Gb726_fol_2 Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

 Theologia naturalis sive liber creaturarum Raimundus, de Sebunda N 1245 11902549 021 Caunuuuuuumtanuop,boan Tobingen ð JM DZ M MU ”M . è Z Z JM 2 . „ — — .M 4 * . ¶ Incipit Theologia naturalis/ ſiueli ber creaturaꝝ. ſpecialiter de homie/⁊ de natura e inqntũ homo.⁊ de his q̃ ſunt ei neceſſaria/ad cognoſcẽdũ ſeipᷣm/⁊ de um ⁊ ome debitũ / ad gað homo tenet et obligat/ tam deo qᷓ; pximo. cõpoſitus a venetabili viro/magiſtro Raymundo de Sabunde/ In artibo ⁊ medicina do ctoꝛe.⁊ ĩ ſacra pagina egregio ꝓfeſſoꝛe. . R 26827. EE K222 = gloꝛiam altiſſime 2 glo⸗/ rioſiſſime trinitatis / vir/ ginis Marie ⁊ totiꝰ cu/ rie celeſtis / In noĩe dñi noſtri ihu xpᷣi/ad vtilita ſalutẽ dĩm chꝛiſtianoꝝ.ſeqͥtur ſci/ entia libꝛi creaturaꝝ/ſiue libꝛi nature. et Ifſciẽtia de hoĩe/q̃ eſt ꝓpꝛia homĩ inq̃ntũ HDate / hõ eſt. Queẽ neceſſaria om̃i hoĩ.⁊ ei na/ ia lib'i/ turalis ⁊ ↄueniẽs.ꝑ quã ipᷣe illumĩatur Jad cognoſcẽdũ ſeipᷣm ⁊ ſuũ cõditoꝛẽ.et oſhe debitũ ad qð hõ tenet᷑ inqntũ ẽ hõ . G Et de regula nature/ ꝑ quã etiã cogno/ l 1222 2214 2274 222474 EEEE ee E NK KRe RNRe 22NNAE 2 E ſſtem Vtili/ deo q; ꝓximo.Et nõ ſolũ illumĩabit᷑ ad tas libꝛi cognoſcẽdũ /ĩmo ꝑ iſtã ſciẽtiã volũtas moucbit᷑ ⁊ excitabit᷑ ſponte.⁊ cũ leticia ad volendũ ⁊ faciẽduʒ ex amoꝛe.Et nõ ſolũ hec/ſi iſta ſciẽtia docet oẽm hoĩem cognoſcere realiter/ſine difficultate ⁊ la/ boꝛe/oẽm vᷣitatẽ homĩ neceſſariã /tã de oie qᷓ; de deo. Et oĩa q̃ ſunt neceſſaria homi/ad ſalutẽ ⁊ ſuã ꝑfectionẽ.⁊ vt ꝑue niat ad vitã eternã. Et ꝑ iſtam ſcientiã hõ cognoſcit ſine difficultate ⁊ realiter/ qcqͥd in ſacra ſcptura cõtinetur.Et qͥ c/ qd in ſacra ſcptura dicit᷑ ⁊ pᷣcipit᷑ꝑ iſtã . ſciẽtiã cognoſcit᷑ infallibilit/ cũ magna certitudineæ.ita intellect human/cuʒ RM õoymi ſecuritate ⁊ certitudĩie/omi dubita/ ſtionẽ in iſta ſcia.Et ꝑ iſtã ſciẽtiam/põt ſolui oĩs q̃ſtio.q̃ debet ſciri tã de deo qᷓ; de ſeipᷣo.⁊ G ſine difficultate.Et cogno/ ſcunt᷑ in h libꝛo / oẽs erroꝛes antiquoꝛuz laudẽ et ſcit qlibet oĩa ad q̃ obligat᷑ naturalit/tã tione poſtpoſita / oti ſacre ſcpture aſſen tiat/⁊ certificat᷑/vt nõ poſſit dubitare qᷓ ppieeppon paganoꝝ ac infideliuʒ. iſtã ſcientiã/tota fides catholica/in/ fallibiter cognoſcit᷑ ⁊ ꝓbat᷑ eſſe vera.Et oĩs ſecta q̃ eſt ↄtra fidem catholicã/co/ gnoſcit᷑ ⁊ ꝓbatur infallibilit᷑ eſſe falſa et erronea. Et iõ nunc in fine mũdi/eſt ne/ ceſſaria om̃i xpᷣiano / vt qlibet ſit muni/ tus/ſolidatus/⁊ certus ĩ fide catholica/ ↄtra impugnatoꝛes fidei.vt nullꝰ deci/ piatur/⁊ ſit paratꝰmoꝛi ꝓ ea.¶ Vlteriuſ Neceſſi P iſtã ſcientiã / intelligit faciliter qlibet/ taſ huiꝰ omnes doctoꝛes ſctõs. Immo iſta eſt libiꝛ incoꝛꝑata in libꝛis eoꝝ.ſed nõ apparert. Dicut alphabetũ eſt incoꝛꝑatũ in oĩbo libꝛis. Ita iſta ſcia eſt ſicut albphabetuz oĩm doctoꝝ.⁊ iõ ſicut alphabetuʒ pᷣmo debet ſciri. Quare qͥlibet ſi vult intellige re oẽs doctoꝛes/⁊ totã ſacram ſcpturaʒ habeat iſtã ſcientia/ qꝛ eſt lumẽ oĩm ſciẽ tiarũ. Jõ ſi vis eſſe ſolidat/fundatu./ firmatꝰ/cert. addiſce pᷣmo hanc ſciẽéti⸗ Aliter eris vagus/ꝓfugus/nõ habens ſtabilitatẽ in teipᷣo.qꝛ iſta eſt radix ⁊ oꝛi/ go ⁊ fundamẽtũ omniũ ſcientiaꝝ/ q̃ ſũt homĩ neceſſarie ad ſalutem. ⁊ ideo qui habet in ſe ſalutem in ſpe / debet habere pꝛimo in ſeradicem ſalutꝭ. Et ideo qui habet iſtã ſcientiã/hʒ fundamẽtũ⁊ radi cem oĩs veritatis.i¶ VUlteriꝰ. Iſta ſcien Suffi⸗ tia nulla alia ĩdiget ſciẽtia neq; arte. Nõ cietiali⸗ em̃ pᷣſupponit grãmaticã atq; logicam bi neq; aliquã de liberalibo ſciẽtijs ſiue ar/ tibo / nec phiſicã neq; methaphiſicã.qꝛ iſta eſt p ma ⁊ homĩ neceſſaria.⁊ oꝛdinat oẽs alias ad bonũ finẽ/⁊ ad verã homi nũ veritatẽ ⁊ vtilitatẽ.Quia iſta ſcia do cet hominẽ cognoſcere ſeipᷣm/⁊ ꝓpt qͥd factus ſit.⁊ a quo factꝰ ſit. Quid eſt bo/ nũ ſuũ.⁊ qͥd malũ ſuũ.qͥd debet facere,) ⁊ ad qͥd eſt obligatx/⁊ cui ipᷣe obligatur· ⁊ niſi hõ cognoſcat oĩa iſta.qͥd ꝓficiunt alie ſcientie: Om̃es em̃ ſcietie ſunt vere vanitates ſi ila deficiat.qꝛ homĩes illis vtunt᷑ male ⁊ ad damnũ ſuũ.qꝛ ipſe ne/ ſcit quo vadat.nec vnde venit.nec vbiẽ vnde etiaʒ docet cognoſcere oẽs coꝛru/ ptiones ⁊ defectꝰ hoĩs/⁊ damnationẽ ⁊ vnde venerit homi.Et in qᷓ ſtatu eſt hõ. ⁊ in quo pᷣ mo fuit/⁊ vnde cecidit ⁊ quo iuit /⁊ tũ elõgat a ſua pᷣma ꝑfectõe Et a 8 ðũ ü . . „☚ 7 — . „ 4 5 . 7 . „. 8 2 4 . —— . * 2 1 rabiles ſnĩas.Ita ↄfoꝛmit ipſe creatu/ docet qliter repari põt homo/⁊ q̃ ſũt ne ceſſariaad ſuã repationẽ. Et iõ iſta ſciẽ cia eſt cõmunis/tam laycis q; clericis ⁊ ofm̃i ↄditõi hoĩm.⁊ põt hr̃e infra mẽſeʒ ⁊ ſine laboꝛe.nec oꝑtet alid impectoꝛa ri. Nec hr̃e aliquẽ libꝛũ ĩ ſcᷣtis. Nec pᷣt tradi obliuiõi/ſi ſemel hita fuerit. Et fa/ cit hoĩem letũ.hũilẽ.benignũ.obediẽtẽ ⁊ hfr̃e oĩa vicia odio.⁊ pctã.⁊ diligere vᷣ/ Mogch tie tutes/⁊ nõ inflat neq; extollit ſcientem. ¶Nꝛeterea hec ſcia arguit p argumenta ifallibilia.qbo nullꝰpot ↄtradicere QOm̃ arguit ꝑ illa qᷓ ſũt certiſſima cuilibʒ hoĩ exꝑientiã. ſq; ꝑ oẽs creaturas ⁊ ꝑ na/ turas ipᷣiꝰ hoĩs/⁊ ꝑ ipſũmet hoĩem oĩa ꝓbat. ⁊ ꝑ illa q̃ hõ certiſſime ↄsᷣſcit de ſe/ ipᷣo ꝑ exꝑientiã/⁊ maxie ꝑ expientiã cu/ Erteri/ oꝛ vtili/ tas libꝛi iuſlibet intra ſeipᷣm. Et iõ iſta ſcia nõ q̃/ rit alios teſtes q; ißmmet hoĩem.¶ Itẽ hec ſcia in pncipio apparet valde vilis ⁊ nulliꝰvaloꝛis.eo qꝛ incipit a reb mini mis q̃s qͥlibet vilipẽdit.ſʒ tũ in fine ſeqͥ/ tInr fructꝰnobiliſſimꝰ⁊ infinitꝰ/ſcʒ noti/ cia de deo ⁊ de hoĩe.Quia q̃nto magꝭ in cipit ĩ reb hũilibo.tãto mag aſcẽdit ad celeſtia 1 ardua.Et iõ qͥ vult hr̃e fructũ cxercitet ſe pmo ĩ pᷣncipijs humilib hu iuſmodi ſcie/⁊ nõ ↄtẽnsat.qꝛ aliter nullũ fructũ hr̃et. Quia puer niſi bñ pᷣmo fue/ rit exercitatꝰ in cognitõe alphabeti ⁊ cu/ iuſſibet lr̃e ꝑ ſe/nõ poterit poſtea bñ ad/ diſcere ad legẽdũ.Et iõ nõ ſit alicui gra ue/qꝛ plus ſciet infra mẽſem ꝑ iſtã ſciaʒ q́;ᷓ ꝑ centũ annos ſtudẽdo doctoꝛes Et hec ſcĩa nihil allegat.neq; ſacrã ſcpturã necq; alis doctoꝛes.immo iſta ↄfirmat Duo li/ bꝛi nob dati ĩfra ti.xxij. ſacrã ſcpturã /⁊ ꝑ eaʒ hõ credit firmiter ſacre ſcpture.⁊ iõ pᷣcedit ſacrã ſcpturã q ad nos.i¶ Uñ duo ſunt libꝛi nobis dati a deo.ſcz liber vniuerſitat creaturaꝝ ſi/ ueliber nature.Et aliꝰeſt liber ſacre ſcri pture. Pꝛimꝰ liber fuit datꝰ hoĩ a pᷣnci/ pio dũ vniuerſitas reꝝ fuit ↄdita.qm̃ q̃ libet creatura nõ eſt niſi q̃daʒ lr̃a digito dei ſchta.⁊ ex pluribo creaturꝭ ſic ex plu ribo lr̃is cõponit᷑ liber. Ita cõponit li⸗ ber creaturaꝝ. in q̊ libꝛo etiã ↄtinet᷑ hõ/ güt ſciam ⁊ diuerſas ſigni ⁊ eſt pᷣncipalioꝛ lr̃a ipᷣiꝰlibꝛi.Et ſiẽ lr̃e ⁊ dictões facte ex lr̃is/impoꝛtant ⁊ inclu/ . . „ . ficatões ⁊ mi bꝛo in q̊ ſcpta ſit nõ poſſit hr̃i.ↄuenien/ tiſſimũ fuit(ne fruſtra hõ eſſet capax do re ſimul ↄiũcte/⁊ adĩuicẽ cõꝑate.impoꝛ tãt ⁊ ſignificãt diuerſas ſignificatões ⁊ ſnias/⁊ ↄtinẽt ſciam homi neceſſariã. ¶ Secũdus aũt liber ſepture datꝰẽ hoĩ ſecũdo.⁊ h̊ in defectu hᷣmi libꝛi.eo qꝛ hõ neſciebat in pmo legere/qꝛ erat cecꝰ.ſed tñ pmꝰliber creaturaꝝ eſt oĩbo cõis.ſed liber ſcpture nõ eſt cõis/qꝛ ſolũ clerici le gere ſciũt in eo.¶ Jtẽ pᷣmꝰ liber.ſ.nature Differẽ nõ pᷣt falſificari nec deleri/neq; falſe ĩter/ tia libꝛo p̃ᷣtari.iõ heretici nõ pñt eũ falſe intellige rũ iſtoꝝ re/nec aliqͥs pᷣt in eo fieri hereticꝰ. Secch ſecũdus pᷣt falſificari ⁊ falſe interpᷣtari/⁊ male intelligi. Attamẽ vterq; liber ẽ ab eodẽ.qꝛ idẽ dñs ⁊ creaturas cõdidit/et ſacrã ſcturã reuelauit. Et iõ ↄueniunt ad inuicẽ.⁊ nõ ↄtradicit vnꝰ alteri.ſʒ ſũi Rmac nobᷣ ↄnatural.ſecũdꝰſuꝑnatura is. Pꝛeterea cũ hõ ſit naturalr rõnalis. ⁊ ſuſceptibił diſciplie ⁊ doctrine. Et cũ naturabra ſua creatõe nullã habeat actu doctrinã neq; ſciam.ſit tñ apt ad ſuſci ⸗n piendũ eã.Et cũ doctrina ⁊ ſcĩa ſine li ctrine ⁊ ſcĩe diuina ſcia hoĩ libꝛũ crea uerit. in qᷓ ꝑ ſe⁊ ſine magiſtro poſſit ſtu/ dere doctrinã neceſſariã. ꝓpter h̊ totuʒ iſtũ mundũ viſibilẽ ſibi creauit.⁊ dedit tãqᷓ; libꝛũ ꝓpꝛiũ ⁊ naturalẽ ⁊ infallibilẽ dei digito ſcriptũ / vbi ſingle creature qi lr̃e ſũt.nõ hũano arbitrio/ ſʒ diuĩo iuuã te iudicio.ad demõſtrãdũ hoĩ ſapiam⁊ doctrinã ſibi neceſſariã ad ſalutẽ. Quã Addi/ qdẽ ſapiaʒ nullꝰ pᷣt videre/neq; legere ꝑ ſcẽtis qᷓ;; ſe in dicto libꝛo ſꝑ aꝑto niſi fuerit a deo litas illũinatꝰ ⁊ a pctõ oꝛiginali mũdatꝰ. Et iõ nulłantiq̃ꝝ phoꝝ paganoꝝ pᷣt legere hãc ſciam.qꝛ erãt excecati q̃ntũ ad ꝓpꝛi am ſalutẽ.qᷓ;uis ĩ dicto libꝛo legerũt ali quã ſcĩiam.⁊ oẽm quã habuerũt ab eo/ dẽ cõtraxerũt.ſʒ verã ſapiam q̃ ducit ad vitã et᷑nã q;uis fuerat in eo ſcpᷣta/legere nõ potuerũt.i Iſta aũt ſcia nõ eſt aliud Qnid/ niſi cogitare ⁊ videre ſapiam ſcpᷣtã ĩ cre ditaſ hꝰ gaturis/⁊ extrahere ipᷣam ab illis.⁊ pone ſcie re in aĩa/⁊ videre ſignificatõeʒ creatura/ rũ.Et ſic cõꝑando vnã creaturã ad aliã ⁊9iũgere ſiẽ dictionẽ dictõi·⁊ ex tali cõ/⸗ Ttes rant O woni hlppin muone to maio ſiſri guiann I A ſnctione tio vero cognof poccelc fideliii⸗ ventacts ſubijcin (GHanis Tteſtiüe (oritos ctm woagie Etſi ſtimo gopo magie cxeis tiſſimi Etqu diſtätes Untom DAnqna 1pprie cegnis tenp eſ Etch bauurde londe uicetiſ luce ntine Niſenic heceſſni nedabin heiche⸗ ntce/ ipcös ſlicn⸗ lbeſumd ene, nlboig cieſeiie tiöopann Paeißii GPürumn lrfönnis dlrniene D 61* iunetione reſultat ſententia ⁊ ſignifica/ tio vera. dum tũ ſciat homo intelligere ⁊ cognoſcere Et quia ſacroſancta roma- na eccleſia eſt mater omniũ chꝛiſtianoꝝ fideliũ.⁊ magiſtra gratie ⁊ fidei regula⁊ veritatis.idcirco ſue coꝛrectõi totaliter ſubij citur quicquid hic dicitur ⁊ conti/ ¶ Sceqᷣtur radix oꝛigo damentũ iſtius ſcientie. ● „ 5 — Wia bõ natu⸗ raliter ſemꝑ querit certitudi/ nem ⁊ euidentiã claram.nec aliter quieſcit nec q eſcere põt.donec ve/ nerit ad vltimũ gradũ ſue certitudinis. Vlerum qꝛ certitudo ⁊ ꝓbatio ſuos ha/ bet gradus.⁊ eſt maioꝛ ⁊ minoꝛ certitu/ Nirtus do.maioꝛ ⁊ minoꝛ ꝓbatio. Uirtus aũt nin ei Pbatoiſ pbationis ? cauſa toti certitudinis oꝛi tac ſuch/ ſciaſineli ionenicn⸗ ſacaparde Nilihreie nopoſſtſn ppinbron mnit tdetn i inalbli learaml oiiotni vilpu. lue Oi oH leggeg ſinn Ueritadeo is ödad. S opitlen müsepyl olegritti nit⸗ riduetl ſcbtalegtt habetan iiin daH listole ſti ubcheH e ex teſti tur ex certitudine ⁊ virtute teſtimonioꝝ ijs ⁊ teſtiũ ex quibꝰ dependet ⁊ cauſat᷑ tota certitudo. Uñ quãto magis teſtes ſunt certi.manifeſti.⁊ indubitati.⁊ veri.tãto magis eſt certũ illud qð ex eis pbatur. Et ſi teſtes ſint ita certi ⁊ maniteſti ⁊ te/⸗ ſtimonia eoꝝ ita manifeſta vt nullo mo/ do poſſit dubitari.nec nobis poſſint eẽ magis manifeſta⁊ certioꝛa.tũc illud qð ex eis ꝓbabit᷑.ſine dubio erit nobis cer/ tiſſimũ manitfeſtiſſimũ ⁊ euidẽtiſſimuʒ Et quia qnto ſunt teſtes magꝭ extranei diſtãtes elongati a re de qua dubitatur. tanto minoꝛẽ fidem ⁊ certitudinẽ gene/⸗ Teſtes rant.Quãto aũt teſtes ſunt magis vici vicini ni ꝓpinqui ⁊ intranei ⁊ indubitati.tan / maioꝛẽ to maioꝛẽ fidem faciũt ⁊ credulitatẽ Et fidẽ faci quia nulla res magis vicina. magis ꝓ/ unt pinqua ⁊ magis intranea vel intrinſeca. ⁊,ꝓpꝛia alteri eſt qᷓ; ißanet ſibi. Et ideo qͥ cquid ꝓbatur de aliqua re ꝑ ipammet rem.⁊ ꝑ naturã ꝓpꝛiam.maxime certuʒ eſt. Et cũ nulla res creata ſit ꝓpinquioꝛ bomi.q; iÄfemet homo ſibiiõ qͥcquid ꝓ/ batur de homie ꝑ ipſũmet hoĩem. ⁊ per ſuam ꝓpꝛiã naturã ⁊ ꝑ illa que ſunt ſibi certa.de illo maxime certũ manifeſtũ et euidẽtiſſimũ eſt ipᷣi homiĩ.Et iſta eſt vti ltas certitudo ⁊ maxima credulitas.ꝗᷓ De oꝛigine buius ſcie poſſit cauſari vel creari ꝑ ꝓpbationẽ. Et ideo ipᷣemet homo⁊ ſua ꝓpꝛia natura de bet eſſe mediũ argumentũ ⁊ teſtimoniũ c oglcere lios ex ſeipſo ad ꝓbandũ om̃ia de hoic.ſ.que ꝑtinent ad ſalutẽ homĩs.vel ad damnationẽ vł lc felicitatẽ.vel ad bonũ vel ad malũ eius Aliter aũt hõ nunq; erit vleim te certus Neceſſe eſt ergo ꝙ homo cognoſcat ſe/ ipᷣm ⁊ ſuam naturã ſi aliquid velit certii ſime ꝓbare de ſeipſo. ⁊ quia hõ eſt extra ſeipᷣm.⁊ elongatꝰ⁊ diſtans a ſeipo ꝑ ma/ ximã diſtantiã.nec vnq;ᷓ habitauit ĩ do mo ꝓpꝛia ſcʒ in ſeipᷣo.ĩmo ſemꝑ manſit extra domũ ſuã ⁊ extra ſe.⁊ ex eo qꝛ igno rat ſeipᷣm.neſcit ſeipᷣm.⁊ de tanto eſt el⸗⸗ gatus⁊ diſtata ſeipᷣo.⁊ tantũ extra ſeipᷣʒ eſt.de qᷓnto ignoꝛat ſeipᷣm.⁊ quia totali/ ter neſcit ſeipᷣm.ideo totaliter eſt extra ſe/ ipᷣm.⁊ ꝑ ↄſequẽs quia nunq; habitauit in ſeipſo neq; intrauit in ſe.nec vidit ſe. ignoꝛat ſe.neſcit quid valet.⁊ ideo dat ſe ꝓ nihilo ſcʒ pꝛo peccato.⁊ ꝓ paruo gau/ dio ⁊ modica delectatione. Quia ů ho/ mo totaliter eſt extra ſe. ideo ſi debet vi/ dere ſe.neceſſe eſt ꝙ intret in ſe ⁊ intra ſe. ⁊ veniat ad ſe ⁊ habitet intra ſe. Aliter ẽ impoſſibile ꝙ cognoſcat ſenec videat ſe neq; ſuũ valoꝛem.ſuã naturã.⁊ ſuã pui/ critudinẽ naturalẽ. Et quia hõ ignoꝛat ſeipᷣm a neceſſitate.⁊ neſcit domũ ſuam in qua debet habitate. ideo neceſſe eſt ꝙ; alie res ducant eum in ſeĩm. Uerũ qꝛ homo eſt in alio loco ſᷣm naturam.ideo ſi debet aſcendere ad ſe. neceſſe eſt eũ ha/ bere ſcalam ꝑ quã aſcendet ad ſe. Tunc autẽ homo aſcendit ⁊ vadit ad ſe quan/ do incipit ſeipʒʒ cognoſcere.⁊ tot paſſus ⁊ gradus facit ⁊ aſcendit.quot cogniti/ ones de ſeipo acquirit. Et tũc intrat in ſeipᷣm.quãdo cognoſcit ſeipᷣm. Et quia modus cognoſcẽdi homis eſt vt per il/ la que ſunt ſibi magis ⁊ pᷣmo nota.cog/ ſcat que ſunt ſibi ignota.⁊ ꝑ illa que ſcit aſcendet ad illa que neſcit.⁊ cũ ſemꝑ res minus nobiles ⁊ inferioꝛes ſint homini pᷣmo cognite.⁊ res pfecte dignioꝛes no⸗/ bilioꝛes ſunt ei vltimo cognite.Etidco quia homo eſt res dignioꝛ ſuꝑioꝛ ⁊ ꝑfe/ ctioꝛ huiꝰmundi ꝓpt᷑ hoc cognoſcit ali as res inferioꝛes.⁊ vltimo cognoſcitſe⸗ 9 5 dz 1 D R ipᷣm. Ona ppter vt homoſqui tm̃ eſt clõ gatus a ſe ꝑ cognitõeʒ.quia totalit᷑igno rat ſe ⁊ ſit extra ſe) poſſit reduci ⁊ venire dad ſe ꝑ cognitionẽ.ideo eſt oꝛdinata re/ rum ⁊ creaturarũ vniuerſitas tanq; iter via ⁊ ſcala ĩmobilis ⁊ naturalis.habẽs gradꝰ firmos ⁊ ĩmobiles. ꝑ quã homo vcniat ⁊ aſcẽdetad ſeĩm. In qua vna res cſt inf erioꝛ.⁊ alia ſuꝑioꝛ.vna pꝑfecti/ oꝛ ⁊ alia minꝰ ꝑfecta.vna nobilioꝛ ⁊ di/ gnioꝛ qᷓ; alia ad modũ cuiuſdaʒ ſcalea/ ſcẽdẽdo(Et ideo vt hõ poſſit venire ad ſui ipᷣius cognitionẽ neceſie erit ſequẽtẽ oꝛ/ Diuiſio dinem obſeruare.i¶ Pꝛimo optet videre i/ ſa erare quãlibet rem in ſc.⁊ qͥd habet ĩ ſeipᷣa.i Becũdo hoc ↄſiderato oꝑtʒ cõ/ parare hoĩem qui eſt ſuᷣmus inter om/ nes res mũdi ad om̃s alias res Et iſta comꝑatio fit duoba modis. Pꝛimo ſcʒ per ↄueniẽtiã. Et ſecũdo ꝑ differẽtiam. ita ꝙ; neceſſe eſt ↄſiderare quã ↄueniẽti/ am habet hõ cum alijs reb ⁊ quã diffe/ rentiã. Poſtea ex iſta ↄueniẽtia ⁊ differ? tia manifeſtabunt᷑ oĩa que ſcire debemꝰ de homiĩe de deo. OQuia ꝑ illa que ſunt inferioꝛa homĩs itineramꝰ ⁊ aſcẽdimꝰ ad hominc.Etꝑ hominẽ imꝰ ⁊ aſcendi imis in deũ.ſicuti ꝑ verã ſcalam ꝑ quaʒ debemaſcendere in cognoſcẽdo.Aliter eſt impoſſibile veritatẽ cognoſcere recte Ita q duo ſunt aſcẽſus ⁊ due diete. Pꝛi ma dieta eſt mꝰ aſcẽſus.⁊ eſt de oĩbus inferioꝛibovſq; ad hominẽ. Secũda di eta ⁊ ſecundꝰaſcẽſus eſt de hoĩe vſq; ad Hate/Benera deum. Ouantüu ad pꝛimũ videndũ eſt A Ales gduſ quomõ multi ſunt gradꝰ reꝝ in mundo reꝝ adi/ diſtincti adinuicẽ. imobiles ⁊ firmi.ex uicẽ que quibs ſcala nature cõponit᷑ ⁊ oꝛdinatur 3B: ſcala Et oꝑtet cos numerare ⁊ cogitare quẽ/ nature libet ꝑ ſe.vñ tota rerum vniuerſitas re/ . ducitur ad q̃ttuoꝛ gradꝰgenerales.ex qͥ‚/ bus quattuoꝛ eſt cõpoſita ſcala nature. Sed tamẽ infra quẽlibet gradũ gencra lem ſũt multi gradꝰ ſpeciales.qͥ ſub vno gradu gencrali ↄtinent᷑ Generales autẽ gradus ſic oꝛdinant᷑ adinuicẽ.O m̃e qð eſt vcl eſt tm̃.⁊ nõ viuit.nec ſentit.nec in celligit.nec diſcernit.nec vult libere. ecce ». * ⁊ ↄſiderare oꝛdinẽ rerũ int᷑ ſe.⁊ diuerſos radus reꝝ oꝛdinataꝝ in vniuerſo.⁊ cõö/ pꝛimus gdus. Ucel eſt ⁊ viuit t̃ ⁊ non ſcntit nec intelligit ⁊c̃.ecce ſecunꝰ gra/ dus. Uelcſt viuit ſentit tm̃.⁊ nõ intelli/ git ⁊c. ecce terciꝰ gradus. Uel eſt. viuit. entit. intelligit vult libere. ecce quartus gradus. Sic ergo iſta q̃ttuoꝛ.eſſe.viue/ re.ſentire.⁊ intelligere.ↄtinẽt ome qð eſt ⁊ in iſtis q̃ttuoꝛ om̃ia claudunt᷑.⁊ nihil eſt extra iſta q̃ttuoꝛ. Per intelligere enix comp̃hendit᷑ diſcernere ⁊ vellelhberce. Pꝛim ¶ In pmo ergo gdu ſuntom̃ia q̃ habẽt õdusre cẽ tmn.⁊ nõ viuere nec ſentire nec intelli/rum gere. Et ſub iſto gradu compᷣhẽdunt᷑ in finite res.que q;uis o m̃es in hoc cõue/ niãt. qꝙ habẽt eſſe tm ⁊ nõ viuere nec ſen tire ⁊c̃.tamẽ ſub illo eſſe tm̃ multũ diffe/ runt adinuicẽ ſ̃ᷣm q vna res habet nobi lius ⁊ dignius eẽ q; altera.⁊ nobilioꝛẽ ⁊ dignioꝛem virtutẽ ⁊ oꝑationẽ qᷓ; altera. Undepmo ĩ iſto gradu cõtinent᷑ clemẽ ta.ſcʒ terra.ignis.aqua.⁊ aer.⁊ vnũqð⸗ qʒ; habet ſuã ꝓpꝛiã naturã ꝑ ſe ſepꝑatam ab alijs.ſimilr aqua aer ⁊ ignis.Et ẽ oꝛ do inter ipᷣa.qꝛ terra eſt infimũ ⁊ q̃ſi nuil lius nobilitat.aqua nobilioꝛ ⁊ dignioꝛ ⁊ ger dignioꝛ q; aqua.⁊ ignis nobilioꝛ q; acr.Cõſiderãdũ eſt ergo qðᷣlibet iſto rum p ſe q̊ntum fieri poterit.vt videaf– quid habet in ſe.groſſe ⁊ vulgari modo Dub iſto etiã gradu ↄtinent᷑ omia que generant᷑ infra terrã.ſicut ſunt minera/ lia vt metalla.ſicut eſt argentũviuũ.plũ bum.ferrũ.cupꝛũ.auꝝ.argentũ.ſtãnuʒ. que differunt adinuicẽ fᷣm maioꝛẽ ⁊ mi noꝛẽ nobilitatẽ. Et eſt etiã laʒuꝝ qð ex/ cedit om̃e metallũ in nobilitate ⁊ pᷣcioſi tate Et eſt etiã ibi ſulphur ſalpetra ſalgẽ ma ⁊ aluna que ſunt magne vᷣtutis ⁊ vi⸗ goꝛis. In iſto etiã gradu ſunt om̃es la- pides.tam pᷣcioſi q; etiã alij. Cogita er/ go qnta virtus.qᷓntus valoꝛ eſt in lapi/ dibus pcioſis.nõ ex ꝑte quãtitatꝭ.ſʒ æ parte virtutꝭ.vcluti ſunt Carbunculus Jacinctꝰ Smaragdꝰ Criſtallꝰ Coꝛal/ lus ⁊c̃. In iſto etiã gradu continẽt᷑ om/ nes celi.⁊ oĩa coꝛꝑa celeſtia.om̃es pla⸗/ nete. om̃es ſtelle.ac etiã alia que habent im̃ eſſe ⁊ nõ viuere.⁊ om̃es res artificia les.que in hoc oẽs ↄueniunt.qꝛ habent eſſe tm̃ ⁊ non viuere.¶ In ſccundo ãdu eualernt Ce leſin Fin etihi, illadich ſurium. 2ſiniſtrt plante lercto⸗ oocn lurconti iey ofſin Veodicl tur gene⸗ tatenpe mouent quäd ſuntdue Etres: ſſto gro ſczſpecl diffaun wackt tienkn TWirtun eſtalis IñE auirea operot plusqᷓ du cot. laſiueii malla tea latlligat ſpecies. famtd agcſpec tes ear libus malia Gdiſt malig⸗ haben chilia. buo⸗S Oled⸗ (ns ? nit ſſine eoncn, manz ⸗ Dachn tcregunn nmorcſerin met ofſecdt⸗ indunt rnbi finreligorn Mmmeßeriäloodm Conßfinti ncinbocc, nöpinorneſe m mulrüdiſe⸗ Unobebatch mnnobiict Aoneidn. Cötinantdene 1Ar. 1 Migb/ fieſenuon icnis tic fmüräim licr dignien icis Nedle cgoclb aed ent. n i⸗ 1rulgninot⸗ tnmiefiucdtt. Cttuntnne miili Namnſinn . nmiotit ilencöͤ, ituee pcee. ſelpenſag neputist ſunt unn i.. Loguc⸗ lorckulp⸗ Loboncus Lcoyrnliteß fuitſ oothu es iNfo inng hullt imot Scðös Ed' reꝝ ſcale ſunt omia illa que habent eẽ ⁊ viue retm̃ ⁊ nõ ſentire neq; intelligere.vnde illa dicũt᷑ viuere q̃ ꝑ ſe mouent᷑ ſine alio ſurſum ⁊ deoꝛſum añ ⁊ retro ad dexterã 2 ſiniſtrã.In iſto gradu cõtinent᷑ om̃es plante ⁊ arboꝛes⁊ herbe.quia dicunt᷑ vi uere.nam mouent᷑ ſurſum deoꝛſum an/ teretro ⁊c.per ſe ⁊ ſine alio.⁊ hoc quan/⸗ do creſcunt ſurſum deoꝛſum ante⁊ retro ⁊ ꝑ ſe trahũt alimentũ a terra.⁊ nutriun tur continue ⁊ creſcunt ⁊ augmẽtant᷑ et generant ſua ſemina ⁊ ſuos fructus. Et ideo dicunt᷑ viuentia.quia ꝑ ſe nutriun tur generant᷑ ⁊ augmentant᷑.⁊ hoc ꝑ vir tutem ꝓpꝛiã quã habent in ſe.⁊ ideo ꝑ ſe Terci Sd' reꝝ omiaill⸗ bent e⸗ tm̃.Et iſtud ſentire cõtinet ſub ſe videre audire guſtare odoꝛare ⁊ tangere ⁊ oms mouent᷑.⁊ hoc nõ habent elemẽta niſi ꝑ quãdã ſimilitudinẽ. In iſto aũt gradu ſunt due differentie. ſcz herbe ⁊ arboꝛes. Et res dignioꝛ ẽ arboꝛ qᷓ; herba. Sub iſto gradu cõtinent᷑ innumerabiles res ſcʒ ſpecies ⁊ complexiones arboꝛũ que differunt ad inuicem. ⁊ vna nõ eſt alia.⁊ vna eſt nobilioꝛ altera. Similiter con/ tinent᷑ innumerabiles ſpecies herbarũ. 2⁊ virtutes ⁊ nature earũ quarũ vna non eſt alia.⁊ quelibet habet ſuam ꝓpꝛiã na turam ⁊ virtutẽ.i¶ In tercio gradu ſunt omia illa que habent eẽ viuere ⁊ ſentire operatõònes quas habent anĩalia bꝛuta plus q;ᷓ arboꝛes ⁊ herbe. Dub iſto gra/ du cõtinent᷑ om̃ia anĩalia ſiue ſint in ter ra ſiueĩ aqua ſiue in aere.ſicut ſunt ani/ malia terreſtria qᷓdrupedia reptilia vo/ latilia atq; piſces. Conſidera quot ſunt ſpecies animaliũ que ambulant ſuꝑ ter ram ⁊ differentias ⁊ diuerſitates eooꝛum ac ſpecies⁊ differentias auiũ.⁊ nobilita qq diſtinguũt᷑ Quoniã quedã ſunt ani tes earum. ſimiliter piſt ciũ.¶ In anima/ libus autẽ ſunt tres gradus ꝑ quos ani malia adinuicẽ oꝛdinant᷑ ⁊ diuidunt᷑ at malia que habent ſenſum tactꝰ tm̃.⁊ nõ habent memoꝛiã neq; auditũ.ſicut con chilia ⁊ anialia arboꝛibo affixa ⁊ radici/ bus. Et iſte eſt ᷣmus ⁊ infimꝰ gradus. Quedã em̃ ſunt que habent ſenſum ta/ ctus ⁊ memoꝛiã ⁊ nõ auditũ.vt foꝛmi⸗/ ca?⁊ iſte eſt ſecũdus gradꝰ.Quedã ſunt que habent ſenſum memoꝛiã ⁊ audituʒ. vt anialia ꝑfecta vt canis cattus ⁊ ſimi lia.⁊ iſte eſt terci gradus.iQuartus / dus nõ poteſt eſſe.ſcʒ ꝙ aliqua ſint que habeãt auditũ ⁊ nõ memoꝛiã.quia vbi⸗ cunq; eſt auditus.ibi eſt memoꝛia reli⸗/ cta ex auditu. Pꝛima aĩalia quia nõ ha bent memoꝛiã nõ habent etiã pꝛudenti am.⁊ quia nõ habent auditũ nõ ſunt di ſciplinabilia.nec poſſunt moueri delo/ co ad locũ diſtante. quia nnllũ qnĩal po teſt moueri de loco ad locuʒ niſi habeat memoꝛiã.i Secũda animalia que ſunt in ſecundo gradu. quia habent memoꝛiꝛ gam.habere poſſunt aliquã pꝛudentiã.? moueri poſſunt de vno loco ad aliũ.ſi dicimꝰꝙ aliqua pꝛudentia eſt in foꝛmi/ ca quãdo congreget grana frumenti ad moꝛiã. ſed quia nõ habent auditũ ideo nõ ſunt diſciplinabilia.iTercia anima lia que ſunt in tercio gradu. quia habẽt memoꝛiã ⁊ auditũ.ideo ſunt aliquo mo do diſciplinabilia. vt canes ⁊ aues. Et iſta om̃ia tam de pꝛimo q; ſecũdo ⁊ ter/ cio continent᷑ ſub generali gradu ſcilicʒ ſub tercio.quia omia dicunt᷑ ſentientia. Tamẽ anĩalia pꝛimi gradus ſunt ꝓpin quiſſima plantis.⁊ iõ ſunt infima.ni malia ſecũdi gradus ſunt magis diſtã/ tia a plantis.⁊ ideo ſunt nobilioꝛa.Ani malia tercij gradus ſunt magis elonga/ ta a plantis.⁊ ideo ſunt adhuc nobilio/ ra.Et hoc de tercio gradu.i¶ In quarto gradu ſunt om̃ia illa que habẽt eẽ.viue/ re.ſentire.⁊ intelligere.diſcernere.velle.⁊ nolle libere:ſiue que habent liberũ arbi⸗/ aliquẽ certũ locum. ⁊ hoc eſt ꝓpter me⸗ Quart⸗? gaꝰ reꝝ trium. In iſto gradu ſunt homĩes. quu bus nihil deficit ĩ natura.neq; aliquid poteſt eis vltra addi.quia ſupᷣ liberũ ar/ bitriũ nõ eſt aliquis gdus.nec eſt aſc-cen/ ſus vlterius in natura. Nõ em̃ eſt maioꝛ dignitas naturalis qᷓ; ẽ liberũ arbitriuzʒ vnde quia homies habẽt rationẽ.ideo poſſunt intelligere.diſcernere.iudicare. ratiocinari.⁊ ſunt capaces ⁊ ſuſceptibi/ les cognitõis exꝑimẽtalis.⁊ artis.⁊ ſci/ entie.ac doctrine.qð nõ habent alia ani malia. Et quia habent libeꝝ arbitrium Fm naturã.ideo poſſunt velle.⁊ nolle cõ 3 3 =ð ſentire diſcernere ſponte ⁊ libere abſq; coactione. qð nõ poſſunt alia animalia. De iſto quarto gradu latius dicetur in titulo.lxi.lxiij.⁊ lxv.⁊c. Et ſic cõpleta eſt tota ſcala nature cuʒ ſuis gradibus. Et hec eſt pꝛima cõſideratio in hac ſcientia radicalis ⁊ fundamẽtalis.ſcʒ conſidera re iſtos gradus in ſex bene plantare ⁊ ra dicare eos in coꝛde⁊ figurare ſicut ĩ na fura realiter. . 3 ₰(Sequit᷑ comꝑatio homiĩs ad alias W res inferioꝛes ſm cõuenientiã ⁊ differẽ/ tiaʒ ſiue comparatio quarti gradus ad tres gradus pcedẽtes. Et pꝛimo ſᷣm cõ *uenientiã ⁊ hoc dupliciter. ſq fm cõue⸗ nientiam generalem. ⁊ ſ̃ᷣm cõuenientiaʒ iſtis gradibus rerũ que ſũt in mundo per ſenſum ⁊ ex/ re. Nunc opꝑtet facere comꝑationẽ ⁊ cõ/ pararevnã rem ad aliam. ⁊ compare ho minẽ ad om̃es alias res.⁊ hoc ſ᷑ᷣm con/ uenientiã ⁊ differẽtiã.ſcʒ in quo ↄuenit homo in alijs reb inferioꝛ: ibo et in quo differt ab eis.Et in iſta comꝑatione co/ gnoſcet ſeipᷣm.⁊ hoc qð eſt ſupꝛa ipſum ſcʒ deũa ſuum conditoꝛẽ.i¶ Conſideret ergo homo pꝛimo cõuenientiã quã ha- bet cum alijs reb. Et pᷣmo generaliter. Benera ſecundo ſpecialiter. Unde homo cõue⸗/ lis ↄue/ nit cum om̃ib alijs rebus inſenſibilibꝰ nientia ⁊ habet cõuenientiã cum eis.quia habʒ hoĩs cũ in ſe illa que alie res inſenſibiles habent alijs re/ ⁊ eaſdẽ ꝑfectiones ⁊ om̃es gradus.Un bus ge habet in ſeeſſe ſicut res in pꝛimo gra du.vt ſunt elementa.quia ↄtinet in ſe(li/ cet inuiſibiliter) quattuoꝛ elemẽta ⁊ ſub alia foꝛma.⁊ nutritur ꝑ elementa.⁊ ha/ bet vitã in eis ⁊ habitat in eis.⁊ ſine eis nõ poteſt viuere ⁊ conſeruari ꝑ vnũ mo mentũ.⁊ ſic cõuenit cum eis ⁊ cũ oĩbus que habent eſſe tm̃ ⁊ nõ viuere generali Sc&òa ter. Item cõuenit cum reba ſecundi gra/ ↄueniẽ/ dus vt ſunt plante ⁊ arboꝛes ⁊ herbe.qꝛ tia habet eſſe viuere ⁊ nutriri ſicut ille au/ gmẽtari generare ⁊c̃. Quoniã homo vi equibo nullus poteſt dubita uit. nutrit᷑ creſcit. generat. ſicut arboꝛes 7 plante. Etiam cõnenit cũ rebus tercij Tercia gradus. vt cum anialibo bꝛutis queha/ ↄueniẽ/ bent eſſe viucre ⁊ ſentire.vnde homo ha tia bet viſum auditũ guſtum tactũ ⁊ odoꝛa tum doꝛmire ⁊ vigilare comedere bibe/ re ſicut alia anialia. Ergo magnã cõue/ nientiã habet cũ eis. Illa ergo queſunt in alijs rebo triũ graduũ ſunt in homie. Ergo habet cõuenientiã cõfraternitatẽ ⁊ amiciciã cum om̃ibo alijs rebus infe/ rioꝛib. Sed tamẽ debet homo cõſide/ Nota rare ꝙ illa que res inferioꝛes habẽt diui ſim homo habet om̃ia illa coniũctim ? ſimul vt declarandũ eſt. Nam omia ha bet homo ⁊ nihil ſibi deficit deom̃ibus quattuo: gradibo nec aliqͥd poteſt ſuꝑ/ addi.nec aliquis gradus poteſt eſſe ſn/ pꝛa hominẽz in dignitate.quia habet el/ ſe.viuere.ſentire.⁊ intelligere.⁊ liberum arbitriũ.⁊ ſic que ſparſim ⁊ diuiſim ſũt in alijs reb ꝑ ſuas poꝛtiões ſunt in ho/ mine cõiunctim ⁊ nihil ei deficit. dic oſtendit᷑ fructus qui ex iſta com paratione ſequitur. quoniã ad oculum ꝓbatur ⁊ cõcluditur ꝙ aliquis eſt domi nus inuiſibilis ſupꝛa hominẽ quiipſuzʒ condidit ⁊ oes iſtos gradè oꝛdinauitt. — *7. õſiderare quid debet homo certe quia homo habet coniũctim ⁊ ſi/ militer illa que alie res habent diuiſim. debet arguere ꝙ ille idez qͥ oꝛdinauit di/ uiſim alias res ⁊ naturas dando cuili/ bet ſuam poꝛtionẽ. ꝙ ille idem numero ⁊ nõ alius coniũxit om̃ia ſimul in ipſo homie.ſcʒ coniũ xit eſſe.viuere.ſentire.⁊ ĩtelligere ⁊ liberũ arbitriũ.Ergo ille idẽ qui dedit reb inferioꝛiba hoc qð habẽt dedit homini hoc qð habet.Ergo ſicut homo non dedit alicu i rei inferioꝛi hoc qð hʒz Ita ſibimet ipᷣi nõ dedit illud qdᷣ habet. Sicut ergo homo nõ dedit infe rioꝛi rei eſſe neq; viuere neq; ſentire. Ita nec homo dedit ſibijpſi.neq; eſſe viuere neq; ſentire neq; intelligere. Ergo eadez Bnc opoꝛtet Barguere ⁊ cocludere ex iſta cõ paratione.⁊ quid debet exinde arguere: onn“⸗ umi frof⸗ ni,C dusno Vi ſog iu e imimnit c limitaut bacnt ſgolende 1planns! ointaln minesbet lerpole Pitiſtani nocke coplem deficit. noiſac caor Eta guoſfii ouhtſa lbecycl Aulllded ſnöv 3 4 Menkoran öhaber ſurataE oꝛomib Mnitauit, mugiter. nigorgin⸗ lbetſunm ſgencnit Aenonit horeskbe (gliordine Uinnkan hncias⸗ Cunnitq⸗ etnot Glis cn⸗ thoibne Undieſt di. no mab. ntarbeg nlebanckit Uctürdet megcrebir moghicine Cocpeime mtinbani Göfunni ſonbus ie Ponni eshabai Lcenüögint Famoßian ardeoſſibie aorct ſ⸗ polceſcſeſu⸗ guigbaberc ge ꝛlbounn 1 diuiinſit 9 ſant nho⸗ cich adoh wisc domi nmecalhoi 3 R ponel ocht hon gorer Meb engor nümimn l, tdiuilin. zGinaundi dando Ci/ jem nrme imnlinpe uce Eigeleii oeöknn Ewri nteioiht⸗ eirinngs höͦettif⸗ imnr) 4 gGeſun S tio „„„» Ti.iiii. manus oiĩa fecit. Idem dũs. idem arti/ ferx omia oꝛdinauit ꝓp oꝛtionauit ⁊ limi tauit.¶ Oueram ergo quare res pᷣmi g/ Querẽ/ do duẽ ĩ cogni/ tionẽ ði neq; viuere neq; ſentire vt elemẽta?tquis limitauit eis vt nõ plus haberẽt: Etq limitauit arboꝛibo ⁊ plantis.vt nõ habe rent plus q; viuere.⁊ anĩalibo vt nõ ha/ berent plus q; ſentire: Quis fecit ania/ lia aſcendere ad illũ gradũ vltra arboꝛei 2 plantas ⁊ nõ vltra: quis menſurauit eis in tali menſura ⁊ nõ alia: quare ho/ mines habẽt vltra iſta tria itelligere vel 1 cõplemẽtũ ⁊ in eo le ⁊ nolle ⁊ libeꝝ arbitriũ: Quis coniũ/ xit iſta tria cum libero arbitrio ſił.⁊ vl/ tra nõ eſt aſcenſus:ſed in homie eſt finiſ/ ſunt omia ⁊ ei nihil deficit?: Quis exaltauit hominẽ vltra ar boꝛes ⁊ anĩalia bꝛuta: Queramꝰ an ho/ mo iſta coniũxit in ſeipᷣo vt nihil ei defi/ ciat: Et an ipe ſeipſum ſic exaltauit ⁊ ſu pꝛa omia alia eleuauit.an alius hoc fect Dueramꝰ an iſta oꝛdinauerũt ⁊ menſu/ rauerunt ſeipᷣa:vt qdᷣlibet tm̃ ⁊ nõ plus haberet vel alius alter ab eis hoc fec.an oiĩa iſta dederint ſibimet hoc qð h Solu⸗ magiſter. idem artifex. eadem man om/ nia oꝛdĩauit.mẽſurauit.limitauit.⁊ cui- abent tm̃ ⁊ nõ vltra vel aliquis alius dedit eiſ Sed eſt impoſſibile ꝙ om̃ia iſta ſeipſa menſurauerũt ⁊ ſibijpſis dederunt hoc qð habent.⁊ tamẽ ſunt oꝛdinata ⁊ men/ ſurata. Ergo aliquis alius exiſtẽs ſuꝑi/ oꝛ om̃ibo iſta oꝛdinauit.menſurauit ⁊ li mitauit.⁊ dedit eis qdð habẽt. Ergo idẽ libet ſuum ꝓpꝛiũ graduʒ dedit. Et ille idem qui fecit aſcendere arboꝛes ſupꝛa elementa in dignitate.⁊ anĩalia ſupꝛa ar boꝛes.⁊ homiĩes ſupꝛa aĩalia.Et ille idẽ qui oꝛdinauit vt arboꝛes viuerẽt ⁊ nu/ trirent᷑ capiendo cibũ ĩmediate a terra p radices ↄiũctas infra terrã.illemet oꝛ dinauit ꝙ anialia viuerẽt ⁊ nutrirent᷑ ꝑ os ⁊ nõ ꝑ radices.⁊ homies ſimiliter vt qᷓ;uis cõmune ſit viuere herbis anĩalibꝰ ⁊ hoĩbus.nihilominꝰ nobilioꝛ modꝰ vi/ uendi eſt in anĩalibo q; in arboꝛibo ⁊ her⸗ bis.⁊ nobilioꝛ adhuc in hoĩbo q; in ani malibo. Et quis hoc oꝛdinauit:⁊ quis ſinuenit iſtos tres modos ⁊ gradus nii 4 S RWü —S . 4 1 . — — triendi viuendi? Nõne idẽ dominꝰ et — idem artifex: Pꝛeterea quis oĩa iſta cõ/ Alia rõö ſeruat vt qdᷣlibet maneat in ſuo gradu.ĩ ad idem ſuo ſtatu.⁊ ĩ ſuo oꝛdine:Quis fecit iſtoſ gradus ſtabiles vt pmaneãt cõtinue ſi/ ne cõfuſione:Ouis manutenet vt terra maneat terra.⁊ aqua aqua ⁊c̃: Nõne ii dominꝰ qui oꝛdinauit ⁊ quidedit:Con cluſio. Ergo tu homo qð accepiſti ha/ bes ab eodeʒ a quo alie res acceperũt h qð habent.Ergo tu ꝑtines etiã ad oꝛdi Coclu⸗ ſio vni⸗ vi ſüũmi nem aliarũ rerum.⁊ facis vnũ oꝛdinem dei cum eis.⁊ vnã hierarchiã. Ergo ſequi᷑ ꝙ tu es illius cui ſunt alieres ⁊ conſer⸗ uaris ⁊ gubernaris ab illo eodem a quo alie res gubernant᷑ ⁊ cõſeruant᷑. Ergo ſi- cut alie res nõ ſunt ſuijpᷣius. ſed ſunt illi us qui fecit eas.vnde ſequit᷑ ꝙ tu homo nõ es tuijpᷣius.ſʒ illius cuiꝰſunt alie res Ergo tu es illius cuiꝰeſt terra.cuius eſt gqua ⁊c̃. ⁊ alia elementa in quibo tu ha/ bitas. UVlterius ↄclude ⁊ argue.Cu ho- mo nõ dediſti tibi hoc qð habes.nec reſ inferioꝛes dederunt tibi hoc qð habes. nec talẽ te fecerunt.ergo aliquis maioꝛ qᷓ; tu. Et quiẽ ſupꝛa te dedit tibi hoc qd babes. qꝛ ab alio habes poſtq; a teipſo noõ habes.nec ab eterno habuiſti. ¶ Quõ neceſſario eſt vnus dũs tm qui eſt ſupꝛa homines. MM (Titulus. iiij. Retereg neceſ ſario ſequit᷑ ꝙ ille qui eſt ſupꝛa bominẽ.a quo homo habʒ qͥc nid habet eſt vnꝰ dominꝰ ⁊ nõ plures 9 Quãuis em̃ ſint plures ⁊ inumerabiles Pꝛobat res ⁊ diuerſe.in iſtis quattuoꝛ gradibus ꝙ ſit v/ inter om̃es.O mia em̃ habent oꝛdinem vnũ.om̃ia em̃ ſunt cõiuncta oĩa colliga tamẽ nõ eſt niſi vnꝰoꝛdo vna oꝛdinatio nus deꝰ ta in vno oꝛdine. Om̃ia aſcẽdũt oꝛdina te de gradu in gradũ.de minoꝛe ad ma/ ius ſemꝑ ad dignioꝛa aſcendẽdo.Ergo vnitas oꝛdinis demõſtrat vnũ ſolũ oꝛ/ dinatoꝛẽ.vnũ gubernatoꝛẽ.vnũ artifi/ cem.qui tã diuerſa ↄiunxit in vno oꝛdi/ ne. Itẽ quõ tam diuerſe res ⁊ contrarie Scdða adinuicẽ.ſicut ſunt aqua ⁊ ignis.humi/ ratio dũ⁊ ſiccũ,⁊ alie res multe adinuicecon- R trariantes poſſunt ↄiungi in vno oꝛdie Quarta ratio 22ſeruari infra vnũ oꝛdinẽ. niſi cẽt vnꝰ ſol'numero qui oĩs oꝛdinauit. Hõ eniʒ duo ↄtraria naturaliter pñt cõuenire in vno oꝛdie niſi ꝑ vnũ oꝛdinatoꝛẽ. Ergo ↄtrarietas reꝝ in vno oꝛdine arguit vnũ artificẽ tm̃. Pꝛeterea elemẽta intrãt her/ bas ⁊ arboꝛes ⁊ nutriunt eas.⁊ fructus eaꝝ ↄtinue.Et fructꝰ ⁊ herbe intrãt ani/ malia ⁊ nutriũt ea. Etetiã tam fructus q; herbe aialiũ q; carnes intrãt homies ⁊ nutriunt eos. ⁊ celeſtia coꝛꝑa vt ſolet lu na cõtinue influũt in iſta inferioꝛa.et dant vigoꝛẽ ⁊ lumẽ ⁊ caloꝛẽ ↄtinue eis. ⁊ iſta recipiũt.Ouia vnũ tendit ad al⸗ terum.vt videmꝰ ꝑ exꝑientiã ꝙ vnũ ſu / ſtinet aliud.⁊ oĩa ſe mutuo iuuãt ⁊ infe rioꝛa ſeruiũt maioꝛibo ⁊ ſuꝑioꝛibo oꝛdia⸗ te.⁊ in hoc faciunt vnũ oꝛdinẽ.vnã ami ciciã.vnã vnitatẽ.Ergo ſequit᷑ ꝙ tm̃ eſft ynus qᷣ oĩa iſta gubernat ⁊ oꝛdinat⁊ cõ/ federat ĩ vnꝗ ſocietatẽ. Itẽ videmus q; bmꝰſecundꝰa terciꝰ gradus oꝛdinãt᷑ ad quartũ tanq; ad dignioꝛẽ ſunt ꝓpter il- 4 lum.ſʒ in pᷣmo gradu eſt maxima reꝝ di uerſitas.multe ſpecies ⁊ nature. ⁊ in ſe/ cundo gdu eſt maxima reꝝ ⁊ ſpecierum diuerſitas.⁊ ĩ tercio ſimiliter. Sed ĩ q̃r to ⁊ ſupꝛemo.nõ eſt niſi vna natura vna ſpecies ſcʒ homo.⁊ oẽs hoĩes ſunt eiuſ dem nature ⁊ dignitatis naturał. nec eſt aliqua diuerſitas.qꝛ equaliter om̃s hñt libeꝝ arbitriũ.qð eſt ppꝛia dignitas ho minis ⁊ ſupᷣma.ꝑ qð facit ſuũ ꝓpꝛiũ qᷓ/ dum. ⁊ differt ab alijs gradib Si ergo pflures ⁊ inumerabiles nature reꝝ ⁊ di/ non/ uerſe q̃ ſunt in mũdo tendũt ad vnã ſo/ lam naturã ⁊ nõ ad plures tanq; ad ſu/ ꝑioꝛem ⁊ dignioꝛẽ eis.⁊ vni ſoli ſeruiũt ⁊ nõ plurib.videlicʒ hũane nature. Er go multo magis hũana natura dʒ tẽde/ re ad vnã ſolãa naturã ſibi ſuꝑioꝛẽ ⁊ do/ minantẽ ⁊ad plures.⁊ ſᷣuire vni ſoli na ture ⁊ nõ plurib naturis. Unde em̃ eẽt hoc ꝙ alie nature lferioꝛes ⁊ minꝰdigne tenderẽet ad vnitatẽ ⁊ vnicã naturã ſolã tãq; ad maioꝛc.⁊ hũana natura q̃ digni oꝛ eſt tẽderet ad plures naturas tãq́; ad maioꝛes ⁊ dñantes.⁊ oẽs res inferioꝛeſ boietenq ũt ad vnitatẽ.⁊ hũana natura ÜN . ..— . . . = 2 7 ——N— V —— e . . . . . . 5 5 5. G * * . . ⁊ in indiuiduis.hũana natura eſt vna ĩ natura ⁊ ĩ ſpecie.ſʒ plures ⁊ diuerſa ĩ in/ diuiduis.Ergo illa natura q̃ eſt ſupᷣ ho minẽ ⁊ q̃ dñat᷑ homĩ dʒ eſſe vna.in natu ra ⁊ in ſpecie ⁊ vna ĩ indiuiduis. Ita q; 8 — —— M dignioꝛ oĩb ad quã tendũt alie oẽs ten hoſe deret ad diuerſitatẽ: Hoc nõ patit᷑ natu cühi ra noꝛdo reꝝ ꝙ ĩferioꝛaꝛ minꝰ digna tẽ Cõclu, poi dãt⁊ oꝛdinẽt᷑ ad melt?foꝛt? ad nobiliꝰ dit eflle mumj/ ⁊ ſupioꝛa ⁊ magꝭ digna tendãt ad peiꝰ⁊ vnũ do guo debilb. Sʒ meliꝰ⁊ foꝛtiꝰ⁊ digniꝰeſt ten im turin dere ad vnitatem q; ad diuerſitatẽ ꝛ aclh tſe vnũ q; ad plura.qꝛ tẽdere ad vnitatẽt et 1ſept ad vnũ.eſt tẽdere ad eẽ.ad bonũ.ad foꝛ/ dciil titudinẽ.⁊ ad ↄſeruationẽ. Sʒ ire ⁊ ten ſtol dere ad diuerſitatẽ ⁊ pluralitatẽ.ẽ ire ad nana nõ eſſe.ad malũ.⁊ ad diuiſionẽ.ad debi unnp litatẽ.⁊ ad deſtructionẽ Quare ſi omes oigo: nature ⁊ ſpẽs inferioꝛes tendũt ad vni/ 10 cam naturã tm.ſ.ad hũanã multo ma gis hũana natura oꝛdinat᷑ ad vnã ſolaz naturã ſibi dñantẽ ⁊ ſuᷣmã.cuidʒ ſoli fuire ⁊ nõ ad plures. Ergo vna ſola na 1 turga eſt ſupᷣ hoĩem q̃ dñathomi. D. nõ ſolũ eſt vna ſz ẽ magis vna qᷓ Juar Eva vlteriꝰ reſtat oſtẽdere q; ilaa linrec 7 vnatura q̃ ex ſtit vltra hominẽ et Tnitia, ifintu (S cui ſubijcit᷑ hõ nõ ſolũ ſit vna ĩ/ tẽ diuie hoibee o mag vna q; hũana natura. Sieni nate ꝓp⸗ ic hũana natura ad quã tendũt oẽs res in bat uini ferioꝛis nature.ẽ magꝭ vna q; ſũt oẽͤsn eiüplic ferioꝛes.qꝛ ille ſunt plures ⁊ diuerſe naͤ iIiti ture ⁊ ſpẽs.⁊ inter eas c magna diuerſi/ maane tas ⁊ modica vnitas. in hũana aũt na/ ho tura eſt vnitas.in natura ⁊ in ſpecie.Er foda. go ſiltr in natura illa q eſt ſu hominẽ. ? d:: cui hõ ſubijcit᷑ dicit᷑ eſſe magis vna ᷓ poten hũana natura. ⁊ in ea debet maioꝛ vni/ himni tas eẽ. Sʒ inferioꝛes nature q ſeruiunt Uiz, fninge huũane ſunt plures ⁊ diuerſe in ſpeciebꝰ lani ludicin Nlo racet lüe ihfinit aͤſunt S 2 11 turaqe in ea nõ debʒ eẽ niſi vna natura.vna ſpe niqni, cies.⁊ vnũ ĩdiuiduũ.⁊ nulla diuerſitas tagen in idiuiduis. aliter nõ eẽt magis vna G ZSDieſe hüana natura. Ergo ſic hũana natura u degn, eſt ſolũ vna ⁊ eadẽ ſpecie.ã illa q̃ eſt ſup kin o * hũanã naturã dʒ eẽ vna ⁊ eadẽ numero en in 3 nullo mõ multiplicata. q; vltra vnitatẽ Aure in ſpecie.nõ eſt maioꝛ vnitas.q; vnitas ſ en in numero. vt ſiẽ oẽs nature inferioꝛes ln DU hoĩe.ſunt colligate cũ vna natura ſpẽ.ſ. ni (. cũ hũana. Ita huana natura qᷓ eſt vna blo 4 ſola ĩ ſpecie.ſit colligata cũ vna alia na- en nie tura ſuꝑioꝛe ꝗᷓ ſit tota vna nũero. vt mũ tnn dus ſit colligat⁊ vn a terminet ꝛ finia ck tur in ſũma vnitate ⁊ maioꝛi q̃ poſſit eẽ. ecg Et ſic hũana natura eſt alia ⁊ diſtincta. n 2 ſepata ab alijs naturis inferioꝛibo Jta un etiã illa natura q eſt ſupᷣ hoĩem. q̃ oꝛdia cr uit oĩa.ẽ ſũme diſtincta ⁊ ſeꝑpata ab hũa ſDei na natura er ab oib alijs natun pͦs ſn un um ꝓpꝛiũ eẽ in ſe. Et hecẽ diula natura nx oĩa oꝛdinãs.oĩa regẽs.⁊ etiã oĩa ↄuãs D NV— CTuulus. vw. un na natura ꝗᷓ eſt ſup oẽs natu . ras dʒ eẽ maioꝛ q; om̃es alie ; Ata etiã dʒ eſſe maioꝛ q; hũana natura. 1 Sʒ hũana natura ẽ infinita in poſſibi/ u litate.qꝛ eſt młtiplicabil(q̃ntũ eſt de ſe nea Unie infinitũ.qꝛ ſibi nõ repiignat.qͥn duobꝰ na i te dte. e hoĩbo exiſtetib. ſcʒ mare ⁊ femia pcreet᷑ dicni mute N terciꝰqᷓntũ ẽ de natura. Ita ſilr eſt de na EGndn tura ignis.qꝛ ĩ infinitũ pᷣt creſcere ⁊ mł/ dich tiplicari appoſitis cõbeuiſtibilib. Ergo ek diuĩa natura cũ nõ ſit facta.ẽ maioꝛ bu/⸗ laſ⸗ mana ⁊ q́ oẽs nature facre. Si buma n, na natura ſit infinita poſſibilitate.cũ ſit k luacta.ſeqᷣt ꝙ diuĩa natura ſit ĩfinita ma/ aoet gis. ⁊ H nõ pᷣt eẽ niſi actu.qꝛ inter actũ et 5 potentiã nihilẽ mediũ.Et qꝛ nullo mõ rti⸗ pt młtiplicari in ĩdiuiduo.ſeqͥtt totaa in Ut ĩ p/ finita aciu eſtĩ vno indiuiduo.⁊ extra i ic⸗ cedenti lud idiuiduũ nõ pᷣt eẽ Ergo diuia natu ui capitlo raꝗᷓ eſt ſupᷣ hoĩeʒ ẽ vnũ ſolũ indiuiduũ in· pbatũ ẽ inkinitũ actu. ſiẽ ſi oẽs hoĩes poſſibiles ibo ſunt infiniti eent vn ꝛ ſingulan hõ. x 8 vnũ indiuiduũ.Ergo ꝓbatũ ẽ ꝙ illa na uhe niduũ q̃ fec ea. eſt vng ſolo nũero ⁊ ifini ſcs ta actu.⁊ ꝑ ↄñs ꝙ vnꝰẽ ſoł dñs et deus lS Si ei eent płes.an cẽnt ↄtrarij ⁊ diſcoꝛ G69 Pꝛobat des.an amici ⁊ ↄcoꝛdes. Si diſcoꝛdes Nnoun ꝙ ñ ſint oꝛdo reꝝ nõ eẽt vnꝰ.neq; mũdꝰcẽt colli/ H Pples dij gat'1 oꝛdiapſicẽ. Si amici et 2coꝛdes D ut eẽnt neceſſarij inſił ↄiũcti.A utvnꝰ Nde fufficeret. Di ambo eent neceſſarij tũc . ſy vn? indigeret altero. et nccario ſꝑ de/ berẽt eẽ ↄiũcti adinuicẽ. Et ̊ nõ p̃t eſſe qꝛ tũc nõ poſſent dare alicui rei nec eſſe. nec viuere.nec ſentire.nec intelligere. ne q; ↄſeruare oꝛdinẽ reꝝ in ſuo ſtatu. quia ambo eẽnt indigẽtes cũvnꝰ nõ poſſet eẽ ſine altero. Si aũt vnꝰ ſufficeret ſuꝑflu/ um eẽt ponere alteꝝ ſine neceſſitateet H oꝛdo reꝝ nõ ꝑmittit.vñ nõ ſũt duo ſoleſ qꝛ vnꝰſufficit.neq; in aialib et hoĩbus duo capita.qꝛ vnũ ſufficit. Ita nõ ſunt duo mũdi.qꝛ vnꝰ ſufficit.neq; duo dñii mũdo.qꝛ vnꝰ ſufficit. Si igit᷑ in reb ife rioꝛibo ẽ talis vnitas ⁊ nulla ſuꝑfluitas Quõ in tã ſupᷣma natura et pfectiſſima eẽt ſuꝑfluitas q̃ ſic oĩa oꝛdĩauit.Cõclu⸗/ Ecce hõex iſta cõpatõecũ alijs (ſio rebo et naturis ↄſiderãdo ↄueniẽtiſſima quã habes cũ eis.et cõpando vnã natu rã cũ alia.et vnũ gradu cũ alio.ĩueniſti et ↄcluſiſti aliã naturã ĩuiſibilẽ eẽ ſupᷣ te ſiẽ tu es ſuꝑ alias creaturas q̃ oẽs iſtos radꝰoꝛdinauit et mẽſurauit ĩ reb.g ali 5s eſt ſup te qͥ eſt maioꝛ qᷓ; tu. Illiꝰ g es opꝰ.illiꝰes factura et creatura. Manus ſue ſic te fecerũt. Ille ů eſt dñs tuꝰet pa tu.et oĩm aliaꝝ reꝝ q̃ ſũt infra te.deide habes ſuꝑioꝛẽ habes vnũ et nõ plures ndem quẽ habẽt alie res. Per heiſogütrucn gduũ ad de ꝓbat᷑ ꝙ ipe hʒ eẽ. viuere. ſentire et i/ telligere ſiue lib itriñ6. Ti. vij. qug per ipſos q̃ttuoꝛ qdꝰ cõꝑpando —— 7 vnũ ad alteꝝ.hõ ad tãtam aſcẽdit noticiã ꝙ iuenit ſuũ factoꝛẽ quẽ nõ videbat eẽ realit᷑ et exiſtere vnũ nũe/ ro ⁊ actu ĩfinitũ ñ dʒ deliſtere ab inqᷣſitõ ne.ĩmo mag dʒ laboꝛare ſi potit ipʒ ma gis ↄgᷣſcere i ſpẽali.ſ.q̃lis ſit qᷓles ↄditio nes hʒ. Et h̊ cõꝑando iſtos q̃ttuoꝛ gdꝰ ad ipᷣm. Vñ poſtq; ipᷣe ſolus.et nullus alius oꝛdiauit ꝓduxit ⁊ mẽſurauit iſtos gradꝰ.ſ.ec.viuere.ſentire.⁊ intelligere.ſi ne libeꝝ arbitriũ.dãdo aliqbo eẽ tm. ali/ q bꝰ eẽ ⁊ viuere tm̃. g̊ ſeqͥt᷑ nccẽario ꝙ ipᷣe hʒ ĩ ſeipo iſtos gdꝰpꝰq; dᷣdit alijſ.& ſeqͥt ꝙ ipeẽ. viuit.ſentit.⁊ ĩtelligit.et hʒ libeꝝ arbitriũ. Ergo hʒ eẽ viuere ſentire et in⸗ telligere et velle et nolle libere et ſponte. a 5 * 3 Dusõ deus habet in ſe eſſe viuere ſen —(Litulus. viiiijj. X quia ipe a nilo recipit iſta q- en Rmnihil eſt ſup ipm a qͥ recipet iſta qꝛ ipᷣemet nõ dedit ſibi eẽ nec viuere nec ſentire.etiã qꝛ tũc aliqñ ea nõ habuiſſet. ⁊ ſic aliqũ nõ fuiſſet. Ergo qñ nõ erat modo poterat ſibijp̃i dare vł alijs: Igi tur iſta nõ ſunt ſibi data.nec ab aliq̊ nec a ſeipᷣo.⁊ tñ hʒ ea.ergo ab et᷑no ⁊ ſinepᷣn cipio habʒz a ſeipᷣo.g̊ nihil recipit.nꝰ iſta ſunt recepta in eo nec data ⁊ tũ habet et ſunt in eo realit᷑ ⁊ veriſſime.ſequit᷑ ꝙ ſũt in eo ſine mẽſura ⁊ ſine termino. Quare cõcludit᷑ ꝙ ſuũ eſſe eſt infinitũ ĩmenſu⸗ ratũ ⁊ ſine termĩo.⁊ ſimiliter ſuũ viuere ſuũ ſentire ſuũ intelligere ?vꝛc. ¶ Hic tractat᷑ de his quattuoꝛ gdibus ꝓut ſunt in deo.⁊ oñditur qualiter cõue niunt ⁊ cõꝑpant᷑ adinuicẽ.Et pꝛimo oſtẽ dit᷑ ꝙ; eſſeẽ pncipiũ radix ⁊ fundametũ XTquia nos videm p erpientt/ am ꝙ eẽ poteſt inueniri ſine vi/ uere. ſine ſentire. ⁊ ſine intellige/ re vt in reb pᷣmi gradus ſed nõ ecõuer/ ſo. ſine eẽ em̃ nõ põt inueniri viuere.ne/ q; etiã ſentire ſine eẽ.neq; intelligere ſimi liter.qꝛ om̃e qð viuit.eſt.ſʒ nõ ecõuerſo. ⁊ om̃e qð ſentit viuit.ſʒ nõ ecõuerſo.Et ofe qð intelligit ſentit. ⁊ nõ econuerſo. ipm eẽ em̃ ſeꝑatim põt reꝑiri ſine alijs. ſed alia nõ pñt inueniri ſine eẽ. Seqᷣtur ergo ꝙ oĩa alia ſuſtentant᷑ ⁊ fundant᷑ in ipᷣo eẽ.Ergo eẽ eſt pᷣncipiũ radix atq; fũ damẽtũ oĩm alioꝝ⁊ oĩa poꝛtat.⁊ ipᷣm eẽ a niło poꝛtat᷑ neq; ſuſtinet᷑ neq; fundat᷑. in deo idẽ ſũt viuere ſentire intel/ ligere ⁊ oĩa alia idẽ ſunt ꝙ ipſum eſſe et idem met eſſe.. MV RTaquia oĩa iſta ſunt in deo vt p batũ eſt. eſſe in deo erit bncipi NAergo habet oĩa iſta ſine mẽſura- ſine termino ⁊ ſine limitatiõe. Quia qͥs limitaſſet vel mẽſuraſſet ſibi cuʒ a nullo habeat.nec etiã ipᷣemet ſibi menſurauit. um radix ⁊ fundamẽtũ alioꝝ.⁊ cũ ipᷣe a nullo receperit eſſe nec ꝑ ↄñs vi- uere ſentire nec intelligere. Ergo ſeqtur ꝙ viuere in ipᷣo nõ ẽ receptũ in ipſo eſſe. neq; ſentire in ipᷣo viuere.nec intelligere ſeu libeꝝ arbitriũ in ipſo ſentire. ⁊ ſicde alijs. Quare ſequit᷑ ꝙ viuere nõ eſt ↄdiũ⸗iũ⸗/ ctum cũ eẽ.nec ſentire cũ viuere.nec ĩtel ligere cũ alijs.nec in eo eſt aliq̃ ↄiunctio ipᷣoꝝ.Quia qͥs ↄ iũ xiſſet ea ſil:qs adiũ/ xiſſet vnũ alteri:cũ nullłꝰ ſit añ ipᷣm.nec ſup̃ ipᷣm. qm̃ ſi in eo eẽt aliq̃ ↄiũctio.tũc abſq;ʒ fallo eẽt fact.⁊ ſic eũ aliqs feciſſet ⁊ ↄiũxiſſet vnũ alteri ⁊ ſic aliqũ nõ fuiſ/ ſet nec etiã ſibimet ↄiũxiſſet.qꝛ tũc nõ eſ ſet ſũme ſimplex.qꝛↄiũctõ opponit᷑ ſim plicitati cũ fiat inter diuerſa. Sʒ cũ ve/ riſſime ſint in eo qꝛ alijs dedit.ſequit᷑ ne ceſſario ꝙ in deo eẽ viuere ſentire ⁊ intel ligere nõ ſunt ↄiũcta.ſʒ in ipᷣo deo viue⸗/ re eſt idẽ ꝙ eẽ.⁊ ſentire idẽ ꝙ eẽ.⁊ intelli⸗/ gere idẽ ꝙ eẽ.̊ oĩa idẽ ſunt ꝙ eẽ.⁊ qᷣcqͥd eſt in ipᷣo idẽ ꝙ eẽ.g̊ oĩa idẽ ſunt ꝙ eẽ.qꝛ eæẽ eſt ncipiũꝛfundamẽtũ.̊ in deo nr̃o idẽ eſt eẽ ꝙ viuere.idẽ eẽ ꝙ ſentire. idẽ eẽ ꝙ intelligere. ⁊ ſic de alijs.⁊ eẽ eſt oĩa.et oĩa ſunt ipſũmet eẽ.ðals in ipᷣo aliq̃ ↄiũ/ ctio eẽt ex diuerſis qð eſt impoſſibile. ¶D, eẽ eſt radicale fundamentũ ⁊ re/ gula ad pbandũ ⁊ cognoſcendũ ofia alia de deo ⁊ ꝙ quale eſt ſuũ eẽ talia ſunt — ia 1 oĩa ↄueniũt ei ꝑ e. RTitulus. xi. qꝛ eſſeeſt pꝛimũ.⁊ in deo ola alia ſüt idẽ ꝙ eẽ. Ergo ſequit᷑ ꝙ 1qcqd qᷣcqͥd ðꝛ de eẽ dei.ðꝛ ð oĩbo alijſ. hñt. viuere. ſentire.intelligere. velle ⁊ nol le. 7 qꝛ eẽ eſt pᷣmũ.oĩa ↄueniũt ei ꝑ ſuũ eẽ Jõ ſi volum coãſcere q̃le eſt ſuũ viuere ſuũ ſentire.ſuũ ĩtelligere.ſuũ velle ⁊ alia nõ optet niſi videre q̃le ẽ ſuũ eẽ.ꝭ̊ totum fundamẽtũ ẽ in eẽ.⁊ tales ↄditiões q̃les hʒ ſuũ eẽ tales hñt oĩa alia.⁊ ꝑ ipᷣʒ eẽ tã/ qᷓ; ꝑ mediũ pꝛobant᷑ omia alia Ecce ha bemus vnũ fundamentũ radicabile aac ſciendũ ⁊ ad cognoſcendũ om̃ia de deo noſtro.cognito ergo ipo eſſe.omia ma/ nifeſta videbunt᷑ nobis.Ecce ergo bꝛe/ uiſſimã doctrinã.cognoſcamigit᷑ ipᷣm EKvol ppriene dedoch 4 iGe inocſe⸗ ihn pumotp adi municati e nnole 4 1 cq́d attribuit ipi eẽ attribuit᷑ oibw aii is.⁊ eo mõ q̊ eſſe ſe hʒ in deo.eodẽ mõoſe ,ä — SESE 4 =0 —, tuco⸗ nec unctock goipi⸗ Cperitel Ergoſui lratenul onen ſee tntemine ginoport ſummen ſnplocet basſeci Cderock (Ehe ſinplicſ edde (deadet ſenigo ſerp⸗ offeq ſſotho ldaren umeſe. Ubi Ie teligeree ſegutehe ſumugin beteſſer hlo glig um cſſe⸗ din chſunzel S he poeſe, nit punaes Guitur 4 ſerd ſure Eoie goſeh nl eindlig höckni⸗ gengil Goimnad lcsgi⸗ Wmiön he iütio ic lisfeſa gind i⸗ tücno honkfin 1Gzeire it ſauene ſtnered Hodedine Pi aind, garich⸗ untgei⸗g Bindeonio anit iit⸗ nichdng o ii⸗ nhoſt⸗ monit mndiſfi ngn lut buikoipel codenoͦ revclerye utiiptit küii iun rcen in B . 1 4 8 5 2 . 7 „S eẽ ſi volumꝰ alia cognoſcere.⁊ videamuſ ꝓpꝛietates ipᷣius eſſe de conditioniba? de doctrina ibing eſte. ¶ Zitulus. xij. Via ergo ipſum cfi⸗ eſt ianua pꝛincipiũ ad intrandũ in omia alia. Jdeo queramꝰ conditionẽ Dei eſſe ip̃ius eſſe vnde quia eſſe dei nõ eſt rece/ nõ ẽplu ptum ꝑ ipſũ met deum.nec datũ nec cõ ra nẽ di municatũ ſimiliter ab aliquo. ſequit᷑ q; uerſa in ſuo eſſe nulla eſt pluralitas nec multi tudo. nec intelligi poteſt. nec aliqua cõ iunctio eſt in ſuo eſſe duoꝛũ vel pluriuʒ quia quis cõiunxiſſet ea:cum a nullo re ceperit eſſe nec ipſemet dedit ſibi ſuũ eẽ Ergo ſuũ eſſe ſcʒ dei nullã habet plura/ litatẽ nullã diuerſitatẽ nullã compoſiti/ onem. ſed habet oiĩimodã ⁊ ſummã vni/ tatem indiuiſibilẽ ⁊ ſimplicitatẽ carens oĩno partibi.ac ꝑ hoc ipſum eſſe dei eſt ſumme vnũ ſum me indiuiſibile⁊ ſũme ſimplex.⁊ ꝑ ↄſequẽs puriſſimũ nihil ha bens ſecũ ꝓmixtum. Pꝛeterea ſequitur deus eſt luũ met eſſe. eo ꝙ ſuũ eſſe eſt Eſſe dei ſimpliciſſimũ.⁊ quia a nullo recepit eſſe eſt ſuuz ⁊ ideo de ſe habet ſuũ eſſe. ⁊ eſt ipſũmet eſſe elſſe.⁊ totũ eſſe.⁊ nulla alia res eſt ſuũ eſ/ ſe quia om̃is alia res recipit ab ipᷣo ſuũ eſſe. ⁊ ꝑ ↄſequẽs habent nõ eſſe de ſe. qe oſe q de ſe nõ habz eſſe. de ſe habet nõ eſſe.⁊ hoc ideo quia inter eſſe ⁊ nõ eẽ nõ eſt dare mediũ. Ergo nulla alia res ẽ ſu/ um eſſe.ſed magis dicitur de ſe nõ eſſe et nihil. Igitur in om̃i alia re poſſumꝰ in/ teelligere eſſe ⁊ nõ eſſe.nõ eſſe de ſeipᷣa. eſ⸗ D ſe autẽ habet ab alio. In deo aut nõ poſ öſuyjmus intelligere nõ eſſe. quia de ſe ha/ bet eſſe ⁊ nullo modo nõ eẽ.Et ideo om nis alia res dicit᷑ habere eſſe.ſed nõ ẽ ſu/ um eſſe.ſed deus habet eſſe ⁊ eſt ſuũ eſſe Sed impꝛopꝛie dicit᷑ habere eſſe quia eſt ſunz eſſe. Colligamus iam ꝓbata de Eſſe dei ipſo eſſe. vnde dei eẽ nõ eſt ab alio rece/ excludit ptum.⁊ eſt ſimpliciſſimũ ⁊ ẽ ipemet de⸗ oẽ nõ eẽ us.⁊ deus eſt ipſũmet eẽ Et inde ergo ſe AYuitur ꝙ eẽ dei eſt infinite elongatũ a nõ eſſe ⁊ ab ipo nihil.vnde quia deꝰeſt ißm eſſe.⁊ eſt ſnũ ecẽ.⁊ nõ ab alio acceptũ.ſuũ eſſe nõ venit a no eẽ, neq; de nihilo. nec ꝛietatibo. ctiã ab aliquo.ſed eſt totaliter pꝛimũ.quia ſi eſſe nõ eẽt pꝛimũ.tunc nõ eẽ ⁊ nihil eſſet pꝛimũ.⁊ tunc ipᷣm eẽ nunq; poſſet exiſte re.quia nunq; nõ eẽ ⁊ nihil de ſenõ po/ tuiſſent feciſſe ecẽ. Ergo neceſſario ipſuʒ eſſe eſt pncipiũ totaliter.ergo ip m fugat totaliter nõ eẽ ⁊ iᷣm nihil. Et ideo ipſũ nõ eſſe et nihil nullo modo poſſunt ali/ quid in ipᷣo deo eẽ. nec poſſunt ipᷣm de⸗/ ſtruere nec diminuere. Et per ↄſequẽs ipſum eẽ qð eſt deus nõ poteſt nõ eſſe. Igeo ſemp neceſſe eſt eẽ. et impoſſibile eſt nõ eẽ. Et ꝑ ↄſequẽs nunq; eſt defici/ ens nunq; incipiens. Sed eſt etern ſi/ ne pꝛincipio⁊ ſine fine.i¶ UVlterius quia ipſuʒ eẽ cũ ſit pꝛimũ fugat totaliter ißm nõ eẽ.ſequitur ꝙ ipᷣm eẽ qð eſt deus eſt Eſſe dei infinitũ ĩterminatũ nõ limitatũ nõ clau eſt ĩfini- ſum.quia eẽ nõ poteſt reſtringi niſi ꝑ nõ tum eſſe qð eſt ſuũ oppoſitũ.Et quia nulluʒ nõ eẽ poteſt eẽ in ipſo eẽ.ſequitur ꝙ eſſe ſe extendit in infinitũ. Et 8 cõſequens ipᷣm eẽ qð eſt ipemet deus. habʒz in ſeqᷣc quid ꝑtinet ad eẽ.Et ideo om̃s modos et gradus eẽndi.⁊ infinitos modos⁊ g/ dus eẽndi habet.ſicut ſi eſſet infinitũ in quantitate.vt infinita magnitudo com - plecteretur et compᷣhenderet om̃es gra/ — dus et modos qntitatis.vt⁊ ſi eẽt inrninn = tum numero infinitos numeros cõple/ H cteretur. ifinitos modos ⁊ gradus nu meroꝛũ comp̃ᷣhenderet. Ita infinitũ eẽ habet infinitos modos et gradus eẽn/ di.et etiã fugat a ſe infinitos modos et gradus nõ cẽndi ⁊ infinita nõ eẽ.⁊ quic quid ꝑtinet ad nõ eẽ. Quare ſequitur ꝙ E ſſe dei ad nihil eſt in potentia.⁊ nihil poteſt re/nõ ẽĩ po cipere cũ nulla additio ei poſſet fieri.qꝛ tẽtia nullũ eẽ ei deficit.quia tũc in ipᷣo eẽt ali/ qð nullũ eẽ ⁊ deficeret ei aliqð eẽ.naʒ nöd eſſet adhuc qð poſſet eẽ.et adderet᷑ ei aaiili quid. IJdeo neceſſe ẽ ꝙ ſit ſemꝑ actu à quid poteſt eẽ. Et exinde ſequitur ꝙ eſt actualiſſimũ ⁊ cõpletiſſimũ et ꝑfectiſſi/ mũ maximũ. Et quia in infinuũ elõga tur a nõ eſſe. ideo eſt ĩimutabiliſſimũ.qꝛ ſi mutaret᷑ hret aliqͥd nõ eẽ.ſcʒ añ muta/ Eſſedei tionem loci ad quem ⁊ poſt mutationẽ ẽ ĩmuta loci a quo ſed ſo ꝑmanet id qð ẽ ſine oĩ bile vmutatoe. nec decurrit de vno inaliud,. infinitiſſimũ actu actualiſſimũ cõpletiſ ſimũ ĩmutabiliſſimũ⁊ eternũ.Et omia iſta ꝓbant᷑ ꝑ vnũ fundamẽtũ. 5 KRegula 2 doctrina ad ꝓbãdum om/ fundamentũ ⁊ pꝛima radix ẽ/ꝙ ipᷣm eſ/ ſe. Iſta tria ſimul cõiuncta manifeſtant om ia de ipᷣo eẽ.Et quicqͥd ſequit᷑ ad iſta neceſſario veruʒ eſt. ⁊ quicqͥd repugnat iſtis. neceſſario iĩpoſſibile eſt ⁊ falſuʒ. vt bet nõ eſſe alterius dei.quia nõ eſt ipſuʒ 2 ergo nõ habet pᷣteritũ eſſe. nec futurũ eſ- finitum a nõ cẽ ⁊ a nihil/⁊ ipᷣm nõ cſſeet Erin ſe.lſed tm̃ cẽ pñs.id eſt nihil eẽ noni acqͥ/ nihil in infinitũ elõgant᷑ab cẽ pſo.Et ſ ote⸗ rere poteſt. nec poteſt aliquid qð habet quia eẽ pᷣmũ ⁊ eternũ.ideo nõ eẽ totalit᷑ ſhio⸗ perdere. Item quia deꝰ eſt eẽ inſinitum fugatũ eſt ab ipᷣo cẽ.⁊ qcqͥd ꝑtinet ad nõ in nõ terminatũ.ideo eſt fons ⁊ mare infi / eſie/elongat᷑ a deo qͥ eſt ſuũ cẽ.⁊ qͥcquid en inrt nitum eẽndi infinitũ ſine menſura ſine ptinet ad ipᷣm eẽ/neceſſario eſt in eo. Jõ ſen, termino ſine fundo. Concludamꝰ ⁊ col ſi vis ĩtelligere veritatẽ certiſſime. com, mnac. ligamus illa que dicta ſũt de ipſo eẽ qd para ſemꝑ ipᷣm eẽ ad nõ eẽ ⁊ qͥcquid po lui eſt deus. Dicam ergo ꝙ eſſe dei nõ ẽ ac teſt dici vel cogitari qð ꝑtinet ad eẽ vel ur ceptũ ab aliquo.⁊ ideo pᷣmũ totalit᷑ſim ad nõ eſſe.Cõiunge aũt iſta inſimul.ſcʒ noc pliciſſimũ/fugans totalit᷑ ĩm nõ eſſe ? eſſe dei nõ eſt acceptũ.deus eſt ſuũ eſſe.⁊ lan nihil/in infinitũ elõgatũ ab eo. Et ideo eſt ipſum eẽ ⁊ totaliter ſugat ipſum nõ eſ Man nia de eſſe. ipſo⸗ CCerbi gratia.ſi querat᷑ ſi poſſent eſſe duo doelle e no ui. talia eſſe.ſcʒ vt dictum eſt.ſcʒ quoꝛũ eſſe In Tautẽ habeam regulaʒ ⁊ mo/ nõ eſt acceptũ ⁊ ſint ſuũ eſſe ⁊ fugant to hec dum ad ꝓbandũ oĩa de ipo eẽ. taliter a ſe nõ eſſe.ſtatiʒ dicet᷑ ꝙ nõ.quia deoffil 2 ſicoꝛdinato modo ꝓcedamꝰ. apparcet repugnãtia. Si em̃ ſũt duo ta cor Opoꝛtet facere vnũ fundamẽtũ ⁊ vnaʒ lia eſſe.iam ipᷣm eẽ nõ fugat totaliter ipʒ honon radicẽ/in quo oĩa fundent᷑. Pꝛimũ aut nõ eſſe.quia v nũ tale eẽ qʒ eſtdeus ha/ iliEto hobeteel ſe nõ eſt acceptũ ab aliquo nec a ſeĩo et poſtq; ſunt duo diuiſa eſſe.⁊ vnũ nõ eſt ugnnt ideo eſt pᷣmũ eſſe. Et exinde ſeqͥtur om̃ße de altero.quia qðlibet eſt indiuiſibile ꝑ noceE Eſſe dei quod dictũ eſt de ipᷣo. Itẽ ad iſtud fun / ſe.⁊ ſic vnũ deficit alteri.⁊ in quolibet ei ELicco nõ ẽ ac/ damentũ/ſcʒ ꝙ eſſe dei nõ eſt acceptum ſe infinitũ nõ eẽ.quia ita magnũ eſt nõ conſegt cepium ⁊ eſt pᷣmũ eſſe.ſeqᷣtur vnũ aliud /ſcʒ eẽ eſſe.quia nõ eſſe vnius eẽt in eẽ alterius tenec dei in infinitũ elongat᷑a nõ eſſe.⁊ ab ibo Et quia quilibet habet infinitũ cẽ.ideo batn nihil. ⁊ fſugat totaliter ipᷣm nõ eſſe. Per in quolibet eſſet infinitũ nõ eſſe.⁊ ſic in wrini⸗ iſta duo oĩa radicaliter pbant᷑ ⁊ ↄ-cluduũñ ſimul eſſet in vno ⁊ eodẽ infinitũ eſſe et ficheE tur. Unde qꝛ ipᷣm cẽ dei nõ eſt acceptũ infinitũ nõ eſſe.qð eſt impoſſibile. Oua dplr topl ab aliquo. Ideo ſeqtur ꝙ eſt totaliter ? re ſequitur ꝙ impoſſibile eſt niſi vnũ ta ſan hinmg mũ.Et vlterius ſeqtur ꝙ eſt ſimpliciſſi leeſſe vt dictum eſt.ergo impoſſibileee i miigui mũ ⁊ ſine ꝑtibus.Et exinde ſeqͥtur ꝙ eẽ niſi vnum deũ eſſe.qui eſt ipſum eſſe.et O⸗ ſolu enovice dei eſt ipemet deꝰ. ⁊ ꝙ de eſt ipſũmet eẽ. eſt ſuum eſſe.⁊ qui fugat totaliter ipſuʒ ſit vnus plerce Et exinde ſeàtur/ꝙ elongat᷑ in infinitũ nõ ec̃. Pꝛeterea ſi querat᷑ ſi in deo ſit om deus demno/ Eſſe dei a nõ eſſe.⁊ fugat totaliter ipᷣm nõ eſſe et nis foꝛtitudo omnis virtus om̃is pote demus. fugat oẽ nihil.⁊ ꝙ nõ eſſe ⁊ nihil nullũ poſſe ha ſtas.ſtatim reſpondet᷑ ꝙ ſic.quia deus inppꝛi⸗ nõ eẽ bent ↄtra ipᷣm.⁊ exinde tũc ↄcluduntur eſt ipſum eſſe.⁊ in infinitũ elõgatura nõ guig ee ia. Uñ qꝛ ipᷣm eẽ pꝛimũ qð eſt deꝰ/io/ eſſe. Et ideo neceſſario in eo eſt quicqͥd deinöen taliter fugat ipᷣm nõ eſſe. Jõ ipᷣm eẽ qdʒ pertinet ⁊ cõuenit ad eẽ ⁊ fugatur ab eo uce. eſt ipemet deꝰ.nõ poteſt nõ eſſe/nec defi quicqͥd ꝑtinet ad nõ eſſe. Et ideo debttbti Ai naze cere ſed neceſſe eſt eẽ ideo eternũ.iõ non litas ĩpotẽtia fragilitas ꝑtinẽtad nõ eẽ. Mlalen poteſt ei fieri additiovł diminutio neg Et foꝛtitudo viri poteſtas ꝑtinẽt ad eẽ flttſi mutatio.⁊ ſic ẽ neceſſariũ/q ẽ ꝑfectiſſi Jõ debilitas fragilitas ĩpotentia ĩ infi . Aunse mũ ⁊ cõpletiſſimũ /habẽs omnẽ pleni/ nitũ elõgat᷑ ab eo.⁊ foꝛtitudo viriꝰ pote/ es unnöen 4 tudinẽ eẽndi.Et ideo eſt fons infinitiſ/ ⸗ſGtas ſunt ĩfinitũ ĩ eo.Et iõ eẽ eſt foꝛtiſſlſli it dadeiſ ſimus eeẽndi.quia poſtq; elongat᷑ in in,/ mũ potetiſſimũ ⁊ vᷣtuoſiſſimũ elõgatũ lſte bägt röckcg gniu NN ocſtinay, 1ccanit uunetagein kninimn cſtliͤcſ Sthunti⸗ ummitm CEth iorergn inn cſoncſ cucticſ. ſerfugner tenei n ütdrott Ntttlum; ckdas ha⸗ nunöckine; „1Wänock f inciuibit Ancroſbe zmagrüchn inei diot nfiniici noche. tſeit intni A-ta poſhich⸗ Eni ut mpoſbleck pümeſet Nliteriotg indeoſton useffisſc S — V in infinitũ ab omi fragilitate debilita/ te⁊ impotentia. Itẽ ſi querat᷑.An in deo ſit potentia creandi⁊ faciẽdi aliquid de nihilo. Jam ſoluit᷑ iſta queſtio ſimiliter quia in deo neceſſario eſt quicqͥd magiſ pertinet ad eẽ q; ad nõ eẽ.Et ideo qꝛ po tentia creandi ꝑtinet ad eẽ.⁊ impotẽtia ptinet ad nõ eẽ. Ideo neceſſario in deo eſt iſta potentia. ałs eẽt in deo aliquod nõ eẽ.qð eſt impoſſibilile. e duplici eẽ ⁊ duplici nõ eẽ.ſicut de duplici nihil. Titulus. xiiij. Tlia dictum eſt ꝙ eẽ dei fugat a ſe om̃e nõ eẽ.⁊ per ↄſequẽs nul/ lum eẽ ei deficit.quia nullum eẽ eſt extra ipᷣm.ſicut ꝑ contrariũ dicimus ꝙ homo nõ habet eẽ terre nec eſſe aque. nec eẽ ignis nec arboꝛis.nec aʒini ⁊ ſic de om̃ib alijs.ita ꝙ homo habz tot nõ cẽ.quot ſunt res que remouent᷑ ab eo.qꝛ homo nõ eſt aſinus.ideo nõ habet eẽ aſi ni. Et quia homo nõ eſt lapis.ideo nõ habct eẽ lapidis. Et ideo eẽ homĩs non fugat totaliter nõ eẽ.ſed ſolũ fugat vnũ conſequẽs ſeqͥtur ꝙ eẽ dei habet in ſe eẽ terre.eẽ aque aeris ⁊ ignis.⁊ ecẽ omniuʒ quattuoꝛ graduũ.⁊ omniũ que cõtinen tur in ipſis gradibo.quia nullũ eẽ dei de ficit. Et iõ eẽ dei eſtvniuerſale oim Sʒ Duplex tñ duplex eſt eẽ terre.aque.ignis.⁊ om/ eſſe crea nium alioꝛũ. Unũ in ſe ⁊ in natura pꝛo ture pꝛia quã videmꝰ. Aliud eſt in eẽ dei qðᷣ eẽ nõ videmus.Sicut domꝰhabet du⸗ plex eẽ.vnũ in ꝓpꝛia natura extra qð vi demus.Aliud in aĩa artificis qð nõ vi/⸗ demus. Res aũt q̃ntũ ad eẽ qð habent in ꝓpꝛia natura.hoc eẽ nõ habent ĩ deo. quia eẽ dei nõ poteſt eſſe tale eẽ.quia eſſe Dei nõ eſt iſta terra iſta aqua.⁊ ſic de alijſ Quia eẽ dei eſt ĩdiuiſibile ĩimutabile et᷑/ Ti. xij. num ⁊c̃.vt ꝓbatũ eſt. Cerra aũt ⁊ qqua ⁊ alia elemẽta ſunt mutabilia diuiſibilia finita.⁊ ſic ꝑ oppoſitũ ſunt.Et ꝑ conſe/ quens eſſe eoꝝ ꝓut ſunt in eoꝝ ꝓpꝛia na Eſſe dᷣi tura nõ eſt in eſſe dei. Sed cũ neceſſe ſit eſt oẽ eẽ eẽ dei ſit om̃eeſſe.quia extra dei eẽ nõ poteſt aliquid eſſe. deo oꝑtet ꝙ ſit ali⸗ W etiam in eẽ dei ⁊ in deo. nõ eẽ.Et quia eẽ dei fugata ſe om̃enõ eſ ſe. ideo habet neceſſario om̃e eẽ. Et per eekereeb r, „„„„ „ „ H l.xuu. et. xD. E er ſentia dei nd eſſe omniũ reꝝ q; eẽppꝛiũ.quia neceſ ſe eſt ꝙ om̃ia habeãt eẽ in deo. I ſtud au tem eẽ. eſt ſicut eẽ domꝰ in aĩa artificis. ⁊ eſſe ipᷣius artificis in aia qð nõ ſemꝑ habuit. Sed eſt differẽtia. qꝛ artifex re/ cepit eẽ ipᷣius rei quia aliquãdo nõ ha⸗- buit Sed eẽ dei nihil poteſt acciꝑe.nul la additio poteſt ei fieri.quia in eo eſt in finita ſimplicitas.nulla cõiunctio.Et ideo neceſſe eſt ꝙ eẽ dei ab eterno habe/ at in ſe eẽ omniũ reꝝ. Et neceſſe eſt ꝙ eẽ omniũ reꝝ ſit eternũ in deo.⁊ neceſſe eſt ꝙ ſit idem cũ eſſe dei.quia in eẽ dei nul / la poteſt fieri pluralitas ſed ſumma ſim plicitas.Et ideo ſunt vnũ eẽ om̃ia in eſ ſe dei qð eſt ſumme vnuʒ. ⁊ ſic nihil no/ uum eſt apud deũ.ſed omia ſunt ab eter no. WDZ ¶Dy eſſe oĩm rerũ in ꝓpꝛia natura. eſt (Litulus. xxx. Tgquia eẽ dei fugat ome nõ eè. ideo nullũ eẽ poteſt eẽ extra ipʒʒ. Et cum creature habeãt ꝓpꝛiũ eſſe reale diſtinctũ ⁊ ſeꝑatũ ab eẽ dei. er/ go illud eẽ reale nõ eſt in deo. Et dicen/ dum q eẽ tale reale reꝝʒ omniũ neceſſari um eſt in deo. Hõ quideʒ q ſit idem eſſe Nota dei. ſed neceſſe eſt ꝙ veniat ab eſſe dei. et oꝛiatur ab eẽ ipᷣius dei totaliter. Quia eſ ſe dei eſt pꝛimũ ⁊ nõ acceptũ neq; ince/ ptum. ⁊ ergo neceſſe eſt ꝙ om̃e aliud eẽ oꝛiatur ab iſto eẽ.⁊ pullulet ab iſto eẽ tã/ q; a radice.Et quia eẽ dei eſt indiuiſibi/ le ſumme ſimplex.ideo tale eẽ reꝝ impoſ ſibile eſt ꝙ ſit deciſum. aut ſumptũ ab eſ ſe dei qð eſt infrangibile. Ergo neceſſeẽ qꝙ fit ⁊ venit de nõ eẽ ⁊ de nihilo.poſtqỹᷓ nõ põt venire de ceẽ qð ẽ deus. Et quia nõ eẽ ⁊ nihil nõ poſſunt ꝓducere aliqͥd. ergo neceſſe ẽ ꝙ eẽ pᷣmũ ꝓduxerit omne Eſſe pꝛi aliud eẽ reale de nõ eẽ ⁊ denihil.vndeſo mũ pꝛo lum eẽ põt pꝛoducere eẽ.ſicut ignis ig/ duxit a/ nem ⁊ ſimile ſuũ ſimile.Cũ ergo eẽ om/ lia nium rerũ reale nõ ſit eẽ dei ſed aliud. er go neccſſe ẽ ꝙ ſit pꝛoductũ ab eẽ dei (qð cſt pꝛimũ ⁊ pꝛincipaliſſimũ)de nõ eſſe⁊ de nihilo.Et ideo ſequitur ꝙ eẽ tale rea/ le ꝓ tãto eſt ĩ deo.qꝛ totalit᷑ venit a deo ⁊ ab eẽ ſuo. ⁊ ẽ ꝓductũ de nihilo. ⁊ totalix Duplex eſſe Citulus. xvi. cõſeruatur in tali eſſe ab ipſo eſſe dei. Et ſi pꝛimo nõ haberent eſſe in deo ⁊ in eſſe dei ab eterno. nõ poſſent habere eſſe rea le in ipo.qꝛ iſtud eẽ reale venit ab ipo eẽ quod habent in deo ab eterno. Sicut ů inuenimꝰdu plex eẽ. Unũ eſt eẽ pꝛimuʒ ⁊ nõ acceptũ ſimpliciſſimũ/fugans oĩ/ no nõ eſſe.qꝛ nunq; habuit nõ ee/ qð eſt eternũ ⁊ imutatũ.Et aliud eſt eẽ qð de/ ſcẽdit ab iſto eẽ/⁊ ẽ aliud ab eo.qð ꝓdu/ ctum eſt ab ipᷣo eẽ pᷣmo de nõ eſſe ⁊ de ni hilo.⁊ hoc eſt eẽ oĩm rerum aliaꝝ. Pꝛi/ muũ eſſe eſt ſimpliciſſimũ ⁊ indiuiſum.et ſecundũ eſſe eſt diuiſum ꝑ multas ꝑtes. ſcʒ ꝑ tot partes quot ſunt res.⁊ eſt mul/ tiplicatũ. Unde pᷣmo eſt diuiſum ꝑ q̃t/ tuoꝛ gradus in generali.⁊ poſtea quili/ bet gradus eſt diuiſus ꝑ multa eẽ in ſpe ciali.⁊ ꝑ multas ſpecies.⁊ quelibet ſpe/ cies ꝑ multa indiuidua. Poſtq; & ſunt duo eſſe vera ⁊ indubitata.⁊ vnũ eſt pꝛi mũ nõ acceptũ ab aliquo.neq; ſumptũ ꝑ ſe exiſtẽs eternũ ⁊ imutabiliſſimũ ⁊ ſu ſtentatũ neceſſe eſt ꝙ aliud eſſe quia nõ eſt idẽ ꝙ pꝛimũ eſſeoꝛiat᷑ ⁊veniat a pᷣmo eſſe.als eẽt equale alteri eſſe.quia nõ eſſjʒ acceptũ.⁊ hoc ẽ impoſſibile vt ſint duo equalia eſſe pᷣma.Ergo eẽ qð repitur ali ud ab eẽ pꝛimo qð a nullo eſt acceptum oꝛitur ab illo.Et quia pᷣmũ eẽ nõ poteſt diuidi neq; diminui neq; mutari. Ideo impoſſibile eſt ꝙ aliud eſſepoſſit recipi de illo eſſe. neceſſario oꝑtet ꝙ oꝛtũ ſit de nõ eſſe totaliter. Ergo ſeqͥtur neceſſa/ rio ꝙ om̃e aliud eẽ ſit pꝛoductũ a pᷣmo eſſe. de nõ eſſe ⁊ de nihilo a pᷣmo. Ergo om̃es q̃ttuoꝛ gradus qui faciũt aliud eſ ſea bmo ſunt pnctioen eſſe ⁊ de nihi lo a pꝛimo eſſe. ¶ Comꝑatio iſtoꝝ duoꝝ adinuicem. ECuulus.x eſſe qðᷣ eſt ꝑ ſe.ſed non venit de ò eſſe. ꝓducit aliud eſſe de nõ eſſe. Ideo habuit ipʒ neceſſario in ſeipo anteq; ꝓduceret ipᷣm.quia om̃e qð ꝓdu citur ab aliquo. neceſſario eſt ꝙ pꝛiuſqᷓ; ꝓdncatur ab illo ſit in eo.ſicut domꝰ pꝛi us eſt in anĩia artificis.anteq; pꝛoducat᷑ ab artitice. aliter impoſſibile eſſet q; artt fex poſſet ꝓducere domũ extra in tali eẽ reali.neq; pictoꝛ imaginẽ. Ergo eſſeqð eſt pꝛoductũ.neceſſario fuit pᷣmitus an teq; ꝓduceret᷑ in pᷣmo eſſe ab eterno. Et ideo quia eẽ aliud qð ẽ pꝛoductũ. eſt de nõ eſſe pꝛoductũ.Ideo habuit alias cõ ditiones qᷓ; pᷣmũ eſſe.qð nõ eſt acceptuzʒ ab aliquo.vñ nõ potuit eſſe equale ei.et ideo neceſſario habuit eẽ diminutũ⁊ in/ completũ.⁊ neceſſario habuit nõ eẽ ſibi admixtũ.quia de nõ eſſe venit.nec potu it habere om̃e eẽ.ſed ꝑteʒ de eẽ. Ideo ne ceſſario habuit eẽ finitũ mẽſuratũ.limi tatum.⁊ terminatũ. Sicut ergo qꝛ pꝛi/ mũ eſſe nõ eſt acceptũ ab aliquo.⁊ ſecũ/ dum eſſe eſt acceptũ de nõ eſſe ⁊ de nihi/ lo. Ergo oẽs cõditiones que cõueniũt pmo eẽ.ꝑ hoc quia nõ eſt acceptũ ab ali 5 e Niteenli i unich vnpc anood mil hGttotalie nuuhif comdene Gicsſun 4 ooppolit gadeceden Cptinegd bancuoie 1tcceptürt — ☛ Purſuoaut E= 4 tdeld S — See (A NYr quo.⁊ ſecũdũ eẽ eſt acceptũ de nõ eẽ ⁊ de nihilo. Sic remouet᷑ ab alio eſſe.ꝑ hoc quia eſt acceptũ ab aliquo de nõ cẽ.⁊ op poſite cõditiones ei ↄueniunt. Et ideo quia pmũ eẽ eſt pꝛimũ⁊ pmatũ tenet.qꝛ nõ eſt ab aliquo acceptũ. Ideo aliud eẽ eſt ſecundũ.quia eſt acceptũ ab alio de nõ eẽ.Et ſicut eſſe dei qð eſt pꝛimũ cẽ.⁊ ſum me ſimplex nullã habẽs pluralitatẽ Cõditö nes mũ di Scða ro quia nõ eſt acceptũ ab aliquo ⁊ eſt p/ mũ.Ita om̃e aliud eẽ eſt compoſitũ ha bens aliquã pluralitatẽ.eo quia eſt acce ptum ab aliquo ⁊ nõ eſt pꝛimũ. Ideo ĩ om̃i alio cẽ.habemintelligerealiud pe ter eẽ.ſcʒ nõ eẽ.quia venit de nõ eẽ.⁊ po/ teſt redire ad nõ eſſe. ineſſe aũt dei.nihil poſſumꝰintelligere de nõ ecẽ.quia nõ ve/ nit de nõ eẽ.nec poteſt redire in nõ eſſe. Item ſicut deus eſt ſummũ cẽ ⁊ eſt ipᷣm met eẽ̃.⁊ nõ eſt aliud niſi eẽ.quia nõ ẽac/ ceptum de nõ eẽ.quia ẽ ſumme ſimplex ſine vlla pluralitate. Ita nullum aliud ab eſſe dei eſt ſuum eſſe. nec ipſum met eẽ ſed eſt aliud q́; eſſe.quia acceptuʒ eſt de nõ eſſe. ⁊ habet aliquã pluralitatẽ. Itezʒ ſicut eſſe dei fugat om̃e nõ eſſe totaliter. ⁊ in infinitum elongatur a nõ eſſe.co qꝛ Tercia Quarta nõ eſt acceptũ a nõ eſſe. nec de aliq̊. Ita nullũ aliud eẽ fugat to taliter nõ ccẽ.necĩ infinitũ elõgant᷑ a nõ ccẽ.ĩmo neccſſario ip̃ m creatũ cẽ vadit ad nõ eẽ vñ venit. moceck beichegr E — — fomanite = Gtnosad lireqöca (libilikg ſitdenoͤce Nſecates. n. Kg optetaſi ſttücßr dl. Ete chqo via Aliud qon locoꝛit Juſuntd⸗ Otrob// Chiotfione ſhieck om ornſgeknen Ccſtisocc (ccſtmüs egbiße lunco⸗ge⸗ noͤpoͤtee bus eeft bis man us vnd dimonife Kctrnu ſaedagn itngede di. ſcʒ ꝙ de nihiloꝛ de nõ eẽ venerit. Et lecſſtant Quita eo q; ꝓductũ eſt de nõ eẽ. Pꝛeterea quẽ/ mrint admodũ eẽ dei eſt imutabiliſſimũ ⁊ in / ſic mõ cognoſcimꝰmũdũ de nõ eſſe⁊ de dec uariabiliſſimũ.co qꝛ nõ eſt acceptũ ⁊ fu nihilo veniſſe.⁊ pꝛoductũ fuiſſe qð pꝛi/ unpmin gat totaliter nõ eſſe. Ita om̃e aliud eẽ eſft mo neſciebamꝰ.Et ita fuit ibi aſcenſus ban e mutabiliſſimũ⁊ variabile.eo qꝛ eſt pydaua ⁊ deſcenſus.⁊vnũ eẽ manifeſtauit aluuid· eniicn ctum de nõ ec. nec fugat totaliter nõ eẽ. eſſe.⁊ ad inuicẽ ſe manifeſtant ⁊ reuelllt · Nbnittlg Sic g̊ ſunt duo eẽ realia diſtincta.ſcʒ eẽ Et exĩde poſſumꝰ dicere ꝙ eſſe tot mũüũ nſten Duo es dei 7 eẽ mũdi. Etiã ſunt due radices ad diẽ quaſi punctꝰ ⁊centrũ reſpectu eẽ dei è ſegnkit realit᷑ di ꝓbandũ cõditiões amboꝝ.⁊ hñt radi/ qð ẽ ipᷣm eẽ.quia ipᷣm eẽ deiẽ infinitum dininti ſtincta ces op poſitas. Quig radix ad ꝓbandũ actu.⁊ elongatũa nõ eſſe.ſed eẽ mundiẽ dultnö e oĩa de eẽ dei eſt. qꝛ nõ eſt acceptũ neq; re finitum de nõ eẽ ⁊ denihilo ꝓpductum. .* VntNn ceptũ neq; datuʒ ab aliqᷓ. Radix aũtad ⁊ deus ꝓduxit mundũ ſicut artifex do/ deci⸗ nte ꝓbandũ oĩa deeẽ mũdieſt.qꝛ ẽ acceptũ mũ, Comꝑa vnũ ad aliud.⁊ vide ꝙ eẽ mäſrüin receptũ atq; datũ ⁊ de nõ eẽ pductum toti mũdi nõ ẽ niſi quidã punctꝰ.dum Cragocni Löꝑpa/ Rurſus auũt reuertẽtes cõparamꝰ vnuʒ compꝑpatur ad ipᷣm eẽ dei maximũ⁊ ſine idd tio duo ecad aliud. vt nob mag manikfeſtef. Er menſuũs.ð ſtnmi rü cẽad dicam ꝙ vnũ ee. ſcqʒ eẽ mũdi ↄtinẽs qt iſum eẽ dei pduxit totũ eẽ mũdi ne m inuicẽé tuoꝛ⸗ gradꝰ. eſt nob manifeſt pmopſe. denõe e⁊ de nihilo voluntarie ⁊ ꝑ mo — mni imo manikeſtiſſimü? certiſſimũ ⁊ ꝑdu/ dum artis. ⁊ nõ naturaliter. nec ec necei idefictt. citnos ad aliud eẽ. ⁊ fecit nob im inue ſiaatt. cſege neoscroracemailing Eitegeh eſk — Eitulus xxiij. Er, allibilit. ꝙ iſtud eẽ mũdi ẽ ꝓductũ ⁊ ve P S lir ſ de Erin 5 nit de nõ eẽ. Et aliud ẽ eẽ qð eſt ipm eſſe 6 quo lter E H nuitentq i ſe exiſtẽs.⁊ nõ ẽ ꝓductũ.neq; venit de ſe mundl de nihilo ꝓductũ ẽ oodludei nõ eẽ. Et q cẽ mũdi poſtq; ẽ pductum. Vigeam ſi pꝛoductũẽ natu/ füab riode oꝑtet ꝙ ſit ꝓductũ ab ipᷣo eẽ occultiſſi / Eraliter ⁊ ex neceſſitate.ſicut ignis natura nlanzue. mo. qð eſt de. Et iõ eẽ occultiſſimũ dei liter ꝓducit caloꝛẽ. vel volũtarie ſicut ar eſt tãq; radix ⁊ ẽ vera oꝛigo ipᷣiꝰ eẽ mun tifex domũ. Et dicẽdũ ẽ ꝙ ſic. ꝑ moduʒ De ar/ biohluiti di. Et eẽ mũdiẽ ſicut truncꝰ frondes ? artis ⁊ nõ naturaliter nec ex neceſſitate. tificialłxr aicnotci bꝛãche arboꝝ. Et iõ ſicut ĩ arboꝛeẽ vnũ Quia em eſſe deiẽ ideʒ qð intelligere et ꝓduxit aonhoſit H ſcʒ qð videt᷑ſcʒ qcquid ẽ ſupꝛa terrã.et velle ſeu libeꝝ arbitriuʒ. Igdeo ꝓducere mũdũ wcniktut aliud qð nõ videt᷑ ſqʒ radix occulta.⁊ tñ dei ẽ per intellectũ et voluntatẽ.et intelli nini Jnl illud oꝛit᷑ qdᷣ videt᷑.ex illo qð nõ vide᷑. gendo et volendo ꝓduxit om̃e qð ꝓdu/ aralulnt Ita ſunt duo eẽ tm̃.vnũ qð videt᷑ ⁊ ap/ xit. UVlterius quia eẽ mũdi ẽ extraneum deocpo⸗ pearet nobᷣ.ſcʒ totũ eẽ mũdicũ ſuis bꝛã/ ab eẽ dei.et nõ ẽ de natura ſua.quia ẽ de niͦdcohi chis ⁊ frondibo ramis ⁊ floꝛib.qð diui nõ eſie et de nihil.et eẽ dei nunq; habnit igniand ſibile eſt p multos dus. Aliud ẽ eẽ qd nõ eẽ̃. Ideo ſeqtur ꝙ eẽ mũdi ꝓductũ ẽ ireintͦc „ nõ videt᷑ nec apparet.ſcʒ ipᷣm eẽ dei ꝑ ſe ſicut res artificiales ꝓducunt᷑ ab arte. ſcncin exiſtẽs occultiſſimũ.⁊ tñ illud eẽ qð vi · Quia ſicut res artificiales nõ ſũt de na⸗ gpinnbet det᷑ eſt mũdꝰ.⁊ oꝛit᷑ ab illo qð nõ videt̃᷑. tura artificis.immo eẽ earũ ẽ extraneuʒz mmeim id ẽ ab ipo eẽ dei. Sʒ tñ in h̊ eſt diſſimi ab artifice. Ita eẽ mundinõ ẽ denatum nulumin litudo.q; radix eſt ꝑs arboꝛis.ſed eẽ dei dei.ĩmo ẽ extraneũ ab ipᷣo. Et iõ totũ eẽ cipnni nõ põt eẽ pars alicu. Neq; ex iſtis du /· mũdi ẽ qſi vna res artificiał.vel vna do ecgthen obus ecẽ fit vnũ. Sic eẽ mũdieratno/ mus. vlł vnũ palatiũ ꝓductũ p artema rani bis manifeſtiſſimuʒ pᷣmo. ſed neſcieba⸗ deo. Et iõ ſiẽ artitex ꝓducit domũ volũ cſeNan mus vnde venerat. Sed iſtud eẽ mun/ tarie. ñ ex neceſſitate neq; naturalr. itia 1rA di manifeſtauit nobis aliud eẽ.ſcʒ eẽ dei depduxit mũdũ volũtarie? artificialr .— Ernd qð eſt pꝛimũ eſſe.⁊ cognouimꝰ ꝙ iſtud ⁊ꝛñ naturalr Exã ſeqᷣ?᷑ e ſiẽ artifex añq; Loꝛre⸗ ignic eſſe dei a nullo venerat. Deinde iterum ꝓducat domũ.hʒĩ itellectu ſuo totã foꝛ lariũ pᷣ⸗ ſontnſin iſtud eẽ dei manifeſtauit nobis eẽ mun/ mã atq; imaginẽ et ſilitudinẽ ⁊ ydeã do mum i mus.Aliter eẽtimpoſſibile ꝙ ꝓpducere tur. Ita ipᷣm eẽ dei ꝓducens / gqð eſt iözʒ intelligendo ⁊ volendo ꝓducere ⁊ intel lectus habuit in ſe foꝛmã ⁊ ydeã mũdi⸗ Anteq; ipᷣm ꝓduceret/aliter eẽt impoſſi/ Secũ bile ꝙ mundũ ꝓduxiſſet.Et quia deus dum nihil poteſt reciꝑe vt ꝓbatũ eſt. JIdeo a Ti. xij. nullo alio potuit accipe foꝛmaʒ mundi nec ſimilitudinẽ. Et ideo ab eterno ha/ buit in intellectu ſuo foꝛmã totiꝰ mũdi. Etꝑ ↄiſequens ab eterno totus mundꝰ fuit in deo ⁊ in eẽ dei/⁊ qꝛ in eẽ ſimplicii ſimo nulla eſt pluralitas.⁊ eẽ dei ⁊ deus idem ſunt/ſed ꝙ mundꝰ vt eſt in eẽ dei ẽ in deo. eſt igem qð deus ⁊ eſſe dei. Et quia eſſe dei eſt nobilius et dignius qᷓ; eſſe mundi/quod eſt pꝓductũ de nihilo. Igeo ſeqᷣtur ꝙ nobilius ⁊ digni eſſeha dig / bet mũdus in deo ſine aliqua compati/ niꝰeẽ in one.q;ᷓ in pꝛopꝛia exiſtentia ⁊ natura.qꝛ deo q; i in ppꝛia exiſtentia/eẽ mundi eſt de nihi/ ſe lo ꝓductum / ⁊ in deo habet eẽ eternum Quar/ quod nũq; habuit nõ eſſe. Uerum quia tum artifex indiget materia ĩ qua ponat foꝛ/ mã domꝰ. ſed ipſuʒ eẽ quod eſt deus/to tum de nihilo ꝓduxit. quia qͥcquid eſt pᷣter ipſum/eſt ab ipo de nihilo ꝓductuʒ Et exinde ſequit᷑/ꝙ artifex/ſicut ipepo teſt ĩfinitas domos ꝓducere/per domũ ſuam quã ipᷣe habet in mente ⁊ in intelle ctu/abſq; diminutiõe domus queeſt in Terciũ NMuüd? dz dig⸗ mente. Ita deus q eſt ip̃m eẽ/ poteſt p ducere infinitos mũdos/ꝑ mũdũ queʒ habet in intellectu ſuo/abſq; diminutio nneiſtimũdi.⁊ maxie.quia totũ de nibi/ Quĩtũ lo ꝓduxit. Et quia pducit om̃ia volen/ do ⁊ intelligendo.iõ totũ mundũ pdu⸗/ it ſine laboꝛe/ ſine fatigatione ⁊ ſine pe/ Serxtũ na.Et quia artifex pducit domũ melio ri modo quo fieri põt.⁊ hoc iuxta exigẽ tiã domꝰ. Ita deus ꝓduxit mundũ me lioꝛi modo quo fieri potuit ⁊ debuit/iu⸗/ xta exigentiam mũdi. Ita ꝙ nihil vltra potuit addi vel minui/ nec eſt aliqð ſu/ Septi / perfluũ.Sed q: artifex ponit ſolam foꝛ mum mam in materia/⁊ nõ facit ipam materi am.Igdeo nõ eſt neceſſe ꝙ artifex ſit ſem per cũ domo. ĩmo dom facta poteſt ꝑ ſe ſtare. ⁊ remanere ⁊ cõſeruari ſine pᷣſen/ tag artificis.ſed nõ ſic de mũdo reſpectu poſſit defitere mũdo.quia eẽ dei neceſſa ⁊ nõ naturaliter ↄſeruat mũdũ. Ita eti/ dei artificis. Quia em̃ ipᷣe deus artifer nõ ſolũ ponit foꝛmã in materia.ſed tam materiã qᷓ; foꝛmã ⁊ totũ/de nõ eſſe.⁊ de nihilo ꝓducit. Ideo ↄtinue neceſſariaẽ p̃ᷣſentia ipᷣius dei eẽ in toto mũdo. Nec mundus põt p ſe ſtare ⁊ cõſeruari/abſ⸗ qʒ; pᷣſentia inceſſabili dei ꝑ vnũ momen tum.ĩmo ſtatim rediret in nõ eẽ ⁊ in ni/ hil totꝰ mũdus. qꝛ de nihilo venit. Jõ neceſſario eo indiget mũdus / ſi debeat “ nõ in nõ eſſe vel in nihil redigi.⁊ ꝙ trrt eſſe dei ſit pᷣſens ꝑ totum eẽ mũdi. Non tñ ꝙ ſit incluſum in totũ eẽ mundi.ĩmo etiã eſt extra mũdũ in infinitũ. Et ſic ſũ mus artifex deꝰ/oↄtinue poꝛtat⁊ ſuſtinet ⁊ cõtinet totũ mundũ in pugillo ⁊ ĩ ma nu ſua.⁊ ipᷣm ſuſtinet ſinelaboꝛe.qꝛ volẽ do. Item ex hoc ſequit᷑ ꝙ ſummꝰ artifex Octa⸗ deus nunq; doꝛ mit ſed ſemꝑ vigilat.qꝛ uum ſi doꝛmiret totus mũdus in nihilũ redi ret. Item qᷓ;ᷓuis pᷣſentia ipᷣius eẽ dei non rio eſt vbiq;.Attamẽ qꝛ ſolũ volũtarie‚/ am ſola voluntate poſſet deſtruere mun dum/t ĩ nihil redigere ſivellzʒ/quia ex ni hilo venit. Pꝛeterea ſeqͥt᷑ſ‚ꝙ ipʒʒ eẽ dei ar tificis ſummi/ſemꝑ ⁊ ↄtinue mũdũ de nihilo ꝓducit/eo ꝙ ipᷣe mũdũ contiune· cõſeruat/cõtinet ⁊ manutenet /ne redeat Ticvij Nonuʒ in nihil. ⁊ ideo ipᷣm ↄtinue creat ſicut ſol ſuos radios continue creat in aere.Ali/ ter ſi nõ ꝓduceret continue radij defice/ rent. Ideo de nocte radij nõ ſunt in aere ſed eſſe deſinũt. Ita müdus eẽ deſineret ſi nõ a deo ↄtinue crearet᷑ ⁊ ↄſeruaref. D. deus /qᷣ eſt ipm eẽ per ſe ſubſiſtts pduxit eẽ mundi de nihilo/abſq; ſui in digenti. —. — C(CTitulus. xviij. . Tquia iã indubitabiliterẽ cõ/ cluſum / ꝙ deus eſt ipᷣm met eẽ/ ⁊ in infinitũ elongatũ a nõ eẽ et a nihil/a fugat a ſe omne nõ ec. pleniſſi⸗ mum pfectiſſimuʒ indigens nullo alio eẽ. ⁊ eſt infinitũ eẽ/voluntarie ⁊ nõ natu raliter/ſed vt artifex ꝓduxit mundũ/qꝛ als ſequeret᷑ q ipʒ eẽ eternũ / p ſe exiſtẽs in infinitũ elongatũ a nõ eſſe. indigeret ipᷣo cẽ ꝓducto de nõ eẽ⁊ꝛ de nihilo. qðẽ Nurai ſmüͤ⸗hyb⸗a oſethh gliocepe clnit 9 kns on 6iguin das ſoloct ſckaon. JN Wo Wadent 1boche ii niſen⸗ n, ünciden (ceipmn ſſepcun Uoi denocer N nibyiſtg denoͤcoy urckofnt Ccennuc sati fetindig gianpe deſtwen Scdpe rolltas laberetl Utderon luoeet⸗ iiſenoß iiroturcl litgsie cibſede ſeteeſine exheceſt meraſug ſſtaſunt (cecllori gucßde⸗ ntöe o⸗ nteece gedein Nauuc dür llie KD H . 9 . “D NWNN D — ℳr. CTixix et xx. Depꝛoductõe mũdi enurilen abſurdũ valde ⁊ impoſſibile. cũ ipſum ueniebat ercellentiſſimo eẽdei. et etiãẽ ee⸗ Nderöch eẽ qð eſt deus ſit ꝑfectiſſimũ completiſ/ mũdi.⁊ ꝙ deo neq; mũdo repngnet Et nmehenlt⸗ ſimũü. habens ĩ ſeoẽm plenitudinẽ. qu? ꝑↄſequẽs nõ fuit eternꝰ. ſed de nono fa wonün poſlet h̊ eſſe: quõ tale eſſe idigerʒ B eſſe?· ct. Aliter ꝓduxiſſet mũdũ ↄtra ſeißm. ncſ 2 alio eẽ pducto ab ipſo ð nihilo: Ergo Neq; ꝓpter hocĩ eẽ deiẽ alid nouitas. Appnüne ↄcludit᷑ ꝙ deus qui eſt ipᷣm eẽ ꝑ ſe ſubſi neq; aliqð eẽ nouũ vel nouũ velle. qꝛe ab umnötgn ſtens ꝓduxit totũ eẽ mũdi de nõ eẽ abſ eterno voluit ꝓpducere mũdũ ĩ eẽ reali al nblormi, qʒ aliqua ſui indigentig. tero ab ipſo ⁊ de nõ eẽ. Et voluit ab et/ nüdne iden ¶ Oo deus quiẽ ſuũ eẽ pduxit mundũ no ꝙ; mũdus ꝓduceret᷑ ꝑ illũ moduʒ. p ntdgi:i de nono et no ab eterno. neq; eſſe mun / quẽ magis ſuũ eẽ excellẽtiſſimũ ꝑfectiſ mcinidedhae. dlieſt eternũ.ſed nouũ. ¶ Titulus. xix. ſimũ manifeſtaret.⁊ appareret ⁊ diſtin⸗ Nücinmnti⸗ TLaꝛ duo ſut ee. vnuʒ qð ẽ ipm gueret᷑ ab illo eẽ ð nihilo ꝓducto. IJdeo nſnti bi eſſe nõ acceptũ denõ eẽ. ⁊ aliud ab eterno voluit ſuuz eẽ pᷣcederet eſſe eporrretſite — qð nõ ẽ ipᷣm ec. ſed ẽ acceptũ ð̊5 mũdi. ⁊ B duratiõe. qꝛ aliter ↄtra ſe vo⸗ npuclinin nõ eẽ de nihiloq;. qð ĩ infinitũ elongak luiſſet. Ergo ab eterno voluit ꝙ tunc ꝓ nelborent a pmo eſſe. hz ↄditões oppoſitas pꝛi/ duceret᷑ quando ꝓductus eſt. ,„ ð LT.i. xiiij mi eſſe vt ꝓbatũ ẽ. Rurſus etiã qꝛ eẽ ꝓ/ MD) ipᷣm eẽ qð ẽ deus ꝓduxit totũ eẽ kgümmnin xiij mielle vt paru⸗ ea q c 2 ünprine ct. xvvi. ductũ de nihilo ẽ ſumme ineqle ipſi eſſe müdi ppter finẽ ncipalẽ et ꝓpt ſeipᷣm. innſen qð ẽ ipᷣmmet eẽ. Et iteꝝ.qͥa de qͥ ẽ ſunʒ Eitulus.xxx. wginnhüink ſt. t mundũ abſq; ſui indigẽtis Tloniã aũt pbatũ ẽ infallibilir Ti. xvi. öinseedann △ e. ꝓduxit mundũ abſq; ſui indigẽtia Clonia aüt . E infallibilir Ti. xyi. guckda TEvij de nõ eẽ.volũtarie ⁊ nõ naturalit. exom c veꝝ ꝙ deꝰ ꝓduxit mũdü de ⁊. xvij. i mine nibo iſtis patet.ꝙ taliter debebat pduci⸗ nihilo ꝑ modu artis.⁊ ſicutar/ midi de nõ ec.volũtarie ⁊ nõ naturalit᷑. Seqᷣ tifex domũ. Et q om̃is artifex opat᷑qᷣ c nud June tur ex om̃ib iſtꝭ. ꝙ taliter debebat ꝓdu q d oꝑat᷑ ꝓpter aliqd. ⁊ ꝓpter aliqueʒ fi/ Cehruaenn ci eẽ mũdi.vt maniteſtaret᷑ omis ineqtli nẽ ⁊ intẽtionẽ. Et iõ neceſſe ẽ⁊ ĩpoſſibi nchz nute tas. ?taliter. ꝙ p eẽ mũdi nulla appare le aliter cẽ.q; ꝙ ipſe ſumm artifex deus gigiziurf⸗ ret indigẽtia ipſi dei. nec itelligi nec co/ ꝓduxerit mudũ totũ ꝓpter aliquẽ fine. Nimenitit gitari poſſit. Que qͥdẽ indigentia ſi et. ⁊? ꝓpter aliquã intẽtionẽ. Et ideo qꝛ ni / enidäcne deſtrueret totale eſſe dei ⁊ ſuã ꝑfectionẽ. hil eratpᷣter ipᷣm.iõ nõ potuit ꝓducere –TD Sed potiꝰvt cognoſceretumma libe / mũdũ ꝓpter aliquẽ aliũ q;; ꝓpter ſeivᷣm raerſauf ralitas ⁊ bonitas ipſiꝰ. et ſine mũildo Mõ em potuit ꝓducere mũdũ ppter nõ arrinane;aH haberet ſuũ pfectũ eẽ. Et iõ mũdũ ꝓdu cẽ.ergo pꝓpterec. Ergo ꝓpter ſemetiůßm inenchnh xitde nouo ⁊ nõ ab eterno. Quia ſimũ/ q ſolũ eẽ ꝗ Rurſuʒ etiã q; eẽ de nihilo nöſnumnage dus eẽt ꝓductꝰ ab eterno ⁊ nõ denouo. ꝓductũ.nõ potuit eeè ſemꝑ ꝓpter eẽ. qð Cscideinen ⁊ ipſe nõ pᷣcederet mundũ duratiõe.tũc nunq; habuit nõ eẽ.cũ non ſint niſi iſta launtt, iã notaret᷑ inter deũ ⁊ mundũ aliq̃ equa dui eẽ. vnuũ c ꝓpter aliud. Ded cũ ip ſeſlhſſi litas ĩ eternitate. Et ꝑ ↄſequẽs notare ſe de nullo mõ indiget mũdo.quõ ergo qꝙ ipſe de indigeret mũdo. ⁊ nõ potuiſ/ ipſe fecit mũdũ ꝓpter ſemetipᷣm:¶ Dicẽ . ſet eẽ ſine mũdo. Et etiã q; naturaliter ꝰꝭ dũẽ.qꝙ deus nõ fecit mundũ ita ꝙ ibſe i. „ ex neceſtate pduxerit mundũ.et nõ ex indigeret mũdo. nec ipſo eẽ pducto de birabliec⸗ mera ſua volũtate⁊ liberalitate. Et ola nõ eẽ.ſed vtißm eẽ pfectiſſimũ ⁊ indefi gakiöniti iſta ſunt abſurdiſſima. et ĩicõgrua ipſiee cies qo ẽde ſine ſui diminutõe. omnni ngini excellẽtiſſimo dei. Si aũt mundꝰ ſit p/ cabile alteri extra ſe. daret cõmunicãdo tenöci ductdenouo.⁊ ipſepᷣceſſit mundu du/ ſeipᷣm.Etiõ ꝓduit ipm cè nouũ deni⸗/ iens niin ratõe.totũ oppoſitũ ſignificat᷑ etdeno/ hilo.vt iſtud eẽ creatuʒ ꝑticiparet illud netnn tat. ⁊ excellẽtia ⁊ nobilitas ⁊ pfectio ipi cternu eẽ. Nõ qdẽ ꝙ vnii ee mutaret in nh urcit⸗ uss eẽ dei manifeſtãi.Et qꝛ deꝰnõ ꝓdu/ galiud eẽ. B eẽtipoſſibile. Sed ipᷣm eẽ bun lce rxit mundũ ↄtra ſeipᷣm.et ipᷣm ꝓduxit ꝑ de nihilo ꝓductũ vniret᷑ ipſi cẽ imutabi n, Cirt modũ artis intelligẽdo ⁊ volendo. Jta livt ꝑficeret᷑i co. vt ſcʒ eẽnt ibi duo bobog ihbt ↄcludit᷑ ꝙ pduxit o mõ quo magis cõ ſcʒ ipᷣm eẽ ꝓductũ.⁊ipſa ↄmunicatõ mnnio ſeu pticipatõ ipi eẽ excellẽtiſſimiꝛ optimi. vt ſic mailſeſtaret ſua libalitaſ. q ſine ĩidigẽtia ſuivoluit ꝓducer̃ aliõ eẽvt ci ſe cõicarʒ Hec ĩdiguit ipᷣm eẽ qð ẽ deꝰ vt ſe cõicarʒ alicui extra.ſʒ ſua mera liba litate ſevoluit cõicare. Diẽ ̊ ex ↄditõi/ b iſtoꝝ duoꝝ eẽ.ẽ ↄcluſũ ꝙ ipᷣm eẽ mði ẽde nihilo ꝓductũ.eo qꝛ ẽ ð nõ eẽ.ncca rio ẽ oꝛdĩatũ ad aliud eẽ.qð ñ veit ð nõ eæẽ.⁊ ẽ ppt᷑ iᷣm.⁊ ipᷣm eẽ qdð ẽ de.co qꝛ ẽ pfectiſſimũ.ẽ finis ⁊ ↄplemẽtũ ⁊ ꝓꝑfectõ alter?ee. ipᷣm eẽ mũdideñ eẽ ꝓ/ ductũ.reſpicit ipʒ eẽ qð ẽ deꝰ. ⁊ ligat᷑ cũ co triplici reſpectu et luiſibililigamine. Uoniã aut ome QZitulꝰ.xxi tria reſpicit.ſ.artificẽ pᷣmo ſicut ad cãʒ efficiẽtẽ. Scðo ad foꝛmã ⁊ ſiłitu dinẽ ĩ ĩtellectu artificꝭ exiſtẽtẽ.ſic ad cãʒ rio reſpicit deũ ſp tiplici reſpecm. Pꝛi mo feſpicit ipᷣm ſic ſuũ artificẽ ⁊ cãʒ effi ciẽtẽ.etiã reſpicit ipᷣm tãq; cãʒ exẽplarez bñtẽ ĩ ſe foꝛmã toti mũdi ab ecno. Ter cio tãq; cãz finalẽ npt᷑ᷣquã c. Cãʒ autẽ naturalẽ nõ reſpicit mũdꝰ.qꝛ ð nihilo ẽ. ⁊ ſic eẽ mði nihil aliud reſpicit niſi deũ. iõ totꝰ mũdꝰea deo.⁊ ſᷣm deũ.⁊ ꝓpt de/ um. 7 de ẽ cã mũdi efficiẽs.exẽplaris ⁊ finał.⁊ ſic ꝓduxit mũdũ ex ſe.ſᷣm ſe.⁊ ꝓp/ pter ſe (Der atõe iſtoꝝ duoꝝ eẽ ad 2 2 Woniã gauté natura.vnũ et᷑nũ.⁊ aliud no/ nũ. Et qꝛ eẽr ñ tacq; oppoſitũ ⁊ iimicũ.Jõ ſic ſũt duo eẽ.it ↄſiderãdaſũt duo nõ cẽ et duo nihil ei nit᷑ ipſi eẽ erno ⁊ ipᷣm reſpicit.Aliud no Eẽ ⁊ nihil.reſpicit iᷣm eẽ nouũ ⁊ eidẽ op ponit᷑ ⁊3r—iat᷑. Cõſiderãdũ ẽ &̊ diligẽter quõ vnũqðq; iſtoꝝ duoꝝ eẽ. ſe hẽat ad nõ eẽ ⁊ ad nihil ſibi oppoſitũ.vñ alit᷑ ſe hʒ nõ eẽ ⁊ nihil ad ðᷣmũ eẽ etnũ alit᷑ ad ipᷣm cẽ nouũ.Quia ipᷣm eẽ etnuʒ pᷣcedit nõ eẽ⁊ nihil ſibi oppoſitũ.⁊ iõ ẽ pmũ ð artificiũ vt domus.necario ad exeplarẽ. Tercio ad finẽ ꝓpt᷑ qu? domꝰ facta ẽ. Quia ̊ totũ eẽ mũdi ẽ pductũa deo ꝑ modũ artꝭ ⁊ rei artifficial.iõ ncca⸗ duo nihilꝛ ad duo nõ e= xxij. duo ſt eẽ realia ⁊ exñtia ĩ rez eẽ reſpicit ñ eẽ ⁊ nihil tãq; ſuũ coꝛrñdẽtia. Unũ nõ eẽ ſeu nihiloppo⸗ yvtilitate ex ſeipſo.Et iõ qꝛ ẽpmũ q; ñ eꝭ ſibi oppoſitũ.⁊ hʒ poſſeſſiõʒ pmitatio.ĩ ffinitũ expellit nõ eẽ ⁊ nihil.et ꝑ ↄſeq̃ns ſine mẽſura ſe extẽdit.et iõ nõ ee ⁊ nihil. nullũ pñt hẽe locũ ĩ ipſo eẽ.qꝛ ipᷣm eẽoc cupat totũ.eo qꝛ ẽ pmũ. Siẽ etiã ſi nõ eſſe ⁊ nihil. eẽt pmũ ⁊ pᷣcederet eẽ.et hiet poſſeſſiõʒ hᷣmitatꝭ.iĩ ifinitũ ſe extẽderʒ.⁊ totũ occuparʒ.⁊ ipᷣm eẽ nullũ locũ bꝛet 1⁊ ſic totũ eẽt nõ eẽ nihil.⁊ ipᷣm nihil eẽt eternũ.⁊? eẽ nõ hẽetvñ veniret.qꝛ ipᷣm ñ elſſe ſeu nihil.nõ ꝓduceret aliqͥd. qꝛ ſolũ eẽ põt ꝓducereeẽ. nec faceret ipᷣm eẽ ſibi oppoſitũ.Quia aũt ipᷣm eẽ pmũ ẽ.iõ cũ ſint duo ↄꝛia oppoſita.⁊ vnũ oppoſitũ nũq; creat vl ꝓducit.ſʒ deſtruit ⁊ expel- lit i ifinitũ nõ eẽ ⁊ nihil. Et iõ qꝛ nõ eeft mſi ec.ipᷣm nõ eẽ⁊ nihil nõ hñt vñ vein· Ant ĩ ipſo eẽ.qꝛ nõ pñt venire de ipᷣo eſſe Et ex h̊ nccario ↄcludũt᷑ extaliↄpatõe. ꝙ tale eẽ nccario hʒ ĩ ſe.ex ſe et de ſe et de natura ſua eẽ. et cqᷣq ẽ ʒ nõ eẽ.ĩ ĩfinitũ et ſine menſura.Qm̃ ſi aliqͥd deficeret ei qð põt pueniread eẽ. ̊ ia nõ eẽt.⁊ ſicni hil poſſet eẽ ĩ ipo eẽ.qð ẽ ĩpoſſibile. JõO eẽ neceffario ẽ pmariũ.abſolutũ a nullo depẽdẽs.eternũ.ſimpliciſſimũ.actualiſ ſimũ.pꝑfectiſſimũ.et ſũme vnũ.ĩmutatũ ⁊ ĩmẽſũ.qꝛ oĩa iſta ꝑtinẽtad eſſe.⁊ nullo mõ ĩitellectꝰ intelligẽs ipᷣm.põt cogitare oppoſita iſtoꝝ.ĩmo iſta ſuntita certa q; nullo mõ pñt dubitari.nec pᷣmũ eẽ põt cogitarinõ ec.⁊ tale eẽ noiat deũ.Et ex- inde ↄcludit᷑ ncc̃ario.ꝙ eſſe qð ẽde? hʒ oẽʒ ptãtẽ.ome dñiuʒ ſup nõ eẽ ⁊ ſupᷣ ni - hil. ⁊ iſta ẽ pma ptãs ⁊ amoꝛ q̃ poſſit eẽ’. ⁊ iſta epma ↄpatõ. ¶ Deↄpatõemoi ad ſuũ nõ eſſe et ni ee 81 cẽ mũdi.ſe hẽat ad nõ eẽ ⁊ nihil. oppoſito mõ ſe hʒ q; mũ eẽ.qũ nõ eẽ ⁊ nihil pᷣceſſerũt tale eẽ eis oppoſitũ.etiõ nõ eẽ mði⁊ nihil.pᷣceſſerũt eẽ ipi mðii ꝓba exiſtentia.qꝛ ipᷣm eẽ qð nõ ẽ de. bʒ ſuũ ꝓpuʒ nõ eẽ ⁊ nihil.ſʒ nõ ꝓntec mði Eĩee dei.qꝛ tũc nõ eẽ et nihil.nõ pceſſiſ/ ſent tale eẽ. Pꝛĩo ̊.nõ eẽ habuit bᷣmatũ reſpectu eẽ mði.⁊ eẽ mũdi ſibi oppoſitũ nõ potuiſſʒ habuiſſe exiſtetiã.niſipmũ Vnc reſtatvidereqlit᷑ alteꝝ eẽ. ſ. vñ maniteſtuʒ ẽ ꝙ alio mõ.ĩimo ii ſeaen le co 1 i; zvrich . 1detalin gechenan linccſomea qndijnoͤe ginihil heipotiti nmmſnn ſtontipit öſanioe koſeingik ſerſopnt elimaev aroras noͤckadet „lquenof lenocte ECtencel hlireſpeen lmtorriſ ifnotab⸗ gtotümuͤ hoͤſis pnn lob paͤn Baudes lntedoi ninobie pothltf, duoxceg il⸗ du DLer kiichſol⸗ aemd ſautluna cpitaſo Ptotüre Flume⸗ be⸗rüöſ Itpm 1⸗ lio re⸗ nücdef deroctee Cogtun⸗ hihniͤz⸗ ſinini Ulai nbn eig i⸗ Olaiüi Uanicft nlüſaise keönnh nntgeinf ualic giii Cmrihniſbi neepmütiöc 1nüogpvi Netnittcne Ktiö gnic D . töhäiei. mirdeßoſe keetnlapriͤe tladelege töciiiini godefcantel inöci ſeni ipeſſivle. Poolutüatet⸗ nernü invati meſeen n bötcogiet imtigamg nepmüchot irdei Ere Cegdideh etigu i poſſitẽ crOnent Cnoͤennii Aiorinn ici iniet eppii itctfini bͤieni ibi de ſbubridnn tſnaſpoli i iipnn e qð ẽ de ͥ hʒ plenũ impiũ ſup̃ ñ eẽ. ri ex eo qꝛ ieſſc veis realit om̃e eſſe. vt ſup Ti.xiiij pbatũ eſt) extraxiſſet mũdũ detali ñ eſſe 7 de tali nihil.qꝛ ꝑ ſe nõ potuit exire ð ñ rlſſe. cũ ſit eiꝰoppoſituʒ. ⁊ iõ niſi ipᷣm de qͥ ẽ eſſe manutenerz ⁊ defenderet ↄtinue ⁊ inceſſanter ꝑ ſuã manũ foꝛtẽ.totũ eſſe mũdi nõ eſſe⁊ S ipᷣm nihil. ſtatiʒ redi/ ret ĩ nihil.vñ extractũ ẽ.Et iõ eſſe mũdi ſp ẽ ĩ potẽtia ad nõ eſſede ſe.et ſꝑ pᷣt ñ eẽ natura ſua. Et qꝛ nõ eẽ ⁊ nihil.nullã re/ ſiſtentiã pñt facere õᷣ ipᷣm eſſe qð eſt deꝰ iõ ſequit᷑ ꝙ eſſe qð ẽ deꝰ.hʒ om̃e pᷣceptũ ⁊ ome imꝑiũ.oẽm ptãtẽ ⁊ dñiuʒ ſupᷣ nõ eſſe ⁊ ſup nihil. Et iõ põt ſine q̃cũq; im pedimẽto.ſine q̃cũq; reſiſtẽtia.facere qc qͥd vult.et qͥcqͥd ſibi placet.ſolo velle de nõ eẽ et de nihil.⁊ ꝓducere ĩ eẽ reali.et ꝑp ↄſequens ſine fatigatõe ⁊ ſine laboꝛe.qꝛ velle nõ ẽ fatigari qñ nulla fit reſiſtentia Et exinde ſeqͥt᷑ totũ eẽ mũdi ẽ tãq; ni hil ĩ reſpectu dei· Ergo iã habem deuʒ nfm foꝛtiſſimũ.oĩpotentẽ.cternũ.iĩfini/ tũ.ĩmutabile ⁊ ſũmevnũ.qͥ nõ pᷣtñ eſſe. q̃ totũ mũdũ fecit ð nihilo. Ergo cũ tu hõ ſis bncipalioꝛ ꝑs mði.ſeqͥt᷑ ꝙ tu es tot pduct?⁊ fact de nõ eſſe ⁊ de nihilo. Baugdes. qꝛ tu habes tã nobilẽ.tã excel lentẽ ⁊ oĩpotentẽ creatoꝛẽ ⁊ ↄditoꝛem.qͥ tã nobilẽ ⁊ excellentẽ creaturã ſic tu es. potuit facerede nihilo. tãq; ſol.⁊ eſſe mi ẽ tãq; luna ⁊ vmbꝛꝗ. duo lumĩaria magna.ſ.lumina na.⁊ ẽ mdᷣi et minꝰ. Pꝛimũ ẽ tãq; ſol.qꝛ ſicut luna de ſe nullũ hʒ lumẽ.ſʒ totũ re/ cipit a ſole.ita eẽ mũdi nullũ hʒ eẽ deſe. iz totü recipit de eſſe eno. Et ſic ſolde ſe hʒ lumẽ.⁊ nullũ lumẽ r̃cipit ab alio coꝛ/ pe.⁊ iõ ſp plenꝰẽ lumiĩe.nũqᷓ; deficiens. Ita pmũ eſſe de ſeipſo hʒ ſuũ eẽ.⁊ a nul lo alio recepit ſuũ eſſe. ⁊ ſꝑ hʒ plenũ eſſe nũqᷓ; deficiẽs.Et ſiẽ ꝑ lumẽ q videmꝰ2 de nocte cogitamꝰlumen ſoł qð ẽ occul tũ de nocte. Ita ꝑ eſſe moi qʒ; videmꝰ. cogitamꝰ eẽ dei qð nõ videmꝰ.Et ſic lu dnagccad eno lumiaria. et ꝙ eẽdei eſt e urulns rriiſi, — Cces quõ abem5uo eẽ. tãq; re mai ⁊ lumiare minꝰ. Peimũ Etãqᷓ; ſol.⁊ ẽ eternũ et ma.ſcdᷣm ẽſiẽ lu Deparatõe mũdi ad eẽ= mẽ lune ĩ pñjtia ſoł nihil apporet.ſic eſſe mũdi ĩ pñtia ipſiꝰeẽ dei nihil apꝑet.Etx d mnganpeoniniit ad eẽ dei tũc minꝰ apparet. Sʒ dũ p ſe ↄſiderat᷑tũc appa ret magnũ ecẽ.ſicut lumẽ lunedũ elõgat᷑ a ſole apparet maiꝰ. Iſta duo eſſe ſunt duo lumia ĩtellectꝰ Pꝛimũ ẽ lumẽ et᷑nũ ideficiẽs.ſ.deꝰ.ſcdᷣm ẽ lumen nouũ.i.fa ctũ.ſ.mũdꝰhũñs tot radios q̃t ſunt crea ture. Pꝛĩo lucet nobᷣ debile lumẽ factũ. ſcʒ mũdꝰ.⁊ ipᷣm poſſumꝰ videre ſine pRK culo ⁊ dãno oculoꝝ.ſic lumen lune. Et poſtea ꝑ iſtud lumẽ debile cogitamꝰ ali ud lumẽ foꝛtiſſimũ ſoł.ſ.dei.ſicut ocłi ñũ pñt videre lumen ſol directe ꝑ ſe ſine de⸗ ſtructõe oculoꝝ. Sʒ tñ ĩ luna bñ vide/ mꝰlumẽ ſoł ſine dãno oculoꝝ · Ita ocli njr̃i interioꝛes.nõ pñt ꝑ ſe videre ð dire⸗ cto ipᷣm eẽ dei eternũ.lumioſũ⁊ excellen tiſſimũ ĩ ̊ mũdo ſine deſtructõe ocloꝝ Et iõ eſſe mi ẽ ſiẽ᷑ vmbꝛa ꝑ quã poſſu/ mꝰitueri⁊ reſpicere ipᷣm eẽ eternũ.qð eſt lumẽ ⁊ ſpeculũ diuĩe eẽntie ĩfinitũ etum menſuũ.Alit᷑ eſt nobᷣ videre ipoſſibile ni ſi ſic ſol ꝑ vmbꝛã. Et ſic ſufficit ad pñs de ipſo eẽ duplici.⁊ de nõ eſſe et nihil. et ꝙ; pꝛimũ eſſe eſt ianua alioox. Dequit docttſa ð ipo viuere.⁊ pᷣmo viucrefa Ti. xxv Oſtqʒ dictu e fũdamẽtałlr cũ ðᷣi adiutoꝛio deeſſe.qð ẽ füdamentũ et ia/ nua oĩm. Nũc ſcdᷣo loco dicemꝰ de viue re. Sicutaũt eẽ ſe hʒ ad viuere.⁊ ad ſen tire. et ĩtelligere. Ita viuere ſe hʒ ad ſen/ tire ⁊ ĩtelligere.qꝛ etiã eẽ inueniri pᷣt ſine viuere et alijs.⁊ iõ facit ꝑ ſe pᷣmũ gradũ Ita viuere põt inueniri ſeꝑatim ab ipᷣo ſentireꝛ ĩtelligere.⁊ ñ ecõuerſo.nã oẽ qð ſentit viuit.ſʒ ñ om̃e qð vinit ſentit.Et etiã oẽ qð ĩtelligitviuit.ſʒ ñ ecõuerſo.et viuerepᷣt inueniri ſine ſentire ⁊ ſine ĩteł/ ligere.ſʒ nõ ſine eẽ.qꝛ om̃e qð viuit ẽ.Et ideo viuere facit ꝑ leſcdᷣʒ gradũ.vñ no/ bilius eſt viuere q; eẽ tm̃. deo opoꝛtet ↄſiderare ipᷣm viuere ꝑ ſe.ſicut ↄſidera/ tũ eſt ipſum eſſe ꝑ ſe. r O, dupliciter pbat᷑ viuere eſſe in deo itulus. xxvi. TTi xvi. Voniã aũteſſerepit᷑ ſepatim ꝑ ſeĩ pᷣmo gdu. Jõ ↄſideramꝰip uere ⁊ ſine ĩtelligere. Ita ſilr qꝛ viuere re pit᷑ ſeꝑatim ſine ſentire et intelligere.ita ſilr ↄſiderabimꝰ ipᷣm viuere ꝑ ſe.ſine itel ligere et ſine ſentire. Siẽ aũt ꝑ eẽ mũdi qð videmꝰ⁊ ẽ mãiteſtiſſimũ.arguimꝰeẽ aliud.ſ.ipᷣm eẽ dei.ꝙ nõ videmꝰſic viue re dei a q̃ ꝓuenit viuere mũdi.qð ẽ nob manifeſtiſſimũ.⁊ hoc iã ꝓbatuʒ eſt. Sʒ gliter ꝓbat᷑ viuere eẽ ĩ deo.⁊ B̊ pꝑ ipᷣm ec̃. q? oĩa ↄueniũtĩ deo pꝑ ſuũ eẽ.vñ qꝛ deꝰẽ ſuũ eẽ.⁊ eẽ eſt pmũ q; nõ eẽ. Idco neceſ ſario de hʒ eẽ.⁊ ẽ q cùd ẽ õᷣ nõ eẽ.⁊ qͥcqͥd ↄuenit cũ eẽ.Et qꝛ viuere ↄuenit cũ eẽ. ⁊ eſt nobiliſſimũ eẽ.iõ neceſſario ẽ ĩ deo viuere ⁊ ĩ eẽ ſuo.Et ꝑ eũdeʒ modũ dice mꝰde ipᷣo ſentireꝛ de ſpo ĩtelligere. qꝛ cõ neniũt cũ eẽ.iõ ſunt ĩ deo neceſſario.Et lilr dicẽdũ ẽ de poſſe⁊ de velle.⁊ de bõi tate ? de vᷣitate.⁊ de om̃ib.qꝛ p cẽ oĩa ꝓ bat᷑. Et ipᷣm dei eẽ nccario oĩa includit. Et dũ noĩo ipᷣm cẽ dei.dicẽdo ipᷣmviue re.ſctire ⁊ itelligere.velle.poſſe eẽ bonũ⁊ veꝝ ⁊ oĩa.nihil aliud dico.nec aliàd ad/ do ſupᷣ ſuũ cẽ.qꝛ ſuũ eẽ ẽ oĩa iſta de ncci/ tate. Sʒ ĩ alijs reb dũ dico eẽ.ñ ĩtelligo viuere.nec ſentire.nec ĩtelligere.qꝛ eẽ in uenit᷑ ſine ill. Et dũ dico ſentire.nõ dico itelligere.qꝛ ſentire repit᷑ſine intelligere. Ti. vij. i.xi. Sʒ deo dü dico eẽ oĩa ĩtelligo. Dic duobo mogis viuere ꝓbat᷑ eẽ in deo.⁊ ꝑ creaturas q̊s fecitqͥ bo dedit viucre. Et p ſuũ eẽ.Et ita de alis ſicut de viuere. ¶ O. ſilis ꝓceſſus ⁊ oꝛdo ſit ĩ ipᷣo viue re. telieur o ee. Et ꝙ oĩa q ꝓbata ſũt de ¶Tituly xxvij 8 ipᷣo eẽ.oĩa alia cogſcũt et fiũt maitfeſtata.qꝛ oĩa claudũt᷑ ĩ io P ſe ⁊ iunctũ cũ alio.qꝛ mag gaudet dũ ſe qꝛ maggaudʒ dũ audit qdðᷣlibʒ Jaudu deũ eẽ ⁊ viuere qᷓ; eẽ ſolu.⁊ dũ au/ 2 . . — dit deũ cc.viuere.ſentire ⁊ ĩtelligere.poſ ſe. velle.veꝝ.bonũ.⁊ ſic ð alijs.qᷓ; qñ au git eũ im̃ eẽ. Jõ ↄgruũ ẽ vt de q̊libʒ ꝑ ſe lo mur.q Yoꝛma aũt ⁊ mod dicẽdi de oĩbo ẽ ſilis et tał.ſic ſuit ð ipo eẽ.q; oĩa ĩ deo ſũt idẽ qð cẽ.⁊ ſũt ipʒ met ec.et iõ ſic ſü eẽ i deo ꝑ ſe ſine alijs .ſ.ſine vi eẽ deiñ ẽ acceptũ ab ipſo deo. nc ab aliq nec vẽit de ñ viuere.nec de ñ eẽ. nec ð a/ lio Ita viuere dei ñ ẽ acceptũ ab ipo o nec ab aliq̊.nec vẽit de nõ viuere nec de aliqͥ alio. Et iõ ſic eẽ dei ẽ totalłr pᷣmũ et ſimpliciſſimũ.⁊ ꝑ pſeq̃ns ſiẽ de ẽ ſuũ eẽ ⁊ eẽ idẽ ẽ qð deꝰ.ita de ẽ ſuũviuere ⁊ ip/ ſü met viuer. ⁊ viuere di ẽ idẽ qʒ de.⁊ p O. deẽ ↄſeqns deỹẽ vita.⁊ nõ ẽ niſivita. Itẽnł vita la alia res q; de ẽ ſuũ eẽ.qꝛ q̃libʒ alia re/ cipit ab alio eẽ.⁊ p ↄſeq̃ns ð ſehʒ nõ eẽ. Itg nulla alia res ẽ ſuũ viuere.q; fcipit viuere ab alio.⁊ ꝑ ↄſeq̃ns de ſe hʒ nõvi/ uere. Et ſic ĩ oĩ alia re qᷓ hʒviuere.poſſu mæẽitelligere nõviuere.ĩ deo aũt ñ poſſu mæcogitare nõ viuere.qꝛ de ſeipo hʒ vi⸗ uere. Et ipᷣm viueredei eſt ibemet deus. Peerea ſicẽ eẽ dei ĩ ifinitũ elõgat᷑ a nõ eẽ. ⁊ fugat totalłr ipᷣm ñ eẽ. Ita viueredei ĩ ifinitũ elõgat᷑a nõviuere.⁊ fſugat totałr ipᷣm nõviuere. Jõ ſic eẽ dei ẽ ccnũ.nũq; icipiẽs.nũqᷓ; deficiẽs:ĩmutabile.iuꝗria bile.actualiſſimũ.ↄpletiſſimũ ⁊ pfectiſ⸗ ſimũ.Jõ hʒ optieviuere.Et oĩa qᷓ dicta viuere.qꝛ idẽ ſũt ĩ deo. ¶ Beneral doct᷑ na tã ad ee.viuere⁊ oia alia Tixxviij. 7 WUauis aũt docena hita de ipᷣo eſſe dei.ſufficiat ad viuereetad oĩa.iñ ð q̃libʒ ꝑte ſine aliavt ple abeat᷑ noticia.h̊ dat᷑ doctrina gene io ĩ ipᷣo eẽ.⁊ ꝑ eẽ ad oĩa alia. Vñ debe⸗/ mꝰↄparecẽ ad nõ eẽ duoba modis.ſ.añ cẽ ⁊ pꝰeẽ.vt dicamꝰſic.ꝙ ñ ecẽ duoba mo ligit᷑ añ eẽ vocat᷑ negatiuũ.⁊ ẽ puriſſimũ auis qt ꝑ cognitõʒ iã habita nihil. ſcᷣm ñ eẽ qð ſeqͥt ipᷣm eẽ. vocat᷑ñ ſüt de iſto cheftco. ADine de ip̃o xiij. ral ad oĩa ⁊ ſũme facił ⁊ leuiſſima.Etp HNon eẽ dis cogitat᷑. Uno mõ ꝙ ſit añ eſſe.Aliò cogitat mõ ꝙ ſepe ſcq̃t᷑ ißm. Pꝛimũ ñ cẽ qð itel duobuſ modis. do al pllit ihöyi heta re he/ e car gtiuen Ueren uokie ttiect = cẽ puatiuũ ſeu coꝛruptiuũ.ſic ipᷣm cẽpᷣt gatiunu pari ad ipᷣm nõ eẽ añ ⁊ pꝰ. Deide qrẽ Eſſep/ dũ.qð ẽ pᷣmũ.añ eẽ vl ñ eẽ:⁊ ſi eẽ habu/ uatiuũ⸗ it añ ſeñ ecẽ: Et rñdẽdũ ẽ ꝙ ð nccitatecẽ dei ẽ pmũ.⁊ ñ habuit añ ſeñ cc.Et exin de nccanio ſeàt᷑.ꝙ; pꝰipᷣm cẽ ñ pᷣt ſeqͥ ñ ee ſic ipm cẽ caret ñ eẽ añ ⁊ pꝰ.Et ſi caret ñ cẽ negatiuo ⁊ puatiuo ſeu coꝛruptiuo.ꝑ 2⁊ſeqns ẽ etnũ ĩdeficicẽs ⁊c. Et iſtð ec eſt de Aliud aũt eẽ moi hʒ nõ eẽ añ ſe.⁊ pᷣt bꝛĩeñ eẽ pꝰſe. Quia cũ mũdꝰñ ſit de ʒ (yl ſtmüc ſctimo: deſahß⸗ o berri, oͤcec̃ niau Scaui deißo yn pnopüe ce itadup fegot deper verenege fßtor ſait⸗ luur con⸗ e ☛ n1 ipmüͤa babuita yieree geſivt ſtee.g ii. ſicceno geſeqt. den vin viuere⸗ ieree ncd rhen 1o mo. nulgoc⸗ mutni lpo nec⸗ mäcie⸗ Uere?t vd viuitis uhein etno 11 ſzoiay nere i ſodene clüden venitde nien echs deſiceni, yinarnn etotakrnit ſieeiſi eurinert nipin Jin Geihdler noöſehz ii⸗ inntgint nodeſehli⸗ jriengen deotütipoſi ndeſtrhnn ſſtianada. icgtani Jriaedai trugrwat wubleium g Tine. Cend biundeße Nas riugetnt reſnenignh gtooamc rlauiſinat nis Uiocbe bnocisan ciduchyno ſtancſte d müßcecdit Ardicas deihen talis nõ eẽ añ ſe.⁊ ſic ſtat ĩ medio nõ eẽ negati ni⁊ pᷣuatiui.qꝛ vẽit de ñ eẽ.⁊ pᷣt ireĩ ñ eẽ?· Siẽ aũt fecimꝰ ð ipᷣo eẽ.ita ſiłt faciemꝰ de ipᷣo viuere. ⁊ de oĩb alijs. Uñ cũ nõ Ti.xvi. ſit mũdꝰetnꝰ.vt ꝓbatũ ẽ ſupᷣ ·ſic habnit pncipiũ et hẽbit finẽ᷑. Itẽ ſic duplex ẽ ñ Ti.xiiij eẽ.ita duplex ẽ nõ viuere. Pꝛimũ ñ viue reẽ qð pᷣt cogitari añ viuere.⁊ iſtð ẽ ñvi Duplex uere negatiuũ.ſecundũ nõ viuere eſt.qð ñviuere ſequit᷑ pꝰ viuere.⁊ iſtud nõ viuereẽ pᷣua/ ẽpmũ.an viuere/an ñviuere:⁊ ſi viuere habuit añ ſe nõ viuere:Et dicẽdũ eſt vinereẽ pᷣmũ.⁊ nõ habuit añ ſeñ viuere qꝛ ſi ñ viuere eẽtᷣ mũ.tũc viuere nõ poſ ſet eẽ. qꝛ viuere nõ pᷣt venire deñ viuere. ſiẽ eẽ nõ pᷣt vẽire de nõ eẽ.vt ſupᷣ.Et exi/ ge ſeqͥt. ꝙ viuere ab etno fuit. et nihil hʒ de ñ viuere.ſʒ ẽ puriſſimũ.elõgatũ a nõ viuere.qꝛ viuere totũ occupat.Et iõ qa vinuere ẽ pncipiũ.nõ hʒ añ ſe nõ viuere. ſecq;„᷑ ÿnccario ꝙ ipᷣmviuere qð ẽ pmũ nõ p̃t hꝛe pꝰſeñ vinere. qe viuere totũ occu De ca/ pauit.⁊ ꝑ ↄſeqᷓns moꝛi ſeu moꝛteñ ſuſti ret nõ vi net.⁊ talevinereẽ deꝰ. Et ita d Sq ẽviue uere ne re.caret ñ viuere añ ⁊ pꝰ.et ſic caret ñ vi/ „ . X gatiue 2 uere negatiuo et p uatiuo.Et iõ ab et᷑no C Puatiue et ĩ etnũ viuit. ſine Pncipio ſine fine. ⁊ iõ moꝛi ſeu moꝛs ñ habuit dñiuʒ ſup ip O. des ſü. Jõ ſolꝰ ẽ imoꝛtał de ſua ꝓpa natura eſtimoꝛ de ſeipo. Et exinde ſet᷑. ꝙ ĩ ipo ſolo vi/ uere ⁊ ĩ ſua vita.nulla pᷣt eẽ mutabilitas nulla additio.nulla dim inutõ.qꝛ ñ põt mutari ĩ nõ viuere.qͥa iã nõ viuere eẽt ĩ idðõß̃o.nec pᷣt ꝑdere ſuũviuere.qꝛ tũc moꝛs Ti.xv. eẽt iĩ ipo.i Et q iã pꝛobatũ ẽ ꝙ totũ eẽ mũdiẽ ab et᷑no ĩ deo.Et qꝛ de ẽ ipᷣmvi/ uere ⁊ totẽ vita.ſeqͥ᷑ q om̃e qdð factũ ẽ. Diĩa vi/ Viuitĩ deo.et ẽ vita ĩ deo.⁊ oĩa viuũt ab nunt in erno ⁊ ĩ eternũ ĩ deo.⁊ iõ nihil moꝛit ðo deo 6 oĩa viuũt ei.¶ Rurſus qe de ißm vi nere.iõ om̃e aliud viuere ẽ ꝓductũ ab ip ſo de nõ viuere.ſic om̃e aliud eẽ eſt ꝓdu crtũ de nõ eẽ.Etiõ ome aliud viuere.q venit de nõ viuere. pᷣt hꝛe nõ viuere poſt viuere.i.moꝛi.Et ſicom̃e qð viuit pᷣter ipm viuere qð ẽ deꝰ. venit de nõ viuere neceſſario.et pᷣt ire ĩ nõ viuere puatiunũ. — iĩ moꝛtẽ pꝰ viuere.q;tũ ẽ de ſe. Et iõ ni vitã.ſolo velle.ſola ptãte. et ſic ipſe eſt ve tiuũ⁊ coꝛruptiuũ.⁊ hʒ ſpãle nomẽ.ſ.imo Moꝛs. riſeu moꝛs.¶ Querẽdũ ẽ poſtmodũ qð ſimanuteneatab ipſo qð ẽ viuere.⁊ co⸗ ſeruet᷑ ↄtinue.ſtatim vᷣreret iĩ nõviuereæ ĩ moꝛi. Pꝛeterea ſeqᷣt᷑ ꝙ ipſe de bʒ oẽm ptãtẽ.ome imꝑiũ.om̃e dñiuʒ.om̃e pᷣce ptuũ ſupᷣ nõ viuere.⁊ ſupᷣ moꝛtẽ.⁊ iõ põt extrahere qͥcqͥd vult de nõ viuere ad vi / nere ſine om̃i ĩpedimẽtoꝰ reſiſtetia.⁊ eti am de moꝛte põt reducere qͥcqͥ dvult ad . Duovi/ duas vitas ⁊ duo viuere realia.vnũ oc/ uere rea cultũ.et aliud manifeſtũ.vnuʒ eternũ.et lia. aliud nouũ de nõ viuere acceptũ.Cõpa ipſa adinuiceʒ.⁊ poſtea ad nõ viuere ſi᷑ feciſti de eẽ. ⁊ hẽbis noticiã ↄpletã ð iꝰ Tuxvij rus dũs vite et moꝛtis. Ecce ò habemꝰ ſo viuere. Uideò& hõ quõ inueniſti tuuʒ ↄditoꝛẽ qͥ viuit ĩ eternũ.etẽ vita etna.à nõ põt moꝛi.qͥ tibi deditde nõ viuerevi uere.et te ↄſeruat ne reuertaris ĩ nõ viue re et ĩ moꝛtẽ.qꝛ ipſeẽ dñs vite ⁊ moꝛtꝭ et immoꝛtal. ¶ Doctrina de ipſo ſenti⸗ re.etẽ terci gradqdus ¶ Litulus.xxix. „77 — Jecut dictl e deipſo eẽ ⁊ de ipſoviuere.ita dicẽdũ ẽ de ipſo ſentire Quia ſentire ꝑ ſe facit terciũ gradũ in natura. nã eẽ ⁊ viuere pñt eẽ ſine ſentire.et ipſuʒ ſentire põt eẽ ſine intelligere. Sicut aũt duo ſunt cẽ et duo viuere.ſ.vnuʒ qð vi/ demꝰ.et aliud occultiſſimũ qð nõ vide- mꝰ. Ita ſunt duo ſentire. vnũ mãifeſtũ qdð videmꝰ. et aliud occultiſſimũ qð nõ videmꝰ. Per illud qdᷣ videmus.cogno/ ſcimꝰ⁊ ꝑpuenimꝰ ad illud qð nõ videmꝰ et ꝓbam ſentire eſſe ĩ deo.qꝛ dedit aliss Itẽ etiã ꝑ eſſeẽ ꝓbatũ ſentire eſſe ĩ deo. Ti.x. q ſentire ẽ eſſe et nobile eẽ. et iõ nccario ẽ ĩ deo.Aliter ĩ ipſo eẽt nõ eẽ.nec hꝛet qc qͥd ẽp nõ eẽ.nec ect om̃e eẽ qð ẽ ĩpoſſibi le. Et q; de ẽ ſuũ eẽ et ſuũ viuere.ita ẽ ſu um ſentire.etẽ ipᷣm ſentire.qꝛ idẽ ẽ eſſevi nerxre qð ſentire ĩ deo. Et iõ ĩ deo eſt vide re.· audire et om̃e ſentire. Nõ tñ tale ſenti reẽ ĩ deo ſicut ĩ alijs reb.qꝛ h̊ ẽ ipoſſibi le.ſed nobiliſſimo et ꝑfectiſſimo mõ.ſiẽ ei ↄuenit.i Rurſuʒ ſicut dictũ ẽ de ipſo Tixxx viuere.ita dicẽdũ ẽ de ipſo ſentire.qꝛ ſen viij. tire põt ↄpariad ñ ſentire añ etpꝰ.pmũ nõ ſentireẽ negatiuũ tm̃.ſcðm ebngtt⸗ bz. Inſenſi uũ⁊voxat᷑iſenſibilitas.Et qꝛ ſentire in buitas deo ẽ p mũ qᷓ; ñ ſentire.iõ añ ſe ñ habnit ñ ſentire.ſic viuere ẽ pᷣmũ.Et iõ ſeqͥt᷑ q oſt ſentire nõ pᷣt ſeqͥ ñ ſentire nec ĩſenſi/ De ab buitas.⸗ J5 ab etnoꝛ in et᷑nũ ſentit.ſʒ oẽ erno ſen aliud ſentire ꝓductũ ẽ ab ipᷣo de nõſen/ tit tire.⁊ habuit añ ſe ñ ſentire.et iõ pᷣt redi/ reĩ nõ ſentire ⁊ ĩ iſenſibilitatẽ.niſi mãau/ teneat᷑ ab ipᷣo.qͥ ẽ ſuũ ſentire.et qͥ ſolꝰ nõ põt eẽ inſenſibił. Et iõ om̃e alind qð hʒ ſentire.ſentit ꝑ ipᷣm.vidit.audit.tangit odoꝛat.⁊ guſtat ꝑ ipᷣm.Et ſic om̃e qð ẽ ⁊ viuit.p ipᷣm ẽ ⁊ viuit.ita om̃e qð ſentit Et ſicut hʒ oẽm ptãtẽ ⁊ imꝑiũ ſupᷣ ñ eẽ. ⁊ ſup nõ viuere.ita et ſupᷣ nõ ſentire. Joõ poteſt extrahere qcòd vult de nõ ſentire ad ſentire.et oĩa q̃ dicta ſũt de eẽ.dicant᷑ de ſentire. octrina de ipſo in/ telligere. itulus. xx. —R MWig ipſũ itel igere vltimꝰ cĩ ſcala natu re.⁊ ꝑ ↄñs ẽ nobiliſſimꝰ. Jõ de ipᷣo loqᷓndũ ẽ apliꝰqᷓ; de viuerc⁊ ſenti vxv. re. Uñ q: ꝓbatũ eſt ꝙ oẽs q̃ttuoꝛ gda p/ ducti ſũt de nõ cẽ́. Jõ ĩtelligit᷑ ꝙ ĩmðo illud qð ẽ.ẽ ꝓductũ de nõ eẽ.⁊ de ñ ĩtelli gere. Et iõ nccario ſeòt᷑.ꝙ ille q ꝓduxit 7 dedit ĩtelligere.hʒ ĩ ſeipſo ĩtelligere.qðᷣ Ti. xij. ẽ nobiliſſimũ eẽ. Pꝛctea ꝑ ipᷣm eẽ h̊ idẽ ẽ 2. xiij. ꝓbatũ iã.qm̃ ipᷣm eẽ dei ẽdeus.⁊ de eſt ipᷣm eẽ.⁊ hʒ qcqͥd ꝑtinet ad eẽ et ꝑptinere pᷣt. Et q ĩtelligere ꝑtinet ad eẽ.imo ẽ no biliſſimũ cẽ ⁊ excellẽtiſſimũ.g nccio eſſe Ddei ẽ itelligere.alit᷑ deficeret ĩ ſuo eẽ illud qð ẽ nobuiſſimũ.ſʒ cuʒ eẽ dei ſit ſumme ſimplex.⁊ ĩ eo nulla ſitↄpoſitõ.ſequit᷑ ꝙ ipᷣm met eẽ dei.ẽ ipᷣm met intelligere Et iõ qᷣcqd ꝓbatũ ẽ de eẽ dei.iã ꝓbatũ ẽ de itelligere. Nec oꝑtz ꝓbare ð nouo. ſʒ ſo/ liũ applicare ad itelligere.q Dicamꝰ ꝑ oꝛdinẽ ſiẽ dictũ ẽ de eẽ. Uñ ſic eẽ deiñ ẽ acceptũ ab aliq.neq; etiã ab ipᷣo do nec datũ nec cõicatũ. Ita nec ipᷣm itelligere dei. Et ſic eẽ dei ẽ pᷣmũ totalxr.ita intelli gereẽ pmũ.Et ſic eẽ dei ẽ ſimpliciſſimũ . idiuiſibile.ita ĩtelligere. Et ſic eẽ dei ẽ ſũ Desẽe ſu me vnũ.ita itelligere dei. Et ſiẽ deꝰẽ ſuũ um itel Ec. ⁊ c ipᷣm ec.ſic deꝰẽ ſuũ ĩtelligere.⁊ ẽ ip ligere ſümet itelligere.⁊ ipᷣm ĩitelligereẽ deẽ Et Tirxvij Tit. xij. 2 xiij. Intelli⸗ gere dei nẽ acce/ 5 . Citulr gere ctcqͥd ptiet ad ĩtelligere. Etſicẽad vno ĩ aliud.nec hʒ pᷣteritũ nec futuꝝ.ſed ſendũ.ita nõ indiget aliqͥ alio ad intelli qꝛ ĩ ipᷣo eẽ ẽ totꝰ mũdꝰ.etqcqᷣd pᷣt eẽ.iðᷣo ꝛ ipe ĩtelligit ſuũ eẽ ↄtinue.ĩtelligit ⁊ vi ⁊ cognoſcit ꝑ ſuũ eẽ qð ẽ ſpeculũvniuer itelligit ſe hꝛeeẽ eternũ.⁊ ſe viuerei et᷑nũ ifinitos gd'cdi. itelligẽdo ſuũ eẽ. Ut. teri qꝛ duo ſũt tm̃ eẽ vtꝓbatũ c.ſ.cc dei quẽadmodũ eẽ deiceo qꝛ ẽ pmũ)elõgat᷑t ifinitũ a ñ eẽ.⁊ fugat totalr ñ cẽ.⁊ añ ſeñ habuit ñ eẽ.nec pꝰſe pᷣt hie ñ eẽ. Ita ĩtel ligere dei eo ꝙ ẽ pmũ.ẽ idẽ qð ipʒ eẽ. Jõ elõgat᷑ ĩ ifinitũ a ñ ĩtelligere. Nec añ ſeñ habuit ñ ĩtelligere negatiuũ qð ẽ nihil. neq; ptpꝰſe hꝛe ñ ĩtelligere puatiuũ qð E igrare.Et ſic eẽ dei nũq;ᷓ ẽ icipiẽs nuunn Eſt infl q; deſinẽs.iõ ẽ exnũ. Itẽ ſic cẽ dei ẽ ifini ⁊ ſine mẽſura.Et ſic eẽ dei nõ pᷣtreſtigi Pnõ eẽ.ita ĩtelligere dei nõ põt reſtrigiꝑ ñ itelligere.⁊ iõ ĩ ſuo ĩtelligere ẽ oẽ ĩtelli/ tũ ſine mẽſum.ita ĩtelligere dei ẽ ifinitũ nitůũü. eẽ dei nõ pᷣt fieri additio neq; diminutõ necaliq mutatio. ita nec ad ĩtelligere pᷣt fieri additio.mntatiovł aliqᷓ diuiſio.Et iõ ſic eẽ dei nõ ẽ ĩ potẽtia ad aliqd eẽ ne pt reciꝑe. ita ĩtelligere dei nõ ẽ ĩ potẽtia ad aliqð itelligere.nec ĩ ſuo ĩtelligerebt agliqd recipi.Et ſiẽ̃ ſuũ eẽ ẽ ſ in actu cõ Eſtſꝑ ĩ ꝓletiſſimu.ꝑfectiſſimũ.ita ſuũ ĩtelligere actu eſt ſꝑ i actu ↄpletũ et ꝑfectũ. Ulteri ſic ſuũ cẽẽ immutabile.⁊ iõ nõ decurrit ab im pñs.Ita ſuuʒ itelligere nõ diſcurrit Nõ ẽꝑ ab vno ĩ aliud. nec hʒ pᷣteritũ nec ſutuꝝ diſcurſũ ſG tm̃ pñs.⁊ iõ ſũtei pñtia oĩa ab ex᷑no ?⸗ i etnũ.Et ſic deꝰnõ ĩdiget aliq̊ alio ad eſ gẽdũ.qꝛ ſiẽ de ſeipᷣo ẽ.ita de ſeipᷣo intelli / git.Etqꝛ eẽ dei ẽ ĩfinitũ.⁊ ipᷣe ↄtinuein telligit ſuũ eẽ.iõ ſꝑ intelligit ifinitũ. Eet· Intelli dit totũ mudũ om̃ia q̃ pñt eẽ.Et qꝛ in ſuo eẽ ſũt oĩa ſił.iõ oĩa ſil ĩtelligit⁊ videt ſale.iĩ ͥ oĩa ſũt ⁊ cognoſcũt᷑. Pꝛeterea qꝛ pfectiſſime cognoſcit ſeipᷣm ⁊ intelligit. qꝛ tãtũ ẽ ſuũ ĩtelligere qᷓ;tũ ẽ ſuũ eẽ̃.et iõ ⁊ eẽ imoꝛtalẽ.omipotẽtẽ.pfectiſſimũ.et pleniſſime ĩtelligit ſuũ eẽ tale qle ipᷣm ẽ. S Etqꝛ idẽẽ ſuũ eẽ ⁊ ſuũ ĩtelligere.iõ ĩtelli git ſuũ intelligere. Et qᷣ ĩ ipo eẽ dei ſũt ifiniti gaꝰeẽndi actu vt ꝓbatũ ẽ.Et qͥa ipe ĩtelligit totalit᷑ ſuũ eẽ.iõ ſil intelligit moS Dupler plere ſicli plrn Intelli ⸗⸗ — Vi ifiniti Ninese ſuntte oisard afueru loes et ſcitete⸗ bleci⸗ rifin ttoiaſ numer (ic thge es drig labil furſt intell ce cctloge ſeliger hiepe igno abpitt umit oſpeg finiti ſeclige bioali ligeres gerens mann cetj ſſecti ſiönd Mare⸗ leed 4 hnich ncetenti ici egozt er üf mügzirni rbunnnig kicpin 1 ſtciii g arda ifniini nopoertig, lriden. lien Etſes Nq;dinins girlinft Adinlakt Galicdaide⸗ o ircligerit iſo naencd S nſuüuligre ni Vrodſt nödecunitd fünerfunnſe ARer enödionn Ki S Ntünctun) tnoincban tialortl io 6aad deſijoicl efennu gtüinii1 aui 1 Nicligten t itc Lige icligennt ſpecllönh t dratug 8 Zixvi. infinitũ ⁊ eẽ mi pducrũ ab ipo eẽ dei. tinẽs q̃ttuoꝛ q̊d Intelli/ git actu totũ eſſe qus ↄtinet q̃ſi inũerabilia.⁊ qe totũ eſſe mũdi ẽ pductũ ab co. Jõ ſil actu intelli 9 git. cognoſcit ⁊ videt totũ eẽ mi.et oẽs gradꝰ ſpecies? naturas. oĩa idiuidua. etqͥcqͥd ↄtinet᷑i toto mo.⁊. qcqᷣd fuit. ẽ? ⁊ erit et põt eẽ. Jõ ſił ⁊ actu videt ⁊ nüe/ — rat totã arenã maris.⁊ guttas oĩm aqᷣꝝ oẽs ptes terre.⁊ oĩa q Ptinent᷑ terra ⁊ I viſceribo terre.oẽs ſtellaꝝ celi.oẽs dies oẽs hoꝛas.oia momẽta tꝑ m. q fuerunt ſunt ⁊ erũt.om̃es herbas ⁊ vᷣtutes eaꝝ. oss arboꝛes ⁊ folia eaꝝ.oĩa temia⁊ gra/ Dupler nõ itelli gere na. oẽs aues.piſces⁊ pecoꝛa.oẽs hoĩes qͥ fuerũt ſũt et erũt. Et cogitatões.intẽè/ töes et deſideria eoꝝ.⁊ oꝑa et vᷣba ſil oĩa ſcit et cognoſcit et videt clariſſime. hil ẽ ei occultũ.Ecce q̃leẽ ſuũ ĩtelligere. q; ĩfinitũ ĩercogitabile.et ita neceſſe ẽ eẽ et oĩa ſũt tãq; nihil apud eũ. Pꝛetea qͥᷣa numerari pñt nũeri ifinitũ et młtipli/ cari.et etiã figurari. Jõ ipᷣe actu et ſil in telligit ifinitos nũeros. et ĩfinitas figu/ ras.vt ifinitos triãgulos.ĩfinitos qua drãgulos ⁊c̃.qͥ multiplicãt᷑ĩ ĩfinitũ.Et iõ ſcia dei ẽ ifinita.innũerabil.inexcogi tabil.⁊ ſapĩe eiꝰnõ eſt numerꝰ.i¶ Sicut rurſũ ↄpatũ fuit eẽ ad nõ eẽ.ita ↄꝑari pᷣt intelligere ad nõ itelligere. Quia ſiẽ du/ plex ẽnõ eẽ.negatiuũ ⁊ pᷣuatiuũ.ita du/⸗ plex nõ ĩtelligere.ſ.negatiuũ ⁊ puatiuũ. et iõ qꝛ ĩtelligere deiẽ pmũ.⁊ ipᷣe de ẽ in telligere. iõ nõ vẽit de nõ ĩtelligere.nꝰ pᷣt heꝛie pꝰſe nõ ĩtelligere puatiuũ.qð vocat ignoꝛãtia. Dʒz ois alia res q ĩtelligit. re cipit ſuũ ĩtelligere.iõ nõ põt hꝛe totũ ſu um ĩtelligere.ſicut nec totum eſſe. Ideo finitũ ⁊ mẽſuratuʒ.nec põt aliqᷓ alia res generales. 2 q libet /Sͤ/ det clariſſime.et nè⸗ gere ⁊ ignoꝛare. eo qꝛ eſt ipm intelligere. Jõ põt deducereqᷣcqd vult de nõ eẽꝛ ñ intelligere ad eſſe ⁊ ad intelligere.⁊ de ig noꝛare ad ſcire. ¶O — ralis ad om̃iq ꝗᷓ; dicunt᷑ de deo. Iitulus. xxrii. Urſum poneda ẽ hic q̃dã regu idẽ eẽ qð itelligere idẽẽ eẽ qd honũ eſſe. idẽ qð verũ eẽ.⁊ ſic de alijs. Ita ĩ deo p ueda regula gene Mla generał ad oĩa pᷣdicta ⁊ ſubſe auẽtia. Et ẽiſta Quia ſicutĩ 90 idẽẽ eſſe qð viuere.et idẽ ẽ eẽ qð ſentire· Hota. oppoſituʒ. idẽẽ nõ eſſeqð nõ viuere. qʒ nõ ſentire.qð nõ ĩtelligere.qð nõ bonũ. nõ venꝝ eẽ. ⁊ ſic de oĩbj. Ergo qͥ dicit de/ um nõ viuere.dicit deũ nõ eẽ. Et q dicit deũ nõ intelligere dicit deuz nõ eſſe. Et qͥ dicit deũ nõ bonũ.nõ verũ.nõ iuſtuʒ. aut nõ poſſe.dicit eũ nõ eſſe.Ergo ſicut impoſſibile eſt deũ nõ eſſe.ita impoſſibi le eſt deñ nõ vuiere.nõ ſentire.nõ intelli gere.nõ bonũ eſſe.et ſic de alus Et ſicut deus fugat a ſe ꝑ ſuũ eſſe omenõ eſſe.ita fugat ome nõ intelligere omne nõ poſſe ome nõ bonũ.onmienõ veꝝ.⁊ ſic de alijs ¶ Ou ꝑ intelligere pꝛobat q deus nõ ? coꝛpus neq; res coꝛpoꝛalig. — (itulus. xxxij. Uoniã autẽ pꝛobatũ eſt iam in deo eſſe idẽ eſſe quod intelligere et intellectus. Et quia intellige/ reeſtn intelligere trahit ad ſe omia alia. ſcilicet ſſe vinere et ſentire. et intelligere cõuer/ tit ad ſe om̃ia pᷣdicta. Ideo totũ eſſe dei eſt intellectuale et ſpirituale. et ſimiliter totũ viuere dei eſt intellectuale.⁊ ſimili/ ter totũ ſentire dei eſt intellectuale et ſpi ale et eſt ſpirituale. Et quia eſſe dei ſim/ ofe aliud ĩtelligere pᷣterq; ĩtelligere rituale. Et quicqͥd in deo eſt intellectu/ ltelligere ifinita ſił.ſed ſucceſſiue. Et qꝛ oĩs alia res qꝗᷓ ĩtelligit.habuit de nõ ĩitel/ ligere ſuũ itelligere. Jõ põt hꝛepintelli gere nõ intelligere.ſic nõ eẽ poſt eſſe.niſi manu om̃ipotẽtis teneat᷑ ab ipſo deo.ꝗᷣ pliciſſimũ eſt ꝑ ſe exiſtens ſine partibus Igeo totum pure intellectus.et ideo to tum intellectualiſſimuʒ et ſpiritualiſſi/ mũ.Et exinde ſequit᷑ ꝙ eſſedeinõ ẽ coꝛ pus neq; coꝛpoꝛale.Et hoc pꝛobatur ꝑ obiliſſimũ eſſeet ſupꝛemũ. Ideo Ti. xxxi Supꝛa k eẽ et ĩtelligere.aliter ſtatim rediret ĩ nõ quartum gradum ſcale.quia intelligere tłi. eſſe et ĩ nõ ltelligere. Sicut de hʒ ptatẽ ſup nõ eſſe. eo qꝛ eſt ißm eſſe. et ſupꝛa nõ viuere. eo qꝛ ẽ ipᷣm viuere.⁊ ſupᷣ nõ ſenti re.eo q; ẽ ipm ſentire.ita et ſup nõ intelli non eſt operatio coꝛpoꝛalis.nec fit cuʒ coꝛpooeo. idem pꝛobatur per viuereetper ſentire. S b 4 M „ liij xxe = Ti xij C 6 * coꝛpꝰ Icctiã nec viuere nec ſentire eſt Loꝛ pe.et etiã ſentire. Quia viue⸗ ita ⁊ coꝛpꝰduo ſũt.⁊ ſentire etiãꝛ pit᷑coꝛpꝰſine viuere ⁊ ſentire.vt ptʒ ĩp/ mo gdu ſcale.Quia oĩa ↄteta in pᷣmo g du ſunt coꝛꝑea.⁊ tñ nõ viuũt neq; ſenii unt. Et ſilr totũ dei ſentire.ẽ ſpũale ⁊ in tellectuale. & viuere et vita. et ſentire ſeu ſenſus.nõ ſũt coꝛpꝰnec de rõne coꝛꝑis. qꝛ ſi eẽnt coꝛpꝰviuerẽt⁊ ſentirẽt.ſʒ tũcvi uit et ſentit coꝛpꝰ.cũ ſenſus et vita ↄiũ/ gũt᷑ cũ eo.iõ coꝛpꝰpᷣt ſeꝑari aviuer̃⁊ a ſẽ tire. Qõð ptʒ.qꝛ qñ arboꝛes ꝑdũt viuere et vitã.remanẽt coꝛꝑa ſine viuere.et qũ aĩalia moꝛiũt᷑ remanẽt coꝛꝑa ſine viue/ reet ſine ſentire. Ergo aliud ẽ coꝛpꝰ ⁊ ali ud viuereet ſentire.et qꝛ i deo ẽ viuereñ receptũ.neq; iũctũ cũ aliq̊.ſʒ ſimpliciſſi mũ.ſequit᷑ ꝙ i deo nullũ ẽ coꝛpꝰ.nec de 89 c res coꝛꝑal.ſed totꝰ ſpũaliſſimus. 1 Ppter h hʒ intellectũ.¶ Tuul⸗ xxxiiij Tqꝛdeus eſt ẽ viſibił ocło coꝛꝑali.qꝛ nul/⸗ lũ coloꝛẽ hʒ.nec aliquã figurã.nec ẽ pal bil. qꝛ ſenſus q; ſũt cões nobis ⁊ beſtijs. ſolũ appᷣhẽdũt ⁊ ſentiũt coꝛꝑa et accidẽ tia coꝛpoꝝ.vt viſus appᷣhẽdit coloꝛes? figuras.et lucẽ coꝛpalẽ.A¶ uditꝰſonoſ q fiũt ĩ aere qͥ ẽ coꝛpꝰ.Et odoꝛat odoꝛes. et guſtꝰſapoꝛes.et tactꝰ calidũ et frigidũ Et iõ qꝛ de ẽ res ſolũ ĩtellectual ⁊ ſpũab nõ pᷣt cosòᷣſci nec videri necappᷣhẽdi niſi P ĩtellectũ et ꝑ intelligere. Quare ſeqt ꝙ; ſolꝰhõ ĩ mdo pᷣt cosſcere et appᷣhendere deũ.et ꝙ aĩalia bꝛuta nullo mõ pñtcojꝭᷣ ſcere deũ. Et iõ ꝓpt᷑ h̊ hõ hʒ ĩtellectũ vt poſſit cogſcere ↄditoꝛẽ ſuũ.¶ O, ĩĩfini tũ ĩtellectualia et ſpũalia exced ũt coꝛpa lia et ſenſibilia.et ꝗꝙ viſibilia nihil ſüt re⸗/ ſpectu iuiſibiliũ Titułꝰ. xxxv. tũ ẽ ꝙ eẽ dei ẽ ĩfinitũꝛ ſine mẽſu oꝛpꝰ.qᷓ;uiſ viuere ſit ↄiũctũ cũ . pꝰſũt realit᷑ diſticta. Uñ nõ ẽ de na/ tura coꝛpis ꝙ viuat.nec ꝙ ſentiat. qꝛ re ſenſus ad ſentiẽdũ viſibilia ⁊ ſenſibilia. VUoniã aũt iã ĩfallibilit᷑ mõſtra oluſhõ deũ cognoſcit ra. et æ ĩ ſuo actu ſũt ĩfinita eẽ. et totů ſuiũ ee ẽ itellectuale. ſpũale et inuiſibile. Ti xxxx Et iſta viſibilia coꝛꝑalia ac ſenſibilia ſe ij ꝓducta de nõ eẽ.et ſũt finita et menſura ta.Ergo ſequit᷑ ꝙ inuiſibilia.iĩtellectua/ lia et ſpũalia.excedũt ſine mẽſura coꝛꝛpa lia et viſibilia. Et ꝑ ↄſeq̃ns iſtaviſibula q̃ apparẽt nobᷣ.ſũt q̃ſi nihilĩ ↄpatiõead ĩuiſibilia q̃ nõ apparẽt.Quia nõ habẽt menſurã neq; terminũ.Jõ ciuitas etre gnũ ĩuiſibiliũ nõ hʒ menſurã.neq; clau dit᷑ neq; ᷑ᷣmiat᷑ Et cũ ĩtellect hoiĩs ſit fa ctꝰad vidẽdũ ĩtellectualia ⁊ iuiſibilia.et cũ etiã ſenſibilia ſũt bõa ipᷣiꝰſenſus JAta itel ectualia ſũt bõa ipᷣtꝰitellect. Seqͥt᷑ ꝙ bõa itellectꝰſũt etna.ĩfinita.ĩmutabi lia.lnũerabilia. ſp exiſtẽtia.ſʒ bõa ſenſuſ ſũt de nouo facta finita.mutabilia.vari abilia · et nõ ſemꝑ exiſtentia. 1NVoniã aüt de dedit alijs velle libere. ſpõte et abſq; coactõe 1i beyxꝝ arbitriũ et libᷣtatẽ volẽdi.ſe ſolꝰ?hõ põt deũ cognoſcere ĩ B moo quit᷑ ncc̃ario cũ h̊ ſit nobiliſſimũ ꝙ; deꝰ ctõe ⁊ libeꝝ arbitriũ.et plẽiſſimã libᷣtatẽ hẽat li/ volẽdi.h idẽ ꝓbat᷑ ꝑ ſuũ eẽ ĩtellcũale.qꝛ beꝝ ar/ totꝰĩtellectuał et ſpũalł.iõ nõ/⸗ vbicũq; ẽ itelliger ſeu ĩtellectꝰ.ibi ncc̃io bitriu — tatẽ.Et iõ q cqͥd vult ſola ſua ppavolũ/ tate vnlt. Et qꝛ i deo idẽ ẽ eẽ qð velle.et eẽ deiẽ ĩmutabile.ĩuariabile.et᷑nũ. ple tiſſimũ.nullo extra ſe idigẽs.ſic pbatũẽ ſup̃ ti. xij. Jõ ſua volũtas ẽ imutabil.in Uolun ugriabiłl.et᷑na ↄpletiſſima ⁊ pfectiſſima tas deiẽ nullo alio ĩdigẽs extra ſe cũ ſit plẽiſſima ĩmuta-/ oĩpotẽtiſſima ſicſuũ eẽ. Rurſus qꝛ ſuũ bilis eẽ ẽ pmũ.nobiliſſimũ.optimũ ⁊ ꝑfectiſ ſimũ.⁊ qꝛ deꝰ ĩtelligit pmo ſe ⁊ ſuũ eẽ.ſe qͥt᷑ ꝙ pmovlt ſeipᷣʒʒ⁊ ſuũ eẽ ⁊ ſuã ꝑfecto, pleniſſimã. Et exĩde ſeqͥt᷑ ꝙ oĩa alia aſe vult ppt᷑ ſeipᷣm.ñ ꝙ idigeat.ſʒ ꝙ alijs ſe „ cõicetextra ſe.Etqꝛ pᷣmovult ſeipʒ.iõ pp Eternũ mo vult ſibipi bonũ. etiõ nihil pᷣt yelle gaudiũ g ſeipᷣʒ.nec ꝑ ↄñs facer̃ õ ſeipᷣʒ.iõ ñ põt dei. velle ſe ñ eẽ.⁊ qꝛ hʒ in ſeipᷣo q càd vultet oẽm plenitudinẽ.Jõ ẽi ↄtinuo gaudio coſitan⸗ bʒ ĩ ſeipo velle libere ⁊ ſponte abſq; coa/QOʒ deꝰ velle ſeu volũtas liba.⁊ ꝑ ↄñs libeʒ er bitriũ. Et qꝛ volũtaſdei qᷓ ẽ idẽ qð velle Epma volũtas.iõ nullã aliã ſeqͥ pᷣtvolũ Hitagtec we mrp⸗ l tſine rü Eolaſic ſtgbiel cültclec biſn obotodi ſthaglt ſgern.oc opatozqg⸗ Affimat. bare neg opatöes ſeytälli Habace (6ti ierdis ſond ⸗ (wwle agni n lectu⸗ uit⸗ nooꝛd ageẽ luta Ete haiüe lungin nnhecte ngo. Kt fenthi leheqt maliin. eiatil chy —— . nſat De gaudiũ ĩ ſeipo ⁊ etnã letici¶am. iõ ois volũtas ꝗᷓ deuiat a volũtate ðiæ 1 anſbt do p itelligere ſen ſitellectũ. ↄcludũt᷑ ab ea diſcoꝛdat.ẽ toꝛtuoſa.iiuſta⁊ mala nnnnn Apbant pfectoes n nobilitatco volun- eo ꝙ deniat ab ipſa bma rectitudine. in tatis dci. (NRitulus. Exxvij. O pꝑ volũtatẽ ⁊ libᷣtatẽ poſſumꝰ oẽs ninmn Tixrxr. 0 9CUſii E ebectoͤcs ocludere deo (Ki.rxir⸗ wüned CRocluine Bncluſü t i deo liben ar,. Ti. xxx Niogaacd ꝙ intellect dei ĩtelligit actu bliltriũ.⁊ qꝛ ẽ p mũ⁊ et᷑nũ.iõ ſua vi. unöd ſp oiĩa ⁊ infinita.neq; ĩ io pᷣt Alibtas ẽpᷣma. etna.pleniſſima ? Nctnpc ee aliq̃ igerãtia.Et cũ volũtas ĩ deo ideʒ ſũma. Et iõ nullo mõ pᷣt depᷣmi vł vio⸗ niräan ſit qð ĩtellectus.⁊ velle idẽ qð ĩtelligere lari.Et exide ſeqt᷑ ꝙ hʒ oĩa q ꝑtinẽt ach A hida Li. xxx/ vt ꝓbatũ E. Jõ ipoſſibile ẽ ꝙ volũtaſ ðöᷣi ſũmã libertatẽ. ⁊ ſine àb ñ pᷣt eẽ ſüma . ininia vi. poſſit aliqͥd velleõ rõeʒ.⁊ rectũ iudi/ plæẽiſſima libtaſ.Jð qcqd vultẽ.⁊ qᷣcqͥd Quic/ utſadi. ciũ ĩtellectꝰ. Cui hma opatõ ẽitelligef nõ vult ñcẽ. ⁊ eo mõ qͥ vult et ſic vnlt eſt, qd vult iheſgig vᷣba ⁊ ſenſũ vᷣboꝝ. vt ifra ti. xiij. Scoa Et exide ſcqͥ i ẽtal qlis eẽ vnlt.⁊ tãt/ deus eſt Sd oꝑatõ ẽ diſcutere ꝑ rõeʒ. an res ĩtellec ta qt eẽ vult.alit ſua volũtas eẽt ſtricta. ffniinn ſit vavlfalſa iuſta vl iiuſta. q diſculſiöe ⁊ ꝑↄñs eo ñ eẽt ſũma libtaſ.⁊ iõ nccio ubörſit facta.rõcinat᷑ intellect tũc ꝑ ſuã ſcöam ẽ oĩpotẽes ꝗᷓ vult eẽ oipotes. ſ. ime bon 2 MZ opatõʒ qð ẽ veꝝ ⁊ iuſtũ appꝛobat ⁊ ve ſũme benignꝰ.ſũme iuſt ſume pius.ſũ niu. affirmat. Sʒz qð falſũ ẽ ⁊ iiuſtũ ẽ.repꝛio me miicoꝛs.ſũme ſcies. etola nihilo . Tim bat⁊? negat. vt ifra ti lxvij.⁊ ꝑ iſiasduaſ ꝓducẽs.qꝛ tal? tat vult eẽ Ite ſeqt qỹi In deo Mroe opatões itellect oꝑat᷑ natalra ncciia co ẽ oẽ dñiuʒ. oẽ lpin. er geiim dfs et ẽ omne rale te. vt ti. li. Et ſic e? opatões ſũt inſte? r? ſũmꝰipatoꝛ.⁊ ſoc nuli ali? pter ioʒ.qa dñium. GcnacRun nabilel. qꝛ regulãt᷑ ꝑ rectũ indiciũ ſue di tal vult eẽt tãtꝰ.Et oĩa iſta fũdãti vo/ blhilit Eoõð ti. nie rõis vt ſup deductũ ẽ.Et ide ſeqͥ q lũtate ⁊ libtate.qꝛ de vult eẽ ĩfiniꝰ ĩoĩ⸗ daninig Des nõ nihil ̈t velle iiuſtũ nec ĩoꝛdiatũ.nihil i b pfectõiby.⁊ ſi ñ eẽt tal qlisg vnlt eẽ tã nn ebſgcn pᷣt velle quũ.nihil õᷣ volũtatẽ verã⁊ vᷣtatẽ OQm̃ tus nũqᷓ; poſſʒ eẽ. qꝛ nulł aliꝰ poſſp eũ ta äſnüikni 4 iniuſtũ. ſi poſſʒ.iã volũtas ſua deuiaret ab intel lẽ ⁊ tãtũ facere nec ipᷣemet.⁊ tñ vellet eẽ iceſglii en lectu. ? ſic ñ eẽt idẽ qð intellectꝰ. Et iõ ſe ⁊ ñ poſſi.et ſicpoſſ e ĩ exna pẽa ⁊ miſe Ac, binid et quit᷑ ꝙ volũtas dei ẽrectiſſima.iuſtiſſi ria.qð ẽ abſurdũ valde.⁊ ſic nccio ĩ ſeip 1Nisbd ma. oꝛdĩatiſſima? reglatiſſima.⁊ G̊ͥ ex ſe ſoẽ tal ⁊ tãat.q̃lis ⁊ q;tꝭ ipᷣe vult eẽ etex iiiilö ipa.q;ꝛ ẽ pma ⁊ a nullo oꝛdiata nec regu tra ipᷣm nihil pᷣt eẽ niſi ſic vult eẽ ⁊ ꝑmit dücg;nei lata. Et qꝛ idẽ qð ĩtellectꝰ.⁊ ñ ſolũẽ q̊ᷣ tit eẽ. Et ſic ꝑ voluntatẽ ⁊ libtatẽ poſſu dngeeo ſz etiã ẽ pma rectitudo.bᷣma iuſticia?⁊ iꝰ moĩa pbareð deo ſi volumꝰ. Attũ ꝑ li cegolec ſamet iuſticia. Et regla pᷣma q̃ ñ pᷣt obli htatẽ ꝓbat᷑ ſpalit dñinʒ eẽ ĩ deo. q? vybi Gieckni. q̃ri.nec toꝛtuoſa eẽ.qꝛ nõpᷣt declinarea ¶cẽplæxa libᷣtas ibiẽ plenũ dñiuʒ. ⁊ iõ 180⁰ i ſiphnii Uolun vitate. cũ ſit ipamet vᷣitas. Et exide ſeꝗq & naturale dñiuʒ⁊ pᷣmũ etet᷑nũ.q ſua li eimuntb 1 1383 delẽ tur ꝙ; volũtas deiẽ rectiſſima.ſctiſſima bertas Epma et exna. J 5 ex ſeibo Edng r fetin u rectiſſi⸗ ⁊ ſüme bõa.ĩmo ẽ ipᷣa bõitas⁊ pᷣma bo ⁊ pᷣmoñs et etnet oĩpotẽs.ſol?et ver⸗ ciitpein ſa ma tas. Et ſeqt exide q nullü malũ pᷣt face· qꝛ ſua ptas.ſuũ dñium nulla põt ptate iegiin re.nihil ĩiuſtũ.nihil ioꝛdiatũ.qꝛñ pᷣtvel impediri.qꝛ neq; nõ eſſe põt ei reſiſtere. weinitleaad. le neq; facere ĩiuſte q nihil pᷣtvelle facere Et ideo ĩ eoẽ ſũma libertas.ſũma maie , rilil niſi qʒ p̃t facere.Et q;uis ꝑmittat fieri ſtas.et potetia que nulli ſubijci põt. o iinch malũ.tñ nũq; relinqͥt illð ioꝛdinatũ.ſel ¶ Depoſſe (Titulus. xl. en oꝛdiĩat ilð malũ ĩ bonũ. WWns aüt ĩm poſſe no fuerit igon ,. ¶ D. nulla aliavolũtas ẽ recta niſi ↄ coꝛ poſitũ ĩ ſcala qᷣttuoꝛ ꝗduũ exvi/ Cenſe⸗ 6 ℳ Jexcũ volũtate dei. Zitul/xxtvin⸗ ſe. Rttñ ocludit᷑ neceſſario ĩ li/ Ti.i⸗ munii Uloniã ãt volũtas deiẽ pᷣma.et (bet gradu ſcale.Etq libet grad ſcale pᷣ/ tunt i 5, ipᷣamet rectitudo.ipᷣa iuſticia. p ſupponit ipᷣm poſſe et includit. Unde end ma regula.iõ nihil ẽ rectũ:nihil ome quod ẽ.poteſt eẽ. Sed nõ om̃eqð mgs potege Silr ofßeab viuitßtriuereſS nõ ome qð pᷣt viuere viuit. Eodẽ mõ oẽ qð lentit vl ĩtelligit vk vult. pᷣt ſentire. Itelligere.velle.et nõ ecõuerſo.ſʒ tñ ipᷣm poſle nõ facit gdũ aliquẽ ĩ rebo.qꝛ nõ pᷣt pmo poſiecẽa ñq; fuit.qꝛ ſi nõ potuiſſʒ repiri poſſeĩ aliqᷓ re ſeꝑatim ſine eẽ. At/ ñ ec mðᷣiꝓductũ ẽ ex nihilo.habuit tñũ fuiſſe.nõ eẽt.⁊ iſtud poſſe eẽ nõ erat ali/ qͥd extra deũ.Uñ iõ eſſe mᷣi potuit hꝛe cẽ. qꝛ: deꝰ potuit ꝓducere ipᷣm ĩ eẽ.Sʒ ð ſe poteſt hie nõ eẽ. In deo aüt idẽ ẽ eſſe dʒðẽ poſſc.vñ qꝛ de c.iõ potuit eẽ. Et qͥa pt ec.iõ eſt.Et ſilłr ð viuere.ĩtelligereve „„ — „— le. idẽ ẽ viuere qð itelligere qð poſſe.et velle qð poſſe.Et ſicut eẽ dei ẽ ifinitũ ſi/ ne menſura.ita ⁊ ſuũ poſſe.⁊ oĩa q̃ dicta ſũt de eẽ dei et de poſle dei. Jõ poſſedei ẽ ppmũ.eternũ ⁊ icõmutabile.i infinitũ clõgatũ a nõ eẽ.eta ñ poſſe.ct ab ĩpoten xo idẽ ẽ eẽ qð poſſe 4 tia.⁊ iõ ẽ oĩpotẽs Et inde ſeqͥt᷑ ꝙ de nõ pᷣt ñ cẽ.nec pᷣtñ viuere.qꝛ idẽ ẽ i deo vi/ nere qð poſſe viuere. Nec deꝰ pᷣt ñ ĩtelli/ gere.qꝛ idẽ ẽ ĩ deo ĩtelligere qð poſſe ĩtel ligere. Ulteri ſeqͥ Pee purꝰactꝰ.qꝛ ĩ Siẽ aũt ĩ ðᷣo idẽ ẽ eẽ qð poſſe.ita ĩ deo idẽ nõ eẽ qð nõ poſſe eẽ.⁊ idẽ ẽ nõ poſſe eẽ et ĩpoſſibile eẽ. Jõ ſi de?nõ ẽ de?nõ pᷣt eẽ. Ita de oĩb.. vt ſi de?nõ ẽ bonꝰneq; iuſtꝰneq; piꝰ⁊c̃.ñ pᷣt eſſe bonꝰneq; iuſtꝰ ⁊c̃. Et hq̊ ↄfirmat᷑.qꝛ nullꝰ?poſſz ipᷣm facere bonũ ſi nõ eẽt bo m. ulłp̃t ſibi aliqͥd dare.nec ipſemet ſibipᷣt dare eẽ vł aliqͥd.qꝛ ſi poſſʒ ſibi ali qͥd dare.ſeq̃ret᷑ ꝙ ĩ deo eẽt aliq̃ ĩdigẽtia. ſaltẽ ipſi rei quã ipᷣemet ſibi dare potuiſ ſet.⁊ ſic deꝰnõ eẽt pfectiſſimꝰvt ꝓbatũ ẽ ſup̃ ti. xij. Ergo vlł totũ hʒ.vclipoſſibi/ leẽ ꝙ habeat. ¶ Duõ intelligit᷑ de us eſt omnipotens. ¶ itulus. xli. aũt q̃rat᷑ quõ de'ẽ oĩpotens. dicit᷑ q; oĩa poteſt facere q̃ po/ tentie ſunt.Om̃ poſſe coꝛrũpi. poſſe ĩ nihilũ redigi.poſſe deficere ⁊c.q̃ Arguũt ipotẽtiã.⁊ ñ poſſe mag q; poſſe Et ibi ĩtelligit᷑ ĩpotẽtia ꝑ potẽtiã.qꝛ qᷓ; to płaliqͥs hʒ talẽ potentiã tãto auerſi/ tas ⁊ puerſitas ĩ illo ſũt potẽtioꝛes.⁊ ip ſeĩ eis ĩpotẽtioꝛ.Oĩa illa pᷣt deꝰ⁊ ſola. q̃ poſſe potẽtia ẽ.ĩmo ab eiꝰ potẽtia pᷣdi Litulus.xli xliixliii Ctudte potẽtie di tudo ſapie.Etiõ qꝛvbi ẽ plẽitudo ſapie eta remouem. vt de nõ ẽ nõ oĩpotens nõ iuſtꝰ.⁊ ſic de alijs.vt oĩa infirmitat? vl debilitatẽ vel maliciã aut ĩpotentiaʒ ꝓbat᷑ ĩ deo eẽ poſſe. et plei ia aũt ↄcluſũ ẽ ꝙ itelligere et △ tia intelligit᷑ totũ h̊ iuxta eiꝰ potẽtie ple nitudinẽ ↄpᷣhendit᷑.et totũ ĩ ſuo eẽ ↄclu it᷑. Nã ſi aliqͥd q́; ad pfectõis ſũmita/ tẽ intelligeret.qð nõ realiter hꝛet ĩ ſepᷣo. iã latiꝰ ſe extẽderet ꝑ ſapiam q; ꝑ poten tiã.et vna ⁊ eadẽ res eet ſeipſa maioꝛ.et ſeipſa mĩoꝛ.qð ĩplicat. Si igit᷑ de iĩtelli git aliqͥd de plenitudie potẽtie qð hĩeñ poſſet. maiꝰ erit aliqᷣd ĩ e intelligereſeu noſcere q; ĩ ei poſſeqꝝ vtrũq; nihil ali/ ud ẽ qᷓ; im cẽ.Exit̊ vnũ ⁊ idẽ eẽ ſeipſo małet ſeipſo minꝰ.qð natura nõ patit᷑ ¶ D. ꝑ intelligerer ſapere nitudo potetie Tixl X S= noſſe ſeu ſape dei.et eiꝰ poſſe ſeu potẽtia.idẽ ſũt qð ſuũ eẽ Jõ nihil mag nihil meliẽ ĩ ei intelligere ſeu noſſeqᷓ; ĩ poſſe. Quicqͥd g̊ optimũ ab eiꝰſapie Dʒ cũ ĩtellectꝰ dei ĩtelligit oem gradad potẽtie.Et ꝑ ↄſcq̃ns oẽ poſſe⁊ plenitu dinẽ potẽtie.Et ſile argumentũ p̃t fieri ð plenitudĩe oĩs pfectõiſ. Seqͥt᷑ ̊ q de us nihil madꝰnihil melb ſeipᷣo pᷣt intelli ⸗ gere.⁊ q cqͥd ꝑfectõiſpᷣt ĩtelligere.H̊ totũ hʒ. ¶ OD, ecõuerſo p poſſe. ⁊ ex plenitu dine potetie ꝓbat᷑ plenitudo ſapie⁊c et etiã oĩs elis cimmr. xliij. cut ãt explẽitudie ſapĩe ↄclu/ dit᷑ plẽitudo potẽtie.ita ex plei/ otẽtie ðine ↄcludit᷑ ⁊ ꝓbat᷑ pleni ibi ñ pᷣtdeficere plẽitudo potẽtie. Nã ſi aliqd deficeret ex pleitudieſapie qð hẽe poſſʒ.etiãðᷣficerʒ ex potẽtia quã ĩ ðo hꝛe n poſſzʒ.igit᷑ſi ẽ ſũma ſapĩa ĩ do ſeqͥt᷑ ꝙẽ etiã ĩ eo ſüma potẽtia qꝛ ĩ eo ñ ẽↄpoſitõ ſiz vnũ ẽ alið. Et ↄfoꝛmit pᷣt dicið plẽi⸗/ tudie bõitatꝭ.vᷣitatꝭ et pietatꝭ ⁊c.vbi ᷣẽ plenitudo potẽtie.ibiẽ oĩs pfectioꝛ ple nitudo oĩm bonoꝝ. ¶ O Ui aũt vᷣe oĩpotes ẽ. oẽm qq otẽtie hʒ. & ſine difficultate pᷣt facere qð nullꝰalius põt.⁊ vt nullus ali us poſſet aliqͥd.⁊ vt ſtatim ꝓdantom̃s ano vher niſi Vvolpoteng. (Zuukl. cluij. Ppoſeq ſhoſeer iͤötfienn deũ t Sal⸗ honitroci V Bieicint ödeſtue ſtalüdeſ (Coipotes. (potente.x “ pob mälkck ctüdenthil noiuchim⸗ piuere ſenti fiü. Etvir ſlatäaüßt Kioiby lk aitore Etypai nodüitate wüſonp⸗ bleigren oi here uii ſicſẽ ſiceſin tirrinar Vtpywincge ehs pende bor mig nodeüei doſee Er oigalla. zpnücig ſaninb ſgorcüpe auen ſai roja ſ a Dem ciceofe — K REN 4 Nacdoſtg Jönbing anücckhi wtüiſuoen ere . 2„ £ Nfenös int Dumöon Siigtnoiti Politeghii cinnlleti mügnhlat nit gic;ſco uumfähnt igtoen gi Gumonüßtfo Pl. Seztsonr pootmnt, ticlgmnbtii voſetapinn mueſyex nitt uapli/ itrbakpigi gländoſht eſchiegon d nüini aidelie⸗ picoñi netinle un iti big „ 5(NMBic tractat oñdit quõ pductõ mũ di adeo facta ð nibilo.nob lã certamãi CTi xlv. xlvi De eterna generatoe fili eoꝝ potẽtias Alit ve ſi eèt oĩpotẽs ſi BH ñ poſſʒ.Ergo ſeqͥ t᷑ nulłꝰtal ẽ oĩpotẽs qͥpCt fieri nihil potẽs Siẽ gᷣom̃eqð ẽ ci tra deũ. pᷣt redigi ĩ ñ eẽ. ita etiã ĩ nõ poſſe Seqᷣ⁴⅜ qꝙ vn ſolꝰẽ oĩpotẽs.qᷣ nõ pᷣſup⸗ ponit nõ eẽ.ſʒ hʒ eſſe etnũ et ĩmẽſuratũ. Si eiĩ cẽnt duo oĩpotẽteſ.tũc vn poſſu aliũ deſtruere.als ñ eẽt oĩpotẽs.⁊ Epofl ſet aliũ deſtruere. tũc ille qͥ deſtrueret᷑ nõ ter. Sedͤt &ͤ ꝙ nẽ poſſibile eẽ niſi vnũ oipotentẽ. videlicet deũ viuũ ⁊ eternuũ. (XZi.xlv. Epilogatõ oĩm pᷣdictoꝝ. P pdict po umꝰↄcludere.qlit᷑ ſũ.diſtictũ oꝛdiatũ ꝑ qᷓttuoꝛ q̊ AP)ecit nos aſcẽdere ad alið eſſe.⁊ ipᷣm nob mãtfeſtauit.a q̊ totũ eẽ moi eſt ꝓdu ctũ de nihilo de nouo.Et ĩ pᷣmo eẽ ncca rio ĩuenimꝰexiſtere oẽs gdqᷓttuoꝛ.ſ.eſſe viuere. ſentire ⁊ ĩtelligere ſeu libeꝝ arbi/ triũ. Et vltra iuenim ipᷣm poſſe qð nõ facit ãdũ ſʒ füdat oẽs gc. ac etiã inclu dit᷑i oĩib gdibo.Et ſic luenimꝰ ĩfallibi/ gere. velle ⁊ poſſe.⁊ ꝙ oĩa ſũt ei idẽ qð eẽ Et vltra iuenimꝰↄditões ⁊ ꝓpetates et nobilitates diui eẽ. qlit᷑ ſit eſe ĩcreatũ.hᷣ mũ.ſempit᷑nũ.incõmutabile.ĩcoꝛrupti/ dile.icreatũ.etxnũ ⁊c. Et oẽs iſte ꝓpeta/ tes ↄueniũt eq̃lit᷑ alijs.qm̃ tale ẽ ſuũ vi/ nere.ſuũ ĩtelligere.ſuũ velle.ſuũ poſſe ſiẽ ſuũ eſſe. Quãuis aũt oĩa ↄueniũt deo ꝑ ſuũ ee.tñ mag appꝛopate aliq̃ ↄueniũt ei ꝑ viuere.aliqͥ ꝑ itelligere.aliqͥ ꝑ poſſe. vt ꝑ viuere ꝙ ẽ imoꝛtal.p ĩtelligere ſapi ens.pꝛudẽs. verꝰ.iudex.Et ꝑvelle ꝙ eſt bonꝰ. mitꝭ.benignꝰſcũs.rect᷑ iuſtꝰliha p poſſe ꝙ ẽ oĩpotẽs. Sic ů̊ pᷣmo cosſci mꝰ deũ eẽ.viuere.ſentire.ĩtelligere.velle poſſe.Et ꝑ iſta poſtea cozſcimꝰↄuenire cei oĩa alia.⁊ oĩa ĩcludũt᷑ĩ ſuo eẽ Cõiũge & vnũ cñ alio.⁊ ↄpa adiuiceʒ ſil.⁊ ĩtelli/ ges mirabilia ð deo.vᷣbi gr̃a. ↄiũge ĩtel/ igerecũ poſſe⁊ velle.qꝛ tãtũ ẽ ſu poſſe ntü ẽ ſuũ velle ⁊ ſuũ ĩtelligere ⁊ ecõuer ſic habebis maximã ſcientiã dedeo. — .. tãa ⁊ et᷑nã ĩ deo.q ẽ ðꝑ eẽt oĩpotẽs.qꝛ ñ poſſz reſiſtere potẽtie al eẽ mᷣi(qð ẽ q̃ſi qddã coꝛpꝰ diui lit᷑ ↄditoꝛẽ mði.eẽ.viuere.ſentire.intelli ſo. qꝛ oĩa vnũ ſũt.⁊ vnũ et idẽ qð eſſe.et .,ð feſtat. ⁊ arguit alia pqucro; ſuma oeck . na ꝓpꝛia naturaet ſuo ꝓpꝛio ee. In q ꝓducit de ð deo.⁊ 9 quaoñdit᷑ ſũma t᷑nitas ĩ vo. Wicn Oſtq̊ʒ per eẽ mði ꝑ q̃ttuoꝛ gddiuiſũ? oꝛ giatũ.p exꝑiẽtiã nob manife ſtiſſimũ.aſcẽdimꝰ ad vidẽdũ ⁊cogſcen -/ dũ ĩfallibilit᷑ aliud eẽ.qð erat occultiſſi/ mũ..qð ẽ ſũmũ et ifinitũ vt cognoſcimꝰ ifallibilit᷑. ꝙ totũ eẽ mði ẽ pductũ deni/ hilo. de nouo ab illo eẽ ſußmo. ⁊ ꝙẽ qſi pũctꝰ⁊ nihil.reſpectu ĩfinitatᷣ ⁊ imẽſita tis ill etni eẽ. Et ſic ꝑ ↄſeq̃ns mãifeſtũ nob vnapductio.q̃ erat nob occłta.ſ. ꝓductõ mðið nihilo.facta ab illo eẽ ek/ no.ĩcõmutabili qð ẽ deꝰ Poſtq; illap ductio ẽ cognita. nũc vlteriꝰlaboꝛãdũ ⸗ foꝛti.ſi ꝑ iſtã pductõʒ ꝑ dei graʒ nobis manifeſtã.poterimꝰ aſcẽdere ad cogſcẽ/ dũ ⁊ ad vidẽdũ aliã ꝓductõʒ excellẽtio 2 rẽ.melioꝛẽ⁊ altioꝛẽ q; ſit iſta.vt aſcẽdãꝰ ð gdu ĩ gdũ.⁊ ð̊ vnqa ꝓductõe ad aliã.ſi cut ð vno eẽ ad aliud eẽ. Uñ pma pdu/ ctio nobᷣ cognita.facta ð nihilo ⁊ nõ eẽ. nobil ẽ excellẽs.potẽs.⁊ mãifeſtat nobᷣ excellẽtiã.potẽtiã ⁊ ſapiaʒ ⁊ bonitatẽ di uini eẽ Sz ſine bonitate aliqli nobilioꝛ cpace/ excellẽtioꝛ melioꝛ altioꝛ dignioꝛ⁊ maioꝛ eẽt ꝓductõ ð ipᷣo ðᷣino met eẽ etno.ifini/ to ⁊ excelletiſſimo.q; pductõ ð nihilo.⁊ magꝭ radical⁊ natał ipᷣi So.et ð tãẽto de q;to eẽ Zinũ et ernũ diſtat a nibil. Sicẽ̃. Duplex hõ artitex ꝓducit domũ inq; tũ artifex? ꝓductio ñ iq;tũ hõ.ð aliẽa nata a ſe. Et etiã pdu hois cit hoĩeʒ ſibi ſileʒ vinẽtẽ ð ſua ꝓpa nat᷑a ⁊ ſpa ĩq;tũ hõ ⁊ ñ ĩq;tũ artifex. Sʒ no⸗ bilioꝛ.altioꝛꝛ magis radical etoueniẽs hoĩ iqtũ hõ ẽpductõ q̃ pducit᷑ hõ.q; il la q pꝓducit᷑ domꝰ.qꝛ i vna pducit᷑ hõ ðᷣ hoie.viuẽs ð viuẽte et ð ppa nat᷑a et nõö aliẽa.ſʒ ĩ alia ñ ꝓducit᷑ domꝰð hoĩe.ſʒ ð erxtranea nata ab hoĩe Cõfoꝛmit cũ de qͥ ẽ ipʒ eet᷑nũ. pduxit totuʒ eẽ moi tãq; artitex.ñ ð̊ ppo eẽ.nec ð ꝓpa nat᷑a. ſ de nihilo.qð i ĩfinitũ elõgat᷑ ab io. Si ei ꝓducat alt᷑ alteꝝ. nõ neiſta ꝓductio erit Deus & excellẽtiſſia.qꝛ⁊cꝰ viu pduẽ deũ viuũ ð deo pꝛo ſua nata głoſiſſia.artifex eĩ ñ pduõð ſua qucit᷑. 2 ppꝛia natura aliqd extraneũ. Nõneem̃ iſta pductõ erit radicał.natural 22ue niẽs deo ĩiq;tũ d ⁊ maxĩe ꝓpa.h̊ ̊nic inueſtigãdũ.an ſicut deꝰ inq; tuʒ artifex ꝓduxit totũ mũdũ de nihilo.Ita inq; tũ deus ꝓducat de ſuappꝛia natura⁊ de ſuo ꝓpꝛio eẽ alterũ aliquẽ. ſic pvnã p/ ductõʒ poſſumꝰ arguere alterã eẽ ð ncci tare ſie vnũ eẽ arguit᷑ aliud eẽ de ncci/ tate. ¶ Hic ponũt᷑ rõnes ꝓbãtes pdu ctõeʒ eẽ ĩ deo deſua ꝓpꝛia natura. —(Litulus xlyviA. Rõpꝛi Pꝛio ſic. ꝓductio q̃ ↄuenit deo inq;tuʒ ma de?eſt. ẽ magis ↄuenies deo qᷓ; pductio q̃ ↄuenit deo inq;tũ artifex ẽ. Sʒ ꝓdu/ ↄuenit deo naturalr inq;tũ deꝰẽ.⁊ ꝓdu Sʒ cũ potuit deꝰ vtrãq; ꝓductõʒ feeiſ/ ſecũ ſit deꝰ om̃ipotẽs.ſequit᷑ ꝙ ꝓductio q̃ ꝓducit᷑ de dedeo. ⁊ de ꝓppa natura ðᷣi. ẽ magis ↄueniẽs deo q; pductõ q̃ ꝓdu cit᷑ mũdꝰde nihilo. Uñ pᷣma ẽↄnatura lis.radical.ꝓpꝛia.intriſeca.⁊ alia ẽ arti / ficiał ⁊ extriſeca. Si ů̊ ꝓductio q̃ minꝰ R ↄuenit deo exiſtat ĩ re.⁊ H̊ inq; tũ deꝰeſt. tiic illa q̃ magis ↄuenit deo maxie h̊ qͥa 2 GScõdᷣa ↄuenit h̊ pus exiſtit ¶ Itẽ B hoĩ magis ratio placet qð naturalit᷑ pducit.⁊ ̊ mag di Pr dili / ligit qd de natura ſua generauit. a ſibi git filiũ ſileĩ natura exiſtit.q; domũ vel aliã reʒ artificialit᷑ pductã. q̃ nõ ẽ de natura ſua⸗ ſed aliena.⁊ ſineꝰꝑatõe diligit magis rẽ pꝛoductã ð ſua natura q; rẽ pꝛoductã ꝑ Tercia artẽ ⁊ ceta nõ de natura ſua.¶ Itẽ magꝭ 6Pʒæopla ↄplacebit ðᷣo naturalit ſi pꝛoduxerit na cet ſibiĩ turalit᷑ aliquẽ ſiłem ſibi de natura ſua qͥ filio ſit deꝰ.q; pꝛoducẽdo mũdũ ꝑartẽ.qͥ nõ ẽ de natura ſua ſʒ denihilo. ⁊ nõ ẽ deus. NQuarta ¶ Itẽ ſi deꝰ voluit aliqͥd ꝓducere ð nihi lo.& młto mag aliqͥd voluit ꝓducere ð Ti.xlvi ſeipſo.et q̊ ẽ de ſi potuit. Sʒ ꝓbatũ ẽ ꝙ aninnags qꝛ pꝛoduxit mũdũ ð ni ilo.etiã pꝛoduxit deũ de ſe ⁊ de ſua px'o Uod aũt ĩ deo ſit ꝓductõ ð ſua ꝓpꝛia natura de neceſſitate.⁊ ũñ ppgoſilſit alit ee. oſtendit᷑ multꝭ rõi bus.⁊ B ↄꝑando artificialẽ ad naturalẽ ctio qᷓ ꝓducit᷑ de de deoꝛ de pbo eẽ dei. ctio q pducit᷑ mũd denihilo a deo . cõ neniẽs deo artificialit᷑ inq;tũ artifex eſt de ẽ. marxie exiſtet.qꝛ illð qð mag deo quẽ aliũ pꝛoductũ de ſua ꝓpa natura ſũ me ſileʒ ⁊ ↄfoꝛmẽ ſibi.veil ei iherebit ſũòũ/ ma diſplicẽtia. qð ẽ ĩpoſſibile.¶¶ Pꝛetea Sexta deↄplacet ĩ ſocietate ⁊ ↄgaudet.qꝛ alit nõ pꝛoduxiſſʒ mũdũ denihilo Dʒ ſi de us ↄplacet ĩ ſocietate alteriꝰ ab ipſo po ducti de nõ eẽ. ſine ↄꝑatõe ↄplacebiti ⁊ natura.vt ei nõ differat ſũma ↄplacẽ⸗⸗ tia ſocietatꝭ ſue ↄfoꝛmis. ¶ Ite de/ E rea liſſime infinitꝰ iſinite vᷣtut⁊ infiniti vi/ pꝛia natura.vñ poſtq;ᷓ pꝛoduxit mũdũ ſignũ ẽ ꝙ ĩ ipſo cõplacuit.qꝛ ſi nõ ↄpla- cuiſſet.tũc nõ pꝛoduxiſſet.Ergo multo magis ↄplacuit ĩ pꝛoducẽdo deũ deſe⸗ ipſo. q́; mũdũ ð nihilo. qꝛ excellẽtiſſima pꝛoductio vna ⁊ infinita reſpectu alte ri.Et h.qꝛ q̃nto magis res ẽ pꝛoducè⸗/ ti ſilioꝛ.tãto magꝭ ↄplacet ei.qꝛ pꝛ gau/ det magis ĩ filio pꝛoducto.qᷓ; ĩ domo fa cta ꝑ ipᷣm. Cũ & magis ſit deſiderabie ⁊ delectabile deo pꝛoducere de ſua ppa natura ꝙ;ᷓ de aliena. Jõ ẽ meliꝰet magis Deꝰpꝛi / credẽdũ.qꝙ ipſe de ſeipſo et de ſua ꝓpꝛia mo pʒdu natura pꝛoduxit pmo deũ ⁊ paſtea mũ xit fuin. dũ.qꝛ illud qð ſibiẽ magꝭ delectabile ⁊ deinde amabile. ⁊ qð ſibi magis ↄuenit h̊ fecit. mundũ qꝛ ipſe hʒ actu ome qð vult. vt ꝓbatũůs. ſi vult et nõ f ⁊ impotẽtia.qð abſurdũ ẽ ð deo cogita ix. re.qꝛ ↄtinue ĩtelligeret ſe nõ poſſe ĩ ertnũ qð deſideraret.⁊ & ibi eẽt triſticia eterna Et exinde ſequit᷑ etiã.ꝙ ſi deꝰhʒ ĩ ſe eter nã diſplicẽtiã.ꝙ nõ oꝑabit᷑ nec ꝓducet aliqͥd de nihilo.qꝛ nihil pᷣt ꝓducere niſi ↄplacẽtiã.ſequit᷑ g̊ ꝙ mũdꝰ nõ ẽ.et rti 6 falſũ. Sic & ↄcludit᷑ ꝙ ſi deẽ nõ pio duxit aliquẽ de natura ſua.qð nihilẽ p ductũ ĩ eẽ Peetea de ↄplacz ĩ pꝛoducẽ Quinta do creaturas ſibi mag ſiles.⁊ qnto ſt ſi bi magis ſiles magꝭ ↄplacet.a ſequit᷑ ſũme ↄplacet ĩ pꝛoducẽdo aliquẽ ſibiſi miiẽ ĩnatura ?⁊ ſuba. Sz nullot eẽ ſibi Fili eltt ſibis neq; ↄfoꝛmis ſũme.niſi ſit deſua ꝓ patri ꝑ oĩs creatura ẽ pꝛoducta de nihilo.⁊ iðᷣo pꝛia natura ⁊ ſu ba.⁊ de ſuo ꝓpꝛio eẽ.qꝛ oĩa ſilis nõ põt eẽ deo ſũme ſilis et ↄfoꝛmis.Et qꝛ neceſſe ẽ ĩ deo eẽ ſũmã ↄplacẽtiã ⁊ vl timũ gradũ ↄplacẽtie qᷓ nõ poſſit cogi / tari maioꝛ.Ergo neceſſe ẽ ꝙ de hʒ ali / — ſocietate alter pꝛoducti de ſua ꝓpa ſoa ia ctio q no⸗ Septia cpris e I mei acun fli eo pauct ,SaP [ꝛam = guctaft lute nolu Alier cto Cuctom ſuinatur cantepe⸗ blecpinfi bio. O duo dil⸗ biletol deorepit mapaue 1: Tiſta ſenetet. ſueimag lüdenih ſakinitü: docdis fatill xtikici ſibilep pmii Heeden Pcccer ctionẽ featnea ſoceyn atcpitin Uipcnct⸗ viciibor unnine Kgllgartif dehoienan dehoieſee llit Onar boc nöͤer Urtficiali tüci dedede „ „ Ci. V U * T.⸗ i õs De eterna generatõe fili ginn goris erſuͦma natutakſuͦmeactiuaz ſ. cſt occultiſſim: pqucty oecultiſimns. aSn Pꝛodu me ĩ actu. Ergo neceſſario ſequit᷑ꝙ ſiti ¶ Itẽ totũ cẽ mũdi eſt a nihilo ꝓductu; Pencktin kEifinita ctio qᷓ non poſſet excogitari maioꝛ. vtꝓ Pꝓducit naturglit᷑ ſuã imaginẽ ↄtinue et W ducta m ſuũ totũ vigoꝛc.⁊ totã ſuã vir inceſſant᷑.vt ſol ſuũ radiũ q eſt imago ſo mägni Aliter eẽt ocioſus ſm ſuã naturã. Sʒ ꝓ cũq; alia res ꝓducit ſuã imaginẽ. vt pa ni ductio mũdi cũ ſit ð nihilo ⁊ finita ſim tet ĩ ſpeculo. Ergo quareſilrde qui de/ itdeitnte ſuã naturã.⁊ quaſi ꝓductio vniꝰpũcti ? dit hoc alijs rebo.nõ ꝓducet ſuã natura ardei cẽtri reſpectu infinitatis dei.⁊ ẽ impoſſi lẽ imaginẽ de ſeipſo ↄtinueꝛ inceſſanter iner bile ꝙ infinitũ ĩ actu poſſet ꝓduci de ni/ ſed cũ deꝰ ſit intellectualiſſimus.ſpũalii aree hilo. Oð ſi poſſet.ſequit᷑ ꝙ poſſent eſſe ſimꝰet ſimpliciſſimꝰ.vt ꝓbatuʒ ẽ ſup t. dein duo dni ↄtrarij infiniti actu. qd ẽĩpoſſi xxxij.opoꝛtet ⁊ ncceẽ. q imago dei pꝛo/ Nngſnnii bile. vt ꝓbatũ ẽ ſup̃ ti. ciij. Ergo neceſſe ducta ab ipſo deo de ſeipſo et de natura dan de un Eucat i ifinitũ de ſua natura? ſub/ ſua. intelliges ſit ſicut ipſe. Si em̃ ꝓdu s unihſe inn ſtatia.⁊ de ſuo eẽ infinito. Un poſtq; in citde nihilo res coꝛ ꝑales viuẽtes ⁊ ĩtel⸗ lun ri tiſinanken : ma ꝓductio q̃ nulla poſſet intelligi ma,- imago ꝓducta de ſua natura ppa.⁊ ema ieddeogin,. ioꝛ.⁊ iſta ẽ ꝓductio talis infiniti ſicut ip nata de ſua ſubſtãtia.erit viuẽs ⁊ intelli nöpoſſeiccni ſemet eſt. Et hoc nõ põt eẽ niſi pductio gẽs.mo neceſſeẽ ꝙ ſit ei total et totalix riſtcitgen ſue imaginis. Poſtq; ergo ꝓduxit fini · ↄfoꝛmis et nõ mĩoꝛ.eo qꝛ de ipᷣomet oꝛi ſdehiſan tũ de nihilo. neceſſe eſt ꝙ ù mo ꝓduxerit tur tãq; radiꝰ.ſplẽdoꝛ et figura ſeu ima- bik necpdnce infinitũ de ſeipᷣo.vt ſit ĩ eo plenitudo ꝓ/ go ſue ſube. ¶ O, idẽ ꝓbat᷑ ex pleni/ ncnedi ductõis.et iſta ẽ plenitudo natural ⁊ nõ tudine iocũditat q̃ nõ põt deficere vbi nüc è af. artificialis. et ideo ẽ nccaria.vt ꝓbat᷑in cois pfectio. ¶Litul?. clir. igſdennn fra ti.li.¶ Sic &comꝑando ꝓductõem Alia aũt nihil meli.nihil dulci iugönhleg e imimmit dau ſibile pductionẽ artificiale; de nihilo ee Atate. Ergo ncceeſt ĩ deo eẽ ſum, ſlstetoſi pmã.ĩmo neceſſeẽ ꝓductionẽ naturalezʒ ¶ mã iocũditatem.qua nõ poſſit cogitari anitnig hotigneſi inftiſti K ctionẽ mũdi de nihilo factã a deo. mãi/ Ymis.ĩ qua ſit ver amoꝛ ⁊ vera dilectio. iſüitp feſtat᷑ nobis alia ꝓqucrio ĩ deo qᷓ et de ¶⁊ ritus amoꝛ quo nõ poſſit maioꝛ exoo Ntbiether q̃ repit᷑ in eẽ ꝓducto de nihilo.põt pba/ rio: Si aüt deus pqucat aliquẽ aliũ de jinnig npductio deide deo. ¶Titulus. xlviij ſua ſubſtatia q ſit de pfectus ſicut ipeẽ Genera nlchiͤn 4 ter poſſumus idẽ pbarep pꝓ erit ibi ſũma iocũditas ſũma ſocietas⁊ tio filij ẽ 19 ſron ductões reꝑtas in creaturis.ar ſumma dilectio.qꝛ diliget alteꝝ a ſe pʒdu ſũme io ode Aauẽdo ꝑ illas ꝓductõʒ eẽ ĩ deo. ctũ deſua natura infinitũ.⁊ ꝓductꝰdi/ cũda. tegd “ vñ cũ ĩ homine(ſͥ eſt i quarto gradu ſca liget ipᷣm ꝓducentẽ in infinitũ:et ſic erit antunß le)reꝑiant᷑ due pductões.ſ.vna natura ibi ſumma dilectio ex ꝑte vtriuſq;.⁊ perr gaibe daug et alia artificialis.qꝛ hõ ꝓducithominẽz ↄſeqns ſumma ⁊ ĩfinita oenltab. ſibi 4 dDe hoie naturaliter.⁊ domũ ꝑ artẽ.et nõ aũt deꝰ caret ſocietate ſue nature.tũc ca/ n ee de hoie ſed de aliena natura.⁊ ſic artifici rebit ſũma iocũditate.quam nõ põt hẽe mme alit᷑. Quare in ſummo deo qͥ dedit hoĩ cũ creatura de nihilo facta. Ergo vt in n tupei hoc.nõ erũt due ꝓductões.ſ.naturał et deo ſit plena iocũditas.neceſſeẽ ꝙ pdu lic ye artificialis.ſed ĩ deo repit᷑ pductio artifi cat alteꝝ aliquẽ deſuo ꝓpꝛio ecẽ. quẽ dili delup ccialis.ſ.ꝓductio mũdi de nihilo. Ergo gat ſicut ſeipᷣm.eta quo diligat᷑ ĩ ſůmno. vinen tiã erit ꝓductio naturalis.ĩ qua pꝓducet ¶qð ſi nõ põt.tũc ꝑ ſuã impotentiã pbuaet .· deũ dedeo. ſed iſta ẽoccultiſſima.qꝛ deꝰ infinita iocunditate.quã nõ põthꝛeqQꝛ· NG:Minii⸗ M C’”=–ð” deo repit᷑ ꝓductio.ncce eſt ꝙ i eo ſit ſum artificialẽ ⁊ naturalẽ.reꝑpiemꝰ impoſ pᷣcedere artificialẽ.⁊ ꝓductũ ſᷣm naturã 5pcedere pꝛoductũ ſm artẽ.⁊ ſic ꝑ pꝛodu ligẽtes.̊᷑ quãto magis ſine compꝑatiõe 8. nihil amabiliꝰſũma iocũdi/ ne ſocietate alteriꝰſũme ſibi ſilis⁊ cõfoꝛ maioꝛ.ſed ſũma iocunditas nõ pot eẽ ſi Scvo. tãto magis dãt.hihil recipiunt.vt vide nõ põt ꝓducere deſua ꝓpꝛia natura ali/ gquẽ ſibi cõfoꝛmẽ.⁊ tũc ẽ defectuoſus in diſſima ſũt.qꝛ iã totũ fuit ꝓbatũ⁊ decla ſua naturꝗ.qꝛ nõ põt illud qð ẽ ſibi me/ lia dulciꝰ⁊ amabilius.ſʒ oĩa iſta abſur ratũ ĩ iũ ·q; deo nihil põt deficere.qͥa ipſe hʒ ab ecerno om̃e ↄplementũ in ſe/ ipſo.⁊ ꝑ ↄſeqᷓns ſummã iocũditatt. (Dz ex dare ⁊2 plenitudie dãdi manife ſtokide cttrinitas ſumma. ĩdeo eterna ꝓductio deſuo ꝓpo ec̃. ¶ Titulus. l. ſimũ ⁊ ſũme ꝓpꝛiũ.iõ ꝑ naturã Uoniã aũt dareẽ deo naturaliſ Pꝛimo meↄuenit.poterimꝰ ꝓbareĩ deo eẽ ſum mã ⁊ eternã ꝓductõʒ ⁊ ſummã trinitatẽ Sed tñ opꝑtet pᷣmo ꝓbare.ꝙ de natura dei ſit dare. Hoc at oñdi pᷣmo ꝑ mũ/ di ꝓductõeʒ.q; de i ꝓductõe mũdi cuili bet rei dedit ſuũ eẽ ↄpletũ.iuxta ſuã na/ turã ⁊ ̃m ſuã capacitatẽ.⁊ qualibs adi/ pleuit ſᷣm ꝙ caꝑe potuit licʒ nulla crea/ turaꝝ ſibi aliqͥd pus dediſſ. q nõ feciſ ſet niſi de ſua natura eẽt dare.Et h oſtẽè/ dit ⁊ ꝓbat mod dandi.qꝛ ipſe dedit ſin gul creaturis.q̃ dedit vt et ipſe alijs da/ rẽt.Et h̊ oſtendũt res ab ipſo ꝓducte.q q;to maioꝛes ⁊ dignioꝛes ſũt⁊ ſuꝑioꝛeſ. mus.q coꝛpꝑa celeſtia q̃ ↄtinueꝛ inceſſaã ter dãt ⁊ influũt ĩ iſta ĩferioꝛa.⁊ nihil re/ cipiũt ab eis.⁊ tñ nunq; diminuũt᷑ ⁊ de creſcũti dãdo.nec vnq; ceſſant dare.vt ſol inceſſãter ſuas dat influẽtias.ſuũ lu/ mẽ.⁊ ſuũ caloꝛẽ iſtis iĩferioꝛibo.necvnq; Tercio ſubtrahit ſuã influẽtiaʒ. Tercio h̊ ꝓbãt ⁊ oſtẽdũt elemẽta.q̃ a deo ĩ eſſeſic ſũt ꝓ/ ducta.vt ⁊ ipſa ſinguł creatun ſe dent vt . ex ipſis cuiuſſibet reieẽ ⁊ natura cõferat Quarto friuci'. a ca dãt hoĩibo ⁊ bꝛutꝭ ad ↄſeruãs/ Quarto h etiã ꝓbãt res ab ipis elemẽtꝭ ĩ eẽ ꝓducte.vt arboꝛes ⁊ herbe⁊ ſolia et dgã vitã eoꝝ.⁊ nõ ſolũ dãt ilł illud qð ꝓ/ ducũt ĩ eſx.ĩmo ſeipᷣas.vt trũcos ⁊ pal- mitcs ⁊ radices ad calefaciẽdũ.⁊ ad do mos cdificãdũ.ac alia nccaria ſaciẽdũ. In do ẽ ſummn dare ⁊ ſic de alijs. Etĩ h̊ oñdit᷑ ꝙ ſũma nobi litas ẽ dare.⁊ ꝑ ↄñs ĩ deo.cũ ſit nobiliſ/ ſimꝰ⁊ creatoꝛ oim.ẽ ipᷣm dare ĩ ſũmo q/ du.qꝛ etiã int hoĩes nobilioꝛes q; ma ipſi daretãq; ꝑ ilud qð deo ſÜò/ Stll. è S S 6 „* . 4 — . * . . . * . 4 . . “ . . 4 7 RW.è ,. gis dãt q; minꝰ nobiles. Sic Sↄdude re poſſumꝰꝙ dare ẽ deo naturaliſſimũ. pꝓpꝛijſſimũ ⁊ ↄueniẽtiſſimũ.Et qꝛ idẽ ẽ deo dare ⁊ eẽ.qꝛ als eẽtĩ deo diũctio di · uerſoꝝ.qð ẽ ĩpoſſibile.vt ꝓbatũ ẽ ſupᷣ ti. x. Jõð ſic eẽ ſuũ ẽ ĩfinituʒ ſine mẽſura.tiitiaa ꝙ tota natura ſua ẽ eẽ.ſic ⁊ dare.⁊ ĩ ifini Daredi tũ elõget᷑ a nõ dare.⁊ ꝑ ↄñs ſequit᷑ꝙ ni ẽ ifinitũ hil poſſit niſi totũ det.nec poſſit deſine, re niſi det totuʒ Jõ neceſſe ẽ ꝙ ſit ĩfinit dãs ⁊ infinit recipiẽs ſeu cõicãs.vt nõ Hõ aut poſſet eẽ talis.ſi tm̃ aliquãtã ꝑ/ tẽ ſue ſube ⁊ nature darʒ alteri.qꝛ tũc da tũ eẽt finitũ.O ptet ꝙꝙ det ⁊ cõicet totã Par de⸗ ſuã naturã ⁊ ſubam infinitã.⁊ totũ ſuũ dit filio cẽ excellẽtiſſimũ et nobiliſſimũ vni alte/ totũ ſuũ ri. vt.ſ.ſit ali ab eo ꝓduct eque nobilis eſſe. ſicut ipſe pducens.q̊ ſit ꝑ oĩa eq̃lis ſibi. ita nobit.ita magnꝰ⁊ infinitſic ipſe in om̃ibo ꝑfectiõibo.q¶ Et qꝛ maioꝛ ẽ datio actuał q; potẽtialł.et intriſeca qᷓ; extriſe ca.⁊ ſubᷣalis qᷓ; accidetal.⁊ de ꝓppꝛia na/ tura q; de nihilo ꝓducta.iõ neceſſeẽ ꝙ ĩ doo ſit ab et᷑no talis datio.⁊ ꝑ ↄñs ꝓdu ctio ↄſubᷣalł actuał ⁊ eq̃ nobilł ſic ẽ ꝓdn cẽs. Nã dare qð fit ex ꝑte dei creaturis. dũ dat eẽ creaturꝭ de nihilo.ẽ q̃ſi pũctꝰ nihil reſpectu infinite bonitatis ⁊ ĩmẽſi tat ſue. Uñn mai dare qð põt eſſe.ẽ.qñ dãs cõicattotã ſubam ſuã⁊ naturã alte ri. Niſi &̊ det totũ ſuũ ec.vt alt᷑ habeat ſi cut ipᷣe.cũ eẽ dei ſit ĩdiuiſibile.nihil dat de ſuo ꝓpo.nec dat qð ẽ meli.ĩmo reti/ net ſibi totũ.⁊ iõ quarꝰ?⁊ ſũme retinẽs⁊ nõ dãs qð eſt dei naturã. NHec ſufficit dare tale eẽ.ſic̃ datũ ẽ creaturis.qꝛ ipſuʒ cẽ creaturaꝝ ẽ de nihilo ⁊ vᷣtibile nibi Jõ nõ põt eẽ ſũmũ datũ. Dic g̊ veld nõ ẽ deꝰ. vel neceſſe eſt q; det totã ſuã na turã alteri ab ipſo ꝓducto de ſeipᷣo.vtni hil habeat qðᷣ nõ ſit ↄmunicatũ ⁊ datũ. Et h eſt ſüime magniticẽtie. ſainegtia it ſum.nihil hꝛe neq; velle hꝛe qð nõ ſi teri cõicatũ. Et ſic ꝓbata ẽ eterna ꝓdu/ ctio deide ſuo ꝓpꝛio eſſe. O, ex pᷣdictis oſtendit᷑ ſumma trini impliciſſimũ ⁊ inuiſibiliſſimũ. ¶ Titulus. li. poſſit cogitari maioꝛ.et ſit eternus dis Eterna vſu bal ⁊ actual ctio filij tas bſanen ideo iſumma vnitate vniꝰ N ſuntduo pducet eſt infinitii pormbleen maosdan en pot idero (me ſondisc en idinibi oynäcte == ccſeevrdel „ innliodif ncipies leabalio⸗ ledas in ſE cpiigini⸗ ao ceo ipſep Phr. Aliterdiſtin duos fealt glius. habe Ltcgt toriͦ mrèao ii mnacdi⸗ ofubckin 13 l. litas eth eqnse⸗ rageptie fectöe N. no mino: bob Jf lterernam mſmſct no i ficti Mieiee 1 hol herhie dv ſenngl e lotiſtrin lockdig konoctſine unne Moctreci ſridn⸗ lefineaſt ödeſines. deſine Ngginto lnmnan mannlis⸗ end = S dya nanciſi, W dediitiſ idoanͤiige. crdanetiinide Nenſa dos nsſcqntoi hoſtrdeir ſeigſtitt cöcigrtn⸗ ſtamnui⸗ imglariiig alaigſich mnirin müſti 4 irümnige i agvencbe oisciloſt. aniteen Pemaveideio ila öernit rdepeung, iönectſeigi aporepen n noblſiiet edeguind i bioeiſpicct Onimnst iniſh goportſtifi ir utmi nicterri. Gelinof üünercmes! fi Prſuftit Atuns ih 4 1IN. 6 Zqꝛ dare nõ põt eẽ ſine recipe. neq; dãs ſine recipiẽte.iõ ncca/ Anio ĩ eſſe diuio ⁊ ĩ natura diuina ſunt duo.ſ.vnꝰdãs ⁊ alter recipiẽs.vnꝰ vgducẽs.et alter ꝓductus. Et qꝛ eſſe dei Unitalſ eſſentie patris dartcögti de Diſtin/ ctio ꝑſo narum. Coeq̃li eſt infinitũ.indiuiſũ.et ſũme ſimplex. ĩ⸗/ partibile nõ habẽs ptes.ideo nõ poteſt vna ps dari ⁊ alia retineri.ſed totũ eẽ ne ceſſeẽ vt det᷑ et ↄmunicet᷑.et totũ eẽ reci/ piat᷑.idcirco totũ dat᷑ totũ retinet᷑ Per ſona dãs et ꝑſona recipiẽs habẽt idẽ eẽ indiuiſibile.ac realẽ vnã naturã nume/ ro.vnã et eandẽ ſubſtãtiã ſimpliciſſimã 1 nullo differũt niſi ꝙ vnꝰ ẽ dãs. et alter recipiẽs.hic habẽs eẽ diuinũ a ſeipᷣo.il/ le ab alio.vnꝰ ꝓducẽs.alter ꝓductꝰ. Et qꝛ dãs inq; tũ dãs nõ ẽ recipieæ. necre cipiẽs inq;tũ recipiẽs ẽ dãs.nec pꝛodu cẽs ẽ ipſe ꝓductꝰ.imo neceſſario duo re aliter diſtincti. iõ iã ĩ eẽ diuino ĩuenimꝰ duos realiter diſtictos.ita ꝙ vnꝰ nõ eſt alius.habẽtes idẽ eẽ et totũ eẽdiuinum Et qꝛ totũ eſſe diuinũ dat᷑ ⁊ nihil retine tur qͥn ↄmunicet᷑ ideo neceſſaria eſt ibi ſũma coeq̃litas.ſũma ↄfoꝛmitas.ſũma tas pꝛiſ ↄſubſtãtialitas.germanitas.et ĩſeꝑabi/ et filij. litas.et h̊ ex ſũma ↄmunicabilitate.et ꝑ Nõ eſt ĩ eis poꝛi tas Ddu/ ratõis ↄſeq̃ns ẽ ibi ſũma coeternitas.et ſũma⁊ cadẽ ptãs.et nihil płꝰĩ vno q; ĩ alio ð ꝑ fectõe.Nec ideo vnꝰmaioꝛ qꝛ dãs.⁊ ali us minoꝛ qꝛ recipiẽs.qꝛ idẽ eſſeẽ in am/ bobo. Jõ ſunt vnũ eẽntialiter.ſubſtãtia/ liter et naturalit᷑.et ꝑ ↄſeq̃ns ẽ vnꝰ deus tm.et nõ ſunt duo dij qa nõ hñt ĩ ſe niſi vnũ et idẽ eſſe numero et indiuiſũ. Itẽ nec vnꝰẽ poꝛ ſᷣm duratõem.nec alter po ſterioꝛ.qꝛ licet vnꝰoꝛiat᷑ et ꝓducat᷑ ab a/ lio.tñ ſiłr ſunt ab eterno ⁊ ſine initio.de us eſt dãs.qꝛ ſua natura ẽ dare.⁊ idðᷣo ab eterno et ſine initio ẽ.aliꝰrecipies ĩ eadẽ natura.qꝛ ab eterno.cõtinue et ſemꝑ ſũt dãs et recipiẽs ſil.nec pñt ſepari.Et iõ iſtud dare ⁊ iſtud recipe ẽ ſine initio et ſi ne fine.⁊ ſp ẽ vnꝰ dãs.⁊ aliꝰrecipiẽs.nũ q; deſinẽs. qꝛ ſi deſineret eẽ dãs et ꝓpdu/ cẽs.deſineret eẽ recipiẽs.i¶ Ecceò& iã cũ dei adiutoꝛio inuenimꝰ vnã ꝓductõem in natura diuina.que quidẽ ꝓductio eſt naturalis ⁊ neceſſaria ſiue pꝑ modũ natu re.Et qꝛ de ẽ ſpũał ⁊ itellectuał nature duo. Pꝛima aũt pductio ĩ eẽ diuio ẽ na/ ⁊ totꝰſpũs.⁊ nullo mõ coꝛpꝰnec res coꝛ Ti.xxx palis.ideo neceſſeẽ pducat et det na/ ij. turã ſuã alteri.ſᷣm modũ nature intelle/ ctuał et ſpũalis.i Et qꝛ ĩ om̃i natura in telligibili ẽ itellectꝰ et volũtas.et intelle ſitate.⁊ volũtas liberal et nõ nccaria.et opꝑat᷑libereet nõ de nccitate.ideo neceſ/ ſeẽ ꝙ oĩs ꝓductio queẽ i diuina natura ſit ꝓ modũ intellectꝰ.et ſit natural et ne/ ceſſaria. vel ꝑ modũ volũtatis.⁊ ſit libe raliſ.nec ſunt alij modi ꝓducẽdi niſi iſfſii Pꝛodu/ turał.⁊ iõ ꝑ modũ intellectꝰ. et ſic neceſ ctio filij ſaria. Uñ deꝰ intelligedo ſuũ eè et ſuam ẽ natalł. ſubam. ꝓducit neceſſario ſuã imaginz figurã ſui eẽ et ſue ſube.ſicut ſol radiũ.⁊ cõmunicat ⁊ dat ſue imaginitotã ſuam ſubaʒ. Et q; ꝓductio ẽ ꝑ modũ nature. ideo vocat᷑ generatio. et qa pductus eſt Uocat eque nobilis et ꝑ ſe ſubſiſtes ſicut ꝓdu genera/ cẽs.⁊ eſt pfecta imago ꝓducẽtis.iõ vo/ tio. cat᷑ fili eiꝰ.et ꝓducẽs vocat᷑ pater.Et qꝛ Dẽ filiꝰ p ꝓdu xit filiũ intelligẽdo ſe.ideo filius vocat᷑ vbũ pꝛis.Et q; illud qd ꝓducit᷑ Dẽ ᷣbũ ꝑ modũ intellectꝰ vocat᷑ vbũ intellectu patris ale ſiue noticia ſeu ſapĩa.ideo vocatma Dẽ ima go ⁊ vᷣbũ ⁊ ſapietia pꝛis.Et qꝛ quilibʒ go pꝛis eſt ꝑ ſe ſubſiſtẽs et natura intellectualis et rationalis.ideo vterq; vocat᷑ perſona Uocat Et ſic ſunt due ꝓſone i diuina natura ꝑ pſona vnã ꝓductõeʒ.coeq̃les.coom̃ipotẽtes⁊ coeterne. Nec põt eſſe niſi vna pductio ĩ deo ꝑ modũ nature⁊ ꝑ vnũ moduʒ.qͥa de ꝓducit naturalr tatũ qᷓntũ pᷣt.et pᷣm tota ſuã vᷣtutẽ.Et iõ qꝛ ẽ actꝰpurꝰ⁊ infi nite actiuꝰtotꝰ.qͥcqͥd põt ꝑ modũ natun re ꝓduxit vna vice.Jõ nõ poteſt eẽ niſi Eſt ſo/ vnꝰ pductꝰ ꝑ modũ nature.qꝛ ĩ illo mi lũ vnus nat᷑ tota ꝓductio. NHec pater põtvltra ꝓ filius. ducere ꝑ illũ modũ.qꝛ ꝓduxit qͥcqͥd po tuit ꝑ modũ nature.et ſufficit ei vnꝰpꝛo ductus.et vnus filius.et vna ꝓductio Pillũ moduʒz.qꝛ ꝓductus ẽ infinitus. x· ꝓductio infinita.Etſic nõ poteſt eſſeni ſi vnus filius.vna imago.vnũ verbuz. BPichtia patris i inte etna D, ꝓductio p modũ intellectet na/ hcis d retta⸗mannkeſtar nobis de ne, ceſſitate eſſe in deitatealiqua pduction- c Citulus.li. Depꝛoceſſiõe ſpũ 4 — – =èð õ èò . . Z ꝓ aliũ modũ:ſꝑ modum volũtatis ⁊ li iſtã pduc „(Zitulus. lij. C &α ſemper opoꝛtet nos ꝓcedereoꝛdina/ te.⁊ de gradu ĩ gradũ.ideo ꝑ õem ſummã⁊ infinita iaʒ di⸗/ ctã.dei gr̃a inuẽtã.debemꝰ vltercurre/⸗ re ad inueniẽdũ ſi eſt ĩ eſſe diuino glia ꝓ ductio. Et qꝛ pater dãs eſt intelligẽs. et filius ꝓductꝰrecipiẽs ſilr eſt intelliges. etnõ ignoꝛans.⁊ cũ ex dare⁊ reciꝑpeqñ De ꝓceſ ſunt ꝑfecta.optet ꝙ ꝓcedat ⁊ ſequat᷑ ali/ ſiõe ſpi/ rituſſcti ud.qd nõ eſt dare neq; reciꝑe.ſ.amoꝛ.iõ cũ ĩ diuia natura ſit dare ⁊ reciꝑe.⁊ dis ⁊ recipiẽs.opoꝛtet q; te ĩ recipientẽ.⁊ a recipiete ĩ dantẽ. et ſic eſt ibi pceſſio amoꝛis ab vno i alter i. et. cconuerſo.ct ſic eſt ibi tercia rfes ꝓducta. ſcʒ ꝗqmoꝛ.que quideʒ res nõ eſt pater ne/ g filius. ſed ꝓcedens neceſſario degm/ bobhb-. qꝛ pater nõ põt nõ amare ſua ima ginẽ.ſuũ filiũ ab ipſo ꝓductũ.cui dedit om̃e qð hʒ.nec fulius põt nõ amare pa/ 4 . ie q genuit eü equalẽ ꝑ omnia ſibi. Et ſic ꝑ ᷣmã ꝓductiõem inuenimꝰſecũda. 2 pma pꝛobat et manifeſtat ſcdᷣam.⁊ ſic ſiiunt due pductões i diuina natura mul ti differetes. qꝛ pma eſt p modũ intelle- cctus.naturalis et neceſſaria. ⁊ ſccũda ꝑ modũ volũtatis: libertatis.⁊ ſic volũ/ taria.qꝛ pꝛoduect ꝑ iſtã pꝛoductõem eſt Spüſ/ ſanct? a pꝛe et fi⸗ lio pꝛo/ cedit. amoꝛ ⁊ charitas.ſed amoꝛ a volũtate p/ cedit ¶ Rurſus iſta ꝓductio fit a duobꝰ ſimul.ſ.a pꝛe et filio.qꝛ ambo pꝛoducũt terciũ.ſed p ma ꝓductio fit ab vno tm.ſ. aꝗ patre. Sed qꝛ pater nõ eſt pꝛioꝛ filio. ſed ab eterno ſũt ſimul.ideo nõ pus ꝓce dit amoꝛ a patre ĩ filiũ qᷓ; a filio ĩ patrẽ. amoꝛ: ab ambobo tanq; ab vno ⁊ ꝑvnũ modũ.ſ.ꝑ volũtatẽ liberalẽ. Rurſus ſi/ Filiꝰde imago. verbũ. cut pꝛoduct p modũ natureꝛ intellectꝰ nominat᷑ imago.verbũ et filius.imago nomiĩat᷑ tanq; habẽs ſimilitudinẽ expᷣſ/ ſam ⁊ cõfoꝛmẽ patris. Uerbũ noĩat ip/ ſum tanq; ſimilitudinẽ expᷣſſiuã ⁊ intel/ ſectualt. Et filius taq; ſimilitudinẽ ꝑ ſe bſiſtere 2 ↄnaturale Jo ꝓduct ꝑ mo nexꝰ. charitas. et vinculũ noĩat ißm. vt duos ꝓductos. diſtinctos realit᷑.qͥ ſunt Trini/ ita ſp ũſſctũs eſt eq̃lis ꝑ omia pꝛi ⁊ füio. ea recipe.? dis q: ꝓducit᷑ ab ambobv taq; ab vno. ie/ ꝓcedat aino a v ½ε & Epoſterioꝛ eis ꝓpter hocqe ẽtercius. duratõis.ſed tm̃ oꝛdo oꝛigis.Jõ pꝛ eſt pꝛimꝰ. et a nullo recipit eſſe diuinuʒ. nec oꝛit᷑ ab aliqᷓ̊. Filius eſt ſcs.qꝛ mo oꝛi turꝗ patre.nõ pꝛioꝛitate tpꝑis. Spũſlã ctus eſt tercius.qꝛ ab ambobo pꝛocedit Et tñ oẽs tres equales ſunt.quia habẽt fatis hʒ a ſe eſie.⁊ ꝑx modũ dãtis tin. Ni liꝰ habet eẽ diuinũ ꝑ modũ recipiedi b ceſſio.Et ſicĩ eſſe diuino ẽ vera oꝛigo t vera diſtinctio ⁊ tñ idẽ eſſe.nec tñ eſt ibi poꝛitas neq; poſterioꝛitas durationis nec pꝛoceſſionis. ſicut patʒz in ſole. quia q; radi.et ſilr de igne.qꝛ licet ſplẽdoꝛ et treit caloꝛ oꝛiant᷑ ab igne.tñ ſil ſũt.nec ignis ideo nõ ſunt due ꝓductões amoꝛis pa/ tris et filij.ſed vna tm.et ideo pꝛoduci ⁊aſpũſ nit ⁊ ſpũſſcũs ĩfinitꝰ.qꝛ ncceẽ ꝙ amoꝛ q ꝓcedit a pꝛeĩfiliũ ⁊ ecõuerſo.ſit infini tus. qꝛ pꝛz amat filiũ q;tũ pᷣt.⁊ fili amat lifinitũ.igitamoꝛ qͥ ẽ ſpũſſcũs ẽ ifinit Ilit᷑ recto oꝛdĩe dei auxilio ĩuenim ĩ eẽ dinio duas etnas pd dũ volũtatis vocat᷑ donũ.amoꝛ. chari/Spũſ⸗ as.vel nexꝰ.vinculũ.et ſpũſſcũs pꝛis⁊ ſctũs ðꝛ filij.qꝛ iſta ſũt volũtaria.donũ nomiat multis ipᷣm vtvolũtariũ donũ ſeu datũ..¶moꝛ nomib donũvolũtariũ pᷣmũ ⁊ pncipiũ.Spũſ ſanctꝰnoĩat ipᷣm.vt donũ volũtariũ pꝛi mü et ꝑ ſe ſubſiſtes. ſiue hypoſtaticũ qBGd idẽ ẽ.¶ Ecce diſtictos modos ꝓducẽzẽdi equales ĩ omib.qꝛ habẽt eãdẽ numero tas ꝑſo) eſſentiã.⁊ idẽ eẽ ĩdiuiſũ. Sicut em̃ fili?ꝰ naꝝ co⸗ Eequalis ꝑ oĩa pꝛi.nec vnꝰmaioꝛ altero cludirt ſed ab eterno ſimul ſut.qͥa ibi nõ oꝛdo idẽ eſſe diuinũ.⁊ eandẽ ſubam indiuiſa:. ſed ꝑ tres modos.Quia pꝛ tãq; fõs dei/ alio tm.⁊ B ꝑ modũ generatõis.⁊ qͥcqͥd hʒ. hʒ tanq́; ei datũ a pꝛe. Sed ſpuũſſan ctus hʒ diuinũ eſſe ꝑx modũ ꝓcedẽtꝭ ſeu ꝓcedẽdi ab vtroq; ad modũ volũtatis. ideo ſua ꝓductio vocat᷑ ſpiratio ſiue ꝓ/ q;uis radiꝰoꝛiat᷑a ſole.tũ nõ ẽ pꝛius ſol ẽpoꝛ q;ᷓ ſplẽdoꝛ.ſic ⁊ caloꝛ.ſic pꝛ⁊ filiꝰ —.— ⁊ſpũſicũs eq̃les ſt.⁊ pꝛ ĩfinitꝰ. ⁊ filiꝰ ĩfi- pꝛeʒ q;iũ pᷣt.⁊ qꝛ pꝛ pᷣt ĩ ĩfinituʒ.⁊ filiꝰpᷣt 2 ille ẽtcia ꝑſona.⁊ p os eqlis pꝛiꝛ fi. lio ĩ ifinituʒ.ſic ambo ſũt ifiniti.Ecce ctões ĩdeſinẽtes 5.. I in Enl daſibil ſea Nonapi Vwhanarm ſeytipe wügrec icregte ifi turadiiz ſciuſare⸗ wisrerle: ickutn numcro. cifiita kfinni finiteri Harurefl Ergopo nit ealit aubpo aſcenumn Morepnge mamzpfeea Simnerge maynltn Gtari E mibonun necmaia mglorq diemet ciaaurd ſterhoie ceyni eicen leia, iſſt iann n , Gi Püſſciszir ioj Lpuls gloit „donänant ndan n Angiäkßi bnapiüi poͤnin Ppoſeri nocosalit s felltgin D iabwoſe hocgenens ubbindicd vigis. dick ſedinmnnz 69,0:bnoor⸗ i. Gpiſ. bobpeabi nt quughabit tbamindiuiſ⸗ giticfied⸗ Lüdinstn Ndürrcpitin oi den Oeb iſen ocü petvi in oci wolitnns fpinnolep⸗ germnang ſetermckhi ountonis ginſole. noͤepeinoſ iciee Oimmaiie Wiedrd ee LTi.lii.⁊ liii. De ſumma trinitate pechẽſibile ab boie. ”́MU MW 3 *V * 95 ct tres ꝑſonas eq̃les.realit᷑ diſtinctas.et tñ nõ ẽ niſi vna ſuba.vna natura.vnuʒ celſſe indiuiſum.infinitũ ĩ tribus. H ¶ O⸗ hõ põt ĩduci ad ↄccdẽdũ.ꝙ vna 2 cade ſuba infinita.indiuiſa poſſit eſſe I tribo realiter diſtinctis. q;uis ſit icom/ Titulus. liij. Wonia 9 aliq iã nota nobis ĩ rebo creatis fiet ma/ nitfeſtatio.vt non videat᷑ipoſſibile.ĩmo mero.põt eẽ ĩ pluribo realit᷑.vt patet. qa vna natura huũana ẽ ĩ plurib realit᷑ eadẽ ſpẽ.vt ĩ petro ⁊ iohe.Quare nõ dabimꝰ vnũ gradũ maioꝛẽ ĩvnitate ipſiꝰnature et idẽtitas poſt vnitateʒ ĩ ſpẽ.ẽ vnitas ĩ numero. Ergo ſiẽ natura diuĩa icreata. et ifinita.aſcẽdit ſꝑ ſupꝛa naturã creatã ct finitã ſine mẽſura.ita vnitas natureĩ/ finite ⁊ ĩcreate.aſcẽdit ſemꝑ ſupᷣ vnitatẽ nature finite ⁊ create. et hoc ſine mẽſura Ergo poſtq; natura creata eadẽ ſpẽ.ĩue ad intelligedũ illa q̃ dicta ut. ecce exem nit᷑ realit ĩ pluribo.et ei reougnare nõ pᷣt qͥn ; poſſit.g̊ ipſa natura ĩfinitaĩcreata eadẽ numero.inuenit᷑ realit ĩ trib.⁊ ſibi nõ repugnat.Itẽ vbi maioꝛ vnitas.ibi maioꝛ gednr ũ & inter ꝑſonas ĩ diuis nccario ẽ q ſit ma vnitas.q̃ nõ poſſit eſſe maioꝛ nec co gitari. Et ita ẽ ꝙ ſit vna ſuba ncc̃ario in tribo numero. aliter nõ eẽt maxiĩa vnitaſ nec maioꝛ que poſſit eẽ aut cogitari.nec Plurali tas ꝑpſo/ nay maioꝛ q; inter ꝑſonas creatas.ſicut ĩter boĩem et hoĩeʒ.⁊ ſic poſſibił eſſet diſcoꝛ dia aut diuiſio ĩter ꝑꝓſonas diuias ſicut i eẽ.qð ẽ im epluralitatẽ ĩter hoĩes. vel poſſet intelli poſſibile. Sicut ncceẽg eſſe pp· ꝑſonaꝝ ĩ diula natura ſũma. ita neceſſe eſt eẽ vnitatẽ ſube. Debet tñ hõ h ↄcede re. licet nõ poſſit ↄpꝛehẽdere quõ poſſit cxcc· Quia nõ ſequit᷑ ꝙ ſi nõ poſſitↄphen 1GE valde incompᷣhẽſibile ẽ itelle⸗ cu hũano.ꝙ vna eadẽq; ſub- ſtãtia ĩdiuiſa realit᷑ ſit ĩ plurib.iõ hic ꝑꝓ atio. vt . ſic tria ſunt vnuʒ. et tñ valgde poſſibile. Si em̃ vna natura crea ta de nihilo.finita.eadẽ ſpecice.ſʒ nõ nu/⸗ ſunt de pluralitate pſonaꝝ ⁊ vi ĩcreate.iĩfinite.⁊ ſine mẽſura.vt.ſ.ipᷣa na- tura diuĩa.infinita.ĩcreata.vna.nccario idiuiſa.realit᷑ ſit et poſſit eẽ ĩ pluribꝛ pꝑſo nis realit᷑ diſtinctis: Uñ maioꝛ vnitas verbũ actiuũ nis exſeipſo ſit ꝑfectũ .ðẽ⁴, — . dere ita eẽ. q; &nõ ſit. Uñ aliqũ hõ mul⸗ ta cognoſcit ꝑ exꝑientiã. q̃ m ↄpᷣhẽedere nõ põtꝑ rõem. O, coꝛpꝰ⁊ aĩa q̃ ſũtval⸗ de diuerſa faciũt vnnʒ hoĩem hoc vide/ mus.ſed quõ hoc ficri poterit nõ compᷣ hẽdimꝰ. Si & eſt ilud incomphẽſibile quõ ſit.et tũ homo ꝑ expientiã h̊ cogno ſcit eſſe. quãto magis id quod ꝑ nullam exꝑientiã põt videri humanã ·⁊ tñ mul ta p expientiã põt cognoſcere.q̃ ꝑrõem nullo mõ põt comp̃hẽdere.et ecõuerſo. UVt ratio ꝓbat ꝙ; idẽ ẽ ĩ deo.poſſe. intel/ ligereet velle. et ſunt ige; qd eſſe ĩ deo. et hoc quõ fieri põt nemo comp̃ᷣhẽdit.Cãtũ aũt eſt incom/ pꝛehẽſibile ꝙ eſſe dei ſit tria hec. ſ. poſſe. intelligere ⁊ vele. quãtum q; tres pſone ſunt vna ſubſtãtia et vnũ eſſe.⁊ tamẽ pᷣ/ mũ oẽs ↄcedunt. ¶ OQ, oĩa q̃ ꝓbata tate ĩ di uinis.pñt manifeſtari ꝑ verbũ actiuũz paſſiuun. Titulus. liiij. VUoniã aũt o ĩa pᷣdicta ſũt altiſſi tia. iõ vt fiãt nobis aliqlit ppoꝛ tionata. debẽt declarari ꝑ exẽpla.qͥ ma/ xime ſunt nobis familiaria. et cũ quib clericꝰhabeat noticiã a puericia devᷣbo actiuo ⁊ paſſiuo.ideo ꝑ illa qͥlibʒ cogno it de ipſis. Ecce valde ↄgruũ aſcẽdere plũ valde conneniẽs et nos illuminãg. Sicut ſehʒ vᷣbũ actiuũ ad paſſiuuʒ.ct ecõuerſo.ſic ſe hʒ ĩ diuinis pater ad fili/ um. et ecõuerſo. qꝛ pater eſt actiuũ ⁊ per ſona actiua.et filius paſſiuuʒ et perſona paſſiua. Sicut em̃ verbũ actiuũ eſt ple⸗ nũ et ꝑfectũ vᷣbũ.et a nullo alio vᷣbo oꝛi tur nec pꝛoducit᷑inq;tũ actiuũ.imo eſt pꝛimũ ſeipſo. Ita pꝛ ĩ deitate ẽ plenꝰde ns.et ꝑfectꝰdeus.et a nullo alio oꝛit 7 nũ deſeipſo habet plenã ſignificatõem. et ſuũ totũ ſignificatũ.ita pater in ſeipᷣo 2 abet plenã deitatẽ. et totũ eſſe diuinuz et totũ continet in ſeipſo. Un ſignifirz ma.⁊ nrm intellectũ ſuꝑpgredie/⸗ Prima ↄueniẽ/ a. ducif imo eſt pᷣma ꝑſona. ⁊ pꝛimũ pꝛin tũ ſiue res ſignificata vᷣbi actiui. ẽ ſictut eſſe dininũ ſeu ſubſtaͤtia diuig. Et ſicut Tercia. . . liiii. *. - . » 7. — . = . . 3 „* . , „ 1 * . . . 1. 5 —— .. 5 . plenuʒ pduxiter ſeipſo vᷣbũ paſſiuũ.ita oiĩaalia ſ unt cõmunia.⁊ omia q̃ ſunt in gfns un ꝙ actiuũ oꝛit᷑ a nullo. paſſiuuʒ oꝛit᷑ b patre ſub mõ actiuo et ſub illa ppꝛietate Pinchtüe⸗ actiuo ⁊ nõ ecõuerlo. eſcõm nõ ẽ pi paternali.ſũt ĩ filio ſub mõ paſſiuo 4 p. biſoliouent mũ. actiuũ eſtpmũ ⁊ nõ ſcᷣm. Ita pꝛ hꝛietate filiali. Et ſic nccario ſũt duo di decloße qnis ex ſeipſo ſit ꝑfect a plen de.pꝛo/ ſticti pꝛ? ⁊ ſili ꝓpter duas ꝓpꝛietates in bietſn qucit iñ de ſeipſo flin tac; paſſiuũ. fi· cõmunicabiles. Itẽ ſicut vbũ paſſiuu,z Septia gi ſürgonen liᷣ oꝛit᷑a pꝛe taq; a ſuo actiuo.⁊ nõ econ p oĩa ẽ equale ſuo vbo actiuo.·nec vnuz Exepliů ſloci uerſo. Etfiloe: a pſona etpĩ bma p/ eſt maius attero. qe i verbo qctiuo repit vedimm aluſiee Quarta ſona et nõ ſcdᷣa.Et ſic de neceſſitatever / ſignificatũ ⁊ modꝰſignificandi ꝓpꝛius tei trini irfalutiniztt bũ actiuũ ꝓducitſuũ paſſiuũ vᷣbuʒ. ita et ĩ verbo paſſiuo ſilr rexit ice ighifira tate llnuni ꝙ ipoſſibileẽ vᷣbũ actiuũ eſſeqͥn pꝛodu xtũ et ſu ppꝛiꝰmodꝰſignificãdi. Ita co⸗ titlei cat vᷣbũ paſſiuũ.⁊ ſimul ſũt.q; nõ ẽ pꝛi/ fpoꝛmiter filius ꝑ omia ẽ equalis pẽi.nec umngilic us actinn q́ᷓ; paſſiuũ.qꝛ actiuũ non pot vnꝰẽ maioꝛ altero.qꝛ ĩ pꝛe nõ ẽ niſi eſſe Gbüppeil eſſe ſine paſſiuo. nec pᷣus eſt actiuũ ⁊ po diuinũ ⁊ ppꝛi modꝰ. ⁊ i filio idẽ cẽ diui egspihzin ſtea paſſiuu. ſimul ſut. vl no ſunt. Ita nũ ꝛ⁊ ſu ppeimodus.ita idẽ eẽ ẽ ſub ettinte pa qͥᷣ ẽ tor actiu de nccitate pducit ſuu, duobo, cũ modis inequalibovtrobiq; i. Gedininotot filiũ.ita q ipoſſibileẽ deũ actiuũ eſſen eſſe vtrobiq;. ppꝛietas nõ eadẽ ſed coꝛre Gaonins. Vygucat ppꝛiũ paſſiuij.necẽ pꝛi pꝛ acti· ſpondẽs. ſic tãtũ eſt ĩ vno ſicut in alte⸗ foſummade OQuita. uus q; flli paſſiuꝰ. Itẽ ſicut verbũ acti ro. Et ſicut nos videm q; bi actiuuʒ Octang iuinle uũ ↄ municat ſuo paſſiuo vᷣbo dũ ipſu, inq;tũ actiuũ hʒ ſuũ ppꝛiũ caſũ.ſ.accu⸗/ Exẽpluũu ic Nclii ꝓducit qcqͥd habet.ſ.totũ ſuũ ſignifica ſatiuũ.et hoc eſt ſibi ꝓpꝛiũ inq;tuʒ acti/ de pꝛo/ tnücikſvoft tũ. et qcqd ſetenet ex pte rei ſignilicste. uũ.⁊ iõ nuqᷓ; ↄmunicat illũ accuſatiuũ pꝛis ⸗ g (acale et oĩa ſibi ↄmunicat.dempto ſuo mõ ꝓ ſuo vbo paſſiuo.⁊ ſilr ver bũ paſſiuũ in ſonaꝝ PHyrtonni pꝛio et ſua ꝓpꝛietate ꝑ qu eſt actiuũ.qi q;tũ paſſiuũ hʒ ſuũ ppꝛiũ caſũi.ſ.ablati Atzcnnuit un peiũ modũ nõ põt cõmunicare. et nũquẽ nõ actiuũ.ĩmo iſti caſus ſũt in/ un critton ideo ſilr verbũ paſſiuũ habet ſuũ ꝓpꝛiũ cõicabiles inter ipſa qꝛ ipſis ↄueniũt ſegtmtthn deo ſilr verbũ paſſiuũ habetſuũ ppꝛin icabiles inten ipſa.qꝛ ipſis ↄueniũt ꝑ higenuueet modũ etſuã ꝓpꝛietatẽ quã nõ hʒ verbũ ſuas diſtictas ꝓpꝛictates.⁊ tñ ſi verbuʒ uprſinii actiuũ.qꝛ actiuũ nõ ẽpaſſiuũ.necpaſſi actiuũ habeat aliquẽaliũj caſũ vltra pꝛo u damnon uũ ẽ actiuũ.ſed tñ oĩa alia ſunt eis umu pꝛiũ accuſatiuũ. vt vl genitiuũ vel dati/ a orncbbü nia dempt ppꝛijs modis.qͥ nõ pñt ſta nũ.vel aliũ accuſatiuũ vł ablatiuũ. qꝛ il N reſimłĩ codẽ. ⁊ ideo neceſſeẽ ꝙ ſint duo lũnõ hʒ tacq; actiuũ. nec rone ꝓpꝛij mo vba. nec pit eiſe vn verbũ etiñ babet di ſui.qrõeſui ſignificati : reiſignifiia ipd VvVvnnnü et idẽ ſigniſicatũ.et vnã et candẽ rẽ te. vt v̈bi gra. iſtud vᷣbuʒ accuſo pter pè crll ſignificatã. ⁊ nihilẽ ĩ actiuo qn etiã ſiti pꝛiũ accuſatiuũ hʒ genitiuuz. vt accuſo Rarute Serta. paſſiuo vᷣbo. ſed alio mõ. Et ſicut vbuʒ teſcelert et iſto vᷣbũ do hʒ datiuũ.vt do an actiuũ et paſſiuũ ſũt duo yᷣba diſticta p tibiffiliũ.⁊ doceo aliũ accuſatiuũ vt do iul A pter duas ꝓpꝛietates diſtinctaſ. quenõ ceo te grãmaticã. H ẽ ali accuſatinꝰ.⁊ B Lullen pñt eſſe ĩ yno ſimul.ita ſir ĩ inino eſſe. audio lectiõʒa mgro.ẽ ablatiuꝰ.iõ ſicut . Mecrnn pater qui eſt totus actiuus. cõmunicat hic vᷣbũ paſſiuũ hʒ eũdẽ caſũ.quẽ habʒ ſdugpin fuo filio paſſiuo dũ ipᷣm ꝓducit quicqd ſuũ vᷣbũ actiuũ vlira ꝓpꝛiũ accuſatiuũ. inteſd babet tota ſuã eſſentiã ⁊ totũ ſui eſſe. et ¶ hʒ ctiã vltra ſuũ ꝓpꝛiũ ablatiuũ.et totũ Wadk quicqd ſe tenet r dteſulcſer eẽ diuini. qͥcqͥd bʒ vᷣbũ actiuũvltra ꝓpꝛiũ accuſa (ſtdnad ⁊ oĩa cõmunicat.ſuo mõ ꝓpꝛio dempto tiuũ.hoc totũ cõicat ſuo vᷣbo paſſiuo. icſh ſolũ. ſua ꝓpꝛietate actiua.p quã eſt pa/ ſicpmo hʒ actiuũpoſtea paſſiuũ Ideo de Alndne ter ꝛ ſumme actiu. a poccõmunicare Se. accnſoꝛ a teſceleris. fili dar tibia a 4 Ation nõõ põt. Silr ſuus fui paſſiuus habet tre doccoꝛ a te graãmaticã lectio audita glis J mü ppꝛin ouͤn et ꝓpꝛietatẽ paſſiuam temg'o. logicalegit a mehẽrico. Et cã lgitop coꝛreſpondentẽ ꝓpꝛietati actiue patris. huvẽ. qꝛ habẽt idẽ ſignificatũ. candeʒ tuein quã ꝓpꝛietatẽ hꝛe nõ põt pater. Et iðõo r ſignificãt.⁊ illi caſus tenẽt ſe er pte ſi⸗ eneſ pꝛ nõ eſt filius. filius nõ ẽ p?. ⁊ tamen gnificati.⁊ nõ ex ꝑte modi ꝓpꝛij.iõ ſunt dun, eon . 4 „ »„ e 8 . . „ Z WR caſus ↄmunes. J taofoꝛmiter ĩ deitate. uũ etverbũ paſſiuũ nõ ſunt res intelligggz ⸗ n Pã inq;tũ pater ⁊ getiuꝰ.habet aliq̃ q ſi tes. ideo nõ pꝛoducũt amoꝛẽ interſe.ſ- dhaſin, bi ſoli ↄueniũt. vt eẽ pmuʒ pncipiũ. nõ tñ ſi verbũ actiuũ intelligeret ſuũ paſſi / WE de alio pncipio ĩ deitate:eſſea ſe.⁊ inna/ uũ verbũ.ipᷣm diligeret taq; ſuã imagi ,/· delunt ſcibilẽ. eſſe impꝛoductũ:et eſſe pmã pſo nẽ. ⁊verbũ paſſiuũ diligeret ſuũ actiuũ. fbüninee ; n ſilkr generare. Et q; iſta ↄueniũt ei xꝓ qæ ab ipſo habz oĩa. et ſic eet ibi ſilitudo ruo emki fnuũ moduũ ppꝛium inq;tũ p?. nõ cõicat tercie ꝑſone trinitate.iſſpũſſaneti.quia hoeciniim ea uo filio paſſiuo ꝓducto ab ipſo. Et actiuũ ⁊ paſſiuũ ſemꝑ ſunt ſimul. et inſi Cndi pl ian ſilr fili? inq; tuʒ fily et paſſiuꝰhʒ aliꝗ ã ſi mul ꝓducerẽt vnũ amore. Bziſflarge Dikiceſnie bi ſolioueniũt.vt eẽ ꝓpductũ ꝑ modũna poſſum cõpareverbũ imꝑſonale paſ fcidi n, ture ⁊ intellectꝰ.natũ eẽ.ſcdᷣaʒ ꝑſonã eẽ̃. ue vocis ipſi ſpũiſctõ.qꝛ vᷣbũ actiuũ et egnniszüine imaginẽ cẽ.vᷣbũ eẽ. Et qꝛ iſta ↄueniunt vᷣbũ paſſiuũ ꝓducũt ibᷣm impſonale. et Dienoe i. eiꝑ ſuũ ꝓpꝛiũ modũ.iõ ſolꝰhʒ. Sed tũ ab eis ꝓcedit ⁊ ſumit oĩa q̃ hʒ.⁊ ẽ tercu’n iſlodeuu qᷣcqͥd p? hʒ inq; tũ deus.et ex ꝑte ipſius vᷣbũ ꝓductũ ab eis. Uñ capit vocẽ paſ/ ne iletiſtd eelſſe eẽntie. ⁊ oẽs ppꝛietates qᷓ̃ ↄueniũt ſiuãa paſſiuo.⁊ ſignificatiõez actiuã ab Allppntii eſſe dinino totũ ↄmunicat ſuo filio. Et actiuo.⁊ hʒ ſuũ ꝓpꝛiũ modũ ⁊ ꝓetatt. aggeſaann qꝛ eternitas.om̃ipotẽtia.ſumma ſapiẽ/ ⁊ nõ eſt actiuũ neq; paſſiuũ. Uñ diſtin olertl . tia.ſumma bonitas veritas.voluntas guit᷑ ab actiuo ⁊ paſſiuo:qꝛ ſignificat 4 Fbüccti la. vita. ⁊ multa alia.ſe tenẽt ex ꝑte eẽ ⁊ eẽn / getermiate ſine certa pfona? nuero in Nädd N di tie. ↄueniũt pĩi in;tũ deẽ ideo oĩa cõ habet idẽ ſignificatũ.⁊ rẽ eandẽ ſigniſi ünzn 1 mũtcat ſuo filio. ſunt cõmunia⁊ ꝓpꝛia cat quã ſir ignificat actiuũ baſini Cin liauninli Hona (Pꝛeterea ſicut verbũ paſſiuũ qcquid idem ſignificat᷑ dũ dicit lego lectionej). hinaſinſin ü 2r u.2te hʒ ſi/ et lectio legit᷑ ac legit᷑ imꝑſonaliter ſum/ büpmlinüin i pʒ.hʒ vt datũ ⁊ receptũ.⁊ totuʒ tñ hʒ ſi et lectio legit᷑ac legit᷑ imꝑpſonaliter in glnt ut actiuũ. ita fili qcqͥd bʒ. bʒ vt datũ ⁊ ptũ.ſed tamẽ nõ eodẽ modo.et ſicẽ ideʒ lsſt Decia receptũ: ? totũ tñ bʒ qðᷣ pꝛ. Et ſicutſi ꝰ ſignificatuʒ et tres modi:et ideo furtii⸗ isolcnäüh bu actiuũ eẽt ab eterno. ncce eẽt etiãẽ ver verbaiſtinca. NStiſrtn buz paſſiuũ eẽ ab ſtand Ita aꝛ Pater Zenerali enle rie⸗ MU— RrãsãsH agab eterno.hncce ẽ filiũ ab eterno eẽ.Eti/· .(Titulus.. öaiinn Gn ecehae noh, niſi vnũ verbuʒ Ecolligentes ergo in generali. — paſſiuũ. necpõt hẽe aliud.⁊ illud ei ſui omnia q; maniteſtata ? reuelata Nthei e⸗ ficit. Ita pꝛz nõ habet niſi vnicũ filiuzs. it nobis ꝑ ſcalã quattuoꝛ gqra wͤreli rneec põt aliũ hꝛẽe.qꝛ üle ſufficit ei.¶Ecce duũ nature poſſumꝰ videre qliter p cõ/ nnſn igit qualiter ẽ magna ſilitudo int patrẽ? paratõem hois qͥ eſt i qrto gradu ad ali nni 1 filiu ab vna pte.⁊ verbũ actiuũ ⁊ paſ as res inferioꝛes tres.⁊ ipſoꝛũ ad inui/ Sri tung uaſe ſiuũ ab altera pꝑte ita ꝙ multũ relucʒ no cæ&. et hoc ſᷣm ↄuenientiã generale aſcen Pꝛimo.,. ſiuũ ab altera ꝑte ita ꝙ lucz 4 2 . Kee„ homni i beies myſteriũ diuinaꝝ ꝑſonaꝝ ĩ iſta ↄpa dimꝰad cognitiõem vndnatureſupᷣme ll nn n⸗ tione.qꝛ vtrobiq; eſt vnũ ⁊ idẽ cõmune. ⁊ infinite.q̃ eſt ſup holem. v alis ſit zaannn ualennen 7 due ppꝛietates. vt in vho actiuo ⁊ paſ ta ſit.⁊ inuenimꝰ ĩ illa natura = drun ir . ſiuo idẽ ſignificatũ ⁊ duo modi.nã ide,ʒ viuere.ſentiret ĩtelli ere aliud ; ĩ aa „D kaſicit⸗ ſignificatũ ĩtelligo dũ dico.amo? amoꝛ nature. Et ibi fecim aliã ſcalaʒ.ab ipſo Ne nn ſe duobo modis.ſilr in patre ⁊ filio eſt ee ĩcipiẽdo.⁊ ꝓcedẽdo ad alios Sche abllilidlt caqdẽ eſſentia que eſt ↄmunis.⁊ duo mo uenimꝰ i illaſumma natura ẽde Ule⸗, ungnüͤ Duod diſen due ꝓpꝛietates.Et ſicut in verbo idẽeſt eẽ qðᷣ viuere.qdð lentire. qo nen Scdo/⅛ ofbonlin⸗ duode gctiuox paſſiuo eſt com patio intelleetu gere. Rurſum inuenimꝰillud eẽ ſpet⸗ 1 0. 1 ſi ma alis. Ita eſt in patrex filio.qꝛ pater ĩte cctũ.nõ acceptũ.ſed eternũ.⁊ ab illo eẽ fihniiͤ ligẽdo ꝓduxit filiũ. ſicut vᷣbũ actiuuʒ ꝑ eterno ⁊ ab illa natura ẽꝓductuũ tatel tcilie vᷣtutẽ intellectus ꝓduxit verbũ paſſiuũ mũdi⁊ tota ſcala nature. ⁊ hoc deni 1/ . nebenn il dDdDdeee neceſſitate.Et ſichabemus exemplũ lo ⁊ de nono. Itẽꝑ iſtã vaucrione mun Tercio ionien, Trede/ Valde ↄueniẽs et ſamiliare ad duas di/ qdide nihilo pᷣinuentã. aſcẽdim ad vna nmi ielhe ede/ ninas ꝑſonas. Sed quia verbu; acti aliã ꝓductionẽ nobiliſſimã et eternam⸗ NGN et ülã ↄcluſimꝰ eſſe. qd eſſe eſt de ipſo eẽ diuino.p quaʒ inuenimꝰ ĩ natura diuĩa duas ꝑſonas eternas.⁊ deũ de deo eẽ ꝓ Quarto quctũ.⁊ qͥ ꝑ modum nature. Rurſus xꝓ iſtã pductõem quã inuenimꝰin natura diuia reꝑimꝰetia ibidẽ cẽ neceſſario ali/ am ꝓductõem de eſſe diuino.q̃ eſt ꝑ mo dũ volũtatis et libertatis.ꝑ quã ꝓduci/ turtercia ꝑſona ĩ eſſe diuino. Et ſicĩ ge/ nerali ꝑ ſcalã nature iuenimꝰ quattuoꝛ. ſcʒ eſſe diuinũ.et tres pductões ipſiꝰ eẽ diuini.ſ.ipſius dei.⁊ tria ꝓducta a deo. Pꝛima pꝛoductio inuẽta eſt in pjductio ne mũdi et de nihilo extra ſe. Et ſecũda ꝓductio eſt dei de deo intra ſe. ⁊ ab eter/ no ꝑ moduʒ nature.Tercia eſt ꝓductio dei de natura diuina ꝑ modũ volũtatꝭ. Et iſte due ſunt eterne.et ſine pncipio.⁊ ſine fine.nũq; ceſſates.Tria &̊ ſunt pꝛo/ ducta.ſ.mũdus.filius ⁊ ſpũſſanctus.⁊. vnũ impꝛoductũ.ſ.pater. Filiꝰg ẽa pꝛe ſpũſſanctus a patreet filio.et a pꝛe⁊ a fi lieo et a ſpũſancto tãq; ab vuo mũdus ẽ ꝓductus. Exiſtis om̃ibo poſſumꝰↄclu dere talẽ diuiſione ĩ qua claudũt᷑ omia. O me qð eſt vcl ẽ ab eterno et a ſeipo. vł nõ eſt ab eterno nec a ſeipſo. vel ẽ ab eter no etnõ a ſcipſo ſed ab alio. In pmap/ te diuiſionis ẽ pater.i alia ꝑte mũdꝰ.in tercia filius et ſpũſſanctus.Et ſic ꝑ iſtũ ꝓceſſũ inuenim deũ trinũ ⁊ vnũ.Unũ ĩ eſſentia.et trinũ ĩ ꝑſonis.a quo om̃ia.ĩ quo omia.etꝑ quẽ oĩa.qͥ viuit bndictꝰĩ ſecula. Sequit᷑ comꝑatio homis 95 q eſti quarto gradu ad alias res inferi * ores mü graduũ ém ouenietiã ſpale. ct denuctuq ind colligitł. ¶Tuul. lvi. Onſiderata ↄpatiõe hoĩs ad alias res inferioꝛes triũ graduũ ̃ᷣm ↄueniẽtiã generalẽ.ex q̃ collectꝰ ẽ fructꝰ ineſtimabil. Et qreadhur alia ↄueniẽè/ is.ideo nũcoſideran/ tia et ſiłitudo ſpãlis.ideo nũcↄſidera dũ ẽ vñ hõ habet ↄuenientiã et ſimilitu De foꝛ/ dinẽ ſpecialẽ vltra generalẽ. Pꝛimo cuʒ matõne reho qᷓ ſunt ĩ pmo gradu q̃ tm̃ habẽt eſſe hoĩs ſᷣʒ ſcʒ cũ elemẽtis et cũ coꝛꝑib celeſtibus. itulus. lvi. . Hii. habẽt tm̃ eſſe. nobilioꝛa ⁊ dignioꝛa ſunt ſuꝑius et altius.et minꝰnobilia et minꝰ digna ſunt inferi?⁊ infima vt celũ ſurſũ ct terra deoꝛſum.Et inter elementa ſiłr. ꝛ terra minꝰ digna.iõ infima.et aq̃ que e dignioꝛ.ideo ſuꝑioꝛ ẽ qᷓ; terra. et aer qᷓ aqua.et ignis qᷓ; aer. Ita ſiłrĩ coꝛpe ho mis. caput eſt ſupꝛemũ ĩ altiſſimo loco poſitũ.nobiliſſimũ ⁊ digniſſimuʒ inter mẽbꝛa exterioꝛa.⁊ alia membꝛa minꝰ di gna ſunt ifima.vt pedes.⁊ ſicut terra qꝛ infima poꝛtãs oĩa elementa. Ita pedes ſunt ifimi poꝛtãtes alia mẽbꝛa. Sicut ergo inter elemẽta ſunt ſupius et inferiꝰ ita in homie. Itẽ ſicut ſupioꝛa coꝛpa re gũt inferioꝛa coꝛꝑa. ita caput et mẽbꝛa ſuꝑioꝛa ⁊ manꝰregunt inferioꝛa mẽbꝛa. Et ſicut coꝛpa celeſtia. vt ſolqͥ influitvi tã omiba alijs coꝛꝑibi.⁊ dat eis lumẽ.⁊ influit vitã om̃ibo coꝛꝑpib viuẽtibo.col/ locat᷑i medio ſeptẽ planetaxꝝ.⁊ influit ſu periꝰ⁊ inferiꝰſedẽs ĩ medio Ita in hoĩe coꝛ qð influit vit ⁊ caloꝛẽ omibo mem⸗ bꝛis collocat᷑ in medio. et ibi ſedet influ uenientiã et ſimilitudine. Deconuenietia ſpecialiter hominie ad res ſecundi gradus que habentviue rez eſſeeem. —((Litulus. Ivij. Dhuc autẽ mi homo habes ma gnã ↄuenientiã cũ rebus ſecun 1. digradꝰ.ſ.cũ arboꝛiby ⁊ plãtis acherbis. Quia ſicut ſemẽ ⁊ granũ de qᷓ O, hõt ens ſuꝑius ⁊ inferius. Ecce magnã cõ pullulãs arboꝛ pꝰ certũ tpᷣs apparet. ſic̃ ſilis ar/ natura illiꝰſemĩs⁊ illius grani exigit.ſic boꝛibi płãta ſerit᷑ ⁊ plãtat᷑ ĩ terra ⁊ claudit᷑ ꝑ cer tũ tempus tãq; in ventre. Ita granũ et ſemẽ de quo tu homo pullulas ponit᷑it ſeminat᷑ĩ terra ſicut ĩ agro.⁊ ĩ veétrema⸗ tris tue et ibi claudit᷑ Et ſicut illud gra Scðᷣo. nũ ſeu ſemẽ de quo naſcit᷑ arboꝛ ſeu pläã⸗ ta recipit materiã ⁊ augmẽtũ deterra.ſ. vt exinde fiãt radices.trũcꝰ ⁊ ſilia. Jta illud granũ deq̃ u pullulas recipit ma teriã et augmentũ de terra.ſ.de ſanguie menſtruo mulieꝝ in vẽtre matr.vnm me c eleſtibus. bꝛa fiũt ⁊ creſcunt. Et ſicut de vno gra/ Tercio coꝛpus Quia ſicut illa oꝛdinata ſunt inter ſe. ſic hõ ẽ oꝛdinatus ĩ ſeipſo. Nã in illis que no modico ⁊ paruo arboꝛũ iĩ quo nuila eapparet diuerſitas.ſʒ ma ſilłitudo. = — S = – cgttr ſolin fore ſormiterd ianonule 1a9 creit 1. ilutinnt bes Crleſte toollin digttiman erioꝛaytce ſetinag ren eonnnin voſeminet cuere gniditam fablia me grboꝛibus tes mirabi (cs. Ien (ogronop⸗ bunt diuc cnt Ouis öplures, Uo mocic⸗ bꝛrgnoy 1h alo⸗ portione rotcene Vtduem öplore ſedeoſi llt ſobei locnultte ͤneile Clrinbon lermafen lpſione⸗ foꝛmant. lehtibyer Cctiä ipſis leh che ncpis bls bon Ulcentor magna bantuico⸗ Cinnirdr uſihoie löin igiectn cprani nininmnin nhimn dareigluni hrinithat rmnthhiniſ io Junboi Koniynen, Soenugnic ialuchonne ren 11 irhns inn dorit gits 9 ooret. ſie M enhn eſe e 1cnaitece Jugen linlnopont alvinen olve ℳ tſcnrilug lemnſ ntiunn iot n Vobbeen. — Ti. Hiii.⁊. lix. erxeũt ⁊ pullulãt tot diuerſa.ſicut ſũt ra/ dices.trũcus.coꝛtex medulla.frondes. folia.floꝛes ⁊ fructus. ⁊ ſemina.JIta cõ/ foꝛ miter de illo modico ſemine pꝛis tui i quo nulla eſt diſſimilitudo nec diuerſi tas exeũt ⁊ pullulãi tot diuerſa.ac mira bilia ⁊ innu merabilia mẽbꝛa quottu ha bes. exterioꝛa et interioꝛa. ſicut ſunt ca/ put. oculi.nares. aures.dentes.lingua. digiti. manus.pedes ⁊c. habes etii in/ terioꝛavt coꝛ.pulmonẽ.ſtomachũ.epar iteſtina.renes.oſſa.neruos et venas ⁊c. que omnia exeunt⁊ pullulãt de ilo par no ſemine patris tui.Ex q̃ tu potes cõ/ qui ðᷣ ita modico grano tot diuerſa ⁊ mi rabilia mẽbꝛa extraxit. et ille idem qᷣ ĩ arboꝛibus oꝛdinauit fieri tot diuerſita tes mirabiles.ſicut radices.truncũ. frõ des. Ille met oꝛdinauit ꝙ de ita modi-/ co grano patris tui tot mirabilia mem/ bꝛa ⁊ diuerſa ſicut ſunt in coꝛꝑetuo exi/ rent.Quis em̃ oꝛdinaui ꝙ tot partes? nõ plures.⁊ tales pullularẽt de illo par/ uo modico grano arboꝛis ?et ꝙ tot mẽè/ b⸗ꝛa ⁊ nõ plura ⁊ talig et taliter diſpoſita ⁊ nõ alio mõ ſic menſurata inter ſe ſic p poꝛtionata ĩ certa mẽſura ⁊ certo nume ro ⁊ certo mõ.exirẽt de illo paruo grano vtdue man?⁊ qnq; digiti ⁊ duo oculi ? nõ plures neq; paucioꝛes.caput altũ.et ſic de ↄſimiliby alijs. Quis iſta oꝛdina/ uit. fabꝛ icauit.diſpoſuit.mẽſuranuit. col locauit.⁊ cuilibet officiũ ꝓpꝛiũ tribuit? Nõne ille idẽ qͥ ĩ qꝗ boꝛibꝰ oꝛdinauit:ita ſiłr in homib? Nũquid pater tuꝰ ⁊ ma ter tua foꝛmauerũt iſta membꝛa: Nõne ipſis neſcientibo et doꝛmientibo mẽbꝛa foꝛmant᷑ occulte etiã młtotiẽs ipſis no cludere.ꝙ tu homo es opus magni dei viuat. — Becreatõe hois ne ĩpetu facit illud qð intẽdit donec ad finẽ ⁊ ſuũ intetũ pueniat. Ita ſilr arbo/ res ⁊ plãte oꝑant᷑ ad modũ oꝑatõis ar/ tificis.qͥ ronabiliter oꝑat᷑ vnũ poſt ali- ud ꝓducẽdo oꝛdiate ac ſi cognoſcerẽt fi nẽe ppt᷑ quẽ oꝑant᷑.⁊ ſic ꝓducũteoꝝ fru-/ ct?⁊ ſemia.floꝛes⁊ folia ꝓpt᷑ fructꝰ.⁊ qn fruct?ſũt maturi.tũc ceſſantoꝑari exte. ri.⁊ ſic arboꝛes plãtãt᷑.ſeminãt᷑.creſcũt nutriunt᷑.angmẽtant᷑ ipſis neſciẽtibus Ita hõ fuit plãtatꝰ.nutrit generatus ipo ignoꝛãte. Ergo bñ ſilis ẽ hõ arboꝛi bus. Et ſiẽ nutrimẽetuʒ qð hũt arboꝛes capiũt a terra mixta cuʒ aq. ita tota ma/ gnitudo tui coꝛpis venit de terra mixra cũ aqᷓ Ita vt ex nutrimẽto qð vẽit ex ele at. ¶ De ↄuenietia hois ſpali ſili tudie ad res tercij grad“ Titul;.vii Ed adhuc ho magis ẽ ſilis ala mẽt vt tra.hõ creſcat.augmẽte᷑⁊ femellã ĩ vtero · ⁊ ibidẽ mẽbꝛa aĩaliũ foꝛ mant᷑. Ita tu hõ generaris ꝑ coitũ.et ꝑ maſculũ ⁊ femellã ĩ vt᷑o mr̃is tue.Etſiẽ anialia hũt caput.oculos.aures.nares os liguã.dẽtes.coꝛ.epar.ſtomachuʒ et glia mẽbꝛa. Ita tu hõ hẽs oĩa iſta. Et ſi cut iſta ãbulãt ꝑ ſe ð loco ad locũ.vidẽt audiũt.bibũt ⁊ comedũt.nutriũt᷑.dige/ rũt.egerũt.⁊ ſic de alijs. Ita tu hõ hẽs oiĩa iſta. Ite alia magna ↄueniẽtia ſic ar boꝛes.plãte.⁊ aĩalia oĩa ĩ terrã reuertũt᷑ ita coꝛpꝰhoĩs reuertit᷑ terrã. deterra ſumptũ eſt. Eadẽ g̊ materia tui coꝛꝑis. arboꝝ.plãtaꝝ. aialiũ.poſtq; reuertũtur totũ ad vnã eteandẽ materii. Qualis vtilitas colligit᷑ ex iſta cõpa itulus.lix. lentibo. et nõ cupiẽtib foꝛmant᷑. Qñqʒ tione ſpeciali. ¶ cetiã ipſis volẽtibo nõ pñt generare.Nõ A& lid auũt colliger debem ex iſta netuc clariſſime manifeſtat᷑ ĩ foꝛmatioõe tui coꝛpis potẽtia ĩmẽſa.ſapia ineſtima bilis. bonitas ⁊ benignitas innũerabil tui creatorꝭ.Qui ſic potẽter rõnabilit cũ magna ſapia ⁊ benignitateomia mẽ bꝛa tui coꝛꝑis oꝛganiʒauit.diſtinxit⁊ oꝛ dinauit dulcit᷑ ⁊ inſenſibilit᷑ mre neſciẽ/ te ſupᷣ oĩa coꝛpa mði ita pulcre. Sicut em̃ hõ qͥ pꝛudẽter agit illeoꝛdinate ⁊ ſi/ patõe ⁊ ↄuenientia ſpali hoĩs ad q̃ttuoꝛ gradꝰ.q̃ ſignãt om̃ia iſta. Et mis.aniĩaliũ ac aliaꝝ reꝝ et graquũ alio rũ.vnũ cõſiliũ.vna ꝓuidentia. Secun do arguũt ſummã potẽtiã.ſummã pꝛu denti ſummã bonitatẽ eiuſdẽ. Arguit Qlibo bꝛutis q; arboꝛibo plãtis. ſimilis 2 maioꝛẽ ↄuenietiã hẽs cuʒ eis. aĩaliby. ¶QNã ſiẽ illa generat᷑ ꝑ coitũ.⁊ maſculũ ⁊ hec ſpalis ↄuenientia et ſimilitudo.ar/⸗ Unꝰdo guũt et dicũt bmo.qꝙ vnus ⁊ idem arti miꝰ⁊ ar fex.vnꝰet idẽ dñs.vnꝰoꝛdinatoꝛ eſt ho tifex oĩʒ Smo vnitas artificis ſũme potẽtis ſum me pꝛudęẽtis ⁊ optimi. Nõ em̃ eẽt tanta ↄueniẽtia⁊ ſi itudo homĩs cũ arboꝛib prlatis et aĩalibo. ſi cent dno ↄſiliatoꝛes ĩ reb. duo rectoꝛes.duo artificeſ.nec ope ra plantaꝝ et arboꝝ ſicoꝛdinate ꝓcede/ rẽt ⁊ agerent᷑ ad modũ opeꝝ humanoꝝ Heq; oẽs aſſimilarent᷑niſi ille idẽ rege/ ret ⁊ dirigeret opa ipſaꝝ arboꝝ ⁊ plãta/ rũ qͥ dedit hoĩ rõem.vnꝰ ẽ qͥ dedit hoĩ tis nõ ſit rõvel intellectus. Sed multo foꝛtiꝰ vnitas materie.et idẽtitas viuẽdi tã hoĩm q́; animaliũ.arboꝝ⁊ plãtaꝝ ar guit vnitatẽ artifid. Cũ em̃ ſit eadẽ ma teria tã hoĩm qᷓ; aialiũ.arboꝝ ⁊ planta/ rũ.qꝛ oĩa reuertunt᷑ in terrã.⁊ ꝑ ↄſequẽs ð terra facta ſunt a pncipio.ſicut nix ſũ/ pta de aqua q̃ reuertit᷑ in aquã in gelu ⁊ ſal ſitr. Sed tamẽ nec homo ſeu coꝛpꝰ p ſeipᷣm factũ eſt de terra.nec tot ſpecies animaliũ facte ſunt ꝑ ſe deterra.nec tot ſpẽs arboꝝ ⁊ plantaꝝ fecerũt ſcipſas de terra.qꝛ hoc opꝰeſt opꝰartificis haben tis ſapiam ⁊ intellectũ. Scequit᷑ ergo q; eſt artifexvnus.quide eadẽ materia oĩa iſta fabꝛicauit.qꝛ ſi eſſent duoↄtrarij nõ ↄuenirẽt in eodẽ mõ fabꝛicãdi neq; foꝛ mãdi.neq; eſſet tãta ſimilitudo.neqʒ eſ- ſet eadem materia.qꝛ vnus alteri nõ cõ/ Sũma municaret materis. Itẽ oſtendit ⁊ pꝛo/ ſapia i bat᷑ ſumma potẽtia.ſumma ſapiẽtia.ſũ/ liꝰ artifi ma bonitas ſummi artificis.qͥ de vna ⁊ cis. cadẽ materia tot ĩnumerabiles et mira/ biles. ac diuerſas res et ſpẽs pꝛoducere potuit.voluit.ſciuit ⁊ fecit. Uide quot ſpẽs arboꝝ.herbaꝝ.plãtaꝝ.ac aĩaliũ.et iñ oẽs de eadẽ materia. Sed multo mi rabilius eſt de materia vili ac infima et groſſiſſima poſſe et ſcire foꝛmare tã no/ bile coꝛpus ſicutẽ coꝛpꝰ humanũ.qð ẽ capax aĩe rõnalis et intellectualis. q̃ eſt imago ſummi artificis. Uide quãta eſt diſtatia inter coꝛpꝰ humanũ et terraʒ in nobilitate. Maioꝛ em̃ ẽ potẽtia ⁊ ſapĩa poſſe de materia vili et groſſa facere no/ bile coꝛpꝰq; de materia nobili facere no bile opus.ſicut etiã maioꝛ ſubtilitas eſt ſcire facerede luto vaſa aurea et pulcra ⁊ 4 CLCitulus. lix. ¶ Sequit᷑ ſcdᷣa ꝑs pncipalis lttope⸗ elt — p̃cioſa.q;ᷓ facere de auro et lapidibo p̃cio ſis vaſa pᷣcioſa.Ex hoc & põt hõ certim dinaliter arguere ſummã potẽtiã.ſũmã potẽtia ſapiam ſui factoꝛis.et cõſiderare ꝙ qui illiꝰarti⸗ te potuit et ſciuit et voluit tã nobilem et ficis. excellentẽ ſuꝑ oẽs alias res facere de ter ra infima.⁊ ita te exaltare.quãta tibipo terit facere.et quõ poterit te exaltare ma gis ſi voluerit.et ad ſtatũ altioꝛẽ⁊ nobi⸗/ I em. vn⸗ lioꝛẽ eleuare. Ecce quot fruct. q̃t vti/ intellectũ.et qͥ dirigit oꝑa arboꝝ qͥ ſunt ad modũ intellectꝰ.cũ i arboꝛibo ⁊ plan litates.quot vtiles cognitiones poterit hõ colligere ex iſta comꝑatiõe ſuipſius ad creaturas inferioꝛes. Non &̊ ſpernat eas.Illas em dʒ amarc.⁊ cogitare ſini litudinẽ quã habet cũ eis et fraternitate et humiliare ſe ꝑ eas.et fricare aiam ſuã cũ eis. Ipſe em cognoſcũt eũ mirabiles et excellentioꝛẽ eis ĩ multo.qꝛ eſt ĩ nobi/ litate excellẽtiſſima et dignitate ↄſtitutꝰ ſuꝑ eas. Sed tamẽcogita qꝛ tu es crea/ tura. Nõ cm̃ ꝓpter tuã excelletiã deſine/ re potes qn ſis creatura. Noli ergo obli uiſci qͥa es de numero creaturaꝝ. nec ſe/ Pari potes a cõſoꝛtio eaꝝ.qꝛ magnã ha bes cum eis ↄuenientiã.ſ.eandẽ materi am et eũdẽ artificẽ.Exercita teĩ cogni tiõe eaꝝ.qꝛ quãto magis cognoſcis ip/ ſas.tãto magis cognoccis tuã dignita tẽ. et acqͥres maioꝛẽ cognitiõeʒ et certio rẽ de tuo ↄditoꝛe.Si gᷣvis q ĩ tefiat co gnitio tuijpſ⁊ tui ↄditoꝛis.fiat pmoĩ te cognitio creaturaꝝ. qꝛ q;to mag ap/ pꝛopinqᷓs te ad creaturas eas cogſcẽdo tãto magappꝛopinqᷓbis ad te ipᷣm⁊ ad tuũ ↄditoꝛẽ.Etqᷓ;to magis elõgas tea creaturꝭ.tãto magꝭ elõgas te a teipᷣo eta tuo ↄditoꝛe. Si creſcat in te cognitio creaturaꝝ.creſcet ĩ teetiã cognitõ tuijpᷣi us ⁊ tui ↄditorꝭi teipᷣo.⁊ ſi illa diminuit᷑ diminuit᷑ etiã illa.⁊ ſi illa annihilat᷑.etiã illa ãnihilat᷑.Et ſi illa mãet etiã iſta ma net.qꝛ ex illa naſcit᷑ illa.q¶ Et ſic ẽ finis q̃ ẽ deↄpꝑatõe hoĩs ad tres gradꝰ.ſᷣm cõ/ nenientiã generalẽ et ſpecialẽ. nis.ſcʒ de comꝑatione hominis quee in quarto gradu ad alias res inferioꝛes tri graduũ penes deñtiã. et h duobus modis.ſ.generaliteret ſpecialiter. 7 — Sũma indewan Rriigie⸗ i Derbi ſun kenet habeuno⸗ tidedeogh ggalias res co ctquo naanaͤtaſi minepone feſtabuntn goteb h coghon Gocen e ſainoban (is nodis nacogmud Crden — ſpäliift diſinach⸗ emmn Dbltnen K ücin dfapno⸗ nictnni mrqnib ndeſtres Gotemit Cemulte Mapatura Winterſe Manoch enpd tiähz rhöc I gtii ſien⸗ abn üänobinne ⸗ potiiſi egfuegreden e gnitgtbinn tlectälenen Ualtiorerneb fucd irn⸗ mnoncgport Nanöeſorpſus Ponghen 1cogtarſni Safenmnine ftenraimii Utcäminbis geeſtinobi⸗ Vitgtenſind ngem, Ccllinideſne⸗ Holiarocbli nmrar. necſe⸗ Gmacnäha (ondiman uagteicogi 8Cogolcei o i digin nnöga cand ggitefute⸗ geis iönoi wmng ttihn Arintal cögtse atcihots nntecogiit gniti wuiſt idinin mmmibiutc a aülknm Eticifno⸗ G nc al,. ⸗ r alias res ĩferioꝛes penes cõ/ nenietiã. Nũc aũt debemus ipᷣm ↄpare penes dꝛam ad alias res inferioꝛesdũ em̃ ↄpamꝰ vnã rem ad aliã.duo manitfe ſtant᷑ nobis.ſ.cõueniẽtia ⁊ dꝛña vn ad alteꝝ. ⁊ ꝑ iſtã duplicẽ ↄꝑatiõeʒ manite/ ſtat᷑ nobis natura cuiuſlibet rei natura-/ liter.qꝛ ipſa ẽ via nature. Iſta ẽ etiaʒz via intrãdi ĩ noticiã cuiuſlibetrei.Et iõ ad habẽdũ noticiã verã de hoiĩe.⁊ ex ↄſean ti de deo ꝑ hoĩem.opoꝛtet hoĩem ↄpare ad alias res.et videamꝰquõ ↄuenit cuʒ eis et quõ differt.Et qꝛ iã vidim dei g/ tia quãta ſũt nob reuelata.ↄꝑando ho/ minẽ ꝑ ↄueniẽtiã. Nũcvideamꝰq̃ mani feſtabunt᷑ nobis.ↄpando hoiem ad ali gas res.cũ qͥbo ↄuenit ꝑ dꝛñaʒ.Et ſi ma/ gna cognouim ꝑ ↄueniẽtiã.magna co gnoſcemꝰpꝑ dꝛñam.⁊ magis nobis vti/ lia.ĩmo h̊ erit ↄplemẽtũ totiꝰ nr̃e cogni/ toõis.nobis neceſſarie ad ſalutẽ. Nec pꝛi ma cognitio pꝓdeſt nob ſine ſcõᷣa qͥ cq;. bmo faciẽda ẽ duplex comꝑatio .·ʒSEm dꝛnam oim qttuoꝛ graduũ. Pꝛimo eneral vni grad? ad aliuʒ. Alia ſcða ſpalis ifra quẽlibet gradua (¶ Tilxi. MAteq́; aut ad p̃ᷣdictã ↄpationẽ accedamus.pᷣmo volumꝰↄſide are oeẽs tres qdꝰrerũ generales iſtinctòs.⁊ GB penes dꝛñam int ſe.vt.ſ. videamꝰ pceſſuʒ ĩ excellẽtia.nobilitate ⁊ Dignitate.ac ſuꝑioꝛitatevni gradus ad aliũ.ac q̃rti gradꝰſuꝑ om̃s tres. Et iſta dꝛña pmo aſiderata cẽ.⁊ iã ex pᷣdictꝭ ma nikeſtata ẽ. Scðdo optet ↄſiderare ſpãlẽ. infra quẽelibet gradũ generalẽ. Oultuʒ em̃ dꝛñt res vniꝰ gradꝰ.qͥa ĩ vno gradu licz ↄueniãt generalit᷑.ſũt tũ ſpẽs diſtin cte multe.Et ideo oꝑtet videre qualiter Vy80]nrnng natura differat ab altera.⁊ qlitvna Dia rey eſt ſupioꝛ.dignioꝛ ⁊ nobilioꝛ qᷓ;ᷓ ſit alte/ ipꝛimo ra. Uerbi gr̃a. In pꝛimo gradu q̃ttnoꝛ gradu elemẽta pꝑ eſſe tm̃ ↄueniunt.ſed tñ diffe/ . rũt inter ſe.qꝛ vnũ ẽ nobiliꝰ altero.⁊ eti/ am quodlibet habet ſuã ſingularẽ natu rã.vt terra.aqua ⁊c̃.Terra em̃ infima ẽ ⁊ minꝰ digna.minns nobilis.et minus adiutoꝛio ↄpauimꝰhoĩeʒ ad aũt qrti grad'iĩ qbo ẽ libeꝝ arbitrium. vt hoĩes ſt᷑ iſtũ quartũ gradũ ſũt ĩdiuidua diueſa NHã i alijs tribo gradib ſunt multe ſpẽs ⁊multũ diuerſe.qꝛ q̃libet hʒ ſuã naturã. ſed in quarto gradu ẽ tm̃ vna natura. et oẽs res iſt gradus ſũt vniꝰ nature.nec vnꝰhomo ẽ nobilioꝛ ⁊ dignioꝛ altero ſᷣʒ naturã.nã oẽs habẽt eq̃liter libeꝝ arbi/ triuʒ.pꝑ qðᷣ qrtꝰgradꝰↄſtituit᷑.⁊ ab alijs diſtinguit᷑. ¶ Licet autẽ oẽs hoĩes ſunt Int᷑ ho eiuſdẽ nature.tñ intra iſtum gradũ.⁊ in miĩes ſt tra iſtã naturã humanã fiũt multi gra/ młtedẽe dus ⁊ diuerſitates accidẽtales.⁊ multe acciden dẽe ⁊ nobilitates.dignitates.ſuꝑioꝛita tales tes ⁊ iferioꝛitates. Uñ illa fiũt ꝑ accidẽ tia. pꝑ illa q̃ͥ adueniunt pꝰnaturã.⁊ B ꝑ acqͥ ſitionẽ vel donatõem.Et ideo ſicut in reb, ſecũdi et tercij gradint quelibet pulcra. Aqua hʒ naturã ſupioꝛẽ. digni / oꝛẽ.pu lcrioꝛẽ q; terra.⁊ aer qᷓ; aqua.⁊ ig nis q; aer. Et ſilr inter metalla.qꝛ nobi lius eſt auꝝ ; argentü. et argentu q; ſtẽ et nũ.⁊ ſtannũ q; plumbũ. Inter lapides etiã.quia vnus pᷣcioſus lapis nobilioꝛ eſt altero. Et coꝛꝑa celeſtia.vt ſol.luna. ſtelle. et alia ſunt nobilioꝛa q; om̃ia iſta pᷣdicta.⁊ tamẽ omia iſta ↄueniũt ĩ vno gradu generali.⁊ ſolũ habẽt eſſe ⁊ nõ vi „ „ — uere. SDimilit ẽ in reba qᷓ ſunt in ſecũdo Dꝛa reꝝ gradu generali.qꝛ om̃ia cõueniũt gene/ ĩ ſccũdo raliter. ⁊ habẽt eſſe.viuere.⁊ nõ ſentire.et gradu tñ differũt in ſe.qꝛ arboꝛ ↄtinet ⁊ habet infinitas ſpẽs ⁊ naturas. ⁊ ſiłr planta ⁊ herba ↄtinẽt in ſe innumerabiles ⁊ infi nitas ſpẽs.quarũ quelibet hʒ ſuã ſingu larẽ naturã diſtictã a natura alteriꝰ. Et ſic ẽ ibi magna dꝛa. Cõfoꝛmit res q̃ ſũt Dꝛa reꝝ ĩtercio gdu ↄueniũt: generali.ſ.ĩ eẽ.vi/ in tercio uere⁊ ſentire.ſʒ dꝛñt multũ.qꝛ int᷑ eas ſt gradu ĩifinite ⁊ ĩnũerabiles ſpẽs aĩaliũ.vt ẽ de/ claratũ añ. Nã q̃dã ſunt q̃ ambulãt ſu/ per terrã.alia habitãtifra terrã.alia ſupᷣ aqs.alia ĩ aqs.alia ĩ aere.Etiã ↄſidera⁊ vide q̃t ſint ſpẽs differentes multũ. q̊t dignitates.q̃t nobilitates.q̃t ſuꝑioꝛita/ tes.q̃t differẽtie ſuꝑ naturã.ij In rebus Oſfes ſunt homĩes.nõ eſt dꝛñtia ſicut in aljs eiuſdem gradibo.qm̃ in tribo gradibo pᷣdictis.⁊ ĩ nature quolibet.ſũt ſpẽs multũ diuerſe.⁊ intra — — — * * 2 mlta.⁊ nõ ſunt niſi vna ſpẽs ⁊ natura nõ ſunt naturalia homi.licʒ autẽ ſintac/ diſcernit oĩa.⁊ hʒ volũtatẽ liberã: natu adũ generalẽ.ſunt multi gradꝰ ſpecia dentia nobiliſſima nobilitat᷑ et etiã licz cens ſo differetes uaturaliter et ſ̃m naturã/ dom̃es homies ſunt equales quantũ ad rey⸗On ita infra quartũ graduʒ qͥ nõ habet niſi naturã. tamẽaccidẽtia pᷣdicta aliquibꝰ uͤ ſunt vnã ſpeciẽ.ſunt multi gradus accidẽta / ſuꝑaddita.faciũt tales homines aſcẽde (Aſſirate les ⁊ differẽtes ꝑ accidentia nobilioꝛa ⁊ reſupꝛa alios.ſicut pãni ꝓpter tincturã depanci minus nobilia.magis digna et minus ⁊ tales hoĩes mag appꝛopinqnt deo. igliaguee digna.ſupioꝛa ⁊ inferioꝛa.et ergo illud ¶ De comꝑatione homis ad alias res naſcunte qð facit natura in rebus.hoc facit acci- nſcicog dens ĩ homibus.queſunt ĩ quarto gra/ ondbfo Hoĩes du.ſcʒ accidẽs intellectuale.CIñ qͥa bo/ nuchg dꝛñt pe/ mo facit quartũ gradũ ꝑ intellectuʒ et ꝑ/ inpeumet nes no/ libeꝝ arbitriũ. Ita pᷣma differẽtia inter funt bilitatez homies ẽ nobilitas/ſuꝑioꝛias. Et iſte ¶ gderata ſupioꝛitate ⁊ inferioꝛi mrtſilif 1 ſupio/ gradus debet accipi penes accidẽtia in ate 71 dignitate ⁊ nobilitate vnius gra Aunt natur ritatẽ. tellectualia.q̃ adueniũt intellectui et vo dus ad aliũ.⁊ vnius nature ad alterã.iĩ⸗ rät Se lũtati ⁊ anime.⁊ nõ penes accidẽtia coꝛ tra eundẽ gradũ. Nũc videamꝰ quõ hõ Phignick poꝛalia.que cõueniũt alijs rebꝰ ⁊ alijs i/ diſffert ab omibo rebo inferioꝛib triũ gra noe ferioꝛibus gradib ꝑ naturaʒ. Et ratio/ duũ.qꝛ hec eſt clauis⁊ ſecretũ totius ve diackſagen nabile eſt vt qꝛ res pᷣ mi.ſecundi et tercij recognitõis ⁊ nature humane⁊ totius ii gradus opant᷑ naturaliter ⁊ nõ volũta/ boni. Uñ duplex eſt dꝛñtia homis ad n rie.ꝙ diſtictio nobilitatis etdignitatis alias naturas.vna ↄmũis ⁊ generalis Ruple fiat ieis m naturꝗ. Et qꝛ homies opeèꝛ alia ſpalis.Dꝛñtia ↄmunis ⁊ generał dꝛẽa hollaſ ini rant᷑ fᷣm voluntateʒ. libertatẽ et intelle dicit᷑ q etiã repit᷑ iteralios gradꝰ. Quia ad alia cMiſne ctũlrationabile ẽ ꝙ diſtinctio nobilita- ſicut vnꝰgradus differt ab altero.⁊ vna res. tis ⁊ dignitatis.fiat ĩ eis ꝑ accidẽtia li / natura ab altera.q̃ ẽ dignioꝛ ⁊ nobilioꝛ. beri arbitrij qᷓ ſunt voluntaria ⁊ intelle vyt arboꝛ q; tra.⁊ aſinꝰ q; ſit arboꝛ. Sic ctualia. Ipſa autẽ accidẽtia intellectua ↄfoꝛmiter differt hõ ab alijs gradibo ꝑ lia ꝑ que differũt homĩes.⁊ faciũt mul/ ſuã nobilitatẽꝛ dignitatẽ. eo ꝙ hʒ nobi⸗/ tftfteoos gradus ſpeciales inter homies ſũt lioꝛẽ⁊ dignioꝛẽ naturaʒ ſuꝑ alias res.X. Ecceac iſta.poteſtas.iuriſdicio.officiũ.ſcientia ꝑ iſtã dꝛñtiã dignitatis ſue bñ ↄſidera/ cidẽtia ars.virtus.ſapiẽtia.⁊ ſiłia:.que aliquãa⸗ tã cognoſcimꝰ.q hõ habet maximã di/ qͥb ho/ do acquirunt᷑ ꝑ hoĩeʒ. aliqñ dant᷑ a deo gnitatẽ naturalẽ.inter oẽs res quas vi/ miĩeſ dif liberaliter. Et qꝛ ſũt accidẽtia.ideo poſ/ demꝰ.habet em̃ dignitatẽ liberi arbitrij Audicti ferũüt ſunt ꝑdi.⁊ tamẽ qͥ ꝑdit manet hõ.⁊ ideo ita ꝙ hʒ rõem ꝑ quã iudicat.intelligit ⁊ uginla. (ſnfe cidẽtia.tamẽ multũ nobilitãt hoĩem et ralẽ libertatẽ.ita ꝙ nõ põt cogi.ſed opa iuclignel dignificãt ⁊ exaltãt naturã humanaʒ.⁊ tur ex libertate ⁊ nõ ex neceſſitate.Etiõ — maoluitſe faciũt vnũ hoĩem nobilioꝛẽ et etiẽã mul / qꝛ hõ habet iſtã dignitatẽ ſuꝑ alias res. nürhore to dignioꝛeʒ altero.Et ſine iſtis natura habet duas excellẽtias naturales ſuper hochonn humana eſſet nuda et expoliata. Etdi/ galias res. Pꝛimo peſt. pᷣficit᷑ ⁊ pꝛeponit᷑ Hõ pꝛe aſciatin cunt᷑ ideo habit veſtietes ipſam natu⸗ omiboalijs rebo triũ graduũ. vt bꝛutis. eſt ceceis innlemn rã.ꝓpter ndicunt veſtilimeli nohili⸗ auibo piſcibi.arboꝛibo ⁊ ceterꝭ.Et iõ qͥa cts dice oꝛes:ita ſilr induti iſtis habitib nobili hõ habet dñiuʒ ſuꝑ oĩa inferioꝛa.⁊ omi tnadonng oꝛes ſũt.Etẽ ſimilede pãno crudo nõ/ bus domiat ex dignitare liberi arbitri. womagn dum pᷣparato. qꝛ licet plures pãni ſunt nulle createrei ſubijcit᷑ q; talẽ dignitaa oeſacere eiuſdẽ valoꝛis.tamẽ ꝓpter tincturas ſu liberi arbitrij.Et iſta ẽ maioꝛ nobilitaaa onibiſte peradditas creſcũti valoꝛe.et nobilita dignitas ⁊ excellẽtia natural q̃ poſſit eẽ ſonodiff ſupꝛa alterũ alter. Ita ĩ homie. Siem in rebo. nec aliq̃ dignitas naturalis po/ defacere natura humana ẽ nobiliſſima deſe ſuꝑ terit eſſe ſuꝑioꝛ.⁊ ideo nõ põt eſſeaſcen/ Corſilla alias naturas.quãto magis ipſa ꝑ acci ſus ſuꝑ hãc dignitatẽ in natura. Et iſta ntcnn tar e lesgunni cntin omhincgti MMatmi Opingfrde is adal ehesdifee dan romno tci, rater ifen larepninsge mendaii nean aih wortonige Crenitotnſte. mmanertomns ituhonist iis tgnonis N mmniot gent 1c. Ouid 10 alhodavne t. niortnoblio⸗ ſtado⸗ O ii teco nehi alaoſes! ſebiſ ſicen banminih tlbciunin iuligen atien S .ſtate⸗ Dui ſugalasts Aurales in S fclcen Nrünhs en ig inſontn ritaiinn nuierſretſia innſti unziull zittlacn mn n 140 =S— — 4 „„ ☛☚ — F 1 dignitas nõ põt cognoſci niſi ꝑ cõpara tionẽ ad eius oppoſitũ qð reꝑit᷑ in alijs rebo. Qm̃ oẽs alie res inferioꝛes triũ ꝗä⸗/ duũ ſunt inferioꝛes hoĩe ⁊ oꝑant᷑ ex ne/ ceſſitate. Nã elem̃ta q̃ ſũtĩ pᷣmo gdu.oĩ die ꝓducũt ex ncc̃itate arboꝛes herbas ⁊ alia que ex ipᷣis infra terrã ⁊ ſupꝛa eaʒ⸗ naſcunt᷑.⁊ ipᷣe arboꝛes ⁊ herbe que ſunt in ſecũdo gradu ꝓducũt quotidie ex ſe frondes.floꝛes.folia.vel fruct. Res ve rNo tercij gradꝰ vt ſunt anĩalia pducũt ex impetu nature.⁊ faciunt hoc ex impetu qõ faciunt.nec poſſunt facere nec habẽt proteſtatẽ faciendi aliud. Et ideo oẽs di cunt᷑ naturaliter ſiue coacte facere id qᷣ faciũt. Sołꝰ aũt homo opat᷑ libere. Et iõ dignitas ſola liberi arbitrij ſeꝑat ho/ minẽ ab alijs reb inferioꝛib.iõ homo dicit᷑ ſedere ſuꝑ oẽs res inferioꝛes. in iſta differentia hoĩs ad alias res fundat᷑ vna regula homi certiſſima que eſt fundametũ firmiſſimũ ad ↄgno ſcendũ ſine difficultate oĩa neceſſaria de deo. XTitulus. xriꝗ. * Voniã aũt hõ habet ſuꝑ aĩalia bꝛuta ⁊ alias res inferioꝛes ĩtel Hõ pꝛe lectũ ⁊ voluntatẽ. Conſideran/ dlijs in/dum qͥd ⁊ qntũ poteſt hõ plus ꝑ ſuum telligit intellectũ ⁊ ſuam volũtatẽ qᷓ; aĩalia. nec alie res poſſunt.vt clarioꝛ differẽtia cogᷓ ſcat᷑.vnde hõ ꝑ intellectũ põt intelligere verba.ſermones.⁊ſnĩas.⁊pcipit ſignifi cata dictionũ ⁊ ſᷣmonũ ⁊ hoc nõ faciũt glia aĩalia. qꝛ ſolũ audiũt ſonũ verboꝛũ ſegd ſignificationẽꝛ ſentẽtias nõ poſſunt intelligere.ſed homo audit ⁊ intelligit ⁊ reuoluit ſignificatiõeʒ verboꝝ ⁊ ſermo/ nũ.⁊ hoc eſt pᷣmũ intelligere hoĩs.⁊ per hoc homo maxime ſepat᷑ ab anĩalibo.et aſcẽdit ſuꝑ illa.ita ꝙ iſta eſt pᷣma oꝑatio intellectus.De ſcdᷣa aũt opatiõe intelle/ ctus dicet᷑ infra.ti.lxv.⁊ eſt quedã poꝛ/ ta ad oĩa alia.⁊ hoc eſt maximũ ⁊ digni tas magna.ſi homĩ nõvidet᷑ gꝑ qð poſſe hoc facere ſit magnũ.ĩmo apparet ſibi ꝙ nihil ſit. ⁊ cauſa eſt.qꝛ nõ comꝑat ſeiꝰ ſum ꝑ differẽtiã ad aĩalia que nõ poſſũt hoc facere. Ideo ſi homo vult clare vi/ dere ſi illa q̃ hʒ ſint mag ⁊ magnedigni⸗/ tatis.com ꝑet ſeipᷣm ad inferioꝛa anialia bꝛuta que nõ habent hoc. Et hoc eſttoꝝ⸗ tum ſecretũ ⁊ clauis totꝰ cognitõis ho minis de ſeipᷣo.⁊ niſi faciat hoc nũq; co gnoſcet ſeipᷣm.nec ↄtentabit᷑ de deo.⁊ ſi hoc facit ⁊ ↄtinue facit.⁊ tũc ↄtinue ma gis cognoſcit ſeipᷣm.⁊ ꝑ expientiã vide/ bit q; magna ſüt illa q̃ accepit vltra ani/ malia.⁊ gaudebit⁊ relinquet extra ſe oĩa alia.⁊ erit ſemꝑ ↄtent de ſuo creatoꝛe.et hoc ſit pᷣceptũ oĩbus hoĩbo. Nam hõ fa ctus eſt magnꝰſuꝑ alia aĩalia.quia acce pit ꝙ põt intelligere ⁊ ꝑciꝑe ſentẽtias ⁊ verboꝝ ſignificationes vltra ſonuʒ.⁊ ꝙ põt reuoluere in coꝛde ſuo diuerſas ſen/ tẽtias ⁊ ſignificatões.⁊ nõ ſolũ hoc.ſed poteſt aſcẽdere devna ſentẽtia ad aliã.et de vna cogitatõe ad aliam.⁊ de minoꝛe ad maioꝛẽ.quia põt intelligere ꝙ eſtma gna poteſtas facere de aliquo aliqͥd.⁊ ẽ maio: facere de nihilo aliqͥd. ĩmo ẽ ma⸗ xima poteſtas.ĩmo hoc põt hõ reuolue re intra ſe. ac diſcutere ac etiã diſcurrere devna ad aliã qð facere nõ pñt alia aĩa/ lia.⁊ qꝛ qcquid homo habet dignitatis mitate holis ⁊ poteſtatis.totũ accepit ⁊ totũ ſibi da/ tum eſt a ſuo creatoꝛe.⁊ ille idem qͥ ðdit eſſe ſolũ ⁊ nõ viuere reb pᷣmi gradꝰ.Et eſſe viuere ⁊ nõ ſentire rebo ſecũdi gradꝰ Et eſſe viuere ſentire ⁊ nõ intelligere re/ bus tercij gradꝰ Ille inq; dedit homini eſſe viuere ſentire ⁊ ſuꝑaddit intelligere Intelli/ ⁊ velle ⁊ cogitare ⁊ quicqͥd homo pᷣt vl/ gere ho tra aĩalia.Et qꝛ creatura nõ põt aſcẽde/ minis ẽ re ſupꝛa ſuũ creatoꝛẽ. Jõ impoſſibile eſt infra de ꝙ homo ꝑ ſuũ intelligere ⁊ cogitareaſcẽ um det ſupꝛa deũ qui creauit eſſe.⁊ etiã qui eum creauit.⁊ dedit ei oĩa iſta. Ergo im/ poſſibile ẽ ꝙ intelligere cogitareꝛ deſide rare ipᷣius hoĩs poſſit eẽ maius⁊ altius qᷓ; ille qui dedit iſta homĩ Sequit᷑ ergo ꝙ hõ nõ poteſt intelligere neq; cogitare in coꝛde ſuo neq; deſiderare qð maius ẽ 4 ⁊ meliꝰ ſuo cõditoꝛe.Aliter hõ eſſet maa ioꝛ cogitãdo q; ſuus cõditoꝛ exiſtendo. ⁊ eſſet aliqͥd mai in creatura q; in crea/ toꝛe.quia ipſa cogitatio ſic exũs in coꝛ/ de creature eſſet aliq̃d maius ſuo creato re.quia qð cogitat᷑ eſt in coꝛde.⁊ hoc eſt abſurdum valde.Quõ em̃ creatoꝛ tribu iſſet hoc ſue creature vt creatura maius 1 Ouid ſit deus De eſt Deus ẽ ſuũ eſſe dad pband ipſe ſit poſſet cogitare vel deſiderare mavꝰvel meliꝰipſo.hoc natura nõ ſuſti/ net.⁊ qꝛ intelligere et cogitare deſiderare et velle hoĩs põt creſcere in infinitũ ad modũ numeroꝝ qͥ nõ habẽt terminũ ne q; finẽ.qꝛ intellecto ⁊ cogitato quolibet et q̊cunq; finito adhuc põt aſcẽdere co/ gitãdo et intelligẽdo et cogitare et deſi/ derare maiet meliꝰ Ergo poſtq; iſta po teſtas data eſt homĩ ꝑ ſuũ intelligere et velle.⁊ nõ alijs reb.ſequit᷑ ꝙ iũlle qͥ dedit homĩ hãc poteſtatẽ eſt infinit et ſine mẽ ſura.Et iſta differẽtia hoĩs ad alias res pꝑ ptãtem intelligẽdi ⁊ cogitandi ⁊ deſi/ derandi. extrahit᷑ vna regula infallibił de deo.q̃ eſt funda mẽtũ ⁊ radix ad ꝓbã- dum et cognoſcẽd ũ certiſſime ⁊ ſine la/ boꝛe oĩa de deo. Et iſte mo dꝰcogſcendi eſt ꝓpinquiſſimꝰ homi.qꝛ ex ppa cogi/ tatione ⁊ ex ppo intelligere pᷣt ꝓbare oĩa de deo. nec oꝑtet ꝙ querat alia exempla. extra ſe nec aliqð teſtimoniũ qᷓ; ſeipſum Regula aũt que rad icat᷑ in hoĩeẽ iſta q de eſt quo nihil maius cogitari pᷣt vł deus ẽ maiꝰ qð cogitari põt. Et iõ ſeqͥt᷑ ꝙ de eſt qcͥd melicogitari põt.⁊ quic⸗ qd meliꝰẽ eſſe q;ᷓ nõ eẽ. Quicqͥd ò pᷣt ho/ mo ↄgitarc.pfectiſſimũ.optimũ digniſ/⸗/ ſimũ.nobiliſſimũ.⁊ altiſſimũ. Hoc eſt de.Quecũq; &̊ poteſt hõ cogitare meli/ aooa nobilioꝛa ⁊c.illa poteſt deo attribue/ re. Et in iſta regula fundat᷑ tota ſciẽtia et d. 5 nitio de deo certiſſiſme. ¶Sequit᷑ mod ⁊ pꝛactica iſtiꝰ regule em din de deo. itulus. lxiiij. EC guig iſta re e gula ſe extẽdit ad oĩa q̃ de deo dicunt᷑.et oꝛit᷑ ex nobis et na/ tura hoĩs.iõ vtile et deſiderabile eſt vi/ dere pꝛacticã eiuſdẽ.et fundare oĩa ĩ ho/ mine.Om̃ aũt meliꝰeſt eſſe qᷓ; nõ eſſe.iõ eſſe attribuit᷑ deo.et dicit᷑ de deo.cet idco deꝰnõ põt cogitari nõ eſſe.Et qꝛ maius eſt eſſe nõ acceptũ.nec ꝓductũ de nõ eẽ. qᷓ; eſſe acceptũ et ꝓductũ de nõ eẽ.⁊ hoc põt cogitari.iõ eſſe dei nõ eſt acceptũ nꝰ ꝓductũ de nõ eſſe. Et qꝛ maieſt ꝙ deꝰ ẽ ſui eſſe.q; ſi nõ cẽtiõ neceſſario de ẽ ſu⸗ — 55„ um eſſe poſtq; ᷣ poteſt cogitari hoc«ö maius.Siliter quia maiꝰeſt eẽ eternnʒ ſine bncipio et ſine fine.qᷓ; nõ eternũ.iõ neceſſario dei eſſeẽ eternũ. Vñ poſſum E ſſe hei cogitare eſſe qð hʒ pᷣncipiũ et finẽ. et eẽ ẽ eternij qð habet pncipiũ et nõ finẽ.et h̊ eſt ma/ ius qᷓ; pmũ.et poſſum cogitare eẽ qd ca ret pncipio et fine.et hoceſt maximũ.qꝛ nõ poſſum cogitare maiꝰ nec plus.ideo de neceſſario eſt tale eſſe.⁊ ſic eſt infinitꝰ Eſſe dei ⁊ habet eſſe infinitũ.qꝛ deꝰeſt maius qð ẽ ifinitũ cogitari põt.⁊ quo nihil pᷣt cogitari ma ius.⁊ qͥ cquid melius ẽ eſſe q; nõ eẽ. Itẽ ſequit᷑ ꝙ de eſt ſũmũ eſſe omniũ.qꝙ ſolũ Eſſedei exiſtens ꝑ ſeipᷣm,oĩa alia fecit ex nihilo. ẽ ſũmuʒ qꝛ ſi nõ habebat hoc.iã nõ eſſet mai qð cogitari poſſit.quia h̊ cogitari poſſet.q eſſet abſurdiſſimũ. Item ſequit᷑ ꝙ deus eſt om̃e eſſe.ergo eſt iuſtꝰ.verax.beatus. Deus ẽ viuens.intelligẽs.qꝛ meliꝰeſt eſſe bonũ om̃eeſſe qᷓ; nõ bonũ.et iuſtũ qᷓ; nõ iuſtũ.et vera⸗/ cem q; nõ veracẽ.et beatũ qᷓ; nõ beatũ.⁊ viuentẽ qᷓ; nõ viuentẽ ac intelligẽtẽ. Et qꝛ maius et meliꝰ eſt eſſe ipam bonitatẽ qᷓ; bonũ.⁊ iuſticiã qᷓ; inſtũ.et vitã qᷓ; vi/ uentẽ.et ſapientiã q; ſapientẽ.et ißam ve ritatẽ q; veꝝ.⁊ ſic de oibus alijs.ideo ne „ — — —— ceſſari Vlteri quia melius ẽ eſſe indiuiſibilem nitas qᷓ; diuiſibilẽ.qꝛ diuiſibile põt faciliter diſſolui.et ſic põt deſtrui et annihilari. et ſimplicẽ qᷓ; cõpoſitũ.ideo deꝰ neceſſa/Deꝰ hʒ rio hʒ eſſe indiuiſibile. ſumme ſimplex. cẽ idiu/ ſũme vnũ.ideo eſt ipᷣa vnitas et ipᷣa ſim ſibil plicitas nihil habẽs cõpoſitũ.quia co⸗ poſitũ ſtat ex ꝑtibo que poſſunt ſeꝑari.? ſic cõpoſitũ põt annihilari. J deo boni/ tas.ſapiẽtia.vita.veritas.et ſimilia.nõ ſunt ꝑtes.ſed ſunt vnũ.et qðlibet eſt to/ tumqð deus.et qm̃ deus nõ habʒ ꝑtes qm̃ quicqͥd eſt ex ꝑtibꝛ iunctũ.hoc nõ ẽ vere et oĩno vnũ.ſed qðãmodo plura. quia omne diuiſum a ſeipᷣo diſſolui põt actu vel intellectu.que omia aliena ſunt a deo. quia nihil melius excogitari po/ teſt eo. ¶ Item om̃e qð nullo loco clau ditur aut tꝑe.maius eſt q;ᷓ illud qðᷣ loco clauditur et temꝑe.qm̃ aũt nihil maius eſt deo nec cogitari põt maius deo.ergo P, eguitgd ſon ht necpte lik ſum cogit invnobo ſemelind⸗ bucmai locis eet? mab ege ſſario ipe deus eſt ip̃a bonitas. ipᷣa in Deuns ẽ ſticia.ipᷣa ſapientia.ipᷣa vita.ipᷣa veritas ſua bo/ ui teqheſt s boolocis. Ediclafe⸗ nul⸗hoͤpe ſicolpöt (t ꝛcgopoſt 1 ar qbe lſet tücn eligere tudimalikat ipfinitas o habebitne Ethpiti⸗ tößtcogi gahen ircceri deſchgton tucſeci ſonerſc⸗ fedeon mengacii fmngeꝛſi mancogtt mügicii⸗ weciii. lnocogin nldroogie ioolbeni Ainfininbe gia ſ „ io magni dio Hiſi ſckei nmunini ing ſttnnpan Wimaicr Gkarimeio ctoirfn Peeſtdeſn Wocner altcoie daniſi öcſtn ckkigen Sori Nöcffiigiigg⸗ ecn tnreige cmginig Pnecpiigitt 1ſcckifns E⸗ De? lo⸗/ ſequit q; deus neq; loco necq; tpe claudi Deus e co non pᷣt.necpᷣt cogi eẽ in aliquo loco.Itẽ poſ claudit᷑ ſum cogitare ꝙꝙ vna res ſit ſemel ⁊ ſimul in vno loco ſolũ.ſʒ maius eæt ſi ſimul et ſemel in diuerſis ⁊ pluribo locis eẽt.⁊ ad huc maiꝰeẽt ſi tota ſimul ⁊ ſemel in oĩb locis eẽt ⁊ extra oẽm locũ.Ergo qꝛ h̊ eſt mad.⁊ ego poſſum cogitare ⁊ intellige/ re ꝙ h̊ eſt mal.̊ deꝰ eſt ſił ⁊ ſemel in oĩ/ edmingi. vbiq; bus locis. 1 extra oẽm locũ. Itẽ ſeqͥtur lötcoginn tleöͤnus d komniigdi ei⸗ feerernhiniſi hnöͦcſernums giunieſeg gnkgdas venrbanms der ckeſebori di öiuſüanen jinöbeni nteligat. t anm bonitale ex dicta regula ꝙ de plura pᷣt facere que nullꝰhõ poteſt intelligere.⁊ H̊ eſt mai qᷓ; Deoĩa ſi ſolũ põt facere qð hõ poteſt ĩtelligere. ⁊ ego poſſum cogitare ꝙ deꝰ multa pot poteſt facere q̃ hõ nõ pòt intelligere.qꝛ ſi nõ eſſet.tũc nõ eẽt maiꝰ q;; ilud qð hõ põtĩ⸗ telligere.¶Et ꝑ iſtã regulã hõ põt certi/ tudinalit᷑ attribuere deo ſine dubitatiõe avä N gte gienſ us alis ieone bonins51i önreis un ſtinoinibien 1i lepot uur iaantbn Noennſy, e nne ſinnlt in ian ſin ſti gninch⸗ hſuntſcgan enban ſimiin i adibetch⸗ nhabii⸗ ncti bocn dinotoſni bo diſoripit ftiauin nuloo od luh n iincinuus us ℳ infinitas ꝓpꝛietates ⁊ dignitates.ꝑ q̃s habebit magnã ↄſolationẽ ⁊ gaudium. Et h̊ᷣ ꝑ iſtũ modũ dicẽdiDeꝰẽ ita bonꝰ ꝙ nõ pᷣt cogitari melioꝛ.deꝰ eſt ita beni/ gnus.piꝰ.mãſuetꝰ.iuſtꝰ.potẽs ⁊c̃.q; nõ põt cogitari vltra.Et ↄfoꝛmit᷑ dicemui de ſcia.foꝛtitudine.amoꝛe.gaudio.bea/ titudie.cõicatõe.gloꝛia.honoꝛe.retribu- tione.⁊ ſic de alijs.Et inde poterꝭ adde/ re q̃ deo nõ ↄueniunt.ſ.odiũ.vt deꝰ odit mendaciũ.viciũ ſuꝑbie.luxurie.dolum fraudẽ.⁊ ſic dealijs.intm̃ vt non poſſit maiꝰcogitari.Silr deꝰ diligit caritatẽ. mũdiciã.hũilitatẽ.obedientiã.timoꝛẽ. verecũdiã.⁊ ſilia intãtũ vt ñ poſſit ma/ ius cogitari. Si aũt addas cuilibʒ iſto rũ duo adiectiua.ſ.eternũ ⁊ infinitũ.mł tũ ↄſolaberis.vt ſic dicas.de eſt eterna ⁊ infinita bonitas.ĩfinita pietas.⁊ ſic ðRᷣ alijs. Et ſic iſto mõ młtiplicãdo habe/ bis magnã noticiã de deo ⁊ ↄſolationẽ. Ouõ co ¶ Itẽ ꝑ iſtã regulã põt etiã oñdi ſũma ⁊ gͤſcit᷑ tri eterna trinitas in deo.qꝛ oꝑtet q; in deo nitas ſit tota ꝓductio:⁊ talis ꝙ nõ poſſit cogi tari maioꝛ.⁊ tãta cõitate ꝙ nõ poſſit co⸗ gitari maioꝛ. ¶ Itẽ optet ꝙ in deo ſit p⸗/ ductio infinite ꝑſone.⁊ ita nobilis ſicut ipe eſt de ſubſtãtia ꝓpa.alit᷑ nõ eſſet ſum ma ꝓductio.ĩmo poſſet cogitari maioꝛ. ⁊ ꝙ ſit cõicatio infinita actu. iõ oꝑtetq; det totã ſubſtãtiã ſuã infinitã alteri.alit᷑ nõ eſſet maioꝛ q; cogitari poſſit. ſʒ oꝑtet — ntũ in eo eſt cũ poſſet i ꝙ in eo ſit pductio ꝑ moduʒ nature.⁊ p modũ volũtatis ⁊ amoꝛis. Et iõ oꝑtet ꝙ ſit duplex pductio in deo de ipſa ſub/⸗ ſtãtia dinĩia.⁊ ſint due ꝑſone ꝓducte eq̃/ les.aliter aliqͥd deficeret deo.⁊ poſſʒ co/ gitari maiꝰ ipᷣo qð eſt impoſſibile.Ecce ergo q̃liter hõ ex vnitate⁊ magnitudine cogitatõis ſue.⁊ ſui intellectꝰ ⁊ ex ppa et intrinſeca oꝑatõe ſibi certiſſima.põt cer titudinaliter cogſcere q̃lis ⁊ q̃ntus ſit ſu us cõditoꝛ qͥ ipᷣm creauit ex nihilo.qm̃ neceſſario hʒ dicere ⁊ nõ pᷣt negare ſu us cõditoꝛ eſt id quo nõ põt maioꝛ co/ gitari.⁊ ꝑ ↄñs eſt id qdðᷣ maiꝰ põt cogita ri.⁊ iõ eſt q cquid eſt meliꝰeſſe qᷓ; nõ eſſe. Itẽ nõ ſolũ neceſſario hoc hʒ dicere.im Hõ de mo tenet᷑ facere attribuere ⁊ dare de iure iure na/ nature ſuo cõditoꝛi qcquid nobilitatis ture te- dignitatis. ⁊ magnitudinis. ⁊ poteſtatꝭ net᷑ deo ⁊excelletie ⁊ bonitatis põt cogitari ⁊ te attribu/ netur affirmarede ipo. Om̃ ſicut cõdi/ ere oẽem toꝛ ſuꝰmagnitficauit ipᷣm hoĩeʒ ſuꝑ om/ excelleti nes mundi creaturas ſua libertate. JIta am hõ tenet᷑ de iure nature inqntuzʒ poterit magnificare.dignificare.⁊ exaltare ſuuʒ cõditoꝛẽ. Jõ tenet᷑ ſibi attribuere: dare qcq; magnũ ⁊ bonũ pᷣt ĩ coꝛde cogitare ⁊ facere eũ maioꝛẽ q̃ntũ poterit cũ acce/ perit ab eo poſſe ⁊ cogitare. Aliter hõ eſ ſet cõditoꝛis ſui inimicꝰ capitalis.quia hõ cũ his que cõditoꝛ ſuꝰei dedit eſt cõ/ tra ipᷣm ⁊ ijm diminuit ⁊ inferioꝛẽ facit tũ in p̃m facere ſupꝛe mũ.Jõ eſſet malꝰ⁊ puerſus ⁊ ↄtra totũ oꝛdinẽ creaturaꝝ.ſi nõ faceret ipᷣm maio rẽ inqntũ poſſet cũ eis que accepit attri/ buẽdo ſibi qͥcquid mai aut meliꝰ ẽ.UVñ ſi cõditoꝛ hoĩs aſcẽdatad vnũ gradũ ſu pꝛa hoĩem.nõ eſt miꝝ vt hõ qui eſt crea/ tus aſcẽdit vſq; ad ſupᷣmuʒ cogitãdo.et etiã deſiderãdo ꝑ virtutẽ ſibi datã a deo ꝙ cõditoꝛ ſuus habeatvltra vnũ gradũ ⁊aſcẽdat ĩ infinitũ exiſtẽdo. Et iſtũ gra dum dʒz homo attribuere ſuo conditoꝛi vt pᷣponat eũ oĩbus modis ſupᷣ ſe.quia mai eſt eſſe infinitũ in exiſtẽdo q; in in/ telligendo ⁊ cogitãdo.Et iõ illud q ma ius cogitari nõ põt eſie in ſolo intellectu ⁊ cogitatiõe minꝰ eſt qᷓ; dicere aliqͥd qðᷣ põt cogitari in intellectu ⁊ etiã ſiceſſe in d ꝛ — Ti.lxiij Alia dik⸗ ferentia hoĩs ad ctus.⁊ quia dũ homo affirmat aliqͥd re alias reſ cipit illud. ⁊ dicit᷑ eſſe rceptũ dum ẽ af re.qꝛ ſi dicat᷑ ꝙ ſit in ſolo intellectu ⁊ nõ in re. Tunc illud q maius cogitari nõ poteſt eſt illud qðᷣ maiꝰ cogitari pᷣt qð ẽ impoſſibile. Ergo homo hʒ neceſſe af/ firmare ⁊ ↄcedere ꝙ illud quo marꝰ vel ₰ magis cogitari nõ põt eſt in intellectu ⁊ in re exiſtens realiter. ic ponit᷑ regula ⁊ ars affirmãdi et negãdi oĩa neceſſaria homi inqntũ ho/ mo eſt. Et iſta fundat᷑ in ſecũda opatõe intellectus qᷓ eſt cõponere ⁊ diuidere et affirmare vel negre. itulus mo habeat intellectum vltra aĩalia alia.⁊ alias res. Ideo p intellectũ et eius opationes ⁊ officia. differt ab alijs reb inferioꝛibo. ⁊ viſa eſt vna poteſtas ipᷣꝰintellect ⁊ vna oꝑatio que eſt appꝛehendere vltra ſonũ ſignifi/ cata verboꝝ ⁊ ſermonũ ⁊ iſta erit pᷣma ⁊ poꝛta in domũ. De iſta ſatis dictũ eſt in pᷣcedentibo.Et in iſta etiã opatione fun data eſt vna regula.que poſita eſt ſupꝛa ti. xiij.in fi. Ex qua ſeqͥtur vna alia oꝑa tio.ſeu officiũ ipᷣius intellectus.q̃ eſt no bilioꝛ. ꝑ quã ho mo mag adhuc differt negare.hoc aũt eſt officiũ ſolius intelle/ firmatũ.qꝛ ꝑ affirmare oĩa intrant intel/ lectũ. ⁊ ꝑ negare refutant᷑.⁊ dum intelle ctus affirmauit.⁊ ↄceſſit vnũ.iã recepit illud. ⁊ tenet᷑ ⁊ obligat eſt de neceſſitate. ad affirmandũ ⁊ cõcedendũ oĩa que ſũt ligata ⁊ ↄiuncta cũ hᷣmo affirmato ⁊ cõ ceſſo.q̃ ſequunt᷑ ad illud. Siłr eſt de ne gatione.Et iõ affirmare vel negare affir mant ⁊ ligãt ipᷣʒʒ intellectũ.⁊ iõ maximũ piculũ eſt affirmare vel negare h̊ in illis reb q̃ tangũt bonũ vel malũ hoĩs inqn tũ homo eſt. ⁊ qũq; hõ affirmat hoc qð eſt falſum ⁊ malũ ſuũ.⁊ ad ſuã deſtructi onẽ.⁊ negat illud qð eſt veꝝ⁊ bonũ ſuũ ⁊ad ſuã ſaluationẽ. Jõ valde vtileeſt ⁊ neceſſariũ om̃i ho miĩ habere arteʒ affir⸗ mandi vel negandi.vt homo ſciat quid „Ti — Vm auͤt bo⸗ a bꝛutis.ſcʒ affirmare ⁊ negare.Uñ nul⸗ la res inferioꝛ homĩe.põt affirmare vel debeat affirmate vel negate. ſen o cedere vel refutare.⁊ ſic fit certꝰ⁊ nõ dubi.Nõ quidẽ vt habeat artẽ affit mãdi vel negã di oĩa.ſed ſolũ que ꝑtinẽt ad hoieʒ inq̃n tum hõ eſt. Si em̃ hõ habet artẽ ſcribẽ di.loquẽdi.⁊ dictandi.multo magis ha bere debet artẽ affirmãdia negandi.que magis pꝑtinent ad hominẽ inqntũ hõ ẽ. ⁊ in q b eſt ꝑiculũ maximũ de ꝑditione hoĩs. Jõ dabit᷑ hec ars ⁊ regla affirmã di ⁊ negandi.q̃ magis ꝑtinẽt ad hoiem inq̃ntũ hõ eſt.⁊ maxime illaꝝ q̃ ſunt ſup naturã ⁊ intellectũ ⁊ ſupᷣ hoiem.nõ qdẽ ꝙꝙ hõ ꝓpter hoc de facto ↄcedat ⁊ affir/ mat. ⁊ recipiat ⁊ credat. ſʒ ꝙ cognoſcat debitũ ⁊ obligationẽ affirmãdi ⁊ credẽè/ Hõ na⸗ di.ita ꝙ qͥ libet hõ videbit ſe eſſe obliga/ turaliter tum de iure nature.⁊ teneri ad affirman obligesß dum ⁊ credendũ.qᷓ;uis de facto nõ affir ad affir mat nec credat.Aliud eſt em̃ cognoſcere mãdũ ⁊ ⁊ videre ſe obligatũ eſſe ad faciẽdũ aliqᷣd creden⸗/ ⁊ aliud eſt facere de facto illud.qꝛ nõ ꝓ/ dum pter hoc facit.qᷓ;uis ſe ↄgnoſcit obliga- tum ad faciẽdũ illud. ſicut hõ põt cosg/ ſcere ⁊ videre ſe obligatũ de iure nature. ad credendũ ⁊ affirmãdũ aliqͥd.⁊ tñ nõ ꝓpter hoc affirmabit nec credet. Unde regula põt poni ꝙ qñ aliqͥd ꝓbat᷑ de ho mine ꝑtinẽs ad oꝑatiões hois inqntuz hõ eſt. ↄcludit᷑ ꝙ dʒ vel tenet᷑ vel obliga tur hoc facere rõne ⁊ nõ coacte. qꝛ ſi eſſʒ obligat de neceſſitate.tũc nõ poſſet ĩ cõ trariũ. nec haberet libeꝝ arbitrium. Et etiã dicit᷑ ꝙ hõ tenet᷑ hoc ⁊ hoc facere.et tñ nõ ſequit᷑ ꝙ facit hoc ⁊ hoc. Et iõ cõ cludit᷑ de facto homĩs.ſcʒ ꝙ tenet᷑ ꝑp mo dũ obligatõis ⁊ debiti.qꝛ ex rõne tenet᷑ facere ⁊ nõ ꝑ modũ facti. Et h̊ eſt iõ.qꝛ hõ eſt dñs ſuoꝝ opeꝝ. In reb aũt ſecũ/ di ct tercij gradꝰcõciudit᷑ ꝙ res illoꝝ fa ciunt ex neceſſitate id qð faciũt. Jõ ſu-p ficit oñdere et ꝓbare homĩ.debitũ ſuuʒ et obligationẽ ſuã naturalẽ Et qꝛ iſta ſci entia eſt de hoĩe inq̃ntũ hõ eſt. Jõ debe mus hic ꝓbare debitũ et obligationem hoĩs inqntũ hõ eſt.ad qͥd tenef᷑ et quid debet facere.hoc aũt eſt ſcia de hoĩe. Nõ aũt oꝑtet ꝓbare q homo eſt. qꝛ hoc no⸗ tum eſt. nec ꝙviuit. ſentit. et intclligit. qꝛ hocꝑ exꝑimentü notum eſt. Sʒ nõdũ G le⸗ votüct zadztten tibpilua mine des miinecſer glas reoß/ ſevelvin Eeralsdet ſolemoptal ſoröntus aadeterit mine ſcdto mineqder d alias ret zuenietii Pcopation mine.ſ Omauthe luntatech Abrtis0 gocuoant: “r höctocloe lione voli lonevpiace ſcthöfgce Mitclectä 6irnol⸗r höucit Nlenitaf umoffian vladgri mmyexeln n S haein 1 2 gdan Hoͤtdnul lpomta⸗ latoniſie /. ſuünmnni⸗ ſinn cröͤſi nituykdeſn, engcſti — Upni ſednſen Aien mingniti⸗ müde ggie inegh fmi Cnnitnetwin tiina. Pboiemtättti drla ttf ⸗ „Boagete ſrmicttad⸗ N bitkeſechien mir noiadeffmndis defacvorogfrt keñcogolertie G ſaciciͦglas eid lng, e Coſetoblige nhöpötcog⸗ ideinre atwe üia riͤ cortca. U iis baideh boistnanm tnckrdoblge can crich 7 icnöͦpolgi rtinun Ct erboethtet ehoe⸗ Eaͤ zctenct on iͤ t ,Eibckig nrchvtiaeö kenes laß cit ,4 ni detiimi gekighi chn tobignn Onn cke hene gitt/ lxvi.et 4 1 . . *lxvij. notũ eſt ꝑ ſe qlis dz eſſe hõ ⁊ tenet eſſe.et q d dʒ⁊ tenet᷑ facere.Et iõ in ꝑtibo pᷣcedẽ tibo. p illa q̃ nota erãt ꝑ expientiã.de ho⸗/ mine ⁊ de alijs reb( vt qꝛ notuʒ erat ho- minẽ eſſe.viuere.ſentire.⁊ intelligere. et alias res pᷣmi ſecũdi ⁊ tercij gdus vel eſ ſe tm̃ vel viuere tm̃ ⁊ pbatũ fuit deum eẽ.⁊ q̃lis debebat eſſe.⁊ q̃ntꝰ.⁊ ꝙ; neceſſa rio ſemꝑ talis erat ⁊ tantꝰ.⁊ q̃lis neceſſa rio ⁊ qntus debebat eſſe.Et iõ tota ſciẽ/ tia de pᷣteritis fuit mag de deo q; de ho mine.ſed tota ꝑs ſeq̃ns erit mag deho mine q; de deo.⁊ hoc fiet ꝑ cõꝑationem ad alias res.aliqũ ꝑ differetiã.aliqñ per ↄueniẽtiã qũq; ꝑ ambo ĩſimul.⁊ aliqñ p cõꝑationẽ hoĩs ad deũ vel dei ad ho/ mint.⁊ qñq; ꝑ cõꝑatõeʒ ho ĩ ad hoĩeʒ Om̃ aũt hõ vt homo.hʒ intellectũ ⁊ vo luntatẽ cũ libertate.⁊ ꝑ ̊ eſt hõ.⁊ differt a bꝛutis ⁊ alijs rebb inferioꝛib. Jõ oĩa q̃̊ᷓ ↄcludent᷑ ⁊ ꝓbabunt᷑ de hoĩe inq̃ntuʒ bpo eſt. ↄcludent᷑ vel rone intellectꝰtm̃. yv ratione volũtatis ⁊ libertatis tm̃.vel ra tione vtriuſq; inſimul.Quia qͥcquid te/ net?᷑ hõ facere ⁊ dʒ.inqᷓntũ hõ.vel pꝑtinet ad ĩtellectũ.vel ad volũtatẽ.vel ad vtrũ q́; ſimul.⁊ etiã qͥcqͥd ei ↄuenit inqntum hõ.ↄuenit ei rõne illoꝝ Et qꝛ intellectui ↄuenit affirmare vel negare.qꝛ hoc ẽ ſu. um officiuz. Jõ ꝓbemꝰ qd ei tenet᷑ hõ. vł ad quid obligat᷑ de iure nature affir⸗ mare vel negare. M Titulus. lxvi. Uoniã aũt ars in qᷓ tota iſta arſ affirmãdi ſeu credẽdi ſtat eſt h. ſ. qꝙ oĩs res dʒ ⁊ tenet᷑ vti his. q̃ hʒ ad ſuã vtilitatẽ ⁊ ad ſuũ bonũ ⁊ meli/ us.⁊ ad augmẽtũ boni ſui.⁊ G̊ inq̃ntuʒ põt.⁊ nulla res dʒ vti his q̃ habʒ ↄtra ſe ipᷣam.⁊ ad ꝓpꝛiã deſtructionẽ ⁊ annihi lationẽ ſue vtilitatis ⁊ boni.qͥnĩmo dʒ ſuã naturꝗ ↄſeruare.dʒ exaltare ⁊ digni/ ficare⁊ ðſinere oĩa illa.⁊ expellere q̃ ipᷣaʒ nitunt᷑ deſtruere ⁊ minoꝛare. Hoc autez manitceſtuʒz eſt. ꝙ qlibet res habet id qð DW habet ad ſui ↄſeruationẽ ⁊ vtilitatẽ.⁊ nõ ad ſuũ ꝓpꝛiũ damnũ ⁊ malũ.⁊ cuilibet rei data ſunt oĩa qᷓ habet./ꝓpt᷑ bonũ ſuũ ⁊ nõ ꝓpt᷑ maliũ.⁊ vt qlibet res acqrat ſu am pfectionẽ.ſuũ bonũ ⁊ ſuũ cõplemen tum.⁊ nõ ſuã deſtructionẽ ⁊ ſuũ maluʒ. nec faceret aliqͥd ↄtra ſeißam. Hoc aũt videmꝰꝑ expientiã in reb pᷣmi ſecũdi ⁊ tercij ꝗᷓdus( vt vᷣbi gratia ĩ elemẽtꝭ) Nã qdðᷣlibet multiplicat ſeipᷣm.⁊ auget ſe in/ qntũ põt.⁊ deſtruit ſuũ ↄtrariũ.⁊ nũqᷓ; facit aliqͥd ↄtra ſeipᷣm.nec ↄtra ſuã natu ram.ſʒ attrahit oleũ in ligmo ⁊ ſeipᷣm in candela vt viuat ⁊ ↄſeruet᷑ in eſſe. Item videmꝰin arboꝛiba ⁊ plantis.quõ attra hunt alimtũ ad ſuã vtilitatẽ.⁊ attrahũt id qð eſt ↄueniẽs eis.⁊ nũqᷓ; diſcõueni/ ens.⁊ ↄfirmant ſuas radices in terra.vt viuãt ⁊ nutriãt᷑. ⁊ ꝓfũdãt radices ita vt firmiꝰ ſtent. ⁊ multiplicãt ſuã naturam inqntũ poſſunt vt durẽt. Silit᷑ faciunt aĩialia iuxta ſuã naturã.Cũ aũt hõ ſirde Hõ de numero reꝝ.⁊ ſit res naturalis de q̃ᷓrto⁊ iure tene de nobilioꝛi gdu.tenct᷑ ⁊ obligat᷑ de iure tur vti nature.vti oĩbo que hʒ in ſe.⁊ q̃ ſibi data datꝭ ſibi ſunt ad ſui vtilitatẽ ⁊ ad ſuũ bonũ.⁊ ad ad vtili⸗ augmentũ ſuũ ⁊ ad ſuã melioꝛationẽ.et tatem hoc qntũ põt.Et nullo mõ dʒ vti his ſunt ↄtra ſeipᷣm.⁊ ad deſtructionẽ ſuii us.⁊ minoꝛationẽ ⁊ ãnihilationẽ.quia gliter eſſet ↄtra oꝛdinẽ vniuerſi ?⁊ omniũ creaturaꝝ.⁊ ect deuiatus a toto oꝛdie re rum.¶ Ex iſto fundamẽto firmiſſimo pꝓp oẽs creaturas ↄfirmato.ſeqͥ tur de neceſ ſitate. ꝙꝙ cũ homo habeat intellectũ ⁊ vo lũtatẽ vltra alia aĩalia.⁊ ꝑ illa differt ab Hõ de eis.⁊ eſt hõ.ꝙ dz tenet᷑ ⁊ obligat᷑ de iure iuretene⸗ nature.vti ſuo intellectu ⁊ ſua voluntate tur vti d ad ſuũ bonũ.⁊ ad ſuã vtilitatẽ.ſcʒ ad ſu tellectu ? um gaudiũ ⁊ leticiã.ad maioꝛẽ ſpem.cõ volũtate ſolationẽ.pacẽ.qetem.⁊ ↄfidentiã ⁊ con ad bonũ tra damnũ malũ triſticiã deſperatõeʒ. et ↄtra oĩa aduerſa. Vñ cũ hõ debeat ꝑ ſu⸗ um intellectũ ⁊ volũtatẽ acqͥrere totũ ſu um bonũ.⁊ totã ſuã pfectionẽ.dignita/ tẽ ⁊ nobilitatẽ inq̃ntũ homo eſt. ideo ipᷣe nõ debet vti illis ↄtra ſeipᷣm.⁊ ad ſuã de ſtructionẽ ⁊ ↄtra hoĩem. ſed ꝓ hoĩe. ¶ Bic ponit᷑ ↄcluſio in qua ↄcludit᷑ re⸗ gula ⁊ ars affirmãdi ⁊ negandi. Litulus. lxvj. Voniã aũt ad intellectũ ptinet affirmare negare credere ⁊ de/ negare. eſtactus ſcunl 4 ſeqᷣ 3 . — cur poſt cogitare. qͥ etiã eſt in duas ꝑtes diuiſus oppoſitas.qꝛ affi mare ⁊ nega/ re ſunt oppoſita. Et hoc eſt ppt h. q oẽ qdð cogitat᷑ ⁊ dicit᷑.hʒ ſuũ oppoſitũ ſibi repugnãs ⁊ ↄtradictoꝛiũ.que ſimul nõ poſſunt eſſe.ſʒ neceſſario illud qð cogi- tat᷑ ⁊ ðꝛ eſſe.eſt veꝝ vel nõ veꝝ. iõ hõ dz vnũ affirmare.⁊ aliud negare.⁊ vnã ꝑ/ tem reciꝑe ⁊ admittere tanq; verã.⁊ ali/ am repellere tanq; falſam. Et ſic ↄcludi Hõ na / tur ꝙ hõ de iure nature dz ⁊ tenet᷑ affir⸗ uraliter tenet᷑ re/ cipe qðᷣ ẽ ſibima ge vtile Ho te⸗ mare credere ⁊ recipe illã ꝑtem. tanqᷓ q̃ magis eſt ad eꝰ vtilitatẽ.ad eins bonuz ⁊ melioꝛationẽ.pfectionẽ.⁊ dignitatẽ.⁊ exaltationẽ.inq̃ntũ hõ eſt.⁊ ꝑ quẽ gene/ rat᷑ in homĩe gaudiũ.⁊ leticia.ↄſolatio. ſpes.ↄfidentia.ſecuritas.⁊ fugat᷑ triſti/ cia.deſpatio ab ipᷣo hoĩe.⁊ ꝑ ↄñs ſequi/ tur ꝙ debet affirmare illã ꝑtem tanq; ve ram. que magis eſt amabilis. deſidera/ bilis deſe ⁊ de ſua natura.⁊ q̃ magis ha bet de eſſe. ⁊ de bono. ⁊ aliam ꝑtem op/ poſitã tenctur negare tanq; falſam ⁊ a ſe fugare tanq; inimicã ſibi. Si aũt hõ fa cit oppoſitũ.tũc vtit᷑ intellectu ſuo con/ tra ſeipᷣm. ⁊ ↄtra hoĩes.⁊ ↄtra ſuũlbonũ. ⁊ ad ſuũ damnũ ⁊ deſperationẽ.⁊ tũc fa cit ↄtra totuʒ oꝛdinẽ reꝝ.quia q̃libet res inferioꝛ hoĩe vtitur his que ſunt ad ſuũ bonũ.⁊ homo faciẽdo alio mõ.vtit᷑ ad ſuũ damnũ ⁊ deſtructionẽ ſuo intellectu ⁊ voluntate.⁊ iõ facit ↄtra curſum natu re ⁊ oĩm reꝝ.⁊ ↄtra hoĩem.ideo tunc nõ dʒ dici hõ.quia facit ↄtra hoĩem⁊ habʒ intellectũ deuiatũ ⁊ coꝛruptũ.Et q;uis nõ intelligat quõ fieri põt.nec quõ põt eſſe veꝝ.nõ eſt excuſatꝰquin teneat᷑ affir mare ⁊ credere.i¶ Et ſi aliqͥs dicat.quare net᷑ cre/ tu affirmas ⁊ credis illud qð nõ intelli/ dere id gis.quia foꝛſitan eſt falſum. ad H̊ reſpon qð ẽ ſibi detur ꝙ excuſat᷑ ꝑ hoc.quia credit ad ſu mag v/ um bonũ ad ſuã vtilitatẽ.quia hoc te/ „ tile eti eſt az netur facere naturaliter ⁊ de iure nature. ſiñ iĩtelli ⁊ qui facit m ſuã naturã facit id qd de/ git quõ bet.⁊ aui facit id qð debet excuſatus eſt Neq; intcllect poteſt in hoc errare.poſt qᷓ; credit illud ⁊ affirmat.qð eſt ſibi ma/ ximũ bonũ.⁊ oppoſitũ eius eſt puatio ſui boni. quia tunc facit maximũ bonũ ſibijpi.⁊ ſue voluntati Et boc tenet᷑ face re.quia intellectus fact eſt ⁊ datus bo/ mini ad ipᷣius vtilitatẽ ⁊ nõ cõtra ſe.Et quia melius eſt homini ſine comꝑauõe affirmare ⁊ credere ꝑtem que eſt ꝓ ſeiů=wo ⁊ꝓ bono ſuo.q; affirmare oppoſitũ.qe hoc tenet᷑ facere.quia quelibet res tenet facere qð eſt melius ꝓ ſe.⁊ ſufficit homĩ ad videndũ ⁊ ad cognoſcẽdũ certitudi naliter qð affirmare ⁊ credere debet.licʒ nõ intelligit quomodo eſt. Si cm̃ ho/⸗ mo affirmet ⁊ credat ꝑtem oppoſitam que eſt pꝛiuatio ſui boni.tunc recipit in ſeipᷣo inimicum ſuum. ⁊ illud quod in/ cra ſe eſt expellit et fugat amicũ ſuum et illud qð eſt ꝓ ſe.⁊ ideo cſt ꝑuerſus valde 2 maximꝰinimicus. et aduerſari ſuipᷣi us et nocens ſibipſi.et nulli ꝓficiens.? ſic eſt repꝛehenſibilis ⁊ ab omi creatura merito ↄdemnat᷑. Et ideo cſt ſtultiſſimꝰ ⁊ ſine ſenſu Et iſtud eſt certiſſimũ ſignũ — — ct argumẽtũ. ꝙ ſi aliquis homo its faci at.⁊ nolit credere ⁊ affirm Qninõ are qð melius vult ce eſt ꝓ ſe.ꝙ ipᷣe poſſidetur ab inimico ſuo dere qG moꝛtali.qui dominat᷑ intellectui ſuo.ct meli eit tenet ipſuʒ ligatũ et vinculatũ.et nõ poſ ꝓ ſe poſ ſit vti ipſo intellectu nec officio eius.af/ ſidet ab firmando et credendo ad ſuam vtilita/ inimico tem ·ſed ad ſuum damnũ etcõtra ſeipᷣm ſuo ⁊2ↄtra totum oꝛdinẽ vniuerſi⁊ omniuʒ creaturaꝝ. Et talis homo eſt ſicut ille qui habet ſtomachũ coꝛruptũ plenum malis humoꝛibo.qui nõ poteſt recipere aliquem cibũ bonũ ſed ſtiatim enomit. Sic talis intellectꝰ ⁊ talis homis volũ tas.nõ poteſt reciꝑe iũlud qðᷣ eſt bonum eæt melius credendo. quia eſt coꝛruptio in eis.Ecce igit᷑ concluſio.ars.et regula ac debitũ affirmandi et negandi. in hias que ꝑtinent ad hoĩem inntũ hõ eſt cui ↄcoꝛdet tota natura. BSequitur modus ⁊ pꝛactica vtendi pꝛedicta arte et ⁊ regula.qua ꝓbatur ꝙ tota fides xpᷣiana eſt affirmanda et cre/ enda.et ꝙ; omnis homo deiurenaturę rrEEEE5 . firmare. ¶Titulus. lxviij. CTautẽ pꝛedi⸗ mꝰꝑ pꝛacticã⁊ x exẽpla o cta magis eluceſcant.declare tenet credere. et obligat cam tencre ct al⸗ harü prin us auter⸗ ponaturt gum gön/ bictoꝛiii lulte flao.. eſexe vultcognol ſrmarecta Fpampten ambas pte gem.2ccrik ſſtmagis⸗ ſenquepe lſſe. mai⸗ bitambas puatiobon is bonüt olatone⸗ ſarimappe 1 recſtot phomie Dchetaſfin phomie⸗ Dduee pheien. vnag ſog ambedz gn Jl hdii grwopy de porent Genz misqon Mhiotick⸗ Ponitigfi malnsco⸗ ficgthoc⸗ bugkini maödif f initiü bo teringy bois v iod boſ de⸗ lno Ounue bõ naturaliter tenetur credere dedeint⸗ dcömte neconti⸗ abeck e⸗ necppoſiig nclbaronnt ſffidon itinn rcordchgi tan eppian Lnnenth 1 ndeedc Namiciinng ttonciis e⸗ Cnctd ſui Nuligicd e 4befigann kockſuliſ nſinäi dus aũt exercendi eſt iſte.qꝙ ſi alicui pꝛo ponatur aliqͥd ad affirmandũ vel negã/ dum.qð nõ poſſit intelligi ꝑ rationẽ.ſta tim debet accipere eius oppoſitũ cõtra dictoꝛiũ.⁊ facere duas ꝑtes oppoſitas. quas impoſſibile eſt ſimul eſſe veras nꝰ falſas.ſed de neceſſitate oꝑtet ſolũ vnazx ptem eſſe veram ⁊ aliã falſam. et tunc ſi vult cognoſcere.quã ꝑtẽ tenet᷑ ⁊ debʒ af firmare et credere. cum tm̃ poſſibile eſt vnam ptem eſſe verã.debet comparare ambas ptes inter ſe.et poſtea ad homi/ nem.⁊ ex iſta cõꝑatione videbit que ꝑs eſt magis amabilis. et deſiderabilis de ſe.⁊ que pars magis cũ eo.⁊ cũ maioꝛi cſſe. ⁊ maioꝛi bono. Et dum compara/ bit ambas ꝑtes ad hoĩem. videbit que illarũ ꝑtium eſt bonũ homĩs. vel que ẽ puatio boni homĩs.vel que eritad ma/ ius bonũ homis.ſcʒ ad maius gaudiũ Gbono ſln nurcönalrs e Dinimicoſto a dleamiſno. dtt culati anöe, tſcven⸗ 4s ſon in . iccnt ejn⸗ giuait omin; onock ſul empti Nangn gockanqt. ſinnaunt lobonis Ccscbonun ackconußne bansnngi Negnnaniit imnühocke ↄſolationẽ ⁊ ſecuritatẽ.⁊ ſic de aljs.⁊ ſic ſtatim apparebit que pars eſt homie. ⁊ que eſt ↄtra hoĩem. vel que eſt magis ꝓ homiĩe.⁊ tunc facto iſto diſcurſu: ſtatĩ debet affirmare ⁊ credere illã ꝑtem q̃ eſt p bomie. vel que magis eſt pꝛo homie. Uel que eſt contra hoĩem.⁊ que minus ꝓ hoĩe negare et refutare. Quia poſtq; vna ſola poſſit affirmari et credi.⁊ nõ ſił ambe. dz illa affirmari et credi q̃ eſt ꝓ ho Op deũ eẽ eſt cre denduz mine. ct nõ illa q̃ eſt ↄtra hoĩem. vt vᷣbi gr̃a. Illa ꝓponat᷑ deꝰ ẽ. Fiãt ſtatim due ꝓtes oppoſite.ſ.deũ eſſe.et deũ nõ eſſe.et cõparent᷑ iſte due ꝑtes inter ſe.et videa/ mus q̃ ↄuenit cũ eſſe et cum bono et cuzʒz maioꝛi eẽ.⁊ que nõ I ſta ꝑs deũ eſſe.que ponit infinitũ eſſe.⁊ infinitũ bonũ.quo maius cogitari nõ põt.qꝛ deũ eſſe ſigni/ ficat hoc.et alia oppoſita.ſcʒ deũ nõ eẽ. puat᷑ infinito eẽ ⁊ infinito bono. Maxi mas; differẽtia eſt inter infinitũ eſſe etĩ/ finitũ bonũ.et inter infinitũ malũ. Cll⸗ terius videamꝰ que iſtaꝝ eſt ad bonum hoiĩs.vcl deũ eſſe vel deũ nõ eſſe. Nõne iſta ꝑs deũ eſſe? Qnia ex iſta ꝑte deũ eẽ. ſeqͥtur maximũ bonũ hoĩ. ſcʒ gaudium pſolatio.ſpes.et fiducia.Et ſic meliꝰ eſt boi.deũ eſſe qᷓ; deũ nõ eſſe.qꝛ ex iſta ꝑte deũ nõ eſſe malũ et nõ bonũ ſequit᷑ hoĩ Ergo hõ tenet᷑ de iure nature affirmaxe esH et credere iſtã ꝑtem.deeſt.⁊ reciꝑe in ſe⸗ ipᷣo tanq; magis amabilẽ ⁊ deſiderabilẽ in ſe.et melioꝛẽ et vtilioꝛẽ ſibi.et nõ aliazʒ ptem nullo mõ amabilẽ.nec deſiderabi/ lem in ſe.nec bonaʒ nec vtilẽ homĩ.ĩmo puantẽ bonũ ſuũ.ideo odibilẽ.Alit᷑ vte retur homo intellectu ſuo ad malũ ſuuzʒ et contra ſeipᷣm.qð nõ conuenit homini inq̃ntů homo eſt. Quale em̃ bonum po terit ſibi dare iſta.deꝰnõ eſt: QOnalis fru ctus põt ſequi ex iſta? Et q̃re homovult ſe iungere ꝑti ſterili et ſine fructu.quep/ uat ſuũ bonũ:Quare vult illi dare locũ in coꝛde ſuo.et dare ſibi fidẽ?: Nõne me/ liꝰẽ ſe iũgere ⁊ hr̃e fidẽ cũ ꝑte fructuo/ſa q̃ põit ſuũ bonũ? Nõne meliꝰẽ ſibi dare locũ ⁊ fidẽ ſuã? Si eĩ hõ ſociet ſe cũ iſta pte.deꝰẽ.et recipit eã in ĩtellectu ſuo cre dẽdo.affirmãdo.et adherẽdo. vt plãtet eã ĩ ſe ecce quãta bona ſequũtex h̊. NHã ĩ j tellectꝰ efficit᷑ exaltatꝰac nobilioꝛ.excellẽ tioꝛ.et dignioꝛ.et recipit magnuʒ incre mentũ et aſcẽſum ꝑfectioꝛẽ.et vadit de nõ eſſe ad ec. eo ꝙ cõiungit ſe cũ ꝑte ma gis am abili.et q̃ magis cõuenit cuʒ eſſe ct cum bono.et recipit influentiã ab eo. quia intellectus efficitur illiuns nobilita tis et dignitatis et ꝑfectõis.q̃le eſt illud qð credit. Ideo debʒ ſe totũ dare ꝑti no bilioꝛi et ꝑfectioꝛi. Si aũt ſociet ſe cum ꝑte oppoſita.q̃ eſt.deũ nõ eſſe.tũc intelle ctus efficit᷑ pꝛauꝰ.et tendit ad nihil⁊ ad nõ eſſe et ad mala infinita. Quare ↄclu/ ditur ꝙ hõ de iure nature tenet᷑ ⁊ obliga tur affirmare iſtã ꝑtẽ.deꝰ eſt et aliãͤ ptem ei oppoſitã negare et refutare.deꝰnõ eſt. Et h̊ dicit oĩs creatura hoĩ.ꝙ h̊ dʒ face re. Sʒ vlteri ſeqͥt᷑ ꝙꝙ ven eſt. deũ eſſe. qꝛ poſtq; hõ de iure nature tenet᷑et obliga tur hoc credere et affirmare et natura nõ mentitur. ergo ſequitur ꝙ hoc eſt affir⸗/ mabile ct credibile ⁊ verum.quia homo nõ obligatur naturaliter ad falſum. ſed obligatur naturaliter ad verum. ergo ſe quitur deum eſſe.. Secundo concludi tur ꝙ h̊ eſt veꝝ.ex tali debito nature.qꝛ ĩ natura nullũ falſũ eſt.nec ẽ obligatio na turalis ad falſum. Ecce ergo modnʒ et pꝛacticã trahendi homĩes nõ credẽtez ad credendũ ⁊ ad affirmandũ Uls,4 nõ intelligunt ꝑ rõnẽ.⁊ ꝑ iſtũ modũ intelle· potẽtie et vᷣtutis.ꝙ ipᷣe poſſit deũ pduce . undbae ctus roboꝛat᷑ ⁊ ↄfoꝛtat᷑ vt firmiꝰcredat. rede ſeipᷣo qᷓ; ꝙ nõ poſſʒ.Etiaʒ qꝛ exhb p gienn liud cxemplũ de vnitate dei. deus ꝓuxit exſe deum et filiũ. In hoc E d CTitulus lxix. urguit᷑ maxima cõicatio.et ex hoc hõ ca znonan Lterius vt magis ars videat᷑. pit quandã fiduciã decõmunicabilita/ Deag ponat᷑ exemplũ. Si eſt tm̃ vnꝰ te dei.quia deus totã ſuam ſubſtantiaʒ de.ſtatim fiant due ptes vt di/ potentiã ⁊ ſapientiam.cõicat vni alteri. ctum eſt.⁊ ſunt iſte.deũ eſſe tm vnũ.⁊ de Si aũt nõ cõicaret. nõ eſſet ita bonus . Ti.lx/ um nõ eẽ tm̃ vnũ ſʒ plures.De neceſſita nec ſumme cõicatiuus.ſed multo meli Nchtn10 viij. te ergo earũ vna eſt vera tm̃ ⁊ nõ ambe. eſt.deũ habere ſe ſũme cõicatiuũ qᷓ; eius ackroͤt Zm̃ v/ Vt ergo cognoſcamꝰquã ꝑtem debea/ oppoſitũ.vnde ex hoc poteſt homĩ ſur/ inigde nũ eẽ de mus affirmare.⁊ credere.cõparemꝰ iſtã gere gaudiũ ⁊ ſolamẽ magnũ erga deuz ieſetfuc um ẽ cre ptẽ deus eſt tm vnꝰ.ad aliã ſibi oppoſi / ſi totũ cõicat quicqͥd habet.et ꝙ nihil re Mioro dendũ tam.⁊ poſtea ad hominẽ.⁊ tandẽ ꝓceſſũ tinet qð nõ cõicat. Sʒ ex ꝑte oppoſita. aiaſde Li.lx/ faciamꝰſicut in alio exemplo. Vñn ſtatiz ſcʒ ꝙ in deo nulla eſt ꝓductio deſua p/ bctizy viij. ꝗpparebit ꝙ iſta.deꝰ tm̃ eſt vnꝰ.eſt magg pꝛia natura.nullũ bonũ ſeqͥtur homini. inali amabilis.qᷓ; iſta.plures dij ſunt.qꝛ iſta et etiam eſt iocundiꝰ deũ credere fecun/ nteücrn magis cõuenit cum bono homĩs. Naʒ dum et nõ ſterilem. qꝛ qui credit oppoſi Giaut vide quãta mala ſequerent᷑ ad iſtaʒ.plu/ tum diminuit deũ.et ꝑ ↄſequens bonũ homo no res ſunt dij ſeꝑati ⁊ diuiſi inter ſe.ꝑ volũ hominis.Qui aũt affirmat deũ habere ſentiaſccn tatem et ſubſtantiã.poteſtatem et ſapien filiũ.de ſua ꝓpꝛia natura generatuʒ.dat potetinoe tiam. Nam ſi ſint plures.quilibet habe deo eſſe ſummũ bonũ.etꝑ ↄſequẽs affir mcor bit ſuã ꝓpꝛiã volũtatẽ.et ꝑ ↄſcequẽs po // mat bonũ homĩs. Quare ſeqͥtur ꝙ ho⸗/ Weol terit eſſe diuiſio et diſcoꝛdia inter eos. et mo tenet᷑ affirmare ⁊ credere in deo eſſe Sormi quilibet diligeret honoꝛẽ ꝓpꝛiũ.tũc ho/- plenam ꝓductionẽ de ſua natura.et ne/ Etwun mo eſſet in magna tribulatõe ⁊ pena.im gare oppoſitũ.quia pᷣma pars eſt ad bo Guuit mo totũvniuerſum deſtrueret᷑ x eꝛum num homiĩs. et ſecũda ps ad malũ ho/ bioc diſcoꝛdia et etiã hõ nunq; eſſet ſecurus minis.qꝛ diminuit bonũ hoĩs.qꝛ q̃ntũ dei neqʒ in quiete.nec pace.ĩmo natura nõ bonũ ſeqͥtur hoĩ de vno.tantũ malũ ſe/ poſſet pati duos dños nec dnos deos. quit᷑ci exeiꝰ oppoſito.qꝛ puat totũ bo⸗ 4 ſed ſi tm̃ eſt vnꝰoñs ⁊ deus.vitant᷑ mnn num hominis. ta mala.et ſequunt᷑ infinita bona.Et ſic De oĩpotẽtia.ſapĩa.⁊ bonitate dei. Ppoles bonũ eſt homĩ eſſe tm̃ vnũ deũ ⁊ wvfſſim̃. Xitulus.lxxrr. ſinam et eẽ plures deos ſeu dños eſt valde ma Tem bonũ eſt hoĩ hr̃e deũ oĩ⸗/ ? lum.imo peſſimũ hoĩ.et eſt ↄtra holem i porẽtẽ.ſũme ſapiẽtẽ.et ſũme bo aaan Et ideo hõ dʒ cred ere et affu mare iſtaz ü.et op poſitũ eẽt malũ hoĩs. ch n ptem.ſcʒ eſſe vnũ et ſingularẽ dñm et de ſcqʒ nõ hr̃e deũ oĩpotẽtẽ neq; ſũme ſapiẽ ſie um. et dzʒ negare agliã ꝑtem. Tunc vlteri tẽ. neq; ſũme bonũ. Et etiã ↄuenit hoĩ ſnin us ſequit᷑ ꝙ veꝝ eſt. ꝙ eſt im̃ vnus ſolus h'fe deũ ita potẽtẽ. ita ſapiẽtẽ.ᷣita bonũ. nadge Ti.lxv / dũs et deus ex obligatione.vt ſupꝛa in q̊ᷓ cogitari nõ poterit vltra.et oppoſituzʒ adee iij. pᷣdicto exempllo. ebeſt totũ malũ hoĩs.Ouare ſeqͥt᷑ ꝙ hõ n Hor, ¶ De ꝓductione diuina inter ſe. dz affirmare ⁊ credere illud. qð deo ma/ ut G(KEitulusxxx. gulis ↄuenit et ſibi inqntũ hõ ẽ. Eth̊ ẽto W Tem ſi ꝓponat᷑vltra hoc.ſi deꝰ tũ illð qð magꝭ cadit ad eẽ q; ad nõ ec᷑. lſt pꝓdu xit filiũ de natura ſua ſibi ſũ ¶ De vitate dei et figelitate et alijs ꝓpe 2èò — ecqlẽ.vel ſi in deo nõ eſt ꝓdu/ tatibo. ¶Zitulus. xxij. N. ctio de ꝓpꝛia ſubſtãtia et natura. Certe em bonũ eſt hoĩ hr̃e deũ vacẽ. . magis eſt amabile deũ eſſe ꝓductum de ac ſũme vᷣacẽ.⁊ ſũme fidelẽ.ſũme ſua ſubſtantia. q; ſterilẽ ⁊ nõ ꝓductũ.q· benignũ.ſũme piũ.⁊ ſime clemę boĩẽ mag deſiderabile.ꝙ de ſuꝰ ẽ tãate cẽ.⁊ miſericoꝛdẽ.⁊ oppoſitũ eius eſt ma ninn ”MUDꝑ Dl. kexv.lxr i. mm hols ergo bomo tenet᷑ affirmare ⁊ credere deũ veracẽ.fidelẽ ⁊c̃.⁊ etiã nega re oppoſitũ.quia tenet᷑ facere bonũ ſuũ me we Ohönaturalalae „5 * Pmaläſtum. krii UVUlia bonũ eſt hom habere deũ ita potentẽ ꝙ oĩa creauit ex nihi lo. celum. terrã.mare ⁊ oĩa in eis ↄtenta.⁊ oppoſitũ eius eſt malũ homĩs vel eſt nõ bonũ homĩ. eſt etiã bonũ ho/ mini.q de nihilo fuit creatꝰ.⁊ melius qᷓ; i eſſet factꝰ de aliquo. qm̃ ex hoc oꝛitur maioꝛ ↄfidentia.maioꝛ ſpes ⁊ ſecuritas quia ſi de potuit eũ facere talem ex nihi lo etiaʒ poteſt eũ reſuſcitare ⁊ reſtaurare qñ in aliquid quaſi nihil redigit᷑ ⁊ pote/ rit eũ exaltare ⁊ facereeũ multo maioꝛeʒ Si ant deus feciſſet hoĩem de aliquo. homo nõ haberet tantã ſpem de ſua po/ tentia ſicut modo habet.quia maioꝛ eſt potẽtia ad creandũ.q; ad faciendũ ſine xtiam com patõe.Hebet igit᷑ homo affir mare potiillud qð eſt ad totũ bonũ eiꝰ ; ↄtrariũ eiꝰ⁊ qð eſt ad totũ malũ eius Et vltimo ſeqͥtur tunc ꝙ veꝝ eſt ꝙ deuſ creauit oĩa ex nihilo.⁊ ꝙ homo eſt ex ni/ DHilo creatꝰ.eo mõ quo iam dictũ eſt. hõ factus. ⁊ humanitas vnita lit deitati in vna ꝑſona.q; ei op poſituzʒ . ĩmo hec vnio eſt ſũma pfectio. De incarnatione Titulus. xxiiij. () Reterea meli eſt homi q; de ſit ſũm a nobilitas.ſũma dignitas.⁊ ſüma exaltatio.ac ſummũ bonũ homĩs.⁊ ma ius qð poſſit eſſe.Ergo qui affirmat et credit ꝙ nunq; deꝰfiet homo.nec poſſit fieri.amouet qu ãtũ in eo eſt ſũmã ⁊ ma/ ximã ꝑfectionẽ homĩs.⁊ puat humanã naturã tanto bono.ergo talis eſt inimi/ cus homiĩis.inq̃ntũ homo eſt ⁊ humane nature.⁊ eſt contra hominẽ.Ergo meli⸗ us eſt homĩ affirmare ⁊ credere ꝙ deus factus ſit homo.qᷓ; eius oppoſitũ. Pe ↄceptõe ſilij dei ⁊ hũana natura. — (Litulus. croyv. Tem mell eſt homĩ 1 digniu saffirmare⁊ credere.qꝙ ille homo HMcuius dignitas vnita eſt deitati ſit ↄceptus de ſpũſancto.qᷓ; de ſemĩe vi/ rili.⁊ ſine carnali ↄcupiſcentia.⁊ meliꝰ⁊ dignius eſt credere.ꝙ ſit natus de virgi neq; de muliere coꝛrupta.quia in oĩbui his nobilitat᷑ humana natura.quia cuʒ ille hõ ſit nobilioꝛ et excellẽtioꝛ oiba hoĩ bus. nꝰ poſſit eẽ nobilioꝛ.nec mag exal tatꝰ. meliꝰ eſt ⁊ dignius.vt habeat oẽm nobilitatẽ ⁊ dignitatẽ ex ꝑte ſue ↄcepti/ onis ⁊ natiuitatis.⁊ meliꝰ ⁊ dignius eſt credere hoc qᷓ; eius oppoſitũ.quia hoc ponit nobilitatẽ in humana natura. ſcʒ ꝙ habet talẽ hominẽ ⁊ oppoſitũ pone/ ret indignitatẽ ⁊ ignobilitatẽ in natura humana.⁊ etiã hoc eſt ſũme amabile et deſiderabile homĩ inqntuʒz ho mo eſt. q; humana natura intantũ ſit dilecta deo. ꝙ ipe de dignareſt eſſe homo. ⁊ hoc eſt ꝓ hoĩe.aliud vᷣo ↄtra hominẽ. ¶ Dereſurrectione moꝛtuoꝛum. itulus. xxyvl. Mterimelius eſt homĩ affirma re⁊ credere reſurrectionẽ moꝛtu oꝛum in coꝛꝑe⁊ ania.qᷓ; eius op poſitũ.?qꝙ tota natura hũana reſurget a moꝛtuis.⁊ mutabitur in ĩmoꝛtalitatẽ. qm̃ affirmare ⁊ credere hoc.ponit hoĩeʒ ⁊ naturã humanã in maxio gaudio.ſpe ⁊ fiducia.ac cõſolatione magna ⁊ digni tate.exaltatõe ⁊ oꝛnatu.qð bonũ exaltat cũ ſuꝑ oĩa alia aĩalia. Credere aũt ⁊ af/ firmare oppoſitũ.nullũ bonũ ponit in natura humana. ĩmo om̃e bonũ remo/ uet ⁊ pᷣuat.Ergo ille qui affirmat ⁊ cre/ dit oppoſitũ.eſt ↄtra hoĩem⁊ eſt inimi/ cus homiĩs inqntũ hõ eſt.⁊ ꝑ ↄſequẽs ẽ ↄtra ſeipᷣm. UVñ etiã ſũmea mabileẽ vt hõ credat ſe ⁊ totã naturã hũanã in fu/ turo debere reſurgere ⁊ oppoſitũ elꝰ eſt valde odibile ⁊ triſtabile. Itẽ melius et iocũdiꝰ eſt hoĩ credere.qꝙ iã aliqͥᷣs reſur/ rexit a moꝛtuis ad vitaʒ ĩmoꝛtalẽ.qᷓ; e nullłꝰreſurrexiſſen qꝛ ̊ ponit hoĩez i ma/ ioꝛi fiducia ⁊ pe ⁊ ↄſolatõe future reſur/ rectõis Siaũt adhuc nulłꝰreſurrexiſſʒ nõ eẽt tãta ſpes aut tãta ſecuritas ĩ hoĩe defutuna reſurrectõe. Si aũt aliqͥs cre/ dat futurã reſurrectõʒ generalẽ.⁊ nõ cre det aliquẽ reſurrexiſſe. mĩoꝛẽ hẽbit ſpeʒ ⁊ↄfidẽtiã ð h̊ ꝙ ipᷣemet reſurget.ille ãt qͥ vtrũ q; credit.hʒ maioꝛẽ ſpeʒ⁊ ↄfidẽtiã. 8̊ h̊ eſt hoĩ meliꝰ credere q; e oppoſitũ. (Deaſcenſione ad celos. Litulus. lxxvij. Relna madsefbenniaffimma⸗ p re ⁊ credere.qꝙ iam aliqs homo aſcendit ad celos qᷓ; eꝰ oppoſi⸗/ tum.quia ex hoc ſequit᷑ maxima ſpes cõ ſolatio ⁊ ſecuritas ac gaudiũ hũane na/ ture. ac etiã ponit maximã dignitatẽ et exaltationẽ in humana natura.⁊ maxi/ mũ deſideriũ eundi ad celũ ⁊ relinquen di terrã.Oppoſitũ aũt credere nullũ bo num facit homing. Beinicio vniuerſali. iij. firmare.qꝙ iudiciũ fiet vniuerſa deo ſuã vltimã mercedem ſᷣm opꝑa ſua ; credere e oppoſitũ.quoniã ex ̊ ho/ =– Titulus. Tem melideſt Pomi credere⁊ af in quo oẽs hoĩes recipient a ſticia ? deſolatio. Sed quia homo tene tur credere illa.ꝑ q̃ in ipſo maiꝰgeneraf᷑ ga udiũ ſeu conſolatio ⁊ ſpes.nam habe re ſpem eſt magna conſolatio ⁊ magnuʒ bonũ.habere eius oppoſitũ eſt magnũ malum ⁊ deſperatio. Et ſic qui nõ vult credere illa ꝑ que generat᷑ in homĩe ma⸗/ gna ↄſolatio ⁊ ſpes.facit ↄtra ſeipſum ⁊ ↄtra hominẽ inqntũ homo eſt.⁊ eſt cau/ ſa ſue deſperatõis. Cõcluſio de oĩb iſtis de fide xpᷣiana ¶ Titulus.lxxx. ia ergo quicqͥd continet᷑ in fi/ expᷣiana eſt magis amabile et deſiderabile homi inqntuʒ ho/ mo eſt.qᷓ; eius oppoſitũ.vt nihil eſt ma gis amabile et deſiderabile.qᷓ; illud qð conuenit cum bono homĩs ⁊ cum eſſe. Sed fides xpᷣiana magis cõuenit cum mines inducent᷑ ad oꝑandũ bonũ.⁊ ad bono hoĩs ⁊ cum eſſe ꝑpetuo. ergo ipᷣa melioꝛãdũ oꝑa ſua vt remunerent᷑. ⁊ ad magis eſt deſiderabilis qᷓ; eius oppoſi⸗/ fugiendũ mala oꝑa.ne puniant᷑ aut cõ/ m. Iteʒ ex credulitate fidei xpᷣiane.ſe/ demnent᷑. Itẽ eſt neceſſariũ homĩ creÄde- quunt᷑ infinita bona ⁊ gaudia hoĩs in/ re affirmare ſi vult eſſe bonꝰ. ⁊ cõnenit rõne liberi arbitrij homĩ.q cũ homo ꝑp qntũ hõ eſt. ſ. euʒ eſſe creatũ ad imaginẽ ſui creatoꝛis.deũ eſſe hominẽ ꝓpter ipᷣʒ libeꝝ arbitriũ poſſʒ facere bonũ ſen ma hominẽ.debere reſurgere cum eodẽ coꝛ lum. ⁊ nõ cõpellitur ab aliquo.⁊ tamẽte netur eſſe bonꝰ⁊ nõ malꝰ¶ Sũme vti/ le eſt neceſſariũ homĩi credere ⁊ affima- mine maxima gaudia.i re futurũ eẽ iudiciũ.in quo vnuſqͥſq; re/ cipiet ſcᷣm ꝙ geſſit ĩ coꝛꝑeſummũ bo⸗ num vel ſummũ malũ.ſummã gloꝛiam vel ſummãa ↄfuſionẽ.ſi aũt nõ credit tũc nõ conabit᷑ ad bonũ.ĩmo viuet ſᷣm car/ nehm vt bꝛutũ.⁊ inſequet᷑ cõcupiſcẽtias carnales ⁊ delectatões carnis. De immoꝛtalitate anime Zuulus.lxxir. Tem eſt homi meliꝰ credere af i firmare ꝙ hõ animã habeat im moꝛtalẽ.q; eðoppoſitũ.qm̃ h̊ ẽ magna exaltatio ⁊ dignuas ⁊ bonũ hu/ mane nature.⁊ ꝑ hoc mag ſeꝑatura be ſtijs ⁊ appꝛopinquat deo. ⁊ generat᷑ in hoĩe magnũ gaudiũ magna ſpes⁊ fidu cia. Iſta em̃ credulitas ſine cõꝑanoneẽ multo melioꝛ q; cred ere aĩie moꝛtalitatẽ. qquia ſi credat moꝛtalitatẽ ipius aĩe. qͥd impoꝛtat gaudij ſeu ↄſolatõis: nulla au tem conſolatio poteſt eſſe in illo.ſed tri / poꝛe gloꝛificato.ipſuʒ debere ꝑfrui eter/ na gloꝛia.⁊ ſimilia.que Seneront in ho/ ppoſitũ vᷣo ei nullũ eoꝝ generat.ſed pᷣuatio totius bo ni ſui. Gequitur exinde.ꝙ quilibet ho⸗/ mo tenet᷑ de iure nature.credere fidẽ xpᷣi Anam ⁊ negareeius oppoſitũ.quia eum Optet audita ⁊ intellecta fide xpᷣiana.eaʒ affirmare vel negare.⁊ eiꝰ oppoſitũ cre/ dere vel refutare. Poſtq; ̊ eſt melꝰ hoĩ credere fidẽ xpᷣianã qᷓ; oppoſitũ el.ſeqͥt᷑ ꝙetiã tenet᷑ potiꝰ credere ⁊ affirmare il⸗ lud qð ẽ ei meliꝰ.qꝛ ipᷣe nõ dʒvti ſuo ĩtel⸗ lectu ad ipᷣi malũ ⁊ triſticiã.ſz ad gaudi um ⁊ ↄſolationẽ.⁊ ad bonũ ipᷣi.ſicut fa ciunt alie creature..Aliter ſequeret᷑ ꝙ ho mo eſſet deuiatꝰ⁊ aliena Pa iport a ra⸗ tione ⁊ ab oꝛdĩe oĩm creaturaꝝ. nec fac vt hõ.ĩmo ↄ hoĩeʒ inqntũ hõ eſt.⁊ ad ſu um malũ ⁊ dãnũ.⁊ nõ ad ſuã ꝑfectõeʒ⁊ ad ſuũ bonũ Et qꝛ hõ inqntũ hõ.ñ eſtõ hoiĩeʒ.ſcqͥtur qͥ nõ vult affirmare ⁊ cre dere fidẽ xpᷣianã.ꝙ ille hʒ aliqͥ intra ſe. qð eſt ↄtra hoĩeʒ⁊ inimicat᷑ boĩ ⁊ deſtru bone turgfioe wri ine coplemit ckageri re hünnen llet ulbe oppoſtif lannregert muni qnti Geatmmrasit Aiegennur noogdſion oius ſeqen unänul doonegzab nabephi Punanoe Ana citco fmartar blerme (Conehois Nhendan Poſcähen 4deoten lunhaebe humeſte blonnen Cu ngnot untt Cemagen iin cauinön nbomienn mſöhint ektckn thtt Poanediet linanen bo⸗ e nhlekn h.Zilch Io1an ſe cönentan mo. hoßt Gus eppoſ⸗ aröianete⸗ cu boisi iimagni ime pptri; amcoci betpfmice mominbe ppoſtizoc nottis d. ranihre nuetfini ſig etjunch wpoſtüte Ctme ho oſrücit Afmm! üga üißiud ſenotl ſhvtn⸗ N. häntst nuiginß⸗ iich, mmtcn ſlincht publicata C.i. k. De lib it bonũ hoĩs inqntũ hõ eſt. Ulteriꝰſeq̃/ tur ꝙ fides xpᷣiana nullo mõ eſt ↄtra na turã.ĩmo ꝓ natura ⁊ ꝓ bono naturead cõplemẽtũ nature ⁊ ad eꝰ ꝑfectionẽ.qꝛ eſt ad exaltatõeʒ ⁊ dignificationẽ natu/ re hũane.ppt᷑ quã oẽs alie nature ſũt fa cte.⁊ cui oẽs alie nature ſeruiũt.⁊ ꝑ ↄpñs oppoſitũ fidei eſt ↄtra naturã ⁊ p malo nature.qꝛvilificat ac deſtruit naturã hu manã qntũ in eo eſt.⁊ ꝑ ↄñs om̃s alias creaturas inferioꝛes.qꝛ vt dictũ eſt oẽs alie creature ſunt facte ꝓpt᷑ hoĩem.nã qͥ nocet dño nocet oĩb ſubditis dñi. Ui/ terius ſeqͥtur ꝙ qͥ credit ⁊ affirmat fidẽ xpᷣianã nullo mõ eſt increpabilis neq; a deo neq;ab aliq̃ creatura.quia credit qð meliꝰẽ ꝓ hũana natura.Et licet ꝙ fides xpᷣiana nõ eẽt vera qð eſt ĩpoſſibile.excu ſatus eẽt coꝛã deo ⁊ oĩb creaturis.qꝛ af firmat ⁊ eredit ꝑtẽ melioꝛẽ ⁊ magꝭ ama/ bilẽ ⁊ q̃ magis eſt ꝓ bono vtilitate ⁊ ꝑfe ctione hoĩs inq̃ntũ hõ eſt.⁊ B tenet᷑ face re.̊ em̃ clamat oĩs creatura.⁊qͥ facit qd Debet eſt excuſat in oĩbus. ⁊ qͥ facit op/ poſitũ ille increpãdus eſt ⁊ culpa dignꝰ a deo ⁊ a natura⁊ ab om̃i creatura.⁊ nul lam habet excuſationẽ.qꝛ reliquit qð bo „ num eſt ⁊ eligit malũ ⁊ ꝑtem magꝭ odi/ bilem neq; vtilem. . Alia confirmatio ad debitum Litulus.lxxxi. Tem etiã ꝙ nõ ſolũ fides xpᷣia/ na eſt magis amabilis ⁊ deſide abilis q; eioppoſitũ.ſʒ etiã eſt cata p̃dièta annũciata? pᷣconiʒata Eoꝛbẽ vniuerſum.pꝑ hoĩes etiã ſanctiſſi mos oĩs natõis.etiã credere nolẽtibus ſunt dãnatões eterne ꝓnoſticate.Et cre dentibo eterna pᷣmia ſunt ꝓmiſſa. Etiaʒ ꝓ ↄfirmatõe ⁊ vᷣitate fidei xpᷣiane q; plu res moꝛtui ⁊ martyriʒzati ſunt volũtarie Oppoſitũ vᷣo fidei nõ eſt pᷣdicatũ neq; annũciatũ ꝑ vniuerſũ oꝛbẽ cũ cõmina/ tiõe pene eterne. neq; cũ ꝓmiſſione vite eterne.neq; etiã ꝓ ſuſtinẽdo oppoſitũ fi dei moꝛtui ſũt plures ⁊ deuoti viri.Eti am in ipᷣa vixerũt ĩfiniti hoĩes.nobiles 7 magnates laudabilit᷑ ⁊ mãſuete vſq; ĩ finẽ. Oia iſta⁊ plura alia redqũt hoĩeſ nõ credẽteſ neq; affirmãtes fidẽ xpᷣianã inexcuſabiles ⁊ culpabiles ⁊ vigoꝛãt et ↄfirmãt credẽtes ⁊ faciũt eos ſtabiles ĩ fide ⁊ oĩno excuſabiles. Tutũ eſt ̊ ⁊ ſe⸗ curũ ſtare in fide tã rõnabili in q̃ hõ cre dit ſuã ꝑfectionẽ ⁊ bonũ.ad qð eſt factꝰ a deo ⁊ oꝛdiatꝰ.i¶ Ecce ̊ qlis cognitio generat᷑ in nobis dũ cõparamꝰholeʒ ad glias res interioꝛes ꝑ ↄueniẽtiã ⁊ diffe/ rẽtiã.qm̃ ex h̊ magꝭ coòſcimꝰ noſmetip/ ſos.ac nr̃am naturã ac debitũ obliga tionẽ. ⁊ ſic generat᷑ ſcia de hoĩe inãntuʒ homo eſt. de cõ atione hoĩs ad alias res put bus eb ꝗᷓ ĩmediate ducũt hoĩem in co/ e e ¶ Zitulus. lxxxij. 230mm 9 gut H * gis familiaris ⁊ placẽs.iõ qᷓntũ poſſu/ ã hoĩs.⁊ꝑ nr̃am naturã quã intra nos oĩs ad tres õdus ĩferioꝛes coguerimꝰ deũ eſſe? ſuas ꝓpetates.tũ adhuc reſtat alius modus valde ſecurꝰ groſſus.⁊ q̃ Ab oiby poteſt videri faciliter ꝑ queʒ na⸗/ ſcitur cognitio de hoĩe ⁊ de oꝑibus eiuſ que vltra ducit in cognitionẽ dei certiſ/ ſimã. Iſte aũt modꝰeſt ꝑ differẽtiã libe⸗/ ri arbitrij. Unde autẽ om̃es res trium graduũ inferioꝛũ carent libero arbitrio Igdeo opꝑantur ſua opera nõ libere ⁊ vo/ luntarie. ſed ex neceſſitate nature vel ex impetu.nec habent poteſtatẽ ⁊ domini/ um ſuaꝝ oꝑationũ.nec cognoſcunt ſua oꝑa neq; iudicãt de ſuis oꝑibus.nec ſci unt qd faciũt.⁊ hoc eſt.qꝛ nõ hñt liberũ arbitriũ. ſʒ hõ qͥ ẽ in q̃rto ꝗdu ꝓpt᷑ ̊ e hʒz libeꝝ arbitriũ.iõ eſt dñs ſuaꝝ oꝑatio- õ eſt M eſt ⁊ penes differetiã liberi arburij ꝑp qð fit cognitio certiſſima de hoĩe ⁊ oꝑi/ cognitio de deo qᷓ oꝛit᷑ ex ppᷣa natura eſt nobis certioꝛ ꝛ ma us laboꝛate debemꝰ vt coëſcamꝰnatu⸗ ẽmꝰ coëſcamꝰ deũ ⁊ oĩa de deo.qꝛ tiüc 2gnitio ẽ nob valde ꝓpinq cũ ẽ itra noſ Quãuis aũt multis modis ꝑ cõꝑatõeʒ — „ nũ. Jõ opat᷑liber ⁊ ſiẽdñs ⁊ nò ex neceſ dñs ſua ſitate ⁊ pᷣt iudicare de ſuis oꝑibo ⁊ deli/ rü oꝑa⸗ berare añq; faciat. Iſta &̊ eſt generał dif tionum ferẽtia hoĩs ex vna ꝑte ⁊ oĩm aliaꝝ rerũ ⁊ oꝑatõnũ illaꝝ ex ꝑte alta.qꝛ hõ inq;tũ hõ oꝑat᷑ ex libᷣo arbitrio.ſjj alie res oꝑãt᷑ Opera hoĩs di cũt᷑ ſua Impu⸗/ tãt᷑ ſibi Sũt lau dabilia Et ſunt culpabi lia Eis de/ bet᷑ natu raliter pᷣ mium Hõ bz li. arbi. vtñ ma le ogꝑet᷑ ex neceſſitate. Exinde ſequit᷑ ꝙ opatões hoĩs inqntũ hois.młtũ differũt ab opa tionibo aliaꝝ reꝝ.⁊ ſũt alterius cõditõis ⁊ alteriꝰnature. Nã oꝑa hoĩm ſũt digniſ⸗ ſima⁊ nobiliſſima de ſua nat᷑a eo qꝛ ſunt facta cũ deliberatõe ⁊ libᷣtate volũtatꝭ.q̃ᷓ nõ capit eſtimatõʒ.⁊ excedũt in dignita te ſine menſura oꝑa aliaꝝ reꝝ. Iteʒ ꝓpt᷑ iſtam differẽtiã ſequit᷑ ꝙ oꝑa hoĩs dicũ tur ſua.quia ſunt ſua poteſtate facta.ſed opa aliaꝝ rerum nõ ſunt ipᷣaꝝ reruʒ que oꝑantur.qꝛ potiꝰagunt᷑ q; agunt. Item ſequiturex hoc ꝙ oꝑa hoĩs imputãtur homi.ſed oꝑa aliaꝝ rerum nõ imputãt᷑ eis. Item ex iſta differẽtia ſequit᷑ ꝙ oꝑa hoĩs inqᷓntũ homo eſt ſunt laudabilia ⁊ honoꝛabilia vel vituꝑabilia appꝛoba/ biliavel repꝛobabilia.⁊ ſunt remunera/ bilia ⁊ punibilia.Et iõ iudicabilia⁊ ex/ aminabilia. Uñ in hoĩe remanet aliqð qdð nõ eſtopus.ſi ſeͥtur ad opus.⁊ hoc eſt meritũ vel demeritũ ſeu culpa Ita ꝙꝙ ipᷣa oꝑa poſtq; ſunt facta relinquũt ĩ ho mine meritũ vel culpã.⁊ hoc eſt iõ.quia oꝑatur cum libertate ac rõne vel volũta te. Sed oꝑa aliaꝝ rerum nõ habẽt tales ꝓpꝛietates eo quia nõ ſunt tales.⁊ ideo oꝑa hoĩs oꝛdinãt hoĩem veſtiunt acoꝛ⸗ nãt vel maculãt ⁊ viciant hoĩem ꝓpter illud qð remanet ex ipᷣis. Ulteriꝰ qꝛ ho⸗/ mo bene poteſt oꝑari vel male.⁊ hoc vo⸗ lũtarie.⁊ ex hoc generat᷑ ⁊ remanet ĩ ho/ mine culpa ſeu pꝛemiũ. Ideo vltra oꝑpa homiĩs debet᷑ de iure nature aliqð.ſcʒ pᷣ⸗/ miũ vel pena qð nõ debet᷑ oꝑib aliarũ rerum. Uñ homo tenet᷑ oꝑari inqntum poterit.qꝛ nõ debet eſſe ocioſus.qꝛ debʒ implere mũdũ ſuis oꝑibo. ſicut alie res ↄtinue ⁊ inceſſanter oꝑant᷑ ⁊ nõ ſunt oci oſe.⁊ tenet᷑ meli oꝑari q̊ poterit ſicut fa/ ciũt alie res. Naʒ ex hoc decoꝛat᷑ vniuer ſum ⁊ totus oꝛdo creaturarũ.qꝛ nõ ꝓpt᷑ hoc habet libertatẽ.ſ.vt nõ oꝑpetur.ſʒ vt nõ male opetur.qꝛ ſi ad hoc haberet li⸗/ berum arbitriũvt male oꝑaret᷑ tũc habe ret illud ad ſuũ malũ damnũ⁊ ꝑditionẽ qðsð abſurdũ eſt cogitare ĩi homiĩe.cũ alie res id qð habẽt nõ habent ad ſuũ dam/ num ⁊ malũ.ſed eaꝝ ꝑfectionẽ. ſʒ habet liberũ arbitriũ vt ↄtinue ⁊ ĩceſſanter be CTCLTlitulus. lxxtcttii. ne opetur ſicut alie res.et q; ex illo libero arbitrio ↄſequant᷑ pᷣmia ⁊ retributões qᷓ in alijs rebo nõ poſſunt ſeqͥ.qꝛ nõ oꝑant᷑ ex libertate.nam ſi hõ nõ oꝑetur ocioſuſ eſt ⁊ nõ oꝑatur ad qð oꝛdinat᷑ẽ.⁊ ſi ma/ le opatur tunc nõ oꝑat ſicut alie res in/ ferioꝛes q̃ oꝑpant᷑ ex neceſſitate.Et ſi ho/ mo tunc facit ⁊ oꝑpatur mala.tunc vult mala oꝑari ⁊ nõ bona cũ poterit ita be⸗/ ne bona facere ſicut cetere res faciũt bo/ na.⁊ ergo ipᷣe ſolus deſtruit oꝛdinẽ crea turaꝝ ⁊ ledit ꝓpꝛiaʒ naturã ⁊ diminuit bonũ ꝓpꝛiũ ⁊ coꝛrũpit ſeipſum.⁊ ipᷣe ꝑ⸗/ turbat armoniã totius vniuerſi cui ipᷣe pncipalioꝛ ꝑs extitit. Et ergo deiurena turali debet᷑ ſibi vituꝑium ⁊ ↄfuſio.⁊ ſi facit id qð debet.tũc oꝛnat ⁊ decoꝛatoꝛ/ dinem vniuerſi.⁊ meret᷑ habere pꝛemiũ ⁊ honoꝛẽ.Et ſic ſunt q̃ttuoꝛ que ſequun Quattu tur ad oꝑa hoĩs de natura ſua ⁊ non ad oꝛ nat᷑a/ alia oꝑa aliaꝝ rerum.ſcʒ meritũ ⁊ culpa lit᷑ ſequũ pena ⁊ gloꝛia.⁊ eſt tanta obligatio vni/tur ado us ad alterũ ꝙ vnũ nõ poteſt ſine altero pera ho eſſe.neq; poſſunt ſeꝑari.qꝛ pᷣmo ad oꝑa minis hominis poſtq; ſunt facta.ſequitur vel culpa vel meritũ.⁊ poſtea ad culpã ſeqͥ/ tur pena.⁊ ad meritũ pꝛemiuʒ. Recolli⸗ gendo igit᷑ om̃ia oꝑa homĩs inntum homo eſt.inuenient᷑ tales ppꝛietates in ſeꝑabiles vltra oꝑa aliaꝝ reruʒ.ſcʒ ꝙ di⸗ cuntur ſua⁊ imputant᷑ homĩ.⁊ ex eis na ſcitur meritũ vel culpa.⁊ ideo eis debe/ tur pena vel pᷣmiũ.Et ꝓpterea ſuntlau/ dabilia vel vituperabilia.pᷣmiabilia vel punibilia.⁊ ſi ſunt benefacta ſunt hono rabilia vel digniſſima.⁊ ſi ſunt male fa/ cta tunc ſunt vitupꝑabilia ⁊ repᷣhenſibi⸗/ lia.⁊ vel decoꝛant vniuerſum vel detur/ pant. Et om̃es iſtas cõditiones habet ex ſua radice.ſcʒ quia ſũt volũtarie et cx libertate facta.Ecce qualiter ex comꝑa/ tione homis ad alias res penes differẽ/ tiam liberi arbitrij generat᷑ et naſcit᷑ ma gna cognitio et ſcientia de homĩe inqn/ tum homo ẽ.et exoꝑibus eius. Que vl terius inducet nos ad magnã dei noti/ ciam et cognitionẽ infallibilẽ. Hic oñdit᷑ qᷓtiter cognitio nũc habi ta de hoĩe et opib ei ducit nos et faciat aſcẽdere ĩ dei ↄgnitõez et ſuaꝝ ꝓbetatü. raſuat ſcins de mualiar. icicablli Vopötremune Nev bomistet 6 ſttliſs ſi⸗ Afonungrare enſuobe. ſboctace ſi inmnig mnaligope pülblla ſuiopmüe Eſtfruſtra⸗ ſaſcewiunt homoepe Etfrutra ſtra.Sth inkcrior⸗ atibon zoeni ſegaika uri. amari nhomn untcap oboc⸗ iiwoci imimion Ghochr⸗ rebynann patiet ſi eſt. Uñr coereſpo onobileg unnl lurijili Rehp viit endü reh türtyin Neliſg,2 in ſfnnnlig.; icf hßnial e⸗ niceon PX/1 lxxxiij. 7 PAit&XJ e Ao liberum Ti. De cognitõe dei pern wnbui, itulus. lxxxiij. dex ad iudicãdũ: Et hoc vt merita ?⁊ de Gröoe 2 oni gutez; merita nõ ſint fruſtra nec ĩ vacuũ talia. Lanrochi NerO boc nõ põt pati oꝛdovniuerſi. Ergo ne natin hõ inq; tũ hõ. ẽ tal nature celſſario coꝛrñdebit homĩ iuxta opa ſuaa tienni facit opa ſua talia. ad q̊ͥ ð na gliqͥs pᷣmiatoꝛ ſeu punitoꝛ maioꝛ hoiſe. tan Eſbe tura ſua ſequit᷑ meritũ vel demeritũ.etꝑ Itẽ qͥa oꝑa homis imputant᷑ homi. t· Au.mett ↄſeq̃ns debet᷑ eis pᷣmiũ vl pena.⁊ dicũt ideo ſi maleagit ipſe ẽ ĩ culpa illius ma⸗ dotmtindr Smpqmialia vel punibilia.⁊ ꝑ cõſeq̃ᷓns etiaʒ li.etiã eſt ĩ eo culpa. ergo in culpa eſt ho⸗ H rsſcirbe iudicabilia vel examiabilia. Et qꝛ hõ ñ mo ñ maleopat᷑. ⁊ qñ facit qð non de/ nütanticn⸗ poõt remunerare inq;tũ hõ è. ⁊ cum oꝑa bet facere ſibi totũ imputandũ eſt.quia ritdii Oyſit a/ homĩs requirãt hoc: Ideo neceſſe eſt ᷓpoteſtatẽ faciẽdi habet ⁊ nõ faciẽdi. Er Düntßt iqs pꝛe ſit aliqs ſupꝛa hoĩeʒ maioꝛ.qͥ poſſit hoc go poſtq; ẽ ĩculpa.alicui fit offenſa.ali/ nünſafß⸗ latoꝛ ł remunerare vel punire.et coꝛrñdere ſibi cui fit iniuria q̃ eſti natura Ergo homo odein Puniton ſim ſua oꝑa. Si em̃ nõ eẽt aliqͥs qͥ poſ/ ſtatim alicuiobligat᷑.dũ ẽ ĩ culpa ligat dgſin operum ſet hoc faccre.ſequeret᷑ ꝙ hõ eet fruſtra debitoꝛ fit. qꝛ culpa inq;tum culpa obli ng bomis. inuanũ. qꝛ opa eius eſſent fruſtra.q; v· gat hoiem denatura ſua ad penã ⁊ facit Nbei na alia opa aliarum rex ſunt pᷣmialia et hoiĩem debitoꝛẽ naturalit. Ettot q̃t ſũt oecign in pũibilia. ect ſi null it qͥ coꝛrñdeat opib culpe. tot fiunt obligatões ad penã. 2 B ziunnmitt, ſuis pᷣmiãdo.ſequit᷑ ꝙ totũ vniuerſum impoſſibileẽ aliter eẽ. Ergo de iure na/ gen i eſt fruſtra ⁊ inoꝛdinatũ.q;ꝛ om̃ia inferio ture hõ remanet obligat ad penã ppter nanitah ra ſeruiunt homi. et ſunt pꝓpter hoĩcm. ? culpã. Sequit᷑ ergo ꝙ aliqͥs eſt ſuꝑioꝛ linofti n homo ẽ ꝑs pncipalis vniuerſi.Et ſihõ homiĩe.cuiẽ obligat?hõ ppter culpã. et tfeilna in eſt fruſtra.ſequit᷑ ꝙ totuʒ reſiduũ eſt fru cuifit debitoꝛ qñ maſe opat᷑.et etiã cu,z zönoddante ſtra. Et tñ videmus ad ſenſum. q omia culpa nõ poſſit remouceri niſi ꝑ veniãäv Gine 1 inferioꝛa vſq; ad hoĩem ſunt oꝛdinata. ꝑ ſolutõem pene.Et cũñ hõ nõ poſſit ſi - 1ugalhiſt et tñ homo non oꝛdinanit illa. Sequit᷑ bimet dare veniã de ſua culpa. nec ſolue mni eoc ̊ ꝙ etiã homo erit oꝛdinatus. Et etiaz re neq; remitteredebitũ ppꝛiũ.ſequit᷑ mis nim ſequit᷑ ꝙ aliqͥ rñdebit homĩ ſᷣm eiꝰ na aliqͥs eſt ſupꝛa hoĩem qͥ põt hoc faceren 8ppriannt⸗ turã. Aliter eẽt dare vacuũ in vniuerſo. dare vel remittere.Quia ;̊ nccario cultlꝰ⸗ eat et maximũ.ĩmo totũ erit vacuũ.qꝛ ope pa homis arguit et ↄcludit deũ eẽ.⁊ ſilx onittton ra homĩs ſunt vacua.qͥa de natura ſua meritũ homiĩs arguit deũ eẽ. Et iðo bo teeocsdn ſunt capacia pᷣmij vel punitionis. Et ſi nũ argumentuʒ põt foꝛmari ex iſto. hõö muinlu, eis hoc nõ det᷑ tunc manebũt vacua.et p̃t peccare. de eſt. Silr dicẽgo. hõ pt jninlun tñ vacuũ eẽ ĩ natura ẽ impoſſibile.etiaz bñſfacere ⁊ hꝛe merituʒ ergo de eſt. Sic n unbono⸗ ĩ mimis reb.qꝛ citi celũ deſcẽderet an/ & oꝑa homis inq;tũ hõ eſt.nccario cõ/ intnadlep q; hoc ꝑmitteret.Exquo ergo ĩ mimis cludũt aliquẽ eẽ maioꝛẽ ſupꝛa hominez 1 öbanitd reba natura nõ patit᷑.quomõ ĩ maximis qui ſitpᷣmiatoꝛ et punitoꝛ.remuneratoꝛ um veden patiet᷑.ſicut ſunt oꝑa homĩs inq;;tũ hõ et retributoꝛ. , xoꝑiba homis itonesbet eſt. Uñvidemus q; ĩ natura cuilibet rei oſtendit᷑ illequi eſt ſupꝛa oiem pᷣmi-/ wönmees coꝛreſpõdet qð ſibi ꝓpꝛiũ eſt. et ꝓpoꝛti/ atoꝛ et punitoꝛ.ẽ ſumme potẽs.ſumme luncen onabileac debitũ. qꝛ nihil remãet vacu ſapies.ſũmeiuſtus. ¶ Titulus.lxxxiiij gchnbili, um. ſed cuilibet rei coꝛreſpõdet ſᷣm ſua,ʒ W☚22 d recte — naturã illud qð cxigit. Clt verbi gratia. CN 9recte holiedi, Reba viſibilib coꝛreſpõdet ocul advi/ et debite remuncrãduʒ. et ad aul dendũ reb audibilibo auris ad audien — Randum cuilibet opi q m givn du reb intelligibili intcllecuus er ſic naturã ſnã ei debet᷑ neceſſeẽqoĩa ona , de alijs. ⁊ hoc ẽ vt om̃ia iſta nõ fiãt fru/ poꝛdinent᷑. examinent᷑ diſcutiant acre h Hoi rñ ſtra talia. Quare ergo non ſilr coꝛrũdet cteiudicent᷑ Aliter eẽt inoꝛdinatio ⁊ cõ ne giti det aliqͥ ſ reba pᷣmialibo pᷣmiatoꝛ ad pᷣmiãdũ ⁊ pu/ sfuſio ĩ vniuerſo.qð natura non patitur apan⸗ pᷣmiatoꝛ nitoꝛ ad puniẽdũ.⁊ reba iudicabilib⸗ iua Quia videmus ꝙ nobilioꝛ aĩa? icoꝛpe humano q; in coꝛpe aſini.eo qꝛ ei debet meritũ.pᷣmiũ ⁊ remuneratio.⁊ alterinõ Debet᷑. Et qꝛ oꝑa hoĩs ſũt magis vł mi nus remunerabilia.vel etiõ mag vl mi nus punibilia.ſᷣm ꝙ cũↄplacẽtia maio/ ri vl miĩoꝛi fuerit facta.⁊ f̃ᷣm maioꝛe; vł minoꝛẽ cognitõʒ.⁊ ſᷣm ꝙ fuerũt magis vel minꝰbona.magis vel minꝰetiã ma/ la. Ideo ncceẽ qille qͥ debet pᷣmiare vel punire.cognoſcat.diſcutiat ⁊ diſcernat oĩia oꝑa hoĩs.⁊ ꝙ põderet⁊ ꝙ nullo mõ poſſit falli.vt ſic recte ⁊ infallibilit᷑iudi/ cet. et hoc quãtũ ⁊ q̃le.⁊ vt oĩa recte ⁊ iu ſttee iudicet.⁊ oĩa ſint ꝓpoꝛtionata.⁊ ĩ na tura nihil inoꝛdinatũ ſit.qð eſſet ſi qdᷣli/ bet opus hoĩs nõ haberet qð ei debere Oꝑtʒ pᷣ Et iõ neceſſeẽ.qꝙ aliqͥs ſit qͥ habeat ple- miatoꝛ:ẽ nã ⁊ pfectã cognitiõem de om̃iba oꝑib hꝛeoiĩm humanis.⁊ iaectapre viaent opa oia ↄgnitõʒ totiꝰhũane nature.Silr ſciat ⁊ cogno/⸗ ſcat oẽs cogitatões⁊ deſideria hoĩm.ac ctiã vᷣba.⁊ oĩa interioꝛa ⁊ exterioꝛa.⁊ q a opꝰhoiĩis ſᷣm intẽtionẽ faciẽtis ẽ magis vel minꝰpᷣmiabile vel punibile.ideo ne/ ceſſe ẽ vt ille qͥ debet eſſe pᷣmiatoꝛ vł pu/ nitoꝛ.pꝑfecte ⁊ clare cognoſcat oẽs inten tiões ⁊ voluntates occultas oĩim hoĩm rareſeu punire aliqð opꝰhominis.qꝛ to tũ oꝛit᷑ ex intẽtõe ⁊ volũtate.Et iſtaẽ ra dix⁊ oꝛigo remuneratõis ⁊ punitõnis. O, vide mul operant᷑ Jõ neceſſeẽ ꝙ ſimul et ſe/ at omia mel etiã videat oĩa oꝑa oĩim hoĩm viuẽ oꝑa ho / tiũ. Et ſilr etiã intentões ⁊ volũtates et minũ ſił deſideria ac ᷣba.⁊ nõ ſolũ oĩm viuẽtiuʒ ſegd oim pᷣteritoꝝ. Quia neceſſeẽ ꝙ nihil obliuiſcat᷑ ſed ola retineat ĩ memoꝛia.vt nõ ſit aliqd mimũ opꝰ.qð ñ habeat qð ci debet᷑. Cogitemꝰ⁊ pẽſemꝰquãtũ eſiet videre ⁊ cognoſcere oꝑa.cogitatõnes volũtates atq; deſideria vniꝰhoĩs.a pn cipio ſue diſcretõis vſq; ad finẽ vite ſue 2 płl duoꝝ.⁊ adhuc płtriũvel q̃ttuoꝛ.⁊ q̃d tũc miliũ miliũ: Siq̊ cogitemꝰ⁊ pẽ⸗ ſemꝰq̃t miliũ milia fuerũt hoĩm.⁊ quot adhuc ſũt.⁊ qͥt milia miliũ fuerũt cogi / tatões.tot miliu ⁊ volutates.vᷣba⁊ ope⸗ ra. ⁊ qd omibo ill de iure debetur. Ecce , go ſũme potes remũcratoꝛ⁊ punitoꝛ.qꝛ S poſſumↄcludere ꝙ ſapiẽtia ſciẽtia i Citulus. xxxx 7. xxxVI. “ . lius qͥẽ ſupꝛa hoĩem. neceſſeẽ ꝙ nõ ha⸗/ beat mẽſurã.⁊ ꝙ ñ hẽat ᷑minũ.Eſt sſũ me ſapiẽs.ſumme ſciẽs.ſummecogno⸗/ ſcẽs.ac ſumme ⁊ ꝑfecte ac clariſſime oĩa vidẽs.Sic g̊ oĩa nuda et aꝑta ſunt ocu lis eius.⁊ nihil inuiſibile ẽ ĩ ↄſpectu eiꝰ. Eſt&̊ iudex ſapiẽtiſſimꝰ.ſciẽtiſſimꝰ.nul lo mõ fallibił.et ideoẽ eẽqꝛ hoc arguũt nie et exigũt oꝑa homis ð eoꝝ natura inq; tũ hõ eſt. Tlide & ſcientiã dei infinitã.la tiſſimã ⁊ ꝓfüdiſſimã.qꝛ G̊ requirũt ope ra homĩs vt recte ⁊ debite remũeret᷑ut puniat. ¶ OQ/ ẽ etiã ſunmme potẽs. Altulus. xxxxrr. q ad remunerãdũ? punien dũ nõ ſufficit rectũ iudiciũ. ne-, reqͥ ri᷑ potẽtia.vt poſſit de factis dare et retribuere cuilibet qð ei debet᷑.ac puni/ re qdᷣlibet opꝰ ſm ſuã exigẽtiã.⁊ illð qðᷣ iuſte ẽ ſnĩatũ poſſit etiã exeqͥ. Et qꝛ oꝑa hũane natxe ſt q̃ſi ĩfinita.iõ rerit᷑ ifinita potẽtia ad remũerãdũ ⁊ ad puniẽdũ.et etiã requirũt diuerſas maioꝛes ⁊ mino res retributões ac penas.ſᷣm ꝙ oꝑa ſũt magis bona vel magis mala. Jõ neceſ es ⁊ volun ſeẽqlille qͥ eſt ſu hoĩem.nõ ſolũ oĩavi/ Alit ipoſſibile eẽt.ꝙ poſſet recte remũe deat ⁊ cognoſcat ⁊ iudicet.ſʒ etiã ꝙ ha⸗ beat pleniſſimã ptãtẽ remunerãdi pu/ niẽdi.vt ſic nihil remaneat irremũeratũ ſeu ĩpunitũ ex ꝑte ſue ĩpotẽtie.qꝛ als eẽt aliqð inoꝛdinatũ ⁊ vacuum ĩ vniuerſo. qð ẽipoſſibile.vt ſuꝑi pbatũ c. Eſt er/ Ime potẽs remũcratoꝛ? punitoꝛ.qꝛ iij. exigũt oꝑa hoĩs inq;tũ hõ ẽ cui nihil põt reſiſtere. ¶ O, etiã ẽ ſüme iuſtus. Litulus. lxxxv.. Uia aũt nõ ſufficit hẽe ſcĩam et ſapiam ad recte iudicãdũ et di- ſcernẽdũ.ac habere potẽtiã niſi etiã habeat bonã volũtatẽ ad h̊ rectevo lẽdũ.Et ꝑ ↄſeqns ꝙ babeat ſũmã et re/ ctiſſimã iuſticiã.vt ſic velit iuſtiſſime ⁊ equiſſime dare cuilibet qð ſuũ eſt.⁊ ꝙ ei debet᷑ ꝑ iuſticiã.nec ſit acceptoꝛ ꝑſonaꝝ ſz retribuat ⁊ puniat ſᷣm merita: deme⸗/ rita.vt nullũ bonũ relinqt ñ remũeratũ neq; nullũ malũ ĩpunitũ.Eſt iõ ncce ꝙ hẽat iuſticiã ĩflexibilẽ ⁊ iuariabilẽ. incꝗ uertibilẽ ⁊ imutabilẽ, alit oꝛdovniueri q; ſciẽtia aut ſapiẽtia. ĩmo etiaz t. R Ti.lxxx lr yenacot ſtus remu goigitoin berofbinnt ſaudement nſitalqf gilberſitin feiuſus. rüinchün nio oſt munoraruid Nobirolit Kingetamine Cbinockon benttcöpeſc⸗ nſtzcho cüopehoinn ſedcbitlpe (Ona Punttorctns meioſin⸗ Debetrecti nulidche⸗ Cpalesren iubices c miſenun mis onpe WUnin imntipore nuniſaini ſtcii tl ckglerſen⸗ nöpöteſe⸗ eb ſint e⸗ fetpotektat Etyolunta ltla cet ſup mana no ntinicn iͤtlihoͤt latoꝛs . cinpoſſt hoſeſte Uneſceinc Kigri) Nni Ste caniſineit tapnſunen tlohacnc ſcüiiſin drmnm i Duniiipe ſercnöäontte hmmepoti . gicitneni lit inoei deftaisdrec debekacpend ſgeni tilo c; Lgon tointifina Aaponidu giores 1 mino 8fnqgohaſit mal. Jonen öſpcin⸗ a hetie muncicip⸗ auincmügni inecedloll un igru dbmie Ele A Ger uliceg in ibiainbi fümeiuſnd⸗ e. . athitſn nndicicicn Neadhnum Parſinitd 35 nickint manur . iming iti 7 S= 7 eaunniu — periret. q fieri nõ põt. Eſt ͤſumme in/ ſtus remũeratoꝛ ⁊ punitoꝛ.¶ Recolligẽé/ do igit᷑ oĩa dicamꝰ.qꝙ hõ inq;tũ hõ hʒli⸗ beꝝ arbitriũ.ꝑ qð facit opera meritoꝛia ſeu demeritoꝛia. Et iõ neceſſe ẽ ꝙ i natu ra ſit aliqͥs pᷣmiatoꝛ vel punitoꝛ. Et etiã qꝙ iudex ſit ſüme ſapiẽs.ſũme potẽs.ſũ/ me iuſtus. Sũ me ſapiẽs.vt ꝑ ſuã igno- rantiã nihil mancat indiſcuſſu; Sume potẽs.vt ꝑ ſuã ĩpotẽtiã nipil maneat ir remuneratũ ſeu ipunitũ. Sũm vt ꝑ ſuã volũtatẽ coꝛruptã nihil mane/ ſme iuſtus at indeterminatũ. Sed totuʒ qð libero arbitrio eſt ↄmiſſum.ꝓfectã ⁊ ↄpletã ha- beat recõpẽſaʒ.hoc aũt clamat totũ vni uerſuʒ.cuiꝰhõ pᷣncipalioꝛ ꝑs exiſtit.Et etiã opa hoim h̊ requirũt.ꝗᷓ volũt habe re debitũ.ſ.penã vel pꝛemiũ. ¶ Oop necelſeſit ꝙ ſitvnus pꝛemiatoꝛ ⁊ punitoꝛ et nõ plures. nec niſi vn iudex. ¶ Citulus.lxxxvij. nerabilia ſeu punibilia.⁊ hoc ex vna et eadẽ radice.ſ.qꝛ ꝓcedunt erx liberò arbitrio.qd ẽ vniꝰet eiuſdẽ na/ ture ĩ om̃iba homĩbo. Quia etiã oĩaopa debẽt rectiſſime remũerari ſeu punirũet nullũ debet relinqͥ.⁊ ſi eſſent plures pn/ cipales remuneratoꝛes ⁊ punitoꝛes ſeu iudices.eẽt inoꝛdinatio ⁊ ↄſuſio maxi/ ma ĩ remunerãdo ⁊ puniẽdo.et oꝑa ho/ miĩs non poſſent recte pᷣmiari ⁊ puniri. nec examinari⁊? iudicari. Uſi opꝑteret q; tantã poteſtatẽ haberet vnꝰ ſicut alter.⁊ tantã ſciẽtiã ſeu ſa piẽtiã.poteſtatẽ ac iu/ ſticiã ac volũtatẽ ſicut alter.⁊ qðᷣ vnꝰſci ret alter ſciret.⁊ ſemꝑ eẽnt cõcoꝛdes.ſʒ G̊ nõ põt eſſe.qꝛ ̊ repugnat nature ꝙ; plu/ res ſint.qꝛ ſi eſſent plures.⁊ qlibet habe ret poteſtatẽ diſtinctã ab alio.et ſcientiã et voluntateʒ.poſſent eſſe diſcoꝛdes.Et etiã cẽt ſuꝑfluitas ĩ natura.⁊ ſic opa hu mana nõ poſſent recte ſeu debite oꝛdia/ ri⁊ indicari.q ſet impoſſibile ꝙ haberẽt qðᷣ eis debere tur ꝑ iuſticiã.⁊ vniuerſũ eẽt inoꝛdinatũ nec poſſet ſtare. Et etiã qꝛ libeꝝ arbitri/ um ellet eiuſdez ⁊ vnius naturei om̃ib qꝛ oĩia oꝑa homĩs ſunt remu- ix indicari.i¶ Sic ergo oꝑa homis in⸗ q;tũ hõ eſt.requirũt et exigũt tm̃ vnũ pᷣ/ miatoꝛẽ ⁊ punitoꝛẽ ac iudicẽ.qꝛ aliter eol CTi.eee¶Que ſit remũeratio hois homibo. qðᷣ eſt radix ⁊ oꝛigo retributio nis meriti et demeriti.quia requirũt tiũ̃ vnũ et eundẽ retributoꝛẽ ac iudicẽ ⁊ nnö plures. ¶¶ O, oncipalis remũeratio homis inq;tũ homo.eſt intellectualis. ſpũalis ⁊ inuiſibilis ⁊ nõ coꝛpalis. — (Witulus. lxxxviij. Nlia aũt oꝑa bomis ſunt remu nerabilia ⁊ punibilia ꝓpter libe rũ arbitriũ.qð eſt cauſa et radix remuneratõis ac punitõis.Et cũ hõ ſit homo ꝓpter libeꝝ arbitrium.⁊ ꝑ hoc ſe/ parat᷑ a beſtijs. Siłr cũ liberũ arbitriũ ſit intellectuale.ſpũale ⁊ inuiſibile.⁊ nul lo mõ coꝛꝑale.nec ſenſibile neq; viſibi lei ſequit᷑ pncipalis remuneratio aut punitio homĩs inq; tũ hõ eſt.debet etiiäs· eſſe intellectualis.ſpũalis et inniſibilis. Hoĩſre ⁊2 nullo mõ coꝛꝑalis neq; ſenſibiliſ ned; munera viſibilis.qꝛ remuneratio coꝛrũdet radi/ tio ẽ iui/ ci.q̃ nõ eſt coꝛꝑalis.poſtq; tota radixvñ ſibilis oꝛit᷑ meritũ eſt ſpũalis.nec etiã remune rare dz eſſe coꝛꝑale.qꝛ nullũ coꝛꝑale põt cõpari ad intellectuale ⁊ ad ſpũale.neq; oẽs res coꝛpales poſſent ſatiſfacere vni rei opate homĩs inq; tũ homo ẽ. ſi iuſte dz remunerari. Sic opꝰhois inq;tuz hõ eſt.requirit remunerationẽ itellectu/ alẽ ⁊ ſpnᷣalẽ.⁊ ſiirde punitõe hoĩs inq; tũ hõ eſt.qꝛ ſua pncipalis punitio ẽ ſpũ alis.intellectualł ⁊ nõ coꝛꝑalis.Quia re muneratio hoĩs dʒ recipi ĩ hoĩe.et eẽ in hoĩe ⁊ nõ extra hoĩem.ideo eſt neceſſe Remũe remuneratio homĩs inq;tũ hõ ẽtrecipi/ ratio dʒ atur ĩ libero arbitrio a q̊ͥ oꝛit᷑ merituʒ.et recipi ĩ neceſſe ẽ ꝙ ĩ libero arbitrio ſit capacitaſ libo ar pᷣmij ad pᷣmiñ.⁊ ideo cũ libeꝝ arbitriuʒ bitrio. ↄpᷣhẽdat volũtatẽ ⁊ intellectũ.ſequit᷑ ꝙ pncipal remuneratio homĩis inq;tũ hõ eſt. eſt in ipſa volũtate ⁊ intellectu. et per ↄſeq̃ns tòta capacitas pᷣmij pncibalis. Ergo totũ qð debet᷑ hoĩ inq;tũ hõ ẽ. eſt ex ſuis oꝑibo in bonũ et remuneratõ vo lüratis ⁊ intellectꝰ. Sequit᷑ criã ꝙ pnci pale bonũ hoĩs inoztũ hõ c. ẽ bonũ ĩitel. lectualez volũtatis.⁊ p ↄſeᷓns malum hoĩs inq; tũ hõ ẽ.ẽ malũ intellect ⁊ vo/ lũtatis. Exinde ſeqͥt ꝙ diuitie ettheſau ri hois inq;tũ homo ẽ.ſunt intellectua⸗ les ⁊ iuiſibiles.⁊ nõ ſenſibiles ꝑ aliquẽ e ¾ CTitulus.lxxxixxc. De pꝛemio hbois ſin Regnũ 2 dinitie hoiſſüt ſpũalia. Nõ ẽ tẽ poꝛgle Bonũꝛ malum hois no poꝛali. tſiõe. Et ſicut dictũ ẽ de bono.ita ſiliter nõ ceſt in pena coꝛꝑali Sic igit᷑ cõcludẽ lectualis.ſpũalis ⁊ inuiſibilis.nec ꝑ ali/ ſenſum coꝛpalẽ. Et etiã ſequit᷑ ꝙ regnũ ho mis tnq tũ hõ eſtẽ etiã intellectuale ⁊ nõ coꝛpalc.Et qꝛ libeꝝ arbitriũ abſti/ net vel abſtrahit a loco et tempoꝛe.et nõ ſubijcit᷑ eis de natura ſua.nec ẽ temꝑale neq; locale.ſequit᷑ etiã ꝙ bonũ hois in / qᷓ;tũ homo ẽnõ eſt temꝑale neq; locale. neq; dinitie homĩs ſunt temꝑales neq; locales.⁊ ideo ſunt extra tpᷣs et extra lo-/ cũ.a ergo nõ fluunt a pᷣſenti in futuꝝ ne qʒ; pᷣtereũt.ſed ſemꝑ manẽt in eodeʒ ſta/ tu.⁊ ideo eterne⁊ immutabiles.ac incoꝛ ruptibiles ⁊ fixe.Et exinde ſequit᷑ ꝙ bo nũ homls inq; thᷣi hõ eſt.nõ ↄſiſtit in ali quo qð ſit ↄmune homibe⁊ beſtijs.⁊ iõ nõ ↄſiſtit ĩ aliqua re qᷓ põt videri oculis coꝛꝑalibus.neq; audiri.neq; tãgi.neqʒ odoꝛari.neq; guſtari.neqʒ etiã imagina ri ĩ aliqua re lata.lõga ſeu ꝓfunda.necex tẽſq extẽſionecoꝛꝑali.Et ꝑ ↄſequẽs bo⸗ nũ hoĩs nõ ↄſiſtit ĩ aliqᷓ coꝛꝑali delecta dicendũ ẽ de malo homis inq; tũ hõ eſt q; ſuum malũ ſit aliq qð ↄmune nõ ſit cũ beſtijs.Et ideo malũ homis inq; tũ homo eſt. nõ cõſiſtit in aliqua reſenſibi li ꝑ aliquẽ ſenſum coꝛpis.⁊ ꝑ ↄſequens do dicamus.ꝙ pncipalis remuneratio ho mĩs ⁊ etiã punitio inq; tũ hõ.eſt inteł quẽ ſenſuʒ coꝛpoꝛalẽ appᷣhẽſibił. Quia quale eſt liberũ arbitriũ.neceſſe eſt ꝙ ta/ . . lis ſit remuneratio.et talis punitio. ¶ O, ꝑ pᷣdicta oĩs hõ põt certitudina/ luter cognoſccre qua lege debeat tenere. Ti. xxx Viy. EZitulus. lxrxrit. qꝛ remuneratõ pᷣncipalis ho mis inq; tũ homo eſt. eſt intelle/ tualis.ſpũalis et inuiſibilis.et nullo mõ coꝛꝑalis neq; viſibilis.vt iaʒ ꝓbatuʒ eſt.ſequit᷑ neceſſario ꝙ om̃is lex ſeu ſecia.q̃ ponit pᷣncipale bonũ hoĩs.et pncipalẽ remuneratõem in rebo coꝛpali bus. viſibilibo ⁊ ſenſibilib. ꝙ tal ſit mẽ/ doſa.falſa ⁊ deceptiua. et ꝙ illa eſt cõtra hoĩem inq; tũ hõ eſt.ct tales hoĩes tenẽ/ tes talẽ ſectã ſeu legẽ ſunt decepti.⁊ que rũt vanitatẽ ⁊ mẽdaciũ.⁊ oẽs ſunt pdi/ ti.et quicũq; inceꝑit talẽ legẽ.decipit ſe/ ſp̃m. ⁊ fit deceptoꝛ alioꝝ. Et oppoſituʒ poſſumꝰↄcludere. ꝙ illa lex qᷓ ponit pn/ cipaie bonũ hoĩs.⁊ pncipalẽ remunera tionẽ eiꝰ ĩ rebo intellectualibo.ſpũalib⁊ inuiſibilibo ac eternis.et q̃ magis clõgäi tura coꝛꝑalibo rebo ⁊ a delectatõibo coꝛ palibo. ꝙ talis lex ẽ ſctiſſima.veriſſima. ac ſaluberrima. ⁊ talis eſt lex homĩs in/ q;tũ hõ eſt.Et ideo ſequit᷑ oẽs hoies tenẽtes talẽ legẽ.ſunt ĩveritate.⁊ tdunt ad vcꝝ bonnʒ.⁊ ad veras dinitias.etad veros theſauros. Et ſequit᷑ ꝙ tał qͥ fun dauit ⁊ inſtituit talẽ legẽ.q; fuit verꝰ.ſã⸗ ctus.pfectꝰ.ſine dolo ⁊ ſine fraude.dili / gens bonũ homis iniq;tũ homo ẽ et co Solte veꝝ bonũ hoĩs.Ex h̊ ſe’quit᷑ libet hõ põt certitudinalit᷑ cognoſcere uã legẽ dʒ tenere.⁊ ĩ q̃ deheat viuere. O opera homis dens nõ ſtatim r⸗e ⸗ munerat. neq; punit ſed expectat. KRuulus. xrr. Honigz gute exlibero arbitrio tãq;ᷓ a radi/ ce. oꝛit᷑ meritũ vel culpa.et ex merito ſequit᷑ pᷣmiũ.⁊ ex culpa pena.q a ſi tollis libeꝝ arbitriũ.etiã tollis culpaz et pᷣmiũ.penã ⁊ meritũ.nã totũ bonum homis inq;tũ homo ẽ.eſt habere meri/ tũ.⁊ totũ malũ homĩs ẽ habere culpaʒ. et ex meritis ſuis naſcit᷑ pᷣmiuʒ.⁊ ex cul/ pa pena.ideo quanto hõ plura hʒ meri ta tãto etiã plura habet pᷣmia.et ſuũ bo) nũ plus creſcit.Et ideo ſequit᷑ ꝙ nõ ſta Nõ ſta/ tim dũ bonũ opꝰeſt factũ.ꝙ finali retri tim pu/ butõe remuneret᷑.qꝛ tũc amplius hõ nõ nit᷑ vłre poſſet hzẽe alia pᷣmia ſeu merita.ſed eẽt ſi mũerat᷑ nalis retributio.ſed qꝛ homo põt conti hõ. nue accumulare merita.debet expectari totalis remuneratio omniũ meritoꝝ vſ q; in finẽ.vt ſimul remuneret᷑ de omni/ bus ⁊ totũ pꝛemiũ recipiat ſimul. Rur/ ſus etiã ſi ſtatim homo dũ habet culpaʒ puniret᷑ punitõe finali.et pena ſibidebi ta. ⁊ ſtatim fieret cxecutio et iudiciũ.iaʒ eſſet totaliter ↄdẽnatus ⁊ ꝑditus.⁊ non poſſet amplireꝑari neq; reſtaurari.Et Pctõꝛ ẽ qꝛ hõ qᷓ;diu viuit ẽ ↄuertibił ð malo in expectã bonũ.⁊ ð bono ĩ malũ ex ꝑte liberi arbi/ qus. trij.⁊ ſi male oꝑat ẽ.pᷣt cognoſcer̃ culpã (idiciponin unli. an cſital⸗ li andliſiſ⸗ inhaoſſbi ltſeogbon ammali nrilbenan Oebetor men pinutunpo vtno ſnian mmichoenan bmn nbin iic punttoeg, pnigt t boniaad me Cioctüne! nbeigſre leg igenebon ſanin A b Nc icelbaun⸗ o Mad ſinoginic figobonu Velſturoce ongni eauigiopil cſeincoce Pſtdinigiſg hnirſc fcdnereinh Murgbüanar Nupgtr E Peps! aherodep natinchtün hlltpriäm ideoneceg Eopemeſe⸗ falockliqn tigmnkon gnoeqnop Mͤria locg ſſſcpaiod De perpeluitate liberi arbitrii i xci.⁊ et malũ ſuũ.⁊ reuocariad bonũet h̊j nõ eret iſta ſepario locał. qꝛ mał debet᷑ ſeꝑa oppen dihenng F impoſſibile.ideo ipſeẽ expectãdꝰ.ſive tio a bonis.et bonis debet᷑ ſeꝑatio ama Münennnn lit ſe ad bonũ opꝰ ↄuertere.⁊ relinq̃re v⸗ lis.et ideo deꝰqͥ ẽ pᷣmiatoꝛ et punitoꝛaac lb hin am malã.Et hãc expectatõeʒ reqͥrit na rectiſſimꝰ inderx.dʒ ſepare finaliter iſtas nugscie, tura liberi arbitrij.nõ ex merito.qꝛ einõ duas ꝑtes hoĩm ab inuicẽ maioꝛi ſeꝑa/ lemöen debet᷑ ex merito niſi punitio.ſed q; ex eo tiõeqᷓ poſſit eſſe. Et ideo qꝛ ſeꝑatio loza maprin Pꝛobat cimutari põt ⁊ ↄuerti.Et ideo neceſſe lis maioꝛ q̃ poſſit eſſe.ẽ ꝙ vna ꝑs poni terbonisi deü eſſe ẽ iudicẽ punitoꝛẽ eẽ miſericoꝛdẽ ad expe ſupᷣ omes celos ·et ſup omia loca.et alia radig miſeri⸗ ctandũ. vt nõ ſtatim iudicet ac puniat. pꝓs ponat᷑ ĩ medio terre. Vñ circũferen Pꝛobat —–— coꝛdem ac finalẽ ſniam det. q; meli eſt holeʒ ſaltia et centꝝ diſtãt ſũme.Et qꝛ mediũ ter infernũ üiindt uari q; ↄdẽnari. Sic &̊ natura hoĩs exp reẽ centꝝ mundi.ideo vna ꝑs dʒ ibi ha eſſeĩ me nketiin te liberi arbitrij exigit talẽ remunerato/ bitare.⁊ alia ꝑs hoĩm dʒ habitareſupꝛa dio tre girſeſc⸗ rẽ et punitoꝛeʒ.qͥ neq; ſtatim remuneret circũferentiaʒ vltimi celi:. Et habitabüüut amgn. neq; puniat ſtatiz. ſed ſemꝑ reſpiciat ad ibi ppetue. a⸗ tal habitatio ↄuenit vr ientidg bonũ et ad meli homiĩs ipſius.⁊ ꝑ ↄſe q; ex ppꝛia natura. Itẽ qꝛ remuneratio Etheni. q quẽs eſt ſüme miſericoꝛs.qꝛ ꝑcit: expe/ bonoꝝ open et punitio maloꝝ.dʒ fieril onc ctat hoĩeʒ.ſi velit ſuã malã vitã relique/ diſtinctis locis ⁊ ↄgruis.ideo debẽt eſſe Cerru. reet facere bonum. Duehabitates et due ciuitates ſepate Anug Oy ex opio hois oſteditpuae eedn. oppoſite. Sic igit᷑ ex oꝑibo concludere ni nin QClipales ciuitates. 7 ppetuas habitatõeſ poſſumꝰduas eẽ ciuitates pncipales e æ⸗ e . hoĩm. padiſum ⁊ infernuũ. ¶ Zi. xci. Bnernar Rahbitatoes oſen ab inicẽ diſti⸗· — TWAATI&Dα g̊ ctas localiter. quaꝝ vna vocat᷑ adiſus ante Wauis gutez; et altera infernd. In quan nag eſt ni aol oẽs hoĩes ſint eiuſdẽ nature ſi veꝝ⁊ puꝝ bonũ homiĩs inq;tũ hõ eſt. motiihtmi- et ↄueniant ĩ libero arbitrio. in alia nõ debet eſſe niſi malũ totũ hols Ndaitan tñ qꝛ libeꝝ arbitriũ põt tẽdereꝛ ire ꝑ du et verũ malũ ipſiꝰ.In vna ſola pᷣmiatio tipapenn as vias.et duo itinera ↄtraria et oppo- bonoꝝ opeꝝ.in alia ſola punitio ⁊ pena hüplio ſita ad inuicẽ.qꝛ pᷣt ire ꝑ viã meriti ope maloꝝ operũ.Et ſic poſſumꝰcõcludere ria lo nimükenn rãdo bonl grioz culpemale oꝑando eæẽ tria loca. Unꝰẽ loc bñ opandi⁊ me/ ca hoiʒ. tbabornen vel ſtare ocioſe.et qꝛ meritũ⁊ culpa ſunt ritoꝛie vel male et culpabilit᷑.⁊ ĩ illo loo baraihn⸗ vie repugnãtes ad inuiceʒnec pñt ſun ꝓ nũcſumꝰ. Alia duo loca ſũt remũera,/ znitztta⸗/, eſſe in eodẽ. Et exinde ſequitq homĩes tõis ⁊ punitõis.quoꝝ vnꝰẽ altiſſimꝰ.et Spunhn pñt diuidi. ſepari.et eſſe ↄtrarij ac inimi aliꝰ pfũdiſſimꝰ Deloco vᷣo purgatoꝛij Infra nugdilto. ci inter ſe qꝛ quidã pñt ire ꝑ viã meriti. alibi dicet᷑. cnzeropin hois in ti. clxiiij ct quidã x. viaʒ culpe.Et qꝛ nõ ſunt niſi utetöln t. Ginalrennſ. tpiushiti iſte in i ſint nopotati hi chachn nii nanorn nortdeonc iſte due vie in homib ↄtrarie.ideo ſota natura hũana nõ põt diuidi.niſi in has duas pꝑtes ↄtrarias.et ĩ has ↄgregatio/ nes.Et qꝛ ꝑs hoĩm q̃ ambulat ꝑ viam q;tũ hõẽ.oſtẽdit imoꝛtalitas ⁊ ppetui / bitrij. tas liberi art Kitulus.xcij. culpeet opeꝝ puniẽdoꝝ.ↄtrariat᷑ et ini · q;diu viuat acqᷣrat meritũ vł cupã.⁊ de ilł nõ recipit retributões nec punitiões ma. micat᷑ inq;tũ põt alteri ꝑti hoĩm.qᷓ am/ bulat ꝑ viã meriti et opeꝝ remunerãdo/ rũ.ideo neceſſeẽ ꝙ iſte due ꝑtes ab inui/ cẽ ppetue ſeꝑent᷑ tali elongatõe et diſtan tia locali qua nõ poſſit eẽ maioꝛ.vt ſicut elögant᷑ ꝑ volũta tẽ ⁊ culpã et meritũ elõ gatõe q̃ nõ põt eẽ maioꝛ.ita etiã elõgent᷑ diſtãtia locali qᷓ nõ põt eẽ maioꝛ.Lalis em̃ ſepatio debet᷑ eis ex eoꝝ ꝓpꝛia natu/ ra.Neq; ectoueniẽs remũeratio.niſi fi . dũ viuit. ⁊ oꝛdo vniuerſi nõ patit᷑ ꝙ ali q̃d q;tũcũq; modicũ remaneat irremu/ neratũ neq; ipunitũ.iõ neceſſeẽ ꝙ rema neat libeꝝ arbitriũ qð ſiat radix merito rũ ⁊ culpaꝝ.vt recipiat debitũ⁊ rectã re tributõeʒ ſiue punitõʒ.qð fieri ñ poſſet niſi remanerʒ libeꝝ arbitriũ. Uñ cũ cul gtiã ꝙ maneat libeꝝ arbitriũ ĩ q̊ẽ culpa qm̃ ex oꝑib hoĩs inqᷓ;tũ hõ Infra ti ẽ.naſcit᷑meritũ vel culpa.quib tu.ccx/ debet᷑ punitio vł pᷣmiũ.⁊ cũ hõ vlj. Rõ pꝛi⸗ pa vel meritũ remanet pꝰ moꝛtẽ.ncc̃eeſt Ratõ ſe cunda vel meritũ,⁊ cui debet᷑ punitio vl rerbu tio. ⁊ ĩ qͥ ẽ capacitas pᷣmij vel punitõis. qᷓ;diu nõ ẽ deſtructũ.ſʒ nulla res deſtrui tur niſi ꝑ ſuũ pꝛiũ ̊ meritũ non põt de ſtrui niſiꝑ culpã.neq; culpa niſi ꝑ meri tũ. Si ; meritũ poſtulat pᷣmiũ.et qꝛ nõ SIſtruit᷑ niſi ꝑ culpã eꝰ ptrariũ.ſequit᷑ ꝙ qdiu nõ ẽculpa.manct meritũ⁊ pᷣmiũ. et qũñ meritũ ſuſcipit pᷣmiũ.tũc ꝑficit᷑.qꝛ vnũ ↄplet ⁊ ꝑficit aliud. Et ſic ſequi᷑ meritũ hoĩs inq; tũ hõ eſt.ẽ ꝑpetuũ qᷓn/ tũẽ deſe. nec põt deſtrui niſi p culpa.ſʒ nitũ.et eſſe ĩ pᷣmio velĩ pena.Nec eſt da/ culpa nõ põt eſſe qdin meritũ ẽ.tñ me/ vbi pᷣmiũ ẽ.nulla põt eſſe culpa.ergo ad huc ſequit᷑ ꝙ pᷣmiũ eſt ꝑpetuuʒ. ⁊ p oſe/ quẽs libeꝝ arbitrin ĩ quoẽ meritü. Si/ milit᷑ qꝛ culpa nõ põt deſtrui niſi ꝑ meri pao.nec delet.ĩmo eã ↄplet et ꝑficit.qꝛ pe na ei debet. et hoc ſuũ ↄplemẽtũ.iõ dũ cCulpa recipit ſuã penaʒ.nõ deſtruit᷑ſed tuʒz. qꝛ pena ſeu punitio nõ deſtruit cul/ imo manet.⁊ ẽ ↄiũcta cũ pena ſicut ma/ teria cũ ſua foꝛma et ſuo ↄplemẽto:Da/ re em̃ debitã penã nõẽ deſtruere culpã. qꝛ culpa ⁊ punitio ↄcoꝛdãt.qꝛ vnuʒ nõ põt deſtruere aliud. Culpa em̃ nõ delcc᷑ niſi ꝑ veniã.⁊ venia nõ debet᷑ niſi merẽè/ ti ⁊ petẽti eã.⁊ nullus meret᷑ veniã niſia culpa habeat abſolutõem.⁊ ſemꝑ impu tat᷑ donec ꝑↄtrariũ expellatſ.ſicut gene rata ẽ culpa volẽdo.ac ſic volũtarie itra nit ⁊ libere cũ ↄplacẽtia. ita nolẽdo.diſ⸗ ne illo qͥ punit᷑ ergo ſi punitio põt eſſeꝝ petua.liberũ arbitriũ põt eſſe pꝑpetuum qðð punit᷑. Sicut em̃ ſequela infirmita plicẽdo.libere ac voluntarie expellat᷑. et etiã odio habeat᷑.⁊ tũc veniam merebit᷑ Aliter ſemꝑ manebit culpa.⁊ imputabi tur.et ideo põt eſſe ꝑpetua.⁊ maxime.qꝛ nõ põt poſt moꝛtẽ deleri.et ꝑ ↄſequens libeꝝ arbitriũ ẽ ꝑpetuuʒ.¶ Itẽ punitio manet q;diu culpa manet.qͥa punitio ñ deſtruit culpã.ſed punitio nõ põt eſſe ſi/ tis manet q;diu ipſa infirmitas manet. et infirmitas manet q;diu eiꝰ cauſa ma/ net.ita punitio et pena.q̃ eſt doloꝛ ac ſe/ quela culpe.manebit q;diu culpamane * D —R ctiã culpa ꝑpetua. qꝛ tãdiu aliqd durat oꝛi cõicatũ et ẽ vltima ? finalꝰ Jopleĩ ſcia hois 2 bit. Sile eſt de merito ⁊ pᷣmio.qꝛ tãdiu manebit pᷣmiuʒ qᷓ;diu manebit meritũ. ſed meritũ põt ſp manere.qꝛ nõ deſtrui niſi ꝑ culpã. Sed ſi pᷣmiũ ſemꝑ manet. ſemꝑ etiã manebit illeqͥ pᷣmiat᷑.qꝛ pᷣmiũ elſe nõ põt ſine pᷣmiato.ſed hocẽ liberuz Arbitriũ.ergo libeꝝ arbitrium põt ſenq manere.⁊ ſemꝑ manet.⁊ ẽ ꝑpetuũ.⁊ nac tura ſua eſt talis. Oꝛdo ergo eſt.ꝙ libeꝝ arbitriũ vel bñ opat᷑.vel male.vel eſt oci oſum. Et exinde ſequit᷑ pᷣmiũ ⁊ meritũ. culpa et punitio.Et ſic neceſſe ẽ liberuzʒ arbitriũ ĩ eternũ manere pᷣmiatũ vel pu re aliã viã mediã ꝑ quã poſſet ambula/ . — . ⸗ . , 3. . . 2 . „ 2 4 4 . . e 4 „1 Ri „* 8 — . . .„ Xðð re vel fugere.¶ Ecce igit᷑ q̃liter hõ inqn/ Cõeclu/ ſum libeꝝ arbitriũoſtituũt.⁊ ꝑ ↄſequẽs aĩa homĩis ẽ immoꝛtalis ⁊ ꝑpetua.et xi uẽs moꝛtuo coꝛpe.i¶ Tractareaũt ð foꝛ ma et qualitate pᷣmioꝝ et penaꝝ.⁊ ð foꝛ/ ma iudicãdiĩ ſpeciali.nõ ẽ pᷣCGſentis intẽ/ tiõis.ſed ſufficit generalit᷑ oſtẽdiſſe ea q̃ᷓ dicta ſunt de hoie⁊ de deo. Oſtẽſum eſt ctiã.qualiter compando hoĩeʒ ad aligs res p differentiã liberi arbitrij.naſcitve ra ⁊ magna cognitio de homie⁊ deoꝑi bus eius.que ducit nos ĩ cognitõeʒ dei infallibilẽ 2 ꝓppinquã. Et ĩ iſta dꝛña ge/ nerali liberi arbitrij.fundat᷑ tota cogni/ tio de homĩe inq;tũ homo eſt i generali. Optimũ eſt ergo ſe exercitare ĩ iſta ↄꝑa/ tione differentiã generalẽe. ¶ De ↄbatise homis ad om̃s res trinʒ graduũ inferioꝝ. ſitiaz ſpãlẽ modũ dif crẽdi ſingularẽ.nulli rei iferi- — aholis. (Titr Oſtqs viſum Eẽ ðᷣ ↄpatõe hoĩs ad alias res pdraʒ modũ differẽdi gene rTalẽ.qͥ erat ꝑs ipſiꝰↄpatõis.ex qᷓoꝑatõe ſcdᷣaʒ pteè iſti ↄſideratõis.q̃ ẽ ð ↄpatiõe hois ad alias res penes dẽqʒ et moduʒ differẽdi ſpãlẽ.Et iſta ẽ final⁊ vltia cõ/ oꝛtꝰẽ magnfructꝰ. nũc reſtat ↄſiderare patio de extrahit᷑ vltimꝰfruciꝰa final. tm hõ eſt. er ꝑteliberi arbitrij oſtẽdit᷑ cla dit.li ar riſſime eẽ imoꝛtal et ꝑpetuꝰ.⁊ ꝑ ↄſeq̃ns intellect? voluntas ſũt ĩmoꝛtales.qͥ ip moꝛtale bi. eẽ im 1„ S S= tinnſen hoienotut. hueii Pyaliqni ſiti Pzniqvi hut ohzala E ſionenitbon tdignntat ſanigialak boꝛcs rbe gentictign el aiclln * (dippülis Sr⸗ i anzſälier noc'noeg ece Oescn ſugs dignita (öo109 noolliotalis. cognoſctſe baecöhet. (päti vaer io gideſ⸗ n (ſcütiͤ woðdige (caͤtüſpſe noblltate ofſibo ſel t adignitnte hti ugcine Rly dintme, Oognitel orckaccep Utonipalte Kcognoſcit Ooſcit g feiduoc lgrer diſce ini * nödch üſenonme pniktaini mmumpö:n. epcnit, awtiglie Amicnickan Pudg meti nertſcelben kötininin pcna rctde ipoſctanh„ „8 gliaſ res iffert ab glio. q 5ʒz aliquã dignitatẽ ſuꝑ aliũ. et ifra aliũ iis dena hois ad 2 , „ 1 1 . .. SDS S . . . .V Sdito. a qlibet grady differt ab alio. q graduʒ. Silr vng res differt ab alia. qꝛ „ — pʒ aliquã naturã.aliquã pfectõem quã nõ bʒ alia. Et tal moq differendi nõ ſo lũ ↄuenit homĩ ſed om̃ibo. Sicut el hö babʒ dignitatẽ ſup alias res ita alieres hñt dignitateʒ ſup res alias inferioꝛes. ſicuti aialia hñt dignitatẽ maioꝛẽ q; ar · boꝛes.⁊ arboꝛes q; lapides. ⁊ auꝝ q; a- gentũ.et ignis q; aqᷓ. et ſol q;ᷓ luna. et lu totũaplemẽtũ hoĩs.⁊ ſic erit ↄpletadö ⸗ Benera hoiĩe noticia. ¶ Pꝛia em̃ dꝛna ⁊ pin mo dus differẽdi fuit generał et cõis.⁊ fuit p hꝛe.⁊ iſte modꝰↄuenit oĩb reb ⁊ oĩibꝰ . 7 autẽ dicta dza hoĩs ad aliaæ rres magis clare videat᷑ cõſide/ Arabimꝰqnq; ρoꝛdiatos qͥ int ſe ↄtinẽt᷑ ĩ pdicto mõ differẽdi.vel ſunt colligati cuʒ eo. Pꝛim gradè.ſ. hĩe ali/ quã pfectõem.vel hẽe eſſe.vel viuere ⁊ c. Bcds ẽ cognoſcere ſe hẽe.⁊ cognoſcere etiã qͥd alia habẽt. Terciꝰgradus eſt co gnoſcere. ꝙ a ſeipſo nõ hʒ hoc qð hʒ.ſed ab alio hʒ ⁊ accepit h̊ qð hʒ.⁊ ꝙ alie res OQuartus grad ẽpoſſe querere⁊ ĩueni/ et a q̊ alie res acceperũt h̊ qð hñt. Qui/ 4 tIus grad“ẽ poſſe tenere illuʒ a q̃ͥ accepit kälierhoii i Speabl na & ſtella. ¶ Dz vn al; mod differ? du inuẽerꝰẽ. et regratiari illi ĩdeſinẽter.et tbimokictchele dea hoiſ di ſpalis.qͥ ſolũ ↄuenit homi.pꝓ quẽ mo po ſſe habitarecũ eo inſepabilit᷑. Pꝛimũ at s i ad aliaſ duʒ ſpãliter hõ differt ab omibo. Et iſte graduʒ habẽt oĩa q̃ ſunt.ſ.hꝛe.qͥa q̃libet timnortales i n modꝰnõ ẽ ꝑ hꝛe ſed ꝑ cognoſcere ſe ha⸗ Vütt obotis tppenuan mmeaitöfe Epenar.töſo⸗ eßſennsinti/ Uroſtisiſeag . dedOfinntt . inbiri nir debemie Nlg 6Sicogttsgf Etiifaing⸗ mdatwtncn Mockiectnd. mumrilloes 5 Vofsfoni nn; Fenulireikc Poisgallihſ⸗ Nüdifit je ecnrnit sgi — = — =ẽ, — — =2 , — — — 2 — — = — — — — — = — — — — S w. bere. Oẽs em̃ res inferioꝛes hoĩe habet ſuas dignitates. ac ſuas naturas ⁊ pfe ctões a ſuo ↄditoꝛe.et vna płqᷓ; alia.⁊ ẽ cognoſcũt ſe hꝛe.nec pñt cosſcere ſe ha⸗/ nobilioꝛ alia.ſed tñ q́;uis habeãt.tũ nõ bere qð hũt.nec qͥd eſt illud qð hũt.nec quãtũ valet. nec cognoſcũt ſe eẽ ĩ ilo 5/ AQIu ĩ q̊ ſũt.neq; in ila dignitate neq; pul critudie ĩ q̃ ſüt Quia aĩalia bꝛuta nõ co gnoſcũt qntũ ipſa acceperũt vltra arbo res ð dignitate.neq; arboꝛeſ cognoſcũt quãtũ ipſe acceperũt pł de dignitateet nobilitate q; lapides et elemẽta. et ſic de ofibo. ſed ſolꝰhõ hʒ hoc ſpãliter. etacce / pit de ſuo ↄditoꝛe ·ꝙ ñ ſolũ hʒ excelletiã et dignitate; ſuꝑ omia alia.ĩmo accepit ber illud cũ quo põt cognoſcere ſe hẽe taleʒ „dignitatẽ. DHõ ⅝ nõ ſolũ plus⁊ maioꝛeʒ dignitatẽ habet. ſed etiã cognoſcit ſe ha/⸗ bere et accepiſſe plus et maioꝛem digni tatem q; alie creature. Et ſic habet pł. et cognoſcit plus ſe habere.et etiam co/ gnoſcit ꝙ alie res nõ cognoſcũt ſe habe re id quod habẽt.et cognoſcit ꝙ ipſe ſo/ lus eſt qui cognoſcit.et ſuã excellentiã ⁊ gliaꝝ reꝝ.Accepit etiã ſolus ꝙ; põt iudi care⁊ diſcerner̃ int᷑ melioꝛes res ac peio res.nobilioꝛes ac vilioes. nent᷑qnq; grad ad inui fi⸗. (ETitulus. xciij. ¶O, in iſta dꝛñtia ⁊ mõ differẽdi cõti/ res dʒ hůe hoc qð hʒ.ſ.ſuã naturã.ſuam pfectõem et ſuã ꝓpꝛietate. Alios aũt q̃t tuoꝛ grac'ſolus hõ hʒ ĩ mũdo.ſ.cogno ſcereſe hꝛe. et cognoſcere ſe accepiſſe ab alio ⁊ nõ a ſeipſo.⁊ poſſe q̃rere ⁊ inueni/ re illũ ꝗ quo hʒ.⁊ ipᷣm cognoſcere ⁊ inuẽ tũ poſſe tenere.et illi regratiai. Da dor bomo baberga t gaudere de his quebabet et alieres nnõ. „ Titulus. xx. Uid aut valct et quid pdeſt ali/ cui rei hẽe aliquã nobilitateʒ ſi/ ue excelletiã⁊ nobilioꝛẽ natura. ⁊ nõ cogſcere ſehꝛe:Quid pdeſt theſau/ rũ hĩe infinitũ.⁊ neſcire neq; cognoſce/ eſehbẽe: Quale gaudiuʒ vel leticiã hꝛet inde: Certe nullũ.⁊ eſt q̃ſi nõ hꝛet Hoc aqũt eſt ĩ omnibo q̃ ſunt ifra hoĩem. Que glia.quale gaudiuʒ ẽ qque.qẽ nobilioꝛ terra.et igni ꝙ ẽ nobilioꝛ aqua. et ſoli q; eſt nobilioꝛ alijs coꝛꝑibo celeſtibo.⁊ roſe ꝙ eſt pulcerrimus floꝛũ.et auro ꝙ eſt pᷣ/ cioſius metalloꝛum.et arboꝛib ꝙ ſünt nobilioꝛes qᷓ; elementa.et animalibo ꝙ ſunt nobilioꝛa q́; arboꝛes: Certe nulluʒ gaudii.nulla leticia ſiue głia ẽ eis de h. Ethui cauſa ẽ.quia ipſa nõ cognoſcũt ſe habere talem naturam pulcrã.neq; ia Homo lem dignitatẽ.nec cognoſcũt ꝙ alia infe gaudet rioꝛa ſunt minus digna. E g gaudiũ ex HB ꝙ B ehabere id ſcit ſe ha qð habet. ⁊ non ex hoc qð hʒ. Quid em̃ bereqd M 2 4 habet. oꝛit᷑ ex hoc.qꝙ aliqua res ſcit 0 Pobligat deo * . . „ . . „ 4 . . ð . --- pficeret homini haberetantã dignitate riſſimũ ⁊ argumẽtũ infallibile. q ipe cõ OQ oia cbhott ſuꝑ omes creaturas.⁊ habere excellenti ditoꝛ oim deꝰ.nõ fecit creaturas ĩferio/ ſũt crea 1volun am liberi arbitrij.⁊ nõ ſcire ſe hꝛe.Qua/⸗ res ꝓprt ſeipᷣas nec ꝓpt᷑ bonũ eaꝝ.ſj oẽs ta ppter s rol le gaudiũ ſen gloꝛia eſſet? Ecce iã hic in fecit ⁊ oꝛdiauit ꝓpt hoĩeʒ ⁊ ꝓpter bonũ hoiem D cipit gaudiũ et gloꝛia ⁊ bonũ.qð ipſe co hoĩs.⁊ ꝓpt᷑ eiꝰvtilitatẽ.vł ꝓpx ſernitii. aa, gnoſcit ſe habere. Sed adhuc nõ ſuffi vbł ꝓpt᷑ nccitatẽ.vł ꝓpt᷑ ſolatiũ⁊ gaudiũ “ cknn cit cognoſcere ſe accepiſſe ab alio.et ꝙ a bois.vel ꝓpter doctrinã. et ꝙ qcqͥd deꝰ 8W ſeipſo nõ habet. niſi poſſit querere et in- dedit creaturꝭ.dediteis ꝓpt᷑ hoĩeʒ.et qᷣc ord uenire illũ a quo habet. Nec adhuc ſuf/ qͥd habẽt ⁊ acceperũt creature ĩferioꝛes le 1 n ficit illũ inuenire.niſi ſciat⁊ poterit illu, a creatoꝛe.totũ habẽt⁊ acceperũt ꝓpter erie tenere et ſibi debite regratiari. Iſta autẽ hoĩem.et nõ ꝓpter ſeipſas. Quid em p-/ ainn om̃ia homo ſolus ĩ vniuerſo habet.ſo/ ficit eis qð hñt:qꝛ neſciũtſe hꝛe. Et exi/ feittaun lus homo accepit.⁊ nulla alia res inferi de ptʒ.ꝙ oẽs creature ĩferioꝛes ſũt colli Cſantip . oꝛ. Homo gᷣ habet ⁊ cognoſcit ſe habe / gate cũ hoie.qꝛ qð eis deficit. h hõ hʒ ꝓ l deo.n re.et etiã põt tenere illũ a quo accepit.? ipſis.qꝛ ipſe hõ põt cognoſcere ſehꝛeiicd glioigen põt illi regratiari. Ecce igit᷑ qualit᷑ iſſa qð hʒ.quantũ hʒ.⁊ etiã qͥd hñt alie ccean cthitkt om̃ia ſunt oꝛdinata ad inuicẽ.⁊ vnũ nõ ture.⁊ quatũ hñt Etiõ qꝛ ſol?hõ h̊ acee iilcli valet ſine alio.et q̃liter homo hʒ oĩa ct ꝓ pit.⁊ alijs deficit.hõ accepitꝓ omibuſ. Hõ efſrt btſicdecl ſeetꝓp alijs vt dictũ eſt. Et ppter hoc ie ergo oĩa faciũt cũ ipſovnũ coꝛpus.vnã rex oim ſchocſde quit ſolus hõ põt gaudereð his que ciuitatẽ.et vnũ regnũ.vbi ipſehõ eſt ca reꝝ. niat ſche pʒ. hoc inq;tũ põt. et alieres non pñt put et rex.Cũ em̃ oẽs creature ĩferioꝛes nngirſe gaud ere ð his q̃ habẽt inq; tũ habẽt. q a ⁊ ip oereperint qͥcqͥd habẽtabvno nigoCa⸗ eis deficiũt quattuoꝛ gradus ex quibuſ et eodẽ et ſoli homĩ datũ eſtvt poſſit co/ Penanll naſcit᷑ gaudiũ.et leticia ſequi gnoſcere ſeipᷣm. et qcqͥd ipᷣe accepit⁊ qͥc dofulh 90 nataliter 4De iſtã dĩ am homĩs ad alias res. quid alia hñt et acceperũt.⁊ ipſe ſol poſ üüicntſan 24 amtfeſtat debitũ de iure nature.⁊ natu ſit cognoſcereillũ qͥ dedit.tenet᷑ illi reti Hõ te, Ghiar S opſe ralis et vera obligatio indelibil. qa ſol gripꝓ ſe et ꝓ omibo alijs. Signũ cm̃ ve/ net᷑ po nüibon et ꝓp cxeaturis- bõ ĩ vniuerio ſolideo ẽ naturaliterobli/ riſſimũ ẽ ꝙ om̃ia ſüt data homi ⁊ om̃ia lijs do dip/ — gatus ·ct pmo tam ꝓ ſeq; ꝓ omnibo cre ſunt vnũ cuz hoie. Et ideo ſołꝰhõ dicit᷑ regtiari “ Ti rc aturis. „(WTitulus cri. gecepille ppee et aliecrtane n lcut 115„ Ppꝛie accepiſſe⸗qꝛ nõꝓ ſe. ſed ꝓp hoiĩegc⸗ WBohig 9ute; ceperũt quod rarperct rigip ſeip⸗/ dictũ ẽ q habere⁊ nõ cogno ſis accepiſſ. ent. haberent cũ quo cogno AAAcit Lere ſehie. nullu gaudiuʒ ge- ſcerẽt ſe hie ⁊ accepiſſe.⁊ poſſent üllu co/ ltocpar nerat rei habẽti.nec ẽ aliqua gloꝛia.⁊ cũ gnoſcer ca q̊ accepert ⁊ iülli regtiari.ſicut ir ↄditoꝛ ⁊ creatoꝛ oĩm.dederit omibo cre/ hõ pt. Dic 8tu ſolꝰ hõ accepiſti. Alcce Solus nhönge aturis inferioꝛibo homie elſe. ⁊ nobile ee Pilti eĩ qᷣcqd habes ĩ teipo. et accepiſti hõ acce- Penieniy et vni plus. et alteri minus. ⁊ tñ nulli ea qᷣcqͥd hñt alie creature.r ille nihil acce/ pita ðo obeniianin rũ dedit cũ quo poſſit cognoſcere ſe hie perũtp ſeipſis.ſʒ iu es accipiẽs et acce/ lnthon illud qð ſibidatum cſt. qꝛ neſciũt ſe hie ptoꝛl Vniuerſo. ⁊ ſo de; eſt dãs ? dona/ lonignlin gqʒs habet nec dedit eis cnz q̊ poſſint co toꝛ.¶ Oia & ſũt. claudũt᷑ tribo. ſ. dato hanigepce mgopolſcere ſe acepiſſe qð hũt. necilũa ᷓ re. accipiẽtea dono. Sutͤtria tñ. lde. unſcnlte 3 . Pabaren ec cũ 8 oſſint regtiari ſibi. ſolꝰ? us dãs.hõ accipiẽs.mũdus 7 creature . oeſttrepel duiũt hõ i vniuerſo hoc hʒ ? ccepit. pt donü ſeu munꝰ. Et qꝛ er dare etrecipe. Hõ na⸗ ig inlumi . cognofeere ſe hie ⁊ accepiſſe.⁊ cognoſce et ex dado et recipiẽdo oꝛit᷑ obligatõ na/ turaliter ſleniribon reiũᷣlũ a qᷓ hʒ. et illi retiari. Etidco q̃rẽè turalis ex ꝑte recipiẽtis.⁊ omis quidat obligat ſlbenp, du et inueſtigãdũ ẽqle ſignuʒ choc.qd aliqð bonũ ſiue donũ.libere. volũtarie. do regti rönne ſan icicar . 3 arguẽdũ ẽ ex hoc. ꝙ ſch Eetno ex nccitate.obligat illũ qͥ recipit. et ari p oĩ⸗ ſteſee ſoli hoĩ datũ ẽ H.et nõ alijs creaturꝭ.Et boc maxime ſi lle q recipit no poõt eſſe ſ bocrea⸗/ in veniſime dicere poſſumꝰ hoc ſignũ ve neillo dono. Quia ergo ſolus deus dat tunis. eicon finagi Cnünanti ag ehode prt oigaie Uuureifnions ccherit tſebie Lgi morcbſätcoli farbhöz, olccre ehiri⸗ bötaiegen eſokthöbee Pipoßbal h⸗ cpno ni it iipſeböckan e umricions bababbrio rtpolitco decchitri⸗ W kllirizi i Sigüchife n ubonitoſin ir wrhöni n mreno Küphoittr Ouuiple⸗ cigo n Uenillacee , aoiis dac – kimnin inutcn nge, b⸗ ine Hin ⁊ ſoł?hõ recipit.⁊ oĩa ſunt homĩ data li bere⁊ voluntarie.et nõ ex ncc̃itate natu re. ex oib hisↄcludit᷑ infallibilit natu rale debitũ.ac nccaria ⁊ natural obliga tio hoĩs ad deũ creatoꝛẽ oĩm.et ꝙ ſolus hõ tenet᷑ naturalit᷑ ⁊ nccario ĩ q mundo deo. et ꝙ alie creature nõ teneant᷑ deo de his q̃ habent.ſʒ ſolus hõ obligat᷑ deo ꝓ omibo creatur inſimul.⁊ ꝓ qlibet ĩ ꝑti/ culari.Et ſic oẽs creatureclamãt⁊ teſti/ ficãt᷑ naturalit᷑ ſolũ hoĩem ĩ q̊ mũdo eſſe obligatũ ꝓ ipſis.Et nõ ſolũ hõ eſt obli / gat deo ꝓcreaturis.ſed etiã ꝓ ſeipſo.et Oia ſer uiũt coꝛ ꝑi hoĩs ꝓ his q̃ accepit ĩ ſeipſoet qͥ cd hzʒ totuʒ accepit Et ſic deꝰ dedit totũ mundũ ho mini.et etiã dedit ſibi qͥcqͥd habetĩ ſeip/ ſo. ⁊ ſic dedit immet hoieʒ ſibijpſi. Et ſic hõ eſt datus ſibijpſi.⁊ eſt datũ ⁊ acci piẽs.⁊ ſic homo accepit ſeipᷣm⁊ accepit mundũ.⁊ ſic ipſe obligat᷑ ꝓ ſeipſo ⁊ pꝛo mũdo.¶ Cõcluſa eſt ergo ⁊ inuẽta obli/ atio naturalis homis ad deũ indelibi/ is. ⁊ infallibilis ⁊ nõ negabilis.ſed ma nifeſta et ſumme viſibilis. Hicdeclarat erpimẽtaliter. ꝙomia ſeruiũt homi.⁊ ſunt ad bonu homis. ((itulus. xcvil. ideo opoꝛtet etiã videre qualiter ſeruiũt homi.et qualiter ſunt ad bonũ homis. ⁊ vt hõ magis cognoſcat ſe obligatũ eẽ P expientia viſibilem. Uñ qꝛ homo nõ habet niſi animã et coꝛpus.⁊ ideo quic qͥd ſeruit homiĩ. vel quicqͥd eſt ad bonũ homĩs.vel ſeruit anĩe vel coꝛꝑi.et eſt ad bonũ aĩe vel coꝛꝑpis.Et pᷣmo declarabi mus.ſ.qualiter oĩa ſeruiũt coꝛꝑi.vel ad neceſſitatẽ.vel ad delectatiõʒ.vel ſolatiũ ſen adiutoꝛiũ Uñ aliq̃ ſũt creature q̃ ſũt nccarie homiĩ.⁊ hoc q;tũ ad coꝛpus ſine quibo coꝛpꝰnõ põt eẽneq; pmanere. ſiẽ ſunt qᷓttuoꝛ elementa et ſol ⁊ multa alia. Neceſſe ẽ em̃ homi vti terra.aere.ſole.et ſilibh. Iſta em neceſſitas magꝭ videt᷑.ſ. cogitãdo ⁊ imaginãdo ipſoꝝ abſentiã. Nã ſi imaginemur terrã nõ eẽ.quõ poſ/ viuere: Exrgo iſta ſüt nece eſt. ꝙ om̃ia unt ppter bomi dneʒ.· et qcquid om̃es creature acceperũt.totũ acceperũt ꝓpter hoĩem. ſemꝰ manere: Itẽſi aqua.ſi ignis.ſi aer. ſi ſol.auferrent᷑ a nobis. e au poſſemꝰ· aria oĩino. ſi ne quib hõ viuere nõ poſſet.Etſi nõ e·· ſent arboꝛeſ.neq; plate.neq; blada.qus hõ iocunde viueret ⁊ bñ: Et ſi nõ eſſent aiĩalia.quõ homo viueret decẽter.qꝛ ali qua ſunt ſibi ĩ cibũ.aliq ĩ adiutoꝛiũ.ali qua ad vtrũqʒ. aliq̃ ad ſolatiũ.aliq̃ inex . emplũ.Oiĩa & iſta ſunt homĩ neceſſaria quo ad coꝛpꝰ.⁊ hõ nõ põt carere iſtis.?- accipit bñficiũ iſtoꝝ velit nolit.⁊ G̊ icei ſanter ⁊ ↄtinue. Sic& oĩa q̃ ſunt ĩi mun do ſũt ꝓ hoie.⁊ die ac nocte laboꝛãt pꝛo hoĩe.et ſeruiũt ſibi ↄtinue.Etſicvniuer ſum eſt ꝓ hoĩe.⁊ ꝓpter hoĩem.et ꝓpt᷑ bo nũ ſuũ ſic mirabiliter oꝛdinatuzʒ. Etſi foꝛte dicat hõ.qꝛ iſta q̃ ſeruiũt homi.eti am ſeruiũt ⁊ beſtijs ⁊ aĩlalibo.vt inſpira tio aeris.lumẽ ſolis.aqua.terra.herbe.⁊ alia plura.Ad hoc rñdet᷑ veruʒ eſt. ſed ſeruiẽdo beſtijs et bꝛutis ſeruiũt homĩ. qꝛ beſtie et anialia ſunt ꝓpter hominẽ.⁊ nõ ꝓpter ſe.⁊ ideo ſeruitiũ quod fit pꝛo pter hoĩeʒ.ſ.animalib.fit homini. Si⸗/ ue ergo illa q̃ ſerniũt homi.ſiueilla q̃ ſer niunt ſeruiẽtiba homi neceſſaria ſũt.Er go omia ſunt data homi.om̃ia obſequi um ipẽdũt homi. Uide igit᷑ hõ iſtũ mũ dũ vniuerſũ.⁊ↄſidera ſi ſit aliqͥd ĩ eo qd tibi nõ fuiat.Ois em̃ natura ad h̊ labo rat ĩ obſequijs tuis.vt famulet᷑vtilitati tue.deſeruiatq; tuis nccitatibo ⁊ delecta mẽtꝭ ſm affluẽtiã ĩdeſinẽtẽ. Hoc celũ.ꝭ̊ terra.̊ aer.H̊ mare.h̊ cũ oĩb q̃ i eis ſunt ↄplere nõ ceſſant Hoc etiã circũitꝰtom ꝑ qttuoꝛ tꝑa anni.innouãdo ⁊ renouan do oĩa libet anno ↄtinue miſtrant. Co gita à hõ qͥs h̊ inſtituit.qs iſtud pᷣcepit nature vt ſic vnanimit᷑ tibi ᷣuiat. Bñfi ciũ ſentꝭ.⁊ h̊ negare nõ potes. Quare &̊ datoꝛẽ tati bũficij nõ cognoſc? Qm̃ h darũ nõ ẽ tuũ debitũ.ſʒ alienũ bñſficiũ. Vnñ tu nõ accepiſti ea q̃ habes a teipſo⸗ &à nec alie res q̃ ſeruiũt tibi acceperuntil la q̃ habẽt a ſeipſis.qꝛ tũc eẽnt maioꝛes q́; tu. Hec etiã a te acceperunt. Sed cũ tu accipis ſeruitiũ eaꝝ reꝝ.⁊ↄtinue acci⸗ pis bñficiuʒ eaꝝ.⁊ nõ dediſti reb id qʒ babẽt. et ꝑ qð ſeruiũt tibi.necoꝛdinaſti itulus. xcviii. xcix. / — . ipſas res vt ſeruirent tibi. cũ ſp accipis gaudetet põt gaudere dehis qꝗᷓ hʒ. etde Oĩa ſüt +– ſeruitiũ ab eis. ergo obligatꝰes ꝓ illo be his qᷓ̃ habẽt alie creature.⁊ qꝛ alie creatu ad gau/ nacnil mnncficio ſuſcepto. ſed nõ obligalis ipſis renõ pñt gaudereð his qᷓ habet. q; gau diũ boſſ (nue rebo ꝗᷓ tibi ſeruiũt.qꝛ licet tibiſeruiãt.nõ diũ oꝛit᷑ ex eo.ꝙ aliq res cognoſcit ſe hꝛe ſei lan Hoõõ te/ t libere. ſz quodã mõ coacte. Ergo ali/ cha hʒ. ⁊ qꝛ ſolꝰ hõ cognoſcit ſe he id ee⸗ . e netdeo cui alteri obligaris. nõ alicui intcrioꝛi. S& qð bʒ. ? etiã ſcit illud qd habẽt aliecrea Nenlio⸗ regtiari alicui ſuꝑioꝛi. qͥ oẽs res tibi ſic ſeruire fa ture.ideo hõ põt gauderedeſe⁊ de alijs Gan cit. Multũ tibidedit.qͥ tibi hoc totrũ creaturis.⁊ totũ gaudiũ hoiĩs eſt.q alie AGatureint dedit. Multiü ergo illi obligaris. tene creature habẽt id qd habẽt ad gaudiuz HKHKH ris illi regrariari: q tibi tantu dare volu hoĩs. ipſe nullũ gaudiuʒ habẽet debis aach it. Vñ oĩs creatura clamat tibi.accibe q̃ habet.ſed totũ gaudiũ qð quelibet reſ er ro⸗ redde.accipe bſſiciũ.accipe ſᷣuitiũ.red/deberet habere de his q̃ hʒ ⁊ de ſua pul/ honni dedebitũ. Celũ dicit Miſtro nibilumẽ critudie ſolus homo habet. quia ſolus ſß nllbabe in die vt vigiles.tenebꝛas ĩ noctevt doꝛ homo cognoſcit ipſas res habereid qd in pedolu mias ⁊ qeſcaſ.ego ad tuã recreatõʒ facio habent.et gaudet.quia habẽt id qð ha/ Iij tgions tpm innouatões ac mutatões.ſ.tpamẽ bent.maxime quia cognoſcit ꝙ illa que oectſe tũ veris.feruoꝛẽ eſtatis.plenitudinẽ au/ habent.habent ꝓ ipſo.Et ideo quia ho hotctttſa tumni.⁊ frigꝰ hyemis.ego vario dies et mo gaundet de his que habet ipſe in ſeip fiſpicor noctes.nũc bꝛeues.nũc lõgas.vt varie/ ſo.ſic etiam gaudet de his que alie crea/ um. iuce tas tollat faſtidiũ.⁊ oꝛdo faciat delecta/ ture habent pꝛo ipſo. Uerbi gratia.Zo limne O mẽtũ.Aer dicit. Cõmunico tibi flatũůvpi tum gaudiũ quod deberet habere aqua miabeb talẽ.et mitto tibi ad tuũ obſequiũ omne de ſua claritate et pulcritudie.homo ha moate genꝰauiũ.Aqua dicit. Potũ tibi pbeo. bet.et totum quod deberet habere roſa (ſange ſoꝛdes tuas purgo.rigo ſicca et arida. et que eſt pulcerrimus floꝛũ.homo habet. hräc ad tuũ cibũ miĩſtro diuerſa genera piſci / ⁊ totum gaudiũ quod deberet hĩẽe ſol ð Ltdͤh um. Terra dic. Ego te poꝛto. ego tenu/ ſua luce ⁊ nobilitate.ſolus homo habet. Mlinnl trio.panefoꝛto.vino teletifico.oĩm geEt ſimile eſt de ſtellis.Et ſic patʒ om it vic neꝝ fructibo oblecto diuerſis aĩalibꝛ mẽ nes creature quicquid ſuntet habẽt. ad pckatp ſam tuaz repleo. Dũdꝰtot dicit. Uide gaudiũ hominis habent.etnõ ad gau/ mdine quõ te amauit qͥ ppter te fecit meſeruire diũ ꝓpꝛium. 1 eg tibi.qꝛ ſactꝰ ſum ꝓpter te.vt et tu ſeruiaj ¶ Maioꝛ declaratio gaudij. molii⸗ illi ͥ fecit me.⁊ tenet ꝓpter te.et te ppter · õü =òèU im ſe. Si ſentis bñficiũ redde debitũ. Ec- Tẽ adhuc euidẽtius patet ⁊ po ſlicce⸗ ceg̊ qualiter om̃ia que ſuntĩ mundo ſer i teſt declarari.quõ oẽs creature euonii niũt exꝑimentaliter homiĩ.et ſunt ad bo nt ad gaudiũ hoĩs.ĩmo nullũ (mfedign num hominis ex parte coꝛpis. gaudiũ hĩet hõ.niſi eẽnt inferioꝛes crea cfeanuris ¶ O, etiã ſunt ad bonũ hois oĩa q;dtuʒ ture.ex co qꝛ nõ cognoſceret ſe eẽ nobilẽ eekuril dad aiam. quia vel ſun kad gancls r ant ⁊ excellentẽ creaturã.neq; cognoſceret ſe tialee doctrinã. (QLitulus. xcvij. ißp̃m. H dũ hõ ↄpat ſeipᷣm ad alias cre felbber — On güt tot ſ aturas inferioꝛeſ.tũc cognoſcit ſe no omnes II Oe ul bilioꝛẽ crcaturã.⁊ ſuã naturã eẽ dignio ctävolt iſte mũdvniuerſus ſolũ ẽad rẽ ⁊ melioꝛẽ oĩm aliaꝝ reruʒ. Ita q; alie öglije — eeruitiü hoĩs⁊ obſequiũ quãẽ creature faciũt videri ⁊ apparere nobili ſogatine tũ ad coꝛpꝰ.iĩmo magis ẽ ad aiaʒ.qꝛ nõ tatẽ nature hũane.ſicut ſubditi.milites. gliascre aliqᷓ creatura qntũ cũq; modica qͥn hõ ⁊ barones faciũt apparere nobilitatẽ re ſcappan poſſit extrahere a b ipſa aliquã doctrinã gis.et tũc hõ gaudet.qꝛ hbʒ pulcrioꝛeʒ et gugiin vłdocumẽtũ.vł aliqd bonũ. Vñ om̃s dignioꝛẽ naturã ſuꝑ oẽs alias creaturaſ (ſpſinn creatureſunt velad gaudiũ hoĩs velad et gaudetqꝝ ſibi plus datũ eſt qᷓ omni/ * mgnole doctrinã. Et pᷣmo videamꝰ qlit oẽs ſůt bus alijs creaturꝭ.⁊ ꝙ ſua natura exalta ſeigno Ti.xcv ad gaudiũ hois. Viñ dictũ eſt ꝙ ſolꝰhõ taẽſuꝑ elemẽta.ſuꝑ lapides et arboꝛes. nahonn aie buſt et ſuꝑ om̃ia bꝛuta et de hoc homo habz nann magnũ gaudiũ.⁊ maxime quãdo videt tiu ſetantü eſſedilectuz pꝛeomniby creatu/ Hokfii ris a ſuo cõditoꝛe.qui ſola ſua volunta/ wctchei te ⁊ benignitate et bonitate fecit homi/ Wa nin nẽ talẽ.et voluit om̃ibo alijs pᷣferri.Iſta debrri oyfſia nõ cogitaret homo.niſi eſſent alie bosii creature inferioꝛes.qꝛ reſpiciendo alias berglgnti Ccreaturas. tüc homo ſe compat ad ilas behires et videt ꝙ ille multo minꝰacceperunt ; echeo aipſe. ſic comꝑando hoĩem ad om̃es. et hrdein ANnalir hominẽ ad quãlibʒ p ſe. Si ergo homo be ge hõ pt ſi/ vult habere gaundiũ de his que habet. et shabetdd bl gau/ que data ſunt ſibi. cõpare ſedebet ad in/ Nbätiücöh diu acqͥ ferioꝛes creaturas.et tũc videbit ſeipᷣʒ⁊ etgilgge ec. cosſcet ſeip̃m. et dignitatẽ ſuaʒ. nec alit ticevcnabe proterit ſeipʒ coëſcere Oñ eĩ cõꝑat ſtatu baipenih rã ſui coꝛꝑis ad ſtaturã alioꝛũ animali/ 8 nelectn um. tũc cognoſcit ſuã dignitatẽ et nobi rbigmnn litatẽ.Quia animalia reſpiciũt ſemꝑ ter nbarmgt rã.et habent faciẽ ſemꝑ verſus terrã.bo ciehonode mo autẽ reſpicit celũ.et habet caput ⁊ fa r ebeeni ciẽ ſemꝑ ad cclũ et animalia habent fa/ ihonobeb⸗ cturã curuã.⁊ hõ habet ſtaturã rectam. condieſoc Et dũ homo etiaʒ videt.quomõ cetera edanehh nimmalia ambulent. r Iliterinſe amba⸗ ſennin lat. videt differẽtiã magnã.⁊ dũ etiã cõ/ ”l parat pulcritudinẽ faciei ſuead pulcri- Sc. udinẽ alioꝝ animaliuʒ. et pedes ad pe/ andug⸗ des.et manus ſuas ad mẽbꝛa alioꝝ ani . maliũ.tũc certe hõ cognoſcit ſuã nobi⸗/ uſ. litatẽ. ⁊ multuʒ gaudet.et reputat ſcex h . ſolũ eſſe diuitẽ.qꝛ cognoſcit ꝙ conditoꝛ Tohuct aoom niũ creaturaꝝ.ſibi tantã voluit con/ Hsem ferre dignitatẽ ⁊ excellẽtiã p om̃ibo alijs iginomli creaturis. maxime qꝛ voluit ipᷣm facere ciresd creaturã rationalẽ.et alias creaturas ir/ naſecerobli ratiõales et bꝛuta ·et qꝛ voluit ei confer/ cognoſon re liberũ arbitriũ.⁊ nõ alijs creaturis.q̃ mnad ditg ommnes ſunt ſerue reſpectu homĩs.et dũ Coſetſein etiã voluit homi dare imaginẽ ſuam.et urici d noõ alijs creaturis. ⁊ iſtam dignitatẽ ⁊ ß i rogatiuã cognoſcitſe babere bomo ſuꝑ omrſol Alias crcaturas ad quas ſecompat. Et bcliniin ſic apparet ꝙ alie creature ſunt om̃s ad ge rcbllit gaudiũ homiĩs. quia ꝑ ipſas cognoſcit hnngd H ſeipſum. et hocẽ maximũ bonũ homis guli cognoſcere ſeipᷣm et maximũ malũ ho⸗ ic Innn mrmis ignoꝛare ſeipᷣm E etiã res inferi/ umnclli oꝛes homine ſunt ad magnã doctrinaʒ Oia ſunt ad gaudiũ bois damꝰergo iteꝝ ex dictis.ꝙ oĩa q̃ ſunt in dit oĩa et cognitionẽ homis.Uñ ꝑ anĩalia bꝛa⸗ ta cogᷣſcit.ꝙ ſuũ vltimũ ac finale ⁊ verruö ððG bonũ.ñ ↄſiſtit ĩ iſtxreba coꝛꝑalibo⁊ ſenii·· bilibo ac ĩ delectamẽtꝭ coꝛꝑis.ſic ĩ btibz do. comedẽedo.luxuriãdo.quia iſta oliill. ↄmnnicant᷑ etiã beſtijs:ideo arguit hõ. wvwmdebet hie alia bona.q̊ nõↄueniũt ani malibo ſicut ipſe hõ excedit alia anialia. Et ideo cognoſcit ꝙ ſuavltima felicitaſ nõ ↄſiſtit ĩ iſtis reb coꝛpalibo.quiba eti/ am vtunt᷑ beſtie. Et ſi aialia non eſſent foꝛte crederet ꝙ nõ eẽnt maioꝛa alia bo/ na ꝓ ipſo.ſed ſolũ iſta.⁊ ideo iſtã cogni/ tionẽ habet ꝓpter aialiai Ulteriꝰnõ eſt᷑ aliq̃ creatura.a qua hõ non poſſit eta here aliquã doctrinã ant aliqd exemplũ ad ſuũ bonũ et ad ſuam vtilitatẽ. Ct ſic oĩa vel ſunt ad bonũ coꝛꝑis.velanime. vel vtriuſq; ſimul. Pꝛeterea iã decara· tũ eſt ĩ ſcala nature.q̃ ↄpoſita ẽ ex om̃ibꝰ creaturis.qualiter hõ aſcẽdit ĩ cognitio nẽ ſui creatoꝛis.⁊ acrit magna ſcietia,—— de deo.ita ꝙ oẽs creature intimãthomi ad acquirendũverã ſcientiã homĩ necen ſariã. vt declaratũ ẽ. Et nõ ſolũ hoc.ſedq Sup̃ ti etiã plures alias ſciẽtias ꝗᷓ nõ ſũt neceſ/ tulo.i. ſarie ſimplicit᷑.ſed ĩ illis põt hõ delecta/ ri.ſicut ſũt geometria.ariſmetrica.muſi/ — ca.aſtrologia.phia naturał.⁊ metaphi a. oẽs oꝛte ſũt a creaturis.¶ Cõclu/ Cõclu⸗ mũdo.facta ſunt ꝓpter boĩem:⁊ ꝙ nul/ eẽ ꝓptex la creatura inferioꝛ hoĩeẽ ꝓpter ſeipſaʒ. hoĩiem nec ad bonũ ſuipſi.ſed ꝓpter hoĩem.⁊ ad ſᷣuiẽdũ coꝛꝑivł aĩe vicʒ had nccitatẽ vel ad vtilitatè ſeu ad iuuamẽ ſine ↄſola tionẽ ſiue gaudiũ.aut doctrinã et exem/ plũ.Sequit᷑ ergo ꝙ homo eſt obligat½ deo ꝓ om̃ib his et ꝓ toto mũdo,.qꝛ pio pter ipᷣm factus eſt. Ueriſſima ergo ⁊ re alis obligatio homis ẽ ad deũ.⁊ illa ſcri- ptaẽ ĩ omibo creaturis. et iſta obligatio eſt mũ ligamẽ ⁊ vinculũ quo hõ ligat cũ deo. Sic ergo creature ligant᷑ cu ho mie.qꝛ ſũt ꝓpter hoĩeʒ.⁊ exinde hõ liga- tur cũ deo ꝑ talẽ obligatõem.qꝛ accepit ab eo. ⁊ ſic factus eſt debitoꝛ.: Sealirioito eehe zinodhte iſtiobligatõis. ? bmo demagnitudine obligationis. M tulus. — “ . 2 * 32 damẽtis obligatõis ipſi.vt magis co/ tie ipſi?⁊ modi.q̃ oĩa oꝛiunt᷑ vel exꝑte re tudo obligatõis qᷓ; magna ſit ⁊ quanta Tantũ hõ obli/ gat deo qᷓ;tũ ac/ cepit ideo pᷣmo videbimꝰ magnitudinẽ obli gatõis rõne donoꝝ acceptoꝝ.Uñ ma/ moꝛãda ſunt om̃ia dona et accepta ꝓ qͥ bus ẽ obligat? deo hõ ⁊ tenet᷑ quantu fie rii potcrit. Et qꝛ pᷣmo hõ obligat᷑ deo p Ti.xc/ toto mũdo etꝓ omibo creaturis.idco tã vi. tũ obligaĩ quãtũ totꝰmũdꝰ valet ⁊ oẽs Hõ ob creature. Uñ ipſa terra accepit totũ qð ligat᷑ ðo hʒ a deo.qꝛ accepit eẽ denõ eẽ ⁊ de nihi⸗ ꝓ oibuſ lo.qꝛ terra plus habet q; nihil.Et qꝛ ac crcaturs cepit ꝓ homie.ideo homo tenet᷑ p ea red gere deo.quantũ terra teneret᷑ deo.ſi ipᷣa homi.Aliud em̃ eſt dicere quantũ terra valet homĩ.⁊ quãtũ terra valet i ſe.quia alius eſt iſte valoꝛ.aliꝰ ille. Iteʒ obligat᷑ ꝓ ſeruitio qð facu⁊ impendit ſibi terra. ipſa aqua obligaret᷑ ſi ipſa hoc accepiſſʒ ꝓ ſe qd accepit ꝓ homie.⁊ plus qᷓ; terra. quia ẽ lucidioꝛ et clarioꝛ. Etergo quan to plus ipᷣa accepit.de tãto plus hõ de/ bet regratiarideo. Itẽ homo etiã capit ſeruitiũ deaqua.ꝓ quo tenet᷑ deo regra/ tiari ⁊ ſernire.et tantũ deo tenet᷑ p aqua. ger accepit àcqͥd habet a deo.et qꝛ acce/ pit eſſe de nõ eſſe.et accepit nobilioꝛem naturã q; aqua ⁊ terra.ideo płꝰtenet᷑aer deo q; rerra ⁊ aqua.Sed qꝛ non cogno ſcit ſe hẽe ⁊ accepiſſe qð hʒ.⁊ hõ cogno/ cereꝓ aere.qð aer teneret᷑ ſi cognoſcerʒ. LCiitulus. c. Woniã oautẽ ““ manifeſtata eſt obligatio inr hHhoiem ⁊ deũ.q̃ oꝛta ẽ ex acce pptõe ct donatõe. Uiſis ergo radiceꝛ fũ/ gnoſcãt᷑ vidẽde ſunt ↄditões ⁊ circũſtã cipiẽtis.vel ex ꝑte dãtis.vel ex ꝑte doni ⁊ rei date.¶ Et ppᷣmo ↄſiderãda ẽ magni Etqꝛ donũ ⁊ acceptũ ẽ manitfeſtiſſimũ gnitudo obligatõis creſcit ex magnitu dine donoꝝ.⁊ tãta c obligatio quaãta ſũt dona.ideo põderãda ac mẽſurãda⁊ me pꝓfſſe accepiſſet.⁊ ad tantũ obligat᷑ quãtũ yvylrglet.⁊ terra tantũ valet quãtũ płvalct galiq d q; nihil.ĩmo etiã quãtũ ipſa valet ſegd pꝓpter hoĩem acceperũt.⁊ ꝓpter hoc VUlteriꝰobligat᷑homo deoꝓ aq/quantũ ꝓ quãto nollet carere aqua. Vlteriꝰ qͥa ſcit p ipſo gere. ideo homo tenet᷑ deo fa⸗ e ⁊ ſihoc qd hʒ p ſeipſo hiet. ⁊ etiaʒ pilloo. ſeruitio qð aerattribuit homi.⁊ no let carere aere. Siłr eſt de igne⁊c.¶ Jia ergo duplici via. tenet᷑ ⁊ obligat᷑ ho deo Duptr ꝓcreaturis Pꝛimo qꝛ nulla creatura co obligat gnoſcit ſe hꝛe id qð hʒ. et ideo neſcit qͥd hõ ðo p deo dz quãtũ debet.⁊ tñ accepit.⁊ iðo creaturꝭ tenetr᷑ deo reddereꝓ his q̃ accepſt. Et q ſolꝰ hõ ſcit ⁊ cognoſcit hoc.ideo ipſehö tenet᷑ facere ꝓ q̃libet creatura id qð q̃li/ bet creatura deberet facere deo. qꝛ ipſe ẽ ſolꝰi mũdo qͥ põt⁊ ſcit. Sicut ſi in aliqᷓ ciuitate nõ cẽt niſi vnꝰſapiẽs. et oẽs alij cẽnt iſipiẽtes vel pueri.⁊ ſi aliqͥs pncepi faceret vnũ magnũ bonuʒ ciuitati illie et cuilibet.nõne ille qͥ ẽ ſapiẽs deberetraed deregr̃aꝝ actões.et loqͥ ꝓ omibb:Etſi,/GwmQp0 fieret.nõne totũ imputaret᷑ illi ⁊ ñ aljs? Dic eſt ſiłr de deo ⁊ de alijs creaturis ho mie.qꝛ ſol?hõ ſcit. et alie creature ne/ ſciũt. Igit᷑ hõ ꝓ om̃ibo tenet᷑ reſpõdere. Scðo tenet᷑ hõ ꝓ om̃ibo creatur deo. qꝛ creature acceperũt a deo qͥcàd habẽt et nõ acceperũt ꝓpter ſeipſas.ſed ꝓpter hoĩem.et ꝓ homie videlicet ad ſeruien -. dũ ei.Et ideo ſicut dñs obligat᷑ p om̃i ⸗Bg bus.q̃ dant᷑ ſeruis ſuis ꝓpter iᷣm.⁊ nõö ſerui.ita hõ tenet᷑ deo ꝓ oib q̃ dant᷑ cceo turis ppter ipᷣm.⁊ nõ ipſe creature.qꝛ b qð ipie creature acceperunt.nõ ꝓpter/ſe vt ſeruirẽt homi.¶ Et ad cognoſcendũ Quãtũ quãta ſit obligatio ꝓ q̃libet creatura.p/ hõ obli⸗ mũ ↄſiderãda ẽ creatura quãtũ valeat ĩ gat᷑ deo ſeipſa.⁊ quãtũ valeatvna plus q; altera p creata in nobilitate.pfectõe.⁊ ĩ natura.et i vni uerſo. Scdðᷣo ↄſiderandũ ẽ ſeruitiũꝛ bñũ ficiũ qð recipit hõ de creatura.et quãtũ creatura valet homĩ.et quãtũ homĩẽ ne ceſſaria.⁊ ↄſiderãda ẽ nobilitas⁊ igno/ bilitas creature ſeruiẽtis. Uñ q;uis ali qñ creatura minꝰnobil ⁊ infima.ſit po/⸗ mĩ magis neceſſaria.⁊ mag ſeruiat ho/ mini q; creatura magis nobil ⁊ ſupioꝛ. attamẽ ſeruitiũ qdð impẽdit illa creatura magis nobilis.eſt digniꝰet nobilius.et magis hõ tenet᷑ ꝓ ſeruitio dignioꝛis cre ature q;ᷓ alteriꝰ. Quia ſicut creatura ex/ cedit creaturã ĩ nobilitate. ita ſernitium. creature nobilioꝛis excedit ſeruitiũ cre⸗ 11 (den fnepfanre (irüpii (Erehash mio) fdirchi (gö, ounckeg aoos aytziti po oblenmtde Gureminue ſtate ldet enhtenckel ltis. iydee precutllua Comitspl 1Canigtürn Oitocifes ocnüſruiti 1olpllopl nognühono anoneglag litoſemii ſinsleruit otroclitne homoplust lplnspßuit Nisaplus, licemen inüqin htopiat Meimmc; ginli ocrnn ücſcgetne onmebpeb byopſopor. iihnoven ulkonobins ſoſepab ſuntondinan rmeyclni libetöeuſ gtureqſan iane vin⸗ olltcpehe nſhlr ötj Ngunſ A hid lngumg ritennccti aceht i hoeitaiſh edaghe⸗ Piis goidl 1 1 1ſiaics nee nuzcnile iis en pommEi. Nekilitſnae Alüseanmns! gliearaturene et epoͤter borannden deoccidhee is ſn l 8obiiglton poterönenn oiidl an egunnl aun öppn⸗ rit re Mnli Prcumng/ ,ho gariineni g Gnriziln ,e⸗ uungirn iiſaumind Gnmm,Gri⸗ nitäbonict obiinst e⸗ 1. Uiäen rufmni⸗ fiagehitſeen ES = Ti.ci. De magnitudie obligatõis x ature minus nobilis.q;uis nõ in neceſ9/ Ti.xc / ſitate.vt declaratũ eſt ꝑ exemplũ. Plus vij. eñm tenet᷑ aliqs dũs ꝓ ſeruitio vnius mi litis.q; decẽ alioꝝ inferioꝝ qꝛ plus ap/ pꝛeciat᷑ illud ſeruitiũ.Et ſeruitiũ vnius comitis plus appꝛeciat᷑ q; decẽ milituʒ ⁊ ſeruitiũ vni ducis.qᷓ; multoꝝ comitũ Quãto eĩ res q̃ ſeruit fuerit nobilioꝛ. tã/ to etiã ſeruitiũ factũ ꝑ talẽ rem.ẽ nobili/ us. 2 illo plus obligat᷑. Hoc em̃ eſt ad magnũ honoꝛẽ.⁊ magnã nobilitatẽ⁊ ex altationẽ alicuiꝰ rei.ꝙ res nobiles ⁊ ex/ cellẽtes ſeruiãt ei. Sic ̊ ↄſiderãda ẽ ne ceſſitas ſeruitij ⁊ nobilitas.⁊ ipᷣa nobili tas cxcellit neceſſitatẽ. Et ex h̊ ſequit᷑ ꝙ homo plus tenet᷑p ſeruitio aque q;ᷓ terre ⁊ plus ꝓ ſᷣuitio aeris q; aque.⁊ ignis q; geris.⁊ plus ꝓ ſeruitio ſolis.lune.⁊ ſtel/ laꝝ q; elemẽtoꝝ. ⁊ plus ꝓ ſeruitio reruʒ viuẽtiũ qᷓ; ñ viuẽtiũ.⁊ płꝓ f uitio aĩaliũ bꝛutoꝝ q; arboꝝ ⁊ herbaꝝ.⁊ plłꝰ ꝓ fuitõ hoĩm qᷓ; aialiũ.Et h̊ totũ eſt rõne nobi/ litatis creature ſeruiẽtis.cuiꝰvnũ ſerui/ tiũ qñq; eſt nobiliꝰ qᷓ; mille aliaꝝ creatu raꝝ minꝰ nobiliũ.ſicut etiã ſeruitiũ mẽ/ bꝛoꝝ ſupioꝝ. ſicut cerebꝛi capitis.ocu/ loꝛũ.lingue. manuũ. coꝛdis ⁊ ceteroꝝ.ẽ multo nobiliꝰſeruitio alioꝝ mẽbꝛoꝝ in/ Lõclu/ ferioꝝ.ſicut pedũ ⁊ tibiaꝝ ⁊ ceteroꝛum. dit qnti ¶ Ex oĩibus his fundat᷑ regla de magni tatẽ ob/ tudine obligatõis. videlicet ꝙ cõſiderã ligatõiſ dum eſt de qlibet creatura qᷓntũ hʒ ⁊ ac/ hoĩs ad cepit.⁊ qntũ ſibi datũ eſt.⁊ ꝑ ↄñs q̃ntũ deü pꝛo obligaret᷑ deo.ſi ſciret ſe bre id qð habet creat᷑is ⁊ ſiꝓ ſeipſa haberet.Et qꝛ oẽs creature rare valoꝛẽ creaturaꝝ ꝑ grad.⁊? etiã ĩ q/ libet ãdu ſunt multi gradꝰ. Vñ ille cre eẽ ⁊ nõ viuere.tenent᷑ deo ꝓ eſſe qð acce/ perũt.qꝛ habẽt plus q; nõ eſſe ⁊ plus q; nihil.⁊ iõ tãtũ debẽt deo qntũ eſſe plus valet q; nõ eſſe. Et qꝛ in illo eſſe ſunt ad adhuc multi gradꝰ ac differẽtie nobili⸗/ tatis ⁊ pulcritudinis.qꝛ vna res hʒ no⸗ Eodem biliꝰ⁊ pulcri eſſe ; alia.iõ plus tenen ille res qᷓ pulcri habẽteſſe. Et quia ho⸗ mo obligat᷑ ꝓ creaturis vt dictuʒ eſt.iõ ipᷣetenet᷑ p oĩbus ꝓ qbus tenent᷑ creatu titulo llter. creature que ſunt in ſecundo gradu.plus tenent᷑ q; ile queſunt in pᷣ/ mo gradu./⁊ ſimilit᷑ ille q̃ ſunt ĩ tercio j̊/ du plus q; de ſecũdo gradu.qꝛ habẽt ̊ qð ille ⁊ plus.⁊ iõ obligant᷑ deo płꝰ.Et Eodem vt dictũ eſt hõ obligat deo ꝓ oĩbus cre titulo aturis.qꝛ creature acceperũt id qð hũñt. nõ ꝓpter ſeipᷣas ſʒ ppter hoiem. Sũtei in itis gradibo multi gradꝰ alij vt dictũ Ti.i. eſt in ſcala nature.de aĩalibo.de auibo. de piſcibo ⁊ ſiłlibus. Pꝛo oĩb his obligat᷑ hõ deo. qꝛ hoc eſſe nobile qdðᷣ habʒ nobi lius vna creatura q; alia.totuʒ habet p/ pter hoĩem.i¶ Ecce qnta obligatio ho minis erga deũ.⁊ q̃ntuʒ tenet᷑ hõ deo ꝓ toto mũdo.Tãtũ em̃ q̃ntũ valʒ qdð mũ dus accepit.⁊ q̃libʒ creatura ꝓ homine a deo. Satis g eſt hõ obligatꝰ deo pꝛo mũdo.⁊ ſi nihil aliud accepiſſet. ꝛ magis eſt obligat homo deo pꝛo his q̃ accepit in ſeipᷣo qᷓ; ꝓ toto mũdo. LXLX qm̃ hõ accepit a deo qͥcquid hbaꝛabet in ſcipo ſicut alie creature iôi ſi hõ obligat᷑ ꝓ his que acce/ perũt alie creature qꝛ ꝓ ipᷣo acceperunt. ⁊ qꝛ ipᷣe ſolus ↄgnoſcit eas accepiſſe qd Supꝛa acceperunt.⁊ q̃ntũ acceperunt.multo er titulo.c. go magis debet eſſeobligatꝰ deo ꝓ his que ipᷣemet accepitꝓ ſeipo.cũ ipᷣecogno ſcat ſe habere ⁊ accepiſſe.⁊ q̃ntum valet q accepit.cũ etiã cognoſcat qᷓntũ pluus accepit q; alie creature.⁊ qᷓntũ valeat id Supꝛa qð accepit plus. Sicut homo tenetp titulo.c⸗ toto mũdo.ita tenet᷑ ꝓ toto ſeipᷣo.quia ſi in fi. cut de dedit totũ mũdũ homi.ita dedit hoĩlem ſibijpᷣi. Jõ tãtũ tenet᷑ homo ꝓſe. Pꝛecio⸗ qntũ ipemet valet.QO, aũt hõ multũ va ſitas ho leat ⁊ ſit multũ in natura ſua pᷣcioſus.h̊ mis hic oñdit ⁊ manifeſtat totꝰ iſte mũdꝰ.⁊ oẽs oñdituxr creature queſunt in eo.quia totꝰ iſte mũ dus fact eſt ꝓpter hoĩem ⁊ p homie. er⸗/ go homo plus ponderat ⁊ magis eſt pᷣ⸗/ cioſus.qᷓ; totus mũdꝰ⁊ oẽs creature in/ ſimul.cũ tamẽ in natura ſint tã nobiles ⁊ excellentes creature ⁊ tam pᷣcioſe ⁊ taʒ magneæ.q̃ oẽs ſunt ꝓpter hominẽ. ⁊ ſer/ uiunt homiĩ.ſicut ſunt elementa ⁊ viunen tia ac ſentiẽtia.⁊ coꝛꝑa celeſtia incoꝛru/ ptibilia ⁊ ꝑpetua.⁊ inter oĩa maxie ipſe Supꝛa ſol. Utaũt ex pᷣcioſitate ⁊ magnirnaine ti. xcvij. „ —. – ſeruitoꝝ.cognoſcat᷑ magnitudo ⁊ nobi (Titulus. cbiſj. tmbhit litas ipiꝰ nature cui ſeruit᷑. cogitare poſ Voniã auteʒ hõ nõ poteſt ſcite co nethode⸗ ſumus qnta eſt magnitudo. pᷣcioſitas ?⁊ quãtũ obligat᷑ deo ꝓ ſeipſo niſi gho 1pondeni — valoꝛ nature hũane.cui totus mundus ſciat qᷓntũ valeat ⁊ ponderet. et / hoidarüi plenus taʒ magnis ⁊ pᷣcioſis creaturis qꝛ totꝰhõ inſimul eſt magni ponderis ⁊ o, nagistel continue ſeruit. Scij.⁊ plus ponderat q; fotꝰ mundꝰ. iõ Dj mal ¶ Hic ↄcludit᷑ ĩmoꝛtalitas aĩe rõnalis ſicut mũdus nõ poteſt põderari. niſi ſit ce mde 3 ¶ Tuulus. cij. iin ptes ſuas diuiſus.iõ homo młto mi/ icedeno Pꝛecio/ Tſine dubio pᷣcioſitas ⁊ nobi/ /Qnus poterit ponderari.niſi diuidat᷑ per ſtdetü piue ſitas ho litas creaturaꝝ homi ſeruiẽtiuʒ (ptes.⁊ ꝑtes ipᷣe ponderent᷑.⁊ ſic melius ec riugeg mĩs ex manifeſtãt ⁊ dicunt nobis ꝙ in ſciemꝰpondꝰ ipᷣius hoĩs inſimul ⁊ pᷣciũ rütpptbe ꝑte anĩe hoĩe eſt aliqð ĩmoꝛtale ⁊ incoꝛruptibile quãtũ fieri poterit.Et pᷣmo diuidat᷑ ho hrisitn ac ꝑpetuũ ſꝑ viuẽs.qꝛ creature q̃dã ſer · mo in ſuas ꝑtes generales ⁊ magnas.⁊ Oſteviceo uiẽtes homi.ſunt incoꝛtuptibiles ⁊ ſem poſtea iteꝝ ille ꝑtes diuidant᷑ ĩ ꝑtes ſpe/⸗ nocheiset per durãtes in ſuo eſſe.ſine aliq diminn ciales ⁊ ꝑuas.qꝛ quelibet ꝑs in hoie eſt znobid ai tione.ſicut ſol ⁊ coꝛꝑa celeſtia. Uñ eniz magni pᷣcij ⁊ valoꝛis.i Partes aũt ma⸗ D eſſet hoc:qͥs oꝛdo eſſet iſte: q creature ꝗᷓ gne ⁊ groſſe in qs põt diuidi homo totꝰ ſebiiere⸗ ↄtinue ſeruiũt hoĩ ⁊ ad hoc facte ſunt et ſunt eſie.viuere.⁊ ſentire. ⁊ ĩtelligere.ſeu arſgtt oꝛdinate.eſſent tante nobilitatis ꝑfecti- libeꝝ arbitriũ. VUel ꝑtes magne⁊ groſſe Peenb onis ⁊ pᷣcioſitatis ꝙ eẽnt oĩno incoꝛru/ hois.ſũt coꝛpꝰ⁊ aĩa.ſed ꝑtes ſpeciales ? /Cſerpoky ptibiles ⁊ ꝑpetue.⁊ ꝙ hõ cui ſeruiũt eſſſʒ xue ſunt ptes coꝛꝑis⁊ ale.qꝛ coꝛpꝰhʒ ſu R intn totus coꝛruptibilis ac moꝛtalis.⁊ nihil as ptes ſur ⁊ aia. Ponderanaꝰ eſt hõ uba he⸗ ß eſſet in eo ĩmoꝛtale: Ergo in hoĩe eſt ali · fm oẽs ſuas ꝑtes magnas pᷣmo.ſecun/ i Unnn quid ĩmoꝛtale. Sed h̊ non eſt coꝛpꝰ.qꝛ do fm oẽs ſuas ptes puqas. Põderet & Pꝛecio⸗ Nant coꝛpus moꝛit ergo in hoie eſt aligs v· bhoõ ſeipᷣm m eẽ bmo. qeſt hma pꝑs. Clñ ſitas bo. uli trra coꝛpꝰ.qð ẽ imoꝛtale ⁊ ꝑpetuũ. Hoc hoõ dʒ cogitare aliqñ nõ fuerat.⁊ nibil mis r⸗⸗ ,N ue⸗ Qut nõ p̃t eſſe niſi id qð eſt excellenti in erat.Accepit̊ homo pᷣmo h̊ vt eſſe inci ne eſſe Rn hae hoie. ⁊ hoc eſt libeꝝ arbitriũ. Et ꝑ ↄnſis pet.cũ nõ eſſet.⁊ aliqͥd fieret cũ nihil fo/ wd . 1 aia hoĩs eſt ĩmoꝛtalis in qᷓ eſt libeꝝ arbi ret añ.Ergo bonũ accepit qñ eẽ accepit Rtcs Aſtant triũ radicatũ ⁊ plantatũ. Ergo magni/ qꝛ nõ erat ⁊ nihil hẽbat Et qᷓ;uis alie cre nlbich tudo ⁊ pcioſitas creaturaꝝ.ondunt ho/ ature ſiłr acceperũt eẽ cum nõ eẽnt.⁊ fa/ N niſ mminẽeſſe magni pᷣcij.qꝛ ſibi eõtinue ⁊ in cte ſunt cũ nihil eſſent añ.⁊ de dedit eis in n ceſſanter ſeruiũt. Si ergo ipᷣe hõ digni/ cẽ cũ nõ eſſent ꝓpt᷑ hoĩem.⁊ ꝓpt eſſe ho⸗ enn oꝛðẽ alijs creaturis nbi rutetib⸗ plu/ mis.⁊iõ pcioſi eſt eẽ hoĩs q; eſſe aliarũ ſbitl res tales creature ſunt ppetue.ſeqturq reꝑ. Uñ eſſe oĩm reſpicit eẽ homis ⁊3aa nnlih ho6õ jntũ ad maioꝛẽ pꝑtẽ ſit ꝑpetuꝰ,. Clel ip̃m tendit tãq; ad pncipaliꝰ mar eſſe nniſc ſeruiẽs erit pᷣcioſi?⁊ nobilius illo cui ſer ⁊pcioſi.ppt᷑ qð eſt eſſe oĩm creaturarũ MNogara ,uitur qð eſt hõ.⁊ ergo eſſʒ ibi oꝛdo ĩ vni Ecceigit᷑ qntuʒ põderat eſſe homis qð rchdn u· uerſo puerſus. q tñ eſt ↄtra naturã oꝛ; accepit.qᷓntũ valet.⁊ qᷓnti pcij eſt. Oul⸗ (oſmn dinis.qꝛ oꝛdo de ſe dicit regulatũ ⁊ non tũ ̊ obligat᷑ hõ deo ꝓ eſſe qð accepit.ei beygt puerſum. Exrgo ſeqͥtur. ꝙ hõ eſt magni Sᷓ;uis nihil plus accepiſſet.plus valʒ eẽ emekhe pcij.⁊ magni ponderis ⁊valoꝛis. Nam hois ſupꝛa nihil.qᷓ; eẽ oĩm creaturarum ltos ſn deus ded it homĩ magnũ donũ. qñ de · Itẽ nõ ſolũ accepit hõ eſſe. ĩmo ampliꝰ dnimt dit homĩ immet hominẽ. Plus igitur qꝛ pulcrũ ⁊ foꝛmoſũ eſſe ⁊ artificioſum. muzoie dedit illi ĩ hoc.q; q dedit ſibi totũ mũ/ hoc em̃ eſt maiꝰ qᷓ; eſſe tm̃ ⁊ aliquid mm. ckſupene dum.quia homo plus valet q;ᷓ tot mũ/ Plura em̃ ſunt qᷓ habẽt eſſe.ſʒ nõ habet (mnuinn dus.⁊ iõ obligat᷑ deo ꝓ tanto.qntum iße pnlcrũ eſſe neq; foꝛmoſũ.ſic hõ hʒ.Et ſi vimpate valett:::: aliqͥbus ſit datũ pulcrũ eẽ. attñ eſſe ho/ Weſſeo : 4D, ponderandeſt hõ ꝑ ꝑtes ſuas vt mis eſt pulcriꝰ ⁊ ſoꝛmoſi.q; oim aliaꝝ erb 2ſciat᷑ quantũ valaeaeat. xreaturaꝝ. 2 etiã ſi habẽt pulcrũ eſſe toe N zuunl De magnitudie obligatõis ee ho cte kdeope uere ⁊ ſentire q̃ ſunt in homĩe.ſunt pprt dchpſiſi libeꝝ arbitriũ ĩmediate. Ecce mirabile regimẽ nature libeꝝ arbitriũ eſt rex. UIũ viuere ⁊ ſentire q̃ ſunt in hoĩe ſunt ipᷣa ſe tum h hũt ppter hominẽ. q̃re multũ te/ Pꝛecio / net᷑ hõ deo. ¶ Itẽ ſecũdo hõ dz cõgitare ſitas ho ⁊ ponderareſe ꝑ viuere. Uñ nõ ſolũ eſt ugnipe mis rõ / hoĩ datũ eſſe pulcrũ.ſed deꝰ voluit eum Giw'nn ne viue/ magis exaltare ⁊ dedit illi viuere ⁊ vitiẽ des liberi arbitrij.in qbus imediate ſe/ tpöten iit re VUVñ maiꝰ ſine cõꝑatione eſt viuere qᷓ; ee det libeꝝ arbitriũ.Et qꝛ imediate ſerui/ öhononln, tm̃.⁊ maiꝰeſt accipe viuerede nõ viuere unt ei.iõ ſunt nobiliſſima in hoĩe.qꝛ im funiidinettz⸗ ÿ eſſe de nõ eſſe. Et licet alijs creaturis mediate ſũt ↄiũcta libero arbitrio.⁊ ſer/ onni ienits ſit datũ viuere. attñ hoc eſt eis datuʒ ꝓ/ uiunt ei.⁊ poꝛtant eũ ſicut equꝰdũm ſu/ disihinlthed pter viuere qð eſt in hoĩe.qꝛ oĩa q̃ viuut um Deinde om̃e aliud eſſe extra hoĩem tönodinif viuũt ꝓpt᷑ hominẽ. Jõ pcioſioꝛ eſt viia in creaturis.⁊ om̃e viuere.⁊ ome ſentire . ndstne hoĩs.ꝙ;ᷓ vita oĩm aliaꝝ creaturaꝝ. Uñ ſunt ꝓpter eẽ. viuere.⁊ ſentire.q ſunt ĩ ho nniͤnkiͤotsid of̃e viuere oĩm creaturaꝝ tendit ad vi, mine. Oiĩa & que ſunt in hoiĩe.laboꝛãt in S nere hoĩs.⁊ reſpicit illud tãq; pncipali ipᷣo ↄtinue⁊ inceſſant᷑.vt maneat ⁊ ſede (Pstäng nobili.⁊ iõ viuere hoĩs tãq; pncipa- at ipᷣerex ſcʒ libeꝝ arb itriũ qð eſt imoi tdinididene⸗ le vinere.excellit om̃e viuere. Magne 5 tale pꝑpetuũ ⁊ diuinũ.Jõ tota natura ex Ti.ci. re tirlerr nobilitatis eſt viuere qð eſt in homĩe. ? tra hoĩem eſt ſollicita ꝓ hoĩe.vt ſedes li esnaegtetgl płobligat᷑ hõ deo ꝓ ſuo viuere.qᷓ; ꝓ vi⸗ beriarbitrij qᷓ eſt in hoĩe cõſeruet᷑ duret gesenit: ucre oĩm creaturaꝝ. ꝗ Ulteriꝰ tercio p? 2 ꝑmaneat.Iñ oĩa q̃ ſunt inferioꝛa hbe/ e Paeo, cſſer voſt viugre eſ hoĩ dari ſennt er miehütqada eſe in boic rineludunt Dis ha nUtas ho hõ elenat alt. Et licet alijs ſit ſir datü in hoie. la clemta. arboꝛes. plate. T aia bẽt qy⸗ gusönain mis rõ/ attñ totũ H habẽt ꝓpt᷑ hoĩem.Et nõ ſo lia oĩa hñt eſſe ĩ eo. qꝛ cũ elemẽtis eſt. cũ dã eiſeĩ Nns. Hüinti ne ſeẽtire lũ ſentire. ĩmo multis modis. vt videre arboꝛiboꝛ plantis viuit. cũ aĩaliba ſentit hoĩe zcknuggbitn audiretc. O qntus oꝛnateſt iſte.⁊ qnta Attñ eſſe nobili hñt clemeta in hoĩe qᷓ; inifnnmnetih i nobilitas. Et ſilr eſt iſtud dilatandũ ſii in ſeißis. arboꝛes nobiliꝰ viuere. ⁊ aĩa⸗ Probnreſein u Pꝛecio/ bpus decẽ ⁊ viuere.¶ Ulteri dʒ hõ ſeivʒ lia nobiliſentire in homie q; in ſeipſis. Pewcindt. ſitas ho ponderare ꝑ ſuũ ꝓpꝛiũ valoꝛẽ. videlicet Et hec eſt ratio. quia omnia habent in räcikhi mĩs rõ/ ꝓꝑ libeꝝ arbitriũ. Hõ eĩ accepit ſolũ eſſe- homine eſſe humanum.⁊ ſunt coniuu/ galc neli. ar pulcrũ eſſe.nõ ſolũ viuere ⁊ nobile viu ccta cum libero arbitrio quod eſt digniſ/ E bi. re. nõ ſoluʒ ſentire.⁊ cõpletum ſentire.ſy ſimũ inter oĩa creata ꝑ qð in hoĩeeſt pn annddDplus. Supa oia iſta accepit libeꝝ arbi cipat?⁊ dominiũ ⁊ regnũ.⁊ iõ oĩa q̃ cõ/ t huim ti. rem grandiſſimã. in natura digniſ- iungunt᷑ cũ eo nobilitant᷑ ?⁊ dignificant ſnigin ſimã ⁊ nobiliſſimã.Ecce pᷣcioſitatẽ llbe Exinde ſeqtur ꝙ oia elemẽta ⁊ atboꝛes niuzllun ri arbitrij. qꝛ nulli alteri datũ eſt niſi bo ⁊ aĩalia habẽt aſpectũ ad illud eſſe nobi – mini ſpecialit᷑ Ecce ſpeciale pᷣuilegiũ et le qð habẽt in hoĩe.⁊ oꝛdinant᷑ ad illud. Gntanal 1 pᷣꝛogatiua hoĩs.qm̃ viuere.eẽ.ſentire ali ⁊ ſunt ꝓpr illud.⁊ appetũt cõſeruare na ingeamm is rebo data ſunt etiã ſiẽ hoĩ. Cõmunia turaliter illud.ꝛ in h̊ nobilitant᷑. Non iſbanſeg ergo ſunt alijs creaturꝭ ⁊ hoĩ. Sʒ h ſcʒ aũt oĩa iſta imediate ↄiungunt᷑ cũ libe/ nicich libeꝝ arbitriũ ſpecialit datũ eſt hoĩ NHõ tro arbitrio. neq; eq̃liter appꝛopinqnt ei. cecdot em̃ eſt hoĩ ⁊ alijs cõmune. Iſta ̊ ſpecdcia qꝛ nõ ſunt eq̃ digna.ſed ꝑ quẽdã pulcrũ iſaprerht litas ſignificat pᷣcioſitatẽ liberi arbitrij 2 oꝛdinẽ maioꝛẽvel minoꝛẽ dignitatẽ.ma einoummnn dignitatẽ. Plus ̊ ponderat libeꝝ arbi / gis vel minꝰ appꝛopinq̃nt. Vñ eſſe ele⸗ eſe momm triũ q; oĩa alia.ſcʒ eſſe. viuere. ſentire. iõ5 mẽétoꝝ qð ẽ in hoĩe eſt infimũ.⁊ ibi poꝛ ſaumnfoiin eſt ſupꝛa oĩa eleuatũ.digniſſimũ ⁊ altiſ- ta F ⁊ collocat᷑ vita vegetatiua.q; nobili tddn ſimũ in natura.Ecceibi maieſtatẽ natu oꝛ.deinde vita vegetatiua poꝛtat ipſum cſe Kl re.imꝑatoꝛẽ ⁊ regẽ totinature.Om̃e igi ſentire ⁊ ſenſitiuaʒ.qꝛ dignioꝛ eſt iſta qᷓ; ſetie,e tur eſſe.om̃e vinere. om̃e ſentire ẽ ppter alia. vltimo ipᷣm ſentire ſiue vᷣtus ſenſi/ gidcho⸗ liibex arbitriũ. VUñ ſicut om̃eeſſe qð eſt tiua cũ oĩb ſuis ptibo.nobilius poꝛtat ientin . in creaturis ⁊ ome viuere 2 ſentire. ſunt 13 libeꝝ arbitriũ. ⁊ iõ ibi ſedet.2 regnat icſen Pppter cſſe.viuere ⁊ ſeutire hoĩs.ita eẽ vi milla: ibilvnat ibidniat ſibepaſbicnĩ 2 S — Solus VUlter aũt libeꝝ arbitriuʒ nihil poꝛtat Et h;̊ oſtèdit ipᷣe oꝛdo nature. Uñ plus ibint desſedet creatũ vcl ſedet in eo.qꝛ nihil creatuʒ eſt imitant᷑ ipᷣe creature deũ que viuũt. q; q n in li.ar. ſupꝛa ipᷣm.ſed ipᷣm eſt ſupꝛa oĩa.̊ ſolum ſunttm̃.⁊ꝛ plus ille que ſentiũt qᷓ; ille que 4 jcaha ſiẽ rer cxrcatoꝛ dʒ ibi ſedere.Quiavalde rõnabi viuũt. Maxime imitat᷑ hõ deũ habẽs norlut le eſt. ꝙ ſicut libeꝝ arbitriũ qð eſt ſupꝛa libeꝝ arbitriũ.qꝛ in ſcala nature niłla cre “ oĩa creata.ſedet ſupꝛa oĩa alia. ita crea- gtura eſt ſupꝛa.quia in eo eſt finis ⁊ cõ/ nolnrne toꝛ qͥ eſt ſupꝛa liberũ arbitriũ.ſedeat ſu plementũ.⁊ plena ⁊ completa imitatio. w voton ipᷣm. Ecce libeꝝ arbitriũ factũ eſt ſeſdes imago ⁊ ſiłitudo creatoꝛis. Ulide g qn/ Pagn dei. ibi em̃ ſol?deꝰdebet imꝑpare.dñari. ⁊ regnare. Uide &̊ q̃liter libeꝝ arbitriuʒ imediate ⁊ ſine medio ↄiungit᷑ deo.⁊ cũ ſũmo creatoꝛe.⁊ tãgit ipᷣm ſine medio ⁊ iungunt᷑ cũ vita vegetatiua.⁊ vita vege ti ponderis eſt hõ.q̃ᷓnti valoꝛis ⁊ quãti pᷣcij ꝑ libeꝝ arbitriũ. Uide ̊ q̃ntũ acce/ pit homo quale donũ.qꝛ accepit liberũ Ar bitriũ.pꝑpetuũ ac ĩmoꝛtale.Uide q̃n/ etiã aliter põt diuidi.⁊ cõiter in tiav radorette Ein bott See ſeckl lgaruqun poꝛtat ipᷣm.⁊ nõ põt magis ſibi appꝛo / tum tenet᷑ ⁊ obligat᷑ homo deo. qͥ ñſolus ( ein pinq̃re. Ecce ſũmã homis dignitatẽ ꝑ accepit tantũ donũ ſpecialiſſimũ.⁊ acce (ſdo degit De⸗ libeꝝ arbitriũ.qꝛ factũ ẽ dei habitachkm pit alia dona. ante tñ nihil habuit. Dic Pouan ppetuũ ⁊ ĩmoꝛtale. Oiĩa aũt ĩ natura cla igit᷑ diuidendo hoĩem ꝑ ꝑtes ſuas ma/ hona Et mãt libeꝝ arbitriũ eſſe pᷣcioſiſſimũ ⁊ di,· gnas.⁊ eas ponderãdo.cogitare poſſu/ örelgte gniſſimũ ſupꝛa oĩa.⁊ oꝛdo creaturaꝝ ̊ mus pondꝰ⁊ pciũ totiꝰhoĩs ⁊ valoꝛem (lgnkde .— clamat hoc clare manifeſtat.¶ Uide qli Plus ꝗg̊ ſine dubiovalet homo qᷓ; totus oibus dei Repetit ter ipᷣm eẽ repit᷑ in oĩb creaturis genera mund. ⁊ ů plus obligat᷑ deo ꝓ ſeipo qᷓ; Ut ſu hõfmnolu pcioſita liter.qꝛ eſt infimũ oĩm. deindevide qus ꝓ toto mũdo. J nuigilare igit᷑ debet vt titło. ci. mumatbil teʒ hoĩs viuere eſt in paucioꝛibuſ.⁊ eſt nobilius. ſciat qͥd accepit.cũ hoc ſcire poſſit ⁊ alie mnerpal⸗ rõne li. deinde ſentire adhuc nobilius.⁊ in pauu res h̊ cognoſcere nõ poſſuun. oöntns arbi. cioꝛibo q;ᷓ viuere.⁊ vltra attẽde quomõ ¶ OD. ponderanaꝰ eſt etiãẽ homo ꝑ giaz ſonidis⸗ ipᷣm libeꝝ arbitriũ reꝑit᷑ adhuc in pau/ ⁊ coꝛpꝰq̃ ſunt pncipales ptes eius. funite cioꝛibo.qꝛ eſt in ſolis hoĩbo. Iſte oꝛdo (Xitulus. ciiij. hoopbis manifeſte declarat dignitatẽ liberi arbi/ Uoniã aũt totꝰ hõ nõ ſolũ diui (Onn rtrij.qꝛ ↄiungit oĩa cũ deo.qꝛ elemẽta cõ ditur in ꝑtes ſupꝛadictas. imo ece⸗ tatiua cũ ſenſitiua.⁊ ſenſitiua cuʒ libero ¶ duas ꝑtes pᷣncipales.q̃ ſunt coꝛpꝰ⁊ aĩa 1 ar bitrio.⁊ libeꝝ arbitriũ ĩmediate cum ⁊ ex qͥb cõpoſitus eſt.iõ ſi volumꝰ ſcire Ti.ciij. So. Ecce igit᷑ qliter deus eleuauit hoĩe,z quid accepit hõ.aliter qᷓ; ę. modũ ſupꝛa n ꝑ qndã ſcalã de gdu in gdũ.donec veit dictũ ⁊ dariꝰ.ponderemꝰ hoĩem ex ꝑte hroineo ⁊ traxitvſq; in ſeiᷣm. Neq; potuit eleua coꝛpꝑis ⁊ aie.⁊ videamꝰ q̃nte nobilitatis Pꝛecio/ bliar non ri ꝑ naturã nec maioꝛẽ acciꝑe dignitatẽ /⁊ valoꝛis ſint coꝛpꝰ⁊ aia.Et pᷣmo nobi/ ſitas ho Ilnſini⸗ naturalẽ. qꝛ tractꝰẽ ⁊ eleuatꝰ vſq; ad dei litatẽ coꝛꝑis.quia eſt mirabiliſſime di/ mis rõ/ copline ſilitudinẽ ⁊ imaginẽ viuã. Nã liberum ſpoſitũ ⁊ oꝛganiſatũ.ſapiẽtiſſime oꝛdia ne coꝛ⸗ imnpene⸗ arbitriũ ẽ imago dei viua.Et qd altius tum ⁊ fabꝛicatũ.ſuꝑ omia mũdi coꝛꝑa. poꝛis Eenl, ficandod digni. ⁊ nobili. ⁊ qͥd meliꝰ eſſe poterit Ecce qnta ꝓpoꝛtio . q̃nta oꝛdinatio eſt (ioata oibusm imagine dei viui: Multũ aũt dedit deꝰ inter oia mẽbꝛa.quõ ſunt inter ſe cõnexa 1oga, lipllcita⸗ hoĩ qñ dedit ſibi eſſecuʒ nõ eſſet.adhuc inter ſe ppoꝛtionata. Unũ em̃ iuuat ali Wr gnadiue plꝰ?. qñ dedit ſibi viuere. ⁊ multo pł? qñ nud. vnũ ſeruit alteri. Ecce qᷓnta pulcri⸗ Eeren oiungunn dedit ſibi ſentire.ſed maximũ. qñ dedit tudo. Uidepmo fari hois. ⁊ manus ⁊ unſi baiſimü, ſibi libeꝝ arbitriũ.qð eſt ĩimoꝛtale ⁊ ꝑpe pedes.quia nihil in eis iuenies ſuꝑfluũ ln, mamnltit tuũ.⁊ dedit ſibi ſuã imaginẽ.ſuã ſimili / nihil diminutũ. Ecæe ſtaturã hominis fofd wm nobt tudinẽ᷑.qꝛ tũc fecit eũ ſibi ſilem in natu/ pulcerrimã erectã. Quãti ergo ponde/ init umd po ra.⁊ quaſi de ſuo genere.⁊ nullã aliã cre- ris qntivaloꝛis hõ ſit.poteſt eſtimare qͥſ R aturã mundi ad hãc dignitatẽ elcuauit. ꝑcoꝛpꝰhumanũ. Plus &̊ tenet᷑ hõ ðᷣb innit Uñ ſine dubio in hoie eſt plena dei ima ſuo coꝛꝑe q;ꝓ ſoto mundo. UVtaũt ma Utſu güfin go⁊ ſilitudo creata.nec vltra eſt aſcefus gis ponderem coꝛpus.videamus ipſa tiullo.ci⸗ niſi De magnitudie obligatõis ee zun i . niuic mẽbꝛa in ſeãntũ valeãt. t qntũ appᷣcier önenn homo qðlibet mẽbꝛũ. Uideamꝰ q̃ntuʒ D i appᷣciet hõ manũ ſuaʒ. Pꝛo qᷓnto nollet — carere ſua manu: ⁊ ſi nõ haberet manuʒ. Wwimm qntum vellet dare vt haberet. Certe ho⸗ 4 Du mo ſane mẽtis nollet amittere manũ ſu/ dnezin am ꝓ toto mũdo. ĩmo daret totũ mun/ ragtgi dum ꝙ manꝰ ſua nõ auferret᷑.⁊ ſi eſſʒ ab loctig· Cõclu/ lata daret totũ mundũ ſi poſſet vt reha/ 4 uehe cit᷑ ma/ beret. Sed qᷓntuʒ reputaret ſe hõ eẽ ob/ oenle Naiu ioꝛ obli ligatũ.qui ſibi manũ ablatã reſtauraret moded ge gatõ ho intãtũ etiã hõ obligat᷑ deo.qͥ ſibi manũ cullſiniug mis do dedit. Sed qͥd loquimur de tota mann lbühabuei⸗ Homo vno digito nollet carere ꝓ maòꝭᷣ Pbtesſuns ny bono. Et ſic qntũ obligat᷑ deo de illo q; Cogitnepoſin nõ vellet carere digito.de tãto etiam hõ hoist vacen obbligat᷑ deo de duob.. trib q̃ttuoꝛ. ⁊ de thonowns oĩbus.de q̃nto nollet carere ũlis. Silit᷑ tdeopllio 15 hõ reuoluat ⁊ pẽſet de oĩbo mẽbꝛis.⁊ in neigt ehrſtſl⸗ nu merabilib in hoiĩe exiſtẽtiby.tam oꝛ/ aepolſttaie nate ⁊ pulcre fabꝛicatis⁊ homini datis ſunt Pꝛo qnto &̊ nollet carere oĩbus ⁊ ſingu üͦbonadrig lis mẽbꝛis. ꝓ tanto etiã obligat᷑ deo.Et Nscne. ſi amiſerit etiã mẽbꝛa. adhuc obligatur 6. deo ꝓ his.qꝛ accepit ſemel ⁊ deꝰdedit. Penöüͤi ¶ O, plus obligat᷑ homo ꝓ ania q; pꝛo miuciar in coꝛbo⸗. ndteäinn (Titulus cvo. 3 f inahti⸗ Icut ergo hõ habet coꝛpꝰ mira itonn,lie 1 H iliſſime oꝛganiſatuʒ ⁊ fabꝛica/ pnuiini 2 tum ſupꝛa oĩa coꝛꝑa mũdiin q̊ ingh ſunt oĩa coꝛꝑa diſſi lłia.pulcerrima.viſi/ dn tits i bilia ⁊ manifeſta.ita habet animã excel/ * ni a lentiſſimã ⁊ nobiliſſimã. coꝛreſpõdentẽ ien Nion coꝛꝑi.iuxta ſuã capacitatẽ ⁊ dignitatem v ine 10 implentẽ ipᷣm coꝛpꝰ.⁊ oĩa oꝛgana viui /⸗ nin Ex mk- ficando. dando vitã ⁊ ſenſum ac motuʒ nitian, tiplicita oĩbus mẽbꝛis.ita ꝙ ſicut ĩ coꝛpꝑe eſt mł/ nceinnnd te oꝛga/ tiplicitas oꝛganoꝝ pulcerrimoꝝ.⁊ ma/ tinig unn noꝝ coꝛ gna diuerſitas ⁊ differẽtia inter ea.tamẽ icfnnal pis argu ↄiungunt᷑.⁊ faciunt vnũ coꝛpus mira/ rinpix iI mulri⸗ biliſſimũ. JIta ppoꝛtionabilit habʒ ani 6s1muns plicita/ ma multiplicitatẽ ⁊ multitudinẽ officio gissbofri tẽ offici/ rum nobiuliſſimoꝝ ⁊ mirabiliũ.ſeu virtu arihonns oꝝ anie tum ⁊ poteſtatẽ naturaliũ ⁊ inuiſibiliũ. icco ult iuxta exigẽtiã oꝛganoꝝ coꝛpis.ita q̃t — ſunt mẽbꝛa oꝛganiſata ⁊ diſtĩcta.tot ſũt g 46 etiã virtutes⁊ officia diſtincta ipᷣius ani hun d 4 mDe inunſibiles. 1 ita ala intrat coꝛpꝰ.to⸗/ Dõ ta plena officijs ⁊ virtutib ac poteſtati deo — bus.vt totũ impleat coꝛpꝰ⁊ nullũ vacu um mẽbꝛũ relinquat. Sicut em vnꝰhõ põt habere diuerſa officia.⁊ diuerſas ar tes quas exercet ꝑ diuerſa inſtrumẽta et diſſimilia. ita ania habet diuerſa officia ⁊ diuerſas virtutes q̃s exercet.⁊ diſſimi lia mẽbꝛa.⁊ inſtrumẽta diuerſa.Diuerſi tas oꝛganoꝝ ⁊ inſtrumẽtoꝛũ in coꝛpe arguit diuerſitatẽ poteſtatũ ⁊ virtutũ in aĩa.¶ Dunt tñ etiã aliq poteſtates ĩ aĩia que nõ exercẽt᷑ ꝑ oꝛgana.Et qꝛ oẽs oꝑa tiones ꝓcedunt ab aĩa. neceſie eſt ꝙ tot ſint virtutes.tot officia.tot poteſtates ĩ ala.q̃t ſunt oꝑpatões diſſiles inter ſe. Et quia oĩa que ſunt extra hoĩem.ſunt oꝛdi nata ꝑ pulcrũ oꝛdinẽ ſᷣm ſuꝑiꝰ ⁊ inferiꝰ ſ̃m maioꝛẽ ⁊ minoꝛẽ dignitatẽ.ita ꝙ nõ oĩa ſunt equalia.⁊ etiã ciuitates ⁊ regna ſunt oꝛdinata ſ̃m diuerſitatẽ officioꝛuʒ. ita ꝙ officia nõ ſunt ſiłia. neq; equalia ĩ dignitate.⁊ tñ oĩa facta ſunt ꝓpt᷑ hoĩem Ex ine/ q̃litate officioꝝ ĩ mẽbꝛiſ arguit i eq̃ litas officioꝝ ergo młto magis debẽt eſſe oꝛdinata of in ania ficia naturalia in aĩa.⁊ virtutes ⁊ pote/ ſtates.ſᷣm ſuꝑius ⁊ infer.ſᷣm maioꝛẽ ⁊ minoꝛẽ dignitatẽ.Jõ nõ om̃s virtutes nec poteſtates ſunt eqles vel officia ſunt eq̃lia in ipᷣa aĩa.ſʒ alique ſunt mediocxes aliq̃ ſuꝑioꝛes.aliq̃ infime.aliq̃ mag no biles.aliq̃ minꝰ nobiles. Jõ aia ẽ qdðᷣdã regnũ in ſe.quia habet ſuas poteſtates. ſua officia oꝛdinata ad moduʒ regni.qꝛ ſuꝑioꝛes virtutes ⁊ poteſtates imꝑant pꝛecipiunt.⁊ dñantur inferioꝛib.⁊ eas regunt ⁊ gubernant. Sed ⁊ virtutes in Aia eſt qddã re gnum ferioꝛes obediunt famulant᷑ ⁊ ſeruiunt ſupioꝛibus.⁊ recipiunt mãdata ab eis. Et ideo regnũ eſt bene diſpoſitũ ⁊ in pa ce.quando ſuꝑioꝛ poteſtas vt regia vel imperialis.bene regit ⁊ imperat.⁊ infe/ rioꝛ poteſtas obedit ⁊ famulat᷑.Ita igi/ tur in regno anime eſt bona diſpoſitio ⁊ bona pax⁊ trãquillitas.qñ ſuꝑioꝛes po teſtates que ſunt in ania beneregũt ⁊ im perant.⁊ inferioꝛes bene obediunt ⁊ fa/ * mulantur.i¶ Jncipiamꝰ aũt ab infimis oꝑationibus anime. Infime auteʒ que ſunt in homiĩe.ſunt nutrire.augmentare generare.Cõmuniter in hoĩe pꝛimo ap Decla⸗ tias aie paret nutritio augmentatio generatio. f 3 Et ideo quia iſte tres operationes ſunt düſſimiles, neceſſe eſt ꝙ ſint tres vᷣtutes ⁊ poteſtates diſſimiles in anĩa eis coꝛre ſpondęètes. Ideo eſt in aĩa virtus nutri endi.augmẽtanai ⁊ generãdi. Et ſic ſũt ibi officia tria naturalia.⁊ iſta tria ↄtinẽ tur ſub vna poteſtate generali.q̃ vocat De po / virtus vegetatiua. Et iſte tres virtutes tẽtia ve/ ſunt in regno aĩie ad modũ laboꝛatoꝛuʒ. getatiua agricolaꝝ.⁊ mercatoꝝ.qm̃ ſicut iſti ĩceſ-/ ſanter laboꝛãt ad ſuſtinẽdũ alios ſtatus nobiles regni.qm̃ aliter nullꝰſtatus poſ ſet durare niſi iſti ↄtinue oꝑarent᷑.⁊ ideo iſti poꝛtãt totũ pondꝰregni ⁊ oẽs ſtatuſ ſuꝑioꝛes. Ita ↄfoꝛmiter iſti tres ſtatus ſiue vᷣtutes infime ↄtinẽt ⁊ poꝛtãt alias virtutes ⁊ poteſtates ſuꝑioꝛes ac nobi/ les in regno aĩe.⁊ ↄtinue ⁊ inceſſant᷑ la/ boꝛant ꝓ eis.⁊ poꝛtãt pondꝰtotiꝰregni. ⁊ oẽs ſtatꝰſuꝑioꝝ poteſtatũ ⁊ officioꝛuzʒ ¶ Et iſte etiã tres vᷣtutes hñt q̃ttuoꝛ ali 4929238 eis famulãtes ⁊ miſtrãtes eis ↄtinue De pti/ ſcʒ. Uirtutẽ appetitiuã ſeu attractiuam bꝰvege/ cuiꝰofficiũ eſt cibũ deſiderare ⁊ acciꝑe. tatie po Uirtutẽ retentiuã.cuiꝰeſt cibũ retinere. Uirtutẽ digeſtiuã.cuiꝰeſt cibũ coq̃re et digerere. Virtutẽ expulſiuã.cuiꝰ eſt ſuꝑ fluitates expellere.⁊ bonũ chimũ in oĩa mẽbꝛa delegare. Oia eiĩ iſta officia exer / cet aĩa cum inſtrumẽtis ⁊ oꝛganis coꝛ/ palibo.ita ꝙ iſte poteſtates ⁊ vᷣtutes ſũt ligate cũ coꝛꝑe.⁊ oꝑatões eaꝝ fiunt cuʒ coꝛꝑe.⁊ mediante coꝛꝑe. Ideo etiã foꝛ/ tificant᷑ ⁊ debilitant᷑ iſte oꝑatões ſm de bilitates ⁊ foꝛtificationes coꝛꝑis.ita q; q̃nto coꝛpꝰeſt foꝛtiꝰ.tanto etiã iſte virtu tes ſunt foꝛtioꝛes.Et iõ iſte virtutes di De potẽ cunt᷑ virtutes coꝛꝑales.i¶ Poſt iſtũvero tia ſenſi/ ſtatum in regno aĩe.ſequunt᷑ alij ſtatꝰ ſu tiua ⁊ e perioꝝ virtutũ ⁊ poteſtatũ ⁊ officioꝛuʒ ꝑtibus magis nobiliũ. Uñ in hoĩe ſunt oꝑatio nes alique magꝭ nobiles qᷓ; pᷣdicte.q̃ tñ nõ ſunt ſupᷣme.ſed mediocres.ſicut ſunt videre.audire.odoꝛare.guſtare.⁊ tange re.Et qꝛ iſte oꝑatões ſunt diſſimiles.ne ceſſe eſt ꝙ ĩ aĩa ſint etiã qnq; poteſtates Dliuiſſimiles.iſtis oꝑationibo coꝛrũdẽtes. f(II(cczʒ. Poteſtas viſiua.cuiꝰ officiũ eſt appᷣ hendere ⁊ cognoſcere coloꝛes.figuras ⁊ lucẽ.⁊ iſta vᷣtus eſt ↄiuncta cũ oculis.⁊ ala exercet iſtud officiũ cũ oculis. Alia tentie virtus eſt poteſtas auditiua. cuius offi cium eſt ſcire ⁊ cognoſcere ſonos ⁊ vo- ces ⁊ armonias.ac ↄſonantias ſonoꝝꝛ ?⁊ vocũ.Et iſta virtus eſt ↄiuncta cũ auri bus. ⁊ cum illis exercet illud officcium. Alia virtus eſt olfactiua.que appꝛehen dit odoꝛes.Et ſiliter de guſtu⁊ de tactu Ecce mirabile matrimoniũ inter mem bꝛa coꝛꝑis oꝛganica exvna ꝑte.⁊ virtun tes ⁊ poteſtates ſeu officia aĩc ex alia pte Eccecoꝛpus cũ multitudine oꝛgano· pulcerrimoꝝ. Ecce animã cũ multitu/ dine ⁊ varietate virtutũ.poteſtatũ ⁊ ofi⸗ cioꝛum nobiliũ.Om̃s aũt virtutes iſte 7 poteſtates ↄtinent᷑ ſub vna virtute et ptãte generali ſeu cõi q̃ ðꝛ ſenſitiua. Et iõ oẽs iſte vᷣtutes dicũt᷑ ſẽſitiue.⁊ vocãt᷑ Poten/⸗ coꝛꝑales ⁊ carnales ſeu oꝛganice.qꝛ ſũt tie ſenſi/ cõiuncte cũ coꝛꝑe ⁊ carne ⁊ oꝛgano.Et tiue di/ oꝑatõnes eaꝝ ſunt cũ adiutoꝛio oꝛgani cunt᷑ o coꝛꝑalis.iõ etiã debilitant᷑ et foꝛtificant᷑ ganice f̃m ꝙ oꝛganũ debilitat᷑ ⁊ foꝛtificat᷑. Itẽ coꝛꝑaleſ etiã iſte poteſtates dicũt᷑ ſeruiles ſeu ſer catnalei ue.⁊ nõ libere.⁊ hoc ideo.quia ſunt liga ⁊ ſerue te cuʒ coꝛpꝑe.⁊ etiã ſubiecte ſunt alijs po/ teſtatibo ſuꝑioꝛibo naturalib. Quãuis autẽ iſte poteſtates omnes vno nomie dicunt᷑ coꝛꝑales. attamẽ inter eas eſt di nitas ⁊ maioꝛitas.nec ſũt eq̃les. Quia icut vnus ſenſus excellit aliũ in locoꝛũ Differ diuerſitate. ita excellit eum in virtuteet tia eaꝝ ⁊ nobilitate. VUnde odoꝛatus excellit gu/ nobil⸗ ſtum rõne ſitus ⁊ loci:quia ſentit ⁊ ꝑci/tas pit longinqus. Similit᷑ audit excellit odoꝛatũ.longius em̃ odoꝛamꝰ q; guſta mus Et longiquiꝰaudimꝰ q; odoꝛamꝰ ⁊ ſic oculi excellunt aures.longiꝰ em̃ vi/ demus q; audimꝰ. Senſus aũt tactus eſt infimus omniũ.⁊ eſt ꝑ totũ coꝛpus expãſus.q¶ Pꝛeter aũt iſtas virtutes ſeun ſenſus exterioꝛes. habet anĩa alios ſen/ De ſeſu ſus interioꝛes occultos ⁊ nobilioꝛes.q ↄmuni habent oꝛgana interioꝛa occulta in cere bꝛo ⁊ capite.que quidẽ virtutes.ſũt ſen/ ſus cõmunis.imaginatiua. fantaſtica. eſtimatiua ⁊ memoꝛatiua.¶¶ Poſt pᷣdi⸗/ ctas virtutes ⁊ officia.alia virtus eſt et De vᷣtu poteſtas in regno anie.ſcʒ virtus moti/ te moti⸗/ ua de loco ad locũ.Et ꝑ iſtam virtutem ua anĩia dilatat ⁊ extendit mebꝛa conſtrin/ tn gigboi ((ü ſeigrgt⸗ uue Ural trutrtt Topatur e Etofut gana corp⸗ mnanns, Gtumt pot guncnonet Phrfnegiant nelins ſta ſhtntü por benttotüre tumn. Vnd t mepoteſtat , mseſtnec Alccrus7 casopati gliud eſtof fcium vol cintvnü bus gliax öſuntooll ſoredeccu ſedhantst Gagni⸗ Gficuntp (pop⸗ polgles Etidoo tseſtſer linticop bentrſ Etlöſet ſſeletͤim llpano, ſliniſüm gediſcems ſrimpane Klinudie curöti ee inn thſnes inn ſ bitriüe ciinto⸗ — git detrebue Ged Larogefari ſe irauta. tot mirabilib⸗ Eiutitn 3 5 N 2 opatur oꝑ DPantea aRllt⸗ ibo et officijs naturalibo. Et nõ ſo/ nunteginn Et om̃ia iſta ſi dinẽ.⁊ fiunt ꝑ oꝛ teſtatib et officijs natural ncag nen t om̃ia iſta ſunt ꝑ oꝛ lũ aĩa hʒ in ſe potẽtias.vᷣtutes et officia· Muncncien ana coꝛꝑalia.ſ.ꝑ neruos ꝑ pedes ⁊ per lũ aĩa in epotecas-vrütes el e 10. Qs gfa * . ES k, ia. ã põt dotari de nouo. ra riludofinn 5 Per iſtum ſtatũ pᷣdictarũ vir/ naturalia.ĩmo etiã põt dotari d e, ſupaddi- manus.i¶ Per iſtum ſtatũ absr Dnarf or inouis vᷣtutib pote/ ſupaddi Agechohe tutum⁊ poteſtatũ ac officioꝝ que habẽt Garidnecvrc ong aranlenh mo turnatu nindm dinnctione cnz oꝛgano coꝛpalrrovan⸗ ralibo et tuitis. et H tã gram ſui crea/ rali reò oniünmnmn tur mediante carne.ſeqtur in regno ani/ et iſitionẽ Ppꝛij laboꝛis. anĩe Vnatetti eali ſupꝛemꝰ ⁊ nobiliſſimuſ toꝛis q; ꝑ acquiſi ee nglinid mealius ſtatus ſupꝛem ꝛn ha/ ¶ Sic ů bõ poteſt videre obligationẽ et lcnnign virtutũ. poteſtatũ.ſeu officioꝝ. que ha· ¶ Sic ů hõ poteſt vic gationee cnanalag virtutũ. poteſtatũ.ſeu officioꝝ. qu de, ptre aĩe ſue quã accepita deo tà mirabilẽ? — bene el egimsomnli vutmd gleiſn⸗ ervellee naturaliter diuitẽ. abundãtẽ Imichnn ODe itel⸗ zman. nde in vornineſun due li vir plenã tot officijs.tot poteſtatibo.tot vir botckniif. lectu et me poteſtates ſupꝛs arannlle ſunt in / tutibo. aptã ad recipiendũ nouas et no- unmmh volüta / tus eſt nec poteſtas n rebabent dickin biliſſimas ſuꝑ potẽtias naturales pote brmnen te tellectus ⁊ voluntas. que habent diſti ſtates ⁊ ᷣtutes. Põderet hõ aiam ſuĩũẽ rſniia cias nationen: viſtinct officla: quia ſm pꝑtes ſuas.⁊ videbit ꝑtiũ valoꝛẽ ine/ ſeinmtwii ie aliud eſt officiũ intelligendi. aliud ſtimabilẽ. et inappᷣciabilẽ et incogitabi genice ei u ficium volẽdi.Et iſte due Patelatre a le Quis eſtimabit antu valet inkelle 2“5 netgmno t H ciunt vnũ ſtatum ſeꝑpatum ab alijs tate jntum valet libertas.qᷓntum valʒ volũ Gimorognic bus aliaꝝ virtutũ ĩ regno anie.quia iſte ae. anthmwvalet memorla Erillr doeta laſutfn e 5 ſuntcolligale neccoinncfe ramnnp ciu. et de guſtu. et de odoꝛatu. de auditu infun idd poꝛe nec cum oꝛgano coꝛpali.ſed ſunt ꝑ de viſn. et ſicdealijs. Logitet ergo ho⸗ inisiitel Kemlrane e e an nen, ſo⸗ mo magnitudinẽ obligatõnis erga deũ uuſunlgtA Ar it ppter foꝛtitudinẽ ſeu debilitatẽ creatoꝛ? ſnũet tam ꝓ his que accepit ex arcgsd. tificant᷑ ppter foꝛtitudinẽ ſe toto mũdo.qui ꝓpter ipᷣm fa Grinaien õo nt᷑ autẽ ſpirituales ⁊ incoꝛ tra ſe.ſcʒ ꝓ toto mũdo.qui ꝓpter ipn RKZMl coꝛpoꝝ.Dicunt᷑ autẽ ſpirit ſt. tã etiã ꝓ his q̃ ie accepit intra mib. üs —nnraaſos ſoir j les ⁊ intellectuales ctus eſt.tã etiã ꝓ his q̃ iſ cr iI poꝛales leu imateriales ⁊ in c. e. 1 oibb mẽbꝛis ſuis nnes wokehne . anig piſta⸗ ſtates 2 virtu/⸗ ſeſcʒ ꝓ toto coꝛpe. 1Pe O 1 eed tideo ania p iſtas poteſtate⸗ 1.7 atibo ⁊ vir n Etio gat iſtan duau virtuti idã pᷣn/ noꝝ accepton qᷓ ſũt tã mãifeſta ꝙ; nega⸗ moculign aĩe ſtat impialis ⁊ regalis.⁊ quidã pᷣn/ Inö poſſun. uſntta Ou cipatus ⁊ ſupᷣma curia qui ſunt ſicut cõ rinõ Nohunt bligatois ex pte dã utl gll ſiliarij ſũmi regis. iudicãtes ⁊ ſ eten emagnicud ¶Titulus. cvl. n e ac diſcernẽtes ⁊ oſentiẽtes . e x as obligatio no ſolum creſcit öcann rex imꝑans ⁊ mandãs ac pᷣcipiẽs.qð cõ — ex magnitudine et multitudine bong inn ſiliũ iudicauit 2 decreuit. Itafoꝛmie donoꝝ. ĩmo magis ex volütate iusitun regno aie. ⁊ in ſtatu ſupmo eſt intellect⸗ ffectu dantis ipſum donu vel ipſius nͤc ſeu cach aſiiardin ealla nen 4 doni.10 pẽſanda ẽ magnitudo obligati tunnnto Alulens. Et eſt volũtas imꝑia aigb. onis pᷣncipali? ex ꝑte dãtis ſcʒ ðᷣi.Et qꝛ mintinſ n ens ⁊ imꝑans et executionẽ demã a⸗ duo ſut dona. vnn ſt ſenſibile viſibile. Dupli⸗ 1nobiots /NH t h ſine ꝗcunq; impedimẽto. Et iſtev “ uo lur dona. vni eit ſibile et occultũ. cia ſunt 1ob . dicit liberũ arbitriũ. ⁊ iõ libe? maniteſtũ et aliud ẽ ĩuiſibile et occultũ. occltunn timꝰ ſtat dicit᷑ liberũ arbitriü. iõ libeꝝ manilte anifeſtü eſt mũdꝰ. et qcqd hõ dona nrsin ayrbitriũ eſt ſũᷣmꝰ ſtatꝰ aie.¶ Sic patet Donüm i iuiſibile et occultũ ẽ amoꝛ Vinmns — Afoimeit iu ro exñs.eſt bʒ ĩ ſe. Donũ ĩuiſibile et o⸗ or dus imuill Cõclu/ ꝙ aia hoĩs vna ⁊ eadẽ nume n dantis qui eſt inuiſibilis et occultus. dèait qpaia qödã regnũ in ſeipᷣa. naturale.ↄtines in vantis qui e ð datur ẽ amoꝛ. ⁊ amoꝛ de Ci alis de liter diſtinctos ſtatꝰ. mirabiliꝭ Unde pꝛimũ q .r ltus et h E regnü ſenaturalite irtutü. prätü. ſen eſt donũ. ſed quia eſt occultus et ennl in naturale oꝛdinatos.diuerſaꝝ virtutũ.ptãtũ. ſer pꝛumu . Setimm officioꝝ.ſcʒ ĩfimos.medios.et ſupᷣmoſ De magnitudie obligatõis be⸗ inuiſibilis.ideo quaſi nõ repotart do⸗/ Ti.xlvi Tixc/ vi. num.⁊ tamen eſt pꝛimũ.⁊ radix atq; fũ/ damentũ omniũ alioꝝ donoꝝ. ⁊ omnia alia dona ſequunt᷑ amoꝛẽ. ⁊ pꝛocedunt ab amoꝛe tanq; a radice ⁊ pꝛincipalido no.Et ideo omia alia dona nõ ſunt niſi ſigna amoꝛis. ⁊ declarant ⁊ manifeſtãt ipſum amoꝛẽ occultũ ⁊ inuiſib ilẽ.eo q; ipᷣa dona videntur.⁊ ipe amoꝛ nõ videt᷑ ⁊ ideo in dono videtur et relucet amoꝛ. Sicut em̃ fumus arguit ignem infalli biliter. ita dona exterioꝛa arguunt amo rem infallibiliter dantis.Quãuis pᷣmo detur.⁊ ſit pꝛimũ donuʒ.attamẽ pꝛimo apparent dona alia.⁊ recte oſtendunt q̃/ lis ⁊ quantus ſit amoꝛ. Unde hoc eſt ſi mile ſicut de pꝛoductõe mundiviſibilis ⁊ manifeſti.que manifeſtat aliã ꝓducti/ onem occultam in deo.que eſt maioꝛ in infinitũ ⁊ eterna.ita donum viſibile qð videmus.manifeſtat donũ ĩuiſibile dei occultũ.ſcʒ ſunm amoꝛẽ.qui pᷣceſſit om nia dona. quia niſi pᷣus dilexiſſet nihil dediſſzʒ.ita ꝙ ipᷣa dona exterioꝛa. ſũt vi ⁊ ſcala ad veniendũ ad amoꝛẽ dei. ⁊ ipᷣ inueniendũ.Quia ergo ipᷣa dona ſuntp ma ſigna ⁊ argumenta amoꝛis. ideo ex quãtitate ⁊ pꝛogatiua donoꝝ.recte poſ-/ ſumus arguere ⁊ concludere.quãtitateʒ ⁊ pᷣꝛogatiuã amoꝛis.Et quia deus totũ mundũ fecit ppter hominẽ. ideo in to/ to mũdo pᷣmo dilexit hominẽ.⁊ pᷣncipa liter. ⁊ omia alia dilexit ꝓpter hominem Et ſic in alijs creaturꝭ nõ diligit niſi ho minẽ. Et quia ſuꝑ om̃es creaturas exal tauit hominẽ⁊ oꝛnauit.⁊ dotauit in coꝛ poꝛe ⁊ ĩ aĩa.ſequitur ꝙ ſuꝑ om̃es creatu ras ⁊ pꝛe ceterꝭ dilexit hominẽ.Et quo/ niã amoꝛ dei qð eſt donum occultũ e. excellit ⁊ ſuperat om̃es creaturas ⁊ om/ nia dona creata.ideo ſuꝑ om̃es creatu/ ras dilexit hominẽ. Cum etiã amoꝛ dei erga hominẽ ſit puriſſimꝰ. veriſſimꝰ. ſe/ curiſſimꝰ.ſinceriſſimꝰ ⁊ ſumme liberaliſ ac gratuitus.quia ipᷣe pꝛimo dilexit ho/ minẽ.⁊ amoꝛ ſuus pꝛeceſſit. nec dilexit hominẽ ꝓpter aliqð qð habebat ab ho/ mine.nec aliquid pꝛius dedit ei homo. vt eũ deus ſic diligeret ⁊ tanta dona do/ naret.ſed ſua bonitate ſola.ac pura libe/ ralitate pꝛeuenit hominẽ amando ipſuz anteq; eſſet gratis ⁊ gratuite.⁊ dãdo ſua ineſtimabilia. Sequitur ergo ꝙ homo obligatur deo creatoꝛi ſuo plus ſine cõ/ paratiõe ꝓ amoꝛe ſuo liberaliſſimo.quo pꝛimo dilexit eum.qᷓ; ꝓ oĩbus alijs do/ nis.de quãto magis valet amoꝛ dei. q; oẽs alie creature. Duo ̊ ſunt penſanda diligẽter. ſcʒ dona dei. ⁊ amoꝛ dei q pᷣceſ/⸗ ſerunt. Magna aũt eſt obligatio ex ꝑte donoꝝ.ſed maxiĩa ex ꝑte amoꝛis.Eccegꝭᷣ duo ligamĩa.ꝑ q̃ obligat deꝰ ſibi hoĩem ⁊ reddit eum ſibi obligatũ. Declarata ẽ g̊ magnitudo obligatõis ex ꝑte dantis ſcʒ dei.q̃ oꝛit᷑ ex puritate ⁊ ſinceritate ſui nobiliſſimi amoꝛis oĩa dona pᷣcedẽtis. qͥ amoꝛ tãtũ ẽ excellẽs q̃ntũ ille qͥ amat. Et qͥd excellẽtiꝰ deo.qͥd potẽtiꝰ deo.qͥd meld.qͥd nobiliꝰ: Ergo nihil excelletꝰ. nihil meliꝰſeu nobiliꝰamoꝛe dei. ¶ De magnitudie obligatõis ex ꝑteac/ cipietis.ſcʒ ipᷣiꝰhoĩs. Dncvf. On ſolũ aũt magnitudo dono/ ſ.⁊ amoꝛ dãtis ſinceriſſimꝰ et puriſſimꝰcauſant magnitudiez obligatõis.ſʒ etiã neceſſitas ineuitabił ipᷣꝰaccipiẽtis.ſcʒ hoĩs. Nõ em̃ ſicut eſt Neceſſi/ libera volũtas ⁊ gtuitas ex ꝑte dãtis et tas acci nõ neceſſitas.ita eſt libertas ex ꝑte acci/ piẽdi ob pientis.qꝛ hõ velit nolit neceſſeẽ ſibi vt ligat ho accipiat dona ⁊ bona dei.ſine qͥba nõ pᷣt minem eẽ vno momẽto. Refutet em̃ ſi põt.⁊ di/ deo cat.nõ indigeo aere neq; tra.nõ indigeo ſole.iã ſine illis viuere poſſum.ãpliꝰ nõ recipiã dona ⁊ bñficia dei. Uideteg in⸗/ euitabilẽ neceſſitatẽ hoĩs accipiẽdi do/ na ⁊ bñficia dei.⁊ ↄtinuã ⁊ inceſſabileʒ. Uligete quõ deꝰliberalit᷑ ⁊ inceſſant ⁊ tis tribuit ſua dona.⁊ ſuccurrit ĩdigẽtie hoĩs nũq; deficit.nũqᷓ; denegat. Rurſũ eſt alia neceſſitas ⁊ maioꝛ in hoĩe.qꝛ cõ Necelſſi/ tinue ⁊ inceſſant᷑ indiget ↄſeruari ⁊ ma/ tas ↄſer nuteneri ĩ eſſe.qꝛ de nihilo ẽ.⁊ ĩ nihil re/ uatõnis diret.ſi nõ a manu dei ↄ fuaret᷑ vt iã oñ/ obligat ſum ẽ.Ecce quõ hõ ſũme indiget deo. hominẽ qꝛ ſine ipᷣo nlło mõ pt eſſe. nec pᷣtdurare doo p vnũ momentũ. Quia & hõ ſp indiget Tixvij Zo.⁊ capit ab ipᷣo inceſſant᷑ ⁊ neceſſario in fi. oia pᷣdicta.nec aliqͥs aliꝰ pᷣt ſibi dare illa ſequitur etiã tunc ꝙ homo ſoli dco obli gatur. ⁊ ſũme obligat᷑ tanq; amico.ſũ⸗ gibus pe morintin verlen, (Aoſumd minerſ. oblgation (Decan ppentbl U mi ſci donühois gliareſeps ſcgedein ſccoſüme⸗ circüſtitia (oligotös e quentſui c codiarot I bucaleq naglaco ini cts w ed,/ chtonrs tös Wacdie honis Aigeotti mMmMmctio bilstin fuptibilt bilio gel Atutaln ibꝛo natt 1gcneral es eatn iſtncne gatioto Bötai rcliquun lcgtiohe ſuls ci (cof „. mittdice ragogh noplns ſnec⸗ benliſnogn dibusais Aaamadi; ſnme ordihzt toblignoge tanons Enz udoſbibiin mi⸗ Damni srgtedents etſincongein don cllans. jntüileme poten deoc nibaaraln, noredal. inntr Lm'an. Cincodon⸗ 8ſincoiſſinde ſins nauibl Föchſent i Gergeditse mok en ſüf tnſſtiſbit aſnrchnöftt ch vittA N tulunna r ſun inln tain cciiidi do⸗ urſbi incecſantt, Cunitiafft aegt u inboie 90 n 4 „ . c „. 2. cix. 35 mo ꝛ⁊ intimo.qͥ eum in neceſſita te ſũma 2 continua nõ deſerit neq; deficit. Sic ergo ſũma ⁊ extrema neceſſitas qua ho/ mo inceſſanter poſtulat.ↄcludit ſũmaʒ obligationẽ hoĩs ad deũ. ¶¶ De ceteris cõditionibo circũſtãtüs ⁊ —— ꝓpetatibo iſti obligatõis. Uia aũt iſta obligatio ligat ho/ minẽ cũ deo.⁊ dũ mag cogno/ ſcit᷑ magis ligat.⁊ hoc eſt totum bonũ hoĩs ꝙ ſu cũ deo ligatus.⁊ ab oĩ glia re ſeꝑstꝰ.qꝛ nihil ꝓdeſt hoĩ cogno/ ſcere deũ.niſi iungat᷑ ei ⁊ ſociet᷑ cuʒ deo. idco ſũme vtile eſt cogitare ⁊ cognoſcere yl. Pꝛ imi/ tas ob/ nd ligatois umagnundg bomis oibus patens. ⁊ quilibet põt eã legere ĩ circũſtãtias.cõditões ⁊ ꝓpetates iſtius obligatõis q̃ᷓntũ fieri poterit.quia tunc querit ſuũ bonũ.Uiſa aũt eſt magnitu/ do dicte obligatiõis.⁊ vñ oꝛit᷑.ſʒ ſũt ad huc alie q; plures cõditões eius.ij Uñ vna alia conditio eſt.ſcʒ pᷣmaritas obli⸗ gatõis.quia iſta obligatio eſt pᷣma ⁊ p/ cedit omnẽ aliã obligationẽ.⁊ iõ om̃is a lia obligatio vcra ⁊ iuſta fundat᷑ in iſta ⁊2 ſdeo etiã in iſta obligatione fundat᷑ iuſ pmũ ⁊ pᷣma iuſticia.⁊ ab iſta oꝛitur pꝛi/ ma actio. Item iſta obligatio eſt infalli bilis ⁊ indelibilis ⁊ ĩmoꝛtalis ac incoꝛ/ tuptbilis.⁊ carta ⁊ ſcptura eius indeli/ bilis qꝛ ſcppta digito dei in qualibet cre/ atura in ipᷣo hoiĩe.⁊ in coꝛꝑe ⁊ in ania.et libꝛo nature. IJtem oĩbus eſt cõmunis ⁊ general ⁊ naturalis.⁊ ipᷣe homo ⁊ om nes creature dicunt ⁊ ſunt teſtimoniuʒ vreriſſimũ hurꝰobligatõis.⁊ iõ nulſłꝰ po teſt negare. Ulteriꝰ hec obligatio eſt ob/ ligatio totiꝰ vniucrſi ⁊ ꝓtoto vniuerſo. Buũt aũt multe alie cõditões.q̃ de pñti reliquunt᷑.q̃̊s qlibet ꝑ ſepᷣt inueſtigare. Et ſic cũ adiutoꝛio dei maniteſta eſt ob/ ligatio hoĩs inqntũ hõ eſt ad deũ, cum ſuis cõditõibo ⁊ circũſtantis. ¶ HDic oſtẽdit᷑ d hõ dʒ ⁊ tenet᷑ ac obli⸗ Qga/ deo dare ꝓ oĩb datis acceptis. . Titulus.cix. Onig gaute demõſtratũ eſt hoĩem inq̃n/ C hoiqze veriſſime⁊ ſũme ⸗ De redditõe boĩs obligati lius hʒ. amabiliꝰ⁊ nobiliꝰqð poſſit dari gt ĩ ſe aliqͥd naturalit᷑ qdð poſſit dare⁊ re deo red erepꝓ illo. Que aũt maioꝛ pena q; ſe cos/ nõ eſſet donũ pfectũ neq; recõpenſatio. talit᷑ ? p mo nõ habet in ſe tale donum quod poſ- reſpondeant obligationi ⁊ modis et cõ obligatũ ⁊ debituz deo ꝓ oĩb que acce/ pit.iõ neceſſe eſt demõſtrare qͥd debʒ hõ dare deo.qꝛ oĩs debitoꝛ ⁊ qͥ eſt obligatꝰ. ad aliqͥd eſt obligatꝰ⁊ aliqͥd debʒ.Et qꝛ hõ ſoli deo eſt debitoꝛ⁊ obligat.⁊ qcqͥd hʒ accepit ab eo.iõ tenet᷑ dare deo ⁊ retri buere qͥcquid pᷣt.⁊ om̃e qð pᷣcioſiꝰac me rua volatarin ⁊ melioꝛi mõ quo põt.Ergo qͥcquid hõ hʒz in ſe qð poſſit dari.iã eſt deo totũ de/ bitũ ⁊ obligatũ de iure nature. Cõſide/ rare aũt oꝑtet vtꝝ habeat aliqͥd qð ſit ꝓ pꝛie ſuũ qð poſſit dare ⁊ ſit deo accepto) bile.Et neceſſeẽ ꝙ ita.Quia poſtq;; oſtẽ Ti.xc· ſum eſt infallibiliter hoĩem eſſe ſümeob vi. DUDWU—U ligatũ deo de iure nature.ĩmo noſcitur Hõ hʒ totus obligatus.⁊ cũ hõ cogſcat ſe totũ natura/ obligatũ ⁊v eriſſime cogſcit ſe oĩa acce/ lit᷑ aliq d piſſe q̃ hʒ.ſeqͥ tur ꝙ neceſſe ẽ ꝙ hõ habe/ qð põt tribuere deo ꝓ bñficijs acceptis.alit᷑ in/ dere uanũ eẽt obligatꝰ.⁊ obligatio naturalii eẽt fruſtra qð eſt ĩpoſſibile.⁊ hõ eẽt natu ralit᷑ ↄſtitutꝰin maxia pena.qꝛ cogͤſceret ſe oia accepiſſe.⁊ ꝑ ↄñs obligatũ eẽ ⁊ de bitoꝛẽ.⁊ tñ nihil hr̃e vñ poſſet ſoluere et recõpẽſare ꝓ tãtis bñficijs acceptis ↄti nue ⁊ inceſſant᷑.⁊ tñ vellet ⁊ nõ poſſʒ.qꝛ naturale eſt ꝙ oĩs qͥ accipit aliqð bñfici um ꝙ ülle velit ⁊ deſideret aliqͥd retribu/ ſcere debitoꝛẽ ⁊ eſſe obligatũ et velle ſoꝛ) uere.et tñ nõ hr̃e vnde poſſʒ ſoluere:Er eſt neceſſe ꝙ hõ habeat aliqͥd qð poſ it dare ꝓ oĩbo que accepit.Et quia nul- Hõ hzʒ lus vere iuſte et ꝓpꝛie poteſt dare alicui aliquid qð nõ eſt vere et totaliter ſuũ.quia aliter qð ẽ to neq; retributio conueniẽs.nec etiam ac pꝛie ſuũ ceptabilis.idco neceſſe eſt ꝙ homo ha/ beat aliquid qð ſit totaliter ⁊ ꝓpꝛie ſuũ. et qð ſit in mera et libera ſua poteſtate et dñio. nihil autem poteſt dici qð ſit ve re et pꝛopꝛie ſuum quod poſſit ab eo au⸗ ferri aliquo modo. aut tolli per violen/ tiam ipſo nolente et inuito. Si autẽ ho⸗ ſit dare. non erit acceptabile deo. quia opoꝛtet ꝙ retributio ⁊ recõpenſatio coꝛ * . SS . Retribu tio hõis ds eſſe li bera? vo luntaria Quid ſit illud q ppꝛie ſit hoĩs — ditoibus ipᷣius dantis.Et quia deꝰ de/ dit libere.ſpõte.ac voluntarie:⁊ gratis ſi ne neceſſitate.ſine coactõe.⁊ ex ſincero ⁊ puriſſimo amoꝛe.⁊ ex tali libertate ⁊ ſpoõ tanea volũtate.⁊ tali amoꝛe tãq; a radi/ ce.tota eſt obligatio.iõ neceſſe eſt ꝙ retri butio ⁊ recõpenſatio ↄfoꝛmis ſit ⁊ coꝛre ſpondens ſcʒ ꝙ ſit libera.ſpontanea.vo⸗ luntaria ⁊ nõ coacta. Uñ nullũ donum eſt acceptabile niſi tale.qð ꝓcedat de in/ timo coꝛdis affectu.i¶ Oꝑtet aũt inqͥre/ re ſi homo habeat tale donũ.⁊ aliqͥd qðᷣ ſit vere ⁊ ꝓpꝛie ſuuʒ ⁊ in ſuo dñio. ita ꝙ; nemo poſſit ab co tollere illð iuito. Vñ talis res nõ poteſt eſſe aliquid extra bo minẽ.quia om̃ia que ſunt extra hominẽ poſſunt tolli ab homĩe ꝑ violentiã ipſo nolente. Ideo nõ ſunt vere.⁊ ꝓpꝛie ſua nec in ſua mera ⁊ libera poteſtate quare de illis nõ põt fieri recompenſatio deo. Ullterius talis res nõ põt eſſe coꝛpꝰho/ exiſtit. Reſtat & ꝙ talis res ſit aĩa.vel ali minis.nec aliquid deeiꝰ coꝛpoꝛe.nec vi ta coꝛpalis.qꝛ ⁊ totũ coꝛpꝰ⁊ qdᷣlibet mẽæ bꝛũ ⁊ vita homiĩs poſſunt tolli ipᷣo inui to ⁊ ꝑ violentiã.⁊ ꝑ ↄſequẽs nõ ſunt ve/ re ⁊ ꝓpꝛie ſua.nec in ſua mera poteſtate. Flec etiã omia iſta ſunt maxĩe pᷣcioſa et optima que habeat hõ. ⁊ hõ debet dare optimũ qð habet.⁊ qð pᷣcioſi⁊ melius quid qð ſit in anĩa. Nõ aũt poteſt eẽ to/ ta anĩa.quia quedaʒ eiꝰ ꝑtes ⁊ virtutes ſunt ↄiuncte cũ coꝛꝑe ⁊ oꝛgano coꝛꝑali. Et ideo ille ꝑtes ⁊ ille virtutes nõ ſunt ĩ libera ⁊ pura poteſtate homĩs.ſicut nec coꝛpus.Reſtat ergo ꝙ illa ꝑs ſit nobili/ oꝛ ⁊ potioꝛ ꝑs ipᷣius anĩe.vel ſit ĩ illa ꝑte que eſt ſeꝑata a coꝛꝑe.i.a carne ⁊ oꝛgano coꝛꝑali.⁊ nullo mõ ſit ↄiuncta cũ carne Litulus. cx. vel donũ liberale ⁊ ſpõtaneũ.qð ſit ĩ pu Uolun raa mera libertate? dñio volũtatꝭ Tale tateeta/ aũt donũ eſt amoꝛ ſołꝰ.pcedens libere⁊ moꝛe re ſponte a volũtate. Sola aũtvolũtas pᷣt tbuimꝰ dare. ⁊ pᷣmũ qð dare pᷣt eſt amoꝛ. Ergo deo amoꝛ eſt pᷣmũ donũ volũtatis ⁊ ma? et pᷣcioſius.qꝛ eſt donũ liberaliſſimũ.ſpon taneũ.⁊ voluntariũ.⁊ nullo mõ pᷣt cogi vel auferri.nec tolli ꝑ violentiã ipſi hoi inuito. Nihil ̊ habet hõ qð ſit vere ⁊ ꝓ/ ꝛie ſuũ.niſi amoꝛẽ.qꝛ eſt in ipᷣa ſola vo ũtate q̃ ſola eſt dña imꝑatrix.⁊ regina. hñs ĩperiũ ⁊ dñiũ in hoĩe. Ergo amoꝛ eſt totꝰ theſaurꝰhoĩs.⁊ honoꝛabilioꝛ.pᷣ/ cioſioꝛ.carioꝛ.⁊ ꝓpinqͥoꝛ qͥ ſit in hoĩe dare pᷣt. Inuenimꝰ g̊ rem quã q̃rebamꝰ ⁊ talẽ q̃lẽ inqrebamꝰ.nõ eſt extra hoĩiem ſed in hoĩe.nõ eſt extra hoĩem.neq; ĩ coꝛ poꝛe.ſed in aĩa.nec in tota aĩa.ſed in ſu5 ma pte aie ⁊ nobiliſſima. Habet ů̊ bõ in ſeipᷣo aliqͥd ⁊ in ſua poteſtate qð dare pᷣt deo.⁊ de q̊ põt retribuere ⁊ recõpenſare tribuere ⁊ dare ſibi totũ ſuũ amoꝛẽ q̃n/ amoꝛeʒ tum põt.⁊ melioꝛi mõ quo pᷣt cupſolus tenet hõö eſt ⁊ totaliter. Totꝰ ergo amoꝛ hoĩs eſt dare deo deo dehit?⁊ obligat de iure nature. In⸗ uenimꝰergo rem quã hõ debet ⁊ tenetur deo dare ⁊ retribuere ꝓ oĩbus acceptis ⁊ donis dei. ſcʒ ip̃ᷣm amoꝛem liberalẽ ac ſpontaneũ ⁊ totum.. O ſola amoꝛis retributio eſt ↄueniẽ tiſſima retributio ⁊ magis acceptabilis doeooo. (SZitulus. cx. Uoniam autẽ declaratũ eſt iaʒ Ti.xcvi in pꝛecedentibus ex parte dã Ti. cvi⸗ tis.ſcilicet dei.duo pꝛoceſſerũt. ſcilicʒ amoꝛ et dona eius cxterioꝛa ⁊ ma Hoc aũt eſt liberũ arbitriũ.qð ẽ res no nifeſta.⁊ ꝙ; amoꝛ dei pꝛeceſſit omnia do biliſſima ⁊ pᷣcioſiſſima in ania puꝝ ſpi/ rituale.⁊ hoc cõuenit cũ deo ſpirituali ⁊ nullo modo coꝛꝑali. Sed in libero ar/ fuiſſet.pꝛimum ergo qð dedit deus na.quia niſi pꝛeceſſiſſet.nihil datum fu iſſet a deo.⁊ ienihi ab pomine dccepei , bitrio ſunt due ꝑtes.ſ.intellectꝰ ⁊ volun/ mini eſt amoꝛ ſuus ⁊ exinde peramoꝛeʒ tas.⁊ ſola voluntas eſt libera.ſpõtanea. ⁊ in ipᷣa eſt mera libertas:⁊ dñiũ.imperi um.⁊ nulla coactio vel violẽtia pᷣt in ea eſſe.qꝛ ſola dña eſt ſuijpᷣius.⁊ dñiũ ꝓce/ dit a voluntate.aliter nõ eſſet dñiũ. Er/ go talis res quã qrimus erit voluntas. omnia data ſunt et accepta. Omnia er/⸗ go ſunt data per amoꝛem.¶ Et qꝛ amoꝛ requirit amoꝛem.⁊ amare requirit ama/ ri de ſua natura. nec aliter ſatiſfit amoꝛi niſi ꝑ amoꝛẽ.ĩmo conquerit᷑ niſi ſibi red datur amoꝛp amoꝛe.iõ reddẽdꝰẽ amoꝛ. lmai imninfnin wn morlibon EE odoe ad weckvobel ei·¶ Tenet᷑ ergo hõ ⁊ obligat᷑ deo ſoli re Cotum it Garen Ti. cxi⸗ 1 1 ni⸗ — V Onincii imni/ꝛcfrin daniſch doi ccx iivtammo: zmoradie um donor nodel vtſ antecholig deditomie moghieon⸗ mnim amord. glig yt coꝛ couenid Gordiata places. ge! Ite etü lſſimus? Goffigali 4 Pokorecce ponuder⸗ bogloſcut ökonohe ndchent⸗ mnneſial, nisenſan Catuncgen Aoiimari 1. Volae. UIne liet epecz hlugte ienh dulgeſnn Nöͤgecen Amarc ftfüruen lucuno Mooſci Nlktbebe Morem.) 1o ſtpot Ie om ni Aümstnu beniſnüe nnloniftn violmi Hihe öc ſeng cknöeſ ngamr,1ngi boir Sipenn bonorsdlig dſruhwe mqräiehn * DRHõ = ck anbin boien gin otndin gine. 1 Mobasbin Akae göoyrot ne tmöpendre digtdeolleE Amo: Quia etiã pmũ donũ dei eſtamoꝛ eius. dʒ retri/ ⁊ eſt pꝛimũ fundamentũ ⁊ radix omnia bui deo dangi. leqͥtur ex his ꝙ illud qð pus an/ amati te omia eſt ↄuenientius debet retribui⁊ reddi ex ꝑte homĩs ipᷣideo.pᷣmo aman/ ti.vt amoꝛ retribuatp amoꝛe.⁊ hõ debz ppmo radici ⁊ fundamẽto ⁊ cauſe omni/ um donoꝝ coꝛreſpondere. ſcʒ amoꝛi ipᷣi us dei. vt ſicut deus pmo dilexit hoĩem antcq; aliquid daret᷑ ei?⁊ exinde ꝑ amoꝛẽ dedit om̃ia que dedit.ita homo debet pᷣ mo ante om̃ia ipᷣm amare.⁊ dare ſibi ſu/⸗ um amoꝛẽ.⁊ exinde ꝑ amoꝛẽ dare omia alia.vt coꝛreſpõdeat deo ꝓpoꝛtionabili ter ⁊ ↄueniẽter.aliter nõ eſſet ꝓpoꝛtio ne qʒ oꝛdiata retributio.nꝰ? ꝑ ↄſequẽs deo placẽs.qꝛ nihil inoꝛdinatũ placet deo. Itẽ eti quia ſicut amoꝛ dei eſt libera/ liſſimus ⁊ pcioſiſſimꝰ ſine compatione. Amoꝛ ẽ q́ᷓ; omia alia dona exterioꝛa. ⁊ excellit ea in infinitum.ita quoq; ꝓpoꝛtionabilit᷑ Spcioſiuſ amoꝛ liberalis ipius hois ſine comꝑati gvoßtcu ole H Goancrbeiht õ hödebet poibrs h nornbedd onctN 14 Nhmäücte. gernunil no oetſe⸗ slnminn Actſronnun nihldamn dalmn nſt entmnn, ninſng iſ , lician⸗ =— mn d red/ one eſt nobilioꝛ. pᷣcioſioꝛ ⁊ amabilioꝛ q; dipõot omia que poſʒ dare.⁊ o m̃ia alia ſine cõ patione excellit.ergo pᷣmũ qð debet ho⸗ mo reddere ꝓ ſuo amoꝛe deo eſt amoꝛ li beralis.ſicut amoꝛ dei ẽ liberalis. Poſt/ q; homo habet fundamẽtũ ⁊ radicẽ q̃re ipᷣm debeat a mare.⁊ quia deꝰ eum pᷣmo gmauit.ſi aliter eum amaret nõ eſſet ↄue nieẽs cauſa neq; retributio.nec coꝛreſpõ detia.neq; acceptabilis deo. ¶ Pꝛeterea ad ↄfirmationẽ. NHaʒ amoꝛ p ſe ſine oĩb alijs placet.⁊ ẽ qamabilis ꝑ ſe ⁊ ꝑ ſe acce/ Amoꝛ ptabilis.ꝑ ſe iocunqꝰ ꝑ ſe dulcis.ſʒ nul ſꝑ placz la alia pꝑ ſe placent ſine amoꝛe. nihil ama bile. nihil acceptabile. nihil iocundũ vł dulce ſineamoꝛe.Limoꝛ em̃ ſine amoꝛe nõ acceptatur nec honoꝛ.nec alia dona. Amoꝛ em̃ ſemp eſt acceptabilis. nunqᷓ; refutatur nunq; diſplicet. Et ideo quã/ tũcunq;ʒ ſit aliquis potens.diues ⁊ ple/ nus omi bono.ſemꝑ vult amari.⁊ ſemꝑ vult habere amoꝛeʒ . Nunq; em̃ refutat amoꝛem. Et ideo ſeqͥtur ꝙ qᷓ;uis ipᷣe de vltama „ „ us ſit potentiſſimꝰ⁊ ditiſſimꝰ⁊ pleniſſi/ mus omni bono. ⁊ tamen amari vult maxima res eſt amoꝛ. qui ſolus ꝑ ſe eſt ¶ O/ ſolus amoꝛ eſt in q ſemp nũq; refutat amoꝛẽ. Magna imo futabilis.Debet igitur talẽ rem pᷣcioſiſſ mã ⁊ acceptabiliſſimã retribuere ⁊ da/ re deo poſtq; habet in ſe.et obligat᷑ deo dare quicquid melius ⁊ dulcius ac no/ bilius habet. Concludit᷑ igitur ꝙ ſola gamoꝛis retributio.eſt cõueniens ⁊ acce ptabile donũ deil. 22 uo poteſt ho⸗ mo coꝛreſpondere creatoꝛi.⁊ de ſimili re pendere vicoenm. ¶XZitulus.cxi. HM St autẽ magna amoꝛis digni/ tas. pᷣcioſitas. ⁊ excellẽtia.quia ſolus amoꝛ eſt in quo et ex quo homo poteſt coꝛreſpondere ſuo creato/ ri.qᷓ;uis nõ ex equo nec equaliter vel de ſimili rependere vicẽ. Unde ſi deus ira ſcitur homĩ.homo nõ reiraſcitur deo ſʒ expaueſcit.ſi deꝰredarguit hoieʒ. homo nõ redorguit deũ.ſi etiaʒ iudicat homi/ nem.nõ reiudicat᷑ ab ho mĩe ⁊ ſic deali/ is. Sedvideamus deamoꝛe. Undecũ deus amat hoĩeʒ.nõ vult aliud q́; ama/ ri iteꝝ. Uult g̊ hoĩem ſibi coꝛrñ dere in amoꝛe.⁊ de ſilłi repẽdere vicẽ.in q̊ oñdit᷑ maxima amoꝛis pcioſitas.qᷓ;uis hõ nõ poſſit ex e̊ coꝛrñdere.nec tãtum amare qntũ amat᷑ a deo.eo qꝛ minoꝛ ẽ ⁊ crccatu ra.⁊ iõ minꝰ diligit.ĩmo ſi hõ ſe totũ con uertat ĩ amoꝛẽ.nihil adhuc erit in cõꝑa/ tione amoꝛis dei erga hominẽ.qꝛ amoꝛ dei in infinitũ ſuꝑat ⁊ vincit amoꝛẽ ho/ mis.q̃ntũcunq; magnũ. Attñ dz hõ ex Hõ ex ſeipᷣo toto ex tota mente⁊ ex tota virtu/ ſetoto te ⁊ ex toto coꝛde icoꝛreſpondere amoꝛi bet deu creatoꝛis ſui.vt ipſum amet qntum po/ amare terit.vt ex toto ſeipſo amet.et melioꝛi et purioꝛi modo quo poterit.qꝛ deus pᷣn/ cipaliter vult amoꝛẽ ſibi retribui ꝓ ſuo amoꝛe.⁊ pꝛo ſuis beneficijs. Ideo vult illum mundiſſimũ.caſtiſſimũ. puriſſi/ mum. ſſinceriſſimũ ⁊ ſanctiſſimũ eſſe.ſi/ cut amoꝛ ſuus erga hominẽ eſt puriſſi / mus mundiſſimus. ⁊ ſic de aljs.Ali/ ter nõ eſſet coꝛreſpondentia nec ſimilitu do.quia eſſet valde incõueniens⁊ turpe reddere deo pꝛo amoꝛe ſuo puriſſimo et ſinceriſſimo ĩimundũ ⁊ coꝛruptũ amoꝛẽ ſed debet reddere amoꝛem pꝛo amoꝛe poſtq; habet. et ſimilem pꝛo ſimili in — . CLiitulus.cxii q̃ntuʒ poteſt. Patet ̊ quõ homo ꝑ amo rẽ poteſt deo coꝛreſpõdere.⁊ ei aſſimila/ ri.q niła creatura dei hʒ alia Maxima ergo eſt ⁊ digniſſima res amoꝛ.qꝛ facit hominẽ deo ſilem. nõ ſibijpᷣi hmo.quia totnʒ a deo accepit quicqͥd habet vt dictũ eſt. Jdeo dʒ ſnũ Ti.cix. amoꝛẽ dare deo.qꝛ totuʒ qð habet acce⸗/ pit a deo.et nulli debet dare ꝑtem. quia a nullo alio aliqͥd accepit.⁊ ergo pꝛimo 6 * —* 1 1 6 Ne In nor, i mi fone Ci. füͤtatenpea tpuriodic hoͤdebetſe rio melioꝛt Duo oꝛdine. quali modo obligatur debet dare deo. Et quia hõ ↄtinue etin / . natöcdei homo dare deo amoꝛẽ ⁊ ĩm amare. ceſſanter ↄſeruat᷑a deo.et capit benefici Hõ ſo cotis ei — Titulus.cr. um ↄtinue ab eo.quia ſine co eſſenõ poſ tenet᷑ alſ ſciü itact Ti.xcvi VUoniã autẽ hic tractauimꝰ de ſet.et quia oẽs creature impẽdqũt ſibi ſer marede ig vin? . debitis in ſpeciali in qb homo uitium et bñficiũ ſineq bus nõ poſſʒ du um ſeſernitiü⸗ obligat᷑ deo.⁊ inueſtigauimus rare ꝑ vnũ momẽtuʒ.ideo ſcqtur ꝙ ſine Poͤnecti⸗ oĩa illa q̃ homo tenet᷑ dare deo.⁊ tota co intermiſſione et ſine ceſſatõe homo tene gture indel gnitio oĩm illoꝛũ que dz homo reddere tur reddere et dare deo ſuũ amoꝛẽ. et ipʒ ctectoffit deo oꝛit᷑ ex obligatõe iam fundata in et amare ꝓ om̃imomẽto. Patet ̊ quo oꝛ/ volätatede num.Et ideo ſi volumꝰhabere veram? dine.quali modo obligat᷑ hõ dare amo edebitügt in lallibilẽ certitudinẽ de oĩbus illis que rem ſuũ deo et ipᷣm amare.qm̃ pmo.to/ oſfitpe die hõ obligat᷑ deo reddere. neceſſe eſt ſemꝑ taliter.inceſſanter.et ↄtinue.etꝓ oĩ mo/ ſöneboct 25 recurrere ad ipᷣam obligationẽ.qm̃ ipſa mento. oes creatu E eſt radix fundamentũ ⁊ oꝛigo.ac lumen (O), creature oẽs inceſſanter clamant bödebetio 8 indeficiẽs ad cognoſcendũ quid homo ad hominẽ ꝙ reddat deo debitũ amoꝛiſ Oui hoc derbeat facere ⁊ dare deo. Et iõ qui non qð debet ct oſtẽdũt qliter reddere debet fciüröap cognoſcit obligationẽ iſtã nõ cognoſcit ¶ Titulus. cxiij. nidütneg quid renetur ⁊ debet dare deo.Et qꝛ ob/ On ſolũ aũt amoꝛ deiↄtinnus. nſoninbo ligatio oꝛit᷑ ex dare ⁊ reciꝑe.quia ſolłꝰ de/ nunq; ceſſans erga hoĩem cla/ ere dͤn us dedit et ſolꝰ homo accepit.qm̃ ſi dꝰ T Amat ↄtinue. ꝙ hõ inceſſanter de taticndina nihil dediſſet ⁊ hõ nihil accepiſſet nulla bet reddere beneficiũ et debitũ amoꝛis. Pdeciz obligatio cẽt.nec modꝰ.n? oꝛdo nec foꝛ pmo.totaliter.foꝛtiter.ex toto ſeipᷣo.⁊ ex emmccc ma reddendi⁊ dandi deo debituʒ. Oꝛi᷑ toto coꝛde.et quantũ poterit.et melioꝛi enc ergo ex modo ⁊ foꝛma dandi et accipiẽ⸗ modoet purioꝛi qͥbus poterit.quia deꝰ S di.Et ideo ſi volumꝰcognoſcere modũ pmo dilexit hominẽ et inter oẽs creatu/ ⁊ foꝛmã et oꝛdinẽ d andi etreddẽdi deo ras mũdidilexit deꝰ hoĩem pᷣmo.ĩmo ĩ ui n debitũ obligatõis.oꝑtʒ ↄſiderare ꝑ qu? toto mũdo nõ dilexit niſi hoicem.qm̃ to ncne modũ.oꝛdinẽ.⁊ foꝛmaʒ homo accepit. tum mũdũ et oẽs creaturas in eo ſecip n⸗ qꝛ ho mo obligat᷑ ex hoc qꝛ accepit. Ei pter hoĩem. et ſic dilexit ſolũ hoĩem. Ue an cut.et qualiter accepit.ſicet taliter obli / rum etiã oẽs creature et totꝰ mũdus G̊ ſen lin Deo te / gatur reddere qð debet.Et qm homo pᷣ idem clamãt ad hoĩem inceſſanter. SDi Nuumn . nemur pᷣ mum donũ qð vnq; accepit fuit amoꝛ cutetiã totus mũdꝰex pᷣcepto et volũta ſanun mo dare dei . qꝛ de pmo quãdo ipʒʒ de nihilo foꝛ te dei ſeruit hoĩ. et etiã oẽs creature im/ . nleoi gmoꝛẽ mauit ipᷣm dilexit. Ideo homo pmo ob pendũt ſeruitiũ ⁊ bñficiũ de melioꝛi qð d nncrlb lAlitgatur ct tenet᷑ reddere et dare deo amo habent. et totũ qð habẽt meli dãt hoĩ. fti Penieg Ti.cx. rem ſuũ vt ꝓbatũ eſt. Ideo videamus vt manifeſtũ eſt ꝑ exꝑientiã. ita hõ debz Ti. x chc l min modũ.foꝛmã.⁊ oꝛdinẽ.qiib obligatur ſeruire deo.et impẽdere et dare de melio vij. imn Enlln homo.et debet dare deo amoꝛẽ.¶ TInde ri qð habet.ettotũ qð meliꝰhabet. ſed il Maran quia homo quicàͥed boni habet accepit lud qð meliꝰ homo hʒ eſt amoꝛ. ̊ om̃is ſoon a deo.ideo.quia deꝰ ipᷣm dilexit.et nihil creatura dicit ꝙ hõ debet ſeruire deo. et Kealigen accepit a ſeipo.nec ab alio q;ᷓ a deo.ideo dare deo debitũ et ſeruitiũ amoꝛis tãqᷓ; Nbetenſe nulli obligat᷑ niſi ðo. Nec etiã ſibijpᷣi ob de melioꝛi.qꝛ ipᷣe creature de melioꝛi ſer⸗ pͦſpöten ligatur dare aliqͥd. quia nihil accepit a nuiunt et dant hoĩ qð habẽt.etꝑ ↄſcqns W ſeipo. ſed ſolum a deo. Et ergo ſetun homo debet ſeruire de volũtare et liber Wibefe homo debet ſuũ amoꝛẽ pᷣmo dare deo. tate ſicut alie creature ſeruiũt hoi ex vo/ uan 7 7 Ci. cxiii ¶Deredditõe hoĩs obligati lũtate ⁊ pᷣcepto dei.melioꝛi mõ quo pñt lo mõ põt eſſe coactus neq; de neceſſita et purioꝛi et verioꝛi et nõ ſicto. Sic etiã te datus .ideo ſolũ ſeruitiũ amoꝛis ẽ ho hõ debet ſeruire deo. et dare debitũ amo mis. cet eſt ſolũ deo acceptabileꝗ Sicer Duplex ris melioꝛi mõ quo põt.et ſinceꝝ non fi go ẽduplex modus ſeruiedi.vnus.ſ.ex modus ctũ Nõne etiã ſicut oẽs creature ex oꝛdi neceſſitate naturaliter. et alter exvolũta/ ſeruiedi adedten Jcdiii göhide “ epeen g tgoen Doonnuegie Hõͤ dz amare deũ me/ lioꝛi mõ htbanfn necocſthöe n umpecitſbitg de⸗ = huefünesn. dcoſcätrgin müenckgfi Pannsoen l hödmrm Neqpo ne. apoine ſantercumm vdcbiniamce Encogr dlt agaboien eon mncchemode ſcdiinnn toto ſed ont ami gatgugrade ncise ienpnoin e iibongf⸗ miate⸗ uhein de ſnr'nicieb atintr Gi ipt avolin 8re ingeni, dic, ting Yrtrtie Gikta ſtl mn dons inmdo ümensc ede en „ſoer, iin/l giteie N ordeigtinnn. i Nhkn à põt. . 4 natõe dei quãtũ pñt totis ſuis viribus. extotis ſeipſis ſeruiũt homi et pᷣſtãt bñ/ ficiũ.ita etiã tenet᷑ hõ inq;tũ põt totꝭ ſu is viribo.⁊ ex toto ſeipᷣo ſuire deo.⁊ pᷣſta re ſeruitiũ ⁊ debitũ amoꝛis qð vere dʒꝛ: Nõne etiã inceſſant᷑ ⁊ cõtinue ſicut cre/ ature indeſinẽter ꝑ oẽzʒ modũ dieac no/ cte et om̃i tꝑeſerinũt homi ex mãdato ⁊ volũtate dei.ita etiã debet hõ deo redde re debitũ amoꝛis inceſſant᷑indeſinẽter. orjfi tpe.die ac nocte.⁊ ꝑ om̃e momẽztũ: Noõne boc rõnale eſt: Nõne rurſuʒ ſicut oẽs creature ſoli homĩ ſeruiũt.ita etiam hõ debet ſoli deo ſeruire. et nulli alteri? Quia hoc qð faciũt creature homĩ.hoc faciũt pᷣcepto et volũtatedei.neq; aliud intẽdũt.neq; ad aliud oꝛdinate ſunt niſi vt ſeruiãt homĩ.Debet gᷣ etiã ſilr hõ fa/ cere.et nõ intẽdere aliud.neqʒ ſuã volũ/ tatẽ oꝛdinare ad aliud q; ad ſeruitiũ dᷣi. NHNõne etiã creatine faciũt homi ſeruiti/ unm acceptabile et gratũ: Ita ſilr hõ de/ bet dgre deo acceptabile et gratũ ſerniti/ uunm. Sed nullũ eſt ſeruitiũ deo delecta/ biliꝰet placibiliꝰq; ſernitiũ amoꝛis.Itẽ etiã quẽadmodũ creature ſeruiũt homiĩ Hõ de⸗ bet vᷣui/ re ðᷣo ex libᷣtate ſ̃m ꝓpꝛiã naturã quã habẽt.⁊ ſᷣm ꝓpꝛi/ um ſuũ moduʒ. ita debet hõ ſeruire deo iuxta ſuã ppꝛiã naturã.et ꝓpꝛiũ moduʒ ſue nature. Et iõ ſicut creature ſeruiunt homi naturaliter ⁊ ex neceſſitate.⁊ qua⸗ ſi ad modũ ſeruoꝝ.qꝛ iſta ẽ ꝓpꝛia natu/ ra eaꝝ.qꝛ nõ habẽt libertatẽ.ita etiaʒꝭ hõ dz ſernire ex libertate.ſpõte.et bona⁊ li/ bera volũtate.qꝛ talis ẽ ſua naturavt ſic agat.qꝛ aliter nõ ageret vt hõ.Et ideo ſi cut creature ſeruiũt homi.ſᷣm ꝙ ſunt ta les et ſuo mõ.ita hõ debet ſeruire ðᷣo ſᷣm ꝙẽtalis et ſuo mõ. Idco ſeruitiũ hoĩis debet eſſe vt hois. et ideo debet eſſe libe⸗/ rũ.ſpõtaneũ.⁊ volũtariũ et nõ coactuʒ. Et ideo quicqͥd hõ debet dare deo d ebz dare libere. ſpõte. et voltarie.et nõ coa/ cte.Et qꝛ nihil eſt magis libeꝝvel mag ſpontaneũ ac voluntariũ qᷓ; amoꝛ.qͥ nul te ſeu volũtarius.Pꝛimꝰẽ creaturaꝝ er/deo ga hoĩem. Scds dz eſſe homis erga de um.q;uis etiã ſeruitiũ creaturarũ ex ꝑte dei madantis, oꝛdinatis et volẽtis ſit li beꝝ ⁊ volũtariuʒ. Tlidete ergo quõ ipſe amoꝛ dei veriſſimus.purus ⁊ liberaliſſi mus et gratiſſimꝰpᷣueniẽs hoĩem/⁊ ↄti muerga hoĩem ex vna pte.et ex alia pte ſernitiũ et bñficiũ qð faciũt creatureſo/ li homi ex dei volũtate ⁊ oꝛdinatõe et ex melioꝛi qð habent.et melioꝛi.purioꝛi.⁊ tius quo pñtac totis viribo.inceſſant᷑. indeſinẽter et cõtinue:et ꝑ oẽm modum placibili? et acceptabiliꝰ quo pñt.et m ſuã ꝓpꝛiã naturã et modũ. Iſta duo in quà clamãt inceſſanter ad hoĩem. ꝙ ip ſe debet tenet ſeruire deo ſoli. et dare ei ſoli id melius qð hʒ.et reddere⁊ ſoluere oꝛi.verioꝛi quo poterit.ſine fictõe.foꝛti/ us quo poterit.et totis viribo.inceſſant ĩdeſinẽter.et ↄtinue.ĩ om̃i momẽto.pla/ cibiliꝰ. acceptabilius quo poterit.⁊ ſᷣm naturã ꝓpꝛiã.et ſuũ modũ.etideo libe/ re et ſpõteac volũtarie. Clamãt ergo in ceſſanter iſte creature.et dicũt ipſi homĩ qͥ deo reddere dʒ.et qle deo dʒ reddere. ¶ Doctrina ⁊ regula generalis docens hoiĩem qliter et quõ debeat dareac red/ dere deo oĩa illa q tenet᷑ ei dareꝛ reddere — Uoniã de vult. ꝙ ſibi det᷑ red 1 Adgakt illud qo ſibi debet᷑ ab hoĩe I in qbo ei obligat᷑ hõ de iure na ture.·et h reqᷣrit et exigit ꝙ ſibi det᷑et ſol/ uat᷑ eo mõ quo ſibi debet᷑ qͥa nihil ẽ deo acceptabile.nec ſeruitiũ nec aliqd aliud niſi ſit ꝑ modũ et foꝛmã ſicut ei debet᷑. ⁊ ideo ne hõ ꝑdat tpᷣs ſuũ et ſeruitiũ.neceęſ ſeẽ ꝙ cognoſcat ⁊ ſciat.qͥd.q̃liter et quõ debet dare deo ⁊ exoluereomne qð eide betvt ſit ſibi acceptabile. Iſtud aũt põot hõ cognoſcere infallibilit᷑ꝑ creaturas. q̃ hoĩ fuiũt ex dei oꝛdinatõeet volũtate 8 Titulus. cxB. ac bñ̃placito. qm in h̊ ꝙ deefecit crauu ras. oꝛdinauit ad ſeruiẽduʒ homĩi ſoli. et ad dãdũ homĩ bñficiũ.ſignificat ⁊ de Llarat qꝙ ipſe vult. ꝙ hõ ſilr ſeruiat ei. et ſuo mõ. Uñ qꝛ ſeruitiũ creaturaꝝ qð ĩ/ peẽdii homĩ ẽ pmũ.ideo ẽ regula ⁊ doc na ſcᷣi ſeruitij.qð hõ dʒ reddere deo.qꝛ ſemitiũ creaturaꝝ ẽ iuxta deivoluntat. et iõ ẽ bñ ordinatũ.et tale quale eẽdʒ Et ideo ĩ om̃ibo q̃ hõ dʒ reddere deo r̃cipit . „ Erryv.. UVPniã aũt hoĩes hñt aliqlit li- poſſit cogi ex volũtate.q; hecẽ ppᷣa na/ tura volũtatꝭ vt cogi nõ poſſit.Et exin eſeq?ᷣꝙ qlibetẽ dñs ſue volũtatꝭ. et ꝑ nñs cũ amoꝛ ꝓcedat a voluntate ppria ſm purã libertatẽ.ſequit᷑ ꝙ qͥlibetẽdñs ꝓ exemplo ⁊ mgr̃o.qliter creature inferi ſui amorꝭ eqlit. et põt dare cui voluerit. oꝛes ſeruiũt.et dãt ſuũ bñficiũ homini Vt arboꝛes nõ ſolũ dãt fruct ſuos hoĩ ſed dãt eos maturos ⁊ dulces.bonos ⁊ placibiles et acceptabiles.⁊ ̊ ex oꝛdina tiõe diuina.⁊ ad h̊ laboꝛãt.qꝛ hõ nõ ac/ tarer aliten ·HNõ em̃ hõ acceptarʒ fru ctimaturos virides ⁊ amaros.nec coꝛ ruptos.imo tales refutaret ⁊ dimitterz. ita qꝙ arboꝛes inuanũ laboꝛarẽet. Ita cõ ſfoꝛmiter debet hõ deo reddere nõ ſoluʒ ſeruitin; ⁊ amoꝛ? ⁊ timoꝛẽ vel honoꝛc.⁊ Hõ dz qͤcqͥd aliud.ſed etiã debet dare amoꝛem dare vðo matuꝝ.dulcẽ.placibilẽ.bonũ.veꝝ ⁊ pfe amoꝛeʒ ctũ.Et ita de timoꝛe ⁊ honoꝛe.⁊ de om̃i integrũ. ſeruitio.Et ad hoc quãtũ põt laboꝛare d.ꝛzz. qꝛ aliter deꝰ nõ acceptaret Hõ em̃ de us acceptat amoꝛẽ coꝛruptũ.neq; timo rẽ.neq; honoꝛẽ.nec ſeruitiũ.ĩmo dimit tit.⁊ homo inuanũ laboꝛat. Et ſicut ar/ boꝛes nõ ſeruiũt homĩ cũ dolo nec cum fraude.ſed ſimplicit: pure ſine aliqua fi ctiõe.ſed cũ bona intẽtione.vt ſit ei acce ptabile. ¶ Eſt igit᷑regula⁊ doctrina cer taꝛ inſfallibilis ⁊ generalis homiĩ. ꝙ ita debet ſe hẽe erga deũ ad dandũ ſibi ſer/ nitiũ.amoꝛẽ.iimoꝛẽ ⁊ honoꝛẽ.⁊ om̃e qð dʒ ſuo mõ.ſicut creature inferioꝛes ſe ha bẽt erga ipᷣm hoĩem ad pᷣſtandũ ei ſerui tiũ et bñficiũ ſuo mõ.⁊ ad hoc quantuʒ põt debet laboꝛare.vt ſicut creature pſᷣui unt ei.ipſe ſeruiat deo ſuo mõ.nec ceſſa/ re debet donec ita faciat.Et ſic hõ pᷣt co gnoſcere ꝑ creaturas inferioꝛes.ꝙ nihil fictũ.doloſum.fraudulentũ.coꝛruptuʒ vel impuꝝ. eſt acceptabile deo.ſed magę odibile vel refutable. ¶ D. nulla põt eẽ excuſatio ð nõ do ⁊ cxoluẽdo debitũ ↄtinuũ amon deo Nnec ꝓpter penurias vel impotetiaʒ neq; nullo mõ impediri volũtatẽ¶ Et cũ volũtas ſy habeat amoꝛem. et ſit plena gmoꝛe.neq; vnq; deficit ĩ amoꝛe.nec di minuit᷑ ppteramoꝛẽ.qͥa etiaʒ hõ ↄtinue ⁊ inceſſant᷑ obligat᷑ reddere deo ↄtinuũ debituz amor de iure nature.vt certiſſi/ me ꝓbatũ c.Exindeſequit᷑ꝙ nulla põt cẽ excuſatio alicui homi de nõ reddẽdo ⁊ exoluendo deo debitũ. Iſtud em̃ debi tũ amor nõ pᷣt ꝓpter aliquã impotẽtiã gqut penuriã ipediri.qͥn hõ poterit iſtud ſp ⁊ iceſſant᷑ exoluere.nec bibẽdo nec co medẽdo.nec oꝑando. Et ſic ſicut ſꝑ ob ligat᷑ amare deũ.ſic pᷣt ſi vult inceſſant᷑ ⁊ ↄtinue.ſine ĩpedimento ipᷣm amare die ac nocte.⁊ oĩ momẽto.⁊ ĩ oĩ loco. Rur ſũ.qꝛ i amãdo nulla ẽ fatigatio.nullꝰ la⸗/ „ tedi atigations lenitij ſen laborls pens. bey arbitriũ. ⁊ tãtũ hʒ deliöta⸗ te volũtatꝭ vn ſic alter.cũ nulꝰ Ticxij. boꝛ. nulla triſticia:nullꝰdoloꝛ.nec aliqð Conti/ ũ.iĩmo flenata pena ⁊ alaboꝛeꝛ a fa nuex ſp tigatõe ⁊ a tedio.⁊ oẽs laboꝛes alleuiat. tenemur ac reddit eos ſuaueſ.qꝛ dulceẽ amare.⁊ eum a/ delectabile dat gaudiũ ⁊ leticiã. Et exi/ mare de ſeqᷣt᷑.q nulla pᷣt eẽ excuſatõ alicuið ñ reddẽdo ⁊ ſoluẽdo deo ↄtinuũ debitũ ⁊ ſᷣuitiũ amorꝭ ↄtinue eticeſſant᷑. neq; ꝓ/ pter fatigatõʒ neq; tediũ ſeu penã labo/ ris ĩ ↄtinue amando. In oibo aũt alii opatõiba ẽ fatigatõ.laboꝛ ſeu pena acte diũ pᷣterq; ĩ amãdo.Et ex co&ᷣſceret hõ.qᷓlit᷑obligatõis debitũ ⁊ radicale P mũ ⁊ pᷣncipale qð tenet᷑ reddere exolue reꝓ bñficijs acceptꝭ.ñ ẽ gue neq; põde/ roſũ nec ĩpoꝛtabile.ĩmo leuiſſimuʒ.ſua/ uiſſimuʒ ⁊ delectabile valde.Et h̊ ſũme mãitfeſtat ſũma ðᷣi dulcedo ⁊ benignitaſ dei erga hoieʒ.q̃ ñ voluit hoĩeʒ obligare ad rẽ penoſã.laboꝛioſã ⁊ fatigabilẽ. Cõ cludat᷑s ꝙ nulla pᷣt eẽ excuſatio ð ñ red/ dẽdo ⁊ exoluẽdo debitũ ↄtinue amoꝛis * deo hecp⸗ zſcll — ti 1ofßef fecacret lͤhomis . ℳ ℳ ſniſſmü ptea zziſeocop ſechſeruiti Utzfuiti nü pmoen nio acbo⸗ ſſtat ſect⸗ Veredeo n ead maxi nüromoe Ftller ffuci nemagn (edthrgs. Rdai todo re. Etg daivtlin eiige Detti göncdd üdach ödeie ito, teni Fri mi boisſo lui iniynl Elctit noſoisg cürytii bicinn in leppez liecregtn bödzn am ptii rigade lüoꝛdie llitate blgat⸗ ſnn Ehittit iübedeihe ſ Aercip Pr poſſt Sinn ne wolitn, woung koäldriG raion. Volücifd en aſtn tlanor ſec ciphözan Lordeo mnͤ, umentemſ 00 guitonntudi idenoͤnwdito cñdd igni inpoti höpormtitu Cbibecotl ſcſcnſpod iltinetſut wiön merr toilocoſc nigrom. nitl ntalbarmn rdultinnne: lnui Gin N ninünhi Mnnüdenii! chant. nech, lupenilch notütn Nrſcnr. teb in diitla roConane ide ſn e,i ihrith teeti0 böe — — umime vxi. ”M deo.nec pꝓpt᷑ penuriã ·ĩpotentiã.nec fati — O atõz ſen labor penã. tũ ⁊ om̃e ſᷣuitiũ qð obligat᷑ et dʒ hõ deo E homis vtilitatẽ. bonũz ↄmodũ. „Titulus. cxvi. H Bian pt mMööſtratũ ẽ.deũ eẽ ĩfinitũ.ple ¶ niſſimũ.pfectiſſimũ.⁊ nullo ĩdigẽtẽ.qͥa hʒ ĩ ſeoẽ ↄplemẽtũ.iõ ĩdigere nõ pᷣt aliq̊ neq; ſeruitio.neq; vtilitate aut ↄmodo. Vt ů ſᷣuitiũ ĩferioꝝ creaturaꝝ nõ ſitva⸗/ nũ.pmo em̃ vẽit ad magnãvtilitatẽ ho mis.ac bonũ⁊ ↄmodũ.vt expiẽtia mãi feſtat.ſeqͥt᷑ ꝙ ſeruitiũ hoĩs qð tenet᷑ exol uere deo.nõ dʒ eẽ vanũ ⁊ inutile.ĩmo dʒ 9° — eẽ ad maximã vtilitatẽ.⁊ ad maximũ bo nũ ⁊ ↄmodũ et ꝓpficuũ alicuiꝰ. Si eĩ tã vtile ⁊ fructuoſũ ẽ ſᷣuitiũ creaturaꝝ.nõ/ ne mag ſineↄpatõe ſᷣuitiũ hoĩs excellit creaturas.⁊ ẽ vtile ⁊ fructuoſũ.et maxĩe dz ſeqͥ aliqͥd vtilitatꝭ et ꝓfectꝰ. et de tãto Into hõ excellit alias creaturas inferio/ res. Et qꝛ ſeruitiũ hoĩs nõ pᷣt veniread dei vtilitatẽ. qꝛ deꝰ nulla idiget vtilitate nec ĩdigere pᷣt.ſeqͥ᷑ ꝙ totũ ſeruitiũ hoĩs Oẽ fui / qð reddit deo reuertit᷑ ĩ vtilitatẽ ꝓpaʒ et tiũ deið nõ dei. et ꝑ ↄñs cũ ſeruitiũ ipſaꝝ creatu tit᷑i no/ raꝝ redũdat ĩ magnã vtilitatẽ ⁊ ꝓfectuzʒ ſtrã vti/ hoĩs.ſeqᷣ? ſeruitiũ hoĩs redũdatĩ ma litatẽ ximã vtilitatẽ ⁊ ĩieſtimabileꝰmodũ hoiſ Et ſic tã ſeruitiũ creaturaꝝ qᷓ; puitiũ ii us hoĩs ad deũ.totũ vẽit ⁊ redũdat ĩ ꝓfe ctũ ⁊ vtilitatẽ hoĩs. Et ꝓpt᷑ ̊ hõ dʒ ma Lgiclinari tot viribo ad deo ſeruiendũ ñ magꝭ tenet᷑ hõ ſibijpᷣi ad ſuã vtilita tẽ ꝓpaʒ q; alie creature tenẽt᷑ ſibi.⁊ cũ a/ lie creature ſᷣuiũt hoĩ ad ipᷣiꝰvtilitateʒ. hõ dz mlio magẽ ſeruire deo ad ſuã pp/ am vtilitatẽ.alit᷑ hõ eẽtõ ſeiᷣm O admi rãda dei bõitas ⁊ amoꝛ erga hoĩeʒ.qͥ to⸗ tũ oꝛdiĩauit ad bonũ homis 2 ↄpmodũz? vtilitatẽ.⁊ nõ ſuijpſiꝰ.Et ex ̊ hõ maxie obligat᷑ deo vt eũ diligat ⁊ amet ſine mẽ ſura.¶ De ↄpatõe iſtoꝝ duoꝝ ſeruitio/ rũ ad hoĩeʒ.et int᷑ ſe ¶ Ti. cxvij Voniã vᷣo duo ſũt ſᷣuitia.bmũ ¶ D, omedebi/ eddere ⁊ ſoluere redũdat ⁊ reuertit᷑ ĩſo pᷣcedẽtibo ĩfallibilit᷑ de/ reſpiciũt ho ĩeʒ Pꝛimũ.ſ.ceataꝝ r̃ſpicit .? ſeruitiũ creataꝝ ad hoieʒ.ſcðʒ uitiũ hoĩs ad deũ.⁊ cũ ambo ſintad bonũ hoĩs vt dictũ ẽ iõ opt viderequõ Tucx/ 2pant᷑ ad ipᷣm hoĩeʒ ⁊ q̃lit᷑ int ſe differãt vi. Vñ pᷣmũ ſnitiũ.ſ.creaturaꝝ ad hoĩeʒ.ẽ naturale ⁊ ex nccitate et nõ ex libᷣtate.a creature ex nccitate ⁊ naturałr fuiũt ho miĩ neq; pñt oppoſitũ facere. Sʒ ſcom ſeruitiũ.ſ.hoĩs ad deũ.ẽ volũtariũ et li/ . „ „ ben. Et exideſeqͥt᷑ vna dꝛa.ſ.ꝙ ſeruitiuʒ Seruiti creaturaꝝ nõ eſt remũerabileneq; pᷣmia um hoiſ bile.qꝛ nõ ẽ factũ ex livᷣtate. Jõ creature ẽ remue ñ ſũt remũerabiles ð ſeruitio hoĩ ĩpẽſo. rabile. ſʒ ſeruitiũ hoĩs eo ꝙ volũtariũ ⁊ ex liꝰb tate ñ ex nccitate coactõis.ẽ de nata ſua pᷣmiabile ⁊ remũerabile.Nã ð tãto fᷣui/ tiũ hoĩs qð ĩpẽdit᷑ deo.ẽ nobiliꝰ⁊ altiꝰ. ð qᷓ;to libᷣtas excedit ſeruitutẽ⁊ ncc̃itatẽ Vñ q;uis hõ tenet᷑ ⁊ obligat᷑ ſeruire ðᷣo ex debito. attñ qꝛ ̊ ſeruitiũ ẽᷣ libeꝝ⁊ ſpõ taneũ.iõ ẽ remũerabile Pʒ et mãifeſta ẽ dẽa iſtoꝝ duoꝝ ſeruitioꝝ int᷑ ſe. ¶ Et re ſtat ↄꝑare ãbo ſeruitia ad ipᷣm hoĩeʒ.cũ ambo ſint ad ſuã vtilitatẽ ⁊ cõmodũ.et oſiderare oꝑtet q̃re ſint nccaria iſta duo ſeruitia hoĩ.et qͥd hʒ et recipit ꝑ pᷣmũ ſer nitiũ. et qd ꝑ ſcm.et ꝑ qð recipit maiꝰ bonũ.et qð ẽ ſibi mai nccariuʒ et vtile. an pᷣmũ vł ſcᷣm. Pꝛopt᷑ qd ↄſiderãdũn ẽ ꝙ hõ ñ ſolũ ĩdiget eẽ et durare ĩ eẽ.imo etiã ĩidiget bñ eẽ.⁊ optimũ eẽ.Tal em̃ ẽ natura hoĩs.q̃ nõ pᷣtↄtẽtari niſi hẽat bñ eẽ et optie eẽ et ad hotinue laboꝛat q;tũ pᷣt. Quia ̊ hõ ĩdiget durareet pmanere ĩ eẽ.ĩmo ĩdiget bñ eẽ.iõ ſũt duo pſᷣuitia q̃ æ hoĩs.⁊ duratõʒ ipi eẽ. Scom vᷣuitiũ Serui⸗ hois reſpicit bñ eẽ hoĩs.et optieeẽ hoĩs tiũ crea/ Creature em̃ ſeruiũt hoĩ.vt ſit ⁊ duret ⁊ turaruʒ pmaneat ĩ eẽ.et ipe hõ dʒ ſeruire deo. vt fit hõ vt ei bñ ſit et optĩe. et vt p tale ſeruitiũ reci/ hẽat eẽ. piat bñ eẽ et optĩiea deo. Uũ cũ vtrũq; ſeruitiũ ſit ad bonũ hoĩs.⁊ hõ nõ pᷣthe neq; recipe alia bõa niſi iſta duo.ſ.dura re ĩ eẽ.et hᷣe bñ eẽ.ſeqͥt᷑ ꝙ iſta duo ſerui/ . tia ſũt ꝓpt᷑ eẽ et ꝓpt᷑ bñ eẽ hoĩs.et cũ ꝑ Serui/ mũ ſeruitiũ.ſ.creaturarũ hõ ꝑmaneatet tiũ hoĩi duret ĩ eẽ. ſeqͥt᷑ ꝙ ꝑ ſcᷣm ſeruitiũ cuʒ ſit qð facit maiꝰet excellẽtiꝰhõ recipiat bñ eſſe.Si deo ẽ ſi⸗/ cut maiꝰẽ bñ eẽ q eſſe.ita maius ẽ ſerui/ biad be tiũ ſcoᷣm q; pᷣmũ.Quẽadmodũs ſerui/ ne eſſe. gz Citulus. c *% 5 . tiuũ creaturaꝝẽ homiĩ ↄtinue nccariũ vt Duret ⁊ pꝑmaneat ĩ eẽ.ita nccariũ ẽ hoĩvt ipᷣeↄtinue ſeruiat deo.vt heat ⁊ recipiat bũ eẽ. Et quẽadmodũ ſi ſeruitiũ creatu raꝝ deficiat hoĩ.hõ ſtati moꝛit᷑: ꝑdit ſu um eẽ.vt expiẽtia mãifeſtat.qꝛ hõ nõ pᷣt durare ꝑ vnũ momẽtuʒ.ſi deficiat ei ger vyl terra.ita ſilr ſi deficiat ſeruitiũ qð hõ dz facere ðᷣo.⁊ hõ ñ ſeruit deo.ſtati ꝑdit hoõ ſuũ bñ eẽ.et acqͥrit male eẽ. Sicut g̊ exdefectu ſeruitij creaturaꝝ ꝑdit hõ ſuũ cẽ. Ita ꝑ defectũ ꝓpꝛij ſeruitij ſui qð dʒ Põ ſer/ facere deo ꝑdit ſuũ bñ eſſe. Et ideo ſicut niẽs dðᷣo ðꝛ hoĩem moꝛi qñ ꝑdit ſuũ eẽ.ita ðꝛ mo moꝛtuꝰ ri.et magis qñ ꝑdit ſuuʒ bñ eẽ Jõ hõ qͥ eſt. nõ ſeruit deo moꝛtuꝰẽ. Sicut &̊ creatu/ re indeſinẽter ſeruiũt homĩvt duret ĩ eẽ· ita ipſe inceſſant᷑ dʒ ſeruire deo. vt ei bñ ſit et habeat bñ eẽ. Itẽ ſicut hoĩ nihil p/ ficit eẽ niſi hẽat bñ eẽ.ita nõ ꝓficit ei ſer- uitiũ qð faciũt ei creature.niſi ipᷣe ſerui/ Oo bõ at deo. Et quẽadmodũ magis ẽnccari ſeruiat um hoĩ ⁊ magis amabile bñ eẽ q́; & tm̃. So ẽſibi ita magis neceſſariũ ẽ homiĩ ſeruitiũ qð maxime ipſe dʒ impẽdere deoiq; ſeruitiũ qð ſibi ncẽium faciũt creature.et magis amabile. Siẽ g̊ indiget hõ płbñ eſſe qᷓ; eẽ tm̃. ita pluſ indiget ſeruitio qð debet impẽdere deo qᷓ; ſeruitio creaturarũ. Sicut & ſe hʒ bñ eẽ ad eẽ.ita ſeruitiũ qð hõ facit deo.ſe hʒ ad ſeruitiũ qð ſibi impendũt alie creatu re.Et quẽadmodũ eſſe ẽ ꝓpter bñ eẽ.ita ſeruitiũ creaturaꝝ ẽppter ſeruitiũ quod hõ facit deo.Et ideo ſicut creature ſunt vä,p„lt ſeruiãt homi.ita hõ eſt vt ſeruiat deo IJIJaõ ſi ſcõm ſeruitiũ deficit.p mũ eſt fru/ fſſtra. Jõ ꝑditũ eſt ſeruitiũ creaturaꝝ.qñ homi ſeruiũt nõ ſeruientideo. Et talis hoõ inq;tũ in eo eſt. fruſtrat totũ vniuer/ ſum.Et ſicut oꝛdinatũ eſt ꝙ hõ nõ poſ/ ſit durare l eſſe niſi creature ſeruiant ei. ita oꝛdinatũ ẽꝙ hõ nõ recipiat bñ cẽ ni ſi ſerniat deo. Ecce gᷣ äliter iſta duo fᷣui/ tia hñtↄpatõem ad inuicẽ ⁊ ad hoĩem. N¶ Oꝓ ſeruitiũ creaturaꝑ hõ põt qua/ ſiad oculũ videreꝙ neceſſario deus eſt. gqui manuten Titulus. cxviiſ. qͥa hõ nõ põt durare nec per manere in eſſe neq; alie crea ture niſi ipſas manuteneat ĩ eẽ deus.⁊ etim hõ nõ põt ꝑmanereĩ eſſe neq; durare.ni ſi creature manuteneãt ipᷣm ĩ eẽ.vt exꝑi/ entia manifeſtat. Si em hõ qͥ maioꝛ ẽ?⁊ nobilioꝛ non põt manuteneri neq; pdu rare niſi a creaturis manuteneat᷑. q̃ ſunt multũ inferioꝛes eo.ſic etiaʒ ĩpoſſibile vt alie creature mannteneãt᷑ abſq; adiu/ toꝛio alicui.ergo cẽnt maioꝛes hoĩe.q· hõ eẽt indigẽs. et aliecreature nullo idi/ gerẽt. Sʒ hõ nõ mãautenet creaturas in ferioꝛes.ĩmo manutenet᷑ ab eis.ſequi/ tur ꝙ aliqͥ s ali?manuteneat ipſas crea/ turas vt durẽt ĩ eẽ.⁊ ꝑ cõſequẽs ille ides manutenet hoĩeʒ.qͥ manutenẽdo hoĩes manutenet creaturas ꝓpter hoĩeʒ.⁊ ma nutenẽdo creaturas manutenet hoĩem ſcʒ de ppter hoĩem. Etꝑ ↄñs ſequit᷑ ꝙ hõ tenet᷑ deo Pᷣmoeꝓſe ⁊ ꝓ oĩb creaturꝭ. et etiã creaturis ꝓpter ſeruitiũ eaꝝ. [Dye iſta duo ſeruitia tot mũgcob ligatꝰ.vnit ⁊ mirabiliter oꝛdinat deo⁊ cum dooo. (Titulus. cxix. Lce mirabilẽ obligatõʒ ⁊ mira bilẽ oꝛdinẽ ĩvniuerſo ꝑ iſta duo ſeruitia.qꝛ creature ĩferioꝛes ſer uiũt hoĩ.⁊ ſũt ꝓpt᷑ hoĩeʒ.et ſeruiẽdo hoi ſũt colligateꝛ vnite cũ hoĩe.Et ſic pmũ ſuitiã colligat oĩa ĩferioꝛa cũ hoĩe.Deiĩ de hõ dʒ ſᷣuire ðᷣo ꝑ amoꝛẽ.⁊ ſic hõſuiẽ do deo colligat᷑ cũ deo.ſic alie create ſer moꝛ col uiẽdo hoĩ colligãt᷑ cũ hoĩe. Etſicſcᷣm ligat ho ſeruitiũ colligat hoĩeʒz cũ deo. Et ſicob/ mine ce/ ligatio amoꝛis ↄplet ac ↄſũmat ac col/ deo. ligat totũ mundũ. Uñ pᷣmo ab amoꝛe oĩla pcedũt ⁊ ꝓceſſerũt.⁊ ĩ amoꝛe ↄſum/ mant᷑. Et iõ amoꝛ cõplet oĩa.qꝛ pᷣmo ꝑ amoꝛẽ oẽs creaturas oꝛdiauit ad hoieʒ deinde hõ ꝑ amoꝛẽ ↄiũgit᷑ ⁊ colligat᷑ cũ deo. Et iõ ſi hõ nõ colligat᷑ cũ deo ei ſer⸗ uiẽdo.tũc mũdꝰẽ inoꝛdinatꝛ diſſigatꝰ Et hec duo ſeruitia ſunt ad bonũ totale homiĩs.et nõ alicuiꝰalteriꝰ.qꝛ pmuʒ ad eſſe. ſcᷣm vo ad bñ eſſe. qm creature ſer Ti. cx/ uiẽdo homĩ nullaʒ vtiliratẽ recipiũt ab vij. hoiĩe.ſed hõ recipit totã vtilitatẽ etamo dũ.niſi qꝛ nobilitant᷑ ſeruiẽdo homĩ.ſʒ hõ ſeruiẽdo deo recipit ſolã vtilitateʒ et cõmodũ ſeruitij. ac nobilitat᷑ ſeruiendo ei. Uidete q̃lit᷑ ꝑ hec duo ᷣuitia totus .—— Quõ a⸗ dote, talitobii — mͤchecol ijnond Ir ligns ninn lise nccan di therptec⸗ v herptedan logn Lbois e ſoͤnnen Nſeucrotcht Fodurnt ſefrugitt. tNVNN? Il ſnn miabi ſſbib oibo⸗ enſbikinu geccrpalqn ſcaſlign cleanglrin Clitdmnu Eſcoppen dei tinteran ſiores oügn Umn. Eccem Mien Et Nedon otigpe. (dic feciiat modebi unur Idariq⸗ ſong luſticii nan leſiiame I dundere nicrent lbfi Mfo ſe ffiet uundeie nunnmn nnichngg, Rböqmnt icheniſetzden neitag ,. miidresl raamenlloic- Ma aanmgis went is cſeqnegſlecg mmrmnic boig pteboig 1n nunnetboien Ioofsſognitg pohonm, unückr. Awt nig o Gcinn N nlns . ignö; 1 incmohitrdn mmeiſinchl ſniän hoir Ltſeni oacühord 1 wte t ichifii ſtnitcrl woie Etln iamc/ N nu 0 no zbamd riamorcoſum toin, ndnn n Gianig bit Gtrcoligi “ Cnur rligl muiiſi n ine d gßun , igtenaul iynlini 4 — 4 . moꝛem mũdꝰẽ colligat ⁊ vnit itra ſe⁊ cũ deoꝛ daaa ipᷣm oꝛdinar mirabilit᷑ ¶ Ecceduas Duplex ligas mirabiles ĩ mũdo. Pꝛĩa ẽ natura/ colliga/ lis ⁊ nccaria.videlʒ creaturaꝝ ad hoĩeʒ. tioo mòi ⁊ Gᷓ ex ꝑte creaturarũ.q̃ nccario fᷣuiũt ei. aizideſtli cũ deo ¶lʒ ex pte dei ſit libera et ſpõtanea. Scða liga.ſ.hoĩs ad deũ.ẽ libera⁊ voluntaria ac ſpõtanea.Et iõ pᷣma liga ſꝑ durat et ꝑſeuerat q;tũ ad creaturas.ſed ſcdᷣa liga nõ ſp durat neq; ligat ĩ oibo hoĩbo.ĩmo ſepe frãgit᷑: deſinit Pꝛima ligaẽ pulcra magna ⁊ mirabil.ſ’ ſcdöᷣa ẽ pulcrioꝛ.ma/ ioꝛ ⁊ mirabilioꝛ. Pꝛiĩa liga ẽ ſenſibilis ⁊ viſibil ⁊ oibo maniteſta.ſed ſcðᷣa liga eſt inſenſibil.inuiſibił ⁊ occulta.Pꝛima li ga ẽ coꝛꝑal creaturaꝝ ad hoĩem ⁊ extrin ſeca.ſcða liga ẽ hoĩs ad deũ.ſpũal et in tellectuał ⁊ itrinſeca Nã de tãto ſcdᷣa ex cellit pᷣmã.quãto ſpũale excellit coꝛpale Et ſic apparet ꝙ hõ ẽ q̃ddaʒ mediũ iter deũ ⁊ inter creaturas.ꝑ qð creature infe rioꝛes ↄiũgunt᷑ ⁊ redeũt cũ deo ⁊ ad de/ um. Ecce mediũ ↄiũgẽs extrema.ſ.deũ ⁊ hoĩem.Et ex ̊ apparet ꝙ mirabilis⁊ valde bona eſt obligatio hoĩs ad deũ.q̃ totũ ↄplet.⁊ ↄſũmatvniuerſũ.et hoĩem ad deũ colligat.vt ab eo eẽ et optimũ eẽ recipiat. ¶ O er pma obligatõe ⁊ ex p/⸗ „. 4 mo debito amor hoĩs ad deũ.oꝛit᷑ alia obligatio nccaria ad aliud debitũ amo/ 6. Litulus. crrc. Ti cxij Bon 4 gutcz Ti.c pbatũ ẽ pbatõe expimẽtali q; bec ẽpobligatio acpᷣncipal ⁊ pmũ debi tũ.⁊ iõ ſeqͥt ꝙ ſoluer̃ ⁊ reddere iſta alicui alteri.ẽ facere ĩiuſte⁊ iuſticiã.qꝛ iſtð iun ſte tenemur reddere deo. Seqͥ; t᷑ exide ꝙ; totꝰ amoꝛ hoiĩs ſit dei iuſtiſſime. ⁊ dᷣo to Deo te/ talit obligat? debit q nulli alri pote/ nemur rit dari q́ deo.⁊ ſih fecerit. tũc faceret 3 totuʒ a/ iuſticiã ⁊ ĩiuſte.nec pↄns pᷣt niſi iiuſteꝑ tẽ ſui amorꝭ darealicui.neq; amoꝛẽ ſuuzʒ dare. ⁊ poñs ſeqͥOqꝙ nulla creata facit hoĩ ali atura deiẽ ⁊ iõ totũ bonũ qð creata faẽ hõ dz ðo totũ ſuũ amoꝛẽ.⁊ diuidere. Et exh̊ ſeqᷣt᷑ ; hõ nõ tenet ali⸗ cui creature dare amoꝛẽ exdebito ppter Deamoꝛe dei ⁊ pꝛoximi delaẽ qm̃ alit᷑ ſeq̃ret totꝰ mũqꝰñ eſſʒ obligat deo.Et etiã ſeqͥt᷑ ꝙ nullꝰ hõ hʒ ſib ijpᷣi attribuere.qũñ ſacit aliqð bñficiũ alicui.ſed deo.nec dʒ exigere ex eo debi⸗ tũ obligatõis.neq; amoꝛẽ.neq; honoꝛẽ nec aliqð bñficiũ ſʒ dʒ totũ attbuere ðo Dʒ qm̃ hõ dʒ deo pᷣmo ſuũ amoꝛẽdare tãq; ſibi debitũ ⁊ vᷣe obligatũ.iõ etiã dʒ et obligat᷑ amoꝛẽ dare oĩbo his q dei ſũt ic;tũ dei ſũt Et cũ oĩs creatca ſit dei.ſeqͥ tur etiã ꝙ hõ tenet᷑ amare oẽs creaturaſ q̃ dei ſũt inq;tũ dei ſũt.⁊ ad h̊ obligat᷑et tenet᷑ facere ĩ vtute pᷣme obligatõis et p mi debiti. Et ſic ex pᷣma obligatõe et de/ bito.oꝛit᷑ ſcdᷣa obligatio ⁊ ſcᷣm debitũ. qð ↄtinet᷑ ĩ pᷣma obligatõe.et iõ pꝓpeñ ẽ alia obligatio nec aliud debituʒ a pᷣma. Et qꝛ nõ om̃s creature ſũt eq̃les.⁊ inter oẽs illa ẽ maioꝛ.q ẽ dei imago viua.etqᷓ Hoĩpꝰ poꝛtat ſuã imaginẽ⁊ ſuã ſilitudinẽ.⁊ iõ deũ de/ hõ ſtati pꝰdeũ.dʒ ⁊ obligat᷑ amare ſuaʒ bemꝰ a/ imaginẽ viuẽtẽ.⁊ illã creaturaʒ q̃ poꝛtat moꝛem. imaginẽ ⁊ ſiłitudinẽ ſuã.qꝛ pꝰdeũ ſequi tur ĩmediate imago ſua. Et qͥa hõ inter oẽs creaturas mũdiẽ imago dei viua.⁊ poꝛtat ſuã imaginẽ et ſilitudinẽ iõ ĩme/ diate pꝰdeũ dʒ dari hoĩ amoꝛ tanq; ima gini ⁊ ſilitudini dei ⁊ ipſiꝰviue creature Quia ſicẽ tenet᷑ amare deuʒ.ita etiã tenet amare imaginẽ dei. ¶ O, tot oꝛdo cre/ pleta imago dei impᷣſſa et creta. Xitulus.cxxi. po hõ ſit tota inago dei et cõ pleta. cogſcer p oſſum oꝛdinẽ reaturau. Uñ ĩ creatur ẽoꝛdo ieis ſũt młti gradꝰ vt iã declaratuʒ ẽ.⁊ Ti.i. oĩs creat᷑a aliq̃ mõ imitat᷑deũ. vna mi/ nalia magꝭ Uñ mag imitãt᷑ deũ viuẽ tia qᷓ; ñ viuẽtia.⁊ mag ſenſitiua qᷓ; ñ ſen ſitiua.⁊ magꝭ adhuc itellectiua q; ñ itel/ lectiua. Ergo cũ ĩ creaturꝭ ſit qdaʒ ſcala imitãdi deũ ᷣm mag⁊ minꝰ.vt ad ocu lũ videri pᷣt.et creat᷑e habẽt oꝛdinẽ int᷑ ſe imitãdo deũ ĩ nat᷑a.ita ꝙ ĩ hoĩeẽ finis et ſtatꝰ⁊ vltimꝰqᷣdꝰ imitãdi.q; ĩ iſo ↄple᷑ ſcala imitatõis.ſignũ ẽ.poſtq; nulla cre ata ẽ ſupᷣ hoĩeʒ i H mᷣo.⁊ ĩ iſto oꝛdie ĩ hoſe ſitopleta imitatõ.alit᷑ eĩ eẽt iunnũ ichoata ſcala imitatõis niſi ↄpleret᷑et p 9 E et — ↄp̃ᷣs ſeqͥt᷑ ꝙ hõ ẽ ðᷣi imago ↄpleta⁊ tota. oꝛia pᷣmo debito ⁊ a pᷣma obligatõe. ſbtüuden q ĩ eo ↄplet᷑ cala imitatõiſ.Et ſic hõ ʒ quã obligatiſt oẽs hoies.ſeqͥt᷑ poſtq; honolich ſuã natura.⁊ iq;tũ hõ ẽ.ẽ ipᷣa imago dei ma obligatõ ſit iuſtiſſima ⁊ rectiſſimaꝰ ctondee tota ⁊ ↄpleta. Siẽ ſigillũ impᷣmit totaz S iure nate.⁊ ĩ iure nat᷑e fũdata.q eẽ iſta nuͤhoſb⸗ ſuã imaginẽ ĩ cera ita deꝰ impſſit totã ſu ſcdða obligatõ ſit iuſtiſſima rectiſimaꝛi tigliabikd am imaginẽ i hoĩe.⁊ hõ totũdeũ rpñtat iure nat᷑efũdata.et ꝑ ↄñs ſicut pᷣma ob⸗ ſhetitomt Et ſic patẽt᷑ oꝛdo creatarũ mãiteſtat ipʒ ligatõ.et pᷣmũ debuũ ẽ pma iuſticia.ita nodi eb⸗ hoiĩeʒ eẽ ↄpletã imaginẽ dᷣiviuẽtẽ. Et qꝛ iſta ſcða obligatio ⁊ ſcðᷣm debitũ ẽ ſcdᷣa ppter. Vtlit totꝰ de' ẽ ſpũal ⁊ ĩtelligibił.iõ eẽ ſua ima inuſticia nat᷑al.et qꝛ qlibʒ hõ ẽ imago dei noͦeppkal go ꝑfecta⁊ ↄpleta ẽ ſpũab ⁊tota ĩtellecttu ¶m aiaʒz.ſeqͥ᷑ ols hõ tenet̃diliger aiaz geſui vtlit alis. ⁊ nllo mõ coꝛꝑał.Exide ſeqͥ cũ alteriꝰſic ſuã ꝓpaʒ¶ Ex iſtꝭ oĩba pʒ ꝙ ʒ Duo ſe ummm iofſi hoõ hẽat Dduas ꝑtes ĩ ſe.ſ.coꝛpꝰ⁊ aiam.et ius etoꝛdinẽ nate.debẽt eẽ duo ligamĩa ligamĩa libetholft aĩa ẽ ſpuũal ⁊ ĩtellectuał ꝙ hõ ẽ imago di etvicła amon i hoĩb. Pꝛimũ dʒ eẽ hoĩſ amoꝛis nikeſtatco⸗ ↄpleta ſ̃m aĩaʒ.Et iõ cũ hõ pꝰ deũ tene cuiuſſibet ad deũ.qꝛ qͥlibʒ hõ ẽ obligat at᷑ amare imaginẽ ðii.ſeqͥ᷑ ꝙ pꝰ deũ tenet amgreaiaz D dei imaginẽ ſpuᷣalè ⁊ in tellectualẽ. ¶ O, qlibʒ tenet᷑ ⁊ obligat aamare oẽʒ hoĩeʒ. ⸗ e X— q oĩs hõ iq;tuʒ hõ pax ⁊ 2coꝛdia:qꝛ oẽs tenet᷑ ſe amareppt tus pmo ac ligat deo ꝑ amoꝛẽ. S Fo ligamẽ et viculũ.dʒ ec oĩim hoĩm ad Ei. cxxij. ainuicẽ ꝑ amoꝛẽc. Et ſcm ligamẽ oꝛiĩ a p/ Dare amoꝛẽ pᷣmo dðo. Etſic dʒ eẽ obliga . coõm tatẽ hoĩs. Etqꝛ h ẽ pᷣmũ qð hoĩes dñt dnlaretich On 1 lb;dzſenn 651 ſo hʒ dei mo. ⁊ vᷣtute illiꝰ oẽs hoĩes dũt ſe amare li geatunehis umI0inmgginẽ. ⁊ vt ſic qlibʒ tenet᷑ poſt adiniceʒ.qꝛ ſũt dei imago.et qͥ ibet ẽ dei ig ſeeicuſel deũ ei imagineʒ amare et ex B.qꝛ qlibet imago. Et iõ qꝛ ſcðᷣʒ ligamẽ oꝛi᷑a pᷣmo z gücicrwoli⸗ poꝛtat ĩ ſe imaginèe dei.&ᷣ qlibʒ dʒ amari ſi pᷣmũ nõ c.ſcm eſſe nõ põt.ec ſiᷣmuʒ ont fnicgointh. ĩq;tũ poꝛtat imaginẽ dei.⁊ h̊ ſiue ſit ami ſit.nccario ſcᷣm ẽ.Et ſic creature ligãt pocßtäicis cſiue inimicꝰ.ſiue ꝓficiat ſibi.ſiue noce cũ hoĩe ſᷣniẽdo ei.et hoĩes ligãt᷑ cuʒ deo ſoiczchitc⸗ gt ſibi.qꝛ ſꝑ ẽ hõ.⁊ ꝑↄñs viua ði imago cũ amãdo..etꝑ ↄñs tũc hoĩes colligant ripenoi, ⁊2 q;diu ẽ hõ.tãdiu ẽ di imago M ois int ſeamãdo ſe adiuicẽ. Et ſic ꝑ oꝛdinẽ reulämi hõ obligat᷑ amare quẽcũ q; aliũ ſic ſeiſʒ vniuerſũ dʒ eẽ colligatũ.Ecce mirabilẽ neczrura Lq oiſhõ obligat᷑ Tuicxxij oꝛdinẽ. De dilexit mo ⁊ ↄtinue diligit cartico amare ſeipᷣʒʒ. eo ⁊ iq;tũ ẽ hõ ⁊ ima hoiĩes.⁊ creat᷑e maiteſtãtotinuã iſtã dile Citnenn go dei viua. qͥa eq̃lit᷑ ẽ hõ. ſe᷑t ccideʒ ſuiẽdo hoĩbo.⁊ ſic deꝰ trahit ad ſe anacign oĩs hõ tenet᷑ amare oeʒ alteꝝ hoĩeʒ ſic ſe hoĩeſamãdo⁊ obligãdoꝰtinue⁊ ꝑ amo iese ipᷣm.⁊ tãtũ ſic ſeiſʒ.qꝛ oẽs hoĩcs ſtvniꝰ rẽ tracti dñt amar̃ deũ pᷣmo.⁊ eiide obli jobilore nate iq;tũ hoĩes.⁊ eodẽ mõ ſũt dei ima/ gati ſüt ſeiuicẽ amare ↄtinne ¶ O, iſſtöo.. cfuſrho go ⁊ vnifoꝛmit᷑.ſeqͥ ᷑ q oẽs hoĩes dñt ſe debitũ ſcðʒ ſeu obligatõ amor⸗ erga oẽʒ hoilynö amare adiuicẽ tanq; naturã vnã ⁊ vn hoieʒ.redũdat et reuertit᷑ i olã hoĩs vti a=. scegkeſ, di imaginẽ. Et iõ qlibʒ dʒ reputare aliũ litatẽ.bonũ etↄmodũ. ¶ Cucxxuiij. o ordingtiͤe tãq; ſeipᷣʒ⁊ ñ diuiſũ neq;diuerſũ ab eo.⁊ NQUliayo iã ꝓbatũ cẽ.ꝙ oẽ debitů ⁊ Ti. cxvi ries npbi⸗ oẽ bonũ hoĩs ĩq;tũ hõ⁊ iq;tũ dᷣi imago uitiũ. qð hõ obligat᷑ de iurena i tiönin F.ẽvnũ ⁊ idẽ reſpectu oĩm hoim. ⁊ↄuẽit ☚d ucurereddere et exoluere deo.redũ nt itühoͤee vni ſic alt᷑i.et cũ qͥlibʒ tenct mare alteꝝ at et reuertit᷑ i ſolã hoĩs vtilitatẽ et cõ/ z,/ ͤtbigh ſiẽ ſeipᷣm. ſeqͥt᷑ q oẽ bonũ qð aliber vnſt moduʒ. Jõ ſeqͥ nccario ꝙ cũ iſtõ ſcoᷣm nla ninaen ſibi⁊ optat ſibi ĩq;tũ ẽ hõ et imago ði.h̊ ebitũ qð qͥlibʒ hõ tenet᷑ alteri oꝛiat abi vhenitden etiã dʒ velle ⁊ optare oĩ hoi.inq; tũ ẽ dei mo qᷓ hõ obligat᷑deo.qd mñ torũ rehdun ctaon imago. Ergo cũ ſit oĩſ hõ eiuſdẽ nature dat et ſuertit᷑ hoĩs vtuitatẽ et ñ dei. Et foizi cũ ipo.ſcqͥt᷑ etiã ꝙ int᷑ oẽs homĩes dʒ eẽ/ iõ ſeqͥ᷑ ꝙ hoĩes dñt ſe amare adiuicẽ.qͥa oifnin maxiĩa liga ð iure nat̃e.⁊ maxia vnitas. it dei imago. q; totũ ẽ ad bonũ et vtili r ligt. vnã cãʒ adiuicẽ.qꝛ ſũt ði imago viua.? ⁊ tenẽt᷑ facere ſeqt᷑ qamare deü bmo et ſe eie ꝑ ↄñs oẽs hoies debẽt eẽ tãq; vn hõ et hoies.qꝛ ſũtdei imago.ẽ pᷣmũ bonũ bo Nict ñ ples.Et qꝛ iſta obligatõ⁊ iſt debitũ mis radicaleac pncipale.Etiõ ome bo nds ſ4 . A mcbignen g tof matmiſ tfücerngeiſ, marernfinai. 18 ſarpnnch Pmaiuſicaan ömdebtiiſcn Bhöinudi encidigi, ritobge d tceNolen Peinüdztidi an ibzhoͤtoigt Uicdzeichie amori Oodn Cbinhein nligameonitd dics diͤtſenmar ocrqibcedi mmiorikapr⸗ öpötckſipnn ſcaaaurelgit ies igit andn cboicschlin Eſcpoti ni Kaemmi no 19tnwedig tittinnitfia ſcdenehea Gootnuee, tmd C Crcig.. gen ,, igedchi igndeintnn gnotdihlii isint vgeiſſnn Cuniguiß mi nütn⸗ tinigiud mimuni, a⸗ min iccte mneul 4 NMom 1. et, cxxvj. —————— nũ aliud hoĩs neceſſe eſt vt oꝛiat᷑ ab iſto bono tãq; a pncipio pᷣmo et radicali.et qͥcqͥd nõ oꝛit᷑ ab iſto bono.nõ ẽ veꝝ bo/ nũ hoĩs.Et ſic apparet ꝙnto plł“ mul tiplicabit᷑debitũ homis erga deũ ⁊ cre⸗ ſcit.tãto multiplicabit᷑ bonũ hoĩs et cõ modũ.:et ꝑ ↄñs apparet ꝙ oia facta ſũt pꝓpter vtilitatẽ hoĩs et nõ dei. et ipſe hõ nõ ẽ ppt alteriꝰ vtilitatẽ.ſʒ ꝓpt᷑ ſeipʒ tm̃ ac ſuã vtilitatẽ. ¶ O, ome ſᷣnitiũ crea nikteſtat ꝙ; oẽs hoĩes adiuicẽ debẽt ſe re/ pntare taq; vnũ hoiem. Citulꝰ. cxxv ‚On ſolũ ex vᷣtute bme obligatõ niſq̃ oẽs hoĩes ſũt obligati.ipᷣi ſ debẽt reputare vnũ hoĩeʒ.⁊ qͥᷣ libʒ dʒ ſenmare. ⁊ alteꝝ ſiẽ ſcipʒ.ĩmo ipᷣe QDuili/ creature ̊ idẽ ſignificãt⁊ mãifeſtãt. IJp dz alteꝝ ſe eĩ create q̃ facte ſũt ꝓpt᷑ hoĩeʒ ad ſᷣniẽ/ ſiẽ ſeipʒ qũ ei exvolutate dei.nullã dꝛam faciũt ĩ amare puiẽdo int᷑ hoĩes ac bñficiũ ĩpẽdẽdo.ĩ/ mo q;tũ ĩ eis ẽ.ñ płfuiũtvni hoĩ qᷓ; al/ teri.ſʒ eq̃lit᷑ oiba q;tũ ĩ eis ẽ.nõ płlabo/ rãt ꝓ vno q; ꝓ alto.nullũ reputãt maio/ rẽ.nullũ mĩoꝛẽ.ñ reſpiciũt neq; nobiles neq; rurales. Nã ̊ appet manifteſte diſ currẽdo ꝑ creatas. Hã ſic tra ſᷣuit ruſti/ co.ita etiaʒ ſᷣuit regi.et ſiẽr om̃ibo. Silr ger.aq̃.ignis.arboꝛes.plãte.et aĩalia.qᷓ; tũ ĩ eis c. Et h̊ maxie apparet ſole.qͥ eſt nobilioꝛ creatura.qͥ pł ſuꝑ om̃s creatu ras fuit hoĩb. HNã ipſe cq̃lit᷑ puit omibꝰ hoibo.nõ pł?vni qᷓ; alteri Quid ẽg̊ ꝙ ſic oẽs creat᷑e idrũt᷑ ſpᷣuiũt oibo hoĩbo exdei Ofñes oꝛdinatiõe.niſi ꝙ oẽs hoĩes reputãt᷑ q̃ſi homĩes vnꝰhõ. et ꝙ oẽs hoĩes debẽt ſe reputare debẽt ſe tãq; ynũ hoĩeʒ: Uñ creat᷑e ſᷣuiũt hoĩ in reputar̃ qᷓ;tũ hõ ẽ et creatura dei.et iõ eq̃les repu tanq; v/ tãt oẽs hoĩes.Etiõ ꝙ ſeruiũt hoĩ inq;/ nuz ho/ tũ imago dei ẽ. ſignificat ꝙ tale ſeruitiũ minẽ.· ↄuenit dei imagẽ.et iõ honoꝛabilłxr. dili/ AAggggsrt et pure hõ dʒ accipe ſᷣuitiũ a creatu/ ris ĩiq;tũ dei imago ẽ.nec ali dignũ q; hoĩ ſ̃uiat᷑. Et iõ tał ms tã nobiuibo cre aturis plenꝰfactꝰẽ ppt᷑ hoĩem.qꝛ hõ dei imago ẽ. et imago dei tã nobil et hono/ rabil ẽ./ q tã nobiles et excellẽtes create debeãt ei ᷣuire. Nõ em̃ eſtimet hõ ꝙ iſte mõðs ſibi ſᷣniat niſi ex eo qꝛ ẽ imago ðᷣi.? nõ ꝓptea qꝛ tal vł tab ẽ. Sisülle creat᷑e tfuraꝝ ĩdrũter ſine acceptõe pſonaꝝ cui libet hoĩ fuiẽtiũ.inq;tũ ẽ imago ði ma uiat hoĩ itu hõ poꝛtatdei imagine. mlto magvnꝰhõ dʒ alteꝝ honoꝛaret⁊ ei FfFuire ĩq; tũ poꝛtat ði imaginẽ viuã.⁊ tä to pl?q́;to hõ magꝭ cogſcit h̊.et inq; tuʒ hoõ ſperat ex h̊ aliqͥd ſibi accumulare pᷣ/ mij. Creature & maãifeſtãt. ꝙ oẽs hoĩes ſub vna vocatõc.et ppt᷑ vnã cãm ſede/ bẽt amare adiuicẽ.qꝛ vnꝰ poꝛtat imagi / nsẽ dei ſiẽ alt᷑.et ſic ſe debẽt reputare.vt et q̃ſi vnꝰhõ.Si& cõe ᷣnitiũ creaturaꝛiü drũter ſine acceptõe ꝑſonaꝝ cuilibʒ hoè ſuit inq;tũ dei eſt imago.ſeàòt᷑ q oẽs ho miĩes ſe debẽt reputare tãq; vnũ hoieʒ.⁊ Pↄñs debẽt ſe diligere adiuicẽ ſic ſeipᷣʒ. qꝛ ſicut hoĩem. ¶ Recollectio eoꝝ q̃ di cũt om̃s hoĩes debereſe reputare tanq;ᷓ ¶KTitnlus. cxvvi. Oncludamꝰ& ꝙ cõitas vni ſo⸗ liꝰdei ecnatłr viuentꝭ.cui? qͥ libet hõ inq; tũ ẽ vina imago et ↄfoꝛ/ mis.et cõis amoꝛ ipſi di erga ocẽe hoi=ei inq;tũ ſũt hoĩes et ſue imagies.eadẽac ceptio bñficioꝝ.eadẽ ĩdigẽtia:eadẽ obli gatio.et ꝓ eadeʒ cã q̃ qlibet hõ obligaf vni et eidẽ dño.eadẽ ↄſeruatio dei q̊ͥ oẽeſ/ hoĩes ↄſeruãt᷑ i eẽ.idẽ et cõe ᷣuitiũ.Cre⸗ ature moꝛiũt᷑ cuʒ hoĩe.et indrñt᷑ ſerniũt hoi ſine acceptõe ꝑſonaꝝ.⁊ ĩſuꝑ etiã cẽ foꝛmitas et vnitas eiuſdẽ nat᷑e et nois i oĩbo.hec oĩa ſił collecta.clariſſime dicũt et ↄcludũt hoĩes oẽs debere ſe repʒutare adĩiuicẽ tãq; vnũ polez enebe Pirdd iuicẽ maximã vnitatẽ.¶ Et exoĩb ſupᷣ/ Duplex dictꝭ mãifeſtat᷑ duplex frat᷑nitas hoĩs. fnim. vna generał ad oẽs creatas.qꝛ hõ ẽ cre/ hoĩm. atura dei.et hʒ eẽ a deo. et alie create ſiłr 1iõ hõ hʒ rõne iſtiꝰoꝛigiſ general ab vno et eodẽ pꝛe fraternitatẽ generalẽ cũ om̃i creatura.vlia fraternitas ẽ ſpãł int᷑ oẽs hoies.qꝛ ſunta deo tanq; abvno patre. et qlibet eſteius imago.Et iſta ẽfrat᷑ni tas maioꝛ que eſſe poſſit. D ex vnitate que debet eſſe deiure nature inter homies oꝛit᷑ foꝛtitudo ma- xima et inuincibllis. Litulus. cxrvyvi. q Woniã aũt oĩſ foꝛtitudo oꝛit᷑ ex ynitate. debilitas oꝛit᷑ ex diui ione et q;to maioꝛ ẽ vnitas.tãto maioꝛ Ciitulus.cxxviii. E ſoꝛtitudo.⁊ vbi ẽ ſũma vnitas q̃ debʒ cẽ inter hoĩes.oꝛit᷑ ex hoc ꝙ pmo qlibet hõ ẽ vnitꝰcũ deo ꝑ amoꝛẽ.⁊ deinde qͥ/ libet ẽ dei imago clara ⁊ viua⁊ vera. Jõ ex ↄſeq̃nti debent ſeinuicẽ amare. et hꝛe vnitateʒ. Et impoſſibile ẽ ꝙ aliqͥs amet deũ qͥn amet imaginẽ eius viuã.⁊ qᷓnto magis amat erꝰ pſonaʒ.tãto mag amet ciꝰimagineʒ.Et iõ cũ vnuſquiſq; hõ ſit dei imago viuẽs.q̃nto ̊ qͥs amat deuʒ. tãto etiã magis amabit quẽlibet hoĩeʒ. ⁊ q̃nto mag vnꝰhõ amabit aliuʒ.tanto magis illi vnit᷑. Iſtavnitas durabit qᷓ; diu amoꝛ durat. et amoꝛ ſꝑ põt durare. Int ho / ergo etiã vnitas ſemꝑ poteſt durare.Et miĩes pᷣt exinde ſequit᷑ ꝙ inter homĩes põt eſſep eſſe ꝑpe/ petuitas⁊ ꝑpetua vnitas.qꝛ iſtavnitas tuavni/ qᷓ ꝓuenit ex tali amoꝛe.facit hoĩes vnũ. tas. gatio p̃di iõ mutat vnũ hoĩem ĩ aliuʒ. ⁊ trãſfert.et ccõuerſo. Et hoĩes habẽt ſp iſtã vniõʒ. et ſunt tãtũ vnũ ꝙ nõ pñt eẽ mag vnũ. Et qꝛ ex maxia vnitateↄſurgit maxima foꝛtitudo.ideo hoĩcs dũ ſũt vniti ꝑ iſtũ modũ.habẽt maximã foꝛtitudinẽ et in/ nincibilẽ. Et ſic ptʒ ꝙ homĩes dũ reſpi ciũt ad deũ.inde vniunt᷑ inter ſe.⁊ fiunt vnũ.⁊ ꝑ ↄſeãns foꝛtificãt᷑ int᷑ ſe.ac ma/ gis ſoꝛtificant᷑ etdũ hoĩes reſpiciũt ad ſeipſos et nõ qad deũ.ſed qlibet ad ſcipᷣm tũc diuidunt᷑ inter ſe.⁊ fiũt plłes.⁊ ꝑ cõ/ ſeq̃ns debilitãt᷑. ⁊ tota foꝛtitudo deſtrni tur.qᷓ ſolũ oꝛit᷑ ex vnitate.Ideo iſtavni/ tas ẽ totũ bonũ hois ac tota foꝛtitudo. ⁊ quãto magis creſcit.tãto magꝭ creſcit oẽs eẽ pñt ĩ iſta vnitate.iõ oẽs pñt ꝑtici pari vnũ bonũ ĩſimul ſine diminutõne. neq; vnꝰ ipediat aliũ.Et cũ iſta vni as ꝓcedat ex mera volũtatex libertate.ideo nõ põt deſtrui ꝑ violẽtiã.neq; ꝑ aliquã potẽtiã. Jõ ſequit᷑ q ĩ ea ẽ foꝛtitudo in/ uincibił.⁊ fit bonũ verũ incoꝛruptibile et ĩmoꝛtale. Uidete quãtũ bonn e de uenire homĩex amoꝛe⁊ ſocietate quã hʒ ad deũ et ad hoĩes.qꝛ h̊ ẽ totũ bonũ ipᷣo rũ hoĩm.pfectũ ⁊ veꝝ. ¶ Bꝛeuis epylo icton. limlus crxvii. Sylogãtes auũt generaliter totũ ꝓceſſu huiꝰlibꝛi iã dictũ.videre bonũ hoĩs.Et qꝛ iſtꝗ vnitas põt ſp du⸗ raore.iõ bonũ hoĩs põt eẽ ꝑpetuũ. Et qꝛ 1 — ðä —— poſſumus qualiterpmo incipiendoa infimis creaturis.⁊ a pᷣ mo gradu ⁊ in rioꝛi ſcala nature aſcẽdẽdo.paulatim ꝑ * uenimꝰad verã noticiã et cognitiõʒ dei inuiſibile. ſũme potet.ſũme ſapiẽt ⁊ ſũ mibõi.ita ꝙ creature nos duxerũt⁊ ele⸗ nauerũt q̃ſi ꝑ quãdã ſcalã oꝛdiatiſſimã ad deũ creatoꝛẽ oĩm.tãq; ad vnũ ſũmũ bncipiũ et pꝛeʒ ⁊ creatoꝛẽ oĩm.⁊ iteꝝ ipᷣe creature duxerũt nos ꝓfũdiꝰ ac intimiꝰ ad ipᷣm deũ.quia duxerũt nos ad amã/ dũ deũ.⁊ ĩ amoꝛẽ ei.⁊ oñderũt nos ſũ/ me eẽ obligatos ipſi⁊ ad eũ totalit᷑ amã dũ.Et ſic q;tũ ĩ eis ẽ.vnierũt et ↄiũxer̃t nos cũ deo q̃ſi mr̃imoniũ faciẽtes.Dei de deſcẽdimꝰ ab ipᷣo ſũmo creatoꝛe ad ip ſas creaturas.ita ꝙ ꝑ amoꝛẽ creatoride ſcẽdimꝰ ad amoꝛẽ oĩim creaturaꝝ.Quia amãdo deũ creatoꝛẽ.amamꝰ oẽs creatu ras.⁊ oĩa q̃ ſunt ſui inq;tũ ſũt ſui. Et ſi N amamꝰoẽs creaturas ꝓpt᷑ ipᷣʒʒ.Et ſic fiit aſcẽſus ⁊ deſcẽſus. Pꝛĩo aſcẽſus a crea/ turꝭad creatoꝛẽ̃.ſcdᷣo deſcẽſus a creatoꝛe ad creaturas oẽs. Pꝛio em̃ amabamus creaturas.qꝛ erãt pulcre ⁊ bone.⁊ qꝛ no bis fuiebãt.⁊ ꝓpt᷑ nos. mꝰeas ꝓpt᷑ creatoꝛẽ.ſ.qꝛ ſunt ipſiꝰ⁊ ipſe fecit eas.ĩmo etiã diligimꝰ noſmetipᷣos qꝛ ſumꝰdei.Et iſte amoꝛ ẽ ꝑfectuſ.bonꝰ durabiłnobił ⁊ ꝑmanẽs.qꝛ oꝛit᷑ a crea toꝛe nobiliſſimo.ab altiſſimo ⁊ a ſũmo. Et ſic appꝑet q; amoꝛ dũ dathᷣmo ðo nõ pꝓdit᷑ñ diminuit᷑ĩmo creſcit ⁊ multipli cat᷑ ĩ ifinitũ.⁊ extendit᷑ ſine mẽſura.qꝛ ꝑ ꝗmoꝛẽ dei amãt᷑ oẽs creat᷑e.⁊ oĩa q̃ ſt᷑ ði. Et ſic oĩla amãt᷑ ꝑ vnũ amoꝛẽ.etiĩ vᷣtute vniꝰamorꝭet nulla res ẽ qͥn ſit amata ꝓ vᷣtutẽ iſt amor.Et iõ amoꝛ nr̃ dũ dat do ẽ altiſſimꝰ vniuerſaliſſimꝰ ⁊ latiſſimꝰ *„ Sciẽtia de natura amoꝛis.ſen de ei cõditionibus.viribo et ppꝛietatibo.et de fructu amoꝛis. Titulus. cxxix. „ Woniã aute; lit in nr̃a ptãte ↄſiſtat niſi ſołꝰ amoꝛ.et ꝑ ſeqᷓns theſaurꝰ noſter totũ bonũ noſt amoꝛ bonus.et totũ malum noſtrũ e moꝛ malꝰ. Quia poſtq; nihil habemꝰ 1 infe o boniſumn i e Eticutnihi — Scðdo ãt ama/ Ticx ii mãitfeſtũ ẽ ꝙ nihil hẽmꝰĩ no bis qð vere nñm ſit. ⁊ qd tota vata amnoris et vnm b9 mus boni. - = — SN — = — — S 7 S=E — = it wo innh palus Oul⸗ Zſtverenol dnbamoren pno. niple Etöſiociotn Licnitpcin nsciilland Cätotü boni ſmalüpoſtre snöͤeſtalin⸗ Hödaliudnide tübonünoſtä Urqababere cognie Mis Germwääd Goinipotde gmnore tic iichgitod Gontpgep oegpni E kchzenmen nishocſitn Nue nalriamn nnOuuan niw büͤdoni faſna ice unmorni 8 lret ſyt iilsnid, unrii eſ iopſe Mhnini ☛ ems ahnoib et fructib. mnognantit do nulnin ake elapiigtſi ds durgitrie Miorcinſini Gad mni ſini intiu Pfüd rin rutnos amni⸗ oſgenit woſi⸗ eüimi mienitcoiirir nlii fanirs de nocenorenin moregenorde Grann Onn num oStn üſütſui Etir priö; Ctſef oaiſse Gnsgene. chamabannse nerbonence Scoitin luntirpe Und poſnaes gregfondor is lkin iſſnnotind inuſhnwctd utnunpl ineniuna lronſtd nore Ki tnt zuſtamga mornidud ſin nſin nris ulns a inſehn ſiiemna⸗ nimiſen . enoſtꝝ niſi amoꝛẽ. ſi tũcamoꝛ nõ ẽ bonꝰ.qͥcqͥd tũc habemꝰnõ ẽ bonũ. et ſi amoꝛ noſterẽ bonꝰ. qͥcqͥd tũc habe/⸗ mus ẽ bonũ. Vñ ſi amoꝛ: noſterẽ bonꝰ. Solus boni ſumꝰ.ſi malꝰẽ.mali ſu lus amoꝛ fa em̃ amoꝛ facit hoĩem bonũ vel malum. cit hoĩey Et ſicut nihil melius ẽ ĩ nobis q; amoꝛ bonũ vł bonꝰ.ita nihil peius ẽ in nobiſ q; amoꝛ malum. malus. Quia etiã nibil habemꝰ ĩ nobis qdð ſit vere noſtꝝ niſi amoꝛẽ.ideo qñũ de/ dimꝰamoꝛẽ noſtꝝ.oĩa dedimus q̃ habe mus.⁊ nihil ampliꝰhabemꝰ qð demus Et iõ ſi ꝑdidimꝰ amoꝛẽ noſtꝝ.qͥcqqͥd ha bemꝰꝑdidimꝰ. ⁊ ꝑ ↄſeq̃ns ꝑditi ſumus Tũc aũt ꝑdidimꝰamoꝛẽ nr̃m.qñ dedi/ mus eũ illi cui dare nõ debemus.Quia ctiã totũ bonũ noſtꝝ ẽ amoꝛ bonꝰ.⁊ to/ tũ malũ noſtꝝẽ amoꝛ malus.ſequit᷑ d tus nõ eſt aliud qᷓ́; amoꝛ bonꝰ.et viciuʒ nõ ẽ aliud niſi amoꝛ malus.Et cũ to/ tũ bonũ noſtrũ ſit ↄſtitutũ ĩ amoꝛe.ſeqͥ/ tur ꝙ qͥ habet ſcientiã ⁊ cognitõʒ ð amo- re.hʒ cognitõem ⁊ ſcientiam detoto bo⸗ no homis.et qͥ ignoꝛat naturã amoꝛis. ignoꝛat totũ bonũ homĩs. Ergo qͥlibet quãtũ põt.debet hẽe noticiã et ſciam de amoꝛe.Et ideo hic tradet᷑ ĩ ſpeciali ſcia ⁊ cognitio de amoꝛe.⁊ de natura etↄdi/ cionibo ac ꝓpꝛietatibo ⁊ fructu eius. ¶D, pncipał foꝛtitudoꝛ ppetas amo- ris c.ꝙ vnit amantẽ cũ a mato.2 mutat⸗ ↄuertit ⁊ trãffoꝛmat amãtẽ i rẽ amata W CKitulus. cxxrxr. Abet aũt amoꝛ vim ⁊ vᷣtutẽ vni eudi.mutãdi.ↄuertẽdi ac tranſ/ MAfoꝛmãdi. Et iſtaẽ ſua ppa nata R2 odicio inſepabilis. Et ideo vnit ama tLẽ cũ re amata.⁊ trãſfoꝛmat exinde ⁊ cõ/ uertit ac mutat amãtẽ ĩ rẽ amatã.Et qᷓ; nis hoc ſit nobis notũ ꝑ expientiã.tñ ꝑ naturã amoꝛis põt nobis h̊ manifeſta/ ri.Quia amoꝛ ð ſui natura ẽ donũ.⁊ eſt pmũ donũ.ita ꝙ; ẽ res donabil denatu/ ra ſua.⁊ ideo non põt detineri qͥn det᷑.⁊ q amoꝛ nõ põt cogi.ideo ẽ donũ libera liter et ſpõte datũ.et qꝛ donũ ſpõte datũ — .* Amoꝛ dei eſt p mũ do/ num. ccuilliꝰcui datũ ẽ. ac totalit᷑ trãſiatũ⁊ trãſ/ foꝛmatũ ĩ eꝰ dominiũ.et qꝛ amoꝛ eſt ta le donũ.ipſe amoꝛẽilliꝰ cui dat᷑ ⁊ trãſſer In dominiũ rei amate,.Et iõ res ama/ iõe amoꝛis ta poſſidetet obtinet ĩ ſua ptãte.ĩ ſuo do minio amoꝛẽ ſibi datum libere ac ſpõte. qꝛ ſuꝰẽ poſtqᷓ; ſibi datus ẽ᷑. Et cũ amoꝛ trahat et ducat ſecũ totaʒ volũtatẽ q̃ hʒ totũ imꝑiũ in hoĩe.ideo qͥ vadat ducit cet trahit ac poꝛtat ſecũ totũ hoĩem.et ꝑp ↄſeq̃ns cuicunq; dat᷑ ie amoꝛ.dat᷑ tota volũtas et tot hõ. Et exinde apparʒ ꝙ; amoꝛ ⁊ volũtas ĩmutant᷑ ⁊ ↄuertunt᷑ ac trãſpoꝛtant᷑i dniuz et naturã rei amate. Et iõ amoꝛ mutat rẽ amantẽ ĩ r amatã ⁊ amantẽ cũ amato vnit.et facit vnũ de duobo.qꝛ amãs fit vnũ cũ reamata ꝑ tutẽ amoꝛis. Ecce q; magnaẽ foꝛtitu do amorꝭ ⁊ ꝓppetas.qꝛ hʒ vim vnitiuã. mutatiuã.ↄuerſiuã⁊ trãſfoꝛmatiuãvni us ĩ alteꝝ.¶ Qual ſit iſta mutatio et cõö nerſio. (Titulus. cxxxi. —Seagürue io ſeu mutatio ſ Enaturalł.nõ ẽ coacta.nõ ẽ violẽ̃ ta.nõ ẽ penoſa nec laboꝛioſa.ſed ẽ libera ſeu liberalł.ſpõtanea.volũtaria.ex libali tate facta.placibił ⁊ delectabił⁊ dulcis. Et qꝛ amoꝛ q̃cũq; vadat.ſꝑ vadit ſpon te.libere·volũtarie.placibilit᷑ delectabi/ lit᷑ ⁊ dulcit᷑.⁊ iõ volũtas q̃ ꝑ amoꝛẽvnit ⁊ↄiũgit᷑ cũ re amata.nõ pᷣt ſeꝑari ab ipᷣa niſi libere ⁊ ſponte ac volũtarie.qͥa ñ pᷣt cogi.qꝛ tũc nõ eẽt volũtas neq; amoꝛ ſi cogeret᷑. Et iſta vnio ſeu ↄiũctio ẽ foꝛtiſ ſima.qꝛvolũtas nõ pᷣt ſeꝑari a reamata mon eſt ꝑ violẽtiꝗ.ſʒ ſolũ volũtarieac ſpõte. Li coꝛtiſſi/ cet aũt amoꝛ mutet voluntatẽ in rẽgma ma. tã.tñ amoꝛ ſemꝑ remanet amoꝛ⁊ libera lis amoꝛ.qͥa amoꝛ quocũq; vadatſemp remanet i ſua natura.⁊ volũtas ſemp re manet volũtas.nec deſtruit᷑um mutat ſed ipſa voluntas recipit modũ.foꝛmã. et naturã rei amate.⁊ induit᷑ ac veſtit᷑ ve ſtimẽtis rei amate.⁊ poꝛtat habitũ ei.?ꝰ denoĩat᷑ a reamata.qᷣa talis ẽ amoꝛ qua Amoꝛð⸗ lis ẽ res amata.⁊ talis ẽ volũtas qlis eſt noĩiaca amoꝛ. Res em̃ pᷣmo amata dat nomen re ama⸗ amoꝛi⁊ volũtati.qa volũtas de ſenñ eni gg. Unioa- ſi volũtas.nec hʒ aliud nomẽ.nec amoꝛ nõ ẽ niſi amoꝛ.nec hʒ aliud nomẽ ð ſe.ſʒ res amata dat ſibi nomẽ ſuũ ĩ quã muta⸗ tur. Jõ ſi volũtas amattrã.tũc ð crẽa vel terrea.et amoꝛ ðꝛ terrenꝰ. Et ſiamat res moꝛtuas ac mutas.tunc ðꝛ moꝛtag Titulus.cxxxii.⁊ x en res bꝛutales et beſti arboꝛes et plãtas.et ihi habẽt eẽt ales.tũc ðꝛ bꝛutũ et beſtiale.et amoꝛ bꝛu etmuta. Et ſi amat res bꝛutales et beſti⸗ talł.Et ſi amat hoĩes .tunc ðꝛ humana. PEt ſi amat deũ tũc ðꝛ diuina et amoꝛ di uinꝰ. Et ita homo põt ꝑ amoꝛẽ mutari. trãſfoꝛ mari.et ↄuerti ĩ aliã rẽ nobilioꝛẽ. yel turpioꝛẽ libere et ſpõte. ¶ O, ꝑ iſtã ↄuerſionẽ ⁊ mutatiõeʒ amoꝛis.volũtas prost exaltari. nobilitari et aſcẽdere ſupꝛa ſe.et etiã põt vilificari.coꝛrũpi.et deſcen dere infra ſe. (Litulus. cxxxij. Tãa volũtas p amoꝛẽ ↄuertit᷑ li rẽ pmo amatã.et recipit mate/ riã et foꝛmã eiꝰ.iõ ipſa volũtas exaltat᷑ vel depmit᷑ nobilitat᷑ vel ignobi litat᷑ ſeu vilificat᷑. aſcẽditvl deſcẽdit. fm ¶ O, nulla res de nec ei debet dari pᷣmo.niſi habeat amo/ ꝙ res p mo amata ẽ dignioꝛ vel nobili/⸗ oꝛ q; volũtas ſit.vel aſcẽdit ſupᷣ ſeipſaʒ. vel ᷣm q ẽ inferioꝛ vel infra voluntatẽ. AVlIñ res pmo amaia põt eẽ ſuꝑioꝛvl in/ fexioꝛ. vel elis reſpectu noſtre volũtatꝭ Si gvolũtas det pmo amoꝛẽ ſuum rei ſupioꝛi.maioꝛi et dignioꝛi ac nobilioꝛi „ q; ipſa ſit.tũci. düuü nobilioꝛẽ. ac fit nobilioꝛ⁊ dignioꝛ.⁊ Volun iate.ideo ſequit᷑ ꝙ volùtas dʒ pmoda re amoꝛẽ ſuũ deo ſoli.vt ipſa mutet᷑ ⁊ cõ mo dare uertat᷑ ac trãſfoꝛmet᷑ in mel⁊ nobiliꝰac gmoꝛez digniꝰ. Hoc aũt clare docet natura ꝑ ex tas dz pᷣ — aſcẽdit ſupᷣ ſe Sed ſi det ſuũ amoꝛẽ eq̃/ li. nõ aſcẽdit.neqʒ fit nobilioꝛ q;; añ. Di aũt det ſuũ amoꝛẽ rei inferioꝛiet minus nobili q; ipſa ſit.tũc ipſa vilificat᷑. et de/ ſcẽdit a ſua nobilitate ⁊ a ſuo gradu et a ſtatu ſue nature.qꝛ ſemp mutat᷑ et cõuer tit᷑ in rẽ pᷣmo amatã.et ab ea denomiat᷑. Et qa oĩs bona mutatio ſeuↄuerſio ſeu trãſfoꝛmatio dʒ eſſeĩ meliꝰet nobilius ⁊ ialti. et nõ ĩ inferiꝰſibi.neq; ĩ viliꝰ.iðᷣo voluntas nr̃a nõ dʒ dare amoꝛẽ ſuũ niſi rei ſuꝑioꝛi ⁊ nobilioꝛi.ac dignioꝛi et alti oꝛi q; iᷣa ſit.qꝛ aliter nõ mutaret᷑nec cõ uerteret᷑ ĩ nobil neq; aſcenderet. Et qa nihil ẽ ſupᷣ volũtatẽ noſtrã niſi deꝰ iĩme⸗/ ſuũ deo periẽtiã ĩ ipſis gradibo q̃ttuoꝛ.qꝛ inferi/ oꝛa et minꝰdigna mutant᷑ in ſuꝑioꝛa et magis digna.⁊ ea q̃ ſũt ĩ pᷣmo gradu.vt elemẽta.mutant᷑ ⁊ cõuertũt᷑ ĩ res q̃ ſunt ſcði gradꝰ.et res ſcðᷣi gradꝰ mutãt᷑ ĩi res tercij gradꝰ.qꝛ aqua.terraet aer.mutãt᷑ ĩ naturã aĩaliũ.⁊ ibi capiũt eẽ nobilius. Sic etiam aĩalia lũtas cũ ſit libera ſpõt pſa mutat᷑⁊ ↄuertit᷑ i gra lius.et arboꝛes ꝑ fructꝰ.et plãten Et ſicẽ oꝛdo nature. ti⸗ vbi capiũt nobiliꝰeſſe q;ᷓ in ſ⸗ tate.dʒ mutari ĩ meliet in alti ioꝛẽ graduũu ſcz vt ipſa mutet᷑ ĩ eſſe diuinũ.aliter ipſa faceret ↄtra totũ oꝛdinẽ vniuerſi.⁊ ↄtra ſeipſã. Quare tota natura clamat ꝙ res bmo amata dʒ eẽ deꝰ. alit᷑ ei fieret ĩiuria natural.cũ ſit nobilioꝛ ⁊ dignioꝛ om̃ib⸗ Et ſic ptʒ ꝙ nr̃a volũtas pᷣt aſcẽdere v deſcẽdere.nobilitari vel vilificari. ¶ O) nulla res ẽdigna deſe amoꝛenfo rẽ quẽ poſſet reddere.et etiaʒ poſſet ntjm gmoꝛẽ melioꝛare et nobilitare. Titulus.cxxxiij. nũ nobiliſſimũ et digniſſimuʒ. Weo qꝛ ẽ liberaliſſimũ.et mutat ip ſam voluntatẽ ĩ naturã alterius.ĩ domi VUVoniã aũt amoꝛ noſter eſt do/ niũ rei amate.ita ꝙ res pᷣmo amata do minat᷑ volũtati nr̃e.⁊ qꝛ nõ eſt dignum nec iuſtũ nec debitũ.ꝙ res ĩſerioꝛ habe- at dñium rei ſuꝑioꝛis.nec dñet᷑ ei.iõ nul la res inferioꝛ ẽ dignavolũtate nr̃a amo re nr̃o de ſe nec ꝑ ſe.qꝛ tũc dñaret᷑ volun tati nr̃e.Etiõ qꝛvoluntas ẽ intellectuał ⁊ ſpũalis de natura ſua.iõ ẽ ſuꝑioꝛ om̃i re coꝛꝑali.ideo nulla res coꝛꝑalis eſt di/ gna amoꝛenf̃o.q̃re nec coꝛpus noſtrũ. coꝛꝑale Nulluʒ nec aĩalia.nec aurum.nec argentũ.neq; ẽ dignũ ſol. neq; luna.nec arboꝛes.neq; elemẽta amoꝛe ſunt digna amoꝛe nr̃o liberali. Itẽnõẽ noſtro. dignũ ꝙ res eqlis dñet᷑ eli.ſed cũ vo/ lũtas nr̃a ſit creata.ↄſtat ꝙ om̃is volũ/ tas creata inq;tũ ẽ creata ẽ ei eq̃lis.ideo nulla voluntas creata deſe ⁊ pᷣmo eſt di gna amoꝛe nr̃o.qꝛ tũc hẽet dominiũ vo lũtatis nr̃e. Sed qꝛ ſolũ dignũ.iuſtuʒ ⁊ debitũ eſt ꝙ res ſuꝑioꝛ.maioꝛ⁊ dignioꝛ Solna habeat dominiũ rei inferioꝛis et dñetur ei. et qꝛ ſolꝰdeꝰẽ ſupioꝛ voluntate nr̃a ac maioꝛ.ideo ipſeſolꝰ ẽ dignꝰ de ſeamoꝛe nr̃o.pmo et ꝑ ſe.Et ſic ꝑ naturam amo ris ↄcludit᷑ ꝙ ſolũ dignũ eſt ꝙ de amet᷑ ꝑ ſe et pꝛimo a voluntate noſtra. et nul/ deus di gn eẽa⸗ moꝛeno ſtro. Galitz ni to hil by igdeoqädatan hllrenneribi bici volun Hürecipiat d noꝛ cino gono curur Ktboniſuürl Pnullaroodel. li noqzaozde Alortnotit i räntüv (froluntaräck (ckdignaar wlürtegani ſcidremmori bernllete; Ct otordemino u rfoncade ugt giſtnnecten⸗ wedo pligſätd hakonen (noreſotr⸗ gporpoſet lbernlien Wksf Wünocke Oultad Moeccdlt ſchvthlie⸗ Akinmgonn Ange tis Cpumacn betqnagi chpitgbi teſtobilis ceſecipſa, napatniit lgtinteng Ktamoꝛ. UAbiis Moxolil hility hunnüdlrhe eVniucnſ tn mnacntenn Aleafinin tdiginefih 1sötaſcätarſt n ddeſcanorenio Uitn. ni. oenoſter etdo⸗ adigniſinn; mü ammatio Aous idonni bmoemaade Eenöckdigron siſoiorbebe nerdickaiönrl folütuenian ticdöart von tsiintlrn siienſ / gConplof⸗ ynsſetti NMe rmmmti nch ida nic genin NN Cl Jtnin liſed cn cofiu i niaciis i Cerinueh iadonmnuͤſp digiſi⸗ „ 5 9 Ci. cxxxiiii la alia res. Rurſũ qꝛ amoꝛ ẽ donũ ⁊ pꝛi/ mü donũü. et totũ qð habemꝰ.⁊ qð volũ tas niĩa hʒ.⁊ nihil aliud hʒ qð ſit ſuuʒ:/⁊ iieo qñ dat amoꝛẽ.totũ qð hʒ dat. et ni/ hil retinet ſibi. Et qꝛ nõ eſt iuſtũ.nõ ẽ de bitũ.ꝙ voluntas det totũ qð hʒ.et ꝙni hil recipiat.cũ em̃ dat amoꝛẽ dʒ recipere qmoꝛẽ.cũ amoꝛ requirat amoꝛẽ.⁊ volũ/ tas nõ curat niſi de amoꝛe.qͥa ſolꝰ amoꝛ eſt bonũ ſuũ ⁊ ſuꝰtheſaurꝰ.⁊ ideo ſequit᷑ ꝙ nulla res de ſe ẽ digna amoꝛe nĩo libe rali.neq; ei dʒ dari amoꝛ niſi ipſa poſſit datũ.⁊ q̃ntũ valet.Et qꝛ etiã amoꝛ ẽ do nnnü voluntariũ ctlibeꝝ. ideo etiam nulla ress eſt digna amoꝛe tali.niſi etiã habeat volũtatẽ ꝑ quã poſſit volũtarie ⁊ libere repẽdere amoꝛẽ.qꝛ liberalitas requirit li beralitateʒ.Et ideo ↄcludit᷑ ꝙ nulla res iferioꝛ ac minoꝛ volũtate.ẽ digna amo/ Nulla renf̃o. nec eidebet dari amoꝛ. Quareſe/ creata ẽ quit᷑ ꝙ nec terra. nec aqua. nec elemẽta. digna a nec aurũ.neq; argentuʒ.nec anĩalia.nec D no coꝛꝑalia.ſũt digna amoꝛe nr̃o.qꝛ nõ ha o. bent amoꝛẽ queʒz pñt repẽdere.ac dareꝓ amoꝛe noſtro. Quare ſequit᷑. ꝙ qñ dat᷑ gmoꝛ noſter talibo reb q̃ nõ pñt reddere liberaliter. neq; habẽt amoꝛẽ liberalẽ.q; voluũtas recipit maxima dãna. Pꝛĩo qͥa volũtas efficit᷑ vilis.inferioꝛ.coꝛꝑalis. ⁊ recedit ac degenerat a natura ſue digni tatis et excellẽtie.et vnitac ↄiungit᷑ cuʒ rebo totaliter extraneis.qꝛ volũtas mu/ tat᷑ in reʒ amatã.⁊ efficit᷑ ſimilis rei quã amat. et talis eſt ſicut ipſa. S bet. quia pdit ſuum amoꝛẽ.quia nihil re cipit ab illis rebus.qͥa nullũ amoꝛẽ po/ teſt ab illis reciꝑe cum nulluʒ habeant. et ſic ipſa voluntas cum amoꝛe ſuo ẽ ex/ tra patriã ſuã.extra naturã ſuaʒ.⁊ habi/ tat in terra aliena et extranea vbi nullus 4 eſt amoꝛ.⁊ ideo pauꝑꝛima.denudata ni hil hñs.ac mutata.⁊ ↄuerſa in res extra nevas. ⁊ iõ pdit ſeipᷣazx. ⁊ ipᷣe res nõ dãt ſe ſpſas volũtati.qꝛ ñ pñt.⁊ facit iiuriã re/ be nobilib ⁊ dignis ſuo amoꝛe.quibo ſe noluit dare. Seqt᷑ ex iſtꝭ ꝙ tales res nõ ſũt digne amoꝛe nr̃o.imo ẽz naturã da/ reæeis nr̃m amoꝛẽ.qꝛ etiã cũ nr̃a volun/ feddere amoꝛẽ.et cognoſcere amoꝛẽ ſibi ngt. et tals eſt ſicu Secũdo re⸗ cipit magnũ damnũ .et ꝑdit quicqͥd ha tas dat amoꝛẽ.nõ ſolũ reqͥrit amoꝛẽ. ſed nobilioꝛẽ et dignioꝛeʒ qᷓ; dat.et etiam q; amoꝛ ſuus quẽ det nobiliteta reamata. Etqꝛ ſolus de qͥ ẽ ſupioꝛ nr̃ volũtate. Solus põt nobis dare nobilioꝛẽ amoꝛem q; ſit deꝰ dat noſten amoꝛ.et h ĩ infinitũ.qͥa ſolus ſuꝰ nobᷣ no/ amoꝛ ðẽ infinit ⁊ increat.et etiã ipᷣeſolũ bilioꝛeʒ põt exaltareet nobilitare amoꝛẽ nr̃m ſi / amoꝛẽ? bidatũ.ſequit᷑ &̊ ex oĩb ſupᷣdictꝭ.qꝙ ſolꝰ deꝰe dign amoꝛe nr̃o.⁊ nulla res ĩferioꝛ ẽ digna amoꝛe nr̃o. niſi poterit refũdere amoꝛẽ.⁊ etiã poterit melioꝛare ⁊ nobili/ tare nrj̃m amoꝛẽ. Quaræe ſi ſit res alia p/ mo amata q; deus.fit deꝰ maxima iniu riꝗ naturaliterz maximus Atemptus. ¶Do tãtũ ſe extẽdit amoꝛ ſeu volũtas. q; tũ ſe extedit res pmo amata. nec vltra aſcẽdit vel deſcẽdit. ¶ Titul.cxxxiiij. NLloniã aũt amo:ꝛ mutatamanz tẽ et voluntatẽ in rẽ amatã et in Titu.c⸗ aſuũ dominiũ.ita ꝙ res amataaſ ſimilat ſibi volũtatẽ.⁊ cõicat ei ſuã ſili/ tudinẽ.⁊ foꝛmat eã ſua foꝛma.atq; deno miat ipᷣm amoꝛẽ.ita ꝙ ipſe amoꝛ tot eſt Titu.c⸗ de natura rei amate.⁊ ideo qꝛ amoꝛẽ ita Fxxi. ligat ⁊ vnitus cũ re amata.iõ volũtas traãſfoꝛmat rẽ amatã ĩ ſe Jõ amoꝛ nõ pᷣt aſcẽdere ſupᷣ rẽpᷣmo amatas.nec volun/ tas.eo ꝙ ipᷣe amoꝛ extẽditſe ad oĩia addq ſe extẽdit res bmo amata. ⁊ ad oĩia q ſũt ligata cũ ipſa. ⁊ nõ vltra. Et ideo quãto Ulitas res bmo amata erit mag cõis ⁊vniuer/ amorꝭ ẽ ſalis. tãto ipſe amoꝛ erit magis vniuer/ Areama ſal ⁊ cõis.⁊ etiã volũtas.⁊ quãto res p/⸗ ta. mo amata erit mag ꝑticularꝭ.tãto etiaz volũtas erit magꝭ ꝑticulari⁊ minꝰcõis Vñ qꝛ ipſa volũtas ꝑ amoꝛẽ tranſfoꝛ/ mat᷑ ⁊ mutat᷑ i rę amatã ⁊ ſequit᷑ eã.ideo res pᷣmo amata totalit᷑ obtĩet ⁊ poſſidet ipſam volũtatẽ.⁊ habʒ totã poſſeſſionẽ amoꝛis.Et ſic res pᷣmo amata ẽvna.ita generat᷑ ⁊ fit vnꝰpmꝰamoꝛ ĩ volũtate. qͥ totꝰẽ de natura rei pᷣmo amate.ita ꝙ ſic nõ pñt eẽ ples res pᷣmo amate.ita nõ pᷣt eẽ niſi vn bᷣmꝰamoꝛ ĩ volũtate.Jõ res etfundat pᷣmũ amoꝛẽ in volũtate.qui ẽ radix. caput ⁊ oꝛigo oĩm alioꝝ amoꝝ qͥ pullulant a volũtate. Yit ergo ĩ volũta/ te nr̃a vna pᷣma radix oĩm alioꝛuʒ amo/ rũ.q̃ radix recipit ſuã vᷣtutẽ totã a repꝛi/ mao amara.ab illo pꝛimo amoꝛe pullu Oẽs a/ lãt.exeũt ⁊ pcedũt om̃s alij amoꝛes Et joꝛes a iõ ĩ aĩa fit qdã magna arboꝛ amor cui pꝛimoa/ radixẽ pᷣmꝰ amoꝛ qꝗ ſe multiplicat in tot moꝛe ex/ amoꝛes q̊t ſt res qᷓ habẽt colligantiam eunt cuʒ repᷣmo amata.et oẽs illi amoꝛes ſũt incluſi ĩ illo pᷣmo amoꝛe. qͥ eſt baſis ⁊ cã oĩm. Sicut em̃ ab vno ſemĩeſeu grano pullulãt infinita grana.ita abvno amo re pullulãt infinitiamoꝛes tãq; ab vno ſemiĩe.Et ſicut oĩa grana q̃ exeũt ð pmo grano ſũt ill nature cuiꝰeſt granũvnde exierũt.ita oẽs amoꝛes qͥ exeũt de pᷣmo amoꝛe ſunt ill?nature cui ẽ pmꝰ amoꝛ. Oualis ẽ radix talia ſunt omia q̃ pullu/ lãt de radice.Qualis ẽ fons tales ſũt ri/ uuli.Et ideo ſi pᷣmꝰamoꝛ fuit bonꝰ oẽs glij ſunt boni.⁊ ſi iuſtꝰ iuſti.et ſi oꝛdina/ tus oꝛdinati.Et ſi pᷣm ẽ malus ⁊ coꝛru ptus. alij etiã erunt mali ⁊ coꝛrupti.Et orſns nõ ſunt niſi vnꝰamoꝛ.qꝛ nõ eſt niſi vyärnna res pmo amata.⁊ omia alia amata amant᷑ in vᷣtute rei pᷣmo amate.qꝛ ꝓpter illã amant᷑ eo ꝙ ſunt colligata cũ ea.etĩ om̃ibo nõ amat᷑ niſires pᷣmo amata.Et exinde ſequit᷑ ꝙ neceſſario amat᷑ quicqͥd ↄiunctũ eſt cũ rebmo amata. et neceſſa/ rio odio habet᷑ quicòͥd eſt cõtra rẽ pᷣmo gmatã.et tot odia generant᷑ t res appa ſsꝛimꝰ rent ↄtra eã. Ded tm q; pmꝰamoꝛ eſtra amoꝛ eſt dix om alioꝝ amoꝛum.ideo ſicut radix occuliꝰ. ſemꝑ ẽocculta et nõ apparet extra⁊ ola glia ꝗᷓ exeũt de radice vidẽtur.ita pꝛimꝰ gqmoꝛ ẽ occultꝰ.et nõ apparetextra ſe.ſʒ alij amoꝛes q exeũt ab eo ſunt valde ma- nifeſti et apparẽtes.ita ꝙ res pmo ama ta. eo ꝙ eſt pᷣma.vehemẽtiſſime et ſoꝛtiſ ſime ↄiũgit᷑ cũ volũtate.et trahit totam ad ſe.et ipſa volũtas etiã ↄiũgit᷑ foꝛtiſſi me cũ ea.q: nihil eſt qð impedit. Jõ ta/ lis pᷣmꝰ amoꝛ eſt ita foꝛtisita ſolidatus ꝙ nullo mõ põt deſtrui.niſi veniat alia res pᷣmo amata.⁊ q̃ pmoamet᷑ foꝛtioꝛ et maioꝛ qᷓ; pma.et que cxcellit totaliter reʒ pmo amatã.et eradicet illũ pᷣmũ amoꝛẽ a volũtate. Nec ipſavolütas põt hoc fa cere.nec vult nec põt velle ꝑ ſeipſaʒ.Et qꝛ tota nobilitatio.tota foꝛtitudo et vir tus et extẽſio oꝛit᷑a repᷣmo amata.ideo quãta res pᷣmo amata ẽ foꝛtioꝛ.maglv/ tuoſa.magis potens.ac magis vnita.⁊ qꝛ deus ẽ potẽtiſſimꝰ.foꝛtiſſimꝰ⁊ ĩmoꝛ/ deiẽ foꝛ taliſſimꝰ.vᷣtuoſiſſimꝰ ac ſũme vnꝰ.ideo tiſſimꝰ qñ deusẽ res pᷣmo amata.⁊ ipſa volun tas vnit᷑ eipmo ꝑ amoꝛẽ.iũcefficit᷑ po/ tẽtiſſima.vᷣtuoſiſſima.foꝛtiſſima ⁊ vni/ tiſſima.Et ideo tũc ſumme ↄfoꝛtat᷑i ro boꝛat᷑. Et hoc totuʒ fit vᷣtute rei pꝛimo amate quedeus ẽ Et tunc abillo amoꝛe Amoꝛ pullulãt infiniti amoꝛeſ.qꝛ illeamoꝛ eſt ↄmũiſſimꝰ⁊ vniuerſaliſſimꝰ ad om̃ia ſe — . extendẽs ſicut deus. Uñ qꝛ oĩs creatu/ Amoꝛ ra reſpicit deũ ⁊ ẽ dei.ideoille amoꝛ pꝛi/ dei ẽ ad mus q; ẽ dei.extẽdit ſe ad oẽs creaturas. oẽs cre⸗ etamant᷑ oẽs creatureĩ vᷣtute pᷣmiamo/ daturas. ris.Et ſic amoꝛ dei qñ eſt pᷣmꝰ.includit in ſe oẽs glios amoꝛes.vt ſicutoĩs crea turareſpicitdeũ.ita omig amoꝛ creatu/ re includet᷑ amoꝛe dei. Siaũt res pti- mo amata ſit creatura ⁊ non deus.tu amoꝛ pmꝰqͥ eſt fundatꝰ i creatura.ettoo tus ſ̃ᷣm naturã creature.nõ ſepõt exten dere ad creatoꝛẽ niſi cdario.ct hoc ꝓpt᷑ creaturã.ita ꝙ de non poſſit amari.niſi inq;tũ reſpicit illã creaturã pᷣmo amatã iuuat eã.et hʒ colligantiã cũca.⁊ ideo nõ amat᷑ tũc de ſed creatura.q; nõ ama tur niſi in vᷣtute creaturect ꝓpter creatu rꝗ.i¶Cõcluſuʒ ẽ ergo ꝙ quãatũſe exten/ dit res pᷣmo amata. tantũ extẽdit ſe vo/ lũtas ⁊ qmoꝛ.⁊ ideo ſequit᷑ꝙ pᷣmꝰ amoꝛ qͥ eſt vnus ſoł.radicat᷑ ĩ volũtate ⁊ vᷣtu/ te rei ᷣmo amate.q̃ ẽradix.fons.oꝛigo. ⁊ pᷣncipiũ.cauſa⁊ caput oĩm alioꝝ amo rũ.Et exinde pñt extrahi.ↄcludi et elici multe alie concluſiones. Silitndo ⁊ exẽplũ famuliaread ocu/ ta ad voluntate ⁊ amoꝛẽ.ſicut vir ſpon⸗/ ſus ſeu manit ſe hʒ ad ſponſaʒ ſeu vxoꝛẽ ts reſpectuvoluntatis nr̃e ita ꝙ ipſa nr̃a volitas trãſfoꝛmat᷑ i ej.⁊ ipſa res pmo amata denoĩat. ðᷣtermiat⁊ ſpe ficat voluntatẽ ⁊ amoꝛẽ nrjm./⁊ nobili at ⁊ exaltat ac dignitficat. etetiã foꝛtiſi/ lũ.ĩ quo oĩa q̃ dicta ſuntdeamoꝛe mani dñiũ⁊ pᷣncipalitatẽ ac ſuꝑioꝛita — S Uanr dicnun 8 ianeegj tint moomata p iſcco ft o⸗ pfum volian lornio ſuo fimoniüpot znoonanh⸗ Nltöcseins gitcodinee hinmfimor Pinis pne lerhabetſub ſllterſehabe Soluntate faſpontane ſeiſponte, Virreſpecmt betreopno⸗ 1cönerd⸗ Mynüvip⸗ aniäv fackſca ninpoſ lemiam ematenöt leEtid diagſunt woomar⸗ tumagoe leervix: looemo⸗/ nrtorm nm aun Ndere öcbiknft volütns n „ nnenon efſupꝛaſe lab poteſt ſuftaſe.2 Dp rönon I wunts. wobmog uſachn li dtnereigino cdbiloanoe leant tießit Ceolleummg i Woiss di ipurönimno gan ctiömirhti Ptſarsen niganeegan, Siin⸗ Nondensate iaummat⸗ ENöepitenn riadhece poſſeamni 1 Mmidnwund Micioti muntönn uragw uifitn mümnirew Gtgfminn imlattfd Gindlionend⸗ aAudidtc . nlimahn deamoh Gnsfen ponizſumn önont mmiuhn Ti.cxxx cat ae roboꝛat.firmat ⁊ ↄfoꝛtat.⁊ hoc fit rõne vniõis ⁊ ↄiũctõis volũtarie ⁊ ſpõ tanee.qᷓ eſt inter volũtatẽ ⁊ ißam rem p/ mo amatã ꝑ amoꝛẽ liberalẽ ⁊ ſpõtaneũ 2 ideo fit quoddã mr̃imoniũ inter ipᷣaʒ nr̃am volũtatẽ ⁊ rem pmo amatã.Et ta lis vnio ſeu ↄiũctio.libere⁊ ſponte facta à . 5 5£ . R —„ . . „ 2 . SItem aliqͥs homo pauper ⁊ de mr̃imoniũ poteſt appellari. eo qꝛ ipᷣa reſ/ pmo amata.habet modũ viri ⁊ ſponſi.⁊ ↄditões eius ⁊ ipᷣa voluntas habet mo dũ ⁊ cõditiões mulieris ⁊ ſponſe. Siẽ em̃ in mr̃imonio ſeu ↄiugio vir hʒ do⸗/ miniũ.pncipalitatẽ ⁊ ſuꝑioꝛitatẽ.⁊ mu/ lier habet ſubiectionẽ ⁊ inferioꝛitatẽ.ita ſiliter ſe habet res p mo amata ad ipam voluntatẽ.⁊ vtraq; ↄiunctio eſt volũta/ ria.ſpontanea ⁊ libera.⁊ fit ꝑ amoꝛẽ libe re ⁊ ſponte.⁊ q̃ſi oẽs conditões q̃s habʒ vir reſpectu mulieris.⁊ ecõtra. ſiles ha/ bet res pᷣmo amata reſpectu volũtatis. 7 ecõuerſo. Unde ſicut mulier nõ habet niſi vnũ viꝝ ⁊ ſponſum. ita volũtas nõ habet niſi vnã rem pᷣmo amataʒ cũ qua facit ſuũ mr̃imoniũ.Et ſieut mr̃imoni/ um poſtq; factũ eſt nõ ſeꝑat᷑ niſi ꝑ moꝛ/ tem.ita mr̃imoniũ volũtatis ⁊ rei pᷣmo amate nõ ſeꝑat᷑ niſi ꝑ moꝛtẽ.⁊ h̊ de ſe vel E ſe.Et ideo rõne iſtius ↄueniẽtie oĩa q̃ dicta ſunt de amoꝛe ⁊ volũtate ⁊ de re p/ mo amata.poſſumꝰclare videre ꝑ expiẽ tiam ad oculũ in mr̃imonio reali.qð fit inter viꝝ ⁊ młlierẽ.quia vtrobiq; fit ſiłr ⁊ eodẽ mõ.ſed ibi in volũtate occulte.et in viro ⁊ muliere manifeſte.i¶ Et iõ reſu mamꝰ que dicta ſunt de amoꝛe ⁊ volun/⸗ tate.⁊ dere pᷣmo amata.⁊ ſic mãifeſte vi debit᷑ ꝑ mr̃imoniũ viri ⁊ mulieris ſicut dictum eſt. Uñ dictũ eſt em̃ ꝙ; p amoꝛẽ volũtas mutat᷑ cõnertit᷑ ⁊ tranſfoꝛmat᷑ Tucxx/ in rem amatã.Et etiã dictũ eſt.ꝙ volũ⸗ tas poteſt exaltari.no bilitari ⁊ aſcende/ õ .—— re ſupꝛa ſe.ac etiã vilificari ⁊ deſcendere infra ſe.⁊ hoc f̃ᷣm naturã ⁊ conditioneʒ Ti. cxx/ rei pᷣmo amate. Et etiã ꝙ tãtũ aſcendit „- xiiij. voluntas.⁊ ad tantũ ſe extendit qᷓntum res pᷣmo amata.⁊ cetera alia.¶ UVt ergo oĩa ſta clarevideamꝰ.exẽplũ tale faciẽꝰ. ¶ Exeplũ familiare ad oia que pñt di/ cide amoꝛe ⁊ volutate ⁊ re pᷣmo amata. * empla genere infimo. nulliꝰ reputatõiſ habens ſex vel octo filias eiuſ/ dem cõditionis.certũ eſt om̃s iſtas eq̃/ les eſſe.natura.genere ⁊ in nobilitate.di gnitate ⁊ pauꝑtate.vna nãc nõ excellit aliã. ⁊ nõ poterũt eſſe magꝭ equales.tũc ↄtingat ꝙ vna eaꝝ ↄiungat᷑ x mrfimoni um vni ruſtico ſicut ipᷣa eſt.⁊ alia vni ci/ ui qui nõ multũ ipᷣam excedat in nobili tate.terciavero vni militari.quarta mili ti.quita comiti.ſexta duci.ſeptima regi. octaua impatoꝛi. Ecce oẽ᷑s iſte puellea pncipio de natura ſua ꝓpa erãt cquales nulla alia nobilioꝛ.nllła potẽtioꝛ.ditioꝛ. ſen dignioꝛ. ſʒ ꝑ copulationẽ cũ viris vi demus maxim differẽtiã inter eas ⁊ ĩ/ equalitatẽ.qꝛ pᷣma eſt ruſtica.alia modi cũ excedit.tercia magis exaltat᷑. quarta multũ exaltat᷑.qnta adhuc magis.ſexta ⁊ ſeptima adhuc plus.octaua eſt maxie exaltata qꝛ eſt vxoꝛ imꝑatoꝛis. Sʒ iſiaa· nobilitatio.exaltatõ.⁊ aſcẽſus.venit tſim ex ꝑte viroꝝ bo mr̃imonialic ↄiungun tur.⁊ nõ ex ꝑte mulicꝝ.qꝛ oẽs erant eq̃/ les. Et ſic apparet q; mulier ſpõſa mu/ tat in viꝝ ſponſum⁊ ab ipᷣo denoĩat᷑.ſpe cificat᷑ ⁊ determinat᷑. Siliter autẽ fit de VUolun⸗ volũtate.ita ꝙ; ipᷣa põt exaltari ⁊ aſcẽde/ tas no/ re ſᷣm naturã rei amate.⁊ ſᷣm gradũ ſuũ bilitiat Et iõ ipᷣa volũtas denoĩat᷑ terrena.ſi reſ ̃ᷣm na/ pmo amata ſit trena.⁊ ſi res pᷣmo ama/ turã rei ta ſit bꝛutalis.ipᷣa denoĩat᷑ bꝛutalis.⁊ ſi amate res talis ſit humana.ipſa denominatur humana. 2 ſi res pᷣmo amata ſit deus. ipᷣa denominat᷑ diuiua.⁊ qꝛ deus eſt rex imꝑatoꝛq; ſũmꝰ.etiã ipᷣa dicet᷑ regina et imꝑatrix omniũ ſicut deꝰ.Et tũc volũ/ tas nõ põt aſcẽdere ad maioꝛẽ dignita/ tem ⁊ excellentiã.neq; põt habere maio rem ſponſum. Et tñ oẽs volũtates pꝛi/ mo ſunt eq̃les in natura.ſed poſtea vna aſcendit ⁊ exaltat᷑ ſupꝛa aliã ᷣm ſpõſum cui ↄiungit᷑.ſᷣm ꝙ res pᷣmo amata⁊ cui pmo ↄiungit᷑ eſt magis vel minꝰ digna Item ſicut videmꝰ ꝙ mulier q̃ eſt vera ſponſa.cũ ſuo vero ſpõſo hʒ vnũ nouuʒ amoꝛẽ.qͥ nouiter cauſat᷑ qui eſt vnus.in virtute illius pᷣmi amoꝛis amant᷑ deno/ uo oẽs alij.qui habẽt colligationẽ il⸗ itulus. ii. Aliun ilo ſponſo viro ſuo.⁊ oẽs quos vir ſuus qñ de?eſt res pᷣmo amata. talis eſt volũ tgtni diligit. ipᷣa diligit. ⁊ iñ antea nõ dilexit. tas nr̃a.Sed qñ ↄiungit᷑ꝑ amoꝛẽ cum Amoꝛ: bbecſe vcl ſi amabat.nõ ꝓpter viꝝ neq; virtute repmo amata. qᷓ eſt ĩfirma. mobilis.va/ creafan ehlll e viri amabat. ſed mõ Fencrat nouiamo/ riabilis.fluens.indigẽs.nõ hñs ꝑ ſe ſuf᷑ ſo ẽ deſi are⸗ res.⁊ tot amoꝛes naſcunt᷑ de pᷣmo amo/ ficientiã. tunc ipᷣa volũtas eſt in tribula ciens icdi re quot ſunt illa que vir amat.⁊ qᷓ habẽét tioue.nullã habẽs ſecuritatẽ in ſeipᷣa:qꝛ wſe nr vnitatẽ cũ viro.⁊ pᷣ oĩbus amat ſuũ vi / ſceqͥ tur rem pᷣmo amatã.⁊ multa mala ve tleſaren nn⸗ rũ.⁊ oẽs amat virtute viri.qͥ ſunt amici ninnt illi ꝑ illã. Uñ oꝑtet q; tot res dili⸗ WE ⁊ cognati viri.⁊ ſic in amoꝛe viri inclu/ gat quot ſunt res qͥb res pᷣmo amata ĩ/ ic ſinſetn dunt᷑ oẽs alij amoꝛes tanq; in radice. et diget ⁊ ſine qbus eſſe neq; ꝑmanerepõt i kudooh id ille amoꝛ pᷣmꝰ continet oẽs alios amo⸗ Et quia üle res ſunt coꝛruptibiles. flu/ yten no res. ſi autẽ vir moꝛiat᷑ ⁊ mulier accipiat xibiles.ꝑdibiles.iõ volũtas ſemꝑ eſt in mnmm roli⸗ .Y aliũ viꝝ ſponſum.tunc deſtruit᷑ ille pꝛi / tcribulatiõe nũq; ſecura.⁊ talis res pᷣmo gicüt mus amoꝛ.⁊ p ↄñs omes alij amoꝛes amata eſt creatura. ⁊ talis eſt voluntas. lebittinte habebãt oꝛtũ ab illo amoꝛe.⁊ cauſatur qñ res pmo amata eſt creatura.⁊ tamen us onb t vnus aliꝰ nouus amoꝛ.qͥ eſt radix alioꝝ ſpᷣa voluntas nõ deſiſtit amare illã rem. ii ſoſianc . amoꝝ. Sicut aũt fit de młiere reſpectu qꝛ poſtq; amata eſt pᷣmo.ille amoꝛ nõ pᷣt Inl ſeniſide⸗ viri.ita fit de volũtate reſpectu rei põmo deſtrui niſi ꝑ aliã rem pᷣmo amatã.ſicut ylnt ſeneliud a amate.ſ iſtud mr̃imoniũ eſt inuiſibilen ſi mlier ↄiugat᷑viro.nũqᷓ; deſiſtat amare epoteſen Per a / ſpũale ⁊ occultuʒ. Uñ ſi deꝰſit res hmo ipᷣm. Itẽ ſicut ineptiſſimũ eſſet ⁊ ð na üuihloſcue moꝛẽ ðᷣi amata.neceſſe ẽ ꝙ ꝑ virtutẽ illius pꝛtimi cturã ↄiungere mlłierẽ cũ bꝛuto. ita etiaʒ mordalno amãtur amoꝛis ament᷑ oĩa que de amat.Et tũc Stra naturã eẽt ſi voluntas nr̃a q̃ eſt de Aureeſtpen oĩa q̃ de voluntas eſt potẽtiſſima ad amandum natura ſpũᷣali ↄiungat᷑ ꝑ amoꝛẽ cũ re p/ n, necck uſamat qꝛ habet amoꝛẽ ſuũ cõmunẽ.ſũme vni/ mo amata nature extranee. Ut cũ auro gmanaut zerlolen quẽ põt oĩa amare ſine laboꝛe. argẽto.⁊ reba mutis ⁊ irrõnabilibo. Itẽ intaan ſine difficultate.ita ꝙ ꝑ vnũ amoꝛẽ oĩa ſicut mulier dicit᷑ ꝑdita qñ dat᷑ in ſpon/ abißaol amabit.nec in ſeipᷣa diuidit᷑.ſj ſ manet ſam viro malo et nequã.ita etiã volũtaſ 1ppin⸗ müiin vno amoꝛc. qꝛ ſemꝑ manct in vna re dicit᷑ ꝑdita.qñ ꝑ amoꝛẽ ↄiungit᷑ cum re ſuüanen Amoꝛ pmo amata. Item ſicut mulier ſi ↄDuuga mala ⁊ peſſima.Et vt oĩa ↄcludamꝰ in duobetcb dei ẽ ide tur vni bono.diuiti. foꝛti.potenti.nobi oĩb q̃ dicunt᷑ de amoꝛe ⁊ voluntate ⁊ de mubitſi ficiens li viro.tũc manet in ſecuritate.in pace.ĩ re pᷣmo amata.recurrẽdũ eſt ad illud exẽ gviͤſip gaaudio.⁊ in quiete.⁊ ſi ↄiugat᷑ vni viro plum iam dictũ de puellis.qꝛ ibi clare rwoͤno⸗ malo puerſo.miſo.panpꝑi.tũc ſemꝑ erit oiĩa videre poſſumuaas. Neſßener. in tribulatõe ⁊ miſeria.ita ſiłr qñ volun ¶ Capitulũ d amoꝛibe bmis. utaho⸗: tas ↄiungit᷑ cum re pᷣmo amata.q̃ ſit bo nõ ſunt niſi du 8 bmi Unus clilten S na.foꝛtiſſima.ditiſſima.⁊ potentiſſima. amoꝛ dei. qͥ ðꝛ amoꝛ cõis.vniuerſalis. nettſee ſſolida.ĩmobilis. eterna et inuariabilis. ſeu volũtas cõis ⁊ vniuerſalis.⁊ aliꝰ eſt habenbdn nullo indigens.in ſe habẽs omnẽ ſuffi· amoꝛ ſuijpᷣius.qͥ dicit᷑ ppus ⁊ puatus. duosredn ceientiã.tunc ipᷣa eſt in pace in ↄſolatõe ? ſeu volũtas ꝓpa ⁊ buataaaas. Doſſunti? in gaudio. ⁊ nullo mõ p̃t turbari.nec le⸗ –EZuuulus. cxxxvij. FFmniomon di. nec affligi.niſi in re quã amat ⁊ dili/ Wi 4 D ctü Tiax ltisdno git. Et ꝓpterea qͥ ilã rem ſolũ amat que „ 19 19 lctu xiiij. (gnition auferri nõ põt.nõ põt ledi neq; habere eſt ꝙ ex re hmo amata? ex vo ſeſtſeie⸗ defectũ. qꝛ neq; pᷣter illã reʒ aliqd appe- luntatefit in nobis vn ꝰñamoꝛ iöes en tit habens ſufficientiã in illa.nec ſollici ¶ qui poſtq; eſt generatꝰẽ radix.caputoꝛi viki tatur de amiſſiõe ill.quia eaʒ ꝑdere nõ go.⁊ pncipiũ ⁊ pᷣmũ fundamentũ oĩm Naleiin poteſt niſi velit. Quia & illa res ſufficiẽe/ alioꝝ amoꝝ.⁊ ꝙ invirtute illiꝰpmi amo eſt.nõ patit᷑ indigentiã.qꝛ influxibilis ? nis oĩa alia ament᷑⁊ ꝙ ꝑ illũ pᷣmũ amo/ + ſmutabilis.nõ põt ſuſtinere aliquã vio⸗ rẽ naſcunt᷑ de nouo ĩnumerabiles amo/ ln lentiã.neq; ſentire mutabilitatẽ. Et ideo ſres.vel pñt naſci.⁊ H̊ declaratũ eſt etiã ꝑ du an tloihi Ngkdamnin curuge⸗ nſche tüanulaemte ratgtattb⸗ spnommn;, enechonmapir nndigtsh lock won. taumnmt titammrlimn. noileamatoß⸗ pnoantifan iis deſſtume ſinicſeti cübu iunz nns nitik o kamoricie⸗ nee. Utcäe fröndii de ucidi nſon ni incii win riniungk ann oitoclcen' e xvi. . Ti. cxx/⸗ Cerngſbl tug. wolünslendn ↄſiderãdũ quot ſunt amoꝛes pᷣmi.⁊ q̃li / Tot ſũt amoꝛes bmi qt res pꝛi/ mo ama te Ti cxx/ exẽplũ familiare. Et iõ ſeqͥtur ꝙ qͥ vult habere firmã ⁊ ſolidã cognitõzʒ de amo/ re. neceſſe eſt ꝙ cognoſcat naturã. cõdi⸗/ tiones.⁊ ꝓpetates pᷣmi amoꝛis Et qꝛ h nũc debʒ tradi ſcia deamoꝛe.iõ ad com plendũ eiꝰ ſciam qntũ nobis ſufficit ⁊ ẽ vtile ſcire.traccandũ ẽ de ipo pᷣmo amo re inq̃ntũ pᷣmꝰ eſt. Jã em̃ dictũ eſt ꝙ nõ poſſunt eſſe ĩ nobis neq; in volũtate no ſtra duo bmi amoꝛes ſimul.niſi vnꝰtm̃. ꝓpterea.qꝛ nõ põt eſſe niſivna res pᷣmo amata a volũtate.⁊ nõ due ſimul. Sed ter ſe hñt inter ſe. U tot poſſũt eẽ amo/ res pᷣmi.q̃t poſſunt eẽ res pᷣmo amate a volũtate.Et qꝛ res pᷣmo amata nõ põt eſſe niſi deꝰ.vel creatura facta de nihilo. ſeu aliud qð deus nõ eſt.iõ pᷣmus amoꝛ nõ põt eſſe niſi dei ſitvł creature facte de nihilo.ſeu alicuiꝰ qð nõ eſt deꝰ. Et ſi a/ moꝛ dei nõ eſt pᷣmꝰ.neceſſe ẽ ꝙ amoꝛ cre ature eſt pᷣmꝰ.qꝛ ſi deꝰ nõ ſit res pᷣmo a/ mata. neceſſe eſt ꝙ creatura ſit res pᷣmo amata.aut aliqͥd qð nõ ſit deꝰ: Rurſum inter creaturas oẽs illa erit ᷣmo amata ab ipa volũtate. q̃ eſt ſibi magis amica ⁊ ppinq̊.⁊ qꝛ ipᷣa volũtas põt reflectere ſuũ amoꝛẽad ſeipᷣam ⁊ põt vti ſeipſa vt duabo reb ⁊ ꝑ ↄñs ipᷣa volũtas pᷣmo a/ mabit ſeipᷣam tãqᷓ; maxĩe amicã ⁊ ꝓpin qquã ſibijpſi.Et ſic inter om̃s creaturas res pᷣmo amata erit ipᷣa volũtas ꝓpa. ſi/ ue ipᷣemet hõ.ita ꝙ ſi deꝰ nõ ſit res pᷣmo amata.hõ dat amoꝛẽ pᷣmũ ſibijpᷣi. qᷓ; ali cui alteri.Et ſic ſi amoꝛ dei nõ ſit pᷣmus neceſſe ẽ ꝙ amoꝛ ſuijpᷣius ſit pmꝰ Et ſic habemꝰduos pᷣmos amoꝛes.⁊ ad iſtos duos reducunt᷑ oẽs alij amoꝛes. Due &e poſſunt eẽ res pᷣmo amate.⁊ ꝑ ↄñs duo pmi amoꝛes. Habemꝰ gcognitionẽ de iſtis duobo amoꝛibo.⁊ habemꝰ cõpletaʒ cognitionẽ de amoꝛe.q̃ntũ nobis neceſ ſe eſt ſcire. Queramꝰ ꝓpꝛietates ⁊ cõ/ ditões cuiuſſibet.⁊ quõ ſe habeãt int᷑ſe. iſti duo amoꝛes pᷣ mi ſint int᷑ ſe ca pitales inimici ⁊ ↄtrarij. D Titulus. cxxxviij. Tqꝛ nõ pñᷣ t eſſe due res pᷣmoa/ mate ſil ab ipᷣa volũtate.ſicutnꝰ duo ſponſi pmi vni ſponſe.nec ſit ſecũdꝰ.⁊ ſub alio.alit᷑ nõ põt ſtare ſub * De duobus pꝛimis amoꝛibus duo rectoꝛes nec duo epi pᷣmi vni eccle ſie. qᷓre ſi duo viri volũt habere vnã ſpõ ſam.erunt capitales inimici inter ſe. Et iõ neceſſe eſt.ꝙ iſti duo amoꝛes erũt ini/ mici inter ſe capitales.qꝛ nõ pñʒ t eſſe ſił. vt qͥlibet ſit hmꝰ.Et iõ inq̃ntũ quilibet vult eſſe pᷣmꝰ⁊ vult hr̃e pꝛimitatẽ.repu/ gnãt ⁊ nõ pñf ſtare in volũtate.⁊ iſta re/ pugnãtia oꝛit᷑ rõne pᷣmitatis.q̃ nõ põt eſſe niſi vni.Et iõ ſi amoꝛ dei ſit pᷣmꝰ et amoꝛ ſuijpᷣius ſi voluerit intrare.oꝑtet ꝙ ſit ſecũdꝰ.aut nõ põt ſtare ſub rõne pᷣ/ mitatis.⁊ ſi amoꝛ ſuijpᷣius ſit pᷣmꝰ.⁊ a/ moꝛ dei ſi vult eſſe in voluntate.oꝑtet q; rõne pᷣmitatis. Et ſic amoꝛ dei inqntuʒ Amoꝛ pmus nõ hʒ aliquẽ inimicũ in volũtate dei eta/⸗ nr̃a.niſi amoꝛẽ noſtrijpſiꝰ.qꝛ ſolꝰ pᷣt eſſe moꝛ ſui⸗/ pmus ⁊ vult eẽ pᷣmꝰ.⁊ ille ſolꝰpõt ſibi fa ipᷣꝰſunt cere bellũ.Et iõ qꝛ iſti duo amoꝛes ſunt inimici inimici inq̃ntũ pᷣmi. hũñt ↄtrarias ꝓpe/ tates ⁊ cõditiones.Et iõ cognitis ꝓpᷣe tatibo vniꝰ cogſcent᷑ ⁊ cõditões alteriꝰ. „ peogatiua pmitatis de iure vni ſoli iſtoꝝ amoꝝ pᷣt cõpetere ⁊ ſolum vni debet. (RXitulus. cxxxix. qm̃ iſti duo amoꝛes GEEn gnant ſuꝑ poſſeſſiõe pmitatis. A⁊cũ nõ poſſit eẽ niſi vnꝰ pᷣmꝰ.⁊ optz ſcʒ ꝙ ſit.iõ ncce ẽ ꝙ vni ſoli debeat᷑ de iure poſſeſſionis.⁊ det᷑ poſſeſſio pᷣmi tatꝭ ſeu pᷣꝛogatiua Et qꝛ oĩa iura nature ⁊oẽs creature cõcluſerũt.q̃ nõ pñt men tiri.ꝙ amoꝛ dei de iure dz eſſe Pᷣmꝰ. ⁊ ꝙ deꝰ dz eſſe res bmo amata.⁊ ꝙ ei ſolꝰ de/ bet᷑ totamoꝛ pᷣmꝰ⁊ nulli alteri.ac hʒ ex naturali obligatõe.q̃ nõ pñt negari.Et ſic iã declaratũ eſt ꝙ amoꝛ dei debet h̃e Ti. cxx⸗ de iure ⁊ iuſticia.poſſeſſionẽ pᷣmitatis ⁊ xiij. pꝛogatiuã.⁊ ꝙ deꝰ dʒ eẽ res pmo amata ⁊ etiã natura amoꝛis h̊ reqͥrit ꝙ ei ſcʒ ðo det vt iã ꝓbatũ eſt. qꝛ nulla res digna ẽ Ticxx⸗ bmo amoꝛe nr̃o niſi deꝰ.Et exindeↄclu xiijj. dit᷑ ꝙ amoꝛ dei qͥ ſol' dʒ eſſepᷣmꝰ inno bis de iure ⁊ debito obligatõis.Et ſi ſit Amoꝛ pmꝰ vt dʒz eſſe. tũc ipᷣe eſt oꝛdinatꝰ.iuſtꝰ. oꝛdiatꝰ verꝰ. rectꝰ.⁊ iſta pᷣma iuſticia.ᷣma recti/ vel inoꝛ tudo ẽ volũtatis.Sʒ ſi amoꝛ ſuijpᷣiꝰſeu dinatꝰ ẽ ꝓpꝛũ ſit pᷣmꝰ.ita ꝙ bᷣmo aliqͥs det amo/ rem ſibijpi. ⁊ talit᷑ ꝙ ipᷣemet ſres bmo Dant ſi/⸗ bübi pꝛi mo amo rẽdupkr E3 deũ amata.tũc iſte amo: ꝑ oppoſuũ pᷣmi a/ moꝛis dicti cũ de iure nature nõ debeat eſſe pᷣmꝰ. eſt inoꝛdiuatꝰ.iniuſtꝰ.falſus. toꝛtuoſus.indebitꝰ.ↄtra deũ.ↄtra veri/ tatẽ.ↄtra totũ oꝛdineʒ nature.⁊ eſtpᷣma iniuſticia.pᷣ ma inoꝛdinatio.pma iniun ria dei.pma offenſa dei.pᷣmũ malũ.pꝛi/ mũ viciũ.⁊ pᷣma obliqͥtas. Uñ cũ do pᷣ mo mihip̃ᷣi amoꝛẽ cui nõ debeo.⁊ñ do deo cui pᷣmo debeo.tũc facio deo maxi/ mã iniuriã.maximũ cõtemptũ.qꝛ aufe ro ſibi debitũ ſuũ.⁊ amoꝛem quẽ ſibi de beo.⁊ facio ſibi maximã iniuſticiã⁊ ma ximũ dedecus.⁊ eſt dei cõtemptꝰ pᷣmꝰ⁊ maximꝰ.Et iõ qñ hõ dat pᷣmo ſibijpᷣi ⁊ ſue ꝓpꝛie yolũtati amoꝛẽ duobo modis eſt ↄtra deuũ. Pꝛimo qꝛ ipe hõ eſt res pꝛi mo amata.⁊ ſolũ deeſt res pᷣmo aman/ da de iure nature.⁊ B; ex ſua dignitate.et ſic ie hõ vel ip̃amet volũtas recipit lo/ cũ pᷣmũ.⁊ pCᷣꝛogatiuã ac pᷣmitatẽ. qq̃ ſoli deo debek. Scdðo qꝛ ipe hõ dat amoꝛẽ ſi bimetipᷣi pᷣmo.⁊ in h̊ facit deo maxDimãa iniuriã.qꝛ tollit ab eo qð ſuũ eſt.⁊ dat ſi bi cui nõ debet. ⁊ etiã accipit met hono rẽ ⁊ amoꝛẽ dei⁊ ſic inq̃ntũ dans ⁊ inq̃n tum recipiens inimicat᷑ deo.⁊ eſt cõtra deũ. Si aũt res pᷣmo amata eſt alia res q; ip̃e hõ.tunc ſolũ vno mõ.ſcʒ inq̃ntuʒ dans iniuſte alteri.qð ſolũ deo debet᷑. D. hõ qui pᷣmo amat ſeipᷣm. facit ſe⸗ ipᷣm tanq; deũ ⁊ pponit ſedo. Titulus. cll. Adqꝛ pꝛogatiua p mitat ſoli ðᷣo debet᷑ ⁊ nllłi alti.⁊ ſibi ſoli debet᷑ BPpmo amoꝛ.iõ qͥ pᷣmo dat amo/ rẽ ⁊ pꝛ ogatiuã pᷣmitat alteri q; deo.dat alteri qð ſoli ðo cõuenit ⁊ qð ſoli deo de bet᷑.⁊ ꝑ ↄñs repugnat ei.⁊ ↄſentit in illã rẽ tanq; deuʒ. Si hõ dat amoꝛẽ alteri Amaäs bmo ſe/ ipᷣʒ facit ſe tanq; deum rei q; ſibijpſi.tũc ↄſtituit ⁊ facit illã rem tanq; deũ. Si aũt pꝛimo amat ſeipᷣm.⁊ ipe ſit res pꝛimo amata.tũc facit ſeipſũ tanq; deũ.⁊ tũc nõ ſolũ eſt ð deũ.qꝛ au/ fert deo qð ſibi debet᷑.ſʒ eſt ð deũ magis ⁊ maxie.qꝛ facit ſeipſuʒ tanq; deũ.qꝛ re/ cipit dignitatẽ ⁊ pꝛogatiuã pꝛimitatis. tũc hõ de directo qntũ in eo eſt deſtru it ⁊ annihilat deũ.⁊ facit deũ nõ deũ Et hec eſt ſũma inimicicia.ſũma ↄtrarietaſ qua nõ poteſt eſſe maioꝛ.Quia qͥ facit ſe regẽ.facit cõtra regẽ.⁊ ſũme inimicat᷑ re gi. Et ſic hõ efficit᷑ ſũme ĩimicꝰ⁊ aduer/ ſariꝰ dei capitalis ⁊ totalis.⁊ de directo pugnat ↄtra deũ. Et qꝛ amoꝛ cõuertit. mutat.⁊ tranſponit voluntatẽ ſeu aman tẽ in rẽ amatã.iõ tunc ipſa volũtas ſeu gꝗamoꝛ mutat᷑.ↄuertit᷑ ⁊ tranſfoꝛmat᷑ inne ip ſaʒ.ſeu ipᷣa volũtas totaliter mutat᷑ et ↄuertit᷑ in ſeipſaʒ.⁊ facit ſeipſaʒ ſuũ pꝛo pꝛiũ fundam̃tũ extra deũ ⁊ ↄtra deuʒ. et ſceqtur ſolũ ſeipſaʒ ⁊ amat ſolũ ſeipᷣaʒ Et qꝛ pᷣmo amat ſe.iõ qamat oĩa alia q̃ amat ꝓpter ſe.⁊ in oĩbo nõ diligit niſi ſe. Et ipᷣavolũtas ẽ res pᷣmo amata.iõ hʒ totuü dñiuʒ ⁊ totũ ĩperiũ ſuijpᷣiꝰ.⁊ ſolũ dña᷑ ſibij pſi et nullã aliã ſeqͥ tur volũtatẽ.ſeull ipſa eſt pma in ſeipſa.⁊ facit ſeipſaʒ pꝛi mã.Et iõ tũc eſt ↄtra deũ.qꝛ aufert deo qð ſoli ei ꝓpꝛiũ eſt Et qꝛ ſoli deo ꝓpꝛiuʒ eſt habere ppꝛiã volũtatẽ: ⁊ nullã aliaʒ habere ſupꝛa ſe quã ſequat᷑ ⁊ eẽ pᷣmã vo lũtatẽ.⁊ velle quicquid vult pꝛopꝛia vo luntate. Sʒ qñ hõ p mo amat ſeipſuʒ ⁊ ſuã voluntatẽ.tũc vult illud qð vult ꝓ/ pꝛia voluntate.⁊ nullã aliã ſeqͥtur volũ/ tatẽ.Et iõ aufert tũc deo q̃ſi coꝛonã ſuã Quia ſicut coꝛona ſoli regi cõpetit.ſica/ mare ꝓpꝛiã volũtatẽ cõpetit ſoli deo Et ſicut inhonoꝛaret ⁊ iniuriaret᷑ regi in ſũ/ mo qui auferret regi coꝛonã ſuã.ita hõ ĩ hoc iniuriat᷑ ⁊ inhbonoꝛat deũ ſi aufert ſi bi ſuũ pꝛiuilegiũ.ſ.ꝓpꝛie volũtatis.qꝛ illud ſol de debet habere. Et ſic qꝛ exa/ moꝛeſuijpſiꝰſeqͥtur ꝓpꝛia voluntas.iõ ſeqͥtur maxia inimicicia ↄtra deũ de di⸗ recto.Et qꝛ hõ facit ſe tãtũ.iõ fac̃ ſe tan qᷓ; deũ. Jõ ex ↄſequẽti appetit ⁊ vultet deſiderat illa q̃ ſoli ðo vᷣbent᷑ ſcʒ ꝓpꝛiuʒ honoꝛẽ laudẽ ⁊ gloꝛiã. Quia poſtq; hõ facit ſe tanq; deũ.opꝑtet ex ↄſequẽti ꝙ ve lit ſibi dari q̃ ðo ðbent᷑. Quia ſeqtur ꝙ qui facit ſe regẽvult illa q regi ðbent Et tũc hõ facit in ſemetipᷣo ſuũ regnũ ꝓpꝛi um dñiuʒ. extra deũ.et inchoat aliud re gnũ qð eſt cõtra deũ.Ergo hõ qͥ pꝛimo amat ſcipſuʒ et ↄſtituit ſe tanq; deũ. fa⸗ cit deo iniuriã et ↄtra deũ.et facit ſe ini/ micũ capitalẽ dei.et ꝑ ↄſequẽs pugnat ſꝑ ↄtra deũ.et aufert ↄtinue qð ðo debe Inn gnicoye mrinantz ſuitus aud ſinutiynbe nuracſkett ia gtmort taamo⸗ narnoſrihn fun giöfivt Ns Ntindic mncir-o oſſesomort ſüanore⸗ ſeceſeegſ 1tonsOrn Geotunt tpwdin Gcber borüͤnf⸗ mMmſt Mboorit eugtio hnnio Maqm n Lick müboni Pimnzen tranlt 4 Miny honi no (lin iroimb N Oinnel diolucis lonis.x erigz tſümeininie⸗ meüncetr dtaligre 1amacinen l ihapſi trunfunrt 1 — = = — = ==& = = = ☛ ☛ = = . 1 totnlinnte. dekſähigſin deimde muſoliſiie⸗ moitninicnn dligenite e vamnarn öbzni gif.tſitii. cur volüͤti, id rctſopſsn deni g amende⸗ eloldew pri ut: thyligi; gutteenivo Aruleopray nommnſeipſ iludcöruk,⸗ idüäſtämrni, dcqſ oopſiſi ingicipeta9) cöantidwe nunninguſ ronäniithD crrdiiſin oremnüini mekicce guwuntis Gyndeiden i iöftiſen pattifit bentio;, Orupoßßl ter r Outti Lix. tur inq̃ntuʒ in eo eſt. Sic ů ſolus amoꝛ ſuijp̃ius ex q̊ ſetur ꝓpꝛiã voluntatẽ.cõ ſtituit ĩm hoĩem inimicũ dei capitalẽY. ¶D ſicut amoꝛ dei qñ eſt pᷣmus.eſt p/⸗ 2* ma radix⁊ pᷣma oꝛigox fons oim bono ,G — rũ.ita amoꝛ ſuijpſiꝰ qñ eſt pmus.eſt pꝛi maloꝛum. .— ¶ Titulus.cxli. Sile ĩi/ Voniã aũt iſti duo amoꝛes.iõ fra titlo ſunt pᷣme radices amoꝛis.⁊ om cxcixr.· niũ amoꝝ alioꝝ qui fiunt ab ho mine.qꝛ amoꝛ eſt cauſa oĩm ⁊ ꝑ amoꝛeʒ om̃ia fiunt.Et qꝛ ſunt capitales inimi/ ci.iõ ſi vnꝰeſt bonꝰoꝑtet q; alter ſit malꝰ Et qꝛ amoꝛ dei dʒ eſſe pᷣmꝰ ſolum ⁊ tũc ſt rectus.bonꝰ.iuſtus.verꝰ.⁊ ſᷣm deuʒ Ti. cxx ma radix. optet ꝙ oĩa oꝛiant᷑ ab illo.ſcʒ ofes amoꝛes.⁊ ꝙ oĩa q̃ fiunt fiant ſᷣm illũ amoꝛẽ.Et qꝛ eſt pᷣma radix bona.iõ neceſſe ẽ ꝙ ſit radix oĩm bonoꝝ ⁊ oꝛigo ⁊ fons Quia q̃lis eſt radix talia ſunt oĩa que oꝛiunt᷑ de radice Et qꝛ amoꝛ dei qũ eſt pmꝰin nobis.eſt pᷣmũ bonũ noſtrũ. iõ oĩa bona nr̃a oꝛiunt᷑ ab eo.⁊ nihil eſt bonũ nr̃m niſi oꝛiat᷑ ab ipᷣo.Et nullum malũ pᷣt oꝛiri ab ipᷣo.iõ quia eſt pma iu/ ſticia nr̃a ⁊ ideo oĩs iuſticia nr̃a oꝛit᷑ ab ipᷣo.Et etiã eſt pᷣmũ bonũ noſtrũ.ideo ẽ pma lux nr̃a ⁊ lumẽ noſtrũ a q̊ oꝛit᷑ om̃e lumẽ noſtrũ.⁊ etiã eſt oĩs rectitudo nr̃a a quo oꝛit᷑ oĩs rectitudo nr̃a.Et eſt pᷣma oꝛdinatio recta.a qua oꝛit᷑ oĩs recta oꝛ dinatio. Et eſt pᷣma amicicia vera ⁊ bo/ na.a q̃ naſcit᷑ ois amicicia nr̃a bona⁊ ve ra.Et eſt pᷣma foꝛtitudo ⁊ pᷣma vita ⁊ p mũ bonũ.a q̊ oꝛit᷑ om̃e bonũ noſtruʒ.et pꝛimꝰamoꝛ.pꝛima quies pꝛima pax et frnrnanqllitas.a q bus oꝛit᷑ oĩs pax vera et Amoꝛ quies vera.Sicut ̊ amoꝛ dei eſt pꝛimũ dei ẽ ra / bonũ noſtrũ exiſtẽs in nobis.⁊ iõ eſt ra/ dix oĩm dix oĩm bonoꝝ noſtroꝝ. ſeqͥtur ꝙ eſt ra/ bonoꝝ dirx in nobis finis ⁊ oꝛigo om̃is iuſticie oĩs lucis ⁊ lumĩs.vere pacis vere ↄſola tionis.vere leticie.veri gaudij.vere qͥetꝭ vere amicicie.oĩs vᷣtutis⁊ veritatis.oĩs foꝛtitudinis.oĩs vite.oĩm bonoꝝ opeꝝ ⁊ oĩm quecũq; ſunt bona hoĩ.Quig ha bet in ſe amoꝛẽ dei.pꝛimo hʒ in ſe radicẽ t iam dictũ eſt.⁊ iõ qꝛ amoꝛ dei eſt pꝛi /⸗ tot bonoꝝ ⁊ oĩm bonoꝝ. ⁊ oĩa iſta ꝓce/ dunt a re pꝛimo amata. q̃ eſt deus.qͥ eſt om̃e bonũ.⁊ qꝛ amoꝛ ↄuertit voluntatẽ noſtrã in rem pꝛimo amatã.iõ cõuertit. mutat. ⁊ tranſfoꝛmat totaliter hoĩem in deũ ⁊ in ſuã voluntatẽ.⁊ ſic facit hoĩem diuinũvnũ cũ deo.amicũ dei.Et qꝛ de / Amoꝛ us eſt cõmuniſſimꝰ⁊ vniuerſaliſſimꝰad dei facit oĩa.iõ qꝛ tãtũ ſe extendit amoꝛ qntũ res volũtatẽ amata. ſeqͥtur ꝙ amoꝛ dei facit volũta/ merã cõ tcẽ noſtrã cõmunẽ ⁊ vniuerſalẽ cõmuni/ munem cabilẽ⁊ extẽſibilẽ ad oĩa.iõ amat nõ ꝓpt᷑ ad oĩia neceſſitatẽ⁊ indigentiã ſʒ qꝛ dei ſunt.Et iõ qꝛ deus nõ indiget creaturis.iõ etiaʒ tũc volũtas nulla indigebit creatura.et p ↄñs talis volũtas nullã habebit indi gentis. nõ eſt fluctuãs.nõ eſt variabilis ſed eſt ſtabilis.firma ⁊ ſolida.⁊ G̊ haber. quia res pꝛimo amata eſt deꝰ. Sicut Examo gũt amoꝛ dei qñ eſt pꝛimꝰ.eſt pꝛima ra/ reꝓpꝛio dix oĩm bonoꝝ ĩ nobis.eo qꝛ eſt pꝛimũ ſunt oĩa bonũ noſtrũ exñs in nobis.ita ꝑ oppo/ mala ſitũ neceſſe eſt ꝙ amoꝛ ꝓpꝛius ſeu pꝛiua . tus.qͥ eſt amoꝛ ſuijpᷣiꝰqñ eſt pꝛimꝰ.ſit pᷣ ma radix oĩm maloꝝ.⁊ neceſſe eſt ꝙ oĩa mala oꝛiant᷑ ab illo.quia pꝛimũ malũ ẽ radix ⁊ oꝛigo ⁊ exoꝛdiũ oim maloꝝ.Et iõ amoꝛ ſuijpſiꝰ.ſeu ꝓpꝛie volũtatis eſt oꝛigo⁊ radix oĩs iniuſticie oĩs vicij oĩs peccati.⁊ oĩs cecitatis ⁊ ignoꝛãtie.⁊ bꝛe uniter oiĩm doloꝝ ⁊ maloꝝ.⁊ iõ ab ipᷣo ne/ ceſſario oꝛiunt᷑ tot mala ⁊ venena ⁊ ma/ cule.Qui g̊ hʒ in ſeipᷣo amoꝛẽ ſuijpſi hʒ in ſe plantatã radicẽ oĩm maloꝝ.Etoĩa iſta ꝓcedũt ex eo ꝙ res pꝛimo amata eſt ipᷣamet volũtas ſeu ipᷣe homo.nõ quia eſt amata.ſed quia eſt pꝛimo amata.nec quia eſt amoꝛ ſuijpſius.ſʒ quia ẽ pꝛimꝰ inquantuʒz pꝛimꝰ. ⁊ ideo eſt contra de· Amoꝛ um. extra deũ.⁊ ſine deo.Et ſicut deꝰ eſt ſuijpᷣiꝰ ẽ fons ⁊ oꝛigo ⁊ radix oĩm bonoꝝ.ita ipᷣa eſt radix volũtas:qñ eſt pꝛimo amata.eſt radix ? oĩm ma oꝛigo oĩm maloꝝ.⁊ eſt penitꝰ cõtra deũ loꝛum eo qꝛ facit ſe pꝛimã voluntatẽ cõtra de/ um.ideo facit ſe deũ falſum. Ideo ſicut deus verus eſt oꝛigo oĩm bonoꝝ. ita ꝓ/ pꝛia voluntas qᷓ eſt falſus de eſt oꝛigo oĩm maloꝝ.Et quia ipᷣa res pᷣmo ama/ ta eſt creatura de nihilo facta ⁊ in ſe nul lam habẽs firmitatẽ ſed ſꝑ tenchens ad nõ eſſe de natura ſua ⁊ eſt ſemp indigẽs. Due ſũt radices oim bo noꝝ ſcz 2 malo/ rum ⁊ iõ cũ amoꝛ mutat amãtẽ in rẽ amatã. tũc hõ nullã hʒ in ſe firmitatem.nullã ſe curitatẽ.ſʒ ſp fluctuat ⁊ indiget.nũq; qͥe ſcit.co ꝙ eſt mutatꝰ in creaturã. ſcʒ in ſe/ ipſũ.Et iõ qꝛ creatura eſt in ſe vanitas. iõ hõ tunc ↄuerſus ẽ in vanitatẽ. Et qꝛ hõ indiget alijs creaturꝭ.ſine qͥbo eſſe nõ põt.iõ tũc amat alias creaturas ꝓpt᷑ in/ digentiã ⁊ ꝓpt᷑ vanitatẽ.⁊ ẽ ſubiectꝰ eis Et qꝛ creature coꝛrũpunt᷑ ⁊ mutant᷑ ⁊ñ ꝑmanẽt.iõ ipᷣa ẽ ĩ ↄtinua ſollicitudine ⁊ tribulatõe.Sic g̊ amoꝛ ſuijpſiꝰ qñ ẽ pꝛi mus.ſacit hoĩem inimicũ dei capitaleʒ. ⁊ facit ipſũ malũ ⁊ puerſuʒ ac plenũ oĩ/ bus malis ⁊ ſubiectũ alijs creatur. Et ſic habemꝰduas radices pᷣmas oppoſi tas vnã oĩm bonoꝝ.aliã oĩm maloꝝ. et neceſſe eſt ſꝑ vnã vel aliã eſſe in volũta/ te ⁊ in hoĩe.⁊ oꝑat᷑ ↄtrarias res in volũ tate.Etpᷣma radix ſq; amoꝛ dei qñ eſt pᷣ mus facit volũtatẽ diuinã cõem ⁊ vni⸗/ uerſalẽ cõicabilẽ.ſed alia radix ſcʒ amoꝛ ſuijpſi qñ eſt pᷣmꝰfacit volũtatẽ ↄtra de um.⁊ ꝓpꝛiã ⁊ pᷣuatã ⁊ totã ſuijpſiꝰ ⁊ in cõicabilẽ. Pꝛima facit voluntatẽ iuſtã. ſanctã ⁊ rectã.bonã.benignã.⁊ hũilẽ.ſʒ amoꝛ ſuipſiꝰ reddit voluntatẽ iniuſtã. malã. puerſaʒ ⁊ malignã⁊ ſupbã.Amoꝛ dei facit volũtatẽ q etaʒ pacificã ⁊ ami/ cabilẽ.ſʒ amoꝛ ſuijpᷣiꝰ reddit ipᷣam inqͥe/ tam litigioſam ⁊ diſcoꝛdẽ.Amoꝛ dei fa/ cit voluntatẽ largiſſimã ampliſſimaʒ et maximã.ſʒ amoꝛ ſuijpſi reddit ipᷣaʒ ſtri ctiſſimã minimã.Amoꝛ dei facit volũ tatẽ in ſũma libertate nulli creature ſub iectã.ſed om̃i creature inferioꝛi dñantẽ. ſed amoꝛ ſuijpᷣiꝰ ponit ipᷣam in ſũma ca ptiuitate ⁊ om̃i creature ſubiectã Amoꝛ dei facit ipᷣam iĩmobilẽ.ſtabilẽ.firmã.fi/ ram. ſed amoꝛ ſuijpſiꝰreddit ipᷣaʒ fluctu antẽ.inſtabilẽ. mobilẽ. ac variabilẽ. A/ moꝛ dei facit ipᷣaʒ mitiſſimã vnitiſſimã in ſe.⁊ iõ foꝛtiſſimã.ſʒ amoꝛ ſuijpſiꝰ red/ dit ipſaʒ diuiſibilẽ frangibilẽ.⁊ iõ valde debilẽ. moꝛ dei facit ipſaʒ plenã. ſatu/ rã diuitẽ.iʒ amoꝛ ſuijpſiꝰfacit eã vacuã eſurientẽ pauꝑem ⁊ indigẽtẽ. moꝛ dei facit voluntatẽ habitare in ꝓbo regno. in ꝓpa terra.⁊ in ꝓpꝛia patria.⁊ ĩ domo eſt qꝛ amoꝛ dei lux eſt ⁊ lumẽi is Amoz ⁊ ideo facit videre ſeipᷣm⁊ ſuũ oppoſitũ deiẽ lux ſua.ſz amo: ſuijpᷣfacit ipaʒ exire deter⸗ ra ꝓpa.de patria ꝓpꝛia.de domo ꝓpꝛia ⁊ habitare in terra aliena.⁊ in patria ex/ tranea ⁊ facit ipſaʒ vagã extra domũ ſu am.Amoꝛ dei facit voluntatẽ pulcerri⸗ mã ⁊ amabilẽ.ſʒ amoꝛ ſuijpſiꝰ facit eam turpiſſimã ⁊ odibilẽ ab oib. Aamor der ⁊ amoꝛ ſuijpſi ſunt due poꝛte.due ianue ⁊ duo pncipia ac duo lumina cognitõis hois. Titulus. cxlij. Tquia ab ſctis ogolv amoꝛibo Sile/ oꝛiunt᷑ oĩa.pcedũt oĩa ⁊ fiũt oĩa gubernant᷑ oĩa ſcʒ q̃ fiunt ab hoĩb voluntarie.iõ cũ iſti duo amoꝛes ſint cauſa oĩm alioꝝ amoꝝ.ſeqͥtur ꝙ ab ipᷣis depẽdet tota cognitio alioꝝ.ſcʒ bo/ noꝝ ⁊ maloꝝ.qꝛ amoꝛ dei eſt pncipium ad cosgſcẽdũ oĩia bona hoĩs.⁊ amoꝛ ſui/ ipᷣius ſeu ꝓpꝛiꝰeſt pncipiũ ad cogſcẽdũ oĩa mala hoĩs.Et qͥ ignoꝛat amoꝛẽ dei. ignoꝛat om̃ia bona hoĩs.⁊ qui ignoꝛat amoꝛẽ ſuijpſiꝰ.ignoꝛat oĩa mala hoĩs. Quia qͥ ignoꝛat radices ⁊ cauſas bono/ rũ ⁊ maloꝝ hoĩs.nõ videt bonũ nec ma lum.qꝛ nõ videt ianuas nec poꝛtas bo/ noꝛũ ⁊ maloꝝ.Ettñ magna eſt differen tia inter iſtas duas radices.Quia qͥ ha bet amoꝛẽ dei pᷣmo in ſe.talis cognoſcit ipſuʒ ꝑ ipſuʒ. Etiã cognoſcit amoꝛẽ ali um.ſcʒ ſuijpſiꝰ⁊ oĩa que ſequunt᷑ ex illo. Et qͥ hʒ in ſeipſo amoꝛẽ ſuijpſiꝰ pᷣmo.ta . S 5 fra titlo lis nõ cogſcit neq; amoꝛẽ dei neq; ſuiji us neq; illa qͥ ↄſequunt᷑ ex eis.Et cauſa — illuminãs ſcʒ amoꝛẽ ſuijpſiꝰ ⁊ illa q̃ oꝛiunt᷑ ab eis. Amoꝛ ſed amoꝛ ſuijpius qꝛ eſt tenebꝛa ⁊ obſcu Amo⸗ ritas pᷣma de natura ſua.iõ abſcondit⁊ ſunpᷣi ẽ obſcurat ſeipᷣm⁊ celat ne videat᷑ atq; ob tenebꝛa ſcurat ⁊ excecat intellectũ ne videat ipᷣm amoꝛẽ.Et iõ qͥ habet talẽ amoꝛẽ.oĩa bo na ⁊ mala hoĩs ignoꝛat.⁊ nihil videt de bonis ⁊ malis hoĩs.qꝛ tenebꝛe totũ poſ ſidẽt ⁊ nulla lux eſt in eo.⁊ talis eſt igno rantiſſimꝰ. Et quia etiaʒ radix eſt ſp oc/ culta ⁊ latẽs.ideo difficile eſt cognoſce/ reipſaʒ radieẽ quia eſt cauſa latẽtiſſima omniũ maloꝛũ. Sic igit᷑ ſicut habemꝰ duas radices omniũ bonoꝝ et maloꝝ. = — Z — alli leagiu — ababend cognitione tinne deben ſghorenan mus duobcl cinittena came follsan 1 nl aber duogmozes ſurabale glius veror. ſnuromorp fönecoꝛpise volupratis. moſeüöman ſau cxcclent. nio, Etiſd⸗ nmo bonaſeiol⸗ —— =SS= Pvuzi mrimosar , gganecle SS= ſſey ⸗ —.— din prübonon =nY Mcna ſawancüs 1 =2☚ — nlia nont1or mnlianins ſeoanat Feotpaes gnatllag peuntefn onate cen ting nis Inr leogged pprü t uoram dlcunkqn gmoꝛ poe futgu ſopolupt nordinan Chnigrii prii dee Ppoteſt göpo⸗ mmyelip Chyirg e ütointfüdiftih din ſgifintc⸗ iiſtiduonnas nop arge itoglop ſgbo⸗ deickönapun hois tancſin piüad ogitſj vorgramarid. 6,1uiignonat oinnalbois, 31cnasbono⸗ Gabonüncen gnecporisb⸗ ices QOruda uis coghoct Folitumaed ſegvont el⸗ eſipl hnmn inttynn esEaud mmi Auminis . 1müoppoſti M Niunt abeg,/ mcheatobſa/ dbſcollifi enicat ae⸗ 4 ineritanhn ſamotic nnkte mcbetton 1lalockh nurtic ſeckcſd Nbuſing fiunben — — =— —— — — ita habemꝰ duas poꝛtas ad intrãdũ in cognitionẽ omniũ bonoꝝ ⁊ maloꝝ.Cõ tinue ᷣ debemusvidere iſtas poꝛtas ne ignoꝛemꝰeas.quia ſi ignoꝛamꝰeas.igra mus duas ciuitates.ſcʒ ciuitatẽ bonoꝝ ⁊ ciuitatẽ malonꝛ. ex amoꝛe ſuijpſius naſcunt᷑ duo pᷣncipales amoꝛes diſtincti. (Litulus.cxliij. Tquia hõ habet aĩam ⁊ coꝛp⸗ q̃ nõ ſũt idẽ neq; appetũt idẽ.iõ duo am ſatur ab altero. Nã vnus eſt rõne aniĩe. glius vero rõne coꝛꝑis. Rõne anĩe cau/ ſatur amoꝛ ꝓpꝛij honoꝛis ⁊ excellẽtie. et rõne coꝛꝑis cauſat᷑ amoꝛ delectatiõis et voluptatis coꝛꝑalis.Ulñ qui amat pꝛi/ mo ſeipᷣm.amat ſtatim honoꝛẽ ꝓpꝛium ſeu excellentiã.vł amat delectationẽ car nis.Et iſta duo amat tanq; duo maxia Extamo bona ſuijpſi. Et deinde ad iſtos duos re ſuiji maximos amoꝛes ſequunt᷑ alij amoꝛes us na / quia neceſſario amat om̃ia illa que ad ꝓ ſcũt᷑ oĩia pꝛiũ honoꝛẽ augendũ defendendũ ⁊ cõ peccata ſeruandũ.vel ad coꝛꝑis delectatõeʒ ꝑti/ moꝛtłia nent. ⁊ ↄtrahitur amicicia magna ⁊ fa- miliaritas cũ illis rebus.Et ideo neceſ⸗/ ſario amat bona exterioꝛa.ſcʒ diuitias ⁊ res tꝑales ⁊ abundãtiã earum.⁊ magis amat illa que magis valẽt ad hoc.Et qꝛ pecunie multũ valent advtrũq;.ideo ſũ mæ amat eas.Et ſic cõtrahit᷑ maxia ami cicia ⁊ ſingularis familiaritas cũ pecu/ nijs.mat etiã ſciẽtias officia: dignita tes que valent ad honoꝛẽ⁊ excellentiam ꝓpꝛiã.Et ſic ex amoꝛe ſuijpſi oꝛiunt᷑ q̃t tuoꝛ amoꝛes vicioſi.mali et coꝛrupti qͥ dicunt᷑ quatruoꝛ vicia.ſſuꝑbia.que eſt amoꝛ ꝓpꝛij honoꝛis⁊ excellentie.⁊ luxu ria ⁊ gula que ſunt amoꝛ coꝛꝑis ⁊ carna lis voluptatis. er a uaricia que eſt amoꝛ inoꝛdinatus rerũ cciecioꝝ ⁊ maximepe cuniarũ. Et qui amar Honoꝛe ꝓpꝛiũ et ꝓpꝛiã delectationẽ. habet odio om̃e id qð poteſt deſtruere vel din: inuere illuʒ. vel qdᷣ poteſt venire contra ipſuʒ hono/ rem vel ipſaʒ delectationẽ. et exinde na/ ſcitur ira queeſt amoꝛ vindicte contrail los qui nituntur ledere honoꝛẽ ꝓpꝛiuʒ Ti. ie De douobus pꝛimis gmoꝛibus ab amoꝛe ſuijp̃ᷣius fluũt ⁊ oꝛiũt oꝛes diſtincti quoꝝ vnꝰnõ cau/ vel delectationẽ coꝛꝑpalem. Naſcitur eti/ am iĩuidia que habet odiũ de alieno bo⸗/ no inquãtuʒ poteſt diminuere ꝓpꝛiuʒ. et amoꝛẽ de alieno malo inquãtũ nõ po teſt diminuere. Naſcitur etiã ex amoꝛe ꝓ pꝛie delectationis coꝛꝑis amoꝛ quietis coꝛꝑis.et fugiuntur laboꝛes et exercicia et hec eſt pigritia et accidia ſen negligen tia. Et ſic om̃ia vicia oꝛiuntur ex amo/ re ſuijpſius et ꝓbo. ſolus amoꝛ dei quando eſt pᷣmuſ cauſat verã vnionẽ inter homines et fa/ cit eos vnum.Et ſolus amoꝛ ſuijpſius ſeu pꝛopꝛius facit diuiſionẽ et litem in/ ter eos. ¶ itulus.cxliij. NVUoniã autẽ amoꝛ mutat volun tatẽ in rem pᷣmo amatã. ideo ſi res pmo amata ſit vna numero tm̃.exiſtens cõmunis omibo hoĩbus.? lla res ſit pᷣmo amata a qlibet.tunc om nes illi amoꝛes ſunt ſibes et confoꝛmes. et neceſſario om̃es illi amantes habent vnionẽ inter ſe.Et ideo ſi amoꝛ dei ſit p mus in q̊libet hoĩe.eſt pᷣ ma radix tm̃.qꝛ res pᷣmo amata ẽ vna nũero ab oibo hoĩ bus et ĩdiuiſibil ⁊ cõis oĩb.⁊ inſuꝑ oẽſ tales amoꝛes ſũt ↄſiles et ↄfoꝛmes ⁊ o/⸗ riunt᷑ ab vna et eadẽ re.ab vno ⁊ eodem capite.Jõ tũc neceſſario ẽ vnitas pax? ↄcoꝛdia vᷣa int᷑ hoĩes.qꝛ nullamat pp⸗ am volũtatẽ ſʒ tm̃ dei.Et iõ tũc tatl diuu· ſio et diſcoꝛdia nõ hũt poꝛtã ꝑ quã pfßiit intrane int᷑ hoĩes.qꝛ amoꝛ dei qͥ ẽ in q̃li/ bet bmꝰclaudit totũ vt nõ intrẽt.Et tũc neceſſario oꝑtet ꝙ oẽs ſe amẽt adinuicẽ qꝛ amoꝛ cuiniſſibet oꝛitur ab alto loco ſcʒ a deo. Et ſic amoꝛ dei qñ ẽ pᷣmꝰ in ůꝗͤ/⸗ libet cauſat verã vnionẽ ⁊ ↄcoꝛdiã inter Amoꝛ hoĩes ⁊ vnit eos ⁊ facit vnũ. Sʒ qñ qͥli dei cau/ bet amat ſeipᷣʒʒ pᷣmo.⁊ ſuã ꝓpꝛiãvolũta/ ſat vnio tẽ.ita ꝙ amoꝛ ſuijpſi ẽ pᷣmꝰin qͥlibʒ.tũc nẽ inter res b mo amata a qlibet nõ ẽ vna nũero hoies cõis oĩb.imo tot ſũt res pmo amate q̃t ſũt hoĩes.qꝛ qͥ libetẽ ↄuerſus ⁊ mutat ĩ ſeipʒʒ ſingularit᷑ ⁊ ĩ ſuã ꝓpꝛia volũtatẽ et ſeqͥt᷑ eã ⁊ ꝑ ↄñs amat pᷣmo ſuũ ꝓpᷣnʒ ho noꝛẽ ⁊ ſuã ſingłarẽ excellẽtiã ⁊ ſuã ꝓpaʒ delectionẽ coꝛꝑalẽ.iõ nõ pᷣt amare aliuʒ honoꝛẽ neq; aliã excellẽtiã niſi ꝓpt᷑ ſuuʒ honoꝛẽ.⁊ inqntũ auget ⁊ Aerat ppꝛlu Litulus. cxho. honoꝛẽ ⁊ cũ multiplicat. Et iõ im pugt honoꝛẽ aliũ vt defendat honoꝛẽ ſuũ Et ſic pᷣponit ſuũ honoꝛẽ oĩ alio hon oꝛi.et neceſſario hʒ odio oẽm aliũ honoꝛem qͥ põt diminuere ſuũ honoꝛẽ.Etqꝛ iã ſup mõſtratũ eſt.ꝙ qͥ ſe pꝛimo amat facit ſe deũ inqntũ ĩ eo eſt.eo qꝛ amat ſuã ꝓpꝛi/ am volũtatẽ.⁊ ſuũ ſingularẽ honoꝛẽ pꝛi ſingularẽ hoĩeʒ.Et iõ talis ẽ ligatꝰcũ ſe ipſo tãq; cũ h̊ hoĩe ſinglari.Et cũ h hõ tãq; ſingularit᷑ vt ̊ indiuiduũ eſt diui/ ſus ſeꝑpatꝰ ab om̃i alio hoĩe ⁊ ab oĩ alia re ſingulari q̃cũq; ſit illa ⁊ cuʒ nulla alia re ↄuenit.ꝓpt h̊ iſte amoꝛ ẽ ſingularꝭ ꝓ/ pꝛi puatꝰ⁊ nõ cõis.Et qꝛ tãtũ ſe extẽ dit amoꝛ q̃ntũ res amata ⁊ nõ aſcendit mo.⁊ iõ q̃t erũt hoĩes amãtes ſeios et ſupᷣ.iõ qꝛ res pᷣmo amata ẽ h̊ ſingulariſ/ (gurinamore ſuã ꝓpꝛiã volũtatẽ ⁊ ſuũ ꝓpꝛiũ honoꝛẽ ſimꝰhõ inq̃ntũ eſt .iõ iſte amoꝛ nõ pCGt Pocpüdach tot erũt dij in mũdo diniſi ⁊ ſeꝑati inter ſe extẽdere neq; aſcẽdere ad cõem hoĩs Screinleißo ſe nõ hñtes ad inuicẽ vnitatẽ.qꝛ nõ ẽ reſ rõnẽ ⁊ iõ nõ extẽdit ſead hoĩeʒ inqntuz Alſino,nan vna exñs eadeʒ numero pᷣmo amata ab hõẽ.qꝛ ẽ res cõis ⁊ altioꝛ. Et iõ tũc nõ gndei⸗Th oĩbus a qua oꝛitur vnitas inter hoĩes ? p̃t amare alios inq̃ntũ ſũt hoĩes.qꝛ hic Cghoſcncün ſocietas vera. Et iõ neceſſario tũc optet amoꝛ nõ pt aſcẽdere vltra hũc hoĩem ⁊ on rekcsenninice ſuijpᷣius ꝙ ſit lis diuiſio ⁊ diſcoꝛdia.inimicicia. inqntũ hic hõ ẽ.Et qꝛ iſte amoꝛ ẽ pmꝰ. 1 (arſonsdan facit di / ira.odiũ.⁊ bellũ inter homĩes.qꝛ qͥlibet itõ ex iſto exibunt oẽs alij amoꝛes ⁊ oẽs lic ſecadnoane ſcoꝛdiaʒ vult ↄſeruare cuſtodire augmẽtare.⁊ de/ erũt amoꝛes puati.⁊ diligẽt bonũ ſuũpᷣ 6u bowrtidige inter ho fendere ſuũ ꝓpꝛiũ honoꝛẽ quẽ pꝛimo a/ uatũ pᷣmo.ſcʒ ſuũ honoꝛẽ.ſuã pᷣuatã ex/ cs Eenontrani mines mat.⁊ H̊ nõ põt fieri ſine diſcoꝛdia.lite ? cellentiã. nec ſe pᷣt extẽdere iſte amoꝛ niſi cl 1tpinodate odio.qꝛ nullꝰ ĩ hoc mũdo hʒ ſufficiẽtiã ad illa q̃ reſpiciũt ſuũ bonũ pᷣuatůvytho (unchdei neq; de honoꝛe neq; de coꝛꝑalibo volu/ noꝛẽ ꝓpꝛiũ.delectatões ppꝛiã.⁊ volũta/ eeſcolde⸗ ptatibo de ſe.ſʒ ſꝑ indiget alijs ⁊ alioꝝ iu tẽ ꝓpaʒ Et iõ diliget alios hoĩes inq;tũ NN uamẽtis.Et ſic patet ꝙ amoꝛ ſuijpᷣiꝰſeu valẽt adſuũ bonũ pᷣuatũ ad ſuũ honoꝛẽ pinodcn ꝓpꝛius aut ꝓpꝛia volũtas cauſat veraz ðlectatõeʒ ⁊ volũtatẽ ⁊ nõ alit᷑ neq; als cudact diuiſionẽ i B mũdo.diſcoꝛdiã. litẽ ⁊ bel Et ſub iſto reſpectu⁊ ſub iſta cĩ amabit dchcid lum.Et ꝑ ↄñs ſołamoꝛ ꝓpꝛiꝰ eſt cauſa oia q̃ amabit.Et in oĩbo nõ amabit niſi Wepot oĩm malas radix ⁊ fundamẽtũ om̃is ſeipᷣʒ.qꝛ oĩa amabit ꝓpt᷑ ſe.Et ſic poſſu/ Ednih diſcoꝛdie.Amoꝛ vero dei pꝛimo eſt cau mus ↄcludere cũ amoꝛ ſuijpᷣiꝰ ſeu pꝛi finine ſa omniũ bonoꝝ ⁊ om̃is cõcoꝛdie ſieut uatꝰſit radix oĩim maloꝝ.⁊ amoꝛ ꝓpꝛiuſ e pꝛius dictum eſt. ooPtiaf ex ꝙ res bmo amata ẽ h̊ hõ.⁊ iõ dm O) oĩs hõ qui amat ſeipᷣm pꝛimo/a/ fãq; hic hõ ẽ radix ⁊ oꝛigo oĩm maloꝝ. deheribi mat ſe tanq; huc hoĩeʒ ⁊ nõ tanq; hoĩe,z qꝛ qͥlibet qͥ amat pᷣmo ſeipʒʒ tãq;ᷓ hũc ſin nogni ¶ Titulus. cxly. gularẽ holez. ab oib ẽ diuiſus ⁊ ſeꝑat. mlne ()) Coni aũt qcqͥd eſt vel ẽ ſingu Sʒ qꝛ deꝰẽ cõis ⁊ vniuerſalis oĩbo crea i⸗ i lare vel eſt coe. qꝛ ſingularitas ? turis qꝛ oẽs ab ipo veniũt ⁊ ab ipo ma⸗ inen cõitas ſunt duo modi oppoliti cões oi· nutenet᷑ ⁊29ſeruat᷑. Jõ qñ de ẽres pmo ni bus.Et iõ qͥ pᷣmo amat ſeipʒʒ neceſſe ẽ amata tũc amoꝛ tal eſt cõis ⁊ vniuer ſal 7 amet ſe ſicut hũc hoĩeʒ ⁊ nõ tãq; hoĩeʒ. ⁊ iõ eſt radix oim bonoꝝ. Sic cõitas ſd Et qlibet hõ eſt h̊ hõ ſingularꝭ exñs.iõ ⁊ vniuerſalitas reddunt omoꝛẽ bonũ ⁊ idn idẽ nũero hñs ſuã ꝓpꝛiã ⁊ ſingularẽ exi ſinglaritas ⁊ ꝓpetas reddũt amoꝛẽ ma moam ſtentiã ⁊ pſonã.⁊ eſt diuiſus⁊ ſeꝑitus a lũ.Quãto g̊ amoꝛ mag cõis ẽ ⁊ vniuer noſih q̃ͥlibet alio hoĩe eo qꝛ eſt hic hõ ⁊ nõ ẽ ali ſalis tãto melioꝛ ẽ.etqnto mag ꝑticula ho us. Et iõ qͥ amat ſeipʒʒ amat ſeipʒ tanq; ris tanto peioꝛ.Et h̊ totũ oꝛit᷑ a repmo wtn hunc hoĩeʒ ⁊ ſub rõne ſingulari tm̃ ⁊ nõ amata et ſᷣm ꝙẽ mag cõis ⁊ vniuerſa/ dens, rõne cõitatis.qꝛ ẽ ſeꝑat⁊ diuiſus ab oi⸗ lis.aut magis puata et ſingularis. dnrerf bus alijs.qꝛ amoꝛ mutat amãtẽ in rẽ a /⸗ ¶ D. qlibet hõ pᷣt facere certitudinalit᷑ Müo matã. Et qꝛ res amata ẽ h̊ ſingularꝭ hõ ct ꝑ expientia exeplon ſciaz ſibijßi er ſe⸗ groe ⁊ h̊ indiuiduũ.iõ tũc qꝛ pꝛio amat ſeiſʒ ipᷣo ꝑ amoꝛẽ ſuijpᷣiꝰ q̃li foꝛma ſebre ðᷣbe lnt eſt mutat cõuerſus traſfoꝛmat in huc at erga deũ.et qd ðbeat ðo inqntũ dec. aͤſn — elsilneei Litulus. cxlvi. uum pꝛimo debeo amare voluntatẽ ſuaz km. Etait Voniã aũt hõ qͥlibet debet co/ ⁊ ſolũ ſequi eam ⁊ nullã aliã. Similiter inicüͤcſdi hari qᷓntuʒ poterit vt certiſſime co quia amo meipᷣm ⁊ ſequoꝛ pᷣmo volũ dboietchaie videat om̃ia que debet dare deo tatẽ.deſidero.volo.amo.p mo honoꝛeʒ aznlii quia hoc eſt bonũ ſuum.Et iõ qꝛ homo meũ ⁊ illũ volo exaltare conſeruare? au noriſtgiin, . nõ poteſt eſſe magis certus.q; ꝑ ſeipſũ. gmentare⁊ honoꝛẽ meũ pᷣpono omiho Etctinie ⁊ quando in ſeipᷣo videt quid debeat vl noꝛi. volo ꝙ om̃es mihi dent honoꝛez natgtnöttgt quid debet facere deo. ideo dabitur hic ⁊ cõſeruent ⁊ augmentẽt illũ.Ergo con⸗ mi hiigtr, quedam bꝛeuiſſima doctrina que fun foꝛ miter hoc debeo deo.ſ.velle deſidera öſknn i datur in amoꝛe ſuijpſius.ſeu amoꝛe pꝛo/ re ⁊ amare pᷣmo honoꝛẽ ſuuʒ ⁊ ↄſeruare racenet pꝛio.ꝑ quã doctrinã om̃ishomo poteſt illum ⁊ augmẽtare ⁊ cxaltare ⁊ eius ho/ aadoig n videre in ſeipo tanq; in exemplari ꝓpin- noꝛẽomi honoꝛi pponere.? debeo velle Ben Eriiiei D quiſſimo. qualiter ipᷣe debeat ſe habere ꝙpom̃es honoꝛẽ ſuũ augmẽtent.conſer/ füthoin nhe. erga deũ. ⁊ nõ indigebit niſi ſeio ad h uent.⁊ defendãt. Ita ꝙ deum pᷣponem mhichen; . cognoſcendũ.nec oꝑtebit querere alios mihi. Similiter añ diligo honoꝛẽ meũ RZ ir, Ti.cxx/ dteſtes extrinſecos Unde iã monſtrati pmo habeo odio omnẽ aliũ honoꝛẽ qui = 6 xij. eſt ꝙ ſolus deus de iure nature debet eſ / nõ cõcoꝛdat cũ honoꝛe meo.⁊ inqntum ltütiſiͤ Ti.cxx/ ſe res pᷣmo amata.⁊ ideo ſoli deo hoc de honoꝛẽ meũ minueret.⁊ contra illũ pu/ — xix. betur vt ſibi pꝛimo amoꝛ detur. Et exin gno et iraſcoꝛ. Similiter debet habere eritemeeeif l. de monſtratũ fuit ꝙ ͥ pᷣmo amat ſeißm odio omnẽ honoꝛem quinõ concoꝛdat eſu Ti. cxl/ 1 pꝛimo dat amoꝛẽ ſibimet ꝙ ipſe facit cum honoꝛe dei. ⁊ inqntum poſſum de⸗/ mniſuminy Iij. ſetanq; deü. quia ipe eſt res pꝛimo ama beo diminuere ⁊ deſinere illum. ⁊ debeo Dit woli, ta q;ᷣ ſoli deo debitũ eſt. Si ergo pᷣmo pugnare contra omnẽ aliũ honoꝛẽ qui bsboicginchi diligo meipm. cõſtituo medeũ.quia qd poteſt diminuere honoꝛẽ dei. Confoꝛ/ fiasfüonet pꝛimo debeo ðᷣo hoc do mihi. ⁊ ſicteneo miter ſi pᷣmo amo meipᷣm amo pᷣmo lau nditnec ſS locũ dei ex meipᷣo.⁊ ꝑ cõſequẽs omia ꝗq gdem meã.⁊ volo laudari ab oibus.⁊ vo ubiſtciint t Deberẽ dare deo ⁊ attribuere do mihijpi lo q om̃es dicant bonũ de me.⁊ ꝙ nul/ ipnöancbini. vnde poſtq; amoꝛ eſt pꝛimũ qð debitũ lus dicat de me malũ.⁊ volo habere ma te Eiſchoſx eſt dari pᷣmo ſoli deo.⁊ ego do mihimet gnam famã ⁊ magnũ honoꝛẽ ⁊ nomen. orſißt an ipᷣi pꝛimo. Et ꝑ ↄſequẽs do mihi ommfia Ita ſimiliter quia debeo amare deũ.de/ bptanan que ſequunt᷑ amoꝛẽ pꝛimũ ⁊ que ligant beo poneredeũ loco mei.⁊ ideo debeo pᷣ⸗ manibroth cum amoꝛe. Et quia oia illa que alida mo laudem ſuã amare.⁊ velle ꝙ laudet . Nigooiren debet ſibimetipᷣi vel vult ſibi dari vel fie ab oĩbus.⁊ velle ꝙ deus habeat magnã ſetätun ri. eo quia pꝛimo amat ſeipᷣʒʒ inqntũ pꝛiꝰ famã ⁊ magnũ nomẽ.⁊ ꝙ nullus vitu/ dinligtt⸗ mo diligit ſeipᷣm. oĩa illa debet dare deo peret ſuã famã neq; ſuum nomẽ.Quia S ſoli. ⁊ etiam velle qð ei ſoli detur. eo quia poſtq; mihimetipᷣi volo iſta.debeo iſta füttabiönnn pꝛimo debet amare deũ. Si ergo alijs magis velle de deo.q;ꝛ pᷣmo debeo ama/ ſninun vult ſcire que ſũt illa que debet daredeo re deũ. Et ſi pᷣmo credo mihimetipᷣi. et Gösrrind videat que ſunt illa que vult pꝛo ſeipo ⁊ volo q alij dent fidem ⁊ credulitatẽ mi/ 1Ouftin⸗ ſibi dari ⁊ quid ꝓ ſeipo facit. eo quia pꝛi hi⁊ nullus reputet me mendacẽ. Ita qꝛ honai i mo amat ſeip m· vnde illa que vult ⁊ faẽ pꝛimo debeo amare deũ. debeo deu po/ ainnnim peo ſeipo ⁊ vult ſibi dari ⁊ fieri eo. Et ꝓ/ nere loco mei.⁊ debeo pᷣmo credere 2 da- ͤsir ninn pter hoc. quia pꝛimo amat ſeipᷣm vult re fidem ⁊ credulitatẽ et velle ꝙ omneg onng oian facit tanq; deo ſibijpᷣi.Quia tunc eſt q̃ſi alij dent fidem ⁊ credulitatẽ ſibi ⁊ nul iretanin deus. ⁊ tũc erit certus ꝙ; om̃ia illa debet reputet eum mendacẽ. Similiter ſi pꝛi⸗/ 1 1 ict⸗ dare ⁊ facere p ipᷣo.⁊ velle ſoli deo dari ? mo diligo me volo ꝙ omnia ſpectantia ni ꝓ ſeipᷣo fieri.ponat ergo deũ loco ſuiji / ad meconſeruentur.Ita quia pꝛimo de/ n R us.⁊ iõ quia qñ amo meipᷣm. pmo amo beo deum amare. debeo velle ꝙ omnia q̃ᷓ eſce voluntate meã ⁊ ſequoꝛ eã ⁊ nullã aliazʒ. ſunt dei ⁊ que ꝑtinent deo cõſeruentur ⁊ Fehr Etiõ ſimilit᷑ quia pᷣmo debeo amare de/ creſcãt ⁊ nõ diminuant᷑. Et ſimiliter de M — Ciitulus.?· De fructu duoꝛũ amoꝛũ oĩlbus alijs qᷓ facio.q̃ volo.⁊ q̃ deſidero mihi debeo excellenti' velle deſiderare de deo. Sic ů manikeſtũ eſt ꝙ qlibet hõ põt habere verã ⁊ certam cognitionẽ de bis q̃ debet dare ⁊ facere deo.⁊ ; ꝑ amo- re ſuiſpius ſeu p ppꝛiũ amoꝛcqʒ qũ oĩa qᷓ qlibet facit.⁊ vult ſibi fieri inqntũ ẽ res pmo amata.dʒ facere et velle fieri deo qͥ ſolus dz eſſe res pᷣmo amata. Quia in q̃libet tenet locũ ⁊ occupat locuʒ dei.qꝛ de dz eſſe ibi vbi iße eſt. dʒ g ipe remoue re ſeipᷣm de illo loco pᷣmitatis ⁊ dare ðᷣo locũ illũ.⁊ tũc faciet deo in veritate oĩa illa qᷓ ſibimet faciebat vel fieri volebat. qꝛ iſta in veritate debẽt eſſe. Et ſic amoꝛ ſuijpᷣiꝰ⁊ ꝓpꝛius qñ eſt pmꝰmaniteſtat ⁊ declarat ꝑ exꝑientiã modũ ⁊ foꝛmã q̃lit nos debem? nos habere erga deũ. Et ſic patet q qlibet in ſeipo poꝛtat modũ.ſfoꝛ ma.⁊ exẽplar.ſcriptis ⁊ depictis.quõ ⁊ qliter ſe debeat habere erga deũ. ⁊ hec eſt ſcia certiſſima ⁊ clariſſima quã nemo pᷣt negare.qꝛ videt ea in ſeipᷣo ꝙ falli ñ pᷣt. Der vltimo ⁊ finali fructu qͥ n aſcit᷑ ex iſtis duobo amoꝛib. — itulus. cxlviſj. WHOhig autez vltimũ ⁊ finale qð expectat᷑ ĩ oſi re⁊ deſiderat᷑ eſt fructꝰ. ⁊ nihil aliud expectat᷑ vltra.⁊ H̊ manife/ ſtũ eſt in ſemibo ⁊ plãtis ⁊ arboꝛibo.qꝛ ꝓ pter fructũ oĩa finaliter fiũt. Quia illud qð de qlibet re colligit᷑ eſt fructꝰ eiꝰ.Di/ uerſa aũt ſemia habent᷑ a diuerſis fructi bus.⁊ diuerſe arboꝛes ⁊ plãte hñt diuer ſos fructꝰ.⁊ etiã diuerſa ſemĩa ꝓducunt diuerſos fructita ꝙ qᷣlibet ſemẽ hʒ ſu⸗ unm ꝓpꝛiũ fructũ.⁊ qͥlibet fructꝰ hʒ ſuuʒ ꝓpꝛiũ ſemẽ.Etiõ qꝛ in volũtate nr̃a tã/ qᷓ; in agro ſpũ ali.⁊ terra ſpũali pñt eſſe ⁊ ſemĩari ⁊ plãtari ⁊ ratificari duo amoꝛeſ pmi.⁊ amoꝛ dei ⁊ amoꝛ ſuijpᷣiꝰtãq; duo ſemĩa due pᷣme plãte.⁊ due pmeradices Et iõ ↄſiderãdũ eſt cũ ſũma diligẽtia q̃ lem fructũ ꝓducet nobis qðlibet ſemen qlibet plãta.⁊ q̃libet radix finalit᷑. ⁊ quẽ fructũ colligemꝰde amoꝛe dei.qͥ eſt pᷣmꝰ in nobis.⁊ qͥq de amoꝛe ꝓpꝛio qñ erit pᷣ mus.Et qꝛ nõ ſunt neq; pñit eſſe plures 7 14 * . radices q;ᷓ due pᷣme radices amoꝛis.et duo pᷣma ſemĩa. Jõ etiã nõ pñ̃t eſſe fina liter niſi duo fructꝰ finales ⁊ vltimi.Et qꝛ ſemĩa ⁊ radices cõtrariant᷑ ⁊ opponũ tur ⁊ inimicant᷑ ad inuicẽ ita ꝙ nõ pñt aliq̃ mõ inſimul eẽ in eadeʒ terra.qꝛ vna radix deſtruit aliã totaliter. Jõ etiaʒ ne⸗ neceſſe erit ꝙ fructꝰ finales ⁊ ꝓpꝛij iſtaz duaxꝝ radicũ inter ſe cõtrarient᷑ opponã tur.⁊ inimicãt᷑.⁊ nõ poſſunt aliq̊ modo inſimul eſſe. Et neceſſeẽ ꝙ vno aliũ oĩ/ no deſtruat.occidat.euellat.et expellat. Cõſiderãdũ & qͥ ſunt iſti fructus. ¶ O, gaudiũ durans ſine fine.⁊ triſti⸗/ cia ſine fine.ſũt duo fructꝰ q finaliter na/ ſcunt᷑ in volũtate tãq; in agro de amoꝛe dei. Draaotereiſinnyh, tãq; de duo bus ſemĩbus in ea pꝛimo ſemiatis. itulus.cxlviij. quia ex oĩb q̃ hõ facit ⁊ oꝑa tur.nõ remanet finaliter ĩ hoĩe⁊ Lipᷣꝰ volũtate.niſi gaudiũ vel tri ſticia.ita ꝙ; gaudiũ et triſticia ſunt duo finalia ⁊ vltima q̃ naſcunt᷑ ⁊ oꝛiunt᷑ ĩ vo lũtate ⁊ in coꝛde hoĩs.⁊ ad iſta duo ter/ minant᷑ oĩa q̃ facit hõ.Quia qͥcqͥd facit hõ nõ pᷣt aliud colligere in ſeipᷣo.neq; ſe/ cũ ducere ſeu poꝛtare qð manet niſi gau diũ vel triſticia. ̊ ẽ em totũ ſuũ lucꝝ qd de ſuis laboꝛibo ſecũ poꝛtat.vñ iſta duo ſũt colligata ꝙ ſequũt᷑ oẽ opꝰ hoĩs.⁊ ne ceſſe ẽ ꝙ ſeq̃t᷑ gaudiũ vł triſticia ĩ eo. Et iõ gaudiũ veltriſticia ſũt fructq̃s colli/ git hõ de oĩbo. Et ꝓpt᷑ h̊ qͥcqͥd hõ oꝑat oꝑat᷑ pꝓpt᷑ gaudiũ ⁊ hʒ finaliter gaudiũ. nec aliud vult niſi gaudiũ.⁊ qñ hʒ gau/ diũ nil aliud q̃rit.qꝛ gaudiũ ipᷣm ĩplet. Et nulla res alia pᷣt ipᷣm ſatiare niſi gau diũ.Et . triſticia opponit᷑ gaudio ⁊ ei cõtrariat᷑. Jõ hõ ſꝑ fugit triſticiã ⁊ q̃rit Nota Hõö ſp gaudiũ.Et qꝛ veꝝ gaudiũ ẽ verꝰ fructꝰ q̃rit gau hoĩs bonꝰ.⁊ vᷣa triſticia ẽ verꝰfructma dium lus.⁊ qꝛ qlibet fruciꝰhʒ ſuũ ſemẽ ꝓpꝛiũ. Jõ neceſſe ẽ ꝙ ipᷣm veꝝ gaudiũ habeat ſuũ ſemẽ ꝓpꝛiũ de q̊ naſcat᷑.⁊ etiã ipᷣa tri ſticia. Et cũ in hoĩe nõ pñt eẽ niſi duo ſe mĩa pᷣma.⁊ due pᷣme radices ſcʒ duo a⸗ moꝛes iã dicti. Jõ neceſſe ẽ ꝙ oĩa alia ex Tiax⸗ iſtꝭ naſcãt᷑: oꝛiãt᷑ ⁊ ꝙ hẽant iſta ſemĩa.⁊ xvij. ſiẽ nõ ſũt niſi duo pᷣma ſemia ↄria inter E unſmm (oboben ſinllesf Gudiüc mablls ſaturdebol Ktcenmntia oloſemie⸗ pg⸗ moredai7 detmoteſuti benspno⸗ ſcunsobebe Dmoepp alcsſczge (dednn crid vul⸗ Oaeniſtie ebetülua⸗ Sine benail N Nrcktes hno Rcane bg gndien ghuif neneg noen linobobe 1amar: tmimnor, uubllen Niſenoy⸗ EIn ctamare Ecki, talis amo unl dus finn lio ſndig QLien herak an⸗ betuage ſe eſt de uoriab nere ſͤiſ licnemni —— inoſteien Iaſe. due pᷣmeradices.ita nõ ſũt niſi duo gleg inlini ffruciꝰↄtrarij ſcʒ gaudiũ ⁊ triſticia. Sic mnimttohi ergo habem duas pmas radices ⁊ du/ nice ing ij os finales fruct illaꝝ radicuʒ. Et quia gogzimnan gaudiũ eſt bon fruct ⁊ deſideratus et lie Jöanp⸗ amabilis. deo eſt neceſſe ꝙ oꝛiat᷑ ⁊ na/ ulsippi ſcatur de bono ſemine⁊ de bona radice. nnen Et qꝛ triſticia eſt mal fructꝰ.ideo eſt de oſuntüüſton malo ſemiĩe ⁊ de mala radice.Et iõ neceſ kign ie ſe eſt e ven gandiũ oꝛiatura pullulet de Nela i amoꝛe dei.⁊ vera triſticia ⁊ finalis oꝛiat᷑ ſnns. de amoꝛe ſuijpᷣius ſen ꝓpꝛio. Et ſic ha⸗ ſneſietni bemus pmo agrũ ſcʒ iᷣam voluntateʒ. mennein ecundo habem duo ſemia ⁊ amoꝛẽ dei * o · amoꝛẽ ppꝛinñ. Et habemduos fruct? e .. finales ſcz gaudiũ ⁊ triſticdii. n g (Declaratio qliter exdei amoꝛe qñ eſt nn —– (EZitulus. cxlirx. ſböfutret oniã aũt vbi amoꝛ nõ eſt. vl/ fimlimihoe gq lum gaudiñ nõ põt eſſe quia ex ſigroiürin Mdſolo amoꝛe naſcit᷑ gaudiuʒ. Uñ ikich ſun doo agaudiũ generat᷑ qñ voluntas habet illo ntꝛcinntide qð vult ⁊ amat. Si em̃ nihil amat nec mdich duotmn aliquid vult tune nullũ gaudiũ habet. Druzectei 1 Sed triſticia ſilr generat᷑ qñ voluntas rinſohoeo habet illud qò nõ vult neq; etiaʒ amat. pnantnin Examo ſed babet illud qð habet odio.Et iõ qñ toriuülne re di ne/ deus eſt res mo amata ab ipᷣa volũta/ nmn r̃ilae ceſſario te. tũc ex tali amoꝛe neceſſario generatur liop'isi gaudiuʒ gaudiũ.qꝛ de nõ põt moꝛi.nõ põt defi⸗ Imiisè ſequif᷑ cere neq; deꝑdi ab ipᷣa volũtate. ſʒ ſy eſt Fachooget lũtas habet ſꝑ pncipaliter illud qð vult lin gndii. ⁊ qð qamat:⁊ hʒ ſo rem amatã indeficiẽ/ ireñbygin⸗ tem ĩmoꝛtalẽ.iĩmutabilẽ.ſꝑ viuentẽ.in/ günipl uariabilẽ ⁊ nullo indigentẽ.Et iõ amoꝛ atimenii h dei ſemꝑ põt durare ⁊ ꝑmanere.qꝛ talis t ncoti AAmoꝛ eſt amoꝛ. qllis eſt res pmo amata. Et iõ Imſtci ii deieeſt / talis amoꝛ erit imoꝛtalis indeficiẽs. fi/ iivcf/ “ Moꝛtal xus. firmꝰ. ĩmobilis. ſp viuens nullo a/ bii⸗ Ffutman lio indigens. ↄtinue manẽs ⁊ durans. e. ni Tlide ergo ꝙ volũtas noſtra in qua ge/ ſůſn a nerat᷑ amoꝛ. ⁊ ſeminat᷑ eſt imoꝛtalis ⁊ ꝑ/ gci⸗ 4 petua ac ſpuͦglis. Quia res pᷣmo amata in que eſt deꝰ eſt ĩmoꝛtalis impaſſibilis et ſtci , inuariabilis. ſũme bonꝰ. ſũme amabił. n ne 1 ſũme delectabilis.ſũme ſpũalis.⁊ ſũme ige irin ↄueniẽtiſſimꝰ volũtati qͥ ſolus eſt dignꝰ uin pmo amari.⁊ cui pᷣmitus debet᷑ amoꝛ.ſe . meqqs cõditões.q̃s ꝓpetates hʒ ipſe a/ xiiij. efructu amoꝛis dei quit᷑ q talis amoꝛ qͥ hʒ talia fundamẽta imoꝛtalia erit ĩimoꝛtal ⁊ ĩꝑpetũ durãs ſine fine.ſine termino nũq; deficiẽs.qꝛ ipᷣa volũtas ꝑ amoꝛẽ mutat᷑ in naturaʒ rei amate.Ergo ſeòtur ꝙ qͥcquid ſentit de re amata.ſentit᷑ etiã de amante. Et ſi . res amata eſt indeficiẽs ⁊ ĩmoꝛtał etiaz Eodẽii vt ꝓbatũ eſt ſeqͥtur ꝙ volũtas nr̃a ſi pꝛi tulo mo amet deũ ſit ĩmoꝛtalis.indeficiens. firma.ſecura.fixa. inuariabił.ſꝑ viuẽs. . ſemꝑ durãs.ſine fine.ſine termio. Et qꝛ Infini⸗ ex tali amoꝛe neceſſario oꝛit᷑ gaudiũ.ſeqͥ tũ gau/ tur ꝙ tale gaudiũ erit ſemꝑ durans ſine diũ amo riabile.fimũ.ſolidũ.fixũ.⁊ immoꝛtale. manẽs in ipᷣa volũtate. Sicut em̃ ex a/ moꝛe oꝛit᷑ gaudiũ.ita ex et᷑no amoꝛe oꝛi tur eternũ gaudiũ Declaratũ eſt & q̃liter ex dei amoꝛe qñ eſt pᷣmꝰin voluntate oꝛi atur in ipᷣa gaudiũ durãs ſine fine. ¶De cõditioniba ⁊ ꝓpꝛietatib qbo in⸗ dutũ eſt iſtud gaunduuim. — ((Litulus. ell.. ALodꝛ vt dictũ eſt gaudiũ eſt fru Ti. cxl⸗ ctus amoꝛis.iõ tale erit gaudiũ viij. AAliis ẽ amoꝛ.⁊ tal eſt amoꝛ q̃lis ẽ ta.Et qꝛ iã mõſtratũ eſt certiſſi /Ti.cxx/ - fine nũq; deficiẽs nunq; fluens.ſʒ inna ris dei moꝛ dei.iõ ſeqͥt᷑ ꝙ ſiles cõditões ⁊ ſiles ꝓbetates erũt ĩ gaudio oꝛto ⁊ nato de il lo amoꝛe. Quia q̃lis arboꝛ tal fructꝰ eiꝰ Et iõ qꝛ amoꝛ di qũ ẽ pᷣmꝰ.ẽ ſemẽ iuſtũ ſctm̃ veꝝ ⁊ oꝛdinatũ.puꝝ ſinceꝝ ⁊ ĩma/ culatũ.mũdiſſimũ diuinũ ⁊ optimũ re/ ctũ ⁊ ſᷣm naturã hoĩs inq̃ntũ hõ ẽᷣ. Exĩ de ſeqͥt᷑ ꝙ iſtud gaudiũ qð naſcit᷑ de tali amoꝛeẽ fructꝰ iuſtꝰ.ſctĩſſimꝰ verꝰoꝛdĩia/ tus purꝰſincerꝰ imaculatꝰ mũdiſſimꝰ di uinꝰ optimꝰ⁊ rectꝰ.⁊ eſt gaudiũ qð ↄue nit hoĩ inqᷓntũ hõ ẽ. ⁊ ̃ᷣm naturã hoĩis. ⁊ ẽ tot ſᷣm deũ.Quia ſic totꝰamoꝛẽ ſᷣm deũ.ita totũ gaudiũ ẽ ſᷣm deũ.qꝛ ex illo gmoꝛce oꝛitur gaudiũ.⁊ ſic totũ gaudiũ oꝛit᷑t naſcit᷑ de deo.⁊ radicat᷑ĩ deo ⁊ ĩ cre atoꝛe.⁊ nõ ĩ creatura ⁊ durabit tãdiu qᷓ; diu deꝰ creatoꝛ durabit.⁊ qꝛ de durabit ſpʒ.ſic gaudiũ etiã qð inde ſurgit dura/ bit ſp. Et qꝛvbiẽ veꝝ gaudiũ ibi ẽ vᷣa le ticia. Jõ tale gaudiũ includit verã leti/ ciam.verã iocunditatẽ. verã hylaritatẽ —RT H N Ciitulus.cli. et. cli.. delectationẽ verã.⁊ delectamentũ verũ. verã cõplacentiã.quietẽ trãquillitatem delicias.exultatões.iubilatões.ſuauita- tem.dulcedinẽ.ſatietatẽ.⁊ verã ſaturita/ tem. Et qꝛ gaudiũ erit eternũ ſo durans ſine fine.ſeqturq cũ illo gaudio erũt oĩa iſta ⁊ leticia eterna ⁊ vera ſine fine. dele/ ctatio eterna.vera ⁊ recta iocũditas eter na.hylaritas ſp durans cõplacentia per petua tranqͥllitas eterne delicie.exulta/ tio. iubilatio ſine fine. Ecce ò̊ cõditões ⁊ pꝓpetates in qͥb erit veſtitũ⁊ fulcitum ißpm gaudium Bandiũ amoꝛis dei ẽ vi⸗ ta hoĩs O, gaudiũ qð naſcit᷑ de ꝛe deiẽ tota vita hois ⁊ voluntas. Titulus.cil. qm̃ iſtud gaudiũ eſt fructus Igdeo qꝛ fructꝰnaſcunt᷑ ⁊ oꝛiun/ tur ꝓpter vitã ⁊ ad dandũ vitã ⁊ nutrimentũ ac ſuſtentationẽ. ſeqͥ tur q iſtud gaudiũ dat vitã ⁊ nutrimẽtũ hoĩ ⁊ eius volũtati.Et de ipᷣo ipſa volũtas viuet ⁊ nutriet᷑⁊ eſt ppꝛia vita homĩs ⁊ coꝛdis. Sicut em̃ triſticia eſt moꝛs ho⸗ minis.ita gaudiũ eſt vita hoĩs. Ibi em̃ nulla vita ẽ vbi nullũ gaudiuũ. Sʒ vbi triſticia eſt ibi moꝛtis nunciꝰ vel moꝛs. MHam gaudiũ dilatat coꝛ.foꝛtificat ⁊ cõö⸗ Habẽs amoꝛem dei habz verã vi/ tam foꝛtat nutrit ⁊ delectat. Et ideo nil alið vult vel deſiderat niſi gaudi ũ.ꝑ cõtrari um vero ipᷣa triſticia moꝛtificat ↄſtrin- git. debilitat deſtruit ⁊ annihilat. Et ne mo eã vult.neq; etiã appetit. Nullꝰeniʒ vult eſſe in triſticia ↄtinua neq; in tribu latione ſʒ in gaudio continuo. Sicut eĩ triſticia eſt moꝛs aĩe.ita gaudiũ eſt vita anie. Qui ego habet veꝝ gaudiũ ⁊ ppe tuũ.babet vitã verã ⁊ ꝑpetuã.⁊ q habʒ/ veram triſticiã ⁊ ꝑpetuã hʒ moꝛtẽ veraʒ ⁊ ꝑpetuã.Ergo qͥ habet amoꝛẽ dei in ſe habet vitã verã ⁊ ꝑpetuã.Quia de ipſo amoꝛe dei naſcit᷑ verũ gaudiũ qð eſt vi/ ta vera. Qui ergo habet veꝝ gaudiũ hʒ totũ cõplementũ.quia ̊ totũ bonũ qð hõ vult habere eſt ißm gaudiũ qð eſt vi ta eius.⁊ qñ habet gaudiũ habet totum q vult habere.⁊ nihil aliud vult habe/ re.quia oĩa vulthabere ꝓpter gaudium ⁊ vt gaudiũ habeat.E t quia iſtud gau/ dium oꝛit᷑ de amoꝛe dei ſolũ ⁊ denlla re alia. iõ ſequit᷑ ꝙad habendũ totũ bonſñ Habẽs noſtrũ⁊ totã vitã noſtrã totũ cõplemẽ amoꝛem tum noſtrũ.fufficit habere vnicã reʒ.ſcʒ ðᷣi hʒ to amoꝛẽ dei.Et quia amoꝛ dei ẽ intra ho/ tũ bonũ minẽ ⁊ nõ extra.quia eſt in voluntate et in coꝛde.ideo ſeq tur ꝙq ad habẽdũ totuʒ bonũ noſtrũ.⁊ totũ qð finalit᷑ volumꝰꝰ. ſcʒ ipᷣm gaudiũ.nõ eſt neceſſe habere ali quas res extraneas. Et ꝑ ↄñs necauꝝ nec argentuʒ.neq; lapides pᷣcioſos.nec honoꝛẽ nec dignitates. nec officia neq; delectatões neq; ſciẽtias.nec bona tꝑa/ lia.neq; cibos neq; potus. Sufficit er o habere amoꝛẽ dei de quo naſcit᷑ om̃e bonũ noſtrũ.⁊ totũ gaudiũ.Et qꝛ amoꝛ poꝛtare totũ bonũ ſuũ in ſua voluntate tat totuʒ Et quia voluntas eſt ſemꝑ in ſua liber/ ſuũ bo/ tate.⁊ in ſuo dñio.⁊ nullo mõ poteſt co/ nũ ĩ coꝛ gi.neq; põt auferri ab ea aliqͥd niſi ipſa de volente.ſic ꝙ ipᷣa volũtas ſi vult nõ põt in eternũ ꝑdere bonũ ſuũ.nec ſuũ gaudi um. Et ꝑ ↄñs vitã ſuã.qꝛ nemo poteſt tollere ab ip̃a amoꝛem dei in q̊ eſt vita ⁊ om̃e gaudiũ niſi ipᷣa velit. Cõcludamꝰ ergo ꝙ ipᷣm gaudiũ qð naſcit᷑ deamoꝛe dei. eſt tota vita hoĩs ⁊ voluntas. Degauclo qar, naſeit⸗ amoꝛe dei dðd bomo viuit in boc munno. Uoniã aũt ipᷣm gaudiũ ſetur amoꝛẽ.⁊ pᷣus eſt amoꝛ qᷓ; gaudi um. aquia ei fructus eſt.ideo ne/ ceſſe eſt ꝙ ſicut dilatat᷑ ⁊ extendit᷑ amoꝛ ſicut creſcit amoꝛ.ſicut młtiplicat᷑ amo2ꝛ ita dilatet᷑ ⁊ extendat᷑ gaudiũ ·ita creſcat Ti./ ygaudiũ.ita multiplicet gaudiuʒ. Et qꝛ xiũj. iã monſtratũ eſt ꝙ ex amoꝛedei qñ eſt pᷣ nus oꝛiant᷑ ⁊ multiplicent᷑ multi ⁊ infi/ niti amoꝛes.qꝛ neceſſeẽ ꝙ qͥ pᷣmo amat deuz. amet oĩa que dei ſunt.Et iõ amoꝛ dei extendit ſead om̃es creaturas inqn/ tum dei ſunt.ſʒ pᷣmo ſe extẽdit in imagi/ nem dei viuã. Et quia qlibet hõ eſt ima Amans go dei.iõ qꝛ bᷣmo amat deũ.ſtatiʒ amat pᷣmo de eius imaginẽ viuã.⁊ ꝑ ↄñs amatomnẽ um etiã hoĩem.⁊ exinde oꝛit᷑ ſtatim gaudiũ exta amat ho li amoꝛe.Quia ſicut de amoꝛedei oꝛitur minem gaudiũ ita etiaʒ de amoꝛe ſue imaginis viue.inqntũ ẽ di imago.⁊ ſic tot gaudia dei poꝛtat᷑ in ſola voluntate.gꝭ̊ homo pᷣt deũ poꝛ Smas noſſo – nobebitc deiimagine mmabirinch ncii t nmico. Ete ſztͤedein Mubit olb a Croebidee Eticdeana „ ☛ = — = = = — = — E(e boni tmult E =— Plin ci⸗ Pvnoſenni ries ibocn. finublliffn ſtigeudio. wapoe Viuitetiſu ſcutnenot ſbocmund hiäücannir unt gandiü,O by botbzi odi, do ide⸗ itas i ſiddda. Cge, büerdaſe iottigeon zatriäi de elg igeocia depicit iri neg uurdee Gli Pare edeidu⸗ (Oan emoeedeip mri —. B enm nolpfi ſalnguit mpnſ gnciüy ppecit ia Etſi nci gntün ſand aiodeen Ti cliij. cliii. niniin habebit quot hoĩes amabit.inq;tũ ſunt emtizgien dei imagines. Et ſic de qᷣlibet hoĩe quẽ ndetimnde ſ amabit inq;tu eſt imago dei. poterit hꝛe nnlmg gandiũ .2 ſic multiplicabit gandiũ in h aededitin mũdo. Et etiã qlibet gandebit de ſeipᷣo finglt ing Amanſ inq; tũ ẽ dei imago viua. Vlteriꝰetia 3 4 taſt creatas amabit oes creaturas incztuͦ dei ſůt. ſic — pꝓpt deũ gaudebit deomi creatura inqtu dei eſt. aie Gaudz Et ſic de amoꝛedei inq; rũ ẽ hm . naſcet neiſing oibo cre homiĩ ⁊ multiplicabunt᷑ innumerabilia 8irdan Hgtis gaudia. ꝗᷓ oĩia habẽt oꝛtuʒ ab vna radice aSſn, Ab vno ſemine ſ. ab amoꝛe. Et iõ ia; höõ –R viuẽs ĩ hoc mũdo.recipit et colligit ine eüs n. ſtimabilẽ fructuz de dei amoꝛe.qꝛ ſemꝑ ndi dipmln eſt ĩ gaudio.qꝛ ſꝑ eſt i amoꝛe recto etbo/ urihaftin no.⁊ ꝑ ↄſequẽs ↄtinueẽ ĩ vita.⁊ ↄtinue inſuntim mn viuit.et iſtud gaudiũ nemo põt tollere. miniuie ti ſicut nemo põt tollere amoꝛẽ. Nec oꝑtzʒ onöucteo i⸗ ĩhoc mundo hꝛe auꝝ nec argentũ.neq; cantie niht Abüiũdantiã reꝝ tꝑaliũ ad habendũ iſtud mimi Amanſ gaudiuũ. Quiaò habet amoꝛẽ dei ĩ hoc umſii deuz hʒ mũdo:hʒ ſuas diuitias in ſeipᷣo intraſe. NR ſugs di/ ꝗqs nõ videt. nemo ſcit nec cognoſcit ni Mnidto nitias i ſiqͥ habet. Et ideo qͥ habet amoꝛẽ dei. ni . Ciena coꝛde. hil extra ſedeſiderat. nihil extra cõcupi/ onckdenn ſ(ccit.ideo nulli inuidet.nil alienũ deſide/ tVodge rat. qꝛ iã ĩ ſe abundat. ⁊ eſt plenꝰſuo bo/ Icanmi Amãs no. i.ſuo gaudio. qð eſt vita coꝛdis. Et deuü ola ideo oĩa alia ꝓ nihilo reputat. ⁊ ideo nõ dDeſpicit ſitit neq; eſurit bona coꝛꝑalia. ſed ſolu; n guditoan curat de amoꝛedei.de quo totũ oꝛit᷑ gau ktmnuggi diũ. Patet ̊ gaudiũ qð naſcit᷑ de amo/ Erecklinſt re dei dũ homo viuit in hoc mũdo. antimn ¶ O. gaudium ſempiternuʒ qð oꝛif de platng amoꝛe dei põt eſſe taleꝛ ſile ĩ infinit ho Ain la mibo ſicuti Eno: eri quolibet põt eẽ ſulſ mitc, Eg pheiüä gandinfneimpedimeto alten : tnuutif qꝛ vna res pòt eſſe pᷣmo ama m ta ab omito bomitorſ deus eti 4 Sie.. auolibet põt eſſe amoꝛ dei ſilis. n etideo ſequit᷑ ꝙ etiã iſtud gaudiũ pCᷣtna- cunne ſci et generari ĩ quolibet hoĩe.et tale põt nittutn hꝛie vnus ſicut alius. Quia ſicut om̃s ſi lbahe nt mul pñt habere amoꝛẽ dei.ita pñt habe ülnnn Baudi/, re gaudiuz q naſcit᷑ de amoꝛeiſto. Nec sinin mme um vniꝰ gaudiũ vni põt impedire gaudiũ alte/ ngt nñn ipedit rius Et ſic oẽs hoĩes pñt habere ſimile narmttln gaudiũ gaudiũ.⁊ pñt impleri gaudio.⁊ tñ pꝛo/ Mu alterius pter hoc null'habet minus. et tale gau⸗ diũ habere põt vnus ſicut alius.et qui⸗· libet põt hẽe ſuũ ſingulare gaudiuʒ et ꝓ pꝛiũ.et tñ tale erit vnũ ſicut aliud.qꝛ ſüt ſiłia.ſiẽ amoꝛ talis vnus ſic ⁊ aliud gan diũ põt de nouo multiplicari ſemꝑ.⁊ ſo kotnerinond gaudiũ et generari.Quia icet ſint innumerabiles hoĩes.⁊ illi ha/ beãt gaudiũ.attñ de nouo pñtinnume- rabiles generari.augmẽtari.et nũq; ter/ minari.ſed ſemꝑ multiplicari. Et tamẽ ꝓpter hoc gaudiũ alterius non minuit᷑ Duãto hoĩes multiplicant᷑ tãto gau/⸗ Sicut diũ magis et magis multiplicat᷑. Et to hbomies ta cã eſt.qꝛ res pmo amata ẽ ipſe deus.⁊ ſic et a⸗ eſt ipſa res pᷣmo amata quã vnuſquiſq; moꝛ dei põt habere ĩ volũtate ⁊ coꝛde amataʒ.et ⁊ gaudi talis amoꝛ põt eſſe ĩ quolibet.⁊ ſicvnus um m/ amoꝛẽ.qꝛ eſt vna res pᷣmo amata et per tiplic ↄſequẽs erit vnũ gaudiũ multiplicatuʒ in infinitis homibo. Sic ergo exvna re gaudiũ põt ĩ infinitũ multiplicari.ſine diminutõe.qꝛ nõ ꝓpter hoc deꝰ ꝑdit ali / quid de ſuo.Ecce &̊ q̃liter oẽs hoĩes⁊ ſi ſint infiniti.pñt hẽe inſimul totũ ſuum bonũ.totã ſuã vitã.ſ.totũ ſnũ gaudiuʒ. et hoc ex ipſo ſolo deo.Et q̃liter ipſeſo⸗ lus eſt p ſeipᷣm ſufficiẽs dare vitaʒ ĩſim omibo homĩbo.⁊ eternũ et ſine ſui dimi / nutiõe.et hoc ꝑ amoꝛẽ ſuũ.Vlidete & qᷣli ter bona vera hoĩm nunq; diminuunt. ſed ſemꝑ creſcere pñt.et nõ habẽt menſu rã neq; terminñ.ſed magis multiplica/ tis homib magis multiplicant᷑ etiäã bo tur ex dei amoꝛepoſt vitã coꝛꝑalẽ.⁊ oſte det᷑ ex ꝑfectõe gaudij et amoꝛis. ꝙ ania clare deũ creatoꝛẽ ſuũ facie ad faciẽ. et ſi VUoniã aũt ipᷣm gaudiũ eſt fru/ ctus amoꝛis dei.et ideo neceſſe eſt ꝙ iſtud gaudiuʒ ſilr impleaf† veniat ĩ tantã plenitudinẽ.ĩ tantã abuũu dantiã.qꝙ nõ poſſit eẽ maioꝛ neq; creſce- e vltra.ita ꝙ aia nõ poſſit caꝑe ampliꝰ egaudio.vt ſic gaudiũ plenuʒ fiat.Et q? aĩia amauit deuz pmo ꝑ voluntatẽ.iõ Pluſ a⸗ tali amoꝛe ſequit᷑ gaudiũ.Et qꝛ volũ mas de tas totaliter p amoꝛẽvnit᷑ deo.ſequit᷑ eri um plꝰ am ipſa vniet ei ꝑ fruitiõem et ꝑ gau/ vniet ei diũ qð ẽ fruct amoꝛis.Et cum exclara aernirs Ciitulus. clv. cognite dei ſequit᷑ maioꝛ amoꝛ. Quia vbi maioꝛ cognitio eſt. ibi maioꝛ amoꝛ aut maiꝰ odiũ ẽ. Et quãto magis aliqd bonũ cognoſcit᷑ tãto magis amat᷑.SDʒ ꝛ deꝰẽ ſoluʒ bonũ nr̃m.quãto ergo euʒ magis cognoſcimꝰ.tãto magis eu ama bimus.⁊ quãto magis eũ amauimꝰ.tã to magis gaudiũ habebimꝰ. Et qꝛ etii denõ põt cognoſci⁊ nõ amari.eo qꝛ eſt ſũme bonꝰ.ſũme benignꝰ.ſũme ſapiens ſũme nobilis.ſũme pulcer.⁊ ĩ eo ẽ pleni/ ttIiudo oĩm gaudioꝝ ⁊ diuitigaꝝ. Neq; pa- Parie tit ĩ aliquo bono defectũ. Si ̊ deꝰ vult amans a nobis marxie amari.ſequit᷑etiã ꝙ vult deũ ma/ a nobis maxiecognoſci.⁊ vt gaudiũ no xie cog̊/ ſtrũ ĩ eo plenũ ſit.neceſſe eſt vt ania vide ſcʒ.gau/ at ipᷣm deũ faciead faciẽ.⁊ hec cognitio debit et eſt clara.certa ac pfectiſſima ⁊ ad vota.⁊ fruet eo. tãtũ quãtum voluerũt ſine medio vt ſic magis diligat᷑.⁊ vt ſic aie maiꝰ gaudiuʒ oꝛiat᷑.qꝛ iſtud aliter eſſe nõ potuit Quia niſi deus quẽ pmo aĩa amauit ĩ fide oñ dat ſe ⁊ manifeſtet clare ⁊ clariſſime non faceret debitũ ⁊ ius amorꝭ. Quia amoꝛ verus et purus om̃ia aꝑit. om̃ia ſecreta reuelat. Hoc aũt requirit natura amo/ ris.Et qꝛ aĩia pᷣmo amanit qñ eũ nõ vi/ dit meret᷑ eũ videre facie ad faciẽ duʒ eo fruct᷑ vt maius gaudiũ ex eo conſequat᷑ Et quãto clarius eum videbit.tãto ma⸗/ gis eũ amabit.⁊ quãto magis amabit. etiã tanto magis gaudebit.qꝛ res quaʒ gliqͥs habet qñ eſt bona. magis gaude/ bit quãto eã magis cognoſcit.Etꝑ op/ poſitũ ẽ dere mala.Quãto aliqͥs rẽ ma- ili quã habet cognoſcit.tanto eã magis odio habet.Ergo ille qͥ pᷣmo deuʒ ama/ uit cũ ſit bonus ⁊ optimus.cũ ipᷣm ma gis cognoſcititãto ipᷣm magis amabit Cogni/ ⁊ ꝑ ↄſequẽs magꝭ gaudebit.⁊ ſic cogni⸗/ tio erit tio erit cã maioꝛis amorꝭ.⁊ amoꝛ erit cã cã maio/ maioꝛis gaudij.et tantũ gaudebit anĩa ris amo/ quãtũ amabit.quãtũ cognoſcet ⁊ vide/ ris. bit. 2 vt ꝑfectiſſime gaudeat.opoꝛtet vt pfectiſſime amet.⁊ opoꝛtet vt perfectiſſi mecogſcat. et videat ſi ꝑfectiſſime ama/ reet gaudere debeat. Et ideo plenitudo gaudij arguit ⁊ oſtẽdit.ꝙ om̃ia clare vi,/Y ebit. cognoſcet deum creatoꝛem ſuũ. ſumme bonũ.ſumme benignũ. ſũmeſu G — auẽ ⁊ delectabilẽ. Quia qñ clariſſime vi dainnlorl debit cũ eẽ talẽ. foꝛtius amabit eu.⁊ foꝛ/ ſpizfert tius tũc gaudebit.Et quia pfectio gau ſbiagende dij oꝛit᷑ ex ꝑfectiõe ⁊ nobilitate amoꝛis. anur ſuuc Igeo vt gaudiũ ſu ꝑfectiſſimũ.opoꝛte A moꝛ mmeneini bit ꝙ amoꝛ ſit pfectiſſimꝰ.⁊ qamoꝛ aſcẽ perfec lntiißee dit ad gradũ vltime ꝑfectõis ⁊ dignita/ tiſſmun fntoop tis. Nõ aũt erit talis niſiqlis ↄuenit ðo habebit (mñinonii Etideo qꝛ deus deſe ⁊ ppterſe eſt ſme gaudii mſeinni amabilis. eo qꝛ eſt ſüme bonus ⁊? totus pfectiſſi gutſnucon bonꝰ.ĩmo ipſa bonitas⁊ puriſſima bo/ mui· inelegni nitas ẽ. ſũme benignus ⁊ ſũma benignig 4 tiavurb tas ⁊ tota benignitas.ettotus liberalis ſtepncionl ſũmedulcis.ſũme ſuauis.perfectiſſime ccorpiehi amãs.ſũme verus et ſũme potes.ſũme Etuos ſapiẽs.et ſũme ꝑfectus.Et ꝓpter hoc ſe e: üct quit᷑.amoꝛ nõ erit ꝑfectus.neq; aſcẽdet edi o ad vltimũ gradũ ꝑfectõis.dignitatis ⁊ nicſenn5 puritatis.niſi aia amet ipſũ deũ creato/ gioleannt rẽ ſuũ ꝓpter ſuã ſolã bonitatẽ.benigni/ co ͤe tatẽ ⁊ liberalitatẽ⁊ pulcritudinẽ ſuã.Et phättti nõ ppter dona. neq; ꝓpter obligatõʒ. q⸗ Aaßteb de amabił.puriſſimꝰ.nobiliſſimꝰ ⁊ ꝑfe n dictne ctiſſimꝰẽ. Et ex tali amoꝛe ſequit᷑ ꝑfectii ie N ſimũ ⁊ puriſſimũ gaudiũ. Et qꝛ ad ꝑfe nacc iſot ctioneʒ gaudij requiri᷑ ſũma ſecuritas. uMm nici ita ꝙ om̃ ia ſint certiſſima ? ſecuriſſin. iſſea ita ꝙ nũq; ꝑdet tale gaudiũ. Et iðo vt Derf e teinn aia pfecte gaud eat. cerit ſũme certa ⁊ ſecu ctiſſime nü ra.qꝛ nũqᷓ; poterit amitteretale gaudiũ. gaudẽés nu 1 q; de nuq; velit auferre ab eo tale gau eritſun ſton diu. etiã ꝙ; nulſeſt ita potens ꝙ poſſit imeſecau Renn auferre ab eo ꝙ; aĩa clariſſime cognoſcet rſus n rd⸗ Ddei.⁊ pfectiſſime amabit cũ.⁊ ↄgnoſcJ uwe ſalen q; poterit ipſũ nõ amare eo qꝛ ↄgnoſcit kudr ſerll qꝛ deꝰẽ.qꝛ ᷑ ſũma bonitas.ineternũ dili iglemagss get eã. ⁊ ſic aia erit ſecuriſſima.qꝛ ipᷣa in Mfnt exnũ diliget deũ. Et ꝙ in eternũ creatoꝛ ſogedel deeã amabit.⁊ ꝙ ĩ et᷑nũ videbit eũ.⁊ ꝙ denchioo nulla alia res poterit deſtruere eam ne/ terg en q; ulũ amoꝛẽ. Et ꝑ ↄſequẽs erit ſecuriſ- Aſcideren ſima de ſuo eterno gaudio.qð in eternũ crttcopn nõ amittet.ſed tenebit ineternun. gieraron 4Enatuna gaudi amori enen⸗ ſee dit᷑ ꝙ aia recupabit coꝛpus ſuumi ionn tu magis amabili.ct ꝑ ola ſibi cõſoꝛmi/ Otſicne⸗ ter.ĩ quo poterit aia magis gaudere. ücrdig (WZitulus. clll. pngei Taqm̃ aia q̊ pmo amatdeu? ett unblio⸗ am ſeipſã inq;tũ ẽ dei ⁊ in tue kind ndn iacſickiſz Kllhe dmmitit, vobiimeent nſininh nagösenigin⸗ niſiſisnnii e pplſecklineg mebonns ng ast uniſirado ti ustſünubaigt inse Ans. oafſigiſine ünepotis ſin 8. Ctppenhore ns Neg ite ois. dignini aipſädeinte onitati enigti laiucineſni E pimoblagtiz⸗ Nobilicind tge weſegitpfeon⸗ dii. Etgtad kſüma anis Inatſaniſnn Gndii Etöon ümaanrn iuniegngi metbeottlgn N Rpomghiſt n nimagvln n udi ec inenid iſima. ipen nacrucenn vidcbtiͦt Enotoamk ſgnis t on Go gonan inekert = imoꝛta⸗/ Cichoi De fructu amoꝛis dei dei imago viua. Et idᷣo poſtq; aſa amat ſcipſaʒ vult bonũ ſibimet.⁊ amat bonũ ſibi. et gandetde bono ſuo.qm̃ ganima amat ſuũ coꝛpꝰnaturali amoꝛe. et hʒ na . murale inclinatõcʒ ad illud. Et qꝛ deꝰ co pulanit aĩaz cũ coꝛꝑe. ⁊ coꝛpꝰcũ aĩa.⁊ al ligauit coꝛpꝰaie.⁊ fecit quoddã natura O) ais amat coꝛpus neec coꝛpꝰẽ hõ.ſed inſil aĩa et coꝛpus ſũt le mrimoniũ ĩter ea.⁊ aia cognoſcit coꝛ pus eſſe factũ ꝓpter ipſam. Et ideo aia amat ſuũ eoꝛpꝰet omnia ſua mẽbꝛa. Et exinde ſequit᷑ꝙ aĩa vult recuꝑare coꝛpꝰ ſuũ.et vult bonũ ſui coꝛꝑis.Et ctiaʒ da aĩa ẽ pncipalis ꝑs hoĩs et nõ totus hõ. bõ. Et ideo h̊ eſt ad pfectionẽ aĩe ꝙ ipſa recupet ſuũ coꝛpꝰ.qꝛ melius et ꝑfectius Etoiũ qᷓ; ps.⁊ etiã hoĩes totũ eſſe ;ᷓ am/ mã eſſe tm̃. Et ideo qꝛ aĩa amat ſuã pꝑfe ctionẽ.amat ſuũ coꝛpus et remanet cuʒ eo. et ꝑ cõſequens vult et appetit ſuũ coꝛpꝰei reſtauret᷑.nec põt velle ↄtrariũ. Quia h̊ habet ex naturali inclinatione. Et ideo vt gaudiũ anie impleat᷑ neceſſe O) coꝛ/ pꝰ?tãdeʒ ẽ ꝙ ei reſtituat᷑ coꝛpꝰſuũ.⁊ hoc ĩ illa foꝛ⸗/ reſtituek ma.ĩ illo ſtatu ĩ quo erit magis amabile gie ipſi aĩe.ac magis ↄfoꝛme. et magis pꝛo poꝛtionatũ.còueniens ⁊ delectabileᷣm ſtatũ ipſiaĩe.et in quo poterit ipſa ania magis gaudere.⁊ ꝑ ↄſequẽs erit neceſſe vät ſit plenũ gaudiũ ꝙ reſtituat᷑ ei ſuũ coꝛ ☛S pus ĩ maxia pulcritudine ⁊ in ſũmo de Coꝛpuſ coꝛe et ſpaſſibile ⁊ ĩmoꝛtale.ſpũale.ſubti reſtituet᷑ le.agile.claꝝ.ſicut ſol fulgens ⁊ reſplen/ dẽs. qꝛ iſto ſtatu erit magiſamabile ip ſi aĩe. magis ↄfoꝛmeet magis ꝓpoꝛtio/ natũ ſm ſtatũ ipſius aĩe. et hoc poterit facere deuſ. Si em̃ potuit facere animã de nihilo cuʒ nõ eſſet.et potuit facere de terra coꝛpus tale.et potuit facere terraʒ aſcẽdere ad tantã dignitatẽ.vt ex ipſa fi eret coꝛpus ita mirabile vt ↄiungeretur gĩe rationali et intellectuali poꝛtãti ſuaʒ imaginẽviuã.quare nõ poſſʒ facereaſcẽ dere ipſuʒ coꝛpꝰ ad altioꝛẽ gradũ q; añn: Et ſicut anĩa mutata eſt ad altioꝛeʒ gra/ dũ et dignioꝛẽ ſtatũ. Ita etiã expedit vt coꝛpus eius mutcet᷑ in ſtatũ etiã altioꝛeʒ et nobilioꝛẽ gradũ et dignioꝛẽ foꝛmã p/⸗ poꝛtionabiliter. Et ſicut anima aſcẽdit. ita aſcendit coꝛpus ſuo modo.Itẽſicut rurſum qꝙ anima amat omes creaturas Eituluos. clil. Uoniã autẽ gaudiũ eſt fructus vltimus qui expectat᷑ nihil ali — ⸗n anima mutata eſt in deũ ⁊ in naturã dei Loꝛpꝰ p voluntatẽ etamoꝛẽ. Ita etiã mutetur quantũ coꝛpus in animã quantũ fieri poterit ?⁊ poſſibi ,/ in naturã anime ſm poſſibilitatẽ.⁊ quã leẽ ſeqͥt᷑ tũ nature coꝛpis non repugnat.vt ſicut anima facta eſt diuina.ita coꝛpus ſactũ ſpũale. et hoc cõcludit et oſtedit ꝑfectio gaudij et natura amoꝛis. Sic ergo ani ma vult tale coꝛpꝰ ſibi reſtitui. quod ſit impaſſibile.ſubtile.agile.clarũ ſicut ſol. et cũ om̃i decoꝛe ⁊ pulcritudine ⁊ ĩmoꝛ/ tale.et hoc poterit deus facere.Ergo vt giaz. om̃ibus modis anima gaudeat. ita fiet inquantum dei ſunt. Et ideo vt anima magis et pluribus modis gaudeat.to tus mũdus et creature debent diſponi. renouari et in ſtatu poni.in quo magis Oẽs cre- ake fno⸗/ uabunk amabiles⁊ placibiles ſint.vt ſicex eis ſe quat᷑ maius et maius gaudiũ. Ut ſicut ania eſt mutata.innouata etrenouata in ſtatũ altioꝛẽ et dignioꝛẽ.⁊ coꝛpus quoecd eſt ppter animã fuerit etiã mutatũ ⁊ in⸗ nouatũ in altioꝛẽ ⁊ dignioꝛẽ ſtatũ.ita to tus mũdus qͥ; factus eſt ꝓpter hoĩeʒ de bet renouari⁊ iĩmutari ĩ altioꝛẽ ⁊ dignio rẽ ſtatũ.ad gaudiuʒz ipſius hoĩs.vt ſicut aĩa eſt veſtita nona veſte amoꝛis ꝑfectii ſtitũ nouo habitu etiã pulcerrima veſte ſimi in ſeipſa. et etiã coꝛpus ſuuʒ eſt veo/ impaſſibilitatis. claritatis. agilitatis et ĩmoꝛtalitatis.ita etiãẽ totus mũdꝰ⁊ oss creature mũdi q̃ facte ſũt ꝓpter hoĩeʒ.in duant᷑ etiã noua veſte.vt totũ ſit ꝓpoꝛti onatũ.vt ipſo hoĩe qͥ ẽ rex ⁊ dñs miin/ nouato ⁊ exaltato.ſerui ſuict oĩa q̃ ſũt ꝓ pter ipᷣm facta.etiã innouent᷑ ⁊ exaltent Et ſiẽ oĩa pceſſerũt ex amoꝛe ⁊ ſũt ppter amoꝛẽ. et ex amoꝛe naſcit᷑ gaudiũ tanqᷓ fruciꝰ eiꝰ.· ita oĩa ſint ĩ gaudio ⁊ talit dii/ ponant᷑. vt ex ipſis ſequat᷑ ma gaudiũ ⁊cludit ⁊ ꝓbat debere ſien innouatiõeʒ totius mudi et oĩm creaturax.· ¶ De magnitudine gaudij poſt hãc vi licatione. ud expeciat᷑ niſigaudiũ.Et qꝛ mmate veniũt i ſũma abũdãtia ⁊ multitu Aine. ſicut apparet in arboꝛibo. vñ vide mus q de vno ſemiĩe. ſ.ð vna pug nuce exibit vna magna arboꝛ.⁊ ex illa arboꝛe Ecribunt ĩfinite nuces vel amigdala.⁊ tñ oia veniẽt de vno ꝑuo ſemĩe.Etiðo qͥa gaudiuʒ ẽ final fructꝰqͥ venit de amoꝛe. neceſſe ẽ ꝙ ipᷣm gaudiũ finalit᷑ ⁊ vltima te venigtĩ maxima abũdãtia ⁊ multitu/⸗ plicant? quãto magis dehet multiplica nſfructſpũales. Cidem magnitudi- nẽ ⁊ multitudinẽ ipſius gaudij qð expe ctat᷑.⁊ q; gaudiũ naſcit᷑ de amoꝛe dei.iõ neceſſeẽ ꝙ gaudiũ ſe extẽdat ad tantuʒ. ad quãtũ extẽdit᷑ amoꝛ.⁊ magnificet᷑ ad bet gau debit de ſeipſo. deũ amabit ſeipᷣm. ⁊ ꝑ ↄſequẽs de bono ſuo gaudebit. Quia quãto aliqs amat aliquẽ.tãtũ gaudet de bono ſuo.Et iðo Olibet gaudebit de bono ſuo tantũ quã tuz amabit ſeipᷣm. Et qm̃ gaudebit vbi habebit gaudiũ ſempiternũ. ⁊ vbi erit le ticia ſempiterna.iocũditas⁊ delectatio. 2 ois pfectio ſempirna. ibi hẽbit plenuʒ gaudiũ et qcqͥd vult habebit.⁊ quicqͥd nõ vult nõ habebit. vbi erit immoꝛtali/ tas ppetua.impaſſibilitas eterna.agili/ ias.ſubtilitas et claritas coꝛpis vt ſoł. prfecta cognitio et clariſſima viſio de ſũ/ ma amicicia.de deo creatoꝛe ſuo.QHuan tũ igit᷑ ſi poterit videre ſe exaltatũ.tãtuʒ poterit gaudere. qꝛ videbit ſe abundare Quili/ bet gau debit de aglio licijs Et q; quãtũ qͥs amat ali um. detanto gaudebit de bono ſuo. Et is haberet ſile bonuz et ſimile gandiũ quẽ tãtũ amaret ſicut ſeipm.tã/ iiũ gauderet de bono illius ſicut ð bono ſuo.⁊ nõ minus gauderet de illo q; de ſe ipſo.⁊ ſic duplicaret᷑ gaudiũ.⁊ ſi terciuʒ ftriplicaret. et ſiquartũ.⁊ ſic dealijs.ſem permulalplicac gaudiũ ĩ milleſies mi . * * es milia.Et ſic tantũ quãtũ multiplica rent᷑ hoĩes quos amaret ſicut ſeißm qui haberẽt ſile ⁊ tale bonũ ſicut ipᷣe.tantuz m liiplicarẽt᷑ e gaudia.⁊ h totũ faceret ſpᷣe amoꝛ.qꝛ ad multiplicatõʒ amorimł a. intãtũ augmentaret᷑ gaudiũ ĩ milleſi ma cum dei auxilio. rabiles ſũt hoĩes hñtes ſilia ⁊ eadẽ bõa umvni-/ tiplicaret᷑ gaudiũ. Et qꝛ demõſtratũ eſt Titu.c/ q pᷣmo amat deuʒ amabit oẽm alium xxxiiij. hoieʒ ſiẽ ſeipᷣm.⁊ oĩs qͥ amabit deũ pᷣmo hẽbit oĩa ſupᷣdicta bona. Ergo ſi innũe Baudi/ innumerabilia erũt gaudia cuiuſlibʒ.qꝛ us erit Si g̊hõ de tanto bono ſuo vix poterit cape ſuũ gaudiũ.quõ capax erit tot gan * 7 dioꝝ ⁊ tãtaꝝ deliciaꝝ. Et iſuꝑ q; dictũ Eodeti ẽ.quãtũ qͥs diligit aliũ.tantũ gaudebit tulo. deſuo bono. Etideo qꝛ poſt hãc vitaʒ P lus a vnuſqͥ ſq; plłamabit deũ ſine ↄpatõeq́; mabiꝰ plicatòcm gaudij.⁊ abundãtiã quã qli betà pꝛimo amat deũ colliget de amoꝛe dei Et ſi plãtauerit eũ i ſeipſo pᷣmo.ecce quos fructꝰ⁊ ĩ quãta multiplicatõe col liget. ⁊ oĩa iſta erũt eterna.qᷓ nũq; defici ſeipm. ⁊ qᷓ́ oes alios ſecũ.⁊ ita plus gan deuʒ debit de dei bono q; de ſuo oimq; ſuoꝝ noſiõꝓos Quia quãto amoꝛ creccit detãto gaudi aut alioſ a quatu exted 22 Ing um creſcit. Ecce magnitudinẽ⁊ multi tantũ ad quãtũ amoꝛ. UIñ q qlibʒ poſt ent.qꝛ amoꝛ dei ex quo omia oꝛiunt᷑ rit eternꝰ⁊ ĩdeficicẽs.⁊ ſic ẽ radix. Et ita ra/ dix fruct ineternũ durabũt.et ĩeternũ viuet hõ detot et de tatis fructib etnis ⁊ indeficiẽtibo. Ecceqͥs et q̃les fructus colliget hõ et aĩa de ipſo amoꝛe dei tãcq; de vno ſemie. tãq; de vna radice ĩ volũ/ get notate oꝛdinẽ toti ꝓceſſus. Pꝛĩo eĩ tate plãtata tanq; in agro ſpũali. Decla ratus ẽ ergo finalis et vltimus frucꝰè q⸗ naſcet᷑ ex amoꝛe dei qñ erit pᷣmꝰ· videte inuẽta fuit obligatõ amoꝛis. Scdo na Litu.c⸗ tura amoꝛis.Tercio fruciꝰ'amoꝛis qui xix. gaudiũ. Sic ergo obligãt noſad amo Cucxl rẽ.⁊ oĩa facta ſũt.⁊ nobis datappt᷑ amo vij· rẽ.⁊ qnoꝛ ꝓpt᷑ gaudiũ.ct gandiũ ꝓpt᷑ ni hi aliud.in trib aũt totũ claudit.in ob ligamine.in amoꝛe⁊ ĩ gandio.Lot er/ go oꝛdo creaturaꝝ.tota ſcala natureon dũt nobis obligationẽ ad deũ ⁊ debitũ amoꝛis.⁊ etiã gaudiũ.Ex creaturꝭ ma/ nifeſtat᷑ obligatio. Ex obligatione de/ bitũ amoꝛis. Et ex amoꝛe gaudiuʒ. Et ſicꝑ ſcalã nature continueaſcendimus de bono in melius .et de infimis ad ſũ Tiulus, clvij. S= nullꝰmin aliũ q; ſeipm diliget. et iõ nõ gaudiin gliter gaudebit qͥſq; ꝓ ſinguł q; ꝓ ſeipſo alteriuſ. — 6 idie WWt ndinalthien n Ctiocoden tom gnnii mwolütatevul grübonoro c(Aliti tbocer ſpincvoluptu Ponsoen (evdlitasho⸗ ſuntbongeae plaite Etie⸗ piti Lopöthobore S n ticcllnütg I. eailgör =— haocgeggad ſrnl anödn aeen wciollns cneen Nerdimin lucipi Soli li rol ſbpei ungertl mmns leggucſüo ſckimi,norroci⸗ tegangii ſophittci. Aiäßſtg hirn (decepci degig e 7 S Sj — S 4 4 elvij. tu amoꝛis pꝛopꝛii Eenfniirn Deſuctu naſcit deamoꝛe ppꝛio et amoꝛis ppꝛij.ↄcludem ppꝛietates ? o ma toiriinn pnato ſeu ꝓpꝛie volũtatis.⁊ oſtẽdit᷑ ð ditões iſtigaudij.Et q; iã ↄcluſuʒ ẽ ꝙ Titu. c⸗ unadidän taliamoꝛenõ poteſt naſci ven gaudiuʒ. amo: ꝓpꝛiꝰ⁊ ſue ꝓpꝛievolũtatis ẽ inoꝛ/ rir. nn. Eiciini ſed ſophiſticũ et deceptiuũ ac tm̃ appa dinatꝰ. iniuſtꝰ. indebit.toꝛtuoſus.fal i. cxli ulei ſus.vicioſus et coꝛruptꝰ.iĩmũdꝰ. cõtra naturã hoĩs inq;tũ hõ eſt.etotra totum oꝛdinẽ vniuerſi.cõtra om̃es creatungs. peſſimꝰ. neqͥ ſſimus.turpiſſimus. mali/ gniſſimꝰ.imo eſt pmũ malũ.⁊ radix om niũ maloꝝ.pꝛimũ viciũ.pᷣmũ venenuʒ. pma moꝛs.pᷣma tenebꝛa.pꝛima cecitaſ. ſintaitin rrirens. q intus poꝛtat triſticiã latente qᷓ ncinittze naſci poſt gandii. res Wonigz autẽ 4 5„vult ⁊ amat. et etiã ſperat cer titudinalit᷑ hẽe.tũc exinde ſequit᷑ gaudi i Enci N um. Et ideo de amoꝛe ꝓpꝛie volũtatpᷣt pma falſitas.pᷣmũ mẽdaciũ.⁊ radix om ,Umntght n generari gaudiũ.Quia qͥ amat ſuã ꝓpꝛi/ niũ mẽdacioꝝ.pᷣma iniuſticia.pᷣma tur hotbii am volũtatẽ.vult ſibijpſi ꝓpꝛiã laudeʒ. pitudo.Etideo gaudiũ qð naſcit᷑ ex ta / nftne ritß i pꝓpꝛiũ honoꝛẽ ꝓpꝛiã głiam.⁊ ꝓpꝛiaʒ ex li amoꝛe.neceſſario habet ppꝛietates ta b Wzinplse a . cellẽtiã. ⁊ hoc ex ꝑte aĩe.vult etiã ⁊ amat amoꝛis.Ideo tale gaudiũ neceſſario eſt Baudi/ eſocing ing ſibimet voluptates ⁊ delectationes coꝛ inoꝛdinatũ.iniuſtũ. indebitũ.falſũ.vici uʒ hoĩs r detigci m poꝛis.⁊ ꝑ ↄſequens vult ⁊ amat oĩa illa oſũ.coꝛruptũ.ĩmũdũ.ↄtra naturã hoiſ de ſeipᷣo Dimdine:nnli que valẽt ad hoc⁊ ad habẽdũ illa.ſicut ↄtra totũ oꝛdinẽvniuerſũ.ↄtra oẽs cre/ ẽ inoꝛdi mgini gigl ſfluunt bona exterioꝛa. dignitates ⁊ officia aturas.peſſimũ.maligniſſimũ.nequiſſi natũ. lrnneAmoꝛ p/ et ſciẽtie. Et ideo qꝛ hõ dũ viuitĩ h mũ/ mũ.turpiſſimũ.vicioſũ.venenoſũ.moꝛ hbnocr Petiã do põt habere oĩa pdicta.ſ.honoꝛẽ.lau/ tale.tenebꝛoſũ.mẽdoſuʒ.qꝛ talis ẽ radix hleplcrde d b; ga u/ dẽ.excellẽtiã ⁊ gloꝛiã.delectatões coꝛpo vñ oꝛit᷑. Tale ẽ gaudiũ qð qͥs habet de marüihdeii diu ris.⁊ illa qvalẽt ad hoc.iõ põt gaudere? ſuo amoꝛe ꝓpꝛio.et de amoꝛe ſue laudiſ. cchucnnnict habere gaudiũ.Et qꝛ iſta pñt ꝑdiet de/ ſue ꝓpꝛie excellẽtie ppꝛij honoꝛiſ. ꝓpꝛie imdir Etiadnn ſtrui.et nõ durãt ſed trãſeunt.⁊ hõ timet gloꝛie.et de voluptate carnis.⁊ deom̃i/ nbird iami Edere ea. Et etiã qꝛ q amat aliquã rẽè.hʒ bus q̃ ipſe amat ꝓpter iſta.Et qꝛ vbieſt offucthenn odio illud qð deſtruit illã reʒ. vel põt di/ gaudiũ ibi eſt leticia.⁊ delectatio⁊ exnl- Paäloffn minuere illa. Et ideo qͥ amat oĩa ſupᷣdi/ tatio.iõ etiaʒ erit ibi talis delectatio.talł bammrd i cta:inccario hʒ odio oĩa illa q̃ pñt ðſtru exultatio.talis leticia. talis cõplacentia Nunieinn ere ⁊ diminuere ꝓpꝛiũ honoꝛeʒ;. ppꝛiam Et qꝛ tale gaudiij ẽ coꝛruptũ.iniuſtum bünl dan laudẽ. ꝓpꝛiã excellẽtiã. ⁊ voluptatẽ pꝛo/ peſſimũ ⁊c. Ideo etiã talis leticia.talis umefA SBaudi/ Peiã. 7 oia ᷓ valẽt ad hoc. Et exindeſeq́ delectatio. talis ↄplacentia. talis exulta r OE uz ppꝛij fur. ꝙ ex tali gaudio naſcit᷑ triſticia ⁊ ta tio.ſunt ꝑeſſime.coꝛrupte.inoꝛdinate et —+ ig htod d ainoꝛis le gaudiũ ↄuertit᷑ ĩ triſticiaʒ.qꝛ extaliti/ iniuſte.Et qꝛ iã declaratũ eſt.q; amoꝛ ꝓ Titu.c⸗ Sα° Dtit itri/ moꝛe ⁊ odio ſequit᷑ triſticia.⁊ exꝑditiõe pꝛiꝰſeinj ꝓpꝛie volũtatis totalit ⁊ dedire xxxvij. mors gi ſticiäãä. ⁊ deſtructiõe taliũ ſequit᷑ triſticia. Et iõ ccto ↄtſa deũ.ſine deo.aduerſus deuʒ .ex i. cxl. inoſend tale gaudiũ ẽfalſuʒ. vanũ.eceptiuuʒ et taa deũ.pᷣter deũ.etiã inimicat᷑ deo.⁊ cõ ptm l ſophiſticũ/qꝛ int abſcõdit maioꝛẽ triſti ſtituit hoĩem inimicuʒ dei capitalẽ. eo. WR ciã q;ᷓ ſit gaudiũ. Et ſic de amoꝛe ꝓpꝛio qꝛ qͥ pᷣmo amat ſe ⁊ ſuã ppꝛiã voluntatẽ ugn een nõ põt naſci niſi gaudiũ falſum et vanũ facit ſeipᷣm deũet aufert inq;tũ in eo eſt nan /, ac deceptiuũ.qð triſticiã impoꝛtat. ſuã ꝓpꝛiã coꝛonã a deo.ſ.pnilegiũ ſuep un depditõib 2 ppꝛietatib ⁊ idumẽtis pꝛie volũtatis. Ideo ſequit᷑ ꝙ iſtð gau/ GBaudi⸗ annegli quib indutũ eſt gaudiũ qð naſcitur de diũ qð hõ habet de tali amoꝛeẽ ↄtra de/ uʒ ꝓpꝛij godan! amoꝛe ſue ꝓpꝛie voluntatis. um.et aduerſus deũ:extra deũ.ſine deo. amorꝭ ẽ cn ,A(Litulus. cvij. Et totaliter 2 de directo inimicatur deo 7 deũ. oblnan t Tdꝛ qlis ẽ radix tale ẽ ilud qd Etꝑ ↄſequẽs tũc homo gaudet.letatur eng NN ſequit᷑ ex radice.iõ neceſſario ta delectat᷑ cõplacet et exultat contra et ad Hvtic, ſ Ae erit gaudiuʒ qlis erit amoꝛ ex uerſus deũ.⁊ cõtra ſuamvoluntatẽ.Et Ninsde. qᷓoꝛit᷑.Etiõ ex ꝓpꝛietatibs ↄditiõibuſ; creatura cõtra creatoꝛeʒet opus contra ⸗ piie volũtatis.ibi eſt ↄtẽ amari hbmo. ergo tale gaudiũ qðᷣ oꝛit᷑ de tali amoꝛeoꝛi Eſt ini⸗ micũðo ctatẽ ⁊ inimiciciã ↄtra deu. Quia amoꝛ pꝓpꝛ:iĩ quo ẽ dei ↄtẽptus.ẽ radix ⁊ initi / itulus. clirxr. ſuũ artificẽ. Et qꝛ etiã vbiẽ amoꝛ ſue p/⸗ tdei qͥ eſt tãa/ tus ſicut ipſe ẽ. Quia ſol deus digheſt de ↄtẽpiu dei. ⁊ in cõtem — ptũ. ⁊ offenſam. ⁊ iniuriã eius. Et iõ il/ lud gaudiũ ẽ ſumme deo inimicu.et au get⁊ multiplicat.ↄplet ⁊ ↄſũ mat ↄtrari um inimicicie dei. iniurie ⁊ offenſe eius Duia dũ hõ magis gaudet ↄtra deuʒ.⁊ letat᷑.tũc efficit᷑ et cauſat᷑ maioꝛ inimicꝰ cd.Et q: gaudiũ eſt inimicũ cõtra deũ. ct ideo ↄfirmat inimiciciã ↄtradeũ.Et ilideo iſtud gaudiũ poꝛtatet abſcõdit in/ tra ſe lateter ſummũ venenũ.peſſimũ ve nenũ.et maximũ virus. peſſimã moꝛtẽ. q: poꝛtat ſecũ et abſcõdit inmriã dei.of/⸗ fenſam dei. ⁊ inimiciciaʒ ſui creatoꝛis.j nihil ẽ peius ⁊ venenoſi.nihil moꝛtaliꝰ nihil magis nociuũ.nihil dãnabiliꝰ.ni hil magę lctiſſimũ vel leſiuũ. nihil dam/ nabilius. nihil triſtius.⁊ nihil indelecta biliꝰ. Malü em̃ ẽ amareↄtra deũ. ſʒ ml to peiꝰ ẽ letari ⁊ gaudere.ↄplacere⁊ exul tare ↄtra deuʒ.⁊ iniuriã et offenſam dei. ¶ Sic ſ̊ patẽt ↄditões ⁊ ꝓpꝛietates qui bus indutũ ẽ gaudiũ qð naſcitdeamo/ re ſuipſiꝰ et ſue ppꝛie volũtatis.de ꝓpo honoꝛe ꝓpꝛia laude. ꝓpꝛia glłia.de dele⸗/ ctatõe carnis.et de oibꝰ q̊ ſequunt᷑ ad p pꝛiü qmoꝛẽ.qm̃ tale gaudiũ ẽ inoꝛdina/ tũ.iniuſtũ.indebitũ.ſalſũ.vicioſũ.men/ doſü.coꝛruptũ.ĩmũdũ.malignũ. peſſi/ mũ.neqͥſſimũ.veneno plenuʒ. moꝛtale. ↄtra naturã hoĩs.õ totũ oꝛdinẽ vniuer ſi. oẽs creaturas.ſine deo.pᷣter deũ.ex/ tradeũ.⁊ 5 deũ. momentaneuʒ nõ ꝑma nẽs.fluẽs ĩ momẽto.tranſiẽs.poꝛtãs ſe cũ ⁊ abſcõdẽs triſticiã ⁊ dei iiuriã ⁊ of/ fenſã.Ecce fruct' qͥ naſcit᷑ de amoꝛe ꝓ pꝛio.dũ hõ viuit ĩ ð̊ mᷣo. ¶ De duob 2 ↄpꝑatõe eoꝝ ad inu ℳ duo amoꝛes potrar icẽ cũ duo les inimici.ita ſũt duo gaudia ad ĩuiceʒ cõtraria ⁊ totaliter inimica.et ideo ſicut duo ꝗqmoꝛes pᷣmi.⁊ amoꝛ dei? amoꝛ ſui ipſius nõ pñt ſil eẽ ĩ voluntate.Ita nec ſe deſtruũt expellũt.ynũq; fugat aliud 2* Pꝛimũ gaudiũ qð oꝛit᷑ de amoꝛe dei na iſta duo gaudia q̃ oꝛiunt᷑ ab eis.nõ pñt ſil ſtare ĩ volũtate.ſʒ nccario ad inniceʒ ſcit᷑ ĩ vitate.⁊ ẽ veꝝ. Scðm gaudiũ qð gaudiũ amoꝛe dei oꝛit᷑ de iuſticia.ſcõm qð ðᷣ a/ moꝛe ſuijpſiꝰnaſcit᷑ oꝛit᷑ de falſitate⁊ ĩiu ſticia. Dꝛimũ igit᷑ naſcit᷑ radice oĩimv tutũ.ſcᷣm oꝛit᷑ deradice oĩʒvicioꝝ.Pꝛi mũ oꝛit᷑ ð raTdice oiĩim bonoꝝ.ſcdmð ra dice oĩʒ maloꝝ.Pꝛimũ oꝛit᷑ deet᷑nitate. ſcom de vanitate. Pꝛimũ de ĩcoꝛrupti/ naſcit᷑ de amoꝛe ſuijpſ.naſcit᷑ de falſita et eoꝛuʒ im inimicicie ffenſe te.⁊? ẽ falſũ. Pꝛimũ gaudiũ qð naſcitde dꝛñtia Et gaudiũ qð naſcit᷑ exinde.ↄplet ipſa,ʒ inimiciciam.⁊ augmẽtat ⁊ multiplicat. bilitate. ſcõʒ oꝛit᷑ ðͥ coꝛruptibilitate Pꝛi mü gaudiũ oꝛit᷑ ð deo.ſcðʒ gaudiũ oꝛi᷑ ſine deo. extra deũ ⁊ 5 deũ. Pꝛimũ gau/ diũ ↄiũgit.ↄſolidat.reficit et ſatiat et - nit hoĩem cũ deo/ſcoõm gaudiũ diuidit. elongat.ſeꝑat.et ponit hoĩem extra deũ Pꝛimũ gaudiũ młtiplicat: auget ami/ ĩimiciciã cũ deo. Pꝛimũ gaudiũ ↄplet. ſatiat. ſolidat.dulcificat volũtatẽ.ſcdᷣm gaudiũ amarificat.ðᷣbilitat.enacuat vo ſũtatẽꝛ fac eã fluctuãtẽ.inqetã. iſtabilẽ. eſuriẽtẽ ⁊ ſitiẽtẽ.Pꝛimũ gaudiũ ẽ ſʒ na/ ciciã cũ deo.ſcdᷣm vᷣo augʒ ⁊ iłtiplicat turã hoĩs iq;tũ hõ ẽ. ſcom gaudiũ eſt ? naturã hoĩs ĩq;tũ hõ ẽ.Pꝛimũ ẽ ̃ᷣm oꝛ dinẽ vniuerſi ⁊ oĩm creaturaꝝ.ſcᷣʒ gan diũ ẽ ↄ oꝛdinẽ totũ vniuerſi ⁊ oĩm crea/ tuũ.ſedᷣm ẽ fluẽs.trãſiẽs ⁊ momentane um. Pꝛimũ gaudiũ qð naſcit᷑ de amo/ redeippõt hii de amoꝛedei ſine laboꝛe. ſi ne es. ſine adiutoꝛio alioꝝ.ſj ſcᷣm gaudiũ qð naſcit᷑ de amoꝛe ſunpſiꝰnon põt hꝛi niſi cũ laboꝛe.cũ expẽſis.cũ m titudie reꝝ tꝑaliũ.cũ dãno alioꝝ ⁊ ðᷣſtru cctõe. Pꝛimũ gaudiũ nũq; vᷣt᷑ triſtici/ am. ſed ſcdᷣm gaudiũ ſp vᷣtit ĩtriſticiã et doloꝛẽ. Pꝛimũ gaudiũ facit hoĩem be⸗ nignũ.ſuauẽ.mitẽ ⁊ mãſuetuz.ſed ſcvᷣm gaudiũ facit hoĩeʒ malignũ.crudele pe ſimũ. Primũ gaudiũ młtiplicat.auget 2lſeruat.foꝛtificat.nutrit.pacẽ.vnitate· turaꝝ. Pꝛimũ ẽ durãs. ꝓꝑmanẽs ⁊ ꝑpe⸗- , Umnolignit Che (caſcöfngal rinetſemint debno gal ſipotſegſc rſegniln dii ercitathe Gnciicch einügana ſidacotbi (öimgaudi ableoctib „tranaturi umecioi⸗ opep ſeſſc malopope⸗ hütiſcön hüit eitn biilineczol uodeonib Primügen Woimbon mdidunn Oidewii neheisi⸗ dicönani tüho⸗ martad Cncläi ſeönere⸗ plean Pmugble bleccio⸗ irgchantn ihgticon ol duogn Gegau nnſine Enuggiin ncn idbſ Wedatinaf hunmr zn nkabeis ͤhit Ccnogtinng nügfugrtlun. deamardi Ne. = nentüczgl Nalckdeigig ain bdiügöinitdedii n nc y ldefglinnin tönndrroin croizrico onor Mön ioritdeetninr. müdeiconp⸗ Upnbiitgteſ gucüüt ei Peinüge⸗ ſataliray⸗ Covciüdinit Niencn deid õ ugtnipler ni gndii ni⸗ wlinni n int Aanrſ⸗ naci ifzbl⸗ igucüießiſn ciick⸗ temiene n MAtoin omanis M 91 mothentane nackdeann, deſtelltf penes d duo gaudia ↄueniũt ĩ noĩe.qꝛvtrũq; vo cat᷑ gaudiũ Itẽ ↄueniũt.qꝛ vtrũq; hʒ ecẽ iv volũtate. Itẽ ↄneniũt. qꝛ oĩa q̃ fiũt.fi/ nnt ppt᷑ gaudiũ.ſiuevnũ ſiue aliud Sʒ diaiſtoꝝ gaudioꝝ capitoꝑando iſta ad *clxi. ↄocoꝛdiã. qamiciciã. ⁊ oẽ bonũ int᷑ hoĩes. ſegd ſcdm gaudiũ multiplicat omeↄtra/ rriiũ. et ſemiat int᷑ hoĩes om̃e malũ.¶ Ite? de pmo gaudio nullũ põt ſeꝗͥ malũ.nul mvider̃ q̃ attribuũt᷑ vni gaudio⁊ q̃ alte lũ põt ſeqͥ ſcãdalũ.ſʒ ex ſcdᷣo gaudio nõ post ſeqͥ niſi malũ ⁊ ſcãdalũ. Pꝛimũ gau diũ excitat ad oꝑandũ om̃e bonũ.ſcᷣm gaudiũ excitat ad oꝑpandũ ome malum Pꝛimũ gaudiũ ẽ vitale.ſalutifeꝝ.lauda bile. amabile.deſiderabile.głioſũ.hone/ ſtũ.delectabile.et ſᷣm naturã⁊ rõem.ſed ſcm gaudiũ ẽ moꝛtale ⁊ moꝛtifeꝝ.vitu pabile.odibile.vicioſũ.ignominioſum. ↄtra naturã.⁊ ↄtra rõem. Pꝛimũ gaudi um ẽ cã.oꝛigo ⁊ motiuũ omniũ bonoꝝ opex.ſed ſcᷣm ẽ cã.oꝛigo⁊ motiuũ oim maloꝝ opeꝝ. Pꝛimũ gaudiuʒ ꝓficit ſpʒ bhñti.ſcdᷣm gaudiũ ẽ ſpͥ dãnoſuʒ ⁊ nocet hñti. Pꝛimũ gaudiũ ẽ qᷓ deo nihil ama⸗/ biliꝰneq; placibiliꝰ.ſed ſcðõm gaudiuʒ ẽ ſ, H eg quo deo nihil odibiliꝰ et diſplicibilius. Primũ gaudiũ auget amoꝛẽ ⁊ deſideri um oim bonoꝝ.ſed ſcdᷣm gaudiũ auget amoꝛẽ oĩm maloꝝ et deſideriũ oĩm vici oꝛũ. Primũ gaudiũ ẽ ↄueniẽtiſſimũ na ture hoĩs inq; tũ hõ ẽ.ſʒ ſcðᷣm gaudiũ ẽ diſcõueniẽtiſſimũ ⁊ ↄtra naturã hoĩs ĩ/ tũ hõ ẽ.Et iõ nihil peiĩ homiĩe.nihil moꝛtaliꝰ.nihil magꝭ dãnoſum. Pꝛimũ gaudiũ illumiĩat ⁊ clarificat ĩtellectuʒ.ſʒ icðm excecat⁊ obtenebꝛat ĩtellectũ.ĩmo ↄplet cecitatẽ aĩe Pꝛimũ gaudiũ ẽ ſũme pᷣmiabile.ſed ſcðᷣm gaudiũ ẽ ſũme puni bile et cã oĩs punitòis.et ꝓpter ipᷣm de bet᷑ ſũma pena.Ecce& q̃ntũ malũ natũ ?7 generatũ ẽ ĩ coꝛde et volũtate.qũ ĩ ea E natũ et oꝛtũ tale gaudiũ venenoſũ.q̃n ta malignitas et quãta malicia. (Regula — 1 A elclg. (Titulus. cͤlcr. NWaut oia pdicta faciliꝰ opᷣhen/ dat᷑.debẽt iſta duo gaudiaↄꝑa/ ri. Pꝛio penes ↄuenientiã.ſcõᷣo vñtiaʒ. Penes ↄueniẽtiã.qꝛ iſta cõpandi iſta duo gaudia vt mos.vł ad deũ vel ad oꝑpatões ⁊ effectꝰ turas.Et ſic diuerſimodeↄpando pot᷑i s . radices vñ oꝛiũt᷑.ſiad vpuos amoꝛes pᷣ / ds faciũt ĩ natura hoĩs vł ad ipſas crea ri. ppetates ⁊ ↄditões vtroꝛũq;. Ergo exercita teipᷣm nũc ĩ duoba amoꝛib.nũc ĩ duob gandijs· mõ ↄſiderãdovnũ ꝑ ſe mõ ↄpꝑando cũ alio.⁊ ſic habeb magnã cognitõeʒ de bono et malo hoĩs inq;tũ hõẽ.¶ Cõſiderãdũ tñ ẽ.ꝙ gaudiũ ẽ illᷣ qð ſuꝑ oĩa petit᷑ querit᷑: deſiderat᷑⁊ oĩa deſiderant᷑ ppter gaudiũ. Et ideo ipᷣm gaudiũ ſtatim attrabit hominẽ ad ſe.qꝛ Baudi⸗ um eſt talis nature. c ideo omnis deceptio fit ratiõe gaudij. et nullłdecipit᷑ niſi ꝓpter gaudiũ.et iõ gaudiũ inq;tũ gaudiuʒ ſo attrahit ⁊ appetit᷑ ſp. Seqͥt᷑ etiã ꝙ ma-⸗ lü gaudiũ attrahit ſꝑ ⁊ appetit᷑ nõ quia H malũ.ſʒ qꝛ gaudiũ ĩpoꝛtat delectatödem H Deinde excecat hoĩeʒ. ⁊ totũ ↄuertit ad ſe. et dominat᷑ totaliter homĩ. Nihil auüt foꝛtius q; gaudiũ et delectatio.q;ꝛ om̃ia vincit.omia ad ſe trahit.omia ad ſe con rens ⁊ tranſitoꝛiũ. * uertit. omibo dñat᷑ Et ideo ſuꝑ omiaſfu· giendũ ẽ malignũ gaudiũ.ſophiſticuunz. fraudulentũ ⁊ deceptoꝛiũ.falſum.appa ¶ De finali fructu qui naſcit poſt bĩc vitã de amoꝛe ppꝛio.⁊ de ſuo malo gaun dio. Et oſtendit᷑ ꝙ triſticia vera q finezʒ ris.⁊ ſui.et ꝓpꝛij gaudij. Zitulus.cli. Woniꝗ autez liã mõſtratuʒz ẽ.q̃le ⁊ quãtum gaudiũ naſcet᷑ ĩ voluntate pꝰ hãc vitã ex amoꝛe dei.exinde ↄcludit᷑ ꝙ vbi nõ eſt amoꝛ dei.ibi erit buatio illiꝰ⁊ talis gaudij ⁊ tãti gaudij.erit etiaʒ pua/ tio infinitoꝝ gaudioꝝ. Sʒ nõ ſolũ pꝛi/ uatio talis gaudij.ſʒ puatõ ꝑfecta⁊ pu/ ra oĩs gaudij.Et ꝑ ↄñs non erit ibi niſi nõ habet eſt finalis fructus ꝓpꝛij amo/ pura ⁊ ſimplicit᷑ triſticia. Uñvolũtas ẽ tal nature ꝙ ĩ ea pᷣt generari gaudiũ vel triſticia.qꝛ aliqñ habet qð vult.et nõ hʒ qð nõ vult.et aliqñ habet qð non vult⸗ 2 non habet qð vult. Et triſticia cauſat qñ aliquis nõ habet id quod vult et qñ Eterna dãnatõ ẽeterna triſticia. habcet id quod ſummeodio habet. et nõ poteſta ſe peller⸗ Hõ em̃ maioꝛ triſti/ cia eſt q;ᷓ nõ habere id quod vult hõ ſem per ⁊ deſiderat? ↄtinuo deſiderat. Neq cm ẽ maioꝛ triſticia qᷓ; habere ſemꝑ ⁊ cöO/⸗/⸗ tinue ĩ ſeipſo id qð hõ nõ vult.⁊ qð ſum me habet odio. et nõ poſſe a ſe repellere. Et maxime ſi illud ſit in ipſa voluntate. Et quoniaʒ anima poſt hanc vitã pua/ bit᷑ omniba que amabat.⁊ nihil habebit quogd amet. qͥa nõ habebit nec ꝓpꝛium honoꝛẽ.nec laudẽ.nec gloꝛiaʒ.nec dele⸗ ctationẽ coꝛꝑis.nec aliquid quod ama // bat.ideo pꝛiuabit᷑ om̃i gaudio qð habe bat dũ viuebat in hoc mũdo.et nullum aliud gaudiũ poterit habere. Et qͥa erit etiã pᷣuata amoꝛedei. quia ſecũ nõ poꝛ⸗ tabitamoꝛẽ dei.qꝛ erit totalit᷑ extra amo rem dei.ideo etiaʒ nullũ gaudiũ bonum potit habere. Et ſic erit ðuata om̃i gau/ dio tam bono q; malo. Et quia anima poſt hanc vitã erit exuta a coꝛꝑe⁊ a car / ne.ideo tũc ipᷣa aia erit cognoſcẽs ſecla re. videbit ſeipſam. ⁊ reducet᷑ ad ſeipſã Aiĩa exu / qꝛ erit pñs ſibijpſi. Jõ cogitabit circa ſe ta occu/ ipſam. ⁊ ſentiet ſeipam.⁊ intelligꝭ ꝓpter pabitur quod facta erat.⁊q̊t bona habitura erat xirca ſe/ et quantuʒ bonum ꝑdidit.⁊ quare ꝑdi/ ipſam dit. Et cognoſcet ꝙ ipſamet fnit in cau ſa q̃re pᷣuata ẽ tãto bono.et ꝙ ipſa fuitĩ culpa.⁊ iõ ſibimet imputabit Et ↄgno ſcet clariſſime ꝙ incternũ pdidit.⁊ ꝙ nüũ q́; rehabebit.⁊ tamẽ vellet hꝛeet deſide⸗ rabit hꝛe.et nõ poterit nõ deſiderare.im no neceſſario ð ſiderabit. Et quãto ma glliis ipſa intelligit illud bonũ.tãto magꝭ defſid erabit illud bonũ.Ecceg ſũma tri ſticiga cognoſcere bonũ qð habitura erat ⁊ qdð ſibi debebat᷑ ſᷣm naturã.et nccario velle ⁊ deſigerare illud hꝛe.qꝛ qlibet res nccario deſiderat hĩe bonũ ſuũ qñ cosë⸗ ſcit.⁊ vltra nunq; poſſe hꝛe.⁊ ſcire ſe ine ternũ nõ poſſe hꝛe. Coniũge ergo iſta ſi mul.⁊ vide quãta erit hec triſticia.Et qꝛ aĩa nõ erit occupata niſi cinca ſeipſaʒ.iõ hoc ↄtinue cogitabit.et nõ poterit H̊ nõ cogitare.Et ideo iſta cogitatio dabit ſi/ bi ꝑpetuã ⁊ eternã triſticiaʒ. Vlteriꝰ qͥa aĩa tũc tota reducta ad ſeipſam clare vi/ debit ſeipſã.ideo videbit clariſſime vo/ diũ. Citulus. ci. luntatẽ ſuã eſſe inimicã deo.eſſe toꝛtuo/Aia eru ſam.defoꝛmẽ.ꝑuerſam.⁊ ↄtra naturam taclare ſuã turpiſſimã ⁊ inoꝛdinatiſſimã ⁊ totã ↄaſcʒ ſe deuiataʒ. et videbit ſe clare ſicut eſt.et qͥa ipſam totaliter eſt cõtra deũ.Et quicqͥd eſt cõ/ trariũ deo:neceſſario eſt turpiſſimũ.per uerſiſſimũ ⁊c̃eo qꝛ deus eſt pulcerrimꝰ oꝛdinatiſſimus ⁊c. ideo anima que erit cõtraria deo.neceſſario erit ꝑ oppoſitũ. Et quia anĩa clariſſime cognoſcet ⁊ vi/ debit ſeipſam ⁊ ſine medio.et videbit ſe eſſe talẽ vt eſt dictũ.et quia totũ hocerit contra naturã ſuam. et nõ deberet habe re et hoc habebit.⁊ etiaʒ quia anima ne ceſſario habebit odio ſuum malũ.ſuam turpitudinẽ.ſuam confuſionẽ.quomo/ do em̃ nõ habebit om̃ia illa odio in ſeiꝰ ſa. cuʒz haberet ea odio in alijs reb.ideo ex tali odio generabit᷑ ſumma triſticia ĩ anima.eo quia ſemꝑ habebitodio ſuu,ʒ malum..et vellet expellere a ſe.tamẽ ine- ternũ nõ poterit.Et ſic ĩ ſeipſa habebit ineternũ illud qð ſumme habet odio.et ſic ipſa anima erit ſibijpſi cauſa triſticie ſumme. Et talis triſticia erit cõtinua et eterna.quia anima ſempꝑp erit pᷣſens ſibi / ipſi.Et ita ex ipſa oꝛiet᷑ ſibi triſticia.⁊ iõ habebit odio ſeipſaʒ ſumme.etvellet nõö eſſe.eo quia nõ poterit ſuſtinere nec tole/ rare ſeipſam pꝓpter ſuam turpitudinem defoꝛmitateʒ et hoꝛribilitatẽ. Quia nul/ la maioꝛ turpitudo.nulla maioꝛ ðᷣfoꝛmi tas.nulla maioꝛ hoꝛribilitas.qᷓ; ivp ſius voluntatis ⁊ anime.nihilq; magis odi⸗/ bile. nihil magis diſplicibile q;; ſit volũ tas turpis et defoꝛmis.Et ſicĩ ipſa erit fons et oꝛigo acradix eternetriſticie Et om̃ia iſta habebũt oꝛtũ ex amoꝛe ſuijpſi us.ex eo quia anima amauit pmo ſuam voluntatẽ ꝓpꝛiã.⁊ om̃ia amauit ſᷣm ſu/ am voluntatẽ ꝓpꝛiam extra deũ.contra deũ.extra voluntatẽ dei.et cõtra dei vo/ 6£ SS 1. . uti Aninu del ide noneſeet ocodeuge nctipſan ſoͤcſſe ti⸗ knoͤſein nuerboe. ni⸗gia re K ſieres⸗Eta 1 ſoen toamanitſ Mpeopte⸗ clopmnof Pyterſe Pprerſeipt Uadenztor caoꝛickſi adeſcipſn ſoihiſppt niaſbidi⸗ naſbidi⸗ OKien ſaont iohnd. Uunchde Amonect ſooſtſn ſui ap colene ſfulſer oing pane ugooimn fone ſcg⸗ uoo mmeinrdl bit tgsetſn (ca⸗Opatöes . ig de vo ſ admen lũtatẽ. Et ſic ex tali amoꝛe ſequit᷑ ſſmuʒ Sũmũ ͦſlne odiũ ⁊ ſũma diſplicẽtia ſuijpſi.⁊ ex tali odiũ odio ſequit᷑ ſũma triſticia.Et loco ꝗmo ris ꝓpꝛij generatũ ẽ odiũ.⁊ ipᷣm odium eſt radix ⁊ oꝛigo triſticie.et ipſa ania erit tota Ena odio.et nihil erit i ipſa niſi o/ ũ. Sicut aũt amoꝛ dei erit radix exni gaudij.ita odiũ erit radix eterne triſticie Ertoßt ndei tate titinoꝛe oioſſt niſnnnn tEtexodio ſuijpſius ſequit᷑ odiũ dei.qͥa arſangen Dãnati anima vellet tũc nõ eſſe.⁊ nõ poterit tũc E giiei in odiẽt de non eſſe. et ideo neceſſario habebit tunc mſtin um ocio deũ qui dedit ſibi eſſe et qui manu mocklene tenet ipſam in eſſe. Et ideo vellet deum oainn, nõ eſſe vt ipᷣa nõ eſſet. Et qꝛ deus nõ po var orc teſt nõ eſſe.ideo erit ſũma triſticia ĩ ani/ len nii ma exhoc. Itẽ habebit odio omnẽcrea mrã. quia vellet ꝙ nihil eſſet nec iõa nec antt Ahlieres. Er qe hoc non poterit eſſe. ſicex umin OPaient boc ſequit᷑ odiũ oĩm q̃ ſunt.vt ſicut pꝛi/ qð ſume habʒ odio.qð vie oẽʒ crea/us amauit ſeipſã pᷣmo.⁊ om̃ia alia ama nue recoꝛdabit᷑ deilł ð qb nollet.Et ſic rhödehenztte Bqnianmmnn Cummaliſiun fuſoni one llaocionſih⸗ inalonchid ummatnketi Abebitodioſnn nraſe tne he⸗ iſapla bctit nebabatocio, Niaaua mitice cact cötinnet nereſnme kibimſtcnti ummecelad d ſſingenectd nawindn liati Ouunnt unairoieni dileg s lrntpil b ſevi icipſen niſierk Lamareſnißi auu bno⸗ n amanut nb⸗ umdian Acörada,, aCNR. 6 = 8 42 nit pꝛopter ſe ⁊ ſm ſe.ita poſtea habebit pter ſeipſam. m ſeipſaz. T de eibſa er tra deuʒz totaliter.ita poſtea om̃is triſti/- cia oꝛiet᷑ ſibiſ̃m ſeipſam.et ꝓpter ſeipſã et de ſeipſa.Et ſicut pꝛius nihil placuit ſibi niſi ꝓpter ſeipſaʒ et de ſeipſa.ita om/ nia ſibi diſp liceant ꝓpter ſeipſaʒ.et ipſa met ſibi diſpliceat.ſicut ſibijpſi pꝛiꝰ cõ/ Odient placuit.Et ſicut pꝛius fuit amica ſuip ſeipſum ſius pmo. ita poſtea fit inimica ſuſpſi us pᷣmo. Etſicut anima pᷣus fecerat ſe tanq; deũ cõtra deũ.dãdo ſibijpſi bᷣmo amoꝛẽ et ꝓpter ſe.⁊ ꝑ ↄſequẽs fecerat in ſeipſa ſui pncipiũ. ſuuʒ fundamentü. et ſuuũ capnut.ponẽdo ſe loco dei.⁊ facien/ do ſerẽ pᷣmo amatã. Et ideo ſicut deus ſi fuiſſet res bmo amata eſſet fons et oꝛi go oĩm gaudioꝛũ ipſi anĩe.ita ꝑ oppoſi tũ ipſamet ſibijpſi fit pꝛincipiũ.fons et oꝛigo oĩm triſticiaꝝ.Et quia anima tũc tione.ſed ſemꝑ erit ĩ cõtinua cogitatiõe. ſemp erit ĩ actu ſicut ignis.⁊ ſemꝑ cõti/ Aĩa co/ nue intellect opabit᷑ ⁊ memoꝛia ⁊ volũ gitabit tas et ſubito.ideo tũc aĩa cogitabit oẽs oẽs oꝑa/opatiões ſuas quas fecit.omia venient tões ſu/ ad memoꝛiã ⁊ videbit.eo ꝙ poꝛiabit ſe as. (i ſil itudines oĩm ſuoꝝ opeꝝ in ſeipſa. Et qꝛ om̃ia oꝑa ſua ſuerũt cõtra deũ.ex tra deũ.ↄtra naturã. ↄtra rationẽ. cõtra veritatẽ.ↄtra oꝛdinationeʒ rectam.ideo erãt inoꝛdinata.turpia.defoꝛmia.hoꝛri biliſſima ð natura ſua odibiliſſima.fal ſiiſſima cõtra ſeipſaʒ.cõtra ſuã ꝓpꝛiã na turam. Et ipſa ania neceſſario habebit odio om̃ia illa oꝑa.⁊ cognoſcet turpitu Ti. De finali fructu ogio pᷣmo ſe. et omia alia habebit odio pPpter ſe. Et ſicut bus nõ gaudebat niſi nõ quieſcet nec potcrit ceſſare a cogita-/ dinẽ ⁊ defoꝛmitatẽ ⁊ hoꝛribilitatẽ ⁊ ↄfu Niaco⸗ ſionẽ illoꝝ opeꝝ.⁊ quãto magis cogno/ gnoſcet ſcet.tto magis habebit odio.⁊ tñ ſemꝑ turpitu/ erũt ſibi pᷣſentia in memoꝛia ineternũ.et dinẽ ſu/ ineternuʒ nõ delebunt᷑ de memoꝛia.ſed oꝝ oꝑm ſemꝑ viuent ĩ memoꝛia. Si tñ ipſa ani ma ea videre nec cogitare vellet neq; re/ coꝛdari.ſʒ ſemꝑ vellet obliuiſci⁊ nõ po/ terit. Et ſic erit ĩ aia ↄtinua triſticia ⁊ ſũ ma.qꝛ ↄtinue habebit ĩ ſe ⁊ videbit in ſe qð ſũme habʒ odio.qð nolletvidere.ↄti oẽs ſue cogitatões.oẽs ſui actꝰ.oĩs me/ moꝛia.oĩs cogitatio.ofis viſio. oĩs re coꝛdatio.om̃e velle ſuuzʒ.om̃e ſuũ nolle. ome deſideriũ.⁊ qͥcqͥd ĩ aĩa põt eſſe.erũt 3ꝛia. ⁊ erũt ĩ ↄtinuũ toꝛmẽtũ⁊ eternã tri ſo viuet. ſemp erit ſemp durabit. ? in e- nũ nullã ſentiet neq; ꝑcipiet dulcedinẽ. neq; ſuauitatẽ.qꝛ ↄtinue erit ĩ triſticia et odio ꝑ purã amaritudinẽ ⁊ aſpitat? o9 tra naturã ſuã.·q ſo appetit dulcedin’ert ſuauitaté. ⁊ gaudiũ et delectatiõʒ. Et ſic poſſumꝰcõcludere ꝙ aĩa dũ viuit ecra deũ⁊ j deũ.⁊ amat cõtra deũ.⁊ facit ſua opa deũ.ipſa ſempꝑ multiplicat ⁊ ↄgre gat. acqͥrit et theſauriſat oia illa vñ ſibi oꝛiat᷑ poſtea etna miſeria ⁊ triſticia.⁊ ia ipᷣamet aia facit ſibijpſi ſuã penã.ſuam triſticiã⁊ ſuũ toꝛmẽtũ.Quãta aũt pena c.quãt doloꝛ.quãtũ toꝛmentũ hꝛe tales⸗ triſticiã ↄtinuà ĩtra ſeipſã.cũ oĩa ſũt pꝓ/ pinqſſima ipſi aie.Oꝛ ipamet ẽ ſibipñ/ tiſſima.⁊ oĩa oꝑa ſua.et oẽs cogitatões ſue Nõ ẽ itellectꝰ.nõ ẽ mẽoꝛia.nõ eſt coꝛ hoĩs qð poſſit hoc cogitare.cũ tota tri⸗ ſticia illa ſit intellectual ⁊ ſpũalis.⁊ iðo excedit oẽm triſticiã coꝛpalẽ ſine cõꝑati one. Et ſic manifeſtiſſime declaratũ ẽꝙ triſticia pura q̃ finẽ nõ hʒ.ẽ finał fructꝰ qui naſcit᷑ ex amoꝛe ꝓpꝛio ⁊ ꝓppꝛie volũ tatis. Et hec eſt moꝛs eteng. ¶ O iſta triſticia futura nũc occultiſſi ma põt videri ĩ clara experietia. Sta aũt triſticia.iſta pena. iſtꝭ toꝛmentuʒ.iſte doloꝛ poteſt ma/ feſtari ĩ vera experientia mul⸗ Pꝛſa ex Pientia. ſimũ.p quod eſſetꝰ ANia cogʒᷣ ſcet ſe ꝑ/ didiſſe ĩ finitum bonũ. S cdða exꝑiẽtia Citulus. clxii· tis modio et erperientijs manifeſtiſſi / mis. ¶ Pꝛimo ſic. Nã ꝑ expientiã vide/ mus q; quando aliquis poterat habere aliquod bonũ magnũ ſibi cõuenientiſ/ totã vitam ſuã. vt verbi gra tia.imꝑatũ. ducatũ:cardinalatũ ſen epiſcopatũ.vel aliquod hmõi.ſiue officiũ.ſiue benefici um. ⁊ maximein terra ⁊ i loco ꝓpꝛio.⁊ ſi iſte perdat tale ⁊ tam magnũ bonuʒ per culpam ſuaʒ.et alius habeat. et ipſemet — ſit in cauſa et nõ alius. nõne totiẽs quo tiens cogitat ſe ꝑdidiſſe tantũ bonuꝭ ꝑ ſuam culpã. vidẽdo ꝙ nullus alius ha⸗ buiſſet. eſſet ĩ magna triſticia. ita ꝙ ſola „ cogitatio daret ſibi magnã triſticiaʒ in coꝛde ſuo ſecrete.et quãto magis cogno ſceret hoc bonuʒ eſſe maius tãto magis Doleret:? Et ts men tota triſticia oꝛiret ex Dic ergo iſte continuã cauſam triſticie. hoc.qꝛ ſua culpa ꝑdidit. haberet in ſe Ad ppoſitũ. Sic erit ð anima.quia co/ itabit videlicet et cognoſcet clariſſime epdidiſſe per ſuã culpam ꝓpꝛiam infi⸗ nitũ bonũ. infinitũ gaudin ⁊ eternũ. qðᷣ nũq; in eternuʒ habebit. et tamẽ alij ha⸗ bẽt. nõne ipſe ineternũ iſta c triſtabit᷑: Et quia hoc inceſſanter cogi/ tabit. inceſſanter triſtabit᷑ et talem cogi- tationẽ ꝑdere nõ poterit.¶ ecũdo po terit iſta mãifeſtari triſticia ex partetur/ pitudinis ⁊ deſoꝛmitatis ipſius anime et ſuoꝛũ opeꝝ. Quoniã quilibet quãtũ⸗/ cũq; malus ab hoꝛret et habetodio tur/ pitudinẽ⁊ defoꝛmitateʒ ĩ oĩibo reb ſuis. fiñ ſibi diſplicebũt q ſunt õ deũ.ſ̊ qe de Hota quia ĩ om̃ibus que habet. diligit atq; af fertat pulcritudinẽ⁊ amenitatẽ. Et quã to magis ille res ſunt ſibi magis ꝓpin/ que et intrance et magis chare:tãto ma/ gis abhoꝛret et habet odio turpitudinẽ ct defoꝛmitatẽ.et magis amatin eis pul critudinẽ quia abhoꝛret turpitudinẽ et defoꝛmitatẽ in domo ſug magis q; ĩo?ꝛ/ to. ⁊ magis in veſtibus q;; ĩ domo.et in pſona ꝓpꝛia q;ᷓ aliena. et ſic de alijs mul tis ſimili. Sic ergo anima amat na/ turaliter pulcritudinẽ. mundiciã⁊ ame-/ nitarẽ. ⁊ habet odio turpitudinẽ. immũ 4 diciã obſcuritateʒ. et defoꝛmitatem. Et quãto maioꝛ eſt turpitudo ⁊ defoꝛmital ſtatus cxaltatus p ſitu. piſſima cogitãdo cõ lã?2t maioꝛ:itãto mag⸗ abhoꝛret. quãto ma gis eſt in nobilioꝛireet dignioꝛi ſibi pꝛo pinqua. ita ꝙ homo nõ poſſet pati ali/ quã turpitudinẽ ĩ rebus ſuis. Ad ꝓpo⸗/⸗ ſitũ. Cũ anima queẽcõtraria deo ſit tur ſſima. defoꝛmatiſſima et inoꝛdinatii / ſima. eo ꝙ deus eſt pulcerrimꝰ ⁊ oꝛdina tiſſimꝰ.ſi ergo anima videat ĩ ſeipſꝗa tan tã turpitudinẽ: defoꝛmitatẽ.neceſſario abhoꝛrebit ⁊ odio habebit illã.nec pote Dãnat rit amare neq; p ati. Et quiaatinuevide odio he⸗ bit ſeipſam. ↄtinue ↄtriſtabit᷑ ⁊ tãto ma bit tu gis quãto babebit magis odio illã tur pitudi-· pitudinẽ ⁊ defoꝛmitatẽꝭ.· Si em̃ de ẽſũ nẽpci me delectabił ⁊ amabił ⁊ ſũmũ gaudii de ſua natura.neceſſe ẽ ꝙ quicqd ẽntra dciũ ſit ſũme triſtabile. ſummeodibile. ? det triſticiã ðᷣ natura ſua.Ergo nccario ipſa aĩa que ẽotra deũ⁊ ↄtraria deo. erit valde triſtabilis et odibilis.⁊ dabittri ſticiã ſibipſi cuʒ ſeipſam viderit. Et ſi om̃ia ꝗᷓ ſunt facta ſᷣm rationẽ.fᷣm oꝛdi/ nẽ. ſm meſurã. m regulã. et m deum. ſũt pulcerrima⁊ delectabilia amabilia ex natura ſua.neceſſeeſt ꝙ om̃ia q facta ſũt ↄtra rationẽ.ↄtra oꝛdinẽ.ↄtra regu/ lã⁊ ↄtra deũ.ſint turpiſſima.defoꝛmatiſ ma. triſtabiliſſima odibiliſſima ò na tura ſua. Ergo cũ ipſa aĩa poꝛtetĩ ſeipßa tãq; ĩ libꝛo viuo omia opera turpia.de⸗/ fo: mia.·qᷓ fecit ↄtra rationẽ. ↄtraoꝛdinẽ ↄtra regulã.ↄtra deũ.ſint turpiſſima.de foꝛmatiſſima:neceſſe ẽ codio habeatea abhoꝛreat nec poterit eaamare.immo ncceẽ ꝙ ſibi diſpliceãt ſine mẽſura. Nõ natura ſua ſũt odibilia ⁊ defoꝛmatoꝛia. eæt qꝛ ſũt ðᷣ ſuã ꝓpꝛiã naturã et ꝓpꝛiã ra/ tionẽ. Et ſic cũ anima nõ poſſer cunrere nec ambulare niſi ſm duas vias. ſcʒ per viã amoꝛis dei. vel per viã amoꝛis pꝛso pꝛij.nã ſemꝑ młtiplicat⁊ auget ſibi cau ſam ſue triſticie vel ſui gaudij. ſiambu/· lat perviaʒ amoꝛis ꝓpꝛie volũtatis tũc am bulat extra deü vel cõtra deum. et ſic multiplicat et auget malũ ſuũ.Et totuz; apparebit dũ ſepabit᷑ a coꝛꝑe ⁊ a carne. S Itẽ tercio pᷣt maiſeſtari triſticia anie. Tercia 5 1. „ . . — quia ipſa anima ſentit ĩ coꝛꝑe doloꝛeʒ ⁊ exxiẽtia ☚ ifirmitate vulnera? mala coꝛpꝑis lelis 1 ſ ic noteih gicdaetin incapite ino coctinolis ſinereoutpa omagisan Uulnerauaet a malozque alnperfuuüc Pectnitot n vodecni gochanima Imny bimduzſepe ini ſcntet ülnd Nnima vuln (diuinat volun Nrrarations menſurdc lglio indinn ſualeſo crſn ſuadefomit (Mdſtas ſun leſtasin ſubchod ( ſunde inclina aͤur ninſy ſn. Et ſeyllne dicon con lahp dchemns, incgllgta. ſarioſcnte Kabikam bittgls bütipol ſcpine traratoen barteſe io 4 nayolix tſa⸗ lictmnſei nmnn⸗ mden ſtgnion niſdin, ſene 1 mmmde ſtne cinondinnſ⸗ min'nncin leriſigatn tue elſini drllimn da kabitznn bir ociollin in Dicwwiſi i pqucigien mmcocble: 1Eoncir Nraudee is dehin n r oni nod Dafnden. diin madl Goſhi aaan WineN ſnadcenn 4büſmdn upaniſi NN = D 4 unm ma/ lum duz ſepabit a coꝛpoꝛe. neceſſe eſt o . 3 Toöoclu⸗ ,N dit Bönon . Ci.eeij. De finali fructu pꝛopꝛii amoꝛis nem. et ſtatim ſentit quicqͥd eſt ↄtra coꝛ/ pus.⁊ quicqͥd nõ conuenit coꝛpoꝛi.aut quicqͥd eſt in coꝛpoꝛe ſuꝑflunʒ. vt patet in capite.in oculo.in auribus.in ſtoma/ cho et in alijs mẽbꝛis.ita ꝙ nõ poteſt ſu ſtinere aut pati talia in coꝛꝑe Ergo mul to magis anima. quãdo ſentit in ſeipſa vulnera ſua aut ſuaʒ infirmitatẽ.aut ali/ udd maluʒ quodcũq; aut quicqͥd fuerit ĩ ea ſuperfluũ et contra naturã ſuam.do/ „. lebit et triſtabit᷑ ſine comꝑatione eo am/ Dãnat⸗ plius de quãto erit ſibi ppinquius.Er ſetiet ſu/ go cũ anima poꝛtet ſecũ totũ ſuum ma/ ſentiet illud ineternũ et doleat. Uñ tũc gqnima vulnerat᷑ et ledit᷑qñ volũtas in/ clinat᷑ voluntarie ꝑ cõſenſum ↄtra deũ. ↄtra rationẽ.ↄtra oꝛdinẽ.cõtra regulã ⁊ maenſurã.cõtra deũ et contra ſeipſam. et ttalis inclinatio eſt ſuũ malũ.ſuũ vulnꝰ. ſua leſio.et ſua ĩfirmitas.ſua turpitudo. ſua defoꝛmitas.et ſua obliqͥtas.ſua toꝛ/ tuoſitas.ſua malignitas.ſuꝰ caſus.ſua uerſitas.ſua iniuſticia.ſua inoꝛdinatõ ſuũ oppꝛobꝛiũ.ſuum vituperiũ.ſuũ vi/ ciũ.ſua deuiatio.Et ideo tot quot habʒ inclinatões tales,. ⁊ totiens quotiẽs in/ clinat᷑ contra deum. tot acquirit vulne/ ra in ſeipſa.et totiens ipſa vulnerat ſeip ſam. Et ideo anima qñ ſeꝑatur a carne ſic vulnerata. ſic leſa.ſic inclinata cõtra deũ.cõtra rationẽ.contra oꝛdinẽ rectuʒ. coõtra ſeipſam.ſic obliqua.ſic turpis.ſic defoꝛmis.ſic deuiata.ſic inoꝛdinata. ſic irregulata.ſic maculata et cõfuſa. neceſ/ ſario ſentiet iſta vulnera.⁊ neceſſario tri ſtabit. ⁊ maxime.quia ineternũ remane/ bit talis.quia iſta vulnera ſemꝑ remane bũt ĩ volũtate.Et ipſa anĩa tũc cogno/ ſcet ꝑ intellectũ ſuum.qꝙ hoc eſt totũ cõ/ tra ratõem.cõtra veritatẽ.⁊ ꝙ totum de beret eſſe ꝑ oppoſitũ.Et ideo triſtabit᷑ ĩ xternũ.Et quãto magis cognoſcet.tan to magis triſtabit᷑ ⁊ magis ex hoc triſta bit᷑. quia cognoſcet ꝙ ipſamet ex ſua p/ pꝛia volũtate ⁊ libertate.nullo cogẽte eã fecit ſeipſam talem.q Sic igit᷑ declara/ ta eſt triſticia futura.occultiſſima ⁊ eter/ na ꝑ ratiões ⁊ exempla ſenſibilia. quam anima patiet᷑ ſine fine de ſeipſa ⁊ ꝑ ſeip/ —;——— ſam et in ſeipſa. quam triſticiaz ipſamet plecit.⁊ fundauit ĩ ſeipſa.dum erat cõiũ cta coꝛpi.⁊ ĩ carne ſuꝑ teram. O, nõ ſolum patiet᷑ anima eternam triſticiam a ſeipſa ĩtrinſecus. ſed etiaʒ a pena ſibi debita ⁊ a deo inflicta ꝑ vim 4 ctam ⁊ iuſticiam exterus. Eitulus. clxrrij. qm aia que pᷣmo amauit ſu am ꝓpꝛiam volũtatẽ. fecit mari mã iniuriã.maximã offenſam. maximũ vituperiũ ⁊ maximũ dedecus deo creatoꝛi ſuo/qm̃ deus dedit eẽ. ̊ pꝛi mo debet amari ſolũ. qꝛ ei pᷣmo debekpᷣ rogatiua pᷣmitatis vt pꝛobatũ eſt.⁊ ipſa Titu.c/ anima remouit a deo iſtã dignitatem.et xxxiij. dedit ſibijpſi ⁊ ſuevolũtati iiuſtiſſime.⁊ Titu.c/ hoc nullo mõ fieri dʒ.Et ſic duplicit fa xxxix. cit cõtra deuʒ.ſ.inquãtũ dãs ⁊ recipiẽs pmitatẽ amoꝛis.Et ꝑ cõſequẽs fuit ibi maxima iniuria ſui creatoꝛis ⁊ ↄtemptꝰ q ſolus ẽ dignus amari pᷣmo. Et ſic de⸗ us creatoꝛ ẽ viliſſime ↄtemptꝰ.⁊ ꝑ cõſe/ quẽſ ẽ iiuriat ⁊ offenſus ſine mẽſura ab ipſa aĩa.⁊ maxime qꝛ ſe poſuit loco dei.⁊ p ↄſcquẽs fecit ſeipſam deũ quãtũ in ea fuit. ⁊ om̃ia que deo debebant de iureſi bimet tribuit. ⁊ alijs tribuere voluit et a deo remouit.qa ab ipᷣo remouit pᷣuilegi um ꝓpꝛie volũtatis.qð ſoli deo debet᷑ ⁊ ↄuenit ſingulariſſime.⁊ etiã honoꝛẽ.lau dẽ gloꝛia. qᷓ ſoli deo pᷣmo debebant᷑ ab ipſo abſtulit ⁊ ſibi ꝓpꝛie dedit.⁊ ſemꝑ q̃ ſinit ⁊ amauit ꝓpꝛiuʒ honoꝛẽ ⁊ ꝓpꝛiam landẽ.⁊ nõ dei.⁊ voluit ꝙ illi qͥ debebãt dare deo laudẽ.darẽt ſibi.et laboꝛarẽt ꝓ laude ⁊ bonoꝛe ſuo ⁊ nõ dei.⁊ ſic ipſa in hoc fecit ſe inimicã capitalem dei.et cõ/⸗ tempſit ⁊ iniuriauit et offendit ĩ infini/ tũ deũ creatoꝛẽ ſuũ.volẽdo ſuã laudẽ p/ pꝛiaʒ. ⁊ deſtruẽdo honoꝛẽ ⁊ laudẽ dei.⁊ nõ ſolũ hoc.ſed ipſa delectata ẽ.⁊ gaudi um habuit ĩ ppꝛia ⁊ ſingulari laude.etĩ ꝓpꝛio honoꝛe.⁊ in illis que ſunt conra deũ.Et hec eſt maioꝛ offenſa.maioꝛ iuu ria habere gaudiũ.leticiã.delectatiõʒ cõ ta deũ.hꝛe placitũ ⁊ cõplacetiam cõtra deum. 1 complacere ſibijpſi deum. Et nõ ſoluʒ hoc. ſed ipſa aia quepmo ama⸗ nit ſuã ppꝛiã voluntatẽ. ↄmiſit ↄtra cce atoꝛẽ ſun ſummã ingratitudint᷑. qꝛ non cognouit ſumma bñjficia innumerabi lia recepta q̃ ſibideꝰↄtulit inceſſant gra tis ex ſua ſola et ineffabili bonitate ſine ſuis meritis ꝓpter q̃ ipſa aia erat perpe tue obligata deo totaliter ad ipᷣm aman dũ pmo totaliter ſuꝑ om̃ia ad deo ſerui endũ. Et tñ ipſa nullo mõ ſeruiuit deo. nec amauit deũ .neq; ſoluit deo debituʒ obligatõis.ſed ſeruiuit ſibijpſi.cet ſuam pVpꝛiã voluntatẽ fecit et nõ dei.ↄtemnẽ/ do deũ ⁊ eius voluntatẽ ac cius amoꝛt᷑. Et nõ obſtãtib iſtis.deũ ↄtemnẽdo.in in iãdo. offendẽdo. ct ſummã ingratitu dinẽ ↄmittẽdo.ipſa anima ↄtinue vſa ẽ bñficijs ⁊ donis creatoꝛis ſui. recipien do ↄtinue bñficia ⁊ ſcruitia ab cis aug/ mẽtando ſemꝑ ingratiiud int᷑. Quia er/ go aia ↄtempſit atq; iniuriauit et offen/ dit om̃ipotentẽ deũ.⁊ ↄtempſit ac iniu/ riauit deũ creaioꝛẽ ſuũ.ſumme bonum. ſummebenignuʒ. ſumme liberale ſũme largũ ⸗: cõtra ip in ingratitudinẽ fecit in finitã.quia etiã ipſa exiſtẽs ſua creatura et opꝰ manuũ ſuaꝝ.iniuriauit ac cõtem pſit ſuũ factoꝛẽ et opificc. ⁊ habuit con/ trariãvolũtatẽ ↄtra eũ.⁊ ipᷣm impugna uit totis viribo ſuis.ct toto coꝛde ſuo.et ſe ſupꝛa creatoꝛẽ ſuũ crexit.⁊ deũ creato rẽ ſuũ inferiꝰ depſſit. ⁊ eñ ꝓ nihilo repu/ tanit quãtũ in ca fſuit.et dei volũtatẽ an nihilauit.ac omia ꝓpter ſeipſaʒ amauit ct omia ad ſuã voluntatẽ ꝓpꝛiã taq; ad fineẽvltimũ oꝛdinauit.⁊ ad ſe tanq; ſi ad deũ oꝛdinata ſuiſſent oꝛdinauit.qa deũ oẽs creaturas quãtũ potuitad ſcipſjaʒ oꝛdinauit.⁊ hoc ↄtra dei volũtatẽ.etqa ctiã ipſa ania poꝛtabat imaginẽ ſui crea toꝛis pulcerrimã et nobiliſſimã.⁊ detur pauit ⁊ defoꝛmauit.denigrauit eã. et fe/ cit eã turpiſſimã.ſumme defoꝛmẽ.ſũme bhoꝛribilẽ ad iniuriã. ↄtemptũ et offenſã Deda/ natꝭ fiet gicia omia bñficia ĩ ingratitudinẽ ſitſumma iniuria.fumma offenſa. ſumma ingrati tudo.⁊ ſumma neqtia.⁊ certe ſũma ſtul/ dei ſui crcatoꝛis.· et ideo meruit irã et in/ dignationẽ fuicreatoꝛis.⁊ vt de ipſa fi/ at füma inſticia ⁊ vidicta.Et qꝛ creatu/ al; nier tue. ⁊ oſtdit᷑ ꝙ loc? dz eſſe in ſũmavi rg atomnẽdo ſuũ creatoꝛẽ. et ↄuertendo ticia.eo qꝛ eſt tanta iniuria et offenſa.q̃n tus eſt illeqͥ offenſus ẽ.⁊ tãta eſt ingrati tudo quãta ſunt bñficia recepta.⁊ quan ta eſt liberalitas ⁊ largitas tribuẽtis.id circo ipſa aĩa lucrata eſt ⁊ meruit infini/ tã penã ⁊ punitionẽ.et totiẽs lucrata eſt infinitã penã.quotiẽs multiplicauit cõ temptũ dei.⁊ iniuriã ⁊ offenſaʒ dei. Di em̃ oꝛdinatũ ẽ.ꝙ qͥ facit crimẽ leſe maie ſtatis.capite ſuo truncat᷑.q̃ tũc debʒ eſſe pena anime cõtemnẽtis deũ om̃ipoten/ tẽ ⁊ ſummã maieſtatẽ: Et qͥs poteritex cogitare punitõem ei debitã: Et qꝛ ani ma totaliter dũ ſepat᷑ a coꝛꝑe eſt inimica capuᷣalis dei.⁊ eſt ↄtra ſuã om̃ipotenti/ „ „ — „ am ⁊ iuſticiã.i at ſuã vindictã ↄtra eã. Uñ quia cõtem ptus ⁊ iniuria et offenſaẽ facta ptra de- um qui ẽ iuſticia.ideo neceſſe erit ꝙ ipſa iuſticia met iniuriata.offenſa et cõtemn / pta vindicet ſuũ cõtemptũ.ſuã iniuriaz et ſuã offenſam. Et qꝛ eſtomipotẽs po- terit.et quia eſt ſapieẽtiſſimꝰ.ſcietvtiq; fa cere ſuã vindictã. Sic ergo ipſe cõtem pꝓtus dei et gaudiũ ſiue delectatio cõtra deuz eſt foꝛmata inimicicia ipſi anime· queneceſſario cũ oĩa ſintↄiũcta cũ amo re ꝓpꝛie volũtatis.cõcludũt de neceſſa/ rio penã et punitionẽ infligendã anime exterius ꝑ vindictã iuſticie. Quia ergo anima nõ põt pᷣmo amare ſuã ppꝛiã vo luntatẽ. nec deuiare. nec facere malũ ni ,/ ſi ↄtemnẽdo.iniuriãdo/⁊ offendẽdo de/ um. et gaudẽdo et delectãdo cõtra iůßm. ct infinitã ingratitudinẽ ↄmittẽdo/iðo vltra malũ et triſticiã ꝑpetuã quã ipſa- met facit ſibipſi.et in quaʒ cadit ꝑ ſei ſam. incurrit aliã penam et aliã triſtici am p iuſticiam. quia incurrit indignan onẽ dei ⁊ iram eius ꝑpetuam ac inimici ciã ꝓpter ↄtemptũ ⁊ iniurii. ¶ Deloco ⁊ inſtrumẽto punitõis ppe infim oim in ijci fecs tori mũdi. ꝙ ig quo debẽ ——— 1P . ererwiobe 6s nõ ↄſumens neclu⸗ cens erit inſtrumentũ puniendi. „— B deo neceſſeẽq ira dei⁊ vĩ Totaliſ dicta ⁊ indignatio veniãt totaliter cõtra indistõö cã tanq; ↄtra inimicã ſuã foꝛmatã.et ꝙ di erit 3 inſticia dei eternalit᷑ puniat eã.⁊ exerce/ dãnatol EPſo deioleti woin mMcohnli ſint. Mnngan iig/ ocmmm “ pi Cipſun ' drii Ulae — XLTaA A ief inſt Vcogialien Podinſtrun gomne. Etq gicti iuſtice — — E n ſuedeleni cch panitiocorfe SE gocio ſued giinprenp Yennot Ete moinneet „ Een iaribiin cao Nokothocc ict nfenns gn Dinat neee füwpicepi 1i/ mergppen Ccrurea (Eidios fiodzpu traräcte lurcop intenma Hecmyt Ghe⸗ copelion i ncniet hinr pacgein ige deüntmi diningin cnüi ſiſian volüͤtate poterite aaͤſuain Ayitii Gi⸗ eplerl rama Uhier⸗ ehmn Uufeechentnn ns mbrie i ſttnentifit ttotislne ulthlentch toffnizde oimilce nn⸗ Alij iedette 1Sdeäofie Etgenr dchti⸗Sion eeckinnin näofmnpotnn, ſrigindetn ättoalencin i ſifongiag e unigt ei dennd N Uiarugcim ecr Mde. cſtengha vfnlnc cten, riſiinungn. ctoſſipotisO ſin dcorng Eedcdannnocin Ccuipcbanin⸗ ryüchcin. Aucirdenatt- Nrin ol n chenemiin Lafhbilnde Gocömhhn yminitoß⸗ enitit⸗ mnas Mr, Gntmie an nnd ,r ni, un opon nin „ ☛ i clxiiij. —— —— . TZLqꝛ neceſſeẽ punitio ipſius QAAaie fiat ĩ aliquo loco ⁊ cũ aliquo inſtrumẽto.iõ optet inqͥrere ĩ q̊ loco aĩa eternaliter collocet᷑ ⁊ puniat᷑.et p qð inſtrumẽtũ fiat vindicta punitõis eterne.Et qꝛ cã ⁊ oꝛigo punitõis ꝑ vin/ dictã iuſticie ẽ ipſe ↄtẽptꝰ dei.et gaudiũ Dãnati ſiue delectatio ↄtra deũ. iõ neceſſe erit ꝙ; ſũmecõ punitio coꝛreſpõdeat ipſi ↄtẽptui dei et tenent᷑. gaudio ſiue delectatiõi.iõ neceſſe erit ꝙ; qꝛ aia ↄtempſit deũ. ꝙ etiã ipſa ſumme ↄtemnat᷑. Et qꝛ ↄtẽpſit creatoꝛẽ creatu/ raꝝ oĩm.neceſſeẽ ꝙ ipſa ↄtẽnat᷑ ab om̃i/ Et ab bus creaturis. Etiõ erit neceſſe ꝙ ipᷣa p oĩbo cre/ ijciat᷑ locũ infimũ? maxime lõginquũ aturꝭ cõ a celo.⁊ hoc erit ĩ mediũ terre.ĩ quo erit tẽnen? inf ernus ꝓfũdiſſimꝰ. Et vt ꝑfectiſſime pↄtẽnat᷑. nccce erit ꝙ feces oĩm reꝝ coꝛꝑa/ liũ ibidẽ pijciant᷑.ĩ qbo ipſa aia totaliter Ad fe/ defigat᷑.vt ipſa q̃ ſpũalis ẽᷣĩ ipſis fecib⸗ ces oĩm reꝝ coꝛꝑaliũ ĩmergat᷑.⁊ ↄtra ſuã volun/ reꝝ pij / tatẽ⁊ appetitũ naturalẽ.vt ſic ab infima cient᷑. natura patiat᷑.Et iõ neceſſe erit ꝙ om̃es creature a ſuis fecibo purgent᷑.⁊ om̃s fe ces ĩ dicto loco ponant᷑. Et qm̃ delecta tio dð puniri ꝑ oppoſitũ.ſ.ꝑ triſticiã cõ/ trariã et afflictõeʒ.⁊ qꝛ ignis inter om̃s In ig / creaturas ẽ magis afflictiuꝰ.iõ ncce erit ne puni ꝙ ipſa maligna delectatio ꝑ ignẽ punia eur tur coꝛꝑalẽ.qͥ ↄburat et nõ cõſumat nec interimat.et nunq; ineternũ extinguat᷑. nec mutet᷑ nec creſcat. nec diminnat᷑.vt ſcʒ ipſa aĩa ſit inſeꝑabiliter alligata igni coꝛpali ↄtra ſuã volũtatem. Sicut em̃ O, aĩa aia q;uis ſit ſpũalis potuit dᷣlectari ⁊ cõ patietur placere ĩ reba coꝛꝑalibo inoꝛdinate cõtra ab igne deũ ⁊ ratiõʒ.ita etiã poterit triſtari ⁊ pu coꝛꝑali. niri ac affligiĩ eis ꝑ iuſticiã.Et ita ipſa diuina iuſticia poterit facere talẽ ignem etuũ ĩ quo ipſa aĩa eternaliter puniat᷑ A ſicut aĩa potuit alligari coꝛꝑi ꝑ dei volũtateʒ ⁊ oꝛdinationẽ vt hõ fieret. ita poterit alligari igni coꝛꝑali ĩſeꝑabiliter ad ſuã iuſticiã exercẽdã.nõ vt aĩa influ/ at vitãꝗ igni coꝛꝑali.ſed vt recipiat penã ĩ eo. Sicut em̃ deꝰ potuit aĩiam ↄiũgere coꝛpi.et ſibi dare inclinatõem et appeti/ tũ vt amaret coꝛpus ⁊ appeteret illð na turaliter. ⁊ inclinaret᷑ ad illud.et ſentiret in illo ad ꝑfectõem nature.ita poterit ip e finali fru tu pꝛopꝛii amoꝛis ſam alligare igni coꝛꝑali.et dare inclina tionẽ ſibi ⁊ appetitũ contra illũ.⁊ ĩmit/ tere timoꝛẽ ⁊ terroꝛẽ.vt ſit alligata cõtra ſuã voluntatẽ.⁊ vt ſentiat ipᷣm igneꝭ ad ↄplemẽtũ iuſticie ſue.Quãdo ergo ani ma ſit puniẽda et alligãda ꝑ iuſticiã ex/ terius.⁊ hoc debet fieri ꝑ naturã coꝛꝑa/ lem. et cũ aliqua res coꝛꝑalis nõ ſit tan/ tũ actiua.tantũ afflictiua ſicut ignis.cõ uenientiſſimũ eſt vt anima puniat᷑ eter/ naliter in igne.qui cõcremet.vꝛat ⁊ non ↄſumat.nec ĩterimat neq; lnceat.Quia em̃ om̃is pena.om̃is punitio fit ratõne triſticie. vt vbi nulla ẽ triſticia nulla ſit et pena.⁊ om̃is triſticia nihil aliud eſt qᷓ; facere cõtra volũtatẽ.ideo erit neceſſe ꝙ om̃is punitio fiat ꝑ illa ꝑ que maioꝛ fit triſticia.⁊ ꝑ ilũ modũ ꝑ quẽ maioꝛ po/ terit fieri triſticia. Et iõ neceſſe erit ꝙ fi/ etꝑ illa que magis erũt ↄtra volũtatẽ.et etiã ꝙ ipſe ignis eternꝰ affligẽs ſit cõcre mãs et vꝛẽs.ſʒ nõ cõſumẽs.⁊ nullo mõ lucẽs.vt ſic maioꝛẽ triſticiam inferat. et magis ſit contra voluntatt. Camatoꝛ kardeclararlo ponit᷑ fů=⸗ lamentũ quare poterit hõ puniri.⁊ q̃re et puniri. et qualiter debeat puniri. Zitulus.clv. Xaiũt tota cognitio puniẽdi fa ciliꝰvideat᷑.tria ſũt vidẽda fun adamẽta ĩ ùbo ↄſiſtit tota recttu do punitõis. Pꝛimũ fundamẽtũ ẽſcire Quare qre poterit hõ puniri. Uñ nulla res pᷣt hõ põt puniri niſi habeat volũtatẽ.qͥa aliq̃ res Punin põt ideo puniri.qꝛ põt fieri aliqͥd cõtra ſuã volũtatẽ. Si aũt nihil põt fieri con tra voluntatẽ alicuiꝰ.tũc illa res nõ põt puniri. Et qꝛ homo habet voluntatẽ. et põt fieri aliquid cõtra ſuã voluntatem. debet pu ideo homo poteſt puniri. Et exindeſeqͥ Pꝛimo tur ꝙ poteſt pati triſticiã.quia poteſt ali quid fieri cõtra ſuam voluntatẽ. Et q l ee voluntas homis eſt immoꝛtalis ⁊ ꝑpe tua.ideo homo põt puniri ꝑpetue.⁊ po teſt pati pꝑpetuam triſticiã.quia ꝑpetue põt aliquid fieri cõtra ſuam voluntatẽ. Et exindeſequit᷑ ꝙ deus nõ põt puniri Scðo. nec pati triſticiã.qꝛ nihil poteſt fieri con tra eius voluntatẽ.quia ipſo volẽte aut ꝑmittẽte.om̃ia ſiñt. Eteiiã ede ſems vyult ſuũ honoꝛẽ ⁊ bonũ ſuũ.ideo om̃ia reducitad ſuũ honoꝛẽ ⁊ ſuũ bonũ.⁊ nul lus põt ſacere ↄtra iſtã volũtatẽ qͥn im/ prleat᷑. Sic habem? fundamentũ qua Tercio re aia põt puniri et pati triſticiã.Et exĩ/ de ſequit᷑ ꝙ quanto volũtas ẽ maioꝛ et foꝛtioꝛ et altioꝛ.tãto ẽ magis ſuſceptiua punitõis ⁊ triſticie. intẽſine et extenſiue Igeo ſi volũtas eſſet infinita.⁊ aliquid poſſet fieri cõtra eius voluntateʒs.tũc eiꝰ volũtas poſſet pati triſticiaʒ infinitam. Quare ¶ Scom autẽ fundamẽtũ quarehomo hõ ſit di poteſt puniri.⁊ ſit dignus punitiõe eſt. gnꝰ pu/ qꝛ põt facere cõtra voluntateʒ dei. Et ſi nõ faceret ↄtra volũtatẽ dei.nũqᷓ; debe/ ret puniri.Quoniã etià homo faciẽs cõ tra voluntatẽ dei.quãtum in eo eſt facit nitõe deo infinitã triſticiaʒ.quia volũtas dei eſt infinita.ideo iuſtũ ẽ ꝙ deus facit cõ/ tra homis voluntatẽ. Dilr homo ẽ di⸗ gInus recipe infinitã tiſticiaʒ.quia deo fecit infinitã triſticiã quantũ in eo fuit. Etqͥa nõ poteſt in ſe intẽſiue recipein/ finitã triſticiã ſimul.ideo ſucceſſiue ſine fiſhe recipit. Et etiã qa hõ fecit cõtra dei volũtatẽ ꝑpetue.qꝛ ſemꝑ mãſit in ealdez volũtate ↄtra dei volũtatẽ.iõ pueniens eſt ꝙ; de' faciat ꝑpetue ↄtra hoĩs volũta Pꝛimo. tes Et exinde ſequit᷑ ꝙ qui facit magis cõtra deivolũtateʒ debet magis puniri. et magis pati triſticiã.⁊ magis deus de Ouglit᷑ bet facere ↄtra ei volũtate.qſCerciũ fũ/ hõ debz damẽtuʒ liter hõ debet puniri. Vñ qͥa puniri volũtas nõ punit᷑ niſi qa patit᷑ triſticiã. igdeo punire aiaʒ e dare triſticiã ſibi.iðᷣo pctica ⁊ ars puniedi ſumet᷑ ab ipᷣa triſti cig.ſ.ſcire illa admiſtrare q̃ dãt triſticiã. Etido pfectiſſime punire ẽ ↄpletiſſime ad miſtrare illa qᷓ cõpletiſſime dabũt tri/ ſtticia. Quãuis em̃ oĩia qᷓ̃ fiũt ↄtra volũ/ tatẽ dent triſticiã.attamẽ ſᷣm maiꝰ⁊ mi/ nnus ſunt ↄtra volũtatẽ. Et qͥa ipᷣa volũ tfas mala ⁊ inoꝛdinata pᷣmo appetit ho/ no:ẽ.laudẽ ⁊ excellẽtiã.ideo dare ſibi cõ trariũ.iſ.vituperiũ.ↄfuſionẽ.ↄtemptũ ⁊ oppꝛobꝛiũ ſempiternũ.eſt maximeotra volũtatẽ.⁊ ſemꝑ dat ei maximã triſtici/ am. Et ideo cũ anima queẽ natura ſpi alis ⁊ e xcellẽs.ſit cũ re coꝛꝑali infima li ECata.⁊ patiat᷑ ab ipſa re ↄtinue.eſt cõtra honoꝛẽipſius anime.Ideo eſt maxima pena ei ꝙ ſit ligata cũ igne coꝛꝑali.⁊ ma gis eſt cõtra voluntateʒ qꝙ ipſa volũtas ↄtra ſuã naturã cremet᷑ ⁊ vꝛat᷑ in igne q; ſi coꝛpus vꝛeret᷑ Et quia etiã anima ma lg et inoꝛdinata voluit delectatiões coꝛ/ poꝛales.⁊ voluit delectari coꝛpaliter.iõ tiat doloꝛẽ in re coꝛꝑali.ſ.ĩ igne. Et h⸗od eſt dare ſibi maximã triſticiã. Et ſic ha/ Recapi bemus tria fundamẽta in quibe cõſiſtit tulat et noticia tribulatõis ⁊ remuneratõnis.ſ. ꝗdoppo quare põt homo remũerari.⁊ quarede/ ſitum ſe bet hõ remunerari.⁊ qualiter dʒ remũe/ cõfert rari. Clñ ideo ẽ hõ aptꝰ vt poſſit remu/ nerari.qꝛ habet volũtateʒ.⁊ qͥa põt fieri aliquid ſ̃m eius volũtatẽ.⁊ ad e volũn tatẽ.⁊ exinde põt habere gaudiũ et letici am. Jò ea q̃ nõ habẽt volũtatẽ.nõ ſunt apta ad hoc vt poſſint remũerari.qͥa nö habẽt i q́. Et ſᷣm ꝙ maioꝛẽ⁊ minoꝛẽ ha bẽt volũtatẽ.magis vł minꝰpũt remũe rari.qavbi maioꝛ volũtas ibi maioꝛ ap titudo ⁊ capacitas ad remũerãdũ. Sʒ quare hõ debet remunerari cãẽ.qꝛ facit dei volũtatẽ.⁊ ſic quãtũ ĩ eo ẽ.dat⁊ facit deo gaudiũ infinitũ.Et iõ dignꝰẽ ꝙ de us det ſibi ecõtra gaudiũ infinitũ in du mõ.ſucceſſiueet extẽſiue capiat.Et qͥa homo ſemp fecit dei volũtateʒ. et fecit ei ſemꝑ gaudiũ.ido dignũ ⁊ iuſtũ ẽ ꝙd etiã ſaciat ſꝑ ipſi? hoĩs ſic faciẽtis volũ tatẽ.⁊ ꝑↄſeq̃ᷓns vt habeat ꝑpetuũ ⁊ ſem piternũ gaudiũ. Sed qualiter hõ debe at remunerari.fũdamẽtũ capiet᷑ ex gan dio et leticia.qꝛ remunerare hoĩem.ẽ fa / cere ſ̃m eius voluntatẽ.et hoc eſt dare ſi bi gaudiũ.Et ſic remunerare homineʒ nõ eſt aliud q; dare ſibi gaudiũ.et com/ pletiſſime remunerare.eſt dare illa q̃ cõ/ pletiſſime dant gaudiũ.et illa que mag ſunt ꝓpinqua volũtati.⁊ magis ſũt ſᷣm natura voluntatis magis dant gaudiũ Igeo quia eſt oꝛdo in dãdo gaudiũ.Et quia volũtas pᷣmo amat deũ.nõ vult ni ſi amoꝛẽ bonũ pᷣmo et pᷣncipaliter.quia amoꝛ bonus eſt ̃m natura voluntatis bone et oꝛdinate.⁊ ideo neceſſe eſt ꝙ dek ratõe.qꝛ hõ nõ poteſt caꝑe infinitũ gau diũ ĩtẽſiue.ideoq; ſi caꝑe nõ poteſt ho ingecom foc vulty- luntatepo E nif (itnobis iEttmn vol dicit deus Gingtefim creaturede guid hoe⸗ eſtinaean uf. Etgn ffotol. Ecadin Nocen ſnde pihoe etapife daivoli oſtenu lart miqpo fetpit heceſecc Rc;z kraeins igro, loſtatni i. tar. ſticiägi⸗ 1fecttin bentcor Tan ſcutho N ls facte rine wohom leii moho blleer Wonte lnebeo inhſib In LLi — necnnlle 69 Papoü rntin * acnünnnn idcennitcn Eunicnnini apls in ſilge Eihe nitiai Eſche innihifitn uami 1qunde Oualrdznnit ie Evtpoſit enn ez 1epuͤtſi tate,1dedai⸗ gegandiäceicd volötus nöſn immiamiqen Miorir inaehe lninopittnie ins bimnaiora mnigici⸗G narnicii geſt 1 iüicoe dartfaet Etödigrige Mü nniniind Ceröͤhock nec On / litutz Mi itniinn Ntgpenien. artälte . cclighod tiapictan auchoicneh chocc mome on, recipiẽt Ent coꝛ/ clxvi.clxvij — amoꝛ ei ⁊ augmentet᷑ amoꝛ eius et com/ pleat᷑. Ideo deus cõplebit ipſi volunta ti ipſum amoꝛeʒ.quia hoc vult ipſa vo/ luntas oꝛdinata cõpletiſſime amare de um.⁊ tũc dabit ei plenũ gaudium. ⁊ de/ inde complebit voluntatẽ ĩ viſiõe.quia hoc vult volũtas.⁊ deus facit ad ei vo luntatẽ poſtq; ipſa fecit ad deivolũtatẽ. ¶ Hic oſtẽdit᷑ que ſit volũtas dei. (itulus. clxrxir. E.a que ſit volũtas dei hoc ma nifeſtant nobis creature et oꝛdo gqeaturaꝝ.quia quicqͥd ſignitfi/ cãt nobis creature et dicũt nobis.totuʒ eſt ᷣm voluntatẽ dei et hoc vult deus. B dicit deus. quia om̃es creature ſunt oꝛ/ dinate ſᷣm voluntateʒ dei. Ideo quãdo creature dicunt vel ſignificãt nobis ali/ quid.hoc eſt ſ̃ᷣm voluntatẽ ſuã.quia nil eſt in creaturis oꝛdinatũ cõtra deivolũ/ tatẽ. Et quia quicqͥd cõcluſum eſt ĩ hoc libꝛo. totũ extractũ eſt ab ipſis creaturiſ ct ab oꝛdine ⁊ comꝑationc creaturaruʒ. Igdeo quicqͥd cõcluſum eſt ĩ hoc libꝛo.ẽ gm deivolũtatẽ. Ergo qui facitotra ſcri pta ĩ hoc libꝛo.facit cõtra dei volũtatẽ. et qui facit ea que hic ſcripta ſunt. facit dei volũtatẽ. O) ab ipſa triſticia oſtendit᷑ꝙ aĩa que erit eternaliter puni/ enda recuꝑabit coꝛpus ꝓpꝛiũ in illo ſta tu ĩ quo erit magis triſtabile et odibile. ⁊ ↄtra volũtatẽ aie. ¶ Titulus. clxvij. . Tquia tota punitio anie eſt tri ſticia. ⁊ nihil punit eã niſi id qðᷣ dat ei niſticiaʒ. ⁊ nihil dat ei tri/ ſticiã nii ſit cõtra eius voluntateʒ.ideo neceſſe eſt ꝙ aĩa recupet ſuũ coꝛpus cõ/ tra eius voluntatẽ.⁊ in illa foꝛma et in il Dãnati coꝛpꝰ 3 ſuaz vo/ lo ſtatu ĩ quo magis erit ↄtra eius volũ/ lütatẽ. tatẽ.⁊ ꝑ ↄſequẽs ĩ quo maioꝛẽ ĩferattri/ ſticiã ale.vt ſicut via eſt ſuo coꝛne ꝓpꝛio 2 fecit in coꝛpe ↄtra dei volũtatẽ.ita ha/ beat coꝛpus cõtra ſuam voluntateʒ. Et ſicut hõ fecit cõtra dei voluntatẽ.ita de/ us faciet cõtra homĩs volũtatẽ.⁊ ſic to/ pꝰ imoꝛ tus homo puniat᷑.et nõ tm̃ ania que eſt Accipi/ taleꝛpaſ pars homis. Et quia magis erit cõtra ſibile et voluntateʒ aniĩe coꝛpus ſi ſit paſſibile q; tenebꝛo impaſſibile.ideo recupabit ipᷣm paſſibi ſum. le. Etetiã qꝛ magis erit cõtra aie volun emageliendine 7 multi omib triſtet.⁊ i null ↄſolet᷑ ĩeternũ. Et De finali fructu pꝛopꝛii tatẽ ſi ſit paſſibileet tamẽ ĩmoꝛtale.q;ᷓ ſi eſſet moꝛtale.ideo recuꝑabit ipᷣm ĩmoꝛ/ tale.Et qꝛ magis erit cõtra volũtates ſi ſit tenebꝛoſum qᷓ; ſi eſſet luciduʒ.ideo re/ cuꝑabit ipᷣm tenebꝛoſuʒ. Quia etiã erit ↄtra eius volũtatẽ ſi ſit põderoſum q; ſi eſſet leue.ideo recupabit ipᷣm põderoſuʒ Et vt omia cõcludãt᷑.erit tale quale ma gis erit cõtra voluntatẽ ipſius anie. Re cuperabit ergo ipᷣm immoꝛtale. paſſibi/ le.tenebꝛoſum.põderoſum.grauiſſimũ. obſcuriſſimũ ⁊ defoꝛmiſſimũ.Et om̃ia cõcludunt᷑ ex parte triſtiti. iplicatõe tri/ anc vitã. ¶Titulꝰ. clxviij. ſticie poſt NVUoniã aĩa que pᷣmo amauit ſu am voluntatẽ.et ſuum ꝓpꝛium honoꝛẽ.et ſuam ꝓpꝛiã laudem. et fecit cõtra voluntatẽ dei.⁊ etiã deſtru/ xit eam quantũ ĩ ea fuit.⁊ etiã annihila/ uit deũ et ſuũ honoꝛẽ.⁊ ſic fecit ſe inimi/ cã deo:ſequit᷑ etiã ꝙ ĩ hoc ↄtempſit oẽs creaturas.⁊ om̃es eas iniuriauit.⁊ ini/ nicã oĩm earũ ſe conſtituit. poſtq; crea toꝛis oĩm inimica ſemꝑ fuit.⁊ abuſa eſt omibus creaturis.⁊ eis maximã iniuri am fecit quia eas ad honoꝛẽ dei factas ſupꝛa deum amauit.et in iniuriã deicõ/ uertit. Et ideo neceſſeeſt ꝙ omnis crea/ tura vindicet iniuriã ſui creatoꝛis ⁊ pꝛo pꝛiã ↄtra ipſam animã. que tota fuit de dita iniuria creatoꝛis omniũ cuʒ ipſa eſ ſet creatura. Et ideo neceſſe erit ꝙ om̃is creat᷑a ſit ᷣ volũtatẽ ipſiꝰaĩe et ĩ triſticiã cius.vt nullũ gaudiũ.nullã leticiã.nul/ lã ↄſolatiõem recipiat ab aliqᷓ creatura. neq; ĩ ſeipſa.qͥa creatura eſt.Et ſic crea/ toꝛ ⁊ oĩs creatura ⁊ ipſamet aĩa ⁊ ſua ꝓ/ pꝛia natura quã ipſamet iniuriauit ⁊ cõ tẽpſit.oĩa erũt ↄtra aĩam ⁊ ĩ triſticiã aie. Et nõ ſolũ creatoꝛ⁊ oĩs creatura.ſ etiã maluʒ qð fecit turpitudo ⁊ defoꝛmitas erũt ↄtra eã et ĩ triſticiã eiꝰ. Et ſic omne malũ ⁊ om̃e bonũ erũtotra eã.Etqͥcqͥd ẽ eritĩ triſticiã aĩe.⁊ ab om̃ibo dʒ pati.yt nec i bono nec ĩ malooſolet᷑.neq; gaude at nec letet᷑.nec etiã ĩ malis alioꝝipſa cõ ſolet᷑ nec ſolamẽ ſit ei miſeria alioꝛũ.ſed om̃ia ſint ĩ angmẽtũ ſue triſticie.et ſic in K 2 „ &. ſic et ipſe creatoꝛ ⁊ omis creatura ⁊ om̃e malũ tã culpe q; pene ⁊ om̃e gaudiũ ali oꝛũ et malũ alioꝝ.om̃ia ſint ĩ triſticiam qĩe q pmo amauit ſuã ꝓpaiaʒ voluntatẽ nõ deũ. Sed ꝑ oppoſitũ et ipſe creatoꝛ omis creatura.⁊ om̃e bonũ.⁊ om̃ema lũ tã culpe q; pene.⁊ gaudiũ alioꝝ ⁊ ma mo amauit deũ.et nil põt ei dare iriſtici am. Et ſic apparet magnitudo ⁊ multi/ tudo triſticie.et etiã lõgitudo ⁊ duratio ꝗq̊ generabit᷑ ĩ anima examoꝛe ꝓpꝛio ⁊ p Duo ſr tm̃ loca gĩe. nato.Et ſic tradita ẽ vera et infallibilis certitudo ð duobo finalibo fructib. qui ſequunt᷑ ex duob pᷣmis amoꝛilb. ¶ O⸗ ex iſtis duoho amoꝛibo coõcludit᷑ inſfallibiliter duas eẽ ciuitates ppetugs omib. modis ↄtrarias ⁊ inimicas. Titulus. clirx. Icut auteʒ puriſſimũ gaudiũ ⁊ Nicẽ ſepant᷑ ⁊ elongant᷑ita opoꝛ tet eſſe duas ciuitates.⁊ duo habitacla. et duo loca q̃ ab inuicẽ ſeꝑant᷑: elõgant᷑ localiter.tãta elõgatione.tãta diſtantia q̃ nõ poſſit eſſe maioꝛ.quaꝝ vna ſit cui tas gaudij.alia ſit ciuitaſ triſticie.vna a/ moꝛis.alia odij.vna vite ecne.alia moꝛ tis eterne.vna ad pᷣmiãdũ.aliqaad puni endũ⁊ vindicandũ.vnaĩ qua recipiant ꝗmici dei.alia ĩ q̃ recipiant᷑ inimici dei. vna bonoꝝ.alig maloꝝ.vna ĩ qua ſit pu rus ꝗmoꝛ.alia ĩ qua ſit purũ odiũ.vna ĩ qua ſit palaciũ dei.alia ĩ q̃ ſint carcercs ⁊ toꝛ mẽta.vna ĩ qua ſit puꝝ bonũ.alia ĩ qua ſit puꝝ malũ.vna in q̃ ſit pura pax. glia in ꝗᷓ ſit pura diſcoꝛdia.vna oꝛdina/ tiſſima.alia inoꝛdinatiſſima.vna ĩ qua ſit ome bonũ.alia ĩ qua ſit om̃e malunʒ. na altiſſima. alia ptundiſſima. vna dla riſſima ĩ q̃ ſit pura lux.alia in q̃ ſit obſcu uriſſima triſticia totaliter ab ĩi/ lũ alioꝝ.omia erũt in gaudiũ anie q̃ pꝛi Aiitulus. clxrir. LCLCitulu Clxxx. piſtos duos amoꝛes ſunt inimici int᷑ ſe Igeo cũ inimici nõ debeãt ſimul habi⸗ tare:neceſſeẽ ꝙ ſint due cinitates diſtin cic? ſepate ac oppoſite? nõ plures TIñn p expientiã. ꝙ omes res vnius videm ꝑ exꝑ nature.vnius inclinationis.tendũt ad vnũ locũ.⁊ collocant᷑ ĩ vno loco.⁊ con⸗ gregant᷑ adinuicẽ.⁊ ſeꝑpant᷑ ab alijs. Er go cũ om̃es homines qui pmo amaue/ runt ſeipſos ſint vnius nature.⁊ vnius inclinatõis ⁊ rationis.om̃es debẽt ſitu/ ari inſimul ⁊ cõgregari.⁊ ĩ vno loco po/ ni.quia faciunt vnũ coꝛpus. Et cũ om nes homies qui pᷣmo amauerũt deum. ſint etiꝗ vnius inclinatõis ⁊ vnius na/ ture ⁊ rõnis.ideo etiã debent ĩſimul cõ/ gregari. ⁊ ab alijs ſepari.et ꝑ ſe colloca/ ri.Et cũ nõ ſint niſi iſte due inclinatões hominũ ⁊ nõ plures.nõ debent eſſe niſi ritas ⁊ tenebꝛe.Et vt om̃ia concludant vno vᷣbo.iĩ vna erit bonũ qð nõ põtco⸗ gitari.iĩ alia erit malũ qð nõ põt cogita/ riiEt iſtas duas ciuitates neceſſeẽ eſſe ⁊ nõ plures. Cũ em̃ nõ ſunt niſiduo pꝛi mi ꝗqmoꝛcs.neceſſario optet ꝙ homĩes vel habeãt vnũ vel aliũ.cũ iſti duo amo res ſint inimici capitales ⁊ adinuiceʒ ſe deſtruãt. Et ꝑ ↄſequẽs iſti duo homĩes due ciuitates hominũ.Et quia locus ⁊ habitatio debet dari cuilibet rei km ſuã naturam. et nõ contra ſuaʒ natura.ideo neceſſe eſt ꝙ iſte due ciuitates ſeu habi⸗ tationes ſint oꝛdinate⁊ ſituate ſᷣm ꝙ cõ nenit nature hominũ inhabitantiũ. Et ideo illi qui pꝛimo amauerũt ſeipos ſũůt inimici dei capitales.quia quilibʒ fecit ſe deũ. et ꝑ cõſequẽs ſunt inimici om̃is creature.ideo neceſſe eſt ꝙ ponãturĩ lo/ co remotiſſimo a deo m ſuam naturaa et dignitatẽ quãtũ fieri poterit.⁊ hoc eſt mediũ terre.et ĩ loco remotiſſimo ab oĩ creatura ⁊ nobilitate om̃is creature·Et etiã neceſſe ẽ ꝙ qͥ pmo amauerũt deũ. ſint amicidei.⁊ ponant᷑ iĩ loco ꝓpinſſi mo deo ſm naturã ſuã ⁊ dignitatẽ. ct H ẽ celuʒ. Ergo vna ciuitas erit ĩ celo.alia 2 „ „„ei vᷣ̈0 i medio terre.Iteʒ qͥ pᷣmo amauerũt ſuã ꝓpꝛiã voluntatẽ ſunt extra deũ ⁊ ex/⸗ tra oẽm creaturã.ĩmo fecerũt ſe nõ crea turas.ſʒ fecerũt ſeipᷣos nihil.⁊ a deo elõ gauer᷑̃t ſe totalit᷑ ̊ debẽt collocari iuxta eoꝝ naturã.⁊ ꝑ ↄñs debẽt poni ſᷣm öbi tũ oꝛdinẽ extra oẽs creaturas ppe nihil Et tał loc?eſt mediũ terre.qꝛ terra eſto⸗- pe nihil. Sʒ hoĩes qͥ pmo amauerunt deũ.eo ꝙ facti ſũt dij ꝑ amoꝛẽ.⁊ ſuntin tra deũ.debẽt poni ſuꝑ oẽſ creaturas lo calit᷑. ⁊ iᷣo ſupꝛa celũ. Et ſequit᷑ pmi debẽt poni ĩfra oẽm locũ.et ſcði ſup oẽ ĩ medio l .ê õ æ= Sð 1 och Jei⸗ ſos habe mines b pliſſinz ciſimmii bethieloc un li ſnter o⸗ tnußqz Erdo betkm pp alcedereae Lealij debe Locus danatẽ terre „ f, „ AN ci Ougt duas cllit itpfunt Vnaecrili gnü. imo no nagts ſummus ſumepotẽ Pfitteere ſntkienen Dcpißtni (Gekaad cabpidin culuſid Potdm (S tiegr Peade ——— mrinmaie cätſſnilbet⸗ Clitgnsdi höplnsl Mmesnsmnn onig tite⸗ rnoloentcnn mkabiis 0 uibnomme natuwtrnus nes Dchefſan lwnohhedo⸗ Pno. Ltchen manenidan dig tynnen bent iümlc⸗ idpecleu Deſnelnnis ſdcbentiſeni Etqrubav: nbetruifn bi di Banriiccd it Uuns ſahabi ingefmngtih hibitantiü⸗OSn cnit ſihcoſt niucpilzſet rinimidiofßs Pponinnib⸗ nſuumnume oentt et tiſtwwih un 1 ugitdeng⸗ lwoppineſi Dignrate oammnii 0= ndeitan N gritſenön hittnul ctphn 1 ðð Duarta . Tercia locũ. Itẽ hoĩes qͥ hmo amauerunt ſeip ſos. habẽt volũtatẽ ſtrictiſſimã.ſed ho/ ratio mines qͥ pᷣmo amauerũt deũ habẽt am/ pliſſimã. Ergo pmi debẽt hẽe locũ ſtri/ ctiſſimũ.⁊ hoc eſt mediũ terre.⁊ ſcdᷣi de bet hꝛelocũ ampliſſimũ.⁊ hoc ẽ ſup ce⸗/ lũ Pꝛeterea nihil leuiꝰamoꝛe dei.⁊ nihil ratio grauiꝰq́; amoꝛ ſuijpſiꝰ. ⁊ nihil põderoſi us. Ergo ſequit᷑ ꝙ locꝰ cũ dʒ dari cuili/ bet m ꝓpꝛiã naturã.ſequit᷑ illidebẽt aſcẽdere ad ſupᷣmũ locũ.⁊ ſnꝑ oẽm locũ et alij debẽt deſcẽdere ĩ ꝓfundiſſimũ lo/ cũ.Quare ſequit᷑ ꝙduo amoꝛes arguũt Koclu⸗ ar duo amoꝛes argu dit. duas ciuitates de nccitate.quare vna E in pfundiſſimo.⁊ alia ĩ altiſſimo.quarũ vna ẽ exiliũ.alia patria. Et hoc ſũme cõ gruũ.ĩmo neceſſariũ ẽ om̃i regi. Quare nõ magis deo ẽ ſuꝑ oẽs reges. qui eſt ſummꝰ iudex.ſũme iuſtꝰ.ſũme ſapiẽs.⁊ ſũme potẽs: Et iõ ſicut feeit hoĩes qui pñt tẽdere ꝑ duas vias oppoſitas.⁊ poſ ſunt fieri amici ſui ⁊ inimici ſui.⁊ pũt eẽ digni pᷣmiari vel puniri eternalix.iõ ne/ ceſſe fuit ꝙ oꝛdiauerit a pncipio duo lo/ ca ſpãlia? duo habitacula iuxta naturã cuiuſlibet. aliter remaneret aliqd inoꝛdi natũ.maxiĩe ĩ hoĩe ꝓpt᷑ quẽ facta ſũt oĩa ¶ Sequit᷑ deodio. et oſtẽdit᷑ q obliga/ tio extendit ſe ad odiũ ſicut ad amoꝛe et eac ceſt ſnia de odio ⁊ deamoꝛe. 30 21 rtacta auxilio ð o ligatõe amoꝛis ⁊ de ipᷣo amo re:et odiũ ẽ ↄtrariũ amoꝛi.iõ tractandũ ẽ de odio ſicut deamoꝛe.⁊ qꝛ eadẽẽ ſciẽ/ tia de odio ⁊ amoꝛe.ideo oĩa q̃ tradita ⁊ ꝓbata ſunt de amoꝛe.pñt ꝓbari deodio ſuo mõ. Vñ ſicut volũtas hʒ amoꝛẽ.ita hʒ odiũ.Et ſicut põt amare.ita põt odi re.ita ꝙ ĩ voluntate ẽ amoꝛ ⁊ odium.ſed apmoꝛẽ pmo.et odiũ ſcoo.Amoꝛẽ pnci/ pale qð ẽ ĩ volũtate.et odiũ ẽ ſcdᷣariuʒ.⁊ ſemꝑ ad amoꝛẽ ſequit᷑ odiũ.Et qꝛ iaʒ ꝓ/ bata eſt obligatio de amoꝛe.ſ.q;ꝛ bõ obli gat᷑ ad amandũ deũ pᷣmo ex toto coꝛde. ex tota volũtate.et ex tota ſua poleſtate. et quantũ poterit.⁊ melioꝛi mõ quo po/ teritet ↄtinue.iĩdeſinẽter et foꝛtiter. ⁊ ſic nõ inq;tũ amoꝛ nec i dealijs ↄditõibo. Exinde neceſſario cõ Natali/ cludit᷑ ꝙ etiaʒ hõ obligat᷑ de iure nature ter tene/ ad odienduʒ quicqͥd è vel põt eſſe cõtra mur odi deũ.quicqͥd inimicat᷑ et cõtrariat᷑ deo.⁊ re ↄtra/ hoc pᷣmo. ex toto coꝛde:ex tota volunta ria deo. te quantũ põt.⁊ melioꝛi mõ quo põt.cõ tinue ⁊ indeſinẽter et foꝛtiter.ita ꝙ eadeʒ eſt obligatio de odio et de amoꝛe.Et qͥa nulla creatura inq;tum eſt creatura ẽ cõ tra deum. ideo hõ nõ debet habereodio aliquã creaturã. Sed ſicut homo pᷣmo debet amare deũita pᷣmo debet odire id quod pᷣmo eſt cõtra deũ.Et quia id qð pmo eſt ↄtra deũ.⁊ inimicatdeo bmo. et pmo ẽ rebelle deo eſt ꝓpꝛia voluntas et ꝓpꝛiꝰamoꝛ et pᷣuatus.vt iã ꝓbatũ eſt Titu.c/ nõ inq;tũ cinq;tũ volũtas.ſed xliiij. inq; tum ꝓpꝛia voluntas.ideo ſequit᷑ ꝙ omis homo pᷣmo ⁊ pᷣncipaliter ⁊ ſupꝛa omia ex toto coꝛde quantũ poterit foꝛti ter. ↄtinue. indeſinẽter. obligat᷑ ⁊ debʒ ð Pꝛopa iure naturc odire ppꝛiã voluũtatẽ inquã volũtaſ tum ꝓpꝛia eſt.et pꝛiuatũ amoꝛẽ inq;tuʒ bmo o⸗/ pꝛiuat᷑ eſt. Et ſicut quia pᷣmo homo te/ diẽdaẽ. net᷑amare deũ.⁊ↄſequẽter om̃ia quedei ſunt. ita qꝛ pᷣmo debet odire ꝓpꝛiã vo/ luntatẽ. ita om̃ia debet odire q̃ ſequunt ex ꝓpꝛia voluntate.et colligant᷑ cũ ea. et oꝛiunt᷑ ab ea. Et qꝛ amoꝛ ꝓpꝛij honoꝛis Pꝛopꝛi et ppꝛie laudis ⁊ excellẽtie ſequunt᷑ ppꝛi us bho⸗ am voluntatẽ. et etiã delectatõis carna/ noꝛ ſecũ lis.ideo homo debet habere odio ꝓpꝛi/ do ẽ odi um honoꝛẽ. ꝓpꝛiam laudẽ. ꝓpꝛias excel endus lentiã.et etiã delectationẽ carnalẽ Et q ad iſta ſequunt᷑ auaricia.inuidia.ira.ac cidia.iõhomo tenet᷑ de iure nature odi/ re om̃ia iſta. Itẽ ſicut ex vno amoꝛe ſeq̃ bant᷑ multi amoꝛeſ.ita ex vno odio ſenn tur multa odia. Itẽ qꝛ ex ꝓpꝛia volũta/ Tercio te ſequit᷑ tempt dei.vituperiũ.dedec ↄteptuſ. dei. offenſa dei. iniuria dei. ideo obliga / deiẽ odi tur et tenetodire quantuʒ poteſt cõtem/ endus 8 ptũ dei.⁊ omnẽ offenſaʒ ⁊ iniuriã dei. eet vituperiuʒ dei. Itẽ ſicut homo obligae w· ĩmediate poſt deũ ſuam imaginẽ viuaʒ amare.ita etiã obligat᷑odire quicqd eſt contra imagineʒ dei viuã.⁊ quicqͥd ini/ micat ei.et turpat et deſtruit eã. Item ſi cut quilibet homo debet et tenet amare omnẽ aliũ hominẽſicut ſeipᷣm. nad Per NNLoire quicàd ẽ ↄtra aliũ hoĩem.ſicut c AJAJAuid & cotra ſeipſum. Itẽ ſicut quilibet ho mo dz qmare ſeipm quig eſt dei.et eſt imago dei.ita debet odire quicqͥd ẽ con tra ſcipſum eo qꝛ eſt cõtra deũ.⁊ qꝛ ẽ con tra ſeibᷣm inq;tũ dei eſt.⁊ inq;tũ dei ima go eſt. ¶¶ Denatura et viribus 2 ppꝛri ——— ò us odij et de frucm eius. cipalis foꝛtitudo et ꝓpꝛictas amoꝛis ẽ. ꝙ vnit amantẽ cuʒ mutat ⁊ ↄuertit.ita pᷣncipalis aoogliẽtẽ a re quã habet odio.Et ſicut oĩs vynvnitas.om̃is vnio.om̃is ꝓpinq̃tio ho/ miĩs ſit ꝑ amoꝛẽ ⁊ nõ aliter.⁊ ſicut quan to magis amat᷑ aliq res.ſit magis vnio. ita quãato magis habet᷑ odio.fit magis ſtãtia et diuũio voluntaria ab aliq̃ renõ ſt niſi odiũ.Et ideo tunc volũtas eſt ꝑ fecte elõgata.qñ habet ꝑfectũ odiũ. Et ſicut amoꝛ trãſfoꝛmat amantẽ ĩ rẽ ama/ tã.ita ꝙ volũtas recipit foꝛmã reiama/ te.ita odiũ expoliat volũtatem a foꝛma rei exoſe.⁊ hoc eſt veꝝ qñ amoꝛ rei ↄtra/ rie eſt mꝰet habet᷑. Itẽ ſicut amoꝛ non põt cogi nec violẽtari.ĩmo vadit libere. yvolutarie quocũq; vadit.ita odium nõ pot cogi.ĩmovolũtarie vadit. Pꝛeterea ctiã ſicut tantũ ſe extẽdit amoꝛ.quantuʒ ſeextẽdit res pmo amata.ita tantũ ſe ex tẽdit odiũ qntũ ſe extẽdit res pᷣmo exoſa De duob odijs ſicut de duoboamo⸗/ ribus. Titulus. clxxxij. ¶ AIcut etiã ſunt duo amoꝛes pꝛi/ mict pncipales.ita etiã ſũt duo E odia pᷣma et pꝛincipalia cis con traria. Sicut em̃ ẽ amoꝛ dei et amoꝛ ſui Odius ipſius ſeu amoꝛ ꝓpꝛie volũtatis.ita eti / dei ⁊ ſni am eſt odiũ dei.⁊ odiũ ſupſius ſeu odi ipſius lm ꝓpꝛievoluntatis.ita ꝙ qlibet amoꝛ bhabet ſuum ꝓpꝛium odiuʒ ſibi oppoſi/ tum. Et ſicut duo pꝛimi amoꝛes ſũt in/ ter ſeinimici capitales.cõtrarij ⁊ aduer ſarij. et non pñt eſſe inſimul.ita iſta duo odia ſunt int᷑ ſecapitalia inimica.adner ſaria ⁊ cõrraria. Et ideo amoꝛ dei etodi ut etiã pꝛĩ⸗ foꝛtitudo odij ẽ.ꝙ diuidit.ſepat elõgat diuiſio ⁊ elõgatio. Sic ůᷣ elõgatio ⁊ di⸗/ Citulus.clxxi cxxxti. um dei opponunt interſe. ⁊ amoꝛ ſujp 629 ſius et odiũ ſuijpſius opponunt᷑ etiã et odiũ dei et odiũ ſuij pſi etiã opponunt Et ideo amoꝛ dei et odiuʒ ſuijpſius ſeu ꝓpꝛie volũtatis cõueniũt.et amoꝛ ſuijp ſius et odiũ dei etiã ↄueniũt ⁊ ſimulſta repñt.Et poſſumus dicere ꝙ amoꝛ dei et odiuʒ dei opponunt᷑ cõtradictoꝛie.et amoꝛ ſuijpſius et odiũ ſuijpſius etiam opponũtur contradictoꝛie.Sed amoꝛ dei⁊ amoꝛ ſuijpſius contrarie opponũ tur.et odiũ dei et odiũ ſuijpſius ſubcon tfrarie. Sed odiũ ſuijpſius et amoꝛ dei ſubalternãtur.ctiã amoꝛ ſuijpſius⁊ odi um dei ſubalternãtur. Ergo ad amoꝛeʒ ſuijpſius ſen ꝓpꝛie volũtatis ſequit᷑ odi um dei.⁊ ad amoꝛeʒs ſequit᷑ odiũ ſuijpſi / us ſen ꝓpꝛie volũtatis.Et amoꝛ deifu/⸗ gat totaliter odiũ dei.⁊ amoꝛ ꝓpꝛius fu gat etiã odiũ ſnippſius.Et qͥ recedit ab qmoꝛe ſuijpſius vadit ad amoꝛẽ dei.nec põt ire alibi.ſicut qͥ recedit a frigiditate vagdit ad caliditatẽ. nec põt ire alibi Si militer qui recedit ab amoꝛe dei. neceſſe eſt ꝙ veniat ad amoꝛẽ ſuijpſiꝰ ſeu pᷣuatũ gamoꝛẽ.nec põt venire ad aliũ locũ.ſicut qui recedit a caliditate.neceſſeẽ qꝙ veni⸗ at ad frigiditatez. Et ſilr ẽ de odio.qꝛ qͥ recedit ab odio ſue ꝓpꝛievoluntatis.ſta tim vadit ad odiuʒ dei.et qui recedit ab odio dei.ſtatim vadit ad odiũ ſuſjpſius Et ſic ipſa volũtas qᷓ currit ⁊ ambulat. et vadit et venit.vel ſtat vel quieſcit.ne/ ceſſe eſt ꝙ vel vadat ad amoꝛes deiet ad odiũ ſuijpſius.vel ad amoꝛẽ ſuijpſius⁊ ad odiũ dei.Et neceſſe eſt ꝙ ſuꝑſtet vel quieſcat.maneat.habitet ĩ iſtis.quia nõ põt habitare extra illa.vel de yno adali ud moueat᷑ ⁊ ambulet.nec põt exire nec ãbulare extra iſta.ſicut aã de frigiditate ꝗad caliditatẽ.⁊ ecõuerſo. Sed ẽ dꝛñtia in iſta ambulatõe.qͥa ſicut aq̃ ꝑ ſe currit ad frigiditatẽ᷑.⁊ ꝑ ſe quieſcit.⁊ habitati illa.et hoc ſine adiutoꝛio alterᷣ.et ad ca liditatem nõ põt cunere.nec venire nec ibi manere ꝑ ſe niſi cũ adiutoꝛio alteriꝰ. ita volũtas ꝑ ſe cunit ⁊ venitad amoꝛẽ ſuijpſi.et ꝑ ſe ĩ illo qͥeſcit et habitat ſine adiutoꝛio alter.ſed ad amo:ẽdei võ pᷣt cunere nec venire.nec ibi mancre ꝑ ſe ui dan etſcde ſeigkamod fſegilaſunt ſonduotür ſpicitalind ſuieralinc niis. Etan iͦſuüoppe ſan ppꝛiex ſſtdeamo ſuipſivst⸗ lanqami htinors Nricadb⸗ Cppdſde Khafee EPirſe bonüa⸗ arde ſuſpſi nück vocko nal ltſiey Nuuen odiüo amare lioniſn exbonoe maloen hrincip ſognnika volütat agmoꝛe: amore deioꝛin queban S bon Wtb Sogtemng ns degbkoti uftodiiſtii ⸗ Etamerdaft mor ppzvsſi Etq rtitn lamorideinec. gafiik Ntireldi Di etde⸗ naccſ iplſapu balüſdſan eecſig N . fideocog golnenof ncrinatteh ociiiie mtt Muol- iit, etgdaci iſihſus Fühſent ſtis abiano deſto Ktii Sagen iten, ed etd odand ermmnn moN ia hor igiſ egen .— duplici odio. . aqm̃ amoꝛ tenet pᷣncipalitatẽ . et p mitatęʒ; odij.ſemꝑ em̃ amoꝛ „ Leclxiiꝗf. ſi cũ adiutoꝛio alteriuſ. Et potes facere comꝑationẽ de aqua ad voluntatẽ.⁊ de caliditate et frigiditate ad amoꝛeʒ dei et ſuijpſius.Ererce ergo te. . NLitulus.clxxiij. ẽpncipał etpꝛimus.⁊ ex amoꝛe oꝛit᷑ odiũ.idco em̃ habeo odiũ alicuius rei.qꝛ amo aliqͥd.et iðo qͥa ſũtduo amo res ita ſunt duo odia.et qͥlibet amoꝛ ip/ ſoꝝ duoꝛũ reſpicit duo odia.qꝛ vnuʒ re/ ſpicit aliud tanq; oppoſitũ ⁊ inimicum ſuũ.et aliud tanq; ſuũ amicũ ⁊ ſibiↄue/ niẽs. Et amoꝛ dei reſpicit odiũ dei tan/ qᷓ; ſuũ oppoſitũ.et reſpicit odiũ ſuijpſiꝰ ſeu ꝓpꝛie volũtatis tanq; amicũ.Et ſiłr eſt de amoꝛe ſuijpſius qui reſpicit odiuzʒ ſuijpſius tanqᷓ; oppoſituʒ.et odium dei tanq; amicũ. Et ideo ſicut amoꝛ dei eſt Odiuʒ optimꝰ.oꝛdinatꝰ.iuſtus.et ſic ð ceteris pꝓpꝛietatibo iã dictis. ita odiũ dei qð eſt oppoſitũ eſt peſſimũ.inoꝛdinatuʒ.iniu/ ſtũ.et ſic de aljs ↄditionibo oppoſitis. Et ſiłr ſequit᷑ q odiũ ꝓpꝛie volũtatis ẽ bonũ oꝛdiatũ.iuſtũ.et ſic de alijs.ſicut gamoꝛ dei cũ quo conuenit.Et ſiłr amoꝛ ſuipſius eſt peſſimus. inoꝛdinatiſſimꝰ et ſic de alijs.ideo ſequit᷑ ꝙ odiũ ſuũpſi bonũ et us eſt oꝛdinatũ bonũ ⁊c̃. qa ei opponit᷑ maluũ et ſic vnũ odiũ eſt bonũ et aliud malum Duig ergo ex amoꝛeoꝛit᷑ odiũ.et bonuʒ odiũ oꝛit᷑ e bono amoꝛe.et malũ ex ma lo amoꝛe.poſſumus dicere ꝙ fructus il li qui ſequunt᷑ ex bono amoꝛe.ſequũtur ex bono odio. et illi fructꝰ qni ſequũt᷑ ex malo amoꝛe ſequunt᷑ ex malo odio.ſʒ tñ pꝛincipaliter ratiöe amoꝛis.quia odiuzʒ ſequit᷑amoꝛem.Et ſic de odio ſne ppꝛie volũtatis ſequunt ſuctqui ſequunt᷑ ex amoꝛe dei.⁊ pꝛiuant᷑ fruct qͥ ſequunt᷑ ex amoꝛe ꝓpꝛio et om̃ia mala ſua.⁊ ð odio dei oꝛiunt᷑ om̃es peſſimi fructus qui ſe quebant᷑ ex amoꝛe ꝓpꝛio.et pꝛiuant᷑om nes boni fructus quioꝛiebant᷑ex amoꝛe dei Et hec ſufficiant que ſunt de amoꝛe etodio.et de pᷣmo debito obligationis De fructu odii tur. que hõ debetet obligat dare et red/ ¶De fructibo amoꝛis qni oꝛiunt᷑ ex iſto Wen debl amoꝛis deii. glereden vltra amoꝛẽ. Et pmo ĩ genera/ i. et poſtea in ſ 4 et Me⸗ itulus. clx riu. Woniam tro ctatuʒ eſt autẽ cum dei adiu/ toꝛio de pᷣncipali et pᷣmo de⸗/ 1. et bito obligatiõis naturalis qð hõ debet dare deo de iure naturali.ſ.de ipſo amo⸗ re.et viſum ẽ q̃liter ipſa obligatio ⁊ debi tũ et ſolutio debiti.ſ.dare amoꝛẽ deo.to tũ redũdat in maximũ bonũ hoĩs.iĩmo hoc eſt totũ bonũ hoĩs inq;tũ hõ eſt.qꝛ uertit hoĩem in deũ.et dat gaudiuʒ in finitũ.ideo qͥa tantũ bonũ ſequit᷑ homĩ ſi det ſibi amoꝛẽ.debet hõ ↄtinue inqͥre/ re et inneſtigaei i ſot hʒ aliqd aliucd in ſe qd poſſit dare qdð ↄueniat deo.qii ſicut de amoꝛe ſequit᷑ maximꝰ fructꝰhoĩ et maximũ bonũ ·ita de oĩb alijs q̃ da/ bit deo ſequet᷑ maximꝰfructꝰ ⁊ maximũ bonũ homini.Et ſicut ſi hõ nõ datdeo Fo erc 6 o4 amoꝛẽ.ſequit᷑ ĩfinitũ damnũ ⁊ malůho mi.ita ſi nõ dederit deo alia q̃ dʒ ei dare. ſequet᷑ infinitũ damnũ ⁊ malũ homini. Et iſta xtilitas. iſte fructus.iſtud bonũ maximũ.⁊ vitatio mali tãti debẽt incli/ nare hoĩem. vt det oĩa qᷓ poterit deo. Et Oĩa de nõ ſolũ hec debẽt inclinare hoſez vt det bemus deo oĩa qᷓ poterit.ſed etiã foꝛtiſſima ob/ dzo dare ligatio iã ꝓbata.qᷣa vᷣtute ill oĩa q̃ põt dare debet deo. Uñ qꝛ hõ ẽ opus dei.et deus eſt ſuus opiterx et ſuus artifex. qui cum totũ fecit cũ nõ eſſet.et homo eſt fa ctura dei et creatura.et nõ ſolũ hoc.ſed et ꝓpter ipſum fecit deus om̃ia alia ope ra et alias creaturas.idᷣo quicqͥd hõ haa bet⁊ quicqͥd põt totũ accipit a deo.⁊ iõ totũ debz ſuo artifici.⁊ tãtũ obligathõ deo qntũ opꝰſuo artifici.⁊ mag adhuc. qꝛ deꝰ totũ fecit et ipᷣm hoĩem ⁊ oĩa alia. Et qͥa opꝰ dʒ amare ſuũ artiticẽ.⁊ time/ re et laudareet honoꝛare ſi põt h̊ facere. ideo cũ hõ ſit opꝰdei viuũ.⁊ poſſit ama re.timere.laudare.honoꝛare ⁊ głificare. dz oĩa iſta dare deo. et nulli alteri dʒ iſta dare. quia nulli aliqd debet niſi deo.cui totum ſe debz. ¶ Ut aũt hõ clarecogno Sequunt᷑ alia debita que deo deben / ſcat ã ſunt illa ſpecialiter q debet kaae ½ nore * 6 „ S * des debet cogitare in ſeipſo. ꝙ, quicq;d hʒ opus aliqð.totum poſuit ⁊ oꝛdiauit 6 .— Liberũ arbitri/ um tene mur do dare. poſuit fruſtra.⁊ ꝙ ille qui facit opꝰ vl fi cri facit ꝓpter ſeipᷣm facit vt ei ſeruiat in aliquo.et ſᷣm ꝙ ſeruitiũ exigit ⁊ requirit taliter fit? diſponit opus.Et idᷣo aliter fit domꝰ.aliter gladius.aliter ſerra.alit᷑ clauis. Et qͥa homo cognoſcit ſe eẽ opꝰ dei factũ ab ipſo ſolo.pot cognoſcere ꝓ quicqͥd poſuit deus plus ĩ homie q; in glijs rebo. ꝙ totũ poſuit ꝓpter ſeruitiuʒ ſuũ.ſ.vt de hoc ſeruiat ei pꝛincipaliter ⁊ nõ inuanũ.⁊ ꝙ; quicqͥd hʒ totũ habet ꝓ pter ſuuʒ artificẽ.ita ꝙ ſicut quicqͥd ha/ bet res alie.qꝛ facte ſunt ꝓpter homineʒ habẽt ppter hoĩem. ita ꝙ; quicqͥd habʒ hõ vltra alia opera facta habet ꝓpter de um.et vt de hoc ſeruiat deo ĩmediate.qꝛ inter deũ et hominẽ nullũ eſt mediũ. Et ideo qͥa hõ habet libeꝝ arbitriũ:ſ.intelle ctũ et voluntatẽ.cũ quo põt intelligere. velle.amare.timere.honoꝛare.gr̃as red dere.cognoſcere bñficia laudare? hono rare.adoꝛare.oꝛare.depᷣcari.ſupplicare. credere.cõfidere.magnificare.głificare. bñdicere.gaudere.letari⁊ exultare.⁊ alie res nõ habẽt om̃ia iſta.nec habẽt cuʒ q̊ poſſent hec facere.ſeqͥt ꝙ hõ habet om/ nia iſta ppter deũ ĩmediate. vt cuʒ iſtis ſeruiat deo.⁊ oĩg iſta applicet deo facto ri ſuo.et om̃ia reddat ei. Quid em̃ debet cognoſcere ipſum opus factũ niſi facto re ſuum poſtq; poteſt et habet cuʒ quo⸗ Ad quid datũ ẽ ſibia factoꝛe ſuo vt hoc poſſit facere niſi vt ipſi um cognoſcat: NDuid debet qamareopus factũ.quid de bet velle niſi ſuum factoꝛẽ poſtq; poteſt et habet cuʒ quo: Ad quid dediſſet ſibi hoc niſi vt amaret ipſum:Cui debet da re amoꝛẽ opus niſi factoꝛi ſuo:Quid de bet aliud timere opus factuʒ niſi facto/ rem ſuum.poſtò; cognoſcit ipſuʒ.et ha/ bet cũ quo poteſt timere:Ad quid datũ eẽt ſibivt poſſit timere.niſi vt timeret ip ſum? Quẽ debet honoꝛare opus factuʒ de nihilo.niſi factoꝛẽ ſuuʒ poſtq; poteſt et ſcit: Cuidabit honoꝛẽ ⁊ reuerentiam niſi factoꝛi ſuo: Quem aliũ debet adoꝛa reopus niſi opificeʒ poſtq; poteſt:Cui debet ſupplicare. cuidebz cumnare genn nit opus factum de nihilo niſi factoꝛi ſuo-z artifex ꝓpter aliqͥd. ⁊ nõĩ vanuʒ.⁊ nihil Quẽdebetoꝛare. quẽ debet depcari niſi factoꝛẽ ſuuʒ poſtq; põt: Cuidebet gr̃as reddere op totaliter factũ denõ eſſe.ni/ ſi factoꝛi ſuo poſtq; ſcit ⁊ põt: Cui totũ. ſe debet op? niſi factoꝛi ſi factoꝛi ſuo: Queʒ debet amare. quẽ dzʒ gloꝛificare.quẽ dʒ magnitieare au bñ⸗ *Kui de⸗ bet dare laudẽ et gloꝛiã et honoꝛẽ.niſi fa ctoꝛi ſuo poſtqᷓ; põt:? Cui ipᷣm opus fa - dicere ipᷣm opꝰniſi ſuũ opificẽ: ctũ de nihilo debet credere.⁊ in q̊ dʒ ſpa re.in q̊ dʒ ↄfidere.niſi in factoꝛe ſuo: De quo dʒ letari ⁊ gaudereꝛ exultareopus. niſi deo ſuo artifice? In qͥ dz ↄplacere.i quo debet conſolari. niſi in ſuo factoꝛe: Quãtũ obligat᷑ opꝰfactũ ð nihilo facto ſuo. qui feit ipm ⁊ viuũ. ? poſſit co. Lui obligat᷑ ni ⸗ gnoſcere ſuũ factoꝛeʒ: Quedignitas elt iſta. qꝛ opꝰ poſſit cogſcere ſuũ opificez Quãtum obligat op factoꝛi ſuo q fecit im. cü nibi et ſimileſibr cui dedit ſu⸗ am imaginẽ viuentẽ. intellligẽtẽ.cogno ſcẽtẽ.⁊ amãtẽ et memoꝛãtẽ.cuidedit ĩex ſeipᷣm mouere.⁊ ð vno loco ad aliũ ꝑ ſe ãbulare: Quãtũ obligatopꝰiſt facto/ ri ſuo.q fecit ĩm mar.excellẽt.digni⸗ alti. nobiliꝰ.⁊ ſuꝑiꝰoĩbo alis oꝑibo ſu/ is. qͥ iᷣm magnificauit. nobilitauitſux oĩa alia oꝑa ſua.cui ſoli⁊ ñ alijs ſuã inia poſuit.qͥ fecit ivm dñm alioꝝ oꝑm ſuo rũ /ꝓpt᷑ qð fecit etoꝛdiauit oia oꝑa ſua. T⁊ipᷣm ꝓpter nullũ aliud opꝰfecit.necad aliud oꝛdinauit niſi ad ſeipᷣm ĩmediate: Duꝗatũ obligat᷑ illð opꝰfactoꝛi ſuo.q fe cit ipᷣm ſolũ.⁊ nõ alia oꝑa.⁊ oꝛdiauitad hoc.ſ.vt ineternũ maneat ſecũ.et ſecum habitet. ⁊ cũ eo habeat etnũ gaudiũ et/ nã leticiã cũ eo.⁊ viuat ineternũ ĩ ſuaſo cietate.vt et ſibi cõmunicet bona ſua.ſe ipſum.et quicqͥd habet: Quantũ obli/ gat᷑opus ũllud factoꝛiſuo.cui ſoli etnõ alijs voluit dare nomẽ filij. ⁊ ipᷣm filiu; appellare.⁊ noĩeſuo nominari etſeipᷣm patrẽ eius vocari.cum nõ ſit de natura ſua.ſed de nihilo factuʒ: Ecce ergo exeo quia homo eſt op dei factũ de mhilo. = ſaitöeo pe i dr e cocnoſetſ⸗ itannd tettaccrot pon ſtes quos teſtargucre ctinchtun hobetalien oi teſuo Jn c pötame nen golae⸗ (Cns ſäähsrin Qincn ſcdalsd alo. Nochn Nockod Gtarns „, Uoeſtin Labdi e i⸗ olo, n Etnig daloct Ckoami Bizpe Cchlpot 6rani toicene lktdclcta Ponoqgen unrtgn Moetbo ifntüp müont tüdeſa ilete pceſ nihtpe ckhen erde Hange animmni adchen Ouidide . andeſöcſenn 1Don uni Cuioblgge⸗ camm gi egvebi, cCcognoſcit ſe eſſeopus dei. poteſt clariſ/ rre ⁊ facere.⁊ p Do bomo e piice Kig. tthonginiſt uppnontet, r inad norrſnde. zerulenrons⸗ nadzopbemi Ginſuoſtne. önihiofen⸗ idgoſt unghutt rſui gnfig: oiſiog ſeet bildeditſo⸗ Aligen ogn ii idallin ideciptpoſt deus re ſuo. deo põt hõ arguere.qꝙ quia ip/ amad 7 l. 4rrv* l: cxxvi. ſimecognoſcere quantũ obligat᷑ deo. et qy omia ꝗᷓ põt debet factoꝛi ſuo deo da⸗/ ter iᷣm habet ommia. is quel ſo Litulus. clxxv. nullü teſt arguere ꝑ ſuas ↄditiones quas ha/ bet inq́;tum homo.quas ↄditõnes nõ habẽt alie res coꝛreſpõdęẽtes ĩ deo facto ſe põt amare.deus ẽ amandus.et qꝛ põt Logno cognoſcere ? telligere deus ẽ cogno⸗ cedus ſcẽèdus ⁊ intelligibilis.⁊ qꝛ hõ põt time imen re. deus eſt timẽdus.⁊ qꝛ põt honoꝛare codtdgte kopzitſnn⸗ disctni. aligg linide irconſo Loinogtin, Firtun nindine „* 7. „ - au dus. ctoriſloch⸗ H alut tſcicſon iͦgnli/ ceniii voluſu SD— = ☛ = de eſt honoꝛãdus.et qꝛ põt adoꝛare. de us eſt adoꝛãdus.⁊ qꝛ poteſt oꝛare.deus eſt oꝛandus.⁊ quia poteſt depᷣcari deus eſlſt depᷣcãdus.et quia põt ſupplicare.de/ us eſt ſupplicãdus. Et qꝛ poteſt lauda dã re. gloꝛificare et benedicere. deus eſt lan/ dãdus.gloꝛificãdus et benedicendus. Et quia homo põt cognoſcere bñficia. deus eſt bñficioꝛũ largitoꝛ.et quia po/ teſt admirari. de? ẽ admirabilis factoꝛ. Et qa poteſt credere.deus eſt credendꝰ et quia poteſt ſperare in ipſo eſt ſperan/ dũ:.Et quia homo poteſt cõfidere ĩ deo eſt ↄfidendũ.⁊ deus eſt fidelis.⁊ qͥa po/ teſt delectari.deus ẽdelectabilis. Et qͥa homo querit ſemꝑ veritatẽ.ideo deus ẽ verax.et quia ſemꝑ deſiderat bonũ.iðo deus eſt bonus. Et quia homo poteſt ĩ infinitũ petere.ideo deus poteſt in infi/ nitũ dare.Et quia homo poteſt in infi nitũ deſiderare.de poteſt in infinitũ ſa/ tiare. Et quia homo poteſt bñfacere.de us poteſt ipſum remunerare.Etqͥa ho⸗ mo põt peccareet malefacere. deus po/ ceſt ibſum punire.Et quia homo poteſt cadere deus põt leuare ipſum.Et quia habet in leipſo lias creaturas⁊ ex ꝓpꝛijs cõditi onibus põt arguereↄditiones ⁊ ꝓpꝛie/ AAVlia ergo ĩmediate hõ eſtppter Vdeiũ.⁊ omia q habet.habet pꝛo pter deu. ⁊ inter deũ ⁊ homineʒ eſt mediũ.ideo inter deũ et homi/ nẽ erit coꝛreſpõdentia ꝓpoꝛtionalis.vt Deus coꝛreſpõdeat homi iuxta ſuas cõ/ yditões ꝓpoꝛtionabiliter. Uñ homo po O generaliter oĩa tenemure⸗ homo poͤt eſſereus. deus poteſt eſſe u- dex.Et qͥa homo põt veniaʒ poſtulare. deus põt ei ꝑcere.Et quia homo poteſt eſſe infirmus.deus põt ipᷣm ſanare. Et qꝛ homo eſt miſerabilis.deus eſt mileri coꝛs.Et qa homo eſt debilis ⁊ fragilis. deus eſt foꝛtis. Et ſic de ↄditõnibo ipſi/ us homiĩs poſſum ppoꝛtionabiliter ar guere ꝑ coꝛreſpõdentiã ↄditões dei.ecõ uerſo ex cõditiõibo dei poſſumus argu/ ere ad hominẽ.vt qꝛ deus eſt pᷣmo amã dus.ideo homo debet ipſum pmo ama· re.et ei pᷣmo debet᷑ amoꝛ.Et.quia de?eft· »„ † * „ † hmo et ſolũ timẽdus.ideo homo debet ipſum bmo et ſolũ timere. et ei debet p/ mo timoꝛ. Et quia deus eſt pᷣmo ⁊ ſoluʒ honoꝛãdꝰ.ideo hõ debet ipᷣm pmo ho⸗ noꝛare.et ei debet᷑ hmo honoꝛ.Et ſic de alijs ↄditionib.Et quodãmodo eſt ſi⸗ mile de ala ad coꝛpus ⁊ econuerſo.ſicut de hoĩe ad deũ.qꝛ ſicut ſibi adinnicẽ coꝛ reſpõdẽt aia ⁊ coꝛpꝰ.ita deus ⁊ hõ. UVñ qꝛ coꝛpus hʒ oculos.ideo ala habet vir tutẽ vidẽdi.Et qꝛ coꝛpꝰ habet aures.iö ala habet poteſtatẽ audiedi.Et qꝛ coꝛ21ł.l8 pus bhabet naſum. ideo aia habet vtute odoꝛãdi.Et qꝛ coꝛpus hʒ pedes.aia hʒ vᷣtutẽ ambulãdi.Et ſic de alijs.Et ecõ/⸗ uerſo poſſumꝰ arguereð aiaad coꝛpus. et debitũ deo deben dlibet ꝑ ſe hʒ ſi y licet quodlib tur vtute amoꝛis.t ꝓpꝛia roõem ſe hʒ ſuaʒ debiti.ſ.ratõne amoꝛis.quia om̃ia ſunt obligata⁊ ↄnexa cũ amoꝛe.⁊ oĩa ſeqnüt amoꝛẽ.⁊ oĩa ſunt incluſa ĩ amoꝛe ⁊ ideo cui hõ debet totũ amoꝛẽ pᷣmo ⁊ pncipa liter.illi etiã debet totũ timoꝛẽ pᷣmo ⁊ to taliter. 2 illi etia; ðʒ totũ honoꝛẽ bmo et totalit᷑ ⁊ quãtuʒ põt.illi etiã dʒ oẽm lan/ dẽ.oẽm obediẽtiã.omnẽ fidẽ.etquicqd —— dare põt etdeo ſit hmü donũ. in ipſo ſunt ola vona. ſe ſpeciale quareꝰʒ deo dari.· tulus. clxxoitt. Uãuis autem omia etvniuerſa debita que homo debet deo de/ beant᷑ ̈tute pmiet pꝛincipalis Suenit. Uñ oĩia iſta di⸗/ ia ſunt.ſ.amoꝛ.timoꝛ.ho⸗ noꝛ.laus.glłia ⁊ obediẽtia.fides.ſpes et ↄfidęeétia.⁊ deo cõueniũt.ergo cuʒ amoꝛ „2* Diĩia de bẽt᷑ deo ſub ſua röoöne. — 4 ina. qe hõ vni ſolũ obligat᷑ ct totũ debet illi. Attñ vnũqð q; iſtoꝝ debitoꝝ debet᷑ deo p ſuã ꝓpꝛiã rõem ſpecialẽ.Et ꝑ ali/ am rõem ĩ ſpeciali deo debet᷑ moꝛ. et ꝑ aliã timoꝛ.⁊ pꝑ aliaʒ honoꝛ.⁊ ſic dealijs. Onia cm̃ ſũt diſtincta ⁊ diuerſa donaĩ ter ſe.et vnũ nõ eſt aliud.iðᷣo ſub vna ra tione debet dari vnũ.⁊ ſub alia rõne ali/ ud. VUnde amoꝛ nõ eſt timoꝛ nec honoꝛ nec timoꝛ ẽ honoꝛ.nec põt dari amoꝛ ſi/ ne timoꝛet honoꝛe.nec timoꝛ ſine hono re et ecõuerſo. Quãuis ̊ oĩa debeantur Deus ẽ deo. iñ ſub diſtinctis rõbo. Uñ deus ẽ amãd. Timen dus. Hono⸗/ rãdus pᷣmo qamãdus.qꝛẽ pmo bonꝰ ⁊ ſumme bonꝰ.⁊ ſol?bonus.qꝛ nihilẽ bonuʒ niſi pꝑ ipᷣm.⁊ ab ipſo.⁊ eo mõ quo ẽ bonus ẽ amãdus.⁊ qꝛ ẽ ſũme bonꝰ ẽ ſũme amã/ dus qꝛẽ puriſſime bonus eſt puriſſime amãdus.⁊ qꝛ ĩ infinitũ ẽ bon ĩ infinitũ ẽamãdus.qꝛ nihilẽ bonũ niſi ꝓpter ip/ ſum.nihil ẽ amãdũ niſi ꝓpter ipᷣm. Iteʒ de debet omo amariab hoic. qa de ip/ ſum pmo amauit.⁊ ꝓpter dona ct bñfi cia q̃ illi dedit.qꝛ totũ quod habʒ ille de dit. et ab eo accepit et ſeißm. Pꝛopterea deus ẽ timẽdꝰ⁊ ei debet᷑timoꝛ.qꝛ ẽ dñs om̃ipotẽs.et eo mõ quo ẽ dũs eſt timen dus.et eo modo debet᷑ ei nimoꝛ. Etideo quia ẽ om̃ipotẽs deus.⁊ infinitꝰ.⁊ ſum mus.ideo debet᷑ ei ſummꝰtim tus.⁊ ẽ ĩ infinitũ timẽdus.Et qꝛ eſt pꝛi/ mo dñs.ideo ei debet᷑ ſoli timoꝛ.⁊ ſolus Stimẽdus.Et qꝛ veriſſimeẽ dñs. veriſ/ ſimeẽ timẽdus.Et qꝛ ſemꝑ ẽ dñs.ſem/ per eſt timendus Et quia ſolus eſt dñs homis? nullus alius.ideo dʒ timeri ab hoie ſolꝰ. Pꝛeterea deo debet honoꝛ et ẽ honoꝛãdus.qꝛ ẽ pᷣmꝰet qꝛ pᷣncipiũ.⁊ qͥa maioꝛ. et eo mõ quo eſt pꝛimꝰ ⁊ maioꝛ et pᷣncipiũ.ẽ honoꝛãdꝰ.Et qꝛ ẽ pᷣmũ pꝛin cipiũ ⁊ ᷣmo.ideo pᷣmo honoꝛãdus ẽ.et ei debet hmo honoꝛ. Et qꝛ ipſe ſolus eſt pncipium ꝑ ſe.⁊ nihil ẽ pᷣncipiũ ꝑ ſe niſi de. iõ ꝓpꝛie ſolus eſt honoꝛãdus ꝑ ſe.⁊ nihil eſt honoꝛandũ ꝑ ſeniſi ipſe. q̃d honoꝛandũ eſt. eſt honoꝛãdũ ꝓpter ipᷣm.et quicqͥd eſt pᷣncipiũ.eſt pᷣncipiuʒ ꝓpter ipᷣm. Et qꝛ eſt ſummũ ⁊ infinituʒ pncipiũ.ideo ſumme⁊ infinite honoꝛã dus eſt. Et qꝛ eſt veriſſime pᷣncipiũ.iðo timoꝛ infini niſi ipſe. ⁊ quic veriſſime eſt honoꝛãdus. Et quia eſt p mũ pncipiuʒ homĩs.ideo ab homie de bet pmo honoꝛari ⁊ dari honoꝛ. Item Et obe deo debet᷑ obediẽtia.quia ẽ ſuꝑioꝛ.et eo diendũ mõ quo eſt ſuꝑpioꝛ.eſt ei obediendũ. Itẽ deus eſt laudãdus ⁊ gloꝛificãdus.quia Laudã operarius et artifex ſeu opifex.⁊ eo mo dus. do quo eſt operarius ſeu artifex. eſt lau/ dãdus ⁊ gloꝛificãdus.Et ideo quia eſt ſummus et optimus et ſapiẽtiſſimus et pꝛimus et ſolus operarius et artifex. iõ ſolus et ſumme et bᷣmo eſt laudãdus et gloꝛificãdus.⁊ ei debet᷑ laus et gloꝛia p mo.Et quia eſt operarius et artifer ho minis.ideo ab hoiĩe eſt laudãdus. Iteʒ Creden onor ae bödaredes — acor hol 7 / 7 darl. hod deus eſt credendus.⁊ ei debetur fides ⁊ dus. „fihitiol credulitas. quia eſt verus et nõ mẽdar. nb us et eo modo quo ẽ verus.eo modo deber in Lad ei et fides. Et ideo quia ẽ pᷣmo verus et —— pfecte verus.et eſt pᷣma veritas.ideo de ¶ ¶ .ag . berf eipꝛimo et p ſe fides. ⁊ quia eſtumm erze me verusideo debet᷑ ei ſumma fides et E credulitas. Et quia ĩ infinitũ elõgatur T 1 a mẽdacio.quia nõ poteſt fallere nec fal ſaun li. ideo in infinitũ debet ei credi. Pꝛete⸗/ HD rea deo debet᷑ cõfidentia.quia ẽ fidelis. ne B ⁊ eo modo quo ẽfidelis.ei debet᷑ cõfidẽ e tia. ⁊ in eo confidendũ eſt. Itẽ deo debe Speriõ“öBB de de tur ſpes.⁊ in eo ſperanduʒ ẽ.quia potẽs dus. ſiue et volens ⁊ ſciens iuuareet ſaluare ⁊ d a re. eteo modo debet᷑ei ſpes quo modo ẽ ” potens. et eo modo eſt in eo ſperanduʒ. eh Et quia ſolus eſt potens.et nullus aliꝰ. ſhelt⸗ et pꝛimo potens et ſumme potẽs· ideo fpiſe in eo eſt pꝛimo et ſolũ et ſumme ſperan/ (ordle duũ.Et ſic ð om̃ibus.i¶ Sic ergo alia ra ſnin tione eſt deus amãdus.alia rõne timen (ſeond dns. alia rõne honoꝛãdus.et ſic de alijs hoopont Et quia ĩ ipſo ſunt om̃es ratões iſte di/ etſolns cte.ideo ſibi ſoli debet dare homo om̃ia coiſu⸗ iſta et p mo. Nõ ergo ſufficit homini da opuo n re ſolũ amoꝛẽ.niſi etiã det timoꝛẽ etho/ dicaid noꝛẽ.laudem et gloꝛiam.fidem.ſpem et (adeo. obedientiã ⁊ confidentiã.quia omia de oſct bent᷑ ei ſicut amoꝛ. Sed pꝛimo et pꝛin/ dchero cipaliter amoꝛ.quia in hoc coꝛreſpõdet leſeſen deo de ſimili. a de' amoꝛ eſt et dat amo iddet rem.ſed nõ honoꝛ ⁊ timoꝛ.⁊ ſic de alijs. galit . Et ideo pꝛincipaliſſimũ qð eidebet eſt ſide amoꝛ.ſed non vult ſolũ amoꝛẽ. ſed vnlt gſ Ke. AVIl · clxxxvij. e Tani nbonn 6 . ¶ O ;uis ſint multeſ mineſinne icheini lles rones qre vna põt eẽ rõ generalex ufciine poarte bomis. (DTitnlus.clrxvij. et obligat vltra amoꝛeédare. – cnopiinacone 8 oniã oẽs pᷣdicte rões pnt cöo/⸗ ¶ Sequit᷑ de iſtis in ſpeciali.et pmo ð nmmin tin. ccludi ivna rõneex pte dei.⁊ alia timoee. (ZDitulus. clxxvij. M. Etitotuck — 4 ex ꝑte hoĩs.iðo poſſumꝰducere — ü oéës 9 MnusIm6 oct hucidge. finscteiz hõ daredeo. q; ẽopꝰei. Et eo mõ q̃ de tnoench· ? facto hois. et ho ẽop/ ſuũ. eo eidebet tungics d Dgri. ho Dz dare o. Etiõ amoꝛ.timoꝛ dehmſim ga bonoꝛ. laus et glia. fides. ſpes. fiducia. m idetia ebegierta gebent veodb haſe anntii e ho op ſuu. de eſt factor eins. Elñ Ginonoanmm hõ debet amare deũ.qꝛ ẽ opꝰeiꝰ.⁊ deꝰ eſt miniiiok factoꝛ ſuꝰ. Hõ dʒ honoꝛare deũ.quia ẽ – i. Et qͥa de'c factoꝛ hoĩs. ⁊ hõ ẽ opus c.iõ dʒ ei ſũme obedire.Et ſic de alijs. fiiiien Vnñ qꝛ de ẽ factoꝛ hoĩs.⁊ hõ ẽ opꝰ ſuũ. — igdeo amat ipᷣm hoĩem.qꝛ factoꝛ gamat ſu gaat ie. um opꝰ. et ipſi dat ſua bnficia. Quia de ncu D us ẽ factoꝛ hoĩs.iõ deꝰ ẽ dñs eiꝰ.Et qͥa 3 a) ſi⸗ de ẽ factoꝛ hoĩs.iõ ẽ ncipiũ homĩs.et ick Midudtr qꝛ ẽ factoꝛ hoĩs.ideo nõ decipit nec fal/ Cuze grugis a posondi . ctioꝛ nõ decipit opꝰſuũ.⁊ qͥa ẽ factoꝛ ho is.ẽ homi fidelis.⁊ qͥaẽ hoĩs factoꝛ. pnliziſ. ct opi ſuo.Et ſic de alijs. Quia igit᷑ hõ rppid in Sop dei. ſolus ſe cognoſcit opꝰdei eſſe ummepe ⁊ factũ a deo.⁊ aliq oꝑa nõ cognoſcũt ſe Sccgoitt elſe oꝑa dei.nec eſſe facta a deo.et etiã ſo Aiarönetn lus homo cognoſcit ſe eẽ obligatũ deo. aſcin ett ſolus cognoſcit quid debet opus fa/ ntbcsltnn ctoꝛi ſuo.⁊ cognoſcit ꝙ oĩa pᷣdicta debʒ rehonoofi opus ſuo factoꝛi.Et qꝛ põt dare oĩa pᷣ/ feothonnn dicta.ideo debet ⁊ obligat᷑ dareoĩa pᷣdi/ tünottt, cta deo. Cõiungeoĩa iſta ſimul. Hõ co ſaen hn⸗ gnoſcit ſe eẽ opus dei. et cognoſcit quid iͦaruafu debet opꝰfactoꝛiſuo.⁊ homo cognoſcit Antmwget⸗ ſe eſſe ſeruũ dei ⁊ ſubditũ.⁊ cognoſcit qͥc Grirfüal gquid debet ſeruus dño ſuo facere. et co/ ecmtind gnoſcit ſe omia accepiſſe a deo. ⁊ cogno elNeil ę·. ſcitqͥd debet facere recipiẽs danti. et hõö dad ognoleltſepoſſevare?: bobefeoia qus dz dare. Exiſtis omnibo ſequit ꝙ bõ de hm ſociatũ cũ alijs.ſ.timoꝛe⁊ honoꝛe· e. iſtis ommnibo ſeqꝗ bet dare omia pᷣdicta deo.nec excuſat᷑ ſi cvtbdonien cxct ſic de alijs. quia talit᷑ ei debet. doia pdicta debet darieo ab hoĩe. tamæ liꝛ ĩſimul man eb pte dei. alig ex na q deo debent. ⁊ q̃ homo dʒ daredeo. Wlten oẽs ad duas generales ratões. Iſte aut ue rões ſut opꝰ⁊ factoꝛ. Uñ oĩa debet eo ab hoĩe.qꝛ de ẽ factoꝛ eius.⁊ ola dxʒ ipſum ſequunt᷑ om̃ia alia debita ⁊ dona et nihil poteſt dici donũ niſi ratõe amo/ ris.quia eſt pᷣmũ donuʒ.ideo neceſſario 2ſin, deũ. quia ẽé ter nõ eſſet donũ nec datuʒ.qꝛ ipſe amoꝛ opꝰ eius. Hõ dʒ laudare deũ.qꝛ ẽ opus pmo habetnome includit᷑ in alijs.et nihil poteſt eſſe verũ tale niſi amoꝛ. Et ideo nihil eſt accep tui niſi amoꝛ vlł ꝓpteramoꝛẽ. Et ppterhoc lit hoĩem. ſed ſemp dicit ei veritatẽ. qꝛ fa dari abſq; amoꝛe.nõ ſunt acceptabilia. quia nõ ſunt volũtaria.nec dulcificata. nec mellificata cum dulcedine amoꝛis. que eſt ma dulcedo. Ideo ſine amoꝛe omia ſunt amara. Ideo nec dans gau/ det de dando.nec recipiẽs complacet in iio neſcit deficerehomĩ. qͥa factoꝛ nõ defſi adunlatio. Quia ergo ipſe amoꝛ eſt pꝛi- mũ donũ ⁊ dehitũ.ideo ſcientia ⁊ cogni amoꝛe. ¶ Incipiamergo pmo ab ipſo Dꝛza int amoꝛ ẽ donũ liberale ⁊ ſpõtaneũ.et ideo „ dat cũ delectatõe ⁊ leticia.ſine fatigati/ ne ⁊? liberaliſſime.ſed timoꝛ ſolꝰ deſenõ mur deo reddere nõ dat.qꝛ hʒ et põt dare.Et ſic ĩ genera li ⁊ iſimul maniteſtata ſunt debita etdo y dictũ eſt tra —= 2 tractatũ de amoꝛe gquod eſt pmũ donũ er pᷣmuʒ debitũ.in ſpeciali etiã tractatũ eſt ð aliſ ebitis et donis in ſpeciali. Ged tamẽe quia amoꝛ eſt h mũ debitũ etdonũ.⁊ ad includit᷑ qmoꝛ in om̃i dono et dato.ali⸗ pmo habet nomen doni.et pꝛimũ ſemꝑ donũ nec datũ niſi oꝛiatab amoꝛe.⁊ fũ/ det᷑ in amoꝛe.Et ſi amoꝛ nõ eſt nullũ do nũ eſt.quia donũ debet eſſe voluntari· liberũ.ſpontaneuʒ et gratnitũ.et nihuꝛk timoꝛ.honoꝛ et obediẽtia ⁊c̃.que poſſũt recipiẽdo.Et ꝓpter h̊ q timet ſine amo⸗/ re. habet penã ⁊ triſticiã.et qui honoꝛet· ſine amoꝛe adulat᷑.quia nõ eſt honoꝛ. ſ,z- tio de amoꝛeeſt pncipiũ et ianna ad co/ gnoſcenduʒ omia alia dona et debita.et ſimilis ꝓceſſus eſt de omnibus ſicut de timoꝛe. Uñ timoꝛ differt ab amoꝛe. às cimorẽt one.ſine pena.ſine triſticia.ſine coactio⸗/ poteſt dari niſi cuʒ pena et triſticia.fati/ gatõe ⁊ coactõc. nõ ſpõte.nõ libere. qꝛ ñ eſt donũ volũtariũ Etideo niſi ↄiũgat᷑ cũ amoꝛe dat triſticiã.penã et deſpatõeʒ Et ideo ipſe timoꝛ ẽ pmꝰſeruꝰ.nullã liꝰö tatẽ habẽs. Sed qñ ↄiũgit᷑ cuʒ amoꝛe. iiäcé liber. ſpötancꝰ⁊ volũtariꝰ⁊ libera- titus a ſeruitte ⁊ manumiſſus.et tũc nõ pabet penaʒ nec triſticiã.ſed gaudium. Sic ergo amoꝛ liberat timoꝛẽ a ſeruitu te. ponit ipᷣm in libertatem. ⁊ hoc facit amo: bonꝰ⁊ non amoꝛ malus.Et qᷣa ti/ moꝛ de ſeẽ ſeruus⁊ dat penã.ideo nõ de bet multiplicari ſicut amoꝛ. Uñ ex vno timoꝛe bono nõ ſequũt᷑ multi timoꝛes. ſed quãto timoꝛ ẽ melioꝛ.tãto minꝰ mul tiplicat᷑ IJdeo ex timoꝛedei nullꝰ aliꝰti/ moꝛ oꝛit᷑ſed ex amoꝛe dei ſcquũt᷑ infini/ ti amoꝛes.Et ſic amo: extendit᷑ quãtuʒ res amata.ſed timoꝛ nõ cxtendit᷑ quãtũ res que timet᷑.qꝛ nihil eſt timenduʒ niſi deus. quia creatura nullo mõ eſt timen/ da.Et ſic dꝛñtia eſt inter timoꝛẽ ⁊ amo/ rẽ. quia timoꝛ nõ eſt donũvoluntariũ.⁊ dat penã de ſe⁊ triſticiaʒ qnãdo eſt ſołꝰ. et nõ extendit᷑ et amoꝛ de ſe eſt volunta/ Conue/ riũ donũ.⁊ dat gaudiũ et extẽdit᷑.¶ Sʒ niunt ti etiã multũ ↄuenit timoꝛ cũ amoꝛe. et eſt moꝛ ⁊ a/ optima mixtura et optima ſocietas.qͥa moꝛ. dei timoꝛ inuat amoꝛc.qꝛ timoꝛvnit⁊ li gat voluntatẽ magis cũ deo.Et ideo ti/ moꝛ ⁊ amoꝛ ſunt due cathene.duo claui tenẽtes voluntatẽ fixam cũ deo.⁊ adin/ nicem ſe iuuant ⁊ foꝛtificãt. Vñ qͥa cre/ gtura facta eſt ex nihilo.et deus ẽ infini/ te poteſtatis.nõ eſſetↄueniens cõiũctio creature cũ deo niſi ꝑ amoꝛẽ et timoꝛes. nec aliter cõuenit creature amare deum nec deo cõuenit alit᷑ amari.qꝛ apparet q̃ᷓ dã eq̃litas ⁊ nulla ſuꝑioꝛitas.nec cẽt fir/ miſſima vnio inter creaturã ⁊ creatoꝛeʒ. Et ideo qꝛ timoꝛ maxie ↄuenit cũ amo/ re.qͥa ipᷣmofoꝛtat.foꝛtificat et iuuat⁊ ſo- lidat.⁊ habet virtutẽ vnitiuã.ideo poſt amoꝛẽ tractari debet de timoꝛe. ¶ OD, ſicut duo qmoꝛes ſüt. ita ſũt duo timoꝛes. itulus.clxxix. Voniã aũt duo amoꝛes pꝛinci pales iã dicti ſunt radices oĩim bonoꝝ ⁊ maloꝝ que ꝑtinentad hominẽ.ideo neceſſe eſt vt omia que ꝑti nẽtad hominẽ.diuidant᷑ in duas ptes. Et ideo neceſſe eſt ponere duos timoꝛeſ ſicut duos amoꝛes. Unꝰ timoꝛ eſt qͥ oꝛi tur ex amoꝛe dei.⁊ alius timoꝛ ẽ qui oꝛit᷑ ex amoꝛe ſuijpſiꝰ. Et ſicut ſe habẽt duo amoꝛes inter ſe.ita ⁊ duo timoꝛeſ.Et iõ timoꝛ qui oꝛit᷑ex amoꝛedei.⁊ ↄuenit cũ deo. bonus.ſanctus et iuſtus ẽ.et habet oẽs cõditiones ipſius amoꝛis dei. Sʒ timoꝛ qui oꝛit᷑ ex amoꝛe ꝓpꝛio.ẽ malus iniuſtus et inoꝛdinatus.et habet ofmm̃es conditiones ꝓpꝛij amoꝛis.Et iſti duo timoꝛes faciunt operatões contrarias. quia timoꝛ dei nõ multiplicat᷑ ſed ſem/ per eſt vnus ſolus.quia qui timet deuʒ. nihil timet aliud.quia nihil aliud eſt ti/ mendũ.et ideo vnit ⁊ foꝛtificat hominẽ cũ deo.⁊ nullaʒ penã nec triſticiã dat.qꝛ ſemp ↄiũctus ẽ cũ bono amoꝛe.Sed ti Timoꝛ moꝛ qui oꝛit᷑ ex amoꝛe ſuijpſiꝰ.multipli malꝰmł cat᷑ ĩ infinitũ.⁊ plus qᷓ; iße amoꝛ vñ oꝛi tiplicat tur. immo ex vno amoꝛe oꝛiunt᷑ infiniti ĩ ĩfinitũ timoꝛes. Et qͥa tioꝛ de ſe penã dat et tri/ ſticiã. niſi ſit iunctꝰ cũ bono amoꝛe.iðᷣo quilibet timoꝛ qͥ oꝛit᷑ ex amoꝛe ſuijpſiꝰ. dat penã⁊ triſticiã.⁊ iõ ad młtiplicatõʒ timorꝭ ſequit᷑ multiplicatio penaꝝ ettri ſticiaꝝ. Vñ iſta młtiplicatõ tiorꝭ claril ſime manifeſtat venenoſitatẽ et maliciã ipiꝰamorꝭ ꝓpꝛij.⁊ quãtũ noceat habẽti Oui em̃ pᷣmo amat ſeip[ʒ.ſũme amat vi Amanſ tã ſuã.ſuũ eẽ.⁊ ↄſũmatõʒ ſuijpſiꝰ.Et iõ ſeipſum ſũme timet ꝑdere ſeipᷣm bmo ⁊ ſuãvitã. oĩa tiet co ꝙ põt ꝑdi.·et deſtruiet coꝛrũpi.ꝗ a eet res ꝑdibilis et deſtructibilis.et ipſe nõ põt ↄſeruari ꝑ ſeip̃ᷣm.⁊ ꝑ ↄſequẽs timet oĩa iſta q̃ pñt ꝑdere⁊ deſtruere ſen dimi nuere ſeipᷣm et ſuũ eſſe et ſuã vitaʒ et ſibi nocere Et idco timet moꝛtẽ.infirmitatẽ ct peſtes.et fugit illas quãtũ põt.timet terrã.timet aquas.aerẽ.ignem.venena. famẽ.ſitim.aialia.timet homĩes qͥ poſ/ ſunt auferrevitã ſuã. Itẽ qui pᷣmo amat ſeipſum. amat pᷣmo ꝓpꝛium honoꝛẽ.ꝓ/ priam famã.ct ſuã laudẽ et excellentiaʒ. et ideo timet ꝑdere honoꝛẽ ſuum.ſuã fa mã.et ſuã laudeʒz.et timet vituperia.et ꝑ ↄſequẽſtimet oĩa illa q̃ pñt diminuere ⁊ deſtruereſuũ honoꝛẽ.ſuã famã ⁊ ſuũ no men. Itẽ qͥ pᷣmo amatſeipᷣm.amat ſuas . 6 — ppruode netaepo⸗ ſtwereyald eotimen niugind⸗p Iicia gun o pere. ſrevclditm, ſertimorn ocroriurde natpnoſch unctiſeci. lntĩn. J fem paretes⸗ ſuiunt ſcu Nſstimmcto ictaoia ve itegenerit amatpötpe Neibilis. naraſerui Einor femeldlic „ 1 enm Pnaden . ſilagt kniron fütolln büglöön 71ſcemo hoberio amoreli lodat Dmneno olenide lolun annczirn ſinſe, unerdei ock qugstime ſehallen bhöoſkin tunara timet.1 chptint quipino tſolüvn cegturn netqön Reſedn notimẽ⸗ Nenihito MWribe ng Ci. αO timoꝛ debetur deo tünn ꝓpꝛias delectationes carnis.⁊ iõ quiti/ eſt oꝛdo ꝑuerſus in natura. Sed timoꝛ Päine ce met eae ꝑdere timet oĩa illa que pñt de/ deieſt ſm naturã hoĩs inqntuʒ ho eſt et tinat io ſtruere vel diminuere illas delectatöões. Fᷣm oꝛdinẽ omniũ reꝝ.⁊ ideo nõ eſt ↄtra u rkan Igeo timet toꝛmẽta.frigꝰ.caloꝛẽ.ama/ hoĩem.ſed cõuenit hoĩ inqntũ ho eſt. et arſeduad ritudinẽ. pauꝑtatẽ bonoꝝ ⁊ penuriam. ideo ſꝑ ꝓficit hoĩ.Et ſic apparet q̃liter Gumnar e6 Itẽ etiã quia pecunias diligit.iõ timet ſunt duo timoꝛes.ſicut duo amoꝛes. ditolnnti eas pꝓdere. Jõ timet oĩa illa que pñtau/ Dy ſicut ſunt duo timoꝛes ↄtrarij.ita uſnichh ferre vel diminuere pecunias.Ecceò q/ ſunt duo conteptus oppoſiti. mmcrisd⸗ liter timoꝛ malꝰ multiplicat᷑ in infiniuu· . XLitulus.clxxx. Ppro inan⸗ eo qꝛ oꝛitur de malo amoꝛe. Itẽ etiam ͥ quia etiã amoꝛi opponit᷑ odi hebdoſg amat pmo ſeipᷣm amat oẽs illos q ſunt um. ⁊ duobo amoꝛibo opponũt᷑ Nis, Ltſtido⸗ ↄiuncti ſecũ.vel qͥ iuuant ipᷣm vel conſo duo odia.ita etiaʒ ſiliter timoꝛi öcsconnms. lant᷑ ißm. Jõ amat amicos. filios.vxo/ opponit᷑ contẽpt.Et ſicut ſunt duo ti/ plicat ſ ſen rem.parẽtes.⁊ frẽs. ⁊ etiã oĩa illa que ei moꝛesita erũt duo ↄtẽptus.deo ſicut dguitinada ſeruiunt.ſicut ſunt domꝰ. poſſeſſiões et eſt timoꝛ dei.ita eſt contẽpt dei. ſicut ẽ mhlglucttG⸗ aĩglia.Et ideo timet oĩa iſta ꝑdere.⁊ per timoꝛ creature. ita eſt ↄtẽptus creature. utifcarbone ↄñs timet oĩa illa q̃ pñt auferre iſta ſup / ſeu ↄtẽptus ſuijpᷣius.Et ideo ſiliter po emitaidrg dicta oĩa vel deſtruere.¶ YFundamæetũ ̊ᷓ teſt fieri hec oppoſitio ⁊ cõꝑatio int du/ ne Outt qre generãt᷑ tot timoꝛes ẽ. quia illud qd os timoꝛes ⁊ duos ↄtẽptus. ſicut inter iinuitns amat põt ꝑdi ⁊ deſtrui ⁊ auferri.⁊ ẽͦres duos amoꝛes ⁊ duo odia Uñ timoꝛ dei Heanorri cnͤt pdibilis.Et ſic amoꝛ mał?nõ liberat ti / ⁊ timoꝛ creature ſeu qui oꝛit de amoꝛe p aünkiniit ( A. mnoꝛ:éa ſeruitute ⁊ a pena. ĩmo ipᷣm timo pꝛio ſunt ↄtrarij. colenhi der cone idtan ⸗. Aimoꝛ r multiplicat? penã auget. Sʒ q amat ptus creature ſeu ſuijhſt ſũt ſubcõtrarij omoth dein mk pmo deũu. quia de nõ eſt res que põt de Szʒ timoꝛ dei? Ztept dei Zdicũt.⁊ tĩoꝛ unmtſih tiplicat᷑ ſtrui vel auferri nec coꝛrũpi nec ꝑviolen creature etↄtẽpt᷑ creature etiã contradi/ Unti lckh ſi tolli.nec aliqͥd ſibi põt nocere.iõ ni· cunt. Et timoꝛ dei⁊ ↄtemptus creature ARcdec hil alið timet.ſʒ ſolũ timet eũ quẽ amat. ſubalternant᷑.⁊ timoꝛ creature ⁊ ↄtẽptꝰ wren 2 ſic amoꝛ dei nõ multiplicat timoꝛes ſyj dei etiã ſubalternant᷑. Cõꝑa ergo timo/ taiifen habet ſolũ vnicũ timoꝛẽ.⁊ ille timoꝛ cu, reʒ ad amoꝛẽ.⁊ duos timoꝛes ad duoes i ag liberat ab inlinitie timoꝛ ibo ma/ amares⸗ ad ↄtẽptus.⁊ ſic acquires ma —— d is qͥ dant penã ⁊ triſticiaʒ. Et qꝛ timoꝛ gnã ſcientiã de timoꝛe. PeAV Aſen n Binentn, Amans alicui deber quia dñs.⁊ ille auteme⸗ eſt ¶ O, honoꝛ ⁊ vtilitas ſeu ↄmodũ ſũ E 6 vid iine Boͤi⸗ ſeipſum tanq; ſeruꝰ. & ſequit᷑ ꝙ homo qͥ pᷣmo nõ duo ꝓpter que om̃ia tunt. uu Ho hmuitii e oim ſcr, timet deũ. ſubijcit᷑ ⁊ eſt ſeruꝰ oĩm rerum —- Titulus. clxxxi. Loie⸗ tmmn nus eſt quas timet. 2 9ſtituit ſe ſeruũ oĩm illarũ . W 4 i ”èů lsaihed rexꝝ.⁊ ille res om̃es dñantur hoĩ.⁊ ideo 39U 8 gutez Nlcvistind hõ ↄſtituit ſe ſeruũ ⁊ ſubiectũ oĩm crea/ ſit tractatũ de honoꝛe aliqli/ maerſandin turaꝝ.⁊ om̃is creatura dñatur ei.qꝛ oes ter ſimul cũ amoꝛe⁊ alis de nüricpatſt timet.⁊ ſic incurrit infinitas ſeruiiutes bitis.attamẽ honoꝛ requirit ſpecialẽ tra Ceinfimnint ⁊ captiuitates ⁊ ꝑdit libertatẽ ſuã. Sed ctatũ ab alijs diſtinctũ ꝓpter ſuã ſingu/ niti pöttn qui pmo timet deũ. eſt ſolũ ſeruꝰ vnius. larẽ naturã ⁊ excellentiã quia om̃ia que an vMN ⁊ ſolũ vnũ habet dñm qui eſt dñs oĩm facta ſunt ⁊ fiunt. ꝓpter honoꝛeʒ fiunt. fonstp creaturaꝝ. Qui timet deũ pᷣmo quia ti / VUVnde oĩa que fiunt vel fieri poſſunt ad enihnon met qð timendũ eſt. iõ habz bonũ timo Duo reducunt᷑.ſcʒ ad honoꝛẽ ⁊ vtilitatẽ. iunbonet/ rẽ.ſed qui nõ timet deũ pᷣmo.timet qð p NQuia oẽ qdð fit.vel fit ppt᷑ honoꝛẽ vel pꝓ gctli mo timẽdũ nõ eſt.quia timet creaturas pr vtilitatẽ.vł ꝓpt᷑ vtrũq; ſil.ita ꝙ ho/ tiun tis⸗ de nihilo factas.⁊ talis timoꝛ eſt cõtra noꝛ ⁊vtilitas ſut duo fructꝰqͥ colligũt ſfi inth naturã hoĩs inqntũ hõ eſt.⁊ cõtra totũ naliter ab oĩbus.Cũ aũt de fecerit mũ . ge oꝛdinẽ creaturaꝝ.quia creature ſunt fa- dum.neceſſe eſt ꝙ vel fecit ꝓpter hono/ 7 „ cte ppter hominẽ ad ſeruiẽdũ boi ⁊ ſie rem vel ꝓpter vrllicatc wel pter vruͦ ——— inſimul. Vnde cũ nõ ſint niſiduo ſcʒ de us ⁊ creatura.neceſſe eſt ꝙ oĩa fiant.vel Soli ðo honoꝛ Hoñĩ vti litas S Titulus.clxxxii.et.clxxxiüũ. 2„ ꝓpter deũ. vel ꝓpter creaturã.vel ꝓpter vtrũq; inſimul.Et qꝛ creatura ſꝑ eſt in/ digens qꝛ de nihilo facta.⁊ nõ pᷣt ꝑ ſe cẽ nec exiſtere.⁊ ſic pᷣt creſcere in bonitate ⁊ pfectõe ⁊ melioꝛ fieri intra ſe.iõ ei ſolum debet᷑ vtilitas ſeu cõmodũ ⁊ nõ honoꝛ. Sʒ quia de creatoꝛ ẽ plenus intra ſe oĩ pfectõe.nullo indigẽs extra ſe.qꝛ nullo modo pt creſcere in ſeipᷣo.qꝛ ſũme plenꝰ ⁊ iõ quia in ipᷣo nulla eſt nec põt eſſe in/ digentia.qꝛ ẽ ſũme diues oĩba abũdans habẽs om̃e cõplemẽtũ.ideo ei nulla de/ bet vtilitas. ſz ſolũ honoꝛ.Et ſic creatu⸗/ re ſolũ debet᷑vtilitas.⁊ deo creatoꝛi ſolũ honoꝛ. Et qꝛ de eſt ſũme bonꝰ iõ nihil p̃ht oꝑari qͥn ſit ꝓpter vtilitatẽ. Ideo iſta duo ſunt ſimul ↄiuncta in oĩ oꝑe ſuo ſcʒ honoꝛ ⁊ vtilitas.qꝛ honoꝛ ſine vtilitate videt᷑ eſſe vanitas.qð nõ pᷣt eſſe in ſũmo bono.iõ deꝰnõ poteſt oꝑari ꝓpter ſoluʒ honoꝛẽ.iõ oĩa que deꝰ oꝑat᷑ ꝓpter hono/ rẽ oꝑatur.⁊ vtilitatẽ.ſcʒ ꝓpt᷑ honoꝛẽ ſu/ um cui debet᷑.⁊ ꝓpter vtilitatẽ creature cui ↄuenit vtilitas ⁊ cõomodũ.aliter ſua opatio nõ haberet finẽ cõpletũ ⁊ plenuʒ qð eſſe nõ pᷣt. Et ſic oĩa ↄſiſtũt in duobꝰ ſcʒ in honoꝛe ⁊ vtilitate.⁊ ꝓpt᷑ iſta duo oĩa fiũt.⁊ vtilitas ↄuenit indigẽti.⁊ ho⸗ noꝛ nõ indigęti ſiue pleno in ſe. Cũ eniʒ deus opat᷑ oĩa q̃ oꝑatur ꝓpter ſe pᷣmo.⁊ ipſe nõ poſſit aliqͥd reciꝑe intra nec cre ſcere intra nec augeri.ſeq tur ꝙ nõ poteſt oꝑari extra ſe niſi ꝓpter honoꝛẽ ⁊ gloꝛiã q̃ ſunt exterioꝛa bona Impoſſibile ẽ em̃ ꝙ; ꝓpter nihil oꝑet᷑. Et cũ ſit ſũme bonꝰ eſt ipoſſibile ꝙ oꝑet᷑ niſi pꝓpt᷑ aliquã vti/ litatẽ.⁊ qꝛ ipᷣe nulla vtilitate indiget.iõ neceſſe eſt q; oꝑetur ꝓpter vtilitatẽ crea⸗ ture. Et ſic honoꝛ dei ⁊ vtilitas creatu/ reſp ſunt colligata in oꝑibus ſuis. ¶ Quãuis ſimul ſunt honoꝛ ⁊ vtilitas. attamẽ magis pncipalis ẽ honoꝛ q; vti litas. itulus.clxxxij. tas creature.iõ magis eſt pnci/ palis honoꝛ dei.qᷓ; vtilitas cre/ ature.⁊ de tanto qᷓnto de eſt pᷣncipalioꝛ Z qm honoꝛ ꝑtinet deo.⁊ vtili ; creatura. ĩmo ſicut deꝰ 2 creatura ĩin * — . * finitũ diſtant.ita diſtant in infinitũ ſi/ ne mẽſura honoꝛ dei ⁊ vtilitas creature Et iõ qᷓ;uis ſib oꝑeturppter ſuũ honoꝛẽ ⁊ creature vtilitatẽ.attamẽ magis pᷣnci/ paliter oꝑat᷑ ⁊ pᷣmo ꝓpter ſuũ honoꝛẽ.⁊ minꝰ pncipaliter ⁊ ſecũdario ꝓpt᷑ crea/ ture vtilitatẽ.ita ꝙ pncipaliꝰ reſpicit ſu/ um honoꝛẽ qᷓ; creature vtilitatẽ. Sicut em̃ pᷣmo eſt de qᷓ; creatura.ita ſiłiter pꝛi mo debet reſpicere deꝰ ea qᷓ ꝑtinẽt ad ipʒ ;; ea q̃ ꝑtinent ad creaturã. licet vtrũq; ſil reſpiciat. Et iõ ſequit᷑ ꝙ deꝰ pncipali ter fecit mũdũ ⁊ oĩa q̃ in eo ſũt ꝓpter ſu/ um honoꝛẽ ⁊ ad ſuã laudẽ ⁊ głiaʒ.vt ſcʒ cxinde ſeq̃tur diuinꝰhonoꝛ.⁊ etiã ↄſeq̃n ter ꝓpter creaturevtilitatẽ. Et exinde ſe/ quit᷑ ꝙ deus oĩa põt q̃cunq; pñt ꝑtine/ re ad ꝓpꝛiã laudẽ ⁊ verã gloꝛiã ⁊ veram vtilitatẽ ⁊ ad veꝝ honoꝛẽ.⁊ ꝙ oĩa q̃ deꝰ oꝑatur in mũdo.opꝑat᷑ ad ſuũ honoꝛẽ.⁊ nihil põt facere ↄtra ſuũ honoꝛẽ.Et iõ oẽs creature ſunt facte ad ſuũ honoꝛem ad ſuã laudẽ.⁊ regimẽ mundi⁊ oĩm cre aturaꝝ ⁊ toti vniuerſi totũ eſt ad ſuum honoꝛẽ.Et qꝛ vtilitas creature eſt liga/ ta cũ honoꝛe dei.iõ ſeq tur ꝙ q̃nto mag deus reſpicit ſuũ honoꝛẽ.tãto magẽ re/ ſpicit vtilitateʒ ⁊ cõmodum creature.⁊ qnto magis vult ſuum honoꝛem tanto magis vult vtilitatẽ creature.⁊ q̃nto ma gis creſcit honoꝛ dei. tãto magis ereſcine vtilitas creature.Et ſicut deꝰ nihil pᷣt fa cereↄtra ſuũ honoꝛẽ.ita nihi pᷣt facere q̃ntũ eſt de ſe ↄtra vtilitatẽ creatirav.qꝛ inſimul ſunt colligata.Quãuis q̊ de in tendat ſuũ honoꝛẽ pncipaliter.tñ nõ pᷣt facere ſuũ honoꝛẽ niſi faciat creaturarũ vtilitatẽ ⁊ cõmodũ.qꝛ ſũme bonꝰ nõ pᷣt nocere q̃ntũ eſt de ſe.iõ ſũme nõ pᷣt de ſe niſi ꝓficere. Utilitas ò creaturaꝝ⁊ com/ modũ ſeqͥtur ſ honoꝛẽ deii. D ſicut de ſolũ intẽdit vnũ honoꝛẽ ita ſolũ reſpicit ⁊ intendit vnã vtilitates — pꝛincipalem. — ¶ Zitulus. clxxxiif. T qm̃ vtilitas ſeq tur honoꝛem bei. 2 nõ p̃t ab eo ſeꝑari. ⁊ cũ deꝰ eſpiciat vtrũq; inſimul. ſeqtur ꝙ ſicut ſolũ reſpicit vnũ honoꝛẽ ſcʒ ſuũ l⸗ kuarhicttt poltertpnm Vtilinsde luodeus ſo Gnioſintmi Pncppeliscn Etqereatu ib mnn ſein mi arrrepict⸗ cſo Irtlitrozel e vrlitategrent hocmüse nopmod ſtiltatehoi früqhelun MmMlitateho Vuilltateno polis vtlin Vtllitetes, lgo boio n lekvtlta ſübonort Winice⸗ warmin Gimcen itnsb Huten dippent untad tendüta limſe ten homis mren⸗ Ticdhy minioy Hioſ lomnoi rMühone len queſ Aboci⸗ hoigſth döthon⸗ Gpſtaiße 4 geand oann⸗ . enn mũhe lUrtb dlge de tenentie mininfiii Enimngot Pterſühotot⸗ nind penn, chilepliſl E = tntlini Ginen unginſtunpi 9 . R 1„ dnnaanf; umri.lrurnig iqdohhl ſincoſütpyri⸗ ndergtern boncntetigin ltni Cnuh⸗ icung in⸗ cigorüürnon noꝛt?10ii Kadſuühne ſübonni eid e O ſäh emuncnteinet fitotückntſun gaummcklg S mi tiong d odun aunt bonoren eno – iotusot. n it nhiittuge Miaramrt E Minszden lig foſ in nmnn ntbor i nerſtat dau gnin ini em giont 6d n ſe miſhi⸗ 2 ita reſpicit vnã vtilitatẽ phcipalẽ pnci/ paliter ⁊ pᷣmo. Quia em̃ creature debet᷑ vtilitas.⁊ deo honoꝛ.iõ qꝛ ipᷣe eſt vnꝰſo/ lus deus.ſolũ eſt vnꝰ honoꝛ. Ita ſiliter q;uis ſint multe creature.attamẽ vna eſt pncipalis creatura ſuꝑ om̃s creaturas. Et qꝛ creatura rõnalis eſt ſupᷣ oẽs crea/ Deꝰ itẽ/ turas.iõ ſeqͥtur ꝙ pᷣncipaliter deꝰ inten/ dit vtili dit ⁊ reſpicit vtilitatẽ creature rõnalis. tateʒz ho ⁊ vtilitateʒ aliaꝝ creaturaꝝ reſpicit ꝓpt minis vtilitatẽ creature rõnalis. Et qꝛ ſol?ꝰ hõ in hoc mũdo eſt creatura rõnalis.iõ de/ us bmo ⁊ pncipaliter in mũdo reſpicit vtilitatẽ hoĩs.⁊ vtilitates aliaꝝ creatu/ rarũ que ſunt in hoc mũdo.reſpicitppt᷑ vtilitatẽ hoĩs.⁊ vtilitatẽ hoĩs ꝓpt᷑ aliaʒ vtilitatẽ nõ reſpicit. Jõ ſolũ vna ẽ pᷣnci palis vtilitas ad quã oꝛdinant᷑ oẽs alie vtilitates.⁊ hec eſt hoĩs vtilitas.⁊ vtili tas hoĩs nõ eſt ꝓpf aliã vtilitatẽ.qꝛ nul la eſt vtilitas alia ſupᷣ vtilitatẽ hoĩs.ſed ſolũ honoꝛ dei laus ⁊ głia ſunt ſupᷣ hoĩſ vtilitatẽ.qꝛ amoꝛ ⁊ honoꝛ dei ẽ ſuꝑioꝛqᷓ; hoĩs vtilitas.Ecce ̊ oꝛdinẽ.vtilitates oĩm creaturaꝝ ſũt ꝓpt᷑ vtilitatẽ hoĩs.et vtilitas hoĩs ꝓpt᷑ honoꝛẽ dei ẽ.⁊ honoꝛ Oia ten ði ꝓpt᷑ nihil alið ẽ qᷓ; pꝓpt᷑ deũ Ergo oĩa dunt ad tendũt ad vtilitatẽ hoĩs ⁊ ad dei hono/ vtilitatẽ rem· Et qꝛ iaʒ pbatũ eſt ꝙ de oĩa q̃ oꝑa homĩs tur exteriꝰ.oꝑat᷑ ppter honoꝛẽ ſuũ ⁊ ho/ Ti.clxx/ minis vtilitatẽ.⁊ ſic honoꝛ dei ⁊ vtilitaſ xi. hoĩs ſunt ſimul ↄiuncta ⁊ colligata nec ſepari pñt. Et ſic habemus in vniuerſo vnũ honoꝛẽ ſolũ.⁊ vnã pᷣncipalẽ vtilita tem.que ſunt duo fructꝰtotius vniuerſi Et hoc ẽ valde ↄuenies.qꝙ ſolũ vtilitas hoĩs ſit pᷣncipalis.qꝛ ſicut ſolꝰhõ ſcit et põt honoꝛare deũ in vniuerſo ⁊ laudare ꝙ ita ipᷣe ſol recipiat vtilitatẽ. ꝑ dei honoꝛẽ ⁊ vtilitatẽ h creature rõnalis rõ de o oꝑatur de extraſe. qm̃ de oꝑatur oĩa que oꝑat᷑ extra ſe ad ſuũ honoꝛẽ ⁊ ad ſuaʒ gloꝛiã. ⁊ etiã ad vtilitatẽ homĩs ſeu creature rõnalis.⁊ nihil pᷣt oꝑani cõ/ tra ſuũ honoꝛẽ.nec ↄtra creature rõnaliſ vtilitatẽ.iõ cũ finis bncipalis ꝓpt᷑ quẽ oꝑat᷑ exteriꝰ ſit honoꝛ ſuꝰ ⁊ głia cũ vtili/ oĩs ſeu ibo que tate creature.ſeqͥtur ꝙ oĩa q̃ de ipᷣo pñt dici in oꝑe extra ſe.⁊ oĩa oꝑa e pñt exte riꝰ reduci ad honoꝛẽ ⁊ vtilitatẽ.⁊ ꝙ per honoꝛẽ ⁊ vtilitatẽ pᷣt reddi rõ de oibus q̃ oꝑat᷑ de exterꝰ.Qui g̊ vult hr̃e ſciam de diuinis oꝑib.cognoſcat vnũ hono⸗/ rem dei.⁊ illa q̃ ꝑtinẽt ad ſuũ honoꝛeʒ et ſuã gloꝛiã.⁊ etiã cognoſcat vtilitatẽ ho⸗/ mĩs.ſeu creature rõnalis. Om̃ neceſſeẽ ꝙ opa diuina ↄcoꝛdent ⁊ ↄueniãt cũ ho noꝛe diuĩo. ⁊ nullo mõ repugnẽt nec cõ tradicant.⁊ etiã oꝑtet ꝙ ↄueniãt cũ vti litate creature rõnal. Simꝰ ů bene radi cati in dei honoꝛe⁊ in vera hoĩs vtilita/ te.qꝛ in iſtis oĩa diuina oꝑa radicãt᷑. Et inde ſeqtur ꝙ qui nõ ſꝑ videt ↄſiderat ⁊ cogitat dei honoꝛẽ⁊ gloꝛiã nec ipᷣam ho minis vtilitatẽ. nihil pᷣt ĩtelligere de oꝑi bus dei. ĩmo penit ignoꝛat.qꝛ nõ videt lumẽ in q̊ vident᷑ oꝑa dei.Et quia deus eſt poteſtas.eſt ſapiẽtia.eſt bonitas.ẽ iu ſticia.⁊ ſic de alijs.iõ oĩa opat᷑ ad hono/ rem ⁊ gliam ſue poteſtatis.ſue ſapiẽtie. ſue bonitatis.ſue iuſticie.ſue virtutis.⁊ ſic de alijs.ita ꝙ nihil pᷣt facere ↄtra ho/ noꝛem ſue poteſtatis. nec ↄtra honoꝛeʒ ſue ſapientie. nec ↄtra honoꝛẽ ſue boni/ tatis. Et oĩa oꝑa diuina pñt reduci ad poteſtatẽ.ſapiẽtiam ⁊ bonitatẽ.⁊ ꝑ hec tria oꝑat᷑ oĩa extra ſe.⁊ ad iſta tria redu/ cunt᷑ alia.Ad opandũ em̃ iſta tria ſuffi/ ciunt.ſcʒ bonitas.poteſtas.⁊ ſapiẽtia.⁊ iſta tria ſimul requirunt᷑. nec vnuʒ ſuffi⸗ HDy in diuĩo honoꝛe includit᷑ vtilitaſ hoiĩs ſeu creature rõnalis. Zqꝛ de oꝑat᷑ om̃ia oꝑa ſua ad honoꝛẽ ſue ptãti.ſue ſapientie.⁊ Lſue bonitatis.⁊ honoꝛ ⁊ gloꝛia bonitatꝭ eſt oꝑari vtiliter ⁊ comode ad maioꝛẽ vtilitatẽ.iõ ſetur q; vtilitas ſʒ includit᷑ in dei honoꝛe.⁊ niło mõ honoꝛ diuinꝰpᷣt ſeparea ſe vtilitatẽ creature qꝛ nullo mõ pᷣt facere ↄtra honoꝛẽ ſue boni tatis.in cuiꝰhonoꝛe ſꝑ includit᷑ vtilitas ⁊ cõmodũ alicuiꝰ. Et iõ cũ dico dei ho noꝛẽ dico creature vtilitatẽ.nec eſt neceſ ſe expmere ipᷣam vtilitatẽ.qꝛ dei honoꝝꝛ totũ ĩpoꝛtat.Et ſic diatotalic edennt Ciitulus.clxxxvi.clxxxvi⸗ gitari ſapiẽtiꝰ.ita vtili᷑ꝛ benigne enõ poſſit cogitari benigni nec vtil ⁊ ̊ re.- qͥrit honoꝛ ⁊ głia ſue ptãtis ſue ſapĩe et bonitatis. Quare ↄcludit᷑ ꝙ qᷓnto oꝑpa ſũt magꝭ ardua. magnifica magis.alta mag. mag incõpꝛehẽſibilia ⁊ magꝭ mi rabilia. ſubtilia ⁊ difficilia.et mag⁊ plu ribo vtilia.magis deo ↄueniũt et ꝑtinẽt. cũ oĩa q̃ magis ꝑtinẽt ad honoꝛẽ ⁊ glo/ 4* vAN& gis des ad diuinũ honoꝛ?. ⁊ de oĩb põt reddi rõ per diuinũ honoee. 60 diuinꝰhonoꝛ ꝓbat oꝑpa dei — exteri us eſſe. potẽtiſſime. optime. ſapientiſſi/ me. 2 beniuoletiſſime facta. itulus. clxxxvi. 8 ſapiẽtie.⁊ ſue bonitatꝭ.nec aliter põt ea oꝑari.⁊ qꝛ honoꝛ ⁊ glłia ptãtis ẽ potẽtiſſime potẽter oꝑari.⁊ honoꝛ ⁊ glo ria ſapie ſue eſt ſapiẽter ſapiẽtiſſime p/⸗ poꝛtionabilit᷑ ⁊ ꝓpoꝛtiõabiliſſime ⁊ cõ/ gruẽtiſſime ⁊ oꝛdinatiſſime oꝑari⁊ glo ria bonitatis eſt bñ ⁊ optime beniuolen ter ⁊ beniuolẽtiſſime.vtiliter⁊ vtiliſſime oꝑari.iõ ſeqᷣtur ꝙ oꝑa dei ſunt potẽtiſſi/ me.ſapiẽtiſſime ⁊ optime facta.Et ideo oĩa oꝑa dei ſnnt ꝓpoꝛtionabiliſſima.oꝛ dinatiſſima.cõgruẽtiſſima ⁊ vtiliſſima. Jõ nihilp̃t eſſe in diuĩs oꝑibo ĩpꝛopoꝛ⸗ tionatũ incõgruũ.nihil inutile.nihil ſu hn nec diminutũ.vel inoꝛdinatũ. O q̃nto oꝑa ſunt magis ardua.ma/ gnifica.altioꝛa.magis mirabilia ⁊ diffi cilia.⁊ m uri comuni nagis deo oueniunt ? ꝑtinent. Nienscler . . lia ſoli deo ↄueniũt ⁊ ptinẽt. et to honoꝛ ⁊ glia eſt maioꝛ ma is deò ptinet. ⁊ qnto magꝭ honoꝛ aſcẽ dit tãto magis deo ↄuenit.⁊ q̃nto magꝭ aliq ptinẽt ⁊ reſpiciũt ad honoꝛẽ ⁊ glo/ riã dei.magis deo ꝑtinẽt. et qꝛ qnto oꝑa ſunt magis ardua.magis alta.magꝭ mi rabilia.mag ſubtilia et difficilia. magiſ ptinẽt ad glłiaʒ et honoꝛẽ diuĩe ptãtis ⁊ ſapĩe diuĩe.q̃nto etiã aliq̃ ſunt magꝭ vti lia ⁊ płibo cõia.tãto magꝭ ꝑtinẽt ad glo riã et honoꝛẽ et laudẽ diuine bonitat.& cũ deo cõueniat qcqͥd pᷣt eſſe magꝭ ⁊ ꝑti neat ad honoꝛẽ ſue ſũme ptãt.et ſue ſũ/ me ſapie et infinite bonitatꝭ.ſeqͥt᷑ ꝙ oꝑa ſũme ptãtis et ſũme bonitatꝭ deo ↄueni unt et ꝑtinẽt.ct q̃nto magis ſũt talia.tã/ to etiã mag ei ↄueniũt.Et ꝑ ↄñs ei cõ/ uenit ad honoꝛẽ ſue ptãtis ſapĩe et boni tatis ita potẽter oꝑari ꝙ nõ poſſit potẽ tentiꝰcogitari:ita ſapiẽter ꝙ ñ poſſit co/ VUoniã aũt de oꝑatur oĩa opa ſua ad honoꝛẽ ſue poteſtatꝭ.ſue caũt oñditur ſic.qm̃ honoꝛ⁊ riã ſuã et laudẽ magis ei ↄueniũt.i Et exinde pñt multa alia ↄcludi et ſeqͥ. CIñn põt ſeqͥ ꝙ qcqͥd magis ꝑtinet ad hono/ rẽ ⁊ gliam dei.magis oꝑtet eſſe mag dx- fieri.Et iõ magis oꝑtet mũdũ eſſe pdu ctum totaliter de nihilo q; de aliq̊. ⁊ ma gis de nouo q; ab eterno.qꝛ magis h̊ ꝑ/ tinet ad honoꝛẽ ⁊ glłiam ſue ptãtis ⁊ bo nitatis. Itẽ ſetur ꝙ qnto opera erunt magis vtilia hoĩ ⁊ creature rõnali.ma/ gis fiẽt. qꝛ h̊ magꝭ eſt ad honoꝛẽ ſue bo/ nitatis. Itẽ qꝛ ↄuenit deo vt honoꝛ ſuꝰ ⁊ głia creſcãt exteri qntũ fieri poterit.et hoc nõ poſſit fieri niſi ꝑ oꝑa.ideo cõue/ nit deo facere oꝑa ſũme bonitatis.ſũme poteſtatis.ſumme ſapĩe et benignitatis Sic ã ꝑ ipᷣm honoꝛẽ dei poſſumꝰ coö⸗ ſcere ꝙ deo ↄuenit magis extra ſe oparrii ↄſiderãdo honoꝛẽ⁊ głiam ſue poteſtad. ſue ſapĩe.et bonitatis et iuſticie et miſei coꝛdie et pietatis.Et ex oĩbo põt ↄcludi qꝙ opꝑadei ex ſe ↄſũmabunt finienk 1 ter minabunt᷑ in ſũmo honoꝛe in ſũma lau⸗/ de et in ſũma glłia ſue poteſtatis. ſueſa/ piẽtie. bonitatis et iuſticie. et ꝙ tũcceſſa bit oꝑari exteri.qñ honoꝛ ſuꝰ.laus ſua et gloꝛia erũt completa. — DO, honoꝛ dei cũ gloꝛia et laude ĩ eter nu durabit et ſine fine ꝑmanebit. ¶Litulus. clxxxviij. . Via aũt iaʒ dictũ eſt ꝙ qͥcquid opꝑat᷑ de exterꝰ.oꝑatur ad ho/ noꝛẽ et głiam et laudẽ ſue pote⸗/ ſtatis ſapĩe et bonitat.iõ quia dea nul R— at et cõpleat᷑ qꝛ aliter honoꝛ ⁊ gloꝛia ſue poteſtatis deſtruerent. Et ꝑ ↄñs ſeqᷣt q oĩa debẽt terminari et ↄſũmariad ſuum honoꝛẽ et ad ſuã laudẽ et gloꝛiaʒ. Et qꝛ nõ eſſet ſũmꝰ honoꝛ nec ſũma gloꝛia.niſi bonoꝛ et glia ſua durarẽtet ꝑpetarent n e bitonat lo pᷣt impediri.neceſſe eſt ꝙ honoꝛ ſuꝰ fi⸗ ſermüt honordeiß Eto ons0 4 ni. Etqeh⸗ mgoeltcc aernilateh ogtetcpfin Deälaudar uu ſuis4 ſetaeatun fet innani ger gliazſt hot fien nüdorare fü Etlico thaudisar aͤtior gio hoteſeſin dzopeman Etiöni Petuabit oſinefine P ſeck ſ Loſnegliu ſttbonmi Amrhn hlüqdce Glumne nödaene 0e eſthono⸗ ermirobe noſis. E rlauefe biſthe emii nd Nibe homoe aubongi:e . uchiit .S 8ptinerat n . Orcreſſemgg amüciͦcſean ödenliem nogenigel-⸗ nhe tütstbo Intoopos oude Murerönal,a; Adboporenebo⸗ Nort bonri? tifiipore ogr icocönt⸗ dhoninnsſine eabenighits⸗ deipoſan o Gsgnnſeegonn. lun bepoſ , tinſkictdin. toih td Hlatfinik: noreinſünge / utnni cytul zmizlusin acqᷣſitꝰ põt — * 3 in eternũ vt nũẽqᷓ ceſſent.iõ neceſſe eſt q; honoꝛ dei ꝑmaneat in et᷑nũ ⁊ głia ⁊ lauſ Et pꝑ ↄñᷣis opꝑa dei debẽt ꝑmanere in eter nũ.Et qꝛ honoꝛ reqtrit honoꝛãtẽ.⁊ glo/ ria gloꝛificantẽ.⁊ laus laudantẽ.iõ ꝓpt᷑ sternitatẽ honoꝛis dei ⁊ ſue głie ⁊ laudiſ oꝑtet ꝙ ſint creature q̃ poſſint in eternũ deũ laudare honoꝛare ⁊ głificare de oꝑi bus ſuis.⁊ q̃ cosëſcãt oꝑa.Si em̃ nulla eſſet creatura q̃ cosſceret oꝑa dei ⁊ vide ret.inuanũ de oꝑaret᷑ ppt᷑ honoꝛẽ ⁊ lau dẽ ⁊ Fliaz ſuã.Et qꝛ ſola creatura rõnalł facere.iõ creatura rõnal dʒ in eter nũ durare ꝓpt᷑ honoꝛẽ dei ⁊ laudẽ ⁊ glo riã.Et ſic ꝑpetuitas honoꝛis dei ⁊ glie ⁊ laudis arguit ꝑpetuitatẽ creature lau/ dãtis⁊ gloꝛificãtis.Et qꝛ honoꝛ dei nõ põt eſſe ſine vtilitate.iõ ſicut honoꝛ dei dz ppetuari. ita dʒ etiã vtilitas ꝑpetua/ ri.Et iõ etiã vtilitas creature rõnalis ꝑ petuabit᷑.vt ſimul maneat honoꝛ ⁊ vtili tas ſine fine. N O, honoꝛ dei eſt duplex. ⁊ dupliciter debetur. ððMUKrd Onſiderandi aitq, vonozvno mõ eſt naturalis ⁊ debet᷑ ex debi Io nature.ſcʒ rõne pᷣmitatꝭ ⁊ pn/ cipalitatis ⁊ auctoꝛitatis.Et iſte honoꝛ debetx᷑ alicuiqꝛ eſt pncipiũ ⁊ pᷣmũ.qꝛ oẽ pncipiũ⁊ pᷣmũ inq̃ntũ tale.ẽ honoꝛãdũ Et qꝛ ſol de eſt pᷣncipiũ pᷣmũ totaliter. ⁊ nihil eſt ĩm pᷣmũ pᷣncipiũ niſi ꝑ ißm. iõ ipᷣe eſt ſolꝰ honoꝛãdꝰiſto honoꝛe pᷣmo ⁊ om̃e aliud inq̃ntũ eſt pᷣncipiũ ⁊ pᷣmũ eſt honoꝛãdũ.qꝛ repñtat ipʒ. Et iõ pat ⁊ imr̃ ⁊ pncipat honoꝛant᷑qꝛ ſunt pᷣnci piũ qdaʒ. Et talis honoꝛ nõ includit gliam nec laudẽ nec famã.nec nomẽ. qꝛ nõ dat᷑ nec debet᷑ niſi rõne pmitatꝭᷣ.Aliꝰ Honoꝛ eſt honoꝛ qui nõ eſta natura nec ex de/ bito nature.ſʒ eſt honoꝛ acqͥ ſitꝰ ⁊ debitꝰ ex mirabiliba oꝑibo honoꝛabilibo ⁊ glo⸗ rioſis.Et iſte honoꝛ includit in ſe gliaʒ ⁊ laudẽ.famã ⁊ excellẽtiã ⁊ bñdictioneʒ Et iſte honoꝛ iunctꝰ cũ laude ⁊ glia eſt pꝛemiũ extrinſecũ. ⁊ remuneratio exteri oꝛ bonoꝝ opeꝝ.qðdð debetur ab oĩb co/ noſcẽtibo talia oꝑa. Uñ fruci? exterioꝛ bonoꝝ opeꝝ.eſt honoꝛ. laus. gloꝛia, fa⸗/ —S cõplacet in opibo boni bonoꝛ deo debetur ma. bñdictio.⁊ ſunt coꝛona bonoꝝ ope rũ.qꝛ ꝓpter honoꝛẽ głiam ⁊ laudẽ coꝛo/ nant᷑ exteriꝰbona oꝑa.qꝛ digna ſunt ex/ teri coꝛonari.Et qꝛ ſolꝰ deꝰ facit bona opa.⁊ oĩa bona oꝑa ꝑ ipᷣm fiũt.⁊ qᷓ;uis creature oꝑent᷑. tñ ab ipſo hũt ꝙ oꝑent ⁊ nõ a ſeipᷣis.qꝛ de nihilo facte ſunt.⁊ iõ ipᷣe creature ⁊ oꝑa creaturaꝝ bona ipᷣiuſ dei ſunt radicalit᷑ ⁊ pncipalit᷑.iõ honoꝛ laus ⁊ głlia q̃ ſunt pᷣmiũ exteriꝰ ⁊ coꝛona Honoꝛ Epᷣmiuz vᷣtutis Soli bonoꝝ opeꝝ ſoli deo debent. Siue ů de deo ho⸗ us ĩmediate oꝑet᷑ ꝑ ſeipᷣm ſeu ꝑ creaturã ſp ipᷣe honoꝛ laus ⁊ gloꝛia dei ſunt ⁊ ſoli deo debẽt᷑. Sʒ qꝛ creatura rõnalis oꝑat᷑ ſimul cũ deo libere voluntarie ⁊ ſponte. „ — 9 — 8.iõ debet᷑ eipᷣ/ noꝛ Homi miũ ⁊ remuneratio rõne libertatꝭ ⁊ com debet᷑ pᷣ⸗ placẽtie in bonis oꝑibo.ſj nõ debet᷑ ipſi creature pᷣmiũ nec remuneratio exteriuſ ſʒ interi.qꝛ eẽt ei vanitas. Et iõ nõ ðbe tur creature honoꝛ nec głia neclaus ex opibo ſuis.ſʒ ſolũ vtilitas interi.qꝛ cre/ atura dʒ pfici ⁊ cõpleri ⁊ creſcere intra ſe donec ſit cõpleta. Qñ ̊ de oꝑat᷑ ꝑ ſe im mediate ſine creatura.tũc talia oꝑa non pñ̃t pᷣmiari.ne remunerari niſi excerius ꝑ honoꝛẽ laudẽ ⁊ gliam. ⁊ ̊ ſoli deo de⸗ mium ĩ terius bet᷑.qꝛ eſt plenꝰinteriꝰ⁊ intra ſe.Sed qñ oꝑat᷑ ꝑ creaturã rönalẽ tũc debent᷑ duo pᷣmia.vnũ interiꝰaliud exterius.vnũ ꝓ deo.aliud ꝓ creaturis. Pꝛemiũ dei ẽ ho noꝛ opꝑis ⁊ laus ⁊ głia.pᷣmiũ creature eſt vtilitas.⁊ H̊ eſt valde rõnabile.vt ſicut duo ↄcurrũt volũtarie ſimul ad vnum. ꝙ vterq; habeat pᷣmiũ ſibi ↄueniẽs. ſcʒ deꝰhonoꝛẽ.⁊ creatura vtilitatẽ.Quid eĩ Pꝛemi⸗ um der faceret creatura ĩdigẽs de honoꝛe ⁊ glo ria. ⁊ qͥd faceret deꝰ ſũme plenꝰ de vtilita te.cũ deꝰ nõ poſſit creſcere intra ſe.⁊ crea tura poſſit creſcere intra ſe.Et ſic honoꝛ Honoꝛ eſt pᷣmiũ extrinſecũ.⁊ vtilitas ẽ pᷣmiũ in ẽ pᷣmiuʒ trinſecuʒ. Et ſic deꝰ pᷣmiat ⁊ remunerat extrinſe/⸗ creaturã rõnalẽ inter.dando ſibi pᷣmi/ cũ vtili/ um pficiẽdi eã ⁊ cõplenddò ⁊ augmẽtan/ tas ĩtrin do.⁊ ipᷣa creatura rõnal vt ipe hõ pᷣmiat ⁊ remunerat deũ ⁊ coꝛonat exteri.dãdo ſibi laudẽ ⁊ głliam ⁊ honoꝛẽ ⁊ bñdictiõʒ de ipis opibo.Et ita vterq; hʒ ſuũ pᷣmiũ Et in h̊ oñdit᷑ magna dei dignatio.qui vult a ſua creata pᷣmiari. bonoꝛarl. lau⸗ ſecum Honoꝛ dari ⁊ gloꝛificari.Et inde ſeͥtur ꝙ; poſt dei ẽ ma q; honoꝛ laus ⁊ gloꝛia ſũt pᷣmiũ qð deo ioꝛ toto debet᷑ exter.ꝙ excedunt oĩa creata ſine mũdo mẽſura.Et iõ maioꝛ eſt honoꝛ dei qᷓ; to tus mũdus.qꝛ hoc eſt coꝛona ſua exteri oꝛ.Et iõ qui aufert ſibi honoꝛẽ.pł tol/ lit q;ᷓ ſi tolleret totũ mũduʒ. Et iõ iniu/ ria dei nõ põt ꝑ om̃s creaturas reꝑari. Dicamꝰg̊ ꝙ qͥcquid dat᷑ vel acqͥrit᷑ vel ẽ intrinſecũ bonũ illi rei cui dat᷑.ita ꝙ eſt eiꝰ ꝑfectio ⁊ cõplemẽtũ vel iuuamẽtuʒ. vel eſt bonũ extrinſecũ nõ ꝑtinẽs ad ꝑ/ fectionẽ vel ad cõplemẽtũ nec ad adiu/ toꝛiũ.⁊ B eſt honoꝛ laus ⁊ gloꝛia.ſed pꝛi mũ eſt vtilitas.⁊ hoc debet᷑ ſolũ creatu/ ris.ſʒ alið ſolũ deo.Quicqͥd ̊ ꝑtinet ad pfectionẽ ⁊ cõplemẽtũ ⁊ ad adiutoꝛiuʒ. ipᷣi creature debet dari. Sʒ qͥcquid non ꝓtinet ad ꝑficiendũ nec ad cõplendũ rẽ nec ad adiutoꝛiuʒ ſoli deo debet dari. et hoc eſt honoꝛ.gloꝛia.laus.bñdictio.ãti arũ actio.⁊ oĩa q̃ exteriꝰdant᷑. Et ex hoc poſſumꝰ videre ꝙ duplex eſt crementũ. ⁊ dupliciter aliq̃ᷓ res hʒ creſcere ſcʒ intra ſe ⁊ extra ſe. Nã tunc aliq̃ res creſcit ĩtra ſe ⁊ interiꝰdũ cõpletur ⁊ ꝑficitur. Ettã diu creſcit ⁊ põt creſcere donec pueniat ad vltimũ cõplemẽtũ. Sʒ tũc aliq̃ res creſcit exteriꝰ⁊ extra ſe.dũ acqͥrit hbono/ rẽ.laudẽ ⁊ głiaʒ ⁊ famã Et iſtð cremẽtũ ntillo mõ ĩtrat ĩtra rẽ.nꝰ? vnit᷑ ei.qꝛ honoꝛ głia.fama.niło mõ ſũt ĩtra rẽ.ſʒ extra rẽ nec ꝑtinẽt ad rẽ.⁊ iõ ſũt cremẽta exterio ra.nꝰ cõplẽt nec pficiũt ipᷣaʒ rẽ. Et iõ ta le cremẽtũ nõ debet᷑ creature ſʒ pᷣmũ.qꝛ creatura pᷣt creſcere intra ſe. Et iõ ſi non Querẽs habeat in ſe totũ ſuũ cremẽtũ ⁊ q̃rat ex/ honoꝛeʒ tra ſe cremẽtũ q̃rit vanitatẽ.qꝛ ipᷣa exñs qrit va/ vacua a ſua ꝑfectõe a ꝓpꝛia bonitate in nitatem terioꝛi.a ſuo cõplemento interiꝰq̃rit cre/ mmaentũ extra ſe qð nullo mõ põt intrare rem nec ꝑficere.Et iõ ſi creatura rõnal npnoõdũ cõpleta q̃rat honoꝛẽ gliam laudẽ 4.eceterd. tũc intra ſe implet᷑ vacuitateꝛ va nitate.⁊ efficitacua a ſua ꝓpꝛia ꝑfectio ne ⁊ bonitate interioꝛi.⁊ intrat in eã va/ nitas ⁊ inanitas q̃ᷓ eſt vacuitas ꝓpe pfe ctionis ⁊ bonitatis et vtilitatis.et in ea nulla eſt ſoliditas n“firmitas,. qꝛ ibi nõ eſt ꝓpꝛia bonitas.nec ꝑfectio.nec põteẽ firmitas.Et iõ ſibi nihil pficit cremẽtũ exterꝰ.honoꝛis laudis ⁊ głie.ĩmo dum mag vult creſcere exteri deficit interiꝰ ⁊ remanet paupꝑꝛima intra re. Et q̃ntuzʒ q̃rit extra ſe de honoꝛe laude ⁊ głia.tãtũ ꝑdit intra ſe de ꝑfectõe ⁊ bonitate ⁊ vera vtilitate ꝓpꝛia.Et qꝛ oĩs res appetit ſꝑ — creſcere donec ſit cõpleta.iõ creatura rò/ Quere/ — nalis ſi nõ q̃rit creſcere interiꝰ.neceſſe eſt re hono vt q̃rat creſcere exteriꝰ.iõ ſi nõ q̃rit ꝓpꝛi reʒ eſtꝰ am bonitatẽ ĩtra ſe.neceſſe eſt ꝙ querat rõnem honoꝛẽ laudẽ ⁊ glłiam extra ſe.⁊ h̊ eſt cõ⸗ tra naturã ⁊ ↄtra rõnẽ ꝙ res exiſtẽs va/ cua intra ſe ⁊ carens ꝓpꝛia ꝑfectõe.q̃rat honoꝛẽ extra ſe⁊ głiam.cũ ſit pauꝑꝛima miſerrima.Et iõ cremẽtũ extrinſecuim nõ debet᷑ creature. Sʒ quia de eſt plenꝰ intra ſe.⁊ nullo mõ poteſt inter creſcere iõ ei ſoli debent᷑ laus et głia ⁊ honoꝛ.qꝛ in deo nulla põt eſſe vanitas neq; vacui tas.qꝛ in eo eſt ſũma plenitudo. Sic && habemꝰ duplex cremẽtũ.vnũ extrinſecũ Epilo/ aliud intrinſecũ.vnũ ꝑtinẽs creature.a/ gat liud ꝑtinẽs creatoꝛi. Et habemꝰ etiã q honoꝛ debet᷑ pncipio inqntũ pᷣncipiũ ẽ 7 debet᷑ etiã bonis oꝑibo.Etꝑ ↄñs deo debet᷑ honoꝛ duplicit᷑.⁊ qꝛ eſt hmũ pᷣnci piũ.⁊ etiã ꝓpter opa bona. Pꝛimus ho noꝛ eſt naturalis.ſecũdus eſt acqͥſitꝰ.et iſte honoꝛ acqͥ ſitus eſt cremẽtũ exterb.q̃ eſt ſy ↄiunctꝰcũ gloꝛia ⁊ laude.O, autẽ ſp bono opi debeat᷑ laus ⁊ gliaꝛ honoꝛ. ſignũ ẽ euidẽtiſſimũ.qꝛ hõ timet facere mala coꝛã hoĩbo ꝓpter vituperiũ ⁊ ↄfu/ ſionẽ.qꝛ vituperiũ ⁊ ↄfuſio dant᷑ ꝓpter mala opa ⁊ acqͥrunt᷑ ex ipᷣis.Ergo ꝑ cõ⸗/ trariũ bonis oꝑib debet᷑ honoꝛ laus et gloꝛia. Si ů̊ de' facit oꝑa bona.ei debe⸗/ tur honoꝛ laus ⁊ gloia. O, de lecit creaturã rõönalẽ ⁊ totum mũdũ ppt᷑ honoꝛẽ qͥ acqᷣrit᷑⁊ debet᷑ ⁊ ſe quitur ꝓpt᷑ oꝑa vt ipᷣe creſceret in creatu ra rõnali extra ſe.⁊ ipᷣa rõnalis creatura creſceret ſimul intra ſe. Woniãg au denõ põt creſcere in ſeipon? intra ſe qꝛ infinit eſt ⁊ ſũme Pfecs ſ fumßtar iſadnoge licde pot ſu uust ECtcühone gerakdenn ſeonopee 1gecfamrk hororlons nnnöpiel giüopaſun cognoſcer honoꝛede gturakact (ceintre creceren lancde lano ? ſue lo tfieni ſe itur fe⸗ N wienſ ito danonat (galcert tiigac hotarl ſccoce tncde citeie ciing oco E licnde⸗ lomugt ceat i ſcſectd Nnes ſetenn liincn honi⸗ melerd tlohali ſeerind mmehtü. letraſe teriug imeeſt⸗ ſopolis ert Ggitio Mtg 8iclrinonn eefetimn nuin ghi erbonimennt aionsehyrt⸗ nüöemnſi inrnbtd lͤſtruͤjnt inee ucſeckgann i dermnſethkc betitis Mrnpſegiriin üſthugin maücmnincan gnundeeſtn ſtinatta⸗ glurbon⸗g nitas ne ui mimco. Gez imiariicd h tisennntag baben eiig näptüpnepiͤ l Lioiode cckpnüdtd ona Peinesbo. nockeriſt omniinn4 1lunceſa tgkotlen. eMWantice iodantt Egorch khonorlene 2donnann —,2 — — == E rochai —„☚ De fruct tura pᷣt creſcere in ſeipᷣa ⁊ intra ſe.iõ ꝓpt᷑ iſta duo cremẽta debẽt fieri oĩa Et quia tũc deꝰ põt creſcere extra ſe qñ ſuꝰhonoꝛ ſua laus ⁊ ſua głia ⁊ ſua fama creſcunt. Et cũ honoꝛ ↄiunctꝰ cũ głia ⁊ cũ laude Aacqͥrat᷑ de nouo ⁊ ſeq̃tur oꝑa.ſequitur q; ie oĩa oꝑa extra ſe facit. vt ꝑ illa ſeq̃tur ⁊ acqratur honoꝛ cũ laude ⁊ glia.Et qꝛ honoꝛ laus ⁊ głia q̃ ſũt exterioꝛa cremẽ/ ta nõ pñũjt eſſe niſi deꝰ cogſcat᷑ ⁊ cogſcant᷑ ctiã oꝑa ſua.⁊ cũ ſola creatura rõnal pᷣt cognoſcere deũ ⁊ oꝑa ſua.ſeqͥtur ꝙ ꝓpt᷑ honoꝛẽ dei ⁊ laudẽ ⁊ głiam. rõnalis cre atura facta ſit.Et iõ cũ deꝰ nõ poſſit cre ſcere intra ſe ſʒ extra ſe.⁊ cxtra ſe nõ poſſit Hõ fa/ ct⸗eſt vt deꝰ ĩ eo creſceret creſcere niſi in creaturꝭ ipᷣis creſcat.⁊ qꝛ tunc deꝰ creſcit extra ſe qũ ſuꝰ honoꝛ ſua laus ⁊ ſua glia et ſua fama creſcunt. et h nõ pt fieri niſi ĩ ſola creatura rõnali. iõ ſe qͥtur ꝙ fecit creaturã rõnalevt ipᷣe creſce ret ĩ ea ſcʒ vt cognitio dei noua⁊ noticia dei noua fieret i ipᷣa creatura. QOñ em̃m no ticia ⁊ cognitio dei creſcit.tũc creſcit ſuꝰ honoꝛ. laus ſua.⁊ ſua gloꝛia et fama.Et ideo qñ noticia dei multiplicat᷑ ⁊ creſcit tunc deꝰcreſcit ⁊ multiplicat᷑. Uñ noti⸗/ cia rei eſt ſilitudo rei.⁊ ideo qñ fit noti/ cia in creatura rõnali de deo. tunc qða/ modo fit de de nouo. qꝛ ſua ſiłitudo fit in creatura rõnali.Et q̃nto maioꝛ fit no ticia dei.tanto magis creſcit deꝰ.Et q̃n/ to magis creſcit noticia dei.tãto magis creicit ſuꝰhonoꝛ ſua laus ⁊ ſua głia.Et ſic fecit deus hoĩes ⁊ creaturas rõnales vt in eis creſceret.Et quia dum de cre/ ſcit extra ſe in hoĩbus ⁊ in creatura rů=na li.ipᷣa creatura rõnalis creſcit intra ſe.et homies creſcunt interiꝰ. ideo ſimul et ſe mel et deus creſcit extra ſe in creatura ra tionali. et creatura rõnalis creſcit intra mentũ. S r extra ſe.eſt crementũ creature rõnalis in terius et intra ſe.et crementũ ipᷣius crea/ ture eſt crementũ dei.Et ſic creatura ra/ tionalis intra ſe creſcit. duʒ deus creſcit in ea.et tunc deus creſcit in ip̃a.dum fit cognitio et noticia dei in ipſa. Ettalis noticia fit in creatura ꝑ opera dei.qꝛ co/ — — - pfectꝰ.ſ. ed tñ põt creſcere extra ſe.⁊ crea/ ic ergo crementũ dei exteriꝰ⁊ ghoſcẽdo oꝑa dei cognoſcideus ⁊ ma nifeſtatur extra ſe.et dũ cognoſcit᷑ ꝑ ſua oꝑa tũc honoꝛat᷑ laudat᷑ et gloꝛificatur. Sic g̊ oꝑatur de extra ſe vt cognoſcat᷑ exterius et exinde honoꝛet᷑ laudet᷑ et glo rificetur.et honoꝛ ſuꝰ et laus ſua młtcipli centur.⁊ ex ↄſequẽti vt creatura rõnalis ipᷣm cognoſcẽdo creſcat de ſua cognitõe et impleat᷑ noticia ipᷣiꝰ.et exinde honoꝛ laus et gloꝛia dei creſcat et młtiplicetur in ipᷣa creatura rõnali.ã dũ deũ cozgſcit ipᷣm honoꝛificat.laudat ⁊ głificat. Sic gad dno iſta cremẽta tendũt oĩa opa ði q̃ tũ ſunt vnũ cremẽtũ. Si eĩ de ñ cre ſceret extra ſe.nec creatura rõnalis poſſʒ creſcere intra ſe. Etqꝛ rõnalis creatura hʒ intellectũ et volũtatẽ.iõ deꝰ debʒ cre/ ſcere in intellectu et volũtate ipᷣiꝰ creatu/ re.et ipᷣa creatura dʒ impleri de deo tam in intellectu qᷓ; in volũtate ad honoꝛem laudẽ et gliam dei. Et q aliter creſcit in tellectꝰaliter volũtas.et aliud eſt cremen tũ vni et aliud alterꝰ.⁊ vtrũq; incremẽ Des dz creſcerei ĩtellectu ⁊ volũta te hoĩs tũ oꝑtet ꝙ fiat de deo. iõ opꝑtet ꝙ deꝰ mk tis modis creſcat extra ſe.et iõ ſunt plu/ res modi creſcẽdi dei extra ſe.qꝛ creatu⸗/ ſe. Uñ de creſcit dũ noticia de deo cre⸗ ſcit.et de creſcit dum amoꝛ dei creſcit.et de creſcit dũ timoꝛ de deo creſcit. et de ra rönalis młtis modis pᷣt creſcere ĩtra creſcit dũ ſpes et ↄfidẽtia in deũ creſcũt de creſcit dũ fides ĩ deũ creſcit.⁊ dũ oĩa creſcũt tũc honoꝛ laus ⁊ głia dei creſcũt Et iõ etiã ſiłr creatura rõnał vt ipſe hõö creſcit intra ſe dũ fit in eo et generat᷑ co gnitio dei. creſcit etiã qũ fit ĩ eo amoꝛ ði Creſcit etiã qñ generat᷑ in eo timoꝛ dei. ſpes ĩ deo.ↄfidẽtia in deũ.et fides ĩ deũ Iſta g̊ ſũt incremẽta dei extra ſe.et incre mẽta creature rõnalis ſeu hoĩs intra ſe. . reſci Attñ licet multis modis creſcat de ex/ Duo pn ſe et in deo et de deo. et eſt vnũ et idẽ cre/ tra ſe. et creatura rõnalis intra ſe.tñ duo cipalia ĩ ſũt pᷣncipalia ĩcremẽta ſic duo ſũt q̃ pñt cremẽta mẽtũ volũtatis.Lũc ergo creſcit intel/ lect? in deo et de deo. et de in intellectu. creſcere in creatura. ſcʒ intellectꝰ et volũ hois tas. Iſta aũt duo incremẽta ſũt noticuaa · et amoꝛ. Unð cognitio et noticia dei eſt incremẽtũ intellectꝰ.ſʒ amoꝛ dei ẽ incre/ dũ creſcit dei cognitio et noticia ze 4 Et. tũc creſcit deꝰ in volũtate et volũtas in deo. dũ creſcit amoꝛ dei in volũtate. Sʒ tñ pᷣmũ incrementũ. ſcʒ cognitio et no/ ticia dei.ẽ fundamẽtũ oĩm ⁊ radix. Si em̃ nõ ſit cognitio dei.nõ erit amoꝛ dei. nec timoꝛ.nec honoꝛ.nec laus. nec głia dei.Ecceg qᷓnta vnitas ⁊ qnta ꝓpinqui tas.⁊ q̃nta obligatio dei cũ hoibo⁊ cum rõnali creatura.qꝛ deꝰ voluit creſcere ex/ teri in ipᷣis hoĩbo vt ipᷣi creſcerẽt in eo ⁊ ſimul honoꝛ laus ⁊ głia dei fierẽt. ⁊ ho/ mines intra ſe creſcerẽt. Ecce q̃liter ho/ noꝛ laus ⁊ glia dei fecit rõnalẽ creaturã ⁊ hoĩes fieri.Ecce q̃liter honoꝛ dei fecit hoĩes creſcere ⁊ ĩpleri. Ecce q̃liter laus dei. glia dei fecit mundũ qͥ nõ erat fieri. Ecceq̃liter honoꝛ ⁊ głia dei fecit deũ ex tra ſe oꝑari.Diligere ̊ͤ debemꝰſuꝑ om̃s creaturas honoꝛẽ laudẽ ⁊ gliam dei.qꝛ fecit nos fieri.fecit nos eſſe. Pꝛeponere debem?oĩbus honoꝛẽ ði ꝓpt᷑ quẽ ſumꝰ Cuſtodire debemꝰhonoꝛẽdei.ppt᷑ quẽ ĩmoꝛtales erimꝰ.⁊ ppetue viuemꝰ. Do ſicut de oĩa oꝑat᷑ ꝓpter ſuã lau/ dẽ ſun honoꝛẽ ⁊ gliam.ita oꝑatur oia ꝓ pter ſuũ noſen. Uoniã aũt quicqͥd pᷣt de nouo qꝛ deꝰ nõ põt ſibi de nouo acqͥ/ rere aliquã rem.cũ oẽs res mũdi ipſefe/ cerit. ⁊ ſic cũ ſint ſue.nõ põt eas de nouo cqͥrere. Itẽ fruſtra acqreret cũ niła re ĩ digeat qꝛ eſt infinitꝰ ⁊ ſic ſũme plenꝰ in/ tra ſe.ergo qcqͥd de nouo pᷣt ſibi deꝰ acqͥ rere eſt ſolũ nomẽ. Et ̊ deo maxiĩe cõue nit.qꝛ ſolũ põt extra ſe creſcere.qꝛ acqͥre/ re h̊ eſt creſcere extra ſe põt.⁊ nõ intra ſe. Uiñ tũc aliqua res extra ſe creſcit.qñ no mẽ nouũ acqͥrit.⁊ q̃nto magis illud no/ men creſcit.tãto magis res extra ſeipam creſcit. Nomẽ aũt acqͥrit᷑ ex oꝑibo q̃ ap/ parent ⁊ vident᷑. Qñ em̃ oꝑa ſũt bñ fa/ cta. neceſſario ex eis ſetur honoꝛ laus Deacqͥ fama ⁊ glłia.cũ attribuant᷑ ⁊ debẽt attri⸗ int nomẽ hui illi cuieſt illud opꝰbñ factũ.⁊ tunc res illa cuiꝰeſt opꝰ⁊ cui attribuit᷑ acqͥrit ſibi nomẽ nouũ ex tali opere.Acqͥrere ̊ nomẽ ẽ acrere nouũ honoꝛẽ nouã lau/ dem.⁊ nouã głiaʒ ⁊ famã nouã ex ꝓpꝛi⸗/ acqᷣri vel eſtres vel eſt nomen. et is opib.Et qꝛ opꝑa pñj eſſe bñ facta vel male facta.iõ ex opibo pᷣt acqͥri nomẽ bo nũ vel nomẽ malũ.Quia ſicut ex oꝑib⸗ bñ factis de neceſſitate ſeͥt᷑e honoꝛ laus Exopi ⁊ glia.ita ex oꝑibo malefactis ſeqᷣtur de/ bacqri decus vituperiũ ⁊ inhonoꝛatio. Unde tur no/ iſteẽ oꝛdo. qm̃ res pmo eſt. ⁊ deinde dat᷑ mẽ bo ſibi nomẽ ꝓpꝛiũ ĩpoꝛtãs ⁊ repñtãs ⁊ ſi num gnificãs illã rẽ diſtincte ⁊ determinate. vt vᷣbi gra.pmo hõ ẽ⁊ deĩde dat᷑ ſibi no mẽ ꝓpꝛiũ.Etiſtud nomẽ nõ dat᷑ ꝓpter oꝑa bñ facta.qꝛ añ noĩs ꝓpꝛij ĩpoſitõeʒ nõdum homo operatus eſt aliqð opus NHota bene factum.nec male factum. ſed ſigni pulceri ficat rem nudã ſine oꝑibo.Et iõ habere mũ exẽ/ iſtud nomẽ nõ eſt acquirere honoꝛẽ.nec plum laudẽ.nec głiam nec famã.ſʒ poſtea ho/ mo ꝑ curſum vite ſue oꝑatur bona oꝑa bñ facta.⁊ tũcacqͥrit honoꝛẽ ⁊ laudeʒ et gliam ⁊ famã ꝓpf oꝑa.⁊ acqͥrit nouum nomẽ ꝓpter opus.⁊ ſᷣm naturã oꝑis a quirit nomẽ.⁊ ex młtis oꝑibo młta noſĩa Et oĩa iſta nomia acquiſita ex operitꝰ cõiungunt᷑ cum pᷣmo nomiĩe ipſius rei. qð erat nudum ſine honoꝛe ſine fama.⁊ ſic pᷣmũ nomẽ efficit᷑᷑magnũ ⁊ honoꝛa/ bile ⁊ laudabile et fſamoſum.⁊ creſcit in nobilitate.in honoꝛe in fama in laudeet in gloꝛia ppter opera rei cur eſt. Si er/ go a pncipio nomẽ rei eſt ſine honoꝛe ſi ne laude ⁊ ſine fama.ſed poſtea ꝓpt᷑ oꝑa tiones rei cuius eſt ipᷣm nomẽ creſcit et efficit᷑ magnũ in honoꝛe in laude in fa/ ma.⁊ tãtũ qᷓntũ creſcũt oꝑa bona tatuʒ creſcit nomẽ rei in nobilitate ⁊ in digni⸗ tate.⁊ opꝑa illius rei a pncipio vſq; ad fi/ nem impoꝛtant᷑ poſtea pꝑ illud nomen.⁊ dum illud nomẽ audit᷑ intelligunt᷑ om/ nia opa ſua. Ita ergo res duʒ operat᷑ fa cit creſcere ſuũ nomẽ ⁊ dũ mag opat fa cit ipᷣm magis creſcere.quia nomen ſe⸗ quitur rem. Et ideo quiappter bñ facta opera de neceſſitate ſequitur honoꝛ.lauſ gloꝛia. fama. ? iſta ſunt exterioꝛa ⁊ extra rem. ſicut nomẽ etiã eſt extra rem non eſt ipᷣa res.ideo ipᷣe honoꝛ ipᷣa laus⁊ glo ria ⁊ fama coniungunt᷑ cum nomie ipᷣi/ us rei.et per ipſum nomẽ ipᷣa res imple tur honoꝛe.laude.gloꝛia ⁊ fama.Uñ cũ honoꝛ.laus.głia et fama que ſequũt ad un Ktpofe m eploib hole bergee ai lnee ſontoportt magspon manſaücs vcöißafe⸗ ſrdeißan freit ſetn ſama deben pet geſe gera⸗Ou ſedehono⸗ opeenoo iöm nom ciöm no landenge mancrein. denk voi ⸗ paret 1 iglibdebe Tipz nom honorlan deberdarl Ohafacit ütißn omen fonoſum ic' d gron Piicitae moidſe ſat felanse bpmüg. chiickh ntc honin fite he uthan inoiei⸗ Etcäſot ohebfife nctiöe⸗ turedif lauoge⸗ bſifnetn 1deodel lule Et Gazoie „* beſttifmn opera nõ poſſint intrare ĩam rem cui 2 nullũ nomẽ creature de ſe dz honoꝛari taehinih ſunt oꝑa.⁊ ipſa res nihil habeat extra ſe laudari. gloꝛificari. Et ſeqͥtur vlteriꝰ ꝗ; naſenen magis ꝓpinquũ magis familiare q́; no hoc eſt ꝓpꝛiũ ſoli deo.ſcʒ acquirere no/ gifbanimt men ſuũ qð impoꝛtat totalẽ ipaʒ rem. et men veri honoꝛis ⁊ laudis ⁊ gloꝛie. Et tfigistind⸗ pꝑ qð ipᷣa res vbicũq; poꝛtat᷑.imo pᷣqdica ꝑↄſequẽs cõcluditur ꝙ deꝰ oꝑatur om/ Cnoate Dtn tur de ipa in recto qð nihil aliud exteri· nia extra ſe ꝓpter ſuũ nomen. ſcʒ vt ĩple chrdaicedi i, facit.ſeqtur ꝙ ipᷣe houoꝛ ipᷣa laus.glłia ? atur om̃i vero honoꝛe vera laude gloꝛia rniinin fama debent᷑ noĩ ipᷣius rei.eo qꝛ ißm no et fama. vt ſit magnum magnificum. etdamnie. mẽ pᷣt creſcere ⁊ impleri de honoꝛe ⁊ lau honoꝛabile ⁊ gloꝛioſum.ſfamoſum⁊ lau Nicedtdn de⁊c. Quia & ipa res nõ p̃t creſcere inrra dabile. vt poſtq; nõ poteſt creſcere intra ſe de honoꝛe nec delaude nec de fama.et ſe. creſcat exterius in ſuo nomie Et ideo ſequitur ꝙ ſicut oꝑatur omia ꝓpter ſui Sckiqu fe ꝙ ip̃ᷣm nomẽ creſcat impleat᷑ honoꝛe. honoꝛẽ laudem ⁊ gloꝛiã.ita oꝑatur om/ nn igini laude ⁊ głia ⁊ fama.vt poſtq; nõ poſſũt nia ꝓpter ſuũ nomen. Et ꝑↄſequẽs ſeqͥ böttn in manere in ipa re: remaneãt in ſuo noie ? tur ꝙ idem eſt opari ppter ſuũ nomen. narbennin dent᷑ noĩ ſuo.Ecce ̊ oꝑa exeũt are⁊ ag ⁊opari pter ſuam laudẽ⁊ gloꝛiã ⁊ ho⸗) nißinis parẽt ⁊ videntur exterius.⁊ exoꝑibus noꝛem. Et ideo neceſſe erit ꝙ quicquid — talibo debet᷑ honoꝛ laus qᷓ ſunt exterioꝛa fiit vel fieri poteſt ĩ toto vniuerſo ſiue bo nmerllgn ⁊ ipᷣʒ nomẽ rei eſt exter apparet.ideo num ſiue malũ vVeniat ad honoꝛẽ 7 lau⸗ * honoꝛ laus fama⁊ glia q̃ ſequũt᷑ ad opa dem ⁊ gloꝛiã noĩs ſui.Etiã q cquid iaʒ aniet debẽt dari noĩ ipᷣi rei oꝑantꝭ. Ergo iſba coõcluſuʒ eſt ⁊ dictũ eſt de honoꝛe dei. cõ chhhnten opa faciũt exteri creſcere iᷣm nomen.⁊ cludi ⁊ dici põt de ſuo noĩe. ananeg faciũt ipᷣm nomẽ honoꝛabile laundabile nomen dei exoꝑpiba acaſitu reſpt neh -Homen famoſum ⁊ glioſum ⁊ bñdicendũ.Jpʒ cit ſpꝑ verã vtilitatẽ hoĩs ⁊ cõmodi nienſut alic?ou, aüt nome pt dnobo modis creſcere. Pꝛi KTitulus, cxco.. nmeſinefmmu plicitcre mo in ſeipᷣo.ſcʒ dũ creſcit ⁊ implet᷑ hono Uoniã auteʒ iam declaratũ eſt Ti. clxx ugnithan ſcit re laude głia ⁊ fama ppt᷑ oꝑa.⁊ iſtud eſt honoꝛ verus ⁊ vtilitas vera xi. ⁊.titu ſumsolith bpᷣmũ crementũ. Secũdo creſcit nomẽ·ſint ita colligata ꝙ non poſſunt lo. clxxx fmmuinuutt cũ iã eſt plenũ in ſe.qũ młtiplicat᷑ ⁊ dila ſepari.ita ꝙ verꝰ honoꝛ dei reſpicit ſem/ xiij. nabf Sie tat᷑ ⁊ extẽdit᷑ ꝑ plures hoĩes in coꝛdibꝰ per veram vtilitatẽ nõ ſuã ſed alterius. Ctitebennel hominũ Et S ꝓpr oꝑa bñ facta q̃ appa ⁊ vera vtilitas reſpicit ſemꝑ verũ hono lpokappkan rẽt. neceſſario ſeqͥtur vᷣe honoꝛ laus glo /rem.ideo verus honoꝛ dei ſꝑ reſpicit ve wonigtil ria ⁊ fama rei cuiꝰ ſunt oꝑa q̃ ↄiungunt᷑ / ram hois vtilitatẽ.⁊ vera hoĩs vtilitas Anbotk inc⸗ cũ noĩe ipᷣiꝰ rei ⁊ faciũt nomẽ magnum. ſempꝑ reſpicit veꝝ honoꝛẽ dei.Et qꝛ om ubonn tin; Et cũ ſołꝰ deꝰ oꝑet᷑ oꝑa bñ facta.⁊ om̃ia nia q ꝑtinent ad honoꝛẽ dei ꝑtinent ad uerindigt⸗ oꝑa bñ facta ſint ipſi dei.qꝛ oĩs creatu/ ſuũ nomẽ.⁊ ſuũ nomẽ exteri acqritur⁊ orſce ra eſt ipi dei opꝰ.⁊ ꝑ ↄñs om̃e opꝰcrea/ ↄſtituit᷑ ex oĩib oꝑibo qᷓ̃ ꝑtinentad hono iladnomen ture bñ factũ eſt opꝰdei.ſeqtur ꝙ honoꝛ rem ⁊ laudeʒ ⁊ gloꝛiã.ideo etiã ſeq tur ueligont,a laus gloꝛia ⁊ fama q̃ ſequũt᷑ ad oĩg oi ſuũ nomẽ ex opibo extra ſe acqſitũ ſo re⸗ dlzc bñ facta oĩm reꝝ.vᷣe ⁊ veriſſime dei ſunt ſpicit vtilitatẽ hoĩs verã. Quia cm̃ de inigoot 2deo debent yere dari. ⁊ nulli alteri rei. oĩa fecit ꝓpter homĩs vtilitatẽ.⁊ cũ no/ v no Solum Et poↄñs ſobipe debʒ acqrere nomẽ ex men dei acqͥratur ex oꝑibus que facit ex pentite nomẽ dði oꝑibo oĩb bñ factis.⁊ ſolũ ſuũ nomẽ de tra ſe.ſeqtur ꝙ etiam ſuũ nomen ptinet W dz creſce bet creſcere in vniuerſo in vero honoꝛe ad homis vtilitat mo de tanto nome mmuimn rei mu/ laude gloꝛia ⁊ fama in dignitate ⁊ nobi dei acquiſitum magis pꝑtinet ad vtilita⸗/ mumin do litate.Et ꝑ ↄñs oĩs honoꝛ oĩs laus ois tem homis.de quãto ſuum nomen exce iörlun glia ⁊oĩs fama ĩ vᷣitate oĩm opeꝝ bñ fa/ dit oẽs alias creaturas. Pł g ꝓficit płꝰ en gißi/ ctoꝝ noĩ ipᷣ dei dñt dari.Et iõ ſolũ ſuũ valet ⁊ plus eſt vtile nomẽ dei homini. n gſnhe nomẽ dz eſſe honoꝛabile. laudabile.fa⸗ q́; omnes creature ſimul. Et plus valet i moſum.glioſum.magnificũ ⁊ bñdictũ. nomen dei qᷓ oẽs creature.quia nomen atitt L D 4 Nomen dei vtile eſt hoĩ Nomen oĩpoten tis Dñi Inſti Boni tis Sapien C dei reſpicit deũ. ⁊ de directo ⁊ pncipalit ad ipᷣm ꝑtinet.⁊ eſt magꝭ ꝓpinquũ ei qᷓ; oẽs creature.Creature ⁊ oĩa ꝗq de oꝑa tur ſunt ⁊ fiunt vt dei nomẽ cõſtituat᷑ et acqͥrat᷑.⁊ poſtea ipᷣm nomẽ dei ↄſtitutuʒ 1 acqᷣ ſitũ.facit ⁊ cauſat totã vtilitatẽ ho mĩs.Si eĩ de nihil oꝑaret᷑ extra ſe.nul/ lũ nomẽ acqͥreret extra ſe. Quia &̊O nomẽ dei reſpicit verã vtilitatẽ hoĩs.⁊ cũ ve⸗ ra vtilitas hoĩs ſit vt amet ⁊ timeat deũ honoꝛet ⁊ laudet ⁊ gloꝛificet eũ.ſperet ?⁊ ↄfidat in eo.credat ⁊ obediat ei.vt ſcʒ fi at ⁊ naſcat᷑ in hoĩe amoꝛ dei.timoꝛ dei ? ſpes elꝰ.ↄfidẽtia in deo ⁊ fides ⁊ obedi/ entia ⁊ totalit᷑ hõ vniat᷑ deo.ſeͥtur ꝙ no men dei acqͥſitũ exſuis oꝑibo ſꝑ reſpicit ad iſta ſupꝛadicta.ſcʒ vt ꝑ nomẽ dei ge⸗/ neret᷑ in hoĩe amoꝛ dei ⁊ timoꝛ dei.ſpes ⁊ ↄfidentia.fides ⁊ obediẽtia.Jõ hoc ſe qtur ꝙ totaliter debet eẽ nomẽ dei extra ſe ↄſtitutũ ⁊ acqͥſitũ vt poſſit cauſare in hoĩe ⁊ generare amoꝛẽ.timoꝛẽ.ſpem.ↄfi dentiã.fidẽ ⁊ obediẽtiã.git᷑ qͥcqd ꝑti/ net ad nomẽ dei.ptinet ad timoꝛẽ vel a/ moꝛ?ẽ vel ſpem vel ↄfidentiã ⁊c.Et etiaʒ nomẽ dei acqͥſitũ.dʒ eẽ nomẽ amoꝛis.ti moꝛis.ſpei.ↄfidentie.fidei.⁊ obediẽtie. honoꝛ is.laudis ⁊ głie.vt ſit ꝓpoꝛtiona tũ ⁊ ↄueniens hoĩ ad eiꝰ vtilitatẽ.Et iõ vt nomẽ dei ↄueniẽtiſſime ⁊ cõgruen/ tiſſime ↄſtituat᷑ ad verã hoĩs vtilitateʒ. ↄuenit ꝙ deꝰ faciat oꝑpa amoꝛis.oꝑa ti/ moꝛis. opa fidei. ⁊ fidelitatis. opa ſpei ↄtidentie ⁊ obediẽtie.oꝑa honoꝛis lau/ dis ⁊ gloꝛie. Et iõ ↄuenit deo vt faciat extra ſe oꝑa oĩpotẽtie vt acrat nomen oĩpotẽtis.vt ꝑ q̊ nomẽ timoꝛ dei gene/ ret᷑ in hoibo. Cõuenit etiã vt faciat oꝑa ꝑ q̃ acqͥrat H̊ͥ nomen dñs extra ſe.vt ꝑ B nomẽ generet᷑ timoꝛ in hoĩbo. Cõuenit etiã vt faciat opa iuſticie ⁊ iudicij.vt ac qͥrat nomẽ iuſti ⁊ iudicis.vt etiã ꝑ ̊ no men generet᷑ timoꝛ in hoĩbo Cõuenit eti am vt faciat oꝑa cxteriꝰ oꝑa ſũme boni/ tatis.vt acqͥrat exteri: hoc nomẽ bonus vt ꝑ ̊ nomẽ generet᷑ amoꝛ dei in hoĩb⸗ Cõuenit etiãvt faciat oꝑa ſũme ſapiẽtie extra ſe.vt acqͥrat nomẽ ſapiẽtis extra ſe ⁊ ſũme ſapientis.vt ſic laudet᷑ ab hoĩbi. Cõuenit etiãvt faciat oꝑa ꝑ que acqrat nomẽ ⁊ famã exterius.vt ſcʒ ſit ⁊ noĩeł veracit᷑ fidelis.⁊ verus ⁊ pvꝰ.miſericoꝛs ⁊ benignus.ſanctꝰ.amicus.adiutoꝛ.ſal uatoꝛ. ꝓtectoꝛ.vt ſic ꝑ hec noĩa generet᷑ i hoĩbus ſpes.cõfidentia⁊ fides in eum,.B Sic ergo cõuenit vt ex multis oꝑatio/ nibus acqͥrat de multa noĩa. et ex mul/ tis noĩbus ↄſtituat᷑ ⁊ integret᷑ vnuʒ no/ men dei magnũ.gloꝛioſum. laudabile. honoꝛabile.magnificũ.famoſuʒ.admi⸗/ rgbile.amabile ⁊ timẽdũ.Et h̊ eſt ſũme vtile hoĩ. Uñ qꝛ volũtas nõ trahit᷑ niſi excitet᷑iõ oꝑtet ꝙ nomẽ dei exteri acq/ ſitum ſit tale ꝙ excitet volũtatẽ ⁊ excitet dad timoꝛẽ: ad amoꝛẽ ⁊c̃.Quãuis eĩ deꝰ ab eterno ſit dñs oĩpotens.ſapiens. iu/ ſtus.⁊ bonꝰ.verax.fidelis.⁊ ſic de alijs. attamẽ hoc nõ eſſet manifeſtũ nec notũ exterius extra ſe.⁊ iõ quia res mãifeſtat᷑ exteriper oꝑatio nes ſuas.ↄuenientiſſi mũ eſt deũ opari extra ſe oꝑa per q̃ acqͥ‚ rat nomen ⁊ famã apud homiĩes. vt ſic cognoſcat᷑ ⁊ nominet᷑ ad honoꝛeʒ ſuiet vtilitatẽ hominũ.Deo em̃ nõ eſt neceſſe habere exter nomẽ niſi vt cognoſcatur ab hominibus. ¶ Duid intelligit᷑ x nomẽ dei acqſitũ. LTLTLTL düt oĩa clari maniteſtent᷑cõ vy ſigderãdũ eſt qͥd intelligat᷑ ꝑ no/ mst dei acqͥ ſitũ. Uñ nomẽ rei ex tra rẽ eſt. qꝛ nõ eſt ipᷣa res.ſjj repñtat ipᷣazx rem.⁊ ſignificat ⁊ notificat. Per nomẽ aũt dei exteri acqͥſitũ intelligit tota illa cognitio ⁊ tota illa noticia ã habetur de Illa no mina ex citãt ho minẽ nino: ce⸗ am. Nomes n eſtimati goo incora Ettalenomea (Cinat trep Alßinceſti nbochon caſan cin auonͤn⸗ Geninarnn deo nec ihn Etoonsd honoriock Nmires füdäſun⸗ Lochd löitt Wis di hoisde deo ⁊ acqͥrit᷑ ꝑ illa opera q̃ oꝑat᷑ extra ſe. Vñ de nõ ↄᷣſſcit᷑ extra ſe niſi per oꝑa qᷓ apparẽt. ⁊ ſüt manifeſta. Tota & illa no/ ticia q̃ acqͥrit᷑ de deo ex oꝑibi.vocat᷑ no/ mẽ dei.Tãtũ eĩ coãſcit᷑ de ðᷣo.qᷓntũ oꝑa ſua manitfeſtãt. Per oꝑa qᷓ de⸗ oꝑat᷑ ex tra ſe generat᷑ noticia de ipo in coꝛdibu hoĩʒ.ſiue eſtiatio ſiue reputatõ ſeu fama 2 B ẽ nomẽ dei acqͥſitũ apud hoĩes.Uñ nomẽ bonũ acqͥ ſitũ.ẽ noticia ſeu fama ſiue eſtĩatio ſeu reputatio cũ laude ⁊ ho noꝛe acqͥſita ⁊ generata in coꝛdib hoĩʒ de aliq̊.ſiẽ ꝑ ↄᷣriũ malũ nomẽ eſt noticia ſeu fama ſiue eſtimatio cuʒ vituperio et ↄtẽptu acquiſita de aliq̃ in coꝛdiba hoĩ⸗ Dobne mo nan düm⸗ 1 eo mmuibis bini habien tygs Canfet⸗ daimnul ſua no⸗ cltu⸗⸗ ſalibileer llſchi (etcf hlaie fomnt ſblitni lathfi enne ffinin trſeöz liogin Neltü, icgſernie 1pbniin ND 1 e nolgona, in — r mulis cono unoin gerrl, ntegetmnun, oſun. tgi⸗ i amoſtzeenͤ di Etöckſin⸗ us nömhitii deicnebz polütmtitatiin ci tens ſcpiad in dis.ſcdeti. Mifeſtüneenoni niomtiliſ: 1us ucianii opapeich⸗ dbomiw. Nie bororgz ſic cñröͤckneecſe litcoghoſcat onidattiſt̃ maniſeſtent⸗⸗ Ti. cxcii. De fructu bonoꝛis dei TCaãtũ & bʒ aliqͥs de noĩe.q̃ntũ hʒ de fa/ ma ⁊ reputatõe ⁊ eſtimatione in coꝛdib alioꝝ. Et qͥ nulliꝰeſt reputatõis ⁊ eſtima tionis.nulliꝰeſt noĩs apud hoĩes nec a/ licuiꝰ honoꝛis.Tantũ em̃ honoꝛat᷑ ali/ quis ab alijs.q̃ntũ cognoſcit᷑ reputat᷑ ⁊ eſtimat᷑ apud eos.Et qꝛ iſta eſtimatio ſeu reputatio ſeu noticia pᷣt ẽ maioꝛ vel minoꝛ: ⁊ creſcere⁊ diminui.̊ ⁊ honoꝛ eti am. NHomẽ dei acqſitũ.ẽ pᷣma noticia ſeu eſtimatio ſeu reputatio generata de nouo in coꝛdibo hoim de deo ꝑ oꝑa ſua Et tale nomẽ hʒ deꝰ apud hoĩies. ſᷣm ꝙ eſtimat᷑ ⁊ reputat᷑ ab eis et cognoſcitur. Et ſᷣm eſtimat᷑ et reputat᷑ ab hoĩbus. ſᷣm hoc honoꝛat᷑ ab eis. Et qꝛ talis no/ ticia ſeu eſtimatio cauſatur per oꝑa dei. iõ quonia nõ cognoſcit oꝑa dei nec co/ gitat inqntũ dei ſunt.nihil cognoſcit de deo nec ipᷣm eſtimat aliqd nec reputat. Etꝑ ↄnñs de nulli nomis nec fame nec honoꝛis eſt apud illũ. Et ſᷣm ꝙ magis vel minꝰcognoſcit oꝑa dei aliqͥs inqn/ tũ dei ſunt.ſᷣm hoc nomẽ dei creſcit ĩ il/ Locus lo. Et exinde ſeqᷣtur ꝙ locꝰ⁊ habitaculũ nois dᷣi nois dei in q̊ habitat eſt coꝛ boĩs. Unð ẽcoꝛ ho nomẽ dei eſt extra deũ.et iõ oꝑtet ꝙ ha/⸗ minis bitet ĩ aliq̊ᷓ loco.et nullꝰ locꝰ ẽ in q̊ poſſit habitare niſi in coꝛde hoĩs.iõ coꝛ hoĩs gineliggtono Dimnin ßhhianſij äbabeunde ſopat annt, eniiper an Tonnzllat tprocti Nedoiͦien iega poinenl nuilin puchooli vocculhi⸗ bailuten inanur h; nidtcn nnehe aubbe eſt vas noĩs dei.Et qꝛ hoĩes multipli⸗ cant᷑ et ꝑ ↄñs coꝛda eoꝝ.iõ etiam nomẽ dei multiplicari pᷣt ꝑ coꝛda hoĩm. Sed iſtud i omẽ qð manet ⁊ latet in coꝛde eſt occultũ et mãifeſtat᷑ exteriꝰ ꝑ alið nomẽ ſenſibile audibile et viſibile qð eſt voca/ le vl ſcptũ coꝛreſpõdẽs noĩ exiſteti ĩ coꝛ de.et repñtans ipᷣm exteriꝰ⁊ ſignificans Et etiã honoꝛ occultꝰ in coꝛde ⁊ inuiſi/ bilis incluſus in nomiĩe occulto ipᷣiꝰcoꝛ dis. maniteſtat᷑ exter ꝑ aliũ honoꝛẽ vi/ ſibilẽ.⁊ talis honoꝛ qᷣlis eſt int in coꝛde talis repñtat᷑ extra ꝑ ſignũ viſibile. Oĩa em̃ q̃ extra fiũt ꝑ boiem. ſunt ſigna coꝝ qj fiunt in coꝛdeet.Sic̃ em̃ de manife ſtat ſeipʒʒ ⁊ dat noticiã de ſeipo epa ex⸗ terioꝛa.ita hõ extra manifeſtat nonẽ di occultũ.noticiã et eſtimationẽ occuuaʒ Duplex de deo ꝑ ſignũ viſibile.⁊ etiã honoꝛẽ oe enomen cultũ maniteſtat ꝑ honoꝛẽviſibilẽ. Sic dei ergo duplexẽ nomẽ dei.ſcʒ occultũ ⁊ vi ſibile. vnũ intet alið extra.⁊ etiã duplex honoꝛ.ſcʒ occultꝰet viſibił. vnꝰ interioꝛ aliꝰexterioꝛ.Et iſta noĩa ſũt apud hoĩes et fiũt in ipᷣis hoĩbo ꝑ oꝑa dei cognita. inq̃ntũ dei ſunt.et iſta duo noĩa mẽſurã tur ſᷣm menſurã cognitõis opeꝝ dei.qꝛ tãatũ q̃ntũ opa dicogſcũt᷑ ab hoibo.tãtũ noticia de deo generat᷑ in hoĩib. et tanta eſtimatio et reputatio generat᷑ de deo in ipis.et tãta qᷓnta eſt noticia eſtimatio et reputatio de deo ĩ hoĩb.tãtũ noĩat᷑ exx tra ꝑ vocẽ.⁊ tant ẽ honoꝛ exterioꝛ. Sic g nomẽ vocale exter mẽſurat᷑ ſᷣm mẽſu rã noticie ⁊ eſtimatõis ſeu reputatõis ĩ/ terioꝛis⁊ ipᷣa noticia ſeu eſtimatio mẽſu rat᷑ ſᷣm mẽſurã ↄgnitõis opeꝝ dei inq̃n tũ dei ſunt. Etiõ qꝛ oꝑa dei inq̃ntũ dei ſunt nõ eq̃lit᷑ cognoſcũt᷑ ab oĩbus.iõ nõ eſt ĩ oĩbo eqlis noticia. ſeu eſtimatio ſen reputatio de ðᷣo.nec ꝑ ↄñs eq̃lit᷑ noĩant exteri ab oĩbo.ſta & ſunt int᷑ ſe oꝛdĩata nomẽ vocale exteriꝰ. noticia ſeu eſtima/ tio iterioꝛ.⁊ cognitio opeꝝ dei mẽſurat᷑ ſim maioꝛẽ vel minoꝛẽ capacitatẽ hoĩs. ⁊ ſm maioꝛẽvłl minoꝛẽ familiaritatẽ ho mis.⁊ exercitiũ circa oꝑa ðᷣi coëſcẽda.ſʒ ip̃a oꝑa mẽſurãt᷑.vel ꝑ cognitionẽ ipoꝝ opeꝝ intra ſevel ꝑ cõꝑationẽ ad hoĩem. ꝓpt᷑ quẽ fiũt.vel ꝑ cõꝑatõeʒ ad poteſta/ tem ⁊ ſapientiã ⁊ bonitatẽ dei vnde ꝓce dunt. Radix ergo ⁊ fundamentũ et oꝛi/ go nomis dei acquiſiti ⁊ noticie ſeu eſti/ mationis que fiunt dedeo ſunt oꝑa dei ergo ipᷣa oꝑa dei poꝛtant in ſeipſis et in/ cludunt radicaliter ⁊ fundamentaliter ⁊ oꝛiginaliter nomẽ dei exterius acquiſi/ tum ⁊ honoꝛẽ ⁊ laudẽ.gloꝛiã et famã ſu am.Et ideolquãta ſunt oꝑa dei tãtũ eſt nomẽ ſuum. et tantus eſt honoꝛ ſuus ⁊ laus ſua et gloꝛia et fama ſua veraciter ⁊ 1 radicaliter et in ſe et deſe. Et poſſumus Nomen ponere nomen dei trib modis. Pꝛimo dei ĩ oꝑi 7 modo in ipſis oꝑib. Et iſto modo no/ bus men eſt ſibi acquiſitũ veraciter ⁊ de de/ bito ſtatim dum oꝑa facta ſunt.et etiam honoꝛ laus⁊ gloꝛia.qꝛ ſꝑ ipᷣa opera poꝛ tant ſecũ nomen dei.laudẽ gloꝛiã et ho/ noꝛem.⁊ nomen ⁊ laus. gloꝛia ⁊ honoꝛ. ſemꝑ ↄſequunt᷑ oꝑa dei.Et iõ ipſa oꝑa dei ſꝑ ſunt plena laude honoꝛeet gloꝛia Nomen dei ĩ coꝛ de hoĩs Pomen dei ĩ vo/ cełb ſcri⸗/ pto Epilo / gat ð tri plici no mine LCLCiitulus. cxciii. dei ⁊ laudis eꝰ plena ẽ terra.⁊ oẽs crea⸗ ture q̃ ſũt oꝑa ðᷣi ſũt plene honoꝛe laude ⁊ głia ðᷣi.⁊ poꝛtãt ĩ ſeipᷣis ſy nomẽ dei ⁊ ſuũ honoꝛ laudẽ.głiam ⁊ famã Et iſtð nomẽ eſt ĩmoꝛtale ⁊ ꝑpetuũ.⁊ etiam ho noꝛ laus gloꝛia ⁊ fama. qꝛ poſtq; ſeł ſũt ſemꝑ manẽt ⁊ nunq; deſtruunt᷑ ſʒ ſemꝑ viuũt.Et iſtud eſt pᷣmũ nomẽ dei acqſi tũ.⁊ pᷣmus honoꝛ ⁊ pᷣma laus. Deinde ipᷣa oꝑa dei plena honoꝛe laude ⁊ gloꝛia ſua ⁊ noĩe intrant coꝛ hoĩs ⁊ cognoſcũ/ tur ab hoĩe.⁊ veniunt ad eius noticiã.⁊ tunc poꝛtant᷑ in coꝛde hoĩs ⁊ relinquũt in eo noticiã ⁊ ſilitudinẽ dei ſeu veſtigi/ um cũ honoꝛe laude ⁊ głia.eo quia ſunt plena ſua ſil itudine ⁊ noticia eius ⁊ ho/ noꝛe.laude ⁊ gloꝛia.⁊ ideo dant illud qð habent in ſeipſis. Et ſic ipᷣa dei oꝑa co/ gnita vt dei ſunt cauſant ⁊ ſaciunt in ho mine noticiã eſtimationẽ ⁊ reputationẽ de deo a quo ꝓcedunt.⁊ hoc cũ honoꝛe laude ⁊ głia ⁊ bona fama. Et q̊ ẽ ſcõᷣm nomẽ dei acquiſitũ in coꝛdibb hominũ. Deinde ſeqͥtur terciũ nomẽ qð eſt ſenſi/ bile. viſibile ⁊ audibile in voce vel ĩ ſcri/ pto. Et iſtud nomẽ eſt ſignũ oꝛdinatuz ad placitũ ad ſignificãdũ ⁊ repñtandũ ſcdᷣm nomen⁊ etiã pmũ.Et iſtud nomẽ magis eſt ſignũ noĩs q; ſit nomẽ. ſʒ in⸗ q̃ntũ ſignificat ⁊ repñtat verũ nomẽ di citur nomẽ dei.¶ Ecce tria noĩia. Pꝛi/ mũ nomẽ acquiſitũ eſt qð ſedet in oibuſ oꝑibus dei.⁊ eſt fixũ ⁊ ꝑmanens ⁊ ĩmu tabile.⁊ nõ poteſt deleri.⁊ ſolũ ſemel ge/ neratũ eſt cũ ipᷣis oꝑibus. Sed ſecun/ dũ nomẽ qð habitat ĩ coꝛdiba hominũ. qj̃n uis ſit fixũ ⁊ ꝑmanẽs. attñ poteſt de/ leri de coꝛdibo hoĩʒ.⁊ quotidie de nouo generat᷑ ⁊ multiplicat᷑ f̃m ꝙ hoĩes mul tiplicant᷑.et eſt idẽ apud om̃es hoĩes.ſʒ variatur ſᷣm magis ⁊ minꝰ.⁊ ſᷣm ꝙ ma glis vel minus creſcit. Sed tercium no eeſt audibile vel ſcriptum non eſt idem Nomen der doꝛ/ mit apud om̃s ho mines.ſed variat᷑ ᷣm di/ uerſitatẽ linguaꝝ ⁊ idiomatũ. Et ſicut dictũ eſt de noĩe.ita dici poteſt de hono re.laude ⁊ gloꝛia. Nomen ergo dei laus honoꝛ ⁊ gioꝛia q̃ſi doꝛmiũt in ipᷣis oꝑi/ bus. et qſi ſunt in potentia ⁊ nõdũ actu/ ata.ſʒ poſtea dũ ipa oꝑa intrãt coꝛ hois ria hoĩ et quedã minus. Et ſic oꝑa dei nõ habẽt ſecqualiter ad hominẽ in quo debet generari noticia de deo. et ↄñs 1 noticia ſeu cognitio generata de deo in coꝛde homis p opa dei nõ eſt equalis.ſʒ habet multos ꝗqadꝰ. Unde maioꝛ ẽ no ticia que acqͥnt᷑ de deo ꝑ oꝑa dei q̃ ſunt pꝓpinqua homiĩ.qᷓ; ꝑ oꝑa dei.que multũ diſtanc ab homie. Et ctiã maioꝛ eſt co/ gnino que eſt generata de deo in homie. cognoſcunt᷑.tunc ipᷣm nomẽ laus ho/ noꝛ ⁊ głia que ibi doꝛmiebãt excitant᷑: euigilant ⁊ actuant᷑.⁊ vltimo ꝑ ſenſibile ſignũ exteriꝰ manifeſtant᷑.Et ſic hõ qð/ ãmodo viuificat nomẽ dei ⁊ ſuũ hono⸗/ rem ⁊ laudẽ.gloꝛiã⁊ famã ſuã.Apparet igitur ⁊ declaratũ eſt qͥd intelligit᷑ ꝑ no/ men dei acqͥſitũ ſibi de nouo ⁊ in quo fũ datur radicaliter. Aliud autẽ nomẽ ha/ Nomen bet deus ab eterno.qð nõ eſt acqͥ ſiũ ab dei et᷑nũ opibus.⁊ hoc eſt hoc nomẽ eſſe.quia de us eſt ipᷣm eſſe.Et hoc eſt pᷣmũ nomẽ in quo includunt᷑ om̃ia noĩa.⁊ clauditur om̃e nomẽ. vt declaratuʒ eſt in pncipio libꝛi in capitulo de eſſe Et ſic de ab eter no in ſeipᷣo abſq; mũdo ⁊ creaturis ha/ bet nomẽ vniuerſale in quo ↄtinet᷑ om̃e nomẽ.Et ſicut in hoc noie eſſe continet om̃e nomẽ.ita in noĩe dei acquiſito con tinetur om̃is bonoꝛ.omnis laus gloꝛia 7 fama. MM D. noticia de deo acqſita ꝑ oꝑa eius in homibo habet multos gradus ⁊ eti/ am nomen eius. . (Titulus. cxciiij. oniã aũt opꝑa dei ſunt radix⁊ undamentũ noticie que de deo dei habent gradꝰintra ſe.fſᷣm hoc etiam noticia que acòrit᷑ in hoĩe dedeo ꝑ oꝑa eius hʒ gradꝰ. Unde quedã ſũt opa dei que multũ diſtant ab hoĩe.quedã ꝓpin qua hoĩ.et quedã oꝑa ſunt ⁊ fiunt extra hoĩeʒ.et q̃dã ſũt ⁊ fiũt ĩ hoĩe.⁊ illa q̃ fiũt ĩ hoĩe.q̃dã fiũt in coꝛꝑe.q̃dã ĩaia. et eti/ am quedã ſunt oꝑa dei magis familia/ * ꝑ ρa que ſunt in homĩe.q;ᷓ ꝑ illa q̃ ſunt ectra hoĩem. et ꝑ oꝑa dei que fiunt ĩ ho/ acquirit᷑ in hoĩbus.ideo qꝛ oꝑa Tiirtẽ Noticia neq̃lis mine.q; ꝑ illa que fiunt extra hoĩcm. et etiã maioꝛ eſt cognitio generata de deo e ſuntincorpe ſnhoiepla iio mos phin o biqniaop dedeo in bo cſtopus del. nodü cognn deimaogts ea deoc duch chnsdel⸗ umdeieſtp iluühono⸗ opamaioꝛg ſhen maioꝛ? malus opns ifeſas. ſe ſcöminänt de deo? me Amaiorelan bocognoſcl Neceitadede nckopus Wenabe ſonwan padacn Wahornin ſonropei aißnbe daumpe gbetiut opodei⸗ penenni tmont Ktcnn?: Popere Nopacree Ztgue luudin minn re⸗ due nog ito Nogeang ſacgl antiann maglo mniyc latſenti Uncreaſ in⸗ Frac lüaſteer mn n ndonelroh⸗ nicditgreine, nt et rhoch edaitſnübon, miſi Pppane nonozinqbi De fructu bonoꝛis dei in boiĩe p illa que ſunt in anĩa. q;ᷓ ꝑ illa qᷓ DNaioꝛ ſunt in coꝛꝑe.Et quia nullũ opus deiẽ ↄgnitio magis ꝓpinquũ ipᷣi homiĩ q; ipᷣemet ſi/ de deo Mdamironidt n nöckrſäind t. onicſtne. eſtönüunin doin,icndn hzckingneni Lticoer bin ottunme nqnonici nictſeannt daiagpiiton mnisanoa liupogzaus otld dn udaiſuntnafrt votigegpedede ſbos ccoe aefnbocaun vitdeded en potiſütega iegndin unttfunm hoir Wafit dGiiinac mpsfimlag vonineine n S= — S= S=e eded 4940 N eran dedon hͦckaluͤ ſcenuo vogudacin ſagunti zmuorcke⸗ deoihhhni⸗ iͦnui einnibo⸗ miin. 4 Gnndeden bi quia opꝰeſt dei.ideo noticia generata de deo in hoĩe ꝑ cognitionẽ ſuijpſiꝰ.qui eſt opus dei.eſt maioꝛ omniũ.Et ſic ho mo dũ cognoſcit ſeiᷣm inq̃ntũ eſt opuſ dei magis cognoſcit et magis videt de deo. qᷓ; dũ cognoſcit pecus qð etiam eſt opus dei. Et quia om̃e opus dei inq̃n/ tum dei eſt poꝛtat ſuã noticiã ſuũ nomẽ ⁊ ſuũ honoꝛẽ.ſuam laudẽ ⁊ ſuã głiam.⁊ opa maioꝛa ⁊ dignioꝛa poꝛtant maiꝰno men maioꝛẽ laudẽ ⁊ gliam. iõ cuʒ hõ ſit maius opus ðdði inter oẽs creaturas ma nifeſtas. ſeqͥtur ꝙ homo duz cognoſcit ſeipᷣm inqntũ eſt opꝰ dei magis eſtimat de deo ⁊ magis reputat ⁊ maius nomẽ ⁊ maioꝛẽ laudẽ ⁊ glłiam ſibi dat.q; quã/ do cognoſcit alia opera. Et iſta noticia acqͥſita de deo ꝑ cognitionẽ hoĩs.inq̃n/ tum eſt opus dei põt eſſe maioꝛ vel mi/ noꝛ.ſᷣm ꝙ homo magis vel minꝰcogno ſcit⁊ videt ſeißm. Pꝛeterea quedã ſunt ↄgnitio dei expi mẽtalis opa dei que fiunt circa illa.que ſunt ex/ tra hominẽ ſcʒ in alijs creaturis. et alia ſunt oꝑa q̃ fiunt in iomet homie ⁊ cir/ ca ipᷣm hoĩem.Et magis cognoſcit hõ deum ꝑ opa quefiunt in homiĩe.qᷓ; ꝑ illa que fiunt extra hominẽ.Itẽ quedã ſunt opa dei.que om̃is hõ poteſt videre ꝑ ex perientiã.⁊ alia ſunt que nõ videt niſi ꝑ teſtimoniũ alioꝝ qui dixerũt ⁊ viderũt. Et certiꝰ ⁊ magis cognoſcit homo deũ ꝓ oꝑa que videt ⁊ ꝑcipit ꝑ expientiã qᷓ; p oꝑa que cognoſcit ꝑ teſtimoniũ alioꝝ Iteʒ quia nihil magis cognoſcit hõ q; illud qð ſentit ⁊ videt ꝑ exꝑientiã.iõ no ticia generata de deo ꝑ oꝑa dei que ho / mo videt ꝑ exꝑientiã.tenet vltimũ gra/ dum cognitõis ꝑ oꝑa ſua. Et iſte hʒ du os gradus.qꝛ aliqñ homo videt ꝑ exꝑi/ entiã opa que deꝰ oꝑatur circa aliũ ho/ minẽ.vel circa aliã rem extra ſe.aliqũ vi det ⁊ ſentit ꝑ expientiã oꝑa que de oꝑa/ tur circa ſeipᷣm ſingulariter.Et iſteẽ vl/ timꝰgradus cognitionis p expientiã.⁊ iſte eſt certiſſimꝰ. ſolidiſſimꝰ.⁊ firmiſſi/ mus qui ſꝑ manet. ⁊ ibi eſt complemen tum cognitõnis.UVñ iſta noticia nõ po teſt eſſe niſi in vno hoĩe.nec poteſt alicui cõmunicari.quia nulłꝰhomo pᷣt totalit᷑ pciꝑe nec ſentire illa qᷓ fiunt circa ſeipᷣm ſicut ipemet hõö. Poteſt em̃ qͥlibet hõ co gnoſcere ꝑ exꝑientiã oꝑa que fiũt circa alios extra ſe.ſed nõ ſentire ſicut illa que fiunt circa ſeipᷣm.ſʒ magis cognoſcit q̃ fiunt circa ſeipᷣm qᷓ; circa alios.iĩmo nul lus aliꝰpoteſt ſentire illa q̃ fiunt circa ſe/ ipᷣm niſi ipᷣe ſolus. Sic ergo cognitio ꝑ expientiã hʒ duos gradꝰ Et quia ꝑ ope ra dei cognita generat᷑ noticia de deo in homie.et ideo ↄgnitio quã homo habʒz de oꝑibo q̃ fiunt circa ipᷣʒ eſt vltima.ma/ eſtimatio acquiſita de deo in hoĩe ꝑ oꝑpa dei que fiunt circa ipᷣm ſingularit᷑.eſt vl/ tima. maxima.firmiſſima.ſolidiſſima.⁊ certiſſima.⁊ donec hõ cognoſcat deũ ꝑ talia oꝑa.nõ habet verã certitudinẽ nec ſecuritatẽ de deo. nec vere deuz honoꝛat nec gloꝛificat nec cognoſcit nec amatnꝰ timet. Si ergo bonũ eſt homiĩ habere ve ram noticiã de deo. bonũ eſt ů ei ꝙ deus oꝑetur in ipᷣo ⁊ circa ipᷣm.Et q̃nto plus opabitur deꝰ circa ipᷣm ſingulariter.tan to maioꝛẽ acqͥret de ðᷣo noticiã ꝑ expien/ tiam. Et iõ ſequit᷑ ꝙ ſᷣm ꝙ; deꝰmultꝭ mo „ „ . dis oꝑatur circa ipᷣm hominẽ.ſᷣm h̊ ho/ mo diuerſimode noĩat deũ.Aliqũ enim Maxiĩa ↄgnitio xima ⁊ firmiſſima ⁊ ſolidiſſima ⁊ certiſ/ ddei exꝑi ſima.iõ ſcquit᷑ ꝙ ↄgnitio ſeu noticia ſeu mẽtalis / Hõ di⸗ uerſimo nomĩat ⁊ dicit ⁊ cognoſcit ꝑ exꝑientiaʒ de noĩat deũ eſſe potentẽ.qñ ſcʒ ſentit circa ſeipʒ deum opa potẽtie dei.Aliqñ noĩat ipᷣm ſapien tem. aliquãdo pium.aliqũ bonũ.aliqñ mi icoꝛdẽ ⁊ benignũ ſᷣm q; diuerſimo/ de ſentit oꝑari deũ circa ſeipᷣm. Et tunc homo acdrit certiſſimã noticiaʒ de deo cum laude gloꝛia ⁊ honoꝛe. Et hoc mõ qͥlibz homo dat magnũ nomẽ ꝓpt᷑ oꝑpa ſingularia. que operatur deus in q̊libet. Et ſic deꝰ acquirit nomẽ multipliciter. Pꝛimo ſcʒ generalit᷑ ⁊ cõmuniter ab oĩ/ bus creaturis ex opibus vniuerſalibus que ſunt cõmunia creaturis. Secundo modo acquirit nomẽ ſpecialiter ⁊ ſingu lariter in quolibz ho mie quãdo oꝑatur ſingulariter ⁊ ſecrete in aliquo hoĩe.Et ideo noticia dei ⁊ ſuũ nomẽ multiplica/ tur ⁊ creſcit in hoĩbo ꝑ talia oꝑa.Et ſᷣm m Deach rit młti plex no⸗ men Epilo/ gat de g dibo ex/ ꝓimẽta/ ticie dei pꝓppꝛio coꝛpꝑe ſuo fieri. Tercius gdus eſt popera que hõ ſentit ⁊ ꝑcipit fieri circa ſuꝗ aiam. Et om̃ia iſta ꝑtinẽt ad nomẽ ꝙ magis vel minꝰ opatur circa quẽlibet pm hoc noticia ⁊ ſuũ nomẽ creſcit in q̊/ libet. Et hoc eſt vere cognoſcere deũ. ſen tire oꝑa ſua circa ſeiᷣm ꝑ exꝑientiã.Itẽ magis ſentit hõ ꝑ exꝑientiã oꝑa que de us oꝑatur circa aĩiam q; circa coꝛpꝰ. qꝛ aĩa que cognoſcit magis eſt ꝓpinqua ſi bijpſi q; coꝛpꝰ.⁊ ideo maioꝛ ⁊ magis ac quirit᷑ noticia de deo in homie ꝑ oꝑa ᷓ oꝑatur circa ſuã aĩam.qᷓ; circa ipᷣm coꝛ/ pus.⁊ in illis oꝑibus eſt vltimus finis ⁊ vltima certitudo de deo ꝑ oꝑa.Eccegᷣ qualiter noticia acqͥ ſita de deo ꝑ exꝑien tiam ꝑ oꝑa q̃ homo videt ꝑ exꝑientiam habet multos gdus. Pꝛimꝰgradꝰ eſt ꝑ oꝑa que homo videt extra ſe ĩ aljs. Se cundꝰgradus eſt ꝑ opa que hõ ſentit in dei ⁊ ad laudẽ ⁊ głiam ⁊ honoꝛẽ.⁊ ad ſu am famã. Sic ergo ſ̃m ꝙ opꝑa dei ſunt cõ munia ⁊ vniuerſalia oibus vel pluri/ bus vel ſingularia ⁊ ſecreta. ſ̃m hoc ac/ quiritur de deo noticia cõmunis vel ſin gularis ⁊ maioꝛ vel minoꝛ.Et ſichõ pᷣt cognoſcere deuz ꝑ creaturas extra ſe in/ qntuʒ ſunt oꝑa dei ⁊ ꝑ ſeipᷣm inntũ eſt opus dei.Et ꝑ oꝑa que opatur extra ſe in alijs hoĩbus ⁊ creaturis. Et peroꝑa que oꝑatur circa ſeipᷣm tam circa aiam qᷓ; circa coꝛpꝰ.Et ꝑ ↄñs multis modis poteſt ipᷣm laudare gloꝛificare magniti/ care.⁊ honoꝛificare ⁊ ei famã dare. Pa/ tet & ꝙ noticia de deo acquiſita ꝑ opera eius in hoibus.habʒ multos gdus Et ES 2 nomẽ inter⁊ exterius. laudẽe ? gl pꝓer ↄñs reputatio ⁊ eſtimatio dedeo eſt maioꝛ vel minoꝛ in coꝛdibo hoĩm. ⁊ ha/ bet multos gdus.nec eſt equalis apud om̃es.Et exinde ſeqͥtur ꝙ cũ ſᷣm maio/ rem vel minoꝛẽ reputationẽ ſeu eſtima/ tionẽ detur honoꝛ maioꝛ vel minoꝛ ⁊ eti ꝗm laus⁊ gloꝛia ⁊ nomẽ.ſequit᷑ ꝙ ab oĩ/ bus hoibo nõ datur eq̃liter honoꝛ laus Oeobligatõeh maniteſtũ eſt ꝙ oĩa que deus opaturex tra ſe in creaturis.oꝑatur ad ſuũ hono- rem.laudẽ ⁊ gloꝛiã ⁊ nomẽ.⁊ etiã dictu eſt ꝙ honoꝛ laus ⁊ głia ⁊ nomẽ dei acq⸗/⸗ ritur ⁊ generat᷑ ⁊ creſcit ꝑ opera bene fa/ cta ⁊ opa creaturaꝝ.⁊ quia hõ qui ẽ crea tura nohilioꝛ dei queſit in mũdo poteſt opari ⁊ habet poteſtatẽ operãdi. ideo ſe quitur ꝙ homo debet ⁊ obligat᷑ operari oiĩa opera ſua q̃ facit ꝓpter honoꝛẽ lau/ rigere om̃ia oꝑa ſua.vt ſcʒ per opa ſua ſe quatur honoꝛ dei laus ⁊ glia ⁊ nomẽ ði Ulteriꝰſeq tur ꝙ; homo debet ⁊ tenet᷑ ſo/ lum q̃ntum põt velle ⁊ laboꝛare vt ſuuzʒ nomen fiat creſcat ⁊ multiplicet᷑ inqntũ fieri poterit. Et qꝛ ꝑ opera hoĩs bene fa cta.ſeq tur generat᷑ ⁊ fit maio:ꝛ laus ma/ ioꝛ gloꝛia.⁊ maius nomen.qᷓ; peropera aliaꝝcreaturaꝝ.cum hõ ſit nobilioꝛ crea tura.ſeqͥtur ꝙ nõ ſolũ homo debet ⁊ ob/ ligatur facere oĩa opera ſua ꝓpter hono rem dei vt dictum eſt. ſed etiã tenet᷑ ⁊ de/ bet tãtũ oꝑari qᷓntum poterit⁊ multipli care opera ſua ⁊ melioꝛi mõ quo poterit operari.Et in hoc debet ↄtinue ⁊ incel/ ſanter ſtudere ⁊ oẽm diligentiã appone/ re ad hoc vt ꝑ opera ſua honoꝛ dei.laus gloꝛia.fama ⁊ nomẽ creſcãt ⁊ multipli/ cent᷑.qᷓntũ fieri poterit. Et nõ ſiolũ hoc tenet᷑ facere.ſed ⁊ velle: laboꝛare vt in oĩ bus rebus.in oibo hoĩbo.⁊ in oĩbo ope/ ribus honoꝛ dei.laus gloꝛia nomẽ⁊ fa/ ma fiant creſcant: multiplicent᷑ äntum fieri poterit.Aliter ſi homo facit ↄtrari/ um oim ſupꝛadictoꝝ. ſeqtur ꝙ homo ñ operat᷑ vt creatura dei. nec vt opus dei necvt hõ.ĩmo oꝑatur ↄtra deũ ⁊ contra intentionẽ dei totaliter.⁊ ↄtra oꝛdinatio nem diuinã.⁊ ↄtra finẽ ad quẽ facta ſũt tate.nec poſſunt ſeꝑari honoꝛ dei ⁊ vtili tas.⁊vbi maioꝛ honoꝛ dei.ibi maioꝛ vi litas.⁊ qꝛ etiã tota vtilitas eſt hoĩs ⁊ nö⸗ dei. ſeqͥtur ꝙ qñ homo oꝑatur ad hono rẽ laudẽ⁊ gloꝛiã dei ⁊ ipᷣe oꝑatur met ad ſuã vtilitatẽ. ⁊ ꝙ qᷓnto magis homo la/ boꝛat vt honoꝛ dei creſcat ⁊ multiplicet᷑ tãto etiã magis laboꝛat vt ſua ꝓpꝛia vti litas creſcat ⁊ młtiplicet᷑. Item quia hõ * Pꝛim dem ⁊ gliam ⁊ nomẽ dei.⁊ ad h̊ debʒ di oia. Et quia honoꝛ dei ſemꝑ eſt cũ vtili Tereio Dce U. ulor 1 vchettobligt faretarſen potett. ſchen tumſeiöm1 ſitoia qe giank und ſui te Gthcfuctn nunc loboꝛnt depotentia⸗ kmagisl⸗ fvitiſuup ins ſüͤmüc caturcyh dum viti ſin ſa nöpeitvitn eudit gbo⸗ fededeo19 hooia laq ſnä loe wenafami Umaiorela Nweiozan Amonen n⸗ Noonadne homoden nſan — tinetern horo i deieennſe fedcede pto oiagnc⸗ etraden. polteſtad ubonn uuttdeie um hone Gagin Quarto hwint Morn tttoſhi fünag one, Ci crcvi. BDe obligatõe honoꝛis dei abo rat vel ihonoꝛat. Etideo ſeqͥtur q; om/ „. rat vel ihonoꝛat. E bet deo. ſcz 1 r, are honoꝛẽ dei? labo rat vel ĩ bita que homo debet deo. ſcz Kn n deber nrnen licet᷑ inãntũ fieri n ne nroictago he noꝛ. et grigrer bediẽ dibon rare vt cr 5ͤ obligat᷑ ponere to⸗ amoꝛ.timoꝛ. dulitas ⁊ cõfidentia nomne tliidier poterit. ſeqtur ꝙ hõ oblig re vitam tia.ſpes.fides.⁊ cred oꝛẽ dei. ⁊ op/ atonidig m ſeip̃m. ⁊ totã vitã ſuã ⁊ dare vitam ducunt᷑ ⁊ ꝑtinẽt ad honoꝛẽ * e Nt Hedcc. . tum ſeipᷣm. dh dei laudẽ re ncu oꝛẽ dei. Et iõ D 1701 honoꝛ? . ſtoꝝ ſunt ↄtra honoꝛẽ dei. Et iõ lctpopanbare ſuã ⁊ oĩa que habet ac 4 6 dat vi / poſita i τα iu , m. 2 q nõ Aaeſ ↄñs ꝙ quãdo hõ dat vi ĩamat deũ bmo. honoꝛat ipᷣm. . . guudigicrie 7272 gliam. Et ꝑ Rng id ad b ẽdei. qui amat ibm. Et qui eſtinnüͤht tam ſuã ⁊ q cquid habe llitatẽ. quia amat ipᷣm wen bmo. inhono / . M ee . . vtilitatẽ.q amat eum pmo. . kopciciih ꝙ tũc facit maximã ſuam ltimuʒ amat deu 1 no am⸗ dus. Et ſi drobigipent tunc laboꝛat qntũ põt vſe Quia nõ po rat ipᷣm. q 31 dũ eſt.iniuria ⁊ la ad dei honoꝛẽ. Quia nõ ò amat᷑ qð pᷣmo amandũe „ Pptcrhoneln, de potentia ad di honoꝛẽ. qᷓ; da n qᷣ timet deũ pᷣmo. hono ee Nol ꝛare ad ði honoꝛi . mprꝰeſt. Et qͥ timet: edeltasbdlzd teſt magis laboꝛare hoc eſt ſũma vti ↄtemp nõ timet inbonoꝛat. Etq́ vtGpcrogt e. re vitã ſuã ꝓ il i lucrũ hoĩs. Et iõ pi t ip̃ᷣm. ⁊ qui nõ obe a . õmodũ⁊ lucrũ h obedit deo honoꝛat ipᷣm.⸗ pſum ugt gluenenig litas. ſůmũ cõma dit.ſed ſũme lucra e at. Et qͥ ſperat in deo ipſu nodaehntutz E tne nb * honoꝛẽ g 7 ideo nnhano 3 nõ ſperat in pee hen mnh — RM terea etiã ſeqtur ⁊ cõ Et qͥ ↄfidit in deo hono: am. un Oninto – neger obligat tenet rece 1ni coſicu inhonoꝛat. Etqͥ eche oponbeeberi clu teri ⁊ attribuere ⁊ dicere idem deo ipᷣm honoꝛat. 2 qͥ nõ ek ⁊ ↄfiteri ⁊ m dat fidem deo ip̃ nõ credit o rmaiotlmnsn re de deo ptinent ad ſuũ honoꝛen it ei ĩm inhonoꝛat. ⁊ qui nõ credit ðᷣ i oĩa illa que ꝑtin —— d ſuũ no/ dit ei ipᷣm 1 — — honoꝛat. Sic vonenö;gronnn 150 ä laud ad ſuã gliam. ⁊ ad ſui talit. etiã ipᷣm inhon anecn ſuã laudẽ ad ſuã gliam. ⁊ ad ent pmo? totalt . pmo. glo⸗ ho ſithobiioa ad ſua laudadt magis illa q̃ ꝑtine . deũ pmo. timere deũ pme honodebatob, men.z ſan dẽad maioꝛẽ honoꝛe ficare ⁊ laudare deũ pᷣmo.obedire deo gcchodad maioꝛẽ laudẽ ad maie t riſicare laudared 2 ↄfidere ĩ deo i⸗ Vrm 3 maioꝛem gloꝛiam. q; illa que ꝑtinen bmorſp gare in den kio 3 ſbbad⸗ denatcnck 8 pfmo.et credere 2 g er rinb ad minoꝛem. 5 eöSßmo.et 6 amare deũ pmo. nõ ti nhaanmnit Ngiadnenatel b vel vcbe dar⸗ Pn. eizondobegnedeſage n. wümgdoptn deo Feducunfad pono dcquid ſoei mere deu hmo.nõ obedire mo. nõ cõfi/ Crünern homo deo. ſp im honoꝛat vel inhono laudarenoſherge indeo Pio bᷣmo.c,5 üimi ratſen tent nainiuniat. SKtengnioondate eraufetoniintare uumn arſei ertnlun crcri. tueſt eſt deü ilholrorade⸗ dant p hominẽ re⸗ Par, nui Ti. clx/ anede farie extra ſe. facit · rien ad honoꝛare vel inh enoiene Eaaural itonnti Eri. btermhb bonoren, t coia 3 deu ↄtemnere vel iniuriari. Seſicho⸗ dei A hrncwy tulo.clxx extra ſe.ꝓtinẽt ad ſuũ honoꝛẽ.q are deü vel ihonoꝛare. omia claudũt dei vel viheincyH Kule ptinẽt extra ſe.ꝑtinẽt ad ſuũ hon ſtatuz noꝛare deu vel ihonoꝛare. oñ op ecõtra Nrum6“ Exij. oꝛ reſpicit ⁊ cõpꝛehẽdit totũ Et quia honoꝛare deũ ⁊ J teodteun dei extra ſe.⁊ qꝛ hõ põt ⁊ debe S1 onunt᷑.ideo ſicut nulluʒ vij 1 Uligintifun dei extra ſe a vt ꝓbatũ eſt. et ¶ponunkt᷑. ideo ſi honoꝛare deũ.ita A N eddere deo ⁊ dareplura vt ꝓbatüũ eſt. ei oteſt facere homo q; eit orchboi — ene ehõ poteſt facere ðo e ae nullũ peius malũ pot. Hil maiꝰpo/ limobondl Ti.pxĩo oĩa que hõ . q; oĩa ðbita q̃ homo nullũ pei ſicut nihil man p Ti. ſ. ur ꝙ oĩia qbome inhonoꝛare.Et ſicut nihil mai/ 1 ſecohned extra deũ.iõ ſecht ducunt᷑ ⁊ pꝑtinent deũ inhonoꝛare.Et honoꝛ dei. ſic nihil NAdeäteoaum teſt ⁊ dʒz dare deo reducunt᷑⁊ p. bici/ teſt eſſe extra denz q; honoꝛ der honoꝛa- Ndeld po dei. Et quia oĩa que reſpici⸗ peius poteſt eſſe extra deñ ;ᷓ inho 6 aa honoꝛẽ dei. Et quia oĩa o ad ſu/ peius poteſt eſſe extra deũ ẽ ſoluere 1nrodlan agd hon Preſpiciũt ⁊ ꝑtinent ad ſu/ Helgs Poteſt eit. dei. Sic ergo ſoluere ? iaeeſ, t deũ exteri reſpiciũt ⁊ pꝑtinent ad is. tio dei ſen iniuria dei. Dic ere oꝛare. et eugauifn unt deu exte el ad ↄtrariũ ſui honoꝛis. bitũ eſt iöm bon ancki m honoꝛẽ. vel ad ↄtrariũ u in / redgere deo debitũ eſt iõm ! inhono⸗ dndckaͤn⸗ un nonr onẽ ſeu ↄtemptũ ⁊ in ſoluere neq; reddereeſt ip̃ᷣm inhono/ ddat ſcʒ ad inhonoꝛationẽ ſe lat deo ſem no ſoluere neq; redderee . Studere g nonN Gnan id homo faciat deo ſem n ere et iniuriari. Vtugereg ſbinuien iuriã.ideo qͥcquid homo fe ꝛat. Cu em̃ rareet ↄtemnere et iniur diligat deũ deibingeen 14. oꝛat vel inbonoꝛat. Cũ em̃ ræ diligẽtiſſime vt diligat d e Arth er ipᷣm honoꝛat vel inhonoꝛat ̈ inter debet homo diligẽtiſſin bet. Unde inackkeßt b. inhonoꝛare cõtrarien inter t ſoluat deo qoͤ debet. ne re onoꝛare ⁊ inhone vextra deñ de/ et reddat et ſolu i honoꝛẽ. quia ppter ognn mia que fiunt exteriextra deũ de⸗ etrec 18 vult ſuũ honoꝛẽ. de, r r ſe. ⁊ om̃ia ꝗq 4 5 ur ſinon quia deus vult ſuü hon ue homo de⸗ tchin ,, t fieri ad ſuũ honoꝛẽ. ſetur ꝙ; ſinon qu fecit om̃ia.et om̃ia que homo: vroh⸗ bent fieri ad ſuũ h 3 Ge. ra ſuum illum fecit om̃ia. rtinet ad eius miad Penort. Zen aſisbotel np bonae bertnecen recdere deo pe igu bonoꝛẽ, Etꝑ ↄñs hõ de M itleßin m 2 LCLiitulus.cxcvii.et ccili. hono:ẽ.ſeqtur q; deꝰ vult ꝙ homo red/ dat deo qð debet. ⁊ nihil poteſt velle cõ/ tra ſuum honoꝛem. —. ¶ De multiplicatõe honoꝛis ⁊ iniurie — ECitulus. cxcvij. Via aũt oĩs creatura facta ẽ ad honoꝛẽ dci.⁊ reſpicit honoꝛẽ ði I1 ptinet ad honoꝛẽ dei.⁊ etiã re/ ſpicit deũ qdᷣãmodo.iõ honoꝛ dei reſpi cit honoꝛẽ oĩm creaturaꝝ. ⁊ iniuria dei reſpicit iniuriã oĩm creaturaꝝ.Et iõ qñ honoꝛat᷑ deꝰ honoꝛant᷑ oĩa q̃ dei ſũt.ſcʒ oss creature.Et qñ deꝰ inhonoꝛat᷑ ⁊ cõ/ rtrteeuimnit᷑ ſeu iniuriat᷑ etiã iniuriant᷑ ⁊ ↄtẽ/ peccãs nunt᷑ ⁊ inhonoꝛant᷑ oẽs creature.Et ſic inhono/ in inhonoꝛare deũ ĩcludunt᷑ infinite in- rat deũ ĩ honoꝛatõcs. ⁊ in iniuria dei includunt infinitũ infinite iniurie ſimł ⁊ ſemel. Et ſic nihil ita cito creſcit ⁊ multiplicat᷑ ſicut honoꝛ ⁊ iniuria.qꝛ honoꝛ vniꝰ eſt honoꝛ infini toꝝ.⁊ iniuria vniꝰ.ſimul ⁊ ſemel eſt iniu ria infinitoꝝ.Oui ergo honoꝛat deũ.ho noꝛat oẽs creaturas.⁊ qͥ iniuriat deũ.ſi/ mulꝰ? ſemel iniuriat oẽs creaturas.ſicut qui iniuriat regẽ iniuriat om̃s de regno ſimul ⁊ ſemlmel. ¶ De honoꝛe ppꝛio ——.— De hon ni ẽ ↄtrari hono / ri dei tan q; e capitalis inimicus. Litulus. cxcviij. oniaz iam ꝓbatũ eſt ꝙ hõ debeat facere oĩia oꝑa ſua ad honoꝛẽ dei. et tenet᷑ laboꝛare qᷓ;tũ pᷣt.vt honoꝛ dei.lauſ gloꝛia.⁊ fama⁊ nomẽ creſcãt ⁊ multipli cent᷑ ntũ fieri poterit tã in ſeipᷣo qᷓ; ĩ oĩ/ bus alijs.alit᷑ ſi nõ faciat hoc tũc homo noõ oꝑatur vt creatura dei nec vt opꝰdei Imo facit ↄtra deũ ⁊ ↄtra intentionẽ to/ talem eiꝰ.⁊ ↄtra ſuã oꝛdinationẽ.qᷓ;uis hoc ſit magnũ malũ. Sʒ tñ peius eſt ſi opetur oĩa ⁊ faciat hõ q̃ facit ad ſuuʒ ꝓ/ pꝛiũ honoꝛẽ ⁊ ad ſuã ꝓpꝛiã laudẽ ⁊ glo/ riam.⁊ ad acqͥrendũ ſibijpſi nomẽ ⁊ fa/ mã.⁊ ad hoc ſtudeat ⁊ laboꝛet vt honoꝛ ſuus ꝓpꝛi.laus głia ⁊ fama ⁊ nomẽ.fi/ Ant creſcãt ⁊ multiplicent᷑.qꝛ tũc hõ ſtu/ det ⁊ laboꝛat de directo ↄtra deũ.ĩmo ni hil mag' eſt ↄtra deũ.nihil magis repu/ gnat deo. nihil mag inimicat᷑ deo q; ta⸗ manifeſtũ hoĩbo q́; honoꝛ laus ⁊ gloꝛia lis honoꝛ ꝓp:iꝰ.talis laus.talis gloꝛia. ⁊ fama.qꝛ ↄtrariat᷑: inimicat᷑ de direto honoꝛi di ⁊ ſue laudi ⁊ gloꝛie.⁊ ſtatui to ti diuino extra ſe qͥᷓ ↄſiſtit in laude in glo Ti.clx⸗ ria ⁊ in honoꝛe.quia deꝰ oĩa fecit ꝓpt᷑ ſu/ xxi. um honoꝛẽ.⁊ ſoli deo debet᷑ laus ⁊ głia. Ti.clx/ 2 hoc eſt ſibi ꝓpꝛiũ.quia tũc homo facit xxix pꝑ ſeipᷣm ſuũ ſtratũ ſicut deꝰ.ſeꝑpatꝰ⁊ diui ſus a deo ⁊ ↄtra deũ.⁊ tollit rapit ⁊ fura tur id qð eſt ꝓpꝛiũ deo. Et iõ ſeqͥtur q; nullo mõ homo poteſt eẽ maioꝛ inimi/ cus eius viſibilis ⁊ manitfeſtꝰ.nullo mõ poteſt magis iniuriare ⁊ inhonoꝛare de um.qᷓ; qñ ſtudet ⁊ laboꝛat ⁊ facit oĩia ad ſuũ ꝓpꝛiũ honoꝛẽ ⁊ ſu ã glłliam ⁊ laudeʒ ꝓpꝛiã.Et ſic patet q̃liter hõ ſubito pᷣt e Su bi / fici inimicus dei capitalis.volẽdoppꝛi to effici·+ um honoꝛẽ⁊ laudẽ ⁊ głiaʒ.⁊ qualit᷑ ſubi qͥs iimi to facit guerrã inter deũ ⁊ hoĩem. ⁊ ma/ cus dei xima inimicicia ⁊ maxima diuiſio ⁊ diſ/ coꝛdia fit ꝓpter ꝓpꝛiũ honoꝛẽ laudem ⁊ gliam.quia hoc eſt de directo ireↄtraĩ/ tentionẽ dei.ↄtra coꝛ dei.⁊ cõtra funda/ mentũ dei.⁊ tangere coꝛ ipᷣiꝰdei.⁊ cõtra totũ oꝛdinẽ vniuerſi. Et ꝑ ↄñs ſeqͥtur. ; ꝑ nihil magis hõ põt cognoſcere ma nifeſte ⁊ exꝑimẽtalit᷑ ⁊ infallibilit᷑ ꝙ ipſe vadit ↄtra deũ.⁊ ꝙ iniuriet ipᷣm. ⁊ ꝙ ſit ↄtra ipᷣm.qᷓ; ꝑ ꝓpꝛiũ honoꝛẽ.laudem et głiam.⁊ qꝛ nihil magis exꝑimẽtalit᷑ vi / ſibiliter ad oculũ maniteſtat iniuriã dei ⁊ offenſam ⁊ inimiciciã dei q; pꝓpꝛiꝰho/ noꝛ. ⁊ nihil magis ⁊ nihil faciliꝰ homo ſentit ⁊ videt in ſeipo qᷓ; ppꝛiũ honoꝛẽ ⁊ ꝓpꝛiã laudẽ.Ergo ꝑ ꝓpꝛiũ honoꝛem et kude ⁊ glłiam.tanq; ꝑ illud qð eſt ſũme ſibi familiare oĩa poteſt cognoſcere ⁊ in dicare expimentalit᷑. qꝛ nihil magis eſt „ Et iõ ſicut ꝑ duos amoꝛes ſuꝑi dictos xvij. oĩa potcrãt ꝓbari ita ſiłiter ꝑ duos ho/ Tucxlij noꝛes Uñ dictũ fuit in tractatu deamo re ꝙ duo amoꝛes.ſcʒ amoꝛ dei et amo2ꝛ ſuijpſiꝰerãt due poꝛte ⁊ due pᷣme radiceſ ad intelligendũ oĩa.ita ſiliter duo hono res.ſcʒ honoꝛ dei et honoꝛ ꝓpꝛius ſunt due poꝛte ad intelligẽdũ oĩa. Uñ mag ſunt manifeſtioꝛes iſti duo honoꝛes qᷓ; duo amoꝛes.quia magis maniteſtꝰẽ ho noꝛ q́; amoꝛ.Et ideo ꝓbare ꝑ honoꝛem ͦ oiuntade n ünt duedt on Ti.cxx S coꝛdeſ mnnge gl. Siarai gmortatl Auubaßkt ſooꝛeban noredel ige rpoe nnctel obus atno⸗: lduob ho (ecan folppii Gehergt licge vüdictie mden mind.N ſuahebe nirepn incord aſero. Aucts ſie G Dpuzbo anlore wje o, noert Aporhy Monor de vigtlr / (atmnle 1 glizrl ſiccor (Arcahor depy fimin lociꝛy ccupat W coꝛga ſodei: Mder lſine lanotlis Se nimickdedeen ¹ grierſni rinntenge N dinfetndei debckingtei tolltnhttin .⸗Ktüting feinan in nanifeſf,lond Fezinbonanede on ſcteings nägkimtheng icrhöſtbin.G8 italisolign e. gllazt gutilict it boien inn rimadiuiiendi ibonorlutnt cdiregoimmd deicönafindx i dei tein Etpais on. ot ogrolarnn tinfalblto ninngön iei bonotincene Csaginilk, niſckartninide diisH anne Fuühotoe lunt lagöcküͤne wgnoſcoti nbümagec orts nokdoet⸗ ſtinnomrmnd rcumndedt 6 mor dad , edarzſritaa. — lmm ſ no: i, eling Mlobende Gehe Grploon S=S= D ugtichontfi⸗ urde⸗ſatde esAſt magis manifeſtũ q; pbare per amoꝛẽ Ti.cxli. Sicut aũt oĩa bona reducebant᷑ ad dei qmoꝛẽ.⁊ ab ipᷣo oꝛiebant᷑.⁊ oĩa mala re/ ducebant᷑ ad ꝓpꝛiũ amoꝛẽ ⁊ puatũ ⁊ ab ipᷣo oꝛiebant᷑.ita oĩa bona reducunt᷑ ad honoꝛẽ dei.⁊ ab ipſo oꝛiunt᷑ magis ma/ nmnffeſte ⁊ oĩa mala reducunt᷑ ad honoꝛes ꝓpꝛiũ ⁊ puatũ.⁊ ab ipſo oꝛiunt᷑ magis manifeſte.Quãuis aũt oĩa oꝛiant᷑ a du/ obus amoꝛibo.nõ tñ ita maniteſte.ſicut a duob honoꝛib. ⁊ tñ ipᷣi duo honoꝛes Ti. clłx/ oꝛiunt᷑ a duob amoꝛib vt dictũ eſt. qꝛ xxi. 1. ſunt due bme radices. ¶ Declaratio ad Sienlus creis. S oniã aũt ſupiꝰ iã tractatũ eſt de honoꝛe dei ⁊ laude ⁊ głia⁊ fa ma ⁊ noiĩc ſuo q̃liter ſcʒ ſit q̃liter generat᷑ ⁊ q̃liter creſcit in coꝛdibo hoĩm. vñ dictũ eſt ꝙ coꝛda hoĩm debẽt imple i de cognitõe dei.⁊ ad H̊ facta ſunt vt fa ma dei ⁊ nomẽ dei habitẽt ĩ coꝛdibo ho/⸗ minũ. vt ſcʒ hoĩes cogſcẽdo deũ ꝑ oꝑa ih. nã reputationẽ ⁊ opinionẽ.⁊ ꝑ ↄñs ipʒʒ ( honoꝛẽt.laudẽt⁊ magnificẽt ⁊ gloꝛificẽt in coꝛdib eoꝝ.ſic ꝙ coꝛda hoĩm debent — Ouerẽs ſue.Sʒ hõ qui q̃rit ppꝛiũ honoꝛẽ.ꝓpꝛi ꝓpuʒ ho am laudẽ⁊ ꝓpꝛiã gliaʒ⁊ famã ipᷣemet p noꝛẽ oc/ mo occupat coꝛ ſuũ circa ſuũmet ꝓpuz cupat lo honoꝛẽ.⁊ circa illũ cõtinue cogitat.⁊ ſo cũ dei vigilat⁊ ſtudet.quõ honoꝛppꝛiꝰfiat cre ſcat multiplicet᷑ ⁊ pmaneat.⁊ tñ deberet occupare coꝛ ſuũ circa honoꝛẽ ðdi laudẽ 2 gliaz ⁊ in ipᷣo fieri cognitio de deo.Et ſic coꝛ ſuũ qð eſt noĩs dei vas occupat circa honoꝛẽ ppꝛiũ ſuũ.⁊ tenet occupa/ tũ de ꝓpꝛio honoꝛe.Et ĩ h̊ facit deo ma xruimã iniuriã.qꝛ occupat ſibi ſuũ ꝓpꝛiũ locũ ⁊ ponit illud qð eſt ↄtra deũ intꝰ in Sc do coꝛde ſuo Itẽ nõ ſolũ occupat nec tenet occupatũ ⁊ impeditũ ſuũ ꝓpꝛiũ coꝛ cir ca ſuũ ꝓpꝛiũ honoꝛc.ĩmo qð peiꝰ ẽ vult ꝙ coꝛ da alioꝝ hoĩm q̃ ſunt vaſa hono/ ris dei ⁊ nomiĩs ſui occupentur ⁊ reple/ antur de ſuo pꝛopꝛio honoꝛe de ſua lau one ⁊ reputatione.ita ꝙ cogitent circa ſua habeãt de deo bonã eſtimationẽ bo/ eſſe vaſa dei noĩs ⁊ honoꝛis ſui ⁊ laudiſ De pꝛopꝛio bonoꝛe ſua oꝑa.circa ſuã famã. circa ſuũ nomẽ vt ipe cognoſcat᷑ ⁊ reputet᷑ ab homibo.⁊ vult ꝙ ſuꝰhonoꝛ.ſua laus ⁊ glia ⁊ ſuum nomẽ ⁊ ſua fama ⁊ reputatio ſua diffun dat᷑ creſcat⁊ multiplicet᷑ ⁊ habitet in coꝛ dib hoĩm ⁊ ꝑmaneat in eternũ.⁊ ad B laboꝛat qᷓntũ pᷣt. Uñ qui q̃rit pꝓpꝛiũ ho/ noꝛẽ.neceſſario vult ꝙ ille creſcat ⁊ mul tiplicet᷑.⁊ nõ põt multiplicari niſi ĩ iſmfis hoĩb. ⁊ ſic coꝛda hoĩʒ vult eẽ occupata circa facta ſua cogitãda. ⁊ ñ circa dei fa cta.circa ꝓpꝛiũ honoꝛẽ ⁊ nõ circa hono/ rẽ̃ dei.circa laudẽ ⁊ famã ſuã.⁊ circa no/ mẽ ſuũ magnificandũ ⁊ exaltãdũ ⁊ ho/ noꝛandũ.⁊ nõ circa honoꝛẽ dei nec no/ men. ⁊ vult tenere ipedita oĩa coꝛda ho/ minũ.⁊ ſeipᷣʒ multiplicare in eis.et vult ꝓꝙ imago ſua mltiplicet᷑ ⁊ impᷣmat᷑ ĩ coꝛ dib omniũ hoĩm vt ſp cogitent de ipſo ⁊ loquant᷑ de ipᷣo.Et ſicvult totũ mũdũ eſſe occupatũ circa ſuũ honoꝛẽ.Et ꝑ cõ ſequẽs vult deũ expellere de regno ſuo. de habitaculo ſuo.⁊ de domo ſua ppꝛia Ecce maxĩa inimicicia⁊ manifeſta ↄtra rietas. grandiſſima iniuria. ↄtra deũ vel le occupare velle impedire oĩa loca dei. oia coꝛda hoĩm ⁊ ponere intꝰ inimicum dei capitalẽ.ſcʒ honoꝛẽ ꝓpꝛiũ.qui eſt cõ tra deũ. Ecceò qualiter ad oculũ mani/ Pꝛopꝛi/ feſtatur ꝙ hõ qñ querit ꝓpuʒ honoꝛẽ fit ns amoꝛ verus ⁊ direct' inimicꝰdei.Et hõ ſi non facit ini/ qrit honoꝛẽ dei laudẽ głiaʒ ⁊ famã. qᷓrit micũ dei ſuũ honoꝛẽ ſuã laudẽ gloꝛiã et famã p/ pꝛiã.⁊ ſi nõ oꝑatur ad dei honoꝛẽ.oꝑat᷑ ad ꝓpꝛiũ honoꝛẽ.nec eſt dare mediũ. Jõ hõ neceſſario eſt ſ amicꝰ vł inimicꝰ dei ſp eſt ꝓ deo vel ↄtra deũ.qꝛ nõ ẽ dare me diũ.Qui ̊ nõ occupat᷑ nõ laboꝛat ñ co/ gitat.ñ vigilat circa honoꝛẽ.laudẽ ⁊ glo riã ⁊ famã dei.ſignũ eſt ꝙ occupat᷑. cogi tat.laboꝛat.vigilat.ſtudet.circa ꝓpꝛiuʒ honoꝛẽ.circa ppꝛia laudẽ głliam. Et ꝑ Pꝛopuſ 2ↄñs nõ põt videre nec cogitare honoꝛẽ honoꝛ dei. ⁊ gliam.qꝛ iam excecatꝰ eſt ꝑ ꝓpꝛiũ excecat honoꝛẽ ⁊ ppꝛiã laudẽ.Cauere debet ſe hõ tanq; a moꝛtaliſſimo veneno ⁊ ſubi- to interficiẽte a ꝓpꝛio honoꝛe ⁊ ꝓpa lau de ⁊ gloꝛia.⁊ ſꝑ vigilare circa dei hono⸗/ de.fama ⁊ nomiĩieſuo ⁊ de ſua eſtimati / rem laudẽ et głiaʒ.Ecce& videte ad ocu lum quõ hõ qͥ occupat᷑ et lab oꝛat ciraa m 3 X — —– . . 9 . 4 ꝓpꝛiũ honoꝛẽ.ꝑdit totaliter ts ſuũ.vi dete qualiter occupat᷑ circavanitatẽ ⁊ ni hilũ. Tlidete quõ eſt ſeruꝰ ⁊ ſeruitoꝛ va⸗ nitatis ⁊ nihili. Uidete qliter facit deuʒ ſuũ de vanitate ⁊ de nihilo.videte qᷓliter exponit ſeipᷣʒ ⁊ qͥcquid hʒ ⁊ illa q̃ dei ſũt ad vanitatẽ ⁊ nihilũ.videte quõ vult te nere ſtatũ ſuũ ↄtra dei honoꝛẽ.et de his q̃ dei ſunt.⁊ quõ laboꝛat circa ĩpoſſibile Pꝛopuſ Quia ſolus honoꝛ dei fiet ⁊ ꝑmanebit.⁊ honoꝛ ñ oĩs aliꝰ ꝑibita deſtruet᷑ ⁊ ad nihilũ reuer durat ſuũ.niſi ſolꝰ deꝰ oĩpotẽs? Que creatura pᷣt tenere honoꝛẽ ꝓpꝛiũ.) honoꝛẽ ſui cre atoꝛis: Qualit᷑ opus de nihilo factũ po terit tenere ꝓpꝛiũ ſtatũ ſuũ.ð ſtatũ ⁊ ho/ noꝛem ſui opificis om̃ipotentis: Que maioꝛ ſtulticia que maioꝛ inoꝛdinatio. que maioꝛ abſurditas.que maioꝛ ceci/ tas.quid magis õ rõnẽ.qͥd magis con tra naturã.qᷓ; ꝙ opus de nihilo factũ.q̃/ rat ꝓpꝛiũ honoꝛẽ. ꝓpꝛiã laudẽ ⁊ głiam⁊ ꝓpꝛiã famã.ↄtra honoꝛẽ ⁊ laudẽ ſui cre atoꝛis ⁊ furet᷑ ⁊ rapiat głiam ſui creato/ ris.⁊ ↄſtituat ſe inimicũ capitalẽ ſui fa/ ctoꝛis oĩpotẽtis? Et qͥd magis õ natu/ rã qᷓ; ꝙ opus ſpecialit᷑ factũ ad laudan dqũ.honoꝛãdũ ⁊ gloꝛificandũ ⁊ magni/ ficandũ ſuũ factoꝛẽ.laboꝛet ⁊ ſtudeat to ties virib ad laudandũ.honoꝛãdũ glo/ iſfficandũ honoꝛãdũ ⁊ magnificãdũ ſe/ ißp̃m in iniuriã ſui factoꝛis? ¶DO ſicut ad honoꝛẽ dei ſequitur vtili tas hoĩs.ita ad honoꝛẽ ꝓpꝛiũ ſeqtur eiꝰ inutilitas 21 damnu. rit honoꝛẽ ſuũ ꝓpꝛiũ.ſuã lau/ ſuũ. totaliter eſt ̊ deũ. qꝛ deꝰ fecit oĩa et iůißm hoiem ꝓpr ſuũ honoꝛẽ ⁊ ſuã laudẽ 7 gliam.ſʒ hõ querẽs ꝓpꝛiũ honoꝛẽ fa- cilt oĩa ppter ſuũmet honoꝛẽ ⁊ oĩa redqu- cit ad ſuũmet honoꝛẽ.⁊ ſeipᷣʒ ⁊ totũ mũ dũ.⁊ oĩa q̃ de fecit ad ſuũ honoꝛẽ.vult Honoꝛ ꝙ fᷣuiãt ſuo ꝓpo honoꝛi.⁊ ꝑ ↄñs ipᷣe ꝑ/ ꝓpus ꝑ uertit totũ mũdũ ⁊ totã oꝛdinatiõeʒ dei uertit to qntũ põt ⁊ in eo ẽ.⁊ facit aliã oꝛdinatõʒ mũ moʒ ꝑuerſam dei oꝛdinationẽ, ⁊ oꝛdinat ſe Citulus. cc et coi. tet᷑. Quis pᷣt manutenere ꝓpꝛiũ honoꝛẽ dem głiam ⁊ famã ſuã: nomẽæ ipᷣm ⁊ oẽs creaturas ad aliũ finẽ q; deuſ oꝛdinauit.⁊ ad aliã intẽtionẽ oriã inten tioni dei. Et ſic hõ tũc eſt totꝰ ꝑguerſus ĩ ſeipᷣo.⁊ deo qͥ fecit oĩa ↄtrart.⁊ ꝑmuta/ tus in cõtrariũ finẽ oĩm creaturaꝝ.⁊ fa- cit ſeipᷣm alteꝝ deũ ꝓpa auctoꝛitate. Et Ti.clx/ ſicut iam ꝓbatũ eſt ꝙ ad honoꝛẽ dei ſeqͥ xxv. tur vtilitas hoĩs ⁊ ſemꝑ cũ dei honoꝛeẽ ↄiuncta.nec pñt ſeꝑari.ita neceſſe ẽ ꝙ ex ↄtrario honoꝛe ſeq̃tur oppoſitũ.ſcʒ ĩuti litas.Etiõ neceſſe eſt ꝙ ad honoꝛẽ ꝓpꝛi um hoĩs.ſcʒ qñ hõ querit honoꝛeppꝛiũ ſeq̃tur iutilitas hoĩs ⁊ dãnũ ⁊ incõmo/ dũ.qꝛ iſti duo honoꝛes ſunt ↄtrarij ⁊ ini mici adinuicẽ.et ex vno ſeqtur oĩs vtili/ tas.&̊ ex alio dʒ ſeqͥ oĩs inutilitas.Quia &̊ iſte honoꝛ eſt ꝑuerſus.⁊ ꝑuertit totã oꝛ diationẽ dei.neceſſe ẽ ꝙ ex ipſo hoĩ ſeq̃t inutilitas ⁊ damnũ.Quia eĩ ſolideo de bet᷑ honoꝛ ⁊ hoĩ vtilitas.iõ ſi hõ rapiat honoꝛẽ ⁊ auferat deo qð ſuũ eſt.neceſſef qꝙ ꝑdat vtilitatẽ ⁊ ꝑdat qð ſuũ erat.⁊ ac⸗ . quirat ĩutilitatẽ et dãnũ ⁊ totũ ꝑuertat. ¶ Collectio dãnoꝝ ⁊ maloꝝ⁊ inutilita tũ.q̃ ſequunt᷑ hoĩem qn qrit ꝓpꝛiuʒ hbo/ noꝛẽe. ¶ Titulus.cci. £ Cce q̃t mala qtdãna ⁊ incõmo da qnta inutilitas ſeq̃tur hoĩ ex . ppo honoꝛe ? ꝓppa laude et ppa gloꝛia. Pꝛimũ malũ eſt qꝛ hõ qͥ eſt factu Pꝛimo ra dei ⁊ opꝰdei efficit᷑ capitał ⁊ foꝛmatꝰ· inimic dei factoꝛis ſui Et qͥd pei hoĩẽ Ticc⸗ qᷓ; ppᷣus honoꝛ ꝑ quẽ fit inimicꝰ dei ⁊ ꝑ ix.· quẽ deſtruit q̃ntũ in eo eſt deũ factoꝛẽ ſu um.qꝛ deſtruit intẽtionẽ ſuã ſuũ hono/ rẽ. p ↄñs elõgat ſeipᷣm a deo ĩ infinitũ. qꝛ tãtũ diſtat a deo qntũ ſua intẽtõe elõ gat᷑ ab intẽtõe dei.Et qꝛ hõ intẽdit ſuu, ꝓpꝛiũ honoꝛẽ ⁊ deꝰſuũ.qͥ in ſũmo elon gant᷑ ⁊ diſtãt int᷑ ſe.iõ totalit᷑ tũc hõ di/ ſtat a ᷣo ⁊ elõgat᷑.Etqꝛ deꝰẽ totũ bonũ hoĩs.⁊ totũ bonũ hoĩs ẽ ꝙ hõ ↄiungat᷑ ⁊ vniat᷑ cũ ðᷣo.iõ q̃ntũ elõgat ſe a deo tã Poſtq; hõ elõgat᷑ a bono ſuo ĩ infinituʒ neceſſe ẽ ꝙ appꝛopinq̃t ſuo malo.⁊ ꝙq ca dat in tãtũ pfundũ malũ.qntũ de eſt al tũ bonũ.Etiõ neceſſe ẽ ꝙ cadat in inſi / nitũ ꝓfundũ malũ ⁊ in carcerẽ ꝓfundiſ/ ſimũ ⁊ abyſiuzʒ· Itẽ alið malũ.Quia fae Tetclo tdeofacte fenſazalde glua maln gaſuü dan ſui itioe umhono: ſöntom ſſto ma Ointo nüge ccce Tict / geet glian iketcogtt gioercec⸗ fo: ppl dei Etis cättotalit Umneextre Ctiotüc nec laq necbonũ Uerſoneca Atot'eg Sed daſuntin Farſdci cioine Polita piiglon Beptio 1dect⸗ hoyor. hoͤqe tengd lotulie otali eon ſibonul Dchuo nitine ci ſrapei biletid riceſo feqe o ſuü ho⸗ teg ina qmett Mkrgs. Nterge hami whpe ifnz enoniäinn ktwe nig Numtnn, nenneſt, 2nani et dborgitiſt 4 Pcädeboſni Lianertſtipg oppoſtitgie Pad horin citbonnigi dänütiin 8ſuntanmntin oſeireihrth inutiinsr 8,1ucmudie peripohäſit Muucildor 1. iöſhomi ſücſt ani göſuücat it wtü gen. nalor tioncia rrppnze tdingt hein⸗ lusſcamrhoig Pbalancec zt geböcki — —— Ppiut ttnn Etighg huil intmnde tmi cgiſu ui ſuühono⸗ deviinfintt. ſaintiet⸗ — ginſünotn onultiichi detoiben gin agtlnin. Cuml iuni nn 1 nnl Quarto ſuã ꝑditiõeʒ.qꝛ oĩa reducit ad ſuũ ꝓpꝛi/ ODuinto i. cxc/ * ix. Sexto Septĩo ⁊totalit᷑ laboꝛat ⁊ ẽ extra ſeipᷣʒ.⁊ vult cre ſcere extra ſe.⁊ remanet vacuꝰ itra ſe.nul/ Octauo cit deo factoꝛi ſuo infinitã iniuriã et ol fenſaʒ.et deſtruit ſuã oꝛdinatõeʒ et legẽ. iõ meret᷑ infinitã penã et punitionẽ. Itẽ aliud maluʒ. qꝛ oĩa q facit. facit ðᷣ ſeibßm ad ſuũ dãnũ et ad ſuã deſtructionẽ et ad um honoꝛẽ.qꝛ ꝑuerſus et ↄtrarꝰðo.Et iõ q̃nto magꝭ vult facere ꝓpuʒ honoꝛẽ. tãto mag facit ſuũ dãnuʒ. Itẽ aliud dã nũ.qꝛ excecat ieipᷣm ꝑ ꝓbuʒ honoꝛẽ lau dẽ et głiam.et q̃nto mag' q̃rit ſuũ hono rẽ et cogitat circa illũ et ſtudet.tãto ma/ gis excecat᷑ in cognitõe dei.qꝛ ꝓpꝛiꝰho/ noꝛ.pꝓpa laus et ꝓba glłlia totalit᷑ ſuntõꝰ deũ. Et iõ obtenebꝛãt ⁊ obſcurãt et exce cãt totalit᷑ hoĩem et ponũt ipᷣm extra de um.extra lucẽ.extra veritatẽ.et extra viã Et iõ tũc hõ nõ põt cosſcere illa q̃ dei ſt nec illa q̃ ꝑtinẽt ad hoĩem inqntũ hõ ẽ. nec bonũ nec malũ hoĩs nec oꝛdinẽ vni uerſi.nec aliq̊ mõ ſcia dei pᷣt recipi in eo. qꝛ totꝰẽ ꝑuerſus et iõ ↄtrariꝰ. et iõ oĩa q̃ dei ſunt indicat inoꝛdiata.Itẽ alið ma/ lũ.qꝛ facit totũ fundamẽtũ ſuũ in mẽda cio.in erroꝛe.in deceptiõe in vanitate in nullitate et in nihilo.qꝛ ꝓpus honoꝛ ⁊ ꝓ pꝛia laus hoĩs ẽ mẽdaciũ.erroꝛ falſiras ⁊ deceptio ⁊ vanitas ⁊ nullitas.Iteʒ qꝛ honoꝛ eſt extra rẽ ⁊ nõ intrat ipᷣam rẽ.iõ hõ q querit laboꝛare circa ꝓpꝛiũ hono/ rẽ. ⁊ ad illũ augmẽtãdũ ⁊ młtiplicãduʒ totaliter edificat extra ſe.⁊ nihil intra ſe. lũ bonũ hũs intra ſe.⁊ ſic nihil boni acqͥ rit intra ſe.ſʒ tm̃ malũ. Itẽ inuanũ labo rat ꝑdit ts ſuũ.tpᷣs exponit inane ⁊ fru ſtra ꝑdit conatũ.pdit laboꝛẽ.⁊ ad ĩpoſſi bile tẽdit.q;ꝛ nũq; ſuꝰhonoꝛ poterit ĩple ri.qꝛ ſol?honoꝛ ði fiet cui nihil pᷣt reſiſte- re.q; oĩpotẽs eſt ſoł qͥ põt manutenere ſuũ honoꝛẽ.Ecce ̊ q̊t dãna q̃t inutilita tes incurrit hõ qͥ q̃rit ſuũ ꝓpꝛiũ honoꝛẽ qm̃ eſt totalit᷑ ↄᷣ deũ õ ſeipᷣm.õ oẽs cre aturas.⁊ 5 pncipalẽ intẽtionẽ ⁊ finẽ ꝓ/ pter quẽ facta ſunt oĩa.⁊ ad quẽ tẽdunt oĩa. Uidete quõ hõ totis viribo toto conamie fugere ⁊ fugare dʒ ꝓpuʒ hono re⁊ ꝓpꝛiã laudẽ ⁊ ꝓpꝛiã gliam. On e ppꝛio honoꝛe⁊ ꝓpꝛia laude et — . ẽ De dano pꝛopꝛii honoꝛis glia hoĩs. neceſſario ſeqᷣtur eideʒ eterna fuſio eternũ vituperiũ. ſempiternum oppꝛobꝛihim. (Titulus. ccij. X q honoꝛ verꝰ ⁊ ↄfuſio oppo ria ⁊ oppꝛobꝛiũ.et honoꝛ nõ pᷣt mutari niſi in ↄfuſionẽ.⁊ laus nõ niſi in vituperiũ.⁊ głia niſi in oppꝛobꝛiũ⁊ ecõ uerſo.ſicut calidũ in frigidũ ⁊ ecõtra.et etiã nullus honoꝛ verus.niſi honoꝛ dei nulla laus vera.niſi laus dei.nulla głia vera.niſi gloꝛia dei.⁊ ꝑ ↄſeq̃ns nulla glo ria. nulla laus nullus honoꝛ ꝓmanebit niſi dei.Et iõ ex honoꝛedei nõ poteſt ſe/ qui cõfuſio ſed honoꝛ.ex laude dei nõ pᷣt ſequi vituperiũ.ſed laus.⁊ ex gloꝛia dei nõ poteſt ſequi oppꝛobꝛiũ ſed głia. Et iõ homo qui querit et laboꝛat circa ho/ noꝛẽ laudẽ et gloꝛiã dei.oꝑtet ꝙ tranſe/ at et ꝑueniat in verum ⁊ ppetuũ hono/ rem.⁊ veram et ꝑpetuã laudem et gloꝛi/ am. Sʒ quia honoꝛ ppꝛius homis eſt ꝑuerſus.inoꝛdinatꝰ.falſus iniuſtus.in/ debitus.et ſimiliter de laude ⁊ gloꝛia.et p ↄñs nõ ꝑmãebit ſʒ deſtruet᷑.iõ neceſſe eſt ꝑ oppoſitũ.qꝙ ex tali honoꝛe ſeq̃t ↄjfſu ſio.⁊ ex tali laude vituperiũ.⁊ ex tali glo ria oꝑpꝛobꝛiũ.Et ſic neceſſcẽ ꝙ honoꝛ ꝓpꝛiꝰ hois.⁊ ꝓpa laus ⁊ glłia trãſeãt in eternã ↄfuſionẽ.ꝑpetuũ vituperiũ.et in ſempiternũ oppꝛobꝛiũ.Et ſic qͥ q̃rit ppb um honoꝛẽ. ꝓpꝛiã laudẽ.⁊ glłiaʒ.q̃rit et/ nã ↄfuſionẽ.ppetuũ vituperiũ ⁊ ſempi/ nunt᷑ et laus et vituperiũ et glo/ ternum oppꝛobꝛiũ ſuijpſius.Et eſt eti/Ti.clxi. am ſimile de ꝓpꝛio amoꝛe. Haʒ ſicut de ꝓpꝛio amoꝛe finalit ſeq̃t odiũ ꝑpetuum ſuijpᷣpꝰ.ita ex ppo honoꝛe finalit᷑ ſeqt᷑ et- na ↄfuſio ſuijpᷣiꝰ.Et nõ ſolũ h.ſʒ etiã ſũ ma ĩutilitas.ſũmũ dãnuʒ ⁊ incõmoduʒ Et ſic deſiderãs ppuʒ honoꝛẽ deſiderat ſũmã ſuã ↄfuſionẽ.⁊ ſuã ſũ mã ĩutilitatẽ O, ꝑ bonoꝛẽ laudẽ 1 gliaʒ? ꝑ coꝝꝑ ?⸗ riu.ſq p ofuſionẽ et vituperiũ mag viſi biliter maifeſtat᷑ diſtinctioꝛ ſeꝑatio ipi⸗ hoĩs a bꝛutis aĩalibo q; pꝑ aliqd aliud. (Litulus. cciiſj. „ eæxientia eſt ren magiſtra.? m 4 Woniaʒz anutẽ — S õ 2 . 8 6 nec pñt dare alicui honoꝛẽ nec laudẽ nꝰ głiam.nec oppoſita iſtoꝝ.ſcʒ inhonoꝛa am eſt manifeſtũ.ꝙ ipᷣe ſolus hõ in mũ/ è “ et ſcala nature mãifeſtat.q deo ſũme cõ⸗ uenit honoꝛ laus et głia. qͥb tñ nõ ↄuenit.⁊ oĩa q̃ hñt exponũtꝓ CTi. aii Oy hõ cognoſcit hbonoꝛẽ deii c qWuicquid videtur per experientiam eſt ſibiles et ſpirituales et nõ ad res coꝛpo/ lbien multũ certũ.⁊ qꝛ honoꝛ laus ⁊ glia ⁊ fa rales nec bꝛutales.ſequitur ꝙ qnto res net n ma ſunt nota hoĩbo ꝑ exꝑientiã. iõ illa qᷓeſt magis ſpũalis.intellectualis.iĩuiſibi ſ jiel ꝓbant᷑ ⁊ ↄcludunt᷑ ꝑ honoꝛẽ ⁊ alia ſunt lis.et magis diſtat a bꝛutis.tãto magis 9 multũ certa homiba ⁊ ꝓpinqua. Et iõ eiↄuenit honoꝛ laus et glia. Et q; de ẽ ſinn. qntũ poſſumꝰdebemꝰoĩa ꝓbareꝑ illa q ſũme ſpũalis.ſũme intellectualł. et ſũme ne⸗ ſunt nobis magis ꝓpinq̃ ⁊ familiaria. iuiſibilis.iõ ſeqͥtur ꝙ deo ſũmeet in ſũ/ f nclf ſicut ſunt honoꝛ laus ⁊ glłia.et eoꝝ ↄtra mo ↄuenit honoꝛ laus et glia.et de ẽ Kve I ria.ſcʒ inhonoꝛatio.ↄfuſio.vituperium ſũme honoꝛabil.laudabitł.et gloꝛificabi Videmꝰaũt ꝑ exꝑientiã ꝙ aĩalia bꝛuta lis.Etꝑ ↄñs oppoſita iſtoꝝ ſcʒ inhono q̃ ſunt infra hoĩeʒ. nõ cogſcunt honoꝛẽ ratio.ↄfuſio.vituperiũ.oppꝛobꝛiũ ⁊ ve nec laudẽ nec głiam.nec oppoſita iſtoꝝ recũdia.ↄtempt diffamatio et irriſio.et ſcʒ inhonoꝛationẽ nec ↄfuſionẽ nꝰ vitu oia q̃ ſũt ↄ honoꝛẽ.in ſũmo ei diſcöunenn periũ. Et iõ videmꝰ ꝙ ipᷣa aĩalia neſciüt unt et ↄtrariant᷑. Et ſic oꝛdo creaturarũ Titłoi nebonit ohzrein tionẽ. nec etiã appetũt n? querũt nec de ¶Pꝛobatio qꝙ dee velit defenſare et ma Did norede ſiderãt honoꝛẽ nec laudẽ. nec gliam nec nutenere ſuũ ꝓpuʒz . tl, oiai fan fama.nec nomẽ.nec timẽt inhonoꝛatö, Litulus. ccv. oc, ühone nec timẽt ↄfuſionẽ nec verecundiã.nec VUod aũt deꝰ velit manutenere. h. cwlolideo vituperiũ.nec oppꝛobꝛiũ nec ↄtemptuz defenſare. augmẽtare et ↄᷣuare . c hocctſon nec ignominiã.nec deriſionẽ.nec diffa⸗ ſuũ honoꝛẽ qͥ maxiĩeet ĩ ſũmo ei pr. cpatnroi mationẽ.q̃ oĩa ↄtrariant᷑ honoꝛi.nec tñ uenit.h̊ poſſumꝰmãifeſtare ex ꝑte hoĩſ Dci rcrnin videmꝰꝙ aliqͥ mõ amãt⁊timẽt.ſjj ꝑ exi Si eĩ hoĩes tãtũ diligũt honoꝛẽ ꝓpꝛiũ Dicp nhrine Vyih munsg do cognoſcit oĩa iſta.⁊ pᷣt et ſcit dare aliihonoꝛe ꝓpo ad ilũ manutenẽdũ.defen Tippy vediig cui.et pᷣt reciꝑe et appetere et q̃rereet de/ ¶ dendũ.et ↄſeruãdũ. ſcʒ auꝝ argẽtum et 1mann ſigerare et tractare et inueſtigare. Uñ ᷣt amicos et qͥcqͥd eſt eis ſubiectũ.et qͥ cqd ſegliu dare alijs honoꝛẽ.laudẽ et glłiam et qᷓre- mag diligũt.imo ⁊ qð płẽ ſeipᷣos expo dict re ſibijpſi.et etiã ſuꝑ oĩa timet et fugitin nũt moꝛti.et vitã ꝓpꝛiã dãt ꝓ honoꝛeꝓ dednib honoꝛationẽ.ↄfuſionẽ.verecũdiã.vitu/ pꝛio defendẽdo et manutenẽdo.q̃nto g̊ migen periũ ⁊ oppꝛobꝛiũ et diffamationẽ. Et mag decui in ſũmo ↄuenit honoꝛ ⁊ de Is cxinde poſſumꝰ cogaſcere manitfeſtiſſimã bert.diliget et ↄſeruabit. manutenebit et neol Ddifferẽtiã et ſeꝑationẽ et diſtinctionẽ ad augmẽtabit ſuũ ꝓpꝛiũ honoꝛẽ et illũ de uo f oculũ inter hoĩes et oĩa aĩalia ꝑ honoꝛẽ fendet.Et ſi hõ eo qꝛ diligit ſuũ honoꝛẽ Punifck laudẽ et gloꝛiã et ↄtraria iſtoꝝ. Et ideo ꝓpꝛiũ nullo mõ patit᷑ ꝙ ſuꝰ honoꝛ dimi hr, dictee⸗ ſeqtur ꝙ oĩa iſta aſcẽdunt ſuꝑ aĩalia. et nuat᷑.q̃nto minꝰ patiet᷑ deꝰſuũ honoꝛem i. ecicif pↄñs ſunt res inſenſibiles et intellectu diminui.cui ſolũ debet᷑: Itẽ ſi hõ qͥ dili⸗ hr. genüge gales et app̃henſibiles ꝑ intellectũ.Et iõ git ſuũ ꝓpꝛiũ honoꝛẽ.hʒ odio oẽm aliũ obp ſooneci ſeqtur ꝙ, honoꝛ laus et głia ⁊c.ſolũ ꝑti /⸗ honoꝛẽ.qͥ pᷣt ledere et deſtruere vł dimi/ l ede nẽt ad res intellectuales et ſpũales. Et nuere ſuũ ꝓpꝛiũ honoꝛẽ.q̃nto ò mag de cni crinde etiã poſſumꝰcõcludere ꝙ hõ hʒ ĩ nus q diligit ſuũ ꝓpꝛiũ honoꝛẽ et ſinglła/ D ſe aliqͥd occultũ et inuiſibile.⁊ alios ooꝝ rẽ etcui in ſũmo ↄuenit.hẽbit odio oẽm deopft los occultos.et alias aures.et aliũviſũ. aliũ honoꝛẽ cuiuſcũq; qͥ vriat᷑ ſuo hono ſentede aliũ auditũ.ſuꝑ oĩa aĩalia qꝛ coaſcit ho⸗ ri vel nõ ↄcoꝛdat cũ ſuo honoꝛe.⁊ illum raune noꝛẽ ⁊ ↄfuſionẽ ⁊c.et aĩalia nõ pñnt. deſtruet⁊ annihilabit:Ex h̊ poſſu mus ihn ed Oꝛ exinde oñdit᷑ ꝙ maxie deo cõue · 2ↄcludere ꝙ deus deducet qͥcquid eſtvel * nit hono. ¶ Titulus. cclij. erit vel fuit ad ſuum honoꝛẽ.⁊ ꝙ omnia cpobt uin⸗ AXqꝛ honoꝛ laus et glia ꝑtinẽt ſeruient ſuo honoꝛi.Et etiã poſſumꝰ vi * ſoluz ad res intelleciuales inui- dereq; magna res eſt honoꝛ in ſe.et quõ i — — Ci. ccvi. O chꝛiſtus ſit veru 22 *2 nö . — 5 9 * „ „* tuiman eſt aliqͥd excellẽtiſſimũ ⁊ aliqd ſupꝛa ho num qð eſt ꝓpꝛiũ dei vt ꝓbatũ eſt.dicit Hath. Pnon mines.cũ hoĩes exponũt ſeipbos moꝛti ſe iudicaturũ om̃es hoĩes in fine mnu/ ix. — ꝓillo manutenẽdo.⁊ qͥcquid habẽt dĩẽt qi.qð ſoli deo ↄuenit. Item dicit ſe reſn Joh. v. tle dench⸗ ꝓ illo.⁊ pᷣeligunt moꝛi.qᷓ; æ honoꝛ mo/ ſcitaturũ om̃es homiĩes in fine mũdi.⁊ ⁊.vi. ube riatur.. ꝓmittit dare vitã eternã oĩbus credenti Nolcin Do p illa qᷓ dicta ſunt de honoꝛe dei bus in eum. Item miſit diſcipnlos ſu⸗ Marci . hreed clariſſime ⁊ indubitat᷑ oñdit᷑ ꝙ ihs mpSs os ꝑ vniuerſum mundũ.ad pᷣdicanduʒ vltimo ikraaſte eſt verꝰfiliꝰ dei et᷑ni patris oĩpotẽtis. nomẽ ſuũ ⁊ doctrinã ſuã nouã ⁊ inaudi aguiti — itulus.ccvi. tam a ſeculo.⁊ nouã legẽ dando ꝓmittẽ ditopſetho. b do credetibo vitã eternã ⁊ cõminãdo ĩ/ oppeche 2 200 credulis moꝛtẽ ⁊ damnationẽ eternam. mmanolhigt L Bs xpᷣs quẽ colit ?1H aUfſa Item in noie ſuo eſt tota xpᷣianitas edi ellwſlicn gd aũt ꝙ ihs xpᷣs quẽ colit ⁊ a – nn 8 cce inocidiiet Iat tota xpᷣianitas ſit verꝰfilꝰ ficata ⁊ ante nõ erat.⁊ populus xpᷣianꝰ codogummi 11 dei eterni.oĩpotẽtis.ſũme ſapientis.ſũ/ in quo eſt imperiũ romanũ et multa re/ r gdevſinh me bonitatis qͥ creauit mũdũ de nihilo gna mundi. colit xpᷣm ⁊ adoꝛat ⁊ credit in opꝑtʒ reſumcre oĩa qᷓ ſunt iã ↄcluſa de bo tanq; verũ filiũ dei. vnum in eſſentia cũ dnimn , Ti. clx/ noꝛedei. Uñ pbatũ eſt hmo ꝙ de oꝑpa? patrxre.equalẽ per om̃ia deo patri. ⁊ taq; noe xxi. ⁊ ti/ oĩa ꝗᷓ facit extra ſe ꝓpt᷑ ſuñ honoꝛẽ ⁊ ad miſſum a deo.⁊ tanq; vnũ deũ cum ba, 9. uio. cl/ ſuũ honoꝛẽc.⁊ ad ſuã laudẽꝛ głiaʒ.¶ Itẽ tre.⁊ nõ tanq; duos deos. timet ip e mun Errh. ſolldeo deber honoꝛ laus 1 gli ꝛ noꝛatißm tanc veru deũ crentoꝛeccli⸗ wemmee ion i. clx- hoc eſt ſoli deo ꝓpꝛiũ.¶ Itẽ ꝙ ſicut de terre.Et nõ ſolũ hoc.ſed etiã om̃es diſci grita iſüns cxi tur oĩa ꝓpter ſuũ honoꝛẽ.ita oꝑatur puli ſui ⁊ apoſtoli qͥ ipᷣm pᷣdicauerũt.et Kng t xci nerl nome dezre gen ma pꝛo honoꝛe ſuo laboꝛauerunt. ſunt ho/ taktegbd Z.1. cxci ppter ſuũ nomẽ. Itẽ ꝙ honoꝛ di ꝑma pꝛo honoꝛe ſuo laboꝛauerunt. ſunt ho/ ithone gri . cix/ nebit in eternũ. ¶ Itẽ ↄcluſum ẽ ꝑ crea noꝛati ⁊ exaltati ⁊ dignificati in hoc mũ bi cxviij. turas ꝙ deo ſüme ↄuenit honoꝛ.⁊ ꝙ de hy do. Item ipſe pᷣmo venit ad populũ iu- Math. änen e, in lini honoꝛẽ ſuũ.⁊ illũ defendet dcoꝛũ qui colebat ⁊ adoꝛabat ſolꝰ in mũ xv. muniiin Tirtv nas viiiqit honoꝛe iĩo om do verũ deũ qui creauit celũ ⁊ terrã qui Geupenginnt manutenebit. ſ IJtẽ pde hʒ odio om do verũ deü qu Se,neinn qu ſibiccictee⸗ nẽ aliũ honoꝛẽ qͥ repugnat ſuo honoꝛi. õõ del. Neni eoe s el⸗ vr Dictäi eſt itulo pᷣ l. G6; fil' miſſus a patre. Et multa alia po vkeſffamn Lecnibi ctin biro henri S Pmus Dicere helarm ſunt manifente p dithonntp de nihil pᷣt facere ↄtra ſuũ honoꝛẽ.n?e ſumus dicet iam ſunt manifeſta ,B rſae mittere ꝗn toth reducat᷑ ad ſuũ honoꝛcʒ totũ mundũ.q Si ergo ille hõ ihs xðõs Pꝛimo unlec ¶ Iſtis pᷣmiſſis veniamus ad ibᷣm xpᷣm nõ ſit verus filiꝰ dei equalis deo.nec ſit ꝓbatur nncte quẽ colit ⁊ adoꝛat ppłs xpᷣianꝰ.⁊ videa/ vnꝰ deus cuʒ patre. nec ſit milng deo nmrgiide mus v̈ba ⁊ facta ſua.⁊ oꝑa toti mundo yero.ſʒ totũ ſit mengaciũ. tũc eqtur nulienn maniteſta. Uñ hocẽ manitfeſtũ ipe ſe ipe ſit Yerus inimic dei aduerſari dei. in ni Jobßh. v / dicit eſſe ven filiũ di. ⁊ nõ ſolũ B. ſʒ dicit ↄtrari deo.ĩmo nullꝰẽ nec poteſt eẽ ma⸗/ lehnn iij. ſe eẽ eq̃lẽ deo.⁊ eſſe vnũ deũ in eẽntia eũ/ ioꝛ inimic? dei ſi nõ ſit ita ſicut ihs xpᷣs gnibolan Johᷣ.x. qẽ nũero.in eadẽdeitate nũero.ſine dini dixit. Si & nõ ſit verus filiꝰdei.nec mii Jiſteni Joh.x/ ſionecũ ðᷣo.IJtcẽ dic ꝙ hʒ totã deitatẽ ita ſus a deo patre.⁊ tamẽ ſe dicit eẽ filiuʒ et Fodioon Nij. ꝙ eſt de? a patre.⁊ eſt ei eq̃lis ꝑ oĩa.⁊ ꝙ E miſſum a patre ⁊ venire in noĩe pr̃is ſui ſtwot in AEernit a deo etemnaliter. ita eſt etern fi·2 tale nomẽ attribuit ſibi.⁊ oĩa q oꝑatur nwnun lius ⁊ nunq; pabuit pᷣncipiũ. ſʒ ſʒ cum facit vt dei filius.ſed totũ ſit mendaciũ. naic in⸗ deo pfe fuit. Itẽ dicit ꝑↄñs ſe eſſe oipo quõ deus verus qni aeauitcelu 27 en⸗ bebitocooc tentẽ deũ creatoꝛẽ oĩm ſicut pater.⁊ vnũ pateretur pmitteret ihm chꝛiſtũ 1. nõ rutiohin eundẽ dũm cum deo pfe.et nõ duos. ſit miſſus ab eo nec ſit ſiens eius. vſur⸗ bonort Joh. v⸗/ Itẽ dicit ſe miſſũ a ðᷣo pr̃eſuo in mũdũ pare ſibi in mũdo totũ õ Erßoeſin⸗ i. ⁊ dicit ſe veniſſe in noĩe pr̃is ſui q eſt de et exercere opera illa qᷣ ſoli maieſtati di⸗ gicgin Joh̃ᷣx. us. ⁊ nõ in noĩe ſuo. Pꝛeterea attribuit uine conueniunt Cum em̃ deus diligit miig, ibi opꝑa ſua q̃ ſoli deo ↄueniunt.⁊ nullo ſuũ honoꝛẽ.⁊ facit oĩa ꝓpter ſuũ hono/ ſre mõ aiteri. Unde remittit peccata homi rem. quõ pateret᷑ ꝙ aliqs ali qui nõ ſit LCitulus.ccvi. de natura ſua.nec miſſus ab eo.ĩmo to/ taliter ↄtra ipᷣʒʒ vſurpet ſibippꝛiũ hono rẽ: Ergo ſeqtur ꝙ cũ hic deſtruat totali ter ſtatũ dei.⁊ honoꝛẽ veri dei de directo ſi nõ ſit ita.q vel neceſſario ita eſt ꝙ ihs xpᷣs eſtverꝰfiliꝰdei genitus de ſua ꝓpꝛia ſubſtãtia ⁊ miſſus ab eo.vel ꝙ de? nõ eſt Quia vero der eſt vt iaʒ ꝓbatũ eſt.⁊ ihs xps nõ ẽ fili ſuus nec miſſus ab eo.nec de ſuo ↄſenſu nec volũtate. ſeqͥtur ꝙ nõ poterit pati deſtructioneʒ ſui honoꝛis. Quis em̃ rex ſapiẽs pateret᷑ ⁊ ꝑmitteret in regno ſuo in q̊ hʒ totũ dñiũ.ꝙ aliqͥs alius extra neꝰ.qͥ nõ ſit filius ſuꝰ nec miſ ſus ab eo.nec de ſua voluntate vellet re/ gnare ⁊ dñari in regno ſuo.⁊ ꝙ diceret ſe eſſe veꝝ filiũ regis.⁊ miſſuzʒ a rege tã/ qᷓ; a pfe.⁊ noĩe regis faceret oĩia: Nõne iſte talis eſſet ↄtra regẽ totaliter.⁊ maioꝛ inimic'regis qui poſſit eſſe:A ſimili er/ go de deo. Cũ ů ihs xpᷣs regnet in mun/ do et regnauit ⁊ viguit.et obtinuit pᷣnci patũ ⁊ dñiuʒ ꝑ mille ⁊ q̃dringentos an/ nos.et honoꝛat᷑ ⁊ adoꝛat᷑ ⁊ colit᷑et timet et credit᷑ vt verus deꝰ.⁊ vt filius dei vt eq̃lis patri vnus ĩ eſſentia cũ patre.nul/ lo mõ diuiſus ab eo. ſeqtur vel ipſe eſt Scdðo Joh. x. liij. Tercio xpᷣs ẽ verꝰfili dei miſſus a patre¶¶ Iteʒ verus filiꝰdei.vel ꝙ deꝰ nõ eſt. regnare.adoꝛari ⁊ coli et honoꝛari ab oĩ bus tanq; ſuũ veꝝ filiũ ab eo miſſum.⁊ tanq; de ſua ꝓpꝛia ſubſtantia genitũ tã/ q; deũ veꝝ de deo vero genitũ et equale P oĩa ei in poteſtate.ĩ maieſtate.in digni tate.in ſapiẽtia in bonitate.⁊ in eternita te ⁊ gloꝛia.i¶ Item ſi ihs xpᷣs nõ eſt verꝰ filius dei nec miſſus a deo eterno. vnus de cü eoꝛ et tñ dicit ſe eſſe veꝝ filium dei miſſum a deo.tũc q̃ro an verꝰdeꝰſciat aut ignoꝛet: Nõ põt ignoꝛare.̊ ſcit Sʒ ſi ſcit ⁊ taceat.̊ pmittit regnareet adoꝛa ri et honoꝛari mẽdacẽ in noĩe ſuo.⁊ per/ mittit mũdũ decipi in noĩe ſuo.qꝛ om/ nia que xpᷣs fecit.fecit in nomĩe patris. Sʒ hoc eſt ↄtra honoꝛẽ diuinũ eidero gat honoꝛi di de directo. ů ſeqtur ꝙ ihs nullꝰaliꝰab initic mundivſq; modo aſ⸗/ ſumpſit ſibi tale nomẽ.nec talẽ honoꝛeʒ diceretſe ven filiũ dei eſſe et deũ verũ. eſt. ihs xpᷣs eſt filius dei.qui patit᷑ ipᷣʒ vnum in eſſentia cum deo eterno. et eſſe vnum deũ cũ deo.et miſſum ab eo.ihs xpᷣs eſt ſolus qui de ſeipᷣo hoc dicit. Nõ poteſt eſſe maius nomẽ q; iſtud.nec ma ioꝛ honoꝛ.nec vltra eſt aſcenſus. Nulluſ autẽ ante ihm chꝛiſtũ nec poſt eũ aſſum pſit ſibi tam grandiſſimũ nomẽ. nec taʒ grandiſſimũ honoꝛẽ. Unde machome tus qui venit poſt ihm chꝛiſtũ per mul tos annos nõ dixit ſe eſſe chꝛiſtum. nec deum. nec filium dei.nec equalẽ.nec de eſſentia deitatis.ſed dixit ſeipſum ꝓphe tam. Nulla autẽ compatio eſt inter no- men ꝓp hete et nomẽ filij dei.quia in in/ finitũ nomen filij dei excedit nomen p/ phete.quia nomt filij dei dicit equalem honoꝛẽ deitati.quia filius ðᷣi neceſſario deus ẽ. poſtẽ; genit?eſt de deitate. Qua⸗ re ſequitur ꝙ cum iſtud ſit maius nomẽ qð poſſit eſſe.et maioꝛ honoꝛ qui poſſit eſſe et cogitari.cum ih̊s chꝛiſtus aſſum pſit ſibi iſtud nomẽ nouũ.nunq; auditũ antea.et talẽ honoꝛẽ nouũ.ſeqͥtur ꝙ; vel eſt talis qᷓ̃lem dicit ſe eſſe vel deus nõ eſt. cum iſtud nomẽ adbuc duret et eius ho noꝛ. Ergo ihs xpᷣs eſtverus filiꝰdei miſ ſus a deo. Si autẽ poſt ihm xpᷣm venit vel veniat aliqͥs qui aſſumat ſibi aliqð nomẽ ex ꝑtedei.vel aſſumat ſibi nomen dei.⁊ ſit ðᷣ ihm xpᷣm.iã ſignificauit deꝰ⁊ declarauit oẽm talẽ eẽ mẽdacẽ.et nõ ve⸗ nire ab ipᷣo.qꝛ ihs xpᷣs ẽ pᷣmo ab eo miſ⸗ ſus.⁊ eſt verꝰfiliꝰeiꝰ.Quare in h̊ ꝙ ꝑmi ſit et voluit ihm xpᷣm reqre pᷣmo ſub no miĩe ſuo.⁊ tãq; filiũ eius.declarauit om nẽ aliũ qͥ ſit ð ihm xpᷣm. qͥ venit in noĩe ſuo eẽ mẽdacẽ.eſſe falſuʒ et deceptoꝛẽnꝰ eſſe miſſum ab eo.Quare nulł aliꝰ qͥ ſit ↄtra ihm xpᷣm ? recipiẽdꝰ.nꝰ ei aliq̃̊ mõ eſt credẽdũ nec obediẽdũ. Pꝛexea ſi ihs Quarto xpᷣs nõ ſit verꝰfiliꝰdei.cũ ipᷣe aſſumat ſi/ bi nomẽ iſtud et honoꝛẽ iſtuʒ: ſeqtur ꝙ; nullus eſt nec poteſt eſſe magis ↄtra de⸗/ um.nec maioꝛ aduerſarius nec inimicꝰ dei q; ip̃ᷣe cum vſurpet ſibi nomen deita tis.⁊ ꝑ ↄñs eſt capitalis inimicus deinqͥ creauit celũ et terrã. Ergo ſeqͥtur ꝙ oẽs illi q ꝑſecuti fuerint et occiderint ieſum xpᷣm ꝓpter hanc cãm ⁊ ꝓpt hãc rõnẽ.qꝛ faciebat ſe filiũ dei ⁊ dicebat ⁊ qꝛ aſſume 4 onſbiti muntdeo ve⸗ (dorund pilequin DGium. fammamart es alios urii tn Neroppol debeſt eſe aari debll iuiaſiu pitalis Elgoſe Ceopai lom mort ppterhie homeri uin dei⸗d cb gente (atuo.ci (rüdeic Pusr RCN gennesd daci umor MIlus eſue müͤ⸗ önri hapmn Unnhon Cale ngior1 fecantde Um ſoß⸗ Ps to Meon Ultate⸗ bꝛii to 1ern piane ggere Pperiün⸗ liqſug⸗ nohon fideißi emoe füntu hocdif D Menisfflll cpoſteitfin nunonnien. ndenacene dcheikühen Ertgrai an rkſepiung Miockinrnn lgdai gruin Trtditrona- daidictehtn lns dinealr tdedeinelhn Gſtnauotnni bonoer ggigei⸗ Scheino in i.nuniztnti iſunen eyadanstöſ cdungtuoto ans dainil könzin n ſumuſbidled mat binonen igifciden hidgci tow inothon mub/ rimmſbn Deelnultoſt zmmitin ot Adecchtot . ennlb ii i P., Nsddiim betaſel iſtn omg mugo, nsnet uinn binenan Pſhl e nen hiir maiin Os chꝛiſtus ſit verus filius dei M 8 * bat ſibi iſtũ honoꝛẽ. q; omnes tales fece runt deo vero maximũ honoꝛẽ quia oc/ ciderunt⁊ ꝑſecuti fuerũt ſuũ inimicũ ca pitalẽ qui vſurpabat ſibi talẽ honoꝛẽ et dñium.⁊ per ↄñis tales debent a deo mł tum amari.honoꝛari ⁊ exaltari ſuꝑ om/ nes alios qͥ ſic vindicauerũt diuinã in/ iuriã ⁊ ↄſeruauerũt diuinũ honoꝛẽ. Et per oppoſitũ.om̃s ſuſtinẽtes iſᷣm xpᷣm debent eſſe in odiũ dei.⁊ depmi⁊ vilifi/ cari.debilificari ſuper oms gentes mũ/ di.quia ſuſtinẽt illũ qͥ eſt inimicꝰ dei ca/ pitalis.qͥ vſurpat ſibi taleʒ honoꝛẽ dei. Ergo ſeq tur ex iſtis oĩibus ꝙ popuł iu deoꝝ qui perſecutꝰẽ ihm xpᷣm.⁊ occidit ipᷣm moꝛte turpiſſima⁊ crucifixit.⁊ hoc ꝓpter hãc cauſaʒ.qꝛ aſſumebat ſibi iſtðᷣ nomẽ ⁊ iſtũ honoꝛẽ.ſcʒ qꝛ faciebat ſe fui um dei. debet eſſe ſuꝑ oẽs ppłos.⁊ ſuꝑ osẽs gentes honoꝛatꝰ.exaltatꝰ ⁊ dignifi⸗ catus.cũ occideret inimicũ dei ⁊ aduer/d ſariũ dei capitalẽ. Et per oppoſitũ po/ pulus xpᷣianꝰ qui ſuſtinet adoꝛat hono/ rat.⁊ colit ihm xpᷣm.dʒ eſſe ſuper om̃es gentes depꝛeſſus.inhonoꝛatꝰ.⁊ in odio dei ab ipo totaliter derelicitꝰ.Sed tñ to tum oppoſuiũ eſt in facto.qꝛ ille ſolꝰ po/ pulus iudeoꝝ eſt in mũdo captiuacꝰ. de pꝛeſſus.vilipẽſus.⁊ in oppꝛobꝛiũ totiꝰ mũdidiſꝑſus.Et tñ anteq; occiderunt ihm xpᷣm.erãt in honoꝛe.⁊ tñ deꝰ nõ de/ bet ꝑmittere ꝙ ille ppis qͥ vindicauit ſu um honoꝛẽ ſit in vituperio totiꝰ mundi cũ ei fecerit maximũ honoꝛẽ qͥ nõ pᷣt eẽ maioꝛ. ⁊ cũ nlla ſit gens ĩ mũdo q̃ tãtũ fecerit deo hbonoꝛẽ.occidẽdo aduerſari/ um ſuũ.⁊ defendẽdo honoꝛẽ ſuũ.ſi ihs xpᷣs nõ ſit filiꝰ dei.⁊ tñ ſuſtinẽdo adhuc tẽ ↄtra ihm xpᷣm manẽt iudei in capti/ nitate.⁊ ꝓpt᷑ hanc cauſaʒ ſunt in oppꝛo bꝛiũ totꝭ mũdi.⁊ fuerũt ꝑ mille annos 1 qdringentos. Et ꝑ oppoſitũ populłꝰ xvᷣianꝰ eſt ⁊ fuit in magno honoꝛe inma gua exaltatõe? in mag dignitate.⁊ tenet iperiũ romanũ.⁊ Gppt᷑ ihm xpᷣm.⁊ oẽs illi qͥ ſuſtinuerũt ihm xpᷣm ſunt in maxi⸗/ mo honoꝛe ⁊ reuerẽtia in mũdo.⁊ fit fe/ ſtũ de ipᷣis.ſic ð ſuis apłis.de ſuis mar yrib. de ſuis ↄfeſſoꝛibo.⁊ infra eccłiam ihu xpᷣi ſunt ⁊ fuerũt imꝑatoꝛes reges ⁊ — plura regna. Ergo ſeqtur ꝙ ißs xpᷣs eſt filiꝰdei verꝰ.vel deꝰ nõ eſt deꝰ. IJtẽ iudei Quinto occiderũt ihm xpᷣm ⁊ crucifixerũt qꝛ di cebat ſe filiuʒ dei ⁊ miſſum a deo.⁊ G̊ eſt maniteſtũ per totũ mũdũ.& ſi nõ eratve rus filiꝰdei.poſt moꝛtẽ ſuã ꝑdere debu/ it iſtud nomẽ ⁊ iſtũ honoꝛẽ vt amplius nõ fieret ſermo de iſto in mũdo. niſi ĩ ſu um vituperiũ ⁊ dedecꝰ. ⁊ tñ poſt moꝛtẽ ſuã magis regnauit ⁊ viguit no mẽ ſuũ ᷓ̃ᷓ; ante.⁊ habuit maioꝛẽ honoꝛẽ q; ante. — qꝛ poſt moꝛtẽ ſuã Pdicatus E adoꝛatus honoꝛatꝰ⁊ creditꝰ tanq; ver equalis deo ꝑ oĩa.Si nõ erat verꝰ fili us dei.cũ fuerit vere moꝛtuꝰper indeos ſuos inimicos capitales occidetes eum tanq; fuiũ dei.quõ poſt moꝛtẽ obtinuit tãtũ nomẽ.tãtũ honoꝛẽ ꝑ vniuerſũ mũ/⸗ dũ: Et ſic ante moꝛtẽ⁊ magis poſt moꝛ tẽ claruit ipm eẽ filiũ dei q; añ.& ſeqͥtur filius dei ? ꝙ ipe eſt verus filiꝰdei.IJtẽ nõ ſolũ ipſe ihs xpᷣs fuit in maioꝛe honoꝛe poſt moꝛ te.ſed etiã om̃ia que iudei fecerũt ei ĩ vi/ tuperiũ.ↄuerſa ſunt in honoꝛe maximũ crux q̃ᷓ erat ſuppliciũ latronũ.ↄuerſa ẽ ꝓpter ipᷣm in maximũ honoꝛc.Et tamẽ ſi nõ cſſet verus filius dei.nõ ꝑ miliſſet deus verus ipᷣm poſt moꝛteʒ honoꝛari. nec illa que facta ſunt ſibi in vituperiuʒ. conuerti in honoꝛẽ ſuũ. Pꝛeterea ſi chꝛi ſtus nõ ſitverus filius dei eternus natꝰ de deitate.tunc neceſſe eſt ꝙ; ſi pura cre/ atura. ⁊ tamẽ dicit ſe eſſe deũ ⁊ natuʒ de deitate.ergo ſeqͥtur ꝙ dicit ſůmũ mẽda⸗/ ciũ.q̊ nõ poteſt eſſe maiꝰ.ſeqtur ergo q; totaliter eſt ↄtra deũ.extra deũ.⁊ ꝑ pſñs nõ amat verũ deum pmo.ex toto coꝛde. ſed amat pꝛimo ſeipᷣm.amat pᷣmo ſuam ꝓpꝛiã voluntatẽ.⁊ amat pꝛimo ſuum ꝓ pꝛiũ honoꝛẽ.ſuam laudẽ.ſuam gloꝛiaʒ. ⁊ facit ſe deum ſua ꝓpꝛiavoluntate.⁊ au ctoꝛitate. Et per ↄſequẽs eſt elongatus in infinitũ a deo.⁊ habet in ſe om̃ia ma⸗/ la que ſequuntur ex ꝓpꝛio honoꝛe⁊ pꝛo pꝛio qamoꝛe.ita ꝙ eſt iniuſtus.inoꝛdina tus. ⁊ deuiatus a veritate. excecatus in ſeipſo. nõ co gnoleen veritatem. nõ ha⸗/⸗ bens in ſeipſo quietẽ.nec verum gaudi/ um qð naſcit᷑ ex vero amoꝛe dei.⁊ ẽ ↄtra hoiĩem inqntũ hõ eſt. ⁊ ↄtra bonũ boĩs. Sexto Ti.cxx/ xvj⸗ Joh. v. Septĩo Ciitulus.ccvii. ⁊otra ſeipᷣʒ.⁊ ↄtra oꝛdinationẽ vniuer/ ſi totius.⁊ eſt deus falſus.deceptuoſus doloſus.fraudulẽtus.latro ꝓditoꝛ.ra/ piens ſibi honoꝛẽ diuinũ.Et ideo ẽ peſ ſimus ⁊ peſſima creatura.nec aliqua cre atura poteſt eſſe peioꝛ.eſt ſuꝑbiſſimꝰ⁊ in ſũmo gradu ſuꝑbie.appetẽs omnẽ ho/ noꝛem ſibi ⁊ om nẽ laudẽ ⁊ omnẽ gloꝛiã Item ſua ꝓpꝛia lex quam dedit oꝑtet q ſit cõtra deũ cõtra veritatẽ ↄtra iuſticiaʒ ⁊ ↄtra naturã homis inqntũ homo ẽ.⁊ ↄtra oꝛdinẽ creaturaꝝ.ↄtra naturã libe/ ri arbitrij. Item habet in ſeipo radicem ⁊ fontem omniũ maloꝝ in ſummo gra/ du.ſcʒ amoꝛem ſuijpſiꝰ pꝛiuatũ.⁊ ꝑ con ſequẽs habet in ſeipo radicẽ ⁊ oꝛiginem totalẽ oĩs iniuſticie.oĩs peccati.oĩs vi/ cij.oĩs falſitatis ⁊ erroꝛis.doli.fraudis. deceptionis.ſicut dictũ eſt ſuꝑius in ca pitulo de duobo amoꝛibo. Sed tñ om̃ia iſta ſunt falſiſſima.qꝛ lex ⁊ doctrina ihu xp̃ᷣi eſt veriſſima.ſacratiſſima.puriſſima mũdiſſima.iuſtiſſima. rectiſſima. oꝛdi/ natiſſima.nullo mõ cõtra deũ.ſed tota/ liter ᷣm deũ ↄuenientiſſima homĩ inq̃n tum homo ẽ ⁊ toti oꝛdini creaturaꝝ. tẽ/ dens ad bonũ hoĩm.⁊ ad verũ bonum ⁊ ad veritatẽ.fraternitatẽ ⁊ ↄcoꝛdiam ⁊ pacem oĩm hoĩm.tota ſpũalis de rebuſ eternistota fundata in amoꝛeveriſſimo ⁊ caſtiſſimo.pugnãs ↄtra radicẽ omni/ um maloꝝ.⁊ illã totaliter deſtrueus ſcʒ ↄtra ꝓpꝛiũ amoꝛẽ ⁊ puatum.⁊ ↄtra ꝓp/ um honoꝛẽ ⁊ ꝓpꝛiã voluntatẽ. Et h̊ pa tet diſcutiẽdo totũ nouũ teſtamẽtũ.in q̃ᷓ continet᷑ lex ſua.Et ꝑ ↄñs ihs xpᷣs ẽ ve⸗/ rus filius dei.ſicut ipᷣemet dicit. Pꝛete/ rea ſi ih̊s xpᷣs nõ ſit verus filius dei.⁊ ꝑ ↄñs nõ ſit verꝰ deus. ſicut ipᷣemet dicit ſe eſſe.ſeqtur ꝙ eſt ſuꝑbiſſimꝰ.cupidiſſi/ mus.honoꝛis.laudis. gloꝛie.⁊ pꝛopꝛie excellentie.ꝭ̊ impoſſibile ꝙ homo ſuper bus qui vult reputari deus ⁊ credi cuʒ nõ ſit. velit ſubire ⁊ recipe tam humilit᷑. tam pacifice.tam libẽter.tã voluntarie. tantã ↄfuſionẽ.tantã illuſionẽ.tantã de iectionẽ.tantã paſſionẽ.tantã ignomini oſam moꝛtẽ turpiſſimã. ⁊ ſubire ſponte moꝛtẽ crucis.que crux erat in vitu peri/ um ⁊ ſcandalũ totius mũdi.Et t ihs Xpᷣs voluntarie.ſponte. libenter volnit pati om̃ia ſupꝛadicta.Et tñ oĩa iſta ſũt ↄtra naturã ſuꝑbie.Quare ſequit᷑ ꝙ cuʒ oĩa facta ihu xpᷣi ſint fundata ĩ ſũma hu militate qua nõ poſſit eſſe maioꝛ. q ipſe vere eſt filius dei. ⁊verus deꝰ.⁊ impoſſia ctis.ꝙ ex ꝑte honoꝛis diuini.⁊ ex natu/ ra honoꝛis ↄcludit᷑ ꝙ ihs xpᷣs eſt verus filius dei.⁊ eſt verus de. Dy p ola ſupdicta ꝓbat᷑ j tota xpᷣia/ e an adel rnd crie ciũ.ĩpoſſibile ẽ ipʒ errare.ĩpoſſibileẽ ipʒ deficere.impoſſibile eſt ipᷣm aliqð malũ agere.male oꝛdinare.male loqui.impoſ/ ſibile eſt ipᷣm velle aliquẽ deciꝑe.ĩpoſſi/ bile eſt ipᷣm velle alicui nocere.Et quia ipᷣe dicit ꝗ; in deitate eſt pater ⁊ filius et ſpũſſanctꝰ.⁊ ꝙ hi tres vnũ ſunt.⁊ q; ipᷣe eſt ſecũda ꝑſona ĩ deitate. ſequit᷑ ꝙ ita eſt. ⁊ B eſt veriſſimũ qꝙ tres pſone ſunt ĩ diuinitate. Et ſic ꝓbata eſt ſũma trini/ tas ꝑſonaꝝ eo quia fil dei dicit. Item quia met dicit ſe eſſe hominẽ ⁊ filiũ hoĩſ ſeqͥ tur ꝙ ipᷣe eſt homo verus.⁊ ꝑ ↄñs ẽ verus de? ⁊ verus hõ.quia ipᷣemet dicit bile eſt aliter eẽ. Et ſic patet ex oĩbus di quia ieſus chꝛiſtus eſt verus fili dei. ſe / auitur ꝙ quicqd dicit eſt ve/ rum.⁊ impoſſibile eſt iᷣm dicere mẽda/ V⸗ Joh.ii ⁊ quicqͥd ipᷣe dicit eſt ſũme auctoꝛitatis 1 infinite ⁊ ſũme veritatis.qꝛ eſt filꝰ dei loquens ex ꝑte patris ⁊ auctoꝛitate pa/ tris. Item ſeqtur ꝙ; quicqͥd ipᷣe oꝛdina-/ uit. vel de mandato ſuo eſt oꝛdinatũ.to/⸗ tum eſt veriſſimũ.Et quia tota xpᷣiani/ tas habet oꝛtũ a ihu xpo ⁊ eſt fundata ĩ ipᷣo ⁊ ꝑ ipᷣm ⁊ ſᷣm ipſum.ſeqᷣtur ꝙ ipa eſt fundata in ſũma veritate.qꝛ in vero fi/ lio dei.Ouia ſi radix eſt vera ⁊ ſancta.to tum quicqͥd inde ꝓcedit eſt veꝝ ⁊ ſcim̃. Et quia qͥcquid in eccłia fit.⁊ eſt oꝛdĩa tu m.totũ fit ⁊ eſt oꝛdinatũ in noie ⁊ au/ ctoꝛitate ihu xp̃ᷣi filij dei.ſequit᷑ ꝙ om̃ia que fiunt in eccleſia ihu chꝛiſti ſunt ve/ riſſima ⁊ ſũme auctoꝛitatis.⁊ qͥcquid ec cleſia facit inntũ ecclia eſt totũ veriſſi⸗ mũ ⁊ ſũme auctoꝛitatis eſtEt ꝑ ↄſeqns — Aucto / ritas ec/ cleſie ꝓ/ batur elſee — 1. it⸗ Ohi wbiple potno blen iipen crardi cgichee ancga hataeauct poefited b wiſini⸗ ſt 1 mieant 1 „ —— ünonüte bauttanri dicitde S=e ever. acihs lichlos fi Piianitat gofmia Auicr Edebe hobis/ Camentu Koiman unn Kte Wr onde nceer noͤge deict ccit flüüd⸗ ſamn oet nnlh ſorſitun ſoooini gayoli Upatis piſſims ſacort linsde litatee octar ofnia⸗ ytlita lon itcta. hirg Pke dentrnen . Vmidin in hun utinkcn nchnifinah usddiee Patetgeöſtd diuinitgnan bsröstifetg n⸗ nnan cij r. 1 ig lein ivensi N⸗ Niccsdictckre nelogclinpo⸗ edenge deſſ. nidene, Lcn) thaurtflinsc nüſn 10i ur zinigt Pmsgonrnn Auckſünamm Pdädict n) oninitfiel pns. 1 oͦ Auinijcnun ine aumnat guCrüten iedlru Kcrcdinait⸗ gatona enn t tfuni Plimo r ginnn trantuc rckran e acinl lufind in 9 N1 „ 4. quicqd ecclia xpᷣipbat eſt cõpꝛobatum 3 4 4 . . . „ ⁊ quicqͥd repꝛobat ẽrepꝛobatũ.Et ſic p bata ẽ auctoꝛitas eccłie. Itẽ poſtq; ihs xp̃ᷣs ẽ filiꝰdei.ſequit᷑ ꝙ oẽs articuli ſunt P,) bib lia ſit va pꝓbatr veriſſimi. Itẽ ſequit᷑ ꝙ tota biblia eſt ve ra.⁊ ĩ ea nullũ mẽdaciũ põt eſſe. Uñ to/ tũ nouũ teſtamẽtũ eſt a xpo.⁊ ipſemet bauit antiquũ teſtamentũ et ꝓphetas.⁊ dicit ꝙ de ipſo loquebant᷑ ⁊ ꝑ cõſequẽs neceſſe ẽ ꝙ ſit ven. et ſic vtrũq; teſtamẽ/ tũ ẽ ven. Ecce ergo qliter ꝓbari habʒ H̊ ſcʒ ꝙ ihs xpᷣs ẽ verus fili dei.⁊ ẽ funda mentũ ⁊ radix vnica ad ꝓbandũ oẽs ar ticulos fidei. et vtrũq; teſtamerũ.ꝛ tota xpᷣianitatẽ.et totaʒ eccleſiã eſſe ĩveritate. AAa omia reſpiciũt hm xpᷣm Ecce ergo igten liter p vna veritaté pbant᷑ oĩa. Yüda/ böndiceetix ripoſtbiriß ſtüönaicnd re ̊ debemus iſtã veritatẽ pncipaliter ĩ nobis.ſ.q; ihs xpᷣs eſt filꝰ dei.qꝛ ẽ fun/ damentũ totiꝰſcpture et totius eccleſie. et oĩm articuloꝝ fidei et oĩm ſacramẽto rum. Et exinde ſequit᷑ ꝙ oẽs illi qͥ ſuntꝛ CThꝛiſtꝰ ſpötevo luit pati veniũt ↄtra ihm xpᷣm.ſunt ↄtra deuʒ.et extra deũ.extra viã.et extra veritatẽ. Ti mere ergo debet oĩs hõ Ihm xpᷣm Qui nõ credit in eũ poſtq; ipſe eſt verꝰ filius dei. et etiã infiniti hoies veraciter credi - derũt in ipᷣm.et ipᷣm crediderũt eſſe veꝝ filiũ dei miſſũ a patre et ppter hãc cau/ ſam moꝛtui ſunt.et volũtarie receperũt moꝛtẽ.nõ põt excuſari. Sequit᷑ ergo nullꝰhõ excuſat᷑. Si em̃ nullcredidi ſuꝑ oĩa illi qui iaʒ xpᷣiani ſunt.ne deuiẽt ab ipſo.ne ſint ↄtra ipᷣm. Suꝑ oĩa autẽ ↄſiderare debet xpᷣianus ſummuzʒ opus et arduiſſimũ etvltimũ qð fecitihs xps qa volũtarie.ſponte.ſciẽter.libẽter volu it pati ⁊ ſuſtinere tã ignominioſaʒ⁊ tur/ piſſimã paſſionẽ.qua de cauſa voluit h; foꝛſitan Fenlari pohe⸗ LCauere debet facere:Quia cũ eſſet ſapiẽtiſſimus.qꝛ fi lius dei erat.nõ ſine maxima cauſa ⁊ vti litate et neceſſitate voluit hoc facere.qͥa hoc tangebat pſonã ſuam. Et ideo ſuꝑ om̃ia ↄſideraredebet xpᷣianus.q̃ cauſa. ꝗ̃ vtilitas.q̃ neceſſitas.qs fructus tante nü tãta voluiſſe pati et ſuſtinere. Uñ ni hil magis publicũ.nihil magis certum apud oẽs hoĩes ð xpᷣo qᷓ paſſio ſua.Et ido in paſſioneſua debemꝰfacere nouũ fundamẽtũ tãq; in illo qd eſt nonſſimũ et manifeltiſſimũ et indubitatũ. taͤnᷓ in id qð fuit vltimũ ſuoꝝ opeꝝ.¶ Pꝛete rea ↄſiderare debẽt homies. poſtq; de 1. babuit filiũ.⁊ ipᷣm miſit homiby. ⁊ fecit eũ ſimilẽ homĩby.cũ quãto amoꝛe.cum quãto honoꝛe cũ quata deuotiõe debẽt ipᷣm reciꝑeſ Si em̃ hoĩes recipiũt crea/ turas qͥa dei ſũt.et qͥa deus fecit eas.qn to magis debẽt reciꝑe filiũ dei ad homi nes miſſum: Et ſi vnꝰhomo amat aliũ hoĩem.quia eſt imago deicreataquãto magis debẽt homiĩes amare illũ hoĩem qui ẽ filius dei:/Et ſi hoĩes debẽt ama/ redeũ.quia dedit eis oẽs ereaturas.q̃n/ to magis debẽt amaredeũ.qᷣa miſit eis filiũ ſuũ ⁊ fecit eũ hominẽ: Plus ergoẽ filius datus q; oẽs creature. qͥa fact᷑ eſt de natura hoĩm.et non põt dari magis homibo. qꝛ creature ſunt extra naturam Its ſihoies arguüt ver amoꝛe dei erga cos ppter creaturas quas fecit po pter hoĩem. et dedit homĩbo:quãto ma/ gis pñt arguere amoꝛẽ dei.qꝛ miſit filiũ ſuũ et fecit euʒ hoĩem:ſſẽſare etiã debet homo cũ quãta deuotiõe.cũ quãto ho/ noꝛe debet recipe et audire verba q dicit fuli dei ex ꝑte dei patris. Nõne debet re linquere omia alia vᷣba.et reciꝑe vᷣba et ſermões filij dei qᷓ locutus ẽ ex ꝑte pbꝛis? Nõne ſemp debet legere libꝛ illũ in qi ſunt vᷣba q̃ filꝰ dei dicit ex ꝑte dei Si em̃ hõ recipit creaturas dei. nõne mag⸗ debet reciꝑe verba filij dei.q̃ dicit ex ꝑte dei? Nõne etiaʒ homo debet accipedo/ ctrinã filij dei.et relinqreoẽm aliã doct᷑/ nã Cũ quanta ctiã obediẽtia ⁊ honoꝛe debet homies obedire filio dei cũ ſit ve rus homo: Què em̃ aliũ hominẽ debet hoies imitari,/quẽ aliũ debẽt ſeqͥ.niſi ho bẽt magis credere q; filio dei qͥ ẽ homo? Cuihomis vᷣ̈ba vel facta debẽt homi- gs ceſſitas. ꝗqs fructus tante nes pẽ are⁊ cogitare.niſi ba⁊ facta ho paſſionis.qͥa impoſſibile ẽ filiũ dei ĩua⸗ mis qui ẽ filius dei: Quia ſua vᷣba et fa cta excedũt ĩ infinitũ om̃ia vbaet facra oĩim hoĩm. Nõne pnalet vnũ verbüũ filij dei qᷓ; om̃ia verba oĩm hoĩm? Quid ſe/ n Blioſũ Ecreder ¶ Jeſum Xm. oſius.quid dulcius q; verba homis qͥ ẽ in nobilitate. in dignitate.⁊ gloꝛia ⁊ ho⸗ euſins. d flrmins ·qͥd ſolidius:qd p̃ci/ filius dei:Quis maioꝛ ↄtemptus.quis maioꝛ ſpꝛetus.qᷓ; ↄtemnere verba et fa- cta filij dei.⁊ de ipſis nõ curare: Itẽ cuʒ quãto honoꝛe.cũ quãta reucrẽtia debẽt homies honoꝛare matrẽ homis qͥ eſt fi lius dei: Cuʒ quãta etiã reuerẽtia debẽt hoĩcs honoꝛare duces ⁊ milites ⁊ ſerui/ toꝛes homiĩs qui eſt filius dei:Cũ quã/ ta etiã deuotõe debẽt hẽi ⁊ tangi omnia illa qᷓ tetigithõ qͥ eſt filius d cei? Confoꝛtatio ⁊ cõfirmatio credenti- um in Jeſum xpᷣm tanq; in vcrũ filium Dei. Et increpatio nõ credentiiũn. Tce in quata ſecuritate ſunt à nüc credunt in ieſum xpᷣm tanq; in veruzʒ hominẽ et veꝝ filiũ dei.et qualiter incre pandi ſunt ſummeqͥ nõ credũtPꝛimo ↄſiderãdũ eſt qᷓ; gloꝛioſuʒ ẽ deſe.q; ama- büe.qᷓ; iocundũ.qᷓ; bonũ eſſe cum filio dei.ſequi filiũ dei.habere ſocietatẽ cũ fi/ lio dei. eſſe de regno. eſſe de pplo. eſſe de gete filij dei. eſle ſub regimine. eſſe ſub re gula.ſub doctrina.⁊ viuere ſub xtectiõe filij dei. Nõne ẽ hoc magis glioſuʒ. ma⸗ gis nobile. mag honoꝛabile mag'ama⸗ bile. magis bonũ ⁊ ſecuꝝ et iocundũ.q; ſequi puꝝ hoĩem qui nõ eſt filiꝰ dei.; ſe⸗ qui purã creaturã.qᷓ; credere in ꝓphetã &; eſſe et viuere ſub regula.ſub doctrina ⁊ ſub regimine puri homĩs.⁊ ꝓphete et creature: Ergo illi qui credũt in hoĩem filiũ dei.tenẽt ⁊ credũt illud qð de ſe eſt ſumme glioſum.ſũme nobile.ſũme ho/ noꝛab üe.ſũme amabile ſũme iocundũ. ⁊2 ſũme bonũ ⁊ ſecuꝝ.Et illi qͥ credũt in puꝝ hoĩem et ꝓphetã qui nõ eſt filiꝰ dei ſed pura creatura.tenẽt ⁊ credũt qð ð ſe eſt minꝰgłioſum.minꝰamabile.minus bonũ.minꝰ nobile.minꝰſecurũ.ĩmo de tãto qͥ credũt in hoĩem filiũ dei ſunt no bilioꝛes ⁊ altioꝛes ⁊ dignioꝛes ⁊ hono/ rabilioꝛes in ſua credulitate ⁊ fide.qᷓ; il/ li qͥ credũt in puꝝ hominẽet ꝓphetam. ð quãto homo qui eſt filius dei.excedit ta ſolũ. onfoꝛtari ergo ⁊ ↄfumari debẽt xpᷣiani ĩ ſua credulitate etfide.qa noꝛe hoĩem ui eſt pura creatura? pꝛ pheta ſolũ.⸗ cqredũt in hominẽ filiũ dei. in hoiem de um. quo nihil maius.⁊ alij hoĩeſcreduit · in holĩem puꝝ.ĩ hoiĩem ꝓphetã.⁊ inbo⸗· minẽ purã creaturã.Et hoc ẽ pmũ con· foꝛtatiuũ ⁊ ↄfirmatiuũ oĩm credentiũ ĩ ihm vxpᷣm.tanq; in hoĩeʒ veꝝ ⁊ filiũ dei veꝝ ¶ Scdðo ↄſiderãdũ ẽ.qꝙ ihs xps to tus nouꝰ.mõ nouo apparuit ĩ mundo. qꝛ añ enz nũq; talis apparuerat.nec pꝰ eũ apparuit cũ tãto nole.cũ tãta aucto⸗ ritate.cũ tãto diuio honoꝛe.qͥ diceret ſe eſſe veꝝ hoĩem ⁊ filiũ dei miſſũ a deo.ſic ihs xp̃ᷣs dicit de ſeipſo. Uñ ipſelſe dicit In Jo⸗ eẽ dei filiũ ⁊ deũ veꝝ miſſuʒ a deo patre bane in ſuo ⁊ hĩeoĩa qᷓ hʒ a pꝛeſuo ⁊ nõa ſeipo. multꝭlo et he oẽm ptãtẽ ſibi datã a pꝛe.et tanq; s. miſſus a deo.om̃ia fecit cuiꝰ ſe dicit eſe filiũ.⁊ quẽ ↄfitet᷑ eſſe patrẽ ſuuʒ.⁊ tanq verus filiꝰ dei.habẽs oẽm ptãtẽ ⁊ aucto ritatẽ a pꝛe ſuꝑ oẽs hoĩes et creaturas. pꝛis ſui mãdata denũciauit.pᷣconiſauit toti mũdo ꝑ ſuos apłos.qꝙ ipſeẽ verꝰfi li dei miſſus ĩ mũdũ.etiꝓmiſñit credẽti/ bus ĩ eũ vitã eternã.⁊ eos reſuſcitare in nouiſſimo die.et pmiſit regnũ celoꝝ. re/ miſſionẽ pctõꝝ oĩm q̃ fecerũt ̊ deuʒ. et cõminaiꝰẽ omibo nõ credẽtibo in eũ pe/ nas eternas.dãnatõem eternã.et moꝛtẽ eternã.⁊ ignẽ eternũ.⁊ ꝙ i fine mũdive/ niet iudicareoẽs hoĩes.⁊ retribuere bo/ nis bona.⁊ mal mala.et dicit tales mi/ nas ⁊ ↄminatõcs.ita ꝙ nõ pñt eẽ necco gitari maioꝛes. Ecceò generale manga tũ qð vniuerſalit᷑ pceptũ oĩbo oms ↄpDbp/3 hẽdit.om̃s includit.neminẽ ſecludit· et aucte pꝛis ex ꝑte fiij.Ecce dicit ſe tãtuʒ ꝙ non poſſet ſe maioꝛẽ dicere.pmiſit tã grãdes pmiſſiões.ꝙ nõ pñt eẽ maioꝛes nec qͥbp pñt cogitari valẽtioꝛes.locutꝰẽ cũ tãta aucte q̃ nꝰpᷣt eẽn t cogitari ma ioꝛ.Et h̊ ẽ ſcdᷣin ↄfoꝛtatiuũ ⁊ ↄfirmati/ uũ oĩm credẽtiũ ĩ ihm xpᷣm.tãq; in veꝝ hoĩem ⁊ veꝝ dei filiũ.ſ.generale manda tũ oĩbo factũ.¶ Tercio ↄſiderãdũ qliter Doctri/ doctria ⁊ lex ihu xpᷣi ẽ ita ſctã.q nõ poſ na xpi ſit eẽ ſãctioꝛ.ita bona ꝙ nõ poſſit eẽ me/ ſancta lioꝛ. ita vtil bono hoĩs ⁊ ↄueniẽi inqtũ ſopöteſen deoethom4 Ktenciü of getannünni nucicns)i⸗ gicoctetde fhoienan Cüctdocnini ſitmeicd wadlligetu⸗ bommine Gchesfitc nagaucrüti ſcſtoneſol⸗ rienſaſ nitapenae mmando⸗ Piſinenn Uundac Ehoct Leicpan Vernsh Coritat ggobec (ztan m hone yrlöri⸗ ſintpan⸗ ſesaniec honatese Engttege Cohitbn Aluttn mccvot ſdfits (ordide cPödebern tlitcs litmnin fhoniof ſüſtkl⸗ hehie (aldtß — namtzne hõẽ.q; nõ põt eſſe magis vtilis.ita con dliũ ſuũ.nec miſſum ab eo.⁊ tamen con⸗ llntfti coꝛdãs toti vniuerſo.et oꝛdini creatura/ ſtat ꝙ ipſe .iſs xpᷣs nomiĩeet auctoꝛitate iden inbein m.qꝙ nõ põt magis ↄcoꝛdare.ita ↄmu/ dci viuipꝛis ſui regnauit.⁊ regnat?ꝛ do audici nis om̃iboa homibo.ꝙ nõ põt eſſe płcõ minat᷑ ⁊ impauit⁊ impat. etia vſus ẽ et· ppbrite. munis.ita tota ſᷣm veritatẽ ⁊ ſᷣm deũ.q vtit᷑ tãq; deus aucte ⁊ officio deitatꝭ ſu/ nõ põt eſſe magis ſᷣm deũ.itaↄueniens pꝛa totaʒ xpᷣianitatẽ et ſuꝑ om̃es homi , d Abocigien deo et homĩ.ꝙ nõ põt eſſe magis. Et h̊ nes quos deus celi creauit.et hoc ꝑ ma ti eſt terciũ ↄfoꝛtatiuũ ⁊ cõfirmatiuũ oim gna tꝑa.Et hocẽ qͥntũ qð dʒ ↄfirmare litgiheien credentiũ in ihjm xpᷣm.¶ Quarto cũ ſu/ credetes.¶ Koiũgamus ergo om̃ia iſta Epilo⸗ pomiinn pꝛadictis ↄſiderandũ eſt. e infiniti ho/ inſimul.et fiet vnũ confoꝛtatiuũ.coꝛro/ gat. pponannup miĩes crediderũt ĩ im xpᷣm tanq; inve boꝛatiuũ ⁊ ↄfirmatiuũ nũc oĩm creden Nleciti nen rũ hoĩem et veꝝ ſilium dei.et ſecuti ſunt tium in iſm xpᷣm.⁊ increpatiuũ nõ cre⸗/ oncre ddiete eũ et doctrinã ſuã.et legẽ ſuã.⁊ totalirvi dentiũ. Ecce melius.ſecuriꝰ.amabiliꝰ. dainiſiente. xerũt ſm eã cũ ſumma deuotõe.cũ ſum et magis honoꝛabile ⁊ gloꝛioſuʒ ẽ ſequi Diiitnu! ma diligetia. et ↄfeſſi ſunt ihᷣm xpᷣm eſſe hoĩem filiũ dei.q;ᷓ quẽcuq; aliũ. ⁊ crelde⸗ niſignnngmi veꝝ hominẽ ⁊ veꝝ filiũ dei publice. qui re in eũ q; in quecũq; aliũ puꝑ hoĩem et naſc⸗ om̃es fideles fuerũt ihu xpᷣo ⁊ nunqᷓ; eũ purã creaturã.Et qm̃ ihs xpᷣs apparu ieſvot ütin negauerũt. ĩmo innũerabiles ꝓ iſta con- it nouus ĩ mũdo. dicit ſe veꝝ filiuʒ dei fel ͤnec⸗ ione ſola.dederũt vitã coꝛꝑalẽvolũè Z⁊ veꝝ hoĩem miſſum a deo patre.qͥ cea Nta inut tarie.⁊ ſuſtinuerũt libenter toꝛmẽta infi uit celũ ⁊ terraʒ.et noĩe ſuo ⁊ auctoꝛirate mitmnn nita. penas ⁊ tribulatões innũerabiles ſua fecit oĩa.⁊ fecit ꝓmiſſiones ⁊ omina oirmrittad ꝑꝓmanẽdo ſemꝑ fideles ĩ ↄfeſſione Jeſu tiones q̃ ſoli deo ꝑtinẽt.⁊ hoc om̃ibw ho — rpi.ſine timoꝛe. ſine tremoꝛe.cũ ficucia mibv generali.⁊ dedit mãdata ⁊ pꝛece amtſanint ⁊ audacia ſũma.et cũ ſũma foꝛtitudine. pta om̃i homiĩ.⁊ toti mundo generalia. en Et boc totũẽ manifeſtü i tota xſianita deait legẽ ſcriſſimã qͥ nõ põt eſſe bunoꝛ iennant, te.ĩ qua xpᷣs ihs regnat et regnauit tã; nec verioꝛ nec ſanctioꝛ et innũerabiles woſenlinen⸗ verus hõ.et verꝰ fulius dei.cũ tanta au/ populi crediderũt iã ĩ eũ firmiſſime.⁊ ſe ngucet ctoꝛitate qua nõ põt eſſe maioꝛ. cuʒ tan / cunti ſunt eũ ⁊ doctrinã ſuã fideliſſime.? caitdn ta obediẽtia.qua nõ pᷣt cogitari maioꝛ. cũ ſũma deuotõe.⁊ nõ ↄſtat de oppoſi/ nGnni anol ioꝛ. Et fuit intantũ dilectꝰ. ꝓ eiꝰamo/ niby iſtis ſequit᷑ꝙ valdeſecuꝝẽ credere giinetiff rex honoꝛe voluerũt innũerabiles dare in ißm xpᷣm et ſeq eũ.ꝛ ꝙ valde deteſta/ mtun pꝛiã vitã.· ⁊ relinqre omia qᷓ in mundo bilex increpabile ⁊ nullo mõ excuſabile nngan ſunt. patrẽ.ſet matre. vxoꝛẽ.ſilios.⁊ fra c nõ qederei eũ. qe illi qui nõ credũt.- ni nlemma honoꝛes ⁊ delectatões. Et aliqͥ iſtoꝝ ſfu tra ipos qͥ creqũt. et nihil⸗ põt allegarid5 loioffe⸗,„ erunt reges.aliqͥ potẽtes ĩ mũdo.duces ipᷣos.nec de celi põt eos ĩ aliq̃ increpa-/ nineſcentd tdicſktin clericia ſapiẽtes ĩ mũdo. Ecce qᷣt impa ſunt em filiũ ſun crediderut tac; i dicgt oi toꝛes.quot reges.quot regna.q̃tduces miſſũ a deo.et ſidecepti ſunt vel eẽnt. iin oitcͦpiin t comites.qͥt potẽtes mũdi. ⁊ q̊tſapie nomie filij dei decepti eſſent.quod ſum ſisl tes crediderũt ĩ iſm xpᷣm tãq; ĩ veꝝ fili ma deitas pati nõ poſſe. itoſt unm dei ⁊ veg hoĩem. Et hocẽ quartum de mõ credẽdivᷣbis dei.Et oſtendi zi finn qð debet nũc ↄfoꝛtare oẽs homies nũc ex ꝑte honoꝛis diuini.ꝙ hõ dʒ credereyꝰ rn credẽtes in eũ.vt pmaneãt ⁊ magis cre/ bis dei pᷣmo ⁊ ꝑ ſe t ex eo ꝙ dicit ipſe. lan eneen Rnogdeag, ꝓ̈nul itulus. ccix. l Ti in d, li homi ↄſtat de oppoſito.ſ.q; Jh̊s xpᷣs ani 1 αοραο Titu.c⸗ reiſe 16 nõ ſit filiꝰdei verus ⁊ verus hõ giadhs Wonia 1990 e⸗ lxxxix. S e* a deo pꝛę.nec ↄſtat alicui ꝙ de celi reuo claratũ ẽ. ꝙ deo debet honoꝛ naſii cauenit ipm xpᷣm. ⁊ dixerit ipm no elſefi ĩſũmo. ⁊ hõ tenet dʒ deo ſũ⸗ comites. milites.⁊ aliqui fnerũt ſummi re nec iculpare nec redarguere. Secuti . . 2 . . * . ſunt em̃ filiũ ſuũ.⁊ ĩ eũ crediderũt tãq; ĩ mü honoꝛem.⁊ qꝛ credere alicui ⁊ vbis ſicut qui nõ credit alicui ⁊ vᷣbis eius.re putat eum mendacẽ. vel velle mẽtiri. vl poſſe mętiri.Et ideo cũ honoꝛ ſit crede/ re alicui verbis cius.ſequit᷑ ꝙ hõ debz credere deo imo debet ei pᷣmo ⁊ ꝑ ſe ſine alio teſtimonio.ſine alia aliqua ꝓbatiõe npurea ſimplicit ſuo ſimplici vᷣbo ſoluzʒ Aaaꝛ ipſe dicit vel dici fecit.credere.⁊ ꝑ cõ ſequẽs debet hõ credere quicqͥd de di/ deo ⁊ v̈bis eius.ſ.credere om̃ia vᷣba dei quig ipſe dicit. Aliter ſequeret᷑ ꝙ ipſe fa⸗ ceret deo maximũ vituperiũ ↄtra ſunmm honoꝛẽ.qꝛ reputaret eũ mendacẽ.vł vel le mẽtiri. vł fallere.vl poſſe falli.Si em̃ nsoõ volo credereverbis dei ppterea q:ꝛ ip ſee dicit. ſed quero aliã ꝓbationẽ ⁊ aliucd teſtimoniũ tũc magis credo alicui alte/ nqᷓ deo. ⁊ reputo aliqͥd aliud magis ve raxqᷓ; dcũ.et ſi cedo deo et verbis eius xo qꝛ mihi videt᷑et ꝓpter meã rationeʒ. „⸗— tüc magis credo mihimetipſi q; deo. et reputo me magis veracẽ q; deũ. ⁊ ſic fa cio deo maximũ viiuperiũ.⁊ↄtra ſuum hono:.⁊ pono me ſupꝛa deũ.qꝛ pꝛimo credo mihimetipſi ⁊ ratiõi mee ⁊ ſenſui meo plus q; deo Sic ͤ honoꝛ dinin p bat modũ ⁊ foꝛmꝗ credẽdi vᷣbis dei.ita ꝙ ratio credendi deo et tota cã ⁊ tota ra teↄſtitutus.magis credit᷑ eiratõe digni tatis. Unde magis credit᷑regi qᷓ; alicui alteri de regno. et pape q; alicui alteri ð eccleſia. Quãto ergo magis.et maxime debet credi deo ſuo ſimplici vᷣbo qui eſt rex regũ et dñs dominãtiũ. Et quantã iniuriã et quantũ vituperiuʒ faceret ali/ quis ſubditus regi.ſi nõ crederetverbis eiꝰ:Quis eſſet auſus dicere regi.nõ cre/ doverbis veſtris:Quid igit᷑ dedeo de⸗/ bet eſſe: Itẽ etiaʒ ratione ſue infinite bo nitatꝭ ⁊ puriſſime.debet ei credi ſimpli/ cii yerbo.et debet bomo credere quicqᷣd deus dicit. quia dat᷑ fides et credulitas verbis ⁊ dictis alicuiꝰhoĩs quia repu/ tat᷑ bonus.⁊ quãto magis aliquis repu tatur bonus.tãto magis credit᷑ verbis eius. Ergo cũ deus ſit ſumme⁊ infini ⸗ te bonus.maxime debet credi vᷣbis⁊ di ctis eius ſuo ſimplici vᷣbo et qꝛ ipſe di /· cit. Itẽ etiã rõne ſue veritatis infallibił. qꝛ ẽ ſumme verax ⁊ ſumme ſapiẽs.qͥ nõo pst falli. Et ideo debet ci credi ſimplici et hö credereqꝗ- ter. Sic ergo rõne ſũmi honoꝛis qͥ eide cit.ita ꝙ tota cauſa.tota radix.totũ fun Adamẽtuʒ credẽdi v̈bis dei debet eſſe qͥa ipſe dicit. ⁊ talẽ honoꝛẽ tenet᷑ ⁊ debz hö bet᷑.⁊ rõne ſumme maieſtatis ⁊ potẽtiſſi me auctoꝛitatis ⁊ dignitatis.⁊ rõne ſue infinite bonitatis.⁊ rõne ſue vᷣitatꝭ ⁊ ſa/ pientie. dz ei credi ⁊ vᷣbis ei pᷣmo etꝑ ſe imy’ liciter. quia ipſe dicit. ſilis modu ᷣbis — * dei.ſicut factus eſt in creaturis que ſunt facta dei. 1 (Kitulus. ccx. cut ar tem duo ſunt q; ꝓcedũt ab hoĩe er tra ſe⁊ apparẽt exteri.ſ.fſactũ dictũ.ſeu opꝰ⁊ vbũ.⁊ ꝑ iſta mãifeſtat ſeipᷣm hõ exteriꝰ. ita ſitr q; hõ ẽ ad ima/ ginẽ ⁊ ſilitudinẽ dei.duo ſũt q̃ ꝓcedũta deo. ⁊ ꝓcedũt ſiue apparẽt exterius.ſ.fa ct ⁊ dicta.ſiue oꝑa et vᷣba. et ꝑ iſta duo de; manikeſtat ſeiᷣm exter. Duo poſ De du⸗ ſum hꝛe de deo exteri.ſ. facta et verba. plicit ſe et ad iſta duo reducunt᷑omia q pcedunt manite- a deo extra ſe.Et quia aliud ẽ factũ ⁊ ali ſtat. edene ud eſt dictũ. et aliud ẽ opus.et aliud ẽ vᷣ/ iryx dz eſſe. qꝛ de dicit. Et iſte modus et iſta foꝛma credẽdi deo.debet᷑ etiã ratiõe cxcellẽtiſſime ſue maieſtatis ⁊ auctoꝛita tis. Uñ quãto hõ eſt in maioꝛi dignita biu.ideo alia eſt ſcietia de factis et operi hus dei. et alia ẽ ſcientia de dictis et ver bis dei. Et ſicut laboꝛauimad cogno/ ſcendũ facta et opa deiita debemus la boꝛare ad cognoſcendũ vᷣba etdicta dei ſiſint aliqua verba et dicta dei. Uñ ſciẽ tia creaturarũ eſt ſciẽtia de factis et oꝑi bus dei. et illa iam dicta eſt. Sed nunc reſtat tractare de vᷣbis dei.etvidere ſide us dicit et locutus ẽ aliqua verba.et ſi ẽ aliquis liber in quo ſunt verba dei ſcri⸗/ pta.Et quia opera dei ꝑmanent facta ſi cut ſunt ipſe creature q̃ ſunt nobis ma/ nifeſte ad oculũ.et ſunt omnibo nota et ab om̃ibus vident᷑ et cognoſcunt᷑.⁊ om nes vtunt᷑ eis. Sed verba dei ſi aliqua ſunt in mũdo.nõ ſunt omibus manitfe/ Eccedi uiſio li/ bꝛi. Diſtert Gcere centſe ſſeckin iiſit Pond ſpode dien (. 4 ſtocticc ad ſſo.d nzdeitan cucrioſee ladei . Cofcertie lompano aolunrcte cogltaroct umggcto ſtoreſpect ſunt ethoc netigntde incofoem yebadei Parido. citetſnie aglinde cainqt slocnt Cireipſ⸗ N ay polſen ctuin lead feipt ii pyhs lſt cu roee giaſe mos de deoerit nec deldond lumnoeſi i Etif genwn lolgs ge Ocdoc deo erit deonob Ulmmno roꝛab⸗ loboc gücin bineae ck ebnlins Cns, uinn⸗ Nsalignigfen Uummer inini, ictedidbiod do agid itniginfllibiͤt meſtpiig o aeciſinple lbororsede Kaust hottſſ tano, tröheſne eſuefiengt⸗ sc'Pnoape. d Widicntitbis unoqueint lo Gten Mütabboiec aneb. ſaci giſamäreſt eböigdinn oſätäpeenin – ba⸗tR N. m Duii ſacn andn N Differt oaͤſcere. creat᷑as ſe et in q;tũ ſũt Ddei. BHota v̈bo dei Gfncdpenum an. luimital ocAnlef/ oa cn edicts e nadcoo⸗ nchnin ſbaadrni nda ii⸗ Gactis col / g ne ol Gcniniti navobo ntuniin nmmlni ſta. et ideo ꝑ cognitionẽ creaturaruʒ ſeu opeꝝ dei tanq; ꝑ pᷣmo nota et magma/ nifeſta. debemꝰ ire ad cognitionẽ verbo ruʒ dei tanqᷓ; ad minꝰ nota.ita ꝙ ipſa fa cta et ipſe creature dei ducẽt nos ad vet/ ba dei. Sicut aũt aliud eſt videre et co/ gnoſcere ipſas creaturas et oꝑa in ſe.nõ comꝑando ad deũ.ſcd ſoluʒ cognoſcere qa ſunt et exiſtũt.et neſcire cniꝰ ſunt nec cogitare.et aliud ẽ cognoſcere ipſas cre gturgas et oꝑa dei inq;tuʒ dei ſunt. et ſub iſto reſpectu.et ſcire ꝙ dei ſũt. et ꝙ; a deo ſunt.et hoc ẽ occultũ.et hoc querit᷑ et in ueſtigat deſe. ſed pmũ ẽ maniteſtũ deſe. ita cõfoꝛmiteraliud ẽ ſcire et intelligere verba dei et audire in ſeet dicta nõ com parãdo. ſed ſolũ intelligere quid ſignifi cãt.et ſnĩiam verboꝝ.et neſcirecuiꝰſunt. et aliud eſt ſcire et cognoſcere verba⁊ di/ cta inq;tũ dei ſunt.et ꝙ dei ſunt. et ꝙ de us locnutus eſt ip ſa. Hã multi Po ſſũt au dire ipſaverba.et pꝑcipere qͥd ſignificẽt ĩ ſe.ſed nõ poſſunt cognoſcere ꝙ dei ſunt talia verba. nec ꝙ a deo ſunt dicta. ſicut poſſunt cognoſcere terraʒ ſub iſto reſpe/ ctu inqᷓ;tum dei eſt. et ꝙ dei ẽ. Sicut au tẽ ad cognoſcẽdũ ipᷣas creaturas ꝙ dei erãt.opoꝛtebat pᷣmo videreet cognoſce/ re ipſas creaturas in ſe.ita ꝙ iſte erit pꝛi mus gradus cognitõis.qꝛvidebamus ipfas creaturas eſſe abſq; dubio.et hoc eſt certiſſimũ nobis.ſed ignoꝛabamus vnde erãt et cu crãt. Deinde ꝑ iſtũ gra/ dũ aſcẽdimꝰad aliũ graduʒ.et cognoui/ mus deum eſſe.et ꝙ creature erãt dei⁊ a deo erãt. Et iſte fuit ſecũdꝰgradus.De/ inde cognouimꝰ creaturas inq; tuʒ erãt dei donũ. ita ꝙcognouimus ipſas crea turas eſſe datas homibo a deo ad ſeruiẽ/ dũ. Et iſte fuit terc gradꝰcognoſcendi creaturas. Sic ergo pᷣ mo cognouimuſ ipſas creaturas in ſe.et ſciuimus ꝙ erãt Scðdðo cognouimus ꝙ dei erant.et ꝙ a deo erãt.Tercio ꝙ donũ dei erãt. et ꝙ a deo nobis date erãt Pꝛimo ergo cogno uimus qꝙ erãt.et ꝙ nobis ſeruiebãt. ſed ignoꝛabamus vñ erãt et cuius erãt.Et ideo hoc querebamus⁊ inuenimꝰ ꝙ dei crãt.et inde cognouimꝰ ꝙ erãt date no/ bis ad ſeruiendũ. Ita ergo confoꝛmiter W vba et dicta alicuiꝰſint. ⁊ ab aliqno ſint K—NMO criptura ſacra opoꝛtet pcedere circa verba et dicta dei O ſtedit ad cognoſcendũ ꝙ dei ſunt. Uñ pꝛimo modꝰ ꝓ opoꝛtet videre ipſaverba in ſe. et iſte erit cededi ĩ pꝛimꝰ gradus. Deindep iſtũ pᷣmuʒ gra ſeq̃ntib⸗ dum aſcẽdemꝰad aliũ ſcoᷣm.iſ.cognoſce . re cuiſunt verba et dicta. vtꝝ ſũt verba dei vel homĩs. vel creature vel creatorꝭ. Et terci gradꝰ erit cognoſcere ꝙ nobis data ſunt ſicutcreature. Sicut aũt ipſe creature nobis manifeſtauerũt deum.⁊ poꝛtabãt in ſeipſis aliqð ſignũ ꝑ quod cognoſcimus vtꝝ ſunt dei vel hominis creature vel creatoꝛis.ita ꝑ ipſametver/ ba poterimcognoſcere ſi dei ſũt. et ſide us dicit illa. Miꝝ etiam erit ꝙ ſi poteri mus cognoſcere ipſas creaturas cuus erãt ꝑ ipſaſmet.ſi nõ poterimus cogno ſcere de verbis. vtzꝝ ſunt dei ꝑ ipſa vᷣba. ſed ad hoc inuabũt nos ipſe creature et ſcientia ipſaꝝ. Uñ iã ꝑ ipſas creaturas cognoſcimꝰdeũ eſſe.et ꝓpꝛietates et cõ/ ditões dei et modũ ſuũ.et quid cõuenit ci. Et etiã cognoſcimꝰ ꝓpꝛietates et con ditões creatureet modũ ſuum. et qͥd cõ uenit ei. Ergo nũc nõ opoꝛtet niſi inue ſtigare vtꝝ talia verba ſint dei.Et qͥa iã ſcimus modũ et foꝛmã.et cõditões cre/ gture et creatoꝛ.is.ideo ipᷣametverba ſta tim ſe debẽt manifeſtare.vtꝝ ſint deivel hominis.vtrum habeant modũ creatu re vel creatoꝛis. MB biblia. et ꝙ biblia eſt liberdei. ꝗ Uoniã aũt ĩ mũdo inuenimus płles libꝛos et plura dicta et ſcri pta etverba.neceſſe eſt ꝙ omnia dicta.et omnis liber alicueſt. Et quia omnis loquẽes vel dicens.vel eſt creatoꝛ vel eſt creatura.et ſi eſt creatura.opoꝛtet wwd ſit rõnalis.Et ideo om̃is loquẽs vłẽ creatoꝛ de'.velẽ creatura rõnal.vel ẽ fa/ ctoꝛ.vel ẽ res facta.Et ideo om̃is liber. omne verbum et omne dictu. vel eſt cre atoꝛis.vel eſt creature rõnalis.Et quo/⸗ niã nos habemꝰvnũ libꝝ i mũdo qvo/ cat᷑ biblia.qͥ ↄtinet duo teſtamẽta.ſ.an/⸗ tiquũ et nouũ teſtamentũ.⁊ affirmat᷑ et credit᷑ ꝙ ille liber eſt dei ⁊ a deo. et ꝙ deꝰ n 3 dDiicit omia verba qᷓ ibi ↄtinent᷑ ideo in ramſi poterimꝰcognoſcere ſi dictus li/ ber ⁊ verba.et dicta qᷓ ibidẽ ↄtincnt᷑.ſint Deivel hominis.creature vel creatoꝛis. Ad cognoſcẽdũ aũt hoc.opoꝛtet pon derare ⁊ ↄſiderare ipᷣa vᷣba q̃ ibi ↄtinent i ſe.⁊ opoꝛtet ↄſiderare modũ ⁊ foꝛmã ⁊ odltiões verboꝝ.⁊ qualiter dicunt᷑. Et etiã opoꝛtet ↄſiderare modũ ⁊ foꝛmã lo quẽdi ipſe dei creatoꝛis qui ei ↄuenit.et etiã opoꝛtet ↄſiderare modũ ⁊ foꝛmã lo quẽdi creature qͥ eisuenit. Deinde opoꝛ tet comꝑare ipſa verba ad deũ creatoꝛẽ ⁊ ad ipſam creaturaʒ.⁊ videre ſi modꝰ⁊ foꝛma ⁊ ↄditio ipſoꝝverboꝛũ conuenit S ingu deo creatoꝛi velcreature. ¶ Cõſiderãdũ larꝭ mo/ ẽcergo pᷣmo.qꝙ ipſe liber biblie habet ſin dꝰbiblie gularẽ modu.qꝛ in ipſo nõ fiũt ꝓbatio/ nes.nec rõnes.nec argumẽtatões ad ꝓ/ banduʒ illa qᷓ ibidicunt᷑ ſed ſimpliciter abſq; ꝓbatione om̃ia dicit ⁊ affirmat.? dicit ita eſſe ſimplici verbo ſine ꝓbatõe. et tamẽ illa q̃ ibi dicunt᷑ ⁊ affirmant᷑ eſſe vera:indigerent maximis ꝓbationiba ⁊ rationibo vt crederent᷑ ⁊ affirmarent᷑ ab homibo.qꝛ homines nõ pnñᷣt credere nec affirmare talia verba ꝑ ſe.quia nõ ſũt ꝑ ſe manifeſta.nec ꝑ ſe cognita.Alij aute⸗ libꝛi aliter pꝓcedunt.quia ꝓbant᷑om̃ia q̃ᷓ ibidicunt᷑ ꝑ ratões et argumẽtationes. et incipiũt ab üllis q̃ͥ ꝑ ſe ſunt maniteſta dꝗql ſenſum. Liber autẽ bibliea pᷣncipio incipit. In pꝛincipio creauit deus celũ et terrã. Etiã affirmat deũ eſſe.affirmat deñũ creaſſe celũ ⁊ terram.affirmat mun/ dũ hbabuiſſe pꝛincipiũ.⁊ nihil ꝓbat.nec hec ſunt nota ꝑ exꝑientiam.ĩmo ↄtra ex perientiã. Uñ licet aliqui libꝛi dicãt de/ um eſſe.tamẽ hoc pꝛobant ꝑ multas ar/ gumentatões. Quia phus Ariſtoteles fecit octo libꝛos phiſicoꝝ ad pꝛobãduʒ ſolum hoc.iſ.deu eſſe.et etiam fecit in me thaphiſica duodecim libꝛos ad pꝛobã/ dum deũ eſſe. Deg liber biblie incipit ĩ hoc ꝙ dicit deũ eſſe.et ibifacit ſuũ pꝛin/ cipiũ ſine ꝓbatione. Quod ſignificat H ofes alij libꝛi nõ laboꝛãt niſi ad pꝛo/ banũ et certificandũ deum eſſe.⁊ liber biblie incipitibi ſine aliqua ꝓbatõne et certificatõne. Quid ſignificat iſtemodꝰ — dicẽdi biblie ipſius: Et quid hoc ſigni Rñſio geldehe ficat. niſi ꝙ ille qui loquit᷑i biblia. etdi/ ad qõcʒ Me vobiblen cit illaverba.eſt tate auctoꝛitatis q; eide di rcſeni bet credi ſimplici verbo abſq; alio pba/ uirdai tiõe.abſq; aliqua alia certificatõe. abſq; ſigegural aliquo teſtimonio. ? ſola ſua anctol·· ⸗ (Gueerj tas ẽ tota certitudo. ꝓbatio ⁊ teſtimo cuno ari ſen niũ ipſoꝝ verboꝝ.⁊ ꝙ; ſua auctoꝛitas.. uitlb loquẽtis talia verba.excellit oẽs rnes. mag dede ⁊ omia teſtimonia.et ꝑ ↄſequẽs ꝙ pun-.e(ePpppcſign let ſua auctoꝛitas ſola.⁊ ſuũ ſimplex ver (hFlllaver bi plus q; omes alij libꝛi.⁊ q; omes ra exrquicqih tiões oĩm alioꝝ libꝛoꝝ. qui pꝛobãt deũ odebel eſſe.Et ꝑ oppoſitum quia alij libꝛi pꝛo/ (öbiblüi bãt ꝑ ratões ꝑ argumẽtatões.ſignifia 00 tur Etyl tur ꝙ ille qui loquit᷑ nõ eſt tante auctoiꝛ· doogtmagi tatis.qꝙ ei debet credi ꝑ ſuũ ſimplex ver c(Equian bů. Duo ergo ſunt modi dicẽdi ⁊ loquẽ Dupler Ccco dausloc⸗ gi. Unus eſt dicere ſiue docere et loqui modlo (int⸗ ſine phatõe. abſqh argumẽtatõe ⁊ ratõe. quẽdi. Tmagis Alieſt dicere et ioqui cũ pbatiõe.cũ ar⸗ dodugti gumẽtis ⁊ rõnibo.Pꝛimꝰmodꝰẽ aucto/ wmld⸗ ritatis.dignitatꝭ.excellẽtie.honorꝭ.ma/ fitasde ieſtatis.dñationis.poteſtatis ⁊ ſuꝑioꝛi nesen tatis.Et ſicut ſunt duo modidicendi ? omnee loquẽdi.ita ſunt duo modi credẽdipꝛio nornn poꝛtionabiliter. Un ẽcredere vᷣbis ſim Duplexr Cöwcni atcot pliciter ⁊ dictis abſq; aliqua pbarioõe ct modus mig l/ maco argumẽtatõe.ſed ꝑ ſolã auetoꝛitatẽ dicẽ crcdẽdi. hei geg iibenn tis ⁊ loquẽtis.Aliꝰmodus eſt credere ꝑ mmavcr Aheu ratões ⁊ ꝓbatões.O me ergo qð credi/ brihi ar mus.vel credimus ꝑ auctoꝛitatẽ dicaecn/· llſip einpl tis. vel r'em ꝓbantẽ. Et qm̃ iã ꝓbatuʒ Tit. cc poge. ppedie eſt ex ꝑte honoꝛis.q modus credẽdi v/ ix. ſtepbe bis dei eſt. ſ. credere verbis eius pmo et turtitg ꝑ ſe abſq; ꝓbatione.abſq; teſtimonio.ſʒ gdeo ſn ſolũ quia ipſe dicit Iſte em̃ eſt modꝰcre vi⸗ dendtanirtse . , riz ſa, oelate endi qui ei debet̃ ⁊ ↄuenit.Et etiã ſeqᷣ iplec tur.ꝙ modus dicendi ⁊ loquẽdidei in/ fatnn quantü deus eſt. debet eſſe loqui ſimpli V citer.ſine ꝓbatione.ſine argumẽtatõne. bardi ſine rationibus.tanq; exiſtẽs dñs oĩm. auan et imꝑatoꝛ etrex. tanqᷓ; habẽs omne do ſencen miniũ.ome imperiũ.om̃e mandatum. linan omne pꝛeceptũ.et nihil habẽs ſupꝛa ſe. ſci ſet ſed omia infra ſe. Ergo cum liber biblie iavoe⸗ incipiat loqui ꝑ tatem modũ ⁊ foꝛmã.⁊ llee ua ꝓcedit cõtinue ĩ toto ꝓceſſu ſuo.⁊ ta/⸗ intun lis moqus ſoli deo conucnit.a taliterei an ſguichoeſ V meennsgenn nfenie hi ſleſun nco Catotncino⸗ Pꝛimo aturã.ſemꝑ loquit᷑ deus. Et ꝑ ↄſequẽs Pdanad, cltoeszis. anmes ponit⸗ Nancsi ſüfinpeee Nitihoßen gui wobitdei aalilbeige⸗ ſe kibhli adi töeg igtia Ktnunrenugod nüſenglane, tdicithane Dr docceaoni m intöer ue, Ie pbanoöechar⸗ edenn ichonofn ⸗ Kust pol nocidienait vdicetilipe⸗ ncerſtann igupbiet 8 , . . õ luscknn ecgelhln, Nctorininid bebzit ſfmnnn⸗ nw iEnii ilu eniſnl Gmitnioͦe. Sdnso —*K 7 titni4 ſho. 6, . lgltan. — — . W 3 9 12 * 1 * ce. Z . 1 — Ergo credi debet. ſequit ꝙ modꝰ loquẽdi ipſ . ſi viblia ẽ. us biblie arguit ⁊ ꝓbat.⁊ oſtẽdit libꝝ bi liber ði. blie eſſe dei ⁊ a deo.⁊ ꝙ deus dicit illa.⁊ ꝓſunt verba creatoꝛis ⁊ nõ creature.ni ſi cregtura loqucret᷑ ex ꝑte dei.⁊ hocideʒ eſt. Diue em̃ deus loquat᷑ ꝑ ſe ſiue ꝑ cre ſequit᷑ ꝙ liber biblie magis eſt credibił. ⁊ magꝭ debemꝰei credere qꝛ nihil ꝓbat. ſed ſimpliciter loquit᷑qᷓ; ſi pbaret.quia in hoc ſignificat᷑ ꝙ de eſt locutus.et di⸗ xit illa verba. Etqͥa nos debemꝰ crede/ re quicqͥd deus dicit.eo quia ipſe dicit. ideo debemꝰ magis credere verbis⁊ di/ ctis biblie quia nõ ꝓbant᷑.q; ſi pꝛobarẽ Scðo. tur.Etvlterius ſequit᷑ duʒ minus p/⸗ bo„b—gat magis ꝓbat.et magis ſe redditvera glis ſunt credibilia verba ⁊ dicta biblie. ⁊ magis vera ⁊ ſolida ⁊ firma.⁊ ab om̃i dubitatione remota.qᷓ; alia verba alio/ rum libꝛoꝛum.de tanto de quãto aucto ritas dei loquentis.excedit ⁊ ſuꝑatom/ nes rationes.om̃es argumẽtationes.⁊ omnes pꝛobationes omniũ alioꝛum li/ bꝛoꝛum qui ſunt hominnʒ.immo nuila Kõueni eſt comꝑatio.i¶ Et ex iſtis apparet ſum entia li/ ma concoꝛdia.ſumma ↄuenientia inter bꝛi crea libꝛum nature ſen creaturarum et inter turaꝝ et libꝛum biblie.quia liber creaturaruʒ di/ libꝛi bi/ cit. ꝙ debemus credere deo pꝛimo⁊ ꝑ ſe blie. ſup ꝓlogo. tur ⁊ ita pꝛocedit· Uñ ipſe creature que ꝗ deo ſunt ſumme cõueniũt.ſummecon coꝛdãt cũ verbis dei.⁊ verbis b iblie. qꝛ ipſe creature in nullo fundant᷑.in nullo ſuſtẽtant᷑ niſi ĩ ſolo deo immediate.⁊ añ ſe nihil habent niſi deum. Ita ipſa ver⸗ ba ⁊ dicta dei ⁊ ipſius biblie ĩ nullo fũ/ dant᷑.iĩ nullo ſuſtẽtant᷑ niſi in ſola dei au/ ctoꝛitate immediate.quia nõ fundant᷑i aliqua ꝓbatione nec argumẽtatõne.Et ſic in hoc ſignificat᷑ ꝙ ſicut creature ſũt imediate adeo.qꝙ etiã verba biblie ſunt immediatea deo. Et quoniã certitudo ⁊ firmitas ⁊ ſoliditas veritatis ipſibi/ blie ſanctiſſime oꝛitur? dependet ex ſola cCLẽ. quia magis ſignificat ꝙ ẽa deo. ⁊ o deus locutus cẽ.Et exinde ſequit᷑ ꝙ ma/ ⁊ ſimpliciter abſq; pbatione ſoluʒ.quia ipie dicit.⁊ talis eſt modus loquẽdi dei ſine ꝓbatione.et ipſe liber biblie ita loqͥ deverbis dei ſcriptura ſacra dei auctoꝛi tate infallibiliter. et in ea ſoli fundat᷑.eo quia ipſe dicit.ſequit᷑ q; nul⸗/ lus poteſt credere ⁊ adherere verbis ſa⸗ cre biblie. niſi pꝛimo cognoſcat deũ eſſe et cognoſcat ipſum eſſe veracẽ.⁊ nõ poſ ſe mentiri. quia qui nõ habet noticiaʒ 8 deo.nõ poteſt cognoſcere vtrum biblia ſit liber dei. Et ꝑ ↄſequens ſi nõ cogno⸗ ſcit ꝙ ſit dei.nõ credit ei.quia nõ pꝛobat nec pꝛocedit ꝑ ratiões.Etꝑ conſequés creditur.qꝙ liber creaturaruʒ debet pmo ſciri.anteq; homo veniat ad libꝛum ſa⸗ cre ſcripture.quia liber creaturaruʒ do/ cet cognoſcere deum.⁊ ſuas ꝓpꝛietates et ſuum modũ.Et ideo liber creaturaꝝ H eſt poꝛta.via.ianua.introductoꝛiumet ⸗ lumen quoddam ad libꝛũ ſacre ſcriptu re.in quo ſunt verba dei.⁊ ideo ille pᷣſup ponitiſtun. Sequit᷑ aliq ꝓbatio ad ꝓbãdũ ꝙ de/ Xitulus. ccri. Reterea alia pꝛobatio ꝙ deꝰ di cit verba queſũti biblia Quia liber biblie pꝛocedit ꝑ modum bꝛecepti et pꝛohibitionis. ꝑ modum ꝓpp miſſionis et cõminationis. Undepꝛecci· pit et pꝛohibet.et ꝓmittit pꝛomiſſiones eternas et beneficia eterna.⁊ cõminatur penas eternas et eterna mala. que fineʒ nõ habẽt. Pꝛecipit em̃ ⁊ monet ⁊ exhoꝛ tatur.et dat pꝛecepta omnibus homing bus vt faciant bonũ.et ſintboni.pmii†, D tendovitam eternã et beneficia ꝑpetua. 2⁊ pꝓhibet ne faciãt mala.ↄminãdo ð pe nis eternis et malis ꝑpetuis. Sed iſte modus loquẽdi⁊ dicẽdi.ſp modũ pᷣce/ pti.cũ ꝓhibitõe.cũ ꝓmiſſione bonoꝛuz eternoꝝ.⁊ ↄminatione penaꝝ eternaruʒ nulli creature cõuenit.ſʒ ſoli creatoꝛi cõ/ uenit.qui ſolus habet pᷣceptũ ⁊ manda tũ.dominiũ ⁊ ꝓhibitionẽ ſuꝑ om̃es ho mines.⁊ qui ſolus põt ꝓmittereet dare bñficia eterna. et ↄminari ⁊ darepenas eternas.⁊ punitões eternas ipſis hoĩb OQue em̃ diceret creatura. ego iudicabo ꝓJoß. v. oes hoĩes ĩ die iudicij.etdabo vnicuiq; Matt. iuxta oꝑa ſua. bonis bona ⁊ mał mala: xxv. Queem̃ eẽt illa creatura que ex ſeipſa et ex ſua auctoꝛitate cõminaret᷑ omnibus n 4 pomĩbo.p̃teritis. pñtibo ⁊ futuris de pe nis eternis ·et diceret ſe indicare oẽs ho Matt. mcs.ct om̃ia facta ⁊ vᷣba et cogitatõcs .hoim. et oĩa ſimul diſcutere et iudicare. Iſa.lx/ ſicut ſcribit᷑i libꝛo Iſaie: Que creatura Diceret. ego reſuſcitabo om̃es homincs Joh.v. ſimul.et dabo bonis vita cternaʒet mna Xij vi. Matt. lis cternã penam: Que eſſet illa creatu xxv. ra ꝗ pciꝑet et ꝓhiberet et daret pcepta et phibitiocs omib hoib. ꝓmiſſionibus „. 6 2ↄminatõnibo eternis.et que ꝓmitteret omnibo bñ opantibo vitã cternã. ct ma/ leopantibo punitionẽ eternã: Que eſſet illa creatura q̃ potcrit dicere.delcbo om Benelis. Quc etiã eſſet illa creatuſa que ꝓpꝛia auctoꝛitate pꝛouocaret.induceret ei moneret omnes homines ad bonum ct vt eſſent boni.⁊ rcuocaret a malo quã tum fieri poteſt.modo ꝑ pᷣcepta modo p ethoꝛtationes etↄminationes terribi les.mõ per ꝓmiſſioncs eternas: Et ap paret ꝙ cũ vᷣ̈ba ſacre ſcripture ſunt talia vt dictũ eſt et apparet ꝑ ꝓceſſũ ſuum.q; nulla creatura ex ſcipſa ⁊ ſuamet auctoꝛi Pꝛobat tate potuit dicere talia vᷣba. Aut em̃ eẽt a ſuffici bona creatura aut mala. Hõ põt eẽ ma/ ẽti diui/ la creatura.qꝛ verba ſacreſcpture repu/ ſiõe ꝙ vᷣ gnãt malce creature totalit᷑qm verba ſa/ ba bib / cre ſcpture pꝛouocãt.inducũt et monẽt lie dixe/ quantũ fieri põt om̃es homĩes cum ex/ rit deus hoꝛtatione ⁊ pᷣcepto ꝓmiſſione ⁊ cõmi/ natione ad verũ bonũ homis inquãtuʒ homo eſt. ſ.ad verũ amoꝛẽ intra ſe et ve/ ram vnitatẽ.ſocietatẽ ⁊ fratemitatem.et pacem ⁊ cõcoꝛdiã.ſed mala creatura nõ poteſt ex ſeipᷣa et ex natura ſua amareho mines.nec veꝝ bonũ hoĩs inq;tũ hõ c̃. nec ĩducere nec ꝓpuocare ipſos hoĩes ad verũ bonũ hoĩs.iĩmo totũ ꝑ oppoſituʒ. ꝛ mala creatura ẽ veꝝ bonũ hoĩs in/ q;tũ hõ ẽ.ct ilud deſtruit inqtũ põt.qͥa mala creatura ẽ deuiata.et ẽ õᷣ veritateʒ. . et habet ĩ ſe radicẽ oĩm maloꝝ.ſ.amoꝛeʒ dSuatũ.2Ppſeqns bʒ oditiões? ppcta/ Titu. c/ tes ſuꝑiꝰdictas de amoꝛe ſuijpſi?z ꝓpe ir. volũtatis. Quare ↄcludit᷑ ꝙ nulla crea/ Arrir. icrit dicere verba ſacre ſcpture. Nec ctiã nẽ hominẽ de lacie terre.⁊ inducã qquã tura mala ex ſeipſa et ꝓpꝛia iclinatõe po poterit bona creatura dicereverba ſare ſcpture exſeipſa et ꝓpꝛio motu pꝛtimo. qꝛverba ſacre ſcpture dicunt᷑ ꝑ modum mãdati et pᷣcepti.ꝑ modũ ↄminatõis ⁊ anctoꝛitatis et dñationis.vt iam dictũ eſt.ſed nulla creatura bona aſſumeret ſi/ bi talẽ auctoꝛitatẽ ex ſeipſa.vt pᷣciperett· mãdaret et cõminaret᷑ de penis eternis- et ꝓmitteret bona ſeu bñficia eterna.qͥa tũc nõ eſſet bona creatura. immo pᷣſum ptuoſa.que ex ſeipſa aſſumeret ſibi taleʒ auctoꝛitatẽ pᷣcipiẽdi et ↄminãdi et ſic lo quẽdi.que ſoli deo ꝑtinẽt.immo eẽt peſ ſima ct ſumme ſuꝑba et cõtra deum. Et hoc nõ põt eſſe.qꝛ bona creatura habet ĩſe radicẽ oim bonoꝝ.Quareocludit᷑ q nulla crcatura neq; bona neq; mala po/ dit q de tuit pmo dicere ex ſeipſa ⁊ ꝓpꝛia inclina us dixit tiõeet inuenire ſcpturã ſacram. Ergo re vba bi⸗ ſtat ⁊ ↄcludit᷑.ꝙ cuʒ iſta verba ſũt dicta blie. ab aliq̊ pmo.et aliqͥs dixerit ea pᷣmo ⁊.ꝓ pꝛia auctoꝛitate.ꝙ vel de dixit bmo ⁊ p pꝛia aucte verba ſacre ſcripture. vel aliqᷓ creatura ex mãdato et volũtateet oꝛdia tiõe dei.et nõ ex ſeipᷣa.Et ſic mocet foꝛ/ ma vᷣboꝝ ſacre ſcbture oñdũt mãiteſtiſ- ſime ꝙ de dixit vᷣba biblie. et ꝙ biblia ẽ liber dei.¶ Quãuis qũt oĩa q ꝓbant᷑ ꝑli Dꝛa int bꝛũ creaturaꝝ ſint ſcpta ĩ libꝛo ſacre ſcri liby cre pture et ibi ↄtineant᷑et etiã illa qᷓ ibi ↄti aturane nẽt᷑ ĩ libꝛo biblie ſint ĩ libꝛo creatarũ.iñ ſibꝝ bi⸗ aliter et aliter. Quiaĩ ſciẽtia libꝛicreatu⸗ plic. rarum ſunt om̃ia ꝑ modũ ꝓbatiois.qa ibi pbat᷑ ꝑ ipſas creaturas ꝙ ita dʒ face rehõ. et ꝓbat᷑ debituʒ et obligatio hoĩis erga ſuũ creatoꝛẽ. Dʒz ĩ libꝛo biblie oĩa cadẽ illa cõtinent᷑ ꝑ aliũ moduʒ.ſ.ꝑ mo dumpcepti.et ꝑ modũ mandati.ꝑ mo⸗/ dũ monitõis et exhoꝛtatiõis ꝓmittedo et cõminãdo.Aliud aũt eſt ꝓbare qua debet fieri. et aliud eſt pᷣcipere ⁊ manda/ rect monere et exhoꝛtari cũ ꝓmiſſionib⸗ et penis ꝙ fiat. Hoc em̃ ſolũ pninet au/ ctoꝛitati et dominio.bᷣmũ aũt nõ.ſ ꝓba re.qͥa qͥlibet põt ꝓbare ꝙ fieri dʒ. ſed nõ mãdare ꝙ fiat. Uñ ꝑ libꝝ creaturaꝝ ꝓ/ batum eſt. ꝙ homo debet amare pꝛuno deum et ſuper omnia.ex toto coꝛde ⁊ to ta mẽte.etex totis viribus. et ꝙ ad hoc obligatur. ⁊ ꝙ om̃is homo debz amare 7 == Koclu/ 1 ccxij . meubibi⸗ Pftodüimna 8 Mt ghtofiß, Nend⸗II gumanse tnckgi Souctorita oer altioꝛet decnaͤto m ſhimparee gturarüſen mnotimet honorädu homo deb rarecte Ecreobec pbcrbihl föpmoc Meccptie appon dooncer Alowce bexan gelt ſent nmoce loquinn emotupein, Wmkpnoenn Nominröioe Munmdici aſmanſ⸗ tſche . enigamn, icharngt imnoöam nanſbing miniciaſe⸗ binnocäpe önmdeum Et mann baebe urrxclutin C negz mauo gre ppeinmclmn n gan Lre i, baitdinn h maprortp dictönotp Pure adi ütneaorci⸗ ſcnochabe⸗ itütnitt leaqbo⸗ iniſpbuini Nir lbrohn — = —= „ „ jri ii ſe⸗ luen nii pladzlle onobos gobiteoi odnzbno manion/ öio gnlitn pymtgli Ntr nt glignnn S Iunpind ntenn ee Nnem ſecũdo omnẽ hominẽ ſicut ſeiſm. Sed Deutẽr. ſaneta biblia dicit hoc ideʒ. ſed aliter. qꝛ modũ mãdatiet pᷣcepti.⁊ nõ ꝑ modũ MNDatt. pꝓbationis.⁊ ꝓmittit facientibꝰ hecvitã eternã. Et iſte modus eſt altioꝛ ⁊ maio-: vi. quia maius e pᷣcipere q; pbare. Et in oſtendit᷑ ꝙ liber biblie.quiloquit᷑ ꝑ. mo dũ auctoꝛitatis ⁊ pᷣcepti.eſt de tanto ma ioꝛ ⁊ altioꝛ et ſuꝑioꝛ q; liber creaturariũ. de quãto maius eſt pᷣcipere.et mandare ſeun im gare q; ꝓbare tm̃. Item liber cre/ gaturarũ ſeu nature ꝓbat.qꝙ deus eſt pꝛi⸗/ mo timẽdus ſuꝑ omnia.etlaudandus. honoꝛãdus ⁊ gloꝛificãdus.⁊ ꝙ omnis homo debet timere deum. laudare et ho noꝛare et gloꝛificare.⁊ illi ſoli ſeruire. cre dere. obedire. et in eo ſolo confidere. Et liber biblie dicit hoc idẽ. ſed aliter. quia nöõö p modum pꝛobationis. ſed ꝑ modũ prꝛecepti et mãdati et exhoꝛtationis. vl/ tra ꝓponit pꝛemiũ et ꝓmittit retributio nneum eternaʒ facientibus hec.ſ.timenti/ brus deu m.honoꝛantibo. gloꝛificantib⸗ eectt landantibus. Unde dicit. Time de⸗ unm.honoꝛa deum.ſeruies deo. honoꝛi/ fices laudes deum ⁊c̃.Et liber creatu E i, rarum dicit et pꝛobat.hoc debeo facere. gat. paret ſumma concoꝛdia. ſumma conſo nãstia.⁊ ſum ma cõueniẽtia inter libꝛum aucre ſcripture ⁊ libꝛũ creaiuraꝝ. et ꝙ li/ et liber biblie pᷣcepit.fac hoc.i¶ Et ſic ap .— . ber creaturaꝝ ſeruit et famulat᷑ libꝛo ſa/ modũ pᷣcepti ⁊ auctoꝛitatis. ſacre biblie. liber eſt a deo. RZitulus. ccci) A terius eſt alia pꝛobatio.q; de/ ſunt verba que ſunt ſupꝛa homines. et ſupꝛa naturã humanã totalit᷑ita ꝙ im/ pooſſibile eſt ꝙ homines dixerunt talia verba de ſe pꝛimo.nec per ſe.nec inuene/ runt. Unde nullus poteſt dicere nec lo/ qui ꝑ ſe et ex ꝓpꝛia ſcietiailla que nõ po teſt cogitare.qu ia omne quod dicit pꝛi ⸗ ¶ Alia pꝛobatio eſt. ꝙ deus dixitverba uus dicit ea que ſunt in libꝛo bi/ piie ſcripta. Unde ĩ libꝛo biblie mo cogitat ĩcoꝛde. Sed v̈ba q̊ ſcribbta ſunt in libꝛo biblie.nõ pñt pᷣmo cogita riab homie.nec intelligi necunaginari. nõ pñit pmo cadere i imaginatõe hoĩis. immo ſunt ſupꝛa omnẽ intellectũ.ſupꝛa omnẽè eſtimationẽ.⁊ ſupꝛa omnẽ opini/ onẽ ⁊ cogitationẽ omniũ hoĩim.⁊ ſũtto taliter incogitabilia ab omni homie. eo qꝛ ſunt altiſſima et pfundiſſima et ſecre/ tiſſima. Di ergo verba ſepture ſacre ſũt ita alta et extra et ſupꝛa eſtimationẽ oim hoĩm.ſequit᷑ ꝙ ſi nõ potuit hõ cogitare omia illa pꝛimo nec innenire. ꝙ etiã nõ potuit ex ſeipſo dicere nec loqͥ. Hoc au ///᷑,ſꝛobat tem patet diſcurrẽdo ꝑ vtrũq; teſtamen ꝑvtrũq; tũ. Quis em̃ homo potuit pᷣmo cogita teſtm̃ ꝙ reĩ coꝛde ſuo.et affirmare? dicereq tres dey dixit ꝑſone eſſent realiter diſtincte.ita ꝙ vna vᷣba bib non eſt alia.⁊ eſſent vna ⁊ eadeʒ eſſentia lie. ⁊ ſubſtãtia numero.ita ꝙ vna et eadem Geũ.i. res numero ⁊ eſſentia eẽt ĩ trib realit᷑ di Iſa.vi. ſtinctis pſonis. et ꝙ tres pſoneeẽntvnꝰ ps.lxvi deus ſimplex ⁊ indiuiſibilis. Hoc em̃ ẽ ſupꝛa oẽm cogitatõem.⁊ ſupꝛa om̃e coꝛ humanũ.nec aliqͥs homo põthoc pᷣmo cogitare nec dicef. Gñ em̃ hõ potuit co gitare. ꝙ vn? de eſſet tm̃. ſimplex ⁊ indi uiſibilis.ſed ꝙ vnus de eſſet tres ꝑſone realiter diſtincteꝛ equales in om̃ibo.hoc nõ potuit bmo cadere in coꝛde hominũ Ergo ſequit᷑ ꝙ ille qͥ dixit ⁊ pmo locut eſt hoc, ꝙ vnus deus eſſet tres pſone. q; cre ſcripture quaſi imperãti.mandãti et pScipienti.et apparet ꝙ nõ differunt niſi in modo dicẽdi et loquendi.quia vnus loquitur ꝑ modum ꝓbationis.⁊ alter ꝑ erat ſupꝛa homĩes et płꝰ q́; homo. erga erat deus Ergo deus pmo dixit hoc. qꝛ hõ nõ potuit.Quis em̃ homo pmodi⸗/ xiſſet ⁊ cogitaſſet hoc de deo.cuʒ adhuc vix hoĩes cogitare pñt ꝙ vnus deus eſt ⁊ tamẽ iſta verba ſũt ſebta ĩ libꝛo biblie in nouo ieſtamẽto ꝑ totum.⁊ ſᷣdicata ⁊ publicata ꝑ totum mundũ.i Itẽ quis bomo vel creatura poſſet pmo erſeipſa cogitare aut dicere vł affirmare ð facto ſcz ꝙ deus fact'eſt homo. et ita eſt de facto.⁊ ꝙ deus vnitus ẽ humanitati.et humanitas vnita eſt deitati in vna ꝑſo/ na.ita ꝙ humanitas ⁊ deitas ſunt ivna et eadẽ pſona.ita ꝙ deus ẽ homo. ⁊ hõ ẽ deus.⁊ ꝙ hoc factum eſt ĩ ſecũda perſo na deitatis trinitatis.ſcilicʒ filij.⁊ nõ in pꝛima vel tercia perſona deitatis: Quia ergo homo nõ potuit hoc pᷣmo cogita/ re.q̃ creatura poruit hoc pᷣmo dedeo ex ſeipfa: Sic poſſetfoꝛte cogitarivel dici ꝙ deberet fieri homo.ſed ꝙ de facto de/ us ſit factus homo.⁊ quãdo⁊ quõ.⁊ in quo loco.qͥs homo potuit ð deo dicere vl ð deo cogitare: NHcq; em̃ creatura bo na nec mala potuit hoc pꝛimo dicere ex ſeipſa Mala aũt nõ potuit hoc pᷣmo di cere ex feipſa.quia hocẽ ad veꝝ bonũ et exaltationẽ.⁊ ſummã dignitatẽ huma/ ne nature et maius bonũ qð poſſit eſſe. Ncq; etiã bona creatura potuit hoc di⸗ cere pmo ex ſcipſa.qꝛ nulla creatura po tuit hoc ſcire ex ſcipſa. Ergo ſi bona cre atura dicit a deo habuit. quia aliter dice re nõ potuit. Ergo qui bᷣmo hoc dicit? reuelauit deꝰ? fuit.⁊ a deo pᷣmo reuelatuz NYVtẽ ꝙ virgo ↄcipiat in vtero ſuo pue/ riũ ſine viro.et ꝙ pariat ipᷣm puerum exi ſtens virgo.⁊ ꝓmanẽs vᷣgo poſt partũ. fuit. Sʒ cũ totũ teſtamẽtũ nouũ ſit ple/ nũ iſtis verbis.ꝙ deus factus ẽ homo. et homo nõ pᷣmo dicit. ergo deus dicit. quis hõ potuit hoc pꝛimo cogitare aut dicere.aut affirmare.cũ hoc ſit cõtravſũ humanũ.et nullo modo poſſit cogitari aut cadere in cogitatõe homiĩs.q̃ muli⸗/ lauit. ſ. q vᷣgo deberet ↄciꝑe ⁊ parcre.vel Lu.i. er potui hoc pᷣmo cogitare ex ſeip̃a:Er go ſequit᷑ ꝙ qui pᷣmo hoc dixit vel reue/ deus fuit.vel ex ꝑte dei dixit. Sed hoc ſcriptũ eſt ĩ libꝛo biblie.ſ.in nouo teſta/ mẽto.ſ.ꝙ virgo ↄcepit ⁊ peꝑit.et pꝰpar tũ virge pmaſit.⁊ ꝙ ita factũ eſt. Ergo ſequit ꝙ ſi ibi eſt. ꝙ aliqua dicit hoc de ſeipſa. ſ. ꝙ ipſa cõcepit filiũ ſine viro. et peꝑit ꝑmanẽs virgo.ſequit᷑ ꝙ ita eſt fa⸗ ctũ.⁊ ꝙ veꝝ ẽ.qꝛ ipſa mulier q̃ hoc dicit nõ potuit hoc pᷣmo cogitare ex ſeipᷣa.qꝛ hoc eſt extra oẽz eſtimationẽ.⁊ ↄtra om/ nẽ exꝑientiã conſuetã.Ergo ſi dicit ⁊ ex ſeipſa cogitare nõ potuit.ſequit᷑ ꝙ dice/ re nõ potuit.niſi quia ſenſit ꝑ expientiã. et vidit in ſeipſa ꝙ ita factũ eſt.ergo pꝛi/ us factũ eſt in ſeipſa qᷓ; dicit. quia aliter dicere nõ potuit. Si autẽ idco dicit qa ſibi reuelatũ eſt.quia ita deberet fieri:qa ſolus deus potuit hoc reuelare. vel ali⸗/ quis ex parte eius.ſequit᷑ etiam ꝙ ita t. Citulus.ccriii. quia a deo dictů eſt. Si ergo dictuz eſt hoc ꝙ virgo cõcepit et peꝑit.ſequitur ꝙ; ia factũ eſt. Et ſi ita factũ eſt.a ſolo deo factũ eſt. vel ergo deus dicit et reuelauit ꝙ ita fieret. vel ſi deus nõ dicit vel reue⸗ lauit⁊ aliqua mulier dicit.ſequit᷑ ꝙ ides dicit. quia ĩ ea deus hoc fecit pꝛiuſq; ip ſa dixerit. Sic ergo vel hoc eſta deo di⸗ ctũ et factũ.pꝛius dictũ.poſtea factum. yel eſt a deo pꝛimo factũ.et poſtea a mu liere dictũ.et ſic ſemꝑ neceſſario ẽa deo. Et ſic quia hoc dici nõ potuit a mulie- re.niſi pꝛius deus hoc fecerit. nec deus hoc dixerit niſi pita faceret:ſequitur ita factũ eſt.¶ Pꝛeterea quecreaturaqs homo potuit cogitare in coꝛdeſuo ⁊ di/ cere.ꝙ ſubſtantia panis inuiſibilis ſub tur et mutet᷑ ſubſtãtialiter in coꝛpus hu manũ viuũ.⁊ vinũ ↄuertat᷑ in ſanguine humanũ viuũ. Nulla em̃ creatura potu it h̊ pᷣmo cogitare nec dicere.⁊ tñ dictuz Matt. eſt ⁊ ſcriptũ ĩ nouo teſtamẽto.Ergo ſeqͥ xxvi. tur ꝙ deus dicit hoc. et ſupꝛa homines MWarẽ. eſt hoc pᷣmo cogitare vel dicere.¶ Pꝛete xiiij. rea quis homo potuit pᷣmo cogitare vł Lu. xxij dicere ex ſeipſo.qꝙ; deus creauit mundũ. Joh.vi dicẽdo tẽpus.et quãdo creauit modũ et foꝛmã et oꝛdinẽ.ſicut ſcribit᷑ in antituo pus ⁊ modus⁊ foꝛma creatiõis.⁊ oꝛdo oĩm creaturarũ. Hoac em̃ nullo mõ põt ſciri ab homiĩe.niſi aliqͥs ci dixerit.ſcꝭ q; mũdus tali tempoꝛe ĩceperit.Quãuis autẽ poteſt pꝛobari ꝙ mũdus ſit creatꝰ et quare.et ꝓpter quem finẽ ſit creatus. ſed tamẽ quãdo fuerit creatus.et q̃t an/ ni fuerũt ꝙ mũdꝰeſt creatꝰ ponẽdo cer/ tũ numeꝝ.nullo modo põt hocſcirebo mo erx ſe neq; ꝓbare.O poꝛtʒ em̃ ille̊ᷣ creauit mundũ hoc dixerit. Heq; em̃ p/ mus homo hoc dicere potuit.neq; aliqᷣſ alius poſt eũ. Potuit em pᷣmꝰhõ ſcire ð ſeipſo qñ creatus fuit.ſʒ quãdo alia cre ata ſunt q̃ pceſſerũt ipſuʒ.hoc ſcire non potuit. Unde ſcribit᷑ ꝙ pꝛimꝰhomo in/ ter om̃es creaturas vltimꝰfuit.⁊ ꝙ ſexta die foꝛmatꝰ fuit.Quõ em̃ ſcire potuit ꝙ illa dieſ qua ille foꝛmatus fuit erat ſexta et ꝙ nõ pceſſiſſent niſi quinq; dies. niſi Etlibge ſ teſtamẽto ĩ pꝛimo libꝛo.vbi ſcribit᷑ tem Geñ.i. H hlieſnbi ctcctuin gopot fi equidie 1feucloun popotu ee⸗ Pfise oportetq ſtoſittal edpoſſi. gliquom fationẽ. ciq alid mareilu noincen homie. Pbato laoeme (olcrſe dehoe⸗ rdi⸗ obalia nec uctis eſti ANati Ehoſ. lhe in htin ce heritinli bibleig vixrſc b Ptölon lplonon opoꝛtzq P neinc, ad lunke oeſeihn dnge cot lleſunri tühnon 4 odhetg acodianz Nregnir icaſode dictrarne ſeanigite feitiliig Mecktdepd doſtafuenn, apoſtenn 5 1 Dell. be ndin otuir nel . Cen. hadens mnſegiarg negeannncs cordeſuotd ⸗ inuiſblisſib buscönnt, rincopysh Ninngun gummtpon Adienz Pabomines P dione Oeet a. nocogineſt ranienuni Anuoee biſeblin Han nos o H q deus dixerit ei? OQuia ergo in libꝛo bi blie ſcribit᷑ ᷣm dierũ quo mũdꝰincepit et certũ initiũ tempoꝛis.⁊ hoc nullo mo do põt fieri ab homie. hoc ſignificat llle qui dicit hoc.ẽ ſupꝛa omes homies 2 renelauit. Quia em nullus homo exſe ipſo potuit hoc dicere nec ſcribere.ideo oſtendit᷑ ꝙ nullus talis iſtũ libꝝ fecerit. O mis em̃ hõ qͥ facit libꝝ ⁊ ſcribit ex ſe/ ipſo aliqͥd.vult ei credat᷑. et illi q le⸗ get libꝝ credãt verbis ſcriptis. Et ideo opoꝛtet ꝙ illud qd homo ſcribitiĩ libꝛo ſuo ſit tale. vel qð ſit ꝑ ſe manifeſtuʒ. vel Qð poſſit exꝑientiã manifeſtari.vł qðᷣ aliquo mõ poſſit induci xt credat᷑ velꝑ H rationẽ.vel ꝑ ſenſũ.vel ꝑ ſignũ.vł ꝑ quẽ cũq; aliũ moduũ.Quis em hõ põt affir⸗ mare ĩ libꝛo ſuo ex ſeipſo illud qð è om̃i/ no incertum.nec aliquo mõ ſciri põt ab homie. neq; fieri põt credibile ꝑ aliquã Ppbationẽ.nec ꝑ aliqð motiuũ.ſed eſtex tra oẽm eſtimationẽ.⁊ extra oẽm opini/ onẽ: Quis ita fatuias eſſet. ita ſine ſenſu quiex ſeipſo talia facexet ⁊ ſcriberet libz dehoc: Sec certũ eſt ⁊ claꝝ.qꝙ; tpᷣs. ho/ ra ⁊ dies inceptõis mũdv. nullo mõ põt ab aliquo hole ſciri. neq; pñt eſle ratöes neq; ꝓſuaſiones.neq; ꝓbatões.neq; in/ ductiões.neq; ſigna.neqs exꝑientie. ne/ q o Ka“ſx eſtimatönes. quibo poſſit credi ꝙ tali dDie incepit mũdus ⁊ nõ añ.immo &̊ eſt ulo tik k 7iins nsſto no aghen ponitoce⸗ iberſin eßgl Regciß, niegi n t niconin S n tvvonh/ tunai oich entſen gdics N Epilo/ occultü homini cuicũq; ⁊ ignotiſſimũ. Ergo ſequit᷑ ꝙ nullus homo fuit ita fa/ entia.qꝙ ex ſeipſo ſcpᷣſerit talia ⁊ affirma ter ſcribit᷑ et affirmat᷑ tepus ⁊ dies ince/ ptõis mũdi.Ergo ſequit᷑ ꝙ homo exſe/ ipſo non ſcripſit nec affirmauit.Quare opoꝛtʒ ꝙ illequi mundũ creauit.hoc re uelauerit et ſcribi fecerit ⁊ dixerit.Et ſic gaãdo cõ ↄcludit᷑ ꝙ deus dixitverba biblie. vl ho cludit ꝓ mo ex parte dei.⁊ ꝑ cõſequẽs ꝙ liber ſa/ poſitů̊ cxreſcripture eſt liber dei.et eſt a deo. Et exinde cõcludit᷑ ꝙ quãto verba et dicta que ſunt in ſacra biblia ſunt magis alta et ſupꝛa omnẽ ratione ⁊ ſenſuʒ.et quãto magis excedũt naturã humanã:qꝙ ma/ gis debẽt credi.⁊ duʒ vident᷑ magis diſ tuus.ita ſtultus ita ſine ſenſu.ſine exꝑi/ uerit in libꝛo ſuo.ſed tamen ĩ pᷣmo libꝛo biblie ĩ antiquo teſtamẽto certitudinali ficilia ad credendũ. magis debẽtcredi. quia tunc ſignũ eſt ꝙ ſunt a deo dicta et nõ ab homiby. ⁊ homo debet credere c quid deus dicit. Et exinde ſequit᷑.ꝙ qa articuli fidei xpᷣiane ſunt altiſſimi et ſu- pea omne hominẽ ꝙ erhoc ppter boc ſunt magis credibiles. ⁊ maxime certi ? firmi. Et ſic pꝛobatum eſt.ꝙ in mido eſt vnus liber qui eſt liber dei et a do,. qui nominatur biblia continens duues teſtamenta. Et ꝙ deus dicit verba ĩ di cto libꝛo ſcbta.ve aliquis ex parte ſua. * Hic concluduntur ex iam pꝛobatis alique pꝛopꝛietates circa libꝛum dei.ex qualiter ſedebet habere circa illum li ⸗/ Woniã aut iã pbatũ ẽ. q de ha Ti.ccxi bet libꝑ. ⁊ ꝙ vnus liber dei ẽ in mũdo.i quo ↄtinent᷑ verba que deus dicit. ⁊ quis eſt iſte liber.nũcreſtat oſtẽdere ⁊ ↄdudere aliqs ppetates ⁊ cõ ditõnes illiꝰlibꝛi.et qualiter homo ſe dʒ habere erga libꝛũ dei. VInde ex iſto fun/ damento.iſ.quia ille liber eſt dei.et quia eus dicit verba illius libꝛi.multa pñt ſequi ⁊ ↄcludi de illo libꝛo⁊ verbis eius Vñ poſtqʒ ile liber eſt dei. et verba illiꝰ Pai p⸗ ſunt verba dei.ſequit᷑ ꝙ hõ debet crede/ betaſ bi re totum libꝛũ. et omia verba ſcripta in blie libꝛo.ita ꝙ totus liber eſt credẽdus fir· miſſime ⁊ ex toto coꝛde abſq; aliquo dun· bio.et h illo mõ qͥ ↄuenitlibꝛo ⁊ deo.vi/⸗ delicet ſimpliciter ſine aliq ꝓbatiõe ⁊ ar gumẽtatione.ſed ſolũ qͥa dei ẽ ⁊ deus di cit.et hoc ẽ totũ fundamentũ credẽdi ip ſi libꝛo. Et ideo tota ipſa biblia et omia verba eiꝰreducunt᷑ ad vnũ fundamẽtũ. ad vnaʒ rõem.ſ.qꝛ dei eſt ⁊ deus dicit. et ſub iſto fundamẽto ⁊ ſub iſta rõne ſunt credẽda ⁊ accipiẽda om̃ia vᷣba ſacra bi/ blie.⁊ nõ ſub alia. Si aũt ꝑ iſtã poꝛtãt p iſtud pꝛincipiũ ⁊ generale fundamen tũ nõ intrat quis in ipſaʒ bibliaʒ.ſʒvult intrare ꝑ aliam poꝛtã.ſ.ꝑ rationes ⁊ ar/ gumentationes.tũc intrare nõ poterit. qꝛ iſte eſt ſolus modus ↄueniens tam li bꝛo dei q; ipſi deo.Qui em̃ alit᷑ nõ vult credere ipſi deo ⁊ libꝛo ſuo niſi ꝑ ratões et pꝛobatões et argumentationes.tunc . facit maximaʒ iniuriã deo ⁊ libꝛo ſuo ⁊ vbis eius.qꝛ vult ire et intrare in libꝛuʒ drcicõtra naturã et modũ libꝛi⁊ dei.Et ideo neccſſeẽ ꝙ talis repellat᷑ a libꝛo dei et liber ſibi claud af᷑.et ſecreta libꝛi nõ vi * dcat.eo qa iniuriauit libꝝ et deũ cuiꝰẽ⁊ ꝓbpetas. Tercia ꝓbetas — ₰ 4 . .1. . reputat ipm poſſe mẽtini. Et hoc eſt pꝛi Scðöa mũ qð ↄcludit᷑ delibꝛo dei.¶ UVlterius ↄcludit᷑de libꝛo qͥa dei cſtet deus dicit. qꝙ; nihil põt eſſe falſum in co.et nihil põt eſſe inutile.nihil ſupfluuʒ nihil diminu/ tũ. et ideo nihilẽ ibi ↄtemnẽdũ.nihil re/ ſpuendũ.nihilq; iniquũ. Ulteri ↄclu/ dit᷑ de neceſſitate.eo quia deus dicit ver ba dicto libꝛo ↄtẽta.ꝙ omia verba im/ dtunc facit maxi 1deo ?7v eius. qͥa expellit verba dei deſua domo. plebunt᷑ et nihil remanebit incõpletuʒ. qm̃ deus nihil poteſt facere cõtra ſuum honoꝛẽ.Uñ ſi nõ complerent᷑ vᷣba dei. ipſemet mẽdæx eſſet. Idco ꝓpter ſuũ ho noꝛeʒ neceſſe eſt ꝙ om̃ia vᷣba impleãtur poſtq; vba dei ſunt et ipſe dicit. Siem̃ quilibet homo quãtũcunq; modicꝰ nõ vult ꝙ verbũ ſuũ mẽdax ſit.ſed implea/ tur.quãto maioꝛ ẽ dñs.tãto magꝭ vult verba ſua impleri.⁊ nõ retrocedcre.imo vnꝰ rex citius exponeret totũ ſuũ regnũ mBß verbũ ſuũ nõ impleret᷑. Quãto magꝭ Ouarta ꝓPbetas. Nihil pᷣ cioſiꝰ vᷣ/⸗ bo dei ergo de adimplebit ᷣbũ ſuũ ⁊ illa q̃ di / cit cũ ſit om̃ipotes: UVlteriuſ ↄcludit᷑ ꝙ poſtq; deꝰhabet libꝛũ. et vᷣba dei ſunt in mũdo.et de?locutꝰ eſt ꝙ hõ debet. obli⸗/ gat᷑ et tenet᷑ diligere et amare deũ et vᷣba dei.q̃ ꝓceſſerũt deoꝛe ſuo.Vñ qͥa hõ de bet amare deuz pmo et ſuꝑ oĩavt ꝓbatũ =.ſequit᷑ ꝙ debet etiaʒ amare verba ſua. Et qa nihil magis ꝓpinquũ deo qᷓ; ver bũ ſuũ.qͥa verbũ ſuũ repñtat ipᷣmmet.⁊ nihil magis ptinet deo q; bu ſuũ. quia exit de oꝛe ſuo.⁊ ꝑ ↄſequẽs nihil maius nihil excellẽtius.nihil nobiliꝰ. nihil pᷣci oſius.nihil meliꝰ.nihil potentius.nihil gamabili q; vᷣbũ dei. Et ꝑ ↄſequẽs ſeqͥt᷑ Verbo Zi ðöbet᷑ honoꝛ qꝙ verbũ dei eſt ſuꝑ om̃s creaturas.etex ccllit oẽs creaturas.⁊ magis ꝓpinquuʒ ẽdeo.et magis ꝑtinet deo q́; oẽs creatu re. Itẽ ſequit᷑ ꝙ ſicut hõ tene amare de um. ita dʒ amare verbũ ſuũ repñtãs eũ Et ſicut deo tenet᷑ dare oẽm honoꝛẽ ita tenet᷑ dare verbo dei oẽm honoꝛẽ ⁊ oẽem gloꝛiã et omnẽ laudẽ.⁊ debet ſe pone⸗ —— n — amare deñ plus q; oẽs creaturas ⁊ qᷓ ſe ipᷣm.ita debet amare verbuʒ dei plus qᷓ; ofs creaturas ⁊ q; ſem. Et paſequẽs homo debet cauere ſuꝑ om̃ia necõtem/ nat.neiniuriet.ne offendat verbuʒ dei. Et p aſequẽs ſequit ꝙ poſtq; hõ habet ĩſeipſo locũ in quo pñt recipi vᷣba dei.ſ. ipᷣm coꝛ.debet reciꝑe ĩ coꝛde verbũ dei. et pᷣparare coꝛ ſuũ ad recipiẽdũ vᷣba ſua iij. Et nulla alia verba debet pmo in coꝛde ſuo reciꝑe.ſed dðʒ implere totũ coꝛ ſuum de verbis dei. Et ideo hõ ſi recipiat pii mo in coꝛde ſuo alia verba q; verba dei. tunc facit maximã iniuniã deo ⁊ verbis de ſuo loco ꝓpꝛio eis debito.⁊ ponit ibi alia verba. Et qͥa etiã verbũ dei repᷣſen/⸗ tat deuʒ.et exit de oꝛe dei.et mittita deo. ſequit᷑ ꝙ qͥ recipit verbũ deiĩ coꝛde ſuo. Quiver 4 dike dickiun ia ſöt vobüden bican deigzeſt, Tiac recipit deũ.et qͥ habetverbuʒ deiĩ coꝛde bũ ði re ſuo.habet deũ ĩ coꝛde ſuo.et qͥ poꝛtat v/ cipit de hil mad.nihil melius.nihil nobili.ni/ hilpᷣcioſius.nihil amabili põt hõ habe re in coꝛdeſuo qᷓ; verba dei.Et quia ver bũ dei intrat coꝛ homĩs.⁊ nulla alia res põt intrare ip̃m coꝛ niſi ip̃ᷣm verbũ.et ip ſũ verbũ pncipaliter ĩ coꝛde habitat.iõ nulla res ẽ magis ꝓpinqua coꝛdi qᷓ; ip/ iij ſum verbũ habẽs ingreſſum ad coꝛ.Et qͥa verbũ deiẽ viuũ ſicut deus viuit cu Terbi ius ẽ ⁊ exit deoꝛe eius.ideo neceſſe eſt ꝙ dei vuin 3* boda Ktaten gio creat tus verb qua crea ſdeo ver aturand mutabi Dabi Etayis N nn, moliſtin tana ſubitoc Uan mytate (eatur. gturaſi deiois Mine onn dene gtura⸗ taliter Ammpe vodi „. * viuificet ip̃ᷣm coꝛ.⁊ faciat ipᷣm iocundũ ficat. et letũ.Et qͥa eſt caliduʒ.qꝛ ẽ ardẽs igne amoꝛis.ideo calefacit coꝛ.⁊ facit ardere Uerbũ et inflãmari ĩ amoꝛe.Et qͥa eſt veꝝ et cer dei cale/ tũ.ideo firmat ipᷣm coꝛ ĩ veritate.et ſoli/ facit coꝛ n dat.et illum inat.⁊ clarificat.Et qͥaẽ vir tuoſiſſimũ ⁊ potẽtiſſimũ ⁊ ſumme acti uũ ⁊ opatiuũ.ideo oꝑat᷑ i coꝛde ſubito ⁊ mutar ad ſe.⁊ pꝓtegit.⁊ defendit.Et qꝛvᷣ bũ dei ẽ altiſſimũ.ideo eleuat iſᷣm coꝛ et trahit ad altiſſima Et ſic patẽt aliqueꝓ pꝛierates verbidei ⁊ libꝛi ſui in qᷓ fũt ver ba dei. ct etiã q̃liter ſe debet hõ hẽead li/ bꝛũ dei ⁊ verbũ dei.qm̃ dʒ pᷣmo dei libꝝ ſiudere.audire.⁊ habere ⁊ legere. ¶ Kompano verbi deiadcreaturas. ¶ Liulus. ccxv. — „ ſetyn ean Nõ oingl Eiſca vobüt ſeon Nenmd ſug ſe qqnñd volent (woo deus 5 oba porant Zoae ſeoſic bis ſpo ſonby.⸗ MWhom tiade Teturnori dine n Spani otmianecötenn, ndhrrabinde⸗ voſthhöbede ODia ſüt NVo ai ſunt nobis maniteſta qᷓ do. ſcʒ creature ſue ⁊ verba ſua. Sed iſta duo nõ ſunt eq̃lia.quia verbũ dei eſt ſupꝛa hoĩem ⁊ ſupꝛa oẽm creatu/ ram. ⁊ oĩs creatura exiuit de nihilo. ſed verbũ dei exit de oꝛe dei. Et iõ verbum tehiſbadii ſubiecta dei qꝛ eſt maius oĩm creaturaꝝ.habʒ po gerrtih Chfilifinſn i dcönoinente etotüantun höͤſinchirni baönobndt mädeotyeb dadeſndon⸗ biiotponbi cbüda tiſſen namimkndn, deiicnceſ wezdeicoe di⸗ actporat dei. Etidoni e. blnoba,. ibhötböhebe dai Cqrurt 8duladlins jönwtüͤct webebirid 1 Glnco ſundte usrin hnluneg gi fönanncdi fat Pimdigie 1ſictt n eſraaen he cnt Etctenn irinmnen⸗ ſemteibin⸗ EdieEtt orßncr⸗ epnuti ingien SM Uerbũ ſua teſtatẽ ⁊ dñium ſupꝛa omnẽ creaturã.⁊ oĩs creatura ſubiecta eſt totaliter ⁊ peni tus verbo dei.⁊ ideo ĩpoſſibile eſt ꝙ ali/ qua creatura poſſit raſiſtere verbo dei.et ideo verbũ dei mutst creaturã.⁊ ipᷣa cre dei mu/ tat crea/ turam atura nõ pᷣt mutare verbũ dei.qꝛ eſt im/ mutabile inuariabileſicut deꝰa quo eſt. Et quia verbũ dei eſt efficaciſſimũ vir/ tuoſiſſimũ ⁊ ſũme oꝑatiuũ ⁊ actiuũ.iõ ſubito qñ mittit᷑ ⁊ venit ſupꝛa creaturã. mutat eã ſine aliqua reſiſtentia. ⁊ om̃is creatura obedit verbo dei. Itẽ oĩs crea/ atura ſũme diſtata verbo dei.qꝛ ꝑ vᷣbuʒ dei oĩs creatura facta eſt.⁊ de nihilo ve/ nit in eſſe ꝑ virtutẽ verbi dei.quia habʒ omnẽ virtutẽ ⁊ poteſtatẽ dei a q̃ eſt. Uñ deus ꝑ verbũ e dicendo creauit oẽs cre aturas.⁊ iõ ofis creatura ſubiecta ẽ to taliter verbo dei.qꝛ ꝑ ipʒʒ eſſe habʒ et eti am poꝛtat᷑ ⁊ ſuſtinet᷑ in eſſe. Uñ quia de us dixit creature facte ſunt.⁊ ſi nõ dixiſ/⸗ ſet nulla creatura facta fuiſſet.⁊ ſic om̃is creatura ideo eſt. q; deus dixit. Uñ pꝛi/ mũ qʒð exit a deo eſt verbũ ſuũ.⁊ ꝑ ipſuʒ oĩa alia creant᷑.⁊ recipiũt eſſe de nihilo. Et ſic apparet maxima inequalitas int verbũ deix ſpᷣas creaturas.⁊ ꝙ neceſſe ẽ eſſe omnẽ creaturã ſubiectaʒ verbo dei. Item de dedit homĩ creaturas ⁊ verba De ſo lat᷑ nos ꝑ verba ſua. ſed plus dedit qñ dedit verba ſua. qᷓ qñ dedit ereaturas ſuas.de nto pluſ valent verba dei qᷓ; om̃s creature.Et ſic deus duob mogis ↄſolatur hoĩem. ſcʒ pꝓ creaturas ⁊ ꝑ verba ſua.⁊ plus ꝑ vᷣba ᷓ; ꝑ creaturas.quia creature ſunt de ni/ Hilo.ſed verba dei exeunt de oꝛe dei. Et ideo ſicut ſponſa plus cõſolatur de ver/ bis ſponſi q; de arra ſibi miſſa ⁊ de mu/ neribo. ⁊ ſubditꝰmagis appꝛeciat verba regis qᷓ; munera ⁊ magis ↄſolatur.⁊ fili us bonus pł?cõſolat᷑ de verbis patris habemꝰ⁊ tenem de do in B mũ e verbis dei et ſcriptura ſacra re verba dei qᷓ creaturas ſunt munera dei data ſicut arra.⁊ plus dʒ gaudere de verbis dei q; decreaturis ſibi datis ad ſeruiendũ. Si homo tãtũ ↄſolatur in creaturis dei magis dʒ ↄſolari ⁊ letari iĩ verbis dei. Et ſi recipit creaturas ðᷣi cũ tanta diligentia. magis dz recipe verba - „ „ dei ⁊ cũ maioꝛi reuerentia. Et ſi appꝛeci at creaturas dei.multo magis dʒ appꝛe ciare verba dei. Ualde em̃ cõtra roᷣnem eſt ꝙ homo q̊tidie v tat᷑ cereaturis dei. et oↄtẽnat verba dei.⁊ nolit audire verba dei. Verba em̃ dei ꝓcedũt ⁊ exeũt de coꝛ de dei. ⁊ ideo poꝛtant coꝛ dei ⁊ intentio/ Uerba nem ⁊ voluntatẽ dei ⁊ intrant in coꝛ ho/ dei poꝛ⸗ minis. Sed creature exeunt de nihilo.⁊ tant coꝛ ideo verba dei ſunt ꝓpinquiſſima deo. dei ⁊ ei ſed creature ſunt quaſi alienea deo.quia intẽtõeʒ de nihilo. Quare ſine comꝑatiõe p?ꝭ vo let verbũ dei qᷓ; oẽs creature.⁊ deus płꝰ appꝛeciatur verbuʒz ſuum q; omnes cre aturas. Qui ergo nõ vult recipere nec audire verba dei.nõ eſt dignꝙ vtat᷑ cre aturis dei. Poſtq; ergo deꝰlocutꝰeſt ho mini? dignat eſt loqui homibo.dñs ſer uo.rex ſubdito. creatoꝛ creature.artifer· opi manuũ ſuaꝝ.dñs infinite maieſtat Quinõ rei ð nihilo facte.⁊verba ſua ſcripta ſũt. vult au/ magnã iniuriã facit homo deo ⁊ multũ dire ver temnit eum ſi nõ vult audire. nec ᷣba ba dei ſua reciꝑe.⁊ ↄtemptis illis audit legit et maxiei/ ſtudet ⁊ recipit verba hominũ. Magis iuriatur debet hõ audireꝛ legere verba dei q; ver deo ba hoĩs.magis debet audire verba cre/ atoꝛis qᷓ; verba creature.⁊ magis debet audire illũ qͥ creauit oĩa q; illũ qui ẽ cre/ atus inter omia de nihilo. Dag debet augire verba illiꝰ qui nõ poteſt mentiri ſed eſt veritas.q; illius qͥ poteſt mentiri ⁊ decipi ⁊ deciꝑe.⁊ magis debet audire verba illius qui viuit in eternũ.qᷓ; hoĩs moꝛtalis.⁊ qui iaʒ moꝛtuꝰeſt ⁊ nõ viuit. ⁊ magis debʒ audire verba illius a quo creatus eſt.⁊ qui dedit ei ſuã imaginẽ.⁊ a quo recepit qͥ cquid habet.q; verba il/ lius a quo nihil accepit.magis debz au direverba illius qͥ cõtinueſeruat eum in eſſe.⁊ indeſinẽter largit᷑ ⁊ dat ei ſua bñfi/ cia.ſine qbus nõ poteſt eſſe.q; illius a q̊ nullum beneficiũ recipit nec poteſt reci/ 990 Citulus.ccxvi. pere nec poteſt aliquid ſibi dare Mage debet audire verba illius qͥ ꝓmittit ſibi vitã eternã.qᷓ;ᷓ illius qͥ nihil ꝓmittit nec aliquid poteſt dare. Multo mag debet audire homo quiẽ opꝰ. verba illius ͥ fe cit eum ⁊ ſui factoꝛis.q;ᷓ illius qͥ factꝰ eſt ⁊ magis verba dñi q; ſerui.regis q; ſub diti. ⁊ oĩpotẽtis qᷓ; nihil potẽtis.⁊ illiꝰqͥ de ſe eſt infinitũ ⁊ om̃e bonũ. qᷓ; illiꝰ qui habet in ſe radicẽ oĩm maloꝝ. ⁊ illiꝰ qui habet omnẽ hoĩem iudicare. qᷓ; illius qͥ iudicandꝰeſt.⁊ multo magis debet dele ctari in ſtudendo ⁊ legẽdo verba ⁊ libꝛũ dei qᷣ creauit illũ qᷓ; illiꝰ qui creatus eſt. Sis homo facit oppoſitũ iſtoꝝ.maxi⸗/ mã iniuriã ⁊ ↄtumeliã facit deo creato/ ri ſuo ⁊ verbis eius. ¶ Ougliter creature ⁊ verba dei ↄueni/ unt homini. (¶Titulus. cexvi. Uloniã aũt homo habz coꝛp?ꝰet a) animã.⁊ vnũ nõ eſt aliud. quia gnia eſt intellectualis ⁊ ſpũalis. ⁊2 coꝛpꝰ ſuã vitã. quia aliter viuit coꝛpꝰ qᷓ; ania. Quãnuis em̃ coꝛpus viuit mediãte aĩa. ⁊ ex pñtia aĩe.attñ coꝛpꝰ indiget cibo ⁊ potu ⁊ nutrimẽto ⁊ ↄf̃uatiõe. Sic aũt coꝛpus indiget cibo ⁊ nutrimento vt viuat ⁊ nutriat᷑ ⁊ ↄ̃ᷣuet᷑ ⁊ augmẽtet᷑ alit Oy vᷣbũ ꝑpiret ⁊ moꝛeret᷑. ita ſiłr aĩa indiget cibo dei ẽ ei bo anime ⁊ potu ⁊ nutrimẽto ⁊ alimẽto.vt augmẽ tetur nutriat᷑ ⁊ ↄſeruetur in vita ſua.qui eſt amoꝛ bonus gaudiũ ⁊ ſpes et ↄſola/ tio ſᷣm deũ.Et qm̃ nutrimentũ ⁊ cibo et alimentũ debet habere ↄueniẽtiã ſeu cõ uenire cum re que alitur et nutritur.⁊ dʒ intrare in rem nutriendã. et vniri cũ ea. gliter nõ nutrit.et ideo qꝛ coꝛpus eſt ter/ reſtre et elemẽtale.ideo nutrit᷑ viuit ⁊ cre ſcit de cibis et alimẽtis terreſtribo et ele/ mentalibo.tanq; ſibi ſimilibo.qͥ intrant coꝛpus hoiĩs realiter et ꝑ ſuã pñtiã ex qͥ bus fit bonus humoꝛ et ſanguis. ita cõ foꝛmiter quia aniĩa eſt ſpũalis et intelle/ ctual.et nullo mõ terreſtrꝭ nec elemẽtał. ideo nutriri ⁊ viuere dʒ de cibis ⁊ nutri/ mẽtis et alimẽtis ſpũalib ⁊ intellectua/ libo.⁊ nõ coꝛpalib nec terreſtribo tãq; ðᷣ ſibi ſiłibo q̃ ſolũ pñt intrare aiam ꝑ ſuaʒ pñ̃tiaʒ.Efqꝛ aĩa ad imaginẽ dei facta terreſtre et elemẽtale.⁊ vtrũq; hz æt nõ carnis ſʒ coꝛdis. Et iõ aĩalia bꝛu/ bü vie et nullũ eſt mediũ int᷑ aĩam et deũ. iõ dʒ nutriri et alimẽtari de cibis et alimen et nutrimẽtis diuĩs q̃ imediate ꝓcedũt a deo. Et qꝛ verbũ dei exit decoꝛde dei et ꝓcedit de oꝛe eiꝰet pᷣt intrare in coꝛ aĩe et eã penetrare.iõ ania dʒ nutriri et viuere. creſcere et ſuſtẽtari in vᷣbis dei q̃ ꝓcedut De oꝛe eiꝰ.et ſolũ verbũ dei eſt ꝓpꝛiũ ali ⸗ mentũ ꝓpꝛi cibo et ꝓpꝛiũ nutrimẽtũ ißbi us aie ct coꝛdis. Sicut & cib terreſtris Uerbũ et alimẽtũ coꝛꝑale intrãt in coꝛpꝰiã pꝛiꝰ dei coꝛ viuũ.⁊ ipᷣm augmẽtãt.nutriũt coꝛrobo roboꝛat ⸗„ raãt ⁊ ↄſeruãt.ita verbũ dei qð intrat coꝛ ⁊ ↄpſᷣuat et aiam iã pus viuã et viuentẽ.augmen animã tat ipᷣaʒ et nutrit et coꝛroboꝛat ↄſeruat et ſuſtentat in amoꝛedei ⁊ ſpe bona ergau io et ↄſolatõe.et in oiba q̃ ꝑtinent ad vi tã aie et coꝛdis.Ecce g̊ q̃lit᷑ↄueniũt hoĩ Epilo/ et ꝓpoꝛtionãt᷑ creature ct vᷣba dei.qꝛ cre gag aturecoꝛꝑales reſpiciũt coꝛpꝰ⁊ vitã coꝛ Paleʒ.⁊ vᷣba dei reſpiciũt aĩiam et vitam ſpũ alẽ.vt ſicut coꝛpꝰqð eſt ꝓpt᷑ aĩiam vi uit de creatun coꝛpalibo de nihilo fach. ita aĩa q̃ eſt ꝓpt᷑ deũ.et ẽ ad imaginẽ dei vinuit de vᷣbo qð iĩmediate ꝓcedit de oꝛe Dei qð eſt ſpũale ⁊ intellectuale.et diui/ nũ. Ecce qᷓnta ꝓpinqͥtas hoĩs ad deuzʒ qnta aſſimilatio.qᷓnta vnitas.q̃nta dei bonitas.qꝛ verbũ qð exit immediate de coꝛde dei intrat coꝛ hoĩs.verbũ qð ꝓce/ dit de oꝛe dei intrat in aiam hois. Et ni Hil ꝓpinquiꝰdeo qᷓ; verbũ eiꝰ.iõ totali᷑ Uerbũ trahbit coꝛ hoĩs et aĩiam ad deũ vñ cxit.⁊ dei tra/ facit coꝛ hoĩs vnũ cũ coꝛde dei. Eccegᷣ hit aĩaʒ ↄueniẽtiſſime dedit deꝰhoĩ duo.ſcʒ cre/ ad deũ gꝗturas et vᷣba ſua.creaturas ad augmẽ/ tandũ.nutriẽdũ et ↄſeruandũ coꝛpꝰĩ vi ta ſua.et vᷣba ad augmẽtandũ.nutriẽdũ . ⁊ ↄſeruandũ aĩaʒ in vita ſua ꝓpa.Etiõ UVerbũ verba deiſũt vᷣbavite et nõ coꝛꝑis ſʒ aĩe deiẽver ta nõ pñt viuere de v̈bis dei. qꝛ nõ hůüt aĩam ſpũalẽ nꝰ intellectualẽ nec dei ima 35 7* 2 , 39 ginẽ.Ecce q̃ntũ diſtãt ab inuicẽ.cibus coꝛꝑis et cib aĩe.qꝛ cib qͥ nutrit coꝛpꝰ ẽ coꝛruptibil.ſ cib qͥ nutrit aĩam ſcʒ ver . bũ dei eſt incoꝛruptibilis ꝓꝑmanẽs ĩ eter Uerbũ nũ.Sicut aũt hõ nõ facit ꝑ ſeipᷣm ciboſ di ẽ ĩcoꝛ coꝛꝑales.ſʒ recipit iã factos et oꝛdiatos ruptibi a deo.ita hõ nõ facit cibũ ſpũalẽ ſcʒ ipᷣm le 6 verüde deo:y potfgeen W. govine göpecdt ga ſopceat ruk Dobi roctt nec dai nw neccſtne nieg rone u ad h⸗ ſnne cellel otoe ne verbe alle atecipe Untaia⸗ ttüdi palit y ſlacen ſotagi⸗ ficta t TUobä taea di habz ipa modum pba vuenie/ güͤß levoli/ liber on lbeo lum. bom honui deßat nodtio nitam ſutati⸗ dii19 certitue ſbicc giaſoa ( hecel Dii ceniſin daig deir in ſſm inns⸗ Tten⸗ ſo oe hes nd lce netdchi doegtini bunlitt decncedeie meincntiet lummnayine, 1sdeipengit cicſtopriigi upummmiisi Labemtio tincoplinn müt nobo n agöinmnc ,e lucntädngnmn gn borrolune pebongagen tinanatri ltoncniütbei r ibada geg wep ico⸗ tiumas Mun pptuumvi enhlolh. Gimagnede epcöndecr cuale, a duun ghoistadah nias. Obc dei timmagiurde Vodücee mnhos n ich mnir Gaiiit dn Len Ats emie ſonoi 1 840 augn⸗ lüconli Gu numier verbũ dei.ſʒ recipit ip̃ᷣm dictuʒ ⁊ datũ a i eĩ hõ ꝑ ſe nõ põt facere cibos coꝛꝑales qͥbo viuat coꝛ pus.quõ poterit facere cibũ ſpũalẽ.ex quo viuat aĩia? Et iõ nullũ verbũ hoĩs Uerbũ dei nu/ trit aĩazʒ abſ; a⸗ liq̃ᷓ inue ſtigatõe cauſe totũ dñiiuʒ⁊ imꝑiuʒ.⁊ in ea ↄſiſtit pᷣnci/ VUVerbũ di habz modum ↄueniẽ / tẽ volũ/ tati CTi. ccxvii. deo. qꝛ vtrũq; eſt a deo. S qð ꝓcedit de coꝛde ⁊ oꝛe hoĩs pᷣt dare vi tam aĩe ⁊ nutrire iſᷣam.ſʒ oꝑtet ꝙ ab al/ to ꝓcedat.ſcʒ de coꝛde ⁊ de oꝛe dei.i¶ Et ſicut ad h ꝙ cibo coꝛꝑalis nutriat coꝛpꝰ nõ eſt neceſſe niſi ꝙ coꝛpꝰ recipiat ipᷣm. nec eſt neceſſe inqͥrere cam ⁊ fundamẽtũ ⁊ rõnẽ q̃re potuit ſic fieri q̃lit᷑ factꝰ ẽ.ita ad h̊ ꝙ verbũ dei nutriat aĩam. nõ eſt ne ceſſe ꝙ hõ inqͥrat cãʒ ⁊ fundamẽtũ⁊ rõ/ nẽ verboꝝ dei.ſʒ ſufficit ſcire qꝛ dei ſunt ⁊2 recipꝑe ipᷣa vᷣba in coꝛde.qꝛ ſine ̊ nutri unt aĩaʒ.¶ Et qm̃ in ipᷣa ala volũtas hʒ palit᷑ vita aĩe.qꝛ qñ illa viuit tota aĩa vi uit.qñ illaẽ ſatiata tota aĩa eſt ſatiata.qñ illa creſcit.tota aĩa creſcit.qũ illa nutrit tota aĩa nutrit᷑.qñ illa deficit tota aĩa de ficit.qꝛ ipᷣa ẽ coꝛ aĩe.⁊ qꝛ vᷣba dei reſpici unt aĩam ⁊ dirigunt᷑ pncipalitad volũ tatẽ.⁊ reſp kaneßneiy alit᷑ ipᷣam tãq;ᷓ coꝛ ipᷣiꝰaĩe.⁊ tãq; hñtẽ totũ impiũ in aĩa.iõ vᷣ̈ba dei ⁊ liber dei hñt ⁊ hr̃e debẽt mo⸗ dũ ſᷣm ꝙↄuenit volũtati.q̃ eſt libera ⁊ ĩ libertate poſita. Et iõ vᷣba dei q̃ ſunt in libꝛo dei poſita hñt aliqñ modũ pᷣcepti/ uum.aliqñ modũ ꝓhibitiuuʒ.aliqñ ex/ hoꝛtatiuũ.aliqñ ꝓm iſſiuũ.aliqñũ cõmi⸗/ natiuũ.aliqñ narratiuũ exẽploꝛũ.aliqñ depᷣcatoꝛiũ.aliqñ laudatoꝛiũ.qꝛ oẽs iſti modi ↄueniũt volũtati ⁊ affectui.⁊ incli nãt ⁊ mouẽt ⁊ excitãt ⁊ nutriũt ipᷣaʒ vo/ tũtatẽ ad timoꝛẽ ⁊ amoꝛẽ ad ſpem ⁊ gau diũ ⁊ ad ↄſolationẽ. Sʒ qꝛ aĩa q̃rit ſp certitudinẽ ⁊ ñ recipit aliq̃ vᷣba niſi ſint ſibi certa ⁊ nõ dubia.qꝛ intellectꝰqͥ eſt in aĩa.ſꝑ appetit certitudinẽ.⁊ in h̊ ſatiat᷑ ⁊ Uerbũ dei ẽ cer tiſſimuʒ excedẽs oẽs pba tones viuit.⁊ aliter nõ qͥeſcit. donec ſit certus. iõ neceſſe ẽ ꝙ liber dei ⁊ vᷣba libꝛi ſui ſint certiſſima ⁊ nõ dubia. Et iõ eſt in ᷣbis dei ⁊ in libꝛo ſuo certitudo diuĩe aucto/ ritatis q̃ eſt täã magna ꝙ excedit oẽs rõ/ nes.oẽs ꝓbatões hoĩm.⁊ om̃e ingeniũ hũanũ.vt iã dictũ eſt.iõ totꝰliber ðiẽ au tenticꝰ⁊ hʒ modũ generalẽ autẽticũ ꝑ to tũ.Et ſic liber dei ⁊ ᷣba dei totã aniam cõplent ⁊ ↄfoꝛtãt ⁊ nutriũt ⁊ intellectuz· ⁊ volũtatẽ. Ecce igit᷑ qliter habemꝰ co Epilo/⸗ gnitionẽ ⁊ ſciaʒ de creaturis q̃ ſunt oꝑa gat dei ⁊ facta ⁊ de vᷣbis dei q̃ ſunt dicta dei Et ſic de manitfeſtauit ſeipᷣm hoĩ tam ꝑ creaturas q̃ ſunt a deo qᷓ; ꝑ vᷣba q̃ dicit. ſʒ magis ꝓpinq̃ᷓ ſe manifeſtauit ꝑ verba q́; ꝑ creaturas qꝛ vᷣba exeũt ĩimediate de coꝛde dei.⁊ directe tendũt ad coꝛ hoĩs. ⁊ ipᷣa verba ſunt magis familiaria hoĩ ⁊ ꝓpinq̃ᷓ qᷓ; creature.qꝛ etiã ipᷣe hõ hʒ vᷣba 7 dicit ea ⁊ loq tur ⁊ hʒ.⁊ in młtis ↄcoꝛ⸗ dat cũ deo.qꝛ deꝰloqͥ tur ⁊ dicit.⁊ hõ lo/ quit᷑ ⁊ dicit.⁊ ſic vᷣba ↄueniũt deo ⁊ hoĩ Et ſic multũ eſt familiaris ⁊ ꝓpinq̃ᷓ co/ gnitio dei ꝑ verba ſua.Et ſic ipᷣe hõ et p creaturas dei ⁊ ꝑ vᷣba dei.põt venire ad deũ ⁊ ipᷣm ĩuenire ⁊ ſcire intẽtionẽ ⁊ voꝝ luntatẽ dei. Ergo hõ dz ſeipᷣʒ exercitare tã in creaturis dei qᷓ; in ᷣbis dei vt ſe p⸗ pinq̃t ad ipᷣm ⁊ fiat familiaris cũ deo. — O) aia rõnalis exñs in hoĩe nõ eſt de natura coꝛꝑis. ſʒ pᷣt viuere ꝑ ſe ſepata a coꝛꝑe ⁊ ẽ imoꝛtalis viuẽs ſine fine. Caitulus. ccxvij. — hec ſcia eſt de hoĩe ⁊ pᷣncipa/ lieoꝛ res q̃ ſit in aĩa eſt ania rõ/ lis.⁊ qꝛ foꝛte plureſ credũt ꝙ aĩa ſinecoꝛ poꝛe nihil ſit.⁊ q; moꝛtuo coꝛꝑe aĩia mo/ riat᷑i nõ remaneat viuẽs⁊ viua.⁊ ꝑ ↄñs nõ credũt bona eterna. ⁊ iõ nõ curãt la/ V boꝛare ꝓ illis.nec etiã credũt mala eter/ . na.nec ꝑ ↄñs curãt fugere illa.iõ vt oĩs hõ cozſcat ꝙ ipᷣe habeat aĩam ĩmoꝛtalẽ. q̃ in eternũ viuet.h̊ pbat᷑ ꝙ aĩa rõnalis ẽ ĩmoꝛtalis. Quãuis em̃ ſuꝑꝰin pluribꝰ Ti.xcij. locis dictũ ſit ꝙ aĩa ſit imoꝛtalis ⁊ ꝙ li/ Ti.cij. beꝝ arbitriũ eſt imoꝛtale.tñ h̊ ꝓbatũ fu/ it accidẽtalit᷑. Et iõ h̊ nũc tractabit᷑ pᷣn/ Z cipalit᷑ de ĩimoꝛtalitate aĩe.recolligendndo etiã illa q̃ iã dicta ſunt ſuꝑ in młtis lo/ K cis ſparſim.qm̃ ſuꝑ oĩa valde neceſſari/ um ẽ hoĩ ꝙꝙ cosſcat ſine dubio ꝙ habeat giam ĩmoꝛtalẽ ⁊ ſp viuẽtẽ.qꝛ maxĩe erit diligẽs circa ſeipᷣm ne in eternũ ꝑdat ſe/ ipʒʒ.⁊ maximã diligẽtiã apponet ad ha/ bendũ ſciam libꝛi de hoĩe.ſeu libꝛi crea Idẽ ſũt turaꝝ. ſeu libꝛi dei.ſeu libꝛi ſcpture ſacre 0 2 . Ciitulus ccxvij. Ad pꝓbãdũ aũt qꝙ aĩa rõnalis nõ ſit de natura coꝛꝑis ſʒ ꝙ pᷣt viuere ⁊ ſtare ꝑ ſe ſine coꝛꝑe ſeꝑata.⁊ ꝙ ſit ĩmoꝛtalis capie mus fundamẽta ſequẽtia. Pꝛimũ fun/ damẽtũ erit ex ꝑte obligatõis.qꝛ anĩa pᷣt obligari deo ĩmoꝛtali ⁊ eterno.Alið fun damẽtũ eſt ex ꝑte honoꝛis laudis ⁊ glo- rie dei. Aliud fundamẽtũ erit ex natura libertatis. Aliud erit cõꝑando oꝑatões Ti xcvi q̃ apparẽt in hoĩe int᷑ ſe.Aliud erit cõpa rãdo hoĩeʒ ad oẽs alias creaturas q̃ ſũt ꝓpt᷑ hoĩem.Et ſic ꝓbabit᷑ ꝙ aĩia rõnalis eſt ĩmoꝛtal.vel cõpando hoĩem ad deũ. vel cõpando oꝑatões hoĩs int᷑ ſe. vel cõ pando hoĩem ad alias creaturas inferi/ oꝛes.i Quãtuʒ ad pmũ ſcʒ qð eſt ex ꝑte obligatõis ſeu cõꝑando hoĩem ad deũ. ↄſiderãdũ eſt qdð iã pbatũ eſt. ꝙ hõ obli gat᷑ deo ĩmoꝛtali ⁊ eterno.⁊ hõ pᷣt facere iuſticiã ſoluẽdo.vel iniuſticiã ⁊ iniuriaʒ nõ ſoluẽdo do.ſʒ oppoſitũ faciẽdo Sic g hõ põt facere iniuſticiã.iniuriã ⁊ offen ſam ↄtra deũ.⁊ p̃t cõtẽnere deũ. Et qꝛ qͥ facit iniuriã deo ⁊ offenſaʒ dʒ pati penã eternã.⁊ eternalit᷑ dʒ puniri.g aĩa pᷣt me/ reri ⁊ lucrari penã eternã.⁊ ꝑ ↄñs neceſ- ſe eſt ꝙ pᷣt puniri eternalit᷑. Et h̊ nõ pᷣt fi/ eri niſi aĩa ſit imoꝛtal ⁊ ſp viuat.̊ de ne/ ceſſitate ſeqtur ꝙ aĩa rõnal exñs in hoĩe eſt ĩmoꝛtał ⁊ ſo durãs. Itẽ hõ põt obli/ gare ſibi deũ eternalit᷑.⁊ q̊ faciẽdo iuſti/ ciã ⁊ placitũꝛ cõplacẽtiã ſibi. Sicut em̃ ſi aĩa facit iniuriã deo⁊ offenſaʒ obligat ſeipᷣaʒ ad penã ⁊ ad punitõeʒ eternã. ita oppoſitũ ſi facit deo placitũ ⁊ cõpla/ cẽtiã. obligat deũ ad remuneratõeʒ eter na. qꝛ? nõ eſt maioꝛ rõ de vno q; de alio. Dʒ ̊ nõ pt eẽ niſi aĩa ſit ĩmoꝛtał.̊ neceſ ſe eſt ꝙ aĩa hoĩs ſit imoꝛtalis⁊ ꝓmaneat Ti. clx/⸗ xxi.⁊c̃. ⁊ duret in eternũ.q¶ Fundamẽtũ aũt qð fundat᷑ in honoꝛe⁊ laude dei dictũ eſt in capitulo de honoꝛee. L Aliud fundamentui Reterea alia ꝓbatio pᷣt fundari in natura libertatis ſeu liberi ar bitrij.⁊ q̃ſi ↄcoꝛdat cũ pᷣma que õ dictaẽ. Uñ opatões hoĩs inqntum hõ eſt. ſunt remunerabiles vł punibiles de natura ſua.eo qꝛ facte ſunt cũ liberta/ te. Et exide ↄcludit᷑ de neceſſitateq aĩa — eſt ĩmoꝛtabl in q̃ eſt iſta libertas. Sʒ iſta ꝓbatio ad plenũ deducta ẽſuꝑiꝰĩ rubꝛi/Ti.lxij. ca de cõpatõe hois ad alias res ꝑ diffe/ rẽtiã generalẽ.ſcʒ liberi arbitrij.ĩ vltima Pte illiꝰrubꝛice.⁊ iõ vadite ad illam. liud fundamẽtuü· Lia aũt ꝓbatio fundat᷑ in oꝑa/ tionibo q̃ apparẽt in hoĩe.U nð hõ ꝑ ſuaſmet oꝑatões cõpando eas ad inuicẽ pᷣt coòᷣſcere ꝙ aĩa eſt imoꝛ Cſalis Vnñ ꝓ fundamẽto pᷣmo pᷣſuppono iſtã regulã.qꝙ tãdiu durat res.qᷓ;diu duG9 rat oꝑatio ſua. Exẽpluʒ de igne q̃ tãdiu Res tã/ durat q;diu durat operatio ſua.Ergo ſi diu du/ oꝑatio alicuiꝰſꝑ durat.tũc illa res cuiuſ rat qᷓ; eſt illa oꝑatio ſy durabit.Et iõ ſi ĩ hoĩe diu du/ ſit aliqᷓ oꝑatio qᷓ ſꝑ duret.neceſſe eſt ꝙ in rat eius homie ſit aliq̃ res q̃ ſ duret. Mõ videa oꝑatio mus ſi in hoie ſit aliqᷓ oꝑatio q̃ ſy duret. ⁊ diſcurramꝰ ꝑ ots oꝑatões q̃ ſunt ĩ ho/ mine.⁊ pmo ꝑ oꝑatões exterioꝛes.vide am'ſi ille oꝑatões ſꝑp durẽt.⁊ apparet ꝙ; nõ.qꝛ oꝑatões qͥnq; ſenſuũ exterioꝝ poſ ſunt diminui.debilitari.coꝛrũpi.ðſtrui. ⁊ auferri.⁊ G̊ fit ꝑ oꝛganũ cũ quo fit illa opꝑatio. Uñ iſta oꝑatio q̃ eſt videreqᷓ fit cũ oculo.aliqñ diminuit᷑.aliqñũ debilita tur.aliqñ deſtruit᷑ ⁊ totalit᷑ aufert᷑. ⁊ hoc fit ꝓpt᷑ oculũ. Et ſilr eſt de iſta oꝑatide. q̃ eſt audire.⁊ ſic de alijs. Ergo per iſas· oꝑatões exterioꝛes ñ poſſumꝰ ꝓbare q; in hoiĩe ſit aliq̃ res ĩmoꝛtal.Sʒ intẽda/ mus interius in oꝑatões interioꝛes ⁊oc cultas.⁊ videamꝰ ſi ſit intꝰ aliq̃ oꝑatio q̃ nõ pᷣt deſtrui nec ĩpediri q̃ ſʒ duret. In ter oẽs aũt opatões eſt ibi vna oꝑatio q̃ ſp durat. ſcʒ velle nolle ðſiderare.Et iſta opatio qᷓ;uis ſit occulta ⁊ interioꝛ.attũ ẽ manifeſtiſſima cuilibet hoĩ intra ſe. ita qͤlibet ſentit in ſeipo iſtã oꝑationeʒ ꝑ expientiã.¶ Sʒ ꝙ iſta oꝑatio.ſcʒ velle. nolle deſiderare ſit imoꝛtalł in hoĩe.̊ oñ dit᷑ ⁊ ꝓbat᷑ clariſſime ad oculũ ſic. Oĩis O. vel / em̃ oꝑatio q̃ nec ꝑ debilitatẽ coꝛꝑis.nec le nolle infirmitatẽ debilitat᷑ nõ depẽdet a coꝛ deſidera poꝛe nẽ ligata cũ coꝛpe.ſʒ nos videmꝰ re ſit im/ P expientiã ꝙ iſte opatões ſcz velle.nol/ moꝛtale le. deſiderare nõ debilitant᷑ nec diminu/ ꝓbat unt᷑ ꝓpt᷑ debilitatẽ coꝛꝑis nec ꝓpt infir⸗ mitatẽ.vñ videmꝰ ꝙ infirmis velle nol⸗ Löͤcdo/ iod ditqnia mho⸗ ſitimo?,/ bo Alis gote ukin ms ſpeb ſoerat debilit Hiſtec loone pore. ſſteop⸗ Crgot ſſtteoge nꝛ c deſtru ganoe opatö cur?c. deſtru oho der 1fort quit necli üdir Gil lene .lie Hin loe hulibe clleni umſej Whran Kinp fcii⸗ detan dn aud eſty ineten ncor leſe⸗ ſerfa⸗ q̃ſn Pple⸗ anns. G diſubinb uoſtgpfft rbimtirlin leadilan. Imefi. . göcgeinne⸗ rctünetinn Mmoßieoe Nocnd⸗ deigritic ſe oſtr Stpoſn icllinsuun .Etüöſiboie dme i funakn O inbeieS nerrſeckgitam Dirtaan noiſo ⸗ ciinip⸗ morts de 1Apoeꝛg icenoppol wrüpiöſni,. cägboftl zcknti laigida litaufritte delkuegct. Ein oſan br 1 Gr init enitwir Micorod ſona In mopevo ne Eſ intencamt Nimi zi oonionge Nnoher eꝛ deſiderare nõ debilitant᷑ nec diminu unt.ĩmo dũ coꝛpꝰmagis debilitat᷑.tũc magis creſcũt velle nolle deſiderare.nec pꝓpf h̊ ceſſant deſideria.ĩmo ad minꝰ de ſigderãt ſalutẽ.ita ꝙq oꝑatio deſiderij non debilitat᷑ ppt᷑ debilitatẽ coꝛꝑis.&̊ ſeqͥtur ꝙ iſte oꝑpatões nõ depẽdent a coꝛꝑe.nec ligantur cum coꝛpoꝛe.nec fiunt cuʒ coꝛ poꝛe. nec cum oꝛgano coꝛpoꝛali.ſicut iſte oꝑationes que ſunt videre. audire. Ergo ſi coꝛpꝰ moꝛiat᷑ adhuc remanent iſte oꝑpatões.¶ IJtẽ iſta oꝑatio q̃ foꝛtifi/ cakt᷑ ⁊ creſcit dũ magis coꝛpꝰ debilitat᷑ et deſtruit᷑ nõ depẽdet a coꝛꝑe nec fit cũ oꝛ gano coꝛpali.nec ẽ ligata cũ coꝛꝑe.ſʒ iſte opatões velle nolle⁊ deſiderare foꝛtificã cur ⁊ creſcũt.dũ magis coꝛpꝰdebilitat᷑: deſtruit᷑. H aũt apparet ꝑ exꝑiẽtiã.qꝛ q̃n to hõ efficit᷑ mag antiquꝰ ⁊ coꝛpꝰ tẽdit ad deſtructõʒ.tãto magꝭ ðſiderat ⁊ vult oꝛtiꝰ mag creſcit deſideriũ ſuũ.& ſe/ quit᷑ ꝙ talis oꝑatio nõ depẽdet a coꝛꝑe nec ligat᷑ cũ coꝛꝑe. Jõ ſetur exide ꝙ cũ tãdiu duret res q;diu durat oꝑatio eiuſ ꝙ illa res cu officiũ ẽ ⁊ oꝑatio ꝓpavel le nolle deſiderare ẽ ĩmoꝛtalis ⁊ ppetua. Cõclu / ſꝑ durãs ⁊ ſ viuẽs ⁊ remanet qũ coꝛpꝰ dit ꝙaĩa moꝛit᷑. Et ꝑ ↄñs ſeqͥt᷑ ꝙ illa res q vult et ſit ĩmoꝛ/ nõ vult ⁊ deſiderat.nõ eſt ↄiũcta nec li/ talis gata cũ coꝛpe.ſʒ ꝑ ſe exñs.⁊ nõ idiget au xilio coꝛꝑis ad oꝑandũ ſuã ꝓpꝛiã oꝑa/ tionẽ.⁊ eſt nuda ⁊ ſeꝑata ⁊ expoliata ab ipᷣ̃o coꝛpe.⁊ ꝑ ↄñs nõ eſt ſubiecta coꝛꝑi ſz libera. Itẽ ſeqͥt᷑ ꝙ illa res ẽ maioꝛ ⁊ ex/ cellẽtioꝛ⁊ ſupioꝛ res q̃ ſit ĩ hoĩe hñs dñi um ſup̃ totũ hoĩez. Quare ſeqͥt᷑ ꝙ hõ hʒ intra ſe rẽ ĩmoꝛtalẽ incoꝛruptibilẽ viuẽ/ tẽ in ꝑpetuũ.⁊ h̊ eſt ißa volũtas cuiꝰ of/ ficiũ ⁊ ꝓpᷣa oꝑatio eſt velle nolle ⁊ deſi/ gerare. Et ſic volũtas hoĩs nũq; moꝛit ;uis coꝛpꝰ moꝛiat᷑.ſʒ viuit ineternũ in gaudio vel triſticia. Et ꝑ ↄñs tota aĩa ĩ ꝗq eſt volũtas.intellectꝰ⁊ memoꝛia viuet ineternũ.Et ſic volũtas nõ eſt de natu/ ra coꝛꝑis.nec ꝑ ↄñs ipᷣa aĩa.ſjj pᷣt viuere plſle ſeꝑata a coꝛꝑe. Ergo hõ dz edifica. re ⁊ facere ſuũ fundamẽtũ ſupᷣ volũtatẽ tãq; ſuᷣ fundamẽtuʒ ꝑpetuũ⁊ incoꝛru/ ptibile ⁊ durans ineternũ. ¶ Alia rõ ꝗ aia no eſt de natura ce anima ſit imoꝛt ZTenm alit pbat᷑ ania hoĩs nõ ſit de natura coꝛꝑis ex parte ſue patõis ⁊ ſui modi. Quia anĩa abſtrahit ⁊ denudat ⁊ expoliat illud qð recipit᷑ in ea ab om̃i qntitate ab oĩ locoꝰ ab oĩ q̃litate coꝛꝑali.qꝛ anĩa noĩat ipᷣas res q̃s intelligit.⁊ noĩando ipᷣas res no minat eas ſine qᷓlitate coꝛꝑali ſine qntita te ſine loco.vñ ita noĩat ſicut ĩtelligit.qꝛ pmo intelligit qᷓ; nomĩat.⁊ ſic aĩia dũ re cipit ipᷣas res in ſeipᷣa facit ipᷣas ſine qn/ titate ſine q̃litate.ſicut ſtomachꝰdũ reci⸗ pit cibos expoliat ⁊ denudateos a ſis veſtimẽtis ⁊ ſuis cõditõibo.⁊ induit eoſ veſtimẽtis coꝛpis ⁊ cõditõibo.ita ꝙ cibo perdit ꝓpꝛiũ modũ ⁊ recipit modũ coꝛ2ꝛ dũt modũ ꝑticularẽ ⁊ ſingłarẽ ⁊ indiui dualẽ.ita ꝙ nõ ↄueniũt magꝭ vni ꝑticu lari q;ᷓ alteri.ſicut hõ qͥ eſt in aĩia hʒ mo/ dũ cõem ⁊vniuerſalẽ.qͥ eq̃liter ↄuenit oĩ bus hoĩb ⁊ nõ mag vniqᷓ; alteri.⁊ ita noiĩiat᷑ ab aĩa cõiter ⁊ vniuerſalit᷑.⁊ tñ ta/ lẽ modũ nõ hʒ hõ extra aĩam.qꝛ nullus hõ extra anĩiam ↄuenit in ſuis cõditõib oĩbo hoĩbo. ſʒ hõ qᷣ eſt in aia ↄuenit oĩby. Rſeqͥtur ꝙ talẽ modũ recipit ab aĩa ⁊ nõ aſe. ̊ ania hoĩs de natura ſua eſt ſine q̃n titate ſine figura ſine loco.ſine q̃litate coꝛ poꝛali.⁊ ſine oiĩbo illis cõditõibo exñtib lares qꝛ aia aſſilat ipᷣas res ſibijpᷣi Hoc aũt clariſſime oñdit᷑ vel manifeſtat᷑ ĩ iſta lra a. ⁊ etiã in alijs lr̃is.qꝛ iſta lr̃a a. duzʒ eſt in ſepturis hʒ certã qᷓntitatẽ ⁊ magni tudinẽ.certũ coloꝛẽ.ſcʒ nigrũ vel rubeũ. certũ locuzʒ. ſcʒ in tali pgameno ⁊ in tali pte ꝑgameni.ita ꝙ nullũ aliud a.ſcpᷣtuʒ eſt illud met a. ĩmo hʒ differẽtiã ab illo. Szʒ dũ iſta l̃a a intrat aiam. tũc recipit poꝛis. Ita ⁊ ipᷣe res dũ intrãt aiam per . dũt modũ ꝓpꝛiũ ⁊ recipiũt alienũ.ſ.- mo dũ aĩe.ita ꝙ perdũt q̃ntitatẽ ⁊ locũ ⁊ qli tatẽ accidẽtalẽ.⁊ recipiunt modũ ⁊ foꝛ⸗ mã aĩe.Et iõ ipᷣe res dũ intrãt aĩam reci piũt ab aia modũ cõem vniuerſalẽ.⁊ ꝑ/ O anĩa Eſine qn titate qli 3 unedi uus co exntibo tate 2 lo⸗ in reby exterioꝛibo ꝑ q̃s ipᷣe res ſũt pticu/ co aliũ modũ ⁊ aliã foꝛmã ⁊ alias cõditio nes ⁊ ꝑdit mod ũ ꝓpꝛiũ quẽ habebatin ſcpᷣtura.qꝛ dũ eſt i aĩa tũc nõ eſt magnũ neq; ꝑpuũ nectalis qᷓntitatꝭ nec tal. ⁊ ſic dit qntitatẽ.Itẽ perdit oẽm locũ. Ite *⸗ — nõ eſt rubeũ neq; nigrũ neq; alicuiꝰcolo ris.⁊ ſic ꝑdit coloꝛẽ ⁊ q̃litatẽ.nec eſt ſcri ptum in ꝑgameno nec papiro.ſʒ iſtud a exñs in aia eſt vniuerſale ⁊ cõe oĩbo alijſ ⁊tãtũ ↄuenit vni ſicut alteri.⁊ añ de ſe ñ erat tale.̊ ſeqͥtur ꝙ ab aĩa recepit talem modũ.Quare ſeqͥtur ꝙ aĩa hois eſt ſine intitate ſine loco.nec ẽ magna nec pua. nõ eſt nigra neq; rubea.⁊ eſt ſine omi co loꝛe. Et P hoc manitfeſtat. Quare cõcludit᷑ ꝙ ania nullo mõ eſt coꝛpalis nec eſt denatura O anĩa coꝛꝑis.nec hʒ cõditões coꝛꝑis.q̃re ſeqͥt eſt nuda ꝙ nõ eſt grauis nec leuis nec rotunda ab oib nec qdrata nec alicuiꝰfigure.⁊ ſeqͥtur ꝙ; cõditõi/ oẽs ꝓpꝛietates ⁊ cõditões coꝛꝑis repu bus coꝛ gnant aĩe.⁊ ſunt feces reſpectu aĩe ⁊ ſuꝑ poꝛis fluitates. Si em̃ aĩa remouet tales con ditiones a reb qñ intrant aĩiam. tãq; ſi/ bi repugnãtes tanq; q̃ſdam feces ⁊ ſuꝑ fluitates.qᷓnto magꝭ ipᷣa in natura ſua ẽ ſeꝑata ab illis: Et clare poſſumꝰ cõclu/ dere ꝙ quedã ſunt res coꝛpales q̃dã ſpi rituales qᷓdam res qnte.⁊ q̃dã ſine q̃nti/ tate. Itẽ poſſumꝰ concludere ꝙ res ſine Intitate ⁊ ſpũales ſunt nobilioꝛes.altio res ⁊ dignioꝛes qᷓ; res coꝛꝑales ⁊ qnte. ĩmo res coꝛpales ⁊ qnte ſunt feces ⁊ ſu/ pꝓfluitates. Sicut em̃ a exñs in aĩa ẽ di/ gniꝰnobiliꝰ ſuꝑius qᷓ; exñs in ſcriptu/ ra.qꝛ qñ eſt in aia eſt vniuerſale cõe ⁊ ꝑ/ petuũ ⁊ incoꝛruptibile ⁊ inuariabile. ſʒ aſcptũ eſt variabile coꝛruptibileꝛ ꝑticu lare. Sic ſilr ſe hʒ anĩa reſpectu reꝝ coꝛ/ plyvuagliũ q̃ hñt qntitatẽ ⁊ q̃litatẽ coꝛꝑalem. DODuauygre ſeqͥtur ꝙ aia hoĩs nõ eſt viſibil. qꝛ nõ hʒ coloꝛc.nõ eſt audibilis qꝛ ñ hʒ ſonũ.nõ eſt odoꝛabilis.qꝛ nullũ hʒ odo rẽ.nõ eſt guſtabilis.qꝛ nõ hʒ ſapoꝛẽ.nõ eſt tangibilis.qꝛ nullã hʒ qᷓntitatẽ nec qᷓ litatẽ qᷓ poſſit tangi.qꝛ nõ eſt calida nec frigida.nec humida.nec ſicca.nec aſpe/ ra.nec lenis.nec lõga.nec bꝛeuis.nec am pla.nec ſtricta.nec lata.nec ꝓfunda. nec ſpiſſa.nec leuis.nec ponderoſa.qꝛ om̃ia iſta ſunt de natura coꝛpis.⁊ ꝑ ↄñs nobi O, de'ẽ lioꝛ eſt qꝛ nõ hʒ iſta.q; ſi haberet. Et exx exutꝰ ab inde poſſumꝰ arguere de deo qᷣ eſt ſupꝛa oĩb ↄdi aĩam.quia deꝰnõ eſt viſibil nec audibi/ iero⸗ lis nec odoꝛabilis nec guſtabilis.nec tã nullꝰpõt negare qꝛ ſua oꝑatõ gibilis. nec palpabilis. nec colo:ꝛat.nex leuis.nec põderoſus nec habens aliquã qualitatẽ coꝛꝑalẽ.nec quãtitatẽ.nec ſuꝑ ficiẽ.⁊ ſic de alijs.Et ſic ꝓbatũ eſt ꝙ aia rõnalis nõ eſt de natura coꝛꝑis.⁊ ſic dũ coꝛpꝰmoꝛit᷑ anĩa remanet in ſua natura. Et ſic tam ꝑ oꝑationes voluntatis.qᷓ; opatões ĩtellectus ꝓbat᷑ ꝙ hõ hʒz ani⸗ E que nõ eſt de natura coꝛpis. Vltimũ fundament. timũ fundamẽtũ ad pbandũ ꝙꝙ hõ habet anĩiam ĩmoꝛtalẽ ſu/ mitur cõpando hoĩes ad alias creaturas queſunt ꝓpter hoĩem 2 ſerui/ unt homiĩi. Uñ pcioſitas ⁊ nobilitas et incoꝛruptibilitas creaturaꝝ ſeruiẽtium hoĩi maniteſtãt clare ꝙ in hoĩe eſt aliqͥd imoꝛtale ⁊ incoꝛruptibile ſpʒ viuens.Et iſta ratio fuit poſita ſuꝑiꝰ in rubꝛica de cõditõibo obtigatõis in illa ꝑte. ꝙ magꝭ Ti. ci. eſt obligat?hõ deo ⁊c̃. querite ibi. Etſic ⁊c̃. cõꝑando hoĩem ad deũ.⁊ cõꝑando ali/ as creaturas ad hoĩem ⁊ cõꝑpando oꝑa/ tiones hoĩs inter ſe pbatur imoꝛtalitas gie rõnalis.Et ſic aia hoĩs nõ habet ſi/ nem poſt ſe. ſed ꝙ aĩa ſit creata ⁊ habeat OQ, aĩa ante ſe pᷣncipiũ.ipᷣamet experit᷑ in ſeipſa ĩceꝑitæc quia ipᷣa aĩa nõ meminit ſe ſꝑ fuiſſe.⁊ iñ pdat ſi ſꝑ fuiſſet recoꝛdaret᷑.q̃re ſetur qnon ſemꝑ fuit.⁊ſic habuit pᷣncipiũ ſed nõ hz3 finẽ.⁊ ꝑ ↄñs eſt creata ante ſe de nihilo a Deo.Et vltra poſſumꝰ arguere.q ſi ania habeat pncipiũ ⁊ nõ habeat finẽ. ꝙ de⸗ qui eſt ſupꝛa aĩam ⁊ creauit eã nõ habu it pncipiũ nec finẽ. Ecce igit᷑ poſtq; ho mo habeat aiam ĩmoꝛtalẽ.qualiter debe at eſſe ſollicit? de cuſtodia eius ne in ꝑpe tuũ male habeat.ne in ꝑpetuũ maneat ĩ triſticia. ne in ꝑpetuũ captiuet᷑.ne in eter num puniat᷑.ne incidat in oĩa mala iam ſuꝑius noĩata.⁊ ne ꝑdat in ꝑpetuũ eter/ na bona ⁊ infinita iam ſupꝛadicta.O tã grandis res eſt aia. O tam grande ma/ lum.malũ anie.O tam grande bonum. bonũ anie. Immoꝛtalis eſt vtiq; anĩia. Dʒz neceſſe eſt tũ ipᷣam eſſe bonã vel ma lam.iuſtã vel iniuſtã.puniẽdã vel remu nerandã.neceſſe eſt ipᷣam eſſe ⁊ viuere in eternũ in gaudio. vel in eterna triſticia. neceſſe eſt ipᷣam eſſe in eterna iocundita/ C erflcl ſeeſtiße tonetd ſiaoine riuereit e vel xconi (cdore gliue (Hice ſatalio huals (([Mpoe lbopo keoqn hocck des c een hr Rpe gue⸗ ge poet tor tem lio⸗ lſtix Toil naſq cugte lim Tice, Etis ſöga lent mipqn uin Rbetſ ſugehe ſtigne lhalis⸗ kenor poꝛ Rbir ſigeie No cclone debatgtig fittniunein hrcktt bigtſedi vobinugs akghätzn ors. häügchonti minoni boiesgstin⸗ rboientſen⸗ 81noblls ſnän nboieckaig lerins nntbrad uge gnng1 giebi Lkr⸗⸗ 1cogancosli cöpenwocha⸗ rinorlins gnöhabaſ nunt baber gan inche i igfuiſe ti ACedtmrgton niüo ſdenhiot nerginin crim ge teins en Etündee nsneinye mümanasn ncknein iund . pann , inhi 1 gehe/ ntebolun tons eliſin innmn ſetniuen munkan unuin Ci.ccx 55 5 te ⁊ felicitate.vel in ppetua miſeria.neceſ ſe eſt ißam eſſe ⁊ viuere in eterna delecta tione ⁊ dulcedine.vel ĩ ſempiterna ama ritudine ⁊ doloꝛe.neceſſe eſt ipᷣam eſſe et vyiuere in eterna ſocietate cũ deo ſuo crea teoꝛe.vel in eternũ eſſe ſeparatã a ſocieta/ tcte ⁊ conſoꝛtio ſui creatoꝛis. nec inter illa eſt dare mediũ.ĩmo neceſſe eſt ꝙ vnum vel aliud habeat. ¶ PHic em̃ inueſtigat᷑ an ſit ⁊ realiter exi ſtat aliqua tercia natura creata qꝗᷓ ſit tiim ſpuũalis ⁊ tota intellectiua ꝑ ſe exñs ſine coꝛpoꝛe. rM Titulus. ccxviij. H ſcala nature ⁊ creaturaꝝ ẽ no bis manifeſta ad ſenſũ.⁊ nul lus poteſt dubitare an creature oꝛdina/ te ꝑ quattuoꝛ gradus ſint ⁊ exiſtãt.quia hoc eſt ꝑ ſe manifeſtiſſimũ.Sed qꝛ om/ nes creature nobis ad ſenſum manite/ ſte quas videmus reducũtur ad duas naturas.quoniã eſt vna natura que ceſt coꝛpoꝛalis tm̃.ſicut ſunt om̃es creature que continent᷑ in pꝛimo ſecundoꝰ⁊ tercio gradu.quia om̃es ille creature ſunt coꝛ/ poꝛales tm̃.quia in eis nõ eſt ſpiritus ra cionalis ſeu anĩa intellectualis. Alia au tem eſt natura coꝛpoꝛalis ⁊ intellectua/ lis ſeu ſpiritualis inſimul.ſicut homo q eſt in quarto gradu qui continet inſimł ⁊ ↄiunctim duas naturas in vna perſo/ na ſcʒ coꝛpoꝛaleʒ ⁊ ſpiritualẽ ſeu intelle/ ctualem.quia in homie eſt anĩa rationa lis.immoꝛtalis ⁊ coꝛpus vt dictum eſt. Ti.ccx/ Et ideo quia videmus naturã coꝛpoꝛa vij.fũda lem ⁊ ſpiritualẽ ↄiunctas in vna perſo/ meẽto qͥn na in homie.⁊ vltra videmus naturam coꝛpoꝛalẽ per ſe exiſtentẽ ſeparatã ab in/ tellectuali.vt in terra quia ꝑ ſe exiſtit ter/ ra.⁊ eſt natura puriſſime coꝛpoꝛalis Ex inde habemus cauſam querendi ⁊ inue ſtigandi an ſit ⁊ exiſtat etiã natura ſpiri/ tualis creata puriſſime ſpũalis ꝑ ſe cxi/ ſtens nullo modo cõiuncta cum natura coꝛpoꝛali.Et quoniã nos nullo modo Dubitamus de natura coꝛpoꝛali tm an ſit. ⁊ etiam de natura cõiuncta ex coꝛpo/ Mli⁊ ſpirituali.idęo per iſtas duas vi⸗ De angelis detur ꝙ debemus inuenire terciã. quia p notũ debemus inuenire id qð eſt igno tum. Unde poſtq; eſt ⁊ exiſtit realiter na Oʒ ſit tura coꝛꝑalis ⁊ natura ſpiritualis ſimul natura ↄiuncta in vna ꝑſona vt in homĩe.⁊ vl/⸗ aliq̃ ſpi/ tra hoc etiam natura coꝛpoꝛalis eſt ⁊ ex ritual iſtit per ſe ſeparata.quare etiaʒ nõ erit et ſe n. P exiſtet natura ſpiritualis creata per ſe ſi · ꝓbat cut natura coꝛpoꝛalis: Unge fieret in/ iuria nature ſpirituali ſeu intellectuali. quia natura coꝛꝑalis haberet duos mo⸗ dos exiſtendi ſcʒ diuiſim ⁊ ↄiunctim.qꝛ — reperit᷑ cõiuneta cum ſpirituali ⁊ reperi tur per ſe exiſtens ſine illa.⁊ natura ſpiri tualis nõ haberet niſi vnũ modũ exiſt / di ſcʒ ↄiunctim. Cũ cm̃ nobilioꝛ ſit na/ tura ſpũalis qᷓ; coꝛꝑalis. ſi coꝛpalis in/⸗ uenitur ꝑ ſe exiſtens ſine ſpirituali.q̃nto magis debet habere natura ſpiritualis ſe exñtiã ſine coꝛꝑali.vt ſic habeat du/ os modos exiſtẽdi.ſcʒ ↄiunctim ⁊ diuu- ſim ꝑ ſe. Uñ natura coꝛꝑalis eſſet totiiẽ pars.⁊ natura ſpiritualis creata eſſet tm̃ ps ⁊ nõ totũ.⁊ etiã natura coꝛꝑalis eſſet P ſe exiſtẽs.⁊ natura ſpũalis eſſet tm̃ cuʒ alio exñis.⁊ etiã natura coꝛꝑalis faceret ꝑ ſe vnũ.⁊ cum alio vnũ.⁊ ſic duobb mo dis faceret vnũ.ſed natura ſpũalis ſolũ faceret vnũ cum alio.⁊ nõ faceretvnum ꝑ ſe. Sed ꝙ natura coꝛpalis eſſet totu,zʒ pſe. ⁊ natura ſpũalis creata eſſet tm ꝑs Mag/ ⁊ nõ totũ.⁊ ꝙ natura coꝛpoꝛalis ſaceret nũ incõ Pſe vnum.⁊ ſpiritualis nõ faceret per ſe ueniens vnum.hoc eſſet cõtra oꝛdinẽ vniuerſi.⁊ ſi nõ eſſʒ cõtra naturã rerum.⁊ cõtra nobilitateʒ ſpũalis ⁊ dignitatẽ ⁊ excellentiã nature ſpiritua creat᷑a lis ⁊ fieret maxima iniuria nature ſpiri/ tm̃ tuali ⁊ hoc deus facere nõ debet. Unde cũ deus ſittotꝰſpũalis plus dʒ dare na/ ture ſp ũali q; coꝛꝑali. Nõ em̃ repugnat nature ſpũali ꝙ; ꝑ ſe creetur ſine coꝛꝑali. et exiſtat ſicut non repugnat coꝛpoꝛali. vt patet ad ſenſum. NHec etiã vniuerſum eſſet completũ.qꝛ deficeret iſte modꝰ exi ſtendi nature create ſpũalis.Eſſet enim hatura coꝛpalis ⁊ ſpũalis inſimul ⁊ eſſʒ natura coꝛpoꝛalis ꝑ ſe.⁊ nõ eſſet natura ſpiritualis creata ꝑ ſe.⁊ tamẽ iſta natura mag decoꝛat vniuerſũ.imo ẽ ppᷣncipali/ oꝛ ꝑs vniuerſi. quareſequit᷑ ꝙ nopoteſt C deficere in vniuerſo vt ſit cõplemẽtũ in creaturis. Quare de neceſſitate iſte due nature ſcʒ natura coꝛpoꝛalis ⁊ ſpũalis ↄiũcta inſimul ⁊ natura coꝛꝑalis tm̃.ar guunt ⁊ ↄcludũt naturã ſpiritualẽ crea⸗ tam p ſe eſſe ⁊ exiſtere ſine coꝛꝑali.Et ſic bhabemꝰin vniuerſo tres naturas.ſcʒ ſpi ritualẽ tm̃.coꝛꝑalẽ tm̃.⁊ ſpũalẽ ⁊ coꝛꝑa/ lem inſimul. ⁊ ꝓbatio fit ex ꝑte creatura rum q̃ ſunt in ſcala nature.ita ꝙ ipᷣa ſca/ O) ſit la nature hoc ꝓbat.i¶ Pꝛeterea alia ꝓba/ creatura tio ſumit᷑ ex ꝑte dei qui eſt dñs ⁊ creatoꝛ ſpũalis oĩpotens. Unde cũ deus ſit ſpiritꝰſum tm̃ B̊ ꝓ/ mus ⁊ totus intellectualis ⁊ nullo mo⸗/ bat do coꝛꝑalis.magis ↄuenit cũ deo natu S ra ſpiritualis ⁊ intellectualis qᷓ; coꝛpał. imo coꝛpoꝛalis eſt ei oppoſita ⁊ ſpũalis eſt ei ſimilis. Si ergo deus fecit naturã coꝛpoꝛalẽ ſibi oppoſitã ⁊ infimã ꝑ ſeſo lam.quare nõ fecerit etiã naturã que eſt Alia ꝓ / ei ſimilis ꝑ ſe exiſtentẽ Item ↄuenit deo batio ad mag facere ſibi ſimile q; diſſimile.⁊ cre/ idem aturas totaliter ſibi ſimiles q; diſſimileſ ⁊ magis ↄuenit deo facere creaturas p/ pe ſe.q; diſtãtes a ſe.ergo magis ↄuenit deo facere creaturã ſpiritualẽ ſibi ſilem ⁊ ꝓpinquã exiſtentẽ ꝑ ſe.q; coꝛpoꝛalẽ ꝑ ſe exiſtentẽ ſibi totaliter diſſimilẽ.et a ſe longe diſtantem. ſed deꝰ fecit creaturas per ſe tm̃ exiſtentes ſibi totaliter diſſimi les.longe ab ipᷣo diſtantes.vt patet in p mo ſecũdo ⁊ tercio gradu ſcale nature. mag facere debuit creaturas ꝓ ſe exiſtẽ/ tes ſibi ſiles ⁊ ꝓpe ſe exñtes. Iteʒ nõ ſo lum debuit facere creaturã ſpũalẽ per ſe exiſtẽtẽ ſine coꝛꝑali.ĩmo pᷣmo debuit fa cere creaturã ſpũalẽ qᷓ; coꝛꝑaleʒ.qꝛ eſt ei magis ꝓpinqua ⁊ ſiłis.Et ſic ꝓbatũ eſt tã ex ꝑte creaturaꝝ qᷓ; ex ꝑtedei.qꝙ natu/ ra ſpũᷣalis creata eſt ⁊ exiſtit realiter⁊ per ſe ſine coꝛꝑe.⁊ talis natura vocat᷑ angeli ca natura.Et ideo iſta natura ẽ ſine qͥn/ titate ſine figura ſine longitudine ⁊ bꝛe/ uitate.ſine latitudine ⁊ ꝓfunditate.ſine extenſione ⁊ ſine ſpiſſitudine.ſine ponde roſitate ⁊ leuitate. nullũ habet coloꝛem. nullũ ſapoꝛẽ.nullũ odoꝛẽ.nec habet ali⸗ quã qualitatẽ que poſſit tangi I deo nõ eſt viſibilis nec audibilis nec tãgibilis. nec aliquo modo ꝑ aliquẽſenſuʒ ꝑcepti itulus. ccxix et. ccx create.i angelice. bilis ſicut dictũ fuit ſuper deanĩa ⁊ de ina litteeenn. ¶ De multiplicatõe nature ſpiritualis O ſtq; ꝓbatũ eſt ꝙ natura ſpũa Ti.pce⸗ lis creata ẽ ⁊ exiſtit vlteriꝰ ẽ ma/ denti gis inueſtigandũ ſi eſt multipli cata in multas ſpecies ⁊ in multa indi⸗/ uidua.Sicut aũt iſte due nature ſcʒj na tura coꝛpalis ⁊ hũana ꝗᷓ ↄſtat ex ſpũali ⁊ coꝛꝑali manifeſtauerũt nobis naturã ſpũalem purã eſſe.ita etiã manifeſtabür oĩa alia ⁊ oẽs ſuas cõditiones ⁊ ꝓpꝛie/ tates. Unde neceſſe eſt q; oĩa ſint ꝓpoꝛ/ tionata ⁊ oꝛdinata int᷑ ſe. Uidemꝰaũt q; in natura coꝛꝑali infima.nõ ſolũ eſt vna ſpẽs.ĩmo ĩnumerabiles ſpẽs ⁊ maneri/ es.Vide eĩ q̃t ſpẽs ſũt in pmo gdu.vide q̃t in ſecũdo.⁊ q̃t in tercio ᷓdu. Sig na Demlti tura coꝛpałẽ tãtũ młtiplicata ꝙ nõ pᷣt tudiean cõpᷣhẽdi ſub nũero.q̃re etiã nõ erit młti/ geloꝝ plicata creatura ſpũalis q̃ſi ſine nũero? Itaq; nõ pᷣt eẽ ꝙ ibiſit tm̃ vna creatura ſpũał.ĩmo dũt eẽ ĩnũerabiles tales crea ture ⁊ ſpũs.Si eĩ de voluit tãtũ młti⸗ plicare coꝛꝑales creaturas ſibi diſſiles. nöne mag, dz mltiplicare creaturas ſpi rituales ſibi ſiłes ⁊ vnifoꝛmes.Sic em̃ magis debuit facere creaturã ſpũalẽ q; coꝛꝑalẽ.ita etiã magꝭ debuit eã młtipli⸗/ care cũ ſint mag młtiplicabiles res ſpi rituales qᷓ; coꝛꝑales. Itẽ videmꝰetiã ꝙ; in natura hũana q̃ ↄſtat ex ſpũali ⁊ coꝛ/ pali ẽ maxĩa młtiplicatio.q̃re etiã ĩ natu ra pure ſpũali.nõ erit maxia młtitudo ⁊ mltiplicatio ſpirituũ ⁊ creaturaꝝ ſpũa- liũ cũ natura pure ſpũalis facit ꝑ ſe ſũũ- mẽbꝛũ in vniuerſo.qꝛ nõ ſũt niſi tria me bꝛa.vt dictũ ẽ in vniuerſitate creaturaꝝ? Ti.pᷣce⸗ Ergo ncce ẽ ĩnũerabilẽ młtitudinẽ eſſe denti creaturaꝝ ſpũaliũ ⁊ nõ vnã tm̃ creaturã ¶ D; int ipᷣas creaturas ſpũales ẽ mul tiplex oꝛdo ⁊ inferioꝛitas ⁊ ſupioꝛitas et nõ ſunt oẽs eᷓdles. ¶ Ti. cccxx. Onſe dz eẽ maxĩa mltitudo creatu dtraupure ſpũaliũ.ĩmo dñt ibi cẽ multi oꝛdines.⁊ dz ibi cẽ inferioꝛitas rſupien cſupio copoli go no ſunt mu⸗ eroqu⸗ heaſuꝑ din mn ir m S ole gin Fa⸗ ſtaco feriote dorifen tun ſür höne ſccüdo Glre inpi räam Therb guiü. Vide E CCLs gis⸗ Tin nalt nen S tio⸗ Il/ ho binogg un Can (mnol nasri mltip noch ox⸗ fem lhb'iſ oml lap in ſüi litüo⸗ oco⸗ batoꝛ: wdening mehiints — tkylnbinn üſicknntigt mnmulnuc⸗ enanrig Aarchii thobis nmni inuniiitiꝗt nonest ppi anſer o⸗ 4 Uiden'ni- noͤbiichnm pistnunt Prozchrict S. Si de inöcntnnk,g ilnenütet mounm lestlesoe uittücinti tgunuſt emas Giff tui ſilis Uiteintihi blesſeß niden ni⸗ hunitn Staiäinn Anleido! mrni factoſeni. Utnidrune Mronummr linctici iñguan pilsinl nun pnitb ertic? lcn gnoͦzt ⸗ Oy ĩiter angelos ſit oꝛdo ⁊ ſupioꝛitas inter eas.⁊ vna creatura dzʒ eæẽ ſuꝑioꝛ q; alia. Uidemꝰ em̃ ꝙ ĩ natura coꝛpali eſt oꝛdo ⁊ inferioꝛitas et ſuꝑioꝛi tas ⁊ nõ eq̃litas.ſicut in ᷣᷣmo gdu etiaʒ ſunt multi oꝛdines. NHã eſt ibi oꝛdo ele/ mẽtoꝝ. terra eſt infima.aq̃ ſuꝑioꝛ.aer ſu per aquã.⁊ ignis ſuꝑ oĩa. Ecce ibi oꝛdi nẽ ⁊ ſuꝑioꝛitatẽ ⁊ inferioꝛitatẽ. Siłr ẽ oꝛ do in metallis eſt ſuꝑioꝛitas ⁊ inferioꝛi tas.DSilrẽ oꝛdo ĩ lapidibo pᷣcioſis. Si &g̊ in gꝗdu infimo ẽ oꝛdo⁊ ſupioꝛitas ⁊ ĩ/ ferioꝛitas nõne etiã in ẽdu ſũmo erit oꝛ do⁊ ĩferioꝛitas ⁊ ſuꝑioꝛitas in ipᷣis crea turꝭ ſũme ſpũalib: Si ĩ mimis ẽ oꝛdo nõne ⁊ in maxis erit: Silrẽ oꝛdo et in ſecũdo du ſcale inter arboꝛes ⁊ herbas Silr eſt oꝛdo ⁊ in tercio gdu in aĩalib ⁊ in piſcibi.⁊ in auibo ⁊ in illis q̃ ſuꝑ ter rã ambulãt. Uide &̊ q̊t ſunt ſpẽs arboꝝ 2 herbaꝝ Vide q̃t ſt ſpẽs piſciũ.q̃t ſpẽs auiũ.q̃t ſpẽs aĩaliũ q̃ ambulãt ſuꝑ terrã Vigde quõ eſt ibi ſuꝑioꝛitas ⁊ inferioꝛi/ tas.Et oẽs iſti ᷓdus ſunt in natura coꝛ ꝓꝑali.Si ̊ dñs de ꝰoĩpotẽs poſuit tãtũ oꝛdinẽ in creaturis coꝛꝑalibo.nõne ma/ gis debuit ponere oꝛdinẽ ⁊ ſupioꝛitatẽ ⁊ inferioꝛitatẽ in creaturis ſpũñalibo ⁊ rõ nalibo cum magis oꝛdo ⁊ oꝛdinatio cõ/ ueniat creaturis ſpũalibo qᷓ; coꝛꝑalibus Sicut gᷣ in creaturis coꝛpalibo ſunt mł ti oꝛdines.q̃re etiã in creaturis ſpũalib⸗ Alia ꝓ / nõ erũt młti oꝛdines:¶ Pꝛeterea etiã in batio ad natura hũana q̃ eſt coꝛꝑalis ⁊ ſpũał in/ idem ſimul ſunt miłti oꝛdines.⁊ ẽ ibi ſuꝑioꝛi⸗ tas ⁊ iferioꝛitaſ.⁊ ẽ ibi młtiplexdignitaſ młtiplex pᷣlatura. multiplex pᷣncipatꝰ.ĩ/ mo eſt in oĩb oꝛdo dignitatũ.oꝛdo offi cioꝝ.⁊ oꝛdo pᷣncipatuuʒ.iſte hõ maioꝛ iſte minoꝛ iſte ſuꝑioꝛ.iſte inferioꝛ.iſte pᷣ/ latꝰ iſte ſubditꝰ.Et eſt eĩ in hũana natu/ ra młtiplex ſtatꝰ. Nã eſt ibi ſtatꝰagrico/ laꝝ infimoꝝ.ſtatꝰmercatoꝝ.ſtat burgẽ ſiũ Itẽ ſtatꝰnobiliũ.vbi ↄtinet᷑ oꝛdo mi litũ.oꝛdo baronũ.oꝛdo vicecomitũ.oꝛ/ do comitũ.oꝛdo ducũ.deinde eſt rex⁊ ĩ/ patoꝛ ⁊ ſunt młti reges ⁊ vnꝰ imꝑatoꝛ. Et etiã młtiplex eſt oꝛdo poteſtatũ. Nã ſunt iudices inferioꝛes ⁊ iudices ſuꝑio res ⁊ medij.⁊ ptãtes inferioꝛes ⁊ medie ⁊ſupᷣme.Hoc etiã videmꝰ in ſtatu ecele Ci ccxi. De oꝛdinibus angeloꝛũ ſiaſtico in qᷓ eſt młtiplex oꝛdo ⁊ inferioꝛi tas ⁊ ſuꝑioꝛitas. Nã ſunt ibi rectoꝛes et archidyaconi.dyaconi.decani.pᷣpoſiti. abbates. epᷣi. archiepᷣi.pr̃iarche ⁊c̃. Si &̊ in natura q̃ eſt ꝑtim coꝛꝑal ⁊ ꝑtim ſpi⸗/ ritualis nõ eſt eqlitas ſʒ diſtinctio mira/ bilis ⁊ oꝛdo.qᷓ;uis oẽs hoĩes q̊ ad natu rã ſũt eq̃les.attñ ꝑ accidẽtia q̃ eis adue/ niunt ⁊ q̃ acqͥrunt poſtea fiunt inter ho/ mines iſti oꝛdines. Iſta aũt accidentia ſunt iuriſditio.ptãs.officiũ:ſcia ⁊ ars. ⁊ iſta accidẽtia nobilia fundant᷑ in hũa/ na natura.rõne nature ſpũalis ⁊ nature intellectuał. q̃ eſt ꝑs hũane nature ⁊ nõ rõne coꝛꝑalis.Quare igit᷑ poſtq; in na/ tura q̃ eſt ꝑtim coꝛꝑalis ⁊ ꝑtim ſpũalis eſt tã multiplexoꝛdo ⁊ mirabilis ⁊ rõne nature intellectualis ſcʒ rõne aĩe.qre eti⸗ am nõ erit młtiplex oꝛdo ⁊ mirabilis in natura pure ſpũᷣali⁊ intellectuali.⁊ etiaz diſtinctio dignitatũ ⁊ officioꝝ ⁊ ſtatuũ. cũ maioꝛ debeat eẽ oꝛdo in ſpũalibo qᷓ; ĩ coꝛꝑalibo: q̃re nõ erit ibi pncipatꝰ ⁊ pᷣla⸗ tio ⁊ ſuꝑioꝛitas ⁊ inferioꝛitas ſuo mõ ⁊ aliq̃ ſuꝑioꝛes ⁊ aliq̃ inferioꝛes.⁊ aliq̃ me diocres:¶ Itẽ infra hoĩeʒ eſt oꝛdo ⁊ ſu/ Tercia ꝑioꝛitas ⁊ inferioꝛitas ⁊ pncipat.⁊ H̊ a ꝓbatio natura.nã eſt ibi ſtatꝰ vᷣtutũ ĩfimaꝝ.ſcʒ ad idẽ generatiue.augmentatiue ⁊ nutritiue.et iſte hñt alias inferioꝛes.ſcʒ vᷣtutẽ attra⸗ ctiuã.digeſtiuã ⁊ retẽtiuã. Vlterꝰ poſt iſtũ ſtatũ eſt ſcᷣs ſtatꝰſuꝑioꝛ ſcʒ ſtatꝰ vir tutũ ⁊ ptãtũ ſenſitiuaꝝ.et terci poſt iſtũ eſt ſupmꝰſtatꝰ ſcʒ vᷣtutũ ⁊ ptãtũ intelle/ ctualiũ. Si& in hoĩe eſt tal oꝛdo ⁊ pᷣnci patꝰ. q̃re etiã in natura pure ſpũali non erit oꝛdo ⁊ pᷣncipatꝰ: Et ſic patet q̃re in creaturis ſpũalibo⁊ ſũmis ſpiritiba dz eẽ ſacer oꝛdo ⁊ młtiplex.⁊ ſuꝑioꝛitas ⁊ in/ ferioꝛitas ⁊ mediocritas ⁊ nõ eqᷓlitas. ,ihuis ibi ſint multi oꝛdines tñ neceſſe ẽ ꝙ cert? numerꝰ ſit iboꝝ oꝛdinũ ⁊ oẽs dñt ↄſũmari in vnitate. Ktulug cerr. Uare aũt ĩ ipᷣis ſpiritibo ſũmis dʒ eẽ tantꝰ oꝛdo tãta oꝛdinatio. ⁊ tãta regulatio ꝙ nõ poſſit eſſe maioꝛ.eo qꝛ ſũt ꝓpe deũ ⁊ ei ſiles totalit in natura a q̃ ẽ oĩs oꝛdo⁊ oĩs regla?⁊ mẽę ſura.Et iõ in ipᷣis creaturꝭ ſpũalibo nlla Supꝛa titulo.i. poteſt eſſe ↄfuſio. ſz neceſſario dz eſſe in eis certus numerꝰoꝛdinũ. ⁊ om̃s debẽt ↄſũmari in vnitate. Uidemꝰaũt ꝙ ĩ na⸗ tura pure coꝛꝑali ſunt tres ᷓdus genera les.ita ꝙ tota natura coꝛpal que nõ ha/ bet aliqͥd ſpũale ⁊ imoꝛtale diuiditur ꝑ tres gradꝰ. qꝛ quedã habẽt eſſe tm̃. alia habent viuere tm̃.⁊ quedã habẽt ſentire tm̃.Et vltra qͥlibet iſtoꝝ gduum ↄtinet plures gradus ſub ſe.qꝛ in p mo gradu vbi eſt tm̃ eſſe ſunt plures oꝛdĩes.ſcʒ oꝛ/ do elemẽtoꝝ. oꝛdo metalloꝝ.⁊ oꝛdo la/ pidum pcioſoꝝ.⁊ in quolibet iſtoꝝ oꝛdi num eſt ſtatꝰ ⁊ vnũ pᷣncipale.vt in oꝛdi/ neelemẽtoꝝ ignis.in oꝛdine metalloꝛuʒ auꝝ.in oꝛdine lapidũ pᷣcioſoꝝ carbũcu lus. Similiter ſecundꝰ gradus qui eſt viuere.cõtinet ſub ſe multos oꝛdĩes.nã eſt ibi oꝛdo herbaꝝ.oꝛdo arboꝝ. In ter cio gradu qͥ eſt ſentire ſunt multi oꝛdĩes nam eſt ibi oꝛdo piſciũ.oꝛdo auiũ.oꝛdo gĩaliũ.que ambulant ſuꝑ terrã.ſeu ani/ mal volatile.aquatile.terreſtre. Et quili bet iſtoꝝ oꝛdinũ ↄſum mat᷑ invnitate.qꝛ in genere piſciũ eſt vnꝰſummꝰRpiſcis.in genere auiũ.eſt vna maioꝛ ⁊ dignioꝛ ſu/ per om̃es aues.ſicut eſt aquila. ſiliter in Os tres ſint hie/ rarchie angeloꝝ ſcʒ in tres hierarchias. ſiue in tres pᷣnci/ genere anialiũ q̃ ambulant ſuꝑ terrã. eſt vnũ animal ⁊ vna ſpecies queeſt maioꝛ oĩm ⁊ dñatur alijs. ſicut eſt ſpẽs leonũ. Sis in natura coꝛpali ẽ tanta oꝛdina/ tio regulatio ⁊ mẽſuratio ſine ↄfuſione- certus numerꝰ. nõne magis debet eẽ in natura pure ſpũali:Et ſi de poſuit tan/ tã oꝛdinationẽ ⁊ regulationeʒ in natura infima coꝛꝑali.q̃ eſt ei maxie diſſiłis.nõ ne magis poſuit in natura pure ſpũali ſi bi ſili ⁊ ꝓpinq̃ cũ oĩa iſta ꝑtineãt ad pul critudinẽ ⁊ oꝛnatũ: Nõne ᷣ tota natura ſpũalis dʒ diuidi etiã generalit᷑ ꝑ certas poꝛtões ⁊ gᷓdus generales.⁊ iteꝝ q libet iſtoꝝ graduñ in certos oꝛdines.⁊ qͥlibʒ oꝛdo in ſuas ſp?s.vt ſit ibi oĩmoda cla/ ritas ⁊ diſtinctio ſine afuſiõe.⁊ in q̃libet oꝛdineſit vna ſpẽs ſupᷣ oẽs.⁊ qͥlibet oꝛ/ do ↄſũmet᷑ in vnitate. Et ſic videmꝰ iſta natura pure ſpũalis.partit᷑ ⁊ diuidi tur generalit᷑ in tres poꝛtões generales. patus ſacros.quia oppoſita cõmuniter equaliter diuidunt᷑. ⁊ maxime quia na/ tura ſpũalis eſt poꝛ qᷓ; coꝛꝑalis.⁊ ideo natura ſpũalis imitatur coꝛꝑalem ⁊ ecõ tra.ideo ꝑ illa que vident᷑ in natura coꝛ poꝛali quã videmus poſſumꝰ arguere ĩ natura ſpũali quã nõ videmus.i/¶ Item ſicut videmꝰ ꝙ oẽs nature ⁊ ſpecies coꝛ pales coꝛreſpondẽt vni ſpeciei ſũme.ſca nature ⁊ ſpeciei humaneq̃ eſt ſpũalis et coꝛꝑalis.⁊ illa ſpẽs eſt ſuꝑ oẽs⁊ dñatur oĩbus alijs ⁊ pᷣeſt ex oꝛdinatõe dei.ita q oẽs oꝛdines creaturaꝝ coꝛꝑaliũ ↄſũmã tur ĩ vna ſpecie ſupᷣ quã nulla eſt.ita cõ/⸗ foꝛmiter poſſumꝰarguere ꝙ oẽs cõditi/ ones creaturaꝝ ſpũaliũ debẽt coꝛreſpõ/ dere vni ſũme ſpeciei ſpũali ⁊ vni ſůmo ſpũi creato.qͥ eſt ſuꝑ oẽs.vt oẽs oꝛdineſ angeloꝝ ↄſũment᷑ in vnitate ⁊ finiant᷑ ¶ Iteʒ ſicut arguimꝰ ꝑ naturã pure coꝛ/ poꝛalẽ.ita poſſumꝰ argquere ꝑ naturãq̃ ẽ coꝛꝑalis⁊ ſpũalis inſił.qꝛ tota natura q̃ᷓ eſt coꝛpalis ⁊ ſpũal inſił ſcʒ natura hũa „— „ 2* * * na etiã diuidit᷑ in certas poꝛtões.⁊ ĩ cer tos gdus.⁊ in certos pᷣncipat ⁊oĩa ↄſũ0ηnaB mant᷑ in vnitate.ita ꝙ eſt vnꝰſupᷣ om̃es. Et etiã in ipomet hoĩe oẽs vᷣtutes oẽs ptãtes ⁊ oẽs ſtat vᷣtutũ naturaliũ ↄſũ/ mant᷑ in vna vᷣtute ſũma.ſcʒ in ipᷣa volũ tate qꝗᷓ eſt dña oĩm aliaꝝ ⁊ maioꝛ.Et to/⸗ ta etiã aĩa hoĩs diuidit᷑ in tres generalei poꝛtões ſeu ꝑtes ſeu hierarchias.ſ.inve getatiuã ſenſitiuã ⁊ ĩtellectiuã.⁊ iteꝝ q̃li bet illaꝝ diuidit᷑ in ſuas ꝑtes. Quare ſilr nõ erit certa diuiſio ⁊ cert numerꝰ in generali in natura ſpũali.ita ꝙ tota diui dat᷑ in certas poꝛtões generales ⁊ ille ite rũ in alias: ¶ Poſtq; & tres ſunt nature diſtincte create ĩ vniuerſo ſcʒ coꝛꝑałl tm̃ ⁊ ſpũał tm̃.⁊ mixta ex vtraq;.j̊ ſi natura coꝛꝑał hʒ ſuas hierarchias ⁊ ſuos oꝛdi nes infra ſe.q̃re etiã natura ſũma ⁊ ſpũa lis nõ hẽbit ſuo mõ ſuas hierarchias et ſuos oꝛdiĩes ĩfra ſemetipᷣaʒ: Et etiã poſt qᷓ; natura pure coꝛꝑal ⁊ diſticta ꝑ drias ⁊2 gᷓcnature.⁊ natura mixta.ſcʒ hũanaẽ diſtincta ꝑ dr̃nas ⁊ gdus nature.ſq; ꝑ accidẽtia nobilia dignitatũ ⁊ officioꝝ. q̃re igit᷑ etiã natura pure ſpũalis nõ erit diſtincta ꝑ differẽtias ⁊ gradus nature 2 differẽtias officioꝝ et dignitatũ vt ſit — — vtraqhdi poriusn uisalin gonapl hummept Ammgxim oforme nicnsfal gtaſczan turpnun Vndeto My gees gen ol, eſpüal⸗ e „. ik i Etiten a bie rres pte ſchia eſtmult Carmn ſoe bmadi cſetrin toraext ſbllis nespp dechp⸗ ingti fimnill Oyto / erdiſt nez ſint farch⸗ dines rumi agcorn vilio hume glibin mone Hlula Iglur (cäner täͤ ſüman ig olky . mMnoi Dccr, canu Ouurehhl „ llimd Ar tctit roct geop. ien ſader ſeonig weehen bio de mugnn eptlg,te nenlenti Ekinnumndo, pſinpgt tanns ſen netſecgan Peciaſineſg täckhüls npoigtinnr inmiöͤedait Morläi ſn, nulackiac⸗ regoischic⸗ dchacanth iali tniüne ptoiscn ater fiint Mriporeco mtonawrige wounnamn Gnummhia ortöcs 1ich prndindi Wiöoni is dmtwoß nummi/i ſgirieni zmaia bn nmugentl Tchis ime ui ni eo. Qe mhmni gtondiun nics tileit ſunt harnn cnguln G ſinam 37 ost ſünat hin ſenthiue Etaipot ticne — itainct⸗ ture⸗ eri nſn Oz; an/ geli di⸗ nidũt᷑ ĩ tres hie rarchiaſ vtraq; diſtinctio? Et qm̃ numerus tri/ Ci. ccxxii. narius magis cõcoꝛdat cum deo q; ali / quis alius numerꝰ.qꝛ in deo eſt trinitaſf pſonaꝝ.ideo magis ↄuenit deo ponere numeꝝ trinariũ in reb q; aliũ numerũ. et maxime in creaturis ſpũalibꝰ que ſũůt ei ↄfoꝛmes et ſimiles.Et iõ magis ↄue/ niens fuit deo ꝙ tota natura ſpualis cre ata. ſcʒ angelica diſtingueret᷑ et diuidere tur pꝑ numeꝝ trinariũ q; ꝑ aliũ numerũ. Vnge tota vnitas creata diuidit᷑ in treſ ptes generales.ſcʒ in naturã coꝛꝑalẽ tĩ et ſpũalẽ tm̃.et coꝛpalem et ſpũaleʒ ſiml Et iteꝝ natura tim̃ coꝛpalis diuiditur in tres ptes vt dictũ eſt. Quia ergo diuiſio eſt multiplex.ſcʒ quedã generalis.⁊ que dam ſpecialis.et alia ſpecialiſſima ⁊c̃.iõ pma diuiſio generalis et diſtinctio debʒ eſſe trinaria in angelis vt ſicut diuĩa na/ tura exiſtẽs tin eadem numero et indiui ſibilis in ſe tm̃ diuidit᷑ intres ꝑſonas ꝑ tres ꝓpꝛietates diſtinctas et nõ plures neq; paucioꝛeſ.ita pfoꝛmiter natura ſpi ritualis creata ſeu angelica ſibi totaliter ODo no⸗ uez ſint oꝛdines ãageloꝛũ Tocex⸗ v .* Zicexx O; ãge li ſil ſint creati ex nihilo ſimilis et ↄfoꝛmis et ꝓpinqua.diuidit᷑ et diſtinguit᷑ in tres poꝛtiões et tres hie/ rarchias generales.et deinde quelibʒ ea rum iteꝝ in tres oꝛdines.et ſic eſt ibi di/ uiſio generalis et ſpecialis ꝑ trinarium numen. Et ſic patet ꝙ in creaturis ſpũ/ alibus ſeu angelicis debet eſſe certꝰ nu/ merus oꝛdinũ et certa diſtinetio.et etiaʒ talis numerꝰdebet eſſe trinariꝰ mag⸗ qᷓ alius.et hoc oñdit natura coꝛꝑalis et etiã natura diuĩa quecreauit oĩa. Pa/ tet etiã ꝙ oẽs oꝛdines debẽt ↄſũmari in ſũma vuitate qᷓntũ poteſt eſſe in creatu/ ris.et ꝙ ſupꝛa oẽs dʒ eſſe vnꝰſũmꝰange lus et vna ſũma creatura ſpũalis.ↄſum mans in vnitate oẽs oꝛdines ſpũalium creaturaꝝ.Et ſic ꝓbatũ eſt ꝙ eſt natura pure ſpũalis creata.⁊ ꝙ eſt inumerabił mltitudo ſpũaliũ creaturaꝝ ⁊ angeloꝝ. ⁊ ꝙ eſt ibi oꝛdo debitꝰ q̃ntũ pᷣt eſſe. Quã uis aũt ibi ſit inumerabil multitudo an geloꝝ.atxtñ oẽs ſimul fuerũt creati de ni hilo.qꝛ vnus angeł?nõ põtcauſare aliũ nec generare de ſua ſubſtantia.nec vnuſ poteſt deſcendere de alio ſicut fit in hoĩ/ bus quia nõ ſunt coꝛꝑales.ſed qlibet ĩ/ geloꝛu obligatoe mediatea deo eſt creatus. Et ideo potu erunt oẽs ſimul creari.quia nulla pote- rat eſſe reſiſtẽtia.qꝛ deꝰeſt oĩpotens qͥ de nihilo creauit eos.⁊ ita potuit creare oẽſ inſimul ſicut vnũ. qͥ ſolo velle oĩa creat. nec fepugnat eis creari inſiOul. E natura ſpũalis creata obligat᷑ ðo ſicut hõ. ⁊ ꝙ oĩa ꝓbata de hoĩe inqntuʒ hõ eſt ſut ia pbata deangelis.⁊ ꝙ idẽ eit bonü homis ⁊ angei. natu de homie rõne liberi arbitrij iam ꝓbata ⁊ faciat ſilem ꝓceſſuʒ circa obligatõeʒz et circaamoꝛẽ ⁊ circa fructuʒ amoꝛis qð ẽ gaudiũ.⁊ cõꝑet fructũ amoꝛis ⁊ angelũ ⁊ alias creaturas ſeu ad creaturas infe/ rioꝛes eo.⁊ videat ꝙ płaccepit a deo qᷓ; alie creature ĩferioꝛes.⁊ q̃lit᷑ ↄsᷣſcit ſe ha bereꝛ accepiſſe a ðo qͥcqͥd hʒ.qꝛ de nihi lo factꝰẽ.⁊ nihil hʒ a ſeio. Uñ angelus ad cognoſcẽdũ ſuã dignitatẽ ⁊ ſuũ gau/ diũ in qͥ eſt. pᷣt ſe pmo cõꝑaread ipᷣm ni/ hil vñ vẽeit.deĩde ad creaturã ſibi oppo⸗/ ſitã.ſcʒ ad naturã coꝛꝑalẽ.⁊ pᷣtvidereqqn tũ aſcẽdit ſuꝑ illã in dignitate ⁊ excellen tia.⁊ h ex dono dei. Deindepᷣt ſe cõpare ad naturã mixtã ſq; ad hũanã.⁊ ſic oẽs creature ſeruiũt angeł vt coòſcãt ꝓpꝛiaʒ cxcellẽtiã ⁊ q̃ntũ acceperũt.Et ſic ptʒ ꝙ; ſunt de angelis.⁊ qͥcquid ↄuenit homi õne liberi arbitrij. conuenit angelo.Et iõ qͥ vult habere ſcĩiaʒ de angeł recurrat ad illa q̃ dicta ſũt de hoĩe ⁊ applicet eis ra pure ſpũał creata exi ſtit.et quia ipᷣa habet liberuʒ arb itriũ ſicut hõ.iõ oĩa que ꝓbata ſunt O ãage angelꝰ obligat᷑ deo ſicut hõ.⁊ idẽ modꝰ obl/ ꝓcedẽdi ẽ in ãgelo ſiẽ ĩ hoĩe ad iueſtigã gat᷑ deo dũ obligatõʒ ꝑ quã ðo obligat᷑.⁊ ꝑ ↄñſ ad ĩueſtigãdũ oĩa illa q̃ ſequũt᷑ ad illam obligatõeʒ. Et ſic cõꝑamꝰhoĩeʒ ad aliaſ creaturas ĩferioꝛes ꝑ ↄueniẽtiã ⁊ drfiam ita poſſumꝰcõpare ãgelũ.Exercita te Epilo/ ipᷣm Et h̊ ſufficiãt.i Ecce igit᷑ q̃lit᷑ ꝑ ſca gat totũ lã nature hñtẽ q̃ttuoꝛ gꝗdꝰdiſtinctos ĩiue ꝓceſſuʒ nimꝰpmo naturã diuinã eẽt exiſtereab hꝰ libꝛi et᷑no ſine pᷣncipio ⁊ ſine fine.deĩdeĩueni Ti. iij. mtotã ſcalã ⁊ oẽs creaturas cõtẽtas in Ti.xvi. Tic. Ciitulus.ccxxiii. ſcala a deo ꝓceſſiſſe a nihilo ꝑ creationẽ. deinde inuenimꝰ obligatõeʒ hoĩs ad de um Vlterius exinde deuenimꝰad ĩmoꝛ talitatẽ anie homĩs ita ꝙ inuenimꝰ ho/ minẽ habere aĩiam ĩmoꝛtalẽ.⁊ ꝑ ↄſeq̃ns qꝙ erat cõpoſit ex duabo naturis ſcʒ coꝛ/ pali ⁊ ſpũali.⁊ reduximꝰ oẽs q̃ttuoꝛ gra dus ſcale ad duas naturas in generali. ſcʒ ad naturã coꝛꝑalẽ tm̃ q̃ nihil habʒ ĩ/ moꝛtale.⁊ ad naturã mixtã ex coꝛpali ⁊ ſpũali.que habʒ aliquid ĩmoꝛtale.Et vl timate ꝑ iſtas duas naturas inuenimꝰ terciã naturã que tm̃ eſt ſpiritualis.q̃ di citur angelica natura.Et ſic habemꝰ in ſumma naturã diuinã increatã q̃ realit᷑ vna ⁊ eadem numero exiſtit.⁊ eſt cõmu/ nis in trib ꝑſonis realiter diſtinctis. et habemꝰtres naturas diſtinctas creataſ ab ipᷣa diuina natura. que eſt deus eter/ nus trinus ⁊ vnus cui eſt laus ⁊ gloꝛia in eternum. ¶ Hic inueſtigat᷑ ſibomo eſt talis defa cto. qualis debet eſſe. ⁊ ſi facit qdð facere debet ſᷣm oꝛdinẽ creaturaꝝ. Et inueni Sde facto eꝙ hõ eſt ⁊ facit ↄtra oꝛdinẽ crea turaꝝ ⁊ eſt totus mutat in oppoſitũ ⁊ ĩ cetunm. itulus. ccxxiij. tota pte pᷣcedenti vſq; hic de debito homiĩs ad qð obliga tur de iure nature.⁊ ↄcluſum eſt⁊: pbatũ aliqð occultũ eſſe debituz qð homo de / bet deo. ⁊ hoc tã ex datis ⁊ acceptis vbi fundat᷑ obligatio debiti qᷓ; ex ꝑte digni/ tatis dei.cui pꝛimo debetamoꝛ timoꝛ ⁊ honoꝛ.⁊ hoc etiã reqͥrebat natura amo/ ris. Ergo vſq; hanc ꝑtem ꝓceſſim ꝑ de bet ⁊ ꝑ modũ obligatõis⁊ debiti.⁊ vidi mus qualis eſt obligatio q; magna qua obligatur homo deo ⁊ qualis eſt.qm̃ eſt pmo naturalis ⁊ ꝑpetua ⁊ infallibilis ĩ/ delebilis. incoꝛruptibilis.⁊ ĩmoꝛtalis. ⁊ eſt generalis om̃i homĩ.⁊ patens oĩb quia eſt ſcripta in libꝛo nature in oĩbus creaturis.⁊ in ipᷣo hoĩe tam in coꝛꝑe q; ĩ anima.⁊ ipᷣe homo⁊ om̃es creature ſunt puriſſimũ teſtimoniũ iſtiꝰ obligatiõis. ↄtrariũ ſue ꝓpꝛie nature quã dʒ hr̃e. ſi⸗ cut vinu in ſt in LUiſum eſt etiã ⁊ ↄcluſum qntũ ⁊ quale bonũ adueniet homĩ.ſihomo adĩiplet ⁊ facit debitũ ad qð obligat᷑ deo.⁊ q̃ntuʒ ⁊ quale malũ adueniet homiĩ.ſi nõ facit debitũ qð debet deo. Sic ergo tria co⸗ gnoſcimꝰ de hoĩe.ſcz ipᷣm debituʒz hoĩs ⁊ bonũ⁊ malũ qð optet ſequi. Ipᷣm aũt debitũ ſemꝑ viuit ſemꝑ manet radicali/ ter in ſuo vigoꝛe.⁊ ĩpoſſibile eſt ꝙ tollat᷑. ſempꝑ homo eſt debitoꝛ.ſemꝑ eſt obliga/ tus deo.ſiue homo faciat ſiue nõ faciat. Et qm̃ oꝛdinatur debitũ ad factũ.⁊ de/ bere oꝛdinat᷑ ad facere.⁊ obligatio ad ſo lutionẽ.ĩmo oĩa que ꝑtinent ad hominẽ ↄcludunt᷑ in iſtis duobo ſcʒ in debito ⁊ ĩ ſtũtĩ de facto.ſeu in iure ⁊ in facto.quia ipᷣm de/ bitum eſt ius.et ipᷣa ſolutio factũ.ſʒ ipᷣm debitũ eſt hmũ et pᷣcedit. et factũ debet ſequi poſt debitũ.⁊ ipᷣm factũ eſt vltimũ ⁊cõplementũ debiti.ideo niſi poſt debi tum ſequat᷑ ipᷣm factũ et facere.totũ ẽ va cuum.et ſi ſequat᷑ factũ.totũ eſt plenum Iſta ̊ duo ſcz debitũ et factũ debent eẽ Oia oſi bitoꝛ fa cto ꝓpoꝛtionata et ligata inter ſe.quia vnuz nihil ꝓficit ſine alio. Quid em̃ ꝓficit de/ bitũ.ſi nõ ſequatur factũ: Et quid valet factum.niſi ↄcoꝛdet cũ debito?: Factum ergo et debitũ quãdo ↄcoꝛdant.faciunt mirabilẽ armoniã. Siaũt diſcoꝛdant. deſtruit᷑ armonia et fit peſſimꝰ ſonꝰ. Et quia iſta ſciẽtia eſt de homĩe inq̃ntũ ho/ mo eſt. et docet cognoſcere hominẽ.⁊ co gnitio de homiĩe oↄſiſtit in duob. ſcʒ ĩ co gnitione ipᷣius debiti.et in cognitõe ipi/ us facti.ſeu facere.⁊ cognitio ipᷣius de/ biti pᷣcedere debʒ cognitionẽ ipᷣius facti dqð nõ eſt niſi tanq; lumẽ ad cognoſcen/ dum ipᷣm factũ.quia impoſſibile eſt co/ gnoſcere ipᷣm factũ an ſit tale quale debʒ eſſe vel nõ.ſcʒ vtrũ ſit iuſtum vel iniuſtũ oꝛdinatũ vel inoꝛdinatũ. niſi pᷣus co/ — ſcatur debitũ. Debitum em̃ eſt mẽſura ⁊ Debitũ regula et lex ipᷣius facti.Qui ergo igno / eſt meſu rat ipᷣm debitũ ignoꝛat ipᷣm factũ et face rna facti re.Jõ poſtq; habemꝰinfallibilẽ cogniti onẽ de ipᷣo debito hoĩs inqntũ homo ẽ ad complendã totã cognitionẽ de hoĩe neceſſe ẽ nos habere cognitionẽ de ipſo facto ipᷣius homiĩs et de ſuo facere.vtrũ ius ⁊ facere ↄcoꝛdant in hoĩe.vt poſtq; . coghoe, Bt Mdca dat vtri tunrelin ſnnatur fndeüye visdein (rldel neitat Doti fiftier⸗ b mnetin ſeceſſtat botnis tdebit ltus. lbortate ſactü bito. ve 1o.valpᷣ bitria umn il⸗ nois inen genmun rise factpz t quiae debimnz citqd ſo ocor⸗ bular Prio. maͤſun Pon prißil, WN ſigopr galia minetae nrar gule noture⸗ Ouige biſlitn feſttom mannalt ſn hoie plpem⸗ nuüfoe igmin CTi ccxxiii. De facto et debito bois 9Aiplen cognoſcimꝰ ade .M aſni oſemn adebeetfacer. videamꝰ tñ ante oculos ipᷣn ꝛii debiri tane Gnünfal eorder cũ ſuo ꝓ hrih erii eu aror⸗ lucernã ⁊ lucẽ a4 m herlnehis tanq; Pricn det. ⁊ vtrũ ſit iuſtũ a debito. vel diſcoꝛ⸗ ctum luce aa Naenan uũ ꝓpꝛiũ fa ndchin tum vel inoꝛdi tũ an iniuſtũ. ⁊ oꝛdina/ reh c facere ſuũ. Jpᷣm aũt factũ ⁊ face Duple in di⸗ linoꝛdinatũ.rectũ vel a, rehois eſt duplex cz viſibile ⁊ inui ace Ouplex ani ni fm naturã hois vel cõtr. eltoꝛtuoſuz. le. intrinſee⸗ duplex ſcz viſibile ⁊ inuiſibi/ facere mananii⸗ Sm deũ vel otra deũ õtra naturã hoĩs. kemnlenſecn rek inſecũ. intus ⁊ excra. hoĩs birckenl. quid de iure vl in e W Hoſtig idumn coꝛdare cũ nir eſs rüch optet con ndidig cto vel de facto. ¶ e videamjdtni naturaii. debito ⁊ cũ iure ſeu lege ſua ieniſ ptineãt ad hoĩem ſez d Eis aütiſtadus Bic cõt k r”” Sðð aenn hoĩs ſp manet fen mõ.q; ipm debia ſeme ſuũ ꝓpꝛiũ debitũ.⁊ ad ſuc op⸗ oig 30 zaantnch ane anf ner tiapvorutate aitde de heneng ne en e. H Cgirbin ii⸗ le geluare nee shoteſrenlbert⸗ ulns cernii en ner debitü. 2 hõ ut nõ velit.ſp ma Uonia aut ipᷣm d bitũ homis ,.— i gatus r 5 ſ manet debitoꝛ ⁊ obli inqntũ hõ eſt.ius ebiel banin G cn iſin ſbenerasyen Rari eſt voldraria t in boĩs? mnänen bo elimanarufeeltein o. ccxx/ irciri libertate hoĩs. ⁊ iõ pᷣt hon ariũ ⁊ in ¶ hoiĩs qle ſit. eſt, gnoſcedu ipᷣm factum iiſ. ain ioi 7 ſaa⸗ ſ oeorer bat Goma iõ elrnr e ricie ie D – ibi tri eſiſtere ab ipᷣo facto. Et ſic ſũ itũ.⁊ ſtatim apparebi ach ipm de wtückpenn um illi ʒ facere qð dʒ. vel facere ↄtrari facere hoĩs ſit iuſtũ vel ini nz kactu ſen Ulkalleik m illiꝰ 30 0605* agcere ↄtrari 1O I Uu ui vel iniuſti bñ ve tiginas In ali 3. vel totalit᷑ deſiſt ari / male. Si em̃ ↄſide HHõ ſi vel Nn ijs facere. Hõ eſt aũt itan deſiſtere ab io cere ꝑ ſe. nõ c ↄſideremꝰ ipʒ factũ ſeu fa reün creaturꝭ turis qꝛ f taut ita nec ſilłr in alij —* cere ꝑ ſe.nõ compando ipᷣm tu len fa ag⸗ 8 qꝛ factũ ⁊ debitũ ſꝑ ↄc alijs crea do ad ꝓpꝛiũ de ꝑando ipᷣm n applicã ð nõ dʒ. iõ homo p e. tũc fa/ gnoſci niſi in factũ hoĩs.qꝛ nõ pᷣt co win uim ſp 9coꝛ/ bul omo pt general gnoſciniſi in ſno lu s. ge nl co⸗ m ſp areꝑ duas vias. Dui iter am/ pꝛiũ.Etiõ qui mie qað eſt debitũ/ imteun daͤt facere hois eſt ſi as. Quia vel fa. pꝛiũ.Etiõ qui magis cogn debun. P. e acere hoĩs eſt ſileꝛ vel factuʒ et ipm hoiĩs facili igis cognoſcit debitũ nütdicdn vel eſt diſcoꝛdãs ↄcoꝛdans cũ debi ipᷣm hoĩs faciliꝰ co iß duu diſcoꝛdãs ⁊ ↄtrariũ ebito ſeu fa iꝰ cognoſcit ipᷣm fa Go. pꝛio. Et qe ip ↄtrariũ ſuo debi acere homĩs. Et qͥ totali⸗ factum e. Et qꝛ ipʒ debitũ eſt ppꝛi ito p debitũ hoĩs. tot Et òꝗ totaliter ignoꝛat drictigäo mẽſura.ppꝛi ũ eſt ꝓpꝛia lex.ꝓpᷣ bitũ hoĩs. totaliter ignoꝛat fau oςt eee. mug. ia regula exic a kfacere hoĩt Ne 16 oꝛat factuʒ ſeun ehomtite Nota pꝛiũ ius ipᷣiꝰhoĩ la. ppꝛiũ lumẽ. ⁊ pꝛso ipᷣ oĩs. 1 Pↄñs ignoꝛat totaliter ſe⸗ ndrohhi⸗ ↄcoꝛdat cũ debi an in oĩe factum el em̃ lux eſt ⁊ pᷣm ni co⸗ out. ito. tũc hõ trandi ⁊ cognoſcẽdi hoĩeʒ. a poꝛta in/ inognti⸗ ſua ppꝛia natura.cũ ſua⸗ ↄcoꝛdat cum i 1 cognoſcẽdi hoĩeʒ. ſcʒ cognoſe i a natura.cũ ſua ꝓpꝛi n redqd debeat fae oĩez. ſcz cognoſce ino ſhlnin gula.⁊ cũ ſuo ꝓpꝛiol vpꝛia lege 2 re facer Znea cere.deinde intrat᷑ ad ip e factũ eſt ↄtrariũ debito. tũc hõ ctum hoĩs ſeu facere ↄc u vtrũ fa/⸗ dcognoſe⸗ ↄtrariꝰſibijpi ⁊ ſue ppꝛie: tuüc hõ eſt o ſeu facere ↄcoꝛdet cũ debi eppꝛie natur ptet ꝑ expientiã videre ip cũ debito hoſſblecke gule. ⁊ ſue ꝓpꝛie legi.⁊ ſi e. ſue re⸗/ ⁊ ipᷣmf. tiã videre ipᷣm factũ i angt 4 * uo lumini.⁊ iuri 71 acere. ⁊ qꝛ qͥ lib ũ in ſe tleged⸗ nature ⁊ eſt ↄtrari oĩb ni.⁊ iuri cognoſci . ibet hõ pfecte . um winufi Quid eſt em̃ oẽm hoĩ creaturis ⁊ deo. ꝓpꝛiũ factũ ir ⁊ infallibil N sõs ĩem eſſe ↄtrariũ ſi pꝛiũ factũ.⁊ ſuũ ppꝛiũ ilit᷑ ſuuʒ . niipns , bijpſi. niſi ꝙ ipᷣm factũ h elle t griũ ſi ⸗· us qᷓ; 9 Ppem faceretã i 1 ciͦctninnd re ſit ↄtrariũ ſuo ꝓpꝛi 82 ſuũ face/ bi certiſſimũ q o mõ dubitat. qꝛ eſt ſi nei it naturali? Igit ꝓpꝛio debito. ⁊ ſue legi tũ cuili imũ qð eſt. ĩmo nihi qꝛ eſt ſi Ouianhn naturali? Igit᷑ nunc ſ 1 egi tũ cuilibʒ niſi ſuũ o nihil mag no/ aitin in ipᷣm hoiĩ inc ꝓfunde intremꝰ in ret vtrũ zmniſi ſuũ ꝓpꝛiũ f. ag no⸗ nteici iem ⁊ ꝑſcrutemur interioꝛa eiꝰ ret vtrũ ſit iuſtũ vel ini facere. licʒ igno lbiion palpemꝰ viſcera ei. ⁊ vi ioꝛa eid et ¶ auerit vel cõ uvel iniuſtũ donec appli nin rhe dendo ſuũ ꝓpꝛiũ debitũ.nũc aũt pot ſtatim ⁊ infallibili ege naturaleʒ. t Nn mus ipm in vi * auͤt tange ſuũ poeiñ factij 3 ilit᷑ cognoſcer „ ticulari EEH inniundo rit Rappaii cefu cocaei ranhoe⸗ i factũ. Poꝛtemꝰ ↄcoꝛdãs cõꝑpando facere ad e üſtpeſß bitũ qð bʒ ⁊ cognoſcit in ſeipo.Debz ᷣ 6 oĩs hõ videre ⁊ cõꝑare totũ ſuũ factũ et ſuũ facere ⁊ ſuas inclinatiões ⁊ qͥcquid ſentit in ſeiᷣo ad ſuũ ppꝛiũ debitũ ⁊ p/ pꝛi legẽ.⁊ veraciter cognoſcet ⁊ infalli/ biliter ꝙ totũ ſuũ factũ ſeu facere tã inte rius qᷓ; exteri.⁊ oĩs inclinatio ↄtrariat᷑ ip̃ᷣi debito ſeu iuri ⁊ legi nature.⁊ totalit᷑ QOuid ſit debi⸗ tũ boĩs Ti. cxij .„ Ti. clx⸗ xviij. diſcoꝛgat ab eo. Et ſic in ipo hoĩe debi⸗ tũ ſeu ius ⁊ factũ diſcoꝛdãt ⁊ ↄtrariant᷑. ¶ Utaũt h̊ ad oculos videamꝰ dicamꝰ qͥd ſit debitũ hoĩs ſeu ius nature.ad qð obligat᷑ hõ ⁊ tenet᷑ inqntũ hõ.Debitum aũt homis ad qð hõ obligat᷑ ex teſtimo nio oĩm creaturaꝝ ⁊ ſuij 1 dei eſt iſtö. ꝙ hõ dz deo dare pmo amoꝛẽ. ⁊ totalit᷑. dz ipʒz qmare ⁊ inceſſiant.Etꝑ ↄñs dzʒ totalit ſeqͥ ⁊ amare volũtatẽ dei.Et per oppoſitũ dʒ hr̃e odio totalit᷑ ⁊ inceſſant qͥcquid poteſt eſſe ↄtra deũ.⁊ ↄtra ſuam volũtatẽ.Et exinde ſeq tur ꝙ homo de/ bet deo timoꝛẽ ⁊ honoꝛẽ pꝛimo. Ecce&̊ debitũ amoꝛis timoꝛis ⁊ honoꝛis pᷣmo Etp ↄñs dʒ hõ eſſe grat deo.⁊ regtiari llli. 2 eſſe ligatꝰ ⁊ vnitꝰ totaliter cuʒ deo. Debitũ hois ad ſe ⁊ adꝓp ximum Hoc &ů eſt debitũ erga deũ factoꝛẽ ⁊ cre⸗ atoꝛẽ ſuũ. Szʒ ex iſto debito oꝛtũ eſt ali/ ud debitũ erga oĩa q̃ dei ſunt ⁊ maxĩe er ga ſuã imaginẽ viuẽtẽ.⁊ ꝑ ↄñs erga om nẽ hoĩem. ſcʒ oĩs hõ dʒ amare quẽli / bet hoĩem inqntũ eſt dei imago ſicut ſe⸗ ipᷣm.⁊ hr̃e odio qͥᷣcqͥd eſt ↄtra hoĩem ſiẽ ↄtra ſeipᷣm inq̃ntũ eſt dei imago.Et eti am dz qlibet amare ſeipᷣm ꝓpt᷑ h̊ qð eſt dei imago viuẽs. Ecce duplex debituz hoiĩs.vnũ ⁊ pᷣmũ reſpicit deũ.⁊ ſcõᷣm re ſpicit illa qᷓ dei ſunt ⁊ pncipalit᷑ ſuã ima ginẽ.⁊ tñ nõ ſunt niſi vnũ debitũ.quia Quõ hõ dz regu ⸗/ lare ſuuʒ facere ſcðm includit᷑ in pᷣmo ⁊ ab ipᷣo oꝛit᷑. Et B eſt totũ debitũ hoĩs.totũ ius natureꝛ tota lex nature.⁊ totũ qͥcqͥd dʒ hõ vł ab ipᷣo oꝛit᷑ vel ĩ ipᷣo includit᷑. Scðm &̊ iſtð debitũ ⁊ m iſtud ius ⁊ ſᷣm iſtã regulã legẽ dʒ hõ regulare menſurare oꝛdinare om̃e factũ ſuũ ⁊ om̃e facere tã interiꝰ qᷓ exteriꝰ.⁊ cũ iſto debito ſeu iure dʒ ↄcoꝛ/ dare totũ ſuũ facere.Talis dʒ eſſe hõ in oꝛdinecreaturaꝝ.ꝙ in iſto hoĩe iſtud de bitũ ſeu ius ⁊ ſuũ factũ ⁊ facere ſuũ non diſcoꝛdẽt nec ↄtrarient᷑.⁊ talẽ hoĩem reqͥ rit oꝛdo vniuerſi ⁊ oꝛdo nature.qlis dʒ . Citulus ccrxxrv. eſſe natura hoĩs inantũ ho eſt Cõparet 8 qlibet factũ ſuũ ſeu ſuũ facere interius ⁊ exterꝰ.⁊ qͥcqͥd ſentit in ſe ad debitum iſtud ſeu ius nature.Et cõꝑemꝰ ome fa/ ctuʒ ⁊ om̃e facere qð eſt in hoĩby ad iſtõ debitũ. ⁊ videbim ⁊ exꝑientiã ſentie mus ⁊ iudicabimꝰ ꝙ o m̃e factũ ⁊Z omne facere hoĩs.vel ad minꝰ inclinatio totuz eſt ↄtrariũ ⁊ repugnãs iſti iuri ſeu debi/ to.⁊ diſcoꝛdãs totalit᷑ ab eo. Uñ ꝑ expi entiã videmꝰ ⁊ ſentimꝰ ꝙ hõ hʒ amoꝛeʒ ſuijpᷣpmo ⁊ nõ dei.⁊ pᷣmo amat ſeiᷣm ⁊ ſuã volũtatẽ ꝓpꝛiã realit᷑.⁊ de facto eã ſeturz nõvolũtatẽ dei.⁊ hʒ odio qͥcqͥd eſt ↄtra ſuã volũtatẽ ꝓpꝛiã.⁊ amat oĩa qᷓ amat ꝓpf ſeipᷣm.⁊ nõ ꝓpt᷑ deũ.nec quia dei ſunt.⁊ ſic realit᷑ ⁊ de facto nõ amat ni ſi ſeiᷣm. Uidemꝰaũt ꝙ hõ q̃rit intẽditꝛ amat pᷣmo ſuũ ꝓpꝛiũ honoꝛẽ. ⁊ realiter 1 de facto ⁊ nõ dei.⁊ ſuũ honoꝛẽ ꝓpꝛiuzʒz Exꝑiim̃ talit vi / demꝰ ꝙ oĩa faci mꝰ ↄtra debituz pᷣponit honoꝛi dei.⁊ vult ꝙ oiĩa q pᷣmo dz dare deo factoꝛi ſuo.dat ſibijpᷣi ⁊ crea ture ⁊ oꝑi facto.Et ſic hõ de facto habet amoꝛẽ ſuijpᷣi pᷣmo ⁊ nõ dei.⁊ hʒ ꝓpꝛiaʒ volũtatẽ ⁊ q̃rit hᷣmo ſuũ honoꝛẽ ꝓpꝛiũ. Et ſic facit totũ ↄtrariũ illiꝰ qð dʒ face re.⁊ facit illud qð nõ debet.⁊ nullo mo/ do facit qð debet. ¶Bic cõcludit ꝑditio totalis: lapſus ⁊ coꝛruptio homiĩs. Eitulus. ccxxx. ocedit a volũtate ſua.qꝛ ipᷣa eſt radix.oꝛigo.cauſa.⁊ dña oĩs fa cti ⁊ toti?facere.⁊ ſic factũ hoĩs ſeu face/ re eſt volũtariũ.iõ ſeqͥtur ꝙ; om̃e factũ et om̃e facere hoĩs eſt ↄtra debitũ totũ ho minis. ↄtra ius nature.ↄtra legẽ nature Taqm om̃e factũ⁊ facere hois ⁊ ↄtra totũ oꝛdinẽ creaturaꝝ. ⁊ ↄtra ho⸗ minẽ inq̃ntũ hõ eſt.⁊ ↄtra deũ totaliter. ri ſuo.⁊ iõ de facto⁊ realiter ipᷣa volũtas eſt extra oẽm mẽſurã.oẽm legẽ.⁊ omne regulã.⁊ extra oẽm oꝛdinẽ ⁊ oꝛdinatõesʒ ⁊ extra totũ ius.extra deũ.⁊ extra ſeipaʒ. qꝛ eſt extra ſuã ꝓpꝛiã legẽ nature.⁊ no re Sẽdtur exinde ꝙ ipᷣa volũtas hoĩs eſt ↄtraria ipᷣi debito ⁊ iuri nature.⁊ legi na ture.⁊ toti oꝛdini creaturaꝝ ⁊ deo facto/ cognoſcit deũ ſuꝑioꝛẽ.ſʒ ponitſe ſub ꝰe um. vel facit ſeeqlem deo. Etꝑ ↄñs iba ſi wolͤns! ſuoſtatn. tnarale netiöeſt gnlaril ſſſitate⸗ lit meda Pomoͤam ſotamie poßsſec volütas ſemi e ſrtiode tractatü bmis hoꝛe 9 pba vo ſümulal ſuntd Nrraden 4bꝛ; micicie Eg Wn csc⸗ reſe pital ctiqc umm ins⸗ tot⸗ tote höc moe / Dap rorſun 3 iceo Dce, üphen . eedate Dicli Pohon ding nnfſen Nofsh. anper „Meten Dic wis ſeretq ſe er, Miäd Mhpen böcki kfamiz teäheptoßteſn Kindeiidwiͤ omefuni nne elnmnpng 8iſtiin et aden lizan ngböhmeg, ipmocmuin tggit tNeimmtiei air hzoloſtti⸗ Pptdin detaedinnn Ghöqzinii bonoti nir nüboncig loinen odrſbriitan thödetzree da tMoppi güborcriggi. illigoyt eben tMelone wnistlpi Tümhͤ riugii minoolt ls ne ocheien ünite nlesenun r 1,nd nndeünait clünshoß nſin trt wli/ li ud icnliß uut 4 nii ein xix· ⁊c̃. . „» Ti. cxx/ noꝛ ſunt radix oĩm maloꝝ.iõ hõ hʒ in ſe ix. Ti. clx/ Xxi. volũtas hoĩs eſt deuiata ⁊ lapſa a ppᷣo ſuo ſtatu ꝓpdita.coꝛrupta.⁊ puerſa ⁊ mu tata ⁊ alienata in oppoſitũ ſue ppᷣe natu re.⁊ iõ eſt inoꝛdĩatiſſima.turpiſſima.ir/ regulatiſſima.ſuꝑbiſſima. ⁊ in erroꝛe et falſitate extra ſuũ bonũ.⁊ ſꝑ q̃rit vanita tẽ ⁊ mẽdaciũ.⁊ iõ totalit᷑ odibilis.⁊ nul lo mõ amabilis ⁊ ſeꝑpata totalit᷑ a cõſoꝛ/ tio ⁊ amicicia⁊ ſocietate ſui creatoꝛis.et ꝑↄñs ſeqͥ tur ꝙ talis eſt hõ. q̃lis eſt ſua volũtas. Seq; tur ̊ ꝙ hõ qͥ pᷣmo amat ſeipᷣm qᷓ; deũ eſt totaliter a ſocietate ⁊ cõ ſoꝛtio dei ſepatꝰ. Et qꝛ iã in pte pᷣcedẽti tractatũ eſt ad longũ de duob amoꝛib⸗ bpmis ⁊ de ꝓpꝛia volũtate ⁊ de ꝓpo ho/ noꝛe.⁊ ↄcluſum ẽ ꝙ ꝓpꝛiꝰamoꝛ ſuijpᷣiꝰ⁊ ꝓpa volũtas ⁊ ꝓpꝛiꝰ honoꝛ iſta tria ſũt ſimul alligata nec pñt ſeꝑ ari.⁊ totaliter ſunt deũ.⁊ ↄtrariant᷑ deo.nec aliqͥd eſt ↄtra deũ.niſi ꝓpꝛiꝰamoꝛ. ꝓpa volũtas. ⁊ ꝓpꝛiꝰ honoꝛ.⁊ in iſtꝭ eſt tota radix ini/ micicie ⁊ ↄtrarietatꝭ ad deũ.iõ ↄcluſum eſt ꝙ qͥ hʒ amoꝛẽ ſuijpᷣiꝰ pᷣmo ⁊ ꝓpꝛiam volũtatẽ⁊ ꝓpꝛiũ honoꝛẽ.ꝙ talis ẽ inimi cus capitalis dei.⁊ iõ eſt ĩ ira dei. Qua/ re ſeqͥtur ꝙ hõ cũ habeat iſta in ſe.eſt ca⸗ pitalis inimicꝰ dei.⁊ iõ eſt ĩ odio dei. Et etiã qꝛ ↄcluſum ẽ ꝙ hõ nihil hz qð ſit ſu um niſi amoꝛẽ.⁊ iõ qꝛ amoꝛ hoĩs eſt to/ tus ↄtrariꝰðᷣo.⁊ totꝰ coꝛruptꝰ⁊ ꝑpuerſus totꝰmalꝰtotus deuiatꝰ.⁊ tot alienatus totꝰ inoꝛdĩatꝰ.⁊ totꝰ iniuſtꝰ.iõ ſeqtur ꝙ; hõ eſt talis q̃lis eſt ſuꝰamoꝛ.Itẽ etiã qꝛ amoꝛ ſuijp̃iꝰ⁊ ꝓpa volũtas ⁊ ꝓpꝛiꝰ ho/ radicẽ oĩm maloꝝ ⁊ vicioꝝ. Quia etiaʒ iã ꝓbatũ ẽ q̃lis fructꝰſeqtur hoĩ ex amo re dei ⁊ ex amoꝛe ſuijpᷣiꝰ⁊ ꝓpa volũtate⁊ Ti.cxli. ꝓbo honoꝛe q̃rendo illũ.iõ hõ incidit ĩ Ti.clxi. oĩia mala q̃ oꝛiunt᷑ ex illis.⁊ ꝑdit oĩa bo/ na q̃ ſequunt᷑ ex amoꝛe dei ⁊ honoꝛe.Et ꝑ ↄñs hõ vadit ad eternã triſticiã.ad et᷑ nam penã.⁊ ꝑpetuũ doloꝛẽ.⁊ eternũ lu/ ctum.⁊ ꝑdit eternũ gaudiũ qð finẽ non hʒ.⁊ eternã amiciciã ⁊ ſocietatẽ ſui crea/ toꝛis.E t oĩa iſta iã ↄcluſa ſũt.Et ſic ap/ paret q̃liter cõꝑando factũ hoĩs ⁊ om̃e facere ⁊ ꝓpꝛiã voluntatẽ a q̃ oꝛit᷑ ad ſuuz ꝓpꝛiũ debitũ.ad ſuũ ꝓpꝛiũ ius.⁊ ad ſu/ am pꝓpꝛiã legẽ nature cui obligat᷑ veriſſi me.inuenimꝰ⁊ cognouimꝰ deuiationẽ lapſum totalẽ ꝑditionẽ.alienationẽ.coꝛ ruptionẽ.degenerationẽ ⁊ ꝑuerſitatẽ ho minis ⁊ nature ſuea ſuo ꝓpꝛio ſtatu ⁊ a ſua ꝓpa natura q̃ deberet eẽ. Et ſic ꝑ q̃n Ci ccxvi.· BDe lapſu bois dam ſcalã ⁊ oꝛdinẽ deuenimꝰad noticiã ⁊ cognitionẽ ꝑditõis.lapſus ⁊ coꝛrupti onis nature hoĩs.q̃ oĩa erãt occulta hoĩ ⁊ B ꝑ cognitionẽ obligatiõis ipᷣiꝰ natu / ralis q̃ fuit manifeſtata ꝑ oẽs creaturas Et ſic ꝑ ſcalã nature manifeſtatꝰ eſt deꝰ. maniteſtata eſt ꝓductio mũdi de nihilo manifeſtata eſt obligatio ⁊ debitũ hoĩs ad deũ.⁊ ꝑ ↄñs ius nature ſeu lex.⁊ ma/ nifeſtatꝰeſt lapſus hoĩs ⁊ coꝛruptio ſeu ꝓditio.⁊ ita oĩa iſta ſe manifeſtãt inuicẽ. 2 vnũ manifeſtat ⁊ diſcoopit aliud. Ec/ ce artẽ ⁊ modũ q̃liter qͥlibet pᷣt cognoſce re ſeipᷣm eſſe eternaliter ꝑditũ.lapſum et coꝛruptũ ⁊ deuiatũ.cõpando factuʒ ad debitũ. ⁊ videndo diſtantiã. elõgationẽ ⁊2 ↄtrarietatẽ inter factũ⁊ debitũ homĩs inq̃ntũ hõ eſt.⁊ ignoꝛat ſe eẽ ꝑditũ ⁊ coꝛ ruptũ ⁊ lapſum.Et ſic oẽs creature cla/ mant ⁊ dicũt ⁊ manifeſtãt hoĩem eẽ ve/ raciter ꝑditum eterna ꝑditõe.⁊ moꝛtuũ pPpetua moꝛte.qꝛ ſeꝑatus ẽ eternalitera Epilo gat dei ſocietate.qͥ ſolꝰ ẽ vita hoĩs ſicut ania ſola ẽ vita coꝛꝑis. Et ſic hõ eſt totaliter ſeꝑpatꝰa toto bono.⁊ a tota ſua vi1a. Oy etiã lapſus ⁊ coꝛruptio hoĩs ma/ nifeſtat᷑cõpando factuʒ hoiĩs ſeu facere ad ſcðᷣm debitũ qð reſpicit ea dei ſunt (LTitulus. ccxxi. Iſum eſt q̃liter cõpando factuʒ 12 facere hois ad debitũ⁊ ad ius nature. qð reſpicit deũ iuenimꝰ hoĩem lapſum ⁊ ꝑditũ.iõ nũc reſtat cõ/ ꝑare hoĩem ad ſcòm debitũ qð reſpicit imaginẽ dei.Uideamꝰ ſi factũ ⁊ facere hoĩs ↄcoꝛdat cũ ſcdᷣo debito ⁊ ſcðo iure qð oꝛit᷑ a pᷣmo debito. Scðm debitum eſt ꝙ qlibet hõ dʒ⁊ obligat᷑ amare quẽli bet aliũ hoĩem. inqntũ eſt dei imago ſiẽ ſeipᷣm.⁊ odio hr̃e qͥ cquid eſt ↄtra omnẽ aliũ hoĩem.inq̃ntũ eſt dei imago ſicutõ ſeipᷣm in q̃ntũ eſt dei imago.⁊ etiã qͥ libʒ debet amare ſeipᷣʒ.inq̃ntũ eſt dei imago viuẽs.Et ſic rõne iſti debiti ⁊ iuris de/ bet eẽ inter hoĩes fraternitas vnitas.ſo p 2 — cietas.amicicia ↄcoꝛdia ⁊ pax.⁊ oẽs de bent ſe reputare tanq; vnũ. Sʒ ꝑ exꝑiẽ/ tiã videmꝰ ꝙ vnꝰ hõ ledit aliũ hoĩeʒ.ad inuicẽ ſe deſtruũt.adiuicẽ ſe occidũt.in/ ter illos nulla vera vnitas eſt.nulla vera ſocietas eſt.nilła vᷣa amicicia nec paxnꝰ ↄcoꝛdia.ſʒ magis diuiſio.lis.diſcoꝛdia. ⁊ bellñ.⁊ inimicicia.⁊ ſi foꝛte diligant ſe inter ſe.ſi foꝛte ſit pax aliq̃ ⁊ amicicia nõ eſt ꝓpter h qꝛ eſt dei imago nec ꝓpt᷑ de/ bitũ.ſʒ ꝓptf᷑ alias cauſas Et talis vnitaſ oꝛit᷑ ex amoꝛe coꝛrupto ⁊ inoꝛdinato in/ iuſto ⁊ ↄtra deũ.Et ſic hõ qꝛ eſt inimicꝰ Dei.et ↄtrariatur deo totalit᷑ eſt etiã verꝰ inimic ſue imaginis.⁊ ꝑ ↄñs ẽ inimic cuiuſtibet hoĩs inqntũ eſt dei imago.et etiã inimic?⁊ ↄtrariꝰſuijpᷣiꝰ.⁊ ſeipʒʒ ledit deſtruit ⁊ occidit inq̃ntũ eſt dei imago. ⁊2 pſeqͥtur ⁊ ledit dei imaginẽ. Et ſic cõ/ pando hoĩeʒ ad ſcdᷣm debitũ inuenimꝰ ipᷣʒ eẽ ↄtrariũ totalit᷑ illi debito.⁊ ꝑ ↄñs lapſum ⁊ coꝛruptum. D)/ hõ pt videre cõtinue in alijs reb extra ſe tãq; in ſpeculo ſuũ ſtatũ in quo exiſtit ⁊ ſuã ꝑditionẽ ſuũ lapſum ⁊ coꝛ/ Fenerc xvBü. oniã aũt hõ quãuis ſit coꝛm ptus.pditus.lapſus.⁊ mutatꝰĩ ptum ⁊ lapſum.⁊ eẽ in tali ſtatu in q̊ eſt. iõ nõ dolet.nõ flet.nõ triſtat᷑ de ſua ꝑdi/ tione ⁊ coꝛruptõe.cũ tñ ↄtinue dolere et flere deberet.tã ꝓ ſtatu in q̊ᷓ eſt qᷓ; ꝓ futu/ ro ſtatu. ⁊ ꝓ malis q̃ ipᷣm expectãt.ĩmo ridet iocundat᷑ letat᷑ recipit ſuas delecta tiones ſuas ↄſolatiões.comedit. bibit. c ſi nihil mali eẽt. Ex q̃ͥ apparet q ẽtã/ q; frenetic.ſtultiſſimꝰ.ſine om̃i ſenſu.qꝛ freneticus ⁊ ſtultꝰnõ ſentiũt ſe eſſe tales. Etiã eſt tanq; doꝛmiẽs nihil ſentiens. ſicut ſomniãs.vel incantat vel illuſus. Et ideo qꝛ homo inſeipᷣo nõ bene videt nec ſentit ſuã coꝛruptionẽ.debet videre in alijs reb extra ſe ſiłitudinẽ ſue ꝑditio nis ⁊ ſui lapſus.⁊ facere ſibi qdᷣdã ſpecu lum in quo cõtinue videat ſuũ ſtatũ coꝛ ruptum ⁊ mutatũ.vt nõ tradat obliuio ni ſuũ maluʒ vt ſic doleat. Poſtẽ; ů̊ ho⸗ 7 . 4² 6% Citu S ccxxD U. coõtrariũ ſue nature.ĩmo in non hoĩem.nõ ſentit vel vix ſentit ſe eẽ coꝛru mo cõpauit ſeipᷣm ⁊ totũ facere ſunʒ ad Cõtem/ ipᷣm debitũ ꝑ qð cognoſcit ſe eſſe ꝑduuʒ platõ di ⁊ lapſum dʒ ſe cõꝑare ad res alias cxtra cens he- ſe qũ mutant᷑ aut qñ in ↄtrariũ ſue natu minẽ in re coꝛrũpunt᷑.vel dʒ fingere ↄtrariũ cu/ ↄſidera, iuſlibet rei quã videt ⁊ coꝛruptõeʒ.⁊ co/ tõeʒ ſta/ gitet q̃lis eſt quelibet res.qñ mutata eſt tus ſui in ↄtrariũ ſna phe nature.⁊ qñ coꝛrupta eſt.vel q̃lis eſſet ſi mutaret᷑ ⁊ coꝛrũperet᷑ ⁊ cogitet ꝙ ꝓ certo talis eſt ipᷣe ſ̃ᷣm ius ꝓ pꝛie nature in qᷓ dʒ eſſe.⁊ cogitet ꝙ q̃nto res eſt nobilioꝛ q̃ coꝛrũpit᷑ ⁊ melioꝛ ĩ ſua ꝓpꝛia natura.tãto eſt peioꝛ ⁊ vilioꝛ qũ ẽ coꝛrupta ⁊ mutata in cõtrariũ ſue natu/ re.⁊ in qᷓnto gdu bonitat eſt.in tãto gra du malicie eſt.⁊ q̃nto erit alta tãto efhi⸗ inferioꝛ Ut verbi gra.faciam?ꝰexẽplum in ipſo vino.qm̃ ipᷣm vinũ qñ mutat᷑ et Expien coꝛrũpit᷑ in ↄtrariũ ſue nature.tũc effici tia q̃ hõ tur acetũ. Ergo ſicut ſe hʒ ſtat aceti ad ↄaſcitſu ſtatũ vini.ſic ſe hʒ ſtatꝰ hoĩs nunc in qͥẽ uʒ lapfũ ad ſtatũ ĩ quo debebat ee.⁊ q̃ntuʒ diſtat Acetũ avino.tãtũ diſtat hõ a ſtatu ſue na cure.Et ſicut acetuʒ nihil valet ad illud ad qð añ valebat qñ erat vinũ.⁊ ad qð oꝛdinatũ erat.ita hõ nihil valet ad illud ad qð valebat ĩ ſtatu ſuo debito.nec va/ let aliqͥd ad illud ad qð oꝛdinat erat: et ideo nõ valet niſi vt in igneʒ mittat᷑. Et qᷓntũ etiã diſtat ⁊ elongat᷑ acetũ a vino ĩ bonitate. tãtũ etiã diſtat ⁊ elongat᷑ hõ ĩ bonitate a ꝓpꝛia natura hoĩs. Et ſicut nihil de bonitate vini mãſit nec eſt ĩ ace to.ita nihil de bonitate hoĩs inq̃ntũ hõ eſt ⁊ qᷓ̃ debet eſſe ᷣm ſuã ꝓpꝛiã naturam eſt in bomĩe.Et ſicut doleret acetũ ſi cog& ſceret vinũ. ita deberet dolere hõ ſi cos/ ſcat ſtatũ l quo dʒ eſſe.¶ Itẽ in vino poft ſunt eſſe due mutationes.qꝛ vinũ aliqd mutat᷑ ⁊ fit turbatũ tunc eſt infirmũ.ſed tunc remanet vinũ ⁊ retinet aliqd debo nitate vini.⁊ nõ eſt totalit᷑ ꝑditũ nõ po tabile.ſed nõ ſicut ante.aliqñ mutat᷑ vi/ num in acetũ ⁊ tunc ẽ totaliter ꝑditũ.qꝛ nihil retinet de bonitate vini. Homo au tẽ eſt ſicut acetũ.⁊ nõ ſicut vinũ turbatũ qꝛ eſt totaliter ꝑditꝰ⁊ nihil hʒ de bonita te boĩs quã dʒ habere.ideo hʒ in ſe nul/⸗ lã dulcedinẽ nullũ bonũ ſapoꝛẽ.ſed ha/ bet in ſe amaritudinẽ ⁊ acetoſitatẽ ⁊ peſ/ 1 ſmüſop (ta pp⸗ cootran autgütt nütade niniod urales⸗ purtñ ceouent o hoiedun ſacheff moſtult ſöins d ſtabin⸗ eſe fead v hzſtat nio b tüeiuſa ritiſen inpſtit ſri ine⸗ berel milit niate gtie füid tis. tepe llr⸗ Iih/ paltio ſehon licen — — 8 Ci. ccxxvii. Be lopſu bois Uuegeſan 6 anain ſimũ ſapoꝛẽ ⁊ crudelitatẽ. qꝛ deficit ho? bilis ⁊ ſpũalł.quã plures ignoꝛãt Et q Gesdli, S tota ꝓpa bonitas qᷓ debebat eſſe.⁊ eſt in oꝛdo cognoſcẽdi eſt ꝑ viſibilia ⁊ ma / Nmüſtn eo ↄtraria malicia qᷓ nõ debebat eẽ.Si/ nifeſta cognoſcamꝰ luiſibilia. occulta. gere Nmiqg, cut aut fecimꝰ comparlone hoĩs ad vi/ 7 magis nota min nota. 10 b paterni, benpiggoi nũ ⁊ ad acetũ.ita poſſumꝰcomꝑare ho/ tatẽ manitfeſtã ⁊ coꝛꝑalẽ. manifeſtabim ,innnnck, minẽ ad oẽs alias creaturas ⁊ res tã na paternitatẽ occultã ⁊ ſpuale ſily de fili vergicannn turales q; artificiales. que ꝑdi ⁊ mutari atione⁊ fraternitate. Uñ videm P expi ckteanint pñt.tiñ exemplũ de vino ⁊ aceto eſt val / entiã ꝙ aliqᷣs dicit᷑ pater alicu qꝛ ðdit ckirfrio, de ↄueniẽs ad ꝓYidendũ ſtatũ hoĩs in ſe eicoꝛpꝰa carnẽ ĩmediate.⁊ aliqͥs dicit fi ncogingzn ipo. Poſſumꝰ etiã facere compatõʒ de liꝰalicui.qꝛ recipit ĩmediate coꝛpꝰ⁊ car gäitntinſin hoĩe dum hz ſenſum 2 vtit rõne. ⁊ dum nẽ ⁊ pᷣncipium ab illo ſine medio alio. inrninci fact ẽ frenetic * ſtult?. qꝛ ſicut ſe hʒ ho / ita ꝙ dare ⁊ recipe faciũt paternitatẽ et ömnüſenmn⸗ mo ſtult/ ⁊ freneticꝰ ad ſtatũ eiuſdẽ ⁊ ſui filiationẽ.⁊ qꝛ hõ bʒ aĩiam ⁊ coꝛpꝰ.⁊ q rckininn ipᷣius dũ eſt ĩ ſuo ſenſu naturali.ſic ſe h- aiĩa eſt ĩmoꝛtalis vt iã ꝓbatũ eſt in capi/ Ti.ccx/ tiniibchͤ ſtat in qͥ hõ eſt nũc. ad ſtatũ ĩ qᷓ debebat tulo de ĩmoꝛtalitate aĩe.⁊ de ĩimediate ꝑ vij. ꝰ eſſe. ¶ Põt etiã fieri comꝑatio de mulie/ ſe ſolũ dat ⁊ creat aiam ⁊ hõ recipit aĩaʒ iic mum read viꝝ qñ facta eſt meretrix.qꝛ ſicut ſe ĩmoꝛtalẽ ĩmediatea deo.ſicut recipitim 5 Mugnig d bʒ ſtat mulieris dũ eſt ĩi bono matrimo mediate carnẽ ⁊ coꝛpꝰa patre ſuo.ſi ali O. deꝰ nuunifi uu nio ⁊ bona ſocietate cũ viro ſuo.ad ſta / quis eſt pater alicuiꝰ qꝛ dat ſibi carnẽet ſit pr nr izn uni tũ eiuſdẽ qñ eſt ſeꝑata a ſocietate ſui ma coꝛpꝰ ⁊ aliqͥs filius eiꝰ qꝛ recipit ab eo ĩ/ ſpũalis wiuneni riti ſeu ſponſi. ⁊ facta eſt meretrix ſtans mediate coꝛpꝰ⁊ carnẽ.nõne etiã de erit eumnlu in ꝓſtibulo.ſic ſiłr ſe hʒ ſtatꝰnature holis pater cuiuſiibet hoĩs.quia ĩmediate ⁊ öiſmſeend in q̊ nũc ẽ ad ſtatũ in q̊ debebat eẽ in oꝛ/ p ſedat ei aĩam rõnalẽ.⁊ qͥlibet hõ erit fi lanitinnd dine ad deũ ⁊ reſpectu dei.qꝛ ðbebat ha lius dei.qꝛ ab eo recipit ĩm ediate aiam pnian bere ſocietatẽ verã ⁊ fidelẽ cũ deo. Si imoꝛtalẽ: Si em̃ rõne coꝛꝑis cauſat᷑ pa Avicatältd milit᷑ p̃t fieri cõꝑatio de filio ꝑdito ⁊ de ternitas ⁊ filiatio.q̃re etiã nõ ex ꝑte aĩe: dcbien. uiato.qꝛ ſicut ſe hʒ ſtatꝰfilij ꝑditi ⁊ deui Et etiã aliqͥ iõ ſũt frẽs.qꝛ ĩmediate reci O), ſu⸗ Nlinden atix ſeꝑati a pr̃e totaliter ad ſtatũ eiuſdẽ piũt coꝛpꝰ ⁊ carnẽ ab vno ⁊ eodẽ.Qua/ mꝰ fres nin filij dũ eſt ſub obediẽtia ⁊ ſub regula pa re etiã nõ erũt oẽs hoĩes frẽs.qꝛ ĩmedia ſpũales kaeai mivl tris.⁊ in domo. ſſic ſiłr eſt de ſtatu hoĩs te recipiũt aĩam ĩmoꝛtalẽ ab vnoꝛ eode· nchngt ii reſpectu dei. Ecce igit᷑ qliter bõ põt vi poatre ſcʒ deo.q̃ quidẽ aĩa eſt ad dei ima- hois Out gere cõtinue in plurib reb ⁊ exẽplis tã ginẽ creata: Immo detãto paternitas⁊ iunnckin qᷓ; in ſpeculo ſuũ ſtatũ in qᷓ exiſtit. ⁊ ſuaʒ filiatio ⁊ fraternitas q̃ ſunt ex ꝑte ⁊ r=ne oiii ꝑditionẽ ⁊ ſuũ lapſum ⁊ coꝛruptionẽvt aĩerõnalis ĩmoꝛtalis.excedũt paternita nüunen ſic nõ rideat.ſʒ magis lugeat ſeiſm pdi⸗ tcẽ.filiationẽ.fraternitatẽ.q ſũt rõne coꝛ2 utiſcds tũ eẽ ⁊ a ſua ꝓpᷣa natura totalit᷑ mutatũ. poꝛis moꝛtalis.⁊ ſunt nobilioꝛes.maio nehöſas Do etiã pditio lapſus ⁊ coꝛruptio cla res.excellẽtioꝛes et dignioꝛes.altioꝛes⁊ kinpope riſſime manifeſtant᷑ in natura hois cõ/ melioꝛes q; ille. de qᷓnto anĩa ĩmoꝛtalis grinig pando ⁊ reſpiciedo ad debitũ ⁊ ius ⁊ le agd imaginẽ dei creata excedit coꝛpꝰcrea kifmitl gẽ prnitatꝭ filiatõis ⁊ fraternitatis. tum ⁊ moꝛtale etterrenũ.⁊ deus homi⸗/ Niiin Tiulue.ccxxrvij. nem ⁊ creatoꝛ creaturam. Unde pater- alaürbi⸗ ODſſumꝰaũt videre infallibiliter nitas ⁊ filiatio ⁊ fraternitas que ſunt ex nit p pꝓ aliũ modũ puerſionẽ ⁊ ꝑditio pte coꝛpoꝛis pereũt dũ coꝛpoꝛa pereũ=t n zuͤt nẽ nature homiĩs ſi cõꝑemꝰißm ⁊ moꝛiunt᷑ſed que ſunt ex parte aĩe ſem ſol⸗ al ius⁊ ad debitũ qð fundat᷑ in paterni per durant.quia anima eſt ĩmoꝛtalis.et n inhi Duplex tate ⁊ filiatõe ⁊ fraternitate. Pꝛopterqdðᷣ deus eſt immoꝛtalis. Et ſic pꝛobata eſt in i eſt pr̃ni ↄſiderãdũ eſt ꝙ ẽ duplex paternitas.du paaternitas inuiſibilis et ſpiritualis. et ni tas ⁊ fra plex filiatio ⁊ duplex fraternitas in ho/ etiam filiatio ⁊ fraternitas.et ita habe- n bn ternitas minibo. vna manifeſta viſibilis ⁊ ſenſibi mus ipſam viſibilem et inuiſibilem. ma ir lis quã nemo igrat.alia occulta inuiſi/ nitfeſtã ⁊ occultam. Deus igitur eſt pa⸗/ Cöclu⸗/ dit ꝙ de us ſit pr n'’ ſpũuᷣa lis ter inuiſibilis ⁊ occuli cuiuſſibet homi nis ⁊ imediatꝰ.⁊ oẽs homies ſunt filij dei.quia ab ipᷣo iĩmediate recipiũt oms animã ꝓpꝛiã.⁊ inter ſe ſunt fratres. Et magis ſine comꝑatõe deus eſt pater ꝓ/ pter animã.q; pater carnalis ppter coꝛ/ pus.qꝛ coꝛpꝰ in comꝑatõe ad animã ni/ hil eſt. ſed ꝓpter animã hõ eſt hõ ⁊ habz eſſe completũ.⁊ coꝛpꝰhabet eſſe ꝓpt᷑ ani mam.⁊ ſic inntũ anĩa eſt pᷣmitiua ĩ ho mine. de tãto de'a quo ĩmediate ꝓuenit ania.crit magis pater.qᷓ; pater carnalis ⁊ ꝗlibet hõ magis eſt filius dei q; filius patris carnalis.qꝛ a deo recipit pncipa liſſimã ptem ꝑ quã hõ eſt hõ.⁊ eſt in ho noꝛe ⁊ dignitate ſuꝑ om̃s creaturas mũ di.⁊ etiã qꝛ qlibʒ hõ recipit a deo ſolo to tam animi.ſed nõ recipit a patre totum coꝛpus.imo a duob ſcʒ a patre ⁊ matre etiã pater carnalis nõ eſt niſi inſtrumẽ tum in generatõe homiĩs.qꝛ deeſt pᷣnci palis cauſa.qꝛ pater nõ eſt foꝛmatoꝛ coꝛ poꝛis ⁊ mẽbꝛoꝝ ſʒ de inuiſibilit᷑ oꝑans qꝛ nõ eſt in poteſtate patris generare qñ Maioꝛ eſt frat᷑/ nitas ſpi ritualis vult.⁊ſic pater carnalis iõ eſt pater.qꝛ ꝓꝑꝓ ipᷣm miniſtrat᷑ tãq; ꝑ inſtrumẽtũ pncipi um coꝛpꝑis in pma materia.ſic ̊ deꝰ ma/ gis ſine compꝑatõe debet dici pater. Itẽ etiam qꝛ magis eſt ꝓpinqua ⁊ ↄueniẽs hoibo patnitas filiatio ⁊ fraternitas ſᷣm aiam q; ſᷣm coꝛp?ꝰ. Sic em̃ põt ↄuenire alalibo bꝛutis ſcʒ ſᷣm coꝛpus.ſed nõ ſᷣm iar Nuarsſeaule ꝙ oẽs hoĩes magiſ ſine comꝑatõe ſunt frẽs.qꝛ ĩmediate qli bet recipit alam a deo creatã ad ſuã ima ginẽ.q;ᷓ illi qͥ recipiunt coꝛpꝰab vno ⁊ eo dem patre carnali ⁊ viſibili ĩmediate. et magis ſunt filij dei.qꝛ ĩmediate recipiũt ab ipo anmam. q; illi ͥ ĩmediate recipi unt coꝛpꝰab vno ⁊ eodem patre carnali Et qꝛ ex paternitate ⁊ filiatõe ⁊ fraterni/ tate oꝛit᷑ ius debitũ ⁊ obligatio.qꝛ filiuſ inq̃ntũ fil⁊ rõne obligatõis obligatur debet redderealiq̃ debita patri inqntũ pater eſt.⁊ ſrater inqntũ frater eſt.⁊ iure fraternitatis debet aliq̃ reddere fratri in qntum frater eſt. Et qꝛ oĩa iſta debita et iura iam maniteſtata ſunt.⁊ de facto ſol uuntur in fraternitate.filiatõe ⁊ paterni tate ſᷣm carnẽ. ideo ꝑ illa qꝗᷓ fiũt de facto * in paternitate. filiatõe ⁊ fraternitate ſm carnẽ arguamꝰoĩa illa que fieri ⁊ eſſe de/ te ſᷣm aiam. Si filius facit ⁊ reddit ali/ gis debet ſine compatõe illa eadẽ ſacere moꝛtalẽ.qꝛ ab eo recepimus coꝛpꝰ moꝛ/ moꝛtalẽ ſeʒ deum.qꝛ ab eo recepimꝰ ani ciꝑe. ⁊ hoc qꝛ recepimꝰ ab eo coꝛpus et carnem coꝛruptibilẽ.̊ multo magis de bis deficiat nec decipe velit.⁊ hoc qꝛ ab bent in paternitate.filiatõe ⁊ fraternita/ qua patri ſuo carnali ꝓpter hoc qꝛ ẽ pa/ ter ⁊ ꝙ accepit ab eo coꝛpus.multo ma/ reddere illi ſpũali patri.ſ.deo a q̊ rece/ pit aĩiam imoꝛtalẽ ad ſui ſilitudinẽ crea/ tam. Et etiã ſi frater carnalis facit ⁊ red dit aliqua fratri ſuo carnali ꝓpter frater/ nitatẽ qꝛ ambo receperũt coꝛpꝰ moꝛtale abvno ⁊ eodẽ patre.młto magis ſine cõ patione debet facere ⁊ redderefratri ſuo illa ſᷣm aiam rõne fraternitatis.⁊ qꝛ am Rõepf bo receperũt animã ab vno ⁊ eodeʒ pfe nitatis ſcʒ a deo.Arguamꝰigit᷑ pᷣmo ⁊ ꝓbemus obliga/⸗ debitũ ⁊ ius paternitatis ⁊ filiatõis ſᷣm mur ðo aĩam ꝑ illud qð de facto fit in paternita te⁊ filiatõe fᷣm coꝛpꝰ.Si em̃ nos ama/ mus.honoꝛamꝰ⁊ timemꝰ:patrẽ carnalẽ tale.qᷓnto magis debemus honoꝛare.a/⸗ mare ⁊ timere patrẽ noſtrũ ſpũalẽ ⁊ im/ mã Imoꝛtalẽ.⁊ de tanto magis qnto pꝛe ualet ania q;ᷓ coꝛpꝰ.⁊ deꝰ qᷓ; homo.Et ſi nos ſeruimꝰpatri carnaliobedimꝰ⁊ cõ H fidimus in eo totaliter nec dubitam de eo ꝙ nobis deticiat.nec ꝙ velit nos de ⸗ bemus ſeruire patri ſᷣm aiam ⁊ obedire ⁊ cõfidere ĩ eo.nec dubitare de iho ꝙ no ipᷣo recepimus aĩam imoꝛtalẽ creatã ad ſui imaginẽ. Item ſi nullo mõ poſſumꝰ nec volumus audire nec pati iniuriã pa tris noſtri carnalis.nec audire malũ di⸗/ cide ipᷣo.ĩmo exponimꝰ nos ad moꝛteʒ ꝓpter honoꝛẽ eius.⁊ reputamꝰ nos ho⸗/ noꝛem ſuũ.honoꝛẽ noſtrũ.q̃nto mag ſi Tene/ ne comꝑatione nullo modo debemꝰ au/ mur de⸗ dire nec pati iniuriã patrꝭ noſtri ſ̃m ani fendere mã. nec poſſe audire dici malũ nec blaſ/ honoꝛeʒ phemare de ipᷣo.⁊ exponere nos ᷣbemꝰ dei ad moꝛtẽ ppter honoꝛẽ ſuuʒ.⁊ reputare nos cauemus q̃ntũ poſſumus ab offen · ſa patris noſtri carnalis. nec volum dlianiso fſacorecot tomage lemus ighonet ſricame honoepe oco empelet ¶udelß quid pe quiaof tercarn magis iömm dite vaim necom 1ohit bethot Pmme⸗ Cum meca cius⸗ optit c(eps izp büp leſt⸗ ſtiy Locy s ſib bonone opatio lgaamn⸗ negiat gittin Ulorep ſamſe toͤin Ogodene otent enie bonoꝛẽ ſuum honoꝛẽ noſtruʒ. Et ſieat all niſu; Nifo Ticcxir. fntemi in aliquis offendat eũ.nec volum aliquid trfumi, facere concra voluntatẽ ſuam. ergo qn/ artnuttee to magis hoc facere debem erga patreʒ deet edin noſtrum celeſtẽ? Etetiam ſicut nos ca/ Dnsnin, uemus qntũ poſſumꝰ ne aliquid turpeꝛ tlratifin inhoneſtũ agamus in ↄſpectu patrꝭ no/ lden ic ſtri carnalis.nec etiã alio modo ꝑ quem ii A honoꝛ patris noſtri poſſet diminui.qn. loſen to ergo magis debem cauere ne aliqð — tuurpe ſeu inhoneſtü agamus in conſpe/ laynd, cctu dei patris noſtri ̃ᷣm animã. necali⸗ cd na quid per qð honoꝛ ſuus poſſʒ diminui eW quia omia videt.Etiam qᷓnto mag pa/ cerſuniin ter carnalis eſt potens magis ſapiens⁊ ummd tcin ſi magis bonus.tãto filius eius honoꝛat wnottocgft in ipm magis ⁊ timet eum⁊ amat eũ ⁊ obe bnotpbemoch dit ei.⁊ cauet ne ipᷣm offendat.⁊ ſi ſit rex. tflinägfnn vel imꝑatoꝛ. vel pnceps iuſtus.tunc ſi/ namtn ne comꝑatione timet eum ⁊ honoꝛat et SS oofvbelit ei. ⁊ ei ſubijcitur om̃i humilitate n paniante 7 ofni ſubiectione.ergo q̃ᷓnto magis qͥli nuscnp'do⸗ bet homo debet timere ⁊ honoꝛare deuz Is hobamne patrẽ ſuũ ſᷣm aĩiam⁊ ei obedire ⁊ ſubijci rü püniin cum om̃i humilitate ⁊ ſubiectione.⁊ ſũ/ Conittpin;n me cauerene ipſuʒ offendat cuʒ ſit pater nugsie eius ⁊ eſt oĩpotentiſſimꝰ.ſapientiſſimꝰ. öbonbi optimus ⁊ iuſtiſſimꝰrex ⁊ imꝑatoꝛ ⁊ pn obecin , ceps eternus.habens om̃e dñiuʒ ⁊ om/ dubian n nezʒ poteſtatẽ ab eterno ⁊ a ſeipſo.cui ni⸗ Prcittmnn hujll poteſt reſiſtere. quia poteſt totũ ꝑde/ ooluplt re ſi vult ſubito ⁊ nullus dicet quare feci RK ſti. Iteʒ ſi pater carnalis vult ꝙ filius ſu intdne us carnalis ppter hoc quia eſt filius ſu/ vingto us ſibi ſeruiat ſibi obediat ⁊ eũ timeat⁊ nenc⸗ honoꝛet.nõne magis vult deus qui ſine ioatill cõpꝑatione eſt magis pater noſter q; pa/ ndogen ter carnalis cũ ſit pater aniarũ noſtrarũ noh din imediatus.q; om̃is hõ ei ſeruiat ⁊ obe/ Wimn diat.timeat eũ ⁊ honoꝛet:Et ſi pater car Mnend⸗ nalis reputat ſibi ad ſũmaʒ iniuriã ⁊ of/ non⸗ na fenſam ſi filius carnalis nõ obediat ſibi n ⁊ nõ timeat eũ nec honoꝛet.q̃nto q̊ ma/ innng wr gis deus qui eſt pater noſter cuʒ ſit dñs odeen 4 oĩpotens a quo recepimꝰanĩaʒ reputa/ inf/g bitt ſibi ad ſümaz iniuri ? offenſaz. ſi ei nünt 4 nnoö ſeruiamus necobedimꝰ. nec eũ ho⸗/ ANogcicn N pnoꝛemus nec timeamus ſed cõtra volũ t tatẽ ſuaʒ faciamus.ĩmo detãto magis o de qᷓnto maioꝛ eſt aia q; coꝛpus.⁊ deus n4 ppß Hq; hõ:Et ſic in multis alijs que fiunt in paternitate ⁊ filiatione ſᷣm carnẽ poſſi⸗ mus arguere.Ecce igitur qualiter ꝑ illa que fiunt de facto in paternitate ⁊ filia⸗ tione ſᷣm carnẽ viſibili.pbamus: argui mus illa que debent fieri in paternitate ⁊ filiatõe inuiſibili ᷣm aniaʒ.⁊ hoc iure ⁊ ratione paternitatis et filiatiõis.ĩmo paternitas et filiatio m carnẽ ſunt ſpe/ culuʒ ⁊ exemplũ paternitatis ⁊ filiatio/ nis ſ̃m aĩaʒ.⁊ quedã ſcala.vt per hoc o gnoſcat omis hõ quid debeat deo parti ſuo.iure ⁊ ratione paternitatis ⁊ filiattio nis.et qualiter ſe habere debeat erga ibz inqntũ eſt pater. Cũ em̃ nos faciamus omia pꝛedicta patri carnali qui moꝛit᷑ ⁊ nihil poteſt nobis nocere duʒ moꝛtuus eſt.qnto magis debemus omia illa face re patri ſpirituali ⁊ ĩmoꝛtali.ad cui ma/ nus habemus deuenire. qui poteſt nos eternaliter perdere: ¶ Maniteſtatio lapſus et defectus ho Wguoniã vi ſum eſt quid debemus de iu reet ratione paternitatis ⁊ fi⸗/ liationis ⁊ qualiter ſumus obligati.Ci deamꝰ nunc factũ noſtrũꝛ noſtrũ facere ſi cõcoꝛdant cũ iſto debito ⁊ iure. ide amꝰſi habeamꝰ oĩa qᷓ habere debem er/ ga deũ patrẽ nr̃m veriſſimũ ⁊ in vᷣitate⁊? in facto nibil habemꝰ qð hr̃e debuimꝰ. nihil facimꝰ qð facere debuimꝰ.imo to/ tũ oppoſitũ ⁊ ↄtrariũ facimꝰ⁊ habẽꝰR in· nob. Jã nõ eſt amoꝛ erga deũ patrẽ no / Non eſt ſtrũ.nec timoꝛ.nec honoꝛ.nec reuerẽtia. nobis a nec obediẽtia.nec hũilitas.nec ſubiectõ moꝛ dei nec ſpes.hnec cõfidẽtia.nec credulitas.i mo oĩa iſta ð facto ðficiũt nob erga deũ pr̃eʒ noſtrũ.⁊ tñ de iure dũt eẽ.ĩmo ma/ gis Zria oĩm iſtoꝝ ⁊ alioꝝ q̃ deberẽt eſſe ſũt in nobᷣ oĩb erga patrẽ noſtrũ.qꝛ ĩ no bis ẽ oramoꝛ amoꝛidei.⁊ etiã odiũ ðᷣi ⁊ eſt timoꝛ cõtrarꝰtimoꝛi dei patris no ſtri. ⁊ eſt cõtẽptus patris noſtri ſpiritua lis.⁊ honoꝛ cõtrarius honoꝛi paterno. et offenſa et iniuria eius et inbonoꝛatio ⁊ vituꝑatio ⁊ irreuerẽtia.ĩobediẽtia.ſup bia.reſiſtentia ⁊ diffidentia ⁊ increduli- p 4 tas. Quare poſſumꝰhic ↄcludere lapſũ ⁊ ꝑditionẽ.coꝛruptionẽ.degenerationẽ deuiationẽ ⁊ alienationẽ nr̃am ⁊ nature hoĩs.⁊ mutatõeʒ in ſuũ ↄtrariũ.⁊ q̃liter homo totaliter diſtat ⁊ elongat᷑a verita/ te.¶ Ded vt clare videamꝰ ſtatũ nr̃m re ſpectu dei patris nr̃i q̃lis ſit manifeſta / bimus ipᷣm ꝑ paternitatẽ ⁊ filiationẽ q̃ ſunt ſcᷣm carnẽ arguendo a ↄtrario ſen mꝰ ſu. Si eĩ fil carnalis nõ amet nec time fi, at patrẽ ſuũ.nec honoꝛet. a q̊ recepit coꝛ Knali . pus qð eſt ꝓpt aĩam.nõne dicit᷑ mal et peſſimꝰ filꝰ: Ergo qᷓnto magis cũ nos nõ timemꝰnec amamꝰ.nec honoꝛamus patrẽ noſtrũ a q̊ recepimꝰ animã. ꝓpter quaʒ eſt coꝛpꝰ.ſumꝰ mali ⁊ peſſimi filij: Item ſi nos reputamꝰ ⁊ iudicamꝰ illuʒ filiũ carnalẽ peſſimũ ribaldũ ⁊ nequiſſi mũ ingratiſſimũ ⁊ ꝑuerſum totaliter. qͥ ↄtinue iniuriat offendit ⁊ pſequit᷑ ſuum patrẽ carnalẽ.⁊ ſp Dtnerial. oĩa ſalt, 3 ſuri, ipm. qᷓnto magis nos ſumꝰreputandi Znmur. peſſimi filij et ribaldi neqͥſſimi ⁊ ꝑuerſi deo totaliter ⁊ ſũme ingrati reſpectu dei pa/ tris nr̃i pncipalis.qꝛ ↄtinue ipᷣm iniuri amꝰoffendimꝰ⁊ ꝑſeqͥmur.⁊ ſemꝑ ei con trariamur ⁊ oĩa facimꝰcõtra eũ.a q̃ rece pimus anĩam ⁊ ↄſeruamur in eſſe.⁊ a nobis ↄtinue dant᷑ beneficia multa Itẽ ſi fili carnalis nõ curaret de honoꝛe pa/ tris ſui.ĩmo totaliter inq̃ntuʒ in eo eſſet Inbo / us: Ergo multo magis nos ſumꝰ nedqſ⸗ 9 ſimi filij erga deũ qͥ eſt pater noſter. cum donn. ſ laboꝛem p honoꝛe nr̃o ꝓpꝛio.⁊ nõ ꝓp deum ρ „οPpꝛio. ſuo honoꝛe.⁊ pmo ⁊ pncipaliter q̃ramꝰ honoꝛẽ nr̃jm⁊ nõ ſuũ.⁊ tũviuimꝰq̃tidie de bonis ſuis. Itẽ ſi filius carnalis ha/ beret patrẽ regẽ potentẽ ⁊ viuentẽ ⁊ ſapi entẽ ⁊ multũ iuſtũ.⁊ talis filiꝰ patre vi / uente faccret ſe regem ⁊ vellet dñari ſine voluntate ⁊ autoꝛitate patris.⁊ vellet eẽ equalis patri.nõnetalis filius eſſet neqͥſ ſimus?: Ergo multo magis nos ſumus nequiſſimi filij reſpectu dei patris nr̃i. qui cum habeamꝰ patrẽ omnipotẽtẽ ſũ⸗ mum regẽ ſemꝑ viuentẽ.ſumme ſapien tem.⁊ tamen ↄſtituimꝰnos reges.⁊ nos — Eitulus. ccxxix. volumus dĩñari ſine voluntateet auto/ ritate ſua.⁊ habere ꝓpꝛiã voluntatẽ⁊ ſe/ qui illã ſicut ipᷣe.⁊ facere nos reges et re gnum noſtrũ.⁊ imperiũ noſtꝝ in nobiſ metip̃is ↄtra ſuum regnũ et ↄtra ſuã vo luntatẽ Item ſi filius carnalis inſurgat ↄtra patrẽ.tũc dicimꝰ ꝙ eſt effectus ſtutu tus freneticus et inamatꝰ. ⁊ maxime ſi pater ſit potens et ſapiens. Ergo multo Inſur/ magis nos ſumꝰ veriſſime ſtulti ⁊ frene gimꝰ ʒ tici ⁊ inamati cũ ↄtinue inſurgamꝰↄtra deum patrẽ noſtrũ veriſſimũ oĩpotentẽ et iu“ ſtiſſimũ. Item ſi filius carnalis habeat patrẽ ſumme diuitẽ et potentẽ.et nõ con fidat de patre ſuo.ĩmo diffidat.tunc ſi/ gnum eſt certiſſimũ ꝙ aliquã magnam offenſaʒ ⁊ iniuriã et diſplicentiã fecit cõ tra patrẽ ſuum ꝓpter qð diffidit. Ergo cum nos nõ ↄfidamus in deo patre no ſtro nec ſperemꝰin eo.ĩmo diffidamꝰ de Diffidi eo qui eſt verus pater noſter.ſignũ eſt mꝰ deo aliquã offenſam magnã ⁊ aliquã iniuri am.et aliqdð magnũ diſplicitũ fecimꝰcõ tra ipᷣm ꝓpter qð ꝑdidimꝰconfidentia,ʒ et ſpem.cũ ipſe ſit pater noſter et ſit om/ nipotens ⁊ ſũme diues. Ulterius qᷓnto pater carnalis eſt magis bonꝰ.benignꝰ pius.pꝛudens.⁊ nobilis.tunc ſi filuus offendat ⁊ iniuriet talem patrem. tanto reputabitur peioꝛ malignioꝛ et nequioꝛ Ergo cum pater noſter ſᷣm animam ſit deſtrueret illũ.⁊ annihilaret.⁊ totalit cu raret de honoꝛe ſuo ꝓpo.ↄtra honoꝛm pr̃is.nõne talis fili eſſet nequiſſimꝰfili -/ ſumme bonus.ſumme benignus⁊ piuſ ⁊ nobiliſſimus ⁊ ſumme ſapiens.tanto ſumus peioꝛes malignioꝛes ⁊ nequio/ res.quia de facto talem patrem offendi mus iniuriamus ⁊ contemnimus.⁊ de ipo nullũ computũ facimus. Pꝛeterea ſifilius carnalis habeat patrem. qui nõ ſolum ſit pater ſuus.ĩmo totaliter dũĩs ſuus.rex ſuus et pnceps ſuꝰ.⁊ iudex ſu/ us.ſi inſurgat contra patrẽ talẽ vel ißm offendat et iniuriet et totaliter faciat cõ/ tra ſuam voluntatẽ ⁊ ſit ↄtrarius ei.nõ/ ne iſte filius nõ ſolum dicet᷑ malus? peſ·½ ſimns.ĩmo ſtultiſſimus⁊ ſine ſenſu: Er Siles go multo magis cum nos habeamꝰom freneticꝭ nes patrem eternum qui nõ eſt ſoluz pa ſumus ter quia ab eo recepimꝰaĩam ĩmoꝛtaleʒ. ĩmo totaliter dñs nr̃ rex nr̃ et iudex nr᷑̃. qͥ poteſt nos totaliter ꝑdere ſi vult. non wdi, tone Neſund menof lindlot murijel leo neci ſolifilů düm ſun gicunc⸗ iuniam⸗ minüv cim cot gtionis ꝛoncix ſimulin nfidĩ nri. Et revide Alind panis . ln imago ſlitual oꝛdine⸗ otaliter gitaco orrud/ rinon Ari 4/ lndes uge lüſe int inm fefo fent lio i lohun Etũ. ſtnol⸗ lricon Ctmina Cinus ſoꝛma ibo hobig, bo din hobio⸗ aͤenſ lratfili nttteet Ano⸗ Voluntriri, nognetotfe noſti tbi iazmnſtip mlgffinge kefemefh Pernrideſ Spmio 1 eſtllitfne o n. nüngenen Nin Ppotenteriu⸗ Malsheben lmnticröcon fion meß gninagen mitng difto 1dcopenrno difigan de OD/ nignicke Aiqninnii cti ſcind contidenta; traſton, Ueiuo qnto don bengt ,tuncſflis arten, unt⸗ lorcnegric⸗ maninunſ: nigumril plns Mo r nagio mmoffmdi himns.1de 8. Pere en giſ⸗ otalit d⸗ tuchin Snlerdn facinl neſe Zinnmlg cen. 4 r ℳ hunln fo ſt ſont —,— ne ſumꝰ ſtultiſſimi ⁊ ſine ſenſu.qꝛ talẽ pa trem offendimꝰ⁊ iniuriamꝰ.⁊ q̃tidie fa/ cimꝰcõtra ſuã voluntatẽ.ĩmo ſumꝰ con trarij ⁊ inimici ſui.⁊ nõ dubitamꝰ eſſe ta les.nec pᷣt eſſe maioꝛ ſtulticia.qꝛ tũc nõ ſolũ filieſt ↄtra patrẽ. ĩmo ſeruꝰ contra dñm ſuũ.ſubdit cõtra pncipẽſuũ.⁊ iu/ dicandꝰreus ↄtra iudicẽ ſuũ. Et tũc in iuriamꝰ⁊ offendimꝰdeũ vt patrẽ vt do/ minũ vt pncipẽ ⁊ vt iudicẽ nr̃m.⁊ ſic fa cimꝰcõtra ius ⁊ debitũ paternitatꝭ ⁊ fili ationis.ↄtra ius ⁊ debitũ dñij imperi ⁊ pᷣncipat ⁊ ſernitutis.⁊ ita incurrimꝰ ſimul irã ⁊ indignatiõeʒ pfr̃is nr̃i.regis nt̃i.dñi nr̃i.⁊ pᷣncipis nr̃i et ſũmi iudicꝭ nrt᷑i. Et ſic ex oĩba ſupᷣdictis poſſumꝰcla re videre ſtatũ nr̃m q̃lis eſt reſpectu dei Filiatõ patris nr̃i.et q̃les filij ſumꝰ.qm̃ foꝛma⁊ nr̃a ſpi/ imago filiatõis ſpũalis q̃ eſt ᷣm aĩam ĩ rituał ẽ oꝛdine ad deũ patrẽ nr̃m. totaliter eſt ꝑ/ totaliter dita coꝛrupꝑta et defoꝛmata.annihilata. coꝛrup / ⁊ in ↄtrariũ mutata.et habemꝰfoꝛmam ta ↄtrariã ↄtra foꝛmã filiatiõis.iõ ſumꝰfi/ lij defoꝛmes defoꝛmati.ꝑuerſi turpes et ingratiſſimi.vñ nõ ſumꝰnec facimꝰvt fi lij.ſed vt hoſtes ⁊ inimici dei patris nr̃i qm̃ inter pr̃em nr̃m et nos ſunt oĩa illa in medio q̃ repugnant paternitati.et ve re foꝛme filiatõis.ſcʒ inobediẽtia.irreue rentia.ↄtemptꝰ.pᷣſumptio.ſuꝑbia.rebel lio.ingratitudo. Et qꝛ nos habemꝰ foꝛ/ mã ↄtrariã vere filiatõis q̃ eſt m aĩam lõ ſumꝰↄtrarij pr̃i nr̃o ꝑ ↄtrariã foꝛmã. Et iõ qꝛ in nobis eſt defoꝛmitas ⁊ ꝑuer ſitas filiatõis.ſeqͥtur ꝙ pater nr̃ habeat irã contra nos.et ſumꝰei odibiles et ab/ ominabiles et digni ſumꝰira ⁊ indigna Perdi / tione ſua ppter defoꝛmitatẽ. Item quia dimus foꝛma filiatiõis eſt coꝛrupta et ꝑdita in oĩia bõa nobis.ſeqᷣtur ꝙ nos ꝑdimꝰom̃ia bona. oẽs diuitias.oẽm hereditatẽ q̃ debeant nobis euenire rõne iſtiꝰ vere filiatõis.q̃ qdem ſunt tanta ⁊ tã magna. qᷓ; magna erat filiatio et paternitas Et qꝛ pater no ſter ſpũalis eſt in infinitũ diues.nec ha/ bent finẽ nec numeꝝ oĩa bona ſua.⁊ oĩa bona patris debent eſſe filioꝝ. ſeqͥtur q; nos ꝑdidimꝰinfinitas diuitias ⁊ infini ta bona.quia ꝑdidimꝰ oĩa bona patris noſtri que debebant᷑ nobis rõne filiatio De lapſu bominis — õð — — nis.Et quia pater noſter eſt totꝰ ſpiritiᷣ alis ⁊ inuiſibilis nullo mõ coꝛpalis.⁊ ił lud ꝑ qð nos ſumꝰfilij.etiã eſt inuiſibile ⁊ ſpũuᷣale et nullo modo coꝛꝑale. ſcʒ ipſa agĩa.ſeqͥ tur ꝙ bona et diuitieet hereditaſ patris noſtri.oĩa ſunt inuiſibilia ſpũa/ Hered! lia et nullo modo coꝛꝑalia. Ideo ꝑden/ tas nia do foꝛmã filiatõis ꝑdidimꝰ infinita bo ẽ ſpũał na ſpiritualia.Et cum filiꝰ debeat ptra/ ctare negocia patris ſui.et nos tractemꝰ ſemꝑ negocia contraria.ſcʒ coꝛpalia ne/ gocia et coꝛruptibuia et nullo modo ſpi ritualia.ſeq tur ꝙ ſumꝰ extra bona patrꝭ noſtri.et ſumꝰ totaliter exheredati a bo/ nis paternis et ab eterna hereditate. Et hoc maxime maniteſtat᷑.quia cũ filij de beant viuere de bonis paternis.et cum bona patris nr̃i ſint ſpũalia et inuiſibi/ lia.et nullo mõ coꝛpꝑalia.ideo debemꝰ vi uere de bonis ſpũalibo et inuiſibilib. et Debere tñ tota vita noſtra cõſiſtit in bonis coꝛ⸗ mꝰ viue ꝑalibo.⁊ ſolũ viuimꝰſicut aĩalia bꝛuta ð redeſpi rebus coꝛꝑaliba⁊ viſibilib.et ſic facimꝰ rinaub vitam noſtrã beſtialẽ.⁊ nõ ſicut filij deij. bonis Et quia pater noſter nõ ſolũ eſt paterĩ/ mo eſt rex etiã ſummꝰ.et ꝑ ↄñs habet re gnuʒ tãtũ et tale ſicut ꝑtinet ei.et palati um et aſtantes et ſeruiẽtes ei iuxta ſuam regiã maieſtatẽ.⁊ ideo qꝛ ꝑdidimus foꝛ mã ſue filiatõis q̃ eſt ſumme dignitatis et ſũmi honoꝛis.⁊ acqͥ ſiuimꝰfoꝛmã con trariaʒ.turpiſſimã et ꝑuerſam.ſeqͥtur q; ꝑdidimus regnũ ſuum eternũ.⁊ conſoꝛ tium omniũ eoꝛũ que continue cum eo aſſiſtunt et ſeruiunt ei.et ſumus in eter/ num exules a regno ſuo a domo ſua et a palacio ſuo.Et ſic clariſſime poſſumus videre et cognoſcere perditionẽ.coꝛru/ ptionem.lapſum. et totalem ꝑuerſiones⸗ hominũ comꝑando homies ad debitũ et ius paternitatis ⁊ filiationis q̃ eſt vᷣm animã.Quare ſũme flere debẽt hoĩes et dolere.qͥ tales fiũt et tanta bona ꝑdide/ runt.qͥ nõ ſolũ ſunt lapſi a vero ſtatu in q̊̃ debebãt eſſe.ĩmo a vero ſtatu filiatio/ nis dei qð eſt mauus. ., etiã ꝑditio lapſus⁊ coꝛruptio na ture hoĩim cozſcunt᷑ cõpando ad ius et debitũ fr̃nitat q̃ ẽ ſᷣm aĩam.et pᷣmo oñ/⸗ ———— dit᷑ quõ ſe dñt bre interſe. c Titulus. ccxxx. EIcut aũt ꝓbatũ eſt⁊ ↄcluſũ ius paternitat ⁊ filiatõis ſᷣm aĩaʒ ꝑ llud qð de facto fit in paternita te ⁊ filiatõe ᷣm coꝛpꝰ⁊ carnẽ.ita ↄfoꝛmi ter ꝓbabimꝰ ius ⁊ debitũ fraternitatꝭ qᷓ eſt ᷣm aĩam ꝑ illud qð de facto fit in fra ternitate q̃ eſt ̃m carnẽ. Si em̃ fratres carnales ſe amãt tãtũ. ⁊ tãta amicicia et tanta vnitas. ⁊ tanta cõiunctio eſt inter eos.qꝙ nihil habẽt diuiſum nihil ꝓpꝛiũ vnꝰ moꝛit᷑ ꝓ alio.vnus reputat ſe aliũ.⁊ oĩa iſta fiunt rõne fraternitatis ſcʒ qꝛ ha bent vnũ patrẽ ĩmediatũ.ſcʒ a ̊ ĩmedia te receperũt coꝛpꝰ⁊ carnẽ moꝛtalẽ coꝛru ptibilẽ ⁊ putrefactibilẽ.̊ qᷓnto magis ⁊ ſine cõꝑatõe debemꝰnos oẽs amare ad inuicẽ ⁊ nihil reputare ꝓpꝛiũ.⁊ reputa/ re oẽsvnũ rõne fraternitatꝭ q̃ eſt ſᷣm ani mã quã habemꝰ iĩmoꝛtalẽ.qꝛ ſcʒ oẽs ſu/ mus vni et eiuſdẽ patris filij ĩmediate ſ̃m aĩam. a q̊ oẽs nos ⁊ a nullo alio ĩme diate recepimꝰaĩam ĩmoꝛtalẽ.rõnalem. q̃ magis valet qᷓ; coꝛpꝰſine cõꝑatione.ĩ/ mo de tãto dʒ eſſe foꝛtioꝛ.maioꝛ.purioꝛ. ſincerioꝛ iſte amoꝛ.de q̃nto aĩa eſt maio/ ris⁊ dignioꝛis nature q; coꝛpꝰ in q̃ anĩa fundat᷑ ⁊ fraternitas. Si ů̊ vnitas ⁊ idẽ ptitas vni patris carnalis ẽ cauſa tante dilectõis inter frẽs ſᷣm carnẽ. multo ma gis vnitas⁊ idẽptitas eiuſdẽ patris ſᷣm aiĩam. dʒ eſſe cã maioꝛis dilectiõis inter fratres ſᷣm aiĩiam. Quia igit᷑ nos oẽs ho miĩes habemꝰ ſolũ vnicũ patrẽ ⁊ eundeʒ ſ̃m aĩaʒ.⁊ nõ duos.ꝓpt᷑ quẽ ſumꝰ om̃s fratres. ſeqͥtur q; inter oẽs hoĩes dʒ eſſe maxĩa vnitas.maxiĩa amicicia ⁊ ↄiũctõ Itẽ fratres carnales eiuſdẽ pr̃is.ſi ha/ beant patrẽ potẽtẽ diuitẽ ⁊ ſapientẽ.ca⸗/ uent qᷓ;diu pater viuit ne vnꝰ inferat al/ teri iniuriã ne ledat alteꝝ.ne vn decipi/ at alteꝝ.nec dolũ nec fraudẽ faciat. ĩmo ſtant in ↄcoꝛdia inter ſe.⁊ ; ꝓpt᷑ honoꝛẽ patris et timoꝛẽ ne pater iraſcat᷑ nec tri/ ſtet᷑ᷣ. Igit᷑ multo magis nos oẽs hoĩes qͥ ſumꝰfratres.qͥ habemꝰ eundẽ patrem oĩpotentẽ.ſũme ſapiẽtẽ.qͥ ſꝑ viuit.⁊ nũ/ ꝙ; põt moꝛi.cauere debem ne inuicẽ of⸗ fendamꝰnos ⁊ iniuriemꝰ⁊ ledamꝰ nos. ⁊ ne fraudẽ faciamꝰinter nos.ſj imo de/⸗ bemꝰeẽ in ↄcoꝛdia⁊ in pace.et h̊ ꝓpt᷑ ho noꝛẽ tanti pr̃fis⁊ timoꝛẽ et amoꝛẽ.qꝛ oĩa videt et cogitatiões occultas ne iraſcat ↄtta nos et neↄtriſtet᷑. Si em̃ pater car nalis tãtũ gaudet de ↄcoꝛdia et pace fili oꝛũ inter ſe.qᷓnto magꝭ pr nr̃ ſpũᷣalis qͥ dedit nobᷣ oĩbb anias nr̃as gaudebit de nfr̃a pace et ↄcoꝛdia. Ecce igit᷑ ius et de bitũ fraternitatꝭ qð dñt oẽs hoĩes ſerua re adiuicẽ ad qð obligãt᷑ qꝛ ſũt frẽs. Ec ce q̃lis vnitas qᷓtis ↄcoꝛdia dʒ eẽ.et qꝛ ĩ vitate et ĩ facto licʒ oẽs ſint frẽs ſᷣm ani mã velint aut nolint tñ niło mõ faciũt inuicẽ vt frẽs.ſᷣm aĩam nullłꝰſeruat iſtaʒ fraternitatẽ.ĩmo iſta fraternitas ẽ totali/ ter moꝛtificata ac ſi nõ eẽt.nõ ſe diligũt nec hñt ↄcoꝛdiã nec vnitatẽ int ſe pꝓpter iſtã fraternitatẽ.cũ tñ iſta ſit maioꝛ ⁊ pᷣn cipalis fraternitas.ĩmo ſeĩuicẽ occidt· ledũt⁊ ↄſumũt ⁊ ꝑſequũt᷑ ſeiuicẽ.defrau dant᷑ et decipiũt ſeiuicẽ.ĩuidẽt ſibijnui/ cẽ⁊ iniuriãt ⁊ diffamãt.Et ſi foꝛte ſit int hoĩes aliq̃ pax et ↄcoꝛdia ł vnitas.nõ ẽ rõne iſti fr̃nitatꝭ.ſʒ ꝓpt᷑ aliã cãm q̃ repu gnat fraternitati.q̃ ẽ ᷣm aiam.Et qꝛ to/ tũ bonũ fratrũ inqntũ ſunt frẽs ẽ pax et ↄcoꝛdia et vnitas eoꝝ.qꝛ ſi iſta deficiãt. etiã q̃cũq; alia ſũt nullũ bonũ ẽ in eis.⁊ totũ malũ eoꝝ ẽ diuiſio diſcoꝛdia et diſ/ ſenſio.iõ ſeqͥt᷑ ꝙ iſtð bonũ deficit int᷑ ho miĩes qð deberet eẽ.et ꝑ ↄñs totũ bonuʒ deficit.qꝛ h̊ ẽ totũ bonũ qð dʒ eẽ int eos qꝛ ſũt frẽs. Ita nullũ bonũ ẽ int᷑ hoĩes. ĩmo deficit oẽ bonũ.qꝛ deficit ꝓpꝛiũ bo nũ.⁊ ꝑ ↄñs int᷑ hoĩes nõ ẽ niſi malũ Et ſic hoĩb deficit totũ qð debebãt hre.⁊ ĩ eis ẽ malũ qð nõ debebat eẽ.Quare per coꝛruptõʒ iſt frat᷑nitatꝭ q̃ ẽ ſ̃m aĩaʒ ma nifeſtat᷑ ᷣiſſime ꝑditio.lapſus ⁊ coꝛru/ ptio hoĩm Et ita ptʒ ꝙ hoĩes ſũt lapſia ſtatu magni honor et magne dignitatꝭ. ad ſtatũ maximi vituperij et oppꝛobꝛij. ſcʒ a ſtatu vᷣe nature homiĩs. vᷣe filiatõis dei et vᷣe frat᷑nitatꝭ.ĩ ſtatũ beſtialitatꝭ et oĩs defoꝛmitatꝭ. Et ſic ptz lit᷑ ꝑ duas vias ĩ generali mãifeſtat᷑ ꝑditio lapſus ⁊ coꝛruptio nature hoĩm.et ꝑmutatio i ſuũ oriũ ſcʒ pᷣmo cõꝑando factũ hoĩs ⁊ facere ad ius et ad debitũ nature qð fun dat᷑ĩ obligatõeet ſcᷣo cõpando ad ius dcbit ſitas nſeu lioe o. ccixe⸗ nituofi minese nmetes opatiõ tnatot natioq hoies rariins Giſtee lumh amare dbed ren⸗ Sun tug motal ſunt min g lote ler l ope ißt Aho iſtam mil umyv vmen eg⸗ ltpure ämde ieteboeh kamnigin lmeitſe lenpamnn ndinchufi hrnrſoügis ras gandehide ce gligede lois hoigin itckſütfiz e Ndiaäitgi ſintffigffn ſnllonu aci⸗ nuleſennig Amninsinel ct. Noͦlelgit nitriintſepr hirmiath oſintcioanci⸗ itliniNn. ingetſbn⸗ Etätorrirint il mius. ne Aüäcimärehn nin. Sre ntfisehl cſiſkdeini⸗ üboniitcs diectiddi nüdeſcritd⸗ iommti boi igozeellean gnüelrloi⸗ ſie üͤbs iniinni debchithiti. ee Ouneh zemaiyn HousCn D ugvedignnn nachnun ſ enli ptzͤt nn . Mni Alann unt n n in — Sum⸗? moꝛtui CTi. ccxxxi. debitũ paternitatis et filiatiõis ⁊ fra/ ternitatis qꝗᷓ ſunt ſᷣm aĩaʒ. Attũ iſta ſcõa via ſeu regula q̃ fundat᷑ in paternitate.fi liatõe ⁊ fraternitate oꝛit᷑ a ᷣᷣma via obli⸗/ gatõis.qꝛ obligatio fundabat᷑ in dare⁊ acciꝑe.⁊ ſiłr paternitas filiatio ⁊ frater/ nitas fundat᷑ in dare ⁊ accipe. ¶ Op ex oĩb pᷣdictis oñdit᷑ veracit᷑ ho/ mines eſſe moꝛtuos ſᷣm aiam ⁊ ſolũ eſſe viuẽtes qntũ ad coꝛpus. Xuulus. ccxxxi. uens ⁊ dicit᷑ ꝑ oꝑationes ſuas. opatiões ſuas q̃s debebat hr̃e eſt moꝛ⸗ tua totaliter Et qꝛ in hoĩbo nulla eſt ope ratio qᷓ deberet eẽ vt iã declaratũ eſt.qm̃ hoies nilo mõ oꝑant᷑ illa q̃ deberẽt ope rari inqntũ hoĩes.⁊ iõ nõ ſunt hoĩes. et qꝛ iſte oꝑatões q̃s homo dʒ facere inqn tum hõ reſpectu dei ꝑtinẽt ad aĩiam ſcI amare deũ.timere deũ honoꝛare deũ. et obedire deo.ↄfidere in deo.⁊ credere ei. q̃re ſeqͥ tur ꝙ aĩa ſi cõparet᷑ ad deũ moꝛ/ tua eſt ⁊ nõ viuit. Quare ſeqtur ꝙ hoĩies ſunt moꝛtui qntũ ad aiam. Itẽ quia ho mines pꝑdiderũt totalit᷑ foꝛmã filiatõis erga deũ ⁊ foꝛmã fraternitatꝭ inter ſe.qꝛ totaliter eſt extincta in eis.quia nulla eſt operatio in eis ſm foꝛmã filiatõis ⁊ fra/ ternitatis ſᷣm aĩiam vt iam declaratum eſt.ideo qꝛ hoĩes nullo modo viuũt nec oꝑant᷑ ſᷣm foꝛmã filiatõis et fraternita/ tis ſᷣm aĩam. ſeqͥtur ꝙ ſunt moꝛtui quo QAl hoc. quia ſi anĩa viueret cognoſceret Perdi/ gand dimꝰ ve Itẽ veꝝ gaudiũ oꝛit᷑ ab amoꝛe et ſocieta iſtam filiationẽ et fraternitatẽ. et oꝑaret Fm illã. Item qꝛ vita homis eſt gaudi/ um verũ aĩe.ideo vbi nullũ veꝝ gaudi/ um eſt ibi nulla vera vita eſt.⁊ ideo quia veꝝ gaudiũ homis eſt ⁊ ꝓuenit ex vero et puro amoꝛe cuʒ deo. ex vera ſocietate cum deo.quia de eſt verus paterhomi⸗/ nũ.et hoĩes ſunt veri filij eius.et ppt᷑ h homies debent eſſe vniti.ſociati et ↄiun cti cũ deo patre ſuo ꝓpter puꝝ amoꝛẽ ⁊ filialẽ timoꝛẽ. et ex rali ſocietate neceſſa⸗ rio ſeqͥ tur veꝝ gaundiũ qð eſt vita hoĩs. rũ gau/ te fraternitatꝭ ſ̃m aĩam.et iõ qꝛ hoĩes ꝑ/ dium diderũt iſtã filiationẽ et iſtã ſocietatẽ cũ NTDrw qm aliq res cognoſcit᷑ eſſe vi aiõ res qꝗᷓ totaliter perijt vł nõ hʒ deo.⁊ ſunt ſeꝑatia deo ꝑ amoꝛẽ et nullã ſocietatẽ hñt cũ ðᷣo.ĩmo diuiſionẽ.et ſüt elongati a deo ꝑ ↄtrariũ amoꝛẽ vt iã di/ ctũ eſt.iõ ꝑdiderũt totali᷑ veꝝ gaudiuzʒ. et qꝛ etiã ꝑdiderũt verã fraternitatẽ que eſt m aĩam.⁊ ſunt diuiſi inter ſe ⁊ nullo mõ vniti ꝑ iſtã fraternitatẽ. iõ etiã ꝑdi / derũtveꝝ gaudiũ qð oꝛit᷑ ex iſtavera fra ternitate.qre ſeqͥtur ꝙ hoĩes qꝛ buati ſũt vero gaudio.ſũt etiã puati vera vita.eti am ſũt veri moꝛtui.qꝛ nõ hñt verã vitã. Itẽ qꝛ aĩa nõ ſentit ſe eſſe in tali ſtatu in q̊ eſt.nec ſentit ſuũ malũ. nec ſentit ſe ſe/ pVatã a deo pfe ſuo.nec ſentit ſe eſſe coꝛru ptam.nec ꝑditã. nec lapſaʒ. nec mutatã in ſuũ ↄtrariũ.nꝰ ſentit ꝙ oĩa q̃ facit ſũt ↄtra deũ.nec ꝑcipit ſe eẽ inimicũ dei pa tris ſui.nec incurriſſe irã ⁊ indignatiõe,z eiꝰ.nec ſe pꝑdidiſſe tantũ gaudiũ.et ita q nullo mõ ſentit ſuũ veꝝ malũ qð habet nec cognoſcit malũ eternũ ad qð tendit ſeqᷣtur ꝙ ipa eſt moꝛtua. Si em̃ eſſet vi / ua.ſentiret malũ ſuũ et doleret ſine men/ ſura.Et ſic ala nõ ſentit nec bonũ ſuum nec malũ ſuũ.nec ſentit ſeipaʒ. nec ſentit deuz a quo creata eſt nec cognoſcit. et iõ yere moꝛtua eſt. Et ſic veraciter homi/ nes moꝛtui ſunt quo ad vitã anĩe.⁊ hoc quãtũ ad verã vitam que eſt anie ꝓpꝛia et licet homo moꝛtuꝰ ſit et ania moꝛtua quantũ ad verã vitam que eſt m deuʒ. tamen in ſe nunq; moꝛitur ania.quia im moꝛtalis eſt.et ſemꝑ viuet in eternum. Igeo duplex eſt vita aĩe.vna naturalis. et per iſtam vitã viuificat coꝛpus.Alia eſt vita que cauſatur ex ſocietate cũ deo. et cum homĩbus ꝓpter deũ que vita eſt gaudium veꝝ.et ſm iſtam vitã moꝛtua eſt anĩa.quia ꝑdidit oĩa illa et oĩa funda menta in qb fundat᷑ veꝝ gaudiũ:et que valẽt ad habendũ veꝝ gaudiũ.et iõ aĩa viuẽs moꝛtua ẽ.Et qꝛ aia hʒ radices et fundamẽta ex qͥbo neceſſario oꝛiet᷑ et᷑na triſticia q̃ eſt moꝛs eiꝰ.iõ aĩa ꝑdidit eter nã vitã et eternũ gaudiũ.et acqͥſiuit eter nam moꝛtẽ et eternã triſticiã. Sic hoĩeſ moꝛtui ſunt ſᷣm deũ et qntũ ad aĩam. et vadunt ad moꝛtem eternam. licet viuãt quantum ad coꝛpus et vitam coꝛpoꝛa-/ MHö ſen- timꝰ ma lanfa leo duplex. lis. Duplex quia ipᷣa eſt vita.et per iſtam ſempꝑ viuit vi ta aie lem. Ecce ergo maniteſtũ eſt q̃liter ſtatꝰ homis eſt ꝑuerſus.coꝛruptꝰ.lapſus ⁊ ĩ cõtrariũ mutat.⁊ tñ iſte lapſus.iſta coꝛ ruptio.⁊ iſta ꝑuerſitas occulta erat nob abſcondviaaa.e ¶ Hic ꝓbat᷑ ꝙ hõ factus fuit completꝰ — in genere ſuo ⁊ ĩ gradu ſuo ⁊ habuit oia q̃ habere debuit iuxta ſuũ „ ¶ Titulus. ccxxri. AVloniã aũt ex oibo pᷣmiſſis ⁊ ex toto ꝓceſſu iam facto ↄcludere poſſumꝰ veraciter duos eẽ ſtat/ hoĩs ↄtrarios inter ſe ⁊ oppoſitos.vnꝰ ſtatꝰ eſt in q̊ nũc eſt de facto qͥ eſt coꝛru/ ptus.aliꝰſtat eſt in q̊ debebat eẽ qui nõ eſt nec exiſtit de facto.iõ qꝛ videmꝰſtatũ hoijis qͥ nüc eſt in facto.⁊ aliũ ſtatũ ↄtra/ riũ qͥ debebat eẽ nõ vidimꝰ in re.ſʒ cogᷣ/ ſcimꝰꝙ debebat eẽ. ſeqͥtur ꝙ poſſumus dubitare. ſi ſtatꝰ in q̃ eſt nüc fuit pmꝰ.vł ſi aliqũ de facto fuit ĩ ſtatu debito. ſicut ſi aliqs nũqᷓ; bibiſſet niſi acetũ ⁊ nunq; vinũ.poſſet dubitare ſi ſtat aceti fuiſſet pmꝰita ꝙ nunq; fuit in alio ſtatu. Et qꝛ iam ꝓbatũ eſt ſuꝑiꝰ ꝙ hõ factꝰ ẽ ⁊ ꝙ nõ fecit ſeipᷣm.iõ ſi nos pꝓbamꝰ ꝙ de nõ fe/ cit hoĩem talẽ in tali ſtatu in q̊ͥ nũc eſt. et tñ fecit hoĩem.neceſſe eſt dicere ꝙ; de fe/ cit hoĩem pᷣmo in ſtatu debito ⁊ vero in q̊ recte debebat eẽ.⁊ ꝙ ſtat debitfuit pᷣ/ mus ⁊ nõ iſte in q̊ eſt modo.Et iõ oꝑtet ſpmo ꝓbare ꝙ de nõ fecit hoĩeʒ in ſtatu in q̊ nũc eſt.⁊ ̊ oñdit᷑młt modis. Pꝛi mus ex pte honoꝛis dei.qm̃ dictũ eſt ſu pius ꝙ ꝑ honoꝛẽ deipᷣt reddi rõ de oĩb que oꝑatur deꝰ extra ſe.deꝰ em̃ oꝑat᷑ oĩa q̃ fecit extra ſe ad honoꝛẽ ſue ptãtis.ſue De feẽ hoĩez in ſtatu re/ cto Ti. cl/ xxiiij. ſapiẽtie ⁊ bonitatis.̊ fecit hoĩem ad ho noꝛẽ ſue ptãtis.ſue ſapie ⁊ bonitatꝭ ⁊ nõ ↄtra honoꝛẽ.Sʒ ſi deꝰ feciſſet hoĩem in tali ſtatu in q̊ nũc eſt feciſſet ipᷣʒ ↄtra ho noꝛẽ ſue ptãtis.ſue ſapĩe ⁊ bonitatꝭ.qm̃ feciſſet hoĩem coꝛruptũ ꝑditũ turpẽ in/ oꝛdinatũ.deuiatũ.beſtialẽ.iniuſtũ.⁊ ſic de alijs ↄditõib peſſimis in bo modo exiſtit.q̃ oĩa derogãt ⁊ repugnãt honoꝛi dei. deꝰ nõ fecit pᷣmo hoĩem talẽ.Ergo neceſſario ẽ dicere ꝙ fec hoĩem talẽ ⁊ ĩ ta li ſtatu in q̊ debebat eẽ. vt eſſʒ honoꝛ ſue ptãtis.ſue ſapĩe ⁊ bonitatis.Itẽ iſte ſta u gradu. tus in q̊ eſt hõ mõ eſt totaliter ↄtrariꝰ et oppoſitꝰ deo vt ꝓbatũ ẽ.qꝛ homoẽ ini/ Ti.ccx/ micus dei ⁊ ↄtrariat᷑ deo.⁊ ẽ ↄtra ſuum xviij.⁊c. honoꝛẽ facit eĩ ei iniuriã.⁊ tollit deo qd ei debet. ⁊ dat cui nõ debet. ſed de nõ fe/ cit hoĩem vt eſſet inimicꝰſuꝰ.nec ↄtrari⸗/ aret᷑ ei.nec reſiſteret ei. nec dedit hoĩ ali/ q̃d ꝑ qð eſſet inimicꝰ ſuꝰ.nec dedit ei ali quid qð eſſet cõtra ſe.ſed ꝓ ſe.ſed tamen homo habet amoꝛẽ cõtrariũ deo ⁊ timo rem ⁊ honoꝛẽ vt ꝓbatum eſt. ſeqͥtur q Ti. clxxxx deus nõ fecit hoĩem talẽ ⁊ ſic inclinatũ xix. ↄtra ſe ⁊ ↄtra deũ.ſed cũ ſitveꝝ ꝙ homo ſit factꝰ a ðᷣo.̊ ſequit᷑ ꝙ deus fecit hoĩeʒ in ſtatu ↄtrario qᷓ; nunc ſit.&̊ deus fecit hominẽ talẽ qui nihil haberet ĩ ſeipᷣo cõ tra deũ.neq; aliquã inclinationẽ.i Pꝛe Ti.clx/ terea iam ↄcluſum eſt in capitulo de ho/ xxi. noꝛe ꝙ omia que deus facit.facit ꝓpter ſuum honoꝛẽ ⁊ ꝓpter vtilitatẽ creature rõnalis:.ergo denõ fecit hominẽ ad ma lum homĩs ad damnũ homĩs.⁊ incom modũ homiĩs.ſed magis ad bonũ.com modũ ⁊ vtilitatẽ iius homĩs.ſed ho/ mo in iſto ſtatu in quo nunc eſt habet in ſe radicẽ omniũ maloꝝ.ſcʒ amoꝛẽ ſuijpᷣi us puatũ ꝓpꝛiam voluntatẽ ⁊ ꝓpꝛium honoꝛẽ.que ſunt radices ⁊ fundamenta omniũ maloꝝ.omniũ vicioꝝ eterroꝛũ. vt iam ſuꝑius ꝓbatũ eſt.⁊ per iſtas radi ces viuentes in hoĩe.homo cõtinue mł tiplicat mala ſua per totaʒ vitã ſuam.et hoc facit voluntarie.⁊ per cõſequẽs eſt punibilis ⁊ iudicabilis de om̃ibo vt iaa ꝓbatum eſt. Et quia opera homĩs pu / Ti.cłxi. nibilia ⁊ iudicabilia ſunt vel pᷣmiabilia eo quia ſunt facta voluntarie.⁊ cum ho/ mo ſempꝑ opetur opera mala ⁊ cõtra de/ um.operat᷑ ſemꝑ opera punibilia.⁊ ope ratur homo cõtinue ↄtra ſeipſum ad ſu/ um damnũ.⁊ ad ſuã punitionẽ.ad ſuaʒ confuſionẽ ⁊ oppꝛobꝛiũ.⁊ ſemꝑ facit il/ la per que acquirit eternã penam ⁊ eter/ nam triſticiã.quia habet animã immoꝛ talem. que poteſt pati eternam triſticiaʒ vt ꝓbatum eſt.⁊ ſic continue homo vi/ uit contra ſeipᷣm.et dum viuit acquirit illa per que eternalit᷑ crucietur. hoc fa⸗ cit volũtarie ſine coactione. et tamẽ nul la alia creatura facit contra ſeipſam. niſi Ti cxli Ti clxi. (lnst hoien mdie hoien. rono forſ anoret limtee tpoſul areter ſogika bitoot⸗ leſtalit traoꝛ⸗ gio fn homo⸗ Hily ſtioꝛ ggej gdn beding ceathn nin dine. debet guig⸗ Wri ₰ omd ent ſolus hõ. Igit᷑ concludit᷑ ꝙ deꝰnõ fecit mo eſt inimic dei et cõtrarius Heo⸗ago Hoö la- Phonoeni d, hoiem talẽ. nec ĩ tali ſtatu.nec ĩ eo poſu/ homol iſto ſtatu eſt ↄtra totũ vniuerſũ. pſꝰẽ fre/ tenmſun i; it radices tales peſſimas.ſed tñ deꝰfecit et ↄtra totũ oꝛdinẽ creaturaꝝ.et deſtru/ neticus ntoltdoes hoĩem. ſequit᷑ ꝙ fecit ipᷣm ĩ ſtatu alio ? ens armoniã vniuerſi.Itẽ creature ⁊ oꝛ ludeiifr ↄptrario.⁊ ꝙ poſuit ĩ eo radices oĩm bo/ do vniuerſi requirũt hoĩem rationalẽ ⁊ acnn nonꝝ.ſ.amoꝛẽ dei.timoꝛẽ ⁊ honoꝛẽ. et nõ nõ beſtialẽ.ſapientẽ et nõ ſtultũ.nec fre/ dect heitiß amoꝛẽ puatũ.et fecit hoĩem vt poſſitvo neticũ hoĩeʒ oꝛdinatũ intra ſeiᷣm.⁊ nõ necdectaitl lũtarie oꝑpari oꝑpa bona remunerabilia. inoꝛdinatũ hoĩem.ĩ quo anima domiek DeAdunen et poſuit in ipſo omia illa ꝑ ̃ poſſet acj fm rationẽ et regat.et coꝛpus famulet᷑t Hõ la/ nüdedtitd rere eternũ gaudiũ et nõ triſticiaʒ. Ergo regat᷑. Auia creatureſeruiũt coꝛꝑi ppter pſus eſt ro de ſequit᷑ ꝙ homo fuit aliqñ ĩ tali ſtatu de- aiam. ed tamẽ totũ oppoſituʒ eſt. qa beſtiatł 1ſeinckrig. bito ↄtrario ſtatui ĩ quo nũc eſt.⁊ nõ po homo ĩ iſto ſtatu eſt beſtialis.ſtultꝰ.fre⸗ derghen teſt aliter eſſe. ¶ Itẽ deus nõ fecit holiem neticus. inoꝛdinat intra ſeipᷣm.et in i as fethig ↄtra oꝛdinẽ creaturaꝝ vniuerſi. imo ma ſo coꝛpꝰdomĩaf. et aĩa que ẽ naturaliter l gis ſm oꝛdinẽ creaturarũvniuerſi cum dña. famulat et ſeruit coꝛꝑi. Eccequan ricnc homo ſit ꝑs vniuerſi.et pncipalis ꝑs. ⁊ ta inoꝛdinatio. quãta iniuſticia ẽ intus mani e la/ ſit ĩ oꝛdine crcaturaꝝ.qᷓ homo mõ ĩ iſto et intra hoĩem.cũ tamẽ aia ſit immoꝛta i Pfus e5 gradu ĩ quo nũc eſt.eſt ↄtra totũ oꝛdinẽ lis.incoꝛruptibilis ⁊ ſpũalis denatura irr oꝛdinez creaturaꝝ et vniuerſi et deuiat a toto oꝛ ſua poꝛtãs imaginẽ dei.et coꝛpſit moꝛ ⸗ vniuerſi dine. quia omes alie creature faciũt qdᷣ tale.coꝛruptibileet terr enũ et coꝛpoꝛale eien Debẽt iuxta ſuã naturã.et nuilla facit ali · Ergo ſᷣm rectũ oꝛdinẽ et oꝛdinatõem ⁊ Honnitn quid ↄtra ſeipſam et cõtra ſuã ꝓpꝛiã na verã iuſticiã.poſtq; coꝛpus eſt vnitũ .ſ. onztlan turã.ſed homo facit qð nõ debet.et nul/ cuz tali aĩa ita digna.deberet ei obedire dian bo mõ facit qdð debet iuxta ſuã naturaʒ ⁊ obtẽperare.et nullo mõ dñari nec impe/⸗ Gniſld gradũ ſunm.ĩmo facit ↄtinue cõtra ſeiꝰ dire.et aĩa deberet imꝑare.mãdare et re/ necthin fum et cõtra naturã homĩs. Uñ om̃es gere.et nullo mõ ſubiugari.et tamẽ totũ immlſißt creature clamãt et dicũt.qualis debet eẽ eſt 9 oppoſitũ.et totũ eſt ꝑuerſum.ita q; mitppum homo iuxta naturã homĩs et gradũ ho intin homiecoꝛpꝰhabet ꝓpꝛias inclia funceman mĩs ĩ oꝛdine creaturarũ.clamãt ⁊ dicũt tiones et inhoneſtiſſimas cõtra rõem.ir tn. qͥd debʒ facere homo.qͥd ꝑtinet ad ißm ratiõabiliſſimas.turpiſſimas et abomi Nrſond De boĩem. vñ dicũt et clamant ꝙ homo de nabiliſſimas.et aĩa dũ deberet caſtigare dochhnut bet eſſetalis iuxta oꝛdinẽ ⁊ gradũ ſuuʒ ĩ coꝛpus ſuũ cũ ſit naturaliter dña⁊ regi⸗/ rhiſun 4 vniuerſo. ꝙ debet cognoſcere ſeipſum ? na.ipſa ſequit᷑ inclinatiões ſui coꝛpoꝛis ihicnisc oẽs creaturas et ſuũ creatoꝛẽ.et cogno/ turpiſſimas.et viuit ſm eas. et ſic totali fhetch ſcere omia bñficia ſui creatoꝛis.et debet ter coꝛpꝰtrahit aiam ad ſe et ad ſuã vitã. bonis hh eſſe gratus et regratiari ↄtinue ſuo crea et domiat᷑ et captiuat eaz totaliter. Ecce önidle toꝛiũtã ꝓ ſeipſo q; p omibus creaturis. qntũ vituperiũ eſt intra hominẽ. qa res ietcunb debet ↄtinue amarecreatoꝛẽ ſuũ.timere moꝛtalis.coꝛruptibilis et beſtial. et coꝛ rämyx Ti.cxc. et honoꝛare et eiſeruire ſoll. vt iam ꝓba poꝛalis dñat et regit et res immoꝛtalis dbltne tũ eſt. talẽ hominẽ requirũt om̃es crea/ incoꝛruptibilis et pũalis ſeruit. et regit nunas ture et totũ vniuerſuʒ qͥ talia faciat. Oʒ et famulat᷑ et ſubingat᷑dũs obedit fuo ſnſ is tamẽ homoẽtot p cõtrariũ.et facit op/ neqͥ fſimo.ſupioꝛ inferioꝛi.⁊ rex ſubdito n poſitũ.qͥa non cognoſcit ſcipᷣm nec ccea Quare ſequit᷑ ꝙ intra boĩem eſt tãta in/ tn 1n toꝛẽ ſuũ.nec ſua bñᷣficia.et ẽ ingratꝰdeo oꝛdinatio qua nõ põt cogitari maioꝛ in an de om̃ibo ſibi collatis.nõ amat deuʒ ſed hoie.Sʒ tñ oẽs aliecreature ſunt oꝛdi/ Mmininn ſeipᷣm. nõ timet deũ nec honoꝛat.ſed in/ nate intra ſe.· et qa ſunt ꝓpter hoĩem. ſeqͥ nnnti, d iuriat et offendit.nõ ſeruit creatoꝛi ſuo tur ꝙ reqͥrũt hoiem oꝛdinatũ intra ſe. et nehenn “ ſed creaturis ¶ Itẽ creature requirũt ho nõ talẽ hoĩem ſicut ẽ. Quare ↄcludit᷑. ſinmin minẽ ꝙ ſit amic deiqͥa creaturedei ſůòt. homoi ſtatu iſto ẽ ↄtra totũ oꝛdinẽ vni uni et ſeruiũt homi ꝓpter deũ:ſed tamẽ ho/ uerſi⁊ creature.iĩmo ẽ turpitudovniuer⸗/ Depꝛimo ſtatu bomis ſi et totioꝛdinis. Ergo cũ deꝰ nihil fa/⸗ ciat ↄtra oꝛdinẽ vniuerſi ⁊ creaturaꝝ.ſe/ quit᷑ ꝙ nõ fecit hoĩem talẽ nec in tali ſta tu ĩ quo eſt mõ.ſed cũ de fecerit hoĩem. ſequit᷑ ꝙ fecerit eũ ĩ alio ſtatu.ſicut reqͥ/ rit totus oꝛdo creaturaꝝ ⁊ vniuerſi.Er/ go ↄcludit᷑ ꝙ aliquãdo ſuit homo ĩ ſta/ Höõ fu/ it ſactuſ oplete ĩ re. ſuo gene tu ↄueniẽeti ſ̃ᷣm oꝛdinẽ creaturaꝝ.et hoc oſtendit oꝛdo creaturarũ qui ſemp ma/ net. Uñ cũ alie creature que ſunt inferi/ oꝛes ⁊ minoꝛes homie.ſint ↄplete queli bet ĩ genere ſuo et in gradu ſuo.ſequit᷑ ꝙ homo factfuit cõpletꝰ i genere ſuo et in ſuo gradu. ⁊ habuit oĩa qᷓ habere debu/ it iuxta gradũ ſuũ.aliter de' magꝭ amaſ ſet res inferioꝛes ⁊ minoꝛes q; maioꝛeſ. et tamẽ ſunt ꝓpter hoĩem. Cuʒ ergo de/⸗ us fecit creaturas bonas ꝓpter hoĩem. ergo mag debuit fieri homo bonꝰ. Itẽ p exꝑientiã videmus.qꝙ impoſſibile eſt ꝙ illud qð mõ eſt acetũ pᷣmo fuerit ace/ tũ.immo pᷣmo fuit vinũ bonũ.ita ĩpoſ⸗/ ſibileẽ ꝙ natura homĩis pᷣmo fuerit coꝛ/ rupta. ita ꝙ ſtatus coꝛruptꝰfuerit pᷣmꝰ imo de neceſſitate pus fuit bona ⁊ perſe cta. Sicut ergo acetũ arguit vinuʒ. ita iſte ſtatꝰ ĩ quo nũc ẽ homo.arguit de ne/ ceſſitate aliũ ſtatũ ĩ quo pᷣmo fuit. JItem etiã nullus artifex facit ſuũ opus pᷣmo Tit. cc/ xxix. quas ↄditiones debe coꝛruptũ et malũ ⁊ cõtra naturã rei.im/ mo facit opus ſuũ ſᷣm ꝙ ↄuenit oꝑi.er/ go cũ deus ſit ſummꝰartifex.fecit homi nẽ ſᷣm ꝙ cõuenit homi.⁊ vt fieri debuit Pꝛeterea iã ꝓbatũ eſt.ꝙ deus pater ho⸗ mĩs magis q;ᷓ pater carnalis ſit pater.ſi ergo bonus pater carnalis nihil daret fi lio ſuo quod eſſet cõtra filiũ ⁊ deſtrueret filiũ.ergo minus daret deꝰ aliquid ho/ mĩ qð ſit cõtra hoĩeʒ.immo magis pꝛo bono homiĩis. Et ſic pꝛobatũ ẽquod di cebatur pꝛius. Malis erat ſtat pmꝰipſiꝰhomĩs. et bat habere. ¶ Titulus. ccxxxi. habemus duos ſtatnature ip̃i us homiĩis.vnũ coꝛruptũ ĩ quo nũc ẽ.aliũ ꝑfectũ in quo fuit pᷣmo realit ⁊ de facto.⁊ cũ ſcia de hoĩe cõſiſtat ĩ iſto duplici ſtatu.ſ.vtↄditões cognoſcamꝰ Voniã autẽ ex pᷣmiſſis habitis vtriuſq; ſtat.iõ optet inueſtigare ↄditi ones iſtoꝝ duoꝝ ſtatuũ.et qͥd vnicuicq ↄuenit.Et qꝛ iſti duo ſtatꝰ ſũt ↄtrarij in nes. ⁊ ꝑ ↄſeᷓns ex ↄditõibo vnius ſtatꝰ poſſumus arguere⁊ ↄcludere ↄditiões alterdꝰ.Et qm ſtat pꝛimꝰin q̃ pᷣmo erat homo mõ nõ apparet.nec videt᷑ realiter niſi iq;tũ oꝛdo creaturaꝝ oſtẽdit nobis. et ſtatꝰ ĩ quo mõ ẽqͥ ẽ ↄtrariꝰ illi.apparʒ realiter et videt᷑.iõ duo ſũt ꝑ q̊ poſſumꝰ oMitões pᷣ mi ſtat cognoſcere.ſ.oꝛdo cre aturaꝝ quẽ videmꝰad oculũ.⁊ ſtatꝰ ho/ mis coꝛrupt qͥ nõ apparet. UIñ poſtq creature oſtẽdũt nobis pᷣmũ ſtatũ hoĩs na etiã debẽt oſtẽdere ⁊ manifeſtareoẽs 2ditiões ⁊ ppetates q̃s debebat hꝛe hõ fm illd ſtatũ. Uñ neceſſeẽ ꝙ ↄditões ⁊ ꝓpꝛietates ſequant᷑ quãlibʒ naturã ſm · ſuũ ſtatum.⁊ ſᷣm ꝙ ei ↄueniunt.Et eti poſtq; iſte ſtat ĩ q̊ mõ ẽ.ẽ ↄtrar pꝛimo ſtatui ĩ quo pᷣmo erat.ſequit᷑ ꝙ ꝑ ↄditio nes iſt ſtatus coꝛrupti poſſumꝰ? inue/ ſtigare ↄditões alterius.deinde ꝑ crea/ turas. Uñ poſtq; iſte ſtat ĩ q̊ nũc eſt eſt mał. ſequit᷑ ꝙ oẽs ↄditiones qs habet ſm iſtum ſtatũ ſunt male.et tot conditi/ ones malas quot habet hõ in ſtatu iſto tã ex ꝑte aie q; ex ꝑte coꝛꝑis.tã intꝰ qᷓ; ex tra.tot ↄditöes bonas ↄtrarias iſtꝭ ha/ buit ĩ pꝛimo ſtatu ſuo.tã ex ꝑteaĩe qᷓ; cx pte coꝛꝑis tã intus q; extra.⁊ hoc neceſ „ ſe eſt ita eſſe. Et iõ videamꝰ⁊ numeremꝰ Cõditõ ↄditiones malas qᷓs nũc hʒ hõ qꝛ ĩcon nes hoĩſ trarus ↄditõibo deꝰ fecit hoieʒ. ñ ma lapſi. lũ ẽ homiĩ ꝙ ſit ignoꝛãs.⁊ nõ cognoſccit ſeipᷣm⁊ ſuũ factoꝛẽ.malũ ẽ homĩ ꝙ hẽat malũ amoꝛẽ.pꝓpꝛiã volũtatẽ.timoꝛẽ ma lũ.⁊ q̃rat vanitatẽ.⁊ q̃rat ppꝛiũ honoꝛẽ ⁊ ſequat᷑ ſua ꝓpa deſideria.⁊ ſuã ꝓpꝛiaʒ volũtatẽ. Malũ ẽ homi ꝙ iraſcat᷑ con/ tra rõem ꝙ habeat ↄcupiſcẽtiã inoꝛdia tã ↄtra rõem.qꝙ pł appetat comedereet bibere q; ſit neceſſe. Et malũ ẽ hoĩ ex ꝑ/ te coꝛpis ĩfirmitas et moꝛs.ſenectꝰ.do⸗ loꝛ.malũ ẽ hoĩ ꝙ coꝛpꝰdñet᷑⁊ aia famu let᷑ ⁊ ꝙ ſit rebelł coꝛꝑi ⁊ aie. Oalũ ẽ ho miĩ ex ꝑte coꝛꝑis ꝙ patiat᷑ famẽ ⁊ ſitim. caloꝛẽ ⁊ frig ↄtra naturã ſui coꝛpis.Et vt oĩa ↄcludamꝰ.malũ eſt hoĩ oĩis pena „ Lc ene 2”?SRꝗ cmia naͤtie ſ odid̃ woolt negho / i ⸗ misi ſaes moſo qntüie tu. habeb Neictt. N v. deſiden AAAdnu bgtvor cupiſc föcmm,n bereq cratin moss. nula⸗ poꝛis öpa fohee Ene guo⸗ i⸗ teri quu a ſet⸗ late le? hnn lenii ſehn debe 1ab ens! nul büͤe. (oept et n nalel bitati Gpa S. lans ( ncſier,d Pbmang Sükhentin naniKti owisſ anentis nöroor cvlockteglter oſtetiths, men degäpoſun eſordoge clüt tac do⸗ u. Dipeigz müſktmübois naniſcktoross dcbchrhiehi tioblie iz narifn iunt Cai Srmpeind itou poſumd inn denococen iahnücckck oncbüsboht Ctotcond⸗ önſtm ito is tinnt öe nmisiſfbe a gentg nuthweneci Stmunnm' AiG higiol nuft bͤogit oniqh dmcin Nrü tolak zabipnus Prnton contint lücheit ginnt/ i . Bite niriin aghe Cõditõ nes ho/ mis ĩ p mo ſta/ — et miſeria.Ergo arguamꝰ ꝑ ↄtrariũ oẽs ↄditões bonas ↄtrarias iſtis.qm̃ neceſ ſe eſt ꝙ hõ habuerit ĩ pᷣmo ſtatu ſuo bo/ no oẽs ↄditões bõas ↄtrarias iſtꝭ. Igi tur i bmo ſtatu hõ nõ erat ignoꝛãs.ĩmo ſciẽs t cognoſcẽs ſeipᷣm⁊ ſuũ creatoꝛeʒ. q̃ntũ ei expediebat ⁊ oẽs creaturas.Itẽ habebat amoꝛẽ bonũ ⁊ debitũ.ſ.amoꝛc dei et nõ amoꝛẽ puatũ.nõ habebat ꝓpꝛi am voluntatẽ ſed dei. nõ habebat mala deſideria.ſed habebat amoꝛẽ dei bonũ. ſed nullũ malũ timoꝛẽ habebat. nec q̃re batvanitatẽ.nec ꝓpꝛiũ honoꝛẽ.nulla cõ cupiſcẽtia erat ĩ eo inoꝛdinata nec ↄtra rõem.nõ płappetebat comedere nec bi bere qᷓ; eẽt neceſſe. Itẽ nulla infirmitas erat in eo ex ptecoꝛꝑis.nec ſenectus.nec moꝛs.ĩmo ſemꝑ iuuẽtus .nullus doloꝛ nulla triſticia. Itẽ ꝑfecta obediẽtia coꝛ/ poꝛis ad aĩam ſine aliq̃ rebelliõe. Item noõ patiebat᷑ nec famẽ.nec ſitiʒ.nec calo/ Loc p rẽ.nec frigus.nec i eo(vt oĩaↄcludamꝰ) erat aliqua pena ncq; miſeria.nec aliqͥd quod habebat nomẽ mali. ſiue ex parte aĩie.ſiue ex ꝓꝑtecoꝛꝑis ſiue interi.ſiue ex terius. Et exinde cõcludit᷑ ꝙ iſte loc in quo nũc habitat homo.non erat ↄueni ens nec debit iuxta pᷣmũ ſtatuʒ.imo to/ taliter repugnãs. Nota ꝙ ſi hõ non pec caſſet.nũq; ĩ loco ĩ quo nũc ſtat habitaſ ſet. quia ĩ iſto loco ẽ diſtẽperãtia ĩ calidi tabat ĩ pmo ſtatu.qͥ totaliter erat ↄueni/ tate ⁊ frigiditate.i hu miditate et ſiccita⸗ te.⁊ ſic neceſſario hõ alteraret᷑ ĩ coꝛꝑe. et pateret᷑ nũc caloꝛẽ.nũc frigꝰ.nũc ſiccita tẽ.nũc humiditates.⁊ ſeneſceret.q̃ om̃ia repugnãt pᷣmo ſtatui.in quo nihil mali debebat eſſe in coꝛꝑe nec ĩ aĩia.Ergo cõ/ cludit᷑ ꝙ aliꝰerat locus ĩ quo pᷣmo habi ens illi ſtatui.ĩ quo nulla erat aſperitas. nulla alteratio coꝛꝑis.nulluʒ frig ſenſi/ bile.nec caloꝛ ſenſibilis.nec aliqͥd ledẽs coꝛpus.nec impediẽs aĩam.ſed om̃e tẽ Dueha peramẽtũ. Sicut ergo ſunt duo ſtatus bitatio/ nes hoĩſ homiĩs ↄtrarij.ita neceſſario ſũt due ha/ bitatões hominis coꝛpales.⁊ duo loca coꝛꝑalia.que ↄtrariant᷑ ad inuicẽ.echa/ bẽt ↄtrarias ↄditõnes. Sicut ſe habet ſtatus ad ſtatũ.ita ſe habet locꝰ ad locũ. et habitatio ad habitatõem. Et iðo iſte locꝰſe habet tanq;ᷓ carcer reſpectu alteri/ us. Hoc aũt põt manifeſtari ĩ exemplo de vino ⁊ aceto.qͥa vinũ q;diu manet ĩ ſtatu vini. manet in bono vaſe.ſed qñ ẽ coꝛruptũ.mutat᷑ ĩ aliũ locuʒ.Ecce ergo qualiter ꝑ cõditões ſtatus coꝛrupti ⁊ la pſi ĩ quo nũcẽhomo.arguimꝰ ↄditiões pmi ſtatꝰ ⁊ ꝑfecti ĩ quo pᷣmo erat homo Compemus ergo vnũ ſtatũ ad aliuʒ.et habebimꝰmagnã noticiã de hoie. uallce phant ↄditiones et ppꝛie/ tates pꝛimi ſtatus hominis. ſcʒ peroꝛ⸗ dinem creaturaruʒ.⁊ ꝑ naturam ipſius ſtatus ⁊ exigentaaim. —KTitulus. ccxxxii. Oſtq; autẽ pbauimꝰ ↄditões pᷣ mi ſtatus homiĩs.et hoc ꝑ con/ trariũ ſtatũ.nũc ꝓbabimus cõ ditões et ꝓpꝛietates quas debebat hꝛe. et hoc ꝑ oꝛdinẽ creaturaꝝ et ꝑ naturam ipſius ſtatus in ſe. Uñ cõcluſum eſt.q; deus fecit hominẽ talẽ et in tali ſtatu.ſi/ cut oꝛdo creaturaꝝ etvniuerſi requirit ⁊ petit.⁊ ꝑ ↄſequẽs ĩ ſtatu debito cõtrario Ci.ccxxxiii. De pꝛimo ſtatu homis 4 Exẽplũ Ti. pce denti. Ti. pce⸗ dẽti. ſtatui in quo modo eſt. Sed hõ ſᷣm oꝛ⸗ dinẽ creaturaꝝ debet eſſe talis.ꝙ dʒ deo dare p mo totum ſuuʒ amoꝛc.et cõtinue et inceſſanter ipᷣm amare melioꝛi modo quo poterit.debʒ ipᷣm timere.honoꝛare quãtũ poterit.ei obedire ⁊ totalit᷑ crede/ re.⁊ ſibi ſoli ſeruire.⁊ oĩa iſta debet hõ fa cere ᷣm modum ꝓpꝛie nature ſueq̃ eſt li bertas.⁊ iõ cũ libertate volũtarie ⁊ ſpõ/ te ſine coactõe.Et iõ hõ debʒ talis eſſe fm oꝛdinẽ creaturaꝝ.ꝙ debet eſſevnit et colligat deo immediateꝑ totã ſuãvo lütatẽ ſicut opꝰſuo factoꝛi.ſicut filiꝰſuo patri.et creatura creatoꝛi ſuo.et bñficia/ tus bñficiatoꝛi ſuo. ſicut ſeruꝰ dño ſuo. tanq; ſubditus regi ſuo.et tanq; iudica/ bilis iudici ſuo.et ſicut ſpõſa ſuo ſpõſo. ⁊ ſicut amicus amico ſuo coꝛdialiſſimo CTalis ergo erat hõ in pᷣmo ſtatu reſpe/ ctu dei.⁊ talis factꝰerat.qͥa ſi aliter eſſet. nõ eſſet talis q̃lis eſſe deberʒ.qð fieri nõ debet. Igit᷑ ſequit᷑ ꝙ nihil debuit eſſe in natura hoĩs.nec ex ꝑte aĩe.nec ex ꝑte coꝛ is. nec int nec extra q; repugnaret iſti tatui. q impediret hoĩem ab oĩby ſup/⸗ dictis.qð inclinaret hoĩem ↄtra pᷣdicta o 2 ALitulus ccrrxiül. nibhil qð poſſʒ nocerehomĩ nec ledere ſuã volũtatẽ et libertatẽ. Nihil ergo ma lidebebat eẽ ĩ hoĩe.⁊ ꝑ ↄſequẽs nulla pe na neq; miſeria nec ĩ coꝛpe nec ĩ aĩa.ſed ola debebãt eẽ que ↄueniebãt ſuo ſtatui ad honoꝛẽ dei.⁊ ad ꝑfectõeʒ ⁊ bonũ ho/ mis. alit᷑ feciſſet de? ↄtra honoꝛẽ ſue ptã tis.ſue ſapie ⁊ bonitatis. Itẽ tota digni tas ⁊ nobilitas nature hoĩs ↄſiſtit ĩ libe ro arbitrio.qᷣa ꝑ libeꝝ arbitriuʒ hõ ẽ hõ. Tit.xc/ etẽ ſuꝑ om̃s alias creaturas.vñ iã ꝓpba iij. et. ci. tũ ẽ.ꝙ libeꝝ arbitriũ ſedet ſupᷣ creaturaſ iferioꝛes.nec maioꝛ nobilitas potuit da ri homĩ qᷓ; libertas naturalis. Nihil er/ ga mar voͤr eſſe mijdo libero arbitrio. Di aũt liberũ arbitriũ ſit coꝛruptũ.tũc nihil peiꝰ.nihil vilius.nihil turpius.ni bü abominabiliꝰ.Si aũt ſit ꝑfectũ ⁊ ta le q̃le eſſedʒ.tũc nihil põt creari melius nec digniꝰ. Ergo cũ ppꝛia natura hoĩis utit hie nben arbiriu volũtatẽ cũ liber De feẽ tate.ſequit᷑ q de fecit hoĩem cũ libo ar/ oicʒ cũ bitrio.ꝑfecto.ſano.⁊ tali quale eſſe debe libo ar/ bat. ⁊ P ↄſeq̃ns deò ᷑t homĩ libertatẽ vo bitrio ꝑ lũtatis.⁊ dedit oĩa q̃ ꝑtinẽt ad libertatẽ fecto. aliqͥd ↄtra natura libertatis.̊ dediſſet li bertatẽ ↄtra libertatẽ ĩ maluʒ hois ⁊ pe/ nã.qm̃ oĩs pena ideo ẽ pena.qꝛ ẽ ↄtra li/ bertatẽ volũtatis.⁊ nihil ẽ penoſuʒ hoi. niſi qꝛ ẽ ↄtra voluntatẽ liberã. Ergo ſic de dãdo homi libertatẽ. nihil dedit cõ/ tra libertatẽ.qꝛ dãdo aliqd ↄtra liberta/ tẽ.dediſſet hoĩ libertatẽ volũtatis cõtra libertatẽ.⁊ ĩ damnũ hoĩs ⁊ penã.⁊ ſic fe ciſſet hoĩem ↄtra hoĩeʒ. Ergo dedit oĩa homi q̃ ꝑtinẽt ad libertatẽ volũtatꝭ. Er Hõ ĩp / gopcludit᷑ ꝙ hõ ĩ pmo ſtatu nihil habu mo ſta/ it ↄtra ſuã volũtatẽ liberaʒ.nec in coꝛꝑe tu nihil nec in aia.nec ĩ ſe nec extra.et ꝑ ↄſequẽs habuit nullã penã. nullã miſeriã. nullã violenti gli.ar. am. et nullã coactioneʒ. Et ex iſto ↄclu/ oẽs ↄditiões ⁊ ꝓpꝛietates illiꝰtã i coꝛꝑe qᷓ; in aĩa.¶ Vñ ſequit᷑ ꝙ hõ in illo ſtatu Habu / babebat coꝛpꝰtotaliter ſubiectũ aĩe ſine it coꝛpꝰ rebellione et ei ꝓpoꝛtionabile ita ꝙ ĩ coꝛ ſubiectũ poꝛe nulla eſſet libido.nec ↄcupiſcentia aie. inoꝛdinata. nec aliqs motus inoꝛdina/ volũtatis.⁊ nihil dedit qð eſſet ↄtra na turã libertatis ⁊ volũtatis.qꝛ ſi dediſſet ſo et ꝓbato poſſumusↄcludere ⁊ ꝓbare tfus.nec aliqͥd cõtra rationẽ: voluntate regulatã. Itẽ quia anima homiĩs eſt im moꝛtalis.vt ꝓbatũ eſt ſuꝑius.⁊ natura Ti.xcij. liter ſuũ coꝛpus amat.et vult eſſe cũ coꝛ/ Ti.ccx/ poꝛe.ergo vult ꝙ coꝛpus ſuũ viuat? nõ vij. moꝛiat᷑.nec ſeꝑetur ab ea.ſed ↄſeruet᷑in⸗ eſſe.nec vult ꝙ coꝛpus ſunʒ putrefiatꝰ conuertat᷑ in vermes ⁊ in cinerẽ. Ergoei· pmo ſtatu homo habuit tale coꝛpuſqdð Habu/ n moꝛeret᷑ neq; moꝛte violẽta.neq; moꝛ it coꝛpꝰ te naturali.ſ.quã vocamus naturalem. qdñ mo quia moꝛs ſemꝑ eſt contra naturã ĩ hu/ reret᷑. mana natura.quia aliter anima haberet coꝛpus contra ſuã voluntatẽ.⁊ cõtra na tura; anime que ẽ immoꝛtalis.q Item moꝛs eſtvltimũ terribiliũ. eſt odibiliſſi ma.timẽdiſſima.⁊ hoꝛrẽdiſſima.et nul lo modo amabilis.nec placibilis.qua⸗ re ſequit᷑ ꝙ in mo ſtatu moꝛſ nullo mo do habuit locũ.ſed ſolũ vita.quia eſt cõ tra voluntatẽ.¶ Itẽ ꝑ moꝛtẽ homo deſi nit eſſe homo.ſed hõ in pmo ſtatu ſemꝑ vellet eſſe homo.et nollet eſſe nõ homo. nec moꝛtuus homo. quia hõ nullo mo/ do in pmo ſtatu potuit velle nec amare moꝛtẽ.immo odire.quia nihil magꝭ in micũ homini q; moꝛs.nihil magis con trariãs.ergo moꝛs tunc nõ habuitlocũ in natura homis.ſed vita. Ergo ĩpᷣmo Homo ſtatu erat immoꝛtalis.qͥa nõ debuit ha/ erat im/ bere vllo modo illud quod nõ ẽ amabi/ moꝛtał le. ſed totaliter odibile et hoꝛribile. Igiẽ tũc nullo mõ potuit habere moꝛtẽ niſi i penã.et om̃is pena ẽ cõtra voluntatẽ.et 6 nihil debnit hẽe cõtra ſuãvolutatem maxime moꝛtẽ.q̃ nõ ſolũ deſtruit coꝛpꝰ ſed totũ hoĩem ¶ Itẽ ſicut hõ nollʒ moꝛ dinẽ.ſed ſemꝑ vellet cõſeruari in ſuo vii it ſeneſce goꝛe.qꝛ maxiĩa miſeria eſt veniread ſene re. ctutẽ. Ergo ſequit᷑ ꝙ tal erat natura hbo mĩs ĩ pmo ſtatuvt nunq; ſeneſceret.nec pderet iuuẽtutẽ. nec foꝛtitudinẽ.nec vu goꝛẽ.alit᷑ ſeq̃ret᷑ ꝙ hõ pateret᷑ et haberet aliqͥd ↄtra ſuã volũtatẽ.⁊ ſic pateret pe/ nã et triſticiã.quod fieri nõ debuit. Nec eſt de aĩalibo bꝛutis ſilłe ſicut dehoie.qꝛ nõ habẽt aĩaʒ ĩmoꝛtalẽ et ſemꝑ viuẽtẽ et libeꝝ arbitriũ.vñ eis cõuenit moꝛs na/ t᷑6. ita nollet ſenectutẽ. nec ꝑdere inuetu/ Hõ nũ/ tẽ.nec pulcritudinẽ coꝛꝑalẽ.nec foꝛtitu/ qᷓ; potu/ Pnag lnobe baev. caerci mefſ WKpolen onizefin Agenumn ttſtäim,1. türuens 4 nin n; untin nci S ttecnnni e inncn t ns omr. fn Mmimnd wet nitcönn Nnlig i ckociuiſ diſimn and Ncbiis r morſone nin gucke onionoot omn tchröhne⸗ ahönnlono, inbingin banagson höbobuiti S iin ten hödehuln ut⸗ 6 höimmdn Mog genunni 1nuntaid iinliu Ntmnitce) Hönolno e aeinnin hin inrfnnn in Pmninvnd ſelt mirueſhen turalis et ſenect et ſeneſcere.¶ Etſic cõ⸗/ clulſum ẽ.ꝙ hõ in pmo ſtatu ĩ eternũ no moꝛeret᷑.⁊ iõ neceſſe ẽ ꝙ hẽet aliũ locum ;̃ᷓ iſtũ.ĩ q̃ tũc habitabat.ĩ quo hõ nullã pateret᷑ alteratõeʒ ĩ coꝛꝑe.nullã leſionẽ. nec caloꝛẽ nec frigꝰ.nec aliqͥd hẽet cõtra ſuã volũtatẽ.ſed eẽt locꝰtẽperatiſſimꝰ q ↄueniret ĩmoꝛtalitati coꝛꝑis.qͥ totaliter cẽt loc?qͥ etiſſimꝰ ſine vẽto.ſine ꝑturbati one aliq̃ᷓ. Ubiaũt talis ſit locꝰ ĩ terra ad pſens relinquit᷑ ſed ſufficit pbare talem locũ eſſe. Iteʒ ex neceſſitate erat eẽ alios cibos ⁊ fruciquibo homo vteret᷑.q con uenirẽt ĩmoꝛtalitati coꝛꝑis.qͥ eſſent tem peratiſſimi. Qualiter aũt eẽt coꝛpꝰĩmoꝛ tale.et q̃liter hoc fieret.nimis lõgã eſſet declarare.ſed ſufficit ſcire ꝙ deus facere potuiſſet ⁊ ſciuiſſet etvoluiſſʒ.poſtq; ita fieri ↄueniebat. Cñ poſſumꝰdicere ꝙ fi cbat tã ꝑ ↄplexionẽ coꝛꝑis temperatiſſi mã. pꝓ quã coꝛpꝰeſſet diſpoſitũ ad imoꝛ/ talitatẽ.q; ꝓꝑ vᷣtutẽ anime q̃ ẽ immoꝛtal. q̃ viuificaret coꝛpꝰĩ ꝑpetuũ.et daret coꝛ poꝛi vitã indeficientẽ. ſicut ipſa de natu ra ſua ẽ vita indeficiẽs creata.q̃ cõſerua ret coꝛꝑi ſuã ↄplexionẽ.q̃ ita quãtũ ẽ de ſe. põt viuificare coꝛpꝰiĩ ꝑpetuuʒ ſicut 3 vnũ diẽ.qᷓ; etiã ꝑ vᷣtutẽ⁊ fructũ loci illi tẽpatiſſimi. Qui aũt bñ cognoſcit cãʒ qᷓ reẽ neceſſe ꝙ nũc coꝛpꝰmoꝛiat᷑ potit ſci modũ q̃re tũc nõ moꝛeret᷑ ꝑ oppoſitũ OD, ĩpmo ſtatu oes creature obedie⸗ bant homini. ¶Zitt NXZ pdicto etiã fũdamẽto.ſ.ex na tura liberi arbitrij ⁊ ipſiꝰliberta tis ꝓbat᷑ ꝙ ĩ pᷣmo ſtatu homis erat obediẽtia creaturaꝝ. Uñ poſtq; ĩip mo ſtatu nihil erat ↄ naturã volũtatis ⁊ libertatis ſeu liberi arbitrij hoĩs qꝛ erat totalit᷑ obediẽs deo libere etſpõte q;diu ſtabat ĩ illo ſtatu.et a vbiẽ libertas vo/ lũtai ſeu libeꝝ arbitriũ.ibi ẽ natura liter dñiũ.imꝑiũ.pncipat ⁊ dñatio.⁊ cũ io/ bediẽtia ſeu rebellio ſit ↄᷣ dñiuʒ.iĩꝑiũ ſeu pncipatũ.ſeqͥt᷑ ĩ pmo ſtatu nulia erat ino bediẽtia.nulla rebellio ꝛia.⁊ ꝑ ↄñs erat vera obediẽtia⁊ ſubiectio.alit᷑ em̃ ſe queret ꝙ libeꝝ arbitriũ ĩ quo ẽ domini/ um. eſſet datũ homũ in penã et in triſtici am. Ergo ↄcludit᷑ m oĩa ĩferioꝛa obedi/ v. Bepꝛimo ſtatu bomis — ebãt imꝑio ⁊ dñio hoĩs.⁊ nibil erat ſibi Hoĩ ni rebelle et inobediẽs. Sicut em̃ hõ qͥ ha hil erat dei. ⁊ ſub obediẽtia eiꝰ.ita inferioꝛa que erãt ſub hoie.q̃ nullũ habebãt liberũ ar bitriũ.nec ꝑ ↄſequẽs dominiũ.deberẽt bebat libeꝝ arbitrium erat ſub dominio rebelle eſſe ſub dñio ⁊ obedietia hoĩſ. Sol?em̃ hõ ĩ vniuerſitate creaturaꝝ huiꝰmoi ha bebat dñiuʒ ⁊ naturã imgandi ⁊ dñan/ di.g omnia illa que nõ habebãt domini um nec naturã aptã ad dominãdũ debe bant eſſe ſub do minio. Quare hõ debe⸗ bat dñari om̃ibus creaturis inferioꝛib tanq; rex⁊ imꝑpatoꝛ oĩm creaturaruʒ.cui ſolũ a deo datũ fnerat vt poſſetdomĩari Fruſtra em̃ eẽt dominiũ.vbi nõ eẽtobe diẽtia inferioꝛis.iſ Itẽ homo ĩpᷣmo ſta/ tu erat totaliter amic dei.totaliter obe/ Homo dies deo.quia talis erat ᷣmꝰ ſtatuſ.ergo erat to/ ofia que dei erãt habebãt inclinatõem talr obe ad hoĩem.ergo nihil poterat eſſe contra diẽs ðᷣo voluntatẽ homis.aliter om̃ia nõ eſſernrt dei. Ergo ſi homo obediebat totalr o om̃ia q̃ crãt ſub homie obediebãt homi· et faciebãt volũtatẽ eius.i¶ Itẽ qͥ domi nat᷑ homi.debet dñariomnibo queſunt ſub homie.et que ſunt ꝓpter hoiem. ſeld homo dñabat᷑ homi.quia domiabat᷑ ſi bijpſi. erat em̃ dñs ſue ꝓpꝛie voluũtatis. et ſni coꝛꝑis.et oĩm mẽbꝛoꝝ ſuoꝛũ.ergo debebat dñari om̃ibo creaturis inferio/ ribo. q ſunt mioꝛes homie.et ſunt ꝓpter hoĩem. Qni em̃ dñat᷑ vere maioꝛi.debet dñari minoꝛi. Ecce patet qliterꝑ natu/ rã liberi arbitrij etlibertatis pbant᷑oẽs ↄditõnes.ſtatꝰ i quo pᷣmo erat hõ.Qui ” bñ cognoſcit excellentiã ⁊ dignitatẽli beri arbitrij.poterit clare videre oĩa illa q̃ ꝑtinẽt ad pꝛimũ ſtatũ homiĩſ.qꝛ om̃ia fundant᷑ in libero arbitrio. ſicut qui bñ cognoſcit dignitatẽ et excellentiaʒ regie maieſtatis.cognoſcit om̃ia illa que ꝑti/ nẽt ad ſtatuʒz regis et ſue dignitatis. Ec Conclu ce ergo qualiter ꝑ duas vias inuenimꝰ dit ꝓpo cõditiones et ppꝛietates pᷣmi ſtatus.in ſitũ. quo fuit homo pmo facius·i.tã ꝑ iſtuʒ ſtatũ co:ꝛruptũ ĩ quo ẽ homo.tã etiaʒ ꝑ oꝛdinè creaturaꝝ.⁊ ꝑ naturã ſtatus in ſe naturã liberi arbitrij.ſani et ꝑfecti.pꝓba/ niimus ↄditões illſtatus.ita ecõtrario p naturꝗ liberiarbitrij. coꝛrupti ⁊ ꝑuer/ ſi.poſſumꝰ ꝓbare ↄditões ſui ſtat.⁊ q̃ ꝑ Cũ ergo in natura homiĩs repiant᷑ mul ta mala ⁊ multiplex pena et młtiplex mi ſeria et calamitas ⁊ multꝰ? defectus.⁊ ta mẽ nõ deberẽt eſſe ſᷣm ſtatũ debitũ.quia (siſ exriudicd tinẽt ad ipᷣm.quia eadt᷑ ẽ ſciẽtia oppoſi nõ cõueniũt ſtatuidebito liberi arbitrij nio? vin toꝝ. Compem ergo iſtos duos ſtatus ſaniet ꝑfecti.ergo ſequit᷑ ꝙ ipᷣm liberum noluntar inter ſe.et videamꝰ qualis pᷣmo erat ho/ arbitniũ eſt coꝛruptũ et puerſum. malũ. Plreſtn mo.et qualis mõ eſt. vbi erat pmo ⁊ vbi mõ eſt. ⁊ quot ⁊ quãta bona pꝑdidit.⁊ q̃t et quãta mala nũc hʒ.et ſic ꝑ iſtũ moduʒ habebimꝰ? verã cognitionẽ de hoĩe. alit᷑ ignoꝛabimus hoĩem.Ecce igit᷑ quõ cre uit ſciẽtia de homĩe.quia nũc habemus duas ſciẽtias.vnã de hoĩe ꝑfecto.⁊ aliã deuiatũ et mutatũ in ſuũ contrariũ. Er go ſicut diximus ꝙ deus dederat tales ↄditiones et ꝓpꝛietates bonas ĩ pꝛimo ſtatu debito.quia libeꝝ arbitriũ quod ẽ bonũ ita exigebat.dicas ꝑ oppoſituʒ q/ ideo hõ habet nũc oppoſitasↄditões.⁊ tot mala tã in aĩa q; in coꝛꝑetã intus q; Mluz id ſen lpe e itaduo⸗ Me quidpen daectab iit necd (cſario lſiii. quo de homine coꝛrupto et lapſſo. eetra. quia liberũ arbitriũ ita exigitꝛ ita ntiqua ¶ Deoꝛigine coꝛru nõis maliq; natu debetei. ⁊ ꝑ ↄſequẽs ipᷣm ẽ malũ. ⁊ ideo göſent rehomis. (Titulug. ccxxxvi. in eo eſt coꝛruptio et malicia qᷓ nõ debe/ läman ODſt pᷣdicta optet iueſtigare oꝛi rẽt eſſe. Omia debẽt ppoꝛtionarilibero ſci nect arbitrio. Sic ergo pꝛimũ maluʒ ⁊ ᷣma Pꝛima iümnmti p QAintẽ coꝛruptõis et mali ipſiꝰna ure homis. 1 quõ intrauit.⁊ vi malicia ſeu pᷣma coꝛruptõ fuit in libero coꝛrup/ iitb⸗ ANereò̊s hoĩem fecit talẽ:et in tali ſtatu ſi arbitrio ⁊ voluntate libera.Et ſic habe/ tio fnitt eEii Tit.cc/ eut mõ eſt. Uñj ꝓbatũ eſt ꝙ deus nõ fe umus radicẽ oĩm maloꝝ in natura homi liarbi. Ordo dſtor xxxij. cit hominẽ tale. ſmo fecit ipm in debito nis.Cũ ergo pꝛimũ malũ invnoquoq; (icer vohi ſtatu.ergo neceſſe eſt vel ꝙ ipſemet hõ fe genere ſit cauſa oim alioꝛũ.ſequit᷑ ꝙ ma ugicig, meiii cCerit ſeipᷣm talẽ.ſ.qfecerit ſuã coꝛruptio lũ liberi arbitrij ſeu volũtatis qð eſt pꝛi ſins, ſczin nẽ.ſu ꝑditiõʒ.ſuũ malũ.vel aliqua alia mũ malũ.ſit cauſa oĩm maloꝝ.⁊ ab ipſo unt Tit.cc/ creatura. Et qᷣa ꝓbatũ eſt q nihil pote habẽt oꝛiginẽ om̃ia mala.et ꝓpter illud ooß xxxiiij. tat nocere homi.nec ledere hominẽ. nec maluũ ſunt.et ſi illud malũ nõ eſſet.nullũ uti aliqua violentiã facere contra eũ.cõtra malũ eſſet.Et qͥa ipſe deus nõ fecit iũjßm HYo ſuam voluntatẽ. nec cõtra ſuam liberta/ liberũ arbitriũ malũ nec coꝛruptũ.ergo in tẽ.ergo neceſſario cõcluditur.ꝙ ipſemet ſequit᷑ ꝙ ipᷣm libeꝝ arbitriũ fecit ſeipſuʒ hõ volütarie et libere et ſpõteꝑ ſuuamvo malũ.⁊ coꝛrupit ſeipᷣm.⁊ nocuit pᷣmo ſi “’ luntatẽ.nulla alia re cogente fecit ſeipſũ bijpſi. Sicergo voluntas homis fecit ienn talẽ et in tali ſtatu.fecit ſuã coꝛruptionẽ ſeipſã malã libere.ſpõte.nullo cogẽte.et wan ect ſuũ malũ.⁊ pꝑdidit ſeipᷣm et ſtatuʒ pꝛi/ voluũtarie.qͥa aliter fieri nõ potunuitt. ein Tit. cc/ mũ bonũet fecit ſeipᷣm maluʒ.Et quia ¶ Q, nõ ſunt niſi duo mala.ſcʒ volun/ dinen xxxv. nos pbauimus omes ↄditões bmi ſta tgriũ et inuoluntaru· malne . tus homis pꝑ liberũ arbitriũ.⁊ rõne vo-/ Titulus. ccxxxvij. Oi lütatis et libertatis.⁊ fecimꝰfundamen Z quia nihil põt fieri maius ſün tũ et caput noſtꝝ in ipſo libero arbittio. libeꝝ arbitriũ.ergo ſequi᷑ nul Nüe ita q om̃ia debebãt homiĩ euenire ratõe lũ maiꝰ malũ.nulla maioꝛ mali mniie ſue libertatis ⁊ volũtatis.ſ.ĩmoꝛtalitas cia.nulla maioꝛ coꝛruptio.nulla maioꝛ öden 2ſeruatio iuuẽtutis.obediẽtia creatura puerſitas q; liberi arbitrij⁊ voluntatis. lrl riü. et alia ſupᷣdicta.ita ꝙ nullũ malũ de· nec ꝑconſequẽs maioꝛ defſoꝛmitas ſeu inner bebat eſſie i homineↄtra ſuã volũtatẽ. er turpitudo.Et ideo qͥa liberũ arbitrium fͤſee o p oppoſitũ arguam. ꝙ ſi ĩ homĩe eſt facit tantã maliciã. tantã coꝛruptionei nul Aliqð malũ ⁊ aliqua pena ſeu miſeria. ſeipſo volũtarie ⁊ ſpõte.ſequit᷑ ꝙ eſt odi def ſſan ipᷣm libeꝝ arbitriuʒ ſeu volũtas libera ẽ bile.et nullo modo amabile.⁊ ꝙ iſtð ma ngig neni in cauſa. Ergo neceſſario pᷣmũ malũ fu lũ totũ eſt ei imputabile.⁊ culpa eſtĩieo. rnhibeen it ĩ libero arbitrio et involuntatelibera. qͥa iſtud malũ eſt voluntariũ.⁊ ꝑ conſe u n J Wntn äsl nlitrni quẽs iſtud malũ ẽ punibile: vindicabi Nnen le ⁊ iudicabile.et ei debet᷑ pena ⁊ punitõ cn Et i de neceſſitate ad iſtud mal debet baimnz ſequi aliud malũ.ſ.malũ pene ⁊ punitio örlbein nis ⁊ vindicte.et iſtud malũ ẽ maluʒ in/ rinni, uoluntariũ et ↄtra voluntatẽ. Et ſic du mrükte plex eſt malũ.ſ.voluntariũ ⁊ inuolunta h Maluz riũ. ſeu malum culpe malũ pene etad tteinin culpe et iſta duo mala reducũt᷑ om̃ia mala.Clñ tmi Pene. quis pꝛimũ malũ eſt voluntariũ.⁊ ideo oppoſep delectabile. et placet volũtati. ideo ñ ſen lig tit᷑ nec dat doloꝛẽ nec triſticiaʒ.ideo ne/ ctüinus ceſſario eſt ſecundũ malũ.ſ.inuolunta/ tames riũ.quod ẽ triſtabile ⁊ diſplicibile volũ/ nctenn tati.quod dat penã.doloꝛẽet triſticiã.et mni iu qð ſentiat᷑ a volutate.Et ideo illud ma/ nid lü maniteſtat pꝛimũ.et facit ipſũ cogno odanidm ſci.nec aliter cognoſceret᷑.et ideo bũ oꝛ/ antfn hin dinatũ ẽ vt qui facit malũ quod nõ ſen/ utinlbnon tit. ꝙ habeat malũ quod ſentiat et ꝑcipi Etichinn in at. Et ideo ppter iſta duo mala neceſſeẽ mnboni n Oꝛzdo ſit oꝛdo iuſticiez oꝛdo iudiciarius.qꝛ moqtog inſticie?z volũtas ſeu liberũ arbitriũ facit pꝛimũ gutom iudicia/ malũ.ſ.voluntariũ.ſed ſecundũ malum coſti rius. ſczʒ inuoluntariũ.ſ.pene et punitõis.vo wtabine luntas nõ facit.ſ.ꝑ modũ iuſticic.ſʒ ali/ tppte us facit.ideo neceſſe eſt ꝙ ſit iudiciuʒ et jcſanli uuiiſticia ad faciendũ ſecundũ malũ ⁊ ad höͦſunin prpoꝛtionandũ.qͥa ſcᷣm maluʒ oꝛdinat mnptüc vppiꝛimũ.quod eſt inoꝛdinatũ ⁊ otra oꝛdi ſtſcpi; nnez nature.Et ideo qͥa voluntas exit ab tpno oꝛdine nature debito neceſſe eſt ꝙ cadat RZ in oꝛdineʒ iuſticie. Uñ iſti duo oꝛdines ogärat coꝛreſpõdẽt duobo ſtatibo liberi arbitrij Deron Bo ar i ni⸗ Pꝛimus ſtatꝰ liberi arbitrij ſtat ſub oꝛ/ WR dine nature.ſed ſcᷣs ſtatuſ.ſ.coꝛruptꝰ⁊ malus ſtat ſub oꝛdie iuſticieꝛ iudiciali. = Sic igit᷑ om̃e malũ qð ẽĩ hoĩe vłẽ vo/ muz lũtaniũ vel inuolũtariũ.velẽ malũ culpe utgri velpene.Et qͥa ĩ hoĩe repit᷑ malũ iuolũ/ et tariũ et pene et miſerie.vt ptz ꝑ exꝑiẽtiã. une iõ de neceſſitate arguit᷑ ꝙ ĩ hoĩefuit ma n i⸗ lũ volũtariũ et malũ culpe.qꝛ ĩpoſſibile ann⸗ ᷣmalũ peneeẽ ſine malo culpe Et qꝛ bõ nin nõ fecit ſibijpſi malũ peneet miſerie.qd nn eſt malũ inuolũtariũ ⁊ ↄtra ſuã volũtatẽ nn De feẽ iõ ſequit᷑ ꝙ aliꝰfecit iſtud maluʒ hoi.Et . en malũ pe ꝑ ↄſequẽs deꝰfecit malũ inuolũtariuʒ ĩ * ne. et hõ hole.⁊ homo fecit malũ volũtariũ.et ho mnmalum mo fecit malũ culpe etdeus fecit malu,ʒ o ruipppee. D pene et miſerie et punitiõis et vindicte. Alttamẽ poſſumus dicere ꝙ homo fecit ambo mala.pꝛimũ volũtarie.⁊ ſecundũ meritoꝛie.qͥa ſcdᷣm malũ fit ꝓpter pᷣmũ. ⁊ iuſte et debite.qꝛ ei debet᷑. Uñ qꝛ libeꝝ arbitriũ ſeuvolũtas libera coꝛrupit ſeip ſuʒz. ⁊ defoꝛmauit ſen ðturpauit ⁊ deſtru xit bonitatẽ quã de ei dederat.⁊ pulcri/ tudinẽ: decoꝛẽ.⁊ mutauit ſe ĩ turpitudi nẽ ⁊ maliciã.⁊ ĩſoꝛmã ↄtrariã. iðo fecit deo iniuriã.offenſaʒ et vituperiũ.et fuit ↄtrariũ.diſcoꝛdans ⁊ diſſimile totaliter deo. Pꝛopt qð neceſſe erat ꝙ ſeparet᷑ et diuideret᷑ a deo rõneotrarietatꝭ.⁊ ꝑderzʒ vnitatẽ⁊ꝛ amiciciã quaʒ hẽbat cũ deo.ꝓ pter qð nullo mõ potuit placere deo. ĩ/ mo totattr diſplicere.⁊ eẽ diſplicibileꝛ eẽ odibile.Etiõ de ppt offenſã ⁊ iniuriaʒ ſibi factã ⁊ ſũmã ingratitudinẽ puniuit ipᷣm hoĩeʒ.dãdo ſibi malũ pene et miſe/ rie ⁊ triſticie.vt ad oculũ videmꝰ.Et iõ ſcdᷣm malũ.ſ.pene ⁊ miſerie ⁊ triſticie eſt debitũ oꝛdinatũ ⁊ f m rectã rõem.qꝛ eſt — ßſᷣm deũ. Ecceigit᷑ oꝛdinẽ maloꝝ.nã pꝛi n bomis mũ ẽ malũ culpe ſeu voiũtariũ q;tuz ad maloꝝ oꝛiginẽ.ſed q;tũ ad cognitõem bmo ap paret nobis malũ pene et miſerie ſeu in uoluntariũ.⁊ deinde ꝑ ilud arguimꝰde ncẽitate pᷣceſſiſſe maluʒ volũtariũ ĩ hoĩe ſeu culpe.⁊ illud malũ culpeſeꝑauit ho/ minẽ a deo Nũq; em̃ de ꝑmitterz i hoĩe eſſe malũ peneꝛ miſerie.niſi pceſſiſſʒ ma lus culpe. Et ꝑↄñs ↄcludit᷑de nccitate qꝙ inter deũ ⁊ hoĩem fuit culpa.ĩiuria et offenſa p maria.et ꝙ hõ pᷣmo iniuriauit ⁊ offendit deũ factoꝛẽ ſuũ.Et ſic homo ſemꝑ poꝛtat in ſeipſo ſignũ et teſtimoni um infallibile.ꝑ quod põt veraciter ar/ guere culpã. iniuriã etoffenſam contra deüũ et naturã homis fuiſſe. ¶ O iſta culpa.iniuria ⁊ offenſa ð deũ ꝓpter quã ẽ pena et miſeria ĩ natura ho/ mis fuit facta ꝑ pꝛimũ viꝝ ⁊ bmã muli erẽ inſimuul. nlus re rin. Taqm̃ ꝑ malum peneet miſerie e nos arguimus culpã et iniuriã flatuiſſeideo ſᷣm moduʒ ⁊ ↄditio/ nẽ pene arguamus etiã modũ et qlitatẽ? et cõditionẽ culpe.qꝛ in pena relucet cul pa. Uñ qa pena eſt in natura boĩs eſt vninerſalis et ↄmunis om̃ibo hoĩbo.qa quã habẽt fuiſſe ſic ↄditã.⁊ nũq; fuiſſe · Aße qodo osẽs patiunt᷑ penã moꝛtis ⁊ alias miſeri ĩ alio ſtatu. Ded vlter inueſtigãdũ às Mulier goi Oniui⸗ 98.2 i vtroq; ſexu tã in viro q; ĩ muliere pᷣmo fecit culpã et offenſaʒ ⁊ iniuriã cõ/ pᷣmo feẽ gin ergtlon ideo ſequit᷑ ꝙ culpa⁊ iniuriaẽ cõis ommi tra deũ.vel vir vył mulier.⁊ qͥ magis of malu aſe gohuch bus homibo ⁊ vniuerſalis.Etq;ꝛ om̃es fendit.ſed hoc ſcire poterim ex quãtit⸗ cemi ſunsie naſcunt᷑ cũ iſta pena et miſeria.et dũ ſũt te penecet miſerie.Ulñ videmus ꝑ expe iſiroli in vtero · ⁊ qñ naſcunt᷑nõ pñt ↄmittere nientiã ĩ muliere quaſi duplicatã penaʒ puenoh culpã nec iniuriã.qꝛ culpa ſeu iniuria et et miſeriã reſpectu viri. Ideo cõcluder (en c offenſa ẽ malũ volũtariũ.et nullus hõ ĩ poſſumus.qꝙ mulier pᷣmo offendit deu. auserat⸗ vtero.nec qñ naſcit᷑ extra vteꝝ.põt com et ab ipſa habuit oꝛiginẽ pꝛima culpa ?.àK cmint mittere malũ voluntariũ.niſi tũc qiĩvti offenſa.cũ ſit magis punita qᷓ; vir.⁊ per ſhhipot tur libero arbitrio.̊ ſequit᷑ ꝙ ille qui fe cõſequens ĩ ipſa muliere fuit pꝛimo hu münpe cit pꝛimũ malũ voluntariũ ⁊ pꝛimã cul mana natura coꝛrupt. Etſicin Pa fui magnct adultꝰ.et ꝙ fuit ptim ¶ O, pma culpa ⁊ offenſa ſeu ĩiuria fu deri 5 qui fuit cõmunis ⁊ vniuerſal om̃ibo it inobediẽtia ↄtra deũ. i. ccxxxix. Gind fipißn homibo. qa niſi faiſſet ĩ pmo hoĩe.nõ ſe extẽdiſſetad om̃ e hoĩes.Et ſic ↄmuni am nodũ inueſtigauimus ſpeciali depꝛima culpa ſeu offe/ emit on) tas et vniuerſalitas⁊ idẽtitas pene ⁊ mi Aſapꝛimi viri et pᷣme mulieris. q̃ Ceint Pꝛimũ ſerie.arguit et ꝓbat om̃s hoĩes deſcẽdiſ ⁊ qlis fuit ꝓpter quã puniuit eos deꝰ.et e malũ fu ſeab vno homĩepmo.in q̊ͥ fuit ᷣmũ ma iõ opoꝛtet h̊ inqͥrere ĩ ſpãli.Et qꝛ nosvi cöppt it in am lũ culpe.et pᷣmũ malũ voluntariũ.⁊ pii demꝰpunitõem ꝑ exꝑientiã.ideo poteri ſbſut bob p/ mũ malũ inuolũtariũ.ſpene⁊ miſerie.i mus iuenire ipſa culpã qllis fuit. Uñiã Tic⸗ qpof mis pa quo pᷣmo ipſa natura homis fuit coꝛru ꝓbatũ ẽ ſuꝑius:ꝙ in pᷣmo ſtatu oĩa mẽ xxxiiij. HD rẽtibo. pta.lapſa et ꝑpuerſa.⁊ ab illo deriuatũ eſt bꝛa coꝛꝑis erãt obediẽtia rõni ⁊ volũüia· tn mvaluü ĩ omes homines.Et quia pena et ti ſine aliq̃ rebelliõe.oĩa mouebãt᷑ ad im afn miſeria ẽ ĩ vtroq; ſexu.ideo ſequi᷑ tiamm periũ rõnis.ſʒ mõ videmꝰp exꝑiẽtiã.q; 3. i pꝛima muliere fuit idẽ maluʒ quod ĩ vnũ mẽbꝝ tã ĩ viro q;ᷓ i muliere 6totali/ Tota i pꝛimo viro.⁊ ꝙ culpa fuit ↄmunis am ter rebelle ⁊ ĩobediẽs impio ⁊ dñio libe/ pulceri nin bob. Et ſic ↄcluſum ẽ.ꝙ eſt dare pᷣmuʒ riarbitrij.ſ.mẽbꝝ ꝑ qð fit generatõ.qm muʒ ar· viꝝ ⁊ pmã mulierẽ.qͥ ambo fecerũt cul / nullo mõ obedit rõni.imo ſemꝑ contra gumẽtũ ai pã et iniuriã ⁊ offenſam ↄtra deum.⁊ ꝙ rõeʒ mouet᷑.et cõtra volũtatẽ.cetera aat mi ab ipſis tanq; a pᷣmis radicibo.deriuata mẽbꝛa obediũtvolũtati Quid aũt ſigni an⸗ ſuunt omia mala ĩ poſteꝝ in filios eoꝛum ficat hoc ꝙ ſolũ mebꝛa generatõis ſunt aig ct filias ꝑ ſucceſſionẽ. Et ſic om̃s homi ſine obediẽtia et alia obediãt niſi ꝙ ſicut iute nes habẽt vnũ pᷣmũ hoĩeʒ patrẽ.⁊ vnã oẽs generamur⁊ eximꝰ ꝑ mẽbꝝ ĩiobedi? “ pꝛimã mulierẽ matrẽ ĩ ↄmuni ⁊ in gene tie ita etiã ſumꝰfilij jiobediẽtie Uñ poſt nül rali.⁊ ideo om̃es ſunt frẽs reſpectu iſtiꝰ q; mouet᷑ aliqᷣd ĩ hoĩe ↄtra imꝑiũ ronis ode pꝛis pᷣmi et pᷣmematris.et hoc ſ̃ᷣm car/ et nõ aliud.ſignũ eſt ꝙ ſumꝰfilij parẽtuʒ nant nẽ. Quia aũt faciꝰ fuit ᷣmꝰhõ et pꝛtima inobedientiũ.ita qom̃ia mala euenerũt han mulier:et ĩ quo ſtatu iaʒ ꝑ illa q̃ dicta ſüt nobis ex inobediẽtia.qꝛ ĩ poꝛta genera/ io 4 ſuꝑius de pꝛimo ſtatu homis põt ſciria tiõis ẽ vera inobedietia ⁊ rebellio. pꝛi/ ade cognoſci.quoniã in ſtatu melioꝛi et ꝑfe · maculpa fuit inobediẽtia. Sʒ iobediẽ 1 lec ctioꝛi.⁊ in etate pulcrioꝛi. Et iðᷣo pꝛimꝰ tia nõ potuiſſet eſſe ſine aliq̊ mãdato.er/ Arn 1) homo et pꝛima mulier habuerunt am/ go aliqð fuit mãdatũ a deo cni fuerũt ĩ/ nl bos ſtatus naturehomiĩs.qͥa fuerũt pꝛai obediẽtes.i¶ Itẽ ̊ idẽ põt oſtẽdi ex na/ iin nai. mo ĩ ſtatu ꝑfecto. deinde ceciderũt ĩ ſta tura liberi arbitrij et ſtatꝰ pᷣmi ĩ quo fuit . ob Epune tum coꝛruptũ malũ. Sed natura que foꝛmat.Vñ natura liberi arbitrij eſtyt Ti. lxxx e fuit ĩ om̃ibo aljs homibo.nõ fuitĩ ſtatu faciat opꝰremunerabile.qꝛ oꝑa bona fa viij. üiſnel coꝛrupto ⁊ lapſo.et ideo hoĩes qͥ fuerũt cta exlibtateſũt remũerabilia Itẽ qꝛ bꝰõ ſ poſt ipſos et ſunt.credunt naturã hoĩs debuit ita foꝛmari.vt poſſet acqᷣrere ali- J a uchgllie DO.bõ ẽ quod bonũ.qð nondũ ſibi datũ fuerat Gumic actus Qnãuis em̃ pfect et inatura.tñ noödůſ/ tigngeen tatu in erat totaliter ↄſummat.qa aliqͥd maiꝰ rmeai, d poſſet adhuc hĩe poterat.ſ.ↄfirmationẽ illiug en my Uereri ſtatus ĩ quo erat. qa pdere poterat. nõ leuing niſi volũtarie.et nõ ꝑ violentiã. Itẽ ad/ Ntocigin huc nõ habebat gloꝛiã celeſtẽet gloꝛifi/ wofctde, catõem coꝛꝑis et aĩe.ad quã traſmitten ipinahn dus erat. Di em hõ fuiſſz totalr ↄplet uöfteh ettrãſmutat ⁊ↄſũmatꝰ ĩ glia.vt ampli⸗ rinemnnoh nihil poſſet ei dari.iã ꝑ ipᷣm liberũ arbi⸗ triũ ñ poſſʒ aliqͥd lucrari nec mereri ſibi – Et ſiciĩ natura hoĩs ꝑfecta duo ſtat ſũt Damr. 5 ↄſiderãdi.ſ.ſtat qᷓ poſſet mereriꝛ luera Nünnn Stat rip ipᷣm libeꝝ arbitriũ.x ſtat 1q eetople ſalhteſ meriti ⁊ tus ⁊ 2ſümat ĩ glia. et ſic eſt ſtat meriti Nemnith pᷣmij. et ſtat pꝛemij.Et ideo qꝛ iſta duo debẽt inrase eſſe in natura.ſ.meritũ et pꝛemiũ.victo/ IEteenpri ria ⁊ coꝛona.ethoc ꝓpter libeꝝ arbitriũ tiltonn qð ppter ppaiũ op dʒ coꝛonari. ↄueni⸗ ““ tifnit ꝙ hõ b̈mo fieret ĩ ſtatu meriti. vt ſhncaneg ſcqʒ poſſet mereri.deindeð ſtatu meriti ⁊ rönirain. victoꝛie. trãſiret ad ſtatũ pᷣmij ⁊ coꝛone. bätni Et hoc erat valde laudabile ⁊ gloꝛioſuʒ Nccen⸗ et ſapoꝛoſum. vt ꝓpter ꝓpꝛiu meritũ ac antug q̃reret ſuũ pᷣmiũ ⁊ vltimũ ⁊ finale bonũ ictinnit qa ſic magis eẽt ſibi ſapidũ.qꝛ hoc reè/ otdiolt⸗ nr nit natura liberi arbitrij.qꝛ põt flecti ad tgnamen N duas partes oppoſitas.Et ideo ſi ſe fle/ oſnpcnm ctit totaliter ad melioꝛẽ partex et pſeue/ adt rat in illa.quaſi tũc dicit᷑ habere victoꝛi/ ubaiſi am de oppoſt ita parte quaſi de inimico. nnuͦb n et ideo meret᷑ coꝛonari.⁊ ideo deus quia ienigſn ita fieri ↄueniebat.fecit hominẽ pᷣmo in nibriobe ſtatu merẽdi.et dedit ei cõpletiſſime om aie Nähot nia illa que ꝑtinebãt ad illuʒ ſtatum. ita impiütoni ꝙ dedit om̃ia illa que poterãt ipſum in/ Pftprem uare ad merendũ ſuum finale et vitimũ naanit bonũ in eternuz. et nihil habebat quod ugenn impediret ipᷣm. Et ideo ↄuenientiſſimũ beloen⸗ fuit. ꝙ; deus deit homĩ occaſione; me/ Giti redi. ne inuanũ eſſet creatus ĩ ſtatu me/ Anidt Radix rẽdi.Et qa nihilẽ magis efficax ad me/ vciüni merẽdi rendũ.q; pura obediètia ſeu opus factũ tne Einope expura obediẽtia et mera.quia pꝛimuʒ nictr, obedien ⁊ radicale opus ſerui re pectiu dñi.⁊ ſub ntmin tie. iti repectu bncibis et inferioꝛis reſpe agtat 4 ctu ſuꝑioꝛis eſt obedire pure et ſimpli/ fion⸗ citer. et in iſto fundant᷑ omia alia opera ceen⸗ quepᷣcipiũt᷑.quia ſi obediẽtia nõ eſt pu/ ra.nullum opus eſt quod ſit acceptabi/ le. Siergo ex operibus factis exliber /½ tate eſt meritu.ſequit᷑ ꝙ ĩ pꝛimo operein quo om̃ia opera meritoꝛia fundant᷑.eſt radicaliter meritũ totũ et lucrũ ergo in opꝑe obediẽtie ſine aliquo adiũcto ẽ om· ne meritũ radicaliter. Ideo certe homo debuit exerceribᷣmo in oꝑe obedietie. et vt quia poterat obedire et nõ obedire.ſi haberet victoꝛiam contra inobedienti / am. ꝑſeuerãdo totaliter in ipſa obedien/⸗ tia quaſi p modũ pugne et victoꝛie acqͥ/ reret ſuam coꝛonã.Et ideo cõuenietiſſi Cõueni mü fuit.ꝙ deus daret pᷣreptũ homini. ens fuit in quo pura obediẽtia appareret ⁊ exer/ deũ daf ceret᷑ ita ꝙ in illo pꝛecepto nulla appare pᷣcepti ret vtilitas homi.ne ppter cõmodum? bmo ho vtilitatẽ illius oꝑis induceret᷑.ſed ſoluʒ mi. ex pura obediẽtia pcipieẽtis ⁊ maãdaãtis. ct ſic dilectio ꝑ experientis; ꝓbaret᷑. Et quia magis apparet obedietia in pꝛece pto negatiuo ſeu phibitiuo q; affirma/ tiuo.ideo debuit eſſe illud mãdatũ ꝓhi/ bitiuũ magis q; affirmatiuũ. c bꝛeuiter eo mõ debuit eſſe. quo mõ ↄuenitinag⸗ pure obediẽtie ⁊ mere obedit᷑tie. Etlic cõcludere poſſumus q; dens a pncipio n eci enf doten bmã mulierẽ de⸗ it eis aliqð pᷣceptũ ð ſola obediẽtia.vt hõ hꝛet ſolã occaſionẽ merẽdi ⁊ lucrãdi ſuũ finale bonũ eternũ ⁊ gloꝛiã celeſtẽ.et ↄfirmationẽ oĩm bonoꝛũ q̃ poſſidebat. vt ſic hõ trãſiret rectiſſime de ſtatu meri ti.p obedietiã ↄſũmatã ⁊ ꝑfectã.ad ſta- tũ pᷣmij.ſ.ad gloꝛiã celeſtẽ.Et vt hõ ma xime eſſet attẽt ad ſeruãdã obedietiã:et fugiendã inobediẽtiã. et firmiter cõſta⸗ ret ei de volũtate dei mãdãtis.cõneniies fuit vt deus apponeret penã cũ pᷣcepto et talẽ penã qᷓ nõ poſſet cogitari maioꝛ. ſcʒ penã moꝛtis.q pena moꝛtꝭ nulla ma ioꝛ ẽ.quare nihil magis terribile nec ma gis timẽdũ qᷓ; moꝛs.maxiĩe ĩ ſtatn ülo hᷣ mo. Et ſic poſtq; ↄcluſum ? ſuꝑi infalli biliter. ꝙ aliq culpax iniuria ſenoffenſa cier- cõis ſeu general inter deuʒ ⁊ hoĩem. qᷓ RExvij. vniuerſaliter tangit omes hoĩel. poſt; nic etiã declaratũ eſt ꝙ deus dedit aliquod 8 nue Titn. c/ xlij.⁊c̃. p̃ceptũ homĩ de ſola obediẽtia exercẽda ⁊ ꝓbãda.ſequit᷑ ꝙ illa culpa ⁊ iniuria et offenſa fuit iobediẽtia ↄtra deũ.ſ.qꝛ ho mo fregi pᷣceptũ dei ꝑ inobediẽtiã.⁊ in cepit hèe ⁊ ſeqͥ ſuã ꝓpꝛiã volũtatẽ.cõtra dei volũtatẽ.Et qꝛ delaratũ ẽ ĩ pluriba locis ſupiꝰ.ꝙ nihil ẽmagis deũ q;ᷓ ꝓ/⸗ pꝛia volũtas.Et ꝓpꝛia volũtas idẽ eſt q inobediẽtia. iõ hõ nihil potuit face/ re peqᷓ; inobediẽtiã.vel aliqd maiꝰma lũ qᷓ; inobediẽtiã hõ pꝑ obedietiã meruiſſet ↄfirmatõʒ om niũ bonoꝝ q̃ hebat ⁊ głificatõʒ celeſtẽ ⁊ habitatõʒ eternã cũ deo ĩ celis.ita ꝑ ino Duo ſta bediẽtiã meruit ꝑdereoĩa bona q̃ poſſi/ debat.⁊ meruit penã eternã et habitatõ nẽ inferni.⁊ eternã ſeꝑatõʒ a ↄſoꝛtio dei Ecce igit᷑ recolligẽtes habem i natura hoĩs duos ſtat.ſ.ſtatũ integꝝ ⁊ ꝑfectũ. et ſtatũ lapſuʒ ⁊ coꝛruptũ.⁊ ſᷣm hoc ha/ Duo ſe mala Stat meriti. Star pᷣmij du plex. bemꝰ duos oꝛdines.ſ.oꝛdines nature.et ia erga deũ. Et ideo ſicut Hicinueſtigar ſho p ſenulto aloi⸗ ſtigãte ⁊ iducẽte.offendit ⁊ iiuriauit de/ um. vel ſi fuit inſtigat Citulꝰ.ccxl. Edvalde mirãdũ ẽ cũ om boͤt pmo ſtatu eẽt ita ꝑfect.ita ↄple tus ĩ omi pfectõe.⁊ ĩ oĩ cogniti ne ſibi nccaria: eẽt etiã gꝗmicꝰdei.ama⸗/ ret deũ qͥ eũ creauerat ĩ tãta dignitate ſu per oẽs glias creaturas.quõ potuitvel/ le offendere deũ.et facere aliqð diſplici/ tũ ei et ↄtra ſuã volũtatẽ.nec ꝑ expiẽtiaʒ videmꝰ ꝙ ĩ iſto ſtatu lapſo amicꝰ vult of fendere amicũ.et iõ qͥ recipit bñficia ab aliqᷓ diligit illũ.ĩmo amicꝰmulto citiꝰ p amico moꝛeret᷑.ergo multo magis ĩ illo ſtatu ſano ⁊ ꝑfecto.cũ hõ eſſet bonus to tus et gratus ⁊ talis erat.Ergo videt᷑ q hõ ꝓpꝛio motu nõ offendit deũ. niſi fue rit inſtigatꝰ et inductus ꝑ alium aliquẽ. Itẽctiã nõ potuit hoc fieri vt hõ frãge⸗/ ret mãdatũ dei.et faceret ↄtra ſuã volũ/ oꝛdinẽ iuſcicie ſeu iudicialẽ Pꝛimus igi tatẽ. niſi ſibi eẽt ꝓmiſſum aliqð maiꝰbo tur ſtat erat totus ĩ oꝛdinenature debi/ te.ſed ſcᷣs totus cecidit in oꝛdinẽ iuſti/ cie.quia eſt ſtatꝰ punitõis.et pene.et iu/ dicij.qꝛ ĩ iſto ſtatu nõ eſt niſi culpa ⁊ pe/ na.et totus verſat᷑ circa iſta duo.qꝛ ho/ mo cecidit in culpã ⁊ in miſeriam. et ibi ſemꝑ manet ꝑ ſe.quia ipſemet fecit illuʒ ſtatum.Et exindepatuit.ꝙ nõ ſunt niſi duo mala.ſ.malũ voluntariũ.qð eſt ma lũ culpe.⁊ malũ inuolũtariũ.qð eſt ma/ lũ pene et miſerie. Pꝛimũ malũ fecit hõ ſed ſcdᷣm malũ fecit oꝛdo iuſticie. Item etiã ſtat integer ⁊ ſanꝰdiuiſus fuit ĩ du/ os ſtatus.i..i ſtatuʒ meriti ſeu merẽdi.⁊ ĩ ſtatuʒ pꝛemij.⁊ iſte ſtat pᷣmij recipiebat duo pᷣmia. Pꝛimũ pꝛemiũ erat ĩ q̊ mun do cõfirmatio oĩm bonoꝝ que poſſide/ bat.ſcðm pᷣmiũ erat vltimũ ĩ celeſti glo/ ria ineternũ. Silr aũt ſtatus lapſus re/ cepit duas penas ⁊ miſerias.ſ.penaʒ et miſeriã tempoꝛalẽ.in qua hõ ꝑdidit oĩa bona q̃ ſibi collata fuerũt a deo.et locuʒ delectabilẽ.⁊ habuit mala ↄꝛia illis bo nis.⁊ recepit penã⁊ miſeriã eternã poſt moꝛtẽ coꝛꝑalẽ.loco glie eterne et gaudij ſempiterni. Habem etiã ꝙ inobediẽtia hois ) deũ.fuit illa culpa ꝑ quã intraue rũtoĩa mala i naturÄã humanã. nũ q; illud qðᷣ habebat.qꝛ aliter nõvide tur q̃liter hõ potuit facere cõtra deũ.nec ad h̊ induci niſi ppter aliqd bonũ marxi mũ acqredũ. Sic g apparet ꝙ duo fue rũt ibiſ.inſtigatio.⁊ cũ hoc maxima p/ miſſio maiorboni.q; illud qð habebat Itẽ etiã cõfirmat᷑ hoc totũ.qꝛ pᷣmo pec cauit ↄtra deũ.et płꝰmulier q; vir.qꝛ in duplo punita ẽ. Sed ſi peccaſſent ĩ illo vir ⁊ mulier.videt᷑ peccaſſent ex elati/ one ⁊ ſuꝑbia bonoꝝ q̃ habebãt ſuꝑ aĩa/ lia et ex dominioꝛ dignitate.qꝛ habebãt dñ iuz ſuꝑ oia creata.iʒ ſi ita eẽt.tũc pᷣus peccaſſetvir q́; mulier.qꝛ ĩ maioꝛidigni tate erat.et tñ oppoſitũ ẽ. Ergo alio in/ ſtigãte peccauerũt. Sʒ quefuit illa res q̃ potuit inducere pᷣmũviꝝ et pᷣmã muli erẽ cõtra deũ: Hõ em̃ potuit eẽ aliq̃ res inferioꝛ hoĩe.qꝛ nõ hʒ intellectũ.nec na/ tura ꝓpꝛia hoĩs fuit ad h̊ inclinata.im/ mo magis oppoſitũ.qꝛ bona erat.ergo ſequit᷑ ꝙ fuit aliq̃ res maligna hñs ĩtel/ lectũ volũtatẽ.⁊ ſciẽs facere malũ.⁊ cu piẽs nocere homĩ et inuidẽs ei.coòſcẽs bonũ ſuũ qð poterat acqͥrere.⁊ q̃ inimi/ Diabo⸗ cabat᷑ deo.qꝛ inſtigabat hoĩem ↄtra de/ lo ſnnge um. Ergo oꝑtuit ꝙ illa res fuit de natu te hõ ce ra ſpũali et intellectuali creata.ergo erat cidit. l.Tli Nigoſl ripnat. erhocq ſaucormi hoſnana fint I 1 uqin Cüectin üpoſi tope ijj. Kkuin busoſte ſnn Pglis ſpüakt dugsn cyci. Urcr Ratar mult p kint wot necl ſſim (lot uen ptäet obel lagtd q̃ ſgane lunſid 0s ſt nitiſen aglon en 1o, ga Etice nereri⸗ ſglery noh ſenr lin, aliqᷣs ſpũᷓs ſeu angelꝰ. iã erat aliᷣs ſpi rit mał. coꝛrupt ⁊ lapſus.Ergo videt ex hoc.ꝙ ĩ natura pure ſpũali erst malũ ſeun coꝛruptio i angelica natura pus q; i bumana natura. ¶ Oproem oſten dit᷑ꝙ lapſus ſeu ꝑditio⁊ coꝛtuptõ pmo fuit ĩ natura ſpũali ſimplici.q; i natura mixta ſeun hbumana. ¶ itulus.cexli. Uaãuis aũt ꝑ ꝓceſſum iã factu,ʒ 2 ſatis ꝓbabiliter ſit oſtẽſum. ꝙ i natura angelica fuerit pᷣmo ma/ licia q; in hũana.eo qa hũana alio inſti/ gãte et inducẽte facta ẽ mala ⁊ coꝛrupta ttñ poſſumꝰ ̊ aliter oſtẽdere ⁊ ꝓbabili ter.ſ.ↄpando naturas ad inuicẽ.⁊ ex cõ ditõibo vtriuſq; argnẽdo. Uñ iã dictuzʒ eſt ſupius.qꝙ tres ſut mature create.ex q/ busoſtat totũ vniuerſũa⸗natura coꝛꝑał tm.qᷓ nõ hʒ imoꝛtalẽ ſpm.⁊ natura coꝛ/ palis ⁊ ſpũalis ĩſimł.i.hũana. et natura ſpũal tmi.ſ.angelica. Sicut aũt O iſtas duas naturas qͥs videmꝰ ꝓpbauim ter/ ciaʒ ec.ſ.ſpũalẽ ti quã nõ videmus.ira nature medie.ſ.coꝛꝑalis et ſpũalis inſi/ mul ſeu mixte.poſſumꝰſuſpicari de coꝛ/ ruptione nature ſpũalis tm. Uñ natu/ ra infima.ſ.coꝛꝑalis tm̃.eſt bona nõ coꝛ rupta nec mutata a ſuo ſtatu.nec ꝑdita. nec lapſa. ſed natura coꝛꝑalis ⁊ ſpũalis iſimul ſeu mixta.ẽ tota mala.⁊ coꝛrupta et lapſa.et ꝑdita a ſuo ſtatu.ct iõ cũ nos videmꝰnaturã ſupꝛemã.viſibilẽ.coꝛru/⸗ ptã et nõ aliã.ſ.coꝛpoꝛalẽ.et hoc factũ ẽ qͥa habuit libeꝝ arbitriũ ⁊ liberã volun/ tatẽ.q̃rere poſſumꝰſi natura ſpũalis tm̃ ſcʒ angelica.cũ ſiłrhabeat libeꝝ arbitri/ um ſiẽ media.fuit coꝛrupta pᷣmo et ma/ lga. WIñ ſicut natura hoĩs debunit hẽe du os ſtat ppter libeꝝ arbitriũ.ſ.ſtatũ me/ riti ſeu merẽdi etlucrãdi.et ſtatum pᷣmij et gloꝛie ſeu gloꝛificatõis.ita natura an/ gelica debnit ſülr habere iſtos duos ſta/ tus. qa hoc exigit liberũ arbitriũ creatũ Et ideo pmo fuit creata ĩ ſtatuvt poſſet mereri et lucrari ꝑ libeꝝ arbitriũ ſuuʒ fi/ nale ⁊ vltimũ bonũ.⁊ habuit oĩa neceſſa ria ꝓ illo ſtatu.ſʒ nõ fuit creata ĩ ſtatu cõ pleto et vltĩo.qa h̊ debebat mereri ſicut hũana Et iõ ſicut huana natura lapſaẽ quodam modo ex coꝛruptõe⁊ lapſu De pꝛimo ſtatu homis a pᷣmo ſtatu in quo creata fuerat.⁊ nõ ꝑ / Natura uenit ad ſcᷣm ſtatũ quẽ debebat mereri ãgelica ⁊ lucrari ꝑ libeꝝ arbitriũ.ĩmo ꝑdiditeũ pᷣmo coꝛ ita ſiłr põt dici de angelica.qa eadem eſt ruptaẽ. ratio vtrobiq;.dqavtrobiq; libeꝝ arbitri um.qͥa vtrobiq; duo ſtatus iaʒ dictiEt ſic natura angelica potuit eẽ lapſaa pꝛi / mo ſtatu ĩ quo creata fuerat.⁊ potuit ꝑR/ dere illũ ſtatuʒ ad quẽ debebat ꝑuenire. Et ideo ſi ðᷣ facto ita ẽ ⁊ quare h̊ q̃rimꝰ. qa ð poſſibilitate nõ dubitamus. Hoc autẽ nullo mõ ꝓbare poſſumꝰniſi ꝑ coꝛ/ ruptõeʒ ⁊ lapſũ ĩ natura hũana q̃ appa/ ret quã videmꝰ. q̃ de facto ẽ coꝛrupta et lapſa. Uñ ꝓbabilit᷑ arguere poſſumꝰ. poſtq; ĩi humana natura q̃ ẽ media.eſtð facto malum.qꝙ etiã in illa ſupꝛema fuit malũ.et ꝙ illud malũ qð eſt ĩ natura me dia.ſ.humana.habnit oꝛiginem ab illo malo quod pmo erat ĩ natura angelica. et ꝙ niſi ĩ natura alciſſima creata fuiſſet pmo malũ et coꝛruptio.qð nõ fuiſſet iin media natura.ſ.humana.q;uis vtrobi/ qʒ; malũ fuerit ex libertate.lrguamus ſic. Certũ eſt P pꝛimũ maluʒ eſt malum ſpũale. voluntariũ et intellectuale.ergo malũ coꝛꝑale nõ poteſt eſſe pꝛimũ.Unñ natura humana eſt vtrũq; malum. ſcʒ malũ ſpũ ale et malum coꝛpoꝛale.ſed ſpi rituale et voluntariũ fuit cauſa mali coꝛ poꝛalis.quod ẽ inuolũtariũ.Ergo cuʒ nos videmus malũ ſpũale ſimul ↄiun/ ctũ cũ malo coꝛꝑali in hſana natura.vi det᷑ ꝙ pmo fuit malum ſpnale purũ ſine coꝛꝑali.⁊ ꝑ ↄſequẽs hmo fuit malũ ĩna tura pure ſpũali.qa videt᷑ eſſeĩ malis ſi cut ĩ bonis.i Poſtq; ̊ malũ ẽ ĩ natura. videt᷑ ꝙ habeat ſuũ oꝛdinẽ.nõ tñ neceſ-/ ſariũ ſed volũtariũ.qꝛ ĩ mał volũtarijs nulla pᷣt eẽ neceſſitas.ſʒ volũtas.ſed ma la inuolũtaria ⁊ coꝛpalia hñt nccitatẽ et oꝛdinẽ nccariũ int᷑ ſe.qꝛ mala volũtaria exigũt ⁊ reqͥrũt mala iuolũtaria⁊ coꝛꝑa lia.⁊ vnũ malũ.i.coꝛꝑale.accuſat aliud Itẽ in humana natura fuit vertibilitas ratõe liberi arbitrij.qa natura purecoꝛ/ poꝛab nõ ſe põt vᷣtereĩ oppoſitũ ꝑ ſe.qͥa nõ hʒ libeꝝ arbitrium. ergo videt᷑ ꝙ vbi liberũ arbitrium vertibile eſt magis pu rum magis in ſua actõe⁊ ſua natura:æ ibieſt maio: vertibilitas et poſſibilitas ad vertendũ ſe quo voluerit.ergo ſequit᷑ ꝙ libeꝝ arbitriũ fuit magis vᷣtibile etci tii natura qᷓ tm eſt ſpũalis q;; in natura queẽ coꝛꝑalis et ſpualis inſimul.qꝛ iſta natura appꝛopinqt totaliter nature pu/ re coꝛꝑali.q̃ eſt totalit᷑ inuertibilis deſe. qꝛ habet eã in ſe.et alia multũ diſtat.Er go cũ malum repiat᷑ de directo ĩ natura minꝰ vertibili.⁊ q̃ appꝛopinqt totaliter nature iuertibili.videt᷑ q pmo ipſũ ma/ lũ fuerit ĩ natura magis vᷣtibili Ergovi det᷑ ꝙ coꝛruptio pᷣ mo fuit ĩ natura pure ſpũali.q̃ habet libeꝝ arbitriũ magꝭ ver/ tibile. q; ĩ natura coꝛpali ⁊ ſpũali iſimł. na eſt media inter naturã pure coꝛꝑale; ꝗᷓ habet libeꝝ arbitriũ minus vertibile. Et qͥa coꝛruptio liberi arbitrij minꝰ ver tibilis habuit oꝛiginẽ a coꝛruptiõe libe/ ri arbitrij magis vᷣti bilis. nõ iñ de neceſ ſitate ſed volũtarie.qͥa libeꝝ arbitriũ nõ põt coꝛrũpi niſi volũtarie et ſpõte. ſʒ ta/ mẽ põt inſtigari et induci⁊ ꝑſuaderi ad coꝛruptionẽ et ad malũ ꝑ aliud et tẽpta ri.ergo videt᷑ ꝙ libeꝝ arbitriuʒ ſupꝛeme nature angelice.tẽptauit.inſtigauit ⁊ in duxit liberũ arbitrium medie nature ad malũ et ad coꝛruptõem. et hoc ꝑ inuidi am et maliciã.¶ Pꝛeterea natura huma et pure ſpũalẽ.et ex iſtis trib cõſtat vni/ uerſum tanq; vnũ tm̃.ſed cũ natura hu mana ſtans ĩ medio duaꝝ naturaꝝ fuit facta bona.videt᷑ ꝙ nõ fuit facta coꝛru/ pta niſi traberet ad malũ et ad coꝛrupti onẽ ꝑvnã vel ꝑ aliã.ſed nõ potuit trahi ad malũ pᷣmo.nec inſtigari pꝛimo ꝑ na fuit coꝛrupta.ſed ſemꝑ fuit bona. 8vide tkur ꝙ malicia ⁊ coꝛruptio fuit pmo ĩ na tura pure ſpũali⁊ illa coꝛrupta trahbita/ li ad coꝛruptõʒ. ¶ Ite etiã qe videm c qñ totũ coꝛpus ẽ ſanũ.veltotum regnũ yniuerſi. ꝙ niſi coꝛruptio fiat ĩ pncipali ꝙ nõ fit ĩ min pᷣncipali.ſed cuʒ tria ſint mẽbꝛa ĩ vniuerſo.iſ.tres nature.⁊ cũ na⸗ tura ſpũalis ſit maiꝰet pᷣncipaliꝰ mebꝛũ videt᷑ ꝙ coꝛruptio nõ potuit eſſe in alijſ mẽbꝛis niſi pᷣmo fuerit ĩ illo.ſed cũ coꝛ/ ruptio reꝑiat᷑ ĩ mẽbꝛo nõ tamẽ pᷣncipali viget᷑ ꝙ; pmo fuit ĩ magis pncipali· Et na. qa vn angel quilibet fuit creat ꝑ ſe.q;uis oẽs ĩſimul fuerũt creati. Et ſic habemꝰ oꝛiginẽ ma natura ſpuali ſen angelica.? dealijs ꝗ; tinẽt ad ho. (Litulus. ccxlij. ſic ꝑ iſtas rõnes poſſum pbabiliter di⸗ cere. qꝙ lapſus et coꝛruptio ſeu malũ pꝛi mo fuerit ĩ natura angelica q; in huma/ na. et ꝙ ĩ illa incepit malũ.Etꝑ ↄſeq̃ns natnra ãgelica pꝛiꝰfnit inimica dei ⁊ cõ tra deuʒ q́; humana.Et ſic habemꝰ du/ as naturas in vniuerſo.lapſas et coꝛꝛru ptas et ꝑditas. Sed nõ eſt neceſſe ꝙ ſi lapſus fuerit ĩ natura angelica. ꝙ fuerit ĩ tota natura angelica. ſicut eſt de huma nõ deſcẽdit ab alio.ſed li ⁊ coꝛruptõis ĩ natura homĩs.ſed nõ/ dũ habemꝰoꝛigineʒ mali et coꝛruptiõis in natura angelica. De oꝛigine coꝛmptiõis et malicie in Wonig autez Pbabiliter oſtẽſuʒz ẽ coꝛrupti/ onẽ et lapſum fuiſſe ĩ natura angelica.ideo videamꝰquõ intrauit ibi malũ et coꝛruptio.cũ eſſet bona⁊ pfecta in ſuo ſtatu.et nihil deficeret ei ꝓ ſtatu ĩ quo creata fuerat UVñ iſta natura nõ po tuit induci nec inſtigari ad malũ ꝑ aliã naturã.qͥa nõ erat alia natura niſi natu⸗ ra diuina qᷓ creauit om̃ia bona.ergo iſta peccauit ſine aliqᷓ inſtigatõne.nec indu/ ctiõe ꝑ aliquã aliã naturã.Attamẽ ſicut ĩ humana natura malũ pᷣmo inceꝑat in muliere.deinde venit ad virũ.ita potuit eſſe ĩ natura angelica vt pᷣmũ malũ inci peret ĩ vno angelo.deinde veniret ad ali os cũ eſſent eiuſdeʒ nature.licet nõ eiuſ/ dẽ excellẽtie nec gradꝰ vt iã ꝓbatũ ẽ.ita Tit.c/ oꝛigo mali pmo fuit ivno angelo.ĩa/ xx.⁊c̃. ins aũt incepit poſt.et iðᷣo inqͥramꝰ quõ potuit hoc fieri. Vñ in hũana natura q̃ cecidit ꝑ inſtigatõeʒ alterius. pᷣmo fuit malũ ĩ ꝑte minꝰfoꝛti.minus digna⁊ mi nus pꝓfecta.⁊ deinde de ꝑte minꝰfoꝛtive nit ad pteʒ foꝛtioꝛẽ et hocrõnabilit᷑ fuit factũ.qa pmo debet tẽptani ⁊ inſtigari⁊ induci ꝑs dehilioꝛ q; foꝛtioꝛ.⁊ iſta cars recte temptãdi.Jdeo ĩ humana natura cõuenieter incepit malũ ĩ ꝑte minꝰfoꝛti ſcʒ ĩ muliere.⁊ vltimo venit ad ꝑtẽ foꝛti/ cke mop Hus? noͤ in ſorwine es luciferi⸗ cepit ſonm (eoi⸗ fü alt (ggio: beris dom ſuäv licq⸗ efun deſcs . ün nn Pablten olamligt Acinbun Sipoſie umcadeite ſcheband Aplsccun Occa/ ĩducta.ſʒ ꝓpꝛio motu.Ergo ſequit᷑ ꝙ il- ſio ruine la ꝑs p mo cecidit ſeu lapſa ẽ.vel in ea in CTi ccrliü. oꝛ:᷑.ſ.ad viꝝ.Sed ĩ angelica natura vi/ det᷑ ꝙ ꝑ oppoſitũ intrauerit malũ.ſ.pꝛi ⸗/ mo ꝑ partẽ foꝛtioꝛẽ.⁊ deinde ad ꝑteſ mi nnus dignas.qͥa illa natura cecidit ꝑ ſe. nõ inſtigata ab aliquo alio exterioꝛi nec luciferi. cepit pꝛimo malũ ĩ qua fuit maioꝛ occa Utebtidd bdizfinl Worgnene onis⸗ns,, LccenpthGs .. „ nidtn. lſe⸗ gicnon ſeinamm intwuit hi onarpfee gäpfani. wundiͤp 1maüali maninn onacpin eneenno Stumiſan wincon iiuport innaliinc Giraad ſcetnöcin⸗ * . *„ 4 * . . * 1 dbniin hinumn munumni hlofll digum ninhm⸗ ubrfii ute A 9 utumna on Nettonn ſio ruẽdi ⁊ cadẽdi ꝓpꝛio motu.ſed in an gelo ĩ quo erat libeꝝ arbitriũ magis pu/ rũ.altũ et dignũ.⁊ voluntas altioꝛ et di gnioꝛ et nobilioꝛ.et in quo erat pulcritu * „ . 5.. ** „—DW . . 8 ðèðM ð . . . SSðZ . — . . . —. . 1. . . 2 84- „ „ .* * „ 4 ₰ —* . . 2 do maior maior crut occal io ſupbiendi ruẽdi et cadẽdi qᷓ; ĩ alijs.quia ĩ illo debe bat eſſe maioꝛ vᷣtibilitas ⁊ flexibilitas li beri arbitrij.⁊ maioꝛ actiuitas ⁊ natura dominãdi ꝑ ſe.et maioꝛ occaſio ſequẽdi ſuã volũtatẽ ꝓpꝛiã.ergo videt᷑ ꝙ in illo angelo qͥ erat maioꝛ ĩ tota natura ange- lica ⁊ dignioꝛ creatus incepit malũ.⁊ il le fuit pᷣmo malus oꝛiginaliter. ⁊ deinde geli ſ̃ deſcẽdit malũ ĩ om̃es alios ab eo.qͥ poſt creationę in illo ſtatu. qꝛ hoc feciſſent p illũ mali fuerũt adherendo Aliber arbi t libero arbitrio.ſtatim ĩ eode ic vir fuit fact mal? adherẽgo młieri iã male Sic ergo bmdangel?. ſeu maioꝛ ſuꝑ om̃es in natura angelica:⁊ pma mulier ĩ natura dbumana ſilr ſe vidẽt habere quo ad oꝛi/ giinẽ mali. ſed alij angeli qui facti ſũt ma ſet pꝛim vir.ſiłr ſe vident᷑ habere quo aaad receptionẽ mali ? ↄſenſum. quia ad, herẽdo facti ſunt mali ĩ ↄſentiẽdo.ſ.per ꝓpꝛiaʒ volũtatẽ.tñ nõ coacti. Ecceigit oꝛiginẽ mali et coꝛruptõis. Pꝛimo ma/ ximꝰ angeloꝛũ fuit malus.⁊ in volũtate ſua fuit pꝛimũ maluʒ.⁊ ille infecit alios angelos qui facti ſunt mali.quia cõſen / ſerũt ei.et deindeꝑ naturã angelicã.ſeu pꝓ aliquẽ de natura angelica qui erat ma lus.fuit pma mulier tẽptata.inducta.et inde mulier pmo coꝛrupta. inſtigauitet induxit viꝝ ad ſuũ malũ ⁊ ad ſuã coꝛru .„ Enione Beindeafinovio et a pᷣma mu trinz maiorꝛi angelo malo. . — . ter incepit et intrauit malũ ĩ ipſo et co?/ ruptio.et tũc habebimꝰcõpletã oꝛiginẽ coꝛruptõis et mali.Uñ quia angeli fue rüũt om̃es creati ſtatu merẽdi. vt lucra/ rent᷑ et mererent᷑ ꝑx modũ victoꝛie ſtatuʒ cõpletũ.qui eſt ſtatus gloꝛie ⁊ coꝛone.et bat libexꝝ arbitriũ ſubito vᷣtibile. co qaẽ vyaglde actiuũ de ſe.⁊ ideo totũ meritũ.to tũ lucꝝ.totũ quicqͥd poterãt facere.ma/ gis pmo ſtatu eratvt ſtarẽt et figerent eipᷣos ĩ illo ſtatu bono ĩ quo creati erãt mutarẽt᷑ vñ poterãt ſtare et ſe mutare ſi vellet. Nõne eſt ita de hoie. quia ĩ homi/ ne nõ erat libeꝝ arbitriũ vertibile ita ſu⸗ hito.ideo maius opꝰ qð poſſet hõ face/ re no erat in illo ſtatu ſtare ĩ quo creatuſ eſt. ſed maius opus qð poſſet facere.eſt geli ſi ſtetiſſent poſt vnũ momentũ poſt mẽto aſcẽdiſſent ad ſtatuʒ gloꝛie.et fuiſ- nati ſᷣm gradus ſuos.etↄiuncti cũ deo. Unñ pmo qꝙ fuerũt. ſtatim inceperũtvel le et amare aliqͥd p ꝓpꝛiam voluntatẽ.? qa quilibet debebat pmo velle et amare deũ ⁊ ñ ſeipᷣʒ.nec ꝓpꝛiã volũtatẽ.cũ coᷣ ſcerʒz ſe creatũ fuiiſe ð nihilo a oꝛ gcce pilſe ſe oia ꝗ deo. ⁊ q; ad p creati erat at tedere debebãt. ⁊ tal erat ſtar eoꝝ. lõ illi qui pᷣmo verterũt ſuũ velle et amare ad ſeipſos et nõ ad deũ.deuiauerütet erra⸗ uerũt et peccauerũt.⁊ habuerũt pꝛimuʒ deus ẽ pᷣmo amãdus.vt ia ꝓbatũ eſt ſu/ pꝛa. et nulla creatura ẽpmo amãdꝗ. Et ideo pꝛim angelꝰet ſupioꝛ inter oẽs. da· bebat naturã magie ercellentẽ ſup ofs. 2 poſt deũ erat creata dignio: ⁊melio · pulcrioꝛ. ⁊ altioꝛ.⁊ iõ exeitatꝰ ↄſiderat⸗ ſue pulcritudis ⁊ altitudis.pmo voluit et dilexit ſeipᷣm et ſuũ pꝛinatũ bonum. ⁊ ſic totaliter ſepauit ſea deo p ſuã volun/ tatẽ. et nũqᷓ; dilexit deũ.et mutauit ſeip/ ſuz a ſtatu pᷣmo ĩ quo de crequerat iᷣm qa habuit totũ ſun velle ⁊ totũ ſuũ ama/ teinoꝛginatu initnſtü Pinerſiimn. om. — 7 4 Angell ſuüt uer⸗ 2 rium deo. vñ in hoc eõſtituit ſeipᷣm ſibi pꝛimũ pncipiũ ⁊ pᷣmũ bonũ ⁊ deum. et ideo ſtatim fuit inimicus dei et cõtrari/ us deo ꝑ ꝓpꝛiam volũtatẽ Et qͥa habu/ * it velle inoꝛdinatũ.ſtatim cupiuitꝓpꝛi/ um honoꝛẽ.⁊ ꝓpꝛiã ⁊ pꝛiuatã excellenti am inoꝛdinate.⁊ voluit om̃ibo alijs dña ri. eſſe pᷣla ꝓpꝛia aucte ⁊ ſine meritis. quã pᷣlaturaʒ ſupꝛa oẽs alios habuiſſet ſi nõ peccaſſet.qꝛ ſua natura ad hoc erat apta ⁊ oꝛdinata.yvt ſi pmo dilexiſſet deũ gui pmo diligẽdꝰ erat.⁊ nõ ſeipᷣm qͥ pꝛi/ mo diligẽdus nõ erat.ſed ſcᷣario ⁊ iĩ ſe/ cũdo loco.cõſtitut fuiſſet ĩ eternũ pᷣlatꝰ bhabens domjiniũ ſuꝑ om̃es angelos.et om̃es eſſent ſub eo · Et qꝛ pᷣus dilexit ſe ipᷣm totaliter q; deũ.delectatus ẽ pᷣmo ĩ ſeipſo ⁊ĩ ſua pulcritudine q; ĩ deo Et cũ et creatura de nihilo facta.q;uis excel lentiſſima.tamẽ nõ creatoꝛ erat ſed crea tura.ideo ĩ hoc fecit ſummã iniuriã ⁊ in inuſticiã ⁊ offenſaʒ creatoꝛiſuo.q̊a quod ſoli ſuo creatoꝛi debebat᷑ dedit ſibipſi.? in hoc coſtituit ſeiſᷣm tanq; deum etpꝛi mũ.⁊ pᷣpoſuit creaturã creatoꝛi.et viola nit ⁊ deſtruxit totum oꝛdinẽ dilectõis ⁊ volũtatis ĩ ſeipſo· Et quia amoꝛ cõuer/ tit amantẽ in rẽ pꝛimo amatã ⁊ in domi nio eius.ideo ipſe pꝛimꝰ angelus totus ⁊ totaliter ꝑnuerſus eſt in ſeipſum ⁊ in ſu am voluntatẽ.et ideo ſtatim habuit pꝛo pꝛiam voluntatẽ ⁊ pꝛiuat.ſeꝑatam to/ taliter a voluntate creatoꝛis.ita ꝙ ſemꝑ ſequit᷑ ſuam voluntatẽet nullam aliam. et quicquid vult ſemꝑ vult ꝓpꝛia aucto ritate ? volũtate.⁊ ꝑ conſequẽs nulli al⸗ teri volũtati vult eſſe ſubditus.Et ideo cõſtituit ſeipſum regẽ.⁊ fecit ſeipſuʒ ſu/ um regnũ⁊ imperiũ ⁊ ſuũ dominiũ.cõ tra regnũ et imperiũ 1 dominiũ dei. Et guis angelus eſt ſimplex. poſtq; pꝛtimo legit 2 dilexit aliquid. habet immutabi litatẽ in illo.vt nõ poſſit nec velit aliud eligere nec amare.ideo ſtatim pꝛimꝰ an/ gelus fuit firmatus ⁊ obſtinatus in ſua ꝓpꝛia volũtate inoꝛdinata.vt ineternuʒ — 5 poſſit aliud velle. niſi ſuam ꝓpꝛiã vo luntatẽ.⁊ ꝑ cõſequens babet odio quic quid eſt cõtra ſuam voluntatẽ.⁊ iðᷣo ha ba ſummeodio deum qreatoꝛẽ ſuum et ſnam voluntatẽ. ideo repugnat quan / tũ poteſt contra dei volutates. Et ſic fa- cta eſt de nouo vna volũtas mala.⁊ pꝛi / mavoluntas mala que nõ erat.Et ideoGd fuerũt ſtatim due volũtates pꝛime con/ 4 trarie totaliter inter ſe.ſ.volũtas dei eter . na ſumme bonaꝛ pᷣmo bona.⁊ volũtas pmi angeli noua.⁊ valde mala ⁊ piimo mala.quã voluntatẽ ipſemet angelus e cit malã quã deus fecit bonaʒ. Et ideo quia ipſemet fecit ſuam voluntatez ma/ laʒ.quia hoc fuit ſuũ pꝛimũ opus.ideo Diabo⸗ vult totis viribus ſuis defendere⁊ ſuſti luſpugt nere illã: pugnareꝓilla.Attñ ipſavolũ ꝓ ſuavo tas mala pᷣma quia ẽ creata.ſemꝑ ẽ ſub lũtate. ptãte ⁊ manu p mevolũtatis bone incre ate ⁊ ſub dei volutate. Ecce pꝛimuʒ bel/ lum.pma pugna. pᷣma inimicicia inter volũtates. Quia ergo iſte due volũtateſ ſũt pme.iðo ad iſtas duas habẽt reduci oẽs alie volũtates.qꝛ om̃is bona volũ, tas reducit᷑ ⁊ ↄiũgit᷑ cũ voluntate dei.⁊ fit vna volũtas cũ illa.⁊ oĩis mala volũ tas reducit᷑ advolũtatẽ pᷣmi angeli ma li. 7 Hõ et fit vna voluntas cum illa.Et ideo om̃es alij angeli qͥ pꝛi mo cõſenſcrũt ⁊ adheſerũt et coniunxe/ runt ſe volũtati male pꝛimi angeli.⁊ cõ O m̃es placuerũt ĩ ea.facti ſunt vnũ cũ eo.etnõ mali an poſſunt velle niſi qð ipſe vult.et ideo eſt geli ſunt caput.⁊ iſti ſunt mẽbꝛa eius.Et facius vniꝰ vo⸗ eſt vnꝰ choꝛ malꝰ ex ipſis.⁊ vnꝰ exercit ſũtatia malus vnitus in vno ſenſu.ĩ vna volũ/ tate.in tãta vnitate.q; nõ poteſt eſſe ma/ ioꝛ et foꝛtioꝛ ad ſuſtinẽdũ.defendendu. pugnandũ ꝓ volũtate mala pᷣmi angeli capitanei.⁊ ad totaliter complẽdã illam cõtra voluntatẽ dei bonã. Et ſilr oẽs il li angeli qͥ adheſerũt et ſe diũxerũt pme volũtati dei ⁊ ↄplacuerũt ĩ ea.facti ſunt vnũ totaliter cum deo.⁊ nõ pñt velle ni ſi quod deus vult.et facx eſt alꝰ exerci/ tus bonꝰ.et alius choꝛꝰ ĩ vno ↄſenſu.in vna volũtate et ĩ tãtavnitate.que nõ po teſt eſſe foꝛtioꝛ ad pugnãdũ ꝓ volunta/ te dei. ⁊ ad totaliter complẽdã illã cõtra volũtatẽ pmi angeliꝛ ſuoꝝãgeloꝝ. Sʒ ĩ iſto exercitu bonoꝝ angeloꝝ.nõ ẽ illud caput quod debebat eſſe.qꝛ creatoꝛ non eſt caput alicui coꝛꝑis.nec alicui exer⸗ — 4 l cͤws ie idt (tv fopa leeq Act ſone (ubn lter — —— —,.— Ti. ccxliüi.⁊.clo De malicia diaboli rane citus. qᷣa caput ẽ ꝑs.et creatoꝛ eſt totuzʒ. eſt amãdum. eligenduz et volẽdum. Et neiitn ⁊igco qͥa caput debet eſſe creatura ſicut ipſe pꝛimꝰ angelus nũq; amauit deum. an Eite mẽbꝛa.deficit ibi caput qð ſit creata.qꝛ et ideo quia ſua volũtas erat maioꝛ.alti/ R ülle marxiꝰã gelỹ debebat eſſe caput. et ipe oꝛ et pulcrioꝛ ſup om̃es volũtates crea/ WRWl Ediaqit illũ locũ.deo cõuenit ꝙ de fa / tas.ſacta eſt tũc mala.tam turpis et infi zmin ciatvnũ caput de nouo.qð ſit cput bo ma.q; ĩ omibus alijs creaturis inſimul enan n⸗ nonx angeloꝝ. ct ideo notemus de iſto ca ſicoꝛrumperent᷑ nõ eſſʒ tãta malicia nec nino pite quale erit.qͥa opoꝛtet ꝙ de nouo fij vituperiuʒ.nec turpitudo. Et quia ipſe na⸗ gſ At .et hinc notem reꝑationẽ et reſtaura-/ amauit totaliter ſuam ꝓpꝛiam volunta wngz Qide tionẽ faciendã.ſed iã facta eſt.et iſta tra- tem.ĩ qua eſt maxima malicia.et vultil/ Diabo⸗/ wunntt, ctabunt᷑ ſuo loco dei auxilio. Ecce qua/ lam implere quãtum poteſt. iõ nõ amat lus la/ muoptgidn i :itlIiter pꝛimꝰangelus factus eſt malus. et niſi malũ et ſummã maliciã: turpitudi boꝛatvt gererſif om̃es ci cõſentites. nné. 7 laboꝛat totis viribo vt malũ creſcat malum Armhonhi An. De magnitudine malicie et coꝛrupti et młtiplicet᷑ ⁊ bonũ deſtruat᷑.⁊ hʒ odio creſcat n ngiſb ce onis pᷣmi angeli. H omnẽ bonitatẽ ↄtrariã ſue volũtati.Et misongting. — LTitulus. ccxlii. ſic ꝓpꝛia volũtas facta ẽ radix.fõs ⁊ oꝛi aatpinidl . T id aute go oim maloꝝ. Et qͥa hʒ intellectũ altiſ/ nimicuin 2013 9 au 5 ſimũ i cognoſcendo et valde ſubtilẽ ſuꝑ kdrerolüns q natura angelica ſeu ſpũalis oẽs creaturas poſt deũ. iðᷣo qꝛ volũtas 1 ebäncei ẽ lapſa ct coꝛrupta ĩ pmo et ĩ dñat᷑ intellectui.et vtit᷑ eo ad illa qᷓ vutt. is bona oi⸗ ſupᷣmo ſpũ ſeu angelo.et in alijs ei adhe ideo cõuertit totum intellectũ ſuũ.et to/ Diabo/ Vvntneda: rẽtibo ⁊ ↄſentiẽtibo.iðo ſicut ĩ natura ho tam volũtateʒ ſuam ad faciẽdum mala. Pcõuer/ dis nau wi mis ↄſideramꝰduos ſtatꝰ.ſ.bonũ ⁊ ma ad inueniendũ omnes artes faciẽdi om tit totuʒ mitngelna ylũ.ita ſiłr debemꝰↄſiderare ĩ natura ſpũ nia mala:ad deceptiones.ad cautelas ſuũ ĩtel⸗ Vnwobn ali duos ſtatus.ſ.integꝝ et lapſuʒz. et cõ/ ad ꝑſuaſiones falſas 1teptatönes et ad lectũ ad züngkini pvare eos inter ſe. Uñ ſunt cõtrarij?⁊ op/ nocẽdũ.et factꝰẽ ſumm deceptoꝛ.ſũme malũ itacnunn⸗ poſiti.ſicut vinũ et acetũ.Et qa res qu- cauteloſus.ſũme fraudulẽr 7 doloſusz mmimngili =N coꝛrũpit᷑ et mutat᷑ ĩ cõtrariuʒ ſne nature ſũmꝰmẽdax.et inuetoꝛ oim mẽdacioꝛũ müchncti t deuenit ad tãtũ graduʒ malicie quãtus Et iõ qᷣcqͥd hẽbatouertitĩ maliũ.⁊ nihil rnngintt dan erat grad bonitatis ĩ quo erat vel veni/ remãſit de bonitate poꝛi.Et qͥ ſua ppa ticne re poterat.⁊ quãto res q̃ ꝑuertit᷑ erat me volũtas ẽ ligata.firmata.obſtiata et cõ/ u⸗ nis u lioꝛ et altioꝛ ĩ natura. tãto efficit᷑ peioꝛ et iũcta inſeꝑabilit᷑ cũ ſeipſa.cũ ſua ppꝛia e 4 11intkerioꝛ et malignioꝛ. Uñ de quantovi/ malicia ꝑ amoꝛẽ.iõ nõ pᷣt videre nec co iinn nũ ẽ melius.de tãto quãdo fit acetũ.ace gnoſcere ſeiᷣm.nec ſuũ malum qðo fecit. wiſ. tũ tale ẽ foꝛtius.et peioꝛ eſt coꝛruptio re Qqa intellectꝰẽ totalit᷑ excecat ꝑ ꝓpꝛiãävo imn gi glies q́; mimi deregno.ideo qͥa pᷣmꝰange lũtatẽ.vt nõ poſſit iudicare de ſua mali/ Diabo/ ait lus erat ſummꝰĩ tota natura angelica.et cia.qͥa amoꝛ ſue malicie excecat ipſuʒ. et nõ pᷣt nin g maioꝛ res et dignioꝛ et melioꝛ poſt deũ. iõ nõ pᷣt dolere nec penitere de pctõ ſuo. cogᷣſcere iſtitnt Mali / ſequit᷑ ꝙ ſua malicia ⁊ ſua coꝛruptõ aſcẽ nec ð ſuo malo volũtario qð fecit.Etiõ ſuã ma/ züni cia dia/ dũt ad tãtũ gradum malicie.quãta erat ſꝑ murmurat ↄ deũ.dũ aliqͥd bʒ õᷣ ſuam liciã. —– boli nõ nobilitas ĩ qua creat erat.velad quam volũtatẽ.qð ẽ ei multuʒ triſtabile.Ecce bonil 5 poſſz eẽ venire poterat.⁊ fact?ꝰẽ ita infimus ⁊ vi magnitudinẽ ſue malicie et coꝛruptõis Scti a 6 maio?ꝛ lis inter om̃s creaturas.ſicut erat alt et q̃ vix cogitari poſſet. Et ſic ex h apparzʒ inngſn . nobilis ĩ dignitate. et hoc ꝑ volũtatẽ p q ipᷣe angelꝰpᷣmꝰẽ fact ꝑ ſe pnceps⁊ ca lme ueni, pꝛiã. Uñ ĩ ſua volũtate eſt malicia coꝛ put angeloꝝ maloꝝ.et pᷣnceps oim ma/ gi Pfonng ruptio tota et puerſitas.quia inoꝛdiate loꝝ⁊ oĩm vicioꝝ ⁊ tenebꝛaꝝ. ⁊ oĩs iniqͥ/ dhtilii, amãdo etvolẽédo et eligẽdo factus ẽ ma tatꝭẽ iuẽtoꝛ pᷣm ſenuplie malo ĩ a/ int lus et coꝛruptus.Et tota bonitas ⁊ pul ggelo.ſ.volũtario ⁊ inuolũtario. Rorli critudo bonitatis in amãdo. cõſiſtit in EXqꝛ ñ ſũt niſi dno ¶ iccxlvx ci volẽdo et eligẽdo oꝛdinate.ſillud quod mala.ſ.volũtariũ et iuolũtariũ. De expł pꝑdidit ſuum locũ in q̊ poſitꝰ ſuerat ⁊ ex/ ſcʒ malũ culpe ⁊ malũ pene.⁊ pᷣmũ ma/ lũ facit volũtas ꝑ ſeipſã.qð placz ſibi ⁊ Oplacet ĩ eo.qꝛ ẽ volũtariũ.ſed ſcðʒ ma lũ facit de ꝑ iuſticiã ⁊ iudiciũ.qꝛ pᷣmuʒ malũ ita reqrit.ideo.qa pᷣmꝰ angelꝰma/ lus fecit malũ volũtariũ ⁊ oẽs ↄſentien tes ei.idðo reqͥrit oꝛdo iuſticie.ꝙ ei det᷑ ſe/ cũdũ malũ ⁊ ſuis angelł.ſ.malũ ĩuolũta riũ.qð ẽ pena et punitio.Etiõ ſicut hõ ſiõedia/ pulſus fuit et poſit ĩ alio loco taq;ᷓ ĩ car abolia cere.ſ.ĩ iſto loco ĩ quo nũcẽ.ita ſiłr hmꝰ ſuo loco angelus malus cuʒ ſuis angelis ꝑdidit ſuũ locum ĩ quo creatus fuerat.⁊ fuitex pulſus ↄtra ſuã voluntatẽ.⁊ poſitus fu it ĩ alio loco tanq; ĩ carcere.Et iõ expul ſus fuit a ſummo celo.⁊ poſit ẽ ĩ regiõe elemẽtoꝝ.Et quaſiꝓpoꝛtionabiliter·ſi cut hõ qui ẽ terra expulſus ẽ ð altiſſimo loco terreno ⁊ nobiliſſimo.ad locũ habi tabilẽ terrenũ infimũ.et vẽtis ⁊ pluuijs ⁊ nubib ſubiectũ.ita ipſe hᷣmꝰ angelus c oĩb angel ſuis à ẽ totꝰſpũalis erpul ſus ẽ de loco celeſti altiſſimo.ad locũ ifi/ mü.terrenũ et gereuzʒ.ĩ quo ẽ obſcuritas aboli ⁊ caligo.vbi fit grãdinis generatio et tẽ peſtatis. Et ſicut iſtelocc ꝓpoꝛtionat homĩꝓ ſuo ſtatu coꝛrupto ad punitiõʒ. Loc di ita ille ↄuenit angelo coꝛrupto ꝓcarcere ethoc ꝓ pena et carcere tꝑali q̃ habet fi / nẽ.ſed ꝓ pena ⁊ carcere eternis.debet᷑ ei locus infimꝰ ĩ cẽtro terre.⁊ ĩ medio terre parat ẽ ei locꝰ cũ angel ſuis infimis cũ igne eterno.ĩ quo eternalit᷑ puniat᷑ↄbu rat᷑.qᷓ;nis nõ habeat coꝛpꝰ.qͥa hoc fit ꝓ oꝛdinẽ iuſticie om̃ipotẽtis dei.qͥ põt fa/ cehre⁊ ſcit ppoꝛtiõare penas ſᷣm quãtita ttTF? maloꝝ ad honoꝛẽ ſue iuſticie. Uñ qa pmangełmalꝰ? ſi ſtetiſſʒ ⁊ meruiſſet.fu iſſet pᷣmiat⁊ coꝛonat᷑.qͥa ĩ eternũ locuʒ habitatõis ĩ quo creat fuerat ꝑ moduʒ pᷣmij obtinuiſſet.⁊ vlteriꝰpᷣmiat ⁊ coꝛo nat? fuiſſz gloꝛia eterna.⁊ poſt deũ pᷣmã dignitatẽ et ſedẽ obtinuiſſet.⁊ ideo qꝛ ꝑ contraniũ fecit ⁊ peccauit.⁊ demernit.? ſeipᷣm fecit malũ.⁊ tantũ quãtuʒ bonus erat.et ec hoc cecidit et deuiauit ab oꝛdi nenature.⁊ p ↄſeq̃ns cecidit ĩ oꝛdinẽ iu/ ſticie ⁊ iudicij.⁊ debuit oĩa hẽe ꝑ ↄꝛium Et iõ pmo debuit ꝑdere dignitatẽ loci. . 4 — 2ELDW EEE*°% V . . . . . ⁊ poniĩ carcerib tãqᷓ; culpabil ⁊ rounsæ iudicãd.deinde ꝓ loco gliceterne quã meruiſſet in penã eternã.Et q;uis iã ſit ↄdẽnat ad et᷑nã penã ꝑ dei iudiciũ.dũ fuit expulſus ð celo.eo ꝙ ẽobſtiatꝰ i ma lo.⁊ nullo mõ põt eẽ bonꝰ.attñ executꝰ ſnie nõdũ facta ẽ.ſed expectat᷑ vſq; adl timũ diẽ iudicij. Si em executio iam a pncipio facta fuiſſet.iã nõ pᷣmos parẽé⸗ tes tẽptaſſet.nec potuiſſet eos inſtigare 3 deũ.Et qꝛ loc? iĩ qͥ ſütcarceres.⁊ locꝰ ĩ q̊ͥ fit executio iuſticie? punitõis nõ ſunt idẽ.ideo nũc ipſe bᷣmꝰangelus cum ſu⸗ is angelis habitãt ĩ iſto aere caliginoſo tanq; i carceribo in quo nõ puniunt᷑ nec patiunt᷑ penã ꝑ iuſticiã eis inflictã.niſi qa ſunt i carceribo.ſed aliꝰlocꝰ eſt ſibi pa ratus ĩ quo fiat vltima executio iuſticie diffinitine.ĩ quo ſentiãt ipſe et angeli eiꝰ Aer cali giĩoſus carcerdi aboli. eternã penã ⁊ punitionc.tã ꝓ pꝛima cul pa quaʒ ppetrauerũt.q;; ꝓ om̃ibo alijs ᷓ poſt fecerũt.Et iſte loc vocat᷑infernus qui a deo parat ẽ pᷣmo angelo malo tã/ q; capiti.et angelis eius tanq; ſuis mẽ/ bꝛis.⁊ om̃ibus cõſentientibo ⁊ adheren tibo.qui faciũt vnũ coꝛpus cum eo. Et ſimilis ꝓceſſus debet fieri circa hoĩeʒ. et ideo pmo poſit ẽ homo ĩ iſto loco ĩ quo nũcẽ tãqᷓ; ĩ carcere.et vltimo apparebit i iudicio publico et coꝛã iudice.et tal q;/ lis fuerit reꝑt iudicabit᷑ ſnĩadiffinitiua ⁊ hoc ĩ vno ⁊ eodẽ iudicio publico cũ pᷣ mo angelo⁊cũ alis angeł mal.iq̃ iudi cio pena ſua incipiet ſine fine duratura. Et qͥa nõ ẽ niſi vnꝰiudex.qͥ ĩvno ⁊ eodẽ iudicio inſimuli vna die ⁊ cadem hoꝛa om̃ibo vidẽtibo omia finalit᷑ iudicabit. qꝛ hoc ꝑtinet ad magnitudinẽ tãti iudi cis.quia om̃ia poteſt ⁊ ſcit.⁊ nihil igno rat.ideo nõ debet tenere niſi vnã publi⸗/ cam curiã ⁊ vnũ publicũ iudicium per ſemꝑ.Licet autẽ angelus malus nõ pa tiat᷑ penam ꝑ iuſticiam ſibi datã de pꝛe ſenti.attamẽꝑ ſeipſum patit᷑ intra ſe.qa eſt inquietus et inoꝛdinatus in cogitati onibus ſuis ⁊ in deſiderijs ſuis:⁊ ĩ ſota ſua volũtate.⁊ ideo nõ eſt in eo niſi hoꝛ roꝛ et caligo et ꝑturbatio.Quare ſequit᷑ Diabo⸗/ in ſeipſo nullã poteſt habere quietez. et maxime etiam patiturpenaʒ. qa vult Ddoe? nob car cer. Pñ hʒ qᷣ etẽ. 1 . — (miro mnagnat lantete Utaſu⸗ crecta magisg iitatet met ſebin celdap de ſe etſua Hinuo vep ur nit ieon⸗ 6 deale tn doial dens. goꝛii⸗ gugntu mia güdei Polerfe enſ imincohe abcenaen eateneqri töusiäſ Aidigi di obkirin Aniend rſgal Candin Pnosr⸗ woinſiene s tl löisnint s an ſ Nen recdligno eii Pununkne cnn inici nis k ockſbip⸗ mto uſtoe kamgeic opeingal ſilyahsi tomgoti⸗ öbis ne⸗ inche nL iaaboia ſplowign M oyrdt ta Granli. difnin publcvci uligiuei Nhuntd. notco uen bon incadbi⸗ netiiie nibioe. Vniprl Cicunye gius oß Kide nn l gſneogin ioei Gril dl gig ki aM X — = „ — S= oplere maxime ⁊ totis virib ſuis neͥſ ſidmã voluntatẽ ſuã.et nõ põt.qð eſt ſibi magna triſticia.ſed aliquãdo gaudet de lectat᷑ et quieſcit qñ poteſt facere malum iuxta ſuam voluntatẽ. nec aliter põt gau dere.et quãto facit maius malum. tãto magis gaudet.cet quãdo fit aliq bonũ triſtat᷑et de maioꝛi bono magis triſtat᷑. Sed iſtam penã nõ fecit deus.ſed ipſe/ met ſibijpſi. Et ſic declaratũ eſt pᷣmi an geli duplex malum.ſ.tam voluntarium 6; inuoluntaruß. ¶ Oualiter hoĩes incoꝛꝑpant᷑ ct vniunt cüüpmo ange llo malo. r fit mẽbꝛa eius. Wonia iã de N volũtas.⁊ ꝑ ↄſeq̃ns ſunt diuiſe ⁊ ſeꝑate Vnaẽ volũtas dei bona.q̃ etiã eſtomu 2 — 2 2 ipſa ſuũ regnũ ⁊ imperiũ.et ſuũ dñium. Duno ſt᷑ etſuas leges.ideo nõ ſũt niſiduo regna regna. ſcʒz regnũ dei om̃ipotẽtis.et angeli mali et om̃es alie volũtates.vel ſunt ð regno Ddei. vel de regno mali angeli. Et ideo qꝛ deus. et quãtũ poteſt deſtruit honoꝛẽ ⁊ gloꝛiã et culturã dei.⁊ ideo ſtudet facere quantũ poteſt domiari.et augere ſuũ re grnrnũü et ſuũ domin iũ.et vult deſtruere re gnüü dei.ideo qꝛ vidit hoĩem eſſe creatuzʒ ppter regnuʒ dei.vt aſcẽderet ad locum qué ipſe ꝑdiderat.ſtatim habuit inuidi/ anm cõtra hominẽ. ⁊ voluit turbare toto conamine.ne homo aſcẽderet ad locum vyi ipſe deſcẽderat.⁊ hoc ad deſtruendi . l claratũ ẽ ꝙ nõ ſũt niſi due p/ me volũtateſ.⁊ vtraq; ẽ pᷣma nis volũtas.quia eſt cauſa oĩm bonoꝝ. Alia ẽ volũtas pᷣmi angeli mali.q eſt eti am volũtas ↄmunis.quia ẽ cauſa oim maloꝝ. Et ideo qa om̃is pᷣma volũtas inq;tũ pma nulli ſubijcit᷑ſed facit in ſe/ mies alit᷑ ſũt mẽbꝛa pᷣmi ãgeli.vñ hõ hʒ Petoꝛel ſuã ppꝛiã volũtatẽ de ſe.qꝛ pᷣmo fuit ſbõᷣ quõ ſũt regnũ dei ⁊ gloꝛiã eius.· et etiã ppter ĩui/ diã quã habuit ↄtra hoĩes. ⁊ etiã vt tra heret hoĩes ad ſuũ dñium.⁊ ad ſuum re gnuʒ.vt ipſe dñaret᷑ homiĩ ſicut dñabat᷑ angeł ſuis. Et iõ toto conamie ſtuduit Quõ di ad ſubuertẽdũ hoĩem.⁊ ſepandũ ipᷣm a abo łſp ſocietate dei. ⁊ ad ſubiugandũ eũ ſibi et ijcit ſibi totã ſuã poſterioꝛitatẽ.qꝛ ̊ non poterat hoiem fieri niſi hõ ſeparet᷑ a deo p inobediẽtiax ei ꝑ ꝓpꝛiã volũtatẽ q̃ ↄtrariat᷑ deo.et ſe/ pat᷑ totalit a deo.iõ quãtuʒ potuit fecit vt hõ ſeꝑaret᷑ ab eo habẽdo ꝓpꝛiãvolũ/ tatẽ.⁊ ſic poſtea recipet hoĩem.et dñaret᷑ ſue volũtati.⁊ ipᷣm captiuaret.qꝛ oĩs vo lũtas hois qᷓ nõ ẽ ſubiecta deo.nec obe/ diẽs deo. potuit ponere ſeipſã ſub ange lo malo. Et iſto mõ captiuauit hominẽ ſubtilit᷑ et cauteloſe.p mo młierẽ.deinde viꝝ ꝑ mulierẽ.et ꝑ iſtos oẽs filios eoꝛũ. Et ſic ꝑ accidẽs acqͥ ſiuit dñiuʒ ſup na/ turã humanã.⁊ fecit homĩes ſeruireſue volũtatii¶ Sed tũ aliter angeli mali ſũt Alit᷑ ſo/ ſub dominio et regno et ſeruitute pꝛimi ijcit᷑ hõö angeli ⁊ ſũt mẽbꝛa eius. et aliter hoĩes. ſudmo quia inter ipſos malos angelos ſolꝰ pꝛi diabolo mus habet ꝓpꝛiã volũtatè. ⁊ om̃es alij alit᷑ iferi ſequunt᷑ vnanimiter. vno coꝛde.vno cõ oꝛes de/ ſenſu eius voluntatẽ.⁊ nullꝰ habet ꝓpꝛi mones. am voluntatẽ ſepatã avolũtate pᷣmi an/ geli mali.qꝛ a pᷣncipio oẽs elegerũt ſuzz ppꝛiã volũtatẽ iõ ſũt vniti cũ ſua ꝓpꝛia ipſe pꝛim angelus habet ſuã ppꝛiã vo/ volütate iſepabilit.⁊ iõ oẽs faciũt vnuʒ luuntatẽ tanq́; deus.quod ſoli deo cõöue- nit.ideo appetit et vult ſibi dari om̃ia il la q̃ᷓ debent᷑ deo.ſ.honoꝛẽ et adoꝛatõem. ideo vult honoꝛari et coli et adoꝛari tan q; deus. et i iſta ſuꝑbia eſt obſtinatus ⁊ excecatus.Et ideo quantuʒ poteſt facit omia illa ꝑ que põt coli et adoꝛari tanq; regnũ⁊ ñ duo regna⁊ laboꝛãt ꝓ honoꝛe pmi ãgeli mali Et iõ int eos nõ ẽ diſcoꝛ Int de/ dia. neclis.nec pugna.qꝛ om̃s tẽdũtad mões ñᷣ vnũ regnũ.et ad vnã volũtateʒ ↄcoꝛdit᷑ ẽ pugna ſciẽter et volũtarie. Et ideo pᷣmꝰ angeluſ vtit᷑ om̃ibo angel malis ſicut vult.⁊ oẽs obediũt ei ad ſuã voluntatẽ ſciẽter et vo lũtarie.et ideo ſunt veriſſime mẽbꝛa eiꝰ. ſicut mẽbꝛa coꝛpis ſunt mẽbꝛa hõis. et iõ dicunt᷑ ſui angeli.qꝛ oẽs volũtarie de derũt ſeipſos eia pᷣncipio.qñ pᷣmo con ſenſerũt ſue volũiati. Et ideo regnũ dia boli ẽ foꝛte et valde foꝛte ppter iſtã indi/ niſibilitatẽ ⁊ vnionẽ inter eos.¶ Sʒ ho Petöref volũtate dei ⁊ vnit cũ ea.ſʒ poſtqᷓ; hõ ſe mẽbꝛa ꝑauit ſea volũtate dei. ſtatim icepit hꝛe diaboli. r 3 H tfatẽ.⁊ factꝰſuit q̃ſi pᷣmꝰ angełꝰi ̊. Et ſic ꝓpꝛiã voluntatẽ ꝑ ſe ſeꝑatã a dei volun/ tate. ſicut bmangelꝰhabuit ppꝛi vol hõ ꝑ ſe incepit alteꝝ regnũ. alteꝝ ĩperiũ et dñiuʒ ſeꝑatũ a deo in ſeipſo ſine deo. ⁊ fecit ſe qſi alteꝝ deũ. Et ſic due volunta Diabo/ Ptyꝛãni cerapu/ it hoĩez. tes fuerũt ꝓpꝛie ſepate a dei volũtate.ſ. volũtas pᷣmi angeli et voluntas hoĩs.⁊ vtraq; inq;tũ fuit ꝓpꝛia.ſtatim pugna/ uit ↄtra deũ.et voluit auferre a deo coꝛo na et pᷣuilegiũ ꝓpꝛie volũtatis.qa eiſo⸗/ li ↄuenit habere ꝓpꝛiã volũtatẽ ⁊ nõ cre ature. Sed tñ volũtas pᷣmi angeli ma/ li nũq; fuit vnita cũ volũtate dei.immo pꝛimo cũ ſeipſa.quia ſi ſemel fuiſſetvni/ ta.ineternũ nõ fuiſſet ſepata.ſed volun/ tas homĩs pᷣmo fuit vnita cuʒ volũtate dei. ſed poſtea ſeꝑauit voluntatẽ ſuam a dei volũtate ad inſtigatiõeʒ angeli mali. et tũc ipſavolũtas homis fuit truncata et ſine capite.? ſtetit ꝑ ſeipſaʒ.⁊ dedit in/ greſſum angelo malo.⁊? aperuit ſibi poꝛ tã.Et qꝛ volũtas pmi angeli erat pꝛioꝛ. maioꝛ et potẽtioꝛ.iõ ſtatim rapuit et ca/ ptiuauit volũtatẽ homĩs ſub ſua volũ/ tare. eo qͥa inuenit eã ſepatã a diuina vo lũtate.et etiã qͥa erat ei ſimilis qͥa erat ꝓ pꝛia volũtas ſiẽ ⁊ mala ⁊ cõtra deũ.SDʒ tñ hoc factũ ẽ hoĩe neſciẽte ⁊ ignoꝛante. qa hõ nõ intẽdebat eſſe ſub volũtate di / aboli nec volebat. nec ꝓpt᷑ h erat deo in obediẽs.Et ſic ipſe malꝰangel habuit dominiũ ſupꝛavolũtatẽ hoĩs.et ideo q/ Illius deñe ex emplũ ſi tyrãnice.et qſi violẽter diabołꝰ rapuit volũtatẽ hoĩs.qꝛ hõ nolebat ſibi ſubijci jmo volebat mag eſſe dñs ſuijpſiꝰ.Sʒs qͥa volũtas pᷣmi hoĩs fuit ſignata ſigno pᷣmi angeli.ſ.qͥa fuit ꝓpꝛia et inobediẽs deo. ideo tãqᷓ; ſuã recepit eã.Et ſic hõ ꝑ tinuit ad regnũ pᷣmi angeli mali.qͥa no luit eſſe deregno dei. Et ſic hõ factus ẽ mẽbꝝ eius Hter intẽtionẽ ſuã.Et ſic pꝛi mus angel tura.ſ.malis.ſicut arboꝛ habʒ ramos ꝓ pꝛios et deſua natura.⁊ aliqñ recipit ali os alterius nature ⁊ incoꝛpoꝛãt᷑ ei.q¶ i cet aũt hõ ſit ſub poteſtate? dominio p/ miangeli mali.attamẽ habet ſemꝑ pꝛo/ Elis ⁊ diſcoꝛdia ⁊ pu volũtatẽ cõem.ſed qͥlibet habet ſuã vo lũtateʒ.niſi qa aliqñ plures fiũt q̃ſi vna volũtas ⁊ vna ꝑſona ĩ malo.Etiõ nõ ſile de homibo et de mal angek. qa nullꝰ habet ꝓppꝛiã volũtatẽ ſeꝑatazʒ a volũtate ꝓpꝛiã volũtatẽ extradeũ.ſunt ſub ptůẽte ipſe nõ gaudet niſi ĩ malis.iðo ↄ mouet Diabo/⸗ dñat?ẽ homĩ tãq; aliene na ture quaʒ appꝛopꝛiauit ſibi.ſed angelis dñatus eſt tãq; illis qͥ ſũt de ſua ꝓpa na pꝛiã voluntatẽ in ſeipſo.nec ꝓpter ̊ de ſtruit᷑ſua ꝓpꝛia volũtas.quia nõ põtde ſtrui illa ppꝛietas.niſi iteꝝ vniat᷑ cũ dei voluntate.immo ſemꝑ ſequit᷑uam pꝛo pꝛiam voluntatẽ.quia ꝑ hoc concoꝛdat cũ pꝛimo angelo.⁊ ligat᷑ et vnit᷑ cũ eo.æ« ↄtrariat᷑ deo.et facit om̃ia mala. immo ipſe malus angelus tenet ⁊ ligat et ſoli/ dat hoĩem magis.vt maneat iſua pꝛo/ pꝛia volũtate ⁊ iuuat.quia tũc multipli cat omia mala ꝑ hoĩem tãq; ꝑ mẽbꝝ ſu/ um.⁊ mala queꝑ ſenon põt facere.facit pꝓ hominẽ. Quia ppꝛia volũtas in ho/ Intpec mine eſt radix.vt homo faciat omia ma catoꝛes la.⁊ p quã ipſe angelus malꝰmouet ho/ ẽↄtinua minẽ ſicutvult. Et qͥa plures ſũt hoĩes. lisꝛ ñ i· ⁊ qͥlibet habet ſuã ꝓpꝛiã volũtatẽ.ã nõ ter ðᷣmo eſt eadẽ inter omes hoĩcs.ideo int hoĩeſ nes na.qꝛ nõ hñtvnã pꝛimi angeli mali.⁊ ideo nõ ẽpugnain/ Eoð ti ter cos.vt dictũ cẽ.Et iſto mõ ma? ange lꝰexercetoĩa mala int᷑ hoĩes.qꝛ qͥlibʒ hʒ ſuã ꝓpꝛiaʒ volũtatẽ.qꝛ oẽs hoĩes qͥ hit ei.⁊ ipᷣe vtit᷑ eis tãq; mẽbꝛis eiꝰ.Et qͥa hoĩem ᷣ hoĩem.⁊ gentẽ ↄtra gentẽ et re Hcõ plet * gnũ ↄtra regnũ.⁊ facit pᷣlia fieri.⁊ ꝑ bo/ ſuãvolũ mies ↄplet ſuãvolũtatẽ.faciẽdo oĩa ma tatem ꝑ la p eos ⁊ int᷑ eos.⁊ hoc facit ſuadẽdo ⁊ homies ſuggerẽdo et ↄſulẽdo.tẽptãdo ⁊ mouen malos do ⁊ iflãdo ipᷣos.et ĩflãmãdo ipᷣas volũ tates hoĩm ſibi ſubiectoꝝ ſecrete? occul te.⁊ ĩuiſibiłr ⁊ ĩpceptibilit᷑.⁊ inueniẽdo ifinitos modos faciẽdi mala.⁊ docẽdo illos ſecrete.i¶ Et ſic pʒ ꝙ pᷣmꝰãgelꝰ vtit᷑ angeł ſuis taq; mẽbrꝭ ppꝛijs ⁊ natura/ Notabi lib.⁊ vnũ coꝛpꝰcũ eis.ſed vtit᷑ ipſe cũ le mag/ oĩb angeł ſuis ipſis hoĩbꝓpꝛie tãq; iu nũ. mẽtis ſuis⁊ eqͥs.qꝛ eqͥtat ſuꝑ volũtates hoĩm. Quia ſic iumẽta⁊ eqͥ ignoꝛãt do/ minũ qͥ eqͥtat.ita hoĩcs ignoꝛãt mala et malos ãgelos qͥs poꝛtãt.et qͥ dñant᷑ eis ⁊ vtũt᷑ eis ſic volũt.q;diu ſequũt᷑ſuas ꝓ pꝛias volũtates.Ecce igit᷑ qlit᷑ lugere“⁷CzB! doged; Pergoi ſontca Geliſimi. gliopan⸗ us ime Dem wlüͤtat — 5pick wlütat earc hoi⸗ eppa ter. iſt Pinofe⸗ ratbvol oes ma lsiß ſdis lppi cath carcer miig theng cereſp bile nullo biie y⸗ Spoti cenae ſhdinie beraſen ygönn Geynne leadeſa tgtemali ſen övulr liiſey . llepfm ſcckan (Polun inß nnnni, etehd unbponde nnukcide nikiun d NCNeNGat Vnkci mal inno ligna ſl⸗ eiſia ⸗ tücnmlip Bomibri⸗ ncce ſtdt lüms nbo In natoninnn ann Prnoudbo in bſüͤthpies ß lüttt oͤ irte Geo ineheie ie Pnöhimni babatſio füt irn o. Etoöni cc nnub a wiün ehugnunn Gnt cralyh⸗ boicsiit untſib E 5o)no)) geniat /4 foitni gitociin M iſiudin Cotnont t dio el Gectoml tinumnitn la tdocit icro Ma migei lei Nttnßi t e Gineh nonet dolere dʒ hõ.qꝛ nõ ſolũ ẽ lapſus ⁊ coꝛru ptꝰ⁊ ꝑdidit tãta bona.ĩmo etiã ẽ factus ltiplici corcere pctõꝛũ tate ẽ eſie ĩ carcere.etĩ captiuitate. in cõ/ Eſſeĩ ꝓ ſeruꝰ⁊ captiuꝰet iumẽtũ mali ãgeli cru/ deliſſimi.cuiꝰ malicia explicari nõ pᷣt.et glioꝝ angeloꝝ ſuoꝝ.⁊ ſic nõ ſolũ ẽ capti uus.ĩmo captiuꝰcaptiuo. H Se młltiplicicarcereꝛ captiuitate ho — ¶ ſtulus.cc lvij. carceres hoĩs ⁊ captiuitates. Inꝰcarcerẽ coꝛꝑal.⁊ hic eſt fter. ⁊ iſte carcer ẽ ꝓpa volũtas mali ãge lio. q̃ qͥ dẽ volũtas ẽ carcer vniuerſal ⁊ ge⸗ nerabl oĩm volũtatũ malaꝝ.⁊ oĩm ꝓpaꝝ Ppmo fecit iſtũ carcerẽ.i q̊ idemet ẽ ĩcarce ratꝰ volũtarie.deinde ſub iſto carcere ſũt Syopũat ẽs mali ãgeli. ⁊ oes hoĩes bñtes ppᷣas Spuge volũtates. Sʒ aliꝰ carcer ppꝛiꝰ⁊ ſpũa carcer pvcctõꝛis ⁊ cathena ligãs.ↄſtringẽs.ↄpeditãs.i⸗ carcerãs volũtatẽ hoĩs ſub volũtate bp/ Wlti autſunt pedibo ferreis.⁊ eẽ i ſeruitute.⁊ eſſe inca/ pꝛiavo/ thenatũ et iumẽtũ pᷣmi ageli mali.⁊ hꝛe lũtate ẽ ſupᷣ ſe põdꝰ⁊ onꝰipoꝛtabile ⁊ iugũ ferre eẽ in car um. ⁊ habere ĩ ſeradicẽ oĩm maloꝝ.Et cere. ↄſequẽs eſſe extra ppꝛiã volũtatẽè.et eẽ ſub volũtate dei.eſt eſſe ĩ patria.in vera libertate ⁊ eſſe tiberatũ ⁊ redemptũ a vo ra captiuitate et poteſtate pꝛimi angei mali a ſuo carcere obſcuriſſimo.⁊ q pe dibo ferreis.a cathena ferrea.a põdere⸗i⸗ carcer ẽ coꝛpal.· ⁊ hic elt locĩ q̃ poſit ẽ nũc.Aliꝰcarcerẽ ſpnalł.i ꝗᷓ;ẽ ꝓpavolũtas hoiĩs ĩcarcerata ignoꝛã tia ⁊ ira dei.eir m mal ſic ꝓpꝛietas ĩ voluntate eſt eſſe maluʒ.et poꝛtabili.⁊ ab om̃i ſeruitute maligna.et ab om̃i triſticia.⁊ ab om̃i malo.⁊ a ſentẽ tia ⁊ ira dei:et a radice oĩm maloꝛuʒ.Et ↄmunitas i volũtate eſt eſſe bonũ.i¶ Ec volütatũ creaturaꝝ. Clñ ipſe maꝰãgeꝰ lis ipᷣihoĩs.ſ.ſuamet ꝓpavolũtas.qꝛ il la ꝓpꝛictas qᷓ ẽ ĩ volũtate hoĩis.ẽ carcer mi ãgeli mali.Et ſic hõ ẽ captiuatꝰ.ĩca thenat?. vĩculatꝰ ⁊ ↄpeditatꝰ ĩ ſeipᷣo ſub ꝓpa volũtate.⁊ ꝑ h̊ icarcerat maxĩo car cere ſpũali ipſiꝰangeli.⁊ B ẽ podꝰ ipoꝛta bile ⁊ iugũ ferreũ qð hõ fecit ſibimet.qͥa nulla maioꝛ captiuitas q; captiuitas ꝓ pꝛie volũtatis q̃ eſt inſatiabilis.⁊ ſic nũ q; põt impleri.qꝛ tẽdit ad infinita deſi/ deria.eo qa ſeꝑata ẽ abvnitate dei.⁊ ꝑ ip ſaʒ diuidit᷑ in tot ꝑtes quot deſideria ba bet.⁊ ſemꝑ euenit ſibi maluʒ. qa ſi aliqñ hyz qð vulta gaudet.tũc ẽ ĩ culpa.qꝛ gan det ↄtra deũ.⁊ vult ↄtra deũ.qͥa om̃evel le et deſideriũ qð ꝓuenit ex ꝓpꝛia volun tate malũ ẽ.et atra deũ.qꝛ ꝓpꝛia volun/ tas ſemꝑ eſtↄtra deũ. Siaũt nõ habet qð vult.tũc ẽ in pena⁊ triſticia.Et ſic ̊ cũq; ſe vertat ꝓpꝛiavolũtas.ſemꝑ habz . vel malũ culpe vel malum pene. Sicut Agultẽ pma volũtas mala pmi angeli ma lie eſt carcer ſpũalis oĩm maloꝝ · virtutũ ect voluntatũ ꝓpꝛiarũ .ita volũtas dei ẽ patria ſpnᷣalis oĩm bonaꝝ volũtatuʒ et ↄmuniũ.Et ſic patʒ ꝙ eſſe ĩ ꝓpꝛiavolũ/ queĩ iſto libꝛo dicunt᷑ et ꝓbant᷑et dicũ/ ce igit᷑ ex pᷣdictis colligit᷑q̃liter non ſint niſidue me ⁊ pᷣncipales volũtates.ſc, Ddei q̃ᷓ eſt bona.⁊ pᷣmi angeli mali qᷓ ẽ ma la.q̃ nũqᷓ; fnerũt ↄiuncte ſimul. Sed ſꝑ volũtas pᷣmi angeli eſt ſub ptãte dei. Et oẽs levollrart dlügn ſeu incoꝛpo rant᷑ cũ duabo iſtis.et ſequunt᷑ iſtas du2/ as vel vnã vel aliã.nec ẽ dare medium. Patet etiaz qliter m angel malꝰ dñat hoĩbo.et hoĩes ſint captiui eius.⁊ incoꝛꝛꝛ poꝛant᷑ cũ eo.Et ſic declarata et manife ſtata ſunt mala tã humane nature q; an/ gelice. et oꝛigines ⁊ radices maloꝝ. Si aũt volumꝰ magis ĩ ꝑticulari pᷣdictavi / dere.legamus libꝛũ ſcptureĩ quo om̃ia tur ꝑ modũ ꝓbationis.cõtinent᷑ mo⸗ duʒ auctoꝛitatis.cui libꝛo ſcpture ſacre ſum me credere debemus.vt iã pbatum eſt Et ſic tam ꝑ libꝛum ſcripture q; ꝑ li/ bꝛum creaturaꝝ homo poteſt eſſe ſecurꝰ de veritate.qꝛ vnꝰ iuuat aliũ ⁊ foꝛtificot NMulteaũt q̃ſtiões ſunt q̃̊s hõ dʒ q̃rere ſz ſufficit ꝙ cognoſcat illð qð ẽ ĩ facto ? qð factũ ẽ.et qrat remediũ ĩ mał ſuis.et ꝙ credat ꝙ de oĩa bñ fecit.et nihil mali iputet ei.ſed totũ homĩ.qꝛ ita deꝰ oĩa fe cit ſicut fieri ↄueniebat.qꝛ ſũme potẽs ẽ et ſumme bonus et ſummeſapiss. O, malũ et coꝛruptio liberi arbitrj. et carnis ſeu coꝛpis ↄtrario oꝛdieſe hba,. bẽt ĩ pmis paretibo toti humanenatu/ re.et in his qui naſcunt᷑ ab eis. 4 1 „ ps eſt o onia aute; tota humana natura genera/ liter diuidit᷑ ĩ duas ꝑtes.vna mꝰvir ⁊ pᷣma mlier.qͥ ambo ſũt radices ⁊ pncipia hũane nature.alia ꝑs bũane natureẽ tota poſterioꝛitas.ſ.oẽs viri ⁊ mulieres qͥ venerũt ex ipſis ꝑ gene ratõʒ naturalẽ.Et iſte ꝑtes due ſic dꝛñt. qꝛ pma ꝑs.ſ.pᷣmꝰvir ⁊ ?ma mulier fue/ ii rũt foꝛmati totalit᷑ ꝑ manũ deiĩ coꝛꝑe ⁊ i agia ſine aliqᷓ inſtrumẽto.et ſine aliq̊ co/ adiuuante. ſed alia ꝑs.ſ.tota poſterioꝛi/ tas aliter.qꝛ caro ſeu coꝛpꝰgenerat᷑ ⁊ na ſcit᷑ ex dei oꝛdinatõe ab ipſis bmis ꝑen/ tibo. et ipſa aia rõnalis immediate creat᷑ et dat᷑a deo.qͥa aĩa rõnalẽ ĩmoꝛtalł ⁊ idi uiſibil. et nõ põt ꝓuenire niſi a deo ĩme/ diate.Et iõ oẽs qͥ poſtea nati ſunt.ſũt fi lij p mi hoĩs et pᷣme mulieris ꝑ ſolã car/ nẽ et nõ rõne aĩe.⁊ oĩs caro cuiuſſibʒ ho mis naturalit᷑ generati.fuit ĩ eis radica/ Deriua tio pctĩ oꝛigĩal. lit᷑.⁊ iõ rõne carnis et nõ rõne aĩe.iðo ſe quit᷑ꝙ totũ maluʒ et tota coꝛruptio de/ ſcẽdit et extẽdit᷑i totã poſterioꝛitatẽ pꝛo pter carnẽ coꝛruptã.Etideo exinde ſeqᷓ tur.ꝙ malũ et coꝛruptio liberi arbitrij.⁊ malũ ſeu coꝛruptio carnis ↄtrario oꝛdĩe ſe habet ĩ pmis parẽtibo.et ĩ his qͥ naſcũ tur ex eis. Quia ĩ pᷣmis duob bmo fuit malũ et coꝛruptio et ꝑuerſitas in libero arbitrio ſeu ĩ anĩa rõnali.et ꝑ illud venit malũ ⁊ coꝛruptio ĩ carnẽ.ita ꝙ malũ vo lũtariũ ſeu liberi arbitrij fuit cã toti ma li ⁊ coꝛruptiõis carnis ſeu coꝛꝑis.vt iaʒ declaratũ eſt.ſed in om̃ibus poſterioꝛi/ bus eſt totũ ꝑ oppoſitũ.quia malum et coꝛruptio carnisẽ cã mali ⁊ coꝛruptio/ nis anie ſeu liberi arbitrij. quia deus cre Aiĩainfi cit ex cõ iüctõne coꝛꝑis. carne rebelli turpi ⁊ moꝛtali.inficit᷑. coꝛ rũpit᷑ ⁊ ꝑuertit᷑.⁊ totaliter trahit᷑ and con cupiſcentiã carnis.⁊ ſequit᷑acupiſcẽtiã ciꝰ. qa opoꝛtet qꝙ; poſtq; aia ẽ ↄiũcta cox ni et vnua. qꝙ trahat ipſam.vel ꝙ trabat at aĩam bonã et purã.et nõ coꝛruptã.ſ,ʒ qꝛ caro cui ↄiungi ẽ coꝛrupta ⁊ infecta et generata libidinoſe cõtra modũ debi tũ.⁊ tota moꝛtalis.lãguida ⁊ infirma et rebellis rõni.plena ↄcupiſcẽtia inoꝛdĩa ta.ideo aĩa cũ ſociat᷑ cum tali coꝛpoꝛe et . pa oꝛiginalis.et culpa actual tijs ſuis rõne moꝛtalitatis. ideo neceſſe ẽꝙ trahat᷑ a carne.⁊ incurrat ſuam infe ctionẽ et coꝛruptionẽ. Ideo anima effi/ cit᷑ mala.turpis.ꝑuerſa.cõtra deũ.⁊ odi bilis deo. et tota inoꝛdinata. et hoc ma/ nifeſtatur poſtea.quãdo ania vtit᷑ libe/ ro arbitrio.qa ignoꝛat deum a quo eſt.⁊ ignoꝛat ſeipſam.et ſuũ bonũ.et ſuũ ma/ lũ.⁊ habet ꝓpꝛiã volũtatẽ q̃ ſemꝑ ẽ ↄtra deüi. et ↄtra ſuũ debitũ naturale.et ſemꝑ iiuriat et offendit deũ.Et om̃ia iſta ma la ↄtrahit ex ſocietate carnis maculate ĩ oꝛdine ad deũ.qͥa deꝰnõ fecit talẽ carneʒ immũdã ſed mundã.¶ Anima autẽ ha/ bet duos ſtatus ĩ carne. Cnũ pꝛimo an teq; poteſtvti libero arbitrio.et velle ali/ quid ꝓpꝛia volũtate.Et tũc iam eſt im/ mũda.et coꝛrupta.et turpis.et odibilis et mala.et iniuſta apud deũ.qᷓ;uis nihbil mali fecerit.quia ñ potuit adhuc.et hoc ppter ſocietatẽ carnis maculate.q̃ eſt de genere pmi hoĩs coꝛrupti inimici dei.ᷣ actualiter iniuriauit⁊ offendit eũ.a qua carne aĩa ↄtrahit radicalit᷑: oꝛiginaliter iſtã puerſitatẽ iſtã inoꝛdinatõem? iſtaʒ inclinatõez ꝑ quã efficit᷑ apta.vt qñ vti tur ꝓpꝛia volũtate.oꝑet᷑ cõtra deũ ad ſu am iniuriã ⁊ offenſam. Et ſic aĩa macu/ lat᷑ ⁊ incurrit viciũ ipſa neſciẽte.⁊ impu tat᷑ ei illa coꝛruptio et macula.q;uis nõ ſit volũtaria. Alius autẽ ſtatus aieẽ.qñ iã vtit᷑ libero arbitrio ⁊ ꝓpꝛia volũtate. Et tuc qͥa libeꝝ arbitriũ ẽ coꝛruptũ vo lütas puerſa et mala etvicioſa.iã actua/ liter ꝑ ſeipſam facit malũ.et nõ pᷣt facere niſi malũ.et voluntarie facit malũ.et ſʒ oꝑat᷑ ↄtra deũ.Et iðᷣo efficit᷑ peioꝛ et tur pioꝛ. et magis ĩ odio dei.quia ꝓpꝛiavo/⸗ lũtate facit malũ.et creſcit ſua coꝛrupto. et totũ imputat᷑ei a deo. Di em̃ maluʒ qð ↄtrahita carne ip a neſciẽte imputa / tur eia deo.quãto magis qð ipſa ppꝛia voluũtate facit: Et ſic aĩa hʒ duo mala — vnũ oꝛigiale.qð ipſa nõ facit.aliud actu ale. q ipſamet facit. ⁊ vtrũq; ĩputat᷑ ho miĩ. ⁊ iõ vtrũq; ẽ malũ culpe et ſic eſt cul mi parẽtes nõ habuerũt i aĩa niſi malũ rie nias mgläin umnſen iſici⸗ bih ⸗ ioſand pareta duob Neni Ala bbz betar duoſſta inte tꝰĩ carnne (udie ((oo0. tpecc⸗ . malge mon topri lum dein eig mal gn heli ber n Jii l gigiugl cien deiſt hoſte nabo clpio⸗ hr. Liin Dno ſe ull pctã. ſ aco deigiale Set vactus/ (et le. (mog Wed mheren icii hii uis ideo D umſuninf⸗ Ndeminnefi atr adoe n, migytk lbe unagrocke oni glün⸗. Mſengion nummeaſen⸗ Goßaiim mismalri ſtcittniamg Animmnnebe Uripinonn A imocileid ſe ttücanctin ⸗ misdiihii dai önondi itachucahoe naallmräckde päinmade⸗ ffncucieg lictorignulee binnämnit, kapta ndü cömadiigi Eticiunan Nciättinpt l o. ſmnoalkt Mnuien mmmotit ſe. iiace, gnötftcnt ctmaia- akpanan uppm iucann S nanz Cürinpu Pln ni dn⸗ isn nini . 4 — inſd a⸗ ſckal . actuale qð ipſi fecerũt. Pꝛopt᷑ pmũ ma lũ oꝛiginale qð ania nõ fecit.ſedꝰtraxit ex ſocietate carnis ignoꝛãter ⁊ inuolũta rieaia ẽ digna ſeꝑari eternalit a ↄſoꝛtio dDei. ſed nõ debet᷑ ei dari ꝑ iuſticiaʒ aligd mmaluũ inuolũtariũ.nec aliqͥ pena ſenſibił ſecd ꝓpter ſcᷣjm malum.ſ.actuale qð aĩa voluütarie facit. debet᷑ ei malũ inolũtari/ um ſeu pena eterna. Et ĩ h̊ apparet alit᷑ iuſticia dei eſt ſtrictiſſima et incõpꝛehẽſi bił.qꝛ aĩie imputat᷑ malũ coꝛruptõis qð ipſa nõ fecit.ſed aliunde ↄtraxit.⁊ B ap/ paret ad oculuʒ.Et ſic patʒ quõ ĩ pᷣmis duobo parẽtibo malũ ⁊ coꝛruptio carniſ uenit oꝛiginalit᷑ a malo ⁊ coꝛruptõe li/ eri arbitrij ſeu anime.ſed ĩ tota poſteri oꝛitate maluʒ et coꝛruptio liberi arbitrij ſeu aie puenit oꝛiginaliter a malo ⁊ co“- ruptõc carnis.⁊ hoc ita eſtĩ fact.Ecce ecergo oꝛdinẽ omniũ maloꝛũ ſeu culparũ 1 peccato:ũ nature humane.quia om̃ia mala.om̃es culpeet omia peccata totiꝰ mũdi ⁊ omniũ hominuʒ.oꝛta ſunt a pꝛi mo malo.a pma culpa.et a pꝛimo pecca to pꝛimoꝝ parentũ. Uñ pꝛimo fuit ma lum volũtariũ ipſoꝛũ quod fuit actuale deinde ĩ omnes homies deſcẽdentes ab eis ꝑ libidineʒ delege cõmuni eſt vnum malũ culpe oꝛiginalis ſeu peccatuʒ oꝛi/ ginale.⁊ quot homies tot peccata oꝛigi nalia.deinde poſt pctm̃ oꝛiginale in q̃li- bet hoĩe pctã actualia multiplicant᷑ ſine numero.⁊ ſic tot mũdꝰẽ plenꝰ peccatis Infectõ ¶ Licet aũt deꝰ creet aiam. et vniat eam oꝛiginat cũ carne fecta.tũ infectio aie nullo mõ ñ iputat᷑ põt imputari deo.nec eſt ↄtra iuſticiam deo dei.ſi malũ culpe ⁊ coꝛruptõis trãſit ad poſteros.qm̃ oꝛdĩatiſſimũ erat ꝙ natu/ ra hoĩs ita ↄderet᷑ ſicut cõdita fuita pn/ cipio.⁊ ꝙ ↄdita ita ꝓpagaret᷑.ſ.q hõ ge neraret coꝛpꝰſeu carnẽ.⁊ deꝰ infunderet aĩam illi carni pᷣparate ad receptõeʒ ani me rõnalis.ita ꝙ vnita coꝛꝑi immoꝛta/ *½ „ lli, et ſibi obediẽti eſſet debite oꝛdinata.⁊ nulla inclinatio mala.nec aliqð vicium ſeu coꝛruptio eſſʒ ĩ ea.qͥa caro eẽt mũda Sʒ exquo pmꝰhõ peccauit.et caro ſua facta ẽ rebellis anime.⁊ tota moꝛtalis et coꝛrupta. opoꝛtuit ꝙ tale coꝛpꝰtrãſmit · ieret ad poſteros,et deus aiam infun Ci.ccxlix. De traductõe pcii oꝛigialis Ti. ccxlix. De traductõe pcti oꝛigialis deret ſᷣm pꝛimariã inſtitutõem quã ipſe oꝛdinauerat.ita ꝙ q́;uis homo coꝛrum pit opus ſuũ.ſ.coꝛpus.deus ꝓpoſitum ſuũ nec oꝛdinẽ mutare nõ debuit.qͥa bõ iuſticiam debitã incurrit moꝛtalitateʒ carniſ.ex qua moꝛtalitate ſequitur rebel lio ⁊ coꝛruptio in carne.Quia ſi eſſet im moꝛtalis.nulla eſſet coꝛruptio nec inoꝛ/ dinatio ĩ ea.Et ideo qͥa punitio ẽ in car ne m oꝛdinẽ iuſticie.deus ꝓpter coꝛru ptionem carnis debuit ſuum oꝛdinemn nõ mutare pꝛimũ.nec pꝛopoſitũ bonu,ʒ ſcilicet.qn debeat creare anias mũdas. et ſociareeas coꝛpoꝛibus.in quibo dum inueniunt coꝛruptionẽ. exindetrahunt coꝛruptionem. hoc eſt nõ ex deo qui cre at animã ſine coꝛruptione.ſed ex homi/ ne qui eſt cauſa coꝛruptionis coꝛpoꝛuʒ quia culpa et coꝛruptio oꝛginalis ĩ ani/ maʒ nõ poſſet trãſfundi.niſi pꝛeceſſiſſet in carne pena moꝛtalitatis ⁊ rebelliõis: ⁊ pena talis nõ eſſet niſi culpa pᷣceſſiſſet. et ipſa culpa et coꝛruptio volũtatis pꝛo ceſſit a volũtate homis inoꝛdinata⁊ nõ a voluntate dei.Et ideo tota coꝛruptio quã cõrrahit anima eſt et pcedit a pecca to pꝛimi homiĩs.et nõ adeo. neca natu/ ra homis cõdita a deo.ſed a vicio⁊ coꝛ/ ruptione volũtatis pꝛimi homĩs Et iõ ipſa ꝓpagatio ſeu generatio in ſe nõ trãſ mittit in poſteros coꝛruptionẽ qua coꝛ rumpitur anima.ſed ipſa libido que eſt adiuncta cum pꝛopagatione.que qui/ dem libido habet oꝛtum a coꝛruptione volũtatis.quãdo etiam añ peccatuʒ eſ⸗ ſet pꝛopagatio et generatio.ſed nõ eſſet libido.Ecce declarauimus lapſum.coꝛ ruptionem.perditionẽ ⁊ malum nature humane.et vidimus totum ſtatum ſuũ in quo eſt. Et ita habemus ſcientiã tã ð debito q; de facio ipſius homis. Onid neceſſaniũ ẽ homi lapſo.perdi to et deuiato.ſi debeat ⁊ velit reduci⁊ exi — —W rede ſiatu pditõis.et puenire ad illð bo nũ ꝓpter qð factus eſt q ꝑdidit. mifeſtu ẽ ex — hcedęæti tractatu in qᷓ ſtatu fa Aecxfuerat hõ a deo/ et ĩ ſtatn — cecidit quãdo pꝑdidit illð bonũvltimuʒ ꝓpter quod factus fuerat.ſ.gaudiũ eter num quod oꝛit᷑ de amoꝛe dei et ſocieta⸗ te eius.et ꝑdidit etiam regnũ celeſte:ꝛ he reditatẽ dei.et ſic ꝑdidit infinitũ bonuʒ dàa quod habendu factus fuerat. Et nõ ſolũ hoc.ſed etiã vadit ⁊ currit ad infini tam ⁊ eternã triſticiã ꝓpter quaʒ factus nõ erat.tẽdit ad malũ ꝑpetuu; et ad eter nam penã et miſeriã.Et quia in tali ſta/ tmni lapſus eſtvt om̃ia illa mala finalit ad ueniãt ei poſtq; ſeꝑatus eſta deo ⁊ ab a/ micicia eius.et lucratus eſt inimiciciaz Ddei t irã eius.et ſic defacto homo icur/ viͦj. bus pꝛimiſ. qͥa habet ĩ ſe radicẽ oim ma loꝝ. Itẽ etiã hõ in ſtatu lapſo ĩ quo cecci dit ẽ captiuꝰ inimici capitalis dei.et ca/ ptiuus pꝛimi angeli mali qui vocat᷑ dia bolus ⁊ ſeruit ei.et ẽ ſeruꝰeius.⁊ facitvo Ti.ccxl luntatẽ eius.vt iã declaratũ eſt.ita ꝙ; hõ vi. nõ ſeruũ deo qͥ creauit eũ.nec facit volũ nit neq ſſimo angelo qͥ nõ creauit eum.? facit voluntatẽ eius.Et ſic homo in ſta tu lapſo et coꝛrupto ſemꝑ augmẽtat ma lũ ſuũ.⁊ acquirit culpas.⁊ ſeruit abomi nationi et coꝛruptioni.⁊ ꝑ hec ſeruit dia bolo. O q; bonum et delectabile eẽt ho⸗ mini exire de iſto ſtatu lapſo et coꝛrupto ad ſtatum bonũ et integrũ et iocunduʒ. ac de captiuitate exire nequiſſimi ange/ li et ꝓditoꝛis ad libertatẽ.et reuocari de via que tẽdit ad ꝑpetuaʒ triſticiã ⁊ dam nationẽ eternaʒ. O q; iocundũ eſſet ho⸗ mini reuerti avia ire eterne et damnatio nis ꝑpetue.et introire in viam ſalutis ⁊ iocũditatis et libertatiſeterne. Oagna eſt diuerſitas eterne triſticie et eterne leti cie. Nõne eſſet ſummũ gaudiuʒ habere omnẽ volũtatẽ.et habere plus q; poteſt excogitare et capere et habere denz⁊ do/ minũ celi et terre in amicũ dilectiſſimũ. et o mes angelos et ſpiritus beatos: quantum homo eſſet obligatus illi qui euz de tali ſtatu eriperet ⁊ liberaret.et po neret eum ĩ ſtatu cõtrario.i.in ſtatu eter ne iocũ ditatiſ.leticie ac libertatis.⁊ libe raret ipſuʒ de ſeruitutediaboli et omniũ Titulus. cclix Dereductõe boĩs lapſi rit om̃ia mala que declarata ſunt ĩ capi ½ tulo ð fructu qui naſcit᷑ æ duobo amoꝛi/ tatẽ eius.iĩmo ↄtra volũtatẽ eius.et ſer/ — — maloꝛuʒ. et defenderet ipſum ne aliquis ziſtban poſſet ipſuʒ ledere aut ei diſplicere.⁊ eei fuitgene peret eum ab ira dei et eius iuſticia. ⁊ po polio neret eum in amiciciaʒ dei et ꝓpꝛiam li⸗/ gaulili bertatẽ: Szʒ quis eſſet ille: Nũquid ho/ Quis urmmn mo met. an angełꝰ: Flõ hõ.quia hõ ẽ ca poſſirte iente ptiuꝰ i culpa iuſticie ct ĩ carceriba huius foꝛmare (ust, mũdi.qui eſt iudicãdus tãqᷓ; re capti hoiem hptalin uus ſub diabolo ⁊ ĩ ira dei. Nec etiã ali onho⸗ às angel põt h̊ facere.qꝛ angel ẽ finit lirahn g̊ nõ pot infinitũ ſoluere Si em̃ culpaẽ gätüde fffinita. qa deũ ĩfinitũ offendit. ſequit ꝗ gnels. etiã pena dʒ eſſe infinita.qͥa pena ſequit᷑ ſequam culpã. Sic angeł nec creatura pura ptt. aiipon ſed ſolũ deꝰqͥ hoĩem creauit põt eũ etiaʒ DAdiii. Ec refoꝛmare. Nã pł'ẽ hoĩem reſtaurare q́; Reſtau- aupm de nouo facere.Et hecẽ rõ. Nã ĩ creatõ ratõ o dqbeth ne nihil reſiſtit qͥn creatura obediat cre- mĩis eet ſphon gꝗtoꝛi.ĩ reſtauratõe ſiuerefoꝛmatiõe reſi/ maioꝛ; (cxwolit ſtit culpa ⁊ pena ac etiã voluntas coꝛru creatöõ darttz pta. Ergo ſi nullus põt creareboĩem de la c nouo.ſequit᷑ etiã eũ nullus põt refoꝛ/ AAum Etſicx mare niſi ſolus deus. Quia ſinõ põt qð Audik gones minꝰẽ.etiã nõ põt qð maiꝰẽ.Ergo reli- i ho isd quit᷑ ꝙ ſolꝰdeus põt.qͥa ſi deꝰnõ fecerit tn pii nullus põt. Sed qͥa deus ẽ iniuriatus Zußnli cioy ct offenſus ac inhonoꝛat ab hoĩeꝛↄtẽ/ VCA. v pffꝰ.et ſic hõ eſt in ira dei. et etiã ĩ idingag ccti tiõe eius.et etiã qͥa deus ẽ iudex.et ipſeẽ mMmli. ipſa iuſticia cui facta ẽ iniuria.quõ ipſe ptiſe eũ liberauit a manu ſue iuſticie.cũ iuſti/ triſch cia ſit iiuriata.offenſa ⁊ ↄtempta: Quõ prrir cñm iuſticia faciet ↄtra ſeipſam.cũ ipᷣa de peri beat ex natura ſua vindicare et punire? uͤtp Ergo niſi iniuria et offenſa dei q̃ ẽ facas Wiied ꝑ hoieʒ tollat᷑ ⁊ deſtruat᷑.ꝑ quã hõ ẽ ini eiſin micꝰdei.et iuſticia dei ſit placata ⁊ recõ/ emen ciliata.nõ ẽ remediũ ꝙ; hõ poſſit libera/ (ädi ria malis ſuis. Quãdiu em̃ iniuria ma cne net ĩ ſuo vigoꝛe. ĩpoſſibile ẽ ꝙ hõ recupe höͤſin ret dei amiciciaʒ.qͥa amicicia et ira ſunt dnen duo ↄtraria.q̃ nõ pñt ſtare ſimul invno noe ſubiecto. Inueſtigãdũ ẽ nũc quõ iiunia Quõð o poſſit tolli et aufeni. qm̃ ipᷣa ſemꝑ ſeꝑat poſſtie a hoĩem a deo. qͥa hõ qͥ exiſtitiĩ ĩiuria etof duci bõ * fenſa dei. habet cũ deo inimiciciã. ⁊ i”5ſo m iniuria claudit homi viã et poꝛtã itrãdi d ad deũ et ne ipſe ſit apt inrrãdi ĩ regnũ Nad celeſte ppter qð factꝰẽ Tlñ pma iniuria inin et offenſa pmoꝝ duoꝛũ bo minũ ĩ quibo n 2iſtebat tota humana natura. qᷓ iniuria fuit generalis toti hũane nature.clauſit poꝛiꝗ omibo filijs eoꝝ. vt nullꝰpoſſitin gredi in celũ.qͥa omibo ĩputat᷑ Jõ niſiil H Alaa vniuerſal offenſa deſtruat᷑.ipoſſibile ẽ Scnuten a Nemionn =x fisten kegiigt achifi⸗ Sci e. ndegn apontent Mmnoni pötcäag nreſnmmrö .Riigani nohelitor Gumatöeft, n Nlonnoconn oa meboinde o ötnto⸗ Aünoötes S öfeerun i nüman Pbeictnt amniiiti vcc apei n goh moru uncii me gur ſdetiicr uſin lacautſto⸗ polilben inunum igbin cuainn ſnnun ieim e nti iinntn coi tii iran unünn igu⸗ 4 8 claudit᷑ factus c᷑. Ded pᷣter iſtã offenſa generalẽ ſunt etiaz offenle ꝑticulares et pſonalcs glioꝝ hoim.qꝛ i quolibet homie deſcen etiã poꝛtã ne qͥs poſſit ingredi vitã et nã. Ecces duas clauſuras etdno obſta cla pma. Ulltra iſtas duas clauſuras i Ilibet hoie ſũt innũerabiles offenſeꝛ ĩiu opoꝛtet ꝙ ipſe ſit mũdat a culpa ⁊ pec/ ęgto pꝛimoꝝ parentũ.deinde ab alijs ꝑ ſonalibo culpis. Et ivᷣo tota difficultas reꝑatõis ↄſiſtit ĩ auferẽdo ⁊ tollẽdo ĩiu/ rias dei et offenſas.que intrauerũt ĩ bu/ manã naturã que antea nõ erãt ⁊ modo ſunt. Poſteß em offenſa ẽ coõmiſſa. opoꝛ tet vt tollat de medio vt nõ ſit. quia alir ng goſſunt bomines lauar. SZ poiem reſtitui ad illud bonuʒ ꝓpter qd dẽte a pᷣmis duob parentib ꝑ libidinẽ quãtũ de ſeẽ vna culpa generalis et oꝛi ginalis.quã de iputat ale ppter ſocieta tẽ quam hʒ cũ coꝛpe.⁊ iſta culpa claudit rie pꝑſonales ⁊ actuales q́ͥs qͥlibet facit x ſIee volũtarie.⁊ quelibet iſtaꝝ etiã claudit proꝛtaʒ.⁊ quelibet iniuria et offenſa facit etiã clauſurã vnã ꝑ ſe.⁊ claudit poꝛtam Celum Et ſic veraciter poſſumus dicere facien udit do tres pꝑtes ĩ natura humana.q ꝓ pꝛi/ tribo ho mis duoby fuit clauſa ꝓpter iniuriã pꝛo mibo pꝛiã.ſcdᷣo nobis ꝓpter eoꝝ culpã:et ter/ Jufra ti cio pprer noſtrã met culpã. Paruul vo tu.cclxi. nõ habẽtibovſũ rõnis claudit᷑ tm̃ ppter pctã pᷣmoꝝ parentũ.⁊ culpã pctĩ oꝛigi/ nalis.quã ↄtraxerũt ppięr carnẽ coꝛru / ptã.ſed hoĩbo habẽtibo vſuen liberi arbi trij clauſa ẽ poꝛta tã ꝓpter pctã pᷣmoꝛuʒ parẽtũ.et ꝓpter pctm̃ oꝛiginale.i; etiaz ꝓpter iniurias⁊ offenſas ꝑſonales qͥs fe cerũt ꝑ ꝓpꝛiã volũtatẽ. Et ideo q́;uis iĩ ho .oie adulto ⁊ magno eẽnt delete: öſtru cte iniurie ꝓpꝛieet ꝑſonales.adhuc re- mwmaneret culpa pꝛimoꝝ parentũ ⁊ pecca cuũ oꝛiginale.et ſic adhuc maneret poꝛta H clauſa ꝓpt᷑ offenſã pᷣmoꝝ parẽtũ.Etg ſi hõ ſiue paruulus ſit ſiue adultuſdebeat ꝑuenire ad illud bonum ꝓpter quod fa ctus eſt.ſ.ad amoꝛẽ et vnionẽ cum deo. gnaẽ obligati — itulus. cc.. oniq gutezʒ nõ poſſumus ſcire qualit᷑ au ferat᷑ ⁊ tollat᷑ iniuria ⁊ offenſa dei quaʒ fecit hõ.niſi cognoſcamꝰnatu/ rã ⁊ põdus offenſe.⁊ ipſius ↄditionẽ.et quid ⁊ quãtũ ẽ iniuriare ⁊ offendere de,/ um. et ad quid ⁊ ad quãtũ ſe obligat hö ꝓ illa iniuria.iõ opoꝛtet etiã hͥ cognoſco re. Uñ natura ⁊ 2ditio iniurie ⁊ offenſe qꝙ ipſa creſcit ⁊ augmẽtat᷑ tãtũ quãtuz ꝓſona qᷓ eſt offenſa ẽ magnawrdicet fu Tic. =c it de volũtate ⁊ amoꝛe.Et Sð cſt infinit? in ſua ptãte ⁊ maieſtate ſua. ?- i ſua bonitate que ſunt ineſtimabilia.ie⸗ ideo qa deus quit᷑ ꝙ iniuria et offenſa facta ↄtra deuʒ elt infinita ⁊ ineſtimabilis. Et idẽ eſt de ↄtemptu dei.Et ideo qͥ iniuriat ?⁊ offen dit deũ ⁊ ↄtẽnit eüũ.obligat ſe deo at in finitũ.⁊ ꝑ cõſeques ad penaʒ infinitã et punitionem que deber᷑ iniurie. Item eti am quia iniuria ipſa et offenſa dei ⁊ con temptus deſtruit dei honoꝛẽt ledit eius honoꝛẽ quantũ in ea eſt.et aufert ipᷣm. et qa honoꝛ dei eſt infinitus.⁊ excedit oẽe creaturas.quia oẽs creature ſunt pꝓpter honoꝛẽ dei.et qͥa honoꝛ dei nõ capit eſti matõeʒ.qͥa ẽ tãtus quãtus ipſe.vt de/ Titu. g claratũ ẽ ĩ capitulo de honoꝛe dei. iõ ſe ixx tec⸗ tur ꝙ hõ qͥ iniuriat: ihonoꝛat deũ.⁊ au X fert honoꝛẽ dei.qꝙ tał iniuria ſit ĩfinita ⁊ hõ obligat᷑ deo ĩ infinitũ.⁊ ad tãtũ quã⸗ tũ valet honoꝛ ſuus.et qa płꝰ aufert deo qeß ꝙ ſibi auferret oẽs creaturas. Itẽ eti/ am ſi hõ voluntatẽ dei feciſſet.extũc in / finitũ bonum et infinitã mercedẽ meru iſſet.quia talis natureẽ libeꝝ arbitriuj. debet remũerari.qͥa actꝰliberi arbitrij ſunt tales de natura ꝙ canſant obligati onẽ. UVñ qui facit placitũ alicuius obli S ipᷣm ſibi.⁊ qui facit cõtrariũ obligat eſibi. et illi obligatur cui fit diſplicituʒ. Sic q facit placitũ deo.obligat deuʒ ſi bi vt det ſibi infinitũ bonũ.qꝛ nulla res creata põt eẽ remuneratõ liberi arbitrij. immo qͥ facit placitũ deo ⁊ acceptabile. meret᷑ hꝛe deum ꝓremuneratioc.Ergaea . 5 WDW Peccãſ ꝑoppoſitũ à facit diſplicitũ deo et iniu/ obligat riaã.et ↄtra ſuã voluntatẽ.obligat ſeipſũ ſe deo in deo ad infinitũ.et ad tantũ ad quantuʒ ifinitũ. obligaret᷑ deus ei ſi faceret volũtatẽ eiꝰ. nõ em̃ videt᷑ ratio diuerſitatis.Ex iſtis cõcludit᷑ ꝙ hõ qñ facit iniuriaʒ ⁊ offen⸗/ 1 ſ m et diſplicitũ deo.⁊ cõtra ſuã volun/ tarẽ. ꝙ tũc facit infinitũ malũ.Et ſicfe/ cit hõ pł de malo q; deus ſibi fecerat de bono.et malũ ſupauit bonũ.quia qᷣcqͥd fecerat de homi hoc erat finituʒ. Et ſic veriſſime patetq; qñ homo offendit de et facit ei obligationẽ ad infinitũ cuʒ q̃/ libet iniuria et offenſa. Et ſic neceſſeẽ q; ſi hõ nõ ſoluit qð debet ᷣm pꝛimã obli/ Dueob um. fecit obligationẽ infinitã nouã.Et ligatõeſ ſic in rei veritate ſuntdue obligatiões ĩ pectõ:is. hole. Pꝛimaẽ naturalis et de iure natu/ Ti.xcvi re.queiã ꝓbata eſt. et ꝑ iſtaʒ obligat᷑hõ deoeo dare quicqͥd habetet quicqͥd poteſt Et iſta obligatio eſt bona.qa tendit ad Tit. xc/ bonũ hoſs ex toto.vt iã ꝓbatũ fuit cla⸗ vij. ſa et ꝓ crimine.⁊ iſta ẽ mala et peſſima.⁊ tẽdit ad totũ malũ homis. Et iſta ſcðᷣa ct noua nõ aufert pmã queẽ naturalis⁊ indelebilis et ꝑmanẽs ſempꝑ.Et idᷣo hõ tã ꝓ pᷣma obligatõe qᷓ; ꝓ ſecũda eſt obli⸗/ gatr deo. Et tamẽ hõ non poteſt ſoluere .nec reddere deo q̃ debet deo.nec ꝓ pma nec ꝓſecunda. qͥa nõ poteſt deo red dere totũ amoꝛẽ ſuũ.nec timoꝛẽ.nec honoꝛezʒ nec obedientia.nec voluntatẽ dei facere. q̃a coꝛrupt eſt et mutatꝰ in cõtrariũ ſue nngture.et ipſemet fecit ſe talẽ. vt non poſ ſit deo facere qð debet. et tñ ſemꝑ debet. ct ſic debitũ ſemꝑ manet.nec excuſat᷑.qi. tenet᷑.et ſi nõ põt.ipſemet ẽ in cauſa ⁊ in culpa quare nõ põt Itẽ nee põt reddere ꝓ ſcdᷣa obligatõe q̃ eſt ꝓ crimine et iniu ria et ↄtẽptu.quia ẽ infinita.⁊ infinituʒ Eoõð ti. debet deo vt ia dictuz ẽ. et homo nõ põt ſoluere infinitũ cũ ſit finituſ.⁊ etiã ſi qͥd poſſet deo reddere. hoc totũ debet p pꝛi aina ſoluere nõ poteſt vt dictũ eſt. qꝛ iße p. ſe fecit ſecundã obligatõeʒ. ¶ Iſte aũt obligatiões ſic ſe babẽt. ꝙ qñ hõ nõ ſol / uit nec reddit deo qð ſibi debet fᷣm pꝛi⸗ Obliga mã obligationẽ.tũc ſcdᷣa obligatio ml/ tio pena tiplicat᷑quia pma ẽiuſtiſſima.⁊ iuſte de⸗/ liſ ſemꝑ: het᷑ cequod ei debet᷑ Em illã obligatõez. creſcit riſſime. Secũda obligatio eſt quã fecit hoõ ꝓ malo quod feeit.et ꝓ iniuria et offẽ Etideoqͥ no ſoluit neq; reddit deo qð ſuũ eſt. et aufert eiſuũ debitũ iniuſtus ẽ. et iniuriã facit deo.et ꝑ ↄſequẽs peccat. et offendit ipᷣm.et eũ inhonoꝛat ⁊ contẽ — . nit. ⁊ eſt in culpa. Uñ iã declaratũ eſt in capitulo dehonoꝛe. ꝙ quicqͥd facit ho/ mo deo. ſemꝑ ipſuʒ honoꝛat vel inbono rat.⁊ ideo quãdo reddit ei illud qð debʒ tunc eũ honoꝛat.et qñ nõ reddit ei ulud gʒõð debʒ.tunc eũ inhonoꝛat.qꝛ aufert ei illud qð debet.⁊ ideo cadit ĩ offenſã dei Et ſic obligat᷑ deo ð iniuria⁊ ↄtemptu. gationẽ ꝙ cadit in ſecundã.q̃ eſt magis infinita q; p ma.et tũc quãdo ſcda obli/ gatio eſt facta.tũc pᷣma nõ põt ſolui.qͥa quicqͥd homo poſſet. hoc totuʒ debet ꝓ ſcõᷣa Et ſic pma obligatio ſi nõ ſoluitur caguſat ſecũdã.⁊ ſcdᷣa ſi ſit facta impedit pꝛimã nepoſſit ſolui.Exemplũ. Sihö⸗ debẽs feneratoꝛi centũ denarios ad cer tũ tp̃s cũ ↄditione.qꝙ ſi illo die nõ ſolue⸗ nit. qꝙ tunc duplũ dabit.et ſic multiplicã do donec deb * toꝛ nõ poſſit ſoluere vſu/ ſat ſcᷣm quod multũ excedit pꝛimuʒ.et homo ẽ debitoꝛ ꝓ vtroq; iuſte.⁊ neutrũ põt ſoluere Ecce quõ malũ qð homo ſa cit et offenſa.obligat ipᷣm ad infinitũ.⁊ homo fit ſubiect? malo qð ipſemet fecit „ „„ Et ſic malũ et iniuria dominant᷑ hoĩ. et ponũt ipᷣm in manuʒ iuſticie.⁊ eidomi/ nant᷑ eũq; inclinãt ad ſimile agendũ.qͥa malũ ꝑpetratũ vult ſemꝑ creſcere ⁊ mul tiplicari. ⁊ non poteſt creſcere niſi hõ fa rã.et ſi vſurã nõ poterit ſoluere.quõ ſol ueret ncipale debitũ.ſ. illos cẽtũ dena rioſ:. Sic etiã hic quia pᷣmũ debitũ cau lxxi. 4 A — dñatur hoi. . ciat ipſuʒ creſcere.Et ſic hõ poſtq; ccci⸗/ dit in poteſtatè ipſi maliſeu peccati.effi cit᷑ ſeruꝰpeccati.⁊ ponit᷑ ſub iugo ⁊ eius ſeruitutevt nõ poſſit euadere manꝰ ſuas Et quia ipᷣm malũ multiplicat ſeipſuʒ poſtq; inceptũ ẽ.ſic etiã multiplicat ob ligationẽcõtinue. Et ſic terribiliſſimuʒ et peſſimũ ẽ cadere ĩ peccatũ etĩ manus mali.quia obligatio ẽ maximaĩ qua ip/ ſuʒz hoĩez ponit. Et ſie patet quãta ẽ ob/ ligatio homis ꝓ peccato. et qualit ipm Daluz D C pecc turah ſenot ſsor ctſc omae liter⸗ tonil hoie. rieot Ti O opoꝛteat redẽptoꝛẽ eẽ den ci üine peccatũ cauſat ſcdᷣam obligatõeʒ in na/ geret madatũ dei.eſſe inimicũ ⁊ aduerſa Niglizpeggn tura humana. Et ideo in ſtatu lapſo hõ riũ dei.quia audiuit loqͥ ↄtra mãdatuʒ Donoertcot ſemꝑ multiplicat malũ iniurias/⁊ offen dei ⁊ audiuit deũ reputari mendacẽ.cuzʒ Artückin⸗ ſas ↄtra deũ.⁊ multiplicat ⁊ creſcere fa / dixerat nequaq;.ſʒ eritis ſicut dij ⁊c. Et lehtiet cit ſcdᷣam obligationẽ.⁊ ſic nihil facit ꝭᷣ ſic inhonoꝛauit deũ ſine mẽſura.facien/ oeneitbenn pma obligatiõe. Ecce declaratũ eſt mõ do ſui inimici volũtatẽ ⁊ faciendo ↄtra tailniczd⸗ ꝗliter homo ẽ obligatus duab obliga / volũtatẽ dei. Itẽ etiã qꝛ nõ ſolũ ſeipᷣm ꝑ Wrescitclnacg tionibo ſʒ tñ ſcᷣa młtiplicat᷑ in quolibʒ didit et ſe ſubtraxit a ſeruitio dei et a ſua rgt tetd hoĩe.ſᷣm ꝙ multiplicant᷑ peccata ⁊ iniu obediẽtia.et poſuit ſe ſub manu inimici . n iofnini rie ↄtra deũ. Et ſiꝓ q̃libet offenſa debe / dei. ĩmo ⁊ ſe ſubtraxit ⁊ totã ſuã poſteri/ unnmnin at infinitũ ſoluere.quõ poſſet ſoluere p oꝛitatẽ a ſeruitio dei.⁊ obligauit eaʒ ſub dinfniii pluribo offenſis manu dyaboli. ⁊ ſic augmẽtauit honoꝛẽ Eicnaſei, ¶ De magnitudine bᷣmeoffenſe et bᷣmi dyaboli. ⁊ deſtruxit honoꝛẽ dei q̃ntũ in * mali pmoꝝ duoꝝ hominũ.·⁊ quanta ſit co fuit Ecceq̊ quõ ꝑ pᷣmũ peccatu oꝛdo Wiichnt obligatoo. vniuerſi fuit violatꝰ.⁊ ſua plłcritudo de R Sicnlas⸗cet. iuaaſtata ⁊ deturpata. ⁊ in hoc honoꝛ dei ätkie Joniã aũt offenſa pmoꝝ pen/ fuit leſus. qͥ fecit pulcritudinẽ ⁊ oꝛdinẽ enmpnr ũ eſt ᷣma inter om̃s in natura creaturaꝝ.⁊ etiã deꝰ in ſuo madato⸗ pce ſnsn⸗ huana.iõ neceſſeẽ ĩ ſpeciali tra pto eſt Ztẽptus er inhonoꝛat.et ſuꝰ ad/ iimuinn ctare de illa ⁊ videre magnitudinẽ illiuns uerſariꝰhonoꝛatꝰ Etiã factũ eſt magnũ Nimneinatt pmi mali ⁊ obligatõeʒ ꝓ illo malo. Uñ malũ ſeruitoꝛib dei.qꝛ dyabolłꝰ acqͥſiuit mni 16G qꝛ maioꝛ ⁊ dignioꝛ res eſt libeꝝ arbitrin oẽs hoĩes et deꝰ eos ꝑdidit. Ecce q̃nta aundetc ⁊ volũtas libera.ideo nullũ maiꝰ maluz dãna et qnte iniurie. Ecce qᷓnta obliga/ Enndſa q́; malũ volũtatis ⁊ liberi arbitrij.⁊ mo tio eſt ad reꝑandũ ct ſatiſfaciẽdũ ꝓ illis. tſcnuhti dicũ malũ eſt ibi magnũ.Et qꝛ oẽs cre· ⁊ ꝓ honoꝛe violato.Quõ aũt poterũtre ſuſouaen, ature erant facte ꝓpter libeꝝ arbitriũ ho ari oĩia iſta: Impoſſibile eſt em̃ ꝙ ho, Guegi mis ad ſeruiẽdũ ei.qꝛ ita exigebat digni mo ſatiſfaciat et tñ ipᷣe debet. Hr loochi dant tas ⁊ excellẽtia liberi arbitrij.iõ quia hõö· ¶ O, ois hõ ſi vult et debet liberari ab üdchticn coꝛrupit libeꝝ arbitriũ.deſtruxit ⁊ viola illa obligatõe infinita et reſtitui ad illud ötinnde uit totũ oꝛdinẽ vniuerſitatis creaturaxꝝ. bonũ ꝓpter qð factꝰẽ.indiget ſatiſfacti/ iuſettai qꝛ ꝑdidit ſeipʒʒ ita vt nil valeret.⁊ in ꝑdẽ one infinita quã nõ põt facere nec ſolue/ licbont Adao ſeipʒʒ.totũ oꝛdinẽ reꝝ turbauit.quia reniſi ꝑſona infinita.q̃ ſimul ſit de ⁊ hõ 1wininii hõ erat digniſſima creaturaꝝ q oꝛnabat in eadẽ ꝑſona.qᷓ ꝓ ſeipᷣa nulli pene ſit ob Ppena tia t⁊ decoꝛabat totũ vniuerſuʒ.⁊ ſic nõ ſibi/ ligata. itulus.cclill. umhiit hu. iöißinocuit tm. ſed totũ vninerſum defoꝛ A RX eagendd bi poſuerat in mũdo.⁊ q̃ntũ in eo fuit fru/ Llaratũ eſt ꝙ malũvolũtariũ rCcgttn ſtrauit oẽs creaturas.⁊ ſic voluit hono -Hhomis qð fecit eſt infinitũ.⁊ gt niidn rẽ dei violare⁊ ãnihilare deſtruẽdo ſuuʒ culpa hoĩs eſt etiã ĩfinita et iniuria ⁊ of/ Gpoſihcn oꝛdinẽ ⁊ pulcritudinẽ ſui oꝛdinis. Ecce fenſa.et qꝛ culpe ĩfinite debet᷑ pena etu aupaun magnũ malü.⁊ hoc fecit volũtarie.⁊ eſt nitio infinita. et h declaratũ eſt in capi/Ti. lxx Pncton in culpa met. Itẽ etiã ꝑdendo ſeipʒ. fru/tulo de cõꝑatione homis ad alias res ꝑ xij. Genn us ſtrauit intentõʒ dei qntũ in eo fuit. vt ni differẽtiã liberi arbitrij.Et niſi culpe de Nler i⸗ hil ampli valeret ad illud q deꝰ inten/ tur debita pena.eſſet dare vacuũ in vni⸗ + debat facere de hoĩe.Et qꝛ fregit pꝛece uerſo qð natura nõ patit᷑ nec deꝰ. qͥ oẽs miuie ptuʒ dei foꝛtiſſimũ ſibi ſub maxia pena creaturas oꝛdinat recte ⁊ nihil relinquit ginuns ſcʒ moꝛtis mãdatũ. cõſentiẽdo inimico inoꝛdinatũ ĩ vniuerſo. Et ideo de neceſ/ n ſ, dei2f. aciẽdo ciꝰ volũtatẽ. ↄtẽnẽdo mã ſitate hõ eſt obligatꝰ ad infinitã penã. et egiud darũ dei ⁊ cõminationẽeiꝰ.⁊ tñ ipe non pↄñs ad eternã penã. Siaũt bõ debe⸗ 6 tin poterat ignoꝛare illũ qͥ ſuadebat eivt frã at iuſte liberari ab iſta pena ĩfinita ⁊ eter ene Litulus c na. neceſſe eſt ſatiſfaciat p ea. ? q' ſatiſ factio ſit tanta.qnta pena ẽ ad quã obli- gat.⁊ det tãtũ dᷣo de ſuo volũtarie ⁊ ſpõ te p qnto nõ debuit deũ offendere neq; inhonoꝛare. Et qꝛ hõ nõ deberet deum inhonoꝛare etiã ſi neceſſe eẽt perire om̃e qð nõ eſt deꝰ.⁊ ſi neceſſe eſſet perire infi/ nitos mũdos.ĩmo hõ poti deberet di⸗ mittere perire om̃s creaturas q̃ ſunt ſeu poſſunt eẽ.añq; ihonoꝛaret ⁊ iniuriaret Deũ ⁊ faceret aliqͥd cõtra ſuã volũtatẽ et ptra ſuũ mandatũ. Pꝛo ↄſeruãda & om ni creatura nihil deberet hõ facere cõtra voluũtatẽ dei. Uñ deꝰ fecit om̃es creatu/ ras de nihilo. YFacere ̊ ↄtra volũtatẽ ði nõ eſt com ꝑabile alicui dãno ſeu inbo⸗ noꝛare dcũ. Igit᷑ ſi hõ vult liberari a pe na ad quã eſt obligat? ppter offenſam et iniuriã dei.⁊ q deũ iniuriauit⁊ inhono ranit.opoꝛtz ꝙ reddat aliqͥd deo ⁊ ſue iu ſticie ꝑ honoꝛẽ quẽ abſtulit maiꝰ qᷓ; ſit il lud ꝓ qͥ nõ debuit deũ ĩhonoꝛare. nec fa cere ↄtra ſuã volũtatẽ. nec aliter ſatiffa/ cit. Apparet g& ſatiffactio quã hõ debz dare deovt liberet᷑ ſit infinita.qꝛ pena eſt muiinfinita ⁊ debitũ ifinitũ.⁊ ſi nõ ſoluit de briltã ſatiffactionẽ nõ eſt dignꝰ nec debet .— liberaria pena quã dʒ. qꝛ neceſſeẽ ꝙ ad oẽ peccatũ ⁊ culpã aut ſeq̃tur pena aut ſatiffactio.aliter eſſet inoꝛdinatio in vni uerſo.qꝛ ipᷣa pena ſeu ſatiſfactio oꝛdinat peccatũ ſeu ipᷣ̃am iniuriã.⁊ qꝛ etiã culpa nõ deſtruit᷑ niſi ꝑ ſuũ ↄtrariũ ſcqʒ ꝑ meri tum.nec offenſa ſiue diſplicitũ nõ remo uetur niſi ꝑ placitũ.iõ oꝑtet ꝙ hõ vt de/ ſtruat culpaʒ faciat aliqð meritũ qð ſit tantũ qnta fuit culpa ſeu pctm̃.⁊ vt de/ ſtruat diſplicitũ dei. oꝑtet ꝙ faciat deo ctãtũ placitũ q̃ntũ fuerat diſplicitũ.alit culpa ⁊ iniuria remanerẽt in ſuo vigoꝛe nec hõ poſſet deo reuniri.neq; recõcilia/ ri niſi illud tollat᷑ de medio qð impedit ecoꝝ vnionẽ. Igit᷑ ad recuꝑandã amici/ ciã dei ꝑfectã neceſſe ẽ ꝙ reddat deo infi nitã ſatiſfſactionẽ ꝓpt᷑ obligationẽ infi9/ nitaʒ. ⁊ ꝙ B faciat ded magis placite qᷓ O) ſatiſ diſplicuit ſibi. Ergo neceſſe ẽ ꝙ talis ſa/ factõ dʒ tiſfactio ſit voluntaria libera ⁊ amoꝛoſa eẽ volũ/ ꝓcedẽs de intimo coꝛdis affectu.de op/ taria tima volũtate ſine aliq̃ coactõe ⁊ ſine vi/ BM —2 . olentia. aliter ſatiſfactio nõ eſſet accepta . bilis deo. nec tolleret in:uriã.nec ꝑ ↄñs vnit ⁊ ↄiũgit hoĩem cũ deo.nec tollit in imicicias.nec deũ placat. Nõ põt &̊ ho/ mo ſine tali ſatiſfactõe voluntaria libera ria ſua obligatõne neq; reſtitui ad illud bonũ ppter qð factꝰeſt neq; deo recõcili ari. Et qꝛ nullꝰhomo qͥ eſt obligatꝰ ⁊ de bitoꝛ pene infinite põt ſatiſfacere nec ꝓ ſe nec ꝓ alio.nec pᷣt habere talẽ ſatiſſacti onẽ infinitã.qꝛ nec oẽs hoĩes inſimł nꝰ infiniti mũdi ſi eẽnt.poſſent ſatiſfſacere ꝓ tali debito.neq; qͥ cquid eſt citra deuʒ nec aliqͥs hõ purus.nec oẽs inſimul.cũ ſint obligati ad penã ĩfinitã. poſſent ſol uere tãtũ debitũ.nec facere deo tãtũ ſer/ uitiũ volũtariũ qð deſtrnat ⁊ vincat in/ iuriã iam factã.⁊ hoc maxĩe quia qͥcqͥd poſſent facere totũ iã debent⁊ ſunt in de bito.ſed tal ſatiſfactio debet fieri de aliq̃ qð nõ ſit iam debitũ deo neq; deo obli⸗ gatũ. Jõ cõcludit᷑ ꝙ cũ illud qð dʒ hõ ſoluere deo ꝓ ſatiſfactõne dʒ eſſe maiꝰ qᷓ; q cquid eſt citra deũ.⁊ hoc nõ eſt niſide/ us.ſeqͥ tur ergo ꝙ nullłꝰpᷣt facere iſtã ſatiſ factionẽ niſi deꝰ.⁊ nulł debet ⁊ tenet᷑ fa/ cere niſi hõ.g opꝑtʒ ꝙ ille qͥ faciet ſit deꝰ⁊ hõ.ita ꝙ ſit vna ⁊ eadẽ pſona q̃ ſit deꝰ et hõ.ita q; nõ ſit aliꝰdeꝰ⁊ aliꝰ hõ.ita ꝙ nõ ſint due pſone.ſʒ ita ↄiungant᷑ due natu re ſcʒ dei ⁊ hoĩs vt idem ſit deus qui eſt hõ. Mam ſi aliter ↄiungant᷑ impoſſibile eſt ꝙ ſatiſfactio fiat.qm̃ ſi ſit aliꝰ deus et aglius hõ.tũc deus faceret qð nõ debet.⁊ homo faceret qð nõ põt. Ut igit᷑ hãc ſa tiſfactionẽ faciat deꝰ ⁊ homo.oꝑtz eũdẽ tiſfactoꝛ eſſe ꝑfeciũ deũ ⁊ ꝑfectũ hoĩem. qm̃ eam ni ſitðᷣs nõ põt facere niſi verus deꝰ.⁊ eã nõ de/ ⁊ homo bet facere niſi verus hõ. Itẽ ſi ſatiſfactõ debet fieri ⁊ hõ liberari. neceſſe eſt inue/ nire deũ⁊ hoĩem ſeruata vtraq; natura ĩ ſua integritate. ⁊ neceſſe eſt has duas na turas ↄiungi invnã ꝑſonã ſicut coꝛpus ⁊ aĩa rõnalis ↄueniũt in vnũ hoĩeʒ.qm aliter fieri nõ põt vt idẽ ipᷣe ſit de ꝑfectꝰ ⁊ pꝑfectus homo.Et tũc talis ꝑſona erit infinita.⁊ etiã tunc talis ꝑſona habebit O, ſa⸗ in ſe aliquid qð ſuꝑabit quicquid eſt ci / tra deũ ⁊ erit maius qᷓ; om̃e debituʒ qðᷣ deberent ſoluere oẽs hoĩes ꝓ ſatiſfactõe. itaopte teritiol godeb ſonäne po gui h nenit olaig perinn böͤlne plaam mentt tüin 0 infnini cit cüdo⸗ fictpl. deoe⸗ ritum finitüi fenſa ptede cntis⸗ pone ſrvet omer ſenla K Ptaſt reiſti bon infin liqe W hn⸗ Ti. cclii. De cõditõibus redẽptoꝛis icchtene £ Et cuz talis pſona nihil ꝓ ſe debeat. qe onapplitin ita oꝑtet eſſe ꝙ nihil ꝓ ſe debeat.⁊ ſic po öhitsbo, terit ſoluere ꝓ oĩb qͥ nõ poſſunt reddere lunmeben qð debẽt qꝛ nõ habẽt. Igit᷑ extra talẽ p/ Kmictui ſonã nõ põt inueniri ſatiſfactio infinita Gdonaj In xp̃o quã hoĩes debẽt ad debitũ infinitũ. In kobliapne inuenit᷑ ſola igit᷑ tali ꝓꝑſona pᷣt inueniri illud quo fiennt meritũ? hõ indiget. Uñ talis pſona poterit hr̃e – placituʒ meritũ infinitũ.⁊ etiã poterit facere pla biegiinn infinitũ citũ infinitũ dupliciter. pmo qꝛ deꝰ. ſe/ ſrlnkie cũdo qꝛ erat ꝑſona ĩfinita ex ꝑte dei cui ckannn fiet placitũ.q; om̃e placitũ ⁊ acceptum Gitinlil deo eſt infinitũ Etſic duoby modis me ti olens ritum ſen placitũ qð poterit facere erit ĩ/ * finitũ Sʒ culpa homiĩs ſeu iniuria⁊ of *RH fenſa fuit ſolum infinita vno mõ ſcʒ ex iemuti⸗ pte dei ↄtra quẽ facta eſt.⁊ nõ expte faci münnide entis.⁊ iõ meritũ ſeu factũ placitũ talis tineii pſone infinite erit maiꝰ.⁊ ſic vincet ⁊ de Gawatt ſtruet totaliter ⁊ ſuꝑabit omnẽ culpã: ⁊ obns om̃e demeritũ.⁊ omnẽ iniuriã ⁊ oẽm of impi fenſam ⁊ ome diſplicitũ qð eſt ↄtra deũ ſenan ex ꝑte hoĩs. Ergo ſi talis ꝑſona infinita hͤniſg, det aliqd de ſuo p hoĩbo ad ſatiſfaciẽdũ Nnriſiſi ꝓ eis iuſticie dei.⁊ h̊ cũ bona voluntate armni cum intimo coꝛdis a ffectu. tũc ſatiffaci fritſint et deo totaliter ⁊ tollet iniuriã ⁊ offenſaʒ niſidet omnẽ.Sic ̊ habemꝰ iã dictũ q̃ ſunt ne hoiag ceſſaria.⁊ qbus indiget hõ ſi velit ⁊ de/ ntdvenun beat liberari. Pꝛimũ eſt ſatiſtactio infi/ tanslick nita volũtarie facta.Secũdũ eſt ꝑſona kinpoſible infinita q̃ ſimul ſit deus ⁊ homo. azous De cõditionibo q̃s dzʒ hr̃etalis ꝑſona ſeetel 1 infinita qꝗᷓ rreſſanie ſatiſtactione. birthicg b⸗ EKCitulus. ccliij. apni ſr qꝛ natura humana indiget p n aſein i ſua liberatõe tali ꝑſona infinita 1tiodo 1e Jq ſimul ſit de ⁊ hõ. ideo vlteriꝰ ſinſri ↄſiderare ⁊ inueſtigare debemꝰ decõdi/ ſeckne tionibo neceſſarijs q̃s debet hf̃e iſta ꝑſo zonmni na.q̃ ↄueniãt ſatiſfactioni.qm̃ ſi nõ ha/ 1oduult beat oẽs cõditões q̃ reqͥrunt᷑ ad ſatiſfa/ ſancpee ctionẽ nõ ſatiſfaceret ꝓ hoĩbo.⁊ ideo oꝑ/ ieige tet ꝙ ſit ꝓpoꝛtionata ſatiſfactioni ſicut ſbehin Oo redẽ homo indiget.Etiõ oꝑtet ſi de gene/ Nou ptoꝛ ſit re iſtius homĩs qui eſt obligatꝰ ad penã . ſtn pomo infinitã ⁊ nõ ſit de nouo factꝰ ſicut pᷣmꝰ , hõ.qm̃ ſi nõ ſit de genere pmi homĩs qͥ ẽ ſ 6 debitoꝛ.tunc talis hõ qui eſt de inq̃ntũ fni⸗ hõ nõ ꝑtinebit ad genus humanũ.nec H ad homies deſcendẽtes a pmo hoĩe qui fecit offenſam. Quare ſequit᷑ nõ debz ſatiſfacere ꝓ illo qᷓntũ erit de ilio. Sicut em̃ iuſtũ eſt vt ꝓ culpa ⁊ offenſa oĩs hõ ſatiſfaciat. ita etiã oꝑtet ꝙ ſatiſfaciẽs ſit idem cũ eo qͥ obligatꝰeſt.Opoꝛtet em̃ q; ſit eiuſdẽ generis. aliter nec pmꝰ hõ nec duob bᷣmis hoĩbus obligatio in om̃es hoſĩes deſcẽdit.ita nullꝰ niſi qui de ipᷣis naſcit᷑ debet ſatiſfacerep illa obligatione hoĩm.Optet ̊ qꝙ ille hõ qͥ ſatiſfaciet na/ ſcat᷑ de genere pᷣmi hoĩs.qꝛ hoc reqͥ rit ſſa tiſfactio.¶ UVlteriꝰ oꝑtʒ ꝙ talis homo qͥ O redẽ ſatiſtaciet ꝓ humano genere.ↄcipiat᷑ et ptoꝛ ge/ generet᷑ mundiſſime.ſcʒ ſine libidine ⁊ ſi neret᷑ ſi⸗ necoꝛruptõe.⁊ iõ ſine coitu. Uñ qꝛ iã de nelibidi claratum fuit ꝙ mẽbꝛa genitalia tam in ne viro qᷓ; in muliere ſunt mẽbꝛa inobediẽ Ti.ccxl/ tie.⁊ ꝙ mouent᷑ ↄtra rõnem.⁊ ideo ſunt viij. mẽbꝛa peccati.⁊ mẽbꝛa rebellionis. Et ideo h̊ fuit cauſa q oẽs homiĩes ſunt re/ belles.qꝛ ꝑ ipᷣa mẽbꝛa libidinoſa generã tur ⁊ ꝓducunt᷑.ita ꝙ; ꝑ illud mẽbꝛũ geni tale intrat oĩs coꝛruptio in om̃s holes. Optet ̊ qꝙ talis qͥ debet eſſe deꝰ ⁊ homo ⁊ qͥ ſatiſfacietp hoĩbo.q; nullo mõ ſit cõ/ ceptus nec generatꝰ ꝑ mẽbꝛuʒ genitale. cum ip̃ᷣe debeat deſtruere omnẽ culpã ⁊ om̃e peccatũ.qꝛ iam eſſet in carne initiũ coꝛruptionis ⁊ culpe.⁊ tũc eſſet debitoꝛ obligatus eſſet ſicut alij hoĩes.⁊ tunc nõ poſſet ſatiſfacere ꝓ alijs hoĩbus. Na tura ergo ſatiſfactõis exigit q; caro illiꝰ homis nõ ſit generata ꝑ viꝝ. nõ debet eſſe de ſemĩe viri. quia ſi ſic nihil valeret Optuit nobis ꝙꝓ ſatiſfactione.⁊ ſic erit ſine patre xpᷣʒ ſine imediato Erit ̊ talis homo foꝛmatꝰqᷓn virili ſe/ tum ad coꝛpus imediate ꝑ manũ ði.qꝛ minecõ aliter fieri nõ poteſt.Quia ſicut pᷣmꝰ ho cipi mo ĩmediate factꝰfuit ꝑ manũ dei.ita et ſecundꝰ. Sed qꝛ oꝑtebatvt iſte ſecundꝰ homo q ſatiſfaceret ꝓ hoĩbe naſceret᷑ ab homie.ſcʒ a virovel muliere.⁊ de genere Optuit bᷣmi homĩs.⁊ cũ mulier eſt oꝛdinata ad mariã eẽ ↄcipiendũ ⁊ ad nutriendũ ⁊ ad lactan⸗ vᷣginem dum.ↄueniẽtius fuit vta muliere gene/ raretur qᷓ a viro.⁊ h̊ ſine ↄcupiſcẽtia li/ bidinoſa mulieris.ita q; iſta mulier deq̃ foꝛmabat᷑ nullã ſentiat libidinẽ. ĩmo ne 86 2 ceſſe eſt qy in illa mkiere nũc fuit libido. ⁊ iõ neceſſe eſt talis mulier ſit virgo ꝑ erat ↄceptũ in vulua mulieris.ſed ĩ ven Optuit xp m na ſci ex vᷣ⸗/ gine petua.Et qꝛ tale coꝛpꝰipᷣius homĩis nõ treꝑ virtutẽ deide ſanguine mulieris ſi ne violatõe virginitatis.iõ etiã neceſſe ẽ qꝙ talis hõ etiã naſcat᷑ de ipᷣa młiere ſine fractõe ⁊ aptione vulue mulieris.Quia ſicut nõ intrauit.ita nõ debet exire Quo niã vulua mulieris nõ aꝑitur niſi ꝑ mẽ/ bꝛum viri cũ libidine.iõ cũ vulua illiuſ mulieris nullo mõ debeat aꝑiri ꝑ mem/ bꝛum viri.ſeqͥ tur ꝙ ille hõ naſcendo de tali młiere nullo mõ debeat aꝑire vuluã eius.aliter relinqret in ipᷣa ſigna libidis ⁊ coꝛruptõis carnis ⁊ ſigna.ac ſi ipᷣa li/ bido pᷣceſſiſſet ⁊ fuiſſet aꝑta ꝑ mẽbꝛũ vi ri.q̃ oĩla debẽt eẽ aliena ab ipᷣo hoĩe ques reqrit dinina iuſticia ⁊ humana obliga/ tio.cũ debeat ſũme diſtare a libidie ⁊ ab omi veſtigio libidinis. Uñ ałs faceret opus qð ↄſueuit mẽbꝛũ virile facere ſcz vnluã mulieris aꝑire.⁊ tñ debet eſſe elõ gatus ab illo mẽbꝛo totaliter ⁊ a ꝓpꝛio oꝑe.qð ſolũ illi mẽbꝛo vicioſo ac rebelli ⁊ libidinoſo ↄuenit. Ergo neceſſe eſt q; ille hõ qͥ ꝑ manũ dei fuit foꝛmarꝰ intus in ventre virginis mulieris ſine om̃i li/ bidine naſcat᷑ ⁊ exeat ſine aptione ⁊ vio⸗ latiõe ſicut intrauit.⁊ vt ipᷣa maneat vir go incoꝛrupta.i Et vt ĩ generali ⁊ bꝛeui ter ↄcludamꝰ oẽs cõditões ꝑſone illius infinite.q̃ neceſſaria eſt hoĩ ⁊ nature hu/ maneꝓ ſolutõe ſatiſfactõis:oꝑtet ꝙ ha/ beat tales cõditões ex pꝑte humanitatis ⁊ aĩe ⁊ coꝛꝑis q̃ nullo mõ derogẽt n cõ trarient᷑ diuine nature⁊ deitati.nec dero gent nec diſcõueniãt ſatiſfactioni ⁊ ſolu tioni.ꝓ qua facienda eſt neceſſaria nobᷣ illa pſona.ĩmo totaliter ↄueniãt ⁊ ꝓpoꝛ/ tionent᷑. Et iõ exinde poſſumꝰ cõclude/ re in ſpeciali oẽs cõditões q̃ntũ ad aĩaʒ ⁊ qᷓntũ ad coꝛpꝰ⁊ q̃ntũ ad vnionẽ anĩe⁊ coꝛꝑis cũ natura diuina in vna ꝑſona. Eit qm̃ in natura diuina funt tres pſo- ne realiter diſtincte.ſcʒ pater ⁊ fil⁊ ſpũſ ſctũs.iõ videamꝰq̃ ꝑſona eſt magis cõ/ ueniens vel pater vel filiꝰ vel ſpũſſctũs cũ qua vniret᷑ hũanitas ſeu coꝛpꝰet aĩa. Et apparet ꝑſona filij ſit magis cõue CTitulus.ccliiii. niens. vt ſit vna pſona in duab natun. O, filiꝰ qm̃ ꝑſona filij dei hʒ multas ↄueniẽtiaſ ſit incar cũ hoĩe.qð nõ habent alie ꝑſone.U qꝛ natus filiꝰeſt ꝓpductꝰ⁊ accepit oĩa que hʒ a pfe ⁊ accepit eſſe.ita homo etiã eſt pductꝰ et accepit eſſe a deo. Et etiã filiꝰ eſt imago patris increata.⁊ hõ eſt imago dei crea/ ta.⁊ ſic magis ↄuenit ꝓductus cũ pdu/ cto q; ipꝛoductꝰ.iõ magꝭ ↄuenit ꝑſonaea filij dei qᷓ; patris.⁊ etiã qꝛ magis ↄuenit imago cũ imagine qᷓ; ille qͥ nõ eſt imago ideo magis ↄuenit filius qᷓ; ſpũſſctũs. Etiã qꝛ erit filiꝰhoĩs ↄuenit ꝙ potiꝰ ſit filius dei.quia iã filiꝰdei eſt.q;ᷓ ꝙ ſit ſpi/ rituſſctũs.qꝛ rõnabile eſt ꝙ qͥ patrẽ ha/ bet in celis.ꝙ matrẽ habeat in terr.. Itẽ Ti. ccx quia hoĩes ſũt filij dei ex ꝑte aĩe vt ꝓba xviij. cum eſt q;uis ſint defoꝛmati.iõ magꝭ cõ uenit filiꝰ dei naturalis q; ſpũſſctũs. ¶Si alis pſona infinita inqntũ ho/ mo debeat eẽ moꝛtalis vel ĩmoꝛtalis ad ſatiſtaciendum. (Eitulus. ccliiij. AVoniã aũt talis ꝑſmona erit infi/ q Mnita q̃ ſimul de ſit ⁊ hõ.ideo eſt Nneceſſaria ꝓ ſatiſfactione totius humane nature.vt ſcʒ habeat in ſe aliqͥd mar q; q quid eſt ſub deo.qð ſpõte det ⁊ nõ ex debito deo.qdð extra talẽ ꝑſonam talẽ ſimilẽ vel aliqd tale inuenire nõ poſ ſumꝰ.queramꝰ quid poterit dare talis pſona qð valeattaãtũ.ꝑ qð poſſit fieri in finita ſatiſfactio. Aut em̃ ille homo qui ſimulerit deus ⁊ homo dabit ſeipᷣm aut aliquid de ſe.videamꝰ ̊ qualis debet eſ ſe talis datio ſeu donatio. Undecum ta lis homo inqntũ homo eſt creatura dei ſequit᷑ ꝙ quicquid habet eſt dei.⁊ eſt ob ligatum deo:⁊ om̃ia que poteſt debʒ ðo per pꝛimam obligationẽ naturalẽ.quia quicquid habebit accepita deo.Et idðᷣo debet deo honoꝛẽ. obedientiã ⁊ amoꝛeʒ. ⁊ totum quicqͥd facere poterit erit iam deo obligatum ⁊ debitũ.nõ pꝛo iniuria quia nullã fecit.ſed ꝓ naturali pᷣma ob/ ligatione.quia oĩa ab co accepit.Quo⸗ modo ergo poterit ſatiſfacere ꝓ alijs ho minibo. cum om̃ia ꝓ ſeipᷣo debet.⁊ deus ex debito exiget ab illo homie quicquid habet ⁊ quicquid poterit.quia creatura I debebi motan bereſe ps do gligie ſbalt ſu debito liſfacee gatior — ſuacit ilebot feſni⸗ Gien cereps Camol nötene vltier giget detvit moꝛse tumd. caſetn mocmtt contiſt poter giam uis hilal 1ho dei. lline mini pote⸗ ſpon veni ppec hoitm netott bitde ſauite⸗ riſir lame nöy eritd moꝛi Nuhtang. ſlſ Meniis ſin None ig , authopft ickoenche fbckinue agodaigen cluscie⸗ Aenitora usy wockimag⸗ 6ͤſis mmopoſt ögth⸗ ₰ ipanihe Nnemn ide Mrdien oi i. nömgai hüſſais. inti ho , martinid rho idott Nioperur Atintnq ,göhürd 1nnigcten nnirhör ouderntſs oſtfini leboro Pöment glsdebete ntann Geammr dei rcko⸗ nint urglet eb Elid⸗ inunn toi in proinan Zibnntb r o/ 1,oo M . 2-— ſua erit Queramus &ꝶe quid in ſe habebit ille homo qð deo nõ ſit debitũ.ſed ſit ve re ſuũ.⁊ qð deus nõ poſſit ab eo exigere Si em̃ nil tale habet.nõ poterit ſatiſfa/⸗ cereꝓ alijs qͥ debent deo infinitũ ꝑ ſecũ dam obligationẽ. Sed certe ille hbomo nõ tenet᷑ ſe tradere moꝛti ſeu aĩam ſuaʒ ⁊ vitã exponerep honoꝛe dei.quia hoc nõ exiget deus ex debito ab illo hoĩe. ſcʒ q det vitã ⁊ aĩiam ſuã ad moꝛtẽ. UVñ quia moꝛs eſt in oibus hoĩbus ꝓpter pecca/ tum ⁊ culpã.quia ſi pᷣmꝰ homo nõ pec/ caſſet nunq; moꝛtuꝰ fuiſſet.ã̊ cuʒ iſte ho⸗ Per moꝛtem xp̃ᷣs de/ buit ſa⸗/ tiſfacere mo erit ſine pctõ ⁊ ſineom̃i culpa inno⸗/ centiſſimꝰcum ſit deꝰ.multo magis nõ debebit moꝛi. Ergo ſi ille det ſponte ⁊ li bere ſe moꝛti ad honoꝛẽ dei.tunc dabit aliquid de ſuo qð deꝰ nõ exiget ab eo ex debito.nec etiã poteſt ab eo exigi ꝑ obli/ gationẽ.quia nõ eſt peccatoꝛ Etiam nõ poterit ſe magis dare deo qᷓ; dare vitã ⁊ aĩam ſuã ad honoꝛẽ illius. Nec etiã ali⸗ quid poterit dari pᷣcioſius deo.quia ni/ hil aſperi aut difficiliꝰ poteſt hõ ſponte ⁊ nõ ex debito pati.qᷓ; moꝛtẽ ad honoꝛeʒꝭ dei. Igit᷑ ſequit᷑ ꝙ neceſſaria erit moꝛs illius hoĩs ad ſatiſfaciendũ ꝓ alijs ho/ minibo. Ergo ꝑ ſolaʒ moꝛtẽ illius hoĩs poterit fieri ſatiſfactio.ſeu ꝑ vitam ſuaz ſponte traditã moꝛti ad honoꝛẽdei. In uenimꝰigitur pᷣciũ ⁊ debitũ ad ſoluẽdũ ꝓ peccatis ⁊ iniurijs ac offenſis omniũ hoĩm. Igitur neceſſariũ eſt ꝓ ſatiſfactio ne totius humane nature. qꝙ talis hõ qͥ erit deus ⁊ homo.qui neceſſarius erit ꝓ ſatiſfactõe ſit moꝛtalis.ita ꝙ poſſit mo/ ri ſi velit ⁊ hoc ſpõte.qᷓ;uis ſit deus. Et tamen ipſum nullus poterit occidere ſi nõ velit nec ↄtra ſuã voluntatẽ.⁊ hoc qꝛ erit deꝰ ⁊ ſine peccato. Si em̃ nullo mõ moꝛi poſſet nõ eſſet vtilis nec ↄueniens ꝓ ſatiffactõe hoĩm.Et etiã hoc eſt ſũme cõueniens vt ſatiſfactio fiat ꝑ moꝛtẽ.qꝛ homãĩes ſunt obligati ad ſuſtinẽdũ moꝛ tem eternã.ſed ↄuenientiꝰfieri nõ poteſt vt homo euadat moꝛtẽ eternã quã debʒ niſi homo ſuſtineat illã voluntarie qͥ nõ debet. Sed homo qͥ iaʒ obligatꝰ eſt ad infinitã penã.nõ poteſt ſoluere talem pe nam.que liberet a pena infinita.qꝛ quã/ optet ꝙ det vitã ſuã voluntarie —— Ti. ccho. De cõditõibus redẽptoꝛis cunq; penã acciꝑet iuſte ⁊ digne eã ſuſti neret. Ut igit᷑ homo qui eſt obligat ad debitã penã poſſit euadere ipᷣam penaʒ. neceſſe erit vt talis hõ ꝓ homie ſuſcipi/ at penã voluntarie ⁊ ſpõte.qͥ nil pene de beat ꝓ ſe. Sed nulłtalis poterit eſſe ni/ ſi ille homo quẽ querimꝰ.qui erit deus⁊ homo.vt moꝛiendo ⁊ ſuſtinẽdo penam ꝓ hoie quã ſuſtinere nõ debeat iuſte.ho/ mo ꝓpter eam euadat ⁊ moꝛtẽ ⁊ penam quã debebat. Et ideo neceſſe erit ꝙ ille homo qui eſt neceſſariꝰ nobis ꝓ ſatiſfa/ ctione poſſit pati ⁊ moꝛi ⁊ ſuſtinere pe/ nam ſi velit. ſed nullo mõ poſſit patinꝰ moꝛtẽ nec aliquã penã cõtra ſuã volun/ tatem.nec aliqua res poſſit ſibi nocere ᷣ ſuã voluntatẽ.ſed ſua voluntate pmittẽ teri homĩes moꝛtales. qꝛ volũtarie erit talis vt poſſit pati.ſed nõ cõtra ſuã vo/ luntatẽ. Neceſſe eſt etiã ꝙ ille homo qui „7, . erit neceſſariꝰ ꝓ ſatiſfactione noſtra intel ligat ⁊ cognoſcat oĩa bona ⁊ om̃ia mala homiĩs.⁊ cognoſcat ꝑditionẽ ⁊ lapſum homiĩs.⁊ oĩa que ſunt neceſſaria ꝓ repa/⸗ ne ⁊ totali ſatiſfſactione.⁊ quid debeant homines deo. ⁊ ꝙ cognoſcat de ſeipſo quid erit illud qð oꝑtet deo fieri ꝓ hoĩs ſatiſfactiõe.⁊ etiã ꝙ ipᷣe cognoſcat ꝙ ipᷣe ſolus eſt qͥ poteſt ſatiſfacere ⁊ nõ alius.⁊ hoc ꝑ moꝛtẽ ſuã.etiã ꝙ ſi ie nõ moꝛiat᷑ ꝙ om̃s hoĩes ꝑdentur eternaliter.qm̃ ſi nõ cogſceret hoc.nõ poſſet ſatiſfacere.qꝛ ſciẽter ꝓpter peccata hominũ. . O, xpᷣs voluta/ rie moꝛi gtur te om̃ia poſſit. Nã ĩnocentiſſim erit.n ꝓpter hoc talis hõ erit in miſeria ſicut ce O⸗z xpᷣs cogſcat oĩa bõa et mala hoĩs De benignitate amoꝛe ⁊ pietate.pati entia ⁊ mãſuetudine ipᷣius. XTitulus. cclv. —— Cqm iam declaratũ eſt ꝙ ſatiſ/ ꝙ ſit voluntaria ⁊ ſpontanea cũ magno coꝛdis affectu ⁊ optima volũtate.qꝛ ali ter nõ tolleret offenſam ⁊ iniuriã que in/ ter deum ⁊ hoĩes eſt.nec placaret irã dei ideo oꝑtebit ꝙ ille homo qui ſatiſtaciet ꝓ hoibus nõ ſolũ moꝛiat᷑ ⁊ det vitã ſuã moꝛti ad honoꝛẽ dei.ĩmo optebit ſi de⸗/ beat ſatiſfacere ꝙ ſuſtineat moꝛtẽ liben/ factio quã dʒ facere iſte hõ queʒ Ti.pᷣce⸗/ querimꝰ⁊ quo indigemꝰ.oꝑtet denti / * . Optuit tiſſime ⁊ volũtarie cũ deſiderio.⁊ cũ ia/ ꝓpinquꝰhomibo obligatis ad penã.O nen⸗ xpm ex timo coꝛdis affectu ad honoꝛẽ dei.quia qntũ homoꝛ tota humana natura debe ⸗ charita/ nullꝰpoterit eũ cogereniſi ipemet ꝑmit/ ret gaudere ꝙ talem poterit hr̃e hominẽ aht . te pati tere velit Et ideo neceſſe erit ꝙ talis ho quiꝓ eis ſatiſfaceret. ſol no ſit benigniſſimꝰ vt habeat volunta/ anue ille hõ poterit moꝛi ⁊ occidi dn tem ita piã ⁊ benignã erga humanã na-/ ad honoꝛẽ dei⁊ qͥs eũ poterit occidere. lamt turã Nios holes. “ diligat hoiles . Zitulus. cclvi. dͤß 7 cõpatiat᷑ eis.vt velit moꝛi ⁊ dare vitaʒ ; ipᷣis.vt ꝑ moꝛtẽ ſuaʒ libᷣent᷑ a pẽis C IIE moꝛs . lenet eternis.⁊ ꝙ; magis velit ſaluationẽ ho/ illius hoĩs qͥ erit de? ꝛ⁊ homo EPono velt minũ q; ſeruare vitã ſuã.qm̃ ſi nõ ſit itaꝰ erit totũ pᷣciũ ⁊ ſatiſfactio li/ ridd i tunc nõ moꝛiet᷑ p hoĩbo.qꝛ nullus pote berationis hoĩm ſi ſit volũtarie ⁊ ad ho itolns rantt rit eũ compellere ad moꝛiendũ niſi pce- noꝛẽ dei ſuſcepta.iõ vlteriꝰ inueſtigãdũ iplu; clam dat ex e mera voluntate pia ⁊ bona. Et eſt quõ poterit ille hõ vitã ſuã dare moꝛ temc ideo oꝑtebit ꝙ nõ attẽdat ad maliciam tci ſponte ad honoꝛẽ dei.an ipᷣemet ſe de⸗ K hoĩm. nec ad iniurias nec ad offenſas. beat occidere.vel an alij eum debeãt oo bebe &pᷣs pa ſed magis attẽdat ad homĩes ꝓpter na cidere Sʒ ꝙ ipemet ſe occideret.hoc nõ 5 de tinl tiẽdo ðᷣ/ turam humanitatis.⁊ diligat eos inqn eſſet ad honoꝛẽ dei.ĩmo ↄtra honoꝛẽ dei buit bb e buit na/ tum ſunt homĩes ⁊ poꝛtãt dei imagin ergo neceſſe erit ꝙ alij cuʒ occidant.⁊ ꝙ alijs o mM. turã hu ꝓpter aĩiam ronalẽ. ⁊ inqᷓntũ ſunt ſui fra iðpe velit ⁊ ꝑmittat ſe occidi ad honoꝛeʒ ciiild un manã ĩ/ tres ꝑ ſui naturã.Et iõ oꝑtebit ꝙ nõ ha dei. ⁊ tunc etiã oꝑtet ꝙ ipᷣe habeat inimi m ſpicere beat hoĩes odio ꝓpter peccata ⁊ mali / cos q eum occidant ⁊ ꝑſequant᷑.⁊ opꝑtet wul CcCeias coꝝ.ſed magis cõpatiat᷑ ⁊ doleat wetiãa ſit aliqua cauſa.q̃ ſit ad honoꝛem in malis coꝝ.qm̃ ſi talis nõ eſſet.tũc nõ e/ dei/ꝓ qua ſuſtinenda ⁊ defendẽda. ipſe gii ſet ↄueniens ꝓ ſatiſfactõe.⁊ tali hoĩie in / det vitam ſuã ad moꝛtẽ.⁊ ꝙ ꝓ illa cauſa n diget natura hũana. nec poteſt aliter li· alij occidant eum. Et ideo inueſtigemꝰ „ berari.Et ideo neceſſario oꝑtebit q tan quõ poterit hoc fieri Joõ ↄſiderare de/ dNd ta ſit ſua bonitas ⁊ benignitas.ꝙ vin / bemꝰ ꝙ iſte erit ſol? bonꝰ inter oẽs hoĩes rUUdU cat maliciã ⁊ nequitiã.⁊ tanta ſit ſua mã ⁊ oeẽs alij erunt mali.niſi mater ſua q̃ erit n ſuetudo.qꝙ vincat oẽm crudelitatẽ ⁊ im · bona ex neceſſitate.Et cũ hoĩes ſinttẽo· i pietatẽ.⁊ tanta ſit ſua patietia.q; vincat pſi ⁊ coꝛrupti ac ꝑuerſi vt declaratm eſtĩ Ti.cox e omnẽ iniuriã ⁊ offenſam ſibi inferenda tractatu de lapſu ad longũ. ꝑ ↄñs faci/ te Xp̃s de⸗ Et ideo oꝑtet ꝙ ſit talis ꝙ diligat omme unt mala oꝑa ⁊ ducunt peſſimã vitã.et 15 buit cru ſibi ↄtradicẽtes vel ꝑſequẽtes aut ipſuz totaliter faciunt ↄtra deũ oĩa oꝑa ſua.et ſſte cifigẽteſ occidere volentes. ita q; tanta ſit in oo coõtra iuſtiſſimã eqͥrateʒ et veritatẽ.quia erw diligere bonitas ꝙ om̃es remittat offenſas.⁊ de oẽs amant ſuã ꝓpꝛiã voluntatẽ ⁊ ꝓpꝛiũ un nullo velit vindictã ꝓpter aliquã iniunri honoꝛẽ ⁊ nolũtcoꝛrigi nec audire coꝛre 1 am.qm̃ talis eſt neceſſarꝰ hoĩbus ꝓ ſa/ ptiones.Et qꝛ ille hõ ꝑfectus erit totus Q,xpᷣs d tiſfactione. O qnta bonitas ⁊ benigni /· bonus ↄtrariꝰalijs hoĩbo. ideo oꝑtet ꝓpt᷑ ve mnmn tas erit iſta ꝙ talis hõ iuſtus ⁊ innoccs qntũ poterit impugnet eoꝝ malã vitaʒ. ritatẽ t ln velit moꝛi ⁊ dare vitã ſuã ꝓ hoĩb iniu / ⁊ mala eoꝝ oꝑa. ⁊ pᷣdicet ⁊ coꝛrigat ho/ iuſticas j ,„. ſtis iniqͥs malis ⁊ ingratiſſimis.ꝑditis mines ꝑ verba ſua.⁊ neceſſe erit ꝙ dicat debuit Rnid ⁊ om̃i pena dignis.⁊ ꝓ peccatis culpis veritatẽ hoibo quã hoĩes nolũt audire. occidii eglt 7 offenſis oim hoĩm totiꝰ mũdi.Et iðo Et ſic qꝛ etiã opa ſua erunt ↄtraria oꝑi/ W neceſſe ẽ ꝓpter pᷣdicta ꝙ iſte hõ ſit de ge · bus alioꝝ incurret inimicicias ⁊ inuidi beci nere eoꝛũdẽ hoĩm qͥ obligati ſunt ad pe am pluriũ qͥ nolunt audireveritatẽ.⁊ ſic Diſt lino nam.ꝓpter amoꝛẽ vnitatẽ ⁊ ꝓpinquita/ pᷣdicando ⁊ tenendo ĩmobiliter⁊ inde/ ornini neb tem.qm̃ magis diliget homies ⁊ cõpa/ clinabiliter veritatẽ ⁊ iuſticiã ⁊ viuen lagri tiie tietur eis.qꝛ erit de natura eoꝝ. Uñ ſifi do ⁊ loquendo.plures habebũt eũ odio moc ⸗ ceret de nouo ſicut bᷣmꝰ homo.ñ eẽt tãẽtũ vſq; ad moꝛtẽ.Et ſic ſi iſto mõ ipᷣe ne; cbi hn vnlmni utammndode Ubithonin neitagi tagccee . — mor ſuſfmol⸗ innetasbe iutffii idertn höenatſede nmdcbeitoc⸗ ganborti 2,,e nbonmede huie NCdan 19 ke iosdong cic dberbini uunitogee dbonoren ſcone der fis hoien iien 1 clrm 74 Phio tcn ſninii Gentiu ini ece. 6cinns enne ”õ Ciglto bte nterin u nr rmige Piin t hyun odio jſeneg pꝓpterodiũ neq; ppter timoꝛẽ moꝛtꝭ nõ velit deſiſterea veritate⁊ iuſticia ſic occi dent eũ.quia ↄtrarieſt eis.⁊ipᷣe ꝑmittet ſe occidi foꝛtiſſime ⁊ firmiſſime.ꝑſeuerã do in his q dei ſunt. Nõne tũc dabit vi⸗/ tam ſuã ſponte ad honoꝛẽ dei? Quãuis em̃ ipᷣe tenet᷑ dicere veritatẽ⁊ eã tenere vi nendo ⁊ loquẽdo ad honoꝛẽ dei.tñ non tenet᷑ moꝛiꝓ honoꝛe di ex debito niſi ipᷣe Xpᷣs mo velit. Itẽ in hoc etiã dabit exemplũ effi/ riẽdo ð/ caciſſimũ alijs hoĩbo vt nullo mõ deſe/ dit alijs rant necrelinquãt veritatẽ dei nec iuſti/ exẽpluʒ ciam eiꝰ.nec recedant ab illa ꝓpter moꝛ/ tem quã aliqũ ꝓpter neceſſitatẽ patient᷑ vt ſoluant cũ illo qui nullo mõ moꝛide/ bebat.ſed ſponte ad moꝛiendũ ſeobtulit in hoc fecit deo honoꝛẽ maximũ. Uñ nõ erit hoc exemplũ magnũ ⁊ efficaciſſi mü. vt ſic alij hoies poſtq; cognouerint eũ ⁊ veritatẽ.⁊ q̃nta ꝑſona erat ipſe.ani⸗ Demoꝛte chꝛiſti angeli malix neqſſimi. ⁊ iõ qꝛ ille erithõ nou? in mũdo q pᷣdicabit ?⁊ doccbit no, uã doctrinã ⁊ oĩa noua qᷓ̊ ꝑtinebuntad honoꝛẽ dei.⁊ ad liberationẽ hoĩm.⁊ too taliter oꝑabit᷑ oĩa qᷓ faciet ↄtra dyabolũ ⁊ ad ſuũ regnũ deſtruendũ. Uñ cuʒ ille hõ debeat liberare gen? humanũ ab ob/ ligatõe infinita ⁊ ſatiſfacere ꝓ oĩba oꝑtʒ ipᷣm pugnare totis viribo ↄtra captiui/ tatẽ hoĩm.vt remoueat hoĩes a captiui/ tate dyaboli.Uñ dyabolꝰ erit pncipaliſ ⁊ capital inimicus eiꝰ.⁊ ſic inter eos erit bellü ſed ſecretũ. Nã dyabolłꝰ videns ta⸗ lẽ nouũ hoĩem qͥ nũq; apparuit in mun do.⁊ ſup quẽ nullã poterit habere ptãtẽ timebit ſuũ regnũ ⁊ dũiuʒ ꝑdere. ⁊ ſic re ſiſtet totis viribo huic homi.⁊ ſuadebit ſuis mẽbꝛis.ſcʒ malis hoĩbo vt eũ occi/ dãt ⁊ ꝑdant.⁊ G̊ qꝛ ipᷣe nõ pᷣt ſibi nocere ꝑ ſe.⁊ ſic ꝑ mediuʒ alioꝝ occidet eũ dya/ men?᷑ ⁊ inflãment᷑ ⁊ imitent᷑ eũ.vt ꝓpter nulla incõmoda q̃ eis poterit obeſſe de/ clinent a iuſticia quã deo debẽt. cũ etiaʒ aliqñ de neceſſitate moꝛi debeãt. cũ ipſe qui nec ꝓ ſe moꝛi ex debito debebat. nec ꝓ alijs poterat cogi moꝛi.nec voluit pꝛe ſeruare taʒ pᷣcioſam vitã.ĩmo ſeipᷣm ⁊ tã pᷣcioſam ꝑſonã tam voluntarie dedit in anoꝛtẽ ꝓpter veritatẽ ⁊ iuſticiã defenden Adam.q;uis ex debito talis ꝑſona qꝛ erat pho mo.debebat deo oẽm obediẽtiã.⁊ fa/ cere ꝓ veritate ⁊ deitate qcquid poterat. ⁊̊ virtute pᷣme obligatiõis.Attamẽ h̊ eſt citra moꝛtẽ.qꝛ ex debito nullo modo moꝛi debebat.Etiõ moꝛiẽdo ſponte re/ linquit hoĩbus exem plũ vt ſiliter faciät q ne timeant moꝛi. Sic ̊ q;uis illi qͥ oc ciaigent eũ.mala occident voluntate.atta men ꝛ ipᷣe ſuſtinebit hoc ſpontanea vo luntate a d honoꝛẽ dei ⁊ ad vtilitatẽ toti/ ns huma ne nature.ideo laudabiliter et miſericoꝛ Niter ſuſtinebit.¶ Sʒ mirãdũ ecrrit quõ poterit eſſe tanta crudelitas in- bolus qntũ in eo eſt. Et iõ ppt᷑ inuidiã Inuidi quã habebit iſte mał angełcõtra iſtum a dyabo nouũ hoĩem. inflãmabit ⁊ ↄcitabit ali/ li ↄcita/ quos malos hoĩes ſibi adherentes con uit inde tra iſtũ.⁊ generabit tantã inuidiã cõtra oſi moꝛ eũ.vt oĩno velint eũ occidere.qꝛ aliter ñ tẽ xpᷣi poterit ei nocere Sic dyabolꝰ tractabit moꝛtẽ ſuã.⁊ dabit totũ ↄſiliũ ſecretũ vt occidat eũ ꝑ malos hoĩes miniſtros ſu os ſi poteſt. nec aliter ceſſare poterit do/ nec hoc fecerit.quia nõ poterit ſuſtinere talẽ hoĩem ſibi ↄtrariũ. Et ſic patet vñ poterit tanta inuidia ⁊ crudelitas inſur⸗ gere contra eum Et hic apparebit ſum/ ma benignitas iſtiushomĩis.quia moꝛi etur etiam ſponte ꝓ occidentibo ipſum. ⁊ pꝛo inimicis ſuis ⁊ pꝛo peccatis eooꝝ.· Et ideo quia dyabołꝰ occidet talẽ hoĩeʒ Juſta iuſtũ ⁊ innocentẽ qui nullo modo debet victoꝛia moꝛi nec obligatur moꝛti. nec dyabolb xp̃ip dy habet aliqð ius in eo.ideo ipſecõmittit abolũ ꝑ maximã iniuſticiã õ iſtuʒ hoĩeʒ innocẽ moꝛtẽ tem.ideo veraciter erat dignus ꝑdereto cidebãt hbumanũ eſt ſub ptãte ⁊ captiuitate pᷣmi nidia ⁊ mallicia in üllis hoĩbo ꝙ velint eũ occidere tã bonũ hoĩem vt crit.qm̃ nul/ Vñ ſit li nocebit nee nocere poterit.qm erit ſũ/ oꝛta iui me benignꝰ. Maxia gͤ debet eſſe iſta in / dia ex qᷓ uidia ⁊ malicia.Et vñ poterit iſta gene/⸗ xpᷣm oc/ rari: Et ideo notandũ eſt ꝙ totũ genus ;—R]——— tum ius qð credebat ſe habere ſuper ho mines.qᷓ;uis in veritate nulluʒ habebat Et quia ſicut inuaſit hominẽ in q̊ nullũ ius habebat. ita ꝑdiderat ius ſi qð hr̃e videbat᷑ in alis hoĩbo.Et ſic ille hõ ſatiſ faciet pꝛo tota humana natura.⁊ moꝛie tur laudabiliter ad honoꝛẽ dei. bera⸗ bit hoĩem a poteſtate dyaboli.⁊ hoc per pualet ⁊ magis ponderetq; numerus ⁊ lumne Cbꝛiſtꝰ verã iuſticia. Et ſic vincet dyabolũ ꝑ iu magnitudo oĩm peccatoꝝ ⁊ offenſaruʒ Vgetch vicit dy ſticiam verã.⁊ iuſtũ eſt ꝙ dyaboł ſit ca omniũ hominũ. . letqpns abolũ ꝑ ptiuꝰeius ꝓpter iniuriã ⁊ iniuſticiã quã TLitulus.cclvij. iuſticiã ſibi fecit.Et ſic hõ acqͥ ſiuit ꝑ iuſticiã po VUoniã aũt iam declaratũ eſt q; uioc. teſtatẽ ⁊ dñiuʒ ſupꝛa dyabolũ.Et ſic dy q moꝛs iulliꝰhoĩs erit ſatiſfactio et can abolus vicit pꝛimũ hoĩem ꝑ deceptõeʒ pᷣcium ꝓ peccato hoĩs ⁊ totius necde ⁊ falſam ꝓmiſſionẽ ⁊ ſubiugauit eũ ſibi. humane nature.⁊ pꝛo culpis offenſis et onich ita homo vicit dyaboluʒ ꝑ iuſticiã ⁊ ca iniurijs hoĩm. ⁊ cũ iam declaratũ ſit q; numei ptiuauit.Et qꝛ ille homo erit deꝰ ⁊ filiuſ qðlibʒ peccatũ ſeu offenſa ↄtra deũ aſc⸗ tatur. dei.ideo nõ faciet dyabolo iniuſticiã.ſʒ dctn infinitũ.⁊ ꝙ habeat q̃ndã infini/ catam faciet humanitati de dyabolo verã iuſti tem. oꝑtet ꝙ ſᷣm menſurã peccati et bino ciam. Et ideo ſᷣm verã iuſticiã dyabol offfenſe fiat ſatiſfactio ⁊ cũ ꝓ vno pecca/ peccat erit ſub pedibe iſtius homĩs.⁊ ipᷣe tene to infinite culpe.infiniti mũdi pleni cre riciq̃ bit ipᷣm iuſtiſſime captiuatũ. Ecceq̃lit aturis nõ poſſent ſatiſfacere.⁊ iõ cũ pec ſentis poterit fieri vera liberatio hoĩm ꝑ moꝛ/ cata ſiue iniurie ſint ſine numero contra excog tem illius qͥ erit ſił deꝰ ⁊ homo.⁊ a dya deiũ ⁊ poſſint eſſe ⁊ multiplicari in infi⸗/ oneſe bolo ⁊ a peccato ſeu iniuria⁊ offenſa dei nitum ⁊ creſcere.videamꝰquõ moꝛs iſti geret ⁊ a pena infinita. Sic moꝛs iſto hois us hoiĩs qui erit de ⁊ homo.qui erit ne moch vincet dyabolũ ⁊ omnẽ culpã ⁊ pecca / ceſſarius ꝓ ſatiſfactione. erit ſufficiẽs ſa ris. tum. Et ſicut dyaboł?decipiendo hoĩeʒ tiſtactio ⁊ ſufficiens pᷣciũ ꝓ oĩbus pec/ Gnü ſubiugauit eũ ſibi.ita decipiendo ſeißm catis oĩm hoĩm.⁊ videamꝰ etiã q̃lit p ꝰ* ias qꝛ inuadet ⁊ occidet iſtũ hoĩem. capti / pongeret moꝛs iſta qᷓ; numeꝰ ⁊ magni Kin uabit᷑ ⁊ ligabit᷑ ab iſto hoĩe cum adiuto tudo oĩm pctõꝝ.Jõ ad h̊ coòſcẽdũ op/ Dors pat nio diuinitatis ꝑ iuſticiã. Et ſicut pᷣmꝰ tet põderare vitã illiꝰhoĩs q̃ntũ valebit Pppiepci ſcct homo fuit ſub poteſtate dyaboli ꝓpter ⁊qnti valoꝛis ⁊ qnti pᷣcij erit. VUñ bũa/ dſiordi/ 0 inobedientiã quã fregit ⁊ fuit in ira dei nitas illiꝰhoĩs płꝰ valebit in pᷣcioſitate? TÜliaa bepcis ine ⁊ ſeꝑpatus a ↄſoꝛtio ⁊ amicicia dei.ita et ¶excellẽtia in nobilitate ⁊ bonitate ⁊ in di xpᷣi fuit ol obedientiã iſt homis qͥ erit maioꝛ p/ gnitate q; oẽs hoĩes qͥ fuerũt ſunt⁊ erũt pᷣcioſioꝛ ſe mo hoie.quã ſᷣuabit vſq; ad moꝛtẽ ĩcu ⁊4q pñf eſſe ⁊ qᷓ; om̃s creature.qꝛ hõ iſte oĩbo ho ſiue ſcʒ tenẽdo vitatẽ ði ⁊ iuſticiãad quã erit deificatꝰ.⁊ſua humanitas eritvnita minibo ce obligat᷑ oĩs homo.⁊ quã deꝰ vult ⁊ exi deitati iu vna pſona.Et iõ ꝓpt iſtã vni⸗ de git ab om̃i hoĩe.homo erit dignus libe- onẽ ⁊ ꝓpt iſtð mr̃imoniũ altiſſimũ.iſta un rari tam a ptãte dyaboli q; ab ira dei. et huanitas aſcẽdet ad ſummã dignitatẽ. lop reſtitui ad amiciciã dei.qꝛ obediẽtia cjõ Siẽ eĩ iã declaratũ ẽ vel fuit de ſpõſa re Ti.cxx/ un putabit᷑ p inobediẽtia. Sicut em̃ inobe ſpectu ſpõſi in capitlo deamoꝛe qlit᷑ſpõ xv. ſi⸗ dientia facta eſt ꝑ hominẽ. ita obedien- ſaaſcẽdit ⁊ nobilitat᷑ ppt᷑ ſpõſuʒ cui vni tin tia etiã facta eſt ꝓꝑ hoĩem.⁊ maxime quia tur q;ᷓnis etiã ſit infima ⁊ paupꝛimaint᷑ n iſta obedientia in infinitũ ſuꝑabit illaʒ. os mlieres.ſi aſſumit᷑ rege ꝓ regina. oN quia erit facta cũ difficultate.ſ.moꝛtis. fit nobił ⁊ mañ valde.Silłxr erit de hũa ni ⁊ ꝑ maioꝛẽ ſcʒ hoĩem ⁊ filiuʒ dei. Et ita nitate hoĩs iſtiꝰ.qꝛ erit vnita ⁊ copulata e magis erit acceptabilis deitati obedien inſeꝑabilit᷑ tãq; ſpõſ ſ õſo deitati. ⁊ iõ 2W8 tia voluntaria iſt homĩs q; fuerat diſ⸗ erit ꝓpoꝛtionata neceſſario iuxta digni/ o plicibilis inobedietia pᷣmi homis.⁊ ma tatẽ deitatꝭ tãtũ qᷓntũ fieri poterit Etad d ioꝛ erit honoꝛatio iſtiꝰ homis.qᷓ; fuerat huc iſta vnio erit maioꝛ młto qᷓ; ſpõſi ?⁊ inhonoꝛatio pᷣmi homis. Et ſic totalir ſpõſe.quia vna pſona erit deus ⁊ bomo annihilat᷑ ⁊ deſtruet᷑ iniuria ⁊ offenſa p . ⁊iõ vt ille homo erit infinitus ⁊ płꝰvale ſif mi homiĩs.⁊ a tota natura hbumana. bit qᷓ; omnes homines cum ſint finiti. A ¶ Dualiter moꝛs iſtius homis que eſt ⁊ etiam qᷓ; oeẽs creature.cũ nõ ſit compa ſn neceſſaria ſatiſtactione oim hominuʒ tio inter finitũ ⁊ infinitũ. Et ideo ſi vo⸗ D Stumnane⸗ . Kintik tiulkini Olgt totins dioeffnſoe ehmniſtg omndaidſe tnciinfti mihanie Pnropeen⸗ dipier töüe ncdoNN leri gifi⸗ Nönaoiti ogbiciſe üufist voſbug vee giialto wPnagti Neiläic türaln t 1. Ditin. npcoſunn Di nienrtind t it oneroit io nighöikch nscihnin t ppkitinn⸗ nilini iſn deſpaͤan rdlitſi izaim upinuin W ran dehin Naptu uni urnden, nibin i o:Mo. Gthele ſnnd. ſtong bN 4 K — lumus ↄſiderare quõ moꝛs ei plus põ/ deret q; oĩa peccata.videamꝰ p q;to nol let quis talẽ hoĩem occidere ſi eẽt pᷣſens ⁊ ſciret eũ talẽ et᷑. Ita ꝙ ſi diceret᷑ alicui niſi occidas iſtũ hoĩeʒ tot mundꝰ ꝑibit 2 qͥ cquid deꝰ nõ eſt. certe nullꝰ faceret h nec deberet facere ſi ſciret eũ talem eẽ.ꝓ om̃i creatura ↄſeruãda.nec ſi infinitus numerꝰmũdoꝝ ei daret᷑.tẽ ſi etiã dice retur.tu occides illũ hoĩem.aut oĩa pec cata mũdi veniẽt ſuꝑ te ⁊ ĩputabunt᷑ ti/ bi. nõne iſte diceret ꝙ citius vellet om̃ia peccata mũdi ſuſtinere ſupꝛa ſe ⁊ ĩputa/ ri ei q; eũ occidere:etiã nõ ſolũ mũdi pᷣ/ ſentis. ſed oĩa que pñt fieri in futuro ⁊ qᷓ excogitari poſſent.Et nõ ſolũ de occiſi/ one ſed etiã de qualibet pua leſione q̃ tä⸗/ geret ipᷣm. ꝓ qnto etiã aliqs nõ deberet modicũ ledere ꝑſonã regis vel imꝑato/ ris. Vñ igit᷑ eſiet ̊ ꝙ aliqͥs hoꝛreret płꝰ vnũ peccatũ in leſione huiꝰhoĩs q; om/ nia alia que poſſunt excogitari.qꝛ leſio iſtius ꝑſone młto magis excedit ſinecõ Moꝛs patione oẽs creaturas.Ecce igit᷑ mani/ xpᷣiẽ pᷣci feſtiſſimũ eſt ꝙ; nulla qᷓntitas magnitu/ oſioꝛ oi/ do ſeu multitudo pctõꝝ extra pſonã hu bꝰpctis ius homis poteſt nec valet comꝑari vi olationi ⁊ deſtructioni vite coꝛꝑalis ta/ lis homĩs. Quãtũ ergo bonũ eſt illud. cxyuius deſtructio eſt täã mala: Si em̃ ex/ cedit om̃e bonũ creatũ.qᷓ; mala eſt eius deſtructio.&̊ vita illius hoĩs pł erit bo/ num ⁊ marꝰbonũ ſine comꝑatione.q; il la peccata ſint mala.que qdem peccata ſua interfectio ſine eſtimatõe ſuꝑat. UUñ ſi interfectio illꝰ?hoĩs ſupꝑat omnẽ mul/ titudinẽ peccatoꝝ q̃ cogitari poſſunt ex tra pſona ei.⁊ ſi pctã: crimĩa tãtũ ſunt odibilia qntum ſunt mala.⁊ vita illõho minis tãtũ ſit amahilis qᷓntum erit bo/ na.ſequit᷑ ꝙ vita illiꝰhoĩs plus erit ama bilis ⁊ magis bona.q; oĩa peccata ſint odibilia ⁊ mala. Ergo tantũ bonũ tam amabile ſicut erit vita illiꝰhomis q pꝛe/ cioſioꝛ eſt qᷓ; om̃e qð eſt citra deũ,nõ erit ſufficiens ad ſoluendũ qð debet᷑ p pec/ catis ⁊ offenſis totius mũdi.cuʒ ſuꝑat om̃e debitũ qð debẽt peccatoꝛes ꝓ ſatiſ factione.ĩmo plus põderat in infinitũ. Ecce igit᷑quõ vita illi? hoĩs vincit oĩa De pꝛecioſa moꝛte chꝛiſti crimina oẽs offenſas ⁊ oẽs culpas ſi de turꝓ illis. Si ̊ dare vitã ẽ acciꝑe mon tẽ.ſicut datio hui vite pᷣualet ⁊ ppPonde rat ĩ bonitate plus qᷓ; oĩa peccata hoĩm in malo.ita acceptio moꝛtis.Ergo ſi il⸗ le hõ quẽ querimꝰdetvitã ſuã moꝛti ſpõ te ad honoꝛẽ dei ꝓ ſatiſfactõe totiꝰ hũa/ ne nature.nõne ſatiſfaciet ⁊ ſoluet ꝓ oibꝰ hoĩbo: Et ſatiffactio erit maioꝛ in infini tũ qᷓ; om̃e debitũ qð debent oẽs hoĩes. Patet ̊ quõ moꝛs illiꝰhoĩs qͥ eſt neceſ/ ſarius ꝓ ſatiſfactiõe toti humane natu/ re pᷣualet ⁊ magis ponderat qᷓ; multitu/ do ⁊ magnitudo oĩm offenſaꝝ ⁊ pctõꝝ. ¶ Qualiter ipᷣa moꝛs deleat ⁊ ſuꝑet pec cata occidẽtiũ talẽ hoiem. ¶ Titulus. cclviij. qm̃ dictũ eſt ꝙ moꝛs illꝰho minis qui erit deus ⁊ homo ſu/ pabit oĩa pctã ⁊ crimĩa hoĩm.ſʒ dubiũ ẽ quõ poterit delere ⁊ ſuꝑare pec cata illoꝝ qͥ occidẽt eũ. Om̃ ſitã maluʒ eſt occidere eũ.q̃ntũ bona erit vita eius quõ poterit moꝛs eiꝰſuꝑare ⁊ delere pec cata⁊ crimĩa illoꝝ qͥ eũ occidẽt:qꝛ appa ret ꝙ tãtũ malũ ſit pctm̃ eoꝝ qͥ occident eũ.qntũ vita eẽ bona.Ergo quõ moꝛſ eius poterit ſatiſfacere ꝓ peccato eoꝛum qui eũ occidũt: Aut ſi poterit delerepec catum alicuius illoꝝ ⁊ ſatiffacere ꝓ illo. opoꝛtet em̃ ꝙ ſatiffactio ſit tanta q' dele Poꝛs at om̃ia peccata. Hic poſſumus dupli/ ipᷣua⸗/ citer reſpondere. Pꝛimo quia nullus ſci let petõ enter occideret illum ſi talem euʒ cogno crucifi/ ſceret ſcʒ deum ⁊ homineʒ. ideo ſi occi/ gentiũ dunt eum ignoꝛanter occidunt.quareſe quitur ꝙ peccatuʒ eoꝛũ nõ eſt ita malũ. ſicut vita eius fuit bona.quia ignoꝛan/ tia diminuet peccatũ illud.vt nõ ſit ita infinitum. Unde quando dictũ fuit q; tantũ mala fuit deſtructio eius.quãtuʒ vita eius bona.tunc nõ penſauimus interfectio ſeu occiſio eiꝰ facta fuit igno ranter.ſed quaſi ſcienter fieret.quia nun qᷓ; aliquis poterit nec vellet ſcienter fate re. Secundo reſpondere poſſumꝰꝙ me Meri / ritum ⁊ bonum qð faciet ille homo qui tũ moꝛ/ erit deus erit duobus modus infinitũ. tis xpᷣi ẽ Pꝛimo ex ꝑtefacientis. quia erit ꝑſona duplicit infinita.ſcdᷣo exꝑte dei acceptãtis.quia ĩfinitũ ofñe meritũ deo acceptabile eſt infinitũ CCitulus. ccir. ſicut demeritũ infinitũ.Et ſic datiovite erit infinita ⁊ ex ꝑte dantis ⁊ ex ꝑte acce/ ptantis.ſʒ om̃e pctm̃ qðcũq; poſſit face re creatura eſt finitũ ex ꝑte facientis.ſed ſolũ infinitũ ex ꝑte illiꝰ cõtra quẽ fit ſcʒ crx pte dei.Et ſic moꝛs illiꝰ hoĩs pſᷣt dele/ Ti. ccl/ iii. DO,moꝛ xpᷣi ſitvo luntaria O, moꝛſ xpᷣi ſit ð / liberata ⁊2 electa reoĩa peccata fieri poſſibilia ꝑ creaturã. ⁊ ꝓ illis ſatiſfacere.⁊ vltra ſuꝑabit in in/ finitum. ⸗ ¶ Decircũſtãtijs ⁊ cõditõibo quas ha/ bebit illa pcioſa moꝛs.⁊ que ↄuenientio res eruntiei. (LLitulus. cclij Tqm̃ illa pcioſiſſima moꝛs⁊ĩ/ finiti valoꝛis illiꝰ pᷣcioſiſſimi et benigniſſimi ⁊ pijſſimi hoĩs qᷓ indigemꝰeſt neceſſaria toti humane na/ ture ꝓ ſatiſfactione.⁊ in ipᷣa pendet tota reſtauratio ⁊ totũ bonũ hominũ. iõ vi/ deamꝰq̃s circũſtantias habebit ⁊ q̃ cõ/ ditões ei ↄueniẽt.Et qm̃ illa moꝛs erit ſatiſfactio tot? nature humane ⁊ totum bonũ ⁊ totũ meritũ.iõ illi moꝛti ↄuenit vt habeat oẽs cõditões ꝑ q̃s poterit eẽ magis meritoꝛia ⁊ ſatiſtactiua ac magiſ accepta.⁊ ꝑ q̃̊s poterit declarari maioꝛ bona voluntas bonũ coꝛ ⁊ intimꝰ affe/ ctus coꝛdis hoĩs illiꝰmoꝛiẽtis. Uñ op⸗ tet ꝙ talis moꝛs vt dictũ eſt ſit volunta rie accepta ac ſpõte.qꝛ aliter nil pficeret⸗ Et iõ oꝑtet ꝙ ille benigniſſimꝰ hõ velit ſuſciꝑe ⁊ ſuſtinere moꝛtẽ libẽter ⁊ ſpõteꝛ cũ bona volũtate.⁊ iõ habebit maximũ gmoꝛẽ ⁊ maximã charitatẽ ac ardẽtiſſi/ mã ⁊ exqͥ ſitã pietatẽ erga naturã huma/ nã ꝑditã vtſoluet᷑. Etiõ nõ ſolũ valʒ ſu ſtinere ⁊ recipe moꝛtẽ.ĩmo ꝑ talẽ modũ ⁊ talẽ foꝛmã in qbus talis moꝛs ſua erit magis meritoꝛia ⁊ magis ſatiſfactoꝛia. magis vtilis ⁊ cõmodoſa ꝓ hũana na/ tura.⁊ ꝙ etiã aueniat ſue pijſſime volũ/ tati ⁊ charitati ardẽtiſſime.Et iõ qꝛ ille hõ recipiet moꝛtẽ nõ inuitꝰ nec ignoꝛan ter.ĩmo ipᷣo ſciẽte ꝑmittẽte ⁊ volente.iõ talis moꝛs optet vt ſit deliberata ⁊ oꝛdi nata ꝑ ipſũmet.⁊ nõ fiet cuʒ caſu foꝛtui/ to.ſʒ ipᷣemet eligat volũtarietalẽ moꝛteʒ q́iem voluerit.⁊ nihil fiat ĩ ſua moꝛte cõ tra ſuã volũtatẽ.i¶ Et qꝛ qnto moꝛs erit cũ maioꝛi pena magis crudelis ⁊ dolo/ roſa ac magis ignominioſa ⁊ turpis et oppꝛobꝛioſa ac deriſoꝛia ſi ſit volũtarie aſſumpta. tãto erit magis meritoꝛia et ſatiſfactoꝛia.⁊ cõmodoſioꝛ hũane natu/ re.ac magis acceptabil deo.iõ certe ↄue niet amoꝛi ardẽtiſſimo ⁊ pietati illiꝰpijſ/ ſimi hoĩs.vt nõ ſolũ velit ſuſtinere moꝛ/ tẽ.ĩmo talẽ moꝛtẽ ſicut dictũ eſt.qꝛ hoc erit maius bonũ qð põt facere.Et ideo ↄuenit ſue maxime bonitati vt faciat tã tũ bonũ.quo nõ poterit eẽ maiꝰ nec me/ lius.nec excogitari. Vñ ille hõ pijſſimꝰ erit ꝑſona ĩfinita.⁊ iõ ↄuenit ei facere tã tũ bonũ.vt ſua moꝛs pcioſiſſima ſuꝑet ⁊ excedat oĩa pctã.⁊ vt nõ poſſit magis ſupꝑare vt habeat om̃e meritũ.Etiõ ↄue niet ꝙ oẽs cõditiões ⁊ oẽs circũſtãtie q̃ᷓ poterũt reddere illã moꝛtẽ difficillimã. penaliſſimã ꝑ oẽm modũ atrociſſimã ⁊ crudeliſſimã.doloꝛoſiſſimã ac ignomi/ nioſiſſimã ſint in illa moꝛte ſeu comitẽ/ tur eã.Et iõ ↄuenit ꝙ fiat in loco publi co ⁊ ſolẽni ⁊ nõ in occculto de die ⁊ nõ ð 6/ 2 nocte.⁊ ſic de alijs circũſtãtijſ.⁊ optebit ꝙ genꝰ moꝛtis ſit turpiſſimũ ⁊ ignomi/ nioſiſſimũ.¶ Quõ aũt poterũtfieri iſta faciliter poſſumꝰcognoſcere ſi cõſidere/ mus illos ꝑ q̊s talis moꝛs fiet.qm̃ oꝑ/ tet ꝙ ſint inimici ſui maximi. Uñ iã di/ ctum eſt ꝙ ille Pᷣmꝰ angel ſcʒ dyabolus erit inimicꝰ capitalis iſti hoĩs.⁊ habe/ bit ip[ʒ odio in ſũmo.⁊ iõ tractabit moꝛ/ Oʒ ſit ð ſpectiſſi ma . O. ſit loco pu blico Ti. ccl⸗ vi. tem ſuã.⁊ inflã mabit aliquos hoĩes ad ſũmũ odiũ iſt ꝑ ſũmã inimiciciaʒ.Et ideo illi hoĩes qui erũt inimici ſui nõ ſo lum deſiderabũt ipᷣm occidere.iĩmo etiã inferre moꝛtẽ turpiſſimã ⁊ amariſſimaʒ ⁊ talẽ q̃lis dicta eſt.¶ Et multũ bñ ↄue/ nit illi talis moꝛs.qꝛ inimici eimłtum deſiderabũt ei ĩferre talẽ moꝛtẽ vt dictũ eſt. ⁊ ipᷣe cũ gaudio ⁊ bona voluntate ſu ſcipiet eã.⁊ ſic eoꝝ deſideriũ ⁊ voluntas in hoc ↄcoꝛdant.ſed in iſto nõ erit ſimi/ lis voluntas.qꝛ ipᷣi mala ⁊ peſſima vo/⸗ luntate ⁊ peruerſa intentione inflãmati eũ occident.ſed ipᷣe bona voluntate ⁊ in timo coꝛdis affectu ꝓpt᷑ ſaluatõeʒ totiꝰ hũane nature ad honoꝛẽ dei.⁊ ad offen/ ſam placandã moꝛtẽ libẽter ſuſtinebit. Xpo cõ petebat moꝛi in cruce Hoꝛs iem. T y 44 P . 7. . M . . “ 5 4 . J 4 . — . Etqᷣ abſche cnr⸗ äträl ſcüt truct ütl norte gis p op ſtuet PHöcel uita ſicp hiat nion⸗ collig Tipſe patc fali ſſſſin mbi ist dn Knnb entiätmie Smnetrigg ienne S Moꝛs ennlli⸗,e deſtruet moꝛtẽ? —, S — itngrnan aickohe⸗ An Siden Unthcttti inunherne⸗ ehöhiſiv Mafacres icingie poſttnigs i rör hriſtitei difellni⸗ mooſſini: ixigoni⸗ eſwcomt/ nooprbl dedietöd bog. eilsogrbt n. nüt ion⸗ iun f, Ann Diän De Nrtbore H is⸗ tM, bitror, boiedd lccht; Et aſinol geimocis ſiſſi . „ ré ℳ — 4 1 . . èäl ð oll 3 2 4 1 “ + 4 . Et qꝛ ipe null oſtendet ptãteʒ ſed totã abſcõdet.ideo poterũt eũ occidere ⁊ tra- ctare ſᷣm ſuã malã ⁊ puerſam volũtateʒ q̃ntũ ipᷣemet ꝑmittet.Ecce magnũ my/ ſteriũ erit ibi.qꝛ ipſa malicia deſtruet ſe/ ipᷣam.qꝛ qᷓnto magis inimici ei ꝑ mali/ ciã ⁊ iniqͥtatẽ dabunt moꝛtẽ.tanto ma/ gis ipa moꝛs erit meritoꝛia ⁊ ſatiffacti/ ua ꝓ peccatis ⁊ deſtruet maliciã.⁊ ſic de ſtruet ſeipam.⁊ iniqͥ tas erit cõtra ſeipᷣaʒ⸗ MNõ em̃ poteſt fieri talis moꝛs niſi ꝑ ini/ quitatẽ.⁊ etiã nõ fiet niſi ꝓpter iniqtatẽ. ⁊Z ſic ꝑ iniqͥtatẽ ⁊ maliciã deſtruit᷑ ⁊ anni hilat᷑ ipᷣa malicia ⁊ iniquitas.Et ſic ipᷣa iniquitas ⁊ malicia facient moꝛtẽ ſuã.et colligent virgas ad ſeipᷣas ꝑcutiendas ⁊ipſa iniquitas occidet ſeißam.Et ita patent cõditiones⁊ circũſtantie in gene rali.que erunt ↄueniẽtes iſti moꝛtipᷣcio/ meq̃ nccaria erit ꝓ ſatiſfactõe hoĩm. Declarati nabiliter ſequit᷑ ſaluatio humane nature Ptalem moꝛtẽ. n tum donũ ſit antiq; pcij illð q Alille homo ꝗqͥ erit deus ⁊ hõ ⁊ fili/ us dei dabit deitati qñ dabit vitã ſuã p cioſiſſimã moꝛtiad honoꝛẽ deitatis ſpõ te. Nulli dubiũ etiã poteſt eſſe quin tale opus ſumme laudabileſit⁊ ſumme pᷣmi abile ab ipᷣa deitate Qui em̃ tantũ donũ ſponte dat deo. nõ debet eſſe ſine retribn tione Neceſſe erit ergo ꝙ ſi ille homo der tantũ donuʒ deo. ꝙ deitas retribuat ei⸗ aliter aut deus eſſet iniuſtꝰſi nollet retri⸗ vuere. aut impotẽs ſi nõ poſſet.qð alie/ num eſt a deo. Sʒ qui tribuit aliqͥd ali/ cni dat ſibi illud qð nõ hʒ. ant dimittit ei qð ab ipᷣo poſſet exigi. Et qꝛ talis ꝑſo na erit de?⁊ hõ ſic nullo ĩdigebit.qꝛ vna pſona erit de et hõ. Et ſic nihil poterit dare tali ꝑſone qꝛ pleniſſima eſt. Itẽ etiã talis ꝑſona nihil debebit qð poſſet ei di/ mitti. Nec ĩdigebit mereri aliqd ꝓ ſeipo etiã qntũ ad hũanitatẽ.q; oĩa q̃ hũani/ tas illa poterat hr̃e debent᷑ ei rõne vnio/ nis cũ deitate. Quid & tribuet illi qͥ nul/ lare indiget. ⁊ qͥd dimittet᷑ illi qͥ nil dʒ: Ecce ex vna ꝑte eſt neceſſitas retribuen De coditõibi UVUlli aũt dubiũ poteſt eſſe quã/ i ⁊ exalia ꝑte ĩpoſſibilitas recipiẽdi qe neceſſe eſt deũ ſᷣm iuſticiã reddere qᷣ dꝭʒ illi qͥ meret᷑.⁊ nõ eſt aliqq qð red dai Sʒ ſi tãta debita ẽ merces n reddit᷑ a deo il/ li hoĩ nec alteri.inuanũvidet᷑ feciſſe tãtũ opꝰad honoꝛẽ dei · Neceſſe eſt alteri reddat᷑qꝛ nõ poterit reddi ülli. Si gᷣ ille hõ voluerit dare illud qð ei debebit᷑ ali/ cui alteri.poterit.nec ipᷣa deitas pᷣt de iu re ꝓhibere illi. aut poterit denegare illi cui dabit.ĩmo iuſtũ ⁊ neceſſariuʒ erit vt diuina natura reddat mercedẽ illi.cui ꝑ ſona illa voluerit dare.qꝛ licebit ei dare qð ſuũ eſt.⁊ deitas nõ poterit red dere il lud qð dʒ niſi alicui alteri. Sʒ qbo ↄue/ niẽtiille hõ tribuet mercedẽ ⁊ retributi/ onẽ ⁊ fructũ ſue moꝛtꝭ pᷣcioſiſſime.q; ho mibo. ſeu q̊s ↄueniẽtiꝰ⁊ iuſti faciet here es tãti debiti.q̊ᷓ ienõ eget.⁊ tãte abun dãtie.qᷓ; ꝑpentes ⁊ fratres ſuos.ſcʒ alios hoĩes.q̃s videbit tot ⁊ tãtis debitꝭ obli gatos ⁊ ſũma pauꝑtate deficere.⁊ cẽ ĩ ꝓ fundo miſeriaꝝ.vt ſcʒ ilł dimittat᷑ illud qð dñt ꝓ pctis ⁊ offenſis ⁊ det᷑ illud ̊ pᷣ uati erãt ꝓpt᷑ pctã ⁊ offenſas? Nihil em videt᷑ rõnabilius.nihil deſiderabilius. Ouicũq; igit᷑ accedet ad deũ noiĩe iſtiuſ hoĩs.nullo mõ repellet᷑. Ecce igit᷑ qliter hõ ipᷣe liberabit alios hoĩes ⁊ redimet. qꝛ illud qð ſpõte dabit deo cõputabit debito qð illi debẽt. Hũana em̃ natura accedẽs dabit ĩ illo hoĩe ſpõte ⁊ nõ exdebito qð ad denʒ ſuum erit. vt redimat ſe ⁊ liberet in alijs homibo in qbus qð ex debito exigebat᷑ nõ habet vndereddat.O m̃s igit᷑ homi nes qui ad gratiã illã voluerint ⁊ adhe/ rere illi hom libere cuʒ digno affectu li⸗ berabunt᷑ a ſecũda obligatione infinita bitum nec ſatiſfacient.¶ Item etiam ad nccario reddet hoibovi toʒ ppt noꝛtem Xpbi O, ppe moꝛtem xpᷣi nẽo repellit — que eſt ꝓpter peccatũ ⁊ offenſaʒ.⁊ ꝑ ↄpn0⸗ liberabunt᷑ ab ira dei ⁊ a pena eterna⁊ a poteſtate dyaboli.⁊ reconciliabunt᷑ deo 1 dabit eis eternũ gaudiũ qð ꝑdiderũt. Qui vero illã gratiã ↄtemnẽt iuſte peri/ bunt in eternũ.⁊ incurrent penã infini/ tam quã debuerunt.quia nõ reddent de O/xpᷣo confirmationẽ iſtoꝛum conſiderandus regnum eſt. ꝙ illi homini debebatur regnum ce⸗ leſte. ⁊ hereditas celeſtis duobo modis. Pꝛimo exeo qy ille homo inqjntü homo O celeſte duplr ð bebar Etẽ ſen tentia bernhar di erit filius dei.qe imediate recipiet aĩam rõnalẽ.⁊ erit foꝛmatꝰ q̃ntũ ad coꝛpꝰ ĩme diate a deo. ⁊ erit obediẽes ſꝑ deo vt pa/ tri cuſtodiẽs foꝛmã filiatõis.⁊ iõ neceſ/ ſario erit heres dei inqntũ hõ. Uñ quia inter oẽs hoĩes iſte ſolꝰerit bonꝰfiliꝰdei 2 p ↄñs iure filiatõis ⁊ paternitatis to/ ta hereditas q̃ dcbebat᷑ oiba hoĩbo inſil. ſi ſeruaſſent foꝛmã filiatõis.⁊ feciſſentvt filij debebit᷑ de iure iſti hoĩ.quã alij ho/ mines iuſte ꝑdiderũt.Quãuis g iſte hõ nõ moꝛeret᷑.debebit᷑ tñ ei totius hũane nature hereditas.quã deꝰ debebat dare ſi pmi hoĩes nõ fuiſſent inobediẽtes Et iſto iure nullꝰaliꝰhõ poterit eſſe ꝑticeps hereditatis celeſtꝭ. Sʒ alio mõ⁊ alio iu re debet᷑ tota hereditas celeſtis illi hoĩ. ſcʒ ꝑ meritũ ſue pᷣcioſiſſime moꝛti.quia moꝛiet᷑ laudabilit᷑ ad honoꝛẽ dei.⁊ ꝑ iu/ ſticiã verã ⁊ ꝑ meritũ iuſtiſſime debebi tur ei tota hereditas celeſtis.q̃ oĩbo hoĩ/ bus ð bebat dari ſi bᷣmi hoĩes mãſiſſent obediẽtes Et ſic duplici iure debebitur tota hereditas celeſtis illi homĩ. ⁊ qꝛ ei ſufficiet hre illã hereditatẽ ꝑ pmũ ius ⁊ ñ idigebit ſecũdo iure.iõ dabit alijs hoĩ bus ſcõm ius.qð acqͥ ſiuit ꝑ meritũ ſue moꝛtꝭ.⁊ ſic ille hõ iuſte reſtituet alios ho mines frẽs ſuos ſibi adherere volentes ad hereditatẽ celeſteʒ.qꝛ dabit eis ius ſe cũdũ quo ipᷣe nõ indigebit.⁊ ſic qͥcquid ille hõ acqret ꝑ moꝛtẽ ſuã dabit alijs ho mib.Et qꝛ in moꝛte ſua erit ĩfinitũ me/ ritũ.ſic dabit alijs infinitũ meritũ.quia met nõ indigebit Et ſicrelinqͥt᷑ ꝙ hoĩes qui ſibi adherẽt habebũt infinitũ meri/ tum ⁊ infinitũ ius.ꝑ qð debebit᷑ eis re/ gnum celeſte ⁊ hereditas celeſtis. Et ſic ulle hõ ꝑ moꝛtẽ ſuã ditabit totã hũanaʒ naturã qᷓ erat pauꝑꝛima.qꝛ implebit eã merito ſuo infinito. Uñ diuitieꝛ theſau ri humane nature nõ ſunt niſi merita Et ideo ꝑ moꝛtẽ iſt hoĩs natura humana erit pleniſſima.ditiſſima ⁊ abundantiſſi ma.ita ꝙ ampliꝰ nõ poterit abũdare nꝰ* creſcere.Et tales diuitieꝛ theſauri erunt incoꝛruptibiles.qꝛ tale meritũ erit eter/ nũ⁊ ſo manens.qꝛ meritũ nõ poteſt de/ ſtrui.niſi ꝑ ſuũ ↄtrariũ ſcʒ ꝑ culpã ⁊ de/ meritũ ac diſplicitũ.ſed nulla erit culpa S- Citulus.ccxi. Titulus.cclxi. que poſſet deſtruere meritũ illud.⁊ ideo erit ſꝑ ĩ ſua vᷣtute.Apparet ̊ qualiter ra tionabiliter ſequit᷑ ſaluatio humane na/ ture ꝑ moꝛtẽ illius hoĩs qua om̃is ho/ mo indigert. ¶ Qualiter illa moꝛs ſe habebit ad cul⸗ pas offenas. – (Zitulus.cclxi. WVUoniã aũt iam declaratũ eſt in Ti. cc/ q actatu de lapſu ſeu ꝑditõe ho / xlix. minis. q in tota natura huüneneg erant tres culpe.pᷣma erat generaliſſima que reſpiciebat oẽs hoĩes. ⁊ erat totius hũane nature ⁊ iſta erat culpa ſeu offen/ ſa duoꝝ pᷣmoꝝ hominũ.et iſta clauſerat oĩbus poꝛtã celeſtẽ.alia erat culpa oꝛigi nalis quã ↄtrahit aĩa quia ↄiungit᷑ car/ ni coꝛrupte.⁊ tercia eſt ꝑſonalis ⁊ actua lis.⁊ iſta multiplicat᷑in quolibet homi/ ne ſine numero.⁊ qꝛ iſta moꝛs pᷣcioſiſſi/ ma delebit oẽs culpas ⁊ offenſas totiuſ humane nature.ideo opoꝛtet videre q̃li ter ſe habebit ad iſtas tres culpas. Unñ Moꝛs pᷣma culpa ſeu offenſa nõ eſt niſi vna in xpᷣi tota tota natura humana.⁊ eſt radicalis ⁊ la lit tulit tiſſima.⁊ quia eſt pᷣma.iõ moꝛs illiꝰhoĩſ oꝛigĩale pmo ⁊ pncipaliter tollet totalit᷑ illã gene ralẽ culpã ⁊ iniuriã.⁊ erit ſatiſfactio pꝛo ea.⁊ hoc ſtatim qñ moꝛs erit facta.⁊ ſic remouebit᷑ totaliter ⁊ vniuerſaliter a to/ ta natura humana. Sed alie due culpe pticulares que ſunt in quolibet hoĩe ꝑti culari.⁊ que reſpiciũt ꝑticulares ꝑſonaſ nõ tollent᷑ nec deſtruent᷑ ſtatiʒ poſt moꝛ/ tem.ſed opoꝛtebit ꝙ quilibet hõ adhere at illi moꝛti ⁊ vniat᷑ illi hoĩ.⁊ fiat mẽbꝛũ eius.⁊ efficiat᷑ de ſua ſocietate ⁊ familia. aliter meritũ ſue moꝛtis nõ poterit ſatiſ/ facereꝓ illo.nec aliquis aliter efficiet᷑ ꝑ/ ticeps in merito ſue moꝛtis. necrecipi/ et virtutem ſue moꝛtis pꝛo ſe. Sʒ quia ꝓuuli qͥ nõ habent vſum liberi arbitrij. nõ poterũt adherere in ꝓpꝛia ꝑſona illi moꝛti.iõ ſufficit ꝙ alij qͥ habebunt vſuʒ liberi arbitrij.adhereãt ꝓ eis. Unde qꝛ culpa eoꝝ nõ eſt actualis.ĩm o euenit eiſ Ealiã ꝑſonã.⁊ nõ ꝑ ꝓpꝛiã voluntatẽ.iõ alia ꝑſona poterit ſupplere vices eoꝛũ et Nota ad hererep cis. Sʒ in adultis.quia poſ digniſ ſunt ꝑ ꝓpꝛiã voluntatẽ ⁊ libeꝝ arbitriũ ſimũ ’’M tgriev goͤhere ceſeg ſonſe cerl füm lcc irbe ſierdia gire homis coaclo piavo ilcio bipf ceſſec guä⸗ chpian eritß lerhe necel nikeſt pian ge r an Hors ſin pyhiñ mn ſi⸗ iit pctä Uit eunlia ſn lus llet mee di⸗ goi ſite del thre lad bus o cule quo 2 emt ſali hece . (kee⸗ dat ais tilünie saralinn no hununenn Ilaoſfis ho dtcl in. dlniͤcki7 pliicho, nunmbän igenoniſing ,1catotus Ubpeſofien alkachuen malhgatg nungkan, onalst n nolbetbond ors öchſi⸗ fanſsotoen Mti alhes. Di) . 4 1 „ ni min i malsthkn norsilcte talt lice ſuifwom⸗ mi f ellird Aeduralhe hlbahoiept luns onn kne⸗ chöcchet finmahii e1famlin poguin ockot s, ecth G baigti gugotel teboeſi⸗ Ue n ℳ btet, cotic 4 ℳ N . 4 bioni VN Moꝛs xpᷣiñ tu lit pctã actualia ſingloꝝ gaherere et vniri illi homini ideo eritne ceſſe ꝙ ſi volũt ꝙ moꝛs illius hominis eis pficiat.qꝙ aciualiter vniant᷑ cuʒ eo.et fiãt mẽbꝛa eius.Uñũ quia iã declaratuʒ ẽ ꝙ homies erat mẽbꝛa obmiangeli ma/ li et diaboli. iõ oꝑtebit ꝙ reliquãt⁊ deſi nãt eſſe mẽbꝛa diaboli.⁊ fiãt mẽbꝛa iſtiꝰ homis. et hoc volũtarie et ſponte et ſine coactõe.quia ſicut moꝛs eius fuit ſuſce/ pta volũtarie.quia aliter nihil ꝓficeret. ita erit neceſſe q homies qui voluerit eẽ pticipes ſui meriti et ſue moꝛtis.volun tarie vn iant᷑ ei et ĩcoꝛꝑent᷑ quia aliter ni hil ꝓficeret eis moꝛs eiꝰ. Et ideo erit ne ceſie ꝙ relinquãt pꝛioꝛẽvitaʒ et antiquã quã tenuerũt.que erat ̃ᷣm diabolũ.⁊ re/ cipiant vitam nouaʒ iſtius homĩs que erit 'm deũ.Etvt fiat certa diſtinctõ in/ ter homiĩes qui fiẽt mẽbꝛa eius et alios. neceſſe erit etiaʒ ꝙ ſint aliqua ſigna ma/ nifeſta ꝑ que ſignent᷑ mẽbꝛa ſua que reci piant᷑ ab homibus qui volũt eſſe mem/ bꝛa eius et de ſua ſocietate. Sic ergo oꝑ tebit ꝙ homiĩes adhereãt ei et vniant᷑.et ꝙ hoc fiat recipiẽdo aliqua ſigna ab ip/ ſo oꝛdinata¶ Ecce igit᷑ qliter iſta pᷣcioſuũ ſima moꝛs ſe habebit ad delẽdas offen/ ſas mundi et culpas hoĩm.qm̃ nõ dele/ uit nec deſtruet ꝓpꝛias culpas et offen/ ſas cuiuſlibet homis quas qͥ libet ↄmi/ ſit ꝓ ꝓpꝛiam volũtatẽ.niſi cuilibʒ diſpli ceãt omnes culpe ⁊ offenſe quas fecit et eas odio habeat. et tũc moꝛs illa ſatiſta ciet ꝓ om̃ibo peccatis cuiuſſibet.dũ ta/ mẽ efficiant᷑ mẽbꝛa eius. Sed ad delen dã culpã oꝛiginalẽ.nõ erit neceſſe ꝙ ali/ quis habeat diſplicentiã.quia nõ cõmi ſit eam ꝑ ꝓpꝛiã voluntatẽ.nec etiam ad delẽdã culpã generalẽ totiꝰhumane na/ ture.erit neceſſe ꝙ aliquis doleat.quia il la delebit᷑ totaliter ꝑ moꝛtẽ ſtatim homĩ bus ignoꝛãtibo.ſed tamẽ bñ fuit neceſſe ꝙ pmi parẽtes qui eam ↄmiſerũt de illa Ti cclij culpa doluerint et eis diſplicuerit.aliter quo ad ipſos nõ deleret᷑. Ad deſtruendã em̃ totaliter culpã et offenſam ↄtra deũ neceſſaria eſt ſatiſfactõ infinita.vt dictũ eſt. et etiã eſt neceſſe ꝙ ülle qui cõmiſit ha beat diſplicentiã deilla offenſa ⁊ culpa. et ei diſpliceat. Sineergo moꝛte iſtius homĩs qui erit deus ⁊ hõ.nulla culpa ?S· offenſa põt deleri ſeu deſtrui. Uñ etiam nõ ſolũ eſt neceſſaria ſatiſfactio infinita ꝓpter penã infinitã debite ſoluẽdã ⁊ re/ dimendã.ĩmo eſt etiã neceſſaria infinita diſplicẽtia de culpa ⁊ offenſa que ẽↄtra deũ. quiẽ infinitꝭ bonus. Uñ offenſa qᷓ eſt ↄtra infinitã bonitatẽ.nõ poteſt dele ri ad plenũ niſi ꝑ infinitã diſplicentiaʒ. quã nullꝰhomo poterit habere.⁊ iðᷣo ad ſupplemẽtũ ẽ neceſſaria moꝛs illius ho miĩs.vt ꝓ pena debita ſatiſfaciat.et p di plicẽtia ſuppleat.Et ideo neceſſariũ erit ad liberandn; hoĩem de peccatis qꝗᷓ fecit ↄtra deũ.qꝙ ille hõ qui erit ꝑſona ĩfinita nõ ſolũ moꝛiat᷑ ſed etiã doleat p peccatiſ hoim pᷣteritis.pᷣſentibo et futurꝭ.⁊ ei diſ/ pliceãti infinitũ. Et ſicnõ ſolum patiet᷑ in coꝛꝑe.immo etiã in aia.ad ſatiſfaciẽ/ dum ꝓ peccatis plenarie. Nã em̃ omis offenſa et iniuria ac culpa ↄtra deũ.obli gat ad infinitã penã.qͥa eſt ↄtra deũ om nipotentẽ qͥ eſt infinita iuſticia.⁊ hoc ꝓ pter ↄtemptũ dei.et ideo opoꝛtet ꝙ ſatiſ factio ſit infinita. Et qa etiã talis offen/ ſa eſtotra infinitã bonitatẽ et benignita tẽ.ideo etiã ꝓ plenaria ſatiſfactõe requi/ rit infinitã diſplicentiã.qͥa ſumma boni tas fuit offenſa que eſt ĩ infinitũ amabi/ lis. Ideo quãtũ eſt amabilis.tantũ of/ fenſa cõtra ipſam ẽ diſplicibilis ⁊ odibi lis.Et ideo erit neceſſariũ.qꝙ ille hõ tri⸗/ ſtet᷑ veraciter. ⁊ doleat deoffenſis hoĩm. OQualiter ſe debebit habere ille bomo poſt moꝛtẽ ſuã ſponte ſuſceptã. auteʒ ſupꝛa qualiter ſũme erit neceſſaria moꝛs tanti homĩſ qui ſit deus ⁊ homo /p ſatiſfactõne totiꝰ humane nature.et viſum ẽ qualit᷑ moꝛs eius poterit ſatiſfacere.⁊ ideo reſtatvide requid debebit facere talis hõ poſt moꝛ t᷑ẽ ſuã.⁊ qͥd neceſſariũ erit.quid faciet vl tra ꝓ homibo.et quid ſequi debeat poſt moꝛtẽ ſuã. Tideamus ergo ſi debeat re manere moꝛtuiꝰ.vel iteꝝ reuerti ad vitůõ. Et qm̃ ille homo erit deus ⁊ hõ.⁊ ꝑ ↄſe-⸗ quẽes om̃ipotẽs, ſapiẽtiſſimꝰ. optimuaa „ Uun.. Ciltulus.i. O) chꝛiſtus erit caput O.xpᷣs et benigniſſimꝰ.ideo om̃ia qᷓ̃ faciet.faci/ ðbnit re et ſapiẽtiſſime.benigniſſime.et rõnabi/ ſurgere. liſſime. Et iõ neceſſariũ erit vt iteꝝ rede⸗ at viuus.et ſuſcitet ſeipᷣm de moꝛte ꝑ ꝑ/ ptꝛiã potentiã et nõ maneat ĩ moꝛte Di cut em̃ moꝛs ei erit neceſſaria.ita etiã re ſurrectio ſua erit necefaria.ſed nõ ad ſa/ tiſfaciendũ nec delẽdũ pctaà et offenſas. qꝛ moꝛs ei oꝑabit᷑ pleniſſime ad ſatiſfa/ ciendũ ꝓ pctis.Sed niſi poſt moꝛtẽ ſu/ am ſequeret᷑ ſua reſurrectio ⁊ reſuſcitatõ moꝛs eĩ eſſet ꝑdita quo ad hoĩeſ.⁊ totũ eſſet fruſtra.qͥa nullꝰhaberet ſpem nec fi dẽin eũ.nec ĩ merito ſue moꝛtis.necvni retur.nec adhereret ei.⁊ ſic pꝛecioſiſſima maoꝛs nõ eẽtvtilis homĩbe.Et ſic erit ne ceſſe ꝙ reuertat᷑ viuꝰpoſt moꝛtẽ et reſur gat.⁊ h reqͥrit neceſſitas liberatõöis ha ne nature.et ipſamet moꝛs ſua.vt merl/⸗ tuʒ tãte moꝛtis nõ ꝑdat᷑. Et ideo poſtqᷓ; moꝛs facta erit.ad nihil vtile eſſet ſtare moꝛtnũ.ĩmo ſumme damnoſũ ⁊ inutile ac deſtruetiuũ toti boni. Sicut em̃ iße ſuſcipiet moꝛteʒ volũtarie ⁊ ſpõte ꝓpter honoꝛẽ deitatis ⁊ ꝓptervtilitatẽ toti hu mane natureita enã ꝓpter eãdẽvtilitatẽ neceſſariũ erit ꝙ ſuſcitet ſeiſ̃m a moꝛtu/ is.Et iõ neceſſariũ erit hũane nature.q; talis ꝑſona q̃ ſic erit deus ⁊ homo.ſfaci/ at ſatifactionẽ.vt ꝑ moꝛtẽ ſuã poſſit ſa- tiſfacere.et iteꝝ poſt moꝛteʒ poſſit reſur/ gere et ſeipᷣm ſuſcitare.qꝛ vtrũq; eſt ncc̃a riũ humane nature.⁊ vnũ ſine altero ni Ad qͥd hil ꝓficeret.Ad hoc em̃ valebit ⁊ ẽ ncca ſit diuer ria vnitas ꝑſone.et diuerſitas naturaru ſitas na duaꝝ.ſ.diuine ⁊ humane ĩ illo homĩe. vt turaꝝ in illud qð opus erit fieri ad reſtauratõem vng pſo et ſatiſfactõem.ſi humana natura nõ po na xpᷣi terit.diuina faciat.et ſi nõ cõuenit diui / ne nature.humana exhibeat.et nõ alius nec; aliud.ſedvt ſic idẽ ipſe qui ꝑfecte ex iſtẽs de ⁊ homo ꝑ humanã ſoluat qð il la debet. et ꝑ diuinã poſſit qð expedit.vt ſic diuĩa natura iuuet humanã ĩ bo ißa nõ poterit. Itẽ etiã erit neceſſariũ ꝙ re/ ſurgat a moꝛtuis.qͥa ſuũ coꝛpꝰ gloꝛioſiſ Coꝛpꝰ ſimũ nõ debet coꝛrũpi necreuertii pul/ xpiñ de Uerẽ. quia etiã nõ debebit moꝛi niſi velit buit coꝛ Vt dictũ eſt. Et ideo neceſſe ẽ ꝙ reſurgat rũpi. coꝛpus,aliter deitas faceret iniuſticiam humanitati.qð fieri nõ debet¶ Sʒ qlit debebit reſurgere. vlł moꝛtal vt pus.vł imoꝛtal totalit᷑ vt ampliꝰũ poſſit moꝛi? ⁊ dicẽdũ ꝙ totalir imoꝛtal vt iĩ ernu mo Debnit riñ poſſit nepati.qͥa ſua moꝛs apliꝰ ñ ꝓ reſurger ficerʒ.nec erit nccaria.qꝛ moꝛs pᷣma ſuf imoꝛtał ficiet ĩ ꝓpetuũ. Et iõ debebit reaſſume⸗/ recoꝛpus ſuũ in ſtatu vltimato⁊ ꝑfecto ad quẽ oꝛdinata fuerat humana natura ¶Pꝛeterea etiã nõ ſolũ erit nccaria reſu/ ſcitatio illiꝰhomĩs.ĩmo etiã nccaria erit Debuit aſcẽſio ei ĩ celũ.vt recipiat poſſeſſiõʒ ꝓ celos al buana natura.⁊ h̊ regni celoꝝ⁊ beredita cẽdere tis celeſtꝭ.q̃ debebit᷑ eiduplici iure.vt iã Ti cclx declaratũ ẽ. Et iõ oꝑtebit ↄpletꝭ oibo q̃ ꝑtinebũt ad ſatiſtactõʒ ⁊ ad liberatiõo, huane nature aſcẽdat ad regnũ celouum Tali igit᷑ indiget hũana natura q poſſit ſatiſſacere.et moꝛi.et reſurgere a moꝛtu / is.et aſcẽdere in celũ.et acciꝑe poſſeſſio/ nẽ hereditatis ꝓpter quã babendã crea ta fuit humana natura. Vl ¶ Oualiter ſe habebit ille homo ad oẽe creaturas ¶ tulus.cclxiij. . C OIm totum vyniuerſũ ſeun vniuerſitas cre/ atruraꝝẽ diuiſa ĩ quatiuoꝛ ꝑp tes.qꝛ angelica natura diuiſa ẽ et ꝑtita ĩ duas pꝑtes.ſ.ĩ angelos bonos⁊ ĩ ägelos malos.deinde ẽ humana natura.deĩde coꝛꝑales.et qꝛ ille hõ erit creatura ĩ röne hũanitatis.iõ ↄſiderãdũ ẽ q̃lit᷑ſe habe/ bit inq;tũ hõ ad angelos bonos.et q̃litk ad malos.⁊ q̃lit᷑ ad hoĩes.⁊ qlit᷑ ad mũ/ danã et coꝛꝑalẽ creaturã. Et qim̃ iſtehõ erit maioꝛ creatura ⁊ altioꝛ q̃ poſſit eẽ v½ cogitari.et ĩ altioꝛi dignitate.qꝛ eritñ vna ꝑſona iĩ deitate ⁊ hũanitate.qꝛ de et hõ. iõ inq;tũ hõ rõne illiꝰ vniõis cũ deitate erit ſuꝑ oẽs creaturaſ.⁊ oĩs creatura ernit iferioꝛ.Et idᷣo erit dñs angeloꝝ ⁊ caput æ&ps eſt eoꝝ.qꝛ angeli bõi nõ hũt caput.qꝛ pᷣmꝰ caput ã angel debebat eẽ caput qͥ cecidit.Etiõ geloꝛũ ⁊ iſte hõ reſtaurabit et reintegrabit ange/ hoĩʒ bo los.⁊ oẽs angeli erũt ſui ⁊ ei debet᷑iſtud noꝝ. dominiũ. Ité erit dñs etiã maloꝝ ãge/ loꝝ.et h ꝑ iuſticiã.qͥa pᷣmꝰmałꝰ angelus erit captiuꝰeiꝰ.vt iã declaratũ eſt. Item erit dñs oĩm boim.habẽs impeniũ ſuꝑ esh Cti⸗ llte nalo⸗ noͤen bono igeo! bꝛav Pßeho büͤth tdis dise oinct pte Aunan hum 960 gerie Ctſ ſſtue fatie ame poꝛ 60 lbe⸗ u Ticcl mne Ticcxl lo NA. Il ſe ge⸗ be mn⸗ . anz ſphit di⸗ mMImo ma xpndn dee⸗ Pliän di SJ ð S Anhron „ helitnet ichim d,. bint ns i hieuſine, mrgeno mmunn erifei⸗ luinurde doſſiz, e Gethontni idinrni T wypcſoi- S Gückoam nmpeſt Nranan Cpoſeſi⸗ bancige onoedcis Clnmn. anſtan gnatme , ſiagui atiites tundat mnnniñne Irllmy us gilt Utatniy, Gcifeh⸗ hoſttink Xp̃s hõ eſt dñs oĩm cre/ aAturaru * Ti. ccxl ii. Ti.ccxl vi. oss hoĩes. qꝛ erit maioꝛ inter oẽs hoĩes Et ideo erit caput oĩm bonoꝝ hoĩm.ſi/ cut ẽ de angelis bonis.et etiam erit dñs maloꝝ hoim ſicut maloꝛũ angeloꝛũ.ſed nõ erit caput eoꝝ.Et ſic idem erit caput bonoꝝ angeloꝝ.⁊ caput bonoꝝ hoĩm.⁊ ideo hoies boni et angeli boni erũt mẽ/ bꝛa vniꝰcapitis.⁊ ideo etiã angeli iuua⸗ büt homĩes qntu poterüt. Ité etiaz erit dñs oĩm creataꝝ mði.qꝛ oẽs creatureſt Phter hoĩem. et ipſe erit dñs ſuꝑ totam umanã naturã.⁊ ꝑ ↄſeq̃ns ſuꝑ oẽs ali as creaturas.Et idẽ erit dñs terre.aque aeris et ignis.et oĩm q̃ ſunt ꝓpter hoĩeʒ Et ſic vnꝰeritdñs oĩm creaturaruʒ.Et iſtud dominiũ debebit᷑ ei et rõne digni/ tatis.et rõne meriti ſui.qͥa dedit vitã ſu am ad honoꝛẽdei.Et tũc fientduo coꝛ/ poꝛa totalit᷑ oppoſita ſeu duo exercitus ſcʒ coꝛpꝰbonoꝝ.et coꝛpꝰmaloꝝ.⁊ quod libet coꝛpꝰhabet ſuũ caput et ſuũ ducẽ. Attamẽ coꝛpꝰmaloꝝ erit pꝛiꝰ.ſ.pꝛimuſ angełꝰmalus cuʒ ſuis mẽbꝛis.ſicut erat declaratũ ſuꝑiꝰ i tractatu de angelo ma/ lo.et cũ iſto erũt ꝑ accidẽs ĩcoꝛꝑati ma⸗ li hoĩes.ſed ex oppoſita ꝑte nõ erant niſi angeli boni qͥ nõ faciebãt coꝛpus.qꝛ nõ habebãt aliquã creatura tã excellentẽ ſi/ cut pᷣmꝰ angelus erat Et ſic angeli boni erãt trũcati capite.Et ido qꝛ ille hõ erit maioꝛ. excellentioꝛ ⁊ melioꝛ.q fuit pᷣmꝰ angelꝰqͥ coꝛruit.iõ rectiſſime erit caput bonoꝝ angeloꝝ.⁊ recupabit natura ãge lica caput mal.et melius et excellẽtiꝰ q; pdiderat.⁊ erit ĩtegrata ĩ capite ſuo. Et tunc erit ĩ oꝛdine creaturaꝝ bonaꝝ vna creatura maioꝛ ĩ bonitate.qᷓ; ſit illa crea/ malas.qm̃ nulla creatura eratita bona ſicut pmꝰangeł erat malłꝰ.et malũ exce/ debat bonũ int᷑ creaturas. Sʒ tunc erit Bonuz ſuꝑabit maluz ꝑ xpᷣm du ꝓliciter. p ↄꝛiũ.qͥa bonũ ſuꝑabit malũ.qᷣa młto magis ⁊ ſine ↄꝑatõne üle hõ erit melioꝛ q; ſit ille angelꝰ peioꝛ.Et ſic duob mo⸗/ dis ꝑ illũ hoiem bonũ vincet ⁊ ſupabit malũ. Pꝛĩo qꝛ ipᷣe erit melioꝛ q; ſint oẽs creature male.ſcdᷣo.qꝛ ipᷣefaciet meliꝰ q; oẽs creature fecerũt male ⁊ ſacere potue rut. Etſicoitp modis bonii factu ſnga hõ erit caput bonoꝝ angeloꝝ: hominũ Sʒ iſtud coꝛpꝰbonoꝝ nõ poterit creſce re niſi ꝑ homies qͥ ſunt de coꝛꝑe maloꝛũ hoĩm.⁊ iõ oꝑtet ꝙ coꝛpꝰbonoꝝ pugnet ↄtra coꝛpꝰ maloꝛũ.vt trahat ad ſe hoies et ↄnertat ⁊ ĩcoꝛpoꝛet.qꝛ hoies ſũtↄuer/ tibiles ad bonũ ⁊ malum.Et iõ tũc fiet maximũ bellũz maxia pugna int᷑ coꝛpꝰ bonoꝝ ⁊ coꝛpꝰmaloꝝ.ſpmꝰãgelꝰ cũ ſu⸗ is mẽbrꝭ cuſtodiet qᷓ;tũ poterit.neꝑdat hoiĩes q̊s tenet.et coꝛpꝰ bonoꝝ ſꝑ rapiet et trahet hoĩes ad ſe.⁊ diminuet coꝛpus maloꝝ q;tũ ad hoĩes. Sʒ qꝛ potẽtius⁊ maiorꝭ vᷣtutꝭ erit coꝛpꝰ bonoꝝ qᷓ; malo/ rũ rõne capitꝭ.iõ coꝛpꝰbonoꝝ vincʒ coꝛ pus maloꝝ.:⁊ q̃ret hoĩes ⁊ trahet ad ſe.⁊ coꝛpꝰ maloꝝ ꝑdet. Quãuis em̃ pᷣmꝰ an/ gelłꝰmal?ꝰqͥ ẽ caput maloꝝ pdiderit hoĩeſ P iuſticiã.vt dictũ ẽ. attũ nõ dimittet ni Ti. ecl⸗ ſiꝑ violẽtia. Et ideo necaria eritpugna vł foꝛtiſſima ad ſubtrahẽdũ hoĩes ð ptãte ſua. Ecce viſũ ẽ q̃lit᷑ ille hõ qͥ ẽ de ⁊ hõ ſe habebit poſt moꝛtẽ ſuamet qualiter ſe habebit ad om̃es creaturas tam bonas qᷓ; malas.et q̃ fient et quãta ĩ vniuerſo ꝑ ſuam bonitatẽ et excellentiã. Declaratio ꝑ exẽpluʒ familiare q̃liter due nature.ſ.diuia⁊ hũana poteritꝰ cur rere ĩ vna pſonã ſine imutatõe vtriuſq;. Zquaͤti Epoſſiblle. ¶ Ci. ccliij. ſint vna pſona.⁊ tñ diuĩa natura nõ per dat aliqͥd ðᷣ excellẽtia ⁊ altitudie ſua pꝓpt talẽ vnionẽ. nec etia ĩ ſeipᷣa aliqᷓ mõ mu tet nec etiaʒ hũana.ſ remaneãt ĩ ſuo eẽ. H p̃t declarari ꝑ exẽpluʒ failiare.ſꝑ lr̃as alphabeti Quia ſũt nq; vocales ꝑſe ſo nũ faciẽtes.ſcʒ.a.e.i.o.⁊ v.⁊ alie ſũt ↄſo/ nãtes. Vñ qlibʒ vocal facit ꝑ ſe ſonũ.et q̃ſivnã ꝑſonã.qꝛ ꝑ ſe ſonat. Int᷑ iſtas ãt lras fit ↄiũctõ⁊ vnio.⁊ ↄſtituit᷑ noua ſil laba. qꝛ duevocales pñt ↄiũgi adiuicẽ?⁊ facere vnã ſillabã.⁊ etiã vocał cũ ↄſonã te facit ſillabã.Et ꝑ iſtaſ ↄiũctões⁊ vni ones poſſumꝰ dᷣclarare ↄiũctõʒ ⁊ vniõʒ diuie nate ⁊ hũaneĩvng pſona.Uũ treſ ſũt vocales qᷓ nũq; ꝑdũt ſonũ ſuũ.q̃ füũr lit videamqlit᷑ diuĩa natura 2 hũana ſimł pñt ↄcurrere vt l äsl otaliter ĩmutabiles.ſcʒ.a.e.⁊.o.⁊ iſte ſi/ gnificãt tres ꝑſõas ĩ diuĩs q̃ ſt imutabi les totalr.⁊ nũqᷓ; pñt pꝑder̃ ſonũ ſuũ Sʒ ſũt due alie vocales q̃ pñt ꝑdere ſonũ ſu um ꝓpꝛiũ.et mutari i ſonũ ↄſonãtis lr̃e. ⁊ ſüũt ĩ ſe mutabiles.ſcʒ i.⁊.v.⁊ ſignificãt Duas naturas creatas q̃ faciũt ꝑſonã.ſ. naturã angelicã et naturã hũanã.q̃ pñt ꝓdere ſonũ ſuũ.⁊ ſũt mutabiles.vñ iſta vocalis i.ſignificat naturã angelicã q̃ ẽ ſimplex nõ hñs coꝛpꝰ.ſed iſta vocal.v. ſignificat ꝑſonã ſeu naturaʒ humanã.qᷓ pz duas ptes.ſ.coꝛpus et aĩaʒ.q̃ſi duas tibias.Et iõ ſicut ſũt qnq; ꝑſone ĩ reb. ſcʒ tres diuine.⁊ due alie.ſ.angelica⁊ hu mana.Iſte qͥnq; q̃ſi ſũtnq; vocales ꝑ ſe ſonãtes.et alie ↄſonãtes pñt ſignifica re oẽs alias creaturas ⁊ naturas iferio/ res.q̃ ſũt ꝓpter iſtas.q̃ nõ faciũt ꝑſonã. DSicut igit᷑ vnavocalis ĩmutabi: ſuſci/ ꝓit aliã vocaleʒ mutabilẽ ad ſe.⁊ fit vna ſillaba q̃ſi vnus ſonus.⁊ q̃libet ſeruat ſu am naturã q̊ remanet vocalis.vt ptʒ di cẽdo.au.cu.ita ſiłr ꝑſona diuina ĩmuta⸗/ bilis põt ſuſciꝑe naturã humanã muta bilem ad ſe vt ſint vna ꝑſona.⁊ quelibet natura ſeruabit ſuã ppꝛiam naturã.⁊ re manebit bũana natura hũana.⁊diuina natura diuina.Et etiã qũ iſtavocalis a vel e.q̃ ẽ pᷣma ⁊ pncipalis.ſuſcipitiſtaʒ vocalẽ v.in ſuã ꝑſonã et in ſuũ ſonũ pꝛi mo ẽ a.vel e.⁊ facit ꝑ ſe ſonũ.ſed tñ non/ gũ ẽ v.ſed ĩ pũcto dũ v. foꝛmat᷑ ſuſcipit ab iſta vocali a.vel e.ita ꝙ v. pꝑ ſe nõ exi/ ſtit pꝛiꝰ.et poſtea ſuſcipit᷑ ĩmo ſimul dũ fit ſuſcipit᷑. Ita ↄfoꝛmiter diuina natu/⸗ ra ſeu diuina ꝑſona que iã ab eterno eſt. põt ſuſcipehumanã naturã ĩ ſuã pſonã nõ ꝙ humana natura illa pus exiſtat in ſe ſeu illag humanitas.ſed ſimul ĩ pũcto dü fiet ſuſcipiet᷑a diuina ꝑſona.⁊ ſuſtẽ/ tabit᷑ in ea et nõ ĩ ſeipſa.nec faciet ꝑſonã P ſe.et ſic nõ erit ibi niſi vna ꝑſona.ſ.per ſona diuina que iã pꝛius erat ꝑfecta per ſeq; exiſtẽs ĩ ſeipſa. Sicut em̃ iſta voca lis v.que ſuſcipit᷑ ab a.põt hẽe duoſ mo dos exiſtẽdi.vnũ ꝑ ſe dicẽdo v.⁊ tũc ꝑ ſe facit ſillabã et q̃ſi ſuã pſonã.aliũ moduʒ habet exiſtẽdi ĩ alio. qũ ↄiũgit᷑ cuʒ a vel cũe.⁊ tũc nõ facit ſillabã ꝑ ſe.nec ſonuʒ p ſe.immo ſonat cũ a.dicẽdo au.ita ſixx humanitas ſeu natura humana põt ba bere duos modos cxiſtẽdi.vnum pſe.⁊ tic faciet ꝑſonã.⁊ ẽ hõ.aliũ cuʒ ↄiungit cũ alia natura pꝛius exiſtẽte.ſ.diuina.et tũc nõ facit ꝑſonã. ſed pſonat᷑ aliena p ſona.ſ.ĩ diuina. Et ſicut vocalis pꝛinci palioꝛ ⁊ maioꝛ ⁊ imutabilis ſemꝑẽ poꝛ. ⁊ ſuſcipit aliã.⁊ vocałl minꝰpncipalis ⁊ minoꝛ et mutabilis ſuſcipit᷑. ita natura diuina q̃ eſt pᷣncipalioꝛ ⁊ maioꝛ ⁊ immua tabilis ſuſcipiet hũanã.et ipſa hũana q̃ eſt minus pncipalis ⁊ minoꝛ ⁊ mutabi lis ſuſcipiet᷑.Et ſicut iſta vocalis a.vłe maioꝛ ⁊ imutabilis dũ ſuſcipit iſtã vo/ calem v.nullo mõ mutat᷑ in ſe.nec dimi nuit᷑ nec alterat᷑. nec aliqͥd ꝑdit deſua di gnitate⁊ de ſua excellẽtia ppter talẽ ſuſce ptionẽ.ſed ſolũ iuuat aliã vocalẽ ⁊ ſuſti/ net nihil ꝑdẽdo de ſuo.ita ↄfoꝛmiter ꝑ/ ſona diuina ſeu natura diuina põt ſuſci pere humanã naturã ĩ ſe ⁊ ĩ ſia ꝑſona.⁊ tñ ꝓpter hoc nihil ꝑdetde ſua dignitate nec de ſua excellẽtia.nec ali d mutabit᷑i ea.immo ipſa remanebit totalitervt fu/ it pꝛius.ſed ſolũ iuuabit ⁊ ſuſtinebit ali am naturã.et exaltabit eã.vt faciat vnã pſonã cũ ea.⁊ natura bũana ꝓpter h̊ aſ⸗/ ſumet maioꝛẽ denominatõem ⁊ excellen tiã vt dicat᷑hõ deus.Quia em̃ neceſſa⸗/ rio ibi hõ ẽ.ergo nccario illa ꝑſonadicet bhõ ⁊ deus.de ꝓpter naturã diuinam.et hõ ꝓpter natura humanã. ⁊ tñ non erit niſi vna ſimplex ꝑſona.ſ.diuina. Et ſic natura hũana aſcẽdet ad dignitatẽ ⁊ ex/ cellentiaʒ. ⁊ ſũme exaltabit᷑.⁊ tñ ꝓpter h̊ natura diuĩa nil ꝑdet de ſuo.nec aliquo mõ diminuet᷑. nec deſcẽdet de ſua digni tate.nec humiliabit᷑ſed alia melioꝛabi⸗ tur.ſicnt imꝑatoꝛ vel rex nil ꝑdet deſua dignitate ſi ſuſcipiat ſponſaʒ de infimo genere.ſed ſponſa exaltabit᷑ ſine diminun tione regis.Ecce ergo exempluʒ famili are ꝑ ↄiũctionẽ vocaliũ inter ſe ad vidẽ dũ qlit fieri põt ↄiũctio diuinenature⁊ hũane ĩ vnitate ꝑſone.qð ẽvalde ꝓpꝛiũ. ⁊ maxie qa iſtavocalł v.ſigniticat huma nã naturã.vt dictũ ẽ. Ite etiã põteſſe ex empluʒ de arboꝛibo qñ inuicẽ inſerunt᷑. vñ fiut ↄiũctões et vniones inter diuer beninc nangpöth⸗ nngeer hningt Ncgispunc ge hehe. Pahtis Lindan Mhetinmn Pabän oer urdi denliszrte Cpriti⸗ ſencdini ürdtiedi lerneſnlrr velleriti Nnir) inpit id ſgem: gonmaabti hnurttf⸗ iſtinchrti nſreirnl awerki⸗ mmtcralen nttſ. 1gonwit innn tüae in Etic niatetc⸗ pyne Pecglapo ſuadig muitb⸗ gun, Ninfnd⸗ ſedinnn Gnini rli inenua fou inite⸗ . 4 * . „ 4 — * vnionis ſas naturas arboꝛũ.ita ꝙq vna arboꝛ fu/ ſcipit aliã in ſe.et fiũt vna arboꝛ q̃ſi vna pſona.⁊ vna arboꝛviuit in natura alteri uess arboꝛis.ita etiã diuia natura potefſft ſuſcipe humanã naturã.et põt fieri iſer/ tio vnius nature in aliam. ℳ — — KTitulus. ccxv. od auten ¶ D. non ſit impoſſibile deo.nec repu/ tteer fieri põt. ita ꝙ vnio coꝛꝑis et aĩe nõ pcedat.qͥa tũc iaʒ facerẽt ꝑſonaʒ ꝑ ſe.ſed ſſta tria ſimul ↄiũgant᷑.ſ.coꝛpꝰet anima ⁊ imago dei increata.vt ſitvna perſona. Et ſic appet poſſibilitas et nulla repu/ gnãtia ↄiũctõis diuine nature ⁊ hũane nifeſtat᷑ hoc mõ. Sicut em̃ placuit deoo 2ↄiũgere naturã ĩtellectualẽ carni.et hoc potuit facere.ita etiã poterit ppoꝛtiona ture. Apparet ꝙ eſt neceſſariũ hoĩ lapſo ꝓdito et ad penã infinitã obligato.ſi de yre aliquam humanitatẽ ſibi vt ſit capax Ideitatis.vt ſicut potuit facere ꝙ natura coꝛꝑpalis tantũ aſcèderet vt eẽt capax na ture intellectualis.ſ.aĩe rõnalis.ita pote rit facere ꝙ natura hũana tantũ aſcẽdat vt ſit capax deitatꝭ. Et ſicut potuit face re ꝙ natura coꝛpaliſ eſſet capax ſue ima ginis create.ſ.ale rõnalis.ita poterit fa/ cere ꝙ hũana natura ſit capax ſue imagi nis increate.ita ꝙ cum nõ ſint niſi due imagines dei.ſ.creata ⁊ increata.ſic na tura coꝛꝑalis tãtũ potuit aſcẽderevt eẽt pꝓpoꝛtionata imagini create.Uñ iam in humana natura ẽ ſua imago increata.ſ. celo ĩ xpᷣo.et etiã ẽ imago ſua creata.ſcʒ gia rõnalis. Et mag videt᷑ ↄuenire ima go increata cum imagine creata.qᷓ; ipſa imago creata cuʒ natura coꝛꝑali. Et ſic nõ repugnat ꝙ imago dei increata vni/ atur hũanitati.ĩ qua ẽ imago dei creata Et ideo ſicut deus facere potuit.vt ſua imago creata ⁊ intellectuał.ſ.anĩa rõna/ lis faciat vnã ꝑſonã cuʒ natura coꝛꝑali. ſcʒ cuʒ carne ſeu coꝛꝑe.ita poterit facere ſua imago increata intellectual pote/ rit facere vnã ꝑſonã cũ natura hũana ĩ aliqᷓ ſingulari hũanitate.Et iõ qͥa ima/ go ĩcreata ẽ iã ꝑſona eterna ⁊ ab eterno. et nõ põt fieri alia pſona.iõ h̊ nõ põt fie/ ri niſi ipſa hũanitas aliqᷓ ꝑſonet᷑ i ꝑſona imagis.qꝛ due ꝑſone nõ pñt ↄcurrere ĩ vnã ꝑſonã.QOñ aũt ania rõnał vnit᷑ coꝛ poꝛi.tũc fit vna pſona.nõ tñ aniaẽ ꝑſo/ na.qꝛ nõ pꝛiꝰ exiſtit ꝑ ſe anq; vniat᷑ car/ De poſſibilitat in xpᷣo N nõ ſit impoſſibile fieri. nec . repugnet aliquo mõ deo.ma ni.ſed ſił creat᷑ ⁊ vnit᷑. Et ideo ſi coꝛpꝰet aia debeãt ſil facere vnã pſonã cũ ima/ gine increata q̃ ẽ pſona.opꝑtet ꝙ ſil et ſe/ mel ĩ eodẽ pũcto indiuiſibili.dũ aĩa vni tur coꝛꝑi:ipſa imago dei increata vniat coꝛpꝰet aĩam ſibii ſua pſona. vt faciant vnã ꝑſonã cũ imagine increata.nec ali/ 1i vnitate pſone.i Recolligẽda igit᷑ ſunt ea q̃ manifeſtata ſunt ꝓ reꝑatõe. ſatiſfa/ ctõe et liberatõe hoĩs ⁊ tot humanena beat ⁊ velit reduci ⁊ exire de ſtatu ꝑditio nis.⁊ ꝑueniread illud bonum ppterqð factꝰẽ et apparet.⁊ ẽ manitfeſtuʒ. q ſi hõ debeat liberaria ſua obligatõe infinita. quã ei debet᷑ pena eterna.⁊ debeat etiã reſtitui ad illud bonũ ⁊ gaudiũ eternuʒ. pꝓpter qð habẽdũ fact ẽ. neceſſaria eſt ei infinita ſatiſtactio ifiniti pᷣcij.⁊ ꝙ talem ſatiſractõem tãti pᷣcij.nõ põt ſoluereni/ ſi pſona infinita qᷓ ſit deꝰ hõ ſimulĩ ea/ dẽ ꝑſona.qꝛ nõ debet niſi hõ.⁊ nõ pᷣtni/ „ „ ſi de. Patz etiã e aſſumidʒ ille hõ ð ge s Epilo/ gus Ti. ccxl ix. Ti.cclij nerebmi hoĩs.de mfe vᷣgie ſine pꝛe. Itẽ liꝗj. etiã ꝙ neceſſe ẽ ꝙ tał hõ poſſit moꝛi ſive Tit. cc⸗ lit.⁊ ꝙ vita illiꝰẽ tã pᷣcioſa ⁊ ſublimis vt ſufficere poſſit ad ſoluẽdũ qð debet᷑ pꝛo pctis toti mũdi.⁊ płᷣĩ infinituʒ. Patet igit᷑ ex his om̃ib.quãta ſit nccitas⁊ idi gẽtia cuiuſſibet hois ⁊ totiꝰhũanenatu re.⁊ q; difficił ſit ei ſatiſtactio? liberatõ ⁊ pↄñs q;tũ malũ ſit deũ ifinitũ offede/ re.⁊ )ᷣ deũ facere.cũ tãta oꝑteat fieri ad recuꝑandũ eiꝰ amiciciã. et ad deſtruẽdũ ipſam offenſam et peccatũ. ic iueſtigat᷑ volũtas ⁊ intẽtio.ppo — liiij. ſitũ ⁊ deliberatio deiad dãdũ talè hoiĩez Uoniã aũt ꝓbatũ eſt infallibili er. qualiter tota natura hũana otaliter ꝑdita.⁊ oĩs hõ eẽt ꝑditus.⁊ qͥᷣa humanenature ¶Titulus. cclxvi. 7 oiĩs hõ indiget tali hoĩe qui ſit deus et hõ. aliter tota natura hũana eẽt t 3 2 tołꝰmũqꝰ? eẽt fruſtra. Sʒ cũ de pmit/ pPprulcre.tã bñ oꝛdinate.ſeruiãt ↄtinue in/ „ . talis hõ nõ põt eſſe niſi deus faciat iũᷣm qᷣa nõ põt fieri ſicut alij hoĩes. vt iaʒ de claratũ eſt. ⁊ ideo niſi de velit ex ſua infi nita bonitate dare talez hoiem mũdo et nature huane neceſſeẽ ꝙ tot mundꝰ ſit pdit? eternalit.ideo inueſtigaredebemꝰ ſi deꝰex ſua bonitate voluit dare talẽ ho/ minẽ hũane nature. Et apparet ð facto ꝙᷓ volũtas ⁊ intẽtio dei fuit dare talẽ ho minẽ. als ſequeret᷑ ꝙ oẽs hoĩes qͥ ſũt.fu erũt ⁊ erũt.ſint ꝑditi eternaliter.et q; nul lus hõ attingat finẽ ppter quez fact?ẽ.⁊ ↄſequẽs oẽs hoĩes fruſtra eent ⁊ viue rẽt.⁊ oẽs creature fruſtra ſeruirẽt hoĩbꝰ. tat ꝙ oẽs creature ſue qᷓ ſunt tã bone.tã deſinẽter cuʒ tãta diligẽtia toti hbumane nature.videret᷑ eſſe ↄtra honoꝛẽ ſue ſapi entie.qꝙ ꝑmitteret ⁊ vellet ꝙ oẽs ſue crea ttwuure bone fruſtra ſeruirẽt ⁊ inaniter. Si D. des filiũ ſuũ ꝓ nobis tradidit . . cm nullꝰ?hõ debeat ſaluari et attigere ad finẽ ꝓpter quẽ de creauit illũ.oẽs crea/ ture fruſtra ſeruiũt.et hocẽ ↄtra ſummã ſapĩaʒ.Ergo poſtq; deus qͥ ẽ ſumme ſa piẽs.pmittit ⁊ vult.vt videmꝰ ꝑ exꝑien tiã ꝙ hoĩes viuũt de creaturis.⁊ creatu/ re ſue ſeruiũt homĩiba.et ipᷣemet multipli cat hoĩes ſuꝑ terrã.creãdo aias et imit/ tẽdo eas. Signũ &̊ ẽ infallibile.q; inten tio ſua ⁊ volũtas ſua fuit ſaluare ⁊ repa/ re naturã humanã. et reducere hoĩes ad hoc ꝓpter qð facti ſũt Nõ em de multi plicaret genꝰhumanũ.ſed ſtatim i pnci/ pio deſtruxiſſet totũ.ſinõ habuiſſet intẽ tionẽ nec volũtatẽ ſaluaſſe hoies. Ergo poſtq; nõ deſtruxit. ſed reſeruauit ⁊ mi/ tiplicauit. ſignũ ẽ ꝙ aliquid bonũ vole- bat facerede hoie.⁊ nullũ aliud bonum põt facere homĩ.niſi ꝙ ipᷣm reducat ad illud ꝓpter qð fact'eſt. Dic g illa qᷓ ꝑ ex periẽtiã apparẽt i facto.ð nccitate argu/ unt ⁊ demõſtrat intẽtõeʒ et volũtatẽ dei circa hoĩem. Itẽ etiã incõueniẽs videt᷑ ; de pmittat vel ꝓmiſerit vno momen to humanuʒ genꝰ⁊ oẽs creaturas q̃s fe/ cit ꝓpter vſũ ⁊ ſeruitiũ hoĩs fruſtra exti tiſſe. Uñ ſi ali momẽto nõ fuerit ĩ mũ do aliqᷣs qͥ deberet ſaluari.iã tũc mundꝰ erat fruſtra.qð ſũma ſapia nõ videt᷑ poſ ſe pati.qꝛ honoꝛẽ ſuũ eẽt.etem̃ iã decliaa ratũ ẽ ꝙ de nihil facit ↄtra honoꝛẽ ſuuʒ et ſue ſapie ⁊ ſue ptãtis et bonitatis. Et qm nullꝰhõ pᷣt ſaluari abſq; illo homie queʒ reqrit tota hũana natura q ſitde2 hõ.ſequit᷑ ꝙ poſtq; volũtas dei fuit ſal uare hoies: ꝙ etiã de nccitate fuit intẽtõ ſua talẽ hoĩem dare mũdo⁊ toti nat᷑e hu mane. ſiẽ ſup ðᷣclaratũ ẽ.qꝛ ſine tali hoĩe nulłꝰpõt ſaluari ſic dictũ ẽ. Ecce maxi⸗/ ioꝛ. Scom ẽ ppoſitũ et intẽtio volũtatꝭ dei dãdi talẽ hoĩem mũdo.et faciẽdi tã/ tũ bonũ hũane nature.quo nõ põt fieri nec cogitari maiꝰ. In iſtis duob fũda mẽtis tãq; i duab colũnis.fũdabit᷑ to/ tus noſter ꝓceſſus. Poſtq;ᷓ em̃ cõſtat ꝙ; de deliberauit et ꝓpoſuit ac oꝛdĩauit ex mã dei bonitatẽ. ecce maximã dei miaʒ 1 pietatẽ. ecce optimaʒ ⁊ benigniſſima,z dei volũtatẽ.qͥ tantũ? talẽ hoĩem delibe rauit dare. ꝓpoſuit ⁊ oꝛdinauit dare hoi oẽs creature.Ecce nüc habemꝰ duo fũ/ damẽta manifeſta et declarata. Pꝛimuz Eſumma indigetia neceſſitas humane nature.quia nõ põt eſſe nec cogitari ma ſua ſũma bonitate.⁊ h̊ ꝑ teſtimoniũ ifal libilecreaturaꝝ ſuaꝝ.dare talẽ ⁊ tãtũ ho minẽ nature hijane.ncceẽ ꝙ hᷣ fiat. ⁊ im poſſibile ẽ h alit᷑ fieri. Ecce ̊ nüc habe/ mſũ mã ſecuritatẽ habẽdi illuʒ hoĩem. uẽ tã lõge q̃ſiuimꝰ⁊ inueſtigauimus. O neceſie ẽ ꝙ ille nouꝰ hõ tã pᷣcioſus det humane nature mõ ↄuenietiſſimo. itulus.cclxvij. cclaratũ ẽ iã.q; ncceẽ ꝙ iſte hõ ſitpoſtq; delibauit eü de da⸗/ re.⁊ qꝛ om̃ia q̃ de facit.oꝑat᷑ ad honoꝛẽ ſue ptãtꝭ.ſue ſapie ⁊ bonitatꝭ.⁊ ad vtili/ tatẽ creature rõnał et hoĩs.iõ nccecſtꝙ det illũ nouũ hoiez talit᷑ ꝙ ſit honoꝛ ſue ſapie.ſue ptãtꝭ ⁊ bonitatꝭ.⁊ ſit ſũmavti⸗ litas hũgne nature. Poſtq; eĩ iße appo/ nit manꝰ.ncceẽ ꝙ fiat ita Et qm̃ iſtõ eſt mai bonũ qð de poſſit facerehuanena ture iõ ncceẽ ꝙ fiat mõ ↄueniẽtiſſimo. ↄgruẽtiſſimo et ſapiẽtiſſimo.qꝛ iſto mõ Titu. c lxxxiu. Titu.c/ de oꝑat᷑.vt ðclaratũ ẽ i caplo ð honoꝛe lxxxi. „Nd Ode he buitryl n Pmnitti en e müdeg tonor un iſtũ moᷣʒ ppt᷑ hoĩez. vt ectoueniẽs ad ſu lobonte ſcipiẽdu hoĩeʒ.⁊ etiã pᷣꝑauit ⁊ diſpoſuit ngize coꝛp hũanũ vt eet ↄueniẽs et ppoꝛtiõa dſitſ tũ ad ſuſcipiẽdũ gias rõnalẽ ad ſnã ima/ efutmi⸗ ginẽ creatã.ita ſiłr pᷣpabit⁊ diſponet na inenidot ad ſuſcipiẽdũ iſtũ hoĩeʒ.qm qdãmõ ſic Stunar, Ni bm hõ ſe hebat ag totu müdu i q ſuſce/ nidini ptꝰẽ.· ⁊ aĩq ad coꝛpꝰiĩ qͥ ſuſcipit᷑ita ſe hè/ ninz bit iſte ho ad tota hanã nataz: ad oẽs *R* ri nature humane. Et iõ ſic pᷣmꝰhõ erat urtine ſuꝑ oẽs creaturas.ita iſte hõ optet ꝙ ſit ich ſup ocs creaturas. Etiõ qͥq natura hũa n uſu na dʒ ſuſcipe iſtũ hoĩiem tãq; ſũme indi AN gẽéẽs.iõ neceſſe ẽ ꝙ taliter diponat᷑⁊ pᷣpa sönnm rer᷑ natura humana.⁊ taliter pᷣmo diſpo ogunm nat eã vt ſit caparx.cet ſit apta et ↄuenies. norwlan et ſit ĩ ea capacitas ad ſuſcipieẽdũ iſtũ pᷣ/ ttriniti cioſiſſimũ hoĩeʒ.Et iõ oꝑtet ꝙ hoĩes h ͦhitfei mo cognoſcãt ſuã nccitatẽ.⁊ ſũmã indi Mahyfiie gẽtiã:et cognoſcãt ſe ſũme indigere iſto fcebittn Hoie.et opoꝛtet ꝙ pmo anq; de dederit mcökn iittũ hoiĩeʒ. ꝙ ſit ſũmedeſideratus ⁊ expe cinuc ctat ab hoibo taq; ſũme nccariꝰet ſũme mmonüift bon. alit᷑ nõ eẽt capacitas ĩ hoĩb.qꝛ ap ltiitp Oy de/ pareret homĩbo ꝙ eſſet ſuꝑfluꝰ. Jõ oꝑtʒ Hftin buit xpᷣſ ꝙ pᷣmo añq; apparcat ſit pmiſſus a deo icdbo⸗ mitti et reuelat? maniteſtatꝰ. vt hoĩes cũ ve/ ngboien. ra certitudie⁊ credulitate firmiſſima ip/ Cinus ſũ expectẽt ⁊ deſiderẽt. Et iõ neceſſe erit ljicois waliqͥ homiĩies pᷣcedãt aduẽtũ iſti hoĩs „72 der cide 35 69 iſtũ nouũ hoĩem.⁊ quiboꝓmittat etiam ecijũi.vt ꝑ eos ꝓmittat eũ toti nature hũa/ diſponat ⁊ pᷣparet.vt ſint apti ⁊ ↄueniẽ/ dʒ eſſe ſucceſſiua ⁊ paulatim.pꝓcedẽdo ð uiinpfecto ad ꝑfectũ.⁊ de minoꝛi ad ma/ ius.⁊ ſy dʒz creſcere donec facta ſit plena nit ⁊ ſufficiẽs capacitas ⁊ diſpoſitio ad ſu / hn . ſcipiẽdũ.iõ oꝑtet ꝙ deus talit᷑ diſponat fünt genꝰhũanũ ꝑ multa tꝑa paulatiue. do/ ene, nec ſit ĩ humana natura plena capacitaſ e dad ſuſcipiẽdũ iſtũ hoĩem pᷣcioſiſſimũ.vt inn ſq; de magis ac mag reuelet iᷣm ⁊ ma/ in T nifeſtetet ꝓmittat. et paulatiue mag ad utt⸗ magis homies ipm deſideret. ſic ſiant Ci.ceij OQ deus filiũ ſui digna. vt ex ipᷣa aſſumat᷑ illa pcioſiſſima caro.⁊ foꝛmet᷑ ill pcioſiſſimũ coꝛpꝰ.qð peret dzʒ vniri cũ deitate.⁊ cũ ꝑſona filij dei in ynitate pſone.Et iõ due ſũt pᷣꝑatões in huũana natura.ad ſuſcipiẽdũ talẽ hoĩem diſpoſitio et pᷣpatio ẽ q̊ͥ ad hoĩes.vt ſint Dije p̃/ neceſſarij.quibo dereuelet et manifeſtet ne.Et ideo opoꝛtet ꝙ; deus tales hoies tes ad B. Et qͥa iſta diſpoſitio et ppatio dũ poſti; d tradidit Etiõ poſſumꝰarguere ꝙ ſiẽ deꝰ pᷣpanit magis ac magis capaces Et tãtũ bñfi/ ciũ quo nulluʒ ẽ maiꝰ.reqͥrit vt pmitta pꝛius.et credat᷑ firma fide.⁊ ꝓmiſſuʒ ex pectet᷑.⁊ expectatũ differat᷑et dilatũ am plideſideret᷑.⁊ diu deſideratũ feruẽtius amet᷑.⁊ ſtioſiꝰſuſcipiat᷑ Et qꝛ iiſto ho/ Optuit mie diuia gr̃a dʒ aſſumere hũanitateʒ et deũ diſ⸗ carnẽac aiaʒ.⁊ B dʒ fieri ĩ mulierevᷣgine ponere ſine patre.ideo opoꝛtet ꝙ vna mulierſic btãʒ vir diſponat᷑ a deo. vt ſit cõneniẽs ⁊ apta et gineʒ vt xpᷣmoci q̊ idiget.⁊ quẽ deus ꝓpoſuit dare. Una apti ad ſuſcipiẽdũ eũ.aliaẽq̊ ad carneʒ patioões ſuſcipiẽdã.vtſit digna vniri cũ deitate. gꝗ ſuſci ⸗ Et ideo iſtas duas diſpoſitões etpᷣpa/ pienduʒ tiones fiẽdas.opoꝛtet ꝙ deus aſſumat xpᷣm. vnã poꝛtionẽet vnã partẽ de tota natu /? ra hũana.ſ.ꝙ aſſumat vnũ hoĩeʒ.⁊ ipᷣm eligat ad hoc. vt de ipſo naſcat᷑ multitu do hoĩʒ ꝑ ↄtinuã generatõʒ.⁊ generatõ ſua multiplicet᷑.⁊ ꝙ; tales holĩes ſint ſio/ ti int᷑ oẽs hoĩes toti hũane nature.vt.ſ. dee ſpãliter loquat᷑ cũ eis.⁊ cis reuelet et manifeſtet et ꝓmittat aduẽtũ iſtiꝰhoĩs. ⁊ Piſtos toti hũane nature.vt de iſtis et de genere iſtoꝛũ naſcat᷑ iſta ſacratiſſima mulieret vᷣgo.q̃ ſit mr iſtꝰ homĩs. Uñ ſideus nõ aſſumeret nec eligeret aliquẽ ſpecialẽ populũ ad oĩa q̃ ptinẽt ad aduẽ tũ illiꝰ homĩs.eẽt incõfirmatio⁊ inoꝛdi natio in ſuo ope dei.qð fieri nõ pᷣt.i Cõ cluſů ẽ igit᷑ poſtqᷓ; deus ppoſuit dare iſtũ nouuʒ hoĩem.qꝙ ex hoc neceſſe eſt q; ſit. et ꝙ opoꝛtʒ ꝙ deus det illũ eo modo quo decet et cõuenit.⁊ ꝑ cõſequẽs ꝙ an/ teeq; det illũ. opoꝛtet ꝙ diſponat gen? hu manũ ad ſuſcipiendũ eum. D, deus iã dedit iſtum nouũ hoĩem totibumanenature. Litu lus.cclxvij. — „ ille hõ nonus quo idiget oßmis hoõ ſit et veniat in mun eex ſua ĩfinita bõitate ꝓpo/ . * . —] R T 2 —“ä 4 7 „ Ci. cexij. O chꝛiſtus iã diu venerit õ 7 ſuit ipᷣm dare.ideo neceſſe eſt ꝙvel deus necoꝛũhumanã naturã.Taliter em̃ diſ ißpm dederit vel adhuc dabit.neceſſe ẽ q poſiti erãt ꝑ mille annos ⁊ minus indiſ Tipce / venerit vel vẽturꝰſit. Et quia cõcluſum poſiti qᷓ; modo. et tamẽ nihil fiebat eis. dẽti. eſt ꝙ de debet ipᷣm dare eo mõ quo me Ergo modo nihil oꝑaturdeus ĩ popu/ linus cõnenit ⁊ decet.ideo exinde conclu lo indeoꝛũ.immo mille anni ſunt ꝙ deꝰ dit᷑. ꝙ iã ipᷣm dedit mũdo.⁊ ꝙ iaʒ venit. nihil eſt oꝑat ꝑ quod diſponat eos ad qm̃oↄtra honoꝛẽ ſue ſapietie eſſet dare ip ſuſcipiendũ talẽ hoĩem.vt de genere eo/ ſum ĩ iſto tꝑe in quo natura humana ad rum naſcat᷑. Ergo ↄcludit᷑ exqͥ deꝰ nul/ nihilũ deducta eſt. Uñ neceſſario deꝰꝓde lũ populũ diſponit nec pᷣparat ad recipi dit ilũ tpe quo magis decebat ⁊ ↄueni / endum talẽ hoĩem quẽ deliberauit dare cbat dari mũdo. Itẽ poſtq; de delibera mũdo.⁊ cũ inter iſta duo tꝑa nõ ſit dare uit illuz hoiem dare mũdo ⁊ toti nature mediũ.ſequit᷑ de neceſſitate q tempꝰdiſ hũane.⁊ ꝑ ↄſequẽs pᷣmo debebat diſpo poſitõis et pᷣparatõis et ꝓmiſſionis dei L neere totã naturã humanã ad ſuſcipiedũ pteritũ eſt.⁊ ꝙ nüc ſumꝰ in tpegdimple- Ti.pce/ añq; darct.vt dictũ eſt.ſequit᷑ ꝙ totũ tẽèCionis ꝓmiſſi.Ergo ſequit᷑ ꝙ ille homo Tps p/ dẽti. pus naturchumane diuidit᷑ iduas par iã datus ẽhumane nature.iã venit.iam miſſios dihe poſi Tp̃s di tes generales.iſ.i tpᷣs diſpoſitõis ⁊ pᷣpa/ deus dedit illũ.vel nullo mõ vẽturus ẽ. xpᷣi pᷣte⸗· ſimeſi Pe ſpoſitio ratõis.⁊ ĩ tempꝰſuſceptõis.et ꝑ ↄſeqns nec deus eſt eũ daturus. Sed ꝓbatum rii. ig, nis ⁊ tpᷣſ in tpᷣs ꝓmiſſionis.⁊ i tempꝰadimpletio eſt ꝙ deus ꝓpoſuit eũ dare.ergoocludit᷑ Ti.pce/ ſuſcepti nis ꝓmiſſi.qͥa pᷣmo de debuit pmittere deneceſſitate ꝙ deus eũ dedit.Ergo eti dẽti. i eEunt. qguel oniſ xpᷣi ipᷣm.et poſtea adimplere pmiſſum etda re. Ergo iſta duo tha debet adiuiceʒ eſſe ꝓpoꝛtionata ⁊ cõtinuata.et vnũ imme/ diate vehe⸗ ſehi aliud.nec debet eſſe te/ pus mediũ. Sed mõ denõ ꝓmittit il⸗ lum hoieʒ dare.nec diſponit naturã hu/ manã ad ſuſcipiendũ illũ. Uñ nulłꝰ po pułlꝰĩ mũdo pᷣparat᷑ ad ſuſcipiendũ.nec popułchꝛiſtianitatis. nec populꝰſara/ cenoꝝ.ergo nulpopułꝰ põt eſſe niſi po pubł'iudeoꝛũ. Sed mõ nõ diſponit nec pᷣparat deꝰpopulũ iudeoꝝ ad ſuſcipien/ dum talẽ hominẽ. et vt talis qui eſt meli oꝛ q; pꝛimꝰhõ fnit naſcat᷑ de genere eoꝝ ĩimo totaliter nũc de pñiti ppłs iudeoꝛũ repugnat excellẽtie ⁊ dignitati illius ho miĩis.qm̃ gens iudeoꝝ eſt ĩ deriſum ⁊ op pꝛobꝛiũ.⁊ in vituperiũ oĩm hominũ to tius mũdi.et in captiuitate alioꝝ popu loꝛum.et ſine capite.⁊ ſine terra.⁊ tamen als fuerũt in maxima dignitate et repu/ tatiõe inter homĩes.et ꝑ vniuerſum mũ dum.et modo eſt totum ꝑ oppoſitũ.⁊ in tali ſtatu fuerunt ꝑ mille annos ⁊ vltra. Ergo ſequit᷑ ꝙſtatus iudeoꝛũ qui eſt ð pᷣſenti ⁊ intãtũ durauit.et totaliter repu/ gnat illi homi et excellẽtie eius.quia diſ ponereet tractare eos ſicut modo dens tractat eos.nõ eſt diſponere eos ad ſuſci piendũ talẽ hoĩcm. necvt aſſumat ð car nit ſaluatoꝛ ⁊ liberatoꝛ. am ſequit᷑ ꝙ aliqͥs populłꝰfuit a deo ele/ ctſpecialiter.ĩ quo deus fecit om̃es pꝛe paratõcs et diſpoſitões q̃ ꝑtinebant ad ſuſceptõeʒ illi? homiĩs pᷣcioſiſſimi.vtille Deꝰ de/ hõ ſuſciperet᷑ ĩ mũdo.⁊vt aſſumeret illã git naſci carnẽ pcioſiſſimã de genere illiꝰ populi. ex iuðis SDequit᷑ etiã ꝙ ille ppłs fuit antiqͥoꝛ in tcr oẽs ppłos.et ꝙ cognoſcebat deuʒ. ſyy nullus popuł?ẽ talis niſi popuł iudeo⸗ rũ q eſt antiqſſimꝰ inter om̃es p mũdi.et ſꝑ coluit vnũ veꝝ ven pulus chꝛiſtianoꝝ nouꝰ eſt.et etiã popu lus ſaracenoꝛũ magis nouus.ergo nul⸗ lus aliꝰppls põt eſſe niſi ppłls iudeoꝛũin — op AIn po Ergo cõcludit᷑ ꝙ deus fecit om̃ia illa q̃ pꝓtinebãt ad illũ hoĩem quẽ deus inteẽde bat dare.⁊ ꝙ deülo populo aſſumpta ẽ illa vgo mulier de qua natus ẽ immedi ate ille nouus homo ſine patre in teris. Ergo ſequit᷑ ꝙ ille hõ nouus quo indi⸗ get oĩs hõ. quẽ de ðᷣliberauerat dareto ti mũdo.ẽ de genere iudeoꝝ etde illo po pulo.Quare concludit᷑ ꝙ naturahuma na habet iã de facto et ſuſcepit illum no uũ hoĩem quo ipſa indigebat.qͥ ẽ deus ⁊ homo.etꝑ cõſequẽs ꝙ iam facta et cõ pleta eſt ſatiſfactio ⁊ ſolutio pꝛo toto hu mano genere.et omia impleta ſũt quibꝰ natura humana indigebatquia iam ve ulos r br etſe aer ve Aunan ummnsinii libnes ndaeſpon, Mſnn 050 Pongrtho d degcn⸗ ta ll Mgerht bemidee röſtdee legtmpd iſionode lencinn⸗ kgem d ünmüim n Vrmngs F Dcspoumm i CCcna Di it Spen d inedoce Moſtet tincbantis Wimintle de Mnonli an elldpopi g Ntemnden chuden; op, nen ſnhl uin taani o Nagſl Nni mplud silit aſunpu: Binpnii eintang c nunn mmghum gtiunß⸗ dn, 1ſu/ gunn i gint Tit. ecl⸗ iij. ciſus eſt ile nouns homo. qui ẽ deus et homo quo indiget om̃is homo. quẽ de Kitulus. cclrix. pꝛobatũ eſt in tractatu de ho ſtus eſt verus deus et verus homo.⁊ eſt verus filius dei.ergo ſequit᷑ de neceſſita te. qꝙ ipſe eſt illa ꝑſona infinita. et ille ho/ mo nouus quo indigebat om̃is homo O, ihs ſit meſſi g89. iimicus betog ꝓ ſatiſfactione infinita.et qui neceſſari/ us erat humane nature.et quẽ deus pꝛo poſuerat daremũdo. Et hoc clariſſime apparet ꝓ om̃ia verba et facta ſua.⁊ per totũ ꝓceſſum ſuũ.⁊ ꝑ illa que euʒ ſecuta ſunt. Uñn om̃es cõditiões et circũſtãtie que neceſſarie erãt ad ſatiſſactionẽ natu re humanc cõplete ſunt in eo Uñ ipᷣedi cit ſe eſſe deũ et hominẽ. dicit ſe eſſe illuʒ qͥ erat a deo ꝓmiſſus.dirxit ſe veniſſe ad moꝛiendũ ꝓ hominib ⁊ ꝓ peccatis eo/ rũ.⁊ iã dixit ſe moꝛi volũtarie et ð facto. ſponte et volũtarie moꝛtuus eſt.et dedit ſeipſum moꝛti.et ſciuit et pᷣſciuit moꝛtẽ. et dixit et ꝓmiſit remiſſioneʒ oĩm pecca/ toꝝ.⁊ de facto remittebat pctã homini/ bus.et vocauit totuʒ mundũ ad indul/ gentiã et remiſſionẽ oĩm peccatoꝝ.ac of fenſe dei.⁊ vocauit totum mundũ ad re gnũ celoꝝ.et advitã eternã.et omnibus penitentiã ĩ nomie eius agẽtibe pꝛomi/ ſit vitã eternaʒ.et pᷣcepit diſcipulis ſuis ÿpdicare penitentiã et remiſſionẽ pecca/ Pꝛedicauit etiã cõtra peccata ho/ minũ ſemꝑ.et illa redarguebat ⁊ verita/ tem dicebat. et totus ſuus ꝓceſſus ac in tẽtio erat deſtruere pctã hoĩm. Et etiaʒ poſt moꝛtẽ.reſurrectionẽ et aſcẽſionẽ ſu am pᷣdicauerunt eum ſurrexiſſe a moꝛtu is ⁊ aſcẽdiſſe ĩ celũ.et pꝛedicauerũtĩ no/ mine eius remiſſionẽ oĩm pctõꝝ ꝑ vni/ uerſum mundũ. Itẽ om̃ia q̃ ſunt in ec/ cleſia ſua ſunt cõtra peccata ⁊ ad deſtru/ endũ pctã.et in hoc ſignificat᷑ꝙ ipſe eſt inimicꝰet deſtructoꝛ pctõꝝ et criminuʒ. Ergo om̃ia iſta arguũt infallibiliter q; ipſe eſt ille qui fecit ⁊ ſoluit ſatiſſactõem 9 ieſuis ro a iudeis crucifixꝰ t oc/ quoniꝗ iaʒ mine ad longũ.q; Jeſus chꝛi ꝓ peccatis hoĩm. et qꝙ ipſe eſt ille qͥ erat neceſſarius toti humane nature Siem nõ eſſet ille.nõ pugnaret cõtra peccata. nec deſtrueret. nec poſſet.qa eſſet lapſus ſicut alij homines.⁊ eſſet peccato ſubie/ ctus. Itẽ etiã totus populꝰchꝛiſtianus credit ipſum eſſe veꝝ deũ ⁊ hoĩem.⁊ eſſe verũ ſaluatoꝛẽ hoĩm.et ꝙ ipſe moꝛtuus eſt ꝓ peccatis hoĩm.et ſatiſfecit ꝑ moꝛtẽ ſuam. Et in tali fide viuit et ꝑſeuerat to/ ta chꝛiſtianitas.erĩ nomine eius remit/ tũtur peccata. Ergo ſi Jeſus chꝛiſtꝰ nõöõ eſſet ille verus homo qui ſatiſfacere de/ beret ꝓ pctĩs hoĩm.ſequit᷑ ꝙ deꝰ adhuc debet eũ homibus mittere. Sed cũ de pmittat JIhm vpᷣm regnare ĩ müdo ĩ ta li noĩe.et ꝑmittat ꝙ; tãt ppłs ſecutꝰfuit illũ.et ſequit᷑ in tali noĩe ⁊ fide.qꝙ ipſe eſt talis qͥ debebat ſatiſfacere ꝓ pctis ⁊ ꝑ tã longa tꝑa.ſequit᷑ꝙ deꝰ impedit ſeiſßm.? facit ↄtra ſeipᷣm.qꝛ diſponit mundũ ad nõ credendũ alteri alicui tali.ſicut ieſus xpᷣs credit᷑.qꝛ opoꝛtebit ꝙ üle queʒ mit/ tet ĩ mundũ.faciat ſicut ihs xpᷣs.⁊ dicat ſe eſſe ven deü ⁊ hoĩem ⁊ deſtruat et im⸗ pugnet pctã.Et hoc etiã nõ põt fieri.qꝛ ille queʒ mitteret ſi faceretſicut ihs xps iã ↄueniret cũ eo.et cũ doctrina ſua⁊ cũ oꝑib ſuis.qͥa pugnaret ↄtra pctã ſic ip ſe.⁊ oĩa iſta ſũt abſurda. Itẽ ppłs iude oꝛuʒ qͥ nuc ẽ expectat adhucillũ nouunm hoĩem ꝓmiſſuʒ a deo.⁊ ppłs xpᷣianꝰcre dit illũ iã veniſſe.et ꝓmiſſum eſſe adim/ pletũ.⁊ de ꝑmittit ihm xpᷣʒʒ regnare ſub nomie illo.ſ.tãq;ᷓ ille qui erat ꝓmiſſus a deo.et talis credit᷑a ppło xpᷣiano.ſed cũ dey deliberauerit et pmiſerit dare illũ bo minẽ toti nature huane.qꝛ oẽs hoĩes in digebãt eo.⁊ nõ ſolũ iudei.iõ deꝰ faceret 3 ſeipᷣm.⁊ impediret totũ ppłm xpᷣianũ ne ſuſcipet illũ vẽtuꝝ pmiſſum.ꝗꝛ ꝑmit tit aliũ regnare ſub ülo nomĩe. Et ſic de us ꝑmittẽdo ieſum chꝛiſtũ regnare ſub nomine pꝛomiſſi.ſi ipſe nõ eſt.nõ diſpo/ neret ad ſuſcipiendum alium venturuʒ. immo totaliter impediret.qð eſt impoſ/ ſibile. Et etiã de ꝑmitteret decipitotus ppłm xpᷣianoꝝ qͥ eſt et qͥ fuit ſub noĩep/ miſſi.qꝛ oẽs xpᷣiani credũtet crediderũt firmiter ĩ ihm xpᷣm tãq; in ilũ qui pꝛo/ * = miſſus erata deo ꝑ ꝓphas ⁊ pꝛiarchas ⁊ multi iudei crediderũt pmo ⁊ pᷣdicaue rũt.⁊ B de nõpõt facere.qꝛ eẽt honoꝛẽ Juðdi ex ſue bonitatis et ſue veritatis. Dʒ iudei pectãteſ qͥ expectãt adhuc eſſe vẽtuꝝ.ipſi decipi/ xpᷣm de/ unt ſeipſos.qꝛ nolũt reciꝑe ihm xpᷣm.qͥ cipiunt᷑ venit ſub noie ꝓmiſſi a deo.⁊ nullłꝰ deci/ pit eos. Item etiã ipſi nõ ſunt diſpoſiti ad ſuſcipiendũ ihm xpᷣm.pᷣmo qͥa expe/ ctãt.ſcdðo qꝛ ſũt ĩ miſeria ⁊ captiuitate.⁊? ſi recipiũt ihm xpᷣm erũt libati.⁊ cio qeꝛ ipſi nõ ſũt mõ diſpoſiti vt ð genere eoꝝ naſcat᷑ mõ ille pmiſus. SDʒ etiã xpᷣiani ſüt ĩdiſpoſiti ad ſuſcipiẽdũ aliũ ſi vẽirʒ. qꝛ nullũ expectãt.cũ iã credũt hꝛe illũ q ẽꝓmiſſus.Ergo ncceẽ ꝙ ihs xps ſit ille ꝓmiſſus a deo.⁊ alit᷑ fieri nõ pᷣt. Nõ em̃ pt eẽ ꝙ poſtq; de pmiſit mitter. ꝙ pᷣmo pmittat aliquẽ regre ĩ mũdo ſub noĩep miſſi ab co qͥ ẽ deceptoꝛ et mẽdax.nec pᷣt fieri ſi de ĩtẽdit mittere aliũ.q ipſe pmit tat ꝙ aliqͥs al deceptoꝛ pᷣmo veniat? p cedat.et regnet ſub noĩe ꝓmiſſi a ðᷣo.qm ille ipediret aliũvẽtuꝝ.Ergo ncce ẽ ꝙ il le quẽ de pmo ꝑmittit regnare ſub noĩe ꝓmiſſi a deo.ſit ille ꝛerꝰ ꝓmiſſus.Ergo ipoſſibileẽ qͥn ihs xpᷣs a iudeis cruciti- xus ⁊ occiſus.ſit ille verus hõ quẽ deus debebat dare mũdo ad ſatiſfaciẽdũ pꝛo pctĩs.et q̊ veriſſime hũana natura indi gebat. cũ ipᷣa hũana natura nõ idigeret niſi vt ipᷣa libaret᷑ a pctis⁊ offeſis et cul/ pis.⁊ hẽet remediũ ĩ eis.vt ſic hꝛet veni am et indulgẽtiã ac vitã eternã ⁊ regnũ celoꝝ.qͥa iſta erat vera indigentia bũane nature.et ipſe ihs xpᷣs nõ fecit aliud ni⸗ ſi deſtruere pctã.et ſemꝑ annihilare illa. et qcqd oꝛdinauit.totũ ↄtra pctm̃ oꝛdi/ nauit.et om̃s miſtri e ad hoc laboꝛaue rũt.vt ipſa pctã deſtruerent᷑ ⁊ ꝓmiſit oĩ bus ſibiadherere volẽtibo remiſſionem oim pctõꝝ.etvitã eternã.et regnũ celoꝝ Ergo ipᷣe veraciterẽ ille q̊ hũana natura vere indigebat.¶ Quia ihs xpᷣs eſt ile hõ ⁊ illa ꝑſona q ẽ neceſſaria ꝓ ſatiſfacti one natufe hũane.habemꝰg iã applica/ reei oĩa qꝗᷓ dicia ſunt ſupi de repatõne? ſatiſfactõe.et de ↄditõiba et ꝓpꝛietatibꝰ illi?hoĩs qͥ erat neceſſarꝰad ſatiſtacien/ dũ ꝓ pctĩs et offenſis hoĩm.qm̃ ipᷣe ẽ il/ le quẽ q̃rebamꝰ⁊ iueſtigabamꝰ.⁊ ſõ loq bamur de ipſo ac ſi nõ eẽt. Ergo poſtq; ipᷣe ihs xpᷣſẽ ille.iã hẽmꝰ maximã cogni tionẽ deipſo.et ſcimꝰ ꝙ ipſeẽtalis queʒ demöſtrabam?debere hꝛe illa.⁊ eſſe uluzʒ hoĩem qͥ erat neceſſariꝰhoĩbo ꝑditis⁊ la P ſis.ergo nõ opoꝛtet illa reiterare.ſed qͥ ibet põt ꝑ ſe applicare et ↄcludere de ie/ ſu xpᷣo affirmatiue et veriſſime. (Mualiter liber dei cõueniẽtiſſime hʒ duas parte. — Litulus. cclxx. hoc rectiſſi t* me apparet.quõ liber dei iaaz pbatꝰ.ↄuenientiſſime dʒ hꝛe duas ptes generales.q̃ ſũt duo teſtame/ ta.ſ.teſtamẽtũ vetus.⁊ teſtamẽtũ nouũ. qm̃ deus bmo ꝓmiſit ihm xpʒʒ.⁊ poſtea dedit et impleuit ꝓmiſſuʒ.Et iõ liberpᷣ Tletꝰte/ mus ẽ liber ꝓmiſſionis.et cõtinet om̃ia ſtamẽtũ illa q̃ ptinent ad ꝓmiſſionẽ xp̃i.et ad p/ ẽ liber p ber ſuſceptõis et adimpletõis ꝓmiſſi.in quo ↄtinent᷑ oĩa illa q̃ ꝑtinẽt ad ipſã im pletiõʒ ꝓmiſſionis.Et ambo iſtiduo li/ bꝛi faciũtvnũ ↄpletũ libꝝ dei.Et ſic mi rabiliter iſti duo libꝛi.⁊ iſta duo teſtamẽę ta adinuicẽ copulant᷑ pꝓpoꝛtionant᷑ et ſe cõſequunt᷑.et vnꝰſine alio eſſe nõ põt.qꝛ ꝓmiſſio reqͥrit adimpletõeʒ.et adimple tio pᷣſupponit ꝓmiſſioneʒ. et nõ eſt dare mediũ inter iſta duo.Et ideo liberſcðs paratõem et ſuſceptõeqʒ.et ſcðs liberẽ li/ miſſioi ſeu ſcm teſtamentũ nouũ.ẽliber etteſta Nouuʒ mẽtũ veritatis.qͥ veritas ẽ qñ illud qð teſtm̃ eſft ꝓmittit᷑ adimplet᷑ de facto Et exinde cõ liber vᷣi/ — tü eſt a deo.qm̃ in illo hoĩbo ꝓmittit᷑ ſal/ ĩple Jis uatoꝛ et nouꝰhõ ꝓ ſatiſfactõe et liberati/ one hoĩm.ab obligatõe pcti.vt ptʒ ꝑ ſu um ꝓceſſum. mõꝑ patriarchas.mõ per ꝓphetas.ſed ſolłꝰde potuit facere talem ꝓmiſſioʒ.et nulla creatura neq; bonane qʒ mala niſi ex ꝑte dei. Et etiã infallibili ter cõcludit᷑. ꝙ nouũ teſtamẽtũ eſt a deo q̃a ibi dicit᷑ ꝙ ilud quod ꝓmiſſuʒ erxata deo iã impletũ eſt. ſed nullꝰ potuit h di cere niſi dens ſeu ex ꝑte dei.Et etiaʒ ap/ Cõcoꝛ/⸗/ paret mirabił ↄcoꝛdia int᷑ libꝛũ nat᷑e ſeu dia libꝛi creaturaꝝ.et int libꝝ ſcpture.qͥa creatu/ natarer re dicũt et teſtificant᷑ deus ꝓpoſuerat ſcbture. Ticg i cdebbea narne cdr ſoa n⸗ Uopfni nehto,t Ulpmn mantic hoſt lu bideif beit aniconi enſon totücſt oondet tepit Ppeſſz Möini iceo. hiden Ninue⸗ micd. homo. ccchaun, homan nteſe ſcuit nangt V Motcken’⸗ näitaui. toſe Li he; De⸗ börngefil kmt ta u;/ihe dolboel, nit hriſtrn. Aipſiin oitidol⸗ i lcni Nrotctane mnnta ſens itce zaganhr anöͤckdo oolbe Pbrutkt 4 illulch i⸗ ttindech ie iſkni Dminti calbaun inphen vo Nee ſmnnn honane ni niſnzgu⸗ hom , a4N enn le⸗ . S — 8 . * * SZ . „ 2. — N dedi et deliberauerat dare talez boĩem hũůane nature· ſicut ipſa indigebat ꝓ ſatiſfactöõe Ti.cclx ſua.vt ꝓbatũ eſt iã.ſed ĩ libꝛo ſcpture de us ꝓmittit talẽ hoĩem.ſ.in antiquo teſta mento.et in nouo teſtamento deus imm/ plet ꝓmiſſum.et dat illũ hoĩem ꝓmiſſu,ʒ in antiquo.Et ideo apparet ꝙ om̃es li/ Poſt la bꝛidei ſũtde illo homie.ſ.vexpᷣo.immo pſũ hoĩſ quicquid deus oꝑatus eſt poſt lapſum. vl. deuſoĩa totũ eſt ppter iſtũ hominẽ nouũ.⁊ totuʒ oꝑatr?eſt reſpicit hoĩeʒ nouũ.qͥa bumana natura ꝓptx ʒ nõ indigebat niſi iſto hoĩe nouo.ſ.xpᷣo. ⁊ ideo.quia iſte hõ debebat exire et extra hide natura humana .et ſuſcipi ĩ ea.iðᷣo ↄtinue oꝑatus eſt in homibo et circa ho mies.vt de ipſis digne poſſit exire talis humana natura. Et ſic cuʒ iſte hõ debe/ ret eſſe vniuerſalis toti humane nature. ſequit᷑ ꝙ quicqͥd de operabat᷑ inhbuma/ — na natura.totũ ꝓpter iſtů hoĩiem oꝑaba tiur vſq; ad aduentum eius. ¶Meceſſitas credendifidẽ xp̃ᷣianam. Ziiulus. cdrxi. — „ H . „ Tit. cc⸗ viij. gatio crededi fidẽ xpᷣianã.⁊ q̊ ꝑ creatas. ſʒ mõ vltra illð debitũ addat᷑ nccitai cre dẽdi.et ꝙ ſũma nccitas ẽ oĩ hoĩ credere i.cch. nũ. Uñ ↄcluſũ ẽ ꝙ nullꝰpᷣt libari ab ob/ Tcclij ligatõe ĩfinita quã dʒ p pctĩs ⁊ offenſis nili ꝑ ꝑſonã ĩfinitã q ſit deꝰ⁊ hõ.⁊ hoc ꝑ mBmaoꝛtẽ eius.⁊ qꝛ ſola fides xpᷣiana credit deũ hoĩeʒ ⁊ hʒ talẽ ꝑſonã q̃ ſit deꝰ⁊ hõ.ſ. ihm xpᷣm qͥ moꝛtuus ẽ ꝓ pctis nr̃is.Et ſic ĩ fide xpᷣiana ẽ vᷣa redẽptioꝛ veꝝ pciũ g debet⸗ pctis.Et & extra fidẽ xpᷣianã 5 mitti aliqð pctm̃.qꝛ ꝑ ihm xpᷣm ſolũ fit remiſſio petõꝝ.Etiõ ſeqͥt᷑ q cũq; ſunt extra xpᷣm ⁊ extra fidẽ xpᷣianam.nccario dãnãt᷑ ĩ et᷑nũ.Quicũq; ů̊ vult ſaluꝰeẽ.añ oĩa opꝰẽ⁊ neceſſe ẽ.vt teneat ⁊ credat fi/ dẽ xpᷣianã.quã niſi hõ crediderit ĩ ec᷑nuʒ xibit. Quicũq; ̊ nõ credũt fidẽ xpianãä homo.⁊vt digne poſſit in ea ſu cipi.nec ceſſauit oꝑari donec ille hõ factus erati gautez iã declaratũ ẽ ĩ ptibs pcedẽti bus debitũ credẽdi.ĩmo obli ita ꝙ oĩs hõ ðᷣbebat credere fidẽ xpianã llideẽ rpᷣianã. alit ncceẽ peatz ꝑdat᷑i er Ti.cc õt fieri ſatiſfactio ꝓ pciĩs.nec pᷣt re/ ẽſ veniãt ⁊ credãt ĩ iſᷣm xpᷣm.⁊ qͥ cũq; iaam credũt ⁊ manẽt ĩ finẽ.⁊ viuũt ſᷣm illuʒ et doctrinã ſuã. gandeat. qm ſũt ĩ vᷣa ?⁊ fe cta fide.⁊ doleãt ð alijs qͥ ſũt extra aam. Et iõ oĩa clare videãt.⁊ cogſcãt om̃s p / mo ĩdigẽtiã ſũmã⁊ nccitatẽ hũane nat᷑e qnta nccitate ĩdigeat tali hoie q ſit de /⁊ hõ ꝓ ſua ſatiſfactiõe. Scðo cognoſcãt q̃lit oẽs creature manifeſtãt nobis ꝙ; de us ex ſũma ſua bonitate ꝓpoſuit dareta le hoieʒ hũane nature iuxta ſuã idigẽtiã Tercio videãt q̃lit᷑ de pmiſit dare taleʒ hoĩem ĩ antiq̃ teſtamẽto ſen ĩ pᷣmo libꝛo dei.Et q̃rto videãt oẽs⁊ cognoſcãtvba facta ⁊ opꝑa ihu.⁊ totũ ſuũ pceſſũ quẽ fe cit oꝛdiatiſſime.et vitã ſuã.et doctrinam ſuã.et moꝛtẽ.et paſſionẽ ſuã.⁊ om̃ia q̃ ſe cuta ſũt ꝑ oꝛdinẽ poſt moꝛtẽ ſuã.Et qli ter nomẽ ſuũ exaltatũ fuit poſt moꝛtẽ ſu am.⁊ pᷣdicatũ publice ꝑ oꝛbẽ vniuerſuʒ oĩ creature.ſtoti hũane nature.⁊ quõ ip ſeoꝛdinauit ꝑ aplos ſuos et diſcipulos ſuã eccłiaʒ vniuerſalẽ nouã ĩ mũdo que cõis ẽ oĩboa hoĩbo volentibo ad eãvenire. Et quõ eccłia ab ipᷣo oꝛdiata paulatiue creuit ⁊ augmẽtata ẽ.⁊ diffuſa ꝑvniuer⸗ ſuũ oꝛbeʒ. ⁊ mirabiliſſime oꝛdiata et eralꝰ- tata.⁊ diſtincta pulcerrime.Et videeant qñ inceꝑit.et quãtũ durauit.⁊ q̃lit᷑ pceſ⸗/ ſit iſte ſtatꝰ ecclłie. Cognoſcãtet videãt oꝛdinatões et ſacramẽta qᷓ oꝛdĩauit eti⸗ ſtituit ihs xpᷣs ꝑ ſeet ꝑ apłos ſuos in e cleſia ſua.qm̃ oĩa ſũt ↄtra pctã.etad de/ lẽdũ culpas et offenſas ↄtra deũ.Et oĩa ã ſũt ĩ ecclia ſua ſũt ↄtra pctã hoĩm.cõ/ tra lapſũ.coꝛruptõeʒ et ꝑditõem homis ita ꝙ; tota intẽtio xpᷣi ⁊ ecclie ſueẽ cõtra coꝛruptiõem et lapſum hũane nature. et ↄtra cius ꝑditõem.⁊ ad reducẽdũ hoĩeʒ ad illud bonũ ꝓpter qð factꝰ?.ſ.advitaʒ eternaʒ. et ad eternũ SSõ et reuocare holem ab eterna triſticia ⁊ pena ⁊ moꝛte eterna. Cognoſcãt et oẽs q̃lit᷑ itẽtio xpᷣi et ecclłie ſueẽ deſtruere.⁊ eradicare radi/ ces oĩm maloꝝ.ſ.ppꝛiũ honoꝛẽ ꝓpꝛiazz laudẽ et ꝓpꝛiã volũtatẽ.et ꝓpꝛiũ amoꝛtrẽ? ⁊ pᷣuatũ.q̃ oĩa ſũt oꝛigines pctõꝝ.vtiaʒ pꝓbatũ ẽ.et ꝑditões huane.diuiſiones et inimicicie inter deũ ⁊ hoĩeʒ ⁊ int hoĩcs. et tota intentio xpᷣi et ſuoꝛum diſcipulo⸗ Titulus. s De ſũma coꝛdiateemiſ rũ et eccleſieſueẽ fundata ĩ honoꝛe ⁊ lan et recipiãt ſacramẽèta e q̃ ipſe oꝛdiaunitt. 2?èð de dei.⁊ amoꝛe puro et vero ⁊ vera obe/ qꝛ ipſe om̃ia q̃ homĩ ſunt neceſſaria.e t· e dietia. ⁊ ĩ omibo illis ꝗᷓ i homĩbo pũt de habet oĩa.qm ipᷣe ẽ ꝑſona infinita.qꝛ et᷑ SB ſtruere ppꝛiã voluntatẽ ppꝛiũ honoꝛẽ?. deus et hõ. In ipſo em ẽ plenitudo bo ſohn et ppꝛi amoꝛẽ. quia p iſta tria ſũt om̃mia nitatis.oĩs pietatis.vᷣtutis et charitatꝭ 2? mala. et . iſta bomoẽ lapſus.ꝑditus et ct ſapiẽtie.oĩs boni.amoꝛis.oĩs ſciente bbo coꝛruptet dei inimicꝰ.Poſtq; ergo pꝛe et oĩs meriti. In ipſo ẽ om̃e bonũ.ĩ io Ura dicata eſt ꝑ totũ mundũ remiſſio pctõx eſt oĩs ptãs.om̃e dñium ⁊ imꝑiuʒ ſefß ho et pax inter deũ et hoĩem. et om̃es bomi piternũ. Qui ergo talẽ holem ↄtenit. diid de nes ſunt vocati ad regnũ celoꝝ.ſignũ i gnꝰẽ eterna punitiõe. Ex iſtis põt pattezʒ lulni fallibile eſt q iã venit ͥ pmiſſus eſt.⁊ re quãteexcellẽtie ⁊ dignitatis ſit eẽ xvßůꝗũ4/&4 ait ipſe eſt ille in cunomie hoc factũ eſt. et anũ.qͥa ẽ mẽbꝝ tãti homiĩis qui ẽ deus8s debi hic eſt IJhs xpᷣs.Cognoſcãt etiã homi/ hõ.⁊ qualiter pᷣnalet vnus xpianus ve dche nes qualiter ꝑvniuerſum mundũ ſeu oꝛ rus. q́; om̃es hoĩes qui nõ ſunt xpᷣiani. 1 bẽ ĩ nomĩie Jhu xpᷣi crucitixi ꝑ apłos b q́ͥa illi ſunt ꝑditi. Et ꝑ oppoſituʒ falſus m dicata. tubicinata et pᷣconiſata ẽ pax in/ xpᷣianus eſt malus mag q; aliqs hõ qͥ debt ter deũ ⁊ hoĩem.⁊ remiſſio ⁊ indulgẽtia nõ eſt xpᷣianus.Dolereergo debʒ falſus hon SpEFpcton. et ĩ nomĩe Jeſu xpᷣi ꝓmiſſa ẽ he et malus xpᷣianus.⁊verus et bonus me Ac reditas regni celoꝝ et vita eterna. Qui/ rito debet gaudere. gal cũq; igit᷑ voluerint clare videre videãt ¶ Qualit iuſticia dei et ſua miſcðia cõ/ us cognoſcãt omiapᷣdicta qᷓ ſunt ĩ factoꝛ coꝛdãt ſumme ĩ iſta ſatiſfactione. N SSH ognoſegrineub eta g, —— (ETitulus cclxrur. ch ihs xpᷣs ẽ verus ⁊ nouꝰ homo ille qui ẽ WB ESESel,, de homo.qͥ erat neceſſar toti huma/ „ Onis gu⸗ tezs Ticd. 3 ne nature quẽ de ꝓmiſerat dare homibo dũ ↄſiderabamꝰiuſticiã dei? Oͦ et ꝙ omia que ihs xps fecit. et credun ppcctim et offenſam hoĩs. vige n tur de ipſo. neceſſaria erant eſſeet fieri ꝓ ¶ bat᷑ ꝙ miſcdia dei periret.qꝛ iuſticia delid homiĩbo.et ꝓ ſatiſfactõe et liberatõe com exigebat ĩfinitã ſatiſtactiõʒ ab hoĩe quẽã O”ͦ́J́J́JẽͥB pleta hüũane nature Et ſic indigebat höõ hõ debebat. ad quã obligat erat ꝓpter dd vt omia illa fierẽt ꝓ ipſo ſaluãdo.vt.ſ.ie petm̃ et offenſam.⁊ niſt iho ſolueret. libe ſus xpᷣs naſceret᷑ et ↄciꝑet᷑.ſic viueret et rari nõ poterat ab ifinita pena quaʒ me ”ÿMU ſic moꝛeret᷑ ſic reſurgeret a moꝛtuis⁊ ad ruerat.⁊ ſic videbat᷑ ꝙ de nullã miſeri 4 celos aſcẽderet. et ſic dealijs qᷓ eſt oꝑatꝰ coꝛdiã oſtẽderet. Sed nõ ẽ ita.qͥa ĩ iſta Compꝑemigit᷑ factũ ⁊ debitũ.ſ.factũ ie atiſfactõe facta ꝑ moꝛtẽ ieſu xpᷣi deitꝛ bo n ſu xpᷣi.et qualiter debebat fieri.et ſatiſſa- mis &facta tã magna miſcðia.ꝙ maioꝛ Matis ge ctio et liberatio humane nature q̃lis eſſe excogitari nõ põt.⁊ tantũ cõcoꝛdatcuʒ miai re i debebat. et àd facere debebat talis nouꝰ iuſticia.ꝙ magis nõ põt ↄcoꝛdare.lñ deptiõe hõ.qui neceſſari erat mundo.⁊ ſic vide hõ nõ poterat ꝑ ſe ſoluere deo iſtã infini nr̃a. bim clariſſime ꝙ ißs xpᷣs ille. RPoſtq; tã ſatiſfactõeʒ quã iuſte debebat. nec ali igit humana natura ⁊ hoĩes habẽt ð fa ter niſi ſolueret ꝑ integꝝ iuſte euadere po cto talẽ hoĩem. et tã pᷣcioſum qͥ eſt duus terat iugũ obligatõis ad penã eternã ſi⸗ et hõ.et qͥ fecit om̃ia ꝗ erãt neceſſaria to bi debitã iuſticiã.nec ꝑ ↄſequens eua ti hũane nature.qui ẽ rexverus⁊ dñs ſu dere man et ptãtẽ diaboli.ideo deus ex perom̃es hoĩes. qui ẽita pius.ita beni ſua ſola et pura miſcdᷣia gratis⁊ ſine me gnus. ita bonꝰ.ita mãſuetꝰ.⁊ tãto amo/ ritis ipſiꝰ hoĩs (qa nihil meruerat hõ ni re pijſſimo plenꝰ erga hoĩem. qui voluit ſipenã pᷣuenit pᷣmo hoĩem.vt deinde li dare vitã ſuã. et reciꝑe moꝛtẽ ꝓ pctis eo beraret᷑ hõ ꝑ inſticiã. Quia ſi hõ ex ſeip⸗/ rũ.ſequant᷑ ergo illũ.audiãt illũ.etpᷣce- ſo nõ habebat cũ quo faceret iuſticiã de N2r= ptaſua.et vᷣba ſua.et adhereãt.et credãt ſeipſo dãdo debitu. de dedit hol pꝑſuaʒ veraciter illi ac obediãt. etfiãt mẽbꝛa ei? miſcdiaz illud cũ qᷓ poſſet ſatiſtacere ⁊ ei R 7 4 CTi. aai. De ꝗapplicatõe meriti chꝛiſiti VVoluere p iuſticiã. vt ſic hõ p integꝑ ſatiſ ſus xpᷣs a indeis crucifirus.poſtq; Sil/ uge faceret deo.et faceret iuſticiam de ſeibo. le hõ tam neceſſariꝰhomibo iã exiſtit. re⸗ W Seld ũulud tale hõ nũq; potuiſſet hꝛe ꝑ ſtat mõ videre q̃liter hõ qͥ eſt iã lapſus ⁊ tsehrin ſfſeip̃ m. niſi de purã ſua miſcdiam tri coꝛruptỹ ab ipo recipiat om̃ia illa àbuſ oinint⸗ buiſſet homi. tergo de placaripoſſet indiget. Clñ in in rpo ſunt oia illa aui ſini ab hoĩe. et ho haberet cũ q̊ placaret deũ bus 6 indiget.et idᷣo reſtat q; hõ reſtau „ ne ⁊ irã ſuã.de dedit gratis homi ilud qd ret᷑ et reparet de facto. Poſtq; remediuʒ in e hõ deberet deo ex debito reddere.dedit iã eſt ⁊ medicina parata ẽ.reſtat applica ii u) dehomĩ ⁊ toti nature hũane nonuʒ bo/ read opus Quid em̃ pficeret medicina nounp⸗ minẽ qͥ eẽt maioꝛ homiĩe.qͥ ſatiſfaceret ꝓ ſiinfirmo non applicaret᷑. Quid valeret ang lu⸗ hoĩe.qͥ haberetĩ ſeillud qð ſuꝑaret omße panis eſurienti ſi eũ nõ comederet: Uñ anlidast debitũ qð hõ ſoluere dʒ.qͥ cuʒ nihil ꝓ ſe poſtq; ihs xpᷣs è ille om̃es ꝑditi indi/ Sthneſe deberz. ſolueret alijs.qͥ quidẽ debebãt geãt datus a deo.ideo ẽ ſumme ↄueniẽſ Plnthn. 2 vñ ſoluerẽt nõ habebãt.Dedit em̃ na et ꝓpoꝛtionat homĩbo.Quia venit pꝛo Moſtmfcli⸗ tura hũana deo ĩ illo hoĩe ſpõte.et nõ er pter hoiem lapſũ.ideo ꝓpoꝛtionat᷑ ei in ultshi; debito qð ſuũ erat.vt ſe redimeret ĩ alis om̃ibo.Jdo ihs xpᷣs facit vnã ꝑtẽ.⁊ alij Godehtiis hoeomiboy.ĩ quibo qð ex debito exigebatur hoiĩes faciũt aliã partẽ Et idᷣo poſſumꝰ gabonere reddere nõ habebat. Quid g̊ põt intelli / facere ↄꝑatiõem inter ipᷣm ex vna pꝑte.et gi et cogitari miſericoꝛdiꝰ qᷓ; iſtð.ſ.; de inter oẽs alios ex alia ꝑte. Uũ tota hũa idis us pꝛ dicit homĩ pctõ:idãnato eternis na natura reſpicit ipᷣm.et ipſe reſpicitto Teto. toꝛmẽtis.⁊ nõ habẽti vñ ſe redimat.ac/ tã humanã naturã. Et ideo ipſe ſe habʒ Cõpꝑa/ ciype vnigenitũ meũ.ſ.xpᷣm ihm veꝝ de / ad om̃es alios hoiĩes ſicut redẽptoꝛ ad tio xbi nhwste ciuſtande Gib horct, ep oben be gin int idtilt Gnibato gnane Swrderch i vün Die Bnsr gole Piukcädeere um et hoĩem. et da ipᷣm ꝓ te.Etipſe filiꝰ Ihs xpᷣus dicit homi.Tolle meet redi me teipᷣm. Hoc em̃ dicunt qũ vocãt ho mies ad fidẽ xpᷣianã.et trahũt vtveniãt da tantã gram. Et qd etiã iuſtiꝰ põtco/ gitari.qᷓ; ꝙ ille dimittat om̃e debitũ cui dDdaęt pciũ mai qᷓ; om̃e debitũ.ſi tñ detur cũ debito affectu.⁊ cuʒ mõ quo daridʒ. Et ſic hõ iuſtiſſime liberat᷑ a ſua obliga tiõe et ſatiſfacit iuſticie dei.et deus ꝑ in/ ſticiã ſaluat hoĩeʒ. Et ſic fit ĩ hoc veriſſi ma iuſticia.⁊ tñ cũ h̊ ẽ ibi ſũma miſcdᷣia qꝛ deus homĩ pᷣmo ꝑ ſolã miſcdiam il/ luũ qui cũ liberaret dedit.et illũ qui tolle/ ret iniuriã et offenſam dei. ſe habet inter ſe.⁊ ondit qᷓ ſũt illa ꝗ dit᷑ recipit a xpo.et qualiter recipiat. batd ic ponit᷑ cõpoſitio inter ihm n crucifixũ et hoĩem ꝑditũ et lapſũ. 1 qlit 6 ⅓ ¶ Titulus.cclxxiij. ꝓpter G̊ qͥa hõ erat ꝑditꝰ.coꝛ mupt.lapſus et deuiat idige e neceſſitate nouo hoĩe qͥ eſſet deꝰ ⁊ dbhpõ. qᷓ moꝛtẽ reciꝑet p hoĩe.et q̃ſiuimꝰil/ lũ hoĩem ꝑ longũ pceſſum.⁊ finaliter ꝑ dei gẽam repꝑimꝰiã eũ eſſe.⁊ ꝙ hic ẽ Je latos.ſicut medicꝰad infirmos.ſicut re/ ſuſcitatoꝛ ad moꝛtuoſ. ſicut illuminatoꝛ ad excecatos.ſicut ductoꝛ ad deuiatos. captiuos. ſicut ſatiſfactoꝛ ad obligatos ad hoĩeſ ſicut ſolutoꝛ ad debitoꝛes.ſicut reꝑatorꝛ ad deſtructos.ſicut recreatoꝛ ad annibi Et vt oĩa ĩ vno vᷣbo ↄcludamus.ipᷣe ee oĩa om̃i homi lapſo ⁊ ꝑdito.Et iõ qͥ nõ cognoſcit ſe indigerexpo.ꝓ nihilo repu tat eũ. Et qm̃ iã videmꝰ ad plenũ totuʒ lapſuʒ ⁊ totã coꝛruptõeʒ ⁊ pditõeʒ hoĩs et ſtatuʒ ĩ quo ẽ.et illa q̃ deficiũt hoĩ.et q̃ debebat hꝛe q̃ ipᷣe ꝑdidit.⁊ q̃liter in hoĩe factũ ẽ ↄtrariũ debito.iðo ſi volumꝰco/ gnoſcere q̃ ſunt illa q̃ hõ dʒ recipe axpᷣo optet cognoſcere totã indigẽtiã hoĩs ac —⏑ 7 totũ eiꝰdefectũ.lñ hõ añ oĩa ĩdiget vt liberet᷑ ab obligatõe quã fecitppt᷑ pctim̃ iutoꝛio vt compleat pᷣmã obligatõeʒ na turalẽ quã debet deo.vt factũ hoĩsↄcoꝛ det cũ debito.vt.ſ.hõ faciat qð dʒ.Et B eſt liberare hoĩeʒ et reſtaurare.ſ.liberare ipᷣm totalit᷑ a ſcdᷣa obligatõe q̃ẽ mala et infinita.⁊ inuare ipʒʒ ⁊ dare ei adiutoꝛiũ et ilud ꝑ qð ↄpleat pᷣmã obligatõeʒ.qͥa pꝛima obligatio non põt deleri neq; de/ ſtrui.qꝛ neceſſaria eſt et incoꝛruptibilis. V g̃ eſt ſcdᷣa obligatio.deinde indiget ad/ Sic dᷣĩ iſtis duabo obligatõnibo oſiſtit tota repatio et reſtauratio hõis Quia eĩ hõ nõ ſoluit p mã obligatiõeʒ.ĩmo fecit totũ atrariũ.ideo ẽ malus.iniuſtꝰ⁊ coꝛ ruptꝰet inimicꝰdei.⁊ ẽ ↄtrari ſuo ſtatui Etimpoſſibile ẽ hõ liberet᷑ a ſcᷣa ob⸗ ligatõne qᷓ eſt ꝓpter offenſam.niſi pᷣmaʒ ↄpleat.qa ſcdᷣa obligatio oꝛtaẽ ppterh̊. qꝛ hõ nõ ſoluit pmã.qꝛ ſi pᷣmã bñ ſoluii Ti.ccl. ſet.ſcdᷣam nõ incurriſſet.vt iam declara tũ ẽ ad plenũ. Sic hõ neceſſario indi / get. vt ihs xp̃ᷣs det ei remediũ ĩ iſtis dua dus obligatõibo. vt. l. ſatiſfaciat p ſca. et totalit᷑ deſtruat᷑ ⁊ annihilet᷑.et det hoĩ adiutoꝛiũ vt ↄpleat bᷣma a pma nõ pᷣt deleri. ſed ſemꝑ mancet. Et qa hõ ꝑdidit volũtarie et ſpõte.et reliqt adiutoꝛiũ qð habebat adopledũ pmãa obligatõem. et noluit tenere cuz potuiſſet.ſed ſug ꝓpꝛia culpa pdidit. ideo meruit vt ſibi nüq; re ſfſtitueret᷑. ⁊ tũ manſit obligat vt pꝛiꝰ Et exeliã qᷣa cũ hoc offendit ⁊ iniuriauit deũ Moꝛs igdeo obligauit ſe ad penã infinitã Et iõ xpᷣi fuit ihe xpᷣs ꝑ ſuã moꝛtẽ meruit hoi iſtaduo libatõ a ſez liberatõem ab obligatõe ſcða totalit malo. et et adiutoꝛiũ qð ꝑdiderat ad ↄplẽdũ pꝛi adiutoꝛi mã. Et qa iſtud adiutoꝛiũ non põt dari um ad iſi a diuinitatevt infundat᷑ hoi ð nouo bonũ ſicut aĩa infundit᷑ coꝛpi.ideo ihs xpᷣs ĩ/ qᷓ; tũ hõ meruit homi iſtud adiutoꝛiũvt reſtitueret᷑ ei.⁊ etiã meruit homi ipſi to/ taliter indulgentiã ⁊ remiſſionẽ.abſolu tionẽ ⁊ veniã ꝓ ſcda obligatiõe.Jnq;tũ aũt de ipſemet dat iſtud adiutoꝛiũ.et in fluit de nouo.et dat indulgẽtiã etveniaʒ homi.⁊ abſoluit a ſcdᷣa obligatõe infini ta.Et ſic totũ illud quo hõ indiget eſt ĩ Rn rpo deo et baie E⸗ ignd adiutoelſ ta dat᷑ gratis homibo. et ñ ꝑ meritũ ipſoꝝ. lcinls qa hõ lapſus nõ põt mereri.ſʒ dar p me/ Ze gfa. ritũ xpᷣi Et hoc eſt gra.quia nõ daturex debito homis lapſi.ſed ꝑ meritũ homiſ dei. Quãaãuis ome qð deus dat põt dici gra.iñ ꝑ excellẽtiã iſtud adiutoꝛiũ debz dici gra et ſumma gr̃a.Et qᷣa ſine adiun/ toꝛio iſto hõ ðꝛ moꝛtuus.qꝛ nihil poteſt oꝑari de illis q̃ debet facere inq;tũ hõ.ſi cut coꝛpꝰ ſine aĩa.id eo iſtud adiutoꝛiuʒ ſiue iſta gr̃a ðꝛ vita hoĩs.ſalꝰhoĩs.ſcða aia hoĩſ. Et płe dare iſtðᷣ adiutoꝛiũ ho Srr n bonn er dis i eſt etiam reſtituere foꝛmã filiationis.⁊ face 4 — Z 44 2 . * mi. q; dare aiam et reſtituere vitã homĩ moꝛtuo.qͥa ſine hoc hõ eſt nihil.⁊ quaſi habet nõ eſſe. Et hoc ẽviuificare hoiem Xps ꝑ moꝛtuũ:et reſtituerevitã hoĩ moꝛtuo.ac moꝛtem refoꝛmare.renouare ⁊ reficere hoĩiem. et ſuã nos ſanare.lauare.purgare et facere hominẽ viuifi⸗ pulcrum. et reducere hoĩem ad deum.:et cauit. vnire hominẽ cũ deo.et ad eius amicicctoi am. et hocetiã eſt facere hominẽ iuſtum nũ regno dei. ⁊ hoc eſt re de nouo filiũ dei ipſum hominẽ.et re generare et naſci de nouo.Et ꝑ cõſens hoc eſt facere hominẽ heredeʒ heredita⸗ tis dei. Hoc eſt etiz refoꝛmare foꝛmam fraternitatis inter hominẽ et homineʒ. quia p iſtud adiutoꝛiũ homo facit deoſi cut filius bonus patri homo ſacit ho mini vt frater fratri.et ſoluit debitum ⁊ ius filiationis et fraternitatis. Et h̊ eſt etiã ↄuertere hominẽ ⁊ reducere iõm de vig erroꝛis et falſitatis ac mẽdacij ad vi- am veritatis. et hoc ẽ illuminare homi/ nẽ in via etermni gaudij:et reuocare ipſuʒ avia triſticie.et liberare a ſeruitute pecca ti.et vicioꝛũ coꝛruptõe.et maloꝛũ opeꝝ. ac a coꝛruptõe carnis.et ponere ipſumi libertatẽ veraʒ. Hoceſt etiã hoĩem redi mere a iugo et captiuitate.et a carceribo ſue ppꝛie volũtatis. ſui ppꝛij honoꝛis ? pꝛiuati amoꝛis.et ponere ipſum ĩ liber/ tate et ĩ patria volũtatis dei. Hoc etiaz cſt homi reſtituere ſuũ bene eſſe quodꝑ/ digderat.et liberare ipᷣm a ſuo malo eſſe ĩ quo erat.⁊ hoc eſt etiã reſtituere homini ſpũm quẽ ꝑdiderat ⁊ ꝓpꝛiã ſalutẽ. ¶ O, iſtud adiutoꝛiũ ſeu iſta gra tia eſt totũ bene eſſe homĩs.⁊ eius carentia eſt totũ male eſſe eius. eaꝗaaiutoꝛiũ ſeu iſta gra q reſti⸗ mit᷑ homiĩ a deo ad complen dũ et faciendũ om̃ia que debet inq;tuz hHomo magis cognoſcat᷑.cõſiderandũ ẽ ꝙ homo a pncipio duʒ fuit factus a deo receperat a deo eſſe.et cum hoc bñ eſſe. 3 nõ optime eſſe.quia hoc expectabat ad/ huc.Et ꝑ eſſe ĩtelligit᷑ viuere.ſentire.in/ Ntid wlige ͤbo ſetic tc mwrfea jieſſe nar⸗ Enree eviue gerc. loꝛtue noch nare⸗ viuer⸗ clligea ſancte gaco. lſeen ſticin lgetſ ctno⸗ ſſe In pti Us. iehoss hin fuitſen ell ul ho Büeſe am hoisfu cte⸗ ſte etle tuo oſe. ſuit deij tm. bit l den lan lianſ co⸗ dzegi ber lndere con molum ſui rftäühe hbi tann karhoin h, Ninnor arin g l orhmnte Dada n Lansenige nikifen daithe Anongefu⸗ honinan, Qpciti ügberdin mmtomm ic nm. ſcnn onoft nudchiunt nüieg mmnen oarpimni Aicreh ec,/ onbcki nrhoniil ini. gitu fot tflnin Np cani tann J ACN Geroi⸗ OQuid telligere.velle.amare. poſſe.et ola qᷓ ꝑti / ſit eẽ ho nẽt ad coꝛpꝰ⁊ aĩam.et ꝑ bñ eſſe intelligi miſ⁊ eiꝰ tur recte. iuſte. debite. ſancte et vᷣtuoſe vi bñ eſſe uere. Et ſilr ꝑ male eſſe.intelligit᷑ toꝛtuo ſe. irregulariter.ĩdebite.⁊ iiuſte.ac vicio ſe viuere. Idẽ ů dicere bñ ſicut iuſte.ſa/⸗ cte ⁊c̃.⁊ idẽ eſt dicere male.ſicut iniuſte. toꝛtuoſe ⁊c̃. Acceꝑat ergo homo a deo pᷣ mo eſſe. viuere.ſentire.ĩtelligere.velle.a/ mare. poſſe.et etiã bñ eſſe.bñ velle.et bñ viuere.et bũ amare.et bñ poſſe.et bñ in/ telligere.ſeu qð idẽ eſt. recte.debite.iuſte. ſancte ⁊c̃. Acceperat ergo bñ eſſe et quo ad coꝛpus et quo ad aiam. Et iſtud bñ eſſe erat ſua bõitas.ſua rectitudo.ſua iu ſticia et ſua ſanctitas.ſua vᷣtus.ſua regu la et ſua mẽſura.q̃ erat addita ſupꝛa eſſe. et non idẽ qð eſſe.ĩmo poterat ſepari ab eelſe.et poterat ipᷣm eſſe etiaʒ expoliari ab In ptã illis.et remanere ſine illis ſi vellet. Cñ ĩ te hois ptãte pᷣmi homis erat cuſtodireꝛ ſerua/ fuit ſem re illud bñ eſſe ſibi datũ.ſ.ipſam bonita ꝑ bñ eẽ. tẽ et rectitudinẽ ⁊ iuſticiã.ſanctitatẽ et v tutẽ. Et ſi pᷣmo cuſtodiuiſſet et ſeruaſſet hõ ſuũ bñ eſſe.trãſiuiſſet ⁊ ꝑueniſſet ad altioꝛẽ graduʒ. videlicetad optime eſſe. SDed pmꝰhomo non cuſtodiuit nec ſer uauit ſuũ bñ eſſe.nec ipſaʒ bonitatẽ ſeu rectitudinẽ et iuſticiã et virtutẽ.et mẽſu ram ſeu regulã ſibi datã.qͥa fuit deo ino bedies.ingratiſſimꝰ.et ideo ꝓꝑdidit ſuuʒ bñ eſſe. et ſuũ recte eſſe.et remãſit ſibi ſo/ lum eſſe.viu ere.intelligere.ſentire. velle. Bñ eſſe amare et poſſe.Et ſic remãſit hõ nudus poĩs fu et expoliatus.quia bñ eſſe erat ſua veſtꝭ. it ei ve / et loco bñ.recte.iuſte.debite.ſancte ⁊ vᷣ/ ſtis tuoſe eſſe.habuit male.obliqueet toꝛtu/ oſe.iniuſte.indebite.⁊ vicioſe eſſe.Et ſic fuit peſſima veſte indutꝰ. Etiã fuit pꝛo pꝛijs veſtib expoliat et alienis indutꝰ. et maxime quo ad anim et ad libeꝝ ar/ bitriũ.Et ſic pmꝰhomo fuit expoliatuſ ſua bonitate.ſua rectitudine.ſua iuſticia ſua vᷣtute.⁊ fuit i eo malicia.toꝛtuoſitas Per ma leu obliquitas.iniuſticia et viciũ.Et vt lũ coꝛpiſ cognoſceret ſuũ male eẽ q̊ ad aiam et li/ dz quis malum ſuũ male eſſe quo ad aĩa 3. Remãſit ergo aĩe. ſolũ homĩ radicale.ſ.ipᷣm eſſe.viuere.ſen beꝝ arbitrium. habuit male eſſe quo ad iudicare coꝛpns.vt per maleeſſe coꝛꝑiſ iudicaret ebene ⁊ male eẽ homis tire. intelligere. velle. amare ⁊ poſſe.quia iſta ſũt radicalia. et iſta nõ potuit deſtru ere.ſed ꝑdidit bonitatẽ iſtoꝝ et ſanitatt. et fuit facta vulneratio ĩ eis et guerſitas Et ideo hõ ꝑ pctm̃ inobedientie annihi lauit ſeiᷣm q;tũ ad bñ eſſe.Et qͥa bñ.iu ſte. debite. ſancte. recte.pulcre.honeſte et vᷣtuoſe eſſe.ẽ amabile.placibile. delecta bile. et ꝑ oppoſitũ.male.toꝛtuoſe.obliq. iiuſte.indebite.inhoneſte.vicioſe.turpi ter ⁊ defoꝛmit᷑ eẽ.ẽ odibile ⁊ diſplicibile. idᷣo hõ fuit diſplicibilł deo et nõ accepta bilis.neq; placẽs.qꝛ annihilauerat ⁊ de ſtruxerat pulcritudinẽ et decoꝛem.⁊ ſibi acquiſierat defoꝛmitatẽ et turpitudinẽ. SDi aũt ho mo nõ habuiſſet aliqð reme/ diũ.tũcde male eſſe tueniſſetad peſſime eſſe. Ecce ergo grad i homiĩe.ſ.eſſe. bene ele eropumeeſfe cõtrariũ eſſe. male eſſe. et peſſime eſſe.⁊ ipᷣm eſſe ẽ ↄtinuead omnia ⁊ eſſe ſemꝑ remanet. Si ergo hõ talis repiat᷑ qualẽ ſe fecit.neceſſario tan/ q́; nihil valẽs om̃ino iudicabit᷑ ad ignẽ? eternũ Et ſic iſtud bñ.recte. iuſte. ſancte Bñ eſſe et debite. ſane et vᷣtuoſe eſſe. erat adiuto/ hoĩs e/ riũ datũ homi.ſeu gra data homini.cuʒ rat ſibi quo adiutoꝛio hõ poterat facere quicqͥd adiuto/ debebat deo adimplere de facto totaʒ p/ riũ veni maʒ obligationẽ naturalem.et q;diu hõ endi ad cuſtodiuit et ſeruauit iſtud bñ ⁊ recte eẽ. optimu tãdiu factũ ↄcoꝛdauit cuʒ debito Sed elle. ſtatim dũ hõ ꝑdidit ſuũ bñ et recte eſſe. ſeu ſuã rectitudinẽ.factũ ſuũ fuit ↄtrari um debito.et remãſit ipſum debitũ ⁊ ip ſa obligatio vt pꝛius.cuʒ impotẽtia ad impledi et faciendi. Et quia hõ ſua cul· Juſta pa ꝑdiderat iſtud bñ et recte eſſe cũ quo Puniio poterat adimplere totũ debitũ.ideo iu/ hois ſtiſſime reqͥrebat ab ipᷣo deus.vt facerr· quod debebat.et ſolueret ſuũ debitum. Nec excuſabat᷑ qͥa nõ poterat.quia vo/ luntarie ⁊ ſpõteet ſua culpa ꝑdiderat.et deus ſemel ſibidederat. Biem aliquis p violentiã remouiſſet ab eo iuſte bñ eẽ. ercuſarethomo qͥa nõ poterat facere.qꝛ nõ habʒ adiutoꝛiũ cũ quo faceret.et gra tiã pꝛioꝛẽ ſibi a deo datã. Et ideo ex iſtꝭ veriſſime apparet. ꝙ ita refoꝛmare. repa. Quid re⁊ reſtaurare hoĩem ꝑditũ.nõ eſt aliud ſit fſtau niſi reducere ipᷣm.acↄuertere et murare rare ho/ H „ 2 mine de malo toꝛtuoſe oblique.iniuſte.inde/⸗ bite et vicioſe eſſe ſeu viuere.ſentire.intel- ligere. velle. qmare ⁊ poſſe.ad bene.recte et debite. iuſte. ſancte et pulcre.ſane ⁊ vir tuoſc cſſe.viuere.ſentire.intelligere.ama/ re. velle. et poſſe.et remouere ab ipſo ma- liciã.toꝛtuoſitatẽ et obliquitatẽ. iniuſti/ ciam ct inhoneſtatẽ.turpitudinẽ⁊ defoꝛ mitatẽ et viciũ.et reſtituere ſibi bonita⸗ tẽ.iuſticiã et rectitudinẽ.ſanctitatẽ.ſani tatẽ.honeſtatẽ.pulcritudinẽ.et vᷣtutẽ ꝓ/ pꝛiã. Et hoc ẽ maius facere q; reſtituere giam coꝛpi moꝛtuo. Uñ coꝛpꝰnõ perdi dit alam q̃ eſt vita ſua.ſpõte⁊ volũtarie et culpa ſua.ſʒ hõ ꝑdiditvolũtarie ⁊ cul pa ſua talẽ bonitatẽ ⁊ rectitudinẽ.iõ red didit ſe indignũ.vt nũq; recuꝑet niſi de/ Msxiĩa us ſibidet.Et ideo ĩ hoc ẽ ⁊ manifeſtat miĩa di ĩ ſũ ma bonitas dei.qͥa vult reſtituere ho/ fpando mi indigno talẽ bonitatẽ et rectitudinẽ. boiĩem ⁊ ideo hocẽ maxima ⁊ puriſſima gr̃a p/ cedẽs ex infinita dei bonitate ⁊ miſcdia. Iſtã aũt rectitudinẽ ſeu iſtud bñ eſſe.ſo/ lus de põt dare et reſtituere.⁊ hõ nõ põt ex ſeipſo hꝛe.qͥa a pᷣncipio hõ non dedit ſibi bñ eſſe neceſſe.ergo hõ non põt ꝑ ſe recuꝑare poſtq; ꝑdidit. Sʒ qͥa deꝰ erat offrenſus ab hoĩe et iniuriatꝰ.ideo neceſ⸗/ fſIſIſegꝛ erat ꝙ deꝰ pmo placaret᷑.⁊ offenſa tol/ leretc᷑. et aliqs moꝛeret᷑ p hoĩe. vt ei daret iſtud bñ eſſe.Et ideo de dedit hoĩ xpᷣm vt ipſe ꝓ homie tolleret offenſam.et me/ reret᷑homiĩ iſtã grãm.⁊iſtud bñ eẽ de no/ uo.Et ſic duob indigebat hõ.ſ.vt pla/⸗ caret deuz. et tolleret᷑ iniuria ⁊ offenſa de O, bñ mMedio.et vt recuꝑaret bñ eẽ.et iſta duo &&hoĩs neceſſaria ſut hoĩ ꝙ recipiat a iu xpᷣo.⁊ pditũ re ſic ꝑ xpᷣm abſoluit hõ ab offenſa. et reſti⸗ cupat᷑ p tuit᷑ ei ſuũ bñ.recte.debite.iuſte ſancte.⁊. xpᷣm. Svtuoſe cẽ. ſeu ſua bomtas.rectitudo.iu⸗ ſticia. vᷣtus et ſctitas.⁊ ita reꝑpat᷑ hõ et re ſtaurat᷑ ꝑ xpᷣm.et ĩpoſſibile eſt aliquẽ ho- minẽ recupare iſtud bene eſſe niſi ꝑ ihm xpᷣm deũ ⁊ hoĩem.et ꝑ meritũ ſue moꝛtꝭ Et ſic hõ recipit bñ eſſe a xpᷣo.⁊ idulgẽ/ tia.et vltimate gloꝛiã.Et ſic ſũt tria bñ/ ficia.ſ.indulgẽtia.gr̃a⁊ gloꝛia.ſen venia bñ eſſe. et optime eſſe.qꝛ i iſtis trib eſtꝑ/ fecta ſaꝰhomis Pꝛimũ ẽ idulgẽtia pꝛso prter offenſam.ſcom eſt gra ſeu bñ eẽ cõ⸗ ſequit᷑ finaliter gloꝛia ⁊ optimecẽ. Hꝛa⸗· tie em̃ debet᷑ glia. Et oĩa iſta emit xpsp hoib ꝑ moꝛtẽſuã ⁊ ſanguinẽ ſulul. D hoie xpᷣiano ſunt tres generatio nes diſtincte. p quas recip inen diſtin ctas res.ſ.coꝛpꝰet aiam et bñ elſe. Aiulus. cclxxvv. . . U— Onig aute; ad ↄplemẽtũ hoĩs tria ſũt ne gceſſaria.ſ.coꝛpꝰſeu caro.ania ĩmoꝛtal.rõnalis.⁊ bñ eſſe.vel dicamꝰq/ duo ſüt neceſſaria.ſ.eẽ et bñ eẽ.et iſßm eẽ ↄpᷣhedit coꝛpꝰ⁊ aĩaʒ.Aliud aũt ẽ coꝛpꝰ galiud aia.aliud bñ eẽ.qꝛ etiã coꝛpꝰſepat ab aĩa.et aĩa a coꝛꝑe.et tã coꝛpus qᷓ; aia Puſeparlab ipſo bñ eſſe.qa vtrũq; põt gbere male eẽ.ſed tñ male eẽ coꝛpꝑis fa ciliꝰſentit᷑ ⁊ cognoſcit᷑ q; male eẽ anime. e et quia iſta tria ſunt realiter diſticta.poſ- ſum dicere ꝙ pmꝰ hõ recepat tria a öo. Adãt᷑ . ſcʒ coꝛpus et animaʒ.et bñᷣ eẽ.ita ꝙ vno fcepit eteodẽ tẽpe recepat iſta tria immediate. deo Degd quia pꝛimꝰhomo pdidit bñ eẽ. re mãſerũt ſibi coꝛpus et ania.ideo alij bo mines generati ab eo.nõ recipiebãt niſi eſſe tm̃.ſ.coꝛpus ⁊ animã.et nõ recipie- bat bñ eſſe.ſed alij homines nõ recipie- bãt ſicut pꝛimus hõ.qꝛ recipiebant coꝛ pꝓus a hmo homie et anima a deo.ſedpᷣ mus hõ totũ recepit imediatea deo.Et ideo ĩ quolibʒ homice alio ſũt⁊ erãt due generatões et duo pꝛes.ſ.pmꝰ hõ et deꝰ⸗ In öma generatõe qͥlibʒ hõ generatus Pcõem generatõem recipit coꝛpꝰſeu car nẽa pᷣmo hoĩe mediate vł imediate. n ſcda generatõe qͥlibet hõ recipit ĩmedia tealam a deo.qꝛ deꝰ imediate p ſe ſolum creat aĩqꝗʒ rõnalẽ.qᷓ;uis tã coꝛpꝰq; aia to tũ ſit a deo.ſed nõ eodẽ mõ.qꝛ qͥ libet pu rus hõ niſi bᷣmꝰhʒ duos pꝛes.ſ.patrem hoiem et deü. et iſti duo dãt eſſe. l. coꝛpꝰ et aiam. Sʒ ĩ hoiĩe xpᷣiano eſt alia tercia generatio.qꝛ recipit bñ eſſe a xpᷣo.et loo ⸗ quoꝛ de bñ eẽ q́;tum ad aiam et liberuz at bitriũ. Et ideo xpᷣus eſt tercius pater Ouilibz Xpᷣianꝰergo habet tres generatoònes di 1pᷣianuſ ſtinctas. In pma recipit carnẽa pꝛimo pʒ tres homie. In ſca recipit aiama ſolo deo, pics. , ( Auhe ii röm re, G aat de MVq Ti.cclxxvi. Detri miabi Mneri⸗ et in tercia recipit bñ eſſe a xpᷣo.qui ẽ de/ hane us et hõ ſimul.Et iſta tercia generatõ et vltima eſt cõpleta.et ſine iſta hõ nihil ẽ. Teegent Pꝛima generatio ẽ libidinoſa.turpis et nnn coꝛrupta. ⁊ ꝑ illã hõ damnat᷑.q recipiẽ iͤche do carnẽ recipit culpã.coꝛruptõeʒ et pe N— nã.etiã duo recipit hõ ĩ iſta generatione ſee vigelicet carnẽ et coꝛruptioneʒ et macu/ las lã. Per iſtã hõ ẽ odibilis deo. et accipit eriſiſe omia mala. Sed ſeda generatio qᷓ ẽ cre engit atio aĩe.et infuſio eiꝰ ĩ carne.ẽ mũda.ſã/ Niinn cta et imaculata.ſed qa caro ẽ infecta et iigine coꝛrupta. inficit aiam ⁊ coꝛrũpit. Sed Aüip venit tercia generatio qẽ ſctiſſima.in q̃ RKZZ yninicipim bñ eſſe. qd etota konieg⸗ recti nsz tudo ⁊ pulcritudo aĩc. Et iſta repat aig; PModi et reducit eã ad ſtatũ debitũ.et tollit oẽ; Nemgſi coꝛruptionẽ et maculã quam aĩa ↄtraxe nngoſn rat ꝓpter pᷣmã generatiõeʒ.⁊ facit hoĩe⸗ Aeuin . amicũ et filiũ dei. et heredẽ regni celoꝛũ Nlim Et ideo iſta tercia generatio ↄtrariat᷑ p/ eman l me generatõi. Uñ ꝑ pꝛimã caro dñabat᷑ ugfm 2 aĩia erat ſubiecta carni coꝛrupte.⁊ nul/ ummdanr dr lo mõ poterat reſiſtere.ſed ꝑ terciã gene/ tii⸗ ia anla dgarcarnt. a. are ſubijcit anahte ei. qͥa aĩa recipit ſuuʒ bñ eſſe.et ſuã recti/ Npeini tudinẽ et foꝛtitudinẽ ꝑ terciã generatio⸗/ cnoſrpi⸗ nẽ. Etiã aĩa recuꝑat regnũ ſuũ.⁊ caro ꝑ Bhönchie dit. Et ctiã ꝑ pᷣmaʒ generatõem hõ erat Pihmn tot carnalis.bꝛutal et beſtialis.⁊ ꝑ terci aunl am bõ fit ſpũalis. rõnalis ⁊ diuinꝰ. Itẽ en pbᷣmã generationẽ hõ ꝑdit ſilitudinem irtin dei.et acquirit ſil itudinẽ diaboli.et pᷣmi ien homis coꝛrupti.ſed ꝑ terciaʒ ĩ qua reci- cne. pit bñ eſſe.et recuꝑat ſuã pulcritudinẽ ⁊ na vonitatẽ. hõ recuꝑat! ilitudinẽ dei quã lar ꝓvdiderat.Itẽ ꝑ pᷣmã generationẽ.ĩ qua cgtint Hõ recipit carnẽ.hõ acqᷣrit radiceʒ oĩim RM maloꝝ.ſed ꝑ terciã ĩ qua hõ recipit et re g cuꝑat ſuũ bñ eẽc.hõ acqrit radices oĩm 4* bonoꝝ Et ſic ĩ om̃ib tercia generatio ẽ . ↄtraria pᷣme.⁊ dat homi oia ↄtraria pꝛi ſſar me generatõni.Etiõ pᷣmꝰ hõ et ſcõs hõ ſuen ſq rps.ſunt ↄtrarij quo ad generatiõeʒ. etn Et ideo pᷣmꝰhõ ꝑ ſuã generationẽ.qua ho ſi annihilat hoĩem. et dat ſibi nõ eſſe.ſed . bi ſcðös hõ.ſ.xpᷣs deus et hõ.pꝑ ſuã genera/ nn *D Aia per tionẽ dat eſſe anime.Et iõ ðꝛ regenerare Vin . xp̃ᷣm re/ aĩam. qͥa aĩa iã ſemel erat creata a deo.ſʒ u 6 generat᷑ generatiõem pᷣmi boĩs erat ꝑdita.et ꝑ terciã generationẽ recreatet regenerat᷑ et renaſcit᷑dũ recipit bñ eſſe nouũ ⁊ ſuam pulcritudinẽ. Sicut em̃ in pᷣma genera tiõe hõ habet pꝛem ⁊ matrẽ.ita etiã mõ iĩ tercia generatõe q̃ ↄtrariat᷑ pme.hõ hʒ patrẽ et matrẽ./ſ.xpᷣm deũ ⁊ hoĩem.et ma trẽ.ſ. eccleſiã ſpõſam xpᷣi et vxoꝛẽ. Itẽ ſi cut pꝛimus homo ꝑ ſuam carneʒ coꝛru/ pit om̃es filios ſuos et damnauit.ita ſe cũdꝰhõ xpᷣs.ꝑſuã carnẽ ſaluat.et lauat. et abluit et ſanat:qꝛ caro pᷣmi homĩs fu it maculata ⁊ coꝛrupta:⁊ caro ſcdᷣi hoĩs fuit et ẽ ſemꝑ ĩmaculata ⁊ pura.Et iõ ſi cut aia ex ſocietate cũ carne maculata pᷣ mi hoĩs macnlat᷑.ita ꝑ ↄtrariũ ex ſocie/ tate cũ carne ſcdᷣi hoĩs.aia mũdat᷑: pur gakt᷑.Et ſic caro eſt carnẽ.⁊ generatõõ generatõʒ Et ſic apꝑet ꝙ oĩs hõ xpᷣianꝰ habet tres generatiões. In pᷣma recipit carnẽ.in ſcdᷣa aĩam.et ĩ tercia bñ eẽ. Sʒ glij hoies nõ habẽt niſi duas.Et de tan to xpᷣianꝰexcellit alios homĩes.ð quãto bß eſſe excellit ⁊ ſuꝑat eſſecũ male eſſe. ¶NOD., in xp̃ᷣianis ſũt tres fraternitates. —— paret ꝙ ternitates generales.qͥa pᷣmo nt frẽs.qͥa habẽt vnũ pꝛem exꝑte car nis generalẽ.ſ.pmũ hoiem.ĩ quo om̃es boies fuerunt qñ ipſe ſołerat.ſcdᷣo hñt galiũ patrẽ ex ꝑte aĩe.ſ.deũ.a quo oẽs im mediate receperũt aiam rõnalẽ. et tercio habẽt aliũ patrẽ ex ꝑte ipᷣ bñ eẽ.vt chꝛi ſtũ deũ et hominẽ inq;tũ ẽ deus idẽ cuʒ ſecũdo pꝛe.et q;tum ad deitatẽ.licʒ ſit fi liꝰdei q́;tum ad ꝑſonaʒ. Sed interiſtas Tres KFraternitates tercia ẽ melioꝛ.qͥa ĩ illa pa/ hẽmꝰfr ter deus ⁊ homo.eęt in pᷣma homo tm̃. nitates. cet in ſecũda deus tm̃. Et ideo ſummede bẽt ſe amare om̃es xpᷣiani ꝑ iſtã terciam fraternitatẽ.qui habet talẽ patrẽ qͥi moi: tuus eſt ꝓ eis.et fudit ſuũ ſanguinẽ.⁊ re ſurrexit a moꝛtuis.⁊ viuit ĩ eternũ.aſcen dit ad celos.et ſedet ad dexterã patris.et venturus eſt iudicare omnes homies. Et ideo iſta fraternitas eſt magne nobi litatis et excelletie magni amoꝛis.⁊ ma gne bonitatis.⁊ maxime vnitatis.quia eſſeẽ gr̃a.etiazx Ipᷣs ẽ pater gre.ſjj alie due fraternitates ſunt natur. , iſtud bñ eẽ ſeu iſta gr̃a figurat᷑ꝛ ex cvwmplificat᷑ in coꝛꝑe hominis. Titnlus. cchxvij. inter eẽ et bñ eẽ.ſeu inter aiam ⁊ Abf eſſe.ſeu inter naturã ⁊ graʒ q̃ liter nõ ſũt vnũ.ĩmo vnũ pᷣt eſſe ſine alio poſſumꝰ h̊ ðᷣclarare ad oculũ ĩ coꝛꝑe hu mano ĩ q̃ ẽ totũ figuratũ. Uñ ĩ coꝛꝑe hu mano videmꝰ ꝑ exꝑientiã ꝙ mebꝛa reci piũt eẽ et bñ cẽ.⁊ hñt eẽ et bñ cẽ. Uñ coꝛ epar ⁊ eaput.influũt et dãt alijs mẽbꝛis qcqd habẽt.E par em̃ dat eſſe groſſuʒ.⁊ q̃ſi coꝛpꝰipᷣis mãbꝛis.qꝛ mitiit eis hu T aũt clare videam diſtinctõʒ coꝛpꝰet aia. Sicut videmꝰ ꝙ q́;uis mẽ bꝛũ nõ recipiat ſenſũ et motũ a capite.ſi cut qñ ẽ ꝑaliticũ.atiñ ſemꝑ recipit influ entia ab epate et a coꝛde.ita qᷓ;uis alis hõ nõ recipit ſenſũ et motũ.ſeu bñ eſſea xpᷣo tanq; a capite.attamen ſemꝑ recipit influentiã a deo.qͥa cõſeruat᷑ in eſſe quo ad animã.et recipit bñficiũ creaturaruʒ quo ad carnẽ.Et ſicutvidemꝰ pꝑ exꝑien/ tiã. ꝙ ſenſus et motus ẽ quaſi ſupaddi/ tũ ſupꝛa eſſe mẽbꝛi.⁊ ẽ quaſi gr̃a ſibida/ ta a capite.vñ videmꝰ ꝙ mẽbꝝ hʒ duos motꝰ.vnũ de natura ſua.⁊ iſte mot ẽ ca dere deoꝛſũ vᷣſus terrã.et aliuʒ motũ hʒ a capite.ſ.motũ ſurſũ.et añ et retro.⁊ iſte motus eſt ſupꝛa naturã mẽbꝛi.Jta con . 4 4 „. L U,. „ S 1 % 2* 8, sAS 4 pia “ . 4 Citulus.xcces De triplici fraternitate'ana AL. fratcrnitas oꝛit a pẽnitote. Etiõ q:ꝛ non moꝛes groſſos.exòqͥbb mẽbꝛa ſũt factaaa· / ſon pt eſſe melioꝛ. dulcioꝛ et nobilioꝛ maioꝛ exqͥba nutriunt᷑ et ̊ facit ꝑ venas p ĩd ol ſll intimioꝛ paternitas q;ᷓ iſta.nec amoꝛo mittitet dat ſanguinẽ mebꝛis.⁊ q̃ſi pi Mmt. ſtt ſioꝛ.ideo fraternitas qᷓ oꝛit ex illa etiã efſft mꝰhõ qͥ dat carnẽ ſolã. Deinde ipᷣm coꝛꝛ (e⸗ talis. Debẽt etiã ſe amare ꝓpter pꝛimazʒ mittit om̃ibo mẽbꝛis caloꝛẽ naturalcʒ et Ai fraternitatẽ. ſed magis ſine ↄpatiõe pio ſpm̃ vitalẽ.ꝑ quẽ oĩa mẽbꝛa viuũt ⁊ ba ſter pter ſcdᷣam fraternitatẽ qᷓ eppee animã bẽt eẽ vitale.⁊ hoc ꝑ arterias.et ipᷣm coꝛb (Nt Etiaʒ iſte tres fraternitates habẽt ſuos ẽq̃ſi de qͥ dat aiam coꝛpꝑi.qꝛ ſicutaiavi - ſun grad ſicut coꝛpꝰ⁊ aia.et bñ eſſe. Itẽ ter uificat coꝛpꝰ.ita ille ſpũs ſeu caloꝛ natu lie cig fraternitas ẽ infinitipᷣcij.qꝛ xpᷣus de lis quẽ dat coꝛ.viuificat mẽbꝛa.⁊ ideo ẽ den us et hõ.emit eã ꝑ ſuã moꝛtẽ.dãdo ſuaʒ ſicut ania mẽbꝛi.qꝛ ſine tali ſpũ ⁊ caloꝛꝛeꝛ vi⸗ vitã infinitã:p quã moꝛtẽ emit indulgẽ mẽbꝛa eſſent moꝛtua.⁊ nõ eſſent meba ſun tiã et totũ bñ eſſe.Et idco qa im̃ ↄſtat ꝓ Deinde ipᷣm caput exiſtẽs altiſſimũ ſup lbe ſfraternitas ꝗᷓ ẽ ppter bñ eſſe.dʒ cũ ſũma oia mẽbꝛa.mittit ipſis mẽbn ſenſum et Gat diligentia cuſtodiri ne violet᷑. Et iſta ter motũ ꝑ neruos.⁊ ipᷣm caputẽ ſicut xvÿs mo cia fratnitas fecit viuere ⁊ reſurgere ali / qa ſicut mot ⁊ ſenſus pueniẽs excapite co gs duas pᷣmas fraternitates qᷓ erãt moꝛ ẽ totũ bñ eſſe mẽbꝛi.ita ilud qð xps dat fiſt tueĩ homibo.qꝛ xpᷣiani diligunt ſe ꝓpter et mittit.ẽ totũ bñ eſſe aie ⁊ homis. Si gli ofes iſtas fraternitates.et diligùt ali / cut& mẽbꝛũ ipſiꝰcoꝛpis recipit tres reaz ſ. os hoĩcs qͥ nõ ſunt xpᷣiani ꝓpter pᷣmã et a trib.ab epate humoꝛes.a coꝛde vitaz ſcdðam fraternitatẽ.qꝛ q;uis caro ſit coꝛ eta capite ſenſũ ⁊ motũ.ſicↄfoꝛmit᷑hõ ſ rupta iĩ qᷓ füdat᷑ ma fraternitas.atiũ qe recipit pmo ab hoĩecarnẽ.a deo aiaʒ et Du de duz fecit bmũ hoĩcm. fecit oẽs alios ꝗa xpᷣo deo et hoieſenſũ et motũ.i.totum ODullt L ĩ ipſo.qͥa oẽs erãt ĩ ipſo qtũ ad carnẽ.iſj bũ eſſe⁊ gram.Quicqͥd aũt dãt epar et Ppns le f nõ qtũ ad aiam. ideo ꝓpter iſt veritatẽ coꝛ.totũ ꝑtinet ad eſſe mẽbꝛi.ſed qð ca/ babent ot quã de fecerat.debẽt ſe oẽs hoĩes ama/ put dat ptinet ad bñ eſſe mẽbꝛi.iſſſenſus Aghobs, ch re.et reputare q̃ſi vnũ hoĩeʒ.licet mus et motꝰ. Uñ qñ mebꝝ ꝑdit ſenſũ et mo ri hõ poſtea coꝛrũpẽdo et maculãdo ⁊ inſi t.tunc ꝑdit ſuũ bñ eſſein coꝛpe huma / mn ciẽdo.⁊ defoꝛmãdo.⁊ deturpãdo ſeiſßm no.ſed t ꝓpter hoc nõ pdit ſuũ eſſe.qͥa fi in q̊ erãt oẽs hoĩes.coꝛruperit. macula /⸗ adhuc viuit et recipit inſtluentiã ab epa t uerit.⁊ infecerit.et defoꝛmauerit ⁊ detur teet a coꝛde.ſed nõ capite.Etiã videmꝰ c pauerit cos. Ubi nõ ẽ tercia fratnitas p expientiã ꝙ mẽbꝝ põt ꝑdereſuũ bene co ibi pᷣma ct ſcdᷣa moꝛtue ſũt.Itẽ etiã iſta eſſe.et tñ nõ ꝑdit ſuũ eſſe.ſic hõ põt ꝑde le tercia fraternitas:ẽ frat᷑nitas gre.qa bũñ re ſuũ bñ eſſe.et tamẽ remanet ſibi eſſe.ſ. .*αρ We maioꝛi obligatde 4 „ „ = L „ 2 1 ☚ Kunt Alia ha/ foꝛmiter hõ hʒ duos mot quo ad aiam vt moꝛtẽ ſuſciꝑet ꝓ homine.ideode qn/ tiz bpz duoſ ſeu libeꝝ arbitriũ. vnuʒ de natura ſua. et to plus valet xpᷣs q; oẽs creature detan i motus. iſte mot cqdere deoꝛſũ ad nihil: ad nõ to plus obligat᷑ homo ꝓpter xpin. q; pi un ecelſe. ad ꝓpꝛiã volũtatẽ.⁊ elõgari a deo. pter om̃es creaturas.Et quia xpᷣs eſtin dinn R cut ẽ impoſſibile ꝙ mebꝛũ moueat᷑ ſu · manikfeſtauit amoꝛẽ infinitũ ergahomi mur do dlen ſum niſip influentiã capitis. ita ẽ ipoſſi nẽ. ideo homo obligat᷑ deo ad amandũ ĩ ĩfinitũ 3 enn bile ꝙ libeꝝn arbitriũ moueat᷑ ſurſum ad ipſum ſine meſura.ſam ꝓpter qamoꝛẽſu/ pꝛopter utlihi deũ.niſi ꝑ influentiã xpᷣi tãqᷓ; capitis. et ium.q; etiaz ppter chꝛiſiũ datũ homini/ xpᷣm. Pürhr ꝑ iſtũ motũ adimplet᷑ pma obligatõ na bus.qui talis fuit vt vellet moꝛi ſponte ſanan tural. Et q;uis iſte mot ſit ſu naturaz ꝓ homiby. Et ideo iſta eſt obligationo iiniſi liberi arbitrij.attñ hõ dʒ ipᷣm hꝛe et obli ua et maio: q; pᷣma.quia maius eſt bũifi oing gat᷑ ad habẽdũ.qꝛ pᷣmꝰ hõ qcceꝑat talez ciuin ſine mẽſura Si auteʒ obligamur ianci⸗ motü.ſed culpa ſua ꝑdidit.ſicut mẽebꝛũ iſta obligatione cũ pꝛima.iũc eritvnaĩ/ ah coꝛꝑis dʒ talẽ he motũ vt poſſit moue/ finitꝗ obligatio.q̃ non põt cogitarima-/ örode ri ſurſũ. Sic & apparet ꝙ aliud eſt eſſe. ? ioꝛ. Sic ex obligatiõe ifinita mala uã· ns S aliud ẽ bñ eſſe.⁊ aliud ẽ natura.aliud ꝗ̊/ hõ fecerat ꝓpter peccata.cauſata eſtun· gumoſes tia. ꝑ iſtud exemplũ patet.ꝙ om̃is hõ qͥ obligatio infinita bona quã deus fecit. corerin noõ recipit influentia a xpᷣo.ẽ ſicut mẽebyꝝ qa liberauit hoĩem ab illa infinita obli / ſentho ſiine ſenſu et ſine motu ĩ coꝛꝑe.et iõ quaſi gatione mala ꝑ moꝛtẽ filij ſui ieſn chꝛiſti dcoeißzd u nihilo reputat᷑. niſi inq;tũ põt recie. Pꝛima obligatõ fuit naturalis pꝛopter iin Qualir. Sicò ſe hñt xpᷣiani ad xp̃m. etxpᷣus ad eſſe.ſ.ppter coꝛpus et animã.et ꝓpterto diten xpᷣus ſe xpᷣianos ſicut mẽbꝛa ad caput ⁊ ſicut ca ti m mundũ.ſed iſta obligatio eſt ppter dcde habeat putad mẽbꝛa. ⁊ inuicè ſe habẽt vpᷣiani ſi bene eſſe et ppter chꝛiſtũ. Pima obliga dridds ad nos. cut mẽbꝛa inter ſe.aliternõ ſũt xpᷣianive tio fuit.quia homo de nihilo a deo fact giüano⸗ ri q;tũ ad reʒ.Itẽ ſicut ẽ fraternitas iter fuit.ſed iſta obligatio eſt.qa hõ eſt iterũ nedn mẽbꝛa triplex. ita et inter xpianos. Pꝛia factus de nihilo. Unde duplexeſt nibi Dno ni tiche⸗ fraternitas mẽbꝛoꝝ ẽ.qꝛ recipiũt humo ſcʒ nihil negatiuũ.de quo deus fecit ho hil nnüpen rẽ groſſum ab vno et eodẽ ſab epate.ſe· minẽ pᷣmo.et aliud ẽ nihilpꝛiuatiuũ qd iinicn cũda ẽ.qꝛ recipiũt vitã ⁊ ſ m̃ ab vno et fecerat hõ.qñ ꝑdidit bũ eſſe.pꝛiuãdoſe ⸗ tii eodẽ.ſ.coꝛde.et iſta ẽ nobilioꝛ.tercia eſt. ipſum a bñ eſſe.et acquiſiuit male eẽ ſeen· ii qꝛ recipiũt ſenſũ et motũ ab vno et eodẽ maliciã et obliquitatẽ.iniuſticiã et vici / ting. ſcʒ capiie.et iſta ẽ nobiliſſima. Et ſi iſſa um.turpitudinẽ et deſoꝛmitatẽ.q̃ ſũt ni n 8 tercia fraternitas deficit mẽbꝛis oibvył hil. Et ſic hõ qñ puauit ſeipᷣm de ſuo bñ Na⸗ . aliqͥ bo ſicut fit ĩ ꝑalitico.tũc pᷣma frater/ eſſececidit i nõ eſſe.ſeu ĩ nihil puatiuuʒ. iuchni nitas ⁊ ſcdᷣa nihil valẽt.ĩmo ſũt moꝛtue ſicut hõ qñ ꝑdit viſum cadit in cecitatẽ chn qͥ ꝑ iſta mẽbꝛa iuuãt ſeipſa inter ſe. Ita queẽ nihil puatiuũ et defoꝛmatiunʒz Et zuen . ſilrſi fraternitaſ tercia qᷓ ẽ ꝓpter x:ᷣm de ideo cũñ deꝰ extraxit hoĩem deiſto nihil. vnicl ficiat.alie moꝛtueſũt.⁊ homĩes nõ ſe iu dãdo ſibi beneeſſe tũc fecit iterũ holĩiem noncht uãt inter ſe vt frẽs. dee nihilo. Et ſic de pmo fecit hoĩem cũ nſſen ¶ O. in homie rp̃iano ẽ vna noua ob/ nõ eẽt. deinde fecit eũ cum pierat.etiðo caumh ligatio maioꝛ qᷓ; pꝛtima. ¶ Ti.cclxxviij bomo obligat᷑p ſe pᷣmo facto.⁊ etiaʒ ob⸗/ ochin Tit. xx WansaoR bkFiã ſi- ligat᷑ p ſeipſo iteꝝ facto. ſeu refecto et re/ ſtet vi⸗ SBLienm DD ſtaurato.et de quanto magis eſt reſtau aſbin cut traciatũ fuit ĩ capitulo ð rare et reficere q; pꝛimo facere.de tanto Maie uheind obligatõe pᷣma.obligatio na magis obligatur pꝛo ſe reſtaurato q; ꝓ agioꝛ Mnd turalis tm̃ fuit ex dare et reciꝑe ideo qͥa ſeipio facto. UIñ maioꝛẽgamoꝛẽ et boni/ bonitaſ niß deus pl?mõ dedit homini q́; antedede tatẽ oſtẽdit dehomi.reſtaurãdo ipſum leſtaurã odlſte rat. qͥa dedit ihm xpᷣm qͥ ẽ de et bomo. etreficiẽdo q; faciedo ipʒ.q; pᷣmo añq; do q;cre 9 aAaliũ hʒ a xpo.ſ.moueri ſurſũ ad deum.? iſte motꝰẽ ſupꝛa naturã ſeu ſupᷣ eſſe.qꝛ ſi finiea pſona idea pomo obliga- pnre . chꝛiſtũ in infinituʒ.Et quiaĩ ocdens Obliga —“o Citulus.cclxxrixr. . 2 R . „ eſſet hõ.nõ meruerat vt fieri nõ deberet. ſic nihil repugbat vt nõ fieret.ſʒ poſt q̃ hõ factꝰfuit peccãdo ⁊ deũ offedẽdo meruit vt illud ꝑderet qð factꝰ erat.et il/ lud ꝓpter qð factꝰ erat.et iõ infinita fuit iſta bõitas dei.⁊ pietas.⁊ benignitas.⁊ dilectõ erga hoĩeʒ.qñ õᷣ meritũ ſuũ ipᷣm reſtaurauit⁊ refecit.qꝛ meritũ homis re pußsbat. vt H̊ fieri ñ deberʒ. Et ctiã qa ꝓ reſtauratõe hoĩſ de voluit filiũ ſuũ eter nũ deũ cũ eo fieri hoĩeʒ. cõſeq̃ns frẽʒ hoim. et in ̊ dedit hoĩ ⁊ hũane nat᷑e ſuã diuitatẽ.talit᷑ nõ poſſit magis dari.et deificauit hoĩem ⁊ exaltauit.q; nõ pᷣt pł In redẽ ptõe oñ dit᷑ dile/ ctio dei. exaltari.Etĩ ̊ oñdit q;tũ dilexit hoĩeʒ. qꝛ hõ ñ potuit ſatiſfacer̃ niſi de fierʒ hõ et ideo indigebat hõ vt defieret homo. et ipᷣevoluit h̊ facere ꝓ hoĩe.⁊ mag volu it ꝙ filiꝰſuꝰ eternꝰ fieret hõ.et moꝛeret᷑ qᷓ ꝙ hõ piret.Et iõvſq; ad vltimũ ð potẽ tia de oñ dit amiciciã ꝑ opꝰet p amoꝛeʒ quẽ hẽbat erga hoĩeʒ.cũ ĩ tãta nccitate⁊ mag obligauit hoĩcʒ ſibiſine ↄpatõere ſtaurã do q; pmo faciẽdo. Sic em̃ bñfi Pꝛo re/ dẽptiõe obliga/ wur ðo talit᷑ adiuuit hoĩeʒ. et ipᷣe filiꝰ dei fact eſt hõ ex volũtate ⁊ ſpõte.⁊ pie voluit dare vitã ſuã et ſeiſᷣm moꝛti ꝓpt᷑ hoĩeʒ.⁊ ma/ gis voluit moꝛi qᷓ; ꝙ hõ piret. Sic de cia dei creuerũt ⁊ augmẽtata ſũt: ita ob/ ligatõ erga deũ creuit⁊ augmẽtata ẽ.Et ita hõ bis dʒ ſeipᷣm deo. et qcqͥd pᷣt poſt/ qᷓ; dedit ſeiᷣm homiĩ.qᷓ;tũ fieri põt.⁊hõ dz ſeipᷣm dare deo q;tũ fieri põt.et h̊ hõ facere nõ pᷣt.ſ.dare ſeipᷣm deo.niſi adiu/ net᷑ ꝑ xᷣm.qꝛ xpᷣs dat adiutoꝛiũ hoĩ.vt det ſeipᷣm deo q;tũ fieri pᷣt.nec adhinc q; uis hõ detr ſeipᷣm deo.⁊ milleſies milleſi⸗ es nihil ẽ ad recõpẽſatõeʒ bñficioꝝ dei. Et iõ vt hẽat hõ qð reddat deo.et retri/ buat ꝓ om̃iba bñficijs acceptis.ſufficiẽ ter xpᷣs dedit ſeipſũ hoĩ. Uñ pᷣmo ſeipᷣm obtulit. et dedit deo pꝛi ĩ cruce ꝓ homĩe moꝛiẽdo.deindeiteꝝ reddidit ſeipᷣm ho⸗ mi reſurgẽdo. vt hõ offerret ipſũ . et darz deo pꝛii mẽoꝛiã paſſiõis et moꝛtis filij ſui ihu xpᷣi.⁊ meritũ ſuũ ⁊ memoꝛiã illiꝰ amon iĩfiniti.quẽ xpᷣs oñdit ĩ paſſione. Et ſic xpᷣs vẽtutꝰẽ hoĩ tã ꝓ obligatõe q̃ᷓ ẽꝓ pctõ.qᷓ;; ꝓ obligatõe q̃ ẽ datꝭ bñficiji ⁊ accepiꝭ.et vtraq; ẽ ĩfinita.Et iõxpᷣs ẽ poterit.et h ſił offerẽdo chꝛiſtũ.et ſic hõ acceptis excedit ob ani. dz eſſecirca moꝛtẽ Jeſu xpi filij dei. oblatio et hoſtia p petõ. et oblatio p bſi Xps etf ficijs acceptꝭ.qͥa nihil ẽ acceptabile deo a eſ niſi xpᷣs benigniſſimꝰvłꝑ xpᷣm. Etido nr̃a pꝛo qcqd hõ reddatdeo. nihil acceptat a o pctis niſi ſit cũ xpᷣo et cũ mẽoꝛia xpᷣi.qꝛ ipſe ſo lus inq;tũ hõ.ẽ acceptabil deo.et alia p pter ipſuʒ.Et iõ vt hõ ſufficieter rñdeat diuitati et deo pꝛi. optet ꝙ offerat ſeipſũ ſcʒ ſuũ amoꝛẽ et ſuã deuotõeʒ q̃ntũ fieri p ihm chꝛiſtũ habʒ ſufficiẽtiã.vt reddat deo oĩa q redderedʒ.Ex his apparet q; hõ chꝛiſtianꝰ hʒ vnã nouã obligatõneʒ q̃ obligat᷑ deo ſuꝑ aliã obligatõem pᷣmã cõem.ꝑ quaʒ oĩs hõ obligat᷑ deo.qͥa hõ xpᷣianꝰnõ ſolũ ẽ fact a deo.ĩmo ẽ redem ptus et emptus.et pꝛeciũ ſuũ ẽ infinitũ pꝑ quod ẽ emptꝰ.ſ.vita ꝑpſone infinite Je ſu chꝛiſti dei ethomĩs.qᷓ data eſt ꝓ ſna li Oagi/ beratiõe. Et ideo hõ chꝛiſtianꝰſi deum obligat᷑ offendit et iniuriat.tũc facit maioꝛẽ ob/ xpᷣianꝰ ligationẽ ꝓ peccato qᷓ; om̃es alij homi/ ꝓ pctõ nes. . alij hbomiĩies nõ peccãt niſi cõtra ;ᷓ ifideł vnã obligationẽ.ſed homo chꝛiſtianus cõtra duas.De quãto em̃ obligatio poo bñjficijs acceptis ẽ maioꝛ.detanto obili gatio ꝓ peccatis ẽ maioꝛ.Et ideo de tã/ to peccatũ ſeu offenſa chꝛiſtiani excedit et ſuꝑat peccata etoffenſas omniũ alio/ rum. de quãto obligatio ſua ꝓ bñficijs pligatione; oĩm alio/ rum. ecet qͥa excedit eã in infinitũ.ideo eti/ am peccatũ chꝛiſtiani excedit pctã alio/ rũ in infinitũ.et ideo ad maioꝛẽ penam eſt obligatus qᷓ; alij.et ſine menſura. Et ideo ſũme cauere debet hõ chꝛiſtian ne offendat deõ6. ¶ Litulus. cclxxxir. Tquia ia a longuʒ declaratũ eſt ꝙ moꝛs hominis dei erat illð ꝑ quod ſolũ poterat fieri ſatiſtactio.liberatio et redẽptio ⁊ ſolutio.et humane naturere/ ſtauratio.ideo poſtq; talis moꝛs iaʒ fa/ 4 Ti. cdih cta ẽ eo mõ quo fieri debuit.et ſuſtinuit eã ihs xpᷣs qͥ eſt bõ deus et filius dei/ et ͦ none g 4. Nehledi lſn ctidn N Ni. uciu) drf fri gnifen ſia ſehh Unndr Apn lgting rimöni khocd nointen i innimni büfinir) nckpſl neldan d lorch, t i oni „d ieniicört ö cikiums igrope cnndobl tiowdeni miantt vmnütid npbinahs goind ido ipoiio tigcen gur Et ituupn⸗ gcogi⸗ W . ℳ*N ĩ G xpᷣiẽ ra/ moꝛs eſt radix meriti ⁊ pᷣmij:ſequit᷑ ꝙqͥ dixmeri nõ recipit ⁊ plãtatĩ ſe radicẽ.nõ recipit ti⁊ pᷣmij fructũ.i.meritũ et pᷣmiuʒ.Et iõ mẽoꝛia moꝛtis xpᷣi ẽ radix ad recipiẽdũ meritũ et pꝛemiuʒ xpᷣi.Et vbi ẽ maioꝛ et foꝛtioꝛ mcmoꝛia./ibirecipit᷑ magis de merito et poſtqᷓ; ĩfpſa moꝛte ẽtotavirtꝰreſtaurati de virtute moꝛtis. Et qͥq moꝛs xpᷣi data onis hũane nature.qꝛ fuit ifiniti meriti ẽtoti humane nature.⁊ cuilibet homi li/ Tit.cc/ qð durat ĩ cternũ.⁊ ꝑ ↄſeq̃ns ĩ ipᷣa moꝛ/ beraliter ſicut ſol.et ẽ cõis om̃ibo ſiẽ ſol. lxxxix. texpᷣiẽ totũ bonũ hoĩs.⁊ totiꝰhũane na ideo qͥ libet homo põt eã reciꝑe ĩi memoa ture:ſequit᷑ ꝙ totũ ſtudiũ xpᷣiani hoĩs ⁊ ria ſua.et vnus nõ impedit alium.et ſic applicatio ſue ĩtẽtõis ⁊ cogitatõis ⁊ me oms hoĩes pñt ſil acciꝑe meritũ xpᷣi.re moꝛie.dʒ eſſe circa moꝛtẽ iu xpᷣi.⁊ ꝙ to cipiẽdo memoꝛiã ſue moꝛtis.Debet igi ta ſcia xpiani dʒ eẽ de moꝛte xpᷣi.⁊ ðᷣ ꝓpe turlaboꝛare om̃is bomo chꝛiſtianꝰ vt ſi guatibo ⁊ ↄditõnibo ⁊ circũſtãtis e.⁊ de atet ꝑmaneat in eo meoꝛia moꝛtis chꝛi / ngccitate ei et de ſuavᷣtute et nata.Quid ſti.quia ꝑ memoꝛiã ipſam manebit ĩK o em dʒ ſtudere⁊ ſcirexpᷣian niſi illud ĩ virtxpᷣi et ipſe chꝛiſtus Per talẽ memo/ ẽtotũ bonũ ſuũ.et ſua ſubſtãtia tota.to riaʒ fit vera vnio et obligatio inter chꝛi⸗ frtrus cheſaurꝰ ſuus ⁊ oẽs diuitie ſue.et vi - ſtũ ⁊ chꝛiſtianũ.Ecce ergo tota ſcientia gaere ſugʒ indigẽtiã et nccitatè: Quid eſt chꝛiſtiani inq;tum chꝛiſtianus eſt cõſi / Theſau theſaurꝰhomis niſi im meritũ? Ergo ſtit in hoc.vt cognoſcat duas obligati/ ronfr̃ ẽ in poſtq; ĩ moꝛte xpᷣiẽ om̃e meritũ hoĩs.ſe ones.i.pꝛima naturalẽ.et ſecundã queẽ᷑ moꝛte quit᷑ ꝙ tot theſauꝰhomiĩs ẽ ĩ moꝛte xpi ꝓ peccato.et cognoſcat moꝛtẽ chꝛiſti.q; xpi. Etqd etiã virtꝰhoĩs niſi meritũ:Ergo iſtaſſunt ligata inter ſe.et q ignoꝛat ipᷣas cũ ĩ moꝛte xpᷣi ſit ome meritũ.ſequit᷑ ꝙ ĩ obligatões totalit᷑ ignoꝛat xpᷣm⁊ moꝛtẽ mottexpᷣi ẽ oĩs vᷣt hoĩs.Qui̊ vult i ſe eiꝰ.qꝛ neſcit nccitatẽ xpi⁊ moꝛtꝭ eiꝰ.et iõ hbiꝛe oẽm vᷣtutẽ.⁊ om̃e meritũ.⁊ om̃ebo/⸗/ credit ipſũ eẽ ſuꝑfluũ et totũ nihil⁊ deri/ nũ.recipiat ĩ ſe xbi moꝛtẽ.et poꝛtet eẽ in ſoꝛiũ Dũ aũt cognoſcit hõ duas obliga⸗ ſe.et incoꝛꝑet eaʒ ſibi. Sed qa moꝛs xpᷣi tões ſuas qͥ b obligat᷑ deo.tũc fit ĩ eop/ Cogni⸗ trãſit.⁊ meritũ ei ſꝑ manet ĩ eternũ.iðo paratio ⁊ capacitas ad ſuſcipiẽduʒ in ſe tio ppe moꝛs xp̃ᷣi nõ põt recipi ĩ hoĩe niſi ꝑ me/ cchꝛiſtũ ⁊ moꝛtẽ ſuã et vᷣtutẽ ſuã.et cogit᷑ ĩdigeiie moꝛiã ct coguatiõeʒ.Et iõ qͥ moꝛs xpᷣi ire ad chꝛiſtũ.et quãto hõ magis cogno/diſpõit ẽ radix ois meruiet oĩs vᷣtutis.qũ hõ re ſcit neceſſitatẽ ſuã ⁊ indigentiã.tãto ma/ad xpᷣm cipit ĩ memoꝛia ⁊ ĩ cogitatõe ſua moꝛtẽ gis recipit chꝛiſtů Sicut em cognoſce recipien xpᷣi.tunc recip ui vᷣtutẽ ⁊ meritũ moꝛtis do ſeipſuʒ inq;tũ erat hõ ꝑ ↄpatõem ad dũ. eiꝰ. Xps cm̃ recepit moꝛtẽſuã de facto ⁊? alias creaturas Inq;tu lapſus? ꝑditus. realit᷑.ſqʒ hõ nõ põt eã reciꝑe niſiĩ mẽéoꝛia inuenit et cognoſcit chꝛiſtũ deũ rectiſſi/ . ⁊ cogitatõe.Et iõ ꝑ mẽoꝛiã moꝛtis ihun me eſſeꝛ hoieʒ. Sic ei hoi iq;tũ lapſus xpᷣi.ip̃a moꝛs manet ĩ hoĩbo.Et qꝛ me/ ẽ.de hõ ẽ neceſſariꝰ.et ſicut hoĩ inqtuʒ ruiũ tpᷣiſꝑ viuit.⁊ xps ſp licʒ mo's ſua hõ ẽ.nccariꝰfuit de creatoꝛ.ita hoĩ inq; nõ ſit.iõ qͥ hʒ i ſe méoꝛiã moꝛtis xpᷣi: hʒ tũ lapſus ẽ ⁊ ꝑditꝰ.nccari fuit de/redẽ/ liſe meritũ et vᷣtutẽxpi.⁊ ꝑ mẽoꝛiã hõ fa ptoꝛ ⁊ ſaluatoꝛ.et h̊ ẽ chꝛiſtus.Etiã du/ cit moꝛtẽ xp̃i ſuã.⁊ ĩcoꝛpꝑat eã ſibi? vnit᷑ plerx eſt ſciẽtia de homie.vna eſt inq;tuʒ Ccyi ea.⁊ tüc hõ facit vnã moꝛtẽ xpᷣi i mẽo homo eſt.et alia eſt de homie inquãtum nia ſua.⁊ tal mẽoꝛia viuificat hoĩeʒ.⁊ fa lapſus ⁊ pditus eſt.Et ſimiliter duplex cit ip̃ᷣm ꝑticipare ĩ meritũ xpᷣi Ecce &̊ oꝛ eſt ſciẽtia de deo ꝓpoꝛtionabiliter Ina dinẽ. moꝛs xpᷣi.meritũ xpᷣi.⁊ pᷣmiũ moꝛ de deo inquãtũ eſt deus.et alia inq;tum teis xp̃i.moꝛs fuit cã meriti.et meritũ c eſthomo. Etideo quia homo ꝑ cogniti Smij. 2totuʒ H dedit pᷣs hoĩb.qꝛ dedit onẽ ſuijpſius aſcẽdit ad cognitoem dei. * Moꝛs meritũ ſue moꝛt et pᷣmiũ. Ergo qͥ ipſa ettantũ quantũ de ſeipſo cognoſcit.tan ſum inq;tũ eſt homo.ignoꝛat deũ.⁊ qui ignoꝛat ſeipſuʒ inq;tũ ẽ lapſus.ignoꝛat deũ hoĩeʒ.ſ.xpᷣm.Etiõ ſicut ſuꝑius.qñ Ti.lxxx volebam aliquid ꝓbare vel ſcirede deo ij. ʒ. lxxx inihtum deus eſt argucbam de homie ii. ſnqtũ hõ eſt. ita mo ſi volum aliqᷣd p/ bare vel ſcire de xpᷣo deo et homĩe. debe/ mus arguereꝑ naturã homis lapſi⁊ ꝑ/ diti. Nunq; igit᷑ hõ debet recedere a ſei ſo. nec a cogitatõe ſuijpſius.⁊ ita hõ põt ↄſiderare ſeipᷣm inq;tũ ẽ hõ.et inẽ;tuʒ ẽ hõ lapſus.et inq;tuʒ ẽ reꝑatus. Et ideo hõ duob modis ẽ opꝰdei.videlicʒ opꝰ dei pmo factũ de nihilo. ſcðo eſt op; dei reꝑatũ et reſtauratũ de lapſu et deꝑditõ ne.finaliter et vltimo erit opꝰdei gloꝛifi/ X catũ et ↄſummatũ.Etiam opꝑa dei circa Iqtũ ad bñ eſſe aĩe.et q;tũ ad malũ volũ hoiem dicunk᷑eſſe tria.videlicet oꝑa cõ/ ditõis.et oꝑa reſtauratiõis.et oꝑa głifi/ catõis. Qnuia igit᷑ moꝛs xpᷣi ẽ tota cã re/ ſtauratõis homis lapſi.ideo hõ lapſus et reſtauratꝰ debet applicare totũ ſuum ſtudiũ circa moꝛtẽ xpᷣi.vt cõtinue appli cet eã ſibi.et recipiat vᷣtutẽ eius in ſeipᷣo Sicut em̃ medicina aliq̃ vel herba ha/ bẽs vᷣtutẽ.nõ ꝓficit infirmo niſi appli/ cet᷑ infirmo ct vniat᷑ ei.ita moꝛs xpᷣi nõ ꝓficit homini lapſo niſi applicet᷑ ei.nec homo aliter recipit virtutẽ ab ea. O/ q;uis hõ lapſus reparet᷑ et curet tariũ.nõ tñ repat᷑ q;tũ ad bñ eſſe coꝛꝑis In eoð titulo. et q;tũ ad malũ qð erat inuolũtarin. Eclaratu aüt fuit ſupius. qꝙ i homĩe lapſo ffmuit duplex malũ.ſ. maluʒ aĩe ſeu liberi arbitrij qð erat voluntariuʒ.et malũ coꝛpis qð erat inuoluntariũ. Pꝛi mũ malũ erat malũ culpe.ſcdᷣm malum erat maluʒ pene. Sicut em̃ hõ habebat dupler bñ eſſe. ſ. coꝛꝑis et aĩe.ita lapſus inuenit duplex male eſſe.ſ.coꝛꝑis et ani/ me.qͥa ꝑdẽdo bñ eſſe anime.pdidit bñ eſſe coꝛꝑis.qͥa bñ eſſe coꝛꝑis erat ꝓpter bñ eſſe aĩe.et ſicut remãſit eſſe anĩe.itare mãſit eſſe coꝛꝑis.Declaratũ etiã fuit. iſta duo mala qaĩe⁊ coꝛꝑis.ſeu iſtud du/ plex male eſſe ↄꝛio mõ ſe hñt ĩ pᷣmis du/ ob hoĩbo ⁊ ĩ alijs deſcẽdẽtibo ab eis.qͥa ĩ pᷣmis duob malũ volũtariũ.ſeu male eſſe aie fuit cã mali inuolũtarij.ſeu male cẽ coꝛꝑis. ſed ĩ oibo alns naſcẽtibo ab eis x generatõeʒ libidinoſã et coꝛruptã.ma — lũ inuolũtariũ ſeu male eẽ coꝛꝑis etcar⸗/ nis.fuit cã maliinuolũtarij.ſeu male eẽ ale ſeu liberi arbitrij.Quãuis aũt xpᷣus remoueat ⁊ deſtruat ab hoĩe lapſo malũ volũtariũ.ſeu male eſſe aĩe ⁊ liberi arbi/ trij.⁊ reſtituat bñ cẽ anĩe.nõ tũ remouet ab hoĩe.nec deſtruit malũ inuolũtariuʒ ſeu male eẽ coꝛꝑis.ĩmo remanet male eẽ coꝛpis ſeu carnis cũ bñ eẽ aie. Hoc aũt Q,xpᷣs ẽ valde ↄueniẽs ꝙ in hoĩe rᷣmanet malũ moꝛte inuolũtariũ ſeu male eẽ carnis.ſeu malũ ſua non pene.qð idẽ ẽ ꝓpter multa. Uñ hõ ñ co abſtulit gnoſceret ſe fuiſſe lapſũ et ꝑditũ.ſi remo malum ueret᷑ ab eo malũ inuoluntariũ ſeu malũ pene in pene. Etiã nõ cognoſceret bñficiũ ĩfini hoie. tũ ſibi datũ.⁊ reputaret totum q̃ſi nihil Et iõ ↄueniẽs ẽvalde hoĩ:q; remaneãt ĩ eo mala⁊ penecoꝛꝑiſꝓpt᷑ bonũ ſuũ.vt ↄtinue cosſcat lapſũ ſuũ q̃lis fuit.vt ſic mag diligat ↄtinue xpᷣm.et vniat᷑ cũ co Dʒ tñ vxpᷣs ↄuertit totũ illud malũ ĩ bo nũ hoĩs qᷓ;tũ ad aĩaʒ. Uñ ſic̃ xpᷣs ꝑ ſuã coꝛpalẽ penã ⁊ moꝛtẽ carnis ſue oꝑatꝰẽ ifinitũ bonũ.ita valde rõnabile fuitvt ĩ hoĩe etiã remaneret moꝛs ⁊ pẽa.Sʒ ſiẽ moꝛs ⁊ oĩs pena coꝛꝑal fuit ĩ xpᷣovolũ/ tarie.⁊ iõ meritoꝛia ꝓ hoĩby.et fuit ĩſtrᷣm liberatiõis hoĩs.ita etiã vt moꝛs etoĩs pena coꝛpal fieret ĩ hoĩe volũtaria ⁊ me ritoꝛia.et eẽt iſt̃m acqͥrẽdi merita.Sicẽ em̃ moꝛs ſua ⁊ oĩs pena ſua coꝛꝑal fuit ſũmi meriti.ita etiãẽ moꝛs hoĩs ⁊ oĩs pe na coꝛꝑał volũtarię aſſũpta ꝓpt᷑ xpʒʒ fie ret magni meriti. Si eĩxpᷣs ab hoĩb re moueret moꝛtẽ⁊ oẽs pẽas coꝛꝑales vtñ poſſet pati.iã tolleret hoi'bo occaſiõʒ me Defect* redi acqͥrẽdi merita.qꝛ oĩs pẽa volũta nriſtoc rieꝛ ſpõte aſſũpta ꝓpt᷑ deũ ẽ meritoꝛia?⁊ caſionel bõa.⁊ iõ nõ fuitↄueniẽs ꝙ remouerʒ ab merẽdi hoĩe illð qðᷣ poterat eẽ iſtr̃m ad faciẽdũ bonũ ad honoꝛẽ dei. Nõ igit᷑ xᷣs remo uet ab hoĩe malũ penecoꝛꝑal qð eratĩ/ uolũtariũ.ſʒ ↄuertit illð ĩ bonũ hoĩs.et facit illð eſſe volũtariũ vt ſit meritoꝛiuz Etiã xpᷣs malũ volũtariũ qð erat ĩ libo arbitrio.et ĩ aĩa facit iuolũtariũ.odibile ⁊ diſplicibile hoĩ.⁊ malũ ĩuolũtariũ qð erat ĩ coꝛpe qð erat tribile.odibileꝛ fugi bile ⁊ diſplicibile hoĩtqͥd ei tribilimoꝛ/ te:facit ⁊ reddit volũtariũ.amabile ho⸗/ Tinor wrſi icheiti turd mordo mots miabat reon nobis Ge⸗ midap Etiiol nost neume voßßi fnican ſapatt Ouid ſtmoꝛt ſßin⸗ eti föis olede bisen fenan heco⸗ die is ſen . . e Dhits et ſorte de ſuaſ le⸗ di⸗ lit) fen Mhiom nii msl ſu gnie ſu lur. ſo uen ihe c müladti bäfciüf a. mmäindt fmnmni bonüſin sfumrr. 1NidtdNo 1G naiibe ſe holi logt Cbitni a G nirpendi⸗ dſutin moscdis blimmne nani Lcapm. Nercll 1 e Nepalesvt, Nenſtir ineintt, mo ii chonme cpen niee Chꝛiſtꝰ et coꝛrũpit aĩaʒ.et inimicet᷑ deo.attñ nõ 6 carnis l ſuam bonitatẽ.rectitudinẽ et vᷣtutem.et Rmi ⁊ appetibile.O mirabił ↄuerſio iſta. Et idðo homi xpᷣiano.ſivere xpᷣianus eſt moꝛs⁊ oĩs pena coꝛpalł ẽ ꝓpter xpᷣm ſũ⸗- me amabil ⁊ deſiderabil ⁊ acceptabilis. qꝛ om̃is hõ xpᷣianꝰ veracit᷑ amat et vult imitari xpᷣm.qð nõ poſſʒ facere.ſiñ poſ ſet pati moꝛtẽ coꝛꝑalẽ ⁊ penã ſicut xpᷣus Quid em̃ rõnabili q; vt ſiẽ xpᷣs ſuſtinu it moꝛtẽvoluntarie ⁊ penã coꝛꝑalẽ.ita et xpᷣianꝰ ſuſtineat moꝛtẽ⁊ penã coꝛꝑalẽ p pter xpᷣm volũtarie.vt hoĩes habeãt ĩ ſe/ ipᷣis ⁊ ĩ coꝛꝑe exterioꝛi illð ꝑ qð poſſint oſtẽdere amoꝛẽ interio:ẽ⁊ affectum coꝛ⸗ dis erga xpᷣm. Quareoueniẽtiſſimũ ẽ remaneãt ĩ homibo reꝑatis q̊ͥ ad aiaʒ pe ne coꝛꝑales.nõ tũ vt regnarẽt dnñnaren Añ moꝛ tur ſicut añ.qͥa timebant᷑.O m̃e q time tẽ chꝛiſti tur ab aliqᷓ.dnat᷑ ei.⁊ regnat ſuꝑ eũ.⁊ iõ moꝛſdo moꝛs ⁊ oĩs pena coꝛꝑalis dñabat᷑ hol.⁊- miabat᷑ regnabat ſup̃ᷣ hoiĩeʒ.qꝛ timebat᷑ ab hoie. nobis Sed in hoĩe xpiano moꝛs nõ timet᷑. n aliqua pena coꝛpalis.⁊ ideo nõ dñat᷑ q; uis ſit i hoĩe.nec regnat.imo ſubijcit᷑o lũtati eiꝰ. Sed qm̃ ĩ coꝛꝑe ⁊ ĩ carnc ho/ mis lapſi erat etiã cõcupiſcentia carnis ſeu volũtas carnis ioꝛdiata ꝑ quã caro erat coꝛrupta ⁊ infecta. ꝑ quã caro dña bat᷑ aie⁊ ſubiugabat᷑ ſibi totalr ꝑ iſtã cõ cupiſcẽtiã aĩa.⁊ iſtavolũtas carnis ĩoꝛ/ diata⁊ libidioſa eratverꝰ iimicꝰ aie.qꝛ ꝑ ipᷣaʒ aĩa erat coꝛrupta⁊ ĩfecta.⁊ etiã caro ipᷣa ꝓpter iſtã ↄcupiſcentiã inimica erat dei.qͥa de creabat aiaʒ mũda.⁊ iſta caro ꝓpt᷑ iſtã ↄcupiſcẽtiã ſuã coꝛrũpebat ⁊ ĩ/ ficiebat aĩaʒ.⁊ trahebat ipᷣaʒ ad ſe ſic me retrix tra hit viꝝ. Et iõ q;uis iſtavolun/ tas ſeuↄcupiſcẽtia carnis ſit iimica aie. moꝛte debuit deſtrui nec annihilari totalit᷑.nec ſua ñ re/ ðᷣleri.vt nlło mõ eẽt.ĩmoↄueniẽs fuit mouitꝰ remaneret cũ alijs penis coꝛꝑalib.quo/ cupĩam niã poſtq; ania recuꝑabat ſuũ bñ eſſe et ſuam foꝛtitudinẽ.⁊ ꝑ ↄſequẽs liberaba tur a ptãte et dominio carnis.ideo qꝛ ca ro ꝑ illã ↄcupiſcẽtiã dãnauerat aĩaʒ.cõ⸗ ueniẽs ẽ ꝙ talis inimicꝰremaneatvt aia vindicet ſe de ipſo ſuo inimico capitali. et cõtinue ipᷣm puniat et captiuet.⁊ vin/ cat.et pugnet cõtra eũ indeſinẽter.quo/ fomitẽ niã inimicus moꝛ talis nõ debet ſtatin ſtrui. Dufficit em̃ aie ꝙ inimicũ ſuũ te neat ſub pedib ſuis.⁊ dñet᷑ ei.⁊ pꝑcutiaa am eẽt aĩa ocioſa q̊dãmodo niſi hꝛet ini et merita. Itẽ etiã bonũ ẽ homi vt cõti / ſum damnauerat. ⁊ ſub cuiꝰ ptãte erat. x ſic cognoſcat gr̃am ſibifactã.et cogno- co liberat ſit cui ante ſeruiebat ? timeeat deũu offendere.ne iteꝝn reuertat᷑ub pote- tñ vt regnaret ⁊ dnaret᷑ ſicut añ.ſʒ ꝓpter net malũ aie ſeu volũtariũ.et dat b eſſe gie.et malũ coꝛꝑis facit volũtariũ ⁊ me ¶Defoꝛma et mõ ĩ quib ihs xpᷣs filiꝰ b9 dei et hõ verus.vtverus medicet ſalua At vvνn S toꝛ dat bñ eſle. et gratiaã et ſalutẽ. ?⁊ omia rwi brsn Een neceſſaria homi lapſo.quibo recipit hö RikeE de facto et mõ regenerãdi et renouandi 1 holĩem. et incoꝛpandieum ci x5=o. ſcileœ ſa factũ et ad modũ oꝛdinatũ et pᷣfinituʒ a hoiĩ gfam. et bñ eſſe et ſalutẽ. ⁊ hõ recipit ca defacto Uñ qꝛ bñ eſſe qð hõ debz re⸗ abſtulit fomitẽ ⁊ vᷣberet ipᷣm.iõ ſufficit hẽe aĩe adiutoꝛi um vt dñet᷑ ſuo inimico capitali.Jtẽ ett micũ ↄtinuũ cũ qͥ pugret⁊ ſe exercitaret ĩ pugnaↄtinua cũ armis ſibidata xßo. et ſic cõtinue pugnãdo acàqrit victoꝛiasas . nue ſentiat ſuũ capitalẽ inimicũ qui i ſcat ſe accpiſſe gram. bñ eſſe quantuxʒ valet.⁊ cognoſcat ꝑ expientiã a qli imi/ ſtate talis inimici ⁊ tãte coꝛruptõnis.et ſemꝑ cogitet a quãta coꝛruptõe ⁊ ſoꝛdi / tate aĩa ſit liberata.et ſemꝑ gr̃as agat. et nõ tradat obliuioni. Ergo fuit ↄueniẽs vt remaneat ĩ hoĩe reꝑatoↄcupiſcẽtia.ñ cauſas dictas.Et ſic apparet q̃liter xrůÜᷣͤs ola mala hois ↄuertit ĩ bonũ.⁊ ꝙ remo ritoꝛiũ qð añ erat inuolũtarün. / Seos l. lapſus ⁊ ꝑdit idigetvt recibi agt bñ̃ eẽ ⁊ curet᷑ a ſuo malo eẽ. indiget etiã vt recipiat ĩdulgẽtiã⁊ remiſ/ ſionẽ oĩm pctõꝝ ⁊ offenſarũ.et h̊ nullus ́”YUG põt dare niſi Ihs xpᷣs.vt iã declaratuʒ Tit. cc/ . eſt. ideo mõ opoꝛtet ſpecialitervenire ad lxxv. xpᷣo.ĩ q̃ hõ de facto recipiat oĩa nccaria ſibi qᷓ ad aiam. Uñ ipſe xpᷣs oꝛdiauitin ccłia ſua modũ et foꝛmã ĩ quibo ip̃edat 6 „NT42 % S LCitulus. cclxxxi. Do. xps eſpearßor inuiſibile. et ipa gr̃a qᷓ eſt bũ cũda ſcala ẽ ſcala gr̃e Pꝛia ſcala eſt ſcala u inſtitu it eſſe eſt inuiſibilis qꝛ eſt res ſpũalis ſicut creatõis etↄditõis.ſed iſta ſcdᷣa ſcala eſt Eui dDddore gti aĩa. ꝓpter hoc xpᷣs oꝛdinauit aliq̃s res ſcala recreatõis.reꝑationis⁊ reſtauratõ R ſta⸗ 3 hoi ꝑ coꝛꝑales.ſenſibiles et viſibiles. ꝑ quas nis.ſcala vite.ſcala ſalutis. Pꝛima ſcala u⸗ ſeſibilia etĩ quibo homo reciꝑet adiutoꝛiuʒ et bñ eſt ſcala homĩs inq; tũ hõ eſt.ſʒ iſta ſcõᷣa . 9 puta ꝑ eſſe ſeu graʒ ſuã a deo.videlicet recipien aſcala ẽ ſcala hoĩs inq;tũ lapſus ẽ.Et iõ (CLCoövchi Sti⸗ ſacca doi ſe illas reſ coꝛpales.q̃ quidẽ res coꝛ hõ inq;tũ ẽ lapſus.dʒ pᷣmo aſcẽdere per mn ſpo eſnt poꝛales ⁊ viſibiles habẽt ſiłlitudinẽ cuʒ iſtã ſcalaʒ gre.qͥa hõ lapſus eſt in pfun/ inſtiant por llla gr̃a recipiẽda.⁊ q̊dãmõ ſignificãt e,i diſſimo loco ⁊ infimo.⁊ diſtat i infinitũ dare öti gfa et repñtãt. Ita xpᷣs oꝛdinauit ⁊ inſtitu a deo.et ẽ inimic dei.et ideo pmo debet maneni bst it ꝙ hõ reciꝑet ſuũ bñ eſſeet ſuũ donum erxire de illo loco infimo.et aſcedere ad ͦ ſobllg bene pP res coꝛꝑales ⁊viſibiles tanq; p qᷓdam tiã dei et ad donũ dei.etauxiliũ.et adiu⸗/ coꝛ⸗ inſtrumẽta. et nõ voluit dare ſuã gratiã toꝛiũ.et ad bñ eſſe.quia aliter nõ poterit ſgſ ⁊ ſuũ donũ.nec tãtũ bñficiũ totalitemr oc aſcẽdere ꝑ ſcalam nature.Pꝛimo de oꝛ/ ſup culte.ſed ĩ foꝛma viſibili et manifeſta. ñ dinanit homini ꝑfecto habẽti bene eſſe lign qꝙ illud qð dat᷑ ſit viſibile.necvideat᷑ nec ſcalam natureiꝑ quam poterat aſcẽdere icee audiat᷑.ſed ſolũ videt᷑ in illa re coꝛpali ⁊ feliciter et deſcẽdere. Secũdo oꝛdiauit Scala (ol viſibili.ſicut ĩ quodã ſigno et ĩ q̃dã ima/ homini lapſo qui cecidit de beneeſſeand gñre. 9ont gine. Et iõ vt hõ poſſet cognoſcere qͥd ẽ male eſſe. et de gratia ad culpã.de amici illud qð recipit in aĩa.oꝛdinauit dñs nt̃ cig dei ad inimiciciã:ſcalaʒ gr̃eꝑ quumm th ihs xp̃s tales res viſibiles aptas ad h̊. aſcẽderet ad bene eſſe et ad gratiam ⁊ ad tan väy3 gt ꝑ illas nos poſſimꝰ cognoſcereillud amiciciã ſuaʒ. Et ideo homo lapſus nõ ſuan inuiſibile qdð recipimꝰ.Et oꝛdinauit ex poteſt inuenire deũ queʒ ꝑdidit.niſi aſcẽ len teri modũ et foꝛmã recipiẽdi⁊ applicãa dat ꝑ ſecundã ſcalam.Et ſi ꝑ pꝛimã pꝛi le Qi tales res viſibiles ad ipᷣm hoĩem.⁊ ex mo vult aſcendereet ire ad deũ.tũc fran terius in coꝛpe.vt ꝑ hoc hõ cognoſceret git collum ſuum. et habet obſtaculum. bi eccct cogitaret. ꝙ ſicut exteriꝰ⁊ viſibilit᷑ ſfit et nõ inuenit deum. ſed magis inueniet Ouö;;/ ſi Quare ꝙ ita ↄfoꝛmiter ipſe dñs ihs xpᷣs opera erroꝛẽ · et diabolũ.et malũ ſuum. Perp/ taſitin xpᷣs iſti ret᷑i aĩa.Et hoc fuit valde ↄucniẽs et ꝓ mã ſcalam nature ſeu creaturarũ homo cfio ſ tuit ſa poꝛtionatũ homĩ.vt ꝑtalẽ modũ hõ re· afcẽdebat ad deum.ſed ꝑ ſecundã aſcean cram̃ta. cipet donũ xp̃i qa hõ debet cognoſcere dit ad deum hominẽ. Sic ergo ſicut du8 q́td ẽ illud qð recipit.⁊ modꝰ cognoſcen/dplex eſt ſtatus hominis.ita duplex ẽ ſa n di ip̃homiĩs ẽ.vt ꝑ coꝛꝑalia ſenſibilia, la.Pꝛima fuit oꝛdiata a deo tm̃. Scða , viſibilia.cognoſcat ſpũalia⁊ inuiſibilia eſt oꝛdinata a deo homine.ſ.ihu xpᷣo Et n Sup vt iã declaratũ fuit ĩ ſcala nature.Et iõ ideo valderatõnabile fuit.vt ſicut deus ſn pꝰpnci/ ſicut ꝑ ſcalã nature q̃ ↄſiſtit ĩ reb viſibi / quãdo nõdũ erat homo.oꝛdiauerat vt cu piuũ libo.hõ aſcẽdit ad cognoſcẽdũ res ſpũa/ homo aſcẽderet ad deũ ꝑ ſcalam rerum les les ⁊ iuiſibiles.ita ſiłr dñs oꝛdinauit ho vxiſibiliũ et coꝛꝑaliũ.ita quãdo factus ẽ . mi lapſo quãdãa ſcalã ĩ reſtauratiõe ſua. bhõ.et recepit coꝛpus.oꝛdinauerit vthoęꝛ . vt ꝑ res coꝛꝑales et viſibiles hõ cogno/ mo aſcẽdat ad deũ ⁊ hoĩeʒ ꝑ ſcalam rerũñn ve ſceret res ſpũales ⁊ inuiſibiles.⁊ non ſo coꝛꝑaliũ.Et ſicut in ſeipᷣo habet quãdã e lũ hoc.immo ſuſcipiendo tales res coꝛ; ſcala humanitatis ⁊ diuinitatis.ſeu coꝛ be podalcs etviſibiles viſibiliter reciꝑet ib Poeie et aĩe et dininitatis.et etiã homo icr ſe⸗ aſoas res ſpũales et inuiſibiles inuiſibilii hʒ quãdã ſcalã in ſeipᷣo.ſ.coꝛꝑis ⁊ anie. lantf bie Scala ¶Et iõ iſta ſcala vltia ẽ ſcala recipiendi et ita etiam oꝛdinauit quãdã ſcalam reruʒ ftiet ſ creatõis cognoſcẽdi ipᷣas res inuiſibiles in hoĩe. coꝛpoꝛaliuʒ ſeu viſibiliũ et gratie ſue. vt emmiſi tut et ſcala et nõ tm̃ cognoſcẽdi.ſed ſcala nature eſt homo ꝑ res viſibiles ab ipᷣo oꝛdinatas 1 ſtig tu recreatõ tm̃ ſcala cognoſcẽdi.⁊ ideo iſta ſcala vl aſcẽderet ad gr̃am ſuã.Et ſicuti ſeſcala Gaſſij n nis. tima ẽ melioꝛ.vtilioꝛ ⁊ magis fructuoſi habet duos gradꝰ.ſ.hũanitatẽ⁊ diuini⸗ eniu d oꝛ hoĩ.· Pꝛima ſcala ẽſcala nature.iſta ſe tateʒ.et ꝑ humanitatẽ aſcendit ad diui/ guije n at nitatem. ⁊ homo hz etiã in ſcala ſua que aliter nõ faceret hoĩem aſcendere ad co. ertunz, eſt in ipᷣo duos gradꝰſcʒ coꝛpus ⁊ aiam gnoſcendũ.quia etiã dñs ihs xp̃s inſt· i ſ ita ↄfoꝛmiter ſcala ab ipo oꝛdĩata habe⸗ luit ⁊ oꝛdiauit tales res creatas ad ſigni de tret duos gradus ſcʒ ipᷣas res viſibiles ficandũ illud inuiſibile quo hõ indiget l tc gfaz ſuã. 71 res viſibiles aſcẽderet agd ⁊vt homo recipiendo tales res ab ibſſo M tiünd e LTöueni Stiaz ſua cognoſcẽdã 2 recipiendã. Nõ oꝛdinatas recipet in ania illud inuiſibti H Bun ent rbs em eſt min ſi e oꝛdinauit ire co leqʒ ſignifica: t repꝛeſenta p ipas re. RK inſtituit poꝛalibo ⁊ viſibilibo hõ lapſus recipiat Et ideo q; verba magis habent aptitu o; i⸗ dare gti gfam ſuã.⁊ ſuũ bene eſſe ꝑditũ.cum de/ dinẽ ad ſignificandũ ⁊ repſentandũ res n nnd⸗ am ꝑ vi us pᷣmo oꝛdinauerit ꝙ hõ habens iam inuiſibiles q;ᷓ ipe res coꝛpales.qꝛ boĩes wli ſibilia bene eſſe reciperet ſuũ optimũ eſſe ꝑ res vtunt᷑ verbis ad ſignificandũ ⁊ vadunt uet coꝛpales ſcʒ lignum ſciètie boni ⁊ mali. ⁊ intrant in animã. ⁊ ꝓpter hoc ſignifi/ 1 hart ſcʒ ſeruando obedientiã dep̃ᷣcepto daro catio euidentioꝛ ⁊ magꝭ manifeſta fit ꝑ . hinodec, ſupꝑ lignũ ſcientie boni⁊ mali.qðᷣ quidẽ vba q; ꝑ ipᷣas res coꝛpales.iõ vt ſignifi OQ,ſacrfa a toeck lignum erat res coꝛꝑalis ⁊ viſibilis. Et catio ſit plena ⁊ cõpleta ⁊ euidẽtiſſima ⁊ ↄferũt id NeAän ideo ſicut de'oꝛdĩauerat vt homo ſeruũ clariſſima determiata ⁊ certa verba de/ qð figu⸗ tücgtin d. do illam obedietiaʒ de illo ligno recipet bent addi cum rebaviſibilib.vt ꝑ res vi-rant dedarcet optime eſſe.ita etiã oꝛdinauit xpᷣs deus ſibiles ⁊ ꝑ verba queaudiũt᷑ fiat vna cõ⸗/ midemii ⁊ homo aliquas res viſibiles ⁊ coꝛꝑaleſ pleta repᷣſentatio ⁊ ſignificatio vnius et zgiggun vt homo illas in ſe recipiens ꝑ obedien/ eiuſdem rei inuiſibilis. Et ſic homo ve/ igaruntas tiam ⁊ ꝓpter obedientiã recipiat gratiiö locius ⁊ foꝛtius aſcendit ꝑ talẽ ſignifica nobyieß ſuam⁊ bene eſſe ſeu donũ ſuũ.Et ideo il tionẽ tanqᷓ; ꝑ ſcalã ad illã rem inuiſibilẽ diniti⸗/ le res viſibiles ab ipo oꝛdinate ⁊ inſtiiu cognoſcendã ⁊ cogitandã. vt ſimul vi⸗/ ſopnin⸗ te habent talẽ virtutẽ ⁊ efficaciã ex oꝛdi dendo ipᷣas res vilibiles repᷣſentãtes. et daiſiefmn natione ſua.vt q unq; ſuſcipiat eas de- oꝛdinatas a dño⁊ audiẽdo verba ſigni bern bito modo recipiat gratiã ſuã queſigni ficantia ideʒ hõ intelligat clariſſime qͥd inm Duõ gͤ/ ficatur ꝑ tales res. Nõ ꝙ in illis rbus eſt illud inuiſibile qdᷣ debet recipe et ad —RK tia ſit in ↄtineat᷑ gratia.ſed ꝙ ab io daturomni dabit᷑ ei a dño. ⁊ vt homo firmiſſime cre mmi ono ſacrfis recipienti ꝓpter oꝛdinationẽ ⁊ inſtitu- dat ꝙ recipiat gram inuiſibilẽ illud qᷓ tine, tionẽ ſuã.⁊ quaſi ex quodã pacto. Qui indiget recipiendo tales res. Igeo ẽ ibi epſonn⸗ aüt ↄtemnit reciꝑe tales res ab ipo oꝛdi oꝛdinatio ⁊ inſtitutio dñi noſtri ihu xpᷣi dunril⸗ natas.nullã recipit gratiã. Et ideo qꝛ ꝑꝓ ⁊ voluntas ſua qui oꝛdinauit inſtituit wun tales res coꝛpales dñs oꝛdinauit grati xvoluit vt ꝓ tales res coꝛpales homo ſu⸗ lhreet am ſuaʒ dare homiĩ.ꝓpter hoctales res ſciperet gram ſuã⁊ adiutoꝛiũ ſuũ.Sũt e ſanctificant᷑: ſacrant᷑ ꝑverba ſua que di etiã verba ſua irrefragabilia. veriſſima. u cuntur in noĩe ſuo ſuꝑ tales res coꝛpa/ ⁊ ideo tã ſua efficax oꝛdinatio qᷓ; ſua ver almn les.que quidẽ verba etiã ſignificant ilã ba quenõ poſſunt eſſe falſa.foꝛmant ho⸗ annmn ratiã ſuſcipiẽdã. Et iõ tales res coꝛpa minẽ ad credendũ ꝙ ibi recipit inuiſibi – . Es viſibiles ſanctificate ⁊ ↄſecrate per lem gratiã qua indiget. Ecce igit᷑ ſcalaʒ uctnll. . verba ſunt ſufficiens inſtrumentũ ad re firmiſſimã ⁊ fixã ⁊ imobilẽ ad aſcenden gldemen cipiendũ gr̃am. Et cõuenientiſſime ver dum. Et quia iſta ſcala eſt ſcala cogno⸗ “S baxpᷣi debent addi cũ reb coꝛpalib.qꝛ ſcendi ⁊ ſuſcipiendi ſeu habendi.ideovt nn un Ti. ccx. ſicut iã declaratũ fuit in capitulo de ver vtroq; modo ſit foꝛtiſſimaẽ ibi pᷣmo ple ganion⸗ Accedit bis dei.duo ſolũ habemꝰ a dᷣo.creaturaſ na ſignificatio ⁊ repᷣſentatio tam ex ꝑte vporni⸗ vᷣbũ ad ſcʒ ⁊ vᷣba ſua.⁊ verba ſua habẽt oẽm vir rerum q; ex ꝑte verboꝝ.vt homo aſcen⸗ amm elem ẽtũ tutem. Et deus ꝑ verbum ſuũ fecit crea gdat cognoſcendo.eſt ibi etiaʒ oꝛdinatio i fit ſa, turas. 2 iõ verba dei opantur ſup creatu xbi efficax vt homo aſcendat ad ſuſcipi⸗ aliub cram̃tũ ras viſibiles. Quia &̊ tales res viſibiles endum. ⁊ credat firmiſſime ꝙ accipiat ſuitins ſm Au/ debent repᷣſentare illud inuiſibileqð da⸗ talem gram repᷣſentatã ⁊ ſignificata taʒy gu.q̃re: tur ⁊ recipit᷑ ⁊ habereſiłitudinẽ cũ eo.q· ꝑtales res viſibiles q; ꝑ verba.Quid eĩ 6 . 4 LEl l . . 1 . M GAEe Wl 11 LCitulus cclxxxii. Oe baptiſmo mmuagis firmũ magis ſolidũ magis ſecu/ xpo ⁊ daret᷑ ei gra rpi.⁊ quia t tales res ”” rum.qᷓ; oꝛdinatio xp̃i ⁊ verba ſua: Quid coꝛꝑales ſeu ſigna dat᷑ gra in ania.⁊ hõ iot em̃ foꝛt in regno qͥd magis ĩmutabile ſctĩficat᷑ ⁊ recipit bñ eſſe.⁊ etiã qꝛ xps oꝛ mie Sacr̃a q; oꝛdinatio regis ⁊ verbũ regis: Et is dinauit eas. ꝓpter hoc vñt honoꝛari et 4 bie nccario talis oꝛdinatio xpᷣi ⁊ vöbum ſuũ ĩponũt venerari.⁊ debet eſſe ⁊ dici ſancta⁊ ſacra . cnti ↄferunt neceſſitatẽ nõ tñ cogentẽ ſʒ voluntariaz. ⁊ ſacramẽta.q;uis ſint res coꝛꝑales⁊ vv vni gr̃am vt hõ recipiedo tales res viſibiles.reci/ ſibiles. vñ ſignificãt res ſacras et ſc1as fo piat a xpo talẽ gram ſignificatã ꝑ tales ⁊ pparant ad ſuſcipiendũ res ſacras e luti 3 res. ⁊ vt xp̃ᷣs det illã.qꝛ ipſe ſe obligauit ſanctas.⁊ ſunt oꝛdinate a ſacratiſſimo nit⸗ dare ex ſua bonitate ⁊ volũtate.vt eẽt ſũn⸗aanctiſſimo xpᷣo.q̃re nõ im erito debẽt id·· 11el ma ſecuritas.qũ ſcʒ oꝛdinauit tales res ci ſacramenta. Et ꝑ ↄñs ſcala iſta eſt ſa .iiin viſibiles.⁊ fecit pactũ cũ hoĩib. Qui ei cramentalis. oluit moꝛiꝓ hoĩbo cũ ſumma pietate? Oz pmülcfn qð de oꝛdinauit eſt benignitate.voluit modũ oꝛdinare quꝓ baptiſmus ſeu ablutio in aqua.⁊ ſacrm ” no magls ↄueniebat hoĩbo. Si em̃ de ſe⸗/ generatstas renonats tõis in homoo ſp ccrete in ventre matris qñ coꝛpꝰ eſt oꝛga ditus ⁊ coꝛruptꝰ.regenerat᷑ ⁊ renouat᷑ in cett niſatũ creat ⁊ dat aiam rõnalẽ. ſine peti / eſſe nouo ſ naldgrane⸗ nun tione ⁊ poſtulatõe.qᷓnto magis dabit ů/ Eitulus. cclxrxxij. tiam inuiſibilẽ ſuã.ſi hõ debito mõ reci piat res coꝛꝑales ⁊ viſibiles ab ipſo oꝛ/ . Wonig gqutez dinatas ad recipiẽdũ ſuã gram: Uñ tã q ꝗiam declaratuʒ fuit capitulo ac ania q; gr̃a ĩmediate veniũt⁊ fluunt ab de lapſu coꝛruptõe hoĩs ĩqͥᷣ O de eo ꝑ creationẽ Et ſicut ipe oꝛdinauit qñũ; ſtatu eſt hõ lapſus ⁊ coꝛruptqntumad ” nccario fecit hoĩem. ꝙ q̃tienſcunq; coꝛpꝰeſſet di aiam ⁊ libeꝝ arbitriũ.⁊ iõ oꝑtet ꝙ; hõ to D) le dat graʒ ſpoſitũ ⁊ oꝛganiſatũ reciꝑet᷑ aĩia ronalis taliter mutet᷑ ab ũllo ſtatu coꝛrupto q̊ ad baapti, I recipiẽti quã ipᷣe crearet. ita oꝛdinauit qũ reſtau/ aiam⁊ recipiat nouũ eẽ.⁊ ꝑdat antiqdauu micoz i ſacra rauit hoĩem. ꝙ qñ hõ recipet debito mõ eſſe.qꝛ neceſſe eſt ꝙ recipiat ⁊ incipiatbe (Eimbef tales res coꝛpales ab ipo oꝛdinatas reci-ne eſſe ⁊ recedat a male eẽ. Neceſſe ẽ etiiaz· fecbe peret᷑ gra ſua ĩ aia quã ipᷣe crearet Et ſi qꝙ aĩa faciat nouas opꝑatõeſ.⁊ relinqtan ſ desnunq; deficit quin creet ⁊ det aiam. tiquas ⁊ veteres. Neceſſe etiã eſt ꝙ ab- ita nunq; deficit quin creet ⁊ det grfam. luat᷑a coꝛruptõe ſua a ſua feditate⁊ a ſua ¶ Ecce igit᷑ modũ ꝑ quẽ xpᷣus deifilius macula ⁊ infectõe quã ↄtraxit a ſocieta/ dat homi lapſo ſuũ bñficiũ ⁊ adiutoꝛiũ te carnis coꝛrupte. Neceſſe eſt etiã ꝙ fi ⁊ facit ipᷣm pticipẽ in merito ſuo⁊ ĩ moꝛ at plena remiſſio oĩs culpe oĩs offenſe ? Baptr le te ſua ⁊ incoꝛpat hoĩem ſibi ⁊ facit ibpſu, ois peccati.⁊ ꝙ deſtruat᷑ oĩs obligatio noni ſuũ mẽbꝛuʒ ⁊ incoꝛꝑat᷑ ei ⁊ vnit᷑et fit de ad penã.vt ſcʒ aĩa ſit talis ⁊ reputet᷑ tab. cat domo ſua⁊ de familia ſua videlicꝭ ꝑ res acſi nunq; peccaſſet.nec aliquã culpam coꝛpales ⁊ viſibiles ab ipo oꝛdinatas xꝓ habuiſſet. Et iõ xpᷣs oꝛdinauit ad ſigni qs homo ſitur vt ſit ſuꝰ. Uñ ſi hõvult ficandũ ⁊ repᷣſentandũ oĩa iſta q ſunt in O”Z reciꝑe gram ſatiſfactõis ⁊ redẽptiõis ꝑ niſibilia.⁊ debent fieri occulte in ala.vt . xpᷣʒ.vt moꝛs xpᷣi q̃ oĩa meruit ſit ſuaine ſcqʒ exterius in coꝛpꝑe fieret ablutio⁊ laua- 4 . ceſſe eſt ꝙ adhereat ⁊ vniat᷑ xpᷣo ⁊ credat chꝛum ꝑ aquã elementalẽ cũ verbis ex/ . in eũ.⁊ optʒ ꝙ iſta credulitas ⁊ fides oc õ̃ſſe ſignificãtibo ablutionẽ ⁊ lauachꝛiuz culta manifeſtet᷑ ꝑ ſigna exterioꝛa ⁊ viſi dicendo.ego te baptiſo ĩ noĩe pr̃is ⁊ flll)·· 4 kE bilia. Et iõ debuerũt eẽ ſigna certa ⁊ de ⁊ ſpũſſcti.QOð eſt idẽ ac ſi diceret.egote mi terminata viſibilia ꝑ q̃ holes ꝓteſtent᷑ ſe abluo ⁊ lauo. Iſta aũt ablutio viſibilis Signi⸗ t credere in xpᷣm vt cognoſcerent᷑ hoĩes q ¶que fit exterius in coꝛpoꝛe ſicut oꝛdina/ ficatio N 1 eſſent mẽbꝛa xpᷣi. Sicut aũt neceſſe erat tum eſt ſimul cũ verbis oꝛdinatis.ſigni haptiſ⸗ nis homi ⁊ ↄueniebatvt ita ſatiſfaceret xᷣs ficat ablutionẽ inuiſibilẽ ⁊ occultã ⁊ ſe/ rni u p eo:ita ↄueniebat homi vt itavniret c cretã quã xpᷣs facit in aia.Que qͥdẽ abb⸗ Ucchinn Möehoiig iinr ingbö⸗ nptotl 4 ☛G Centgnd. nbapirbe aſtiti; 1Neünatan nicec⸗ Auun tin ttſot/ oigß 6 u rul uiing leniͦ u bin liſe n liin⸗ ſutio fit ꝑ nounã grazʒ ſen nouũ bũñ eſſe ꝑ qð bñ eſſe in aĩla receptũ aĩa innouatur. mũdat᷑ ⁊ purificat᷑ ⁊ efficit᷑ totalit᷑ ama/ bilis ⁊ acceptabilis deo. ac ſi nũq; pec/ catũ in ipᷣa aĩla factũ fuiſſet.⁊ incoꝛꝑat᷑ ⁊ vnit᷑ cuʒ xpᷣo.⁊ tota paſſio ſeu moꝛs xpᷣi ęfficit᷑ ſua ⁊ applicat᷑ ei. Et ideo iſta ab/ lutio q̃ fit in aq̃ eo mõ quo xpᷣs oꝛdina/ uit vocat᷑ ſacrẽ̃m ſeu ſignũ regeneratiõis ⁊ renouatõis.qꝛ hocẽ regenerare hoĩem ⁊ innouare.qꝛ aia recipit nouũ eſſe ſpũa le.qð añ nõ habebat. Et iõ ꝑ illð ſaccr̃m aĩa intrat in regnũ celoꝝ.⁊ hõ efficit᷑ fili us dei ⁊ heres dei ⁊ coheres xpᷣi.Et iõ ĩ iſto ſacr̃o recipit hõ nomẽ nouũ qꝛ vo/ catur xpᷣianꝰ.qꝛ ſicut recipit a xpᷣo eẽ no uum ⁊ rem nouã ꝑ quã efficit᷑ hõ nouꝰ. ita recipit nouũ nomẽ a xpᷣo.⁊ ſicut cõi/ cat ſuã rem ⁊ ſuã gram. ita cõicat ſuum nomẽ. Sic hõ renouat᷑ ⁊ q̊ ad rem etq̊ Quõ ꝑ baptiſ⸗/ mũ cog̊ᷣ ſcimꝰ ef fectꝰ ei Baptiſ mꝰ mũ/ dat Illumi nat ad nomẽ. Et ſic ſacrẽ̃m baptiſmi ẽ pᷣma ſcala ſacr̃alis ꝑ quã hõ lapſus aſcẽdit.⁊ eſt ſcala cognoſcẽdi ⁊ ſuſcipiẽdi inuiſibi le ꝑ viſibile.q Pꝛimo videamꝰ quõ ẽ ſca la cognoſcẽdi inuiſibile ꝑ viſibile.VUnð ipᷣa aqua ⁊ ablutio ⁊ modꝰ abluẽdi ſunt illud qð videt᷑.⁊ iõ ſicut coꝛpꝰ ꝓpoꝛtio/ natur aie inuiſibili.ita illud viſibile qð ẽ ſicut coꝛpꝰppoꝛtionat᷑ rei inuiſibiliq̃n/ tũ ad ſignificationẽ ⁊ figuratõeʒ ⁊ repñ tationeʒ.qꝛ illud qð videt᷑ in ſacr̃o eſt ſi⸗/ gnũ figura ⁊ imago illiꝰqð nõ videt᷑. et 1õ debemꝰ? arguere deviſibili ad inuiſibi le. Et iõ ſicut aqua ꝑ ſuã puritatẽ mun/ dat ⁊ purificat oẽs maculas ⁊ infectio/ nes ⁊ totaliter lauat.ita ſignificat᷑ ꝙ aia inuiſibiliter mũdat᷑ ⁊ purificat᷑ ⁊ abſter gitur ⁊ lauat᷑ ab oĩ macula ab om̃i infe/ ctione.⁊ ab oĩ culpa ⁊ ab om̃i ĩimũdicia ⁊ totalit᷑ efficit᷑ noua.⁊B ꝑ aquã inuiſibi lẽ ſcʒ ꝑ gram nouã ⁊ nouũ eſſeſpũale.et ſicut ꝑ aquã abluit᷑ totũ coꝛpꝰ exterius. ita ſignificat᷑ ꝙ tota aĩa abluitur intus. Itẽ ſicut aq̃ eſt clara ⁊ dyaphana⁊ ſuſce ptiua lumĩs.ita ſignificat᷑ ꝙ aĩa intra il luminat᷑ ⁊ effugant᷑ oẽs tenebꝛe ſpũales Retrige Itẽ ſicut aqᷓ eſtp ſuã frigiditatẽ refrige⸗ rat ratiua.ita ſignificat᷑ ꝙ interi refrigerat ↄcupiſcẽtia carnis qᷓ aiam inficiebat ꝑꝓ caloꝛẽ libidinoſaʒ. Itẽ etiã ſignificatur qꝙ aia recipit refrigeriũ a pena eterna ad quã erat obligata. Itẽ ſicut ablutio fitĩ capite ⁊ deinde ad totũ coꝛpꝰ. ita ſignifi catur plenaria ablutio⁊ remiſſio omniũ * culpaxꝝ et offenſaꝝ ⁊ oĩs obligatiõis ad penã eternã.ita ꝙ inter aiam et deũ nul/ lum eſt obſtaculum qð impediat ani⸗/ mã ire ad deũ.⁊ iõ ſignificatur apꝑtio ia/ nue paradiſi. Et ſic patʒ q̃liter ſacramẽ tum baptiſmi qð fit in aqua coꝛꝑali ⁊vi ſibili eſt ſcala aſcendẽdi ad cognoſcẽdũ inuiſibile qð fit in aĩa.i Et quia nõ ſolũ eſt ſcala cognoſcendi ſed etiã recipiẽdi ⁊ habendi.iõ homo ſuſcipiẽdo exteriꝰ ba/ ptiſmũ xpᷣi ſeu ablutionẽ aque oꝛdinatã a xpᷣo que eſt viſibilis.recipit int inuiſi biliter in aĩa totũ illud ĩuiſibile.qð ſigni ficatur ꝑ aquã viſibilẽ.⁊ hoc de neceſſi/ tate virtutis oꝛdinatõis xpᷣi.qui oꝛdina uit vt q cunq; recipiat ſuum baptiſmũ a xpᷣo oꝛdinatũ recipiat totũ illð qdð ſigni Januã aperit ficatur ꝑ baptiſmũ. Sic ꝑ baptiſmũvi Incoꝛ/ ſibile fit inuiſibiliter incoꝛꝑatio et vnio poꝛat cum xpᷣo.⁊ purgatio.ablutio ⁊ mũdatõ xpᷣo culpe ⁊ remiſſio pene.et aꝑtio ianue cele ſtis. Sic ĩ baptiſmo fit generatio noua Regene et mutatio de ſtatu ĩ ſtatũa de ſtatu ↄõrio rat ad ſtatũ oriũ.⁊ de male eẽ ad bñ eẽ.et de nõ eẽ ad eẽ.⁊ de malo ĩuiſibili et occulto ad bonũ ĩuiſibileꝛ occłtũ Jõ fit ibi mu tatio ð moꝛte ad vitã.ð tenebꝛis ad lucẽ ðᷣſᷣuitute carnis ⁊ dyaboli ad ſᷣuitutẽ dᷣi ⁊ ad libtatẽ.Etiã hõ ꝑ baptiſmũ ꝑdit ⁊ acqrit.et totũ eſt iuiſibile qð ꝑdit et acqͥ rit.Et etiã ꝑ baptiſmũ hõ moꝛit᷑ ⁊ viuit qꝛ aia ꝑdit ſtatũ antiquũ⁊ vitã antiquã et deſinit eſſe quo ad illũ ſtatũ. quia ſta/ tus peccati et vicij et culpe deſtruit᷑. Eti am eſt ibi quedã moꝛs.quia aĩa pᷣus vi uebat in vna vita.et ꝑ baptiſmuʒ moꝛit illa vita.⁊ ĩchoat᷑ noua vita. Etiõ hõ ꝑ baptiſmũ ſpoliat᷑ et induit᷑ qꝛ expoliat q̃ ad male eẽet qͥ ad vitã carnis.etq̊ ad affectiones carnales.⁊ induitur quo ad bene eſſe qdð recipit a xpᷣo. Etiã ania ex/ uitur et expoliat᷑ quo ad antiquũ et pꝛi/ mũ hoĩem.et induitur qͥ ad nouũ hoĩe; De pe. „ Et quia nemo poteſt ĩchoarevi xpᷣiotrariã pᷣme vite in qua viuebat.ni/ ſi relinquat bᷣmã totaliter.⁊ qꝛ pma vita x 2* itã nouã diſt. i. c. tres ſũt CTi. cclxxxiii. De effectu baptiſmi In ba / erat voluntaria. oꝑtet q; vita noua ſcdᷣa ptiſmo etiã ſit volũtaria.⁊ cũ voluntas nõ poſ/ adulti ſit cogi.iõ oꝑtet ꝙ hõ volũtarie relinq̃t? reqͥritur deſerat ⁊ odio habeat vitã antiquã ⁊ ei ↄtritio diſpliceat ⁊ peniteat eũ ſic vixiſſe.ſic reqͥ ritur in homiĩie adulto qñ recipit baptiſ⸗ mũ.⁊ optet vt diſpliceat vita mala pᷣteri ta. Vñ quia in hoĩe adulto ẽ duplex cul pa.ſcʒ vna oꝛiginalis.⁊ alia actualis.qꝛ peccauit ꝑ ꝓpꝛiã voluntatẽ ⁊ ↄſenſum. iõ opꝑtet ꝙ habeat diſplicẽtiã actualiter. ⁊ qꝛ debet recipe nouã vitã ⁊ nouũ eſſea xpᷣo.iõ oꝑtet ꝙ; ꝑ ꝓpꝛiã volũtatẽ ⁊ ↄſen eqͥ ri᷑ ſum adhereat xpᷣo⁊ credat in eũ.Etiã in cõis fi/ hoĩe qui vtit᷑ libero arbitrio reqͥritur fi/ des ppa des ꝓpa ⁊ diſplicẽtia de mala vita.ſʒ in puulo qͥ nõ hʒ ptãtem volendi neq; cõ/ ſentiẽdi.⁊ qͥ nõ peccauit ꝑ ꝓpꝛiã volun/ tatẽ.ſʒ ſolũ hʒ culpã ⁊ coꝛruptõeʒ oꝛigi/ nalẽ.⁊ totũ malũ venit ſibi ab alio.nõ re qritur ꝙ habeat fidẽ ꝓpꝛiã nec diſplicẽ/ In par tiaʒ.ſʒ ſufficit ei fides aliena.⁊ ꝙ alij ere nub ſuf/ dant ꝓ ipᷣo ⁊ ↄſentiant ⁊ adhereãt xbo ꝓ ficit fi / ipᷣo. Et qm̃ hõ añ batiſmũ ⁊ añq; vni/ des alie at᷑ xpᷣo eſt ſub ptãte dyaboli.vt iam de⸗ na claratũ eſt.iõ vt dyabolus expellat᷑ ſua Exoꝛciſ poteſtas fit exoꝛciſmmꝰ añ baptiſmũ.⁊ fit mꝰ⁊ ca/ catheciſmꝰid eſt inſtructio de fide tanq; theciſ, q̃dam pᷣparatio ad baptiſmũ. Uñ qꝛ in mꝰq̃re baptiſmo fit noua regeneratio ſpũalis⁊ pcedit illa cedere.que pᷣparant ⁊ valent ad illã foꝛ/ mam recipiendi. O, ſacramẽtũ ba ac — ſcendit duobo modis ſcʒ cogᷣ ſcendo ⁊ ſuſcipiẽdo gr̃am inuiſibilẽ.ita gqðdãmõ xps deſcendit ad hoĩem lapſuʒ 1in iſo ſacr̃o baptiſmi.in q̊ hõ lapſus ve nit ad xpᷣ̃m.⁊ xpᷣs venit ad hoĩem. Uñ iſta ſunt oꝛdinata int᷑ ſe quaſi q̃dam ſca la ⁊ cathena ſcʒ diuinitas xpᷣi ⁊ humani tas xpᷣi.⁊ moꝛs ſeu paſſio xpᷣi et baptiſ⸗/ mus xpᷣi. Uñ gr̃a xpᷣiſeu bñficiũ⁊ donũ ſuũ fluit ⁊ deſcendit a deitate ſeu diuini/ tate xpᷣi oꝛiginaliter. ⁊ H̊ ꝑhumanitateʒ acqͥri noua foꝛma.iõ debẽt oĩa illa pꝛie ptiſmi eſt ſcala aſcẽ ſcut aut per rm baptiſmi hõ lapſus a- xpᷣi ⁊ virtutẽ moꝛtis ⁊ paſſionis ſue in q̊ eſt infinitũ meritũ ⁊ infinita vᷣtue.⁊ h̊ ẽ ꝓ baptiſmum xpᷣi.⁊ dũ hõ tangit᷑ ꝑ ſa/ cramẽtũ baptiſmi.tũc gra deſcendit ad hoĩem. etiã xpᷣs tangit hoĩem ꝑ baptiſ⸗ mũ ſuũ.Etiã baptiſmꝰeſt vltimꝰ gradꝰ iſtiꝰſcale in deſcẽdẽdo.⁊ illo mõ xpᷣs de ſcẽdit.qꝛ donũ ſuũ deſcẽdit ⁊ induit ho minẽ ex alto ⁊ ipᷣm veſtit. ita ꝙ ſicut ba- ptiſmꝰ xp̃ᷣi dat᷑ de alto.⁊ qſi induit coꝛpꝰ totũ ⁊ cooperit ipᷣʒ aq̃.ita etiã induit in/ tus totã aiam cũ ſua gra.⁊ ſic tothõ tã/ gitur a xpᷣo.⁊ iõ tam coꝛpꝰ qᷓ; ania incoꝛ pantur cũ xpᷣo.et ideo totꝰhõ efficit᷑ mẽ/ bꝛum xp̃i.⁊ ꝑ ↄñs habebit ꝑtem in moꝛ te.⁊ in paſſione xpᷣi et in virtute et meri/ to paſſiõis eiꝰ.et iõ hõ baptiſaturĩ moꝛ te et in paſſione xpᷣi et in ſanguine eius. quia in virtute et in merito moꝛtis xpᷣi ĩ qua eſt aſperſus deſcẽdit donũ ⁊ gr̃a ad giam q̃ lauat. Et iõ baptiſmꝰ eſt inſtru/ mentũ moꝛtis et paſſiõis xpᷣi.Sic g̊ to tum eſt xpᷣi et gra deſcendẽs et baptiſmꝰ quẽ gr̃a deſcẽdit.et moꝛs et paſſio hu/ manitatis ꝑ cuiꝰvirtutẽ deſcendit. et di uinitas a qua fluit gr̃a tanq; a fonte. et ipᷣe homo etiã efficitur ipᷣiꝰ xpᷣi ꝑ baptiſ⸗/ mũ.Etiã nõ ĩmerito homo noĩiatur xpᷣi gAnus et efficit᷑ infiniti valoꝛis et pꝛecij. quia tunc emptus eſt infinito pꝛecio.ſcʒ moꝛte xpᷣi.et nõ eſt ſuijpſi ipᷣe hõ tunc ſʒ eſt xpᷣi.qꝛ eſt mẽbꝛũ xpᷣi.Et iõ qui iniuri at ⁊ ledit ⁊ ꝑſeqͥ tur xpᷣianũ.iniuriat ledit ⁊ pſeqͥtur chꝛiſtũ.⁊ qui honoꝛat chꝛiſti⸗ anum.honoꝛat chꝛiſtũ. Ideo hõ chꝛiſti anus debet ſum ſp reputare eſſe chꝛi ſti ⁊ nõ ſuijpſi.⁊ ꝑ ↄñs debet cogitare Into ⁊ q̃li pꝛecio eſt emptꝰ.⁊ qᷓntum eſt ipſum eſſe chꝛiſtianũ ⁊ q̃nta gr̃a eſt eſſe chꝛiſtianũ.Et ideo ſumme cauere debet ne tãtũ nomẽ polluat ⁊ deturpet.ne dil⸗ coꝛdet a chꝛiſto nec ipſum offendat.Ec ce ergo cathenã ĩmutabilẽ ſeu ſcalã ĩmo bilẽ⁊ firmiſſimã.diuinitas chꝛiſti ĩmu/ tabilis abundãtiſſima oĩa de nihilo cre ans.humanitas chꝛiſti in qua eſt infini tum meritũ⁊ infinita virtus ꝓpter moꝛ tem ⁊ paſſionẽ ſuã.qð qͥdem meritũ ſ- durat.⁊ nunq; poteſt euacuari.⁊ baptiſ⸗ mus in q eſt oꝛdinatio ⁊ pᷣfinitio chꝛiſti 00; che (emin ban ſe ſuſc,/ ni i ln ve⸗ bil in⸗ inagſi nufnstd högkoi TNdancka Muendiupti⸗ kyineng lloninede ritnr uglbe Winonta 1ciſnclii ſeehii⸗ ömnuin Ehöckeknd Ntmüne mecde Ptlnarine ngriteigs. oortothii donitgnl inckninn töiScen Sabennit⸗ gapuſube MNi N nöötbene 4 Pigbptn owin Mis ntch uopetcoſ ietüfm⸗ gögvinuin inuto utcheli⸗ whöchehi uncſech da cir⸗ tinunc ugickhk mmhen “ fyenki llin⸗ D pi ⁊ pᷣceptũ recipiendi vt oĩs homo qͥ reci pit illũ recipiat gr̃am ſuã.Et ideo quia oꝛdinatio eſt imutabilis baptiſmꝰſemꝑ habet virtutẽ⁊ efficaciã.⁊ ſic iſta ſcala ſꝑ remanet fixa ⁊ ĩmobilis. Et iõ nulla dʒ eſſe dubitatio qͥn homo recipiẽs aquaʒ baptiſmalẽ ſicut debet recipiat donũ et gram xpᷣi.Et in iſta ſcala nihil eſt viſibi le niſi baptiſmꝰcũ ꝑtinentijs ſuis.⁊ ido homo qñ recipit baptiſmũ chꝛiſti acci/ pitur ⁊ ligat᷑ inuiſibiliter ꝑ gr̃am ſibi da tam cũ chꝛiſto inuiſibili ⁊ eleuat᷑ ⁊ q̃ſi ſu ſpendit᷑ ⁊ hoc ꝑ mediũ viſibile ſcʒ ꝑ ba/ ptiſmũ chꝛiſti. Et ideo ſaccẽ̃m baptiſmi eſt q̃ſi hamꝰꝑ queʒz chꝛiſtꝰ piſcat᷑ ⁊ capit Baptiſ. mꝰdz cũ ſolẽnita te ſuſci/ homĩes ⁊ trahit ad ſe.qꝛ in hamo eſt ali quid viſibile ⁊ aliquid occultũ.ita in ba ptiſmo eſt aqua viſibilis.⁊ ſuſcipiendo aquã exterius ania interiꝰ capit᷑ ꝑ g̃am ⁊ efficitur xpᷣi.Et ſic patet q̃liter chꝛiſtꝰ deſcendit ad hoĩeʒ p baptiſmũ.⁊ hõeti am aſcendit ad ipᷣm ꝑ ipᷣm baptiſmũ.et fit ibi qddã matrimoniũ ⁊ q ldam ↄtra/ ctus ⁊ qdᷣdã pactũ ⁊ ꝓmiſſio inter xpᷣm ⁊ aĩam.qꝛ aia ſuſcipit xpᷣm in baptiſmo voluntarie.⁊ ipᷣe etiã ſuſcipit aĩam ⁊ in/ duit ⁊ oꝛnat eã veſtimẽtis ſuis inuiſibi/ libus.⁊ expoliat eã veſtimẽtis ſuis anti quis ⁊ coꝛruptis ⁊ inhoneſtis ⁊ turpib Etiõ aĩa in baptiſmo efficit᷑ ſponſa xpᷣi vera que añ erat meretrix dyaboli.⁊ per ↄñs efficit᷑ filia dei. Et exinde apparet cũ qnta ſolẽnitate debet celebꝛari ſaccm baptiſmi ⁊ ſuſcipi.in q̊ fit tale matrimo/ niũ.⁊ ania recipit talẽ ſponſum ĩmoꝛta⸗/ lem inuiſibilẽ filium dei ⁊ filiũ virginis verũ deũ ⁊ hoĩem.oĩpotentẽ ſũmeama⸗ bilẽ dulcemſũme deſiderabilẽ. ſũme bo/ num.ſũme ſapientẽ.qͥ voluit ſponte mo ri ⁊ crucifigi.⁊ ſuũ totũ ſanguinẽ funde reꝓ amoꝛe ei.⁊ lauare ip̃am ꝑ ſangninẽ ſuũ mũdiſſimũ ab oĩbus ſuis maculis ⁊ facere ißam mundiſſimã. vt ipᷣa fieret ſponſa ſua.⁊ liberaret᷑ a ꝓſtibulo dyabo li.⁊ ne eſſet meretrix eius ⁊ damnatio et ꝑditio eterna. Merito ergo magna ſol⸗ nitas ⁊ celebꝛitas dʒ ſeruari in tatis ſpõ⸗ ſalibo tanti ⁊ talis ſponſi.⁊ merito etiaz ala debet ßuare verã fidelitatẽ ⁊ integrũ amoꝛẽ tali ſponſoꝛ oĩa que ei ꝓmilit. me SW firmatione rito etiaz debet ſemꝑp recoꝛdari detanto R matrimonio ⁊ deoibus qᷓ ꝓmiſit.⁊ ſum me cauere ne coꝛrũpat tantũ tam mira bile matrimoniũ.Ex iſtꝭ igit᷑ que dicta ſunt apparet qliter aia aſcendit ꝑ baptii mũ nõ ſolũ cognoſcendo ꝑ viſibile lui/ ſibile ⁊ ſuſcipiendo inuiſibileꝑ viſibile. ĩmo etiã aſcẽdit ad mr̃imoniũ⁊ nuptiaſ xpi filij dei ⁊ fit ſpõſa filij ði Aſcẽdit etiã vſq; ad filiatõʒ dei. qꝛ fit pilia vi. aſcẽdit etiam qꝛ fit dig vt filia dei vt intret in re gnum dei ad ſocietatẽ angeloꝝ.⁊ tñ an/ te baptiſmũ erat meretrix dyaboli.⁊ di⸗,-⸗ nata in eternũ cũ dyabolo ⁊ angelis eiꝰ. Igit᷑ ſacramentũ baptiſmi eſt ſcala aſcẽ dendi ⁊ deſcẽdẽdi vt dictũ eſt.⁊ lauacrũ regeneratõis ⁊ renonatõis ⁊ purificati⸗- onis⁊ mũditficatõis vt declaratũ eſt. M,n ſcoᷣm ſacramentũ eſt ſacr̃m ↄfir/ mationis ꝑ qð homo iam ꝑ baptiſmuʒ nouiter genitus roboꝛat᷑ ⁊ augmentat᷑. ⁊ ꝗd pfectã etatẽ ducit᷑ in eẽ ſpuali gre ⁊ ↄfirmat᷑ ad pugnandũ ⁊ ad nomẽ xpᷣi — ——— gqudacter ⁊ publice ↄfitendũ.⁊ fit ꝑ vn/ osdinatis.. aũt qualiter ꝑ ſacramẽtũ bao- ptiſmi hõ recipit nouuʒ eſſe ſpũale quo ad aniam.⁊ de nouo regene/ ratur ⁊ renaſcit᷑ ⁊ eſt ꝓpꝛie natiuitas ſpi ritualis ipꝰ aĩe.Et qm̃ ꝑ viſibilia ⁊ coꝛ/ poꝛalia aſcendimꝰad cognoſcendũ ĩui/ ctionem criſmatis in fronte cum verbis ſibilia ⁊ ſpiritualia.quia ipᷣa ſenſibilia et coꝛꝑalia poꝛtãt ſiłitudinẽ.⁊ q̃ndã ima/ ginẽ reꝝ ſpũaliũ ⁊ intellectualiũ. Jõ qꝛ dupliciter eſt vita in homiĩe.ſcʒ vita coꝛ/ poꝛalis ⁊ ſpiritualis.⁊ etiaʒ duplex etas ſcʒ aie ⁊ coꝛpoꝛis.ideo ex illis que vide/ mus fieri in vita ⁊ etate ⁊ natiuitate coꝛ poꝛali ⁊ viſibili.poſſumꝰ arguere ⁊ ꝑci/ pere quid exiſtat in vita ⁊ etate ⁊ natini/ te ſpirituali.Et quoniã in vita coꝛpoꝛa li ⁊ viſibili mo homo generatur ⁊ acci OQuõ cõ pit et incipit eẽ ⁊ viuere ꝑ generatõʒ De firmatõ inde poſt generatõʒ ⁊ natiuitatẽ accipit ſe hẽat augmentũ ⁊ cremẽtũ donec ꝑueniat ad ad ba/ elatẽ et robur et ad ꝑfectã vᷣtutẽ vt poſ/ ptiſmũ X 3 ſit facere pfectas opationes humanas ſ̃m coꝛpus. Sic ergo eſt ibi p mo gene ratio.deinde augmentum coꝛꝑale ꝑ qðᷣ homo puenit ad ꝑfectam etatẽ. Sic au tem ↄfoꝛ miter fit in vita ſpũali ipi anie. m̃ pmo hõ accipit vitã ſpũalẽ.⁊ gene/ rat᷑ quo ad illã vitã.deinde oꝑtet ꝙ reci/ piat augmẽtũ vite ſpualis doncec aĩa ꝑ/ nueniat ad ꝑfectaʒ etatem vite ſp ũalis.et roboꝛet᷑ ⁊ ↄfoꝛtetur ⁊ firmet᷑ in tali vita vyt pfecte poſſit opari oꝑatiões ꝗᷓ ꝑtinẽt ad vitã ſpũalem.Et ideo quia ꝑ baptiſ/ mum homo recipit de nouo vitã ſpũ alẽ 2 incipit eſſe ⁊ eſt quedã generatio ſpũa lis. neceſſe etiã eſt ꝙ ſit aliud ſacrm poſt baptiſmũ.in quo aĩa recipiat augmen/ tum vite ſpũalis.⁊ in quo anĩa accipiat etatẽ ꝑfectam ⁊ foꝛtitudinẽ ⁊ robur vite ſpũalis Et ideo poſt ſaccẽ̃ᷣm baptiſmi oꝛ dinatum eſt ſacrẽ̃m ↄfirmatõis.qð ita ſe habet ad baptiſmũ ſicut augmentũ ad vita xpᷣiana.ita etiã ſacramẽtũ ↄfirmati generationẽ. quia ſicut baptumꝰ eſt que dam ſpũalis generatio vt homo viuat ĩ onis eſt qᷣdam ſpũale augmẽtũ ꝓmo/ uens hoĩem in ctatẽ ſpũaleʒ pfecta. ⁊ iõ eſt ſacrẽ̃m plenitudĩs.⁊ eſt ꝑficiens illud dqʒð patũ eſt pus in baptiſmo.in quo da tur ipᷣi anie gra ad augmentũ ⁊ plenitu/ dinẽ ⁊ ad robur.⁊ illa gr̃a pᷣma que erat ſuſcepta in baptiſmo creſcit ⁊ ↄfirmat᷑ ⁊ Effectꝰ confir⸗ matiõs ꝑducit᷑ ad ꝑfectionẽ. Unde gr̃a que da/ tur in baptiſmo lauat aniam totaliter. ? iſta eſt ſua ꝓpꝛia oꝑatio.ſed gr̃a que dat in ſacramẽto ↄfirmatõis roboꝛat aiam atq; ↄfirmat.Et ideo qꝛ iſta eſt alig opa/ tio diſtincta a pᷣma. neceſſe eſt ꝙ ſit alið inſtrumẽtũ diſtinetũ a pᷣmo. vt oĩa fiãt oꝛdinato modo. Si em̃ oꝛdo debit? ſer/ uatur in rebo coꝛꝑalib⁊ in vita coꝛꝑali. Into magis debet eſſe oꝛdo in vita ſpiri tugli.cũ idem dñs oꝛdinauerit vtranq; ODy ofir matõis ſacrẽm ẽ ſtincinz a baptiſ mo vitaʒ? Et ideo vbi eſt noua oꝑatio ⁊ no uus cffectꝰ in ania ibi debet oꝛdinari no uum ſacramentuʒ. ad ſpecialẽ effectum debet oꝛdinari ſpeciale ſacrẽ̃m. Unde ſa/ cramenta oꝛdinant᷑ ad aĩam pficiendaʒ ſeruandã ⁊ cõplendã. ⁊ xpᷣs ꝑ ipᷣa ſacra/ menta operat᷑ in ania noſtra faciendo in ea diſtinctas operatões⁊ diſtinctos effe jtulus. cclxxxiiii. ctus p diſtincta ſacramẽta tãq; p quedi medicamẽta ⁊ inſtrumẽta diſtincta ſᷣm indigentiã anie.⁊ ſᷣm ꝙ ei ↄuenit ⁊ exxe dit iuxta ſuã naturã ⁊ capacitatẽ ſuã vt omia fiant de gradu in gradũ Quia em̃ ꝓpter hoĩem fecit ola. ſic vtiq; facit ſᷣm ꝙ cognoſcit expedire magis homĩ. Ne/ ceſſariũ eſt aũt homĩ etiãvt recipiat gra tiam ↄfirmantẽ ⁊ roboꝛantẽ et augmen tantẽ ⁊ ꝑpficientẽ aĩam in vita ſpũali quũ recipit ĩ baptiſmo de nouo.qm̃ ſi homo poſt baptiſmũ habet vinere. neceſſe ẽ q; pusgnet ↄtra inimicos ſuos⁊ ↄtra inimi cos vite ſpũalis ⁊ fidei xpᷣiane tam viſi , / biles q; inuiſibiles occultos ſen manife ſtos ⁊ hoc cũ gratia ſibi data.E ſt etiam neceſſe ꝙ cõfiteatur nomẽ ihu xpᷣi publi ce ⁊ audacter ſine timoꝛe ⁊ ſine verecun/ dia tanq; mẽbꝛũ ipᷣius xp̃ᷣi. ⁊ quia ihus xps eſt de et homo crucifixus ꝓ homĩ/ bus et dei filius equalis ꝑ omia in deita te deo patri.quia publice confiteri coꝛã homibo ꝙ xpᷣs crucifixus eſt deus et ho mo. xeſt foꝛtiſſima fides. et etiaʒ apparet quid deriſoꝛiũ maxime coꝛã potentib inimic qui poſſunt occidere et dare toꝛ menta. Et ideo ꝓpter iſtam ↄfeſſionẽ fi/ endam eo mõ quo fieri debʒ. neceſſariũ fuit vt homo reciꝑet gr̃am confirmantẽ vt ſit ↄſtans et foꝛtiſſim tam in pugna qᷓ; in cõfeſſione nomĩs xpᷣi. Et quoniaʒ qðdðlibet ſacramẽtũ eſt ſcala cognoſcendi 2 ſuſcipiendi inuiſibile ꝑ viſibile.ideo ſi cut in ſacramẽto baptiſmi factũ eſt ita fſi et ꝓceſſus in iſto ſacramẽto. Unde oꝑtzʒ ꝙ in quolibet ſacramẽto viſibile ꝓpoꝛ/ Maria tionetur rei inuiſibili quo ad ſignificati/ ↄfirma⸗ onẽ ⁊ repꝛeſentationẽ.Et ideo quia criſ/ tionis ma qð eſt compoſitũ ex oleo oliuaꝝ ⁊ ex balſamo eſt res viſibilis in iſto ſacramẽ to.⁊ inunctio fit exteriꝰ in fronte cũ ver/⸗ bis que ſignificant opꝑationẽ que fit inte rius in anima.que ſũt iſta. Signo te ſi / gno crucis.ↄfirmo te criſmate ſalutis.ĩ Yoꝛma noiĩe patris ⁊ filij ⁊ ſpũſſancti.Et ideo ↄfirma/ taʒ ꝑ oleũ ⁊ balſamũ q; per verba poſſu tionis mus arguere om̃ia illa que fiunt in ho/ mine per iſtud ſacramentũ. Unde ſicut videmus qꝙ oleum natat ſuꝑ aquam et aſcendit. ita ſignificat᷑ ꝙ gra q̊ ↄferturi 2—.,. — —-— — Müöen 1dinanfn anten Dlueſint Müiueß ngirtfn Gsheni ⸗ nlictugren fubinlani oſiſono ne nutſtig oromuint Nreunyi, Wwsſananſte Mn Claun hͤaciiprbi ſuewtan, 1pu d imo boni ofhinindan ofiricni ckdasahe tcizeppoe mi aanh, ccadweo n tſoniſ⸗ iy muſni orfrnmn umnrgea .Eicvone; Cogholnd iiir uol gnückiuf DnGeee ſbirtnn digttan NoocNun oluptt⸗ fwneiſ⸗/ Shoe nutebznsl n ci Eiin otiu ſhu ge fun = Effectꝰ iſto ſacramẽto natat: aſcendit ſupꝛa gra os bomines ad ſe et reddit nomen chꝛi pfirma/ tiam q̃ datur in baptiſmoꝰ eſt ſuꝑioꝛ.qꝛ cionis illa dat᷑ ad abluendã aniam ⁊ iſta eſt ad roboꝛandũ aĩam ⁊ augmentãdũ ⁊ foꝛti ficandũ in pugna. Et etiã ſicut oleũ red dit aquã ſapoꝛoſam ⁊ ſapidã. ita ſignifi catur ꝙ; pꝑ gratiã q̃ datur ĩ hoc ſacr̃o.ho mo recipit maioꝛẽ ſapoꝛẽ in xpᷣo ⁊ reddi tur magis ſapoꝛoſus alijs homib in fa ma ⁊ ↄ uerſatione in vita ⁊ in oĩb oꝑati onib ſuis.ita ꝙ ꝑ iſtã gram hõ efficitur aptus ad ↄuerſandũ cum hoĩbo. Itẽ ſi/ cut extendit᷑ oleum ⁊ dilatat᷑ magis q; aqua.qꝛ modica gutta olei creſcit ⁊ extẽ ditur.qð oleũ ſignificat crementũ et au/ gmentũ.ita ſignificat᷑ ꝑ iſtã graʒ que Datur in iſto ſacro.hõ xpᷣianꝰextendit᷑ et dilatat᷑ exterad alios homĩes ꝑ bonas ogpatões. p ↄfeſſionẽ noĩs xpᷣi.⁊reddit nomẽ xpᷣi amabile in coꝛdibo alioꝝ. Et ſignificat᷑ etiã ꝙ ꝑ iſtã gratiã hõ recipit augmentũ ⁊ crementũ ſpũale ⁊ plenitu dinẽ gre. Itẽ etiã ſicut oleũ ẽ nitidũ.⁊ ſi gnificat ꝙ in hoc ſacr̃o datur gr̃a ꝑ quã hõ habet ↄſcientiã nitidã ⁊ oꝑa nitida. Itẽ eiiã arboꝛ oliue ſꝑ habet viroꝛẽ ⁊ vi riditarẽ ⁊ nunq; ꝑdit neq; ꝑ frigꝰneq; ꝑ caloꝛẽ.ita ſignificat᷑ ꝙ p gratiã que ↄfer tur in iſto ſacr̃o hõ ſꝑ habet viroꝛẽ ⁊ vi/ riditatẽ ⁊ eſt foꝛtis ⁊ ↄſtans in vita ſpiri tuali.⁊ nulla tribulatõe deſiſtit a ↄfeſſio ne noĩs xpᷣi. Itẽ etiã ſicut oleũ eſt liniti/ num dulicificatiuũ ⁊ ſuane.ita ſignifica/ tur ꝙ gratia ſpũſſancti que datr᷑ in iſto ſa cramento eſt linitiua dulcificatiua ⁊ ſu/ auis.ita ꝙ facit hominẽ lenẽ dulcẽ ⁊ ſua uem ⁊ miſericoꝛdẽ alijs in ↄuerſatõe. ita qꝙ; cũ lenitate ⁊ dulcedine ⁊ ſuanitate cõ/ uerſatur inter homĩes alios tam bonos qᷓ; malos.Et ideo oleum recte ſignificat gratiã ſpũſſancti.quia opꝛietates oleire cte conueniunt cum gratia ſpũſſancti et cum opationibo eius. Et cum oleo mi- ſcetur balſamũ in hoc ſacramento. ? 10 ſignificatur ꝙ ſicut balſamum habetp/ cioſum odoꝛem.⁊ eſt valde odoꝛiferum quem odoꝛẽ emittit extra ſe.ita ſimiliter gratia que confert᷑ in hoc ſacramẽto.ho mo extra ſe emittit odoꝛẽ bone fameꝛbo ne vite ad alios homines et attrahit ali ſti odoꝛiferum alijs hominibo Epparet igitur qualiter iſta vnctio viſibilis que fit exterius in coꝛpoꝛe per criſma recteꝰꝓ poꝛtionatur cum vnctione inuiſibili qᷓ fit interius in anima e gratiã ſpuſſan ſe cti ſignificando ⁊ repᷣſentando. Et quia iſta vnctio fit in frõte.ideo ſignificatur qꝙ in iſto ſacramẽto datur gratia ad pu/ gnandum publice ad ↄfuendũ nomen chꝛiſti publice⁊ audacter ſine timoꝛe et ſine verecundia et erubeſcentia. Unde ſignum foꝛtitudinis ⁊ conſtantie oſten/⸗ ditur in fronte.et timoꝛ et verecũdia oñ ditur in facie et maxime in fronte.Et iõ ad ſignificanduʒ ꝙ per gratiam que da tur in iſto ſacramẽto homo interius ac/ cipit robur ⁊ foꝛtitudinẽ ad pugnandũ contra timoꝛẽ et verecundiaʒ.vt nõ foꝛ⸗/ migdet neq; verecũdetur quando erit ne ceſſe confiteri publice veritatem. neq; ꝓ pter ignominioſam moꝛtem in cruce ne ꝙqg—¶½ T Gpꝛopter penam et ignominiam paſſi/ onis.vt ſcʒ nõ foꝛmidet pꝛo confeſſione noĩs chꝛiſti ſi opus fuerit ſuſtinere quꝗ cunq; penam vel ignominiã tanꝗ; verꝰ pugil vnctus ad pꝛelium et tanq; ſtren/ nuus miles chꝛiſti ferẽs in fronte ſignũ regis ſui et triũphale vexillum cruceiꝰ. Et iõ cũ confirmatur manus et crux ĩi⸗/ pꝛimitur fronti ad ſignificandum oiaß dicta. Sic igit᷑ homo baptiſatus ⁊ xpᷣi/ anus recipiendo taleʒ vnctionẽ criſma/ tis in fronte per modum et foꝛmã vt fie ri debet cũ verbis ſupᷣdictis confirmat intus in ania ⁊ roboꝛat᷑ et recipit grãm inuiſibilẽ ꝑ quã recipit augmentũ ſpua le ⁊ puenit ad ꝑfectã etatẽ ſpũalem.et fit plenus xp̃ᷣianꝰ.et eſt aptus ad oĩa ſupdi cta que neceſſaria ſunt hoĩ xpiano.ſi de/ beat viuere in hoc mundo. Et ſic appa ret differentia inter ſacramentũ baptiſ/ miꝰ? ↄfirmatõis.qꝛ ſacẽ̃m baptiſmi eſt Igdã mutatio de nõ eẽ ad eẽ.ſʒ ſacrẽ̃m cõ/ firmatõis eſt qdᷣdã ſpũale augmentũ de eſſe ĩpfecto ad eẽ ꝑfectũ.⁊ ð etate imꝑfe cta ad etatem pfectam.⁊ de puero ad vi rum.Et ſicut ſe habet augmentũ ad ge/ nerationeʒe ita ſe habet confirmatio ad x* 4 32 5 7 2 3 vij S ¶ Op terciũ eſt ſacramẽtũ coꝛpis ⁊ ſan/ ⁊ cõionis.⁊ viaticũ refectionis ⁊ ſacrifi cium oblatõis. in quo homo xpᷣianꝰiaʒ genitus ⁊ viuens ꝑ baptiſmũ ĩ vita ſpi/ rituali ⁊ ĩ eſſe gratie.⁊ roboꝛat augmẽ tatus p ↄfirmationẽ nutrit᷑ ⁊ ↄſernatur li. cxl/ 276c. in vita co:ꝛ in eadẽ vita ſpũali ne deficiat ĩ via.⁊ ſu/ — ſtentat᷑ donec veniat ad eternã vitam ⁊ glłiam.⁊ ꝑ qð vnitur xpᷣo ⁊ mẽbꝛis eius — — —— — Wꝭs nurimenth in numitum. itulus cclexxv. ð p amoꝛẽ. ⁊ mutat᷑:⁊ tranffert in euʒ ſicut vita ſp ũal ↄfoꝛmat᷑ vite coꝛ/ poꝛali.vt iam dictũ eſt. iõ ſiẽ pali reꝑitur pᷣmo generatio ꝑ quã accipit homo vitã.⁊ reqͥrit᷑ augmẽ/ tum ꝑ qð homo ꝑducat᷑ ad ꝑfectionem vite.ita etiã reritur alimẽtũ ⁊ nutrimẽ/ tum pꝑ qõð homo ↄſeruet᷑ invita.Et ideo ſicut in vita ſpũali oꝑtuit baptiſmũ eſſe qui eſt ſp ũalis generatio.⁊ etiã ↄfirmati onẽ.que eſt ſpũale augmentũ.ita oꝑtuit eſſe ſacramẽtũ vnũ qð eſſʒ ſpũale alimẽ tum ⁊ nutrimẽtũ in q̊ homo cõſeruaret᷑ totaliter ⁊ cõpleretur in bono ⁊ in ſpiri/ tuali vita.Et qꝛ iam declaratũ fuit i tra/ ctatu de amoꝛe ad longũ.quid eſt veruz bonũ hoĩs.⁊ fuit declaratũ ꝙ amoꝛ dei eſt totũ bonũ homiĩs ⁊ vita eius.⁊ ꝙ; de amoꝛe dei naſcit᷑ veꝝ gaudiũ ⁊ delecta⸗/ tio vera tanq; fructꝰde quo aĩa viuit.et etiam fuit dictũ ꝙ finale cõplementum homis eſt vt homĩes vniant᷑ cũ deo per amoꝛc.⁊ inter ſe.ita ꝙ vnꝰ diligat alium ſicut ſeipᷣm.⁊ oẽs reputent ſe tanq; vnuʒ hoĩem.nec aliter erit cõplementũ in hoĩ bus niſi ſit tãta vnitas.qꝙ diligãt ſe ſicut vnũ.⁊ ̊ nõ poteſt fieri niſi pᷣmo ſint vni ti cũ deo.ita ꝙ qlibet vniat᷑ pmo cũ deo Optet bhre ſa⸗ crmvni tatis ⁊ virtute illꝰ vnionis vniant᷑ inter ſe. et quia iſta ꝑfecta vnitas fit ꝑ amoꝛẽ qͥi mu tat ⁊ ↄuertit amantẽ in amatũ.⁊ vnit a/ mantẽ cũ amato. Jõ neceſſariũ eſt hoĩ⸗ bus xpᷣianis vt habeãt vnũ ſacr̃m in qͥ̊ recipiant amoꝛẽ ꝑ quẽ vniant᷑ int᷑ ſe ti- die. Uñ qͥlibet xpᷣianꝰeſt mẽbꝛũ xpᷣi per baptiſmũ.,⁊ oẽs xpᷣiani faciunt vnũ coꝛ Citulus cclxxx. Woniaã autezʒ pus cũ xpᷣo.⁊ iõ ſicut mẽbꝛa hñt vnita/ tem cũ capite ⁊ inter ſe.ita xpſianidñt ha bere vnitatẽ cũ xpᷣo et inter ſe.et niſi vni/ antur pᷣmo cũ xpᷣo ꝑfecta vniõe.nõ pñt adinuicẽ vniri.qꝛ vnitas mẽbꝛoꝝ oꝛit᷑ ⁊ cauſat᷑ ab vnitate capitis.Et idðo qͥlibet xpᷣianꝰ ſi vult hr̃e ꝑfectã vnitatẽ cũ alijs xpᷣianis.eſt neceſſe ꝙ pmo habeat vnita tẽ cũ xpᷣo ꝑfectã.⁊ q̃nto magis vnit᷑ cuʒ xpᷣo.tanto magis vnit᷑ cũ oib xpᷣianis. Tũc em̃ hõ xpᷣianꝰ ꝑficit᷑ ⁊ cõplet᷑ ⁊ nu/ trit᷑ qñ vnit᷑ cũ xpᷣo ꝑ amoꝛẽ.qꝛ ꝑ amoꝛẽ xpᷣianꝰↄuertit᷑ et mutat᷑ in xpᷣm ⁊ aſſilat ei.⁊ ꝑ ↄñs vnit᷑ cũ oibo mẽbr ſuis. Uũñ ſicut nutritio coꝛꝑalis fit ꝑ caloꝛẽ natu/ ralẽ.ita nutritio ſpũalis fit ꝑ caloꝛẽ ſpũa lem. ſcʒ ꝑ amoꝛẽ. Et ſicut caloꝛ naturał ↄuertit nutrimẽtũ in reʒ nutritã et vnit. ita amoꝛ ↄuertit amãtẽ in rẽ amatam et vnit. ñ 6 rituał et coꝛpalis.qꝛ in nutritõe coꝛpali tio coꝛ/ nutrimẽtũ ſeu alimẽtũ ↄuertit᷑ in ſubaʒ palis õ rei nutrite.ſjʒ in nutritõe ſpũalis vite.reſ rio mõ nutrita ↄuertit᷑ in naturã rei nutriẽtis ⁊ ſe hʒ ad nutrimẽti.et ipʒ nutrimẽtũ nõ mutat᷑ ſʒ ſpũaleʒ ſolũ res nutrita.Et cã iſtiꝰdiuerſitatis ẽ qꝛ res amans nutrit᷑ de re amata.qꝛ res amata eſt nutrimẽtũ et alimẽtũ.⁊ cibus rei amãtis.et qꝛ amoꝛ ↄuertit amãtemĩ amatũ.qꝛ iſta ẽ ſua natura vt declaratuz eſt. iõ res q̃ amat ↄuertit᷑ in rẽ amatã.⁊ ꝑ Ti.cxxx ↄñs in nutritiõe ſpiritualis vite res nu/ trita conuertit᷑ et mutat᷑ in rem nutrien/ tem. Et quia chꝛiſtꝰ deus et homo ẽ res Quõ amata. et chꝛiſtianꝰ eſt res amans. ideo xpᷣs ẽ ci/ chꝛiſtꝰ eſt nutrimentũ et alimentũ chꝛi/ bꝰſpũał ſtiani ſpirituale.et chꝛiſtianꝰ ꝑ amoꝛem xpᷣiani mutat᷑ ⁊ ↄuertit᷑ in xᷣm.et recipit foꝛmã et ſilitudinẽ et imaginẽ xpᷣi. et ipᷣexpᷣs ñ mutar n mutat et trãſfoꝛmat xpᷣia ſi ſic in nutrimẽto coꝛꝑal vite ipᷣm alimẽtũ expoliat᷑ et denudat᷑ a ſua natura ꝓpa et foꝛma.et recipit ſitbitu dinẽ et foꝛmã rei q̃ nutrit᷑.ſiẽ panis ſuſci pit foꝛmã carnis.ita ꝑ priũ in nutritiõe ſpũabł vite q̃ fit ꝑ amoꝛẽ reſ nutrita expo liat᷑et denudat᷑ a ſua ꝓpa natura et foꝛ/ ma.et recipit ſilitudinẽ et foꝛmã rei nu- triẽtis. Siẽ &̊ ſe hʒ nutrimẽtũ ad rẽ nu/ tritã in nutritione coꝛpoꝛalis vite.ita ſe- Sʒ tñ ↄtrario mõ fit nutritio ſpi / Nutri - Ci.cdxxxvi De ſacramẽtg enchariſtie iainn, habet res nutrita ad nutrimẽtũ in nutri oꝛũ duoꝝ.qꝛ ĩ baptiſmo aq̃ remanectad tum none hiialis vite qᷓntũ ad tranſmutati / ⁊ĩ ↄfirmate ole remanet oleũ.ſʒ ĩ iſto Dr̃na nii e onẽ. Sz in nutritoe ſpſali ta res nutri- ſacr̃o panis nõ remanet paniſ.necvini matie rchorni Quõ ens q; res nutrita creſcũt.ſʒ aliter ⁊ alir remanet vinũ.qꝛ verba iſt ſacri ſuntal fome örsbe nutrit qꝛ chꝛiſtianꝰqͥ eſt res q nutrit᷑ creſcit ĩ vi teriꝰcõditõis q; verba alioꝝ ſacroꝝ q̃ ſi hꝰ ſacri idg creſcat goꝛe ⁊ ↄfoꝛtat᷑ ⁊ foꝛtificat᷑ ⁊ melioꝛat᷑ in gniſicãt effectũ ⁊ oꝑationẽ iuiſibilẽ.q̃ fit ab alijs Lant ſezipſo qñ mutat᷑ in xpᷣm. ſed cbꝛiſtꝰ non int in aĩa.⁊ nõ ſignificãt effectũ aliquẽ HZZZ creſcit in ſeipſo nec recipit vigoꝛẽ. ſed ſo fieri in aq̃ nec in oleo.ſzj in iſto ſacco vba ne lum creſcit.quia fitvnũ coꝛpꝰnouũ in ᷓ ſignificãt effectũ ⁊ oꝑationẽ inuiſibilex⸗ ͦen chꝛiſtiani fiunt mẽbꝛa ⁊ ipſe caput.⁊ ſic fieri in ipᷣis reb viſibilibo ſcʒ in paneet ĩ inmni xps8 greſcit in mẽbꝛis ſuis.⁊ totuʒ illud vino.qꝛ ſignificãt traſinutatoez realez ?. ine coꝛp põt vocari xp̃s.qꝛ ipſe eſt caput et verc; palns in coꝛp xPI. 2 vinu ĩſangui i di xpᷣiani ſunt eiꝰ mẽbꝛa.Et ſicxps dũ mu nẽ eiꝰ.Et iõ ſicut realiter ⁊ veracit᷑ dum uoi tat xpᷣianos in ſeipſuʒ ⁊ trãſfoꝛmat ꝑ a/ verba ꝓferunt in alijs ſacr̃is fit effectꝰ ⁊ calninnn moꝛẽ tunc facit creſcere coꝛpꝰ ſuũ nouũ opatio ĩuiſibilis nouiter in aĩa. ita ſiłit daleipi ⁊ ſic qͥlibʒ xpᷣianꝰdũ nutrit᷑a xpᷣo ꝑ amo dũ verba pferunt᷑ ſuꝑ res viſibiles ſcʒ ſu Menuml rẽ fit veꝝ mẽbꝛũ xpᷣi.Et qꝛ natura amo / per panẽ ⁊ vinũ fit effectꝰ⁊ oꝑatio in pa miamnt ris eſt ꝙ qñ res amans ſuſcipit rẽ ama/ ne ⁊ vino ſᷣm ꝙ verba ſignificãt.qꝛ non muag tam tũc capit᷑: ſuſcipit᷑ a re amata.ita q videt᷑ maioꝛ rõ deverbis baptiſmi qᷓ; de minh n res amans ꝑ amoꝛẽ capit᷑ iõ dũ xpᷣianꝰ verbis iſtiꝰſacri ꝙ habeãt maioꝛẽ effica loe pl tmen accipit xpᷣm ꝑ amoꝛẽ tanq; ꝑ ſuũ nutri / ciam.cũ iſtud ſacramẽtũ ſit nobilius et ni nids an mentũ.tunc capit᷑ a xpᷣo.⁊ xpᷣs a xpiano maius. Si ergo verba que ꝓferũt᷑ in ſa/ lsriuni ſon comedit᷑ ⁊ creſcit.quia ſuũ coꝛpꝰ creſcit. cramento baptiſmi qð eſt pꝛimũ habẽt lnumiist h Quia igit᷑ ꝑ amoꝛẽ fit nutritio ſpnalis efficaciã vt homo baptiſet᷑ in aĩa intus. ſinutz ſin vite.⁊ ꝑ amoꝛẽ xpᷣiani nutriunt᷑ in chꝛi/ ſequitur q verba etiam iſtius ſacramen RK ſto.⁊ ſunt vera mẽbꝛa eiꝰ⁊ tranſſoꝛmant᷑ ti habeant efficaciã ſcʒ vt panis mutet᷑ neS OQuare in xp̃m ⁊ vniunt᷑ ei.⁊ ppñs vniunt᷑ inr· in coꝛpus ⁊ in carnẽ xpᷣi veram.⁊ vinuʒ citchis h ſacẽ̃m ſe ꝑfecta vnitate.idᷣo vt iſta nutritio fiat in verum ſanguinẽ eius.Et ſi baptiſmꝰ imieni iſtituit cõtinue.⁊ vnitas iſta obſeruet᷑ et creſcat eſt verum ſacramentũ neceſſe eſt ꝙ iſtui RKHK ⁊ mẽbꝛa xp̃ᷣi ↄtinue nutriant᷑ iõ xpᷣs ĩſti ſit verum ſacramẽtũ cũ idem dũs vtrũ/ mnnitg 1t mit ⁊ oꝛdinauit ꝓpt᷑ iſtã nutritõeʒ ſpũa q; oꝛdinauerit⁊ inſtitnerit. Ded exei wmn le ſacr̃m coꝛꝑis⁊ ſanguĩs ſuiin q̃ͥ coꝛꝰ entiã apparet ꝙ baptiſmꝰẽ verũ ſaccm. Nuuntn ſuũ veracit᷑ ⁊ realit᷑ ↄtinet᷑.⁊ in q̊ iß=emet q; hõ mutat᷑ ⁊ renouat᷑ in vita.̊ ⁊ iſtud vmwiſt eſt pũs in ſua ppᷣa pſona.qꝛ ipſe ſolꝰẽ ve eſt vep ſacramentum. “ rũ alimẽtũ ⁊ nutrimẽtũ vite ſpũalis.Et ¶ Pꝛobatio ꝙ verba xp̃i faciunt qð ſi⸗ nifi qꝛ in qlibet ſacro eſt viſibile ⁊ ĩuiſibile. ? gnificant. TLitulus.cclxxxvi. ðlibet ſacr̃m eſt ſcala cosſcendi ⁊ ſuſci Uod aũt verba xpᷣi faciũtqð ſii macn piendi.iõ ſicut in baptiſmo ⁊ ↄfirmatõe ( bstr realir de facto maig chtfeni factũ fuit.ita faciamꝰin iſto ſacr̃o.⁊ aſcẽ teſtat᷑ ſic. Optet em̃ de neceſſitaDrnaĩ⸗ aßeetien Maria damꝰde viſibili ad ĩniſibile. Uñ ſicut ĩ ¶ teꝙ verba creatoꝛis aſcẽdãt ꝑ vnũ gra/ ter vᷣba mmun bſacr̃i ſacr̃o baptiſmi res viſibił eſt aq̃ ⁊ ablu / dum ſuꝑ verba creature.⁊ neceſſe eſt da/ hoĩs et i tio ꝑ aquã cũverbis oꝛdinatis.⁊ ĩ ſacfco re vnum gradum verbo dei magis ſu / dei Mmeft ↄfirmatõis res viſibił eſt criſma ſen ole per verbum homiĩs.ſed verba creature * Gprſten um ⁊ vnctio ꝑ criſma cũ verbis oꝛdina / ſcʒ homĩs ſempꝑ ſignificant aliquid. er/ noſta tis.ita in iſto ſacr̃o res viſibilis ẽ panis verba dei magis debent habere vl⸗ numd ⁊ vinũ cũ verbis oꝛdinatis a xpᷣo.⁊ de /tra ſignificationem. ſcilicet ꝙ faciunt et nuc inde fit mãducatio viſibilis ſicut in ba ſignitficant.ita ꝙ verba dei ⁊ ſignificant *“ ptiſmo fit ablutio.⁊ in ↄfirmatõe fit vn et faciunt qð ſignificant.aliter plus ni9/ int ctio. Sʒ eſt differẽtia int᷑ iſtas res viſibi hil haberent qᷓ; verba hominis quod eſt Ginn⸗ s qᷓ ſũt in ̊ ſacro ⁊ int res viſibiles ali abſurdiſſimũ.Si s verba homis hũt 2 . 6 d . .* 4 . 4 „ . . 2 . 4 . * „ . . * . — . . rreEe 2 . 4 7 * panc virtutẽ ꝙ ſignificãt. ſeqtur ꝙ vᷣba xpᷣi qui eſt de et hõ habẽt hãc virtutẽ ꝙ O) v̈ba ĩ ſacris faciunt qð ſigni ficant Differẽ tia alio/ rũ ad il/ lud ſignificãt.et vltra hoc faciũt qð ſignifi/ cant. Ergo verba qᷓ ꝓferutur in ſacris ſi gnificant et faciũt qð ſignificãt. Sequi tur ů ꝙ verba que ſignificãt ſuũ coꝛpus eſſe et exiſtere in hoc ſacr̃o faciunt ipʒ exi ſtere ibi mutãdo panẽ in coꝛpꝰ et vinuz in ſanguinẽ. Itẽ etiã verba homis ſp ſi/ gnificant et nõ ſp eſt ita ſicut ſignificant in re.ĩmo aliqñ ſunt falſa.̊ oꝑtet ꝙ ver/ ba xpᷣi dei ⁊ hoĩs habeãt vnũ gradũ ma gis. ſcz ꝙ ſignificant et ſp ſit ita ſicut ſi⸗/ gnificant in re.ita ꝙ nõ pñjt eſſe falſa.ſed ſo ſunt vera. et hoc neceſſe eſt. aliter nil plus haberẽt xpᷣi verba qᷓ; verba homĩs puri. Cum &̊ verba iſtiꝰ ſacr̃i ſunt verba — et ita eſt ſicut ſignificant. Itẽ etiã ſi crea tura hʒ virtutẽ mutãdi aliã creaturã ĩſe vt caro mutat panẽ in carnẽ ⁊ in ſeipſaʒ. quare etiã verba xpᷣi nõ haberẽt virtutẽ vt mutent panẽ in carnẽ ſuã.et vinũ in ſanguinẽ ſuũ.cũ ipᷣe xpᷣs oꝛdiauerit ver/ ba certa et determiata ad B. Ergo neceſ/ ſe eſt ꝙ verba xpᷣi faciant qð ſignificant ⁊ ſp ſint vera.maxie cũ ipᷣe nõ poſſit mẽ/ tiri. Ergo in iſto ſacro neceſſe eſt ꝙ fiat vera mutatio ĩ pane ⁊ ĩvino.vt ſit ibi ve rũ coꝛpus xpᷣi ⁊ verꝰſanguis. Si enim dũ ꝓferunt᷑ verba in baptiſmo fit muta tio intus in aĩa inuiſibili ⁊ vere lauatur gia. multo magis dũ ꝓferunt᷑ verba xpᷣi ſuꝑ panẽ ⁊ vinũ eo mõ quo oꝛdinatũ fu it.vna mutatio fit in pane ⁊ vino.q̃ ſunt res coꝛpales ⁊ coꝛruptibiles. Ecce igit differẽtia inter res viſibiles et coꝛꝑales iſtiꝰ ſacramenti ⁊ alioꝝ ſacr̃oꝝ. Uñ alia ſacrt̃a ſicut baptiſmꝰ⁊ ↄfirmatio ꝑficiũ/ tur ⁊ cõplent᷑ ꝑ applicationẽ ad hoĩem. ſed iſtud ſacr̃m ꝑficit᷑ ⁊ cõpletur ſine ap/ plicatione ad hoĩem ꝑ ſe.Et valde ↄue/ nit hoc.qꝛ iſtud ſacr̃m eſt alimẽtũ ⁊ nu/ trimentũ ſpũale.⁊ eſt refectio ſpũalis.et hoc fit p amoꝛẽ.⁊ nihil magis inflãmat ad amoꝛẽ qᷓ; pñtia xpᷣi realis.Deindeãt iſtud ſacrm applicat᷑ ad hoĩem: ⁊ B̊ per modũ mãducatõis ⁊ potꝰ.⁊ ad moduʒ cibi ⁊ potus.quia hʒ foꝛmã cibi ⁊ potꝰ. quia comeditur et bibitur. Sic ergo in xp̃ᷣi et nõ puri hoĩs.ſeqͥtur ꝙ ſꝑ ſint vera iſto ſacramẽto ſunt om̃ia iſta. pꝛimo pa nis ⁊ vinũ.ſcdᷣo mutatio panis in coꝛ/ pus xpᷣi.⁊ vini in ſanguinẽ ꝑ verba.⁊ vl timo eſt viſibilis comeſtio ⁊ potatio rea lis iſtius ſacramẽti.Et quia viſibile in dictuz eſt.quia illud qð videtur eſt ima/ xxxi. go ⁊ ſignum illius qð nõ videtur.aſcen damus de viſibili ad inuiſibile. Unde in iſto ſacro eſt duplex inuiſibile. vnum extra hominẽ.aliud intra hominẽ.quia in iſto ſacramẽto fit duplex effect.pᷣmꝰ Duplex in ipᷣis reb coꝛpalibus ſcʒ pane ⁊ vino. effectꝰ ił ⁊ ſcdᷣs intus in anĩa.quia neceſſeeſt ꝙ ꝑ liſacr̃i iſtud ſacramẽtũ fiat in anĩa aliqð inuiſi bile ⁊ ſpirituale.ſicut ꝑ baptiſmũ ⁊ per confirmationẽ.⁊ ꝙ homo int in ania re cipiat reʒ inuiſibilẽ.quia om̃ia ſacramẽ ta ſunt ꝓpter hominẽ.Et ideo hic facie mus duos pꝓceſſus.pᷣmo de viſibili ad inuiſibile qð eſt extra hoĩeʒ.⁊ deinde ad inuiſibile qð recipitur intus in homine Vnde pmũ viſibile qð ibi videt᷑ eſt foꝛ/ ma panis ⁊ foꝛma vini. et inuiſibile qd intus ↄtinet᷑ ẽ coꝛpus xpᷣi ⁊ ſanguis eꝰ. ⁊ ↄñs totus xpᷣs verus deus et verus homo. Et ideo ſignificatur ꝙ ſicut pa/ nis ⁊ vinũ qui ſunt cibus et potus ſunt Plene plena refectio coꝛꝑis.ita ꝙ incibo ⁊ po/ refieit tu eſt completa refectio coꝛpoꝛis.ita ſi/ militer coꝛpus xpᷣi qð inuiſibiliter con ⸗/ tinetur et ſanguis eius et ꝑ ↄñs ipᷣe xpᷣs eſt plena ⁊ completa refectio et nutrimẽ tum et alimentũ ſpirituale. Et ſicut pa/ nis et vinum ſunt pꝛincipalis ſubſtan/ tia nutrimenti ⁊ alimenti coꝛpoꝛis.ita ſi gnificatur ꝙ ipe chꝛiſtus ibideʒ exiſtẽs eſt pꝛincipalis ſubſtantia nutrimenti et alimenti ſpiritualis. VUnde ſicut aqua ĩ baptiſmo ſignificat ablutõeʒ ita foꝛma panis ⁊ vini ſignificat refectõeʒ ⁊ nutri tionẽ.Et ſiẽ panis ſuꝑ oẽs cibos coꝛpꝰ reficit ⁊ ſuſtẽtat ⁊ vinũ hoĩeʒ letificat et inebꝛiat.ita ſignificat᷑ ꝙ caro xpᷣi ibigdaz exñs aĩam reficit ⁊ ſuſtẽtat ſpũaliter ſuꝓ Suſtẽ⸗ oẽm gr̃am ⁊ ꝙ ſanguis xpᷣi aĩaʒ letiſicat tat ⁊ inebꝛiat.⁊ ꝙ xpᷣs totã aĩam reficit ſu/ ſtetat letificat atq; inebꝛiat. VUtaũt oĩa ↄcludamus ꝑ foꝛmam panis: vini.ſi/ gnificat᷑ ꝙ ſicut ſe bʒ panis ⁊ vinuʒ ad wi Erm Kaunl bie⸗ I ic. gaſtü copol ſacramentis ſignificat inuiſibile vt iam Ti. cc·Wuin crnn gt vni ſcate ẽ ti / is g/ znop ct tis ge copt verg amo: nniſtc gnos foꝛm wnit⸗ Ppfori Uiſibt Pi ven niſib mti, vno⸗ ſaum ps form 10 ani ſt fii d⸗ bin . pol nil cdis ſunt itte g his noe ab met Na, vni afßi (ti⸗ uſt ſacf vig Si Ekeeſe ls, M bis⸗ ſupnnn tniginon ebrebeer iarnnn upibeig nibkyin 1 anctin ncan dn il e iſble mun donii gi ckn an N 1 Dher ino E nutſetn h Aiczünti Piſgito mnmun ominſonne obeſiei deviiblis 31eittesl Bin enin rinniibites ilncroc Nas, mFiar — nchetno in Pors iſbuineon jithi Sd, slben boci hummemnt Ciarmm iunm Gihtn cbosay tta tii, pitiun ℳ S tinl, Mänu gririiß iice cCcoꝛpus. id eſt qcquid facit panis et vi⸗/ nnum in coꝛpe.totũ hoc facit xpᷣs in aia. ſic ſe hʒ ad alam inuiſibilẽ. Itẽ etiã pa Hoc ſa nis ⁊ vinũ aliud ſignificãt.qꝛ vnꝰ paniſ cram̃tũ cõponit᷑ ex multis granis ⁊ vnũ vinum ſignifi/ ex multis granis racemoꝝ. Et iõ ſigni/ cat vni/ ficat᷑ ꝑ hoc aliud ĩuiſibile.ꝙ; ſicut ex mł/ tatẽ xpᷣi/ tis granis frumẽti fitvnꝰpanis.⁊ ex mł anoꝝ et tis granis racemoꝝ vnũ vinũ.ita ſilłiter XPI ex multꝭ xpᷣianis vna ſocietas fit ⁊ vnuʒ coꝛpus in xpᷣo.Etita ꝑ hoc ſignificatur vera vnitas xpᷣianoꝝ inter ſe ⁊ cũ xpᷣo ꝑ amoꝛẽ.ita ꝙ ſignificat᷑ ꝙ ꝑ xpᷣm ↄtentũ in iſto ſacr̃o fit veravnitas inter oẽs xpᷣi anos qͥ debẽt ſumere iſtud ſacr̃m. Et ſic foꝛma panis ⁊ vini ſunt imago ⁊ ſignuʒ vnitat xpᷣianoꝝ cũ xpᷣo ⁊ inter ſe.Et ſic opvpfoꝛmꝗ panis ⁊ vini ſignificat᷑ duplexi/ uilibile. ſcʒ coꝛpꝰ xpᷣi veꝝ. ⁊ iſtud inuiſi/ Coꝛpuſ bile ↄtinet᷑ realiter in iſto ſacro.⁊ aliud ĩ/ xpᷣi veꝝ uiſibile eſt vnitas ⁊ ſocietas xpᷣianoꝝ in 2 myſti/ vno coꝛpꝑe.⁊ h̊ eſt coꝛpꝰ xpᷣi myſticum.⁊ cum xps myſticꝰ.⁊ iſtð iuiſibile ñ ↄtinet᷑ ſub foꝛma panis ⁊ vini.ſj ſoꝰ xpᷣs qͥ ẽ caput ⁊ cauſa iſtꝰ vnitatꝭ.ta ſignifieat᷑ ꝙ xpᷣi ani p iſtud ſacrẽ̃m vniunt᷑ cũ xpᷣo ⁊ inter ſe.⁊ lõ eſt ſacrm ⁊ imago ⁊ ſignũꝛ myſte riũ vnitatis ⁊ ſocietatis ⁊ pacis ⁊ ↄcoꝛ⸗ die ⁊ vere amic ſcie ⁊ fraternitatis.ita ꝙ; p iſtud ſacramtũ xpᷣiani fiunt vnũ cuʒ pᷣot int ſe ſicut grana frumẽti ſunt vnꝰ pranis. Et iõ qꝛ oẽs fideles xpᷣiani ſunt meẽbꝛa xp̃ᷣi ⁊ ipſe eſt caput oĩm.ſeqͥtur oss xpᷣiani ſunt in iſto ſacro eodeʒ mõ q̊ͥ ſunt vniti cũ xpᷣo.nõ ꝙ ↄtinent᷑ ibidẽ re⸗/ Alliter.ſed tãtũ repᷣſentalit᷑.⁊ qꝛ ſignificẽt röyõne vnitatis ꝑ ſacramẽtũ.Et iõ iſt ſa cramẽtũ eſt ſacrm oĩm xpᷣianoꝝ ⁊ cõio⸗/ nis.⁊ vbicũq; fit⁊ fiet repñtat oẽs xpᷣia/ nos. qꝛ realiter ⁊ veracit᷑ ↄtinet illũ qͥ eſt caput oĩm xpᷣianoꝛũ. ⁊ caput ſure picl mẽbꝛa.⁊ mẽbꝛa reſpiciunt caput.Et qꝛ Eſt ſa/⸗ cram̃tũ amor 2 vhnitatꝭ vii. De ſacramẽto euchariſtie — vnitas iſta nõ pᷣt fieri niſi ꝑ amoꝛẽ ⁊ dile ctic nẽ.quia amoꝛ vnit⁊ mutat.ideo iſtð ſacr̃m eſt ſacramẽtũ amoꝛis ⁊ charitatꝭ. Sic ̊ hoc ſacramẽtũ eſt imago ⁊ ſignũ refectõis ſeu mutatõis ſpũalis ⁊ vnita/ tis.⁊ ꝑ ↄñs ſignificat᷑ ꝙ pfectio ſpũalis 2ſiſtit in vera vnitate cũ xpᷣo ⁊ cũ mem/ bꝛis ei.in vero amoꝛe ꝑ quẽ cauſat᷑ vni tas vera. Et qꝛ in refectõe ⁊ in vera vni/ tate ⁊ amoꝛe eſt gaudiũ ⁊ delectatio ⁊ le/ ticia.iõ iſtud ſacr̃m eſt ſacr̃m gaudij ⁊ le ticie ⁊ delectatõis ⁊ ſocietatis. Et qꝛ in iſto ſacr̃o realit᷑ ↄtinet᷑ ille qͥ ẽ om̃e bonũ ꝑ modũ cibi⁊ potꝰ ⁊ alimẽti.iõ ẽ ſacc̃m oĩs dulcedis oĩs bonitatis ⁊ oĩs ꝑfecti onis ⁊ virtutis. . Quig ſignificat trauſmutatio que fit in pane ⁊ vino. — T qm̃ in iſto ſacro ipe res viſi/ biles. ſcʒ panis et vinũ realiter mutant᷑ ⁊ ↄuertunt᷑ ĩ coꝛpꝰ⁊ ſan guinẽ ihu xpᷣi et nõ remanẽt.et ĩ alijs ſa/ cramẽtis nõ mutant᷑.ſic aqᷓ nõ mutat᷑ in baptiſmo. iõ ſignificat᷑ ꝙ iſtud ſactm ? trãſmutatiuũ ⁊ ↄuerſiuũ.et ꝙ ꝑ h̊ ſaceim xpᷣiani totaliter ↄuertunt᷑ et mutãtur in CPer H xpᷣm.et ſic res coꝛꝑales ↄuertunt᷑ in coꝛ/ ↄuerti pus xpᷣi.ita ſignificat᷑ ꝙ xpᷣiãi ꝑ h̊ ſacm murin ↄuertunt᷑ in alam xpᷣi et in e diuinitatẽ Im⸗ et ĩ ſuã volũtatẽ.Et ſicut ipſe res coꝛpa/ les.ſ.panis ⁊ vinũ exaltant᷑ et digniſicã tur in iſto ſacr̃o tãta exaltatõe et dignifi ficatõe q̃ nõ põt cogitari maioꝛ.nec pñt płaſcẽdere.qꝛ trãſeũt in coꝛpꝰxpᷣi glifi/ catũ.ita ſignificat᷑ ꝙ ꝑ iſtud ſacr̃m xpᷣia/ ni exaltant᷑ et dignificant᷑ tãta exaltatõe Exalta/ et dignitate q̃ nò põt cogitari maioꝛ ĩ mur⁊ di 1 mũdo et efficiunt᷑ diuini et deificant᷑ et ficamur ↄuertunt᷑ in xpᷣm qͥ ẽ de ⁊ hõ et ↄuertũt᷑ in ſuã volũtatẽ. Et ſicut ibi fit plena cõ uerſio panis ⁊ vini in coꝛpꝰxpᷣi.qꝛ nihil de ſuba panis et vini remanet. ita ſigni/ ficat᷑ ꝙ ꝑ iſtð ſacrm fit plẽa ↄuerſio xpᷣi/ ani in xpᷣm.ita q; nihil remanet deppꝛia voluntate nec de ꝓpo amoꝛe nec de ꝓpo ſenſu. ſʒ totũ qͥcqͥd eſt hoĩs inqntũ hõ ẽ totũ ↄuertit᷑ in xᷣm.Et ſic ſuba panis? vini ĩuiſibilis et occulta ↄuertit᷑ et muta tur in coꝛpꝰ et ſanguinẽ xpᷣi.et tñ foꝛma panis et vini remanet exteriꝰ viſibilr tã/ q́; ſiᷓ et veſtigia et imago.ita ſignificat᷑ ꝙ; ꝑ iſtud ſacr̃m aĩa xpᷣiani iuiſibił ⁊ oc/ culta q̃ eſt tota ſuba eiꝰ cõuertit᷑ in aam xpᷣi ⁊ ĩ eiꝰdeitatẽ᷑ et ĩuiſibilit᷑ ⁊ occulte.et Aniam tñ coꝛpꝰremanet exteriꝰ viſibile ĩ ſua foꝛ nr̃am cõ ma⁊ ĩ ſua nata.ita ꝙ ſic pãis ext᷑i apꝑet uertit in panis.⁊ interi ẽ tũ mutatꝰ. ita hõ appa ſuam We woanuruurrrr õäl = 3 —DN “ . . . . CLCiitulus.cclxxxoiiii. cetur ei iſtud ſacramẽtũ debet hr̃e ſůmã Mãdu ret exterꝰ idem.⁊ tñ interius eſt mutatꝰ totaliter quo ad aĩam. Et ſicut mutatio deuotionẽ ⁊ reuerentiã in iſto ſacr̃o.⁊ añ cans dʒ que eſt in pane et vino ẽ intrinſeca ⁊ ſub debet cogitare myſteria ⁊ ſignificatiões hr̃eðuo ⸗ eo ſtantialis ⁊ fundamẽtalis ⁊ coꝛdialis. iſtius ſacramenti.ita ꝙ pᷣmo dʒ excitari tionem hoͤ ⸗ ita ſignificat᷑ꝙ ꝑ iſtud ſacramentũ fit in totus hõ intus ⁊ extra ad amoꝛẽ ⁊ dqvuoo apit / . homie mutatio intrinſeca ſubſtãtialis tionẽ ex pᷣſentia tanti ſacri.in q̊ ↄtinetur ſeplent . fundamentalis⁊ coꝛdialis.ita ꝙ coꝛ hHo rxps de ⁊ hõ ⁊ verus redẽptoꝛ⁊ ſaluatoꝛ udinij minis mutat᷑ in coꝛ xpi. Sic& ſicut xvᷣ ⁊amicus ſũmꝰ.Et etiã qꝛ in iſto ſacra⸗/ ZMM in iſto ſacramẽto trãſmutat ⁊ ↄuertit in mento fit ↄuerſio homĩs in xpᷣm. et iſta * coꝛpus ſuũ ⁊ ſanguinẽ res ipᷣas coꝛꝑa / ↄuerſio fit ꝑ amoꝛẽ ardetẽ ⁊ deuotionẽ. A les ꝑ verbũ ſuũ.ita trãſmutat in iſto ſa ideo oꝑtet ꝙ pᷣmo xpᷣianꝰ calefiat⁊ igni/ cramẽto ipᷣas anias in ſeip̃ᷣm.Et ſictrãſ atur ꝑ amoꝛis deſideriũvt ſit aptꝰ coͤuer mutatio coꝛꝑalis repᷣſentat ⁊ ſignificat ti in xpᷣm.⁊ h̊ fit dũ cogitat pᷣſentiã rea/ e tranſmutatõeʒ ſp ñalem. Et qꝛ etiaʒ coꝛnañem ihu xpi filij dei.qͥ ex ifinita ⁊ dulciſ/ n pus homiĩs põt melioꝛari ſicut anĩa ſuo ſima charitate voluit moꝛi ꝓ ipᷣo.⁊ iõ in n modo.ideo etiã ſicut panis qͥ eſt res coꝛ ſacr̃o debet eſſe ſũma deuotio.⁊ plus ſi/ hul palis melioꝛat᷑ tanta melioꝛatõe q̃ nõ pt necomꝑatõe q; in alijs.iõ anteqᷓ; appli/ „ l Coꝛpꝰ fieri maioꝛ.quia tranſit in coꝛpꝰxpᷣi.ita cetur homiĩ iam eſt ſacr̃m. Et iõ iſtud ſa Hoc ſa sſpi fur nr̃jm ꝑ h̊ etiã ſignificat᷑ ꝙ coꝛpꝰ xpᷣiani melioꝛat cramentũ iam hʒ vᷣtutẽ in homĩe.⁊ oꝑa ccẽm bz triituult be ſacr̃jm ſũ ꝑ iſtud ſacramẽtũ.tãtũ qᷓntũ melioꝛari tur in hoĩe añqᷓ; applicet᷑ ei realiter ⁊ dat vᷣtutẽ an Lficec vni me meli poteſt in hoc mũdo ita ꝙ fit caſtu mun/ vtutẽ inuiſibilẽ ⁊ amoꝛẽ ⁊ ardoꝛẽ et vni ſuaʒ aſg⸗ immtsz ot oꝛat dũ.puꝝ.ſanctũ.obediens anĩe.ta etiiã tatem.etſi hõ nõ poteſt ipᷣm cape ex ſola plicato, D ſmmi n Aulia panis ſignificat coꝛpꝰ.⁊vinũ ſigni deuotõe oꝑatur ĩ eo.ſjʒ tñ nõ tantũ opat ſec ficat aiam.qꝛ panis ꝑtinet ad carnẽ.⁊ vi ſicut qñ applicat᷑ realiter homĩ. Sicut n num ad ſanguinẽ.in q̃ᷓ eſt ſedes ale.iõ ſi ergo alia ſacr̃a oꝑant᷑ in homie interius re gnificatur ꝙ ſicut panis ⁊ vinũ melioꝛã inuiſibiliter dũ applicant᷑ ita etiã iſtud 8 tur tanta melioꝛatõe qua nõ poteſt cogi ſacramẽtũ oꝑatur in homie dũ applica .. tari maioꝛ. ita ſilłr ꝑ iſtud ſaccẽ̃m ania et turei realiter. Et ſicut alia ſacramẽta ha ſu coꝛpus xpᷣiani melioꝛant᷑ tanta melioꝛa bent ꝓpꝛiũ modũ applicãdiviſibiliter ĩ o tione qᷓ nõ poteſt cogitari maioꝛ in hoc quo ſignificat᷑ oꝑatio que fit interi iuiſi e mũdo.Et ꝑ ↄñs ſignificat᷑ ꝙ ꝑ iſtud ſa billter.vt ĩ baptiſmo ablutio exterioꝛ ẽ n cramentũ xpianꝰ cõſummat᷑ ⁊ ꝑficitur?ł modꝰapplicandi.qͥ ſignificat ablutõez Ixcco/ nn ꝑuenit ad vltimũ cõplemẽtũ bonitatis interioꝛẽ iuiſibilẽ in ania.ita iſtud ſacra Permãa lt coꝛ in- qntum fieri põt in hoc mũdo. Ecce igi mentũ habet ſuũ ꝓpꝛiũ modũ applicã/ ducatoz Auinſſtinn⸗ tur q̃liter duo ſunt in hoc ſacro exterius di viſibilẽ.ĩ quo ſignificat᷑ opꝑatio ĩuiſi/ ꝓpᷣe ap⸗ opßi qr que ſignificãt oĩa inuiſibilia qᷓ fiſt xpᷣi/ bilis ã fit interius ! aĩa.⁊ modꝰ applicã plicatu i ano ꝑ iſtud ſacẽ̃m.ſcʒ foꝛma panis ⁊ vi · diad boĩem ⁊ ſuſcipiendieſt ꝑ mandu/ nobia Tidq (e ni viſibilis.⁊ ipa trãſmutatio q̃ fit ĩeis. catõeʒ ⁊ potatõeʒ.ita ꝙ manducãdo hõ y n ¶ OQuid ſignificat realis mãducatio iſti ſuſcipit iſtud ſacramẽtũ.ſicut lauãdo ſu e us ſacrameti viſibilis. ſcipit ſaccẽ̃m baptiſmi. Etideo ſihomo Titulus. cclxxxviij. ſulſcipiendo aquã ſuſcipit gram ĩuiſibi/ cor Xquia oĩa ſacramẽta ꝓpterho lem in aĩa ⁊ donũ xpᷣi inuiſibile qð dat᷑i coꝛ minẽ ſunt.ideo debẽt applicari baptiſmo.q̃nto magis ſuſcipiendo rea/ du aaa hoſĩem. ⁊ ideo iſtud ſacramẽ liter nõ aquã ſed ip̃ᷣm xpᷣm deũ ⁊ hoĩem me tum debet applicariad hoĩem. Sed ſa ſub ſoꝛma panis et vini.in quo eſt totuʒ ten cramẽtuʒ baptiſmi nõ eſt ſacẽm niſi mᷓ bonũ.eta quo eſt om̃e bonũ et oĩs gra. cat actu applicat᷑ ad hoĩem lauãdo.⁊ etiam recipiet inuiſibilẽ gr̃am et donũ ſuũ:Et ni ↄfirmatio vngendo.ſʒ iſtud ſacr̃m anq; ſi ſuſcipiendo aquã que nõ viuit nõ ſen nen applicet᷑ ad hoĩem iã eſt ſacr̃m cõpletuz; tit recipit hõ gr̃am.ã qnto magis ſuſci/ S in ſe. ⁊ hoc ſigniſicat ꝙ hõ anteq; appli/ piiendo ipᷣm ſub foꝛma viſibilis panis. ne i Gaffi . nichnig S mohi tmitie. iniunn Derrſcnn iſhhirn ncön i 1 daigi tiinigi ſtuttin Nönät mnintducß lprön onorohſ⸗ m . Etüökull he⸗ boninan r mreNne ACcien i Dapegtn örtiggt oni On onieinmis iedügpic tomial ihibr fſtünfin moanmit fortbie tiin nigic lunbiul — Se= = S= S= —— 1 8 1 — -= S= Norichtf iiu tgſden imiut bucbi iclſn Nithein ocknn con⸗ mütitt un in ci nnn⸗ thnner rus hõ recipiet gr̃am: Et ſi etiã ſuſcipiẽ Hõ ac/ do cepit q/ xp̃i.qᷓnto magis ſuſcipiẽdo xpᷣm imoꝛ/ tie pleni talem ⁊ incoꝛruptibilẽ ſuſcipit gr̃am ad tudineʒ ſuſceptionẽ iſt ſacramẽti.tanq; ad ma/ xrimũ ſacramẽtum. Et ideo in iſto ſacr̃o hHoeomo recipit plenitudinẽ gre ⁊ ſuſcipit illum. qui eſt totũ ⁊ cõpletů bonum. Et quia amoꝛ ⁊ charitas ẽ plenitudo om̃is bonitatis.iõ in iſto ſacr̃o ſuſcipit᷑ amoꝛ ⁊ charitas que eſt om̃e bonũ.Quia igit᷑ xpᷣianꝰſuſcipit xpᷣm in iſto ſacfo mãdu/ cando ⁊ trãſglutiẽdo ad modũ cibi coꝛ ꝑalis ponẽdo intus in coꝛꝑe ⁊ in coꝛde ⁊ alia ſacr̃a recipit exteri.ideo ſignifica Xpᷣs ſpi tur ⁊ eſt ſignũ ⁊ imago ꝙ ipᷣe xpᷣianꝰ de ritualit᷑ bet reciꝑe xpᷣm in coꝛde ſpũaliter ⁊ ei dzʒ p fidẽ et vniri ꝑ fidẽ ⁊ amoꝛẽ.⁊ ꝙ iſtud ſacr̃m cõ gmoꝛeʒ foꝛtat coꝛ ſpũale intus.⁊ ſignificat᷑ ꝙ ſi/ dʒ ſumi cut illud qð comedit᷑ in coꝛp?cõuertit᷑ ⁊ recipit naturam eius. ita ſimiliter xpᷣia/ nus ꝑ iſtud ſacramẽtũ ↄuertit᷑ in xbᷣm⁊ recipit naturã eiꝰ.⁊ ꝑ ↄñs efficit᷑ diuinꝰ ⁊ deificatꝰ. ⁊ ſignificat᷑ ꝙ xpᷣs conuertit 1 loꝛis voluntarie ꝓ hoĩbo deo patri vt ios xpᷣianũ in ſeipᷣm. ⁊ vnit ipᷣm cũ mẽbꝛis ſuis magis ⁊ incoꝛꝑat.Sicut ergo hõ comedit ⁊ tranſglutit xpᷣm coꝛꝑaliter et ponit in coꝛpꝰſuũ.ita ſignificat᷑ ꝙ xpᷣus tranſglutit ⁊ comedit ſpũaliter ipᷣm ho/ Incoꝛ ⸗ minẽ in coꝛpus ſuũ myſticũ.ſcʒ in vni/ pat coꝛ tatẽ ⁊ ſocietatẽ ſuoꝝ mẽbꝛoꝝ.ſcʒ in vni/ pi myſti tatem fideliũ xpᷣianoꝝ. Uñ ĩpoſſibile eſt co xpi ꝙ xpᷣs mutet᷑ ergo ipᷣe hõ mutat᷑ ꝑ iſtam mmanducatõeʒ.qꝛ in manducatõe de ne/ Ti. ccl/ ceſſitate fit mutatio vt iaʒ declaratũ eſt. xxxv. quia manducatio ⁊ nutritio ſpũalis fit mmodo ↄtrario manducatõi ⁊ nutritioni coꝛpꝑali quia in manducatõe ⁊ nutritõe coꝛpali illud qdð manducat᷑ mutat᷑ ⁊ in/ coꝛꝑatur in rem mãducantẽ.ſed in man ducatõe ſpũali fit ꝑ ↄtrariũ.qꝛ illud qð manducat᷑ mutat ⁊ incoꝛꝑat mãducan/ tem in ſeipſuʒ. Et ideo xpᷣs dũ mandu/ catur ⁊ tranſglucit᷑ mutat et incoꝛꝑat et vnit manducantẽ in ſeipſuʒ ſicut nutri/ mentũ intus in coꝛꝑe vnit᷑ cuʒ nutrito. Sic igit᷑ ſicut homo ſuſcipiendo ſacra mentũ baptiſmi ſuſcipit inuiſibiliter in aia omia que ſignificant᷑ ꝑ illa viſibilia qui eſt viuens in eternũ verus de 2 ve/ do aquã coꝛruptibilẽ hõ ſuſcipit gratiã £☚ A .Mẽdẽ que ſuntĩ baptiſmo. ita ſimiliter homo ſuſcipiendo ꝑ mãducationẽ iſtud ſacra/ mentũ eo modo quo debet ſuſcipi.ſuſci pit inuiſibiliter oĩa illa que ſignificant᷑ ꝑ. illa quevident᷑ in hoc ſacramẽto.⁊ B em·⸗ maioꝛẽ vel minoꝛẽ deuotionẽ. Et iõ qꝛ Dʒ tra⸗ iſtud ſacramẽtũ eſt tam magnũ ꝙ ſuꝑat ctari cũ oĩa ſacr̃a.ideo debet tractari ⁊ celebꝛari maxia cum ſũma ſolẽnitate ⁊ reuerẽtia ⁊ hono/ ſolẽnita re ⁊ deuotione. Et ideo vocat᷑ euchari/ te ſtia id eſt bona gratia. qu ia in eo conti/ netur ille in quo eſt ois gratia. ¶ D iſtud ſacramentũ nõ ſolũ eſt ſacra mentũ.ſed eſt etiã veꝝ ⁊ ꝑfectũ ſacrifici/ um placatiuũ ⁊ ſatiſfactiuũ pꝓ qð reddit᷑ deo laus gloꝛia ⁊ honoꝛ ⁊ om̃e debituz ſoluitur. Uoniã ſuꝑius declaratuʒ eſt q Ti.cclv Mmoꝛſapaſſio xp̃ᷣi ẽ tota ſatiſfactõ Ti. ccl- 12 totũ pᷣciũ pꝛo obligatõe hoĩs vi. n ea eſt ois virtus ⁊ om̃e meritũ.et 2 ip̃a moꝛs⁊ paſſio fuit veꝝ ſacrificiuʒ oblatio ꝓ peccatis hoĩm ſemel facta. quia xpᷣs dedit vitã ſuã ifinitipᷣcij ⁊ va/ declaratũ fuit.nec poteſt eſſe aliud ſacri Ti.cclv ficiũ nec aliq oblatio.nec hoſtia placenſ H deo nec ſufficiens ad ſatiffaciendũ deo ꝓ obligatõe.Et iõ quia ipᷣa moꝛs et paſ⸗ ſio tranſijt.⁊ remãſit virtus eius in eter/ num.⁊ dñs ipᷣe qui paſſus eſt reſurrexit ⁊ viuit in eternũ.ideo moꝛs ipᷣa ⁊ paſſio nõ poteſt manere niſi ꝑ memoꝛiã vt iaʒ Ti.ccl⸗ declaratũ ẽ. quia illa queſemel facta ſũt xxix ⁊ tranſierũt.p memoꝛiã ſolũ viuũt ⁊ ba bent eſſe.Et ideo memoꝛia ⁊ recoꝛdatio emo moꝛtis ⁊ paſſionis xpᷣi cũ deuotõe ⁊ ve/ nia paſii ra fide eſt imago ⁊ repſentatio vere moꝛ onis xpᷣᷣi tis ⁊ vere paſſionis que fuit vere ſacrifi/ repñtat ciũ.Et ideo quia ipa moꝛs ⁊ paſſio ma/ eiꝰ veraz net ꝑ memoꝛiã in hoĩbus xpᷣianis. ſeqͥ/ moꝛtem tur ꝙ ipᷣa memoꝛia paſſionis cũ verade uotione ⁊ credulitate eſt ſacrificiũ ⁊ ob/ latio placens deo.⁊ ſatiſfaciens pomni obligatione. Unde ꝑ tal memoꝛiã ho/ mo facit totã moꝛtẽ ⁊ paſſionẽ xpᷣi ſuã et ꝗpplicat eã ſibi.quia q́;uis moꝛs xpᷣi ha beat omnẽ virtutẽ ad ſatiſfaciendũ ꝓoĩ debito/nõ tñ ꝓficit homi adulto niſi a . Ti. ccl/ xxix. Quili/ bet pt ſi⸗ bi pꝑ boc ſacrʒ ap plicare merituʒ moꝛtis xpᷣi De re/ titatẽ de uotiõis ſolum . Citulus cclxxrir. –— ſicut ſol.⁊ qͥlibet poteſt eã reciꝑe totã ꝓ ſe vt iam dictü eſt. ⁊ iõ qlibet homo põt ipam moꝛtẽ ⁊ paſſionẽ dare ⁊ offerre ðo ꝓ ſcipᷣo ad ſatiſfaciendũ ⁊ reddendũ dᷣo ſiue ꝓ ma obligatõe naturali.ſiue ꝓ ſe/ cunda que eſt ꝓ offenſis ⁊ peccatis. Et q́;uis ipᷣa moꝛs ⁊ paſſio xp̃ᷣi ſit infiniti pᷣ cij ⁊ vᷣtutis ⁊ ſemꝑ placeat deo ⁊ ſit ei ac ceptabilis.attñ deus nõ reſpicit niſi q̃n/ titatẽ ⁊ magnitudinẽ memoꝛie⁊ deuoti onis⁊ fidei.quia tãtũ qͥſq; recipit de me rito ⁊ virtute paſſionis xpᷣi.q̃ntuʒ hʒ de deuotõc.qꝛ tm̃ facit eam ſuã.⁊ deus nõ reſpicit qntitatẽ ⁊ magnitudinẽ rei q̃ of fertur ei.ſed magꝭ reſpicit qᷓntitatẽ ⁊ ma gnitudinẽ deuotõis offerẽtꝭ. Etiõ tãtũ ipᷣa paſſio ꝓficit offerenti.q̃ntũ habʒ de memoꝛia ⁊ deuotõe in ea.⁊ ꝓ tanto deꝰ acceptat. ⁊ B eſt veꝝ poſt ſacr̃m baptiſ/ In ba/ ptiſmo aopplica tur tota paſſio mi.qꝛ in ſaccẽ̃o baptiſmixpᷣs applicat ſu am totã paſſionẽ homĩ.⁊ dat eã ſibi.ac ſi ipßemet homo ſuſtinuiſſet eã. Sʒ poſt baptiſmũ ſi homo debeat ꝓ aliquo ſatiſ facere deo.tantũ ꝓficit q̃ntũ habet deuo tionis ⁊ memoꝛie in ipᷣa paſſione.⁊ tãtũ iuuat ſe cũ ipᷣa paſſiõe ſic tãtũ aliqͥs reci pit de virtute ſolis in oꝛto vel in campo qntũ diſponit oꝛtũ vel campũ.Et ideco quia nihil magis eſt neceſſariũ homĩ et magis vtile q́; memoꝛia paſſionis xpᷣi cum vera deuotione. qꝛ aliter hoĩ adul⸗ to nihil ꝓficit xpᷣs.qꝛ xpᷣs nihilpficit ho mini niſi inqntũ eſt paſſus ⁊ crucifixꝰet moꝛtuus.⁊ ibi eſt tota viriꝰ.ſeqͥtur ꝙ ne ceſſariũ fuit homĩ habere aliqdð memoꝛi Hoc ſa crẽm eſt memoꝛi ale moꝛ tis xpᷣi ale efficaciſſimũ ad cauſandũ memoꝛiã paſſionis xpᷣi.Et qꝛ nihil magis efficax ⁊ ꝓpinquũ ⁊ ꝓximũ ad memoꝛandum paſſionẽ⁊ moꝛtẽ xpᷣi qᷓ; iſfi pᷣſentia xpᷣi q̊ paſſus ⁊ moꝛtuꝰeſt.quia tunc talis me/ moꝛia cũ pñtia ipᷣius met xpᷣi paſſi.facit ipᷣam moꝛtẽ ⁊ paſſionẽ ac ſi modo facta eſſet.ideo neceſſariũ fuit homĩ iſtud ſa/ cramẽtũ coꝛpis ⁊ ſanguinis xpᷣi.in quo ipᷣemet eſſet pñs realiter vt eſſet memoꝛi ale ſempiternũ ⁊ ↄtinuũ ⁊ efficaciſſimũ ſue moꝛtis ⁊ ſue paſſionis. vt ſic ꝑ tales memoꝛiã. virtus ſue paſſionis reciꝑet᷑ ⁊ pliceteam ſibi ꝑ memoꝛiã ⁊ deuotionẽt incoꝛparet᷑ magis in hoĩiby ⁊ magis eis fidem.quia ipa moꝛs xpᷣi eſt cõis oibus pꝓficeret.vt ſic ſꝑ eſſet ↄtinua memoꝛiaæz recoꝛdatio ſue moꝛtis ⁊ ſuc paſſionis ſe mel facte.vt tãtũ bonũ ⁊ beneficiũ tãtũ nunq; poſſet tradi obliuioni. ſʒ ſp rema neret magis in ↄtinua memoꝛia in hoĩ/ * „ bus xp̃ᷣiãis. Et iõ iſtud ſacrm vt ſitma Et tra⸗ gis memoꝛatiuũ paſſionis xpᷣi repñta dit᷑ ſub tiuũ.qᷓ;uis ſit vnũ.diuiſum eſt in coꝛpꝰ vtraq; 2 ſanguinẽ.qꝛ ſacr̃m coꝛpis eſt ꝑ ſe.⁊ ſai ſpẽvt ſit cramẽtũ ſanguiĩs eſt ꝑ ſe.licʒ in coꝛge ſit magis ſanguis.et in ſanguine ſit coꝛpꝰ.⁊ vtro⸗ memoꝛi biq; totus xpᷣs.Vnde in paſſiõe⁊ ĩ moꝛ ale te fuit ſãguis effuſus a coꝛꝑe⁊ extra coꝛ pus.Et ideo ſeqͥtur ꝙ iſtud ſaccẽm non Eſt ſa/ ſolũ eſt ſacr̃m.ĩmo etiã ſacrificiũ ⁊ obla ccẽcm ⁊ tio ⁊ hoſtia. Eſt ſacr̃m inqntũ iuiſibilit᷑ ſacrifici datur gra ſub ſpecie viſibili. ſʒ eſt ſacrifi im ciũ inqntũ repñtat paſſionẽ ⁊ moꝛtẽ xii ⁊ eſt veꝝ memoꝛiale eiꝰ.q̃ fuit ſola veruz ſacrificiũ puꝝ placidũ ⁊ plenariuʒ. Et ideo oĩa q̃ fiũt in iſto ſacro ⁊ oĩs ſolẽni/ las dũt repñtare illa q̃ facta fuerũt ĩ paſ ſione.vt ſicut ipᷣm ſaccẽ̃m repñtat ipſam paſſionẽ.ita oĩa alia q̃ fiunt circa iſtð ſa cramẽtũ repũtẽt illa q̃ fuerũt facta circa paſſionẽ.vt ſit plena repñtatio paſſiõis Et ſic apparet qliter xpᷣs dedit iſtud ſa/ cramentũ vt eſſet ſacrificiũ oblatõnis ⁊ ſacr̃m cõionis ⁊ viaticũ refectõis.vt eſ/ ſet cõpletũ nutrimẽtũ in eẽ ſpũali ⁊ gtfe. qꝛ nutrimẽtũ ſpũale ⁊ gre cõplemẽtũ in vnoquoq; xpᷣiano fideli ↄſiſtit ⁊ attendi Spua/ tur in ↄſeruatõe deuotõis ad deũ.⁊ ĩ cõ/ le nutri/ ſeruatõe dilectõis ⁊ amoꝛis ad ꝓximnʒ mẽtum ſuũ.⁊ ĩ ↄſeruatõe delectatõis intra ſeipᷣʒʒ xbianiẽ ⁊ ad ſeipᷣm.Et iõ qꝛ deuotio ad deũ ex/ ↄfᷣuatõ ercet᷑ ꝑ oblationẽ ſacrificij puri placidi?æ deuotio plenarij⁊ placatiui.⁊ dilectio ad ꝓximũ nis exercet᷑ ꝑ cõionẽ vniꝰſacr̃i vnitiui.⁊ dele ctatio intra ſeipᷣm exercet᷑ ꝑ refectionẽ vi atici refectiui.iõ deditxpᷣus iſtud ſacrᷣm euchariſtie hoĩbo.vt eſſet ſacrificiũ obla tionis ⁊ ſacr̃m cõionis ⁊ viaticũ refecti onis.vt fideles xpᷣiani ambulãtes ꝑ viã reficiant᷑ in via ne deficiant vt poſſint ꝑ uenire ad ſuã ꝓpꝛiã pattiui. ¶ De comꝑatione carnis ſcdðᷣi homĩs. ſ. xpᷣi ad carnẽ pᷣmi hoĩs ſcʒ ade.⁊ oſten/ ditur ꝙ ſicut caro pmi homis eſt vene/ . Hic d can ſi R urvert ol caroſpi in u ma d mi pe 710 ſec̃ ſot hiſ 9.1 1 aß LN0 pie/de riacarni r⸗ ae d 1 Vii. 1 O die nra oe boniſn uum geei pltexſi a ptorccy un Pis ii d intcb unenoi enlſonis Meſciii Nißinn naunhe⸗ nckünp 1 Ginagſtn parron. ſiörine Nertnnan dline ticütchir mtüiibltlk Hscktonin ubare ni; Et toig ſen⸗ zeiigg in en tcralsͤl itſrne ooos Gr ird- jobtrns ot Hinite Goneüe. Niiticön Agoim⸗ inmaiß dddeig unihinitm Aeri ninuitde⸗ ien iſudnn inii idtn Sckptrf 6 4 . . c ccxci. noſa ⁊ moꝛtifera.⁊ dans moꝛtẽ anĩe. ita caro xpᷣi eſt ſalutifera ⁊ viuificatiua dãs vitam anime. itul Hic da limentũ ſpũᷣale anĩaꝝ in qᷓ realit tur vera ↄtinet᷑ vera caro xpᷣi.iõ ſeqͥtur ꝙ xpᷣs dat caro xpᷣi in iſto ſacr̃o ſuã verã carnẽad mãducã/ dum tãq; veꝝ nutrimẽtũ aĩaꝝ.Et iõ vt mag coëſcamꝰ q̃liter ſe habeat caro xpᷣi ad aĩias opꝑtet cõpare ipᷣam ad carnẽ ho/ minis pmi ſcʒ ipᷣiꝰade.qm̃ nõ eſt niſi du plex caro in generali. ſcʒ caro pᷣmi boĩs ⁊ caro ſcdᷣi hoĩs ſcʒ xpᷣi. Et qꝛ caro xpᷣi ẽ ſecunda.⁊ caro pꝛimi homĩs eſt pꝛima. iõ nõ poſſumꝰ bñ cognoſcere carnẽ xpᷣi niſi cõpemꝰ eã ad carnẽ pᷣmi hoĩs.Et iõ ↄſiderandũ eſt q̃liter ſe habeãt ad inuicẽ ⁊ q̃lit᷑ vtraq; ſe hẽat ad aĩas.qꝛ vtraq; re cipit aĩas.qꝛ caro ꝓpt᷑ aiam ẽ.⁊ vidẽda Caro eſt natura⁊ ↄditio vtriuſq;. Et qm̃ ſcðᷣs xpᷣi ẽ ð / hõ ſcʒ xpᷣs eſt ↄtrar pᷣmo hoĩ.iõ etiã ca ria carni ro xpᷣi eſt cõtraria carni pᷣmi hoĩs. ⁊ iſte ade due carnes hñt ↄtrarias ꝓpetates ⁊ cõ/ trarios effectꝰ ↄtrarias oꝑatões reſpe/ Ti. ccæxl ctu aĩe.Et qꝛ iã declaratũ fuit in tracta/ viij. tu de lapſu ⁊ coꝛruptõe hoĩs q̃liter anĩa ↄtrahit ⁊ capit totũ ſuũ malũ ⁊ totã ſuã O, aĩa coꝛruptõeʒ ⁊ ꝑditõeʒ ⁊ moꝛtẽ. qꝛ ſocia= nr̃a oẽ ⁊ vnit᷑ cũ carne pᷣmi hoĩs generata libi/ bonũ ſu dioſe turpiter ⁊ inhoneſte. ⁊ illa ſocietas um acci eſt tota oꝛigo⁊ fundamẽtũ ſui mali.&̊ ne pit ex ſũ ceſſe eſt ꝙ ala ↄtrahat ⁊ accipiat totũ ſu ptõe coꝛ um bonũ.⁊ totã ſuã purificatõeʒ ⁊ mũ/ pis xpᷣi diciã. ſuã ſalutẽ.ſuã reꝑatõeʒ ⁊ ſuã vitaʒ ex ſocietate ⁊ vnione cũ carne xpᷣiq̃ ẽ ge/ nerata ſine libidine honeſtiſſime ꝑ ſpm̃/ ſctm̃ devirgine.Uñ ↄtraria ↄtrarijs cu rant᷑. Si em̃ ſocietas ⁊ vnio cũ carne li/ bidinoſe ↄcepta eſt cã oĩs mali ipſianĩe ſeqͥtur ꝙ ſocietas ⁊ vnio cũ carne nõ ↄce pta libidinoſe ſed puriſſime ſine viro de Accipit virgie erit cã oĩs boni ipſi aĩe.Et ſi etiaʒ vitam ⁊ vnio ⁊ ſocietas aĩe cũ carne ĩimũda ⁊ in oẽʒ mũ/ honeſta ⁊ coꝛruptibili pᷣmi homĩs dat diciam moꝛtẽ ⁊ oẽm maculã anĩe.qnto magis vnio ⁊ ſocietas ipᷣi aĩe cũ carne mũdiſſi ma ⁊ honeſtiſſima xpᷣi.q̃ eſt imoꝛtalis et deificata vnita cũ deitate in vna ꝑſona. Voniã aũt iſtud ſacr̃m coꝛpis ſanguĩs xpᷣi eſt nutrimẽtũ ⁊ a- De ſacramẽto enchariſtie dabit vitã 7 oẽm mũdiciã ipſi aĩe. Et ſi Cõica ipi aĩe imputat᷑ pctm ⁊ crimẽ obmi hoĩs merituz ꝓppter ſocietatẽ ⁊ vnionẽ cũ carnecoꝛru/ bt pta ei. q̃nto magis ipᷣi aĩe cõibit᷑ meri/ tũ ſcðᷣi hoĩs.ſ.xpᷣi ꝓpter ſocietatẽ ⁊ vnio nẽ cũ carne e ſctiſſima. Si eĩ aĩa fit ꝑti ceps pctĩ ipſi ade ꝑ carnẽ. ita etiã effici tur ꝑticeps meritixpᷣi ꝑ carnẽ.Itẽ ſi ca/ ro pᷣmi hoĩs facta venenoſa ⁊ moꝛtifera cõicat aĩe ⁊ dat moꝛtẽ.nõne etiam caro xpᷣi ſalutifera ⁊ viuificatiua dabit ipi aĩe vitã ⁊ ſalutẽ. Sic &̊ ſicut anĩa ↄtrahit⁊ capit oẽ malũ ꝑ carnẽ.ita neceſſe eſt ꝙ re cipiat oẽ bonũ ꝑ carnẽ. Et ſi anĩa debe/ at liberari ab oĩ malo qð adueuit ei ppt᷑ carnẽ pᷣmi hoĩs.neceſſe ẽ ei ꝙ hẽat ſoci/ etatẽ ⁊ vnionẽ cũ carne ſcði hoĩs.ſ.xpᷣi. Sic igit᷑ caro pᷣmi hoĩs ꝑ delectationẽ 2⁊ libidinẽ dat ⁊ cõicat moꝛtẽ oĩ aĩe. ſʒ ca ro xpᷣi ꝑ moꝛtẽ ⁊ aſpitatẽ in cruce paſſa. flagellata ⁊ toꝛmẽtata cõicat ⁊ dat vitaʒ omi aĩe q̃ vnit᷑ cũ ea.Et ſicut vna caro bmi hoĩs oẽs aĩas inficit ⁊ moꝛtificat. ita caro xpᷣi oẽs aĩas launat mũdat ⁊ viui ficat. Et ſicut caro pꝛimi hoĩs eſt archa oĩm vicioꝝ ⁊ pctõꝝ ⁊ criminũ.⁊ ↄſerua tio oĩm malox.ita caro xpᷣi eſt archa om Caro xpᷣi oẽs agias vi⸗ uificat ẽ theſau rus oĩʒz niũ virtutũ ⁊ oĩm theſauroꝝ ſpũaliũ et gr̃arum ↄſeruatio oĩm bonoꝝ.⁊ ſic ſũt due arche Et ſicut pꝛima caro ſeꝑat animaʒ a ſo/⸗ cietate dei ⁊ vnit eam cum dyabolo. ita eã cũ deo.qꝛ ſicut in carne pᷣmi hoĩs la/ ne xpᷣi:ſociat᷑ ⁊ vnit᷑ cũ deitate.Et ſicut dyabolꝰꝑ carnẽ ade capit anĩas.ita xpᷣs capit eas ꝑ carnẽ ſuã. 70., duplex eſt ſocietas ipſiꝰaĩe cũ car ne pᷣmi hoĩs ⁊ vtraq; ẽ moꝛtalis Titulus. ccx NJeaũt ſunt ſo d ycarne ꝓpa generata libidinoſe. Pꝛima eſt naturalis qñ aĩa crea tur ⁊ vnit᷑ carni ipᷣa ignoꝛãte ⁊ neſciente ⁊ iſta nõ eſt volũtaria qꝛ nõ ẽ ꝑ ꝓpꝛiũ cõ ſenſuʒ aĩe. Et ꝑ iſtã vnionẽ facit ipſa aĩia vnã ꝑſonã cũ carne.⁊ ꝑ iſtã ſocietatẽ qᷓ uis ipa nõ ↄſentiat nec aliqͥd ſciat ĩputa tur ei crimẽ pᷣmi hoĩs.et fit ꝑticeps ĩ eo. Wð Vnit caro chꝛiſti ſeꝑat eam a dyabolo ⁊ vnit cũ deo tet dyabolꝰ.ita in carneſcðᷣi homĩs latet deitas.Et iõ aĩa qñ vnit᷑ ⁊ ſociat᷑ cũ car cietates aĩie cum Volun taria ſo⸗/ cietaſ a/ nime cũ carne T reputat᷑ imun da ⁊ turpis ⁊ inhoneſta ſicut puella nutrita ⁊ ſociata cũ muliere meretrice reputat᷑ imũda ⁊ fit infamata ⁊ ↄtra hit maculã ex tali ſocietate.⁊ reſfu/ tabit᷑ q;uis ipᷣa ignoꝛet.Alia ſocietas eſt ipᷣiꝰ aĩe cũ carne q̃ eſt volũtaria ⁊ ꝑ ꝓpꝛi/ um ↄſenſum ſcʒ qñ ipᷣa aĩa hʒ vſum libe ri arbitrij⁊ amat delectatões carnis⁊ cõ ſentit libidini ⁊ factis carnis ⁊ ei placet inhoneſtas ⁊ turpitudo carnis. ⁊ iſta ſo cietas aĩe cũ carne qꝛ eſt ꝑ ꝓpꝛiũ ↄſenſũ ⁊ ꝓpꝛiã voluntatẽ occidit aniam ⁊ facit ipam neqͥ ſſimã. qꝛ aĩa deberet hr̃e odio oĩa vicia carnis.⁊ om̃s ſuas turpitudi/ nes.⁊ qñ ipᷣa ↄſentit carni ⁊ adheret per volũtatẽ.tũc facit coꝛruptionẽ carnis eſ ſe ſuã met. ⁊ tũc aĩa incurrit pctm̃ ⁊ cri/ Nota ſe quelam men ꝓpꝛiũ ⁊ efficit᷑ turpiſſima.inhone/ ſta. ⁊ maculatiſſima. Si em̃ ipᷣa aĩa cõ/ trahit maculã ⁊ imũdiciã.⁊ reputat᷑ im munda ꝑ pᷣmã ſocietatẽ naturalẽ cũ car ne quã ipᷣa nõ facit.ĩmo fit ipᷣa ignoꝛãte qnto magis cõtrahit maculã ⁊ reputat᷑ iĩmũ dapꝑ iſtã ſocietatẽvolũtariã quã ipᷣa met facit.⁊ ipᷣa ſocietas ẽ ↄtra naturã.qꝛ aia ꝑ pᷣmã ſocietatẽ dat vitã carni ⁊ vi/ uificat eã.⁊ poſtea ꝑ ſcdᷣam ſocietatẽ ipᷣa gia vult reciꝑe vitam a carne.⁊ nutriria Aiĩa plꝰ kibivbi amat q; animat Nota diligẽt carne.qꝛ aĩa recipit vitã ab illa re quã a,/ mat⁊ q̃ delectat᷑. Et iõ aĩa nõ recipit tũc vitã a carne.qꝛ ̊ eſſet ↄtra naturã.ſʒ ma gis moꝛtẽ volũtariã. Et iſta ſcdᷣa ſocie/ tas eſt maioꝛ ⁊ foꝛtioꝛ qᷓ; pᷣma.qꝛ tũc aĩa vnit᷑ cũ carne ſ̃m ſe totã.⁊ magis ẽ vni/ ta cũ re quã diligit ꝑ volũtatẽ ⁊ amoꝛeʒ. qᷓ; cũ re cũ q̃ vnit᷑ ꝑ naturã. Sic g̊ aia p pmã ſocietatẽ cũ dat vitaʒ carni ⁊ facit ipᷣam viuere.recipit ab ea moꝛtẽ ignoꝛã ter.qꝛ ꝓpt᷑ talẽ ſocietatẽ in eternũ ſepabi tur a ſocietate dei niſi mũdet᷑.ſʒ ꝑ ſcöam ſocietatẽ volũtariã ⁊ amoꝛoſaʒ.ipᷣa reci⸗ pit ſuã refectionẽ.⁊ ſuã cõplacẽtiã ⁊ ſuã delectationẽ cũ carne.⁊ tũc recipit moꝛ tẽ volũtarie.qꝛ tal delectatio ⁊ cõplacen tia.⁊ talis refectõ quã aĩa recipitvolũta rie ⁊ ꝑ amoꝛẽ ⁊ ↄſenſuʒ cũ carne veneno ſa ⁊ moꝛtifera ẽ coꝛrupta ⁊ moꝛtifera et venenoſa.⁊ ꝑ h̊ aia incurrit penã eternã ⁊ doloꝛẽ eternuʒ. et ſeꝑat᷑ a ſocietate dei. Et qꝛ ꝑ iſtas duas ſocietates cuʒ carne coꝛrupta pᷣmi hoĩs.aĩa incurrit totũ ſn Aniĩa p um malũ ⁊ moꝛtẽ ſuã ⁊ pꝑdit totũ bonũ ſocieta/ ſuũ ⁊ vitã ſuã q̃ ↄſiſtit in ſocietate dei ꝑ tẽ cũ car volũtatẽ ⁊ amoꝛẽ iõ neceſſe eſt ſi debeat ne ade ĩ liberari a tali moꝛte.⁊ reciꝑe vitã.qꝙ ha/ currit beat ſocietatẽ ⁊ vnionẽ cũ alia carne cõ/ oẽ malũ traria ſue carni ꝓppe.⁊ illa ẽ caro xpi UIn natura aie eſt q; ſꝑ debeat hr̃e ſocietates cũ carne.⁊ qꝛ nõ põt hr̃e ſocietatẽ cũ car ne.⁊ qꝛ nõ põt hfr̃e ſocietatẽ naturalẽ cuʒ carne xpᷣi.qꝛ ſolũ talẽ ſocietatẽ pᷣt hr̃e cũ carne ꝓpᷣa ⁊ coꝛrupta.⁊ cũ illa facit vnã pſonã indiuiduã.iõ reſtat ꝙ cum carne xpᷣi nõ põt hr̃e niſi ſcdðᷣam ſocietatẽ q̃ eſt volũtaria.⁊ ꝑ volũtatẽ ⁊ amoꝛẽ ⁊ ꝑ ꝓp/ um oſenſuʒ. Sicut em̃ ſociat᷑ ⁊ vnit᷑ cũ ꝓpa carne ꝑ volũtatẽ ⁊ amoꝛẽ.ita põt ſo ciari ⁊ vniri cũ carne xpᷣi.qꝛ ſocietas ta/ lis ſeu vnio eſt ꝑ libeꝝ arbitriũ.⁊ in po/ teſtate ſua pᷣt ſociari ⁊ vniri cũ illa carne cũ qua magis voluerit. Si aĩa ſocie᷑ Per vo P volũtatẽ ⁊ amoꝛẽ ⁊ ꝑ libeꝝ arbitriũ cũ lũtariaʒ carne xpᷣi.amãdo volẽdo cõplacẽdo de/ ſocieta⸗ lectãdo in ea ⁊ in ſuis vᷣtutibo et cõditio tem cuʒ nibo.tũc ꝗꝛ talis ſocietas ẽ ꝑ volũtatẽ.ẽ carne maioꝛ et pᷣncipalioꝛ ſocietas aĩe.et eſt ꝓ xpᷣi aia pꝛia ſocietas aie inqᷓntũ eſt rõnalis.idðo mðabit ipſa aia mũdabit᷑ purificabit᷑ totalit᷑.et reputabit᷑ ma ſine mackła.qꝛ tal ẽ aia q lis eſt res illa cũ q̃ ſociat᷑ ꝑ amoꝛẽ ⁊ volũ tatẽ.nec aliter põt mũdari a macul pme carnis.Et tũc aĩa habebit ſocietatẽ cuzʒ vtraq; carne.ſʒ nõ eandẽ ſocietatẽ.qꝛ cũ pma carne habebit ſolã ſocietatẽ ꝑ natu rã. ⁊ cũ carne xpᷣi habebit ſocietatẽ ꝑ vo lũtatẽ ⁊ amoꝛẽ et ↄſenſuʒ.Et tũc aĩa da⸗/ bit vitã carni ꝓpᷣe ꝑ pᷣmã ſocietatẽ.⁊ re/ cipit vitã a carne xpᷣi ꝑ ſcðᷣam ſocietatẽ. qꝛ ꝑ illã vniet᷑ et ſociabit᷑ cũ deitate q̃ la/ tet in carne xpᷣi.qꝛ caro vpᷣi eſt caro dei.⁊ eſt plena diuinitate.et ꝑ ↄñs in ea occul tatũ ẽ oẽ bonũ.Et tũc ſocietas pᷣme car nis nõ poterit maculare ipᷣam aĩam.q;; uis ſit vnita cũ ea ꝑ naturã. Uñ magis eſt ꝓpa et magis ꝓpinq̃ ipᷣi aĩe.ſcʒ caro xpᷣi qᷓ; caro pᷣma cũ q̃ facit ꝑſonã.et ma/ gis dz diligere illã ſine cõꝑatiõe.qꝛ caro xpᷣi fuit crucifixa paſſa ⁊ flagellata.ver/ berata ⁊ moꝛtua ꝓpt ſalutẽ aĩe et ꝓ pec/ catis et culpis ſuis.q̃ eueniebãt ꝓpt᷑ ſo Pollae e — — — — — — — — C —⸗ E coͤgato e CArnig chꝛiſti: aden⸗ — — — — — —--- õ —— — — anane nani i eton⸗ kimtci inhits ſaust „ U tnpo⸗ ilhce Pin het Neen „ „ 4 . liitode ſeͤ Cto lini in iackopii Gnais o Ewalt utinn „ noricli naalhre nian nid Minnmn Mi ſcaiade le 11e ſocni cinrit ſacnl pöman uuni Nimoe ,0ℳℳ nie ℳ / oe i⸗ Nulla ẽ cõpatõ carnis chꝛiſti 2 ade . cietatẽ carnis ſue coꝛrupteꝛ liberauit eã a penis⁊ doloꝛibo eternis.⁊ a moꝛte ꝑpe tua q̃ debebat᷑ ei ꝓpt᷑ ſocietatẽ cũ pꝛima carne ſua moꝛtifera.Et iõ debet qntum poterit ſociari ⁊ vniri ſcdᷣe carni.ſcʒ car/ ni xpᷣi ⁊ relinq̃re ⁊ odio hr̃e carnẽ pᷣmaʒ. q̃ tãtũ malũ fecerat ei ⁊ facere conat᷑ q̃n/ tum põt.Et iõ ſi ipᷣa poſſet deberet ſoci/ ari ⁊ vniri cũ carne xpᷣi tã ꝑ naturã qᷓ; p voluntatẽ.vt haberet am bas ſocietates cũ ea ⁊ totaliter relinqre carnẽ ſuã.⁊ face re vnã ꝑſonã cũ ea. Sʒ qꝛ nõ poteſt ſo/ ciari ei niſi ꝑ volũtatẽ ⁊ amoꝛẽ⁊ nõ ꝑ na turã.iõ debet qᷓntũ põt ad minꝰſociariꝛ vniri ⁊ ligari cũ ea ꝑ voluntatẽ ⁊ amoꝛẽ vt iſta ſocietas vincat ⁊ ſuꝑet alterã. q̃ſi ſi nõ eſſet.⁊ ꝓ nihilo reputare pᷣmã ſocie tatẽ.vt ſicut caro ſcdᷣa eſt nobilioꝛ carne pma ſine cõꝑatõe.ita ſocietas cum ſcða carne ſuꝑet ſocietatẽ pꝛime carnis.Que em eſt comꝑatio carnis generate ⁊ cõce pte ſine libidine de virgine ꝑ manꝰ ſpũſ/ ſancti.ad carneʒ generatã libidinoſe de coꝛrupta muliere ꝑ ↄcupiam inoꝛdina/ tiſſimã viri. Et q̃ comꝑatio carnis dei ⁊ filij dei q̃ eſt vnita eternaliter cũ deitate ad carnẽ hoĩs coꝛrupti.q̃ habet ſocieta/ tẽ cũ neqͥ ſſimo dyabolo: Que etiã com/ ꝑatio carnis incoꝛruptibilis ĩmoꝛtalis inuiſibilis ſpũalis celeſtis gloꝛificate et lã deificate.ad carnẽ coꝛruptibilẽ moꝛ/ talẽ viſibilẽ terreſtrẽ ⁊ putrefactibilem: Que etiã cõꝑatio carnis purificãtis.ſal uãtis.redimẽtis.viuificãtis. mũdantꝭ. ⁊ lauãtis oẽs anias. ad carnẽ dãnantẽ. moꝛtificantẽ.maculãtẽ.deturpantẽ ⁊ in ficientẽ aiam ſibi ↄiunctã: Que etiã cõ/ patio carnis liberãtis aĩiam a pena eter/ na.ad carnẽ obligantẽ aniam ad penaʒ eternã ꝓpt᷑ ſuã ſocietatẽ: Queetiã cõpa tio carnis vᷣginalis incoꝛrupte honeſtiſ ſime ⁊ caſtiſſime. ad carnẽ meretricẽ in/ honeſtã. coꝛruptiſſimã ⁊ inoꝛdinatiſſi / mã: Sic g̊ ipᷣa aĩa debet fugere qntum poterit ſocietatẽ talis carnis ſue.⁊ ſi nõ põt ꝑ naturã.ſaltẽ ꝑ volũtatẽ.⁊ totaliter ſociari ⁊ vniri cũ alia carne ꝑfectiſſima. ⁊ qꝛ nõ põt ꝑ naturã ſaltẽ ꝑ amoꝛẽ ⁊ vo/ luntatẽ.Ergo ſicut ↄtinue ⁊ inceſſanter eſt vnita cũ carne pᷣma ꝑ naturã ⁊ ſocie/ tatem naturalẽ ita ↄtinue ⁊ inceſſant᷑ dzʒ eſſevnita cũ carne ſcdᷣa xp̃iꝑ amoꝛẽ ⁊ vo luntatẽ.vt ſicut ↄtinue ipᷣa datvitã natu rale ſue carni ꝑ ſocietatẽ naturalẽ.ita cõ/ tinue recipiat vitã volũtariã a carne xpᷣi pꝑ ſocietatẽ amoꝛoſam ⁊ volũtariã. Dic gaiĩia habet duas hitatões ⁊ duo hĩtacu la qꝛ hʒ duas carnes in qb hz habitare ſiz pᷣmã habitationẽ carnis hʒ ↄtinue ꝑ/ dere ⁊ inuolũtarie.ſʒ ſecũdã habitatõez carnis nũqᷓ; pt ꝑdere ſi vult.qꝛ nõ pᷣt ſe⸗ Pari a carne xpᷣi inuolũtarie.nec ꝑ coacti onẽ.ſʒ ſolũ ꝑ ꝓpꝛiã volũtatẽ.Et ſic anĩa hʒz eternũ habitaculũ in q̃ põt eternalit habitare ſi velit. Ut igit᷑ aĩa recipiat ſo/ cietatẽ ⁊ vnionẽ cũ carnexpᷣi ꝑ amoꝛẽ et volũtatẽ.⁊ ꝑ ↄñs recipiat vitã ⁊ delecta tionẽ ⁊ refectionẽ ab ipᷣa.⁊ relinq̃t totali ter vnionẽ ⁊ ſocietatẽ cũ carne pꝛima.⁊ nullo mõ recipiat delectationẽ nec refe⸗/ ctionẽ moꝛtiferã in ipᷣa.iõ xpᷣs dedit car nẽ ſuã in ſacr̃o iſto ſcʒ coꝛꝑis ⁊ ſanguis ſui.vt ipᷣa aĩia mãducet ſubaʒ ſue carnis. ⁊ bibat ſanguinẽ ſuũ ꝑ volũtatẽ ⁊ amo/ rẽ. ⁊ inuiſibiliter ſub foꝛmaviſibili rez qᷓ ↄuertunt᷑ in carnẽ ⁊ ſanguinẽ.Et quia iſta ſocietas dz eẽ ↄtinua.iõ iſtud ſacr̃m dz Anuan ⁊ freqntari inceſſanter. ¶O ſicut caro pᷣmi hoĩs ꝑ ſuã multi⸗ plicationẽ ⁊ diuiſionẽ eſt cã młtiplicati onis ⁊ diuiſionis aiaꝝ.ita caro xpᷣi ꝑ ſu/ — am vnitatẽ ⁊ ĩdiuiſionẽ eſt cauſa vnitatꝭ ⁊ indiuiſionis animaꝝ. Tqm̃ nõẽ niſi duplex caro ſczʒ caro xpᷣi ⁊ caro pᷣmi hoĩs.⁊ vtra q; eſt cõis caro.licet caro xpᷣi de ſcendit de carnepᷣmi hoĩs. ſz tñ ꝑ talem modũ ꝙ nõ potuit eſſe infecta.⁊ iõ ẽ no ua caro⁊ ↄtraria pᷣme carni Quia igitur vtraq; eſt cõis oibo aiab.⁊ oĩs anĩa põt ſociari cũ vtraq; ſil ꝓpt duplicẽ ſocieta tẽ quã pᷣt hr̃e oĩs aĩa.iõ qꝛ caro xpᷣi ẽ con „ traria carni pᷣmi hoĩs.ſicut caro pᷣmi ho Caro xpiẽ cã vnitatz minis eſt cã młtiplicatõis aĩaxꝝ.ita caro xpᷣi eſt cã vnitatis eaꝝ. Vñ caro pᷣmi ho miĩs mlłtiplicat: diuidit᷑ in infinitas ꝑ/ tes ⁊ poꝛtões.⁊ ſemĩat᷑ ſicut granũ.⁊ iõ multiplicat᷑ ſic granũ in agro.Et iõ ad młtiplicationẽ iſtiꝰ carnis młtiplicant 3 –— Caro a/ de eſt cã ſepatõiſ aniaꝝ a deo õü S ———- gie a deo qͥ creat tot aias qᷣt ſunt poꝛtõeſ carnis.⁊ ſi caro nõ młtiplicaret᷑ nec etiã gĩe multiplicarent᷑.qꝛ plures aĩe nõ pñt vniri cũ vna carne ꝑ naturalẽ ſocietateʒ Attñ oẽs carnes multiplicate ſunt vna caro.⁊ ꝓ vna carne rep utant qꝛ ab vna carne deſcendunt ꝑ eundẽ modũ.Et q etiã qñ multiplicat᷑ caro pᷣmi hoĩs mul/ tiplicat᷑ coꝛruptio malũ ⁊ infectio. iõ ſi/ cut caro ipᷣa multiplicata ẽ cã multipli/ cationis ⁊ młtitudiĩs aĩaꝝ.ita etiã eſt cã diniſionis ⁊ ſeꝑatõis ipᷣaꝝ aĩiaꝝ a deo ⁊ inter ſe.qꝛ ꝓpt᷑ talẽ ſocietatẽ quã q̃libet aĩa hʒ cũ carne ſua pbᷣa coꝛrupta q̃libet anĩia ſeꝑpat᷑ ⁊ diuidit᷑ a deo ⁊ a q̃libet alia aia p volũtatẽ ⁊ amoꝛẽ.Etiõ caro eſt cã diſcoꝛdie ⁊ diuiſiõis aĩaꝝ cũ deo ⁊ inter ſe.qꝛ q̃libet aĩa hʒ ſuã ꝓpꝛiã ⁊ ſingularẽ carnẽ.⁊ tot aĩe q̊t carnes. Et iõ ſi q̃libet aĩia ꝑ volũtatẽ ⁊ amoꝛẽ habeat ſocietatẽ cũ ſua ꝓpᷣa carne.⁊ nõ ſolũ ꝑ naturã ſed volũtarie.neceſſe ẽ ꝙ ipᷣe aĩe habeãt diui ſionẽ inter ſeꝛ diſcoꝛdiã litẽꝛ inimiciciã ꝑ volũtatẽ.qꝛ nõ oẽs amãt vnã carnem ⁊ talis amoꝛ vt iã dictũ ẽ. eſt venenoſus ⁊ moꝛtiferus.Et iõ ex tali amoꝛe neceſſa rio oꝛit᷑ om̃e malũ.⁊ nullũ bonũ. Sʒ qꝛ caro xpᷣi nõ pᷣt młtiplicari nꝰ diuidi.ſed ſp eſt vna realiter numero exñs eadẽ.iõ qꝛ aĩe hñt vnionẽ ⁊ ſocietatẽ cũ ipᷣa ꝑ vo luntatẽ ⁊ amoꝛc.ſeqͥ tur Tig ſa eſt cã oĩs vnitatꝭ ⁊ ↄcoꝛdie aiaꝝ. Vñũ oẽs aĩe pñt hr̃e vnionẽ ⁊ ſocietatẽ cũ ipᷣa.qᷓ;uis non ſit niſi vna nec poſſit młtiplicari.qꝛ tal ſocietas ⁊ vnio eſt ꝑ volũtatẽ ⁊ amoꝛẽ ⁊ noõ ꝑ naturã.⁊ oẽs aĩie pñt amare vnaʒ ⁊ cit ꝓ oĩ/ bus aia bus eandẽ carnẽ ſcʒ xpᷣi q̃ crucifixa eſt p oĩb⸗ aiabo.⁊ vna nõ pᷣt ĩpedire aliã.ĩmo oẽs ſił pñt vniri.⁊ ſociari cũ ea ꝑ volũtatẽ ⁊ amoꝛẽ.Et ꝑ ↄñs oẽs inſil ⁊ ſi eſſent infi nite pñt recipe vitã a tali carne ⁊ refecti/ onẽ.⁊ iõ ꝑ talẽ vnionẽ⁊ ſocietatẽ oẽs aie efficiunt᷑ vna aĩa.⁊ vniꝰ volũta vnius intentiõis ⁊ vniꝰ coꝛdis ⁊ vn amoꝛis. Et ſic ꝑcarnẽ xpᷣi vnicã.młtitudo aĩiaꝝ reducit᷑ ad vnitatẽ.⁊ ſic ꝑ carnẽ xpᷣi anie vniunt᷑ int᷑ ſe ⁊ cũ ðᷣo ꝑvolũtatẽ⁊ amoꝛẽ Et ſic vna caro xp̃ᷣi ſufficit p oĩbꝛ aĩiabb ad dandũ eis vitã.Et qꝛ cũ carne xpᷣiẽ Ynita aĩa eꝰ.⁊ h̊ ꝑ vnionẽ naturalẽ.q qͥ/ 6 . „2 itulus. ccxccii. ä dẽ aĩa eſt digniſſima ⁊ ſanctiſſima ideo etiã oẽs aĩe qñ ſociant᷑ cũ vna carne xpᷣi etiã vniunt᷑ ⁊ hũt ſocietatẽ cũ vna ania deifica Et qꝛ ibi eſt etiã deitas.iõ aĩe ha bent ſocietatẽ ꝑ carnẽ xpᷣi cũ ipſa deitate Et ſic aie ſociant᷑ ⁊ vniunt᷑ cũ carne xpᷣi ⁊ cũ aĩia xpᷣi.⁊ cũ deitate xpᷣi.q̃re merito oẽs aĩe efficiunt᷑ vna aĩa.Et ſic xpᷣs dã⸗ do ſuã carnẽ aĩab.dat ſuã aĩam ⁊ ſuam deitatẽ inſił ⁊ reducit oẽs aĩas ad vnã ꝑ ſuã carnẽ. Sic g̊ pmo om̃es aĩe cxeũt ⁊ creant᷑ ab vno ⁊ codẽ.qꝛ a deo.⁊ młtipli cant᷑ ꝑ młtiplicatõeʒ carnis ⁊ coꝛrũpun tur.deinde iteꝝ reducunt᷑ ad deũ ⁊ mũ/ dant᷑ ꝑ vnitatẽ carnis.⁊ ſic caro ẽ cauſa młtitudinis aĩaꝝ.⁊ ẽ cã vnitatis ipᷣaꝝ. 1eſt cã q̃re aĩe exeũt a deo ꝑ creationẽ.et eſt cã q̃re redeũt ad deũ.⁊ ẽ cã dãnatõis giaꝝ.⁊ ẽ cã ſaluatõis.⁊ eſt cã moꝛtꝭ.⁊ eſt cã vite ipᷣaꝝ aĩaꝝ. ⁊ ſic oĩa facit caro ſecd nõ eadẽ caro.Cõueniẽtiſſimũ ⁊ ꝓpoꝛti/ onatiſſimũ ⁊ ſũme neceſſariũ eſt igit᷑ oĩ gĩe rõnali ĩmoꝛtali ̃ᷣm naturã vnite ⁊ cõ iuncte carni moꝛtali coꝛrupte ⁊ inficiẽti coꝛrũpenti ⁊ dati moꝛtẽ ſpũalẽ vt ipa ſo ciet᷑ ⁊ vniat᷑ ꝑ volũtatem ⁊ amoꝛẽ carni xpᷣi puriſſime ĩmoꝛtali mũdanti ⁊ puri/ —— ℳ „ . ficanti ⁊ dãti vitâ ſpũalẽ. Cõueniẽtiſſi⸗ xſpſdat me etiã xpᷣs ĩ iſto ſacr̃o nutritiuo.ↄſᷣua/ verã car tiuo.refectiuo.ſuſtẽtatiuo ⁊ vnitiuo dat carnẽ ſuã verã ad mãducãdũ.vt vniat⁊ ſociet oẽs aĩas cũ carne ſua.⁊ ſuſtẽtet eaſ ⁊2 nutat ⁊ viuificet reficiat ⁊ ꝑficiat. Ne/ ceſſariũ ̊ fuit vt anĩia appꝛopinq̃tet car ni xpᷣi.⁊ ipᷣa caro appꝛopinãret ei tanta appꝛopinq̃tõe.q̃ nõ poſſit cogitari ma/ nẽ vt v⸗/ niat ioꝛ vt fieret ꝑfecta ſocietas ⁊ vnio.⁊ B ũñ põt fieri niſi ipa caro ſumat᷑ ⁊ capiat᷑re/ gliter p modũ comeſtiõis ⁊ mãducatõ/ nis viſibil. Et iõ neceſſeẽ ꝙ ipᷣa caro xpᷣi veracit᷑ ſit ↄtẽta in h̊ ſacr̃o ꝓ vita ⁊ ſnſtẽ/ tatõe mũdi.Ecce mirabiliſſimã ſcalã et Cõtẽta cõpletiſſimaʒ in ͥ maxio ſacro in ̊ oĩa ĩ iſto ſa⸗/ ↄtinent᷑.qm̃ ibi ẽ pᷣmo foꝛma ⁊ ſpẽs viſi cram̃to bilis ⁊ ſacr̃alis.⁊ iſteẽ pmꝰ gradꝰ ſcale. deĩde ſub ſpẽ viſibili ẽ vera caro xpᷣi ĩui/ ſibilis.⁊ iſte ẽ ſcdᷣs gradꝰſcale deinde in carneẽ ſanguis xpᷣi inuiſibił.⁊ iſteẽ ter/ cigradꝰ. Deinde in carne⁊ ſanguiexpᷣi eſt ipᷣa aia xpᷣiſctiſſima.⁊ iſteẽ qrtus g/ Lopp wpicſti plib cioſle ſond E e — — ——ʒ— £ D annep wani 8iöieh⸗ Padane anpi Genoi Tciodi nthen eni Ueit. Nenli Conigun dnmni⸗ wiant msiötn roric dinnie tant itſporn ckigtoi nirtch enßet⸗ ngin nntpon ainſ dN, Gonfrn eie nmoder fit Vrrnian N ſſinal ſen Hjac tatene Pumnne fionbi hutr/ tttd, den e1 ia⸗ e nin ihn v vhiſin in kin, en Aus ſcale.Vltio ĩ carne? ſanguĩe ⁊ aĩia? tota diuinitas infinita in ꝑſona filij dei. Et oĩa iſta ſũt realit᷑ in iſto ſacr̃o.⁊ hoc ꝓpt᷑ carnẽ Eſt gvnũ viſibile ibi ⁊ q̃ttuoꝛ inuiſibilia.⁊ ipᷣa q̃ttuoꝛ ĩuiſibilia ſũtvnꝰ xpᷣs.qꝛ caro xpᷣi ⁊ ſanguis xpᷣi ⁊ aĩa xpᷣi diuĩtas xpᷣi ſunt ipſe xpũs ⁊ vnꝰ xpũs. Ergo maximꝰmons ẽ xpũs.Suſcipi/ endo igit᷑ ſpẽʒ ⁊ foꝛmã viſibilẽ panis ſu ſcipit᷑ inuiſibił caro xp̃ᷣi ⁊ latẽs.⁊ ſuſcipi endo carnẽ.ſuſcipit᷑ ſanguis in carne la/ tens.⁊ ſuſcipiẽdo carnẽ ⁊ ſanguinẽ.ſuſci pit᷑ aĩla in carne ⁊ in ſanguie latens.⁊ ſu/ ſcipiẽdo carnẽ ⁊ ſanguinẽ ⁊ aiam xpᷣi.ſu ſcipit᷑ diuitas ĩ eis latens. Si ̊ ſuſcipi endo aquã baptiſmi exteriꝰ ĩ coꝛpꝑe ex oꝛ Ainatõe xpᷣi.ſuſcipit᷑ in aĩa tãta gra.q̃n/ tomagis ſuſcipiẽdo iſtud ſacr̃m int in coꝛꝑe in qᷓ ſuſcipiunt᷑ inuiſibilit᷑ oĩia pᷣdi cta.ſuſcipiet᷑ gr̃a intꝰ in aia. Ecceꝭ̊ mo/ dicũ viſibile.ſʒ maxĩa inuiſibilia.qꝛ mo dicũ eſt qð apparet. ſʒ infinitũ eſt qð la/ tet. Ecce igit᷑ videre poſſumꝰ q̃liter iſta tria ſacr̃a ſqʒ baptiſmꝰↄfirmatõ ⁊ eucha riſtia faciũt int᷑ ſe qndã ſcalã cõpletã.qꝛ de pꝛimo aſcenditurad ſcdᷣm.⁊ deſcðo ad terciũ in ſuſcipiẽdo. Et etiã qdᷣlibet iſtoꝝ ẽ in ſe ſcala ad aſcẽdẽdũ de viſibili ad ĩuiſibile.⁊ ſuſcipiꝰ ĩuiſibile ꝑ viſibile. claratio ꝑ exẽpla iqlit᷑ vna caro xpᷣi pꝰ exñs idẽ nũero põt eẽ ſil ⁊ D ſel in pluribo ſotibo ſeu locis. Coꝛpꝰ xpᷣi eſt ĩ pklibo lo cis ſil et ſemel it ulus.ccxcih. Tqm̃ vna ⁊ eadẽ caro xpᷣiẽ vi/ ta oim aĩꝝ ⁊ refectio.⁊ oꝑtet q; Aoẽs xpᷣian i adulti recipiãt ⁊ mã ducẽt iſtã carnẽ in ſſto ſacr̃o.cũ oẽs xpᷣi/ ani nõ ſunt ſił in eoctẽ loco coꝛpalit᷑.iðo ncce eſt ꝙ vna ⁊ eadẽ caro xpᷣi.⁊ vnum ⁊ idẽ coꝛpꝰxpᷣi ſil ⁊ ſeł poſſit eẽ in oĩb ꝑti bus ⁊ locis mũdi.qꝛ oẽs xpᷣiani indigẽt iſto ſacr̃o ⁊ dñt ſu mere ipſũ. Uñ qꝛ iſtðᷣ ſacr̃m ẽ veriſſimũ vt ꝓbatũ eſt.⁊ xpᷣs in ſtituit⁊ oꝛdiauit vt oẽs ſumãt ſuã carnẽ in iſto ſacr̃o ſic oꝛdinauit ꝙ om̃s ſumãt gadquã baptiſmi. cũ iſtud nõ poſſit fieri ſcʒ ꝙ oẽs ſumãt iſtud ſacr̃m.niſi ſua ca⸗ ro⁊ ſuũ coꝛpꝰqð realit᷑ ↄtinet᷑ ĩ iſto ſacr̃o ſit in płibo lo ſil ⁊ ſeł.ſeqͥt᷑ de ncc̃itate q ita pᷣt eẽ ⁊ ita ẽ.ꝙ ſua caro eadeʒ numero exñs eſt ĩ płib locis.qꝛ h reqͥrit᷑ dencc̃i tate in ̊ ſacr̃o ꝓpt᷑ oꝛdinatõʒ ſuã.Qnia ergo ̊ ſacr̃m eſt ſũme veꝝ ⁊ h̊ reqrit᷑ ad B ſacr̃m.qꝛ veꝝ eſt ↄiunctũ et annexum de nccitate cũ hoc ſacr̃o.ſeq tur q ita eſt ꝓvna caro chꝛiſti põt eẽ ⁊ eſt ĩ p łibo locꝭ realit.qm̃ ſi h̊ nõ eſſetveꝝ.nec ſacr̃m eſſʒ veꝝ nec xpũs eẽt verax qð eſt ĩpoſſibile. Ergo ad certificãdũ ꝙ ita eſt. ſufficitoꝛ dinatio ⁊ inſtitutio chꝛiſti.qͥ nõ eſt men dax nec põt oꝛdĩare falſuʒ. Et etiã ſiẽ eet· ncc̃e ꝙ caro chꝛiſti vna ⁊ eadẽ ſit ĩ plib locis ſił ⁊ ſeł.ita eſt neceſſe ꝙ ſi foꝛma ſen· ſpẽs panis frãgat᷑ ⁊ diuidat᷑ꝙ vna ⁊ aa ⸗ dẽ caro xp̃i ſit ĩ ſinguł ꝑtibo.qꝛ caro xvi nõ põt frangi nec diuidi in ꝑtes.qꝛ glo rificata eſt. Quõ aũt oĩa iſta poſſunt fie/ ri.nõ eſt neceſſe ſcire.ſʒ ſufficit ſcire q; ita eſt neceſſe eſſe.⁊ impoſſibile eſt aliter eſſe ꝓpter veritatẽ ſacramenti.ꝙ hoc reqͥrit ꝙ ita ſit.⁊ etiã ꝓpter honoꝛẽ chꝛiſti qͥ ſa/ cramẽtũ oꝛdinauit.qͥ hoc ſacramẽtũ nõ oꝛdinaſſet.ſi hoc fieri nõ poſſet.Ad ha/ bendũ em̃ verã certitudinẽ ſacr̃i ⁊ notici am ſufficientẽ.ſufficit ſcire ꝙ xpũs oꝛdi nanit ⁊ inſtituit tale ſacrẽm.et videre ꝑ ex 11 reS Suffie ſcire qꝙ; pientiã opꝰet effectũ ſacr̃i.⁊ codſcereqli xpũs I ter hõ indiget tali ſacro ad ſuã neceſſita/ ſacr̃ᷣm ĩ/ tẽ et vtilitatẽ.ſed quõ H̊ poſſit fieri nõ eſt neceſſe ſcire.ſʒ ſufficit ꝙ xpũs qͥ oꝛdina/ uit ſciat et cogſcat. ſicut infirmo ſufficit ꝙ ſciat ꝙmedicꝰqui eſt bonus et verus oꝛdinauit talẽ medicinã.et ꝙ ſentit in ſe et in alijs opus et effectũ talis medicine et cogſcat ſe indigere tali medicina.nec requiritur ꝙ infirmus ſciat quõ fit me/ dicina.nec qualiter poteſt fiexi:ſed ſuffi/ cit ꝙ medicus qui oꝛdinauit ſciat.Sa/ cramẽta igit᷑ nõ ſunt oꝛdinata vt hõ ſci at et cogſcat q̃lit᷑ fiãt.ſʒ vt ꝑ ipſa hõ reci/ piat ſalutẽ⁊ gr̃aʒ ⁊ auxiliũ a ðᷣo.⁊ poſtea ipſa gr̃a ſuſcepta iuuat hoĩeʒ ad cogſcẽ/ ſtituit dũ ea et vᷣitatẽ ipſoꝝ.Atiñ pꝰqᷓ; hõ ẽ cer tꝰde vᷣa nccitate pᷣt ad maioꝛẽ claritatẽ qᷓ rere exẽpla et argumẽta ad mag cogſcẽ/ dũ ipᷣa mirabilia q̃ in iſto ſacr̃o ſũt maio ra et altioꝛa qᷓ; ĩ aljs ſacr̃is.qꝛ ibi vnuʒ coꝛpꝰxpᷣi ẽ ſił et ſel in płibo locꝭ.et etiã qꝛ tãtũ ẽ ĩ pꝑua hoſtia ſic ĩi mag.nſi diuidat hoſtia ppt᷑ hoc diuidit᷑ xpᷣs ſeu coꝛpus v 4 Exẽplũ quõ coꝛ pus xp̃i Eĩ plib⸗ locis 4 — . — 2 4 — — xp̃i in qlibet ꝑteeſt topps. Et iõ ma nis in ſua natur remanebit ſp habebit gis difficile eſt ad intelligendũ iſtud ſa/ cramẽtũ qᷓ; alia.qꝛ oĩa iſta apparent eſſe ↄtra ſenſum ⁊ expientiã ſenſus.Ded tñ nõ eſt miꝝ ſi caro xpᷣi ↄiũcta inſeꝑabilit cũ diuinitate aſcendat ad iſtũ gradũ.vt poſſit eſſeſił ⁊ ſemel in pluribo locis: qꝛ dinitas eſt vbiq; tota ſił. Et qꝛ caro xpi eſt vnita diuinitati.iõ rõne diuinitatis põt ſimł ⁊ ſemel eſſe in pluriba locis Si cut em̃ rõne carnis eſt in iſto ſacr̃o diui nitas.ita diuĩtas eſt cã q̃re ipᷣa caro põt ſil et ſemel in pluribo locis eſſe.i UVñ G p̃t videri in alijs rebo ꝑ exꝑientiã.qꝛvna res multiplicat᷑ ⁊ eſt tota ſimł ⁊ ſemel in pluribo locis.ſicut vnũ verbũ totũ eſt ſi/ mul ⁊ ſemel in pluribo aurib.⁊ tñ eſt in vna aure ſicut in alia.ſed tũ nõ eſt eadeʒ vox numero ſʒ ſpecie. Si ̊ vna vox ho minis eſt in pluribo auribo tota cadẽ ſpe cie.nõne etiã magis oꝑtet dare vnũ gra dũ carni xpᷣi ⁊ coꝛꝑi ſuo gloꝛificato ⁊ cõ iuncto cũ deitate.vt ſcʒ vnũ ⁊ idẽ nume/ ro exñs poſſit eſſe in pluribo locis.¶ Itẽ etiã videmꝰ ꝙ vna dictio ſiue ſit magna ſiue ſit ꝑua ſꝑ idẽ ſignificat.vt iſta dictõ rex ſiue ſit ita maẽ ſicut tota terra ſiue ſit ita ꝑua ſicut vnũ granũ milij.tãtũ ſigni ficat vno mõ ſicut alio mõ.ita ꝙ ꝑuitas ⁊ magnitudo dictõis nihil variat q̃ntũ ad ſignificatũ qð ſignificat.neq; ppter B ꝙ maioꝛ hʒ mai ſignificatum.neq; q; minoꝛ hʒ minꝰ ſignificatũ.itaↄſoꝛmiter ꝛ foꝛma panis ⁊ ſpecies ẽ ſicut dictio ſi ghnificans.⁊ coꝛpꝰ xpᷣi eſt ſicut ſignifica/ tũ.iõ neq; pua foꝛma neq; majꝗᷓ ſen ho- ſtia.aliqͥd variat.qꝛ tantũ eſt in ꝑua ſiẽ ĩ magna hoſtia. qꝛ hoſtia ſeu foꝛma viſi⸗ bilis nõ eſt niſi ſignuʒ coꝛꝑis xpᷣi.q;uis ibi realiter ↄtineat᷑ coꝛpꝰxpᷣi.ſʒ nõ ſiẽ lo⸗ catũ in loco.nec ſicut vinũ in vaſe.ſed ſi⸗ cut ſignatũ in ſigno.⁊ ſignificatũ in di/ ctione.¶ Itẽ etiã q;nis ipᷣa dictio multi plicet᷑ nõ ꝓpt᷑ h̊ multiplicat᷑ ſignificatũ imo ſpꝑ eſt vnũ ſignificatũ ⁊ idẽ in ſe ita q;uis hoſtie in infinitũ młtiplicent᷑. nõ ꝓpt᷑ h̊ młtiplicat᷑ caro ſeu coꝛpꝰxpᷣi.ſjjñ ſʒ manet idẽ.Et etiã ſicut ſp qᷓ;diu ipſa di⸗/ ctio retinebit foꝛmã ſuã ⁊ naturã.ſꝑ ha/ bebit ſuũ ſignificatũ.ita q;diufoꝛma pa bet pꝑte apparebit tota imago q̊ appare/ fieri p̃t. qꝛ diuĩtas trãſmutat aĩaz xpi in intus ipᷣm coꝛpꝰxpᷣi.Et iõ tãdiu manet coꝛpꝰ xpᷣi ſub foꝛma panis q;diu rema⸗/ net foꝛma panis.ſʒ ſi mutet᷑ foꝛma pãis qꝛ nõ remanet ſignũ nec etiã ſignatũ eſt ibi. Et iõ qꝛ q̃libet ꝑs panis ſeu hoſtia hʒ ſpẽm ⁊ foꝛmã ⁊ nomẽ panis.iõ in q̃li bet ꝑte hoſtie.ſiue ſit ꝑua ſiue mañ eſt to ta caro ſiue coꝛpꝰ xpᷣi.i J tẽ h̊ idẽ etiã pᷣt declarari in ſpeculo q̃ntũcũq; magno.⁊ ꝙ eſſet ita magnũ ſicut tot mũdꝰ nõ eſft niſi vna imago vniꝰ homĩs in eo.⁊ tñ ſi — ſpeculũ frangat᷑ in infinitas pꝑtes.in q̃li bat in toto ſpeculo integro.⁊ tãtũ appa rebit in ꝑte ſicut in toto.⁊ tãtũ in vna ꝑ⸗ te ſicut in alia.ita ſiłr ſi eẽt vnꝰ panis ita magnꝰ ſicut tot mũdꝰſeu hoſtia.nõ eſſʒ in ea niſi vnũ coꝛpꝰxpᷣi.⁊vna caro ⁊ vnꝰ xpᷣs.⁊ ſi fierẽt mille ꝑtes vel plures.inq J libet eſſet totũ coꝛpꝰ xpᷣi idẽ numero.ſed in ꝑtibo ſpeculi nõ eſſet eadẽ imago nu⸗/ mero ſʒ in ſpẽ.qꝛ oꝑtet dare mag vnuʒ Cuprl gradũ coꝛpi xpᷣi.ſcʒ vt idẽ numero ſit in Hie in pluribo ptie hoſtie. ¶ Pꝛeterea etiã põt Quõ ſac declarari ꝑ xpᷣm q̃li᷑ coꝛpꝰ totũ integrũ xpᷣs ſtii ſügli pᷣt ↄtineri in tã ꝑua qntitate. Uñ coꝛpꝰ taʒ pnua mnodo xpᷣi eſt factũ ſpũale.⁊ trãſmutatũ in na- hoſtias turã aĩe qᷓntũ fieri põt.qꝛ ſicutvidemꝰ q; D aĩa nr̃a q̃ eſt ſpũalis ⁊ ſine q̃ntitate.trãi mutat illa q̃ recipit in ſe ad ſuã naturã.⁊ ad modũ ſuũ ſpũalẽ.vt qũ recipit iſtam lIr̃aʒ a.tũc reducit eã ad ſpũalitatẽ.ita q; q́;uis a.ſcriptũ ſit coꝛpaleꝛ⁊ magnũ⁊ q̃n tũ.latũ ⁊ longũ.attñ qn eſt in aĩa nõ eſff longũ nec latũ nec expᷣſſuʒ. ſʒ eſt totũ ſił ad modũ aĩe.ita ↄfoꝛmit᷑ coꝛpꝰxpᷣi qꝛ eſt glłificatũ ⁊ reductũ ad ſpũalitatẽ qᷓntuʒ ſuã naturã qᷓntũ fieri pᷣt.⁊ anĩa deificata cũ diuĩtate deificauit coꝛpꝰ ⁊ trãſmuta/ uit in ſuã naturã ⁊ aſſilauit ipʒʒ ſue natu/ reqntũ fieri pᷣt.Et coꝛpꝰxpᷣi nõ occupat Coꝛpꝰ locũ nec ẽ põderoſuʒ ⁊ pᷣt eẽ totũ in pun xpᷣiñ oc cto ſineextẽſiõe ſine lõgitudiĩe ſine latitu cupat lo dine⁊ ſine ꝓpfunditate eo mõ ſiẽ ip̃e xðs cum vult.Et iõ coꝛpꝰ xpᷣi in iſto ſacr̃o nõ oc/ cupat locũ nec ponderoſum nec extẽſuʒ nec longũ nec latũ nec ꝓſundũ.ſed om̃s cius ꝑtes ſũt ſimul.⁊ ideo põt cẽ inqcũ⸗ ſlcher nnene Snng fengi etitk glanf⸗ ni zckt⸗ Nigii⸗ mgor icick doorſi Nrs ni he ung ünmmg Pogtͤt luric de nahi nen nepot nugm mmooan, Cprihn uig M „7 4 q; pte hoſtie qntũcũq; pua totũ ſił. Uñ hocvidemꝰ pꝑ expientiã in reb coꝛꝑalib⸗ qꝛ imago rei coꝛpalis qᷓntũcunq; res ſit magna eſt tota ſil.nec eſt longa nec lata. nec extenſa.nec ꝓfunda nec ponderoſa. nec groſſa.nec ſpiſſa.⁊ tñ apparet longa ⁊ extenſa ⁊ ampla.⁊ groſſa ⁊ magᷓ.ſj nõ eſt. Uñ vna magna eccłia ĩmo vna tota ciuitas maxia intrat ꝑ pupillã oculi no/ ſtri.qᷓ eſt ſicut punctꝰ indiuiſibil.⁊ hõ in nocte videt totã illã ciuitatẽ in ſomnis cũ ꝓpa ſua foꝛma.⁊ magnitudie ſine di / minutõe.⁊ tñ imago illa qᷓ eſt intꝰ in aia eſt ſicut punctꝰ indiuiſibil.qꝛ intrauit ꝑ pupillã oculi. Ita ↄfoꝛmiter cũ coꝛpus 1 xpᷣi ſit magꝭ ſpũale q; illa imago q̃ trãſit ꝑ pupillã.pᷣt eſſe totũ ſib in puncto.⁊ tñ habebit oẽs ptes ſuas ſine diminutiõe. VUVñ qꝛ coꝛpꝰxpᷣi in iſto ſacr̃o ẽ ꝓpt᷑ aĩaʒ ad trahẽdũ aĩam ad ſe.⁊ vt ania vniat᷑ rxroo pꝑ amoꝛẽ.iõ dʒ ibi eſſe mõ ↄuenienti Anſe. 1 nõ mõ ↄtrario. ⁊ iõ dʒ ibi eſſe mõ Coꝛpnſ ſpũali.⁊ nõ mõ coꝛꝑali.nꝰ q̃ntitatiue nꝰ xpᷣi ẽ in localiter nec occupatiue nec groſſe.quia B ſacco tũc diſcoꝛdaret ab aia.⁊ qdðᷣãmõ reduce ſpũali ret aĩaʒ ad coꝛꝑalẽ materiã ⁊ qᷓntitatiuã modo ⁊2 groſſom ⁊ aĩaleʒ.⁊ ipᷣa aĩla in iſto ſacr̃o dʒ tota mutari ĩ meliꝰ⁊ ĩ altioꝛẽ naturã. qꝛ eſt ſacrẽ̃m tranſmu tatiuũ.⁊ iõ nihil dʒ eſſe ĩ iſto ſacr̃o repugns aĩe ⁊ nature ſue Et iõ nullo mõ ipᷣa ania in iſto ſacro dʒ cogitare nec q̃rere.nec qntitatẽ nec locũ nec lõgitudinẽ nec latituainẽ nec ꝓfun/ ditatẽ nec groſſitudinẽ nec ſpiſſitudinẽ nec põderoſitatẽ nec extẽſionẽ nec colo/ rẽ nec ſapoꝛẽnec figurã.nꝰ aliqͥd qð poſ ſit ꝑcipe aĩal bꝛutũ.qꝛ oĩa iſta ſũt ↄ natu rã ipᷣi aĩe.⁊ ei ñ ↄueniũt talia q̃rere.ſʒ ſo lũ dʒ q̃rere ⁊ cogitare ſpũalitatẽ ⁊ illud pᷣciſe qdðᷣ vᷣba ſignificãt ⁊ nõ płꝰ.qꝛ h̊ qð videt᷑ eſt ſicut vox ⁊ ſonus.⁊ hoc qð ibi ↄtinet᷑ eſt ſicut ſignificatũ vocis.⁊ ipſuʒ ſignificatũ nõ eſt longũ nec latũ.nec põ deroſum. nec qᷓntũ nec locatũ inqntum ſignificatũ: Sicut ergo ſe habet ſignifi/ catũ ad ſonũ vocis.ſic ſe habet coꝛpus chꝛiſti in iſto ſacramẽto ad foꝛmã ⁊ ſpe/ ciem que videt᷑. Et ideo ſicut ſignifica/ tum inqntũ ſignificatũ p ſonũvocis nõ ſignificat᷑ vt qntitatiuũ nec vtĩ loco nec vt ꝓfundum.nec vt longũ.nec vt latum ⁊ ſic de alijs.ita coꝛpus chꝛiſti inqntuʒ in iſto ſacra mẽto nõ ſignificat᷑ per ſpeci/ em viſibilẽvt q̃ntitatiuũ.nec vtoccupãſ locũ.nec vt longũ.ſʒ t̃ vt coꝛpꝰxpᷣi.Et ſicut ſignificatũ recipit intellectuʒ tm̃ et nullo mõ ſenſuʒ.⁊ ipᷣe ſonꝰ voc reſpicit ſenſuʒ.qꝛ ſignificatũ timſmõ ꝑcipit᷑ ꝑ in/ tellectũ⁊ nõ ꝑ ſenſũ.⁊ ſenſus tmmõ ꝑci/ pit et audit ſonũ vocꝭ et nõ ꝑcipit ſigni/ ficatũ.iõ ſignificatũ ẽ ſpũale et intelligi/ bile.⁊ hʒ modũ intellectꝰ⁊ nõ hʒ moduʒ ſenſus.⁊ ꝓpoꝛtionat᷑ intellectui ⁊ nõ ſen ſui.Et iõ aĩal bꝛutũ qꝛ nõ hʒ intellectuʒ. ſʒ tm̃mõ ſenſuʒ.nõ pᷣt ꝑciꝑe ſignificatũ. ſʒ ꝑcipit ſonũ vocꝭ. Ita ſiłr coꝛpꝰ xpᷣi in qntũ eſt ſignificatũ ꝑ ſpẽm viſibilẽ reſpi cit tm̃mõ intellectũ et nullo mõ ſenſum. et ia ſpẽs viſibilis panis.reſpicit ſenſũ viſus. et ſenſus viſus tm mõ reſpicit et videt ſpẽm et foꝛmã panis viſibilẽ. Et iõ ipʒʒ coꝛpꝰxpᷣi ẽ ibi mõ ſpũali.⁊ hʒ mo dũ intellectꝰ⁊ nõ ſenſus.et ꝓpoꝛtionat imntellectui ⁊ nõ ſenſui.Et iõ aĩal bꝛutuʒ pᷣt videre et ꝑcipe ſpẽʒ viſibilẽ.ſʒ nõ coꝛ⸗/ pus xp̃ᷣi ibi ↄtentũ et ſignificatũ. Siẽ ů aĩa facit diſtinctionẽ et diuiſionẽ int᷑ ſo/ nũ vocis et ſignificatũvocis.ita dʒ face re diſtinctionẽ et diuiſioneʒ in iſto iacr̃o inter ſpẽm et foꝛmã panis viſibilẽ.⁊ coꝛ pus xpᷣi iuiſibile. Sic ̊ añq; ibi eẽt coꝛ pus xpᷣi ĩ paneerãt duo q̊ꝝ vnũ ꝑcipie/ bat᷑ ꝑ ſenſum viſus.et aliu ꝑ intellectuʒ qm̃ ſpẽs et foꝛma panis ꝑcipiebant᷑ per ſenſuʒ viſus tm̃modo quã etiã videbat et ꝑcipiebat anĩal bꝛutũ.et ſubſtãtia pa/ nis ꝑcipiebatur ꝑ intellectũ et nõ ꝑ ſen/ ſum.quia anĩal bꝛutũ nõ poteſt pcipere ſubſtantiã panis inuiſibilẽ. Et ideo ali/ ud eſt foꝛma panis et aliud ſubſtãtia pa nis. Unde in ſomnis ⁊ in ſpeculo appa ret foꝛma panis. et tamen nõ eſt ſuſtan⸗/ tia panis.et homo vere ſcit ꝙ ipſe videt de nocte et in ſpeculo foꝛmam et imagi/ nem panis.⁊ ꝙ ibi non erat ſubſtantia panis. Ita confoꝛmiter in hoc ſacramẽ to eſt foꝛma panis vera ⁊ ſpecics pꝛin/ cipalis.ſed ſubſtantia panis non eſt ibi. quia mutata eſt in coꝛpus et in carnem Cbꝛiſti virtute verboꝛum ſignifican/ Bꝛutũ vidzʒ ſpe ciẽ ſʒ nõ coꝛpus XPt In h ſa cro nõ ẽ ſubᷣa pa nis poꝛeũ.nec occupãs locũ.et tota ẽ ĩ qua/ tiũ et faciẽtiũ talẽ trãſmutatõez. et rema net tm̃mõ realis ſpẽs panis ſine ſubſtã tia panis. Et ideo ſicut ſubſtantia pa/ nis ſe hʒ ad foꝛmã panis.ſic ſe hʒ coꝛpꝰ xpᷣi ad ſpeciẽ panii.Et qꝛ ſuba panis ſo lũ pcipiebat᷑ ꝑ intellectũ et nõ ꝑ ſenſum. ita ſiłr coꝛpuschꝛiſti ibideʒ exiſtẽs loco ſube panis.pcipit᷑ ꝑ intellectũ⁊ nõ ꝑ ſen ſuʒ. Et qꝛ ſuba panis ĩ ſeↄſiderata.⁊ in q;tũ ꝑcipit᷑ ꝑ intellectũ.nõ eſt longa nec lata.nec ꝓfunda.nec põderoſa.nec colo rata.nec viſibił.nec tãgibilis.nec habẽſ ſapoꝛẽ.nec ꝑceptibił ꝑ aliquẽ ſenſũ coꝛ/ libet ꝑte vbiẽ foꝛma panis.et nõ ẽ mag LCoꝛpꝰ xpᷣi ẽ to/ tü in q̃li bet ꝑte modũ intellectꝰ.et hʒ oẽs ↄditões ſuꝑi/ Quõ coꝛpus bi ſit in ſacro ſuba panis ĩmagna qᷓ;titate qᷓ; ĩ parua. ita ſiłr ipᷣm coꝛpꝰxpᷣi qd ẽ loco ſube.nõ ẽ longũ.nec latũ.nec ꝓfundu.nec põdero ſum.nec coloꝛatũ. nec viſibile.nec tãgi/ bile.nec habẽs ſapoꝛeʒz. nec ꝑceptibile ꝑ aliquẽ ſenſũ coꝛꝑis.nec occupat locũ.⁊ ẽ totũ ĩ qualibet ꝑte vbi ẽ foꝛma panis. 2 nõ ẽ magis ĩ magna qntitate qᷓ; i ꝑua. ⁊iõ ẽ ibiad modũ ſube panis ꝑ ſe ↄſide rate.⁊ ꝓut ꝑcipit᷑ intellectu. Etiðo ſicut ſuba panis ꝓut ꝑcipit᷑ ab ĩtellectu. habʒ us dictas. qꝛ inq;tũ pcipit᷑ ꝑ intellectuʒ nõ hʒ qntitatẽ nec extẽſionẽ.necẽ ĩ loco. nec occupat locũ.⁊ ſic de alijs.ſed eſt ad modũ ſignificati reſpectu vocꝭ.⁊ ꝓpoꝛ/ tionat᷑ intellectui. ita ſilłr ſe hʒ ĩ ſacramẽ/ to ipſuʒ coꝛpꝰxpᷣi.Qui &̊ vult intelligere quõ coꝛpꝰxpᷣi eſt in iſto ſacro.neceſſe eſt q; ↄſideret ſubaʒ panis purã ⁊ ſolã ꝓut intellectꝰ ꝑcipit eã.⁊ inqntũ cõꝑat᷑ ad in tellectum.qꝛ ſuba panis ꝓut reſpicit in/ tellectũ ⁊ ꝑcipit᷑ ꝑ intellectũ.mutat᷑ ĩ coꝛ pus xpᷣi.⁊ nihil qð poſſit ꝑciꝑe ſenſus. mutat᷑ in coꝛpꝰ xpᷣi. Sic g in pane ſunt duo.vnũ qð tm̃ ꝑcipit᷑ ꝑ intellectũ.⁊ ali ud qð pcipit᷑ ꝑ ſenſum.⁊ illud qð ꝑcipi/ tur ꝑ intellectũ tm̃ mutat᷑ in coꝛpꝰ xpᷣi.et totũ illud qð ꝑcipit᷑ ꝑ ſenſuʒ viſus rema net.qꝛ iſtud ſacr̃m eſt ꝓpt intellectũ ⁊ li/ beꝝ arbitriũ ⁊ nõ ꝓpt᷑ ſenſum. ⁊ iõ illud qð ꝑcipit᷑ ꝑ intellectũ. mutat᷑ tm̃ in coꝛ/ pus xpᷣi.⁊ ſub illo mõ ꝑ quẽ ꝑcipit᷑ ꝑ in tellectũ.⁊ ꝑ illũ modũ ꝑcipit᷑ ꝑ quem ſi/ gnificat᷑ ꝑ vocẽ ſignificanteʒ. qꝛ intelle⸗ n ctus pᷣmo ĩtelligit ⁊ poſtea ꝑ vocẽ ſigni ficat.⁊ eo mõ q̊ intelligit. eo mõ ꝑ voceʒ ſignificat᷑ Sic g̊ᷣ ipſa ſuba panis ſub il⸗ lo mõ q̊ eſt intellecta ꝑ intellectũ ⁊ ſigni ficata ꝑ vocẽ mutat᷑ ⁊ ↄuertit᷑ in coꝛpuſ xpᷣi. DSicut in iſto ſacr̃o dʒ ipſa aĩa intel lectualis trãſmutari in xpᷣm inq̃ntũ dit/ fert a bꝛutis ⁊ a ſenſibo coꝛꝑalibo. ita ſilr in iſto ſacr̃o nõ dʒ ↄuerti in coꝛpꝰxpᷣi ni/ ſi illud pᷣciſe ⁊ tm̃mõ qð ꝑcipit᷑ ꝑ intelle ctum ꝑ quẽ ania differt a bꝛutis.Et oia Quefi/ q̃ fiũt in ſacr̃is dñt ꝓpoꝛtionari ipſi aie untĩſa/ iuxta ſuũ modũ ⁊ inqntũ eſt intellectua cr̃is de/ lis.⁊ differt a bꝛutis.Et qꝛ coꝛpꝰ xpᷣip/ bẽt pꝛo/ us exiſtit añqᷓ; ſuba panis ↄuertat᷑ ĩ ipʒ poꝛtõna iõ tota illa foꝛma panis q̃ videt᷑ẽ q̃ſi ve/ riaĩe ſtimẽtũ et indumentũ coꝛꝑis xpᷣiaccidẽ tale.et ſic coꝛpꝰchꝛiſti eſt indutũ et veſti tũ veſte aliena.Et ipſa foꝛma pãis.q̃ añ hẽbat modũ accidẽtꝭ ⁊ inherẽtis.et q̃ ſu OQOuõ ſtentabat᷑ in ipſa ſuba panis.recipit mo acciden dũ nouũ et nobilioꝛẽ et dignioꝛẽ.qꝛ reci tia ſintĩ pit modũ ſube.qͥ ſine cõꝑatione excedit iſto ſa/ modũ accidentis.qꝛ ipſa foꝛma et ſpẽs cramto panis q̃ eſt accidẽs ꝑ ſe exiſtit ⁊ in nullo ſuſtentat᷑ tãq; in ſubiecto.Et ſic oĩa di/ gnificant᷑ et melioꝛant᷑ ac exaltant᷑ ĩ iſto ſacr̃o.qꝛ ipſa ſuba panis trãſit et ↄuerti tur in coꝛpꝰchꝛiſti gloꝛioſiſſimũ.et ipſa accidẽtia q̃ vident᷑ recipiũt modũ ſube et nõ płꝰaſcẽdere pñt.et tota ſpẽs et tota foꝛma panis q̃ ↄtinet oĩa accidentia fit veſtis et indumẽtũ coꝛꝑis chꝛiſti et ipſi us dei et hoĩs Et q̃ maio: dignitas?Et iõ dz ipſa ſpẽs panis et vinii magna re uerẽtia et in magno honoꝛe haberi tãcq;ᷓ veſtis chꝛiſti ihu filij dei regẽ eterni. Et hec maxiĩa fuit benignitas et humilitas chꝛiſti. ꝙ ipſe velit eſſe veſtitꝰtã humili⁊ ſimplici veſte.et intãtũ ſe hũiliare vt ita ſe appꝛoximet hoĩbo. Pꝛimo em̃ voluit Xp̃s in/ chꝛiſtꝰindui veſte carnis nr̃e moꝛtalita quit du tis et illã accepit ab intemerata et incoꝛ/ ꝗas veſteſ rupta vᷣgine ſcʒ maria mf̃e ſua glioſa in ppt no qua dignatus eſt homibus apparere in hoc mundo.et pꝛedicare verbo et exem/ plo ⁊ poſtea ĩ carne ſpᷣire moꝛtẽ turpiſſi mã et amariſſimaʒ ꝓ nobis. Secundo voluit inqui veſte panis.q̃ eſt veſtis in/ ferioꝛ. Sicut eĩ panis ab hoibeꝓ cibo . —— 2 — — — wrſe inan Nliitn mnepride Uhinſe bpriin Depind ns Hin ſ mmipli nie unlm Se npſczt ti nontißß ckiiſe i Griiid Muicz hioi msci 3ed nioigtt d vrmnt ie⸗ nmabid ut nll Eſctinde uliſtn ta u inuaie noci ſ hisnt Kdenut deiti hgnird inge ſ gan abond Kübeni. töo⸗ = . E⸗ Ti. ccxciii. ſumptus mutat᷑ in carnẽ ſanguinẽ coꝛ pis aſſumẽtis ipᷣm panẽ ita ſiłr iſtud ſa cramẽtũ euchariſtie ſumptũ a fideli xpᷣi gano trãſſubſtãtiat aiam ipᷣiꝰ in xpᷣm.⁊ fit vnꝰ⁊ idẽ cũ xpᷣo in ſpũ ⁊ veritate. Sic ergo iuduit ſuã diuinitatẽ pᷣmoveſtecar nis vt hoĩbo ſic appareret qͥ in ſua diui/ nitate videri nõ potuit.⁊ carnẽ ſuã veſti nit veſte panis.Pꝛimã veſtẽ fecit ꝑ ſeipᷣʒ⸗ ſed ſcdᷣam fabꝛicãt hoĩes. Pꝛimo em̃ di uinitatẽ ſuã induit veſte carnis ⁊ huma nitatis vt poſſet moꝛi⁊ patiꝓ hoĩe. De inde veſtiuit carnẽ ſuã veſte panis vt eſ ſet nutrimẽtũ ⁊ refectio ac alimẽtũ ſano rũ ⁊ infirmoꝝ Sic igit᷑ in iſto ſacro oĩa crxaltant᷑ dignificant᷑ ⁊ melioꝛant᷑.Quã/ to magis ipᷣa aĩia deuota ꝓpt᷑ quã iſtðᷣ veunerabile ſacrm eſt oꝛdinatũ inſtitutuʒ ac ↄſecratũ debet ſe eleuare a carnalib ⁊ mũdanis ⁊ trãſitoꝛijs rebo ⁊ deſideris ⁊ recipe exaltatõeʒ ⁊ dignitatẽ ab ipſo et incoꝛꝑari iſto ſacro ac deificari hic in gG tia ⁊ in regno ipſi ſacr̃i dei ⁊ homiĩs filij .dei ⁊ regis eterni.⁊ acciꝑe głliam ⁊ beati tudinẽ ſine fine cũ ſanctis angelis.⁊ cuʒ oib ſpiritib btis.ad quã dignet᷑ nos ꝑ Je Peilarnni ihs xps Amen. Ouartũ ſacrm eſt ſacẽm pnie. ⁊ eſt ſe⸗ . te cũda ſcala iteꝝ lapſi ⁊ ſpũale medicamẽæ ℳ Ei5 ho xpian? ppt offenſam ptra rp̃ʒ aA Gmiſſam poſt baptiſmũ pdidit nouu; eſſe ⁊ vitã ſpũalẽ. recupat iteꝝ nouã vitã pditã.⁊ fit ei remiſſio ⁊ indulgẽtia ⁊ ab/⸗ ſoluit᷑ ab obligatõe infinita ⁊ abluit᷑ ⁊ la uat ab omi recõciliat᷑ rvõʒo. Zitulus.ccxciiij. ccłxxv. iam dictũ eſt ſugi ꝙ vita ſpo⸗ D rituał aſſiłat᷑ vite coꝛꝑali.iõ ſiẽ in vita coꝛꝑali eſt hmo generatio.de/ inde augmẽtatio.tercio ↄtinua nutritio ita ſiłr invita ſpũali.bᷣmo fuit neceſſaria generatio ſpũalis.⁊ hec fuit baptiſmꝰ.⁊ deinde augmẽtũ ſpũale.⁊ B erat ↄfirma⸗ tio. deinde nutrimẽtũ ſpũale.⁊ h̊ erat eu chariſtia Et iõ ſicut in vita coꝛꝑaliſi hõ eſſet ĩpaſſibilł.ita ꝙ nõ ↄtingeret eũ infir mari.ſufficerẽt iſta tria.videlicʒ genera/ tio. augmęetatio. et nutritio.ita ſilr eſt in De penitentia vita ſpũali.ſi hõ eẽt ĩpeccabił ſufficerẽt ei iſta tria ſacra.ſcʒ regeneratõis.ↄfirma tõis.et euchariſtie. Sʒ qꝛ ↄtingit hoĩeʒ infirmari et incurrere moꝛbũ moꝛtalem aut piculoſuz.ex q̊ pᷣt moꝛtẽ incurrere et pꝑdere vitã coꝛpalẽ.ita etiã põt hõ incur rere infirmitatẽ ſpũalẽ q̃ eſt pctm̃.ꝑ qð põt ꝑdere vitã ſpũalẽ.Et ſiẽ in vita coꝛ⸗ Pniĩia ẽ pali eſt medicia coꝛꝑal ᷓ infirmitas cu/ medici/ rat᷑ coꝛꝑal.ita ẽ etiã in moꝛbo ſpũali re/ na ſpũa mediũ qð aufert petm̃.et ẽ pnia.q̃ ẽ me⸗/ lis dicina ſpũał. Hã aliqs põt ꝑdere graz ſibi in baptiſmo datã pꝑ pctm̃.qꝛ hõ hʒ li bertatẽ naturalẽ ⁊ libeꝝ arbitriuz. Et qꝛ gra nõ eſt de natura liberi arbitrij.qꝛ ali ud eſt gra ⁊ aliud ẽ natura vt iã declara/ tũ eſt.iõ põt etiã gr̃am relinqre et facere Ti. ccl/ ↄtra illã et eã ꝑdere.qꝛ mẽbꝛuʒ ſanũ põt xxij. pꝑdere ſenſuʒ ⁊ motũ. et eſt ſile de mebꝛo reſpectu capit.et de xpᷣiano reſpectu xpᷣi Dicut ̊ mẽbꝛũ põt ꝑaliticari.qꝛ nõ hʒ fluxũ ſpirituũ a capite.ita põt hõ ꝑaliti/ cari.qꝛ nõ hʒ fluxũ gr̃aꝝ a xpᷣo.quiẽ ca/ put oim xpᷣiãoꝝ.et maxĩe.qꝛ hõ indiget mulctiplici gra cũ ↄſtitut ſit inter inimi/ . cos ſpũales. q̊s ipſe ſꝑ bellare neceſſa riat᷑ et niſi ipᷣe legitie certaueritvincit᷑⁊ nõ coꝛonabit᷑.Et qꝛ nõ pᷣt vinci niſi vo lũtarie. ſi vincit᷑ volũtarie vincit᷑.et iu/ ſte tũc indicat᷑.Ex q̊ ẽ qlibet xᷣianꝰpõt Pnĩa ẽ incurrere infirmitatẽ ſpſᷣalẽ ſcʒ pctm̃ pꝰ nccaria baptiſmũinccaria fuit hoĩ medicina cu ratiua ⁊ medicamẽ ſpirituale ſcʒ pnia.ꝑ quã poterit euadere moꝛtalẽ infirmitatẽ gie ⁊ recuꝑare ſanitatẽ ⁊ graʒ quã habu it ꝑ baptiſmũ.Eth̊ ẽ ſicut qũ hõ cecidit in ĩfirmitatẽ coꝛꝑalẽ tũc medicĩa curãs eſt nccaria Et qꝛ xpᷣs opat᷑ i hoĩe ꝑ ſacfca viſibilia et mãifeſta.iõ oꝛdinauit ſacc̃m pniĩe.tanq; veꝝ medicamẽ moꝛbiſpũał ad deſtruẽdũ pcim̃ et offenſaʒ cõmiſſaʒ pꝰbaptiſmũ.Quãuis ei añ receptõʒ ba ptiſmi ſit nccaria hom adulto.atti illa pnianõ eſt ſacrẽm.qꝛ iuiſibił ẽ et occulta qꝛ nihil apparʒ extra ð illa pnĩia Et ĩideĩ ſacr̃o optʒ eẽ aliq ſig ext᷑ioꝛa q ſignificãt rẽ iuiſibilẽ q̃ fit intꝰ in ala. Et qꝛ medici na ĩiuiſibił illiꝰpcti culpe ⁊ offeſe deũ. eſt va remiſſio indulgẽtia et venia ex ꝑte dei qꝛ tunc vere deſtruit᷑ peccatum ⁊ of⸗ fenſa deletur. qñ remittit᷑ datur venia tia interioꝛ ſeu odiũ ⁊ triſticia ⁊ doloꝛ de inimicũ dei capitalẽ⁊ illũ hoſpitaretnu tee ab illo ↄtra quẽ facta eſt.quia culpa ⁊ of triret ⁊ defẽderet: Et etiã quõ poſſet pla ””ü fenſa obligat hoĩem offendentẽ illi qͥ of· ceredeo.qui etiã placeret ⁊ manuteneret fenſus eſt.⁊ cõtra quẽ peccauit.quia ta/ 1inimicũ dei capitalẽ: Et ideo neceſſe eſt ́”́”U?ÿæ lis nature eſt culpa.⁊ quot culpe tot ob/ ſihomo vult mereri ⁊ reciꝑe indulgen/ 4² Contri/ ligatiões ⁊ tot debita.⁊ quia vera indul tiam ⁊ amiciciã ⁊ ſocietatẽ dei ꝙ impu/ tio eſt ne gentia nõ poteſt recipi niſi culpa⁊ offen gnet ⁊ odio habeat totꝭ viribo ⁊ toto cortꝛkf Adoce ceſſaria ſa diſpliceat.nec aliquis poteſt neq; me gde ipᷣm peccatũ ⁊ culpã.quia illa ſola cõ tiͦ gai ad delẽ/ retur reciꝑe veniã.niſi diſpliceatei malũ trariat᷑ ⁊ inimicat᷑ deo.⁊ maxime ex ho dro ſüt 4 dũ pec / feciſſe.quia om̃is culpa eſt voluntarig. quia ipᷣemet homo exũs in culpa gene⸗ Ncerin catum ⁊ ideo nõ poteſt deſtrui nec deleri niſi ꝑ rauit ipᷣm peccatũ de ſeipᷣo.⁊ ; debet ipʒ ð ↄtrariũ.videlicet ꝙ ſicut fuitvolũtaria. impugnare oiba modis quibo poteritĩ/ i fiat inuoluntaria ⁊ diſpliceat.aliter ipſa terius ⁊ exteri.⁊ ipᷣm accuſare oꝛe⁊ coꝛ maneret in vigoꝛe ſuo.Et ſic duo ſũt ne de.⁊ oꝑari ad eius deſtructionẽ verbo ⁊ “M f ceſſaria ad deſtructionẽ ⁊ deletionẽ ipᷣiꝰ oꝑe.quia aliter nõ merebit᷑ indulgentiã. Pctm̃ ẽ 1 peccati ſen culpe ⁊ offenſe ↄtra deũvnũ Etiã ex alio q homo nõ habet maioꝛez maximꝰ “ erx pte dei offenſi. ⁊ hoc eſt remiſſio ⁊ in nec deterioꝛẽ inimicũ qᷓ pctm̃.qꝛ pecca/ inimii dulgentia ⁊ venia.⁊ aliud eſt ex ꝑte ho /⸗ tum nõ obligat eũ ſolũ ad penã tpalem bois xh minis offendentis ⁊ peccãtis.⁊ hoc eſt ſed eternã ⁊ ſepat ipᷣm a deo ⁊ ab amici⸗ ⸗“ vera diſplicentia ⁊ triſticia ſeu doloꝛ. qi cia oĩs gaudij ⁊ quietis.⁊ ꝑ ↄtrariũ deij ſcfipe offendit deũ.⁊ niſide hoc triſtet᷑ ꝛ nomĩ cit ipᷣm ad dyabolũ ⁊ ad oẽm triſticiã ⁊ mnline . diſpliceat nõ poteſt mereri indulgentiã doloꝛẽ. Ideo homo debet ↄtra ipᷣm pu⸗ . ⁊ remiſſionẽ de offenſa.Etqꝛ radix pec· gnaretota ſua potentia. ſicut ↄtra inimi cati eſt voluntas.ideo requiritur ꝙ ho⸗ cum ſuũ moꝛtalẽ. ⁊ vindicare ſe de ipſo- mo ꝓponat in coꝛde ſuo nunq; offende- tanq; ab inimico ſeueriſſimo ⁊ expellere HWD re deil. aliter nõ eſſet vera diſplicetig. Et ipm ⁊ occidere.Et quia peccatũ eſt etiãẽ Onò ꝑ reqritur eti ꝙ hõ cognoſcat ſe offendiſ inimicus ſecretus ⁊ occultꝰ.q; de ipius pꝓfeſſiõʒ ſe deũ ⁊ mali feciſſe ⁊ peccaſſe ↄtra ſm natura eſt velle occultari.cũ ergo inimi/ expellit aliter nõ poſſz ei diſplicere nec poſſet do ci eius domeſtici eius ideo hõ potrariũ peccatũ lere deũ ſe offendiſſe. Requiritur etim debet ipᷣm diſcoopire ⁊ maniteſtare per wwhõ habeat ſpem recipiendi indulgen / ↄfeſſionẽ.⁊ ſic ipᷣm impugnare et expel⸗ tiam ⁊ veniã a deo.quia aliter nihil ei p/ lere.Aliter ſi bomo tenet ipᷣm ſecretum. ficeret talis diſplicentia ſeu doloꝛ qꝛ ad tunc nutrit ipᷣm ⁊ ↄfoꝛtat ⁊ radicat ipᷣm hocoꝛdinatur Sic ergo expte deioffen quia facit ſibi qð eius natura deſiderat ſidebet dari indulgentia.⁊ ex ꝑte homi gqʒzð eſt velle occultari ⁊ neſciri nec videri nis debz eſſe capacitas indulgẽtie. Gi /· Et ideo iſtud eſt maximũ vituperiuʒ et S cut em deus dat aiam rõnalẽ capaci co? maxima ↄfuſio peccati. maxima caute 4 Dey dat boꝛi⁊ pᷣꝑato.ita dat verã indulgentiam la ad ipᷣm expellendũ.vt homo ipʒ reue⸗ l graʒ aĩe ale capaci ⁊ pꝑate ad recipiendũ eã. alir let⸗ mãitfeſtet. Di ergo homo diligitſe JJ”J”MZM pꝛepate nõ.Et ideo ſicut coꝛpus eſt ꝓpoꝛtiona- ipſum. 2 cupit inimicũ ſuũ capitalẽ ex- ad eam tum aie.quia aliter nõ daret᷑ ania.ita ne/ pellere.debet om̃e vituperiũ ⁊ oẽm ↄfu/ Leſſe eſt ꝙ aĩa ppoꝛtionet ad recipiẽduʒ ſionẽ adducere ↄtra peccatũ vt ipſuz ex/ indulgetiã a deo aliter nõ daret᷑ ei.quia pellat ⁊ vincat.Et quia peccatũ eſt dece i peccatũ ẽ directe ↄtra deũ.⁊ deus nihiꝭ ptiuũ ⁊ fraudulentũ:ideo tãqᷓ; deceptoꝛ ii habet ↄtraſe niſi peccatũ.quia peccati ¶⁊ falſarius debet accuſari iudicari ⁊ pu⸗ Cier, ii offendit deũ. Et ideo hõ nõ eſt dignus niri.⁊ ideo homo debet ipʒ ponere in iu mni i: recipe indulgẽtiã a dᷣo.niſi habeat odio dicio ⁊ petere ſententiã ↄtra ipᷣm.⁊ pete⸗ citſ di peccatũ qðᷣ ↄtrariat᷑ deoꝛ impugnet ipʒ repunitionẽ. Et ideo patet ꝙ ad veram cFutii i tanq; inimicũ capitalẽ dei.Quomõ em̃ eradicationẽ peccati nõ ſufficit diſplicẽ * poſſet homo eſſe amicꝰ dei.qui diligeret l dhinnn aſtni umen ceecte Nlnoten Negienn hrnonn ildbc winethe Wigch 1sdhaßß; eend meartag ncepen . iin d 1cma rüd nmtuit rönpo⸗ tommmi eſdee⸗ Nrcn icktüd cNiziß i⸗ Cpoinini yrmi ſ ckneper acd nſom iaßn inrin imens timcne noßzm gonigde . aytnlt⸗ einz pyt⸗ giͦckoce uuhn ian nari n A. ihla ech algni Nud da ngta e. enonfrenri BDepenitentig ſpſo.lmo requirit᷑ etiã exterioꝛ reuelatio ⁊ manifeſtatio.accnſatio et iudicatio et ppunitio.⁊ ſic hõ pparat ſe ad recipiendũ verã indulgẽtiã. ita ꝙ deteſtet᷑ ipſaʒ cul/ Ad dele tõʒ pcti dyuo ſüt ncẽcaria. pã ĩ aio.⁊ odio hẽat.⁊ vᷣbo accuſʒ.⁊ ð fa cto deſerat.et reiare nüqᷓ; pponat. Duo egd iniſeh lis deler eineſucm pen. 3 Ut igit᷑ hõ qͥ o t ſecur Inſtitu de remiſſiõe ⁊ indulgẽtia ſua.⁊ nullo mõ tio ſacci vnũ ex ꝑte dei.ſ.indulgẽtia ⁊ remiſſio.et aliud ex ꝑte hoĩs peccãtiſ.ſ.pnĩa iterioꝛ ĩ coꝛde.q̃ ẽ diſplicẽtia occulta et iuiſibił de offenſa dei. ⁊iſta duo ſũt ꝓpoꝛtionata int ſe.Et qꝛ ĩ oĩ ſacr̃o ĩuiſibile ſigniticat ⁊ maniteſtat᷑ ꝑviſibile.⁊ oꝑtet ꝙ illð qð iuiſibilit᷑ ĩ aia.iõ ſiẽ ſunt duo inuiſibilia ncẽcaria ad deſtructõʒ ipᷣi culpe.vnuʒ ex MDMWatia 2 forma ſacr̃i pe nitẽtie Pte dei.et aliud ex ꝑte hoĩs qͥ offedit.q̃ꝝ vnũ ẽpᷣꝑatoꝛiũ.⁊ aliud recipit᷑ et dat᷑.ita ↄfoꝛmit᷑ ĩ iſto ſacr̃o ſunt duo viſibilia et maniteſta exteriꝰ q̃ fiũt ĩ iſto ſacro.q̃ pꝛo⸗ poꝛtionant᷑ ⁊ coꝛrũdent ill duob inuiſi bilibo q̃ fint interius ĩ aia. Unũ viſibile g fit exter.ẽad ſignificãdũ inuiſibile interiꝰ.pnĩam.ſ.interioꝛẽ ⁊ inuiſibilẽ ip/ ſſi hois penitẽtis.q̃ eſt i coꝛde.Et qa ſa- cta ⁊ vᷣba exterioꝛa.ſignificãt ⁊ declarãt illlud qõ ẽ occultũ et inuiſibileĩ coꝛde.iõ p vᷣbaet ſacta q̃ hõ facit ⁊ dicit exterius 9 ſignificat᷑ ⁊ declarat᷑ ꝙ hõ penitẽs habʒ Ooodio ipᷣm pctm̃.⁊ ꝙ coꝛ ſuuz receſſit ab iᷣpᷣo pctõ. Itẽ aliud viſibile qdð fit et ap/ aret exteri.ẽ ad ſignificãdũ illud inni ibile qð facit de ĩ ala.ſ.remiſſionẽ et in/ dulgetiã offeſe ⁊ pcti.⁊ ẽ ipᷣa abſolutõ q̃ᷓ fit ĩ iſto ſacr̃o ꝑ vᷣba ſignificãtia expᷣſſe re miſſiõʒ pctõꝝ Uñ ſicut ĩ alijs ſacr̃is ſũt Duo exterioꝛa.ſ.res coꝛpal et viſibil. ſicẽ̃ Qqd ĩ baptiſmo.⁊ criſma i ↄfirmatõc.⁊ vl tra h̊ ſũt vᷣba oꝛdiata a xpᷣo.q̃ ſignificãt opꝰ iuiſibile qð deꝰ facit intꝰĩ aĩa.q qdeʒ vba ꝓpoꝛtionant illi rei coꝛꝑali.ſic ĩ ba ptiſmo ſũt iſta vba. Ego baptizo teꝛ⁊c. coꝛrñdẽt ꝓpoꝛtiõabilit᷑ ipᷣiaqᷓ.qa ĩpoꝛ Cõcoꝛ/ dant ſi/ gnũꝛ ſi⸗ natũ ĩ ſacr̃o. tat ablutõʒ.ita ꝓpoꝛtiõabilit᷑ ĩ iſto ſacfo ſut duo extioꝛa. Unuʒ ẽ oĩa vᷣba ⁊ facta q̃ᷓ dicit ⁊ facit penitẽs.et ſũt ſic aq̃ in ba/ ptiſmo.Et vltra hec ſũt vᷣba oꝛdinata a xpo.q̃ ſignificãt opꝰ inuiſibile qð deꝰ fa cit intꝰ.qᷓ qdẽ vᷣba coꝛrũdẽt ꝓpoꝛtiona/ bilit᷑ vᷣbis et factꝭ penitetis.Et ſunt iſta — v̈bꝗ. Ego abſoluo te 76. Eti ſta vᷣba coꝛ „„ 2 rñdẽt factis ⁊ dictis hoĩs penitẽtis.qͥa hõ penitẽs ꝑ vᷣba et facta ſua.ſignificat· coꝛ ſuũ receſſiſſe a pctis.⁊ ſibi diſplicere offenſam dei. Etꝑ iſta yba. Ego abſol/⸗ uo te ⁊c.ſignificat᷑ ꝙ deꝰ remiſit pctm̃ et offenſaz Ut igit᷑ hõ qͥ offendit eẽt ſecurꝰ Inſtitu dubitaret.xpᷣs oꝛdianit et iſtituit modũ pnie. penitendiſ.ꝙ doleat inter de offenſa. ?; ꝙexpmat exteri? ſigna doloꝛis ꝑ gemi/ tus et lacrimas.⁊ ꝙ dicat oꝛe ſuo.et co⸗ fiteat᷑ culpã ſuã.et accuſet ſeipᷣm.⁊ etiaz fit exteriꝰ manifeſte. ꝓpoꝛtiõet᷑ illi qð fit vicariuʒ loco ſui coꝛpis.cui hõ penitẽs oꝛdinauit ⁊ inſtituit ſuũ locũ tenẽtẽ ſeu dicat ⁊ ↄfiteat᷑ culpã ſuã.et oñdat ſigna doloꝛis.cui dedit ptãtẽ abſoluendi ⁊ re mittẽdi culpã ⁊ offenſaʒ noĩe ſui.Et ita q̃cũq; offenderit xpᷣm.⁊ voluerit hꝛe ve/ rã indulgẽtiã ⁊ remiſſionẽ ſuoꝝ pctõꝛũ. faciat vt xpᷣs oꝛdiauit.⁊ indubitãter re/ cipiet verã indulgẽtiã ⁊ remiſſionẽ ð ſu is pctis.qꝛ xpᷣus oꝛdinauit iſtud ſacrm pnie ſicut alia ſacr̃a.Et ideo ſicut alia ſa cramẽta ſut ſꝑvera.⁊ dat᷑ ĩ eis illð qð ſi/ gnificat᷑ ꝑ ea.ita iſtud ſacr̃m eſt ſꝑ veꝝ.⁊ dat᷑ in ipᷣo illud qð ꝑ ipᷣm ſignificat᷑ſ.re miſſio⁊ indulgẽtia culpaxꝝ.q̃ ↄmiſſe ſũt poſt baptiſmũ.Eti H̊ appet ifinita bõi/ Clemẽ⸗ tas xpᷣi et eiꝰ clemẽtia.qͥ vt hoĩes qͥ eũ of tia xpᷣi fenderũt nõ deſparẽt oꝛdinauit medica apꝑet in mẽtũ vt iſtud ſacrẽ̃m ꝑ qð poſſent redire ſacco pe iteꝝ ⁊ reuerti ad ipᷣm.⁊ reciꝑe veniã ⁊ in nitẽtie duigẽtiã. Etĩ ͥ ẽ maxia ſecuritas. quia ipᷣemet qͥ offenſus 6C.⁊ quẽ fit pctm̃.oꝛꝛ diauit modũ ꝑ quẽ hoieſ poſſet placare ipᷣm.⁊ docuit modũ ⁊ foꝛmã et viã relde undi ad ip̃ʒʒ.Et iõ iſtud ſacẽm ẽ ſcdðᷣa ſca Pnia ẽ la pᷣbaptiſmũ.ꝑ quã xpᷣianꝰ .iteꝝ pᷣt aſcẽ ſcdᷣa ta/ dere ad xpᷣm. In q̃ ſcala ſunt tres gdꝰ. ſ. bula pꝰ tritio ĩ aĩa.ↄfeſſio ĩ vᷣbo.⁊ ſatiſfactõ in baptiſ⸗ ope.⁊ vltio fit abſolutio.et ſic hõ aſcẽdit mũ ad remiſſionẽ et indulgẽtiã. Et qꝛ remiſ ſio ⁊ idulgẽtia ñ pᷣt fieri.niſi etiã recipiat gra xp̃ᷣi ſeu bñ eẽ pᷣdictũ.qͥa ſi dũ remit/Zit.cc- tit᷑offeſa ⁊ culpa.dat᷑ gr̃a.⁊ abſoluit᷑ hõ lxxiiij. ab obligatõe ifinita ⁊ a pena eterna.iõ ĩ iſto ſacro oia iſta ſimul fiũt.ſ.ꝙ reſtituit gfra ſeu bñ eẽ.⁊ vita ſpũal ꝑdita.⁊ fit re/ miſſio culpe.⁊ liberat hõ ab obligatiõe 3 peneeterne. ⁊ totũ fit ᷣtute moꝛtꝭ ⁊ paſſi onis ypᷣi.et vnit᷑ cũ ea· et recipit eam ꝓ ſe Tit.cd Et qꝛ iã declaratũ eſt.ꝙ moꝛs ſeu paſſio vij. xpi ſuꝑat oĩa pctã qᷓ fieri pũt.ido ſatiſſa it ꝓ omib pctis.dũ tñ hõ vniat᷑ cĩũ eaa. Uun qꝛ ſola moꝛs xp̃ᷣi ſeu paſſio pᷣt remit Dusõ tere pctã et obligatõeʒ ad penã eternã.? paſſio qꝛ ĩ baptiſmo hõ vnit᷑ totalit᷑ cũ xpᷣo.: pꝓ xpᷣi dñ/ ↄſeqns tota paſſio applicat᷑ ei.ac ſi tota ter ap / paſſio eſſet ſua.et ſi eã iemet hõ ſuſtinn plicat᷑ ꝑ iſſet.iõ fit ei plena remiſſio oĩm pctõꝝ et ſacca toti pene debite ꝓ pctis.qꝛ hõ regenera tur ⁊ fit tot nouꝰ. Sʒ qñ hõ iteꝝ cadit in culpam.tũc ſeꝑat᷑ et dinidit᷑ a merito paſſiõ is xp̃i et a xpo.et ꝑ ↄñs fit obliga/ tus ad penã eternã ſicut añ baptiſmuʒ. Sʒ ĩ iſto ſacro hõ qͥ eratdiuiſus a xꝰo vnit᷑ cũ xpᷣo.⁊ ꝑ ↄñs applicat᷑ ei etiwu me ritũ paſſiõis ⁊ moꝛtꝭ xpᷣi:et fit ꝑticeps ĩ eo.et iõ iten remittit᷑ ibipena eterna ſic us ĩ baptiſmo.⁊ iõ iſtud ſacrm̃ ẽ loco ba ptiſmi. Sʒ ta mẽ i baptiſmo fit plena re miſſio oĩs pene ⁊ eterne et tꝑal.ſʒ in iſto ſacr̃o fit tm̃ remiſſio pene eterne.⁊ ſoluit᷑ obligatio ad penã eternã ⁊ ifinitã.ſʒ ad buc remanet obligatõ ad penã tꝑalẽ.qꝛ neceſſe ẽ q hõ ſuſtineat aliquã penã pꝛo- pter pctã ſua.vt dedlarabit᷑ mag infra. qꝛ alit᷑ applicat᷑ paſſio xpᷣi ĩ iſo ſacramẽ to. 2 alit᷑ i baptiſmo.⁊ alio mõ fit iſtð ſa/ cCcj m. et alio illud. Quia i ſacxramento ba prtiiſmi recipit᷑ aqᷓ exterioꝛ q̃ ẽ aq xpᷣi.ſedi iſto nõ ſunt niſi vᷣba et facta ipᷣi/ homis met.Et iõ ſ̃ᷣm modũ quẽ hñt vᷣba et fa/ Scuᷣm cta exterioꝛa.ct ſᷣm diſpoſitõem inuiſibi diſpõez lẽ ⁊ intenoꝛc ĩ coꝛde.quã ſignificãt vᷣba ĩterioꝛeʒ et fac ta exter ioꝛa. ᷣm recipit᷑ meritum boĩs rei moꝛtis et paſſiõis xpᷣi. Uñ vᷣba et facta pit᷑ meri extcrioꝛa ĩ iſto ſacro ſũt loco aq̃ ĩ baptiſ tũ moꝛ/ mo. Et iõ hõ i baptiſmo recipit alicnũ. tis xpi qꝛ ipſꝗ aquã. ad ſignificãdũ ꝙ ei appli/ xcat aliena vᷣr gtis.et iõ recipit illud ĩ ſe qð ſignificat᷑ ꝑ aquã.q̃ ſignificat plenã ctotalẽ r̃ miſſiõz oĩs peneqꝛ totũ abluit᷑ S3iſto ſacr̃o hõ recipit ĩ ſeioꝓpꝛios actꝰet ꝓpꝛia vᷣba.et nihil alienũ.⁊ iðo ꝓ/ poꝛtio nabiliter recipit vᷣtutẽ iuxia capa citatẽ ſuã et ſuoꝝ actuũ interioꝝ et exte/ rioꝝ.· Etideo q magis penitet i coꝛde et dolet,. et exteriꝰ oſtẽdit plãctũ.gemituʒ ⁊ tuit᷑ ſibi illud qð datũ fuit eiĩ baptiſmo Et ſic apparet ꝙ duo ſũt ſacramẽta q̃ſi nẽ inferius. vel ꝑ vomituz ſupius. Illa 5 „ * lacrimas.et oꝛe et vbo accnſat.ĩpꝛobat Perma et deteſtat᷑ pctã ſua.magis recipit devᷣtu ioꝛẽ diſ/ teet merito moꝛtis et paſſiõis xpᷣi.¶ Ap pliceẽtiã paret igit᷑ q̃liter iſtud iacrm̃ pnie inſtitu maioꝛ ꝗ̊ — . tũ et oꝛdinatũ a xpᷣo vero medico ſpũali tia dat᷑ eſt veriſſimũ medicamẽ moꝛbi ſpualis. qꝛ totaliter eradicat et deſtruit ipᷣm pec/ catũ.et ei cõtrariat.qꝛ ꝑ penitẽtiã interi oꝛẽ et diſplicentiã deſtruit᷑ radix pecca. ti qᷓ erat intus ĩ coꝛde pꝑ cõplacẽtiã ⁊ vo luntatẽ.qꝛ placẽdo.volẽdo et delectãdo intrauerat.et ꝑ cõtrariũ diſplicendo.no lẽdo.odiẽdo et triſtãdo.neceſſe eſt vt era dicet᷑ poſtea vᷣo ꝑ ↄfeſſioneʒ ipᷣm pecca- tũ eradicatũ euomit᷑ extratanq; malus humoꝛ et venenoſus. et reuelat᷑ ac mani feſtat᷑.que quidẽ ↄfeſſio et manifeſtatio recte cõtrariat᷑ pctõ et eius nature.qꝛ de natura eius ẽ ꝙ peccatuʒ vult et appetit ſemꝑ occultari et cooꝑiri.et nullo mõvi deri.Et ideo qͥ ↄfitet᷑.et ipᷣm petm̃ reue/ lat.maxime ↄtrariat᷑ ei.et tũc pctm̃ ↄfuꝰ/ ſum fugit ab hoĩe.et nõ habet locũ neq intus ĩ coꝛde.neq; extra ĩ oꝛe. q; intus ĩ· coꝛde eradicat᷑ ⁊ impugnat᷑ ꝑ triſticiã et diſplicentiã. ⁊ extra ĩ oꝛe expellit᷑ ꝑ con/ feſſioneʒ.et ſic neceſſario fugit tanq; fal ſus deceptoꝛ et ꝓditoꝛ reuelat. Rectiſſi me igit᷑ xpᷣs oꝛdinauit ipᷣaʒ cõfeſſionẽ ⁊ reuelationẽ peccati ad ipᷣm deſtruendũ. qꝛ de directo ẽ cõtra iᷣm. Et poſte per emendã fit factũ et opus ↄtrariũ ipipecc cato.et ſic coꝛde.oꝛeet oꝑe. deſtruit᷑ ißjm petm̃.Etſic homo ↄueniẽtiſſime abſol nit᷑ ab obligatõe pene debite ꝓ peccato. et fit ei remiſſio dũ ſic ipugnauit pcim̃. et reſtituit᷑ ei om̃e illud 3 pdiderat pꝛo pter pctm̃ etoffenſã. etſic de nouo reſti bParet ꝙ duo ſut ſacig qſi Duo ſt duo medicamẽta.q̃ purgãt et deſtrnunt ſacfa ne ipᷣm pctm̃ tanq; malũ et venenoſuʒ hu/ ceſſaria moꝛẽ.ſ.ſacramẽtũ baptiſmi.et ſacramẽ/ q̃ſi duo tũ pnie.et hoc ꝑ duos modos diſtictos medica ſcʒ ꝑ modũ purgatõis qͥ fit ꝑ fluxũ ven mẽta. tris. et ꝑ modũ vo mitꝰ.Et hoc fitppoꝛ tionabiliter ſicut ĩ medicina coꝛꝑali.qꝛ nõ ſunt niſi duo modi purgãdi malos v nociuos humoꝛes de coꝛꝑe.ſ.velꝑ ven 1742 — -- ——— mr ſtſehe = 4 htefn, E — niini DMüti nii l ßng minrt ln Nütit iemtan ſicknen ören nön dirnu nickne ne anpet ulrin ocßn⸗ Nifv abaäͤne Cumel vntrü dcligoen imzi Nin et Menati heitn miß, fulin ſprnr⸗ eee uſen Gien aorh ibegin — — 6 1 4 . S SSZ MU 7 D „ penitentia ——Mäʒ gYggsgnefit p ventreʒ incipit ſuꝑius.et venit Duo ſt de alto et tendit inferius.ſʒ vomitus fit cõtrariũ. Silr baptiſmus venit de al to et tẽdit inferiꝰquaſi purgãs ꝑ ventreʒ inferius.⁊ ſacramẽtũ pnie purgat ꝑ vo/ mitũ.Et ſicut purgatio q fit ꝑventrẽ in ferius cũ minoꝛi violẽtia fit. ⁊ leuic pur gat omes malos humoꝛes.ſed purgatõ q̃ fit ꝓ vomitũ.fit eum magna violłẽtia. ita ſilr purgatio q̃ fit ꝑ baptiſmũ.fit eũ pauca violłetia et fit leuiter.ſed purgatõ quefit ꝑ vomitũ fit difficulter.ſicut pur gatio que fit ꝑ ſacramẽtũ pniĩe.⁊ illa bur gatio eſt moleſta et violẽta Sic ergo il⸗ lud quod fit exterius ĩ ſacramẽto.ſigni/ ficat illud qð fit interiꝰ in ala.⁊ ſicut pec cata ꝑ ↄfeſſiõʒ euomunt᷑ extra.ita ſigni/ ficat᷑ ꝙ etiã exeũt extra aiam ⁊ purgant᷑ ita ꝙ qñ ſunt cõfeſſa totaliter ſunt extra H pꝛi abſolutione. — D ſacramentũ pnie a xpo oꝛdinatũ ſfit ꝑ modũ volũtarij iudicij ꝑticular:et ſecretiĩ quo idẽ eſt accuſans et accuſat uſar, vec abſolut.⁊ quãto magę fitac, tuſagtato magis fit excuſatuuns. Litulus. ccxcv. do iuſticie ſeu iudicijet iſti duo oꝛdines claudũt oĩa.qꝛ qͥ recedit ab oꝛdine natu 6⸗. re.cadit in oꝛdinẽ iuſticie ſeu iudicij.Et hoc iã declaratũ fuit iĩ tractatu de reꝑa/ tione.q̃liter hmo hõ qui receſſit ab oꝛdi ne nature ſtatim cecidit ĩ oꝛdinẽ iuſticie et punitiõis. Et ſi oꝛdo iuſticie nõ eſſet! malũ et pctm̃ eẽt inoꝛdinatũ⁊ ſine oꝛdi/ ne. fqd fieri nõ pᷣt. Et ſicut añ baptiſmũ ↄſiderauimꝰduos ſtat in hoĩe.ſ.ſtatũp⸗ mũ et pfectũ ĩ quo hõ fuit factus.et ſta/ tũ ſcdᷣm et impꝑpfectũ ĩ queʒ ſeipᷣm deiecit hõ volũtarie.ita etiã pꝰ baptiſmũ ↄſide ſtatꝰ pꝰ ramꝰduos ſtat homĩs. Pꝛimus eſt ſa/ baptiſ/ nus et bonus.iĩ quo hõ eſt reſtitut et re/ mü. nonatus.et iſte ſtatus coꝛreſpõdet pᷣmo ſtatui pᷣmi homiĩs qui erat pfectus.ſecũ dus ſtat eſt ſtatus lapſus in quẽ homę cccidit poſt boptiſmuʒ. Sici 8 homo cecidit a pᷣmo ſtatu ſuo ꝓpterof/ „ D babendũ maioꝛẽ noticiã ð ſa cramẽto pnie ẽ ↄſiderãdũ.; du lex eſt oꝛdo.ſ.oꝛdo nature et oꝛ/ fenſam in ſtatũ lapſuʒ. ita ſiłr homo po/ teſt caderea ſtatu nouo baptiſmi in ſta/ tum lapſum.⁊ hoc ꝓpter offenſam et in- iuriã.Et ideo opoꝛtet hos duos ſtatus poſt baptiſmũↄꝑare ad duos ſtatus añ baptiſmũ.⁊ ſic erũt q̃ttuoꝛ ſtatus in hu/ mana natura. Sicut hõ añ baptimmli qñ a ſtatu pᷣmo ĩ quo deꝰ.ipᷣm fecerat re Peccãs ceſſit. cecidit in aliũ ſtatũ ⁊ oꝛdinẽ.ſ.iuſti recedẽs cie. ⁊ obligauit ſe ad penaʒ et punitõem ab oꝛdie eternã ⁊ etiã tpalẽ.ita parifoꝛmit᷑ qũ hõ nat᷑e ca/ iã renouat in baptiſmo ꝑ grãm xpᷣi ſine dit in oeꝛ ſuis meritis.recedit ab illo ſtatu bono ĩ dinẽ di⸗/ quo chꝛiſtus ipᷣm regenerauit ꝑ ſuã gra uie iuſti tiã neceſſe eſt etiã ꝙ; cadat in oꝛdinẽ iu/ cie. ſticie et iudicij.⁊ obligatõem ad penam eternã ⁊ temꝑalẽ.Et videt᷑ etiã ꝙ de tã/ to maioꝛẽ obligatõeʒ cauſat.⁊ maioꝛ pe na ei debet᷑.de quãto ſtatus iſte in q̊ fuit renouatus. cũ maioꝛi difficultate eſt fa/ ctus q; ſtatus pᷣmi homiſ.qu ia iſte ſtatꝰ fuit emptꝰ pᷣcio magno.qꝛ ꝑ moꝛteʒ dii homis.⁊ ſtatus pᷣ mi hominis fuit ſſa· ctus ſine laboꝛe.et ſine difficultate.etde nihilo. De tãto igit᷑ videt᷑ homo magis culpabilis et reus.qñ ꝑdiditvoluntarie talẽ ſtatũ cũ maxima difficultate factũ. qa ↄmittit᷑ maxima ingratitudo. Uñ fa- Hõ fa/ cilit᷑fuit hõ factus.ſed cũ maxima diffi cilit᷑ fuit cultate regatus. Ideo qͥͥ volũtarie ꝑdit factꝰſed talẽ ſtatum.meret᷑ maximã penã.et gra/ difficult miſfime perent. Je qñ homo ꝑdit iſtuʒ reꝑatus ſtatum.⁊ cadit volũtarie ab eo deum of⸗ fendẽdo.nõ ſolũ offendit deũ creatoꝛeʒ. immo curatoꝛẽ.deũ ⁊ redemptoꝛcʒ.⁊ ſic duplicatur offenſa. et etiam offendit to/ tam ſocietatẽ xpᷣianoꝝ qui ſunt vniti cuddq xpᷣo.⁊ ſunt mẽbꝛa xpᷣi.Et ſic offenſa⁊ in Offeſa ſuria qᷓ fit poſt baptiſmũ ẽ grauiſſima.⁊æ pꝰ bap/ ꝓpter hoc offendẽs obligat᷑ ad maioꝛeʒ tiſmuʒ ẽ penã ⁊ punitõʒ q; añ baptiſmũ. ñ aũ grauiſſi/ baptiſmũ offendit deũ.ſed pꝰbaptiſmũ ma. offẽdit deũ et hoĩeʒ.deũ hoĩeʒ factũ ppr hoĩeʒ ⁊ crucifixũ. Et ſic de q̃nto deꝰẽ fa ctꝰhoĩ ꝓpinqoꝛ de tãto offeſa ⁊ ĩiuria ẽ deterioꝛ⁊ malignioꝛ.qꝛ añ baptiſmũ hõ erat obligatꝰ ðᷣo creatoꝛi.ſʒ pꝰbaptiſmũ hõ obligat᷑ deo hoĩ creatoꝛi ⁊ redẽptoꝛi. Itẽ ſiẽ ad reꝑandũ hoĩeʒ depᷣmo lapſu. ncce fuit deũ hoĩem moꝛi.⁊ ita etiã nccę 3 * eſſet qd repandũ hoĩem de ſecũdo lapſu ac ſi ipſe ſuſtinuiſſet ſeipſo moꝛtẽ illaz. poſt baptiſmũ deũ hoĩem moꝛi. a pec /·¶ Et ſic ſicnt deus gratis lecit hoiem qn catũ nõ põt deſtrui niſiꝑ moꝛteʒ dei ho / nõ erat.iia gratis reparat hominẽ q; la mis. Et ſic qñ hõ peccat p baptiſmũi/ ans ? Sed qn bo nõ erat.nõ require- iget ſi debeat ſaluari. vt de hõ iteꝝx mo bat ppꝛius cõſenſus vt fieret.ſed qᷣ aſrſrf/ Nerch Peccãs riat᷑ ꝓ eo.⁊ ̊ qtũ ĩ eo ẽ.⁊ ſic ncceeẽt xpʒ hoõ eſt lapſus et repandus extititiamꝰ⁊ ẽ dbap/ ſiðᷣbeʒ li qtidie moꝛiꝓ petis Sʒ qꝛ ſemel dehõ Etideo neceſſe eſi ꝙ ipſe ↄſentiat⁊ velit D berari o/moꝛtuꝰẽe.et ampliꝰmoꝛi nõ põt.qꝛ factꝰ repꝑari ſi adultus ſit.qꝛ nihildʒ fieri ĩ hbo niſtcl poꝛtʒ ꝙ ẽ ĩmoꝛtalł.⁊ ſufficit moꝛs ſua ſeł facta ꝓ mie cõtra ſuã volũtatẽ.nec dʒ repari cũ⸗ lient renouet oĩb pctis mũdi.et qꝛ cſcet incõueniens tra libeꝝ arbitriũ.et ideo ad reparädnumm moꝛtem xpᷣm totiẽs moꝛi qtiẽs nos peccamꝰ.iõ hoiĩem requinit᷑ ppꝛius ↄſenſus. Sier yi in ſe loco moꝛtis et paſſiõis xpᷣi actuał fit eiꝰ go ad pꝛimã repationeʒ requirit᷑ fides mmemoꝛia ĩ miſia.ac ſi moꝛtẽ ſuſtineret ꝓ credulitas in homie.et diſplicẽtia de vi⸗ pctis.Et idðo ſi hõ lapſus pꝰ baptiſmũ taſterita ſine alia ſatiſfactõne et pnĩia ex drocbeat liberari a pctõ.nece eſt ꝙ renouet terioꝛe.et totũ remittit᷑ ei gratis.ac ſi nũ iteꝝ moꝛtẽ et paſſiõeʒ xpi ĩ ſeio.⁊ hoc ꝑꝓ ; peccaſſet.et hoc.qꝛ ab alio habuit la⸗ memoꝛiã.ↄpaſſionẽ.et deuotõʒ ac fidẽ. pſuʒ ⁊ neceſſitatẽ peccãdi.ſed poſtq; ho ¶ Utigit clare intelligam reꝑatiõʒ iſtiꝗ. mo ꝑ baptiſmũ ẽ regeneratꝰ ⁊refoꝛmat⸗ optet ↄ ꝑare lapſũ iſtũ ſcᷣm ad lapſuʒ p/ nexrrepatus de pᷣmo lapſu ĩ quo erat ꝑ ali mũ.et ſtatũ renouatõis ad ſtatũ creatio um et nõ ꝑ ſe:ſi cadit vlteriꝰin pctin⁊ of/ niis et pmeaditõios.et reꝑatõeʒ ſcðaʒ ad fenſam dei.tüc cadit in obligatõeʒ pene Starꝰ reꝑatõem pᷣmã.Uñ pᷣmꝰhõ habnit du/ eteme.Et exiſto caſu nõ põt ita faciliter creatõis os ſtatꝰ.ſ.ſtatũ ꝑfectu in q̊ de ipᷣm fece/ trepꝑani neq; reſurgere ſicut de pmo qe in 2 reꝑati rat.et ſtatũ lapſũ ĩ quẽ ꝓpꝛia voluntate⁊ iſto lapſu ſcðᷣo poſt baptiſmuʒ hõ cadit onis cõ/ ſua culpa ceciderat.ſed alij hoĩcs poſt ip ſua ꝓpꝛia volũtatet ſua ꝓpꝛia culpa.⁊ ñ . chde pant᷑ in/ ſuʒ habuerũtvnũ ſtatũ tm.ſ.ſtatũ lapſũ de neceſſitate.qꝛ iſtelapius nõ venit ſibi kine ter ſe. quẽ receperũt ab eo.qꝛ ꝑ ipᷣm et ĩ ſpᷣo alij ab alio ſicut pmus.qꝛ iã erat regeneratꝰ bie lc⸗ ffcrũt lapſi.ſed qͥlibʒ poſtea ꝓpꝛia volũi ct refoꝛmatꝰ a pᷣmo lapſu pꝑ baptiſmũ. et i tate augmẽtauit ſuũ lapſũ.faciẽdo ſemꝑ ideo poterat ſtare iĩ illo ſi voluiſſet.⁊ ſi ca Cllen pctm̃ et augmẽtãdo culpas.Etiõ qꝛ in dat.totũ imputat᷑ ei.⁊ ipᷣemet ẽ in culpa n pppmo lapſu hoies ſunt lapſi ꝑ aliuʒ.ideo et nullus alius. Et iſte lapſus ẽ ſicut b/ regenerant᷑ et renouant᷑ gratis ꝓꝑ bapti- mi homis ĩ ꝓpꝛia pſona.qꝛ pᷣm hõ ha/ mũ.qꝛ ſi puer ẽ.nõ ẽ neceſſe niſi ꝙ alius buit ſtatũ pfectũ.et potuifſet ſtetiſſe iĩ il/ credat in xpᷣm ꝓ eo et ↄſentiat. qꝛ totũ la pſuʒ accepit ab alio.nec aliqd addidit ðᷣ ꝓpꝛio.ſed ſi ẽ adultꝰ neceſſeẽ ꝙ habeat lo ſi voluiſſet. Et ideo ſicut pꝛimꝰhõ hba/Hõ pec buit duos ſtat in ꝓpꝛia pſona.ſꝑfectũ cãſ pot . eſſeẽ g habegt et lapſum. ita homo qͥ caditpoſt baptiſ/ baptiſ ⸗ figdẽ ꝓpꝛiã Aendm ppꝛiñ er gviſpli⸗ mũ in peim̃ habet duos ſtat.ſ.bonum muʒ hʒ ceat ei vita pᷣterita lapla.ſj nõ opoꝛtet ꝙ poſt baptiſmũ ĩ quo ſtare potcrat ſi vo/ duoſſta poꝛtet aliquã penã exterius.neq; cõfite/ lullſet aliũ lapſum in quẽ ſcipᷣm p̃cipi tui ſicut atur. neq; faciat planctũ.neq; luctuʒ. qi tauit Sed in poc ẽ dꝛñtia.qꝛ pꝛim ho/ adã . qᷓ;uis ꝓpꝛiavolũtate peccauerit.atiamẽę mo nõ habuit aliqͥd eũ tẽptãs aut inſti/ . de neceſſitate peccauit ꝓpterea quia ha/ gãs interiꝰ ad cadendũ ſeu peccãdũ.ſpꝓ bebat naturã lapſam.et iſtã neccſſitatez pꝛiã carnẽ.ſʒ ſolũ exteriꝰ.ſed hõ iã haber Quõ peccãdi accepit ab alio. Et ideo pᷣma re aliqͥd interiꝰ inſtigans ad peccandũ·.pꝓp 89 ba Paratio bomis ꝑ baptiſmũ fit gratis. et pꝛiã carnẽ.⁊ etiã habet aliqͥd exteriĩſti/ ptiſmuz abſq; pnia exterioꝛi.ſed ſufficit fides piͦ gans.i.diabolũ inuiſibilẽ ⁊ mundũ.e&et·· frnouat?᷑. Pꝛia et interioꝛ pnia ſeu diſplicẽtia. et ab ideo qᷓ;tũ ad hoc caſus et lapius ſecun⸗ „FZn! iitcaf ei tota moꝛs chꝛiſti gratꝭ ad ſati gqdus.ſpoſt baptiſmũ.ẽ magis venigatras An facienduʒꝙ om̃ibus ſuis peccatis de cr minꝰ culpabilis.et nõ tm puuibilis. ihtr neceſſitate fecit.quis voluntarie fecerit ſicut lapſus peimi boĩs in ꝓpꝛia ꝑſona. git — * N mũ ꝑ ſe.licet alio inſtigãte.ſʒ nõ cogente eſt volũtariũ.⁊ eſt ibi ppꝛi cõſenſns. i⸗ nec de necitgie. cu poterat ſtare ſi vellet. 7 ↄſequẽs delectatio ⁊ Oplacẽtiaĩ ma⸗ nr iõ nõ ita leuiter poterit refoꝛmari de iſto lo.qð ẽ ↄtradeũ.Quãtũ ad pmũ debek lta ſcðᷣo lapſu ſic ð pᷣmo.qꝛ iſte lapſus ſcds pctõ ſeu culpe pena infinita.q;tũ ad ſe⸗ mm PHeccãs coino ſi. Et iõ ncceẽ ꝙ hõ plł'faciat ſi cundũ ⁊ terciũ nõ debet᷑ homi pena in⸗ ti . bap/ velit reſurgere ⁊ repari de iſto ſtatu ⁊ la/ finita ſʒ finita.⁊ iõ tpalis ⁊ nõ et᷑na.Onñn Rfaih⸗ tiſmum pſu.q; qñ voluit reſurgere de pmo.qꝛ ñ g petm̃ factũ e.iſta duplex punitio et pe BN;, difficili ſũt eqles iſti duo caſus.nec eq lit᷑ idbuta 2 na debert᷑ ei.vna ex pꝑte dei offenſi.et ala· ſhriun uſ reꝑat biles neq; punibiles. Et iõ qñ hõvolu/ exꝑte pcti in ſe. Sed qꝛ pena ⁊ punitio Qualit * is i it reſurgere de pᷣmo lapſu ꝑ baptiſmuʒ. debẽt coꝛrñũdereculpe.iõ tãdiu dʒ dura/ pcto de/ umfftn tüc nccaria fuit ei fides ꝓpꝛia ſi fuit ad/ repẽa q; diu durat culpa.qꝛ culpedebet᷑ beat pe/ ätdert ult?. acoſenſus diſplicẽtia de vita pᷣte · punitio. Ideo ſi culpa ſit ꝑpetua.ncc̃eẽ na erna Nagnuc rita. ⁊ paſſio xpᷣi ſupplebat totũ reſiduũ ꝙ pena ſit ꝑpetua.et ſi culpa ſit tẽpalis. salts qð hõ debebat.iõ ſi vult reſurgere de ſe / pena dz eſletipalis. Et cheenlpa ideo eeft diu cũdo lꝗpſu. nccaria ẽ pnia ĩterioꝛ ⁊ exte culpa qꝛ voltariaẽ et placẽs.iõ nõ pöt· Cpwigdo rioꝛ. Di em̃ rerit᷑ pnis interioꝛ ĩ pᷣmo deſtrui niſi ꝑ ſuũↄtrariũ.ſ. ꝙ fiat innoll· rene lapſu.ſequit᷑ ꝙ ĩ ſcdᷣo lapſu vltra Hreritaria.⁊ diſpliceat inq;tũ culpa ẽ in ſe.ali endi tur pnĩa exterioꝛ cum merito paſſiõis et ter ſemꝑ manet. Et ideo ſi hõ qͥ ẽĩ culpa npcä moꝛttis xpi. Ergo ſequit ſ⸗ ihõ vult reſur moꝛit᷑ cũ culpa ſine diſplicẽtia culpe in/ Nögeer. gere d ſco lapſn.ncceẽ vt habeatpnia, q;ᷓtũ culpaẽ. tũc moꝛit᷑ cũ culpa.et talis innr int extra.et ctiã vt ſibi ſuſfraget moꝛs culpa manebit cũ eo incternũ. ⁊ ideo eti⸗ gt t2 paſſio xpi Et qꝛ ĩ pnia cxterioꝛiẽ neca am tücpena ei debita neceſſario erit ppe eA — na etreari penaz punitio ſin natura; tfua: qr nüc icteni cupa dz er inels BPeẽtz de ct erigentiã pccti. io oprerq H fiat piuſti¶ppꝛia pena eidebita. Ded ſi culpa inde⸗ E iudica cie ſiẽ bmꝰhõ qñ peccauit.qꝛ pctmð na/ tur culpa in co. Pↄſequẽs pena nõ de⸗ ti hile tura ſuaẽ iudicabile ⁊ pũibile.⁊ ei debe bex᷑ ei vlteri pculpa.niſi tin debet᷑ ei pe/ we Ti.lxxx pena et punitio.Et h declaratũ ẽad lon na q ↄuenit tali culpe.q; iã lucratus fue en h. gü icapitulo veↄpatoc hoĩs oliben ar rat pen poſtq culpa facta erat. Et ſic iah bitriũ.qꝛ oꝑa hoĩs denatura ſua ſunt re q;nis hoi diſpliceat culpa iq;tũ culpaẽ. iin, mũerabilia ⁊ pũibilia.⁊ iõ reqͥrũt indici nõ tñ ppt᷑ h̊ liberatꝰẽ a pena q̃ cuſpede . *MR um qð examiet ea.et retribuat vnicuiq; bebat᷑.ſʒ ſolũ liberat᷑ ab h.qꝛ nõ puniet inin qʒð ei debet᷑. Et iõ oꝑtet ꝙ pctã pũiãt᷑iu ĩ ꝑpetuũ ꝓ illa culpa.qꝛ ẽ ðᷣſtructa.Sic ir rta ſuã naturã. qꝛ alit eẽt aliqd inoꝛdina- & q;uis culpa ſit finita.põttñ hĩe penã tũ in vniuerſo.ſi nõ daret᷑ ei pena debita ꝓpetuã.ſi ipa culpa ſit ꝑpetua. Silłr a tnn 4 Et iõ ncceẽ ꝙ pctm̃ ſeu culpa veniat in culpa ĩq;tũ ẽ offenſa ⁊ ↄtẽpt dei et auer lne ſudiciũ.· Uñ pcrm inq tũ reſpicit deũ i ſio a deo finito ⁊ eterno. dʒ hie penã in a n nin finitũ et eternũ.ↄtra quẽẽ tal culpa.me/ finitã.ſidebeat deſtrui. optet vt diſplice n ret᷑ penã infinitã ⁊ eternꝗ. q; offenſa ⁊ in at homiĩ inq;tũ ẽ dei offenſa et iniuria .⁊ pnfon ſuria ẽ infinita. Etiõ ꝑ inſticiã punitio ſub illa rõne.aliter ſemp maneretoffen/ Gunti, dzʒz eẽ infinita Gʒ inq;tũ reſpicit hoiem ſa ipſa.Et ſi culpa diſpliceat homĩ in ci⸗⸗ qͥ peccauit.tũc nõ debet᷑ ei punitio ĩfini/ tũ eſt culpa ſeu inoꝛdinatio volũtaria:et iütit ta. qꝛ hõ nõ ẽ ifinit. Uñ petm̃ iõẽpecnoõ diſpliceat ei inq;tũ ẽ offenſa reſpectu i/ catũ.qꝛ ẽ volũtariũ ⁊ ĩoꝛdinatũ.⁊ volũ dei.tunc remanet culpa q;tũ ad deuʒ.et creſp tas ẽ ĩoꝛdiata.ſʒ qꝛ tal ĩoꝛdiatio nõ ẽ ĩfi debet᷑ ei punitio infinita. Sed qꝛ offen mii nita ſed finita.iõ nõ dehet᷑ ei ppt᷑ ̊ puni/ ſadei ẽ infinita.⁊ deus ẽ infinite bonus igiun In pec tio itinita nec erna. ¶ Clñ i pctõ tria poſgꝛ ſua bonitas eſt infinita ideo ipſa cul miis S ſum oſiderare. eimũ offenſa ⁊ otem / pa inq;tü ẽ deioffenſa. ẽ cotra bonitatẽ ble. 2 iderãt᷑ ptᷣ deiſcoᷣm ẽ im malũ op qð de ſeeſt infinitã. et ideo ſi talis culpa debeat de/ £D 1 De penitentia Cilulus.ccxcvi. ſtrui in q;tũ ẽ dei offenſa.reqͥ rit᷑ diſplicẽ/ tia infinita. Et etiã qꝛ iniuria ẽ ⁊ offenſa dei. qꝛ honoꝛ ſuꝰẽ leſus.reqͥrit emẽdã ifi nitã.qꝛ ñ ſufficit diſplicẽtia ĩfinita ð ip/ ſa offenſa. niſi reſtituat᷑ ũlð qð ẽ lefũ. Et qꝛ hõ nõ põt hꝛe diſplicẽtiã infinitã.nꝰ põt facere emẽdã ifinitã.nec ſatiſfactõʒ. iõ impoſſibile ẽ ꝙ hõ ꝑ ſe poſſit deſtrue/ re pcim̃ ſiue offenſã dei inq; tuʒ ẽ offenſa dei qntũcũq; ci diſpliceat.Etiõ nccaria SESE hoĩ moꝛs ⁊ paſſio xpᷣi.q̃ ẽ infinitũ pᷣci/ Ti..ccl/ um.vt iã declaratũ c.Et ideo ipſa moꝛs vij. xypi iuũcta cuʒ diſplicẽtia homis deſtruit Penitẽ/ culpã ſeu pcim̃ iq;tũ ẽ offenſa dei. Sic tẽ oꝑptet & hõ ĩ ſcdᷣo lapſu ſi vult reſurgere.ncce ẽ hꝛe du / ꝙ habeat duplicẽtiã ð culpa duob⸗ mo⸗/ gaſdiſpli dis.ſ.inq;tũ ẽ culpa.et inq; tũ ẽ offeſa di cẽtias ⁊vltra ̊ etiã reqrit᷑moꝛs xpᷣi Perdiſpli cẽtiã ̊ culpe inq;tũ ẽ offenſa dei: ꝑ moꝛ tẽ xpᷣi.tollit᷑ totalit᷑ offenſa dei ⁊ iniuria. et fit plena ſatiſfactio ⁊ emẽda de ipᷣa cul pa inq; tuʒ ẽ offenſa dei.ſʒ adhuc remãet pena ⁊ punitio ꝓ culpa.inq; tũ culpa eſt inoꝛdiata.⁊ inq;tũ volũtaria ẽ. Et quia iſta pena ẽ finita.iõ põt hõ eã ſuſtinere ꝑ ſe ⁊ dʒ.ſicut etiã cecidit ꝑ ſeĩ culpã cum potuit ſtare.qꝛ H̊ reqrit inſticia.⁊ iðᷣo de bet᷑ hoĩ pena tꝑał ꝓ ipſa culpa iuxta qli tatẽ culpe.nec ipᷣa moꝛs xpᷣi dʒ ſatiſface/ reꝓ tali pena q;uis poſſet.qꝛ hõ debʒ eã tolerare ⁊ põt.poſtqᷓ; ꝑ ſe cecidit ĩ culpã. Et iõ qꝛ talis punitio ſeu pena debʒ coꝛ Duplex reſpõdere culpe ⁊ ei ꝓpoꝛtiõari.iõ necel⸗ oꝛdo iu/ ſari ẽ oꝛdo iudiciariꝰ ĩ hoc mũdo ſenu iu dicij pec ſticie ĩ quo ipſa pctã ſeu culpe examinẽt᷑ cato de/ et iudicent᷑: debite puniant᷑ ᷣm ꝙ eiſcõ bitus. uenit.ne ſint inoꝛdiati ĩvniuerſo.qꝛ pec cgta recte oꝛdinãt᷑ qñ debite puniũt᷑. Et qꝛ pctã ſũt duplicia.aliq̃ ſunt occulta.et aliq̃ manifeſta.ideo nccariꝰ ẽ oꝛdo iudi/ ciar duplex.ſ.publicꝰ⁊ occultꝰſeu ſecre tus.2 ꝑ ↄſeq̃ns duplex iudiciũ⁊ duplex punitio.ſ.publica et ſecreta.qꝛ pctã pu/ blica faciũt offenſaʒ publicã ⁊ ſcãdaluʒ pu blicũ/⁊ iõ reqͥrũt de natura punitiõʒ publicã.Et qꝛ pctã ſecreta nõ pñt iudi/ cari neq; examiari niſi reuelent᷑ ⁊ mãite/ ſtent?/ iõ nccaria ẽ ↄfeſſio pcti⁊ culpe Et ciũ ſecretũ de ipſo pctõ.⁊ examinatio ſe/ . creta ⁊ ↄfeſſio ſecreta.Etiõ pnia exteri/ oꝛ reqrit ↄfeſſionẽ peti ⁊ punitiõeʒ debi tã. Et qꝛ hõ qͥ vult reſurgere ⁊ reſtaura/ ri de ſcðᷣo lapſu.oꝑtet q volũtarie faciat oia q̃ ſũt nccaria ad deſtruẽdũ ipᷣm pẽtz iõ oꝑtet ꝙ iterioꝛ pnĩa ſeu diſplicentia ⁊ ↄfeſſio exterioꝛ.⁊ etiã pena ſeu punitõ fi ꝭ ant volütarie.alit᷑ nihil ꝓficerẽt. Debz & Pniadʒ ipᷣa diſplicẽtia eẽ volũtaria ⁊ etiã ↄfeſſio eẽ vola/ et pena.alit᷑ licet ſuſtineret oẽm penaʒ.⁊ taria. nõ eẽt volũtarie.ad huc remanerʒ hö ob ligatꝰad penã eternã. Et qꝛ ↄfiteri pctã ẽpudoꝛ ⁊ pena.iõ ĩ ↄfeſſiõe fit etiã q̃daʒ pena ⁊ punitio pcti ſeu culpe.Et iõ quã to magis ipſa ↄfeſſio ẽ accuſatoꝛia.et cũ maioꝛi pudoꝛe.tãto magis ſatiſfacit p petis ⁊ ꝓ pena debita.Et qꝛ iſta ↄfeſſio ẽ volũtaria ⁊ nõ coacta.et hõ accuſat ſe⸗/ ipᷣm volũtarie.⁊ ponit ſe ĩ iudicio.⁊ qᷓn/ to magis h̊ facit.tãto magis punit pec/ catũ et ſeipᷣm.⁊ iõ mag placet deo.⁊ per ↄſeq̃ᷓns magis excuſat᷑ apud deũ Sic g̊ pʒ ꝙ ſacrm pnĩeẽ oꝛdiatũ ppt᷑ ſcoᷣm la/ pſuʒ.ſ.ꝓpt᷑ pctm̃ ꝑpetratũ pꝰbaptiſmũ. et H̊ ꝑ modũ iudicij ꝑticularis ĩ q̊ hõ dʒ ſeipᷣm accuſare Et qꝛ iſtud ſacr̃m põte neccariũ om̃i hoĩ.qꝛ qͥlibetpõt cadere iin pctm̃ pꝰbaptiſmũ.⁊ qꝛ hoies ſeꝑati fſüut diuerſa loca ꝑ mũdü.iõ nccarij ſũt mt ti iudices a deo oꝛdĩati.qͥ habeãt ptãteʒ iudicãdi ⁊ ſciam examinãdi.Et qa iſta ptãs dʒ eẽ oꝛdiata.iõ ncce ẽ ꝙ vni hoib mo⁊ pncipalłr ſit data illa ptãs ⁊ auctaſ iudicandi.qͥvltra hẽat cõicare⁊ ↄcedere płibo ſiẽ ſibi videt᷑ expedire.vt ſic ꝑ totũ oꝛbẽ lapſi poterĩt reſurgere ꝑ iſtud ſacra mẽtũ pnĩe.Pʒ etiã ꝙ ſic ſũt duo lapſus ita etiã ſũt duo modi reſurgẽdi.ſ.baptii mꝰ⁊ pnĩia.et q̃lit᷑ oꝑtet ꝙ hõ płꝰ oꝑet᷑ad reſurgẽduʒ de ſcdo lapſu q́; depᷣmo. Et ſilrpatʒ q̃lit oꝑat᷑alit᷑ baptiſmꝰ.⁊ aliter pnio.qꝛ baptiſmus opat᷑ ꝑ modũ gr̃e.⁊ pnia ꝑ modũ iudicij ſeu iuſticie. O/ſiẽ ĩ pmo lapſu aliqͥd remãet ꝑpe tuũ et indelebile de pmo ſtatu creatõis. ita in ſcdᷣo lapſu remanet aliqͥd ꝑpetuũ ————ᷓ— YHZ et indelebile de ſtatu regeneratõis. ideo neceſſariũ ẽ ſacr̃m pniĩe ĩ ã fiat iudi DBet⸗ apſus hoĩs pꝰ ba- p tiſmũ ↄpꝑat᷑ ad pmũ lapſuʒ pꝰ D ,— ‚— — ——— f f rrrme E E -⸗ð — Mi cer hnigde⸗ Ktun nehair tiine Cpenitöf⸗ n dc N — ci a enentt anh nchröch Niggl aicen Cͤͦgi⸗ ſwiugci lr rigeſo onihe⸗ ndn däds ptn. rvichi slni heigti, nh, istnid nri tſeean iſud Drolo igiſbon Neimmd ie H ui geẽdi. ſicut in bꝛachio ſemꝑ remanẽt nerui fu/ damẽtales quiligant bꝛachiũ cũ capite O ſtatũ creatõis.ideo ſicut ĩ pᷣmo lapſu re/ manſit in hoie imago ꝑpetua creatoꝛis. qᷓ;uis fuit defoꝛmata.et remãſit libeꝝ ar bitriũ.ĩ quo ſempẽ imago natural crea/ toꝛis indelebilł.licet nõ manſit ſilłlitudo ſed diſſiłitudolita â qꝛ hõ lapſus retinu it aliqͥd et ꝑdidit aliqd. qꝛ ꝑdidit ſilitu/ dinẽ creatoꝛis.et retinuit ſuã imaginem naturalẽ indelebilẽ ac ppetuã.ꝗ deſtrui nõ poſſit.p quã habuit ſpem et füdamẽ/ tũ reſurgẽdi.ꝑ quã etiam iteꝝ potuit re/ uerti ad ſiłitudinẽ dei.qꝛ ſi nõ remãſiſſʒ imago nõ potuiſſet reꝑari ſitaↄfoꝛmiter in ſcòo lapſu remanet imago ppetua in hbomiĩie.vl ſignũ xpᷣi redẽptoꝛis ſeu rcpa toꝛis.qᷓ;uis ſit defoꝛmata.ita ꝙ hõ in ſe cũdo lapſu aliqͥd retinet de ſtatu baptiſ/ mi ⁊? regeneratõis.ſ.imaginẽ xpᷣi ꝑpetu/ am ⁊ indelebilẽ.ſeu ſigilũ ſuũ indelcbi/ le impᷣſſuʒ in aĩa qð deſtrui nõ põt.et eti QIAm aliqͥd ꝑdidit. qa ꝑdidit ſiłitudinem xpᷣi. HNeceſſe em̃ eſt ꝙ ſicut in pᷣmo lapſu remanet imago ppetua crcatoꝛis.ita in ſcdðo lapſu remaneat imago redemptorꝰ⸗ Et ideo illud ſigillũ ſen character rema- nẽés de xpo poſt lapſum.ẽ fundamentuʒ väyt iteꝝ homo poſſit redire ad ſilitudinẽ et qmiciciã xp̃ᷣi.qꝛ ſi nihil remaneret i ho- mine dexpo.nõ hꝛet fundamentũ reſur icut qñ bꝛachiũ pꝑaliticat᷑.reti / net aliqͥd ꝑpetuuʒ de capite.ſ.neruos.et aliquid ꝑdit.ſ.ſenſum et motuʒ.et ſi ner / ni deſtruerent᷑/ bꝛachiũ amplius nõ polt ſet reſurgere nec reſtaurari.nec reciꝑe ſen ſum et motũ.ita ↄfoꝛmiter ſi homo in ſe 1 18 tẽ. quẽ alia dʒ pugre q;diu ẽ i carne.ſp ĩ gia ñ relinq;t reliqͥas pcti.qꝛ totã eã mũ/ dat ⁊ lauat.et armat eã ꝑ graʒ j ↄcupiaʒ cũdo lapſu nihil retineret ð ipſo chꝛiſto qui ẽ caput.nõ poſſet reſurgere.Et ideo ita ſiłr in homine lapſo remanet imago chꝛiſti ſeu character ſiue ſigilum ei tan/⸗ h̊ fundamentũ ligans aliqualiterhomi nẽ lapſum cũ chꝛiſto capite. Et ideo po- teſt eſſe ſpes reſurgendi. D) ſicut baptiſmus relinquit reliqui ! dinẽ ĩ aĩa.⁊ q̊ndã diſpoſitõʒ ad ſiłr ope/linquũt᷑ rãdũ.ꝓ quã hõ ĩcliat᷑ ⁊ habilitat᷑ ad opereliquie rãdũ bonũvł malũ.⁊ qñq; generat᷑ oſue/peccati tudo pcti volũtaria. Uñn poſt pctm̃ ſeu in aia. malũ opꝰduo remanẽt.⁊ tũ oꝑatõ trãſit as pꝛimi lapſus in carne.ita ſacramen/ tũ penitetie relinquit reliquias ſecundi 9 lapſus in anima. ¶Titulus. ccxcvij. Ictü ẽ aũt ꝙ ſacrametũ baptiſ⸗ mioꝛdinat᷑ ↄtra pmũ lapſum.⁊ pnie q; tum ad paſſionẽ xpᷣi.iõ plꝰopera ꝙ ſacrametũ pnĩe oꝛdinat᷑ ↄtra ſcdᷣm la- pſum.⁊ qꝙ qñ hõ vult reſurgere de pmo lapſn. ſu fficit ei pnia interioꝛ.et diſplicẽ/ tia vite pᷣterite et fides. et totũ reſidquum opat᷑ baptiſmus ꝑ paſſionẽ chꝛiſti:ſ. re miſſionẽ plenã omis culpe ſeu offenſe⁊ om̃is pene debite ꝓ culpis ꝓpꝛijs et of/ fenſis.ſed qñ hõ vult reſurgere de lapſu ſcdᷣo poſt baptiſmũ.plłꝰdebet facere ð p pꝛio ſuo ſicut fecit de malo plus.qꝛ non ſufficit ei pnia interioꝛ.ſed requirit᷑ pnia exterioꝛ.ſ.cõfeſſio et ſatiſfactio ſeun emen da ⁊ tyalis punitio.et reſiduũ totũ op/ tur paſſio xpᷣi.·ſ.remiſſionẽ offenſe et eaal· pe. remiſſionẽ eterne penedebite. ſʒ re0eon linquit penã tꝑalem debitã.vt dictũ eſt Ti.pce/ Et ideo plłoꝑat᷑ baptiſm q; ſacramẽtũ dẽti Paſſio tur paſſio xp̃i ĩ baptiſmo qᷓ; ĩ ſacramen xpᷣi płꝰ* to pnie.qꝛ i baptiſmo tota paſſio xpᷣi ap opat᷑ in plicat᷑ homĩ ac ſi ipſemet eã ſuſtinuiſſet. baptiſ/ vt totaliter innouetr᷑.et hoc nõ fit ĩ ſacco mo q;ᷓ ĩ pnie. Et ſiłr ꝑ ↄtrariũ plus oꝑat᷑ homo alijs ſa⸗- ꝑ ſe et de ſuo ꝓpꝛio ĩ ſacramẽto pnĩe qᷓ; cramẽtꝭ ſacr̃o baptiſmi.qꝛ in vtroq; ſacro ſic req rit᷑.vt.ſ.hõ plus opet᷑ de ſe ⁊ de ſuo ꝓpo ibi q; ibi.et płoꝑet᷑ moꝛs xpᷣi ibi qᷓ; ibi. tñ vtrobiqʒ oꝑat᷑ ð nccitate.qꝛ ſine moꝛ te xpᷣi ñ p̃ᷣt fieri rᷣmiſſio culpe ⁊ pene eene ſʒ plłſoluit ibi qᷓ; ibi ꝓ hoĩe.ſʒ vtrobiq; ſoluit ĩfinitũ debitũ.Et iõ qꝛ ꝓpoꝛtiõa/ bilr ſe hʒ baptiſmꝰad pmũ lapſũ ſaccʒ pniĩe ad ſcᷣm lapſũ.iõ ſiẽ baptiſmꝰrelin q̃t reliqas aliq̃̊s ĩ carne ð pᷣmo lapſu.qꝛ relinqͥt ↄcupiĩaʒ carnis vicioſã ſeu fomi carniſ vicioſã.vt ñ dñet᷑ n? regnet.⁊ etiã diminuit.ita ſilr ſacr̃m pnierelinqͥtĩ aia reliqͥas ſci lapſus.qꝛ relinqͥt reliquias pcti ſeu culpe.ſ.q̃ſdã incliatões et diſpo⸗ ſitiões ſeu ꝓnitates ad peccãdũ.q̃ erant generate ĩ aia ꝑ oꝑatões pcti. Quia q̃li / Quõ pꝰ bet opatio bõavł mala relinqͥt ſuã ſiłitu/pniaʒ re 53 7 ẽ — 5 et nõ remãet.vnũ qð remãetẽ culpa ſeu offenſio dei. et ex illa ſeqͥt obligatõ ad pe nã tꝑalẽ et et᷑nã.⁊ aliud qð remãet ẽ diſ/ poſitio ⁊ incliatio ad faciẽdã ſileʒ opati onẽ.qꝛ actꝰhñᷣani⁊ oꝑatões hoĩs habẽt iſtã ↄditõeʒ.ꝙ ſꝑ reliquũt ſuã ſilitudinẽ I hoĩe.⁊ exinde ꝑ reiteratõʒ fit q̃dã ↄſue/ tudo. ⁊ vſus.⁊ habituatõ ad faciẽdũvo lũtarie ſiłr malã oꝑatiõʒ.Et iſta diſpoſi tio ſeu ĩclĩatio ſeu habituatõ ẽ viciũ coꝛ/ ruptõis ĩ aia generatũ.·et h̊ vocat᷑ reliqe Inpctõ pctõ:ũ.Uñ ĩ pctõ duo ſũt de nccitate.ſ. moꝛtali auerſio a deo ſeu ↄtẽpiꝰ dei.⁊ derelinq̃re duo ſũt. ⁊ delerere deũ. ⁊ aliud ẽ ↄuerſio ioꝛdiata ⁊ volũtaria ad creaturã volũtatẽ crea toꝛis.ſ.qꝛ hõ relinqt volũtatẽ dei.⁊ con uertit ſe ad ꝓpꝛiã volũtateʒ.⁊ ſic pᷣponit volũtatẽ ſuã volũtati dei. Et idðᷣo ꝓpter hbmũ fit offenſa dei ⁊ iniuria.⁊ ꝓpt᷑ ſcdðᷣm ſcʒ ↄuerſionẽ ĩoꝛdinatã ⁊ volũtariã ⁊ de lectabilẽ ad bonũ creatum.generat᷑ et fit Diſpoſitio ⁊ ĩclinatio ĩ aia vicioſa.⁊ B to- tũ iſil vocat᷑ pctm̃ moꝛtale.qꝛ ſeꝑat aĩaʒ a deo q ẽvita aĩe.Et iõ occidit alaʒ ſtatĩ ⁊ obligat eã ad penã eternã.nõ ꝓpt᷑ h̊ qꝛ hõ ↄuertit ſe ad bonũ creatũ ioꝛdinate⁊ ad ſuã ꝓpꝛiã volũtatẽ.ſʒ ꝓpt᷑ ̊ᷣ erelin⸗ q̃t ⁊ ↄtẽnit deũ ⁊ ſuũ mãdatũ. Si autẽ Peim̃ qt nadatu. Diau veniale, hõ ↄuertat᷑ ad creaturã et ad ſuã ꝓpꝛiaʒ volũtatẽ ĩoꝛdinate plłꝰqᷓ; debebat abſq; deliberatõe. ⁊ nõ ꝓpter h̊ derelinqͥ t deũ. tũc ẽ pctm̃ veniale ⁊ nõ moꝛtale.Et tũc fit ĩaĩa q̃dã diſpoſitio ⁊ incliatio ad ma⸗- lũ.ſʒ nõ ꝓpt᷑ ̊ recedit a deo totalłr. licʒ ñ tm̃ adhereat deo Et ſi tales actꝰ młtipli cẽt᷑.generabũt maioꝛẽ ĩcliatõʒ.⁊ ĩ fine ſe pabũt hoĩeʒ a Sᷣo.⁊ fiet moꝛs aie ⁊ petm̃ moꝛtale.qꝛ ↄuertẽt aĩlaʒ totalr ad crcatu rꝗ.⁊ ſic hõ totalr relinq̃t deuʒ. Et iõ hñ/ do reſpectũ ad deũ.nõ variãt᷑ pctã neq; diuerſificãt᷑.qꝛ iſto mõ pẽtʒ ñ ẽ aliud ni ſi auerſio a deo⁊ ↄtẽptus dei.Sʒ hñdo reſpectũ ad creaturas ⁊ ad bonũ creatũ. ipᷣa pctã diſtiguunt᷑ et diuerſificant᷑.ſᷣm ꝙ illud bonũ creatũ diuerſificat᷑ Et iðo ſũt ĩ nũero ſeptt pctã moꝛtalia ĩ generali ⁊ tñ pueniũt ĩ vnũ.qꝛ qdðlibet ẽ auerſio a deo et ↄtẽpt dei. Dic ů̊ᷣ ſacr̃m pnie qꝛ Foꝛdinatũ ad deſtruẽduʒ pctĩ moꝛtale inq;tũ ẽ auerſio a deo et offenſa dei.et in Titulus. ccxcviii. S q;tũ obligat ad pcnã cternã.ct iõ ð tn⸗ te ſua deſtruit culpã etoffenſã et auerſio nẽa deo⁊ penã debitã ppt᷑ H.ſʒ ñ deſtru it diſpoſitõem et inclinatõʒ relictã pꝑ pec catũ.et ꝑ cõuerſionẽ ad creaturã.nec pe nã debitã ꝓpter talẽ ioꝛdinatã ↄuerſiõʒ. ſed tñ dim inuit talẽ incliatõʒ ac diſpoſi tionẽ vt nõ dñct᷑ nec regnet.et dat adiu/ toꝛiũ et auxiliũ anĩe ad pugnãdũ õ talẽ incliatõʒ vicioſꝗ.⁊ ad deſtruẽdũ eã pau latine.ſic hõ ꝑ ſeipᷣm generauerat eã ĩ ſe⸗ ipᷣo paulatiʒ.Et ſic baptiſmꝰſcindit ab gia oẽs reliqas tales et totalr remonet. ſʒ relinqͥt ĩ carne lõge ab aĩa incliatõʒ vi cioſã ad malũ.lʒ eã aliqlit᷑ ſcindat.ſʒ nõ totã.ſic ſacrm pnie nõ ſcidit totaliter ab aĩa reliqas et ſuꝑfluitates relictas ꝑ pec catũ.lʒ diminuat ⁊ aliqlit᷑ ſcidat.ſʒ ñ to/ talr.qꝛ ñ oꝛdĩat᷑ niſi ad culpã ⁊ offeſã dᷣi tollẽdã.et ad penã eternã aufere.di. poſacr̃m pnie dz iteꝝ hõ ſumere ſa ie ad nutritõeʒz vite ſpuał. et ad recupandu depditũ.⁊ ad remouen du ⁊ purgãdũ reliqas pctõꝝ rfelictas p* . Pniam. (Aitulus. ccrcviij. Tgqm̃ ſacr̃ʒʒ pniĩe reſtituit hoĩvi taã ſpũalẽ ꝑditã.et relinqt reliq/ as8 pctõꝝ.et etiaʒ relinqt hoĩem ligatũ ad penã tpalẽiiõ qꝛ coꝛpꝰ xpᷣiẽ oꝛdiatũ ad nutritõz hoĩs i vita ſpũjali.⁊ — — 2 — ad pficiẽdũ eñ.iõ pꝰſacrm pnie in q̊ hõ ſurrexit de ſcdᷣo lapſu et de moꝛte.et recu· pauitvitã ꝑditã.et ẽ recõciliatus cũ xꝰo Dz iteꝝ ſumere ſacr̃m coꝛpis xpᷣi.etñ aũ dũ exiſtit ĩ lapſu et ĩ moꝛte.qꝛ nutrimen tũ pᷣſupponit vitaʒ pᷣexiſtentẽ. Sic em̃ hõ moꝛtuus nõ debet nutriri.ita hõ exi/ ſtẽs ĩ ſcdᷣo lapſu.qꝛ ꝑdidit vitã ſpũalem nõ dʒ nutriri cibo ſpũali.ſʒ dʒ pᷣmo ꝑ pe nitẽtiã reſurgere.⁊ poſtea cibo ſpũali re fici. Quia ſicut nutrimẽto ſieret iniuria Nõviui ſi daret᷑ moꝛtuolita ſine cõpatione fieret ficat᷑ ſu⸗ maxima iniuria ſacfo coꝛpis tpᷣi ĩ q̊ͥ ↄt mẽs coꝛ net᷑ totꝰxpᷣs.ſi daret᷑ moꝛtuo ĩ vita ſpua/ pꝰxpᷣiin li.⁊ iõ talis nõ nutriret᷑ſʒ magis moꝛs ĩ moꝛtali co augmẽtaret᷑et offenſa et culpa creſce rẽt. Nã tal tenet maximũ inimicũ xpᷣi in coꝛde ſuo occultũ.⁊ amat ipᷣm.qꝛ ſolum petm̃ eſt cõtra deũ.et ideo ſi talis capiat xpᷣm in ſeipſo.facit tãtũ ſcãdalũ ac ſivel/ Contr relidas pei rrache . ä Ti. ccxcix. De penitentia ket pdere ⁊ occidere xpᷣm.ſicut ſi aliquis catũ.põt reſurgere et leuari a lapſu.etre ſidehn recipet regẽ ĩ domo ſua ĩ qua teneret ini cupare vitã pditꝗ et amiciciã dei.⁊ ꝑ ſa⸗ eie micuũ capitalẽ regis occultũ.Etiã h eſʒ cramẽetũ euchariſtie põt reſumere vires H tra ſignificatõeʒ ſacri. qꝛ hoc eſt ſacc̃m ſpũales et foꝛtitudinẽ. et ideo iſta dno ſa⸗ R vnitatis et pacis.ſed talł q ẽ in lapſuẽdi⸗ crameta debẽt freqntari.q nullꝰpõt vi MWZ niſus et ſeꝑat a xpᷣo pamoꝛẽ ⁊volũtatt. ſacr̃o baptiſmi niſi ſel. Sicut em hõ fa mnrit ett ſic nõ acciꝑet ſacr̃m ꝓ ſe ſed cõtra ſe. ? it ſemel creat et factus nõ bis.et hõ eſt ſiii 4 ideo mereret᷑ magnũ toꝛmẽetũ.qꝛ accipe ſemel nat generat ⁊ non bis.ita ſemel i ” ret potentẽ ↄtra ſe.Dʒ igit hõ lapſus re/ debet homo regenerari et nõ bis.et ma/ *° . ſuſcitari hmo a moꝛtuis.et redire viuꝰ. ximeqꝛ ĩ ſacramẽto regeneratõis recipit niſe et recõciliari xpᷣo.et vniri ꝑ amoꝛẽ. Si/ hõ in aia imaginẽ ſiuecharacterẽ xpᷣi in lhti cut em̃ hõ anteq; ſurrexit de pᷣmo lapſu delebilẽ. ⁊ ideo reiterari nõ dʒ. ⁊ ideo ſa/ Irmm . ꝑ baptiſmũ.nõ debet ſumere ſacrẽ̃m coꝛ crm pnie et euchariſtie ↄiũcia ſupplent ini. poꝛis xp̃ᷣi ita etiã non dʒ ſumere.ſi pꝰba/ vicẽ baptiſmi.Et ſicut homo decedens uß ptiſmũ ceciderit.niſi ſurrexerit pᷣmo ð ſe poſt baptiſmũ ſtatim euolat ad vitã eter- Mündh cundo lapſu Sic ergo poſt ſacr̃m pnie nã.ita etiã hõ exercitãs ſe in iſtis duobꝰ nsg debet hõ ſumere ſacr̃m euchariſtievt nu ſacramẽtꝭ tãtũ purificabit᷑ ꝙſine pena A ix triat᷑. Itẽ etiã qꝛ purgatio fit ꝑ caloꝛẽ et trãſibit ad regnũ celo. 1ofi ignẽ.et ideo ignis ⁊ caloꝛ ſpũalis qui eſt ¶¶ O etiam tribulatio ſeu afflictio ſiue au amoꝛ/ ꝓurgat maculas ſpũales.Et qͥa ĩ pena coꝛpalis volũtaria cũ amoꝛechꝛi / rnee e ala remanẽt poſt pꝑniam reliquie pctõox ſti purgat animã a reliquijs peccatoꝛü⸗ vicioſe.l. inclinatões et diſpoſitões vici/ et ſatiſtacit pꝛo penis debitis.⁊ cuſtodit n oſe q̃ ipediũt aĩiaʒ.ne totaliter tendat ad animã ne inficiatur et cadat.⁊ vni H, „ xp̃ᷣm. ⁊ aliq̃lit᷑ obtenebꝛãt.et qꝛ ſacf̃m eu cum chꝛitto. Citulus.ccxcir. f. . chariſtie ẽ ſacr̃m amoꝛis.ĩ quo augetur· WUoniã aũt dictũ ẽ ꝙ ſacramen/ Ti. p̃ce⸗ amoꝛ ſpũᷣalis et ignis.iõ dat᷑ iſtð ſacr̃m vt purget reliquias pctõꝝ aĩe.et vt ↄbu⸗ rat et ↄſumat totũ.⁊ vt remoueat oẽs in clinatões anime cõtrarias .et vt det ha/ bilitates et diſpoſitões ac inclinatõnes Contra ad oppoſitũ.Et ſicut ania purgat᷑.illu/ nè rreliqas minar ac pꝑficit᷑ ꝑ ſacramẽtũ euchariſtie⸗ ñ pnie relinq ti aĩa reliqas pec/ denti catox.ſ.incliatões ⁊ diſpoſitõeſf vicioſas q̃ ĩclinãt aiam ad res coꝛpales delectatiöes mũdanas.⁊ ipediũt aĩax ne totaliter vniat᷑ xp̃o ꝑ amoꝛẽ.⁊ idᷣo cõ trariant᷑ anie et hono ſuo.quia totuʒ bo nũ aĩeẽ ꝙ vniat᷑ cũ xpᷣo ꝑ amoꝛẽ ⁊ quã/ ich pcti dʒ ita etiã ad tollendũ tales reliquias/debʒ to magis vnit cũ xpᷣo.tãto magis pfici di Alſ ſume hõ ſumere illud ſacramẽtũ. Itẽ etiaʒ qa turet melioꝛat᷑ et totũ malũ eius eſt ꝙ ſe mna⸗ reeucha ꝑ iſtud ſacramẽtũ homo magis vnit᷑ et pat᷑ axpo ꝑ amoꝛẽ. et vniat᷑ cum carne ? bif riſtiã incoꝛpar chꝛiſtoet ꝑ ↄſequẽs magꝭ vni/ cum rebus creatis. qꝛ tunc inficit᷑. tunc D tur moꝛti et paſſioni xpᷣi.que ſatiſtacit p peccat.et tinc offendit.⁊. tunc maculat᷑. er om̃ibus peccatis.et ꝑ ↄſequens fit ho/ iõ ofe illud qð facit eã recedere et retra gan mini remiſſio pene debite m maioꝛẽvł hit eã a delectationiba carnis.⁊ aↄſola/ mmt minoꝛẽ deuotionẽ ad chꝛiſtũ et ad moꝛ ntõib mũdãis.⁊ ab amoꝛe creaturaꝝ ĩoꝛ nn⸗, tẽ eius. Et ſic illud qð ſacramentũ pnie diato ⁊ vicioſo.valet ad purgãdũ aiam tnnmn nõ potuit oplere.ↄplet ſacramẽtũ iſtud ⁊ mũdãdũ eã⁊ purificãdũ. UVñ qꝛ aia ñ . ſrfi, i Et ſic ſacrẽ̃m euchariſtie reducit ad puri offedit deũ niſi vadat ad creaturas? de iie D tatẽ baptiſmi.et ſic ſacr̃m pnie et eucha/ lectet᷑ eis ioꝛdinate. relinquat deũ.iõ nſinnn niſſtie tatũ faciut ĩ ſcdᷣo lapſu ſicut baptil oig illa ꝗᷓ valet ad retrahẽdũ eã ab ilł pu⸗ 3nnagl mus in pᷣmo.Et ideo qꝛ hõ poſt baptiſariticant eã vt dictũ eſt. Et ideo quia tri Ti.p̃ce⸗ W mũ põt freqnter cadere in pctm̃ moꝛtale bulatio et afflictio carnis et mũdi. et pe/ denti. liin labi. ppter h hõ dz ſe exercitare frejnt na carnis faciũt aiam recedere adelecta⸗ NAan Iiſtis duob ſacris:qꝛ p ſacrm pnie qti tionibo et ↄſolatiõibo carnis et mũdi.vt e ðUD enſcũq; qͥ cecideritpꝰ baptiſmũ ĩ pec· aiĩa nullã delectatõem necↄſolatõem 1„. .D cipiat nec ĩ camne nec ĩ mũdo.ivðo ſequit᷑ tã cũ xpo.⁊ ne ab eo recedat ⁊ diuidat᷑ a xpᷣo.⁊ cadat et moꝛiat᷑.ſʒ foꝛti continue vniat᷑ ꝑ amoꝛẽ. Et ſic tribulatio nccia ẽ oĩ xpᷣiano.ſiue ĩidigeat purgatõe ſiue nõ qꝛ tbulatio ẽ tã bõa ⁊ tã vtilł ⁊ tã medici Tribla/ ꝙ ipſa tribulatio ſũmevalʒ ad purgãdũ tio pur/ aiam. et ad purificãdũ ab oibo reliquijs gat reliqͥ pctõꝝ.⁊ inclinatõibo ⁊ diſpoſitõib vici as ĩ aĩia. oſis.⁊ ſimł cuʒ amoꝛe xpᷣi:.qꝛ amoꝛ ligat aĩaz cũ xpᷣo.⁊ trib ulatio ext᷑ioꝛ ⁊ afflictõ q ſentit᷑ facit recedere aĩaʒ ⁊ fugerea cõ/ poſſit ꝑfectevniri cuʒ xpo ꝑ amoꝛẽ. Er/ De oꝛ/ ſolatönibo ⁊ deſiderijs carnaunb. Sic & go ſeòᷣr᷑ ꝙ ſiẽ xpᷣs oꝛdiauit ſacr̃a ad ſalu/ dinaut amoꝛ xpᷣi exiſtẽs ĩ aia ex vna ꝑte.⁊ tribu tẽxpᷣianoꝝ.ita oꝛdinauit tribulatões et błlatdeeß latio et afflictio ex altera ꝑte. mundãt eã purgatõʒ aiax. ita e ſiẽ ſacr̃a ſunt ncca/ ad pur ab oĩb talib inclinatõiboꝛ diſpoſitõibꝛ rig. ita etia tribulatões ſũt nccarie.et q; gatõem vicioſis qᷓ ĩpediebãt aĩaz. qꝛ dũ aia ſétit diudurãt ſacr̃a.durabit etiã tribulatio. aiaꝝ. tribulatõʒ ⁊ afflictõʒ.⁊ triſticiã ⁊ deſola 2⁊ iõ ncceẽ ꝙ tribulatio duret q;din mũ/ tiõʒz ĩ carne ⁊ ĩ mᷣo.et nullã requiẽ ne; dus ſtat. ñ qꝛ ĩ hacvita xpᷣianipᷣparã . delectatiõz ibi iuenit.tũc amoꝛ xpᷣiexns tur ⁊ diſponũt᷑ ad aliã vitã ſ.eterna.iðöo . ĩ aia.vnit ⁊ ligat eã cũ xpᷣo mag.⁊ pene neceſſe ẽ ꝙ tribulatio ſʒ maneat ĩ hacvi · trat ipſaʒ aĩaʒ totalit᷑. ⁊ ipᷣe amoꝛ excita ta Vñ neceſſe ẽ ꝙ foꝛnax cũ follibo ſemꝑ et viuiſicat᷑et foꝛtificat᷑ in ſe tãq;; ignis. maneat.⸗ etiã ignis maneat incenſus ⁊ 4 cet iõ expellitet expurgat ab aĩa qcd eſt inflãmatꝰ. Et iõ ſic nccariũ ẽ omi xp̃ia/ “ eiↄtrariũ ibi.⁊ expellit oẽm amoꝛẽ con / no reciꝑe ſacfa.ita etia neceſſariũ eſt om 7 trariũ. om̃es inclinatiões et affectiões ↄtrarias q̃ impediebãtaĩam ne totaliter vniret᷑ cũ xpᷣo ꝑ amoꝛẽ ⁊ volũtatẽ.⁊ tũc neceſſe eſt ꝙ ala totalit᷑ amplectat᷑ xᷣm. nał.⁊ tã nccia oĩ xpᷣianovt ſine ipᷣa nullꝰ ni xpᷣiano tribulatõcs ſuſtinere.⁊ qͥ refu- tat tribulatões ſepat᷑ axpᷣo E ſt etiã ncce Tribla- ꝙ; qñ pctã multiplicant᷑ꝙ tũc etiã mul/ tões mł tiplicent᷑ tribulatões.quia maioꝛi reple tiplicat s s Et iõ ipᷣa tribulatio ẽtãq; malle/⁊ mar/ tioni maioꝛ neceſſaria ẽ purgatio. Et ſic pcti mk tellꝰꝑcutiẽs aĩam.⁊ facies ip ſa intrarei xps tã ꝑ ſacra q;ᷓ ꝑ tribulatiões ↄplet et tiplicat xpᷣm ꝑ amoꝛẽ.remouẽs ab ipſa oẽm ru/ pęicit ſalutẽ aĩiaꝝ.Et qꝛ tribulatio eſt pe biginẽ et ſcoꝛiã. Et eſt etiã foꝛnax cũ fol libo.et amoꝛ xpᷣi eſt ignis incẽſus ⁊ inſlã mat i foꝛnace tribulatiõis.⁊ iõ inſimul decoquũt aĩaʒ.et purgãt eã ab oĩ macla 2 infectõe ↄtracta p amoꝛẽ carnis⁊ mũ/ di. Et iõ tũc aĩa ↄfoꝛtat᷑.roboꝛat᷑ et foꝛ/ tificat᷑.⁊ illuminat᷑ ac pficit᷑.qꝛ vnit᷑ ma/ na.ideo ſi voluntarie ſuſtineat᷑ſatiſfacit pꝓ pctis et ꝓ culpa.qꝛ oĩis pena volunta ria ẽ ſatiſfactiua ꝓ debitis pctõꝝ.Et iõ bõ reſurgẽs ꝑ ſacr̃m pnie de ſcdᷣo lapſu, remanet obligat ad penã tꝑalẽ ̃ᷣm quöI titatẽ crimĩs ⁊ qualitatẽ culpe. et ideo ſi oluũtarie ineat tribulationẽ etafflictio⸗ gis cũ xp̃o. ⁊ fit vnũ cũ eo.⁊ ꝑR ↄpſequens nẽ tꝑalẽ et coꝛpalẽ.et ſ̃m hoc magis voẽg purgat᷑ ab oĩ macula vicioſa.qꝛ calefit ? min ſuſtinet tribulatõeʒ. ſᷣm hoc płvel Tribla iflq mat᷑ qꝛ xpᷣs hʒ ignẽ i ſeipo inextigui minꝰ ſatiſfacit ꝓ pctis.Si autẽ hõ ñ ſit tio ſati ꝰ- bilẽ. diuinũ. purificatiuũ mũdificatiuũ obligat ad penã tꝑalẽ.tũc ſuſtinẽdo vo fꝗc 1 me 7 attractiuũ. Vñ ad purificãdũ aĩaʒ nõ lũtarie penã ⁊ afflictõem ꝓpter xpʒ.qaug ret ſiuſfficerʒ amoꝛ xp̃i niſi adiuuaret᷑a ttibu/ mẽtat merita et gratia. Et ſic tribulatio 4 latõe.q; aĩa bz libeꝝ arbitriũ.⁊ nõ cogiẽ ẽbona qad purgadũ aiam ⁊ ad ſatiſfſaciẽ ire ad xp̃m. nec recedere a delectatõnibb dũꝓꝙ debitis.⁊ ad qugmẽtandũ merita carnis et mũdi niſi velit.⁊ iõ qꝛ ipᷣe dele et ad ligandũ etvniendũ alaʒ foꝛtiter cũ ctatões ligãt aliqlit᷑ aiaʒ cũ carne.iõ ne· xpo.⁊ ad ſeꝑandũ eã a delectatõibo ⁊ cõ⸗ ceſſaria ẽ ipᷣa tribłatio rõne libᷣtat aĩe vt cogat eaz. ⁊ volũ tarie relinq̃t eaſdẽ dele/ ctatõcs ↄias deo⁊ ſibi.⁊ vadat ad xpᷣm Et etiã nõ ſolũ tribulatio eſt nccaria ad purgãdũ aĩam ab infectõibo vicioſis.ĩ⸗ mo nccaria ẽ ad eã tenẽdã ligatã et vni/ ſolatõibo mudanis⁊ carnis ↄtrariant᷑ gie ⁊ eã occidũt. Quare ſumme amabił debet eſſetribulatio om̃ixpiano. Dꝛ ſigia p ſacfm pnic exeat c pe cũ reliquijs pctõx. et ſine ↄpleta ſatiſſa/ — ctione ꝓ culpis/ neceſſe eſt es purgariin V— ducrt Cntinne monciie geſurno linmi⸗ töm Anigc liit ntteis An negi gin hhulnd in⸗ Suni Mipri⸗ Kibaani Atnn nemis ofirhi⸗ nücken titcie Ttir tüntl r Uinthe irie 1o ſe i Ghplut ſplul hnnckhe küui L rbi Nnn. lifncnn Cn Naffied KR Nepeet N tehoäit tnid — nito ro ſin nsl, d ,bono atſtui⸗ inan rttach ihie⸗ iti aliq loco tãdiu donec fuerit plene (Citulus.ccc. exire de ſuo coꝛpe nõ pu rga⸗ Ataa pdicò reliquijs pctöꝝ qᷓ remanẽt poſt ſacr̃m pnie.⁊ etiã abſq; pꝑ/ ſolutõe penaꝝ ꝓ culpis debitaꝝ.iõ cũ p pter h̊ aia impediat᷑ ne totalit᷑ poſſit vni rixpᷣo ꝑ amoꝛt᷑.qꝛ neceſſeẽ ſi debeat vni ri cũ xpᷣo ꝙ nihil habeat extraneũ a deo. ſed ꝙ ſit tal ſicut exiuit a deo ĩ ſui creatõ ne ſine macła. ſine ĩfectõe.⁊ ſine aliq̃ ma⸗ la inclinatõe.iõ qͥcqͥd aĩa addidit ꝑ ſe in ſeipſa poſtq; creata ẽ vſq; ad exitum coꝛ poꝛis ↄuerſando cũ creaturꝭ qðᷣ deo cõ/⸗ trariat᷑incce eſt ꝙ totũ illud purget᷑etre moueat᷑.Etiõ qꝛ ania amat carnẽ ⁊ res coꝛpales amoꝛe inoꝛdĩato.et płq; debe ret.⁊ ꝑ ↄñs ibibit᷑ tali amoꝛi⁊ delectatõ niiiõ nece ẽ ꝙ añq;ᷓ vniat᷑ cũ deo vltia et ↄpleta vnione.ꝙ purget᷑ et purificet᷑ cõ/ .prleta purificatõe.vt nihil remaneat ð ex- trtraneo. Itẽ etiam qꝛ culpe debet᷑ opleta Ti.pᷣce/ punitiovt iã declaratũ ẽliõ aia q̃ nõ poꝛ denti tauit debitã punitõʒ ꝓ pctis ſuis:ncceẽ ꝙ puniat᷑qꝛ h̊ exigit iuſticia dei anqᷓ; ſit digna hꝛe ↄſoꝛtiũ cũ deo.qꝛ ſine debita ſatiſfactõe aĩa nõ dʒ ſaluari.Et qꝛ aĩa q̃ exit de coꝛꝑe.exit de curia miſcdie.et ca/ dit ĩ curiã pure iuſticie dei.iõ ncceẽ q ibp ſa puniat᷑ pꝰhãcvitã ſᷣm rigoꝛẽ⁊ ſtrenui tatẽ diuĩe iuſticie. Et qꝛ diuia iuſticia ẽ ſũma.qꝛ nõ põt cogitari maioꝛ.et ſic iu/ dex iuſtiſſimꝰẽ ſũme punitiuꝰ maloꝝ.qꝛ iſũmo odio hʒ malũ.iõ ſequit᷑ ꝙ mala q̃ᷓ punit de pꝰhãc vitã ꝑ ſu iuſticiã pũit tãta punitõe q̃ nõ põt cogitari maioꝛ.et cũ tãto rigoꝛe ⁊ ſeueritate ꝙ nẽo pᷣt exco/ gitare.Et iõ aia q̃ nõ ſuſtinuit penas de bitas ĩ coꝛꝑe.dũ erat ĩ curia miſcdie dei. proſtq;; icidit ĩ manꝰ iuſticie puniet᷑ tãta Ncẽe ẽ pũitõe ꝙ nẽo põt cogitare.Et iõ ſeqͥt᷑ q eſſe pur/tã ꝓpt᷑ purgatõʒ q; ppt᷑ pũitõʒ ncceẽ lo gatoꝛiũ cũ eẽ aliquẽ purgatoꝛij punitiuũ giax. i ernalr ſz tpalit᷑. Et qꝛ ſiẽ ĩi B mũdo aia dũ ẽ ĩ coꝛpe.purgat᷑ ꝑ afflictõʒ ⁊ triblati onẽ.⁊ h ſil cũ amoꝛexpᷣi. ita etiã oꝑtet q; amoꝛ xp̃ᷣi exñs ĩ aia ⁊ tribulatio.purgẽt ʒʒ—f te purgata. ? fucrit culpa pſolutrt. ipſã aĩaz a reliquijs pctõꝝ Etiõ oꝑtʒ ꝙ; ſit aliqua res afflictiuaa doloꝛoſa ĩ q̃ aia purgada tãtũ ſentiat ð doloꝛe q;tũ ſetijt de delectatione extranea contra den. tatũ penctret ĩ viſceribo ⁊ medulł aĩe.q /⸗ tũ amoꝛ mundanoꝝ penemauerat ĩ me/ dulł aie.Et qꝛ purgatio fit ꝑ ↄꝛium.vñ aĩa nõ ĩdiget purgari niſi ab amoꝛe rerũ mũdanaꝝ.qͥ penetrauerat aĩiam p dele/ ctatõʒ. qꝛ ꝑ talẽ amoꝛẽ extraneũ aia ẽ diſ/ ſilis deo.iõ ſᷣm ꝙ amoꝛ reꝝ mudanarũ mag penetrauit i aia ⁊ i medull ei.m B difficilipurgabit᷑. Iſta aũt purgatio et punitio.neceſſe ẽ ꝙ fiat ꝑ ignẽ mateir alẽ. vt iã declaratũ fuit de eterna iuſticia Ti.clxi Sic & amoꝛ xp̃i exñs ĩ aĩa.excitat:⁊ ad Tit. clłx iuta tribulatõe ignis ⁊ doloꝛeſenſibili. iiij. purgabit ipſã ſicut auꝝ purgat᷑ i igneet ↄpleta pugatõe aĩa nullũ doloꝛẽ ſentiet da nihil habebit de extraneo nec de cre/ mabili. Meliꝰigit᷑s homĩ purgare petã Meliꝰẽ ſua.et ſuſtinere penã debitã ꝓ pctis ſuis h̊ qᷓ ali/ hic dũ viuit ĩ coꝛꝑe.qᷓ; ꝙ purget᷑ ⁊ puni/ bi ſatil⸗ atur ĩ alio mũdo ꝑ rigoꝛem diuine iuſti facere. cie.qͥa neceſſe eſt ꝙ vel hic puniant᷑ pctã volũtarie ꝑ pniam ⁊ ꝑ ſacr̃a: tribulatio- nes vel ĩ alio mũdo ꝑ iuſticiã dei.qꝛ pec catũ nõ põt remanere ipunitũ.⁊ optebit qꝙ; eternaliter vel tꝑaliter puniat᷑.eterna/ lit᷑ ĩ iferno.tꝑalit᷑ ĩ h mũdovl i loco pur gatoꝛij. Sic ů̊ neceſſe eſt ꝙ hõ poꝛtet pe nã debitã ꝓpctis cõmiſſis poſt baptiſ/ ſ veli hoc mũdo velĩ alio.ſed alit᷑ hic ⁊ aliter ibi.Quãuis etiaʒ ipᷣe aĩe recedãt a coꝛpe cũ reliquijſ pctõꝝ.attñ oĩa illa q̃ vglebãtꝓ eis hicdũ viuebãt i coꝛꝑe.va O/, eis læt etiã ſi fiãt ꝓ eis pꝰ deceſſũ. Ad ſatiſfa/pſũt ſuf⸗ ciẽdũ vᷣo ꝓ eis ad ↄplendã iuſticiã diui fragia. nã.valẽt oĩa q̃ ꝓ eis ꝑ alios fiũt qͥ viuũt. ſz nõ tantũ quatũ valuiſſent ſi facta fuiſ ſent ꝑ ſeipos. Quia em̃ ſunt mebꝛa xp̃i. 1i5 pſnflt ſuſciꝑe influẽtiã a paſſiõe xpᷣi et a mẽbꝛis xp̃i: qꝛ tã ille aĩe q́; hoĩes xpᷣiani viuẽtes ſunt vnũ coꝛpus ·et ſunt mẽbꝛa vnius capitis.et ideo pñt ſe iuuare adi/ uicè.⁊ iõ mẽbꝛa xpᷣi viuẽtia.ſ.xpiani vi⸗ uentes.ꝓ ſuoꝝ amicoꝝ pctis pñt ſatiſta cere.ſi faciãt illa qᷓ̃ pñt valere ad ſatiſfſaci endũ pꝛo culpis.qꝛ hoc nõ derogat diui ne iuſticie. Quãuis ergo anime nõ pñt . ſeipᷣas iuuare. attñ pñt p alios adiuuari ct debita qꝗᷓ debẽt pñt ꝑ alios amicos ꝑ/ ſolui.qm̃ licet puniant᷑ ꝑ inſticiaʒ dei.iñ ſunt ĩ amicicia dei ⁊ i eius amoꝛe. Et iõ quicqͥd fit ꝓ eis de acceptat et recõpen/ ſat ꝓ dehito quod ipſi debentt. Mue ſunt ila que pñt inducere hoĩes lapſum vt currat ad ſacrẽ̃m pnie volun/ boõ lapſus poſt baptiſmũ nõ pfsßt ſaluari niſi ꝑ pniam volũ tariã.⁊ hõ rõne ſue libertatis nõ pᷣt cogi ad pniaʒ.qꝛ etiã nihil ꝓficeret niſivolun tarie currat ad niem Ste mag volũ tarie currit.tãto magꝭ ei ꝓficiet.iõ ẽ vti⸗ le valde ↄgre greot⸗ ſilq pñt hoĩez idu⸗ cere ad pniaʒ. qꝛ ipᷣa pctã rfugiũt pnia⸗ꝭ 172 Jci reſiſtũt Pꝛimũ aũt qð inducit ho minẽ ad pniam ẽ.q ſũme placʒ deo.a de' ſolũ hʒ odio pctã ⁊ nihil alind.qͥa ni hil ↄtrariat᷑ ſibi niſi pctm̃.nꝰ? ẽ ſibi rebel le.⁊ iðᷣo ſequit᷑ ncc̃ario ꝙ ille ſũme placet deo qͥ; toto oꝛe.toto coꝛde ⁊ toto oꝑe im/ pugt pctm̃ ⁊ deſtruit inq; tũ in eo eſt. qa deſtruit etimpugnat veꝝ inimicũ dei.ſi pugnat eius inimicuʒ capitalẽ. ⁊ maxĩe placeret regi miles aliqs qͥ occideret eiꝰ inimicũ capitalẽ ꝓpter amoꝛẽ reg. Si g̊̃ homo ꝑ pniaʒ habeat odio totis viri/ buſſuis pctin⁊ ei diſpliceat ꝓpter hoc q Eↄtra deũ.et ipᷣm accuſet oꝛe.oꝑe et coꝛ/ de.et pſequat᷑ ipᷣm.et expellat ipᷣm a ſe.eo qꝛ eſt ↄtra deũ.neceſſe eſt ꝙ talis ſumme deo placeat.Et ideo ipſa pnĩa eſt ſacrifi ciũ acceptabile deo.ĩmo nullũ ſacrificiũn magis placet deo q; qð hõ offert de ſu/ is ꝓpꝛis actib.ĩmo hocẽ pᷣmũ ſacrifici um qð homo dz offerre deo de ſeipo. Et ideo ſtatim de adiuuat hoĩem ſi ip̃e que rat adiutoꝛiũ a deo ↄtra inimicũ xpᷣi.qð nunq; ſibi negat ſi in veritate poſtnlat. Quõ em̃ de denegaret alicui auxilinʒ j vult ĩpugnare inimicũ ſuũ capitalẽ.qͥ ẽ pctm? Immo armabit ipᷣm armis ſuis VUñ licet pcim̃ ſit inimic dei.tm̃ de non deſtruit ipᷣm niſi hõ cõſentiat ⁊ velit. qꝛ volũtarie recepit eũ.⁊ ideo nõ põt exire bus amicis dei.à ſüme gaudẽtde B. Et ſic hõ ſił acqͥrit amiciciã dei ⁊ oĩim ami/ oim amicoꝝ ſuoꝝ q́; hie amiciciã pctiz inimiciciã dei.qꝛ pctm̃ è ſũma turpitu do,ſũma defoꝛmitas ⁊ malicia.et odibi Woni gutez me bonꝰ.ſüme amabil.et nullo mõ odi / Et etiã oẽs amici ſui ſüme gaudẽt de BD. tantũ placitũ et tantã ↄplacẽtiã quã de/ cut ſũme placet homi ille qͥ deſtruit ⁊ im li mẽbꝝẽ ĩ hoĩe ĩ ſecreto? men pitalem. ⁊ illð qð deꝰhʒ ſũme odio.⁊ qð “èñü 3 7 4 £ . niſi volutarie dimittat ip̃m.⁊ iõ ncce eſt ſi dz; exire ꝙ volũtarie expellat ipᷣm deſe Itẽ hõ etiã nõ ſolũ placet dro.ſʒ etiãä oi coꝝ ſuoꝝ. Meliẽ em̃ hẽe amiciciã deiꝛ lei ſũmo:.⁊ nullo mõ amabile.⁊ de ẽ ſũü bil. Et ſic maxia dꝛña ẽ int deũ ⁊ pcti. Et etiã ſũme placet deo pnia.qꝛ ꝑ ipſaz hõ ſaluat᷑ ⁊ reſtaurat᷑qͥ erat depdit i cc nuʒ ꝑ ſeipᷣm.⁊ idco deꝰ gaudetĩ eo ꝙ ſua creatura etopꝰſuuʒ qð ꝑdiderat ſalue. qꝛ ſũt boni.et letant᷑ de bono ſicẽ diaboli ſũt mali ⁊ gaudẽt de malo. Sic ꝓpter us hʒ ⁊ oẽs amicieiꝰi pnia.dʒ hõ tot vi “”MD riba conari.vt ad pniĩaʒ feſtinet ꝓ pctis ſuis. ¶ Aliud inductinũ ad penitentiã. ¶ Itẽ aliud qð põt incitare et inducere . hojĩem ad pniam ẽ viſio dei.qꝛ de videt hoĩs volũtatẽ.et videt q̃liter hõ tenetin domo ſua.ſ.ĩ coꝛdeſuo.qð mel⁊ nobio liꝰ mẽbꝝ ẽ ĩ hoĩe ĩ ſecreto dei inimicũ ca deo ſüme diſplicet. ⁊ nõ ſolũ tenet.ſ̊ defk? dit.nutrit et abſcõdit atq; augmentat.⁊ inducit ip̃ᷣm in domũ ſuã volũtarie.im/ mo nõ ĩ domũi ꝓpꝛiã.ſed in domuʒz dei. dqꝛ coꝛ devera iuſticia ẽ habitaculũ dei ? ptinet deo. Etiaʒ hõ(qð pei ẽ fecit iᷣm inimicũ.qꝛ añ nõ erat.et cogitat ſx quõ porerit młtiplicare ipᷣm. Oiĩa iſta deꝰ vi det. Debet ů hõ ĩ ſũmo timere.q.l.tene/ at ĩ ſeipᷣo iimicũ dei.et ꝙ cuſtodiat et dee fendat atq; nutriat ipᷣm ipᷣovidẽte.pñte et ſciẽte.inimicũ ſui creatorꝭ.redẽptoꝛis atq; iudicis.Quis em̃ eẽt auſus tenere. cuſtodire atq; nutre i regno reg iimicũ reg capitalẽ rege pñte.vidẽte et ſciente⸗· Nõne ille faceret regi magnã ↄtũeliaʒ t offenſã atq; iniuriã? Nõne etiã ille meer ret᷑ a rege magnã vindictã: Jm mo eti⸗ qͥs eẽt auſus coꝑitare ſeu ĩ aio ꝓponere. inimicũ reg velle hoſpitarei vomo ſua regeſciente talẽ cogitatõem ſeu tale pꝛo⸗ — ½ öi thrdet idehe Ginimn unnnn actbi⸗ 1dei⸗ mod irpan Epp eiic⸗ icgſ ſedhel nictid höwen⸗ apos Mni deri höment Grwwr dotts Gacd un vniN uig ird eiN erpi is t⸗ Gincn Ce itigA zere W Apo⸗ Et ex hoc apparet ꝙ deꝰnõ vult hoĩem 4* H gis.⁊ poꝛtare reg iimicũ depictũ añ fa / ciẽ regis: Et qͥs eẽt auſus recipe bona a rege.⁊ viuere de bonis regꝭ.⁊ ſuũ limicũ capitalẽ i domo ſua hoſpitare ⁊ defende re ip̃o ſcicte: Credo ꝙ nulłꝰcẽt ita auſus Ergo poſtqᷓ hõ ſcit ⁊ co&ᷣſcit.qꝙ pẽtʒ qð ipᷣe tenet ĩ coꝛde ſuo ẽ inimicdei capita- lis.⁊ ꝙ deus Hhvidet ⁊ coaſcit.⁊ ꝙ ſcit.ſi ip̃m nõ expellit ſtati decoꝛde ſuo.tũc fa/ cit deo maximã ĩiuriã.offenſã⁊ ↄtũeliã. qꝛ reputat eũ vel impotẽtẽ.vel inſcientẽ vel fatuuʒ. Nõne ille ſtat i maxio ꝑiculo abſq; fallo: Quia timoꝛ ẽ ⁊ ſ’ůme timen/ dũ.niſi hõ ſtatim ipᷣm a ſeetxpellat.q;deꝰ faciat vindictã.⁊ oñdat ſuã potentiam. ſcĩam et iuſticiã.⁊ pᷣcipitet ipᷣm cũ iimi/ co ſuoi pfundũ ĩferni.imo miꝝ ẽ et ſuꝑ oĩa mirabilia.quõ deꝰ ſuſtinet tanto tꝑ e mimicos ſuos moꝛtales. Et qͥ h̊ͥ nõ ſen tit piculũ neq; timetlamiſit intellectũ ⁊ rõne caret.⁊ merito fatuꝰreputabit᷑.ma/ xime ĩ tꝑe vltõis.Et ĩ iſto appet dei im/ mẽſa clemẽtia ⁊ bonitas.ſic ſuſtinere nu trire ⁊ defẽdere a diabolo ſuos inimicoſ et ſuoꝝ iimicoꝝ ʒelatoꝛes atq; defẽſoꝛes MHã nõ poſſet maioꝛ bonitas excogitari Pire.ſed expectat ipᷣm ad pnĩam.⁊ vt ſal- uet᷑ ꝑcit.nec põt eẽ alia cã.qᷓ; ꝙ ſi hõ nõ venerit ad pniam tãdiu expectatꝰ.qꝙ ex/ tũc maioꝛẽ vindictã et indignatõʒ dei ĩ/ currat.qꝛ ingrat ẽ deo.et ↄtẽnit illã ĩimẽ ſaʒ bonitatẽ dei.Dʒ igit᷑ hõ ad vitandũ tantũ.arduũz magnũu ꝑiculũ ĩ q̊ ↄtinne exiſtit.⁊ ꝓpter tantã bonitatẽ et expecta/ tiõʒ dei currere ad pniaʒ.⁊ ſubito expel/ lere a ſe inimicũ deiet ſuũ.neſubito ſup eũ veniat ira dei et vidicta.qͥ bo iᷣe pote/ rit pdere coꝛpꝰ⁊ aĩaʒ ꝓpt᷑ ingtitudiuẽ et ↄtẽptũ dei ¶ Aliud incitatiuũ ad pniaʒ ¶ Pꝛerea aliud ẽ qð dʒ boĩem ĩcitarevt currat ad pniaʒ.ſ.iuſta punitio peccati. Vñ iã ꝓbatũ ẽ.et ĩpoſſibile ẽ aliter eſſe. qu oĩa facta et vᷣba ⁊ cogitatiões hoĩs iudicent᷑ et recipiãt debitã remũeratõeʒ bonivlł mali.⁊ iõ de nccitate oĩa oꝑa bo- mis mala et cogitatões male.⁊ oĩa pctã optet ꝙ; puniãt᷑.qꝛ nõ pñt remanereim/ punita.⁊iõ ſi nõ puniant᷑i h mũdo.oꝑ/ tã faciliter poteſt euitare tanta picula.qᷓ De inductiuis ad penitentii poſitũ: Et qͥs eſſz auſus ĩtrare domũ re/ tet ꝙ ĩ alio mũdo puniant᷑ p iuſticiaʒ de bitã.Et iõ bonitas dei oꝛdĩauit.q; pctã hic ꝑ pniam puniant᷑.⁊ↄſtituit ſuos iu/ dices ĩ H̊ͥ mũdo loco ſui.qͥ iudicẽt et coꝛ rigãt petã et puniãt.vt ĩ hoc mũdo fiat iudicium de ipſis. neſi reſeruent᷑ in alio mũdo.iudicent᷑ad ↄdemnatõeʒ eternã. Et ideo ſi hõ nõ vult ĩ hoc mũdo facere pniaʒ et iudiciũ ð pctis ſuisncce eſt q poſt hãcvitã eternalit᷑ puniat᷑. Itẽ etiaʒ declaratuʒ ẽ ĩ capitulo de eterna iuſticia q̊t ⁊ qnta mala icunet aia ſi nõ ſaluet᷑.qꝛ aia ẽ imoꝛtał.et ̊ bñ vł male hẽbit ĩ eter nũ. Debʒ ̊ hõ currere ad pnĩiam vteua dat triſticiã eternã et penã ĩfinitã.ĩ quã de neceſſitate incidit ſi nõ fecerit pnĩiam Si sᷣ hõ nõ vultvenire ad iudiciũ ĩ alio mũdo.veniat h̊ ad indiciũ ſecretũ volũ/ tarie coꝛã iudice a deo oꝛdĩato.et ↄfiteat᷑ pctã ſua.et accuſet ſeipᷣm ĩ veritate coꝛã eo.et ſic euadet iudicium damnationis. Elliud inductiuũ ad penitentiam. Epꝛeterea aliud qð debet hoĩeʒ incita- re ad pniam.ẽ certitudo ⁊ infallibilitas moꝛtis ⁊ icertitudo ipiꝰhoꝛe moꝛtꝭ. Nã nõ ẽ in alicui ptãte ꝓlõgarevnã hoꝛam vite.quia vita hominis ſtat in manu al terius.ſ.dei. Si ergo homo eſt incertuſ de hoꝛa. quõ audet remanere ĩ tato peri culo ꝑ quod poteſt incurrere eternã pe/ nam et triſticiã infinitã: Cũ ergo homo finẽ nõ habẽt ꝑ pnĩam quod tã faciliter fit.quia volẽdo et loquẽdo. Quid em̃ fa- cilius qᷓ;velle ⁊ loqui? Ihi em̃ nullus la boꝛ eſt.nulla fatigatio. Uolẽdo em̃ ⁊ lo/ quẽdo coꝛam iudice peccatũ deſtruit᷑ et remittit᷑ eterna pena.⁊ homo euadit tri/ ſticiam.que finẽ non habet.Eſt igit᷑ ho mo ſtnltiſſimꝰqui voluntarie vult ſtare in tãto periculo quo maius nõ poteſt ex cogitari.cum poſſit ipſum vitaretaʒ fa/ ciliter ꝙ nõ poterit faciliꝰcogitari.et nõ eſt ſecurꝰde die craſtina.⁊ nõ poteſt pꝛo longare vitam ſuam ad vnam hoꝛam. Aliud inductiuũ ad penitentiam. Itẽ aliud etiaʒ qð dʒ ſũme inducere hoĩeʒ ad pniaʒ ẽ moꝛs vpᷣi ⁊ ſãguis qͥ e᷑ fuſus ẽ p pctis tot mundi. vnde moꝛs xpᷣi ſuꝑat omnia pctã q fieripoſſunt.vt peclaratũ cſt. et ideo clomat ſanguis xpᷣi ad oẽs pctõꝛes vt veniãt ad pniam? rñ e cipiãt vᷣtutẽ ⁊ influentiã cius.quia nõ ẽ effuſus niſi ad lauandũ pctã.Et idco qͥ; cõtemnit ſanguinẽ xpᷣi.⁊ nõ vult lauare pctã ſua ĩ ſanguine eidũ viuit i ̊ mun do.neceſſe ẽ ꝙ damnet᷑.et maxime xpᷣia/ nus.qͥ empreſt ſemel pᷣcio ſanguis xpᷣi damnabit᷑ ſine compatione plus q; oẽs alij.quia ↄtemnit ſanguinẽ tã pᷣcioſum: Quicũq; igitvult fugerepenas eternas ⁊ ꝑuenire ad gaudia eterna dum adhuc vgcat.et in hoc coꝛpe viuit⁊ põt facere pniam.currere debet ad ſacr̃m pnie vtĩ ppetuũ viuat. Conari igit᷑ debet hõ dũ tempꝰ habet. vt expellat de ſeipo ⁊ de do mo ſua inimicũ ſuũ capitalẽ et moꝛtaleʒ et inimicũ ſui creatoꝛis ⁊ factoꝛis ⁊ om niũ creaturarũ.ſ.ipᷣm pctm̃.ne inueniat᷑ in eo ĩ moꝛte.qꝛ cũ eo iudicabit᷑ ad igneʒ eternũ.et pibit ĩ eternũ.Qualit᷑ põt ho/ mo tolerare ĩ ſuo oꝛto.ĩ ſua domo in ſua camera.⁊ ĩ ſuo coꝛpꝑe inimicnʒ capitalẽ: EEt ſi ibi nõ pᷣt ſuſtinerc.quõ põt tũc ini/ micũ ſuum? chꝛiſti et omis crcature dei ĩ ſecreto coꝛdis ſui abſcõdere ꝑ vnũ mo/ mentũ.⁊ non ſolũ tolerare.ſed qdð peius cẽ diligere ⁊ amaretãdiu:? Tãdiu em ho⸗/ mo tenet pctm̃ ĩ coꝛde ſuo.q;diu nõ ha/ bet ipᷣm odio.Et quõ pot᷑titdiligere pec catũ.p qð ꝑdit eterna ⁊ infinita bona.et acqͥrit eterna et infinita toꝛmenta et ma- la.pꝓ qð ꝑdit eternũ ⁊ infinitũ gaudiũ.et icurrit eternã triſticiã: Quõ põt homo tenere pctm̃ et diligere ꝓ quo oꝑtuit de/ um incarnari.turpiſſima moꝛte moꝛi? Ouõ põt hõ ſeipᷣm ſuſtinere eſſe malũ qͥ nõ põt neq; vult ſuſtinere alias res ſuas eſſe malas.neq; coꝛruptas.nec macula/ tas: Quõ põt hõ ſuſtinere ſeipᷣm eſſe ma lũ.qui oẽs alias res vult he bonas.bo nã domũ.veſtẽ bonã.⁊ vxoꝛẽ bonã.et fi lios bonoſ:Quõ igit᷑ non iudicaret᷑ hõ iſte nec ↄdẽnarct᷑ iuſte.qͥ ↄtẽnit ſãguinẽ filij dei.et ſeĩm. et refutat moꝛtẽ tã ama/ rã xpᷣi.⁊ ꝓ nullo reputat.⁊ qͥ dimittit ma⸗ xima bo na ct et᷑na. qrit vilia et trãſito/ ria. q̃rit trena ⁊ dimittit celeſtia.qͥ qrit aliẽa bõa⁊ extranea⁊ dimutit ꝓpa bõa: AQuid em pei ſen umpr ; e bo aͤbabz momẽtuʒ: Cur etiã nõ indicare aĩaʒ ĩmoꝛtalẽ põat ſpẽſuã ĩ retrãſttoꝛia et moꝛtali. accoeruntibitteti roriue iuſtiſſime. ᷓ tantũ diligeẽs ẽ. et tãtũ labo ſeipᷣm dimittit pire.q repat ea qᷓ ũt ex/ tra ſe.⁊ q̃ itra ſe ſũt relinqͥt.qͥ pulcreoꝛdi nat ea qᷓ ſũt extra.⁊ ꝗᷓ ſũt ſtra dimittit in oꝛdĩata.qͥ ẽ diligẽtiſſimꝰad coꝛrigendũ defectꝰaliaꝑ reꝝ. ⁊ diſpõit oĩa recte⁊ pfe cte.ſʒ ẽ negligẽtiſſimꝰ emẽdare ꝓpos de fectꝰ?.qͥ vult ꝙ alia oĩa reddãt debituʒ et inſticiã ei. ⁊ ipᷣe ſibimetipᷣi nõ reddit de/ bitũ neq;ʒ iuſticiq.qͥ vult ꝙ oĩa ſibi pfici ant ⁊ nulla noccãt.et ipᷣemet ſibi nõ vult ꝓficere ſ nocere.⁊ ſeipᷣm ↄtinue deſtrue re.qͥ tãtũ laboꝛat circa alias tes ſeipᷣm negligit. qͥ tantũ ſtudet vt alias res cog ſuꝑ oĩa alia. et ꝓpt᷑ quẽ facta ſũt oĩa:Eo/ gitet hoͤ ſiẽ ipſe tacitde reby ſbi ſub lectꝭ.ſ.qñ ſũt iutiles.turpes⁊ maculate. qꝙ illas ðſtruit⁊ mittit ĩ ignẽvl extra do . mũ et extraviſũ.et ſiẽ hõ refutat oẽs res extra ſe.q̃ ſũt viles ⁊ coꝛrupte.ſic etiã ille qͥẽ ſup̃ᷣ nos. refutabit nos.ſi fueriꝰ viles turpes ⁊ coꝛrupti. Siẽ em̃ ipſe hõ vult bre res pulcras.pᷣcioſas⁊ hõeſtas ꝓſe?—? etiã mũdas et ñ mackatas deſiderat. ita ille ẽ ſupᷣ nos cũ ſit nobilioꝛ mũdioꝛ⁊ pᷣcioſioꝛ ſineꝰ ꝑatõe.vult hꝛe ſe res pci oſas.mũdas⁊ imaclatas.nã to aliqs S głoſioꝛ ⁊ dignioꝛ.tãto dñt oĩa q ipʒ cõ⸗ cernũt eſſe glłioſioꝛa ⁊ dignioꝛa. Currat igit᷑ hõ ad pnĩam et lauet pctã ſua.vt ſit purꝰ ſincerꝰet mũdꝰ ĩ ↄſcia.quã de dili⸗ git ſuꝑ oẽ; mũdiciã. q; ẽ ſua hĩtatõ. etci/ meat futurã ſnĩaʒ · quã audiet illiqͥ eruͦt imũdi et macłati. NHã illoꝝ hĩtatio ↄuer ſatio ⁊ ſocietas erit cũ imũdiſſimis: de foꝛmiſſimis diabotł.ᷣꝝ aſpect oẽm pe/ nã hꝰmði ſupat et excedit.⁊ illi ↄuerſa⸗/ tiõis nõ erit finis. ¶Quitũ ſam. I. * õ Dool⸗ pediunt giamne (molet. Ducn fac⸗ häcum Gbofi Umoclae debilitg reppül nw dtiiho linine taiſig en dinint, neaee neghen Ni ſctde S mnedetne/ gen igmas endi teir) bid mun. Hlannde Ntoie pries Nlhömt auotr ſconiu ndon densſo⸗ iöwui luiic⸗ eC — — = — S== — E = P — = = = Sd — Duo / pediunt agiam ne euolet. Atrema vnctione· ca pebilitats ſpüſale relict er 4 D . . * . 2 „ — L 2 ä . 3; ðõ . 21 Zitulus. cccij. WVWoniã autez äfföäyccxe ẽ hoiem moꝛi et exire de hac vita.et qꝛ aĩa ẽ oꝛdĩata fi naliter ad eternã głiaʒ quã habebit amã do deũ toto coꝛde.⁊ adherẽdo ci ꝑvolũ/ niat ifirmitate ce tate totalit᷑. ⁊ recedẽdo totalit᷑ a malo?⁊ i oꝛdiato amoꝛe.et qꝛ anĩa exiſtẽs ĩ carnne coꝛrupta trahit᷑ a carne młtotiẽs.⁊ ĩcli/ nat ad eã.qꝛ hʒ viuerecũ ea.et iõ aĩa gra uat᷑ et inficit᷑onerata.et icurrit pctã ve/ velit nolit. ct aliqᷓliter maculat᷑ ĩ/ ne totaliter poſſit tẽdere ĩ deum ꝑꝓ amoꝛẽ.iõ qꝛ aniĩa dʒ trãſire de vno ſtatu ĩ aliũ.oꝑtet ꝙ vadat ĩmediate ad deũ vł ad purgatoꝛiũ.⁊ iõ ſequit᷑ ꝙ indiget no/ uo vigoꝛe ad foꝛtiter amãdũ deum.⁊ ad totaliter ſe vniẽdũ cũ deo ꝑ amoꝛẽ.⁊iðo idiget noua gr̃a et adiutoꝛio nouo ad fe liciter ⁊ celerit᷑ euolãdũ ad deũ ꝑ totaleʒ denuotõeʒ ſurſũ tendẽdovt totalit᷑ iſᷣa ele uet᷑ ĩ deũ.⁊ etiã ſivadat ad ignẽ purgato⸗ rij ad purgãdũ.ĩdiget vigoꝛari vt facili us ſuſtineat doloꝛẽ ignis.donec ſit pur gata. Uñ duo ſũt q̃ pn't aiaʒ impedire ⁊ agãuare.vt nõ ſit faciłr apta ad volãdũ ad den. Unũ ẽ q̃daʒ debilitas derelicta ex pctõ.qᷓ;uis em̃ aĩa ſit purgata a pctõ moꝛtali. attũ remãet q̃dã debilitas ĩ ea⁊ q̃dã ĩfirmitas ſpũał.ſic ĩ ĩfirmitate coꝛ/ pali.q̃ᷓ q;uis ſit curata.adhuc remãet ꝗ/ dã debilitaſi coꝛꝑe.Alið aũt qd agouat agĩaʒ ⁊ trahit eã deoꝛſũ.et aliq̃lit᷑ retrahit eã a deo.ẽ petm̃vẽiale.qꝛ oĩs culpa ſiue moꝛtal ſiuevẽiał elõgat aĩaʒ a deo.ſʒ cul pa moꝛtal totalłr elõgat ⁊ culpavẽiat mi noꝛat⁊ diminuit amoꝛẽ.Et iõ ĩdigʒ aĩa vt nullã culpã ſentiat.vt totałr euolʒ ad deũ.Et qꝛ ꝑ ſacr̃a viſibilia dʒ ipᷣa aĩia cu rari.ſatiari ⁊ refici.et reciꝑe graʒioꝛdina- to viſibile P Vnctõ tũ fuit et iſtitutũ ſacr̃ʒ extreme vnctõis dat᷑ad ſa ad aĩaʒ ꝑficiẽdã et ſanãdã ab oĩ macłaꝛ⁊ nãdum debilitate ſpũali.ĩ q̊ fit ei remiſſio om̃is ab om̃i pctĩ veniał q̊ ad culpã.ſʒ nõ q ad penã. macła ⁊ vt ipᷣa aĩa exonerataa culpis vẽialibs et debilita alijs ſeq̃is qᷓ depmũt aĩaʒ deoꝛſũ veloci teſpũali us.faciliꝰet expediti euoletet trãſeat ad celũi. 2 aſeq̃t ſalutẽ etne iocũditatꝭ⁊ B ꝑ deuotõʒz leuãtẽ eã ſurſũ⁊ ꝑↄuerſiõʒ mẽtꝭ⸗ ad deũ.qð qͥdẽ ſacrm̃ fit ꝑ medicamẽti coꝛpalis modũ.ſiẽ ſacriñ baptiſmi fitꝑ modũ ablutõis coꝛꝑis. Biẽe ſacr̃is ꝑ viſibile ſignificat᷑ inuiſibile.ꝑ il lud qð videmꝰ exteri ſignificat᷑ illud iui ſibile qð fit interiꝰ ĩ aĩa.ita etĩ iſto ſactfo Vnñ ĩ iſto ſacramẽto extremo viſibile qd fit et apparet exterꝭ.ẽ vnctio olei ↄſecra⸗ ti p modũ medicatõis coꝛꝑalł ĩ ſeptẽ pti bus coꝛpis determĩatis.ſ.ĩ ocuł.ĩ auri/ Quare bus.i naribo.ĩ manibo.ĩ labijs.iĩ pedibo. P ſacrm̃ etĩ lumbis.⁊ G̊ fit ſimł cũ vᷣbis depᷣcati det᷑ ĩ qͥn uis. et dat᷑ ſolũ adultis et poſtulãtibs.et q; ſeſibo ſolũ ĩ ꝑiculo moꝛtꝭ.Et qꝛ ĩ om̃i ſacramẽ voꝛtiõat᷑ iuiſibili.iõↄſiderã dũ eſt q̃lit᷑ ĩ B ſacramẽto fiat tał ꝓpoꝛtio Siẽ em̃ exterifit q̃dã medicatio ĩ coꝛn poꝛeꝑ modũ medicatõis et ynctõis cd oleo.qð eſt curatiuũ vulnerũ: ita ſigniſi cat᷑ ꝙ interius ipᷣa aĩa curat᷑ ꝑ grãm dei q̃ eidat᷑ et inungit᷑vt facilius trãſeatad celũ.Et qꝛ aia ↄtrahit infirmitates ſpũ ales in coꝛpe.et pctã venialia.et ſpaãliter p illas ꝑtes ſupdictas offendẽdo deuʒ iĩ quibo ẽ radix infirmitatis ſpũalis.iõ fit vnctio ĩ ilł ſeptẽ locis ſupᷣdict.ad ſigni ficãdũ ꝙ ipᷣa aia diſponit᷑ et pparat᷑ꝑ G̊ ſacrm̃ ad plẽitudinẽ ſanitatꝭ ꝑ dilectõeʒ et diſcretõem.et curationẽ oim pctõꝝ.q̃ᷓ pillas ſeptẽ ꝑtes ↄmittunt᷑. Itẽ ĩ hoc ſa Matia cramétto ẽ oleũ ſimplex et nõ mixtũ ſicut vnctõis ĩ baptiſmo ⁊ ↄfirmatõce criſma.ad ſigsi ficãdũ ꝙ ſicut oleũ ẽ nitidũ et de ſe ſigni ficat ſanitatẽ ꝙ ꝑ illud ſacrm̃oſcia hoĩs fit munda totalit᷑.vt nulla culpa remane at ĩ ea.⁊ hoc ꝑ gratiã q̃ dat᷑. Et iõ hic nõö⸗ admiſcet᷑ balſamũ cũ oleo ſicut ĩↄfirma tiõe.quia ↄfirmatio dat᷑ad augmenti⸗ dũ et pugnãdũ publice.et ad ↄuerſãdũ Daturi iter alios homies.vbi reqrit᷑odoꝛ bone exitu fame.qͥ ſignificat᷑ ꝑ balſamũ.ſʒ hic ĩ egri / tu ſiue trãſitu ad celũ.ſufficit et rerit᷑ ni tida et mũda ↄſcia.q̃ ſignificat᷑ ꝑ oleum ſimplex rõne nitiditatis ſue.ſᷣm quã iu⸗ dicat iudex celeſtis. Iteʒ ꝑ iſtð ſacrm̃ fit curatiola pctĩs venialibo.⁊ h ꝑ gram le⸗/ uãtẽ aĩaz ſurſũ ꝑ denotiõe etiõ nõ dat᷑ Pamut ꝑuulis qͥ nõ peccant venialiter. nec pñt nõ dat᷑ LCiitulus. cccii. hbꝛĩe denotõʒ lenãtẽ ſurſũ q̃ curat pctã ve tiuis.ſed iſtud fit cuʒ vᷣbis depcatiuis. niealia. Itẽctiã qꝛ ĩ iſto ſcramẽto reqͥrit Deiſotio ſurſuʒ leuãs aĩam.iõ nõ dʒ dari Dat᷑ ſol niſi poſtulãtibo.qͥ p deuotõz eleuãt. Itẽ iſirmis. etiã nõ dat᷑ niſi infirmis. quia hoc ſacra nis vti q́ indicatiuis ppter multa. Pꝛi/ tõne vi mẽtũ nõ dat᷑ niſi ꝑ modũ curatõis coꝛ nmh0o ò ſuſcipiẽs hoc ſacrm ẽ deſtitutus mur ver et ꝑ hocetiã differt ab alijs ſacramet b56 cedẽtiba q̃ fiũtĩ foꝛma indicatiua. Uni IJnetrre iſto ſacẽo magis cõuenit vᷣbis depᷣcati- ma vn⸗ poꝛalis.que ſignificat ſpũalem curatio / ꝓpꝛis viribo.q̃re indiget ſubleuari ꝑ de bis dep nẽ. ⁊ ideo ſi nõ eſſet infirmitas coꝛꝑalis pᷣcationẽ. Scðdo qͥa ala curat᷑ꝑ deuoti/ catiuis. 1 nõ ecẽt coꝛreſpõdẽtia. Uñ qᷓ;uis ꝑ talem onẽet eleuationẽ ſurſum ad ſpũalia que inunctioneʒ nõ curet᷑ infirmitas coꝛꝑa / ẽ ꝓpꝛia curatio pctĩvenialis qð deoꝛſuz . lis.nõ eſt ꝓpter hoc falſum ſignũ.quia trahit.et ideo qꝛ illud qð ſupᷣ oĩa excitat . talis vnctio nõ dat᷑ ad curatõcm coꝛpa/ aĩam ad hoc ẽ depᷣcatio et oꝛo.iõ ↄuenit lẽ.ſed ad ſignificãdũ curatõem ſpũaleʒ. modꝰ depᷣcatiuuſ.Tercio qͥa hoc ſacfm ita ꝙ ſignificat᷑ ꝙ ſicut exteriꝰ ĩ coꝛꝑe da dat᷑ recedẽtibo ab alijs xpᷣianis.⁊ in ma⸗ turvnctio coꝛꝑalis ipᷣi coꝛꝑi exiſtẽti in / nus ſoliꝰdei reqͥ eſcũt.vñ deo aia ↄmen/ firmo.ita ſimilit᷑ dat᷑ intꝰ vnctio ſpũalis dat᷑ꝑ depᷣcatõʒ.et ipſa ei cõmitti᷑. Quã ipᷣi anime exiſtẽti infirme.Et ideo talis uis aũt ad ſacr̃m nõ det᷑ ĩ mõ ĩdicatiuo H curatio ſemꝑ fit qᷓ ſignificat᷑.ſʒ coꝛpalis ſed depᷣcatiuo.iñ de ſe hʒ certitudinẽ.ita Dooſt nõ fit niſi ꝑ accidens aliqñ UVñ q; iſtid ꝙ ſemp ↄfert᷑ qð ſignificat᷑ ꝑ tale ſacfm. boinh ſacramẽtũ nõ fit niſi ad eleuãdũ aĩiaʒ ad ⁊ illavᷣba depcatiua niſi fuerit impedi Meann DpDdDoeoeiũ pꝑ deuotõcm.in qua aia recipit vigo mẽtũ ex ꝑte recipiẽtis.⁊ ̊ ſi habeat ficeii Sepiꝰ reʒ.et alleuiat᷑et tranqᷣllat᷑ et letificat᷑. ert onẽ in ſeet nõ credat. Item etiã dꝛñtia. curat in qa aĩa regit coꝛpus.ideo młtotiẽs fit re qꝛ ↄfirmatio fit in frõte.iſtud fit in ſeptẽ firmita/ pᷣſſio moleſtiaꝝ coꝛpaliuz.qͥa alleuiatis ptibo coꝛꝑis. Itẽ dꝛñtia.quia cõfirma / tẽ coꝛpa molcſtijs aĩe.alleuiant᷑ ſepe moleſtie coꝛ tio fit tpe ſanitatis.hoc aũt fit ĩ tpe infir lem poꝛis.Et idðo licet iſtud ſacrim nõ ſit pn mitatꝭ. Itẽ ↄfirmatio nõ ſolũ dat᷑adul/ cipaliter inſtitutũ ad curatõem infirmi/ tis.ſed etiã ꝑuulis.extrema autẽ vnctio tatis coꝛꝑalis.ſed pcii venialł.qͥa pctm̃ ſolũ datadulis. moꝛtale ẽ magis moꝛs q; infirmitas. et ¶ Sextũ ſacr̃m ẽoꝛdo ꝑ quod dat᷑ ⁊ G pnia qᷓ deſtruit ipᷣm.ẽ mag ſuſcitatio ᷓmittit᷑ ꝑſonis certis autoꝛitas ſpũaliss medicatio.attñ pꝑ accidẽs valet ad cura- ptãs intellectualis ĩidelebilis?⁊ pmanẽs tionẽ ⁊ alleuiatõʒ ifirmitatꝭ coꝛꝑal.et h diſpẽſandi ⁊ miſtrãdi ſacr̃a ſalutis noĩe tolerãdo dãmõ aiaʒ qᷓ regit coꝛpꝰipaʒ et vice xpᷣi omib homini. ſandcor vianſdi gnen crorado in Aitulus. ccciiſ. malo.⁊ h̊ fit qũ ifirmo mag expedit vi/ PAASee A uere ad cumulãdũ magꝭ meraa Dient . * On lam au em̃ ſpũs triſtis exiccat et ↄſumit coꝛpꝰ. c tẽ dictũ ẽ ð qnq; ſacramẽtis Dꝛa int᷑ ita aia leta viuificat coꝛpus.et releuatta Iſunt oꝛdinata ad dãdũ vitã ↄfirma/ doloꝛibo ſuis.Et ſic apꝑet magna dꝛña ſpũalẽ oĩb lapſis⁊ ꝑditis ac moꝛtuis.⁊ tõʒ ⁊ ex/ inter iſtud ſacrm ⁊ ↄfirmatõʒ.q̃ fit ſitẽr oñſũ ẽ q̃li᷑ baptiſmꝰregenerat ⁊ releuat tremam vnctõʒ. qꝛ ↄfirmatio pᷣparat et diſponit a pᷣmo lapſu. cõfirmatio coꝛroboꝛat ad vnctõʒ. aĩam ad meliꝰ agoniʒãdũ et pugnãdũ pugnã.euchariſtia nutrit.pnia iteꝝ rele hoſtes viſibiles.ſʒ extremavnctio ad ce uat a ſcðo lapſu ſi ↄtingat.extrẽa vnctio leriꝰ trãſeũdũ.ad volãdum ad celũ.⁊ ad/ dpurgat totalit᷑ a pctis venialibi.et ſatiat regnũ celoꝝ.licet etiã diſponat aiam ad et vigoꝛat.et pᷣparat.vt hõ ſit aptus ire foꝛtiꝰ reſiſtẽdũ ↄtra inimicos ſpũales et ad regnũ celoꝝ.⁊ ſic iſta qnq; ſacr̃a ſunt inuiſibiles.ſ.diabolos. Itẽ etiã qàa ↄfir ncẽaria cuilibet homĩ vt recipiat ipᷣa.ſi matio ↄficit᷑ ĩ balſamo.ſed iſtud in ſolo vult ſaluari.łſaltẽ aliq̃ ſũtnccaria oino oleo. Itẽ etiã qͥa ĩ foꝛma vᷣboꝝ ẽ dꝛñtia. aliq̃ ↄueniẽtia ⁊ vtilia et nõ ſꝑ nccaria. Sicut aũt iſta ſacramẽta ſũt neceſſaria Hã ſacrm ↄfirmatõis fit cũ vᷣbis idica nmeſß nie doedpen zmuͤhii Mtnne n umh — 5 9 S=Se S. . uarn 6 an n hütge Chß Polgc ött 1docefn nstnne nrüynon nmnt ſ⸗ b meiiig uciuin, mundd heberin⸗ cürii Grnſ lacdirm ftitgenir⸗ S Mera — o Ehinn — — — NNicini porms! rcur Pbornn igine famnen Hcſun onon ſc inio uſni duoby hoĩb lapſis vt ſuſcipiãt ea. ita ne ceſſe eſt ꝙ ſint aliqͥ hoĩes qͥ habeãt ptãtẽ ſeu officiũ dandi ⁊ miſtrandi ipᷣa ſacr̃a. Et qꝛ oĩa ſacrᷣa ſũt xpᷣi.⁊ ab ipo totã hñt virtutẽ.iõ oꝑtʒ ꝙ talis auctoꝛitas ſeu of ficiũ miſtrãdi detur a xpᷣo cui ſũt ſacr̃a. qꝛ nullꝰpᷣt miſtrare neq; diſpẽſare res a⸗/ licuiꝰdñi. niſi de licẽtia? auctoꝛitate dñi cuiꝰhec ſunt.nec hr̃etvigoꝛẽ qͥcͥd aliter factuʒ eſſet. Sic &̊ ncc̃e eſt ꝙ auctoꝛitas ſeu officiũ dandi⁊ mĩſtrãdi ipᷣa ſacr̃a cõ mittat᷑ ⁊ det᷑ ſpecialit᷑ alibo pſonis ſpe⸗ cialibo. oĩbo vero nõ indifferẽter. Sicut Duo ſe oĩib⸗ nccaria foꝛ miter ad regenerandũ ⁊ reandũ bo ergo xpᷣus oꝛdinauit ipᷣa ſacr̃a vt hoĩes ſuſcipiãt ea.ita neceſſe eſt ꝙ oꝛdinet ho/ mĩes ⁊ ꝑſonas qͥ miſtrent ipᷣa ſacr̃a. Et ſic nccaria eſt ptãs in terra in hoĩbo di⸗ ſtribuendi ſacr̃a in noĩexpᷣi.⁊ ſic duo ſũt hq neceſſaria hoĩbo ĩ terra viuẽtibo. Pꝛimũ eſt ip̃a gr̃a ꝑ quã regenerant᷑ ⁊ ꝑficiunt vt ſint apti intrare in regnũ celoꝝ.Et qꝛ iſta gr̃a dat᷑ ꝑ ſacr̃a viſibilia.iõ eſt neceſ ſariũ ſcðʒ ſcʒ auctoꝛitas ſeu officiũ ãmi niſtrãdi ipᷣa ſacra.⁊ ĩ iſto ẽ totũ cõplemẽz tũ ſalutis hoĩm. Sicut em̃ in generati/ one hoĩs ↄcurrũt hõ ⁊ deꝰ.ita ꝙ hõ ad/ miſtrat coꝛpꝰ.⁊ de creat ipᷣaʒ aĩiam.⁊ ſic inſił ↄcurrũt ad generatões hoĩs.ita cõ/ minẽ ꝑ ſacr̃a q̃ ſunt res viſibiles⁊ coꝛꝑa les dñt ↄcurrere hõ ⁊ deꝰ.vt.ſ.hõ et ad/ miniſtret ſacr̃m coꝛꝑale ⁊viſibile⁊ deus creet ip̃am graʒ.qꝛ ſacr̃m eſt ſicut coꝛpꝰ. ⁊ gr̃a eſt ſicut aĩla.Et iõ ſicut in generati one hoĩs hõ admiſtrat totũ illð qð coꝛ⸗/ pale eſt ⁊ viſibile.⁊ de creat totũ illð qð eſt ſpũale.⁊ inuiſibile.ſcʒ ipam aĩam rõ/ nalẽ. ita in regeneratõe ⁊ refoꝛmatõe ho/ minis.hõ admiſtrat totũ illud qð ẽ coꝛ/ pale ⁊ viſibile.ſcʒ ipᷣm ſacr̃m. ⁊ deꝰ creat totũ illud qð eſt ĩuiſibile.ſcʒ ipᷣaʒ grãm. ita ꝙ ſicut hõ generat᷑ ab hoĩe ꝑ miſteri/ um coꝛꝑis q̃ſi ꝑ qdᷣdã officiũ a deo oꝛ/ dinatũ.ita ↄfoꝛmit᷑ hõ regenerat᷑ ab ho⸗ mine ꝑ miſteriũ coꝛpale aſi ꝑ qdᷣdã offi ciũ a dᷣo oꝛdinatũ.Et ſicut ptãs miĩſtrã di coꝛpꝰdata ẽ hoĩ.ſʒ ptãs creãdi aĩaʒ ñ potuit dari hoĩ.qꝛ ſoli ðᷣo ↄuenit.ita po teſtas miĩſtrãdi ſacr̃m viſibile debuit da n hoi.ſj ptãs creandi ⁊ dandi grãm nõ potuit darine cõicari homĩ. qꝛ ſoli xõo ↄuenit inq̃ntũ de eſt. Sic ̊ ↄueniẽtiſſi mũ eſt vt officiũ ſeu ptãs admiſtrãdi ſa cramẽta coꝛꝑalia ⁊ viſibilia cõicat᷑ ipis hoĩbo. Et etiaʒ qꝛ maioꝛ vnitas ⁊ amoꝛ generat᷑ inter hoĩies ꝓpt᷑ ̊ ꝙ vnꝰ geneaeara tur ab alio.q; ꝙ qͥlibet totalit᷑ fiereta öOů. ita ſiłr maioꝛ vnitas ⁊ maioꝛ dilectio ge nerat᷑ ĩter hoĩes ſi vnꝰ regenerat᷑ ab alio inſtrumẽtalit᷑ ⁊ recipiat ſacrm ab alio.ĩ q̊ͥ recipit vitã ſpũalẽ a xpᷣo.Et iõ qꝛ vita ſpũalis ↄſiſtit in charitate ⁊ vnitate.idᷣo ↄueniẽtiſſime debuit oꝛdinari vt hoĩes vice xpᷣi admiſtrẽt ſacramẽta ſalutꝭ hoĩ/ bus.vt magis fierẽt vnũ inter ſe. ¶ D ꝑ iſtà auctoꝛitatẽ ↄſtituit᷑ ⁊ fit pᷣla tura ⁊ oꝛdo ⁊ ſupioꝛitas ⁊ inferioꝛitas. 3 itulus.ccciii. qꝛ om̃s xp̃iani qͥ ſunt mẽbꝛa xpᷣi ↄueniũt in ſacr̃oꝝ ſuſceptõe Aaꝛ oẽs indigẽt ⁊ oib ſunt neceſ/ ſaria.q; oẽs indigent vita ſpũali.iõ in h oẽs ſunt eq̃les.nec vnꝰeſt ſuꝑioꝛ neq; di gnioꝛ altero qᷓntũ ad h. Sed qꝛ vt iã di/ ctũ eſt ncc̃aria eſt auctoꝛitas ⁊ ptãs ad/ miĩſtrandi ipᷣa ſacr̃a ⁊ ꝙ cõmittat᷑ aliqͥb xpᷣianis.⁊ qꝛ illa auctoꝛitas ⁊ ptãs eſt ta lis dignitatꝭ ⁊ honoꝛis.⁊ eleuat tales ho mies de vno gdu ſuꝑ oẽs alios qͥ nõ ha bent talẽ ptãtẽ⁊ auctoꝛitatẽ eis cõmiſſã ⁊ ponit eos in honoꝛe ⁊ dignitate. Sic etiã hõ qͥ generat aliũ admĩiſtrando coꝛ/ pus ↄſtituit᷑ in aliq̊ honoꝛe ſuꝑ illũ qͥ ge nerat᷑.⁊ dicit᷑ pater eiꝰ cui debet᷑ honoꝛ. Et iõ de nccitate fit differentia ⁊ diſtin/ ctio ꝓpt᷑ talẽ auctoꝛitatẽ ⁊ ptãtẽ int᷑ xpᷣi/ anos ⁊ fideles ⁊ inter mẽbꝛa xpᷣi.⁊ etiaʒ⸗ q̃daʒ ſuꝑioꝛitas ⁊ inferioꝛitas ⁊ vnꝰ fit maioꝛ altero ⁊ ſuꝑioꝛ.⁊ ꝑ ↄñs fit oꝛdo pᷣ eminẽtia ⁊ pᷣlatura ⁊ gradꝰ. Quia vbiẽ ſuꝑioꝛitas ⁊ inferioꝛitas.neceſſariꝰ ẽ oꝛ/ Ti.pce⸗ denti do.Et iõ talis auctoꝛitas ⁊ poꝛitas vo- cat᷑ oꝛdo.qꝛ de ncc̃itate cauſat et facit in/ ter xpᷣianos ſuꝑioꝛitatẽ ⁊ inferioꝛitatem Sicut em̃ xpᷣiani eleuãt᷑ ſupᷣ nõ xpᷣiãos de vno gdu.ita xpᷣiani hñtes talẽ ptãteʒ⸗ eleuãt᷑ ſupᷣ nõ hñtes de vno gdu.Et ſic inter xpᷣianos ẽ ↄueniẽtia⁊ differẽtia rõ/⸗ ne ↄueniẽtie ⁊ eqlitatꝭ.et rõne differẽtie ⁊ ineq̃litatis ⁊ ſuꝑioꝛitas ⁊ inferioꝛitas 7 DOui em̃ hñt ptãtẽ. płhñt ẽ illi qͥ ñ hñt qꝛ: totũ eſt a xpo.Siẽ em̃ oĩa mẽbꝛa coꝛ pis hũani ↄueniũt in vita ⁊ caloꝛe natu rali.ꝑ quẽ olĩla viuũt.ſj etiã differũt ꝑ di uerſas ptãtes ⁊ officia qᷓ ſingula mẽbꝛa hñt.ſic fit int᷑ fideles.qꝛ oẽs ↄueniũt q̃n talis xp̃ianꝰↄſtituat in tali ſdu ptãt/ſua per alios ꝑ aliq̃ ſig mãifeſta.et iõ iſta po teſtas debuit dari ꝑ modũ ſacr̃i. Et qm̃ iſta ptãs eſt res ſpũał ⁊ nõ coꝛpał.iõ dʒ poni int in aĩa.et iõ ncceẽ ꝙ; qñ dat᷑ tal ptãs ꝑ ſacrm oꝛdis.aliqð ĩuiſibile ⁊ per tũ ad charitatẽ.ſʒ differũt diſtinguunt᷑ penes ptãtẽ ⁊ officiũ.Et qꝛ tal dr̃ᷣna et diſtinctio nccaria eſt ad viuẽdũ oꝛdiate manẽs impmat᷑ in ania. Hoc aũt nõ eſt gra qᷓ dat in alis ſacris.̊ oꝑtet ꝙ ſit aiili ð aliud ĩuiſibile q; ia gra.Et iõ eſt ali Caract „. ⁊ bñ int᷑ xpᷣianos ita ꝙ optet ꝙ aliqͥ reci piãt ſacra ⁊ nõ dent.neq; habeãt ptãteʒ dandi.⁊ aliqͥ ſint qͥ etiã recipiãt hmo.et qð ſignũ ſeu ſigillũ ĩpꝛeſſuʒ in aĩa qð d̃ impmi caracter ſpũał.⁊ tale ſignũ ſpũale ipꝛeſ/ tur in oꝛ ſuʒ ĩ aĩa ẽ ia ptãs ſpũab collata.ſeu po dine . Duo ſt᷑ etiã habeãt ptãtẽ ⁊ auctoꝛitatẽ dãdi alijſteſtas fundata ĩ tali caractere ſeu ſigno. genera iõ de nccitate ſũt due ꝑtes int᷑ xianos. UVnñ neceſſe ẽ q; tales ꝑſone ꝗᷓ recipiũt ta hoĩm ⁊ qſi due getes diſtincte.ſcʒ ꝑs laycal et lẽ ptãtẽ ⁊ auctoꝛitatẽ magꝭ aſſilant᷑ xoo xij.q.i. Ps clericał.Et ꝑs clericalł eſt ſuꝑioꝛ ⁊ di ᷓ; alie ꝑſone.et alio mõ etdiſtincto mõ. gnioꝛ.⁊ iõ ẽ mag ppinq̃ xpo⁊ magꝭ ſili· Et qꝛ alij xpᷣiani aſſiłant᷑ xpᷣo ꝑ gr̃am et qꝛ inſimł clerici hñtes ptãtẽ ↄcurrũt cũ ctiã iſte ꝑſone cũ etiã recipiãt alia ſaca. ⸗ xpᷣo advnũ opꝰ.qꝛ xpᷣs dat gram ĩuiſibi iõ opꝑtet ꝙ vltra grãʒ q̃ dat᷑ oĩba ꝑ alia ſaa lẽ. ⁊ clerici qͥ ſt miſtri eꝰ dãt ſacr̃a viſibi cramẽta recipiãt aliqdð aliud ĩuiſibile¶eeen· lia.⁊ iõ ſũt coadiutoꝛes ⁊ cooꝑantes xpᷣi aĩa ꝑ qð aſcẽdãt ⁊ eleuẽt᷑ ſug alios.⁊ mõ ⁊ iõ ſunt magni honoꝛis⁊ magnedigni ſpũali aſſiłent᷑ xpᷣo.Et iõ in iſto ſacro ĩ/ tatis ex ꝑte officij xwſi. Pppmik agliqd in aia qõ nõ eſt ipᷣa gra q re- ł (NO, ptãas iſta ĩuiſibil ⁊ ſpũal dat ꝑ ſa nouat hoĩem lapſuʒ.⁊ iõ qᷓ;uis talł hõ 5% . Dai cramẽtũ viſibile ⁊ mãifeſtũ ſignũ. ſicut dit gr̃aʒ ſibi datã p alia ſacr̃a.nõ tñ ꝓpt cnſcee gęa dat᷑ in alis ſaccfis. ¶ Titulꝰ. cccv. B ꝑdit illud ĩuiſibile ſeu illã ptãtez iuiſi/ goton⸗ T qm̃ iſta ptãs admiſtrãdi eſt bilẽ q̃ dat᷑ in iſto ſacro.qꝛ tał ptãs nõ eſt bifaet neceſſaria ⁊ ponit diſtinctione,ʒ ipſa gr̃a.ſjjõ diſtinguunt᷑ ⁊ ſũt due res ſpi/ alch mttinmt xpᷣianos ⁊ mẽbꝛa xp̃ᷣi.⁊ ſepat rituales.qꝛ vna põt eẽ ſine alia. Et iõ ne Caract᷑ taies ꝑſonas ab alijs.⁊ eleuat eas in di , / q; ꝑ pctm̃ neq; ꝑ offenſam neq; plapſuʒ eſt inde gnitate⁊ in ꝗqdu.iõ ſicut in alijs ſaccis ꝓ xpᷣian qͥ ſeł accepit talẽ ptãtẽ ⁊ auctoꝛi/ lebilis viſibile dat iuiſibile.et ꝑ aliqð ſignũ ex· Ctatẽ nullo mõ pᷣt ꝑdere.necẽ in ptãte ſua teri apparẽs dat᷑ interi in aĩia ipᷣm iuiſi amittere nec ãnullare illũ caracterẽ qͥ eſt bile occultũ et nõ apparẽs.ita ꝙ illð qdʒ ingdelebilł in eternũ⁊ ꝑmanẽs et tãdiu q; exteriꝰfit ſignificat qð interi fit. ita ꝙ er din aia eſt? erit.OQui g accepit ſaccm oꝛ teriꝰſũt res coꝛꝑales et ᷣba audibilia ᷓ dinis accepit rẽ ſpũalẽ indelebilẽ ⁊ ĩua/ ganiſtcatilind qð interd recipit᷑iõ ncẽce riabiilẽ et ſꝑ ꝑmanentẽ ſicut aĩa. ⸗ eſt etiã ꝙ tal ptãs diſpẽſandi et dãdi ſa⸗ ¶ O. bonitas ⁊ malicia ꝑſone nõ dimi cramẽtũ.det᷑ ꝑ aliqð ſignũ manifeſtũ.p uüt Recg nausgt nech detn ürtale o⸗ aliꝗᷓ vᷣ̈ba qᷓ̃ ſignificẽt talẽ ptãtẽ.ſiẽ in ba- teſtatẽ adminiſtrãdi ſaca. ptiſmo ꝑ aquã viſibilẽ et ꝑ vᷣba inſił cjõ, ¶Litulus. cccir. Pcẽe ẽ lũcta.dat᷑ ablutio in aĩa et gr̃a.Et iõ ne Ocaũut Duenlentſimu eqy ſz ta eẽ oꝛdi/ ceſſe ẽ ꝙ ſit ſacr̃m oꝛdis ſicẽ ſacrt̃m baptiſ lis caracter ſiue ptãs ſit indele- nem mi in q̊ det᷑ ptãs ꝑ quã fit gradꝰ et oꝛdo hilis ⁊ ꝓpꝑmãceat.etiã ſi grã deſtru Lence! et ſupioꝛitas int᷑ xpianos. Uñ qꝛ tales Vñ cũ talis ptãs ⁊ auctoꝛitas ad ſööſo ꝑſone dñt ſeꝑari ⁊ diſtingui ab alijs ꝑpſo miſtrãdi ipᷣa ſacr̃a det᷑ ilł qͥb dat᷑ nõ p/ honſt nis.aueniẽtiſſimũ eſt ꝙ ̊ fiatꝑ aliq̃ ſig pter ſeipᷣos ſʒ ꝓpt᷑ alios. vt ſcʒ alij recipi liin d manifeſta. Si eĩ oꝛdinatũ ẽ ꝙ hõ nõ xpᷣi ant ſacramenta ab eis in quibus recipi- Dichte anꝰ fiat xpᷣian et ↄſtituit᷑ in eẽ xpᷣiano ꝑ ant grãz ⁊ ſalutẽ ſicut oꝛdinatũ eſt a xjo aliqð ſignũ manifeſtũ. ita cõgruũ eſt iõ cu iſta ptãs neceſſaria ſit ꝓpter alios CTi.cccvii. De ſacramẽto oꝛdinis Kem ⁊ nõ ꝓpter illos qͥ hñt tale ptãtẽ.qͥ p̃t ¶ ꝙ ſit cheiſtianꝰ. Et ſicapparet qper ta / bta pꝑdere bonitatẽ ⁊ gr̃am.⁊ pñt effici mali. lem ptãtẽ nemo efficit᷑ melioꝛ alio rõne mi ncce eſt ꝙ q;uis ꝑdant bonitatẽ ⁊ grfam pratis ⁊ auctoꝛitatꝭ accepte. Sʒ qm tta · n ꝙ nullo mõ ꝑdant talẽ ptãteʒ.ſeu aucto lis pſona qᷓ recipit talẽꝛ tã excellentẽ po ſdnr ritatẽ. Uñ qꝛ neceſſeẽ ꝙ hoĩes recipiãät teſtatẽ admiſtrandi ⁊ diſpẽſandi tã ſctiſ ktünc talia ſacr̃a ad eoꝝ ſalutẽ.qꝛ ita oꝛdinatũ ſimas res ſicut ſunt ſacr̃a.dʒ ſuꝑare ali/ ngfi eſt. ⁊ etiã ncce eſt ꝙ aliqᷣbo ꝑſonis det᷑ uu os bonitate.ſicut ſuꝑat ptãte ⁊ auctoꝛi/ Aüͤckiüin ctoꝛitas ⁊ ptãs admiſtrãdi ⁊ dandi ißa tate ⁊ officio.qꝛ talia ſacr̃a nõ pñt digne 1rödf inte ſacr̃a.⁊ B ꝑ ſacẽm oꝛdĩs.iõ ncceeſt ꝙ bo admiſtrari.niſi ꝑſona admiſtrans habe ineicmte nitas ſiue malicia miniſtri qͥ hʒ talẽ po/ at excellẽtẽ bõitatẽ.iõ qᷓ;uis ſacẽm oꝛdi/ dt teſtatẽ nihil addat vel diminuat de ptã, nis ſit inſtitutũ bᷣncipalit᷑ ad dãdũ ipaʒ aſen. te eiꝰ.nec de auctoꝛitate.qꝛ ipa bonitas ptãtẽ ſpũalẽ.iñ ex ↄñti etiã dat graʒ ſpi/ Nhiie põt ꝑdi freqnter ⁊ recuꝑari.Et iõ fieret ritualẽ ſic alia ſacr̃a.ſine q̃ nõ pᷣt tal pote flrtp⸗ maximũ nocumẽtũ ⁊ damnũ oĩb alis ſtas digne exerceri. Si ꝑſona recipieſ In oꝛdi ſ recipiẽtibo ipᷣa ſacra.ſi tal ptãs deſtrue ñG!acr̃m oꝛdinis hʒ gr̃am q dat᷑ in alijs ſa ne datur gnt ret᷑ ꝓpt᷑ maliciã ꝑſone.⁊ malicia miſttri cramẽtis.tũc auget᷑⁊ creſcit in iſto ſacco copioſi/ uS pᷣiudicaret ⁊ noceret ſaluti alioꝝ qð fieri ⁊ dat᷑ copioſioꝛ.ſi aũt nõ hʒ gr̃am.ſzj ẽ in oꝛ gtia boit nõ dʒ. Et etiã null eſt certꝰ de malicia ? pctõ moꝛtali ſciẽter.tũc nullã gram reci hñti ãti WRKl bonitate alteri. ⁊ ſic ſꝑ eẽt dubiũ vtruzʒ pit.ſʒ auget culpam. ſolũ recipit ptãtẽ am iisn recipiẽs ſacr̃m reciꝑet veꝝ ſacr̃m.ſi re,’, q̊ nõ reqrit bonitatẽ de nccitate nec gra/ io lecdi reret᷑ bonitas miĩſtrãtis ſacr̃a.Cũ em̃ ta tiꝗ. Nemo igit᷑ voles reciꝑe ſacra ſalutiſ rx lis ptãs admiſtrandi nõ ſit niſi auctoꝛi intromittat ſe de bõitate vel malicia mi Pnn Malli/ tas admiſtrãdi ipᷣas res exterioꝛes viſi/ niſtri ꝗ diſpẽſat miſtrat ſacrm. ſz ſoluz ii Qa ſaer biles a ̈ba auditoꝛia.⁊ q; xps dat gaʒ reſpiciat ſacfma vtutẽ ſacri ⁊ illi q inſti Enu dotis ni inuiſibilẽ in ipis ſacr̃is.iõ poſtq; miſter tuit ⁊ oꝛdinauitipᷣm ſacr̃m ſcʒ xpᷣm. Ne ini hil facit nihil dat inniſibile in ania nec pᷣt.ſeqͥ᷑f mo credat ꝙ płrecipiata bono q; a ma i⸗ ad ſacr̃ʒ bonitas vel malicia nihil facit ad virtu lo miſtro de vᷣtute ſacri.qꝛ miſter nullazʒ eng, lut H tẽ ſacr̃i.dũ tũ faciat ſicut xpᷣs oꝛdinauit virtntẽ dat illi ſacro.ſʒ ſolũ ille qͥ inſtitu ndü . fieri.vñ nõ eſt niſi cogdiutoꝛ⁊ cooꝑatoꝛ it ⁊ oꝛdinauit.⁊ cuiꝰ noĩe ſacr̃m recipit᷑ glſßzüin xpᷣi exter. Sicut em̃ hõ bonꝰ ſiue ma- Quid em̃ facit bonitas vel malicig apo unnn 6 lus nihil variat ad generatõeʒ coꝛꝑaleʒ. tecarij in admiĩſtratiõe medicine: Sieĩ hrl qꝛ etiã deꝰ dat aĩam coꝛpi ſiueſit genera medicina de ſe bonaẽ ⁊ hʒ virtutẽ.nihil Wig tũ ab hoĩe bono velab hoĩe malo.ita ꝙ idmpedit bonitas vel malicia diſpẽſanti. tiluß neq; malicia neq; bõitas ĩpedit qͥn det ſufficit ꝙ admiſtret ſicut dʒ ⁊ ſicut medi lumd aĩam.ita etiã bonitas vel malicia mĩſtri cus ſcripſit ⁊ oꝛdinauit. Etln nihil ĩpedit qͥn de ſꝑ det gr̃am in ſacr̃is D, ptãs ſpũalis ſeu ſacrẽ̃m oꝛdĩs pꝛi qꝛ ipʒ ſacrm ẽ ſicut coꝛpꝰ.⁊ gra eſt ſiut mo ⁊ pncipaliter reſpicit ncipaliſſimũ Md aĩa. Sicut ů̊ de nõ denegat aiam coꝛpi ſacr̃m qð eſt coꝛpꝰ⁊ ſanguis xpᷣi.⁊ ad il lan generato a malo hoĩe. ita ñ denegat gra lud oꝛdinatur. tiã ſacr̃o admiſtrato a malo miſtro D Titulus. eccvij. H ſacr̃a ſunt ipiꝰ xpᷣi qͥ ea oꝛdĩauit ⁊ nõ ſũt VUoniã aũt neceſſariaẽ ptãäs di ligſ⸗ miniſtri.⁊ iõ in re miſtrata nihil fac bo ⸗ ſpẽſandi ⁊ admiĩſtrãdi ſacr̃a ad ſtlup⸗ Caract᷑ nitas vel malicia miſtri. Et qꝛ aliud eet danndũ ptãtẽ talẽ eſt oꝛdinatum gicch nõ pᷣſup gr̃a ⁊ alið ẽ ptãs ſeu caracter impᷣſſus ĩ ſacrm oꝛdinis.Et qꝛ ipᷣa ptãs ⁊ auctoꝛi nngi ponit ꝗᷓ ania.iõ etiã q;uis aliqͥ pdat gram ſibi tas eſt ꝓpt ipᷣa ſacra.iõ pᷣmo ⁊ pncipali/ NEt tiã ĩ reci datã in baptiſmo.⁊ ſit in lapſu ſcðᷣo.pöt ter debz reſpicere ſacr̃m pᷣnci aliſſimũ? aimmi piente tñ recipe ſacrm oꝛdis.⁊ ꝑ ↄñs pᷣt reciove maximũ.Uñ pncipal gradꝰ ⁊ maximꝰ —R talẽ ptatẽ ſpũalẽ ⁊ caracterẽ.qꝛ nõ pᷣſup ptãtis eſt reſpectu pᷣncipaliſſimi ⁊ excel ieſcho ponit gram ſeu bonitatẽ ꝑſone de neceſ ¶lentiſſimi ſacri.⁊ ab illo ſacro debz talis dics ſitate.ſed ſolum requiritur de neceſſitate ptãs denoĩari tanq; a dignioꝛi Nopii 4 oꝛi. Et qꝛ ſaccẽm coꝛpis⁊ ſanguis xpᷣi eſt Ti. ccl/ xxxvi. vt iã declaratũ ẽ qꝛ in eo ↄtinet᷑ to xps qͥ eſt de hõ pfectꝰ. idᷣo ſeqtur ꝙ ſacr̃m oꝛdinis pᷣmo ⁊ pncipalit᷑? de directo re CLCiiſulus.cccx pinqſima ⁊ pncipał ptãs eſt ad ↄſecra pncipaliſſimũ ⁊ digniſſimũ ⁊ maximũ. ſpicit ptãtẽ qᷓ dat᷑ hoĩ ſupᷣ ſacẽ̃m coꝛꝑis ⁊2 ſanguis xpᷣi.⁊ ppt᷑ illud ſacẽ̃m pᷣncipa liter ſacrẽm oꝛdis eſt inſtitutũ ⁊ oꝛdina/ tü.Et qꝛ gradꝰilliꝰptãtis eſt vltimꝰ .idᷣo fieri dʒ aſcẽſus ꝓpt᷑ nobilitatẽ tal gradꝰ pꝑ alios gradꝰ.ita ꝙ ðʒ pcedere alias po teſtates iferioꝛes gdatim oꝛdinatas. qꝛ cõgruũ ⁊ dignũ eſt. vt qͥ dʒ aſcẽdere ⁊ le uari ad tantã ⁊ talẽ ptãtẽ. ꝙ aſcẽdat per gradus. Si em̃ tinctoꝛ qͥ vult ponereĩ pano crudo nobiliſſimũ coloꝛẽ vltimũ. pPrmo ponit in panno alios coloꝛes mi/ nnus nobiles ⁊ gradatim aſcendedo do/ nec pann' ſit dignꝰ recipere coloꝛẽ vlti/ mũ nobiliſſimũ. q̃nto magis qͥ dz reci⸗/ pere tantã dignitatẽ ⁊ ptãtẽ admiſtrãdi ſacr̃m coꝛpis ⁊ ſanguis xpᷣi.dʒ pᷣmo re/ cipe alias ptãtes minꝰ nobiles ⁊ inferio res gradatim aſcẽdendo: Et iõ ſunt pꝛi mo lex gdus oꝛdinati ſeu ſex ptãtes ſeu officia añqᷓ; pueniat᷑ ad officiũ⁊ poteſta tem ſupᷣ ſacr̃Dm coꝛꝑis ⁊ ſanguis xpᷣi.qꝛ ſolenitas ⁊ dignitas illiꝰ ãminiſtratiõis ⁊ diſpẽſatõis reqrit tot officia ⁊ ptãtes tẽ ſũt oꝛ dines diſtinctas.⁊ iõ ſacr̃m oꝛdis ↄtinet ſeptẽ gdus oꝛdiatos qͥ oẽs oꝛdinant ad vnũ ſacr̃m. ſcʒ coꝛꝑis ⁊ ſanguĩs xpᷣi.⁊ iõ qᷓ; uis ſint ſeptẽ tñ oẽs ſunt vnũ ſacr̃m oꝛ/ dinis.qꝛ ſex pᷣmi oꝛdinant᷑ ad ſeptimũ. ⁊ ſeptimꝰimediate oꝛdiat᷑ ad ſacrm coꝛ poꝛis ⁊ ſanguis xpᷣi.⁊ iõ ſex pᷣmi gradꝰ ſunt ſubmiĩſtrãtes ⁊ ſubſeruiẽtes. Siẽc Ti. xci/ Oẽs oꝛ dies oꝛ/ dinant᷑ ad ſacrʒ coꝛꝑis em̃ in hoĩe ſunt ptãtes in aĩa ꝑ gradꝰ oꝛ dinate vt iã fuit declaratũ ĩ capitulo de obligatõe.ita ꝙ ſunt ptãtes infime me/ die ⁊ ſupᷣme.qꝛ ſũt ptãtes vegetatiue ſen ſitiue. ⁊ vltio ptãs dignioꝛ ⁊ ſuᷣma ſcʒ intellectiua ⁊ liberi arbitrij.⁊ oẽs ptãtes inferioꝛes ſũt ꝓpt᷑ libeꝝ arbitriũ. ita ſilr eſt in ptãtib ſpũalibo.q; ſunt ptãtes in- fime medie ⁊ ſupᷣme ad quã ſcʒ ſumam oẽs alie oꝛdinant᷑. Iſte aũt ptãtes ſpũa les multiplicant᷑ ⁊ diſtinguunt᷑ ꝑ reſpe/ ctũ ad ſacramentũ coꝛꝑis xpᷣi.qꝛ ſacr tionẽ illiſacramẽti.⁊ hec ptãs eſt oꝛdo ſacerdotał ⁊ ſacerdotiũ.Alie vᷣo ptãtes ſunt ad oꝛdinãdũ aliqð miſteriũ in iſto ſacro.ita ꝙ cooꝑãt᷑ ptãti ſacerdotali.⁊HG vl ĩ oꝛdie ad ipᷣʒ ſacr̃m.vł ĩ oꝛdie ad ipᷣʒ ſacrʒ ſuſcipiẽtes. Et iõ m ꝙ reqrit ꝑfe ctio ⁊ ↄplemtũ ipꝰofficij ⁊ miſterij.ſm HB multiplicant᷑ ipᷣe ptãtes ſpũales. Nã optet aliqᷓs miniſtrare q̃ſi a remotioꝛi.⁊ aliq̃s a ꝓximioꝛi ⁊ aliq̊s a medio modo vt nihil deficiat in tanto miſterio qð dʒ eſſe ſũme oꝛdinatũ. Et iõ ſunt ſeptẽ ptã tes ſeu gradus. Pꝛimꝰ incipiedo ab in/ fimo.eſt gradꝰ oſtiarij ſeu ptãs oſtiarij. ſcds lectoꝛis.terciꝰexoꝛciſte.q̃rtꝰ accoli⸗/ ti.qͥntꝰ eſt ſubdyaconi.ſextꝰ dyaconi. ſe/ ptimꝰ⁊ vltimꝰ pᷣſbyteri ſeu ſacerdotꝭ Et qlibet iſtoꝝ graduũ hʒ ſuã ptãtẽ diſtin/ ctã.⁊ ſuã ꝓpꝛiã oꝑatõʒ q̃ reſpicit ſacc̃m euchariſtie mõ oꝛdinato. Ded qꝛ tales pſe negacciß iũt tales ptãtes ſpũales aſ ſumunt᷑ dea clericał eleuat᷑ p gradꝰ oꝛdinatos ſuper ptem laycalẽ.⁊ iõ eſt ibi pᷣmꝰoꝛdo ſuꝑio ritatis ⁊ inferioꝛitatis int᷑ ꝑtem clerica/ lem ⁊ laycalẽ ꝑ talẽ ptãtẽ.Deinde in ipᷣa pte clericali fit ſuꝑioꝛitas ⁊ inferioꝛitas p gradus oꝛdinatos ⁊ diſtinctos.Etiõ ps clericalis eſt oꝛdinata in ſe ⁊ infra ſe pꝓ talẽ ptãtem ſpũalẽ.⁊ ideo recte ſaccẽ̃m in quo dat᷑ ipa poteſtas ſpũalis dicitur ſacramẽtũ oꝛdinis.⁊ pmo oꝛdĩat duas ꝑptes generales in xpᷣianitate ſcʒ clerica/ lem ⁊ laycalẽ.deinde oꝛdinat ꝑtem cleri calem in ſe dando diſtinctos gradꝰ po/ teſtatis. Et ideo ſacramẽtũ oꝛdĩs eſt oꝛ dinatiuũ diſtinctiuũ ⁊ ꝓteſtatinu. Cõpatio iſtanꝝ ptãtũ ſpũaliũ ⁊ oꝛdi⸗ nataꝝ ad oꝛdines aliaꝝ re ¶ Titulus. cccviij. Oſſumꝰò cõpꝑare oꝛdinẽ ptãtuʒ ſpũalium. ad oꝛdinẽ aliaꝝ reꝝ vt magis cognoſcant᷑ Unde ſi⸗/ tvidemꝰ ꝙ poteſtates naturales que munt᷑ de alijs ⁊ eleuant᷑ ſupᷣ alias pꝑſo nas.iõ optet ꝙ ſit qᷓdã diſtinctio viſibi? iõ pmoꝰ⁊ añ oĩa pcedit tonſura in captte ad diſtinguendũ. Et ſic apparet qlit᷑ es ptis gaturek Bccc- dtnz⸗ yöpleſt, zot in Oiser dies ne bllitan inſcce bote xpᷣi oꝛdinis oꝛdiat᷑ ad ſacrm ſacroꝝ. Uñ ꝓ/ ſunt in bomie duobo modis reperiunt᷑ Pnhng niteien is merci Cciono⸗ ocn nſegi idti isokan rao Nn6 cveen tit Min Pikin s püles aing coride brisb nucpte älts wie aige eni r eb kiüfnt isdn dude gdi unn oct un. Giniß e⸗ Grin n SPtãs ſcʒ diuiſim ⁊ aiunctim. qe ptãtes vege/ naturał tatiue repiunt᷑ in arboꝛiboꝛ in plantis.? ibi nõ ſunt ptãtes ſenſitiue nec ptãs li⸗/ beri arbitrij.⁊ ſiłr ptãtes ſenſitiue ſunt ĩ aĩalibo.⁊ ibi nõ reꝑpit᷑ ptãs liberi arbitrij deinde in hoĩe reꝑiunt᷑ oẽs ptãtes inſil ↄiuncte ⁊ oꝛdinate ⁊ nulla deficit.ita q; totũ cõplemẽtũ eſt ĩ hoĩe nec aliq̃ ptãs natural põt ei addi maioꝛ.qꝛ in ptãte li beri arbitrij eſt ſtatꝰ. Ita cõfoꝛmiter iſte ptãtes ſpũ ales ſeu officia.q̃ ſũt ppt᷑ ho/ minẽ ⁊ dñt ↄfoꝛmari hoĩ repiunt᷑ ↄiun/ ctim ⁊ diuiſim. qꝛ reꝑiunt᷑ ꝑſone in qͥb ſolũ eſt tonſura clericalis ⁊ nõ pł.⁊ etiã pſone in qͥb ſunt qᷓ̃ttuoꝛ minoꝛes oꝛdi⸗/ nes ⁊ nõ plures.⁊ etiã ſunt ꝑſone in qͥb eſt oꝛdo ſubdyaconat tm.⁊ etiã in qb ẽ oꝛdo dyaconatꝰ ⁊ nõ pł.⁊ vltra ̊ om̃s iſte ptãtes inſil ↄiuncte ſunt in ſacerdo/ te. ⁊ vltra h̊ ptãs ſacerdotal eſt qſi cõple Sacer / mentũ ⁊ ↄſũmatio oĩm.⁊ ſic in ſacerdo/ dotiuʒ ẽ te eſt totũ cõplemẽtũ ſicut in hoĩe. Siẽ cõplem̃ & ſe hʒ ptãs liberi arbitrij ad alias ptã/ tuʒ ofm tes naturales.ſic ſe hʒ qdᷣãmõ poteſtas oꝛdinũ ſacerdotalis ad alias ptãtes inferioꝛes. Et ſicut ſupᷣ libeꝝ arbitriũ nõ ẽ aliꝰ gra/ QdB-Dus ptãtis natural.ita ſupᷣ gradũ ſacer/ dotalẽ nõ eſt aliꝰgradꝰptãtis ſpũal. Et ſicut oẽs ptãtes naturales ſunt ꝓpt᷑ libe rũ arbitriũ ⁊ ei ſeruiũt vel miſtrat medi/ ate vel ĩmediate⁊ ꝑ q̃ndã oꝛdinẽ.ita oẽs ptãtes ſpũales inferioꝛes ſuntppt᷑ ſacer dotalẽ ptãtẽ ⁊ ei ſeruiũt et miſtrat medi gte vel ĩmediate.Et ſicut ptãtes natura les inferioꝛes nobilitant᷑ in hoĩe qũ ſũt piuncte cũ libero arbitrio qð eſt digniſ/ ſimũ in natura.ita ꝙ ſunt magis excellẽ tes.q; qñ ſunt ſeꝑate a libero arbitrio in es oꝛ rebo alijs.ita ↄfoꝛmit᷑ inferioꝛes ſpũ aleſ dies no ptãtes nobilitant᷑ in ſacerdote.qꝛ ſũt cõ bilitant᷑ iuncte cũ ptãte ſacerdotali.Itẽ ſicut po in ſacer/ teſtates inferioꝛes naturales ſcʒ vegeta/ ote tiue ⁊ ſenſitiue nõ oꝛdinant᷑ ad deũ ime diate.ſʒ mediãte libero arbitrio.nec vni unt᷑ nec loquunt᷑ cũ deo ĩmediate.ſʒ po/ teſtas liberi arbitrij ĩmediate ⁊ ſine aliq̊ medio oꝛdinat᷑ ad deũ⁊ vnit᷑ cũ deo ĩme diate.⁊ cũ deo loqͥ tur ĩmediate.ita ꝙ in/ ter libeꝝ arbitriũ ⁊ deũ nullũ cadit me/ diũ. ita ↄfoꝛmiter ptãtes ſpũales inferi De ſacramento oꝛdinis vnit᷑ cũ ſacr̃o imediate.ſed oꝛdinan᷑Dail „Z chariſtie in qᷓ eſt xpᷣs qͥ eſt verus deꝰ.nec ipᷣm mediãte ptãte ſacerdotali.ſʒ ißapo teſtas ſacerdotalis ĩmediateoꝛdina?f6ad ipᷣm ſacr̃m euchariſtie ⁊ vnit᷑ cũ eo.⁊ per ↄñs cũ xpᷣo.⁊ inter ipᷣam ptãtẽ ſacerdo/ talẽ ⁊ ſacrm euchariſtie nullũ eſt mediũ Et ſicut libeꝝ arbitriũ eſt ꝓpinqſſimuʒ ðo ꝑ naturalẽ ptãtẽ.ita ſacerdos ẽ ꝓpin quiſſimꝰ ipᷣi ſacro euchariſtie in q̊ eſt de us ꝑ ptãtẽ ſacerdotalẽ.Et ſicq́;uis libe Sacer/ rũ arbitriũ ſit ð foꝛmatũ ꝑ maliciã.attũ dos q; eſt ꝓpinqͥſſimũ deo ꝑ naturaʒ.ita q́;uis uis ma/ ſacerdos ſit defoꝛmatꝰ ꝑ maliciã.attñ ẽ lus ẽ ꝓ/ ꝓpinquꝰ iſti ſacro ꝑ ptãtẽ ſacerdotalẽ qᷓ pinqͥm/ ſop manet. Et ſicut libeꝝ arbitriũ eſt im/ mus eu moꝛtale ⁊ ſꝑ durat.ita ptãs ſacerdotal ẽ chari⸗ Imoꝛtalis ⁊ ſp durãs. tẽ etiã ſicut oẽs ſtie creature inferioꝛes in b ſunt oẽs ptã/ tes inferioꝛes naturales ad deũ reducũft mediãte hoĩe qͥ imediate eſt ↄiunctꝰ deo ꝑ libeꝝ arbitriũ.ita ꝙ hõ eſt medi inter deũ ⁊ om̃s creaturas ꝑ naturã.ita oĩa q̃ ſunt infra ſacerdotẽ ⁊ oẽs gradꝰ inferio/ res ⁊ etiã ꝑs laycalis reducunt᷑ ad ſacra mẽtũ euchariſtie.⁊ ꝑ ↄñs ad deũ medi/ Per ſa/ ante ſacerdoteqͥ eſt ↄiunctꝰĩmediate ipᷣi cerdotẽ ſactr̃o euchariſtie in q̊ eſt deꝰ⁊ G̊ ꝑ prãteʒ om̃s re/ ſacerdotalẽ ⁊ dignitatẽ.ita ꝙ ſacerdos ẽ qucunt᷑ medi p ſuã ptãtẽ inter xpᷣm ò eſt in iſto ad deũ ſacr̃o ⁊ oẽs alios inferioꝛes. Et ſicut in hoĩeↄtinent᷑ oẽs creature inferioꝛes. et hõ habzouenientiã cũ oĩbo.⁊ iõ reducit oẽs creaturas ad deũ.vñ hõ ↄtinet in ſe naturã elementoꝝ ⁊ arboꝝ ⁊ anĩaliũ.ita ↄfoꝛmiter ↄtinent᷑ in ſacerdote oẽs infe rioꝛes gradꝰ⁊ infima ꝑs xppᷣianitatis.et cũ oĩbo hʒ ↄueniẽtiã ipe ſacerdos.quia ↄtinet pᷣmo in ſe ꝑteʒ laycalẽ.qꝛ pᷣmo fu/ it laycꝰſicut ⁊ alij.⁊ retinet in ſe totũ illð qð in illo ſtatu receperat.⁊ etiã ↄtinet iu ſe oẽs gradꝰ inferioꝛes.⁊ iõ ſacerdos q̃ſi oĩa in ſe ↄtinẽs reducit oĩa ad deũ in ſa/ cramẽto cuchariſtie ⁊ oĩa ibi ↄiũgit.Et ſicut ptãs liberi arbitrij ex natura ſus &⸗ ſup alias ptãtes naturales.ita ptãs ſa/ cerdotal ex natura ſua ꝓpa eſt ſup̃ om̃s — alias ptãtes ſpũales. Et ſicut eſt vnꝰ p/ mus hõ ſolus quẽ de fecit pmo ꝑ manꝰ 7 3 * ſuas.⁊ ꝑ illũ fecit ⁊ multiplicauit alios hojes in natura.ita ſilr nõ eſt niſi vnꝰp/ Hꝙillud fit ꝑp modũ iudicij pticular: ⁊ ſe creti.⁊ ꝙ ibi eſt neceſſariꝰiudex ꝑticulanr .·I mMus ſacerdos quẽ deꝰ pmo fecit ꝑ ma / qͥ audiat ⁊ diſcutiat pctã⁊ diſcernat ⁊ iu Xp̃s eſt nus ſuas.⁊ ꝑ illũ feẽ ⁊ młtiplicauit oss dicet.⁊ G̊ de nccitate exigit ſacramentuʒ. pm ſa/ alios hoĩes ſacerdotes.⁊ ille hõ eſt xꝰᷣs. ⁊ qꝛ nullꝰpᷣt iudicare nec exercere officcin cerdos qͥ eſt ſol?z verꝰſacerdos qͥ imediateẽ co iudicandi niſi recepit ptãte ⁊ auctoꝛita/ iunctꝰdeitati. Sic igit᷑ qdᷣãmõ ſiẽ̃ ſe hʒ hõ in natura ꝑ ptãtem liberi arbitrij ad oẽs res ĩferioꝛes ⁊ ad deũ.ſic ſe hʒ ſacer/ dos ꝑ ptãtẽ ſacerdotalẽ in xpᷣiãitate ad oẽs inferioꝛes ⁊ ad ſacr̃m euchariſtie in q̊ eſt deꝰ. Sicut em̃ hõ reſpicit deũ ĩ na/ tura.ita ſacerdos reſpicit ſacr̃a in qbo eſt deꝰ.i¶ Itẽ etiã alia cõꝑatio pᷣt fieri ad pã num qͥ recipit coloꝛes.Quia ſiẽ coloꝛes tẽ ab illo cuiꝰ ſũt illi qͥ peccãt.iõ ncc̃aria eſt auctoꝛitas ⁊ ptãs iudicãdi pctã ⁊ ab ſoluẽdi ꝓpter ſacrẽ̃m pnĩe. Uñ cũ decla/ ratũ ſit ꝙ nullꝰ dʒ ſuſciꝑe ſacr̃m coꝛꝑis xpi qͥ ſit in lapſu ſcdᷣo.q;ꝛ opꝑtz pᷣmo ꝙ re JJ ſurgat ⁊ rexuꝑet vitã.⁊ h̊ nõ pt fieri niſi p ſacr̃m pniĩe.⁊ ſacrm pnie nõ põt fieri niſi ſit aliqͥs qͥ hʒ ptãtẽ ⁊ auctoꝛitatẽ iu/ dicandi pctã ⁊ abſoluẽdi.iõ ↄcludit᷑ ꝙ Q, po/ neceſſe ẽ ꝙ talis ptãs iudiciaria det᷑ ĩ ſa teſtas li cramẽto oꝛdinis.Et qꝛ iſta ptãs eſt col gandi⁊ ligata cũ ptãte diſpẽſandi ſacr̃m eucha/ ſoluẽdi riſtie.qꝛ hoĩes nõ pñt reciꝑe tale ſacrẽ̃m detur in niſi abſoluant᷑ pᷣus a pctis.iõ ſicut ſacer oꝛdiĩe ſa dos ꝑ ſacr̃m oꝛdinis recipit ptãtem ſu/ cerdotij pꝛa ſacrm coꝛꝑis xpᷣi.ita recipit ex cõoſte qᷓnti ptãtem ſupꝛa ſacram entũ penitẽtie quia ad vnã ſeqͥtur alia.Et ſic ſacerdos recipit ptãtẽ abſoluendi ⁊ iudicãdi.⁊ ta Clauie lis poteſtas vocat᷑ clauis q̃ aperit homĩ dicit reꝑiunt᷑ duobo modis ſcʒ diuiſim ⁊ cõ/ iũctim.qꝛ tinctoꝛ volẽs ponere coloꝛeʒ aureũ ſeu nobiliſſimũ in aliq̊ pãno. pꝛi mo ponit alios coloꝛes minꝰ nobiles et inferioꝛes ꝑ ſuos gradꝰ. ⁊ paulatim pã/ nus recipit coloꝛes ſꝑ aſcẽdendo ad no bilioꝛẽ coloꝛẽ donec ðᷣueniat ad vltimũ coloꝛẽ ⁊ intentum ⁊ ibi eſt finis.⁊ q́;uis = oss iſti coloꝛes ſint ↄiuncti inſił in vno pãno.attñ etiã ſunt diuiſi in pluribo pã nis.ita ꝙ vnꝰ pãnus habet vnũ tm̃ co/ loꝛẽ ⁊ aliꝰ aliũ.⁊ ſic de alijs. Jta qdðãmõ fit in ptãtib ſpũalibo oꝛdinatꝭ q̃ dant᷑ ĩ ſacr̃o oꝛdis oꝛdinato mõ ⁊ ſꝑ aſcenden/ do de vna ptãte ad aliã donec deueniat ad ſacerdotiũ qð eſt vltimꝰgradꝰ⁊ vltiꝰ oꝛdo. Sic g̊ apparet q̃liter oꝛdo ptãtũ ſpũaliũ ↄfoꝛmat᷑ qdðãmõ oꝛdib ptãtũ naturaliũ q̃ ſunt in hoĩe.⁊ etiã in oꝛdini bus aliaꝝ reꝝ.Uñ qꝛ oĩa ſũt ꝓpt᷑ hoĩeʒ ⁊ etiã fiũt in hoĩe.cõueniẽs eſt ꝙ oĩa p/ poꝛtionent᷑ hoĩ.Et ſi oꝛdo eſt in rebo na/ turalibo ↄueniẽs eſt ꝙ ſit oꝛdo in rebus ſpũalibo qᷓ ſunt ppr᷑ aiam rõnalẽ.de cuiꝰ natura ꝓpe eſt cogſcere oꝛdinẽ ⁊ oĩa age re oꝛdinate. R O, ſicut ptãs ſacerdotałreſpicit bn/ cipalit᷑ ſacrm cuchariſtie. ita etiã ꝑ ↄnis ſcðᷣario reſpicit ſacr̃m pnĩe. Titulus. cccix. Tgqm̃ ſacr̃m oꝛdis in q̊ dat᷑ po teſtas ſpũalis reſpicit ipᷣa ſacr̃a ⁊ ad ipᷣa oꝛdinat᷑.iõ oꝑtet ꝙ tal ptãs det᷑ ſᷣm ꝙ ipᷣa ſacramẽta exigunt et reqͥrũt. Et iõ qꝛ iã dictũ eſt ĩ ſacro pnĩe lapſo vt intret in ſacr̃m coꝛꝑis xpᷣi.⁊ ipᷣʒ recipiat.⁊ ꝑ ↄñs introducit hoĩem in ſo cietatẽ fideliũ xpᷣ ianoꝝ ⁊ amiciciã dei.⁊ p ↄñs in regnũ celoꝝ qͥ antea erat extra ꝓpter peccata.Sicut aũt ſacerdotał po teſtas reſpicit ſaccẽ̃m euchariſtie ⁊ ex ↄſe/ quẽti ſacramentũ penitẽtie.ita etiã reſpi cit oĩa ſacramẽta que purgãt peccata ſi/ cut eſt ſacramentũ baptiſmi.qð cõcoꝛ/ dat cũ ſacramẽto penitẽtie vt declaratũ fuit.ſed nõ requirit᷑ tanta poteſtas in ſa- cramento baptiſmi ſicut in ſacramento penitẽtie.quia illud nõ fit ꝑ modũ iudi cij. ſed ſufficit aquã adminiſtrare cũ ver bis oꝛdinatis ⁊ nõ oꝑtet ibi iudicaren audire peccata illius qͥ recipit aquã ba- ptiſmalẽ. ſed in ſacramẽto penitẽtie ne/ ceſſe eſt ꝙ homo ſubmittat ſe totalit᷑ po/ teſtati ſacerdotali que eſt poteſtas iudi/ candi ⁊ abſoluendi ⁊ etiã refutandi.⁊ iõ in iſto ſacramẽto adminiſtrãdo requiri tur ſpecialis poteſtas que nõ requiritur in baptiſmo. Item etiã quia ſacramen/ tum extreme vnctionis purgat peccats mope nog foiti hutſen ne, dkg iecke! Sd Elen r timi urci iie Gtrid öitß⸗ timno nüder auam aal, iN michi ni/ c can nasir nmd gei n nͤſ, en Nlie itcnete ite mi Nlidn onnen i nch, cu SSõ ditinn ideo ex ↄſequẽti etiam ſacerdos recipit poteſtatẽ adminiſtrãdi illud ſacramen/ tum. Et ſic ſacerdos ꝑ ſacrametũ oꝛdi/ nis recipit poteſtatẽ adminiſtrãdi ⁊ di/ ſpenſandi ac ↄferendi ſacramẽtũ eucha riſtie pncipaliter quia ad illud oꝛdinãt᷑ ⁊ ex ↄſequẽti ad ſacramẽtũ penitẽtie ba⸗ ptiſmi ⁊ extreme vnctioſnigs. Arit excelletiã ⁊ peminẽtiã ptãt tẽ ſacerdotalẽ. — ptã ¶ Titulus. cccx. alia ſacramenta.⁊ ꝓpter hoc inſtitutũ ⁊ oꝛdinatũ eſt ſacramẽtuʒ oꝛdinis in quo daretur auctoꝛitas ⁊ poteſtas diſpẽſan/ di adminiſtrãdi ⁊ cõferẽdi alia ſacramẽ ta. ſic etiã neceſſaria eſt poteſtas diſpen/ ſangdi adminiſtrãdi ⁊ ↄferẽdi ipᷣm ſacra mentũ oꝛdinis.quia als nõ eſſet cõple/ DPtãs mentũ in ſacramentis. a talis poteſtas ooeꝛdinã / oꝑtet ꝙ habeat excellentiã ⁊ peminenti/ di ẽ ſupᷣ am ⁊ dignitatẽ ſupꝛa poteſtateʒ que da/ ſacerdo tur ſupꝛa ſacramẽtũ oꝛdinis.Et ideo ne tium tio ſupꝛa poteſtatẽ ſacerdotalẽ.que fuit vltima in ſacramẽto oꝛdinis.⁊ ſic oꝑtet wꝙ fiat ſuꝑioꝛitas ⁊ inferioꝛitas vlterioꝛ Et ideo ſicut om̃s xpᷣiani cõueniunt pp/ mo in ſuſceptione ſacramentoꝝ⁊ in hoc erant equales.⁊ poſtea ex illis eleuantur gliqui qͥ recipiant poteſtatẽ adminiſtrã di ipᷣa ſacramẽta.⁊ tales ſunt ſacerdotes ita ↄfoꝛmiter oꝑtet ꝙ ex ſacerdotibo qui ſunt equales ꝑ ſacramentũ oꝛdinis ali/ qui eleuentur vlteri ſuper alios ſacerdo tes qui habeant poteſtatẽ adminiſtran/ di ⁊ cõferendi ſacramentũ oꝛd inis. Si cut em̃ qui recipit poteſtatẽ ſacerdotalẽ ⁊ eleuatur ſuꝑ alios neceſſe eſt ꝙ ſit xpᷣia nus.ita ille qui eleuatur ſuꝑ ſacerdotes opꝑtet ꝙ ſit ſacerdos.Ecce igitur oꝛdinẽ rectũ ⁊ ſcalam aſcendẽdi.quia pᷣmo ho/ mo eleuatur de pᷣmo lapſu.in quo eſt to ta natura ꝑ ſacramentũ baptiſmi ⁊ alia ſacramẽta in quibo dat᷑ gratia ⁊ fit chꝛi/ ſtianus.⁊ iſta eſt pᷣma eleuatio ⁊ radica/ is.⁊ eſt quedam ſuꝑioꝛitas ⁊ dignitas Tloniã aũt oꝛdo eſt ſacramẽtu,ʒ ſicut ⁊ alia ſacramẽta. ideo ſicut neceſſaria eſt poteſtas ⁊ auctoꝛi tas diſpenſandi adminiſtrandi ⁊ dandi ceſſe eſt ꝙ vlterius fiat aſcenſus ⁊ eleua/ chꝛiſtiani ſuper nõ cheiſtianũ.quia non chꝛiſtianus adhuc eſt in pᷣmo lapſu vni nerſali totius nature humane.⁊ chꝛiſti/ anus iam eleuatus eſt ⁊ ſurrexit. Dein/ dechꝛiſtianus eleuat᷑ vlterius ⁊ fit ſacer dos.⁊ reciptt poteſtatẽ ſacerdotalem. ⁊ iſta eſt ſecunda eleuatio ⁊ ſecunda ſuꝑio ritas.quia chꝛiſtianus eleuatus oꝛdina tus aſcendit ſupꝛa chꝛiſtianũ nõ oꝛdina tum. Etquia oꝑtet ꝙ ſit aliquis al qui det ⁊ habeai auctoꝛitatẽ dandi ſacramẽæ Oꝑtʒ ꝙ tum oꝛdinis ⁊ oꝛdinandi ſacerdotẽ. ſic ſit aucio eſt ibi tercia eleuatio ⁊ ſuperioꝛitas ſupᷣ ritas ſu ſacerdotem. ⁊ ſic neceſtaria eſt poteſtas pꝛa ſa/ ⁊ auctoꝛitas qne excellat poteſtatem ſa/ cerdotẽ cerdotalem ſimplicem. Sic ergo ſicut ſacerdos ĩmediate reſpicit chꝛiſtianos nõ oꝛdinatos ſeu partem laycalem. ita poteſtas ⁊ auctoꝛitas que excellit pote- ſtatem ſacerdotalem immediate reſpicit ipſos ſacerdotes. Et quoniam nullus chꝛiſtianus poteſt eleuari ad ſacerdoti/ um niſi per ſacramẽtũ oꝛdinis.⁊ nõ po teſt ſuſcipere ſacramẽtũ oꝛdinis a ſeibo ſed ab alio. ⁊ quia nullus poteſt confer/ re alteri niſi habeat poteſtatem⁊ auctoꝛi tatem conferendi illud ſacramentum. ⁊? quia nullus poteſt habere talem poteſta tẽ ⁊ auctoꝛitatẽ a ſeipᷣo niſi recipiat ipᷣaʒx achꝛiſto ĩmediate cuius ſunt omnia ſa/ cramẽta.ideo ſequitur de neceſſitate vel wipe chꝛiſtus met in ꝓpꝛia perſona cõ/ ferat ſacramẽtũ oꝛdinis ⁊ conſtituat ſa cerdotes ⁊ det eis poteſtatem ſacerdota lem.vel conſtituat ⁊ oꝛdinet aliquem vi carium loco ſui cni det poteſtatẽ⁊ aucto ritatem ſuam ſcʒ conferendi⁊ diſpenſan di ſacramentũ oꝛdinis ⁊ conſtituẽdi ſa⸗ cerdotes per vniuerſum mundũ. Sed qꝛ xpᷣs nõ debuit remanere in terris ſed aſcẽdere in celũ.nec debuit ↄſeruari ing hoĩes pꝰſuã reſurrectionẽ.iõ ncc̃ariũ fu vpᷣs de it ꝙ ipᷣe oꝛdĩauerit⁊ ↄſtituerit xpianũ ſa dit pᷣmo cerdotẽ ſeu xpᷣiãos ſacerdotes ĩ ra cui auctoꝛi⸗/ ſeu bo dederit ptãtẽ ſacerdotalẽ.⁊ vltra tatẽ con B ꝙ hr̃et ſeu hr̃ent ptãtẽ ſen auctoꝛitatẽ ferendi coferendi ⁊ diſpẽſandi ſeu diſtribuendi oꝛdines ſacramentũ oꝛdinis.⁊ per conſequẽs oꝛ dqinandi ⁊ cõſtituendi alios ſacerdotes in terra.ita ꝙ in ipᷣo pꝛimo ſacerdote ab ſo ĩmediate oꝛdinato ſeu ĩ ipis ſi plu/ res fuerint nõ ſolũ eſſet ptãs ⁊ auctoꝛi/ tas ſacerdotabł q̃ eſt prãs ſupᷣ ſacr̃m coꝛ/ pis xp̃i ⁊ ptãs iudicãdi ⁊ abſoluẽdi.im mo etiã eẽt ptãs excellẽtioꝛ ⁊ magꝭ am/ S pla ⁊ extẽſa.ſcʒ ↄſtituẽdi oꝛdinãdi alios ſacerdotes loco ſui ꝑ ſacr̃m oꝛdinis.Et ſic pʒ neceſſitas ponẽdi pᷣmũ ſacerdotẽ ſeu pᷣ mos ſacerdotes ĩmediate oꝛdina/ tfi ſeu oꝛdiatos a xpᷣo.qꝛ als nullłꝰſacer/ dos poſſet oꝛdinari.nec ꝑ ↄñs ſacr̃a ſa/ lutis poſſent diſpẽſari.⁊ ſic paſſio xpᷣi et Optuit vnũ vi⸗ carium xpᷣi ĩ ter n a xp̃o ↄſtitui moꝛs ſua ⁊ redẽptio eẽnt fruſtra.qꝛ ꝑ ſa cramẽta dat᷑ ⁊ cõicat᷑ paſſio xpᷣi hoĩbus vt declaratũ eſt.Quãuis aũt xpᷣs oꝛdia uerit ⁊ ↄſtituerit plures ſacerdotes ĩme diate ꝑ ſeipᷣm.attũ debuit ↄſtituere vnũ ſacerdotẽ vicariũ ſuũ qͥ hr̃et peminẽtiã ⁊ excellẽtiã ſuꝑ alios.qꝛ alit᷑ xpᷣianitas ⁊ ſocietas xpᷣianoꝝ nõ eſſet vna nec oꝛdĩa ta neq; regulata nec ſundata in vnione ſiue vnitate ſʒ in płalitate ⁊ diuiſiõe.⁊ ꝑ ↄñs in debilitate ⁊ nõ in foꝛtitudine.qꝛ vnitas eſt cã oĩs foꝛtitudĩs ⁊ diuiſio ẽ cã oĩs debilitatis.Et cũ xpᷣs ſit ſapiẽtiſ ſimꝰnõ potuit fundare xpᷣianitatẽ⁊ ſoci etatẽ xpᷣianoꝝ ĩ diuiſiõe ſʒ vnitate. Sic ſixpᷣs oꝛdinauit płes ſacerdotes.ncc̃e eſt ꝙ oꝛdinauit vnũ pᷣncipalẽ qͥ hret pᷣe/ minẽtiã ⁊ excellẽtiã ſuꝑ alios qͥ eſſet ca/ put ⁊ pᷣnceps alioꝝ.qͥ ſingularit᷑ ⁊ ſpeci alit repñtaret pſonã ſuã ⁊ eẽt loco ſui.et eſſet qſi iemet poſtq; debebat aſcẽdere in celũ ⁊ nõ habitare int᷑ hoĩes.Sic igi tur ꝓbata ẽ nccitas ponẽdi vnũ pᷣmum ſacerdotẽ vicariũ ĩmediatũ xpᷣi.q ſit ca/ put xpᷣianitatꝭ ⁊ ſocietatꝭ xpᷣiaãoꝝ qͥ reñ tet ꝑſonã xpᷣi in teris. . Dualiter excellẽtia ptãtꝭ ⁊ auctoꝛita tis ſit in iſto Pmo ſacerdote. Tqm̃ iſte pᷣmꝰ ſacerdos nõ ſo/ lũ eſt ſacerdos ſʒ ẽ pᷣmꝰ ⁊ etiã vi ariꝰxpᷣi repñtans pſonã xpᷣi.iõ õ ſolũ hʒ ptãteʒ ſacerdotalẽ q̃ eſt ptãs ſup coꝛpꝰ xpᷣi ⁊ ptãs abſoluẽdi⁊ iudicã di pctã hoĩm.ſʒ etiã hʒ iſtã ptãtẽ ꝑ excel lentiã ⁊ in ſũmo ita ꝙ nõ pᷣt eſſe maioꝛ. Et iõ oꝑtet ꝙ hẽat ptãtẽ vłem ↄferendi 2 diſpẽſandi ſacr̃m oꝛdis oibo homĩho imediate a ðᷣo collata p modũ vicariatꝰ aptis ad recipiendũ ? ↄſtituendi ? oꝛdi Q, ĩpa nandi ſacerdotes ꝑ vniuerſuʒ mũdũ in pa ſit diſtincte. Et etiã oꝑtet ꝙ habeat ptãteʒ plenitu vleʒ indetminatã ſine mẽſura.⁊iõ oꝑtʒ do ptãtꝭ qꝙ hẽat ptãtẽ iudicãdi ⁊ abſoluendi oĩa pctã vel crimĩa oĩm xpᷣiãoꝝ ſine aliq̃ de termĩatõe vel limitatiõe.⁊ ſic ncce eſt q; ſua ptãs ſit vłis ⁊ nullo mõ coartatanꝰ limitata ſeu mẽſurata. Et qꝛ eſt pᷣma et ⁊ vicẽ gerẽtꝭ in terrꝭ.iõ tal dʒ eẽ pᷣma po teſtas.qꝛ tał eſt nccaria vt ſit plena ⁊ cõ/ pleta ⁊ nihil ei deficiat.Et qꝛ ptãs ſacer Gdotal ſt vuplerinti ad opl; pis ſu Dupler pꝛa ſacr̃m coꝛꝑis ⁊ ſanguĩs xpᷣi.⁊ ptãs ptãs in iudicãdi ⁊ abſoluẽdi pctã in ſacrũo pnie ſacerdo ſeu ptãs iudiciaria ſiue iudicialis.⁊ iſte te due ptãtes q;uis ſint vna in radice vel inſił ſint colligate · tñ differũt.qꝛ ptãs q̃ eſt ſupᷣ ſaccẽ̃m coꝛꝑis xpᷣi ñ pᷣt creſcere diminui.nec pᷣt płꝰᷣhr̃e vnꝰq; alt de ptã/ te.ĩmo in h̊ oẽs ſacerdotes ſũt eq̃les.iõ q̊ ad iſtã ptãtẽ ſũmꝰ ⁊ pᷣmꝰ ſacerdos nõö hʒ maioꝛẽ ptãtẽ qᷓ; alij ſacerdotes ab o oꝛdiati.ſʒ ſolũ ipᷣe hʒ płꝰin h.qꝛ hʒ ptãte ↄferendi ſacrẽ̃m oꝛdĩs in qᷓ dat᷑ talptãs. nec ipᷣe dattalẽ ptãtẽ.ſʒ xpᷣs ĩmediate in ipᷣo ſacro oꝛdis.qꝛ tał ptãs eſt caracter impᷣſſus in aĩa.vel tal ptãs fundat᷑ ĩ ta/ li caractere ſacerdotali.qꝛ nullꝰ p̃t aliqͥd impᷣmere ĩ anĩa niſi xpᷣs.⁊ iõ ptãs ſacer dotał ſupᷣ coꝛpꝰ xpᷣi imediate deſcẽdita xpᷣo:⁊ nõ ab ipᷣo pᷣmo ſacerdote qͥ cõfert ſacr̃jm. Et iõ ſupᷣ ptãtẽ ſacerdotalẽ nõ eſt aliqua poteſtas alia ſeu aliꝰ grad pote/ ſtat quãtum ad ſacramẽtũ coꝛꝑis xpᷣi. ſed ſolũ pᷣmꝰſacerdos habʒ iſtã poteſta tem cũ maioꝛi amplitudine ⁊ extenſione inq̃ntũ poteſt ↄferre ſacramẽtũ oꝛdinis in q̊ ↄfertur tał poteſtas. Sʒ ad ſcðõam Dr̃a po poteſtatẽ iudiciariã.que etiã colligata ẽ teſtatꝭ li cũ pꝛima poteſtate ⁊ inſimł dat᷑eſt ma/ gandi⁊ xima diſtãtia.qꝛ iſta poteſtas poteſt cre ſoluẽdi ſcere ⁊ diminui ⁊ dilatari ⁊ cõſtringico/ in ſacer artari ⁊ amplificari.⁊ eſſe maioꝛ ⁊ mĩoꝛ dotib⸗ ſed non quo ad radicem.quia iſta pote/ ſtas etiam datur ĩmediate a chꝛiſto per caracterem ſacerdotalem.quia colligata eſt cum pꝛima ſed tm̃ ntum ad vſum ⁊ exercitiuʒ. quia iſta poteſtas iudicandi o E udi S fign nler isſt de ienig i ennne imt lotſte e i N or Nepii Dö6 Neeto en⸗ Ahi nrir er utin igſur i n ⁊ abſoluendi nõ poteſt operari nec exi/ re in opus ⁊ vſum. niſi habeãt hoĩes ſi/ bi ſubiectos qͥ poſſint iudicari ⁊ abſol⸗/ BDuo ſe in ptãte gãdi ſoluẽdi ni ⁊ recipe oꝑationẽ talis ptãtis. Sic g& iſta ptãs q̃ntũ ad vſuʒ rerit hoĩes tan qᷓ; materiã ſuꝑ q̊s oꝑet᷑.ſʒ pᷣma ptãs ſa/ cerdotalis nõ reqͥrit hoĩes ſuꝑ q̊s oꝑet᷑. ſʒ ſolũ materiã ſcʒ panẽ ⁊ vinũ.qꝛ talis ſi inqntũ eis admiſtrat᷑ ſaccẽm. Sic ̊ in ptãte ſcdᷣa ſacerdotali q̃ eſt ptãs iudicã/ di ⁊ abſoluẽdi duo ſũt ↄſiderada ſcʒ ipᷣa ptãs ⁊ auctoꝛitas.⁊ ipᷣe vſus ſeu exit in actũ.⁊ q̃ntũ ad ipᷣam ptãtẽ ⁊ auctoꝛita⸗/ ttẽ in ſe eſt eqlitas in oibo ſicut de pma po teltate.ſz qntũ ad vſuʒ reò rit hoĩes qͥ iu dicent᷑ ⁊ abſoluant᷑.⁊ pcta qᷓ iudicent᷑ et Abſoluant᷑. Et iõ qꝛ pᷣmo ſacerdoti vica rio xpᷣi eſt ↄceſſa vlis ptãs pᷣmo iudicã/ di ⁊ abſoluẽdi oẽs homiĩes ⁊ oĩa pctã ⁊ crimiĩia.iõ ipᷣe hʒ iſtã ptãtẽ cõpletã⁊ pfe/ cta. ⁊ hʒ vſum cõpletũ ⁊ pfectũ ⁊ ptãteʒ exercendi eã circa oẽs hoĩes. ⁊ io xpᷣiani oẽs ſunt ei ſubditi ſoli q̃ntũ ad iſtã ptã/ tem. ⁊ a nullo alio iudicari pñt nabſol ui. ⁊ iõ vſus iſti ptãtis eſt in eo plenꝰ et cõpletꝰ.Et iõ neceſſe ẽ ꝙ ſi ſacerdotes qͥ receperũt ptãtẽ iudicãdi ⁊ abſoluẽdi ꝑ ſacr̃m oꝛdinis debeãt vti ſua ptãte cir/ ca hoĩes ⁊ iudicare ⁊ abſoluere ꝙ ipᷣe pᷣ/ mus ſacerdos cui ſubiecti ſunt oẽs xpᷣi ani q̊ ad ptãtem iudiciariã ſubijciat eis hoĩes ⁊ determinet in q̊ pñt exercere po teſtatẽ ſuã.qꝛ nullłꝰ ſacerdos pᷣt aliter iu/ dicare nec abſoluere aliquẽ hoĩem in ter ra.Quauis igit᷑ ipe nõ ↄferat ptãtẽ iudi ciariã ſeu iudicãdi n abſoluẽdi.qꝛ xpᷣs mies. qꝛ ipᷣeẽ iudex vłis oĩm xpᷣianoꝝ. BH facit.tñ ipᷣe dʒ dare ptãtẽ ſuꝑ tales ho Et iõ ptãs iudicãdi ⁊ abſoluẽdi pᷣt eſſe maioꝛ vel minoꝛ ⁊ magis ampla vel re/ ſtricta ſᷣm ꝙ plures vel pauci hoĩes ſub iecti ſunt tali ptãti vel etiã qͥ ad ipᷣa pctã minoꝛa vel maioꝛa.Et qᷓntũ ad iſtã po/ teſtatẽ iudicãdi vel abſoluẽdi ſp ſupᷣ po teſtatẽ ſacerdotalẽ eſt ptãs pᷣmi ſacerdo/ tis ⁊ ſũmi qͥ pᷣt totalit᷑ ĩpedire vſum. vel dare hoĩes qͥ ſubijciant᷑ ptãti ſacerdota/ li ſᷣm ꝙ voluerit.qꝛ in ſua volũtate cõſi/ ſtit. Dic ̊ pᷣmꝰ ⁊ ſũmꝰ ſacerdos vicari ppᷣi in teris hz in ſe ptatẽ ſacerdotalẽ. et O⸗ pa⸗ hʒ ptatẽ ↄferẽdi ſacim oꝛdis vliter ⁊ oꝛ pa habʒ dinadi q̊s voluerit. ⁊ hʒ vlem ptãtẽ in/ plenitu/ dicãdi ⁊ abſoluẽdi ſuꝑ oẽs xpᷣianos in/ dinẽ iu/ diſtincte.⁊ in eo eſt radicata ⁊ plantata riſditio/ iſta ptãs.⁊ ipᷣe põt diſtribuere oẽs xpᷣia/ nis nos pꝓ plures pꝑptes. ⁊ dare alijs ſacerdo/ tibo ab ipᷣo oꝛdinat certã poꝛtionẽ hoĩʒ xpᷣianoꝝ in qͥ qlibet ſacerdos ſuã exerce at ptãtẽ.Et tal ptãs abſoluẽdi ⁊ iudica di recepta a pᷣmo ſacerdote vocat᷑ ptãs iuriſd itõis.qꝛ nullꝰaliꝰſacerdos hʒ ius ad iudicandũ ⁊ abſoluendũ aliquẽ xpᷣia nũ.niſi tal ei fuerit datꝰ ⁊ ſubiect?ab ipᷣo vicario xpᷣi.cuiꝰẽ tota ⁊ cõpleta iuriſdi/ tio.Et ſic apparet q; duplex eſt poteſtaſ Duplex que dat᷑ in ſacramẽto oꝛdinis. ſcʒ ptãs ptãs da oꝛdinis.⁊ ptãs iuriſditõis. Pꝛima ime tur ĩ oꝛ/ diate deſcendit a xp̃ᷣo ⁊ nõ a ſũmo ſacer/ dine dote.ſʒ ſcdᷣa deſcẽdit pᷣmo a xpᷣo.⁊ datur pmo ſacerdoti vicario ei.⁊ vlteriꝰ vica rius diſtribuit illã qͥbo vult ⁊ ſicut vult. qꝛ ſua eſt tota ⁊ ei tota donata eſt. Etſic ſacerdos oꝛdinat p ſacramẽtũ oꝛdinis recipit poteſtatẽ oꝛdinis.ſʒ nõ ptãtẽ iu/ riſditionis. Sed qꝛ pmus ſacerdos et vicar xpᷣi nõ poteſt eſſe ꝑ oꝛbẽ vniuer/ ſum.⁊ ctiaʒ quia neceſſe eſt ꝙ vbiq; ſlint ſacerdotes qͥ ad miniſtrẽt ſacramẽta?⁊ iin· dicent ⁊ abſoluant xpᷣianos de peccatis ſuis.iõ qꝛ ipᷣe habet poteſtatẽ vniuerſraa lem ſibi datam.ideo poteſt diſtribuereæ dare ptem ſue poteſtatis alijs ſacerdoti⸗ bus.⁊ diſtribuere eis certã poꝛtion?᷑ xpᷣi anitatis qui loco ſui cxerceant poteſtatẽ? iuriſditionis.⁊ etiã conferant ſacramẽ/ tum oꝛdinis ⁊ multiplicent ſacerdotes. Ep̃ᷣi qui habeãt poteſtatẽ diſpenſandi ſacra/ ĩmediate.⁊ tales ſacerdotes ĩmediate re cipiẽtes poteſtatẽ iuriſditionis ⁊ ptãtẽ dandi ⁊ diſpenſandi ſacramẽtũ oꝛdinis vocant᷑ epi.quia ſunt ĩmediate ſupꝛa ſa/ cerdotes ſimpliceʒ ptãtem hñtes. Sic ergo neceſſarꝰ pᷣmo eſt ſũmꝰſacerdos.ſe cũdo nccarij ſũt ſacerdotes epᷣi.qͥ habe gqntptãtẽ iuriſditõis ⁊ ptãtẽ admiſtrraaa di ſacrẽ̃m oꝛdinis.⁊ oꝛdinãdi ſacerdotet· alios.⁊ nccarij ſunt etiã ſacerdotes ſimn plices qui ĩmediate ad miniſtrẽt alia ſa/ cramẽta xpᷣiãiſ.Et ſic nccarij ſũt tres ſa cerdotes vt ſit cõplementũ ſcʒ ſimplex ſacerdos et magnus ſacerdos.et ſum/ mꝰ ſacerdos.ita ꝙ ſimplex recipit a ma/ gno ſcʒ ab epᷣo ſacr̃m oꝛdinis ⁊ ꝑtẽ iuriſ ditõis ſue.⁊ ĩmediate reſpiqt ppłm xpᷣi/ Anũ cui admiſtrat ſacr̃a.ſʒ magnꝰ ſacer dos recipit ptãtẽ ſuã a ſũmo ſacerdote. Et iõ ſimplex ſacerdos eſt ſuꝑioꝛ q; ꝑs . Siplex ſacerdoſ AAE laycał.⁊ magnꝰ ſacerdoſ ẽ ſuꝑioꝛ q; ſim plices ſacerdotes.⁊ iõ eſt ſacerdos ſacer dotũ.⁊ ſũmꝰ ſacerdos eſt ſupᷣ magnũ ſa cerdotẽ.⁊ iõ eſt ẽs eboꝝ Et ſic ꝑ ſaccm oꝛdinis ↄſtituit᷑ mirabił oꝛdinatio ĩ to/ ta xpᷣianitate qᷓ dʒ eẽ oꝛdinata m ptãteʒ iudicãdi ⁊ abſoluẽdi q̃ eſt ptãs iuriſdi⸗- tionis q̃ntũ ad vſum. pᷣmo ↄceſſa ẽ ⁊ da ta totalit᷑ ⁊ plenarie vni ⁊ ſũmo ſacerdo ti cui collata eſt tanq; ſũmo capiti ptäs vlis.deinde diuidit᷑ in ꝑtes ita ꝙ pmo diuidit᷑ in ẽos ⁊ ĩ magnos ſacerdotes Ptãſ oꝛ dinãdi ſeꝑ ma/ nelt epo VUmeſt caracter vtriuſq; ptãtis iudiciariã Sicg̊ hptãs iudiciaria ſcʒ deinde deſcẽdit in ſimplices ſacerdotes qͥ pᷣſbyteri vocant᷑ ⁊ B ab vno capite.Et iõ licet qlibet ſacerdos habeat ptãtẽ oꝛ/ dinis ⁊ clauẽ q̃ eſt ptãs iudicandi ⁊ ab/ ſoluẽdi.tñ vſus ſue ptãtis tmmõ ſe extẽ dit ad illos qͥ ſunt ſubiecti ſibi oꝛdiarie. Et qꝛ ptãs admiſtrãdi ſacr̃a ẽ indelebi/ lis ⁊ ꝓpetua in ſe ſicut ꝓbatũ eſt de ptã/ te ſacerdotali.lʒ ptãs iuriſditõis poſſit pdi.iõ ſicut ſacerdos nõ pᷣt ꝑdere ptãte⸗ ſacerdotalẽ ſibi collatã in ſacr̃o oꝛdinis ita etiã epᷣs qͥ eſt ſupᷣ ſacerdotẽ nullo mõ põt ꝑdere ptãtẽ admiſtrãdi ⁊ ↄferẽdi ſa cramẽtũ oꝛdĩs.qꝛ ẽ ei eẽntial⁊ adiuncta ac annexa cũ ptãte ⁊ gradu ſacerdotali. HNec iſta ptãs eſt ptãs iuriſditiõis.⁊ iõ ⸗ nõ dat᷑ illo mõ ſicut ptãs iuriſditõis.nꝰ* cũ tali ptãte impᷣmit᷑ in aĩa aliꝰ caracter ſupᷣ caracterẽ ſacerdotalẽ.qꝛ ille eſt vltiꝰ caracter. Uñ pᷣmꝰ ſacerdos ĩmediate oꝛ dinat a xpᷣo ſeu pᷣmi ſacerdotes qͥ habe- bãt ptãtẽ admiſtrãdi ſacrẽm oꝛdinis ꝓ/ pter talẽ ptãtẽ nõ habuerũt aliũ caracte rẽ in aĩa niſi caracterẽ ſacerdotalẽ. ⁊ ſilłr eſt dicendũ de alijs ſacerdotibo.qͥ recipi unt ptãteʒ ↄferẽdi oꝛdines. Nõ g̊ datur aliꝰcaracter.ſʒ ipᷣe ſacerdotal caracter pᷣ/ us exñs qðãmõ creſcit in ptãte ⁊ dilata tur ⁊ amplificat᷑ ⁊ dignificat᷑ Clñ ſacer⸗ We dotalis ptãs ẽ ſicut ptãs liberi arbitrij ſup quã nõ eſt aliq̃ ptãs naturalis. ſʒ ſi/ cut libeꝝ arbitriũ pᷣt creſcere ⁊ dignifica ri ⁊ amplificari ꝑ ſcietias ⁊ vᷣtutes ⁊ ar tes ⁊ ꝑ officia.⁊ ꝓpt᷑ ̊ vnũ libeꝝ arbitri unm aſcẽdit ſupᷣ aliud ⁊ nõ naturalit nec radicaliter.ita poſſum dicere ↄfoꝛmiter ꝙ qᷓ;uis ptãs ſacerdotał ſit vltimꝰ gra dus radicalis in ptãtib ſpũalibo q̃ dan tur ꝑ ſacrDm oꝛdis.attñ pᷣt creſcere ⁊ñ aunm plificari ⁊ dignificari.yvt ſiẽ ptãs ſacer· dotal ſe extẽdit ad alia ſacra.ita ſe exten· dat ad ſacrẽ̃Dm oꝛdis.ita ꝙ nõ ſit alia po/ teſtas noua.ſʒ pᷣma amplificata ⁊ magꝭ dilatata.Et iõ ſic ptãs ſacerdotab eſt in delebilis.ita etiã ptãs epᷣal.Et ſic ptãs epᷣalis extẽdit ſe ſupꝛa ptãtẽ ſacerdotalẽ ad ↄferendũ ſacr̃m oꝛdis qð ẽptãtiuũ. qꝛ in eo dat᷑ ptãs.ita etiã ſe extẽdit ad ſa/ Ptäs epal eſt idelebikł cram̃tũ ↄfirmatõis.in q̊ ſacro dat᷑ ptãs ⁊ virtꝰ pugnãdi publice õ̊ inimicos xpᷣi ⁊eſt q̃ſi officiũ q̃ddã ſpũale.⁊ qꝛ reqͥri ibi maxia ptãs⁊ maſ firmitas.iõ nõ dʒ dari ꝑ ſimplicẽ ſacerdotẽ. qͥ habet pote/ ſtatẽ ſimplicẽ.ſed ꝑ magnũ ſacerdotẽ et epᷣm.qͥ habʒ poteſtatẽ ꝑ excellentiã.⁊ ha bet poteſtatẽ ſupꝛa poteſtatẽ.quia habʒ poteſtatẽ ſupꝛa ſacramẽtũ oꝛdinis qð ẽ poteſtatiuũ Et ſic duo ſacramẽta debẽt amminiſtrari ab illis magnis ſacerdoti bus ⁊ epiſcopis. pilogatio. — Litulus.cccxij. Ic igit᷑ apparet exoĩb ſupꝛadi entiſſime oꝛdĩata ⁊ regulata ac quãdaʒ mirabiliſſima ſcalã ab infimis ad ſupꝛema aſcendendo ⁊ deſcendẽdo a cctis qliter ꝑs clericalis ẽ excel- diſpoſita ꝑ mirabiles gradus quaſi per ſupꝛemis ad infima.quoniã pᷣmus aſcẽ- ſus eſt tonſura clericał.ſecũdus eſt pſal/ miſtatus.⁊ iſti duo nõ ſunt oꝛdines.ſed pᷣparatoꝛij ad oꝛdies. terciꝰ ẽ oſtiariat . qrtus lectoꝛat.qnt᷑ exoꝛciſtatꝰ.ſextꝰ ac colitatꝰ.ſeptimꝰſubdyaconatꝰ.octauui dyaconat.nonꝰ ſacerdotał ſiue pᷣſbyte/ ratus. Et hic eſt finis in oꝛdinib.ſed ꝑ modũ cõplementi ſuꝑponitur iſtis oꝛ/ dinib ſacrꝭ epiſcopatꝰ.archiepiſcopatꝰ patriarchatus.cardinalatus,et papa/ ———————rñ heößt Eet . O ——— . ichin tus.ꝗ b ſacri oꝛdines fluũt ⁊ diſpẽſan q̃ ie oꝛdinauit ſo ꝑmanebũt.Etiõ xpᷣi liuß tur Et ſic decimꝰ aſcẽſus ẽ epᷣatꝰ.vndeci anitas oꝛdiata ab ipᷣo ꝑ ſua ſacr̃a. p ſu Nia mopfiarchar a vltim eſt papat in quo um pᷣmũ ſacerdotẽ vicariũ eiꝰ.⁊ ꝑ alios Nwrr, eſt ſũmꝰſacerdos Et qꝛ poteſtas ꝑ excel ſacerdotes pᷣmos vnitos cũ ſũmo ſacer amn lentiã qᷓnto magis deſcẽdit/tãto magis dote vicario ſuo ſp durabit q́;diu mũdꝰ Nllee dilatat᷑ ⁊ qᷣnto magis aſcẽdit tãto mag? durabit.qꝛ ꝑſc nõ pᷣt niſi ꝑatxpũs qðd Nni vnit᷑ſic etiã fit ĩ ſcala nature.qͥ q̊nto ma fieri nõ pᷣt. Ipeeĩ ẽ ſacerdos ſũmꝰinqn/ un gis aſcẽdit.tãto magꝭ tẽdit ad vnitat. tũ hõ nõ deſcẽdẽs abaliqᷓ ſacerdote.ſʒ ĩ/ bin iõ ples ſũt ep̃i.paucioꝛes archiepᷣi.pau mediatea deo ⁊ manet in celo in eternuz drrm ciſſimi pr̃iarche.⁊ vnicꝰpapa qͥ eſt pater qͥᷣ eſt bñdictꝰ in ſecłla ſecxoꝝ Ww R oĩm patrũ ſpũaliũ.⁊ oĩm fideliũ xpᷣiã/ ¶ De cõꝑatione ptis clerical ad ptẽ lax lann H rũ pnceps pᷣcipuꝰ caput indiuiſũ.põti⸗ calem. ¶Litulus. cccx tlipe fex ſũmꝰ xpᷣi vicari.fons oꝛigo ⁊ regka Uoniã aũt iaʒ dictũ eſt ꝙ tota in Odiinm pncipatuũ ſpũaliũ ĩ xpᷣianitate a qᷓ R pᷣianitas de nccitate partit᷑: di Rthn tãq; a ſi mo deriuat᷑ oꝛdinata ptãs vſ ſtinguit in duas ptes generaleſ ii aud infima mẽbꝛa xp̃ianitat. Ecce igit᷑ ſcʒ in pꝑtẽ clericalẽ ⁊ laycalẽ.ſen in ꝑtẽ dã wlnici liter ps clerical eleuat᷑ mõ oꝛdiato ⁊ mi/ tẽ ⁊ in ꝑtẽ recipiẽtẽ.ita ꝙ iſte due ꝑtes di iii i Frraabili ſup pꝑtẽ laycalẽ. Si ꝑ tõſurã cle ſſtinguunt᷑ ꝑ dare⸗ acciꝑe.⁊ ꝓpter h̊ ꝑs V “ ricale in qᷓ fit q̃dꝗ eleuatio aliqs ẽ hono/ /dans ẽ nobilioꝛ qᷓ; ꝑs accipies.⁊ qꝛ ꝑs iii rand', qᷓnto magꝭ honoꝛani dz ille 4 pl⸗ avcałẽ ꝑs accipiẽs.iõ ẽ inferioꝛ⁊ minꝰ iii xleuat᷑ ꝑ ſacrm oꝛdĩs ſᷣm ſuos gradꝰ: et nobil.ſ pꝑs clericabeſt oꝛdinata ĩ ſe pul/ n nto mag epᷣs: ⁊ ſic vlter ꝰ aſcẽdendo. cerrime mirabiliſſime tãq; pulcerrima Et ſic apparet q̃lit᷑ xpᷣs ꝑ vnũ ſũmũ ſa/ ierarchia datiĩ oꝛdinata.iõ ncce ẽ ꝙ ꝑs nid, cerdotẽ vicariũ ſuũ tenet totã xpᷣiãitatẽ laycal ſit etiã oꝛdinata ſuo mõ. UVñ iſte bapee ſibi copulatã colligatã ⁊ vnitã. Patʒ eti dueꝑtes faciũt vnã eccłiaʒ ⁊ vnũ coꝛpꝰ nihrt vm qlit᷑ ꝑx vnũ ſacerdotẽ tota xpᷣianitts ⁊ q̃ſi vnũ hoĩeʒ.iõ qꝛ vna ẽ ſuꝑioꝛ ⁊ alia niin eſt ĩ ſe oꝛdinata colligata⁊ vnita foꝛtiſſi/ inferioꝛ.vna dãs ⁊ altera recipiens.⁊ ſic nuhtß me. Et qm̃ ptãs iſta vlis bmi ſacerdotꝭ ſehñt ſiccoꝛpꝰ⁊ aĩa.qꝛ ſic ex coꝛꝑe ⁊ aĩia no xſt ſꝑ nccaria toti xpᷣianitati tãqᷓ; pma in fit vn? hõ.ita ex iſtis duabo ꝑtibo fit vna udchil Nuẽs in oẽs ptãtes ab ipᷣa deriuatas. et eccłia.Et ſiẽ ſe hʒ aia ad coꝛpꝰcui inſlu/ Ardot qꝛ pᷣmꝰſacerdos potat moꝛi.⁊ ptãs iſta it vitã coꝛpalẽ ⁊ ẽ ſupioꝛ.ita ꝑs clerical èxrxrat ſibi data nõ ꝓprt᷑ ſeipᷣm.ſʒ ppt᷑ alios influit ĩ ꝑtẽ laycalẽ vitã ſpũalẽ Et ſiẽaĩia di ſic oᷣbuit ei dari a xpᷣo tal ptãs vt poſ eſt oꝛdinata ꝑ ſuas potẽtias⁊ ptãtes vt ſit trãſire in aliũ poſt ipᷣm. ⁊ h̊ fuit ncẽe. iã declaratũ ẽ.ita etiã coꝛpꝰ eſt oꝛdinatũ Ti.ccc-/ inn⸗ Rt iõ qꝛ iſta ptaãs depẽdebat a xpᷣo a ã ſua mebꝛa ⁊ oꝛgana viſibilia.Etiõ eti vii gim erat ſuſcepta ⁊ nõ ab alijs.⁊ tota erat imfi am ncæce eſt ꝙ ſiẽ ꝑs clericał eſt oꝛdinata ninn us ſũmi ſacerdotis ĩmediate oꝛdinatia pulcerrimeꝑ ierarchiã mirabilẽ. ita etiã guin. xvo.ſeqtur ꝙ talit fuit ei tradita. ꝙ ipſe ps laycal ſit oꝛdiĩata ſuo mõ p ſuã ierar⸗ üins habuit auctoꝛitatẽ ⁊ ptãtẽ oꝛdinãdiꝛ di chiã. Et qꝛ ꝑs clericał eſt oꝛdinata in ſe nuift ſpeſandia oiſponendi de ipᷣa ptãte ſua ipᷣa p ptãtẽ ſpũalẽ. qᷓ ↄſtituit in ea młtos mt modũ ⁊ foꝛmãa q̃lit tranſiret in aliũ poſt gradꝰ vt declaratũ . ita etiꝗ ꝑs laycalis Ti.ccc chen ipᷣm relinqndi eã totixp̃ianitati.⁊ poſt dʒ cẽ oꝛdinata in ſeipᷣa ꝑ ptãtẽ coꝛꝑalẽet xi. iull ſel ſibi data fuit.potuit oꝛdinare ð aa tꝑa ⸗ ſic eſt ptãs ſpũal.ita etiã ẽ ptas n. ſicut voluit ad vtilitatẽ xpᷣianitatꝭ ⁊ cõo⸗ coꝛꝑal.Quia ſiceſt aĩa ita ẽ ⁊ coꝛpꝰ. Et ſcin modũ.qꝛ ꝓpter h̊ data fuit.Et iõ ptůs ſiẽ ſũſt bona qᷓ reſpiciũt aĩaʒ.ita ſũt bona n iſtavłis nõ pᷣt ꝑdi.xſo remãet ĩ xpianita q̃ reſpiciũt coꝛpꝰ. Et ſicut ſũt bona que 6 te radicalit ſic pmꝰſacerdos cui erat oꝛ reſpiciũt coꝛpꝰin ſe.ita ſunt bona q̃ reſpi - 1 dinauit. Sic apparet ex his ꝙ iſta pp ciunt animã in ſe. Et ſicut aĩa habet ſu/ n teſtas durabit qdin xpᷣianitas durabit am vitã ſpũalem. ita coꝛpꝰhabet ſuã vi⸗ ne Etq; xpᷣs ẽ imoꝛtal exñs ſe vin iõ eg tam coꝛpoꝛalẽ.Due igitur ſunt vite. ſcʒ Duplex Ncẽari aẽ ptaãs cꝑalis Ptãs ſpuak ẽ dignioꝛ xrena Treſmi rabiles oꝛdines in moo vita terrena ⁊ vita celeſtz. ſen vita coꝛpa lis ⁊ vita ſpũalis. UVita q̃ coꝛpꝰ viuit ex gqĩa.⁊ alia qͥ aia viuit ex deo.⁊ vtraq; hʒ ſuũ bonũ q̊ nutrit᷑ ⁊ vegetat᷑ ̊ poſſit ſub ſiſtere ⁊ pmanere. Uita eĩ coꝛpał ſeu ter⸗ rena nutrit᷑ bonis trenis.? vita ſpũalis bonis ſpũalibo.Ad vitã terrenã ꝑtinent oĩa q̃ ſũt terrena ⁊ ad vitã ſpũalẽ ꝑtinẽt oĩa q̃ ſunt ſpũalia.Et iõ ſicẽ ncc̃aria fuit ptãs ſpũał ad ãminiſtrãdũ bona ſpũa/ lia. ſcʒ ipᷣa ſacr̃a in qͥbs ↄſiſtit vita ſpũñal. ita nccaria eſt ptãs terrena ⁊ ſecłaris ad ãminiſtrãdũ bona trena. Et ſic fuit ne/ ceſſaria iuriſditio ſeu ptãs iuriſditionis ſpũal.ita nccaria ẽ ptãs iuriſditõis tꝑa lis ſeu trene.Et iõ ſicut ꝑs clericał ẽ oꝛ/ dinata ꝑ ptãtẽ ſpũalẽ.ita ꝑs laycal ẽ oꝛ/ dinata ꝑ ptãtẽ trenã. Et ſicut ſpũał po teſtas hʒ młtos gradꝰ ⁊ młtos oꝛdines ptãtũ.tñ oẽs ſunt ſub vno capite.ita po teſtas trena hʒ mitos gdus ⁊ młtos oꝛ dinatos ſub ilł.⁊ hʒ vnũ caput ſcʒ ĩꝑia/ lẽ et regiã ptãtẽ.Quãato aũt ſpũal vita ẽ dignioꝛ vita trena.⁊ aia dignioꝛ coꝛꝑe. tãto ptãs ſpũal dignioꝛ ẽ terrena et pᷣce/ dit eã in honoꝛe et dignitate.Et ſicẽ anĩa regit coꝛpꝰ ita ptãs ſpũabł dʒ regere coꝛ/ palẽ ⁊ trenã. Et ſiẽ aĩa nõ fecit coꝛpꝰ.ſʒ deꝰ fecit tã aĩiam qᷓ; coꝛpꝰ ita ptãs ſpũab nõ inſtituit tꝑalẽ.ſʒ de? imediate oꝛdina uit ⁊ inſtituit eas.Et ſiẽ coꝛpꝰẽ ꝓpt aĩiaʒ 7 ad illã oꝛdiat᷑ita ptãs trena ẽ ꝓpt᷑ ſpi ritualẽ ⁊ ad illã oꝛdinat᷑. Et ſic coꝛpꝰ dʒ eẽ ſubiectũ aĩe.ita trena ptãs dʒ eẽ ſubie cta ſpũali.Ex his oĩbo apparet eſſe tres mirabiles oꝛdines in mũdo. Pꝛimo oꝛ do nature qͥ iã in pncipio huiꝰlibꝛi poſi tus ẽ qͥ ẽ oꝛdo creaturaꝝ.⁊ alij duo oꝛdi nes ſunt in hũana natura ⁊ ĩ xpᷣianitate ꝑ duas ptãtes.ſcʒ oꝛdo ptãtis ſpũal et oꝛdo ptãtis coꝛꝑalis ſeu tꝑał.Et de tã/ to oꝛdines iſti excellũt oꝛdinẽ nature.de q̃nto hoĩes excellunt alias creaturas.qꝛ iſti duo oꝛdines fundant᷑ in natura ho/ minũ. In oꝛdine em̃ nature vna creatu ra eleuat᷑ ſupᷣ aliã.⁊ hõ eleuat᷑ ſuꝑ om̃es craturas.ſʒ in iſtꝭ duob oꝛdiniba hõ ele uat᷑ ſuꝑ hoĩes.⁊ ppłs ſuꝑ ppłm.⁊ gens ſup genté. Si mirabil eſt mud; ppt mirabilẽ oꝛdinẽ nature.młto mirabilioꝛ õ D . 5 ööö . 4 . 2, eſt ipᷣa xpᷣiãitas ſeu eccłia ꝓpt᷑ duos mi- rabiles oꝛdines duaꝝ ptãtũ.Comꝑpag iſtos duos oꝛdines adĩuicẽ.⁊ videb ex/ cellẽtiã eoꝝ. .— ¶ Comꝑatio duaꝝ ptãtũ inter ſe. Tqm̃ ptãs coꝛꝑalis ſeu tꝑalis q̃ reſpicit ⁊ oꝛdinat ꝑtẽ layxcaleʒ Aeſt tãq; coꝛpꝰ.⁊ ptãs ſpũatł q̃ re ſpicit ⁊ oꝛdinat ꝑtẽ clericalẽ eſt ſiẽ ania ⁊ ſpũs.iõ ſicut de fecit pᷣmo coꝛpꝰ anteq;ᷓ aĩam.⁊ coꝛpꝰpᷣmo ẽ qᷓ; aĩa.pᷣmo coꝛpus pᷣpat᷑ ad receptõeʒ aĩe.⁊ vltio aĩia recipit in coꝛpe ⁊ ipᷣm ꝑficit ĩfoꝛmat ⁊ viuificat ita ↄfoꝛmit᷑ ptãs trena ſeu ſecłlarꝭ pᷣmo Ptãs fuit in terra añq; ſpũal.⁊ de pᷣmo oꝛdia tpꝑal fu/ uit ipᷣaʒ.qꝛ erat tãqᷓ; coꝛpꝰ.⁊ iõ debuitpᷣ it añ ſpi cederevt pᷣꝑparet᷑ ad recipiẽdũ ptãtẽ ſpi/ ritualeʒ ritualẽ ſiẽ coꝛpꝰaĩaʒ.Et iõ ꝑ młta milia ptätem ãnoꝝ fuit ptãs trena in mũdo.⁊ ↄtinue paulatĩ diſponebat᷑ ⁊ pᷣꝑabat᷑.⁊ qñ fuit pᷣpata ⁊ diſpoſita ad recipiẽdũ ptãtẽ ſpi ritualẽ tũc venit ptãs ſpũał in mũdũ.et tũc venit xpᷣs in mũdũ oꝛdinãs ptãtem. Puͤal ĩqꝛ tũc ptãs trena erat ꝑ vniuer/ um mũdũ oꝛdinata et hẽbat ſuũ caput in maioꝛi ciuitate totiꝰmũdi ſcʒ ĩ roma. Et iõ in illa ciuitate vbi ptãs trena ha/ bebat ſuũ caput.ibi ptãs ſpũał recepta fuit et collocata.⁊ ipᷣa ptãs poſuit ibi ſu um caputet ſubiugauit ſibi ptãtẽ t᷑renn. Optebat em̃ ꝙ ptãs ſpũab poneret ſuũ Q; pa/ caput ĩ maioꝛi ciuitate tot mũdiEt ſic pa dʒeẽ terrena ptãs ſpũalẽ recepit ptãtẽ ſiẽ coꝛ ĩ roma pus aĩam.et qi fecerũt vnũ hoĩeʒ nouũ ⁊ iõ ĩſił ſũt mixte ꝑ totã xpᷣianitatẽ ⁊ vna iuuat aliã. Un poſtq; trena ptãs q̃ pꝛi / mo erat nõ erat deſtructa ꝑ aduẽtũ ptã/ tis ſpũabł.ſʒ eſt ei ſubiecta ⁊ fuiẽs.ſignũ eſt ꝙ ptãs tꝑaba deo erat.qꝛ ſi a deo non eſſet deſtructa fuiſſʒ.nec fuiſſet mixta cũ ſpũali.⁊ iõ ſic aĩaviuificat⁊ ĩfoꝛmat coꝛ pꝰ.ita ptãs ſpũalvltio veniẽs tãq; nobi — lioꝛ⁊ excellẽtioꝛ⁊ tãq; foꝛma⁊ aĩa eiꝰ viui ficauit tpalẽ et infoꝛmauit et reduxit eaz g ₰ℳ ad deũ.ſiẽ aia reducit et oꝛdĩat coꝛpꝰ ad deũ. Sic ů̊ ſi trena ptãs ſeꝑaret᷑ a ſpũa/ li ptãte.nccario ẽ moꝛtua et ſeꝑataa deo totalit᷑. ⁊ ẽ ſicut coꝛpꝰ ſine aĩa.Caueant igit᷑ pncipes terreni ne veniãt ð ptaãtem dAdobe lienti Milheg ſpün ie wanes idene dnrn e Preetn g. igtifß in niringie Golni bipii disn . S= Nan Nbian ien Ptm iln Nch enti pape pncipeſ deant vt ſeruiãt ei.qꝛ ſtatiʒ ptãs eoꝝ eſt ad obe/ moꝛtua dũ nõ ſeruit ptãti ſpũali.⁊ eſt ſi/ dientiaʒ cut coꝛpꝰſine aĩa Lõſiderẽt moderni pn cipes q̃lit᷑ pᷣdeceſſoꝛes eoꝝ q̊ꝝ ipᷣi ſũt ſuc ceſſoꝛes fuerũt ſubiecti ⁊ obediẽtes ptã/ ti ſpũali. cogitet qlit᷑ caput ptãtis trene f(C(ccʒ romanũ imꝑiũ fuerat ſubiectũ ſpũa lli ptãti ꝑ mille annos ⁊ vltra. Timeant igit᷑ oẽs xpᷣiani qͥ ſũt maioꝛes ⁊ minoꝛeſ xpᷣʒ.cuiꝰ vicariꝰſubingauit ſibi oẽm ter/ renã ptãtẽ. Timeãt oẽs pncipes xpᷣʒ.qꝛ eoꝝ pᷣdeceſſoꝛ es qͥ fuerũt excellẽtioꝛes ⁊ maioꝛes ſubiecerũt colla ſua vicario eiꝰ ei tãq; veri ſubditi ſᷣuierũt. Quis ̊ au ſus ẽ ꝑſeqͥ eccłiazʒ xpᷣi? Cogitẽt oẽs xpᷣia ni ꝙ xpᷣianitas aliqũ nõ erat ⁊ qlit᷑ ince/ pit⁊ creuit.⁊ q̃lit᷑ ad ſũmã altitudinẽ de uenit.q̃liter pſeuerauerit ⁊ q̃liter ꝑmãſit Timeãt ů xpʒʒ filiũ dei ſicut pᷣdeceſſoꝛes timuerũt eũ.⁊ eũ honoꝛẽt ſicut pᷣdeceſſo res eũ honoꝛauerũt. Uideãt magnificẽ tiã ⁊ excellẽtiã ſuoꝝ pᷣdeceſſoꝝ ⁊ eoꝝ ꝑui .tatẽ⁊ reputẽt ſe nihil ĩ reſpectu eoꝝ. Si g̊ illi qͥ tã excellẽtes fuerũt timuerũt xpᷣʒ ⁊ eiobedierũt ⁊ in eũ crediderũt ac fide/ les fuerũt ipᷣmq; honoꝛificauerũt.⁊ vi/ cario ſuo ſubditi ac obediẽtes fuerũt.ac oẽs xpᷣi amicos dilexerũt.q̃nto ò magis illi qͥ nũc ſũt cũ nihil ſint reſpectu illoæ— dñt mag timere xpᷣm ⁊ ei obedire ac eũ/ dẽ honoꝛare ac ſubditi eſſe ſuo vicario? Etiã pẽſent q̃liter iſta ptãs exiſtit ĩ ciui/ tate famoſioꝛitot;ꝭ mũdi q̃ dñabat᷑ toti oꝛbi.⁊ vltra mille ãnos fuit ibi ſedes iſti 8 ptãtis ſpũalis. ð ESeorim ⁊ vltiuz ſaccẽ̃m ẽ mr̃imoniũ qð ẽ inſeꝑabilis ↄiũctio viri ⁊ młlien in/ troducta ꝑ libeꝝ arbiutriũꝛ ↄſenſuʒ aĩoꝝ vtriuſq; expᷣſſa ꝑ verbñ vel aliqð ſignũ. Leſt inſtitutũ vt ſit officiũ ſaccm remeę diũ.officiũ ad młtiplicãdũ.ſacrm ad ſi Cgniticãdũ.remediũ ↄtra peccati. to 4 Tilulus, cccxv. „ de ñ feẽ oẽs hoĩes ĩſił ſiẽ feẽ CTicccxv. De ſacramẽto matrimonii Hoꝛtat᷑ ſpũalẽ. caueãt ne ſint ĩobedietes ei.⁊ ſtu Woniq autez angelos inſił.ſʒ ſolũ fecit pꝛi/ mũ hoĩem ⁊ pmã mlierẽ imediateꝑ ſeſi ne adiutoꝛio alter, oꝛdinauitvt boieſ mnltiplicarent p ppagatõeʒ T generatõz. Quare ita ꝙ vn ab alio generaret ꝛ deſcẽderet. oẽs ho/ vt ſic maioꝛ vnitas ⁊ maioꝛ amoꝛ eẽt in / mies ab ter hoĩes.qꝛ hoĩes ſe reputarẽt qſi vnuʒ vno ſũt hoĩez dũ viderẽt ſe oẽs ab vno deſcẽdiſ/ ſe hoĩe.vt ſicmodꝰ generãdi eẽt ſignum vnitatꝭ ⁊ ſocietatꝭ. Et qꝛ totuʒ pncipale bonũ hoĩs ẽ vt habeat ↄiũctionẽ ⁊ ſoci etatẽ cũ dᷣo.qꝛ ꝑ talẽ ſocietatẽ hõ recipit vitã a ðᷣo⁊ totũ bonũ ſuũ.ita ꝙ vita hoĩſ oↄſiſtit in ſocietate dei.vt ẽ iã declaratũ. Cõiun/ iõ qꝛ iſta ſocietas hoĩs cũ deo ẽ occulta⁊ ctio ĩui⸗ inuiſibił ⁊ ſpũał.⁊ ẽ finis ⁊ cõplemẽtuʒ ſibil cuʒz hoĩs debnit ſignificari figurari ⁊ repñ/ deo tari qᷓntũ fieri potuitper res viſibiles ⁊ ſenſibiles.vt ſꝑ hõ hr̃et aliqð ſignũ ma/ nifeſtũ viſibile ꝑ qðᷣ repñtaret᷑ ⁊ figura/ ret᷑ e ↄiũctio ⁊ ſocietas quã dzʒ hr̃e cuʒ do ꝑ amoꝛẽ tãq; ſuũ pᷣncipale bonũ ⁊ ſꝑp videre qſi in ſpeculo ſuũ bonũ.Et iõ qᷣ ↄiũctio ⁊ ſocietas iuiſibił dʒ ſignificari figurari ⁊ repñtari ꝑ ↄiunctõeʒ viſibilẽ qꝛ etiã iſtud ſignũ repñtãs iſtã ↄiuncti/ onẽ ſpũalẽ dzʒ eẽ ꝓpinqͥſſimũ ipᷣi hoĩ.iõ de oꝛdiauit ꝙ nõ ſolũ genꝰ huanũ p ge neratiõeʒ młtiplicaret᷑.ſʒ talit᷑ 2 tali mõ mltiplicaret᷑ ⁊ creſceret vt modꝰgenerãa/ di ⁊ młtiplicãdi eet ſignũ viſibilefigura. ⁊ repñtatio iſtiꝰ cõiunctiõis ⁊ ſocietatis ſpũał ⁊ inuiſibil quã hõ dʒ hr̃e ꝑ amoꝛẽ cũ deo ĩ q̃̊ ↄſiſtcbat totꝰ ſtatꝰ hoĩs.Et iõ oꝛdinauit deꝰ ⁊ inſtituit vt ꝓpagatio et Cõiun/ generatio ac młtiplicatio hoĩm fieret ꝑ ctio viſi ↄiunctõeʒ marꝭ ⁊ femĩe.q̃ qdẽ ↄiunctio bilis ſcʒ eſſet indiuidua ⁊ ſingularꝭ⁊ B ẽ mrimo/ mr̃imo/ niũ.Et iõ a pᷣncipio fecit pmũ hoĩem et niũ pmã mlierẽ ⁊ nõ plures viros neq; mu⸗ lieres.ſʒ vnicã⁊ ſingularẽ vni viro.⁊ vo/ luit ꝙ iſta ↄiũctio eẽt iſepabil ⁊ indiſſo lubilis.Et iõ ipᷣm mr̃imoniũ fuit oꝛdla- tũ a deo ĩ pncipio nature hũanead duo ſcʒ vt eẽt officiũ generãdi ⁊ młtiplicãdi hoĩes. ⁊ vt eẽt ſignũ ⁊ ſacr̃m repũtãs ⁊ ſignificãs ↄiũctionẽ ĩuiſibilẽ ⁊ ſpũalem ale cũ deo ꝑ amoꝛẽ liberalẽ ⁊ ſpõtaneuʒz. Vñ a pᷣncipio de fecit duas mirabiles Due cõ oiunctões in hũana natura. Pꝛima fu/ iñũctões it qñ ↄiũxit aiam rõnalẽ cũ carne ſeu cũ ĩ natura coꝛꝑe.⁊ iſta fuit naturał.⁊ nõ pᷣceſſit cõ/ hũana ſenſus.qꝛ ipa neſciebat qm̃ nõdũ erat.,3 de'creãdo aĩam ↄiũxit eaz cñ coꝛpe. Et ſiiſtud fuit pmũ mr̃imoniũ Aliã vᷣo fecit deꝰ?cõiunctõeʒ in natura hũana qñ ↄiũ/ it mlierẽ cũ viro ĩ vna ſocietate inſepa/ Duplex ↄiũctio in mti / monio bili. ⁊ iſta ſocictas fuit maioꝛ ⁊ nobilioꝛ ⁊ iſta fuit volũtaria ⁊ liberał.⁊ nõ natu/ ralis.⁊ ꝑ ↄſenſuʒ viri ⁊ młier⁊ ꝑ amoꝛẽ vtriuſq;. Et hma ſocietas erat ſignuʒ et rep ñtatio iſtiꝰ cõiunctõis.qꝛ ſicẽ anĩa eſt maioꝛ ⁊ ſuꝑioꝛ ac dignioꝛ ⁊ caro inferi⸗ oꝛ.ita vir eſt maioꝛ ⁊ ſupioꝛ ac dignioꝛ.⁊ mlier ẽ inferioꝛ.⁊ ſiẽ̃ aĩa vna fuit ↄiũcta cũ vna ſingulari carne ⁊ nõ cuʒ plurib. ita vnꝰ vir cũvna mliere ⁊ nõ cũ plurib ⁊ ſiẽ pᷣma ↄiũctio ñ potat deſtrui niſi ꝑ moꝛtẽ.ita n? ↄiũctio viri ⁊ młierꝭ potat deſtrui niſi ꝑ moꝛtẽ Sic &̊ pᷣma ſocietaſ q̃ fuit ĩ hũana nat᷑a radicał ⁊ füdam̃tal ſcʒ aĩe cũ carne ſignificabat ⁊ repñtabat ſecũdã ſocietatẽ ⁊ ↄiunctõeʒ q̃ erat ĩ hu mana natura.q eratviri ⁊ młierꝭ.Et iſta ſcdᷣa ſignificabat ⁊ figurabat terciã ↄiũ ctionẽ ſeu ſocietatẽ q̃ eſt aĩie cũ ðo ſeu hu mane nature cũ deo. Et iſta eſt maxia ⁊ maio: oĩm.Et ſic ambe ſocietates pᷣme q̃ erãt in hũana natura erãt ꝓpt᷑ terciam ↄiunctõeʒ q̃ erat hoĩs cũ dco. 0 decompatione ſſtan ſocietatſj int ſe dinate int᷑ ſe ⁊ vna aſcẽdit ſuꝑ a/ liã in dignitate ⁊ nobilitate q̃i qᷓndã ſcalã ⁊ vna repñtat aliã.iõ ↄꝑemꝰ ecas ad iĩuicẽ. Uñ due pᷣme q̃ ſũt ĩfra hu/ manã naturã.ſũt ꝓpt illazʒ q aſcẽdit ſupᷣ hũanã naturã. In pᷣma em̃ ſocietate.⁊ ↄiunctiõe caro aſcẽdit ad ſpm̃ rõnalẽ et ↄiungit᷑ cũ eo naturalit᷑.ĩ ſcdᷣa ſocietate ben ↄſenſuʒ.Et qꝛ młier hʒ carnẽ⁊ꝛ ſpm̃ ctio ſeu ſocietas ſcʒ aĩe ſiue ſpũſcũ ſpũ⁊ carnis cũ carne.qꝛ aĩaviri ↄiũgit᷑ cũ aia mulierꝭ ⁊ ecõuerſo ꝑ amoꝛẽ ⁊ ↄſenſuʒ.et caro viri cũ carne mulierꝭ.ſʒ in tercia ſo/ cietate tã vir qᷓ; mulier ↄiungit᷑ cũ deo.⁊ nõ ſolũ vir ⁊ mlier ſʒ tota hũana natura dʒ ↄiũgi cũ deo.qꝛ ad h̊ oꝛdinata ẽ Siẽ SFin pma ↄiũctõe ⁊ ſocietate qᷓ ẽanĩe ſeu ſpũs cũ carne.ipᷣa caro viuificat᷑ exaltat Litulus. cccxvi. Teqm̃ iſte tres Peicfates ſũt oꝛ/ mlier aſcẽdit ad viꝝ ⁊ ↄiungit᷑ cũ eo ꝑ li ſeu aiam ⁊ vir etiã.iõ fit ibi duplex ↄiun nobilitat᷑ ⁊ dignificat᷑ ꝑ ſocietatẽ cũ aia trõnali.ita ꝙ ex ſeipᷣa nõ hʒ vitã.ĩmo ẽ nin hil. ⁊ ſiẽ etiã młier in ſcdᷣa ſocietate viui/ ficat᷑ foꝛtificat᷑ ⁊ exercitat᷑ ac nobilitatĩ g ſo cietatẽ viri.ita etiã ſignificat᷑ ꝙ tã vir qᷓ; mulier ⁊ tota ſocietas ſiue cõgregatõ hoĩm viuificat᷑ nobilitat᷑ ac dignificat exaltat᷑ ꝑ ſocietatẽ ⁊ ↄiunctõeʒ cũ deo. Et ſiẽ tota caro eſt ↄiũcta cũ aĩa.ita mu lier cũ viro.ſic etiã tã młier qᷓ; vir qͥ faci/ unt vnã cõgregatõeʒ dñt ↄiũgi cũ ðᷣo ꝑ amoꝛẽ.⁊ ꝑ ↄñs tota cõgregatio viroꝝ ⁊ mulieꝝ. Siẽ aũt in huana natura due fuerũt ſocietates ⁊ ↄiũctões.Pꝛima aĩe ⁊ carnis q̃ faciũt vnã ꝑſonã indiuiduã. Et ſcðᷣa młierꝭ cũ viro q̃ faciũtvnã ꝑa/ moꝛẽ ⁊ ↄſenſuʒ ac volũtatẽ inſepꝑabilem Quõ in ita ſignificabat᷑ ꝙ due erãt ſocietates et carnatõ ↄiũctões poſſibiles nature hũane cum filij ði ſi deo. vna ad modũ aĩecũ carne ꝑvnionẽ gnifica/ ꝓſonalẽ. ita ꝙ deꝰ ⁊ hõ ↄtineant᷑ in vna beot pſona.⁊ alia ſocietas ꝑ amoꝛẽ ⁊ volũta/ tẽ.alit᷑ nõ pᷣt hũana natura ↄiũgi cũ deo niſi iſtis duob modis.Et qm̃ filiꝰdeiẽ . vnitꝰ pſonalit᷑ cũ hũana natura.iõ cõple ta eſt iſta ſocietas q̃ ſe hʒ ad modũ aĩe cũ carne.Et qꝛ xpᷣus deꝰ⁊ hõ in vna ꝑſona vlteriꝰ cõiunxit ⁊ vniuit ſibi xpᷣianitates q̃ eſt vna ſocietas ⁊ vna cõgregatio oĩm xpᷣianoꝝ q̃ vocat᷑ eccłia.q hʒ modũ vni tatꝭ ⁊ verã vnitatẽ qᷓntuʒ fieri pᷣt. qꝛ tota xpᷣianitas ẽ ↄiũcta cũ vno ſũmo ſacerdo Quõ ec te vicario xpᷣi.Et iõ tota eccłia ẽ ad mo / cleſia eſt dũ mulier ſeu vxoꝛis.Etxpᷣs hʒ modũ vxoꝛ yel viri.quia tota eccleſia eſt quaſi vna ꝑſo/ſponſa na.⁊ xpᷣs ẽ alia ꝑſona.⁊ eſt ibi mrimoni/ xpᷣi um ſicut int᷑ pmũ viꝝ ⁊ pᷣmã młierem. Sic igit᷑ in pmo ſtatu hoĩs añ lapſum erat ſocietas ⁊ ↄiũctio cõgregatõis viri ⁊ młierꝭ cũ ðᷣo nõdũ ĩcarnato.⁊ iſta erat p amoꝛẽ.ita ꝙ ibi erat ↄgregatõ ⁊ ecclia hoĩm.ſʒ mõ in repatõe facta ẽ ↄiũctiodet· . /, ſocietas xp̃ianitatꝭ ſeu eccłie cũ filio dei facto homĩe ⁊ incarnato. Et ſic mõ ſũt Dueſo⸗ due ↄiunctões ſeu due ſocictates.bpma ẽ cctates . filij dei cũ hũana natura ⁊ cũ hũanitate ppᷣa ⁊ ſingłari.⁊ ſcdᷣa ẽ ſocietas xpᷣi dei? pois cũ tota xpᷣianitate qᷓ eſt ſua ecccia ⁊xꝰ eſt tota ſua.⁊ iſta ẽ maxĩa ↄiũctioꝛ maxi ma ſocietas qᷓ poſſit eẽq; maxim ẽxpᷣs Ou qn fitn um e woi. cin lit nin N i i. zi⸗ iin m 1de nti⸗ bdli, lin ndN ecen ran fluci m N iu⸗ dde ii ii tn i; in inn en + Goe Ni w / p n in et bℳ% 8 H Gn wi mien 7 6 nert RR 2 . deus ⁊ hõ 2 maxĩa eſt ecckia. Et ſic ſunt ibi due vxoꝛes.pma ẽ hũanitas ði.ſecũ da eſt eccłia q̃ ẽ vxoꝛ xpᷣi dei ⁊ hoĩs. VUñ eccĩa hʒ ſe ad modũ pᷣme mlier.qꝛ ſicut pma mlier deſcẽdit de viro ⁊ fuit foꝛma ta de viro.ita tota eccłia deſcẽdit de xpᷣo ⁊ eſt foꝛmata dexpᷣo.quia tota xpᷣiãitas eſt renouata ⁊ reſtaurata per ſacramen/ ta xpᷣi.que habent totã virtutẽ a paſſio/ ne ⁊ moꝛte xpᷣi.⁊iõ recte tota xpᷣianitas ſeu eccłia eſt vxoꝛ ⁊ młlier ſeu ſponſa xpᷣi. Et iſtud mr̃imoniũ xpᷣi⁊ eccłie ſuerecte ſignificat᷑ n mr̃imoniũ viri ⁊ młierꝭ.qꝛ ſiẽ vir ⁊ młier hñt ↄfoꝛmitatẽ in natura ita xpᷣs ⁊ ſua eccłia hñt ↄfoꝛmitatẽ ĩ na/ tura.qꝛ xpᷣs hʒ carnẽ ſic eccĩa.⁊ iõ eſt ibi OQuid quõ ma trimoni um ſig⸗/ duplex ſocietas.vna ꝑ dilectionẽ ⁊ amo rẽ ⁊ alia ꝑ ↄfoꝛmitatẽ carnis. ſicut vir et mulier habent ſocietatẽ ⁊ ꝑ amoꝛẽ ⁊ per ↄfoꝛmitatẽ carnnis. ſacrametũ mr̃imonij eſt antiquũ ⁊ nouũ ſaccm. ¶ Zitub. cccxvij. TT qm̃ mr̃imoniũ ppt᷑ h̊ ẽ ſacrʒ qꝛ eſt ſignũ ⁊ ſignificat etiã ali/ quã rem ſacrã ⁊ ſctãm ⁊ ĩuiſibi/ lẽ ⁊ ſpũaleʒ.⁊ qꝛ nobiliꝰ ⁊ pncipaliꝰ ſine cõpꝑatione ẽ illud qð ſignificat᷑ qᷓ; illud qð ſignificat.qꝛ ſignũ eſt ꝓpt᷑ ſignatũ et nõ ecõuerſo.iõ ſine cõpatione nobilioꝛ ẽ Illa ↄiũctio ſpũał q̃ ſignificat᷑ ꝑx mr̃imo niũ q; ipʒ nr̃fimoniũ Et qꝛ ipᷣm mr̃imo niũ eſt inſtitutũ ⁊ oꝛdinatũ ad ſignificã dũ ⁊ repñtandũ ↄiũctionẽ ⁊ vnionẽ ſpi ritualẽ qᷓ fit ⁊ fieri dʒ inc hũanã naturaʒ ſeu aĩiam ⁊ deũ.qꝛ vtraq; eſt volũtaria ⁊ fit p libeꝝ ↄſenſuʒ.Jõ qꝛ iſta ↄiũctio alit fuit a pncipio hũane nature in ſtatu pfe cto.⁊ alit᷑ in reꝑpatõe poſt lapſuʒ.qꝛ a pᷣn cipio hũana natura ↄiũgebat᷑ deo ſoluʒ pꝓ amoꝛ:ẽ ⁊ libeꝝ ↄſenſuʒ. ſʒ poſt lapſuʒ ĩ reꝑatõe.facta ẽ noua ↄiũctio ⁊ vnio int deũ ⁊ hũanã naturã.qꝛ ꝑſona filij dei cõ iunxit ſe hũane nature in vnitate pſone. ⁊ factꝰeſt deꝰhõ qͥ eſt xpᷣs.⁊ vltra h̊ ipſe xpᷣs deꝰ⁊ hõ ↄiunxit ſibi nouã ſocietatẽ qꝛ foꝛmauit eccłiaʒ ſeu xpᷣianitatẽ totam nouã p ſactr̃a ⁊ lauit ⁊ abluit.⁊ ſic facta ẽ noua ↄiũctio ſpũał int᷑ xpᷣm ⁊ ſuã nouã eccłiam. Et ſic ſũt tres ↄiunctões ſpũa/ les Et iõ poſtq; mr̃imoniũ fuit ad q̊ vn amẽto matrimonii cipaliꝰ inſtitutũ ſcʒ ad ſignificandũ con iunctionẽ q̃ fit int᷑ deũ ⁊ hũanã naturã. ſeqͥtur ꝙ ſicut a pᷣncipio fuit inſtitutum ad ſignificãdũ bᷣmã ↄiunctionẽ ſpũalẽ. ita iã de nouo debuit inſtitui ⁊ oꝛdinari ad ſignificandũ nouã ↄiunctõeʒ int᷑ ꝑ/ ſonã filij dei ⁊ hũanitatẽ quã aſſũpſit.et ↄiunctionẽ nouã int᷑ xpᷣm ⁊ eccłliam no uã.qꝛ vtraq; ẽ volũtaria ⁊ ꝑ ↄſenſuʒ libe rũ ⁊ vtraq; ẽ ad modũ mr̃imonij.EtiGd mr̃imoniũ ẽ antiquũ ⁊ pᷣmũ ſacr̃m.⁊ eſft etiã nouũ ſiẽ baptiſmꝰ⁊ alia.qꝛ dignum eſt ꝙ iſta ↄiunctio noua facta in repatio ne ſignificaret᷑ ⁊ repñtaret᷑ ſicut illa anti qua:Et ſic mr̃imoniũ ẽ ſacr̃m xpᷣi ſic a⸗/ lia quaſi innouatum ad nouam ſigni/ ficationẽ. Et ſic tres ↄiiuctiones ſpũa/ les repñtant᷑ ꝑ mr̃fimoniũ.ſcʒ pᷣma que erat hoĩs ſeu aie cũ deo ſolũ ꝑ amoꝛẽ. et alie due ſcʒ filij ði cũ hũana natura quã aſſũpſit.⁊ xpᷣi ⁊ ecclłie ſue quã foꝛmauit. VUñ in vtraq; ↄiũctõeẽ vnio duoꝝ.vni us ſicut agẽtis ⁊ influẽtis.⁊ alteri ſicut patiẽtis ⁊ ſuſcipiẽtꝭ.⁊ ̊ ꝑ vinculũ amo ris qðᷣ ꝓcedit ex mera volũtate.Et iõ re cte ſignificat᷑ ⁊ repñtat᷑ vtraq; ↄiunctio/ nũ iſtaꝝ ſpũaliũ ꝑ mr̃imoniũ.qð ẽ ↄiũ/ ctio duaꝝ pſonaꝝ.q̃ꝝ vna eſt ſicut agẽs ⁊ influẽs.ſcʒ virił ſexꝰ.⁊ alia ẽ ſicut pati ens ⁊ ſuſcipiẽs ſicẽ muliebꝛis ſexꝰ.⁊ h ex mutuo ↄſenſu volũtatꝭ. Et iõ ſeͥtur ſacr̃m mr̃imonij eſt magnũ ſacrẽ̃m ppt᷑ iſtas ↄiũctões ſpũales q̃s repñtat ⁊ ſi/ gnificat.⁊ ſpẽaliterppt᷑ terciã ↄiunctõeʒ ⁊ vltimã q̃ eſt xpᷣi ⁊ eccłie.vñ illa rectiſſi/ me repñtat᷑ in mr̃imonio.qꝛ ſicut in mri monio eſt duplex ↄiũctio.vna ꝑ amoꝛẽ. ⁊ iſta eſt volũtatũ ⁊ aĩoꝝ.⁊ alia ꝑ copu/ lã carnalẽ.⁊ iſta ẽ cõpleta ↄiũctio q̃ ẽ coꝛꝛ ꝑis q̃ ſeqͥ tur ex pᷣma.⁊ ibi eſt tota ↄſum matio mr̃imonij.ita ſilr in ↄiunctõe xpᷣi ⁊ eccłie ſue ſunt due ↄiunctões.vna per amoꝛẽ exvtraq; ꝑteꝛ alia ꝑ ↄfoꝛmitatẽ⁊ ſiłitudinẽ nature.qꝛ xpᷣs ⁊ eccia ſua hñt ↄfoꝛmitatẽ carnis in ꝓcreando nouos ⁊ ſpũales hoĩes.⁊ ſic ſunt due magne cõ iunctiones. l Dꝛ mr̃imoniũ inqntuʒ eſt ſacrẽ̃m xpᷣi dat gram ⁊ adiutoꝛiũ ſpũale ↄtra carna lem ↄcupiſcentiã ad oꝑandũ illa q̃ ſunt Bfa cõ fert᷑ ꝑ ſa cr̃m ma trimo/ CTitulus. cccxiliiilil. neceſſaria in matrimonio. Citulus. cccxviij. Tqm̃ mrimoniũ ẽ ſacr̃m xpᷣi ſi ut alia ſacr̃a.iõ oꝑtet ꝙ ſic̃ alia ſacr̃a dãt certã gr̃am ⁊ ſpecialeʒ adiutoꝛiũ aliqð ſpũale ſi᷑ hõ indiget. ita etiã ſacẽm mr̃imonij det ⁊ cõferat ali qunã gr̃am certã ⁊ adiutoꝛiũ ſpũale ſicut indiget hõ in his q̃ ſunt nccaria ad mr̃i moniũ.Uñ cũ in mr̃imonio det᷑ hoĩ fa/ cultas ⁊ ptãs vtendi ſua vxoꝛe ad ꝓcre/ ationẽ ꝓlis ⁊ Bᷓ ex diuina inſtitutõe.dat᷑ etiã ibi gra.cũ q̃ illud ↄueniẽter fieri poſ/ ſit(ſicut dictũ fuit in ſacr̃o oꝛdĩs.illis qͥ digne ſuſcipiũt ſacr̃m mr̃imonij.⁊ in fi/ de xp̃i recta intẽtõe.vt ſcʒ vniant᷑ ex con ſenſu boni amoꝛis ad ꝓcreandũ ꝓlẽ ad dei ſeruitiũ.Tales recipiũt gr̃aʒ in mr̃i Triplex bhonum mr̃imo/ ni monio q̃̊ adiuuat eos ↄtra ↄcupĩaʒ car/ nalẽ. ⁊ p talẽ gr̃am aĩa ſubleuat᷑ a coꝛru⸗ ptõe ↄcupĩe libidis inoꝛdĩata. vt ſit ibi copula ſingularꝭ⁊ copula vtilis/⁊ copu⸗ la inſepabil.qꝛ iſta ſũt ncciaria in matri/ monio vt ſit ꝑfectũ ⁊ ſctm̃. Et ſic ex iſta gra dat᷑ remediũ õ tres inoꝛdinatões cõ cupiſcẽtie.⁊ naſcit᷑ triplex bonũ mr̃imo nij. Pꝛimũ bonũ qð naſcit᷑ eſt iſtud.qꝛ em̃ ↄcupĩa carnalis ad młtas inclinat mulieres.qꝛ luxurioſus nõ eſt ↄtentꝰ de vna.ſi in mr̃imonio dat᷑ gr̃a homi vt ſit ↄtentꝰde ſua vnica.⁊ ſic ꝓnitas ⁊ ↄ-cupi ſcẽtia ad młtas mlieres tollit᷑ ꝑ copulaʒ ſingularẽ. Scðʒ bonũ eſt. nã ↄ cupia ĩ/ oꝛdinata inclinat ad delectatõeʒ ⁊ nõ ad fructũ ⁊ vtilitatẽ fructꝰqͥ eſt ꝓles.ſed tm̃ ipᷣa q̃rit ſatiſfacere ſue ↄcupie.⁊ iõ ĩ mr̃i/ monio dat᷑ gr̃a ⁊ adiutoꝛiũ vt nõ cogno ſcat vxoꝛẽ niſi cã ꝓlis.⁊ ſic tał inclinatio tollit᷑ ꝑ copulã vtilẽ ⁊ fructuoſaʒ. Terci um bonũ ẽ iſtud.nã poſt ipletiõʒ ⁊ oꝑis carnalis ↄſũmatiõeʒ generat᷑ faſtidiũ et nauſea.vñ poſtq; luxurioſus coguit illã reſpuit illã ⁊ deſiderat aliã.⁊ iõ ĩ mrfimo nio dat᷑ gra ⁊ adiutoꝛiũ vt ſꝑ velit eẽ cũ ſua vnica.⁊ ſic tale faſtidiũ tollit᷑ ꝑ copu lã inſepabilẽ.Et vlteriꝰex copula ſingla ri naſcit᷑ bonũ fidei vt ad aliam nõ acce dat.⁊ ex copula vtili inſe̊tur bonũ ꝓlis ⁊ ad h̊ bonũ oꝛdinatũ eſt mr̃imoniũ qᷓn tũ ad officiũ nature.⁊ etiã ex copula inſe etiã mr̃imoniũ dat remediũ õ̊ ardoꝛẽ cõ pabili oꝛit᷑ bonũ ſacfi.qꝛ tał copula in/ ſeꝑpabilł eſt ſaccm ↄiunctõis ſpũabl iã di/ cte.Et ſic tria bona naſcunt᷑ ex mrfimo/ nio.ſcʒ fides ſcu fidelitas.ꝓles ⁊ ſacrm. ⁊ ſic gra pᷣſtat remediũ ðↄ ↄcupĩam. ⁊ iõ Matri mr̃imoniũ eſt oꝛdinatũ in remediũ õ̊ cõ moniuʒ cupiſcẽtiã.qꝛ ꝑ grãm q̃ in eo dat᷑ repmi eſt in re tur ↄcupĩa in ſua radice vt ſit moderata mediũ ⁊ etiã ꝑ illa tria bona q̃ ſunt in ipᷣo hone ſtat ip̃aʒ copulã carnalẽ ⁊ ipᷣam cõcupi/ ſcẽtiã.vt ſcʒ actad quẽ ↄcupia inclinat careat turpitudine ⁊ fiat honeſte. qꝛ illa tria bõa cooꝑiũt turpitudinẽ illiꝰactꝰ qͥ als eẽt turpiſſimꝰ ⁊ inexcuſabił ⁊ nullo mõ licitꝰ.ita ꝙ illa tria bona vel vnũ eo rũ excuſant coitũ vt ñ ſit peccatũ.qꝛ alłls eſſʒ pctm̃.Et ſic mr̃fimoniũ dat remedi um vt nõ ſit peccatum.qð als eſſet pec/ catum. quia plus habent illa tria bona de honeſtate ⁊ bonitate q;ᷓ illa operatio habet de turpitudine ⁊ inhoneſtate. Itẽ cupiſcẽtie⁊ oẽs e coꝛruptões q̃ ſeq̃rent ſi mr̃imoniũ nõ eẽt.qꝛ dũ ſatiſfacit cõcu. piſcẽcie in actu mr̃imoniali.tũc ipᷣa con cupiſcẽtia nõ ita incitat.ſed remittit᷑ fer/ uoꝛ libidinis.qꝛ młti vꝛerent᷑ ꝑ cõcupi/ ſcẽtiã niſi haberẽt vxoꝛeʒ.quã cosᷣſcẽdo euadũt ardoꝛẽ.⁊ aduſtionẽ carnis.⁊ iõ melieſt nubere q;ᷓ vꝛi.Et ſic mrimoniũ Co⸗/⸗d liberat a pctõ qð ałs cõmitteret᷑. Et ſic apparet q; in mr̃imonio tria cõſiderant᷑ Tria in pmo ſignũ ſeu ſignificatio ſeu ſaccm.of- mrfuno ficiũ ⁊ remediũ.Et q̃ntũ ad ſignificatio nio nẽ duplex ẽ ſignificatio.qꝛ ſignificat cõ iunctionẽ xpᷣi ⁊ eccłie ꝑ amoꝛẽ ⁊ ↄfoꝛmi tato ↄiunctõeʒ nature.Et ſiłr duplex ẽ Duplex officiũ in mr̃imonio.vnũ ẽ ꝑ mutuã nu officiuʒ tritionẽ viri ⁊ mulierꝭ.qꝛ ad ĩuicẽ ſeſe fo uent ⁊ nutriũt ⁊ iuuã 5 aliud ẽ officiuz ad ꝓcreandũ plẽ. Silr eſt duplex reme dium. vnũ q̃ntũ ad fluxũ ↄcupĩe.ſcʒ vt Duplex hõ nõ tendat neq; vadat ĩ oẽm mulierẽ/ remedi/ aliud remediũ eſt qᷓntũ ad inoꝛdinatõez um vt ſcʒ nõ cozgſcat młierẽamoꝛe libidĩs ⁊ delectatõis nec ſine affectu mr̃imoniali ſʒ cã ꝓlis Et ſic ſũt duo ſignificata.duo officia.⁊ duo remedia.pᷣmũ ſignificatuʒ ⁊ pᷣmũ officiũ ⁊ bᷣmũ remediũ ſunt ĩ ſa/ cramẽto mr̃imonij qntũ ad cõiunctõeʒ in ti ni e. i , ninr Gt O 1i⸗ mn gide in ſ i du⸗ Gi n ſ⸗t o ☛S W 1 6 remediũ ſunt in eo qᷓntũ ad ↄiunctionẽ coꝛꝑm. Sicut aũt ĩ alijs ſacr̃is ẽ aliqd viſibile ſeu ſenſibile exteriꝰapparẽs ⁊ ali qͥd iuiſibile qð ſignificat᷑.ita ſiłr eſt ĩ iſto Matia 2 foꝛma ccxix. ccccxx. diop.ſʒ m ſignificatũ: ſm officiũ: ſym f 2ð . 7 . „ ſacr̃o.qꝛ alit᷑ nõ eſſet ſacrm.⁊ iõ in iſto ſa cramẽto ſunt vᷣba⁊ ſig exterioꝛa ſeu actꝰ mfjimo/ ⁊ oꝑatões exterioꝛes loco reꝝ coꝛpaliuz q̃ ſunt ĩ alijs ſacr̃is.ſicut ĩ baptiſmo ab/ lutio aqᷓ. Et iõ iſtð ſacrm̃ fit ſicut ſacr̃m ppnie.in qͥ ñ erat aliq̃ res coꝛpalł.ſic ᷓ̊ ver a exteri? dicta a viro ⁊ mliereꝑ q̃ ſigni/ ficat᷑ ⁊ declarat᷑ ↄſenſus iterioꝛ amboꝝ. ſunt totũ illud qð apparet pmo in mfr̃i/ monio.⁊ ipᷣe ↄſenſus ĩterioꝛ eſt illud qd ſignificat᷑ in mfimonio.ſic ↄfeſſio ſigni/ ficat ↄtritionẽ ⁊ diſplicẽtiã interioꝛẽ in vincnlũ obligatoꝛiũ inter viꝝ ⁊ mulieré ipᷣo ſacr̃o pnĩe. Et deinde ex illo cauſat inuiſibile ⁊ ſpũale.⁊ ↄiunctio q̃ nũqᷓ; diſ ſolui pᷣt.⁊ G̊ ex oꝛdinatõe diuĩa.qꝛ deꝰ in ſtituit mr̃imoniũ ꝓpr ſignificatõeʒ ↄiũ ctõis ſpũal.⁊ iſtud vinculũ obligatoꝛiũ tĩ ꝓpt᷑ mutuũ ↄſenſuʒ viri ⁊ mulierꝭ ex p̃ſſſum ⁊ declaratũ ꝑ v̈ba exterioꝛa vtri/ uſq; vel ꝑ ſigna alia ẽ ꝓbe matrimoniũ. Ecce qͥd ſigni ficat ma trimoni Dic g&̊ ↄſenſus ꝑvᷣba declarat/nõ ẽ ma/ trimoniũ.ſʒ cauſat matrimoniũ.⁊ ſic ſt ibi tria ꝑ oꝛdinẽ.ſcʒ vᷣba exterioꝛa ſigni/ ficãtia.⁊ ipepſenſus ſpõtaneꝰviri ⁊ mti ris.⁊ ipᷣm vinculũ obligatoꝛiũ tm̃ idiſ/ ſolubile ⁊ infrangibile. ⁊ tale vinculũ eſt ſacr̃m⁊ ſignificat ↄiũctionẽ ſpũalẽ inter deñ ⁊ aĩam.⁊ int᷑ filiũ dei ⁊ hũanã natu rã ſibi ꝑſonalit᷑ copulatã ⁊ int xpᷣm ⁊ ec/ cleſiã.⁊ iõ ꝓpt᷑ talẽ ſignificationẽ cauſat tale vinculũ indiſſolubile. Et vlteri ex tali vinculo obligatoꝛio ꝑ qð vir trãſit ĩ ptãtezʒ mulierꝭ.⁊ mulier in ptãtẽ viri q̃n tũ ad coꝛpꝰ.ſeqtur vltima ↄiũctio q̃ ẽ co pula carnal.⁊ iõ ꝓpt᷑ talẽ obligatõeʒ vir cenet᷑ reddere debitũ mulieri.⁊ młier vi/ ro.Et ſic apparet q̃lit᷑ ↄſenſus volũtari us expᷣſſus ꝑ vᷣba cauſat ꝑpetuã obliga tionẽ ex dei oꝛdinatõe. Itẽ etiã apparet ꝙ in matrimonio ſꝑ pñt eſſe duo bona. ſcʒ fides ⁊ ſacr̃m.q;uis nõ ſꝑ ſeq̃tur ꝓleſ 2 fructꝰ.vñ poſſet ibi eẽ fides⁊ fidelitas ꝓpt ſolutiõeʒ debiti.⁊ etiã ſp eſt ſaccm ⁊ ſignũ ↄiunctõis ſpiritual.iĩmo ↄiuncti/ Eom patio xpᷣi ad eccliam ſicut viri ad vxoꝛẽ ⁊ ſponſi ad ſponnam. De ſacramẽto matrimonii Aun ſegalimn iern ierag. 5 ’M D ſũme dʒ timere oĩs xpᷣianꝰ ne vio Aitulus.cccxix. T am ipᷣm matrimoniũ eſt tan tũ ſacrẽ̃m ⁊ tã magnũꝛ iſtitutũ ⁊ O oꝛdinatũ. ad repñtandũ ⁊ ſigni ficandũ magnas⁊ ſctiſſimas ↄiũctòes ſpũales ſupiꝰdictas. cauere dñtom̃o q ſunt in mr̃imonio ne deturpẽt⁊ violent tãtũ ſacr̃m a deo oꝛdinatũ.qꝛ qͥ violat ⁊ deturpat ſignuʒ. facit iniuria rei ſignifiꝰ cate pꝑ illud ⁊ illi qͥ ĩſtituit illð ſacr̃m.Et q̃ maioꝛ iniuria qᷓ; iniuriare ⁊ deturpare ↄiunctionẽ filij dei cuʒ hũana natura in vna ꝑſona q̃ eſt ſũme honoꝛãda.cui cõ iunctõis ipʒ mr̃imoniũ eſt ſignũ ⁊ ſacra mentũ: Et q̃ maioꝛ iniuria q́; iniuriare ↄiunctionẽ xpᷣi⁊ eccłie.cui ipᷣm ſacẽ̃m ẽ expſſuʒ ſignũ. Qui em̃ ipᷣas ↄiunctões ↄtẽnit ⁊ iniuriat.dignꝰẽ maxiavindicta inhonoꝛat em̃ hũanitatẽ xpᷣi.pſonã filij dei ⁊ totã eccłiam. Et ſilłr dʒ cauere oĩs hoõ ne violet ⁊ deturpet matrimoniũ al⸗ tericoeũdo cũ vxoꝛe eiꝰ.⁊ cogitet qᷓntũ inhonoꝛat ⁊ deturpat deũ ſeu vitupat ipᷣm matrimoniuʒ in ꝑadiſo inſtituit.et vyni viro vnã mulierẽ copulauit. Hono randũ eſt igit matrimoniũ ppt᷑ deũ qui H Zitulus.ccccrx. qꝛ xpᷣus ſe hʒ ad eccliam ſiue ad xpᷣianitatẽ ſicut vir ⁊ ſpõſus ad vxoꝛẽ ⁊ ad ſponſaʒ.iõ ſicut q̃ libet vir ⁊ ſpõſus bonꝰ amat ſuã vxoꝛes in amoꝛe caſto puro ⁊ bono ⁊ ſingulari. ⁊ econuerſo ſponſa bona ſponſuʒ ſuum ita ſilr xpᷣs diligit eccłliam ſuã amoꝛe ca ſtiſſimo puriſſimo ⁊ mũdiſſimo. ⁊ etiaʒ eccłia amat xpᷣm. ⁊ iſte amoꝛ eſt inuiola⸗ bilis ⁊ ꝑpetuꝰ Et ſicut ſpõſus bonꝰ⁊ ve rus oꝛnat decoꝛat⁊ pulcrificat ſponſam ſuã qᷓntũ pᷣt iuxta honoꝛẽ ſuũ.ita x:s oꝛ nat ſuã eccłiam oĩ oꝛnamẽto ⁊ ſpũali et coꝛꝑali.⁊ intꝰ ⁊ extra qntũ fieri pᷣt iuxta honoꝛẽ ſuũ. Et ſicut etiã bonꝰ iponſus caſtigat ſponſaʒ ſuã ⁊ vxoꝛẽ ſʒ nõ deſtrua it eã.ſic xpᷣs caſtigat eccłiaʒ.ſʒ nõ deſttu 2 3 Titulus. cccxxi. it eã.Et ſicut bonꝰ ſpõſus nõ vult ꝑmit tere ſponſaʒ ſuã errare ſeu deuiare.ſic nec xpᷣs pmittit ſuã eccłiaʒ errare neq; deui/ are. Et ſiẽ ſpõſus defendit ſpõſazʒ ſuã.ſic rpps eccłiaʒ ſuã. Et ſic bona ſgõſa hono rat ⁊ timet ſpõſuʒ ſuũ.ſic eccłiã x-pᷣm.Et vt oĩa cõcludamꝰ ſiẽ̃ in oĩb ſe hʒ bonus ſpõſus ad ſuã ſpõſaʒ.ſic xpᷣs ſe hʒ ad ec/ cleſiã ſuã.Et qꝛ ſpõſus ẽ ĩmoꝛtalł.iõ cti/ am ſpõſa eſt ĩmoꝛtalis.⁊ ſic oibo modis erit ꝓpoꝛtio. . Epylogatio. (Titulus. cccxxi. EFExclaratũ eſt igit᷑ de mõ ⁊ foꝛma in q̊b ihs xps dei filiꝰ⁊ verꝰhõ tanq; verꝰ medicꝰ ⁊ ſaluatoꝛ dat bñ eſſe ⁊ gram ⁊ ſalutẽ ⁊ oĩa nccaria hoi lapſo.⁊ qlit᷑ hõ de facto recipit.⁊ q̃lit᷑ vir tus paſſiõis ⁊ moꝛt xpᷣi applicat᷑ hoĩ.? etiã de mõ regenerãdi ⁊ renouãdi hoĩeʒ ⁊ incoꝛpandi hoĩem cũ xpᷣo.Et manife ſtũ eſt ꝙ xpᷣs oꝑat᷑ circa hoĩem renouan dũ ⁊ ꝑficiendũ ⁊ cõplendũ ꝑ res viſibi les ⁊ ſenſibiles q̃ ſũt ſacr̃a.⁊ ꝙ vᷣtus ſalu tifera deſcẽdit ⁊ deriuat᷑ a diuĩtate q̃ eſt ĩ xpᷣo ꝑ eiꝰhũanitatẽ ĩ ipᷣa ſacra.ita ꝙ ipᷣa ſacr̃a viſibilia ſũt inſtrumẽta xpᷣi ꝑ q̃ tã/ git hoĩem.⁊ applicat ſuã vᷣtutẽ hoĩ ĩdi/ genti.⁊ virtꝰ paſſiõis xpᷣi copulat᷑ hoĩb⸗ 7 ꝙ ipᷣa ſacr̃a ſunt q̃dã mẽoꝛialia paſſio/ nis xpᷣi ſignificãtia paſſionẽ pᷣteritã.qꝛ ipᷣa paſſio oꝑat᷑ in hoĩbo ꝑ mẽoꝛiã eius. Et iõ xpᷣs ĩpleuit eccłiam ⁊ xpᷣianitateʒ mẽoꝛialibo ſuis.vt virtꝰ ſue paſſiõis q̃ ẽ pᷣterita ſp remaneat ⁊ ſaluet hoĩes.¶ De/ claratũ eſt etiã qlit᷑ ia ſacr̃a ſunt oꝛdĩa/ ta ⁊ inſtituta ᷣm nccitatẽ ⁊ indigẽtiã ho- mĩs.cui ſacr̃a dñt applicari. qqͥnq; p ma ſacr̃a ſcʒ baptiſmꝰ.ↄfirmatio.eucha/ riſtia.pnĩa.⁊ extrema vnctio.reſpiciunt indigẽtiã cuiuſtibet hoĩs in ſe pncipali ter inqntũ eſt ſingularꝭ ꝑſona.ſʒ duo vl/ tima ſcʒ oꝛdo ⁊ mr̃imoniũ oꝛdinant᷑ ad alteꝝ. ita ꝙ ille qͥ recipit ea.pᷣncipalit᷑ re⸗ cipit ꝓpt᷑ alios ⁊ nõ ꝓpt᷑ſe.qꝛ ad h̊ oꝛdi nant᷑.qꝛ ſacr̃m oꝛdis oꝛdinat᷑ ad multi/ plicatõez ſpũalẽ xpᷣianoꝝ ⁊ ipᷣ eccłie.et ad młtiplicãdũ ⁊ ad renouandũ in eſſe ſp ũali.qꝛ p ipᷣm dat᷑ ptãs adminiſtrãdi ſacra.ſʒ mr̃imoniũ oꝛdinat᷑ ad młtipli/ catõeʒ naturalẽ ⁊ coꝛꝑalẽ fideliũ xpᷣiano ri ⁊ ad renouãdũ ⁊ młtiplicãdũ ĩ eẽ na ture.Ulñ ſiẽ in natura hois ſunt q̃dã vi res ⁊ vᷣtutes oꝛdinate ad ↄſcruatõcʒ ſpe ciei.ſic ſiłr in ſpũalibo qͥnq; ſũt ſacr̃a re/ „ ℳ— . —— — ſpiciẽtia ꝑſonã ad ꝑficiẽdũ eã gra.ſʒ oꝛ do 2 mr̃imoniũ ſũt ad ↄſeruãdũ ⁊ pfiicd endũ ipᷣam eccłiaʒ.⁊ iõ qꝛ iſia duo reſpi ciũt mltitudinẽ.⁊ alia qnq; reſpiciũt . ſonã ſingularẽ.ſic młtitudo ſeqtur vni/ tatẽ. ita iſta duo ſacr̃a ſequunt᷑ poſt alia qnq;.⁊ vltio ponit᷑ ſaccm mr̃imonii.qꝛ modicũ hʒ de ſpũalitate niſi qntũ ad ſi / gnificatõeʒ.qꝛ in q̊ eſt maximũ ſacramæz tũ.q Declaratũ eſt etiã q̃lit᷑ duo ſunt effe ctus ſacr̃oꝝ qͥ remanẽt in hoĩe recipiẽte ſacr̃a ſcʒ gra ⁊ caracter ſen ſignũ indele,/ bile. Et ſic ex oĩba apparere pñt nũerꝰ et oꝛdo ⁊ ſufficiẽtia oꝑatio ſacroꝝ.Et ſic apparet q̃lit᷑ ĩa xpᷣianitas ⁊ eccłia xpᷣiẽ armata ĩuictis armis ⁊ medicamẽtꝭ ſpi ritualibo ita vt nihil ei deficiat in aliqᷣ.et qꝙ; totũ bonũ eccłie ⁊ xpᷣianitat ⁊ tot the ſaurꝰeiꝰcõſiſtit in ſacr̃is.⁊ totũ exercitiũ eiꝰeſt in vſu ſacr̃oꝝ.Et ſic ipᷣa xpᷣianitas ⁊ eccłia ↄtinet in ſe totaʒ vᷣtutẽ xpᷣi ꝑ ipᷣa ſacr̃a ſctiſſima.⁊ iõ ẽ abũdantiſſima ple niſſima ditiſſima in reb ſpũalibo Et ſic apparet qꝙ ipᷣa ſacr̃a eccłie ſunt bona pn cipalia ipᷣiꝰ xpᷣianitatꝭ ⁊ eccłie xpᷣi.⁊ oĩa alia ſunt minꝰ pncipalia ⁊ ãſi accidẽtia ⁊ acceſſoꝛia qſi q̃dã oꝛnamẽta vel qdam ſuſtẽtamẽta. Uñ xpᷣiãitas a xpᷣo dicit᷑ et deriuat᷑ . ⁊ iõ bõa q xpᷣs ei dedit ſũt pnci palia.ſic̃ ſunt ſacr̃a in qb dedit ſeipᷣʒ ipᷣi eccłie.ſʒ alia bona dant᷑ ab hoĩb. Et iõ cauẽdũ eſt ⁊ ſũme fugiendũ ne bona ec/ cleſie ⁊ xpᷣianitatꝭ pncipalia a xpᷣo data reputẽt᷑ minꝰ pncipalia⁊ data ab alijs qᷓ ſunt nihil.⁊ q̃ſi accidẽtalia reputent᷑ pn/ cipalia ⁊ maioꝛa.O q̃nta iniuria cẽt iſta ↄtra xpᷣm.o q̃ntꝰ cõtempt.o q̃nta inoꝛ/ dinatio.o qᷓnta cecitas ⁊ deuiatio. Caue re igit᷑ ſümedñt a tãto malo ⁊ a tãta ĩiu⸗ ria mĩſtri eccłie.Et qͥd eſſet facere h̊ niſi reputare coꝛpꝰmai q; aĩiaʒ.⁊ aĩam repu tare minꝰpncipalẽ ⁊ eleuare coꝛpꝰſupꝛa aĩam.moꝛtale ſupᷣ ĩmoꝛtale.coꝛꝑale 5 ſpuͦale. ⁊ viſibile ſup ĩuiſibile? Eſſet H puertere totũ oꝛdinẽ xpᷣianitatꝭ ⁊ ecclie xpᷣi qntũ eſt in ſe. Quò tal miſter qͥ h fa k — — — — — 2£ S — ..e½ — S S=S = S — S= E ☛ — 2 bonox ipᷣe ẽ diſpẽſatoꝛ: Quõ eẽt dignꝰ nerali. Et oñdit᷑ ꝙ iudiciũ vniuerſa ventuꝝ de nccitate cũ reſurrectiõe gene/ libere. ⁊ eſt dñs opeꝝ ſuoꝝ.⁊ - CTi. cccxxii. De finali iudicio ceret ↄcoꝛdaret cũ xpᷣo cuiẽ mĩſter.cuiꝰ diſpẽſare ⁊ mĩſtrare bona xpᷣi pᷣncipalia ̃ꝓp nihilo reputat: Sint igit᷑ ſolliciti et intẽti oẽs miſtri eccłie vt honoꝛẽt ſacr̃a eccłie q; ſunt diſpẽſatoꝛes ⁊ ꝓpter q̃ iſfpi honoꝛant᷑ vt ſił ꝑueniãt ad cũ a q̊ oĩa ſa cramẽta hñt oꝛtũ ⁊ oꝛiginẽ.Amen. ¶ De iudiciovniuerſali⁊ r ge eẽ — rali.in q̊ͥ oẽs hoĩes ⁊ tota natura hũana . renngeteu pꝛijs coꝛpibo ad recipiẽdũ publice cõpletãx finalẽ retributõʒ ⁊ ſuũ finale cõplemẽetũ ᷣm verã iuſticiã. 9 itulus.cccxxij. S N iſte liber ſeu iſta ſcia eſt de ho⸗ mie vt in pncipio dictuʒ ẽ. iõ oꝑtet tractare in iſto libꝛo oĩa q̃ ꝑtinent ad hoĩem de bᷣncipiovſq; ad finẽ ⁊ totũ ceſſuʒ hoĩs ſiue hũane nature. Et qm̃ data ẽ iã in iſto libꝛo cognitio de homĩe ſufficiẽs ⁊ oñſuʒ eſt ꝙ; hõ factꝰẽa deo.et Wpprt ipᷣm facta ſũt oĩa.⁊ q̃lit᷑ hõ obliga tur deo. ⁊ ad q̃ obligat᷑.⁊ ꝙ hõ inq̃ntũ ẽ tab nature. ẽ pᷣmiabił ⁊ punibił in ſuis oꝑibo.⁊ oñſuʒ ẽ totũ debitũ hoĩs.⁊ oſtẽ ſum ẽ etiã q̃lit᷑ hõ fuit lapſus a ſuo pᷣmo ſtatu.⁊ q̃lit᷑ facta ẽ oꝑatio.⁊ oñſuʒ ẽ quõ hõ ꝑ ſacr̃a ſurgit de lapſu ⁊ ſanat᷑.⁊ redu cit᷑ ad ſtatũ pᷣmũ vt poſſit oꝑari ⁊ facere opa q̃ dz facere ſi vult.ſi &̊ duo opa q̃ de⸗ uss fecit circa hoĩem iã pᷣceſſerũt.ſcʒ opꝰ cõditõis ⁊ opꝰreſtauratõis ſeu reꝑatõiſ iõ nõ reſtat niſi opꝰgloꝛificatõis ⁊ pᷣmia- tõis ſeu finał retributõis.qꝛ tria oꝑa dei ſunt circa hoĩem vt dictũ ẽ.⁊ etiã inclu/ dit᷑ in iſtis opꝰgubernatiõis. Jpᷣe eĩ hõ eſt opꝰ dei viuũ ꝓpt᷑ qð feẽ̃ oĩa alia oꝑa/ ad cup ſalutẽ ⁊ vtilitatẽ ſua ꝓ uidẽtia ſi apparet manifeſte eẽ intẽta.Et iõ ĩpoſſi/ brile ẽ ꝙ de relinqᷓt hoĩeʒ incõpletũ.⁊ ꝙ; nõ cõpleat oĩa q̃ ſũt cõplẽda circa hoĩeʒ ſm ꝙ natura hoĩs reqͥrit. Poſtq;ᷓ eĩ ince pit ⁊ ↄtinuauit.oꝑtet ex bonitate ꝙ cõ/ pleat. Et qm̃ hõ ẽ tal nature rõne ſuevo lũtatꝭ libere ꝙ nullo mõ pᷣt i tz opat᷑ nõ habẽt oniz autezʒ glie res inferioꝛes q̃ opant᷑er nccitate·iõ iã ↄcluſum fuit ſuꝑi in qdã capitulo de cõpatõe hõis ad alias res penes liberũ arbitriũ ꝙ; oꝑa hoĩs hũñt talẽ naturã ſu- oꝑa aliaꝝ reꝝ ꝙ ſũt remunerabilia.⁊ eis debet᷑ retributio.ita ꝙ hõ tałr factꝰeſt ꝑ ſua oꝑa ꝓpᷣa dʒz acqͥrere retributiõeʒd et· ſuũ finale cõplementũ.ita ꝙ pᷣus dz me reri ⁊ lucrari.⁊ poſtea ei dʒ fieri retribu/ tio ⁊ dari merces pꝑ iuſticiã.ita ꝙ hõ ẽ ta lis nature ꝙ dz acqͥrere ſuũ cõplemẽtuʒ ⁊ ſuũ finale bonũ ꝑ iuſticiã ⁊ ꝑ merita p miatõis ⁊ ſolutõis ⁊ iuſte retributõnis. qꝛ alit᷑ nõ ſapet hoĩ. Et iõ ↄcluſum fuit ibi.ꝙ ncc̃e eſt ꝙ oĩa opa hoĩs iudicent᷑ diſcutiant᷑ in vᷣitate.vt vᷣaciter recipiãt qð eis debet᷑ ſᷣm verã iuſticiã.Et iõ vt nõ opꝑteat hic reiterare oĩa q dicta ſũt ibi in illo capitulo.recurrẽdũ ẽ ad illud ca/ pitulũ.qꝛ eſt fundamẽtũ ⁊ radix iſti ptꝭ Et iõ iã firmũ ẽ ⁊ ĩpoſſibileẽ alit eẽ n O, ne⸗ fiat iudiciũ veꝝ ⁊ diſcuſſio de oꝑibo ho/ ceſſario mis ſiue bonis ſiue malis.⁊ iõ nõ reſtat fiet iudi declarare niſi q̃lit᷑ fiat iſtud iudiciũ ⁊ tał ciũ diſcuſſio.⁊ q̃lit fiat iſta retributio ⁊ pᷣmi atio ⁊ ſolutio. Itẽ etiã iã declaratũ eſt in capitulo de gaudioꝛ triſticia.q̃lit᷑ ncceẽ ⁊ erit ꝙ q̃libzʒ aĩa recipiet ſuũ coꝛpꝰ ppꝛi um ad cõplemẽtũ triſticie vel gaudij. et ſic iã ꝓbatũ eſt reſurrectio coꝛpoꝝ ⁊ non reſtat ꝓbare niſi quõ fiet Et qm̃ iſtð erit vltimũ opꝰðᷣi circa hũanã naturã.⁊ erit ↄfirmatõ totiꝰhũane nature.⁊ ꝑ.ↄñs to timũdi qͥ factꝰẽ ꝓpt᷑ hoĩem.Et iõ oꝑte O, fina bit ꝙ iſta retributio final q̃ erit cõplemẽ je iudici tũ oĩm fiet eo mõ q̊ ↄuenit deo ⁊ homĩ. um erit Uñ iſtud opꝰſolũ erit op dei ſineadiu/ cõplem̃ toꝛio alicuius creature.⁊ ipᷣa natura hu/ tũ oim mana nihil oꝑabit᷑ niſi ſolũ recipiẽs re/ tributionẽ ⁊ ſolutionẽ ſibi debitã.⁊ iðᷣo modꝰfaciẽdi iſtã retributionẽ finalẽ op tebit ꝙ ſit iuxta naturã ſuoꝝ opeꝝ bono- rũ ⁊ maloꝝ ſᷣm ꝙ eis ↄuenit.qꝛ ncce eſt wꝙ bona opa ⁊ mala habeãt ſuũ cõplem̃ tũ.Et qm̃ bõis oꝑibo debet᷑ honoꝛ laus ⁊ glia.malis vᷣo ↄfuſio vᷣecũdia ⁊ vitu/ periũ.iõ oꝑtebit ꝙ bõa oꝑa ⁊ meritoꝛia q̃ facta ſunt ꝓpt᷑ deũ.recipiãt tãtũ hono rẽ ⁊ laudẽ ⁊ glłiam q̃ nõ poſſit maioꝛ ex/ cogitari.⁊ mala oꝑa q̃ facta ſi‚ uneaade⸗ 2 Ciitulus.cccxxi. um recipiãt tãtã ↄfuſionẽ qua nõ poſſit maioꝛ: excogitari.⁊ ꝑ ↄñs ipᷣi hoĩes qͥ fe⸗ Quare fiet iudi cium cerũt ipᷣa bona oꝑa ł mala.recipiãt ipᷣaʒ laudẽ ⁊ gliam.ſeu cõfuſionẽ ⁊ vᷣecundi/ am.⁊ iõ ꝓpt᷑ h̊ ncce ẽ ꝙ fiat iudiciũ vni uerſale in qᷓ ſił ſint oẽs hoĩd ⁊ om̃s an⸗ geli ⁊ oẽs creature q̃ hñt intellectũ ⁊ rõ/ nẽ ⁊ ipᷣe deꝰ.vt oĩa oꝑa bona ⁊ mala vi/ deant᷑ ⁊ coz8gſcant᷑ clare ab oĩbi. vt ſcʒz ille q̃ͥ fecit oꝑa bona videat ea clariſſime et oẽs alij etiã videãt. Quãuis em̃ cuilibʒ boĩ poſt moꝛtẽ certa ſit ſtatim cognitio de ſua dãnatõe vł pᷣmio.tñ oĩib nõ ẽ no/ tũ HG.⁊ iõ in futuro iudicio oĩb fit notũ clariſſime.⁊ iſta noticia ⁊ viſio q̃ ab oĩ/ bus fiet cauſabit maximũ gaudium ſeu maximã triſticiã. Hoc aũt nõ poſſet fie ri niſi ĩ futuro ⁊ vniuerſali iudicio. in q̊ Coꝛda hoĩz ab oĩib ↄ8 ſcent᷑ ſit tota natura hũana ⁊ angelica cũ deo. Jõ ncce erit ppter h̊ ꝙ qͥlibet poꝛtet oĩa oꝑa ſua ſcpta in ſeipᷣo ⁊ in ſua ↄſcia.⁊ ꝙ; ipᷣe ↄſcĩe ⁊ coꝛda oĩm hoĩʒ clariſſime ab oĩb cogſcant᷑.vt ſic boni recipiãt bonã ⁊ vniuerſalẽ laudẽ ⁊ honoꝛẽ.⁊ mali reci/ piãt malã ⁊ vłem ↄfuſionẽ.nec alit᷑ opa bona ⁊ mala haberẽt ſuũ cõplemẽtum. Itẽ etiã H̊ ſũme ↄuenit mal oꝑibo.quia Confu ſio eſt ꝓ pꝛia pe/ na daãna libo. qꝛ etiã pñt ſentire doloꝛeʒ.ſʒ nõ pñt ꝓpꝛia cognitio de malis operibus inge⸗ rit dãnato maximã penã. cuʒ videt ſe ꝑ ſua oꝑa ꝓpa iuſte dãnari.Et ↄuenit ma- lis oꝑibo ipᷣa ↄfuſio q̃ ẽ ꝓpa ipᷣoꝝ puni/ tio.qꝛ hoĩes magꝭ timẽt ↄfuſionẽ qᷓ; ali/ qͥd aliud.qꝛ etiã pena ignis cõpetit aĩa/ ſentire ↄfuſionẽ. ⁊ iõ h̊ ſolũ ↄuenit hoĩ/ bꝰ rebo rõnabilibo.⁊ iõ vellẽt mag ho/⸗ mines penã doloꝛis q; ↄfuſionẽ.⁊ h iõ qꝛ mala opa ſunt illiꝰ nature ꝙ ſꝑ volũt celari ⁊ nullo mõ cogſci.⁊ iõ eoꝝ punitõ ꝓpa eſt ꝙ publicent᷑ ⁊ maniteſtent᷑ vt re/ cipiãt ↄfuſionẽ ⁊ vᷣecũdiã. Et iõ qꝛ ipᷣa mala opa dñt puniri vltia punitõe ⁊ re/ ciꝑe ꝓpꝛiã retributõeʒ ĩ ſũmo.⁊ HG̊ ñ poſ9/ ſet fieri niſi fieret iudiciũ vłe in q̊ recipi/. ant ↄfuſionẽ vłem. Unõ ſi iſta publica ↄfuſio ⁊ generał nõ fieret.pctã ⁊ alia ma la oꝑa nõ punirent᷑ ad cõplemẽtũ.n? de⸗ us daret eis vltimã retributõeʒ. Vñ ni⸗/ hil magꝭ timẽt ⁊ abominãt᷑ mali hoĩes q; ↄfuſionẽ.⁊ nihil ẽ magꝭ ↄ eoꝝvolũta gelis ⁊ hoĩbo. Et qꝛ ſuꝑ oĩa hoĩes nol/labun noꝝ opeꝝ.qꝛ ſic publicatio maloꝝ opezꝛ debet publica laus ⁊ glia. ⁊ etiã tanta q̃ ↄfuſio.publica affirmatio.⁊ publica re/ ceſſario bent reſurgere cũ eoꝝ opib cogitatõibꝰ 2 . tẽ. ⁊ iõ magꝭ vellẽt puniri q̃cũq; alia pzʒ/ na q; cõparere coꝛã deo ⁊ coꝛã oĩb an/Oʒ reue ent ꝙ ſecreta coꝛdis eoꝝ ſciret᷑.qꝛ nihil conſilia magis abſcõdit małꝰ hõ qᷓ; ↄſiliũ ſecre/ coꝛdiũ tũ ſui coꝛdis ⁊ intẽtionẽ malã ⁊ falſaʒ et dolũ coꝛdis ſui.iõ ꝑ ↄtrariũ ncce erit ꝙ ↄſilia ſecreta coꝛdis ⁊ male cogitatões⁊ intentões doloſe occłte.publicent᷑ꝛ ma nifeſtent᷑ tãta maniteſtatõe tãta claritate ꝙ nõ poſſit eẽ maioꝛ.vt ſic in ſecreto coꝛ dis dilexerũt ꝓpꝛiũ honoꝛẽ ſecretũ ⁊ p/ pꝛiã laudẽ ̊ honoꝛẽ dei. Ita maniteſtet᷑ ſecreta coꝛdis oĩbo ad ↄfuſionẽ eoꝝ.Si/ cut aũt dictũ eſt de opꝑibo malis ⁊ ↄſiijs coꝛdiũ.ita ſiłr dicẽdũ de opib bonis et intentõibo bonis. Uñ illud qð ẽ ↄfuſio maloꝝ opeꝝ:eſt laus ⁊ głia ⁊ honoꝛ bo/ eſt cã ↄfuſionis:ita publicatio bonoꝛuz Bonis opeꝝ eſt cã laudis ⁊ honoꝛis ⁊ głie. Et oꝑib 8 iõ ſicut oꝑibo malis ⁊ cogitatõibo debet᷑ bet᷑ laus publica ↄfuſio tãta ꝙ; nõ poſſit eẽ ma/ loꝛ.ita etiã bonis oꝑibo ⁊ intẽtõibo rectt ꝰ nõ poſſit eẽ maioꝛ. VUñ tã boni qᷓ; mali cognoſcẽt vᷣitatẽ.iõ tã boni qᷓ; mali lau/ dabũt oꝑa bona ac appꝛobabũt.⁊ vili⸗ pendẽt ⁊ vituꝑabũt ac abomĩabũt᷑ oĩa mala oꝑa ⁊ in ſeipᷣis ⁊ in alijs.qꝛ oẽs re cte iudicabũt ⁊ laudabũt qð eſt laudan dũ.⁊ vituꝑabũt qð eſt vitupandũ ⁊ vtẽ Cõclu⸗ tur rõne.Sic g̊ publica laus ⁊ publica ſio ꝙ ne pꝛobatio de ncc̃itate ↄcludũt.q iudiciũ fiet iudi vle debeat fieri.in qᷓ oẽs hoĩes ſimł ha/ ciuũu ⁊ volũtatibo.Et qꝛ nõ ſunt niſi duo iudi cabilia.videlicʒ bona oꝑa⁊ mala q̃ ſunt ↄtraria int᷑ ſe.iõ qꝛ duo ↄtraria magꝭ co⸗ gnoſcunt᷑ ⁊ vident᷑ qñ ſunt inſilł ⁊ pnci/ paliter. iõ oꝑtet ſi oĩa debeãt pleniſſime ⁊ pfectiſſime iudicari ꝙ ſib appareãt in eodẽ tꝑe. Et ſic in futuro iudicio erunt ſimuloĩa bona ⁊ mala vt videa᷑ vnum iuxta alið.vt ſic ꝑ talẽ appꝛopiatõeʒ ma la videant᷑ magis vituꝑabilia ⁊ maioꝛi ↄfuſiõe digna ⁊ ipᷣa bona magis lauda/ bilia appareãt.vt ſic publica ↄfſuſio ma ioꝛ ſit ꝑ publicã laudem.⁊ publica laus „ . 4 Ni i⸗ iok ſtrio laſni inuar hogr Cn . 4 Sꝛioꝛi⸗ tas moꝛ tis ł po ſterioꝛi/ taſ nihil iuuat in maioꝛ ſit ꝓpter publicã ↄfuſionẽ. vt ſic vnũ aliud augmẽtet. Sic g̊ natura ope- 9 rum bonoꝝ ⁊ natura maloꝝ opeꝝ de ne ceſſitate ↄcludũt ⁊ reqͥrũt iudiciũ gene/ rale oĩm hoĩm ſił. ⁊ iõ ncce eſt ꝙ deꝰ rũ/ deat eis ⁊ oꝛdinet iuxta eoꝝ naturã. alit᷑ vniuerſuʒ nõ poſſet eſſe cõpletũ.qꝛ ̊ de ficeret. Hoc aũt fieri nõ põt videlicʒ q; Aaa vekicia in vniuerſo. Dequunkt alie ratio boc idem. ? alia fundamẽta ex parte ho/ itulus.cccxxiꝗj. Reterea natura gaudij ⁊ triſti/ cie ↄcludunt iudiciũ vniuerſa/ le eſſe ventuꝝ. Uñ neceſſe eſt gaudiũ bonoꝝ ſit tãtuʒ ꝙ nõ poſſit e — maiꝰ. ⁊ ꝙ triſticia maloꝝ ſit tanta ꝙ nõ poſſit eſſe maioꝛ.⁊ hoc loquẽdo de triſti cia ⁊ gaudio q̃ veniũt ab extra.Et iõ bo⸗ ni mag gaudebũt cũ videãt ꝙ oꝑa bo/ na eoꝝ videant᷑ ⁊ appꝛobent᷑ publice co⸗ rã deo ⁊ tota natura hũana ⁊ angelica.⁊ etiã mali mag dolebũt de publica con/ fuſiõe. Jõ ad cõplemẽtũ gaudij ⁊ triſti/ cie ncce ẽ ꝙ fiat iudiciũ vniuerſale ⁊ pu- blicũ coꝛã oĩbo hoĩb ⁊ ãgelis.i Pꝛetea humana natura ẽ vna natura vna ſpẽs ⁊ nõ due ⁊ tota ẽ iudicabił pꝑ iudiciũ re/ tributõis ⁊ ſolũ eſt vnꝰ iudex ſcʒ deꝰ.⁊ iõ toti hũane nature iudiciũ ↄuenit vnũ re tributõis cõpletũ ⁊ finale ⁊ cõe vt ſib to/ ta iudicet᷑.⁊ nõ fiãt duo indicia.ſj vnuʒ de oĩb inſił. Uñ cũ oẽs hoĩes ſũt pᷣmia⸗ biles ⁊ punibiles ꝑ iuſticiã cũ ſint eiuſ/ dẽ nature ⁊ eiuſdẽ ſpeciei.ↄuenit valde vt ſit vnũ iudiciũ generale.in q̃ tota na/ tura hũana ꝑficiat᷑ ⁊ recipiat vltimũ cõ/ plemẽtũ ⁊ finalẽ retributõeʒ. Et iõ fina lis ⁊ cõpleta retributio q̃ dabit cõplem tũ nature hũane dʒ fieri ſił ⁊ ſel.qꝛ ẽ vlti ma foꝛma.qꝛ nihil ampliꝰaddet᷑ neq; di minuet᷑. Uñ valde irrõnabile eẽt ꝙ hõ ꝑ ſeipᷣm cõpleret᷑ ſine alio.⁊ reciꝑet ſuam vltimã retributõeʒ ſiue ĩ bono ſiue ĩ ma/ lo.qꝛ q;uis vnꝰhõ ẽ poꝛ altero ꝑ genera- tionẽ.⁊ vnꝰmoꝛiat᷑ pus q; al.tñ ꝓpt᷑ q̊ vnꝰ nõ dʒ iudicari ĩ finali iudicio nꝰ cõ/⸗ ſũmari neq; cõpleri pᷣus q; alt.qꝛ iſta p/ oꝛitas ⁊poſterioꝛitas ñ ẽ alicui a ſeipo ſſʒ De finali iudicio „ Fg „ * ſterioꝛitatẽ meret᷑ vel demeret᷑ qꝛ nullus meruit vel demeruit ꝙ eẽt poꝛ vel poſte rioꝛ.⁊ ipᷣa retributio final cuiuſlibet dʒ fieri ſp̃ᷣm ꝓpa meritavel demerita.Et ſic poſtqᷓ; poꝛitas vel poſterioꝛitas nihil fa cit ad retributionẽ cũ om̃s homies ſint vniꝰ nature.⁊ iudicabiles iudicio retri/ butionis.⁊ ab vno ⁊ eodẽ iudice.ſeqͥtur qꝙ; tota natura hũana ⁊ q̃libet ei ꝑs inſił debet iudicari in finali iudicio retributit onis.nec vna pꝑs debet pᷣcedere aliã niſi ſit aliq̃ cã ſingularis ⁊ pᷣꝛogatiua ſpecia lis. Uñ oꝑtzʒ ꝙ humana natura ſit ſink tota cõgregata.⁊ tota videat ſeip̃aʒ in ꝓ⸗/ pꝛia foꝛma.qꝛ poſtq;ᷓ ꝑ iudiciũ retributi onis dʒ diuidi ĩ duas ꝑtes añq; finalit᷑ diuidat᷑.ncce ẽ ꝙ ↄiũgat᷑vt ſit tota ſił qꝛ diuiſio ſen ſeꝑatio pᷣſuppõoit aliquã vni onẽ.Et qꝛ tota hũana natura nõ potuit vnq; eẽ ſił ⁊ ĩ ꝓpᷣa foꝛma tꝑe meriti ⁊ ge neratõiſ.ↄueniẽs ẽ ꝙ ſit tota ſil tꝑe pᷣmij ⁊ retbutõis.⁊ ꝙ ille due ꝑtes q̃ fiẽt ð na tura hũana.tota ſil adiuicẽ ſe videãtpn⸗/ cipalit᷑.⁊ ꝑ talẽ ſepꝑatõʒ vna ps ſceʒ bono rũ ſũme gaudeat ⁊ alta ꝑs ſceʒ maloꝝ ſũ/ me triſtet᷑.⁊ ĩ eternũ ꝑs maloꝝ recoꝛdet de glia ⁊ gaudio bonoꝝ ad augmẽtatio nẽ toꝛmẽtoꝝ eoꝝ.⁊ ꝑs bonoꝝ recoꝛdet᷑ de miſeria maloꝝ ad eoꝝ gaudiũ augm⸗ tandũ.videlicʒ ꝙ ipᷣi ſunt ab illa miſeria erepti et liberati.qð nõ fieret niſi oẽs ma li ſimł viderẽt ad oculos oẽs bonos.et boni viderẽt malos om̃s ſimł. Uñ no/ ticia ꝑ expientiaʒ eſt ꝑfecta noticia.et ta/ lis noticia deficeret in ꝑpetuũ bonis et malis.Optet ̊ vt tota natura hũana ſe/ mel cõgregata ſit inſil ⁊ poſtea diuidaa. qꝛ mali magꝭ cruciabunt᷑ in ſeibis. ⁊ bo ni mag gaudebũt q;ᷓ ſi h̊ͥ nõ fieret. Sic g̊ ex ꝑte nature hũane ↄcludit᷑ ꝙ oꝑtʒ q; vnũ iudiciũ generale fiat de tota natura humana inſil.et ita ↄuenit nature hũa/ ne.et oꝑibus eius. .¶ O. iudiciũ generaletot hũane natu re reqrit reſur generalẽ inſib oim oim. (2 cxxiiij. T qm̃ hũana natura ðʒ ↄſũma⸗ 8 ri pꝑ finalẽ retributõʒ. ⁊ iõ ẽ iudi⸗ Ncabilis iudicio retributiõis. iõ 2 1 iudicio ab alio.naliqͥs ꝓpt iſtã poꝛitatẽ vł po co mõ dʒ fieri vltima retributio q̊ con/ . „ . . . = . 4 * 4 5 * . . . * .4L . . —R . 5 ðð . . 6. nenit hũane nature.Et iõ qꝛ ad naturaz vninerſab reſurrectio ⁊ cõpleta retribu/ hũanã ꝑtinet coꝛpꝰ⁊ aĩa.⁊ qꝛ ẽ cõpoſita ture in vniuerſo.vt declaratũ fuit ĩ capi tulo de natura angelica. ſcʒ coꝛpal tm. Judica bimur ĩ coꝛ ꝑe et ania vtriſq;.⁊ iſta ẽ hũana natura.q̊ ad natu/ ſpũalis tm̃.⁊natura cõpoſita ex naturis rꝗ̊ hũanã ꝑtinẽt ⁊ coꝛpꝰ⁊ aĩanatura coꝛ palis ⁊ ſpũal.̊ poſtq; ipᷣa ẽ iudicabilis ⁊ pᷣmiabil dʒ reciꝑe finalẽ retributioneʒ tã in coꝛꝑe qᷓ; in aia.⁊ ncce eſt ꝙ iudicet tã in coꝛꝑe q; in aĩa inſił.qꝛ aĩa nõ ẽ hu/ mana natura.neq; coꝛpꝰẽ hũana natura ſʒ vtrũq; inſił ↄiunctũ.Etiõ qꝛ hõ ẽ iu/ dicabił ncce eſt ꝙ aĩa reuniat᷑ coꝛpi ⁊ re cipiat finalẽ retributionẽ.vñ meruit vel demeruit nõ ĩ coꝛpe tm̃ nec in aĩa tm̃.ſʒ ĩ coꝛꝑe ⁊ aia ſił.̊ᷣ ſil in coꝛꝑe ⁊ in aĩa dʒ iu dicari ⁊ pᷣmiari vel puniri finalit᷑.in coꝛ pe ⁊ in aĩia ſil dʒ reciꝑe ſuã vltimã ⁊ fina lꝗẽ retributionẽ. Quãuis cm̃ aĩa adſtatiʒ dũ exit de coꝛꝑe vel pᷣmiet᷑ in celo vel pu niat᷑ in purgatoꝛio.vel dãnet᷑ in inferno tñ nõ eſt cõpleta retributio nec finał ni/ ſi aĩa iteꝝ vniat᷑ coꝛꝑi.qꝛ ania nõ eſt hõ. necq; coꝛpꝰ ẽ hõ. Et qꝛ iudiciũ vle⁊ re/ mana.ſeqᷣt᷑ ex nccitate ꝙ tota natura hu mana dz reſurgere in coꝛꝑe ⁊ in aĩa.⁊ ꝙ tributio final dʒ fieri in tota natura hu/ Alibet aĩa recuꝑabit ſuũ ꝓpꝛiũ coꝛpꝰ.et ſic qlibet hõ qͥ eſt ꝑs hũane nature cõpa- reat ĩ vltio⁊ finali iudicio.qð reſpicit to ſunt hoĩes.vt ſic tota natura hũana cuʒ PReſur / rectio et erũt ſik nẽt in eternũ.ↄuenit ⁊ ncce eſt ꝙ natura tã naturã ⁊ totã cõitatẽ hoĩm inqntum oĩbo ꝑtibo ſuis cõpleta ſit ſił ⁊ nihil ei de ficiat. Ergo ſil colligata ſũt iudiciũ vni uerſale ⁊ reſurrectio moꝛtuoꝝ generalis Et h̊ idẽ reqͥrit cõplemẽtuʒ vniuerſi qd ↄſtat ex triba naturnꝭ vt dictũ ẽ. Ergo cũ natura coꝛpał tm̃ natura ſpũal tm ma cõpoſita ab vtriſq; etiã maneat in et᷑nũ Et qꝛ in hũana natura fit q̃daʒ ſeꝑatio iſtaꝝ duaꝝ naturaꝝ ꝑ moꝛteʒ. ſeqͥt᷑ ꝙ in vłli ⁊ finali retributõe in q̃ oĩa ⁊ ſingula coõplebunt᷑ tota hũana natura reintegra bit᷑ tã in coꝛpꝑe q; in aĩa.ſʒ nõ in eodẽ ſta tu.ſʒ ſᷣm exigentiã meritoꝝ ⁊ demerito/ rũ.qꝛ h reqͥrit oꝛdo vniuerſi· I git oꝛdo ⁊ cõplemẽtũ toti vniuerſi reqͥrit ꝙ fiat reſurrectio bonoꝝ et maloꝝ hoĩm.quia P gla⸗ 0 tio oim meritoꝝ et ð meritoꝝ.⁊ nihil ma ex natura coꝛpꝑali ⁊ ſpũali.qꝛ tres ſũt na neat ĩpunitũ ⁊ nihil irremuneratũ vſq; Aliiao ad minimũ q̃drantẽ.Oꝛdo et cõplemẽ/ tũ vniuerſi etiã rerit ꝙ ſint tres nature iã dicte.Ergo ex iſtis ↄcludit᷑ generalis poſtq; aĩa manebit in eternũ.neceſſeẽ ꝙ Coꝛpa coꝛpꝰ maneat in eternũ ſiue in bono ſiue reſurgůz2⸗ M in malo.qꝛ vtrũq; eſt ad decoꝛẽ vniuer/ tiũ ĩ eter ſi et pulcritudinẽ.qꝛ totũ erit ſᷣm iudici/ nũ mãe⸗/ um rectũ et iuſtũ in qͥbo cõſiſtit decoꝛ et bunt pulcritudo vniuerſi. Uñ nõ poteſt eẽ ꝙ ꝑs aliq̃ humane nature remaneat ĩ eter/ nũ et aliq̃ nõ.qꝛ eſt vna natura.et iõ de⸗ Adè bet tota remanere vel nihil de ea. et ideo imntel poſtq; aĩa remanet ꝑpetuo neceſſe ẽ etiã FFfin ꝙ coꝛpꝰremaneat ꝑpetuo. Nec põt eſſe ctit e ꝙ aliqᷓ anĩa recuꝑet coꝛpꝰ ſuũ ⁊ aliq̃ nõ. R won qꝛ oꝛdo vniuerſi reqͥrit ꝙ tota hũana na AuAy tura remaneat in eternũ in coꝛꝑe ⁊ ĩ aa. Etiõ q;nis pueri nõ eſſent iudicabiles qꝛ nihil fecerũt ex ꝓpꝛijs neq; meruerũt neq; demeruerũt.ſʒ ex aliena culpa ↄtra ⸗ . xerũt culpã q̃ ĩputat᷑ eis ſi nõ ſint bapti ſati. attũ ꝓpt᷑ vniuerſi cõplem̃tũ neceſſe „ erit eos reſurgere.qꝛ nõ ſolũ iudiciũvni uer ſale reqͥrit reſurrectõeʒ oĩm hoĩm. ſʒ etiã oꝛdo et cõplemẽtũ vniuerſi reqͥrit h ¶Itẽ etiã iã declaratũ eſt in capitulo de Allia rõ lapſu.qꝙ hũana natura in pᷣmo ſtatu fu/ it facta ĩmoꝛtalis.ſed moꝛs intrauit p/ pter penaʒ et punitionẽ pᷣmi homĩs vt declaratũ eſt.ita ꝙ ſi pᷣmꝰhomo nõ pec/ . caſſet anĩa nunq; fuiſſet ſepata a coꝛꝑe. ſed tot? homo in anĩa et coꝛꝑe finalit᷑fu/ iſſet remuneratꝰ in gloꝛia. et iõ intentio dei erat ꝙ hũana natura ſimul in coꝛꝑe ⁊ in aĩa maneret in eternũ.Ergo cũ hu/ mana natura nõ obſtãte ꝙ moꝛs intra/ nerit ꝓpter peccatũ debet reciꝑe vltimã mercedẽ ſᷣm merita vel demerita.ſeqtur wꝓꝙ integrabit᷑ in coꝛꝑe ⁊ ĩ aĩa.qꝛ iſto mo/ do deus oꝛdĩauerat ꝙ in coꝛpe⁊ in ani- ma eternaliter remuneraret᷑. Uñ poſtqᷓ; deus ꝓpter peccatũ ade nõ deſtruxerat bhumanã naturã.ſed fecit ipᷣaʒ multipli/ cari ⁊ creſcere vt patz. ſeqͥtur ꝙ ipᷣe vult ð natura hũana fiat illð qð ipᷣe finalit oꝛdinauit.⁊ eo mõ q̃ͥ oꝛdĩauit. Et idoeo — —S☛ o⸗ ſ . 1 it 9 cxxv. ꝓpter pmã oꝛdinatõez dei optet ꝙ tota hũana natura ſi in coꝛꝑe ⁊ in aĩa recipi/ Alia rõ at ſuã vltimã mercedẽ.i¶ Pꝛexea cũ iam declaratũ ſit ꝙ ẽ ncce ꝙ reſurrectio fiat. ſʒ cũ nos videamꝰad ocłm ꝙ hoĩes mo riunt᷑ ⁊ tũ ñ reſurgũt.qꝛ videmꝰ eoꝝ coꝛ pa remãere ĩ terra.ſignũ ẽ ꝙ expectat᷑ re ſurrectio general oĩm inſił.poſtq; om̃s Alia rõ dñt reſurgere.vt iã declaratũ fuit.¶ Itẽ vel nullꝰ reſurget vł oẽs reſurgẽt. Ergo ſi aliqͥs iã reſurrexit.argum̃tũ ẽ ꝙ oẽs re ſurgẽt. Sʒ iã ſurrexit xpᷣs verꝰhõ.qͥ fuit vᷣe moꝛtuꝰ.ꝗᷓ etiã oẽs reſurgẽt.qꝛ reſurre ctio debet᷑ hũane nature.nec ẽ ĩpoſſibile Ea deʒ cũ iã ſeł factũẽ. Siẽ eĩ vnꝰ potuit reſur vᷣtu te qᷓ gere.ita etiã oẽs ꝑ eãdẽ vᷣtutẽ qͥ ille reſur xpᷣſ r̃ur rexit potert reſurgere. Quia ſurrexitxvs rexit et q; fuit vᷣe moꝛtuꝰ⁊ viuit ĩ coꝛꝑe⁊ ĩ aia in nos re/ eternũ.̊ certiſſimũ ẽ ⁊ nulli dubiũ.qꝛ ſi ſurgẽ? xpᷣs nõ ſurrexita moꝛtuis.ſʒ adhuc moꝛ tuꝰ z. tũc qᷓro vñ venit xpᷣianitas tota q̃ᷓ antea ñ erat.qᷓ tota fundat a xpᷣo.⁊ ĩ no miĩe xpᷣi ẽ fundata q̃ etiã tota creditĩ xpᷣʒ ⁊ ĩ noĩe xpᷣi faẽ oĩa. Si eĩ xpᷣs adhuc eẽt moꝛtuꝰ cũ fuerit ita crucifixꝰ ⁊ ab inimi cis ſuis occiſus.⁊ fuerit ſũme pau p ni/ hil hũs in ̊ mũdo.q̃ro qͥs hoĩm auſus fuiſſet pᷣdicare ipᷣm pꝰmoꝛtẽ ſuã.q̃ro qͥs vp̃dicaſſʒ ipᷣm ꝑ totũ mũdũ cũ tãta foꝛti/ tudĩe qͥs fuiſſet ita ſtultꝰ:?Ergo cũ vide/ mꝰipᷣaʒ xp̃ᷣianitatẽ ſic fundatã ſic oꝛdia/ tã ⁊ regulatã.⁊ ſibi totalit᷑ obediẽtẽ.⁊ qꝛ ſcimꝰipᷣm vᷣe fuiſſe moꝛtuũ ⁊ ſepultuʒ.ſi oↄpemꝰoĩa q̃ ſũt ſecuta pꝰmoꝛtẽ ad ipᷣaʒ moꝛtẽ impoſſibile eẽt ꝙ ipᷣe adhuc eſſet moꝛtuꝰ. qꝛ niſi ipᷣemet feciſſʒ oĩa illa qᷓ ſe cuta ſt᷑ pꝰmoꝛtẽ ſuã nullꝰaliꝰ feciſſʒ. Di em̃ granũ frumẽti qð ponit᷑ ⁊ ſepelit᷑ in terra totalit᷑ moꝛiat᷑ ⁊ nõ reuiuiſcat.tunc nihil ampliꝰẽ de eo ſupꝑ terrã nec ſe mlti plicat. Si aũt fuerit młtiplicatũ ſignũ fnit ꝙ granũ reuixit⁊ viuificatũ eſt. Ita ſiłer poſtq; e moꝛtuꝰ fuit xpᷣs ⁊ ſepultꝰ. ſi nõ reuixit iteꝝ nec ĩ eo fuit virtꝰ ꝑ quã reſurrexit.ſeqͥt᷑ ꝙ nulla młtiplicatio ſecu ta fuiſſet pꝰmoꝛtẽ ſuã. Sʒ cũ ad oculuʒ videamꝰ xpᷣm fuiſſe młtiplicatũ ĩ infini tũ pꝰ moꝛtẽ ſuã ⁊ ↄuertiſſe młtos hoĩes totalit᷑ pꝰ moꝛtẽ ad ſeipᷣm ⁊ ad ſuã fidẽ ?z amoꝛẽ.⁊ ad moꝛiẽdũ ꝙ eo.ſeqͥt᷑ vᷣiſſime De finali iudicio um in vniuerſo. q ipᷣe iteruʒ reuixit ⁊ a moꝛtuis ſurrexit. Et h̊ nõ potuit fieri. niſi ĩ eo fuiſſʒ virtꝰ aliqᷓ ſʒ nõ hũana.qꝛ coꝛpꝰ ñ potuit ſeipᷣʒ facere viuere.nec aĩa potuit ſuſcitare coꝛcs· pus ſuũ. &ᷓ ſeqͥt q; ibi erat vᷣtus dei qᷓ feẽ Tlirtus B. virtꝰ diuja ſuſcitauit xpʒʒ a moꝛtuis dei ſuſci gſeqͥt ꝙ deitas erat cũ coꝛꝑe. Sic ergo tauit poſtq; de facto xpᷣs ſurrexit a moꝛtuis.ſe xpᷣm quit᷑ ꝙ oẽs hoĩes reſurgẽt eadẽ vᷣtute et poliẽtia ꝑ quã ipᷣe reſurrexit a moꝛtuis. ſz nõ in codẽ ſtatu.qꝛ mẽbꝛa ſua⁊ xpiani fideles reſurgẽt ei ſiles gloꝛificati ĩ coꝛ/ poꝛe.⁊ oẽs alij qͥ fuerũt xpᷣo ↄtrarij reſur gent ei diſſikes. qre ſeqtur ꝙ reſurrectio erit general.cuʒ cã ⁊ rõ q̃re reſurrectio fieri debeat maneat añq; hoĩes moꝛian tur qᷓntũ ad coꝛpꝰ.ſeòͥt᷑ ꝙ deꝰ ad quẽ pꝑti net facere ibdam reſurrectionẽ coꝛpoꝝ.fa ciet eã loco ⁊ tꝑe ↄgruis ⁊ oꝑtunis. Iñn virtꝰ⁊ cã reſurrectõis ex ꝑte nature hũa ne eſt meritũ vel demeritũ homis qð fa ctũ eſt ꝑ aĩam ſil cũ coꝛꝑe.⁊ etiã cõple- mentũ vniuerſi.⁊ iõ licet hõ moꝛiat᷑.tũ ſp meritũ vel demeritũ manet.⁊ ſic ſp re manet cã reſurrectiõis. Et iõ neceſſaria eſt reſurrectio coꝛpoꝝ.qꝛ als eſſet vacu/ ¶ Argum̃tũ ꝙ poſſibile ẽ ꝙ de terra ite rũ foꝛment᷑ eqdẽ coꝛꝑa q̊ pus erant. — Citulus ccxxxvrxr. (a) od aũt de terra iterũ foꝛmari poſſint illa eadẽ coꝛꝑa ꝗᷓ pᷣus e/ rant ⁊ ſil.ᷣ iã pᷣt manifeſtari x il la ꝗᷓ iã facta ſũt.Certũ ẽ eĩ ꝙ de creauit in pncipio ĩnumerabiles ſpẽs creatura/ rũ de vna⁊ eadẽ tra.qꝛ oẽs ſpẽs herbaz arboꝝ ⁊ aĩaliũ ⁊ coꝛpa hoĩm foꝛmata ſr ab vna ⁊ eadẽ terra. Si &̊ potuit hᷣ fieri. ꝗre nõ poterit fieri vt de eadẽterra ſeu ðᷣ eiſdẽ pulueribo exqͥb cõpoſitũ erat qli bet coꝛpꝰhumanũ.iteꝝ fiat idẽ coꝛpus. ita ꝙ qdᷣlibet coꝛpus fiat deſuis ꝓpꝛijs pnulueribo in qͥb reſolutũ fuit.⁊ hoc per potentiã ⁊ virtutẽ ⁊ voluntatẽ dei.maxi me qꝛ iuſticia dei h requirit? Ita eĩ poſſi bile ẽ ꝙ coꝛpꝰhũanũ fiat de ſuis ꝓpꝛjs pulueribo ſicut fuit poſſibile ꝙ fiebat de terra qñ nõ erat. Et ſi fuit poſſibile tot coꝛꝑa hoĩm foꝛmari qñ nõ erãt.qre non pñjt eadeʒ coꝛꝑa refoꝛmari ꝑ manũ dei: 2 Si em̃ fieri potuit ꝙ aliqᷓ coꝛpa eẽnt in/ coꝛruptibilia ſicut ſunt coꝛꝑa celeſtia.qᷓ re fieri nõ poterit vt coꝛꝑa hoĩm fierent incoꝛruptibilia ꝑ manũ dei: Si em̃ deꝰ fecit mũdũ ⁊ hoĩeʒ qñ nõ erãt ex ſola ſua bonitgate.⁊ ex ſolo bñplacito ſuo. q̃re eti/ am nõ refoꝛmabit coꝛꝑa hũana iteꝝ iu/ ſticia reqᷣrente. ⁊ meritj ⁊ demeritꝭ Hreqᷣ/ rẽtibo ⁊ clamãtibo.⁊ oꝛdine vniuerſi ̊ re — noꝛis ⁊ ↄueniẽtie dei. ne nature.qꝛ ita ↄuenit ei.ſʒ nũc oſtẽdet᷑ q̃rente: Ergo videt᷑ ꝙ ipoſſibile ẽ n de⸗ us faciat reſurrectõeʒ generalẽ coꝛpoꝛũ oĩm hoĩm poſtq; iuſticia merita ⁊ deme rita h̊ poſtulãt ⁊ reqͥrũt.⁊ ſiĩr cõplemen tũ vnluerſi h reqͥrit.⁊ etiã qꝛ ipe nõ pᷣtne gareſibijpᷣi qʒ; ſibi ↄuenit qͥn h̊ faciat. Do iudiciũ vniuerſale cũ conditõib⸗ oñditur de nccitate eſſe futuꝝ ex ꝑte ho⸗ —— — Titulus.cccxxvi. Eclaratũ eſt aũt ꝙ vninerſale iu diciũ cũ reſurrectõeę vli eſt ven/ tuꝝ in vniuerſo.⁊ G̊ ex ꝑte hũa/ p idẽ ex ꝑte honoꝛis dei ꝙ de nccitate fi ct. Uñ ncce eſt ꝙ iudiciũ retributõis fi/ At ſiue ĩ generali ſiue ĩ ſpeciali vel ĩ pticu lari.⁊ hecẽ radix.Quia em̃ de ex ſuo be neplacito nullo reqͥrente fecit huanã na turã cũ nõ eẽt. multo magꝭ faciet debitã retributõzʒ. ⁊ B qꝛ merita ⁊ demerita h̊ re qrunt.⁊ totũ vniuerſũ clamat.Et iõ q̃ſi coactꝰ⁊ reqͥſit deꝰoꝑtet q; faciat iudici um retributiõis. vt ſic tribuat vnicuiq; að ſuũ eſt ⁊ debet᷑ ei.⁊ cõpleto iudicio ta lis retributio maneat in eternũ. Et hoc nullꝰp̃t facere niſi deꝰ.qꝛ nullłꝰpᷣt coꝛrñ/ dere meritis ⁊ demeritis.nec pᷣt cozſcere quõ merita ⁊ demerita debeãt iudicari. cũ ipᷣe ſoł?ſit ſcrutatoꝛ coꝛdiũ.⁊ etiã non 5t aliqs index retribuere in eternũ oĩb⸗ onis ⁊ mal. qꝛ null? eſt ab et᷑no. nec hʒ vñ niſi ſol?deꝰ.Et qm̃ iudiciũ final re Que o⸗/ pat᷑ de ab extra facit ad honoꝛez ſuum tributõis ẽ opꝰ ſoliꝰ dei extra ſe.vt iã de⸗ claratũ ẽ ĩ capitlo de honoꝛedei. ⁊ qe qc q̃ͥd oꝑat᷑ deꝰextra ſe oꝑat᷑ ad honoꝛẽ ſuũ ⁊ ad laudẽ ⁊ ad glłiam ſuã.⁊ qꝛ indiciuzʒ finalł retributiõis eſt vltimũ opꝰdei cir/ ca hũanã naturã.qꝛ ibi fit totũ cõplemẽ tum. iõ optʒ ꝙ in ſuo vltio opedeꝰ opet maniteſtado honoꝛẽ ſue ptãtis ſue ſapi/ iudicio fiãt maniteſtiſſi entie ⁊ ſue iuſticie. Uñ dare vnicuiq; qʒ ſuũ ẽ.eſt maxie potẽtie ⁊ maxie ſapie.⁊ ẽ maxie iuſticie. ⁊ iõ ncce eſt ꝙ veniat ad tatũ honoꝛẽ ⁊ laudẽ ⁊ glłiam ſue ptãtis ſue ſapie ⁊ ſue iuſticie.ꝙ nõ poſſit eẽ ma⸗ ioꝛ.⁊ iõ oꝑtet ꝙ in tali oꝑe iudiciali ma⸗ nifeſtet᷑ ĩ ſũmo ſua ſapia.⁊ ſua maieſtas ⁊ iuſticia ac rectitudo veritatꝭ. Hoc aũt nõ fieret ſi de alibet hoĩe fieret iudiccium ꝑticulare ⁊ ſecretũ.⁊ iõ ncc̃e eſt ꝙ de fa/ ciat vltimũ iudiciũ final retributõis co rã oĩ creatura qᷓ̃ pt cogᷣſcere ⁊ iudicarevt oĩs creatura teſtet᷑ ⁊ coòſcat ſuũ iudiciũ eſſe rectiſſimũ ⁊ iuſtiſſimũ ⁊ recte eũ iu/ dicare.Et iõ ncceẽ ꝙ fiat vniuerſale iiꝝl diciũ in q̊ pᷣncipalit᷑ oĩs creatura rõnak interſit ⁊ videat ⁊ clariſſime cogãſcat iundſi ci dei eſſe veriſſimũ ⁊ iuſtiſſimũ.Etqꝛ iſtud iudiciũ dʒ eſſe honoꝛabiliſſimũ et pfectiſſimũ.ita ꝙ ei nihil deficiat de his q̃ ꝑtinẽt ad iudiciũ.iõ optebit ꝙ in iſto In iudi ime declaratões cio dcla oĩm meritoꝝ ⁊ demeritoꝝ. ⁊ eriã ferant᷑ rabũtur ſentẽtie irreuocabiles ſᷣm exigetiã meri/ oĩg meri toꝝ ⁊ demeritoꝝ.⁊ finalit᷑ fiat iuſtiſſime ta⁊ ðᷣme retributões pᷣmioꝝ ⁊ ſtipẽdioꝝ.qꝛ iudi/ rita ciũ finale reqᷣrit iſtud. vt in declaratõib⸗ meritoꝝ manifeſtet᷑ rectitudo veritatis. 7 ĩ ſentẽtijs irreuocabilibo mãifeſtet᷑ au ctoꝛitas ⁊ ſũmitas ptãtis ⁊ maieſtatꝭ.et in retributõibo pᷣmioꝝ ⁊ ſtipẽdioꝝ mani feſtet᷑ plenitudo ſue iuſticie ⁊ bonitatis. Et qꝛ radix retributõis ⁊ remuneratõis eſt intẽtio occlłta cuiuſlibʒ ĩ coꝛde.⁊ jm talẽ intẽtõeʒ dʒ fieri iundiciũ ⁊ remunera tio.iõ vt fiat aꝑtiſſima ⁊ lucidiſſima de claratio meritoꝝ ⁊ demeritoꝛũncceẽ coꝛda ⁊ intẽtões ⁊ cogitatões ⁊ ↄſilia ie creta coꝛdiũ clariſſime manifeſtent᷑ ⁊ vi deant᷑ ⁊ cogſcãt᷑ ab oĩib.⁊ iõ ncceẽ cö⸗ ſcia ſecreta cuiuſlibet nõ ſolũ ſibimet ſit manifeſta.ĩmo alijs etiã. Et ſic oꝑtebit Cãſilia ꝙ liðᷣ vniuſcniuſq; ↄſcie apiat ⁊ oĩa me coꝛdiuzʒ rita 2 demerita i qlibʒ ↄſcia aptiſſimeet ⁊ſciaꝝ clariſſime co&ſcãt.Et ſic ncce erit ꝙ oĩa oſbo ma facta⁊ oꝑa cuiuſlibʒ ſcpᷣta ſint ĩ ↄſcia.vt nifeſta⸗ ſic qlibʒ coòſcat tãta certitudĩe tãta vi- bun tate oĩa oꝑa⁊ facta tã ꝓpᷣa q;ᷓ alioꝝ ꝙ nõ . poſſit eẽ maioꝛ certitudo. Et iõ qꝛ nibil mag certũ cuilibz q; ei ꝓpa ↄſcia quia OHe tor⸗ mor inu do ise⸗ kant cri ktüſ ei ik gii ie fric uls nlo Fir ics dodn mi kin inen dine finemi rinc i ͤ is⸗ in⸗ ine nti 1 . um 1de ig lul⸗ ͦ g⸗ rr A Nmn et 0g o n nich⸗ . ,buu . l e ð Mc cccxxviij. — nihil ẽ ei mag pñ̃s.iõ optebit q ĩ ↄſcia relucebunt oia oꝑa ⁊ facta et intentões. vt ſic fiat aꝑtiſſima declaratio oĩm me⸗/b ritoꝝ ⁊ demeritoꝝ.vt ſic om̃es iudicẽt ⁊ clariſſime cogaſcant veritatẽ ⁊ eq tateʒ ac rectitudinẽ iudicioꝝ dei.vt ſic vnuſqᷣſq; Pfecte ſciat ⁊ cosſcat ꝙ ipᷣe ſit iuſte remu nerat?ßm ſua merita vel demerita.⁊ ñ ſo lũ de ſeipo ſʒ de cunq; alio. Et qm̃ iu / ſto iudicio oꝑtebit ꝙ ferat᷑ ſentẽtia final Tm̃ e/ rüt due ſentẽtie iuxta exigentiã meritoꝝ ⁊ demeritoꝝ.et qꝛ nõ pñjt eſſe ibi niſi due ꝑtes.ſcʒ bono rũ ⁊ maloꝝ.iõ ncce eſt ꝙ ibi ſint due ſen tẽtie.vna ꝓ bonis.et alia ꝓ malis.Et qꝛ iſtud iudiciũ fiet ad honoꝛẽ ⁊ gliam po ⸗ teſtatis et maieſtatꝭ dei.iõ oꝑtebit ꝙ fiat cũ tãta ſolẽnitate ⁊ magnificẽtia ꝙ non poſſit cogitari maioꝛ.Et qꝛ honoꝛ ptã/ tis eſt ꝙ timeat᷑ ab oĩb.et maxime ptãs iudiciaria q̃ de ſe ĩpoꝛtat terroꝛẽ et timo rẽ.iõ oꝑtebit ꝙ oñdat in iundicio vniuer ſali et finali tantã ptãtẽ ⁊ tãtã maieſtatẽ qᷓ; nõ poſſit maioꝛ et potẽtioꝛ manifeſta- ri.Et iõ ncce erit ꝙ ĩ ilo iudicio fiãt oĩa illa q̃ pñt facere ptãtẽ illã timeri.qꝛ de ꝰẽꝓ ſũme timẽdꝰet maxiĩe tãq; iudex.et ideo opꝑtebit ꝙ in ipᷣo iudicio appareat vt ſũ/ me timẽdꝰtanq; iudex.vt ſic oĩs creatu/ Maxiĩ troꝛ ⁊ ti moꝛ erit in iudi/ cio ra in ſũmo timeat eũ tanq; iudicẽ.qꝛ iu/ dex inqntũ iudex dʒ timeri.et iõ ſũmus iudex ſũme timeri dʒ.et maxie qũ pñtia liter iudicat.et iõ tale iundiciũ maxime ti mendũ ẽ et ſũme terribile.qꝛ tale iudici/ um fiet vt fieri dʒ. et nihil poterit defice/ re de his q̃ ꝑtinẽt ad iudiciũ.iõ oꝑtebit ꝙ in iudicio tãti iudicꝭ ſit tant terroꝛ et tremoꝛ vt nõ poſſit eẽ maioꝛ. et H etia re⸗ qrit cõtempt pſerunt et emãdata.et nõ timuerũt de/ um offendere.vt ſcʒ tũc in ſũmo timeãt ipᷣm tãq; iudicẽ. Etiõ om̃s culpabiles tãtuʒ tũc timebũt ꝙ nõ poſſit excogita/ ri.ſʒ boni qͥ ipᷣm timuerũt offendere.et ſunt ſine culpa.iõ qᷓ;uis ipᷣm timeãt tũc. ꝓpt᷑ timoꝛẽ tunc nõ affligent᷑.qꝛ ſecu/ ri erũt de liberatõe.Sic & ↄſiderädo ho⸗/ noꝛẽ dei ⁊ opꝰiudicij finale.pot᷑imꝰcõſi derare oẽs cõditões q̃ poterũt eſſe ĩ illo vltimo iudicio.et applicare ad glłiaʒ lau dẽ ⁊ honoꝛẽ maieſtatꝭ diuĩe.qꝛ iſtud erit De finali iudicio maloꝝ bhoĩm qͥ deũ ↄtem vltĩuz opꝰði.⁊ iõ puriſſimũ honoꝛabili ſimũ.excellẽtiſſimũ⁊ ſolẽniſſimũ.⁊ ſũme magficũ ſuꝑ oĩa oꝑa q fieri pñt. maxie qꝛ iudiciũ de ſe ĩpoꝛtat honoꝛẽ. ⁊ de ſua ꝓpa nata ſuꝑ oĩa opa ꝑtinet ad honoꝛẽ Et qꝛ ðᷣo noaxie ↄuẽit honoꝛ laus⁊ głia iõ ꝑ ↄñs ſibi maxĩe ↄucnit facere iudi/ ciũ.qꝛ eſt opꝰ honoꝛis.Et ſic honoꝛ dei de nccitate ↄcludit iudiciũ vniuerſale eẽ vẽtuꝝ.⁊ ↄcludit oẽs ↄditões ipᷣꝰ iudicij S auctoꝛitas intfallibił libꝛi ſcoture ſen libei dei ctiã diẽ indiciuz vniuerſale eſſe fſutuꝝ cui ĩ ſummo ẽ credendum. Titulus cccxxvij. Tqm̃ iã declaratu fuit ꝙ duo Ar ſt᷑ libꝛi.ſcʒ liber nat᷑e ⁊ liber ſcri/ pture. ⁊ vterq; eſt dei ⁊ ambo cõ coꝛdãt.iõ qꝛ iã ꝓbatũ eſt ꝙ liber ſcpture ſcz biblia.eſt liber dei.⁊ ꝙ ei eſt ſũme cre dendũ⁊ ſimpłxr eo ĩ ea ſunt vᷣbba dei.iõ qꝛ liber ſcpture in vtroq; teſtamẽto dicit ⁊ affirmat iudiciũ vniuerſale eẽ futuꝝ.⁊? dicit foꝛmã ⁊ modũ qlit᷑ fiet.qͥs erit iu/ dex vniuerſal oĩm. qm̃ nouũ teſtamẽtũ dicit ⁊ affirmat ihm xpᷣm qͥ eſt deꝰ ⁊ hõ. ⁊ verꝰfiliꝰdeci.vt iã declaratũ eſt.ꝙ ẽ ve rus iudex vlis oĩm. Nã ipᷣe loqͥtur de ſe Joh.v ipᷣo dicẽs.pr̃ dedit filio iudiciũ facere.⁊ dedit ptãtẽ oĩs carnis qꝛ filiꝰ hoĩs cẽ.ita diẽ ſe vẽtuxꝝ.⁊ ipᷣe reſuſcitabit moꝛtuoſa reddet vnicuiq; ſ̃ m oꝑa ſua ſiue bona ſi ue mala. Sic tã ex autoꝛitate libꝛi cre⸗ gturaꝝ qͥ nõ mẽtit᷑.qᷓ; ex auctoꝛitate ſcri/ pturaꝝ q̃ ẽ auctoꝛitas ĩfallibil dei.q̃ cer tioꝛ exiſtit oĩ re ⁊ oĩ rõne.ↄcludit᷑ iudici/ um vle abſq; aliq̊ dubio eẽ ventuꝝ cum reſurrectõe vlłi oĩm hoĩm. ¶ De com ꝑatõe illi diei ad om̃s alios dies pᷣcedẽtes. ¶ Titulus.cccxxviij. Tam̃ dies iudicij erit vltia di⸗/ es.⁊ finis oĩm dieꝝ pᷣcedẽtiũ. eet n illa die oĩa oꝑa ⁊ facta dieꝝ b5· cedẽtiũ ab initio mũdi cõgregabunt᷑ et apparebũt inſił ⁊ ſuã mercedẽ recipiẽt. iõ illa dies cõpat᷑ ad alios dies pᷣcedẽteſ ſicut vniuerſale ad ꝑticulare.ſicut totu,3ͦ ad partes.quia illa dies iudicij erit vni uerſalis dies.⁊ continebit in ſe om̃es ali os dies pᷣcedẽtes in virtute.quia ommes ſunt ꝑtes eiꝰ.⁊ oẽs dies nõ erũt niſi dieſ Oẽs di es möi ſũt ꝑtes vltime diei vna.qꝛ oĩa opa facta a pncipio mũdi in oĩb dieb pᷣcedẽtibo.vſq; ad illũ diẽ con gregabunkt᷑ in illo die ⁊ ſil erũt ⁊ appare/ bunt ⁊ diſcutient᷑ ⁊ iudicabunt᷑ ⁊ pᷣmia/ bunt᷑ lad bonũ vład malũ.⁊ qcqͥd diui ſim factũ eſt in alijs dieb otb totũ erit ſil in illa die . Et iõ illa dies iudicij ſola erit maioꝛ qᷓ; oẽs alij dies pᷣcedẽtes.⁊ va lebit tãtũ ſic alij dieſ.qꝛ oĩa oꝑa alioꝝ di erũ erũt ĩ illa die.⁊ etiã qꝛ de tãtũ vł płꝰ opabit᷑ in illa die.qᷓ; in alijs diebꝰ pᷣcedẽ tibo.qꝛ ſil reſuſcitabit ⁊ reficiet in illa die oẽs hoĩes q̊s diuiſim in alijs diebo pᷣce/ dẽtib a pᷣncipio mũdi fecit.⁊ faciet eos ĩmoꝛtales qᷓntũ ad coꝛpꝰ.licʒ nõ ĩ eodeʒ ſtatu.ſʒ ſᷣm merita ⁊ demerita.Et iõ illa dies erit ſoliꝰdei.qꝛ ſolꝰdeꝰ opꝑabit᷑ in il/ la die. ⁊ hoĩes nihil oꝑabunt᷑.qꝛ alij dieſ pᷣcedẽtes fuerũt dies hoĩm. qꝛ dati erãt hoib ad oꝑandũ. qꝛ in illa die fiet vlti / Vltĩa dieſ erit dieſ dñi De ne / ceſſe oñ det ma/ ieſtatem ſuam mũ opꝰdei.⁊ oẽs creature ceſſabũt oꝑa/ ri. Ecce & diuiſionẽ dieꝝ.qꝛvltima dies erit dies dñi.⁊ oẽs alij dies erãt dies ho- minũ ⁊ ̊ ꝓpt᷑ oꝑa.Et qꝛ illa dies erit di es dñi.iõ erit maxĩia ⁊ nobiliſſima dies. Et etiã qꝛ illa dies eſt ſoliꝰdei ſiẽ alij di/ es fuerũt hoĩm.iõ ſicẽ̃ hoĩes vſq; ad illũ diẽ oꝑpabunt᷑ ⁊ ampliꝰ nihil oꝑabunt᷑.ſʒ ſolũ oꝑis ſui ⁊ laboꝛis mercedẽ accipiẽt ita etia poſt illũ diẽ de nihil oꝑabit᷑ am pliꝰ. qꝛ illa erit ſua ⁊ iõ ncc̃eẽ ꝙ oĩa oꝑa ſua ↄſũmenkt᷑ in illa die Et iõ ncce erit ꝙ; in illa die de' oñdat oꝑa ſue ptãtis ⁊ ſa/ piẽtie.iuſticie ⁊ bonitatꝭ ĩ ſũmo.qꝛ nihil ampliꝰoꝑabit᷑.⁊ iõ oꝑtebit qꝙ tũc in illa die oꝑet᷑ tãtũ qᷓntũ fieri poterit ad laudẽ guan ⁊ honoꝛẽ ſue ſũme ptãtis ⁊ maie/ at ⁊ ſue ſũme iuſticie ⁊ ſue ſũme ſapiĩe. Et ſic ĩ illa die ncce erit ꝙ de oñdat głiã ſuam ⁊ magnificẽtiã maieſtatꝭ ſue ĩ oꝑi/ bus ſuis.⁊ oñdat ſe eẽ dũm ⁊ iudicẽ om niũ.Et qꝛ illa dies erit ſola ðᷣi ⁊ oĩa oꝑpa eiꝰ claud ent᷑ in illa die ſic oꝑa hoĩm clau ſa fuerũt in alijs diebo.ex eo oꝑtet ꝙ opa illiꝰ diei ſint ſũmi timoꝛis ⁊ amoꝛis.ſũ/ mi amoꝛis ad electos.ſũmi timoꝛis ad repꝛobos.Et ſic dies illa erit finis⁊ ꝑfe ctio ⁊ cõplementũ oĩm dieꝝ.⁊ iõ oẽs di es reſpiciũt ⁊ currũt ad illũ dieʒ tãq; ad ſuũ cõplemẽtũ ⁊ finẽ oĩm dieꝝ.qꝛ om̃s dies reſpiciũt mercedẽ ⁊ retributõeʒ ſu am in illa die. Et etiã illa dies eſt cã oĩm UVltia dieꝝ alioꝝ.⁊ oẽs alij dies cẽnt fruſtra et dies eſt vacui ſi nõ veniret illa dies.⁊ iõ oẽs dieſ cã oĩm expectãt q̃ſi naturalit᷑ illũ diẽ.Et ſic gra/dieꝝ ue naturalit᷑ deſiderat centrũ ⁊ oẽs ptes terre.ita oẽs dies tẽdũt ad vnũ vltimuʒ diẽ qͥ eſt dies iudicij ⁊ erit oĩm dieꝝ finiſ ⁊ ↄſũmatio ⁊ dies retributõis ⁊ qͥetꝭ ad quẽ oẽs facti ſunt. Siẽ g̊ opꝰdei erit cõ/ plemẽtũ oĩm opeꝝ hoĩm. ita illa dies e/ rit cõplementũ dieꝝ hoĩm. ¶ De memoꝛia illiꝰdiei. Ti. ccxxir. am̃ oĩa opa oĩm diexꝝ reſpicoi unt opus illidiei ⁊ diẽ illũ expe⸗ ctant.qꝛ ncce eſt ꝙ; oĩa opa pᷣce/ dentiũ dieꝝ ↄiũgant᷑ cũ oꝑe illi diei ſiẽ toꝛpꝰcũ aĩa ⁊ materia cũ foꝛma.qꝛ oꝑa dieꝝ pᷣcedẽtiũ dicũt᷑ oꝑa meriti ⁊ deme/ riti.⁊ opꝰilliꝰdiei ẽ opꝰretributõis⁊ pie mij ac appꝛobatõis ⁊ repꝛobatõis.⁊ qꝛ de nccitate oꝑa oĩm dieꝝ appebũt ĩ illa die.qꝛ alit᷑ eẽnt vacuavt ſcʒ iudicẽt᷑ ⁊ diſ cutiãt᷑.⁊ vt recipiãt mercedẽ ſuã eis vue . nientẽ.iõ mẽoꝛia illiꝰ diei dʒ eſſe ↄtinua Dies iu oĩb boĩbo qͥ dñt oꝑari.⁊ ſunt oꝑatoꝛes dicij ſit oĩm oꝑm q̃ᷓ in illa die apꝑebũt.qꝛ illa di ſꝑ ĩ me/ es erit ꝓpt᷑ oꝑa hoĩm ad dãdũ cõplemẽ moꝛia tũ eis.Et iõ cũ opꝰ cuiuſſibʒ reſpic opꝰ illiꝰdiei.dʒ illa dies ↄtinueeẽ in mẽoꝛia in oꝑe cuiuſlibet diei.Uñ cũ hõ ſit liber ad oꝑandũ bonũ vel malũ ⁊ nõ oꝑet᷑ ex nccitate ⁊ mag inclinat᷑ ad malũ q; ad bonũ.nccaria ẽ in eo ↄtinua mẽoꝛia illiꝰ diei vt exercitet᷑ vſq; ad vltimũ de potẽ/ tia ad oꝑandũ bonũ ⁊ ad fugiẽdũ maluüul vt ſitptinua mẽoꝛia illiꝰdiei expellat lb ceo oẽm negligẽtiã.⁊ generet ĩ eo maxĩaʒ diligẽtiã. Et ſic mẽoꝛia illi diei ẽ ſtimu/ l?pungẽs ⁊ ſtimulãs hoĩeʒ ad bñ oꝑan/ dũ.Vbi ãt nõ ẽ mẽoꝛia illiꝰ diei ibi ñ pᷣt eẽ bonũ opꝰſiue bõa intẽtio.qꝛvnuſqͥſq; oꝑat᷑ ppt᷑ finẽ ⁊ retributõʒ. Oĩs enĩ arti fex cũ cogitat ꝙ oꝑaſue arꝭ veniẽt ad iu diciũ ⁊ examẽ alioꝝ.tũc opabit᷑ melioꝛi Dies iu mõ qͥ pᷣt ſic hõ cogitãs illuʒ diẽ in oĩa dicij eſt oꝑa ſua iudicabũt᷑ ⁊ examĩabũt᷑oꝑabit᷑ ſtimuꝰ melioꝛi mõ q̊ potit.alit᷑ erit piger: negli bonoꝝ gẽs. Nã oꝑa eiꝰ nõ examinabũut᷑ ab aliqᷣ qui pᷣt errare.ſʒ a ſummo iudice qui ſcit . e/ m dirn nb a Ldihie mi NH i ig Gis/ ,dt gi on dee . . . „ H* * — s ꝑK4ꝛkzazſPE — . . „ W SHZß definali indicio cogitatões hoĩm. ⁊ qͥ nõ pᷣt in aliq̊ͥ nũe/ ro errare. Et ſic memoꝛia ill diei ẽ ma⸗/ xime influẽtie:ꝛ maxie vᷣtutꝭ ad bñ opan dũ.⁊ ſᷣm ꝙ erit maioꝛ vel minoꝛ memo/ ria.pᷣm G̊ pł?vel minꝰinfluit.ſi aũt nulla memoꝛia.nibhil influet.⁊ ſic nullũ opus erit bonũ ¶ Itẽ illa dies etiã dz eẽ ↄtinna in memoꝛia. qꝛ erit maxĩa ⁊ ſolẽniſſima inter oẽs dies/⁊ erit dies dñi pura.⁊ iõ eſt digna hr̃i in memoꝛia.alit᷑ ẽ maximꝰ ↄtemptꝰ dei.ſi hõ nõ habuerit in ↄtinua memoꝛia diẽ ſuuʒ ⁊ de illo ſũmo oꝑe qð faciet in illa die circa hũanũ genꝰ. Sic ergo ꝓpt᷑ maximã vtilitatẽ ⁊ ad fugien/ dũ ↄtemptũ dei.maxĩeẽ neceſſaria me/ moꝛia ↄtinua illiꝰdiei. Sũt ãt tres dies pᷣncipales q̊s hõ dʒ hr̃eĩ mẽoꝛia ↄtinua ſcʒ dies ſue natiuitatꝭ.ſue moꝛtis.⁊ dies iudicij. Dies natiuitatꝭ ẽ pncipiũ.dies moꝛiꝭ mediũ.⁊ dies iudicij ẽ finis. Iſti tres dies claudũt oẽm hoĩem.⁊ hñt ſe p poꝛtionabilit᷑.qꝛ añq; ſint iſti dies ſunt incertiſſimi. ⁊ nemo ſcit nec ẽ certꝰde eis anq; ſint.nullꝰ ẽ cert de natiuitate añq; ſit natꝰ Itẽ ſicut nihil cert moꝛte. ita ni hil certůdz eẽ iudicio.⁊ nihil incert qᷓ hoꝛa eius. ¶ De finali executõe iudicij. ⁊ generali ſepatõe bonoꝝ ⁊ maloꝝ. cto aũt ⁊ cõpleto iudicio vni uerſali.tũc neceſſe ẽ ꝙ fiant due õgregatões.⁊ due ſocietates ð — natnra hũana.⁊ ꝙ oẽs boni faciãt vnaz ſocietatẽ. ⁊ oẽs mali faciãt aliã ſocietatẽ ⁊ ſic erũt due ſocietates oppoſite adiui/ cẽ.Et qꝛ etiã natura angelica iaʒ a pᷣnci/ pio mũdi fuit diuiſa in duas ſocictates oppoſitas vt declaratũ eſt.⁊ qꝛ pᷣmꝰ an/ gelꝰqͥ cecidit de celo.eſt caput oim malo rũ angeloꝝ qͥ ſũt mẽbꝛa ei.⁊ ſiliter mali hoĩes ſunt incoꝛpati dyabolo ⁊ ſũt mẽ/ bꝛa eiꝰ vt declaratũ eſt.qꝛ oẽs hoĩes qͥ ñ ſunt mẽbꝛa xpᷣi.ſũt de neceſſitate mẽbꝛa dyaboli.⁊ iõ ſił ⁊ ſeł taʒ ſocietas maloꝝ angeloꝝ qᷓ; maloꝝ hoĩm deſcẽdit ad lo/ cũ ſibi ꝓpꝛiũ ⁊ ↄueniẽtẽ.ſcʒ ad centrum terre.vbi eſt infernꝰ.vt in eternũ puniãt ⁊ toꝛmẽtent᷑. Inq̃ ſocietate pᷣmꝰ angelꝰ erit caput ⁊ pꝛinceps.Et ſic malihoĩes tã in coꝛꝑe q;ᷓ in aĩa punient᷑ eternaliter. vt iã declaratũ eſt ĩ capitulo de triſticia ad plenũ.⁊ ſic tã mali angeli q́; mali ho- mines habebunt vnũ caput eternaliter Sicut autẽ mali angeli ⁊ mali hoĩes fa ciuntvnũ cœpꝰ⁊ vnã ſocietatẽ.ita boni angeli ⁊ boni hoĩes faciunt vnã ſocieta tẽ ⁊ vnũ coꝛpꝰcuiꝰ xpᷣs eſt caput.Et ſic pmꝰangeł?cũ tota ſua ſocietate deſcẽdet ad ſuã ciuitatẽ infra terrã.ita xpᷣs cũ ſua ſocietate tã angeloꝝ bonoꝝ q; hoĩz glo/ rificatoꝝ in coꝛꝑe ⁊ in aĩa aſcẽdet ad ſuã ciuitatẽ celeſtẽ.ſcʒ in celũ.vbi erunt gau dia infinita ⁊ incõpꝛehẽſibilia q̃ ſunt de clarata in capitulo de gaudio. Sicutgͤ oẽs adherẽtes dyabolo habebũt toꝛmnẽz ta infinita ⁊ inexcogitabilia in eternũ cũ eolita boni habebũt cũ xpᷣo cui adheſe/ runt gaudia infinita ⁊ inexcogitabilia ĩ eternum. Ad q̃ dignet᷑ nos ꝑducere ihs xpᷣs fil dei.rex eterne gloꝛie. qͥ eſt bñdi/ ctus in ſecula ſeculoꝝ men. ¶ init liber creaturaꝝ ſeu nature ſiue de hoĩeppt quẽ alie creature facte ſũt.x cui cognitõe illuinat᷑ hõ ĩ ↄgnitõe dei creaturarum. J entine per itura mpᷣſſus Erg Martinum ſlach.inibi cõciuem Anno incarnatõis dñice Milleſimoqdringen teſimononageſimoſexto. menf᷑ vᷣo Ja⸗ nuarij die viceſimopmo. — . . . õ . „ – „ ðð . ⸗ D . „ 8 2ðð . .5 .* . . RKr . . 5 . . – * 4 2 ð . . D 5 . * „ . . . . . - 4 5– . . — * D S * E*½ . . = . „ 4 3 . . 2 . . . ⸗ 4 3P 0 — * . . ,,d* — — — = — — — — = - — — — — — . . — — N E . =ð — —;—-rʒ-zʒH H . £ „ 2 5 /o 7 . * . 4 — „ . . —— õs — „ ** . . . £ * * . W . . * . . . . ”MU L . .* . 7 . 5 . . . * * . 8 . . . . . . ” . . . 3 — . * . . 8 . 7 . 25 . j . . . . . H L . . „ . . . 2 = 83 * * . J * 4 * . . . L . . * . B G . . . . - 4 . . . . . . 4 L . . „ 3 . . . 5 — * . . . * . 8 4 . . . . . . . 4 . 8 . . L . . „ . . . . . . . 7* . . 4 4 8 . 7 . * . * . 4J 4 . . — 5 „ . . . . . . 4 * * . . * 4 * . . . . . . 2 J . . — . . *. . 2 * „* 5 . . * . * . . . 5 * 12 . . 1 . . L 1 . . . . 2* L . ℳ . 4* . . . . . * 4 . 4 * . . . . E . . 4 „ . . . . . — . J . * 5 7„ . 5 .* J . . ⸗ 8 . . „ . . 4 . . „ 4* . . — F 5„ 2 Z 2 . . R . „ . S 5 . . . . . . . . 2. . . - . 1 . * . 4 –„ . . . 4 . 3 * „ . * „ . . L „* . . . . 4 . * — . * 4 . „ . . . . . — * * * wttſſen reſccunc netmanöͤin atcn C cce Gourno nnncrcſe Onmnit offecd chudun. winttlignn, netvelelder i luntoffiides clenirnecinrlbn dn onhiintin oſncsinbacchte 1növincrence ſerm multüdiſt mnara bebatebe on obliott ationeq; alnn. u cöninctcn⸗ Atat: rids⸗ mri pleleun ntignis Ltio kinfmüräim hoblietdigtie 4 age gölbe ſt⸗ ongi ri ſernnlaninnn 1xinmkofiure ſantnt nnn mmni il. rmni lin jm maont m gilyncoͤ dbiltateꝛ ioſ urſalpenn li Geuteifl u ſuntommes 4 iali⸗ Logiu⸗/ valo ctnlo⸗ egruͤin mn Cabmoi Crſtiuu u colnmſin aane ben jalinqee hee oatiidr Gnrqrhu in, Scðs Sd reꝝ ſcale ſunt omia illa que habent eẽ ⁊ viue re tm̃ ⁊ nõ ſentire neq; intelligere.vnde illa dicũt᷑ viuere q̃ ꝑ ſe mouent ſine alio ſurſum ⁊ deoꝛſum añ ⁊ retro ad dexterã ⁊ ſiniſtrã. In iſto gradu cõtinent᷑ om̃es plante ⁊ arboꝛes⁊ herbe.quia dicunt᷑ vi uere.nam mouent᷑ ſurſum deoꝛſum an/ te retro ⁊c̃.per ſe ⁊ ſine alio.⁊ hoc quan/ do creſcunt ſurſum deoꝛſum ante⁊ retro ⁊ ꝑ ſe trahũt alimentũ a terra.⁊ nutriun umminnr continue ⁊ creſcunt ⁊ augmẽtant᷑ et generant ſua ſemina ⁊ ſuos fructus. Et ideo dicunt᷑ viuentia.quia ꝑ ſe nutriun tur generant᷑ ⁊ augmentant᷑.⁊ hoc ꝑ vir tutem ppꝛiã quã habent in ſe.⁊ ideo ꝑ ſe mouent᷑.⁊ hoc nõ habent elemẽta niſi ꝑ quãdã ſimilitudinẽ. In iſto aũt gradu ſunt due differentie. ſqʒ herbe ⁊ arboꝛes. Et res dignioꝛ ẽ arboꝛ qᷓ; herba. Sub iſto gradu cõtinent᷑ innumerabiles res ſcʒ ſpecies ⁊ complexiones arboꝛũ que differunt ad inuicem. ⁊ vna nõ eſt alia.⁊ vna eſt nobilioꝛ altera. Similiter con/ tinent᷑ innumerabiles ſpecies herbarũ. Terci Ed rex 2⁊ virtutes ⁊ nature earũ quarũ vna non eſt alia.⁊ quelibet habet ſuam ꝓpꝛiã na turam ⁊ virtutẽ.¶ In tercio gradu ſunt omia illa que habent eẽ viuere⁊ ſentire tm.Et iſtud ſentire cõtinet ſub ſe videre audire guſtare odoꝛare ⁊ tangere ⁊ om̃s operatõnes quas habent aniĩalia bꝛuta plus q; arboꝛes ⁊ herbe. Dub iſto gra/ du cõtinent᷑ om̃ia anialia ſiue ſint in ter ra ſiue ĩ aqua ſiue in aere.ſicut ſunt ani/ malia terreſtria qᷓdrupedia reptilia vo/ latilia atq; piſces. Conſidera quot ſunt ſpecies animaliũ que ambulant ſuꝑ ter ram ⁊ differentias ⁊ diuerſitates cooꝛum ac ſpecies⁊ differentias auiũ.⁊ nobilita tes earum.ſimiliter piſciũ.¶ In anima/ libus autẽ ſunt tres gradus ꝑ quos ani malia adinuicẽ oꝛdinant᷑ ⁊ diuidunt᷑ at qq; diſtinguũt᷑. Quoniã quedã ſunt ani malia que habent ſenſum tactꝰ tm̃.⁊ nõ habent memoꝛiã neq; auditũ.ſicut con chilia ⁊ anialia arboꝛibo affixa ⁊ radici/ bus. Et iſte eſt pᷣmus ⁊ infimꝰ gradus. Duedã em̃ ſunt que habent ſenſum ta/ ctus ⁊ memoꝛiã ⁊ nõ auditũ.vt foꝛmi/ ca ⁊ iſte eſt ſecũdus gradꝰ.Quedã ſunt De oꝛigine buius ſcie que habent ſenſum memoꝛiã ⁊ audituʒ. vt anialia ꝑfecta vt canis cattus ⁊ ſimi lia.⁊ iſte eſt terciꝰgradus.iQuartus g/ dus nõ poteſt eſſe.ſcʒ ꝙ aliqua ſint que habeãt auditũ ⁊ nõ memoꝛiã.quia vbi⸗ cunq; eſt auditus.ibi eſt memoꝛia reli/ cta ex auditu. Pꝛima aĩalia quia nõ ha bent memoꝛiã nõ habent etiã pꝛudenti am.⁊ quia nõ habent auditũ nõ ſunt di ſciplinabilia.nec poſſunt moueri de lo/ co ad locũ diſtantẽ.quia nullũ anĩal po teſt moueri de loco ad locuʒ niſi habeat memoꝛiã.i Secũda animalia que ſunt in ſecundo gradu.quia habent memoꝛi am.habere poſſunt aliquã pꝛudentiã.⁊ moueri poſſunt de vno loco ad aliũ.ſiẽ dicimꝰꝙ aliqua pꝛudentia eſt in foꝛmi/ ca quãdo congreget grana frumenti ad galiquẽ certũ locum.⁊ hoc eſt ꝓpter me- moꝛiã. ſed quia nõ habent auditũ ideo nõ ſunt diſciplinabilia.iſTercia anima lia que ſunt in tercio gradu. quia habẽt memoꝛiã ⁊ auditũ.ideo ſunt aliquo mo do diſciplinabilia. vt canes ⁊ aues. Et iſta omia tam de pꝛimo q; ſecũdo ⁊ ter/ cio continent᷑ ſub generali gradu ſcilicʒ ſub tercio.quia omia dicunt᷑ ſentientia. Tamẽ anĩalia pꝛimi gradus ſunt ꝓpin quiſſima plantis.⁊ iõ ſunt infima..ni malia ſecũdi gradus ſunt magis diſtã/ tia a plantis.⁊ ideo ſunt nobilioꝛa.Ani malia tercij gradus ſunt magis elonga/ ta a plantis.⁊ ideo ſunt adhuc nobilio/ ra.Et hoc de tercio gradu.i¶ In quarto gradu ſunt om̃ia illa que habẽt eẽ.viue/ re.ſentire.⁊ intelligere.diſcernere.velle.⁊ nolle libere:ſiue que habent liberũ arbi/ trium. In iſto gradu ſunt homĩes.qui bus nihil deficit ĩ natura.neq; aliquid poteſt eis vltra addi.quia ſupᷣ liberũ ar/ bitriũ nõ eſt aliquis gdus.nec eſt aſcen/ ſus vlterius in natura. Nõ em̃ eſt maioꝛ dignitas naturalis q; ẽ liberũ arbitriuʒ vnde quia homiĩes habẽt rationẽ.ideo poſſunt intelligere.diſcernere.iudicare. ratiocinari.⁊ ſunt capaces ⁊ ſuſceptibi/ les cognitõis expimẽtalis.⁊ artis.⁊ ſci/ entie.ac doctrine.qð nõ habent alia ani malia. Et quia habent libeꝝ arbitrium ſim naturã.ideo poſſunt velle.⁊ nolle cõ g 3 S R Balancde Q 20 2 Focus M N TIT 10 5 10 3 Copyright 4/1999 VXMaster Gmba wwW.VXyVmaster. com -Euroskala Offset VierfarbSelector Standard“*