd * hnmüboni h Ithntlagge ei ſi nancdcll lutaperent⸗ ſepnnſibi, gulugitetinen one mrſtugn uncidogete 1r. Diescnsn gaudigüe nnnegnliin dunkoſſcgini unes invnnzen 1nni. denichang ndin ct wnwa ſunde ninmerepirei Denbiinggſtu , rsbikneglnb, enonuin altangerhn egumbücttin ton Oietgn um ?lauhrojoin napailunt htonertdet töis flios oden Rdwogiin GNNdneh/ mne cuti ooc An peis gi giß s oſi. ino nit mtrüninN mim alan, ho limbhi⸗ nöenhifun danmr Nclt mninmncin ingaurwety Uüingpernch, iͤbetiin v udtin N, rm Mi 1,,gs Ouo bous . Ee wo nühimds e⸗ eriioe ſtſinpe⸗ „G E 6 1 . ficijs eſt multiplex. NHabet eniĩ ſeptẽ acti onis gradꝰ q bus vires ſuas atq; poten tiã oſtendit. Pꝛimꝰ eſt viuificatio. Se/ cũdus ſenſus.Cerciꝰ ars.Quartꝰ coꝛre ctio.Quintus trãquillitas ſeu puritas. Serxtus ↄtemplatio. Septimꝰ quies. In pmo gradu ſiue actu aĩia pᷣſentia ſua coꝛpꝰ viuificat:colligit in vnum:atq; in vno tenet. In ſcdᷣo ꝑ ſenſus ad iſta exte/ rioꝛa diſponẽda ſe extendit. In tercio di uerfſas artes cõpꝛehendit. In q̃rto ex bonitas incipit atq; oĩs vᷣa laudatio ſe inquinatã mũdat atq; ad puritatẽ pʒat venturis ii 1 n⸗ ſu nõ ⁊ ratione gerũtur.Tercius ingenu Inde cũ iã fueꝛit ab om̃i labe mundata. maculiſq; diluta:puritateʒ tenet.Aliud eſt eni puritatẽ efficere:aliud tenere Tũc vero ingenti quadã ⁊ incredibili fiducia ꝑgit in deũ.i.in ipᷣam ↄtẽplationẽ verita tis:⁊ ille eſt gradꝰ ſextꝰ. Jam vo in illavi ſione ſeu ↄtemplatiõe q̃ eſt ſeptimꝰ gdꝰ qͥ eſt quies vł potiꝰ quedã maſio manet anĩa gaudet ⁊ letat᷑ ⁊ delectat᷑. Aliud ẽ eĩ mẽtis oculũ in id qdð videndũ eſt dirige/ re:aliud ẽ infixũ tenere. Pꝛimũ qduʒ cõ/ munẽ habemꝰ cũ arbuſtꝭ.ſcðᷣʒ cũ beſtijſ. terciũ cũ doctis ⁊ indoctis. In ̊ tercio gradu deꝰ aiaʒ innectit.i.ducere incipit. purgat in q̃rto:ↄfirmat in qnto.introdu cit in ſexto.paſcit in ſepytimo. In ↄtẽplã da aũt veritate q̃ ſit voluptas:q̃ ſolenni/ tas ſine fine viſionis dei:q̃ leticia ſine de fectu amoꝛis.ardoꝛ nõ crucians:ſed dele ctans:q̃ntũ deſideriũ viſionis cũ ſatieta te:⁊ quãta ſatietas cũ deſiderio.qui fru ctus veri ⁊ ſummi boni.que ſerenitas:q̃ amenitas:que iocũditas:quid ego dicã. dixerũt magne quedã⁊ ſancte anĩe:quaſ iſta vidiſſe ac videre credimus. NHos ve ro ſi curſum vite quẽ nobis deus ꝓpo/ ſuit:quẽ tenendũ ſuſcepimꝰ:ↄſtantiſſime tenuerimꝰ:per dei gratiã ad illudverum ⁊ ſummũ bonũ ꝑueniemus. Implendis ergo mandatis dei religioſiſſime atq; cõ ſtantiſſime ac vigilantiſſime opam demꝰ ꝗqm̃ nõ ẽ alia fuga de tãtis malis ad tãtũ bonũ. Religio ſiquidẽ vera ẽ:qua ſe ani/ ma recõciliatione deo religat.a quo ſe ve lut a peccato abꝛuperat ¶ Uis anie nr̃e ſeptem ſibi vendicat actꝰ. Uiuiſicat ſen tit varias amplectit᷑ artes. Coꝛrigit ex/ een tur ada CCXXX ceſſus: virtutibs inſtat:in ipſam Dirigit intuitũ deitate.gaudet in illa. Semini/ bus quoq; pᷣmus ineſt:aĩalia bꝛuta Par ticipant aliuʒ:duo nr̃e ꝓpꝛietatis. Tres ſunt ⁊ ſupeꝝ:ſuperi tamẽ anteferuntur. Ex actu pmo vegetant᷑ coꝛꝑa: creſcunt. Pꝛouehit inde vigoꝛ:nexus:complexio motus.Et ſtatus ⁊ ſpecies:⁊ cõueniẽtia quedam.Ex alio tangit:videt:audit:gu ſtat: odoꝛat. Odit:amat: petit apta ſibi⸗ contrariavitat. Soluitur in ſomnos:in ſomnia mente vagat᷑. Pꝛeteriti meminit venturis inſtat:agitq;. Plurimaq; ſen/ as:variaſq; ꝑambulat artes.Quodq; ł ingenium vel diſciplina miniſtrat.Col/⸗ ligit ⁊ vario pꝛofectu mentibus heret. Quartus ab illicitis reuocat. mentiſq;ʒ reatus.Abiurare docet:⁊ tunc agnoſce⸗ re ſeſe Incipit:inq; nouum diſcit tran/ ſire decoꝛem. Diſcimꝰ ex quinto nature lege teneri. Res incõceſſas virtutꝭ amo/ re cauere.Conceſſis aliquod etiam ſine teſte carere. Sextus in aſpectũ ſolis lu/ ciſq; ſuperne. Pene parem ſuperis aiaam rapit immaculatã. Septimus aſtringit ſtabiliq; ſubarrat amoꝛe. Collateratq; deo quã dotẽ iam ſpeculatur. Qui tha/ lami:quis cultus:eam que feſta ſerenent Quis dicat:ſponſaveni:dixere btẽ MHa ioꝛeſq; anime:nec eis tamen aut ea vᷣtus Aut ea lingua fuit:quibs hec aperireli/ ceret.Extendit ſenſus: meritumq; recõ/ dita merre. De ceteris inſtructionibus quas loqͥ nimã. H Capuulu. 1.XII. Cce audiſti aia mea qͥd ſis ⁊ qͥd poſſis. Mõ audi q̃lis ſis ⁊ q̃l e= debeas. Onerata es pctis:irretita vitijſ: capta illecebꝛis:exilio captiua.coꝛpe car cerata. Herẽs luto:ĩfixa limo:affixa mẽ/ bꝛis:ↄfixa curi:diſtẽta negocijs:contra⸗ cta timoꝛibus:afflicta doloꝛibus: erroꝛi bus vaga:ſuſpicatõib inquieta.ſollici- tudinibus anxia. aduena in terra inimi - coꝛum:coninquinata cum moꝛtuis:de2 putata cũ his qui in inferno ſũt. Si ſic dãnata ⁊ deſperata vis reſpirare ĩ ſpem venie ⁊ miſericoꝛdie:⁊ cũ rege angelgn 3 4 . (We ſpiritu anima ducere ſuaue iugũ amoꝛis.opoꝛtet te eſ/ ſe pudicã.verecũdãa.veridicã.pauidam. circũſpectã:nihil penuꝰ admittenteʒ qð euacuet głam ↄſcie ſue. In nllo tibi ↄſci entia ſit q̊ erubeſcas pñtiã veritatꝭ.q̊ co garis auertere faciẽ tuã a lumie dei:⁊ vt hic decoꝛ diuĩos oblectet aſpectꝰ:pdeat foꝛas: ⁊ diffundat ſe ꝑ mẽbꝛa et ſenſꝰ coꝛ por q̃tinꝰ inde reluceat oĩs actio.ſᷣmo. aſpectꝰ.inceſſus.riſus Sit tñ riſus mix cus guitate ⁊ plenꝰ honeſti motꝰ.Actus ⁊ vſus totius coꝛꝑis. Cũ apparuerit ſit actus purꝰ: modeſtꝰ:totiꝰ expers inſolẽ txie:⁊ laſciuie:leuitat ⁊ ignauie.Sit ſer/ mo rarioꝛ: vultꝰ hilarioꝛ: aſpectꝰ verecũ dioꝛ:inceſſus modeſtioꝛ.tal anie pulcri/ tudo ⁊ mẽtis ingenuitas. Sic ſollicita eſt bona oſcia fame integritatẽ fuare.vt iuxta aplim ꝓuideat bona nõ tm̃ coꝛam deo:ſed etiã coꝛã hoĩbo. Cal vtiq; decoꝛ relictis oibꝰ vot inheret vᷣo:viuit ðᷣo:ni hil amat pᷣter deũ ⁊ qd amãdum eſt pᷣter deũ. Bollicite ſtudet puidere dũm in cõ ſpectu ſuo ſꝑ cui ſentiat ad coꝛreptionẽ: ſcon qq̃ illuminet᷑ ad ↄgnitionẽ:cui vtat᷑ ad vir tutẽ:q̃ refoꝛmet᷑ ad ſapiam:cui cõfoꝛmet᷑ dqd decoꝛẽ:q̃ fruat᷑ ad iocũditatẽ. Beata ania cui datũ eſt deſuꝑ vt bonum velit ⁊ nouerit ⁊ poſſit.q̃tinꝰ ⁊ volũtas aſſit nec facultas deſit. Ue mihi miſero qͥ iſta ſer no in mẽoꝛia ⁊ ſcribo in carta:nec habeo in vita:nõ q tal ſim qͥ iſta ſcripſi ſʒ ꝙ tał eſſe vellem ⁊ talẽ nõ eſſe non pudet. dhuc loqturad aniaſuamn. Udiuiſti aĩa Ca. IL. XIII. mea q̃lẽ te eſſe opoꝛteat. Fuge g̊ paululũ occupatiões tuas:⁊ ab modicũ a tumultuoſis cogita/ tionibo tuis:intra cubiculũ mẽtis tue:et exclude oĩa pᷣter deũ:⁊ qͥ adiuuẽt te ad q̃ rendũ eũ:quẽ cũ inuener reᷣeſce aliqntu lũ in eo. Dic gaia mea deo:dic. Quis es djñe. quẽ te intelligaʒ? Certe tu ſolꝰ es qð es:⁊ tu es qͥ es:id es q̊ nihil maiꝰ co/⸗ gitari põt:nec meliꝰ:nec iocũdiꝰ lita eſ. ſapia.lux es.vᷣitas.bonitas. et᷑nitas.ſũ/ mũ bonũ.tu tibi oĩa ſufficiẽs: nlło indi/ gens:q̊ oĩa indigent vt ſint ⁊ vt bñ ſint. Inuenmſti aĩa mea qð qᷓrebas.qᷓrebas eĩ deuũ⁊ inueniſti eũ:eſſe quoddã ſũmũ oĩm à nihil maiꝰ cogitari pᷣt. ⁊ H eſſe vitã:ſa/⸗ pientiã:lucẽ:vᷣitatẽ:bonitatẽ:eternitatẽ: beatitudinem: et beatam eternitatem:et omne veꝝ bonũ. h̊ bonũ es tu deꝰ:s pr NHoc bonũ eſt vbũ tuũ.i.filiꝰ tuus.Sic es tu ſimplex vt dete nõ poſſit aliud na/ ſci q; qdðᷣ tu es.hocipᷣm ẽ amoꝛ vn et cõ/ mũis tibi ⁊ filio tuo.i.ſpũſſctũs ab vtro q; ꝓcedens. Hõ eĩ a ſũma ſimplicitate p cedere pᷣt aliud q; qð eſt a qͥ pcedit. Gra/ tias tibi ago dñe deꝰ me? qͥ hanc gratiaʒ mihi dediſti:vt te poſſem qrere:te iueni re. In mẽte ſiqdẽ mea quã ad imaginẽ et ſilitudinẽ tuã bonitate tua creaſtũtria ĩ/ uenio.i.mẽoꝛiã:intelligẽtiã ⁊ amoꝛẽ.qui bus tui poſſim reminiſci: te itelligereet amare. In mẽoꝛia nãq; mea manes exq̊ ↄgnoui te:⁊ in ea te reꝑio cuʒ reminiſcoꝛ tui ⁊ delectoꝛ ĩ te. Mane ůᷣ in ea pijſſime deꝰ vt ibi poſſim te iuenire ⁊ reqͥeſcere ecẽ in te Hec eni eſt mea gła: he ſunt delicie mee:hec ẽ leticia coꝛdis mei cũ poſſũ va care tibi ⁊ videre qͥd ſis.Lu es enĩ ſũma eſſentia:ſũma vita:ſũma ſapia:ſũma ſalꝰ: ſũma lux:ſũma vᷣitas:ſũma bõitas:ſum ma et᷑nitas:ſũma magnitudo:ſũma pul/ critudo:ſũma btitudo:ſũma imoꝛtalitai ſũma ĩmutabilitas:ſũma vnitas:ſũmuʒ ne ⁊ vnũ ⁊ totũ⁊ ſolũ bonũ. THu Aigtikraia 4 bonũ in q̊ eſt ome bonũ Immo qð cẽom Capitulũ.IL. XIIII. VXcita nunc ania mea et erige to⸗ tum intellectũ:et cogita q̃ntum i eniʒ ſingula bona delectabilia lud bonum qð continet iocũditateʒ om/ nium bonoꝛũ:⁊ nõ qualẽ in rebus crea/ tis ſumꝰ experti:ſed tanto differentẽ qᷓn/ to differt creatoꝛ a creatum. Si enĩ bo na eſt vita creatrix:ſi ita iocũda eſt ſalus facta:qᷓ; iocunda eſt ſalus que fecit omnẽ m. Si amabilis eſt ſapiẽtia in co/ gnitione rerũ conditarũ:qᷓ; amabilis eſt ſapientia: que omnia creauit ex nihilo. Deniq; ſimiliteret magne delectationes ſunt in rebus delectabilibus: qualis et et quanta delectatio eſt in illo qui lecit ipſa delectabilia. O qͥ hoc bono fruetur ppotes:quale ⁊ quantũ ſit dei bo num. Di en/ a bot ſunt: cogita intente q; delectabile ſit il⸗ AMaitthl . itaedn hona coꝛpls durisdodluit Lurgonta bomn iennei cnilnc̃ſiron ſinplerbonue Ouid eniamas rio ignnen gdelteratis. Fulgebätiuſ ſotitadoaut literepoſlite Ntcorpgi ſtate vti in bis ninibſe geinpetuün G Gearin diBichriane KN RGin N luptasadde⸗ tabiteosdii⸗ les öi quoi alnicicidil cemn tunqß ſe Uliſep oo.g ileilosy oerrru wi ſroligo, litas diioie ſidoſneſiu ſönigtpoei ſcutllipöiu rege len leitnoe n fuosboſost AImoflide, irtfloes Nchberenen . mißttche⸗ Eboninnden eaun eninn bonütstlie 1tun.i alsn, erenspoſttül Pne mont, oi ſpüſſciizgn inſüms ſinpenn ene epoſenrti enanqnilingie Mltatetusgaftneh nrliganitmrien minig:teirlen 1nis nen nnd Xpioa; minin Purinapaſin iuanire tuſclrea ngle beſunrdeie dis mei oſie. ns Tucseiſi Gmaſapirſän nas:ſüma börzin Imugnimoriinn itmdotſüminnd vüm musſind ebeni Inmwin bi u⸗ nennhn, LW gü melgeigeto⸗ rinacogtipuun Etctunni ſtdait ubonndarthil 1̈ deennhleſth einetiocidanz uait n 8 m ii m Hic ui jckſins ouefecltom ct apietian⸗ umnd Nmnhr nlud gbrgn 2 — erit ⁊ qd illi nõ erit. Certe qcqͥdvolet erit:⁊ qͥcqͥd nolet nõ erit. Ibi qppe erũt bona coꝛꝑis ⁊ aĩe:q̃lia ocłs nõ vidit:nec guris audiuit:nec coꝛ homĩis cogitauit. Curòꝑ milta vagar homũcio:querẽdo bona aie tue ⁊ coꝛꝑis tui. Ama vnũ bo/ nũ in q̊ ſũt oĩa bona:⁊ ſufficit. Deſidera ſimplex bonũ qð ẽ om̃e bonũ:⁊ ſatis eſt. Quid enĩ amas caro mea:? Quid deſide/ ras aia mea: Ibiẽ qcqͥd amat::ibi eſt qc OIg deſideratis. Si delectat pulcritudo. Fulgebũt iuſti ſiẽ ſol Si velocitas.aut foꝛtitudo:aut lipᷣtas coꝛꝑis cui nihil ob ſiſtere poſſit.erũt ſiłes angłiſ ðᷣi.qꝛ ſemi nat᷑ coꝛpꝰaĩale⁊ ſurgʒ coꝛpꝰ ſi puale. pote ſtate vtiq; ñ nata. Si ðᷣlectat lõga ⁊ ſalu bꝛis vita ibi ẽ ſana et᷑nitas:⁊ etna ſaĩtaſ. qꝛ in ꝑpet uũ viuẽt: ⁊ ſalus iuſtoꝝ a dño Di ſatietas:ſatiabũt᷑ cũ apparuerit glłia dyñi.Di ebꝛietas:inebabunt᷑ ab vberta/ te domꝰ? ði Si melodia:ibi angłoꝝ cho ri ↄcinũt ſine fine ðo.Si q̃libʒ mða vo/ luptas:toꝛrẽte volupta deitatꝭ ſue po/ cabit eos dñs. Si ſapĩa:oẽs erũt docibi les ði:quõ ipᷣa ſapia oñdit eis ſeiſᷣaʒ Si amicicia:diligẽt deũ płꝰ q; ſeipos:⁊ inui cem tanq; ſeipos.et deus illos plus qᷓ; illi ſeipſos.qꝛ illi illũ ⁊ ſe ⁊ inuicem ꝑ il/ lũ:⁊ ille illos ꝑ ſeipᷣm. Si ↄcoꝛdia:cib il lis erit vna volũtas.qꝛ illis nila erit niſi ſola volũtas ðᷣi.Si ptãs:introibũt ĩ po tẽtias dñi:⁊ oĩpotẽtes erũt ſue volũtat vt deꝰ ſue. Naʒ ſiẽ poterit ðs qð volet ꝑ ſeipᷣm.ita poterũt illi qð volẽt ꝑ illũ. Oꝛ ſicut illi nõ aliud volent qᷓ; qð ille.ita illi volẽt qͥcqͥd ille volet.⁊ qð ille volet ñ po terit nõ eẽ. Si honoꝛ ⁊ diuitie.Deꝰ ſuoſ fſᷣuos bonos ⁊ fideles ſuꝑ młta ↄſtituet. Immo filij dei ⁊ dij vocabunt᷑ ⁊ erunt:- vbi erit filiꝰ eiꝰ:ibi erũt ⁊ illi.heredes qͥ/ dẽ dei:coheredes aũt chꝛiſti. Si vᷣa ſecu ritas:certe ita certi erũt ꝙ nũq; iſtavł po tiꝰ iſtud bonũ ſibi defutuꝝ ſenſierint.vł ſe ſua ſpõte illud amiſſuros: nec dilecto/ rẽ deũ illud dilectoꝛibo ſuis inuitꝭ abla/ turi.Gaudiũ vᷣo q̃le aut q̃ntũ:vbi taleac tantũ bonũ inuenit᷑: Coꝛ hũanũ:coꝛ ĩdi gens:coꝛ inexꝑtũ:eruptũ ĩmo obꝛutũ e/ rũnis:q̃ntũ gauderes ſi his oĩbo abũda/ res: Introga intima tua ſi caꝑe poſſint fruemur ðᷣo ĩ etna btĩtudie.¶ Ca. I — Nlilla etna btitudĩie ⁊ ꝑfecta ðo gaudiũ ſui. de tãta btitudie ſua. Sʒ cet te ſi qͥ aliꝰ:quẽ oĩno ſic teipᷣm diligeres eande btitudinẽ hr̃et:duplicaret᷑ gaudi/ um tuuʒ: qꝛ nõ minꝰ gauderes ꝓ eo q; ꝓ teibo. Si vᷣo duo vl tres vł młto plureſ hfent id ipᷣm:tãtũdẽ ꝓ ſinguł qntũ ꝓ te/ ipᷣo gauderes.ſi ſinglłos ſiẽ teißum ama res. Ergo illa ꝑfecta charitate innũera biliũ btõꝝ angloꝝ ⁊ hoĩm: vbi niłs mi/ nus diliget aliũ q; ſeipᷣm erit gaudiũ in/ numerabile. SDi coꝛ hoĩs de tanto ſuo bono vix capiet gaudiũ ſuuʒ.quõ capax erit tot ⁊ tãtoꝝ gaudioꝝ ĩ illa ꝑfecta feli/ citate:vbi ſic vnuſqͥſq; plus amabit ſine cõꝑatiõe deũ qᷓ; ſeiᷣm ⁊ oẽs alios ſecuz. ita magꝭ gaudebit abſq; eſtimatiõe de dᷣi felicitate q; de ſua ⁊ oĩm alioꝝ ſecũ. Sic deü diligẽet toto coꝛde:tota mete:tota a/ nima:vt totũ coꝛ nõ ſufficiat dilectioni. ⁊ ſic gaudebũt toto coꝛde vt totũ coꝛ nõ ſufficiat pleĩtudini gaudij:tãtũ ẽ gaudi/ um. Deꝰ infinite mie:fons totiꝰ bonitatꝭ ⁊ pietatis:fac nos ꝑticipes tanti gaudij. Zu es enĩ gaudiũ plenũ:btĩtudo ſũma. tu es id qͥ nihil meliꝰ de pᷣt:nihil heatiꝰ vl vtiliꝰ poſſideri. triplicit a. L. XV triplicit᷑ fruemur.vidẽtes euʒ in ib creatur:⁊ hũtes eũ in nobiſ ipᷣis:⁊ qð hiſoibo ineffabilit iocũdiꝰ erit atq; beatiꝰ.ipam q̃ʒ ↄgnoſcẽtes ĩ ſemet/ ipᷣa trinitatẽ ⁊ głoſã illã ſine vllo enigna te mdo coꝛdis ocło ↄtẽplãtes. In h̊ eĩ ẽ vita etna ⁊ ꝑfecta:vt cognoſcamꝰ pꝛẽem⁊ filiũ cũ ſctõ ſpũ:⁊ videamꝰdeũ ſicuti E. i. nõ eo mõ ſicuti ineſt nob aut creatur:ſʒ ſiẽ eſt ĩ ſemetipᷣo. Ueꝝ q́; mag ẽ btitudo illa:⁊ q; abſcõdita ẽ ab ocul nr̃is. Oculꝰ nõ vidit:aur nõ audiuit:⁊ ĩ coꝛ hoĩs nõ aſcẽdit nta claritas:q̃nta ſuauitaſ: q̃nta iocũditas maneat nos ĩ illa cognitione. Par dei ẽ in illa qᷓ exuꝑat oẽm ſenſũ ⁊ in tellectũ:⁊ q̃nto magꝭ oẽʒ ᷣmonẽ nr̃ʒ.QOð g̊ nllłi donatũ ẽ exꝑiri:niłs conetur effari Mẽſurã aitdñſ bõaʒ dabit ĩ ſinꝰvroſ:cõ fertã ĩ ĩtioꝛe hoĩe:coagitatã ĩ extioꝛe:ſup effluẽtẽ ĩ ðᷣo ipᷣᷣ Ibi cumł felicitatẽ.ibi ſuꝑeminẽs głia.ibi ſuꝑeffluens btitudo AJlã quõ vidẽdus ſitĩ creatur.quõ ĩ no/ bis hñdꝰ.poſſumꝰ vlł ex pꝑte conujcere in ipᷣis nimiꝝ qͥs accepimꝰ iã pmitijs ſpũs Cognitio aut l deo ipo illa adhuc nobiſ incognita ẽ. mirabilł facta ẽ.ↄfoꝛtata eſt. vt nõ poſſimꝰ ad eã.at ᷣo quẽadmodũ ĩ creaturꝭ vidẽdus ſit aliq̃tinꝰ poſſumꝰ in telligere nimiꝝ cũ ⁊ mõvideatur in ipᷣis. Vnñ ⁊ aplo paulo teſte.ꝑ ea qͥ facta ſunt dei ĩuiſibilia ↄſpiciunt. Uñ qntũcũq; ꝓ ficiat qͥs intelligẽdo ↄſpicere q; potẽtiſſi me:q; benigniſſime:q; pꝛudẽtiſſime:ma/ ieſtas etna oĩa fecerit:cũcta regat:oꝛdiet vniuerſa.pꝛoꝛſus modicũ ẽ ab eo qdð cõ pꝛehẽdat. Ueniet aũt qũ iã viſiõe ⁊ ↄtẽ/ platiõe atq; gaudio ineffabili cõſeqᷓmur agnũ q̊cũq; ierit.⁊ in oibo ↄſeq̃mur crea tur vt ĩ oĩba gaudeamꝰ.ſane ĩ oĩbo:ſʒ nõ aliüde q; de ipo. Sicut ⁊ ipᷣe alijs ñ frui tur ſʒ ſeipo. Jã vᷣo a ĩ nob quẽadmoduʒ hñdus ſit ĩ ꝑte poſſumꝰ cogitare. Con/ ſtat ei aiaꝝ eẽ triplicẽ natura. Uñ ⁊ ſapi/ entes moi hꝰ aiam hũanã ronalẽ ↄcupi⸗/ ſcibilẽ ⁊ iraſcibilẽ eẽ tradiderũt. Quã vᷣo triplicẽ vim aĩe:ipᷣa q̃; natura⁊ qtidiana expimẽta nos docent Poꝛro queadmo/ dũ circa rõnale nr̃jm ⁊ ſcia ⁊ ignoꝛãtia cõ ſtant taq́; habitꝰ ⁊ puatio.ſic ⁊ circa ↄcu piſcibile deſideriũ ⁊ ↄtẽptꝰ:⁊ circa id qd ðʒ iraſcibile leticia ꝑiter ⁊ ira vᷣſant᷑. Im plebit dñs rõnale nrm luce ſapĩe.itavt penit? nob nihil deſit i vlla ſcia. Vmple bit ↄcupiſcibile nr̃jm fonte iuſticie.vt oĩ/⸗ no deſideremꝰ eã:et ea penitꝰ replaamur. BSicut ſcriptũ ẽ. Beati qͥ eſuriũt ⁊ ſitiũt iuſticiã:qm̃ ipᷣi ſaturabunt᷑. Nulla eĩ alia res ĩplere põt deſideriũ aĩe.nlła alia pᷣter iuſticiã btĩficare pᷣt aiam. Cũ & repleue/ rit deꝰ ↄcupiſcibile nrjm iuſticia: qcunq reſpuere dʒ aia reſpuet.⁊ qcqͥd dʒ ↄcupi ſcere ↄcupiſcet:et ex oib his mag appe tet qdᷣ magꝭ fuerit appetẽdũ. Merito de niq; cupiſcibili nro iuſticiam attribui/ mẽ. ex quo nimirũ iuſti aut ĩiuſti reputa mur. Jã vero qð ↄꝛ in nob iraſcibile.cũ repleuerit illud deꝰ.ꝓfecto erit in nobis trãqllitas:⁊ in ſũmã leticiã atq; iocũdita tẽ replebimur pace diuia.Et vide ſi nõ ĩ his tribo ꝑfecta ſane qntũ ad aſaʒ ſpectat beatitudo ↄſiſtit.qñ ſcia iã nõ inflabit p pter iuſticiã.iã nõ ↄtriſtabit ꝓpt᷑ leticiã. Ve ſpiritu ⁊ anima t ceſſet i puerbiuz illud. Oui apponit ſciam apponit doloꝛem. Quãdo tuſticia cta erit ppter ſciam: nec impura ppriu/ ſticiã. Dʒ in his oĩb nihil hõ ni exten/ oꝛ accepit. Ip̃i ů vt inhabitet gla etiã in terra nra:⁊ iuxta aliũ ꝓpham.repleatur maieſtate dñi oĩs terra.qttuoꝛ ſunt qᷓren da quẽ cõſtat ex q̃ttuoꝛ elemẽtis ↄpactũ eſſe. Nec mereris ꝙ pluribo videt᷑ indige re cui nüc indigẽtie locꝰ eſt. Uñ ꝓpha in pſalmo. Sitiuit in te aĩia mea:q; multi/ plicit᷑ tibi caro mea. Habebit ̊ terra no ſtra imoꝛtalitatẽ:ne iã timeat denuoſei puluerẽ redigẽdã. Reſurgẽs eĩ coꝛpꝰ no ſtrũ: iã nõ moꝛit: moꝛs illi vltra nõ dña/ bit. Sʒ ꝓdiderit ſi foꝛte ↄtingat viuere nimirũ inceſſant᷑ incoꝛruptibile h̊ coꝛpꝰ affligit᷑:⁊ ſi nõ ſemel vtiq; ſemꝑ moꝛitur Habebit certe oĩmodã a deo impaſſibi ⸗/ litatẽ.Ab humoꝛib ei inoꝛdinatꝭ cauſaſ aiunt ꝓcedere paſſionũ.Gʒ iã deſiderat coꝛpꝰ nr̃m leuitatẽ ſᷣm eã nimirũ quã hʒ ex aere poꝛtionẽ:ne ipᷣo onere ſit moleſtũ anta itaq; futura eſt crededa coꝛpoꝛũ leuitas ⁊ agilitas bonoꝝ.vt poſſint ſive limꝰ abſq; oĩ moꝛa ſeu difficultate if5am q̊ʒ cogitationũ nrãꝝ ſeqͥ ad oĩa velocita tẽ. Quid vltra deeſt ad ꝑfectã coꝛpis btĩ tudinẽ. Sola vtiq; pulcritudo.hãc ꝑfe/ ctiſſimã habituri nõ ĩmerito poſſumꝰat tribuere ei ꝑti quã hẽmꝰab igne Saus toꝛẽ eĩ expectamꝰ vt ait aplłs.qͥ refoꝛma/ bit coꝛpꝰ hũilitatꝭ nr̃e ↄfiguratũ deniq; corpꝑi claritatꝭ ſue:exhibẽſ qð pollicitꝰ ẽ. qm̃ fulgebũt iuſti ſic ſol ĩ regno pr̃is eoꝝ SGiẽ g̊ replebat aĩas nrãs ðᷣs cũ fuerit in eis ꝑfecta ſcientia.ꝑfecta iuſticia.ꝑfecta leticia.ſic replebitur maieſtate eius om/ nis terra noſtra. cuzʒ fuerit coꝛpꝰ ĩmoꝛta le.ĩpaſſibile.agile.ↄfiguratũ deĩq; coꝛꝑi claritatꝭ ſue:⁊ tũc veracit᷑ dici poterit qð qͥdã phᷣs dixit.O ter ãterq; btĩ. Nẽo di gne ent are valet qnta erit illa leticia:qn ta głia:qũ deũ videbimꝰ vbiq; pñtem ⁊ vniuerſa gubernãtẽ. Ita erit nob notus atq; ↄſpicuꝰ:vt videat᷑ ſpũ a ſingul nob. vigdeat᷑ ab altero ĩ altero.videat᷑ in ſeipo⸗ oſii iefun lafnnoibon in qieno sdeſgerioßt uniineſuti onelauubin⸗ 666: Dinedubi⸗ aäagptttnil ſupaceeſugan (Ahidoezktint cſo Geigt holidereinſch fſct poxerd Erplrth Dec ucnm dilt Kyfitl Aſpuig nicavua MCnnhiti Miſenee MWrdSddad liberilepocds Dlſertegtche miibics viget AAcopendiin ſndo nia⸗ iimn H lbꝛide Peaniepentan (Wlſmndeigni cörligi Nti inhe bcäncere antaene nz. ndtee itaiſft ntigpbeig (elbeine girteri krinigzin nliertdi ld Origge Nen a Ppeckſcin nn elner Impur pet bnibiͤbo nbabitergii, üpphatt fgn maatnorſinin nunrdemnens pi Cpani rictit neloc et Uigkri ntenin neri ni 4 Pbehitenn ii anest danaſ Nirgesdnyn ouslli pim nͦdin vete otint riuen Puſibllin, ue⸗ H motble hecnn nchſond worin Wärdedunpeſ wöingdinadcn ig Giͦ ſin Efmeitimiig, eio norſint nck eti ann bewvr. Nſinit ia afialar in õ uoenicmpohi Mllnmdohielſo inenhoſtmen en nigeHn õ fryigunmn den chivcol, ſginegopfo⸗ . nietpcihn Nen ulin / 6 ,mudtcinsonn iatenp ino rtdicipolgfiin ieezdi fn nerit illienn in bic hit tſpi zingh ./ videat᷑ in celo nouo:⁊ in tra noua.atq; ĩi ovſi qᷓ nüc fuerit creatura:ab oĩ malo li/ berati:⁊ oĩ bono pꝑfecte impleti vacabi/ mus ⁊ videbimꝰ:qꝛ ipᷣeẽ deus q̊ pleni e⸗ rimꝰ qñ erit oĩa in oĩibo. Jpᷣe nimiꝝ erit fi nis deſiderioꝝ nr̃oꝝ:quẽ ſine fine vide/ bimꝰ: ſine faſtidio amabimꝰ: ſine fatiga/ tione laudabimꝰ. Sʒ ⁊ ad hec qͥs idone us: Sine dubio qͥ fidel inueiet᷑ ſuꝑ pau ca q̃ accepit militie ſue tꝑe.i.ſuꝑ ſenſus. ſupꝑ actꝰ: ⁊ ſuꝑ appetitꝰ ſuos:q̃̊s ſuſcepit regẽdos:vt in his ꝓbet᷑ q; fidel ſit domi no ſuo. Sciat & fuus chꝛiſti vas ſuum poſſidere in ſctificatiõe ⁊ honoꝛe:⁊ gloꝛi fſicet ⁊ poꝛtet deũ in coꝛꝑe ſuo:ſectet᷑ pa/ cmn Amen. Explicit liber de differẽtia ſpũs ⁊ aĩe Daeqᷣ̊ vincentiꝰ in ſpe.hiſto.lib. xix.c.lv. dicit. Fert᷑ aũt ſcripſiſſe libellũ in de aĩa ⁊ ſpũᷣ:q nũc apud ſcolaſticos pᷣcipue ha bet᷑. Sʒ mihi nõ videt᷑ liber ille ſtilũ au/ guſtini ſaꝑe:nec int auguſtini libꝛos ĩ ar marijs publicꝭ antiqͥs inuenit᷑.Eſt aũt liber ille ꝓculdubio vtiliſſimꝰ: ⁊ elegãter Dilſlerte atq; cõpendioſiſſime cõpoſitus: mihiq; videt᷑ ex auguſtini libꝛis diuert * Nnarvit plogus beati Auguſtini epi viã pgas creb ad cõpendiũ extractus:qð mgr̃ hugo de ſancto victoꝛe feciſſe fertur. libꝛũ de vita chꝛiſtiana. Go peccatoꝛ pmꝰ ⁊ vltimꝰ inſipiẽtioꝛq; ceten ⁊ imperitioꝛ vniuer/ Nis.te vt ſctitatis et iuſticie oꝛibo audeã lr̃fis ammo/ neree:nõ mee ꝓpꝛie iuſticie fiducia:nõ ſa/ pientie peritia:nõ ſcie gra:ſʒ ſola quã cõ cepi ſm deũ anĩo ⁊ mente tue charitatis cauſa cõpellit:q̃ me pctõꝛẽ ⁊ ignaꝝ ꝑiter ad dicẽdũ ita hec hoꝛtat᷑ ⁊ ꝓuocat:vt cũ loq; neſciã tacere nõ poſſim. Uellẽ itaq; ⁊ libent optarẽ te eoꝝ hr̃e noticiã:qͥꝝ ⁊ ſa⸗ piẽtia affluẽtioꝛ eſt:⁊ facũdia maioꝛ:⁊ ſci entia vberioꝛ: ⁊ cõſcia ab oĩ pctõꝝ conta gione liberioꝛ:qͥ ſuis teteverbis iuſte in/ cecauit. vt diuinũ aliqͥd neqat ſentire vł tẽ nrãm ita inſipietie ⁊ ignoꝛantie caligo õ cxé: 7 cur dicere. adhuc inſuꝑ ⁊ oĩm redarguit aſei entia pctõꝝ.vt etiã ſi qͥd lumis poſſit ha bere abſcõdat.⁊ ita fit vt pᷣterq; qð dice/ re nõ habemꝰ.̊ etiã qð habemꝰ:nõ fidu cialit᷑ pferre cõſcia ꝓhibẽte poſſimꝰ.Cu tñ cũ peritioꝛ tibi apparere poſſit ⁊ me/ lioꝛ:rudib ãmonitõibo nr̃is interim eſto ↄtẽta:⁊ charitati da veniã:cuiꝰ eſt nõ ↄſi derare qͥd offerat: nec qd nõ hʒ qrit:ſʒ to tũ qð hʒ libent᷑ impartit᷑.ad cuiꝰ nõ tam munerꝭ ſpeciẽ:qᷓ; animi reſpicevolũtatẽ: diligent᷑ aduerte qͥd tibi la negare po cerit:q̃ totũ dare voluit qð hẽbat:obtu/ liſſet ec qdᷣ nõ hẽbat ſi poſſet:q̃ totuʒ qd potuit offerebat. Sitit itaq; ũlle ſʒ parũ qͥ decurrent interim riui aq̃ non põt eſſe ↄtẽtus:donec ad fontẽ vberioꝛẽ purioꝛẽ q; ꝑueniat. Nec illũ ſatis eſurire credo qͥ cũ cribꝛarios panes habeat:nitidos ex/ pectat ⁊ candidos. Ita dulciſſima ſoꝛoꝛ quã ego certꝰ ſum eſurire nimiũ et ſitire celeſtia.cribꝛarios inde mãde panes:do/ nec ſimilagines candẽtes ĩuenias. Exi/ gui a turbulẽti riuuli aquaʒ pota vſq;q̃ fontꝭ affluẽtior haurias purioꝛẽ. Nec ti bi interĩ panis nr̃ q;uis ruſticꝰ videat᷑ eẽ diſpliceat. Ruſticꝰeĩ panis incultioꝛ eſſe viðꝛ ſʒ foꝛtioꝛ:⁊ celeriꝰ eſurientem ſtoma chũ ſatiat:feſſũq; coꝛroboꝛat:q; qͥ ſiligi/ neus viðꝛ ⁊ nitidꝰ. Nũc ̊ dicã ſᷣmone ꝓ ut valeo:⁊ qͥd chꝛiſtianuʒ agere ↄueniat vt potuero explicabo.Cuiꝰ rei ⁊ vñ pꝛi us exoꝛdiũ ſumã:iuſtiꝰnõ inuenio:q; vt pmũ de chꝛiſtiano ipᷣo vocabulo diſpu/ chꝛiſtianꝰ nũcupet᷑ exponã. ¶ Explicit pꝛologus. eidi liber beati auguſtini de vita chꝛiſtiana: ad ſoꝛoꝛẽ ſuã viduã. Hꝛiſtianũ vnctũ interpᷣtari ſapi entiũ ⁊ fideliũ nulluſ ignoꝛat. Unctos vo nõ niſi ſctõs viros et ſatis do dignos ſem D◻ per kuiſſe manifeſtu;z eſt:nec alios q; ꝓphetas aut ſacerdotes aut reges.Et tã magnũ fuirx ipᷣꝰ vnctio/ nis myſteriũ:vt in iudaico ppło.nõ oẽs illud:ſʒ ſatis pauci de plimis mererẽtur terꝭ ↄſoꝛtib ſuis vnxit.Ex q̊ tꝑe creden tes illi:ꝛ baptiſmatilliꝰ ſctificatiõe pur gati:nõ aliq ſic ſub lege pus fuerãt:ſʒ oẽſ in ꝓphis ⁊ ſacerdotibo vngunt᷑ ⁊ regibo. Cuiꝰ vnctõis q̃les eẽ debeamꝰ ãĩmone/ mur exẽplo.vt in qb taʒ ſctã eſt vnctio. ſit nõ minꝰ ↄuerſatio.Ex ſacr̃o ei vncti/ onis hꝰ ⁊ chꝛiſti ⁊ chꝛiſtianoꝛũ oĩm.i.in chꝛiſto credẽtiũ vocabulũ deſcẽdit ⁊¶ no mẽ.Oð nomẽ ille fruſtra ſoꝛtit᷑:q chꝛiſti mĩme imitat᷑.Quid eni tibi ꝓdeſt vocari qð nõ es:⁊ nomẽ tibi vſurpare alienum. Dz ſi chꝛiſtianuʒ te eẽ delectat:q chꝛiſti ſũt gere:⁊ merito tibi chꝛiſtianũ nomẽ aſ ſume:aut foꝛſitã nõ eſſe ſʒ vocari deſide /- ras.B ſatꝶ miſeꝝ ⁊ fedũ eſt te velle vocari qð nõ ſis. Nemo eĩ ita trãſit ad chꝛiſtuʒ. vt chꝛiſtianꝰ appellet᷑ ⁊ nõ ſit. Qui chꝛi⸗/ ſtianꝰ ðꝛ:chꝛiſtũ ſe hr̃e dñm ꝓfitet Etve re hʒ:ſi ei ĩ omĩbo obſeq̃tur ⁊ fuiat. Si q minꝰ:chꝛiſti ille nõ famulꝰ ſʒ ſubſãnatoꝛ eſt ⁊ deriſoꝛ.q eiꝰ ſe ſeruũ dicit cui fuire diſſimulat. Huic g iudiciũ geminũ fᷣuat᷑ p dei ſubſannatõe quẽ ſine cã deuʒ ap/ pellauit:⁊ ꝓ qlitate pcti. Sʒ pleroſq; in credulos ⁊ impꝛudẽtes ⁊ ꝑfidos miſeri/ coꝛdis ðᷣi lõga patiẽtia peccare ſinit iĩtre pidos:vt ex q̊ pctõꝝ ſuoꝝ nõ arbitrẽtur vltionẽ:qꝛ nõ ſtati velit pũire peccantes Diſeri ⁊ ingrati:ſue ſalutꝭ ĩpꝛouidi:qð etiã ðᷣo imputãt ꝙ eoꝝ differat᷑ interitꝰ. ignoꝛãtes ðᷣi ꝓuidẽtia duplici rõe fuari vt ⁊ hũano generi lõga eiꝰ patiẽtia cõſu lat᷑:⁊ ne ille iudicet᷑ impatiẽs ſi ilico volu erit dãnare peccãtes. Hã ſi tã patiẽs nõ eẽt:iã dudũ hũani gener oꝛigo defuiſſʒ. Nec iuſtos de pctõꝛibo hr̃emꝰ:ſi ↄfeſtim de vellet punire qͥ peccãt. Nõnullos eĩ ſcimꝰ ⁊ legimꝰ.qͥ antea:aut ignoꝛãtie ce/ citate:aut cã ꝑfidie:aut adoleſcẽtie vani tate decepti:młtiplici ⁊ vario pctõꝝ ge/ nere tenebant᷑ obnoxij:⁊ ꝑ ſuſtẽtantꝭ dei clementiã⁊ patiẽtiã poſtmodũ ↄuerſi ab erroꝛe maioꝛes adhuc oꝑas fecerũt iuſti cie q́;ᷓ antea pẽta cõmiſerant. deꝰ eĩ ñ do nat pẽta ſʒ differt. Nec ꝑſeuerãtẽ pctõꝛẽ a moꝛte liberat:ſʒ vt vlſ. ero ↄuertat᷑ ⁊ vi uat patient᷑ expectat. Sic btũs petrus te venturã. acciꝑe. ⁊ B vſq; ad aduẽtum dñi nr̃i ieſu i nr̃i ieſu apls ait. Nõ tardat dñs ꝓmiſſionẽ ſʒ px chꝛiſti: quẽ de oleo leticie.i. ſpuſctõ p ce tient᷑ expectat vł agit ꝓpt᷑ nos nolẽs ali/ q̊s ꝑire ſʒ oẽs ad pniaʒ ↄuerti Ille enĩte qi benignꝰ piꝰ et clemẽs ilico idcirco nõ Pcutit:vt tu q̃nta illiꝰ erga ſalutẽ tuã pie tas:q̃nta clemẽtia ſit recognoſcas.qui te pctõꝛeʒ ⁊ impium expectare mag vult ⁊ Fuare ↄuerſuʒ:qᷓ; punire peccãtẽ.ſic ꝑ p/⸗ phetã ipᷣe dñs loqtur:⁊ qntũ velit homĩ mificoꝛdie pietatq; largiri:ppꝛie vocis benignitate depꝛomit dicẽs. Et iniquꝰ ſi ↄuertat ſe ab oĩbo iniqtatibo ſuis qᷓs fe cerit: ⁊ cuſtodiat mãdata mea:⁊ faciat iu diciũ ⁊ iuſticiã in tra ⁊ miam.vita viuet ⁊ nõ moꝛiet᷑. Oia delicta eiꝰ nõ erũt ĩ me moꝛia. In iuſticia ſua quã fecitviuet Et nũqͥ d volũtate volo moꝛteʒ iniuſti dicit adonay dñſ:q; vt auertat ſe avia ſua ma la:⁊ viuere eũ faciã.Et alibi.Iniqͥtas ĩ/ pij nõ nocebit ei: in qᷓcunq; die ↄuerterit ſea ſua iniqtate Et iteꝝ.Cõuertimini fi lij ↄuertẽtes:⁊ ego ſanabo ↄtritionẽ vr̃az Eccequõ te deꝰ vta pctĩs tuis vel ſero ↄuerſus ſaluꝰ eſſe poſſis ⁊ monet ⁊ puo/ cat. Ecce q̃liter moꝛti obnoxiũ vt viuat hoꝛtat᷑:q; lenit q; clement᷑ inuitat. Nteẽ pctõꝛibo pr̃is nõ neget pietateʒ:⁊ adhuc filios appellat qͥ pꝛẽm deũ peccãdo ꝑdi derũt:ſicut ⁊ ipᷣe ſe ꝑdidiſſe pctõꝛes fili/ os alio in loco cũ voce flebili: ⁊ miſerabi li q̃dã lamentatiõe teſtat᷑ dicẽs. Sine fi ½ lijs factꝰ ſum:ꝑdidi ppłlin meũ ꝓpt᷑ pẽta coꝝ. Ex h̊ è ↄgnoſce qłr te deus diligat: quẽ mauult viuere q; ꝑire.Et tu eũ cõtẽ nis ⁊ deſpicis:qͥ ampliꝰ qᷓ; t. git:qͥ te moꝛi cupiẽtẽ vult viuere. Nolo inqͥt dñs moꝛtẽ pctõꝝ:ſʒ vt ↄuertant᷑ et viuãt.Tu g̊ moꝛivoluiſti peccãdo:ille te viuere vult ↄuertẽdo. O ſtulte o irreue/ rẽs ⁊ inõte:q nec in h̊ ðᷣo qͥ tibi vult miſe reri ↄſentꝭ:qͥ te mag vult ſua pietate ſal uare q; tuo ꝑire pẽto. Nẽo & ſibi iõ blan diat᷑:nemo ſtulta ⁊ vana ſuſpitiõe decipi at᷑.nẽo idcirco ſecurꝰdelinqt⁊ liber:qꝛ ſu per pctõꝛes ↄfeſti ði ira iudiciũq; nõ ve nit:vt ex hoc opinetur ſe impune peccaſ ſeꝙ non ilico puniatur:ſed hoc mag dif ferre deũ q; diſſimulare cognoſcat:⁊ iraʒ dei pctõꝛibus q; uis ſeram ſubito ⁊ repẽ icut ſcriptũ eſt. Ne dixen ipe te dili / o Anitaͤde iſnitei Uoniiddim: cbitoen yen inple aui⸗ i aann moitellgitne adnentz ſutina Grißöerul iuteſeiycnum tino idet pin ſo onoſcl o inteluigit rumnügantei C(alk. Butdie ſanguinanu.: ſureſunoul inürei rdl felogeni o⸗ agaporreſ⸗ Nos e ſ Wcerc Pfatn Pdinekar⸗ fateqzoven rhaͤptisſe ioꝛ aucei⸗ Pt Et diin lcitim⸗ ſtyrqj ois/ dei ſennit in itſortigiant⸗ minidai iuci Güligninefun foncchit gie tnntſcdaiſc Pli inenit⸗ alnanne inſt lrin veyci unnibror Nicergnt,, Mnnnttee Diboeis metcui⸗ ditſgen misfeog llc ſoiß ilin thiitönea ogniſci uppenooſelz, azNen , — mes licd en 9 ge ſünini trecogneſenee Apeclaremgn nmreecciti, unacnrünin, Glurginene. onir dc Ltii ? näcauanut iinit ttnintutie dalena ücitin ſuugnäfeünund lonoereziniutide antſearinſugn Etubi Maͤno’ iungaluemnt 1r Cöuatiminiſt ubootidndi pcis duis den Ws tmongt idnoriün enatinuitr eurpieunz h in deüpenin ardhi AN Nei, Ni; Oirf⸗ pln nai dpran rdals dlig gi. Ernciche i et di ult rinot o 16 t ANenN niſtipeccitelit 0.Okriroma zzo thi nie mr unin il fis ioͤdin tiöedelt anaet ibengi iudiciuch loft 5 5 CCXXXIII. peccaui:⁊ qͥd accidit mihi triſte.Eſt eniʒ altiſſimꝰ redditoꝛ patiẽs. Ne tardes cõ/ uerti ad dñm:neq;ʒ differas de die ĩ diem ſubito em veniet ira eiuſ. Oð in pleriſch; implet᷑.quibo ob nimia pẽta ⁊ ĩ pᷣſenti dei ira ſuꝑuenit ⁊ ĩ futuro ſeruat᷑ Sʒ hoc ne mo ĩtelligit:nemo cognoſcit:nec quiſq; aduerſa ſuſtinẽs malis ſuis eſtimat irro gari. ſʒ qð ꝑtulerit ↄſuetudinis potiꝰpu tat eſſe q; criminis.Et idcirco deꝰ ĩ pᷣſen ti nõ videt᷑ punire peccanteſ:qꝛ cũ punit nõ cognoſcit᷑. Oulti ſunt em quos ne/ mo intelligit: q ob multitudinẽ peccato rum iã ante iudicij diẽ in pᷣſenti etiã iudi cant᷑. Aut dicat mihi qͥs ſi quẽ ſacrilegũ ſanguinariũ:rapacẽ:falſariũ:homicidã: furẽ:fraudulẽtũ:adulteꝝ:ceteroꝛũq; cri minũ reũ vel in pᷣſenti tꝑe poterit vide/ relõgeuũ. Nos em̃ płlimoꝝ habemꝰ exẽ pla ꝑ q̊ ꝓbare ſufficimus ſceleratos ⁊ im pios pctõꝝ ſuoꝝ fine cõpleto:⁊ h̊ tꝑe iã ludicani⸗t Hlente eis vita negarin min⸗ ; futurã. Dʒ H ille faciliꝰ ĩtelligere pᷣt ᷣ P diuerſa tꝑa diuerſoꝝ iudicũ ĩpie ſcele/ rateq; ↄuerſantiũ ſpectauit ĩteritũ Quo rũ q̃ͥ ptãs ſublimioꝛ ẽ:eo ad peccãdũ ma ioꝛ audacia:q̃ totum ſibi licere credit qð p̃t. Et dũ alteriꝰ iudiciũ ñ timẽt ᷣ alios iudicãt:ita ad cadẽduʒ pᷣcipites ſũt. Ita fit vt qͥ hoĩs ñ timẽt ĩ delinqndo iudiciũ deuũ ſentiãt iudicẽ ⁊ vltoꝛẽ.Ex qb alijqͥ inſontẽ aĩaꝝ ſanguinẽ freqnter effuderãt ita irã dei iudiciũq; ſeſere:vt ipᷣi poſtmo dũ ſãguinẽ fundere cogerẽt᷑ ſuũ:qͥ libent fundebãt alienũ.Alij vo qͥ ſiłlia cõmiſe/ rant:ſic dei ĩidignatõe ꝓſtrati ſũt:vt inſe/ pulti iacerẽt:⁊ eſca feris ⁊ celi volucrib⸗ fierẽt. Alij aũt qͥ inumerabiliũ hoĩm mł titudinẽ ĩiuſte pemerãt:mẽbꝛatim ꝑticu latim ve ↄciſi ſũt:vt ñ minoꝛ fuerit ↄciſ/ ſura mẽbꝛoꝝ numero punitoꝝ q̊s interi mi fecerant. Et q̊ꝝ iudicio marit ſiuſte pempt młte effecte vidue:młti oꝛphani pr̃ib occiſis derelicti.qb pᷣter oꝛbitateʒ mẽdicitas ĩferebat᷑ ⁊ nuditas.Nã adde/⸗ bãt ĩpietati ⁊ crudelitati qð deeratr.vt eo rũ q̃s feciſſent occidi ſpoliarẽt ⁊ liberos Nũc vo ipᷣoꝝ ↄiugeſ vidue ⁊ filij oꝛpha ni aliẽis qtidie egẽt panibo. Nõne videt᷑ tibi iſtð teſtimoniũ ĩ ipis eſſe cõpletũ cõ minãtiſ dei dicẽtis. Uiduã ⁊ orphanos ñ vexabitꝭ.O, ſi vexabit eos ⁊ vociferã tes clamauerint ad me exaudiã vocifera tionẽ eoꝝ:⁊ iraſcaꝛ aĩo:⁊ ꝑcutiã vos gla dio:⁊ erũt ↄiuges vr̃e vidue:⁊ filij veſtri oꝛphani O idignũ facinꝰ.o ſceleſtiſſimũ facinꝰ.o nimia ⁊ ñ ferẽda crudelitaſ.duo ſeuiſſima ⁊ atrociſſima vno perpetrant᷑ ĩ tpe:homicidiũ fit vt rapia ſuccedat. Oc cidunt᷑ mariti:occidũt᷑ ⁊ pr̃es:q̃ faciliꝰvi due ſpoliẽt᷑ ⁊ oꝛphani:⁊ ita qſq; ĩ alteriꝰ moꝛte ↄgaudet q̃ſi ñ ſit ⁊ iſe qũq; moꝛi/ turꝰ. Merito ů deꝰ hmõi crudelitatibo ⁊ ĩpietatibo cõmouet᷑ Merito iudiciũ ſuũ ĩ qͥbuſdã añ tꝑs oñdit. Merito talibo vi ta nec pᷣſeẽs nec futura ↄcedit᷑. Quoꝝ nos nec ſceleratũ nec impiũ in pᷣſenti ⁊ dei iu diciũ euadere poſſe eſtimemꝰãmonemur exẽplo. Sʒ G̊ mag ſentire nos ↄuenit tã diu vnũquẽq; dei patiẽtia ſuſtentare:qᷓ; diu nõdũ pctõꝝ ſuoꝝ terminũ finẽq; cõ pleuerit:q̃ pſũmato eũ ilico ꝑcuti:nec il/ li vllã veniã iã refuari Eſſe aũt certũ pec catoꝝ modũ atq; mẽſurã dei ipᷣ teſtimo nio cõpꝛobat᷑.Et ꝙ vnuſqͥſq; vel celeriꝰ vl tardiꝰ ꝓut pctõꝝ ſuoꝝ modũ expleue rit iudicet᷑:euidẽtiſſime dẽ demõſtrat᷑: qñ ð ſodomoꝝ ⁊ gomoꝛreoꝝ interitu ac incẽdio qͥ ſua iã pcta rpleuerãt ad abꝛaã de? loquit᷑ dicẽs Clamoꝛ ſodomoꝝ ⁊ go moꝛreoꝝ repletꝰ ẽ:⁊ pẽta eoꝝ magna ve hemẽter repleta ſũt. De amoꝛreis vᷣo qͥd dicit qͥ ſua nõdũ pẽta finierãt:q̊s poſt mł tos annos q; ſupdicte ciuitates cremate ſüt ↄſtat eſſe deletos. Nõdũ ſunt repleta pẽta amoꝛreoꝝ vſq; adhuc. Quo exẽplo mãifeſtiſſime inſtruimur ⁊ docemur ſin/ gulos ſᷣm pctõꝝ ſuoꝝ plenitudinẽ ↄſuũ⸗ mari:⁊ tãdiu vt ↄuertant᷑ ſuſtineri q;diu cumulũ ſuoꝝ ñ habuerint delictoꝝ ↄſũ/ matũ. Nemo inquã ſe fallat:nemo ſe deci piat:malos ñ amat deꝰ:pctõꝛes ñ amat: liuſtos ñ amat:rapaces crudeles ⁊ ĩpioſ nõ amat. Dʒ amat iuſtos bonos pios hũiles innocentes ⁊ mites ſiẽ ſcriptũ eſt. Om̃ nõ volẽs deꝰ iniqtatẽ tu es.Nõ ha bitabit iuxta te ma g neq; ꝑmanebũt liuſti añ ocłos tuoſ.Odiſti ait dauid oẽſ qͥ oꝑant᷑ iniqͥtatẽ:pdes oẽs qͥ loquũt᷑ mẽ daciũ.Sʒ dicet aliqſ. Quid ẽ ꝙ vigenn We vita chꝛiſtiana bonos etiã pire cũ malis. Illi nõ pereũt ſz euadũt qͥ ð maloꝝ ↄſoꝛtio ⁊ ꝑſecutõni bus liberant᷑:⁊ ad requiz trãſferunt᷑. Illi ⁊ plane moꝛiunt᷑ ⁊ pereũt:q̊s de q̊ mũdo recedẽtes:maioꝛis adhuc iudicij ſuppli ciũ expectat ⁊ pena. Uocant᷑ em añ tꝑs boni ne diutiꝰ vexent᷑ a noxijſ. Mali vᷣo ⁊ impij tollunt᷑ ne bonos diutiꝰ ꝑſequãt Juſti ð pᷣſſuris tribulatõibo ⁊ anguſtijs vocãt᷑ ad requiẽ.Iniqͥ vo ð luxurijs opi bus ⁊ delicijs rapiũt᷑ ad penã. Illi vero vadũt vt iudicẽt.Iſti vt iudicẽt᷑. Illi vt vindicent᷑. Iſti vt ĩ eos vindicta celebꝛet᷑ ſic ſcriptũ ẽ. Juſtꝰ aũt ſi moꝛte pᷣoccupa tꝰ fuerit ĩ refrigerio erit.Et iteꝝ. Uiuẽs int᷑ pctõꝛes trãſlatꝰ ẽ.Et iteꝝ. Placita eĩ erat deo aĩa eiꝰ ⁊ iõ ꝓperauit ð medio ini ꝗtatꝭ eriꝑe eũ.Et iteꝝ.Cũ impij eũt ad moꝛtẽ:illi aũt ſũt ĩ pace. Uides ̊ hãc ſo lutionẽ coꝛꝑis iuſtꝭ ⁊ dei electꝭ requiẽ eẽ ñ penã:vt cũ diſſoluũt᷑ liberari eos potiꝰ q; ꝑire.Et idcirco ipᷣaʒ ſolutõeʒ qͥ fideleſ ſũt nõ timẽt nec verent᷑:ſʒ venire mag de ſiderãt ⁊ exoptãt.ꝑ quã requiẽ ĩtelligüt exhiberi ñ penã.Iniqͥ vᷣo ⁊ impij ⁊ ſuoꝝ ſceleꝝ ↄſcij.eã merito naturali ꝓuidẽtia ptimeſcũt:ꝑ quã ſe nõ neſciunt iudicari. Duappter hac rõne reddita ⁊ accepta:ñ optet nos omino peccare:pᷣſertim cũ nõ ignoꝛemꝰ pctõꝛibo iudiciũ ⁊ ĩ pᷣſenti eſſe: ⁊ĩ futuro fᷣuari. Nec in h̊ nob ꝙ noĩe tmnñ̃ chꝛiſtiani dicimur blãdiamur.ſed ꝓpt hᷣ etiã iudicãdos nos credamꝰ:ſi nomẽ no bis fruſtra vindicemꝰ alienũ.Aut ſi ali/ q tã ĩcredulꝰ ẽ:tã ĩfelix:tã ꝑtinax:tã ob⸗ ſtinatꝰ.tã audax:vt q̃ qñq; vẽtura eſt dei iudic irã ĩdignatõeʒq; nõ metuat:vl ſal tẽ hũanã ↄſuetudinẽ erubeſcat:⁊ id vide at q; bꝛut q; inſipiẽs ille:qᷓ; ſtultꝰ ab ip ſis etiã gẽtibo iudicet᷑:cuiꝰ tãta ẽ vanitaſ tãtaq; demẽtia:vt ſibi adipiſcat᷑ alienuʒ nomẽ. Quis em̃ tã vanꝰ ⁊ miſer eſt:qͥ ad nocatũ ſe cũ lr̃as neſciat audeat ꝓfiteri. Quis tã ĩſanꝰ ⁊ excoꝛs:vt ſe ꝓfiteat᷑ mili tẽ qͥ neſciat arma geſtare.Nemo eĩ qdᷣcũ/ q; nomẽ ſine cauſa ſoꝛtit᷑. Sutoꝛ vt dica tur ncce ẽ vt calciamẽta ↄficiat:vt voce᷑ qs faber aut artifex art pitia facit:vtne gociãs nũcupet᷑ qͥs:chariꝰ qð viliꝰ eme/ rat diſtrahit. Hmõi exẽplis cognoſcimꝰ nullũ ſine actu nomen:ſʒ om̃e nomen ab actu. Tu qũo chꝛiſtianꝰ dicerꝭ:ĩ q̊ chꝛi ſtiani actꝰ ñ apparẽt.Chꝛiſtianꝰ iuſticie bonitatꝭ:patiẽtie:caſtitat:pꝛudẽtie:hũi litat:hũanitat: innocẽtie:pietatꝭ ẽ nomẽ ⁊ tu illud tibi qũo defẽdis ⁊ vẽdicas:cui ð tã plłimis rebo nec pauca ſpᷣſiſtũt Chꝛi ſtianꝰ ille ẽ qͥ nõ noĩe tm:ſʒ oꝑe ẽ:qͥ ĩ oĩb chꝛiſtũ imitat᷑ ⁊ ſequit᷑:qͥ ſanctꝰ innocẽs incõtaminatꝰ:intactꝰ:cuiꝰ ĩ pectoꝛe ma/ licia nõ habet locũ:cuiꝰ ĩ pectoꝛe ſola pi etas ↄſiſtit ⁊ bonitas:qͥ neminẽ nouit le/ dere ⁊ nocere:ſʒ oĩb opẽ ferre.Chꝛiſtia/⸗ nꝰ illeẽqᷣ cren lo chꝛiſti nec inimicos no/ uit odire:ſʒ mag aduerſãtibo ſibi bñfa/ cere:⁊ ꝓ ꝑſecutoꝛibo ſuis ⁊ hoſtibo exoꝛa re. Naã qͥ aliquẽ ledere aut nocere patꝰeſt ille mẽtit᷑ ſe eſſe chꝛiſtianũ.Chꝛiſtianꝰ ẽ qͥ pᷣt iuſta voce dicere:neminẽ hoĩem no⸗ cui:iuſte vixi cũ oĩbo. Sʒ me neex ſenſu pꝛio loqͥ q arbitret᷑ aut credat:aut eũ putʒ ſe facile debere ↄtẽnere:qͥ ſua potiꝰ voluũtate qᷓ; leg autoꝛitate loquat᷑iã nũc ipᷣꝰ legiſcuiꝰ pᷣceptꝭ noõᷣ vite aditꝰ aꝑit᷑: oñdere qͥd de ab initio ſtatim mũdi hu/ mano generi obfuare pᷣcepit.in qſempeꝛ placatꝰ fuerit vel offéſus. Lego em̃ poſt adã qͥ a deo pꝛimꝰfoꝛmatꝰ ẽ:ð cuiꝰcauſa nũc dicẽdũ nõ ẽ:in exoꝛdio mũdi cayn et abel fratres fuiſſe germanos:eqb vnus deo placuit eo ꝙ iuſtꝰ eſſet ⁊ innocẽs.al ter vo qꝛ iniuſtꝰ⁊ nocẽs deo placere non potuit Deinde interueniẽte tpeenoch ſa tis iuſtũ fuiſſe ſcriptura deſigt.Cui tm̃ iuſticia ↄtulit:vt nec pᷣſentẽ moꝛtẽ ſciret· ſʒ ⁊ ad imoꝛtalitatẽ ð medio oĩm moꝛtali um ſingularit᷑ raperet᷑. Cuiꝰ mõſtrat᷑ exẽ plo:vnũ deo iuſtũ plłimis pctõꝛibo cha/ rioꝛẽ. Noe quoq; ⁊ üle iuſtuſ:cui iuſticie meritũ qͥd pᷣſtiterit nouimꝰ:vt ipi cũ ſuiſ tm̃ vira daret᷑ ꝑ diluuiũ toto mũdo dam nato.Abꝛaaʒ qd ꝑ fidei merita ⁊ iuſticie ↄſecutꝰ ſit:ſcriptura teſtat᷑:vt illo ĩ tꝑe ſo lꝰ amicꝰ dei eſſet ĩ terri:qͥ ſolꝰ fuerat iuſtꝰ ĩuentꝰ Loth do vt pereũtibo cũctis ðᷣ ſo domitanoꝝ liberaret᷑ incẽdio:qͥd alið q; inſticie meritũ fuit. Lõgũ ẽ nos ire ꝑ ſin gulos:⁊ oĩm merita recẽſere. Populũ in daicũ quẽ ad ſe deꝰ pꝛimũ ð ſemĩe abꝛae M Hcetn e erinqdeny harepcepit coörelal Veratpfin egiptumi puletufia. to ezqede cepti midie nisopibocun tenpatniar yt dptiuite ſceret labe reripegrine fpeañ pegn moeitilibi tunq qpeg binis hoi holitomnii. ſmeſunereb⸗ Wdecun e ſchedacc mioblator tribulatie labo. He ingflege pploſuom moperßce Pilvoeg jl tigultinoit hoſtenoſßt ioobtnen ſſengti Uerfäaratde tumeſene⸗ umacergt⸗ oxſemeimn herei ntuli tnenmurm. nbbildner n Whceit wnghe datenſirn tpifuſtin dict G N manobiin actipe lliip NI hieicnt Wenßeſenng anenii ndeg e dobtitg neeabſfilh emnß wiͤiin nininni n Wigenen ka ianr ſit nsömniſvrte heih een ngüchiniiin pfstdothan renutnoegr e Mehen Syene nck ant edrai õ weitelogntin nciiügihhen ninoſtunniin Nfiis eniii ſenn mnuuiniifalt mmbrihy s Paſett imacel Sdeopcgeſo enärmnl r deſc uimn ſninmiſin neäwoinnanl Cubniſfiir inis i⸗ n Eintaiſc öliſui Eimmriſte betiloiche icbfann geünwchaod to rõeʒz: qꝛ deỹ pplm ſuũ qu ceptꝭ miſcðie pietat iuſticie ceteriſq; bo pᷣ ceter gẽtibo ꝑtinere optauit:qũo erudi erit:qͥd eũ vt ſibi placerʒ facere:qͥd obſer uare pᷣcepꝑit:ſcire nos ↄuenit. Pꝛimo ĩ lo co ꝙ ð relicta regiõe ĩ q̃ ſꝑ habitare opta uerat:pr̃iaq; deſta:ĩ alienã ꝓuinciã h̊ ẽ ĩ egiptũ migre ſecit:nõ ſine ca:nec ſine dei ꝓuidẽtia factũ eẽ jeo: E; Pi fuiſſe pu/⸗ quẽ elegerat p̃/ nis oꝑibo cupiẽs erudire:voluit eũ ĩ ex/ tera patria ꝓ tꝑe ꝑegrinũ eſſe ⁊ captiuũ: vt captiuitat ⁊ ꝑegrinatõis miſeriã di/ ſceret ⁊ laboꝛes:qͥ faciliꝰ poſtmodũ miſe reri ꝑpegrinantiba ⁊ laboꝛãtibo noſceret:ſi ipᷣe añ ꝑegrinatõis miſias didiciſſet Ne mo eĩ tã libẽter ꝑegrino ⁊ aduene miſere tur:qᷓ; ꝗ́ pegrinatõis exitꝰ nouit. Nemo libẽtius hoſpitẽ ſine tecto ſuo ĩtroducit hoſpitõ:niſi qͥ añ idiguerit aliẽo.Hemo itag eſurietẽ cibat: nemo ſic ſitientẽ potat: niſi q ſitim eſuriẽq; ppeſſus ẽ. Nemo tã facile nudũ oꝑit ſuis veſtimẽtis:q; qͥ nu ditat ⁊ frigoꝛis nouit penuriaʒ. NHẽo ſic tribulato ⁊ miſo ⁊ laboꝛãti ſuccurrit:q; q̃ tribulationũ ⁊ miſeriaꝝ caſꝰ expꝑtꝰ ẽ et laboꝝ. Merito & de? miſcdᷣie ⁊ pietatis mgf:qͥ legẽ poſtmodũ erat editurꝰ ꝑ quã ppło ſuo miſcdie ⁊ pietat:oĩmq; bono⸗/ rũ opeꝝ pᷣcepta erat traditurꝰ:voluit eũ pꝛiꝰ oẽs paſſiones pᷣſſuras ⁊ tribulatõeſ ⁊ ãaãguſtias ĩ terra ꝑpeti aliena.q̃ facilius poſtea poſſʒ talia patiẽtibo miferi ⁊ ſic ſu is obtpare mãdatis. Ut putas eũ bonũ fuiſſe agricolaʒ:qͥ puſqᷓ; ſemẽ mittat:diu terrꝗ aratr⁊ raſtridomat:ne qð illi tradi turꝰ ẽ ſemẽ ꝑeat.Ita ⁊ deꝰpplłm ſuũ diu añ macerat ⁊ domat q; ei ſalutariũ mãda roꝝ ſemẽ imptiat Deniqʒ vt ob hãc cãm hec eũ ꝑtuliſſe euidentiꝰ clareat:ipᷣiꝰ dñi iĩtueamur mãdata dicẽtis.Aduenã ñ ve xabit nec tribulabitiſ.fuiſtꝭ etenĩ ⁊ vos aduene ĩ terra egipti.Et iteꝝ legimꝰ De us magnꝰ qͥ ñ accipit ꝑſonã nec munera ſaciẽs iudiciũ ꝓſelitꝭ ⁊ oꝛphano ⁊ vidue date panẽ ⁊ veſtimẽtũ.diligite pſelitũ qꝛ ⁊ ipi fuiſi ĩ terra egipti ꝑegrini.Et alibi dicit. SDi aut meſſus fueris meſſẽ ĩ agro tuo:⁊ obliuiſcer manipulũ:ñ reuertaris accipe illũ: pſelito ⁊ oꝛphão ⁊ vidue erit: vt bñdicat te dñũs ĩ oꝑiba manuũ tuaꝝ:⁊ (Fo. CcxxXIIII. memoꝛ erꝭ qꝛ famulꝰ eras ĩ terꝛa egipti. Joõ pcipio tibi verbũ h. Uñ facile videt᷑ atq; dinoſcit᷑ eũ ppłm ob hãc cãm cũctiſ afflictũ fuiſſe miſerijs: vt miſereri alteri ſuo docerent᷑ exeplo. Siẽ ſcriptũ ẽ. Do/⸗ cuiſti em̃ pplłm tuũ ꝑ talia oꝑa:qm̃ oꝑtʒ iuſtos eẽ ⁊ hũanos.OQualẽ pplłm ſuũ eẽ velit late vt arbitroꝛ patʒ:⁊ quib poſſit oꝑiboꝓmereri płimis ꝓbat᷑ exẽplis.Sʒ ne ad manifeſtadã eiꝰ volũtatẽ paꝝ vide at eſſe qð diximꝰ:legꝭ ⁊/ pphaꝝ pcepta iũ gamuſ:⁊ qͥq deo placeat ſꝑq; placuerit: ⁊ qͥd crebꝛiꝰ fieri ⁊ obſuari pᷣcepit:tã ve⸗ ter q; noue leg teſtimonijs cõpꝛobemꝰ Diliges dũm deũ tuũ ex toto coꝛde tuo ⁊ ex tota aia tua:⁊ ex totis viribo tuis:et diliges ꝓximũ tuũ ſic teipᷣm.Legis ⁊ pi phetaꝝ pᷣcipuũ h̊ mãdatũ eẽ:dñi ⁊ ſalua toꝛis nr̃i teſtionio cõpꝛobat᷑ dicẽtis. In his duobo mãdatis vniuerſa lex pẽdet ⁊ ꝓphe.Oð reſcindi nõ pᷣt nec mutari.In duobo iſt mãdatis om̃e tãa leg q; ꝓphaꝝ ↄſtare pᷣceptũ:⁊ illũ legẽ ĩpleſſe qͥ hec po tuerit iplere. Nihil eĩ a te alið ĩ lege veti ꝗrit᷑ q; vt deũ ⁊ ꝓxim diligas. Et vᷣe ille legis ↄſũmatoꝛ ⁊ factoꝛ ẽ:qͥ necĩ deũ nec — Ipximũ peccat. Dʒ d deu d prim ſit diligere:pᷣterire minime ac diſſilare ↄue/ nit. Deũ diligit qͥ ſuis ĩ oĩb⸗ mãdatis ob . tpat. Deũ diligit qͥ leges eiꝰ: pcepta cu/ ſtodit. Deũ diligit qͥ vt ille ſctũs eſt ipe ſe ſctiſicat. Siẽ ſ fripene. Bancri eſtote qm̃ ⁊ ego ſctũs ſũ dñs deꝰ veſter Deũ di ligit ꝗᷣ ⁊ illð pphe dicetis ĩplet eloquiũ. Oni diligitis dñm odite malũ Deun dili git ꝗ nõ glia ; celeſtia cogitat ⁊ diuina. Deꝰ em ñ niſi ſctitatis iuſticie⁊ pietatiſ amatoꝛ ẽ. Et ille deü diligit qͥ nõ alid qᷓ; qð deꝰ amare videt᷑ opat᷑ Quid ſit eĩ deũ diligere: dñi ſaluatoꝛis doctrina decla/ rat dicẽtiſ. Qui audit vᷣba mea ⁊ facit ea hic eſt qͥ diligit me. Si g ille deũ diligit qͥ qcqͥd deꝰpcipit faeit:qͥ ñ facit ille nõ di ligit. Oĩs vo qͥ ñ diligit odit. Vñ clarũ atq; mãifeſtũ ẽ ab eis deũ odiri:qͥ ſua mã data ñ fuãt. Deqb ꝓphaʒ dixiſſe puto. HNõneq oderũt te dñe oderã illos:⁊ ſi upꝑ lĩimicos tuos tabeſcebã. Perfecto odio oderã illos:inimici facti ſůt mihi.Odit ꝓpha iuſtꝰ pẽtoꝛes ⁊ adulteros ⁊ ĩiuſtoſ : dei mãdata ſpernẽtes. ſiẽ ipᷣe ppha alio 6 — 6 ĩT loco diẽ. CUidi pᷣuaricãtes ⁊ tabeſcebã. Et iteꝝ Iniq̊s odio habui:⁊ legẽ tuã di lexi. Vide & q; iuſti q; itegri eẽ debea mꝰ ⁊ ſãcti.qͥbo poſtq; male ↄuerſari ñ licet:ſʒ nec male ↄuerſãtes åſcere. Hoc eẽ btũs apłs euidẽter oñdit:qꝛ nec pães cũ pẽto rib frãgi pᷣcepit dicẽs.Si qᷣs fr cogno/ minat᷑ int᷑ vos:⁊ ẽ foꝛnicatoꝛ:aut auarꝰ: aut ydoł fuiẽs:aut maledicꝰ:aut ebꝛioſ⸗ aut rapax:cũ hmõi nec cibũ ſumere qdẽ Sãctũ eſſe ppłm ſuũ deꝰ voluit:⁊ ab oĩ ↄtagione ĩiuſticie ⁊ iniqtatꝭ alienũ.Talẽ eũ eẽ voluit tã iuſtũ tã puꝝ tã ĩmaculatũ tã ſimplicẽ:vt nihil ĩ eo gẽtes qð redar/⸗ guerẽt ĩuenirẽt:ſʒ ꝙ admirarẽt᷑ ⁊ dicerẽt Btã gẽs cuiꝰ ẽ dñs de eiꝰ ppłs quẽ ele git ĩ hereditatẽ ſibi.Tales ↄuenit eẽ dei cultoꝛes ⁊ ßᷣuos mãſuetos gᷣues pꝛuden tes pios irrepᷣhenſibiles ĩmaculatos:vt q̃ſq; viderit eoſ ſtupeat ⁊ admiret᷑ ⁊ dicat Hi hoĩes ſũt dij:qꝝ tal ẽ ↄuerſatio.Ita ſe hõ dei exhibere dz ⁊ agere: vt nemo ſit q̃ eũ videre ñ velit:qͥ eũ ñ audire deſiderʒ nemo eũ cũ viderit ñ dei eſſe fuliũ credat: vt ve ĩ eo ꝓpheticũ illud ĩpleat᷑. YFauces eiꝰplene dulcedĩs:⁊ tot deſiderabił.Nã ſi ſe talẽ exhibeat xpᷣianꝰ:ſi ſe talẽ exhibe at dei vᷣuꝰ:vt his qͥ demonijs idoliſq; de ſeruiũt ↄuerſãdo fiat eqł:ĩcipiet deꝰ ꝑ il/ lũ blaſphemari ⁊ dici O chꝛiſtianũ:o dei Fnũ:cuiꝰ tã nequã ↄuerſatio ẽ:cuiꝰtã ma li actꝰ:tã t᷑pia opa:cuiꝰ vita tã ĩpia:tã ſce leſta:tã luxurioſa:tã ſoꝛdida:⁊ erit illiꝰ ꝓ phetie reꝰ Nomẽ ei dei ꝑ vos blaſphẽat᷑ int gẽtes. Sʒ ve ill ꝑ q̊s fuerit blaſphe/⸗ matũ.Deꝰ etiã a nob nihil magis deſide rat ⁊ reqͥrit:q; vt per actꝰ nr̃os nomẽ ſuũ magnitficet᷑ ab oĩb.ſic̃ ſcriptũ ẽ. Sacriſi ciũ laudiſ honoꝛificabit me. Hoc ẽ ſacri ficiũ qð deꝰſuꝑ oẽs hoſtiaſ q̃rit ⁊ diligit vt ꝑ iuſticie nr̃e oꝑa nomẽ ſuũ vbiq; lau det᷑:.⁊ deꝰ verꝰ eſſe ſßuoꝝ ſuoꝝ actu ⁊ oꝑe cõpbet᷑. Illi vo deũ diligũt: ͥ ñ aliud q vñ nomẽ dei głificet᷑ exercẽt. Oũo de di ligi debeat vt potuimꝰ bꝛeuiter diximꝰ. Nũc vo qͥq ſit ꝓximũ tãqᷓ; ſeipʒ diligere vt poſſumꝰ explicemꝰ:qᷓ;ᷓ ipᷣiꝰ cquſe ex/ poſitio alioĩ loco bꝛeuit᷑ diſſerat᷑ cũ dicit᷑ Dõð tibi fieri ñ vis alij ne fecerꝭ. ODñs q̊; 1 ſaluatoꝛ nr inqᷣt.Oiĩa q̃ vultꝭ vt faciant De vita chꝛiſtiana vob holes:ita ⁊ vos facite ilk ſir Nemo em̃ ᷣ ſibi malũ optet ab aliq fieri Ille S ximũ ſuũ tãq; ſeipᷣm diligit:q ei ñ mali aliqd facit qð nec ſibi vult fieri Sʒ ſiᷣd bõi:put ipᷣe ab oĩbo reciꝑe optat ↄſeq li bent᷑ imptit:qꝛ ñ ſolũ h a chꝛiſtiano qrit vt malo careat:ſʒ vt exerceat bonũ.Qui etiã ſi nec qͥd mali nec boni fecerit:tñ ad erne vite pᷣmiũ ñ admittit᷑:ſʒ gehẽne igni bꝰ mãcipat᷑. Siẽ ĩ euãgelio dñm dixiſſe legimꝰð his qͥ mali faciũt nihil:nec boni tñ aliqͥd oꝑant᷑. Diſcedite a me maligniĩ ignẽ eternuz:quẽ pᷣpauit pr me diabolo ⁊ angeł ei.Eſuriui⁊ ñ dediſt mihimã ducare.Sitiui ⁊ ñ dediſtis mihi bibere. Hoſpes fui ⁊ ñ ſuſcepiſtꝭ me. Nudꝰ1 nõ veſtiſtꝭ me. Infirmꝰ ⁊ nõ viſitaſt me. In carcere ⁊ ñ veniſtꝭ ad me:nõ qꝛ malũ geſ. ſerũt ſʒ qaꝛ bonũ ñ fecerũt ↄdẽnant᷑ Ex q̊ em̃ qᷣſq; pꝛudẽs ⁊ ſapiens reco&ſcat:quã ſpẽ illi hr̃e pñt qͥ vᷣſant᷑ ĩ mal:qñ etiã illiſ vita negat᷑ qͥ mali nihil fecerũt:niſi qꝛ nõ aliqd geſſeruũt boni ·Neq; ei deꝰh tm qrit a nob vt mali ñ ſimꝰ:ſʒ vt efficiamur bõi Ex mał eĩ oꝑibo vocant᷑ mali:ita ecõtra/ rio ex bõis appellãt᷑ boni.Et duo ſũt ᷣ/⸗ bus boni pᷣuire vidẽt᷑ ⁊ mali:bonꝰ deus: cui oẽs bñ ↄuerſãtes deſeruiũt.dyabołꝰ aut malꝰ:cuiꝰ qͥſq; qͥ male oꝑat᷑ fſamulꝰᷣ. Hõ em̃ a nob ̊ ſolũ poſcit᷑:vt nõ viuẽdo male fᷣui eſſe dyaboli deſinamꝰ:ſz etiã vt viuẽdo bñ deo fuire videamur. Nã qͥſq; * qͥ nec malũ videt᷑ opari nec bonũ:cuiꝰ ſer uus videat᷑ eẽ iqro Et quũo a deo vitã po terit ſperare ꝑpetuã:qua bñ faciẽdo non mernit. Nemo ſe inquã ſẽſu ppo vᷣcipiat 2 illudat. Nẽo ſe vana exiſtimatõe ſedu/ cat. Quiſqͥs bonꝰ ñ fuerit:vitã ñ habet. Duiſqs iuſticie ⁊ miſcðie opꝑa ñ fecerit: ñp̃t regnare cũ chꝛiſto. Quiſs ñ fuerit 1 hüanꝰ piꝰ hoſpital benign? clemẽs ge⸗/ „ bhẽne nõ euadet incendiũ.Deꝰ malos nõ amat:nõ diligit pctõꝛes.Quiſqͥs malũ fecerit ĩmic? ẽ dei Ouiſqſ ſiñ dolo ñ ſue rit:ptẽ ñ pᷣt hre cũ chꝛiſto. Nihil eĩ ãpliꝰ ẽ chꝛiſtiano q̃rẽdũ:nihil deſiderãdũ ma gis:nihilq; totʒ viribo enitẽdũ q; vt ma⸗ liciã ſuo excludat ex coꝛde:q;ᷓ vt neqciax ĩtra pectoꝛiſſui ↄſciẽtiã ñ admittat:q; vt bõitatẽ teneat:iuſticiã fuet:puritatẽ mẽ tis cuſtodiat. Eſto igit᷑ innocẽs ſi vis cũ deo viuere. chꝛito H temhit chꝛiſto ſe ⸗Nundinen uere ri ua chilidili⸗ piſei Ouse vicere dies alnalonlabi leamnalorf⸗ ei Hröibe waluz neſcii dolünloqn gek purita Gatdeo. Gi Ccheito. Gt: bincl Plimis derten⸗ nocetel tre did. Kuſod Gaſcrrade Cehaboni Ppperedan Gulterane muiterqin rit Juciean igreſ/Ge giaũ cſer ſgliolocodi⸗ ſcpſti Oulſa füllüdetne mocitesſ nei N yriuſicif, nonihlchn hobfunthen htuot tynen ſublickz taͤs wen! „ „ llcr ernngdef ianaige bezeibane lerann riscn Gci keeſeceis libccnan geterſeep ſiriſkegen cradiin e indiigegeifn Nrultſe Bie nebpeopen zel 4 =—,G - ün chiini tanandoüdd boniicnrit iairmhenrdbon Gutp dan Neniſsnihnder pik ne ok 1nöͦ iſitaf ne nenögenaiſ nitxcenmt E ns rroganqe⸗ timaleſietäll. üſaüdnirn gezadehefti tchcunwi, untmalinnni⸗ boni⸗ Cind Geiii N Umecertind i lirii iin um Flin bannn Kics nerborincl G göonden tiſ vibihcitond enbodenin ikmmieich/ gierii in iceci lin deo viuere Eſto ſt implex ſi vis regre cuz chꝛiſto. Quid tibi ꝓdeſt malicia q̃ ĩ moꝛ tẽ trahit. qd neqᷣcia q ꝓhibet regnare cũ chꝛiſto. q ſe habetẽ extermiat. ſic ſcriptũ ẽ.Aia eĩ nequã diſꝑdet eũ qͥ ſe hʒ. Si vi uere vis audi ꝓphaʒ q loquit᷑ Si regnũ piſci. Quis ẽ hõ inÄt qͥ vult vitã:⁊ cupit videre dies bonos. Cohibe linguã tuaz a malo:⁊ labia tua ne loq̃nt᷑ dolũ.Diuer/ te a malo ⁊ fac bonũ:inqre pacẽ ⁊ ꝑſeq̃re eã. Hmõi hoĩes deꝰ honoꝛat ⁊ diligit:qͥ maluʒz neſciũt:qͥ mẽtiri ñ noꝛũt:qͥꝝ labia dolũ ñ loquũt᷑:ĩ qͥb ũ niſi bõitas eſſe vi/ det᷑ ⁊ puritas. Innocætia ẽ q̃ nos cõmen dat deo. Sumplicitas ẽ ꝗᷓ nos regre facit cũ chꝛiſto.O, deꝰ nõ niſi innocẽtes dili gat:⁊ ſibi velit eſſe ↄiũctos:teſtimonijs plimis declarat᷑ſiẽ ĩ pſalmis ſcriptũ eſt. Innocẽteſ ⁊ recti adheſerũt mihi.Et ali biðꝛ. Cuſtodi innocentiã ⁊ vide eqͥtatẽ qm̃ ſũt reli e homĩ pacifico.Duãta ĩno cẽtia homĩ pᷣſtet ⁊ ↄferat etiã ſi ſero fuet᷑ ꝓphete dauid teſtimonio cõpꝛobat᷑:qͥ cũ Guiter añ peccaſſiʒ:poſtea ſe iudicari ñ ti/ muit:exq̊ͥ innocẽtiã noſſe cepit.ſiẽ ipe di xit Judica me deꝰqm̃ ego ĩ inocẽtia mea ĩigreſſuſ. Sciebat & ſibi iã ñ metuẽdũ iu diciũ eſſe:qꝛ ĩnocẽtiã ⁊ ſero coguerat Et I alio loco dicit. Me ãt ꝓpt᷑ innocẽtiã ſu ſcepiſti. Suſcepit poſtmodũ ꝓpt᷑ inocẽ/ tiã illũ deꝰ:quẽ ꝓptmaliciã añ repulerat nnocẽtes ñ ↄfũdi coꝛã deo poſſe mãife — ſtũ ẽ:cũ ðꝛ.Quãto tꝑe inocẽtes cuſtodi/ unt iuſticiã ñ ↄfũdẽt᷑. Nihil eĩ deo digni us:nihil chariꝰ eſſe pᷣt:q; vt innocẽtia to ta obfuatõe teneat᷑ Licʒ qͥs ĩ alijs oꝑib deuotꝰ appeat:ſi illã ũ habuerit ſibi fru ſtra blãdit᷑ ð ſua deuotõe.Si illã iudeiſ etiã ſb veteri lege degẽtibo qm̃ adhuc ilł limicũ licebat odire:obſᷣuare pceptũ eſt. qͥd te nüc agere ↄuenit chꝛiſtiane qͥ inimi cũ tuũ iuber amare?:Oñ em innocẽs nõ eris vł cui poterꝭ eẽ malꝰ:qͥ inimicis pᷣci perꝭ eẽ bonꝰ: Sʒ tu foꝛſitã ⁊ pximũ odiſ cui nec extraneũ odiſſeↄcedit᷑:⁊ frẽʒ ꝑſe/ q̃ris: cui pᷣcipit᷑ amare inimicũ.⁊ xpᷣianũ te eſſe credis qͥ nec noni nec veter teſtam̃ ſtianũ eſtimes:⁊ ð ſolo tibi noĩe blãdiat ti pᷣcepta cuſtodis? Sʒ ne ſine cã te chꝛi CCXxxXXV. furabat᷑ iã ñ furet: maglaũt laboret opan do manib ſuis qð bonũ ẽ:vt habeat vñn tribuat nccitatẽ patiẽti.Oĩs ſᷣmo malꝰ ðᷣ oꝛe vr̃o nõ ꝓcedat:ſj ſi ꝗs bonꝰ ad edi ficatõneʒ fidei vt det graʒ audiẽtibo.Et nolite ↄtriſtari ſpũmſctm dei:ĩ q̃ ſignati eſt ĩ die redẽptõis Oĩs amaritudo ⁊ ira ⁊ ĩdignatio ⁊ camoꝛ ⁊ blaſphemia aufe- rat᷑ a vobᷣ cũ omi malicia.Eſtoteãt beni⸗/ gni iuicẽ mificoꝛdes donãtes ĩuicẽ:ſiẽ ĩ xpᷣo de donauit vobᷣ.Eſtote ãt imitato res dei ſiẽ filij chariſſimi:⁊ ãbulate ĩ dile ctõne:ſic ⁊ chꝛiſtꝰ dilexit nos:⁊ tradidit ſemetipᷣm ꝓ nobᷣ oblatõez ⁊ hoſtiã deo in odoꝛẽ ſuauitatꝭ. Impudicicia aũt ⁊ oĩs imundicia ⁊ auaricia nnoĩet᷑ int᷑ vos ſiẽ decz ſctõs:aut turpitudo:aut ſtultiloñ aut ſcurriliras q̃ ad rẽ ñ ꝑtinet:ſʒ magis graꝝ actõ. Hoc etiã ſcitote ꝙ oĩs ĩpudi co: aut imundꝰ: aut auarꝰ qð ẽ idoloꝝ ſer uitꝰ:nõ heres erit ĩ regno xpᷣi⁊ dei. Ille ſe merito xpᷣianũ iudicʒ:qͥ hec pᷣcepta cu ſtodit:qͥ ſctũs hũilis ⁊ pudicꝰ ⁊ iuſtꝰ ẽiq̃ ĩ miſcðie ⁊ iuſticie oꝑiba ↄuerſat᷑.Nũ tu illũ xpᷣianũ putas:in q nullꝰ xpᷣianitatis act? e:in q̊ niła ↄuerſatõ iuſticie ẽ:ſʒ neh cie impieta ⁊ ſceler: An illũ xpᷣianũ pu tas:q oppꝛimit miſeꝝ:q pauperẽ guat:qᷓ res alienas ↄcupiſcit:qͥ ſe vt diuitẽ faci/ at ples efficit ĩdigetes:qͥ lucri gaudet in iuſt:qͥ ðͥ alienis laboꝛibo cibũ capit:qui miſeroꝝ ditat᷑ iteritu.cuiꝰ os aſſidue vi/ olat᷑ mẽdacio:cuiꝰ labia nõ niſi idigna ? obſcena ⁊ ſceleſta loquũt᷑ ⁊ turpia.cui cũ iubeat᷑ diſtribuere ſua:ĩuadit aliena? Et tal ad eccłiaʒ audẽter accedit:⁊ temere ⁊ ipoꝛtune expãdit ĩ celũ ĩpias manꝰ illici to raptu ⁊ innocẽtũ cruoꝛe violatas.Et oꝛe illo polluto atq; ſacrilego quo fuerat paulo añ aut falſa locutꝰ aut turpia:pᷣceſ ad deũ quaſi ſibi nihil ↄſciꝰ mali fundit. Quid ag ipꝛudẽs ⁊ miſer:Ouid te ma/ ioꝝ pctõꝝ onere guaſ: Quid deo pᷣter cõ temptũ iiuriaſ irrogas: Ouid ad puocã dã celerieiꝰ irã ĩ teſtimoniũ pene tue ſce leratas ad deũ poꝛrigꝭ manꝰ:ad q̃s illeñ reſpicit qͥ nõ niſi ſctãs ⁊ imaculatas ſibi manꝰ iuſſit offerri. Quid oꝛe illo deũ ro/ gas:qͥ paulo añ locutꝰ es male.cuiꝰ quã uis młtiplicent᷑ pᷣces abominant.ſiẽ ſcri ptũ ẽ.Cũ extẽderitis manꝰ vr̃as:auertã 3 faciẽ meã a vob:⁊ ſi młtiplicaueritꝭ pᷣces ñ exaudiã:manꝰ ei vre ſanguiĩe plene ſũt lauamini mũdi eſtote:auferte neqciaſ ab ais vfris. Bñ gille ſibi ↄſciꝰ eſſe debet et certꝰ: ⁊ ſue innocẽtie fidꝰ:q ad deũ manꝰ extẽdit ⁊ poꝛrigit ĩnoxias.cũ apls dicit Volo aũt viros oꝛare ĩ om̃i loco:leuan/ tes manꝰſctãs. Ille em̃ merito ad deũ ex tollit manꝰ:ille pᷣces bone ↄſciẽtie fũdit. qͥ pᷣt dicere.Zu noſti dñe q; ſãcte:q; inno cẽtes:qᷓ; pudice ſũt ab omi fraude ⁊ iiu/ ria ⁊ rapia:qͥs ad te expãdo manꝰ: q; im/ maculata labia ⁊ ab omi mẽdacio libera ᷣbo tibi vt mihi mif earis pᷣces fũdo Ta lis eĩ cito meret᷑ audiri:⁊ anq; penit pᷣceſ fũdatpᷣt ĩpetrare qð poſtulat. Scio eĩ eẽ q̊s ita neàcie ⁊ auaricie ꝓfũda caligo ce/ cauit:vt cũ ilł ꝓſpe ceſſerit ꝙ aut pauꝑeʒ p potẽtiã vinxerit:aut ifirmũ vᷣtute ſuꝑa nuerint:aut innocẽtẽ teſtimonijſ falſis ob ryuerint:aut furtũ fecerit aut rapinã: deo gras agãt:qᷓ opitulãte talia ſe ppetraſſe credũt.⁊ tã iniquũ deũ iudicẽt:vt putẽt eũ ſceleꝝ ſuoꝝ fuiſſe participẽ. Stulti⁊ miſeri vſq; adeo ſuis iniqtatibo obcecati vt ñ ĩtelligãt deo ñ poſſe placere qð phi „ „ bet:⁊ q̃ſi vnũ crimẽ ſaꝭ nõ ſit:niſi adhuc mmale ſentiẽdo ðᷣ deo adiciat᷑ ⁊ alið.Alij vo ĩb ſe iuſtiſicari eſtimãt ꝙ ð ſubſtãtia paupeꝝ exiguã elemoſinã faciãt:⁊ de eo qð a płimis abſtuler̃t vni q ddã minimũ largiut᷑. Cibat᷑ vnꝰ vñ ples eſuriũt:⁊ de młtoꝝ ſpolijs vix pauci tegunt᷑ Hõ talẽ elemoſinã deꝰq̃rit: nec vult pietatẽ vni ð alteri crudelitate pᷣſtari. Meli ẽ em̃ te nõ facere elemoſinã: q; vñ pauca paucis facias płimos önudare:⁊ vt vnũ veſtiaſ płimos ſpoliare veſtitos. Ill elemoſinã de cõ pbat q̃ ð iuſt laboꝛibo miſtrat᷑.ſiẽ ſcriptũ ẽ. Honoꝛa deũ ð tuis iuſt labo/ ribo:⁊ deliba ei ð tue iuſticie fructib Nã illã abominat᷑ elemoſinã ⁊ repbat q̃ dela chꝛimis pᷣſtat᷑ alienis.Ouid eĩ ꝓdeſt ſi te pñdicat vnꝰ vñ płes maledicũt: vł qd cõ fert ribi illa elẽoſina qᷓ ð ſa pᷣſtat᷑alteriꝰ⸗ BReuera timẽdũ nõ ẽ:qð deꝰ ñ habeat yñ paupes ſuos paſcat: niſi tu aliena diripi as. Alios aũt noni qs ita ĩſipiẽtie ⁊ ĩpꝛu dẽtie tenebꝛoſa caligo ⁊ ignoꝛãtia fallit ⁊ decipit: vt fidẽ quã ſe hfe ſimulãt:ſine iun — * * — — ſticie oꝑibo apud deũ ſibi cẽſeãt ꝓfutura: De vita chꝛiſtiana 2 H̊ erroꝛis genere decepti ſine metn cri/ mina nephãda cõmittũt:dũ credut deũ nõ criminũ ſʒ ꝑfidie tm̃ vltoꝛẽ.Et hmõi ñ ſolũ ſeipos periſſe ↄtẽti ſũt:ſʒ etiã alioſ ĩiqbo nullũ diuie ſciẽtie lumẽ ẽ ſuis nitũt᷑ laq̃is ĩplicare.Et ĩplet᷑ĩ ilł ſaluatoꝛiſ nr̃i ſñia dicẽtiſ. Cecꝰſi ceco ducatũ pᷣſtet am bo ĩ foueã cadũt. Nã ſi nullũ crimẽ ſʒ ſo la ꝑpfidia ↄdẽnat᷑:̊ ſecuri peccamꝰ ⁊ libe/ ri:⁊ ſine cã dedit dñs mandata iuſticie:ſi ſola ſine iuſticie opꝑibo fides ꝓdeſt. CIñ hᷣ tã impiꝰ tã ſceleſtꝰ tã perfid ignoꝛãtie er roꝛ obꝛepſerit. ſcire ñ poſſumꝰ:niſi foꝛte ex ill: h̊ exeplo ĩ lege veteri pplm ſedu/⸗ cebãt:⁊ ſecuʒ ſimł eterne moꝛti ⁊ ꝑpetuo tradebãt ĩteritui.ð qb ſcriptũ ẽ. Nolite augire fmones ꝓphaꝝ à ꝓphetãt vobiſ qm vani ſũt ipᷣi⁊ viſiones ꝗ coꝛde ſuo lo quunt᷑ ⁊ ñ ab oꝛe dñi.Dicũt ei his q re/ pulerunt vᷣba dñi. Pax erit vob:⁊ oĩb vadũt ĩ volũtatibo ſuis. Om̃i qͥ vadit in * erroꝛe cordis ſui dicũt:nõ veniẽt ſuꝑ te mala. Mlta qdẽ nob imo toti leg teſti monia aderãt:qbo tã ꝑnicioſuʒ deſtruere erroꝛẽ ac ſepelire poteramꝰ: ſʒ ne legentẽ diutiꝰ fatigemꝰ:ſufficiãt pauca ð plibs. Rñdeat ille mihi cuiꝰ tał ẽ ſeſus.Adazꝭ a deo factꝰ ẽ hõ pᷣmꝰ ſtatiʒ ĩ pncipio mũdi ptfidie an pẽti cã dãnatꝰ ẽ? In q̃ nihil ſu/ iſſe ĩcredulitatꝭ iuenio pᷣter ſolã ĩobediẽ/ tiã: cuiꝰcã ille dãnatꝰ ẽ:r oẽs ſuo dãnant᷑ exẽplo. Eavnq́ nõ pfidie cã: ſʒ qꝛ frẽʒ in teremerat ↄdenatꝰẽ. Quid pła: vniuerſꝰ hH̊ͥ mũdꝰ vt diluuio ĩteriret ñ pfidie cã le/ go factũ fuiſſe ſʒ criminũ Sodoma ⁊ go moꝛra vt repẽtino cremarẽt᷑ incẽdio:nul lã cauſaʒ ĩcredulitatꝭ ĩuenio:niſi pctõꝝ⁊ ſceleꝝ.qð ſcriptura euidẽter demöſtrat 2 dicit. Hoĩes ſodomite mali? pctõꝛes erãt ĩ ↄſpectu dei valde. Popul ille in/ daic vt tã freqnter interire videret ⁊ coꝛ ripi:nõne pctõꝝ cã pᷣſtabat: Sʒ diceret aliqͥs. Vleterꝭ leg teſtimonia tm̃ nõ acci/ pio:niſi mihi ⁊ noui teſtamenti exẽpla tulerꝭ. Accipe ſaphirã ⁊ ananiꝗ:q̃̊s apki⸗/ ca ſñia ñ pfidie crimĩe:ſj furti ⁊ mẽdaci cã dãnauit. Yoꝛſitã dicẽdũ eſt. Quid em̃ apks dicit. Arbitramur ei inſtificari ho/ minẽ ꝑ fidẽ ſine oꝑibo leg Ipm qͥ h̊ dicit lego hoĩeʒ abſentẽ etiã ↄdẽnaſſe qꝛ vxo/ rẽ pr̃is accep it. Intelligenda ẽ ſeriptura jſaktbn nctpminin anihoieji giodinßt nplmaa⸗ mm ſol⸗ zedaniali ſibbatort hn Panattiitßl igcohooib⸗ ſenoru?e. lnt Coꝛder Nſcſioadſalr Uetitperv ſcent fide⸗ luacp pdeſt Baptiſmoeil Dideicepop Zuclaͤgdicat lucd ſacthes Ned encnan Wfcene agniti rün diet Sicl aiicognit hismirſii⸗ ſterionden vaſcode ſipuenlab. chto. Congu nio feuer i luntnolnti. kuirhhſben Piunderorep Pinandch Pſenclilüie Mallekerpri ſinoitnhi leigz ſehliri mnſengpſin Poflüldeitn iſlnnmize aniegei Nehtiſpeneng⸗ iürdägii di Im vMMre Eiin Neniſünihciin nelumek ii lckiäkſalunnin d ductrüßirn üſincläcmng niecem ir i os t Ui räpoſm ant geangair danenan Men zms ppbeintl ſonesa heſt⸗ Daäraben graitwob 18. Pfhid von irnornii imd totd imicoſn onleſeinan — uti Tiniin 'O N, ienblibttit⸗ os odinin Grciſefhn Nresgirntie⸗ Gia igfced iiinnh nctdon mmi Mtill ſngieniineit nidat a qbo minimeĩtelligit᷑ diſcrepare. Juſtiſi cari hoĩeʒ int apłs ꝑ fidẽ ſine oꝑibo le, gis dicit:ſʒ ñ ſine illis oꝑibo de qb alteꝝ aplm audio dicẽtẽ Yideſ ſine oꝑib moꝛ tua ẽ. Paul eĩ apłs ð opibo leg locutꝰ ẽ Bẽ ð circũciſione carnali:⁊ neomenia:et ſabbato: ⁊ hmõi ceteri:qlex fieri añ pce/⸗ perat: ⁊ ii xpi tꝑe ñ erãt nccaria.Iſte ꝰPo iacobo ð oꝑibo iuſticie loqᷣ?᷑q qͥ nõ fecerit ve moꝛtuꝰ ẽ.Sʒ dicʒ aliqͥs illud apłi di centꝭ. Coꝛde credit᷑ ad iuſticiã:oꝛe ãt fit ↄfeſſio ad ſalutẽ. Stulte ̊ baptiſmi im/ plet᷑ ĩ tꝑe:q vt baptiʒet᷑qͥs ſola ↄfeſſio de ſiderat᷑ ⁊ fides. Nã qͥd tibi ipᷣiꝰbaptiſmi lauacꝝ ꝓdeſt:ſi ſola ſine iuſticia fideſq̃rit Baptiſmo eĩ pẽta ablui fides oĩm tenet Di deiceps peccãdũ ẽ:qͥd abluiſſe pdeſt Audi qͥd dicat dñs hoĩ ſemel ſanato Ec ce ſanꝰ factꝰes:iã noli peccare:ne tibi qͥd deteriꝰ eueniat. Hoc ⁊ brtũs pettꝰ apłs mãifeſtiſſime docʒ ei deteriꝰ aliqͥd qͥ poſt agnitã viã iuſticie peccauerit euenire:cũ dicit. Bi eĩ reſugiẽtes coinqnatões mũ di:ĩ cognitõeʒ dñi nr̃i ſaluatoꝛis ieſu xpᷣi his rurſũ iplicati ſuꝑant᷑: facta ſũt eiſ po ſterioꝛa deterioꝛa boꝛibo. Melieĩ eſſʒ ilk viã ñ cogſcere iuſticie:q; pꝰᷣcognitã ftroꝛ ſũ ↄuerti ab eo ꝗð ill traditũ ẽ a ſctõ mã dato. Cõtigit ei eis illð vi ꝓuerbij.Ca/ nis reuerſꝰad vomitũ ſuũ:⁊ ſus lota ĩ vo lutabꝛo luti. Hoc ⁊ btũs paulꝰ apłs te/ ſtat ⁊ loqt᷑. hoĩeʒ pꝰbaptiſmi ſãctiſicatõʒ bſtino erroꝛe peccãtẽ nõ ſine ingeti pñia ↄfuari dicẽs Impoſſibile ẽ eĩ eos qͥ poſt ; ſemel illuinati ſũt: guſtanerũt etiã do⸗ nũ celeſte:⁊ ꝑticipes ſũt facti ſpũſſcti:gu ſtauerũt nibilominꝰ bonũ dei vᷣbũ:vᷣtu/ teſq; ſeculi vẽturi: plapſi ſi ũt:renouari rurſꝰ ad pñiaʒ:rurſꝰcrucifigẽtes ſibimet ipis filiũ dei ⁊ oſtẽtui hñteſ.QOuẽdã etiã ad ſaluatoꝛẽ acceſſiſſe:⁊ qͥd faciẽdo vitazx eternã ꝑciꝑet introgaſſe:euãgeliſta teſtat ui ita a dño rñſum ẽ. Si vis vitã hre ua mãdata. NHõ dixit:fua tm̃ fidẽ. Naʒ ſi ſola fides qᷓrit᷑: ſupflue vident᷑ mãdata fuari. Sʒ abſit vt ego deũ meũ aliqᷣd di cã pᷣcepiſſe ſupfluũ. Sʒ dicãt hᷣ illi pec caãdo iã filij ꝑditõis effecti fũt.⁊ ĩ tm̃ ſo latiũ ſe hr̃e credũt ſi alios ſecũ potuerint moꝛti ꝑpetue mãcipare. Hã ſi de pctõöꝛẽt pctõꝛes a tra ⁊ i. l q̃ ſciẽtibo ↄuenire videt᷑ ĩ oĩb:⁊ ñ niſi ſo h punit. vbi ẽ illð ppheticũ. Si iuſtꝰvix ſaluꝰ erit:pctõꝛ ⁊ impiꝰ vbi parebũt.Et alibi. Oꝛ pctõꝛes ꝑibũt.Et iteꝝ deficit niq ita vt ñ ſint. Et itex. Diẽ deficit fumꝰita deficiẽt:ſiẽ fluit cra g facie ignis ſic ꝑibũt a facie dei. Nullũ h tm̃ icreulũ ⁊ ĩſidelẽ:ſʒ pctõꝛes audxio ↄdęẽnari.Et ſaluatoꝛẽ nr̃m q̊daʒ loco di xiſſe lego. Nõ oẽs qͥ dicũt mihi dñe die itrabũt i regnũ clo faciũt volũta / is meiꝗ ĩ cel ẽ. Utiq; iſti xpᷣm creldle baãt:qͥ eũ etiã dñĩm nũcupabãt. NHec idcir tẽ pfis mei qͥ ĩ cełẽ. co ill celeſt regni ianua pandit᷑:qꝛ illum oꝛe quẽ faci abnegãt ↄfitent᷑. Negari ãt deũ act:nõ minꝰ q; bis. apls dixit. Oe um ↄfitent᷑ ſe noſſe:factis aũt negãt.Et odñs ĩ euãgelio Blti mihi dicẽt ĩ illa die Dñe dñe nõne ĩ noĩe tuo eiecimꝰdemõia ⁊ ĩ noĩe tuo vᷣtutes młtas fecimꝰ.Et di⸗/ . cã illis.Nũq; vos codui.Diſcedite a me oẽs qͥ opamini iniqͥ tatez. Uſq; adeo iſti credidiſſe dicũt᷑:vt ĩ noĩe dñi vᷣtutes etiã oꝑarent᷑:nec tũ eis pderit fides:qꝛ iuſti / cie opa ñ fecerũt. Itaqʒ ſi ſola fideſ pdeſt cur illi cũ angel ſathene ĩ ppetuũ gehbẽene ignibo mãcipant᷑:qͥ ñ ꝑfidie cã:ſʒ qꝛ boni nihil fecer̃t iudicãt᷑.ſic ſcriptũ ẽ.Et dicet eis rex qui ad ſiniſtrã ſũt.Diſceditea me maligni in gehẽnã etnã:quã parauit p meꝰ diabolo ⁊ angel eiꝰ.Eſuriui ⁊ ñ de- diſtꝭ mihi manducare:⁊ cetera. Mõ dixit vtiq; qꝛ ñ credidiſtꝭ mihi. Unde ĩtelligi dat ñ eos ĩcredulitat cã:ſʒ ppter bonoꝝ opeꝝ ſterilitatẽ eſſe dĩnandos. Nẽo igit᷑ alteꝝ decipiat:nemo ſeducat:niſi qͥ iuſtꝰ fuerit vitã ñ habebit:niſi qͥ ĩ oĩbo xpi mã data fuauerit ꝑtẽ ñ pᷣt hr̃e cuʒ xpᷣo:niſi q terrena deſpexerit diuia ñ capiet:niſi hu mana ↄtẽpſerit ñ pᷣt hr̃e celeſtia.Nec qͥſ/ q;ᷓ ſe chꝛiſtianũ iudicet:niſi qͥ x=̃i doctri/ nã ſeqͥt:⁊ imitat᷑ exeplũ. Sʒ tu xpᷣianũ il li putas:cuiꝰ nũqᷓ; pane vliꝰ ſaturat᷑ eſu ries:cuiꝰ potu nulliꝰ ſi᷑ extinguit᷑: cuiuſ mẽſã nemo pauꝑ coaſcit.ſpᷣ cuiꝰtecto nec aduena nec pegrinꝰ aliqñ ſuccedit:cuius nemo nudꝰ tegit᷑ veſtimẽt:cuiꝰ pauꝑ nł/ L fouet᷑ auxilio:cuiꝰ bonũ nemo ſetit:cu ius miſcdᷣiaʒ nemo coſcit:qͥ ĩ nlło imira tur bonos ſʒ deridet potiꝰ ⁊ ſubſannat: Ab ſit vt hmõi xp̃ianꝰ dicat᷑ abſit vt dei iꝰ poſſit appellariqͥ tale Ppaianus (de diffinitoibuſ oꝛthodoxe fidei lllee à̊ vi xpi ſet: xpz ĩ olb imitatſiẽſcri „ ptũ ẽ. Qui dic ſeĩ xpᷣo mãere dʒ ſic ille ãbula uit ⁊ ipᷣe ãbulare.Xpian ille ẽ oĩbo miaz fa — . cit:q olm moucet᷑ iiuria:qͥ oppmi pauperẽ ſe pñte ñ patit᷑:qͥ miſer: ſbᷣuenit:qͥ idigẽtibo ſe peſuccurrit: ꝗ cũ merẽtihy merz: doloꝛẽ al teriꝰ ſic ppꝛiũ ſẽtit:qͥ ad fletũ fletibo aliẽeis ꝓ uocat᷑ cniꝰ oĩb cõis eſt domꝰ:cuiꝰ iannane ꝗᷣ ñ ſcło educẽt: aut hoſpitio recipiãt aduenã: aut ſctõꝝ pedes laboꝛioſoſſlutulẽtos hoꝛ/ mini daudit᷑:cuiꝰmẽſã pauꝑ nullꝰ.igrat:cuiꝰ donũ pãis cũctꝭ offert᷑:cuiꝰbonũ oẽs noꝛũt: a q̊ nẽo ſeẽtit iiuriã:qͥ deo die noctuq; deſer ,· uit:qͥ ei pᷣcepta ideſinẽt meditat᷑ ⁊ cogitat:q pauꝑ mðo efficit vt deo locuples fiat:qͥ int hoĩes habet inglioſꝰ: vt coꝛã deo ⁊ ãgel ei⸗ glłioſꝰ appeat:q ĩ coꝛde ſuo nihil viðꝛ hre ſi mulatũ ł fictũ:cuiꝰ ſimplex ⁊ ĩmacłata ẽ aia cui 3 ſcia ſidel ⁊ pura eicuiꝰ tota mẽs ĩ deo e:cui oĩs ſpes ĩ xpᷣo ẽ:qͥ celeſtig potiꝰq; crẽa öſiderat:qͥ huana ſpnit vt poſſit hr̃e diuia. Hã his q h̊ ſeculũ diligũt:⁊ qͥ ĩ pñti tꝑe gli / ant᷑ ⁊ cõplacẽt: audi qͥd dðꝛ. Neicitꝭ qꝛ amici cia huiꝰ mũdi iimica ẽ deo Et q cq; volue nit fieri amicꝰ hui ſecki: iimic dei cõſtituek Hic tibi ſoꝛoꝛ dilectiſſima qd xpᷣianũ agere ↄuẽiat:put potui explicaui.Sig oẽs gene/ ralr qͥ xpᷣiani nũcupat eẽ tales oꝑtz:nũc tue ꝛudẽtie ẽ eſtimare q̃lẽ tu te viduã ðbeaſ ex hibere q; cũctꝭ bñ ↄuerſãtibo eẽ oꝑtz exẽplũ. Tria aũt eẽ viquaꝝ genera ñ ic are te credo Vnũ qð pfectiſſimũ ẽ: celeſtiq; pᷣmio ðᷣſtina tũ:qð ritu illiꝰ ð euãgelio vidue:deo oꝛõib⸗ ⁊ ieiunijs die noctuch defuit. Aliud vo qd fuioꝝ curã br̃e ðꝛ ⁊ dom⸗ ñ tñ tãto pᷣmio di gnũ:n?tũ pctis obnoxiũ Cerciũ aũt genꝰ? ⸗½ epuł ⁊ dᷣlicijſ:qd et᷑ne moꝛti fuat᷑⁊ pene.ſẽ ſcriptũ ẽ. Uiduas honora ꝗᷓ vere vidue ſũt. Iſte ſũt bᷣme q dicũt᷑ ⁊ ve:⁊ q iubẽt a tãto ſa cerdote ̊ eſt a thimotheo hõꝛaꝛi. Scðe ſũt ille by iã ñ iubet᷑ exhiberi honoꝛ:n? tñ vita negat b ðꝛ. Queũãt filios hũt aut nepo⸗ teſ diſcãt pmũ domũ ſuã pie tractare:⁊ paré- graʒ rddere parẽtibo. Ille vo tcie ſüt. ð àb⸗ ſcriptũ ẽ Vidua ãt q̃ ĩ delicijs ẽ viuẽs moꝛ/⸗ tua ẽ UVñ ĩtelligi dat᷑tñ oẽs viduas eẽ eqleſ: neas dᷣo placere:q coꝛꝑe tm̃ vidue vidẽt᷑ eẽ ñ ope. Qual ãt xpᷣi vidua dẽat eẽ aplłs dicit Due ve viduaẽ ſꝑatĩ dño ⁊ iſtat oꝛõibo die ac nocte · Nc ill te pᷣtire volo ꝙ qñ vᷣaſ vidu aſapłs noĩat:eẽ demõſtrat ⁊ falſas:̊ ẽ actu mẽte ↄuerſatõe ⁊ coꝛꝑe.Et alibi vidue vᷣex electe actũ ↄuerſationẽq; deſcribit idẽ apłs dicẽſ. Tlidua eligat᷑ qᷓ fuerit vniꝰviri vxoꝛ:i eo ypfez h opib bõis teſtioniũ hñs Di filioſ educaue rit:⁊ ſbĩtelligit᷑ deo:ſi hoſpitẽ rcepit:ſi ſctõꝝ pedes lauit:ſi tribulatõeʒ patiẽtibo miſtra/ uit:ſi oẽ opꝰbonũ ſpᷣſecuta ẽ. Hãc eẽ verã vi duã ĩdicauit:cuiꝰ talia ſũt opa. Illa vᷣa qũo ſe xpᷣi viquã dic eẽ:q nihil tle aliqñ opꝑata ẽ Sʒ ſüt aliqᷓ vidue diuites nobileſ⸗ potẽtel bo foꝛſitã videt᷑ ĩdignũ: vt aut filios deo ⁊ ridos: delicat: nitidis mãibo tãgãt. Dz n· digne erũt tkes ĩ futo theſctõꝝ eẽ ↄſoꝛtel. qſ ita h ſpꝛeuer̃t:nec ptẽ hre potert cũ xpo quẽ ſuſciꝑe noluer̃t:⁊ cuiꝰ plãctas ↄctare mãib⸗ hoꝛruer̃t:qꝛ xpᷣm ſpernit cũq; eiꝰ ſamulos ſonit. ſic ipe dic. Oui vos ſpnit me ſpernit. Marie lacrime vñ xpᷣi lauarent᷑ pedes abũ da ft: nr̃i aut tpis ſemĩs aut viduis pegrino rũ vñ pedes lauẽt᷑ ipa aq deficit Tu aſctiſſi ma ⁊ pꝛudẽtiſſuma feia:ne vel imitari hmõi cũ andent᷑ male fecerit bñfacere erubeſcũt: 2 p9fũdũt᷑ iuſte viuere QOueñ ſũt ↄfuſe pecca re:⁊ q̃ ſe moꝛti vltro obtuler̃t:nec iuitate re ⸗/ uertunt᷑ ad vitã. Que hoĩm mag riſꝰ ⁊ ſub ſãnatões ⁊ fabulaſ q; dei iudiciũ ꝑtimeſcũt ⁊qqᷣb chariꝰẽ miſerꝭ hoĩb⸗ placere q; ðo Dʒ eſto talł qlẽ te dñs eẽ pᷣcepit:qleᷣ apls iubz ex Hiberi xpᷣo viduã. Eſto ſctã hũil ⁊ qᷣ eta:mie inſticie oꝑa ĩdeſinẽter ſꝑ exerce. Et qͥſq; te ĩToppbꝛiũ hẽat.qͥſq; te ſubſannet? irrideat — tu tm deo placeas:⁊· xpᷣi ſũt geras.Añ oĩa iceſſabilit᷑ dñi tni meditare madata oꝛõibo 2 pfalmis ĩſtant incũbe: vt ſi poſſibile Enẽo te aliqñ niſi aut legẽtẽ iueniat aut oꝛãtẽ. Et cũ fueri tal nri memẽto:q te tĩ diligimꝰ: vt pñtes pᷣſtare ñ poſſumꝰ ↄfera mꝰ abſetes xplicit liber btĩ angu. epi ð vita xpᷣiana e fide trinitatis. ¶ Eab. . Patrẽ eo qꝙ filiũ habeat. Filiũ Zitati:qͥ ſiẽ nuũq;ᷓ fuit ũ deꝰ:ita nũq; fuit ñ pf aqᷓ fllinat:a qͥ ſpũſſctũs ñ nat:qꝛ ñẽ fil⸗ neq; ĩgenitꝰ:qꝛ ñ ẽ pr.neq; factꝰqꝛ ñ ẽ ex ni/ hilo:ſz ex deo pfe ⁊ deo ſilio de⸗ cedẽs. Pr̃ ernꝰ eo q etnũ hẽat filiũ cuiern ſit pf. Ji * liꝰetnꝰ:eo ſit pri ⁊ ſpũiſctõ coernꝰ Spũſ ncipit liber btĩ auguſtini epið diffinitõi rrhoen xe fidei ⁊ ecchiaſtig dostib. Redimuſ vni eẽ deũ ⁊ pfeʒz ⁊ filiũ ⁊ ſpũmſte ctſmn kat Spũumiſãctũ eo ꝙ ſit ex pfe- filio pcedẽs: pria filio coetnꝰ. Pr ̊pncipiu e fli ſcisetn fuſaiwal deip natiuitatef latus fm itate nat⸗ piciſiado⸗ tiuitatefil de?t veh iz doſtli ſuũ Quepyt teſduabyſb fofaknatun Wrſzſoe⸗ in dode ppolim de'muter nechoid Fiſbai heſubſtit iucha ſet tegd vincoitu: cokpetrabea condꝛigen Kuir oceſtiut Kötſan erdinitu tute büp lbſy ſeſn gla:vte ciſenſibpn⸗ n 1s Sifiilthtn oſpitifechnitti⸗ dez atithni topn. Aunn di ſenigigg iursnodeſehi Pinorwpiitaah , . dot N 7 4 isniticen DteizdſendO. „ ücs nti mitheiga wln osſgnuneſen Zilaunminasnt „ i ut vionsgn itbäacenan Quenſüt deuleinmünn, Naiinditin wihpglacritc⸗ chieiſehenſ Poibidtatn ,, rbant lißt ſbnm Hl SS r nütnn gihn holblind⸗ gintancif erthdlon“ guem̃di En P = — g£) . = — = – 2☛ͥè— S SS=S— =☛ — ſctũs etnꝰ:eo ꝙ ſit pri ⁊ filio coeternꝰ Nõ cõ fuſa ĩ vna ꝑſona trinitaſ:vt ſabelliꝰ dic̃.neq; ſeꝑata aut diuiſa ĩ nata diuĩtaſ:vt arri blaſ phemat:ſʒ alt ĩ ꝑſona pf.alt ĩ ꝑſona filiꝰ.alt in ꝑſona ſpũſſctũs. Unꝰ natura ĩ ſãcta trini ta dee pater ⁊ filiꝰ ⁊ ſpũſſanctꝰ. De incarnatõe xpᷣi. ¶ Cap. II. ctuſ:ſʒ filiꝰ tm̃:vt qͥ erat in diuĩtate dei pfis filiꝰ:ipᷣe fieret ĩ homie hoĩs mr̃is fi liꝰ:ne filij nomẽ ad alteꝝ trãſiret:qͥ nõ eſſet natiuitate filiꝰ.Dei ̊ᷣ filiꝰ ſcũs ẽ hoĩs ſilius natus ſᷣm vᷣitatẽ nature ex deo dei filiꝰ⁊ ßm vitatẽ nate ex homĩe hoĩs filiꝰ:vt vᷣitas ge niti ñ adoptõne:ñ appellatõe:ſʒ ĩ vtraq; na tiuitate fiiij nomẽ naſcẽdo hr̃et:⁊ eẽt verus deꝰ⁊ verꝰ hõ vnꝰ filiꝰ. Nõ duos xpos ne/⸗ qʒ duoſ filios fatemur:ſʒ deũ homiĩeʒ vnũ fi liũ.Quẽ pptea ⁊ vnigenitũ dicimus:manẽ tẽ ĩ duabo ſpſtãtijs ſicẽ ei nat᷑e veritas ↄtulit ñn ↄfuſ natur neq; ĩmixtis ſicut thimotiani volũt:ſʒ ſocietate vnitis.Deꝰ g̊ hoĩeʒ aſſum pſit.hõ ĩ deũ trãſiuit ũ nate verſibilitate ſiẽ ppollinariſte dicũt:ſʒ dei dignatõe: vt nec 4 de mutaret᷑ ĩ hũanã ſbaʒ aſſumẽdo homieʒ nec hõ ĩ diuinã głificatꝰ in deũ Oꝛ mutatio vł vᷣſibilitas nat᷑e ⁊ diminutõneʒz ⁊ abolitio nẽ ſubſtãtie fac. Credit᷑ a nobis ſine ↄfnſiõe ↄiũcta ſctã trinitas ſine ſeꝑatõne diſtincta. Matꝰ ẽ & dei filiꝰex homĩe ⁊ ñ ꝑ hoĩeʒ.i.ñ ex viri coitu:ſiẽ ebyon diẽ:ſʒ carnẽ ex virginis coꝛꝑe trahẽſ:⁊ ñ ðᷣ celo ſecũ afferens:ſic mar cion oꝛigenes ⁊ euthices affirmãt. Neq; in fãtaſia.i.abſq; carne.ſic valẽtinus. Neq; de oceſi.i.putatiue imaginatũ:ſʒ coꝛpus veꝝ. Hõ tm̃ carnẽ ex carne:ſic marcianꝰ:ſʒ vx deꝰ ex diuĩtate:⁊ xꝰ hõ ex carne:vnꝰ filiꝰ ĩ diuĩ/ tate vᷣbũ pr̃is ⁊ deꝰ ĩ hoĩeaĩa ⁊ caro.Aia nõ abſq; ſẽſu ⁊ rõe:vt appollĩarꝭ.neq; caro abſ q; aĩia:vt eunomiꝰ:ſʒ aĩa cũ rõne ſua:⁊ caro cñ ſenſiba ſuis:ꝑ q̊s ſenſus vos ĩ paſſione:⁊ ante paſſionẽ ſue carnis doloꝛes ſuſtinuit. D. ern? de ex vᷣgie nat ſit ¶ Cap. III. Eq; ſic ẽ natꝰ ex vᷣgle:vt ⁊ diuĩtat ini kiũ hõ naſcẽdo acceꝑit:qi añq; naſceret vᷣgine deꝰ ñ fuerit:ſiẽ arthemõ ⁊ berillꝰ⁊ marcelliꝰ docuert. ſz etnꝰ deꝰ ⁊ hõ ex vᷣgine nat? ẽ ¶ De trinitate pfecta ¶ Ca. IIII. Bhil creatũ aut ſᷣuiẽs ĩ trinitate creda 9: vt vult dyoniſiꝰ fõs arrij. Nihil ĩe qle. vt vult eunomiuſ.nihil eq̃le gr̃a vt vult ethi. nihil ãteriꝰ poſteriꝰve aut minꝰ: vt ar On pr carnẽ aſſũpſit: neq; ſpũſſan / Fo. CccxxxvVII. riꝰ. nibil extraneũ aut officiale alti: vt mace doniꝰ. nihil ꝑſuaſiõe aut ſpꝛeptõe iſertũ:vt manicheꝰ.nihil coꝛpoꝛeũ:vt melito ⁊ tercul lianꝰ. niil coꝛpałr effigiatũ: vt ãtropomoꝛ ſꝰ ⁊ vadvanꝰ.nihil ſibi iuiſibile:vt oꝛigeneſ. nihil creaturꝭ viſibile:vt foꝛtũatꝰ:nihil mo ribo ł volũtate diuerſũ:vt marcion.nihil ex trinitat eẽntia ad creaturã naturã deductũ vt plato ⁊ tercullianꝰ.nihil officio ſinglare nec alti cõicabile:vt oꝛigeneſ.nihil ↄfuſũ:vt ſabelliꝰ: ſʒ totũ ꝑſectũ:qꝛ totũ ex vno ⁊ vnũ ñ tñ ſolitariũ:vt pᷣſumũt pᷣxeas ⁊ ſiluanꝰ pẽ na danabił illa doctrina. ehomouſion ¶ Cabö. V. mouſiõ g̊.i.coeſſentiał ĩ diuitate pr̃i filliꝰ:pomonuſiõ pr̃i ⁊ filio:ſpũſſctũs:homou ſiõ deo ⁊ hoĩ vn filiꝰmanẽs deꝰ ĩ hoie ſuo ĩ glia pr̃is:deſiderabił videri ab ãgel:ſic pr ⁊ ſpũſictũs adoꝛat᷑ ab ãgeł ⁊ ab oĩ creat᷑a.non hõ factꝰ? p̃ter deũ ł xpᷣs cũ deo ſic blaſphẽat ꝛi?: ſʒ hõ ĩ deo deus hoĩle. Dereſurrectöe. ¶ Lap̃ᷣ. VI. NRit rſurrectio moꝛtuoꝝ oĩm:ſi vna et ĩſimba ſemel. Nõ pma iuſtoꝝ:⁊ ſcdᷣa pctõꝝ vt fabula ẽ ſõniatoꝝ:ſʒ vna oim.⁊ ſi id ſſur/ gere ð qð cadit.caro ̊ nr̃a ĩ vitate reſurgit: ſic ĩ vitate cadit.Et ñ ſᷣm oꝛigenẽ ĩmutatio coꝛpoꝝ erit.i.alið nouũ coꝛpꝰ ꝓ carne:ſʒ ea dẽ caro coꝛruptibił q̃ cadit tã iuſtoꝝ ꝙ; iiu/ ſtoꝝ ĩcoꝛruptibil fſurget:q̃ vł pena ſufferre oſſit ꝑ ꝑctis:vł ĩ glłia e᷑na maere ꝓ merit. Itẽ de eadẽ. —☛ * Mniũ hoĩm eri t reſurrectio. Si oim Arit: Soës moꝛiũt᷑:vt moꝛſab adã ducta oĩb⸗ filijs eiꝰ dñet᷑ Et maneat illð pᷣnilegiũ ĩ dño qð de eo ſpẽałr ðꝛ. Hõ dab ſctm̃ tuũ videre coꝛruptõeʒ. Eiꝰ eĩ caro ñ vidit coꝛruptõeʒ Hãc rõeʒ maxia pr̃jm tᷣba tradẽte ſuſcepimꝰ Vleꝝ qꝛ ſũt ⁊ alij eq̃ catholici ⁊ eruditi viri àà̊ credũt aĩa ĩ coꝛꝑe manẽte ĩmutãdos ad in coꝛruptõʒ ⁊ imoꝛtalitatẽ eoſ q ĩ aduẽtu dñi viui ĩuẽiẽdi ſũt:⁊ H̊ eis rputari ꝓ rſurrectõe er moꝛtuis ꝙ moꝛtalitatẽ imutatõe ðᷣponãt ñnñ moꝛte Quolibʒ qs acqͥ eſcat mõ:ñ ẽ hereti cꝰ:niſi ex ↄtẽtõe heretic⸗ fiat. Dufficit eĩʒ ĩ ecckłie lege carnis rſurrectõeʒ credere futurã HD De iudiei⸗ viuoꝝ ⁊ moꝛtuoꝝ. ¶ Ca.VII. od aũt dicimꝰ in ſymbolo in ad/ uentu dñi viuos ac moꝛtuos iudi / candos:non ſolum iuſtos ⁊ pctõꝛes ſigniſicari.ſicut dyodoꝛꝰ putat:ſed ⁊ viuos eos q̊ ĩ camne inueniẽdi ſũt credimꝰ:qͥ ad huc moꝛituri credunt᷑:vlł ĩmutãdi ſũt vt alij volũt:vt ſuſcitati ↄtinuo vł refoꝛma ti:cũ ante moꝛtuis iudicent᷑. . ¶ D. nlla poſt reſurrectõneʒz ⁊ iudiciũ fu tura ſit reſtitutio ¶ Cabß. vVIII. DOſt reſurrectõeʒ ⁊ iudiciũ ñ cre/⸗ dam' reſtitutõeʒ futuraʒ:qᷓ; oꝛi/ genes delirat: vt demões vl ĩpij hoies pꝰ toꝛmẽta q̃i ſupplicijs expurga ti:vlł illi ĩ ãgelicã q̃ creati ſũt redeãt digta tẽ: vl iſti iuſtoꝝ ſocietate donẽt:eo ꝙ h di uine ↄuẽiat pietati:ne qd ex rõalibo ꝑeat creaturi:ſʒ qlibʒ mõ ſaluet᷑. Sʒ nos cre/ damꝰipᷣi iudici oĩm ⁊ retributoꝛi iuſto dixit. Ibüt ĩpij ĩ ſuppliciũ et᷑nũ:iuſti ãt vitã et᷑nã:vt ꝑcipiãt fructũ opeꝝ ſuoꝝ O, añ mũdũ ãgeli facti ſũt. Cap. IX. pncipio creauit decelũ ⁊ terrã ⁊ aq̃m ex nihilo Et cũ adhuc tenebꝛe ipᷣaʒ aqm occultarẽt:⁊ aq̃ terrã abſcõderʒ:facti ſüt ãgeli ⁊ oẽs celeſtes vᷣtutes:vt ñ eſſʒ ocio ſa dei bõitas:ſʒ hr̃et ĩ qbo ꝑ młta añ ſpa/ cia bõitatẽ ſuã oñderʒ:⁊ ita h viſibil mũ dꝰ ex materia q̃ a deo facta fuerat.factus eſt ⁊ oꝛnatus. ¶ O. ſolꝰ deꝰ ſitĩcoꝛpoꝛeꝰ ¶ Eap̃. AX. Ihil incoꝛpoꝛeũ ⁊ iuiſibile nata edẽdũ niſi ſolũ deũ.i.pr̃em ⁊ fi poꝛe Cedit᷑:qꝛ vbiqʒ eſt:⁊ oĩa ĩplet att ↄſtringit ideo ⁊ inuiſibilis oĩb creaturꝭ ꝗꝛ incoꝛpoꝛeꝰ eſt. 0. oĩs creat᷑a ſit coꝛꝑea ¶ Caß. XI. Reatura oĩs coꝛꝑea:ãgeli ⁊ oẽs celeſtes vᷣtutes coꝛpoꝛee:licʒ nõ carne ſbᷣſiſtãt.Ex eo ãt coꝛpeas/ elſe credimꝰ itellectuales natas:q; locali reꝛ circũſcribunt᷑:ſic ⁊ aĩa q̃ camne claudit᷑ 2 emões qͥ ꝑ ſpᷣaʒ ãgelice W unt. ¶D⸗ iĩmoꝛtales ſũt aie hoĩm. ¶ Ea. XII Hmoꝛtales eẽ credimꝰ itellectuales na turas: qꝛ carne carẽet:nec habẽt qͥ̊ cadant vt reſurrectõe egeãt pꝰ ruinã neceſſaria. ¶ O., aie hoĩm ñ ſint ſ̃ imbł create:nec per coitũ ſeminate. WTaß. XIII. BNimas hoim ñ̃ eſſe ab initio int cetas intellectuales nat᷑as:nec mul creatas:ſic oꝛigenes fingit. neq; ci coꝛpꝑib p coitũ ſeminãt᷑:ſiẽ lucife rian cyꝛillꝰ ⁊ aliqͥ latinoꝝ pᷣſũptoꝛes af/ iũ ⁊ ſpũmſctm̃ Qui iõ recte ĩcoꝛꝛ De diffinitõibus oꝛthodoxe fidei finmãt:qſi nat᷑e ↄſeqᷓntia ſᷣuiẽte. Eʒ die mꝰ creatõneʒ aĩe:ſolũ creatorẽ oĩm noſſt vo iudicio coagulari in vulua ⁊ cõpingi atq; foꝛmari:ac foꝛmato iã coꝛꝑe aiaʒ ce ari ⁊ ifundi:vt viuat ĩ vtero hõ ex aĩa cõ ſtãs ⁊ coꝛpe:⁊ egrediat᷑ viuꝰ ex vtero ple nus hũana ſubſtãtia. due aĩe ñ ſint ĩ hoĩe.(¶Ea.XIIII. Eq; duas qaĩas eſſe dicimꝰ ĩ vno bũt: vnã aĩalẽ q̃ aĩet᷑ coꝛpꝰ:⁊ ĩmi xta ſit ſanguini:⁊ alterã ſpiritalẽ q̃ röem hoĩe:q ⁊ coꝛpus ſua ſocietate viuificet:⁊ ſemetipaz ſua roe diſponat: habẽs ĩ ſe bertatẽ arbitrij:vt in ſue Ain eligat cogitatõe qð vult. imoꝛtalẽ habet animã ſus ſuos atq; ingenia viuacit te et: Nõ cũ coꝛpe moꝛit᷑ ſiẽ arabs aſſerit. neq; poſtmodũ interitura ſicut ʒenon di cit:qꝛ ſubſtãtialiteꝛ viuit. On aie aĩaliũ ſint moꝛtales.Ca.XVI. Nimaliũ vᷣo aĩe ñ ſũt ſoſtãtie:ſʒ ccui came ipᷣa camiſ viuacitatena ſcunt᷑:⁊ cũ carnis moꝛte finiũt᷑:? ſz ad oĩa nature incitamẽta ducũt᷑ D a⸗ ſoꝛmato coꝛꝑe inſerit᷑ 2 CLCaßp. XVII. dei iudici ciü ſenſibo ſuis. Quos tñ ſenſus ab 21 ſine carne rõnale ſuũ tenet. ¶ O ſpũs ĩ hoĩe vnũ ſit cũ aĩa.Ca.X X On eſt tercius in ſubſtãtia hoĩs eo q ſpiret in coꝛpoꝛe ſpiritꝰ appellat᷑. Anima vero ex eo vocat᷑ꝙ ad viuenduʒ vkład viuificandũ animet coꝛpꝰ.Cerciſj 1 ⁊ coꝛpꝰ tm̃ ꝑ diugij copulã ſeminari:dei homie:ſic iacobo ⁊ alij ſyroꝝ ſcri miſtret:ſʒ dicimꝰ vnã eſſe eandẽq; aiam D, ſolus hö ber a. XV. lü hoĩeʒ credimꝰ hr̃e aĩaʒ ſub antiua qᷓ exuta coꝛꝑe viuit:⁊ ſẽ̃ egũt᷑:ſic plato ⁊ alexander pu . Nima hũana nõ cũ came moꝛi᷑ ñ cũ carne vt ſuperiꝰ dixcimuſ 3 foꝛmato in vẽtre mr̃is coꝛꝛe o creari ⁊ iſundi:vt viuat hõ in t ĩ vtero:⁊ ſic ꝓcedat natiuitate ĩ midũu. O, duabo ſoᷣſtatijſoſtat hõ. Ca.X VIII Vaby ſubſtãtijſ oſtat hõ.aĩa tiiñ/ ⁊ carne.Aia cũ rõne ſua.⁊ carne q;ᷓ aĩe ſocietate ñ mouet caro.Aia o ſpũs vt didimꝰ ↄtendit:ſʒ ſpi=is ipᷣa eſt anima ꝓ ſpũali natura:vł woözibapk Phümgfum orutapls n noſtro vico el ſſſanc⸗ Eeinen⸗ en ep 6 gent fuen duceſerpet nüpdidttpit ctionenene meritoidule Davetita bertas.ifon ho deo ? ult ſojt ylagato⸗ del⸗ Urautan Acdoccnſiöe Wur. Niri dord Ntd nfeptäte acmonitölte labamoria dinisnfe⸗ bomurpti obtinegiſi qpulſinboe ſnitiüſalon⸗ hie noo red 2„ „ „ rediliei kytnol meritiſolich Nonebyp ſantdceoͤ aſrt, Aiſimtiin mickemözigni Aloaanefniſcen e üirie i CCa . ndin? hieii⸗ a coꝛpemu Bingeninun Nrit ſicanndſea .⸗ imm ſarzams viui. norats N oeiri ſiſfi⸗ niſritrinen ns nunr ni wturu e ninlc . pcngeinien. WIHI zcäamenort ſa diunl ſegemnis coe entriunhöin liuicreinini höAN. (Krbicdmn. uKRR diſens garo Nindo . iaN ſcbttiruhos miniſi⸗ idinunn, pint ln. p; diſponn de d 1 S . . 1 2 vero qͥ ab apło cuʒ aĩa ⁊ coꝛꝑe inducitur ſpũm:gr̃am ſacti ſpũs eẽ ĩtelligamꝰ:q̃m oꝛat apls vt ĩtegra ꝑſeueret in nobis:ne noſtro vicio aut minuat᷑ aut fuget᷑ a nov qꝛ ſi ſnet effugiet fictũ. Eeii ero arbitrio. ¶ Cap. XX. Ibertati arbitrij ſui cõmiſſus ẽ hõ.ſtati ĩ pᷣma ↄditõne mũdi:vt alua vigilãtia mẽtiſ annitẽte eẽ qð creatꝰ fuerat ꝑmanere. Poſtq; vo ſe/ ductõe ſerpẽtis ꝑ euã cecidit:nature bo/ nũ ꝑdidit ꝑiter ⁊ vigoꝛẽ arbitrij:ñ tñ ele ctionẽ:ne ñ eſſʒ ſuũ ꝙ emẽdaret pctm̃:nꝰ merito ĩdulgeret᷑ꝙ nõ arbitrio diluiſſet. Manet itaq; ad qrẽdã ſalutẽ arbitrij li/ bertas.i.rõnał volũtas:ſʒ admonẽte pꝛi us deo ⁊ iuitãte ad ſalutẽ:vt vł eligat vł ſeq̃t vł agat occaſiõe ſalutꝭ.̊ ẽ iſpiratõe dei. Ut aũt ↄſequat᷑ qð eligit vł qð ſeqͥt᷑ vł qð occaſiõe agit:dei eſſe libere cõfite/ mur. Initiũ & ſalu nr̃e deo miſerãte ha bemꝰ:vt acqeſcamꝰ ſalutifere inſpiratõi nr̃e ptãti ẽ: vt adipiſcamur qdð acàeſcẽdo nadee hoꝛtoꝛ:ſi tñ mẽſ ſine affectu peccãdi ſit admonitõi cupimꝰ:diuiniẽ muner:vt ñ labamur ĩ adepto ſalutmunere ſollicitu dinis nr̃e ẽ ⁊ celeſtꝭ ꝑiter adiutoꝛij:vt la/ bamur ptãtis nr̃e ẽ ⁊ ignauie. Hõ tũ ad obtinẽdã ſine illo:qͥ q̃rẽtes facit ĩuenire: q̃ pulſãtibo aꝑit:qͥ petẽtib donat.Sicg̊ initiũ ſalu nr̃e deo miſerãte ⁊ iſpirante hr̃e nos credimꝰ:ita arbitriũ nature nr̃e ſeq̃x ẽ diuĩe inſpiratõis libere ↄfitemur. Igit᷑ vt nõ labamur a bono vlł nature vł meriti ſollicitudĩs nr̃e ẽ ⁊ celeſt ꝑitadiu toꝛij:vt labamur ptãt nr̃e⁊ ignoꝛãtie. De ſacro baptiſmi ¶ Cap. XXI. Aptiſma vnuʒ eſt:ſʒ ĩ eccłia:vbi vna fides ẽ:vbi ĩ noĩe pr̃is ⁊ filij ⁊ ſpũſſcti dat᷑ Et iõ ſi qͥ apð illoſ hereticos baptiſati ſũt:qͥ ĩ ſctẽ trinitatis oſfeſſione baptizãt:⁊ veniũt ad nos:reci/ piant᷑ dẽ qſi baptiſati:ne ſctẽ trinitatis iuocatio vlł ↄfeſſio adnullet᷑. Sʒ doceãt᷑ añ ⁊ iſtruãt᷑:q̃ ſeſu ſctẽ trinitatꝭ myſteriũ Tecckłia teneat᷑ ſi ↄſentiũt credere vłac/ qeſcũt ↄfiteri:purgati iã fidei ĩtegritate ↄfirment᷑ manꝰ impoſitõe.Si vᷣo puuli ſũt vł hebetes qͥ doctrinã ñ capiãt:rũde ant ꝓ ilł qͥ eos offerũt iuxta moꝛẽ bapti/ zadi Et ſic manꝰ ipoſitõe ⁊ chꝛiſmate cõ pcepti cuſtodia ꝑſeueraret:ſi vellet in eo niti:euchariſtie miſterijs admittant᷑ los qũt qͥ ñ ſctẽ trinitatꝭ iuocatõe apð hereticos baptiſati ſũt:⁊ veniũt ad nos: baptiʒzari debere ꝓpnũciamꝰ:nõ rebapti/ ſari. Neq; eĩ credẽdũ ẽ eos fuiſſe baptiʒa tos:qͥ ñ ĩ noĩe pr̃is ⁊ filij ⁊ ſpũſſctĩ iuxta regulã a dño poſitã tincti ſũt:vt ſũt pau loniſte:pdvani:boꝛburite:ſifoꝛi:qui nũc vocant᷑ bomiſiani:fotiniani:montanuet manichei:variaq; impietat germia: vel cetere iſtoꝝ oꝛiginis ſiue oꝛdĩs peſtes:q̃ duo pꝛincipia ſibi ignota introducũut vt cherdon ⁊ machvõ:vł gria vt maniche⸗ vb tria ⁊ barbara vt ſecianꝰ ⁊ teodoꝛꝰ:vꝰ mMkta vt valentinꝰ:vł chꝛiſtũ hoĩeʒ fuiſſe abſq; deo vt cherintꝰ hebvon arthemon ⁊ fotinꝰ Ex iſtꝭ certe inquã ſi qͥ ad noſ ve nerint:nõ reqͥrẽdũ ab eis vtrũ baptizati ſint an ñ.ſʒ H̊ tm̃:ſi credãt eccłie fidẽ:⁊ ba ptiʒent᷑ eccłiaſtico baptiſmate. EDecuchartſtia. aß. XXII. Llotidie euchariſtie cõioneʒ ꝑci peren?laudo n repᷣbẽdo.Oib⸗ tñ dñiciſ diebo cõicandũ ſuadeo MHã hñteʒ adhuc volũtatẽ peccãdi:gua/ ri mag dico euchariſtie ꝑceptõe qᷓ; huri ficari. Et iõ q́;uis qͥs pẽto moꝛdeat᷑:pec cãdi ñ habeat ð cetero volũtatẽ.⁊ cõica/ turꝰ ſatiſtaciat lacrimis ⁊ oꝛõibo:⁊ ↄfidẽſ ð dñi miſeratõe qͥ pẽta pie ↄfeſſiõi dona/ re ↄſueuit:accedat ad euchariſtiã ĩtrepi/ dꝰ ⁊ ſecurꝰ.Sʒ h̊ ð illo dico quẽ capita/ lia ⁊ moꝛtalia peta ñ quãt. Nã quẽ moꝛ/ talia crimĩa p hoꝛtoꝛ pꝛiꝰpublica pñ̃ia ſatiſfacere:⁊ ita ſacerdot iudicio recõciliatũ cõmunioni baptiſmũ cõmiſſa pᷣmũt. ſociari ſi vult nõ ad iudiciũ ⁊ ↄdẽnatõez ſui euchariſtiã ꝑcipe Sʒ ⁊ ſecreta ſatiſſa ctöne ſolui moꝛtalia crimĩa nõ negamꝰ. Sʒ mutato pꝛiꝰ ſecłari habitu ⁊ cõfeſſo religiõis ſtudio ꝑ vite coꝛrectõeʒ:⁊ iugi ĩmo ꝑpetuo luctu miſerãte deo.ita dũta xat vt oria ꝓ his q̃ penitet agat.⁊ eucha riſtiã oĩbo dñicis diebo ſupplex ⁊ ſũmiſſꝰ Srn moꝛtẽ ꝑcipia e penitentia. Tað. XXIII. Enitẽtia vᷣa eſt penitẽda nõ ad/ mittere:⁊ admiſſa defſlere Satiſ factio pñie eſt cauſas pctõꝝ exci Vere:nec eaꝝ ſuggeſtiõib aditũ ĩdulgere De diuſs pmiſſocai Ca.xXIIII. N diuĩs repmiſſionibo nihil ter renũ vł trãſitoꝛiũ expectemꝰ:ſic nelitani ſperãt.Hõ nuptiaꝝ co pulã ſic ehernitꝰ ⁊ marhvon delirãt. Nõ qð ad cibũ vł ad potũ ꝑtĩet:ſicẽ papia au ctore hyreneꝰ⁊ tercullianꝰ⁊ lactãtiꝰacqͥ e ſcũt. Neq; pꝰ mille ãnos pꝰ reſurrectõeʒ regnũ xp̃ᷣi ĩ terra futuꝝ ⁊ ſctõs cũ illo in delicijs regnaturos ſꝑemꝰ:ſicẽ nepos do cuit.qͥ pᷣmã iuſtoꝝ reſurrectões:⁊ ſcöam ĩpioꝝ ↄfinxit.Et int᷑ has duas moꝛtuo rũ reſurrectõeſ gẽtes ignoꝛãtes deũ ĩ an guł terraꝝ ĩ carne fuãdas.Que pꝰ mille ãanos rgni ĩ terra iuſtoꝝ iſtigãte diabolo mouẽde ſũt ad pugnã g iuſtos regnãtes ⁊ dño ꝓ iuſtis pugnante imbꝛe igneo cõ peſcẽdas:atq; ita moꝛtuas cũ ceter ĩ im pietate añ moꝛtuis ad eterna ſuppliciai incoꝛruptibili carne reſuſcitãdas. ¶ Nullꝰ ſaluat᷑ niſi deo auctoꝛe.Ca.xxv Alllũ credimꝰ ad ſalutẽ niſi deo ĩuitãte vẽire Nullũ iuitatũ ſalu tem ſuã niſi deo auxiliãte oꝑari. ullũ niſi oꝛãtẽ auxiliũ ꝓmereri Nullũ dei volũtate ꝑire:ſʒ ꝑ ſeipᷣm ꝓ electõe ar/ bitrij:ne ĩgenuitat libᷣtaſ atq; ptãſ ſemel homĩ attributa ad ᷣuilẽ cogat᷑ nccitateʒ. ¶ D, malũ ñ ſita deo. ¶ Capᷣ̊. XXVI. Alũ vl malicia ñ eſt a deo creata ſz a dyabolo ĩuẽta:qͥ ⁊ ipe bonꝰa deo creat? ẽ. Sʒ qꝛ libero arbi/ trio vtpote rõnal creat᷑a a deo cõmiſſꝰ ẽ: ⁊ cogitãdi acceꝑat facultatẽ:ſciẽtiã boni vᷣtit ad malũ:⁊ młta cogitãdo factꝰ ẽ ĩuẽ toꝛ mali:⁊ qð ĩ ſe ꝑdiderat inuidit ĩ alijſ. nec ↄtẽtus ſolꝰ ꝑire ſuaſit alijs:vt qͥ eſſet ſue malicie inuẽtoꝛ:fieret ⁊ alioꝝ auctoꝛ ⁊ ex eo malũ vł malicia pꝑcurritĩ ceteras rationales cregtuag ¶ O, nipil eſt imutabile niſi ſolꝰ deꝰ „ Nde coaſcimꝰ nihil eſſe natura filiũ ⁊ ſpũmſanctũ:qͥ mutari ñ pᷣt a bono nutabile niſi ſolũ deũ patrẽ et qꝛ natura poſſidet bonũ:necpᷣt aliudqͥd eſſe q; bonum. “ Deangelica ſctĩtata Eapᷣ. XXVIII. AQget bonũ vt ũ mutaret᷑ cũ ceten: 6 vero carniũ vſũ ꝓ neceſſitate ⁊ tꝑe ꝓpꝛie Ageli vo ̊ ĩ illa q̃ creati ſũt bea De diffinitõibus oꝛthodoxe fidei ſʒz arbitrio fuãteſ bonã volũtatẽ:⁊ bonũü ↄditõis:⁊ fidẽ ſuo dño.Pꝛopt᷑ qð ⁊ me/⸗ nito ab ipo dño ſacti angeli vocant᷑ ꝙ te/ nuerũt arbitrio ſanctitatẽ nec ſocioꝝ exẽ plo deuiauerũt a bono. e nuptijs cõtinentia ⁊ virginitate KEaß. XXIX. . ne ſũt nuptie:ſʒ cã filioꝝ:⁊ cõ * . „ —— „ nẽ:ſiꝓ ſolo amoꝛe pudicitie ftinet᷑ſʒ ⁊ ſi cũ h affectu cã vacidi oño dligit alioqn diuoꝛtiũ magꝭ ↄiugij videbit eſſe q; ap⸗ petitio caſtitat vᷣginitas vtroq; bong 5 celſioꝛ ẽ:qꝛ ⁊ naturã vincit ⁊ pugnã. NHa turã coꝛpꝑis integritate:pugnã caſtimo⸗/ nie pace ¶ De ciboꝝ acceptõe.Ca.xxx. M mereqͥ cqd de edẽdũ pᷣcepit.Ab ſtinere aũt ab aliqbo ñ qſia malii qſi ñ nccarijs nõ ẽ malum. Modgerari chꝛiſtianoy ell. —C „* nuptie ñ ſint male. Alas dicere nuptias:vł foꝛnica yl malixa creari ꝑcipiẽtibo:nõ ẽ xpᷣianoꝝ z pde euthoticoꝝ ⁊ manicheoꝝ Gacra te veꝛo virginitati nuptias coeq̃re:aut pꝓ amoꝛe caſtigandi coꝛꝑis:abſtinẽtibo a vi no vel carnibus nil credere meriti accre⸗ Ens chꝛiſtiani ſʒ iouiniani eſt. MNtegra fide credẽdũ eſt beatam ariã dei xpᷣi matrẽ ⁊ virginẽ cõ inẽ genuiſſe:⁊ pꝰꝑtũ vᷣginẽ ꝑ —e cepiſſe 2 maãſiſſe. Necẽ blaſphemie heluidij ac e ſcẽdũ:q dixit. Uirgo añ et poſt ꝑtũ e elemẽtꝭ mũdi. a. xxxiij. — mutãda:figurã mũdi.i.imaginẽ lubſtatiã trãſiturã. “ paupibo erogare. Weli? eſt p in Que ſint illa qᷓ clericatũ impediũt. Vpeſcẽde ſoꝛnicatõiſ obtẽtu. De lioꝛ ẽ ↄtinẽtia:ſʒ ñ ſibi ſufficit ad btitudi Dnũ ẽ ĩ cibo cum graꝝ actõe ſu (a. XXXI. tioni cõparãdas:aut ſtupꝛo:ñẽ xpᷣianoꝝ:cibos q̊ʒ credere malol ckficorſteno eatã vᷣginẽ ſemꝑ fuiſſe virginz. Lemẽta.i.celũ ⁊ terrã non creda mꝰ abolẽda ꝑ igne:ſʒ ĩ meliꝰ cõ/ De facultatib erogãdis. Ca.xxxiiij. Onũ eſt facultateſ cũ diſpeſatoöe NAtentione ſeq́ndi dñm inſiml do/ nare:⁊ abſolutũ ſolicitudie:cũ xpᷣo egere ißʒ qlibzco fillui ont Nogll ultiſenglul bliagpfn me qpabitoezac nüäüoffert. ſponiniterl. b eox oily diuino aultui DA0ldte ſide Bidsdi ſzeododra Deenth⸗ ffeqeginn pllini acf ͤeſui coꝛiſ Doct martir eaſogitn ſigie ctieng allicffekſoi ſiopfiz⸗ chunſtieicin chꝛiſto cono⸗ ormnicin, Gondinin ſtire ntriii MIid, Möf ⸗ i Komnirtni o eptch 4 ngtl anf,t ni virgin W Mneßzciflio⸗ mcnlchinh Diſuftnhign Dnaicrefintti Gricrchen⸗ ntsrian; ininartpgiſ epogniſino⸗ vareptoe un lei citn lum. Doden Wner tpeg eE W enuptins in icnorut irii wochumnig intntdefin⸗ nunc Vin Nipduftilh Gabnint encaiia Ouininick. Gillevugn. Ndicüctbenmm nuntt ſiſd ſeigbi ſ me beliciige i gii =☛ . èè” * 5 - Nyè⸗ 2 ene. N Eaß. XXXVYy. Aritũ duaꝝ pꝰ baptiſmũ matro Vnaꝝ clericũ ñ oꝛdinãdũ Neq; eũ — qͥ vnã qͥdẽ ſʒ ↄcubinã ñ matronã habuit Hec illũqͥ viduã aut repudiatã vł mere/ tricẽ ĩ mrimonio ſũpſit. Neq; eũ qͥ ſemet ipʒʒ q̃libʒ coꝛꝑis ſui mẽbꝛo ĩdignatõe ali q̃ vł iuſto ĩiuſto ve timoꝛe ſuꝑatꝰ trũca/ uerit Neq; illũ qͥ vſuras accepiſſe ↄuĩcit᷑ aut ĩ ſcena luſiſſe dinoſcit᷑. Neq; eũ qͥ pu blica pñia moꝛtalia crimĩa deflet.Neũ q ꝑ ãbitõeʒ ad imitatõeʒ ſimõis magi pe cuniã offert. Neq; illũ qͥ aliqñ ĩ furiã vᷣſꝰ inſaniuit:vł afflictõe dyaboli vexatꝰ eſt. De reliquijs ſctöꝝ.¶ Ca. XXXVI. Anctoꝝ coꝛpoꝛa ⁊ pᷣcipue btõꝝ martiꝝ reliquiaſ:ac ſi xpᷣi mẽbꝛa ſinceriſſime honoꝛanda:⁊ baſili/ cas eoꝝ noĩbo appellatas velut loca ſctã ( diuino cultui macipata:affectu pijſſimo ⁊ deuotõe fideliſſima adeũdas credimꝰ. Di qs ð hãc ſũiaʒ venerit nõ chꝛiſtianꝰ tiſtern ⁊ vigilantianꝰ credit᷑. athecumĩs defunctꝭ ⁊ martirib⸗ tiſat. ¶EapÿO. XXXVII. Aptiſat tm̃ iter eſſe ſalutꝭ credi/ mꝰ. Nullũ cathecuminũ qᷓ;uis ĩ bõis opꝑibo defunctũ vitã eternã hfe credimus excepto martirio vbi tota vaptiſmi ſacr̃a cõplẽt᷑. Baptiʒãdꝰ ↄfitet fidẽ ſuã coꝛã ſacerdote:⁊ introgatꝰrñdet Hoc ⁊ martir coꝛã ꝑſecutoꝛe fac:qͥ ⁊ ↄfi tet᷑ fidẽ:⁊ ĩterrogatꝰ rñdet. Ille pꝰ ↄfeſſi/ onẽ vl aſpgit᷑aq̃ vel ĩtingit᷑:⁊ h̊ vlaſpgit ſãguĩe vt itingit᷑ igne. Ille manꝰ ĩpoſitõ ne põtificis accipit ſpũmſctm̃.h̊ habita culũ efficit᷑ ſpũſſcti:dũ ñ ẽ ipᷣe qͥ loquit᷑:ſʒ ſpũs pr̃is qͥ loquit᷑ in illo.Ille cõicat en chariſtie ĩ cõmemoꝛatõe moꝛ dñi.h̊ ipi chꝛiſto cõmoꝛit᷑. Ille ↄfitet᷑ ſe mũdi acti/ bus renũciatuꝝ:h̊ ipᷣi renũciat vite. Jlli pẽta oĩa dimittunt᷑:in iſto extinguunt. Dualrxr euchariſtia offerat᷑. Ca.xxxviij Neuchariſtia ñ debz pura aq̃ of ferri:vt dã ſobꝛieta fallũt᷑ ma gine: ſed vinũ cũ aq̃ mixtũ.Oꝛ⁊ vinũ ſuit ĩ redeptõis nr̃e myſterio cũ di/ xit.nõ bibã qmodo ð h̊ gemĩie vitis:⁊ aq̃ mixtũqð pꝰcenã dabat᷑ Sʒ ⁊ ð latere eiꝰ qð lãcea pfoſſu ẽ:aq̃ cũ ſiguie manãs:vi nũ ð vᷣa ei caris vite cũ aq̃ expᷣſſũ oñdit᷑ nõ b CcCXxXXIX. Ona ẽ caro nr̃a ⁊ valde bona vt pote a bono ⁊ ſolo deo ↄdita:⁊ ñ Emala. vt volũt ſedyanꝰ ⁊ ophy anꝰ ⁊ patricinianꝰ:nec mali cã vt docuit floꝛinus:nec ex malo ⁊ bono cõpacta:vt maniche? blaſphemat. Dʒ cũ ſit creatõ ne bõa:arbitrio aĩe efficit᷑ nob vł bõa v mala:nõ imutatõe ſubſtãtie ſʒ executõis mercede. Ipᷣa eĩʒ eſt q̃ ſtabat añ tribunal chꝛiſti:in qᷓ peꝛferat aia ꝓpꝛia coꝛꝑis ꝓut geſſit ſiue bonũ ſiue malũ. 2, ar⸗ rrectõe ſexꝰ nõ ĩmutabit Nreſurrectõne ex mortuis ſexꝰ foꝛma ñ mutabit᷑:ſʒ vir moꝛtuꝰ De bũanacamecCa. XXXIX. reſurget ĩ foꝛma viri:⁊ femĩa ĩ foꝛma feĩe Carẽs ſexu tũ vite huiꝰ tm̃ ↄditõe:non ſpecie naturali.ne nõ ſit vᷣa reſurrectio:ſi ᷓ id reſurget q cadgit. „ añ paſſionẽ dũi ſctõꝝ aĩe ĩ infſerno an k (Cap. XI. I. NINte paſſionẽ dñi oẽs aĩe ſctõꝝ ĩ ifrerno ſbᷣ ðbito pᷣuaricatõis ade tenebãt᷑:donec autoꝛitate dñi ꝑ ĩ itã eiꝰ moꝛtẽ a ᷣuili ↄditõe liberarẽt᷑. bi = poſt aſhon⸗ ſanctoꝝ aĩe cũ chꝛi o ſint. agb. XI.II. .NOſt aſcenſionẽ dñi ad celos oĩm ſanctoꝝ aĩe cũ chꝛiſto ſũt:⁊ exeũ tes ð coꝛpe ad chꝛiſtũ vadũt.ex pectãtes reſurrectõeʒ coꝛꝑis ſui:vt ad ĩ tegrã ⁊ ꝑpetuã btĩtudinẽ cũ ipᷣo ꝑiter im mutẽt᷑ſic ⁊ peccatoꝝ aĩe ĩ ĩferno ſp timo re poſite:expectãt reſurrectõeʒ ſui coꝛꝑii ũ ipo ad penã ↄuertant᷑ ternnnm;. Ebe pctõꝝ venia. ¶C(Cap. XLIII. Eñnitẽtia aboleri pẽta indubitã/ ter credimuſ:etiã ſiĩ vlrimo vite IrPfſpũ admiſſoꝝ pẽiteat:⁊ publica vl ſupplici lamẽtatõe pẽta ꝓdant᷑:qꝛ p/ poſitũ dei q̃ decreuit ſaluare qð perierat ſtat ĩmobile:⁊ iõ qꝛ volũtas eiꝰ ñ mutat ſiue emẽdatõe vite ſi tꝑs ↄcedit᷑:ſiue ſup plici ↄfeſſiõe:ſi ↄtinuo vita excedit᷑:vẽia pctõꝝ fideliter pᷣſumat᷑ ab illo qͥ nõ vult moꝛtẽ pctõꝛis:ſʒ vt ↄuertat᷑ a ꝑditõe pe/ nitẽdo:⁊ ſaluatus miſeratõe dñi viuat. Di qͥs aliter de iuſtiſſima dei pietate ſen tit:nõ chꝛiſtianꝰ ſʒ nouacianꝰ eft. O, dyabolũ lateãt cogitatõeſ. Ca.xliiij etineb S 5äll . SS 5 l De diſciplina chꝛiſtiana AHternas aĩe cogitatões dyabo luũñ videre certi ſumꝰ:ſʒ motib⸗ eas coꝛpis ab illo ⁊ affectionũ indicijs colligi experimẽto didicimus. Secreta aũt coꝛdis ſolꝰ ille nouit ad quẽ ðꝛ.Tu ſolꝰ noſti coꝛda filioꝝ hominũn. ¶ Bõ ſemꝑ male cogitatões a dyabolo emergür. ¶ Caß. XLvV. DODn ofnes male cogitatões nr̃e ſʒ aliq̃tiens ex nri arbitrij motu mergũt:bone ãt cogitatões ſꝑ a deo ſũt ¶ O, demones giab hoĩm ñ imiſceãt ſʒ applicen ? ¶ Cap̃. XLVI. EcEmones ꝑ energicã oꝑatõeʒ nõ credimꝰ ſõoaliter illabi aĩe:ſʒ ap/ oplicatõe ⁊ oppᷣſſiõe vniri.llabi at᷑ meti uli ſoli poſſibile ẽ qͥ creauit:qͥ na⸗/ ura ſpſiſtẽſ ĩcoꝛpoꝛeꝰ capabil ẽ ſue facte Belignis 2 Ftutibo. LCap. XI. VII. RvVIgna ⁊, ꝓdigia ⁊ ſanitates etiaʒ dm“ Pcetozes i noie dñii facere ab ipſo deo didicimꝰ:⁊ cũ alios hac pꝛe 4 glie nocẽt:qꝛ gloꝛian᷑ in dato falſo ñ me ritis debito. ¶ D, nullꝰ ſignis ſan . Ignis 7 ꝓpdigijs claꝝ poſſe fieri chꝛiſtianũ ñ tũ ſanctũ:ſi intꝑatꝭ A aſperꝭ moꝛibo agat Cꝑatis aũt placitꝭ moꝛibo ec abſq; ſignoꝝ efficacia ⁊ ſctm̃ ⁊ ꝑfectũ ⁊ dei hoĩeʒ fieri recte cre dimꝰ ¶ O nullꝰ ſctõꝝ caret pẽto licʒ affectu teneat ſctitatem. Capᷣ.XI. IX. AAUll ſctũs ⁊ iuſtꝰ caret pẽto:nec (uũ affectu teneat ſctitatẽ. Nõ eĩʒ nat᷑e hũane viribo: ſʒ ppoſiti adiumẽto ꝑ dei graʒz acqrimꝰ ſctitatez.Et iõ vᷣacit᷑ ſe oẽs ſcti ꝓnũciãt pctõꝛes:qꝛ ĩ veritate ha bent qð plãgãt:⁊ ſi nõ repᷣhenſione ↄſciẽ tie:certe mobilitate ⁊ mutabilitate pᷣua/ ricatricis natuure. De paſcali ſollẽnitate nitas: ante trãſgreſſum vernaliſ eòͥnoctij ⁊ ſextedecime lune ini/ 5 pt celebꝛari eodẽ tñ mẽſe nate. ad imaginẽ dei creata ſit. abp. I. 1J1. ſemꝑ dyaboli inſtinctu excitant᷑ ſumptõe iuuẽt:ſibi ꝑ ambitõeʒ humane tñ ex h̊ deſinit eſſe iuſtꝰ vl ſanctꝰ ſcha.i.dñice reſurrectõis ſollẽæ RKopk nonellos legiſlatoꝛes qͥ õ aiaz tm ad imaginẽ dei creatã di ciũt:vt qꝛ de incoꝛꝑalis recte cre it᷑:etiã incoꝛpoꝛea aĩa eſſe credat᷑:libere pfitemur imaginẽ ĩ eternitate:ſimilitudi nẽ in moꝛiba ĩiueniri.x᷑men. ¶ Explicit liber ſacti au guſtini de diffi nitõniba oꝛthodoxe fidei ⁊ eccleſiaſticis Incipit liber beati auguſtini ẽi ð di ciplia chꝛiſtiana:ſiue ðᷣ domo diſciplie. SOcutus ẽ ad nos ſemo dei. ⁊ depꝛomptꝰ eſt ad exhoꝛtatõeʒ nr̃aʒ: di/ ʒʒʒC(Cte ſcriptura. Accipite di⸗/ ſciplinã ĩ domo diſciplie Diſciplinaa di ſcẽdo dicta ẽ. Diſcipliine dom? eſt ecckia eigi. Puid 8 diſcit: q̃re diſcii:Qui diſe cut vla qᷣ diſcũt: Diſcit᷑ bene viuere. Pꝛopt h̊ diſcit᷑ bñ viuere:vt ꝑueniat᷑ad ſo viuere. Diſcũt chꝛiſtiani. Docz chꝛiſtꝰ Pꝛimo & qͥ;d ſit bñ viuere.deinde que ſit merces bone vite. tercio q ſint vᷣi chꝛiſtia ni.qrto às ſit verꝰ mgr. Pauca loqntib⸗ nob ſiẽ dñs donat qaudire dignemi.Oẽs domo diſciplie ſumꝰ:ſʒ miti nolũt hr̃e diſciplinã.Et qð ẽ ꝑuerſiꝰ.nĩ domo di ſciplle volũt hre diſciplinã. Cũ ppterea ðᷣbeãt ĩ domo diſciplie acciꝑe diſciplinã vt ſeruẽt illã in domibo ſuis.ipᷣi ecõtra di ſciplinatõeʒ ñ ſolũ ĩ domib ſuis hr̃eno/ lũt:ſʒ nec ferre illã ſecñ etiã ad domũ di/ ſcipline. Jõ apud qs nõ vacat vᷣbũ dei qͥ coꝛ auri ↄiungũt.qͥ ñ ſũt via vbi ſemẽ cũ ceciderit ab auibo colligit᷑.qͥ ñ ſũt petro/ ſa loca:vbi ſemẽ altã radicẽ hr̃e nõ pᷣt.⁊ ad hoꝛã exit ⁊ ĩ eſtu areſcit.qͥ nõ ſũt ager ſpinoſꝰvbi ſemẽ cũ germĩauerit ⁊ ĩ aura ſurgere ceꝑit ſpinaꝝ dẽſitate ſuffocat᷑:iſʒ qͥ ſt fra bona: pata ſemẽ acciꝑe:⁊ fructũ fiddere:vłl cẽtenũ vł ſexagenũ vł tricenũ recoꝛdẽt᷑ ñ ſine cã ĩtraſſe diſciplĩe ſcolã ⁊ haſ me ſilitudieſ ex euãgelio cõmẽoꝛaſſe Oui igit᷑ tales ſũt:accipiãt qð ꝑ me dñs dicere dignat᷑ Ego qm̃ ille ſemiat d ſũ: VUix cophinꝰ ſeminantis. Ipᷣe in me di⸗ gnet᷑ ponere qð vobis ſpargat. Holiteů tibi dre⸗ gttideregd titſemninis tgbeeni ptamknſit cotinet inp⸗ cepta ſüͤttin füpagir. ipaq voluut⸗ ſevolitercul rexvlqenone ſleitelligen Nidieiudic. mnarer bꝛeui. loppbapdi ꝛeiis facl verbü oſümn⸗ de aſe olui ſcere. Veoa, ſtlitelligere.T füſcrioturan. Maorri Wuawan optſonurr Ueniregdoi ne dñs decl fegnücclo qoſemini⸗ theſaupꝛon mnileetinn chronient Mipdoſäm buittenitil mmncüithelnnn fiſblingn⸗ Duigct i ligesdein Lertotagig geb primüt cpptotala Ckidonod Geprini chn ſoͤe, tbidalig moimnine mnotnoher mni. Atzd geprini tibicinite taq; teön.7 dlleleſnn nggedigne uieſe rti laemnitneſtin⸗ nm. — = S = Rnimnguſnng Anedmedich hamin fno daitd nprunn Nurn ine donn tal rDilckk barin. tudirNi/S n ndii umni , Mol pinui Cippen Eicige dlchit nſuis iicind onünſtisdieo⸗ cciinddan Nöden le⸗ ſürruwbiſni Nigt iſinn, inadil iiſi Gtaud iſile attẽdere ad vilitatẽ cophini:ſʒ qad chari/ tatẽ ſeminis ⁊ ptãtem ſemĩatoꝛis.QOuid eſt bene viuere: Quid hic diſcit᷑: Pꝛece pta młta ſũt in lege:quibo ipᷣa bona vita coõtinet᷑ imꝑat᷑ ⁊ diſcit. Oulta om̃ino p/ cepta ſũt ⁊ inumerabilia Pꝛeceptoꝝ ipᷣo rũ paginaſ vix qᷣſq; enumerat:qᷓ;to mag⸗ ipᷣa qͥ voluũt.Tamẽ deus ꝓpter eos qui ſe volũt excuſare:vł qꝛ eis nõ vacat lege/ re.vł qꝛ nõ noꝛũt legere.vł qꝛ nõ poſfũt facile ĩtelligere:vt excuſatõeʒ nemo habe at ĩ die iudicij:voluit ſicſcriptũ eſt ↄſum mare ⁊ bꝛeuiare verhũ ſuꝑ terrã.ſicẽ de il lo ꝓpha pᷣdixerat. Uerbũ em̃ ↄſũmãs et bꝛeuiãs faciet dñs ſuꝑ terrã. Hoc ipſuʒ verbũ ↄſũmatũ ⁊ bꝛeuiatũ:nec obſcurũ dey eſſe voluit. Ideo bꝛeue ne nõ vacarz legere. Ideo aꝑtũ ne dicat:nõ mihi licu/ it itelligere. Theſaurꝰ gc magnꝰ diuina rũ ſcripturaꝝ.habẽs ĩ ſe mirabilia:pᷣce/ pta młta:tãq; młtas gẽmaſ:⁊ pᷣcioſa mo nilia:⁊ vaſa ingẽtia:⁊ mag metalla. Sed qs pᷣt ſcrutari theſauꝝ iſtũ:⁊ vti eo:⁊ peꝛ uenire ad oĩa q̃ ibi ſũt:Oñ hanc ſiłitudi nẽ dñs dedit iĩ euãgelio ſuo:⁊ dixit:ſile ẽ regnũ celoꝝ theſauro inuẽto in agro:ne qͥs ſe minꝰ idoneũ diceret ad ꝑſcrutãduʒ theſauꝝ:ↄtinuo ðdit aliã ſilitudinẽ. Si mile eſt inquiẽs regnũ celoꝝ homĩ nego ciatoꝛi q̃rẽti bonas margaritaſ:qͥ ĩiuenit vnã pᷣcioſã margaritã:⁊ vẽdidit oĩa q̃ ha bnit ⁊ emit illã:vt ſi piger eras ad ꝑſcru tandũ theſauꝝ:nõ ſis piger vnã margari tã ſbᷣ lingua ferre:⁊ q̊ vis ſecurꝰ ãbulare. NQuid eſt ů verbũ oſt umans ⁊ bꝛeuians? Diliges dñm deũ tuũ ex toto coꝛde tuo ⁊ ex tota aĩa tua:⁊ ex tota mẽte tua.⁊ dili ges/ꝓximũ tuũ tãcq; teipʒ. In his duob⸗ pceptꝭ tota lex pẽdet ⁊ ꝓphe.Ecce qͥd di ſcit᷑ ĩ domo diſcipline.Diligere deũ:dili⸗/ gere ꝓximũ.Deũ tãqᷓ; deũ:pximũ tanqᷓ; teipᷣm. Nõ em̃ iuenis parẽ deo:vt poſſit tibi dici:dilige deũ ſiẽ dilig illũ. De pxi mo inuẽta ẽ tibi regula:qꝛ inuẽtꝰ es ꝓxi mo tuo par.Tu ipᷣeq̃ris qũo diligas ꝓx imũ.Attẽde teipᷣm:⁊ qũo te dilig:ſic dili ge ꝓximũ. Hõ eſt vbi erres. VUolo iã ⁊ tibi cõmittere ꝓximũ tuũ:vt diligas eũ —s tãq; teiᷣm. Volo:ſʒ adhuc timeo. lolo tibi dicere.Dilige ꝓximũ tuũ ſicut teip/ l ——, CCXL. ſũ ⁊ timeo Adhuc ei diſeutere volo:qũo diligas teipᷣm. Noli gegreferre. Non es tu ipe facile dimittẽdꝰ:cui eſt ꝓximꝰ cõ/ mittendꝰ. Nõ trãſitoꝛie tecũ agendũ eſt. Tu vnꝰ hõ es:pximi tui multi ſũt. Non em̃ pꝛimo ſic debes itelligere pximũ: vel fratrẽ vl cognatũ vł affinẽ. Pꝛoximꝰ eit omi homini oĩs hõ. Pꝛoximi ſibi dicũt pater ⁊ liliꝰ:ſocer⁊ gener. Nihil tã ꝓxi/ mũ:q; hõ ⁊ hõ.Sʒ ſi putamꝰ nõ eſſep/ ximos:niſi qͥ de hijſdẽ parẽtiba naſcunt᷑. ꝗdã ⁊ euã attẽdamꝰ:⁊ oẽs frẽs ſumꝰ.Et ſi quidẽ frẽs ſᷣm ꝙ hoĩes ſumꝰ:qᷓ;to ma/ gis ſᷣm ꝙ chꝛiſtiani ſumꝰ:d id ꝙ hõ eſ vnꝰ pr̃ fuit adã:vna mater eua.id id q; chꝛiſtianꝰes:vnꝰ pr eſt deꝰ:vna mater ec cleſia. Uidete & quãtos ꝓximos habeat vnꝰ hõ. Om̃es hoĩes in q̊ͥs incurrerit:qͥ bus iügi potuerit:ꝓximi eiꝰ ſũt.Qũo &̊ diſcutiẽdꝰ? eſt: vtꝝ diligat ſe:cui cõmittẽ di ſũt tot ꝓximi:vt ſiceos diligat tãq; ſe Nõ &̊ iraſcat᷑ vnuſqᷣſq;:ſi diſcutio qũo ſe Diligat. Certe ego diſcutio:ipᷣe ſe iueniat Ut qd em̃ diſcutio:qꝛ ego inuẽturꝰ ſũ: Igeo diſcutio: vt ipe ſe interroget:ipeſi - bi appareat:ipᷣe ſe nõ lateat:ipᷣe ſe ſibi nõ abſcõdat:ipᷣe ſibi ſe ante oculos ſuos:nõ poſt doꝛſũ ponat. Me loqnte faciat hoc Me neſciẽte faciat h. Quomõ te dilig⸗ Quiſq; me audis:mo qͥ ſq; deũ ꝑ me au dis ĩ hac domo diſcipline Attẽde te qũo te dilig Pꝛofecto em̃ ſi te interrogẽ viꝝ diligas te. rñdebis qꝛ diligi. Quis eiʒ ſe odit: Ergo nõ dilig iniqͥtatẽ:ſi te diligꝭ. Nã ſi dilig iniquitatẽ:nõ ego dico:pſal mũ audi.Qui diligit iniqͥtatẽ odit alam ſuã.Ergo ſi dilig iniqͥtatẽ:audi verita/ tẽ: veritatẽ nõ tehalhantkei apte tibi de bentẽ.Odis te.Quãto mag⸗ dicis:quia amas te:odis te.Qui em̃ diligit iniqtatẽ odit aĩaʒ ſuã.Quid dicã ð carne:q̃ pars eſt vilioꝛ hoĩs: Si aĩaʒ odit:qũo carneʒ diligit: Deniq; qͥ amãt iniqͥtate:⁊ odiũt aĩam ſuã:omnẽ turpitudinẽ exercent de carne ſua. Jã &ͥ dilig iniqͥtatẽ:qũo tibi volebas cõmitti ꝓximũ:vt diligeres eũ tãqᷓ; te. Hõ qͥd ꝑdis te: Si em̃ tuipſe ſic te dilig: vt ꝑdas te:ſic ꝓfecto ꝑditurꝰ es ⁊ eũ quẽ dilig ſicut te. Nolo ̊ quẽqᷓ; di/ ligas: vel ſol peri. Aut coꝛrige dilectõeʒ aut reſpue ſocietatẽ. Dicturus es mihi. Diligo ꝓximũ tanq; meipᷣm.Audio pla ne:audio. Inebꝛiari vis cũ illo:quẽ dili gis tãq; teipʒ. Oñ nobis faciam hodie qᷓ;tũ poſſumꝰ bibamꝰ. Uide qꝛ ſic te di/ ligis:⁊ illũ ad te trahis:⁊ ad qð amaſ vo cas. Neceſſe ẽ vt quẽ diligꝭ taq; teipᷣm:il luc illũ trahas ad qð ⁊ tu amas. Huma nꝰ hõ iĩmo beluinꝰ:amãdo talia qlia bel/ ue. Beluas em̃ de ꝓſtratas in faciẽ fecit paſtuũ qᷓrentes de terra.Te ĩ duos pedeſ erexit ð terra. Tuã faciẽ ſurſũ attendere voluit. Hõ diſcoꝛdet coꝛ tuũ a facie tua: nõ habeas faciẽ ſurſũ ⁊ coꝛ deoꝛſũ. Im/ mo veꝝ audi:⁊ veꝝ fac ſurſũ coꝛ.ne mẽti aris ĩ domo diſcipline.Oñ em audis re/ ſpõde:ſʒ ſit veꝝ qð rũdes.Sic te dilige diligas/ꝓximũ tuũ tanq; teipᷣm. Quid eſt em ſurſũ habere coꝛ:niſi qð dictũ eſt pꝛi. diliges dm deũ tuũ ex toto coꝛde tuo:⁊ ex tota ala tua:⁊ ex tota mẽte tua: Ouia ů duo pᷣcepta ſũt.ſi vnũ diceret nõ ſufficeret. Sufficit ⁊ vnum ſi intelligat. Hã aliqñ ſicloquit᷑ ſcriptura:ſicut pau/⸗ lus apłs. Nõ adulterabis:nõ homicidi um facies:nõ ↄcupiſces.⁊ ſi qð eſt aliud mandatũ.in ̊ ſermone recapitulat. Dili ges ꝓpximũ tuũ tanq; teipᷣm. Dilectio p/ ximi malũ nõ opat᷑. Plenitudo aũt legiſ eſt charitas.Quid eſt charitas: Dilectõ NMNihil videt᷑ dixiſſe de dilectõe dei:ſʒ ſo/ lã pximi dilectionẽ dixit ſufficere ad im/ plendã legẽ. Quicqòd eſt aliud mãdati:in ̊ ſermone recapitulat᷑:in ſermone im/ Plet. n q̊: Diliges ꝓximũ tuũ tanq; te/⸗ in quib pᷣcept tota lex pẽdet ⁊ ꝓphete. Videte qũo płꝰ bꝛeuiatũ eſt ⁊ adhuc pi gri ſumꝰ. Ecce qᷓ dno erãt:vnũ factũ eſt. Pꝛoꝛſus ꝓximũ dilige:⁊ ſufficit. Sʒ di lige quo teipᷣm diligis:nõ qũo teipᷣm odi ſti. Dilige ꝓximũ tuũ tanq; teipm. Sed pꝛiꝰ eſt vt diligas teipᷣm. Querere habeſ quũo diligas teipᷣm:⁊ audire habes.Dili ges dñm deũ tuũ ex toto coꝛdetuo:⁊ ex tota mẽte tua:⁊ ex tota aĩa tua. Hõ eniʒ qũo a ſe fieri nõ potuit:ſic nec beatꝰa ſe ſi eri pᷣt. Alia res eũ fecit hoĩeʒ:qð nõ ẽ ipe hõ. Alia res eũ factura eſt beatũ qð nõ ẽ ipſe hõ. Deniq; errãs videt ipᷣe:qꝛ ꝑ ſeñ De diſciplina chꝛiſtiana cce vnũ eſt. Certe duo pᷣcepta ſũt pt beatꝰ eſſe:⁊ amat aliud vñ ſit beatus. Vnde ſe fieri putat beatũ:̊ amat.OQuid putamꝰ amat:vnde putat ſe fieri beatũ. Pecuniã auꝝ argentũ poſſeſſioneſ. Bꝛe uiter dico pecuniã. Totũ em̃ qcͥd hoĩeſ poſſidẽt ĩ terra:oĩa q̊ꝝ dñi ſunt:pecunia vocat Seruꝰ ſit:vas:ager:arboꝛ:pecꝰ: quicqͥd hoꝝ eſt pecunia dicit᷑. Et vñ eſt pꝛimũ vocata pecunia: Ideo pecũia:qꝛ antiqͥ totũ qdð habebãt:in pecoꝛibs habe bant. E pecoꝛe pecunia vocat᷑.Legimꝰ gntiquos patres fuiſſe diuites paſtoꝛes Ergo pecuniã diligis o hõ:vñ putas te fieri beatũ. Pecunia eſt:⁊ multũ eã dili/ gis. Uolebas diligere ꝓximũ tãq; reipᷣʒ diu ide cũ illo pecuniã tuã. Quid eſſes di Jne g » » ſcutiebã. Inuentꝰ es:apparuiſti tibũ:vi diſti te:ↄſideraſti te. Non es paratꝰ diui dere pecuniã tuã cũ ꝓximo tuo.Sedqͥd mihi rũdet benigna auaricia:QOuid mi/ hi rũdet: Si diuiſero cũ illo minꝰ erit⁊ mihi ⁊ illi minuet᷑ qd amo:nec totũ ha/ bebit ille:nec totũ habebo ego Sʒz qꝛ di ligo eũ tanq; meipᷣm.opto illi vt tm̃ ha/ beat:vt nec meũ minuat᷑⁊ ipᷣe mihi coe/ quet᷑. Optas vnde nihil ꝑdas:atq; vti/ ceꝑit diteſcere vicinꝰ tuuſ:⁊ inciꝑe quaſi ſurgere:⁊ ire poſt te:times ne ſeq̃tur te:ti mes ne trãſeat te. Certe dilig ꝓximũ tu um tãq; teipm. Sʒ non loqr de inuidis. Ziuertat eiĩ deꝰ hãc peſtẽ ab animis oĩm hoĩm ne dũ chꝛiſtianoꝝ:viciũ dyaboli: cũ q̊ ſolꝰ dyabolꝰ reꝰ eſt:⁊ inexpiabiliter reꝰ: Nõ em dicit᷑ dyabolo vt dãnet:adul teriũ cõmiſiſti:furtũ feciſti:villã aliena⸗ rapniſti:ſʒ homini ſtãti lapſus inuidiſti. Inunigẽetia dyaboli ↄuiciũ ẽ:ſʒ habʒ ma trem ſuã. Suꝑbia vocat᷑ mater inuidie. Subpbia iuidos facit. Suffoca matrẽ ⁊ nõ erit filia. Jdeo hũilitatẽ docuit chꝛi⸗ ſtus. Non loq̊ꝛ inuidis:bñ optãtibo lo q̊ꝛ. Illis loq̊ꝛ qͥ optãt bñ amicꝭ:vt habe/ ant tantũ q;tũ habẽt ⁊ ipᷣi.Optant bene egentib vt habeãt q; tũ ⁊ ipi:ſʒ nolũt ilł dare ex eo qð habẽt. Inde te iactas hõ chꝛiſtiane:qꝛ optas bñ. Melioꝛ teẽ mẽ⸗ dicꝰ q pła tibi optat ⁊ nihil habet. Bñ nã ß veꝝ dicas vel optes. Timeo en ne inuideas. Qũo em̃ ſocialis erit felicitas tua:quã toꝛq̃t felicitas aliena? NHõne cũ visopture n beneoptuntl neägemercee gepigas: 0 plinecs⸗ Nc lantitßset. Erubeſce l ythaberespel ſtamni ode quid connititu peret.Uiain Gyboꝛtedici⸗ Guünul ambu cisꝛego diuee ſlleleuis: Da dus tuülaud. oſtrinciki aut fes poꝛrigeren le ctno:0 t. upminne ſaran Wodas de Wadare pent d⸗ tis ugci lio meis: os mihirepea vt habent tu?: Ci eñ mihifeeſti yniermninimi iutiil legt egetn flloos in numera flios los deitni. D Poshebesi ſtlle lgioprinün ſfipatöen Go prini:0 is höͤguoren Poſictnober nibebehe feſemt grocſ ooſen ſenſicgert opoſſi nlaitn n⸗ Niinifſihen thenübenr Dutat efnign mn poſeſenite Totüceſſclitit Rdiſurgn enwenget Nmi dik it wnr Pvgrin irtanhten fennis a gs Rinn mücht näd Urriniii ones mi jprinotuehit 1auanicirlun Goci lo g mont W 8 õ nttienhie eb gc anrs Tincocht collsr iinn Ers n finn uftuß aroligi nloñj inn cterminyonn nn ai bal⸗ Ctineche aardintiid ſolmlilin kilhignii⸗ ⸗ e Go. Cccurn. vis optare nihil a te accipieti.Da aliqͥd bene optanti. Si bonuz eſt bene optare: redde mercedẽ.Optat tibi bñ pauꝑ:qͥd trepidas? Addo aliqͥd. In domo diſci/ pline es.Addo aliud qð dixi.Da bñ op/ tanti:xpᷣs eſt. Jpᷣe a te petit qͥ tibi dedit. Erubeſce. Ille diues paup eſſe voluit: yt haberes pauꝑes qb dares. Da aliqᷣd ſfratri tuo. Da aliqͥd ꝓximo tuo.Da ali/ quid comiti tuo.Tu diues es:ille pau/ per eſt. Clita iſta via eſt:ſimł ambulatis. Dzʒ foꝛte dicis. Ego diues:ille pauper. Simul ambulabit an nõ: Quid ẽ qð di cis:ego diues:ille pauꝑ:niſi ego oneratꝰ ille leuis: Sarcina tuã cõmemoꝛas:põ/ dus tuũ laudas:⁊ ↄſtrinxiſti qð grauiꝰ ẽ ↄſtrinxiſti ad te ſarcinã tuã.ideo nõ po/ tes poꝛrigere manuʒ. Onerateligateèd te iactas:qͥd te laudas: Solue vincula tua:minue ſarcinã tuã.Da comiti:⁊ illũ adiuuas: ⁊ te releuas. Inter has voces tuas laudãtes ſarcinã tuã:adhuc chꝛiſtꝰ petit ⁊ nõ accipit ⁊ obtẽdis nomẽ pieta/ tis crudeliba vocibo ⁊ di.Et qͥd ſeruo fi lijs meis: Chꝛiſtũ illi oppono:filios ſu/ os mihi reponit. Iſta vᷣo iuſticia magna vt habeat vñ luxuriet᷑ filiꝰtuꝰ:egeat dñs tuꝰ?: Cũ em̃ vni ex minimis meis feciſti mihi feciſti. Nõ legiſti:nõ aduertiſti:cuʒ vni ex minimis meis nõ feciſtis:mihinõ feciſt: Nõ legiſti:nõ timuiſti? Eccequis eget: ⁊ filios tuos numeras: Poſtremo numera filios tuos:adde vnũ illũ int᷑ il/ los deũ tuũ. Unũ habes:ſit ille ſecũdus Duos habes: ſit ille terciꝰ. Tres habes ſit ille qrtꝰ. Nihil hoꝝ vis? Ecce qũo di ligis ꝓximũ tuũ:quẽ tibi facis ſociuʒ ad iſtã ꝑditõeʒ. Quid tibi dicturꝰ ſũ: Dili/ gis ꝓximũ: Quid illi in aures inſuſurra bis hõ auare:niſi filij aut frater aut pr̃. bonũ eſt nob: vt cũ h viuimꝰ bñ ſit nob: Quãtũ habebis tantꝰ eris. YFrãge lunã: ſac foꝛtunã: OIſta ſuſurrabis ꝓximo tuo: q̃ nõ didiciſti ĩ domo diſcipline nec audi ſti. Nolo ſic diligas pximũ tuũ.O ſi poſ ſem facere:vt niłi iſgeris Coꝛrũpũt em̃ moꝛes bonos colloòᷣa mala. Sʒ ñ poſſũ Fo pogi. facere vt nemini iungaris:cui nõ ſolũ nolis dedoceri:ſʒ affectes etiam mala iſta qᷓ nõ vis dediſcere ĩſuſurres.⁊ docere. Nolo:ĩmo volo:ſʒ nõ poſſum te diſiũgere ab auribo alioꝝ.lios admo/ neã: ad q; aures ambis qᷓ aures pene/ trare molir::ad q̊ꝝ coꝛda ꝑ aures itrare diſponis. O qͥ accipis vᷣbũ ſanũ ĩ domo diſcipline.ſepi aures tuas ſpinis. Sepi ⁊ ſpinis ſepi:vt ille q impoꝛtune intrare auſus fuerit.nõ ſolũ repellat᷑:ſed etiã cõ/ pungat᷑. Repelle illũ a te. Dic:chꝛiſtianꝰ es:xpᷣianꝰ ſuũ.Nõ h̊ accepimꝰ ĩ domo di/ ſcipline.õ h̊ didicimꝰ in illa ſcola:quã grat intrauimꝰ. Nõ h̊ didicimꝰ ſub illo mgr̃o cuiꝰ cathedra in celo ẽ. Noli mihi iſta dicere:aut noli ad meaccedere. Hoc eſt em̃:ſepi aures tuas ſpinis.Cõuertazʒ me ad illũ.AMuarꝰ es:pecuniã amas. Be atꝰ eſſe vis:deũ tuũ ama. Pecunia te nõ facit beatũ.CTu eã facis oꝛnatã:nõ illa te beatũ. Sʒ qꝛ multũ amas pecuniã:vi/ deo qꝛ ꝑgis q̊ͥ iuſſerit cupiditas. Piger ꝑge qͥ iubet charitas. Reſpice ⁊ vide q; multũ interſit int᷑ pecuniã tuã ⁊ deũ tuũ ulcrioꝛ ẽ iſte ſol q; pecunia tua.⁊ tamẽ iſte ſol nõ eſt deꝰ tuꝰ. Poꝛro ſi pulcrioꝛ ẽ lux iſta q; pecunia tua:qtuʒ eſt pulcrioꝛ qui fecit hãc lucẽ?: En foꝛte compare vis pecuniã luci? Ecce occidit ſol.Oñde mi hi pecuniã tuã. Nitet ⁊ nocte:ſubtraho lucernã. Ecce diues es.oñde mihi diui/ tias tuas. Jã ſi lumĩe pueris:iã ſi nõ ha beas vñ qð habes videas:vbi ſũt diui/ tie tue?: Et ſic tñ hoꝛrẽda pfunditas aua ricie nõ patet ocuł ⁊ ſcatet animis. Uidi mꝰ ⁊ cecos auaros.Dicat᷑ mihi vñ auari ſũt ceci qͥ nõ vidẽt.Oð habet nõ habet: ⁊ tñ auarꝰ eſt cecꝰ: OQuare:? Quia credit ſe hre:auarꝰ eſt. Fides eũ facit diuitem. Erededo diues ẽ:nõ vidẽdo Quãto me liꝰ cñ fidẽ ↄuertit ad deũ. Non vides qð poſſides:⁊ deũ tibi ſic pᷣdico. Nondũ vi des:ama ⁊ videbis.lmas pecuniã o ce/ ce:quã nũqᷓ; videbis. Cecꝰ poſſides:ce/ cus moꝛiturꝰ es:qð poſſides h̊ relicturꝰ es. Hõ tenebas ⁊ qñ videbas:qꝛ ñ vide bas qdð habebaſ.De deo quid tibi dicit᷑⸗ Ecce h̊ tibi dicit ipᷣa ſapiẽtia.Ama illaʒ tãq;ᷓ pecuniã. Indignũ eſt:iniurioſũ eſt: vt ſapiẽtia pecunie comꝑet᷑:ſʒ amoꝛ amo ri cõparat᷑. Uideo eĩ ſ̊ vos ſic amare pe cuniã vt iubente amoꝛe pecunie labonks ſuſcipiati:ieiunia toleret:mare trãſeati: vẽtis ⁊ fluctibo vos cõmittatis. Habeo vñ eligã qð ametiſ:ſʒ nõ habeo qð addã ad amoꝛẽ q̊ͥ amatꝭ. Sic me amate:plꝰ no lo me amari dicit dñs. Impꝛobis loqᷣt. Auaris loq̊z. Pecuniã diligit:tmĩ me di ligite Certe melioꝛ ſũ incõparabilit. Ho ioa vobis amplioꝛẽ amoꝛẽ.Quãtũ dili / gitis pecuniã: tm̃ me amate.Erubeſca/ mus:ſaltim ↄfiteamur:⁊ pectoꝛa tunda/ mꝰ:nõ vt ſuꝑ pẽta nr̃a pauimẽtũ ſolide/ mꝰ. Nã qͥ tũdit pectꝰ⁊ ñ coꝛrigit᷑:ſolidat pẽta ⁊ nõ tollit.:Cundamꝰ pectꝰ ⁊ ceda mus:⁊ coꝛrigamur a nobilſ.ne ille poſtaa nos cedat qͥ mgfr̃ ẽ.Diximꝰ em̃ iã qͥd hic diſcat᷑:q̃re diſcat᷑. Quare iſti ĩ ſcolã:⁊ vo / pulaſti ⁊ a parẽtibo ductꝰ:⁊ ſugitãs q̃ſitꝰ ⁊ inuentꝰ attractꝰ es:⁊ adductꝰ extenſuſ es: Quare vapulaſti:q̃re tãta mala ĩq pu ericia ꝑtuliſti: Ut diſceres. Quid diſce res: Litteras. Quare:? Ut haberet᷑ pecu nia:aut vt compꝑet᷑ honoꝛ:⁊ teneret᷑ ſubli mitas dignitatꝭ. Uide qꝛ periturꝰ es p/⸗ pter periturã rẽ. Periturã rẽ cũ tanto la boꝛe didiciſti ĩ tantꝭ penis:⁊ amabat teqͥ te ad penas trahebat. Ipᷣeq te amabat: ipᷣe te ad penas trahebat:vt vapulares: amãdo faciebat vt diſceres. Quid: Lit/ teras. Bonũ ſũt lr̃e? Bone noui dicturꝰ es mihi. Quare ⁊ vos ep̃ᷣi lr̃as ñ legiſtiſ: Duare nõ diuĩas ſcripturas ĩ ipᷣa Fatu⸗ ra tractaſtiſ.· Ita vᷣo ſʒ nõ ad h̊ didicimꝰ lr̃as. Nõ em̃ parẽtes nr̃i qũ nos in ſcolä mittebãt:̊ nobis dicebãt.Diſcite lr=as: vt habeatꝭ vñ legere poſſit codices dñi/ cos. Nec ipᷣi chꝛiſtiani ſilijs ſuis h̊ dicũt Sʒ qd: Diſcite lr̃as.Quare: Ut ſis hõ Quid em̃: Modo pecuſ ſũ:Oð dico vt ſis hõ. H eſt vt ſis eminẽs inter homĩes Vnñ ⁊ illud ꝓuerbiũ.Quãtũ habebis tä tus er:vt habeas qtũ ceteri:aut quĩtrtuũn pauci: aut plꝰ q ceteri:aut plꝰ q́; pauci. abeas inde honoꝛes:habeas inde di/ gnitatẽ.Et vbi erũt iſta oĩa cũ moꝛs ve/ nerit: Oüo ſtimulat. quo met iſte inter—, pellat: Qũo nomẽ ipᷣm a me cõmemoꝛa / tũ oĩm coꝛda pꝑcuſſit: Qũo timoꝛẽ veſttzʒ teſte gemitu declaraſt Audiui:audiui: gemuiſtis:moꝛtẽ timetis.Si timetꝭ:q̃re n5 cauet: Doꝛte timetꝭ· Quid timetiſe. 7 male viuere nõ ti Væẽtura eſt. Timeã an non time:venire habz. Sero an cito vẽtura eſt: Si time as:nõ efficies:vt nõ ſit qð times.Illud potiꝰ time:qð ſi nolis ñ erit. Quid: Pex care. Peccare time:qꝛ ſi amaueris pctai aliã moꝛtẽ irrues:qᷣ poſſes ñ venire:ſinõ amares pẽta. Mõ aũt ꝑuerſus:płamaſ moꝛtẽ q; vitã: Abſit inqͥs. Quis ẽ hoim qͥ plꝰ amet moꝛtẽ q; vitã: Yoꝛte ↄuinco te qꝛ plꝰ amas moꝛtẽ qᷓ; vitã.Ecce vñ te ↄuinco.Amas tunicã tuã:bonã eaʒ vis. Amas villã tuã:bonã eã vis.Amas fili um tuũ:bonũ eũ vis.Amas amicũ tuu: bonũ eũ vis.Amas domũ tuã:bonã ea vis.Quid ẽ ꝙ etiã bonã vis hr̃e moꝛtt DNDuotidie em̃ rogas:vt qm moꝛs ventu ra eſt:bonã moꝛtẽ tibi det deꝰ:⁊ didᷣ.De us auertat a me malã moꝛtẽ. PłSamas moꝛtẽ tuã q; vitã tuã. Moꝛi male times te nonpt male moꝛi qͥ bñ vixerit.Et ego rãñdeo. Hec eĩ tibi videt᷑ mala moꝛs:nan fragio perire: gladio ꝑcuti:a beſtijs lanin arimoꝛs mala tibi eſſe videt᷑. Hõne has moꝛtes martires ſubierũt.qꝝ natalicia celebꝛamꝰ: Oð genꝰ moꝛtꝭ nõ ſubierunt Et tñ ſi chꝛiſtiani ſumꝰ:ſi in domo diſei pline nos eſſe meminimꝰ vł cũ hie ſum vłcũ h̊ audimꝰ:ſi exeũtes hine ũ obliui / ſcimur:ſi meminimꝰ qͥd h̊ audimꝰ:nõne martires btĩficamꝰ: Quere moꝛtes max tui ſũt.Oculos fidei interroga. pᷣcioſa Iↄſpectu dñi moꝛs ſctõꝝ eiꝰ.· Quicqd èᷣ eſt qð exhoꝛres ĩ moꝛte:om̃ino ñ exho. / reas ſi eos imitarꝭ. Id age vt bonã vitã habeas.⁊ q̃cũq; occaſio fuerit vt exeaſ õö B coꝛpe. exis ad requiẽ: exis ad btĩtudi / nẽ:q̃ nõ habet timoꝛẽ nec finẽ. Nã q̃ſi bo na moꝛs diuit ĩ purpura ⁊ biſſo:ſʒ mala mes. Coꝛrige male vi uere:time male mori. Sed noli timere. Nõ pᷣt male moꝛi:q bñ vixerit:pꝛſus cõ firmo. Audeo dicere.Credidi:ppter qð locutꝰ ſũ. Nõ pᷣt male moꝛi:qͥ bñ vixerit Jã tu did tibi. Nõ młti iuſti naufragio perierũt: Certe nõ pᷣt male moꝛi:qͥ bñ vi· xerit. Nõ młtos iuſtos gladiꝰ pemit bo ſtilis: Certe nõ pᷣt male moꝛi:q bñ vixe// rit. Nõ młtos iuſtos latrões occiderůũůt: Hõ młtos iuſtos beſtie laniauerũt? Cer peroſtieti deſigerins⸗ prupisanl nüeinfame? tis⸗Dahn ſpicechiſin ugitnnonine ſſinübue marnoridit itpruolpit ſcninſnuab ſccntequẽ cot ligenmoꝛte. anis malen öledines. diceros ſiti Plo hoci fdigiceris heriteeternae ſit Oulauiü MNReDenin Wadict göſancki molärpögr ndſoeng Ot gote quiirnaer. hobenſen re Eio rii ggaugteb ſot nchnti lopſtdeo.. ſocſcicb Güoehls acchcre ſnoctqdee Ppahloonted ſol ſpſe⸗ mmebꝛn ſugi⸗ kuseſtide Unus. Etn ſicteincar Uocrcäde dinnninie rinnck, Wisin Dif egmaneng oſſsinni Putpuanſusgen öii Kerrn i ii Lri mci ii honi eiſs ni il nS. Bnsnani wsdoninidric, rgnebre Rbioerden ic e inori Nans 1. Corrndci. Satwiſtner niruondpind Cörg WeCriO Senueruifl oUnics 4 Nniau nimni Ei eniunugtll zabchisn na oin⸗ divir plel nortt . mihinderoni ſnan i, un ſ⸗ , s bi rsdr, 4 4 BHur M. S moꝛ:s ſitiẽtiſ t inter toꝛmẽta guttã aque deſiderãtis.Quaſi mala moꝛs iacentis pauꝑis añ ianuã diuit:inter linguas ca nũ:in fame ⁊ ſiti:inicas de mẽſa deſiderã tis. Mala moꝛs auerſãda moꝛs. finẽ re/ ſpice:chꝛiſtianꝰ eſ:fidei oculũ intẽde. Kõ cigit moꝛi inopẽ illũ:⁊ deferri ab angelis ĩſinũ abꝛae.Quid ꝓderat diuiti ſepulcꝝ marmoꝛeũ:ſitiẽti apud iferos? Quid ob erãt pauꝑi pãni cũ ſanie vlceꝝ eius:reqͥe ſcẽti in ſinu abꝛae: Longe vidit eũ req e ſcentẽ:quẽ contẽpſerat iacenteʒ. Modo elige moꝛtẽ. Dic mihi:qͥs bene moꝛtuuſ/⸗ eſt:quis ma le:· Puto qꝛ meliꝰ ille pau per N q; ille diues.An vis aromatibo ſepeliri- ad inferos ſitire: Reſpõdes.Abſit a me. Puto ꝙ hoc dices.Diſces ergo bñ mo/⸗ ri:ſi didiceris bñ viuere. Merces eĩʒ bo ne vite eterna eſt:. Qui diſcunt chꝛiſtiani ſũt.Qui audiũt ⁊ nõ diſcũt:qͥd ad ſemi/⸗ nantẽ: Seminãtis manũ ñ terret via:nõ terrẽt lapides:nõ terrẽt ſpine Jactat ille qð ſuũ eſt.Qui timuerit ne cadat ĩ terrã malã:nõ ꝑuenit ad terrã bonã.Et noſ di cimꝰ:ſpargimꝰ ſemĩa:iactamus ſemina. Sũt qͥ ↄtemnũt.ſunt qͥ rephendũt:ſunt qui irridet. Iſtoſ ſi nos timuerimꝰ:nihil habemꝰ? ſemĩare:⁊ ĩ meſſe habemꝰ eſuri/ re Ergo vẽiat ſemẽ ad terrã bonã Scio ꝙ qͥ audit ⁊ bñ audit:deſicit ⁊ ꝓficit.De ficit inidtati:pſicit veritati.Detficit ſecu lo:ꝓſicit deo. Quis eſt em̃ mgr̃ qͥ docet: Hõ q̃liſcũq; hõ:ſed apłs. Plane apłs:⁊ tñ nõ apls.An vultis inqt experimentũ eiꝰ accipere:qͥ in me loquit᷑ chꝛiſtꝰ: Chꝛi ſtus eſt q docet:cathedrã ĩ celo habet: vt paulo ante dixi. Scola ipſiꝰ in terra eſt: ⁊ ſcola ipſiꝰ coꝛpꝰ ipſiꝰ eſt. Caput docet mẽbꝛa ſua:liĩgua loqt⁊ pedibo ſuis.Chꝛi ſtus eſt qͥ docet.Audiamꝰ:timeamꝰ:faci amus.Et ne ↄtemnas ipᷣm chꝛiſtũ:qꝛ p/ pter te in carne natꝰ eſt.pãnis moꝛtalitra- tis circũdatꝰ. Pꝛopter te eſuriuit et ſiti/ uit. Pꝛopr te laſſatꝰ ad puteũ ſedit. Pꝛo pter te fatigat in naui doꝛmiuit.Pꝛopt᷑ te cõtumelias indignas audiuit. Pꝛopt᷑ tea facie ſua ſputq hominum nõ abegit. Pꝛopt te alapas iĩ faciẽ ſu accepit. ſꝛo pter te in ligno pepẽdit. Pꝛopter tegiaʒ effudit. Pꝛopter te ĩ ſepulcro poſit eſt. CcCxIII. Hec ofia foꝛte ↄtemnas ĩ chꝛiſto: Tlis noſſe qͥʒs ſit: Recole euãgeliũ qð audiſti. Ego ⁊ pater vnũ ſumꝰ. Nos cõuerſi ad deü pcepta ei cuſtodiamꝰ: vt eterna pꝛe mia ab ipᷣo ꝑcipiamus:pᷣſtante eodẽ dño noſtro ieſu chꝛiſto qͥ cũ Katte⸗ ſpũſãcto viuit ⁊ regnat in ſecula ſeculoꝝ.tc᷑imen ¶ Explicit liber beati auguſtini epi de diſciplina chꝛiſtian. ¶ Senno ſcti Au guſtini de charitate. Juinay ſcri pturaꝝ multiplicẽ abun/ dantiã:latiſſimãq; doctri nam. fratres chariſſimi ſi ʒ᷑ne vllo erroꝛe comphedit ⁊ ſine vllo laboꝛe cuſtodit:cuiꝰ coꝛ plenũ eſt charitate.dicẽte apłlo. Plenitudo aũt legis eſt charitaſ.Et alio loco. Yinis au tein pᷣcepti eſt charitas de ecep nor⸗ ↄſcientia bona:⁊ fide non ficta.Si ergo nõ vacat om̃es paginas ſcripturarũ re/ uoluere. tene charitateʒ:⁊ in ea inuenies omnẽ ſcientiã.Quid eſt autẽ pᷣcepti finiſ niſi pᷣcepti adimpletio: Quid eſt pᷣcepti adimpletio:niſi legis plenitudo:?: Oð er/ go ibi dixit:plenitudo legis eſt charitas hoc etiã hic dixit.ſinis pᷣcepti eſt chari/ tas. Nec dubitari vllo modo poteſt ꝙ tẽ plum dei ſit homo in quo habitat chari taſ. Reſpice ad munera eccleſie:⁊ vniuer ſis exceilentius charitatis munꝰ cogno ſces:que vt oleũ non poteſt pꝛemiĩ imo: ſed ſemper ſuperebullit.Dilige ⁊ fac qdᷣ vis.Charitas cauſa eſt ⁊ mater omniuʒ virtutũ:que ſi deſit:fruſtra habentur ce rera:ſi autem aſſit habentur om̃ia.Om/ nia fiunt facilia charitate. Mandatum dei non habet graue. Ouomodo eſ eſt graue cum ſit dilectionis mandatũ Aut enim quis nõ diligit:⁊ iam graue eſt:aut diligit ⁊ graue eſſe non poteſt.Dicit em̃ ⁊ iohãnes.Deus charitas eſt. Hec autẽ dicentes apoſtoli:⁊ nobis pꝛecellentiam charitatis cõmendantes:nõ vtiq; aliud niſi qd comederant ructare potuerunt. Ipſe quidem dominus paſcẽs eos I Germo de charitate Hutis:verbo charitatis qð eſt ipᷣe paniſ viuus qui de celo deſcendit.mandatum inquit nouum do vobis:vt vos inuiceʒ diligatis:ſicut dilexi vos.Et iterũ.In hoc ſcient om̃es quia diſcipuli mei eſtis ſi vos inuicẽ dilexeritis. Ille ergo à ve/ nit per crucis irriſionẽ carnis perimere coꝛruptionem: ⁊ vetuſtatẽ vinculi moꝛ/ tis noſtre ſue moꝛtis nouitate diſſoluere mandato nouo fecit hominem nouum. Res em̃ vetus erat:vt homo moꝛeretur. Dõ ne ſemnꝑ valerʒ ĩ hoĩe.res noua facta eſt: vt deꝰ moꝛeret᷑. Sʒ qꝛ ĩ carne moꝛtu us eſt:mon in diuinitate:per ſempiternaʒ vitã diuinitatis:nõ permiſit eſſe ſempi/ ternum interitũ carnis. Itaq; ſicut dicit apoſtol?. Chꝛiſtꝰ moꝛtuus eſt ꝓppter de/ licta noſtra:⁊ reſurrexit ꝓpter iuſtificati onem noſtrã.Qui ergo cõtra moꝛtis ve/ tuſtatem:attulit vite nouitatẽ.ipſe con/ tra vetus peccatũ oppoſuit nouũ man/ datum. Quapꝛopter quiſquis vetꝰ pec/ catum vis extinguere:mãdato nouo ex⸗ tingue cupiditatem: ⁊ amplectere chari/ tatem. Sicut em̃ radix omniũ maloꝛuʒ eſt cupiditas:ita ⁊ radix omniũ bonoꝛũ eſt charitas. Lotã magnitudinẽ diuino rum eloquioꝛũ ⁊ latitudinem:ſecura poſ ſidet charitas:qua deũ pꝛoximũq;ʒ dili⸗/ gimus.Docet em̃ nos celeſtis vnus ma giſter:⁊ dicit. Diliges dominũ deũ tuuʒ ex toto coꝛde tuo:⁊ ex tota anima tua:et ex tota mente tua.⁊ diliges pꝛoximũ tu um tanq; teipᷣm. In his duobo pꝛeceptiſ tota lex pendet ⁊ pꝛophete.Si ergo nõ vacat omes paginas ſanctas perſcruta// ri:om̃ia volumina ſermonum enoluere: ofia ſcripturarũ ſecreta penetrare:tene charitatem:ibi pendẽt om̃ia:ita tenebis qð ibi didiciſti:tenebis etiã qð nondum Ddidiciſti. Si em̃ noſti charitatẽ:aliquid noſti:vnde illud pendet qð foꝛte nõ no ſti. Etĩ eo qð in ſcripturis intellig:cha ritas patet.in eo qð non intelligis:chari tas latet. Ille itaq; tenet ⁊ qð patet:⁊ qðᷣ latet in diuinis ſermonibus:qui charita tem tenet in moꝛibꝰ. Charitas eſt vt mi hi videtur recta voluntas ab omnibus terrenis ac pꝛeſentib pꝛoꝛſus auerſa:iũ/ cta deo inſeparabiliter ⁊ vnita igne quo/⸗ intonat dominus:ſuperemi dam ſpirituſſancti a quo eſt ⁊ in quem re fertur incenſa:inquinamenti om̃is extra nea: coꝛruptionis neſcia:nullius cõmu/ tabilitatis obnoxia:ſuper omia qne car⸗ naliter diliguntur excelſa:affectionũ om nium potentiſſima:diuine contemplatõ nis auida:in omibus ſemper inuicta:ſũ/ ma actionum bonoꝛum:ſalus moꝛum: ſi nis celeſtium pceptoꝛum:moꝛs criminũ vita virtutum:virtus pugnantium: pal ma victoꝛum:arma ſanctarum mentium cauſa meritoꝛum bonoꝛum:pꝛemiũ per/ ſectoꝛum:ſine qua nullus deo complacu it:fructuoſa in penitentibus:leta in ꝓfi/ cientibus:gloꝛioſa in perſeuerantib:vi ctoꝛioſa in martirib us:operoſa in omni bus ofmino fidelibus: ex qua quicq eſt boni operis viuit. Ouapꝛopter fratres ſectamini charitatẽ:dulce ac ſalubꝛe vin rulum mentium:ſine qua diues pauper eſt: ⁊ cum qua pauper diues eſt. Hec in aduerſitatibus tolerat:in pꝛoſperitatib⸗ temperat:in duris paſſionibus foꝛtiſ:in bonis operibus hilaris. In tentatione tutiſſima: ĩ hoſpitalitate latiſſima:inter veros fratres letiſſima:inter falſos patiẽ tiſſima. In abel ꝑ ſacrificiũ grata:in noę per dilunium ſecura:in abꝛae peregrina tione fideliſſima:in moyſe inter iniurias leniſſima:in dauid tribulationibo mãſue tiſſima:in tribus pueris blandos ignes innocenter ſpectat:in machabeis ſeuos ignes foꝛtiter tolerat:caſta in ſuſanna er / ga virum:in anna poſt virum:in maria p ter viruz. Libera in paulo ad arguẽdũ. humilis in petro ad obediẽdum:huma/ na in chꝛiſtianis ad confitendum:diuĩa in chꝛiſto ad ignoſcendum Sed ego de charitate quid maius aut vberius poſ/ ſum dicere: q;ᷓ per os apoſtoli laudes eiꝰ nentem viaz demonſtrantis atq; dicẽtis. Si linguis hominum loquar ⁊ angeloꝛum:charita tem autem non habeam: factus ſum ve/ lut eramentum ſonans:aut cimbalũ tin/ niens.Et ſi habuero ꝓphetiam ⁊ noue/ rim miſteria omnia:⁊ omnẽ ſcientiam:et habuero omnem fidẽ:ita vt montes trãſ feram:charitatem autem non habeam: nihil mihi pdeſt.Charitas magpanima charitate. benionu agitperpern neſaturnon ritacunnone ſuperiniaut tioffintole offig ſuften ta eſt anim ſacratnehtop ſideiffnens tiun. Ouidt pionorO co dllgere. nonpꝛemit: qui clicitas forur Sole pungitqui⸗ opoꝛobꝛnſa lſtinterimo/ hocenonteri ritate retpira⸗ Mredidachd ras ſedaormr peeſentivit raylyrſu quia ſperat Denlon ritatemren fuqun uu iß godicer luncibusrgor Pportet en tnongeanis Cpplict euereminn lo Der ba unint gnochtinnn munenndin WGEuli upcroffun rallzafegdin Muine onmmnri 8lmnperinnigiͤ nlnsmanri NmNNCNSNi centrg Hinamumnnann Nnnin inulnswanen intbenapt Büpcſanmde Dus:oerNR uger uitt dines adn oninohru uſtonapiui Nlrs YN. Nier uſnein nrinr io) iräügnunn namuheN — nbuundrd sbani raaſnintin, ſtviumam gmnio ſtntun uin S = = S — S== =,, Se = — Fo. eſt:benigna eſt:charitas nõ emulat᷑:no agit perperam. Non inflatur:non deho/ neſtatur:non querit que ſua ſunt:non ir/ ritatur:non cogitat malum:non gaudet ſuper iniquitate:cõgaudet autem verita ti: omia tolerat:omia credit:omia ſperat om̃ia ſuffert:charitas nunq; cadit.Quã ta eſt anima iſta litterarũ ꝓphetie virtꝰ: ſacramentoꝝ ſaluſ:ſcientie ſolidamentũ: ſidei fructus:diuitie paupeꝝ:vita moꝛiẽ tium. Quid tam magnanimũ:q; pꝛo im pijs moꝛi:Quid tam benignũ:q; inimi/ cos diligere: Sola ẽ quã felicitaſ aliena non pꝛemit:quia nõ emulatur.Sola eſt quã lelicitas ſua non extollit:quia nõ in flatur. Sola eſt quã conſciẽtia mala nõ pungit:quia non agit perperam. Inter oppꝛobꝛia ſecura eſt:inter odia benefica eſt: inter iras placida eſt:inter inſidias in nocens:inter iniquitates gemens:in ve⸗ ritate reſpirans.QOuid illa foꝛtius non ad retribuendas ſed ad non curandas in iurias?: QOuid illa fidelius:non vanitati ſed eternitati. Nam ideo tolerat omnia pꝛeſenti vita:quia credit omnia de futu/ ra vita:⁊ ſuffert om̃ia que hic irrogãtur: quia ſperat omnia que ibi pꝛomittũtur. Merito nũq; cadit Ergo ſectemini cha ritatem:⁊ eam ſancte cogitantes afferte fructum iuſticie. Et quicquid vberius q; ego dicere potui.vos inueneritis ĩ eiꝰ laudibus:appareat in veſtris moꝛibus. Opoꝛtet em̃ vt ſenilis ſermo non ſolum ſit non grauis:ſed etiam bꝛeuis Explicit ſermo ſancti Auguſtini de charitate. iber ſctĩ Auguſtini ð decẽ choꝛdis Dminus et deus noſter miſericoꝛs ⁊ miſeratoꝛ longanimis ⁊ multum miſericoꝛs ⁊ verax:qᷓ; largiter pꝛero gat miſericoꝛdiam in pᷣſenti ſeculo:tam ſeuere minatur iudicium in ſuturo ſecu/ lo. Uerba que dixi ſcripta ſũt:⁊ diuinis autoꝛitatibus cõtinent᷑:.quia miſericoꝛs CcxLII. ⁊ miſeratoꝛ dominus:lõganimis ⁊ mul/⸗ tum miſericoꝛs ⁊ verax. Multum dele/ ctat om̃es peccatoꝛes ⁊ amatoꝛes huiuſ ſeculi:quia miſericoꝛs ⁊ miſeratoꝛ domi nus:quia longanimis ⁊ multum miſeri/ coꝛs.Sed ſi amas tam mlłta initia time 2 vltimum qð ait:⁊ verax. Si em̃ ni hil aliud diceret niſi miſericoꝛs ⁊ miſera toꝛ dominus:longanimis ⁊ multum mi ſericoꝛs:quaſi iam cõuerteres te ad ſecu ritatem ⁊ impunitatem ⁊ ad licentiã pec catoꝛum:faceres qð velles:vtereꝛis ſe/ culo:vel quantũ tibi permitteret᷑ vł quã tum tibi libido iuſſiſſet.Et ſi quis te be ne admonendo obiurgaret atqʒ terreret vt cohiberes te ab ĩmoderato fluxu eun do poſt concupiſcentias tuas:⁊ deſeren/ do deum tuum:inter medias voces ob/ iurgantis obſiſteres:impudenti quidem fronte:veluti audita diuina autoꝛitate ⁊ legeres de libꝛo dominico.Quid me ter res ð deo noſtro: Ille miſericoꝛs eſt ⁊ mi ſeratoꝛ:et multum miſericoꝛs. Ne talia Homines dicerent: vnum verbum addi/ dit in fine:qð ait:⁊ verax:⁊ excuſſit letici am male pᷣſumentium:⁊ induxit timoꝛeʒ⸗ dolentium. Baudeamus ad miſericoꝛdi am domini:ſed timeamus iudicium do mini. Parcit:ſed non tacet.Tacet:ſʒ nõ ſemper tacebit. Audi dũ non tacet ĩ ver/ bo:ne non tibi vacet audire dum non ta/ cebit in iudicio. Modo em̃ licet tibi cau ſam tuam cõponere.Ante vltimum iudi cium dei tui compone cauſam tuã. Non eſt vnde pꝛeſumas cum ille venerit:nec falſos teſtes adduces quibꝰ ille fallatur: nec patronum fraudulentis circũuentio nibus ⁊ linguoſis artibb adhibebis:nec ambies aliquo modo vt iudicem poſſis coꝛrumpere. Ouid ergo ages apud taleʒ⸗ iudicem:quẽ nec fallere nec coꝛrumpere poteris:⁊ tamen eſt qð agas.Tunc eniʒ ipſe erit iudex cauſe tue:qui modo eſt te/ ſtis vite tue.Clamauimus ⁊ laudaunimꝰ cõponamus cauſam noſtram. Oui teſtiſ eſt operum noſtroꝛum:ipᷣe teſtis eſt vocũ iſtarum. Non ſint inanes:cõuertant᷑ ad gemitum. Cempus eſt concoꝛdandi cux aduerſario tuo cito.Tam lõganimis eſt deus videndo iniqua ⁊ non punied vt GWe decem choꝛdis tamen cito fit futurum iudiciuʒ. Moꝛe quippe humane vite pꝛolixũ eſt:qd deo beꝛeeue eſt. Ded ⁊ ipᷣi ſeculo ⁊ humano ge neri qð longe videtur quid conſolatur: Hunquid ſitotius generis humani vlti mus dies longe eſt: vniuſcuiuſq; dies yl timus longe eſt: Hoc dico.Ex adã mul ti anni euoluti ſunt:multi anni fluxerũt 7 deinceps fluent.non quidem tam mul ti:ſed tamen vſq; in finẽ ſeculi tranſibũt anni:ſicut ⁊ illi tranſierunt. Longuz vi⸗/ detur qð reſtat:q;q; non erit tanrũ q;tuʒ tranſactum eſt:⁊ tamen ex tranſacto pꝛe terito tempoꝛe:ſperãdus eſt finis reliqui tempoꝛis. Yuit tunc quideʒ dies qui di ceretur hodiernꝰ:ex illo vſq; ad hunc ho diernum. Nonne quicquid fuit futuruzʒ pꝛeteritum factum eſt: Lale habetur ac ſi non fuerit. Sic erit quicquid reſtat ex tremum. Sed ſit ⁊ hoc longum ſit pꝛo/⸗ lixum quantum putaueris:quantum di xeris:quantum cogitaueris:quantũ ti/⸗/ bi non foꝛmat ſcriptura:ſed fingit cogi/ tatio:quantũuis diem iudicij pꝛolonga nunquid vltimum diem tuum id eſt vite tue quo exterius es de hoc coꝛpoꝛe pꝛo⸗ ducturus es in longum? Sit tibi ſene/ ctus certa ſi poteſt:cui autem poteſtnõö/⸗ ne exquo homo icipit viuere iam poteſt et moꝛi: Poſſibilitatem moꝛtis initium vite facit In hac terra ⁊ in genere huma no ille ſolus moꝛi nõdum poteſt:qui nõ/ dum cepit vinere. Incert/ ergo dies tan qᷓ; quotidianus ſperandus eſt Si auteʒ in via. Clia enim vocatur hec via: p quã omnes tranſeũt ⁊ non recedit iſte aduer ſariuſ. Quis eſt autem iſte aduerſarius: Aduerſarius iſte non eſt dyabolus. Nã nunq; te hoꝛtaretur ſcriptura vt cũ daa bolo concoꝛdares.Eſt alius ergo aduer ſarius:quem ſibi homo facit aduerſariũ MNam ille ſi aduerſarius eſſet:tecũ in via non eſſet. Ad hoc eſt tecum in via:vt con coꝛdet tecum. Scit eniʒ quia niſi in via ſecum concoꝛdaueris:iam tmradet te iudi ci.index autem miniſtro.miniſter in car/ cerem.Eloquia iſta euangelica ſunt.re/ coꝛdantur nobiſcum:vel qui legerũt:vł qui audierunt. Ergo quis eſt aduerſari us: Sermo dei.Sermo dei aduerſariꝰ tuus eſt. Quare aduerſarius tuus eſt. ODuia contraria iubet que tu faciſ.Dicit tibi. Unus eſt deus tuus:vnum deũ co le. Zu vis dimiſſo vno deo tuo tanq le/ gitimo viro anime:foꝛnicari per multa demonia.Et qð eſt grauius:non quaſi aperte deſerens ⁊ repudianſ ſicut apoſta te faciunt:ſed tanq; manens in domo vi ri tui admittꝭ adulteros id eſt tanq; chꝛi ſtianus non dimittis eccleſiam:conſulis mathematicos:aut aruſpices:aut augu res:aut maleficos quaſide viri domo ñ recedens adultera anima:⁊ manens ĩ eiꝰ coniugio foꝛnicaris.Dicitur tibi. Ne ac cipias in vanum nomen dei tui. Ne exi/ ſtuneſ creaturam eſſe chꝛiſtum:quia pꝛo te ſuſcepit creaturam:⁊ tu contemnis eiũ qui equalis eſt patri:⁊ vnus cum patre. Dicit᷑ tibi vt ſpiritualiter obſerues ſab/⸗ batum:non quomodo iudei obſeruant ſabbatum carnali ocio. Uacare enimvo lunt ad nugas atq; luxurias ſuas. Me/⸗ lius enim faceret iudeus in agro ſuo ali/ quid vtile:qᷓ; in theatro ſeditioſus exiſte ret. Et melius femine eoꝛum die ſabba/ ti lanam facerent q; tota die in neomenijſ ſuis impudice ſaltarent. Tibi autem di/ citur vt obſerues ſpiritaliterſabbatum. in ſpe future quietis quã tibi pꝛomittit dominus. Quiſquis autem/ꝓpter illam quietem futuram agit quicquid poteſt: quãuis laboꝛioſum videatur qð agit:ta men ſi ad fideʒ pꝛomiſſe quietis id refert nondum quidem ſabbatum habet in re: ſed habet i ſpe. Tu autem ad hoc vis re quieſcere vt laboꝛes:cum ad hoc debenaſ laboꝛare vt requieſcas.Dicitur tibi Po noꝛa patrem tuum ⁊ matrem tuam.Cõ tumeliam irrogas parentibus:quã non vis pati afilijs tuis.Dicitur tibi Nõ oc cides. Zu autem occidere vis inimicuʒ tuum. Et ideo foꝛte nõ facis:quia timeſ iudicem hominem:non quia cogitas de um. Ignoꝛas quia ille teſtis eſt cogitati onum. Illo viuo quẽ vis moꝛũ:te homi/ cidam tenet in coꝛde.Dicitur tibi. Non mechaberis id eſt nõ ibis ad aliquã aliã pꝛeter vxoꝛem tuam. Zu autem exigis hoegb ro⸗ Ti.Et cum 1o woimp⸗ temtuanm- Etamde tead deun: tua Caplred inullercz it mno⸗Oical Uereyhop ſactis vroꝛe fume ſegns capatecclel ecleſievtſ⸗ veſtigiaam ſuſ;domun Camem lani deberleuie putirequon⸗ Donevati NPed Vsc. vultſenme lerſarins Timneone buſchumngt tinet et guane rtho⸗ amquina nbus ſuist⸗ iſa dicere ſen Gicnin Meſtioch terenonebo. gendan Clencoqdiu to non di ggnerſzrje cteno uen neliref Weniavn innadeſie nganunn kintpn uonigne caet O. eſodenn Wnich Ormnodiant unbagneniaN Sfnri eſenieni Wocunſſtant Smngsin e nsaddameni emncgeee e mmbicu voqnaſidem mi mimn:nnatic⸗ ns. Dicnn Kr m:t u contond mems anmge licerobſerne? o indai dbſen co Deumtan Mupuigin, udensinin nne urii Hinintihm, miin onint uen ooer n igncgncotſt jCeamrgöet ſeaniasiinee bammbepant Utenad beeſo am ddae vDand, inmmnn werdeſit . Diini ſi⸗ 4 hernuin⸗ eſtocſtie⸗ ionciin⸗ dieimd / bisad hun Ziunk e ri.Et cum debeas in virtute pꝛecedere vxoꝛem:quoniã caſtitas virtꝰeſt:tu ſubi to vno impetu libidinis cadiſ:⁊ vis vxo rem tuam victricem eſſe:tu victus iacẽs Et cum tu caput ſis vxoꝛiſ tue:pꝛecedit te ad deum: cuius caput es.lis domũ tuã capite deoꝛſum pendere.Caput em̃ mulieris eſt vir. Ubi auteʒ melius viuit mulier q; vir:capite deoꝛſum pendet do mus.Si caput eſt vir:melius debet vi/⸗ unere vijs:⁊ pꝛecedere in omnibus bonis factis vxoꝛem ſuam:vt illa imitetur vi/ rum ⁊ ſequatur caput ſuum. Quomodo caput eccleſie chꝛiſtus eſt:⁊ hoc iubetur eccleſie vt ſequatur caput ſuum:⁊ vt per veſtigia ambulet capitis ſui.ſic vniuſcu iuſq; domus habet caput virum:⁊ tãq; carnem feminam Quo caput ducit:illuc debet ſequi coꝛpus.Quare ergo vult ca put ire:quo non vult vt coꝛpus ſequat᷑: OQuare vult ire vir quo ñ vult vt ſequat vxoꝛ: Hec iubendo ſermo dei aduerſari us eſt. Nolunt enim homines facere qð vult ſermo dei.Et quid dicam :quia ad nerſarius eſt ſermo dei quoniam iubet. Zimeo ne egoipſe aduerſarius ſim qui/ buſdam:quia hecloquoꝛ.Quid ad meꝑ tinet? Foꝛtem me ſaciat qui terret vt lo/ quar:vt non timeam querelas hominũ. Ham qui nolunt caſtitatem ſeruare vxo ribus ſuis ⁊ abundant:tales nolunt me iſta dicere. Sed velint nolint dicturus ſum. Si enim vos non exhoꝛtoꝛ vt cuʒ aduerſario concoꝛdetis:ego cum illo ĩ li/ te remanebo. Qui vobis iubet vt faciatꝭ ipſe nobis iubet vt loquamur.Si nõ fa ciendo qð iubʒ vt faciatis aduerſarij eiꝰ eſtis.non dicendo qð iubet vt dicamus aduerſarij ei?ꝰ remanebimus. Nunùd in ceteris que ſupꝛa dixi multis immoꝛatꝰ ſum:! Hoc em̃ pᷣſumimus ð charitate ve ſtra:quia vnum deum colitis.hoc pꝛeſu mimus de fide catholica queĩ vobis eſt quia ſilium dei equalẽ patri creditis:nec in vanum accipitis nomẽ domini dei ve ſtri:vt putetis creaturam eſſe filium dei: quoniam omnis creatura vanitati ſubie cta eſt Sed creditis eum equalem patri eſſe:ꝛ deum de deo: verbum apud deü: ver hoc ab vxoꝛe:⁊ non vis reddere hoc vxo . 7 bum deum per qð facta ſunt om̃ia:lum? de lumine coeternuʒ illi qui genuit:vnũ aum illo qui genuit. Et hoc verbum cre ditis aſſumpſiſſe creaturã de virgine ma ria:aſſumplſiſſe moꝛtalitatem: ⁊ paſſum fuiſſe pꝛo nobis:ea legimus ⁊ credimus väy )t ſaluemur:nec in eo imoꝛatus ſum:vt quicquid facitis pꝛo ſpe futura faciatis MHNoui em̃ omniũ chꝛiſtianoꝛum mentes de futuro ſeculo cogitare.Qui em̃ de fu turo ſeculo nõ cogitat:nec ꝓpterea chꝛi/ ſtianus eſt: vt id qð in fine deus pꝛomit/ tit accipiat:nondum chꝛiſtianuſ eſt. Ne q; in oo immoꝛatus ſum:vbi dicit ſermo dei. Honoꝛa patrem tuum ⁊ matrẽ tuã. Multi enim honoꝛant parentes:⁊ raro inuenimus parẽtes conquerentes ð im/ pꝛobitate flioꝛum:quãuis non delint. Ded tamen q; raro ſit:tam bꝛeuiter mo uendum fuit. Neq; in eo vbi dictum eſt. Non occides:iĩmoꝛari volui.Non enim credo hic turbam eſſe homicidarum.Il lud vero malum late ſerpens plus occu/ pauit:⁊ in eo vehementius irritatur ad/ uerſarius ille:qui ideo clamat:vt ſit ali/ quando amicꝰ.Querele quotidiane ſũt quanq; ipſe ſemine nec iam audent con/ queri de viris ſuis. Ita inuadens omia conſuetudo pꝛo lege obſeruatur:vt iam ⁊ mulieribus foꝛte perſuaſum ſit licere H̊ viris:non licere mulieribuſ. Solent emrſñm audire adductas eſſe mulieres ad foꝛum que foꝛte cum ſeruis inuẽte ſunt.Addu ctum virum ad foꝛum quia inuentus eſt cum ancilla ſua nunq; audierunt. Cum ſit par peccatum. In peccato pari inno⸗/ centioꝛem facit videri viruʒ:non diuina veritas:ſed hũana peruerſitas.Et ſi foꝛ te hodie acrioꝛẽ quiſq; paſſuſ fuerit vxo rem ſuam:et liberius murmurantem:cui iam videbatur quia licebat viro:⁊ audi/ uit in eccleſia:quia non licet viro.Si er/ go paſſus fuerit vxoꝛẽ ſuã liberi iam vt dixi murmurantem ⁊ dicentem ſibi:non licet qð facis:ſimul audiuimus:chꝛiſtia ni ſumus:qð a me exigiſ:redde mihi.Fi dem tibi debeo:fidem mihi debes.ſfidez, chꝛiſto ambo debemus. Et ſi me fallis: eũ non fallis cuiꝰ ſumus:non fallis eũ qͥ nos emit. Hec atq; huiuſmodi aucens ⸗ . . . ille que non ſolet:dum non vult in ſe fie/ ri ſanus:in me fit inſanus. Jraſcit᷑:male/ dicit:foꝛtaſſis etiam dicit.Quomodo fa ctuʒ eſt vt huc ille veniret:aut vxoꝛ mea ipſo die in eccleſiam pꝛocederet: Et hoc credo ꝙ in cogitatione ſua dicat Nam li bere erumpere in vocem non audet:nec ante ſolam vxoꝛem ſuaʒ. Yoꝛtaſſis enizs ſi ſic eruperit ⁊ hoc dixerit:poteſt illa re/⸗ ſpondere ⁊ dicere.Quare maledicis:cui paulo ante adclamabas? Certe cõiuges ſumus:cũ lingua tua diſcoꝛdas mecum cõcoꝛditer quomõ viuere poteris: Nos fratres pericula veſtra intuemur non vo luntates veſtras attendimus. Naʒ me dicus ſi voluntatem egri attẽdat:nunq; illum curat.Dõ non eſt faciendum:nõ fi at:qð pꝛohibet deus non fiat.Qui deo credit ab ipſo audit qð dicimus.Lerte melius erat quibuſdã nolentibus coꝛri/ gi vt vel huc non veniremulſi iſta dictu ri eramus:vel quia iam venimus non ea diceremꝰ. Nudius terciano die memini me dixiſſe ſanctitati veſtre quia ſi cytha/ redi eſſemus:aut huiuſmodi aliquid po pulariter exhibentes pꝛo ſtudijs nugaci tatis veſtre que iam queſumꝰ vt relinq/ tis:tenuiſſetis nos vt daremꝰ vobis diẽ ⁊ quiſquis ꝓ modulo ſuo cõferret nobis mercedem. Quare ambularemꝰ delecta/ ti vanis canticis:nulli rei pꝛofuturis ad tempus dulcibus:in poſterum amaris:? Talibus etenim turpitudinibus cautio num animi humani illecti eneruantur ? decidunt a virtute:deſluẽtes in turpitu/ dinem: ⁊ pꝛopter ipſas turpitudines po ſtea ſentiunt doloꝛes:⁊ cum magna ama ritudine digerunt:qð cũ dulcedine tem/// poꝛali biberunt. Melius ergo nos ama ra vobis cantamus qꝗd tempus:que po-/ ſtea dulceſcant in vobis. Nec mercedem aliquam exigimus niſi vt faciatis q̃ di/ cimus. Immo non ſaciatis ſi dicimꝰnoſ Biantem omibus ile dicit gmutinnee timet:⁊ per quem fit in nomine ipſius:et in gloꝛia miſericoꝛdie ipſius:vt ⁊ nos ne minem timeamus: omes audiuimuſ:om nes faciamus:omnes cum noſtro aduer ſario concoꝛdemus.Putate me cythare dum elſſe.quid vobis poſſum ampliꝰ ca W(We decem choꝛdis nere? Ecce pſalterium fero:decem choꝛ⸗ das habet.hoc vos paulo ante cantaſtil anteq; inciperem loqui:choꝛus meꝰ vos fuiſtis. Nõne vos paulo ante cantaſtis? Deus canticum nouum cantabo tibuin pſalterio decem coꝛdarum pſallam tibi. Ipſas autem decem choꝛdas modo per cutio. Quare amara eſt vox pſalterij dei Pſallam tibi in pſalterio decem choꝛda rum: Non vobis hoc canto qð vos non faciatis.Decalogus em̃ legis decem pꝛe cepta habet:que deceʒ pꝛecepta ſunt ſic diſtributa:vt tria pertineant ad deum:ſe ptem pertineant ad homineſ.Tria ad de um que iam dixi. Unus eſt deus noſter ei nullam ſimilitudinem debemus face/ re:⁊ nõ foꝛnicari poſt deum qui vnuſeſt. qui deus:⁊ chꝛiſtus filius dei vnum eſt cum patre.Et ideo non debeta nobis ac cipi in vanum vt putemus eum lactũ:id eſt creaturam aliquã:per quem facta ſũt omnia:quia ipſe vnus deus pater ⁊ filiꝰ ⁊ ſpirituſſanctus. In ſpirituſancto hoc eſt in dono dei:requies nobis ſempiter / na pꝛomittitur. Inde modo pignus ac/ cepimus. Sic em̃ dicit apoſtolus.QOui dedit nobis pignus ſpiritũ. Si pignus accipimus vt incipiamus in domino ⁊ ĩ deo noſtro eſſe tranquilli:vt ſimus ĩ deo noſtro mites:ſimus in deo patientes:eri mus etiam in illo vnde pignus accipi- mus ineternum quieti:qð erit ſabbatuʒ ſabbatoꝛum:pꝛopter ipſam requiem per tinentem ad donum ſpirituſſancti.Cer/ cium itaq; pꝛeceptum de ſabbato qð di ximus.qð camaliter iudei celebꝛant:noſ ſpiritaliter agnoſcamus. Nam quia ſpi/ rituſſanctuſ ſeptifoꝛmis dicitur:pꝛopte rea ſeptimũ diem ſanctificauit deus qñ fecit om̃ia opera ſua:ſicut in geneſi ſcri/ ptũ legimꝰ. Nõ ibi habes nolataʒ ſãcti/ ficationẽ niſi illo die vbi dicitur.deus re quieuit ab oĩb oꝑib ſuis. Non em̃ fati gatus erat dens vt diceretur: requieuit deus ab operibus ſuis:ſed in illo verbo tibi laboꝛanti requiem pꝛomiſit. Ut qeꝛ fecit om̃ia bona valde:⁊ ſic dicitur.reqe uit deus.intelligas etiã te poſt bona ope ra requieturũ ⁊ ſine fine requieturũ. Nã omia ſuperioꝛa que dicta ſunt id eſt dies ſuperane ht ſſteies on b⸗ ſanctiſcauitfel eſt nane vrina Atfactizet e dictummn Gthhon ſnetne Olelna guai mmele, lunn vivenus. ſcimuoihanm ne c ſickplleni de chorcisad deun diccreturnobis. tuumer toto co⸗ tuarertota men ſto nibil diceren ſelnchoꝛdum. niuus d diliges tehmaconterun WndadsWrde Woedoddu dern acdd pꝛeceptaidc mipertinetd ceptumtese trinitas ad eſtad dilectia deguomogo loſe numerue choꝛcamumin Donoꝛapate paretes en o8, hecvitt eroꝛdium O tibus nondef Cere poterit: mapatren tn Peunum man uogngognan⸗ ſhunmno 4 onem⸗ rhlute⸗ montedingt dunbusten deren peen dean chon Adenmnen ckrplinn modecenchen Aamdqöeng chleg deenzn bnſ Nenmem Cbomind utz Mnsdzntn inemdehansin Ntdeunqrimis hondebere lemus eumtri er queniri 8 dens prwi n ſpinimhn ics nobisſennin denocopin dicit poſs ſpinni oho⸗ mdoinNiN milerrſinwide NNN8/ us C ontlibhin; nmtegnienpe riuſamia, delcbbaocdd gicdhumnnt un quuſ icnneot unn danogt mungo onninßſich ſuperioꝛes habent eſheramn ſeorinms iſte dies non habet veſperam:vbi deus ſanctificauit requiem. Dicitur vbi factũ eſt mane vt inciperet ipſe dies. Nõ dictũ eſt:factuʒ eſt veſpere vt finiretur dies:ſʒ Dictum eſt: factum eſt mane vt fieret dieſ ſine fine Sic incipit ergo requies noſtra quaſi mane:ſed non ſinitur:quia ineter/⸗ num viuemus.Ad hanc ſpem quicquid facimus:ſi facimus:ſabbatum obſerua/⸗ m. Ipſa tercia choꝛda huius decalogi id eſt pſalterij decachoꝛdi In tribus em̃ choꝛdis ad deum pertinẽt pꝛecepta. Si diceretur nobis. Diliges dominũ deum tuum ex toto coꝛde tuo:⁊ ex tota anima tua:⁊ ex tota mente tua.⁊ de pꝛoximo no ſtro nihil diceretur:nõ eſſet decachoꝛdũ: ſed trichoꝛdum. Quia veꝛo addidit do/ minus.⁊ diliges pꝛoximum tuum tanq; teipᷣm:⁊ contexuit dicens.in his duobuſ mandatis tota lex pendet ⁊ pꝛophete:to ta lex in duobus pꝛeceptis eſt.dilectõne dei:⁊ dilectione pꝛoximi.Ad duo itaq; pꝛecepta id eſt ad dilectionem dei ⁊ ꝓxi/ mi pertinet decalogus.d pꝛimum pꝛe ceptum tres choꝛde pertinent:quia deuſ trinitas.ad alterum vero pꝛeceptum id eſt ad dilectionem pꝛoximi ſeptem choꝛ de:quomodo viuatur inter homies. Nã ipſe numerus ſeptenarius tanq; ſeptem choꝛdarum incipit ab honoꝛe parentuzʒ Honoꝛa patrem tuum ⁊ matrem tuam. Ad parẽtes enim ſuos homo aperit ocu los.⁊ hec vita ab eoꝛum amicicia ſumit exoꝛdium.Quiſquis autem ſuis paren / tibus non deſert honoꝛem:quibus par/ cere poterit: Et dicit apoſtolus Hono/ ra patrem tuum ⁊ matrem tuam.hoc eſt pꝛimum mandatũ. Quomodo pꝛimum quando quartum mandatum eſt:niſi qꝛ in ſeptenario numero eſt pꝛimum:Ad di lectionem pꝛoximi pꝛimum eſt in ſecun/ da tabula. Nam ideo due tabule legꝭ da te ſunt.Deus enim famulo ſuo moyſi in monte duas tabulas dedit. In quibus duabus tabulis lapideis cõſcripta erãt decem pꝛecepta legis:qð eſt pſalterium decem choꝛdarum.Tria in vna tabula ad deum pertinentia.ſeptem in altera ta bula ad pꝛoximum. In altera ergo tabu 3* la pꝛimum eſt. Honoꝛa patrem tuum et matrem tuam. Secundum:non mecha beris. Tercium: non occides. Quartum non furaberis.Quintum:non falſum te/ ſtimonium dices. Sextum:nõ concupi/ ſces vxoꝛem pꝛoximi tui. Septimũ:nõ concupiſces rem pꝛoximi tui. Hec iun/ gamus illis tribuſ ad dilectionẽ dei per tinentibus ſi in pſalterio decem choꝛda/ rum volumus cantare canticum nouuʒ. XAlttendat em̃ charitas veſtra vt dicã vel gð de? ſuggeſſerit.Accepit legem popu/ ius iudeoꝛum. Iſta in decalogo non ob / ſeruauit. Et quicunq; obtemperabant: timoꝛe obtemperabant pene non amoꝛe iuſticie:poꝛtabant pſalteriũ:non canta/ bant. Cantanti em̃ voluptas timẽti onꝰ eſt. JIdeo vetus homo:aut non facit:aut timoꝛe facit:non amoꝛe ſanctitatis:non Ddelectatione caſtitatis:temperantie cha ritatis:ſed timoꝛe. etus em̃ homo eſt: ⁊ vetus homo vetus canticũ cantare po teſt:non nouum. Ut autẽ cantet canticũ nouum:ſit nouus homo. Quomodo au tem poſſit eſſe nouus homo:audi nõ me ſed apoſtolũ dicentẽ. Exuite vos veterẽ hominem:⁊ induite nouum.Et ne quis utaret:cum dixit.exuite vos veterem ominem ⁊ induite nouum:aliquid de/ ponendum eſſe ⁊ aliquid accipiendum. cum de mutãdo pꝛeciperet homine:ſub/ iecit ⁊ ait. Quapꝛopter deponentes mẽ dacium loquimini veritateʒ. Hoc eſt qðᷣ git. Exuite veterem hominem ⁊ induite nouum.hoc dixit:mutate moꝛes.Secu lum diligebatis:deũ diligite. Nugato/ ria iniquitatis:tempoꝛales voluptates diligebatiſ:pꝛoximũ diligite. Si dilecti one facitis:nouum canticũ cantatis Si timoꝛe facitiſ:facitis tamẽ:poꝛtatis qui dem pſalterium:ſed nondũ cantatiſ. Si autẽ nec faciatis:pijcitis ipᷣm pſalteriũ. Helius eſt tamen poꝛtare q; pꝛoijcere. Sed rurſus melius eſt cum voluptate cantare:q;ᷓ cũ onere poꝛtare. Nec ꝑuenit ad canticũ nouũ niſi iã cũ voluptate can tans. NHã qͥ poꝛtat cũ timoꝛe:adhucĩ ve/ tuſtate eſt. Et qͥd eſt fratres qð dico attẽ dite. Hõ ↄcoꝛdanit cũ gduerſario ſuo:qͥ cũ timoꝛe adhuc facit Timet eĩ ne vẽiat a— deus ⁊ damnet illum. Nam nondũ dele ctat caſtitas:nondum illum delectat iu/ ſticia:ſed iudicium dei foꝛmidans a factꝭ temperat. Nondum concupiſcentiã ip/ ſam damnat que ſeuit in eo. Nondum il/ lum delectat qð bonum eſt:nondum ibi habet ſuauitatem vt cantet canticũ no/ uum:ſed de vetuſtate penas timet. Non dum concoꝛdauit cum aduerſario.Ca/ les em̃ homines plerũq; ſupplantantur tali cogitatione:vt dicant ſibi.Si fieri poſſet:non nobis minaret᷑ deus. Non ta lia per ꝓphetas ſuos diceret que homi nes deterrent: ſed veniret ⁊ daret om̃ib⸗ indulgentiaʒ:ignoſceret om̃ibus:poſtea veniret neminẽ mitteret in gehẽnam. Jã quia iniquus eſt:iniquũ vult eſſe deum. Uult te deus facere ſimilẽ ſui ⁊ tu cona/ ris deum facere ſimileʒ tui. Placeat tibi ergo deus qualis eſt:nõ qualem illũ eſſe vis. Peruerſus em̃ es:⁊ talẽ vis eſſe deũ qualis es:non qualis eſt. Si autẽ place at tibi qualis eſt:coꝛrigeris:⁊ diriges in eam regulã coꝛ tuum:a qua nunc alienꝰ diſtoꝛtus es. Placeat tibi deus qualis ẽ Non te ipſe amat qualis es:ſed odit te q̃ lis es. Ideo tui miſeret᷑:quia odit te qua lis es:vt faciat te qualis nõdũ es:fſaciat te dixi qualis nondũ es. Nam illud tibi non ꝓmittit quia faciet te qualis es.Nã eris qualis eſt:ſed ad quendã modũ idẽ imitatoꝛ dei velut imago:ſed nõ qualis imago eſt filius.Nã etiã imagines ĩ ho/ minibus diuerſe ſunt.filiꝰ hominis ha/ bet imaginẽ patriſ ſui.⁊ hoc eſt qð pater eius:quia homo eſt ſicut pater eius. In ſpeculo autẽ imago tua nõ hoc eſt qð tu Alirer eſt em imago tua in filio.aliter in ſpeculo. In filio eſt imago tua fᷣm equa/ litatem ſubſtantie.in ſpeculo aũt qᷓ; lõge eſt a ſubſtantia: ⁊ tamẽ eſt quedã imago tua:q;uis nõ talis qualis in filio tuo ᷣm ſubſtantiã. Sic in creatura nõ h̊ eſt ima go dei qð eſt in filio:qui hoc eſt qð pater ig eſt verbũ dei per qð facta ſunt omnia. Recipe ergo ſimilitudinẽ dei quã ꝑ ma⸗ la facta amiſiſti. Sicut em̃ imago in nũ/ mo imperatoꝛis aliter eſt:⁊ aliter in filio. Wã imago ⁊ imago eſt:ſed aliter impᷣſſa eſt in nümo: aliter in filio: aliter in ſolido De decem choꝛdis aureo imago imꝑatoꝛis. Sic ⁊ tu nũmꝰ dei es ex hoc melioꝛ:quia cũ intellectu ⁊ cum quadaʒ vita nũmus dei es: vt ſcias etiã cuiꝰ imaginẽ geras:⁊ ad cuiꝰ imagi/ nem factus ſis. HNã nümus neſcit ſe ha/ bere imaginẽ imꝑatoꝛis.Ergo vt dicere ceperã:odit te deus qualis es.ſed amat te talem qualẽ te eſſe vult:⁊ ideo ille te vt muteris hoꝛtatur. Concoꝛda cuʒ illo:et incipe pꝛimo bene velle:⁊ odiſſe te quał es.hoc ſit tibi initiũ concoꝛdie cũ ſermo ne dei:vt incipias pꝛimo tu odiſſe tequa lis es. Cum ceperis ⁊ tu odiſſe te talem qualis es:ſicut te talem odit deus.ĩcipis iam ipᷣm diligere deum qualis eſt.E grũ gttendite. Eger egrotantẽ ſe odit qualiſ eſt. Vnde incipit concoꝛdare cũ medico. quia ⁊ medicus odit eum qualis eſt. Nã ideo vult ſanum eſſe:quia odit eũ febꝛiẽ tem:⁊ eſt medicꝰ febꝛis perſecutoꝛ:vt ſit hominis liberatoꝛ. Sic auaricia:ſic libi do:ſic odiũ:cõcupiſcentia:luxuria:ſic nu gacitas ſpectaculoꝛuʒz febꝛes ſunt anime tue:debes illas odiſſe cũ medico tuo:ita concoꝛdas cũ medico:niteris cum medi co:⁊ libenter audis qð iubet medicus:li benter facis qð iubet medicus:⁊ pꝛoſici ente iam ſanitate incipiunt etiã iam dele ctare pᷣcepta. Quã oneroſus eſt cibꝰ egn quãdo reficiunt᷑:⁊ peioꝛem hoꝛam repu tant egri refectionis ſue q; ſue acceſſio/ niſ:⁊ tũ cogũt ſe ↄcoꝛdantes cum medi/ co:⁊ quãu is inuiti ⁊ obiuctanteſ vincũt ſe vt aliquid aco niant.Quata auidita/ te ſani maioꝛa percepturi ſüt:vnde egri minoꝛa vix accipiunt. Sed vnde hoc fa ctum eſt: Quia oderant febꝛem ſuam:et cum medico cõcoꝛdauerunt:⁊ ſimul per ſeq uebantur febꝛem medicus ⁊ egrotus LCuũ ergo ⁊ nos talia dicimꝰ:nõ odimꝰni ſi febꝛes veſtras.ĩmo ĩ nobis ipᷣis ſermo dei febꝛes noſtras odit:cũ quo ↄcoꝛdare debetis.ſHã nos quid ſumꝰ niſi liberan di vobiſcum:ſanãdi vobiſcũ: Modo nõ me intuamini ſʒ ſermonẽ dei. Nolite ira ſci medicamẽto veſtro:non inueni enim aliud qua tranſirem. Ueni ad quintam choꝛdam homo.Qui tango pſalterium decem choꝛdarum.nunquid pꝛetermiſ/ ſurꝰ erã quintã: Immo aſſidue ꝑcuſſurꝰ Plutßni Punmnuinil ſamperantin chan poſtrte ts vr mechen Politeire vos ne Cauſa robt dicins. Kung adanallumne tuathbi Aunq ad ſemü meue ACqni do⸗ viralieſn hocila Det uekͤ jana quedol letppter am ſgeo rultvena cirſenenbin nonfaarrt an Gütdeo dn Wencde daeahd Ula deo echi coꝛdibybon Vbinonand tolio et. Lo⸗ 1filligz ſuamn Deuniurs ſeitdoleteu co ſel iyete⸗ ſueſchno ſadine medei lefncitn Chutſanmen uinanſene legtannn Oſtintenſn ſunumsbicns Peccntilygn dantmanper ictentoſ Plgrubg tedienn coinſtick ſlendus. onrch ag ſol c unnin nungigin nticrg umnbnictitn RWSU Pelsczſin hlnrilen unegealen Enletoclſe SNmnotſern Gnltketetſen etmndindion Cdgretinan ſcontirbmmure den Cbrwinne Giſecineivnt icaman dere nuiano poi vuntenämd oſus ctabigg ioꝛan bauntne neqh irni/ Pantesannl- biuctaneench .Orin aidin uuni ſiemoe Sw moehocti ſchen ſuamen Cunaſine OH nehicns teNs ivts u hn⸗ inondnt in'nſſlidem pſi Voton edei Polnen poninun en Neniagquinn nolllne Mitnunnn irgaii In ülla em̃ video iacere pene totũ genus humanũ:in illa video pluſ laboꝛare.Ip ſam percutiendo quid dico: Nolite me/ chari poſt vxoꝛes veſtras:quia non vul tis vt mechent᷑ poſt vos vxoꝛes veſtre. MNolite ire vos:qͥ eas ſeqͥ nõ vultis. Si⸗/ ne cauſa vos excuſari conamini.quãdo dicitis. Nunquid eo ad vxoꝛẽ alienam? ad ancillam meaʒ eo. Uis vt dicat vxoꝛ tua tibi. Nunquid eo ad virum alienuzz ad ſeruũ meũ eo.Dicis nõ ẽ vxoꝛ aliena ad quã vado. Nundqd vis dicat᷑ tibi:non eſt vir alienꝰad quẽ vado Abſit vt dicat hoc illa. Melius em̃ dolet te q; imitet᷑ te Illa em̃ caſta ⁊ ſancta femina ⁊ vere chꝛi iana que dolet foꝛnicantẽ virũ:⁊ nõ do let ꝓpter carnẽ ſed ꝓpter charitatẽ. NHõö ideo vult vt nõ facias:quia ⁊ ipſa non fa cit:ſed qꝛ tibi non expedit. Nã ſi ꝓpterea non facit vt tu nõ facias:ſi feceris faciet. Di aũt deo illud debeat:ſi chꝛiſto illud debeat qð tu exigis:⁊ ideo reddet qꝛ iu/ bet iſte.⁊ ſi foꝛnicat᷑ vir caſtitateʒ femina illa deo exhibet. Chꝛiſtꝰ em̃ loquitur in coꝛdibo bonarũ feminarũ:loquitur intꝰ vbi non audit vir:quia nec dignus eſt:ſi talis eſt. Loquit᷑ ergo ille interiꝰ ⁊ dicit. ⁊ filiaʒ ſuam cõſolat᷑ huiuſmodi verbis. De iniurijs viri tui toꝛquerꝭ:qð tibi em fecit dole:ſed ipᷣm noli imitari vt male fa cias ſed ipᷣe te imitet᷑ in bono. Nam in eo 7 male facit noli eũ putare caput tuum: ſe d time me deũ tuum. Nam ſi ⁊ in eo male facit caput eſt:⁊ ſecuturũ eſt coꝛpnſ caput ſuum:eunt ambo per pꝛecepſ. Ut gautẽ non ſequat᷑ malũ caput ſuum teneat ſe ad caput eccleſie chꝛiſtũ.huic debens caſtitatem ſuam. huic deferens honoꝛez ſuum:abſens ſit vir:pꝛeſens ſit vir:non peccat illa:quia nunq; eſt abſens cui de/ bet vt non peccet. Hec ergo fratres mei facite:vt poſſitis concoꝛdare cum aduer ſario. Nec amara ſunt q̃ dico:aut ſi ama ra ſunt curãt. Potio iſta ſi amara eſtac/ cipiatur:qꝛ in periculo ſunt viſcera ama ra bibatur. Meliuſ eſt modica amaritu do in faucibus:qᷓ; eternum toꝛmentũ in viſceribus. Mutate ergo vos:quicũc, non ſaciebatis hoc bonuʒ caſtitatis. J facite. Nolite dicere:non poteſt non fieri CCXLVI. Fedũ eſt fratres mei:turpe eſt: vt vir di/ cat non poſſe fieri qð facit femina. Sce/⸗ lus eſt vt vir dicat non poſſum.Oð po/ teſt ſemina vir non poteſt? Quid em̃.illa carnem non poꝛtat:pꝛioꝛ a ſerpente dece pta eſt. Caſte vxoꝛes veſtre oſtendũt vo bis fieri poſſe qdᷣ non vultis facere:⁊ di/⸗ citis fieri nõ poſſe. Sed foꝛte dices ideo illam facilius facere poſſe:quia multa il/⸗ li cuſtodia eſt legis pᷣceptum:diligentia maritalis:terroꝛ etiã legũ publicarũ:eſt „ — etiã verecundie ⁊ pudoꝛis illius magnũ munimentũ. Mlte cuſtodie ſaciũt femi/ nam caſtã:viꝛũ caſtũ faciat ipſa virilitas Nam ideo mulieri maioꝛ cuſtodia:quia maioꝛ infirmitas. Illa erubeſcit viro:tu non erubeſcis chꝛiſto. Tu liberioꝛ quia foꝛtioꝛ:quia facile vinciſ:ideo tibi cõmiſ ſus es. Super illam ⁊ diligentia viriꝛet terroꝛ legum:⁊ cõſuetudo moꝛum:⁊ ve/ recundia maioꝛ::⁊ deus ſuper te tantum deus. Inuenis enim facile pares viroo quibus non timeas erubeſcere:quia faci unt id multi.Et tanta eſt peruerſitas ge neris humani:vt aliquãdo metuendum ſit ne caſtus erubeſcat inter impudicos. Igeo non ceſſo tangere iſtam quintam choꝛdam pꝛopter ipſam peruerſam con ſuetudinem ⁊ labem totius vt dixi gene ris humani.Si qͥs inter vos faciat ho-/ micidium qð auertat deus:pellere eum vultis de patria:⁊ cõtinuo ſi fieri poteſft excludere.Si quis faciat furtum:odi ſtis illum:nec videre vultis. Si quis di cat falſum teſtimoniũ:abominamini nec vobis homo videt᷑. Si quis ↄcupiſcat alienas res:raptoꝛ ⁊ iniuſtus deputatur Si quis volutatur cum ancillis ſuis: gqmatur:blande accipitur:conuertuntur vulnera in ioca.Si quis aũt exiſtat quin dicat ſecaſtum:non facere adulteriũ:no- tum autem ſit ꝙ; non faciat:erubeſcit ac/ cedere ad illos non ſui ſimiles:ne inſul- tent:ne irrideant:ne dicant non eſſe virũ Ad hoc delapſa eſt humana peruerſitaſ vyt vir habeatur a libidine victus:et vir non habeatur victoꝛ libidinis. Trium/ phãtes exultãt ⁊ñ ſũt viri:iacẽt ꝓſtrati ⁊ viri ſũt Si ſpectareſ:ille tibi videret᷑ ſor tioꝛ qͥ iaceret ſõ beſtia q; qͥ ꝑimerʒ beſtia- 2ð 2 zqꝛ diſſimulatis a pugna interioꝛe · delectãt vos pugne exterioꝛes:ideo non vultis ꝑtinere ad canticũ nouũ:vbi dici tur. Qui docet manꝰ meas ad pᷣliũ:⁊ di/ gitos meos ad bellũ.Eſt em̃ bellũ qð ſe cũ agit hõ dimicãs contra ↄcupiſcẽtias malas:frenãs auariciã:elidẽs ſuꝑbiam: ſuffocans ambitionẽ:trucidãs libidinẽ. NHas pugnas facis in occulto:⁊ nõ vin/⸗ ceris ĩ aꝑto.Ad hoc docent᷑ manꝰ veſtre ad pᷣlium:⁊ digiti veſtri ad Reii eſt BGB in ſpectaculis veſtrꝭ. In illis ſpectacu lis nõ idẽ eſt venatoꝛ qð cythariſta.alið agit venatoꝛ:aliud cythariſta In ſpecta culo dei vnũ eſt. Tange eaſdẽ decẽ choꝛ/ das ⁊ feras occides:vtrũq; ſimul facis. Tangis pꝛimã choꝛdã q̃ colit᷑ vnꝰ deus cecidit beſtia ſuꝑſtitõis.Cang ſecũdã q̃ ñ accipiſ nomẽ dñi dei tui ĩ vanũ:cecidit beſtia erroꝛis nephãdaꝝ hereſũ q̃ id pu/ tauerũt Cangis terciã choꝛdã vbi ꝓ ſpe future quiet fac qͥcqͥd facis:interficitur crudelioꝛ ceterꝭ beſtijs amoꝛ ſeculi huiꝰ Pꝛopter em̃ amoꝛẽ ſeculi huiꝰ laboꝛant hoĩes in omibo negocijs.Tu aũt in oĩb⸗ boniſ oꝑibo tuis laboꝛa.nõ ꝓpter amoꝛẽ ſeculi huiꝰ:ſed ꝓpter requiẽ ſempiternã quã ꝓmittit deꝰ. Ulide quomodo vtuq; ſimul facis:⁊ choꝛdas tangis ⁊ beſtias occidis.id eſt ⁊ cythariſta es ⁊ venatoꝛ. Nõ vos delectãt talia ſpectacula vbi ñ ꝓmeremur oculos editoꝛis:ſʒ oculos re demptoꝛis. Honoꝛa patrẽ tuũ ⁊ matreʒ tuã:tangis quartã choꝛdã vt honoꝛẽ pa rentib deferas:cecidit beſtia impietatis PNõ mechaberis:tangis quintã choꝛdã cecidit beſtia libidinis. Hõ occides:tan gis ſextã choꝛdã:cecidit beſtia crudelita tis. Nõ furtũ facies:tangꝭ ſeptimã choꝛ dã:cecidit beſtia rapacitatis.õ falſũ te ſtimoniũ dices:tangis octauã choꝛdam cecidit beſtia falſitatj. Nõ ↄcupiſces vx oꝛẽ pximi tui:tangis nonã choꝛdã:ceci⸗ dit beſtia adulterine cogitatõnis.Aliud em̃ eſt nõ facere aliqͥd tale pᷣter vxoꝛẽ:ali ud nõ appetere alienã vxoꝛẽ. Ideo duo p̃cepta ſunt.nõ mechaberis:⁊ nõ ↄcupi ſces vxoꝛẽ ꝓximi tui. Nõ cõcupiſces r ꝓximi tui:ciangis decimã choꝛdã:cecidit beſtia cupiditatꝭ. Ita cadentibs omibuſ e decem choꝛdis beſtijs ſecurꝰ ⁊ innocẽs ĩ dei dilectone et humana ſocietate veꝛſaris:tangẽs choꝛ das decẽ q̊t beſtias occidis. Hã młta ca pita ſũt ſub iſtꝭ capitib. In ſingul choꝛ dis nõ ſingulas beſtias.ſʒ greges inter/ ficis beſtiaꝝ. Gic ergo canticũ nouũ cũ amoꝛe nõ cũ timoꝛe cantabis. HNoli dice re tibi qn foꝛte aliqͥd luxuriãter vis age/ re. Uxoꝛẽ nõ habeo.facere poſſũ qð vo/ lo.nõ em̃ poſt vxoꝛẽ meã pecco.Jã noſti pᷣciũ tuũ:iã noſti q̊ͥ accedis:quid mandu ces:qͥd bibas:ĩmo quẽ mãduces:quẽ bi bas. Abſtine te a foꝛnicatõibo. Ne foꝛte mihi dicas:ad ſoꝛnicẽ vado:ad meretri/ cem ꝑgo:ad ꝓſtitutã eo.nec illud pᷣceptũ violo qð dictũ eſt.nõ mechaberis:quia vxoꝛẽ nõdũ habeo:nec poſt illã aliqͥd fa/ ⸗Ber illud pᷣceptũ violo qð dictũ eſt. Nõ ↄcupiſces vxoꝛẽ ꝓximi tui.Qui ad publicã vado:in qð pᷣceptũ incurꝛo: Nõ inuenimꝰ choꝛdã quã tangamꝰ.nõ inue nimꝰ choꝛdã quo neruo ligemꝰ fugitiuũ iſtũ? Nõ fu giet: habet vñ liget᷑:ſed amet te. Nõ em̃ ligamentũ ſʒ oꝛnamentũ ĩ ip/ ſis decẽ choꝛdis inuenimꝰ.Decẽ em̃ pᷣee pta ad duo illa referunt᷑:ſicuti audiuimꝰ vt diligamꝰ deũ ⁊ ꝓximuʒ:⁊ duo illa ad vnũ illud. Unũ eſt autẽ qð tibi fieri non vis alij ne fecerꝭ.ibi cõtinent᷑ decẽ:ibi cõ tinen? duo Sed dicis. urtum ſi ficiam id facio quod pati nolo. Si occidam id facio qð ab altero pati nolo. Si parenti bus meis honoꝛẽ non deferã qñ volo vt deferat᷑ mihi a filijſ:id facio qð pati nolo Si ſim mechꝰ ⁊ aliqͥq tale molia::id fa / cio qð pati nolo. Nã ſi qͥ interroget᷑ dicit nolo vt vxoꝛ mea aliqd tale faciat. Si cõcupiſco vxoꝛẽ ꝓximi mei:nolo quiſq; 2cupiſcat meã: id facio qð pati nolo Cũ vᷣo ad meretricẽ eo:cui facio qð pati no/ loꝛqð grauiꝰ eſt ipi deo. Intelligat ſan/ ctitas veſtra.etenim qð fieri tibi nõ vis alij ne fecer::ad duo pᷣcepta ꝑtinet. Quo modo ꝑtinet ad duo pcepta.ſi bomini iñj feceris qðᷣ pati nõ vis ab hoĩe:td pxi⸗· mi pᷣceptũ ꝑtinet:ad dilectõnẽ ꝓximi:ad ſeptẽ coꝛdas. Si aũt qð nõ vis pati ab hoiĩe:ipᷣi deo vis facere:qͥd eſt ̊ nõ facdcis alteri qd pati nõ vis: Charioꝛ fact eſt ti bi bõ q; deꝰ: Ergo qũo facio ĩqͥs ipi do Cormnhi codeotgece iniunüqui buläpictien dommotua m. fam tuuner gens igul citcötunclii tucoꝛripioin entus Abidi oꝛemnacceſit nihil tciſtug gioplibidine imnagine viol tibi vtlleſite bernat ad vn eñ inciger ſe ſmclgeoonia aabiſitwole nschiulichͤe Nuwscou orddde ſcins aeten tati vobis: nitccoꝛrüpen nat: Hony fumpis dor go patinoͤr nickleſen becat hoin fugitioꝛuzegt dednocerino Goffencis intelli ſis Geipſhdon Nles ytſer ummelioꝛid ſkurterſe Gulrtci ſguo ſede ſeuns tu dofgesden naefi Unent dei tate egoip⸗ cm nong⸗ Uumeſtote hebapl iln igere ideizi⸗ alnenh Aclis fintte gſngl) Waannänmie mnndig lide Grmniter i, nagepoſüiczed Wheco Ninoſ useninnn Micebaihi edulnoend dcorintici nerhedeist necpoſtiliſit jrologöden prini mi ſa cpcäinanm noligen ſgi nligeeunm —, 4 SSS ☛ = — — — — immmi ,, in OMrafſe tintno danl uticöthiſeinmn 1s. umn iun o Gimind inolobrnl Hciogt und tale nolriſf ginmnogthil tle tun meinobe nnt ran/ ahito is nn Oun enübonminn hoie⸗ o öneprinmn girte Ft cuipiin oꝛrumpis teipᷣm. Et vnde iniuriã fa/ cio deo:qꝛ coꝛrũpo meip[ʒ: Uñ tibi facit iniuriã qui voluerit foꝛte lapidare tuã ta bulã pictã:in qua tabula imago tua eſt ĩ domo tua inaniter poſita ad vanũ hono rem tuũ:nec ſentiens nec loquẽs nec vi / dens. Si quis illã lapidet nõne in te fa/ cit cõtumeliã: Cũ vᷣo imaginẽ dei qð es tu coꝛrũpis in te ꝑ foꝛnicatões ⁊ ꝑ difflu entias libidinis:attedis qꝛ ad nulliꝰ vx oꝛem acceſſiſti:attẽdis qꝛ poſt vxoꝛẽ tuã nihil feciſti:qꝛ vxoꝛẽ nõ habes:⁊ nõ attẽ dis ꝑ libidines illicitas foꝛnicatõis cuiꝰ imaginẽ violaſti. Poſtremo deꝰqͥ ſcit qd tibi vtile ſit:qͥ vere nõ ſic ſuos ſeruos gu bernat ad vtilitatẽ illoꝝ:nõ ad ſuã.Nõ em̃ indiget ſeruis q̃ſi ad adiutoꝛiũ:ſʒ tu indiges dñi auxilio. Ipᷣe ergo dñs qͥ ſcit qd tibi ſit vtile:vxoꝛẽ ↄceſſit nihil ampli us:h̊ iuſſit:hᷣ pᷣcepit:ne per illicitas volu ptates coꝛruat templũ eiꝰ qð eſſe cepiſti Nunqͥd h̊ ego dico? Apłm audite.Ne/ ſcitis qꝛ templũ dei eſtiſ:⁊ ſpũs dei habi tat ĩ vobis: Si qs templũ dei coꝛrupe/ rit: coꝛrũpet illũ deus. Uidetis qũo mi/ nat᷑: HNon vis coꝛrũpi domũ tuã:q̃re coꝛ rumpis domũ dei? Certe nõ facis alicui qð pati nõ vis:Hõ eſt &ua euadat᷑.Te net ille qͥ ſe teneri nõ putabat.Om̃ia em̃ peccata hoĩm:aut ad coꝛruptelã ꝑtinent flagitioꝛuʒ:aut ad facinoꝛa nocendi.Oꝛ deo noceri nõ pᷣt in facinoꝛibo:in flagitijſ eũ offendis:in coꝛruptelis illũ offendis: in te illi facis iniuria. Facis em̃ iniuriaʒ gfe ipſiꝰ:domo ipſiꝰ. Seruũ ſi haberes velles vt ſeruiret tibi ſeruꝰ tuus.Serui tu melioꝛi dño deo. Beruũ tuũ nõ tu fe ciſti:⁊ te ⁊ ſeruũ tuũ ille fecit Ulis vt tibi ſeruiat cũ quo factꝰes:⁊ nõ vis ſeruire ei a quo factꝰ es.Ergo cũ vis vt ſeruiat ti bi ſeruus tuꝰ hõ ⁊ tu nõ vis ſeruire dño deo.facis deo qdð tu pati non vis.Ergo illud vnũ pᷣceptũ ↄtinet duo.illa duo cõ tinent decẽ:illa decẽ ↄtinẽt om̃ia.Can/ tate ergo in pſalterio decẽ choꝛdaꝝ canti cum nouũ. Ut aũt cantetis canticũ no/ uum:eſtote holes noui Diligite iuſticiã habet pulcritudinẽ ſuã. Ideo nõ vultis illaz videre:qꝛ aliud amatis. Nã ſi aliud nõ amaretis:eã vtiq; videretis Quare il ⸗ l 4 — LʒʒS CcxLVI. lanm videtiſ qñ illã exigit: illã exigis qre laudas fidẽ qñ illaʒ exigis de ſeruo tuo? Nuã pulcra res eſt fides:ſʒ tũc pulcra ẽ qñ ð ſeruo exigit᷑:tũc videt᷑ qñ ab altero expetit᷑:qũ de te exigit᷑ nõ videt᷑. Auꝝ vi des:fidẽ non vides: Sicut lucet auꝝ ad oculos coꝛꝑis :ſic lucet fides ad oculos coꝛdiſ.Aperis ad illã oculos coꝛdis:qñ vis vt exhibeat illã tibi ſeruꝰ tuꝰ. Si ti⸗/ bi illã echibuerit laudas ſeruũ tuũ:⁊ pᷣdi cas eũ ⁊ dicis. Pꝛeclaꝝ ſeruũ habeo:ma gonum ſeruũ habeo:ſidelẽ ſeruuʒ habeo. Dð laudas in fuo nõ exhibes dño:⁊ eo ſceleratiꝰ:qꝛ vis vt melioꝛẽ tu habeaſ ſer uum q; te deꝰ Jubet de ſeruo tuo vt bo nus ſit erga te:quo iubet vxoꝛi tue:vt ſi tu mechaberis nõ mechet᷑. Sic iubet ſeruo tuo vt ⁊ ſi tu nõ ſeruis deo:ſuiat ti bi. Sʒ H̊ totũ vide: vt ad monitionẽ tuã valeat:nõ ad pemiciẽ tuã Etenĩ ſeruꝰ il/ leꝙ tibi ſeruit indigno digne id eſt ꝙ in/ digno tibi bñ ſeruit:⁊ fideliter ſeruit:et pure te diligit: deo debet: nõ tibi. Nuſtu ſt ꝛ tu attẽdas: qꝛ ſub dũo es ad que et ille attẽdit vt ſeruiat tibi. Imple qð di ctum eſt. qð tibi ſieri nõ vis:alij ne fecer Sʒ ipm alij cũ diciſ: vtrũq; attẽde ⁊ ꝓxi mũ ⁊ deũ.Canta in pſalterio decẽ choꝛ/ darũ:canta canticũ nouũ.ↄcoꝛda cũ ſer/ mone dei:cũ eſt tecũ in via.Cõcoꝛda cuʒ aduerſario tuo cito:ne cũ diſcoꝛdia veni as ante iudicẽ. Si facis qd audis ↄcon/ daſti cũ eo.ſiaũt nõ facis rixaris cum eo ⁊ nõdũ cõpoſuiſti quouſq; faciaſ Ilt au tẽ ↄcoꝛdetis abſtiete vos a deteſtabilib⸗ coꝛruptel: ⁊ a deteſtabilibo inqͥ ſitõnibo:a machematiq: ab aruſpicibi:a ſoꝛtilegis: ab auguribo:a ſacrilegijs: abſtinete vos q;tũ poteſtꝭ a nugatoꝛijſ ſpectacul Si q̃ delectatões ſeculi ſubꝛepũt in aĩa:exerce te vos ĩ miſcdia:exercete vos ĩ elemoſi/ nis: in ieiunijs:in oꝛõibo. His em̃ purgã tur quotidiana peccata:que nõ poſſunt niſi ſubꝛipere in animã ꝓpter fragilitatẽ humanã. Noli illa cõtemnere qꝛ minoꝛa ſunt:ſed time qꝛ plura ſunt.Attẽdite fra tres mei minuta ſũt:nõ ſunt magna.Nõ eſt beſtia quaſi leo:vt vno moꝛſu guttur frangat:ſed beſtie plerũq; minute multe necant.Bi ꝓijciat᷑ quiſq; ĩ toci pulicſo e decem choꝛdis plenũ:nunqͥd nõ moꝛit᷑ ibi: Nõ ſunt qui dem maioꝛes:ſed infirma eſt natura hu/ mana:q etiã minutiſſimis beſtijs interi/ mi poteſt. Sic ⁊ modica peccata attẽdi/ tis qꝛ modica ſunt: cauete qꝛ plura ſunt. Nuã minutiſſima ſunt grana arene.SDi arene ampliꝰ in naui mittat᷑:mergit illaʒ vt pereat.Quã minute ſũt gutte plunie HNõne flumina implẽt ⁊ domos deiſciũt Ergo iſta nolite cõtemnere. Sʒ dicturi eſtis. Et qͥs pᷣt ſine iſtis: Ne hoc dicereſ q̃ habere nemo pᷣt.deꝰ mificoꝛs videns noſtrã fragilitatẽ poſuit cõtra remedia. Oue ſũt remedia:elemoſinaꝝ:ieiunioꝛũ ⁊ oꝛationũ.ipᷣa ſunt tria. Ut aũt veꝝ di/ cas in oꝛõne ꝑfecte implẽde ſũt elemoſi/⸗ ne. Oue ſüt ꝑfecte elemoſine? Ut exqᷣ ti/⸗ bi abundat des ei qͥ nõ habet:⁊ q̊ te ledit aliquis ignoſcas illi. Sʒ ne putetis fra/ tres qꝛ faciẽda ſunt quotidie adulteria: ⁊ elemoſinis quotidianis mundãda ſũt. Ad illa ſcelera maioꝛa nõ ſufficiũt quoti diane elemoſine vt ea mundẽt. Aliud eſt vbi mutes vitã:aliud eſt vbi tolereſ vitã Illa mutãda eſt. Si mechꝰ eras:noli eeſ.· ſe mechꝰ. Si foꝛnicatoꝛ eras:noli foꝛni/ cari. Si homicida:noli homicida eſſe. Si ibas ad mathematicuʒ: ⁊ ad ceteras peſtes ſacrilegas:iã deſine.Arbitrar h?* niſi fieri deſinãt quotidianis elemoſinis poſſe mũdari? Illa dico quotidiana pec cata:q̃ aut ꝑ linguã facile cõmittunt᷑:vt eſt verbũ duꝝ:aut cũ labit᷑ aliqs in riſuʒ immoderatũ:aut ĩ hmõi nugas qtidia/ nas. In ipᷣis ↄceſſis peccata ſunt.Cũ ip ſa vxoꝛe ſi excedit᷑ cumbendi modꝰ pꝛo creandis liberis debitꝰ:iã peccatũ ẽ.Ad h̊ eĩ ducit᷑ vxoꝛ:id etiã tabule ĩdicãt vbi ſcribit᷑ liberoꝝ pcreandoꝝ cauſa.Oñ tu vyti vxoꝛe ampliꝰ q; neceſſitas ꝓcreando rũ liberoꝝ cogit volueris:iã peccatũ eſt. Et ipᷣa talig peccata quotidiane elemoſi ne mũdãt. In ipᷣis alimẽtis q̃ vtiq; ↄceſ/ ſa ſunt. ſi foꝛte excedis modũ ⁊ ampliꝰac cipis qᷓ; neceſſe eſt peccas.Quotidiana ſunt iſta q̃ dico:ſed tamẽ peccata ſunt et nõ leuia quia plura.Quia vero quotidi ꝗqna ⁊ plurima:timẽda eſt ruina multitu dinis:⁊ ſi nõ magnitudinis.Talia pẽta dimittimꝰ fratres quotidianis elemoſp/ nis poſſe mundari Sʒ facite elemoſinaſ 2 nolite ceſſare.Attẽdite vitã veſtrã quo tidianã ipſis peccatis ſcaturientẽ minu/ tis ipᷣis dico.Et cũ facis elemoſinã non ſupꝑbe facias:nec ſic oꝛes quẽadmodũ il/ le phariſeꝰ. Sʒ tamẽ qͥd ibi dixit.Jeiu / no bis in ſabbato:decimas do oĩm que/ cunq; poſſideo:⁊ nõdũ fuſus erat ſãguiſ dñi.Tantũ /ꝓ nobis pꝛeciũ accepimus æ? ſaltim nec tantũ erogamꝰ q;tũ phariſeꝰ. Et habes alio loco aperte dicentẽ dñm MNiſi abundauerit iuſticia veſtra plus q; ſcribaꝝ ⁊ phariſeoꝝ:nõ intrabitis in re/ gnum celoꝝ.Ergo illi dant decimas:tu ſi centeſima dederis aliqͥd magnũ te feciſ ſe gloriaris. Attedis em quid ali nõ fa/ ciat:nõ quid te iubeat facere deꝰ. Meti/ ris te de comꝑatõe peioꝛis:nõ de iuſſio/ ne melioꝛis Hõ quia ille nihil facit:ideo tu magnũ aliqͥd facis:ſʒ qꝛ gaudet᷑ ad q dam minima opa veſtra:qꝛ tanta eſt ſteri litas veſtra vt ad modica gaudeat᷑. Qua ſi ſecuri vobis blãdimini de minimis ele moſinaꝝ graniſ: ⁊ aceruos obliuiſcimini peccatoꝝ. Pꝛotuliſti foꝛte neſcio d par uum:qð aliꝰ aut nõ habuit:aut nõ/ꝓtu/⸗ lit cũ haberet. Noli attẽdere poſt te s ñ faciat:ſed qͥd te iubeat deꝰ facere. Poſtre mo quare iſtis affectõibo ſecularibo non vobis ſufficiũt quos pᷣceſſiſtis:ſed vultẽ eſſe diuiteſ: eqles ditioꝛibs vobis? Nõ at tenditis quãtos pauperioꝛes trãſcendi/ tis? Vincere vultis ditioꝛes. Sʒ in ele/ moſynis habet᷑ modꝰ. Hic dicit:iã quo uſq; facio?⁊ illic nõ dicit᷑:.quãtiſ diuitib⸗ ditioꝛ ſũ? Nõ attendunt᷑ egeſtates innu/ merabiliũ mendicoꝝ. Nõ reſt piciunt᷑ po tim ille phariſeꝰ qͥ oĩm qᷓ poſſidebat deci mas dabat. Noli parcere theſaur cadu cis:theſauris vanis. Noli ſub imagine pietat augere pecuniã. Filijs meis fuo Magna excuſatio:filijs meis ſeruo. Ui deamꝰ. Seruat tibi pater tuꝰ: ſeruas tu filijs tuis.filij tui filijs ſuis:⁊ ſic ꝑ om̃es ⁊ nullꝰ facturꝰ eſt pᷣcepta dei · Quare nõ ſterioꝛes młtitudines paupeꝝ. Sʒ pau citas pᷣcedentiũ diuitũ ante oculos poni tur. Eur in ope bono nõ attendit᷑ ille ʒa/ cheus:qͥ dimidiũ reꝝ ſuaꝝ dedit pauꝑi/ bus?: Sʒ optare cogimur vt attẽdat᷑ ſal llipoti'in hilotuite ſactipſep⸗ meliscönnin ; entonin, minesnnli luntnomne ſippeſſto⸗ ppteranna geſcpleruü Ouure noſ⸗ ſnis. Coͤting pterflios leſni Ou linatabani deqd lliſen pcaſitoade lothck adiömenpe⸗ weneeisic Wrsdde Ados retllener O ſides n Ouici: ſennbas. parteflijn gioemo⸗ hocſtemoꝛn lſt:piit filt ceſt ſßcce afliüwü lis pareſai lum Poc tem. Theſn Siogt tnsihcclon giſtmiſins pbißtoiren epoſfli ioniscin W ſigonet cheſbe chgücff riſunt hoi gönlite ht voni Nesinemii e bideet n mgs doing, fſisenig, Reriügcogpenn m Ziügyni Penedicnedin ticn ehnelng wöimbidi Aiddmgüri nquidn töͤ erde⸗ Den nng,oe iiſio Menibuande ge Cudetgi/ rgtumnckte agndei u nidenitin nosohlininn boboiratnig midoe otrt A han den nölnorhn iuſtri ininthe in pensfini/ is Glt Hirdarüͤe ignin nuin kegtkntonnt girehhicok nuper G eonl, 6mmlilin “ tmmidnt ſicchere eheſnne Uiſud ina Flüontin nes n N, j⸗ is co., Ouan/ — — „SM — —.— = illi potiꝰ impẽdis om̃ia qui te fecit ex ni hilo? Qui te fecit:ipᷣe te paſcit.Ex his q̃ fecit ipſe:paſcit ⁊ fios tuos. Neq; enim meliꝰ cõmittis filio tuo patrimoniũ tuũ q́; creatoꝛi tuo.Et mentiunt᷑ quidẽ ho/ mines:mala eſt auaricia. Palliare ſe vo/ lunt nomine pietatis ⁊ dealbare:vt qua ſi ꝓpter filios videant᷑ ſeruare hoĩes:qð ꝓpter auariciã ſeruant. Nã vt noueritis qꝛ ſic plerũq; cõtingit.Dicit᷑ de quodã. Huaſe nõ lacit elemoſynã:qꝛ fuat filijs uis. Cõtingit vt amittat vnũ. Gi pꝛo/ pter filios ſeruabat:mittat poſt illũ par/ tẽ ſuã.Quare illã tenet in ſaculo:⁊ illũ re lint ab animo.Redde illi qð ſuũ eſt.red de qð illi ſeruabas. Moꝛtuꝰ eſt inùt:ſed pceſſit ad deũ:pars ipᷣiꝰ debet᷑ pauꝑib. Illi debet᷑ ad queʒ ꝑꝛexit.chꝛiſto debet᷑: ad ipᷣm em̃ ꝑꝛexit:⁊ ille dixit.Qui vni ex minimis iſtꝭ fecit:mihi fecit.Et qͥ vni ex minimis iſtis nõ fecit:mihi nõ ſecit. Sʒ qͥd dicis: SGeruo fratrib ipſiꝰ.Si viue ret ille:ñ erat cũ ſuis fratribb diuiſurus: O ſides moꝛtua:moꝛtuꝰ eſt em̃ filꝰ tuꝰ. Quicqd dicas moꝛtuo debes qð viuo ſeruabas. Moꝛtuꝰ eſt filiuſ meus:ſed tñ partẽ ſfilij mei ſeruo fratribo ipſiꝰ Si cre dis qꝛ moꝛtuꝰ eſt:ſi ꝓ illo chꝛiſtꝰ moꝛtuꝰ nõ eſt:wmoꝛtuꝰ eſt ipᷣe.Si autẽ in te fides eſt: viuit filiꝰ tuꝰ. Uiuit pꝛoꝛſus non de ceſſit ſed pᷣceſſit.Qua fronte venturꝰ es ad filiũ tuũ qͥ pᷣceſſit:cui pᷣcedenti nõ mit tis partẽ ſuã in celũ:vn nõ pᷣt mitti in ce lum: Poteſt ꝓꝛſus.Audi ipᷣm dñm dicẽ tem. Theſauriſate vobis theſauros ĩ ce lo. Di ergo ille theſaurꝰmeliꝰ eſt cuſtodi tus in celo:nunqd tunc mittendꝰ eſt filio qñ ſi miſſus fuerit nõ ꝑibit:Cenebit᷑ hic vbißp̃t ꝑire:nõ mittit᷑ illuc vbi chꝛiſtꝰ eſt cuſtos.Certe ea q̃ hic tenes ⁊ nõ vis mit tere poſt filiũ tuũ:quibo cõmendas acto ribo tuis cõmendas illiꝰpartẽ qͥ pᷣceſſit:⁊ chꝛiſto nõ cõmendas ad quẽ pᷣceſſit:An idoneꝰ eſt tibi ꝓcuratoꝛ tuꝰ:minꝰ idoneꝰ chꝛiſtꝰ? Tlidetis fratres qꝛ mendaciũ eſt qð dicũt hoĩes. Filijs meis ſeruo Mẽ/ daciũ eſt fratres mei:mendaciũ eſt.Aua/ ri ſunt hoĩes.vel ſi certe cogant᷑ cõfiteri qð nolũt:cũ erubeſcũt tacere qð ſũt:fun/ dant vomãt in cõfeſſione qð poꝛtãt.Pe/⸗ cCCXLVIII. ctus pᷣmitur crapula iniqͥtatis:euomat eã cõfeſſio:ſed nõ canino moꝛe redeat᷑ ad vomitũ.Eſtote chꝛiſtiani. Ualde paruzʒ eſt vocari chꝛiſtianꝰ. Quãta donatis ve natoꝛib:quãta turpibo ꝑſonis:donatis eis qui vos occidũt. Per ipᷣas em̃ exhi/ bitiones voluptatũ interficiũt aias ve/ ſtras: ⁊ inſanitis qs plus donet.Si inſa niretis qͥs plus ſeruet nõ eſſetis ferendi: quis plus ſeruet inſanire auaricie eſt:qͥd plus donet inſanire ꝓfuſionis eſt. Nec auaꝝ te de? nec ꝓfuſum vult:collocare te vult q̃ habes:nõ /ꝓijcere.Certatis quis vincat in peius:nõ datis operã quis ſit melioꝛ:atq; vtinã nõ daretiſ:qͥs ſit peioꝛ Et dicitis chꝛiſtiani ſumꝰ ad fauoꝛẽ po/ puli ꝓijcitis res veſtras.Ecce nõ iubet chꝛiſtꝰ. Rogat chꝛiſtꝰ:eget chꝛiſtꝰ. Eſu/ riui dicit chꝛiſtꝰ:⁊ nõ dediſtis mihi man ducare.egere voluit ꝓpter te.vt haberes vbi ſeminares que dedit vt meteres vi/ tam eternã. Nolite pigri eſſe:⁊ male ſecu ri:moꝛes emẽdate:peccata redimite:⁊ cũ hec feceritiſ:deo gratias agite a q̊ accepi ſtis bñ viuere.Et ſic ei gras agite vt nõ inſultetis his qͥ nõdũ bñ viuũt.Bʒ eos ipᷣos moꝛib veſtris hoꝛtemini. Hec faci endo habetis ꝑfectã q;tũ ĩ hac vita pᷣt in ſticia.Cõuerſantes ĩ bonis oꝑib:in oꝛa tionibo:in ieiunijs:⁊ ĩ elemoſynis ꝓpter minuta peccata:⁊ abſtinẽdo vos ab illis magnis pctis ↄcoꝛdatis cũ gaduerſario: ⁊ ſecuri dicitꝭ ĩ oꝛõne.Dimitte nobis de bita noſtra:ſic ⁊ nos dimittimꝰ debitoꝛi bus nr̃is. Habetis em̃ qð q̊tidie vobis dimittat᷑:qui habetꝭ ꝙ q̊tidie dimittatis BGic ambulãdo ſecuri ĩ via nõ timebis latrocinia diaboli:qꝛ chꝛiſtꝰ viã ⁊ ſtratã magnã ſeipᷣm fecit:perducit ad patriam Omis ibi ſecuritas:oĩs quies:vbi ⁊ ip⸗/ ſa miſericoꝛdie oꝑa ceſſabũt:qꝛ nulla ibi erit indigentia miſeroꝝ.Erit ergo üllud ſabbatũ ſabbatoꝝ:vt qð hic deſideramꝰ ibi iueniamꝰ? HAmen. ¶ Explicit liber beati Auguſtini de de cem choꝛdis. ð O2 BGBiz ipſi infelic ¶ Sermo ſancti auguſtini de ebꝛietate. Requenter Ccöcchharitatẽ veſtrã fratres chariſſimi paterna pie/ tate admonui:vt ebꝛieta tis malũ tancq; inferni fo neam vitare deberetis. es ebꝛioſi:qũ ſe nimio vi⸗ Ino ingurgitãt:deridẽt ⁊ vituꝑant eos qͥ rationabiliter h̊ tantũ qð ſufficit bibere volũt: dicẽtes eis. Erubeſcite ⁊ verecun dũ ſit vobis:qꝛ nõ poteſtis bibere q;tuʒ nos.Dicũt em eos nõ eſſe viros. Et vi⸗/ dete miſeriã ebꝛioſoꝝ. Se dicũt viros q inhoneſti ĩ ebꝛietatis cloaca iacẽt:⁊ illoſ dicũt nõ eſſe viros:qͥ honeſti ⁊ ſobꝛij ſtãt WHemo dicat frẽs chariſſimi ꝙ in iſtis tẽ poꝛibo martyres nõ ſint.Quotidie mar/ tires ſũt. Martir em̃ teſt interpᷣtat᷑.Qui cũq; &̊ p vᷣitate teſtimoniũ dederit:⁊ oẽs cauſas cũ iuſticia iud icauerit:qcqd ꝓ te/ ſtimonio veritat vel iuſticie ꝓtulerit:to/ tũ ei dñs ꝓ martirio cõputabit. At ſi ille à ebꝛietati reſiſtit:ſi cũ dei adiutoꝛio ꝑſe nerare voluerit: ⁊ p ipᷣa re aliqs ꝑtulerit tribulatões:oĩa el dñs ad martirij gloꝛi am cõputabit. Uelim nũc ſcire frẽs cha riſſimi:quicũq; dñs ples ſeruos habʒ:ſi vel vnũ ex illis velit fieri ebꝛioſũ:⁊ deuſ habeat ebꝛioſu? Ideo em̃ frẽs tãta infeli citate ſe inebꝛiãt hoĩes:qꝛ putãt ebꝛieta⸗/ tẽ aut paruũ aut nuliũ eſſe peccatũ. Sʒ pꝓ iſta ignoꝛãtia maxime ſacerdotes ĩ die iudicij reddituri ſũt rationẽ:ſi cõmiſſis ſibi ppłis ꝗ vel quãta mala de ebꝛietate naſcunt᷑ aſſidue noluerint pᷣdicare.Oui aũt credit paruũ eſſe petm̃:ſi ſe nõ emen dauerit:⁊ ꝓ ipᷣa ebꝛietate pñiaʒ nõ egerit cũ adulteris ⁊ homicidis eterna illũ pe/ na ſine remedio cruciabit:fſᷣm illud qð ip ſi bñ noſtis beatũ apłm pᷣdicaſſe. Heq; inq; t foꝛnicari:neq; idolis ſeruiẽtes:ne/ q; molles:neq; maſculoꝝ ↄcubitoꝛes:ne q; auari:neq; adulteri:neq; ebꝛioſi fgnũ dei poſſidebũt. VUidete ebꝛioſos cũ pᷣdi/ ctis vitijs iungi. Et ideo diffiniat ⁊ deli beret vnuſquiſq; apud ſe ebꝛietatẽ gra/ ue eſſe peccatum:⁊ tunc aut nunq;:aut difficile eum ebꝛietas poterit ſuperare: ſi regnũ dei poſſidebũt. MDe ebꝛietate cũ em̃ nõ ſolũ ĩ futuro ſeculo ppter ebꝛie tatẽ toꝛqndi ſint hoĩes:ſup ĩ pᷣſenti ꝑ ipᷣam ebꝛietatẽ multis frequẽter infirmitatib⸗ fatigant᷑:⁊ B qͥdẽ nõ ſolũ laicis:ſʒ etiã cle ricis:qð peiꝰeſt. Multi ſũt ⁊ maioꝛis oꝛ dinis clerici:qͥ cũ alijs ſobꝛietatꝭ bonum deberẽt ingiter pᷣdicare:nõ ſolũ h̊ nõ faci unt:ſʒ etiã ſe ⁊ alios inebꝛiare nõ erube/ ſcũt nec metuũt. Sʒ agnoſcãt ⁊ doleant quicũq; tales ſũt.Et q nolũt ſe emẽdare 2p ſe ⁊ ꝓ alijs neceſſe eſt eterna ſupplicia ſuſtinere. Illud vᷣo qle eſt: ꝙ iã traſacto ↄuiuio ⁊ cõpleta ſiti:cũ ampliꝰ bibereñ poſſũt nec debeãt:tũc qꝛ nouelli ⁊ qſi ip̃a hoꝛa ſupueniãt:diuerſis noĩbo incipiũt bibere:nõ ſolũ viuoꝝ hoĩm:ſʒ ⁊ angelo/ rũ ⁊ reliquoꝝ antiquoꝝ ſi anctoꝝ:eſtimã tes ꝙ maximũ illis honoꝛẽ impẽdãt:ſi ſe in illoꝝ noib nimia ebꝛietate ſepelit:ig noꝛãtes ꝙ nullꝰ tã grauẽ iniuria ſanctis angel ⁊ ſctis hoĩb agnoſcit᷑ irrogare q; illi qͥ ĩ eoꝝ noĩbo bibẽdo ꝑ ebꝛietatẽ ſuas aĩias ꝓbant᷑ occidere Sũt em̃ alià ꝗ ſola hac de cauſa aliqᷓ ſalſa cibaria ſibi oꝛdi/ nant fieri:vt ꝑ ipᷣaz ſe alſitudinem nimia ſe poſſint ebꝛietate obꝛuere. Hoc em̃ qdeʒ ſi pagani ignoꝛãter faciũt:nec mirãdũ eſt nec nimis dolẽdũ:qꝛ ⁊ ĩ deo ſpẽ ñ habẽt: ⁊ antiquã parẽtũ ſuoꝝ ↄſuetudinẽ fuãt. Chꝛiſtiani vo q̊s deꝰ ð tenebꝛis eduxit ad lucẽ:ð moꝛte vocauit ad vitã:qbo oẽs ſcripture clamãt ebꝛietatẽ fugere:ſobꝛie/ tatẽ diligere:q̃re turpiſſimas illoꝝ ebꝛie/ tates imitant᷑:de q̊ꝝ ꝑfidia liberari ꝑ dei gratiã meruerũt:? Et ideo rogo:⁊ per tre mendũ diẽ iudicij vos adiuꝛo:vt q;tum poteſti:ebꝛietat malũ auxiliãte dño fu/ giatis:⁊ iã vobis incipiat verecũdũ eſſe: p hucuſqʒ gẽtib ⁊ paganis ĩ ebꝛietatis turpitudĩe vos voluiſtis ſiles exhibere Et ideo qꝛ deo ꝓpicio ill diſſiles eſt ĩ fi/ de:ſiles eſſe ĩ ebꝛietate nõ debetis. Oue etiã ſi reliqᷓ pẽta chꝛiſtiani ñ admittãt:ſo la ea ſi frequẽs fuerit ebꝛietas:⁊ emẽda/ tio ac penitẽtia nõ ſubueniat:in inferno pcipitat:ſᷣm id qð iã dictũ eſt.neq; ebꝛio z3 dicet aliqᷣs. Ego regnũ dei nolo:eternã tm̃ requiẽ de ſidero. Nemo ſe decipiat frẽs. Duo eĩ lo ca ſunt.⁊ terciꝰnõ eſt viſꝰ Qui cũ chꝛiſto fognatenn dubitato oihehi lcituaine bſoluo/ teraualfe Plere roln üͤtotiſſ. ſine rlon Erpli bꝛietate. celisſ catis:l calami vleox. ſunayt picitys lio niſi⸗ loqpoſſe ſelices t⸗ Wide Rcupit hosfhi golaf beſate: mornes lanone⸗ ſeccte tenoge ſnnen vel ſoi⸗ ibeter⸗ ton epehte fekgeo hablen Z ſlnn Miene ben vue höenhe Wirt doen wüͤtſeenitnr Leuſoelan einiunie Miee opeo⸗ Nee Nece 8 1 4 V 1 U . Hütcma abeniſ —1) bovus,. NMers tms ann 4 EIN C A 1 rtithes Eincrri usdortnd lbong wetN rorxtihlan liſtedo⸗ ven ik⸗ gichns ſackit⸗ Ges Oe ndmittir⸗ noteit- rininn neh dinnlih ,uede (Fo. cCCxLN. Hbal⸗ abſq; vlla dubitatõe peribit.Ego ſrẽs chariſſimi: 4 regnare nõ meruit:cũ d du he huiliter ⁊ cũ grãdi charitate ꝓ ſol licitudine paterna cõmoneo:apud deuʒ abſoluo oſciẽtiã meã.Qui vero me libz ter audire:⁊ fideliter qð ei pᷣdictũ eſt im/ plere voluerit:habebit pᷣmiũ eternũ:qui aũt ↄtẽpſerit:timeat ne eternũ neceſſe ſit ſine vllo fine ſuſtinere ſuppliciũ Explicit ſermo ſancti Auguſtini de ebꝛietate. Wncipit tractatꝰ ſancti Auguſtini de yanitate huiꝰ ſeculi. NRehac vita poſiti fratres ita agite:vt cũ hinc migrauerit:⁊ ca⸗/ ro veſtra a vermib ceꝑit deuoꝛari ĩ ſepulcro:aĩima 0 onis oꝑibo cũ ſanct oĩb letet᷑ in celis. Retrahat vos a malis oꝑibo vł pec catis:interitꝰ eoꝝ q̊s pᷣmiſiſtis.Attẽdite calamitates:cõſiderate diuitũ ſepulcra: vył eoꝝ qͥ ante pauca tꝑa vobiſcũ erãt:qͥd ſunt:vłqͥd fuerũt:vł qͥd eis diuitie ⁊ cu/ piditas ſeculi pꝛofuerint.Ecce nihil ex eis niſi ſoli cineres remãſerũt:qͥ ſi modo loqͥ poſſent hec vobis dicerẽt. Ut qͥd in felices tĩ ꝓ ſeculi vanitate diſcurritis? t qͥd vos criminib ⁊ vicijs repletis: õſiderate oſſa nr̃a:⁊ vł ſic vobis hoꝛre at cupiditas ⁊ mifia veſtra.Qõð vos eſtꝭ nos fuimꝰ:⁊ qdᷣ nos ſumꝰ vos eritꝭ. Ita q; oĩa frẽs chariſſimi ſolicita ↄſideratõe pẽſate:⁊ hec ↄſiderãtes expaueſcite:dieʒ moꝛtis ante oculos ſemꝑ ponite:ad emẽ dationẽ qᷓ;tum poteſtis feſtinate. Nolite negligere ꝙ vos piꝰ deꝰ peccãtes ſuſtine at:qꝛ q;to diutiꝰ expectat vt emendetis: tanto grauiꝰ iudicabit ſi neglexeritꝭ Si foꝛte putatis qꝛ finis mũdi tardiꝰveniat vel ſuũ vnnſqͥſqʒ ↄſideret finẽ. Ecce dũ libẽter ac iocũdiſſime morat᷑ hõ in mun/ do:młtaq; in lõga tꝑa diſponit agenda. repente rapit᷑ ĩ moꝛte:⁊ ex impꝛouiſo au fert a coꝛpe. Dz ille eſt beat?:qͥ ſempꝑ illã habuerit añ oculos:⁊ feſtinauerit in illa „ hoꝛa moꝛt paratꝰ ĩueniri Oõ ſi vult ſci re chariſſimi q́; magno metu magniſq; doloꝛibo aĩa ſeꝑat᷑ a coꝛꝑe:diligenter ad/ uertite. Ueniũt em̃ angeli aſſumere eam vt ꝑducãt illã ante tribunal iudicis me/ tuendi:⁊ tũc illa memoꝛãs oꝑa ſua mala ⁊ ꝑuerſa qᷓ die noctuq; geſſit:tremiſcit: ⁊ qrit ea fugere:induciaſq; petere dicẽs. Date mihi vl vniꝰ hoꝛe ſpaciũ.Tüc q̃ſi loqntia ſimł oꝑa eiꝰ dicent.Cu nos egi ſtioꝑa tua ſumꝰ:nõ te deſeremꝰ:ſʒ tecuz ſemꝑ erimꝰ:tecũq; pergemꝰ ad iudiciuzʒ Hec quidẽ peccatoꝛis aĩa agit:q̃ cũ hoꝛ rendo timoꝛe ſeꝑat᷑ a coꝛꝑe:⁊ ꝑgit plena peccatis ⁊ ingenti ↄſuſione Juſti vᷣo aĩa cũ ſeparat᷑ a coꝛꝑe:nõ timet:nec expaue/ ſcit.ſʒ mag cũ magno gaudio egredit᷑:et cũ exultatõe pergit ad deũ deducẽtibo ſe ſanctangel Illã hoꝛã frẽs mõ timete:vt nõ tũc timeatis. Illã nũc pᷣcauete:vt tũc ſecuri eſſe poſſit. emẽtote iugiter ꝙ ĩ medio laqueoꝝ diaboli ambulat:⁊ ideo ſemꝑ parati eſtote:vt qñ dñi pᷣceptũ ſue/ rit miſſũ:liberi ab omi labe pẽti ad requi em trãſire poſſitis.Nõ arbitremini vos ĩ B; mũdo diu mãſuros:qꝛ nimiꝝ puenit vt poſt dñicum miſſũ pᷣceptũ:nec vnius hoꝛe momentũ ↄcedat᷑ in hac vita ↄſiſte re. Cauete igit᷑ ne in exitu veſtro triſtici / am faciatis angelis:⁊ gaudiũ inimicis. SGcitote vᷣo ꝙ cũ aĩa a coꝛꝑe euellit᷑:ſtati aut ĩ paradiſo ꝓ meritis bonis collocat᷑: aut certeꝓ pẽtis in inferni tartara pᷣcipi -/ tat᷑. Eligite modo qð vultis:⁊ ̊ iã ĩ vita veſtra diſponite:aut ppetualiter gaude/ recũ ſanctis:aut ſine fine cruciari cũ im pijs. Itaq; frẽs ſaltẽ pene vos terreãt:ſi pmia ñ inuitãt:⁊ pᷣſens ſeculũ ſi deſpice/ re non valetis:ſaltẽ cũ iuſticia poſſidete. OQui ĩ adoleſcẽtia errauit:ſaltẽ iã in ſene ctute reſ⸗ ipiſcat:⁊ mala q̃ peccando cõmi ſit: penitẽdo iã expurget.Ecce paulatiʒ deficit mundꝰ:⁊ cũcta q̃ vident᷑ velociteꝛ tãq; nebula:aut tãqᷓ; veſpertina vmbꝛa tranſcurrũt.Ecce qð olim pᷣnunciabat᷑: p̃ſenti iã tꝑe ꝑſpicue cernit᷑. Subtrabũ tur vt ipᷣi videt om̃ia bona:⁊ creſcũt q̃ti die mala. Nolite âfrẽs iãẽ mundũ dilige re:quẽ tanta cernitis cũ velocitate trãſi⸗/ re. Noliteĩ eiꝰ amoꝛe anchoꝛã coꝛds iã ; figere:quẽ ſic ad finẽ conſpicitis declina re:pſertizʒ cũ apoſtolꝰ camet.ꝙ amicicia huius mũdi inimica ſit deo. Si em̃ ipſe mundꝰ nos diligeret:diligendꝰ vtiq; nõ eſſet:quãto magis nunc dũ ipᷣe nos odi / re ꝓbat᷑:quos tantꝭ malis inſequit᷑:a no bis omino ſpernendꝰ atq; ſugiend eſt? Vlitã ergo eternã ex om̃ibꝰ pᷣcoꝛdijs ve ſtris amate:quã nunq; in ſecula finiatis Illuc feſtinate vbi ſemꝑ viuatis:et vbi lam moꝛi nunq; timeat. Si em̃ ſic ama tis iſtã vitã miſerã fluidãq;:vbi cũ tanto laboꝛe viuitis:⁊ vbi vix currẽdo ſatagẽ do:ſudãdo:ſuſpirãdo neceſſarijs coꝛꝑis ſatiſfacitis:quãto magis amare debetiſ eternã vitã:vbi nullũ laboꝛẽ ſuſtinebitiſ vbi ſemp ſũma ſecuritas:ſũma felicitas: ſũma libertas:felix beatitudo:vbi etiam implebit᷑ illud qð dũs in euãgelio dicit. Erunt homies ſimiles angel. Et illud. Fulgebũt iuſti ſicut ſol in regno patris meli: Qualis putatis tunc erit ſplendoꝛ animaꝝ:quando ſolis claritatẽ habebit lux coꝛpoꝛũ: Ibi iã nõ erit vlla triſticia: nullꝰ ibi laboꝛ:nullꝰ doloꝛ:nullꝰ timoꝛ: nulla moꝛs:ſed ꝑpetua ſemꝑ ſanitas per ſeuerat:nmulla ibi cõſurgit malicia: nulla carnis miſeria:nulla egritudo:nilła om̃i no neceſſitas. Hõ erit ibi fames:nõ ſitis nõ frigꝰ: nõ eſtus:nõ laſſitudo ieiunij:n* vlla tentatio inimici:nõ peccandi volun tas:nmec delinãndi poſſibilitas:ſed totuʒ leticia:totũ exultatio poſſidebit:homi/ neſq; ſociati angelis:ſine vlla carnis in/ firmitate vernabũt. Erit ibi iocunditas infinita:beatitudo ſempiterna:quã qͥ ſe/ mel adipiſcit᷑ ſemꝑ tenet NHthil hoc loco magnificentiꝰ:nihil gloꝛioſius:nihil cla rius:nihil pulcriꝰ:nihil veriuſ:nihil illa bonitate ſinceriꝰ:nihil illa abundãtia co pioſius. Ibi iã nõ foꝛmidabit᷑ foꝛtiſſimꝰ hoſtis:q cupit iugiter animas iugulare nec facies omnino turbulenta toꝛtoꝛis. NHõ incutiet timoꝛẽ barbaroꝝ imanitaſ. nec vlla vlteriꝰ timebit᷑ aduerſitas. Ne/ mo in illo loco gloꝛioſo indiget veſtimẽ/ to:nmõ eſt illic frigꝰ:nõ eſtus:nec vlla ger⸗ inequalitas. Nullꝰ ibi eſurit: nullꝰ triſta tur:nullus eſt ibi peregrinꝰ:ſed om̃es illuc venire meruerũt ſecuri in ꝓpꝛia pa tiia vinẽt. Hõ vltra aduerſabit᷑ caro ſi ritui:ſed cũ angelis inenarrabilia ſempi terna a chꝛiſto pᷣmia tribuent᷑.⁊ cocul⸗ nõ vidit:ſicut dicit apoſtolꝰ:nec aur au diuit:nec in coꝛ homis aſcẽdit:que pᷣpa/ rauit deꝰ diligentibo ſe. Ecce qualẽ bea/ titudinẽ perditurꝰ erit:qq modo ſe:dũ li/ cet:emendare noluerit. Idcirco nos fra/ tres dño auxiliãte dedignemur vltra ſer uire peccato:quibo tanta beatitudo pᷣpa rat᷑ in celo. Dũ ergo tempꝰ eſt:feſtinemꝰ pꝓpitiũ nobis habere dñm:deſpiciamus que terrena ſũt:vt adipiſcamur celeſtia. cogitemꝰ peregrinos nos eſſe in ̊ͥ ſeculo vt liberiꝰ feſtinemꝰ ad celos. Uelociter em̃ tranſeunt:⁊ cito tanq; vmbꝛa peꝛeũt cuncta qꝗᷓ hic vident᷑. Perpendamꝰ cha/ riſſimi fratres:quales erimꝰ in die iudi⸗/ cij:dei ⁊ angeloꝛũ eius cõſpectui pᷣſentã diquãdo opꝑa noſtra erũt nobis añ ocu/ los noſtros nobis ponẽda.Qualis erit tunc iſta cõſuſio:cui cõtigerit pꝛo pecca / tis ſuis ĩ cõſpectu dei omniũq; hominũ ⁊ angeloꝛũ erubeſcere:qui hic nec vnum quidẽ hominẽ ſe peccantẽ vult nũc inſſi cere:Quis pauoꝛ erit deũ iratũ videre: quẽ placatũ nõ valet vniuerſitas cõpꝛe/ hendere. Illũ ergo diẽ ſemꝑ timeamus: quẽ modo pᷣuidere nullatenꝰ poſſumus. Illü diẽ iugiter paueſcamꝰ:⁊ vl ſic actꝰ noſtros ruocemꝰ. Cõſideremꝰ qͥs terroꝛ in die illo erit:cũ dominꝰde celis ad iudi candũ ſeculũ venerit. Qui met erit deũ videre:ad cuiꝰ aduentũ vniuerſa elemẽ/ ta quatiunt᷑:⁊ celũ cũ terra cõtremiſcet virtuteſq; celoꝝ cõmouebunt᷑.Tunc ni mirũ pᷣcinentibo angeloꝝ tubis:oẽs gen tes quecũq; ſub celo fuerint:⁊ om̃is ho/ mo tã viri qᷓ; femine: in eo ſexu vnuſquii qʒ quo natus fuerit in mũdo:boni ⁊ ma/ li: ſancti ⁊ peccatoꝛes: vel quicũq; ab ini tio nati ⁊ moꝛtui fuerint:ſiuea beſtijs de uoꝛati:ſiue ab igne ↄſumpti:ſiue etiã ab aquis abſoꝛpti:om̃es ſimul in momẽto tempoꝛis:in ictu oculi reſurgent in ip ſis ſine dubio coꝛpoꝛibo:atq; in ipſa carne: quã hic habuerunt.ſ.in virũ perfectũ:in menſurã etatis plenitudinis chꝛiſti:in qᷓ ⁊ ipſe dñs reſurrexit a moꝛtuis.Etoẽs ante iudiciũ chꝛiſti veniẽt:pariterq; euzʒ gagite ipledſist ſlliühois tute mag buſangel tibyten ſtoꝛ ſehel gemiulto ſtnis Tun Uenitebi mtü vobie Eſuriuie ſliuiade⸗ itis ine⸗ tiboſten iploſiner catis vul pellansd⸗ mnanbyme gueno men Wodzdd Wo⸗ feniſu milertn peccate benp⸗ phos: paradi pterte cc vuln ulgop ldparae celo fe humang pteſuſca busgffi loꝛes tuc yttibigt ntete alihſepn omnapro⸗ temhinn optern megſſtis⸗ lis inn ſͤre ſen diue⸗ woohu mhnire⸗ uaſcbi . namdii ſnn ibuenttnen; Ntolenermen 1leiegr Eccequnide⸗ Amoco ſedi⸗ Meirconi, Gemuryine ndennnchin mockifim wockendl (los. Dat në mbeä in imndie ſpeemißei tnobisaiie da. Oualise Geritrohen deüinuin iuerſitva ngnmne ownus. nſins m n² g lui nc andl uaſi den cönemiſet. unt Tuncn nbisoesgen tochsbe/ uurmuh bonit, uisubini Abeisde ſveetüh⸗ in monen Grinihſ nigſt scht lind mns in⸗ nnuß G electi ⁊ repꝛobi oculis ſuis videbũt:ſiẽ ipſe dñs in euãgelio dicit. Tũc videbũt filiũ hoĩs venientẽ in nubib celi:cũ vir/ tute magna ⁊ maieſtate:oſtipatũ agmini buſangeloꝝ.⁊ cõgregabunt᷑ ante eũ oẽs tribo terre:⁊ ſeꝑabit eos ab inuicẽ:ſic pa/ ſtoꝛ ſegregat oues ab hedis:⁊ ſtatuet qͥ/ dem iuſtos a dextris:impios aũt a ſini/ ſtris. Tunc dicet ad eos qͥ a dextris erũt Uenite bñdicti patris mei:poſſidete pa ratũ vobis regnũ a cõſtitutione mundi. Eſuriui em̃ ⁊ dediſtis mihi manducare: ſitiui ⁊ dediſtis mihi potũ:⁊ cetera q̃ au ditis in euãgelio. Tunc om̃ibus aſpiciẽ tibo oſtendet liuoꝛes fixuraſq; clauoꝝ:in ipſo ſine dubio coꝛꝑe:qð ꝓ noſtris pec/ catis vulneratũ eſt.⁊ ita peccatoꝛes cõ/ pellans dicet. Ego te homo ð terre limo manibo meis foꝛmaui:⁊ in paradiſũ meũ quẽ nõ merebariſ:collocaui. Sed tu me meaq;ʒ iuſſa ↄtemnens deceptoꝛẽ ſequi maluiſti.vnde ⁊ iuſta pena damnatꝰ:in/ ferni ſupplicijs deputatus eras.Poſtea miſertus tui:carn aſſũpſi in terris:inter peccatoꝛes habitaui:cõtumelias et ver/ bera pꝛo te ſuſtinui. Ut te eriperẽ:cola/ phos ⁊ ſputa ſuſcepi. Ut tibi dulcedinẽ paradiſi redderẽ:acetũ cũ felle bibi. Pꝛo pter te vepꝛib coꝛonatꝰ:cruci affixꝰ:lan cea vulneratꝰ ſum:ppter te moꝛtuꝰ:in ſe pulcro poſitꝰ ſũ.ad inferna deſcẽdi:vt te ad paradiſum reducerẽ.Tartara adij vt in celo regnares.Agnoſce ergo impietaſ humana:q; pꝛo te ꝑtuli.Ecce liuoꝛes q̊s ꝓ te ſuſcepi.Ecce clauoꝝ foꝛamina:qui/ bus affixꝰ in cruce pepedi. Fiulcepi do loꝛes tuos:vt te ſanarẽ. Suſcepi penam vt tibi gloꝛiã darẽ. SGuſcepi moꝛtem:vt tu haberes vitã immoꝛtalẽ.Conditꝰ ia/ cui in ſepulcro:vt tu regnares ĩ celo.Hꝰ om̃ia pꝛo vobis ſuſtinui:amplioꝛa hoꝝ quid vobis debui facere ⁊ nõ feci: Dici/ te mihi nunc:vel oſtẽdite qͥd paſſi eſtis pꝛopter me dominatoꝛẽ veſtꝝ:vł qͥd bo ni egiſtis ꝓ vobis: Ego cũ eſſem ĩuiſibi lis ⁊ impaſſibilis:ppter vos dignatꝰ ſũ ſpõte pati:ppter vos incarnatꝰ ſũ:cũ eſ/ ſem diues: ppter vos egen factꝰ ſũ. Sʒ vos humilitatẽ meã:⁊ pcepta mea ſempꝓ renuẽteſ:ſeductoꝛẽ magꝭ qᷓ; me ſecuti eſtꝭ — 6 —— . . Ecce modo nõ pt iuſticia mea aliud iudi care:niſi qdð mererent᷑ oꝑa veſtra.Ergo qð ipᷣi elegiſtis:tenete.Contepſiſtiſ lucẽ poſſidete tenebꝛas.Amaſtis moꝛtẽ:ite ĩ pditionẽ. SGecuti eſtis diabolũ:ite cũ il lo in ignẽ eternũ.Quiſputas tũc erit me roꝛ:q luctꝰ:q triſticia:q anguſtia:cũ hec fuerit aduerſus impios ꝓlata ſententia Tũc erit malis dura ſeparatio a dulcedi ne ↄſoꝛtij ſanctoꝝ.Et tũc impij traditi ĩ poteſtatẽ demonũ.ibũt in ipᷣis coꝛꝑibuſ ſuis:cũ diabolo in ſuppliciũ eternũ:⁊ ꝑ/ manebũt ſemꝑ ſine fine ĩ luctu ⁊ gemitu. Pꝛocul quippe exulati a beata paradiſi patria cruciabunt᷑ in gehẽna ꝑperua:nũ qᷓ; luceʒ viſuri:nũqᷓ; refrigeriũ adepturi: ſʒ ꝑ milia miliũ annoꝝ in inferno cruciã/⸗ di:nec inde in ſecula liberãdi:vbi nec qui toꝛquet aliqñũ fatigat᷑:nec qͥ toꝛquet᷑ ali/ qñ moꝛiet᷑. Sic em̃ ibi ignis ↄſumit:vt ſemꝑ reſeruet.ſic toꝛmẽta agunt᷑:vt ſemꝑ renouent᷑. Juxta qlitatẽ vᷣo culpe:penaʒ vnuſqᷣſq; ſuſtinebit gehẽne:⁊ ſilis culpe rei:ſuis ſilibꝛ iungunt᷑ cruciandi Nõ ibi audiet᷑ aliud niſi fletꝰ ⁊ planctꝰ:atq; ſtri/ doꝛes dentiũ.nõ ibi erit aliud ↄſolametũ niſi flime ⁊ terroꝛes penarũ.rdebũtq; miſeri ĩ igne eterno:ſemꝑ ĩ ſecula ſeculo/ rũ.Juſti aũt ibũt in vitã eternã:in ipᷣa ſi ne dubio carne quã h̊ habuerũt:⁊ ſocia/ bunt᷑ angel ſanct in glia ſempiterna.nũ q;ᷓ iã vlteriꝰ moꝛituri:nunq; coꝛruptõeʒ viſuri:ſʒ ſemꝑ leti ac dulcedinechꝛiſti iu giter ſaciati. Fulgebũt ſiẽ ſol in gloꝛia ⁊ claritate quã pᷣparauit deꝰ diligentibo ſe Et erit tunc quãto qͥs ampliꝰ alio h̊ obe cedẽ accipiet.Quãtoq; hic ampliꝰ quis deũ gmauit:tanto ꝓpius eũ vigebit Be nedicamꝰ igit᷑ dñm deũ noſtꝝ fratres:qͥ ad leticiã ſpiritualẽ ↄgregauit nos.ſimꝰ2 in humilitate coꝛdis ſemꝑ:⁊ gaudiũ no/ ſtrũ penes ipᷣm ſit. NMõ igit᷑ de pſperitate aliqua huiꝰ ſeculi inflemur:ſʒ nouerimꝰ felicitatẽ noſtrã nõ eſſe:niſi cũ iſta tranſi erint. Modo gaudiũ noſtꝝ fratres ĩ ſpe futura ſit:totũ deſideriũ vita eterna ſit. om̃ia ſuſpiria noſtra chꝛiſto anhelent. il⸗/ le vnꝰ pulcerrimꝰ qͥ fedos dilexit vt pul cros faceret:deſideret᷑:ad illũ phiczrtar . 4 diens deo fuit: tanto amplioꝛẽ illic mer/ 4 * 7 5 4 . 4 De obediẽtia ⁊ humilitate illi ingemiſcat: ⁊ dicãt ſemp magnikicet dñs qͥ volũt pacẽ ſerui eiꝰ Amen. . — Exvplicit tractatꝰ ſancti Auguſtini ðᷣ vanitate hui ſeculi. Liber auguſtini ð obediẽtia ⁊ hũilitate placet quẽadmodũ obediẽ ctia. Cham maledictꝰ fuit: chanaan ⁊ nõ iuda:qꝛ patri nõ eſt obſe/ cutus.Ceteꝝ ſem qͥ obſecutꝰ eſt patri:be nedictõnẽ habuit in oĩa ſecula. Hoc ita Ichil ſic deo poſt multa ſecula manet ꝙ diciẽ Semẽ q; dico nõ eſt filioꝝ iudicare de patribuſ Nemo vadit ad magiſtꝝ:⁊ docet magi/ ſtrum ſuũ. Ueniſti ad me vt docerẽ te lit teraſ. ſi tibi ſcripſero: ⁊ dixero tibi:ſcribe qũuo ego ſcribo:vtiq; imitari debes quẽ magiſtꝝ elegiſti.Ab aliq̃ doctꝰ es:⁊ va/ dis ad peritioꝛẽ mgr̃m. Hoc totũ q̃re di co? Vt obediẽtiã exhibeamꝰ pr̃ibanr̃is. Dui patrib nõ obſequit᷑:deo nõ obſeq? Dicit em̃ dñs.Qui vos ↄtemnit:me cõ temnit. Qui & tẽnit apłos:ↄtẽnit chꝛi/ ſtũ. Qui ↄtẽnit pr̃es ↄtẽnit chꝛiſtũ quii patribo eſt. Hoc dico:qꝛ hec in nobis ſũ ma ⁊ ſola eſt virtꝰ obediẽtie. Si ieiuna/ ueris diebo acnoctibꝰ:oꝛationẽq; feceriſ. ſi ĩ ſacco fueris vł cinere:ſi nihil aliud fe ceris niſi qdᷣcũq; pᷣceptũ eſt in lege:⁊ tibi viſus fuer q̃i ſapiẽs:⁊ obediẽs patri nõ fueris:om̃es virtutes ꝑdidiſti. Una obe diẽtia plꝰ valet q́; oẽs virtutes. Jeiuniũ vłl ↄtinẽtia niſi te diligẽter attẽderis:ſu/ perbiã tibi facit. Supbia aũt inimica ẽ deo. Nihil ſic odio habet de ſiẽ ſupbiã Ouicũq; ñ obedit ñ facit ðᷣ ſãctitate:ſʒ ð ſuꝑbia. Ideo em̃ nõ obedit:qꝛ ſe melioꝛẽ? putat illo cui ñ obedit.Simplicit᷑ dico vob:oĩa pẽta odio habet deꝰ:mendaciũ: piuriũ:furtũ ⁊c̃.in qb ſi qs depᷣhẽſus fu erit:nõ pᷣt oculoſ leuare:ſʒ ſic eũ habemꝰ qᷓi execrabilẽ.Si qs ſuꝑbo eſt:młto peiꝰ fac q; adulteriũ:⁊ tñ loqmur cũ eo.Qui foꝛnicatoꝛ ẽpᷣt aliqͥd dicere. Uicit me ca/ ro mea:ſupauit me adoleſcẽtia mea.Nõ dico ꝙ ſibi hᷣ facere liceat:aut ꝙ ſe excu⸗/ ſare debeat:ſiqͥdẽ ⁊ h odio habet de: ſʒ lIcõpatõe mali dico. QOuicũq; alið pctm̃ fecerit. vᷣbi gra.ſi furtũ fecerit ſe excuſare pt. Quid eni dicit: Pꝛopterea furtũ feci qꝛ algebã:qꝛ fame moꝛiebar:qꝛ egrota/ bã. Supbo qd dicere pᷣt. Jõ ſuꝑbia maiꝰ malũ ẽ:qꝛ excuſatõeʒ ñ habet. Cetera vi cia eis nocẽt qͥ ea cõmittũt.ceteꝝ ſuꝑbia pl? oĩb nocet. Hec ̊ dico:ne cogitetis pctm̃ ñ eſſe ſupbiã Quid em̃ dicit apłs: Ne qͥs ĩcidat ĩ iudiciũ diaboli.Uides ẽᷣ qũo qcũq; inflat᷑:in iudiciũ diaboli inci / dit. Hoc ̊ dico ſᷣm qð ſcriptũ ẽ.De ſu/⸗ pbis reſiſtit: hũilibo aũt dat graʒ: vt oĩa inqͥt pẽta fugiamuſ:maxĩe ſuꝑbiã. Dico vob:qͥd agat qͥ ꝑ ſuꝑbiã ſibi ſapiẽſ videt Si q;s ei ð fratribo dederit ↄſiliũ:⁊ dixe/⸗ rit ei frater:nõ debes ſic agere:nõ eũ di / gnat᷑ audire:qꝛ ſe mag ſapientẽ putat q; ulũ qͥ dat ↄſiliũ.Et qͥd dicit in coꝛde ſuo ſibi videt᷑ eſſe ſapiẽtioꝛ.Ego igit᷑ ñ ha —— beo ↄſiliũ: Nũ tu es ſapiẽtioꝛ me: Licet nõ dicat:tñ ex eo ꝙ; ↄtẽnit ↄſiliũ fra trin coꝛde ̊ loquit᷑. Ergo h̊ dico.Qui ſuꝑbi am habz: ſine cã habet alias vᷣtutes:imo eas ñ habʒ ſʒ videt᷑ hr̃e. O, em̃ h habet qð deo Zriũ eſt: qũo pᷣt hfe aliqᷣd ꝗð deo amicũ ſit: Suꝑpbia ĩ monaſterio fit. Si ieiunamꝰ erigimur.ſi oꝛõez facimꝰ ꝓ pec catis ĩ ſuꝑbiã erigimur. Aliqᷣs ieiunat pẽtis ſuis:⁊ ꝓ petĩs ſe uis pñiaz agẽs ĩ ſu perbiã extollit᷑. Jõ ieiunas:iõ oꝛas:ideo pcepta fac: vt õ deũ facias: NHonachꝰ ſi ſupbo ẽ:multũ ei meliꝰ fuerat ſi vxoꝛẽ du xiſſet. Ego ſimplicit᷑ dico:⁊ libera frõéte ß dico:qꝛ q cũq; ſupꝑbo eſt:meliꝰ eſſet ei et — ſR ad compatõeʒ mali dico: vt oĩa alia vi cia hret:⁊ ex mał ſuis ĩclinaret᷑ ad pñiaʒ: ⁊ ñ oẽs deſpiceret. Di aũt poſt pẽta age ret penitẽtiã:vtiq; dei miſcðᷣiaʒ mereret᷑ Dui aũt ſupbo eſt:oĩm maloꝝ habʒ pꝛin cipiũ ⁊ ñ agit pñiaz q̃ſi iuſtꝰ ſit. Pꝛopte rea ſupbia vria eſt deo:qꝛ deo ñ ſubücit. Sic em̃ ſe habet qſi iuſtꝰ. Suꝑboñ agit pñiaʒ p mal: ⁊ gliat᷑ qſi ꝓ bonis. Heqre dixerim: ⁊ vos ipᷣi ĩtelligit::⁊ alioꝝ ru ine vfa debẽt eẽ exẽpla. Pꝛopterea venimꝰ ſmonaſteriũ:libertatẽ ſeculi ꝑdidimꝰ:vt uitutẽ chꝛiſti accipiamꝰ. Deinde iſta ðᷣ fribo loqᷣꝛ qͥ ſolẽt longiꝰ ſedere a monaſte (nobio cino nimſct putegl hoceſtt ſincethe⸗ ſaaſ amanent qſiticn lb:lirt Gioütde ſas Oup cau ſegen reriſuob ſenteſicte lohhicl ſictipfes copegi ganta Wv N pteren Hitta ſütio ceille. Pop prern UMm goꝛiin ſtiqz oip ſaonno Fräceen poſſän .Oai Hyiſol ioi (El Mumili 4 Ctſeante Nicrefmiſ bangegen Pöſupban lbet Cang tcetenſu ne cogin⸗ en diatt udol Nung cüiunliin dargnndn ienbü di bbiſtpiäſid taiüdir⸗ orruci di lcni utnrqᷓ tincoreſio Gigt id Kme V Rüfumn dico Oliin us mrin eiigcddn fono ſ glein ,e libuium ſin Mebiſi örteide⸗ Drnci Ywoid limn foͤt aſer eitt todan caupnu⸗ oktpinah Ebtzpen t de⸗ oñ ſbic ghyf 8. rioiñ eis debʒ naſci ſi upbia ð exẽplo. n cenobio vixiſti:placuit tibi vt maneres i decimo miliario:nõ ꝓpterea debes ſyna xim ſctõꝝ fratꝝ ↄtẽnere:nec te iõ vilioꝛrẽ? putes:ſi ad frẽs veneris ad ciuitatẽ. Si neceſſitatẽ hr̃es ires ⁊ videres mlłiereſ:⁊ ſi ncce habuiſſes:ires ĩ plateas:recteq; i ireſ:ad ſynaxiz ſctõꝝ fratꝝ ñ vadiſ.O tu qͥ manes ĩ ſecreto:aut melioꝛ es a fribus q ſũt ĩ cenobijs: aut peioꝛ es. Si melioꝛ es:veni vt eis exemplũ vite tue tribuas. Di aũt deterioꝛ es:veni vt diſcas q̃ nõ ſcis. Suꝑbia naſcit᷑ qũ alis dicit ſe ſe/ cretũ ſedere:frẽs ñ dignat᷑ videre ⁊ viſita re ⁊ ĩ ſuꝑbiã erigit᷑. Hoc ꝓpterea loq̊ꝛ p/⸗ ſente ſacto fratre q facit oꝑe:vt h̊ͥ qð ego loq̊ꝛ hũc ſciat opus facere.Deniq; młti ſacti pr̃es ꝗͥ ve pfes ſũt:q regũt aĩas ſan ctoꝝ:qũñ aliq̊s viderint iuuenęes ire ad ſe creta:⁊ ad cenobiũ ñ venire:⁊ ĩ ſuꝑbia eẽ vgdũt ⁊ vim eis faciũt:⁊ adducẽt eos nõ vt noceãt:ſʒ vt tollat᷑ eis ſupbia Nec h̊ p pterea dico vt illi qͥ manẽt ĩ ſecretis:⁊ ve niũt ad cenobiũ ⁊ frẽs viſitant:ab his qͥ ſũt ĩ cenobijs arguant᷑:qſi ſint ĩpatiẽtes: nec q̃ſi hũiles. Nemo dicat ̊ vobis.Ec ce ille qͥ ĩ heremo ſedet:qꝛ nõ patit᷑ venit. Pꝛopterea venit vt ſuꝑpbiã deponat:p/ pterea venit vt te edificet ⁊ non deſtruat. Uligete q̃lis vite:ſic viuit in deſerto:⁊ tũ gloꝛiã nõ habet eoꝝ qͥ ĩ deſerto ſũt.Deꝰ itaq; oĩpotẽs:oĩa q̃ locuti ſumꝰ:oꝛõnib⸗ ſctõꝝ nos quoc; implere faciat Hihil eĩ grãde eſt dicere:ſʒ facere:⁊ ſi qͥd facere nõ poſſũ ⁊ lo̊ꝛ:ideo lo̊ꝛ:vt qͥ pᷣt facere faci at. Qui habet aures audiendi audiat in chꝛiſto ieſu dño nr̃o:cui eſt honoꝛ virtꝰ ⁊ ptãs in ſecula ſeculoꝝ Amen. 7 Expliitliberauguſtini de obediẽtia umilitate. ni in libꝝ de agone chꝛiſtiano. quio latino eruditis hu/ mili ſermone conſcriptus eſt. fidei regulã ↄtinens ⁊ duẽe mnueniᷣ EE ibꝛo retractationũ ſancti auguſti ne chꝛiſtiano fratribo ĩ elo CcCLI. pcepta vinẽdi. In q illud qðᷣ poſitũ eſt. Nec eos audiamꝰ qͥ carnis reſurrectõeʒ futurã negant:⁊ cõmemoꝛãt qð ait aplłs paulꝰ: caro ⁊ ſanguis regnũ dei nõ poſſi debũt:nõ intelligẽtes qð ipᷣe dicit apks. opoꝛtet coꝛruptibile h̊ induere incoꝛru/⸗ ptionẽ: ⁊ moꝛtale h̊ induere ĩmoꝛtalitatẽ Cũ em̃ ̊ factũ fuerit:iã nõ erit caro ⁊ ſã guis:ſʒ celeſte coꝛpꝰ. Nõ ſic accipiẽdũ ẽ qſi carnis nõ ſit futura ſubſtãtia:ſʒ carniſ ⁊ ſãguinis noĩe ipᷣaʒ coꝛruptõeʒ carnis ⁊ ſãguinis intelligẽdꝰ eſt apłs nũcupaſſe: q̃ vtiq; ĩ regno nõ erit illo:vbi caro ĩcoꝛ⸗ muptibilis erit. Quãuis ⁊ aliter poſſit in telligi:vt carnẽ ⁊ ſãguinẽ oꝑa carnis ⁊ ſã guinis dixiſſe accipiamꝰ apem: ⁊ eos re/ gnũ dei nõ poſſeſſuros qͥ ꝑſeuerater iſta dilexerint. ¶ Incipit liber ſancti auguſtini epiſco / pi de agone chꝛiſtiano. Orona victo rie nõ ꝓmittit᷑ niſi certantibꝰ In dininis aũt ſcriptun aſſi ꝓmitti nobis coꝛonã ſi vi cerimꝰ Sʒ ne longũ ſit młta comemoꝛa re:apud apłm paulũ maniteſtiſſime legi tur Opꝰpfeci:curſũ ↄſũmaui:fidẽ fuaui iã ſuꝑeſt mihi coꝛona iuſticie.Debemꝰ & cognoſcere qͥ ſit ille aduerſari:quẽ ſi vi/ cerimꝰ coꝛonabimur. Ipᷣe ẽ em̃ quẽ dñs nr̃ pꝛioꝛ vicit:vt etiã nos ĩ illo pmanẽteſ vincamꝰ ꝑ ipᷣm.Et dei quidẽ virtꝰ et ſa⸗ piẽtia ⁊ verbũ ꝑ qð ſacta ſũt oĩa:qͥ filius dei vnicꝰ eſt:ſuꝑ oẽm creaturã ſemꝑ incõ mutabil manet.Et qm̃ ſpᷣ illo ẽ creatura etiã q̃ ñ peccauit qᷓ;to magi ſbᷣ illo eſt oĩis creatura peccatrix? Ergo qm̃ ſpᷣ illo ſũt oẽs ſãcti angeli:młto mag ſub illo ſunt oẽs pᷣuaricatoꝛes ãgeli:qͥꝝ diabolꝰ pꝛin ceps ẽ. Sʒ qꝛ naturã noſtrã deceꝑat:di/ gnatꝰ ẽ vnigenitꝰdei filiꝰ ipᷣaʒ naturã no ſtrã ſuſciꝑe:vt de ipᷣa diabolꝰ vinceret᷑:⁊ quẽ ſꝑ ipᷣe ſõ ſe habʒ.etiã ſpᷣ nobis eũ eſſe faceret:ipᷣm ſignificat dicens. Pꝛinceps huiꝰ mũdi miſſꝰ ẽ foꝛaſ. Nõ qꝛ extra mũ dũ miſſus ẽ:qũo qdã heretici putãt:ſʒ fo ras ab animis eoꝛũ:qui coberent Pbe dei:⁊ nõ diligunt mundũ:cuiꝰ ille pꝛin/ ceps eſt:qꝛ dominat᷑ eis qͥ diligũt tempo ralia bona:que h̊ viſibili mũdo ↄtinent᷑. nõ quia ipᷣe domin eſt huiꝰ mũdi:ſʒ pᷣn/ ceps cupiditatũ eaꝝ quibo cõcupiſcitur ofe qð trãſit vt ei ſubiaceãt:qͥ negligũt eternuũ deũ:⁊ diligũt inſtabilia ⁊ mutabi lia.Radix em̃ eſt omniũ maloꝛũ cupidi/ tas. Quã quidã appetẽtes a fide erraue munt.⁊ inſeruerũt ſe doloꝛib multꝭ.Per hãc cupiditatẽ regnat in homie diabolꝰ ⁊ coꝛ eiꝰ tenet.Tales ſunt om̃es qui dili gunt iſtũ mundũ. Mittitaũt diabol? ſo ras:quãdo ex toto coꝛde huic mũdo re/ nunciat᷑ Sic em̃ renunciat᷑ diabolo:qui pꝛinceps eſt huꝰ mũdi:cũ renunciat᷑ coꝛ ruptelis ⁊ pompis ⁊ angeliſ eiꝰ. Ideoq; ipſe dominꝰ triũphanteʒ naturã homĩs poꝛtãs.ſcitote inqͥt qꝛ ego vici mundũ. Multi autẽ dicũt quomodo poſſumus vincere diabolũ quẽ nõ videmꝰ? Sʒ ha bemus magiſtyꝝ qͥ nobis demõſtrare di/ gnatꝰ eſt.qũo a nobis inuiſibiles hoſteſ vincant᷑. De illo em̃ dixit apłs.Exuens ſe carnẽ pꝛincipatꝰ ⁊ poteſtates expolia⸗/ uit fiducialiter eos triũphans ĩ ſemeti ſo. Ibi ergo vincunt᷑ inimice nobis inui ſibiles ptãtes:vbi vincunt᷑ ĩuiſibiles cu piditates.Et ideo qꝛ ĩ nobis ipᷣis vinci mus tpaliũ reꝝ cupiditates:necce eſt vt ĩ nobis ipᷣis vincamꝰ ⁊ illũ:q ꝑ ipᷣas cupi ditates regnat in hoĩe.Oñ em dictũ eſt diabolo.terrã mãducabiſ:dictũ ẽ pẽtoꝛi terra es ⁊ ĩ terrã ibis.Datꝰ eſt ergo in ci bum diabolo peccatoꝛ. Nõ ſimus terra. ſi nolumꝰ manducari a ſerpente. Sicut em qð manducamus in noſtrum coꝛpus ↄuertimꝰ:vt cib ipᷣe fᷣm coꝛpꝰ h efficiat qð nos ſumꝰ:ſic mal moꝛibo ꝑ nequiciã ⁊ ſuꝑbiã ⁊ ipietatẽ h̊ efficit᷑ qſq; qð dia/ bolꝰ.i.ſilis eiꝰ:⁊ ſubijcit᷑ ei.ſic ſubiectũ ẽ nobᷣ coꝛpꝰ nrjm. Et hͥ ẽ qd dicit᷑ mãduca ri a ſerpẽte.Quiſqᷣs itaq; timet illũ ignẽ qͥ paratꝰ ẽ diabolo ⁊ angel eiꝰ.det operã triũphare ð illo ĩ ſemetipᷣo.Eos em̃ qͥ fo ris nos oppugnãt:intꝰ vincimꝰ vincen do cõcupiſcẽtias:ꝑ q̊s nobis dñant᷑.Et ꝗs inuenerint ſui ſiles ſecũ ad penas tra hũt. Hic ⁊ apłs dicit ꝙ in ſemetipᷣo pu⸗/ gnet aduerſus ptãtes exterioꝛes.Ait ei Nõ ẽ nobis colluctatõ aduerſuſ camer ſãguinẽ:ſʒ aduerſꝰ pneipes ⁊ ptãteſhuiꝰ mũdi:rectoꝛes haꝝ tenebꝛaꝝ aduerſus ſpualia neàcie ĩ celeſtibo. Celu eĩ ðꝛ ⁊ iſte aer vbi vẽti⁊? nubes ⁊ ꝓcelle ⁊ turbines fiũt.ſic etiã ſcriptura dicit ĩ multꝭ locis. Et ĩtonuit ð celo dñs:⁊ aues celi ⁊ vola tilia celi:cũ mãifeſtũ ſit aues ĩ aere vola/ re.Et nos ĩ ↄſuetudine hũc aerẽ celũ ap pellamꝰ. Naã cũ de ſereno vł nubilo qri/ mꝰ:aliqñ dicimꝰ:q̃lis ẽ aer.aliqñ:q̃le ẽ ce lũ Hoc dixi ne qͥs exiſtimet ibi habitare mala demonia:vbi ſolẽ ⁊ lunaʒ ⁊ ſtellas de oꝛdinauit:q̃ mala demonia iõ apłs appellat ſpũalia:qꝛ etiã mali angeli ĩ ſcri tur ſpũs appellant᷑. Ideo aũt rectoꝛes daꝝ tenebꝛaꝝ eos dicit: qm pctõꝛes ho mines tenebꝛas appellat qb iſti dñant᷑. Võ ⁊ alio loco dic̃. Fuiſtꝭ em̃ aliqñ tene/ bꝛe:nũc aũtlux ĩ dño:qꝛ ex pctõꝛibo iuſti ficati erãt. Nõ g̊ arbitremurĩi ſũmo celo habitarediabolũ cũ angeł ſuis.vnde la pſũ eſſe credimꝰ. Sic em errauerũt ma/ nichei:qͥ dicũt añ mũdi ↄſtitutõeʒ fuiſſe gentẽ tenebꝛaxꝝ:q̃ ð deuz rebellauit:in qᷓ bello credũt miſeri oĩpotẽtẽ deũ:nõ ſibi alit potuiſſe ſuccurrere:niſi ꝑtẽ ſuã õ eaʒ gentẽ mitteret. Cuiꝰ gẽtis pᷣncipes:ſiẽ il li dicũt:deuoꝛauerũt ꝑtẽ dei:⁊ tꝑati ſunt vt poſſet mũdꝰ ð ill fabꝛicari Sic dicũt deũ ꝑueniſſe ad victoꝛiã cũ magnis cala mitatibo ⁊ cruciatib ⁊ miſerijs mẽbꝛoꝛũ ſuoꝝ:q̃ mẽbꝛa dicũt eẽ cõmixta tenebꝛo ſis viſceribo pncipũ illoꝝ:vt eos tꝑarẽt: ⁊ a furoꝛe cõpeſcerẽt.Et ñ ĩtelligũt tã ſa crilegã eẽ ſuã ſectã:vt credant oĩpotentẽ deũ ñ ꝑ creaturã quã fecerit:ſʒ ꝑ ipᷣaʒ na/ turã ſuã bellaſſe cũ tenebꝛis:qð neſas eſt credere. Neq; H̊ͥ ſolũ ſed etiã illos qͥ victi ſũt:factos eẽ melioꝛes:qꝛ furoꝛ eoꝝ cõpᷣſ ſus ẽ:dei aũt naturã q̃ vicit:factã eſſe mi ſerrimã.Dicũt em̃ eã ꝑ ipᷣaʒ cõmixtionẽ: ꝑdidiſſe intellectũ ⁊ btĩtudinẽ ſuã:⁊ ma/ gnis erroꝛib ⁊ cladibo eſſe ĩplicatã Quã ſi aliqñ ł totã purgari dicerẽt:magnã tñ ipietatẽ ̊ oĩpotẽtẽ deũ affirmarẽt:cuiꝰ ptẽ crederẽt tãto tꝑe ĩ erroꝛiba ⁊ penis eſ ſe iactatam ſine aliquo peccati crimine. Nunc vero infelices audẽt adhuc dice⸗ re:nec totã poſſe purgari:⁊ ipᷣam partẽ q̃ pronnit vringeinn gütſie d⸗ glenbi⸗ cereteneb: Cesanimna eſtyt ita gffimiͤton ſfuincſen tunts l Giciginga poſſetack yinonlis c⸗a ccret⸗ Oun finda⸗S iſapꝛ d ogerenk. tulnde / neligit: Peritub⸗ee aitl⸗ Cide Goicieic ilirinte mo noin restencb. rittman⸗ oftisoni teſcleat nenn, ſipocln⸗ eſtdecpi Achn Chiternn ootpoeen Mminogabe Ccbamnge oocolge⸗ Utcheben hepben lroenni Nrmnn canſen glioſgee bann ſpitht intelige losince eni⸗ leclizec Mithr; Ncdegnt Detlletdtg r imuthe 1neg lieti zuesi genntn tdüͤc miti⸗ morlmwhhin g lideir tmnabihhinn denamn n imalimgliſe Nütümnn Egn aire / Niprißhin Hñifine econtiſi nuriünde Aluis vndel RWeit otutdaͤſt nii geniie nonapeſell t hr Gdi: nugis nisnibrori nimmnmeh⸗ Ntcslr. dlgittit mroipotene tſze ht iilgenn immorhil „ Piniſen cönictone⸗ Gi huü Plniſ rumngen fmminn ih hhi onni uc die⸗ in purgari nõ potuerit pficere ad vinculũ: vt inde inuoluat᷑:⁊ illiget᷑ malicie ſepul/ crũ:⁊ ſic ibi ſeinꝑ ſit pars ipᷣa dei miſera que nihil peccauit:⁊ affligit᷑ ineternũ car cere tenebꝛarũ. Hoc illi dicũt vt ſimpli/ ces animas fallãt. Sed qͥs tam ſimplerx eſt vt iſta nõ ſentiat eſſe ſacrilega:quibꝰ affirmãt omipotentẽ deũ neceſſitate op/ pᷣſſum eſſe:vt partẽ ſuã bonã ⁊ innocẽtẽ tantis cladibo obꝛuendã:⁊ tanta immũ/ dicia inquinandã daret:⁊ nõ eã liberare poſſet:⁊ qð liberare nõ poterat eternis vinculis colliga ret: Quiſergo iſta nõ ex ecret᷑: Quis nõ intelligat impia eſſe ⁊ ne fanda: Sʒ illi quãdo capiũt homĩes:nõ iſta pꝛiꝰ dicũt.que ſi dicerẽt:riderent᷑ aut fugerent᷑ ab hominib. Sed eligũt capi tula de ſcripturis:q̃ ſimplices hoĩes nõ intelligũt:⁊ per illa decipiũt animas im/ peritas:querendo vnde ſit malũ:ſicut in iſto capitulo faciũt:quo ab aplło dictum eſt: rectoꝛes haꝝ tenebꝛaꝝ:⁊ ſpũalia ne/ quicie ĩ celeſtib.Querũt em̃ deceptoꝛes illi:⁊ interrogãt hominẽ ſcripturas diui nas nõ intelligentẽ:vnde ſint ĩ celo reco res tenebꝛaꝝ:vt cũ reſpõdere nõ potue/ rit: traducat᷑ ab eis per curioſitatẽ:quia om̃is anima indocta curioſa eſt. Qui au tẽ fidẽ catholicã bñ didicit:⁊ bonis mo/⸗ rib ⁊ vera pietate munitꝰ eſt:quãuis eo/⸗ rũ hereſim neſciat.reſpõdet illis tñ. Nec em̃ decipi poteſt:qꝛ iaʒ nouit qͥd ꝑtineat ad chꝛiſtianã fidẽ:que catholica dicit᷑:p oꝛbẽ terraꝝ ſparſam:⁊ cõtra om̃es impi os ⁊ peccatoꝛes negligẽtes aũt ſuos do mino gubernãte ſecurã. Quoniã ergo di cebamus apoſtolũ paulũ dixiſſe.habere nos colluctationẽ aduerſus rectoꝛes ha ruͦ tenebꝛaꝝ:⁊ ſpũalia nequicie in celeſti bꝰ:⁊ ꝓbauimꝰ etiã iſtũ aerẽ terre ꝓximũ celũ vocari:opoꝛtet credere aduerſũ dia/ bolũ ⁊ angelos eiꝰ nos dimicare:qͥ gan⸗ dent perturbatõibo noſtris. Nã ipᷣe apls alio loco diabolũ pꝛincipẽ poteſtat aer⸗ huiꝰ appellat.Quãuis ille locꝰ: vbi ait: ſpiritalia nequicie ĩ celeſtibo poſſit ⁊ alit intelligi:vt nõ ipſos pᷣuaricatoꝛes ange/ los in celeſtibo diceret eſſe:ſʒ nos potius de quibo alio loco dicit. ↄuerſatio noſtra celis eſt:vt nos ĩ celeſtibo ↄſtituti id eſt . . —ä cCcLI. in ſpũalibo pceptis dei ambulãtes. dimi cemꝰ aduerſus ſpũalia nedqcie:qᷓ nos in/ de conant᷑ abſtrabere. Magis g illud qᷓ rendũ eſt:qũo aduerſus eos qͥs nõ vide/ mus pugnare poſſimꝰ ⁊ vincere:ne pu/ tent ſtulti aduerſus aerẽ debere nos cer/ tare. Docet itaq; apłls ipſe dicẽs. Nõ ſic pugno qſi aerẽ cedẽs:ſʒ caſtigo coꝛpꝰ me um ⁊ iĩ ſeruitutẽ redigo:ne foꝛte alijs pᷣdi cans ipᷣe repꝛob iueniar. Itẽ dicit. Imi tatoꝛes mei eſtote:ſic ⁊ ego chꝛiſti.Qua re intelligendũ eſt etiã ipᷣm apłm ĩ ſemet/ ipſo triũphaſſe de ptãtibo huiꝰ mũi ſiẽ 74 de dño dixerat cuiꝰ ſe imitatoꝛẽ ꝓfitetur elſſe. Imitemur ergo ⁊ nos illũ ſicut hoꝛ tat᷑:⁊ caſtigemꝰ coꝛpꝰ noſtꝝ ⁊ in ſeruitu⸗ tem redigamꝰ:ſi mundũ volumꝰvincere qꝛ per illicitas delectatõnes ſuas ⁊ pom pas:⁊ pernicioſã curioſitatẽ nobiſ domi nari poteſt:hic mundꝰ.id eſt ea q̃ in hoc mũdo pernicioſa delectatõne colligant amatoꝛes reꝝ tempoꝛaliũ:⁊ diabolo at/⸗ qʒ angelis eiꝰ ſeruire cogũt.Quibo oĩbꝰ ſi renunciamꝰ redigimꝰ in ſeruitutẽ coꝛ/ pus noſtꝝ. Sʒ ne quis foꝛte hocipᷣm q̃ rat:quomodo fiat vt coꝛpꝰnoſtꝝ ſeruitu ti ſubijciamꝰ:facile intelligi ⁊ fieri poteſt ſi pꝛiꝰ noſipſos ſubijciamꝰ deo bona vo luntate ⁊ charitate ſincera. Nã om̃is cre atura velit nolit vni deo ⁊ dño ſuo ſubie cta eſt.Oʒ hoc admonemur:vt tota vo/ luntate ſeruiamꝰ dño deo noſtro:quoni am iuſtꝰ liberaliter ſeruit:iniuſtus autẽ cõpeditꝰ ſeruit.Om̃es tñ diuine ꝓuidẽ/ tie ſeruiũt:ſʒ alij obediũt tanq; filij:⁊ fa⸗ ciũt cũ ea qð bonũ eſt.alij vᷣo ligant᷑ tãq; fui:⁊ fit ð illis qdð iuſtũ eſt. Ita deꝰ oĩpo tens:dñs vniuerſe creature:qͥ fecit oĩa ſi cut ſcriptũ ẽ bona valde.ſic ea oꝛdinauit vt ⁊ ð bonis ⁊ ð mał bñ faciat Oð em̃ iu ſte fit:bñ fit Juſteaũt ſũt beati boni:⁊ iu ſte mali penas patiunt᷑. Ergo ⁊ ð bonis ⁊ ð malis bñ facit deꝰ:qm iuſte oĩa ſacit Boni aũt ſũt qͥ tota volũtate deo fuiũt. Mali aũt ncẽcitate uiũt.Nemo eĩ legeſ omipotentis enadit. Sed aliud eſt face- re qð lex iubet:aliud pati quod lex iubet DOuapꝛopter boni m leges faciũt.mali ſim leges patiuntur. Nec enim nos mo/ u eat ꝙ in hac vita fm carnẽ quã poꝛtãt iuſti:młta grauia ⁊ aſpera tolerãt. Nihil em̃ mali patiunt᷑:qꝛ iã poſſũt dicere qð il le vir ſpualis exultat ⁊ pᷣdicat apoſtolus paulꝰ dicẽs.Gloꝛiamur ĩ tribulationib⸗ ſciẽtes quoniã tribulatõ patientiã oꝑat᷑ patiẽtia ꝓbationẽ:ꝓbatio vero ſpẽ:ſpes aũt nõ ↄfundit:qꝛ charitas dei diffuſa ẽ in coꝛdibo noſtris ꝑ ſpũmſanctũ qͥ datus eſt nobis. Di ergo in hac vita vbi tanta toꝛmẽta ſunt:poſſunt boni ⁊ iuſti viri cůũ talia patiunt᷑:nõ ſolũ equo animo tolera re:ſʒ etiã in dei charitate gloꝛiari:qͥd co/ gitandũ eſt de illa vita qᷓ nobis ꝓmittit᷑: vbi nullã de coꝛꝑe moleſtiã ſẽtiemꝰ:quo niã non ad hoc reſurget coꝛpꝰ iuſtoꝝ:ad qð reſurget coꝛpꝰ impioꝝ.ſic ſcriptũ eſt. Om̃es reſurgemꝰ:ſed nõ om̃es ĩmutabi mur.Et ne quiſq; putet:nõ iuſtis ĩmuta tionẽ iſtã ꝓmitti:ſʒ potiꝰ iniuſtꝭ:⁊ eã eſti/ met eſſe penalẽ.ſequit᷑ ⁊ dicit.Et moꝛtui reſurgẽt incoꝛrupti:⁊ nos ĩimutabimur. Quicũq; ergo mali ſunt.ſic oꝛdinati ſũt qꝛ ⁊ vnuſqͥſq; ſibi:⁊ om̃es inuicẽ ſibi no cent. Hoc em̃ appetũt qð pernicioſe dili gitur:⁊ qð eis facile auferri pᷣt:⁊ hoc ſibi auferunt inuicẽ:quãdo ſe ꝑſequunt᷑.Et ideo cruciant᷑ quibo au ferunt᷑ tẽpoꝛalia quia diligũt ea.Illi aũt qui auſerũt gau dent. Sed talis leticia cecitas eſt ⁊ ſuma miſeria. Ipſa em̃ magis implicat animã ⁊ ad maioꝛa toꝛmẽta ꝑducit. Nam gau/ get ⁊ piſcis:quãdo hamũ nõ videns eſca deuoꝛat. Sʒ cũ piſcatoꝛ eũ adducere ce perit:viſcera eiꝰ toꝛquent᷑ pꝛimo.deinde ab om̃i leticia ſua ꝑ ipſam eſcã de qua le tatus eſt:ad conſumptionẽ trahit᷑. Hic ſunt om̃es qui de bonis tẽpoꝛalibo bea/ tos ſe eſſe putant:hamũ em acceperunt: ⁊ cũ illo ſibi vagant᷑. Ceniet tempus vt ſentiant quãta toꝛmẽta cũ auiditate de/ uoꝛauerint.Etideo bonis nihil nocent qꝛ hoc eis auferũt qð nõ diligunt. Naʒ qð diligũt ⁊ vnde beati ſunt.auferre illiſ nemo poteſt. Cruciatꝰ aũt coꝛꝑis malaſ animas miſerabiliter affligit:bonas aũt foꝛtiter purgat.Sic fit vt ⁊ malꝰ homo ⁊ malꝰ angelꝰ diuine puidentie militent: ſed neſciunt quid boni ð illis operet᷑ deꝰ Nõ itaq; ꝓ meritis officij:ſed ꝓ meritis malicie ſtipendiant᷑. Dʒ ⁊ heanime que habent voluntatẽ nocendi⁊ rationẽ co/ gitandi:ſub diuinis legibo oꝛdinate ſũt: ne aliquid iniuſtũ quiſq; patiat᷑. Ita et omia animalia ⁊ coꝛpoꝛalia ĩ genere ſuo ⁊ oꝛdine ſuo diuine ꝓuidentie legibo ſub „ dita adminiſtrant᷑. veſtri? Hoc em̃ dixit: volẽs oſtendere qᷣc quid viliſſimũ homines putãt:om̃ipotẽ tia domini gubernari.Sic em ⁊ volati⸗ lia celi ab eo paſci:⁊ lilia agri ab eo veſti / ri.veritas loquit᷑:q capillos etiã noſtros numeratos eſſe dicit. Ded quoniã mun das animas ratõnales per ſeipᷣm deꝰ cu/ rat:ſiue in optimis ⁊ magnis angelis:ſi/ ue in hominiby tota ſibi voluntate ſerui/ entibo:cetera vero per ipᷣos gubernat:ve niſſime dici potuit etiã illud ab apoſtolo MNon em̃ de bobus cura eſt deo. In ſcri⸗/ pturis em̃ ſanctis deus homines docet quomodo cũ homĩbo agãt:⁊ ipᷣi deo ſer/ uiant: quomodo autẽ agãt cũ pecoꝛibuſ ſuis:ipſi ſciũt.id eſt quomodo ſalutẽ pe/ coꝛũ ſuoꝛũ gubernent vſu ⁊ peritia ⁊ ra⸗ tione naturali.Que quidẽ om̃ia de ma/ gnis ſui creatoꝛis opibo acceperũt.Oui ergo poteſt intelligere quomodo vniuer ſe creature cõditoꝛ deꝰ gubernet eã ꝑ ani mas ſanctas q̃ miniſteria eius ſunt in ce lis ⁊ in terris:quia ⁊ ipᷣe ſancteanime ab ipſo facte ſunt:⁊ in eiꝰ creatura pꝛimatũ tenẽt:qͥ ergo poteſt intelligere intelligat: ⁊ intret in gaudiũ domini ſui. Bi auteʒ hoc nõ poſſumꝰ:qᷓ;diu ſumꝰ in coꝛpoꝛe ⁊ peregrinamur a domino:guſtemꝰ ſal/ tem qᷓ; ſuauis eſt dominꝰ:quia dedit no- bis pignꝰ ſpiritũ:in quo ſentiamus eiꝰ dulcedinem:⁊ deſideremus ipſum vite fontem:vbi ſobꝛia ebꝛietate inundemur ⁊ irrigemur:ſicut lignuʒ qð plantatũ eſt ſecus decurſus aquarum:⁊ dat fructum in tempoꝛe ſuo:et folia eius non decidẽt Dicit em̃ ſpirituſſanctꝰ. Filij autem ho minum in tegmine alarũ tuarum ſpera/ bunt:inebꝛiabuntur ab vbertate domuſ tue:⁊ toꝛrente voluptatis tue potabis eos:qm̃ apud te eſt fons vite.Tal ebꝛie/ tas ñ euertit mẽtẽ:ſʒ tñ rapit ſurſũ:⁊ ob⸗ liuionẽ pᷣſtat oĩm terrenoꝝ:ſʒ ſi poſſumꝰ Igeo dñs dicit. Ko⸗ ne duo paſſeres aſſe veneũt:⁊ vnus eoꝛũ nõ cadit ſuꝑ terrã ſine voluntate patris Corogfteen deſiderat . deſgenttel teadhucp ſeculiamo: heiiydulce⸗ gutoꝛitatil gisdefli gidfmncar Piön ſuchn 1ſeißohn ltatis miſe ebopeßn des holezi rü volütat optimſi⸗ luntutetui ſtinoönmn dſerütfige⸗ ncbicſ⸗ Wrwen WMci hoſträde necſoa⸗ in derer cöͤmut no in co riecpi hummllit bonitat⸗ kü. Han/ dignat? Thabita mutata tabiliby c(ömmutz ſulnid⸗ Pientiad⸗ homnine⸗ toßin oßin chekrut Pareretde Humgs⸗ ln Runcan redignn bubrlit; peta „ itnien eghaci ⸗ oaluindei, gennelehi w dſo dt bi⸗ melntmeni wontareons Nsoſteogt Ghntivoffii Orant wlnn⸗ Daamänen birolmrta — — = — — — . . e 4 pos deee. udebper tyſut ut mnmnciin Haus ur ic Gurminei Nun prinatd corincligan ſni Himmg mein copo ogſten i aundeanto⸗ ſatuml ns un n ” Pne Nnrfuchum nondecſte lüantonb, narumhhn ertuerdon meob S Sipolun toto affectu iam dicere:quemadmodum deliderat ceruus ad fontes aquaruʒ:ita deſiderat anima mea ad te deꝰ.Oð ſi foꝛ te adhuc ꝓpter egritudines aie quas de ſeculi amoꝛe ↄcepit:nec guſtare ſumꝰido nei qᷓ; dulcis eſt dñs.vel credamꝰ diuine autoꝛitati:quã voluit eſſe ĩ ſcriptur ſan ctis de filio ſuo:qͥ facteſt ei ex ſemie da/ uid ᷣm carnẽ:ſicut aplłs loquit᷑.Oia em̃ Pipᷣm facta ſũt.ſic in euãgelio ſcriptũ eſt ⁊ ſine ipᷣo factũ eſt nihil.Oui nr̃e imbecil litatis miſertꝰ eſt.Quã imbecillitatẽ nõ eiꝰ oꝑe:ſʒ noſtra volũtate meruimꝰ. Nã deꝰ hoĩeʒ inexterminabilẽ fecit:⁊ ei libe/ rũ volũtatis arbitriũ dedit. Hõ em̃ eſſet optimꝰ:ſi dei pᷣceptis neceſſitate:nõ vo/ luntate fᷣuiret. Facile eſt omino qᷓ;tũ exi ſtimo qdð intelligere nolũt qͥ catholicam ðſerũt fidẽ:⁊ chꝛiſtiani vocari volũt Nã ſi nobiſcũ fatent᷑ naturã noſtrã nõ ſanari niſi recte ſaciẽdo:fateant᷑ eã nõ infirmari niſi peccãdo. Et ideo nõ eſt credẽdũ aĩaʒ noſtrã hoc eſſe qð de eſt. Quia ſi h eſſet nec ſua voluntate:nec aliqua neceſſitate in deteriꝰ mutaret᷑:.quoniã omimodo in cõmutabilis intelligit᷑ deꝰ: ſed ab eiſ qui nõ in cõtentione ⁊ emulatõne:⁊ vane glo rie cupiditate amãt loqui qð neſciũt:ſed humilitate chꝛiſtiana ſentiũt de dño:⁊ ĩ bonitate ⁊ ĩ ſimplicitate coꝛdis querunt eũ. Hanc ergo ibecillitatẽ noſtrã ſuſciꝑe dignat? eſt filiꝰ dei.⁊ verbũ caro factũ ẽ: ⁊ habitauit in nobis:nõ qꝛ eternitas illa mutata eſt: ſed qꝛ mutabilẽ creaturãà mu tabilibb hominũ oculis oſtendit:quã in/ cõmutabili maieſtate ſuſcepit. Sũt aũt ſtulti qͥ dicũt.Quare nõ poterat aliter ſa pientia dei hoĩes liberare:niſi ſuſciperzʒ hominẽ:⁊ naſceret᷑ ex ſemina:⁊ a peccato ribo omia illa pateret᷑t Ouibo dicimꝰ:po terat om̃ino:ſed ſi aliter faceret:ſimiliter veſtre ſtulticie diſpliceret. Si em̃ nõ ap/ pareret oculis peccatoꝝ lumen eiꝰ eter/ num:qð vtiq; per interioꝛes oculos vi/ getur: innatis mentibo videre nõ poſſẽt Nunc autẽ quia viſibiliter nos cõmone re dignatus eſt: vt ad inuiſibilia pᷣpara/ ret:diſplicet auaris:qꝛ nõ aureũ coꝛpus habuit. diſplicet impudicis:qꝛ ex femi/ na natus eſt. Oultũ em oderunt impu/ CCäIII. dici ꝙ cõcipiunt ⁊ pariunt femie.Diſpli cet ſuꝑbis ꝙ; cõtumelias patietiſſime ꝑ/ tulit. Diſplicet delicatis:quia cruciatuſ eſt. Diſplicet timidis quia moꝛtuus eſt. Et vt nõ vicia ſua videant᷑ defſendere:nõ in homie dicũt ſibi hoc diſplicere: ſʒ in fi lio dei. Non em̃ intelligunt qd ſit eterni tas dei que hominẽ aſſumpſit:⁊ quid ip ſa humana creatura:que mutationibo ſu is in pꝛiſtinã firmitatẽ reuocabat᷑:vt di⸗ ſceremꝰ docente ipſo domino:infirmita/ tes quas peccãdo collegimꝰ:recte faciẽ/ do poſſe ſanari.Oſtẽdebat᷑ em̃ nobis ad quã fragilitatẽ homo ſua culpa peruene rit:⁊ ex qua fragilitate diuino auxilio li/ beraret᷑. Itaq; filius dei hominẽ aſſum/ pſit:⁊ in illo humana perpeſſus eſt. Hec medicina hominũ tanta eſt:quãta nõ po teſt cogitari. Nã que ſuperbia ſanari po teſt: ſi humilitate filij dei nõ ſanat᷑ Oue auaricia ſanari poteſt:ſi paupertate filij dei non ſanat᷑: Que impietas ſanari po/ teſt:que charitate fülij dei nõ ſanat᷑ Po/ ſtremo que timiditas ſanari poteſt:ſi re/⸗ ſurrectione coꝛpoꝛis non ſanat᷑: Erigat ſpem ſuã genus humanũ ⁊ recognoſcat naturã ſuã:⁊ videat quantũ locũ habeat in operibo dei Nolite voſipos cõtemne/ re viri:filiꝰ dei viꝝ ſuſcepit. Nolite vos ipſas contẽnere femine.filiꝰdei natus ex fſemina eſt. Nolite tamẽ amare carnalia: quia in filio dei nec maſculuſ nec femina ſumꝰ. Nolite amare tẽpoꝛalia:qꝛ ſi bene amarent᷑:amaret ea homo quẽ ſuſcepit fi lius dei. Nolite timere ↄtumelias:⁊ cru ces ⁊ moꝛtẽ:quia ſi nocerẽt homini:non ea pateret᷑ homo quẽ ſuſcepit filius dei. Hoec om̃is hoꝛtatio que iã vbiq; pᷣdica/ tur:vbiq; venerat᷑tque omnẽ obedientẽ animã ſanat:nõ eſſet in rebb humanis:ſi nõ eſſent facta illa om̃ia que ſtultiſſimis diſplicent. Quid dignat᷑ imitari vicioſa iactantia vt ad virtutẽ percipiendã poſ/ ſit adduci.ſi erubeſcit imitari eũ:de quo dictum eſt anteq; naſceret᷑: filius altiſ/ ſimi vocaret᷑:⁊ per omes iã gentes qð ne gare nemo poteſt filiꝰ altiſſimi vocatur: Si multũ de nobis ſentimꝰ:dignemur imitari eũ qͥ fulius altiſſimi vocatur. Si parũ de nobis ſentimꝰ audeamꝰ imitari piſcatoꝛes ⁊ publicanos qͥ eũ imitati ſt üt O medicinã om̃ib ↄſulentẽ:om̃ia tumẽ tia cõpꝛimentẽ:omia tabeſcẽtia reſicien/ te: omia ſupflua reſecantẽ: omia neceſſa/ ria cuſtodientẽ:omia ꝑdita repoꝛtanteʒ: omnia depꝛauata coꝛrigentẽ. Quis iã ſe extollet ↄtra filiũ dei? Quis de ſe deſpe/ ret:p quo tã humilis eſſe voluit filiꝰ dei ODuis beatã vitã eſſe arbitret᷑ in his que ↄtemnenda eſſe docuit filꝰ dei: QOuibuſ aduerſitatibo cedat:qui naturã hoĩs a tã tis ꝑſecutõibo cuſtoditã credit ĩ filio dei: Duis ſibi eſſe cauſũ regnũ celoꝝ putet: qͥ cognoſcit publicanos ⁊ meretriceſ imi tatoꝛeſ eẽ filij dei:vOua ꝑuerſitate ñ care at qͥ flacta ⁊ dicta intuet᷑ ⁊ diligit ⁊ ſectat: illiꝰ hoĩs:in q̊ ſe nobis ad exemplũ vite pᷣbuit filiꝰ dei. Itaq; iã ⁊ maſculi ⁊ femi/ ne:⁊ oĩs etas:⁊ oĩs hui ſeculi dignitas: ad ſpem vite erne cõmota eſt. Alij negle/ ctis tempoꝛalib bonis:cõuolant ad di/ uina. Alij credũt eoꝝ virtutibo qͥ hec faci unt:⁊ laudant qð imitari nõ audẽt.Pau ci antẽ adhuc murmurãt:⁊ inani liuoꝛe toꝛquent᷑:aut qͥ ſua querũt ĩ eccłia q;uis videant᷑ catholici:aut ex ipo chꝛiſti noĩ gloꝛiã querentes heretici:aut peccatum impietatis ſue defendere cupiẽtes iudei aut curioſitatẽ vane licẽtie ꝑdere timen/ tes pagani. Gʒ eccdleſia catholica ꝑ totũ oꝛbẽ longe lateq; diffuſa impetꝰ eoꝝ pꝛi oꝛibo tempoꝛib frangẽſimagis magiſq; roboꝛata ẽ:nõ reſiſtẽdo ſʒ ꝑferẽdo. Nũ vero inſidioſas eoꝝ queſtiones:fide irri/ det:diligẽtia diſcutit:intelligẽtia diſſol/⸗ uit:criminatoꝛes palleaꝝ ſuaꝝ nõ curat: quia tempꝰ meſſis:⁊ tempꝰ areaꝝ:⁊ tem pꝰ hoꝛreoꝝ:caute diligẽterq; diſtinguit Criminatoꝛes autẽ frumenti ſui:aut er/ rantes coꝛrigit:aut inuidẽtes inter ſpi/ nas ⁊ zʒizania coputar. Bubüciom er/ go animã deo:ſi volumꝰ ſeruituti ſubij/ cere coꝛpus noſtꝝ:⁊ de diabolo triũpſ re. Yides eſt pꝛima ꝗᷓ ſubiugat aĩaʒ deo: deinde pᷣcepta viuẽdi:qb cuſtodit ſpes noſtra firmat᷑:⁊ nutrit᷑ charitas:⁊ lucere icipit qð antea tantũmodo credebat᷑ Cũ em̃ cognitio ⁊ actio beatũ hoĩeʒ faciant: ſiẽ in cognitõe cauendus eſt erroꝛ:ſic in actione cauẽda eſt nequicia.Errat auteʒ quiſq; putat veritatẽ ſe poſſe cognoſce/ re:cũ adhuc nequiter viuat. Nequicia ẽ autẽ mundũ iſtuʒ diligere:⁊ ea q naſcunt ⁊ tranſeũt ꝓ magno habere:⁊ ea cõcupi/ ſcere:⁊ ꝓ his laboꝛare vt acquirant᷑: le/ tari cũ abundauerint:⁊ timere ne pereãt ⁊ cõtriſtari cũ pereũt.Calis vita non pᷣt purã illã ⁊ ſincerã ⁊ incõmutabilẽ videre veritatẽ:⁊ inherere illi:⁊ in eternũ nõ mo ueri. Itaq; pꝛiuſq; mens noſtra purget᷑ debemꝰ? credere qð intelligere nondũ va lemꝰ:qm̃ veriſſime dictũ eſt ꝑ pphetam. iſi credideritis nõ intelligetis. Fides in eccłia bꝛeuiſſime tradit᷑:in qua cõmen dant᷑ eterna:q̃ intelligi a carnaliba nõdũ poſſũt:⁊ tꝑalia pᷣterita ⁊ futura q ꝓ ſalu/ te hoĩm geſſit:⁊ geſtura eſt eternitas di/ uine ꝓuidentie. JMUv Regdamꝰ ergo in patrẽ ⁊ filium ⁊ ſpũmſanctũ. Hec eterna ſunt et incõmutabilia id eſt vnus deus vniꝰ ſubſtãtie trinitas eterna:deꝰęx quo oĩa:ꝑ quẽ om̃ia:in quo oĩa. I. Ec eos audiamꝰ qͥ dicũt patrex nec eſſe cũ eo ſpũmſanctũ:ſʒ ipᷣm patrẽ atiqũ appellari filiũ:aliqũ ſpũmſã ctũ.Neſciũt em̃ pꝛincipiũ ex q̊ ſunt oĩa: ⁊ imaginẽ eiꝰ ꝑ quã foꝛmant᷑ oia:⁊ ſancti tatẽ eiꝰ:in q̃ oꝛdinant᷑ oia. IJI. Ec eos audiamꝰ: q indignant᷑ et ſtonochant᷑:qꝛ nõ tres deos co mma eadẽq; ſubſtãtia:⁊ fantaſmatibo ſuis illudunt᷑:qꝛ ſolent videre coꝛꝑaliter:vel animalia tria:vel quecũq; coꝛꝑa tria:lo/⸗ cis ſuis eſſe ſepata.ſic putãt intelligẽdã ſubſtantiã dei:⁊ multũ errãt qm̃ ſuperbi ſunt: ⁊ nõ boſmunt diſene aui nolũt cre dere. n Rrũ deũ ⁊ ſempiternũ eſſe dicũt.fi factũ de nihilo:⁊ fuiſſe tꝑs qñ nõ erat:ſʒ tñ hmũ locũ tenere ĩ om̃i creatura:⁊ ſpi/ ritũſanctũ minoꝛis maieſtatꝭ eſſe qᷓ; filiũ ⁊ ipᷣm factũ eſſe poſt filiũ:⁊ hoꝝ trium di uerſas eſſe ſubſtãtias tãq; auꝝ ⁊ argẽtũ 7 dameen teſ ciũt em̃ qͥd loqnt᷑:⁊ ð his reb q̊s ꝑ ocłos carneos videre ↄſueuert E 4 tantũmodo eſſe nec habere filiũ. lendos dicimꝰ. Heſciũt em̃ ꝙ ſit Eceos audiamꝰ:qͥ patrẽ ſolũ ve liũ aũt nõ ð ipᷣo genitũ:ſʒ ab ipo vnasin triſſeit. ſpiceege ſedeternae temn:qua e ſibicopulu mmnie coſ⸗ lſt. Poͤhea aterrenns Lad itnste quẽſblotu Gianisercit Cnmisafel mnoꝛeſagin vonitah Ethauie dicißt tecrecm lutegenen NR ſciplire⸗ ditate erunte⸗ 7deiſa cta ſüt Thabit⸗ gereree re Sie⸗ liooting Ginniſi Rhüng lohen llaſcn. (naspe ſerino nekyen liſahe nmnereſepgi⸗ Uls vinntit munbilefie Anctemütün, nsnotrapure Nrcligas Hins Mdiäindginen Sch aonno), lpamet flir⸗ eceternaſe deſtvnden Niͦgliihini iadirai, taint i R jinigunte nes deos Ceüteñigſt Ginaripus õ it inntligiti irqniiyen miſi tiſz obiß⸗ ncſeßfli wrnumne r en ni oͤhn⸗ rguac en 8 4 vanas imagines ad diſputationes ſuas trãſferũt.Quia reuera magnũ eſt mente ↄſpicere generationẽ:q̃ nõ fit ex aliq̊ tꝑe: ſed eterna eſt:⁊ ipᷣaʒ charitatẽ ⁊ ſanctita/⸗ tem:qua generatoꝛ ⁊ generat ineffabilit ſibi copulant᷑. Magnũ ⁊ difficile eſt hec mente cõſpicere:etiã ſi pacata ⁊ trãquil/ la ſit. Nõ poteſt ̊ fieri:vt illi hec videãt: qͥ terrenas generatões nimis intuentur ⁊ ad iſtas tenebꝛas addũt adhuc fumuʒ quẽ ſibi ↄtentionib ⁊ certaminibo quoti dianis excitare nõ ceſſant:habẽtes aias carnis affectibo defluẽteſ:tanq; ligna hu moꝛe ſaginata.in quibo ignis fumũ ſolũ vomit:⁊ habere flãamas lucidas non pt. Et h̊ quidẽ ð om̃ib hereticis rectiſſime dici pᷣt Credẽtes incõmutabilẽ trinita tẽ:credamꝰ etiã ĩ diſpenſatõeʒ tꝑaleʒ /ꝓ ſa lute gener hũani eſſe natũ deũ. ¶ IIII. Ec eos audiamꝰ: q filiũ dei ieſũ 4 chꝛiſtũ nihil eſſe aliud q; hoĩem dicũt:ſʒ ita iuſtũ:vt dignꝰ ſit ap pellart fliꝰ dei.Et hos em̃ catholica di/ ſciplina miſit foꝛas:qm̃ vane gloꝛie cupi ditate decepti:ↄtentioſe diſputare volu erunt:anteqß intelligerẽt qͥd ſit dei virtꝰ ⁊ dei ſapiẽtia:⁊ ĩ pᷣncipio verbũ:ꝑ qð fa/⸗ cta ſũt om̃ia:⁊ qũo verbũ caro Lactuʒz eſt: ⁊ habitauit in nobis. * neq; natũ eſſe de femina:ſʒ falſaʒ camẽ ⁊ imaginẽ ſimulatã coꝛꝑis huma/ ni oſtendiſſe videntibo. Neſciũt em̃ quo/ modo ſubſtãtia dei ãminiſtrans vniuer/ ſam creaturã:inq nari om̃ino non poſſit. ⁊ tamẽ pᷣdicant iſtũ viſibilẽ ſolem:radioſ ſuos ꝑ om̃es feces ⁊ ſoꝛdes coꝛpoꝝ ſpar gere:⁊ eos mũdos ⁊ ſinceros vbiq; fua re.Si ̊ viſibilia mũda:viſibilibo imun/ dis ↄtingi poſſunt ⁊ nõ inqͥnari:q;to ma gis inuiſibilis ⁊ incõmutabilis veritas Pſpũm aĩaʒ:⁊ ꝑ alaʒ coꝛp ſuſcipiẽs:to/⸗ to hoĩe aſſũpto ab oĩbo eũ infirmitatibo: niła ſua ↄtaminatõe liberauit?: Itaq; ma gnas patiunt᷑ anguſtias.Et cũ timẽt qʒ fieri nõ pᷣtine humana carne veritas inqᷓ net᷑:veritatẽ dicũt eſſe mentitã.Et cũ il/ le pᷣceperit dicẽs.ſit ĩ oꝛe veſtro eſt eſt:nõ nõ.⁊ aplłs clamet nõ erat in illo eſt ⁊ non: tiantur. „(NITITI. Ec eos audiam? ò trinitatẽ qui Ec eos audiamꝰ:qͥ no verũ ho/ minẽ ſuſcepiſſe dicunt filiũ dei: CocCLIII. ſed eſt in illo erat. iſti totũ coꝛpꝰ eiꝰ falſaʒ carnẽ fuiſſe ↄtendũt:vt nõ ſibi videãtur imitari chꝛiſtũ:ſi nõ ſi nrei mẽ/ 9⁹ dẽ in vna eterna ſubſtãtia ↄfiten Ltur:ſʒ hoĩeʒ ipᷣm qͥ tꝑali diſpẽſa/ tione fuſceptꝰ eſt:audẽt dicere nõ habu⸗ iſſe hoĩs mentẽ:ſed ſolã animã ⁊ coꝛpꝰ:̊ eſt dicere:nõ fuit hõ:ſʒ mẽbꝛa coꝛꝑis ha bebat humana..Animã eim ⁊ coꝛpus ha bent ⁊ beſtie:ſʒ rationẽ nõ habẽt:q men/ tis eſt ppꝛia. Sʒ ſi execrãdi ſũt illi ꝗ euʒ negãt humanũ coꝛpꝰ habuiſſe:qð eſt in/ fimũ in hoĩe.miroꝛ ꝙ iſti nõ erubeſcunt: q̃ hoc eũ negãt habuiſſe qð eſt optimũ ĩ hoĩe. Multũ em lugenda eſt mens hu/ mana ſi vincit᷑ a coꝛꝑe ſuo. Siquideʒ in illo hoĩe nõ refoꝛmata eſt:in quo ipCʒ coꝛ pus humanũ iã dignitatẽ fſoꝛme celeſtis accepit. Sʒz abſit vt h̊ credamꝰ:qð ↄfin xit temeraria cecitas:⁊ ſuperba loquaci tas. . Ec eos audiamꝰ:qͥ ſic dicũt ab il Nlia eterna ſapiẽtia ſuſceptũ eẽ ho/⸗ minẽ: q de virgine natꝰ eſt:qũo ⁊ alij hoĩes ab ea ſapiẽtes fiunt:qui ꝑſecte ſapientes ſunt. NHeſciũt em̃ ꝓpꝛiũ illius hominis ſacramentũ:⁊ putant hoc ſolũ eũ plłꝰ habuiſſe inter ceteros beatiſſimoſ qð de virgine natꝰ eſt. Oð ipᷣm ſi bñ cõ/⸗ ſigderent: foꝛtaſſis credãt.ideo illũ hoc pᷣ ter ceteros meruiſſe:qð aliqd ꝓpꝛiũ pᷣter ceteros habet etiã ipa ſuſceptio. Aliud ẽ eniʒ ſapientẽ tantũ fieri per ſapientiã dei ⁊ aliud eſt ipam perſonã ſuſtinere ſapien tie dei Quãuis em̃ eadẽ natura ſit coꝛpo ris eccłie:multum tamẽ diſtare inter ca/ put ⁊ mẽbꝛa cetera:quis non intelligat: Di em̃ eccłie caput eſt hõ ille cuiꝰ ſuſce⸗/ ptione verbũ caro factũ eſt:⁊ habitauit nobis:mẽbꝛa cetera ſunt oẽs ſancti:qͥb pficit᷑ ⁊ cõplet᷑ eccłia. Oũo ergo aĩa totũ coꝛpus noſtrũ animat ⁊ viuificat:ſed in capite ⁊ vidẽdo ſentit:⁊ audiendo ⁊ odo rando ⁊ guſtando et tangendo.in ceteris autem membꝛis tangẽdo tantum:⁊ ideo capiti cuncta ſubiecta ſunt ad operan/ dum. Illud autem ſupꝛa collocatum eſt ad conſulendum:quia ipſius animeque ↄſulit coꝛꝑi qdᷣãmodo ꝑſonã ſuſtinet ca/ put:ibi em omes ſenſus apparent.Sic vniuerſo populo ſanctoꝝ:tanq;ᷓ vni coꝛ/ poꝛi caput eſt mediatoꝛ dei ⁊ hominum hõ chꝛiſt? ieſus. Et ꝓpterea ſapietia dei ⁊ verbũ in pꝛincipio ꝑ qð facta ſũt omia nõ ſic aſſũpſit illũ hoĩez vt ceteros ſctõs ſʒ młto excellentiꝰ:młtoq; ſublimiꝰ:qm ipᷣm ſolũ aſſumi opoꝛtuit:in q̊ ſapientia dei patris hoĩbo appareret:ſicut eã viſi/ biliter decebat oſtẽdi. Quappter aliter ſunt ſapientes ceteri hoĩes:quicũq; ſunt vel eſſe potuerũt vel poterũt:⁊ aliter ille vnꝰ mediatoꝛ dei ⁊ hoĩm hõ chꝛiſt ieſꝰ. q̃ ſapiẽtie ipᷣiꝰ:p quã ſapiẽtes fiũt quicũ q; hoĩes:nõ ſolũ beneficiũ habet:ſʒ etiã ꝑſonã gerit.De ceter em ſapiẽtibo ⁊ ſpi/ ritalibo animis:recte dici poteſt ꝙ habe/ ant in ſe verbũ dei ꝑ qð facta ſunt omia. ſed ĩ nullo eoꝝ recte dici pᷣt ꝙ verbũ ca/ ro factũ eſt ⁊ habitauit ĩ nobis:qð in ſo/ lo domino noſtro ieſu chꝛiſto rectiſſime dicitur. . Ec eos audiamꝰ:qͥ ſolũ coꝛpus humanũ ſuſceptũ eẽ dicũt a ver bo dei.⁊ ſic audiũt qð dictũ eſt. verbũ caro factũ ẽ:vt negẽt illũ hoĩem vł animã vł aliòd hoĩs habuiſſe:niſi car nẽ ſolã.Errãt em multũ nec intelligunt ideo carnẽ ſolã nominatã eſſe in eo qð di ctum eſt. verbũ caro factũ eſt:qꝛ hominũ oculis ꝓpter q̊s facta eſt illa ſuſceptio.ca ro ſola potuit apparere. Hã ſi abſurduʒ eſt:⁊ valde indignũ:vt humanũ ſpirituʒ hõ ille nõ habuerit:ſicut ſuperiꝰ tracta/ uimꝰ:quãto mag abſurdũ ⁊ indignũ eſt ät nec ſpiritũ nec animã habuerit:⁊ ̊ ſo⸗/ lũ habuerit:qð etiã in pecoꝛibo viliꝰ eſt: ⁊ extremiꝰ id eſt coꝛpꝰ:Anoſtra ergo fi⸗ de etiã iſta impietas excludat᷑:totũq; ho minẽ atq; ꝑfectũ a verbo dei ſuſceptũ eſ ſe cedamꝰ. X dñm noſtrũ habuiſſe dicũt:qua le apparuit in colũba:quã vidit lohãnes baptiſta deſcendentẽ de celo:et manentẽ ſuꝑ eũ:in ſigno ſpũſſancti. Ita em̃ ꝑſuadere conant᷑ filiũ dei natũ nõ eſſe de femina. Quia ſi carnalib oculis eum opoꝛtebat oſtẽdi:potuit inquiũt ſic aſſu We agone chꝛiſtiano feminã nobis moꝛs acciderꝗ naid eſt feminea ? maſculina v lus cruciaret᷑:qm de ambaꝝ ſubuerſiõe Dñm ieſũ chꝛiſtũ di hoies falleret ſpũſſanctꝰ. S Ec eos audiamꝰ:qͥ tale coꝛpus — mDere coꝛpꝰ: qũo ſnnaner ins em̃ ⁊ co/ lumba illa de ouo nata eſt alunt:⁊ tũ hu manis oculis potuit apparere.Ouibus pꝛimũ illud reſpõdendũ eſt ꝙ ibilegimꝰ in ſpecie colũbe apparuiſſe iohãni ſpum ſanctũ: vbi legim etiã chꝛiſtũ natũ eſſe ð ſemina:⁊ nõ oꝑtet in ꝑte credere euãgelio ⁊ in ꝑte nõ credere. Vnñ em̃ credis ĩ colũl. be ſpecie demõſtratũ eſſe ſpũmſanctũ:ni ſi qꝛ in euãgelio legiſti: Ergo ⁊ ego inde credo chꝛiſtũ natũ de virgine eſſe:quia ĩ euãgelio legi.OQuare aũt ſpũſſanctꝰ nõ ẽ nat de colũba:quẽadmodũ chꝛiſtꝰ defſe mina. illa cauſa eſt:qꝛ nõ colũbas libera- re venerat ſpũſſanctꝰ:ſʒ hoĩb ſignifica/ fe innocentiã ⁊ amoꝛẽ ſpiritalẽ:qð in co lumbe ſpecie viſibiliter figuratũ ẽ. Dñs aüũt ieſus chꝛiſt? qͥ venerat ad hoĩes libe randos:in quib ⁊ mareſ ⁊ femine ꝑtinẽt Aad ſalutẽ:nec mares faſtidiuit qꝛ marem ſuſcepit.nec feminas:qꝛ de femia nateſt Huc accedit magnũ ſacramentũ:vt qm̃ 4 10b s ae es vita no/ bis ꝑ leminã naſceret᷑:vt de vſ aq; natu/ ict? diabo letabat᷑:cui paꝝ fuerat ad penaʒ ſi ambe nature ĩ nobis liberarent᷑miſi etiã ꝑ am/ bas liberaremur. Neq; G̊ ita dicimuſ:vt m ieſu chꝛiſtũ dicã ſolũ veꝝ coꝛpꝰ ha buiſſe:ſpũmſanctũ aũt fallaciter apparu iſſe oculiſ hoĩm:ſʒ ambo illa coꝛꝑa vera coꝛꝑa credimꝰ.Sicut em̃ nõ oꝑtebat vt holes falleret filiꝰ dei.ſic non decebat vt ret ſpi 3z omipoten ti deo qͥ vniuerſã creaturã ð nihilo fabꝛi cauit:nõ erat difficile veꝝ coꝛpꝰcolũbe ſi ne aliaꝝ colũbaꝝ miniſterio figurare:ſiẽ ei nõ fuit difficile veꝝ coꝛpꝰ in vtero ma rie ſine virili ſemine fabꝛicare.cũ creatu/ ra coꝛpoꝛea ⁊ ĩ viſcerib femie ad foꝛmã/ dũ hoieʒ:⁊ in ipᷣo mũdo ad ſoꝛmandã co lumbã imꝑio dñi volũtatiq; ſeruirʒ Sʒ ſtulti hoĩes ⁊ miſeri:qð aut ipᷣi facere nõ poſſunt:aut ĩ vita ſua nũq; viderũt etiaʒ ab omipotẽti deo fieri potuiſſe non cre/ Ec eos audiamuſ:qͥ ꝓpterea vo lũt cogere:vt inter creaturas fili um dei numeremꝰ:qꝛ paſſus eſt. du inutabl luhoͤßtn ꝛdeiſubl turieſſen turi:ali, genit;den hüg oſhlnoni laplienge Gnutet, bcömut⸗ ſeimel pfisigeſt dianegi⸗ Etmarti ooppter Moꝛtera DPoliteti ütnihilo Wavr Nwde ſicſlin quẽpo⸗ tatione ſſſernd ſapvli Meruo⸗ Biai ſplelit hosmo⸗ gpparn negen? naturih hoiin enpon ſpligon nead nismon Poeeie hütien kantfi Mna ch⸗ ethigr feiohinſii zſümic erellie ünſnii Aoren hohſgin ntglica t adhoien ſominegt luitqemmn efemiam Wmenr:Iin ei dertena ⸗ ban bueſi⸗ iubiänu mag ir N cN Gogtchnſt decchen oßfiponn nchilobtn cycllite lal igr edicenh ieadſend Gemand emin ifacaln⸗ ldenten⸗ ſenonon umnfl Ms Picarem̃· Si paſſus eſt mutabiliſ eſt: i mutabil eſt: creatura eſt:qꝛ dei ſubſtan tia nõ pᷣt mutari Cũ qͥb etiã nos dicimꝰ ⁊ dei ſubſtãtiã cõmutari nõ poſſe:⁊ crea/ turã eſſe mutabilẽ. Gʒ aliud eſt eſſe crea turã:⁊ aliud ſuſciꝑe creaturã Filiꝰ ̊ vni genitꝰ dei:qͥ eſt virtꝰ ⁊ ſapiẽtia dei.⁊ ver om̃ino:ſuſcepit humanã creaturaʒ:quã lapſã erigere:atq; ĩueteratã renouare di gnatꝰ eſt. Nec ĩ ea ꝑ paſſionẽ ipᷣe in dete riꝰ cõmutatꝰ eſt:ſʒ eã potiꝰ ꝑ reſurrectio nẽ ĩ meliꝰ cõmutauit. Nec ꝓpterea vᷣbũ pfis id eſt vnicũ dei gliſis oĩa:negãdũ eſt natũ ⁊ paſſi Et martires em̃ paſſos dicimꝰ ⁊ moꝛti os ꝓpter regna celoꝝ:nec tñ ĩ ea paſſione ⁊ moꝛte:aĩe eoꝝ occiſe ſũt.Dicit em̃ dñs Nolite timere eos qͥ coꝛpꝰ occidunt:aĩe aũt nihil poſſũt facere.Sic̃ ò̊ martyꝛes paſſos ⁊ moꝛtuos dicimus in coꝛꝑibo q̃ poꝛtabãt:ſine aiaꝝ interfectõe vł moꝛte- ſic filiũ dei paſſũ ⁊ moꝛtuũ dicimꝰ ĩ hoĩe quẽ poꝛtabat:ſine diuinitatꝭ aliq cõmu/ tatione vel moꝛte. I. Ec eos audiamus qͥ negãt tale coꝛpꝰ dñi reſurrexiſſe:q̃le poſitũ eſt i monumẽto. Bi em taleñ fu iſſet: nõ ipᷣe dixiſſet poſt reſurrectõeʒ di/ ſcipulis. Palpate ⁊ videte qm̃ ſpũs oſſa ⁊ neruos nõ habet:ſiẽ me vide habere. Sacrilegũ eſt em credere dñm noſtꝝ cũ ipſe ſit vᷣitas:in aliqͥ fuiſſe mentitũ. Nec nos moueat ꝙ clauſis hoſtijs ſubito eũ apparuiſſe diſcipuł ſcriptũ ẽ:vt ppterea negemꝰ illud fuiſſe coꝛpꝰ humanũ:qꝛ õ naturã huiꝰ coꝛꝑis videmꝰ eſſe ꝑ clauſa hoſtia intrare Oia em̃ poſſibilia ſũt deo Nã ⁊ ambulare ſuꝑ aq̃̊s:ↄtra naturã hu ius coꝛpis eſſe manifeſtũ eſt.Et tñ nõ ſo lũ ipᷣe dñs añ paſſionẽ ambulauit:ſʒ etiã petꝝ ambulare fecit. Ita ⁊ poſt reſurre ctionẽ ſuã ðᷣ coꝛpe ſuo fec qð voluit. Gi em̃ potuit añ paſſionẽ clarificare illð ſiẽ ſplẽdorẽ ſoł:q̃re nõ potuit ⁊ poſt paſſio/ nẽ:ad quantã vellet ſubtilitatẽ in tempo ris momento redigere:vt ꝑ clauſa hoſtia poſſet intrare: &Es XII. J Ec eos audiamus:qͥ negãt ipᷣm oꝛpꝰ ſecũ leuaſſe ĩ celũ dñm no/ bũ ꝑ qð facta ſũt om̃ia:qꝛ ĩmutari nõ pᷣt quẽ facta ſũůt u eſſe p nobis ſtrũ: ⁊ cõmemoꝛãt ĩ euagelio qð ſcriptuʒ eſt. nemo aſcẽdit ĩ celũ:niſi qͥ ð celo deſcẽ dit.⁊ dicũt:qꝛ coꝛpꝰ nõ deſcẽdit de celo: nõ potuiſſe aſcẽdere ĩ celũ. Nõ em̃ intelli gunt qm̃ coꝛpꝰnõ aſcẽdit ĩ celũ.Dñs em̃ aſcẽdit:coꝛpꝰ aũt nõ aſcẽdit:ſʒ leuatũ eſt ĩ celũ.illo leuãte ò aſcẽdit. Si em̃ quiſq; deſcẽderat. vᷣbi gra.de mõte nudꝰ:cũ aũt deſcẽderit veſtiat ſe:⁊ veſtitꝰiteꝝ aſcẽdat recte vtiq; dicimꝰ. nemo aſcẽdit niſi qͥ de ſcẽdit:nec veſtẽ ↄſideramꝰ quã ſecũ leua nit:ſʒ ihᷣm qui veſtitꝰ eſt:ſolum dicimus Hunqͥd deꝰ pater habet lat? de/ ſiniſtꝝ ſicuti coꝛꝑa: Nec nos H̊ ð deo pf̃e ſentimꝰ. Nulla em̃ foꝛma coꝛ⸗/ poꝛis de diffinit᷑ atq; ↄcludit᷑. Sed de/ xtera patris eſt beatitudo ppetua:q̃ ſan/ ctis dat᷑:ſic ſiniſtra eiꝰrectiſſime dicit᷑mi ſeria ꝑpetua que impijſ dat᷑:vt nõ in ipᷣo deo:ſʒ ĩ creatur q̊ modo q̃ diximꝰ intelli gat᷑ dextera ⁊ ſiniſtra:qꝛ ⁊ coꝛpꝰ chꝛiſti qð eſt ecckia:in ipᷣa dextera.ᷣ eſt ĩ ipa be/ atitudine futuꝝ eſt:ſicapłs dicit:qꝛ ⁊ ſi/ mul nos ſuſcitauit:⁊ ſimul nos ſedere fe cit ĩ celeſtib. Quãuis em̃ coꝛpꝰ nr̃m nõ/ diũ ibi ſit: tñ ſpes noſtra iã ibi ẽ. Pꝛopte/ rea ⁊ ipᷣe dñs poſt reſurrectõeʒ ſuã iuſſit diſcipul q̊s piſcãtes luenit:vt ĩ dexteräa partẽ mitterẽet retia.Oð cũ feciſſent cepe rũt piſces:qͥ oẽs magni erãt:⁊ oẽs iuſtoſ ſignificabãt quibo dextera pmittit᷑ Hoc ſignificabat qð etiã ĩ iudicio dixit ſe ag/ nos ad dexterã:hedos aũt ad ſiniſtrã eſ/ ſe poſiturum. XIIII. dicij futurũ:⁊ cõmemoꝛãt qð in eceugelio ſcriptũ eſt:eũ qui credit ĩ chꝛiſtũ ñ iudicari:qͥ aũt nõ credit ĩ illuʒ iã iudicatũ eſſe.Dicũt em̃. Si ⁊ ille qͥ cre dit nõ veniet in iudiciũ.⁊ ille qͥ nõ credit iã iudicatꝰ eſt:vbi ſũt q̊s iudicaturꝰ eſt ĩ die iudicij:Hõ intelligũt ſic loqͥ ſcriptu ras:vt pᷣteritũ tꝑs ꝓ futuro tꝑe inſinuẽt ſicẽ ſupᷣ diximꝰ:qð apłs dixit ð nobis qð ſimul nos ſedere fecit ĩ celeſtibo:nõdũ fa / ctũ eſt:ſʒ qꝛ certiſſimũ ẽ futuꝝ:ita dictũ eſt qſi iã factũ ſit.ſiẽ ⁊ ipᷣe dñs diſi. cipnls Ec eos audiam q negt ad de/ xterã pr̃is ſedere filiũ.dicũt em̃. Ec eos audiamꝰ qͥ negãt diẽ iu/ 4 ð * — De agone chꝛiſtiano dixit. om̃ia q̃ audiuia pr̃e meo nota feci vobis. Et paulo poſt dicit. Oulta ha⸗ beo vobis dicere:ſʒ nõ poteſtis illa poꝛ/ tare modo. Qũo & dixerat:oĩa qᷓ audiui a pre meo nota feci vobis:niſi qꝛ illð qʒ p ſpũmſanctũ certiſſime facturꝰ erat:qſi — iã feciſſet locutꝰ eſt: Sic cuʒ audimꝰ:qͥ credit in chꝛiſtũ nõ veniet ĩ indiciũ:intel ligamꝰ qꝛ nõ veniet ad damnatõeʒ. Dici tur ei iudiciũ ꝓ damnatõe.ſic dicit apls Dui nõ mãducat:manducantẽ nõ iudi/ cet. id eſt nõ de illo male exiſtimet. Et do minꝰ dicit. Nolite iudicare:ne iudicet᷑ ᷣ vobis. Nõ em̃ tollit nobis intelligentiã iudicãdi cũ ⁊ ꝓpheta dicit. Si vere iuſti ciã diligitiſ:recte iudicate filij hoĩm.Et ipſe dicat dũs. Nolite iudicare pſonalit ſʒ iuſtum iudiciũ iudicate. Sʒ illo loco vbi vetat iudicare:illud ãmonet:ne dam nemꝰ aliquẽ:cuiꝰ vł cogitatio nobis nõ eſt apta:vl neſcimꝰ q̃lis poſtea ſit futurꝰ. Sic ů̊ cũ dixit:ad iudiciũ nõ veniet.hoc dixit:qꝛ nõ veniet ad damnatõneʒ. Qui aũt nõ credit iã indicatꝰ eſt.̊ᷣ dixit:qꝛ iã damnatꝰ eſt: pᷣſciẽtia dei:qͥ nouit d ĩmi/ neat nõ credentib. XV. 5 anctũ: quẽ ĩ euãgelio dñs ꝓmi/ ſlit diſcipulis.aut in paulo aplo veniſſe. nicheo:ſiẽ manichei dicũt. Tam em̃ ceci ſũt iſti vt ſcripturas manifeſtas nõ intel ligãt:aut tã negligẽtes ſalut ſue:vt om̃i no nõ legãt. Ouis em̃ cũ legerit nõ intel ligit vł ĩ euãgelio qð poſt dñi reſurrecti/ onẽ ſcriptũ eſt dicẽte dño. ego mittam ꝓ miſſũ patr mei ĩ vos:vos aũt ſedete hic Iciuitate:quouſq; induamini virtute ab alto:? Et ĩ actibo apłoꝝ:poſtea qᷓ; dñs ab ſceſſit a diſcipuloꝝ oculis ĩ celũ.decẽ die bus pꝑactis:die pentecoſtes:nõ attẽdunt aptiſſime veniſſe ſpũmſanctũ:⁊ cũ eſſent illi ĩ ciuitate ſic eos ante monuerat:ĩple/ uiſſe illos.ita vt loqrent᷑ varijs linguis. Nã diuerſe natões qᷓ tũc aderãt:vnuſqͥſ qʒ audiẽtiũ ſuã linguã intelligebãt. Sʒ iſti holes decipiũt eos qͥ negligẽtes ſũtĩ catholica fide:⁊ ipam fidẽ ſuã q̃ ĩ ſcriptu ris mãiſeſta eſt nolũt diſcere:⁊ qð ẽ gᷣuiꝰ ris ſiue ĩ no Ec eos audiam qͥ dicũt ſpũm/⸗ niſſe. aut ĩ montano ⁊ pꝛiſ cilla: ſiẽ cata friges dicũt:aut ĩ neſcio q̊ manite vłma ł.eeeee—eõ ⁊ multũ dolendũ:cũ in catholica fide ne/ gligẽter verſ⸗ enk. heretic gillgerer aures gccõmodant XEc eos audiamꝰ:qͥ ſãctã eccłiaʒ q̃ vna catholica eſt:negãt ꝑ oꝛbẽ eſſe diffuſã:ſʒ ĩ ſola africa.̊ eſt in arte vonati pollere arbitrant᷑ Ita ſurdi ſũt aduerſꝰ ꝓphaʒ dicentẽ. filiꝰ meꝰes tui ego hodie genui te:poſtula a me:⁊ dabo tibi gentes hereditatẽ tuã:⁊ poſſeſſionẽ tuã terminos terre:⁊ alia młta ſiueĩ vete 7 teſtamenti libꝛis:q̃ ſcripta ſũt:vt aptiſſime declarẽt eccłiaʒ chꝛiſtip oꝛbẽ terre eẽ diffuſã. Oð cũ eis obijcimꝰ dicunt iã iſta oĩa fuiſſe cõpleta:anq; eſſet pars donati: ſʒ poſtea totã eccłiaz piſſe: ſola donati pte reliqͥas eiꝰ remãſilſſeↄtẽ dũt.O linguã ſuꝑbã ⁊ nefariã.nec vᷣe ſic viuerẽt vt vl inter ſe pacẽ poſtea cuſtodi rẽt. Nũc aũt nõ attẽdũt iã in iᷣo donato cõpletũ eſſe qd dictũ ẽ. Inq̃ mẽſura mẽ ſi fuerit ĩ ea remetiet᷑ vob. Siẽ em̃ chꝛi/ ſtũ diuid ere conatꝰeſt:ſic ipᷣe a ſuis qtidi ana ↄciſione diuidit᷑.Ad h̊ etiã ptinet il lud qʒð dñs dicit.Qui em̃ gladio ꝑcuſſe rit: gladio moꝛiet᷑. Gladiꝰ em illo loco ſi⸗ qdẽ ĩ malo poſitꝰ eſt: diſcoꝛdioſã linguã ſignificat:qᷓ tũc ille ĩfelix eccłiaʒ pcuſſit. ſʒ nõ occidit.Nõ aũt dixit dñs:qͥ occide rit gladio:gladio moꝛiet᷑:ſz à gladio vſ⸗ fuerit int gladio moꝛiet᷑. Ergo ille ꝑcuſ ſit ecclłiaz lingua litigioſa:q̃ nũc ipᷣe cõci 9 dit᷑:vt omino diſpereat atq; moꝛiat᷑. Et tñ illud tũc apłs petrꝰ nõ ſupbia ſua:ſed q;uis carnali tñ qmoꝛe dñi ſecerat. Ita/ q; ãmonitꝰ recõdit gladiũ.iſte aũt n? vi/ ctus h̊ fecit. Siàdẽ cũ epᷣo ceciliano cau ſã diceret:audiẽtibo epᷣis rome:q̃̊s ipᷣe pe tiuerat nibil eoꝝ ꝗᷓ intẽderat potuit pba re:⁊ ſic remãſit in ſciſmate:vt ſuo gladio moꝛeret᷑. Populꝰ aũt ipiꝰ qñ nõ audit ꝓ phetas ⁊ euãgeliũ:in qb abtiſſime ſcri/ ptũ ẽ. eccłiaʒ chꝛiſti ꝑ oẽs gẽtes eſſe dif/ fuſã:⁊ audit ſciſmaticos:nõ dei gloꝛiã ꝗᷓ rentes ſʒ ſuã:ſat ſignificat ſeruũ ſe eẽ nõ libeꝝ:⁊ aurẽ dexterã ſe hre pciſã. Petrꝰ em̃ errãs ĩ amoꝛe dñi ſ̃uo nõ libero aurẽ dexterã pᷣcidit.Ex q ſignificat eos q gla dio ſciſmat feriunt᷑ uoſ eſſe carnaliũ de ſiderioꝝ nõdũ eductos ĩ libtate ſpũſſacti Ntüüto/ Ctnſcſti lgtiſtuneg maneint atineui⸗ fuent hl ſtidiclta aterit ci manill Pcſaekns ſe achuc guibqeid Ouis no nüdiciye ta impiet pplos ge cleſedei: nlter ſacen Ptiat⸗ G eos ſined WrK Wdey catholi baptiſn clüt ſen nuſq e fomiſer ſrynitnte ſiteſtd pietatzwi magnav wcſtde Vnitateſi civeniit betſßgel ſeinſeri/⸗ htiſtmen tllcſtr 6aci nodetcn Geßeisd ſecatho⸗ gejedebe llgeccli⸗ big halaftein Uigäraurd N. güͤcinlg knegin ed⸗ laficrhekn ſunk Juni ſlmos amerdh irpolcſoe inla iueime lbesijſnn eliychiſfig S Pletraicſ iacize VPramiſilent anöi herfeſt poſtaz uſoc Miöodonmto meſurame Gächchn⸗ Heaſbisi betäpin cdotan orgioli uan alliß olt iogott cho⸗ 6 oilegli nut iheca norin l ſemn ſrauͤtnin celignochn meqsſee nonin rloco inndth . ̃̃. (Co. cCCV. vt iã nõ ↄſidãt ĩ hoĩe.⁊ nõ audire qð de/⸗ xtrũ eſt.i.dñi gloꝛiã ꝑ catholicã eccleſiã latiſſime ꝑuagatam:⁊ audire ſiniſtrĩ hu mane inflatõis erroꝛẽ. Vʒ tñ cũ dñs di / cat in euãgelio:cũ ꝑ oẽs gẽtes euãgeliuz fuerit pᷣdicatũ:tũc ſinẽ eſſe ventuꝝ.qũo iſti dicũt:q iã cetere oẽs gẽtes ceciderũt a fide:⁊ ĩ ſola ꝑte donati remãſit eccleſia: cũ maniteſtũ ſit exq̊ iſta pars ab vnitate pᷣciſa eſt:nõnullas gẽtes poſtea credidiſ/ ſe.⁊ adhuc eſſe aliqᷓs:q̃ nõdũ crediderũt: quib q̊tidie nõ ceſſat᷑ euãgeliũ pᷣdicari?ꝰ Quis nõ miret᷑ eſſe aliquẽ qui ſe chꝛiſtia nũ dici velit:⁊ aduerſus chꝛiſti gloꝛiã tã ta impietate rapiat᷑:vt audeat dicere:oẽſ pplos gentiũ qͥ modo adhuc accedũt ec cleſie dei:⁊ ĩ dei filiũ feſtinãter credũt:ina niter facere:qꝛ nõ eos aliqͥs donatiſta ba ptiſat: Gine dubio iſta execrarent᷑ hoĩeſ ⁊ eos ſine dilatõe relinq̃rẽt:ſi chꝛiſtũ q̃re rent:ſi eccłiam diligerẽt:ſi liberi eſſent:ſi aurẽ dexterã integrã retinerẽt ¶ XVII. Ec eos audiamꝰ:qͥ q;uis nemi/ nẽ rebaptiſarent pᷣcidere ſe tñ ab ciũt.ſentiũt em̃ ſacramẽtũ ſancti lauacri nuſq; eſſe niſi ex catholica eccłia:ſʒ eam foꝛmã ſecũ hr̃e ſacramẽta pᷣciſa:quã ĩ ip ſa vnitate anteq; pᷣciderẽt᷑ acceperãt. Hi ſüt em̃ ð qbo apls dicit. Habẽtes ſpeciẽ pietatꝭ:virtutẽ aũt eiꝰ abnegãtes.Eſt eĩ magna virtꝰ pietatꝭ: pax et vnitas:quia vnꝰ eſt deꝰ. Hãc illi nõ habẽt:qꝛ pᷣciſi ab vnitate ſũt.Itaqʒ ſi ꝗͥ ex ipᷣis ad catholi/ cã veniũt:nõ iterãt ſpeciẽ pietat quã ha bẽt:ſʒ accipiũt virtutẽ pietatꝭ quã nõ ha bẽt. Nã ⁊ amputatos ramos denuo poſ ſe inſeri:ſi nõ ꝑmãſerint ĩ incredulitate: aptiſſime apłs docet.Oð cũ luciferiani ĩ telligũt:⁊ nõ rebaptiʒãt:nõ impꝛobamꝰ: ſʒ qð etiã ipi pᷣcidi a radice voluerũt qͥs nõ deteſtandũ eſſe cosſcat: Et iõ maxie: qꝛ h eis diſplicuit in eccłia catholica:qð ve catholice ſãctitatꝭ eſt. Nuſqᷓᷓ em̃ tã vi gere debẽt viſcera miicoꝛdieq; ĩ catho lica eccłia:vt tãq; vᷣa mater nec peccãtib filijs ſuꝑbe inſultet:nec coꝛrectis diffici le ignoſcat.Hõ eĩ ſine cã inter oẽs apłos yvynitate:⁊ luciferiãimag dici q; catholici maluerũt. In eo eĩ ꝙ ĩtelligüut baptiſma chꝛiſti ũ eſſe repetẽdũ recte fa/ huiꝰeccłie catholice ꝑſonã ſuſtinet petrꝰ NHinc em̃ eccłie claues regni celoꝝ date ſunt:cũ petro date ſunt.Et cũ ei dicit᷑ ad oẽs dicit᷑amas me:paſce oues meaſ.De bet eccłia catholica coꝛrectis ⁊ pietate ſirmatꝭ filijs:libẽter ignoſcere:cũ ipi pe/ tro ꝑſonã eiꝰ geſtãti:cũ ĩ mari titubaſſet ⁊ cũ dñm carnaliter a paſſione reuocaſſ ⁊ cũ aurẽ fui gladio pᷣcidiſſet:⁊ cũ ipſuZʒ dñm ter negaſiʒ:⁊ cũ i ſimulatõeʒ poſtea ſupſtitioſã lapſus eſſet.videamꝰ veniã eſ ſe ↄceſſã:eũq; coꝛrectũ atq; firmatũ vſq;ʒ ad dñice paſſionis gloꝛiã ꝑueniſſe. Ita/⸗ q; poſt ꝑſecutionẽ q̃ per arrianos hereti coſ facta erat.⁊ poſtea qᷓ; pax quã q dẽ ca tholica ĩ dño tenet:etiã a pꝛincipiba ſecu li reddita eſt.epᷣi qͥ ꝑfidie arrianoꝝ in illa ꝑturbatõeↄſenſerãt:młti coꝛrecti:redire ĩ catholicã delegerũt:damnãtes ſiue qð crediderãt:ſiue qdð ſe credidiſie ſimulaue rãt. Hos eccłia catholica materno reci/ pit ſinn: tãq; petꝝ poſt fletũ negatõnis gallicantũ ãmonitũ:aut tãq; eundẽ poſt- pꝛauã ſimulationẽ pauli voce coꝛrectũ?: Hẽãc illi matr charitatẽ ſuꝑbe accipien/ tes ⁊ impie repᷣhendentes:qꝛ petro poſt gallicantũ ſurgẽti nõ gratulati ſũt cũ lu cifero qui mane oꝛiebat᷑ cadere merue/ Ec eos audiamꝰ:qͥ negãt eccleſi n am dei oĩa pẽta poſſe dimittere. EItacq; miſeri dũ ĩ petro petrã ñ intelligut:⁊ nolũt credere datas eccleſie claues regni celoꝝ:ipᷣi eas ð manib ami ſerũt. Iſti ſũt qͥ viduas ſi nupſerint tã; adqulteras damnãt:⁊ ſuꝑ doctrinã apłi/ cã ſe pᷣdicãt eſſe mũdioꝛes.Qui nomẽ ſu um ſi vellẽt agnoſcere:mũdanos ſe potiꝰ qᷓ; mũdos vocarẽt. Nolẽtes em̃ ſi pecca/ uerint coꝛrigi:nihil aliud delegerũt:niſi cũ h̊ mũdo dãnari.Nã qͥb veniã pctõꝝ negãt:nõ eos aliq̃ ſanitate cuſtodiũt:ſed egris ſubtrahũt medicinã:⁊ viduas ſu/ as vri cogũt:q̃s nubere ñ ꝑmittunt.Nõ em̃ pꝛudẽtioꝛeſ habẽdi ſũt:qᷓ; paulꝰaplłs qͥ ait. Oalo eas nubere q; vri. ¶ XIX. Ec eos audiamꝰ:qͥ carnis reſur rectõnẽ futurã negãt:⁊ cõmemo rant qð ait apłs.caro ⁊ ſanguis nõ poſſidebũt.Mõ trellicere regnũ d 2 qð ipe dicit apls. Opoꝛtet coꝛruptibile H induere incoꝛruptõeʒ:a moꝛtale h idu ere ĩmoꝛtalitatẽ. ũ em̃ h̊ factũ fuerit iã nõ erit caro ⁊ ſãguis:ſʒ celeſte coꝛꝰ Oð ⁊ dñs ꝓmittit cũ dicit:neq; nubent nec; vxoꝛeſ ducẽt:ſʒ erũt eq̃les angel dei. NHõö em̃ iã hoĩbo ſʒ deo viuẽt:cũ eqles angelii/ facti fuerint. Immutabit᷑ caro ⁊ ſaguiſ ⁊ fiet coꝛpꝰ celeſte ⁊ angelicũ.Et moꝛtui em̃ reſurgẽt incoꝛrupti:⁊ nos imutabi/ mur: vt ⁊ illud veꝝ ſit:qð ⁊ caro ⁊ ſãguiſ regnũ dei nõ poſſidebũt.Iſta fidei ſim/ plicitate ⁊ ſinceritate lactati nutriamurĩ chꝛiſto: ⁊ cũ ꝑuuli ſumꝰ:maioꝝ cibos ñ appetamꝰ:ſʒ nutrimentis ſaluberrimis creſcamꝰ in chꝛiſto:accedẽtibo bonis mo ribo:⁊ chꝛiſtiana iuſticia:in q̃ eſt charitaſ dei ꝓximi pfecta ⁊ firmata:vt vnuſaſ/ qʒ; noſtꝝ ð diabolo inimico ⁊ angel eius triũphet ĩ ſemetipᷣo:in chꝛiſto quẽ iduit qꝛ pfecta charitas nec cupiditatẽ habet ſeculi:nec timoꝛẽ ſeculi.i.nec cupiditatẽ vt adqrat res tꝑales:nec timoꝛẽ ne amit tat res tꝑales. Per q́s duas ianuas ĩtrat ⁊ regnat inimicꝰ qͥ pᷣmo dei timoꝛe:dein decharitate pellẽdꝰ ẽ Debemꝰitaq; tãto auidiꝰappetere aꝑtiſſimã ⁊ euidẽtiſſimã cognitionẽ veritatꝭ:q;to nos debemꝰ in charitate pficere:⁊ eius ſimplicitate coꝛ hr̃e mũdatũ:qꝛ ipᷣo interioꝛe oculo vide tur vᷣitas. Bti em̃ mundo coꝛde inqͥt:qꝛ ipᷣi deũ videbũt:vt iĩ charitate radicati ⁊ fundati pualeamꝰ compᷣhendere cũ oib- ſanct q̃ ſit latitudo ⁊ altitudo ⁊ longitu do ⁊ ꝓfundũ.ſcire etiã ſupeminẽtẽ ſciẽtiã charitat chꝛiſti:vt ĩpleamurĩ oẽm pleni tudinẽ dei:⁊ poſt iſta cũ inuiſibili hoſte certamina:qm volẽtibo ⁊ amãtibo iuguʒ chꝛiſti leue eſt:⁊ ſarcina eiꝰ leuis:coꝛonã victoꝛie mereamur Amen. ¶ Explicit liber ſancti auguſtini epiſco pi de agone chꝛiſtiano. ¶ ncipit liber auguſtini de bono diſ. ci „ une doctrine aduerſat᷑ iu/ ſticiã culpãt: ⁊ diſciplinaz ſperiũ eẽ iudicãt:ac rõnabilẽ caſtigatöes ſupbie aſſignãt:cuʒ nõ ſit ĩperiũ niſi vbi aliqᷣd iubet᷑ iniuſtũ:nꝰ ſit ſuꝑbia niſi vbi negligit᷑ diſciplina Diſciplina igit᷑ magi ſtra ẽ religioniſ:magiſtra vᷣe pietat:qnꝰ ideo ĩcrepat vt ledat:niõ caſtigat vt no ceat Deniq; moꝛeſ hoĩm irata coꝛrigit:ĩ flãmata cuſtodit.ita ſalomone dicẽte YFi li ne deficias a diſciplina dñi:neq; fatige ris cũ ab eo ĩcreparꝭ.QOuẽ eiʒ diligit dñs ĩcrepat:flagellat aũt oẽm filiũ quẽ rcipit Nihil ꝓfecto ẽ qʒ ñ diſciplina:aut emen det:aut ſaluũ faciat.Quã ſi qs ſapiẽs ap p̃hẽderit:nec gr̃aʒ amiciciaꝝ ꝑdit:nec ꝑi culũ dãnatõis ĩcurrit. NHemo diſciplinã irrõnabilẽ putet:ſpᷣ q̃ videt:vniuerſis q i celo ⁊ ſbᷣ celo ſũt vbo cooꝑante cõpoſit. oĩpotẽtis dei ſtare ↄſiliũ. In pᷣncipio eĩ opis ſui:deꝰ nihil pꝛius q; diſciplinã fe/⸗ cit. Nã cũ aſſiſtẽte ſapĩa celũ ſuſpẽderet: terrã pararet:maria ↄcluderet:⁊ ſuis lo/ cis:ſuiſq; tꝑibo curſũ ſoł luneq; globũ di ſponeret:oĩa ſpᷣ diſciplina ↄſtituit QHuid aũt ñ eſſet tenebꝛoſũ:qͥd nõ incõpoſituʒ: qͥd ñ haberet᷑ abſurdũ:niſi ↄſtitut legib⸗ cũcta ſtarẽt elemẽta Nunqd ſine diſcipli na agit᷑ ſol curſꝰ.Qui q;uis diurni itine ris ncẽitatẽ ĩfatigatꝰ ĩpleuerit:ad officiũ tñ ſuũ matutinꝰ occurrit:⁊ ſeĩ ꝑte celiqᷓ/ tidie terraꝝ ſpacia luſtraturꝰ oñdit.Tã/ ta ẽ diſcipline rõ:vt ĩtra tẽpoꝝ metas le/ ge ↄſcriptas ita indefeſſi itiner alternis vicib ſideꝝ curſꝰ agitet᷑:vt nec luna defe ctionis ſue dãna effugiat:n? ſolẽ diurni lumiĩs flãma deſtituat. Nũqd ſine diſci/ plina ẽ ꝙ tãti mar fluctꝰ hũili terraꝝx li/ toꝛe cõtinent᷑:⁊ ĩ ſuo ſinu freq̃nter ĩcitata vẽtis altioꝛ aggere vnda ↄcludit᷑. Diapꝓ fecto ĩſipiẽs natura ↄfuderet:niſi mũdũ diſcipline rõ gubernaret Hec iõ ꝓpoſui mꝰ dicere:vt diſceret obedire euãgeliciſ p̃cept:⁊ celeſtibo obtꝑare mãda.Quid aũt rõnalẽ aĩaz ⁊ ad dei imaginẽ ſactã ex pediat:facile pᷣt hõ ĩtelligere cũ videt ſa/ crat᷑ ꝑ volũtatẽ dei ↄſtitutõib diſciplĩe etiã elemẽta Fᷣuire.Audite ꝓphaʒ dicẽtẽ Seruite dño ĩ timoꝛe:⁊ exultate ei cum tremoꝛe Appᷣhẽdite diſciplinã:ne qñ ira ſcat᷑ dñs ⁊ pereat de via iuſta. Bñ ĩ oĩb⸗ cauſis timoꝛ obtꝑat diſciplineq Bipo Giminet Cuere n nuitin ſetwtii. paueſcer Ouiff giopſon Nchiſin ſeco fine egoßgi tut bi vicopat ſibabeit guariciey merndin des vni cürepi⸗ nceiqn tuimm oil. aotqite mecnudel Wecic⸗ GcRN gioß manüp ſeöber iudern q lerl ſiſalſit legeqho tunipug Ni gaie politᷓbo penegen; dentepd tateſhal riindich gplopo diat. Gi ſe Gh dbiotem orndlen mnneßii⸗ hethcei indt Pri gici de chein aketen nanob chcee⸗ bliatig tipenüniti iſucbanw epariſ Gtigun Inntacongti nonedichef nog ſice ihdiligerdi qrefugt anantonen — — =2— pigſirdichl sdiunmiine mmntudofti liorali d,T vrnenol nenaAtems nerlunndt aſoidum uoſine dſch ilitennl tönmmicn. auhebi rnniirii hr iyi eaigkicl i Onid Greſmcic tcͤnie⸗ zindiichi php — uͤnc 1, Dulo irgpbi⸗ »* . S 4 . — . . q ĩminẽtes ꝑiculoꝝ caſꝰ aut iras iudicũ cauere nouit:ptãteʒ ↄfᷣuãde ſalutꝭ obti/ nuit: Quid igit᷑ adultero caſtũ:qᷣd furi eſ ſet tutũ:qͥd latroni ũ peruiũ.Quis ñ ex/ paueſceret ↄcaua litoꝛuʒ:ſecreta ſiluaꝝ? Quid ñ pᷣſumptio poſſideret:niſi furoꝛẽ aĩoꝝ ſpo metu pene diſciplina cõpeſceret?: Ac niſi ↄſtitutꝰ eſſʒ oꝛdo viuẽdi:nũq; p/ fecto ſinẽ poneret natura peccãdi. Nihil ẽ qðᷣ ñ gula ſuadeat:ſi gule diſciplia ↄſe/ tiat. Nihil ẽ qð ñ luxuria ꝑdat:ſi amoꝛe vicioꝝ a te diſciplia diſcedat ihil ẽ qd ñ habẽdi cupiditate animꝰ occupet:niſi auaricie viciũ diſciplia ↄdẽnet.Oia ſub metu diſcipline vicia iacẽt.Jã ñ ẽ in q̊ fi des vnq; erubeſcat.ſi hõ futuꝝ dei iudi/ ciũ reſpiciat:⁊ cĩm reddẽde rõis intẽdat n?ẽĩ qͥ vindex ſceleꝝ flãma deſeuiat ſi in tuitu diſciplie:aut q̃ ſũt honeſta cogites aut q̃ᷓ ſũt pudẽda caſtiges. Mlti ibi no/ inẽ crudelitat iponũt:vbiꝓ amoꝛe diſci pline crimẽ admiſſi ſceler:ſupplicio vin dicat᷑ latronis:cũ ſñia vindicantꝭ iuſtle gib ſuiat:⁊ ñ ſolũ pᷣſentibꝰ ſʒ etiã futur⸗ manũ poꝛrigat Quiſ igit᷑ ñ licite crederzʒ ſe ðbere peccare:ſi ĩpudic ⁊ ip ijs actib iudex ñ ꝑſcriberzʒ diſciplinã. ideamu ſ qͥd lex loqt᷑. HNõ occides:nõ adulterabis ñ falſũ teſtimoniũ dices. He ſũt diſciplie leg:qͥb etiã diſtrictio ſũie ſecularobſeqj turũpugnãdo turpia:reſecãdo crimĩoſa Mã adicit ſcriptura. Judex ñ ẽ vindex poſitꝰ bõi oꝑiſiſʒ mali:ita vt etiã vicariũ pene genꝰ exigat cũ dicit. Oculũ ꝓp oclło dentẽ p dẽte. Sʒ iſtã antiquã ſñie ſeueri tatẽ facile vitare poſſumꝰ:ſi flãmas ſutu ri indicij cogitemꝰ. Abſolute aũt docet apls poſſe ↄtẽni ſecular arma iudicij:q dicit. Si vis ptãteʒ ñ timere:qð bonũ ẽ fac. Sʒ hec ñ ocioſe tractãda ſuũt.Nã cũ ð his terrenis ptãtib apłi doctria cõome moꝛat: ſenſibo nr̃is celeſtꝭ iudicij ꝑtes ĩſi nuat.Nã cũ docʒ ſᷣuiẽdũ ſclłi legib:ãmo net nccario hoĩez futurcauere tpib⸗ Di vis inqt ñ timere ptãtes:qð bonũ ẽ fac. Hocẽ dicere. Si vis futuꝝ ñ timere iu diciũ.declina a malo ⁊ fac bonuz. Ergo hãc pꝛimã ↄſtitutõis foꝛmã:q̃ ſcłi legib caret:cauere debemꝰ ⁊ vincere:vt poſſi/ mꝰa nobᷣ illud pᷣiudiciũ ꝑpetue moꝛt ex cludere.Qꝛ q̊ͥs iſta tꝑalis ũ affligit pena CCLVII. hos illa ĩeternũ ĩſatiabili toꝛmẽtoꝝ ꝑſeqͥ tur doloꝛe. Nemo aũt illũ homicidij cri mẽ euaſiſſe eſtimet:quẽ excuſatũ ſecular iudicij coꝛrupti ſñia abſoluerit. Nec ille adulterij facinꝰ pᷣtermiſſũ putet:qͥ indul gẽtie lege depᷣhẽſ! euaſit. Nemo cũ ſanã dexterã videt falſitat:: reo ðᷣbita iure ſup plicia iudicʒ fuiſſe ↄceſſa.Defũc coꝛꝑi/ bꝰ ſalua ſũt crimĩa:niſi fuerit pꝛiꝰ gapud deu lacrimaꝝ iterceſſiõe purgata.Expe ctat eĩ reũ ſuũ gehena debit armata ſup plicijs. Ad ↄfuſionẽ mag pᷣſentꝭ vite:nõ ad abſolutõeʒ criminis ꝑtinet autoꝛitas ſnie ſecularꝭ Illa & nob ſũt añ oſa cogitã da ſupplicia:vbi hõ viuet durãte pena- vbi nec toꝛmẽta coꝛꝑi:nec deſunt mẽebꝛa toꝛtoꝛi.OQue tñ facile vitare poſſumꝰ:ſi habenas diſciplie teneamꝰ.dicẽte apło. Di vis ñ timere ptãteʒ:bonũ fac:⁊ habe bis laudẽ ex ea.Ouis ſapiẽs ñ ad hec di ſcipline bõa aim letꝰ apponat:vbi pᷣt hõ ñ ſolũ crimis penã vitare.ſʒ ⁊ gra⸗ꝭ lauda tiõis acrere: Mudite ꝓphaʒ dicẽtẽ.Ap p̃bendite diſciplinã ne qñ iraſcat᷑ dñe: ?- peat de via iuſta. In h̊ loco puto ptinet iſta ſñia ad illos ad qͥs nõdũ diſciplia ꝑ/ uenit q adhuc i deutzgs morãt᷑:capti anti q̊ͥ ſuꝑſtitõis erroꝛe. Pꝛobãt᷑ eĩ ſo lege nũ qᷓ; vixiſſe:qͥ admonẽt᷑ vt appᷣhẽedãt ſtudi uʒ diſciplie. Geqt᷑ i ᷓH pſalmo Ne qñ ira ſcat᷑ dñs:⁊ peat ð via luſta. Igit ſi illos ſtatuit ꝓpha reos:ad qs diſciplia nunc; puenit:qͥd ð uł iudicãdũ putamꝰ q̊s di/ ſciplia deſtituit? Int vtroꝛũq; actꝰ auto ritas pphetice lectõis ĩcuſat minoꝛẽ pla ne culpã:ñ pꝑueniſſe ad diſciplinã:q; legẽ diſcipline reſpuiſie. Ecce dic ppha. QOui ſonit diſciplinã odit aĩaz ſuã. ? ve vt di/ xit ita ẽ.Hã hoſt eſt ⁊ inimicꝰ ale ſueqͥ ſpꝛetꝭ diſciplie moni:diabolicoccupat᷑ officijs. Dicũt aliq; ti diſciplinã ſac ou/ ris legiboſtitutã. Loqnt᷑ iſta ſatꝭ miſeri q̃̊s ad om̃e ſacinꝰ ille diabolꝰauctoꝛ moꝛ tis ĩuitat:q̃ꝝ mẽtes ĩſatiabił gula poſſi/ det:ſuꝑ q̊s regnat ebꝛietas:q̊s turpis lu xuria captiuoſ tenet:⁊ a qbo nũq; ſupbia ingta diſcedit. Ill aũt qbo ẽ ſtudiũ hone ſte fidẽ fᷣuare ↄtinẽtie:hũilitati:pietatiqʒ fuire:dłce diſciplie onꝰẽ:⁊ leue iugũ dñi qð ñ guat:niſi aut ꝑditos:aut perituros Erubeſco dicere ĩ ↄfuſionẽ huane negti gẽtie:q̃re apð aliq; tos paꝝ ꝓficiat diſciplia cũ videamꝰ paſtoꝛale magiſteriũ etiã apud muta aialia ñi ꝑire Doceãt nos ecce fuare oꝛ dinẽ diſciplie tã docileſ eq̊ꝝ animi:cũ i giro ducti flexuoſis greſſibo mẽbꝛa cõponũt:⁊ ſo vniꝰ habene r̃tinaculo ita laxari ſe ↄſentiũt vt ⁊ curredi ⁊ ſtidi modꝰ ſo q̃dã legũ diſpo/⸗ ſitõe fuet᷑ Ita q̊s nata nũero diuidit:ſtudio diſciplie ↄiũgit. Videte q; ſoꝛtia boũ coꝛpa plauſtro ſubiaceãt:q intm̃ imnio aim parãt vt tumẽtia naturalit leui iugo colla ſuppo/ nãt. Ita diſciplie ↄſtitutõibo fᷣuiũt:etiã q̃ᷓ in feritate naſcũt᷑. Uñ miroꝛ aliqtiẽs hoĩeʒ cui leſt ſapia ⁊ itellectꝰ pꝛudẽtie paſſim pᷣcepta Diſciplie negligere cũ videamꝰ mutũ aĩal vi cia cauere:iuſſis obtꝑare:imꝑio defuire:at qʒ ita ad oẽm obediẽtiã animũ aptare:vt cũ opꝰ fuerit armat legionibo occurrat:⁊ hoſti libo ſe telis iuſſũ obijciat.Audite ĩ h̊ loco pp phetã dicentẽ. Coguit bos poſſeſſoꝛẽ ſuũ:z aſinꝰ pᷣſepe dñi ſui:iſrł aut meñ coguit. UVe⸗ reoꝛ dicere:ne nr̃aʒ negligẽtiã pulſʒ iſta ſũia Nõ ãt cogſcit dñm:qͥ ↄditõis ſue ñ cogſcit officiu. Oñndaʒ ſane quo dñs poſſit:aut ĩue niri:aut cogſci:ſi tñ ẽ animꝰ vidẽdi.Si vis videre dñm:reàre mẽdicũ:reſpice ad paupe re:ſuſcipe peregrinũ:viſita ifirmũ:curre ad carcerẽ. Si vis videre deũ:vincula captiui tatꝭ abſolue:nodos iniàtat ĩcide.Audi ð HB dñm dicẽtẽ Eſuriui ⁊ dediſtꝭj mihi mãduca re.ſitiui ⁊ dediſtis mihi bibere:hoſpes fſui?⁊ ſuſcepiſtꝭ me:nudꝰ fui ⁊ operuiſt me.ĩfirmꝰ2 fui ⁊ viſitaſtꝭ me:ĩ carcere erã ⁊ veniſtꝭ ad me Moneo itaq; ne deſpiciaſ nudũ:ne ceco ma nũ ſubtrahas:ne ĩuolutũ pãnis ↄtẽnas. Jn hac em veſte pꝛimũ dñs cũ a mag qreret᷑ in uẽtꝰ ẽ.Et qꝛ ð diſciplia fecimꝰ mẽtionẽ ſbᷣ q̃ fides chꝛiſtiana viget:mcce eſt vt oĩa ĩ aures vfas vite oꝛnamẽta detferãt᷑:vt ĩtelligat vnꝰ qſq; paꝝ ſibi ꝓdeſſe ↄuerſatõis famã:niſi in ↄtẽptu mũdi amauerit diſciplinã Ergo cui ſtudiũ eſt chꝛiſtũ colere:pꝛiꝰcoꝛdis ⁊ coꝛpis ſuſcipiat ĩdumẽta.Oiĩs igit᷑ vita religiõis ꝓ feſſe:itegritatᷣ debʒ famã ſetire:ne quẽ expe ctat coꝛona vᷣtut:pudoꝛis dãno feriat Coꝛ poꝛis ĩtegritas vitã muniat:ĩtegritatẽ fideſ incõtaminata cuſtodiat:vt manẽte vtriuſq; ꝑtis bñficio:iĩmaculatũ hoĩeʒ faciat regnare cũ chꝛiſto. Sʒ ĩ ̊ ſolũ ↄſtat ↄuerſatõis nrf̃e rõ vt bõi ſimꝰ.Laboꝛãdũ igit᷑ añ oĩa ẽ: vt qͥ quenti tempoꝛe diſſeramꝰ. MDe bono diſcipline bonitatẽ ſequit᷑:bon eſſe iudicet᷑. Nã q;uis hõ puꝝ coꝛpꝰ ĩmaculatũq; cuſtodiat:lacera tã vitã ad deũ poꝛtat:cuiꝰactꝰvultũ ĩfamat licʒ ſciamꝰ oſciẽtiã ſolã bõis actibo poſſe ſuſ ficere. Sʒ q;to meliꝰ ẽ vt ſꝑ ð te bñ ſetiatqͥ circa ianuã ſuã vanis ſuſpitõib freq̃nt᷑ egro tat: Inſitũ ẽ em̃ naturałr vulgo:vt ð bonis ſo male iudicet. Sʒ tu qͥ curã bone fame co lis ſtudio tuo graʒ itegre opinionis acqͥre. Vlita g̊ nr̃a ita ſit lucida vt ſit oĩiba nota. In tegritas religioni:pudoꝛ fᷣuiat humilitati. Quẽ amoꝛ tenet ſuãde ĩte ritatꝭ:añ oĩa fal/ ſi ad ſe ſamã ñ admittat erroꝛis. Magnũ eſt qͥdẽ ⁊ glłioſũ:⁊ vſq; ad celũ oĩm oꝛe ꝓferẽdũ nũq; mal actibs locũ dediſſe:ſʒ młto foꝛtiꝰ ẽ nũq; falſis ſuſpitõibo laboꝛaſſe.Quid em̃ ti bi ꝓdeſt ſobꝛietaſ:ſi vicia ebꝛietatꝭ exerceaſ: Qulis te nõ ebꝛiũ iudicet:ſi int᷑ effluentes vi no calices ſaltãtiũ giroſ imiter:Quis te ca ſtũ putabit:ſi te viderit meretricũ fabuł mi/ xtũ:ſcenico fmone cõpoſitꝭ:aut loqntẽ tur/ pia:aut ihoneſta reſonãtẽ.Laudo qͥdẽ ↄſciẽ tiã caſtitat ĩ te.ſʒ odi colloquiũ meretricis. In q̊ loco foꝛtaſſe dicat tibi aliqs. Sufficit tibi pura ↄſciẽtia.Quãtũ ad innocẽtiã ꝑti/ net tibi ſoli ſufficit. Sʒ ꝓuidẽdũ eſt ne faci/ litate tua alt᷑ peccet:⁊ alienũ pctm̃ ĩ te redũ/ det.iuxta illud qð dicit ſcriptura. Ue illi ꝑ quẽ ſcãdalũ venit.OQuãuis autẽ pᷣcioſo ſeri/⸗ co coꝛpꝰ veſtias:⁊ niueo vellere mebꝛa cõ/ ponaſ:nõ ſine macula diẽ trãſigis:ſi camini ardẽtis oꝛa ↄtiger..In omi igit᷑ actu tuo vi tã tuã diſciplia comitet᷑. Si viſ placerechꝛi ſto elaboꝛa vt ꝓfeſſionẽ tuã fides adiuuet:fſfa ma cõmendet.Pꝛecedat nos patiẽtia hũili⸗ tatis ſocia:aſſiſtat pudicicia integritat ma giſtra:fugiat cupiditas:erubeſcat ebꝛietas: luxuria actus ſuos lugeat:ſuꝑbia cõſuſa di ſcedat. Quicunqʒ igit᷑ eſt qui ſeſtinat den ag noſcere:ſub h̊ diſcipline oꝛdine chꝛiſtũ pote rit iuenire. olta quidẽ erãt adhuc dilectii ſimi:q̃ diſcipline ratio ſuadebat aꝑire:q̃ in/ terim putauimꝰ differẽda:ne ocioſis aurib⸗ faſtidiũ pareret longa narratõ. Sane ne qd in hoc oꝑe ſubtraxiſſe videamur:elaboꝛabi mus vt ea que religioſis actibo cõpetunt ſe/ ¶ Finit liber ſancti Auguſtini epiſcopi de bono diſcipline. togli ediſtr, vich Mlet t iliso goy⸗ gfig lueſea litimo RW wwse (Alan ſeſch glete hice⸗ guge jfit hoͤpe cit. bantiſ⸗ ngili Bege teß: exrtolla⸗ otuleri Eas mon crncctr kyr Mapibr⸗ Reſſick⸗ 60:s orgtei ib akgiz Nſtolinlan, Pnläifn nunhſi öehiſiir; lgorrtön iboneimn zmionin tcin nintbunli. Nmrgoie mmroſidi ebndſeni Ould Nictus aoeſe Nt eſſtucntsn . Ouisca meiabylin ut oqnteun,/ ndodeoſe wereric. lis Dufie Hinnockniß, icictt pamitrni Penr, Teli nicnbn/ laenihuch, Sslnun Numdon ſoluaech Sminaſ miudil, Ntegumm atchicns: üchftii Ctinntai echeikipor. Surnlmn irqjid/ oſsauri anenec ibai Gheund⸗ oN 4 paliter nob ð pcipimꝰ iĩ monaſterio ↄſtitui.Pꝛimũ ppter qð in vnũ eſtis ↄgregati charitatis vinculu cuſtodiat᷑:vt vnanimes habitet in domo: ſit vobis aĩa vna:⁊ coꝛ vnũ ĩ deo:⁊ nõ dica tis aliqd ꝓpꝛiũ:ſʒ ſint vobis oĩa cõmunia: 8 4 . 5 S 7 6 . R *△ 7 diſtribuat᷑ vnicuiq; veſtꝝ a pᷣpoſito veſtro valet oẽs:ſʒ potiꝰ vnicuiq; ſic cuiq; opꝰ fu erit. Sic em legit ĩ actibo aploꝝ Qnia erãt viet tegumẽtũ: nõ eqliter oĩbo:qꝛ nõ eqlit B foꝛtioꝛeſ. Ne lllos lelicioꝛes putẽt:qꝛ ſumũt qð ñ ſumũt ißp̃i:ſʒ ſibi potiꝰgtulent᷑:.qꝛ valẽt qð nõ valẽt illlis oĩa cõia:⁊ diſtribuebat᷑ vnicuiq; ſiẽ cai q; opꝰ erat.Qui vᷣo aliqͥqd habebãt ĩ ſeculo qñ ĩgreſſi ſunt ĩ monaſteriũ:libẽter velint i lud eſſe cõmune.Qui ãt ñ habebãt:nõ ea qᷓ rit ĩ monaſterio:q̃ nec foꝛis hr̃e potuerũt:ſʒ tũñ eoꝝ ĩfirmitati qð opꝰẽ tribuat᷑:cẽ ſi pau/ ꝑtas eoꝝ tal erat qñ foꝛis erãt:vt nec ipa ne ceſſaria poterãt iuenire. Nõ tñ iõ putẽt ſeel ſe felices:qꝛ inuenerũt victuʒ ⁊ tegumentũ: qle ſoꝛis ĩuenire ñ potuerũt. Nec erigãt cer uicẽ qꝛ aſſociãt᷑ eis:ad q̃s foꝛis accedere nõ audebãt:ſʒ ſurſũ coꝛ habeãt:⁊ frena vana ñ qrãt:ne ĩcipiãt mõaſteria diuitibo eſſe vtilia nõ pauꝑibo.ſi diuiteſillic hũiliant᷑:⁊ paupeſ illic ĩflant᷑. Sʒ rurſꝰ etiã illi qͥ aliqͥd eſſe vide bant ĩ ſclo:nõ habeãt faſtidio frẽs ſuos:qui ad illã ſctãm ſocietatẽ ex pauꝑtate venerũt. Mag aũt ſtudeãt ñ ð parẽtũ diuitũ digni/ tate:ſʒ ð paupeꝝ fratꝝ ſocietate głiari. NHec extollant᷑ ſi cõi vite aliòd de ſuis facultatibb ↄtulerũt:ne ð ſuis diuitijs mag ſuꝑbiãt:qꝛ eas monaſterio partiũt᷑:q;ᷓ ſi eis ĩ ſeculo frue rent᷑.Alia q ppe q̃cũq; iniqͥtas in mal oꝑib exercet᷑ vt fiãt.ſuꝑbia vᷣo etiã bõis opibĩſi diat᷑ vt pereãt Et qͥq ꝓdeſt diſpergẽdo dare paupibo:⁊ pauperẽ fieri:cũ aĩa miſera ſuꝑbi oꝛ efficit᷑:dinitiaſ ↄtẽnẽdo:qᷓ; fuerat poſſidẽ do:Oẽs ̊ vnanimit᷑ ⁊ ↄcoꝛditer viuite:⁊ ho noꝛate ĩ vobᷣ ĩnicẽ deũ:cuiꝰ tẽpla facti eſtis. ODꝛõiby ĩſtate hoꝛis ⁊ tpibo ↄſtitut. Inoꝛa⸗/ toꝛio nemo aliqͥq agat:niſi ad qð factũ ẽ: vñ ⁊ nomen accepit:vt ſi foꝛte aliqͥ etiã pᷣter ho ras oↄſtitutas ſi eis vacat oꝛare voluerĩt:nõ eis ſint impedimẽto:q ibi aliqd agẽdũ puta –— ncipit regula Au guſtini epi de comu / vita clericoꝝ. Nte omia frẽs chariſſimi diligat᷑ deus deinge ximꝰ:qꝛ iſta pᷣcepta ſũt pꝛinci ata. Hec igit᷑ ſũt qᷓ vt obᷣuetiſ/ terioꝛ ↄſuetudo. Sʒ cñ inas rep uerſt:redeãt ad felicioꝛẽ ↄſuetudinẽ ſuã:q̃ fa CCEVIII. uerit. Pſalmis ⁊ himnis cũ oꝛat deũ.̊ ver ſet᷑ ĩ coꝛde qð ꝓfert ĩ oꝛe. Et nolite cãtare ni/⸗ ſi qð legit eſ.e cãtãdũ.Oð aũt ñ ita ſcriptũ ẽ vt cantet᷑:nõ cantet᷑.Carnẽ veſtrã domate lieiunijs ⁊ abſtinẽtia eſce ⁊ potꝰ:qᷓ;tũ valitu do ꝑmittit.Oũ aũt aliqs ñ pᷣt ieiunare:ñ tñ extra hoꝛã pꝛãdij aliqͥd alimẽtoꝝ ſumat:ni/ ſi cũ egrotat. Cũ acceditꝭ ad mẽſã:donec in/ de ſurgatꝭ qð vobᷣ ſᷣm cõſuetudinẽ legit᷑:ſine tumultu ⁊ ↄtentõe audite:ne ſole vob fauceſ ſumãt cibũ:ſʒ ⁊ aures eſuriãt dei vᷣbũ.Qui ifirmi ſũt:ex pᷣſtina ↄſuetudie ſi galit tracaant iI victu: nõ debʒ alijs moleſtũ eſſe nec iniuſtũ videri q̊s fecit aliq ↄſuetudo foꝛtioꝛeſ. Nec illi.Et ſi eis qͥ venerũt ex moꝛibo delicatioꝛi bus ad monaſteriũ aliqͥd alimẽtoꝝ veſtimẽ toꝝ ſtramẽtoꝝ operimẽtoꝛũue dat᷑:qð alijs ſoꝛtioꝛib ⁊ iõ felicioꝛiba ñ dat᷑:cogitare de/ bẽt qbo ñ dat᷑ q;tũ ð ſua ſeculari vita illi ad iſtã deſcẽderint:qᷓ;uiſ vſq; ad alioꝝ qͥ ſũt coꝛ poꝛe ſirmioꝛeſ:frugalitatẽ ꝑuenire ñ poterit Hec debẽt velle oẽs qdð paucos vidẽt ãpliꝰ: ñ qꝛ honoꝛant᷑:ſʒ qꝛ tolerãt᷑ accipe:ne ↄtin/⸗ gtt deteſtãda ꝑuerſitas:vt ĩ monaſterio vbi q;fũ pñt ſiüt diuites laboꝛioſi:fiãt pauꝑes delicati. Sane quẽadmodũ egrotãtes ncce habet minaccipe ne grauen?᷑: ita ⁊ poſt egri tudinẽ ſic tractãdi ſũt vt citiꝰ recreent᷑:etlax ſið hũillima ſecli pauꝑtate venerint:tãq; ſᷣ ilł ↄtulerit recẽtioꝛ egritudo:qð diuitibo an SDʒz cũ vires pᷣſtinas repa/ mulos dei tãto ãpliꝰ decʒ:q to minꝰ ĩdiget: ne cibi eos teneat voluptas iã vegetatoſ:q̃s nccitaſleuauerat ĩfirmoſ Illoſſãe exiſtimẽt diltioꝛes q ſuſtinẽda parcitate fuerit ſoꝛtio res. Meli? ẽ eĩ minꝰegere:q; plꝰhre. Nõ ſit notabil habit veſter: ncaffectet veſtibo pla cere:ſʒ moꝛibo.Oñ ꝓcedit ſimł ãbulate:cuʒ venerit qᷓ itis:ſi imł ſtate In iceſſu ĩ ſtotu ⁊ ĩ oĩb motibvfiſ nihil fiat qd cuiuſq; offedat aſpectũ:ſʒ qð vr̃aʒ deceat ſctitatẽ.Ocłi vri ⁊ ſi iaciũt᷑ ĩ aliq̃m feĩiaꝝ ĩ nullã figãt᷑ Neq; eĩ qñ ꝓcedit feias videre ꝓhibemini:ſʒ appe/ tere vł ab ipᷣis appeti velle criminoſũ ẽ Nec ſolo tacito affectu: ſʒ affectu ⁊ aſpectu q̊z ap petit᷑ ⁊ appetit cõcupiſcẽtia feminaꝝ. Nec dicat vos hr̃eaios pudicos:ſi hẽat ocłos 4 egula de cõmuni vita clericoꝛ iĩpudicoſ:qꝛ ĩpudicꝰoculꝰ ĩpudici coꝛdiſ ẽ nũciꝰ.Et cũ ſe ĩuicẽ ſibimet etiã tacẽte lingua ↄſpectu mutuo coꝛda nũcit ĩpu dica:⁊ ſᷣm ↄcupiſcẽtiã carnis altutro öle ctãt᷑ ardoꝛe:ec intactꝭ ab imũda violatöe coꝛꝑibo:fugit caſtitas ipa ð moꝛibo. Nec putare debet q ĩ feminã figit oculũ⁊ illiꝰ ſeipᷣm diligit fixũ:ab alijs ſe nõ videri. Cũ h̊ facit:videt᷑ om̃ino:⁊ a b ſe videri ñ arbitrat᷑. Sʒ ⁊ ſi lateat:⁊ a nemĩe hoĩʒ videat᷑:qͥd faciet ðᷣ illo deſuꝑ inſpectoꝛe: quẽ latere nihil pᷣt:An iõ putãdꝰẽ nõ vi dere:qꝛ tãto videt patietiꝰ:q;to ſapiẽtiꝰ. Illi ̊ vir ſctũs timeat diſplicere:ne vide At?᷑ femie male placere. Illũ cogitʒ oĩa vi gere:ne velit feminã male videre Illiꝰnã qq ⁊ ĩ hac cã cõmẽdatꝰ eſt timoꝛ vbi ſcri/ ptũ ẽ. Abominatio ẽ dño defigẽs oculũ. Diñg̊ ſiml eſtꝭ ĩ eccłia:⁊ vbicũq; vbi ⁊ fe mine ſũt:iuicẽ veſtrã pudiciciã cuſtodite Deei qͥ habitat ĩ vob:etiã iſto mõ cuſto iet vos ex vob. Et ſi hãc ð q̊ loq̊ oculi petulãtiã ĩ aliqᷓ veſtꝝ aduerteritꝭ:ſtati ad monete:ne male cepta pgrediat᷑:ſʒ ð ꝓxi/ mo coꝛrigant᷑. Di aut poſt admonitõez iteꝝ vl alio qcũq; die id ipᷣm facere eũ vi derit:iã velut vulneratũ ſanãdũ ꝓdat.qᷣ cũq; ̊ poterit ĩuenire. Pꝛiꝰ tñ ẽ alteri vx teurcio ᷣmõſtrãdũ:vt duoꝝ vł triũ poſſit oꝛe ↄuĩci:⁊ cõpetẽti ſeueritate coerceri ec iudicetꝭ vos eſſe maliuolos qñ h̊ in dicatꝭ. Mag ppe ĩnocẽtes ñ eſtꝭ: ſi frẽs vfos q̊s indicãdo coꝛrigere poteſtꝭ:tacẽ do pire ꝑmittit. Si ei frater tuꝰ vulnns hyjſret ĩ coꝛꝑe qð vellet occultare dũ time/⸗ ret ſecari:nõne crudelit a te ſileret ⁊ mifi coꝛdit᷑ indicaret᷑: Quãto potiꝰeũ debeſ maãiteſtare:ne deteriꝰ putreſcat in coꝛde?⸗ Sʒ anq; alijs demõſtret᷑ꝑ q̊s ↄuincẽdꝰ ẽ ſi negauerit:pꝛiꝰ pᷣpoſito debʒ oſtẽdi ſi gadmonitꝰneglexerit coꝛrigi:ne foꝛte poſ ſit ſecretiꝰ coꝛrectꝰ ĩnoteſcere ceter. Si güt negauerit:tẽ negãti adhibẽdi ſũt alij eẽ coꝛã oĩbo vt poſſit ñ ſoluʒ ab vno teſte argui ſʒ a duob yla tribo ↄuĩci Cõuictꝰ vHo ſᷣm pppoſiti vł etiã pᷣſbiteri:ad cuiꝰ di ſpenſatõez ptinet arbitriũ:dʒ emẽdatoꝛi daz ſbire vindictã:quã ſi i ferre recuſauerit ectiã ſi ipᷣe ñ abſceſſerit:ð vr̃a ſocietate pp iöciat᷑. Nõ em̃ ⁊ B fit crudelit᷑:ſʒ mif̃icoꝛ⸗ dit᷑:neↄtagione peſtifera plimos perdat Et h̊ qð dixi ð oculo ñ ſigẽdo:etiã ĩ cete ris iueniẽdis:phibẽdis:indicãdis:puin cendis:vindicãdiſq; pẽtis diligẽter ⁊ fi/ deliter obfuet᷑:cũ dilectõne hoim ⁊ odio vicioꝝ.Quicũq; aũt intm̃ ꝓgreſſꝰ fuerit malũ vt occulte ab aliq lr̃as vel qdᷣlibet munꝰ accipiat:ſi ̊ vltro ↄfitet᷑ parcat᷑ il/ li⁊ oꝛet ꝓ eo. Si aũt depᷣhendit᷑ atq; cõ/ uincit᷑:m arbitriũ pᷣſbiteri vel pꝛepoſiti quiꝰemẽdet᷑. Ueſtes vr̃as ĩ vnũ habeat ſub vno cuſtode vł duobo vl q̃t ſufficere potuerint ad eas excutiẽdaſ:me a tinea le dant᷑.Et ſicẽ paſcimini ex vno cellario:ſic ĩduamini ex vno veſtiario.Et ſi fieri pᷣt ad vos ñ ꝑtineat qð vobis indumẽtũ ꝓ tẽpoꝝ ↄgruẽtia ꝓferat᷑.vtꝝ hoc recipiat vnuſqͥſq; veſtrũ qð depoſuerat an aliud qð alt habuerat:dũ tñ vnicuiq; qð cui / qʒ opꝰ eſt nõ neget᷑. Si aũt hinc int vos ↄtẽtiones ⁊ murmura oꝛiunt᷑ ⁊ ↄq̃rit᷑ali às ſe deteri accepiſſe q́; pꝛ habuerat: ⁊ indignũ ſe eſſe qʒ ñ ita veſtiat᷑ ſic alius frater eiꝰ veſtit. hinc vos ꝓbate q;tũ vo⸗ bis delit ĩ illo ſctõ ĩterioꝛe habitu coꝛdi q̃ ꝓ habitu coꝛꝑis litigatꝭ.Tñ ſi vfa to⸗/ lerat᷑ i ſirmitas vt ̊ͥ recipiat qð depoſue ritis ĩ vno tũ loco ſub cõmunibo cuſtodi bus habete qð ponitꝭ:ita ſane vt nullꝰ ſi bi alidd oꝑet᷑:ſʒ oĩa opa vr̃a ĩ cõi fiãt:ma ioꝛi ſtudio atq; freqᷓntioꝛi alacritate:q; ſi vob ſingli ꝓpa faceret. Charitas eĩ ðᷣ qᷓ ſcriptũ ẽ ꝙ ñ qrit q̃ ſua ſũt.ſic ĩtelligit: qꝛ cõia ꝓpꝛijs nõ ꝓpa cõibo añponit.Et iõ q́̃; to ãpliꝰ rẽ cõmunẽ q; ꝓpa vr̃a curaue rit:tãto ampliꝰ vos ꝓficere nouerit:vt oĩbo qb vtit᷑ tranſitoꝛia nccitas ſuꝑemi neat q̃ pmanet charitas.Cõſeq̃ns g̊ẽ̃ vt etiã cũ his ſuis filijs.aut aliqᷓ neceſſitu/ dine ad ſe ꝑtinẽtib ĩ monaſterio ↄſtitutꝭ aliquã ↄtulerit veſtẽ ſiue qdᷣlibet aliõ in/ ter nccaria deputãdũ:ñ occulte accipiat᷑ ſʒ ſit ĩ ptãte pᷣpoſiti vt ĩ rẽ cõem redactũ cuincce fuerit pᷣbeat᷑. Oð ſi gliqs reʒ ſibi collatã celauerit furti iudicio ↄdemnet᷑. Indumẽta veſtra ſᷣm arbitriũ pᷣpoſiti la nuentur:ſiue a vobis:ſiue a fullonibꝰ:ne interioꝛes anime ſoꝛdes ↄtrahat munde veſtꝭ nimiꝰ appetitꝰ.Lauacxꝝ etiã coꝛꝑi cũ ĩifirmitat nccitas cogit minime dene get:ſʒ fiat ſine murmure ð ↄſilio medicie ita vt etiã ſi nolit iubente pᷣpoſito faciat göfue hrte gi. Hli delecta ſamula bitatot boꝛiqd chs⸗ ciq in ſel jevol⸗ debz. feficied ſebꝛionl ipeöͤca xerit. ſineaͤ iätfi los dienn Nccipiat e lalhe geſch gichy Ou⸗ obiect ctione lſined lelele bebütp brioꝛes Dao⸗ lpetrar⸗ (ſſeagi nii;r ſecjel ſt oi iniſt 4 wulnen. riche pellit i riceno⸗ poſtne cosdi Gtane dſot Pocgep ſortiich Kicdisgin ligineſ, hoinnade Gchit 3race rpan dik ngei Napecpi Wübpbag tirüſfter Ebocnaga on miind Cigadan bincintne Ftnänital pabuent aſünins echti Venmil miri nnzlihl uligtg. onie Li anme woucitet uſlen ſsgey enn ninfinf bribt rehint nredaon Pprafſtl iineſiu ye glont pernmt ico Hined ndil ſtob . „ . q faciẽdum ẽ p ſalute. Si aũt ipᷣe velit ⁊ foꝛte ñ expedit:ſue cupiditatiñ obedi/ at.elliqñ etiã ſi noceat:pdeſſe credit᷑ qd delectat. Deniqʒ ſi latẽs eſt doloꝛ ĩ coꝛꝑe famulo dei dicẽti qͥd ſibi doleat ſine du/ bitatõe credat᷑. Sʒ tñ vtꝝ ſanãdo illi do loꝛiqð delectat expediat:ſi nõ Ecertũ me dicus ↄſulat᷑. Neq; eant ad balnea ſiue ᷣ cũq; ire ncce ſuerit minꝰ qᷓ; dno vl tres. HNiec ille qͥ hʒ aliqͥ eundi nccitatẽ cũ qbuſ ipe voluerit:ſʒ cũ qͥbo pᷣpoſitꝰ iuſſerit ire debz. Egrotãtũ cura ſiue pꝰ egritudinz reficiẽdoꝝ:ſiue aliq̃ ĩbecillitate etiã ſine febꝛib laboꝛãtiũ:vni alicui dʒ iniũgi:vt ipᷣe ð cellario petet qd cuiq; opꝰeſſe ꝑſpe xerit.Siue aũt qͥ cellario:ſiue qͥ veſtiboꝰ: coꝛripitq; ta beniuolẽtia diligat. Nen aũt carnal:ſʒ ſpũalis int᷑ vos debʒ eẽ di/ lectio. Pꝛepoſito tãq; pfi obediat᷑:młto magis pᷣſbltero qͥ oĩm veſtꝝ curaʒ gerit. Vt Sciũcta iſta fuent᷑:⁊ ſi qd ſᷣuatũ minꝰ fuerit:ñ negligẽter pᷣtereat᷑:ſʒ emẽdãduʒ coꝛrigẽdũq; curet᷑:ad pᷣpoſitũ pᷣcipue ꝑti nebit vt ad pᷣſoiteꝝ cuiꝰ eſt apð vos ma/ ioꝛ autoꝛitas referat:qð modũ vel vires eiꝰ excedit. Jpᷣe vo qͥ vob peſt:nõ ſe exi/ ſtimet ptãte dñante:ſʒ potiꝰcharitate ſer uiẽte felicẽ. Honoꝛe coꝛã vobis pᷣlatꝰ ſit vob:timoꝛe coꝛã deo ſubſtratꝰ ſit pedib⸗ vr̃is. Circa oẽs ſeipᷣm bonoꝝ opeꝝ pᷣbe at exẽplũ.Coꝛripiat inqᷣetos:ↄſolet᷑ pu/ ſillanimes:ſuſtineat infirmos:patiẽs ſit creſcat ĩ odiũ:⁊ trabẽ faciat de veſtuca:⁊ 3 ſi emiſſa fuerit ex oꝛe vr̃o:nõ pigeat ex ſiue qͥ codicibo pᷣponũt᷑:ſine murmure ſer uiãt frib ſuis Codices certa hoꝛa ſingu lis diebo petant᷑:extra hoꝛã è petierit nõ accipiat. Ueſtimeta vo ⁊ calciamẽta qn fuerit idigẽtibo nccaria:dare nõ differãt: ſo ꝝ cuſtodia ſũt q̃ poſcũt᷑. Lites ãt nl/ laſhabeatꝭ:aut q; celerrime finiat:ne ira ad oẽs.Diſciplinã libẽs habeat:metuen dꝰ ĩponat.Et qᷓ;uis vtrũq; ſit neceſſariũ tñ plł“ a vob amari appetat q; timeriſp cogitãs veo ſeꝓ vob reddituꝝ eſſe r“em Unñ voſ mag obediẽedo ñ ſolũ vri ſʒ etiã ipᷣiꝰ miſeremini:qͥ int᷑ vos qᷓ;to ĩ loco ſu/ perioꝛi:tãto ĩ ꝑiculo maioꝛi vᷣſat Donet de; vt obkuet hec oĩa cũ dilectione tãqẽ ſpũał pulcritudis amatoꝛes:⁊ bono xpᷣi odoꝛe ð bona vfr̃a ↄuerſatõe fragrãtes:iñ ſiẽ fui ſpᷣ lege:ſʒ ſicliberi ſub gra ↄſtituti aĩaʒ veſtrã faciat homicidã.ſic em̃ legitꝭ Qui/odit frẽʒ ſuũ homicida ẽ.Ouicũqʒ chizuice vł maledicto vel etiã crimis obiectu aliquẽ leſerit:meminerit ſatiſta/ ctione qᷓ;totiꝰ curare qð fecit:⁊ illeqͥ leſꝰ ẽ ſine diſceptatõe dimittere.Si aũt iui/ cẽ ſe leſerint:ĩuicẽ ſibi debita relaxare de bebũt ꝓpt᷑ oꝛões vr̃as:q̃s vtiq; q;to cre⸗ bꝛioꝛes habet:tãto ſanioꝛes hr̃e debetꝭ. Melioꝛ eſt aut qͥ qᷓ;uis ira ſepe tentet᷑:tñ ĩperrare ſeſtinat vt ſibi dimittat cui ſe fe⸗ ciſſe aſcit iniuriã:q; ͥ tardiꝰiraſcit᷑:⁊ ad petẽdã veniã difficiliꝰ inclinat᷑. Qui aũt nũq; vult petere veniã:aut ñ ex aĩo petit ſine cã eſt ĩ monaſterio:etiã ſi inde ñ ꝓijci at᷑. Pꝛoinde vobᷣ a vᷣbis durioꝛib ꝑcite: culo poſſit ĩſpicere:ne ꝑ obliuionẽ aliqd negligat;: ſemel ĩ ſeptimana vobis legat᷑ tes.agite gr̃as dño bonoꝝ oĩm largitoꝛi vbi gut ſibi q cũq; veſtꝝ viderit aliquid deeſſe:doleat de pᷣterito:caueat de futu⸗/ ro:oꝛãs vt ſibi ⁊ debitũ dimittat᷑:⁊ ĩ ten/ tationẽ nõ inducat᷑ men. cõmuni vita clericoꝝꝛ. UEoſſidonius calamẽſis epᷣs de vita 7 moꝛiby ſancti auguſtini hypponẽſis eößi uo cuũ annis fere quadraginta vixit. Incipit plogus. 2 pirante re rũ oĩm factoꝛe ⁊ gubernato re deo:mei memoꝛ ꝓpoſiti q̊ ꝑ gratiã ſaluatoꝛis oĩpo/ diuine trinitatis fidẽ ſeruire ¶ Explicit regula ſãcti auguſtini epi de ipo oꝛe pferre medicamẽta:vñ facta ſunt vulnera.Oñ aũt nccitas diſcipline ĩ mo rib coercẽdis dicere vos dura verba cõ — D pellit.ſi etiã ĩ iſis modũ vos exceſſiſſe ſe titꝭ nõ a vob exigit᷑ vt a vob ſpᷣdi veniã poſtulet:ne apð eos qs optet eſſe ſubie/ cros dũ nimiũ ſᷣuat᷑ hũilitas:regẽdi fra, gat᷑ autoꝛitaſ:ſʒ tñ petẽda ẽ venia ab oĩiʒ . dño:qᷣ nouit etiã eos q̊s plus iuſto foꝛte tentis:ac ꝑ. N viuatꝭ. Ut aũt vos ĩ libello Z̊ tanq; ĩi ſpe ⁊ vybi vos ĩuenerit ea q̃ ſcripta ſũt facis decreui: ⁊ antea ĩ vita laicoꝝ.⁊ nũc ĩ offi cio epᷣoꝝ:ſtudẽs ex q̃licũq; accepto inge nio ⁊ ſmone edificatõiꝓdeſſe ſãcte ac ye chꝛiſti dñi catholice eccłie.ð vita acmo ribopᷣdeſtinati.⁊ ſuo tꝑe pᷣſentati ſacerdo tis optimi auguſtini:q̃ ĩ eodẽ vidi:ab eo dẽq; audiui:minime reticere debeo. IJd erfm etiã ante nos factitatũ fuiſſe a religio ſilſſimis ſãcte mr̃is eccłie catholice viris legimꝰ⁊ cõperimꝰ.qͥ diuio afflati ſpũ ſer mone ꝓpꝛio atq; ſtilo ⁊ auriba⁊ ocuł ſci/ re volẽtiũ dicẽdo ⁊ ſcribẽdo ſilia:ſtudio ſoꝝ noticie ĩtulerũt:q̃les quãtiq; viri ex cõmuni dñi gra ĩ rebb humanis:⁊ viuere ⁊ vſq; ĩ finẽ obitus ꝑſeuerare meruerũt. dcirco ipᷣe quoqʒ diſpẽſatoꝝ oĩm mini mꝰ:fide nõ ficta:q̃ dño dñantiũ oĩbuſq; bonis ſeruiẽdũ ⁊ placẽdũ ẽ fidelib:de pᷣ/ dicti venerabil exoꝛtu viri ⁊ ꝓcurſu ⁊ de bito fine:q̃ ꝑ eũ didici ⁊ exꝑt ſũ qᷓ; plu/ rimis ãnis eiꝰ inherẽs charitati:vt dñs donauerit explicãdũ ſuſcepi. Ueꝝ ſum/ mã qſo maieſtatẽ:q̃̊ munꝰ hmõia me ar/ reptũ ita gerã ⁊ peragã:vt nec pr̃is lumi nũ offendã veritatẽ:nec bonoꝝ eccleſie fi lioꝝ vlla ex ꝑte fraudare videar charita⸗/ tẽ. Nec em attingã ea oĩa ĩſinuare:q̃ ideʒ beatiſſimꝰ auguſtinꝰ ĩ ſuis ↄfeſſionuʒ li/ bꝛis ð ſemetipo.q̃lis añ ꝑceptã graʒ fue rit:qualiſqʒ iã ſũpta viueret deſignauit. Hoc em̃ facere voluit:vt ait aplłs:ne de ſe quiſq; hoĩm ſupᷣ q; ſe eſſe nouerat:aut ð ſe auditũ fuiſſʒ crederet vlł putaret:hu militatè ſãcte more vtẽs:⁊ iã nullũ fallẽſ ſʒ laudẽ nõ ſuã:ſʒ ſui dñi ð ꝓpꝛia libera/⸗ tione ac munere qrens ex his videlicet q̃ᷓ iã ꝑceperat:⁊ fraternas pᷣceſ poſcẽs ð hiſ qᷓ acciꝑe cupiebat. Sacramẽtũ igit᷑ reg qdðᷣ angelica autoꝛitate ꝓlatũ eſt:bonũ ẽ bbbbſcödere: opa aũt dñi reuelare ⁊ ↄfiteri honoꝛiſficũ eſff. Gitur beatiſſi mus auguſtinus ex ꝓuincia africana ciuitate thagaſtẽſi ð numero curialiũ:parẽtib⸗ guſtini hypponẽſis eßi. ¶ Explicit plogꝰ. Incipit vita ſacti an honeſt ⁊ chꝛiſtianis ꝓgenitꝰ erat.alituſ q; ac nutritꝰ eoꝝ cura ac diligẽtia impẽ/ ſiſq; ſecularibo lris erudituſ appme oibꝰ videlicet diſciplinis imbutꝰ q̃s liberaleſ vocãt Nã ⁊ grãmaticã pꝛiꝰ ĩ ſua ciuitate ⁊ rhetoꝛicã ĩ africe capite carthagine po ſtea docuit:ↄſeq̃nti etiã tꝑe trãs mare in vꝛbe roma:⁊ apud mediolanũ vbi tun tꝑis imꝑatoꝛis valẽtiani minoꝛis comi tatꝰ fuerat oſtitutꝰ. Inq̃ vꝛbe tũc epᷣatũ admiſtrabat acceptiſſimꝰ deo:⁊ in opti / mis vir pᷣclariſſimꝰ ſacerdos eximiꝰ am bꝛoſiꝰ. Huiꝰ interea vᷣbi dei pᷣdicatoꝛis freqntiſſimis ĩ eccłia diſputatõibo aſtãs onnlelergeba ſuſpẽſus atq; affixꝰ. eꝝ aliqñ manicheoꝝ apud carthagi/ nẽ adoleſcẽs fuerat erroꝛe ſeductꝰ:⁊ iõ ce terꝭ ſuſpẽſioꝛ aderat:neqd vł ꝓ ipa velõꝰ ipaz hereſim diceret. Sʒ ꝓpuenit dei libe ratoꝛis clemẽtia ſui ſacerdotis ambꝛoſij coꝛ pertractãtis:vt ↄtra illũ erroꝛẽ inci/ dentes legis ſoluerent᷑ q̃ſtiones:atq; ita edoctꝰ ſenſim atq; paulatim hereſis illa miſeratõne diuĩa eiꝰ ex aĩo pulſa eſt:pti/ nuſq; ipᷣe ĩ fide catholica ↄfirmatꝰ eſt ꝓſi ciẽdi ĩ religione eidẽ amoꝛis ardoꝛ tantꝰ innatꝰ eſt:qͥ ppinquãtibo diebo ſãctis pa ſce:ſalutꝭ aquã ꝑciperet:⁊ factũ eſt diuia pᷣſtãte opitulatõe:vt ꝑ illũ talẽ ac tantuʒ antiſtitẽ ambꝛoſiũ:⁊ doctrinã ſalutarem ecclie catholice ⁊ diuina auguſtinꝰ ꝑci/ peret ſacramẽta. Moxq; ex intimis coꝛ dis medullis ad deũ ↄuerſus:ſpem oẽm quã habebat ĩ ſeculo dereliqt. Jã nõ vx oꝛẽ:nõ filios carnis:nõ diuitias:non ho noꝛes ſeculi qᷓrẽs:ſʒ ſoli deo cũ ſuis ſerui re ſtatuit ĩ illo ⁊ ex illo puſillo grege eſſe ſtudẽs:quẽ dñs alloquit᷑ dicẽs.nolite ti/ mere puſillꝰ grex:qm cõplacuit pfi vro dare vobis regnũ.vendite qᷓ poſſidetis: ⁊2 date elemoſinaz. facite vobis ſacculos nõ veteraſcẽtes:theſauros nõ deficiẽtes in celis.⁊ illud qð iteꝝ dicit dñs:idẽ vir ſanctꝰ facere cupiens.ſi vis eſſe perfectꝰ vende om̃ia que habes ⁊ da pauperibuſ ⁊ habebis theſaurum in celis:⁊ veni ſe/ quere me:⁊ ſuper fidei fundamẽtum edi ficare deſideranſ:non ligna:fenum:ſtipu lam:ſed aurum:argentum:⁊ lapides pᷣci oſos.Et erat tunc annis maioꝛ triginta ſolg ſu bighad toſerul tibhexul ntea d lſſtics ltrue degen mnigta fiterſe agroſa Ntirut ſeslecn ded in bys.l ð his lecta! nilyae we⸗ fchopu (Riſti WN reten 0e89 ſiali ſſſet. latü: culie atch⸗ glloa dede Hecſ hectüi eyt leves opebo ſebat bpppe lhnge ncötate anit⸗ ſcüͤſc poiti ſppof bat ab eig gbſtin telib⸗ oibpi Spen lin — — — niandin Mgathinpi n phnench plhe Piſtaciie Cunbagirn demisnmen nüvbin minorison wbencän dertſtcnn⸗ da ſcinis us ceff, Ppudcanbag⸗ ſpa riöct Inphari; ontoebe nsambꝛoſih oRinc, eeatci in boeio opollachn Serdoen cn ſigol aickou ivtnn; ſurnen ltin ⸗ ncinis c: Gſencen t N tooronbo cöſusſeni logtegece Co ln/ r o wſois. cuios eſtits gigeſ ſe hong⸗ unnt 6.. vll, mmimmnch mun n picesfe, 1 io dH (CEFo. cchx. ſola ſuperſtite matre nomine monica ſi⸗/ biq; adherẽte:⁊ de ſuſcepto eius ꝓpoſi/ to ſeruiẽdi deo:ampliꝰ q; ð carnis nepo tib exultante. Hã eiꝰ pr̃ patriciꝰ noĩe iä antea defunctꝰ erat. Renũciauit etiã ſco laſticis q̊s rhetoꝛicã docebat vt ſibi ma giſtrũ aliũ ꝓuiderẽt:eo ꝙ ſeruire deo iße decreuiſſet.Ac placuit ei ꝑcepta bapti / mi gr̃a cũ alijs ciuiba ⁊ amiò ſuiſ deo pa riter ſeruiẽtibo ad africã ⁊ ꝓpꝛiã domum agroſq; remeare.Ad q̊s veniẽs.⁊ in àbꝰ oſtitutꝰ ferme triẽnio ⁊ a ſe iã alienat cu ris ſecularibo:cũ his qͥ eideʒ adherebant deo viuebat:ieiunijſ:oꝛõib:boniſq; oꝑi bus:ĩ lege dñi meditãs die ac nocte.Et ð his q̃ ſibi deꝰ cogitãti atq; oꝛãti intel/ lecta reuelabat: ⁊ pᷣſentes ⁊ abſẽtes fᷣmo nib ac libꝛis docebat.õtigit foꝛte eo dẽ tꝑe:vt qdã ex his q̊s dicũt agẽtes in rebbapud hypponẽ regiũ ↄſtitutꝰ:bene chꝛiſtianꝰ deũq; timẽs.cõꝑta eiꝰbona fa ma atq; doctrina deſideraret atq; opta/ ret eũ videre:pmittẽſ ſe poſſe mũdi huiꝰ oẽs ↄtẽnere cupiditates atq; illecebꝛas: ſi aliqũ ex eiꝰ oꝛe dei verbũ audire meru iſſet.Oð cũ ad ſe fideli fuiſſet relatõe de/ latũ:libare aĩaʒ cupiẽs ab huiꝰ vite peri culis:moꝛteq; et᷑na:ad memoꝛatã vltro atq; ↄfeſtim venit ciuitatẽ:⁊ hoĩeʒ viſuʒ allocutꝰ freq̃ntiꝰ atq; exhoꝛtatꝰ eſt:qᷓ; tũ deꝰ donabat: vt qð deo vouerat redderʒ Nec ſe ille factuꝝ ð die ĩ diẽ pollicebat: nec tñ ĩ eiꝰ tũc h̊ ipleuit pᷣſentia. Sʒ va/ care vtiq; ⁊ inane eſſe nõ potuit:qð ꝑ ta⸗/ le vas mũdũ ĩ honoꝛe vtile:dño ad om̃e opꝰ bonũ paratũ:in om̃i loco:diuina ge rebat ꝓuidẽetia. Eodẽ itaq; tꝑe in eccłia hypponẽſi catholica valeriꝰ ſanctꝰ epᷣa⸗ tum gerebat. Qui cũ flagitãte eccłliaſtica ncẽitate:de puidendo ⁊ oꝛdinãdo pᷣſbite ro ciuitat:plebẽ dei alloq̃ret᷑ ⁊ exhoꝛta/ ret᷑:iã ſciẽtes catholici ſãcti auguſtinip poſitũ ⁊ doctrinazʒ:manu iiecta qm̃ ⁊ idẽ ĩ ppło ſecurꝰ ⁊ ignarꝰ qͥd futuꝝ eſſet aſta bat. Solebat aũt laicꝰ vt nobis dicebat ab eis tm̃ eccłijs q̃ nõ haberẽt epᷣos ſuã abſtinere pᷣſentiã.Eũ g tenuerũt:⁊ vt in talibo ↄſuetũ eſt ẽo oꝛdinãdũ intulerũt. oĩb id vno ↄſenſu ⁊ deſiderio fieri ꝑfici/ ꝙ; petentibo:magnoq; ſtudio ⁊ clamoꝛe flagitantibe: vbertim eo flete: nõnullis dẽ lacrimas eiꝰ vt nobis ipᷣe retulit:tunc ſupbe interpᷣtantibo: ⁊ tanq; eũ ↄſolãtibꝰ ac dicentiby:gꝛ loc' pᷣſbiterij licet ip̃e ma ioꝛe dignꝰ eſſet:appꝛopinqret tñ epᷣatui. Cũ ille hõ dei vt nobiſ retulit maioꝛi cõ ſiderarõe intelligeret ⁊ gemeret:q;; mlta ⁊ q; magna ſue vite pericula de regimie gubernacõe eccłie impẽdere:ac ꝓueniR ⸗- re ſpectaret:atq; ideo fieret.Et eoꝝ tunc vt voluerũt cõpletũ eſt deſideriũ.Yactꝰ ergo pᷣſbiter monaſteriũ itra eccłiaʒ mox iſtituit:⁊ cũ dei ſfuus viuere cepit ſᷣm mo dũ ⁊ regulã ſub ſancr aplłis ↄſtitutã:ma xime vt nemo quicq; ppꝛiũ illa ſocieta te haberet:ſʒ eis eſſent onia comunia:et diſtribueret᷑ vnicuiq; ꝓut ceniq; opꝰerat. qð iã ipᷣe pꝛioꝛ fecerat:dũ de crãſmariniſ ad ſua remeaſſet. Sanctꝰvero valeri oꝛ dinatoꝛ eiꝰ vt erat vir pijſſimꝰ ⁊ deum ti mens:exultabat:⁊ deo gr̃as agebat:ſuaſ exauditas a dñno ſuiſſe pᷣces:q̃s ſe frequẽ tiſſime fudiſſe narrabat.ſ.vt ſibi diuini / tus hõ ↄcederet᷑ talis:qͥ poſſet vᷣbo dei ⁊ doctrina ſalubꝛi eccłiam dei edificare: cui rei ſe hõ natura grecꝰ:minuſq; latina lingua ⁊ litteris inſtructꝰ:minꝰ vtilẽ ꝑui debat:⁊ eidẽ pᷣſbitero ptãteʒ dedit coꝛaʒ ſe in eccłia euangeliũ pᷣdicandi ac freq̃n/ tiſſime tractãdi:ↄtra vſũ quidẽ ⁊ ↄſuetu dinẽ africanaꝝ eccleſiaꝝ:vnde etiã ei nõ nulli ep̃ᷣi detrahebãt. Dʒ ille vir venera / bilis ac ꝓuiduſ in oꝛientalibo eccleſijs id ex moꝛe fieri ſciẽs:vtilitati eccłie ↄſulẽs obtrectatoꝝ nõ curabat linguas:dũ mo do factitaret᷑ a pᷣſbitero qð a ſe epo imple ri minime poſſe cernebat. Unde accenſa ⁊ ardens eleuata ſuꝑ candelabꝝ lucerna om̃ibus qui ĩ domo erãt lucebat.Et po ſtea currẽte ⁊ volãte hmõi ſama bono pbp cedẽte exẽplo:accepta ab epᷣis ptãte:pᷣſbi teri nõnulli coꝛam epᷣis pplis tractare ce perũt verbũ dei. Sane tüc ĩ illa hyppo/ nenſi vꝛbe manicheoꝝ peſtilẽtia q; pluri mos ciues ⁊ peregrinos infecerat ⁊ pene trauerat ſeducẽte ⁊ decipiẽte eiuſdẽ he/ reſis quodã pꝛeſbitero nomine foꝛtuna/ to.ibidem cõuerſante atq; moꝛante. In/ terea hypponẽeſes ciues ⁊ peregrini chꝛi ſtiani tam catholici q; etiam donatiſte nadeunt auguſtinũ pᷣſbiterum:atq; depo ſcunt:vt illum hominẽ manicheoꝛũ pꝛe/⸗ ſbiteruʒ quẽ doctũ credebant videret:et cũ eodẽ de lege tractaret.Oð idẽ vt ſcri⸗ ptũ eſt:parat ad rñſionẽ omi poſcẽti ſe rõeʒ de fide ⁊ ſpe q̃ ĩ deo ẽ:potẽſq; exhoꝛ tari ĩ doctrina ſana:⁊ ↄtradicẽtes redar/ guere minime renuit:ſʒ yrꝝ etiã h foꝛtu/⸗ natꝰ fieri vellet ſciſcitatꝰ eſt. At illi cõfe/ ſtim ad ipᷣm foꝛtunatũ id detulerũt:petẽ tes ⁊ exhoꝛtãtes ac flagicãtes qð id mi/⸗/ nime recuſaret. Saneqm̃ idẽ foꝛtunatꝰ iam apud carthaginé ſanctũ nouerat au guſtinũ adhuc ĩ eodẽ ſecũ erroꝛe cõſtitu/ tum:cũ eodẽ ↄgredi pauitabat. Uleꝝ tñ ſuoꝝ maxime inſtãtia coactꝰ ac verecun datꝰ:pmiſit cominꝰ ſe eſſe ventuꝝ:certa/ menq; diſputãdi ſubituꝝ. Undeↄdicto die ⁊ loco ↄuenerũt in vnũ ↄcurrẽtib q; lurimis viris ſtudioſis:turbiſq; curio is: 2 aptis notarioꝝ tabulis:diſputatio eſt cepta pᷣmo:⁊ ſecũdo finita eſt die. In q̃ ile manicheꝰ pᷣceptoꝛ vt ſegeſtoꝝ cõti/ net fides:nec catholicã aſſertionẽ potuit euacuare:nec manicheoꝝ ſectã ſubnixa veritate valuit cõpꝛobare:ſʒ deficiẽs re/ ſpõſione vltimo collatuꝝ ſe cũ ſuiſ maio ribo:ea q̃ refellere nõ potuit/pſecutꝰ eſt:⁊ ſi ſibi foꝛte de his ſatis minime feciſſent ſue aĩe cõſultuꝝ:atq; ita ab om̃ibo apud quos magnꝰ ⁊ doctꝰ videbat᷑:nihil valu iſſe in ſue ſecte aſſertione iudicatꝰ ẽ. Qua ille cõfuſione affectꝰ:⁊ ſequenti tempoꝛe de hypponẽſi ciuitate ꝓfectus:ad eandẽ ampliꝰ nõ remeauit:ac ſic ꝑ memoꝛatuʒ dei hominẽ omniũ coꝛdibo:vel qͥ aderãt vel qͥ abſentes illa q̃ geſta ſunt cognoue/ rant:erroꝛ ille ablatus:catholica eſt inti mata: ac cõperta ſincera religio. Et doce bat ac pᷣdicabat ille pꝛiuatim ⁊ publice:ĩ domo:⁊ ĩ eccleſia ſalutis verbũ:cũ omni fiducia aduerſus africanas hereſes:ma ximeq; ↄtra donatiſtas:manicheos:⁊ pe lagianos:libꝛis ↄfectis:⁊ repetitis fᷣmo nibo ineffabiliter admirantibo chꝛiſtianiſ ⁊ colletantibo:⁊ hocipᷣm vbi poterãt non tacentibo:ſʒ diffamantibo Sicq; adiuuã te dño leuare in africa eccleſia catholica exoꝛſa eſt caput:q multo tꝑe illis cõuale ſcentibo hereticis pᷣcipueq; rebaptiſan/ — Poſſidonius de vita ſãcti auguſtini .êẽòẽe —— — — te donati parte maioꝛẽ multitudinẽ afro ruʒ ſeducta ⁊ oppᷣſſa iacebat.Libꝛos ve ro eiuſdẽ ſiue tractatꝰ mirabili dei gra p cedentes ac ꝓfluenteſ:inſtructos omi ra tionis copia atq; autoꝛitate ſanctaꝝ ſcri pturaꝝ:ipᷣi quoq; heretici ↄcurrẽtes:cũ catholicis ingenti ardoꝛe audiebãt:⁊ qͥſ qͥs vt voluit ⁊ potuit notarios adhibẽs etiã ea qᷓ̃ dicebant᷑ excepta deſcripſit.Et inde iã ꝑ totũ africe coꝛpꝰ pᷣclara doctri⸗ na odoꝛq; ſuauiſſimꝰchꝛiſti diffuſa ⁊ ma nifeſtata eſt:ogaudẽte hoc quoq; cõper/ to eccleſia dei trãſmarina.Quoniã ſicut dũ patit᷑ vnũ membꝝ:cõpatiunt᷑ oĩia mẽ bꝛa:ita etiã cũ gloꝛiſicat᷑ vnũ membꝝ:cõ gaudent omia mẽbꝛa.Per idẽ tempꝰ co ram epᷣis hoc illi iubentibo qͥ plenariũ to tius africe conciliũ hippone agebãt:de ſide ⁊ ſimbolo pᷣſbiter adhuc auguſtinꝰ diſputauit. Ille vero beatꝰ ſenex valeri us ceteris ex hoc ampliꝰ exultãs:et deo gratias agẽs de ↄceſio ſibi ſpeciali bene ficio:metuere cepit:vt ẽ humanꝰ animꝰ: ne ab alia eccleſia ſacerdos ꝓbatꝰ ad epi ſcopatũ quereret᷑:⁊ ſibi auferret᷑ Nã ⁊ id ꝓueniſſet:niſi ⁊ hoc idẽ epiſcopꝰ cogni/ to:ad locũ ſecretũ eũ trãſire curaſſet:oc/ cultatũq; a querentibo minime inueniri feciſſet. Uñ ampliꝰ ſoꝛmidãs idẽ venera bilis ſenex:⁊ ſciens ſe coꝛꝑe ⁊ etate infir/ miſſimũ:egit ſecretis litterj apud pꝛima tẽ epiſcopũ ſedis carthaginẽſis allegãs imbecillitatẽ coꝛꝑis ſui:etatiſq; grauita tem:⁊ obſecrãs vt hipponẽſi eccleſie oꝛ⸗/ dinaret᷑ epiſcopꝰ:qͥ ſue cathedre nõ tam ſuccederet:ſʒ ↄſacerdos accederet augu ſtinꝰ. Que igit᷑ beatꝰ valerius optauit ⁊ rogauit:ſatagens reſcripto impetrauit. Poſt quã petitionẽ ad viſitandũ adueni ente ad eccleſiã hipponẽſem tunc pꝛima te numidie megalio calamenſi epiſcopo ⁊ valeriꝰ antiſtes epiſcopis qͥ foꝛte tunc aderãt:⁊ dericq oĩb hipponẽſibs:⁊ vni/ uerſe plebi inopinatã cũctis ſuã ĩſinuat tunc voluntateʒ om̃ibuſq; audientibo et gratulantibo:atq; id fieri perficiq; ingen ti deſiderio clamantib:epiſcopatũ ſuſci pere ↄtra moꝛẽ eccleſie ſuo viuẽte epiſco po pꝛeſbiter auguſtinꝰ recuſabat.Dũq; id fieri ſolere ab om̃ibo ſuaderet᷑:atq; id L —— — deb ce cubt tion riti 1 tllec c(ü ſte m in on we i linlitt hgr ldifi⸗ mgnefir teſnanſe Anigei udlchint losachde eſenole Gan docn difuſgen Pocgce⸗ Wmüäſtont Nmidiani ridetmnp Me gebird cAUH Tnerrien Utäs:et de) umnan ne Spbra emiſit ilcop a ranſer nine uan Sicirmne rify puint ſs alcgis ſcsgnitn iccccſeo/ Adre nöun derctaug 1oplaut mnpemmt vna olcoho ſone un⸗ e äiſnun diennti fuig n nir ⸗ 7 ut Die ciad ignaro tranſmarinis ⁊ africanis eccleſie exẽplis ꝓbaret᷑:cõpulſuſ atqʒ coactꝰ ſuc cubuit:⁊ epᷣatꝰ curã ⁊ maior loci oꝛdina tionẽ ſuſcepit Oð in ſe ipᷣe poſtea fieri nõ Debuiſſe: vt viuo ſuo epᷣo oꝛdinaret᷑:⁊ di xit:⁊ ſcripſit: ppter ↄcilij vniuerſał veti/ tũi:qð iã oꝛdinatus didicit:nec qð ſibi fa ctũ eſſe doluit:alijs fieri voluit. Uñ etiã ſategit:vt ↄcilijſↄſtitueret᷑ eoꝝ:ab oꝛdi natoꝛibo deberi oꝛdinãdis vel oꝛdinatis oĩm ſtatuta ſacerdotũ in noticiã eẽ defe/ renda Atq; ita factũ ẽ:vt epᷣatu ſuſcepto mtlto inſtãtiꝰ ac feruẽtiꝰ maioꝛe auctoꝛi/ tate:nõ adhuc ĩ vna tm̃ regiõe:ſʒvbicũ/ q; rogatꝰ veniſſet vᷣbũ ſalut etne alacnit᷑ ac ſuauit᷑ pullulãte atq; creſcẽte dñi eccle ſia pᷣdicabat:paratꝰ ſemꝑ poſcentibo red daere rõem de fideꝛ ſpe:q̃ cũ deo ẽ:⁊ eiꝰ di cta atq; excepta maxie vonatiſte in eadẽ hipponẽzſivł vicina manẽetes ciuitatead ſuos epos deferebãt. QOue cũ audiſſent: ⁊ ecõtra foꝛte aliqͥd dicerẽt:aut a ſuis re/ fellebat᷑:aut eadẽ res ad ſctm̃ auguſtinu deferebat᷑: eaq; cõperta patient᷑ ac lenit᷑ vt ſcriptũ eſt:cũ timoꝛe ⁊ tremoꝛe ſalutẽ oĩm opꝑabat᷑.Oñdens q; nihil illi retelle re voluerint ac valuerit.q;q; veꝝ mani/ feſtũq; ſit qð eccłie dei fides tenet ac do/ cet. Et hec dieb ac noctibo ab eodẽ iugi ter agebant᷑. Nã ⁊ eplas pᷣuatas ad qͥſcũ qʒ; eiuſdẽ erro epᷣos ⁊ eminẽtes.ſ.laicoſ dedit:rõne reddita admonẽs atq; exhoꝛ tans:vt vł ab illa ſe pᷣuitate coꝛrigerẽt:ł certe ad diſputatiões venirẽt. Illi vero cauſa diffidẽtie nihil vnq; reſcribere vo luerũt:ſʒ irati furioſa loqᷓbant᷑: atq; ſedu cctoꝛẽ deceptoꝛẽq; aiaꝝ auguſtinũ eſſe:⁊ pꝛiuatim ⁊ publice ↄclamabant:⁊ velut lupũ occidendũ eſſe in defenſionẽ gregiſ ſcʒ ſui dicebãt ⁊ tractabant. oĩaq; pẽta a deo indubitant᷑eẽ credẽdũ poſſe dimitti his qͥ h facere ac ꝑficere potuiſſẽt:necoe um timẽtes:nec hoĩes erubeſcentes.Et vt eoꝝ cã diffidẽtie cũctis innoteſcere e⸗ laboꝛauit:⁊ public geſtis ↄuẽtinõ ſunt auſi ↄferre. Habebãat etiã eidẽ donatiſte ꝑ ſuas pene oẽs eccłias inauditũ hoĩuʒ gen puerſuʒ ac violentũ:velut ſub pfeſ ſione ↄtinẽtiũ ambulãtes: qͥ circũcellio⸗ nes dicebant. Et erãt in ingenti nüero æz CCLNI turba ꝑ om̃s fere africanas regiões oſti⸗ tuti. Qui mal imbuti doctoꝛibo audacia ſuꝑba:et temeritate iülicita: nec ſuis nec alienis aliqñ ꝑcebaãt:ↄtra ius faſq; ĩ cau ſis interdicentes hoibi:⁊ niſi obediſſent: dãnis guiſſimiſ ⁊ cedibo afficiebãt:arma ti diuerſis telis:bachaãtes ꝑ agros villai qᷓ; vſq; ad ſanguis effuſionẽ accedere nõ metuẽtes. Sʒ dũ vᷣ̈bũ dei ſedulo pᷣdica/ ret᷑i⁊ cũ his q oderũt pacẽ paciſ rõ habe ret᷑:illi pacẽ loquentẽ debellabãt gratis Ciũq; aduerſus eoꝝ dogma vitas inno / teſceret:qͥ volebãt ⁊ poterãt ſeſe inde vel eripiebãt vł ſubducebãt:⁊ paci atq; vni tati eccłie cũ ſuis qͥbo poterãt coherebãt VIñ illi ſui error ↄgregationẽ minui vi dentes:atq; augmẽt ecclie inuidẽtes:ac cenſi exardeſcebãt ira gquiſſima:⁊ intole/ rabiles ꝑſecutiõeſ vnitati eccłie cõpacti faciebãt. Jpᷣiſq; ſacerdotibo catholicis ⁊ miniſtris aggreſſiones diurnas atq; no/ cturnas direptiõeſq; reꝝ oĩm vi infere/ bant. Nã ⁊ młtos dei fuos cedibo debili tauerũt:aliqͥ bo etiã calcẽ cũ aceto in ocu los miſerũt:alioſq; occiderũt. Uã eẽ ſu/ is idem donatiſte rebaptiʒatoꝛes ĩ odi/ unm veniebãt. Pꝛoficiẽte vo doctrina di ning ſub ſctõ ⁊ cũ ſctõ auguſtino ĩ mona ſterio deo ſeruiẽtes:ecclie hipponẽeſi cle/ rici oꝛdinari ceperũt:ac deinde innoteſcẽ te ⁊ clareſcẽte de die in diẽ ecclie catholi ce pᷣdicatiõis veritate:ſctõꝝq; ſᷣuoꝝ dei pꝓpoſito ↄtinentia ⁊ pauꝑtate pfunda:ex monaſterio qð ꝑ illũ venerabilẽ virũ ⁊ eſ ſe ⁊ creſcere cepat:magno ðſiderio poſce re atq; acciꝑe epos et clericos pax eccłie atq; vnitas ⁊ cepit pᷣmo ⁊ poſtea ↄſecuta eſt. Nã ferme decem qs ipe noui ſctõs ac venerabiles viros cõtinẽtes et doctiſſi/ mos btũſauguſtiꝰ diuerß ecclijs nõnulb qͥqʒ emientioꝛibo rogatꝰ dedit. Silrq; ⁊ „.— hi ex illoꝝ ſctõꝝ ꝓpoſito venientes:dñi eccłijs ꝓpagatꝭ: ⁊ mõaſteria inſtituerũt: L ſtudio creſcẽte edificatiõis vbi dei cete 1797 ris eccleſijs ꝓmotos fres ad ſuſcipiẽduzʒ ſacerdotiũ pᷣſtiterũt. Uñ ꝑ mitos ⁊ ĩ mł tis ſalubꝛis fidei ſpei et charitat eccleſie innoteſcẽte doctrina:non ſolũ ꝑ oẽs afri canas ptes: veꝝ etiã in trãſmarinis ⁊ ꝑ li bꝛos editos atq; in grecũ ſermonẽ traãſia tos: ab illo vno hoĩe: ꝑ illũ mult fauen te deo:mlta innoteſcere meruerũt. tc& hinc vt ſcriptũ eſt pctõꝛ vidẽs iraſcebat᷑ dentib ſuis frẽdebat ⁊ tabeſcebat: ſerui aüt cheiſti vt dictũ eſt: cũ his qͥ oderunt pacẽ erãt pacifici⁊ cum loq̃rent᷑ debella bant᷑ grat ab eis.Aliqtiẽs vᷣo etiã vias armati ijdẽ circũcelliões ↄð famulum dei auguſtinũ obſederũt:dũ foꝛte iret roga / tus ad viſitãdas inſtruẽdaſq; ⁊ exhoꝛtã das catholicas plebes:qð ipᷣe freqntiſſi me faciebat. Et aliqñ ↄtigit vt illi ſuccẽ turiati hactenꝰ ꝑderet captionẽ. Euenit qͥdẽ dei ꝓuidẽtia ſʒ ductorꝭ hoĩs erroꝛe: vt ꝑ aliã viã cũ ſuis comitib ſacerdos q̊ᷓ tendebat veniſſet:atq; ꝑ hũc quẽ poſtea cognouit erroꝛẽ:manꝰ impias euaſiſſet: ⁊ cũ in oĩbo liberatoꝛi deo grãs egiſſet:il li oĩno ſuo moꝛe nec laicis nec cleric pe- percerũt:ſicut publica ↄteſtant᷑ geſta yn terea ſilendũ nõ eſt qd ad laudẽ dei ꝑ illi us tã egregij in eccłia viri ſtudiũ domuſ q; dei zeluʒ aduerſus pᷣdictos rebaptiʒa toꝛes donatiſtas geſtũ ꝑfectũ eſt. Cuʒ foꝛte vnꝰ ex his q̊s de ſuo monaſterio et clero epᷣs eccłie ꝓpagauerat:ad ſuã curã ptinentẽ calamẽſis eccłie dioceſim viſita ret: ⁊ ᷓ didicerat ꝓ pace eccłie ↄtra illam hereſim pᷣdicaret.factũ eſt vt medio itine re eoꝝ inſidias incurriſſet: ⁊ puaſum cũ oĩbus illi comitãtibo:ſublatꝭ aĩalib ⁊ re bus:ĩiurijs ⁊ cede guiſſima eũ affeciſſent Deã re ne pacis eccłie ampliꝰ impedire tur ꝓfectꝰ:deſenſoꝛ ecckie int᷑ leges nõ ſi / luit. Et pᷣceptꝰ eſt criſpinus qͥ iſſdeʒ do/ natiſtis in calamẽſi ciuitate ⁊ regiõe eẽᷣ fuit:pᷣdicatꝰ ſcʒ ⁊ multi tꝑis ⁊ edoctꝰ ad multã teneri aurariã publicis legibo pꝛe ſentatꝰↄtra hereticos ↄſtitutã Qui reſul tans legibo cũ pꝛeſentatꝰ apud ꝓcõſule, ſe negaret hereticũ obꝛuta eſt neceſſitas: vt illi recedẽte eccłie defenſoꝛe a catholi / co epo reſiſteret᷑:⁊ coõuinceret᷑ qð eſſe ſe ſu iſſe negauerat:qm̃ ſi ab eodẽ diſſimulare tur foꝛte catholicꝰ epᷣus ab ignoꝛantibꝰ crederet᷑:illo ſe qð erat negãte:atq; ita ex ac deſidia infirmis ſcãdalũ naſceretur. Et memoꝛabili auguſtino antiſtite om/ numodis inſtãte ad ↄtrouerſiã ambo ipſi calamẽſes epᷣi venerunt:⁊ de ip̃a diuerſa PPoſſidonius devita ſcti augu. cõmuniõe tercio ↄftictu ſecũ egerũt:ma⸗ gna pploꝝ chꝛiſtianoꝝ multitudie cauſe exitu: ⁊ apud carthaginẽ ⁊ ꝑ totã africazʒ expectante.atq; ille criſpinꝰ ꝓcõſulari et libellari mnĩa eſt ꝓnunciatꝰ hereticꝰ. Pꝛo q; illo apud cognitoꝛẽ catholicꝰ epᷣs in/ terceſſit ⁊ ne auraria młta exigeret᷑ ei eſt beneticiũ impetratũ. Uñ cuʒ ingratꝰ ad pijſſimũ pncipẽ ꝓuocaſſet:ab imꝑatoꝛe relationi deditũ eſt rũſum ſolutũ:⁊ cõſe/ quẽter pᷣceptũ.nlło pꝛoꝛſus loco hereti/ cos donatiſtas eſſe debere:⁊ eos ad vim legũ oĩm ↄtra hereticos latarũ vbiq; te/ neri debere. Ex qͥ ⁊ iudex ꝓpter officiuzʒ ⁊ idẽ criſpinꝰ ꝙ mĩme fuerat exactꝰ:pᷣce/ ptiſunt duas auri libꝛas fiſci iurib ĩfer re. Sed ꝓtinꝰ oꝑa data eſt ꝑ catholicos epᷣos:pᷣcipue ꝑ ſancte mẽoꝛie auguſtinũ vt illa oĩim ↄdẽnatio pncipis dimitteret᷑ indulgẽtia.Et dño adiuuãte ꝑfectũ eſt. Oua diligẽtia ⁊ ſctõ ſtudio młtũ creuit ſctã eccłia.Et his oĩboꝓ pace ecckie ge⸗/ ſtis.auguſtino dñs ⁊ h palmã dedit:⁊ a,/ pud ſe iuſticie coꝛonã refuauii:ac magiſ magiſq; iuuãte chꝛiſto de die in diẽ au⸗ gebat᷑:⁊ iłtiplicabat᷑ pac vnitas ⁊ eccle ſie dei ↄfraternitas.Et id maxĩe factuʒ ẽ poſt collationẽ q̃ ab vniuerſ epᷣis catho licis apud carthaginẽ cũ eiſdẽ donatiſta rũ epᷣis poſtmodũ facta ẽ: adiuuãte glo/ rioſiſſimo ⁊ religioſiſſimo imꝑatoꝛe ho/ noꝛio.ppter qð ꝑſiciẽdũ etiã a ſuo latere tribunũ ⁊ no: ariũ marcellinũ africã iudi cẽ miſerat. In q̃ ↄtrouerſia illi oĩbo mo/ dis ↄfutati:atq; de erroꝛe a catholic cõ/⸗ uicti:ſnĩa cognitor notati ſunt:⁊ pꝰ eoꝝ appellationẽ pijſſimi reg rñſo: iuſte ĩter hereticos ↄdẽnati ſunt. Ex q̃ rõe notati ſunt ſolito ampliꝰ eoꝝ epᷣi:qͥ cũ ſuis cleri cis ⁊ plebiba nõ cõicauerũt Et pacẽ tenẽ tes catholicã:multas eoꝝ ꝑſecutiões vſ q; ad mẽbꝛoꝝ amputationẽ ⁊ intermnetio nẽ. Et totũ illud bonũ vt dixi ꝑ ſctm̃ il/ „ lũ hoĩlem oſentientiba nr̃is epᷣis ⁊ ꝑit᷑ ſa⸗/ tagentib ⁊ ceptũ ⁊ pfectũ eſt. Poꝛro aũt poſt illã q̃ cũ donatiſtis facta eſt collatio nẽ. nõ defuerũt q dicerẽt ꝑmiſſos nõ fu/ iſſe eoſdẽ epᷣos apud ptãtem q̃ cãm audi uit: dicere oĩa ꝓ ſuis ptibo:qm catbolice cõionis cognitoꝛ ſue fauebat eccłie:licec — — - — — ——— — — — —.— — — —— —— —— rüeſpe⸗ deaane ifig; zilrig si ereiac ngr ſwhane rürtci cohan, werin iſtigte nſſin Nac zen lorcpi⸗ nbolcces gylii ument ctüct. Gc. Wete⸗ dadiet⸗ Ni rde iscn donuth irch/ vel/ btcre id iwno/ clicc/ Wap vſteite Zehonnt on NiMe o meri cini thitt Nrollt o⸗ nmnci ſolie ei rent:qũquidẽ ⁊ añ ↄtrouerſiã ijdẽ hereti ci catholice cõionis eundẽ eẽ nouerant: ⁊ dů ab eodẽ ↄuenirent᷑ public geſtis:q ad collationẽ occurrerẽt ⁊ ſe eẽ facturos ꝓſecuti ſunt. Poterãt vtiq; ſuſpectũ euz hñtes:recuſare ↄgreſſuʒ.Tñ omipoten/ tis dei pᷣſtitit auxiliũ.vt poſtea ĩ ceſarien ſi mauritanie ciuitate ↄſtitutꝰ venerabi mẽoꝛie auguſtinus:q̊ͥ eũ venire cuʒ alijs epᷣis ſedis apłice lr̃e cõpulerũt: ob t᷑mi/ nãdas videlicʒ alias ecclłie neceſſitates. Hac & occaſiõe ꝓuenit vt emerituʒ eiuſ/ dẽ loci donatiſtaꝝ epᷣm:quẽ ſue ſecte pꝛe cipuũ in illa collatiõe habuerũt delenſo rẽ videret.⁊ cũ eodẽ publice in eccłia po pulo aſtãte diuerſe cõionis ex hocipᷣo di ſputaret:⁊ ꝓuocaret geſtis eccłiaſtic:vt qð foꝛte ſicut dicebãt ꝓſeqͥ potuit in col latione:ſʒ ꝑmiſſus nõ fuerat:in pñti ſine alicuiꝰ ptãtis phibitiõe aut potẽtia ſe/⸗ curꝰ dicere mĩme dubitaret: ⁊ ĩ ſua ciui/ tate ſuis oĩbo pñtibo ciuibo fiducialit᷑ p/ pꝛiã defendere cõionẽ nõ denegaſſet. Il le nec hac hoꝛtatiõe nec ſuoꝝ parẽtũ ⁊ ci uiũ inſtãti petitione id facere voluit:qͥ e. pollicebant᷑ ſe ad eiꝰ redituros cõioneʒ. etiã cum diſcrimĩe primonioꝝ:ſalutiſq; ſue tꝑalis:ſi mõ catholicã ſuꝑaret aſſer/⸗ tionẽ.At ille ampliꝰ dicere illis geſtꝭ ni⸗/ hil voluit nec valuit:niſi tantũ:iã illa in. qͥt geſta ↄtinent᷑apud carthagineʒ inter epᷣos ↄfecta:vtꝝ vicerimꝰ an victi fueri/ mus.Et dũ a notario alio loco vt rũde/ ret ãmoneret᷑ ⁊ reticeret.eius cũctis ma/⸗ nifeſtata diffidẽtia:eccie dei augmẽta ac firmamẽta puenerũt. Quiſqͥs ů diligẽti am ⁊ oꝑam btĩſſime mẽoꝛie auguſtini ꝓ ecckłie dei ſtatu cognoſcere pleniꝰ volue/ rit:etiã illa ꝑcurrat geſta:⁊ inueniet q̃ vel q̃lia ꝓtulerit qbo illũ doctũ eloquenteʒ ?z pᷣdicatũ hoĩem ꝓuocaret.hoꝛtatuſq; fue rit vt ꝓ ſue defenſiõe ꝑtis qð vellet edice ret.illũq; victũ cognoſ⸗ cet. Scio ego nõö pᷣſulqͥ vitã hanc con ſcripſi:veꝝ etiã alij fres ⁊ ↄſerui qͥ nobi/ ſcũ tũc intra hipponeñ.eccłiaʒ:cũ eodezʒ ſolũ ipᷣe poſſidoni ſctõ viro viuebãt:nobᷣ ꝑiter ad mẽeſaʒ cõ ſtitutis eũ dixiſſe.Aduertiſtꝭ hodie in ec cleſia meũ ſermonẽ eiuſq; initiũ ⁊ ſinẽ cõ CcIXxIn ßp deficientes ⁊victi ad exrcuſationẽ igcta tra meã ↄſuetudinẽ pceſſiſſe:qm̃ nõ eẽ re terminatã explicuerim quã ꝓpoſuerã.ſ, pendentẽ reliq̃rim Cui rũdimꝰ. Ita noſ in tpꝑe miratos fuiſſe ſcimꝰ ⁊ recognoſci/ mus.At ille.Credo ait ꝙ foꝛte aliquẽ er rantẽ in ppło:dũs ꝑ nram obliuioneʒ et erroꝛẽ doceri ⁊ curari voluerit. In cuiꝰ manꝰ ſũt ⁊ nos ⁊ fᷣmones nr̃i. NHã cũ p2 poſite q̃ſtiõis latebꝛas ꝑtractarẽ:in aliũn ſmonis excurſuʒ ꝑrexi:atq; ita nõ ↄclu./ ſa vł explicata q̃ſtione diſputationẽ ter- minauu:mag aduerſuʒ manicheoꝝ erro rẽ. Unñ nihil dicere decreuerã diſputãs: q;ᷓ de his qꝗᷓ aſſerere pꝓpoſuerã. Et pꝰ hec niſi fallar:ecce alia die vł pꝰ biduũ venit qdã firmꝰ noĩe negociatoꝛ:⁊ itra mona,⸗ ſteriũ ſedẽte ſctõ auguſtino coꝛaʒ nob ad pedes eiꝰ genibo ꝓuolutꝰ ſeſe iactauit la chꝛymas fundẽs:⁊ rogãs vt ꝓ eiꝰdelict ſacdos cũ ſuis dñzʒ depᷣcaret᷑toſitẽſ; ma nicheoꝝ ſectã ſecutꝰ fuiſſʒ:⁊ ĩ ea q; pluri mis anis vixiſſʒ:⁊ ꝓpterea pecuniã młtã ippᷣis manicheis vlł eis q̊s dicunt electos incaſſũ erogaſſet:ac ſe ĩ eccia ꝑ dei miſeri coꝛdiã fuiſſe eiꝰ tractatibo nuꝑ coꝛreptũ atq; catholicũ factũ.Oð ⁊ ipᷣe venerabi lis auguſtinꝰ ⁊ nos qͥ tũc aderamꝰ ab eo dẽ diligent᷑ inqretes:ex q̃ re potiſſimuʒ i illo tractatu ſibi fuerit ſatiſſactũ.⁊ referẽ te eo:nobiſq; oĩbo ᷣmonis ſeriẽ recogno ſcẽtibo:pfundũ ↄſiliũ ðᷣiꝓ ſalute aiaꝝx i⸗ mirãtes ⁊ ſtupentes gloꝛificauimꝰ ſctrn eiꝰ nomẽ ⁊ bñdiximꝰ:qͥ cũ voluerit:?⁊ vn voluerit:⁊ quõ voluerit:⁊ ꝑ ſciẽtesꝛ per neſciẽtes aĩlaꝝ oꝑat᷑ ſalutẽ.Ex eo ille hö ꝓpoſito ſeruoꝝ dei adherẽs negociatork dimiſit actionẽ pficiẽs in eccie mẽbꝛis. in alia regiõe ad pᷣſ byterij qͥʒ dei volũta,⸗ te petitꝰ ⁊ coactꝰ acceſſit officiũ:tenẽs at q; cuſtodies ꝓpoſiti ſctitatẽ Et foꝛtead huc vſq; nũc in rebb hũanis viuit trans mareoſtitutꝰ. Apud carthaginẽ q̊ʒ duʒ ꝑ quendã domꝰ regie pcuratoꝛẽ noĩe vr/⸗ ſum fidei catholice hoĩem ad q̃ſdaʒ ma-/ nicheoꝝ q̊s electos vł electas dicũt blafß phemis oꝑib pñjtes perueniret᷑:atq; ad eccłiam ab eodẽ deducerent᷑ ⁊ ꝑducerent ab ep̃is ad tabulas auditi ſunt. Intdsaa etiã ſctẽ mẽoꝛie anguſti fuit:qͥ p ceterꝭ il lã execrabilẽ ſectã nouerat: ⁊ eoꝝ pꝛodeſ 2 Hoſſidonius devita ſcti augu. eiuſmõi danabiles blaſphemias: ex loc libꝛoꝝ q̊s illi accipiũt manichei:vſq; ad ↄfeſſionẽ earũdẽ blaſphemiaꝝ eos ꝑdu xit:⁊ q̃ int᷑ ſe illi ſuo moꝛe malo indigna ⁊ turpia facereↄſueuerũt a femiaꝝ illaꝝve lut electaꝝ ꝓditiõe:ilł eccłiaſticꝭ geſtʒ de claratũ eſt. Atq; ita paſtoꝝ diligẽtia dñi co gregi ⁊ augmẽtũ acceſſit:et aduerſus fures atq; latrones defenſio cõpetens ꝓ curata ẽ.Cũ q̃dã ec felice de nũero eoꝛũ q̊s electos dicũt ijdẽ manichei:qͥq; hip⸗ ponẽ venerat eũdẽ ſemĩaturꝰerroꝛẽ:pub lice in hipponeñ.eccia notarijs excipiẽti bus diſputauit btũs auguſtinꝰ pploa/ ſtante.Et pꝑꝰ ſcdᷣaʒ vl terciã collationẽ il le manicheꝰ fruſtrata vaĩtate ⁊ erroꝛe illi us ſecte ad nr̃am ↄuerſus ẽ fideʒ atcʒ ec/ CLleſiã:ſic̃ eadẽ relecta docere poterit ſcri/⸗ ptura. Pꝛeterea cũ qͥdã etiã paſcentio co mite domꝰ regie arriano:qͥ ꝑ auetoꝛitatẽ ſue ꝑſone fiſci vehemẽtiſſimꝰ exactoꝛ fi/ dẽ catholicã atrocit᷑ ac iugiter oppugna bat: et qᷓ; plimos ſacerdotes dei ſimpli/ cioꝛi fide viuẽtes:dicacitate ac ptãte exa gitabat: ⁊ ꝑturbabat pñtibo honoꝛat et nobiliboviris apud chartaginẽ ab illo ꝓ uocatꝰ coꝛã ↄtulit Sʒ idẽ hereticꝰ tabu las atq; ſtilum: quod magiſter noſter et ante congreſſum⁊ in congreſſu inſtantii ſime fieri volebat:ne adeſſent omimodo recuſauit.Et dũ id ꝑnegaſſet:dicens qð legũ metu publicaꝝ piclitari tabuł ſcri/ ptis nollet:interpoſit ſtilo⁊ tabub augu ſtinꝰ epᷣs cũ ſuis qͥ aderãt ↄſacerdotibus vt abſq; vlla ſcriptura puatim diſputa/ rent collationẽ ſuſcepit:pᷣdicens qð poſt modũ ↄtigit:' poſt ſolutũ ↄuẽtũ eẽ cui⸗/ q; poſſet libeꝝ arbitriũ foꝛte dicere.nlło ſcripture documẽto ſe dixiſſe qð foꝛte ñ dixerit:vł nõ dixiſſe qð dixerit Beatus auguſtinꝰmiſcuit cũ eodẽ f̃ᷣmonẽ:atq; aſ ſeruit q d crederet:⁊ ab illo qͥd teneret au diuit:⁊ dᷣa rõne atq; auctoꝛitate ſcriptu/ raꝝ ꝓbata docuit:⁊ oñdit nr̃e fiði firma mẽta. Illiꝰ qũt aſſerta niła vᷣitate: nulla ſcripturaꝝ ſctãꝝ auctoꝛitate ſuffulta do cuit ⁊ fruſtrauit.Et vt a ſeinuicẽ ꝑteſ di greſſe ſunt:ille magꝭ magiſq; iratꝰ⁊ furẽſ mẽdacig multa ꝓ fide ſua falſa iactabat: victũ eſſe a ſeipo ꝓclamãs:młtoꝝ oꝛe lau datũ auguſtinũ. Que cũ illũ venerabüez virũ mime laterẽt:coactꝰ eſt ad ipᷣm ſcri / bere paſcentui ꝓpt illiꝰ metũ omiſſis no minibo ↄferẽtiũ:⁊ in eis l̃iſ qcd int᷑ par tes dictũvł geſtũ fuerat fidełr ĩtimauit: ad ea ſi negarent᷑ pbãda magnaʒ teſtium hjñ̃s copiã dlariſſimos.ſ.atq; honoꝛabi/ les qͥ tũc aderantviros.Atq;ʒ ille ad duo ſibi directa ſcripta:vnũ vix reddidit re/ ſcriptũ:in qͥ mag iniuriã facere: qᷓ; ſue ſe cte rõem valuit declarare.Oð a volẽtib⸗ ⁊ a valẽtibo legereↄpꝛobat᷑. Cũ ipᷣoꝝ q̊ʒ arrianoꝝ epo qdã maxĩo cum gothis ad africã veniente apud hypponẽ q; płibꝰ volẽtibo atq; petẽtiboꝛ pclarꝭ interpoſit viris ↄtulit:⁊ qͥd ſingłe aſſeruerint ꝑtes ſcriptũ eſt.Que ſi ſtudioſi diligent᷑ lege / re voluerit:pculdubio indagabũt et qͥd callida ⁊ irrõnabil hereſis ad ſeducẽduzʒ ⁊ decipiẽdũ ꝓfiteat᷑:⁊ ͥd ecc̃ia catholica de diuĩa teneat ⁊ pᷣdicet trinitate. Sʒ il/ le hereticꝰ de hyppone rediẽs ad cartha ginẽ de ſua młta in collariõe loq̃citatevi ctoꝛẽ ſe de ipᷣa collatõe receſſiſſe iactauit ⁊ mentitꝰ ẽ. Que vtiq; nõ facile a dĩne le gis ignaris examinari ⁊ dijudicari poſ/ ſent avenerabiliviro au guſtĩo ſeq̃nti tꝑe ſtilo: ⁊ illiꝰ totiꝰ collatiõis de ſingul ob⸗ iectis⁊ rũſis facta ẽ recapitulatio.Etqᷓ; nihil ille obiectꝭ referre potuerit.nihilo/ minꝰ demõſtratuz ẽ addit ſupplemẽt q̃ in tꝑe collatiõis anguſto cũcta inferri et ſcribi mime potuef̃t Id eĩ egerat neqcia hoĩs:vt ſua nouiſſima ꝓſecutiõe multũ lõgiſſima totũ qð remãſerat diei ſpaciũ occuparet. Aduerſus pelagianiſtas q̃ʒ nouos nr̃oꝝ tẽpoꝝ hereticos ⁊ diſputa toꝛes callidos arte magis ſubtili noxia ſcrib ẽtes:⁊ vbicũq; poterãt publice et ꝑ domos loqntes:ꝑ ãnos ferme decẽ labo rauit:libꝛoꝝ młta ↄdens ⁊ edẽs ⁊ ĩ eccia ppłis ex eodẽ erroꝛe freqntiſſime diſpu/⸗ tans.Et qm̃ ijdẽ ꝑuerſi ſedi apłice ꝑ ſuã ambitionẽ eãdẽ ꝑfidiã ꝑſuadere conabã/ tur:inſtãtiſſime eẽ ↄcilijs africanis ſctõ/ rũ epᷣoꝝ geſtũ eſt:vt ſctõ pape vꝛbᷣ rome ⁊ pꝛiꝰ venerabili innocẽtio:⁊ poſtea ſctõ ʒoſimo:eiꝰ ſucceſſoꝛi ꝑſuaderet᷑: ꝙ illa ſe cta catholica fide ⁊ abominãda ⁊ dãnan da fuiſſet. At illi tãte ſedis antiſtites ſu/ — 22 cic; Holu Gzl⸗ Crdn nen Mu dirle ihel nuite Ucb⸗ Etö ibio⸗/ niſi miet nulmi Neĩ oi; ſpun ſori⸗ ap bo Acia ſon, aſoi lobi/ o fone s ll. e Fo. ccrä S is diuerſis tꝑibo eoſdem notantes:atq; a mẽbꝛis eccie pᷣcidẽtes:datꝭ lr̃is ad atri canas occident ⁊ oꝛient eccłias:eoſ ana thematizãdos ⁊ deuitãdos ab omib ca tholiq cenſuerunt.Et h̊ tale de ill ecclie dei catholice ꝓlatũ iudiciũ:ec pijfſimus imꝑatoꝛ honoꝛiꝰ audiens ac ſeqns:ſuis eos legibo dãnatos int᷑ hereticos hr̃i de⸗ bere ↄſtituit. Uñ nonnulli ex eis ad ſctẽ mr̃is eccłie gremiũ vñ reſilierãt rediert: ⁊ adhuc alij redeũt:ĩnoteſcẽte ⁊ pᷣualeſcẽ te aduerſuſ illũ deteſtabilẽ erroꝛẽ recte fi dei vᷣitate.Et erat ille mẽoꝛabilis vir au guſtinꝰ:pᷣcipuũ dñici coꝛpis mẽbꝝ:cir⸗ ca vniuerſał eccie vtilitatẽ ſollicitꝰ ſꝑ ac ꝑuigil.Et illi dinitꝰ donatũ ẽ:vt de ſuo rũ laboꝛũ fructu eẽ in hac vita gaudere ꝓueniſſʒ:pus qͥdeʒ in hypponẽeſi eccleſia ⁊ regiõe cui maxĩe pᷣſidebatvnitate ac pa ce ꝑfecta.deinde ĩ alijs africe ꝑtib ſiue ꝑ ſeipm:ſiue ꝑ alios ⁊ q̊s ipᷣe dederat ſacer dotes pullulaſſe:⁊ młtiplicatã fuiſſe dũi eccłiã ꝑuidẽs:illoſq; manicheos: dona/⸗ tiſtas:pelagianiſtas: ⁊ paganos: magna ꝑte defeciſſe ⁊ eccłie dei ſociatos eſſe con gaudẽs. Pꝛofectibo q́ʒ ⁊ ſtudijs fauẽſe/ rat:⁊ exultãs bonoꝝ oim: indiſciplinati onẽ pie ac ſctẽ tolerãs fratꝝ:ingemiſcenſ qʒ de iniqtatib maloꝝ:ſiue eoꝛũ qͥ intra eccłiaʒ ſiue eoꝝ qͥ extra eccłiaʒ ſũt ↄſtitu ti:dñicis:vt dixi:lucris ſʒ gaudẽs:⁊ dã nis merẽs.Tãta aũt ab eodem dictata ⁊ edita ſunt:tãtaq; in eccłia diſputata ex/ cepta atq; emẽdata:vł aduerſus diuer/ ſos hereticos ↄſcripta:vł ex canonic li⸗/ bꝛis expoſita:ad edificatõeʒ ſctõꝝ ecclie filioꝝ:vt ea oĩa vix qͥ ſq; ſtudioſoꝝ noſſe ⁊ plegere ſufficiat. Ueꝝ tñ ne vᷣitatꝭ aui/ diſſimos ĩ aliq̃ fraudare videamur ſtatu deo pᷣſtate ĩ hꝰ opuſculi fine ecẽ eoꝛũdẽ li bꝛoꝝ tractatuũ ⁊ epłaꝝ indiculũ adiũge re.Quo lecto qͥ mag deivᷣitatẽ q; tꝑales amãt diuitias.ſibi q ſq; qd voluerit ad le gẽdũ ⁊ ↄgnoſcẽdũ eligat:⁊ id ad ſcriben dũ:vł de bibliotheca hypponẽſis eccłlie petat:vbi emẽdatoꝛia exẽplaria foꝛte po tuerit ĩueĩre:vł vñ valuerit inqrat:⁊ in⸗ uẽta deſcribat ⁊ hẽat:⁊ petẽti ad deſcri/ bendũ ſine iuidia eẽ ipᷣe tribuat. Scom apli q̊ʒ ſnĩaʒ dicẽtꝭ Audet qſq; vrjm ad/ uerſus alteꝝ negocium hñs iudicari ab iniqs:⁊ ñ apud ſctõs.An neſcitis qꝛ ſcti⸗ mũdũ iudicabũt.Et ſi in vob iudicatur mðs:ĩdigni eſtꝭ iudicioꝝ minimoꝝ Ne/ ſcitis qꝛ angłos iudicabimꝰ Ne dũ ſecu laria?: Secularia igit᷑ iudicia ſi habueri/ tis int᷑ vos:eos qͥ ↄtẽptibiles ſũt iĩ eccłia hos collocate ad iudicãdũ.Ad reueretiã vob loqr. Sic nõ ẽ int᷑ vos qͥſq; ſapiens qͥ poſſit int᷑ frem ſuũ dijudicare: ſʒ frater cũ fr iudicio ↄtẽdit:⁊ h̊ apud infideles: Interpellatꝰ Sðbtũs auguſtinꝰa chꝛiſtia nis vł a cuiuſcũq; ſecte hoĩb: cãs audie bat diligent ac pie. Cuiuſdã vᷣo ſniaʒ anũ oclos hñs dicẽt ſe malle int᷑ incognitoſ q́; int aicos cãs audire:eo ꝙ de incogni/ tis ꝓ q̊ arbitrata eq tate iudicaret᷑ amicũ poſſʒ acqrere.De amiò vownũ eẽt õ qm ſnia ꝓferet᷑ ꝑditurꝰ. Et eas aliqn vſq; ad hoꝛã refectiõis:aliqñ autẽ tota die ieiu/ nans:ſꝑ tñ noſcebat ⁊ dirimebat:intẽdẽi in eis chꝛiſtianoꝝ momẽta aioꝝ q̃ntũ qͥſ q; vł in fide bõiſq; oꝑib ꝓficeret:vel ab his deficeret. Atq; cõꝑtis reꝝ opoꝛtuni tatibo diuĩe leg vitate ꝑtes docebat:eã/ qʒ illis inculcabat: ⁊ eos q̃ adipiſcerent vitã ecnã edocebat⁊ ãmõebat:nihil alið q̃rens ab his qbꝰ ob h̊ narrabat niſi tm̃ obedientiã ⁊ deuotiõeʒ chriſtianaʒ:q̃ et deo debet᷑ ⁊ hoĩb:peccãtes coꝛã oibaar/ guens:vt ceteri timoꝛeʒ hrent. Et facie/ bat h̊ tãq; ſpeculatoꝛ a dño ↄſtitutꝰ do/ mui iſrlł:pᷣdicãs vᷣbũ:atq; inſtaãs opoꝛtu ne ipoꝛtune:arguẽs:hoꝛtaſ:increpãs:in oĩ longanimitate ⁊ doctria:pᷣcipueq; o/ perã dãs inſtruere eos qͥ eent idonei ⁊? a/ lios docere. Rogat q̃̊ʒ a nõnullis ĩ eoz thalibo cauſis eplas ad diuerſos dabat. Sʒ hãc ſuã a melioꝛib reb occupatõeʒ tanq; angariã deputabat:ſuaueʒ ſꝑ hñs de his q dei ſunt vlł allocutionẽ vł collo cutionẽ fraterne ac domeſtice faĩliarita/ tis. Nouimꝰ q́ʒ eũ a ſuis chariſſimis lit teraꝝ interceſſuʒ apud ſeculi ptates po/ ſtulatũ nõ dediſſe:dicẽtẽ:cuiuſdã ſapiẽ/ tis ſeruandã eſſe ſniam:de q̊ ſcriptũ eſſet ; młta ſue fame ↄteinplatiõe amicis nõ pſtitiſſet. Et illud nihilominꝰ ſuum ad/ dens.qm̃ plerũq; ptãs q̃ pſtat pᷣmit.Cũ vero intercedenduʒ eſſe ogat. Vickebai⸗ S X T l (olſſidonius devita ſcti angu. tam id honeſte actemꝑate agebat: vt nõ ſolũ oneroſus ac moleſtꝰ nõ videret᷑:veꝝ etiã mirab ił extitiſſet. NHã dũ exoꝛta ne/ ceſſitate ſuo moꝛe apud quẽdã africe vi/ cariũ noie macedoniũ:p ſupplice lr̃is in terueniſſet atq; ille paruiſſet.ꝭ̊ mõ reſcri ptũ miſit. Miro mõ afficioꝛ ſapĩa tua:⁊ in illis q̃ edidiſtuet ĩ his q̃ interuenies ꝓ reis mittere nõ guaris. Fiã ⁊ illa mm hnt acuminis ſcie ⁊ ſanctitat vt nihil ſupᷣſit: ⁊ hec tm̃ verecũdie vt niſi faciã qdð man/ das culpã penes me remanere nõ ĩ nego cio eſſe dijudicè᷑: dñe merito venerabil ſuſcipiede pr̃. Non eni inſtas qð pleriq; . hoies iſtiꝰ loci vi fſaciũt:vt qdᷣcũq; ſolli/ citꝰ petitoꝛ voluerit extoꝛq̃as: ſʒ qð tibi a iudice tot cur obſtricto petibileviſum fuerit:ãmones ⁊ rogas ſubſeruiẽte vere/ cuũdia:q̃ᷓ maxiĩa difficiliũ int᷑ bonos effica cia ẽ. Pꝛoinde ſtatĩ cõmẽdatd effectũ de/ ſiderij tribui. Hã ſperãdi viã añ patefe/ cerã. Sctõꝝ oↄſilia ſacerdotũ ꝑ diuerſas ꝓuincias celebꝛata:cũ potuit freqntauit nõ in eis q̃ ſua ſũt:ſʒ q̃ ieſu chꝛiſti querẽs vt vl fides ſctẽ eccie catholice inuiolata maneret. vł nonulli ſacerdotes ⁊ cłici:ſi/ ue ꝑ fas ſiue ꝑ nefas excõicati: vl abſol/ uerẽtur vł abijcerent᷑. In oꝛdinãdis vᷣo lacerdotibo ⁊ cleriqᷓ ↄſenſuʒ maioꝛẽ chꝛi ſtianoꝝ ⁊ ↄſuetudinẽ eccłie ſeq̃ndã eẽ ar/ bitrabat᷑. Ueſtes eiꝰ ⁊ calciamẽta ⁊ lectu alia ex moderato ⁊ cõpetẽti habitu erãt: nec nitida nimiũ:nec abiecta płimuʒ:qꝛ his pleꝝq; vł iactare ſe inſolent᷑ homĩes ſolẽt:vl abijcere:ex vtroq; nõ q̃ ieſu chꝛi ſti ſʒ qᷓ ſua ſũt ijdẽ qᷓrẽtes.At iſte btũs vt dixi mediũ tenebat:neq; ĩ dexterã neq; ĩ ſiniſtrã declinãs. Meſa vſus ẽ frugali parca:q̃ quidẽ int olera ⁊ legumiĩa: ec car nes aliqñ ꝓpt᷑ hoſpites vł q̊ſq; infirmio res ↄtinebat. Dempꝑ aũt vinũ hẽbat.qꝛ nouerat ⁊ docebat vt apls dicit.q; omis creatura dei bona ſit.⁊ nihil abijcienduʒ qð cũ grãꝝactiõe ꝑcipit᷑.ſctĩficatur eĩ ꝑ vᷣbũ dei ⁊ oꝛõem.Et vt idẽ ſctũs augu/ ſtinꝰ in ſuis ↄfeſſionũ libꝛis poſuit dicẽſ Nõ ego ĩmũdiciã obſonij timeo:ſʒ ĩmũ/⸗ diciã cupiditat. Scio enĩ noe om̃e genꝰ camis qd cibo eẽt vſui mãducare ꝑmiſ/ ſum.heliã cibo carnis refectũ,ioheʒ mi/ rabili abſtinẽtia pᷣditũ.aĩalibo h̊ eſt locu ſtis in eſcã cedẽtibo non fuiſſe pollutum. Scio ⁊ eſau lenticule ↄcupia deceptuʒ. ⁊ dauid ꝓpt᷑ aq̃ deſideriũ a ſeipo repᷣhen ſum:⁊ regẽ nr̃m nõ de carne ſʒ de pane eẽ temptatũ. Jõq; ⁊ ppłs in heremo nõ qꝛ carnes deſiderauit:ſʒ qꝛ eſce deſiderio ð deũ murmurauit:meruit ipꝛobari.Devi no aũt ſumẽdo apli extat ſnĩa ad thimo theũ ſcribend ac dicẽtis. Noli vſq; ad/ huc aquã bibere:ſʒ vino modico vtere pter ſtomachũ ⁊ freqᷓntes tuas infirmi/ tates.Coclearibo tm̃ argẽteis vtens: ce/ tera vaſa qbo mẽſe inferebãtur cibi:vł te ſtea vł lignea vł marmoꝛea erãt.nõ tñ ne celſſitatꝭ inopia:ſʒ ꝓpoſito volũtatꝭ. Sʒ ⁊ hoſpitalitatẽ ſꝑ exhibuit Et in iſa mẽę ſa magis lectionẽvł diſputationẽ q;ᷓ epu lationẽ potationẽq; diligebat: ⁊5 peſti/ lentiã huane ↄſuetudis in ea ita ſcriptuʒ habebat. Quiſqͥs amat dici abſentum rodere vitã. Hãc mẽſam indignã noue/ rit eẽ ſibi. Et iõ oẽm cõuiuã a ſuꝑfluis ⁊ noxis fabul ⁊ detractõibo ſeſe abſtinere debere ãmonebat. Nã ⁊ q̃ſdã ſuos fami liariſſimos coepᷣos illius ſcripture obli/ tos:⁊ ↄtra eã loq̃ntes tã aſpere aliqñ repᷣ hendit cõmotꝰ vt diceret:aut delẽdos eẽ illos de menſa vᷣſus:aut ſe de media rele/ ctione ad ſuũ cubiculũ ſurrecturuʒ. Oð ego ⁊ alij qͥ illi mẽſe interſuimꝰ exꝑti ſu⸗/ mꝰ. Paupeꝝ vᷣo ſemꝑ mẽoꝛ erat:eiſq; in de eroga bat.vñ ⁊ ſibi ſuiſq; oĩbo ſecũ ha bitantibꝰ erogabat.̊ eſt vł ex redditibꝰ poſſeſſionũ eccłie:vel etiã ex oblatiõibꝰ fideliũ.Et dũ foꝛte vt aſſolet de poſſeſſi/ onibꝰ ipᷣis inuidia cleric fieret:alloq̃ba/ tur plebẽ dei:malle ſe ex collatiõibꝰ pleb dei viuere:qᷓ; illaꝝ poſſeſſionũ curãvł gu bernationẽ pati:⁊ paratũ ſe eſſe ilł cede/ re:vt eo mõ oẽs dei ſerui ⁊ miſtriviuerẽt q̊ in veteri teſtamẽto legũtur altari deſer niẽtes de eodẽ cõparticipari.Sʒ nunqᷓ; id laici ſi bſee volucn t. Domꝰ ecclie cu rã oẽmq; ſubamad vices valentioꝛibuſ cleriq delegabat ⁊ credebat.nũqᷓ; clauẽ. nunq; anuſũ in manu hñs:ſʒ ab eiſdẽ do mus pᷣpoſitis cũcta ⁊ accepta et erogata notabatur. Oue ãno cõpleto eidẽ recita/ bantur.qͥ ſciret᷑ qntũ acceptũ.quantũa; —— — — — F — — Pcklea alunn, dannn. deheheti enoro eſiceno; baniden adſpine 1a, orrp mnim, ichoce⸗ ſcheytee it öie tinſan’ eiu topcti⸗ ſnhnz dieptun Gi/w⸗ ſotut Pliner nisſini rchl, inij Cecosẽ *½ vl diſpenſandũ remãſiſſet.⁊ in młcꝭ titu lis: magis illiꝰ pᷣpoſiti domꝰ fidẽ ſequẽs qᷓ; ꝓbatũ maifeſtatũq; ↄgnoſcẽs Domũ vero vł agrũ ſeu villã:nunq; emerevolu it. Ueꝝ ſi foꝛte eccłie a quoq; ſponte tale aliqͥd vł donaret᷑ vł titulo legati dimitte ret᷑.nõ reſpuebat:ſʒ ſuſcipi iubebat. Nã ⁊ aliq̃̊s eũ hereditateſ recuſaſſe nouimꝰ: nõ qꝛ pauꝑibo inutiles eẽ poſſent: ſʒ qm̃ iuſtũ ⁊ equũ eſſe videbat:vt a moꝛtuoꝛũ vl filijs:vł parẽtibo:vł affinibo magꝭ poſ ſiderent᷑:qbo ab eis deficientes dimittere noluerũt.Quidã etiã ex honoꝛatis hyp onenſiũ apud carthagineʒ viuẽs eccłie vpponenſi poſſeſſionẽ donare voluit:⁊ oↄſectas tabulas ſibi vſufructu retẽto vl tro eidẽ ſancte memoꝛie auguſtino miſit. CLCuiꝰ ille oblationẽ libent᷑ accepit:cõgra tulans ei ꝙ eterne ſue mẽoꝛ eſſet ſalutis. VUerũ poſt aliq̊t ãnos nob foꝛte cũ eodes cõminꝰ cõſtitutꝭ.ecce ule donatoꝛ lr̃as ꝑ filiũ ſuũ mittẽs:rogauit vt ille donatio/ nũ tabule ſuo filio redderent᷑: pauꝑibus vo erogãdos direxit ſolidos centũ Quo ülle ſctũs cognito:ingemuit hoĩez vl fin xiſſe donationẽ: vł eũ de bono ope peni/ tuiſſe:⁊ q̃nta potuit ðo ſuggerente coꝛdi eiꝰ: ↄdolenti aĩo ex eadẽ refragatõe dixit in illiꝰ.ſ.increpationẽ ⁊ coꝛrectiõem.Et tabulas q̃s ille ſpõte miſerat:nec deſide/ ratas nec exactas:ↄfeſtiz reddidit:pecu/ niãq; illã reſpuit:atq; reſcript eundẽ ſiẽ opoꝛtuit:⁊ arguit:⁊ coꝛripuit:admonẽs vt de ſua ſimulatiõe vł iniqͥ tate cũ pnĩe bhũilitate deo ſatiſfaceret:ne cũ tam gra/ ui delicto de ſecko exiret. Freq̃ntiꝰ vo di cebat mag ſecuriꝰ ac tutiꝰ eccłiam lega ta a defunctꝭ dimiſſa debere ſuſcipere:qᷓ; hereditates ſoꝛte ſollicitas ⁊ damnoſaſ. ipᷣaq; legata mag offerẽda eſſe qᷓ; exigen da.Cõmẽdata vo q̃q; ipᷣe nõ ſuſcipiebat ſed volẽtes ſuſciꝑe cłicos nõ ꝓhibebat. In his q̊ʒ q̃ eccia habebat ⁊ poſſidebat: intentꝰ amoꝛe vł implicatꝰ cupiditate ñ erat:ſed maioꝛibo mag⁊ ſpũalibo ſuſpen ſus et inherens reb.vix aliqũ ſeipᷣm ad iſta tꝑalia ab eternoꝝ cogitatiõe relaxa/ bat ⁊ deponebat. Quibuſq; ille diſpoſi⸗/ tis ⁊ oꝛdiatis:tanq; a reb moꝛdacibo eẽ . R Fe ——— . diſpenſatũ fuiſſet: vk qᷣcqᷣd indiſpenſatũ CCLXIIII moleſtis: animi recurſuz ad interioꝛa mẽ tis ⁊ ſuꝑioꝛa faciebat.q̊ vł de inueniẽdiſ diuĩs rebo cogitaret:vł de iã inuent ali/ q;d dictaret:aut certe ex iam dictatꝭ atq; trãſcriptis aliqͥd emẽdaret Et id agebat in die laboꝛãs:⁊ ĩ nocte lucubꝛãs. Ete⸗ rat tanq; illa religioſiſſima maria:typuʒz geſtans ſuꝑne eccłie:de q̃ ſcriptũ eſt:q; ſe deret ad pedes dñi:atq; intenta vᷣbũ eiꝰ audiret:de q̃ ſoꝛoꝛ ↄqueſta ꝙ ab eadẽ cir ca multũ miniſteriũ occupata nõ adiuua retur audiuit. Martha martha ſollicita es:elegit optimã ꝑteʒ maria: q̃ nõ aufere tur ab ea. Hã fabꝛicaꝝ nouaꝝ nunq; ſtu diũ habuit:deuitãs in eis ĩplicatõeʒ ſui animi:quẽ ſemꝑ libeꝝ hr̃e volebat ab oĩ moleſtia tꝑali. Nõ tñ illa volentes ⁊ edi ficantes ꝓhibebat niſi tm̃ immoderatos Interea dũ eccłie pecunia deficeret:hoc ipᷣm pplo chꝛiſtiano denũciabat:non ſe hjrĩ̃e qð indigentibꝰ erogaret. Nã ⁊ ð va ſis dnicis ꝓpt᷑ captiuos ⁊ q; plimos in/ digentes frangi:⁊ ↄflari iubebat:⁊ indi/ gentibo diſpenſari Qð nõ cõmẽoꝛaſſem: niſi cõtra carnalẽ ſenſuʒ qrundã fieri ꝑui derem. Et hocipᷣm etiã venerabil mẽeo/ rie ambꝛoſiꝰ in talibo neceſſitatibꝰ indu bitant eſſe faciendũ:⁊ dixit ⁊ ſcripſit:ſed ⁊ inde de neglecto a fidelibꝰ gaʒophila/ tio ⁊ ſecretario.vñ altari neceſſaria infe/ runt᷑:aliqñ in eccia loquens admonebat qð etiã beatiſſimũ ambꝛoſiũ ſe pꝛeſente in eccłia tractauiſſe nobᷣ aliqñ retulerat. CLuũ ipo ſꝑ clerici:vna etiã domo acmen ſa:ſumptibuſq; cõibꝰ alebant᷑ ⁊ veſtiebã 1 tur Et ne c facile iuratiõe etiã ad ꝑiu riũ decidiſſet:⁊ in eccłia pꝑło pᷣdicabat: ⁊ ſuos inſtituerat neqͥs iuraret: necad modicũ qͥdeʒ. Qð ſi ꝓlapſus fuiſſet:vnã de ſtatut ꝑdebat potionẽ. Numerꝰ eniʒ erat ſuis ſecũ cõmoꝛãtibꝰ ⁊ ↄuiuãtibus poculo pᷣfixus.Indiſciplinatiões q̃ʒ ⁊ trãſgreſſiões ſuoꝝ a regła recta:ꝛ hone/ ſtate: ⁊ arguebat:⁊ tolerabat:q̃ntuʒ dece bat ⁊ opoꝛtebat In talibꝰ pᷣcipue docẽs ne cuiuſq; coꝛ declinaret᷑ in ꝰba maligna ad excuſandas excuſatiões in pẽtis. Et dũ qͥſq; offerret munꝰ ſuũ ad altare:et il/ lic recoꝛdatꝰ fuiſſet ꝙ frater ſuꝰ hr̃et ali/⸗ q̃d aduerſus illũ.relinquendũ ellemnn⸗ 2 “ 4 3 . 9„ YJMM . . SPolſidonius devita ſcti augu. ante altare:atq; eundẽ fratrẽ eſſe reconci liandũ:⁊ tũc veniendũ ⁊ munꝰ ad altare offerendũ. Si vᷣo ipᷣe aduerſus frẽm ſuũ gliqͥd haberet:coꝛriꝑe eũ debere ĩ parte: ⁊ ſi eũ audiſſet lucrat eſſʒ ſuũ fratrẽ Si minꝰ:adhibendũ eſſe vnuʒ aut duos:q; ſi⁊ ipᷣos ↄtẽneret:eccłliam adhibendam Di vero ⁊ huic non obediret eſſet illi vt echnicus ⁊ publicanꝰ.Etillud addens: vt frĩ peccãti:⁊veniã petenti:nõ tm̃ ſepti es:ſed ſeptuagies ſepties delictũ relaxe/ tur.ſic qͥ ſq; a dño q̃tidie ſibi poſtulat re/ laxari. Yemina aũt intra domũ eiꝰ nulla penitus vnq; ↄuerſata ẽ:nlla manſit:nec qdem germana ſoꝛoꝛ:que vidua deo ſer/ niens:multo tꝑe vſq; in diẽ obitꝰ ſui pꝛe poſita ancillarum dei vixit. Sʒ neq; pa trui ſui filie:⁊ fratris ſui filie q̃ ꝑiter deo ſeruiebãt:quas ꝑſonas ſanctoꝝ epoꝛum ocilia in exceptis poſuerũt. Dicebat ve/ ro:qꝛ ⁊ ſi de ſoꝛoꝛe ⁊ neptibꝰ ſecũ cõmo/ rantibꝰ nulla naſci poſſit mala ſuſpitio: tñ quoniã ille ꝑſone ſine alijs neceſſarijs ſecũq; manentibꝰ feminis eſſe nõ poſſet: ⁊qꝙ ad eas etiam alie affoꝛis intrarẽt:de his poſſe offendiculũ aut ſcandalũ ĩfir/ mioꝛibꝰ naſci:⁊ illos qͥ cũ epᷣo vel quoli/ bet derico foꝛte manerent:ex illis o᷑ibus ſeminarũ ꝑſonis poſſe vna cõmoꝛãtibꝰ aut aduentantibꝰ: temptatiõibꝰ hũanis poſſe perire:aut certe malis hoĩm ſuſpi/ tionibus peſſime diffamari. Ob h̊ ergo dicebat nuq; debere femĩias cũ fᷣuis dei etiã caſtiſſimis in vna manere domo:ne vt dictũ eſt aliqd ſcandalũ vel offendicu Iũ h̊ tati exempio poneret᷑ infirmioꝛibus Et ſi foꝛte ab aliqbus feminis vt videre tur vel ſalutaret᷑ rogabat᷑:nunq; ſine cle ricis teſtibꝰ ad eũ intrabant:vł ſolus cũ ſolis vnq; eſt locutus:niſi ſecretoꝛuʒ ali qͥd intereſſet. In viſitationibꝰ vero mo/ dũ tenebat ab aplło diffinitũ:vt non niſi pupillos ⁊ viduas in tribulatiõibꝰ ↄſti⸗ tutas viſitaret.Et ſi foꝛte ab egrotãtibꝰ ob h peteretur: vtꝓ eis in pꝛeſenti deum rogaret:eiſq; manus imponeret ſine mo ra pgebat. YFeminaꝝ autem monaſteria nõ niſi vꝛgentibꝰ neceſſitatibꝰ viſitabat Seruandũ quoq; in vita et moꝛibꝰ ho/ minis dei referebat:qð in inſtitutis ſan/ cte memoꝛie ambꝛoſij cõpererat:ivt vxo / rem cuiq; nunq; poſceret:neq; militare volentẽ ad h cõmendaret:neq; in ſua pa tria petitũ iret ad ↄuiuiũ.De ſinguł re/ bus pᷣſtans cauſas.ſ.nedũ inter ſe coniu gati caſu iurgarẽt ⁊ eũ maledicerent per quẽ cõiuncti eſſent Sed plane ad h ſibi iam illis ↄſentientibs petitũ intereſſe de/ bere affirmabat ſacerdotẽ:vt vel eoꝛũ iã pacta ⁊ placita firmarent᷑:vel benedicerẽ tur.Et ne militie cõmendatꝰ ſuã culpazʒ male agẽs ſuffragatoꝛi tribueret. Et ne ꝑ frequentiã in patrie cõuiuijs ↄſtitutuſ temꝑantie amitteret᷑ modus. Indicaue rat quoq; nobis ſe pᷣdicti ⁊ beate memo/ rie viri in vltimo vite conſtituti audiſſe ſapientiſſimũ ⁊ pijſſimũ rñſum ⁊ multũ laudabat ac pᷣdicabat. Nã cum ille vene rabilis vltima iaceret egritudine:⁊ a fide libus honoꝛatis lecto eiꝰ aſtantiba et vi/ dentib eũ de ſeculo migraturũ ad deuʒ: ⁊ ob hoc merentibo tanti ac talis antiſti/ tis eccłiaʒ poſſe pꝛiuari verbi ⁊ ſacramẽ ti dei diſpenſatiõe:cũ lachꝛymis rogare tur vt ſibi a dño vite poſceret cõmeatũ. eum illis dixiſſe. Nõ ſic vixi vt me pude at inter vos viuere:ſʒ nec moꝛi timeo:qꝛ bonũ dñm habemꝰ. Et in his nr augu/ ſtinꝰ ſenex elimata aclibꝛata admirabat᷑: ⁊ laudabat vᷣba. Ideo enĩ eũ dixiſſe intel ligendũ eſt:nec moꝛi timeo.qꝛ bonũ do/ minũ habemꝰ:ne crederet᷑ pꝛeſidẽs de ſu is purgatiſſimis moꝛibo pᷣſumpſiſſe Nõ ſic vixivt me pudeat ĩt᷑ vos viuere. Hoc enĩ dixerat ad illud qd homĩes de homi ne noſſe poterãt. Nã ſciens examen eq ta tis diuine:de bono dño ſe dicit mag de meritis ſuis ↄfidere. Cui etiã in or̃o/ ne q̊tidiana dñica dicebat. Dimitte nobᷣ debita noſtra.ſicut ⁊ nos dimittimꝰ de/ bitoꝛibo noſtris. Cuiuſdã queq; coepi/ ſcopi ⁊ familiariſſimi ſui amici:in extre/ mis vite de talibo frequẽtiſſimum refere bat dictũ.ad quẽ cũ viſitandũ iam moꝛ/ ti appꝛopinquantẽ ventitaſſet:⁊ ille ma/ nus geſtu ſe de ſeclo exiturũ ſignificaret atq; a ſe illi eſſet rũſum:adhuc eũ eccleſie neceſſariũ viuere poſſe:illũ ne putaretur huiꝰ vite teneri cupiditate rñũdiſſe ei Si nunq;:bene.Si aliqñ:q̃re nõ modo:Et nmm. —☛n —— nytyto⸗ Ulieue ſun hnollte, 1ſtonin conpe ercſe, l cii enetin niap⸗ n x ltng Me enmo a uole nimi lewe herri⸗ 6dy Wrſ home r nani. epwde lineng. gina⸗ ninbt ſeintd miv/ bdeſu ſeſo echo choni gojn nmg inofo⸗ em , ehi⸗ nv ſciore nmno lenn fre ev 1G t talẽ ſnĩam mirabat᷑ ?⁊ laudabat holem ꝓ tuliſſe:deũ qdẽ timentẽ.veruntũñ in villa hatũ ⁊ nutritũ:ſʒ nõ multa lectiõis eru⸗/ ditũ ſcia. Illud etiã cuiuſdã egrotantis dictũ afferebat epᷣi:de q̊ ſctũs in epła ſua quã de moꝛtalitate ſcripſit martyr cipꝛi anus ita retulit dicẽs.Cũ qdã de colle/ gis ⁊ ↄſacerdotibo nr̃is ĩfirmitate defeſ/ ſus ⁊ de appꝛopinquãte moꝛte ſollicitꝰ: cõmeatũ ſibi pᷣcaret᷑:aſtitit depᷣcanti ⁊ iã pene moꝛienti iuuenis honoꝛe ⁊ maieſta te venerabilis ſtatura celſus:⁊ clarꝰ aſpe ctu:⁊ quẽ aſtantẽ ſibi vix poſſet hũanus aſpectus ocuł carnalibo intueri:niſi ꝙ ta lem videre iã poterat de ſecło receſſurus Atq; ille nõ ſine quadã animi ⁊ voc in/ dignatiõe infremuit:⁊ dixit. Pati time/ tis.Exire nõ vulq.Quid faciaʒ vobis: Ante pꝛoximũ vero diẽ infirmitatꝭ obi/ tus ſui a ſe dictatos ⁊ editos recenſuit li bꝛos:ſiue eos q̊s pꝛimo tꝑe cõuerſionis ſue adhuc laicꝰ:ſiue q̊s pᷣſ byter: ſiue q̊s epᷣs dictauerat:⁊ q̃cunq; in his recogno uit alit᷑q; ſeſe haberet eccłiaſtica regula a ſe fuiſſe dictata⁊ ſcripta cũ adhuc eccle ſiaſticũ vſum minꝰ ſciret:minuſq;ʒ intelli geret:a ſemetipᷣo et repᷣhenſa et coꝛrepta ſunt. Uñ etiã duo ↄſcripſit volumĩa:q̊ꝝ eſt titulꝰ de recenſiõe libꝛoꝝ. Pꝛereptos etiã ſibi q̊ſdã libꝛos añ diligentioꝛẽ emẽ dationẽ a nõnullis fratriba ↄq̃rebat᷑:licet eos poſtmodũ emẽdaſſet. Imꝑfecta etiã quedã libꝛoꝝ ſuoꝝ pᷣuentꝰ moꝛte dereli/ quit.Quiq; ꝓdeſſe oĩib volens:⁊ volẽti/ bus mkta libꝛoꝝ legere:⁊ nõ valẽ tib:ex vtroq; diuĩo teſtamẽto veteri ⁊ nouo p/ miſſa pᷣfatione pꝛecepta diuĩa ſeu vetita ad vite regulã ꝑtinẽtia excerpſit:atq; ex his vnũ codicẽ fecit:vt qͥ vellet legeret: atq; in eo vel q; obediens deo inobedi/ enſq; eẽt agnoſceret:⁊ h̊ opus voluit ſpe culũ appellare. Ueruʒ bꝛeui ↄſeq̃nti tꝑe Diuĩa volũtate ⁊ ptãte ꝓuenit:vt manus iugens diuerſ telis armata:⁊ bellis exer citata:imaniũ hoſtiũ ꝛvandaloꝝ ⁊ alano rũ cõmixtã ſecũ hñs gothoꝝ gentẽ:alia/ rũq; diuerſaꝝ gẽtiũ ꝑſonas ex hyſpanie ꝑtiba:trãſmarinis nauibo africe influxiſ/ ſet ⁊ irruiſſet:vniuerſaq; ꝑ loca maurita niarũ etiã ad alias nr̃as trãſiens ꝓuinci S 4 2* 8 * „* —— —— as ⁊ regiõeſ:oĩ ſeuiẽs crudelitate ⁊ attro citate cũcta qᷓ potuit expoliatiõe:cedibꝰ diuerſiſq; toꝛmẽtis:incẽdijs alijſq; inu- merabilibo ⁊ infãdis mal depopulata ẽ: nulli ſexui:niłi parcẽs etati:nec ipᷣis dei ſacerdotib vł miſtris:nec ipᷣis eccłiaruʒ oꝛnamẽt ſeu inſtrumẽt vl editicijs. Et hanc ferociſſimã hoſtiũ graſſatiõeʒ ⁊ va ſtationẽ ille hõ dei:et factã fuiſſe ⁊ fieri ñ vt ceteri hoĩes ſentiebat ⁊ cogitabat.ſed altiꝰ ⁊ ꝓfundiꝰ ea ↄſiderãs: ⁊ ĩ his aĩarũ p̃cipue vl ꝑicula vł moꝛtẽ pᷣuidẽs ſolito ampliꝰ q; vt ſcriptũ ẽ.qͥ appoĩt ſciaʒ ap onit doloꝛẽ:⁊ coꝛ intelligẽs q̃i tinea oſſi us.fuerũt ei lachꝛvme panes dieacno cte:amariſſimãq; ⁊ lugubꝛẽ p̃ ceteris ſue ſenectutꝭ:iã pene extremã ducebat ac to⸗/ lerabat vitã. Uidebat eĩ ille hõ dei ciui/ tates excidio ꝑditas ꝑic cũ edificijs:vil/ laꝝq; habitatoꝛes:alios hoſtili nece ex/ tinctos:alios effugatos atq; diſperſos. eccłias ſacerdotib ac miſtris deſtitutaſ: vᷣgineſq; ſacraſ ⁊ q̊ſq; ↄtinẽtes vbiq; dii ſipatos:⁊ ĩ his alios deſfeciſſe toꝛmẽtis: alios gladio interẽptos eẽ:alios ĩ capti/ uitate ꝑdita anĩ ⁊ coꝛꝑis integritate ac fi dei:malo moꝛe ac duro hoſtib deſeruire Cernebat q́ʒ hymnos deix laudes de ec cleſijs deꝑiſſe.edificia eccłiaꝝ q; plimis locꝭ ignibo pcremata eẽ. ſolẽnia q̊ʒ q deo debent᷑ de ꝓpꝛijs loò defeciſſe.ſacrificia etiã ſacra dĩna vł nõ q̃rivł q̃reti qͥ tradat nõ facile reꝑiri:in ipas montiũ ſiluas et cauernas petraꝝ ⁊ ſpelũcas ↄfugientes vł ad q̃ſcũq; munitões:alios fuiſſe expu gnatos ⁊ ĩterfectos:alios ita neceſſarijs ſuſtẽtacuł euolutos atq; pᷣuatos:vt fa/ meↄtabeſcerẽt.ipᷣoſq; eccłiaꝝ pᷣpoſitos ⁊ cłicos:qͥ foꝛte ðᷣi bñficiovł eos ñ incur rerãt:vł incurrẽtes euaſerãt: rebo oĩbo ex poliatos atq; nudatos egẽtiſſimos mẽ/ dicare.nec eis oĩibꝰ dq oĩa qbꝰ fulciẽdi eſ ſent ſubueĩire poſſe. (lix tres ſuꝑſtiteſ vi debat ex inũerabilibꝰ eccłijs:h ẽ cartha gineñ.hypponeñ.⁊ circenſem:q̃ dei bñſi cio exciſe nõ ſunt:⁊ eaꝝ ꝑmanent ciuita/ tes:⁊ diuino ⁊ hũano fulte pꝛeſidio:licet poſt eiꝰ obitũ vꝛbs hypponeñ.incoł de ſtituta ab hoſtibo fuerit ↄcremata. Et ſe int hec mala cuiuſdã ſapient ſnĩa in⸗ * —22ðẽ bat᷑ dicentꝭ. Nõ erit magnꝰ magnuʒ pu/ tans ꝙ cadũt ligna ⁊ lapides:⁊ moꝛiunt moꝛtales. Hec &̊ oĩa ille:vt erat alte ſapi ens:qtidie vbertiʒ flebat.Accreuitq; me roꝛibo ⁊ lamẽtationibo eiꝰ:vt eẽ adhuc in ſuo ſtatu ↄſiſtentẽ ad eãdẽ hypponeſiuʒ regionũ ciuitatẽ ab ijſdẽ hoſtibo veniret᷑ obſidendã.qm̃ in eiꝰtũc deſenſiõe fuerat oſtitutꝰ.comes qͥdã bonefaciꝰ cũ gotho rũ quondãa federatꝰ exercitu. Quã vꝛbeʒ ferme.xiiij. mẽſibo ↄcluſam obſederunt. Nã ⁊ litus illi marinũ intercluſiõe ab/ ſtulerũt. Quo etiã noſipᷣi de vicino cum alijs nr̃is coepis ↄfugeramus.in eadẽq; ojĩ obſidionis tꝑe ſuimꝰ. Vbi nobiſcum ſuꝑ his inſoꝛtunijs ſepiſſime colloqᷓba/ mur.⁊ dei tremẽda iudicia pᷣ ocuł noſtrꝭ poſita ↄſiderabamꝰ:dicẽtes. Juſtus es dñe:⁊ rectũ iudiciũ tuũ. Pariterq; dolẽ tes gemẽtes ⁊ flẽtes oꝛabamꝰ miſeratio nũ pfrem ⁊ deũ oĩs ↄſolatõis: vt de eadẽ nos tribulatiõe ſubleuare dignaret᷑. Et foꝛte ꝓuenit vt vna cũ eodẽ ad mẽſaʒ cõ/ ſtitut ⁊ inde ↄfabulãtibo cepit coꝛã nob dicere. Nouerit me h̊ tꝑe nr̃e calamitatꝭ id deũ rogare:vt aut hãc ciuitatẽ ab ho/ ſtibꝰcircundatã liberare dignet᷑:aut ſia/ liud ei videt᷑:ſuos ſeruos ad ꝑferedã ſuũ voluntateʒ ſoꝛtes faciat:aut certe vt me de h̊ ſecło ad ſe accipiat.Que ille dicens noſq; inſtruẽs:deinceps cũ eodeʒ ⁊ nos cũ nr̃is oĩbꝰ:⁊ ipᷣi qͥ in eadẽ fuerãt ciuita/ tea ſũmo deo ſiłr petebamꝰ.Et ecce ter/ cio illiꝰ obſidionis mẽſe decubuit lecto febꝛibo fatigatus. illa vltima exercebat᷑ egtudĩie. Nec ſuũ ſane dñſ famlm fructu ſue pᷣcis fraudauit. Na ⁊ ſibip̃i ⁊ eidẽ ci nitati qð ⁊ lachꝛymoſis depopoſcit pᷣci/ bus:in tꝑe impetrauit. Noui q̊ʒ eundeʒ ⁊ pꝛeſ byterũ ⁊ eᷣum ꝓ àbuſdaʒ energu/ minis petẽtibo vt oꝛaret rogatũ:eũq; in oꝛõne lachꝛymas ſundentẽ deũ rogaſſe: ⁊ demões ab hoĩbo receſſiſſe. IJtemq; ad egrotantẽ ⁊ lecto vacantẽ quẽdã cuʒ ſuo egroto veniſſe:⁊ rogauiſſe vt eidẽ manũ imponeret vt ſanꝰ eſſe poſſet eũq; rñdiſ/ ſe.ſi aliqd in his poſſet:ſibi h̊ vtiq; pᷣmi/ tus pᷣſtitiſſet:⁊ illũ dixiſſe viſitatũ ſe fuiſ ſe:ſibiq; ꝑ ſomniũ dictũ eẽ. Uade ad au guſtinũ epᷣm:vt eidẽ manũ ĩponat:⁊ ſal/⸗ fratri ⁊ coepᷣo honoꝛato auguſ uus erit. Oð dũ cõpiſſet facere ñ diſtulit ⁊ illũ infirmũ ↄtinuo dñs ſanũ ab eodeʒ diſcedere fecit Interea reticẽdũ mimeẽ: cũ mẽoꝛati impẽderẽt hoſtes:a ſctõviro q̃ʒ nr̃o coepᷣo thabennẽſis eccie honoꝛa to lr̃is fuiſſeↄſultũ:vtꝝ nã ilb aduẽtanti bus ex ecckijs epᷣis vł cleric recedẽdũ eſ ſet an nõ.eiq; reſcriptꝭ inſinuaſſe.qͥd ma gis ab ill romane euerſoꝛibo eẽt metuen/ dũ.Quã eiꝰ epłam huic ſcripture inſere re volui.Eſt eĩ ſacerdotũ dei ⁊ miſtroꝛuzʒ moꝛib valde vtil et neceſſaria. Iſto mõ reſcriptũ ẽ ad eundẽ ab eodẽ 4 ancto tinꝰ ĩ dño ſaluteʒ. Charitati tue miſſo exẽplo epłe quaʒ fri quodiuuldeo nro coepᷣo ſcripſi. putabã me h̊ onere caruiſſe qð mihi ĩpo ſuiſti:q̃rendo ↄſiliũ:qͥd ĩ his ꝑiculque ĩ tꝑa nrĩa venerũt facere debeat. Quãuis enĩ eplam illã bꝛeuit ſe cripſerim: nihil in ea tñ pᷣtermiſiſſe me arbitroꝛ:qð ⁊ rũdẽti dicere ⁊ qᷓrenti audire ſufficeret.qñqͥdex⸗ dixi nec eos eſſe ꝓhibendos qͥ ad loca:ſi pnt:munita migrare deſiderãt:⁊ miniſte rij nr̃i vincła:qbo nos chꝛiſti charitas al ligauit:ne deſeramꝰ ecclias qͥbo ſuire de bemꝰ:nõ eẽ rũpenda. Iſta qppe vᷣba ſũt q in illa epła poſui.Reſtat ò̊inquãvt noi q́ꝝ miſteriũ qᷓntulecũq; plebi dei vbi ſu/ mus manẽti:ita neceſſariũ ẽ:vt ſine h̊ eã nõ opoꝛteat remãere:dicamꝰ dño.Eſto nob̃ i deũ ꝓtectoꝛẽ:⁊ ĩ locũ munitũ. Sʒ H ↄſiliũ tibi ꝓpterea ñ ſufficit vt ſcribiſ. ne dei pᷣceptũ facere nitamur:vbi fugi/ endũ eẽ de ciuitate ĩ ciuitatẽ monet.Re/ colimꝰ enĩ vᷣba dicentꝭ.Cũ aũt ꝑſeq̃ntur vos ĩ ciuitate iſta:fugite ĩ aliã. Quis au tẽ credit ita h̊ dñm fieri voluiſſe vt in ne ceſſario miſterio ſineq̊ viuere nequnt de ſerant᷑ greges:q̊s ſuo ſanguine cõꝑauit. Nunqͥd naʒ h̊ ipᷣe fecit qn ſe poꝛtãtibo in egvptũ pentiba ꝑuulus fugit:qͥ nõdũ ec cleſias ↄgregauerat:q̃s ab eo deſtas fu/ iſſe dicamꝰ: Nunqͥd qñ apoſtolꝰ paulus ne illũ cõpᷣ hẽderet inimic ꝑ feneſtram in ſpoꝛta ſùmiſſus ẽ ꝑ murũ⁊ effugit manꝰ eiꝰ.deſerta ẽ que ibi erat eccia neceſſario miſterio:⁊ nõ ab alijs frib ibidẽ ↄſtitutꝭ qð optebat ĩpletũ ẽ! Eis qͥppe volẽtibꝰ Hͦ aplłs fecerat vt ſeipᷣm fuaret eccie:quẽ — —,. — —— —— ☛n — — ———. — = — —2=è tidiel i bant, inines Alönio than in cadti ſſeitn tmmnen uminer mitnen, Non Sncto aiho wöole. Pnin gintgi. Cin? ihilin damde ſi zwlui irrnniſk nunl pfuned peibuſe Nninnr daiſbiſo tſißa oEÿ ii G tſei. iſ Ce. Rehprur Cuisa ſertinte ninnd ll. finin odue⸗ hnotn un Ennin ten Aclno gſin iß ig Ppꝛie ꝑſecutoꝛ ille qᷓrebat. Faciãt ſerui chriſti:miſtri vᷣbi⁊ ſacr̃i eiꝰ qð pᷣcepit ipᷣe ſiue ꝑmiſit. Fugiãt oĩno de ciuitate in ci uitatẽ:qñ eoꝝ qſq; ſpãlit᷑ a ꝑſecutoꝛibo q̃ rit᷑: vtab alijs qͥ nõ ita qrunt᷑ nõ deſerat Eeccia:ſʒ pᷣbeãt cibaria ↄſeruis ſuis:q̊s a⸗ lit᷑ viuere nõ poſſe nouerũt. Cũ aũt oĩm id ẽ eoꝝ ⁊ cłlicoꝝ ac laicoꝝ ẽ cõe ꝑiculũ. hiqͥ alijs indi gẽt nõ deſerant᷑ ab his q/ bus indigẽt.Alut igit᷑ ad loca mũita oẽs trãſeãt:aut qͥ hñt remanẽdi neceſſitateʒ: noõ relinqnt᷑ ab his ꝑ q̊s eoꝝ ẽ eccłiaſtica ſupplæda neceſſitaſ:vt aut ꝑit᷑ viuãt:aut Piter ſufferãt:qð eos pr̃failias vult ꝑpe/ ti.Qðõ ſi ↄtigerit:vt ſiue alij maiꝰ ſiue a/ lij minꝰ ſiue oẽs eq̃lłr patiant᷑:qͥ eoꝛũ ſint qᷣpp alijs patiant᷑ apꝑet.illi.ſ.q cũ ſe poſ/ ſent a taliba mał eriꝑe fugiẽdo:ne alioꝛũ neceſſitatẽ deſererẽt:manere voluerunt. Hic maxiĩe ꝓbat᷑ illa charitas qm iohes apls ↄmẽdat dicẽs Sic chꝛiſtꝰ aĩaʒ ſuã ꝓ nob poſuit:ſic ⁊ nos debemꝰ ꝓ fribus aias ponere. Nã qͥ fugiũt:vl ſuis deuin cti neceſſitatibꝰ fugere nõ pñt:ſi ↄphenſi patiant᷑ ꝓ ſeipᷣis nõ ꝓ fribꝰvtiq; patiunt᷑ Qui vᷣo ꝓpterea patiũt᷑.qꝛ frẽs qͥ eis ad chꝛiſtianã ſalutẽ idigebãt deſerere nolu erũt:ſine dubio ſuas aĩas ꝓ frib ponũt. Vuũ illud qð coepᷣm q̃ndã dixiſſe audiui mꝰ.ſi dñs nobᷣ imꝑauit ſugã ĩ eis ꝑſecu/ tiõibo:vbi pᷣt eẽ fructꝰ martyrij.qnto ma gis debem fugere ſteriles paſſiões. qñ eſt barbaric ⁊ hoſtił icurſus.veꝝ ẽ qͥdẽ ⁊ acceptabile:ſʒ his q̃̊s eccłiaſtici officij nõ tenẽt vincła. Hã qͥ clades hoſtiles iõ nõ fugit cũ poſſʒz effugere ne deſerat mi/ niſteriũ chꝛiſti:ſine q̃ͥ nõ pñt hoiĩes vlł fie ri vł viuere chꝛiſtiani:maioꝛẽ charitatis inueĩet fructũ:q; qͥ nõ ꝓpt᷑ frẽs: ſʒ ppt᷑ ſe ipᷣm fugiẽs atq; cõpᷣhẽſuſ nõ negat chꝛi ſtũ:ſuſcipitq; martyriuʒ.Quidẽ &̊ qð in epła tua poꝛe poſuiſti: Dicis eĩ ſi ĩ eccle ſijs ꝑſiſtẽdũ ẽ:qͥd ſimꝰ nob vł pplło pꝓfu/ curi:nõ video:niſi vt añ oclos nr̃os viri cadãt.femĩe ↄſtupꝛent᷑.incẽdãt᷑ eccie:noſ ipᷣi toꝛmẽt deficiamꝰ:cũ de nob q̃rit᷑qð nõ hẽmꝰ. Potẽs ẽ qͥdẽ ðs audire pᷣceſfa milie ſue: ⁊ hecq̃ ſoꝛmidãt᷑ auertere: nec iõ tñ ꝓpt iſta q̃ incerta ſunt dʒ nr̃i officij certa fieri deſertio:ſine qẽ plebi certa ꝑ/ N.çẽ R⅞⁵ — cCcLxVI nicies. nõ in reby vite hꝰ:ſz alteriꝰ qᷓ incõ parabilr diligẽtiꝰ ſollicitiuſq; curãda ẽ. MHaã ſi certa eẽnt iſta mala q̃ timẽtur ne in loc in qb ſumꝰ foꝛte ↄtingant:pus inde fugerẽt homĩes ꝓpt q̊ͥs ibi manedũ ẽ:et nos a manẽdi nccitate liberos redderent MHõ eiĩ qſq; eſt qͥ dicat miſtros manereo/ poꝛtere:vbiiã ñ fuerit qbs necce ſit mini ſtrare. Ita qͥdã ſcti ep̃i de hiſpania ꝓfu/ gerũt:puſplebibo ꝑtim fuga lapſis:ꝑtiʒ pempt::ꝑti obſidiõe ↄſũpt:ꝑti captiui- tate diſꝑſis. Sʒ młto plłles illic manẽti/ bus ꝓpt s manerẽt ſub eoꝛũdẽ ꝑiculo/ rũ dẽſitate mãſerũt.Et ſi aliq deſeruert plebes ſuas.h̊ᷣ ẽ qð dicimꝰ fieri nõ debe/ re. Neq; ei tales docti auctoꝛitate dina. ſʒ hũano vł erroꝛe deceptivł tioꝛe ſt᷑ de/ uicti.Cur eĩ ſibi putãt indifferent᷑ obtẽ/ pPerãdũ eẽ pᷣcepto:vbi legũt de ciuitateĩ ciuitatẽ eẽ fugiẽdũ:⁊ mercẽnariũ nõ ex/ hoꝛrẽt qͥ vidʒ lupũ veniẽtẽ ⁊ fugit:qm̃ ñ eſt ei cura de ouibo. Cur non iſtas duas dñicas veraſq; ſnias:vnã.ſ.vbi fuga ſini tur aut iubet᷑: alterã vbi arguit᷑ ⁊ culpat᷑ ſic ĩtelligere ſtuget:vt int᷑ ſe reꝑiant᷑ nõ eẽ= orieſicnõ ſũt.Et h̊ quõ reꝑit niſi atten dat᷑qð iã ſuꝑiꝰ diſputani.tũc delocĩqͥ/ bus ſumꝰ pᷣmẽte ꝑſecutiõe fugiẽduʒ eſſe chꝛiſti miſtris.qũ ibi aut plebs chꝛiſti ̃ fuerit cui miĩſtret᷑aut pᷣt ĩpleri ꝑ alios ne ceſſariũ miĩſteriũ:qͥbs endẽ nõ ẽ cã fugien di:ſic ĩ ſpoꝛta ſubmiſſus qð ſup cõmeo/ raui fugit apłs cuʒ a ꝑſecutoꝛe ipᷣe ppꝛie q̃reret᷑.alijs qdẽ nccitatẽ ſilem nõ hntib⸗ a qͥb illic miſteriũ ĩpleret᷑. Abſit vt deſẽ e/ ratur eccia. Sic fugit ſctũs anaſtaſiꝰ ale xandrinꝰ epᷣs:cũ eũ ſpãlit appᷣhedere cõ/ ſtantiꝰ imꝑatoꝛ pᷣceꝑat:neqq; a ceter mi niſtrꝭ defta plebe catholica:q̃ in alexan/ dria cõmanebat. Cuũ aũt plebs manet et miſtri fugiũt:miſteriũq; ſubtrahit᷑qͥd e⸗ rit niſi mercẽnarioꝝ illa ſuga dänabil. q/ bus nõ ẽ cura de ouibo: Cleniet eĩ lupus nõ hõ ſʒ diabol:ᷣ pley q; fideles apoſta tas eẽ ꝑſuaſit:qͥb tidianũ miſteriũ dñi ci coꝛꝑis deſuit:⁊ pibit ifirmꝰ in tua nõ ſcia ſʒ ignoꝛãtia frat.ppt᷑ q̃m chꝛiſtꝰmoꝛ tuꝰ ẽ.Quid aũt ad eos attinet qͥ in hac re nõ fallũtur erroꝛe ſʒ foꝛmidie ſuꝑant᷑q̃ reñ potiꝰ õᷣ ſuũ timoꝛẽ domino milſerãte ¶Soſſidonius de vita ſcti aug. atq; adiuuante foꝛtiter dimicãt ne mala ſine cõꝑatiõe guioꝛa:q multo ãpliꝰ ſunt tremẽda ↄtingãt: Fit h̊ vbi charitas ðᷣi flagrat:nõ vbi cupiditas mundi fumat. Charitas eĩi dicit. Quis infirmat᷑ ⁊ ego nõ infirmoꝛ?: Quis ſcandalizat᷑: ⁊ ego ñ vꝛoꝛ? Sʒ charitas ex deo ẽ. Oremꝰ ̊ vt ab illo detr a q̊ iubet᷑: ⁊ ꝑ hac magis time amꝰ ne oues chꝛiſti ſpũabł neqͥ cie gladio necent᷑ in coꝛde.q; ne ferro in coꝛꝑe truci dent᷑:vbi qñcũq; quocũq; moꝛt genere moꝛituri ſumꝰ. Magis timeamꝰ ne ſen ſu iterioꝛe coꝛrupto pereat caſtitaſ fidei: q; ne femie violent᷑ ↄſtupꝛentur in carne DQua violẽtia nõ violat᷑ pudicicia ſi men te ſeruet᷑:qm nec in carne violat᷑:qñ volũ tas patient ſua turpit carne nõ vtit᷑iſʒ ſi ne ↄſenſione tolerat qð aliꝰ oꝑatur. Ma gis timeamꝰ ne mẽbꝛa coꝛꝑis chꝛiſti de ſtituta ſpnalivictu necent᷑:q; ne membꝛa coꝛꝑis nr̃i oppꝛeſſa hoſtili ĩpetu toꝛqan tur. Mag timeamꝰ ne lapides viui ex/ tinguant᷑ deſerẽtibo nob:qᷓ; ne lapides et ligna terrenoꝝ edificioꝝ incẽdant᷑ pᷣſen/ tibo nob. Nõ ꝛ iſta nõ ſintvitãda cũ poſ ſint:ſʒ qꝛ potiꝰ ſunt ferẽda qñ vitari ſine impietate nõ pñt:niſi foꝛte qͥ ſqᷓ; ↄtẽderit nõ eſſe miſtrũ impiũ qͥ tũc ſubtrahit mi/ niſteriũ pietati neceſſariũ:qũ mag eſt ne ceſſariũ.An nõ cogitamꝰ cũ ad iſtoꝝ pe riculoꝝ ꝑuenit᷑ extrema:nec eſt ptãs vlla fugiendi:q̃ntꝰ in eccłia fieri ſolet ab vtro q; ſexu:atq; ab oĩ etateↄcurſus:alijs ba ptiſmũ fla gitãtiba:alijs recõciliationeʒ: alijs etiã pnie ipᷣiꝰ actiõeʒ:oĩbo ↄſolatio/ nẽ:⁊ ſacr̃oꝝ ↄfectionẽ ⁊ erogatõnẽ: Ubi ſi miſtri deſint q̃ntũ exitiũ ſeq̃tur eoſ qͥ ð iſto ſecło vł nõ regenerati exeũt:ł ligati: Quãtus ẽ etiã vł luctꝰ fideliũ ſuoꝝ:qui eos ſecũ in vite eteme reòe non hẽbunt: Quãtꝰ deniq; gemitꝰ oĩm: ⁊ qͥrundãa q̃n ta blaſphemia de miſterioꝛũ ⁊ miſtroꝛũ abſentia? Uide àd faciat maloꝝ tꝑaliuʒ timoꝛ: ⁊ qnta ĩ eo ſit acqſitio maloꝝ eter noꝛũ.Si aũt miniſtri adſint ꝓ viribo q̃s eis dñs ſubmiſtrat: oibo ſubuenit᷑. Alij baptiʒzant᷑:alij recõciliant᷑:nlłi dñnici coꝛ/ por cõione fraudant᷑.Oẽs ↄſolant᷑:edifi cant᷑:exhoꝛtant᷑:vt deũ rogẽt qͥ potẽs eſt oĩa q̃ timent᷑ auertere:parati ad vtrunq; vt ſi nõ põt ab eis calix iſte trãſire:fiatvo luntas eiꝰ qͥ mali aliqᷣd nõ pᷣt velle. Cer/ te iã vides:qð te ſcripſeras nõ videre.qn tũ bonũ ↄſequant᷑ ppłi chꝛiſtiani:ſi in pᷣ ſentibo mał nõ eis deſit pñtia mĩſtroꝛuzʒ chꝛiſti. Quoꝝ vides etiã q̃ntũ obſit ab/ ſentia:dũ ſua q̃rũt nonq̃ ieſu chꝛiſti:nec hñt illã charitatẽ de q̃ dictuʒ ẽ.nõ q̃rit q̃ ſua ſunt:nec imitant᷑ eũ qͥ dixit.Nõ q̃res qð mihi vtile eſt:ſʒ qð multꝭ vt ſalui fiãt Qui etiã ꝑſecutorꝭ pncipis illiꝰ inſidias nõ fu giſſet:niſi ſe alijs qb neceſſari erat fſᷣuare voluiſſet. Pꝛopt᷑ qð ait.Cõpelloꝛ aüt ex duob deſideriũ hñs diſſolui et eẽ cũ chꝛiſto:młto eni mag optimũ:mane/ re aũt ĩ carne neceſſariũ ꝓpt᷑ voſ. Hic ſoꝛ taſſe qs dicat iõ debere dei miſtros ſuge re talibo imminẽtibꝰ mal:vt ſe ꝓ vtilita/ te ecclie tpibo trãquillioꝛibꝰ ſeruẽt. Re⸗ cte h̊ fit a buſdã:qñ ſunt alij ꝑ qs ſup/ pleat᷑ eccłiaſticũ miſteriũ:ne ab oibo deſe ratur. Oõð feciſſe anaſtaſiũ ſupᷣ diximus. Nã qntũ neceſſariũ fuerit eccie:quãtũq; ꝓfuerit qð ille vir mãſit in carne:catholi ca fides nouit.qᷓ aduerſus arrianos he/ reticos oꝛe illiꝰ⁊ amoꝛe defenſa ẽ Sʒ qñ eſt cõe ꝑiculũ:magiſq; timeduʒ ẽ ne qͥſqᷓ id facere credat᷑ nõ ↄſuledi volũtate:ſʒ ti moꝛe moꝛiẽdi.magq; fu giẽdi obſit exẽ/ plo:qᷓ; viuẽdi ꝓſit officio:nilla rõe facien dũ ẽ.Deiq; ſcũs dauid ne ſeſe cõmitter⸗ picuł pᷣlioꝝ ⁊ foꝛtaſſis extingueret᷑ ſicut ibi ſcriptũ ẽ.lucerna iſrł.a ſuis h̊ peteti/ bus ſüpſit:nõ ipᷣe h pᷣſũpſit.Alioqͥn mł/ tos imitatoꝛes feciſſʒ ignauie: qͥ eũ crede rẽt h̊ feciſſe:nõ ↄſideratiõevtilitatᷣ alioꝝ ſʒ ſue pꝑturbatiõe foꝛmidis. Occurrit eẽ alia qſtio:quã ↄtẽnere nõ debemꝰ.Si eĩ hec vtilitas negligẽda nõ ẽ:vt aliqͥ mini ſtri ꝓpterea fugiãt:ĩminẽte aliq vaſtitate vt fuent᷑ qͥ miſtrẽt eis qs pꝰ illã cladẽ re/ ſiduos poterit inueĩre.qͥd fiet vbi vidẽt᷑ oẽs ĩterituri:niſi aliqͥ fugiãt: Si eĩ acte/ nꝰ ſeuiat illa ꝑnicies vt ſolos miſtros ec cleſie pſeqtur.qͥd dicemꝰ? An relinq̃nda eſt a miſtrꝭ fugiẽtibꝰ eccia:ne a moꝛiẽtib miſerabiliꝰ relinq̃tur?: Sʒ ſi laici ñ qrũt ad moꝛtẽ pñt occultare quoqᷣ mõ epᷣos ⁊ clericos ſuos:ſic ille adiuuerit ĩ cꝰ ptãte ſũt oĩa:qͥ põt ⁊ nõ fugiẽtes ꝑ mirabilem oc c Pci linſino . n niterin kunär, Lmüe chꝛiine ir n ict⸗ rui nken ulipde doigd tinumans ſol Mn itwsh prlin, net. e⸗ Pnd Meide⸗ Poirins⸗ minig atboli nnosbe⸗ Gg eriſß ütneßzt iobltai⸗ ſ co ni noc ſon Gbadn/ iaſtet/ äiget⸗ at alor Curntei ni inini ſaſticnte oden⸗ birin itwa nini goneh iiiit ccgf Gr tin D łuare potẽtiaʒ. Sʒ iõ q̃rimꝰ quid nos facere debeamꝰ:ne ĩ oĩb expectãdo diĩna miraclła tẽptare dñʒ iudicemur. Nõ qͥdẽ talẽ iſta tẽpeſtas:qũñ laicoꝝ et cłicoꝝ eſt cõe ꝑiculũ.ſic in naui vna cõe ꝑiculũ eſt mercatoꝝ atʒ nautaꝝ Ueꝝ abſitvt tãto piclitãda ſit hec nauis nr̃a: vt debeãt eã naute:⁊ maxie gubnatoꝛ ꝑiclitãtẽ deſere re:etiã ſi in ſcaphã trãſiliẽdo vł ecẽ natan do poſſint effugere. Quiboenĩ metuimꝰ ne nr̃a deſertiõe ꝑeant:ne tꝑalẽ moꝛteʒ q̃ qñq; ventura e: ſʒ eternã qᷓͥ pᷣt ſinõ cauea tur venire:⁊ pᷣt ſi caueat᷑ ec nõ venire me/ tuimꝰ. In cõi aũt ꝑiculo vite hꝰ cur exi/ ſtimemꝰ vbicunq; fuerit hoſtil incurſus oẽs cłicos ⁊ nõ etiã oẽs laicoſ eẽ moꝛitu ros: vt ſil finiãt hãc vitã qͥb ſũt clici ne/⸗ ceſſarij: Aut cur nõ ſperemꝰ ſiẽ aliq̃s lai cos:ſic etiã cłlicos remanſuros:a qbo eis neceſſariũ miniſterium valeat exhiberi: Duãq; oſi int dei miſtros inde ſit diſce/⸗ ptatio qͥ eoꝝ maneãt ne fuga oĩm:⁊ qͥ eo rũ fugiãt ne moꝛte oĩm deſerant᷑ eccleſie CTale qͥ ppe certamẽ erit int᷑ eos vbi vtri qᷓ; ferueãt charitate:⁊ vtriq; placeãt cha ritati.Que diſceptatio ſi alit᷑ nõ potue/ rit termiari:q̃ntũ mihi videt᷑:qͥ maneant ⁊ qͥ fugiãt ſoꝛte eligẽdi ſũt. Qui eĩ dixe/⸗ rint ſe potiꝰ fugere debere:aut timidi vi/ debunt᷑:qꝛ ĩminẽs malũ ſuſtiere noluer̃t: aut arrogãtes:qꝛ ſe mag qͥ fᷣuãdi eſſent neceſſarios ecc̃ie iudicarũt Deinð foꝛtaſ ſis hi qͥ melioꝛes ſũt eligãt ꝓ fribo anias ponere:⁊ hi fuabunt᷑ fugiẽdo q̃̊ꝝ ẽ minꝰ vtił vita:qꝛ mĩoꝛ ↄſulẽdi ⁊ gubernãdi pe ritia.Qui tñũ piũ ſapiũt õdicẽt eis q̊s vi dent ⁊ viuere potiꝰ opoꝛtere ⁊ mag mo/ ri velle q; fugere. Jõ ſic ſcriptũ ẽ.Cõtra dictiões ſedat ſoꝛticio:⁊ int᷑ potẽtes dif/ finit. Meliꝰ eĩ ðs in hmõi ambagibo qᷓ; hoĩes iudicat:ſiue dignet᷑ ad paſſiõiſ fru ctũ vocare melioꝛes:⁊ ꝑcere ĩfirmis:ſiue iſtos facere ad mala ꝑferẽda foꝛtioꝛes:et huic vite ſubtrahere quoꝛũ nõ pᷣt eccłie tãtũ q̃ntũ illoꝝ vita pdeſſe.Res fiet qͥdẽ minꝰ vſitata:ii fiet iſta ſoꝛticio. Sʒ ſi fa eta fuerit:qͥs eam repꝛehẽdere audebit: Quis nõ eã niſi imꝑitꝰ aut ĩuidꝰ ↄgrua pᷣdicatiõe laudabit:Qð ſi nõ placʒ face/ re:cuiꝰ facti nõ occurrit exẽplũ:nulliꝰ fu cxVI ga faciat:vt eccie miſteriũ maxie in tant⸗ ꝑicuł neceſſariũ ac debitũ deſit. Nẽo ex/ cipiet ꝑſonã ſuãtvt ſi aliqᷓ gra viðꝛ excel lere:iõ ſe dicat vita:⁊ ob h̊ fuga eẽ digni oꝛẽ.Quiſqͥ eĩ ̊ putat:nimiũ ſibi placet Quiiqͥ ſaũt ec h̊ dicit:oĩb diſplicʒ. Sũt ſane qͥ arbitrant᷑ ep̃os ⁊ clicos nõ fugien tes in talib ꝑicuł ſed manẽtes facere:vt plebes decipiant᷑:cũ iõ nõ fugiũt: qꝛ ma nere ſuos pᷣpoſitos cernũt. Sʒ facile eſt bʒãc repᷣhẽſionẽ vł inuidiã deuitare:allo quẽdo eaſdẽ plebes atq; dicẽdo. Nõvoſ Decipiat ꝙ de loco iſto nõ fugimꝰ. Nõ ei ꝓpter nos:ſʒ ꝓpt᷑ vos h̊ poti manemus ne vob nõ miſtremꝰ.qcqͥd ſaluti vre q̃ in chꝛiſto ẽ nouimꝰ neceſſariũ. Si ͤ fugere volueritꝭ:⁊ nos ab iſtꝭ qbo tenemur vin/ cuł ſolui QOð tũc puto eẽ dicẽdũ:qñ vᷣe videtur vtile eẽ ad loca tutioꝛa migrare. Quo audito ſi vł oẽs vł aliqͥ dixerit in il lius ptãte ſumꝰ cui⸗ irã nullꝰ qcunq; va dit euadet:⁊ cuiꝰmificoꝛdiã vbicũq; ſit pᷣt inueĩre:qͥ nuſq; vult ire ſiue certis ne/ ceſſitatiba ĩpeditꝰ:ſiue laboꝛare nolẽſad incerta ſuffugia: ⁊ ñ ad finiẽda ſʒ ad mu/ tanda pꝑicula./ꝓculdubio iſti deſerẽdi nõ ſũt a mĩſterio chꝛiſtiano. Si aũt h̊ audi/ to abire maluerit:nec il manẽdũ ẽqͥ pꝓpt illos manebãt.Oꝛ ibi iã nõ ſũt pꝓpter qͥs manere adhuc debeãt.Quicũq; igit᷑ iſto mõ fugit vt eccie neceſſariũ miſteriũ illo fugiẽte nõ deſit:facit qð dñs pᷣcepitſiue Emiſit. Qui aũt ſic fugit: vt gregi chꝛiſti ea qb ſpũałr viuit alimẽta ſubtrahant᷑. mercẽnariꝰ ille ẽ:qͥ videt lupũ venientẽ ⁊z fugit:qm̃ nõ ẽ ei cura de ouibʒ. Hec tibi qꝛ me ↄſuluiſti frater dilectiſſime q exiſti maui vᷣitate:⁊ certa charitate reſcripſi:ſʒ ne melioꝛẽ ſi inuenen ſeqris ſnĩiam:nõ p/ ſcripſi. Melius tñ qð in his pericuł fa⸗ ciamus inuenire non poſſumus:qᷓ; oꝛati ones ad dominũ deuʒ noſtrũ: vt miſerea tur nr̃i. Quod ipᷣm vt ſcʒ ecclłias non de ſererent:dei bono nonnulli pꝛudentes et ſancti viri:⁊velle ⁊ facere meruerũt:⁊ int dentes obtrectãtiũ a ſui ꝓpoſiti intẽtio/⸗ ne mime delecerũt. DSane ille ſctũs in vita ſua ꝓlixa ꝓ vtilitate ac felicitate ſctẽ eccłie catholice diuitꝰ ↄdonata: vixit an nis ſeptuagintaſex.in clericatu autemvł „ Poſſidonius de vita ſcti aug. epiſcopatu anis ferme dragita. Dicere aũt nobᷣ int᷑ faĩliaria colloqa cõſueuerat: poſt ꝑceptũ baptiſmũ ec laudatos chꝛi / ſtianos ⁊ ſacerdotes abſq; digna ⁊ cõope tenti pnia exire de coꝛꝑe non debere.OH ð etiã ipᷣe fecit vltia q̃ defunctꝰ eſt egritudi ne. Plã ſibi iuſſerat pſalmos dauidicos ſunt pauciſſimi de pnia ſcribi:ipoſq;ã diebo ſue ĩfirmitatꝭ intuebat᷑:⁊ legebat:⁊ a quoq; impediret᷑ cauebat. Añ dies fer nit pñtibo ne qs ad eũ igrederet᷑:niſi his tm̃ hoꝛis qbo medici ad inſpiciẽdũ intra rent:vl cũ ei inferret᷑ retectio. Et ita ob/ ſeruatũ ⁊ factũ ẽ᷑:⁊ oĩ illo tꝑe oꝛõni vaca bat. Uerbũ deivſq; ad ipᷣaʒ ſuã extremã egritudinẽ impᷣtermiſſe alacrit᷑ ⁊ foꝛtiter ſana mente:ſanoq; ↄſilio in eccia pᷣdica/ nit. Mẽbꝛis oiby ſui coꝛꝑis incolumis integro aſpectu atq; auditu:⁊ vt ſcriptũ rãtib:obdoꝛmiuit ĩ pace pr̃ib ſuis enu tritꝰ in bona ſenectute:⁊ nob coꝛã poſit ꝓ eiꝰ cõmẽdanda coꝛꝑiſ depoſitiõe:ſacri ſiciũ deo oblatũ eſt: ⁊ ſepultus eſt. Teſta mentũ autẽ nullũ fec:qꝛ vñ faceret puu chriſti nõ habuit.Eccłie bibliothecã et osẽs codices diligent᷑ poſteris cuſtodien dos ſꝑ iubebat.Si qͥd vo eccia vł in ſũ/ ptibo vł in oꝛnamẽt habuit fideli pᷣſ by/ tero q ſub eodẽ domꝰ eccie curã gerebat dimiſit. Nec ſuos ↄſanguineos vl in ꝓ/ poſito vł extra ↄſtitutoſi ſua vita ⁊ moꝛ te vulgi moꝛe tractauit.Quibi dum ad/ huc ſuꝑeſſet id ſiopꝰ ſuit qð ⁊ ceter ero/⸗ gauit:nõ vt diuitias hrent:ſʒ vt aut nõ aut minꝰ egerẽt.Clerũ ſufficientiſſimuʒ ⁊ monaſteria viroꝝ ac feminaꝝ ↄtinẽtiũ eſt. Et in ſuis qͥdẽ ſcriptis ille deo acce ptus ⁊ charus ſacerdos.q̃ntũ lucẽte ve- ritate videre ↄceditur:recte ac ſane fidei ſpei ⁊ charitatꝭ catholice eccievixiſſe ma nifeſtat. Oð agnoſcũt qͥ eundẽ de diuus ſcribentẽ legẽtes ꝓficiũt. Sed ego arbi troꝛ plus ex eo ꝓficere potuiſſe:qui eum ⁊ loquentẽ in eccia pᷣſenteʒ audire ⁊ vide re potuerũt:⁊ eiꝰ pꝛeſertim int hoĩes cõ diebo ſue ifirmitat in⸗ legebat: · uerſationẽ nõ ignoꝛauerũt. Erat eniz nõ iugit᷑ ac vbertim flebat. Et ne intẽtio eiꝰ ſolũ eruditus ſcriba in regno celoꝛuʒ de theſauro ſuo ꝓferẽs noua ⁊ vetera:⁊ vnꝰ negociatoꝛũ ò inuentã pᷣcioſam marga/ ritam q̃ habebat venditꝭ cõpauit.veruz3 etiã ex his ad qᷣs ſcriptũ eſt. ſicloquimi/ ni ⁊ ſic facite:⁊ de quibus ſaluatoꝛ dicit. Qui fecerit ⁊ docuerit ſic homies h ma/ gnus vocabit᷑ in regno celoꝝ. Peto autẽ impendio veſtrã charitateʒ qui hec ſcri/ pta legitꝭ: vt mecũ om̃ipotenti deo gras agatis:dñmq; benedicatᷣ:qͥ tribuit mi/ pectu atq; auditu:⁊ vt ſcripti hai intellectũ:vt hec in noticiã ⁊ pᷣſentiũ ⁊ eſt nob aſtãtibo ⁊ vidẽtibꝰ ac cũ eo ꝑit᷑o ///½ abſentiũ:pᷣſentis tꝑis ⁊ futuri hoium:et vellem deferre et valuiſſem. ⁊ mecũ acꝓ me oꝛetis:vt illiꝰ quondã viri cũ quo an nis ferme quadraginta dei dono abſq; amara vlla diſſenſione familiarit ac dul citer vixi.⁊ in ̊ ſeculo emulatoꝛ ⁊ imita toꝛ exiſtam:⁊ in futuro om̃ipotentis dei pꝛomiſſis cũ eodem ꝑfruar. Amen. ¶ Aurelij Auguſtini Hipponẽſis ep̃i⸗ ac docton eccleſiae ſanctiſſimi ꝑiter ⁊ ꝑ/ ſpicaciſſimi:plimoꝝ opuſculoꝝ necnon vitae eiꝰ a Poſſidonio pſcriptae:impen ſis ⁊ opa Martini flach Argentine accu ratiſſime impꝛeſſoꝝ YFinis Anno a nati uitate ſaluatonꝭ nr̃i. M.cccc.lxxxix.xiij. Kalendas Apꝛiles. cũ ſuis pᷣpoſitꝭ plene eccłie dimiſit;: vna Mos iuuat arguta ſcrutari ĩdagie veꝝ. cũ bibliothecis libꝛos ⁊ tractatꝰ vł ſuos ¶ Illos Bulicßio vᷣ̈ba lepoꝛe tenent. vl alioꝝ ſctõꝝ hũtibꝰ:in qbꝰ dono deij Aſſt alijs gratũ eſt varios vᷣſare libellos. lis qntuſq; in eccia fuerit noſcit᷑.⁊ in his ¶ Güt qʒ ſcripta qba nõ niſi ſctã placẽt. ſemꝑ viuere a fidelibs inuenit᷑ iuxta d Nuiſqs eſ ex iſt: pauc nümiſ eme młroſ etiã ſeculariũ quidã poetaꝝ ſuis iubens ¶Aurelij libꝛos:hancq; leuato ſitim. quo ſibi tumulũ moꝛtuo in aggere pub/ Neruoſos cemes rationũ viribus:atq; ð lico collocarẽt ꝓ epigrãmate ſinxitdicẽſ Viuere poſt obitũ vatẽ vis noſſe viatoꝛ Oð legis ecce loquoꝛ vox tua nẽpe mea Doſmẽdg exꝑteſtulit Argẽtina:pᷣmiq; ¶ Martinꝰ docili ſimus ab arte dedit. . Nbac maßi Ncchy W manger N ognin⸗ ummdet niosbnn — PNeni uibai⸗ deg Ct töli⸗ ihoüna ninn igonm naee nird minin Maode⸗ n, ſo che⸗ wa nechon i nean oan / e. nt. helo⸗ Pbei⸗ enlol ——N———B— 4 W RSðð 4 s * õõ E ODuid ſit ⁊ q̃d habeat ꝑadiſus ca. xvij Mon valet homo deo vicem reddere ni⸗ ſi per amoꝛem ca. xviij OQuigd in nob deꝰ reqrat ſibi ſile ca.xix De ↄpfidentia anĩe amantis deũ ca.xx Quid fecit deꝰ ꝓpter homĩem ca.xxi De recoꝛdatione vulnerũ ieſu chꝛiſti do mini noſtri. ca.xxij Recoꝛdatio vulneꝝ chꝛiſti eſt efficax re mediũ ↄtra oẽs aduerſitates ca.xxiij Meditatio aĩe ad amoꝛẽ chꝛiſti c.xxiiij Nihil poteſt anime ſufficere pꝛeter ſum mum bonum ca.xxv Quid ſit cognitio veritatis ſonci. da. rvvi; De oꝑatiõe eiꝰ q diligit deũ. ca.xxviij De vera coꝛdis requie ca.xxix Onicqͥd mẽtꝭ aſpectũ ab eo retrahit oĩ/ no fugiẽdũ eſt atq; execrandñũ ca.xxx Uiſio dei perdita eſt pꝛopter peccatuzʒ: ⁊ miſeria inuenta eſt ca.xxxi ebonitate dei ca. xxxij e delectabili fruitiõe dei ca.xxxiij Sũmũ bonũ appetendũ eſt ca.xxxiiij Demutua charitate ſctõꝝ ĩ ceł c.xxxv De pleno gaudio vite eterne ca.xxxvi Cabula capitum in it cogn c. xvi. Ouid in nobis operetur miſſio ſpirituſ/ — enchiridion diui Auguſtini epi byppo/ nenſis ⁊ doctoꝛis eminentiſſimi. . O, homĩs ſapĩa pietas.i.dei cultꝰ dici/ tur:vt in Job legitur. Ca. pmũ Quo nã modo ſit colẽdus deꝰ ca.ij Qualem ſibi libꝛũ ſieri voluerit:vel q vt contineret popoſcerit Ca. iij De initio fidei⁊ ꝑfectiõe ſpeciei:⁊ ꝙ chꝛi ſtus ſit pꝛopꝛium fidei catholice funda/ mentũ quod apud hereticos nominete/ nus inuenitur ca.iiij Quid ſit enchiridion qð ſibi fierivelit:⁊ qᷓ; laboꝛioſum ſit cõtra fidẽ ſpem ⁊ chari tatem ſentientibo reſpondere ca. v O/, ſymbolũ ⁊ dñica oꝛatio fidem in ſe ⁊ ſpem ⁊ charitatem ↄtineðͤt ca. vi Qualiter fides ſpes ⁊ charitas ſine ſein/ uicem eſſe nõ poſſint:q;uis a ſe in àbuſ/ dam differant ca, vij O, credulitas fidei chꝛiſtiane nõ ĩ natu ris rerũ ſed in creatorꝭ bonitate cõſiſtat. Et ꝙ ſatis ſit om̃i chꝛiſtiano credere ſan ctã trinitatẽ eſſe cauſam omnium creata rum rerum. ca. viij. Qualia bona ſintquea ſumma trinitate creata ſunt ca. ix Qualiter deꝰ mala oꝛdinet et que ſit diſ. finitio maiit· ca. x Bonas eſſe omnes naturas a ſũmo bo/ no factas:quibuſq; ex cauſis ⁊ q̃liter coꝛ ruptio noceat intimatur ca.xi O, nullum poſſit eſſe malum ſi nullũ ſit bonum:⁊ ꝙ hec aſſertio pꝛophetice ſen/ tentie non ſit contrarria ca.xij O) in bonis ac mal ſibimet prijs dyale/ cticoꝝ regła deſiciat:⁊ qͥd ſit coꝛruptio: ⁊ ꝙ ex bonis mala oꝛta ſint ca.xiij Quõ nõ ſit ↄtrarium dñice ſnĩe:q̃ ðꝛ:nõ pᷣt arboꝛ bona fructꝰ malos facere:cũ di cunt᷑ mala ex bonis eſſe oꝛta ca.xiiij Non ꝑtinere ad beatitudinem ↄſequen/ dã ſcire cauſas coꝛpoꝛaliũ in mundo mo tionum. ca.xv Diſputatio qlłr erroꝛ caueri poſſit c.xvi Utrum ad officium hominis iuſti ſita⸗ liquãdo mentiüri ca. xvij Quibus in rebus fallamur ca. xviij An pẽta dicenda ſint cũ qͥs de malo ho/ mine bñ ſentit vl veriſilibo fallik ca. xix ODuib in reb errãtes nõ peccemꝰ qᷓ;uis ad hꝰ vite mifias erroꝛ ꝑtineat ca.xx Nuõ ſit pẽtm om̃e mendaciũ:vł qualit etiã illi licet venialiter peccent:qui nõ ni ſi pꝛo ſalute hoĩm mentiũtur ca.xxi Que ſint cauſe bonarum rerum ⁊ q̃ ma/ larłfiuim. addg. xri Oõ ſit creature rõnabilis pꝛimũ malũ: vel que mala hoc ſecuta ſunt ca. xxiij O, in ſuis malis rõnał natura btitudi/ nis appetitũ nõ amiſerit:⁊ ꝙ bõ hẽat pe ã ppꝛiã coꝛpoꝛis moꝛtem ca.xxiiij Hpeccatũ adam oꝛiginaliter in poſte/ ros tranſierit. aa. xxv Qualiter hũani generis maſm ex dei ira iacebat in malis:luens cũ deſertoꝛib an gelis iuſtiſſimas penas manete in eis bo nitate creatoꝛis. aa. xxvi O, qbuſdã angelis cadẽtibo ꝑ ſuꝑbiam reſidui certiſſimaʒ ꝑpetue beatitudinis W 20 ISI TIT 5 8 r 0 V R Balancde Q N Focus O H J K 1 G E 10 -Euroskala Offset VierfarbSelector Standard“ 2 Copyright 4/1999 VXVMaster GmbH www.yymaster. com