Gb726_fol_1 Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

 Sermones Discipuli super epistolas de tempore. Herolt, Johannes . „ & N 12 45 11902549 021 Cannuuuuuumtanuuoongf . Tobingen R . nlenis. ſto in ubittbus ¹ ſed mduimmni Ger n Dꝛaeſt inalite lecion⸗ pus ſpetialine⸗ peparad: idee wowds din eſenn ſermo ſan vmo r betundo quan lerna. Texcio Nin die natali bumm partem Duentus domit pelaemm tem lndei ai grack loq verbum ea idiſt ſumma eüinns genu nani adiͤ dudolph⸗ anne d „ M „ „ * ½ Primus „ H äZermones diſcipuli ſuper epſtolas dñicales eleganuiſſimi D . per totius anm cireulum collecti ex ſermonibo Wilhelmi lugdu⸗ MMUDv nenſis ex didis ſangi IThome dictis Johannis nider a al „ . dockoꝛum catholicoꝛum incipiunt fehciter „ Ohnica pꝛima in a0uenta om 90 Koma. Katres ſcentes qꝛ hoꝛa eſt iam nos de ſomno ſurgere. Nunct enim pꝛopioꝛ eſt noſtra ſalus q́ʒ wum tredidimus. Nox pꝛeceſſit ˖ dies autez appꝛo pinquauit. Abiiciamus ergo opeꝛa tene „ arum et induamur arma ludis ſit vt in die honeſte am⸗ bulemus. Hon in cõmeſſationibus et ebꝛietatibus: non in cubilibus impudidis: non in contentiõe emulatiõe ſed induimini dominum iheſum criſtum· ¶ Bermo pꝛimus ſuper epiſfolam Dꝛa eſt iam nos de ſomno ſurgere. Verba pꝛopoſita oꝛi inaliter ad Ro: l: ſũt ſcripta: a in epiſtola hodierna egionaliter ſunt recitata. Et ſides eccleſiaſtica tenet xp̃ us ſpetialiter ſit venturus in hoc ſacro tꝑe ad eos qui fuerint pee parati: ideo p monet nos ad pꝛeparandum ſe im verbis peopoſitis ditens. Doꝛa eſt iam nos de ſomno ſurgere m ſenti ſermone tria ſunt dicenda. Pꝛimo de hoc ſacro tempoꝛe à an ho mo pe? ſemetipſum poſſit ſuegere a ſomno moetalis ptti Setundo quare pꝛo peccato moꝛtali momentaneo debetur pena eterna. Jercio quomõ debemus induere arma lucis· vir tutes vt in die natalis domini honeſte ꝛnbulemus · ¶ Quantum ad pꝛima; partem iſtius ſermonis ſciendum ꝙ hoc tempus dititur aduentus domim: quia cantus ecleſie ſunt deeduentu xpi · vñ hot ſatrum tempus eſt deuote a quolibet peragenduz: a hot ex pte dei ctui grates maximas reſerre debemus de taàntis benefſiciis eo ꝙ verbum caro factum eſt · vnde hm Rug. In rebus per tꝑs SððJUMU-ũ adis iſta ſumma eſt giatia ꝙ deus homo facto eſt. in cuius figura . flectimus genua ad ly. Ex maria virgine a homo factꝰ eſt · a iðẽ faciendũ eſt adillud Joh.. Et verbũ caro ſactum eſt. Exemplũ ponit Ludolphus in hbꝛo de vita xp̃i de clerico quem dyabolus Percuſſit ctim imchnare uoluit caput ad verbum caro fadum elt · dixit ei tunc demon. Si ibi ellet ſcriptum Mexbie Nemo facum eſt· omnes inclinaremus: cur tu non inclinas et humilias te ad tuum honozem a vthitatem maximam- vnde Bernhardus ſub — Cantica loquitur in perſona xp̃i. Venio vt errantes coꝛrigam: „ a inſirmantes adiuuem: et dubitantes in fide tonfirmeʒ· a bene agentes fructibus perſedtis a ſuauiſſimis paſcam: a certantes ab hoſtibus deſendam in ſide: a victoꝛes holium perpetue viſionis toꝛonla remunerem. vnde xp̃s in pꝛedicationibus de ſeipſo dixit illud Lu. Venit emim filius hominis querere a ſaluum ſire qd perierat · vnde etiam Rpls· I. Thi. ij. AI¶p̃s venit in hunce mundũ peccatoꝛes laluos faere. Venit ergo de celo magnus medieus: ꝛ per totum mundũ vbiq; iaebat egrotus: vnde etiaz Rugꝰ ſuꝑ Johᷣ·ait. Nulla cauſa veniendi fuit xpᷣo dño niſi peccatoꝛes laluos ſacere · vnde etiam Berñ. Venit ſaluatoꝛ ad perditos· lux ad ccos: veritas ad deeptos: redemptoꝛ ad venditos: medicus ad egrotos.via ad errantes· vita ad moꝛtuos. Itciroo dignum eſt vt tota &notione celebꝛemus aduentum dñi a pꝛeparemus nos ad futuram ſolennitatem vt ip̃m dei filiũ digne valeamus ſuſcipere: a ad hoc hoꝛtatur nos AXpls in verbis p̃miſſis dicns NHoꝛa eſt nos t Dic quent᷑ vtrũ homo per ſeipᷣm poſſit ſurgere a peccato motali ſine dei adiutoꝛio reſpondet ſancus Ihomas ꝙ non ſine auxilio gratie: quia reſurgerea peccato eſt reparare hominem deo quem per peccatum amiſit Incurrit autem homo triplex detrimentum peccando ſcʒ matulã ꝛcotru ptionẽ naturał boni: a reatum pene¶ Maculã quidem inturrit inquantũ pꝛiuat᷑ decoꝛe gratie defoꝛmitate pẽti, Cum aũt decoꝛ gratie perueniat ex illuſtratiõe diuini luminis non poteſt talis decoꝛ m aĩa reꝑari ſine deo illuſtrante · vnde nequintur habituale donum quod eſt lumen gratie (Zecundo incurrit toꝛruptionẽ naturalis boni: qa bonum nature toꝛrumpitur nquantũ natura hoĩs deeꝛdinatur voluntate hoĩs deg non ſubiecta. Dot enim oꝛdine ſublato con⸗ ſequens eſt ꝙ tõta natura hoĩs peccantis deoꝛdinata vmaneat: a tahs oedo nature repamri nõ poteſt niſi voluntas hominis deo ſubiiciatur: a niſi deꝰ voluntatem hominis ad ſe trahit Tercio incurrit raatum pene: a tahs reatus pene eſt pꝛopter quem ipſe homo peccando meret᷑ damnationem eternam: qui reatus pene nemit ti nõ poteſt niſi a deo in quem eſt offenſa cõmiſſa a qui eſt omnium hoim iudex tem pꝛobatur quia peccatum eſt quidam caſus. Poteſt autem homo cadere in pꝛofundum puteum a quo perpetue exire non poteſt niſi adiutus aliunde. vnde Anſhelmꝰ Homo per ſe in puteum vel ſoueam cadere poteſt ſed per ſe non Poteſt exire tem peccatum eſt quedam vulneratio ſpirituahs- de qua Psõ. Putauer̃t a coꝛrupte ſunt cicatris c vnde Rug? Homo per ſeipſum ad mortem ire poteſt ſed non poteſt ſeipfum dyabolus hoies ad infeꝛnum ductt Põ, Funes peccatoꝛꝝꝛ circum piexi ſunt me. Poteſt etiq; homo ligari qui ꝓpꝛio cnatu nunq; . „ 4 viuiſicareſſtem peccatum lt vimculum vel funig quo mediante liberatur. Item pꝛohatur m creaturis ſicut auis vel piſcis per le poteſt int rare rethe vel muſcipulã qui tñ nunq; euadet de le ſine adiu toꝛ io alteriꝰ. Et q;uis petoꝛ per ſeipſum non poteſt ſurgere a moꝛtali peccato· tñ non extuſatur ſi perſeuerat in peccato· quia. deꝰ paratus eſt ommi tempoꝛe infundere gratiam qñ homo ſatit quod in ſe eſt a diſponit le. vnde ARugꝰ li· 3. de pe · Pꝛeſto ſemꝑ eſt gra ꝗᷓ nunq; deſicit niſi pꝛius expulſa:ſed ↄtinuo a neœſſario .* 38 uod ſuum eſt inſpirat oc. 2· Ego ſto ad oſtium a pulſo it. de notandum illo tpe debemus ſurgere a peccatis et nos pꝛeparare ad futuram feſtiuitatem a etiã ad mostem ꝓpter inceꝛ⸗ ti tudinem vite nr̃e Berñ. Quid in rebo humanis certius moꝛte q quid hoꝛa moꝛtis mmcrtius muenitur. vnde Lu· 13· Vigilate 2 eſtote parati: quia qua hoꝛa non putatis fihus hominis veniet⸗ vnde etiam Gregꝰ? ſuper Ezechielem. Etenim conditoꝛ noſter diem moꝛtis noſtre mnco gnitũ eſſe vo luit. vt dum ſemꝑ ignoꝛat ſemꝑ pꝛoximꝰ eſſe credat. Si em dyabolus in fine vite mueniaat hoĩem non pꝛeparatum a iacentem in luto peccati: tunc ðtngit peccatoꝛi tali ſitut tum pulſatur pꝛopꝛie die ſturmglock. Iunc ꝙ hinc bene exit. ſi ſeturus hinc exit neſe enim homo ſur git cito a vix camiſiã vel tunicam induit a mhil eſt diſpoſitus, Sit ſimili mio qn infirmitas pulſat· quia opoꝛtet ho mmẽ moꝛi a venire ad indicium: quia tunt valde a velocite: currit pꝛo ſacerdote atO vix induit tunicã qua muenit pꝛoximioꝛẽ? Sic tahs vnam fatit penitentiam a ↄfeſſionem ſicut ſibi occurrit quia non habet aliud induere a eeram penitentia; a feſſionem facere. a talis q̃ ſic diſtulit vix vel raro penitet veraciteꝛ Xlbeꝛtꝰ Rarum eſt ꝙ aliquis ex ame in fine vite ſue peniteat Rugꝰ. Cegi a perlegi ſacram ſcriptumʒ a tamen non mueni in quinq; milibus annozum aliquem ſaluatum in fine vite niſi latronem. Eu ſebius in li · de moꝛte beati iheronimi queʒz ex ꝛe eius ſcripſit qꝙ; mter · 30. milia hommum vix vnus penitebit tempoꝛe moꝛtis ſue qui emendationem vite ſue vſq; in fſinem diſtulerunt· c? go pernitere debemus dum ſani ſumus Kug? et ponitur in decreust di ⸗ 3. Si quis eſt poſitus in vltima neceſſitate eg ritudinis ſue et voluerit accipere penitentiaʒ aQ acipit a mox reconciliat᷑ · a hinc vadit · fateoꝛ vobis nõ illi negamus qð äͤteſed non p̃ᷣſumimꝰ io: ergo pnñiam dare Poſſumus.ſecuritatem autem nunq;. Non dico damnabitur: lſed Sermo „. nerc dido libe at. Vis ergo a dubi hberani tene ertũ a dimitte . S incertum age pnñiam dum ſanus es. Si ſic agis dito hbi ſecurꝰ eęges. penitentiam egiſti eo tempoꝛe quo petcare potuiſti. Si vis „— agere penitentiam qñ non poſſis peccare xectata te dimiſerunt· tu nom illa. Exemphum de illo peccatoꝛe qui noluit confiteri in extremis τ quere in poomptuario : xlIX . Quantum ad .ſecundã ꝑtem ſermoms ditit Apłs, Abiiciamꝰ opera tenebꝛazz a. peccata moꝛ ta lia. Quare ditunt᷑ opera tenebꝛaꝝ: quia dutunt peccatoꝛes ad eternas tenebꝛas vbi erit fletus a ſtridoꝛ dentium πνα „»ometaco (Queritur an peo peẽto niomentaneo de beat pena eterna rñdet „ anctus Tho: 4· ſenten. di :· 42: 4 etiam alii doc oees ꝙ compeut ́”ÿẽƷMB Syuiume iuſtitie eternahter punire peccatoꝛes qntuphci de cauſa- WPꝛima eſt quia offenſa menſurat᷑ im dignitateʒ perlſone offenle Exemplum de percutiente militem qui punitur certa pena: qui regem maioei pena vt dicir Phus in Ethi. ſed per ſona que per peccatum offenditur eſt deꝰ dignitatis in inite · ergo offenſa eꝰ eſt inſinita.a ꝓ offenſa infinita dabit᷑ pena infinita Deutro z 4 4 Sm menſuram culpe erit plagaꝝ mod;-eige pꝛo tulpa inſinita dabitur pena eterna Secũuda caula eſt · qꝛ lieut ſe habet pmium W ad meritü · ita culpa ad pena;: ſed ?õm dei indicium merido tꝑali debetur pꝛeinium eternum Joh . 6. Qui videt ſilium a en dit in eum habet vitam eternam er go culpe tꝑali debetur bi diumã iuſticiaʒ pena eterna (Tercia cauſa eſt: quia bm leges humanas qñq; ilie qui peccat in aliqua ciuitate eoipſo efficitur indignus totaliter a ſocietate talis ciuitatis excluditur: vel per exiium vel per moꝛtem Augꝰ in li· de ciui · dei ſic arguit. Bi ciuitas illa moꝛtalis et terrena hoiem pꝛo tempoꝛali pena punit eternaliter ſtcz per moꝛtem vel exilium ergo deus iuſte punit hominem pꝛo pec cato moꝛtali eternaliter ſeparando ipſuz a conſoꝛtio ſanctoꝝꝛ pumendo ipſum in inferno Quarxrta caula eſt ꝓpter peruerſaz vo luntatem in qua peccat. Quicunq; enim motaliter peccat ſic luxurioſus in delectatione ipſius carnisauarus in pecuniis: ſu- perbus in honoꝛibo && tales qui peccant libenter vellẽt eternalr delectari in ipſo pẽto ſi tamdin viuerent · ergo debetur eis eina pena ( Quinta cauſa eſt· quia damnatus nunq; de peccatis veraʒ penitentiam faciet · ideo ſentenciam xp̃s non mutabit. Vnde m pẽto moetali duo ſunt ſcʒ auerſio a deo a duerſio ad creaturas ergo duplex eꝰ erit pena ſeʒ peiuatio viſionis dei et pena ſenſus a doloꝛis infermn Gregꝰ. Womentaneum eſt qð delectat/ eteꝛnũ vVero qð cruciat( ꝙ autem hoꝛribile ſit damnari hoiem eternalx X vnde tanti pꝛecomi eſt virtus ꝙ ſolus virtuoſus eſt beatus. vñ . Primus patet per tale exempluz ꝙ ſ eſſet mons arene decies mai toto mundo et auicula quotiẽs certi æanmi ellent tranſati totiens vnũ granũ deponeret. a ſi damnatus in inferno ſciret ſe poſſe liberari tunc qñ mons eſſet ſuccſſiue depoꝛtatus ipſius pena ex tali ſpe . aliqualiter mitigaretur· ſed non ent ſic impiis: quia in inferno nulla eſt redemptio nec doloꝛum mitigatio Kriſto·. 4. Phiſicozꝛ Finiti ad infimtum nulla eſt pꝛopoꝛtio· uantum ad tercia. partem ſermonis dicit Xplłs. Induamur arma lucisi· virtutes que oꝛant aĩam vt in die ſcʒ natiuitatis xpᷣi honeſte ambulemꝰ cum xp̃o per omnia placentes. Pꝛo qο ſciendum ꝙ deus nihil creauit ſiue nihil reperitur melius virtutibus vel pꝛecioſius · vñn * . tam nobilis eſt virtus ꝙ oẽs tam in clo q; in terra: tam angeh qꝙᷓ; ſancti nõ valent remunerare ſufficienteꝛ ommbo gaudiis ſuis virtutem hominis: ſed ſolus ipſe deus Augꝰ in hede ciuitadei Pꝛincipium virtutis eſt ipſe deus qui virtutẽ dedit. Itez virt? eſt amme donum excllentiſſimũ · vnde felix eſt qui poteſt dieere cum dauid, Wulaplicabis in anima mea virtute. multiplitatio adipiſcitur in pnti ſummam gratiam a in futuro ſummã gloꝛiã Virtus bᷣm Phm eſt que hñtem perfſicit a opus eius laudabile reddit . vnde Macrobis. Sole virtutes faciunt hominez beatũ à hoc non ſolum m futuro ſed etiam in pꝛeſenti Pꝛouerb. 3· Qm tenuerit eã beatus. hoc neſciunt ceci peccatoꝛes qui vt dicit PS Beatum dixerunt populuz cui hec ſunt · ſed beatus populus cꝰ dus deus eius Beneca. Nulla poſſeſſio nulla vis auri a argenti plus q; virtus eſt mða Jheroꝰ in epiſtola. Dmnes virtutes ſibdii coherent · vt qui vna caruerit omenbus careat. Qui ergo vnam ha bet oẽs habet Gregꝰ? in moꝛali. Abſit ꝙ tanta ſit delectatio in peccatis quanta m virtutibus Oltimo ſciendum ꝙ peccatoꝛ non poteſt per ſe ſurgere a peccatis niſi iuuetur a deo ſicut patet m elephante. dicit Ruicenna in li: de animalibus ꝙ elephas eſt maximum ammalium inter quadꝛupedia a venatoꝛes volentes capere elephantem tali vtunt᷑ ingemo. Nam obſeruant ar boꝛẽ tui adherere conſueuerit qñ vult quieſcere·non enim iact: quia pꝛopter granditudinẽ coꝛpoꝛis ſurgere nequit qn ſtermitur in ter ram · a ideo incidunt arboꝛem illam in aliq̃ parte non totałr vnde elephas putans arboꝛẽ ſottem a integ rã illue ſe appodiat que pꝛopter g rauita tem coꝛpoꝛ is fran gitur a cadit cum arboꝛe elephas in terram a ſentiens caſum ſuum clamat barritu ſuo m tantum ꝙ alii elephantes audientes octurrunt a miro modo ſe * . I. = Serimo“ . inclinantes eſ̃ enigunt qui per ſe ſurgere nõ poterat. Spũaliter per ar boꝛem abtiſam debilem intelligit᷑ mundꝰ qui fatihter ruit tui ſi homo at quieſcit volens in ipſo quieſcere cum eo cadit.q̃a vävt diat Greg?. Qui labenti innititur negſtle eſt vt cum labente labatur ¶ Zed quid facere debet homo qui cetidit a per ſe non ſe 0 ſurgere: certe debet clamare ad deũ per oꝛationes a accedere i tempoꝛe ad conſeſſoꝛem ſuum a confiteri peccata ſua tum coꝛdis dtri tione ˖ cuius ↄfeſſionis vocẽ ſacterdos audies a deus ↄtritiõis barritũ intuens erigunt ipſum de ſouea peccati / vnde per ſeißm ſurgere non poterat · dens indulgendo a ſacerdos abloluendo de hot clamoꝛe habemus figuram Lu·I2.· de decem lepꝛoſis qui cla mauerunt delonge IJheſu pꝛeceptoꝛ miſerere noſtri: et mundati ſunt a iuſſi vt irent ſe oſtendere ſaerdoti ex pꝛeæpto xp̃i. ¶ Domnnica ſecunda in gouentu g0ο Ro. 2 9 Ratres-quecunq; ſenpta ſunt ad noſtrã docrinaz Iltripta ſunt: vt per patientiam et conſolationem ſcripturaruʒ ſom habeamus. Deus aũt patientie ſoladi det vobis idipſum ſapere in alterutrum vᷣm ihe ſũ pm. vt vnanimes vno oꝛe honoꝛiſicetis deum 1 patrẽ dñni noſtri iheſu xpᷣi · pꝛopteꝛ quod ſuſupite innicem ſicut ⁊ xpᷣs ſuſcpit vos in honoꝛem dei, Dico enim xpᷣm miniſty fuiſſe crcumdſi onis pꝛopter veritateʒ dei ad firmandas pꝛomiſſiones patrum. Gentes autem ſuper miſericoꝛdia bonoꝛare deũ ſicut ſcriptum eſt. Dꝛopterea confiteboꝛ tibi in genubus dne: àbnomini tuo cantabo- iteꝝ diat. Leta⸗ mini gentes cum plebe eigs:et ieerum Laudate dominũ omnes gentes magnificãte eum omnes populi. rurſũ YSſaias ait. Erit radix yeſſe Z que exurget regere: in eum gentes ſperabũt. Deꝰ aũt ſꝑei repleat ws omni gandio = pace in credẽdo vt abũdetis magis in ſpe 2 Ptute ſpuũſſãct i Sermo ſecundus ſuper epiſtolam Vecunq; ſcripta ſunt ad noſtraʒ doctrinam &ς Rom̃ ig. Wugo de ſancko vichoee diat ꝙ ſuma noſtra perfectio in ſacrarum ſcripturaꝝ tognitõe videtur dliſtere Johiz⸗ Pec eſt vita eterna ſcʒ vt cognoſtant te ſo·. ve · c· que cognitio ſit per ſenpturam ſacram. AApls autem volens manifeſtare ꝙ ſic de? creatu ras vilſibiles pꝛopter homines fecit· ita pꝛopter hoĩes ſat ram ſcripturam reuelaut Cho:zZ Mobis aute3 reuelamt de? per ſpũmſanctum. Item· 2· ad Thi. Dmnis ſcriptura d iuinitus inſpirata vtilis eſt ad doccendum· ergo :pls in verbis ꝓpoſitis dict. Quecunq ſcripta ſunt & (Onde in pnti ſermone tra ſunt — ñs8s dicenda. Pꝛimo quõ in cuͦria dñi ſunt duo libꝛi ſcz liber vite Nerdo quõ per patientiaʒ a ↄſolationem ſcriptumæ ſpem hre debeamus .Qugntum ad pꝛimũ notandũ ſicut tradũt antiqᷓ „,nqM hyſtoꝛie ꝙ in curiis ſiue paladis mag natoꝝ ſolebant eſſe duo libꝛi quoꝶ vnꝰ dicbat᷑ hber vite in quo erant ſeripta benefica P accœpta ſeʒ qn a quales perſone non pꝛemiate. Auus aüt ditcꝰ puniebãt. in cuius ſigurn legitur Deſter.6· ꝙ tum rex aſſuerus noctem deducteret in lomnẽ iuſſit ſibi affern hyſtoꝛias annales- beneſida a maleſida a cum m eis reperiſſet ꝙ mardocheus reue⸗ lauerat tradere volentes regem a de hot non fuiſſet remunemtꝰ pꝛecpit igit᷑ rex iplum remunerari ꝓditoꝛes puniri. Sic etiaz boni ſunt remunerati vita non ſolũ tꝑali ſed etiã eternali. Rliꝰ Sr lhber in quo ſcripti ſunt malefadentes qui digni ſunt moete tꝑali a eternali Apot. z. Libꝛi apert ſunt et alius liber aꝑtus ei qur eſt liber vite 2 indicati ſunt ex his qᷓ ſeripta ſunt in libzis lunt ꝛimum eſt ſides catholita ad credenduz Joh;. e Det aũt Sepſe ſwipta ſcdi ſcripta ſunt vt credatis qm̃ ihs eſt filiꝰ dei · a vt cdentes viẽẽaza ——? ſoꝛtium ſilioꝝ dei nemo poterit peruenireqꝛ m Rug. Im polli bile eſt ſine ſde deo placere: qͥa ſi alqs tot bona ſaceret line de vno pater noſter qð diceret in carita te a in vera ſide magis extra fidem: et qlibet xp̃ᷣianus non debet dubitare in his qꝗᷓ ſunt ſi dei: ſed firmiter credere oẽs articulos ſidei· vnde dẽ in decret. Conſtãtia ſñidei debet eſſe tanta ꝙ pꝛ ius auſerat᷑ vita q; fides ·2 32 q: 18. Exemplum ad confirmandum ſidem cat holicam quere in de his p eptis dicitur Exo. zo· vbi agitur de pꝛecptis in duabo 0 £ v lber moꝛtis. Secundo quõ ad nr̃am doctrinã ſeptem ſunt ſcripta ᷣᷣͦͦ;, liber motis m quo erant ſcri pta maleficia que nõ erant punta ſed punienda. m quibo libꝛis ne per obliuionẽ benehiciozʒ e —— ꝑpledis benc factoꝛes non p̃miatos pᷣmiabant a reos nõ pum tos m et voS SS= fſida tranſirent impunita ſepe reges lêgere cõſueuerunt quibus kpsſtores vonv Prema libꝛum ſinguloꝝ anno um hyſtoias continentem quantum ad lacra ſcriptura per p̃dictaʒ ſilitudmmem vult de curia xp̃i in qua 4 quicunq; ſunt in libꝛis his ſunt pᷣmiatoꝛes maloꝝ:igitur ᷣm KRplm ad noſtram doctrinã ſcri pta ſunt ¶ Quantu ad lecunda partem ſermonis pemapałr ad noſtram doctrinã ſeptem ripta A nαα octvina pr habeatis in noie ipſius.qꝛ ſides eſt ſundamentum ſalutis·vnde Xug9. Fides eſt oim bonoꝝ a ſalutis micium. ſine hac ad con quot ſfacit totus mðs non pꝛopter hoc hr̃et regnum eloꝝ: ſed hr̃et regnũ œloꝛꝛ qꝙ; pꝛo omni bo bonis operibo que poſſet facere Pomptu.f.x ¶ Zecundo ſcripta ſunt p̃epta diuma obſeruã da ta bulis ſce riptis digito dei (Vnde hit qritur vtrum ꝗlibet homo C ten eat᷑ ſcir pœpta dei (Rñdeẽ ꝙ alhbet ho adult? tenet ſeire L Germo . “ addiſcere peept dei adminꝰ implictte ſcezʒ ꝙ hoc ſit pᷣeeptum dei Non aſſumes nomẽ dei tui m vanũ:a honoꝛare parentes: furtũ nõ ſcere. net mechari nec falſum teſtimonium pꝛoſerre. Sed qdG illoꝛum ſit quartum quintum vel ſextum Itc de neceſſitate non tenetur ſcire. quia hot non eſt expliatum ſi eut dictum eſt· a non excuſatur ſi tranſꝗreditur pꝛeœpta dei per ignoꝛ anntiaz ſi ſalte pt addiſcere Rugꝰ in li. de libero arbitrio. Jdeo diuina p̃ᷣepta data ſunt vt excuſatio de ignoꝛantia non habeatur: a in ſignũ huius decem pꝛecpta ſunt m manibus noſtris per deez digitos a in pedibus per decez pedicas ne obliui ſcamur pꝛecepta nobis * S data Nercium ſunt peccata moꝛtalia ad penitendum de p̃teritis cauendum de futuris.a merito quia vnum peccatum granius eſt omni pondere ˖ qð ꝓbatur ſic.Si oẽs montes eſſent plumbei a caderent ſuper vnum iuſtũ nõ poſſent eum trahere ad infernũ ſed pẽtm moetale ita ponderoſuz eſt ꝙ in momentd illuc traxit nobiliſſimum ſpiritum ſcʒ luuferum Lu·io· Nidebam ſathanaz licut ſulphur de celo cadentem . ſic omnes peccatoꝛes trahunt᷑ “ ad infernum q;ato anima ſeparat᷑ a coꝛ poꝛe Ioꝑᷣ·21. In puncco ad iferna deſtendunt (Vnde queritur quid ſit mortale peccatũ ieſpondet Augꝰ? ꝙꝙ eſt dickum vel factum vel concupituʒ tcontra legem dei. a diat lancus Tho · ꝙ triplex eſt peccatum moetale · tollit ſpũalem vitam que eſt per caritatem. Vnde illud petm ex genere ſuo eſt moꝛtale quod pᷣm ꝓpꝛiam rationem contrariat caritati: ſed tamẽ in omnmibus peccatis que ſunt m genus ſuum moetaha tonſiderandum eſt ꝙ non ſunt motalia miſi inquantũ ſuam per ſedionem conſequuntur ſm ſenſum rationis: vnde tum fit mchoatio peccati m ſola ſenſuali tate a non pertingit vſq; ad tonſenſum rationis pꝛopter impeꝛ ſectionem actus eſt peccatum veniale ſicut in pꝛimis motibus concupiſtentie ire muidie ſ. Queritur vtrum voluntas a opus exterius ſint vnum petcatũ · rndetur bᷣm Petrum de tharathanlia. Si loq mur de voluntate a opere pꝛout ſunt ↄiundi vt cauſa a effectus ſic ſunt vnũ pẽtm foꝛmalr. Si vero loquimur ꝓut ſunt ſeparata vtpota hᷣm aliud tempus ſic ſunt diuerſa peccata quia ſunt diuerſe auerſiones et ↄuerſiones ¶ Quartum eſt iudicium extremũ timendum Ro· 13 Dmnes ſtabimꝰ ante tribunal xp̃i vbi vnuſquiſq; noſtrum pꝛo ſe reddet rõnem · qua vnuſquſq; noſtrum pꝛo ſe red ditu rus eſt rõnem peo cogitationibo ſuis Sapᷣ·? · De cogitatonibus impii introgatio erit· euã de verbe qꝛ de omni ver bo ouoſo qd locuti fuerint . Itez de operibo Eccl. 0. Cuncka qꝗᷓ fint adducœt dñs ad „ „ ı● indieium „ vnde Anſhelfnus de limilitudinibus. D anguſtia: a dextris erunt peccata ſctuſantia: a ſimſtris in imta demonia: ſubtus hoꝛrendũ chaos ad infernũ trahens: deſuper iudex iratꝰ ſoꝛis ms ardens: intus conſcĩia vꝛens:vbi iuſtus vix ſaluabit᷑: . heu miſeꝛ pẽtoꝛ ſie p̃henſus vbi ſugiet latere erit impoſſibile: apparere erit intolerabile·tunc enim pñt diœre. Wontes cad ite ſuꝑ nos (Sciendũ ꝙ vtile eſt homim cogltare extremũ iudiciũ⸗ Bernh. Nulla res a peceato ſic conſeruat immunes ſitut ter roꝛ ſupplicii vel indicii a amoꝛ deiItez ciendum ꝙ nunch in ecka imitiua fuerunt tot martires quo erunt tempoꝛe rae Luintum lunt exempla ſanctoꝛum ad imitandum Greg? dd . oſtendendum innocentiam venit abel · ad docendum mundicigg venit enoch· ad inſinuandum longanimitateʒ ſpũs a poꝛis venit noe· ad dandũ obedientiaz venit abꝛahã ad oſtendendũ diugalem vite caſtimoniam vemt yſaat.ad inſinuandũ laboꝛis tolerantiam venit iatob: ad repꝛehendendum bonum pꝛo malo tribulationis vemt ioſeph · ad ondendum manluetudiez venit moyſes. ad in inuandum contta aduerlſa ſiduciam venit ioſue⸗ ad tenendum inter flagella patientam venit iob. Sit etiam de noue legis pꝛincipibus argumentari poſſumus. Nam in petro ſingulatem nobis pꝛopo nit ſcri ptura ſimp licita tem. m iohanne caſſitatem. im andꝛea manſuetudinẽ · im iacob pietateʒ · in thoma conſcientiã.in paulo ſapientiam &π. Simihter vita bonoꝝ hoim debet eſſe exemplaum Ambꝛo. Sanctoꝛum vita eſt oeteris noema vin endi · vnde etiam Berñ. Virtutes hommum a moees eoꝛum ↄſiderantes· alium mtucoꝛ regularis abſtinentie · aliũ admirande patientie · alium ſumme humilitatis· aliũ feruentiſſime caritatis alium in tontemplatione frequenter eyxcedere · allum multe man ſuetudinis miſeco:die a pietatis ahum oꝛatione a iuſticia celos penetrare · de quibus omnibus tanq; apes quod in eis melius in uenimus in coꝛdis noſtri aueolo compoꝛtemus ¶ Vnde Dugo de clauſtro anime hᷣ·2. Sic luœat lbux veſtra coꝛam hominibus. Hoc autem ſufficit tum appareat miſcricoꝛ dia in effectu· benig⸗ mitas in vultu.humilitas m habitu: modeſtia in cohabitatione patientia in tribulatiõe: vnde etiaz Ceſarius in epiſtola ꝙ tale exemplũ vere humilitatis a ꝑfecte caritatis oſtendis cum tanus et pꝛo tantis eterna p̃mia poſſidebitis. Et benedidta anima illa tu ius humilitas alterius confundit ſuperbiam: cuius patentia ꝓximi extinguit muid iam· cuins obedientia alterius pig riciam 7 tatite increpat· tuius feruos abene coꝛdis inertiam excitat· —»»,.. J Sermo Quu pꝛoximi ſui turbatũ in ira otulum coꝛdis : gra ↄſolationis illum mat /Sextum ſunt gehenne ſupplicia Job· 33. Scribis enim tontra me amantudines: de amari tudine illarum penaruz dicit Bernb. Vna ſcintilla gehenne ignis plus ledit peccatoꝛem cq; ſi mulier in doloꝛe partus mille annis perduraret Augꝰ. Minoꝛ⸗ pena infe:ni maioꝛ eſt omnibo huius ſeculi, Et poſtqꝙᷓ peccatoꝛ in his penis fuit ꝑ tot mille annos quot in celo ſunt ſtelle arene maris: ſpem non poterit habere exeũdi de tantis penis: quia in inferno nulla eſt redemp ſio nec penarum mitigatio (Septimum ſunt pmia electoꝝ ad appetendũ Rpoc · 4· Zeribe beati mortui qui in dño moꝛiuntur: de quibus gaudiis dicitur in Põ. Qm mille amnni ante oculos tuos · vnde etiã Apls ad Cho. 2· Oculus nõ vidit Rug?. Sicut nullum gaudium tempoꝛale ex par te aliq̃ ſihr poterit eternis gaudiis mueniri· ſic et nullus cruciatus penaꝝ tꝑalium po teſt iniquozum cruciati bus eternis comꝑari. Ecxemplum de illo nouitio qui audiuit gaudia cli a toꝛmenta inſermi· quere in pꝛomptuario: dicit Rplus. Vt pa tientiam in aduerſis: 2lolationem in pꝛoſperis: a ſpem habeamꝰ ad gloꝛiã beatoꝝ Vnde hit querit᷑: vtrum iniurie ſint patienter ſuſtinẽde Reſpondetur bm ſanctũ Iho·2.· 2· q· 106 Mali tolerandi ſunt a bonis in hoc ꝙ miurias pꝛopꝛias patienter ſuſtinent. Non em fuit bonus qui malos tolerare non potuit· intelligendum tamẽ eſt qñ miuria illata ad ſolam perſonam peꝛtinet · tunc patienteꝛ ſuſtinenda eſt. Qn autem redundat ad iniuriã dei tunc debet qs iniuriam peopꝛiam vlciſci Cnib· ſuper Math. In miuriis Pꝛiis eſſe quemq; patientem laudabile eſt· miurias vero dei diſſilare nimis impium eſt (Queritur Nrum percutienti vnam maxillaʒ altera ſit pꝛebenda rnder Augꝰ? in quadam epiſtola ꝙ p̃epta patientie magis ſunt intelligenda ad pꝛepamtionem coꝛdis &; ad opus quod in aperto ſit:in ſecreto teneatur coꝛdis patientia Id aũt ſiat m mamſeſto qð eis pꝛodeſſe videtur quibus intereſſe videtur. vnde dñs ſic percutientem repꝛehendit Joh · 18· dieens Si male locutus ſum teſtimoniũ perhibe de malo · ſi autem bene cur me cedis. a paulus per tuſſus m facieʒ dixit. Peruitiet te deꝰ paries dealbate Act · 23· Si auũt hoc non pꝛodeſt · tunc percutiẽti vnam maxillam quantum ad animi pꝛomptitudinẽ exhibenda eſt altera· quia per patientiam perſecutoꝛes hucrari deo poſſumꝰ Ex emplũ de monacho qui pᷣbuit alia maxillã qᷓre in ꝓmptuario Kliud exempluʒ de patientia monachi virgis ceſi cui impoſitũ fuit ꝙ impꝛegnaſſet ſuam hoſpitis monaſterii quere ibidem · „ . -ð — „ ☚ — „„ *%½ ominica tercia in aduentu ad Choꝛin. atres.ſit nos exiſtimet homo vt miniſtms criſti 2 diſpenſabꝛes miniſtenioꝝ dei. Hit iam queritur nter diſpentoꝛes vt fidels quis inueniatur, Wihi aubtez peo minimo eſt vt a vobis iudicer aut ab humano die: led neq; meipſum iudito. Nihil enim mihi conſaus ſum: ſed non in hot iuſtiſicatus ſum. Qui aũt me iudicat dis eſt · itaq; nolite ante tpus iudicare quoaduſq; veniat dñs qui ? illuminabit abſcondita tenebꝛarum et maniſe⸗ ſtabit conſiha coꝛdium a tunel aus erit vniciq; a deo - Sermo tercius ſu iſtolam nos exiſtimet homo *&τ. Choꝛmt he · ¶· Wilhelmus lugdunenſis. Quilibet xp̃ianus miniſter a ſeruꝰ eſt xp̃i ſi nomie a re eſt xp̃ᷣianusa·xpᷣi ſeruus: a ideo opoꝛtet quemlibet ſolicituz eſſe ne lit ſeruus infidelis: de quo dicitur in eu angelio. Seruum inutileʒ pꝛoiicite in tenebꝛas exterioes vbi erit fletus c. Sed potiꝰ ſit fſidelis et ei gratũ obſeqniũ exhibeat vt po ſtmoduz mereatur a xo audire illud Math. Serue bone na ſi· in · in gau· d.· t· quia ad hoc creati ſumꝰ vt ei tanqꝙ; cratoꝛi noſtro ſeruiamus.vnde Põ. Ipſe fecit nos a non ipſi nos: et ſi hoc non feœrimus tunc digni erimus ad nihiluz redigi. Ne aũt nobis hoc malũ 6 debemus nos oñdere ver bo à exemplo næ vt miniſtros criſti ¶ Vnde in peeſenti ſermone tria lunt dienda. Pꝛimo que ſit lex inter dñũm a mimſtrũ. Setundo de ſuſpitione a iudicio. Nercio exemplum. ¶ Quantum ad peimũ ſcienduzʒ ꝙ hec eſt lex inter dñm et miniſtrũ vt ipſe miniſter ſolicitus ſit vt dño ad voluntatez ſeruiat. Dñs autem ſolicitus erit quomõ ſeruo ſuo peouideat. DHoc emim ſcit xp̃s qui tꝑales neceſſitates ſolum largiter amimiſtrat ſuis miniſtris- vnde Põ. Nunq; vidi iuſtum derelickum Math 6 · Nolite ſoli · eſſe quid mandu · ſuper hotc dicit Glo. Non emm mtelligendum eſt ꝙ deus pꝛohibeat pꝛonidentia m et laboꝛem per quem homo m laboꝛe vultus ſui veſcat pane ſuo: ſed peohibet ſolicitudinẽ que mentez ꝑturbat à ab eternis reuocat Gregꝰ in moali. Solicitudo tempoꝛalium moss eſt a executio ſpiritualium vnde Berñem lermone. Pꝛe⸗ occupatum quippe ſecularibo deſideriis animuz delectatio ſandta declinat· nec miſceri potert vana veris: eterna caducis · ſpũæ lia coꝛpoꝛalibo: ſũma ymis vt pariter lapias que ſur ſũ ſunt a que ſuꝑ terrãzο quo ſcienð ꝙ ſohcitudo tꝑaliũ eſt duplex. Pꝛia —— . Sermo eſt neceſſaria a iſta eſt conceſſa ſeʒ ra tione necſſitatis videlicet ꝙ hHomo tantum laboꝛet a tĩ ſolicitet quantum expedit humane nature pꝛo eius ſuſtentatione vt ſic poſſit viuere et deo ſeruire: ideo tem poꝛalia ſunt petenda tum moderatione ſcz ꝙ tantũ det quantũ expedit pꝛo neceſſitate a non plus· a ſic Salomõ petinit dicens. Paupertatem et diuitias non dederis mihi: ſed tantum dicit · ſatis eſt, Sic etiã ſi omnes theſauri confluxerint in auarũ q ta lis ſupe:flua ſolicitudo facit auarum miniſtrum dyaboli.vñ vickni meo tnbue neceſſaria· vnde Rpls. Dabentes alimenta et quibus tegamur his coutenti ſumus heroniꝰ in pꝛologo biblie Victus a veſtitus ſunt diuitie xpᷣᷣianoꝛum· vnde Põ. MMelius eſt moditum iuſto ſuper diuitias peccatoꝛum ¶Alia eſt ſolicitudo ſu peꝛfluitatis quam habent iſti auari qui die noctuq; congregant caduca cum toto affedtu coꝛdis ſiue iuſte ſiue iniu ſte· a quantuzʒ ad plura habenda. Rugꝰ? in quadam epła ad comitem. Auarꝰ infer no eſt ſimilis. Inſernus enim quantumeũq; deuoꝛat nunc; ne mo poteſt duobo dñis ſeruire ſcz deo 1 mãmone. Inoncentiꝰ de vilitate humane nature. Ruaritia ?m Rplum eſt ydoloꝛum ſeruitus: qꝛ ſicut ydolatra ſeruit ydolo.ſic auarus theſauro · nam ille cultum ydolatrie diligenter ampliat: a iſte tultum petunie ubenter augmentat. Iſte cum omni dihgentia colit ſimulacrum et ille lum omni dihgentia tolit theſaurum. Iſte ſpem ponit in ydolatriã: a iſte ſpem conſtituit in petuniam, Ille timet mutilare ſimulacrum: a iſte timet mmuere theſaurum · ¶ Vnde queritur hit vtrum au iicia ſit ſempep peccatum moꝛtale Reſpondetur Em ſanctum Thomã · q·i8· ꝙ auaricia poteſt duphciter acipi Vno modo quomõ aliquis recipiat vel retineat res alienas qðᷣ pertinet ad ra pinam vel furtum: a ſic ex ſuo genere eſt peccatũ moꝛtale. Rlio modo poteſt accipi auaricia ᷣm ꝙ impoꝛtat inoe⸗ dinatum amoeem tempoꝛaliũ·qui ſi intantum creſcit ꝙ pꝛeferat᷑ caritati dei vel peoximi: vel ꝙ pꝛoptet amoꝛeʒ diuitiarũ aliquis faceret contra amoeem dei a peoximi: a ſic eſt peccatum moꝛtale Si autem inosdinatus amor in hoc conſiſtit vt ſcz homo quãuis ℳ èẽM * ſuperflue diuitias amet: non tantum pꝛefert eas amoꝛi dei vel pꝛoximi a non velit aliquid faœre contra deum vel pꝛoximuz · ſie eſt peccatum veniale Item circa illam materiam queritur vtrũ liet habere columbas. rndit Godefridus de fonti bo in qdðlibetis in duobus caſibo lieet habere abſq; hoc ꝙ ille cuius ſunt tenetur ſatiſſaœrre de damno illato a oohunbis (eüms eſt ꝙ dñs terre . ſuoꝛum. Vnde de hot legitur exemplum in dyalog quidam habuit multas columbas: dictũ eſt ei a conſe oẽs lumbe ſe eleuantes ſe euolauerunt nec vltra ruerſe ſunt dit Contra hanc doctrinã multi faciunt qui faciliter pximos nimis temerarie iudicant in verbis et ſadis eoeum ¶ Obi notandum ꝙ Kugè in quodam ſermone ditit ꝙ quedã ſunt manifeſta mala quedam octulta quedam media que maniſeſta ſunt ſicur furtũ ☛● „ 26C3 per traditione; literaꝝ ſaarum dedit hominibuß vſum tolum be quia tunt non iniuriat᷑ libi: ſed acipit ſibi vlum debituʒ. Scõs eſt qñ fuerit in terra vbi quemlibet hiet habere tolumbas: quia tunc ſuſtinere paſcià columbaz eſt cuilibet licitum in illa terra ſicut videtur ex cõmuni omniũ conſenſu veniſſe · a ideo ſiue hñt aliqui ſiue omnes dũmodo lict habere cuilibet li vult: videt lieat. In alio vero caſu nõ licet qͥa ſi aliter habet tenet᷑ reſtituere damnum illatum a oolumbis cq;diu ad ipſum redeũt. Vnde qui columbas ex duobo caſibus pꝛedidis nõ habet tenet᷑ eas paſcere de pꝛopꝛio vel reſtituere damnum ſi alibi paſcantur: aliter non Pteſt columbas tenere ſine peccato: hot deberent attendere qui ex auaricia hñt multitudinẽ columbaꝝꝛ tum damno pꝛoximoz Celarii qꝙ; loꝛe ſuo q nutriendo eas grauiter peccaret eo ꝙ ſata lederent pꝛoximoꝛum Die autem quadã dum ad comedendam hauenam omnes coꝛã eo in vnũ eſſent ↄgregate clara vote cundis audientibo dieebat Vosſi vo luntas dei eſt vt penes me habebitis manete: ſi noñ cipio vobis in nomine eius vt ſtatim reœdatis: ad quod verbũ Quantum ad letund ptem de ſuſpitioe a temerario iudicio Oe it Apłs. Nolite ante tempꝰ iudicare quoaduſq; veniat wdiðs rapina adulterium blaſphemia: talia maniſeſta que non poſſunt ſien bono animo lict iudicare · que vero ſũt occulta iudicare nõ licet · que vero media ſunt in melioꝛem ꝑtem ſunt interpꝛetanda vnde Rugꝰ? ſuper illo verbo Math.: 10· Nolite iudicare et non — ludicabimim . hot loco mhil aliud pꝛecipi eſtimo niſi ꝙ ea ſaca que dubia ſunt quo aĩo ſiant in mehoꝛẽ partem interpꝛetemur De his aũt que nõ pñt bono animo fieri ſicut ſunt blaſphemie a ſtupꝛa huiuſmodi nobis iudicare liet· ergo dicit Aplus hic- tripliciter poteſt male ſuſpicari ¶ Pꝛimo qñ ꝑ le eſt malus ſtatim ſuſpicatuꝛ malum de alio Crib· ſupeꝛ Wath, Omnis homo bᷣm ſe eſtimat alium¶ Zecundo qñ aliquis alium odit ſtatim ſuſpicatur malum de eo ·. vnde Rug?. Cer tum eſt ſcz ꝙ de malo neminem iundicarẽ ſi eũ tanc;ᷓ meip̃ᷣm diligerẽ ¶ Neꝛcio ex longa exꝑientia Nolite ante tempus iudicar ᷓbi notandũ m Tuliuz. Domo Cxiplia ex & SS ma .⸗ ſaſharne de alio 0 S ſr mmrud „D Seriimo - Vnde Phus3. retho dicit ꝙ ſenes funt ſuſpicioſi: quia longo tempoꝛe ſunt experti defectus alioꝛum: duo pꝛimi ſunt peioꝛes. Vnde notanduz ꝙ ſicut homo peopter tria mala ſuſpicatur· ita tres ſunt gradus ſuſpicatiomis Pꝛimꝰ eſt qñ ꝓpter parua ſigna dubitat de bonitate alteriꝰ hoc nõ eſt pẽtm moꝛtale ſed veniale · Kug in ſermone domini m monte. Si ſuſpitiones vitare non poſſumus quia hoĩes ſumꝰ: iudicia tñ a diffinitiuas ſentencias cõti nere debemus Secundus eſt qñ homo pꝛopter parua ſigna ei leuia peccata diffiniee iud icat aliquod malum et hoc eſt vtra pꝛecœptuz domini vbi dicit. Nolite iudicare: a tale indicium eſt pẽtm motale Tercius eſt qñ ex ſola ſuſpiuõe inculpat ꝓximũ mfamando ipſum verbis ſuis detractoziis Iheronimꝰ in epiſtola Periculoſum eſt de ſeruo alterius indiceare a non ſacilis vemia & 4 D quot hoĩes ſic infamantur ex mala ſuſpitiõe a paruis ſignis Pey Nrratt ſet permj Vnde queritur hie · vt rum detradio ſit peccatũ moꝛtale: rñdet᷑ ßm ſandtum Thomam. 2=z.· 2.· · 2· ꝙ inter res tempoꝛales non eſt pꝛetioſioꝛ q; ꝙ fama ꝑditur a peꝛ cuius defecum homo impedit a multis bene agendis ideo detradio de ſe loquendo eſt peccatũ moetale a tenetur quiſq; ad reſtitutionem fame ſicut alterius rei Item qnq; ahqui ex ſuſpitione veniunt ad actum ledendo à per tu tiendo pꝛoximum ¶ Queritur ergo an percutere pꝛoximum lit peccatum mortale (Reſpõdetur ꝙ pertuſſio aliqn ſit ex malicia vel odio a hot eſt peccatum mostale. Quãdoq; ex caritate cauſa coꝛredionis: a hec m omnibus poteſtatem habentbus eſt relicta in ſubditos ſuos, Ex iã didis habemꝰ hoc documentũ ꝙ debemꝰ Forimos non faciliter iudicire (Circa hoc queritur vte dubia uUunnt in mehoem partem interpꝛetanda reſpondetur bᷣm ſancũ ATVho. 2z. 2· q:Z: ꝙ lic vt dicit Glo: ſuper illud Ro.io. Qui non manducat manducantem non iudicet. Nã ex hoc ꝙ aliqs habet malam opinioneʒ de aliquo abſq; ſufficienti cauſa miuri atur eiꝛ A contemnit ipſum. Nullus aũt debet dtemnere vel nocumentũ qð cunq; alicui inferre abſq; cauſa cogente: a ideo cui nõ apparet dee malicia alicums manifeſtum indicium debemus eum bonum häabere interpꝛetando illud dubium in mehoeez partem à meliꝰ eſt ꝙ aliquis freqᷓnter fallat᷑ habens opinionẽ bonam de ahquo malo hoiĩe qᷓᷓ ex hot ſiat miuria ahcuiextra de regul iuris, Eſtote ¶ Quantum ad terciam ptem ſermonis exemplum de heremita qui fuit inculpatus cum virgine que ei miniſtrabat: et baculus illius ſenis poſt moꝛtem illius floeuit in ſignum vtriuſq; amoꝛis a innocentie · hot quere in pꝛromptuario ex·22. * * + per· ilerũ dete Modeſtia vſtra nota ſit omnibo hominibuſ.Dñs em peop eſt nihil ſolniciti ſitis: ſed in omni oꝛõne 7 obſetratione cum gratiaꝝ actione petitiones veſtre inno teſcant apud deum. Et pax dei que exuperat oẽm ſenſum tuſto diat coꝛda veſtra aO intelligẽtias veſtꝛas in xpᷣo iheſu domino noſtto ”ů8łM Sermo quartus ſuper epiſtolam Audete in dño ſemper ad Phil. 3. In quibus verbis KVeDn3 hoꝛtatur nos ad gaudiuz in dno a non in mundo quia gaudium in dño non eſt ita ad hominez ſictut gaudiumm mði Job. Gand ium mdi eſt ad inſtar pundi· de gaudio ſpũali Pꝛouerb: diet᷑. Secura mens quaſi iuge conuiuiumergo dieit Apls. Gandete in dño ſemꝑVnde in pꝛeſenti ſeꝛ mone tria ſunt dicenda. Pꝛimo de gaudio ſpirituali. Setundo quibo dñs pꝛope eſt. Terdo qᷓſtio vna tum exemplo vno. ¶ ☛ ad pꝛimuz notandũ hominibo Quantũ WM õsxs c quilibet fidelis in pꝛeſenti debet gaudere Eunde pꝛinupabłr de tnbo/ Pꝛimo de bonitate dei cuius bonitas mfinita eſt er meffabilis: nam ex ſua bonitate cupit omnes hoies ſaluos fieri: a ideo incarnatus a natus eſt a venit in mundum Lu.19. Penit ſilius hoĩs querere a ſaluũ facere qð perierat: vnde Rpls Qui vult omnes hoiĩes ſaluos fieri t. Non ſolum eſt natus ſed poſt hoc laboꝛauit · 30· annis· vnde dicitur in Pg. In laboꝛibus a inuentute mea Johᷣ· 4. Jheſus fatgatus ex itinere ſedebat ſuꝑ ſontem · Inſuper paſſus et moꝛ tuus eſt vt nobis ſuam caritatem onderet Joh:15. Maioeẽ caritatẽ nemo habet . etia reſurrexit vt ſidem reſurrectionis aſtrueret Greg? h. 4. moꝛab.ſuper Job. Sao ꝙ redemptoꝛ meꝰ viuit. redemptoꝛ noſter ſuſcepit moꝛtez ne mortem himeamꝰ.oñdit reſurrectionẽ vt nos poſſe relurgere donfſidamus . a poſt hoc oſtendit aſcenlionem vt ſpem noſtram eleuaret. vnde etiã RAug ait in ſermone de aſcenſione dñi qui inapit. Celebꝛamꝰ. cũ illo aſcendamus a ſurſũ coꝛda habeam9 Secundo de pꝛoximi bonitate et ꝓſperitate: quia debet gaudere m to poꝛe a in rebus et in anima quo ad deũ a homines. vnde Kpb⸗ Gaudete cum gauden tibus¶ Terco de puritate ↄſcientie vnde Ylidoꝛus de ſummo bono. Conſciẽtia bona ſemꝑ gaudiũ habet Berñ. ſuper Cant. Salubernima quies anime eſt munda ↄſcientia quieta a ſecura Zed dies que Laciunt ↄſcien tiã pumz ben . et quietam · eſpondet Berñ. Duodunt pꝛecpue que reddunt donliientiam bonam ſcʒ penitere de peccatis: abſtinere a malis Dis ſpaale aſert ho: iuc facere bona Itez ſciendum ꝙ hoc gaudium ſpũale ↄfert homini tates. quinq; vtilitates (Pꝛimo ꝙ ſacit homimem contemnere gaudia mundana delectatiões carnis Greg?. Guſtato ſpiritu delipit omnis caro Item quia roboꝛat hommem ad ſuſtinendũ a bene operandum: ita ꝙ oĩa ei leuia fiant que alias grauia videbant᷑ ſcʒ mane ſurgere oeare vigilare ieiunare alicium poꝛtare toꝛpꝰ —;— fagellare. Exemplume martinbus qui pꝛopter conſolationes * ſpũales ab intra patienter a leuiter ſuſtinuert grauia toꝛmentæ ab extra vnde legitur de beato ſtephano Rctu. 7 Lapides tor rentes ei duldes fu erunt. ſimiliter de beato vimcentio ( Tercio qa hat ſeruicia noſtra deo placabilia. Non enim cum anxietate led aum hylaritate ſeruiendũ eſt deo · vñ Põ. Seruite dño in letica quia plus valet vnum pater noſter cum hylaritate deuotiõe q;ᷓ eentum cum anxietate i Cho · 9· Dy larem datoꝛẽ diligit deꝰ? vnde de hoc dẽ in decre. Wehoꝛ eſt quinq; pſalmoꝝ decantatio cũ deuotione a ſpãali hylaritate q; totius pſalterii cũ anxietate di. 9. Non mediocriterQuarto quia de dyabolo triumphat 2 ideo letum reddit aim vnde ſanctus ant honius dixit fratribus ſuis. Vnica oꝛatio vincendi mnimicum eſt leticia ſpũalis (Quinto quia ad gloꝛ ia ſempiternã perducit. Sicut ei triſticia auquogr hic ind pit ſpiritualiter a continuabitur eternaliter ſic a leticia Ratio eſt qa ſicut meruer̃t ire de virtute in virtutem: ſic ibunt de gaudio ſpirituali in gaudium ſempiternũ. ¶ Quantum ad ſfſecundam partez iſtius ſermonis didt hic AApls. Dñs peope eſt Wilhelmus. Doc verbum multum frequentat eccleſia hot ſacro empoꝛe vt hoĩes audiẽtes tm̃ dñm peope eſſe non pigritentur ad reapiendũ talem gloꝛioſum dñm iheſum xpᷣm iam naſcituʒ m ſeſto natiuitatis (Et hoc pꝛimo ꝓpter eius nobilitatem a ſub⸗ limitatem. Altilſimus enim eſt qui apud nos hoſpitan deſidemt Secundo pꝛopter illius hoſpius vtilitatem: ahi hoſpites auferre aliquid ſolent: ſed cum iſto hoſpite omnia bona venient: iuxta illud Sap·7. Oenerunt mihi oĩa bona pariter cum illaa-ſancta trinitate Joh;. 14· Rd eum veniemus et manſionem apud eum ſaciemus Gnde notandum ꝙ tota trinitas aĩe quam inhabitat cooõmunitcat de bonis ſuis, Pateꝛ cui appꝛopꝛiatuꝛ potentia dat ei pvotentiam qua reſiſtere poteſt peccatis. ihus cui appꝛopꝛiatur Bpientia dat ei ſapientia; qua mediante poteſt dilcernere inter ponũ a malum vt o'bus donis a gratiis a deo collatis ſapiente? .ùẽùẽẽ = .ſ ü arröööö ü ☚ 1 — = curiit (Secundo hope eſt moienti in peccato vt vtatur. Spirituſſandtus cui appꝛopꝛiat᷑ bonitꝶ dat ei bonitateʒ vt in omnibus que videt et ait ꝓſperetur vt natumliter bonũ eligat a maluz deſpiciat. Gaudeat ergo quilibet fidehs qui hoe cempoꝛe coꝛ ſuum mundat vt inhabitantez deum ſuſcipiat. vñ Haymo ſuper Joh. Dñm deum tuũ ſuſcepturus in habitaculo oꝛdis tui: emunda ↄſcientiam tuã ab operibus moꝛtuis a co tationibus ſuꝑfluis aK immundis: qꝛ mundus habitatoꝛ mðam querit domu m (Teꝛ ao quia fugat alium hoſpitem ſez dyaboluz Ve homini illi tuius immundus ſpũs hoſpicium in tanta ſolen mitate inhabitat a inquinat. Omnia enim bona peeſentiam illꝰ hoſpitis fugiunt a quaſi annihilantur in hoſpido ad quod ipſe inclinat. IJœiroo enim inuocare debemus dñm iheſum in veritate Heot ſacro tꝑe.vnde dr̃ in Pg. Pꝛope eſt enim omnibo inuocan⸗ tibus eũ in veritate · vnde Wilhelmus. Weritas mnuocationis eſt deſideriũ coꝛdis vñ ipſe W ilhelmus ſupeꝛ dicta verba ſczʒ/ Dñs Paope eſt diut ꝙ dñs pꝛope eſt quinq; generibus hommum. In (Fimo pꝛope eſt peccantibus: ymo peeſens eſt eis in omni loco a tempoꝛe vt ſit de eius pñtia erubeſcant peccare · vnde Boecius Magna em neeſſitas eſt nobis indicta ꝓbitatis cũ ante oculos iudius agamus cuncta cernentis. vnde quidã. Cum quid turpe hds ꝙ me ſpectante ruberes cur ſpectante deo non magis ipſe rubes Poſto lus. Nõ longe eſt ab vnoquoq; noſtrum. In ipſo enim viuimus mouemur a ſumꝰ ymo cum peccato⸗ fugit a deo ſtcʒz addendo peccata peccatis deus eũ ſequit᷑ monendo vt redaat vnde Jhere .· 3· diat dns ad animam peccatniœy. Au ſoꝛnicata es cum multis amatoꝛibus tuis: tauiẽ reuertere ad me diat dñs æ ego ſuſcipiam te. Mira inſania. fugit peccatoꝛ deum a currit ad infernalem lupum quem omtula naturaliter fugit a ad paſtoꝛẽ a peccato eum reuotet poc· 3. Ego ſto ad oſtium et pulſo. Vere ille qui per mnnuz vel per multos annos peccat fact eum ſtare a pulſare ad oſtium coꝛdis ſui: nec etiam aperire vult vt ſentiat inſpirationẽ diumam. De pꝛopinqutate dei que manet in peccatoꝛe habes exemplum de illo in vitaſpatrum qui abnegauit deum pꝛopteꝛ filiam ſaterdotis paganoꝛum· hot exemplum quere in diſci pulo in ſetundo ſermõe de tꝑe (Tereio dñs pꝛope eſt pẽtoꝛi penitenti 2a ad eum ruertenti in hoc ſacro tempoꝛe · vnde dẽ Ezechel. 18 In qtunq; hoꝛa heccatoꝛ ingemuerit ſaluus erit· vnde · 2. Reg. 12· dict ei ſez dauid pꝛop heta nathan. Deus tranſtulit peccatũ tuum a te. de hact ꝓpmquitate habetur Lu : cum ſilius ꝓdigus 5 2 l 2 .* S Sermo „2·˖ . rediret ad patrem ſuum et ad huc longoelſet · vidit eum pater ſuus a miſencoꝛdia motus otcurrens cecdit ſuper collum eius .. oſculatus eſt eum. Item exemplum habe mus de latrone Lu-13 qui dixit. Memento mer dum veneris in reynũ tuum: cui dixit dñs. Amẽ dito tibi hodie metum eris in paradiſo (Quarto ppe eſt exiſtenti in tribulatione vt ei ſubueniat vel patientia dando vel ab eo reupiendo ˖ vnde dictur in Ps. Cum ipſo ſum in tri⸗ bulatione eri piam eum gloiſicabo eum Rugꝰ? de d. dei. Deꝰ2ꝰ? c uu m aduerſũu te exagitat aut merita examinat aut peta caſtigat qu mihi mer edem eternã pꝛo toleraus pie magis tempoꝛalibbꝰb donat malos autem damnat mnto de us peope eſt vncuiqq reddẽdo ſibi bᷣm merita ſua RX poc: 3· Ecce vemo cito red dere vn tuiq; & Ja· 4. Judex ante ianuã exiſtat t. Et ſi dns moꝛitu rug elſſet per mille annos cum reſpedtu pene vel pꝛemii ſuturuz eſſet quahn vna hoꝛa · vnde Põ. Quonia mille anni an te oculos tuos tanq; dies heſter quomã moes eſt pꝛopinquio homini q; iple YB “ credit. vt patet in illo diuite Lu· 2· qui dixit. Ria mea habes mmulta bona K. Quantum ad terciq partem huins ſer moms Spaſſie u :ileri quentur vtrum homo hic poſit implen gaudio ſpialiardet oͤi. ſpwituali ſanctus Tho· 2· 2· ꝗ· 3· ꝙ ex pPar te dei de quo elt gaud ium illud “ non poteſt implen: quia nullus Poteſt intantum gaudere de eo ſicut eſſet gaudendũ. Sicut nullus poteſt intantum deuũ diligere ſicut eſt dihgend us quia eius dilectio eſt mfimta a ſic gaudium dei eſt plenum de ſeipſo. Ex parte autem illius qui gaudet non proteſt hic gaudio impleri: quia gaud ium habet ſe ad deſide riã ſtut quies ad motum. Item gaud ium eſt plenũ: qꝛ mhil reſtat deſiderio: modo hic in pnti m nobis ſemꝑ manet mot⸗ deſide rii dIdeo hit in mdo non eſt gaudium: ſed in patria motus deliderii — 4 ſeuabitur· quia habebit deum omnipotentem pꝛeſentem qui elt ”?U finis deſiderii noſtri⸗4eum hñdo habe mus omnia . vnde Rug? ””Uc ſuper Joh. Deus tibi totum eſt . ſi eſuris panis eſt· ſi vero litis potus eſt. ſi es in tenebꝛis huimẽ tibi eſt· li nudꝰ imm oꝛtalitatis ubi veſtis eſt. Vnde in futuro non ceſſabit ſo lum de lide riuz quo eum deſidera mus: ſed etiã erit quies oĩim deſiderioꝛum noſtroꝝꝛ Ps. Replebitur in bonis deliderium tuum Rug?.· li: de ci⸗ dei. Jple de? eſt fons deſiderioꝛum noſtroz qui ſine ſine videbik ſine faſtigio amabitur: ſine fangatione laudabitur: ym̃o ſanci prlus habebunt q; deſiderare poſſunt Apls, culus non vidit EGregꝰ im moꝛal. Et quis enrrare ſu ffidat quantum gaudium gquelibet anma ſuſcipiet de ſanctoꝛum pat riarchaꝛ cre duli tate deus pater noſter tum vno exemplo- ſciendũ ꝙ xpᷣs comparatur ſeruo pꝛopter tres ranones Pꝛima eſt ꝙ ad mſtar ſerui in continuis laboꝛibus erat: vnde Ps. In laboꝛ ibus a inuuentute mea. D homo cogita qualiter xpᷣs pꝛo te laboꝛauit in iacendo: qua iatuit in pꝛeſepio a ſeno vt tu iaæas b a ſidelitate apoſtoloꝛum gaitate a diligentia magna: martiruʒ ſtabilitate a patientia: conſeſſoe um pietate a clemetia: virginũ caſtitate. Reuera lingua a vox deſiat· quia intellectus capere nõ ſuffiat quantum ſit gaudium choꝛis intereſſe angeloꝛum pñtem vultum dei cernere. Exem plum ꝙ tanta ſunt beatoꝛum gaudia in patria ꝙ dyabolus ſuſtineret oim demonum penas ſi valeret red ire ad eelum a ibi clarita teʒ videre ſicut patet in vymptuario ¶ Pica infra octauas natiuitatis ad Gal. RKatres · quãto tem poꝛe heres paruulus eſt nihil differt a ſeruo cum ſit dominns omnium: ſed ſub tuboꝛibus actoꝛibus eſt vſq; ad pꝛefinitum tꝑs a patre. Ita à nos tum eſſemꝰ paruuli ſub elemẽtis moᷣi huius eramus ſeruientes. At vbi venit plenitudo tpis: miſit deus fii um ſuum natum ex mulere factũ ſub lege- vt eos qui ſub lege erant redimeret vt adoptionẽ finoꝛũ reuperemus. QAm̃ autem eſtis fihi dei · miſit deus ſpiritum ſim ſui in coꝛda noſtra clamanteʒ. Abba pateritaq; iam Ser mo quintus ſuper epiſtolam Vanto tempoꝛe heres paruulus eſt nihil di cum lit dñs oĩm ad Gal. 4. MWodo ſancha mater eccleſia tuht qualis ille qui ſine eſſimatione eſt magnus pꝛo nobis eſt paruulus factꝰ vnde Berñ. Wagnꝰ dñs a laudabik nimis. Nam heres dei eſt xpᷣ̃s hlius marie virginis ad Debꝛe.i. Quem donſtituit heredez vmuerloꝛꝛ. Deres iſte mihil differebat a ſeruo cum eſſet dñs omnium. Samilis enim erat paruulis licet in eo eſſent omnes theſauri ſcientie a ſapientie reconditi: tamẽ videbatur ſapientia ꝓfiœre Lu:z. Aulerunt illum in ihermuſalez Item lict eſſet ſine omni mætula peccati:tamen ſignum macule h'jre vo luit ſeʒ cauterium cirtumuſionis ſicut alii pueri, Ex qui bo patet ꝙ; ſimil erat paruulis aliis ergo diat RXKplłs hic. Quanto tem poꝛe heres hic paruulus eſt τι Vnde in pꝛeſenti ſermõe tria ffert a ſeruo ſunt dicenda. Pꝛimo quomodo ypᷣs comparatur ſeruo. Setũdo quare hoc tempus didtur plenitudo tempoꝛis. Jercio quare dẽ QAuantum ad pꝛimum v 2 ı Sermo mInterduz dune pꝛo eius amoæe. Cogua inſuper o homo qualiter ipfſe laboꝛaut in diſcurrendo: ita etiam ꝙ ſanguis fuit in itinere Etiam a tu laboꝛabis eundo ad eccleſias ad miſſas a ſermones Cogita qualr laboꝛauit in oꝛando in vigilando et ſepe in oꝛõne Pe rnoctando. Surge ergo mane a oꝛa vt eius impeires miſeri⸗ oꝛdiam et gratiam et dicere poſſis cim Dauid. Wedia nocke fſurgebam ad ↄſitendum tibi. Wultum laboꝛauit.quia mi qui⸗ tatem multoꝛum ymo mundi poꝛtauit in hoc ꝙ ꝓ peccatis mði penas ſuſtinuit Bern. Memoꝛaboꝛ ſemper illarum infanalium nerLceſſitatuʒ laboꝛum quos pertulit in pꝛedicando: fatigationũ m diſcurrendo. vigiliaꝝ in oꝛando · temptationum in ieiunando tolaphiſationum expꝛobꝛationum clamoꝛum &. Ecce qualiter xp̃s pꝛo te laboꝛauit: laboꝛa et tu pꝛopter eum. Inſuper pꝛo te luſtinuit paſſiones.Si vis eſſe particeps requiei o poꝛtet ꝙ ſulli neas penas peo eo ſitut ipſe ſuſtinuit· vnde XApoſtolus. Zi ſoni paſſionum eſtis: eritis et coonſolationum ¶ Zecundo comparatur ſeruo pꝛopter paupertatem quaʒ ſuſtinut Psg. Paupeꝛ ego ſum Quis poteſt exponere paupertatem xp̃i · nam qui eſt diuſſimus inter hommes ſactus eſt pauper ꝓpter hoĩes vt diuites fanat τι. Cho· S.· Saitis gra tiam dñi noſtri iheſu xpᷣi quomã pꝛopter nos ege nus fadctꝰ eſt eum eſſet diues vt illius mopia diuites eſſemꝰ Vis ſcire q; pauper fuit conſidera qualiter natus fuit in ſiabulo reclinatus m pꝛeſepio: muolutus vilibus pannis ι. Conſidera vlterius q; pauꝑ fuit in pꝛoœſſu.pauperio fuit q; ſeruus:nullus ſeruus adeo pauper eſt qui ſeruit pꝛo determinato pꝛedo ahtcui domino quin habeat m domo dñi hoſpicium: quinetiam poſſet habere denariũ. Eps vero deo pauper ſuit ꝙ in domibo illoꝛ⸗ quibo ſeruiuit hoſpicium habere non potuit· le git᷑ enm MWath 24.21. cum in die palmarum veniſſet in iheruſalem mtrauit in temp luʒ vbi eum multos infirmos euraret a tota die pꝛedicaret Cum iam eſſet ſeroa. veſpere circun ſpecis omnibus Glo. Si qͥs eum hoſpitio retiperet . Exiit ergo in bethania cum: 12· aplis Dict conſidera chꝛiſti pauperta teʒ qui in tota ciuitate hoſpicum habene non potuit · ſed exiit in bethania; pꝛopter hoſpicium ad hoſpitam ſuam martham que ipſum freqnteꝛ reœperat in do mũ ſuam cum diſcipulis ſuis. Item adeo paupe: ſuit ꝙ vnũ denariũ habere non potuit · legitur em WMath· l2. ꝙ cum exigerent tri⸗ butum a xpᷣo nec haberet vnde ſolꝛeret: milit petrum ad mare qui ac œpit piſcem in cuius oꝛe muenit ſtaterem quem fedt dari pao ſe Q petro. Ecce q;ᷓ pauper ſuit ꝙ non potuit habere vnrum — HZ caput ſuum concuſſum et deb ilitatum inclinaret Lu. ꝗ. Wuſpes denanũ niñ per miratulʒ3. Wis vlteriꝰ ſcire q;ᷓ pauper ſuit. vide q; nudus pependit in crute a non potuit habere aliquid ad qð foueas habẽt a vo lueres celi nidos nt. Vi de ꝙ adeo pauper fuit ꝓ qui oẽs aquas creauerat in extrema neceſſitate vnum hauſtũ aque habere non poterat. Judei dederunt ei vmum bibere ſelle mix tum: quod cum guſtaſſet noluit bibere Math:z; (Nerdo tom paratur ſeruo peopter humilia leruicia que ſeet. Ipſe enim humiliter miniſtrauit apoſtolis ſicut gruus Math. 20 Quicũq; vo luerit inter vos peeeſſe e · ve· ſeruus. Et ſicut filius hominis n, „ͥ1Nʒ ve nit miniſtrari ſed miniſirare Lu:zZ. In medio veſtruʒ ſum ſit qui miniſtrt. Wis ſcire q; humilia ſeruiua ſect Joh. 13. Surgit a eæna iheſus a ponit veſtimenta ſua acipiens lint heum anxit ſe · deinde accepit aquam in peluim a cpit lauare pedes diſcipu/ lo um ſuoum et tergere lintheo quo erat pꝛecinus. Pondera verba a muenies ꝙ; hit miniſſrat · ſurgit inquit a cena.diſcipuł reſide ntibus xp̃s ſurrex it vt oſtenderet ſe eſſe ſeruum: qᷓa moꝛis eſt vt dñis ad menſa ſedentibo lerui pꝛius ſurgant cpit lauane pedes diſcipuloꝛum ſuoꝛum. Menit ergo ad ſymonem petrum. a dixit pet rus ei. Nõ lauabis mihi pedes meternũ. Ecee petrus obſtup it videns illum ge nua flectere coꝛam ſe doꝛſum curuare manus ad lotioneʒ pedum extendere: in cuius noĩe omne genu fledtitur cleſtium ternſtrium a mſernoꝛum. Dhomo in hoc oble quio conſide a maximam humihtatem ꝙ voluit lauare pedes di ſcipuloꝛum ſuozum non ſolum electoum ſed enam iude ſui tra HM ditoꝛis· a in hac humilitate dat nobis exẽplum nos hũiliandi Jo5.13. Exemplum enim dedi bis vt quemadmodum ego ſen: ita aO vos fadatis. ¶ Quantum lecundam partem iſtius lermonis diat ipſe Apls At vbi venit plenitudo tẽ poꝛis Hot auteʒ tempus plenitudi nis ipſius fuit tempus mcarnatioms a natiuitatis xp̃i pꝛopter plura Pꝛimo quia tunc pꝛeſiitum tꝑs a deo quo yp̃s ſons plenitud ims graue naſci deberet. ¶ Zecundo peopter plenitudineʒ pacis Põ. ꝛietur in diebus eius iuſtida a abundantia paus Ichel. Implebunt᷑ hoꝛrea frumento: a toꝛ⸗ tularia tua vmno redundabunt · quia tempoꝛe augult qñ na tus eſt xpC̃s pax fuit per vmuerſum kem erao popter criſmatũ largiſſimam effuſioneʒ Johel. 3. Effundam de ſpintu meo ſupr omnem carnem Quarto peopter figurarum impletionem: qa pPeecdens tempus vacuum fuit n as onanens noſtre lalu tis 1 Soermo . — que figure implęte ſunt in xp̃ᷣi incarnatiõe a natiuitate(Quünto zopter miſeri oꝛdie plemtudmẽe. Temn poꝛe enim veteris legis abundabat iuſtica. ſimiliter abũdabit tempo ꝛe cextremi iudiaci ſed nunt abundat miſeri coꝛdia dei Ps. Miſeri coꝛ dia dñi plena ern AIFenantime terdam partem ſlius ſer monis dicit Xplus. MWilit deus ſpiritum ſilii ſui in oꝛda noſtra clamantem Abba pater/S gaendum ꝙ deus dir pater noſter pꝛopter quinq; — Pꝛimo pꝛopter crationem Deutro:32- Nunquid ipſe eſt pate: tuus qui poſſedit a ſecit a creauit te· de hoc in Ps: dr. IJple fecit nos non ipſi nos Secundo ꝓpter curam peomiſſionis. 1. Petri . eſt tura de nobis. vnde dixit Dauid im Ps. Dñs ſchat ꝰ elſt mei Wath. 6. Molite ſolieiti eſſe die. Quid man. ſ (Terco Peopter affectum dileciomis miſeratioms PsS. Quõ miſeretur pater filioum & (Quarto peopter diſtiphna coꝛrectionis RA˙pbs Flage llat deus omnem filum quem reapit vnde Jhere. Nam pꝛimo afflixi te ſupple in pꝛeſenti et non affligam te vltra ſcez in futuro· vnde de hoc Greg?. Wiſcricoꝛditer deus adhibet nobis tempoꝛalem ſeueritatem vt non eternam mſerat vltioneʒ ideo hic quibuſdaz pardit vt meternum crudtet ¶ Quinnto pꝛopter di ſtributionem hereditatis. vnde diak in Põ. Lu es qiu reſtitues hbereditatem meam mihi Math. Venite benedict patris mei &α Nota exemplum. nam pet us alphon diat de quodam domino⸗ vniꝰ cinitatis qui habuit tres filios 2 coogitamt dnium cutatis vni uloeum dimittere qu regeret ciui tatem: a wolens ſeire quis illos eſſet melr æ vſus eſt tal mduſtnia: wocauit maioe a dixit ai. Si deus vellet te facen auem cuiuſ modi auis eſſe velles ſin mi rnſpondit· aquila: dixit patæ. Quare: n ſpondit. Quia omniũ auium rex eſt a vwolat ſuper omnes aues: vocaui ſecunndum et diryit. Au fili ſi deus vellet te facere auẽ de qua eſſes melius con⸗ tentus: rſpondit. de ſalcone: et quare hot ait pater. reſpondit quia poꝛtatur pugno nobilium quando vadit venatum irruit ſuper omnes aues pᷣm voluntatem ſuam modo occidit vnam modo aliam. Quibo anditis vocauit tercium ſcʒ minoẽ 2 dixit ei licut aliis: et reſpondit ꝙ vellet eſſe grus · quia ſemper volat aum comitiua multitudme a ſodetate, Dis peradis venit pdickꝰ9 domin? a condidit teſtamentum diens. Dimitto fiuum meum mmoeem heredem et dñũm auitatis. Sic in pꝛopoſito deus haber tres filios ſeqʒ luciferum qui ſicut aquila appetiit wolare ſuper al⸗ titudinem nubium limilis eſſe altiſſimo, Secundus fuit pꝛimꝰ homo ſcʒ adaz qm velut ſalco rabidus ſuper pomum vet tum ſe immilit. Tereius filiꝰ? eſt xpᷣs qui in terris viſus eſt a cũ humm b⸗ conuer ſatus. s iſte eſt he es: de quo loquitur Gpls in epiſtola hodierna dicens. ꝙ ſi klius et heres per ceum: et coheredes ſunt pan peres chriſti eeleſtem herditatem poſſidentes Math. Beati pau peres ſpiritu quotniam iplſoꝛum eſt regnum eloꝛum Jaco⸗z⸗ Nonne deus elegit pauperes in hoc mðo diuites m fide reg ni heredes quod peomiſit deus diligenaäbuse. ¶ OVhica poſt octauas Epiphame ad Ro. Kaàtres obſecro ws per mile ricoꝛd iam dei vt exhi beatis coꝛpoꝛa veſtra hoſtiam viu enez ſanctã deo placentem rationabile obſequium veſtꝝet nolte Sfozmari huit ſeculo: ſed refoꝛmamini in nouitate ſenſus veſtri vt pꝛo betis que ſit volũtas dei bona bene platens et perſecta. Dico enim per gratiam que data eſt mihi om⸗ nibus qui ſunt inter vos nõ plus ſapere qz o poꝛtet ſapere ſeod ſapere ad ſobꝛietatez. 2 vnicniq; ſitut deus diuiſit men ſuram ſidei. Oitut em in vno toꝛpoꝛe multa mem bꝛa ha bemus. Omnia autem membꝛa non eundem actu habent ita multi vnum coꝛpus ſumus in criſto. Singul autem alter alterius membꝛa in xpᷣo iheſu dmino noſt· Ser mo ſextus ſuper eꝑiſto a ꝑpꝛecedenti. Bſlecro vos per miſe rioo:diã dei vt exhibeatis coρωρb5e¶—⸗ geſtra & Ro-zͤ-Quia maxia ꝑps merendi a demerendi onſiſtit in exe? ado οτιι71¾1ideο monet nos Apls vt to? ꝛa noſtra dei ſe ruicio efficaater mane pemus dic̃. Oblecro vos & (Vnde in peeſenti ſermone Aunch ſune dienda. Pꝛimo quia debe mus coꝛpoꝛa noſtra exhibere deo. Zecundo qa ali qui offerunt deo hoſtiam moꝛ tuq; a aliqui viuentem. Terdo quare non debemꝰ? nos ↄſoꝛmare huic ſeculo. Quarto de illis qui plus ſapiunt q opoꝛtet ſapere. Quinto quomõ omnia mẽebꝛa ſancte ecleſie vnum ſunt coepus eum vno exemplo. ¶ Quantum ad pꝛimam partem Rplus ponit hant exhoꝛtationem de exercao cꝛpoꝛis immediate poſt has ſeſtinita tes Pꝛimo ꝓpter debitum illius re tompenſationis: a cum Rihus dei pꝛopter nimiã carita tẽ humanum genus ad veram ſalutez libi adoptamt monet Apłs vt in recompenſam ſui duldſſimi coꝛpoꝛis noſtra copoꝛa exhi⸗ beamus vt aà ſeruiamus ſic nobis in ſuo copoꝛe trigintatribus . an is ſerumit. vnde xpᷣs diat im euangeho. gulius hominis nõ venit miniſtran ſed miniſtrare: et etiam vt ei lubiicdamur tanq; — ee f f f ffõs 2 õ lt⸗ Cer⸗ hom: Sermo ,. creatoꝛi noſtro: vt leruus dno ſilug patri: uc nos deo Eck . 2. Collum ſubiicite iugo eius· ꝓpter hot inporrand dixit illud i Se Exo· i0· Vſquequo non vis ſubiidi mih tundo exhibenda ſunt toꝛpoꝛa noſtra deo ꝓpter oblationẽ jllam qua ſe pꝛo nobis obtulit deo patri in truœ et in mote. Vnde ſitut omnia mebea peo nobis extendit et totum toꝛpus ad paſſionem dedit: ſic in rnecompenſam offerre de bemus ſibi coꝛpus a membꝛa noſtra· qa poſt moꝛtem dabit reſurredionem a gloeiam. Nam fide lis miles non timet amittere equum m peelio dum poſſit facere laudabile 1 fadum pꝛo domino ſuo quando ſe ſperat reupere melioꝛem. Sit iuſtus non ti met exponere ſuum coꝛpus caſigationi vel etiam moꝛii ſi necſſe fuerit pꝛopter dñm ſuum: quia poſt moetem per reſurredtonem ſperat gloꝛioſum ſubtile a eternum toꝛpus ſe re⸗ cepturum. vnde Apłs. Salnatoꝛem expedamus dñim noſtrum iheſum xp̃m qui reſoemabit toꝛpꝰ humilitatis noſtre ↄfſigurat ũ c: po:i claritatis ſue. vnde xp̃us ait Math· 13 Fulgebunt iuſti tanq; ſol · vnde etiaz Berñ. in li:de conſide. Qualis tunt putas erit ſplendoꝛ animarum qñ ſous ſplendoꝛez habebit lux coꝛpoꝝ nulla tibi triſtida nulla anguſtia.nullus dolo: nullꝰ timoꝛ nullꝰ laboꝛ ſed perpe tua ſanitas ſemper perſeuerabit · ¶ Quantuʒ ad ſetundam pPar tem iſtius ſermonis diat hic /Aπ ſtolus, Doſtiam vinentem ſanctam deo placentem Pꝛo quo ſciendum ꝙ; aliqui hoſtiam moꝛtuꝙ offerunt deo(¶ Pꝛimo iſti qui bo na opera offert deo in peccato mortali: quia nihil merentur apud deum quo ad remunera tionem eternam·ſ/að Cho: 13. Li diſtribuero omr es vnde dỹ in decret. Opera exem caritatem non valent ad ſa lutez 24·q· 10 (Seeundi ſunt qui dicunt qñ moꝛtuus fuero ſepeliar in tali monaſterio: dum viuũt in peccatis ſuis perſeuerant. amima eꝰ in inferno ſepelit᷑ a cadauer vult ſepeliri in loco ſacro (Ter ci ſunt ypocrite qui ieiunant vigilant oant eœleſias frquentant et tala bona opera fatiunt peopter gloꝛiam vanam et laudem humanam· a tales ſunt martires dya boli · a pñt dicere dyabolo illud Ps. Quoniam pꝛopter te mozfſicamur.a de talibus dixit pp̃s, Amen dito vobis receper̃t mereedem luam Gregꝰ in moꝛał D q; miſeri ſunt qui affectat laudes hoĩm in ſemetipſis: diſſipãt fructꝰ an boꝝ ſuaꝝ· dũq; oñdere alienis ocuhs appetant dãnant (Cuara ſunt q ſauũt peregnnatiões a ecłas a capel⸗ las vltruũt et largas elemoſinas dant pauperibo de rebb miuſte —— atquiſitis ſeʒ per rapinãsi vſuram a illis non ſatiſſaciunt qtiby tenentur neſtituere Ecl.· 34· Qui offert de ſubſtantia pauperis⸗ qſi qui vidimat ſiliũ in ðſpectu patris.vnde Greg? in ngiſtro⸗ Quicquid in dei ſeruido ex ſcelere offert ommpotentis dei non placat iraeundiã ſed irritat (Quinti ſint clauſtrales qui co: poꝛa habent in clauſtro ſed coꝛda in ſetuloCoepus enim eſt moꝛtuũ qñ eſt ab anima ſepara tuʒ· vnde Areſtotiles. Chors nihil aliud eſt q; reellus aĩe a toꝛpoꝛe· a tales clauſtrales fatiunt oblatiões tum cayn qui aias ſuas dant dyabolo ſua coꝛpoꝛa in clauſtro dant deo de talibus non eſt mirum ſi clauſt rum non ſit eis caozz „ q mag nũ dolo em ſentiunt quaſi moetem· quia moes eſt diuiſio coꝛpoꝛis a anime· ſic et ipſi diuiſi ſunt: qnia toꝛpoꝛa habent in clauſtro et coꝛda in mundo: et tales habent duram et aſperam vitaʒi: quia quicquid boni faciunt cadti faciunt · vnde Dugo de ſancto victoꝛe. Inuitus non bene agit etiam ſi bonum eſt quoð agit: et tales ſunt miſeri homines: quia nullam conſolationem habent in mundo: nec abintra a deo (Queri tur hic qui ſunt iſlu . —— gu hoſtiam viuentem offerunt deo a que requiruntur ad hoc · Me Hoſtia vmua NRo ofe eſpondetur ꝙρνει mo requiritur ꝙ opus bonuʒ fiat in cantate *wνι.ααιmd à gęiatia: quia minimũ opus in caritate fadtum plus eſt q; opera omnium peccatoꝝ in mundo exiſtentiuz Berñ. Caritas eſt cum qua net maximum accœptaturSecundo qꝙ; fiat intentione recta⸗ cz ꝙ homo m bono opere querat dei honoꝛem a ſalutem ꝓpꝛiaʒ ct pꝛoyimoum ediſicauonem Æ&nb. Inten tio operi tuo finem imponit Greg? Quicq;d agis peo eterna mercde age: a mihil ſtudeas pꝛopter humana opinionem a landem agere: ſed ꝓpteꝛ vitam eternam Tercio ꝙ ſiat wluntarie et tum hylaritate a⸗ Cho · 4· Dylarem datoꝛem diligit deus . vnde dictur in decret. Melioe eſt quinq; pſalmoꝛum ⁊& de conſe · diſ · y. Non me. Põ. Seruite dño in letiaa ¶ Quarto ꝙ Rat perſeucranter: quia non ſuffict ꝙ bonum ſiat in gratia a recta intentiõe a vo luntate niſi ſiat perleueranter Berñ. Tolle perſeuerantiam nec obſequium habebit mertedem ˖ vnde etiaz Yldoꝛus de ſummo bono. Solis mapientibus pꝛomitti tur: ſed pꝛemium perſeuerantibus datur Math. 10· Qui per ſeuerauerit vſq; imn finem c&Item aliqui qui deo hoſtiam viuentem offerunt ſunt infirmi a tnibulat qui ſunt pPatientes. Nunq; enim coꝛpus digna hoſtia effidtur: mu igne tribulanonis moꝛa ficatum fuerit et decocum. Quoniam ſi nos tribulationem patienter a voluntarie ſufferimus coꝛpus noſtrã non ſo lum hoſtia viua: ſed ſancta effiatur coꝛam deo. l ðòð ib acbesl mfrnntates, (Bunt autez tria tonſlideranda pꝛoptenque non ſolum patienter peche Ene Aed delectant tnbulaties a imfirmitates ſuſtipiẽde ſunt Pꝛimũ ertnger Propter trid eſt quia eſt veriſſimum ſignum eledionis: vnde dixit angelus fgfaphael ad thobiã. Quia acceptus deo ems neceſſe fuit vt tem⸗ ptauo pꝛobaret te· econtra diat᷑ de repꝛobis in Põ. Dimiſi eos bm delideria coꝛdis e um Setundũ eſt tum magno effedu cer- M tiſſima lie ratio Ps. Ex omnibus tribulationibo meis cripe me ſilr Policarpus dicit ꝙ diuina pietas ſolet eledos ſuos multi⸗ pluater eri pere. Pꝛimoldibe rat per pati entie donationezʒ . Waxime deus libe rat quando ſufferendi patientiaʒ aminiſtrat Sectundo tribulationẽ m duledinem cõmutando ſitut de ſancto andꝛea legit᷑ dicente. O bona crux diu deſiderata. Itez de ſancto ſtephano. Lapides toꝛrentes illi dules erãt. Terdio libe rat pꝰ ſingulas tribulationes conſolationes infundendo Pã. Sctundũ multitudmem doloꝛum meoeum conſolationes tue letiſcauer̃t animã meamNereao appetenda eſt tribulatio: quia foꝛmaer G nos deo qui ſuper omnes ho mines tribulationuʒz paſſionibus ſe immiſit · pꝛopter hot ſolum tribulatio ſummo deñderio eſt am⸗ plectenda. Vñ cum tranllati de iſta vita ad ſpeculũ vite diume venta tis peruenimus tunt lue clarius cognoſeemus q; magnũ uu mulum merite ꝝ nobis pᷣſens trioulatio aduexit. vnde Berñn ſuper illud Rpłi. Non ſunt condigne paſſiones & dict. Non ſunt tondig ne paſſiones ad penam que dimittitur· ad gratiaʒ que immittitur ad gloꝛiam que pꝛomitut᷑: vnde DHumbertus Si aduerſitatum vtilitatem ſciremus conſiderare/vix in eentum an nis dno poſſemus pꝛo inſirmitatis vnius beneſidco rſpõdere ¶Quantum ad teraam partem dict hic Apls. Nohte confoꝛ eic ſecho nos ofoꝛl no Nbeg mari huitc ſeculocnon debemꝰ? nos ðſoꝛmare huic ſcculo Pꝛimo opter triia. Aqnua amidta huius mundi mimitum dei conſtituit Jatobi⸗2. WWD U Pmiaga huius mundi inimita eſt deo: quia amoꝛ mdi expellit 3* — — deum a eius gratiam a diledionem a co:de hominis: quia ſitut ignis a aqua ſunt contraria: frigus a cahdũ: album a nigrum ſic amiadia mundi a dei limul ſtare non poſſunt. vnde Greg?. Viſce o homo non diligere mundum dinor deum ante o'a. dqds habes funde vt implearis · vnde etiam Rugꝰ? ſuper ptimam canonicam Johannis. Duo ſunt amoes ſcilit mundi a dei ſi mundi amo in te habitat non eſt quo introeat amoꝛ dei. Cum ecrxoneras coꝛ tuũ ab amoꝛe terreno tunt hauries amoꝛẽ d iumũ a in apit in te habitare caritas a qua mihil mali poteſt pꝛocdere Secundo quia totus mundus plenus eſt amaritudine a miſeriis “R . . eigo dititur vallis lacrimꝗrum. hot pue oſtendit naſcendo qui pꝛimo flet repꝛeſentans miſeriam huius mundi Job ·14. Domo natus de muliere bꝛeui viuens tem poꝛe replet᷑ multis miſeriis. DHoc patet patet· quia yunc frigus nunc eſtas nunc fames nune „ 6 . ſitis nunc fietus nunt diues et pauper viuus et m oꝛtuus Job⸗ 12. Mancq in eodem ſtatu permanet Gregoꝛinz ſuper Ezech⸗ Quid eſt quod in hoc mundo nos libeat. vndiq; ludus nos in⸗ ſpicmus vndiq; gemitus audimus: deſtructe vebes vndiq; e⸗ uerſa caſtra:agri in ſoltudinẽ redacti: alios in captitui tateʒ dues alios det runcari vidimꝰ.a alios interſfick. Quid g eſt qð in hac vita libeat frẽs mei. Si talem mm iam diligimus non gaudiaã * ſed vulnera amamus (Tercdio quia nemo ſeruiens huic munde poteſt peruenire ad gaudiuʒ celeſte. Ratio eſt quia omnes ſerui toꝛes hꝰ mũdi ſerui lunt dyaboli Mat h·6. Nemo poteſt duiobo dñis ſeruire Apls, Zi adhuc homimbus placerem xp̃i ſeruus nõ eſſem: ym̃o ſerui dyaboli qñqʒ durius laboꝛant ꝙ; ſerui xpi· ꝗa ſunt in continuis laboꝛibus a mquiet in dſcientiis luis Ambe Que pena gra uioꝛ q; intenoꝛ is conſcientie vulnus. Nonne hoc magis fugiendũ q; mos q; exilium q; diſpendiuz q;ᷓ debilitatis doloꝛ. a in futuro ſeruitoꝛes mundi habebunt infernum a pꝛina⸗z buntur gaudio eterno Cribeſuper Wath. O c; miſerrimus eſt mundus à miſeri qui ſequuntur eum. Semꝑ enim hoĩes mani opera ſua excluſerunt a vita. vnde etiam Greg? in moꝛab. Sile eſt regnum celoꝛum . Nemo poteſt hit gaudere cum hoc ſecualo qà illc regnare cum deo ˖ ¶ Quantum ad quartam partem iſtiꝰ ſermoms diat hit Rppoſtolus. Mõ plus ſapere qꝙ; o poꝛtet ſapere Motandũ eſt hic hm Vincentiũ ꝙ αqus plus ꝙ; opoꝛtet ſapit pleſſapet aligs Foportz te tripliater (Vno modo rõne obiedi qn obiectũ imperſcrutabile vult perſcrutari a mueſtigare rationibus trinitatem perſonarũ a vmtatez elſencie diuine ſeu articulos ſidei qð eſt pohibitum Ecbl. 3. Altioꝛa te ne queſieris· vnde etiam Pꝛouerbᷣ·is· Qui pꝑ/ ſcrutatoꝛ eſt maieſtatis oppꝛimet᷑ a gloꝛia. vecundo qui peꝛ ſcĩaʒ magicam vult ſecreta a futura p̃diœre (Terdo in inditando oc⸗ tulta coꝛdium que ſolus deus habet cognoſcere a indicare: 2 in ſignum huius ipſe ſolus diatur perſcrutatoꝛ coꝛdium et de hoc plemus habet᷑ in diſcipulo de tempoꝛe ſermone · 24 ¶Quantũ ad quintam partem iſtius ſermoms dicit hic Apls. Sicut enim in vno orpoꝛe multa membꝛa habemus τ. Dic apls oſtendit quomodo omnia membꝛa ecleſie vnum coꝛpus ſunt· a quomõ hdeles xp̃i ſunt in coꝛ poꝛe ecleſie a debent ſe adinuiem habere äl Serno . vnn) ſieut membꝛ vnius coꝛpoꝛis Notandũ ꝙ vnum membꝛum nõ . inuidet alio membꝛo ex eo ꝙ dignius et melius habet c aliud membꝛum.ym̃o vnum membzꝛ tongaudet alteri a reputat ſibi ſactum qð ſit alten ſiue bonum ſiue mahim· vnde ſi ledatur pes ditit os. Quare me ledis:a ſi lauatur pes.os regratiat᷑ lauanti Sit debet eſſe inter ſideles criſti qui ſunt membꝛa eccleſie: vnde dẽ hit. Wulti vnum coꝛpus ſumus m xpᷣo.ſinguli autem alter alterius membꝛa(Becando vnum membzꝛ leſum ab alio non ſe vmdicat. Sic etiã delyt eſſe in mẽbꝛis eccleſie· vnde etiaz Apls ait. Nulli malum pꝛo malo reddentes: ym̃o quod plus eſt vnũ membꝛum peo alio ſe exponit pentulo pꝛeapue minus nobile ꝓ nobilioꝛi vt manus peo capite. In membꝛis ecœleſie ip̃m caput peꝛo membꝛis ſe õ ſitut vnũ membꝝ oabũ ſumptũ aliis cõmunicat· ſic vnꝰ ſidelis ahis bona ſua cõmunicare debet Et ſi mem bꝛe amplius de cibo retineat q; debet · illu d eſt ei occa ſio apoſtematis vel alterius inſirmitatis · ſic etiã inteꝛ ſideles xpᷣi Ecek · 5· Eſt aalia vanitas pelſima q̃m vidi ſub ſole ſeʒ diuitias tonlermuar in malum dñi ſui ¶ Quarto nihil valet vnũ membz ſeparatum ab aliis ſed eſt putridũ a inuale. Sic excõmunicatꝰ ſeparatus per excõmunicauonem maioꝛ? a p̃ᷣo qui eſt caput a a membꝛisab omnibo fidelibus xp̃i ad nihilum valet niſi ad eternũ igneʒ· hoc pꝛobatur ex euangelio Joh.i· vbi yp̃s diat Ego ſum vitis vera a vos palmites. Sed homo excõmunicatus elt ſilis palmiti abſciſo a vite q ſit abſciſus ad alud non valet niſi vt in igne comburatur Kugꝰ? ſupe: Joh. Nihil debet foꝛmi dare xp̃ianus qᷓ ſeparari a co: poꝛe cnſti¶ Quinto totum coꝛpus tremit cum ſeparationẽ vmus membꝛi pᷣuidet. Sic timene debet totum oe pus eceleſie cum aliquem ſidelem videlit ſeparari a cõmunione ſidehum per excõmunitationem vel pẽtm moꝛtale Pꝛo quo ſciendũ ꝙ excõmunicatio maioæ fnułlr non eſt ferenda ontra xpᷣianum xpᷣi ſangume redemptuʒ. Nam vt diat Jugꝰ Cum quidaʒz ſacer dos excõmunicare ſuum ſubditum voluiſſet a audinilſet votem dicentem ſibi. Deline · non em̃ tu ſicut ſan gumem meum pꝛo eo fudiſti: ſtatim remiſit ſenteneiaʒ (Otmo nota exempluzʒ quõ vnum membꝛum ex poſuit ſe pꝛo alio. DHoc patet de beato paulino epiſcopo qui ſe dedit in moꝛtẽ pꝛo ſilio vidue a per hoc ſeip̃m a młtos yp̃i ſideles a captiuitate a moꝛte J 4 25* pomptuario · ut quere in — — 8LL8- —Nͥ — hylaritate: dilectio ſine ſimulatione: odientes malum: adherentes bono: caritatẽ fraternitatis inuicẽ diigentes honoꝛe inuicem pꝛeuenientes. Solidtudine non pigri: non alta ſapientes: ſed hu ſohaitus ad cuſtodiendũ aĩas ſibi cõmiſſa xpᷣi empti ſumus. Si quis haberet de xp̃i veſtibus aliquid valde tuſtodiret illud. Si vero haberet aliqd videliet de ſangume eiꝰ diligentius cuſtodiret. Qualiter aſjt debet tuſtodire amimas qs ( Endet Eliadarꝰ. Ratres· hũtes dohationes pᷣm gratiam que data elſt wbis differentes ſiue pꝛophetiam ᷣm rõnem ſidei: ſiue miniſteriũ in miniſtrãdo: ſiue qui docet pärinzſiue qui exhoꝛtatur in exhoꝛtãdo. Qui tribuit ſimplidtate·qui pꝛeeſt in ſohitudine·qui miſeretur in ſpiritu feruentes: dño ſeruientes:ſę gaudentes: in tribu latone patientes: oꝛõni inſtantes: neceſſitatib ſanctoꝝ cõmunicantes: hoſpitahtatẽ ſedtantes. Senedicite perſe⸗ quentibus ws:benedidte et nohte maledicere. Gaudete cum gaudentibus flete tum flenubus.Idipᷣm ſentientes milibus conſentientes. Sermo ſeptumus ſuper epiſtolam Vi pꝛeeſt in ſoliatudine v Pꝛelatis ſo liatudo pꝛopꝛiatur:quia ſunt paſtoꝛes a debent vigilare ſuꝑ gregem eis cõmiſſum et m ſignum hꝰ xp̃s paſtoꝛ petro dixit. Paſce oues meas:ergo hic dr̃. Qui pꝛeeſt in ſoliatudine Vnde mi pñti ſermone Rplus dat plura documenta (Quantum ad pꝛimuʒ dict. Qui peſt ſupple in ſolicitudme pꝛeſitPꝛo quo ſciendum bm Wilhelmum ꝙ triplia nileimae debet elle ꝛimo qꝛ ſangume ſanguine ſuo pꝛepoſuit pꝛo illis ſangumem fundendo ( Seamdo qa m periculo aie ſue pereunt anime ille et ſi ex culpa ſua pereãt erit anima eius pꝛo aĩabus illoꝛum Eʒech. 2z9· Sangu inem aut eius de ma . ſpe . requi ercio vero quia niſi pꝛelatus adduxerit inquantum in ſe eſt animas ſibi cõmiſſas a dño facdem dei non videbit Geñ . 34· Non videbitis fauem meam: niſi adduxeritis fratrem veſtz minimum vobiſcũ.niſi quis diligenter tuſtodiret ſanguinẽ yp̃i m vaſe verteret᷑ contra ſaluteʒ ꝓpꝛiam. Sic i⸗ vn regno celoꝛũ excludet᷑ niſi aĩas ſibi traditas adduxerit ſetuʒ 72. — hic Vt — teri ſi verbo a exẽplo bene p̃ſunt tot pmia ꝓ illis hẽbunt quot ꝛie per eos ſalue facte ſunt Gregꝰ in omel. Pꝛe ceteris deũ lub⸗ lime vider merent᷑ qui fidehbo gregibo nouerunt peſſe ſoliate. lati maius hẽbunt ᷣmium a deo eeteris hoĩbo · m in ecla dignitati bo p̃ſunt vt eßi a p̃ᷣſbi ⸗ £ Dum enimpeeſul ſuper gregezʒ ſuuen vigilat diuina gratia ſuꝑ eum choꝛuſcat. Si autem ſubditis ver bũ dei ſubtraxerint a eos in foueam moꝛtis per mala exẽpla duxerint·tot penas pꝛo aliis hereditabunt quot aĩe eoꝛum pꝛauo exemplo perierunt. Gregꝰ m moral. Saure debent peelati ꝙ ſi nunq; mala ꝑpetrauerint tot tñ moetibus digni ſunt quot ad ſubditos perditionis exempla tranſmittunt, Qui aũt in ſeeularibo pᷣlati ſunt vt reges barones 4 iudices ſi iuſte indicant a ſubditos clementer tracant maioꝛẽ gloꝛiam pee aliis a iuſſo iudite xp̃o conſequent᷑. Si aũt miuſte trudeliter oppꝛimũt acutioꝛa ſupplicia pꝛe ahis hẽbunt Sap · 6 Judicium dunſſimum fiet his qui pꝛeſunt· vnde etiaʒ Jatobi ·?2 Judictium ſine miſeritoꝛdia ſiet ei qui nõ fecit miſe ricoꝛdiã Crib. Situt potentes potenter toꝛmenta patient᷑: ſit a iuſtice pꝛemiis implebuntur plenius ſi bene exercuer̃t potentatuʒ: a in futuro ta ntam habebunt gloꝛiã qᷓnta virtute alios pꝛeceſſert ¶Quantũ ad ſecundu documentum diait. Qui miſeret᷑ in hylaritate. Sume ðtra hoc faciunt illi qui auſteritateʒ in verbo in facto a in vultu oſtendunt qñ a pauperibo rogantur Rugꝰ. Qui dat vt carat tedio interpellantis non vt refidat viſcera indigentis rem a me ritum perdit. Vt aũt elemoſina detur cum hylaritate vultus a ſermõis dulœdine: tunt ille a quo peut pauꝑ elemoſinã debet attendere quis petat qm̃ xpCs in ſoꝛma pauperis Math·2 5. Qðᷣ vn ex minimis me. fe · mi. feciſtis IJheroꝰ. Quot enſcunq; manũ pauperi extenderis xp̃ᷣm cogita: ita debet cogitare ꝙ ipſe a deo quotidie petit regnũ celoꝛum· ibi. ARueniat regnuʒ tuum.a ſi negat deo hot modicum: deꝰ? negabit regnũ ſuum Pꝛouer · 22 Qui obturat aurem ſuam d clamoeʒ paupez clamabit ipſe æ non exaudietur. Indignü enim eſt ill negare fruſtum panis a quo petit totum regnum ꝛo quo ſcienduz ꝙ ſex genera hoĩ tribuũt elemoſinas a hoc diuerſimode ¶Pꝛimi ponut in ma dei a eſt illa que dat᷑ vidus et ephams qui mendicare pudẽt A qui defectum magnum ſuſtinent pꝛopter honoꝛem tempoꝛalẽ pꝛecpue aũt que datur cognatis indigentibus Yſa.io· Carnẽ tuam ne deſpexeris Bern. in epla. Beatus qui intelugit ſuper egenũ a pauperem, Ille pauper eſt qui muite petit a verecunde accipit a acipiens gloeificat patrẽ ſuũ qui in celis eſt (Secundi ſunt qui ponunt elemoſinã ſuꝑ pedes dñi quam dant hoſtiatim mendicantibus peregrinos et pauperes in hoſpicio ꝓpter deum tolligendo Yſa:28· Frange eſuriẽti panẽ tuũ: a egenos vagos induc m domũ tuã Augꝰ?. Elemoſina eſt vngentuʒ quo maria * D „ “““YꝰKGB? D M magdalena vnxit pedes Dminmi (Lerci ponunt Aemolinau in gremio dñi a eſt illa que datur lepꝛoſis ecis captiuis a pᷣcipue inter paganos ¶ Quæti ponunt elemoſinam in os domini a eſt elemoſina quã qus offert pꝛo poſſe ſuo ad altare de rebus inſte acquiſitis vbi offertur ſacrum coꝛpꝰ dñi in ſalutem viunoꝛum æ moꝛtuoeum: et ideo tum quis dat ſacer dotibus elemolinam qui quotidie ſumunt coꝛpus dñni vel ad oꝛnatũ domus dei vbi yp̃ᷣs nſec ratur a tractatur ita accœpta eſt quaſi in os dñi ſit poſita Rpls. Operemur bonum dum tꝑs habeinꝰ ad omn es · maxime aũt ad domeſticos ſidei:iſacer dotes qui ſunt illuminatoꝛes ſidei doct oꝛes ( Quinti lunt ponentes ſuper coꝛ dñi: et ſunt illi qui dimittunt offenſas et iniu rias ſibi illatas verbis fadis rebus vel ctoz poꝛe Augꝰ. Multa ſunt genera elemoſinaꝝ qs tum facimꝰ adiuuamur vt dimittant᷑ nobis noſtra peccata moꝛtalia ſed ea nihil eſt maius q; cum ex coꝛde dimittimus qð in nobis quiſqg petcauit (Saenduz q tanta poſſet eſſe offenſa que dimittiẽ ſiue in ebus fama a coꝛpoꝛe ꝙ pꝛopter hoc omnia ptta dimitterent᷑ homimi Lu. Dimittuite a dimittemim Gregꝰ? in omel. Qui in ſe Peccanti clemeter indulſit.nullum pe ccati veſt gium in eius aĩia remaebit (Sexti veſtiũt xp̃m a eſt illa elemolina que datur a cffertur peo animabo defunctoꝛũ que ſunt in purgatoꝛio: vnde Machab· i2. Sandta ergo a ſalubꝛis eſt cogitatio ꝓ de funcis exoꝛare vt a peccatis ſoluantur· vnde Berñn m quoda ſermone Dec ceſt religio expiationis vbi amime coꝛ poꝛi bo exute crud anẽ ad tꝑs vel caloꝛe ignis vel frigd:e vel alicuius g rauitate doloꝛis ad ilios nobis tranſeundum eſt per compaſſionem quibo iundti ſumus pꝛo human tate¶ Pꝛo quo ſciendum ꝙ animabo in pur⸗ gatoꝛio exiſtentibo ſubuenire debemus quatuoꝛ de cauſis.quera mn diſtipulo. ¶ Quantum ad Lexcium do cumentum dit hie AKpls, Donore muicʒ puenientes: quia quilibet debet ſumere aliqð bonum in pꝛoximo ſuo eſſe ſiue ſit mani feſtuʒ ſiue occultũ quo ipſe eũ peecllit. quare merito eſt ab ipſo hon andus Sed oppoſitum plures ſaciunt qui ꝓximos ſuos deſpiciunt. Hoc cõ⸗ muniter fit qtuoꝛ de caußſolBrima cauſa ẽ ig nobilitas Boedꝰ Si p̃moꝛvia oĩm quos deꝰ crauit ſpeckes nullus degener extat ma oẽs ab adã venerunt ergo ſunt fratres Rugꝗꝰ de doarina xpPiana. Ego non interrogo te ſerico ndutum a pauperem pan noſum · no quales in veſtibus eſtis vel ſins: ſed qᷓles nat fueritis Amo bo certe nudi ambo in ſirmi · ambo vita miſerã in cho an tes Adad hutc ambo plozantes qñ naſcuntur imlſantes. Iteʒ ꝙ omnes Sermo homines haEnt vnum pꝛinc pium vnũ ſinem: oſtenditur in ollibus moꝛtuoꝝ · quia ad ſenſum nulla eſt differentia inteꝛ oſſa nobiliuz a ruſticoz Rugꝰ. Cum in aliquo caſu vetera ſepulcra moꝛ tuoꝝ: franguntur: oſſa nobilium a Bieituz non agno ſcunt᷑ SGed queritur. vnde cauſata eſt nobilitasg: rñdetur ex virtutibb R“R RKreſtotiles. i· Politic Vir tus a malidia determmãt nobiles aàaà ignobiles· ver ſus. Nobihs eſt ille quem nobihtat ſua vir tus D vyvyvyyy:y¹nrñæ⸗knde diamus in o5ne dnicali. Pater nr & nullus de nobilitate ſe iactet. a ſic ahos homines ſpernat Rug. Wonemus diuites nobiles non ſuperbire mmoꝛibus nec econt a. WMmnoꝛes enim non poſſunt cum alijs dicers. Pater noſter niſi ſint fratres ¶ SZed die es que ſunt ille virtutes que oſtendunt hoĩes eſſe nobiles e hat materia plemus habetur in diſcipulo de tꝑe ſermõe· 22 Gecũuda cauſa eſt paupertas: quia nobies a diuites cõmumiter pauperes deſpiciunt: ſed antiqui patres in antiquo teſtamento hot non fecrunt Job. 3. Si pauperez deſpexi eo ꝙ non haberet veſumentum.ſi veſtis pauperis eſt deſpecta tñ perſona hominns eſt honoꝛanda (Silr in nouo teſtamento ex hoc non honoꝛauit eos m apo ſtolos eligendo ; vnde · . Cho · 10 Videte vocationem veſtram fratres: qua no multi potentes ſed que ſtulta ſunt mdi elegit de? vt ↄfundat ſoꝛtia: a ignobiha a dtempa bula elegit deus, Doc patet ſic. qma de piſcatoꝛibꝰ a aliis pauperibo elegit plures epoſtolos. De lapientibus autem huius mundi tantum vnum ſceʒ gamalielem legis docto: eʒ · de nobilibo bart holomeũ à etiam paulum qui fuit ums romanoz de dinitibo zat heü qi ft diues . de pemapibus 1½. Potentibo tres ſeʒ micodemũ a centu onem a regulum · ꝙ pauper homo non eſt deſpinendus ſed ho noꝛandus oſtendit Greg? in omel. Pauper cum repꝛehenſibiiliis ecermit᷑ monen debet ſed no deſpici. Zi vero p ehenſionis nihil hꝛ/abet venerari ſumopere ſic inter œſſoꝛ debet (Qerda cauſa ſunt pectcata. Sic xp̃s non fecit· quia conueꝛ ſatus eſt cum peccatoꝛib⸗ comedit a bibit cũ eis vt eos ad via veritatis nduceret a lalut Zed phariſei hoc repꝛehenderunt m xp̃o dicnites ad diſcipulos Wath. 10. Quare cum publicanis a pecratibo maducat mr vr. Sic exemplo xp̃i pctoꝛes non ſunt & ſpidtdi ſed carita tiue monendi vt ſe emendent a de pectatis ſuis pemteant Galat. Si octupatus quis fuerit in alquo dehcto vos qu ſpirituales eſtis humſmodi m ſpiritu inſtruite lenitaus, Iteʒ qui hodie eſt pctoꝛ cras ſo taſſis ẽ melioꝛ Lu·6. Nohie iudicare a no iudicabimini 2 (Quarta cauſa eſt ſed itas perſone: hoc deus non ſeat · nam Job — — 9 1 vlaribus plenũ deus n ſpꝛeuit: nec lazʒaꝝ qiaᷣ iatuit in ianua dinuitis a canes lingebãt vlcœra eius a ipſe poſt moꝛtem poꝛtatꝰ eſt ab angebs in ſinum abꝛa he. Sic à nos non debemꝰ? perſonas de fectuoſas ſpernerb. qma quilibet noſtruʒ ſi deus permiſerit pt ipſis ſĩis fieri ſeʒ ſcabioſus cecus claudꝰ lepꝛoſus t ergd tahbo tompatiendum eſt ſicut vellemus nobis compati · ¶ Quantum ad quartam partem dicit hic Kpls. Benedieite perſequentbo vos: benedicte a nolite maled icere UNotandum eit hit qꝙ KApls diat. Benediate perſequenti bo vos & bis benedidten bona pꝛo ximis optate in pnti vita a m futura. Oꝓpoſituʒ ilh faciunt qui ex muidia ſolent dicere. Puniat te deus in pñti ne noœat anime in ſuturo: a tales qui petunt talem vindictam ſuper pꝛoximum lſuũ non ſunt in canitate dei· nec etiam habent caritatem pꝛoximi ſui Kriſtoteles. Diligere eſt alicui bonum velle: ſi talis vult ex vindicta malum pꝛoximi peccat motahter.I. Joh;. 3. Qui non diligit fratrem ſuum manet in mote. Sequit᷑ hic. Et nolite ma ledricere ſcVnde hic quentur vtꝶ maledidio ſit petm moetale eſpondetur bm ſanctum Tho·2.· z.q:i:de iſta maledidione de qua hic loquimur per qua; pꝛonunciatur malum contra ali quẽ vel m impꝛecando vel in optando: hec m ſe repugnant carita ti Primiergo eſt peccatuʒ moetale· i. Cho:6. Neq; maledid neq; eiii malediot᷑ venerari potiꝰ tenetur Leui·20. Qui maledixerit patri vel matri moꝛte moriatur. Contingit tamen aliqn vemale eſſe vel paruum peccatuzʒ qñ quis alteri impꝛecatur vel pꝛopter effectũ eius qui pꝛofert dum ex leui motu vel ex ludo vel ex ſur⸗ reptione aliqua talia verba pꝛofert: qmia pẽta ver boʒꝛ maxime ey effectu a intentione penſantur·. vnde in decret · dicitur. Deus indicat verba m intennonem pꝛoferenaum 1.28.‧q.S. humane. Luantum ad quintum dotumentum ditit hic. Gaudete cum gaudentibus flete cum flentibus bi notandum q; gaudere de malis a in ſfoꝛtumis pꝛioximi gaudium eſt miquũ eum ſit de ma? alterius · de hoc gaudio dẽ Pꝛouerb.z7. Qui in ruma alterius letat᷑ non erit impunitus. Innidi vident᷑ peioes Poꝛcis. Poꝛ cꝰ em cum occidit᷑ alius ſibi compatit᷑: ſed muidi fat unt oppoſitũ Zimihiteꝛ triſtani de bonis pꝛoximi vtiq; malum eſt · qð patet ex hoc ꝙ inuidus excœcatur vbi deberet illuminan Job · 8. Per die mcurrt tenebꝛas Gregꝰ?, Wens muidoꝛ de alieno bono affligit de radio lucis exœcatur. Sicut enim diligentibus deum omma operantur in bonum: qma gaudent cum illis quibus bene et c 2 SerfSne . peoſpere pꝛeotevit in rebo ſiue m coꝛpoee ſiue in aĩa.a hot faciunt m caritate a totiens merentur coꝛonam vite a quolibet homme · ſic econtia impiis omnia onuertuntur in malum que vident: quia ſi vident bona a pꝛoſpera tunt affliguntur,. Si autẽ mala triſtia letantur et hoc cedet eis ſemper in pericuhim ammarum ſuarum Seneca. Vtinam muidi m omnibus auitatibus aures otulos haberent vt de ſinguks peoſperitatibus hoim toꝛquerent᷑ Nam quanta felicium ſunt gaudia· tanti mnuidoꝝ ſunt gemitus Vltimo nota exempluxde vdone epo magð· quere in ꝓmptu- Katres-nolnite eſſe pꝛudentes apud wſmetipſos: nulii malũ po malo reddentes pꝛo uitentes bona- non tantum coꝛam deo ſed etiam coꝛam omnibus vominidbus ſi fieri voteſt quod er wobis eſt lum omnibus Vominibus pateʒz habentes non voſmetpſis deſendentes crilſimi ſed dace locum ire⸗ ſcriptũ eſt em̃. Wihi vindickã 4 ego retribuã didt dñs: ſed ſi eſuerit inimitus tuus dba illü: ſi ſitit potum da illi. Hot em fadens carbones ignis con gerens ſupeꝛ caput eius: noh vind a malo ſed vince in bono malum —Rc (Sermo octauus ſuper epiſtolam Dute eſſe pꝛudentes apud voſmet pſos Ro:lz· Johes de lancho geminiano, Filii huiꝰ ſeculi a fili reg ni in hoc diſcernunk a diſtinguunt quia hilii huius ſeculi ſeiplos regni leipſos ignaros eſtimat a in nullo ſe extollunt: ſed ſe alis ſubiiciunt in humiltate . a hoc eſt quod diat RKpls. Nolite elle paꝛudentes & (Vnude in peeſenti ſermoe ponit Apls qunq; bona do cume Quantum ad pꝛimum ſciendum ꝙ lapientia eſt ull qui ſciunt tꝑalia bene acquirere Luſoé. Filii huius ſecuh pꝛu dent oꝛes ſunt filiis lutis. Dumanam habent qui bonis acqhtis ad delidas vtunt᷑ de quoꝛuz ſapientia dr̃᷑ ad Ro. J. Pꝛudentia carnis mimica elt deo Vnde hic querit᷑ vtruʒ pudentia carnis ſit petm moetalęrñdit ſanctus Tho·2. 2· q: 2 S: ſi pꝛudenta cai ms acupitur abſc lute m ra tioneʒz pꝛuden tie ita ſeʒ ꝙ in cura carnis conſtitu at᷑ vltimus finis tonus vite. ſic eſt petm moetale Si vero actipituꝛ m rõnem partitularis pꝛudentie ſic eſt pẽtm Vñica ſecunda poſt Epiphanie ad Ro. Peudentes reputant a ex hoc ſuper alios ſe extllunt. JFilii autezʒ 2 (Pꝛima eſt ſapienta huius mundi que diuiditur in tres par tes ſeʒ terrenam humanam a dyabolicam. Jerrenã habent udentia carms 7 . veniale. Contigit auteʒ duabus de caulis ꝙ aliquis inoedinate afficitur ad aliqð delectabile carms. Pꝛimo qñ non aueꝛtitur a deo: puta quia non Onſtituit ſinem totius vite m delectatione carnis· a ſic adhibere ſtudium ad delectationex carnis eſt pẽtm veniale. Si vero aliquis curam referat in finem honeſtũ: puta cũ aliꝗs ſtudet to meſtioni ꝓpter toꝛpoꝛis ſuſtentationezʒ hoc nullũ eſt peccatum. Pꝛudentiaʒ emm dyabolieam hñt qui pꝛudentes ſunt ſtiunt nulla bona aut facœre neſciunt aut nolunt qui ſcʒ ſunt callidi a hommes deapere ſciunt a nocere eis in rebus eoꝛũ. A tales velant xpo facieʒ ſitut fecert iudei: vn autoꝛitas. Dculos oĩa conſpicites conantur velare’quia mala pꝛo boms nituntur vendere vel mutare Wath. Qð vni ex minimis meꝛs feciſtis &τ. Vñ querit᷑ quantũ peccant qui nec emer nec vendere nouerint mniſi cum mendaais a iuramentis (reſpondetur m Raymundũ Quotiẽs cauſa deupiendi mentiunt᷑ ſcienter peccant moꝛtałr aↄ tenentur ad reſti tutioneʒ . a hoc non ſeC lum intelligit᷑ de magnis rebus ſed etiam de puis vt patet de qunibuſdam hom inibus qui paruas res habent vendere emere a tamen in eiſdem multiplr mentiũtur vt pꝛox imos deupiant (Secunda eſt pꝛudentia ſpũs que eſt bonoꝝ xpᷣianoꝝ.de quibus dr Lu.iij.Eſtote pꝛudentes ſicut ſer pentes wbi mocande ꝙ in tribus debemus imitari piuia· dentiam ſerpentis. Serpens em totum coꝛpꝰ pꝛo capite expomt ſic a nos pꝛo capite xp̃o coꝛpus nr̃m tribulanomibo exponemus Ro· · Quis nos ſeꝑabit a caritate xp̃i. Et ſerpens in loco arto deponit veterem pellem: et nos in loco arto penitentie debemus deponere vetuſtatem culpe. Item ſer pens vnam aurem obturat terra aQ aham cauda: ſic nos ↄtra blandimenta hꝰ ſecul debemꝰ nos munire ↄſideratione terrenitatis noſtre a moetis noſtre ¶ Itẽ notandum ꝙ hec eſt vera pꝛudentia m Beꝛñ, Si pꝛeterita mala defleas.ſi tꝑala iſta coontemnas· ſi celeſtia concupiſcas.a hec pꝛeu dentia innui tur Deutro· 22· Ptinam ſaperent a intellgerent a nouiſſima pꝛouiderent· ſaperent ſcʒ peccata p̃terita q; ſint amara vide q; malum a amazꝶ ſit te dimilſiſſe dũm deum tuũ . maluz eſt in tulpa· amarum eſt m pena, Item intelligerent pñtia q; lint mala Eb. I.· Manitas vamtatum a oĩa vamtas a quaſi quedã ſomnia Ecb. 34. Somnia extollunt impꝛudentes:talis erat ille diues cui dictum erat Lu.z.· Stulte hac nocte repetent animã tuama te. Item vt nomſſima peoniderent ſeʒ eternitateʒ gloeie quantum ad beatos a iuſtos: et etermtatem pene quantum adð malos amiuſtos Rugꝰ. Vnuſquiſq; pꝛouideat ſibi m ſuturum c 3 — . 2 Sermo congrgatioſiem meritoꝛum.de quꝙ“ Pꝛouerbᷣ. 10· dicitur, Qm 2 gregat in melle filius ſapiens eſt. Vempus meſſis vita pꝛeſens eſt et qui merita per opera virtutum eongregat hic eſt ſapiens a hec eſt ſapia foꝛmice: que tum non hałet peeœptoꝛẽ ↄ9 gat in eſtate qd tomedat in hyeme Pꝛouerb. 6. Vade ad ſoꝛmicam 2 addiſte ſapientiam τα Saendu autem ꝙ tria ſunt que faciunt ope ia vera a bona platita toꝛam deo Pꝛimũ eſt ꝙ opera vera fKant in caritate . I. Cho · 16· Omnia c pera veſtia in caritate fiant- vnde diatk m decret. pera extra canitatem facta non valent ad lalutem. 27 Secundum eſt ꝙ homo opent cum peꝛſeuerantia Tath.Z 4. Qui perleuerauerit m R Gregꝰ. Incaſſum bonum agit᷑ ſi ante teemmum dele rat᷑. Nolle peꝛſeucrantiã nec obſequũ mercdem habet Yſdoꝛus de ſummo bono. Mon eſt beatus qui bonum faet ſed qui meœſſanter facit. Qm enim perſeuerauerit Tercium eſt ꝙ intentio ſit ncta a opera que fſaamus ad laundem dei a pꝛo ſalute noſtra totis virib edmemus quod ſuper omne necelſarium eſt eo ꝙ bm intentionem omnia que faumus a deo indicant᷑ Lu: iI. Si oculus tuꝰ fuerit ſimplexa mtenuo tua torũ t pus ſcʒ opeꝝ tuoum erit huadũ Rmb. Intentio operi nomẽ im onit. vnde d in decret . de peni· Deus indicat intentiones. uantum ad ſecund documentu diet. Null malum pꝛo malo reddentes Vbi ſciendum ꝙ ali qui reddunt mala pꝛo malis: et hot pꝛohibet AA»płs dicns. Nulli malum pꝛo malo . Item aliq́ reddunt bona pꝛo bonis hot eſt be nefi cium moꝛ htatis: qa rano dickat hoc. Item liqui bonũ pꝛo malo hot eſt be nen cium pfecte cantatis ſicut xp̃s oꝛa uit ꝓ crua fixoꝛ ibo ſuis et ſancꝰ ſtephanꝰ pꝛo lapidantibus ſe oaut. ſit veri xp̃iani imitari debent xp̃ᷣm æ lanctos. Item aliq malum peo bono a hoc eſt peruerſe maligni⸗ ta tis ſitut indei xpᷣo fecerunt quibus pꝛedicauit a infirmos eo curauit à ſanauit · ſed redd iderunt ei mala pꝛo bonis ſicut adhue 4 ture⸗ xßiani yp̃o ſatiunt dño ſuo.vnde ipſe ⁊ queritur in Ps. Retribuebant mihi mala pꝛo bonis: hoc ſic pꝛobatur · qᷣa ſi dat tomini oꝛpo:is pulcritudmem cum co: poꝛe· tunt luxurjatur extollitur.h dat ei diuitias tunc abu ni fir mita te tunc impatiens erit Quantum a ter cium docu atur es: li paupertatem et — mentum diat. Pꝛomdentes bona nõ tantum coꝛam deo ſed etiã coꝛaz ommbus hominibus: quia non ſolum debet homo cauere ab offenla dei ymo etam a ſcandalo pꝛoximi ¶ Vnde hic queriẽ vtrum ſcandalum ſit peccatum creſpondetur bm lancum ho · 2.2 q. 42 Duplexeſt ſcandaluz ſcʒ adiuũ a paſliuum.Pall iuũ — „— vilti eſt illo qui ſcandalʒatuꝑ a eſt ſemper pẽtm. Man enim aliquis ſcandaliʒat᷑: niſi mquantũ ahqliter ruit ruma ſpũali que pẽtm djr et idem eſt ꝙ ſcandalum. Paſliuum poteſt eſſe qñq; veniale quaſi habens impaqonem tin: puta cum aliquis ex inoꝛdinato dicho vel lado alterius mouetur motu pẽt venialis. Quandoq; vero eſt peccatuʒ motale puta cum qui de inoꝛdinato dicto vel facto alterius pꝛocedit vſq; ad petcatũ moetale (Scandaluz vero achuum eſt m eo qui ex moꝛdinato dicto vel ſacto pꝛoximuʒ ſuũ lſcandalizat · a eſt etiam ſemper peccatu m vel laltez habet ſpeciẽ pẽti ta hot poteſt duobus modis ſieni. Pꝛimo eum quis venialłr peccat a cum hot vult alium ducere ad peceatuʒ vemiale a tunc faat duo peccata venialia: vnum reſpectu ſui: et aliud reſpedtu pꝛoximi. Setundo quando contemnit ſalutem pꝛoximi vt pꝛo ea 2ↄſeruanda nõ peetermittit facere vnde ipſe ſcandalizatur. vnde dicitur in decret. Dantes ſcandalum rei lunt pereuntium. 1. q. 1 hi. vnde etia dicitur Math· 18. Ve homini per quem ſcan dalũ vent (Quantum ad quartum documentuz diat. Cum omnibo homimbus pacem habentes Vnde notandum ꝙ pacem dehbem? diligere quia xp̃o valde placœtiim ſignũ huius deus naſci voluit tpꝑpe patis: qa ſicut de virgine natus eſt vt oſtenderet ſe diligere vir ginitatẽ a caſtitatem. ſic tempoꝛe patis natus eſt vt onderet le diligere pacem a habitare cum pauſias vnde in Põ. In pace factus eſt locus eꝰ¶ Zecundo dedit diſcipulis ſuis in pnñ̃ti doctrinã padcis Luie In quamcunq; domum intraueritis diete. Pax huic do mui (Tertio pꝛo teſtamento a hereditate reliqt Joh.1 4· Pacẽ meam relinquo vobis pa & Aug? de a· dei h· 19‧ Nemo poteſt ad heredita tem dei peruenire qui teſtamentum eius noluerit ob ſeruare(Quarto ꝗꝛ care emit. qꝛ trigintatribus annis laboꝛauit vltimo moꝛtuus eſt vt facret paceʒ: a in ſignum hꝰ poſt moxtẽ aparuit diſcipuls dicens. Pax vobis (QRuinto qa omnes ſilios ſuos nominauit pauſi cos Math · S· Beati padſici quoniaz filii dei vocabuntur Gregꝰ. Si filii dei vocabunt᷑ qui paem faciunt pꝛotuldubio ſathane ſunt ſilii qu paceʒ ↄſcindunt Bern. Pazꝛ timet dyabolus vigilantes continẽtes: qa de iſtis multos traxit m laqueum ruine: led tamen contoꝛditer in domo dñi viuentes coniudti deo a ſibi per vmculum caritatis. Di dolœem hi liuoeez hi timoꝛ eʒ dyabolo inferunt ( Onde hit queritur vtz diltoꝛdia lit motale peccatum ¶ rſſpondetur m ſanctum Aho.2z:2· q/· quando aliquis ſcienter ex mtentione dilſenut a bono diumo „ Pe ep E 3⁶ Pag „ Sermo . a a bono pꝛoxini in quo cõſentire delyret hot eſt peẽtm moetale ex ſuo genere ꝓpter ↄtrarietatem ad cantatem liœt peimi motus ho diſcoꝛd ie ſunt peccata venialia ꝓPter imperſedtionez ackus & Quantum ad quintum documentuz docet nos Rpoſtolus ꝙ de mimitis noſtris nõ debemꝰ? nos vind icare dieens. Non voſmet⸗ ipſos deſfendentes ſed debe mus ipſis benefida impendere diens Si eſurierit mimitus tuus & Vnde hic quenit᷑ an apetitus vm dicte lit moꝛtale vel vemale Reſpõdetur ꝙ appel tus vindicte ſit ſex modisPꝛimo appetere vmdickaz de illo qui non meruit ſez luper innocentem ¶ ZRetundo qñ appetit plus ch ille demernit · Tereio quando non debito odme: qua le vult vindicare a nõ vult cõmit tere deo a talis rapinaʒ comittit a deum contemnit quia ſcriptum eſt Ezech⸗ 9. Wihi vmdickam a ego retribuam- Quarto quando non ex debito: ſiue qñ appetit vt ſlolummodo vmcat: no vt bonum iuſticde conſeruetur a vt vicium emendeẽ Kuinto quando aliquis paſſiõe ſeui ab intra vel ab extra ſic ꝙᷓ non curat facere t ra eeptum dei vel caritatem pꝛoximi. Quan docunq; autem aliqð iſtoꝛum quinq; delibe rate ſit tunc erit moꝛ tale ¶ SHexto quando intentio vmdicandi fertur pꝛinapaliter ad aliud bonum puta ad emendationẽ peccantis vel ſaltem ad toꝛ⸗ reptionem eius a alioꝛum a iuſtide conſeruationeʒ a dei honoꝛẽ talis vindicatio no eſt peccatum moꝛtale: ſed eſt liata ahis cir cumſtantiis debite ſeru atis ¶ Vnde queritur hic tur ſandti in celo eum deo manentes vindickam de mumics expedmt vt habe tur I eſpondetur ꝙ iſti ſandi in conſpectu dei creatoꝛ is ſui exiſtentes vident voluntatem ipſiꝰ· a ideo ab ipſo apetunt qð eum facre velle vident. Petunt autem vindickq duobe modis de inimitis a hot cauſa caritatis vt ſciliet qui ad vitam eternazʒ pꝛedeſtinati ſunt conuertantur a malo ad bonum . qui vero pee⸗ ſciente deo damnãdi moꝛiantur et peccata deſerant mb ſuper Lu. MWeliꝰ eſſet peccatoꝛ ibus male agentibus cito moꝛi q; vt in peccatis din verſentur vt per hoc minoꝛez penam in in ferno ha belnt · vbi vnuſquiſq; ᷣm qualitateʒ ſuoꝛum operum ſuſtinebit 2 multi tudimem mag nitudmem penarum · quod petere opoꝛtet vtiq; quia caritatis eſt a miſericoꝛdie.Non autem putandum eſt ꝓꝙ ſanch in ælo empireo vocem emit tant ſic nos aerem aut flatũ in ſelle ventris trahimus per oꝛgana gutturis: ſed vox illa deſi⸗ derium eſt ipſoꝛum· a quanto quiſq; illoꝝ magis clamat tanto „ —— 2 * tual( Setundo petunt de repꝛobis vindickaz: quia optant vemire extremum diem indici et reſurrectionem ſwnoeum coꝛpoꝛum: in ſignum huius xp̃s lo quens de extremo iudicio diat diſcipulis. Dis ſieri mncipientibus reſpiate a leuate capita veſtra: quia ap⸗ pꝛopmquat redemptio veſtra Rugꝰ. Reſurgent coꝛpoꝛa ſan⸗ ctoꝛũ ſine vllo vido ſine vlla defoꝛ:mitate ſine vlla coꝛrnptione line oumi difficultate: in quibus ent tanta ſubulitas et agilitas qnta fuit feliatas ( ltimo nota exempluz ꝙ debemus mmimias * Dñica tercia . beneſace e vt ſic nobis reconahetur de?. quere in pꝛomptuario· ligatis. Qui em dihgit pꝛoximũ legem impleuit- non fallum teſtimoniũ dices-non ↄenpiſces rem pꝛoximi tui:2? ſi qdð eſt aiud mandatum in hot verbo inſtauratur. Dihges pꝛoximum tuum ſitut teipſum: dilectio pꝛoximt malum non oꝑeratur plenitudo ergo legis eſt dileckio · (Sermo nonus ſuper epiſtolam Emim quicq; debeatis Ro. 13. Johannes de ſancto ge⸗ diſcipulozꝛꝛ manus ad ecrleſiam deferret· nec plura verba dicere poſſet · ad quamlibet pauſam dixit. ilioli diligite alterutrum · fratres qui cum erant admirantes ꝙ ſemper eadem verba reph⸗ caret dixerunt ei, Wagiſter qᷓre ſemper eadem verba loquimun reſpondit. Pꝛeceptum dei eſt . et ſi clum hot ſiat ſuffiat. vnde peopter perſectionem illius ſa uatoꝛ dixit Joh.is Mando voß vt diligatis vos inniœʒ. Apoſtolus aũt volens tradere modum ſoluere dixit. Nemini qucq; απVnde in pñti ſermone tria lunt dicenda. Pꝛimo de caritate pooximoum. Setundo alq̃ qſtiones Tercio exemplum Id pꝛimum ſciendum ꝙ pꝛoximũ debemus omodo debemꝰ? latiſ facere R in debito qð ſibi tenemur diligere pꝛopter naturalem a ſpiritualem fraternitate3. Dmnes enim ſumus fratres ex vno patr geniti a vna matre coꝛ poꝛale magis deſiderium flag rat P. Deſideriũ eoꝛum exandiuit auris NHam non aduleærabis non ocudes⸗non furaberis atres nemini quicq̃ʒ debeatis niſi vt inuicem diᷣ iniano diat. Si admuiem diledionem habuenimus: imo nro de omni debito ſatſfademus: tunc man datum dei implebimus: exemp luz de ſancto iohanne apoſtolo de quo diat Ihero? cum iple ep heli moꝛaretur a ſenex vix inter — . “ 0 Sermo a etiam ad fratermtatem ſpiritualens Nati enim ſumus ex vno patre ſcʒ deo a vna matre ſcʒ ecleſia· a baptiſati ſumus in vno baptiſmo vbi effedi ſumus fihi dei et ſpirituales fratres et ſoui in ſeculo pꝛeſenti: iuxta illud Ps. Partigeps ego ſum omnium timentium te a cuſto · c. Item ſi aliquis amat fratrem ſuu m qui ſecum hereditatem ꝑtiturus eſt a diuidit quantum debet amare fra tres illos qui hereditateʒ ſuã ei agebunt. Quanto em̃ phires ſalui erunt: tanto maioꝛa gaudia habebunt elech in eelo: vnde magiſter ſententi · h. ι diſ . 49. Per caritatem que ſingulis erit . Per ſecta tantum quiſq; gaudebit de alterius bono: quantũ gau S dert ſi in ſeipſo haberet (Item ſciendum hit eſt ꝙ caritas pꝛoxi moꝛum habet ſex (Pꝛimo quis diligere debet vxoꝛez a parentes (nde hic querit vtrum plus tenet viligere vxoꝛem q;ᷓ parentes (reſpondetur m ſanctũ Iho · 2z.· 2· q·2 0 ſice: vnde Gen dixit adam poſt creationẽ eue que fuit de ooſta ade foꝛmata. Doc nũc os ex oſſibus meis . Quamobꝛem relinquet homo patrem et matrem et adherebit vxoei ſue (Sed tamen ſciendum elt ꝙ vir plus tenetur honoꝛare parentes q; vxoæeʒ. a ſimile intelligendũ eſt de vxoꝛe Vnde iterum queritur vt rum occaſione religioms — pᷣtermittenda ſunt pietatis offiaa in parentes (reſpondetur bm lanctum Uho . in quodlibeto. Ahter dicendum eſt de illo quu no dum religionem intrauit et ahter qui religionem pꝛoſeſſus eſt. Qui enim religionem nõdum intrauit ſi videt parentes ſuos in magna necſſitate a non poſſet per alũ eis ſubuenire⸗non tenet religionem intrare. ſed tenetur miniſtrare parenbus maxime ſi abſq; perieulo peccati poſſet in ſetulo ꝑmanere. Si vero per aliũ ſſet parentibus miniſtrare: poteſt ſi vult religionem mtrare. Poſtq; vero alquis n ligioneʒ pꝛofeſſus eſt moꝛtuus eſt mundo vnde per ſpiritualẽ mortem deo obligatur dimiſſa cura iam im pendenda parentiba: ideo nõ petcat nec contra pꝛecptum agit ſi in clauſtro permanet ſub pᷣepto pꝛelati: parentum aminiſira⸗ tione pꝛetermiſſa: eum fadus ſit impotens ad reddendũ debitũ miniſterium abſq; ſua culpa· debet tamen quantum poteſt ſa lua oꝛdinis obe diẽtia latagere vt per ſe vel per alium ſuis parenubꝰ ſubueniat ſi neœſſitas fuerit (Qerceo tenet᷑ quis dihgere pueros et cognatos. Vnde hic queritur vtꝝ magis teneamur diligere mehoꝛes ꝙ; nobis coniunctoꝛes reſpodetur bm ſanctum homa 2Z.·2.· q -26. MWehei quidem qui eſt pꝛopinquios magis bonum ex caritate debe mus velle ſciliet maioꝛem gradum beatitudinis õ ”” quia ad caritatem pertinet vt velit dei iuſtictam loruare bm quã melioꝛes per ſectius beatitud inem partieipan Quarto tenetur as diligere domeſticos ſuosQuinto extraneos Sexto mimicos Quantum ad ſecund par tem ſermonis mouende ſunt alauue; H Iſtiones. Et pmo ꝗritur vtꝝ diligere inimicos ſit de neeeſſitate O ſalutis rñdetur pᷣm ſanctuʒ Tho·2. 2· q: 20 Oiledtio mnimicæhn triplicter poteſt conſiderari( Vno modo vt diligant inquantuz ſunt inimici: a hoc eſt diligere malum alteriꝰ? (Alio mõ quantũ ad naturã in vniuerſali · a ſic dilectio mjmi coꝝ eſt de neteſſitatt SJ ſalutis vt ſcʒ quis dihgat deum a pꝛoximũ ·ab illa generalitate . nullus inimicus nos excludit Tercio conſiderant in ſpeciali v ſtʒ aliquis in ſpeciali moueatur motu dilectionis ad inuiem et hoc non eſt de neceſſitate ſalutis Zetundo queritur vtrum lit de (Q 7 neteſſitate ſalutis ꝙq quis mimidco ſigna vel affect? dilectionis ex — „ hibeat rñdetur m ſanctum Tho·z. 2:q ·zl. qꝙ ſic· homo tenet diligere mimicum m generali a non mn ſpetiali: iſta ſigna dilechi onis que in cõmuni pꝛoximo ſolent exhiberi tenet᷑ etiã mimias eepxhibere et ſunt de neoeſſitate pꝛecepti · et econtra facere pertinet add dilecionem vindicke. Spectalia vero ſigna dilectioms vel be nebſicia que quis exhibet partitulariteꝛ aliquibus perſonis ꝙᷓ hec mimido exhibeat nõ ẽ de neceſſitate ſaluus: niſi ᷣm p̃parationez animi vt ſez iunuet in neceſſitatis artitulo Pꝛouerb:zs. Si eſun M erit mimicus tuus aba illum: ſed hoc facre poteſt in neceſſitatis articu lo: hot pertinet ad caritatis perfedionem per quam aliqs caueret vida malo: ſed vult vin eere in bono malum: quia non ſolum cauet ne ꝓpter iniuriam ſibi illatam pertra hat᷑ ad odium ſed etiam mnoendit inimitum ad amoꝛem ſuum (Nerdo queritur (Q vtrum ad conſeruationem tempoꝛalium liœt raptoꝛem ocadere (eſpondet᷑ ßm Heynricum de ſchildich ꝙ qius peo ↄſeruatione pꝛopꝛie perſone liceat in neceſſitate ineuitabili alũ occidere: hoc tamen nullatenus tonſtat eſſe licitum pꝛo conſeruatione rerum tempo:alium: quia vita pꝛoximi pꝛeſerenda eſt rebus foꝛtune. Quantum ad terclam partem huius ſermonis nota exemplum de beato ſanctulo quere in pꝛomptuario- ica quarta poſt Epiphanie a Col. Ratres⸗induite wos ſicut electi dei ſancti 2 dilechi viſcera miſtðie benignitatez humihtatẽ modeſtiã pati entiã ſuppoꝛtantes inuicem 1 donantes vobil⸗ metipſis ſi quis aduerſus anquem habet querelã: ſicut ? diñs donauit vobis: ita àQ vos fadte. Ouper omnia autem Sefmo het catitatez habete quod eſt vintulum perſectiois et ppe xp̃i exultet in coꝛdib veſtris in qua et wcati eſtis in wa coꝛpoꝛe Q grauü eſcote: verbum xpᷣi habitet in vobis abun danter in omni ſapientia docentes ömonentes wſmet ipſos in pſalmis hymnis a cantiis ſpiritualib in gratia cantãtes in coꝛdibus deo. Omne qdᷣcunq; fadtis in verto aut in opere in nomine dñi noſtri iheſu xpᷣi ſadte ·gratias agentes deo patri ꝑrr iheſum xppßm. ermo decimus ſuper epiſtolam Uduite vos ſitut electi dei Col. 3. Pꝛimus homo veſtez innoentie perd idit qñ frucum pꝛohibitum tomedit. hanc veſtez recuperat homo in baptifſmo.in cuius ſignũ prueri bapti ſati candida veſte mduuntur.a beatus eſt qui hanc veſtè in baptiſmo n ceuperatam cuſtodit Salomon. Beatus qui cuſtiodit veſtimenta ſua ne nudus ambulet ι. e illis qui hanc veſtem dimiſerunt ideo monet nos Apłs qui veſtem ſpualem amiſerunt reinduere dicens. Indutte vos 0 In pꝛeſenti epiſtola Aple ponit qnq; documenta ¶ Pꝛimũ eſt ꝙ debemus eſſe jnduti ne nudi appareamus ne dieatur nobis illud MWath.25. V mite qusõ huc mtraſti non habens veſte nuptalẽ(zο quo notandu ꝙ velus xp̃ianoꝝ eſt caritas: quia ſitut veſtes tegut caleficiunt ant hominex: ſic caritas petcata operit. 1. Petri. 4. Caritaz operit multitudmẽ peccatoꝝ (Secũdo calefaut deſide ria Job· 27 Noua veſtimenta tua cahda ſunt/m ſignum huius caritas dicet᷑ ig nis vt habet᷑ Lu. i2· Jgnem veni mittere in terraʒ & (Nerao dedoꝛat animam . quantum habet de caritate tm̃ habet de pleni tudine hit in gratia a in futuro in gloia. Nazʒ quilibet qui pꝛo caritate ſua ſe exereet hic habet deum in pꝛemium· nam aliꝰ liũ videbit clarius: obuiabit imtentiꝰ a gaudebit intenſi?. clariꝰ ab vno q; ab alio videat deus notat᷑ m ſole: quia liæt comunis ſit omnibus ad videndum: tamen quantum purioꝛ a ſaniox eſt otulus: tm̃ radios ſolis intuetur efficatius. Item patet in fonte qua ſieit phuribus ad vnum fontem vemienubus qui ꝓlus ſitit deleckahihus bibit. Item patet m alio: quia quanto quis plbus eſunt. tanto plus delectatur in ebo quãdo offer tur. Sic a umili liæt omnes deum contemplent᷑ m patna: non tamen ipſa ↄtem platione equaliter fruuntur· vnde Rugꝰ. Quanto nunc amoe dei ſuent feruentioꝛ: tanto eius viſio fiet ſamoe: et quanto hic ↄlideramus ardentiꝰ: tanto ibi videbimus eñ clariusQuantu ad Keund um dolt nos apls Paulus offenſas dimittere dicens⸗ £ V △ Donantes vobiſmetipſis ſaduerſus aliquem habetis quenlã. Vnde querit᷑ vte mimias petentibo venia teneamur remittere⸗ (A—r . reſpondetur 'm Petmum ſuj per. 3. ſenten. Ex miuria vel damno D dato alicui ſolet in eo chi fit miuria oꝛiri ſciliæt rantoz in affectu adio iuris contra miuri mnteʒ3. Pꝛimum tenet᷑ homo ſtatim veniã veraciter petenti remittere pa rato em endare hm facultatem ſuã de qua dr Lu. .. Et li reuer ſus ſuerit ad te dicens. Pemter me dimitte illi: etiã ſi non petat· tñ tenetur homo adhuc remittere ſigna rantoꝛis, Pꝛima ſunt ſigna ex qui b poteſt faułꝛ cog noſci ilblum gerere rancoꝛ contra aliu. ſcʒ ſi loc?tus ei fuerit ſalutando eum non relalutat. Rlia ſunt ſig na remota ex quibus faaliter non cognoſcitur odium vt ſi non totiens loquit vel non toties ad domum luam vadit vt pꝛius tamen bona mtentiõe pñt hieri vt ſcʒ alius emendet le a oognoſcat ſe ſeʒ vt petat veniama ſic liatum eſt. Sed m ſcʒ adctionẽ iuris cont ra inmriantem nõ tene dimittere niſi ille ſatiſfadat ſm ſuum poſſe· vnde dicit in decrer Nemo tenetur dimittere iniuriam miſi lbi ſit ſatiſfacum · ⁊3· ꝗ· ſed illir Secundo queritur vtrum offenlus tenct petere vemiam (Q Reſpondetur bonum illud eſſet vt vnus humiliaret ſeahus t emendaret le. ſed ſi aliꝰ nullo mõ vult deſiſtere a ran oꝛe 2 pto tunc tenetur (Bnde querit᷑ vtrum ſit magis merito ium amicũ diligere q mimitum: reſpondetur bi ſancum ho.2z ·2 ꝙ elk magis mentoꝛium diligere mimicum: quia ſo lus deus eſt cauſa gquare diligitur mnimitus: ſed diledtio amia poteſt habere aliam cauſam q; deum quia poteſt dilgi pꝛoòpter conſanguinitateʒ vel pꝛopter beneſitium ſibi impenſum ab amico: ſed mimicus non diligitur niſi pꝛopter deum: a facre rem aliquam pure peopter deü eſt magis merito:ium. RQuantuz ad tercium documentuũ diat hie Rpls. Super ommaa caritatem habe ntes qð eſt vmculũ Etaonis Cnde ſelendüi qlibet debet ſume aſpetere caritatezʒ Pꝛimo qma eſt virtus nobiliſſima 'm ſanctũ Iho:z.z. Caritasz eſt ex eellentioꝛ ommibus virtutibus ergo comparatur auro: qa peellit oia metalla: ſit a caricas alias virtutes NRugꝰ. Sicut deꝰ eſt ſummũ bonũ: ſic caritas qᷓ deus eſt a oes virtu tes ꝑfecuſſime in ſe habet ¶ Secundo qꝛ virtus que eſt caritas eſt vuliſſima quia vnũ pater nr in caritate dictuzʒ plus eſt q; oia opera a peinupio mði ſaca extra caritateʒ vnde dr m decret. Opena extra cantatẽ facta non vwalent ad laluteʒ. 14. q⸗ 10. Bern. Caritas eſt banum cum qua nec minimum opus deſpicitur- ſine qua nec maximuʒ acœptatur: inſuper aliena bona peopꝛia faut per partiapatione ðð Ps. Partiups ego ſum omnium tamentiuʒ te & Berñ. Carittz 4 eſt virtus lar giflua que faut omnia cõmunia Terdao quia tum caritate nullus damnatur ſed cum ceteris virtutibus poteſt qus damnan ſcz fide Apłs. Si habuero onmez fide m ita vt montes tranſſemm i&· quia plures damnati ſunt qui habuerunt ſidem h nso hm fidem vixerunt. ſilr eum ſpe Pꝛouerb. I0. Spes impio peribit cum caſutate Berñ: in epiſtola. Caſutas ſine caritate eſt lampas ſine oleo: ſubtrahe oleũ a lampas non luœt inſi per pt habere oĩa ſacra mena ſeʒ baptiſmum ↄſirmationẽ eucanſtia m a dines: necnon a cum eis damnari Augꝰ?. Dabere oia ſlatra mmmamaenta malus poteſt Quantum ad quar tum dochmentuz diet Apls. Et pax dei exultat im coꝛdibo veſtris. In his verb induat nos Kpls ad ſectandum pacem a pꝛecauere oontentionem quia contendere eſt peccatum dyabolicum Rugꝰ. Mihil eſt ſimilius adibus demonũ q; litigare. Ex qubus patet ꝙ ſeruum dyaboli q non dei oſtendit ſe eſſe qi libenter litigat ad Iy · 2. Seruum dei non opoꝛtet litigare ſed manſuetum elſe. imnſuper diſcoꝛdiaʒ fadens qa eum pꝛoximo litigans non ſolum eſt ſeruus dyaboli etiam filius eius Gregꝰ m paſtoꝛał. Si dei vocant᷑ filii qui pace ſatiunt: pꝛoeuldubio ſunt fihi dya boli qui pacem confundunt. Lueritur hic vtrum contentio ſit mortale peccatume ſponder bm Hermannum ſchilder. Contentio eſt impugnatio veritatis eum confſidentia clamoæis: a ſic ſemper eſt peccatum motale: qa vepugnat veritati: a pax eſt effectꝰ weritatis ymo ſine qua virtꝰ haberi non poteſt. quia ßm Aug. Superbia parit diſſentionem caritas vnitatem.a hot eſt ꝙ ↄtentioſus per ſacros canones pꝛO hibetur oꝛdmari vt patet diſ.26. Quod non ſieret niſi ↄtentio eſſet peccatuʒ moætale. Si tamen aliquis repugnaret weritati vt deſenderet veritatẽ quis tum inoedinato amore poſſet eſſe pẽtm veniale: niſi ſoꝛſitã tanta eſſet inoꝛ dmatio ꝙ; eſſet de hoc magnũ ſcandalum tunc etiaʒ poſſet cõmitti mœta e peccatũ. Quando vero impugnatio ſfalſitatis vel veritatis defenſio non Poꝛtet ad tconſeruationez vite vel ad aliquem iſtoꝛum modoꝝ: non credo ꝙ haaliter ex hoc poſſit ſmncadere ad moꝛtale peccatum ¶ Quantũ a5 quintũ documentũ diat Apls. Grati eſtote . vbi hoꝛtat᷑ apls ad reg ratiandum deo de beneſicis ab eo reœptis: qiua gratiaʒ acdlio bonoꝝ a deo rcœptoꝝ eſt augmẽtatio:nam lic deũ pꝛouo⸗ canmis ad dandũ maioꝛa ſi de ꝑœptis ꝗras referimꝰ Crib. ſu per Mat. Gratiazadio eſt muitatio ad plus dandũ.a ideo optim9 modꝰ impetrandi eſt de perœptis gratias agere. Per oppoſitũ — ☛⸗ — 2 — ——e „ — —,,,, — — — — ⏑ S —. — —2 — * * SS err — à FV 3 . 4 ———— qui grates nõ agunt de Peroptis merentur pꝛiuaſi iam habitis Kug?. Qui dedit gratias tollit iam mgratum a nõ ſunt digni de acepiendis qu fuerunt de accptis ingrati (Saenduz dei benefida multiplida ſnt a quaſi infinita a cũ hoc quotidiana. Bern. Dignũ eſt ſemper gratias agere: quia deus nunc; leſſat — benefaere Rug?. Tanta bona ſeat deus ꝙ ſi mille mortes ſuſti⸗ neres pꝛo minimo ſuo bono non poſſes ei ſauſſacere c· ergd qui videt cecus eſt. nec laudat ingratus eſt· et laudando reluctatur iniuſtus eſt ¶Circa iam dicka qritur vt rum ingratitudo ſit petm moꝛtale reſpondetur bᷣm ſanctum ho · 2· 2· · 107 (Ing ratus dicitur duplicter. Vno modo per ſolam omiſſionem ſic ꝙ non recognoſcit vics pꝛo beneſido acœpto a hoc nõ eſt ſemꝑ pẽtm motale. nam ſi ing ratus pꝛeter mittat id ad qð non tenetur nõ peccat moꝛtaliter ſed vema liter· quia puenit ex negligentia vel mdiſpoſitione· poteſt tn eſſe moꝛtale ꝓpteꝛ interiæẽ ðdtemp tum aut li ſubtra hit id qð ex neceſſitate debetur ſiue ſpecaliter ſiue m abhquo neceſſitatis gradu. Rlio modo dr ingratus non ſoluʒ quia peetermittit· ſed qꝛ ↄtrarium agit a hoc euq hm aditionẽ eius a quo agitur qũq; eſt mortale qnq; veniale ( Ylumo nota exempluz de mihte qui alteri militi mdulſit ociſione ſui patris crucifius amplexabat᷑ eũ in die ꝑaſceues qre m ꝓmptuario. mnerunt: omnes ante mare tranſierunt. oẽs in moyſe baptiſati ſunt in nube H in mari: et omnes eandem eſcam ſpiritualem biberunt. Siberunt autem de ſpirituali conſe⸗ gquente eos petra petra autem erat xp̃ᷣs ¶Sermo vnvecimus ſuper epiſtolam libet diligenter aduertere debet beneſiaa dei a non eis abuti: h. deo geratias referre Rug? de a dei. Quiſquis beneficia dei non Wominica in ſeptuageſima ao C hoꝛꝝn. RKatres neſdutis ꝙ hi qui in ſtadio urrunt- omes gquidem currunt: ſed vnꝰ atdpit bꝛauiũſic turrite Uvyvt comp̃hendatis. Omis em qui in agone dtendit ab omnib ſe abſtinet · 1 iln quideʒ vt coꝛrupubilẽ coꝛonã Aatupiant. nos aũt intoꝛruptam. Ego igitur ſic cur non quaſi in incertumſit pugno non quaſi aerem verberans ſed caſtigo coꝛpus meum in ſeruitutlem redigo: ne foꝛte cum ahis pᷣdicauerim ipſe repꝛobus effidar Kolo enim vos ignoꝛare fratres quoniã patres noſtri oẽs ſub nube ſpiritualem manducauerunt: et omnes eundem potum . = Serm It currite vt compꝛehendatis . j. Cho · · Johannes de ſanco geminia diut. In vita pnñu mula ſunt qui curr̃t et ſidem reupiunt et xp̃iani exiſtunt · pauci tñ ſunt qui palmã iſtius curſus recipiunt. Dot eſt em qð hodie in euãge lio legit᷑ ſez. Wulti ſunt vocati: pauti vero eleqi. Ratio aũt quare palmam iſtius curſus non recpiunt. qui a deum voubo ſequunt᷑ a moꝛibus fugiunt. Si ergo palmaʒ que quondã ſic currenu bo dabat᷑ hr̃e tupimus: tunc id qð toꝛde credimus a oꝛe pdicamꝰ2 opere oſtendemus ˖ hot eſt qð RKplus hit iubet facere dieens. SZic turrite vt ctomp̃ hendatis En in pñti ſermone tna ſunt ditenda Pꝛimo de curſu pꝛeſentis vite. Setundo de caſtigatione coꝛpoꝛis Jerdao exemplum. ¶ Quantum ad pꝛeimum bm Wilheln um- poſſumus diſtingu ere tres ſpedes curſus m ſcripturas (Pꝛimꝰ curſus eſt ad moꝛ tem toꝛpoꝛale·hot cur ſu currunt omnes hoĩes mnobiles ig nobiles din ites a pauperes inuenes a ſenes. Quli on de bet enim fadtvnam dietam ad moꝛtez · de hoe turſu dict Nugꝰ Nihil aliud eſt tempus vite pñtis qᷓ; curſus ad moꝛtem. Ex quo fletus ꝑtineat ad eos qui ad moꝛteʒ tendunt q; riſus. ideo recte dictum eſt a Salomone. Riſum reputaui erro:em. Iteʒ fatuum eſt ad locum ahquem pergere a nolle ad eum peruenire Rugꝰ? Quanta cura quanto opere querunt hoĩes vt din vinant. Ihm autem din vinere quid eſt niſi turrere ad finem mundi. Studia tua tontraria ſunt · ambulare vis a peruemie non vis (Saenduũ ꝙ exemplum turſus noſtri muenimus in ſole Eb. 1. Dꝛitur lol ocudit a ad lotum ſuũ reuertitur. q;cito ſol eſt oetus ta meto tendit ad otcaſum: a qñ creditur ocuadiſſe otculte redit ad locũ vnde pꝓteſſit. Sict homo cq;ceito natus eſt mapit currere ad moꝛtẽ n cum mœ wus treditur reuert ad autoꝛeʒ ſuum vt pꝛemium vel penaz ab eo reupiat Secundus turſus eſt maloꝛum hominũ qui ſunt im petcatis mo:talhbo.a iſte turſus mihil aliud eſt q; feſti⸗ nare ad penam eternam. Nunquid ad mortem eternam fſeſtinat qui non ſolum de die malum operantur: ſed etiaz de nocte nec ſo lum ferialibus diebus ſed etiam feſtiuis. nam quilibet peccatoꝛ moꝛtalis dietam vnam faut ad infernũ Põ. Mꝛopinquauer̃t vſq; ad poꝛtas moꝛtis.de hoc turſu diat Bern. Wagis ardentiꝰ deliderant ſeculares permidoſa q́; nos vnha. alacrius currunt ad penã qꝙ; nos ad gloꝛiam Wilhelmus. Dmnes gentes ſunt abſch conſilio a ſine pꝛudentia. Vanam ſaperent a intelligerent a no⸗ uſſima pꝛouiderent· vtinaʒ togitarent * duerterent pedes ſuos = [— R—— 1 — — N a p̃cium ſanguinis patri ſuo pꝛo nobis offerat. ı○ . . . 3 . ☛● xi ad viam ſalutis ¶ Tereius eſt curſus bonoꝛũ hominũ qui ſunt in gratia. iſti quotidie fatiunt vnã dietam ad regnũ cloꝝ Berñ- Qui amat ardentius currit velocius peruemt atius (Wnde ad eloater currendum debent nos matar tria (Pꝛimum enim elt tꝑpis bꝛeui tas. Bꝛeue eſt enim tempus quod reſtat homim: vel fſotte nullu m Job·2. Bꝛeues dies hoĩs ſunt, Tempus enim quo nos hic viuimus etermitas vite futu re comparant᷑ ad inunicem hcut vigilia pꝛecedens ad feſtum ſequeus. In vi⸗ ilia enim ſolest homines fementer laboꝛare. In diebus autem ſe iuis qeſcunt æ vacãt ſolaais diuinis. Itto modo mœahter iſta vita eſt vigilia m qua laboꝛibo inſudare debem? ad Cho. 6. In omm bo exhibea⸗ mus nos ſicut dei miniſiros m laboꝛ.ibo mieiumiis in vigilis Sed m vita futura erit feſtů a ſolennitas a tunc vacabim qeti 2 gaudio a letine Apot. 14. Beati moætui qui in dño moeiunt᷑ Jam emm diar ſpũs ot reqmieſcant a laboꝛibus ſuis Secundũ eſt mula tudo a ſublimitas perſonaꝝ erpectannũ nos turrentes et expect antium curſum noſtrum: vnde Bern. Expeckant nos angeli vt eoum ruina reſtauretur: ſandi vero vot eczum gloꝛia compleatur. Deus pater quaſi filios a heredes quos ſuꝑ omnia bona ꝛſutuet. Filꝰ quaſñ frẽs a coheredes vt fructũ natimtatis Spirituſſanctus qu eſt caritas a bemgnitas in qua pater noſter pᷣdeſtinamt nec dubium quin peedeſtinatoneʒ ſuã velit impler. O & feliater letanter curreret aliquis ad aliquem locum Pntis leculi ſi ſciret ſe exypedtari a beata virgine maria. Quahte: ergd currere debemus ad locum delidarum a gaudioꝝ: vbi non lolum maria ſed xp̃s omnes ſanch nos expectãt a parati ſunt nos letanter 21 amica⸗ biliter ſuſcipere (Ter cuz eſt paoſitas boni qð eſt coꝛona eterna de qua diat hic Aplus, Illi quidem vt coꝛruptibilem ooꝛonam atapiant: nos aũt vt mnooꝛruptam. Coꝛona iſta eſt illud bonũ qð net otulus vidit nec auris audiuit. ipla eſt dulcedo illa quã mirat᷑ Damd ꝓphea diens. Quã magna mulatudo dulcedinis nie dne. Pꝛo ſinguls em hoꝛis qubo homo in curſu iſto m pñti laboꝛauit fruetur plus q; ber centum milia annoꝛũ illis deliais quibus fruitur deus: cum tñ modicum eſſet in pꝛeſenti tempoꝛe centum annis laboꝛare peo fruiuone vnius hoꝛe in futuro- vnde PDS. Om mille anni quaſi heſterna dies * Theroniꝰ in epiſtola- Nullus laboꝛ durus: nullum tempus longum viden debet quo Zloꝛia eternitaus acqmirit Crib. & atione lapli- Si quot die opoteret nos temẽta ferre: a ſi ĩm gehenne igne non paruo M Sermo- tempoꝛe tolentre: eo vt p̃m videre Pſſemꝰ in gloeia venientẽ a ſanctoꝛum eius numero ſodari:non erit ind ignum pati omne ð triſte eſt mõ vt tanti boni tanteq; gloꝛie ꝑtiapes haberemur Kuantum ad ſetundam partez iſtius Ermo is diat Panlus olus. Caſti go coꝛpus meum a in ſeruitutem redigo vnde ſtinentiã a ſobꝛietateʒ · aà ad hanc inducimur per Piam naturã Nam inter omma ammalia que ſunt mag mi co:poꝛis minimuz os habet homo a dentum bꝛeuitatem: et ꝙ os hominis non eſt pꝛonũ adð terrã. Item natura pueri docet qui non ſibi ne ceſſitatẽ vnde Kriſtotiles. Natura in moditis aQ paucis oontentat Scðo exemplo xp̃i et ſand oꝛum: nam xp̃ᷣus ab ingreſſu huius mundi abſtinentiam tenuit. Natus autem eſt in hyeme media nocte et poſitus in pꝛeſepio pannis inuolutus iatuit ſuper fenuʒ in vita nunq; calœos nect linũ poꝛtaut ſed tunicam inton ſutilez: nunch carnem nmiſi agnum paſchalem tomedit: vnde Berñ⸗ Xp̃s qui non fallit neq; fallitur elegit qð carni moleſtius eſt. Illud ergo vtihus illud etiam magis ehgendum eſt⸗n quiſquis abud docet vxel ſuadet ab eo tanqꝙ; a ſeductoꝛe cauendum eſt Item exemplo iohãnis baptiſte qui locuſtas a mel ſilueſtre in heremo omedit vinum a ſicemz non bibit a veſtes de pilis cameloꝛum poꝛtauit (Item mitolaus quarta a ſexta feria ſemel ſugebat vberal Item la zarus quez xp̃s a moete ſuſcitauit poſtmodũ coꝛpus ſuũ afflixit panem oꝛdeaceũ comedit 2 dtinuo vſq; ad veſperam ieiunauit aquam bibit et nunch vmũ niſi ter m anno ſcʒ m natiuitate xp̃i m ſeſto paſche a penthecoſtes · veſtis eius alicium ſubtus tunicaz lectus eius aneres deſuper alicium et lapidem pꝛo cuſſmo nec calœos in pedibo a quotidie gemes a flens Cuib diat ꝙ lazarꝰ poſt reſuſcitationez nunc; rilit (Silr legitur de lancko germano epiſcopo qui per triginta annos afflixit oεπρρ ſuum nõ paneʒ frumenti comedit ſed oedeaeeñ a legumen: nec oleuz ſed ſepius ieiunauit a quinta feria vſq; ad dnicam abſq; a bo cilicium ſemꝑ poꝛtauit tei ſanctus bart holomeus flex it tenties in die genua 2 centies in nocte (Item ſanctus iacobus minoe contraxit duricẽ callum in genubus ad modum eqni a ſit de aliis bonis viris · Inſuper femme in auſteritate magna vixerunt. nam legitur de fancd martha hoſpita xp̃i que ſeptem annis ante exitũ vite ſue non carnes nec oua nec caſeum nec piſces nec quod codtum erat wmedit · de herbis pomis et mdiabus comedit: et vix eſtate et exemplo apoſtoli debemꝰ etiam caſtigare toꝛpoꝛa noſtra per ab tum adhut non habeat ationẽ a hoc natura docet puez „ — . hyeme ſolam tunicam atlicium ſubtus ad tarnes a ſiratum de ramis arboꝛum cum alido. mſuper et lapidem pꝛo cuſſmo habe bat, Item de ſancta cealia que habuit veſtem de auro textam ſed ſubtus alicium ad cetnem ( Item legitur ꝙ quedam virgo in quedã mulier deuota poꝛtauit loꝛicã quadam ſpelunca ſeruinit deo irigintaſex anms: et comedit de herbis & (Item legin ad carnem π hi omnes carneʒ ſuam cruaſizerunt aà crucem ſuã poſt xp̃ᷣm poꝛtauerunt Lu. . Qui vult vemire poſt me abneger ſemetipſum a tollat crueem ſuã a ſequał me oſtremo ſcienoũ ꝙ abſtinentia a caſtigatio to:poꝛis valet ad tna (Pꝛimo ad ſa⸗ nita tem coꝛpoꝛis H anime Eccb . 32: Zanitas toꝛ poꝛis a anime ẽ ſobe ius abus a potus:vnde etiam Jheroꝰ in quadam epiſtola: WMWater ſanitatis eſt abſtinentia: a mater egritudinis voluptas. vnde enaã Rriſtoteles de regi mine pꝛneapũ, Abſtinere a comeſti ombus mmuns a ſuperfluitate eſt ſuma mediana. Domo ſobꝛiꝰ a abſtinens delectabiliter viuit doꝛmiendo vigilando laboꝛãdo cꝛ ando bene diſpoſitus eſt ad omnia coꝛpoꝛahiteꝛ a ſpiri tualiteꝛ et tam in to poꝛe q; im mente Ecb .· 31. Exultatio aĩe et coꝛpoꝛis vinum moderate potatuʒ Crib. in li de militia xp̃iana. Nihil ſie ad ſalutez. nihil ſic ad ſeipſum ſenſuum atumen operatur mhil ſict eg ri tudinez fugat ſicut moderata dieta. Mo luptas carnis ge nerat mſirmitates qꝛ dinites vt plurimũ ſunt debiles a infirmi a hoc ex ſeꝛailoꝛum varietate cauſatur. vnde Seneca in epiſtola MWultos moꝛ bos multa fecrunt fercula.hoc patet manifeſte: qa vt frequente: tales lunt impotentes contradi ydꝛopici paraliti q in toꝛpoꝛe· in ſuper immoderantia obfuſcat intellectum Iheroꝰ. Nihil adeo obꝛuit intellectũ ſicut potatio a comeſtio nimia. Itẽ caſtigatio carnis valet ad ſanitatem anime. quia ignẽ libidinis extnguit. virtutes nutrit. ↄſolationem ſpiritualẽ induet. vnde Dugo de ſancto victoꝛe. Gaudeat qui Poteſt ꝑœ viuere. Parca emm vita ocadit viaa: lbidimem exunguit ·˖ virtutes nutrit. animum roboꝛat. menteʒ ad cœleſtia eleuat: a qñ quis ſubt rahit ꝛpoꝛales conſo lationes: tunct mertur a deo ſpũales que ſunt dulaeiſſime · vnde Baſiliꝰ?. O dulcedo melliflua. duleedo miranda qꝙᷓ; dulas es in meditatione.ſed duluo in oeatione dulaſſima in beatitudme: a illa dulœdo faat homini omnia leuia Rugꝰ? in h. Pnellt Qui ſemel mebꝛiatus eſt ſpirituſancto ad omnia bona ylareſcit.ſi dolet non ſentit.h deridetur nõ aduertit (Zeeundo vitam plongat Ecbl. 32. Qui abſtinens eſt adiiciet vitam. Doc Patet in veteni teſtameto: quia antiqui patres diu vixerunt. qa 2 ablſunenter a lobꝛie vixerunt a limp Uoez abum ſumpflerunt ſez dam ſeth παSed dias qualem abum ſump ſerunt et qualem potum biberunt qui tamdiu vixe runt ( Reſpõdetur ꝙ; ab adã vſ ad dilunuium non comederunt carnch vel piſces: ſed olera Herbarum a frudtus a boꝛum nec bibe runt vmum: ſed poſt di luium debilitate ſunt vires herbarum a arboꝛũ tunc hœnciati ſunt a deo vt comederent carnes a pikes Sen 9edirit dñs ad noe a ad filios ſuos. Terroꝛ veſter a tremoꝛ ſit ſuper animãta terre a volucres celi cum vniuerſis que mouentur in aquis, Dẽes piſtes maris traditi ſunt in manus veſtras àa omne qð mouetur a viuit erit vobis &- nec vinum nte bibe runt· hoc patet: quia noce poſt dilnuium plantauit vineaz 2 mebꝛiatus eſt · quia ne⸗ ſciebat foꝛti tudmem vini (Vnde querit vtrum ebꝛietas ſit mo tale peccatumirſponde tur hm ſandum Thomã, Immode ratus vſus vini poteſt mtellbgi tripliater ¶ Vno modo ꝙ vtens neſtit otum elſe immoderatum vel inebꝛiare potenteʒ: a ſic ebꝛietas poteſt eſſe ſine peccato ſitut diatur de noe (Secundo quan do qs erapit potum eſſe immoderatum: non tamen exiſtimat polle mebaian et ſic potat tum peccato veniali Nercio qñ quis bene aduertit potum eſſe immoderatũ et inebꝛiantem a tamen vult potius ebꝛietateʒ incurrere q; a potu abſtinere a üle peccat moꝛ taliter. Item patet de nouo teſtamento ꝙ caſtigato caznis pꝛo= longat vitam: nã ſanctus iohannes apeſtolus vixit · · annis mtrauit aà in heremo fuit. 8 anms Areſton. Natura in modicſ ontentatur (TLertcio valet ad eternam ſauetatem vnde Ps. Sa Aaboꝛ cum apparuenit gła tua Lu.ig: Eſuriẽtes impleuit bonis a in hat cena habemus fercula dulaa 2 eaola: de his quere in diſcipulo de tempole ſermone · 13 ¶ Quantum ad tercia parte nota exemp lum qð nar ſat nomme polentia que cum eſſet tota pulcra generoſa et agilis pe dibus · ſciuit enim veloater currere: cum ipſa nollet ſponſum — ANgNg –a⏑,, 2 — ½ W☚W reapere niſi generoſum 2 mag nanimũ fedt aclamare per diuer ſas terre negiões ꝙ qui cum ea eurrere vellet ſi ipſam an te ſig nũ qð poſuerat appꝛehenderet talis ſponſus ſuus elſet a heres rogni elſe debeet. Cum autem multi hoc attemptarent ipſa aſtuta qñ Is ſibi appꝛopin quabat a appꝛehendere temptabat ante oculos eius aurum argentum « lapides pꝛecioſos cadere permiſit. Ipſi auteʒ auari ad illa bona ſe melinauerunt vt tollenent a ſic eoꝛꝛ manus ſemper eualit et ab iplis ante terminum illius ſigm it —0 non appꝛehenſa. Tandẽ vnuð iuuenis generoſus a mag nanimꝰ M venit et oogitabat apud ſe: ſi omnia bona patris ſui ante eum * pꝛoiiceret ſe non velle inclinare vt tollerer quo minus eaʒ appꝛe henderet a poſſideret a ſic currens ante ſig num eaʒ appꝛehendit * Sit xp̃s fiuus dei vni de nitus vult deſponſare ſibi iplius homĩs animã bᷣm illud Olee . . Sponſabo te mihi in ſide·a pꝛoiitit tah amme honoꝛes dinitias a delicias huius mundi. a qui cũq; ſe noõ inchnat ad illa bona vt ea tollat:ſed magis ↄtemnit a currit vt ante ſignum termmũ moetis ſue deum aſpꝛehendat . ille eſt qui regnũ pat ris poſſidebit a tum xpᷣo eterſlalr regnabit.exemplãũ . de maria magdalena cui tum annunciatum eſſet ꝙ vp̃ᷣs adeſtet. eaʒ vocaret ſurrexit ato a venit adð eũ:ſurrexit non vt ahquã ”U rem tempoꝛalem tolleret · ſed vt xpᷣm ſuum dilectũ appꝛehendere valeret ˖ ergo dicet ÆA£ ſtobus. Sic currite vt compꝛehen da tis. Hr Vominica in ſexageſima aso Conꝛn. Ratres · hbenter ſufferus inſipiẽtes cum ſitis ipſi ſapientes. Duſtinetis em ſi quis wos in ſeruitutẽ redigit· ſi quis deuoꝛat.ſi qͥs accpit:ſi quis extol⸗ itur ˖ ſi quis in fadem wos cedit. Ocöm ignobihtatẽ dico qſi nos infirmi ſnerimus in hat parte in qua quis audet in inſipiẽtia dico audeo ego. hebꝛei ſunt ego · iſrahelite K ſunt aO ego·ſemẽ abꝛahe ſũt ⁊ ego:miniſtri xpᷣi ſunt 1Q ego- 2„% “ vt minus ſapiens dicaz plus ego. in laboꝛibus plurimis 53 in carceribb abundanti us.in plagis ſupꝛaa modũ:in moꝛ⸗ ẽ tibus frequenter. a iudeis quinquies quadꝛagenas vna 4 ” minus atccepi:ter virgis ceſum-lemel lapidatus ſum ·ter 4 naufragium ſednocte ac die in pꝛofundum maris fnui. in Süüüüüittin eribo ſepe periculs fluuiumpericnhs latronũ: perionlis oun ex genere · pericenls ex gentibo · periculis in cuitate· pericuhſ ee in ſoltudine · pericuns in mari:periculis in falſis fratribb. . in laboꝛe t erumna:in vigihis multis.in fame ſiti in ieiu 8“ nüs multis· in frigoꝛe aO nuditate · pꝛeter illa q̃ extrinſecus um ſunt. inſtãtia mea quotidiana. ſohditudo omniũ eccleſiaꝝ de⸗. Quis inſirmatur à ego non infirmoꝛ-quis ſcandalnzatu? hi ego non vꝛoꝛ, Si gloꝛiari opoꝛtet que inſizmitatis mee n üüſunt gloꝛiaboꝛ. Deus autem et pater dni noſtri iheſu xpi gi ſiit qui eſt benedictus in ſemla ꝙÿ non mentioꝛ. Damaſa pꝛe po ſitus gentis arethe regis cuſwdiebat ciuitatẽ dama⸗ ſcenoꝛum vt me compꝛehenderet . 2 per feneſtraz in ſpoꝛta demiſſus ſum per murum: et ſec Frugi manus eius. Et ſi gloꝛiari opoꝛtet non expdit quim· veniam aũt ad vilſi⸗ ones a reuelationes domini. Ocio hominem xp̃o ante/i⸗ ſiue in coꝛpoꝛe neſdo:ſiue extra coꝛpus neſcio:deus ſiit: raptum huiuſmo di vſq; ad tercumteluz · 2 ſcio homodi homint ſiue in coꝛpoꝛe ſiue extra coꝛpus neſdo deus ſit·. — = hHwwhhwh.⅞¾⅞ ,te e . “ ..ò ſamo⸗ quoniã raptus eſt in paradiſũ: za audiuit archana verba que nõ hcet homini loqui/pꝛo huiuſmodi gloꝛia boꝛ:p:o me autem nihil gloꝛiaboꝛ niſi in infirmitatibus meis. nã 2 ſi wluero gloꝛiari non ew inſipiens· weritatem em̃ ditã DVarcam autez ne quis exiſtimet me ſupꝛa id quod videt in me: aut audit alquid ex me. Et ne magnitudo reuelati onum extollat me datus eſt mihi ſtimulꝰ carnis mee an⸗ gelus ſathane qui me colaphiſet. pꝛopter quod ter dNñũnaꝛ rga ui vt diſcederet a me: 2 dixit mihi, Ouffidt tibi gratia meanam virtus in infirmitate perſidtur. Libenter ergo gloꝛia boꝛ in infirmitatibus meis vt inhabitet in me vix tus xp̃i· ””M li.ſuper epiſtola pꝛecedentti. hoĩes iſto tempoꝛe carniſpꝛiuii a vanitatibus cra pulis — a gaudiis huius mundi tunc hodie in matutinis a per tdotam ebdomadqq legitur a canitur de maxima plaga ab mnido mundi ſcʒ quomodo deus pꝛopter peccata hommum ſubmerſit mundum tempoꝛe noe per diluuium et omnes hommes totius mundi excptis octo perſonis: àQ ab adam ad diluumm fuerunt 1224 anni . cum noe eſſet · DC. annoꝛum ingreſſus eſt archa; cum filiis ſuis ſem cham a iaphet vxoꝛ eius aO vxoes fihoꝛum eꝰ a de animantibus terre aO volucribus celi a ex omni qð mouetuꝛ ſuper terram duo et duo ingreſſi ſunt: maſculus et ſemina ſicut pecœperat deus noe: a ſacta eſt †huua ſuper terram 40diebus et · ꝗo· nodtibus. Operti ſunt montes excelſi ſuper vniuerſo celo Nlaboꝛibus Plurimis t. 2z· Coꝛin. ii. Ad ietrahendum ↄſumptiq; ſunt hommes vniuerſi a cuncta in qubus ſpiratunz vite erat motua ſunt· a mãſit ſolus noe a qui cum eo in archa erant ſeʒ homines octo. a durauit hoc diluuium per annum: nã eodem die quo noe cum ſiliis eius ingreſſus eſt: anno reuoluto egreſſus eſt (et ideo Æpoſtolus hodierna die enumerat multas tribulationes quas ſuſtinuit vt nos indutat ad penitentiazʒ Et yimo enumenat illa mala que ſuſtinuit in itinenbus et in man. — —,— — — -- — — —, — — ☚B ☚ S☚ſ Sd — — „ —— àꝶ⸗ ſiue in terra. Setundo enumerat illa mala ꝗᷓ ſuſtinnit ex illatiöe maloeum perſecu toꝛum ſieut incarceratio flagellatio lapidatio. Jerdo enumerat pericula qꝗᷓ luſtinuit in coꝛpoꝛe ſic laboꝛ erũna fa mes ſitis &&- ergo dicit Apoſtolus. In laboꝛ ibus plurimis &. EWVnde m peeſenti lermone tria ſunt dienda. Pꝛimo de tribulati onbus maloꝛum hoĩim. Secundo de temptatiombus demonum Jerdo quare aliqu homies muite mfir mantur ¶ Id pꝛimum ſciendum ꝙ omnes homines tam boni q; mah vt frequenter pa tiuntur tribulatiões in hat valle miſera (YBnde queritur quare deus bonos qui libi fideliter ſeruiunt per mittit multipliditer tri bulari Keſpondetur vt hic purgent᷑ ne in futuro grauius pu⸗ mantur cum ex neceſſitate opoꝛtet aut hic leuiter aut in futuro grauiſſime pumiri Gregꝰ. Nequaq; perfietur Eccl .· 9· CWinimũ pꝛo magno placeat tibi:vnde dñs dicit per ꝓphetam Ezech· 4· Diem peo anno dedi tibi Glo diem ſczʒ in pnti pꝛo anno ſupple in futuro. In ſig num huius filii iſrahel per quadꝛa ginta annos fu erunt in delerto an tec; ingrediebant terram peomiſſionis qð compleuiſſent in qᷓdꝛaginta diebus ſi non peccaſſent vnde diat Job ꝙ valde differunt ignis pꝛeſentis tribulationis: ig nis pur gatoꝛii:et ignis infermi ¶ Igms pꝛeſentis tribulationis quatuoꝛ habet conditiones (Pꝛima ꝙ leuis eſt. 2. Coꝛint. 4. Id quod in pꝛeſenu eſt leue 2 momentaneum eſt (Secunda eſt quia eſt pur⸗ gatiuus quia purgat animq; Gregꝰ?. Quod ſoꝛnax auro quod hma fer ro quod tri bula grano: hoc facit tribulatio viro iuſto. Aer aa quia meritoꝛ ius eſt Jaoobᷣ. I. Beatus vir qui ſuffert tri. Quarta quia tranſito:ius: quia cito finitur a tranſit Ps. Tran- ſiunimus per ignem a aqu am Ignis aũt infernals nullaz iſtazz habet conditionem. Pꝛimo quia non leuis ſed grauis. Secundo quia non eſt purgatuus ſed deturpatiuus, Teruo quia non eſt meritoꝛius quia extra ſtatum merendi ſunt damnati a continue male agunt. Quarto non eſt tranſito: ius ſed eternus Yſa.66. Ignis eoꝛum non extinguet᷑ Math. 2 5. Ite maled idi in ignem eter num (Ignis pur gatoꝛii medium tenet inter ignem p̃ſenus tribulationis a inferm· quia in duobus conco:dat cum igne pꝛe ſentis tribulationis a iferni. Qð enim in duobus ↄcoꝛdat cum ig ne pᷣſentis tribulationis patet. Pꝛimo quia eſt purgato: ius· Secundo quia eſt tranſitoꝛius: a in duobus cum igne mfernali⸗ Pꝛimo quia non eſt leuis ſed g rauis. Secundo quia non eſt me⸗ ritoꝛ ius ſed punitoꝛius¶ Secũda caula quare boni hic inbula E eſt lez vt gaudium eoꝛum m fine augmetetur Joh·16. T riſcia „ D I g2 ℳ. Frz Terilace a , Sermo veſtra vertetur in gaudiuʒ Yſið. & ſym̃o bono. Qui vite futun gaudia diligenter excogitat mala ola vite p̃ſentis equanimiter poꝛtati Secudo queritur quare deus peccatoꝛes tam graniter in peeſenti pumt Reſpondetur ꝙ triplia de cauſa/ Pꝛimo vt ſie recognoſcant ſeipſos et ſic econtrario co uertantur ad domin ũ deum ſuum Yla:26. Dñe in anguſtia queſierunt te. Exempluz in veteri teſtamento de manaſſe qui fuit rex iſrahel qui relqt deũ a coluit ydola.quem rex babilonie œpit a im babiloniam duxit Et tum anguſtiatus eſſet oꝛauit ad dominũ deum ſuuz. a elegit penitentiam de malis ſuis: a exaud init dommus oꝛationez euis 2 in regnũ ſuum reduxit eum:tunc ſtatim abſtulit deos alienos a p̃ᷣeœpit populo vt ſeruiret dño deo iſrahel · a vt diat Joſephꝰ Ad hoc erat ſolum ↄſtitutus decetero vt gratias deo pꝛo ſa luns dono exolueret. Doc autem a ipſe po pulum agere docuit · vnde quandoq; contingit ꝙ omnes medid ta lem curare non poſſunt a ſi eſaret de peccatis de ſacili turaretur. vnde eptum eſt me⸗ dicis catholias vt tum eos ad infirmos vo can contigerit: ipſoes ante omma moneant vt vo entur medici amnmarum quo ſacto ad coepoꝛalis medieine remedium lalubꝛius pꝛocedatur Item pꝛeapitur medicſub pena excõmunicationis ne pꝛo coꝛpoꝛali ſalute aliquid ſuadeant quod in periculum amme conuertatur · Item inſirmi xpᷣiam non debent m ſuis infirmitatibo vocare iu⸗ deos: nec ab eis reepere medianas: nec ſecum in eiſdem balneis balneare:26. q: nullus (Secunda cauſa quane mali tribulant eſt ideo vt ſi non Onuer tan tur: ſaltem per hoc cteri terreantur et em endentur (Nerca vt hic imcip iant illæum tosmenta a dura bunt ſine fine in futuro. Exemꝑ lum in veteri teſtamento de rege antiocho qui voluit oẽs fideles iſrahel delere. Exemp lum etiam in nouo teſtamẽto de herode qui ocadit innocẽ tes quoꝝ vterq; multipłr hic inthoauit penam a nunq; termmabunt (Quantu ad ſecunda partem diat Kpls. Ne magnitudo nuelationuũ τ. Kttende quid diat glo · Rug. Ybi ſecurus agnus egreditur: vbi paſtoꝛ periculum metuit · vnde et Greg?. In paradiſum deduceris aab angelo lathane temptans. Et eſt argumentum qꝙ nullus in hac vita debet elle ſecurus: ſed ſem ꝑ ſtare in timoe dei Eccl⸗ 2. Fili acœdens ad ſeruitutẽ dei ſta in iuſticia a timoꝛe et pꝛepara amimam tuam ad temptationem. Kttende quoq; ꝙ; non rñndetur apoſtolo cum pꝛimo oꝛat.ſed ad terciam oꝛationez vt de tur exempluz per ſeuerandi m æatione· I.Pe · 2.· Dꝛatiom inſtantes. Attende etiam ꝙ, poſtolus non atupit quod petit +— — —— D . . e ——— 2 1 —— –—⏑ ⏑ꝰ imtitur hominem ducere in peccatum moꝛtale nec vnus demon quia ſi iſta tèptatione canniſſet nunqꝙ; ſaluatus fuiſſet. vñ nullꝰ Pteſt viuere ſine temptatione in hac vita etiam quantumeũq; bonus Bernhar. ſuper Põ. Qui habitat. Nemo m coꝛpoꝛe ſine temptatione poteſt vyꝛere: a qui ab vna liberatur pꝛoti nus ex⸗ pectat aliam Johͥ. ſuper Mat h. Impoſſibile eſt humanaz aiam non temptari: vnde etiam Job. Wilitia eſt vita hominis ſuper terram Xpls. Nemo coꝛonabitur niſi qui legittime certauerit. Vnde hic mouende ſunt alique queſtiões¶ Pꝛimo queritur vñ occaſionem nos temptandi acdpit demon ¶reſſpondet Caſſi anꝰ m collauomibo patrumex muidia. Cum enim pꝛopter ſuperbia de celo eiectus eſſet a illuc ad locum ſuũ quez perdiderat hoiem venturum dognoſteret ex mnuidia adam et euam temptauit et bonos a iuſtos p lus qᷓ malos a miuſtos.vnde dicitur m decre⸗ Quos ardti oꝛes in ſeruicio dei inuenit p lus impug nat · 3· q· i· nulli · vnde Dumbertus. Dyabolus nunq; vel raro temptat qui ſibi gratis ſeruiunt. Vnde de hoc exemplum: qui vidit multos demones in clauſtro a in ſoꝛo publico niſi vnum quere in pꝛrom ptuario c· i7 (SHecundo queritur vtrun dyabolus hominez tem Ptando pecœt mortaliter MReſpondetur ꝙ ſic: quia temptando Cetas querleur⸗ vtrum dyabolus quandoq; poſſet peccare veniahter ¶ nſponde k bm ſancum Iho: ꝙ non: quia qucquid faut ſemper fadt mala intentione a in finem peccati moætalis q;uis homine duat qñq; in petcatum vemale: ym̃o quæ doq; temptatio dyaboli eſt ho⸗ meritoꝛia ſcʒ quando virilter reſiſtit Bern h̊. Quotiens reſiſtis totiens co:onaberis: a ei pena acceidentaus augetur totiens quo tiens temptat hominem: quia m Bonamuenturam ſicut bom angeli ſemper merentur gaudium acadentale nos ad bonum ꝓ mouendo: ſic ecõtra mahs angelis augmentat pena acadental nos temptando Quarto quentur vtz diuerſi demones eunds iem ſimul eodem tem poꝛe de diuerſis temptant viais (rñdet Calli mus in oollatiombus patrum non: ſed viuſſim quia non Poteſt homo ſimul ndere a flere· nec ſimul triſtari a gaudere· ſed cum vinatur demon vnus alteri acriꝰ temptando locum tribuit diuer ſis temptat vidis: ſed vnd de ſu pbia alter de luxuria ams querite boh Aflictu: 2fuſionẽ npo:tat Rndetur ꝙ ſic . vnde vici fundunẽ There; Z. Confundant qii me ꝑſequunt᷑ ſic per oppoſitũ letant cum ho es ſuperant Põ. Qui tnibulant me exultabunt ſi motus ero ˖ ¶ Quantum ad terciã partem ſermonis dict Apoſtolu⸗ ◻ Soerino .“ ibenter g kaboꝛ in infirmitatibo mes vt inhabitet in me virtꝰ C rprprpi(Vnde queritur quare inuite a impatienter ſuſtinent ahqui ſunyintes oxpe m inſirmitates coꝛ poꝛis ¶ Reſpondetur pꝛopter tria ( Pꝛimo quia e pattet uſvnet Ptar deleckationem nullam habent ad deum magnaz ad ſeipſos a a. ad ooꝛ pus pꝛopꝛium ( Vnde ſciendum ꝙ; inoedinatus amoꝛ ſui co: poꝛis eſt radix omnium maloꝛum plłs ad ITytum. Erunt homines ſeipſos amãtes vbi loquitur de nouiſſimis tempoꝛibo quando inſiabunt tempoꝛa perieuloſa. Naʒ amoꝛ ꝓpꝛii toꝛ poꝛis inducit hominem ad multa mala ſcilieet ad ſuperbiam auariciaʒ * luxuriam &. Inſuper impedit homineʒ a multis bonis exeruais ſciliet vigiliis oꝛationibus abſtinentiis KSecundo qꝙ raro tales cogitant quid xp̃s pꝛo eis ſuſtinuit Yſidoꝛꝰ· de lummo bono. Si paſſio xpᷣi ad memoꝛiã redudtur mhil eſt tam durum quod nõ equo animo toleretur. Non enim parua n coꝛda mur: ſi qð ille ſuſtinuit retoꝛdamur. Ille enim obpꝛobꝛia contume lias alapas ſputa flagella ſmeam coꝛonq; crucemq; luſtinuit.a nos ad con fuſionẽ vna infirmitate fatigamur: vno verbo deiicmur Berñ in quodam ſermone. O ho mo vide quid pꝛo te patoꝛ: non eſt doloꝛ ſicut quo crudo· vide clauos quibus ↄ ſod io ad te claamo qui pꝛo te moꝛioæ· vide penas quibo afficioꝛ· ſi ſit tantus exterio interioꝛ eſt planctus grauioæ cum te iam ingra tuʒ video Jheroꝰ in epła, Conſpu voluit vt nos lauaret/velari ve luit vt velamẽ tulpe a ignoꝛantie a coꝛdibus noſtris au ferret · in capite pe cuti voluit vt caput noſtruʒa adam ſanaret· co laphis cedi a verbis W derideri vt nos labiis manibus verbis et c peribus mundaret: 3 (ercio qꝛ raro cogitant de magna vtilitate mfirmitat( Pꝛimo — Enyjtn èðõ enim in firmitas coꝛpoꝛis trahit hommem a peccats futuris: qa — mſirmus non delectatur ſuperbire in veſtibus: non choꝛiſare nõ mebꝛiari & Dugo li·3 de amma. Quoſdam ſciens deus multa peccare poſtea hage llat in firmitate ne pecœnt: vt eis potius ſic frangi laboꝛibus a doloꝛibus ſinat ad ſa lutem q; remanere inco lumes ad damnationem Inſuper induut hominem ad bonum · nam inſirmus confitetur et emendam pꝛo ponit Inſu per deum muocat a ſanctos inter pellat Ps. Wultiplicate ſũt inhirmitates eoꝛum Greg9. Wala que nos hic pꝛemun t ad deuz citius ire wwpellantl Item infirmitas coꝛpoꝛis libe rat hominem a futuris 8 4 penis. Nam pꝛimo afflixi te ſcʒ in pꝛeſenti vt non affligam te ſcz m futuro: quia deus non punit bis in idipſum: a bonum ſig nũ eſt m eodem coꝛpoꝛe a in eiſdez membꝛis puniri in quibo peccat Salõ. Per qꝗᷓ homo peccat per hec aO puniet᷑ ergd ſi caput doles — „ —☛ — ——0 — — „„—⸗ — — firmitatibus: quere in pꝛomptuario. r togita an deũ vnch off ẽdiſi ennanibo pepls mitris a capuciis. Si otulos dentes manus pedes vel ſi diu in peccatis perſeuemſti non egre feres ſi diu hit es infirmꝰ Gregꝰ. Diuina diſpoſitiõe agit᷑ vt ꝓlixioꝛi vido pꝛolixioꝛ moebus exiſtat Item infirmitas ooepoꝛis augmentat mini gaudia cœleſtia. Quotiens enim ali quis do lœeʒ patienter ſuſtinet tot gaudia in elo habebit Fpls NMon ſunt condigne paſſiones hu. ſe · t. Ratio eſt. quia gaudia celeſtia erunt in fimta: ſed mſirmitates ſunt finite Nriſtoteles in Phiſi. Finiti ad infinitum nulla eſt pꝛopoꝛtio: et qui eunq; iſta iam dicta aduerterent in inſirmitate ſud patientes eſſent( Vlti⸗ mo nota exemplum ꝙ miſerabiliteꝛ deus punit ſuos dileckos in Vominica in quinquageſima ad Coan. RKatres: ſi inguis hominum loquar angeloꝛum caritatem auteʒ non habeam factus ſum velut es ſonans aut imbalum tinniens.Et ſi habuem pꝛo phetiam aO nouerim miſteria omnia O omnẽ ſdentiam.·? ſi habuero omnez flidem ita vt montes tranſſeram caritatẽ aut non habuew nihil ſũ. aſi diſtribuem in abos paupꝝ omnes facultates meas: a ſi tradidem coꝛpus meum ita vt ardeam caritatem autem non habuero nihil mihi pꝛo deſt, Caritas patiens eſt benigna eſt:caritas nõ emulatur non agit perperam: non inflatur: non eſt ambicioſa: non qWuerit que ſua ſuntnon irritatur. nõ cogitat malum: nõ gaudet ſuper iniquitate· congaudet autem veritati-omnia ſuffert · omnia credit · omnia ſperatom̃ia ſuſtinet.caritas nunqᷓz exddit: ſiue pꝛophetie euatuabuntur: ſiue lingue ceſſabũt· ſiue ſdentia deſtruetur. Ex parte em cognoſamꝰ⸗ ex paꝛte pꝛophetamus.Cum autem venerit qð perfeccũ eſt· euamabitur quod ex parte eſt, Cum eſſem paruulus loquebar vt paruulus·ſa piebam vt paruulus.cogitabã vt paruulus. Quando autè factus ſum vir euamaui ea que erant paruuh. Videmus enim nunc per ſpemlum in enigmate tunc autem fade ad fadem. unc cognoſto ex parte· tunt autem co gnoſcam ſicut : ognitus ſum, Nunc autem manent ſides ſpes à caritas tria hec.· maioꝛ autem hHꝛum eſt caritas: M linguis hoim loquar &&:. C. 13· MWercatoꝛ multum 4 Sermo me? ces ſuas laudat vt eas utius endat· vnde Paulus aplus in hat epiſtola cõmendat taritatem oſfendens eius pꝛecioſitatem- 4 eius vtilitatem pꝛe omnibus: vnde valde ſatuus eſt qui non ſoliate laboꝛat vt cantatem habeat ¶ Vnde in ſermone pnti tria ſunt dieenda, Pꝛimo de caritate, Zecũdo ee carniſpꝛ iuio, Terao exempluz ¶ Xd pꝛimum ſciendum ꝙ caritas eſt oꝛdinatus amoꝛ dei et pꝛoximi. ARmoe pᷣm Wilhelmũ eſt tunc oꝛdinatus quãdo amatur deus pꝛopter ſe et ſuper ommia: ſed quando quis amat aliquid contra deum hot non eſt ſine contumelia dei. Qui autẽ aliquam creaturam prediligit ydolatra eſt Rugꝰ. NHoc ab hoie tolitur quod pꝛe œteris ab eo diligit᷑. Rmoꝛ vero oꝛdinatus eſt ſi amemus pꝛoximũ atna deum· a deum ſuper omnes alias crea⸗ turas. mo illoꝛum moedinatus eſt qu patrem matrem vxoꝛ ẽ a fihos plus amant q; deũ neq; digmi ſunt deo Wath. i0. Qui amat filiũ vel finam plus q; me non eſt me dignus. Item illoꝝ am eſt inoꝛ dmatus qui amant diuitias plus q; pꝛox imuz ſuũ Joh̃ᷣ·3· Qui habuerit ſubſtantam huius mundi et vi · cItem queritur quomodo qms ſcire poteſt an habeat caritatem an nõ a an eſt in ſtatu ſaluis (Reſpondet᷑ non ſunt m caritate dei nec m ſtatu ſalutis q ſunt in actu peccandi · vel etiã qui ſunt in malo pꝛopoſito petcandi Quidam dubitant ſe habere caritate3· quia ratiões habent pꝛo vtraq; parte. et ſunt illi qui mep iunt facere quod in eis eſt. Quidã putant ſe habere caritatem a ſunt illi qui guſtant diuinã dulcdinem. Quidã ſunt certi ſe habere caritate quibo deus reuelauit qualis fuit paulus qi dixit. Scio a cetus ſum. ¶ Quantum ad ſetundam partez iſtius ſermonis notandũ ꝙ ſancta mater etccleſia ſuos filios trahere nititur a vamtatibus huius mundi.: a ideo in iſtis diebus carniſpꝛiu ii legitur de hoꝛ⸗ ribili plaga regionis penthapolis dicta a quinq; auitatibus im pioeꝛum hominũu qui celeſti igne lunt conſumpti tem poꝛe a bꝛa he ſcʒ 3odoma gomoera adoma ſeboym a ſegoꝛ Gregꝰ. PP luit dñns 30 domam a gomoꝛram ſulphur a ignez de eelo a ſubuerut has auitates a vniuerſas regiones vebium cuncka terre virenta: Nee enim pꝛouincia vberrima a fetunda fuit ante eius conſum⸗ ptionem a ita locuples ꝙ inter eius arenaʒ ſaphin a alie gẽme pꝛedoſe inueniebantur et inter glebas aurumſed poſtmodum illa regio in mare moetuum eſt conuerſa: et ſic vocata eſt: quia mhil vinum gignit: nec in ſe aliquod viuum recipit. Dꝛoſius diat illic eſſe poma virentia et ſoꝛmatos vuarum raemos que videntibus generant cupiditatem: ſed ſi quis ea tangat ſtaum -⸗ „— —— — —,— S, — — 0 —— — –⏑ — A — in anerem fumumq; eſtuaſt quaſi ardeant: vt ex hoe oſtendat qualiter deus peccatoꝛes 30d mitas punire poſſit a qualiter pu miturus ſit. Item mater ſancta ecła ex inſtinctu dei in hac dñica legit euangelium de paſſione xp̃i vt gaudinʒ mundi quod iſto tempoꝛe carmiſpꝛiuii exer cetur in nobis tem peretur · qma no et liatuz ante illum qui manibus a pedibus eſt ſixus ire cum mulu phabus et peetioſis veſtibus qui peo te nudus in cru pependit nee ante eũ ire cã fiſtulis a cantlenis qui pꝛo te cantans in cruce- fac? eſt rautꝰ Pꝭ. Laboꝛaui clamãs rauge facte ſunt faucs mee nec ante eum ridere nec impudic loqui qui peo te fleuit amare in cruc a dixit. OD vos oẽs qui tranſitis per viaʒ &- vnde pettꝰ dami, D bone iheſu ti doles a ego gaudeo tu doles a ego rideo tu portas cru æm a ego pecto tu a8ς pe inimids a ego illidta et mendoſa verba peoſero· tu pꝛo me vigilas et ego do:mio: tu denudaris a ego pᷣcioſis veſubo mduoꝛ ti iciunas a ego ſplenæ⸗ dide epuloꝛ: ti ſitis et ego mebꝛioꝛ: tu acœto Potaris ab impio iudice a ego te iuſtũ in dicẽ nõ timeo.· tu cum impiis cruafigeris a egd pꝛimas cathedꝛas ambio. tu nõ habes vbi caput reclines a (go palatium ↄſtruo.tu in cruc a ego in lecto pꝛetioſo. NHon emm eſt ntnibutio equa: nunquid nedditur peo bono malum. (Vnde notanduz inter alias penas quas reepiunt qui ſunt in tribulatise iſta eſt maios pena qn vident ꝙ iſu qui deberent eis compati derideant eos: in ſignum huius legitur Wath.· 22. q mihtes pilati exuentes eum et plectentes co:onã de ſpinis poſu erunt ſuꝑ caput eius a arund ine in manu eꝰ et genua flecẽtes ante eum illudentes et dioentes ue rex indeoꝛum ſic heu iſtis diebus carniſpꝛ iuii a pluribus yxpianis irtidetur dñs noſter qui illis diebus plus peccant qꝙ; aliis tempo:ibo anni Et ſunt ſeptez genera homzigimi qui mepte letantur Onde querſtur vtruz letiia inepta ſit peccatum motale( Reſpondeĩ ꝙ quan doq; elt moetale quandoq; veniale ¶ Pꝛimo inepte letat quis de his que ex ſpede ſua mala ſunt Sap: i. Letant᷑ cũ malefecerint a exultat m nebus pelſimis, Tunt emm certuz eſt ꝙ mmepta letida ſoꝛtitur reatum peti moꝛtalis: quia tales ktant᷑ de quibus eſſet dolendũ ſcʒ de peccatis E cel. 390 Qui gauder de iniquitate deuoꝛabiture⸗ de hbꝛo vite delebitur: hoc non ſit miſi per peceatum moꝛtale. EGecundo ſi ad cur rilitatem aſſumundur ahqua: que ?m ſe mala ſunt vel vergunt in nocumentum pꝛoximi vel in ↄðtem ptum dei ¶(Qerdo ſi quis ad talia ita vehementer afficitur ꝙ anteponit ea dilednoni dei et pꝛoximi: lquet ꝙ peccat n. ota liter (Quarto ſi Sermo . qs inepte letatur a ſcurnlitateʒ exaret nec t ñ contm carſtatẽ dei eſt a pꝛoximi vemiale eſtSecundi ſunt qui in gula e eedunt Vnde queritur vt rum gula ſit peccatum moꝛta le reſponde tur bm ſanctum Thomã · q · 1 4 ſi Eleckatam gule inhereat homo eum paratus dtra pꝛe⸗ tanq; ſini propter quem ille tontemnit ceptum dei agere vt deleckatonem huiuſmodi aſſequatur tune eſt pẽtm motale. Si vero in gula ſit odinatio pᷣm ea que ſunt ad finem vtpote quia nimis concupiſtit delectationes aba rioꝛ⸗ ſed non pꝛopter hot paratus eſt facere aliquid contra legem dei ſic eſt veniale (Teraĩ ſunt qui ſe fadis luxuri oſis vel in mundis togitatiomibus inqninant (Vnde queritur vtrum omnis adus lrurioſus ſit peccatum motale( Rñdetur ꝙ ſic: ex eepto ſedere matrimoniali · vnde de hot dẽ in detret. Ad meretrices accedere dininitus pꝛohibitum eſt . 32 q · 4 Weretriæs (Item qucritur vtrum mooſa delectatio ſit p ccatum motale( Reſpodetur q; ſic quando ſit cum conſenſu vel cum plena ratione: vnde nimis periculoſum eſt moꝛari in turpibus cogita ti onibus· quia fauliteꝛ ex hoc peccatum mœtale nutritur qd pꝛobat Joh.in cano.ſua- cum diut. Contupiſcentia interioꝛum carnahta tum delectatio eum conœperit ſubaudiendo conſenſum rationis parit petcatum mortale(¶ Item quent᷑ que eſt differentia inter ↄſenſum moꝛoſum a interpꝛetatiuum(reſpondetur bm ſandum Thom. Conſenſus mterpꝛeta tuus eſt qñ ratio et intelledus videt ꝙ malum eſt et Penenloum mmoeen ta li delectationi a non ey pellit. tunc con⸗ e enſus quaſi ſuperuenit a tunt neg ligit ey pellere qſi pe: digitts qus viden t. Bed verus ꝛſenſus eſt qñ plena ratione im nmoꝛaẽ Huic deleckatiomi a vult de lectari in ea h poſtmodum ctum in⸗ cendit facere tunt committit peccatum moetale(Motandum bm Durandum tunt perſone in matrimonio iuncte poſtunt moꝛoſe delectari a poſſet ſit ſequi pollutio. Jtem homas a Durandus ditunt ꝙ mooſa delectatio cum cõſenſu rationis poteſt cẽmitti in omnibus peccatis moꝛtalibo in ſuperbia gula Quara ſunt gqui exuunt a induunt ſe pꝛopꝛiis veſtibus ſeʒ maſculim ſexus et induunt ſe femmel ſexus et econtra ¶ Vnde queritur vt rum liet mulieri vti veſte virilireſpondet 'm ſandum Tho.2. Z. q. 160. ꝓ non. HNam cultus exteno con petere debet conditiom perſone Em cõmunem conſuetudinez. a ideo de ſe eſt viaoſum ꝙ mulier vtat veſte vinli vel econuerſo: qꝛ ſpecialr ꝓhibitum elt in lege Deutro· vbi dẽ ꝙ nõ induet᷑ veſte virili vel econtra.a ratio eſt hm glo · ꝙ gentiles tali mutatiõe habitꝰ vtebant᷑ ad ydolat nie e N m e⸗ ne ent or Ni dis in n dn tur 19 nis a⸗ 00 wn un ans te o⸗ ſuperſtitionẽ: ideo qui tala aguͦt potiꝰ funt ydolatre qᷓ; yßiani Itez aliqui induunt loꝛicas a mutant ſe in beſtias 1 qð peius eſt 2aliqui mutant ſe in demones a tales hoĩes oſtendunt ſe beſtiales a demonũ eſſe ſe ru itoꝛes Math·6ᷓ· Nemo poteſt duo bo dñis ve vnde dẽ in decret. Geſtus coꝛ: poꝛis quahtatem indicant mentis dil · 41. Clenicus ¶QRuinti ſunt choꝛiſantes· nam in illo tꝑe carniſ pꝛiuii ſolent homines choꝛeas duœre in quibus quotiens vnuʒ laltum faciunt in cho: ea verſus infernum totiens ſaltant Rugꝰ Dmnis ſaltus petulantie ruit in pꝛc ſunduʒ cloace (Vnde queriẽ vt ruʒ ducntes cho ꝛeas illicdtas peccant moꝛtalter (Reſpondeẽ ꝙ ſit ſiue in feſtis ſiue in ꝓſe tis: li hoc faciunt cauſa inatandi ad — lbidinem ſe vel alios. Si quis vel aliqᷓ non coꝛrupta intentione aliqñ ſe immiſceat choꝛ eis non eſt peccatum moꝛtale(Sexti ſunt qu e ercent ad toꝛneamenta Vnde queritur vtꝝ toꝛneami ta facre ſit motale peccatum rndetur m Gwilhelmũ ꝙ; mortalr peccant qui faciunt tontra pꝛohibitionem ecleſie. Si autem nõ „ eſſent pꝛohibita a fierent cauſa diſcendi vſum armoꝛum ad in rugnandum inſideles a ad defenſione patrie vel reipublice nec eſſet peccatum: et intelnige bm Doſtien : ꝙ; pꝛohibita ſunt · qua moꝛtes aĩe a co poꝛis in eis immmeant. nam debet cogitare hot euenire poſſe ¶ Querit᷑ qͥ eſt pena pugnãtiũ in toꝛneamti rñder bm Ray. Pena eſt qñ aliquis aliquem ccaderit reus homicdii a irn gularis erit: quia hbidus talis eſt noxius a illicitus: et ideo quicquid ex eo ſequi &. Itez qui m toꝛneamento moꝛitur non debet ſepelin in ec leſia: a vt Hoſten. dict. Si qius etiaʒ letale vulnus accœperit liœt poſtea ſu pe mixerit qui q;uis pe niteat a et eucariſtia non denegetur · carel it tamen ecleſiaſtica ſepultura- extra de toꝛnea c· ¶e timi ſunt qui fallunt imperatoꝛ es reges papam epos et omnes qui talia aguntpoſtpoſito omni timore dei puniuntur quandoq; hit a in ſuturo⸗¶ Ad teraam parteʒ pꝛeſens tꝑs exili a mundus nommatur vallig ſeꝛmonis no ta ꝙ; lacrimarum in quo mundo quilibet facit omni die vnam dietaã ad moꝛtem. ideo magis elſer in peeſenti tꝑe eundũ ad flendum q; ad ridendum Aug?. In valle miſcrie ſumus in quo eſt fletus C qui debe amus eſſe in celo vel ſaltez in celeſti paradiſo: vnde etiã Greg? ſuper Ezechiel. Quid eſt quod in hoc mundo nos libeat vbi luctus. vbi gemitus inſpicimꝰ. deſtructe veges: eueꝛ ſa caſt ra depopulate cuitates. ag ri m ſohtudinem redadi: alios in capu⸗ uitatem duci · alos detruncari videmusalios internie, Quid eſt . * “ 4 Sermo . quod in hat vita libeat fratres mꝗ': ſi ſatem mundũ diligimus non gaudium iam ſed vulnera amamusltimo nota exemplũ q5 ſcripſit Johes nider in quoda ſe:mone ꝙ ſemel erat quidam m die ca:miſpꝛiuii in auitate lucana qye tunc erat in floꝛe a ip ſi fecerunt multa ſodalia. Inter alia per ↄtractum aliqu feœft ſibi papam aliqui impe ratoꝛẽ aliqui regem frande aliqui dñm de lucana a ille erat ſuꝑ p̃dictos: qui ſtans in tulmiĩe miſit pꝛo illo qui erat loco pape vt veniret ante eum a faceret ſibi reuerentiaz q5 factum fuit. a ſiłx pꝛo imperatoꝛe a aliis regibus et illi ſimer fecerunt. quo facto dns lucanꝰ ait. Eſt ne matoæ ds in terra ; iſte · reſponſum eſt ei ꝙ lie · a dixit. Quis eſt ille · reſponderunt. Aßus eſt. eui dñs lucanus dixit. Vbi eſt ille: dichum eſt e in ecleſiis yp ianoꝛum moꝛatur: ↄuocauit domicellos ſuos a dixit eis. Ite per omnes eccleſias a citate xpᷣm ꝙ; coꝛaz me compareat qui iuerunt a vnum ſacerdotem paratum ad miſſam muenerũt à duxert eum vt dño de lucana reuerentiaz facret. Quid plura anngo illo diuiſa eſt eiuitas et extunc de malo in peius ſe habut a vltra paruũ tempus plus q; quinq; viaubus eſt vendita · ergo ceſſate a pp̃i illuſiõe ſi nõ vulus illudi a deo et pumniri. Exemplũ ꝙ choꝛiſantes a cantantes tezra abſoꝛ buit ; quere in ꝓmptuario- Dominica pꝛimaſad Coꝛintheos. Alutis audiui te. Ec e nunc tempus acceptabile: etce nunc dies ſalutis: nemini dantes vllam offenſion ez tientia in neceſſitatibo in anguſtiis in plagis in car ceribo: in ſeditlonibo in laboꝛib in vigihis in ieiuniis in caſctate in ſcientia in longanimitate in ſ nauitate in ſpirituſando in (aritate non ſicta in verbo veritatis in caritate dei. Der arma iuſtide a dextris a a ſiniſtris ꝑ gloꝛiã ⸗ ignobilitatẽ ver infa miã 1O bonam famaʒ vt ſeduckoꝛes: ecce eraces ſicut qui ignoti 1 cogniſi: quaſi moꝛientes àQ ecce viuimꝰ vt caſc gati 1 non moꝛuſicati: quaſi triſtes- ſemper autem gaudentes: ſicut egentes multos autem locupletantes: tanq́; nihil habentes aO omnia poſſidentes. ¶ SGermo. xiiii.ſuper epiſtola pꝛecedenti Ratres wogamus vos ne inua uũ gratiam dei re⸗ apiatis: ait em. Tpe acœpto exaudiui te et in die vt non vituperetur miniſterium noſtrum: ſed in omnid exhibeamꝰ? noſmetipſos ſicuut dei miniſtros. In multa pa⸗ „ 2-2 RYçZ — – — ODꝛtamur vos.·2. C?. . Si quis mutuo bonum equum wvel alud animal acœpiſſet ad laboꝛanduz vel ad luczꝛ ſidi acqui renduz a inde luczꝑ ſibi repoꝛtare poſſet fatuꝰ eſſet ſi non aſſidue cum illo laboꝛaret a vt tale lucrum eternałr polſideret, Cariſſimi nos g ratiam a deo tanq; quoddam mutuũ acœpimus: nam m AKug: de cui: dei li: S. ca: 22: GSra tia nobis peeſentatur qua iuſtificamur a peccato aQ perduceimur ad regnũ⸗ Eſt enim illud mutuũ necſſariũ.qa ſine eo mil mereri poſſumꝰ?. Rug?9 in li· de natura a gratia, Deſiderare hot auyiliũ quo ſolo hies liberantur a malo: ſine quo pꝛoeſus nulluʒ ſiue cogitando ſiue volendo aH amando ſiue agendo faciunt bonũ· ym̃o ſine gr̃a nullus ſaluari poteſt Auꝗꝰ de natura a gratia xp̃ᷣi. Gratia line qua nec inſantes nec etate ꝗ randes ſalui fieri pnt.non ex meritꝭ redditur: ſed gratis datur pꝛopter quod gratia vocatur· vnde diat Aplus. Doztamur vos Vnde in pñti ſe tria ſunt dionda que tangunt᷑ in pñti epiſtola. Pꝛimo de vtihtate gre. Secundo de illo ſacro tꝑe quadꝛagelime. Tercio de cõuerſione Pecca toꝛum tum vno exemplo &d pꝛimum ſcienduʒ ꝙ graaa eſt amime hominis vuhs a ſumme necœſſaria ¶Pꝛimo qma ipſa viuificat. Qli bet enim aĩial viuit in elemento ſibi ꝓpoꝛcionato vt beſtia in terra piſcis in aqua &. ſic i pſa anima viuit m diuia gratia: quia eſt ſpiri tuale iphus anime: nam extia gratiam nõ habet eſle ſpirituale: ideo dieebat Aplus. Gratia dei ſum id qð lum· a ideo q;diu anima eſt in gratia opera ſua ſunt vite eterne merito: ia a viu a Gecundo quia amimam confoꝛtat. nam graua datur in remedium contra peccata aO in adiuto: ium a in meritũ Vnde dicit quidaz ſanctus pater. Nil eſt pꝛedoſius a ſpedoſius ra tia:na; ſpecioſioꝛes ſole a ſplendidas fadt amimas. Mihil eſt vtilius in pꝛeſenti vita: quia replet animam theſauro virtutum a bonis operibus (Tertio illummat animam ad contemplandũ deum in hac vita vnde Fulgenceins in quodam ſermone. Sicut radius ſo laris ſubito illuſtra uone ſua totum mundũ illuminat: ſic diuma gr̃a ſubita viſitauõe totam illummat mentem. Situt enim criſtallus ex omni parte ſua luc eſt purioꝛ a ſplendidioz: ſic diuma gra animã quam illummat ex omm parte fact ſplen didam. Sed heu multi ſunt q in hot ſtatu aĩie ſe nolunt cõtinere ſed deſtendunt in ten ebꝛoſam vallem peccatoꝛum vbi ſpolianẽ ommi bono ſpirituah. huius figura habet᷑ Lu. 13. Domo quda; deſrendebat a iheruſalem in ihericho a inadit in latrones. Irim luit quedam ciuitas nobilis a poteſt ſig nare celeſte⸗ patriam ad 4 SBermo . quam homo tendebat tum eſſet nogr̃a ab hac quidez deſcendit in ihericho que interpeetatur deſectud: a bene deſcẽdit · quia via peceatoꝛum ſemper eſt in deſcenſu: ſed via gre eſt in aſcenſu. ſie n homo deſcendit per continuam peiozationem tunt incidit in latrones ange los tenebꝛarum qui pꝛiyo ad animam veniunt per ſuggeſtioneʒ malam: intrant per tonſenſum. a obſident per eoonſuetudinem a obſtinationem in peccatis. quia tunt ſpoliant eam qñ gratiam virtu tes àQK menm bona opera auferunt. a nõ lobum iplum hominem ſpoliant · ſed etiaʒ plagas mferunt· quia Ddiu erſis petis ipſum vulnerant-tune etiam habuit tot vulnera quot peccata ſed abe unt ipſo ſemiuiuo relicto. quia totaliter nõ Poſſunt ipſum ocadere, Nam quantumtunq; homo peccatoꝛ eſt⸗ non tamen pꝛinatur arbitrio mediante quo ſibi poteſt conſiœre meditinam ſcʒ penitentia a reuuiſcere in gratia: ſed non ſumat medieinã penitentie a obſtinatur a ſic m peccatis moꝛitur-tunc. pꝛoiidetur in pꝛofundum inſerni vbi erit miſeria ſine xSne. ¶ Kuantum ad lecundam partem ditcit hic Apls. Ecre nunc tꝑs Cargalkad lona Als α αοουD acceptabile: hoc dẽ hm Gwillerinum ad differntiam tempoꝛis quod eſt extra quadꝛagelimã (empus enim quadeageſime eſt ac eptabilius ad lucrandum a negodanduz alio tempoꝛe anni Et hot triplia ratione ᷓꝛima quia campſoꝛes imuemuntur ſcʒ penitentiarii parati ad andienduʒ conſeſſiones: qð non attidit ita cõmuniter aliis tꝑibus anni. Et attende éꝙ; felix cõmutatio ſiat m ſoꝛo penitenna li. Viliſſima em̃ eſt moneta quaʒ appoꝛtat teccatoꝛ a pꝛedoſiſſima eſt gratia quaʒ repoꝛtat pemtens. Pcta enim lua dimittuntur ibi:gratiam a miſericoꝛdiam muenit ibi D anima peccatrix peccata tua ibi deponis et ſamtatem induis. Cir ca hec attendenda eſt ſtultiaa quoꝛundaz qui gram dei inde optant repoꝛtare a peccata ſua ibi nolunt dimittere per firmuzʒ peopoſitum non peccandi amꝑ lius. Tales emm non attendunt quals moncta ſit peccatuzʒ. Pꝛius enim dimitterent ſi wraater agnoſcerent q; noxia ſunt peta WMath. 18. Si oculus tuus ſcan Dalizat te erue eum non agnoſcunt tales qᷓis moneta ſit gr̃a qua regnum cœloꝛum haberi poteſt. Si veradter hant monetam agnoſcerent.libentſſime abſq; dubio peccata ſua pꝛopter illam dimitterent Eetunda ratio elt quia in qdꝛageſima quaſi in nun dinis dei venalia abundantius exponunt᷑: a cui non plaœt vnũ placet aliud. Pꝛedicatio enim eſt expoſitio venahũ.dict Rugꝰ in perſona xpᷣi. Venale habeo· quid: regnum celoꝛ. Quo emiẽ pao: panꝑtat regnũ doloe gaudiuz· laboꝛe quies. ignominia — ee e e ee H = — –ü W△e — — -—-— R 15 £ £ . gloꝛia · moꝛte vita: pꝛecipuũ venale qð in iſtis nüdinis exponit a eſt reg num eloeum Luce· νι Nu aut vade a annunclia regnũ dei. Pot autem regnum pꝛeualet omnibus bonms huius mundi . ¶ Lextia ratio quia in jdꝛageſima faaliꝰ mnuenitur illa moneta qua regnum oeloeuz emitur que ſunt vigilie oationes ieiuma 0G elemoſina. Gliquis faalius ieiunat ſex dies in quadꝛageſima q; H P ſt paſcha feri a ſextam in ebdomada. Rliqͥs em in qdꝛageſima diat vnũ pſalteriũ vix poſt paſcha poteſt diære ſepteʒ pſalmos qui ſurgebat ad matutinas vix poſt paſcha ſurgit ad miſſas. . . Quid autem pꝛeapue emendum eſt in iſtis nund iis diat Jo apłs. Suadeo tibi emere auʒ ig nitum a pꝛobatuz vt locuples ſias. Sunt aliqui qui in nundinis iſtis plumbum vel argentum li plumbũ emũt qui bona opera in moetalibo fati ne emunt. Ill plumbũ emüt ꝗ pera in m eiunt Ppera em talia ad modũ plumbi ſunt ponderoſa et nõ pꝑxecioſa Krgentum vero emunt qui lapientiaz hums mundi ſeckantur Krgentum enim non putabat᷑ alicuius pꝛeui tꝑe ſalomonis· 3· Reg: Et lapientia h? mundi ſtultida eſt apud deum· 1. Coꝛ. 2· t Kurum aũt emunt qui ſapientiaʒ ſectantur que eſt dei diledio mn Ecgxb.· . Dilecho dei honoeabihs ſapiẽta ¶Beiend ü ꝙ dyabolus 3“ habet etiam negotiatoꝛes ſuos ſitut deꝰ ſuos: ſed ſunt multum ie diſſimiles Pꝛimo in hoc ꝙ qm emit a dyabolo cũ emit letatur Oo0 a poſt ſequituꝛ triſticia vt patet de pecꝛato foꝛnicatiomis de quo dicit Jheroꝰ ꝙ appetitui eius ãnexa eſt penitentia. Vnde quidã anh dum temptaretur a peccato carnis abſcidit ſibi linguã vt vehe⸗ bi . mmentia do loꝛis expelleret vehementiã tempta tiõ is: a ait. Abſit 6, vt tanti emam vnde peniteã a econtra. Qui emit a dño pꝛimo de triſtatur a poſt ſequitur letica Pꝛouerb.ze Malum eſt malum 63 eſt . dict omnis emptoꝛ a cum receſſerit gloꝛiat᷑. Duplex malum unt eſt in emendo regnum celoz. Pꝛimo quia opoꝛtet multuz pati gerr Acu · Per multas tribulatiões c. Secundo multa bona facere u43 Math. 20 Woca operarios a redde illis mereedem ſuam: vnde ſ Leo papa in ſermoe. Non doꝛmientibus peruenit regnũ cloꝛꝛ nec odo a deſidia toꝛpentbus beatitudo eternitatis dat Cco m diſſimiles ſunt: quia qui emit a dyabolo depauperatur, Perdit u eernim pꝛimo deum: ſetundo regnum: tercio paternitateʒ ecleſie. * quarto particpationem oim bonoeum ecclelie Põ. Particeps ego ſum oim uimentium te: quinto pꝛopꝛia bona ſi aliqua ſeat. ſexto ꝑdit ſemeupᷣm. Iranſit em̃ in ſeruituteʒ dyaboli Math. 6 . emo poteſt duobus . Sed qui ſoꝝ faut cum deo ſemꝑ lucat᷑ MWath. x Qu perdit amnimam ſuam pꝛopter me mueniet eam- . ⸗ ı● Sesino . Quitunq; enim emit regnum celoꝛmodicuz videbitur dediſſe cum reg num celoz poſſidebit Canti. vlti. Si dederit homo oẽm ſubſtantiam anime ſue pꝛo diledione quaſi nihil deſpicet eam ¶ ſequit᷑. Nunt dies ſalutis Obi notandaim ꝙ iſto ſacro tempoꝛe ne debe mus conari ad hot ꝙ ad Poꝛtaz ſalutis prrueniamꝰ2 t ad hoc mouent nos plura ꝛimo quia deus tali tꝑe creauit celum a terraz. Walde igitur eſt ingratus qui iſto ſacro tꝑe pꝛo dei amoꝛe non faut aliquoꝰ bonum: cum deus tali tꝑe pꝛo ipio homine tot a tanta ſecrit (Secũdo monemur per creaturas que eeſſauerunt operari mn hyeme. Nunc vero ceſſante impedimento inu piunt operari vt patet in terre naſcentibus à1 in ammalibus Treſcunt dies a lumen a caloꝛ eoꝝ vt creſcamus exemplo eoꝛꝛ Lumen enim ſapientie in te ſcz creſcere debet et ad dilecionem debes attendere MWonemur euã ad idem exemplo xp̃i qui tꝑe iſto tot a tanta ſecit pꝛo ſalute noſtra Berñ. Qui me tantum Indeces eſt ꝙ tempoꝛe iſto quo dñs laboꝛauit peo la lute tua ꝙᷓ; tu negligas m vineis operari pꝛo ſalute tua. Juſticia emm dei re quinit vt homo adultus ſalutem non conſequat᷑ niſi per ſe enam ad hoc operet Rug?. Qui ſecit te ſine te: non inſtificabit teſſine te ( Ad hot autem ꝙ ali quis ſaluet animam ſuam pꝛeapuum eſt deſiderium vel amoꝛ pꝛopꝛie ſalutis. Dec eſt maioꝛ cau ſa quare damnantur homines: quia non amant ſuam pꝛopꝛiam ſalutem net peo ea laboꝛare volunt. Deus enim vult hoĩes ſaluos facere a in ſignum illius dies quadꝛageſime dicunt dies ſalutis · quia niſi fuiſſent dies iſti totus mundus fere iret ad perditionẽ. vnde multis expedi ret vt ante paſcha moꝛerentur antecq; recdiuaret Reuera magis periculum eſt male viuendi q; cito moiẽdi. De fauli enim ſamarent hoĩes animas ſuas:ergo tempus illud qua dꝛageſime dicuntur dies ſalutis · ¶ Quantum ad teraam partẽ ſermonis ſcienduz ꝙ quilibet peccatoz debet iſto ſacro tempoꝛe miſericoꝛdiam dei querere Yla . . Querite dñũm dum inuemiri poteſt. Jam enim pꝛope eſt et miſenooꝛs omnibus peccatoz ibus . coꝛde eum inuocantibus Johel· 2· Conuertimim ad dñm deum veſtrum qui benignꝰ a miſericoꝛs eſt· nam ipſe dicit Szech. 18. In q̃cunq; hoꝛa ingemuerit ſt. Vnde nos videmus q qn aliqs offendit aliquem potentem diuitem / multum optat tꝑs in quo Poſſet eum pꝛopitium muemire: a hoc eſt pꝛeſens tꝑs pemitentie a miſcdie mm quo debemus credere ꝙꝙ ille qui magne; miſcðiam exhibuit pluribus peccatoꝛibus in hoc ſacro tempo:e paratꝰ ſit cuili bet peccatoꝛi omnia peccata ſua miſerico? diter mdulgere = — =2 — —. n-⸗/ —— S 0 B . ſe En lignum huius deus diut cuilibet aĩe peccatrid illud Canti & in Reuertere reuertere ſunamit &Pꝛimo diat reuertere peopteꝛ 2 en omnes ſanctos a angelos in celo exiſtẽtes qui omnes denderant . l Conuerſionez tuam a expectant te Lu.5. Gaudium eſt angelis um4 dei ſup vno peccatoꝛ pniam agente quod ſi feœris ab omnibo JJJM amicas tuis te deſerenti bo m maxima nec ſitate ipſi tibi ſuccurt: NOo. M aiam tuam cum gaudio ad celum ꝑducunt Secundo reuertere obo ad honoꝛez ſanchſſime matris mee que ſepius te excuſauit apud le me que nunq; oeare peo te deſinit· qua vt diat Berñ. Jpſa em RU pe cca toꝛ eʒ toti mundo deſpectum ampledtitur a defendere non * tes MM delmt donec filio eum reooneihauerit Terao reuertere ad con⸗ a fuſioneʒ demonũ vt quos peccando letificaſti penitendo vfundas en 4 ſecurus iſtas amplius m omm vita tua a in morte tua · quia tdr nnunq́; damnaberis ſi it m penitẽtia gratia perſeueraueris. ꝗa ab mido mundi vere pemitentes nunq; mala moꝛte moꝛ iunt᷑ nec moc tui ſunt. quacunq; moꝛte moꝛiat᷑ penitens ſiue in mẽla leco 9 cã po aqua igne ſiue ocudat᷑ ſiue ſubitanea moꝛte moꝛiat᷑: male . moin pt Sapᷣ·4. Juſtus qua mote pottupatus fuerit m efn in gerio erit: nam ipſi demones in inſerno habent diuer ſa genera ane homimum clericos religioſos nobiles ig nobiles tiues ruſticos: ad diuites pauperes filios a fſihas & vere pemitentes a imnocentes um illa genera hommũ non hadent· quia ta les illuc non peruemut en nec ibi reꝑeriuntur (Quarto ditit reuertere ad honoꝛẽ a amoeʒ doer . meum qui te creaui ad imaginem a ſimil tudimè meam cum nõ gian eſſes a te ſuper omnes craturas nobilitaui: quia ?m riſt oalz gYC“ Nobiliſſimum animaliuʒ eſt homo: quia inter ommia amma lia tet ſolus habet ra nonem. Item ianuam celi aperui vt intrar poſſis De à multa beneſida in pꝛeſena exhibui. reuertere ad me ego iu⸗ ua ſcipiam te ·quod ſi ſeœris honoꝛabo te coꝛam patre meo m œlo. te D aàa i omnibo ſancis a angehs ergo qui vult be ne moꝛi et ſa lu? e fieri penitentiaʒ iſto tem poꝛe agat· vnde ipſa pñia miſerico: diã ni operatur in elo a in terra Auga. D penitentia omnia ligata uiuii· us D ſoliis: omnia deſperata tu refoꝛmas· ꝑadiſum tu reſeras: tu es m mntilantioe auro: ſplendidioꝛ ſole Yndoꝛ2. de ſummo bono h 4 . Denitentia eſt med icamentum vulneris: ſpes lalutis per quam E Peccatoꝛes ſaluantur: per quam deus ad milericotdia pꝛouocatk guo r non tempoꝛe penſatur: ſed pꝛofunditate fletus aà lacrimarũ / gle 'nde quent vtz de omni peccato qu mtũcunq; magno pollit CQ in agi pemtendaſrndetur bm Pet ruz. 4· ſenten ſic: quia hec elt “%2 differenta ſpiritus vniu carm a lep arau: quia ille ſuſcepubilis Sermo . penitentie iſte non· hint eſt m Damalcenum ꝙ de omni ni pẽto comiſſo a ſpiritu in carne exiſtete q;diu in caꝛne eſt poteſt agere Penitentia: Poſt ſepara tionem vero non · a het eſt fides cat hohca ꝓꝙ per penitentiam remit it omne peccatumsde hoc dẽ in derr e½ per penitentam deletur omne peccatum de pe diſ. 3· Inſupeꝛ eſt vndecimus arti culus ſidei credere remiſſionem petcatoꝛum. Ex didis patet ꝙ omnes deſperati non habent ſidem veram · h imitatoꝛes ſunt iude ꝓditoꝛis qui deſperauit a ſeip̃m ſuſpendit vnde diat in decret. Judas a venia non excluſus fuilſet ſi ip ſaz a xpᷣo poſtulaſſet de pe· viſ. S· Et iterum Vltimo nota exemplu de illo qui niger ecleſiã mtrauit clarus exiuit · quere in Prom- prtuano 13· Wominica ſecunda ad Theſſaloniceñ. vt quemadmodum atœpiſtis a nobis quomodo Wws o poꝛteat ambulare a placere deo: ſit ambu⸗ Aatis vt abundetis magis. Gatis em que p cepta dederim wobis per dñm ihe ſum. Hec eſt enim woluntas dei ſanctiſt catio veſtra vt abſtineatis vos a foꝛnicatiõe vt ſdat vn ul⸗ quiſq; ſuum vas poſſidere in ſanctiſicatione 1 honoꝛe · nõᷣ in deſiderii paſſione ſient 1 gentes que ignoꝛant deum: et ne quis ſupergrediatur: nec arcuueniat in negodo frem ſuum: qm̃ vindex eſt dñs de his omnibo ſiet p̃diximus vobis. aD teſtiſicati ſumus.õg enim wcauit nos deus in ſmmunditiz ſed in ſand iſtatonẽ in xp̃o iheſu dño nro⸗ nerationem a dno ſuo cauet ne eum aliqñ pꝛouocet ad ſue · ita neceſſe eſt vt nos obtempenmꝰ eius vo buntan ſi p̃n ium regni cloꝛum quod nobis pꝛomiſit volumus adipiſeci QRuicunq; fecrit vo luntateʒ patris mei &ergo diat Rpls. eſt voluntas deiſ( Vnde in pnti ſrmõe tria ſunt dicenda. Pꝛime de voluntate H openibus eius. SZecundo de ſoꝛnicati one vitanda Verdio de fraude ementium et vendentiũ cauenda cum vno ex⸗ emplo¶Kd pꝛimũ:queritur vtrum voluntas dei ſemꝑ implea= ¶rndetur m lanctum Aho.· I· q ·19· ꝙ necelſe eſt ſemꝑ voluntatez der impleri: quia quitqd ↄſequatur effectum: vnde qui reedere videlur a diuma wluntate bᷣm luum dmez peccando incidit in Katres. wogamus vos obſetramus in dño iheſfu ☛ —— - 3 Ec eſ rohantad i K hellak. .Slat ſeraus ſperans rmu iratundiam: a diligenter ſtudet obtemperare e luntati – odinem dinine wo luntatig dum per eius iuſtidazʒ punitur (Sed „ contra hot arguitur ſic ꝙ doluntas dei non ſemper impleat᷑. qð deꝰ ſim plidter vult hoc fit: a impoſſibile eſt ꝙ diuma voluntas fruſtretur· dict enim Apłs:l. Thi:= ꝙ deus vult omnes hoies ſaluos fieri a ad cognit onẽ veritatis peruenire: h hoc nõ euenit . 6 2 7 * ita· ergo voluntas dei non ſemper impletur reſpondet Dama- ꝙ hoc mtelligit᷑ de voluntate dei anteœdente nõ dſequente: que qmdem diſtindio non acupitur ex ꝑte voluntatis diuine in qua mihil eſt pꝛiuns vel poſterius · ſed ex parte voliti ( Ad c? mtellectu ſciendum ꝙ vnumqðq; quod eſt bonum ſicut eſt volitum a deo po teſt aliquid eſſe m ↄlideratiõe ſᷣm ꝙ abſolute conſiderat᷑ bonũ vel malum: quod tñ pꝛout cum aliquo coniuncto conſi derat᷑ eſt conſequens ↄſideratio eius econtn le habet · ſicut hoiem vinere eſt bonum· a eum octidere eſt malum m abſolutaz ↄſiderationẽ ſed ſi addatur circa aliquem hoiem ꝙ ſit homieda vel viuens in pericu luʒ multitudinis ſic bonum eſt eum occidere: vnde poteſt dici ꝙ iuſtus index antecedenter vult omnes homines viuere . h conſequenter vult homitidam rotari: furem ſuſpendi . Similr deus vult omnes ſaluos fieri antecedenter: àa oonſequenter vult quoſdam damnan bm exigentiazʒ ſue nature ¶ Queritur vtrum aliqd actidit a caſuſreſpondet Elucidarius. Nihil omnino⸗ h ex vera dei oꝛedmatione (Sed quõ tunc eccleſie a ediſfidaa bonoꝛum hoim ſoꝛtuitu igne inuadente quaſi caſu intermmant᷑ Rñdetuꝛ ſine cauſa nihil ſit Job · · Nihil fit in tra ſine cauſa: vt patet quia nulla eœła ſine cauſa in toto mundo comburi᷑ nec deſtruiẽ miſi pꝛius a deo indietur Contingit hoc autem tribus de cauſis Pꝛima ſi eœleſia eſt per mniuſta conſtructa. Scða ſi inhabitantes eam per immund icias eam inqmnauerunt. Tercaa ſi eam hoĩes lus diligüt q; eterna: ſic nec hoi peeus moꝛitur niſi dei mtuitu der e3 agere nequeunt (Rñndet pecoꝛa patiuntur Diſcreti idez ꝙ homo per ea punit᷑ cum eoꝝ peiuatiõe in mente toꝛquet᷑ Sed dias · hoc poteſt elſe de domeſtias pecoꝛibus · ſed quid dieis de agreſtibus a lineſtnbo (Rñndetur ꝙ ſi ea egritudine vexant hot euenit a coꝛruptiõe aeris ab his que ob peccatum hoĩs in contrarium mutantur Rueritur vtruʒ in omm tpe dei miſcdia a iuſtida congregantur reſpondetur ?m ſancum Iho: ſluper ⸗4 diſ . 40. a doꝛdat Albertus magnꝰ de mirabili ſcientia dei ca:Z Large loquendo miſeritoꝛdia dr voluntas be nefauẽdi creature Juſtida vero oondecntia bon tatis ſue· a lic in omni tempo:e eſft e 4/ 6 miſericoꝛdia a iuſticia. quia m ommi tꝑe deus facit condecentiam bonitatis ſue ex voluntate benefaedi crea ture Ps: Vmiuerſe vie do. mile . a veritas. Item iuſtus dñs in omnibus viis eius GE(Eed cont a dicta a guitur in iuſtificatione impii tantũ apparet miſerico: dia a non iuſticia quia oĩs iuſti ſia pꝑeſupponit meritũ. ergo i&reſpondet Dolkot ſuper li. Sap. ca.z.· q in iuſtificatiõe impii eſt motus liberi arbitriiet attrinonis: p'opter qð aliqua cauſa iuſtiage videtur ꝙ deꝰ? infundit libi gram. Simi hter eſt in in ſtida ex ꝑte dei qui quodãmodo debitoꝛ effiatuꝛ penitenti peꝛ ppmillſionẽ: vnde glo. ſuꝑ illud Põ. Vt iuſtiſiris m ſermombo tuis. VDeus hoc ꝓmiſit vt peccatoꝛibo veniaq; petenti bo largiret᷑ ſic in iuſti ſicatione impii ex vtraq; parte dei a impii iuſucia a miſcðᷣia reperit᷑ Item arguitur· paruuh baptiſati cum affligunt in mſirmitatibus a moœte ibi in nullo apparet iuſtica·qꝛ libe rati ab omni peccato non ſunt debitoꝛes alicuius pene: ergo miuſte patiunturrñdet Dolkot. Baptiſmus auſert carentiaʒ viſionis dei li paruulus moꝛiatur.non tñ aufert penalitates que naturã oꝛiginalis: vñ baptſmus non abſoluit a reatu moꝛtis coꝛ poꝛee aliarum penaꝝ coꝛpoꝛis.a hm Ilbertum eſt ibi miſcricoꝛdia qð pꝛobatur. Wiſeritoꝛdia dei eſt ſubiicere penis etiã innocentẽ vt alii videntes magis timeant a erudiant᷑ Doc enim peo cedit de wonte pietatis boni cõmunis:ſitut diamus ꝙ; vo luit xp̃s pati ex pietate quam habuit ad omnes hoĩes Queritur quare pena iginalis manet culpa per ſacramentũ baptiſmi deleta, R vm mꝗrm a alios doctoꝛes: ideo vt non eſtimaret᷑ aliud regnuz eſſe ſi tam nobile hict daret᷑. Scõo vt plus mereamur, Teꝛdo vt plus humiliemur. Quarto vt timoꝛ incutiat᷑ ne pᷣep ta eꝰ faełr tranſgrediamur. Quinto vt amididam dei reueriamur qua nos amat arguit et caſti gat Arguitur pucri qui ſine baptuſmo in iginali pẽto deœdunt ꝑpetue pꝛo tulpa alterius vident᷑ puniri ergo nulla eſt ibi miſcdia (Rñdetur q in ills pueris naturaha conſernant᷑ ineſſe ex miſcdia dei Yla . 43. MWiſen coꝛdia dei eſt, )% non ſumꝰ ↄſumpti. Item Tho · 2. dil · 33-Pueri in oꝛiginali peto decdentes nihil dolent niſi de canentia viſionis dei · ym̃o gaude bunt de hoc ꝙ ꝑticpabunt multum de diuina bonitate in perſe Qdionibus naturalibo: ideo non dolebũt mii de earenta viſionis dei. Et qꝛ ad hoc nunq; fuerunt ꝓpoαοaati nec ex parte nature quia ad hot non attingitnec ex ꝑte gre · qꝛ hanc ꝓpꝛiis actibus atingere nequiuerunt. Vnde de hoc legit exemplum.ſi mulier non elegitur in papã vel regem non ex hoc tiiſtat᷑: quia nunq; — ò – — — ——— —- „— Pena Inderk 2 — – —. w i. xy apta fuit nee ꝓPoꝛcionaꝑꝶ D talem dignitatez t. Item Petrug de palude. æ. lh: ſenteñ. ditit q tales hnt feliatatem et melius eſt eis q;ᷓ alicui hoĩ in hoc mundo eſſe poteſt Bonauentura ſuꝑ.z· li ſenteñ. dicit ꝙ ſit in beatis patet ſua miſcðᷣia et in damnatis ſua uuſticia · ita in iſtis pivris eqle vtrũq; a hoc peo de coꝛe vninerli ¶ Quantum ad ſedam partem iſſius ſermonis dicit hic Xpl= decret. Ad meretrices accedere diuinitus phibitum eſt . 32. q. 4 Werttries. Ex quo patet ꝙ etiã ſimplex foꝛmicatio ſeʒ ſo lutj ct ſola eſt pẽtm moetale (Vnde hic querit vtz in tachbo oſculs et hꝰ?modi ſit pẽtm motale (rndeo bᷣm Tho .2. 2, 154· DOſculum amplexus a tactus hm ſuam rationem non noĩat petm moꝛtale Vt abſtineatis vos ab ommi ſoꝛnicatione: quia ᷣm Rug. TIion mechaberis pꝛohibet omnẽ illiatum toitum. vnde de hoc dẽ mu quia pñt ſine libidine ſieri:vel ꝓpter conſuetudinem patrie: vek WPter ne eſſitatem aut rõ nabilem cauſam.ſed ſi fiant cauſa libi⸗ dimoſe delectationis ſunt moꝛtalia: nã a ſolus ↄſenſus in delecta tionem moꝛo ſaz moetalis eſt· a addi poteſt etiã hm lanctũ Tho⸗ ꝙ aſpectꝰ libidmoſus mortale peccatũ eſt vnde Math. ?. Qui viderit muherem ad dcu⸗ea iam mech:eſt eaz (Item circa illam materiã ſoꝛnicationis queritur vtrũ puelle m amms puerilibus aliquid carnale cõmittentes ꝑdunt virgimtatem (reſpõdeo ?m Albertum non. qꝛ non eſt in eis ↄſihi delibe ratio nec etas pati talis delectationis impetum (Item quent᷑ vtꝝ per violentiam ſis vir gimtatem amittere rndetur bm ſlancũ Iho· 4· dil· 33⸗ Que per violentiã coꝛ?rumpit᷑ ſiue ab hoĩ e ſiue a demoe mneubo virginitatem non amittit · ſi mquantũ poteſt reniti t᷑ vt ðſeruet coꝛpus a coꝛruptione: vel ſaltem mentem a ↄſenſu · vnde de hoc di in decret. Cum virginitas ſine ↄſenſu coꝛ rumpitur· meritum caſtitatis duplicatur. 32.· q. vlti. ¶ Ad terciaz partem ler moms diat Kpls. Ne quis ſuper grediat᷑ neq; tircuuemat imn negodo fratreʒ luum. Doc reuera dignum eſt ne quis ſupergrediatura· violentia mnſerat:neq; ibi ↄueniatocculte decipiat in quocũq; negocio frẽm ſuum: hic Rpls non reß hendit negociationẽ ſed cirtumuentionem. Negotiatio emm m ſe bona eſt aQ neœſſaria: Dedinauit enim deus vt nulla terra ſibiipſi ſufficaat in omnibo⸗ ſed ſibi mutuo ſubueniãt: vnde negoclatoꝛes ſunt oiĩm miniſtri dum per multa pericula latronũ a fiummum m itinere tranleũt. Quanti autem meriti huiuſmodi negodatoꝛes ſunt oſtenditur in vitaſpatruzʒ. Cum quidã deuotus heremita petiſſet ſibi a deo reuelari cui eſſet equalis: dictum eſt ei ꝙ tah mercatoꝛ i qui cum iuſticia Q equitate mercimonia ſua vendit. Sed heu plures ſunt O qui fraude decipiũt pximos in ponderipo ineqibus a menſutis verbis mendacibus Vnde querit᷑ quud ſit dioen . . nee emere nec vendere nouerint nili cũ mendadi (rñdeo bᷣm Ray. Quotienſcunq; cauſa deapiendi periurant vel mentiunt᷑ ſcienter peccant moœtalr a tenevt᷑ ad reſltuendũ Itẽ quentur de illo qu ſcienter emit rapina vel furtum ¶( Rndeo ꝙ; ſemper tenent᷑ reddere etiam ſi aial mor iat᷑ vel violenter auſerat᷑ nec lie rando alienando alteri. Ratio eſt · qꝛ ipſe furtũ cõmittit rem alienã muito dño tractando net pꝛetium quod dedit poteſt repe ere ab illo cuus res eſt· a enam tenet᷑ reſutuere anm kruckꝰ? pe cœptos: a qui medio tꝑe perapi potert a ſi feut deterioꝛẽ c; „ ad ipſum peruenit noõ liberat᷑: a icem intelligendũ eſt de tdo 2 terdo a vitra emptoꝛe maleſidei Itez querit vtz licitum ſit cũ indeis comercium hre. Et arguitur peimo ꝙ ſic: quia ecxleſia permittit eos nobiſcũ cõmoeari a no pnt viuere quin vendant᷑ ipſis neeellaria reſpondet NHeinricus in tractatu de ↄtra qubus ꝙ xrxp iam poſſunt eis vendere necſſaria vite ſed nõ pꝛo pecunia mili eſſent aliunde potentes ad ſatiſfaciendum illis quoꝝ eſt pecu ma vſuraria. Conitat autẽ ꝙ bene pñt nobiſctum moeni line hoc ꝙ; vend nit es neœſſaria vite pꝛo tali pecunia tum non debeat hre talem petuniam nec de tali vinere: ſed vinere de laboꝛib vel de bonis cuinſtunq; iuſte poſſeſſis ſeu habius peo quibo pnt emere vite neceſſaria: a idez diet. Deu qñ ipſe indeus cum vſuraria pe cumia emit panẽ carnes piſces vel aliud talum tuius vſus eſt 2ſumptio a ipſe ſupflue et deliaoſe ↄſumit vi coõmumter fit de indeis: illiatum eſt cuiq; hoĩ xp̃ᷣiano hre cõmercium cũ aliquo tali indeo niſi reſtituat rem vſurariã eo ꝙ; tum tali indeo comer cium hñs occaſioneʒ damni pꝛoximo pꝛebet ſeʒ cui res vſuraria debe tur ſiue tenet᷑· alias fact vtra pᷣeeptum de ð ilechone ꝓpximi xc ille (Quenit vtruz cum indeis la tum ſit laboꝛare vel pcium ab eis recipere qui mil hñt pꝛeter vſuram Rñdet idem c talis qui laboꝛat indeis in liatis et honeſtis m quibo iudeus aliquam eonſequit᷑ vtihtatẽ que vtiltas compenſatur tum pꝛeuo qð dat laboꝛati tahs iudeus cũ non ſit paupꝑerioꝛ ꝓpter p̃cium datũ vel magis impotes ad ſatiſſatiendu illis quibo tenet᷑ ad reſtitutionẽ in tali caſu vel ↄſimilbus hatum eſt reapere pꝛecium de pecunia vſuraria ſicut tultoꝛes agroꝝ a vmeaꝶ. Bed vbi indeus dando ßcium ſit im potens ad reſtituendũ vt fit du dant his ꝗ la boꝛãt ipſis pueros lactando· veſtes lartiendo · vel caleos pꝛep?rando: qmb⸗ nulla oꝑa impendunt᷑ ex quibo ↄſur git te lis vtlitas que — — —2— — . to mpenſarj poſſet cum pco non eſt liätũ ab aliquo recpere tale 4 pꝛecum et per conſequens nec eis laboꝛare nec ſeruire: hec ille. ¶eem quentur de illis qui ludunt eum indeis ¶Rndit luſoꝛes ( DWMUM qu lucrantur a in deis tenentur reſtituere eis a quibus ipſi iundei Ptcuniam per vſuras &toꝛſerunt·ſi non poſſunt tales ſciri quib ſit reſti tu enda illa pe cuma: tunc in ſoꝛo conſctientie tenetur illã SJ’ pecumam dare cum conſllio ſui confeſſoꝛis in pios vſus· ſequitur Am deus vindex eſt de ommbus his, Vindex eſt deus . vltionẽ querit: vnde dẽ in Psõ. Deus vltionum dñs · hoc xpᷣus oſtendit qñ vendentesa ementes de templo eieeit ( Vnde hic quent vt⸗ . in xpᷣo ſint motus ire ¶xreſpondet Lucida rius ꝙ in deo non ſunt tales motus ire: quia vt ſcriptum eſt de eo oĩa cum tranqllitate indicat: ſitut tum malos punit iraſcitur eis qui hec patiuntur. ¶ Vlamo nota exem pluz de inſinita dei miſericoꝛdia quõ ſeuaſer qui dedit ſeiplum dyabolo pꝛopter filiam ſui domim: a ſancus balilius reduxit eum ad pniam quere in pꝛomptuareo:i22. ominica tercia ad Epheſeooss Ratres⸗eſtote imitatoꝛes dei ſiuut fihi cariſſimi: et ambulate in dilectione ſimt 1 xpᷣus dilexit nos et L tradidit ſemetipſum pꝛo nobis oblationẽ z hoſtiã deo in odoꝛem ſuauitatis.Soꝛnicatio autem S omnis im⸗ munditia aut auaric a net nominetur in wbis li uit decet Gd ſanctos:aut turpitudo·aut ſtultiloquium: aut ſuurrilitas que ad rem non pertinet ſed magis gratiarumaſtio. Hoc d enim ſato te intellgentes ꝙ omnis woꝛnicatoꝛ aut immos ⸗ aut auarus qð eſt ydoloꝝ ſeruitus non habet hereditatez 7 in regno xp̃i z dei · nemo vos ſeducat inanibus verbis pꝛo prter hot cenit ira dei in fihos diffidẽtie. RNohite ergo ekid D m partidꝑs eoꝛũ. Eratis enim aliquando tenebꝛe· nunt aũt . unux in domino vt ſili luds ambulate. Srudus enim luds u eſt in o mni bonitate aOiuſtidia aO veritate; at . (Gern . 10. Xx vi. ſu Per. C viſtol 1 02 4 . — viam celeſtis regmi per penitentiaʒ ſunt aggꝗreſſi a ſunt Ne in pꝛogreſſu· ideo ne erremus hoꝛtat᷑ nos Apłs vt xpᷣm . lmitemur di. Eſtote lc(Vnde in pnñu ſer mone tria lunt dieenda e Pꝛimo quõ debemus imitari xpᷣm. Secundo de his qui ſcur rilia n rba pꝛoferunt. Tercio de tempoꝛibus noſtris tum vno exem⸗ . plocARd pꝛimum ſciendum ꝙ nullum iuſtius a tutius a nullum £ à aff lidi onuʒ cum latrone pendente in ſiniſtra ꝑte xp̃i qui ꝓpter demeritum ſuum in populo ſeditione; conatamt homiadium Sermo gloꝛioſiꝰ a fructuoſiꝰ imitamur ꝙ; xpᷣm · qꝛ ipſe datus eſt nobis m exemplum. Perfechſſimus eſt · quia in eo totius perſectionis noꝛmam inuenies ˖ ſi perſedionez humilitatis requiris. Ecce ſum iöimquit vermis a non homo.ſi pauꝑtatis. Vulpes ſoueas hñt & ſi caritatis. Maioeẽ caritatem nemo halet ſ. ſi obediẽtie. Factꝰ eſt obediens vſq; ad motem.ſi patientie: quia cum patent᷑ nõ cõminabatur.ſi tot ius pietatis a miſcðie·pꝛo ſuis cruafixoibo oꝛamt diens. Pater ignoſce illis vnde. Plenum gra a veritate Poer fedtioms a ſanditatis non ſobum plenum ſed ſupenffluentezʒ De plenitudine eius omnes acœpimus gratiag a g lam Rug? de vera rehgione. Tota vita xp̃i m terris quq; per hoiem gellit diſciphna moꝛum fuit vnde Yſið: ethimolo. Non ſe gloꝛietur xp̃ianum qui nomen habet abſq; re. Ille eſt xp̃ianus qi fachs xp̃ianum ſe ondit ambulãs ſicut et xp̃ᷣs ambulauit a quo nomẽ contraxit Amb. Dia habemus in xpᷣo. Si auxilio indiges virt? eſt. ſi moꝛ tem times vita eſt· ſi tenebꝛas fugis lux eſt · ſi abũ qris alimentum eſt. guſtate et videte (Item ſciendum ꝙ crucem xp̃i diuerſimode multi poꝛtant (Pꝛimi hant poꝛtant cum ſymone cireneo: a ſunt illi qui poꝛtant crucem ſiue ingum penitentie cũ tedio a non voluntarie ſed cum laboꝛe: quam crucem penitentie ſiue religionis a laboꝛis nequaq; po tarent ſi cõmode ſubter fu⸗ gere poſſent (Secundi poꝛtant crucʒ tribulationum a miſtriazꝛ fent a ideo in cruc poſitꝰ fuit·ſic multi pꝛopter peccata ſua que demernerunt apud deum ſiue apud hommes tribula k vexank q patiuntur vt eoꝛum affhctio meipiat hit in p̃ſenti a in futuro puniatur eternaliter Ihere·27 Duplici cont ritione contere eos dñe deus noſter ¶Aerdi poꝛtant cruœm afflidtionis a miſerie cũ latrone dextro qui liæt cruœm ex delicto meruerunt hit tamen atienter ſuſtinuerunt. quia xpᷣm iuxta le pendentem innocenteꝛ mnocentẽ moꝛtem xp̃i pꝛe otulis qui tot a tanta ſuſtinuit net tñ vllum pẽtm feut. i. Pe:z · Qui peccatum non feat . Si paſſio Ei ad memoꝛiam reuocetur mihil eſt qð nõ equo aĩo teleretur uarti poꝛtant libenter crucem ſue afflidionis a miſcrie. a ſunt ilh qui multa ſuſtinent patienter a letanter. a penã quã ſuſtinẽt nõ meruert· quos deꝰ pater tum xp̃o iheſu quotidie cruaſigi a moꝛtiſicari ꝑmittit atQ tanto magis honoꝛabit eos in celo vbi erit meffabile gaudium Jheroꝰ? in epla, Nullus laboꝛ duruz⸗nulluz —. — S — — — — — — „— Ooss creatu ras: ym̃o qð magi . S tempus longum videri debet m quo gloꝛia eternitatis acquint᷑ RKug?. Faahus poſſumus dicere m illa patria ꝙ ibi deſit moꝛs. nõᷓ eſt ibi luctꝰ. non eſt infirmitas: nõ famesnulla ſitis.nullus eſtus. nulla meſti ca:nalla triſticia ſequitur. Sicut fili cariſſimi Gwillerinus. Licœt omnes homines ſunt filii per creationemtñ hic tna genera hommũ ſpeualiter dicuntur ſilii dei (Pꝛimi qui diligunc mimicos Warh. 5. Diligite mimicos veſtrosSecudi ſunt pacifia Math.5. Beati pacifia cIn iudido eſto pupils miſeri os vt pater: a eris tu ſicut filiꝰ aluſſimi obediens a mi⸗ ſerebitur tibi magi; q; mater.ſequit᷑. Et ambulate mi diledione ſcut xpᷣs dilexit nos ¶ Ybi ſciendum ꝙ deus diligendus eſt ſuꝑ mniaqui nulli creature tantam diledtionẽ oſtendit ſicut hoĩ⸗ q creaturas ſuperi æes ſcʒ angelos non redemit. Itezʒ inferi oꝛes creaturas in mundo exiſtentes a viuentes ſcʒ aĩalia et vo lucres non odinauit ad gloꝛiam eternam pertipiendam: ſed mediaz creaturam ſcʒ hommem redemit ſua amara morte et ad gloꝛiam eternam %nauit cum nos tam ardente dilerxit ˖ ſic ꝙ nos ſuꝑ * 8 eſt ſuper ſeipſum dilexit Bern⸗ Bi nõ dilexiſſet me plus c; L ip̃m ſupe: oĩa diligere etiq; plus q; noſipſos ſic ꝙ ſue diledtioni ni hil pponamus net patrem nec matrem nec vxoꝛẽ nec pueros nec diuitias nec honoꝛes net quicq; in elo a in terra creatumeh ipſum ̃ ponamus omnibo rebus creatis: a ſic eri mus ſilii a oohe redes xp̃i Augꝰ. Immenſus es dñe a ſine menſura debes amari ab his quos pᷣcioſo ſangu ne redemiſti · ¶ Quantum ad ſecundã Par tem dicit Apłs. Foꝛnicatio aut tur pitudo aut turpiloquiũ au: ſcur rilitas nec nominetur in vobis (Moi ſcienduz ꝙ plures lunt qui ver ba luxurioſa et ſcurrilia pꝛoferunt per que ꝓximos ſcmndalizãt a ad malas contupiſcentias pꝛouocant a in hoc deũ grauiter offendũt. a cum tales coꝛ rigu atur. ditunt oꝛe quod tñ eſt falſlum Cris. ſuper at h̊. Quale ooꝛ vnuſquſq; habet talia verba loquitur a talia oꝑa faut Kriſtotiles. 4. Erthi. Qualiter vnuſquiſq; eſt taliter loquit᷑ a faat. Ex his ſequitur ꝙ qui taha Pfe unt ſiue viri ſiue mulieres ſiue virgines in hoe ſe hẽe impu dica oñn dunc coꝛda Ylið. Qualis ſermo pꝛofer t᷑: tals àa ammus compꝛobat᷑ (Vnde queri vtrum ſit petm moetale loqui verba ſcurrilia luxurioſa a allednua ſiue iocoſa ¶ Reſpondet qn quis loquit᷑ taua verba ea mtentione vt alique allidat ad actù ma lũ ſic pe ccat motałr. ſed ſi m ioo loquitur petcat veniahter. vnde di m decet. Deus inditat verba bm intenuoneʒ peoſerentium enõ dedillet ſe p me · ideo debemus £ 3 6 0 . „£ V . Seoeoerino . Zinmile intelligendu eſt de riſu cum qs arrideret aliquã perſonã dii „ eę⸗a intentione vt illam ad malam concupiſcentiaʒ vel ad actum ſee malum alliœret · tunc talis ꝓpter peruer ſam intentionem pecaat moꝛtalr Lu6. We vobis qui nunc ridess. Sed ſi aliqs arrideret r aliquam perſonam ex quadam leuitate a ex ↄſuetudine vel am O”ñ8 muatione vel ex ioco ˖ tunc vix peccaret veniahter. Similiter in p⸗ telligendum eſt de viſu cum quis inſpiceit anquam per ſonam ea ð mitentione vt eam ad malum contupiſcere velit peccat moꝛtalr R * CLCLaath. 5. Qui viderit mulerem . Sed ſi quis videret muherẽ =S=èð xel virginẽ tanq; rem vel imaginẽ pulcrã non mala cogitando u⸗ vel affeckando non peccat Greg?. Lon debet intueri quod non 1. licet dcupiſci · vnde etaz Rug? in vegula. Neq; feminas videre ſe pꝓhibemur: ſed appetere vel ab ipſis velle appeti criminoſum eſt Exemplum qñ de bonis lomur angeli ſunt pꝛeſentes · qñ vero kke de turpibus loqui mur tunc demões ſunt pꝛeſentes &· quere im ðWDMD— pramptundo- Cnantum ad ter aã parteʒ ler monis dicit hic u Kpls. Vt ſilii hicis ambulate ſcʒ de bono in mehus pꝛoſidendo · eunr lotc per virtutes a bona opera que ſunt meritoꝛia vite etene Oð Queritur vtz vnus actus et idem iplius voluntatis poteſt elle d bonus a malus: puta ſi quis eſt ad eccleſiam continue vadens: JJMVM Et arguitur pꝛimo ꝙ ſic. Motus enim vnus qu eſt continuus S” poteſt eſſe bonus a malus: puta ſi às ad ecleſia vadens pꝛi⁵mo 4 quidem intendit manem ꝗloiam: poſtea intendit deo ſeruir · Wð eſpondetur bm ſanctum Aho· l.· q:22 · arti.õ. Nlihil pꝛohibet e⸗ aliquid eſſe vnum quod eſt in vno genere · a eſſe multplex pᷣm “ ꝙ refertur ad aliud genus ſicut ſuperſicies continua eſt vna hm ͦJM qꝙ aliderat in genere quanltatis: ſed eſt multip lex hm ꝙ reſert ðͦJJ ad ge nus coloꝛum: a ſic eſt partim alba a partim migra et hm ” hotc nihil pꝛohibet aliquem actum eſſe vnum m ꝙ refertur ad genus moꝛum: verbi gratia. Embulatio continua eſt ac? vnꝰ bm genus nature: poteſt tñ contingere ꝙ ſint plures m genus meꝛũ ſi mutetur ambulantis voluntas que eſt pꝛmeipium acuu „ moꝛaliũ. Si aũt acapitur vnus actus pꝛout eſt m genere moz2 U impoſſibile eſt ꝙ ſit bonus a malus bomitate a maliaa moꝛall · ſi tñ lit vnus vnitate nature a non moꝝ poteſt eſſe bonꝰ a malus 2 Itez arguitur ſic· eum ſeruus ſit quaſi mſtrumentũ dñi ſui-tun adio ſerui eſt adtio dñi ſicut inſtrumenti adtio eſt adio artifßcss: 2 ſed poteſt contingere ꝙ adio ſerui ꝓœdit ex bona voluntate dñ̃i je a ſic fit bona: a ex mala voluntate lemui a ſic ſt mala. Igitur re „ ſpondetur ꝙ aha eſt adtio dni a ſerui: ideo mihil pꝛohibet vnaʒ . . „ „. eſſe bonam a aliam eſſe malam m dignitatem et diuer ſita tem ſi §Hvoluntatis Item queritur vtrum in humanis actibus aliquis m ◻ 2 ꝗ”ÿMl diffenens inuenitu rereſpondetur bm ſanctum Thom̃ m quarto . vet rripto ꝙ nullus actus a voluntate delibe ratus eſſe poteſt qui noõ dent ſit bonus aut malus. Cum em ſit rationis oedinare actus a rõ ne lam delibe ratiua peocedens: ſi non ſit ad debitum ſinem odinatus * wrin hot repugnac rationi a habet rationem mali vt dare elemolninãa amen WPter vanam g loꝛiam: ſed ſi oꝛdinatur in de bitum fſinez ↄuenit G tum oedine rõnis: vnde habet rõnem boni ſicut dare elemoſin berd paopter deum indigenti t· vnde neceſſe eſt actum hominis a de * tnd bhubera tiua ratione peocedentem eſſe bo um vel malum. Si autez . dton non peocedit a ranone deli bera tiua ſed ex quada imaginatione pNr ſicut cum aliq́s fricat barbam vel mouet manum vel pedez. t. lix nce kus Peopeie loquendo non eſt moealis ſeu humanus cumnon R b ſit adus a ratione cha tus. ſic erit mdifferens quaſi ext ra Eene eonn ackuum n oalium. Item qnq; contingit ꝙ actus non mcl Dikt HMZ bfr⸗ aliquod petinens ad ℳ dmem ratioms· ſicut leuare feſtucam de o. terra aO huiuſmodi · a tales actus m ſpediem ſunt differentes nõ tnrne qp adtus humam vel moꝛales dicuntur: ſed ꝙ ſunt a ra ti De hois Aecc Pœdentes: a ſic ſartoꝛ ſutoꝛ piſt Hoer et co mmuni ter ommis ” mechanitꝰ laboꝛatoꝛ ſiue ſit ſamulus vel andllla m omni labo e e meretur aut demeretur gaudium vite eterne: de hot diatur imm KüAnBG Põ. Labo:es manuum tuarum a& vnde etiam Aplus. Stimus Sre quoniam diligentibus &. Si mſid liter laboꝛat tunc men tur & ſ ediſicat ad miernum (Quert᷑ mn ſanch exiſtentes in ælo poſſunt ( ett peccar (reſpondetur bm ſanctum ho · ꝙ; non · quia iam ſunt in leuhn bono tonſirmati vt angelided contra. Gloꝛia non tollit naturã O⸗ uin fſfſed ante petcare poterant· ergo et poſt Meſpondetur gloꝛia et nki Sratia non tolluiit naturam jed defectus natur. Peccare autez efn“ non eſt aliquid de ſe · ſed nature dehct is Item ſciendũ ꝙ nullus . d Poteſt loqui aliqð veꝛbum quin meretur aut dementur, Ratio vn eſt · quia loqui eſt actus ranonis Kriſtotiles. Politic. Nullum Enns animalium naturaliter habet ſermonem ꝙ homog Item ſciend acuu ꝙ Scotus diat ꝙ qin inducit ahqueʒ ad actus vidoſos tenetur mo k k reſtituere damnum ſcz inducendo eum efficauter ad penitentiaz- ah 4 virtutes per ſe vel per alium ( Vltimo nota exempluʒ de bonæ? maln voluntate dei quã habet ad peccatoꝛes narrat Knſhelmus in li⸗ gi⸗tun M de limiltudim bo. Dum ſemel equtaret de vna autate ad alazʒ üifes: lebpus a cambus a venatoꝛibus inſequebatur a dum eſſet quaſñ GrAd captus non aliunde habuit n ſugiuz q;ᷓ ſub equo in quo ſedebat junn nich ι Sceriiig“ beatus anſhelmus vbi habuit pecfdium: quod tum aduertert equum a tamen non erant auſi int rare ſub equo. Lepus autem totus tremebundus ig noꝛabat quid dñs equi ſacre vellet: an tradere ipſum in manibus canum a ve uatoꝛum· an ſeruare eum a reſtituere pꝛiſtine libertati: deide veniũt venatoꝛes videntes lepoꝛem ſub equo gauiſi ſunt tredentes ipſum tapere poſſe a vo lentibus intrare ſub equo vt eũ poſſent capere beatus anſhelmꝰ pꝛohibuit dicens. Non eſſe conueniens illum offendere qui ſub luam venerat pꝛotedtionem: et permiſit lepoꝛem reſtitutum ſue pꝛiſtine libertati abire· tunt lepus reuertens ad campos exiliẽs a gaudens currebat remanentibus venatoꝛibus a cambus qui do lebant de hoc quod viderant · quod exemplum ſic exponens Lepus eſt inquit anima peccatrix que a tanibus er venatoꝛibus in ferm inſequtur:anxiatur ipſa ꝙ non poteſt habere ren gium tandem ſub equo qui habet quatuoꝛ pedes· ſub fide et doctrina quatuoꝛ eu angeliſtaꝝ tremebunda ſe abſcondit ſed tn ignoꝛat quid poſſeſſoꝛ equia· xpᷣs velit de ea agere: quod pius domimus aduertens frenum iuſticie retinens a canibus a venatoꝛibus eaʒ deſendit · a dimiſſis peccatis eam pꝛiſtine libertati reſtituit Wominica letare ao Balatheas. NRatres ſcriptum eſt. Auoniã abꝛahã duos Rinios habuit vnum de andlla:z vnum de hbera ſed qui de andlla ?m carnem natus eſt: qui autẽ de libera ſunt duo teſtamenta. Vnum quideʒ in monte ſyna in ſer uitutem generãs que eſt agar. Syna enim mons eſt in arabia qui ꝛiunctus eſt ei que nunt eſt iheruſalẽ ⁊ ſeruit cum iliis ſuis. Illa aũt que ſurſum eſt iheruſalem libera eſt que eſt mater noſtra·ſcriptuʒ eſt enim.Tetare ſteriis que non paris erumpe et clama que non parturis: quia multe file deſerte magis q́; eius que habet virum. Ros tunt qui p̃m carnẽ natus eſt perſequebatur eum qui ᷣm ſpiritum ita Q nuncſed quid diit ſcriptura.Ciice andllaʒ 2 flhum eius, Non enim heres erit finus anille cum finho lbere. Itaq; fratres iam non ſumus andlle fini ſed hbere · qua libertate xpᷣs nos liberauit ᷣ· . (Sermo.xvii.ſuper epiſtolam traxit ad ſe frenum a ſtetit firmus: eanes vndiq; cirtumſtabant er repꝛomiſſionẽ:que ſunt per allegoꝛiam dica. Het ern wrr RZM auen etr eun endes taw ſünd guſb n ſue alies nsi Pnens Wribus nguun vanna noat mmus us q; ⸗ dofis ſedat lten hetem In ſer quõ ab inicdio moi mah perſeuti ſũt bonos. Terdo de libertate qua xpᷣs nos liberaui cum vno exemplo ( A. pꝛimum ſtiendũ q; Rpłs cõmendat nobis celeſtem irm a ſitu di. Illa que ſurſũ in iſto ſatro tꝑe pniam alſumpſimus a etiam in itinere qui vſcq; ad teꝛ cium celũ m ptus fuit nobis cõmendat illa cleſts iheruſalem dicens. Illa Jue ſurſum (Vnde in pñti ſermõe tria ſunt dicenda que tangũtur in epła. Pꝛimo cõmendatio cleſtis iheruſalem. a quõ diſtinguit nouũ a vetus teſtamentum. Scðo eſt ihe uſalez. Et vere ſurſum: quia in celo empireo eſt tam altũ —]————— ꝙ nõ poteſt menſurari. Cum emm mimima ſtella õm Alp homlu eſt maioe tota terra: tñ ꝓpter nimiã altitudinẽe celi a latitudimeʒ terre videt᷑ parua. Et peofunduz maris quis dimenſus eſt · a qa tam alta eſt celeſtis irm tunc ibi eſt mũdida maxima: qꝛ ſodes ad valles de fluunt · vnde Joh· doꝛmiens ſupꝑ pectus dni eiuſdez auitatis mundicia; ↄtemplatus eſt Rpoc ·=e Non intrabit in ea aliqð comquinatum aut abhoiationem fadens aut mendacium mili qui ſcripti ſunt in libꝛo vite agni ideo ſupꝛemus ange lus ibi ꝑſiſtere non potuit cum peto· ſed de celo coꝛruit in pꝛofundũ mferm (Secundo cõmendat celeſtez irkm a ſumma lhber tate cum diat. Libera eſt. Ea enim qᷓ aggrauant a deſt ruũt coꝛpus hois ſunt iſta fames ſitis eſtus frigus faugatio ab his omnibo libera eſt Apoc · 21· Kbſterget deus om . la · & Beiñ de conſide. Non⸗ ſurget ubi aliqᷓ malida:non carnis miſeria:nulla ibi egritudo: nõ fames net frigus nec eſtas nec laſſitudo ieumnii nec tẽptatio mimiti net peccandi voluntas nec delinquendi ſacultas ſed tota leutda tota exultatio. Puto ꝙ quilibet homo lbenter iret ad illã cau tateʒ: ibiq; moꝛaturus in qua nec poſſet in firmari nec meꝛi a in qua nihil aduerſi haberet Augꝰ de a · dei, Illiꝰ eiuitatis eſt vna in omnibo inſeparabihs vo luntas ab omm libe rata malo: 2* m omni loto bono reſerta Tercio cõmendat a nimia caritate cũ dr. MWater nra: a in hoc onditur ꝙ ſuperni ciues illius auitatis nos amãt a a nobis amari deſidemnt. MWater em amat amał? Pꝛo quo ſciendum ꝙ in eterna pat ria pꝛox imũ diligemus ſicut noſmetipſos.nam hitc caritas mdpit· ibi perſia t. Naʒ nuncq;ᷓ pr intm dilexit filium nec mater filiam nec frater fratrem net vxo⸗ maritum ſitut vnuſquſq; in lo pꝛoximuz ſuumnec pater nec mater nec cteri ſangumei ita gauiſi ſunt de ſuis cariſſimis: ſiue reges ſiue pape ſiue lint ep̃i vel eaã quantumcunq; magmſicati 1 Lla que ſurlum eſt iheruſalẽ libera eſt Gak. 4. Cum iam ſumus ad celeſtez iheruſale rgloeiã tune ſanct? Paulus 4 ðõs 4. „ piꝛoximioe & tem notandum illa caritas futura pꝛimo debet Seinée . æ eraltati ſunt in hoe mundo: ſicut imlo vnuſquiſq; gaudet de bono pꝛoximi: a in maioꝛi gła maius gaudium tibi pꝛeſtat᷑: nã ipſe dinidit a ꝑticipat vnituiq; gaudia et merita ſua. poſt hoe gPhete patriarche apoſtoli marures aſeſſoees et oẽs eleci exñtes in elo qli et in fra terna caritate ↄd iuiait teeum æa tu econuerſo ſecum: quia in ælo diligimus a cognoſcimus nos mutuo- vnde „ — tin quiſq; gaudebit ac li hret m ſipſo. Ex didis patet libet in celo habe bit oĩa merita et oĩa gaudia oĩm ſanct oꝛꝛ quia qd ſoi deſiat in altero habebit Gregꝰ. Ex illius em ꝑfecte caritats merito ſiet vt vnuſquſq; habiturs ſit m alio qð non habet in Ip: io merito (Mnde querit vtzꝝ beati plus diligunt ꝓpximos ꝙq; extraneos eque ſanctos, Rñdetur de eqliter boms p lus dingut hoximos: ergo ſangumeum aut aliquẽ alium queʒ hit quis Oꝛdmato amoee dilexit plus dilget. iſta diledio in elo augebik a perſi det᷑· vnde in milleſimo plus diliget filiũ qᷓ; hie dilexit in mundo. ſilr vir vxoꝛez aD etonuerſo vxoꝛ maritum a frater frẽm ſosoe ſoꝛoꝛem a amicus amicum v*&ιæ- et iſta dilectio erit magna tonſolatio xp̃ianis qñ amici mo:iuntur. I. heſſal.A. NMolumus vos ignoꝛare de doꝛmientibo ſicut a ceteri qu ſpem non hñt ſceʒ futune reſurredionis: quilibet xpᷣianus ſpem hre debet qꝙ ſit irr lecũ cõmoꝛaturus· vel ſi hic tibi fidehs vel caritatiuꝰ fuit· multo plus in ſuturo erit Item ſciendũ ꝙ oꝛdo dilechonis attenditur quantũ ad pꝛoximitatem ad deũ: ergo quanto plus in elo erit deo peoximioꝛ: tanto feruentioei amoe diliget᷑ a ſandtis a ange Vñ beata virgo maria ibi pꝛe omnibo ſancus a quolibet ſanco plus diligit᷑ qiua ipſa eſt deo ꝓximioe: ↄſeqᷓnter io hes baptiſta petrus et paulus it: quia qlibet in elo dibgitur ſm ꝙ deo erit inducere quemlibet xp̃iſidelem ad diligendũ pꝛoximũ ſuum: nã qua rõne poteris illum odire: aut ſibi malũ op tare: aut libi nõ ſauere que deus ↄtulit ſibi qui in futuro plus diliget te in elo q; ołs mat es dilexerũt ſuos pueros in mundo ( Scedo quemlibet ſide lez inducere debet ad ſubueniendũ pꝛoximo in elemoſinis æ vite ne ceſſaniis: nam qua rõne poteris pꝛox imo tuo hit nega re tpalia tua qui tecum cõdiuidet m futuro oĩa merita ſua (Nertio in duat ad gratulandũ pꝛoximo ſuo in quolibet bono opere ſic eſt ie iunare oꝛare elemoſinã dare ſurgere mane ecclas freqᷓntame miſſas a ſermones andire:nam ſi vera fidem habes tunc eredere debes ꝙ oĩa opera peoximi tua er̃t in elo. Et iſte eſt vndeamꝰ 4·:· 4· Per carita tem que in ſingulis erit ꝑfecta dS ☚ — ● O—+☚ — — —-= — ☛ ü- à — . ⏑ – —, — — — — 4 7 4d arti culus fidei en dere ſenctoꝛ comunioneme. par ticipationem „»„;C 6 oim mentoꝛum hic a in futuro/ vnde diat Rpls. Dec ſunt d0 r H teſtamenta (Vnde quenit que ſit differentia inter nouã legem æ ſle erts lese ho2 . qgec Vna degee e ee , h ne. S ab aha üut perfectũeab imperfecto (Et mano ho diuerſitans m Aufea Py y tibug Ie eundẽ eſt tiplex Pꝛima eſt tahsilla eſt lex perfedio ꝗᷓ inat ie terrenum a imperfecum. Duo enim pꝛomittebant᷑ ſernmabus D 1105 legem antiquaʒ. Pꝛimo augmentum ſubſtantie tꝑalis Yla Si ats volueridis a audieritis me bona tre comedens. Scðo plongaao J 2 un vite tempoꝛalis Leuit, Cuſtodite leges meas atq; in oiaa k* ded z, ſeruantibus noua; legem pꝛomittitur regnum œloꝝ Math. in Beati paupers ſpũ &c. Scdo peomittit᷑ eis vita eterna Math.· tqus 19‧ Vos qui reliquiſt s8 oĩa a ſecuti eſtis me entac: et vita et · c MW gebit EErtrida ratio talis eſt· illa lex eſt per fectio qᷓ odinat hoiem a98 nitin perfe ſti oeʒ iuſti dam: ſed hot faut lex noua.quia o hiber mani fem a animumroperationem a cogitationem: ſed lex vetus tohibet agna H manum:voperationem Pter 48 xp̃s diat Math:s⸗Niſi abun⸗ 1 W üaüaoue induat hoiem ad ſeruanduʒ mandata amœe et non amoe ſe Hêh het eſt lex noua a non vetus Augꝰ. Bꝛemis differenta hmoe ,Nxo q amoe: ergo lex noua eſt ꝑfechoe, Cum g indei ſo hate antiquãa tendle lege m ſeruauert que non ad perfectum a eternũ ducebat: qnto cloett magis nos debe mus cum omni ſohatudme ſeruare nouã legem GdH peo cuius remuneratione dat᷑ vita eterna. ¶ Vᷓ d lecundaz ptem o ſermoms diat Rplus. Quõ emim is qui bm carnem natus eſt . n perlſequebat᷑ eum qui hm ſpũm· ita et nunc Wilhelmus ſuꝑ illa vedte verba cq mali Odiunt bonos a perlequunt᷑ non eſt nouum ymo debet mcpit a mundi mido odinit cayn lratrem ſuum 40cadit eum n:nu . Gen.3· perſecutus eſt yſmæ hel ylaat: ſicut diat Æαplus. Ddiuit bins elſau fratrem ſuum iacob volens eum ocadere Gen. 32. ſed odiũ loec· ale no hñt iuſti umere cum p̃s diat Math.· . Beati eſtis cum ter oderit vos mundus mluper a mds odiuit p̃m Joh; 160 Bi mds cr vos odit n. Item mementute ſe moms que ego dixi vbis. Nõ imns3 eſt ſeruus maio dño ſuo-ſi me perſecuti iunt a vos pe ſequent᷑⸗ en qð grauius ſolet eſſe mðs line cauſa euzʒ odiuit Ps. Poſluert Lern⸗ aduerſum me mala pꝛo bonis. Non mirent e ge xp̃iſide les nec r egreſerant ſi eos odunt qͥ eos amare deberent Kug 9. MWagna niſenn ſolatio eſt membꝛis xp̃ᷣi a capite: ſequit᷑. Sed àd diat ſeri ta. en Eiice mallaʒ a filia eius. Non enim erit heres filius an alle cum „ Scecrim — hñho libere bi nota ꝙ inter oĩa que heĩes h mundi deſiderzt iſtud eſt potiſſimũ vt ſcire valeant vtza ſilii a eiues celeſtis irm ſint ſiue filii tenebꝛ a2 quod tñ deꝰ? nulli cdit ꝓpter mala que euitãtur: a ꝓpter multa bona que ex hot ſequunt᷑· vnde Seneca que m partu moiebẽt᷑: ſtatim duxit illum puerũ pꝛime vxoeis ad ruſticanã extra auitatem educandũ: a ex ſecunda vxoꝛe ſatis cid habuit alium pueꝝ quem ad eandem miſit etiq educandũ vtrũq;. Poſt longum vero tꝑs cum riderent pueri per oĩa ſiles crant.· liet ſcᷣs iumoꝛis eſſet etatis foꝛte vnius ãam: mihilom inꝰ ſetundus intantum cremt ſicut a pꝛimus vt multotiens ↄtingit. Querente aũt matre a patre quis puero: um eſſet eius noluit ei pater dicee · igik ð querente adhuc matre et flente filii videntes matrem ſeu nouercaʒ flere flebant cum ea: quos pater alloquẽ dieens. Quid fletis pueri-ego enim nõ indicaui quis puer eſſet ſuꝰ hoc ideo ſea: qua ſi ſciret tunc ſohummodo ipſa hret curã de Kilio ſuo et non de filio alterius matris itaq; ea lic remanente in dubio curam gerit vt riuſq; equalẽ (Spũaliter per iſtũ patrz inte ligimus xpᷣm qui habet duos ſfilios: vnũ de matre motua in partu ſcʒ peccatoꝛẽa alium in ↄſcientia bona que etiã habet filiumr- hoĩem bonum a electũ: quia de eo in rurem via huiug mundi equalłr nutriunt᷑ Cath. s. P†luet ſuper bonos a malos. Ecleſia que eſt nouerca maloꝝ a uiſtoꝝ mater ignoæat in pñti quis ſit filus electꝰ vel peeſcitus Eccl. 9· Neſcit homo an amore am odio dignus ſit. Sed xpᷣ̃us occultat ne peccatoꝛ abſq; nut rice remanceæt. ſed ambo ſic nut riunt᷑ · qꝛ boni ex hoc erunt in maioꝛi merito: qa inter malos bene viuunt et mali atius pñt conuerti ꝓpter exemplbum bonoꝝ: ſed in ſine meſſis diſternuntur boni a mal. Quantum ad teraaq partem diat hice XKpls. Jtaq; nos ſumꝰ andlle filii ſed li ere qua liber tate nos libera uit quia ada a eua per lex peccauert. ſic econuerſo xp̃s per lex ſatiſfedt¶Pꝛio per ſuperbia: qua lilitudinem dei appetiert. ad hoc inm tauit cos ſerpens di. Eritis ſicut dii · ſic ecouerſo xp̃s ad ſatiſfaciendũ alſſimilatus eſt ſcelerauſſimo barrabe latrom qñ dixit pilatus. Quez vultis vobis dimitti · barrabam an ihm ꝛ. Judei petiert barrabaz dimitti a ihm cruciſigi· a ſic barnabas latro dimiſſus eſt a xp̃ᷣs ad moꝛteʒ indicatus a in medio duoꝝ lat ronũ ſuſpen ſus.a ſic impleta eſt criptura que dicit. Et cum iniqͥs reputatꝰ eſt (Setundo ſciam dei illicte ſitiert illedi per ſerpentem dientẽ Stcientes bonũ a malum:ſic xpᷣs ad ſauſſaaendũ ve luit reputari. Ih zio auit na ms⸗ zett ilus pen nint oni — ſtultus vt oſtend itur in her de qui ſpꝛeuit eũ eum exercitu ſuo a indutum veſte alba remiſit ad pylatum ſicut fatuũ. Iteʒ indei velabant faci eius a colaphis eũ odebant dicentes, Pꝛophetiſa nobis xp̃e & (Tercio peimi parentes rapuert non ſua ſcʒ fructũ l m queʒ ſine lieentia rapuert · ſed xp̃s ad ſatiſ facend ũ ſpoliari voluit vellimentis ſuis Põ. Diuiſert ſibi veſtimenta mea K.-hoc ſpec abter intelligit᷑ de tunica moonſutili quã nolebant ſcindere Johᷣ. 19 (Quarto peccauer̃t in omedendo: quia hot quod ipſis mhibitum fuit cum appetiu comedert Geñ · 2 Et vidit mulier lignum q eſſet bonũ ad veſtendum a pulerum viſu reſpecku; deleckabile tulit de fracku e? comedit deditq; viro ſuo qui enaʒ comedit. ſed xp̃s ad ſatſſacendũ amaꝝ cibum a potuz in cruce pendens comedit a bibit de quo di in Ps. Dederunt meſtam meam fel & (Qunto pꝛimi parentes excuſauert ſe culpam ſuam retoꝛquendo in deum adam dixit. Wulier quaʒ dediſti mihi m ſoc dedit mihi a comedi . ꝗ · d. Si non dedilſes mihi mulierem tui ſouetatem exhibere deberem non comediſſem: mulier etiam excuſauit ſe dicẽs. Ser pens decepit me. qd: ſi nõ creaſſes aſtutũ ſerpentem per eum nõ fuilſem de epta. Sed xpᷣs ad ſatiſfadendũ noluit ſe excuſare toꝛam pylato: net toꝛazʒ herode in multis: ſed tatuit ita vt p̃ſes amiraretur dicens. Uu mihil rñdes ad ea KX„ F. pr⸗ tacuit vt habet᷑ m Yla. Sicut ouis ad occſionem dudtus eſt Zexto peimi parentes ſuo creatoꝛi mobe dientes extiterut qui a tontra pꝛeteptuʒ dei fecrt · ſeð xp̃s ad ſatiſfactiendũ pꝛo hotc fattctꝰ eſt obediens vſq; ad moꝛtez c Vnde querit vtz moes xp̃i fuit neceſſaria-a vtg non fuit ahuus modꝰ redimendi mundügrndet ſanctꝰ Tho. 31 · 40 non: ſed deus de potentia abſo luta qaue non eſt legibo altricka potuiſſet aliter redemiſſe mundũ. Doc ſie patet · qua qlibet poteſt iniuna in ſe cõmiſſam libere dimittere non fauendo contra inſtiaa vt diat lex: ſed peccatuʒ fuit in deo cõmiſſum vt patet in Pg. Aibi ſoli peccam: h dicit ſanctꝰ ¶ho⸗ ꝙ ita moes xpᷣi fuit neœſſaria ꝙ deus nõ Potuiſſet mundum per melioꝛem a duementioem modũ nedimilſſe. Ratio eſt q: homo pꝛo petcato debebat deo ſauſſacere a non potuit a deꝰ no debuit quia non fuit actoꝛ pẽti ſicut homo. Vnde opoꝛtuit ꝙ elſet vnꝰ qui eſſet deus ⁊ hmo: a iſte eſt xp̃ᷣs qui inquantum de? potuit inquantum homo debuit ( Qð aut moes xp̃i ſuffiaens ſat ſſadio pꝛo omnibo peccatis totiuns mũdi fuit oñdit RKug? dieens. Vna gutta p̃aoſi ſanguinis xp̃i lauſſeaſſet pꝛo redptione oim hoim Bern m ꝑſona xp̃i. Nonne ſats pꝛo te vulneratus ſum: nunqd 4 cu dicit. Xps alſiſtens pꝛo mmiquitate tua afflictus ſum. Ciʒr addis affhtionem afflido. magis me a ggꝗra uãt vulnera pẽti tui q; vulnera coꝛpoꝛis mei Kugz3 in h. oontna herſes. Je imquit ad pẽtoꝛem xp̃s tum eſſes mimitus patri meo recõalſiani.tum inter mõtes a ſiluas errares IZfſiui te · humeris meis poꝛtaui te⸗ pati meo redd idi te. laboꝛz ani ſudaui · caput meum ſpinis oppoſui:manus meas clauis obieti- lancea latus meum aperui ſangumez meum effudi aĩiam meam Nlſui vt cõiungemm te mihi a tu diuideris a me ( Yltimo nota exemplum de infinita miſericoꝛdia dei. Wulier ꝗ uedã negauit ſidem a tradidit ſe dyabolo a pꝛo pꝛium ſilium ocudit a tamen eoonſecuta eſt miſericoꝛdiam dei · quere in Pomptuario. amphus pſectius tabernamlũ nõ manu factũ⸗. non huius creationis. neq; per ſanguinem hircoꝝ Aaut vituloꝝ: ſed per pꝛopꝛiũ ſanguinez introiuit ſemel in ſanckaeterna redemptiõe inuenta. Si em̃ ſanguis hircoꝝ aut tauroꝝ a anis vituli aſperſus in qͥ natos ſanctificat ad eñmundationẽ carnis: quanto magis ſanguis xp̃i qui per ſpumſanſtum ſemetip̃m obtult immacnlatum deo emun dabit »ſdentiaʒ nr̃am ab operibus moꝛtuis ad ſeruiendũ deo.Et ideo noui leſtamẽti mediatoꝛ eſt vt moꝛte interce⸗ ente in redemptionem earum pꝛeuaricationũ que erant ſub pꝛioꝛi teſtamẽto repꝛomiſſionem acupiant qui vocat ſunt eterne hereditatis in xpᷣo ihe ſu GEe(SESermo.x viii.ſuper epiſtolam. ⸗ PHeꝛiiſtus aſſiſtens Pontifex futuroꝛum bonoꝝ Deb. 9. Dñica iſta vocat᷑ dñica in paſſione dñi: et ſuppꝛimitur Gloꝛia patri in rñſoꝛiis et in introitu milſſe caput nr̃m iam non palam ambulauit ſed poſt reſuſcitationem laʒari abſcondebat ſe ad tꝑs · limilr in euaangelio hodierno et quedam tangunt᷑ pꝛeludia paſſionis xpᷣi vt dr̃. Quler̃t lapides ävt iacerent in eum: ſilr in epła pñti mindat ARpls paſſionẽ xp̃i Wn in pñ̃ti ſermone tria lunt dienda Pꝛimo quatuoꝛ documẽta que habemus in pñti epla. Secundo alique qᷓſtiones xp̃i. Terco exemplu imum ſciendü ꝙ ¶ Apks docet nos ꝙ yps alliſtit patri inter ede do pꝛo nobis a hot mquantum homo: et idemrxps eſt doctoꝛ futuroꝛum bonoꝛum mquantuʒ deus eſt. Vnde magna eſt nduga ex his pꝛo quibus atres.xp̃s alſiſtens pontiſex ſutuwx bonoꝝ per⸗ e: quia xpus ● „ £● * W° „ 1 to. Xviii l ss ”M ipſe rogat. idem enim eſt qui rogat a qui rogat᷑· et hoc eſt ↄtra SðJð Dðð Nx . ipſos puſillanimes a diffidentes à diffidũt ſe nõ poſſe obtinere * Ens regnum dei ταPꝛo quo notandum ꝙ xp̃us multiplr oꝛauit et zn quotidie oat pꝛo nobis a apłs Johᷣ.IA. Ego pꝛo eis rogaui · er biet⸗ ſtatim ſubdit. Nõ pꝛo eis rogo tm ſed pꝛo eis etiã qui credituri memn— ſunt per verbũ eoꝝ in me. Secundo oꝛauit lacrimas offerens et hags eerauditus eſt ꝓ lua reuerentia. Jerceio ozauit ſanguine Deb. i2z ð gaut Acceſſiſtis ad langumẽ melius loqntezʒ q; abel. Abel em petebat ..»» amen . vmdictaʒ: ſed ſanguis xp̃i miſcdiam. Quarto auit cicat riaum Sſtenſione Bern. Secuz acceſſum habes o homo ad deũ · mater 9. ondit filio pectus a vbera. ſilius vero patri vulnera: non poteſt n⸗ eelſe repulſa vbi recurrũt tot caritatis inſig nia Ro:S.· Qui eſt a dddext ris dei etiã interpellat peo nobis· vnde Joh· 2 · Si qs Pecca N. uerit· aduocatũ habemus apud patrem et ipſe ꝓpiciatio eſt pꝛo on erratis noſtris P. Reſpice in faciẽ xpi tui: de? pater mſpiaẽes ntfin care emit eceleſiã parcit ei ꝓpter fili (Secundo docet in verbis nor Hmiſſis qualiter xpᷣs intraut m regnum celoꝝ: qm per ꝓpꝛium nad ſangumẽ introiuit in celum: a hoc eſt ↄtra illos qu volunt pati r. neec pf intrare in regnũ celoꝝ (Obi notandũ xp̃ᷣs per ꝓpꝛiuz un ſangumẽ vo luit imtrare vt onderet quõ ingredi debeamꝰ: quia NeNd Per artam viã a anguſtã poꝛtaz Math:: Qm̃ anguſta eſt via ”MUE er⸗rx A arta αeo quo lciendũ ꝙ via ad deluz dẽ arta ter quinqq Vin Qufes t teli? d „A kE. ee Deimo dr̃ arta: qꝛ qui ambulat m ea debet virilite⸗ immundis ter gidg 1wi Oogitationibus reſiſtere Sapᷣ. Spũs diſcipline effugiet ficumet aufert ſe a oogita tionibo que ſunt ſine intellectu.q de cogitatio ððUU ndbus noſtris ſumus ra tionez reddituri m die indicli Saß. 1. n eo. H ogitationib impii mterrogatio erit( S̈co debent os a linguã ns ſolũ a malis a noduis verbis cohibere ſed etia odoſis Math; P 2 De omm ver bo ocoſo τ Nercdo ↄtra mentiua carmis quo irpus udie li tigare Kpłs. Video aliam legem im membꝛig meis repu⸗ vonen IZIndnantem legi mentis mee (Quarto ja debent oĩa mundi mala detgI eqmmiter tolerare Jaco: l. Omne gaudiũ eſtimate cariſſimi frẽs Pies mei cum in varias temptationes incideritis (Quinto dẽ arta: qa eni in ea ſemꝑ debẽt ſtare ambulãtes in timoꝛe a in ꝓſperis operiobd? aend ſuis in comedendo bibendo laboꝛãdo Job: ꝗ. Verebar oĩia opera „ ecund mea ſciens ꝙ delinqnti nõ pœres Similiter et veta eli dr arta Porta li ν arta propt tvia. H end⸗ GOGoꝛ imo * nullus intrabit per eam ſine oĩs rei ablate plena reſti MVä tutione Ps. Dec poꝛta dñi iuſti intrabunt in eam τι Bern. Ju⸗ an ſtica ẽ reddere vmcuiq; qð ſuũ eſt Math. 19. Facihus ẽ camelä guhis per ſoꝛamen atus tranſire q; diuitẽ regnũ celoz & Kug?. Si res ——— aliena tum poſſit nõ redditur peitentia non agitur ſed fingit. Gecundo qꝛ nullus int rabit per eam niſi renũdauerit omni odio æ ranco:i Joh:3·. Qui odit frẽm ſuuʒ homitida eſt · a ſcitis quia oĩs homicida non habet vitam in ſe mapentẽ (Lertcio qꝛ nullus int rabit per eam niſi caput inclin merit· ergo qlibet debet ſe ad humilitateʒ a obediam melinare ſi vult regnũ dei mtrare. Sicut enim adam per elationẽ a inobe dĩam de ꝑadiſo repulſus eſt. ſie nos per aliã viam rper humilitateʒ a obediam int rare opoꝛtet celeſtem paradiſum Aerdo ondit Kpls xp̃m tm ſemel paſſum Vnde notandũ ꝙ in paſſione xp̃ᷣi ſemel remittunt᷑ peccata hoĩs ſine pena exterii ſeʒ in baptiſmmo. Recidiutes vero in pc us ſi non peniteant pene remanent debitoꝛes aut hit aut in futo. vñ mßgr ſenten . li. 4· diſ · 4. Deus ex iuſtiaa dimit tit delckü: vnde „ NeNHV Im verbü Bern. Detenius eſt in pceto recidiuare q pꝛimo madẽ Joh· 8S. Ece iam ſanus factus es iam ampliꝰ noli peccare ne de terius tibi aliquid contingatQuarto ondit Rpls difficultatem redemptionis noſtre cum dicit. Eterna redeptione muenta ( Ybi ſcienduz ꝙ; hoĩes redempti debent attendere diligenter q; care a pp̃o empti ſüt ne ſe vih ſoꝛo dyabolo vendãt vt fatue mulienes que qnq; pꝛo qᷓtuoꝛ denariis animam dant dyabolo a lec catoꝛi coꝛpus ſuum exponũt Kherd ne tbi vileſtas tandũ ꝙ paſſio xp̃i nuocat nos a tnibo pctis que ſunt comumoꝛa m mundo Joh r. ? ſcentia oculoꝝ: aut ſu perbia vite ab his nuc cat nos per tnia que paſſus eſt in cruce a paſſione ſua (Pꝛimo ſcʒ per pauptatez Omne qð in mundo elſt aut eſt kareie caemis aut concupi per quam nos reuocat a acupiſcentia oculoꝝ. Tantam em xp̃s pauꝑtatem habuit vt nulla veſtem ſibi oĩno reliquerent · ſed tĩ pannũ quendã quo erat p̃enctus ad femoealia: ſicut legitur in euangelio micodemi. Nullã enim habet appodiationẽ ad quam caput laſſum a afflictũ reclinaret: a etiaʒ cum wehementer litiret non habuit tm̃ ꝙ os ſuũ humeckaret (ZLecun do per humilite tem reuocat nos a ſuperbia vite · nõne mag na humiltas het erat q; a ſpuentibus fadem non auertit· a ꝙ doꝛſum ſuum ad ꝓpꝛiam crucem poꝛtandã humihauit· a ꝙ etiam in medio lat ronũ pede nudo m publica ſtrata ad ſpedaculũ oĩm tranſeuntiũ ſluſpendiũ non reſutauit (Neꝛcio pe:ꝛ magnã doloꝛis aſperitate reuocat nos a miſer rima huxuria:none magnꝰ doloe erat ꝙ excœptis doloeiby quos ſub flagellis a ſpinis paſſus fuitetiq; toꝛpus ſuũ vſq; ad ſingularem membꝛoꝝ oim dmumeratione violenter extendert ꝙ etiam mamus eius a pedes grolſſis clauis perſoder̃t· a eta; q; wott S iorſ vrde mod pede D Gbi a hens wi vWeſess WR wrapi er! nn; is tdtin wur nn guam läͤret natem. at pruan nüße ſpendn oent g t 160 — 7 222 lingua; ſuam felle a awto amaricauer̃t Item notandũ ꝙ paſſio xpᷣi multum efficax eſt peccatoꝛes obſtinatos mnducre ad pniam ſalutaem. Dicunt em̃ naturales ꝙ aliq lapides ita duri ſunt ꝙ; nullo fer ro frangi pñnᷣt ſicut ditunt de adamãte: nam ſi in mncude ponitur a cum malleo ferreo deſuper percutiat᷑ ante incudez vel malleũ figitur a non frangit᷑ · ſed cum in ſangume hir coꝝ calido ponitur ſtatim mollificat᷑: m cuius lignum legit ꝙ in paſſionis xp̃i hoꝛa petre ſciſſe ſunt· vnde Gregꝰ, Cum ſaxa in paſſione xp̃i ſciſla ſunt durioꝛa ſaxis coꝛda illa vident᷑ qᷓ audita paſſione dñi non ſcindũtur Berñ. ſuper Cantica. Nihil adeo medianale eſt peccatoꝛi · nihil adeo pẽtm mte fidt a cruciſigit vicium: nutrit virtutem. roboꝛat a confirmat ad gratiam ſicut memoꝛia dnic Paſſionis:vnde etiã Rugꝗꝰ.Hec medicna tanta fuit qnta cogi⸗ tri non poteſt · que ſuperbia ſanari poteſt ſi humilitate ſilii non anat. EInantin, ad ſecundã ptem iſtius ſermonis tunc quent hic vtaꝝ xp̃s paſſus fuilſet ſi pꝛimus homo non peccaſſet, Rnder ꝓ non: quia paſſio eius fuit ꝓpter peccatuʒ hois Berñ. D bone iheſu qàd tibi eſt moꝛi: moꝛi nos debemus a tu ſoluis: nos pecca mqmus a tu luis: opus ſine exemplo:gratia ſine merito: caritag ſine modo: vnde beatus Jheroꝰ in epla ait. Conſpui voluit vt nos lauaret.· velari voluit vt velamen culpe a ignozantie a w?⸗ dibus noſtris auferret. in capite percuti voluit vt caput nr̃m ſcʒ adã ſanitati reſtitueret. oolaphis odi a verbis dender vr nos a manibus a labiis:verbis a operibo appꝛoximaremus ( SZeci querit vtz xp̃s ſponte pꝑꝛo nobis peccatoꝛ ibo moꝛtuꝰ eſt lrndet ho · in vna ꝗqſtione quaʒ ſeat de morte xp̃i a diat ꝙ ſic.a rano eſt · quia ipſe elegit locum tꝑs a hoꝛã· a etiã clare patet per eius verba a opera nam per veꝛba dixit. Poteſtatez habeo ponendi aiam meam. a dixit Pylato. Poteſtatem nõ ha.i. Facus ondit quia ſepe vt legit᷑ in euangeliis qñ indei volebant euz lapidare vel capere ꝙ ſubito ab ſcondit ſe vel fugiebat ab eis libere: et ſic manus eoꝝꝶ euaſit· a etiam qñ venert ad oꝛtum armati gladiis a luſtibus ad capiendũ eum tunc cum ſolo verbo oꝑs ad ter razʒ pꝛoſtrauit qñ dixit. Ego ſum tunc oẽs cecde runt retroꝛ ſum nec Poterant ſurgere niſi xpo cõcdente. Nec mirum quia erat deus contra quez non eſt potentia net ſapia Yſa. Dblatus eſt qꝛ? iple ercio queni᷑ quare yp̃s paſſus eſt in iheruſalem a non rndet Johs nider ꝙ ßs duenientiſſime m irkm paſſus eſt Iheruſalem enim erat locus a deo dilectus a electus ad ſacrificia offerenda que quie ſigura lia ſacriſcia figurabant xp̃i paſſionẽ qui eſt verum ſacriſ cium Apoc· x· Iradidit ſemet̃m hoſtiã a Sermh⸗ oblationem in odoꝛeʒ ſuauitatis Beda in omeł. Rpꝛopinqnte hoꝛa palſionis dñs iheſus appꝛopmqre voluit loco paſſionis ſcʒ irm vnde etiã Leo papa in ſermone. Qui ſerui ſuſcepit foꝛmã bethleem pᷣelegit natiuitati irm paſſioni (Zecundo quia virtus palſſionis xp̃ᷣi per totum mm diffundẽda erat.a ideo in medio terre habitabilis pati voluit ſceʒ in irmn Ps. Operatus eſt ſalutẽ in medio terre. Deus autem rex noſter τ qð eſt vmbilicus terre erdio qꝛ hot maxime conueniebat humilitati eius vt ſicut tur pilſimum elegit moꝛtis genus ita etiã ad eius humilitatem per vebez: a etiã in loco caluarie voluit crudſigi.qꝛ vt dicit Jheroꝰ Extra vebezʒ loca erant in qui b truncabant᷑ capita detollandoꝛ vnde caluarie decollatoz ſumpſit nomen. Poſtea aũt ibi cru⸗ lulixus eſt iheſus vt vbi peius erat area damnatoꝝ ibi erigatur xexilla martiꝰa Quarto querit᷑ tum ſuam matrem xp̃us lſumme dllexit cur eam pñtem habere voluit in paſſione ¶ Rñdet idem doctoe ꝙ pꝛimo ideo vt ſigura rñderet figurato: qꝛ nos per adã è euã ꝑditi ſumus vt ſimus ſilii ire. Item per mariã reconciliati lumus mediante paſſione hihi eius cui xpCᷣs matrem adeſſe voluit vt ampluus filii ire non ſumus (Secundo vt mater nr̃a patendo fieret licut xpᷣs pater noſter in regeneratione per paſſionẽ cui in baptiſmo ↄfoꝛmamur per quam palſſionem baptiſmus efficatiã habet . vnde de paſſione beate virginis dicit Jheroꝰ in quodam ſermone de aſſumptione. Kbhi ſandi in ꝓpꝛio co poꝛe ſunt paſſi hbeata virgo mn ea ꝑte pꝛo te paſſa eſt qᷓ impaſſibilis 21 immoꝛtał habet᷑ hoc eſt in aĩa:icirco vt veꝝ fateamur plus q; mar tir facta elt que gladium paſſionis xp̃i imn ania ſuſtinmmirerao vt poſt xp̃m vir gineʒ maria pꝛe ommbo ſandtis honoemus (Quarto vt merituz virginis eſſet latius Quinto vt ei xp̃s iohem in pſona ſua cõmendaret a oẽs hoĩes vt cũ ira dei iuſto indicio egredereẽ adðd damnandũ peccatoꝛes ipſa memoꝛ loci et tꝑis paſſionis xpᷣi pPꝛ0 nobis efficacius interpellaret at ſi in illa rcommendatione filius dei dieret. Vide mater ocul coꝛdis a operibo quicq d ego patioe ꝓ peccatoꝛ ibo vt eos tibi habeas recõmendatos: et ideo xp̃s mr̃em ſue paſſioni intereſſe voluit vt ꝑ ſuã inter œſſionẽ cui nõ eſt phas aliqd denegare occaſionẽ heat miſerendi pc toꝛ ibo ¶ Id teraãa parteʒ nota exemplum de pelicano qui dum aſpiat pullos a ler pentibo venenatos a occiſos expaàdit alas ſuꝑ ipſos a peꝛ cutit ſeipᷣm cum roſtro m pectoꝛe ſuo vt ſanguis exeat quo 9 unebat ꝙ; m loco tam cœlebꝛi pati ↄfuſionem nõ recuſabat exra X * R J pulli balnemeur a rem niſcunt: led quia pelican us ex ſan gninis n H effuſione debihtat vt wolare nequeat ad capiendũ abum: des . n ogunt᷑ pulli exire nidum a ꝓcu rare cibum pꝛo ſuis pParentibus “D EEgt quia non oẽs pulli ſaciunt illud: ym̃o aliqui ex es deuoeant ddo aqnicq̈d ab ers poꝛtat. deo hoc attendetes parentes illos de nido uts eelcunt tanc; ingratos · ſic xp̃us aſſilat le pelicano dicens. Simik e factus ſum pelicano. qe vt poſſ it moruſicatos a lerpente inſernali tue reſuſci tare: expãdit bꝛachia ſua in cruxe et extracto ſangume eꝰ de σ%ρ%.àπ de nos balneauit a eius liuoze nos viuiſicaunutt * br“ Vider enim nunc debilitatus a nõ poſſe volare:qͥ d ſaciunt bom unun xp̃iam· paſcunt eumpauperes quos xp̃s in ſe mupit a quicqd l eis ſit rputat ſibi ſoꝛe factũ Matſj. Quod vni ex minimis meis nr fecrius ic. Zed pemerſi et ing rati fihi qui voꝛant pauperem in ienn abſcondito eicientur de nido .gloꝛia cleſti. Grati vero a bene⸗ anr fdentes erunt im gloꝛia celeſti ¶ Item aliud exemp luz de nfimta mne DMU— miſericoꝛ dia dom ini iheſu xp̃i de illo peccatoꝛe qui heccauit tum M llſoꝛoe a occidit matrem a fratrem quomodo miſeni ooꝛdiam der dD4 conſecutus eſt · quere in homp tuario·12 du Ratres. hot ſentite in vobis qð z in ypᷣo iheſu qui dend. Achm in ſoꝛma dei eſſet non rapinaʒ arbitratus eet utm elſe ſe eqlem deo: ſed ſemetipᷣm exinaniuit foꝛmlãa fien ſerui acapi ens.In ſimilitudinẽ hominũ fadus eſt habitu dn inuentus vt homo, Humihauit enim ſemetipſum facus paſ obdies vſg ad moꝛtem moꝛtem aüt crudo. Pꝛopter qis an! 2 Ueus illum exaltauit. a donauit iln nomẽ quod eſt ſlupr ſa: oimnne nomè vt in nomine iheſu omne genu fleckatur ce⸗ hcGcl leſdum terreſtrium 1 infernoꝛum omnis lingua ↄficatur wyr gquia dominus iheſus xp̃s in gloꝛia eſt dei patris. ond (Bermnco 11 T EI EcP1 ii dnt Oc ſentite in vobis ẽt ad Philippen. 2 Greg9·7. moał ne Tanto quis eſt per ſecioꝛ quanto perſecuꝰ ſentit doloes alienos. Ratio illius poteſt ſumi ex hoc. na; qu anto qs deG Plus eſt in gra a caritate.tanto magis de oĩ malo triſtat᷑ alieno⸗ ideo Hot enim eſt pꝛiuilegiũ caritatis vt quis de malo peoximi ſicut nean de ꝓpꝛio dolet c& Kpls, Gau dete cũ gaudentbo. flete cũ flentbo ak Ergo in pꝛemiſſis verbis hotat᷑ nos Aplłs ad compatiendũ xp̃i Ag doldeibo a eius miſeriq; vt nram debemus ſentire Vnde m pnti ⸗ lermone tria ſunt diœnda, Dꝛimo que ſacta ſunt in die palmazꝝ 9 Z £E 4 Sgeamdo àᷓ ſunt illa ᷓ inducere nos debent ad compatienduͦ xo „ Teꝛcio de obedientia xp̃i· a quare moꝛi vo liit in crue tum vno exemplo( R pꝛimu dicit Jo. nider ꝙ in die palmaz qiinq; mirabilia a vulia xp̃s ſeet ( Pꝛimo amare fleuit ſuper iheruſalez a populum compatiendo ipſis de malis futuris ſczʒ de ocaſiõe venditione populi et deſtrucione templi a auitatis ꝗ deſtructio Qqduitatis a venditio populi facta eſt peꝛ tytũ a veſpalianũ anno 42 · poſt aſcenſionem (Secundo hodie pꝛoceſſionałr reupi voluit Sc rx. in ignum h? clamanert. Benedickus qui vemt in noie dñmi rex iſrahel Tercio hodie emẽtes 2 vendentes eiecit de tẽplo et menſas euertit MWar · 19 Quarto coos et claudos plures qui min templo ad eum acceſſerũt ſanauit (Quinto do ebat in templo tota die Wath. Cirtuſpedtis ommbo cum iã elſet hoꝛa a veſper tina exiit in bethamam. quia hoſpicium hre non potuit in tam mag na quitate pꝛopter iuſtam p̃dicationem quam ipſis indeis p̃dicauerat, Item ſanctus Tho· pꝛobat multis autoꝛitatibꝰ euan gelieam pauꝑtatem ꝙ xpCᷣs in eadem circũſpedione mendicauir boſpic ium a vicũ · cir cuſpectis dicit euangeliſta omnibus his- petitis neceſſariis ver bo vel faco togit᷑ exire vebem ꝓpter victuz a hoſpicium ˖ Rd ſcðdam partem ſermonis notandũ ꝙ ad hoc 5 — ꝙ alnqui compa unt᷑ quinq; inducunt que oĩa in xp̃o fuerunt: quare ei compati debemus(Pꝛimũ eſt patientis nobilitas · qnto enim aliqs nobilioe a delicatioꝛ eſt in natura tanto magis affiaẽ doloꝛe ſi pereu hat᷑. Cũ ergo bᷣm Dam̃ de puriſſimis ſanguimbo virginis caro xp̃i foꝛmata fuerit per ſpumſanctum nobiliſſime complexionis extiterit maio doloꝛ in eo fuit q; in aliquo homie (Secundu eſt patientis pictas: quia magis compatimur ei quezʒ nouimus elle pium q illi quem ſcimus eſſe duz: qa a ipſe deus non miſerer duris et ſine milcdia exiſtentib⸗ Jaco:2· Judicium ſine miſericoꝛdia liet er q non fecit miſcðiam Bern. Nemo duri cooꝛdis vnq; ſalutez adeptus eſt niſi foꝛte miſericoꝛs de? attulerit I: carneum. Cum ergo xps mitiſſimus fuerit ſibi maxime eſt compatiendũ Bernemn ler. D duri a indurati fihi adã quos nõ emollit tanta bemnigmitas tanta flama tam ingens ardoꝛ amoꝛis tam vehemens amatoꝛ qui peo vilibo ſartiuntulis tam pꝛetioſas mer ces expendit ˖ ideo etiaz illo tꝑe paſſionis xp̃i intm plangit eccła ꝙ clauis a lam ca mite coꝛpus perſoꝛat᷑· a petit vt a boꝛes ramos ſuos flectant a naturalis rigoꝛ lenteſcat vt ſuꝑna me bꝛa regis miti tendant ſtipite ¶ Ler cium eſt doloꝛ immenlitas · nam chꝛ iſtus paſſus eſt in omnibus membꝛis in quibus pati wo luit · bam wontr⸗ illata in wo eochi in auc ſagelt d ver uan patitu ſuum di⸗E domun ſpert niſra mamiſia nola⸗ Roſtra (er ſor dur tern⸗ ter hupe pu, ment ctohe as quno ſdet Qus ail fuis augt dilie lat. inten lt . . S „„ͥ„—XT — 8 Pꝛimo in ſuis amicis euz ous in ma per blaſphemias . tontra deã dictas in honoꝛe a gloꝛia per irriſiones et drumelias 3 illatas: in rebus quia veſtibus ſpoliatus. in anima per triftieaam 9 HDW in corpoꝛe a imn omnibo membeis per ſoꝛat᷑ ſpinis. Ds ſelle po tat 3 ctcli lacri nis perfundunt᷑ aures obpeobꝛiis ſaturantur- manus 1 in cmuc extenſe a clauis affixe· pedes cum clauo affigunt᷑· coꝛ pus n flagellat᷑· lanœa latꝰ perfoꝛat᷑ a aperit: a ſic a planta pedis vſq; it 28 verticem capitis non eſt in eo ſamtas Tren. 1: D vos oës ſ. c Cuar tum eſt noſtra tulpa a miquitas qñ quis pꝛo culpa alteriꝰ „ patitur: tunt quihbet homo hñs nobilem aiam doloæ reputat u ſuum: ſitut damd tum vidit pꝛo culpa ſua angelu polm cedentẽ elo. di. Ego ſum qui peccaui: vertatur obſecro ira tua contra me et pen domum meã de hoc habetur. Paral · 21· ꝙ dauid cum quadãa un ſuperbia ſeat numerare ꝓpłm ſuum. Iratus deꝰ miſit peſtilentiã des H in iſrahel et. 20. milia viroꝝ in tribo hoꝛis moꝛiebant᷑· hec cauſa m maniſeſta ẽ in xpᷣo iheſu Yſa. 3. Vulnera tus eſt ꝓpter miqtates ir noſtras: attritus eſt ꝓpter ſcelera nr̃a. ergo palſio xp̃i debet eſſe or noſtia quantum að compaſſionez (Quintu eſt ſideratio alioz? d que ompatiunt xp̃o. Cu ergo ſol luna petre te ra a alie create W po Ompalſſe ſunt. ſic a nos cum eis debemꝰ ſibi cõ pati: alioq̃n deͤQ· Diundees videbimur petris que in paſſiõe xpi ſciſſe ſunt Jheroꝰ iſn SZD ſuper. Mat 5. Dis creatura compatit᷑ xp̃o moeienti · ſol obſcurat᷑ H eßtt tbe. ra mouetur: petre ſcindunt᷑·templi velum diniditur ſepulcra r ape riuntur · ſo lum miſer homo non compatit. Bern: enim dicit e⸗ Super oĩia amabilem te reddit mihi calix quem bibiſti. OD bone * iheiu redeptionis noſtre: mihil allicit blandius: nihil affict vehe vnt mentius. Id teraam ptem ſermonis diat hic Apls. Factus nue⸗ eſt obediens vſq; ad moetẽ & Albeꝛtus in tractatu de virtun by dus Induckuum obedientie eſt circa ſummam obedientiq iheſu xpi cunm qui non ſolum patri ſuo celeſti obediuit di. Non mea voluntas Nin ſed etiã hominibo obe diẽs fuir Lu· 2.· Emt ſubditus illis Berñ blent Qus quibus: deus hominibo. Item oĩa ſenſibiha obediunt deo netſt a illa ſubiect homini vt agnoſterent ſe obediendũ deo a platis osmO lſuis quibo obedientia aĩam ſanat:gram impet rat· benedidionẽ woe68 augmentat.a moe te p̃ᷣſeruat. Item Albertus ibidẽ. Cum homo eoſs dyliligenter ſepe cogitat qàd maxime quolibet tꝑe a loco deo pla⸗ glange eat ad quem p̃aupue adoꝛauerit·a hoc toto miſu ſemper implere gbors mtendit. Vnde argumentum vere obedientie eſt m Bern. qn anit bonus obedies dat ſuum velle a ſuum nolle in mamus plati vt oMM pollit verauter dicere tum Dauid. Paratum coꝛ meum de?. Luc ternumé figure de ligno crucis. Na m archa lignea noe ſaluatũ eſt genꝰ humanũ. Itẽ moyſes cũ baculo lig neo diuiſit mare per qd hilii Sermo enmim qdcunq; etiam pꝛeœperit facre paratum eſt toꝛ meum tibi obedire . Et talis bonus ſubditus euam quod ſibi maxime eſt contrarium fideliter et dingenter exequitur mandatum nunch mam ſfeſtans verbo vel ſigno vel facto ꝙ libi contrarium ſit hoc preceptuzʒ. Sed obedientia vera ꝑpendi non poteſt vbi ſubdit? pe c tum deſiderat a libenter faat. Obedietia ſi de ſuo aliquidð habeat quaſi nulla eſt diat Greg?. Ite Albertus. Argumentũ mobe die eſt cũ ſubditus mandatũ pꝛelati mmiuſtũ a indiſcretum reputat. a hoc in coꝛde ſuo mandato recalatrat a remurmurat · deinde ma datü explere non poſſe nec deben ſe excuſat · pteraen diuer ſas vias euadendi ſubuhter extogitat · ad vlu mũ ⸗suquos adducens vt ohliis et pubus mandatu in pediant vel reiractet Sic non ſeut abꝛaham: ſed relinqᷓns ſeruos ſuos in pede monus ne ip̃m in immolatione a ocaſione filii ſui cariſſimi in pedirent ideo largam benedichionem meruit ſibi ficri et q vſq; m ſempi Itez ſciendum qꝙ tante virtutis eſt obedientia ꝙ multi manmibo ſui pꝛelati ꝓpꝛiam voluntatem n linqre a vſq; ad moꝛtẽ obedire: dicunt ꝙ ꝓpter illq; obedientia ſtatim dicto illo verbo abſoluti ſunt a pena a a culpa: cr go ex obediẽtia vita nligioſa diat᷑ K cura a vite eterne merito:ia Bern. Nihil ange lis carius mhil deo aoſius q; in ſuſcepta nerligione pꝛohicene obedie omnibo modis ſeruare · ſequitur. Cοεtπ aut crucis (Vnde hic queritur vtꝝæ moi xp̃s debuit mote crucis ( rntur ᷣm ſanctũ Tho 3 q: 7: ꝙ ſic: a hoc pꝛopteſ tria Pꝛimo ꝓPter exemꝓ lum humihtaas: vnde hm Bernb. Illud fuit de ſpechſſimum genus moꝛtis vnde Greg? in n gi. Ad hoc vn gemtus dei ſil? ſoꝛmaʒ infir mitatis noſtre ſuſcepit. ad hoc inuſioilis non ſo lum vilbil ſed eti à deſpectus apparuit · ad hoc ↄtumeliâ ludibꝛia illuſiones obpꝛobeia paſſionum toꝛmenta tolemuit vt hommem non elle ſuperbu doceret humilis deus Secundo moꝛi voluit in cruce: qa adq; ſe per lͥiq nũ ꝑdidit a ocadit a nos oẽs· ſic xp̃ᷣs econt rario nos per li gnũ redemit: vnde cant᷑ m peefauõe. Et qiu in lig no vmcebat. m lig no q; vmœnt᷑. Et vnde moꝛs oꝛiebat᷑: inde vita reſurgent. vn de hoc Rugs in ſeꝛmõe de palſiõe dni, Contephit adã peeceptũ acapiens ab arboze pomuſed quicqd ꝑdidit xyp̃ᷣs muenit. vn Gregꝰ in moꝛab, Ad hoc ho mo redepturus venit ad pupiendũ ↄditus fuitTercio qa m ſacra ſcripta ſunt multe nendbi mneſt im m umſthe di ſubd 1a rgumerti ndieran mumunt. epeene nidgvos Alwntet vdnonas mn polert gmlmi nugnult mittunt in ednceti o wrw anige Nisn rnigehde t nrhnhiti reem an numgens iit ſomq; ailuſone⸗ enonſe ntmce: tmnitan guinbeß i ndee i Coni pdifß uns en irnut PiH 6 ,̃ Aiſrahel ſieto pede tranſiert: a idem moyſes amaritudinẽ aquaze lgno in dule dmem dſolationum ↄuerat Ylñð. de ſlumo bono „ Si paſſio redempꝛis ad memoꝛi iaz reuoct nihil eſt ita durum ꝗd equo ammo non toleretetiaz Rugꝰ. Nulla maioe ↄſolatio m p̃ᷣſura trnibulatiois q; memoꝛia dñmic paſſionis. Item moyſeg ſer pentem eneũ erxaltauit in ligno in heremo m figura xp̃i. vnde Aug? ſuper Joh;. Fratres vt a pe ccato ſanemur xp̃m cruciſixn intuamur: qm qui m ligno mituebantur ſer pentem eneum non periant a moelib ſerpentũ. Sic adhue in hoc mo qui mtuenk ſidliter a deuote paſſionẽ xp̃i ſanant᷑ a moꝛſibus peccatoz i m ſuturo poſſidebunt regnum eloꝛum Crib· ſuper Math. Dmniæ ſalus hoim m xp̃i moꝛte po ſita eſt, Nulla enim res eſt que magis ad lalutem hoim pertineat q; moꝛs ipſius: nec eſt aliquid ahud — (Sonte qꝗð deo magis gras agere de bemus qᷓ; de paſſione xi. paſſiõ is xp̃i in die ꝑaſceues ſentiebat & hoc qᷓre m ꝓmptuario. Raties zuenientibus wobis in vnum iam nõ eis 4 dſicam cenam manducare, DVnuſquiſq; enim ſuazʒ lamo nota exemꝑplũ de fratre religioſo qui omnes puncturaz enam pꝛeſumit ad manducandũ Et akhus quidẽ eſurit· anus aũt ebꝛius eſt. nũquid domos nõ habetis ad mãdu andum⸗an eccleſiam dei dtem nitis 1 funditis eos qui non haent. Quid dicam wobis⸗laudo vos in hot no⸗ lando ws, Ego enim accpi a dno qò a tradidi wobis qra dñs iheſus in qua nocte tradebatur accœpit panem graeaz agens fregit 2 dirit. Hoc eſt coꝛpus meu quod pꝛo wobis tradetur· hoc fadte in meam tõmemoꝛationem. ſimiliteꝛ cancem poſtq́; œnauit dicens. Hit eſt canx nouum teſta⸗ mentum in meo ſanguine hoc faate quotienſcũq; bibitis in meam cõmemoꝛationem QAuotienſcunq; em mandu⸗ cabitis panem hunt cahcm bibetis moꝛtem dfii annun dabitis donet veniat. Itaq; quicunq manoucauerit panẽ vel biberit cangem indigne reus erit coꝛpoꝛis 2 ſanguinis dni. Pꝛobet aüt ſeipſum homo ⁊ ſic de pane illo edat de ilice bibat. Qui enim manducat 2 bibit indigne: iudiciũ ſibi mandutat 2 bibit nõ diiudicans coꝛpꝰ dñ. Jdeo mter ws muli infirmi imbealles 1 doꝛmiunt multi· ꝙ ſi noſ⸗ meipſos duudicaremus non vtiq; iudicaremur. Dü iu⸗ dicamur autẽ in dño coꝛripimur vt non um hoc mund damnemur. ́́MUN⸗/sä “ͦJMUD 2 ι 9 crir rmetum 1τσ. 1. Co. a legitur in epra ad eſcam ange loeum de qua dr Sap: 16. KAngeloz eſca Xpur gate vetus ſe nutri homo ( Vnde in pꝛeſent ſermone tna ſunt dicenda. Pꝛimo qu? VNoies cir ca eſcam angeloꝛum triplicter peccant in hoc tꝑe ſacro ecundo quò dolere debent qmn nõ diſpoſuert ſe ad ſacramentũ Nerao mouende ſunt alique ꝗſtiones de reſurrecnõe (Quantũ ad pꝛimum ſcienduʒ ꝙ hoies ſolent tripliater peccare illo ſaero tpꝑe. Et hic AXplus m epla hodierna tangit tria Quidam enim indigne lumũt eucariſtiam. a atra i los dicit pł-s. Expurgate xetus fermen tum eo ruptionez cuiuſlibet peccati motahs. na; indigne ſumentes coꝛpus xp̃i inferunt eontumelia3 xp̃ᷣo non mi ſuis led in perſona ꝓzia, Multum enim offenditur pemeœps qn aliquis ei dtumelham infeꝛt m rebus ſubditoꝶ ſuoum capieno eum: ſed multo plus imn ꝓpꝛia perſona: nam tales ſunt homieide Coꝛ. 2 Quicunq; manducauerit panem X mb. Qui indigne Ipm ſumit idem eſt ac ſi ipſum interfiæret tum tam peritulon 3 lit co pus xp̃Gi indigne ſumere (Aunc queritur· quid requri᷑ ad hoc ꝙ ꝗs digne comun eœt (Rñndetur ꝙ tria pꝛina palr. Pꝛimo qꝙ non ſit mn pcto meetah. Secundo requirit᷑ quedam nuerentia ad ſacramentum. Terdo requiritur actualis deuotio lterius queridur qiu non habet cõſcientiam peti motalis m peccato tñ ;— „ . moꝛtali exiſtens an ille pecot coꝛpus xp̃i ſumẽdo (Dicendum ; papue qn eſt talis cr cumſtantia cuius certitudinez plemus hre non poteſt. ꝙ aũt aliquis a pertato immunis ſit per tert tudinẽ ſcire non poteſt vt habetur.i.Coꝛ· . Nihil mihi conſtius ſum : ſed non in hoc inſtifi tatus ſum (poteſt tamẽ de hoc habe ri alqua ciectura peeapue per qᷓtuo ſigna vt diat Perñ Pꝛimo cum quis deuote verbum dei audit (Secundo cum ſe pæeparatum ad bene agendum muemt Greg?. Pꝛobatio dilecnoms exhibito eſt operis (Aercio qn quis a pẽts abſtinendo in futuʒ ꝓPpolituz habet. Vnde ſi alis per hmodi ſigna faca diligenti diſcuſſioe ſue »ſcientie: quis forte non ſuffidenti deuotide ad coꝛ pus 1pᷣi accœdat ahquo pẽto motali in ipſo remanente ꝙ eꝰ? cognitionẽ⸗ pꝛete:fagiat non petcat· ymo magis videt᷑ ꝙ virtute ſacrameti peccati remiſſionem ↄlſequitur Xugꝗꝰ. Qñ coꝛpꝰ xp̃i manducak equũ ſuũ vel bouẽ ſubditi ſui: led Plus in ſubdito ſluo tapiendo 0 viuificat moꝛtuos Berñ. Eucariſtie ſacramentũ eſt potens pttzꝛ — ntg dimittere donſumere obuias Poteſtates Gi tez queritur vtrum C2 H .ẽ eeeeucariſtia ſit quotidie ſumẽda( Dicendum ad hoc ſacramentũ vig duo requirunt᷑ ex parte reapienus puta deſiderium diunctionis eoe 29 xpum qs facit:a ruerentia ſacra menti que ad donũ amoꝛis NokG6 Pertinet· pꝛimum inatat ad frequentationem huius ſacramenti quonidianãa: ſed ſecundü retrahit. Vnde ſi alqͥs experimentalxr Runn ex quadam ſump tione feruoꝛez amoeis non augeri a reuerentiä nenl mirſnui m ſeipſo ſenſerit talis debet interdũ abſtinere a cũ maioei „* Aumti reuerentia à deuotone poſt modum ac cedere · vnde qua tuz ad kun hoc hᷣm Aug. Vnuſquiſ q; eſt relinquendus ſuo iudico, Zuffiat Dnion ergo ꝙ vnuſquiſq; m ſuam ſideʒ agat: a hot pꝛobat exemp lo n ʒac hei a centurionis quoꝛum vnus ie epit dñũm im domum ſuam gaudens: ahus dixit. Non ſum dignus vt intres ſub tectũ meũ Ponnn vterq; tamen miſcrieo:diam conſecutus ¶ Secundi ſunt qui poſt nmͤg ſumptionem eucariſtie ad peccata pꝛeterita redeunt. cont ra tales Pn diat hic Rpls. Paſcha nrm immolatus ? xp̃s Augꝰ. Reducit end à0 memoꝛ iam hominibus paſſionem criſti per quam a peccatis prind mundati et hbe rati ſunt: et ex quantitate remedii pPerpendunt indigre quantitateʒ periculi vt cog mita qntitate timeant redine ad peta mimen Heterita. Nam reudiuantes grauius deum offendunt et mimus grnis Parati ſunt ad reſurgendum ſicut mſfirmitas iterata vel vulnus in curatum qð Poſtmodum diffialiꝰ curatur Lu. Erunt nouiſſima Euenttl illhius peioea pꝛioibus · vnde ſumme cauere debemus ne xp̃um a Gtims nobis e pellamus: ſed ipſum inti ma deuotione coꝛdis retinere Ntuhf ebemus. Mam ſi panniculi in quibus mater ſua eum muoluit wun g cum infans eſſet · vel erux xpi m qua ad tres hoꝛas pependit: vel lnnta ſydon in qua xp̃ᷣs inuolutus erat.a ſepulcrum in quo ad paruũ mmushrfe temp? iacuit tanta reuerentia cuſtodiatur. Oquomodo de beret ettndines homo doꝛ ſuum cuſtodire in quo recpit xp̃m non ad hoꝛaz nec uafun 2 tempus: verum etia perpetue ſi in gratia permanſerit. Item iehu litut aliquis diligenter cuſtodiret ſangninez vp̃i ſi ĩm haberet R in vaſe aliquo ſub hopeia ſpeae ita diligenter de bemꝰ nos cu⸗ mtum ſtodire a peccatis morta libus ne xpᷣum repellamus et ſicut non n parum petcaret hic qui ſangumem xp̃i m luto pꝛoiiceret: ſic E en 4 pPaꝝ peccat qii voluntarie peccat a xpᷣm tur pi ter ex pellit.ymo 4 dico ꝙ magis eſt quãdo homo ſemel in die vidit ooꝛpus xp̃i in mdli 4 manibo ſacer dotis in miſſa: iſta die ſe magis ſe licite cuſtodire de dfue bet a peccaus coꝛdis oꝛis et operis. Si emm beata maria vir cgnin cum omnibus beatis an gelis et ſandis in elo ante te tranſirent: td “ . S 3 5 3 7 6 Wnel Prer guß, Sernid nonne tu eos videre velles a eos reuereri erte libenter . quanto 2 lus debes reuereri coꝛpus ſandtiſſimũ quod omni die videre cũ oculis tuis potes: reſpectu cuius omnes ſandi qualſi nihil ſunt. Gnde hic queritur vtrum peccatoꝛ videndo coꝛpus xp̃i peccœt · (reſpondet Tho. dil. 4· G;uis exiſtenti mm peccato moꝛtali non lieœt cõmunicare: videndo tamen coꝛpus xp̃i non petcat. Attamen ſi inter dum peopter humihitateʒ abſtineat a videndo lau dandũ eſt. concoꝛdat Albertus dicens ꝙ pẽtoꝛ nõ debet videre multo aſpectu: ſed eo viſo debet pertutere ad pectus ſuũ ꝙ non ſit di⸗ gnus aſpectu xp̃i Cercii ſunt qui ſe non peparauerunt ad per apienduz hoc venerabile ſacrament ü illo ſacratiſſimo tempoꝛe paſchali· contra quos diut Æoſtobus. Epulemur in azimis Luantum ad ſecundam partem iſtius ſermonis: notandum eſt — hic ꝙ tales merito dolere a triſtari debent qui non diſpoſuerũt ſ Nſpor e ₰ Eadwre ie ſed nec cõmunicauerunt bᷣm pꝛecptum eclelie iſto ſacro tꝑe: ſuſtapio⸗ Sy eeptit erne mMerio (Et ſunt anq; pemdpaliter que debent in ipſis eſſe cauſa dolois 4 triſticte¶ Pꝛimo qꝛ ex hoc deus multum offenditur . hot poteſt oſtendi ex hoc qð legitur Lu·io.· de his qui nõ erant reœpturi diſtipulos eius dicens. Kmen dito vobis ꝙ zodomis in die illa remiſſius erit q; illi auitati que non re epit vos. Si tantuzʒ offen ditur deus quando diſcipuli ſui non reupiuntur- quan tum cre⸗ dendum eſt ꝙ offenditur qñ ſibi hoſpicium negatur: et pepue a ſuis Johᷣ·i· In pꝛopꝛia venit a ſui eum non rœperunt. tales multum timere pPoſſunt ne iudientur ab eo in extremo indico iuxta illud MWat h. Diſcedite a me maled idi m ignem eternum et lubditur caula. Doſpes eram et non collegiſtis me(Secundo dolere debet talis quia fraud atur vtilitate quam con ſleq ut qui⸗ libet homo ex aduentu dni ad hoſpicium ſuum. Non enim ad⸗ uentus eius eſt abſq; magna vtilitate: vnde cum zacheus dñm iheſum in hoſpicium ſuum reœpiſſet: audiuit a domino Lu· 19· Hodie ſalus huic domui facta eſt · lic xp̃s diat ad quẽ libet ſidelẽ qui eum reapit hodie. Salus huic domui Kα hoc peobatur: quia „ acapis co: pus xp̃i effiœris particps omnium bonoꝝ que xp̃s operatus eſt in vita ſua ieiunando pdicando diſcurrendo eado vigilando inſuper totum meritum palſſ ioms xp̃i: nam ſanctꝰ Tho · dicit ꝙ in qualibet miſſa inuemt᷑ omnis fructus a vtilitas quam xpus operatus eſt in die paraſceues in cruœ: et eandem gram a frudum qiulibet homo deuotus qui digne cõmunicat rſpit a acupit: a cum hoc partiapationez omnium merito totius ecleſie et ſancoꝛum in celo: a verificat᷑ in nobis qð dixit d m. lic imen nd mald ſtdi⸗ dper nwe ns unek nerüt te: weeſt pun eWa 3 ken umth⸗ tfoe S indico tirtun kqui⸗ mad⸗ sdim u.10. tfidel : qu⸗ nefe⸗ id nlanb⸗ vt cann nuncat niz oinit . xp̃ᷣs Joh ·io· Rlii laboꝛanert et vos in laboꝛes eoꝛum introiſtis hinc eſt ꝙ in ſymbolo catholice fidei diämus. Credo ſancoum cõmumonem vnde Klbertus magnus. Per verum coꝛpus xp̃i omnes nos in ommbus xp̃i gratiis et om nium ſidelium cõmu⸗ nicamus pꝛopter quod communio dititur inſuper non modica ſecuritas eſt habere talem hoſpitem . vnde Psõ. Si ambulauero in medio vmbꝛe moetis non timebo t: a itez Dominꝰ? pꝛotectoæ vite mee illis bonis talis ſe pꝛinat qui non ctommunicat(Tercio timere a dolere debet ˖ quia ſtat in malo ſtatu.quia ſemper eſt in pettato motali die noctuq; omni die ꝙ;diu ſit ſtat in pertinada tali ꝙ non vult andire pꝛecpta eccleſie · tum conſtitutio eccleſie dicit ꝙ quilibet homo poſtq; ad annos diſcretionis pernenent⸗ ſaltem ſemel in anno oonſiteatur oĩa peccata ſua ꝓpꝛio ſacer doti à ſuſcipiat deuote ac reuerenteꝛ admimus in paſcha ſacramentũ eucariſtie: niſi foꝛte conſilio ſui confeſſoeis ob aliquã rõnabilem caulam ad tempus ab eius partieapatione duxerit abſtinendu: ſic tamen ꝙ tempus illud vltra anum non pꝛotrahatur: quin infra annũ ſe diſponat et cõmunicet. Hot iſti nobiles ꝑpendere deberent a eoꝛum confeſſoꝛes qui credũt ſibi ſuffiœre ꝙ; ↄſiteant᷑ in quadꝛageſima a non communicant qñq; in qninq; vel detem annis niſi vegente infirmitate coꝛ poꝛis: a talis conſelſio illoꝛum nobilium et etiaz alleum hoim quam ſic faciunt in qdꝛageſima à nolunt cõmunicare nihil pꝛodeſt eis ad vitam eternam a non poſſunt abſolui a peccatis ſuis: quia nolunt obe dire eccleſie vbi pꝛecipitur non ſolum conſiteri ſed etiam eucariſtiam ſumere tꝑe paſche: tunt tales applaudãt ſibiipſis dicentes. eliꝰ eſt ooꝛpꝰ xpßpi non lſumere q; indigne ſumere: quibo dicmꝰ ꝙ in hoe bene fatiunt a tamẽ dolere a triſtari de berent de abſentia diuma. Vbi enim deus abeſt ibi dyabolus adeſt: quia q;diu in tali mobedia perſeuerant ſemper dyabolum ſecum habent: quia nemo poteſt duobus dñis ſeruire: led quando tales ſe lubiiciunt et pemitent verauter a cõmunicant tunc dyabolus expelli (Quarto dolere debent de magna indignitate ſuoꝛum peccatoꝝ qui in vita pñti debent eſſe ſeg regati a ſepultura omnium xpᷣiſidelium. Vnde de pot legitur in iure canonioo ꝙ qui ſemel in anno non conſitetur nec comunicat debet carere ecleſiaſtica ſepultura extra de pe: et mil. Dis vtriuſq; ſexus (Quinto dolere debent tales pmaxime quia ſitut in pꝛ eſenti vita ſeparandus eſt a conſoꝛtiis hommum- ab ingreſſu eceleſie: et poſt moꝛtem ſuam cadauer deberet carere ecleliaſtica ſepultura: ita eius infelix anima ſepambit᷑ a dommo g z Serme noſtro iheſu xpo æ a beata vir gine ab omnibo landis a angel dei a vita eterna vnde Joh. 0. Niſi manducaueritis carneʒ Rilii hoiĩs * (Quantum ad teraam partem iſtius ſermonis. Pꝛimo querit quare xpᷣs non ſtaum poſt moꝛteʒ ſuam reſurrexit ſed per triduum tardauit ſpondet Eluadarius ne indei dixillent euz non vere motuum (Item notandum qꝙ; anima xp̃i per taiduum moꝛtis ſue tum ſanctis patribo im umbo fuit. a etiaz latro tui xp̃s Vixit. Vodie metũ eris in paradiſo· vocatur ibi ꝑadiſus fruitio dei: quia peracta palſione tam ipſe latro q; alii ſanqt patres qiu exrant in limbo viderunt iheſum per eſſenciaʒ a ſanctus Thomas diat ꝙ diuimitas manſit cum x¶pᷣo in cruœ. a deitas etiã deſcẽdit eum anima m mferno: qma illud qð deus ſemel aſſumpfſit nũch dimiſit Itez ſciendum ꝙ xpᷣs hodie clauſo ſepulcro ſe luſcitauit moe tuis circa pem epium diei hm Rug. Et poſt reſurredtionez ſtatim ſuſcitauit plures patres quoꝝ monumeta circa ihemſalez ſexta feria fuerunt aperta: ſed hodie neſuſtitati eadez monumẽta ey iuerunt in iheruſalem viſis multis: et erdibile eſt bm plures dock ees ꝙ poſtmodum in xpo eternaliter viui remanſerunt: et rum in aſcenſione aſtenderunt vnde Rug de relurrechone dñi Quorum ſepulera in paſſiõe dñi ſunt pateſacta: hoꝛum coꝛpoꝛa xp̃o reſurgente de puluere ſunt reſuſcitata. Decebat enim vt ille pꝛius reſurgeret demde illi:a ſicut tum dño reſurrexerunt. ita eo alcendente ipſi etiam aſcendiſſe creduntur· beatus Tho · diat ꝙ cer cia die xps reſurrexit reſumẽdo non coꝛpus tale quale peius Habuit ſed impaſſibile a immoetale ¶ Vnde quentur quare xp̃s Poſt relurredionez apparuit marie magdalene im ſpecie otolani duo bus diſcipulis m ſpeae peregrim ambulati Reſpondeð᷑ — ꝙ marie magdalene apparuit m ſpedie oꝛtolam. in ſignũ ꝙ ellet verus oetol mus, De tolanus enim cum oetum colit malas heꝛbas inde extrahit a bonas mſerit. Sic xp̃us tanq; verus otol mus a manria magdalena remonit pcta tanq; herbas moetſeras YZſið. de ſummo bono. Pꝛius viaa extirpanda ſunt in homme deinde Inſerende lunt virtutes, Nam coherere a ooniungi nr†F mendado eritas non poteſt· net pudoꝛ cum petulantia.ſides cum perſidia caſtitas cum luxuria. Sed duobus diſcipulis apparuit foꝛis ſieut emt intus in mẽte qꝛ adhut in eoꝝ toꝛdibo peregrinꝰ erat a fide ideo longius ſe ire finxit (Item ic quent vtz de xp̃i ſanguine in paſſione a crueœ effulo ſit anquid in terna abſq; eucariſtiaſte⸗ ſpondit ſanctus Aho · in · 4. ꝙ non: quia xp̃s in reſurdione totrũ ſangumez aſſlumpſit quem jn paſſ ione effudit · hoc ſic pꝛobatut — — — — ꝭ.0ã—¼-h⸗⁴al⸗r· — = – r „☚ —- N di t enz uun apß⸗ mido gau laui: a0 idie ſiut ſ njr e = . 0, . 7. . H. 2 . quia qnelibet effuſ gntta wunita eſt in haſſione dñi: cum quia xp̃ᷣs temperatiſſime vixit et iam in perſecta etate fuit patiendo. Vnde mhil de ſangume habuit niſi quod ad reſurrectionem pe: tinebat a ad veritatez humane nature: tum etiam quia ſanguis xpᷣi vnitus verbo ſaluberrimus fuit humano generi: vnde licut alie partes in reſurredtiõe reunite ſunt.ita a ſanguis debnit alis partibus humanitatis iungi·hec ille, Ex quibꝰ patet ꝙ ſanguis chꝛiſti qui oſtenditur hic in certis locis eſt ſanguis miraculoſus imagims xpᷣi. Exemplum de baliſtario qui leſit imaginem cru⸗ ciſixi: et ſtatim ad inſtar gutte humani ſanguinis exiunit: quere min pꝛomptuario. p. 44 G — 40· diebus poſt reſurreclonem vſq; ad aſcenſionem ( rſſpondet tem hic queritur vbi xp̃us manſit illis Elucidarius ꝙ; in paradiſo terreſtri vt eredit᷑ eum enoch a helya et eum his qui cum eo ſurrexerunt Mltimo ſciendum ꝙ omnes hommes iuuenes a pueri reſurgent in ea etate qua xp̃s erat qn reſurrexit ſcʒ in etate tigintatrium annoꝛuzʒ: a m hac etate adz dicitur fuiſſe creatus homo de limo terre. Et poſt reſurn dionez non erit neceſſaria veſtis nec ſar toꝛ es nec ſutoꝛes neq; animalia bauta Rugꝰ. Vbi vult ſpiritus ibi pꝛotinus erit a coꝛpus,. Item ꝛpoꝛa ſanctum erunt clariſſima e13 Fulgebunt uiſti ne quod natum eſt ex deo vinct mund ü. Et het autem qui vindat mundüũ niſi qui credit ꝙ iheſus eſt filius dei. Hic eſt qui venit per aquã ⁊ ſanguinẽ iheſus xpᷣs. Non in aqua ſolum ſed in aqua a ſanguine, Et ſpüs eſt qui teſtifſicatur quoniam ypᷣs eſt veritas ? B Sermo.xxi.ſuper epiſtola pꝛecedenti. ab aliquo qui eſt potentioꝛ oꝓpꝛimente. Sicut miles op peeſſus a comite ſubleuationem querit a rege.In hunc modum eum mundus et mundi dns rdyabolus nos multiplicater oppꝛi mit et mundi variatio nos temptat.ideo Johes apoſtolus nos doet in verbis pꝛemiſſis con fugere ad potentiſſimum domimum per quem poſſumus vintere oia temptamenta 3 3 eſt vickoꝛia que vindt munduũ ſides noſtra. Quis Wne quod natuz eſt ex deo t. I. Joh. 5. Nos videmus ad ſenſũ ꝙ oppꝛeſſus a potentioꝛe ſibi rerit defenſionẽ ſſu enta mundi a dyaboli1 cum dict. Dmne quod natum eſt &nde in peelenti ſermone tria ſunt dicenda. Pꝛimo quomodo ſeruus xp̃i vincit mundum Germo Secundo de ſide eat holica. Ter ao de oſtenlone reliquiaruz (Rd lihe xp.dntvia ſile pꝛimum ſciendum ꝙ ſeruus triſti tria conſiderando fauliter emm . adiutoris Diit adiutoꝛio diumo poteſt vmœre mundum (Pꝛimo conſiderando ϑvinc ͤh ꝓ amidtia huius mundi homineʒ mimitum dei tonſtituit-quia 2 nneumo poteſt habere amid aam huius mundi a etiam dei. Wodo deoeliberet apud ſe ſidelis homo quid iſtoꝝꝶ magis expediat · deum relinquere vel mundü a deo adherere vel non. Item homo rõne vtens imuenit ꝙ magis expediat relinquere mundum a deo ad herere: àa ad hoc induaut nos ſacra ſcripta Joh.z. Nolite diligere mundũ neq; ea que m eo ſunt: cuius cau ſam ſtatim aſſig nat di- Si qms diligit mundum non eſt caritas patris in eo: nam ſitut igms aqua frigidũ a calidum album a nigrum ſunt ↄtraria: ſic amiciaa dei a mundi limul ſtare nõ poſſunt Rugꝗꝰ ſuꝑ cano- Joh. Duo ſunt amoꝛes ſcʒ dei a mundi ſi amoꝛ mdi mnhabitat non eſt quo amoꝛ dei introeat · vnde etiam Gregꝰ. Diſte homo non diligere mom vt dihgas deum: auerte vt auertaris. funde vt implearis (Setundo conliderando q; ie h9 mundi eſt filius dyaboli: qma bm dictũ xpᷣi vt habetur Mat h·. 6. Nemo poteſt duobus . Domo veretundat ſeruire cim vel ruſtito vel paſtoꝛi in campo a non veretcundat᷑ ſeruire dyabolo ſieut homo ſupeꝛboy ebꝛioſus guloſus a acadioſus qui omnes ſeruiunt᷑ dyabolo qui eſt maximus mimicus eoꝝ Greg?, Stultum eſt leruire dyabolo qui nullo placatur obſequio: ym̃o qñq; durius laboꝛant ſerui dyaboh q; xp̃i·quia mi ſudoꝛe ſeruiunt dyabolo a ſunt qſi omni tempoꝛe mquieti aQ m fatigauõe¶ Nerao ↄſiderando ꝙ quiliber homo ſeruiens huic mundo non poteſt venire ad re num clozꝛ Joh Regnum meum non eſt de hot mundo rregnum meum non eſt de his negocis que m mundo tractantur Criſoſt ſuper Math. MWiſerrimus eſt mundus et miſeri qui eum ſequuntur. Semper enim hommes huius mundi open excluſerunt a vita: ꝓautem amatoꝛ huius muni qui querit mundana gaudia nõ pollit eleſtia gaudia poſt hanc vitam poſſidere Gregꝰ? m om diat Nemo poteſt hic gaudere cum hot ſeculo a ille negnare eũ deo. uantum ad ſecundam partez iſtius ſer monis diat hie 4 Jeohhᷣ. Hec eſt vicoeia que vmdt munduz ſides veſtra. Nos igit᷑ Q loqiuumur de cat holica ſide Mic pꝛimo queni᷑ quid ſit vera ldes Roſpondetur.elt credere patrem a filium et ſpiritumſanctũ eſſe vnum deum: a ꝙ i his tribus perſoms eſt indiuiſibilis deitas. toequahs gloꝛia eterna maieſtas. Iteʒ vera iubet credere ꝙ dñs iheſus xp̃ᷣs eſt verus deus et homo eternahter natus a patie vᷣm . B = — 4 ☛— – — r1 -— — — £ ı deitatem: tꝑaliter natus m humanitatez a matre bi ſciendũ̃ 4 ꝙ ſides catholhca eſt frequenter ſidelibus p̃dicanda a diligenter ſeru anda a cuſtodienda: quia eſt ſundamentum omnis merii· . . vnde Kplus. Fundam entum aliud nemo poteſt ponere pꝛeter id quod po ſitum eſt t& vſides chꝛiſti Rugꝰ. Fides eſt bonoꝛum um omnium fundamentum: ſides eſt humane ſalutis micium· nam Ne eytra ſidem catholicam non eſt ſalus vnde omnes indei pagani d⸗ heretici ſunt in ſtatu damnatiõis Math̊.2 8. Qui credidenit 4 gqin non crediderit . Condemnatio que facta eſt per adam non . V 2— „— 7 2, — „ — N tolbt᷑ niſi per ſid dñi noſtri ihelu xp̃ᷣi. Vnde oẽs qui ſaluati ſunt dk ab mido mði ſaluati ſunt in ſide: ꝗa illi qui ante tꝑa xp̃i vixert iik“ ſicut patriarche pꝛophete a eœteri fideles crediderunt xpum ven⸗ Nℳ tu rum a redemptuꝝ genus humanum: ſicur nos qui poſt xpᷣm tat viimus credimꝰ? hoc eſſe ſckum Bern. MWulti emm ſaluatoꝛis oo aduentum omnipotentis timentes a dihgentes ſue ſalutis gra⸗ M tiſſimum redemptoꝛem pꝛomiſſoꝛem credentes:m pꝛomiſſione ſi us delium ſperantes cum ſide a expectatione ſaluati ſunt (Item no⸗ N0 4 ſt tandum ꝙ ſides catholica vt homo ſaluetur per eã debet habere Rkg a olimn 7 wi gqrnq; que figurata ſũt per quinq; vulnera domini noſtri iheſu “ d hre Piꝓp 9Wπα pi (Pꝛimum eſt ꝙ lit pura ſic ꝙ nihil admiſceatur falſitatis t D R M vanmitatis vt illi faciunt qui varias credulitates ↄfingunt a cre⸗ 1 o. dunt vt nig romantid aruſpics arioli et obſeruantes ſomnia di ni eſq; egiptiacos a fata a carmina & Deutro:8. Mõ mueniatur omt in te ꝙ ariolus ſciſcitat᷑ nec obſerues ſommia vnde de hoc diat m decret. O iumatiom qui intendit damnationẽ incurrit amme ber 25. : vltj: Non. Johamnes nder dicit ꝙ quidam per demones iim malelitcimtur ſicut philocapti: vel diſplicentiã vel mnuid iam ha k bentes ad certam perſonã ad quam temptantur cui homo debet F. Per libeꝝ arbitrium reſiſtere tum gratia· a quando non reſiſtit : (Seaundu eſt integ ritas fidei vt omnes articulos ſidei credamus 53 omnia que eredit ſancka mate? ecleſia mihil danantes vel exa c pientes. Weritas enim ſidei ita eſt dcat henata vt qui vnum arti auilum negat totum diſſoluit: ſicut qui vnum anulum cathene e H frangit: totum quod per eam ligatur diſſoluitur: ſic eſt de ſide e Jaco 2.2 Qm in vno offendit facus eſt omnium reus. Non liet ige ſidei aliquid ad di vel minui: nam in ipſa mhil eſt quod ſit ſup- GS ſiuum. Sapientia dei ſic fidem oꝛdinauit ꝙ nec ſumi angeli pnt cl eam emendare ſcz addendo del mmuendo in aliquoTer cium ẽ n H certi tudo ſidei: vt mhil verius nihil certius elſe credamus c; q8ð N Iſi des doet · vnde non licet nobis aliquod dubium de ea habere · . 83838 — Sermo vnde ſides neſcit falli. Contra hot quidam fadlliter dubitant de½e Rde a ta les ſolẽt dicere. Si ſic eſt vt ſcriptura dicit a ſides catho⸗ lica tenet magnum quid eſt. Non enim contmditunt ſimpliateꝛ ſcripture et ſidei: ſed tñ ipli irmiter non credunt tales iudicant᷑ æi peccant motaliter: et ſi ſi deedunt damnabuntur qua ſides xpiana debet elſe certa in hoie: vt ſi etiaz angelus de celo deſcen Deret a aliter diceret nõ crederet᷑· vt patet per A/płm ad Gabł·10 Bed iam dicta nõ ſunt intelligenda de ilus qui cũ amaritudme coꝛdis temptant᷑ in ſide: tales reliſtere debent et expellere ſtatim äallas nddentes togitationes a tẽptationes que ſunt contra ſidẽ ſic merent᷑ apud deñũ Berñ. Quotiens reſiſtis totiens toꝛona⸗ beris · vñ peo certo tenere debes ꝙ fides cathohca vera eſt a mulla alia ſides vera eſt. ſed ſunt omnes falſe a ſicte ſicut ſunt indeozʒ: æ paganoeum. õ enim niſi vna veritas eſt ex qua vera ſunt. Nõ emm eſt nili vnus lol illummans oẽm hommem: ſic non eſt mſi vVna ſides illummans a puriſitans toꝛda fidehum. Certins non eſt celum a teꝛra a& oia que m eis ſunt eſſe q; ſdem noſtrã veram eſſe Lu.21. Celum a terta tranſibunt verba mnon tranſ · vnde dr m PS. Veritas dni manet ineternũ (Quartũ eſt vt lit ſoꝛtis et ↄſtans adeo vt pamtꝰ ſit potius moꝛti ſe ꝑpꝛo illa exponere ; illam deſerere a xpᷣm negare. Exemplum de omnibus apoſtolis martiribo virginibus qui pꝛo illa obſeruanda expoſuerunt vitã res honoꝛes dignitates cognatos a toꝛpoꝛa ſua ad diuerſa ſup⸗ pꝓlidia: ſic et nos xpᷣiam ſoꝛtes eſſe debemus m ſide catholica Eñ hic querit᷑ vtꝝ ſuffidat im coꝛde non in oe pꝛoſiten Reſpon⸗ detur ꝙ nunq; debet coꝛde vel oꝛe negare: oe tñ conſiteri debet pꝛo loco a tempoꝛe: vnde Xpoſtolꝰ Roio· Coede creditur ad iuſticam: oꝛe autem conſeſſio fit ad ſalutem. et in ſignum huius tunt ſacramentum confirmationis datur ſicut dicitur in decret, Confirmatio ergo in fronte fit vt a reupiente ſides xp̃i ſine eru beſcentia pꝛedicetur de conſec. dil · · Fir miſſime· ergo quilibet xp̃ianus debet nomen xp̃i a fſidem catholi cam confiteri: etiam ſi pPꝛop terea deberet omnibus rebus tempoꝛalibo pꝛiuari a magis etiam ſi deberet moꝛi: a maxime illa que ſunt de neœſſitate fidei et xp̃i · vnde dictur in decret. Qui pꝛo ſide criſti moꝛitur teleſte pPemium conſequit᷑ · ʒzʒ.q/3· Dmnis Quintum eſt ꝙꝙ ſides debet elſe viua a hoc per bona opera Jacoo. Fides ſine operibo mortua elſt Wilhelmꝰ. Tunc perpenditur ꝙ arboꝛ ſit viua ſi floxet · per firmum pꝛopo ſitum ſeruiendum eſt deo: et etiam frondeat cum loquitur ſermones bonos et fructum bonoꝛum operum ſaeiat. Bicut enim ẽ neœſſaria anima in cꝛpoꝛe. lic bona opena in ſide · . — ι● nd quid eſt fides non operans ex dilecdtione niſi cadauer ex anima. ut quantu mcunq; eſt mag nus a bonus artiſex: tamen ſine inſtru⸗ n mento vt faber ſine ferreamentis: nauta ſine naui a huiuſmodi dicn mutilis eſt Item ſciendum ꝙ xp̃iſidelibus non debet eſſe graue Adee bona opera operari⸗ quia fides que per dilectionem opera tur tm̃ Wen diligitur a deo ꝙ mopmabiliter remunerat᷑: quia modicum qð Sl, m ſide ſit deo placet RXugꝰ. Sicut rami abſq; viridita te areſcũt tudne ita a quelibet opem ſi videantur bona: nulla tamen ſunt ſi a ſo Kann 1 liditate fidei ſeparentur · quomõ per virtutem ſidei mons motꝰ n eſt de pꝛopꝛio loc· hoc quere m pꝛomptuario.f.õ.¶ Quantum Ronn⸗ ad terca partem ſermonis ſcʒ de veneratione eliquiarum que H 1nd oſtendunt᷑ in ecleſiis mouende ſunt alique queſtiões Et pꝛimo Nehr queritur vtrum claui a lanca ſint reliquie et crux a cꝛzona *-. — Nr.. 5 cxeſponde t Heynricus de haſſia in omeł:de lan cea xp̃i ſic · omnes mn reli quie ſunt conſecrate: ſed lancea a claui longe perfeduus tactu Sn coꝛpoꝛe et ſanguine criſti · crux que doꝛſo eſt impeeſſa: et coꝛona Nn que caput pupugit.ſed lancea coꝛ diuiſit im viſionem beigitte vnde— vidue: a claui per ſoꝛauerunt funditus pedes et manus chꝛiſu⸗ ʒSs (Secundo queritur hic vtrum in indido extremo adducetur in ◻— renq Eſiimonium etiam lamea clani a alie res a arma qubus x̃s in en ſua paſſione ictus ſuſtinuit ſuſcepit: et deſpectus fuit ſicut cruxx inſi (eſpondit idem ꝙ lic: quia eadem ratio eſt de coꝛona lancea „* bi- aliis rebus et armis criſt ſicut de cruo Wath. 24. Nunc inquit a apparebit ſignum filii hominis in elo Cnb. ſuper Math. C rux pox xp̃i et acatrics xp̃i radiis ſolis erunt luaudioꝛeserao querik ℳ veNer que reliquie ſunt excellentioꝛes reſpondit ſanctus Tho · ſu Xr. 4 Fd diſeg que xp̃m tetiger̃t vt crux perſuſa ſanguine in paraſceues tis lancea que ooꝛ xp̃i perſoꝛauit · et claui qui perſoꝛauerunt manꝰ m, ett pedes criſti et ſimilia. Sicut enim bm Bedam pxpus tactu ſue em mundiſſime carnis vim regeneratiuam aquis dedit a contulit⸗ n ita yp̃s tactu ſui coꝛꝑis a ſanguĩs ↄſecrauit p̃ſata a nobilitauit⸗ Anid et amphius veneranda lunt ; lanckoz⸗ olſa et reliquie (Quarto a quenit de cauſis ſanctoz quare reliquie ſunt venerãdelrñdetur ſd bm Qug. de a. dei et hm Cni· quinq; de cauſis Pꝛima eſt quia 8 4 HM deus ipſemet veneratur quotidie miratula fauendo per eas. vñ d⸗ Gegꝰ pꝛimo libꝛo dyalogoꝛũ: ꝙ ſanctus libertinus per ſandi honoꝛati cahgam quam ſecum deuote Poꝛtauit pueꝝ ſuſcitauit. ZMU ecunda cauſa ꝙ oſtenſio reliquiarũ ſidem future reſurrectio niæ auget in nobis· quia amima iſtius ſancti qui nunce fruitur deo in tic celo · fuit in pñ̃ti vnita iſtis rliqis a adhuc in futura reſurrectiõe etonuerſo vmetur ipſi co:po:i m caritac eterna (Lerda cauſa quma toꝛpoꝛa ſanctoꝛum fuert in pꝛeſenti emphum dei a oꝛgana inſtrumenta ſpirituſſandi ꝑ que operatus eſt virtutes a bona opera a etiam miracula que leguntur de ipſis: etiam in peeſenti vita facta (Quarta cauſa eſt. quia reliquie ſunt bona amicoꝛum a contiu ium noſtroꝛuʒz qui nos peeceſſerunt vel nobis reliquias reliquerunt in memoꝛiam ſuam: ſicut filius plus dihgit inſtru⸗ menta patris ſui moetui a diligentius cuſtodit· ſimiłr filia plbus diligit angulũ vel cultellum modid valoris matris ſue defuncke q́; foenum (Quinta cauſa eſt· quia ſandti quozum reliquie vene rantur hit in terris ſunt apud ſummum regeʒ no ſtri aduocati a mter œſſoꝛes in celis Oltimo nota ꝙ ſanctos muocamus a hono ramus ſcʒ petrum paulum et alios ſanctos canonizatos publice a pꝛiuate: ſed non canonizatos ?m Innocentium inuotare ſſu mus pꝛinate: ſimiliter imagines ſanctoꝝ veneramur vt rehqas à eoum coꝛpoꝛa a oſſa a res quas poſſederunt vel tet gerũt vel veſtes et ſimilia que liœt ſunt mſen ſibilia tamen reliqme ſunt et in eis non terminamus peediſe venerationeʒ: ſed in iſtis quoeum res ſunt a fuer̃t:a ſigna aK memoꝛialia ſunt ſanctoꝝ: ſitut vtens be rillo non terminat viſum ad berillum ˖ ſed vlterius ad lbꝛum. Hñica ſecunda poſt paſcha epła Peti Ariſſimi·xpᷣs palſus eſt pꝛo nobis reunqns vobis exempluz vt ſequamini veſtigia eius qui peccatũ nõ ſedt net inuentus eſt dolus in oꝛe eius: qui tũ malediceretur non maledicebat tum pateretur non com⸗ minabatur. tradebatur autem indicanti ſe iniuſtequi pꝑec cata noſtra ipſe pertuht in coꝛpoꝛe ſuo ſuper hgnũ vt pec⸗ catis moꝛtui iuſtide viuamus: qnus huoꝛe ſanau eſtis. Eratis enim ſiut oues errantes: ſed conuerſi eſus nunt ad paſcoꝛem epiſcopum animarum veſtrarum · ¶Sermo.xxii.ſuper epiſtola ꝛecedenti Hꝛiſtus paſſus eſt pꝛo nobis vobis relinns exemplum vt ſequamini veſtigia eius· · Pe · 2 · Spirituſſandꝰ qui ſanctam ꝙ hodie legitur in epiſtola videlict de paſlione criſti: ne magnũ pietatis a caritatis ſacramentum dominic paſſionis ſpirituali gaudio reſurredionis quo iam iubilatur frequẽtatur et tontinuatur in coꝛdibus fidelium in obliuionem tranſeat: qᷣa oblinio paſſionis cniſti valde timenda eſt pꝛopter aug mentum diuini beneſficii Bern. Super omnia te mihi reddit amabilem bonaꝝ mentiũ inſtitutoꝛ et recto eſt ſtatuit per ecleſiã ntet dum tens W⸗ WhGH⸗ xicti ujii om⸗ irt el⸗ is. unt 8 wei giſt⸗ ſions iun ru n = — bone iheſu calix quem bibiſti: opus redemptionis noſtte. Nihil alliut blandius: nihil exigit iuſtius: nihil ſtringit foꝛtius: mihil affict vehementius. Item timendum eſt ꝙ dommꝰ in die iudiai impꝛoperabit obliuioſis aQ ingratis paſſionem ſuam et benefica impenſa: vnde doctoꝛ effrẽ · in li. de die iudigi ait. Jpſe xp̃us in die iudici rationem queret a nobis pꝛo obliuiõe a negligentia noſtra a dicat. Pꝛopter vos incarnatus fui a in terra palã con⸗ uerſatus ſum: tum palmis a ſputis in ſauem cœſus a cruauſixus: cum acto potatus. Paradiſum vobis obtuli: negnum aperui: ſpiritumſanctum miſi: quid vltra facre debui a non feci. Diate mihi peccatoꝛes pm naturaʒ paſſibiles a moꝛtales quid pꝛo me paſſi eſtis dmmatoꝛe veſtro tum egd pꝛo vobis impaſſibilis et immotalis paſſus a⁊ moetuus ſim· ergo debemꝰ eſſe grati et nõ obliuiſci palſionem xp̃ᷣi Crib. Non eſt adeo vtile aliud pꝛopter quod gratias agere debemus q; pꝛopter moꝛtem ipſius criſti: in lig num huius beatus Petrus apłs reduut nobis ad memoeiam — acta paſſionis xp̃i in verbis pꝛemilſſis dicẽs. Eps paſſus eſt pꝛo nobis & (nde im peeſenti ſermone tria ſunt diend imo de paſſione xp̃i. Scðo de illis qui maledicunt deo a ſanctis. TCerao de bona ſpe quam debemus habere ad chꝛiſtum qui eſt paſtoꝛ ꝓ ep̃ᷣs animarum noſtrarum 8 uantum ad pꝛimum attendenduz eſt ꝙ beatus Petrus apłus non didt hic que et quanta paſſus eſt xp̃s: ſed ſimpliater diut. Epus paſſus eſt pꝛo nobis. Ratio eſt · quia xp̃s multa quaſi inexplicabilia pꝛo nobis eſt paſſus·et hoc ex magna caritate quã ad nos habet Joh.i5. Maioꝛem ca⸗ niatez nemo habet & Rugꝰ?. D homo quo amoꝛe diligit te dñs deus attende. Pꝛo te ligatus eſt vt a vmculis te abſoluat.pꝛo te iud icatus eſt vt a iudiauo extreme damnatio mis te libe raret · pꝛo te coꝛonatus eſt ſpmmea coꝛona in terris vt te coꝛonaret in celis: peo te vulneratus eſt vt te ab eteꝛna moete ſuſcitaret. ym̃o tantꝰ ſuit amo xp̃i vt didt Augꝰ ꝙ ſi criſtꝰ marie ſilius tot coꝛpoꝛa habuiſſet quot membꝛa habuit a quot ſtelle in firmamento celi ſunt a quodlbet membꝛũ ꝓpiam vitam habuiſſet: nhilomimꝰ omnia in motem tradidiſſet anteq; hoĩem de poteſtate dyaboli non liberaſſet: ſequitur hic. Vobis relinquens exemplum: vt ſequamini veſtigia eius bi ſcienduz ꝙ vias duras mtrauit a nos leues. ¶ Pꝛima fuit de celo in vterum virginis: vbi deſeckus noſtros aſſumpſit (Setunda fuit in mundum miſleriis plenum. Cerua mn egiptum ſtatim poſt marie puriſicatione vbi in exilio Per ſeptem annos manſitQuarta econuerſo rediens in indeam SGerf wo poſt obitum herodis .¶ Quinta quolibet anno init in iheruſalem m templum tcum parentibus ſuis(Sexta pedibus circumibat per vicos et caſtella pꝛedicando: et infirmos ſanando ¶ Sep tima m paraſceues vbi poſt tenam agni paſchalis captus eſt et ductus pꝛimo ad annam. ſetundo ad caypham terceio ad pylatum· q̃rto ad herodem⸗ quinto iterum ad pylatum . ſexto ad locum flagella tionis · ſeptimo a pylato ad oſtendendũ populo qui dixit: Ecc homo ecœ rex vr· octano ad locũ indidui vbi ad morte indicatꝰ eſt.nono ad lotum caluarie vbi ematiſixus eſt Aug? de vera reli gione. Lota vita xp̃i quaz per hommem geſſit diſcipuna moꝝ fuit.omnia bona mundi vpᷣs contempſit a contemnenda docuit et omnia mala ſuſtimut que ſuſtinendo pꝛelepit YVlidoꝛꝰ. Dilſce a xypᷣo modeſtiam: diſce tolerantiazʒ · xp̃ᷣm attende a non dolebis miuriagꝭ. Nanq; pꝛo nobis paſſus flage llis eeſus putus deriſus conſixus ſpinis coꝛonatus cruu damnatus ſemper ↄnituit et oĩa patienter ſuſtinuit· ſequitur hic. Qui peccatum non ſeat¶ Vnde querit᷑ hic pꝛimo vtrũ aliquis poſſit viuere ſine pec cato veniali dummodo eſt m hac vitadkR vita hoĩs qui peruenit ad etateʒ adultam de extellenti a ſpecali gratia eſt ꝙ talis ſine pẽto veniali ſit liut videtur beatꝰ Rugꝰ dicere de be ata virgine que nunq; venialiter petcauit. Vnde ſi omnes ſanch interrogarentur vtʒ petcaſſent: omnes vna voce reſponderent. Si dixerimus quomam peccatum non habe mus: veritas in nobis non eſt Pꝛouerb· ꝗ· Bepties enim in die cadit uſtuset reſurgit ( Zecundo queritur vtrum homo poteſt vinere ſine peccato moetah Reſpondetur ꝙ ſic tum diuino adiutoꝛio. a dicere oppolituz eſt heretcũ · vnde magiſter lenteñ · l · 2· diſ. 36 Allos cum manicheo errare dicimus qui dicunt hommẽe moꝛetale peccatum non poſſe vitare: vnde Rug? a allegatar in deeret · nmne peccatuʒ adeo voluntarium eſt ꝙ nullo modo eſſet pẽtm mii voluntarium: ſequitur. Nec eſt nuentus dolus in oee eius: Contra hot faciunt qui doloſe et fraudulenter tum pꝛoximo lo⸗ quuntur halen mel in oꝛe a ſel in coꝛde a ſic pꝛoximuz ſuũ decipiunt (Sclendum aliquis qui fraudulenter loquit᷑ de alio æ vult ꝙ; andiens etiam loquatur malum de eodem homine du⸗ Secundo in pꝛoximum tui nititur dare oecaſionem obloquendi phiciter peccat. Pꝛimo in ſeipſo: quia fraudulenter loquitur: Ruantum ad ſecundã partem iſtius ſermonis diat hic apls Petrus, Cum maledicret (Vnde hit quenit que ſit pena male pꝓſerentis cõtra deũ maledictũ vel ſanctoel Rñndet ᷣm ꝙ habet eſpondetur ꝙ ſi loquimur de tota — —☛ &☛ – en inn iure canonito. Zi tra deum vel ſanctum maxime ↄtra bea virginem talia pꝛeſumpſerit debet ſeptem diebus domi nids pee ſoꝛibus eccleſie manifeſte ſtare cum diutur miſſa: ita vt vltimo die nec palliũ nec calciamenta ſed toꝛrigiaz circa collum habear ſeptem pedentibus feriis ſextis i eiunet in pane aqua nee mgrediatur eeleſiaʒ;: a in quolbet dickoꝛ⸗ dierum tres reſidat pauꝑ ves · a ſi non poteſt tres ſaltem duos vel vnum.a ſi hoe nõ Poteſt illud ſibi m penam aliam cõmutetur.q ſi p̃dicta renueri debet ei interdia mtroitus ecleſie a m obitu debet carere ecleſẽ aſti ca ſepultura: het hm Godfuidum de tribunah ſiant: eterum in iu diuo diſcretus ſacerdos hunc rigoꝛem temperabit · ſequitur Mon maledicebat Vnde hit queritur an homo debeat ſuſtinere is homin bo impꝛecatamRe aliquam maledidtionem ſibi a ſpondetur ꝙ iuſtus a bonꝰ debet patienter ſufferre pꝛopter deũ tales maledichones. qa multum ſibi peoſint videlicet ad meritũ vite eterne. vnde diatur in Ps. Maledicent ilk a tu benediegs Aug2. Si iuſtus eſt qui maledict pꝛemium er pꝛo maledidtione redditur. Zed ſi ecõuerſo malediat ſibi maleditenti ex coꝛde et cum delibe rato animo ſiue m occulto ſiue in maniſeſto tunc deũ gmuiter offendit a damnationez anime incurrit · ¶ Quantum 2 8 terdam partem diat hic. Nune conuer ſi eſtis ad paſtoꝛem e epiſcopuʒ vxp̃ᷣm qui paſcit vos in pñti tum coꝛpoꝛe a ſangume ſuo: a ad illum paſtoꝛem debemus habere bonã a firmam ſpem ꝓꝙ vehlt noſtri miſereri a nos ſaluare cũ eledtis in eelo¶ Hic queriẽ vtrum ſpes ſit in beatis Reſpondetur ꝙ non a hoc pꝛobat᷑ per magiſtz ſenteñ · li 3· diſ. 16· vbi diat. Spes eſt eerta expectatio ſuture beatitudims: ideo tum beati tudo non ſit futura in beaus ſed pñs ideo ſpes ſicut fides euacuabitur in patria (Item querik vtrum ſpes ineſt damnatis reſpondet ſanckus Thomas ꝙ non — Pꝛimo peobatur: quia ſpes habet gaudium bm illud Ro.5. :. Spe gaudentes k ſed damnati nõ ſunt in gaudio: ſed in do loꝛe ludu Math.22. Jbi erit fletus a ſtridoꝛ dentiũ. vnde Yla. 6 Zerui mei comedent 2a vos elurietis E (Secũdo ſic pꝛobatur: ad conditionez damnatoꝛum pertinet vt ipli ſci ant ꝙ nullo modo Poſſunt damnationem euadere a ad beatitudinẽ peruenire Job 15. Lon credit ꝙ reuerti poſſit de tenebꝛis ad lucez ¶ Vnde ex iã Dichis patet ꝙ; ſpes eſt ſolũ in viatoꝛibo. in hominibo in mundo adhuc vmentibus: ideo bonã ſpem habere debem us in dommuũ noſtrum iheſuz xp̃ᷣm: quia ipſe eſt qui vult omnes hoies ſaluos ſieri: qd oſtendit in vita in morte a poſt moetem. In vita oñndit — 2 Sermo⸗- U gquia peccatoꝛes retepit a manducauit a bibit tum eis; vnde ipl J... udei ſcandalizati ſunt dicẽtes. Dic pẽtoꝛes ree pit a manducat um eis a bibit · vnde nominauerunt eum voꝛatoꝛezʒ a amitum publicanoꝛũ. Item oſtendit hot in mote. In moꝛte aũt pendens m cruce pꝛo eruaſixozibus oꝛauit dicens. Pater ig noſte illis qa neſciunt quid fatiunt. Immieeos ſaluari voluit ex eo ꝙ peo es ro gauit a oꝛauit ſitut a eteros hoies vult ſalios ſieri poſtmovũ S=è PpPpfyliu res hommes conuer ſi ſunt ſaluati per oꝛationem xp̃i vr dĩ Act. 2· vbi petrus tria milia hommum dꝛuertit in vno ſermone Item oſtendit quotidie poſt mortem et poſt ſuam aſtenſionem quia in omni tẽ poꝛe beneſida ſua impendit tam bonis q; malis· Wath .· 9· Qui lolem ſuum faut oæiri &. Inſuper dat pꝛemia co⸗ muma in celo penitentibus cum illis qui nunq; deum in ali quo peccato moꝛtali offenderũt Math. Rccœper̃t ſingulos denarios glo-netermtatez. licet differunt in merito a gaudio: tamen ocs B abent eandem etermtatez in elo Joh. 14· In domo patris mei multe manſiones ſunt: vnde magiſter ſenten diat li 4· Diſ 4 Electꝰ ab electo differt in claritate mentis a coꝛpoꝛis vñ A/pls Reddet vnicuiq; iuxta opera ſua.a ꝙ dat penitentibus qui diu male vixerunt tum innocentibus vitam eternam hoc oſtenlum eſt m meretriœ quam ſanctus pafuncius per heremum incluſit 2 poſtmodum mtranit poſt · 5· dies · hoc quere im pꝛomptuario · ¶ Pñica tercia poſt paſcha epla Petn apli Ariſſimi: obſecro vos tanq̃ᷓʒ aduenas 1 pregrinos 4 abſtinere vos a carnalibus deſiderijs que minhtant aduerſus animam. Conuerſationẽ veſtram inter gentes habences bnaz vt in eo quod detrackant de wvobis bome tanqm de malefactoꝛibus ex/operibus vos conſiderantes gloꝛſicent deuz in die viſitationis. Bubiecti eſto te omni creature pꝛopter deuz ſiue regi q̃ſi pꝛetellenti: ſiue ducbo tanq̊z ab eo miſſis ad vindiſtam malefactoꝛum: laudem ver bonoꝛum. Quia ſit eſt wluntas vt benefacentes ob muteſcere fadatis impꝛudentium hominum ignoꝛantiam Quali hberi a non q̃n velamen habentes mahtcie hbertatẽ ſed ſicut ſerui dei onmes honoꝛate: fraternitatem diligite⸗ deiũ timete: regem honoꝛiſicate· ſerui ſubditi eſtote in om̃i timpoꝛe dominis: non tantum bonis 2 modeſtis ſed etiaz diſcohs. Het eſt enim gratia in xpᷣo iheſu domino noſtw, Sermo.xxiii.ſuper epiſtola pꝛeceventi. r dn due mian ndem lis as wnoi ivrd rnone ſonen mahs. niaco⸗ Alqo nanos enoes fsma il⸗4 Ups da dewhun cußt mn⸗ 14 mmnos tant mncer wbis indes omni uab⸗ udem 15 05 wtan bertii it ſnont deiß no . △ Eum timete. ita ſbribitur. . Pe · 2. In quibo apoſtolus Petrus hoꝛtat᷑ nos ad timoꝛem dei habendũ qui valde neceſſarius eſt cuilibet homini ꝗᷓ cupit ſaluari Plið. Pbi timoæ dei non eſt ibi ſalus non erit· ergo diat Rplus hic. Deũ timete ( Vnde in p̃ſenti ſermone tria ſunt diœnda. Pꝛimo quare ꝗqubet homo debet deũ timere. SZcðo quot ſunt ſpedes timoꝛis⸗ Lerdo que pꝛouemunt hoĩ de timeꝛe dei Quantum ad pꝛimũ ſciendum ꝙ deus tribo de cauſis timendꝰ eſt a quolibet Pꝛima eſt pꝛopter ſuam pPotentiã. Sunt enim quidam a ſi non habent pꝛotedtionẽ ſiue paceʒ in regno alicuius fugiunt ad aliud regnũ vt euadant manus ſuoz ꝑſecutoz · non ſic de do cuius dnatoni ſubſunt omnia: ideo nullus poteſt manus eius euadere Pſaiz ⸗ Jua; manum nemo poteſt euadere ſiue effugere · a pꝛopter hoc a quo a fatie tua fugiam. Si aſcendero in eelum tu illc es ˖ ſi de⸗ magis timendus eſt. vnde dictur imn Põ. Quo ibo a ſpiritu tuo fſtcendero ad infernũ ades u. ſic ꝙ nec in inferno neq; in extremo terrarum manus effugere nequeo . Item pꝛimo habet poteſtatez ſuper res tꝑales quas conceſſit tibi ad vſum quas Poteſt auferre quando cunq; ſibi placet ſeu platuerit. Item ſuper coꝛpus tuum quia poteſt te faære claudum œcum ſurdum lepeoſum. Item ſuꝑ anm mam tuam MWath. Deum timete qui poteſt coꝛ pus a anima perdere in gehennam Secunda cauſa pꝛopter ſuam ſapientiam nam omma dognoſtit ˖ oia videt Deb ·. Q· Omma nuda et aꝑpta ſunt otulis eius. Doc em debet nobis omnibus incutere magnũ timoꝛe; in omnibus cogitationibo loeutionibus a operibus nr̃is Boecius. Cum occulta agimus ſunt ante otulos iudids cuncta cernetis vnde etia TFug? de verbis dñi. Si peccare vis ad quez locum ibis vbi te non videat deus. Item Augꝰ? ibidem. Deus eſt timendus in publioo timendus in ſecreto· cum pœdis videris 4 cũ intras videris- lucerna ardet a ipſe te videt lucerna extĩcta eſt et ipſe te videt. Exemphum de illo ſancto patre quem duxit meretrix ad diuerſa loca et iple dixit. Deus nos hit videt et ſie conuertit eam hoc quere in pꝛomptuario 3· b (Derda cauſa eſt conſideratio pꝛopꝛie culpe · nam reus vnius criminis timet coꝛa; indice ſeculari: quanto magis timere pt᷑ homo qui tot a tantoʒ criminum ſcit ſe reum eſſe apud diſtricũ iudice qui erit miquis tam terribilis ad videndũ ꝙ tunc dicent montibus. Cadite ſuꝑ nos vt habetur Apot: ? etam Iheroꝰ. SZiue co medã ſiue biba illa vox ſonat ſemper in auribus meis. Surgite mostui venite að iudicium qui reddituri ſumus diſtrica; rõnem de cogitatiomba ZesLrlehee Sermd locutionibus a operibus de tempoꝛe?᷑t rebus nobis conceſſis de ZMU ſubditis de artiſino quilibet de ſtatu ſuo in quo vixit in pſennina vita a etiã de bonis omiſſis a etiam peccata occulta coꝛ dis oꝛis ie a operis denudabũtur in extremo iudiao Math. Nihil opertũ elſt quod non reueletur. Inſuper iundex ille erit mflexibilis. nam ”MD ſi baata virgo tum omnibus ſancus et angelis pꝛom oꝛarent in lu iudicio pꝛo aliquo homine exiſten te in Peccato moꝛtali iudex nõ AA exandiret eos Pꝛouer b.6. Zelus a furo: viri non parcet in die in vindicke nec acqeſcet cuiuſq; pꝛec bus.vnde Po. Cum accepero ve tempus ego iuſtidias iudicabo 2: Petni. 4· Juſt⸗ vix ſaluabitur 2ð?SZM Peccatoꝛ a impius vbi parebũt. ¶ Quantum ad ſctundã ꝑtem cli iſtius ſermonis lotandũ ꝙ qunq; ſunt ſpecies timoꝛisPꝛimꝰ ae eſt mundanus: et eſt cum quis plus debito timet amittere bona erp huius mundi ſcz res tempoꝛales diuitias honoꝛes: et hic timoꝛ peo eſt malus a multa mala generat ex ſe: hic eſt timoꝛ qui q̃ſi innu ð merabiles innocentes pueros trucidari fedt ab herode, Timebat fkkat enim ne xp̃us quem tres reges regem iudeoꝛꝛ pꝛedicauerunt eũ ph regno pꝛiuaret a gloꝛia mudana. pꝛopter hoc paruulos omnes 242 mi bethleem a in omnibus ſinibus eius ſeat ocudi: a hoe ne xp̃s ́”M poſſet euadere vt habetur Math· 2e Itez hic eſt timoꝛ qui xpᷣm interſidi fecit a iudeis. diœbant enim. Si dimittimus eum lſic oes 7 credent in eum: et venient romani: et ille timo iam in pꝛeſen ti „ multa mala fadit a multos peccatoꝛes a mimicos dei conſtitu it: d hit ẽ timoꝛ qui faut multos vſurarios ra ptoꝛes fures et falſarios monetarum t&. hi omnes timent tem poꝛalia ſibi deſœre ſi cum veritate a iuſtiaa deberent vendere a emere ( Vnde hic queritur vtrum timoꝛ ille ſit peccatuzʒ moetale ¶ Reſponder qꝙ quandoq; tim ille eſt mundanꝰ qui qñq; eſt actus midalis peccati ſeʒ en r potius q́s peccaret moꝛtałr q; illo lucro careret vel bona tꝑa lia pPerderet: ſignum eſt ꝙ ille tempoꝛalia plus dihgit q; deum: et quandoq; eſt petccatum veniale a quandoq; moꝛtale (Secundus 2 timo eſt humanus cum qͥs indebite plus timet penas vel moꝛtẽ etiã ſemper iſte malus eſt liet minus q; pꝛimus. Iſte em̃ timoe humanus quandoq; magnos deieat . hoc patet in petro Lu.⁊2z . 3 — . , . „„7 1 Qui peopter hunt timoꝛem ter xpum negaut: et etiam m aliis diſcipulis qui ꝓpter hunc timoeez fugerunt xpᷣo relico (Saendũ ꝙ xps oonfoꝛtat ſuos contra hune umoeẽ Math. Nolite timere eos qui occidunt coꝛpus: ſic confoꝛtatus eſt paulus 7Xct. 2 Nõ ſolum niligan ſed a moi para tus ſum peopter nomẽ ðñi noſtri J iheſu xp̃i· ſic iatobus a iohes conſoꝛtau ſunt dicentes. Poſſumꝰ⸗ 7 HMM bibere calieem iſtum quem bibiturus es · ſie etia apo ſtoli Act. . cG Abant apoſtoli gaundentes a letantes a vſpecku ooncilii · ſic etiam ” marti res a virgines 2 ſoꝛ tati ſunt· vnde canit. Verba carmifiuuz derti non timuert ſandi dei mar tires &τα a ſic nos iſtos ſanctos imitari nan debemus (Sunt autez tres cauſe pꝛopter quas debemus libenter PVRA itn letãter a viriliter exponere membꝛa coꝛ poꝛis noſtri exer atiis * opond Ans auauauafflidionibus in ſeruido dei: a etiaʒ totum coꝛ pus nr̃jm in moꝛtẽ tria- ndee ſi neceſſe fueriti Pꝛima cauſa eſt· qua coꝛ pus a animam noſtraʒ aNax pꝛetioſaz ab eo reœpimus vt ei ſeruire debeamus· vnde dr. Ipſe binr feat nos a non ipſi nos vt ei ſeruiamus et non huic mundo. Et kon etiam pꝛopter nobilitateʒ anime debemus coꝛpus nr̃m exercere din a exponere:nã anima nobilioe eſt coꝛpoꝛe: a ideo coꝛpus debet bon expomi pꝛo ea:ſicut natura in animalibus exponit minus nobile ama pꝛo nobilioi. Exemp lum de hoĩe qii naturałr exponit bꝛachiũ Imnn pb acapite m quo eſt vita eꝰ?. ideo dr Math. 10· Eſtote pꝛu dentes letat licut ſerpentes: quosꝛum pꝛudentia in hoc cõmendatur. Sed heu tei prluies ſunt qui plus timent leſionem coꝛpoꝛis qꝙ; anime: et tum mnes mfirmant᷑ ve leſi ſunt in to: poꝛe vel in anima ſimul tunc plura ßs hſitinnt peo plongatione a ſanitate boꝛ poꝛ is qrendo expertioꝛeʒ hn meditum cuins inllionez implent etiam ſi deberent ire ad qᷓtuoꝛ ts vel ſex miliaria a etiam expendendo ſummã pecunie qui pꝛo aia NKeni viy irent ad ꝓximam eccleſiam ad audiendu ſermonez: vel vix Bmet: darent denarium pauperibus pꝛo ſalute anime Gregꝰ?. WMotem pSeos car nis oĩs homo timet. moꝛtem autem aĩie paud. Domo laboꝛat MM ne moꝛiatur moeiturus: a non laboꝛat vt non moꝛiatur ſempeꝛ Srr viiccurus (Secunda cauſa eſt. qa deus nobili⸗ ooꝛpus dabit poſt wg, reſurrechonem quod erit tanq;ᷓ ſol. a quanto p lus hic exer cer in diic ar duis et bonis exerdtis: tanto clariꝰ erit Wath. 13. Fulgebüut lia iuſſi tanq; ſol · vnde Anlhelmus. In illa vita pulcritudo iuſtoꝛꝛ [ſlſolis pulcri tudini qui ſeptemp liute: q; modo ſit erit ſplendid io) dus 4P adequabit᷑. Velocitas niue agilitas tanta nos comitabit vt an⸗ , geuüs dei eꝗ eleres ſimus a celo vſq; ad terram econuerlo ati? r dilabimur Aercia cauſa eſt· quia pꝛo nobis moꝛtuꝰ eſt xp̃s qui ar nobiliſſimꝰ rex terre a dñns oim creaturarum Ephe 5*. Tradidit li ſemetipſum pꝛo nobis in cruce mim moete Bern. Juſte ſibi men 7 vendicat vitam qui pꝛo me ſuazʒ poſuit Pg. Quid retribuã dno endu p omnibus que tribuit mihi. vnde . 2. lib. Machab. Cum rex ndunn nthiochus compelleret Rilios iſfrahel tranſ gredi legẽ dei. Elea⸗ n MMMä zarusz nobilis et honozabilis vir. 90. annoz ve luntarie ibat ad ſo ſuꝓphaũ a patiẽter deſtinauit ſiue ſuſtinuit nõ ad mii tere iluata ⁹ Seckmo ꝓpter vite pñtis amoꝛem. Di aũt qu aſtabant iniq̃ miſeratione cõmoti ꝗꝓpter antiqui viri amicica; tollentes eũ ſecreto rogabãt affeeri carnes quibus veſti liebat vt ſimularet ſe manducaſie ſiẽ rex mandauerat de carnibus a hoc facto liberaretur. a ipſe dixit Non enim eſt noſtre etatis aliquid fingere vt multi adoleſcẽtes arbit rantes eleaʒaꝝ· o· annoꝛꝛ tranſiſſe ad vitaz alienigenazꝛ et ipſi ꝓpter moditum coꝛruptibilis vite tꝑs deapiantur: nam ſi in pᷣſenti tꝑe ſuppliciis hoim eripiar: ſed manus omnipotentis neq; viuens neq; deſunctus effugiam.hint ad hominũ ſupplidia trahebatur⸗ſed cum plagis depᷣmeretur ingemuit a dixit. Dñe qui habes ſanctam ſcientiam maniſeſte tu ſcis quia tum a moete pPoſſem liberan duros coꝛpoꝛis ſuſtineo laboꝛes: ſed ꝓpter aiam vero a timoeʒ tuũ libenter hec patioꝛ: a hoc modo delunckus oſt à non ſolũ inuenibo ſed vniuerſe genti memoeiã lui a exemplũ virtutis a ſoꝛtitudinis relinqᷓns. Sic et quilibet xp̃ᷣianus homo Ptius deberet res a vitaz perdere q; ↄðtra pꝛeœpta dei facere· qᷣa A ſic oca deret martir dei efficretur ·˖ vnde de hot dĩ in derrt · Qui pꝛo xp̃i noĩe martiriʒ an᷑ pꝛoculdubio regnũ dei dſequunt Tercius eſt timoꝛ ſeruils ꝓpter quem aliqui non amoꝛe dei ſled timoee gehenne vel alten? pene abſunent a malo a ſaciunt bonũ VFVnde ſciendũ ꝙ talis timo non eſt peccatum in ſe: ſed cauere acit Apeccato ꝓpter timoem ſiue inferni ſiue tꝑahs pene: vel ob ſeculi AZfſuſionem vel damni ri tꝑalis: ſic non ſurari ꝓpter ſuſpendiuz nõ luyuriari qa timet impꝛeg nari: vel qðᷣcunq; malum ꝓhibitũ ſub pena pecunie: ideo iam cauet ſibi non ꝓpter deuz cnis talis exterius non pectet in omm opere. interius tñ peccat ꝓpter malũ culpe. Reus eſt qui vult qð non lict. ſed ideo non ſatit quia nõ poteſt impune ſieri· a talia mala que ſic cauent᷑ ſolummõ timoꝛe pPene non liberant hoiem a penis eternis Nug. Qui ge hennaz metuit peccare non metuit ſed cadere. ſir bona que ſolo timoꝛe fiũt a non ex caritate nõ ſunt meritoꝛia: vñ Apls. SZi tradidero cepus meũ . Opera enim extra taritateʒ non valent ad ſalutẽ Ex his patet quãta ſtulticia eſt timoꝛe pene declinare a malo et facere bonum et non potius amoe dei a ꝓpꝛie ſalutis ¶ Quartus eſt timoe inicialis quo quis timet non ſo lum penã ſed etiã ſepa⸗ ationeʒ a deo a ille timo eſt bonus. Ideo emm q́ͥs timet a deo ſepari quia diligit deũ: hic timo? habet duos oculos ſcʒ dextria qui ſurſum reſpiut et timet ſeparari a deo: ſiniſtz quo reſpides deoeſuz timet mcurrere penas eternas: iſtos duos oculos ꝗqlibet hHabere debet/ et ad illos mduat nos ſeriptura Math. 3. DOmnis Ahe dohie calen ſedine eſtitn Eenan Rwn wrnts ſpi 1.Die a dr an noch jenplä 5lono taereßal dbkal pendu; Phybiti nis tals pmalu nia nõ amoꝛe vnnaz dmoe didero ſalute alo et vaws aſpe eta N zdumn nſpius 6ce⸗ ms . M XuAieer ar boꝛ que non ſatit frudtũ bonuʒ ſeparabitur a deo: ecœ pꝛimũ a in ignez mittet᷑ ecce ſetundũ· iſte timoꝛ midalis trahit a malo Pꝛouerb·6. Qui in timoꝛe dñi eſt declinat a malo Eccł.5. Qui timet deum faciet bonum. Of̃ aũt timoꝛ ille micialis: quia eſt in inapientibo ¶ Ruintus eſt timoꝛ ſilialis tum timet᷑ deꝰ nec ꝓpter cõmodum nec ꝓpter veniam: ſed timetur offendi ꝓpter amoeez et bonitatem ſuam: et dr̃ filialis quia pertinet ad per fectos. iſte am faut hoĩem ſolia tum a cautum: quia tales ſemper ſtant in timoe dei ne offendãt oculum diuine maieſtatis· exemplum de Job: 9. qui dicit. Verebar oĩa opera mea: ſciens q; non pareis delnquenti. Item timent ſibi de occultis. Sciunt em bm Aplm uis mhil fuit ſibi ſcius in aliquo pẽto: tñ non ideo iuſti fitatꝰ fuit · et ideo timent ſibi ne aliquod pẽtm habeant occultum qð deo diſpheet exemplũ de Dauid quu timens ſic diat in Pã. De licha qus intellgit ab occultis meis mᷣa me: iſte timoꝛ ſaut eos ment ium eſt ibi culpã timere vbi culpa nõ eſt. ¶ Quantum ad teraam partexz ſermonis ſciendũ ꝙ timoꝛ dei ↄfert homini qnq; bona ( Pꝛimo ſuffici entiam tꝑalium in vita p̃ᷣſenti Pg. Timete dñm omnes ſandq eius: quoniam mqhil deelt timentibus eum. etundo confert vite peolongationeʒ Pꝛzouerbᷣ.I4. Timo: dñi plus dolere de puis peccatis P aliquos pẽtoꝛes de magnis. Itez S appodiat dies: inſuper in extremis vult ei ſubuenire Eck. 1. Ti⸗— menti deũ bene erit m extremis: in diebus defundionis ſue bene dicetur Nerdo miſericoꝛdiam dei impetrat Ps. Quõ miſeretur pater filioꝝꝛ miſertus eſt dñs timentibus ſe: in ſignuʒ hꝰ ꝑatus eſt dñs vo luntatem ipſoꝛum adimplere et pꝛeces eoꝛꝛ exaudire Ps. Voluntateʒ timentiũ ſe fanet( Quarto m bono ſtatu ſeruat hoiĩem ad grauam dei Berñ. In veritate didia nihil ita valere 28 gr̃am pꝛomerendam a conſeruandam qᷓ; ſi videaris non alta ſapere ſed ſemper timere: ergo quicunq; vult manere in gra dei et eũ poſt paſcha a ſe nõ repellere debet ſemp ſtare in timoꝛe dei Ecl.·zz.· Si in timoee dei te non tenueris ato ſubuertetur dom?9 tua Beꝛñ ˖ in tractatu de ſeptẽ donis, Connexa ſunt quidẽ timoꝛ a religio net remanere poteſt alteꝝ ſine altero: ami⸗ eſt a cuſtos oĩim bonoꝛ um Quinto confert eternam beatitudinẽ poſt hant vitam. vnde Po. Dediſti hereditatẽ limenabo nomẽz tuum dñne: vnde etiam Ecch. 32. Limenti deum beata eſt anima e iusa· habebit bean tudmez eternam: ymo timoꝛ dei in peeſenti purgat a diſponit animã ad euolandum aito in celum Job. I2. ltero: quia timoꝛ radix △D . Serrro 7 Yerriti purgabunt᷑ exemplum in dyał. Eres de quodam vire .. ſancto qui mirabiłr in moꝛte timuit. Cũ aũt apparuiſſet qui daʒ m velte ſplendida a quereret᷑ quare ſic timuiſſet. Rñdit ꝙ ille . timoe oĩno eũ purgauit a ſtatim poſt obitũ ad elum euolauit · ¶ Pñica quarta poſt paſcha epła Jacobi . AAriſſimi:omne datũ optimũ ⁊ om̃e donũ perfectũ ðDU de ſurſuz eſt deſcendens a patre luminũ apud qſauMxc 2 . N non eſt tranſmutatio net vidſſitudinis obũbꝛatio ſil Volütarie em genuit nos verbo veritatis vt ſimus inia, ten anquod creature eius. Odiis aũt fratres mei dilectiſſimi ſir Hit auũt omnis homo veloy ad audiendum tardus autẽ de ad loquendũ r tardus ad iram. Ira enim viri iuſticã dei ð non operatur: pꝛopter qð abiidentes om immundidam ep⸗ abundantiã malide in manſuetudine ſuſdpite wobis in⸗ ſitum verbum quod poteſt ſaluare animas veſtras; en ermo.xxiiii.ſuper epiſtola ꝑꝛecedenti. mn UWne datum opumu a omne donum per fectũ &. Jacoo s: Exquo ſumus dotati magnis:ne igit᷑ extollamur beaatꝰ Jadobo reduat nobis ad memoꝛiam ꝙ omnma illa dona àA habemꝰ a deo: ergo dict. Omne datũ &αVnde in pn‚t ſermoe tria ſunt dicenda. Pꝛimo quõ tria bona nobis a deo miſcditer largiuntur. Secundo qᷓre homo velox debet eſſe ad audiendũ et a tardus ad loquendũ, Qer do aliq;ð de verbo dei cũ vno exẽplo Ooue — on (Quantum ad pꝛimum ſciendũ ꝙ deꝰ ðtulit nobis tria dona ſeʒ pi Stulut nob tria ona: res tꝑales coꝛpꝰ a aiam pᷣdoſaʒ ꝗᷓ ſunt bona melioꝛa a optima N. P* Pꝛimo qa res tꝑales a creature q̊̃s deus creaut a homini dedit AkLxpe ex ſua natura ſunt bona Geñ. l·: Vidit deus cuncta que feærat AA erant valde bona Ecck · 39 Bona hominis creata ſunt ab mniceo do Deus enim dat illi tpalia ſcz panem ad veſcendum: aquam ad ſn pibendum. aerem ad ſpirandũ· luem ad videndũ. Terra nanq; rUM miniſtrat hoĩ alimenta in frugibus in animantiboaqua lauaczz OUDUJU 4 diuerſa genera piſcium aer pᷣbet flatum vitalẽ a omne genꝰ auium. elum pꝛebet nobis luez de die ad v gilandũ: tenebꝛas ODJZMZMB de nocke ad doꝛmiendũ · vide quantum tenemur deo ſeruire puo tali dono: hec oĩa bonis in bonũ ꝓſiciunt· impiis et peccatoꝛibo v in malum conuertunt᷑: quia diſtrictam rationẽ ſunt reddituri in en indicio extremo de vſu creaturarum dei Apls, Scimus qm̃ dili⸗ pe genubus deũ & Secundo hec tpalia ſunt melioꝛa qñ vtimur eis dir ad landem dei et vtilitatem pꝛopꝛiam ſcʒ deo decimas offerendd m * . nr dud bi Nſci dant inno iniai limi gaute lid dican bisin⸗ ehtl. t N Na abernde miſcir endüͤck etepl⸗ viiſ; peima dedit nat ⁸% mao⸗ mad nanq; maty gen nebe uirepe amth imff n di⸗ nn xxiſii tuũ. Item animabo in purgatoꝛio exiſtenti bo ſubueniendo que quotidie clamant ad nos illud Job. 19· MWiſeremi meꝛ mileremi mei laltem vos amici tt.· Sed hoc donũ tpahum quidaʒ; includũt ſicut ille qui pecumã dñi ſui abſcondit Lu. 9‧ Ligatis manibo Pꝛouerbᷣ:5. Donoa deũ de tua ſubſtantia a de pꝛimiciis ir. Jtẽ pauperibo largiendo elemoſinas Yſa.18. Frange eſuristi panẽ pedibo piiate eum in te · exte · Nã qmlibet tenetur ꝓximo ſuo ſubuenire in neœſſariis: vnde dĩ in decret. Pauperibo non po tentibus laboꝛare ſubueniendũ eſt Amb. Paſce ſame moꝛien teʒ ſi non pauiſti occidiſti. Item quidam qð peius eſt bona tꝑalia a deo ſibi collata mutiliter àH male expendũt ſicut guloſi luxunoſi luſoꝛes v · et tales ſic damnari poſſunt ſicut dr̃ Lu.16. de diuite epulõe qui epulabat᷑ quotidie ſplẽdide a ſepultus ẽ in inferno Kerao tꝑalia hec ſunt optĩa qñ alliciunt hoĩem ad deſiderandũ peruenire ad creatoꝛem ſuum per medium ipſarũ cratura?. in creaturis poſuit puleritudinẽ diledionem et dulcoedinẽ vt hoĩes talibus alledti ad creatoꝛẽ in quo ſunt oĩa iſta plemiſſime feſunẽt Eeꝛgo cum guſtas dulce vinum mel cogita q; dulas eſt dñs de celo · ſimilr tum vides pulerum hoĩem vel aliquã creatiram ad imaginem eius vel kliũ tunc cogita ſi hec tꝑalia t ranſitoꝛ ia ſunt tam pultra a dulcia a tam delectabilia vt ex ſinguls ſenſus refi⸗ ciantur in pᷣſenti quanta erit delectatio in beatitudme vbi non vmbꝛ aliteꝛ ſed veraciteꝛ oĩs illa creatura a creatoꝛe ſuo inuemeĩ᷑ Pfechſſime et pleniſſime a quibus oẽs ſenſus delectatiomibus re⸗ plentur Augꝰ, Dmnia h9 müdi deleckabilia ſparſim in creat᷑is reperta bm oẽm virtutezʒ nude et aperte in creatote reperiuntur dia enim clamant. Ipſe feat nos ꝗ non ipſi nos. Iteʒ m creat᷑is debe mꝰ trinitatẽ cognoſtere in magnitudine potentie: in luimie lapientie . à in bonita te nature · ꝓpter hec et lilia dicunt᷑ creature veſtigia dei Job. Veſtigia eius appꝛehendens Secundu donũ eſt ꝛpus hoĩs qð eſt bonu inqumtum eſt creatũ a deo ſicut cetere cteature.ſed ꝙ coꝛpꝰ repugnat tontra aiam hoc eſt ꝓpter pẽtm mter creata co: poꝛa coꝛpus hoĩs eſt nobilius Rugꝰ? ſuꝑ Geñ Ommum aĩalium coꝛpoꝛa ſiue que ſunt in aquis ſiue qᷓ in teꝛ ris viuunt inctlinata ſunt ad terꝛã anon erecta ſicut co⸗pus hoĩs eſt 2° ereckũ Gregꝰ. Sic nanq; homo immoet⸗ lis eſt conditus vt ſi nõ Pec caſſet moꝛi etã non potuiſſet: a hoc toꝛ pus aie datum eſt vt dicit mgr ſenteñ. vt mentuz ſibi acqrere debeat (Bed dicis quõ meret homo cum coꝛ po ꝛe (Rñdern ̈tupkr(P ndo vinliter peccatis illis ad que coꝛpus nr̃m eſt ma gis inclinatum, ꝛimo reſiſtendo Jong. Sermler ſiue ſit ira kue inuidia ſiue hluxunia ſiue gula & Berñ, Quotiens reſiſtis totiens toꝛonaberis Apłus. Nemo coꝛonabitur niſi qui legittime certauerit Job. Miñitia eſt vita hoĩs ſuꝑ terraʒ (Sco meremur tum copoꝛe bona opem opemndo a coꝛpus nem caſti Gando ſez dure iacendo vol aſperam veſtẽ induendo a Kelesgi E virgis a ſiagellis caſtigando ieiunando et vigilando τ (Cerao meremur cum coꝛpoꝛe ſuſtinẽdo patiẽter inſirmitates a do loꝛes voepoꝛis: mehus eſt coꝛpoꝛis inſirmitates ſuſtinere q; inter dum bona opern ſa cere (Sed dititis quõ poſſum eſſe patiens in tantis inſirmitati bo (Rñdetur e debes cogitare pena purgatoꝛi que multo ꝗrauioꝛ eſt q; aliq̃ iſfirmitas ho im in mundo exiſtentium vnde dr m decret. Igni purgatoꝛ ii nulla pena eſt comꝑabilis: a in iſto igne opoꝛtet te diu iacere a purgari ſi hic purgatꝰ nõ menis: vnde mer ſenteñ. Deus ex iuſticia impunitũ nõ dimittit debuctũ: ſed cogita ꝙ tꝑales infirmitates augent tibi in elo me⸗ ritum Math. 5. Gaudete in illa die qm merces et iſta gloia tanta eſt · ꝙ ſi vnꝰ ſolus ſuſtineret oẽs in firmitates hoim adhuc mihil eſſet reſpectu gle celeſtis Kpls, Non ſunt ↄdigne paſſiões h mundi vnt de hac glia drĩ in Pz. Qm̃ mille anm ante otculooo tuos tanq; dies & (Tercium donũ eſt aĩa que eſt bona q; creata eſt ad imaginem a ſilitudinem dei: a hoc donum ſez aiam dedit nobis vt totum intellectũ a affectuz a ocẽs vins anime in deum dirigamus a cir ca din na et vleſtia occupemus vt ſit verius inci piamus deũ gnoſcere: volũtate agnitũ diligere· in deo agnito a amato duluter reqeſcere· a tunc hoc datum erit optimum qñ aĩa intm̃ pꝛo ſuit ꝙ mſlãmatur in cari tate dei a vnitur deo ſic ꝙ erit vnũ cum deo ſicut vitrum mutat᷑ im igne quantũ ad ſoꝛmã non quantum ad materiã· vnde Aplus. Qui adhert deo vnus ſpũs erit tum eo· vnde Augꝰ ſuꝑ cano. Joh. Tes eſt vnuſqſaz qualis eſt diledio ſua.ſi terraʒ diligis terra es: ſequi᷑. Et omne datum per fectũ eſt gloꝛia teleſtis deſcendens a patre lumimum i. ta trin tate. Ibi em pr celeſtis dabit ſe nobis in caritate feren tiſſima a inde crimus pe fede amantes. Silus dabit ſe nobis in flſapiĩa lucidiſſima et inde erimus peiſecte ſlapientes. Ibi dabit ſe nobis ſpuſſanctus in bomtate dulaſſima a inde erimus omniuz bonita tuʒ copia ſupevſfluentes.in his implebitur qð dẽ Lu. Menſuram bonãꝗ a ſe tam toagitatam et ſuperffluentez dabit in ſinum veſtrum. menſuraʒ bona quia tali pᷣmio non inuemtur melius: ↄfertam quia nullus ange lus nec paries n peni᷑ vacuus Gui non weluptat et gaudio repleat᷑ cagitatam quia vndiq; 0. —5 83322 „ gaudium erit. Supea in deo viſione infra de periculoz euaſione oen vltra de ſecura poſſeſſione qꝛ extra omne meritum ſuper omnez fiin ſenſum luper omne deſiden erunt illa gaudia ꝗᷓ ibi poſſ idenkt . H de huiuſmodi donis dẽ. 2. Coꝝ· 9· Gratias ago dño meo ſuper naak mmenarrabili dono eꝰ?. ¶Quantum ad lecundaz ptem ſermonis Gð usti H diet Jatobo. Sit omnis homo velox ad audiendum tardus ad done loquendum (Q triplieter oñditur ſcʒ q homo paratio debet dleg eeſſ. e ad andiend um c; ad loquendũ Pꝛimo per hoc ꝙ anditus Wũr eſt m pluribus ꝙ; loqla. Ruditus emm eſt in multis. Loqla aũt Nnc iin habenti bo rõnem: in quo oñditur ꝙ cum diſcretione mannga ODð loquendũ eſt Vnde hic querit vtrum ſemp loqm ſit mentoꝛiuz (A — etan vel demeritoꝛium ¶ Rñdetur ꝙ nullus pPoteſt aliqð verbũ loqui H Ntüs. guin meretur vel demeret . Et ratio eſt qꝛ loqui eſt actus rõnis 1 Rre ſto · 1‚Pol. Nullum aĩal habet ſermonem niſi homo: et oĩs ntt actus qui a rauõe pꝛocedit aut eſt meritoꝛius aut demeritoꝛius HKWM Secundo oñditur in hoc ꝙ lingua naturalr eſt ineluſa: et aures ai e tKernaonditur i aod habem' duag autes a vni dg tbne Ende hic diligeter attendendu eſt h tres ſuert phi diligenter W requiſiti quare ſic taæœrent. Bñdit peimus ſcʒ Socrates dicens. Olegs Laoqᷓ me lepe penituit · tacuiſſe aũt nunc;⸗ ſerund? dixit⸗Mullus e ſtultus tare poteſt. tercius dixit. Vnũ os et duas aures a nata RRNd habe mus.q/ d· Multa debemus audire a pauca loqui: vnde dĩ und mM vitaſpatꝝ ꝙ ſanctus agathon abbas poꝛtauit per triennium .RW lapidem in oꝛe donec taaturmiateʒ diſceret. Item ſanct? abbas mus in cella ſua per · 30 annos ſilent iuz habuit Notandũ qꝙ debemꝰ c eelſe partati ad audiendũ tria. Pꝛimo diumã legez Pꝛouerb· 28 Qui obturat aurem ne audiat legem oæatio eius eſt ex ecmbilis leg⸗ Secundo pꝛelatoꝝ iuſſionem MWath: lo Qui vos audit me audit bemã qui vos ſper nit me ſpernt. Nertio paupeꝝ clamoẽ P ꝛouerb⸗ vnus uin Qui obturt aurem ſuam ad clamoẽ paupeꝝ clamabit ipſe ſd à non exaudiet?᷑· ſequitur. Ira viri iuſtica dei non of rat Vnde omne L hic queritur qñ ira eſt peccatum mœtale a qñ non/ Rñdetur ꝙq COC“”k numr. triplex eſt ira. Pꝛima eſt bona a eſt qñ iraſcitur homo ſuꝑ ꝓpꝛia H feruen peccata a etiam aliena Ecck·2. Melioꝛ eſt ira riſu · qꝛ per triſticã disn vultus animꝰ ooꝛrigit᷑ delinqntis. Secunda eſt ira venialis ſine bitl HS deliberatione rõnis: quia in aliquibus hominibus ignis ire aito onnin accenditur: a qñ quis ex ſurreptione cõmouetur et q; eito cum Lu0 roöne aduertit tunc expellit a reſiſtit huic ire et non vult ſe vm⸗ gdait dicare et ſic ſolum peccat venialiter Caſſiodoꝛꝰ. Venialis ira eſt benin ñ non duci ad effectuz. Tercia eſt motalis vt qñ quis iraſcit ne cum delibe ratione a tum ðſenſu rationis 1 cogitat in animo ſuo gndig⸗ h 4 “ . quõ poſſet ſe vindicare· ⁊ talis imſcons reus erit iudicio.a ſi illã ita m oſtendit verbis ſcʒ maledicendo a conuitiando peoximum d fluuũ tunc adhuc grauius peccat a cum hoc inturrit eternã male- HM „. Dichionem quaʒ xp̃s daturus eſt in extremo iuditio vt habe tur 1 Oð Math. 25. Ite maledidi in ignez eternum: a ſi ex ira peedit ad 4 factũ tontra pꝛoximũ ſuum ſicut ꝑcutere vulnerare vel ocudere: rMUG tunc adhuc Sranins peccat⸗(Knantenn ad terciã partem iſtiꝰ 2 ſermonis dicit hic. In manſuetudme ſuſcipite vobᷣ mſitũ verbũ J (i Notandum o ſicut diat glo. ſuper illud oh · J. Sermo med Ec non capit in vobis. Sermo dei eſt hymodi vt qui capit capit᷑: Pe ideo neceſſe eſt ooꝛ manſuetũ eſſe a ſuaue a teneꝝ vt verbũ dei gun pPoſſet inſigi.cꝛ lapideũ hoc non ſuſtinet. g dicit hic. In man⸗ mn⸗ luetudine luſtipite inſitum verbũa.verba pᷣdicationis a inſpira dee tionis: ſequit᷑. Qð poteſt ſaluare aias veſtras: nam anima plus cne gloriſicat᷑ de verbo dei ꝙ; de ieiunio vigiliis vel etiã diſciplims me naz per verbum dei poteſt perſeuerari aia in pñti a moxte ſpãali En⸗ pec cʒ ubi. In fu turo vero a moꝛte gehenne ˖ vnde Joh · 8. Dieo udtr MGM eternu Vltimo nota exemplum quõ beatus Berñ· in ſermone fallẽtes woſmetipſos: qa ſi quis auditz eſt verbi 1 non factoꝛ hit comꝑpabitur viw ſideranti vultũ “”ðð naſuitatis ſue in ſculo. Conſiderauit enim ſe et abiit et ” ſtatim oblitus eſt q̃ns fnuerit. Qui autẽ prſpexerit in lege ben ſed factoꝛ operis hic beatus in facto ſuo erit. Si qͥs autem OUJJM coꝛ ſuũ hꝰ vana eſt rengio, Religio munda immacnlata ðð apud deum patrem hec eſt. viſitare pupillos àQ viduas in ¶Sermo.xxv.ſuper epiſtola c ꝛecetenti 2ð Stote factoꝛes verbi et non auditoꝛes tantum fallentes * rogationum et oꝛationum quas debemus offerre criſto el aſcendente m clo vt nobis pꝛomiſſum mittat ſpiritumſandum lin ideo beatus Jatoho dicit. Eſtote factoꝛes verbi ¶ Vnde in pſenti ſcʒ pet cati Põ. Dixi m ooꝛde meo abſcondi eloquia tua vt non 57 vobis. ſi quis ſer monẽ meum ſeruauerit moetem non videbit in donuertit magnum peccatoꝛem· hoc quere in piomptuario. Ariſſimi. eſtote facoꝛes verbi 7 non auditoꝛes tm̃ p pfecte libeꝛtatis et ꝑmanſerit nõ auditoꝛ obliuioſus fadꝰ die⸗ pruitat ſe rengioſũ eſſe nõ refrenãs linguã ſuã· ſed ſe ducẽs tribulatione eox.2 immacunlatũ ſe cuſtodire ab hoc ſemlo⸗ . ” — voſmetipſos Jaco· i. Quia dies iſtius ebdo made ditunk ſed quia ozatio non exauditur niſi vita bonis moeibus adoꝛnet· ol . * „ . inb de refrenatiõe lingue. Tercio de oatione tuantum ad pꝛrimũ Kiendun ſunt ga uidã qui verbum dei non audiunt 4 iſti aꝑte . dit H ð ſunt dyaboli . hotc pꝛobat᷑ Joh. 8. Qni ex deo eſt R. Satis vider d ꝙ aliquis non ſit dñs alcuius caſtri qui ei volenti mgredi poꝛtã e claudit. Poeta per qua; dñs vult itrare ad coꝛ hoĩs eſt aud itꝰ niſch verbi dñi dei: vnde qui auditũ eius negat qᷓſi claudit ei poꝛtã anbl Cito etiazʒ videt᷑ ꝙ aliquis non ſit de familha alic9 qñ mandatũ nom eius non vult audire: lic eſt de illis qui nolunt audire xpᷣum in . a peedicationibo ſuis Lu. Qui vos audit me audit (Secundi ſunt widei qui ver bũ dei audiunt ſed non faciunt a iſti ſe deapiunt ſicut dẽ nnm⸗ in verbis pꝛemiſſisfallentes voſi metipſos tc. Sed aliquis ſeißm inpn decipere tli ab egritudine quaʒ haberet ex ſolo auditu media ſe e credt curani vel de foꝛmitateʒ vel maculã a ſe remouer Speculũ Uss in quo matulam animarum videre debemus eſt ſacra ſcriptura- ſpüi GSESireg9. Spe cula ſunt dei peecepta que ſancke aĩe lemꝑ aſpiciunt pt on a ſi que ſunt in es feditates deßhe ndunt. atales qui verbuz dei Dio audiunt à nõ faciunt incurr̃t maledidtionẽ· iuxta illud Deutro⸗ ttm 10ο MWaledicus qui nõ permanet in ſermonibus legis: nec eos mole. Spere faut (Jerai ſunt qui verbũ dei audiunt reanẽt et opere o. implent.a tales beati ſunt Lu.I1. eati qui audiunt veꝛbũ dei cob q cuſtodiunt illud Apoc.i Beatus qui legit a audit verba P⸗ . phetie eius a ſeruat ea que m ea ſcripta ſunt.vbi dieit glo. Jlli if ſunt beati qui verba dei libenter audiunt a mente rewedant᷑ et tmnt opere complent vt vitam eternã poſſideant.a qui libet talis eſt vuſi benedick? a deo ˖ iuxta illud Deutro· 28. Si p̃ᷣepta dei audieris iter benedickus eris in cnitate in ag ro i. a tales etiã viden? multũ ” dilech dño iheſu xpᷣGᷣo Lu · S. Water mea et fratres mei ſunt qui M verbum dei audiunt a faciunt. Exempluz de paſtoee pe coꝝꝛ qui l non audinit miſi vnum ſermonem et ſaluatus eſt. hoc quere in uces pꝓmptuario.v. 4. ¶ Quantum ad lecundã ptem iſtius ſermonis Hata diat hie. Si quis putat ſe religioſum eſſe non refrenans linguã s in ſuam tι hit apł's Jacobo hoꝛtatur nos ad cuſtodiendũ linguam ulo⸗ RZ quod ſumme neoſſarium eſt Gwillerinꝰ lugð. Sunt aliqui qui t ſſcauent ab operib malis attendentes q; quãtumcunq; adhibeaĩ ſent cuſto dia caſtro ſi Pꝛta non euſtodiat᷑ laboꝛ eſt manis. Idem em̃ zucd eſt in hoie niſi tuſtodiat eins lingua men to debem? nefrenare ſ lnguaʒ nram. Pꝛimo a turpiloquio qꝛ hoc ſitium coꝛ immðm oltend it tum hm Phm. Verba ſunt ſigna earum paſſionũ que ͤ ſunt in anima Math. 12. Ex abundan tia coꝛdis os loquit᷑.tales liles ſunt vaſi pleno ſtertoꝛe a quo non exit niſi ſtercus vel ſetoꝛ vel immunditia. Item refrenada eſt hngua a mendadis Sap·z Ds quod mentitur ocadit animã. Item a falſis iuramentis: qᷣa qñ quis iumt per deum ſcienter qð non eſt veruʒ peccat contra ſecundum pteptum qð dr̃ Mon aſſumas nomen dei tui muanũ Sic etiam peccant contra illud pꝛeceptum qui blaſphemant deũ qui maledicunt pximis. Item refrenanda eſt ungua a verbis deriſoꝛiis: quia ſubſannans ſubſannabitur. a deridens deridebit Item a verbis detractoꝛiis Bern, Nunquid impia eſt lingua eꝰ qui tres inficit vno flatu ſczʒ ſeip̃m a eum qui audiẽdo ei dſentit et eum cui detrahit ˖ idem Berñ. Gladius triceps eſt lingua de⸗ tractoꝛis (ſequit᷑ hic. Religio munda et immatulata het eſt · hic apłs Jacobo mcitat nos ad amoꝛez peoximorum et miſeri coꝛdiã que nobis neceſſaria eſt: ꝗa nunc; poteſt alis ðſequi miſcðiam diuinaz miſi fuerit miſericoꝛs pauperibus in eoꝛum netellitatibus inquantum ſibi fatultas ſuppetit Gregꝰ?. Der miſeritoꝛdiaz non poteſt pꝛomeren qui hic miſeritois non fuerit Bern ˖ in ſermõe Miſeriooꝛdie virtus eſt tanta: vt ſine illa cetere virtutes pdelſe nõ poterunt. Quãuis enim ſidelis quis ſit caſtus ſobꝛius a aliis maiceibus onatus inſign ſi tamẽ miſeritoꝛs non eſt milcdiaz non conlequetur niſi etiaʒ miſereatur. Wiſcdia valet homini in vita pñti quo ad meritum Crib· ſuper MWath. Qualẽ miſcðdiam habet qii ꝓPter deum pere grinatur taleʒ habet qui peregrinos reapit a ſunt ambo equales a qui pꝛopter deum laboꝛat. Item valet in moꝛte. vnde Augꝰ in ſermoõe. Non memin me legilſe mala morte periiſſe ͥ lbenter opera pietatis exercuit. Dabet em̃ multos interceſſoꝛes: a impoſſibile eſt apud deũ pꝛetes multoz non exaudir. Item valet poſt motemr in iudicio hoĩem ſaluat MNam de omnibus operibo miſcðie ſiet in indicio diſceptano vt Math. 15. Elurim ε non dediſti mihi manducare τι. Exemplu xpCᷣs inuentus eſt in lecto in foꝛma crudſixi: hot quere in ꝑm⸗ ptuario· m· 33‧ ¶ Quantum ad terciam ptem iſtius ſeꝛmonis de oõe tunc mouende ſunt aliꝗᷣ queſtiões¶ Et querit pꝛimo: quidðd ſit oatioſrñndet Damaſcenꝰ?. Dꝛatio eſt petitio decent ium a deo a etiq ?m ſanctum Tho. in.· 4· di · 5 Gecundo uerit et ſandi ſunt a nobis honoæandiſreſpondeo bin Johßem nider ꝙ triplex eſt adoꝛatio ſiue veneratio. Pꝛ ima d latria qᷓ eſt ſeruitꝰ o debitus: & ſic ſolus deus adoꝛat᷑ a ſacramentum eucariſtie· Querit᷑ vtzꝛ crux xp̃i in qua pependit debet adoꝛari adoꝛatione latrie. Rndeo qꝙ crux illa in qua xp̃ᷣus fſuit ſuſpenſus dupliciter ↄliderari poteſt. Vno mõ inquantũ imago xp̃i cruciſxi expanſi q extenſi in ea: a ſi adoꝛat᷑ eadem adoꝛatione latrie ſicut xp̃s et 5 w ſie eã alloqᷣmur ſieut xpm dicentes. Salue erux ſancta ſalue mõi nuci IEFla vera ſpes nr̃a vitam ferens oĩm: a iterum in ymno canm. „ Ntßii O ecrux aue ſpes vnica: et ſic etiã deberet ado ꝛari ꝗqcunq; crux im WM vrbis fſP ma crucis ad imaginem xpᷣi foꝛmata de qcunq; materia ſit ſiezʒ N ado:atiõe latrie. Xlio modo conſiderat᷑ crux xp̃ᷣi mquantum et gnne res quedã ſcʒ lig num: a ſic non poteſt eadem adoꝛatiõe adoꝛari Reng cum xp̃o: quia vt ſic non pertinet ad perſonã verbi vt pars 92 · nd Luent vtz beata virgo mana ſit adoꝛanda adoꝛatione latrie- ¶Q S tiͤhe Ruñdeo ꝙ beata virgo cũ ſit per ſe agens rõnale ei debet᷑ honoꝛ ndii per ſe · vnde alia adoꝛatione adoꝛet q; filius eins: non lat rie que inmn loli deo debet · ſed ypduhle quia vltra oẽs ſanctos debet adoꝛari * a venerari ſiue inuocari·ergo inuocamus eam digniſſimam der i genitrieem dñam angeloꝝ: matrem gratie a milcdie · 2 hoc ſile er non fit aliis ſancus. Secunda eſt adoꝛatio ꝗᷓ dr yꝑdulia ab yper ſe qd eſt ſuper 4 dulia leruitꝰ·. a iſta adoꝛatio 2 veneratio exhibet taiis excllentioꝛibo crea tis vt beate virgim marie · ligno ſancte crucſ — rypo impeeſſe a etiaʒ; veſtimenus xpi a lilibus. DHe enim rehquie HZ d non ꝑue ſunt ſed excellentiſſime que xpᷣm tetigert Berñ Zicut H W xp̃s tactu ſue mðiſſime carnis vim regeneratiuã aqs ↄtu lit ita nicdun xp̃s tadtu do poꝛis a ſanguĩs ſui conſecrauit p fata a nobihtauit M ampliꝰ veneranda ſunt q; ſanctoꝝ oſſa a reliquie: a ita tenet Ntt.m ſanck? Tho · in · 3. di .· 9. Veraa eſt veneratio que dr dulia: a illa nelg attrihuit nndiedn hic querit vrʒ⸗ aliqᷓ αaο ſit diſrigenda ateten ad ſanctosrñdet ſandus Tho.2·2 di · 3. ar. Sanchs poꝛrigatur nlex oatio nõ tanq; per ipſos implenda: ſed vt eoꝝ meritis a peibo nlaluat oꝛðes ſoꝛtiant effectum. Vnde a ſancta trinitate petimus vt nrjᷣi oott miſereet᷑ · ab alis ſandis vt oꝛent pꝛo nobis Vnde hic queritur vempli vtrum latria poſſumus adoꝛare imagines ſancoum. Rñdeo qn inpm⸗ imago poteſt ↄſiderari dupłr. Vno modo vt res quedam puta ons de lignũ ſculptũ vel pictũ · a ſic nos non adoꝛamus imaginẽ a hoc d:und eſſet ydolatria, Alio mõ poteſt ↄſiderari vt eſt imagd a ſignum ma de⸗ alicꝰ rei: a qꝛ idem eſt motus quo quis in imagineʒ mouet᷑ a in o dn ipſam rem ſignatã: ideo etiã eſt eadem adoꝛatio qñ veneramur niderg ima ginẽ a rem ipſam cuius e imago· vnde hoc dr m decret. Nx ſtſent pictura imaginũ eſt adoꝛãda ſed res que per eã rep ntatur . g illi r. leeretici gramter errauefr̃t q imagines xp̃i a ſanctoꝛꝛ deſtrux ert gaf v legit m canone ꝙ ſanctus Leo papa anno dni: 44qeſinodi . li quintu 2gregautt in caledonia in eccla lancte eufemie virginig nni ibi ſtatutum eſt geunh imagines lanckoz mhoneſte tractaz⸗ thie uent aut irruenenua eyhibuent a comunione ſide lin ſparetur . Item Conſtantinus papa qui ſedit annos ſeptem imperatoꝛem excõmunicauit·eo ꝙ imagines xp̃i a lanctozꝛ dehoneſtauit. Itẽ Poſt hoc imperatoꝛ Leo cum ſilio ſuo ðſtantino anno dni⸗718. regnauit · 5. hic omn es imagines xp̃i a beate va ginis marie ꝰ ihßſ æzliæum ſanctoꝝ in medio cnuntatis cõſtantinopolitane erma Yy feat · multos de ꝓplo ſibi non ↄſentientes ibi decollari pꝛeœpit He vnde Gegꝰ papa 14: qui ſedit annos deœz a menſes octo im Oðèðð ercõicauit a vebem romanã a ytaliam ab eius imperio netedere an⸗ fecit. Sed nos xpᷣiani venerari debem? imagines ſanctoꝝ qᷓ ſunt pn regratian Cñdet ſanctus Iho. ꝙ ſit. Natio eſt. qꝛ oꝛatio eſt acꝰ ſf virtutis que multum eſt meri oꝛia qᷓ fit tum caritate: quia turnt ger impetrat bona ſpũalia a eterna.a qulibet tenet ſibi puidere de ſet ſalute aie et ſibi ꝓcura bona ſpũalia in pñti: ergo qlibet teneẽ do⸗ oeare. Item oano eſt pars ſauſſadtionis peo pẽtis et quilibet eſt ac⸗ peccatoꝛ: ergo quilibet tenet᷑ oꝛare vt ſic de pẽtis ſanſfauat: ſed . cleria a ſaœrdotes oẽs in ſacris conſtituti htrictius obligant᷑ ad R ozandum: quia ꝓpter officium datur beneſicium a tales tenen? l ex p̃ᷣepto dicer hoꝛas canonicas: nec ſine magna neoœſſitate di⸗ d mittere pñt (Querit᷑ vtza debeamus ſolum pꝛo nobis petere an 2 etia; pao aliis oꝛarelrñdeo m ſanctũ A ho· 2. 2· q· S ar. 7. q; ſit quia beneſñiciuʒ eſt a cũ hoc opus ſpũahs miſtðie oꝛare pꝛo alis a pꝑo eis petere gram a deo in pñu a glam in futuro: a allegat ibi Cub. ſuper Math. di. Dꝛare pꝛo ſe neœſſitas cogit. pꝛo alis autem caritas fra ernitaus cõmendat. a mb m exameron. ii e Pter te ſolũ rogas nemo pꝛo te rogat.ſi pio omnibo rogas oẽs pꝛo te rogabũtVltimo nota exemplũ de operario iuſto 2 bon e ꝗ auit diuiti impio ꝓ denario diurno a impetrauit ſibi w niã H”W”MUVMƷ a deo a veram penitentiã a ſalutem· hoc quere in pomptuario. N ſcenſionem dñi epla Petr I te pꝛudentes vigilate in oꝛat ſcote 2s 2 vige tatöibus Ance omnia aũt mutuã in vobiſmetipſis caritatẽ tmnuam hñtes· quia caritas operit multitudinem Ariſſimi · eſto petcatoꝝ· hoſpitales inuieem ſine murmuratione. Vnuſ⸗ 6 . quiſq; ſicut accepit grãm in alterutꝝ illam ãäminiſtrantes ſicht woni diſpenſa toꝛes multifoꝛmis gratie dei. Si q̃ͥs mi⸗ niſtrat tanq; ex virtute quam ãminiſtrat deus vt in om⸗ nibus honoꝛificetur deus per iheſum xp̃ᷣm dũm noſtrum. H . Ser mo. xx yi. ſuper epiſtola pꝛeceenn E. wde itl manie . mmaſ Roptt ) P ee din: iad madne uderd et teneit lletet at: ſed nt ad nent adi⸗ 17 9 t posis zalegn oalis vr. 5 190 5 bono ama ganio⸗ etl ibus fitate dinem u’⸗ tanen gon⸗ no —“ —X*r . . R Cum aliquis pꝛincps aut rex venturus eſt ad aliquam Auunmtatem pꝛedicat᷑ illis hominibo aduentus illius regis vt pꝛeparent ſe. Cum ergo in euangelio pꝛedicatur aduentus ſpũſſandti ſanctus Petrus apłs in hat epła nos inſoꝛmat quałr debe mus elle parati ad ſuſcipiendum talem hoſpiteʒ a tantũ ſcʒ Stote pꝛudentes et vigilate in oꝛtionibus. I. Petri · 4· ſpũmſanctum dicens. Eſtote pꝛudentes & (Vnde in pñti ſermoe tria ſunt dinda. Pꝛĩo de pꝛudentia a oõe. Secundo de mutua caritate. Lerao de hoſpitalitate Quantüũ ad pꝛimũ dicit. Eſtote pꝛudentes: nam pꝛudentia p̃parat domũ huic dño Pꝛouerb· 9. Zapia ediſicauit ſibi domuʒ: a hoc qñ pꝛudens homo tog noſcit ſeißm ſcz quid eſt qd fuit a qd erit Berñ. Cogita vnde veneris a erubeſce.vbi es a inge miſce: vbi eris a ꝑtimeſce. Item cogno ſce te ſi per pẽtm moꝛtale exoſus es deo· vnde Zap⸗ꝗ· Odio ſüt deo imp ius a impietas eꝰ Ecl·22· ARltiſſimus odio habet pec⸗ 18. Knima que peccauerit ipſa etiq; moriet᷑ Jaco. Peccatum cũ ſummatuz ſuerit generat moxtẽ. Sed etiã econuerſo cognoſce ꝙ gratia ſpũſſandi faat te filium a heredez dei Ro. 8. SZi heredes et fihi. Item faut te beatum · vnde Ps. Beatus ꝓplus tuius dñs de? eius. Item gra dei faat te benedicũ Deutro · 28· Si epta mea audieris benedick? eris in ciuitate t. Et in ſignum h? tunc hos nomiabit deus benedickos qui a dextris eius erunt. Venite be nedidi patris mei: ſequitur. Et vigilate in o'ombus glo.ne animus alia cogitet contra id qð oꝛatur queritur hic an euagatio mentis ſit pẽtm eſpondet Tho. ⁊.2.·q: Sz. Si quis in oꝛõe mentis ex ꝓpoſito euagetur peccatuz eſt et impedit oꝛõnis fruct um: a cõtra hoc diat Rugꝰ in regula. In pſalmis a ymnis cum oꝛatis deum: hoc verſetur in coꝛde qð pꝛoſertur in oꝛe. Iteʒ contra hoc papitur clericis ꝙ officium diumũ quantum eis deꝰ dederit ſtudioſe dele bꝛent pariter a deuote: ſed euagatio que ſir pꝛeter intentioneʒ oꝛõnis fructũ non tollit qñ manet vis pꝛime mtentionis ſeʒ qn inapit oꝛari. illa pꝛima intentio totã oæationẽ meritoꝛiã fact ( Querit vtzz a deo lietum ſit petere longaz vitã (rñdet Heynricus de halſia ſuper Geñn. Iſta queſtio habet duas PtesQuo ad pꝛimum ſciendũ q peꝛ moꝛtem pꝛmnat᷑ quis pꝛimo ooꝛ poꝛis pulenitudine a ſamtate, Scðo delectatione a voluptate Terxrdo bonis exterioꝛibo vt agris veſtibo vxoꝛe pueris cog nat eqs dig nitate et poteſtate. Si igit᷑ times moꝛtem ſolum ideo qa pꝛiunans ſoetitudine delectatiombus et ſic pꝛoolongationem vite „ catoꝛes. Itẽ per pẽtm moꝛtale eris debitoꝛ eterne moꝛtis Eʒzech M Soermo petieris grauiter peccas. Talis em ſi fieri poſſet ꝑpetue in illidt vellet viuere q; liate ex caritate tum deo eſſe qð hᷣm oẽs docteres notabile ſignum eſt eterne repꝛobationis (Scðo nõ ſolum moes p̃fata bona tollit ym̃o etiaʒ bona ſpualia aufert. Non enim poſt mottem pñia locum habet nec penas fauliter poterimꝰ cõputare pꝛo moꝛtalibo ꝑſoluendis:non opera virtutũ exercere poterimꝰ aut augere pᷣmium et pꝛoximis ſubuemie que oĩa moes amittit a ꝓpter iſta laudabile eſt mostem timere a pꝛo longa vita oeare deu debet a cum hoc addi illud. Fiat voluntas tua etiã im iuuen tute: a hoc exemplo xp̃i facre debemus Vnde ſi pꝛo longa vita oꝛare wolueris pꝛima intentio ſit vt pemteas de pe ccatis et ꝓ eis ſatiſſauas. Scðo vt virtutes opera ri valeas. Iercio vt pximis pꝛodeſſe tupias · ſitut beatus Martinus oꝛauit di, Dñe ſi adhuc populo tuo ſum necſſarius non retuſo laboꝛez. Item notandum hic ꝙ q;uis laudabile ſit timere moꝛtem a petere dilatione; pꝛo pꝛioꝛ ibus cauſis iam enumeratis·tamen cum quis ꝓbabiliter ab egritudie ſe ſentt moꝛituꝝ: pꝛotunc obligat᷑ voluntatem ſuazʒ diume voluntati ↄ foꝛmari in moꝛtem ðſenuendo, Euidens emm m diciunz diu ine voluntatis eſt omne illud qð ſit. Debet inſuper oogitare quomõ moꝛtis via eſt que dudut ad patriã Rugꝰ hos laudat qui in vltimis tꝑibus ſuis libenti aio moꝛtis ſue recper̃t aduentum: oꝓpoſitũq; fadentes coꝛripuit· vnde etiã SZcotus ſuꝑ 4:ſenteñ · diat ꝙ ſi qs cum iam videt ſe moꝛi vult a plene con⸗ ſentit m moꝛtem ac ſi per ſeip̃m moꝛtem elegiſſet: penaz moꝛtis ſic patiendo ſauſſacit pꝛo omnibo peccatis ſuis vemalibus: ymo aufert aliquid ad ſatiſſauendũ pꝛo moꝛtalibo: quare per omnia laudab le eſt in moꝛte voluntate ſuã voluntati diumme ↄfoꝛmane ¶ Ie querit᷑ hic vtꝝ ſenes a infirmi pauperes a tribulati debeꝛt Va epeß ot yßa m . exoꝛare deũ vt eito moꝛiant᷑ rndet Heynricus de haſſia ꝙ homo m lenectute oonſtitutus ex eo ꝙ vita extat ei tedioſa non debet moꝛteʒ petere ex impat ia ſua. Pꝛimo qꝛ liet ſoꝛte in extenioꝛibo multa mereri nequeat. in interioꝛibus tñ operibus poteſt mereri gaudium accidentale a etiã dimmutionẽ pene ex deſiderio vite eterne a eſſe cũ xpᷣo. Sed opera remunerari impoꝛtune petere ẽ magne ſuꝑbie aꝓparentia qua ꝗ; oꝑa ſua ĩpoꝛtune remunerari ſunt. Item Job· 2. Sicut mer cenarii dies e?. Wercenarius em̃ a dñno impoꝛtune petens anteq; meret᷑ miuriã facit dño.ſic a tales . 7 — apte crederet cũ beatus Job cuius openibo deꝰ dedit teſtimomü dixerit. Vereb ar Oĩia operna mea Ecl. 9⸗Neſcit homo an amoꝛe vel odio dignꝰ ſit. Itẽ oẽs iuſticie nr̃e tanq; pannꝰ menſtruate niis Wrn mmg inpi putan dtening amidt la cer muren vit zapes npins ſedh⸗ ndum repo llierab n ſi semm nuper Gs upef lene on⸗ ymords ts:pno omma emare Nlrät vmo debet ſorib mereri vite tere unenn mmoni. amoee ſtnan gzeft als Cupio diſſolui et eſſe cum xp̃o: vel etiam ſicut Dauid qui di EzEr miſi eſſent tante ſanctitatis ſitut Aplłs qui dixit ad Sitiit anima mea ad deum fonteʒ viuum.a iterum. Deu mihi qa in colatus meus ꝓlongatus eſti Exemplum de 5neretnix quedaʒ oauit pꝛo deuoto viro: a ideo xp̃s illi meretria omnia Petccata ſua indulſit· hoc quere m ꝓmptuario.o⸗23· ¶(Quantum ad ſecundã partez dicit hic apłs Pe. Ante oĩa in vobiſmetipſis caritatem habentes Gwil: luqꝗð. Caritas ante omnia habenda ẽ quia ſine caritate nihil ꝓdeſt · . Coꝝ· 13: Zi diſtribuero m cibos paupeꝝ i& Berñ. Caritas eſt bonum tum qua nec opꝰ minimũ deſpiditur: ſine qua nec maximũ acœptatur. Item non habenti caritatem nocent omma tam pꝛoſpera qꝙ; aduerſa: habenti vero carita tem omnia pꝛoſunt Ro: S· Scamus qm diligentibus deum oĩa coope ant᷑ m bonum. Item qui non habet caritatem moꝛtuꝰ elt ſpiritualiter in anima m pñti a eternaliter in futuro.i. Joh. x Qu non diligit m met in morte ſequit hic. Quia caritas operit multitudinem peccatozꝛꝛ ¶ Obi notandum ꝙ caritas dỹ veſtis dei à pꝛoximi: quia hominem dignũ ſaut ingreſſu regni a quicunqʒ; non habuerit veſtem hanc ind ignus eſt ↄſoꝛtio angeloꝛum . ſed ad illum dickurus eſt xp̃ᷣs. Rmite quõ huc intraſti non habens veſtem nuptialem: quia admiratur dñs inueniens anquem im ecleſia cat holica abſq; veſte nuptiali:vſine caritate dei a pꝛoximi Muius admira tionis poſſunt eſſe quatuoꝛ cauſe¶ Pꝛima qa dñs ihelus multum valde expendit vt ſponſa ſua hane veſtem hret cum ale veſtes vel hunt de pilis aialium· vel de ooꝛtiabo a bozꝛ vel viſcenibus vermium vt veſtes ſenc· hanc veſtem voluit xp̃a nobis miniſtrare q̃ſi de viſceribo ſuis tum lateris aꝑtione amoeẽ ſuum nobis oſtendit Berñ. Clauus penetrans: clauus reſerans fadus eſt mihi vt videam voluntatem dñi:quid enim vult dñs mſi vt econuerſo eũ diligaz (Scda cauſa ꝙ ſponſa hanc habeat veſtem vt poſſit ſumme placre xpᷣo ſponſo ſuo: vnde veſtem in tonſutilem: que erat ſigura huius veſtis nohuit diuidi Joh:19. Lict permiſerit coꝛpus ſuum lacerari et vulnerari. vnde Rugꝰ unicam homis iam iudicati in cruc pendentis caꝛmſiœs pilati non ſunt auli vleimdere tu m terris carita tem dei ſiue cari tate ꝗᷣ deus eſt ſeparare vis (Teraa cauſa qᷣa ſcit ſponſa ꝙ ſi veſtis iſta ei fuerit· turpitudo eius toti mũdo manifeſta enit Pꝛouerb ·o Vniuerſa delicka openit caritas: vnde etiam Aplg. Beatus qui ciſtodit veſtimeta ſua ne nudꝰ ambulet a videat turpitudimẽ eius Quar ta caula qꝛ ſponla ſcit non liet ahcui intrare aula celeſtis regni line veſte nuptial: vnde Heſter. 3. dr ſiue legitur Hꝓ non erat licitũ intrare aulq regis aſſueri induto ſacoo. Sactus ecrunmm eſt timoꝛ ſeruilis cum quo nemo intrare poteſt regnũ celoz: ſed veſtis nuptialis eſt caritas dei a pximi: a quicunq; illã veſtẽ ſecum poꝛtat: regnum cleſtis regis ſecure intrabit. ( Kuantum ad ter aã parteʒ iſtius ſermonis ſciendum ꝙ hic dẽ. Voſpitales muicẽ ſine murmuratiõo bi ſciendũ ꝙ duplids lunt hoſpites ſtczʒ boni et mal (Boni gratum obſequium deo noſtro iheſu xpo exhibent peregrinos a pauperes hoſpicio reapiendo: in ſignum huius qñq; etiã ad literam angeli ſunt hoſpidio recepti vt patet in abꝛahã a etiã in loth qui ange los hoſpido reœper̃t eſtimãtes eos peregrinos eſſe · ymo etiam qñq; xpᷣs viſibiliter reœptus eſt vt in emaus: et tales merentur in hot audire a xpᷣo in extremo indicio hoſpes fui a collegiſtis me. Wenite bñdidi patris mei ie Getrundi ſunt mah hoſpites vt pimœirrne aduerſa agentes: et iſti dSdeũü grauiter offendunt (Et ſic cõmuniter ſeptez modis Pꝛimo M aqñ in diebus feſtiuis de mane ante miſſam vel infra miſſam dies Ddyruñſide dant hyſtriombo comedere a bibere qui deberent illa hora xp̃ianus ſub pꝛeœpto tenet᷑ miſſaʒ in diebus dnitis vſq; ad line audire (Setundo peccant vmuʒ temperando a hot faciunt ꝓpter lucꝝæ ſuum a pꝛoximoꝝ damnum qui ex hoc vino nociuo tꝑato incurrunt multipliæs mſirmitates: et mulieres pꝛegnates qniq aboꝛſum patiuntur: a tales pincerne erunt ho micide coꝛam deo quia vnuſquiſq; debet diligere vitam pꝛoximi magis q; tꝑalia tot ius mundi (Cercdio peccant in menſura ſcʒ ſi habent miuſtam mmenſurã.a ſi iuſtã non plene dant (Quarto peccant qñ ſcienter B pmittunt incurrere meretries dom? ſuas et peccare cũ hoſpitibo⸗ ,. cum illis bibulis: et in do mibus ſuis ſuſtinent hyſtriones cum Scub inis luis qui non ſunt in matrimonio ↄiundi rei erunt oim pet catoꝛuz illoꝛum · vnde dỹ in decret. Pari pena puniendi ſunt fadentes a ↄſentientes (Quinto peccant qui pꝛopter lucʒ tꝑale miniſtrant hoſpitibus ſuis cibaria illicta a ꝓhibita ſicut in qᷓdꝛa geſima ladiania a oua in qᷓdꝛageſima ieiunandũ eſt a lacamis Gexco qñ computant mmium hoſpitibus ſectum hoſpitantibus: quia tales moderate hoſpitibus computare debenent. ſic tamẽ q; eis pꝛo laboꝛibo a occupationibo ſatiſfiat. a qeunq; vltra debitũ ſuis ꝓximis computant ſcienter tenent᷑ ad reſtitutionẽ ¶ Oltimo nota exemplum de tiue qui hoſpitando peregrinos et paupers eſt ditatus· hoc quere mn pꝛomptuario·h·i. eſe m eccleſia aQ miſſam a ſermonem audire· nam quilbet verus ln d. dag niͦaler⸗ illäw Auantn oſpitals oſpin znlonun inpatr teſhnats raphet nettene tis nat to: etili MPeino ſam dien llla oꝛa dn nt wor tuoten matsgig /Nα.α 6 pali miam iſtienter vſpinbo nes cum unt oim ndi lunt tpale tmder acnams antbus: ittami paupn .xx viii die penthecoſtes lectio actuuz Aploꝝ KR diebus ilns duz cõplerentur dies penthecoſtes erant omnes diſcipuh paricr in eodeʒz loto: et fa dus eſt reynee de celo ſonus tanqz aduenientis ſpũs vehementis.et impleuit totã domuʒ vbi erant ſede tes.et apparu erũt ills diſpartite hingue tamq̃ʒ ignis ſe ditqʒ ſupꝛa ſingulos eoꝝ et repleti ſunt oẽs ſpũſaco. eet cepꝑerunt loqui variis hnguis pꝛout ſpũſſandus dabat eloqui ilis. Erant aũt in ihrm habitantes iudei et viri renigioſi ex omni natione que ſub telo ẽ. Sacta auteʒ hat vnuſquiſqʒ hngua ſua illos loquentes ſtupebant autem omẽs et mirabantur dicentes. Konne ecce om̃s iſti quu ninguã nr̃am in qua nati ſumus parthi 1 media elamite et qui habitant meſopotamiã iudeaʒ capadodã pvontuz eſt crca cyrenen: ⁊ aduene romani iudei quoqʒ a pꝛoſehti cretes O arabes audiuimus eos loquentes nris uIngnuis gnalia dei. 7 puli panter in eodem loco. Ita habetur acuũa. oigi nahdter Et m hodierno ſeſto miſſe tranſſũptiue a ledio-⸗ naliter. venerabilis Beda ſuꝑ illo verbo Joh: IA: Paraclitus at̃ ſpũs quem mittet pater m noiĩe meo ille vos doœbit omniadie rece · ſpũs landus illuſtrat coꝛ hominis interius. Vñ etiam btus . Greg eius. Alemo docenti homini tribuat qð ex ore doœntis inæ- telligit · miſi intus ſit qui doœt doctoris lingua inuanuʒ rterund päſſan laboꝛat.que tũ ita ſe habeant humiliter depꝛeœmur vt dtus qui vult a imqᷓntum vult inſpirat ad nos dignetur venire et in nobis ſoꝛdes abluat: a vVirtutes infundat ·et det nobis ea que iplſe ſcit dicre et intelli ple l elligere vt ſint ſibi ad laudem et nobis ad ſalutem· quod vt facilus impetremus ad mariã virginez de ſub. r'epiſi ola pꝛece: i. xx viii H coſtes erant omnes diſci complerentur dies penthe note vmneam⸗ a ip̃am deuote ſaltemus diendo Xue maria e Ende in pn'n ſermone tria ſunt dicenda. Primo de miſſione ſpNiꝛ· rituſſandti a hyſtoꝛia cũ ahquibo qᷓttiombo. Scðᷣo quare ſpſſan ctus viſus eſt in tripliei ſpeae. ſeʒ oolumbe. flatus a ignis. Ter⸗ tio de beatis illis qu ſe peꝑant iſto temꝑe ad ſuſcepuonẽ ſpůs ancti. Quantũ ad pꝛimum hie quent. Cur non ſtaum deus 1 ſuandtum reupiunt efficaditer qui detem peecpta ſer uant Iſtem ſe mo in vluma cena xpi. bus quos oẽs adeo roboꝛauit ꝙ per eos totũ munduz ſub uit. Duodeam barones ſũt duodecim apłi.ſeptuagintaduo mi⸗ lites fuerunt ſeptuagintaduo diſcipuh· nde Berñ. Liœt ma= dicitur ꝙ ſpũſſanctus in ſpecie to lumbe deſcendit ſuper eriſſtum baptiſatum in ſignũ ꝙ qui per dit innocentiam bapti ſmalem ꝑ pcm̃ mortale debet habere ad modũ co lumbe gemitũ peo cantu Doerbet em̃ cogitare penitens oẽs annos ſuos in amaritudine aĩe ſue Juxta illud Hiere & Ludtuʒ vnigeniti ſat tibi plandũ ama rum Secundo debet elſe lieut columba abſq; felle malicie eliges £ S8SBenno poſt aſcenſionem miſit ſpm̃ſanctuʒ .a quare poſt detem dies mi ſit. Rñdet Elucidarius Primo vt apli ieumis et or̃onibus ad ad eus aduentum ſe peeparent. Setundo ad deſignanð ꝙ ſpĩ⸗ eundo querit᷑ vbi et in quo lo reœperunt· Rñndeo in labern⸗ ac culo in quo xp̃us cum diſcipulis ſuis pꝛius enauit anteq; capt hee do mus fuit multipliuter dſecrata· Dri⸗ vltima cena xp̃i· Scðo in lotione pedũ diſcipuloꝝ ſuo⸗z Vertio in ↄſtitutione ſatram̃ti eukanſtie· Quarto vbi xpᷣus ap⸗ fuit ( Obi ſcienduz eʒ —— paruit diſcipulis ſuis in die reſurrectiõis ianuis celauſis et dixit eis Pax vobis Quinto hodie qñ diſcipuli reœper̃t ibi ſpmſactẽm et erant ſimul in deuotis orombus. Vnde dẽ Vctu. . Hii erant oynmnes vnanimiter ꝑſeuerantes in oronibus tü mulieribus a ma⸗ ra matre eius a cognatis quibul daz iheſu m carnem. Et iſtud innuit᷑ in verbis pꝛemiſſis tũ dict᷑· Dum complerent᷑ dies pen⸗ thetoſtes & (Uercio quert᷑ hic quot fuerunt in nnmero Rndeo ſere entum viginti hommes. vt habet Actu. 1. Nam duode⸗= um apoſtoli a.72Z diſcipuli a beata virgo mariaa et maria mag dalena-maria Jatobi a ſalome a Johanna vxoꝛ cuſe: et ahe de uote femine que ſecute fuerunt ihm et quidã deueti cognati xpi ßm carnem Vnde glo; ibidem diat. Nullus abſlens vbi erãt/ coꝛ vnum a animaz vnam hñtes bi notandum ꝙ hodie rex eli et tern/ deojm barones ſetit: aſſociats ſeptuagintaduobo militꝛ per eos totũ munduz ſubinga .„. gna a diuina plane ſuerunt minatula que dñs geſit in terris:· H Anmen vnũ eſt ſuer oĩa alia· q in paudis impucibo ominibus totum mm a oẽm ſapientie altitudmmem ſubiuganit Rñtuz . a28 ſcam Peutmn nbua Pun ſciendum ꝙ ſpuſſanctus appa⸗ ri Peius mala ſuſtinere q; inferre: qꝛ apud deum non eſt miſer qᷓ patitur iniuriam . ſed qui ſacit ſieut Deroni· Ruſticus eſt qui facè rnraſticitatem non cui hit (Terao exemplo columbe nidiſicare de „ etn in ſta dum n wp fiaun fibas fofan latus tra hſ op dit⸗ luitp vite aet⸗ btdñt lt. P gun⸗ der Se ſtye⸗ mea ſus en vlye uum fah⸗ Rhel üd ene. — pth Vbi ſum emnp drn nede ſam ligis ier uhot & piꝛium: aquam ꝓPam ſedð non aerem. a ſi modicũ eſſet de aere deberet vendi elſet res pꝛecioſioz a tario tunctis rebo tempalby . bet in petra Nam petra que non fledtit᷑ ſig niſ tat -pᷣm pꝛecipue m ſtatu crucis vbi otudi potmit · h non amitti, In petra hac m dum ſuũ lacere debent qui bonam vitam inchoant. Juxta ilud.· . Cantitc·2· Co lumba mea in foꝛaminibo petre · petre ſunt vulne . ra xp̃i in cruce ibi eſt meritum · Berñ · Scio ꝙ merita mea nõ ſu HMUM M fiaunt Ergo ↄſidenter quod mihi deeſt vſurpo mihi ex vulne ribus dñi mei ihelu xp̃i que miſer coꝛditer affluunt a ſi delunt foramina ꝗᷓ def luunt:foderunt manus eius a pedes ι Lancœa latus eius ꝑſoderunt. Et per has rimas heet mihi ſugere mel de petra· a oleum de ſaxo duriſſimoSetundo a pariut a viſus eſt * m flatu. et hot poſt reſurrectionem xpᷣi.vt habet᷑ Johannis :?è G HMLMB ꝙ x¶p̃s poſt reſurrectionem ſuam mſufflauit in diſcipulos ſuos. diẽ · NRcapite ſpmſanctum & Guilhelugð. Ideo ſpuͦſſanctus vo . „ luit per flatuʒ deſignan: vt odatur eis ꝙ neœſſarius ö flatus vite humane. non em̃ poteſt durare per vnaʒ hoꝛam abſq; fla⸗ tu et aere. tamen abſq; abo a potu pluribo diebus põt duraar . Et dñs omnipotens oedinauit vt aer comuniſſimũ elementuz eſſet. Hot patet.qꝛ homo poteſt hr̃e terram ꝓPam a igneʒ p?o Sit etiam ammãa hoĩs non poteſt viuere ſpũaliter ad vna hoꝛ ãa ſine gratia a taritate et dono ſpuſſancti. Vnde Rug.⸗ MWita ani⸗ me amoꝛ eſt:qui non amat motuus eſt Tercio apparuit et vn⸗ ſus eſt in linguis igneis ſicut diat hic. RPuerunt eis diſparti- linque tancqᷓ igmis (Onde hie quent quar ſpuſandus apa⸗ (Q ruit m linguis igneis Rñndeo vt apli coꝛde accenli verba ig⸗ mia haberent a legem ignitam pꝛediearent que eſt lex amoꝛis vt habetur Johan · i· Doc eſt pꝛeœptum meum vt diligatis muicem (Item queritur quar ſpuſanctus venit in ſpetie di Q ſpartitaruʒ hnguaꝰꝝ Rñdetur vt oſtendent diſcipulis ommnid unguaꝝ ydeomata loqui a pꝛeditare poſſe a mterpeetibus nõ egere (Cirea qð notandum eſt ꝙ deus ab initio cocellit homimni gratiam lingue tũ qua poſſet loqui vno linguagio inter homi⸗ nes vt a vnus intelligeret allum plene eae Bed antiq; pa⸗ tres ſcʒ filij noe abuſi ſunt beneſitio iſto vo lentes ediſicane poſt dihluuium turrim vnam vſq; ad telum pꝛopter futuꝝ dilnuium vt poſſent ſit euadere manũ dei:a poſt plagam ei reſiſtere · J0 deus confudit lingnas oĩm et diuiſit vt vnus non intelligeret alium m ꝙ dicit magr m hyſtoria ſuper Geñ⸗Et hm q; diat Phs. 3 lbzo de tribo ſilijs noe et adhut iplo vmente nati ſut 1 2 num (Nerdo ſpũſſanctus facit Soermo- 24 milia viroz: et centum pꝛeter muliers a pueros qui omes fecerunt.72 generationes· quia de iaphet fuerunt.i5. genera⸗ tiones. de cham . zo. de Zem. 27. IJdeo deus diuilit labiũ ip̃oꝛꝛ quos non erat mii vnum in ſeptuagintaduas linguas. et poſt hoc diſperſi ſunt in vniuer ſas terras. Nam ſem Xſiam. C¶ ham affricam. Japhet europam ſoꝛtitus eſt. Scõo ßmanſit mũdus vſq; in hodiernũ diem vt nullus eſſet in mundo homo purus. qui om̃s linguas poſſet ſimul intelligere loqui a ſcire. Sʒ hodie tupiens deus mom ad agnitioneʒz ſui noĩs peruenire · miſit ſpi ritũſancum ſuꝑ duodeam apoſtalos qui ſic locun ſunt vt oms homines intelligerent ſuas linguas p illos loquentes. Jõ diat audiebat vnuſquiſq; ſua lngua illos loquentes magnalia dei et hot neeſſarium fuit. Nam quitunq; dat alicui ahnqð offitium oPꝛtet etiã ꝙ det ei illiud per quod offitium valeat exerare, Sed pßs dedit diſcipulis ſius offitiũ pedicandi in oms gentes et qꝛ hot facere non poterant ſine grada linguaz ideo neceſſa⸗ rium fit vt ipſi oẽm hngnam loquerent᷑. Vnde dicit Loque⸗ bantur varijs linguis apoſtoli (Zed queritur qñ hoc fadum ſit. Rñdetur hodie in die penthetoſtes. q; vna lingua. ſeʒ hebꝛꝛ ica vtens ab omnibo hommib⸗ diuerſaz hnguarum intelligeba tur. Vnde diet hic Rudiebat vnuſquiſq; lngua ſua loquẽtes illos: poſtmodũ vero in terris diuerſis ydeomatibo loquebant᷑ nulla creatura docente pꝛout ſpirituſſandus dabat eloqui illis· Quantũ ad ter nt beati qui iux Bat.j0· Non enim vos eſtis qui loquimini dam ꝑtem iſtius ſermonis eſt ſciendum qꝙ illi ſu ta polle pꝛeparauerunt ſe ad ſuſcepdionẽ ſpũſſandi(Et c qn⸗ in pñti vita. Vnde pſal. Beatus Pplus cu. do. de · eius Sccũdo facit hominez dinitem in pñti a in futuro: Et hoc pꝛobatur · qꝛ quicquid homo exterius in gracia facit totum eſt ei meritorium. NMam vnũ pater noſter in gra eia apud deũ plus valet q; mille extra graciam. Silr vna buccella punis data in grada plus va let q; eentum flozeni in peccati 98. yꝓm̃o laboꝛes manuum ſuari erunt eis meritoeij qñ ndeliter laboꝛant pꝛo ſe vxoibo a pueris ſuis. Vnde pſab· Laboꝛes ma tua.qꝛ ma. Inſuper omĩa aduer ſa t infoꝛ tunia que patienter ſuſtinent er ũt eis meritoria Ro· 8. Samus quomaz di ligentib⸗ denm omnia coopantur in bo⸗ hommez heredem regni eloruz ſi Euarto ſpüs lium dei boheredem xp̃iaplus Si ſilij a heredes tuplici atione Prima eſt qꝛ ſpũſſanctus facit hommez beatum Nnn⸗ Chen nüde⸗ arus. hiürſyr toffis ſdick Ude ütun tenn, Ounds cala⸗ ogue⸗ dum eba/ dn uins ebai guiils con⸗ nnm cudo⸗ reg: zum⸗ nille va vari uend Duer nb⸗ uz1 xxviriri ſanctus fact hominez particpem omniũ bonoꝰꝛ · ſcz orationum iemnioꝝ: elemoſinarum et miſſarum que fiunt in toto mundo Nam iſte eſt articu us ſidei ſanctoꝝ cmunionezꝭ (Pꝛo quo ſcie dum ꝙ ſanctoꝛ tommunio eſt bonoꝝ: ſpintuahuʒ per landos acquiſitoꝝ congregatio⸗vnde credenda ẽ ſancoꝝ communio-. in eccleſia:. Nam omnes xp̃iani exiſtentes in gratia a ſine pecca to mortali partiupes ſunt oĩim bonoꝝ que ſiunt quotidie in ee cleſia per quodlibet membꝛũ eccleſie· Sicut ſi candela accenda tur pꝛo aliquo ſpecialiter oms qui cum eo ſunt benefitiũ cande le percipiunt · niſi in viſu impediant᷑ ſcʒ peccati moꝛtalis: quod obtenebꝛat intellecum a inſiat affetum Pſal. Parucps ſum ego omniũ timen· Et hoc non ſoum intelligitur in pnñᷣti vi⸗ ta:ſed etiam in fu tura glia onde ex dick is quikbet veſtrum debet duo documenta eliere. Primũ eſt ꝙ; quilibet debet pꝛoxi⸗ muz ſuum ex toto coꝛde diligere ˖ qꝛ hic cantas imepit et m celo perficitur · Fuguſtinus. Vnuſquiſq; in celo tin diliget pꝛoximũ ſuum qntum ſeipſum. Secunduz documentuz ꝙ; quando videt vel audit quis aliquod bonũ opus a pꝛoximo ſuo fieri ð hoc de ber gaudere · quia hoc bonuʒ opus etiam ſuum erit in elo. Pñn magiſter lententiaz li. 4. di: 49: Per caritateʒ que ſingulis erit Perſecta: tm̃ quiſq; gaudebit de alterius bono qᷓntum gauderet ſi haberet m ſemetipſo(QRuinto ſpũſſandus deducet hominẽ ad vitam gloꝛie ad quam non peruenit᷑ niſi per gram ſpũſſandti: Aug. in libeo ð natura a grada diuma, Gracia ſine qua nec in AUntes nec etate grandes ſalui facti ſunt non meritis reddit᷑: ſed gratioſe datur popter quod grada vocatur.a tunt erimus be nedicti a xp̃o· Juxta illud Venite benedicti patris mei *. Dominica pꝛima poſt penthecoſten. (Epiſtola Johannis poſtoli. Ariſſimi deus caritas eſt· In hoc apparuit qaritas „ in nobis: qm filum ſuum vnigenituz miſit deus in munduz vt viuamus per eũ. In hot eſt caritas non quaſi dilexerimus deũ ſed qm ipſe pꝛioꝛ dilexit nos miſit fihum ſi un ꝓpitiationeʒ pꝛo peccatis noſtris. Cariſ⸗ ſimi ſi deus dilexit nos nos debemus inuicem dilggerre Deum nemo vidit vnqz· ſi diligamus inuicem deus in nobis manet z caritas eius perfecta ? in nobis. In hoc in⸗½) clligimus quoniaʒ in eo manemus a ipſe in nobis: qm̃ de ſpiritu ſuo dedit nobis · Et nos vidimus 2 teſtificamur Soermo O” “ quoniam pater miſit fiium ſuum ſaluatoꝛem mũdi · qgs “?“ . S= quis confeſſus fuerit qm iheſus eſt filius dei: deus in eo Die. manet et ipſe in deo Et nunt cognouimus et credimns Sn caritati qm habitat deus in nobis. Deus caritas eſt: 1q D mal manet in caritate in deo manet u deus in eo. In hot perfe 2?M cta eſt caritas dei in nobis vt fiducdam habeamus in die t iuditii. quia ſitut ille eſt ⁊ nos ſumus in hot mundo. Ti unu, „ moꝛ non eſt in caritate: ſed perſecta caritas ſoꝛis mittit i uukN morem: qm timoꝛ penam habet. qui aũt timet non eſt p M. fectus in caritate. os ergo dingamus deü qm deus pꝛi AA oꝛ dilexit nos. Biquis dixerit qm̃ diligo deum 2 odit fra fwh trem ſuum mendax eſt. qui enim non diligit fratreʒ ſuũ 22 quem videt. deum quez non videt quẽ poteſt dingere, Et ub hot mandatum habemus a deo. vt qui diligit deum dil dult Se 1 fratrem ſuum, è tndi (Sermo ſuper Epiſtola pꝛecedenti. xxvii ee⸗ N bot apparuit cantas dei m nobis t Joha 4· Cuz ßm MMD e Kugulunu mhil pꝛedicat dulaus: mhil laudatur vtit⸗ KW us ch caſitas Ideo in epiſtola hodierna Johannes apo D dn ſtolus inuitat nos að dihgenduũ deum a pꝛoximuz· ſiut dingẽ 242 “ teeer patet m textu epke (Vnde in pꝛeſenti ſermone tria lunt diee tt da, Primo de caritate dei et quõ diligendus ſit. Zetundo quõ B “ 6 creature dei monent nos ad dilige ndum deum et ad bona opa R Jerdo ſigna amoꝛis a etiam ſigna odij Quantuz ad pꝛimũ KW ſciendum ꝙ pꝛecioſiſſimũ a vtiliſſimuz in hoc mundo munuse dui caritas, quia hm Rplm Caritas nuncß exadit ˖ qꝛ im moꝛte non ds amittitur, Ideo emim ille qui dilgit deum in pꝛeſenti qñ nõ vi lin det: multo amplius diliget eum in futuro qñ videbit facie ad ſe ſcdiem. Et qui caritatem ſeruat deum non poteſt amitter. Vñ ſar dick hic Deus caritas eſt a qui manet in cari tate & Naz quu ca eumm ritatem habet ẽ quali in ſinu dei poſitus: tu de eius ſinu noh eaa t dere quicquid ibi pateris totũ valebit ad ſalutem. Aplus, Set 2= mus qm̃ dilige nabo deum omnia copꝑpantur in bonum, Ham 8 patrem ommpo ten teʒ debemus dilgere: qm iple pꝛioe dilexit 1 nos a milſit fiuum ſuũ vngenitum in mundum vt vimamus x ppm. Guilbl· dict. Non ſufficit deo patri pao ſeruo acquirendo. mittere leruum ſuũ: ſed miſit filium fuũ vnigemitum in mundo dd qui totus eſt in maligno poſitus eſt plenus miſeria penuſa 292929 t ad hot miſit eũ in munduz vt venditos redimeret aοαραο. t ́ „ T ifn et dii d⸗ WW uge dice go cyn mu 5eH vyr 1d ñ. 8 Ga am exit n⸗ ni 114 ti dilexit nos mo ha Vn . 235%S xxviii viniſ earet. Bernardus admirans hoc ſignum dilectionis: ait Dñe. quid eſt homo qꝛ inno. ei aut ſi ·ho· qreputas euʒ Dem q; mittis vnigenitum tuũ immittis ſpmſanctum tuũ a ne quiꝰ m æleſti bo vact mittis ad opera ſlaluus modo etiã beatos illos ſpũs ꝓpter nos in mmiſterium. Iteʒ ſihus tuus vnigenitus quz/ dedit pater miſſus in mom nos n dimendo plus dilexit nos G mater pue ꝓpnum. qꝛ mater qñq; obliuiſcit᷑ pueni ſuiſed iße nuncq; obhuiſcit᷑ noſiri. Item mater lactat pueꝝ ſuum cuʒ lacte ꝓPrio·ſed xpᷣ̃us cibat nos ci ſangume et coꝛpoꝛe pꝛopꝛio, Item plus ꝙᷓ vitam ſuam Jo⸗ 5 MWaioeem car katem ne hic quert quo deus ſit diiigendus Reſponder Lo: nyder ꝙ deus diligendus ſit ſine modo · In ceteris naq; vir ꝛutibo nimietas eſt vicioſa pꝛeter q; in amoe dei. Nã mimia cre dulitas ſiue fidelitas habet lemntatem mentis Eccia.i:qui cito credit leuis eſt ooꝛde:nimia ſpes habet pꝛeſumptionẽ· ꝑꝑouer · 10. Gpes impioꝝ peribit Eccia · 30. Miſerere amme tue placce deo a tontine et congrega cot tuum in ſenctitate eins Juſtiiua habet crudebtatem Caſſio-MNoſtra iuſtida ſine miſcdia non eſfft uuſtitia ſed crudelitas. noſtra pꝛudentia habet curioſitatem Ro⸗ 12. Kon plus ſapere ꝙ; opoꝛtet lapere. Noſtra abſtinentia cau⸗ lat debiltatem a abbꝛeuiat vitam Dugo· Qu carnẽ ſuã plus H q; debet affligit animã ſuam occiditſed ſi plus q; opoꝛtet reſi⸗ ſtit hoſtem nutrit. Sit ergo nutrienda eſt caro vt ſeruiat. a ſie domanda vt non ſuperbiat. ſie cantas non poteſt eſſe notuua quia tenemur deum dilgere ex toto coꝛde. ex tota anima. et er totis viribo. Et quanto plus quis hit diligit deum: tanto clari us in celo videbit. Exempluz de virgine illa cums coꝛ nimio a mæoꝛe ſciſſum eſt· quere in poptua.c. 4. ¶ Qnantuz ad ſcdam partem ſezmonis ciendum qꝙ deus non ſolũ amat ſed vult a⸗ mari ab alio De quo mirat᷑ Augdiens. Dne: quid ſum ego vt amoꝛe tuo tenear et niſi hot fadam iraſceris mihi. Imo qd plus eſt deus rogat omnes hoies mediantibo omnibo creaturi5 vt eum ament. Vnde etiam Rug. Dñne celum ct terra clamant a me a omĩia que m eis ſunt dicunt mihi vndiq; vt te amem Vnde Dugo libꝛo. 2. de archa noe, Omnis creatura loquitur nobis tribb modis. peima vox didit acepe. ſecunda redde ter⸗ ea ſuge · hot eſt dicere acupe beneſitiũ · redde debitum fuge ſup Plitium. pꝛima vox eſt ſamulantis. ſetunda ammonentis- terda eõminantis vx famulantis ſunt cetum a terra a omnia elemta Sero— Nam ecelum diat. Ego miniſtro tibi lucem in die vt vigiles. te⸗ nebꝛas in node vt pauſes. Rer dicit. vitalem peebeo ubi fla⸗ tum a omne genus auiũ ad obſequium tuũ mitto· Aqua didt Potum ubi peebeo. ſoꝛdes purgo· arentia rigo dmeꝛrſa gene ra piſcuim ad eſum tibi mmiſtro, Tera dict· ego te po:to. nu trio vmo letiſco. Vnde Duge in hbeo de arra amme. O homo reſpic mm iſtum. omnis naturahs creatura ad hunc fine ctur ſum ſuum dirigit vt tuis vtilitau bo deſeruiat· tuis delectatio⸗ nibo occurrat. Celum tibi deſermt per ſuũ motum. Lumina te h per ſuũ influxum. Sol creat tibi diem · kuna illuminat tibwi no ſtem. ignis temꝑat ubi aeris frigiditatem-aqua mundat tibi fetorem a mitigat ſits ardoꝛem et fecundat terre rig æem. Te?ꝛ = ra vero ſuſtentat ſua ſoliditate recreat ſua fecunditate. delecat ſua amenitate. Ecœ quõ omnis creatura curſum ſuuʒ diri git ut tuis vtilitatib⸗ deſeruat Wox amonenus eſt mundus que dict video homo quãto amanit te amoꝛequi pꝛo te fecit me. ſeruio tibi qui factus ſuʒ pꝛopter te vt a tu ſer uias illi qui me pꝛopter te et te ꝓpter ſe fecit. i ſentis benefitiuz redde debitum. acape bpenigmiatem redde caritatem et hoc exigit a te. Cauſa aũt qua re deus a nobis amari vo luit eſt ibertas ſua ſcʒ vt habeat occa ſioneʒ g loziſicandi nos: pſał.Nimis honoan ſunt amid tni de us Item vox commantis malũ ſunt ipſa elementa. Pnimo igit igms ditit peccatori obſtinato nolenti pemterea me cõburens Inſfernus diet a me deg lacieris (Item hic diligenter conlideraã dum eſt ꝙ coꝛpus a membꝛa toꝛꝑis inſtruunt hominẽ qualiter homo exterius et intenus debet ſe regere a habere: vt ſcz polſer deo platere a ſaluus fien (Primo pedes nos mſtruunt in hoc q ſolis planſtis terram tangunt-m quo oſtendit᷑ ꝙ non debem amare terrena nili quantuʒ ad neceſſitateʒ vt ſeʒ tmn ſufficdat no vis de illis qntum neceſſanm eſt ad ſuſtentationem Thi. pꝛime . Habentes alimenta et quibo tegamur his conten c. Vñ puer bioꝝꝶ 30· Diuicias a pauꝑtates ne dede . c (Secudo manus eiuz mſtruunt nos in hoe ꝙ frequẽtioꝛi lotone indigent ad ſui mũ diuam qꝛ ſingulis diebus opoꝛtet eas lauari In quo oſtendit᷑ ꝓꝙ frequenter ꝑ t riuones cogitationes/verba et opera noſira lſauari de bemus ſi volimus elſe mundi.a ſignanter de ſero debe mus ↄteri anteq; ponamus nos doꝛmituʒz ad lectũ Juxta exem phbim Dauid in pſal · Lauabo ꝑ ſingu · c· a ſtatim ignoſcit de — hum Virt xx vili us homini pe ecata ſua Ezech. iA. In quacũq; hoꝛa ingemuerirt i⸗ pe ccatve laag ceit. at de mane de bet deo offerre omnia opena jat ſua et labores ſuos Gregem moeab. Omne bonũ quod agimus ð ene⸗ ꝑ mtentionem ſemꝑ ad æleſtia leuemus Dumb· Quotdie ma⸗ u nne ſurgentes cuncta deo que ſad uri eſtis oferaus & gmito die mo tõuocatis cogita honibo a operibo illo die cmilſſis vobiſmetip/ l ſis capitulum teneatis (Ier ao os inſtruit nos in hoc ꝙ vmeunz Do⸗. os habe mus a duos oculos a duas aures in quo monemur ad ne moderantiaz in verbis · Vñ ſapiens. RXR natua duas aures t· „ h yrnuz os acαimus eo ꝙ plus andias q loquaris Prouer-oo. n WAQui moderal labia ſua peudentiſſimus é⸗ In hoc autez q; os ho Du miis paruũ eſt nullum em animal magmi camitis vel coꝛporig M Sm Ariſto ita paruum os habet a natura ym ꝗntitateʒ coꝛpis unun fftitcut homo In hoe monemur ad temꝑantiam abi a potus. Du dic go de lancto vic · Parca enim vita ocedit vicia libid mem ex⸗ H aunguit/animuz robozatmentem ad cœleſtia eleuat (Qu arto in— c gua nos inſtruit · in hoc ꝙ; lemper eſt in humido· doemnr ꝙ de ie Qdau labitur homo: ſadaus em cadit homo qñ vie ſunt humide ana G quando ſunt ſicce Eccia. 14. Bcatus vir qui non eſt lapſus da ver bo in oe ſuo· In hoc ꝙ lingua habet duas clauſuras/ondiẽ wo mimalia foscioa ſolent meludi pꝛopter eoꝝ noauuitatem. ſic˖ect „ ngua meluſa eſt Jamtn 3 Omnis natura beſtiag a vwoluernz NH et ſerpentum a teroꝛꝛ ammahum domat᷑ Dmata a natumn Her. hujwuuumana. linguam aũt nullus hoiĩm domare tiut · Vnde tat fl⸗ er Virtu tem peimã puta tompe ſcere lingua uinto aures nos inſtruunt. In hot ꝙ aperte ſunt, in quo oſten dit᷑ů nobis ꝙ quii bet homo debet elle paracioe ad audiendum q; ad loquendum 9 Juxta ilud Jacobin, Sit aũt omms homo velox ad audiendi tno . K.· In hot autem ꝙ; aures hominis lunt minoꝛes q; bꝛutoꝝ oſtẽ⸗ nex ditur nobis ꝙ non debemus aures noſtras accomodare mdiffe ner renter omnibus ſer monibo ſiue bonis ſine malis. ſed ſolũ bonig ⸗ lmaroege Eeia⸗z8. Sepi ounecuas ſpinis et noli audire HrGä linguam neq;. Vnde enaz Rplus. Corrumpunt moes bonog ſw⸗t⸗ ilMe: t tolloquia paua Sexto ocul inſruunt nos 4 hoc e duo ſane, 1ey iß⸗ voln (cʒ vVnus dexter a vnus ſiniſter, Docemur per hoc ꝙ oculos no- r ſtri coꝛ dis debeamus habere non ſolum ad pꝛoſperitateʒ que p enn dDde xtrum ſigniſicatur, ſed etiam ad aduerſitatem ne abſo? bea⸗ 1 N mur a puſillanimitate, qui vero ẽ in pꝛoſperitate: timere debet 4 Soeormnmo aduerlitatem ne in ſuperbiam eleuetur Eckia ſſ. In die bonses — rumſimmemor ſis maloꝝꝛ a in die ma· & 11 ſic lect ille diues de quo Luẽc:larqᷓ dixit aia mea hẽs multa bona po· in ãnos lc⸗ imo mſtru imur m hot q non habemus niſi vnum Aaput⸗ à duas manus et duos pedes. lignificat ꝙ in eoꝛpe tuiuſcũq; congreganonis debet eſſe vnus pꝛelatus pꝛmupalis- alias ibi ax non erit: ſiue hoc fuerit in domibo ſpualum ſiue ſetulariuz ctauo inſtruimur in hoc ꝙ rectitudo coꝛpons monet nos ad rec itu dinem ammi Aug. ſuper geneſim. Ommũ animaliũ cor poꝛa ſiue que in ternis ſiue que in aquis viuunt inclinata ſunt. et ſolum erectum eſt hoĩs coꝛpus. in quo figuratuzʒ eſt qGq men ſapere que ſunt ſuper terram. Rectitudo anime eſt deliderare et meditari que ſurſum ſunt ono amoe membꝛoꝛꝛ ad inuicm in toꝛpe vno: omnia oſtendunt amozem vt diligamus inuiem· AKplus. Si quid patit vnum membꝛum tõpacunt᷑ omnia mẽ bꝛa. Amoeem pꝛoximi debemus factis oſtendere Dieroni · Vult quomodo ſibi ſi in tali tibulatone eer ſubnen⸗ tuꝑperet: ita ipſe alteri pter deuz ſubuenire pꝛoponat ¶ Quantuz ad teraa partem huus ſermonis ſciendum e tria ſunt ſigna ꝑ que quaris E ſacz cog noſcere poterit an deum dihgat Primü eſt li qus ſepe co⸗ gitat de deo et etiam hbenter audit loqui a ſolicite fatir omnia nun in quibo ſe deo poſſe exiſtimat cõplaeere · Greg. Probatio dile⸗ mmuiu dioms exhibitio eſt operis m ſignum eſt obſeruantia pex er ceptoꝝ dei Johan. .. Qui anit mandata mea et ſeruat ea il 2=ð le eſt qui dingit me· Aug. Intm̃ diligimus deum inqntuz mãa k data eis ſeruamus: nec pius nec minus. Idem intelligendum n eſt de votis ſpontaneis que obligant cũ pꝛeœptis eraũ ſig⸗ iin num eſt diligere pꝛoximũ ſicut teip̃m. vnde ſubdit᷑ in epiſtola- ſun Qui non diugit fratrem ſuum quem videt· deum quẽ non vi⸗ i det quomodo poteſt diligere · Et hot mandatuz habemus 2do un vt qi diligit deum dilgat a fratrem ſuum. Ratio huius eett uu .R quia dilechio dei meludit in ſe dilectionez pꝛoximi · Ruguſting Omnis homo inqᷓntum homo diligendus eſt pꝛopter deũ dens rre autem pꝛopter ſeipſum. Vnde Dumb. ſuper rgulam auguſtini 2ðð Sele ſe deus habere ad hommez ſitut ſe habet homo ad fratrẽe g TXxr“ Vñica ſecunda poſt penthecoſten Epiſtola Johannis poſtoli. Jobh ⸗ Ariſſ inn Nolite mirari ſi odit vos mundusos ſcmus quoniaʒ tranſlati ſumus de moꝛte ad vi tam quoniam diligimus fratres. qui non dingit manet in moꝛte. Omnis enim qui odit fratrem ſuum ho midda eſt. Et ſatis quoniaz omnis homiada non habet vitam eternam in ſe manenteʒ, In hoc cognouimus cari tatem dei, quoniam ſitut ille p?o nobis animaʒ ſuam po ſuit.⁊ nos debemus pꝛo fratribo animas ponere, Qui ein habu erit ſubſtantiam huius mundi 2 viderit fratreʒ ſuũ neceſſitatem padienteʒ et tlauſerit viſcera ſua ab eo quo mo do caritas dei manet in eo, Filion mei non diligamus pre et caritate, . DOlite mirari & In euangelio hodierno agitur de ona tum dicit. Domo quidam fecit enam magnã ad quaʒ Eanam perue nit per caritatem. Ideo Johannes in epla pꝛecedentis dominie inuitat nos ad dilectionem deiset in epla hodieꝛna inuitat nos ad dilectioneʒz pꝛoximi dicens. Nolite mi rari ſi odit vos mundus:Glola, Dilectionezʒ habete: nec pter mundi odinum vel ꝑpſecutionem dimittite. quia temptationibo pꝛobamur ſicut aurum in igne ergo diat · Nolite mirari⸗(Vn im pꝛelenti ſermone tria ſunt dinda que tanguntur in epiſto⸗ la. Primo de odio mundi. Scðo de inunidia peoximi. Tercio de ſubuentione pꝛoximi cum vno exemplo ¶ Quantum ad pꝛimũ ſciendum ꝙ boni non debent mirari ſi mundus eos odit. Racõ huius eſt quia odiuit xpᷣm Johannis· I5· Si mundus vos odit ſtitote quia me peioꝛem vobis odio habuit · Ruguſtinus Wag na conſolatio eſt membꝛis ex capite. Mat. b5· Non eſt diſcipu⸗ lus ſuper mꝗr̃m· net ſeruus maioe dommo ſuo. Johannis: IS.⸗ Si me pſecuti ſunt a vos perſequentur. Et quod grauius eſt li⸗ ne caula xpᷣm odinerunt. Vnde dieit in plab. Odio habuerũt me gratis: Sic adhut multi fadunt qui pꝛelatos odio habent· quia veritatem pꝛeditant et eos pꝑeo exceſſibus ſuis coꝛripiunt⸗ vnde eos pouus amare debent. et tales ſimiles ſunt indeis qui txyiſtum habuerunt et hibi mala p?o bono reddiderunt vnde „ „ 2 leiubonots pe eria. 4 pauperes teſtificatur ↄtra pardtate3 diuitum. humi ſuꝑbiam. pactientia ↄtra impadentiam. veritas dtra mendatuʒ mititas ↄtra crudeltateʒ. diledtio ↄtra iunidiam abſbnentia Z Sermo Vnde diat in plal ·. Deleantur de libꝛo viuentium ( Vnde hie — 4. quent que ſunt cauſe quare mali odiunt bonos: Rñdetur ꝙ h „ „ fit pꝛincpahter tribus de cauſis ¶ Prima caulſa eſt diſſimilitudo · Sicut ſimihtudo eſt cauſa amiautie a dilectionis: ſic diſſimilitu do a de eꝛmitas eſt cauſa odij. Nazʒ videmus ꝙ illi qui ſunt ma gis ſimiles in fade vel in cplexione vel etiam in ſangume vel natura magis affiaunt᷑ ad ſemuicem a magis mutuo ſe diigũt Et illa eſt cauſa quare inter ludentes quos aliquis videt pꝛimo aſpectu affiatur magis ad vnum q; ad alium· et potius vult ꝙ; uois. Vnde Ecc .· 13. Dme animal dih git ſibi ſimile Scða cau⸗ ſa eſt: quia homines mundi qui mali ſunt ſeipſos odio habent Ectes · i3. Qui ſibi nequaʒ eſt cui bonus erit.ꝙ aũt mali ſcip⸗ ſos odio habent: patet ex hot· qꝛ amant vicia· a qui amat vi cia odit ammaz ſuam. nonne ille odit ahum qui amat mahiz eius ergo odit ſeipſum qui amat vicium ꝓPum quod eſt ðtra deum a ſalutem ꝓPam. Inſuper mali odiunt melioꝛzes amicos. quos hñt. Vnde MWichee Inimia hominis domeſtici eius. Non ne odit vſurarius illos quos magis amare debuit ſeʒ vxoꝛez ſi lios a filias dum eos ſtrangulat fadendo eos ↄſentire peceato. Sit etiam qui pueros educat in delicijs et imn ſuperbia. Vñ pei⸗ uat eos eterms gandijs (Nertcia cauſa eſt· quia bom cũ oꝑibus ſuis a virtutibus teſtimoniuʒ ꝑhibent de malis huius mundi: quia opera eius mala ſunt. Opera enim xp̃i ſcz humilitas ip̃ius oſtendit ſuperbiam mundi elſſe deteſtabilem 2 ſic de alis vir⸗ tutibo xp̃i. Sic et nunc bonoꝝ hommuʒ opera a exeriitia: oſtẽ dunt opera mundi · i · maloꝝ: hominũ eſſe pꝛaua a teſtiiſi cantur contra eos factis: liet taant verbis. Largitas onoſe quo adð tas tta lam Item notandũ ꝙ liet mali odio haben debeant tamẽ eos diligere debemus ꝓpter tria ( Primo ꝓpter deum · quia q;ʒuiʒ iam in grada non ſunt: nec filidei ſunt, tñ adhueſm cali ſiatu pñt conuerti ad deumet klij dei hien et ſaluari( Secundo Pter noſipſos quia purgaut nos a petis noſtris a aug mentant no⸗ bis gaudia eterna (Nertio pꝛopter ipſos qua qui mfirmi ſunt magis indigent Deutro⸗23. Non ab hommaberis ydumeum. id eſt pectatorem pꝛopter fragilitatem quia frater tuus eſt· D ((Queniur an peccatuz ſit velle hommbo place (Reſpondetur — rg ꝓpter caritatem nutriendam vt eis quis ſpiritualiter pofice . n. . re poſſ it laudabile eſt. 1. Coz:1. . mmbo per omnia (ed WPter kün 2W manem glæœiam vel pꝛopter lucrum vel in malis eſt peceatum nn DPDPlal. Deus diſſipamt oſſa eoꝛ⸗ qui ho mmibus placent· conſuſi R ſunt qm̃ ſpꝛeuit eos ad Galb· z. Si adhue ho mmibo Placerem- c riſti ſeruns non eſſem Quantuz ad ſecundam partem diatue⸗ augn hic.· Omiĩs qui odit fratrem ſuũ homiada eſt ſcʒ ſujpſius Saß· MM pnd 16. Gladius eoum intitt in coꝛda eox Aug. Qui alteri norre * nlt deliderat ſimihs eſt illi qui gladio ſe tranſuerberat vt tumicam alterius ſcindat. Ergo odium in torde eſt ſicut vermis in ligno⸗ a⸗ her mnmbigo in ferro:tinea in panno Nam ſicut iſta rodunt popꝛiũ orr ſien ſubiedtum a oonſumunt peius qᷓ alia:ſic inuidia rodit mnuidum „ ſi⸗ Peius:a plus inuidus noct ſibi ꝙ; alijs ( Vnde hic queritẽ vtza RWr, lmda ſit prir “ muidia ſit peccatum mortale (Reſpondetur ꝙ tnplex eſt mui-⸗ mor mann DSDdiia Pnima que pꝛouenit ex natura. ſic vt quidã ex natura ſůt Pimidia &ενια* eun muidi a hoe non eſt Peccatum quia nullomodo eſt in poteſtatt r icco. albej noſtra Ariſtotiles· 3ret hicoꝛ. In deſiderijs pauti peccãt.ergo Mon mpiimis motibus ſic naturaliter meiden tibus immediate et ſine 3 mW0wmoeꝛa ſiſt endum eſt: et tunc non noct. Gregorus Tempta⸗ ud⸗ le cui non conſentitur non eſt peccatuʒ: ſed eſt materia exerc' Nüp de virtutsAha inuidia eſt vemalis tum quis triſtatur de fos ꝛx tud vel fſelictate pꝛoximi tamen non eſt cũ plena deliberatiõe ””M nundj: ettt ſit eſt ſolummodo veniale peccatum. hotc patet quia qñ eius F ð SSoz uauutio eſt ſerena optat a fauet ſibi omne bonũTertcia inuid ia ẽ.· s piſ⸗ quis dolet de bono alterius ex odio deliberato vt qe eum ex oNlGKä⸗ Adit in lalibo bonis. i. in ſapientia ſiue in rebb tempalibo ſiue in intur r fſuoee hoim ſiue quia amplioꝛez gloꝛiam habet excellentiſſimãa vod 4 ſic eſt pctm̃ mortale et in hoc »ſiſtit ꝓpe muidia.a iſtud ſemxꝑ Dð te Eet malu dolet ð quo gaudendüu eſt cʒ de bo no pꝛoximi( n 1 ,. ”M. d iendl , mudia haat oiem penitus mſelitem a boc obatue Jym hea fant hoz pemirn Ntiaãd quia muidus de bonis alioꝝ affligit᷑. de bonis pꝛox imoꝝ dete emnfeluem HM don-f iiiatuz q de ſanitate alo⸗ʒ iſirmatur et de vita moritur. Iple H zön6 enium ſe amit tere putat quicquid alij lucerant᷑. Et ſitut deum di⸗ * ugentibo omnia cooꝑantur in bonũ. ſic infeh ei inuido omnia co oꝑantur in malũ que aundit vel videt . ſi ſint bo na triſtaſſtur. ſi SdcXA fiint mala letatur a ſic demere Geneca Vti inudi oculos au⸗ ine res haberent in oibo ciuitatibo vt de ſingulis ꝓſperitaubo hoim 4 toꝛqret᷑ · nam qnta ſelicũ ſũt gandia tanti inm doꝛ ſüt gemitus Sermo Motandum ꝙ albertus in tracatu de virtutibo lic diat. Krgu mentam veri ſime caritatis ad pꝛ'oximũ ſunt vere condolere taz amidco qꝙ inimito in qualitunq; aduerſitate a ex toto toꝛde gau⸗ dere de omni pꝛoſperitate. que duo veriſſima entam ſunt argu⸗ menta odij · tum videlidet de pꝛoximo ſuo togitat tum triſticia; vel qñ ipſum videt in amantudine cum de ipſo loquitur. vel etiam audit loqui. Item tum omen ipſius impedit diminuit et peruertit. ſed mimbile eſt ꝙ vnq; aliquis libi deſerenda carita te applaudit qm het ſigna in coꝛde gert. MWultis aute videtur ſufficere ſi tupiant pꝛoximis ſalutem eternam quã dare nec au⸗ ferre poſſunt quam bene optanent indeis vel paganis net me⸗ meꝛes eſſe volunt ꝙ dñs poſuit animaʒ ſuam pꝛo inimictis. In hoe dedit nobis exemplum vt non tm res temꝑales ſed enam animaz ponere de beamus temꝑe neceſſitatis peo fratubo xp̃ia⸗ nis et maxime pꝛelati ad hoc tenentur Johan.10. Bonus pa⸗ ſtoe animaz ſuam dat pꝛo ouibo ſuis ¶ Quantum ad terciã par tem huius ſermonis diat hit. Qui habuerit ſubſtandam huius mundi ëc, In iſta parte vltima iſtius ſermonis docœt nos aplus opera caritatis exhibere pꝛoximis indigenibo. Vñ Guill. ug · dicit ꝙ diuina res ſouere pauperes xpᷣianos fratres ſuos ſi im⸗ digeant dono vel mutus coꝝ ſicut indei indeos. nullus em in⸗ uenitur uideus publice menditans quin aliem ſibi ſubuemant- Sed mter xp̃ianos ſunt multi mendici penuriã ſuſtinentes · pau ai ſunt qui ipſis miſericoꝛditer ſubueniunt. Ex quibo verbis pa tet ꝙ pauti ſunt qui ht veram tantatem dei patris in ſe manẽ tem Vnde hic querit᷑ vtz elemolinam dare lit in peetepto Re ſpondetur hm Tho · i · i · q· 33· arti · ꝙ ſit. Obmittens aũt eter⸗ naliter pumetur vt patet Wat · 25 Ite maledicti Et hoc eſt 7 intelligendum m ꝙ recta tatio requirit m quazʒ tonſiderandũ eſt aldex pte datis. ſcʒ id qð eſt m elemoſinis eroganðaut ſit ei necſſarium vel ſuꝑf liuum non ſolum reſpedu ſuijpſius ſed reſpedu ahoꝝ quoꝝ cura ſibi imcumbit quia plus opoꝛtet en Endſanl q; ſuis a libi p'ouideat a de reſduo panperibo ſubue⸗ niat. non eſſet rado quiare ei elemoſina daret. Vnde diert in deeretis Pauperibo non potentibus laboꝛare ſubuemendum eſt · nõ aũt omnis neceſſitas obligat ad pꝛeœptum. ſeð illa ſine qua quis ſu ſtentari non põt a tunt locũ habet qð &mb. diẽ . Palce fame morientem. ſi non pauiſti oceidiſti ſic em dare elemolinam ei qui eſt in extrema neceſſitate tadit ſub pᷣtepto· Alias autez dane ° x parte recpientis requirit᷑ q habeat neceſſitateʒ anodn au⸗ g⸗ aa⸗ Al Rer an Nur a⸗ ne⸗ 3, edan tpin⸗ pe⸗ per lus g⸗ am⸗ mi⸗ mant⸗ pen gs nune Re ⸗ teſt di ut ſd bue⸗ zon it nen mne Nℳ. tu is pꝛouidere debes m illa tria iam dicka ſum et timeo deſi ere pꝛopter futuros defectus vndet idem. tibi debes qntum ſufficit non ad modicũ tempus ſed ad honeſtã vi dam dudendam ad diem vel ad annũ mii eſſes talis ꝙ annualeʒ frudus haberes tunt reſeruare poſſes qᷓntuzʒ ſuffieres ad annũ Zmitibo den ic elemoknam eſt de conſilo: ſicut de quolibz melioi dant᷑ 2ſißs (Cire⸗ iam dicta ſciendum ꝙ ſupflua de neeeſſitate pꝛe cepti ſunt eroganda pauperibo. Dot aũt ſic pobat᷑: quia lt tempoꝛalia ſunt habentium ſiue poſſidentiũũ eęa qᷓntum ad ꝓprietatem · tam etiam ſunt alioꝛ quantuzʒ ad vſum ſczʒ illoꝰꝝ qu ex eis ſuſtenta ri poſſunt· Criß ſuper Mat:Non pꝛopter hoc diuicias atœpiſti vt in laſcinia conſumas led in elemoſinam expendas⸗que enim habes paupeꝝ ſunt · ſed tibi tradita ſunt ſi ex laboꝛibo iuſtis et hereditate paterna poſſeo factus es. Vnde etiã Balilius? Cur tu habuudas. ille vero mendicat niſi vt tu bone diſpenſlanõis merxritum ↄſequaris. Ille vero padentie meritis detoꝛet᷑. game⸗ la panis eſt quẽ tu tenes. nudi tunica quaʒ tu in conclani ſer⸗ uas.calœi diſca lœati qui penes te mar ceſcunt. Iccireo tot miu⸗ rias cmittis quot dare vales a non facis ¶ Vnde hic querituz ue bona temꝑaha ſunt ſuperflua Rñdet quidam doctoꝛ⸗qð ẽ vltra neceſſitatem honeſti ſtatus perſone. Primo ad neceſſitateʒ per ſone illa ſolum ꝑtinent que ſuffiaunt ad ſuſtentandũ vitam eius toꝛ poꝛalem jm complerionem.lſcʒ radonabiliter poſſet vires anime a coꝛporis exerere· Secundo ad neceſſitatẽ he neſli ſtatus per tinent ille diuicie quibo opationes illi ſtatui annexaz rationabiliter põt exercœre. vt ad viihtum requirit᷑ aratrum ad militem equus: Nerdio ad ſtatus honeſtatem rerunt᷑ illa bona temꝑalia quibo indiget homo að exer cenduʒ opera ſcientiaruz et virtu tum ſuo ſtatui annexa. Et diti᷑ honeſtas quaſi honoꝛ ſtatus· Domo aũt ſolũmodo virtuoſus diſitur qui eſt deditus virtuti: Etiam honeſtas ↄſiſtit in multa famiha ſupellectili a ve ſtimentis:et quicquid vltra illa tria habet᷑ ſuperfluũ eſt a pau rerum Sed dicret aliquis:habeo pueros a amicos actu quib⸗ ſubuemre opoꝛtet non tm̃ mihi. Rñdet idem nam tibi et ſiliis Si aũt aliquid ſuꝑeſt: indigenubo eſt diſtnbuendum Dec ille. Vnde diat Y u na:pauperibo celeſtia. ſed deus vt runc ſaluare cõ ſtitnit: vt ſi niter peccant nõ ſubueniẽdo paupibooñdit᷑ in decretis.vbi dr 1† ed diceres. ſolus vt ſic duites ſua hereditate collocent pauperes. et vter q; ꝑ alũ collocœt᷑. hxt ille q aũt dinites q; hic hñt ſuꝑflua gra⸗ 19. Dmnia bona ſua dedit deus duobo ho mini bo/ — Soeoermo l Non minus pitm̃ eſt auferre hñti q; negare indigenti Itez no⸗ tandum hit ꝙ qui eſt elemoſinã accpturus attendat ſi indige at: aloquin rapinam comittit· Hero · Wonache ſi eges àa acc⸗ pis das poſtq; acupis.ſi aũt non eges a acepis rapis (Item qꝗᷓ ntur vtʒ liutum ſit diuitibo per ſanos homines faœre pegnina tiones cũ elemoſina Rñdetur ꝙ nen liœt. hoc ſic pꝛobat᷑quia hoc votum eſt in pꝛeiuditiũ paupeꝝ quibo debet᷑ de iunre elemo ſina a qui laboꝛare non pñt.ſed ille duies per ſe habet pꝛomp⸗ tas pꝑetunias ſeu alia bona.a ille ſanus a ſoꝛtis homo poteſt per laboꝛes ſuos aequirere ſibi necœſſaria ꝑ aliam viam Vñ dicituꝛ tur ei dare elemoſinas ſuas ſed dñt dare infirmis: pauperibus. debihbo clerics aà religioſis qui fideliter ſeruiũt deo in ſeptez ho ris ꝑſoluendis. in miſſis legendisin ſermombo a vfeſſionibus audiendis. Vnde di in decretis · Bñſinum eſt maxime danduz hiis qui in eccleſia vigilant a deo ſermunt ltimo nota exem plum quõ mali in pñti odiunt et perſequunt᷑ bonos a imnocen tes. Vnde Jo· nyder reſert ꝙ fuit quidam pꝛeditcatoꝛ ſaæœrdos — gradoſus in eccleſia oollegiata ebrutenſi qui ꝑ verbum dei · qdd ſeminauit gratioſe cũ ſanctitate vite qua ſe virtutũ ſpetuluʒ ex hibuerat multoꝝ animas ſue exemplo bucriſetit creatori exm de ſauoꝛem magnũ a ꝓpło acquiſiuit. Sed econtrario a clerias qui confra tres eſſe debuerant in eadem eccleſia odium magnũ incurrit. ſua em comꝑatione/maloꝝ elericoꝝ vita ſoꝛdebat qui cum in aperto virum ꝑſequi non audebant: nec eũ ſuo ſpoliari bñſtio aQ honoe: ypocrite ↄtra eum nephandiſſimũ mendaciũ confinxerunt: nam octulta claue vnam meretriæm ad camerazʒ viri pꝛoturauer̃t a eo abſente intromiſerunt·eidem meretnci p cium p:omiſerũt vt cameram ab intra accenderet igne. Et pꝛo að uitorio de camera ad ſtratas clamaret·ita per oꝛdinez ſacum eſt.nam qñ meretrix in camera iam accenſa clamauit: octurre- bat ſeculanum multitudo· Cum igit᷑ in camera vidiſſent mere⸗ tricem ſtatim bona fama vin denigrata ẽea ita de lovo opoꝛtuit reœdere imocentem. Nandem tran ſactis pluribo diebo pꝛinapa lis actoꝛ huius nequiti a deo grauiter punitus eſt: nã incurrit infirmitatem gramſſimã a ↄfeſſus eſt ilam nequicia ſuam quã confinxerunt ↄtra illum bonũ homineʒ ex odio magno qð con tra eum conœper̃t· quia alias non potuerunt eum diffamare · tonſeſſoe noluit eum abſoluere nee cõmunicare ſacramento eu⸗ kanſtie niſi ſamaz boni viri rſtituert. Vnde duocatis teſtibus „ 1 S Miſi conuerſi fueritis a efficiami fidedigms in confuſionem ſuam a El ne in eternum puniret conſeſſus eſt ille nequaʒ malieiam ſuam a oꝛdð ineʒ pꝛodi tionis peeſate. Sicq; innoœns iſte ſfamaʒ ſuam recuperauit· qꝛ deus ſi⸗ naliter non dereliquit ſuos ſed eis miſericoꝛditer ſuceurrit · Vñ de hoc didt in pſał. Nunq; vidi iuſtum derelicdum &. Vñ apls per inſamiam a bonam famaʒ opoꝛtet nos intrare in regnũ dei d nos perducatiiii: ca tercia poſt penbecoſten (Epiſtoſa Petri Apoſtoli. . — 5 Ariſſimi humiliamini ſub potẽti manu dei vt wos exaltet in tempoꝛe viſitationis oẽm ſolicitudineʒ veſtraʒ pꝛoiidentes in eum qm ipſi cura e de wo abolus tanq́; leo rugiens artuit querens quem deuoret Cui reliſtte ſoꝛtes in ſide: ſaentes eandem paſſionez ei q in mundo eſt veſtre fraternitati fieri. Deus auteʒ omnis gracie qui waanit wos in eternam gioꝛiam ſuam triſto iheſu moditũ paſſos:ipſe ꝑſfidet ⁊ tonfirmabit ſolidabit . ipſi gloꝛia et imperium in ſecula ſetuloꝛũ Amen · Sibrer Snitoid natcrtemmagr. VHnmihammi ſub potẽti manu dei vt vos exaltet in die viſitatiomis pꝛima Petri.·V. In verbis pꝛemiſſis bea—⸗ . tus pet rus aplus monet omnes hoĩes ad ſubiectionez dei diens. Dumiliamini ſub potenti manu dei ?e ¶ Vñ in pꝛe⸗ ſenti ſermone tria ſunt dicenda. Primo de humibtate hominis. Getundo quare debemus reliſtere temptaconibus. Tercio quõ;⸗ debemus peoijcer ſohcitudinẽ noſtram in deum ¶ Qnantũ ad 28 pimũ dicit Guill. Valde nea ſſarium eſt homini ſub potenti rS manu dei humilari(Primo qꝛ homo non poteſt effugere neqq euadere manũ eius. Vnde diat᷑ in pſał. Quo ibo a ſpmtu tuo⸗ et quo a fa. tua fu. Et ece Job. Deus cuius ire nemo reſiſtere põt(Secundo qꝛ in humiltate inuenit miſen ooꝛdia dei Baß. 6 Exigno conœditur miſſð ia dei · potentes aũt Ptenter toꝛmta padientur (Tercio quia ſine humiltate nemo ſaluat Math.18 liſi oonuerſi fueritis n ſieut paruulus iſte nõ intra- bitis ni r'gnum œlozꝶ et etiam q: in humilitate nemo denabi⸗ tur Bernardus. Laudabilis vir tus virginitas: ſed magis hu militas necſſana. Illa em tonſulitur: iſta peeepit᷑ ad illam in⸗ mitamur ad iſtaʒ cogimur. Poteſt em aliquis ſine virginitate 3 bis. Sobꝛii eſtote 2 vigilate quia aduerſarius veſter dy è ſalnati: Ane humilitate nultus . Greg . 8. Ubꝛo moꝛ a * .Quil quig 8. enim nunc ſponte ſe non humiliat nequnac; hunc ſequens glo⸗ ria exaltat. Et itez Bernardus. Per humilitatẽ aſcendas ad — ſublimitatem· quia hee eſt via a non alia Eier ipſarn. qui aliter vadit potius cadit q; aſcendit. qꝛ ſola eſt humilitas ꝗᷓ exaltat ſola que dutit ad vitam. Vnde Rug de ver . o. Wis capere el ſitudmem dei cape pꝛuis humibhtatem dei dignare humilis elſe Pter te · ylidoꝛns. WMeſcende vt aſcendas humilia te vt exalte⸗ ns nde hit quenit vtz ſuperbia ſit peccatuʒ mœtale:? RRñnde tur m ſanctum Tho. ij · i q· clxij · Superbia conſiſtit in hor ꝙ aliquis extollat ſe ſuper illud qð eſt ſibi pꝑeœptum ſiue peeſixii a dinina regula, Contia quod diut aplus. i · Coꝛ· 3. Nos aũ̃t non in immenſum gloꝛiamur: ſed ym menſuram quam nobis mmaenſus eſt deus. Et ideo dicit Eecle 10. Initium ſuper bi hois eſt apoſtotare a deo. In hoc enim radix ſuperbie conſiderat ꝙq Vomo non ſubdituꝛ deo net regulis ipſius, Docipbum autẽ qð on eſt ſubij dendohabetur in ratione peccati moctals. Vñ ſu⸗ perbia m genus ſuuʒ mœtale pctm̃ eſt ſitut in alijs pecceatis ex ſuo genere mo:taha ſunt· ſicut inuidia luxuria ĩ& · Sed ſüt ali qui motus qui ſunt peccata venialia ꝓpter eoꝝ imperſectionezʒ qui ſcʒ pꝛeueniunt iuditium rauonis a ſunt pꝛeter eius dſenſuz Sic etiaʒ arca ſuꝑbiam acadit ꝙ auqui motus ſuꝑbie ſůt pec cata vemalia dum eis homo non conlentit Quantũ ad ſc(daz partem diat hit beatus petrus oem ſobatudieʒ vr̃am pꝛoij-⸗ gentes m eum qm ipſi eura eſt de vobis Vnd hit quenit vtz hatum ſit homini xp̃iano ſolatudinem gerere. Reſpondetur m lanctum Aho · . j . q: lij. Soleitudo tempalhum Poteſt eſſe il n. proni lomis nre 4ℳ hata duphater (Ono modo ꝗpter ſuꝑfluum ſtudium quoð ape ponitur ad temꝑalia pꝛocuranda⸗ ꝓPter qð homo a ſpũahbus· quibo ſpedialiter ſermire debet retrahitur, Et ideo diai Math⸗ 10. ſolictudo ſecuh ſuffocat verbum dei (Scðo ex parte timo⸗ ris ſu perflii: qn ſcʒ alquis non fadendo qð debet ſlibi timet ne tempoꝛalia dendant. quod dñs repꝛehendit in euangelio MWat „ 6. di. Nonne anima plus eſt &; eſta-a coꝛpus plus q; veſtimen⸗ tum. Glola. Si deus dedit nobis maioa-kʒ cospus 4 animam ergo etiam dabit minoꝛa. Vnde dituꝛ in plab. Nunq; vidi in ſtum derelickum nec ſemen K Seqmitur. qm ipli cura eſt de vo bis Motanduʒz ꝙ cura peouiſionis noſtre duphiiter pertinet od deum. ſcz a une paternitatis,a domini nmo em̃ de iure natu „ rali ad patrem pertinet hilijs pꝛouidere niſ culpa hot impediat R ſidel fam ſtiy ſonn tone ſoi⸗ lunt ſit omn mor gila nos Ndr noee wolu ſtor an ODU 4 Mat. 6. Säit enim pater veſter quia hijs ommibo indigetis. yn- , ſnidelis em eſſet pater ille qui ſuꝑhabundaret et ſilios ꝑmitteret rM”ẽ iae Snme moei. ſed deus eſt pius pr̃ qui vult nobis fideliter Puidere ”M”M nr ſi ipſum dilexenimus a timuerimus. Vñ dieit in plab. Quõ mi⸗ ecgd Eeretur pater filioꝝ: miſertus eſt dñs timentibo ſe.¶ Zecundo ra⸗ laiſe Looone dominij quia ad dſim pertinet neæſſaria pꝛouidere hijs qͥ ank, ſibi ſeruiunt. Serui em eſt oogitare et diligentiam facere vt vo⸗ EN luntatez dñi ſui impleat, a domini eſt togitare vt ſeruus neceſ D ir H ſita tem habeat. Vnde xps dieit ommibo ſernitoꝛibus ſuis vt ha . 4 betur Wat. 6· Primũ querite reg nũ dei et iuſtieiam eius et hec HW omnia adijcdent᷑ vobis · ¶ Quantuz ad terciam ptem iſtius ſer⸗ dc monis diat hic. Vigilate qꝛ aduerſarius veſter dyabolus vi⸗ noh gilat. vnde dyabolus tanq; leo rugit. In quibo verbis Hoꝛtar᷑ ʒ55 nos aplus ad reliſtenduʒ ſoꝛtiter temptatiomibo dyaboli dicẽ ent KRduerſarius veſter tanq; leo rugiens artuit querens quez de⸗ nigs uoꝛ et. cui reſiſtite ſottes m fide Vnde hic quenit᷑ vtzꝛ demões giſi⸗ HW Poſſunt hoĩes temptare qñ volunt. Reſpondet callianus in ol HS ””MV lationibus patzæ ꝙ non mii deus permittt a jntum deus per ſtal mittit · ARplus peima Coꝛ. S. Fidelis deus qui non patiet᷑ vos dde, temptari ſupꝛa id quod Poteſtis. Ruguſtinus ſupeꝛ plab. Plez Nlg q; inimicus vult nocere a non Poteſt · qꝛ Poteſtas eius ẽ ſub po⸗ zſüt e teſtate dei. nam ſi tm poſſet nocre quantum vellet raliquis iu⸗ adſoz ſtoꝛ non remaneret. Vnde etiam yſidoꝛus. Non amphus ele⸗ OG⸗ ctos dyabolus q; eius voluntas permittit temptat. Doc ptz in niner Job queʒ dyabolus non potuit temptare non licen ciatus. Itẽ⸗ gar. HM patet Mat. ?.· vbi demon es expulſi ex homine obſeſſo non po⸗ leſeul tuerunt intrare poꝛcos niſi xp̃o permittente (Setundo quene ( vtz demon ſemel de vno vichus iten temptat hommem.Re⸗ bbus⸗ ſpondet Tho. Quidaz ditunt ꝙ ſemel ſuperatus nunch de cete⸗ guch⸗ temptarr põt aliquem de eodem vitio. Sed alij dicũt ꝙ po⸗ “ teſt aliu hoiem temptare: ſed non eundez. a hoc eſt magis pꝛo⸗ Act nr babile Nereio querit vt inter eos ſit malicie differenna- Re/ (O OH ſar der Caſſianus ꝙ; de quolibet choꝛo plures teciderunt. Hnz ſancck lent ni ugeli in bonis exeracijs ſe exercent · ſic per oppoſitũ rimm ma angel im malis exereicijs ſe exercent vnus eſt peioꝛ altero wds das er de pei mo choꝛo ſunt mali · et de ſetundo peioꝛes: et tretcd mine P d8 en trum 8 abolus m bitat ho⸗ Nng mmez per quodcunq; pctm. Rñdet thomas in uotlibetis ñ . quantum ad ainmaʒ · quia ſolus deus inhabitat animaʒ· ſed qn tum ad coꝛpus tunt poteſt dyabolus ſubſtancialiter inhabita⸗ re hommem ſicut ptz in arreptitijs qn deus peꝛmittit. Di atuꝛ tamen ipſe dyabolus inhabitare affec um hominis per effectuz malicie et per quodcunq; peccatuʒ moꝛtale:quia ex quo mota le peccatuʒ ſatit dyabolo ſubijut· Johanmis. 8. Qui fatit pecca⸗ tum ſeruus eſt peceati, Vnde ſitut beati ſüt ſub dominio dei: ita mali ſunt ſub dommio dyaboli Vnde Mat. 6· Nemo põt duo⸗ bus dominis ſeruire . et dyabolus per veram penitentiaʒ a pec⸗ catore expellitur.a in ſig num huius dicſt Luc ˖ S. ꝙ xpᷣs a ma⸗ ria magdalena eieeit ſeptem demonia que vniuerlis vicijs ple na ſunt (Quinto quent vtruz demones cognoſcunt ſecreta cor dium Reſpondet nycolaus de lyra Goera ꝙ nullo modo tog⸗ noſcunt ſecreta coꝛdiũ mi per ſigna extenoꝛa ſcʒ ex viſu a vul⸗ tu hominis *ι+ Nam deus eſt ſcrutatoꝛ coꝛdium. vñ dr in pſal· Deus ſcit oogitationes demonuz et hommuz (Sexto queritur vtrum oognoſcunt futura Rñdetur ꝙ futura ſupernaturalia · nullus demonum cognoſcere poterit · quia cognoſcere futura qi peꝛeſentia ſolius dei E: niſi deus ex ſpeciali gracia ipſis reuelaret licut olim reuelauit pꝛophetis· Vnde dict yſaie. 41, Annunca te nobis que futura ſunt. Deus noluit indicare Vnde dictur Acuũ pꝛimo. NMon eſt veſtrum cognoſcere tempoꝛa ſc. Sed de⸗ mones naturaha futura cognoſtunt que ex cauſis naturalibus ſcʒ ex curſu planetaꝝ et ſtellaruz eueniunt. Ex hijs qñq; pꝛedi cant ſiue pꝛeditunt futura. Dot pꝛobatur qꝛ homines poſſunt hot ſacere ſcʒ aſironimi qui quandoq; pꝛedicunt pluuiam· qñq; fn gid itatem quandoq; cahditatem. que ex ↄſtellatione planeta rum euemire ſolent, Item medicus peritus cognoſcit homniũ o& ualeſcentiam ex conſpedu vrine: a quandoq; mortem ipſius E; demones habent plemoꝛem cognitionem q; aliquis magr ha⸗ bere poteſt, Primo ex ſubtilitate ltet priuati ſunt huimme gqrate tamen naturalia dona adhuc habent. Vnde Goera diet. wo⸗ Pan naturalis m demonibo non eſt diminuta, habent emn m andcum Thomaz cognitionem omniuʒ creaturaz tam natura lium q; ſpalum Item ſciendum ꝙ nullus hoim habuit tantazʒ vog nitionem ommũ ſcʒ pecoꝝ: amum: piſcum: herbazꝝ et ar⸗ boꝛum ſicut pꝛimus homo adam. In ſignum huus adã omnibo rebo creatis nomen impoſuit pᷣm pꝛopꝛietates co2ꝝ dyabohis ex ſubtihtate nature plane per pendit quod homo non Pendit — S ☛ = —☛ O — . be l Secundo per lon gam experientiaʒ: quis hominuz tot mahtias kan ecepxpertus eſt· et quis vnq; tam diu ſtuduit:quia dyabolus iazʒ dar Ppfrfrflus ch ſexingenta miha annis ſtuduit. In quatuoꝛ annis quis a ſtudere potoſt ad gradũ magiſterij arcium: aut fieri dodoꝛ:aut in medicinis: aut in iun canonico: aut in theologia, Tertio ex la⸗ reuelatione ſuperioꝝ poteſtatuʒ. Vnde yſidorus de ſumo bono Ad Demones triplici cientie atumme vigent ſeʒ ſubtilitate natue ieg experientia tempoꝝlreuelatione ſupenoꝝ poteſtatuʒ (Septimoa iSw. queritur vtꝝ alquis poteſt vuere ſine omm temptatione (rñ ◻ im detur ꝙ nulius xpiſidelium poteſt vinere hit ſine temptatione pe Hot multipliäter peo bat᷑. Nam dicit Job.2. Wilicia vita hbo an, minis ſuper tertam. Vnde Hiero: ſuper Math. Impoſſibile eelt huzau=‚manaz naturam non temptari. Wnde Berñ ſuper plał-Qui habitat. Nemo in carne põt viuere ſine temptatione a qui ab . vna hberat᷑ pꝛotinus expectat auam. In ſignũ huus dẽ Eccia. eſat 2. Fill accedens ad ſernitutem dei ſta in timoze dei a ppara ani· ſun. mam tuam ad demptactonczißhed⸗ dioeret aliquis quare pmittit Orꝛ S nii deus ſuos ſideles ita temptari. Rñdetur ꝓpter pꝛoſedtuʒ ipſoz lart QRuia ſim apim Nemo coꝛonabit᷑ niſi qui legittime certauerit. NNdaAD, VGVnde NMiero. m epiſtiola: Quis ſanctozꝝ ſine ertamime coꝛona⸗ Mamr tus eſt. Vnde etam Amb. ſuper lucam Pꝛopoſita eſt coꝛona: M ſubeunda ſũt certamma. Nemo Nteſt coꝛonari niſi qui vicerit. es Maio eſt frudus vbi maioe eſt laboꝛ. Jemptani non eſt pec⸗ grt catum: led materia exercende virtutis. Dot patet per Bernß. ſutt dit· Quociens reſiſtis tociens coꝛonaberis. Ex empluz de illo iun gigx unene qu mermt vna nocke ſeptem coꝛonas reſiſtendo tempta⸗ ena tiombo. hoc quere in diſcipulo de tempone. 1 quarta poſt penthecoſten nte ratres. exiſtimo em e non ſunt condigne paſſio ho⸗ — nes huius tempoꝛis ad fnturam gloꝛiã que reue on onem adauhin nobis. nam expectatio ewature reueia w „ eſt ia a ſexxeckat. Vanitati em creatura ſubiecka q i non Wwiens ſed Neopter eñ qui ſubiedt eam in ſpe · qda dna 2 ipſa treatura hłerabitur a ſeruitute coꝛruptionis in uᷣ bertatem gloꝛie ſilio dei, Gamus em ꝙ omnis creatua umn MM ingemiſat 2 parturit vſqʒ adhut, Saon ſoluz aũt illa ſed ð i et noſipſi mimadas ſpifitus habentes et ipſi intra nos a Lenmmns adoptionem ſilnoꝝ dei expectantes redeptione coꝛpis noſtni in xpᷣo iheſu dño noſmw. H , SBoerno Xiſtimo quod non ſunt condigne paſſiones ic. Ro:8 . Numana õ ditio ex pꝛeuaricanone pꝛimoꝝ parentum . — ſaſta: eſt fragilis a infirma-intus a extra. ſuperius a in ferlus· ante et retro. a dextris a a ſiniſtris: a ꝑ omnes partes coꝛ . poris influunt paſſiones: que omnia verbis pautiſſimis tãgit n daaud die. Circundederunt me mala quoꝝ non eſt numerus. 4 FEgEßr quo etiam Rplus paulus expertus erat magnitudinem et multitu dinez tribulationum in quibo ſepe pericltatus fuit vſq; . ad mortẽ. Primo a indeis qñ quinquies quade genas plagas vna minus accœpit. Secundo ter virgis ceſus eſt. Cercio in car cere a in ligno pedibo affixus. Quarto ĩ hiſʒaꝛ lapidatus“ Quin 8 to feris datus. Sexto in fame. ſiti frigore· in nuditate a in pericu . lis fluminũ et latronum falſoꝝ fratrum: pꝛeter mtninſecam tri⸗ bulationem a ſolidtudinem ommuz eccleſiaꝑ· Septimo rome ta pite truncat᷑ a nerone anno dñi.lxi. Expertus erat ſimilhter 4 magnitudineʒz future gloꝛie inquantum licuit homimi motali “ adhut experiri qn raptus fuit in paradiſum vſq; ad teraũ cœlũ o et auduuit ibi archana verba que nõ heœt hommi loqui . à hboc— 6 ditit Kplus. Exiſtimo ꝙ non ſunt condigne palſſiones &. H Vnde in pñti ſermone tria ſunt dicenda. Primo de paſſiombo· innatis aillatis. Scðo ꝙ nullus poteſt eſle diu ſine tribulatiõe et triſtica in hac vita. Teruo quo non ſunt condigne paſſio⸗ nes huius temꝑis ad futuram gloꝛiam cum vno exempilo. uantum ad pꝛimũ ſciendum ꝙ Aplus ditit hic paſſiones in . plurali ꝓpter duierſas a multas paſſiones qꝛ quedam paſſiõeꝰ V 4 ſunt innateſicut fames ſitis frigus laſſitudo egritudo et moꝛs· bi Simiiiter ſunt alie paſſiones imnate: que etiaʒ ex coꝛruptine el nature a pꝛimoꝝ parentuʒz pꝛeuaricatione vidate inſunt nob⸗ bu ex qui bo in membꝛis interionis hominis ↄtinuum bellum geriẽ⸗ u Caro em contupiſcit aduerſus ſpm a ſpintus aduerſus carnẽ “ n affetiones ↄtra rauonem a cotra conſcientiam tõſcientia ↄtra 1 voun tatem. Et ſic que int ra nos ſunt beltum gerunt ad inunitce Et hoc conquent dominus Gen. 8. diens⸗ Zenſus a cogitatio hoiomimnis in maiuz pꝛona eſt ab adoleſcentia ſua cunctis diebus. Doc etiam dr Zacha.6· Siue naſcendo homo in mom egredia tur: ſiue moeiendo mundum egrediatur: hoe totum agitur i tribulatone · Vnde Job. 13. Domo natus de muliere bꝛeni vi⸗ . . 6 sco⸗ rigit ems. nemet itpig nt un eſra mnta⸗ ome Hikter atalt alü tem. reple mul . mi. & Vnde hanc miſeriaʒ conqueri hic Epłs Video aliam legem in membꝛis meis repugnantem legi men⸗ tis mee. Vnde etiam Jac· i: Vnde bella et lites in vobis? nonneę ex concupiſcœncijs veſiris cItem alie ſunt paſſiones illate quas ſuſtinemus a pꝛoximis.ſicut damna reꝝ: oontumelie verborum perſecuti ones opeꝝ que padienter ſufferende ſunt quod reue⸗ ra pꝛo virtute maxima computat᷑, Dñs enim in veten teſtamen to huius virtutis pondus tonſiderans indulſit vt hoĩes malunz pꝛo malo redderent licut diat Leuit. 26. Perſequimmi inimi cos ve ſtros Diere.· Ss: Reddet ei ᷣm opus ſuum:et iuxta omma que ſetit ſat ei, Item Exodi:2z. Dentem pꝛo dente oculuz p ocu lo · Deus autem in carne veniens qui reddidit bona peo malis mehoeem a nobilioꝛem vitam a ſanctioꝛem inſtituit. Mat · . Qui pertuſſerit te m vnam maxillam pꝛebe ei aliam. Item aufe renti tunicaʒ: dimitte et palliũ. Et quod xpᷣs verbo docuit hoe exemplo exhibuit. ſieut diat᷑ Johannis:.. Alſiſtens vnus mi niſtroꝝ dedit iheſu alapã dicens: Sic reſpondeg pontiſci. Nũc non ſo lum aliam pꝛebuit: ſed totuʒ coꝛpus pꝛo nobis exhibuit Et in ſignũ huius doctrine per miſit ſe veſti bo ſpoliari à nudum in cruc ſuſpendi·. Sic et quinbet xpᷣiſdelis patienter debet ſuf⸗ ferre iniurias illatas:ſiue m rebus liue in ſama ſiue in perſona.a reddere mnimids bona pꝛo malis Mat⸗5 Rudiſtis quia dicum eſt antiquis. Diliges pꝛox imũ tuum a odio habebis inimicuz Ego aũt dieo vobis. Diligite inimicos veſtros, Nec mirum q; altioꝛa a ſanctioza pꝛeeepta deus nobis dedit q; antiquis quia ilus terram pꝛomiſit et nobis celum. illis vitam diutuꝛnã a no bis eternam Item ſunt quedam paſſiones affectate quas ſuſti⸗ nent hij qui toto coꝛde deum diligunt qui non contenti pꝛiori⸗ bus palſionibo ſed a toꝛ tontrituʒ a coꝛpus caſtigatum volun⸗ tarie offerunt deo mortificantes ſe tota die.quoꝝꝛ vnus fuit Jo hannes baptiſta qui nec vmũ nec ſiceram bibit: a veſtimen tu3 de pihs cameloꝝ poꝛtauit·. Item ſanctus paulus qu dixit. Ca⸗ ſtigo coꝛpus meum a in ſeru tutem redig o. Item omnes lancti oonfeſſoꝛ es qui paupertati attenuati: abſtinentia macmti: affl ctione caſtigati · m oeationibo continui: ieiunijs fatigau: ſancte et iuſte vitam ſuã fimerunt, Vnde ad Debꝛeos In lſolictudini bus errantes·. in ſpelundis a cauernis terre. arcuierunt in melo tis a pellibo capꝛinis anguſtiati et afflicti quibo nõ dignus erat mundusg Quantuz ad K;dam partem hruus ſermonis e ſciendũ - ⸗ — — q; nullus in hac vita poteſt eſſe ſine triſtica· quia in medio ſu⸗ mus inter lotum lũmi g audij et locum qui eſt in in ſerno . Icar⸗ o neceſſe eſt partiapare gaudium a triſticam Vnde Boetcius de conſolatione phie. O quanta amaritudine humana ſelictas veſuta eſt (Hed dicis: Cur deus ita adinanit (Rñdet Johan · nyder Primo vt ſciamus nos hic eſſe non ciuesſed aduenas a peregrinos. Vnde dauid in plab. Quoniam aduena ego ſuʒ a pud te et peregrinus ſitut om̃s patres mei (Secundo in vt mo non habeamus ſpem tardantes turrere ad terminũ patrie (Teꝛ cio vt ſtimulemur penis qualſi calcaribus ad curnendum in viaz mandatoꝝ dei Quarto vt hoꝛreamus peccata noſira motalia que deus inti odit vt pꝛo vno peccato ipſius om̃s penas iſtas humano generi intulerit (Quinto vt purgemur migne pur⸗ ——U one virtuoſe ſuſcepta gationis in pꝛeſenti ne in futuro grauius puniamur in purga⸗ dorio: quia ym magiſtz ſente. li. 4· di ij, Deus ex iuſticia impu⸗ nitum non dimittit delckum Vnde RKugt. in ſermone de igne pur gatorij. Ignis pur gatorius et ſi non ſit eteꝛnus: ſuperat ta men oꝑem penam quaʒ vnq; in mũdo ahquis eſt paſſus. Dumb Numq; enim a quocunq; facies dei videbit᷑ donee per penam ve mialum peccatoꝝ quadrans minimus ꝑſoluatur. Ergo vt in⸗ fernum fugiamus in quo pena minima eſt acrbioæ omnibo pe⸗ ms mundi . Aug. MWinoe pena inferni maioꝛ eſt omnibus pems huius lecuh. Vnde etiam Ber nar · Vna ſtintilla ge henne ignis plus ledit peccatoꝛem q; ſi mulier in doloee partus mille ãnos perduraret Sexto vt plus de gaudio mereamur. Nam in paſſi maxima pars meritoꝰꝶ noſtroꝝ conſiſtit PBerñ · Virtuoſius eſt mala pacienter perpeti q; operan. Cum igitur opera noſtm parua et quaſi nulla ſunt: neceſſe ẽ nos hie pat vt ſic mereamur VYbi ſciendu eſt ꝙ homo in ſtatu innocen tie ſine diffitultate alqua eluʒ intraſſet Greg· Ad hot in para diſo poſitus erat: vt ſeſe creatoꝛis obedientie m vinculis carta tis aſtringeret et ad eleſtem patriam ſine moete carnis tranſi⸗ ret. Sic nanq; morta is conditus eſt: vt ſi non peccaſſet etam moꝛi non potuiſſet. Nunc autem eſt ꝓpter peccatum eieaus de delicijs paradiſi in exiliũ huius mði. nec põt quis niſi ꝑtri- pulationem redine ad gloxlã · Ad hoc delignandu deus pouit ante paradiſuʒ cherubim a flameum gladiũ. Gladuis enim ſi⸗ gnat palſiones a tribulationes pñtis vite,. De quo plab Kab letn Eth tus d gan⸗ vbin dndt ſs.do biha ritg tusl dtr pan mine zus die! mnl. bie in giah 4 W nd m eue os/ 6.6 dlg valle ung n N V hun⸗ de an dur nat loo — t tribulationes inſtoꝰ &à Et de omnibo hijs lberauit eos dñs Et hoc erit plemus qñ celeſtem patriam mtrabimus que eſt lo tus delicaz a gaudioz; Berñ Locus ille ſecʒ paradiſus locus gaudij eſt vbi toꝛrentes vo uptatis potantur. lotus ſplendoriz vbi iuſti fulgebũt ſicut ſol.locus abundancie vbi mhil deeſt vi⸗ dentibus deũ. locus ſanitatis vbi appant dñs ſuauis in vmuer⸗ ſis.locus patis vbi factus eſt, locus admirabihs vbi ſunt mira⸗ biha opera eius, loeus ſaturitatis vbi ſaturabimur cũ apparue⸗ rit gloꝛia.eꝰ lotus viſionis vbi videbit deus deoꝝ in ſyon xlo cus leticie vbi letida ſempiterna ſuper eaput eoꝝ (Quantum ad terciam ptem iſtius ſermonis ſciendum ꝙ non ſunt ddigne paſſiones huius temꝑis ad ſaturam gloꝛiã etiam ſi in vno ho⸗ mine cõfluant omnes paſſiones pnñtes pꝛeterite a future. vt cla rius videbitur (Saendum ꝙ; paſſiones huius temporis ſůt mo dice illa vero gaudia immenſa Bap·3· ca . In paudis vexati· in mnltis bene diſponentur. Naʒ ſicut gutta aque reſpectu maris Sit ſunt paſſiones huius temꝑis að ſu turam glæ iam ¶ Gecũdo quia hec ſũt in loto ealamitatis id eſt in pꝛeſenti mðo vbi eſt lo cus triſtiae · Ergo dicit hic vallis lacrimaz. Rug: In valle mi ſerie ſumus in qua magis flendum eſt quo minus flemus Vnð Greg ſuper Ezech: Quid eſt quod in hoe mdo hbeat vbi ge⸗ mitus inſpidmus.vndiq; lucus audiuim:deſtructe cinitates euerſa caſtra· depo pulati agri et in ſolitudmẽ terra redacta ali os in captiuitatem ducei:alios detruncari videmus: alios inter ſi ci? Quid eſt ergo qð in hae vita libeat fratres mer-ſi ſice moöm Ddiligimus iam non gandiũ ſed vulnera amamus. Item in hac valle latrimaꝝ ſunt plura pericqula et naufragia Berñ · Pericu lum peobat tranſeuntũ raritas: pereuntinʒ multitudo. Ex qua tuoꝛ nanibo vix perit vna, R mari aũt huius mundi vix eua⸗ dit vna· Ex quo patet ꝙ mðus eſt periculoſioꝛ mari. qꝛ in mav huus mundi vix de quatuoꝛ nauibo tranſit vna: iev ix de qua tuor hominib vnus ad poꝛtum ſalutis puenit (ed in illa ſutu⸗ ra amenitate electis tripłex gaudiim en Primum a claritate- Apoẽ · 21. Cinitas illa non eget ſole neq; luna vt lneant in ea Nam claritas dei illummabit eam a lucerna eius et agni (Secũ dum a loti puritate AXAρH τ. bi non intrabit ahquid coinqui natuʒz aut abhominationẽ fauens aut mendatiũ (Aerciũ erit ex loa latitudie Bamt 3. O iſlrk q; magna eſt domus dei a ingẽs locus poſſeſſionis eius magnus nõ habens ſfinẽ · Vota em terra „ Sermro “ eſt quaſi punctus reſpedu celi empirrei in quo ſanſti regnant. M Kercio quia paſſiones huius temꝑis ſũt quaſi partitulares · z “? . nnnuncq in toto eſſe hommis ſubſiſtunt: ſed m membꝛis a par tib aeos homimis, Nulla em paſſio huius tempoꝛis cognita eſt vel audlilis kt ta que vmuerſum eſſe hom mis intus et extra fatigaret. vt ſit in inn omnibo partibo coꝛpoꝛis et anime, ſed illa futura gloꝛia erit to “ talis quia in anima a coꝛꝑe abundanter redundabit: inmm t f etiam oſſa noſtra germinabunt. Et iterum de hat abvundania nm gloꝛiat᷑ Iſaie · 66 Delicijs afflues id eſt omnimoda gloia. hoc GEe „ eſt pꝛimo coꝛꝑis gloꝛia·et a gloꝛia ſen ſuũ aQ omniũ membꝛo-· d et a gloia amme a omniuzʒ potendiaz eius, Nec eſt locus ĩ dor un Pore a amma qui ſe abſcondat a caloꝛe gloꝛie eius.quod bene et notificatur per exemp lbuʒ quo ferrum ignitum a candens ſimł M te vnum fit cũ igne habens exitum a foꝛma ſcʒ ꝓpria.Sic erũt ho pn mines in coꝛꝑe et anima in cllo gloꝛificati, Ham coꝛpora eletco n rum habebunt magnã claritatem at.13. Fulgebunt mſti ſictt i ſol. inſuper habebunt impaſſibilitatem. nulla em moleſtia oorz y Pꝛibus eoꝝ de cetero poteſt nocere Rpoc ·21 Rbſterget deus iie oẽm lacrimam ab oculs coꝝ &. Bernardus in libꝛo de dlide⸗ ratione? Qualis autem putas erit ſplendoꝛ animaꝝ quando lo lis ſplendoꝛem habedit lux coꝛporuʒ. nulla erit triſtida nulus doloꝛ. nullus timoe act laboꝛ·nulla moꝛs ſed ſemper perpetua ſs—8è mitas perſeuerabit (Quarto a paucitate inferentium quia hic ODUDJð ſpeualiter ab aliquibo hominibus ſunt illata et non ab omnibb ZMM hominibo. Illa autem futura gloꝛia erit generalis- quia ab oam „ nibus habitantibo elum in nos deriuatur vt a ſinguus ſanctis ſ⸗ et angehs cõſequamur.hoc innuit pſalł · cum ait · omnia leruũt ſ tibi. Cui conſonat illud Iſa · 49. Erunt reges a regine nutrics tme. Dicitur aũt future generalis gloꝛia-quia a deo et omnib- ſanctis in nos fluit Mam in videndo ſacie xp̃i ᷣm deitatem ent ſummũ gaundium. quia melius ſic eſſet eſſe m mſerno q; eſſe m paradiſo a faciem dei non videre. Vnde diatk . Dſtende nobis “ domine fatiem tuam a ſami enmus Euaʒ Johannis. p. Dec ẽ vita eterna vt cog noſcant te ſolum deũ &. Vnde Fulgenaus. 222 dicit. Dei faciem ſi omnes m carcere infermi viderent nullaz pe 14 nam: nullamq; triſtiuam ſentirent Scðm gaudum erit viden⸗ ſ do humanitatem xp̃i qui eſt rex regum a dominus domjinantiũ. Ylaie vieſimoquarto. Regem m dedoꝛe ſuo videbunt (Ler⸗ aum gaudium erit in conſideratione vnionis humanitatis ad I. nd Padh ude ptſiem enit t min de N Gia ve mheen, wipe dn ens ind terütſo neleto uſäli ia wr⸗ t us ide⸗ WR Was Knnß quaht bommnd uconm ſanctis eruüt utnos mmb⸗ ment clem nobis pet ? allg mmti. t er⸗ tats 0 . 7 . . 5 diuinitateʒ· a erit mirabile quando cognoſtent ꝙ frater eotum ßm carnem eſt vere deus Et m hoc nos honoꝛauit ſuper ange⸗ los DPebr.· Nuſquam angelos apprehendit: ſed ſemen Rbrahe. Et iccirco mag naʒ conhdentiam de bemus habere ad deũ no⸗ ſtrum.qꝛ caro et frater noſter Berñ · Puto me iaz ſpernere nõ Poterit xpᷣus os de oſſibus ſuis: a caro de carne mea(Itẽ ab om nbus ſanctis· a ex illa iocunda ſodetate triplex gauduim pue nit Primũ ex multitudine Apocal.7. Hidi turbam magnã ic Seðm gaudiꝛz eſt ex nob ilitate a ſocietate illius in qua erit be ata virgo a omnes ſancti a angeli qui omues reges et vegine ſunt · quia poſſident regnum celoꝝ cum xp̃o qui eſt rex regum⸗ et dominus dñatium Ceraum eſt ex amicabilitate ilbus ſocieta tis· tanta em erit caritas inter ipſos vt gauduim alioꝝ ſuum re putentQuinto quia ille paſſiones pꝛeſentes cũ tempore finiun tur: Illa antem gloꝛia permanet meternũ. De hac futura glo ria dicit Ruguſtinus⸗O care illã vitam amplecti debniſti: vbi ? vita ſine mote.lux ſine tenebꝛis. iuuentus ſine ſenectute.pax ſine diſcoꝛdia · voluntas ſine muidia.regnum ſine cmutatione quod non amittitur. Berñin ſermone. Reg num dei conedi tur in iuſtificatione: peeapitur in gloæiſitatione- Et de hac fu⸗ tura gloꝛia dicit Iſa · Oculus non vidit τα (Oltimo nota exm⸗ plłum de dyabolo qui dixit. Si eſſet ſtatua a terra vſq; ad celuz elauis a nouaculis tranffixa libentet vellet aſcendere a deſtende re: vt ſic econuerſo telum poſſet intrare et ſic futuram gloꝛiam . Ppoſſidere quaʒ peeparauit deus dihgentibo ſe· quere mn diſcipu lo de tempore ſermone. lxiiij · Dominica quinta poſt penthecoſten. õ ctni/ Ariſſimi.omnes vnanimes in oꝛatione eſtote tõ padentes/fraternitatis amatoꝛes. miſeritordes. modeſu humiles. non reddentes maluz pꝛo malo vel maledickum pꝛo maledicto: ſed econtrario benedicen tes qꝛ in hot woeati eſtis vt benedickionez hereditate poſ ſideatis. qui em vult vitam diligere 2 videre dies bonos coher ceat hinguam ſuam a malo ⁊ labia eius ne loqnan tur do lum. Declinet aũt a malo 2 fadat lbonnm inquirat pacem a perſequatur illam: quia ocuh dñi ſuꝑer iuſtos.æ aures eius in pꝛeces eoꝝ. Vultus autem dñi ſuper fac tes mala.Et qͥs eſt qui vobis noceat ſi bom emnulatores fueritis: ſʒ aſi quid patimini pꝛopter iuſtidã beati. Cimo rem aũt eoꝝ ne timueritis vt non turbeminie aũt iheſum xpᷣm ſanctificate in coꝛdibus veſtris, Bominum Wnes vnanimes in or onibus KK. pꝛi iuſtiſicat hommes in hac vita: eſt ieiumuzʒ: elemoſina et oratio.Sed oratio hijs duaba altius voſat ad deum et eeleſte adiutorium nobis acquirit. Vnde Greg. dieit Wag na eſt vis oeationis que effuſa in terra in elo operetur. Ergo ARphlus petrus hoꝛtatur nos in verbis pꝛemiſſis ad orauonem dicens: Dmnes vnanimes τα Vñ in pꝛeſenti ſermone tria ſunt dicenda. Primo de oratione . Scðo de ymagimbo ſanctorum. et xp̃i. Tercio de illis qui poſſidebunt hereditatem celeſtez in ee lis c¶¶ Ad e e mouende ſunt queſtiones. Et pei mo querit hic verſus quas ꝑtes mundi oꝛare debe mus ¶Rñndet ſanctus Tho. ꝙ; comumiter ↄſueuerunt homines verſus oꝛientẽ oꝛare a altaria conſtruere triplici de cauſa. Prima in ſignuz c a xpᷣo eſt illummatio noſtra qui viſitauit nos oriens exalto. Se⸗ tundo qꝛ ibi eſt paradiſus a quo eendimus. ideo moꝛimur vt ĩ paradiſum remtremus, Terdo qꝛ? ab oꝛi ente ad iuditiũ veniet xp̃us (Secundo querit an debet eſſe locus ſpedalis oꝛandi (Rñ det Humbertus, Non eſt in looo ponenda talis fidutia ſic nõ credit aliquis alibi non poſſe ſe exaudiri. tñ turandum eſt de loco etiam trib de canſis, Primo quia ſi non eſſet locus deputa tus oꝛationi: tunc neſciretur vtz omnes hommes orarent: an multi obmitterent oeare. Setundo qꝛ vadens ad locum oꝛandi prlius laboꝛando plus meret᷑. Lercio vt petentis oꝛatio atius ex audiatur.qꝛ ibi in loco oationis plures ↄueniunt ad oꝛanduz Et hm Beatuz Hiero. Impoſlibile eſt pꝛeces multoꝝ nõ exau diri Motandum hm eundem Dumbᷣ· ꝙ G;uis oꝛationes et alia ſub oratione contenta valent in omm loco: tñ competen aus et fructuoſius effundunt᷑ in oꝛatoꝛ io ſeptez de cauſis credendum eſt ꝙ deus atius exaudiat eum in loco deputato q; in alio Paralipome · ſeptimo· Oculi mei erunt parati et aures mee enecte ad oationem eius qui in loco iſto orauerit. ma Petri.3. Q Drima quia DU Setunda quia eredendum eſt Ne lancti locum talem ſan⸗ 4 Ii ctum magis frequentant · quia ibi eſt domus dei Et in ſigunm . en huius habetur Geneß WB. q; ia cob vidit angelos dei deſcenden * tes a aſcendentes in loco dicko bet hel id eſt domus dei Ipſi ſunt ð, 4 qui neceſſar ij ſunt oꝛantibo ad ferendas orones noſtras coram mmum deo (Lercia ratio eſt qꝛ pꝛobabile eſt ꝙ demones qui libenter impediunt oꝛationes non audent ita acedere ad huuſmõi lo⸗ cum ſandum ſitut ad ahum locũ pꝛe terrore quem mcutit eis lo W eus ſan ctus Geñ 28. G ternibilis eſt locus iſte ſeʒz demonibus. 13 6 uarta quia oꝛatoꝛiũ conſecratum eſt in honoze ahcuus ſanci d patroni. Pie credendum eſt ꝙ ſanctus patronus eccleſie ſpetia ddm H lem curaz habet de tonuenientibo ad locũ ſui patronatus.ſicut pꝑeinc ps ahcu us terre de hijs qui veniunt ad loca ſui dommi⸗ big⸗ Sictcut muerit᷑ de ſancto iacobo a de multis ſanctis ſpedahter ui nom uantibus ſua loca viſitantes. Et quia oꝛanti bo non modicũ ne⸗ mar evelſarium eſt adiutoꝛum ſanctoꝝ qui ſunt potentes apud deum ſoun. hm illud Job. 5.· Ad aliquem ſan toꝝ te oonuerter. ergo oꝛat zme m ſacris locis plus q; alibi Quinta ratio quia in eccleſijs ſũt re uaquie ſanctoꝝ. ergo qñ oꝛas ãte altare: inuoca ſpeciahter illos R ſanctos quoz reliquie ibi tontinent᷑ in altari, Nec dubiuʒ quin Wni orones noſtre ad effectum deducantur (Sexta. quia ibi ſũt yma wgg⸗ gines cruaſixi beate vir ginis et ſanctozꝛ vt frequenter ꝗᷓ mul ⸗-⸗. tum valent ad deuotionem excitandam. Deuonoms aũt affe⸗ murwi ctus ſumme faceit oronem efficatem Rug· Dig mioꝛ ſequit᷑ effe⸗ ſunet ctus quem feruentioe pꝛecdit affecus Berñ. Ad affeckum cor dce dis reſpiat deus Septima: quia ibi eſt frequenter coꝛpus xßYWi. kpGOGH Quotidie at hore a miſſe ſunt ibi:ratione cuius qᷓibet eccleſa ede excellit temp luʒ ſalomonis in quo nunq;ᷓ tm̃ ſuit bonũ »In pee⸗ puta fſentia aũt yp̃i ſiquis ſide oat : dtius exaudini põt q; im alio lo⸗ tꝛn— oo ſceʒ qñ ſtat circa miſſam vel in alio loto m pnñia ſancti toꝛꝑis edi xp̃i. Vnde henricus de halſia. Sicut em̃ confelſio ½ contrido di⸗ ecd ſpoſitiue ſuftitit ad lalutem. ſi toꝛpalis pꝛeſentia coꝛporis criſti. ndeg aliquid ſingulariter operat᷑ ad lalitem. vt patet de latrone aſſo dern ciato xpo quando pꝛelendaliter moꝛiebatur in cruce⸗ qne ei ali 9 en as non ſuffeciſſet aut intantum valuiſſet, ſic videtur ꝙ non mi er nus nũc peccatoꝛ humiliter ſpe venie aſſiſtens ſacramental ob⸗ ns⸗ lationi veniam conſequatur: aut abundanaus gracie collatio⸗ ie nem reupiat: quaʒ ſi illam ſimihter m alo loto haberet· 1 Sermo Item tum xp̃us in terra degens null ſanitatem deneg auerit in . ſide petenti: nunquid equale vel maius eſt nunc inuiſibileʒ fide credere pñtem in ſacramento eukariſtie. et hoc vult dictũ euan gelij. ibi · Beati qui non viderunt a crediderunt quid g referr ad venam conſequendaz modo contrito coꝛde a humih eukari ſtie mtereſſe ymolationi q; ipſi viſibiliter pñti aſſociari ⁊ hono riſicare.a olim oblatoni eus in crute interfuiſſe ſicut latro Pel honoeem xpᷣo toꝛpoꝛaliter in ſe exhibuiſſe· ſitut magdalena qᷓ lacrimis lauit iheſu pedes a terſit capillis et vngento vngebat et oſculabatur · Vñ quaſi nihil refert quo ad effectũ grade vel venie tonſequende hec ille, ¶ Item queritur vtzꝝ deus pecca⸗ tores exaudit. Reſpondeo ſit: qᷓ petunt ſalutaria Auguſt. Si deus peccatores non exaudiret fruſtra ille publicanus dixiſ⸗ ſet. Deus ꝓpiaus eſto mihi peceatori · a tñ exauditus eſt. Item notandum ꝙ deus aliqn audit pꝛeces peccatozꝝꝛ a aliquando ñ quia ſi bene eſt in peceatis moꝛtalibo et petit ab eo regnuʒ ſuũ · non dat libi illud · Zed ſi dicit O pie iheſu Ego peccatoꝛ pecca uni in eelum et coꝛam te · ignoſce mihi peccatori ꝙ te grauiter of fendi meis gramſſimis peccatis · et ſi inſtanter petat ſine dubio deus exaudiet eum. a qñ eſt hber a peccatis tunc ab eo petat re gnum ſuũ dabit. CGuanun ad ſeeundam partem ſermonis querit᷑ (Cur xp̃iani in nouo teſtamento ſfauunt ſibi ymagines contra illud pꝛeceptuʒ Exo:⁊o· Non facies tibi ſculptile.· Rñde tur ꝙ in veteri teſtamento pꝛohibitum fſuit fieri ymagines: ma xime dei. Ium ꝓpter pꝛonitateʒ ꝓpłi qui pꝛoni fuerunt ad ydo⸗ lat riam, Tum etiam qꝛ deus adhuc non fadus fuit homo.nec effig iari debuit (Sed m nouo teſtamento it rodudtus eſt ipſe vſus ymaginuzʒ Primo a dño noſtro iheſu xpᷣo qui ſuam vyma ginem regi abagaro panno impeeſſam miſit vt ait Euſebius · m eccleſiaſtica hyſtoria · et Damianus in hſen Scðo ab apkis nam tempoꝛe eoꝝꝛ fuerunt ymagines dñi noſtn iheſu chriſti · et ymago beate vir ginis marie quas beatus lucas ſculpſit qᷓ ima go beate virginis marie adhuc rome habet᷑ · aà ſandtus ſeruaci9 ymaginem xpi ſetum detulit vt reperit᷑ in ſua hyſtoria Cercio ex appꝛobatione eccleſie · Nam in quodaʒz concilo fuerunt fſere mille epiſcopi oongregati qui omes ex inſpiradione ſpũſſandi diffinierunt vſum ymaginum eſſe heitum. ¶ SZecundo queritur —.— SE ☛ = — — =,= =g= S. EZ ueitn ileſN küeun Fer. leukan 1no ro Vel Nlen vngebet r nl u Zugn. uus diti⸗ eſt. en ſuandf nuy . decea ierof dubid Nre Gnons ymugine ale⸗Ri gesim tao ye⸗ nmo. Mec el ipee n yma ſbus⸗ bapkis hniſi⸗er itq ima ſeruad (Terd⸗ runt an Hülnt renen a⸗ Prima el ꝓpter memoꝛie labiecn ne obliniſcamur dñi no⸗ Cri iheſu xpi: beateq; marie vir ginis et alioꝝ ſandoꝝ. Et qn -⸗ eunq; videmus ymaginem eni noſtn iheſu criſt eũ honoꝛamug et ſanctos imploꝛamus vt pꝛo nobis mteredant ad xp̃m (Secũ da cauſa eſt pꝛopter infoꝛmationem rudiũ qui litteas ignorat qm docent᷑ ymaginibo loco litteraz. Vnð de hoc diet in decre⸗ ymagines ſanctoz et picture ſunt libei layto Nerda cauſa G pꝛopter deuotioms exutanonem· plus mouent viſu q; adita Vnde inſpectione ymaginuʒ debemus ad deuotionem exctari Cum videmus tanta bona merit oeia depicta: de bemus etiaz ꝓ uocari ad honeſtatatem moeum et ver boꝝ in pꝛeſentia ymagi⸗ num: hon oeando in hoc deuz a ſanckos ne impudica loquamur a turpia in verbis: ſed deuotionem oſtendamus in verbis a fa ctis ſieut decet lan cos ¶ Quantuz ad tertiam ptem iſtius ſermo nis dict hie Rplus, In hot enim vocati eſtis vt benedict ionez in hereditate pollide atis ¶ nde ſcienduz ꝙ triplex eſt genus ho minum 2 vnum tm poſſidebit de ülla hered itateſ Primu eſt illo rum qui bonam vitaʒ; non mupmnt net ꝑpfidiunt ſicut omnes inſfi deles a mali xpᷣiami qui non curant implere diuina maãdata net odiunt peccata a ſie m mahna vum. et moiunt. Onð de quohbet iſtozʒꝛ diet᷑ in pſał · Malidam aũt non odinit K. a iſti iam dicti non ſamabunt?᷑ ſed hereditabunt mſernuz (Hedi ſund qui bonam vitam mapiunt ſed non ꝑſiaunt et ideo etiam nõ ſalantur. Vnde Greg: m moꝛahbus. Incaſſum bonum agitur ſi ante termmũ vite deſeratur · Vnde etiam Bern . Perleueran⸗ tia eſt virtus ſine qua nemo videbit deum. Vñ Albertus ma gnus, Quid enm pꝛoſuit inde ꝙ ipſum xp̃s de mundo elegerat quid peo fuit diuturna ſamiliantas xpi: quud ſancta peedicatio xpp̃i: quã ſepe ab ipſo audierat: quid exempla quid virtutes: quid miratula qᷓ ab ipſo videt: quid grada hbi collata ad P dicanduz a miracula ſadendũ, NMam xps apkis dixit. Euntes dictate quia aꝓpinquat reg num œloꝝ et inſirmos cu ate moꝛtu os reſuſcitate:lepꝛoſos mundate. demones effugate, Ex quibus ptʒ ꝙ iundas bene inpit ſed male fimuit qꝛ xp̃m tradidit poſt hot deſperauit · et in deſperatione laqueo ſe ſuſpendit · ylið · de ſum · bo · Non eſt beatus qui bonũ ſaautqui em̃ pſeuerauerit ie⸗ Tereij ſunt qui bonã vitam me piunt a hmunt, hij pꝛemiũ per cpuint a xp̃o, talum enim vita eſt deo placuta que hine be no ſit concluſa: ꝓſidoꝛus de lum. bono. Iunc deo placet conuerſla-⸗ tio noſtra qn bonũ quod inchoamus pleueranter 2 leuenmug Sermo PBernardus in ſermo. Bonam vitaz ego puto mala pati bo na facere et ſic vſq; ad moꝛtem ꝑſeuerare. ſed heu plures ſunt qᷓ in quadꝛageſima bonaʒ vitam mchoant ſed poſt paſca retro dunt. Vnd diett in decretis. Multi bene ineipiunt qui in malo vitaz fininnt. Ex dictis ptz ꝙ multi ſunt qui apud hoĩes repu tan tur in bono ſtatu: a etonuerſo multi apud hoĩies reputant᷑ mali a tñ ſunt amii dei et ab eo electi: qꝛ nouit dñs qui ſund eius. Vnde Ereg. MWirum non eſt ꝙ quiſq; bonũ inchoat: ſed dificile eſt ſi mtentione recta in bono opere ꝑdurat · Pro quo notandũ ꝙ nõ poſſumus togitare bonũ net mchoare: nec mul⸗ tominus in eo pſeuemre ſine dei adiutorio. In ſignũ huius qti die oꝛamus di; Actiones noſtras dñe i&ltimo nota exemp⸗ lum de vno fratre qui voluit de monaſterio exire a redire ad ſe tulum, ſed xp̃us eum tũ miratulo retinuit in edine monaſterij uere in poptuaiſiſo. ica ſexta poſt penthecoſten.Ad Rom. ſati ſumus in xpᷣo iheſu in Ratres quitũqʒ bapti moꝛte ipſius baptiſati ſumus.Conſepulti em̃ ſu N. mus cũ illo per baptiſmũ in moꝛtem: vt quõ tcri tus reſurrexit a moꝛtuis ꝑ gloꝛiam patris:ita et nos in nouitate vite ambulemus Si enim conplantati facti ſu mus ſimilitudini moꝛti eius: ſimul et reſurrectionis eni mus.hot ſdentes qꝛ vetus homo noſter ſimul crudafixus eſt ut deſtruatuꝛ coꝛpus peccati ⁊ vltra nõ ſeꝛuiamus pec cato. Qui em̃ mortuus ẽ iuſtificatus eſt a petcato.ſi mor tui ſumus cum ypᷣo: credimus ꝙ ſimul etiam viuemus cum ipſo: ſentes ꝙ vp̃ᷣus reſurgens ex moꝛtuis iã non moritur.moꝛs ill vltra non dñabitur, quod enim mor tuus peccato: moꝛtuus eſt ſemel,quod aũt viuit: viuit deo, Ita O vos exiſtimate wos moꝛtuos quioẽ eſſe pꝑeccato viuentes aut deo in xpᷣo iheſu domino noſtw. . Vitunq; baptiſati ſumus &. Ro.6. In iſta epła hoꝛtat os Rplus ad vite emendationem que cõſiſtit in hoc ꝙ moetui petcatis ſoli deo vinamus qui nos viuiſieat In ſignu huus de latere xp̃i exiuit ſanguis et aqua, ſanguis ꝑ quem redempti ſumus. aqua per quã ſandt iſicati ſumus mũda tii per virtutem purgatuã aque baptiſmalis. Ergo dieit apłs Quitunq; baptiſati · ¶ Vnde in pꝛeſenti ſermoue tna ſut dicẽda oe Pimo qu aliqui vinũt in deo⸗auqui cum deo aliqui ſine deo Rm Zecundo quõ xp̃iam baptiſati debent vitare immunditiam rec A aat mortalis. Aezdo quare quilibet xianus deſide rare debet eẽ . ck cum criſto ¶ Ad peimũ ſciendum ꝙuidam viuunt in deo ſcz Snn ill qui maxime ardent in deo et in dumo amoe a mhil appe⸗ Pühn tunt de hijs que ſunt ſuper terram. ſed totum deſidenum eoʒ ẽ uſunt eſſe in his que dei ſunt. Nec mirum qꝛ in iſto eterno ſũmo bo dat:ſd no quo viuere cupiunt: omma ꝗᷓ deſiderare poſſunt mueniunẽ dn olius de virginibo. Dmma habemus in xßo. Vnde etiã men⸗ Kug. Tüc erit deus omma in omnibo. quicquid querebas hic sSad quicquid pꝛo magno habebas. quicquid hit amabas vt man e ducare et bibere: ipſe ent tibi cibus potus: quicquid hic vo⸗ direde H lebas ſcʒ ſanitatem fra gilem tranſeuntem: ipſe tibi immoetali⸗ onſe; ias erit. quicquid hit querebas vt diuidas deus tibi erit. Cer te nihil tibi ſufficit ſi deus non ſuffict Viii qui vinunt cum deo gor. ſunt qii dinigunt deum. ſed non ſunt firmi et perfecti m amoee c9 dei ſed tepidi. quia curis a occupationibo terremis ſe muoluunt i⸗ 4q4 ſed ta men deum ſtudent habere pꝛe oculis ſuis. ſic ꝙ a pecrato en ti moetali ſibi cauent et ſic a deo ſeparari non poſſunt ſed tñ non ud ſolum intendunt ſed etiam alijs cũ deo. Et tales ſunt plone ſe⸗ CNSm tulares que habent vx oes pueros a famulos quibo hnt peoui Kilr dere neceſſaria vite. a tamen cũ hoc ſeruant peecepta dei ercij em4 ſunt ill qui vmunt ſine deo quoꝝ coꝛda pemtus ſunt frigida Maftug in amoꝛe diumo · Et ratio eſt: qꝛ ſunt in peccato moetali quod Sdu eelſt omnino trarium amoei diumoet ideo non vmunt deo ht .SRhrö mwundo. a hoc elt ter ribile · quia vmere mundo mhil alud eſt enus deo moi et ab eo ſeparari. qꝛ ſitut coꝛpus naturaliter viuit ab nog anima-ſic anima ſpuahter a deo. Et ideo qn homo vinit mũdo 1mor moeitur deo qui vita animax eſt· h illa moes nihil aliud eſt ; piuit fſfſeparatio anime a deo Kug. Zicut expirat coꝛpus tum animã ta foris emitut · ſic expirat amma cũ amittit ipſum deum, Etiam ,. moes anime eſt peniculoſio: et plus timenda q; mos carniset oppolitum plures faaunt Greg. Mortem carnis omnis homo ù timet· motem anime paud Quantuz ad ſcᷣam partez iſtius ſoit ſer monis ſciendum ꝙ quilbet xp̃ianus debet lüme cauere im⸗ nCcN munditiaʒ peccati motalis a quilbet baptiſatus qui ſanguine guißtn xp̃i eſt lotus· a qᷓnto amma eſt pꝛecoſioꝛ coꝛpe: tanto magis ti MZ menda eſt inquinatio eius ꝓpter dignitatem nature qᷓ pendit nid ex hoc ꝙ anima hommis ymago dei eſt, Vnde ſit peccat qͥ eaz itinl Peccato motali mnatſic qui ymaginẽ eruciſixi vel ymaginẽ ● Eermo beate marie vriginis in hutum pꝛoijceret. Vnde ſicut ille q̊ cru em in qua ypᷣs pependit in lutum pꝛoij evt: ſic et peccant qui non timent mquinare hũanam naturazʒ que diume nature inſe parabiliter eſt vnita. Item qꝛ talis immunditia peccati motał adeo diſpliet deo ꝙ non habet tam bonũ amicum in celo et in terra que non odiret ad moꝛtem ſi in eo peccati mortalis macu laʒ mueniret Eccia.13. Kltiſſimus odio habet petcatores, Itez pqtm motale adeo immundũ eſt: ꝙ puleœærrimas creaturas ſcʒ angelos adeo fect immundos a defoꝛmes ꝙ lbendaus eis deus careret q; ipſos vt ſut videret. ip̃am em animam que eſt pul⸗ cerrima ymago treatoꝛis: a que etiã mundata eſt ſanguine eri ſti adeo immundã et deſoꝛmem pdm̃ motale faut ante oculos dei ſic iaz eſt dyabolus Rug, RAnima in peccato perſeuerans ni grioꝛ ẽ couo. Inſuper amma peccatrix intollerabihter ſetet to ram deo. Sed anima in gratia exñs eſt pulerrima Bernar. im meditationibo OD anima inſigiita ymagine dei ˖ de coꝛata dei ſi militudme. deſponſata in fide · decoꝛata m ſpiritu· redempta cri ſti ſlangume . deputata cũ angelis· capax beatitudinis· heres reg m: qud tibi cũ carne. Item anima in gracia eſt nobiliſſima cre atura Aug. ZSicut deus oẽm creaturam.ita amima oẽm creatu ram coꝛ poreazʒ nature dignitate pꝛetellit. vnde tala ponderan da ſunt ne pecœ nus moetaliter. Vnde Berñ. Zi homines deiẽ ſpiratone anime dignitatem. peccati vilitatem inſpicerent · nãũ q; talia petrarent, Item qui pctin motale cmittit et animaʒ ſuã ocudit reus erit ſangumis xp̃ᷣi Xug: Reus erit non paru pꝛecij ſeðd ſangu inis xp̃ᷣi quitunq; violat et maculat aiam ſanz⸗ gume xp̃i mundatam, Vnde quilibz merito ſibi a peccato moꝛ⸗ tan cauere debet a ſolidte cuſtodire ammagz meã · Vñ etiã Aug Si collegiſſes ſtillas de latere xp̃i currentes· nonne tum magna ſolidtu dme eas cuſtodires: qntophus ammaz tuam ꝓ qua ſan gumem ſuñ fudit Item hit eſt notanduz ꝙ ſi daret alicui talis diſiunckina. vtz vellet ipſe poc motaliter peccare: a cũ dam natis gehennã ppetue ſuſtinere vel non moœtahter peccare et cũ deo eternalter regnare (Pꝛo reſponſione tria ſunt notanda. Primo ꝙ; homo pocius deberet elgere ſine pctõ moꝛtan vmere q; vllam penam hĩe cuz voluntate peccandi moꝛtahter ( Scðo quia homo poaus debet eligere nolle peccare mœtaliter etiam ſi damnat ex hot om̃s debe reut ſaman. Rano aũt pedictoruz eſt · quia ſicut diat ſceriptura: nõ ſunt fadenda mala vt eueniat A MẽD TXxxi M bu bona, Hnde etiam Luc: 9·dict · Quid em̃ homini pꝛodeſt ſi vm INhr N9 nerſum mom lucretur: amme vero ſue detrimentum padatur. Imac Ita merito attendere deberent qᷓ fauliter pꝛo modica cauſa pe⸗ „„,. loetta cant moetaliter. ſcʒ iurando ſcienter a mendaditer per deũ qued 8 miium non eſt veꝝ in emendo vel vendendo · ſimiliter blaſphemi · ſupbi M ebꝛioſi &⸗ (Quantuz ad terciam ptem ſermonis ſcien?d um m uns ſ GBGujuib. uigdu. ꝙ quihbet ho mo ex toto coꝛde debet appetere eſſe ese tum xp̃o m illa vita beata (Primo qꝛ multum iocundũ eſt eſſe telrx cum x¶pᷣo · Adeo em deleckabile eſt vt paradiſus reputet᷑. Luœ· . gien 23· Dodie mectum eris in paradiſo⸗Nam non ſuit in ꝑadiſo ſed nagle uuum xpᷣo · qꝛ ſaciem ceius ſm diumitateʒ vidit a hoc ſuit ſibi pa Renden nadiſus: quia vbi xpᷣus eſt ibi regnũ dei eſt. Siquis eſſet cũ xp̃ᷣo D in inferno a ibi ſadem eius videret hic lotus elſet ei paradiſus Irn;. Vnde fulgentius, Dei faciem ſi om̃s in carcere inferni incluſi vi Nd derent nullam penam: nullum doloꝛem: nullamq; triſticiã ſen⸗ ni uirent. Ergo qui hñt bonam a veram fidem: non timent venire nong eettiam per ignem a glad iũñ· ſicut ſancti martires et virgines ſe nce cerunt. qꝛ non ſunt tondigne palſ iones huius temꝑpis ad futu⸗ mnem ram gleeiam Scðo debet quilbet affectane toto coꝛde eſſe i illa vita beata cũ xpᷣo aO tum omnibo ſanctis:quia qui illuc non per r uenerit pꝛauam ſo detatem habebit. Erit emm ſoaus lueiſferi er mei omniũ demonũ in penis quoꝝ ſocietas vaide hoꝛribilis eſt Job l i · Vadent et vement ſuꝑ eos hoꝛribiles. Sicut em̃ deus et ſan⸗ mnz cti deleckabilter ſunt videndi. Ita per oppoſituz in inferno eſt nhounn yoxribihs viſio demonũ a damnatoz. qꝛ ſi nullam aliaʒ habe⸗ in an⸗ nnnt penam: iſta ſola ſufficeret. Greg· Dorenda viſio demonuz wna⸗ Inſu per ha bebunt penã acerbiſſimaz damnati tũ demonibus in iug mferno. Vnde ylidoꝛus. Intende animo tuo quoſcunq; toꝛmen magna toꝝ doloꝛes. quaſcunq; doloꝝ infirmitates et acerbitates:a cõ⸗ in ben para hoc totum gehenne a leue erit omne qð pateris.qꝛ maxi⸗ uitals muz et grauiſſimũ eſt ꝙ tales pene inferni nunq; habebũt finẽ ü dan Ylſaie vlt . Ignis eoꝝ non extingu etur Gbi notandum ꝙ ſa⸗ re et a tis delectabile eſt ad tempus in vno lecto mundo a moll iacere a et tamen ſi alicui poſito in tali lecto diceret. Jace a quieſce quia ver opoꝛtet te ibi iaere centum annis: reſponderet, Pocius vellem rlbed eſſe moꝛtuus: Quid ergo de illo qui erit ĩ igne ardente. a ſcit er etan ſe non ſo lum manſuꝝ per ntum annos vel per mille: ſed per ditong infinita ſecula. Et totus homo cũ omnibo membꝛis erit in igne. ent in die indicij extremi. Et cum aliquis non pollet ſuſtiuere ig nẽ 2 peeſentem in aliqua parte digiti ſui vna hoꝛa: quantus erit d loe qñ totus homo cum ommbo membeꝛis erit in igne eternant — qu igms differt ab igne noſtro m Rug. tamqꝙ; ignis verus. ab igne picto in pariete· Ex quo patet ꝙ quinbet damnatus intom ꝑabiliter habebit doloꝛem maioꝛez q; ſt moꝛtis do loꝛ ho ribihs. Vnde ſi eſſet aliquis huit pene adiudicatus vt vnguis ſerreis dilaceret᷑ et tam eito reui uiſceret: ipſe non tantaʒ penaz haberet qntam ille habet qui damnatus eſt· Et in ſig nũ huus maleditunt ſibi a etiam parentibo ſuis· qꝛ hm glolaz luꝑ Hie⸗ remiaz. Melius eſt non eſſe q; male eſſe. Ideo dixit xps de in⸗ da, Bonum erat ilh ſi natus non fſuiſſet homo &τ Et in ſignuz huus hoc eſt ꝙ dicik Mat· 22. Vbi erit fletus a ſtridoꝛ dentiũ Vbi ſciendum ꝙ ſi in ſingulis penis in quibo damnatus arde⸗ bit in igne infernali fleret vnã lacrimã plures exirent lacrime pꝛoceſſu temꝑis de vna damnata aĩa q; omnia vaſa mði capere poſſent. quod ptz ex eo:qꝛ omma vaſa mði ſunt in numero: dies vero quibo damnatus erit in inferno non habebunt finez In ſignum huius xps dicturus eſt, Ite maledicti & ñ queriẽ vtzꝛ damnati vident gloꝛiaz beatorum in celo (Rñdet ſanctus o: z die vleg ſic· vſq; ad diem indicij vident gloꝛiã beato rum. Nec tñ eandem gloꝛiam ſentiunt nec cpꝛehendunt⸗ nec ꝑfecte cognoſcũt. ſed vident damnati ꝙ ſandti in gloꝛia celo hrñt gaudia a magnã gloꝛ iazꝭ · vt eam videndo plus affligant qꝛ viſio eſt eis pena, ſed poſt dieʒ indicij mali amplius nõ vi⸗ debunt bonos nec tñ ꝓpter hoc minuetuẽ aliquid de eoꝝ pena ymo plus augꝗ mentat᷑. qꝛ eã habebunt in memoꝛia. ſancti vero m celo exiſtentes ſemp videbũt damnatos a ipſi landabũt de’“ qꝛ eos liberauit de tanta pena.nec pñt ↄtriſtari:etiã ſi videréet parentes ſuos dãnatos: qꝛ volunt ꝙ diuina iuſticta vult, plal. Letabit᷑ iuſtus cũ viderit vmdickam. Vnde etiã Bern. Supoh num maloꝝ eſt gaudium beatoꝝ et hoc erit per accñs ¶ Vnde ſctiendũ ꝙ licut in lanctis eſt pfecta caritas t gaudium de b ms alioꝝ ſanctoꝝ. ita in damnatis eſt ꝑfecta muidia a odium. n vellent ꝙ oms homines a parentes a filj a vxozes danarent. Ideo quantuz ad hot petinit diues ille in iſerno ſepultus ab⸗ raham vt mitteret lazarum in domo pris ſui·habmit em qnq; fratres vt teſtaret᷑ ilus ne venmirent ad hunc loeũ tomentorum Luce · 16. Dot vero diues ille non ſecit pꝛmiplr ꝓpter illos fra tres: ſed ꝓpter ſe:quia maioꝛem penã expectabat ex dãnatione H ðð H Xxxii 1 H trkk eoz. Vnde tanta eſt pena damnatoz ꝙ pocuus vellent ꝙ nuu⸗ ed ſuiſſent nau de vtero matris ſue, In ſignuʒ huius malſed ieũt Nngs lſibi a enam parentibus ſuis. 1 leſt Ohicg ſeptima poſt penthecoſten ad Cor inguns RKatres humanuz dico Popter infirmitatem car zweny nis veſtre. Biet em exhibuiſtis membꝛa veſtra ühus ſeruire immundicie 2 iniquitati ad iniquitatẽ ·ita nunc exhibete membꝛa veſtra ſeruire iuſtide in ſanctiſica HM tionem, Cum em ſerui eſſetis peccati: liberi fuiſtis iuſtide en uem ergo frutum habuiſtis tunt in quibo nunt erube Nm ſaltis. Haam finis illoꝝ moꝛs eſt, Nũtc vero liberati a pecca S to: ſerui aũt facti deo habetis frucum veſtruʒ in ſanctiſi leiue iionem ſfinem vero vitam eternã · Otipendia em̃ pecca ianr ti moꝛs·gracia dei vita eterna · in xpᷣo iheſu dño noſto. uner. ermo ſupez epiſtola pꝛeces enti. xxxun. tſne: Vmanũ dico ꝓpter infirmitatem carnis veſtre · Roma·. . . b Me⸗ G aNp Poc »* e⸗ viij · Caro enm noſtra fuit in pꝛineipio creationis for⸗ ties a lana coonueniens a obediens. ſed Poſt peccatuz fa⸗ A ſta eſt debilis 2 infirma: aggrauans animaz depꝛimens ipaz . Neer Vnde ARplus paulus condeſcendens hũanita ti noſtre diẽ. Hu⸗ adr manũ dico ꝓpter infirmitatezʒ carnis veſtre ſt. gloſa . i. leue ſine flgn dnoere Mat. II1. Jugum enim meũ ſuaue eſt et onus meuz leue N NJapmen ditit xpus in alio loco at᷑. 7. Erta eſt via que ducit rn ud vitam Et Ackuum. 4. Per mbtas tribulationes opoꝛtet Do nos intrar in rgnum veloz, Ad hoe neſpondet Rabanus. q; n rbanguſtg incpitur beoeeſu emporis delectationis meffabil oret me dulcozatur In quo autẽ conſiſtit hec duledo tangir pll. 3‧Et gu ð ingo il o ſuauius hoc onere leuiuus. zupph pꝛobatur eſſe: R ſcelere abſtinere: onum velle, malum nolle. Vnde amare omnes. odire nullum . et etetna concupiſci.pꝛeſentibo nõ ons capi. mhil inſerre alten quod ſibi ſit moleſtũ pati Ecce q; hu⸗ Gi manum a c; dulcee eſt huius ſerui cij ingn w mone ta ſüt dicenda que tangunt in eeſenti epiſtol n quomodo exer cere de emus cτειππωmt cozda noſtia in ſer dei. Secundo de peccatis quõ indu tm gracia dei que conſert vitam eternam. dicit hic Ipoſtoh. Sicut exhibuiſtis me m ſeruitio 3 amme. Tercio de Quantuz ad pꝛimum ☛W mbꝛa veſtra ſeruire im müdige et miquitati ad miquitatem. ita exhibete nunc ſeruire unan membꝛa veſtra iuſticie in ſandiſicationem Gnill. Lugdunenß. 1 z ea 4, lcu 1 Serm Sic toꝛpus vniuerſa membꝛa exponere debet in leruiẽdo deo ſitut qui hic diu erſos agros colens vult vnũquemq; libi vti⸗ lem eſſe. Et qui dmerſas arboꝛes in oꝛto habet vult ex quolibz fructum hre. Sic dñs deus a diuerlis membꝛis quc dedit homi vult libi diuerſos tenſus ſohni. Kuribus ergo hbenter audias erbum dei offitiũ milſe · otuls defleas peccata tua manibus pauperi poꝛrigas quod habes de iuſto. pedibo deſeruias pere⸗ grinationes faciendo. viriliter etiã debes deo ſeruire · Et ſic peiꝰ te non cohibuit timor eterne pene a peccato· ſic te non cohibeat a ſeruitio eius timoꝛ temꝑalis aduerlitaus · Vñ Nlexander pa⸗ pa. Pꝛopter delectationes mala fa dmus. pꝛopter triſtiaã vero Nſ boni wmouemur Itez notandum q Annel diett in libꝛo de Ruſel Ho fiilitudinib⸗⸗ homines tribo de cauſis ſeruiunt deo ſcz timo munſis ſe ruict No re tõmodo et urdoedtnn ſunt nonnulli qui ſi ſcirent penas in ferni non elſe: nulla pꝛomiſſione eternoꝝ bonoꝝ a ſuis pecca⸗ tis ceſſarent. qui liet penas eoʒꝶ qui deum non timent: euaduͦt tamen eteruam ſaltem non conſequunt ˖ Vnde de hoc RKugu. Ipſa voluntate reus eſt qui vult quod non liet ſieri Vñ Greg imn paſto, Si a pꝛaua actione ſoꝛmidata pena peohibet · pꝛo feco foꝛmidantis animũ nulla ſpũs ubertas tenet · nam ſi pxnam nõ metueret culpam pꝛotuldubio perpetraret lij deo ſeruiunt: vt mag nü habeant peemiũ liue hic ſiue in futura vita · De qbo deus dicere põt. Gra dia ꝓprij comodi vos mea mandata ſerua⸗ ſtis. non qꝛ me pꝛeſentem diligebatis: ſed mea lucrari volebati,S Sic er go quaſi regi terreno ſeꝛmunt-non q⸗ amant: ſed qꝛ do⸗ na eins terrena dingunt. Et tale ſeruitiũ non eſi deo gratů nee homini meritoꝛ ium quia nullum opus placet qð non ex cants te fit Berñ. Caritas eſt bonũ tum qua nec minimũ opus deſpbi dtur. ſine quo nec maximũ acceptatur · Vnde diat in decretis Pypera em̃ extra cartatem non valent ad ſalutem ¶ Klij ſüůt qui ex amoꝛe deo ſeruiunt a mandata eius tuſtodiunt a iſti bonaz mercedem acquirunt. Item mercs quã deus ſuis ſermitoribo ſo⸗ let dare qui ſibi ex amæœe ſeruiunt: non eſt temꝑpalis nec tran⸗ ſitoria: ſed durabihs eſt a eterna Eccia · 18. Wer ees dei manet in eternum. Iſta merces ẽ ſũmum bonum eternorum gaudioꝛ quod datur vnituiq; ſideli ſeruo ex amoe ſeruienti: nõ timæe vel cõmodo. Item tali diat xp̃us· Serue bone et ſidels KK. De — illo gaudio dicit Rplus . O culus n vidit nec auris audiuit . * * NN idi⸗ quoas dit oni audiass nambus 1s pen⸗ en dhler mr⸗ Uai en mnhod no penpn is weu⸗ euadit Grg Ponto wamNd ſarwuunt: ia⸗De dataler⸗ g wlebat, . . △ 6. wꝛpore a qua habuit valoeʒ ſuũ vnde remanet coꝛpus quaſi truncus inutihs, Sic pdtm mortale ſeparat ammaʒ a deo a quo ram deo ˖ Rug ·Vita eſt amoꝛ.qui non amat moꝛtuus eſte Secũ non ſenut peꝛtuſſus. nõ erubeſcit denudatus:non reſpondet vo catus · ſic exiſtens in peccato non reſpondet. P ꝛouer ·24 Ver⸗ berauerunt me a non dolui.traxerunt me a non ſenſi. Deg em “ verberauit ſiue ver bemt ꝑ infirmitates a aduerſitates.trahit ꝑ beneſida.vocat per pꝛedicationeʒ a internam inſpirationem. h ipſi peccatoꝛes ſpũaliter moetui non ſentiunt· Vñ de hoc ditit in pſalł:Neſcierunt neq; intellexerũt in tenebꝛis ambulant(Teꝛ⸗ cio mos cadauer ponderoſum ſacit. ſic ſpũaliter peccatuʒ aĩam ponderoſam facit Diero. Vnum pctm̃ ſcienter cõmiſſum maius elt toto mũdo a gramus quolibet monte, Dot patet in ludfero. quem celum non potuit ſuſtinere. a in dathan 4 abyron quos terra abſoꝛbuit, Patet etiam quotidie in peccatis motalibo mo rientibo. De quibus dict Job. 2i Ducunt in bomis dies ſuos. in pundo ad mſerna deſcendunt. Sit ſi omnes mõtes plumbei eſlent ſuꝑ vnum iuſtum caderent hune ad mfernum non tra⸗ trahit peccatoꝛem: Vnde Exodi⸗ 5. Deſcendunt in pꝛofundũ quaſi lapis (Quarto moeiens toꝛꝑaliter omnibo bonis tempora libus ſpohat᷑ et denudatur. Sic moꝛiens ſpũaliter in anima per maotale pqtm̃ perdit diuicias bonoꝛꝛ ſuoꝝꝛ operum Ezech· 18. Si auerte rit ſe iuſtus a iuſticia ſua a fecerit miquitatẽ uiſtice ſue quas feuit non retoꝛdabunt᷑ amplius. Dmt Job · 9· conquerituꝛ Ego quondaʒ opulentus repente interij. Quinto moeiens toꝛ⸗ Poraliter mhil operatur de œtero. Sie qui moꝛitur in peccaus: quicquid de genere bonoꝝ faceit quantuʒ ad regnum clo; ae ſi non fſecerit reputatur · Jſaie·0· Dpera eoꝛꝝ inutilia· et opus miquitatis in manibus eoꝛ¶ Zexto fetet cadauer hominis moꝛ⸗ tui ſuper oẽm fetoꝛem vt nullus poſſet habitare cũ eo, Sit pec catum moetale animaʒ fetere facit Vnde etiam Anſel. ait. Tolerabihus fetet canis putridus q; a⸗ nima peccatnx deo Septimo moes aufert ab homine omnez de . * . . Quamntum ad ſcam partem iſtius ſermonis dicit hie Rpoſto⸗ ”MM lus. Supendium peccati moes eſt ðDWUUw toꝛpo raliter moœienti eueniunt: ctngunt etiam ſpũlłter ꝑ pee catum mortale. et ſunt odo Primo em̃ moꝛs ſeparat animam a Sciendum ꝙ omnia illa que habuit valoꝛem ſuũ vnde remanet anima moetua ſpũaliter o do moꝛs aufert coꝛpori motuz. ſit pam anime. homo moꝛtuus herent.; Et tamen pctm̃ eſt ita ponderoſum ꝙ in momento ilhie doꝛam deo et angehs ſanctis rn Snaut ſilr niopett coꝛem et ſfoꝛmam: a reddit toꝛpus abhominabile a hoꝛrendus “ vtz quis ſine gradia poſſit eternam vitam mereri Mñdeo ; n turba alienatur a turbat᷑· ſic oms ſancti angeli ab aĩa in pecca mo tale ſpeaalem habet penaz in imferno. Vnde de hoc diek m lum ad deü tendat ? naturalem inclinationex ſed etiã per vir tutem ſuꝑnat᷑alem que inſuffintiã nature ſupplet et adiuuat· BSermo ad videndum. Sit pam̃ ab anima aufert oẽm detoꝛem Treñ · Egreſſus eſt a fila ſyon omnis decoꝛ eus. m Ruguſ· RKRnima peccatnx nigrioꝛ eſt coꝛuo( Octauo a coꝛ pore moeiente amitoꝝ tis moꝛiente alienant᷑ àQ turbant᷑. Vnde Job · /.¶ Dereliqrunt me ꝓpinqui mei: aQ qui me nouer᷑̃t alienati ſũt a me. ITũc poſta moduz ſepelit᷑ coꝛ pus in ſepulero a anima peteatuix in inſerno · Nunc poſt hoc coꝛpus a vermibs conſumit᷑ a anima truciatur. a demonibo m peccatoꝝ multitudinem quia quodebet pdm̃ decretis Varia trimma ſunt varijs penis punienda. Vñ Berñ · in ſermone. D gehennalis regio fugienda: vbi eſt ignis ardẽs frigus vꝛgens· vermis immoetahs · ſetoꝛ mtolerabihs. malleie cu gentes · tenebꝛe palpabiles · tonfuſio peccatoz innodacõ vſin tuloꝝ, hoꝛribiles ſades demonum. Tremoꝛ enim totus occupat me ad memoꝛiaʒ huius regionis, (Quantum ad terctã partez iſtius ſermonis didt. Grada aũt dei vita eterna, Vñ hic querit Deus enim creauit hoiem ad ymagineʒz a ſimilitudinem ſuam vt ꝑ hoc ſemper ex naturali intlinatone tendat ad ipſum· Sed qꝛ homo ex ſua naturali virtute hoc non põt: ideo deus ei con tulit quandã ex ellentioꝛem virtutem ſcʒ ip̃am gr̃am vt nõ ſo qꝛ in punis natalibus non mermur: ac ꝑ hoc ſine gracia mhil pPoſſumus ſacere Rug. Deſiderate auxiliũ grade qua ſola hoies liberant a malo ſiue nolendo ſiue volendo ſiue agendo fact bo num-. Et natio hiuus eſt. qꝛ nulla res põt pꝛoduœr effectũ ſue nature non ꝓpoꝛtionatuzʒ.ſit aliquis non põt ſua virtute fate⸗ WU re opera noſtra meri toꝛia vite eterne niſi alſiſtat aletos virtus. que dr̃ gradia. De qua dicit Aplus. Gfa dei ſum id quod lum . Zõ lus põt hanc gram mereri de condig no merito. ſed lolo merito qn dieret, Lotum qð eſt virtuoſum atq; meritoꝛiũ hoc totam habeo ex gra dei Gedo quen tur vtzg ahquis ex ꝓprijs meritis pot habere gr̃am gratuzʒ ſauentemRndeo ꝙ non qma hant gram qua iuſtificamur a peccatis a grati effiamur deo: ꝑ quaãa “ opera nra fiunt meritoria eterni pꝛemij: a deo habe mus qe nul tongruo Motandũ tñ ꝙ comuniter dockoꝛes dicunt ꝙ licet pec tatoz opus mentoꝛiũ vite eterne nõ poſſet ſacere ſine gra gra⸗ tum faduente: net ſe poſſet illummare ꝑ graciam põt tñn alquid ſaœre: quo facto illummat᷑. vt aperire ianuã vel ſeneſtram. Zic 4 nan pett gon peue tta ſege gi me 4 8 9 . . h . 1 etiaʒ Criſoſtimus ſuꝑ MWat᷑ · vo * . errt ‚,⸗ ʒ”slõ = 2 4 = ð = . „ 5”äsõü ð S S = = „ 2 = ⸗ ?”äl = * ẽẽ S èð . 5 . coheredes autem criſitiii. N xxv de gatia dei eſt. deus em̃ eſt ſemꝑ para tus tonſerre graz ſuam cał. 3. Ego ſto ad hoſtium a pulſo per inſpirationẽ in ter⸗ nam, ſi quis mihi aperuerit ſez remouendo a coꝛde luo obicem peccati introibo ad eum ſcʒ ↄferendo ei gram meaz.quia homo debet facere qð in le eſt tunc deus ammmiſtrabit ſibi gram ſuã⸗ Kuß ˖ Qui creauit te ſine te: non iuſtificabit te ſine te vñ Gre⸗ gonus in omel· Bonum qðd agimus dei eſt a noſt ru · dei per pꝛeuenientem gr̃am, noſtram 5 obleg uentem voluntatem. vñ . intas debet pꝛecedere vt gracia ſequat᷑. Sie vo luntate gratia nihil oꝑatur: nec voluntas ſine gra p · Nã terra ñ germmat ſine pluma:nec pluuia fructiſcat line tera: Lominic octaua poſt penthecoſten. Epſtola beati Pauli abs Romanos. *RKatres debitoꝛes ſumus non carni vt ᷣm carnẽ –vinamus. Di enim bm carnem vixeritis morie “mini: ſi aũt ſpiritu fada carnis moꝛti ſicau eritis: viuetis-Qnicunq; em ſpiritu dei aguntur: hi fili dei ſüt Hon em̃ accepiſtis ſpm̃ ſeruitutis iteꝝ in timoꝛe: ſed ac cepiſtis ſym adoptionis finoruʒ in quo tlamamus abba pater· Ipie em ſpiritus teſi momiũ reddit ſpiritui noſto ·½ ꝙ ſumus fihi dei :· Oi aũt fſim a heredes. heredes quidẽ dei Ebitoꝛes ſumus &ια Roma⸗S. In epła hodierna hottak nos apłus Paulus ad meetificationeʒz tarnis et ad imi tationeʒ ſpũuſſancti ·di · Debitoꝛes ſumus & (Vnde in ß ſenti ſermone tria ſunt diænda. Primo de maceratione carms⸗ Scðo quõ operibo carnis debet triplex mie, Vera de tripha vita quã ↄfert abſtinentia cũ vno exemplo Kuantũ ad peimũ querit᷑ que ſit vera macratio carnis Rñ det albertus in tracka m de virtutbo · era macratio carnis eſt cũ quis ſponte caſti⸗ gat coꝛpus ſuũ vigilijs ieunijs oronibus diſciplina abſtinẽtia abi a potus vt in oibus caro ſubidat᷑ ſpũi. Poc Keſt apłus dic. Caſtigo coꝛpus meũ a i lſeruituteʒ idigo· Et iundith que erat mlier inuenis pulcra diues a vidua: poſte; manlſit cũ viro ſuo tribo annis a lex menſibo in virginitate hũit cilitiũ ſuꝑ lſuumbos ſuos: a ieiunaut oĩbo diebo pꝛeter ſolennes. Sic enaʒ legit᷑ de beata cedha que habuit cilitium ad carne ſuam et ſuper veſtem aureã Vnde abſtinentia vera eſt qñ aliqͥs pꝛo amoꝛe dei a ſalte ꝓPria nõ ab illiutis ti imo interð a hitis a ncæſſis ſe cohibeae Sermo “”YM Vnde ſciendum m Albertũ ꝙ argumentuz vere maerratiõis eſt cum carnę nulla vo luptas ſed ſola necſſitas impẽdit᷑. Volu ptas multa dulcioa a plura exigit q́; neœſſitas requirit · qꝛ hm phm. Natura in pautis a modids tontentat. Item aliud argu⸗ mentum eſt qñ aliquis m tonſilium iheſu xp̃i odit aĩam ſuaʒ in hoc mundo ˖ Nam xpᷣ̃us diut Joh.iz · Qui odit amimm ſuam in hoe mðo *: quod bene exponit Greg: et ait. Nüt bene odi⸗ mus tum carnahbo eius deſiderijs non acqueſcimus ſed frangi mus. Item xpᷣus dñs noſter a ſauatoꝛ doct nos macerationezʒ carnis a abſtinennã. Vnde Berñ. im ſermone. Eßus qui nõ ſal litur elegit qð carni moleſtius eſt. id ergo vtilus · i· magis eli gendum eſt. Et quicunq; aliud docet vel ſuadet ab eo tanc a ſe duckoee cauendum eſt. Et rauo eſt qꝛ nemo poteſt habere duo regna: ſeʒ vnũ hit m toꝛpus.a aliud in fu turum pᷣm animaz Vnde Niero. in epiſtola. Diffiale ym̃o impoſſibile eſt vt pñti bus quis ſimul fruatur bonis et eternis- vt hie ventrem æ illie mentem repleat. et de delitys tranſeat ad dehdas vt in vtro ſeculo ſit pꝛimus: a in terra a in elo appareat gloꝛioſus. Vnde etiam Berñ· Qui toꝛꝑahbus voluptatibo paſcitur: eternaruzʒ dengaz indig nus habetur Et hoc diligenter ſancti antiqui pa tres ponderauert. Icerco in magna abitinentia vixerunt ſitut narrat ſanctus Diero:de pluribo patnbus ſanctis. Exemplum de illo qui pependit amphoꝛam madidam ante oculos ſuos vt videndo a abſtinendo puniret, Doe quere in pꝛompt· a.i. umtum ad ledam partem iſtius ſermonis dicit hic Epkus Si m carnem vixeritis moꝛiemim Vnde ſcienduz ꝙ operibus carijs debe tur tnip lex moœs ſcʒ nature. culpe a gehenne (Woꝛs nature cmunis eſt omnibo hominibus. vn ſtatutuz eſt omnibo ſemel moꝛi, Vnde Xriliß. de vita et moꝛte que ſunt omnibo cõ⸗ munia. Et illa mos naturalis antiti patuꝛ ilbs qui voluptuole ßm carnem viuunt. quia nimia repletio ctiboꝝ cauſat infirmita tes Eccia.z1. In multis eſcis erit mſirmitas.et conlequente: ab beꝛeniat vitam a mducit moꝛtem Eccia · 38. Pꝛopter cra pulazʒ multi obierunt. Saendum e queſitũ elt a quodaz pho cui ſi⸗ milis eſſet homo, Rñdet phᷣus. aceruo niuis· roſe matutne et Pomo noquo· Kcœruus niuis ad tactum calozis ↄſumitur- Sic etiam homo. a ſicut roſa ante ſolis occaſum coloꝛem habet pul⸗ crum et poſtmoduʒ marddum. Sic homo in inuentute habet coloꝛem pnlcrum: ſed cum in ſenectutem ienit eſt palldus· We dagn imſur nſuam neod'⸗ Dfnng unoßt mei ncel en dun ammg Nt pit 1allbe btwy Vnde mamz gape M empon 8ſos 11. ſus jbus Mas nmbo co⸗ ole rmmta r a0 pulz, tui ſ⸗ nne et Ir⸗ ie pu⸗ huut 9 Pomum aũt vt frequenter habet vermem toꝛ rodentem: ſe ho mo in peeſenti apparet pulcer a foꝛus: ſed interi ꝛ vermis et ca⸗ lo naturalis tonunuo eum oõ ſumit. Item ſciendum ꝙ anni et dies impioꝛ hm miſticam dei bꝛeuiabuntk. Juxta illud Job zz Subhmati ſunt ante tempus ſuũ · Et hoc fit peopter tria Primo ne vinendo peioes fiant ſieut medietas vmus membꝛi aliqñ ſcimditur ne reſiduum coꝛrumpat᷑. Scðo ne plus q; expediat in ſtos et bonos hommes affligant . i Regum.24 .Rex abia tri⸗ bus annis regnauit in hieruſa lem· vbi bict gloſa. Nõ amplig quia ambulauit m omnibo peccatis patris ſui ro boam filij ſalo monis. Sicut adhuc oppreſſoꝛes paupeꝝ pupilioꝝ viduarum et ſubditoz ante tempus ſepe moeiunt᷑. Nerco ne bona temꝑa la quib ſuſtentandi ſunt indigentes deo ſer alentes male vmẽ do expendant a conſumant dtra deum peoximũ 2 Pam ſalutẽ Secunda eſt moes culpe. Vnde Berñ · Omne pqm quod duat ad mortez moꝛs anime eſt appeilanda qꝛ ſicut moœs oceidit cor pus: ita pm̃ animaʒz · Vnde Ezeic3· 18 Knima que peecaue it ipſa moꝛietur Johᷣ· I· Peccatum cũ conſümatuz fuerit gene nt moetem Pꝛo quo ſciendum ꝙ hoĩes triphÄiter peccant. pe „ mi peccant ex mfir mitate: ſieut petrus qui negauit xp̃m. Et ta les peceant ↄtra patrem cui attribuiĩ᷑ potentia. Secundi ex ig⸗ noꝛantia ſiẽ Pantus qui diat· Ignorans ſeti ſ& a tales petcant contra ſihum cui attribuit᷑ ſapiecia- Tercij ex certa malidia. ſic Judas qui ſcienter vendidit xp̃ᷣm tales peccant tontra ſpiſan Rum cui attribuit᷑ bonitas Pꝛo quo ſciendũ ꝙ; ptm̃ m ſpiritũ ſanctum non dimittit hic neq; in futuro ſicut pᷣs diett in euan gelio Mhat 2τε. Qui dixerit verbum dtra fihum hominis remit⸗ tet ei · ſed qui dixerit ðtra ſpmſandum non remittetur neq; hic neq; in futuro bi notanduʒ ꝙ pm in ſpinſanctum ditit irre milſibile pꝛopter duo · Pnmo qꝛ non habet excuſationez · licut ptĩ quod ꝑ ignoantiam oõmittitur: vel ꝓpter fragihtatem- qꝛ pᷣm̃ in ſpmſanctũ ꝓœdit ex certa malina. Scðo dr irremiſſi bile ſiẽ moꝛbo dr inturabilis de ſe qñ tollit ea qꝗᷓ ſũt cã curationis eius · liẽ qñ debilitat naturaz et debilitat quietem a requiẽ tal infirmitas diat᷑ incurabilis de ſe: ſed tamẽ per potentiã dei põt turari Ita eſt de pctõ in ſpimſandum. quia de ſe tollit omia que ſunt tã remiſſionis peccati · tñ ꝑ infinitag dei mĩaʒ põt remitti. ſed cũ difficultate. Ideo dingenteꝛ cauendum eſt ab illo peccato quod fſit ſcienter a ex ceerta malicia a ab omnibus alijs peccatis Syrſi ſ, t krenß E ESe eng, Sermo moꝛtalibus: quia vnuʒ pctm frequenter naſcituꝛ ab alio quod ſic pꝛobat᷑. Superbns qui vult omnes excellere aHexcederne dolet ſi aliquis ei adequat᷑.et ſit ex ſuꝑbia naſcitur inuidia. In uidus autem ex facili iraſcitur ei tui inmdet · ideo ex eo nalſcit᷑ ira. Sed ira tum non poteſt ſe vindicare triſtatur, ideo ex ira nalſcit adti⸗ dia. Kcadia vero conſolationeʒz querens faut auaruʒ. Auaricia autem temꝑalibus abundans põt magis e xercere gulaz. Gula auteʒz poſt ventris repletionem defaah ſpumat in libidinem.ita et generat luxunam. Vnde Greg.⸗ Peccatuʒ qð per penitentiaaz non diluitur mox ſuo pondere ad aliud trahit (Tercia moes eterne pene. Nos videmus ad ſenſu m ꝙ moes coꝛepis eſt terribi uiſſimũ oĩm que octurrunt in hat vita ſicut diet Kriſt?: Nerri⸗ bihſſimũ omnium videtur eſſe moes. Sit etiaʒ moes eterna eſt grauiſſima pena penazꝝ a intermmabilis. quia damnati ſemper moeꝛiunt᷑ et nunq; onſummabunt᷑. Videmus etiam ad otulum in pꝛeſenti qñ auquis ag oniʒat per tres vel quatuoe dies qᷓlem doloeem a q; amanſſimã mortem ſuſtinet: tum tñ moes mihil au ud eſt q; ſeparatio anime a toꝛpore m Friſt. O q; terribile tũc erit qñ damnati eternaliter moꝛiunt᷑·et ſine fine agonizãt tum eterna moete. Vnde pſal · Woes depaſcet eos. Si quis totã mã dum hüt haberet übenter careret ꝙ poſſet mori ſitut petus. Vñ dieik APocal. 4. Deſiderabunt tunt moetem homines et moꝛs . oſr bowalle! ſugiet ab eis (Vnde hit queritur vtzʒ damnati tunce bonũ pñt velle Rñdetur ꝙ non . qꝛ vo luntas delbe ratiua intm̃ eſt toꝛ ru pta ꝙ nunq; pñt bonũ velle.Videmus em in vmuerſo cy trip⸗ lex eſt differentia locoꝝꝛ ſcʒ ſupꝛemus.medius a imkhimus, In ſu⸗ pꝛemo ſunt angeh a electi dei. a iſti ſunt in bono confirmati nullo mõ pñt malum velle. In imſimo loto ſunt damnati in in⸗ ferno. et iſti ſunt in malo obſtinati ꝙ nõ pñt bene velle. In me dio loco ſcz in mðo ſũt hoies vtriuſq; ſexus.a iſti vſq; ad moꝛ⸗ tem pnt eſſe boni a mali a cadere in pctm̃ a reſurgere chdin ſut in mdol Item quenit᷑ vt’ demones pñt bonum velle et faœre. De hoc habei exempluʒ in pꝛompt· Job· 34· ¶ Quantũ ad ter ciaz ꝑtem iſtius ſermomis diat hie Rplus. Zi aũt ſpirituſanſto facta carins mouſicaueritis vinetiaſt hoc triplia vita ¶ Primo vita natura li·qꝛ vita coꝛꝑalis pꝛeolongat᷑ per abſtinentiaʒ abi Potus Eccia.22. Qui abſtinens eſt adijciet vitam Et hec et vna natio ꝙ olim antiqu patres ante diluuium et ante criſtum vixerunt tam din · Sed poſt dimmum homines nõ tam din vi⸗ xerunt, Etiam tunc delectate ſunt vires herbarum et fruuum — = £ vna lri⸗ lunt deod ede Dnud d t a Nuanen ,G menig Anes ſturnof Arn⸗ drm c ibemn⸗ omnm waſen Man letüc it wum Rwä s V ei mos el en gty⸗ Dyhu⸗ ni mm⸗ nme mo⸗ lüt aan. Dder ſunto q v el ſun un N Epſtola beati Pauli a IIItItIrxrxiiiwi Sunt aũt plures homines qui diutius vinerent ſi abſtinentiam ſeruarent. Patet in religioſis qui cmuniter diutius vinunt ſeeulares. Vnde Hiero · Wateꝛ ſanitatis eſt abſtinentia a matez egri tudinis vo luptas qꝛ ho mines crapuloſi diuerſas inturrut inſfir mitates. ſicut ptz in duitibus laute vinenubo, qui autẽ in abſtinentia vinunt comuniter ſunt ſam. Ariſto:de regimme pn apum. Abſtinere a cmeſtionibo nimijs a ſuꝑfluitate eſt ſima mediana Secunda vita eſt ſpualis que conſer uat᷑ per abſtin? ⸗ tiam, vnde didt Johannis 6. Spinitus eſt qui viuificat. Ilam ſpũ;ſſanctus igꝗnis eſtſic coꝛda pur per abſtinentiã acquirunt᷑ vnde dict Luœ. 6. Beati qui nunc eſuriunt ι vnde notandu qꝙ amimaz hommis nihil põt replere.miſi ille tuus ymaginem repeeſentat. ſicut terra ſigillata non miñi ꝓprio ſigillo impletur ſi alteri aplicet᷑ neœſſario reæpit ymaginem alten us. Et peio⸗ ſigu ra ſcʒ anima deo cõmncta ſi co iung at᷑ cuilibet tempomli rei per amoeem recipit eius ymaginẽ Rug.⸗ D anima talis es qhs eſt dilectio tua. ¶ vltimo nota exemplum de muliere que audi uit dulcſſimum ceantũ auicule. Doc quere in pꝛoptuario. gei4 Dominica nona poſt genthecoſten. Sozꝛinthios atres· Non ſimus conupiſcentes maloꝝ- ſicut et iln conmpieruntnec vdolatre effidamini ſicit gquidã ex ipſis quẽadmoduz ſcriptum eſt. Hedit po pulus manducare ⁊ bibere ſurrexit lndere. Neqzʒ wr nicemur ſicut quidam ex ipſis ſoꝛnicati ſunt àQ cedderunt vna die xxiii · mila. Neqʒ temptemus xp̃m ſimt quidaʒ ex ipſis temptauerũt a lerpentibus perierũt, eqʒ mur muraueritis ſiaut quidã murmurauerüt ex ipſis pꝑerie runt ab exterminatoꝛe. Het aũt omnia in figura cötinge bant illis.ſcripta ſunt auũᷣt ad coꝛreptionẽ noſtrã in quoſ ſines ſemloꝝ deuenerunt. Itaqz qui ſe exiſtimant ſtare: videat ne cadat. temptatio wos non app̃ᷣhendat niſi hũa na. Fidehs aũt deus qui non padietur vos temptari ſup id gsð ſerre poteſtis ˖ ſed fadet cuz temptatione prenentuͦ⸗ oſſitis ſuſinere. l ”MVMD ermo ſuper Epiſtola p̃cedenti· xxxvi. On ſu mus concupiſcentes maloꝛꝛ ſicut illi contupierũt phima Coz: o Nos videmus ad ſenſuz ch añ ex aliquo faco aliquibus male contingit: ilu ſolent amitos ſuos vt Sgermo monere ne ſimile malũ inudant. ſit ommiuʒ fidelium amitus. A poſtolus panlus in epła hodierna reeutat peccata ꝓpli iſrahel q⸗ bus deum offenderunt: a eti plagas quas mcurrerunt monèe do nos ſideliter tala fatiamus · qꝛ ſi imiles eis fuenimus in cul⸗ pa: ſimiles eis erimus in pena. Ergo diat hic. non ſumus con⸗ cupiſcentes τι (Vñ in peeſenti ſermone tria ſunt diænda⸗ que tangunt᷑ in epiſtola hodierna. Primo quare non debemus ton cuI pilcere maluʒ· Scvo de ydolatria vnde oꝛtum habuit. Teroõ de caſu pecca toꝛꝛ Quantum ad pꝛimũ lciendum ꝙ quinq; rõ⸗ nes pñt allignari quare non debeamus maluz concupiſcere(Pri muz qmua malum dtupiſtere eſt dyabohcũ Contupiſcentia em̃ mDala dyabolum ſecit ex angelo· a hoc pcti dyabolo aſſimilat᷑. Ccðdm eſt. quia qi mala concupiſcunt bonis non ſaturabuntu? iuxta illnd Mat . 5. Beati qui eluniunt et ſitiunt uuſticetam &. ceres dyabol appetere Pꝛou. s: Ini quitates ſue capiunt impiũ a funibo peccatoꝝ ſuoꝝꝶ vnuſquiſq; conſtringitur. Vnde etiaz in pſal · unes petcatoꝝ tircũplexi ſunt me Quintuz qꝛ malã tontcupiſcere eſt moetem denderare Sap: 6. Domo ꝑ maldaʒ oc udit animam ſuam Eʒzeich:18. RKmima que peccanerit ip̃a mo rietur. Et econtra didt Sapie pꝛimo ca: Noh zelare mortem. Contcupiſcere debemus toto coꝛde gragam in pnti a gloꝛiam in futuro (Quantuz ad ſedam partem iſtius ſermonis dicit hic R apoſtolus. Neq; ydolatre effiaammi ſicut quida ex ipſis· Vnde ſciendum ꝙ ydolum m vulgan nommat᷑ abgod. ideo qꝛ auer tit hommez a deo a ſubdit eü dyabolo ↄtra votum quod in ba ptiſmo pꝛomiſit a pompis eus Vnde quent ctun hommes ab mitio mſi vnum deu haberent: vnde mepit iſta ſuꝑſutio culiu re ydoloꝶ Rndeo qꝙ apud babel que nunc eſt magna autas babyloma in qua turns gigan uũ exorta legitur: eu us alticu⸗ do lexagintaquatuoꝛ ſtadioꝶ eſſe ſertur: In hac ydolatria inœ pile perhibet. In hat etiam anuxp̃us naſcimrus fertur. Vnde In hae ciuitate peimus rex huius mundi noie nemroth regna⸗ uit Et poſtmoð regnauit in amtate mimue rex nomie ning qui totam aſſynaz ſibi ſubuigauit a noie ſuo auitateʒ nimue ↄſtiu xit: itnere trnũ dieꝝ ãphauit a& a ſuo noie niniuen occupaut In qua auitate poſtea ionas pꝛedicauit. Ab iſto mino oeta lunt 2 . 6 Ceraũ eſt quia malum dↄcupiſtere eſt ↄcupiſcere venenũ ſerpen us mfernalis qð pems eſt · Vnde Eccia⸗2· qi a facie co ubei ſu⸗ ge pam Quartum eſt. qꝛ malum eſi toncupiſcere vmcula a caꝛ . t won n al⸗ ug on⸗ Mane nus n .Ters mngr⸗ tercdi dntaen limiai. abunmt mi, iſn uleri⸗ 17 2 impüä Waz Rwd Mugot tiſam nofon ſoiam n ,/i de auer din ba amtas alan⸗ tmamt r Wed enatt ningqu e? deum pertinent ſcz pꝛedicere futura xxXVvI . . ydola ſic. moꝛtuo Belo rege babilome ſilio nemroth qui bes fuit pater nim: NUmus m ſolatium dolæa is: imagine patns ſibi fecit · cui tantam ethibuit muerentiã vt quibuſſibet reis qͥ ad eã ton u giſſent par cerete demde homines de regno e us diumi ho⸗ noes imagini eus œperunt impendere. Doc ex emplo plurimi caris ſuis motuis imagines dedicarunt. Et ſic ab ydolo beh ee tera tra xerunt iginem et ab eus noie generale nomen oigi nabhiter traxerunt. ſicut em dictus eſt belus ab aſſirijs: ſic 1 aba lijs nationibus ſᷣm ydeomata ſue lngue dixe unt: alij bel. alij beel baal a baaum. ymo et noĩa ſpecſicauerunt. alij beelſeg oꝛ, alij beelzebub dicentes. Dec habont Geñ et m ſcolaſti ca hyſt · ſcripta de generatione ſem. Inſuꝑ demones ſoꝛmas ydoloꝛ in⸗ trabant a Phm per reſpon ſa ſeducentes ludiſ cabant et ſic ydo⸗ lat cia mnœpit (Pro quo ſcienduz ꝙ aliqui xp̃ᷣiani ſunt quo ho⸗ dierna die ydolatrant ad modum indeoꝝ vitulus aureos ado ranuũ, De quibo ſcriptura dicit Exo. 32. Zedebat populg mã ducare et bibere et ſurrexerunt ludere· i . udum in veneratione ydoloꝛꝛ ſacere · d. Dij ſunt dij tui iſrahel qui duxert te de terra e gipti, Similes ſunt ilhs xp̃iani iſti qui qn ind igent aliquo ſi pe tant uiud a deo vel a ſanctis ſcʒ ſanitatem coꝛꝑis tum dolent ca put vel dentes vel rem temꝑalem vel ſuturam rem habere a ſta⸗ um ñ ucipiũt ip̃i ſtatĩ vadut ad phytoniſſas et ſoꝛtlegos qͥs tenta vl ſuta ꝗᷓ ad ſolũ Vnde hic querit vrzꝛ diui natio ſit pům motale Rndeo ſm quoſdã ꝙ actus diuinacdis exercœtur tripliater Primo qñ quis credit per illuz acum rea liter aſſequi qð mtendit. puta ahcu ius amoꝛem vel furtum vel euentus pꝛe tognitionẽ.et tunt tahs de grauiſſimis pis vnũ cõmit tit · Vnde Rug · et allegat᷑ in decretis. Qui diuinationes et auguria obſeruat aut attendit aut conſentit obſeruantibus aut talbo credit aut ad domũ coꝝ vadit aut m domũ ſuam in trodutit aut interrogat ſciat ſe xpᷣianam fidem pᷣuaricaſſe a ba libi deos ſatiũt.vñ ab eis reqͥrt occulta puſmũ et paganũ a apoſtotazʒ æ dei mimicuʒz elſe a iram dei in turriſſe gramter niſi ſacramentalhteꝛ penitentia emendatꝰ a deo retonalietur¶ Scðo fit cũ quis non credit per illum actũ realiteꝛ aſſequi et intendit tñ turioſe experini vtꝭꝶ aliquid efficatie ſit in tali actn vel non. et talis etiam peccat motahter. qꝛ eſt dubius et fludtuat in ſide poſtq; contra veritatem a firmitateʒ ſidei pꝛo ponit expenri que ſcitet ſceire debet ꝑ ſi cat holtcã eẽ repbatã — . — . 2 Soermo erdo modo ex ſola leuitate et ſimplicitate hoc etiam exercere nititur.nihil tñ in hoc credens eſſe virtutis a gradie a efficatie Nec experiri intendit: an in hot aliqua efficatia exiſtat · h ſo luz her ex leuitate et ſimphiatate hoc facit · Et hoct videtẽ quibuſdam ſo lũmodo eſſe veniale pdm maxime apud laycos. Sed quantuꝛz nif adð clericos qui tenent᷑ hoc ſcire ꝙ in iure pꝛohibituz ell. ſemper putch eſt moꝛtale pctm̃ ¶ Sed queritur hic que ſit pena eoꝝ ¶ Rñdeo “Wůᷓ ͤ ſm canones ſi diuinatoꝝꝛ et maleficioꝝ peecatum occultum eet ſti imponit peniteneia 40- diez. ſi notoꝛum eukariſtia negatur. vilre Et ſi ſit clericus de ponendus ẽ et in clauſtro retrudendus. Et ſi linzl laycus excõmunicandus eſt. vt dict · 26‧. Mon opoꝛtete. Aeier Quantum ad terciam ptem iſtius ſermoms dicit hie Xprauis. de Dui ſe exiſtimat ſtare videat ne cadat Vn uerit an fai⸗ enbe lier quis põt cadere in peccatum motale ¶ Rñndeo ꝙ duo ſunt mnoe genera hommũ/ Primi vero ſũt qui ſtant in timoæe dei a in bo⸗ inmt no ꝓpoſito nunq; ſcienter velle peccare moetaliter. hos deus m turit fluua bonitate non ſfadliter ꝑmittit cadere in peccatum moꝛtala. uumt Vnde Richar .· Wortale petm quantuz mihi videtur non po⸗ Aune tteſt comitti ſine obiœ gratie dei a coꝛruptione ſui ſine grandi M W leſione pꝛoximi · a ſine magno contemptu dei. Dot pꝛobat᷑ ſic. ANa ¶uia ſex requirunt᷑ ad mortale pitmimo ꝙ ſit ðtra pᷣceptuz de din mum. vt patet per Rug dicentem. Peccatuz eſt dickũ vel u uffacum vel concupitum ↄtm legem dei Setundo ꝙ fiat delb⸗eé⸗õ nexe ratiue et ſcienter. hot iteꝝ patet per Aug· dicentem ꝙ om̃e pec mun catum eſt adeo voluntarium qð niſi eſſet voluntarium peccatuzʒ ?JV ncon eſſet. Seneca in lbꝛo de remedijs ſoꝛtuitoz. Dimitte era hun ſationem. nemo peccat muitus. Vnde de hoc diak in decretis. 1 1 Utemo effidt᷑ ſeruus dyaboh niſi ꝓpria volũtate ¶ Nerao q hoc ſiem . fuaat per deſpedum in fadem vel acuahter vel habitualiter a cũ mͤm en auer ſione a iuſtitia · qꝛ in peccato ſunt duo.ſcʒ auerſio a creato mae reet onuer ſio ad creatu ram (Quarto ꝙ illa auerſio hiat cii cG “ d temptu iuſtiea ad iuſtidã. Patet illud ratone qꝛ auerſio a deo iiih ad creaturam maximus eſt contemptus. Vñ Rug⸗ Duo amo⸗ Hdl res fecerunt duas duitates. ſcʒ dei amo vſq; ad contemptũ ſui bi Et amoꝛ ſui vſq; ad contemptuʒ dei¶ Quinto ꝙ illa auer ſio kti⸗ ſp at tum peruerſa intentione· quia intentio ponit ſpedem operi. n ESexto ꝙ homo ꝓpter delecattonem momentaneam poſtponat d s deum eternum qꝛ ſi poſſet illam delecanonem ſemper habere Di deo vellet ſemper carere · vt inquit Greg· libꝛo· 4. dyal. verbis ln equipollentiboſ Secundi lunt qui timoꝛem dei poli ponunt et er ſ£ datt conſcientiam habent nimis lataʒ a tales faciliter a multiplicite: N pettant mortaliter Doc peobat᷑ ſic. qꝛ tales non ponderant niii/ 7 buden Igrolla petcata motalia: ſed de ommbo alijs peccatis nõ turant gummg niſi ſit ꝑuurium ſolenniſatuzʒ· tum tñ quitunq; u rat ſcienter ſalſũ l i er peccat motaliter. Item ſimpliœæm ſczmcatoneʒz non curant mũ lhi qiis cmittat adulterium cum tñ ois huxuria extra mrimomũ tuluni eſt pctĩ moetale. Item offenſam fraternazʒ non tu ant niſi quis mgan. vulneraſſet vel otadiſſet pꝛoximũ. cum tñ didt᷑. Omnis q́ ira⸗ ds ti ſcitur fratri ſuo reus erit inditio. Item ſoluere ſeſta a iemmia ee „. N lelie non eurant. Item ſuperbe ſe oenare in veſlibo choꝛiſare lu tx dere emere vel vndere verbis fraudulentis: det rahere maledie Malt re blaſphemare &- Omnes em̃ tales non hñt timœem net dei a dooe moem. Peccata phira motalia co mmittunt in periculoſo ſtatu Nin ſtant. nam pꝛo quolibet pctõ motah etiã pꝛo minimo damnã 8 NIs n tur ita bene ſicut pꝛo maximo· Vnde dỹ in deeretis. Vnũ pecca macde. tum motale demeret᷑ penam eternam: q;uis pena maioꝛ de bea b tur maiori(Quenit quare deus pezmiſit petrum apim a œteroy (A „ , gandi cacolos a etiam nos aliqñ ꝑmittit cadere Rudet onyder Dent vn eTet ECfe Mα² RDäRt. SDockoe cp hoc ſit quinq; de cauſis rima eſt ꝓpter ſanctaruz ton ße E. m-en, apw ErKationin excuſationeʒ: nam m modica congregatione xp̃i Wer ni„ RRaie am œndit a nunch ſurrexit vt in das. aly eeiderunt inr ir i- remnt? t aſtoli rdi fae int a ro beata virgo mana ,. nunc; eddit, nullus ergo cõgregatiom det rahat qin phinmi genee ſtare pñt a etiam reſurgere poſt lapſuʒ (Setunda eauſa eſt pter vnten humiliationez de ſe nimium peeſumentiu. Vnde ylid. hbꝛo 4. turta de ſũmo bo· Plerumq; vtile eſt arroganu deſeni à deo quatenꝰ Menck. ſaue in ſirmitatis ↄſcius ad humilitatem redeat æ humils poſi ta voe ſum exiſtat. Nam ſpũalia vica im quibo non curant᷑ ſemꝑ latẽt nrach niſi quis in maniſeſtum vicium labat᷑:nam ſicut in veſte matula zekan⸗ deponi non poteſt niſi in lutum vel in anerem pꝛius merſa fue⸗ dar tu d⸗ rit· ſit etiam arrogans te Vnde Rug.⸗ Kudeo dicere ſupbis eẽ noade vtile cadere in auqð maniſeſtum pctm̃ vnde ſibi diſplice ant qui o m libi iam platendo mitus teciderunt. Salubꝛins em̃ petrus ſibi di nptii ſplituit qn fleuit q; platuit qñ pꝛeſumpſit ( Iercia cauſa ẽ ꝓpteꝛ nerſof⸗ tonfitentum confirmationez. valde em ſperare debet qui tan⸗ m oben⸗ tos audit cecdiſſe et econtrario reſurrexilſ. e. Berñ. ſuper Cant·. vlwret Dñe pꝛopter manſuetudinez que eſt in te currimus poſt te dñe halen illud audientes ꝙ non ſpernis pauperem pdõrem non lacrimãa huter tem mag dalenam: non hoꝛruiſti confitentem non chananeam vnmte ſupplicantem.non publicanum.non negantem diſcipuliʒ non „ 82 — . 24 — 14 6 - . . Serrmm diſcipuloz perſecuto:ẽ: a non ipſos erudiſixoes tuos (Quarta cau ſa ẽ pꝛopter cõpaſſionom pꝛoximoꝝ Juſtidia em phariſeoz⸗ eñ lapſis in pctõ non compati ſed eos atrociter condemnare et iudicare. Juxta illud Luce·6· Feohte iudicare 1 nõ ud ieabimi⸗ ni, ſed nos xp̃iani in peccato noſtro tria cſiderare debemus . ſcz pctĩ quo odire debemusnaturazʒ quã diligere debemus et pe⸗ nam quã compati debemus. Vñ Inno· Cuus pedus ta ſerreuzʒ tuius toꝛ tam ẽ lapideum vt gemitus non expꝛimat: lacrimas non effundat: cũ peoximi a amid interitum intuet. vt pacienti non compatiat᷑: dolenti non condoleat, Cum ipſe ihns vidiſlet magpdalenã a ſoꝛ oꝛem eius ſlentes infremut ſpũ a tur bauit ſe ipſuʒ a lacrimatus eſt. Vnde Greg. Perfectioe ẽ quis cũ perſe⸗ ctius ahenos doloæes ſentit ( Quinta cauſa eſt ꝓpter maioez fer⸗ uoeem reſurgentũ. omnes em electi a deo cmuniter a freqntee perſectioꝛes a melioes erunt poſt caſuʒ qñ reſurgunt cq; ante ſu erunt. ſicut viatoꝛes qui vident ſuos ſodos longe pꝛecſſiſſe ple runq; veloaus currunt. Vñ Ambꝛo, Certus ſum e deus nullu electoꝝ ſuoꝝ cadere permitteret niſi eũ melioꝛem a ſuo caſu re⸗ ſurrectuzꝶ ſcmiſſet. pt3 in beato Petro.ſimiliter in magdalena⸗ qui poſt caſum melioꝛes ſurrexerunt q; ante fuerunt· ſtola beati Pauli ao Coꝛinthe. Ratres. ſatis qm enz gentes eſſeus ad ſimulatra muta pꝛo vt ducebamini eütes Jdeo notũ vobis facdo ꝙ nemo in ſpiritu dei loquens diat anathe⸗ Rto. Diuiſiones aũt gradaꝝ ſunt idem aũt ſpũs. Et diui ſiones miniſtrauonũ ſunt: vnus aũt deus q ui operatur omnia in omnibo⸗ vnicniq; verw datur miniſtratio ſpüs⸗ ad vtilitatem ani quodam datur ꝑ ſpm̃ ſermo ſapienne Ali aũt ſermo ſdentie ᷣm eundez ſpĩ · Alteri ſides in eo⸗ dem ſpu . Ahi gracia ſanitatuʒ in vno ſpiritu· Ali oꝑatio virtutuʒ: ahi pꝛophedia: ahi diſcretio ſpirituũ· aui gene⸗ ra bnguaꝝ: ali interpꝛetatio ſermonumhect omnia oꝑa tur vnus atq; idez ſpus diuidens ſinguhs pꝛout vult· Sermo ſupeꝛ epiſtola pꝛecedenti.xxxvi. Citis qm cum gentes eſſetis ad ſimulacra muta pꝛo vt ducebamini euntes. 1. Coz· 12· In epla hodierna apo ſtolus paulus inſtruit nos ꝙ omes gre et omnia bona a iheſu · Remo podeſt dicere dñs iheſus niſi in ſpũſan⸗ orere m prie ndenmme udietbt⸗ dlenno; bemattp dustiſn nat: heing tin iet tihkvdit ianndaut usd i rmalanf⸗ era nine tqae enſſſe pe Ansnuli ſud taluß W⸗ . muk notu wis ſitauaty n hühn 1s.Et N ſoet H ſapeen⸗ ſdonut⸗ ichen Paing, omnit outeul. — nun nma wn . 1 4 ptiſmi debet caleſieri in hyeme⸗ qꝛ? puen ex a da mortales mfirmatates ↄtrahunt (Gequit hie ad ſimulacra: ſunt a ſpũſancto. ꝙ; nulluis potme aliqð bonuz meritoriuz vite eterne niſi in ſpuſancto· et hot oñdit exꝑimento peeterite vite di · Scatis qm̃ cum a que tanguntur pꝛmcipaliter in epła. Primo quot ſunt genera Inde in pñti ſermone tria ſũt dice da hommũ m mundo. Scdo de pramtate maloꝛ xp̃ianoꝝ, TCercio quomodo quilibet ſibi gr̃am a deo collataʒ expendere debet ad vtilitatem comunez toaus Ppuli cũ vno ex emplo¶ Quantuz ad peimũ ſciendum ꝙ tria ſunt genera hoim ſcz pagani indei xp̃iam. Pagani ſunt qui neq; nouũ neq; vetus teſtamentuʒ re cipiunt ſed ym eoncupiſcentiaʒ in qua nati ſunt ambulant. Ju dei qui legem moyſa icam ad hteraʒ ſeruant circunadendo ſe et alia legalia ſeruando. Criſtiam qui euangeliũ œe xp̃i piolatum cuſtodunt ſe baptiſando.a alia ſatramenta reuerenter ſuſcipiẽ⸗ do, Pagani ergo differunt ab alijs: eo ꝙ ſi manent ſicut geniti ſunt in contagi hunt ſicut oſtendit dauid in pſal· Ecce em in iniquitati bo conca ne eterne ꝓpter petm̃ oꝛiginale quod moleuit in natura hũana ſedmiſeratio diuina ſemper curauit adhibere remediũ mobũ tulpe oꝛiginalis:nam ab adam vſq; ad abꝛaham in fide paren⸗ tum ſaluabantur, adulti vero oblationibo et ſacrificijs exerc⸗ bantur que tñ ex necſſitate mducta non fu erunt: cũ ſola ſides per dilect ionem operans ſatiſfeciſſet ad ſalutem. Ab abꝛaham vſq; ad xp̃m eſt data circumciſio a qua mundant᷑ paruul ex ſe mine abꝛahe. deinde poſt tempus abꝛa he mſtitutuzʒ eſt a xpᷣo ba ptiſmatis ſatramentuzʒ: quodð non ſolũ culpam remittit: ſed et ſanckificationem tribuit a in regnum telozꝛ reſenata ianua P xp̃i ſangumem introducit. Vnde Greg · Apud nos ſacit aqua tiſmi quod apud antiquos fecit ſides parentuʒ in paruuls. in bap adultis virtus ſandct iſicationis et ĩ alis qui deſcenderunt ex ſtir pe abꝛahe vis circũtiſioms⸗ Et ad baptiſmuz ſuſcipiendum ob ligantur om̃s homines in nouo teſtamento. Vnde Joh. 3. Niſi quis renatus fueritt ex aqua &τ-Et Klbertus dixit ꝙ aqua ba⸗ qua exceſſiue frigi pout ducebamini euntes. ſimulacra muta colit qui totalter cre aturis inheret eas ex toto coꝛde diligir. Roma. 8. Coherunt et ſeruierunt creature pocius q; creatoꝛi Rug. Doc ſoluz ẽ pec care moœtaliter aliquid deo ꝓponere ĩ amoee vel coequare. Qui enim peccat moetaliter Feponit creatoꝛi craturam: vt auarus ⸗ m 72„ one oꝛiginalis peccati qð ab ipſa rigine cõtra⸗ ptus ſum. Onde apłus. Eramus natura Rlij ire a debitoꝛes po⸗ Sermo ð retuniaz Rplus ad Coł.3. Quozꝛ deus venter eſt a gloꝛia ear Fʒuize mis deleckatione. Vnde ſuꝑ illud. Non erit in te deus reens · iĩde üuiuiad dicit, Illud vnicuiq; eſt deus qð deo pꝛeponit in amoꝛe (OHnde dehe⸗ hit eſt notandũ in quibo creatum peponit᷑ deo a phus ſeruit a eyut eum plus diligit Certe m henritum de halſſia ſuꝑ Geñ·. Ex ſex ſocte ſignis cog noſcit᷑ Primũ eſt quem aliquis plus imitat et pluus eket! credit illum pꝛeponit alteri · hoc claxꝝ eſt Scðm qñ aliquez ma dele gis honoꝛat aut in eo magis complacet aut cui pꝛ'ompdus obe aIt dit ülum alteri pꝛeponit Terciũ qᷓntum quis ſe aliciu ↄfoꝛmat ffſiet aut ſe ſibi ſubijut: tanto illuz magis diligere conuiudtur patet noſtr qꝛ eoꝝ qui vere amid ſunt quaſi vna eſt wluntas · cũ amicus polu quaſi alter ego (Quartuʒ pꝛo quo quis plura a diffichora pa VVn ratus eſt facere aut etiam ſponte pati: ilun magis diligere et duol a teteris peeponere pꝛobatur έ (Quintuz eſt ꝙ illũ quis peee ol ponere cõuincitur cuius amoꝛe vel timoee alterius beneplactuz FPjia tranſgredit: aut ne ipm tontriſtet aut ei diſpliœat alteri obedi nomt re omittit Sextum ad cuius honoꝛem vel cuius gra aliquis eoe ool agit vel ad quem adus ſuos oꝛdinat illum oibus alijs pꝛepoit (eg Sea uit᷑ · ducebaminiAlotandũ ꝙ triplex eſt via ꝑ quaʒ dyabo lus dudt captiuos ſuos ſcilict erumnoſa: laboꝛioſa et deltio ſa ??MD drimo ꝑ viam erũnoſam duat pauꝑes neceſſitate ñ voluntate ſen rebo deficentes tumeſcentes:a in iniurijs impatiẽtes tribulace blaſphemantes. fures mendaces · de quibo d Eccia· 26 mendi⸗ nr citateʒ ne dederis mihi. ne egeſtate cõpulſus ꝑmrem nomẽ dñi dus mei. Vñ Calliod. Si pauꝑ ſuperbit nõ eſt dei pauꝑ a locuplez got ſi humilitatez diligit nõ eſt ſeculi duues. Voluntates talũ nm ſpi aup dende ſunt non noĩatales pauperes ab mopia temꝑali tranſfe gra runt᷑ ad miſeriam eternã: qꝛ neſciuerunt bñ vti ſuis rebo h per ſenn pauptatem voluntariã que eſt via paradiſi tranſierunt apli et an etiam alij ſancti MWat · 19. Ecce nos reliqmus omma et ſecuti ſlu n mus te. Augu· ſupeꝛ Cano· Joh· Non tibi diſpliæat paupertaz don tua: mhil ea didus põt mueniri. Wis ſcire q; locuples ſit: el’ãä ſerr emit (Scðo per viam laboꝛioſaʒ lapidoſam a ſpmoſaʒ dudt cu me pidos a auaros qui pluribo periculis ſe inge runt ꝓpter luce tem nt poꝛale coꝛ pori n par centes.de aĩa nihil curantes:nullo tꝑe qui c eſtentes. ð quibo dr̃ m pſal · Contritio a infeliatas in vijs eoꝛꝛ ſa qꝛ tales coꝛpus ↄterunt a aĩas infelieater perdunt. tales ab ind etudme temꝑali ad ete:ni laboꝛis anguſtias tranſferunt᷑ Saß · x 4 Laſſati ſumus in via iniquitats et ꝑditionis:ambulauimꝰ vi⸗ as diff iales. viam aũt dñi ignoammus ſeʒ penitentiaz que eſt val R nb⸗ ſerut; Er ſn et pus ezm aus ge Went ur et mds n quispe plaaag nobedi nis oe xepot W Wdde Wunte morlar⸗ 0emend⸗ vni dii buple Hün ppi mnſe pertag ſt: a duat e mepn tpegu 8ab inl in ene. xxxvii via ad deuz. Zi añt tanta tolleralſent pꝛo peccatis ſuis: purga ti ad deum tranſiſſent (TCercio per viam dencioſaz ducit diuiteg dehcatos guloſos et huxurioſos: qui imitantur illum iunuenem epulonem.de quo diut᷑ Luœ. 10· qui induebat᷑ purpura a biſ⸗ ſo et epulabatur quotidie ſplendide, qui poſtmoduʒ moetuus eſt et ſepultus in inferno · Vnde Greg. Chomentaneuz quod delectat: eter num vero quod cruuatQuantum ad ſecundam partẽ didt hic Rplus Nemo poteſt hic diœre: dñs iheſus pꝛo pꝛie niſi in ſpiritu id eſt in caritate. Vnde ille dict ꝓprie dominũ noſt rum iheſum xpᷣm qui in voluntate habet vt ei tamqꝙ; domi⸗ no ſuo ſeruiat.qui aũt in pꝛccato moꝛ tali eſt: ſeruus dyaboli ẽ Vnde nemo poteſt eſſe ſeruns xpᷣBi t dyaboh Mat᷑· Nemo põt duobus dommis ſeruire: nunquid em̃ xp̃us eſt meditarius dya boli vt habeat cũ eo ſuum comune · ⸗=;.· Coꝛ · Que conuentio xp̃i ad belial Vnde ſcienduz ꝙ valde deteſtabile eſt a valde ig nominioſum eſſe alquem malum xpᷣianum. quod quinq; mo⸗ dis oſtenditunPrimo m hoc ꝙ malus xpᷣianus negatoꝛ expi. et neg atio talis peioꝛ videtur eſſe negatione illa quã inſideles xp̃o ſadunt, Setundo in hoc quia infideles negant verbo⸗ mali xp̃iani vero facto. Vnde Aplus ad Thimopꝛimo. Conſitentu⸗ ſe noſſe deum. factis auteʒ negant. Auguſtinus: Quiſquis ſactiʒ xp̃m negat anticriſtus eſt.tales ſunt omnes mali catholie qui non verbis ſed factis negant xpᷣ̃m. Contra quos diat Bernar dus. Efficatioꝛ eſt vox coꝛ po ris q; vox ſermonis, Item in hoc ne gotio infidehum habet ignoꝛantiam que ahqualiter attenuat culpam illoꝝ. Multi enim indei a ſarraceni xpᷣo non ſeruiunt: quia neſciunt eum deũ eſſe a hbenter ei ſeruirent ſi eum cogno⸗ ſcerent · Sed xpᷣianus malus xpᷣo negat ſeruitium: cum tamen eum cog noſcat dñũm ſuum. Si duo homines negarent pꝛintipi vni vnum ſeruitium et vnus ſic diceret pꝛmapi. neſc io vos eſſe dominum meũ: et ſi ego ſcirem libenter vobis tamq; dño meo · ſeruirem. Rlius diceret. Ego bene cognoſco vos eſſe dommum meum: ſed in nullo vobis ſeruiaʒ· tunt pꝛinæps magis offende retur de negotione ſecundi q́; pꝛimi:quia videret ſe magis ab eo contemni. Sic qᷓntum ad hoc videtur eſſe magis totumelio⸗ ſa negatio magis xp̃iani q; indei vel ſarracemScðo quia talis apoſtata eſt.a ideo mutilis·quia ſicut palmes que viti adheret eſt vtilis a vertlis: ſi a vite ſeparetur: tunc etiam ad nihilum valet niſi vt in ig ne conburat᷑. Sic xpᷣimus cum xpᷣo adheret ꝑ m 3 caritatem tune pꝛedoſus eſt a fructuoſus.ſi vero per pam̃ ab eo ſeparetur materia eſt mnndij infernahs Ideo dr Job· I5. Ego — . L Sermo ſum vius ve ra & Donorabile ẽ eſſe monachuzʒ. ignommioſuz elſt eſſe monachuʒ apoſtatam. Item liet ſit honorabile eſſe amn⸗ gelum: ignominioſum tñ ẽ eſſe angeluʒ malum, hec ſũt einſ dð pꝛecij denarij boni et mali. Idem intelligas de xp̃iano bono et mBalo(Nertio quia mahus xp̃ianus pꝛoditoꝛ eſt xp̃i peccando a quo habet quicquid põt a tuius expenſis vmit a nutrit᷑ a veſti tur ARplus: Quid habes quod non ac œpiſti· Et tum talibo ex⸗ penſis ſeruit xp̃i inimiceo ſcʒ dyaboloergo dicit᷑ pꝛoditoꝛ:a im extremo iuditio maniſeſtum erit eũ pꝛoditoꝛem dei fuiſſe. Nam fides ex vna parte oſtendit eũ fuiſſe xpᷣianum.Et ex alia parte opera mala oſtendunt eũ fuiſſe pꝛoditoꝛem a mimicuz xpᷣo.i des oſten dit ꝙ ſideltatez xp̃o debuit ˖ ſed opera mala oſtendũt ꝙ non ſeruauit fidelitatem in baptiſmo xp̃ᷣo pꝛomiſſam a ꝑ oon lequens pꝛoditoꝛ fuit, Item fides mali xp̃iam ad cumulnz dam⸗ nationis eius erit· qꝛ ſides quedã litere ſunt damnatiõis ipius Enñnit enim ſcriptuʒ lumine ſidei in coꝛde peccatoꝝꝛ in die indicj ꝙ qui ſcienter peccatuʒ moetale cõ mittit gaudium dommi non Pollidebit. Ex alia parte in libꝛo conſcientie ſue muenit᷑ ſcriptũ ꝙ ipſe mortaliter peccauit, Vnde dñs erit ꝙ ipſe deus talez a re gIno ſuo excludatQuarto ꝙ malns xp̃ianus eſt infelix. Infeli⸗ utas aũt iſta põt tripliater oſtendi, Primo in hoc ꝙ tantaz ſeli citatem et hereditatem regni eeleſtis alienauit a ſe pio mometa⸗ nea delectatione peccati moꝛtalis, Scðo in hoe ꝙ pꝛiuat ſeipluz par tidpatione oĩm miſſaꝝ: orationuʒ a elemoſinaꝝ que hunt m eccleſia dei ab omnibo ſidelibo. qui ſi in bono ſtatu fuiſſet par tiops eſſet omniuʒ bonoꝝ que ſiebant in eccleſia. Tercio quia ꝙ alijs eſt bonum erit ei malũ, Item quod alijs eſt ſalus enit ei moss ſcʒ toꝛ pus xp̃i Quinto quia malus xp̃ianus ẽ maledict9 quod ſignatum e Agak⸗⸗levbi xp̃us maledixit ficulnee haben ti ſolum ſolia a non fructus· i.bona opera · Vñ Gruüllerinus. qui tunq; verbo votat xpᷣm dñm ſuum et dyaboluz opere: eſt quaſi r boꝛ cuius ſolia dei ſunt: fruckus vero dyaboli · et talis po dus reputandus ẽ ar boꝛ dyaboli q; dei Mat᷑· i2· Ex fructibo eoꝛuz tog noſceus eos- Criſtus didt Joh.6· Opera que ego fado teſti monü perhibent de me. a opera que ipſe facit ꝑhibent teſtimo mnium de eo ꝙꝙ iple ſit ſeruus dyaboli a per ↄſequens maledicꝰ Et vt bꝛeuiter dicam. Quicqnid agit maledictus homo habet ü D ommion leelſen lit euſs d bonoe Ritandn itaui nalher Rdirai Mle n nuhe .„ „ of 1oſtendit mapm unnz dan⸗ ois ſus leudicij nmdnon Kwn salezer Rn⸗Pi⸗ ptnfi omomit⸗ ur leiplz gue ſunt nlet par go quia ent ei gledic ehaben ltqn is woan iweon ſaote ttennmd nnledit 10 maledictionem ſuper ſe erunt. n xp̃iani in die iuditij maledicti noĩantur a eriſto hic Math. 25 Ite maledicti in ignem eternuʒ· qui paratus eſt &- ¶ Quantu 2d tereiam ꝑtem iſtius ſermonis diat hic Apklus, Vnituiq; dat᷑ manitſeſtatio ſpũs að vtiltatem tocius ꝓpłi a cmunitatis. Con tra hot faciunt qui acœperunt donũ ſapientie a ſcientie a deo: et liberaliter a gratis mihil fa ciunt : ſed in omnibo querunt po pꝛium honoem a lueꝝ temꝑale-non attendentes qð xp̃us dicit Mat᷑·¶4· Gratis actepiſtis gratis date Onde hie quentur vtz aduocatus põt querere ſalariã ¶ Rñdeo m Ray· Primo mode mte ab mitio nõ ſadens pactuʒ ſub pena fimta cã. a attendi de bet moderamen ſalarij m q̃ntitatem cauſe a laboꝛ is a dſuetu⸗ dinem regionis Item ſcðo quent᷑ in qmibo talibo a de quibo ad uocatus tenet᷑ ad reſtitutioneʒ Rñdeo hm Ray. ꝙ tenetur ad reſtitutionez illozꝛ bonoz que ꝑdiderunt ↄtra quos fuit aduo catus male i ſcʒ primoniuzʒ amiſert miuſte vel damniſicati ſu ĩ per eauilationeʒ ſuam abſtult bonam cauſam rel etiã ſi ipſam grauat petendo dilationeʒ ſuꝑ falſum a allegando ſalſum a ↄtta conſcientiazʒ vel etam tauilloſam poſitionem po- nendo vel inſt ruendo falſum teſtem. vel inſt ruendo clericãũ: dene gando veritatem a in ſimilbo tenet᷑ aduerſario intereſſe. Itez te netur illis quibo pꝛeſtitit auxilum ſi ꝓpter ſuaʒ mſidelitateʒ vel negligentiam inuiſte amiſeruntſimiliter tenet᷑ eis ſi amiſerunt Hopter ignoꝛantiamet hoc quando iactabat ſe ſcientem a nõ erat vt guillerinus dicctt· Hr minica vndecima poſt renthecoſten (Epiſtola Pauli ao Coꝛinthios. RKatres⸗ Notum vobis fado euangelum quod p̃ᷣ dicaui wobis quod a accœpiſtis in quo a ſtatis: ꝑ gquod ſaluemini ꝗ? ratione pᷣdiquerim vwobis ſi netis niſi fruſra credidiſtis. Tradidi enim wobis in pꝛi mis quod atœpi: qꝛ xpᷣus moꝛtuus eſt pꝛo peccatis no ſtris ᷣm ſcripturas/et quia ſepultus eſt: et qꝛ reſurrexit terda die m ſcripturasa quia viſus ẽ cephe et alis vn decim apoſtolis, Deinde viſus eſt pluſq; quingentis fra tribus ſimul:ex quib multi manent vſq; adhuc.quidaʒ 5 4 in pꝛeſenti· Deut·21 Maledictus q;ᷓ nõ permanet in ſermonibo huius. net eos opere perſicit · Vñ etiam mnin plał· MWaledicti qui declinant a mandatis tuis.et etiaʒ in fu turo eternaliter erit maledidus. In ſignum huius omnes mali Sermo aüt doꝛmiert. deinde vilus eſt iatobo deinde de apoſtolis omnibusNoniſſime aũt omniuʒ tanq̃ʒ aboꝛtiuo viſus eſt a mihi.Ego em̃ ſum minimus apoſtoloꝝ qui non ſuʒ dignus wocari apoſtolus: qm pſecutus ſum eccleſiaz dei Grada aũt dei ſum id qnod ſum. a grada eius in me va ma non fnit. KTermo iun t Driſtus pꝛo peccatis noſtris moꝛtuus ẽ· ſ.C oꝛ. II. Veꝛ . pꝛius peedicauerat· ſed poſtmoduz ſubuerſi erant a ſal lis ꝓphetis a apoſtolis. Aplus aut repetit eis quod pꝛius docie . mnt ſcʒ paſſionem xp̃i: ſepulturam a reſurrectionẽ eius quia het ſunt fundamenta ſidei xpᷣiane. Et ſignanter paſſio criſti trahit hominez a malo a dnat eum ad bonũ. Ergo Kplus dicit· xp̃ᷣs p.ꝛo peccatis noſtris moꝛtuus eſt · ¶ Vñ in pñ̃ti ſer mone tria ſut didcenda. Primo de moete xp̃i: adam a eua. Scðo de humilitate 7 . — „ ð — et digiitate bonoꝝ xp̃ᷣianoꝝ, Terueo quomodo ante natiuita⸗ tem xp̃i filij fuimus ire ¶ Quantũ ad peimũ queriur hic quare xp̃us m inueniili etate pꝛo nobis moi voluit Reſpondet Joh.⸗ nyder, Primo vt ex hoc magis ſuam dilectioneʒ cõmendaret. qma vitam ſuã Pes nobis dedit qñ luit · 33 annoꝛ et in perſe ctiori ſtatu ſuo, daret · quia Hm ſancum Tho:e Ee truz lenten aan: omnes homines relurgent m etate xpᷣi · quia tunc homo eſt in perſecto et reſurgens futuram reſurgentiũ qualitateʒ in ipſo xp̃s pꝛonũ ſtatu Secundo querit᷑ quare paſcah temꝑe voluit pati Rñndeo Primo q? ſicut in figura olim temꝑe paſce edebat᷑ a immolaba tur agnus. Sit etiam xp̃o pactiente agnus dei qui tollt pecca⸗ ta mundi pꝛo redemptione oĩm ſidelium occidebat᷑. Secudo qꝛ lcut in tanto fſeſto paſce qð eſt maximuʒ ad feſtiuanduzʒ qñ ve⸗ nire ſolebat ad irm mulutudo populi mundo innotiit palſio xp̃i clarius q; alio temꝑe. Tertio quia ſic paſſio xp̃i acerbioꝛ fu it in qua vitam ſui cꝑis cozam magna multitudine populi p nobis tradidit moziendo moꝛte crucis que tũt temꝑis ignomi moſa fuit ercio querit᷑ quare ſexta feria moi voluiti RAndeo⸗ ꝙ adam illo die factus eſt a lapſus · ſic xpᷣus eadem die moetu9 elt · vt omne genus humanum redimeret (Onde loquendo hic edenti xxxviii. ba iſta eple ſcripſit płus paulus Coꝛinthijs quibus cðo quia non conneniebat vt aſpareret m eo nature ſue dimmutio a decreſcentia · a vt in illa etate moꝛiens awlu⸗ inont leſicz mmey s giht ſenne 8a1 ud usnhe nätaht diciretß umilr naauta⸗ Ne guare Kodaret.⸗ mpen Anert nen e moren i woli 2:omnes wrbto mmolaba t pelca⸗ do 3 qn v⸗ rbien ppi igron (Nid⸗. emang enpi/r aliquid de pꝛimis parenti eſpondeo in ebꝛon ð hmo terre · a po ſt hot poſitus in ꝑadiſo qui eſt locus ameniſſimus in oꝛiente altioꝛ terre in quo ar bores diuerſi generis ↄtra varios deſedtus erant conſite verbigracia. vt li homo de vna ar boꝛe temꝑe congruo ederet: aphus nunc; bo que entur? vbi adam creatus fult. (Q eſuriret, tong ruo tꝑe de alio nunq; laſſaret: ad vltimũ ð ligno vite vteretur aH amphus nunq; ſeneſceret et non infirmaretur. et nunch morereitem queritur vbi eſt cua creata ( Reſpõdeo de o ſa vini doꝛmientis m paradiſo. vt ſicut m vna carne ita m vna mente per diledtionẽ veram eſſent ſimul vniti Itez que ritur q;diu fuerunt in paradiſo (Kñdeo per tres heras.ſexta ſe ria hoꝛa tercia vir eſt creatus.a tunt impoſuit noĩa animalibo. ſm ꝓprietates eozꝛ. ſexta hora mulier creata eſt: a poſtea de feti to hꝗ no o me dit viroq; ſuo pomuʒ poꝛrexit: ob cuius amoꝛezʒ omedit. Et poſt hoc hoꝛa nona deus eos de paradiſo eijecit. ſie adam cum eua in ebꝛon reuerſus ẽ vbi creatus fuit. ibiq; fili os pꝛocreauit.Occiſo aũt Abel a cayn centuʒ annis caſte vixit tum eua . ſed qꝛ xp̃s de maledicto ſemine cayn naſci noluit per Q * ☚R⸗ angelũ monitus iteꝝ mulieri eſt aſſociatus et pꝛo abel ſeth eſt genitus: qui fuit ter aus fſilus Adam.de cuiꝰ ſemine natus eſt. qui po t hoc pꝛo nr̃is peccatis ẽ moꝛtuus. In hoc xpᷣs maximã cantatem ſuam nobis oſtendit Joʒ.i6· MWaioꝛem earitatem ne mo habet &ρ Aug: Vide o homo quo amoee diligit te deus tuꝰ qui peo te hgatus ẽ vt a vintulis te ſo lueret:pꝛo te flagellatus ẽ vt te a flagelus ire eterne eruent · peo te iudicatus ẽ vt te ab eterne damnatiõis uuditio liberaret· pꝛo te coꝛonatus ẽ ſpinea coꝛona vt te coꝛonaret in eels. pꝛo te vulneratus ẽ vt te egro⸗ tum ſanaret. pꝛo te moꝛtuus ẽ vt te ab eterna moꝛte hberaret: imo tantus fuit amoe xp̃i vt etiã idem Auguſtinꝰ dict. Si xp̃s marie filius tot membra habuiſſet qͥt ſunt ſtelle in mrmamento teli 41 qdðᷣbbet membꝛuz ꝓPPprium coꝛpus habuiſſet: oĩa m moꝛtez idiret antec; hoiem de poteſtate dyaboh non uberaſfet. Auantuz ad ſcdam parteʒz iſtius ſermonis dicit hic poſtolus Paulus. Ego ſum minimus apoſtoloꝝ a nõ ſuʒ dignus woeari aplus. Ideo docet nos Epls hic humiltatem habere et humili tatẽ diligere ꝛ qᷓnto quis eſt humilio tanto magis ĩ ſuturo ex altabit᷑. Et hoc nataliter pobat᷑ per quatuos exemplaPrimo pꝛobat᷑ ꝑ pupillã oculi· nã qnto nig ri æ tanto licidioꝛ Cant: ſ. Sermo Nigra ſum ſcz in reputatione mei· ideo foꝛmoſa in conſpectu dei/ Stðᷣo probatuꝛ ꝑ candelam qꝛ quanto plus inclinat᷑: tanto plus accenditur¶Aerdo pꝛobatur ꝑ aquamqꝛ quanto magis deſcendit tanto magis ducat Quarto pꝛobatur in arboꝛe quia quanto peoſundius in terram radices figit: tanto alaus ſemper creſcit Vnde hit queritur vtzʒ humilitas ſit maxima virtutuzʒ et deo maxime grata Rñdeo m ſanctum Tho.· ij. i · q· 7· ſic Ratio huius eſt hm Xriſtotilem. quia virtus eſt cirta difficle ſed diffiale eſt mmoꝛibo ſe ſubij ere ꝓpriam voluntatem ꝓpter deum frangere. hot fadt humilitas ergo eſt max ima virtutuʒ Item pꝛobatur ex hot: qꝛ opponitur grauii petcato ſeʒ ſuper bie. ergo ex hot videtur eſſe maioꝛ virtus· quia m ꝑphᷣmeſicut oſitum in pꝛopoſito: ita oppoſituʒ in oppoſito. Et etiam per Paonttitatrm homo citius exaudit᷑, Vnde dẽ in plal · Reſpexit ĩ orationẽ humiliũ: a non ſpꝛeuit pꝛetem eoꝝꝶ a aldus remune⸗ ratur a exaltatur Lute.16 Qui ſe humiliat exaltabit, vñ Rm ſuper beati immatulati. Quanto em̃ quis eſt abiectioe in hoc ſe tulo: tanto magis exaltabit᷑ in futuro Sed ex quo humilitas ẽ tanta et neœſſana homiitunt ſciendũ ꝙ; multas cauſas humi⸗ litatis muemmus m nobis ex parte toꝛꝑis ſi reſpids eius oigi⸗ neum. ſiue eius inem. ſiue eius ſtatum pnñtem. Berñ· Cogita vn venis a erubeſce · vbi es a ingemiſce· quo vadis a contremilce Si togitas vnde coꝛpus vemit. tunt inuenies ex putredine Job 17. Putred mi dixi: pater meus es mater mea a ſoꝛoꝛ mea ver mibus. Kttende etiaz ꝙ homo nudus naſcit membꝛis impotẽs et flere mapiens. Job. i· Nudus egreſſus ſum ex vtero matris mee SZap̃·i · Pnimã vocem emiſi ſilem omnibus ploꝛans (Ktten de etiam ad quẽ ſinem veneris et ꝙ coꝛpus tuũ puluis et amis erit Geneß. 3. Pu buis es a in puluerem reuerteris. Item coꝛpus a vermibo eſt coꝛrodendũ. Ergo noĩiatur cadaueri- caro data vermibo. Item in ꝓximis noſtris defectuoſis a infirmis paupe⸗ ribo habemus cauſas humilitatis, vt ſi attendamus multos de fratribo noſtris eſſe lepꝛoſos: cog imfirmos impotentes mulus miſerijs afflichos: a neſtis vtza eris adhuc talis añ finẽ vite tue Item ꝙ creature parue qntitatis ſiẽ muſce a vermes a his ſilia Baru afals tem quent hit vtz deus creauit iſta ꝑua aĩialia. Re ſpondet enadarius ꝙ pulices a muſte ſunt ꝓpter ſuperbiã creature humane create: tũ euʒ pug nant de die muſce a de no cte puliæs. Cogitet homo qualis ſit cũ non poſſit minimis ar — DZ 6 xxviii rtand vermicalis reſiſtere · Pñ regem pharaonem nS vrſi non leones H Dnn viaſtauerunt. ſed pulics a aniphes affhyerunt (Quantumags—« dregu terdam pa tem didt hie Aàplus. Grada dei ſum id quod ſunm. err ¶ Obi notandum q homo ꝑ naturaʒ eſt filius ire · moꝛti aũt con⸗ binung demnatus qñ na cus eſt Ep heß. 5. Eramus enim natura filij ire EIcH eoc piʒ in pueris ſine baptiſmo decedentibo . qui damnantur . acte⸗ non ꝓPpter pecta tum acdtuale: ſed giniale m quo ꝛcœpti et nati r— funt ſed qrada dei faeit hoiem filium dei a heredem regm . Vndð ugcug Nplus.Si ſilij a heredes (vnde valde magnum a landabile eſt hi, aliquem xp̃ianum eſſe vt ptz in ſeptez (VHnde pꝛimo bonũ xp̃ia l num dñs iheſus diligit oꝛdialiter. vnde ſcriptum ẽ⸗ Ego dili⸗ an . gentes me diligo; imo illa caritas el t fidelitas quaz habet deus ei r ad bonum xpᷣianum: a ex cellt oẽm ſidelitatem a earitatẽ toeus pert mundi:Doc ptz ex hot: quia vellet ꝓpter vnum hoĩem a ꝓpteꝛ nmune⸗ vnam animam iteꝝ moꝛi a cruciñgi ſi neceſſe eſſet · Qms enim nNn peo alio vellet pati illa.conſpui alapis œdiflagellari. oꝛonari n vel crucifigi Joh·.i · Mai oꝛem canitateʒ nemo habet (Secundo liasi H qꝛ bonus xpᷣianus eſt temphim a habitatulũ dei · vnde Aplus humu Templum dei lanctũ ẽ quod eſtis vos. imo ipſi funt celi in quo ahDH marime deleckatur a valde delectabile habitare deum cũ eis hm Pꝛouer: Delide mee ſunt eſſe cum filis hominzʒ· vnde nee mig eger ꝙ hot tebum inhabitet hbenter iheſus: qð vtiq; non quaſi ad e dreqo teros dixit tm̃ vt fiat:ſed pugnauit vt acqmreret· occubmt vt zne k nindimertt. Ergo licut gloꝛioſe mmhabitat cum ſanctis in elo · ſic inwt,) grlracioſe cum bonis xp̃ian is in mundo (Terdo quia minimũ qð onatni⸗ Htit criſtianus in hoc mundo ſcʒ vnum pater noſter in caritate: Sten plus placet deo q; omnia opera que ſacta ſunt in mundo ab ini t ds ALao mundi vſq; hodie a malis xp̃ianis. Inſuꝑ omnia bona que wepus fiunt a criſti ſidehbo ſicut dici᷑ in pſal·Partiœps ego ſum oĩm o daag— timentium te: a cuſtodientiũ mandata tua. Et in futuro omia dn⸗: gandia a merita beate marie virginis a ommium ſandoꝝ in ce csd lo exiſtentium ad eum dↄfluent ſecim condin idendo, Doc au tez ss erit ym magiſtzꝛ ſententiaꝝ:: per caritatem que in lingnlis erit eann perfecta (Quarto quia etiam mala fiunt eis bona tam pꝛopria il ꝙ; aliena: et hoc tam m pꝛeſenti q; in ſuturo. Dot ſie pꝛobatur, 4 Primo petcata pꝛopria: quia ex hot magis humilantur poſt· 1d. lapſum et etiam frequenter feruentioees erunt q; ante ſuerunt edtii Eſpemplum in petro a magdalena. Simiuter in futuro peccata malozꝶ dent bonis in bonum: quia ex hot gracantur deo⸗ ni⸗ ꝙ eos liberauit ab illis ettatis, Vnde Tuß. Supplitiñ maloꝛaͤͤh erit gaudium bonoꝝ. Vnde pſał. Letabitur iuſius cuʒ viderit vmdickaz (Quinto quia bonus xp̃ianus eſt cum dño et dominꝗ cum eo-ſiue ſanus ſiue in rmus: ſiue in menſa ſiue in eccleſia: ſiue in campo ſiue in lecto et in omni loto a in omm temꝑe· die Phetam. Non — — te deſeram . Et in pſal · Cum ipſo ſum in tribulatiõe. RKpls ſiue viuimus ſiue moꝛimur domini ſumus/Sexto quia bonum xp ia num xpᷣus honoꝛat ſiue in pꝛeſenti ſiue mn futuro hic honoꝛat· qꝛ quemhbet xpᷣianum nommat fratrem matrez a ſoꝛ eem Mat 12 Quitunq; fecent voluntatem patris mei - Et hic ẽ magno honoꝛ eſſe a nominari fratrem regis celeſtis. Vnde dicit Gloꝛia et honoꝛe coꝛonaſti eum dñe ¶( Septimo qꝛ quilibet bonus xpᷣia nus eſt benedictus a deo hic à in fſuturo Deutro·26. Bñdictus tu in tiuitate. benedictus tu in agro⸗et in futuro benedictur: tum dicetur. Venite benedicki patris mei ſ& W(Wñica dnodecima Epſtola Pauli ao Coꝛ. Ratres. fidudam talem habemus per xp̃ᷣm ad do minum, non ꝙ ſuffidentes ſimus cogitare alid a nobis quaſi ex nobis: ſed ſuffidentia noſtra ex deo eſt. Qui ydoneos nos ſedt miniſtros noui teſtamentt non hitera ſed ſpũ. liteꝛa em ocidit:ſpiritus aũt viuiſicat Quod ſi miniſtratio moꝛtis hteris de foꝛmata in lapidib fuit in gloꝛia ita vt nõ poſſent intendere ſihi iſrahel in fa dem moyſi popter gloꝛiam vultus eius que euamatuz quanto magis miniſtratio vite erit in gloꝛia· Naʒz ſi mi niſtratio damnationis gloꝛia eſt- multomagis abundat miniſterium criſti in gloꝛia- B oſupez epiſtola pꝛecedenti. xxxix : Idutiam talem habemus per iheſum xp̃ᷣm ad deum · nõ ſuffi ientes ſimus aliquid togitare a nobis ſi ex no bis ſed ſufficientia noſtra ex deo eſt · 2· Coz. 3· Dic apo olus oñdit ↄſidendum eſſe in deum et hoc ꝓpter non rum de⸗ paratus eſt impendere deus noſter iheſus xp̃s Mam in eo ꝙ ſa uiſfecit pꝛo nobis meruit nobis tria rimo remiſſionem culpe · In ſignum huius habmit in cruc caput inclinatũ et bꝛachia ex tenlſa tamq; extendens ea ad oſculuʒ et ad amplexandũ pctões fedum a diuinũ adiutoꝛium qð nobis ſpetiauter temꝑe grace imalde⸗ viden domm ettleſis: npe⸗ dee mm. on Kpls d numi nn ren it tinge rt Dnus ön Biditz edanr: o 2 1bR 1d Nwat eamend wiuiian ilpdin WrIi4 ana limi bundat umno ſer n Picay lm N gegne male uchine . niis Johannis. 12; Cum exaltatus fuero a terma omnia traham ad mwmedipſuz Gecundo ad collationez gracie habuit manus perſo⸗ ratas quaſi paratus largiter effundere dona ſpirituſſandi · ercio apertionem gloꝛie cleſtis. Et in ſig nü huius habuit la tus apertuʒ in cruc vt panderet nobis aditũ introeundi ĩ pa radiſum ſed hoc non habemus ex nr̃ is meritis: ſed ꝑ xpᷣm tam qꝙᷓ; ꝑ pꝛeciuʒ a redemptoꝛem quẽ pater dedit nobis, Ergo didt hic apłus:fiduuam talem habemus per dñm iheſum xp̃m (On in pñti ſermone tria ſunt diœnda.Primo de tiiplia confidentiæ et de effieata pemtencie. Scoðo quo conuerſatio noſtra verſari debet tirca ſeptem. Ter tio de inſufficentia noſtra (Qnantu ad pꝛimũ ſciendum ꝙ triplex eſt coon ſidentia ſiue ſpes ſcz maledi⸗ cta mendax a ſanctae Maledicta eſt illa in qua peccatoꝛes ma⸗ gis audacier peccant: dicentes. Deus eſt miſen coꝛs non tam dire et grauiter nos damnabit. De qua dic Sap̃ · ʒ.· Wacua G ſpes illoꝝꝛ a laboꝛes ſine fructu a in habilia opera illorum ſunt Vana eſt ſpes impioꝝꝛ Eccia s Ne dicas miſcdia dei magna ẽ młtitudinis pctõruʒ meoꝝ miſerebit᷑.que ſpes ideo maledicta dict · qꝛ deum inhonoꝛat vnde honoꝛare debnit a inde peccat. vnde ceſſare debuit a peccatis ( SKcðo mendax eſt cũ quis peccat qꝛ ſperat ſe din viccurum a adhuc conuertendũ vel ſaltem in i ne pniam habituꝝꝶ. De qua dicit Job. 6. Kranearuz tela: »ädau cia eoꝝ. Conſidunt in nihilo et ſequunt᷑ vanitates, Eomz ſpez ideo aranee tele c paratur. quia vno flatu in mote diſpergit · ſicut tela quod euidenter patuit in illo dinite qui dixit Luizʒ Knima mea habes multa bona ad annos plurimos (Nercia be⸗ nedicka eſt: a eſt iluus qui totam conſidentiam ſuam ſolũmodo Ponit in deum: ſperans hic gram miſericoꝛdivm et veniã pecca toꝛum ſuoꝝ conſequi ex miſeridoꝛdia dei. De qua dicit᷑ cuihbet pectatoꝛi penitenti Mat᷑·9 Fili remittunt᷑ tibi peccata tua bi ſciendum ꝙ impij iuſtiſicatioſpꝛimo eſt opus maxime potendie qꝛ hm RAug . Wagis eſt peccatoꝛem auertere q; eelum et terraz creare · quia ipſe dixit et facta ſunt: ipſe mandauit a creata ſũt· nec ibi muenit aliquã reſiſtentiam nec contradictionez ſicut in ccatoze m quo inuenit reſiſtentiam ſcʒ prauã voluntateʒ eius Sedo eſt opus ꝓfundiſſime ſapientie eius· qꝛ tunc coꝛ vel mẽa eius eſt quaſi vas confractuʒ qð nullam ſapientiaʒ oontinebit. Sapiens aũt figulus ſic deus ex eoð luto alteꝝ vas ſacè potuit ex illo qð fuit fractũ: ſit patuit in oculs eius vt habet Die. 18 ſericoꝛdia et clementia ꝑ ſacramentuzʒ penitence Vñ hic queri Sermo (Tertio eſt opus largiſſime clementie.qꝛ miſenẽ ooꝛditer reſpicit et gratificat peccatoꝛem. Vnde aplus ad Thimo· 3. Nõ ex ope ribus iuſtide que fecmus nos &. Exempluz de paulo qui exns m actu et voluntate peccandi a ꝑſequendi conuertit᷑ ex ſua mi⸗ tur vtzæ per pniam opera moetiſicata per pdin remmiſcunt (Re ſpondeo ym ſanctuʒz Tho. ꝙ ſic· qꝛ pemtentia mmfundit gracam et per ↄñns dat alias gradias q́s habuit a inter alias erant oꝑa bona que erant moetiſcata que reſtituunt᷑ Vnde hic que tur vtʒ omẽs virtutes que per pctm̃ erant perdite per pemtentiã reſtaurent᷑ Reſpondet ſancus Tho. ꝙ ſic· ratio elt⸗qꝛ ꝑ pniaʒ remittit᷑ pm. modo pdm nõ dimittitur ſine inuſione grade guram iſtius habemus de filio pꝛodiꝗo qui ꝓpter contrinonez et pnĩam fuit ad pꝛiſtinaʒ gram reſtitutus Dico tñ q homo re ſurgit aliquandom equah grada- aliquando in maivei. aliqñ in mmori ſetũdum diſpoſitionem ſuam Item ſcienduz ꝙ deus per actum pnie pꝛemiuʒ vult ſacre a deſacto faet quod per be⸗ atam virginem a ſanctos non ſaut, hoe ſit hobat᷑. Molo ꝙ ali quis peccatoꝛ ſit in pctõ mœtali volẽs pemtere de ipſo. Et ſi be⸗ ata virgo vnigenito ſuo ondens vbe a quibo eum nutnut pe teret: eu non exaudiret. Similiter ſi oms ſandti in elo et omes homines in terra aO om̃s creature vna voc clamarent peteret non exaudirent. Ratio eſt · qꝛ diume perſectioni repugnaret hz ſi iſte peccatoꝛ petit ꝑ ad um penitencie exaudiet᷑. Ecoœ quanta dileckione deus diligit pniam (Item pemtenda eſt tam bona qꝓp nihil melus intelligi põt. Doc põt ſic pꝛobari.tam bona eſt nitencia ch mala eſt culpa motahs. Ratio huius E·qᷓntuzʒ aliqd D eſt malum: tm̃ illius ablatio eſt bona. ſed culpa moætalis eſi taz mala ꝙ peius intelligi non põt: qꝛ bonum ſũmuʒz pctm aufert Etiam ſitut iuſtus dns ſumme iuſticiazʒ diligit: ita ſumme pctm̃ mortale odit· Et ideo qᷓntuʒ in ipſo eſt paratus eſt im deſiru ere ſemꝑ: dũmodo ex parte hommis non remaneat qui pniam negligit vel oontemnit · Vñ ylid. de ſimo bo . Pemtenaa eſt et ꝑ quaʒ ad miſcdiaʒ deus pꝛouocatur(Quantum ad ſcham ptemdidt hic ꝙ non ſimus ſuffidentes aliqd cogitare a nobis Dict docet apoſtolus ꝙ non debemus cogitare de nobis quaſi ex nobis: ſed nos et omnia noſtra ad deum referre debemus · qui dicamentuz vulneris: ſpes ſalutis ꝑ arters ſaluantur 2 — „ — — quen ker lunn Khie e lum . dir Jraam Serant „Rp in None en nr , vunnong vnon ll,l, Rgàs d per be⸗ No di Einbe nutnut Lo et ofn t zumt puonunt; n gun ml uel pe mmalad lseſ tag aufert mepc im deſn uprim igaekne ſanamm a nohs guin /u qui bonoꝝ omniũ beatitido. cuʒ quo debet eſſe nĩa togitatio vt de nobis dicat illud Sap · ꝓ. Cogitatio eoz apud aluſſimũ 20 quo ſcienduʒz ꝙ togitatio noſtra ceũ diumo adiutꝛio ton⸗ uerſan debet arta leptem Primo cirea pꝛeterita peta vt ea de⸗ fleamus a pemiteamus a ſatiſſaciamus. Opoꝛtet em deo nos ſas tiſſacere peo pectatis noſtris:quod pꝛobat tri b exemphsPri⸗ muz eſt: ſiquis literas vel inſtrumentũ aliquod ſeaſſet vtra al⸗ quem: opoꝛtet peimo ꝙ ſciptuʒ deleret anteq veniam peteret⸗ Non ergo ſuff iut vt deũ per veniã petamus mſi pectata noſtra in conſcieana deleamus per ↄtritionem ↄfeſſionem a latiſtackio nem/Scðm exemplum ſiqͥs alicui malebioeret nõ ſatis eſſet ꝙ h amplius non ſa ceret niſi de hijs quibo maledixit peniteret te retradtaret. Sie peccatoꝛ qaens motaliter peccat ſpahter lo quendo todens malediet deo inᷓntum tra eis pꝛetep ta faceit et ipſum vilipendit. Vnde Iſa· s0. quondie nomen meü blaſ⸗ phemat᷑ mter vos a inter gentes. Non ergo ſatis eſt vt de his quibo maledixit peniteret a voce retra taret: niſi etiam eulpam fuã ꝑ contritioneʒ a ſatiſfact ioneʒ eogno ſceret · iuxta illud Ju ſtus pꝛimo accuſatoz ẽ ſu i, Vnde dick enaz Jlaie. Narra ſlqgwmd habes vt iuſtifieris! Lerci exemphum ſicut debitoꝛ a debitis n abſoluit᷑ niſi debitum debitoꝛi ꝑſomat · ſie peccatos a peccatis ñn abſouit᷑ mſi deo ſatiſfaciat qꝛ quodens peteamus toaens dei de bitoꝛes ſumus. Et ideo oamus quondie im o?'one dominica: Dinmitte nobis debita noſta- Vnde NMuß in libꝛo de pnia Aàd agendum pniam non ſufficit moes in mehus tõmutare a a ma lis factis reo dere: niſi a de hijs que ſadta ſunt dno ſauſfadas peꝛ penitende dolæem ꝑ humilitaus gemitũ ꝑ tontritionem coꝛ⸗ dis et ſac riſ tium boni oꝑis· Vnde Berñ⸗ Li vis agere pniam opoꝛtet te membꝛa toꝛꝑis affugere et indica e teipſum. vt non ineadas in manu vinentis Seeundo cirea peeæpta vt ea implea m Eccia· 3 Que peetepit ubi deus illa cogita ſemper · Rbſq; enim ilus patriã eterne beatitudmis intmre no valemus Mar̃ 19·. Si vis ad vitam ingredi ſerua mandata dei/(bi ſcienduz duina pꝛecepta adeo catenata ſunt vt qui vnuʒ tranſgredit omĩa tranſgrediatur · quia ſi vnus eireulus catene confnngitur omnes qui ꝑ eam hgant᷑ diſſoluntur.ſit etiam tum quis vnũ mandatum tranſgreditur: tantuz eſt ac ſi plura tranſgrederet licet m pluribus granius pecœt Jacobi ſecundo Si quis autem legem leruauerit.offendens auteʒ in vno factus eſt om niũ reus =JJJMU SCermo Sit pzʒ ꝙ; qui in vno peccato motali offeudit deum: inimicus dei onſtituitur. et ſi ſie decedit eternaliter damnat᷑: non tamẽ tantam penam habebit quantaz ille qui in multis tranſgreſſoꝛ fnit Vnde hit queritur vtꝝ peetepta ſint leuia que aliqubus grauia vident᷑ · Reſpondeo, pꝛimo leuia ſunt magna caritatem habentibo· qꝛ ta itas omnia ſuffert: omnia ſuſtinet· Cathei · i Jugum em meum ſuaue eſt a onus meũ leue. Scðo grauia ſut modicam ta ita tem habentibo de quibus dẽ Mat᷑ ·7 · Krta eſt via que duat ad vitaʒ. vnde pſał· Pꝛopter verba labioꝝꝛ tuo rum ego tuſtodui vias duras ertio de bemus to gitare chriſti palſionem pꝛima· Pet᷑ · 3. Criſto in carne paſſo aQ vos eadem to⸗ gitatione armammi ſcʒ tra omma mala. Vnde Rußg. de verb apfſtoli. Det decen na tanta fuit quanta cogitan põt. Alam quõ ſu per bia ſanari poteſt ſi humilitate filij dei non ſanatur.et quã impietatem ſanare non põt pietas, Item ſciendũ ꝙ; certiſſimuz ſignum eſt ꝙ homo xp̃m dihgit qn paſſionem a moꝛtem eius frequenter togitat· Ratio eſt· qꝛ amoe non eſt mſi quidã motg anmantis m amatum. Et ideo amoꝛ coꝛdis hominẽ quieſeere nõ ſinit ſed quotidie mouet eũ vt S de amato Mat⸗ 6. Ybi eſt theſaurus tuus ibi eſt coꝛ tuuʒ Qnarto moꝛtẽ ꝓPame; ꝓpĩiqᷓ ; certa q; amara ſit vt a vitã nrram emende 6. mus peccata vi⸗ temus Eccia·? Memoꝛare nouiſſima tua nde hic querik vtzꝛ ter mmũ hommis peeſixum quis poſſit ex edere viuendo vl pꝛeuenir moiendo. Rñdeo ꝙ vmcuiq; ſtatutum eſt a deo q; . diu vmere debeat in hot ſeculo vltra quẽ termimum non poteſt vmere vnũ momentũ · Vnde dẽ Job · jo. Conſtituiſti termimos eius qui preteriri non poterunt, põt tamen quis terminuʒ vite ſue antiapare ſiue ſit m armatos ſiue in beſtias ruendo: ſiue ve⸗ neno: laqueo ſen flammis ſe ingerẽdo. ſicut mercenarius pꝛauis moꝛibus põt efficere: vt non ſolum mer cede pꝛiuek: verumetiã vt ante conductuz tempus expellatur ˖ De hoc habek exemplã in veteri teſtamento. Deus eduxit ſihos iſrahel de egipto vt da ret eis terram pꝛomiſſionis· quam tñ pꝛopter peccata ſua non ſunt adepti · Sed anteq; ibi venirent: qui fuerunt.20 annoruz et exierunt terram egypti omnes in deſerto moꝛtui ſunt⸗ exce⸗ ptis duobo ſcʒ Joſue a caleph( Quinto eirca diſtricum iunditiuz vbi reddemus rationem de iuulibo togitationibus a inuidioſis ſimiliter de verbis otioſis nociuis et que maniſeſte ſunt contra deũ a pꝛoximuz. ſcʒ iurando per deum: blaſphemãdo maledicẽ do & verba ſcurnilia a mendoſa peoſferendo. limiliter de oꝑibus — mi ſith udie di ini non dn unſoni . Alate Atniten rn Jranin ſ lobi do Jarthfſi enn . Mnqi, lutetgi artſinn eten eus ndinot, ieſten no ,6 Boi mch P Raay ek adoz non wal armmos nmng viee :lue re⸗ 49 waus tumeti exempli t vt d ſua non Annor, ſunt⸗etc⸗ mudiin mutio⸗ nt o nmucdle⸗ Aine nos ſatit · qꝛ facultatem ad opus tribuit. Vnde ꝓPheta. Om operatus eſt dñs Joh.i5. Sine me nihil poteſtis facere, Zecundo malis tommiſſis et bonis omilſis. Doc extremũ iudieiuʒ expꝛeſ ſit Dieromimns diœns, Siue comedo ſiue bibo Rue doꝛmio que tidie ſonat hec vox in auribo meis: ſurgite motii venite ad ii⸗ ditium Berñn Nulla res ſic a peccato conſeruat ſicut terꝛ oꝛ indi cij Sexto circa penas inferm vt pꝛecaueamus nos ab ipſis quia funt amare multiplices a cterne ſi em haberent fineʒ aliq d eſſʒ Sed m Bedam, in inferno nulla eſt redempuo nec doloꝝ mi⸗ tig atioSeptimo eirta gaudia eterna: vt ea deſideremus et di gna pꝛo eis oꝑemurDieronimus in epła, Nullus laboz durus nullum tpus longuz videri debet quo gloꝛ ia eternitatis acqui⸗ ritur. Vnde de hoc in plab · Qm mille anni . Exemphluz ꝙ oĩs laboꝛ huius mundi mhil eſt reſpedu gaudioruʒ a pene futur. Doc quere in pꝛomptuario · ij·q ( Quantuz ad terciam parteʒ dicit hie Aplus. Suffidentia noſtra ex deo eſt bi ſcienduz ꝙ nos non ſumus ſuffidientes ad bene operandũ. Nam pm Bedã tria ſunt in bono opere. Primo togitare. deinde velle a perficere Graaa dei peimũ oꝑatur in nobis ſine nobis immittendo bonã togitationeʒ nos preueniendo. Scᷣm nobiſcuʒ:qꝛ immittendo bonam cogitati onezx nos ſibi per ↄſenſum iungit. Teruum per homo non ſuffidt ad ꝑſeuerandũ in bono meœpto·qꝛ ſm Girge. Cito bonum amit tit᷑:niſi a lar gitore cuſtodiatu: otanduz e peeſumptio infirmitatis multis ẽ occaſio rume· ideo petrus tor ruit: quia pꝛe ceteris pꝛeſumpſit. ergo quilibet nrm ſemꝑ deber ſtare in timoꝛe dei etiam qᷓntumcũqʒ per ſed us Eccia·22· Si nõ in timoꝛe dñi te tenueris mſtanter: cito ſubuertetur domus tua Berñ · in tractatu de ſeptem donis· Connexa ſunt qudez timoe — et religio· net manere poteſt alterum ab altero · * 5* a tredecima poſt penthecoſten auli as Galathas. Ratres. Abꝛahe dicte ſunt pꝛomiſſiones a ſemini eiusnon didt et ſeminibo q̃ſi in multis ſed quaſi in vno ſemini tuo qui eſt xpᷣs.Hot autẽ dico te amentuʒz confirmatũ a deo: que roſt quadꝛingentos et triginta annos facta eſt lex non irritum facit ad euauian dum pꝛomiſſiont.nam ſi ex lege eſſet hereditas iam nõ ex pꝛomiſſione.Abꝛahe aũt per repꝛomiſſionem donauit deus. Quid ergo lex: pꝛopteꝛ tranſgreſſoꝛes poſita eſt do u 1 ¶BGer mo ſuper Bermo net veniret ſemen tui pꝛomiſerat: oꝛdinata per angelos in manu media wꝛis per i heſum criſtum · COCT * Brahe dicke ſunt pꝛomiſſ io Ga ex coꝛde ſalitem noſtzã ſiaens: pꝛeponit nobis pꝛomiſ⸗ ſiones abꝛahe: vt de eiſdem pꝛouocati ad dſequendas eas efficadius laboꝛemus. Sic nunc geſta ſancoꝝ: nunc eoꝛum peomiſſiones.nunc gloꝛia eoꝝ in ſcriptura nobis ſepe ꝓponunt᷑ vt ex eoꝝ ↄſideratione inflammati ad imitandũ eos nunc am⸗ mus noſter ſoꝛcius imardeſcat. Ergo diat h. Abꝛahe dice ſüt peomiſſiones.quas ſi hereditare cupimus debemus opera ipiuis in qui bo pꝛomeruit pꝛomiſſiones imitari.ſitut em ſihus qui eſt ſemen patris et matris debet bona patris hereditare, ſic enã iðe Ruus debet patrem in vita a moeibo imitari, In ſignum huius dixit iheſus iideis qui g loꝛiebant᷑ ſe abꝛahe eſſe fiuos fſilios- vt habetur Johᷣ· viij ·. Si abꝛahe filij eſtis: opera abꝛahe faeute (¶ Ofñf in pñjti ſer mone tria ſũt dienda. Pnmo de operibo ⸗ obſequiis abꝛahe. Setundo quõ tria fauuut nos vnini deo Tercio de fſide tatholica a etiam de peccatis infideltatis cũ duobo exemphs Quantuz ad pꝛimũ Dblequia que abꝛahaz deo exhibuit in tii bus apparent. Primo abꝛaham ad deũ habuit deuotionẽ. quia temꝑe ſuo totus mðs excpta ſola domo ſua tuʒ familia ſua erat ydolatrie ſubiectus. Ipſe ĩ medio nationis pꝛaue a ꝑpuerſe na deum dolit a colendo pꝛedicauit. vnde tradunt hebꝛei q eum thaldei cognoſcerent eu non adorare ignem queʒz ipſi pio deoo adorabant 2 colebant a ipſe colere rectuſabat. pꝛoijecert enm in ignem a etiã ann fratrem eius. De quo didt᷑ Geñ. MWoetuus eeſt aran in vr chaldeoꝝ quod interpꝛetat᷑ ignis.abꝛaham autẽ a deo miratuloſe liberatus eſt, De quo diut᷑ Geñ. iS. Ego ſum dommus qui eduxi te de vr chaldeozꝛ · et ꝓpter ſidei deuoticm pꝛomilſit ei dñs benedictionẽ. Dec aũt benedictio nihil allud eſt ꝙ; honoꝝ magnifiœntia. poteſtatis exalta tio.diuitiam̊ am pliatio·a omnium ahaʒ reꝝ que homieʒ in hac vita poſſunt ſacere ruerenduz Geñ · 12 Magniſieabo nomen tuũ vehemen⸗ ter · eriſh benedictus et bened icam te benedientibo ( SZcðo ha⸗ buit ad deum ſpei erectionem. de dei pꝛomiſſis mhil helitans. Nam cũ eſſet abſ q; lhberis et iam eſſet centenarius et ſara nona⸗ genana: pꝛomiſit ei deus vt ſemen ſuũ multiplicare vellet ſitut kellas ceeli, vt legii Geñ:17. In quibo ommibo mihil helitanit · h nes ad Galathas. 3. RKpls 11ðððð n firmiter eredidit a ſperauit. Pnde dind ad Hebꝛe . 1 Fide ere⸗ didit abꝛaham deo ſciens eũ eſſe fidelem ꝗᷓ pꝛomilſit ei dare. Di guum quiſpe fuerat vt qui totaz ſpem ſua in deũ poluit a deo 3,= potegi ſingulani gratia mereret Gene. 15. Noli timere abeahez dison ego pꝛotecto tuus ſum Tercio habuit ad deũ veram obedien eaene tiamqꝛ que imperanit ei deus poptiſſimo animo obediuit vi duneenng delicet de terre egreſſione. cũ dixit egrederne ic et ſtatim reliquit e en patriam ſuam ꝓpter obedientiam, Stðo obediuit in ꝓprie car⸗ DSnunen, nis vuln eratione cũ pꝛecepit ei Genep·. i7. Circunader & Ner edieefh cio obe diuit in filij oblatione Genep.2z. Temp ta de. cc. a di⸗ nn zit ad eum abeaham: tolle vnigenituz ſilum tuü yſaat a offer Rr Et (cõmendatur obe dientia eius in pioptitudine quia mox de numn hin node ſurrexit a omnia que necte ſaria erant peeparauit. Silr in ne onſtancdia quia per triuuz reduxit ſilum ad imolatiomis locũ ec Poſitim mutauit ſeo ſem per paratus fuit adimplem man iis datum. hagna em obedientia fuit in reeſſu a patna maice in „ otadiſſet· niſi angelus dñt pꝛohibuiſſet eum dicens. Ne exten⸗ b das K. ¶Quantum ad ſcdam partem didt hic Rphus. deus laiir tria qdunt onmneʒ vnii mPnum R noſ wiuntas zpucreni dimatio, Nos videmus ad ſenſum ꝙ qñ aliqua duo ſunt bene oꝛ dinata a coniuncta: ſicut patet de duobo hgnis per carpenta trri an rium apte coniunctis: tunc talia bene ſunt vmta · Conſimiliter Sena voluntas noſtra dici᷑ oꝛdmata qñ ad hotc ſe habilitat ad quod iann eſt oꝛdinata vt ſuo creatori ſubijnatur a ſe ſuè vo luntati tonfor anns met. Et qñ voluntas hommis iſto mõ ẽ oꝛdinata: tunc ſit vnio emute mnter deũ a ſpm̃ hominis. Juxta illud apoſtoli. Qui adheret deo tgoſun vrnus ſpiritus effititur cum eo. Super quo diut Aug. Semper oticdn voluntatem dei ſfaciens vnus ſpiritus eſt cũ ſpiritu dommi(onñ hi An hit queritur· vtze homo teneatur voluntateʒ ſuam confoꝛmare ☚ danzen diuine vo luntati Rñdet ſancus Tho. ij . i .· q: 19. tenetur foꝛma 8 wſun liter ſcʒ q homo veht in cmuni iuſtitiam a oꝛdinem dei conſer⸗ L eene ; uare · ſed materiahter ↄ fzmari non tenetur: vt in mote pattis rdo u vnxoꝛis: matris vel hniuſmodi (Scõm quod ſfacit vnini deo eſt rſtuns tontemplatio per iugem amecem. Nos videmus ad ſenlum qq ſanexH ignis ad quod agit ſibi vnit: ſieut fer rum ignituzʒ et ignis vm xletiut nꝰn 2 . -. 2„ Sermo untur. Conſimiliter amoz mhil aliud ẽ qꝙ vmo a nexus ad in uieem duozꝝ ſez amantis a amati. vnde qui vult deo vniri: iſa Juxt⸗ duo veratiteꝛ habere debet . nam talis qni ſic deo vnit ex arden veſin. tiſſimo amoee totaliter tranſfoꝛmat᷑ in ipſum Kug. Talis vnus . aliqr quiſq; ẽ quahs eſt eius dilectio. Si inquit terraz diligis ter ra es “ et pe ſi deum diügis deus eris (Ter aũ quod hominez faet vmiri deo dent eſt panis clleſtis, Wanducatũ ex pane vel quoctũq; alio abo cũ ””ßͦ cibato vnum effiat᷑. A ſimili panis cleſtis eſt pams angelornuz ctus inter omma virtutis ſũme: nam pfectiſſimaʒ vnionem faat aie eeemen ad deum vt didum ẽ a beato auguſtino. Nõ tu me mutabis m mnd te ſed tu mutabe ris in me: ſicut li cbus coꝛꝑis mei eſſes, multtuu eyeriite deus põt anime conſerre in hact vita qñ ſe digne peeparat ad ante huius ſacramenu ſuſceptioneʒ, Onde aplus. Quõ non cuʒ illo —uuundo ⸗ nobis omnia donauit Rug Quando xp̃s manducat᷑ vita ma· pons dueatur Joh · 6 Qui manducat me vuet ꝓpter me (Quantã ne un ad tertciam partem dicit Aplus· Promilſſio ex ſide iheſu xp̃i da“ß eerſo credentibus Mꝛzo quo ſciendum ꝙ lumen fſidei fact nos agno⸗ r ait ſcere dona qꝛ fadit nos aſſentire illis que naturaliter ſcire no poſ eston ſumus. Onð credimus ꝙ beata virgo maria permanſit virgo WRWNN c ꝙ deus homo lactus eſt · ꝙ ſub parua hoſtia ſit tam mann dIſ doꝛpus ſitut in cruc pependit illud exedit oẽm ſenſum huma * num et non põt apprehendi niſi per ſdem Greg in omel. Fi⸗ ((CG des eſt earum re que apparentiam non hñ̃t· que aũt appareatt inid ſidem non habent ſed agnitionezi- nec fides habet men tum cui ð humana ratio pꝛebet experimentuzʒ, Vnde de hoc dici in deere guil tis· ides tompꝛehendit que ſupꝛa rationeʒ ſunt Motandum erpr ym holkot ſuper libꝛo ſap · Lumen naturalis intelhgentie põt irs. hommez ducere ad deũ. Et pꝛobat hoc de ſancto coꝛnelio: ſicut el habetur Kctu · quem deus non ꝑmiſit errare ſinaliter h̊ bea⸗ K tum petz miſit ad eum vt eũ in ſoꝛmaret · vt di at ibidem. Jtez 1 holkot.ꝙ ſi quis non abuteret᷑ intelledu a affedu: ſed eleuaret intelledum a affectũ in deũ . ſic ꝙ illa duo non eſſent lgata ter⸗½ renis: tunc in tali lumine naturali duœretur homo ad deum. i mmen h eſſet ex grada que eſt cõmunis a que nos om̃s pʒer ui uenit (Onde hic queritur. vtrum peccatuʒ inſidelitatis ſit ma- dane ximuz peccatoꝛum. Reſpondet landus Thomas. ij. j. ꝙ ſic. ra üükin to eſt: q; peccatuʒ ſosmaliter et maliter ſtat in auerſione a deo HMM mus debe — s vniniii etr D alßz vind sterag rvmni de o d mglon mutarsn mi epand on al⸗ vi n Qunti ſuryide os ago⸗ end ol ſtvage mWANN um hune itpan mentumtu ici nder — nnde pot o: ſaut erhbea⸗ en h, Aeuaret ngat in d dum onns p oned mſatie A Juxta illud Iſa. 59. Iniq́tates veſtre diſerunt inter vos a deuz veſtrum. Sed ꝑ mſidelitatem homo magis elongat᷑ a deo cq; per aliquod alud pctm.ergo infidehtas eſt maximuʒ peccatoraum· et per ↄns inducit metem eternam Wat᷑: Qui vero non credi derit tondemnabit᷑ oms. 3. Qui non credit iam indicatus eſt. querit que mſidehtas ẽ maius pctĩ. Reſpondet ſan⸗ O ctus Tho · ij · ij q· Deretia qui peoſitentur fidem euangelij àa taa men toꝛrumpunt grauius peccant q; indei qui fideʒ euangelij nunq; ſu ſceperunt.et iudei qui ſuſceperunt figuram eius in ve⸗ teri teſtamento: qð male mterpꝛetando toꝛrumpũt grauius pec cant q; gentiles qui nullo modo ſidem euangelij ſuſcepert Se⸗ cundo querit vtz xp̃iano liœat cmunicare cũ infidelibus Re⸗ ſpondet Tho · Qm ſirmi ſunt m nide: ita vt ex eoꝝ cmunmicad ne cum infidelibo ſperatur magis illoꝛ conuerſio q; hoꝛum ſub uer ſio: non ſunt pꝛohibendi comunicare cum mſidelibo. ſimph⸗ tes aũt a infi?mi pꝛohibendi ſunt ne ſine magna neceſſitate cuʒ eis conuerſent᷑ (Tercio queritur vtzæ eœteri infideles compellen ( di lunt ad fidem redpienda. Rñndetur ꝙ non debent compell ad ſidem aſperitatibo ſed poaus duci autoꝛitat bo ſcripturaruʒ rationibo a dulcibus verbis. naʒ toacta ſeruitia n5 placnt deo ¶ Quar to quenit᷑ vtꝝ liœat trahere ꝑ munera iudeos vel ceterog infideles ad ſidem luſapiendaz . Rnder ſm Ray. Inſdeles tra⸗ hi pñt ad ſidem pꝛomiſſionibo a munenbus, Hed addit ibidez guillerinus ꝙ non ſunt danda munera ꝓpter fidem recpiendã ex pacto, ſed ſi vellent baptiſari a timerent pauꝑtatem inter xpi anos: poſſet eis aliquid dari vel pꝛomitti: Jtem poſſet xp̃ᷣianus mnſideli dare non ꝓpter ſidem reupiendã ſed ꝓpter bemuolentiã captandam.vt ſic eum faulus poſſet cõuertereQuinto quen ¶ vtz pueri inſidelium aO iudeoꝝ muitis parentibo ſunt bapuſan- di · Reſpondet ſandus Tho · non liet · ſed qn ad annos diſen⸗ tionis ꝑuenerint poſſent ſidem recipere etiam parentibo inuitis Si tñ in articulo moetis hoc facerent dicit Guill. eredo ꝙ nõ pec⸗ carent Serto queritur vtz xp̃ianus qñq; tenetur ſubire mar⸗ CA tirium ſub pꝛetepto, Rñdet Tho·. ꝙ xpᷣianus debet habere aim peeparatum vt poius ſe occidi permitteret q; fidem negaret: tempoꝛalia cadit ſub pꝛeœpto àd quod debet elſe paratus ani⸗ mus criſtiami. Auguſtinus. Suſtinere rapmam bo noꝛum ſuoruʒ debet quis magis q; xpᷣm negare vel motahter peccare. Ratio n J vel etiam moetaliter peccaret.q ſic etiam relinquere ꝓpria bona ¶Rñdetur ꝙ niſi quis diuinitus ſit motus martirium ſubire in⸗ cautum eſt. plures ſiquidem fuer̃t xp̃ᷣiani quos metus penaniʒ oppreſſit · a ante congreſſionem terꝛoꝛ eliſit. Et fuerunt tales in Sermo“ eſt: quia quilibet xpianus tenetur magis diligere deum eᷓ ſe⸗ ipſum, peccare auteʒ moetaliter eſt facere contra deum. punin eſt aliquid pati ↄtra ſeipſum. vnde caritas dei hoc requirit vt qui- lbet xp̃ᷣianus debet podius quãlibet penam ſuſtinere q; fidezʒ ne gare: vel alias mortaliter peccare. Sed in ſpeciali deſtendere ad hanc penam vel illam non tenet᷑. quinimo ſtulte faceret ſi quis ſeip̃m vel alũ ſuꝑ huiuſmõi partitularibo penis ſoldtaret. Suf ſiceitem̃ in genere hoc bonum habere ꝓpoſitum et ſperare in dei gradhiam ꝙ bene aptus eſſet ſi neœſſitas aduemiret. In neceſſita tis em̃ artitulo multi exigui in fide repert ſunt diumo auxiuo aſſiſtente martiriũ animoſe toleraſſe.¶ Septimo quent hic an expediat homini huiuſmodi imꝑfecto ſponte martirium ſubire multitud ine magna vtz per Euſebiuz li. S eccieſiaſtie hyſto. ltimo nota exempluʒ quõ ſacerdos catholicus ad pꝛobandaz ndem catholicam eſſe veram ab igne non eſt leſus · hoc quere in optuario folio tero. „ . „% % in auũt aduerſus carnem, hec em̃ ſibi inuicem aduer ſantur: vt non quetcũq; vultis illa facatis. quod ſi ſpũ duamini non eſtis ſub lege. Maniſeſta aũt ſunt opa car nis que ſunt ſoꝛnica tio: immunditia: luxuria: vdoloꝛum ſeruitus.venefſitia·inimicide · cõtentiones ire rixe diſſenſi ones · ſecke · inuidie: homicidia: ebrietates cõmeſſationes ⁊ his ſimilia que pꝛedico wobis ſicut pꝛedixi qm qui talia agunt regnũ dei non conſequẽtur. Frudns aũt ſpũs eſt caritas: gaudiuzʒ: pax: padentia: longanimitas bonitas benignitas: manſuetudo: fides: moleſtia: caſtitas. Aduer 1 ſus huiuſmodi non ðẽ lex.qui aũt ſnnt xp̃i carnem ſuam crudſixerunt uim vidis et tonapiſcendiis⸗ tteet deſderia carnis non perſidetis. Bexrmo ſu ſuper Epiſtola p̃ᷣcedenti.xii. Pinitu ambulate Galł.c. In Epla hodierna apoſtolus nos inuitat ad vitam ſpũalem diſſaudens vitam carn. lem. ergo didt hic in pꝛinapio epłe. Spiritu ambul⸗ X . 7 *KRatres. ſpu ambulate: 1 deſideria carnis non r ficietis, Cam em concupiſcdt aduerſus ſpm̃ . ſpus nde in pñti ſermone ͥ S. ,v S — r e i w ᷣenen dnz, mepunmg rqſdr tender 9 atant. Neran ir N Jn wela umd Ml us penang unt klsmn vobande;, gaenem 40 nis nonr ſpfͦ his irmadur oo ſi hi t oaaar pwom tdiſenſi ſatones guitunn ſpüst! Wnin 35⸗P nenlan napoſor int Naaz diffidie eſt habenti multas diuidias in ſpũah vita pꝛoficere tria ſunt diceenda. Primo de pꝛofedtu ſpũali · a de reſ tutõe rex iniuſtaꝝ, Secundo de peccatis moætalibꝰ. Nercio de illis qui xp̃i ſunt per que ſigna cognoſcunt᷑ ¶ Quantum ad peimũ ſciendũ ꝙ ad ꝓfedum ſpũalem duo requiruut᷑. Primo ꝙhomo ſit leuns per contemptuʒ terrenoꝝ. Nos videmus ad ſenſuʒ ꝙ homo vo lens peregrinari pondus ipſum depꝛimens ſolet deponere a al leuiare ſeipſum quantuʒ poteſt. Conſimihter ex quo amoꝛ ter⸗ renazꝝꝛ rerum depꝛimit animaʒ: ne in vita ſpũali pꝛoſficiat. Ideo neceſſe ẽ ad hoc vt poſſet pꝛofire ꝙ tontemnat terre na.qui cõ temptus terrenoꝝꝛ ipſum alleuiat vt pꝛoficere poſſit, Vñ Greg Qui mihi onus diuitiaʒꝝ abſtulit ad currenduz ctius expedunt a per ſemitas virtutum regnum intrare. Vnde difficile eſt con⸗ ſidentes ni pecunijs regnum œloʒ intrareSZ diceret aliquis dilf . ficile ⁊ impoſſibile eſt camelũ ꝑ foramen acus tranſire, ergo im poſlibile eſt diuitem intrare regnum celoꝛ: (Rñdetur ꝙ hoc ver bum ppi non eſt intelngenduz de omnibo diuitibo. quia dauid Jacob abꝛaham pater filioꝝ iſrahel: enaz moyſes a plures alij in veteri teſtamento diuites fuerunt a tñ ſaluati ſũt Similiter a in nouo teſtamento heuricus imperatoꝛ a ſanctus ludouitus rex francie: a multi alij qui diuicias habuerunt celum intrauerunt ed de quibo diuiubo loquit hie xp̃us Rñdetur ꝙ de illis duui⸗ tibus qui hic crapuloſe viuunt m toꝛpus· a etiam res ſuas in- iuſte acquiſitas ſuperflue a male expendunt ſuꝑbiendo: imebꝛi⸗ ando. luxuriando. qui mali ſunt diuites qui ſit amant diuicias: et non ſubueniunt pauperibo Exempluz de diuite epulõe Luẽ 16. Et ſignanter qui poſſident res iniuſtas quas reſtituere ten?⸗ tur Pꝛo quo ſcienduz ꝙ plura ſunt de quibo fieri opoꝛtet reſti⸗ tundo relgioms ing reſſu indebite ret rahentes. Tercio in fama ledentes. Quarto membꝛa mutilantes vel vulnerantes Quinto tutionem ym poſſe. Primo virgines virginitate pꝛuantes. BOHe furto rapina vel vſura mpientes. Sexto damna pꝛoximis in a⸗ gris vel oꝛtis inferentes, Septimo mercancias doloſas exertẽtes DOctauo ad ip̃m terminum plus qᷓ; pꝛompta petunia vendentes Nono alienaꝝꝛ reꝝ mala ſide emptoꝛes. deamo mechaniti ſua artificia doloſe tum ſint vilia tegentes a talia ſie pꝛo boms ven⸗ dẽtes. Vndecimo vxoꝛes marius iniuſte ſubtra hentes et male ex pendentes a adulteriuʒ de parte aliena nutrientes. Duodecimo famuli et famule dñis ſuis infideliter ſeruientes · Decimotercio mercedem laboꝛantibo debitaz retardantes. Decimoquarto in⸗ Serm uentas res non reſtituentes . Decimoqnto dona a iudeis redpiẽs tes · Decimoſexto monetaʒ malam pꝛo bona vendentes ſcienter Decimoſeptimo eam miuſte immutantes. Decimoockauo cleri⸗ cus a religioſus bona eccleſie male conſumentes. Deamonono deamas a oblationes debitas nõ ſoluentes a etiam damnũ qð pꝛoximus inturrit ex retentione rei aliene non recompenſantes et ſimilia multa que oĩa ſingulis diſtinctionibo indigent pꝛout in ſümis doctozꝛ reperies · a m quarto ſeñ · Reſtitutio aũt debet fieri ſtatim integre a ꝓprie perſone ſi ſcitur aut heredibus eius. ſi non ſcitur in pios vſus ↄuertatur.Et ſi eſt manifeſtũ tunc ꝑ ſeipſum reſtituat · ſi occultuz eſt tunc etiã octulte per ↄſeſſorem debet fieri reſtitutio pᷣm ꝙ homo in vita ſpũali pꝛoſiciat et in a⸗ mce dei ·˖ Qui em deum diligit ſemper pꝛoſicdt m bono a nunq; tepeſcit · Vnde Berñ .; O bone iheſu nunq; ẽ amoꝛ tuus odoſus · qui te diligunt nunq; tepeſcunt· nam hoc qð agit caloe nat᷑alis in coꝛde hois: hot agit amoꝛ dei in anima.Sed nos videmus p caloꝛ natùalis in coꝛde exñs ipſum toꝛ non ſinit quieſcere.h ma xime apparet in ſomno·qꝛ tunc omnia mẽbꝛa quieſcuntſolum aũt coꝛ qð eſt plenũ caloæe nullo temꝑe in vita hominis ꝗqeſcit Sitc etiam amo diuinus cũ ſit quidam caloꝛ naturalis amme nñ ſinit ipſam quieſcere: ſed ſemꝑ monet ip̃am ad operandũ. Vñ Eneg · Kmoe dei nunq; eſt odoſus. operat᷑ em̃ magna ſi eſtOnñ tuz ar gumentum vere vite ſpua hit eſt notanduz hm Vlbe —õ us eſt cuius ſpũs carni penitus dominat᷑· qui tam cito ſentit mcõ modum ſpũale ſicut coꝛꝑale · i · qui tam ato ſtudet mederi ſpin⸗ tui vt coꝛponi qᷓnto digꝗ ni eſt q; cꝛ pus Scðm argumentum xvere vite ſpũalis eſt qui tm̃ delectatur in cibis ſpũahbus qᷓntum in coꝛpoꝛalibo· et tam inuite negligit ibum ſpũalem ſicut coꝛ⸗ Poꝛalem · Et tm̃ ſe oogit ad abos ſpũales tum non appetit ſicut infirmus ſe cogit ad toꝛꝑales cum eos faſtidit (Ceraũ gumẽ tum vere vite ſpũabhs ẽ ſi tam paratus ẽ obedire in ommnibo ſpi⸗ rituali medico pꝛo ſanitate anime ſitut carnah medido pꝛo ſam⸗ tate toꝛporis. Si ſtudet tm̃ acquirere a multiphcare et ↄſeruare q vtiliter expendere bona ſpũalia ſicut bona temꝑalia· Et tanto magis ſpũalia q; cd poꝛalia quanto digniæ eſt ſpũs q; coꝛ pus De hiüs diat Aplus. MWaniſeſta aũt ſunt opera carmis: ꝗᷓ ſunt ſoꝛnicatio: imũditia impudiadcia: et luxuria ic (In iſta cða ꝑte „ lam 09 V et ſie / a der cod! erd dsn dsſtient Z le⸗ amonon damnd wenande Nnt pon daut h⸗ hlse⸗ lünn 1 dilonn aterin noand ns ogoſis loe naiais denns ler. ym nt⸗n is gaſ Nn Nd⸗ nneii r vieeſpin Deenct md recen ſin⸗ gungun qrunm ſat oꝛ⸗ Nutſint ngums mboſpi⸗ o ſam⸗ rwaen Ertand chws sg n hl xi iſti9 epke oſtendit Rpls peccata carnis que ſunt peccata moia lia· qꝛ qui tala agunt regnum dei nõ conſequent᷑ Pro quo ſci endum ꝙ pctmn motale quatuo modis cõmitatu: (Primo mõ qñ ſtit ſe facere ↄtra pꝛe ptuʒ dei a ↄtra pꝛeceptum pꝛelati vel eccleſie vel aliquo modo vnũ de ſeptem vicijs capitalibus vel Itra votum oõmiſſum. Et in hoc ignorantia non excuſat hoĩeʒ vſum ntionis habentem Aug. Ideo diuina pꝛecpta data ſunt vt extuſatio de ignoꝛantia non habeat᷑ ¶ Scdðo modo cõmittit Peccatuʒ motale ꝓpter vonſcientiaʒ erꝛ oneam. vt cũ quis fatt ali quo modo qð non eſt ↄtra pꝛeœptumnec vnum de ſeptem peccatis moꝛtalibo- conſcientia ſua diffinitiue ſibi iudicat hot eſſe pdtim motale. et ſi ſuper hoc facit peccat moꝛtaliter. et talis eonſcientia eſt valde periculoſa.qꝛ tales faciunt ſibi peccata a il laqueant ſe periculoſe · a hot inſtigante dyabolo: qui cũ nõ põt in pectata manifeſta induere tunc ſic duut per ꝓplexitatem petc candi ˖ vnde in decretis. Quod ſit ↄtra conſcientiam edificat ad gehennã (Sed tñ ki moꝛ ↄſcientie pꝛo vna parte ſperat ꝙ ſit liatum.pꝛo aha ꝑte ti⸗ malum a tñ operatur, Qñq; pꝛo nan habet motiua.ti met ꝙ ſit illidtuʒ · hic timoꝛ ↄſcientie non habet ſemper pdm̃: im ꝙ erꝛonea conſcienna did᷑ qñ quis non dubitat ſed certitudmaliter a diffinitiue tenet aliquod eſſe net eſt vituperandus niſi ſit nim is exclſſuius. Gieg. Bonaruz mentiuz eſt ibi culpam agnoſcere vbi culpa nõ eſt Nercio pee catum mortale cõmittitur cũ quis plus dihgit vel timet creatu ram q; creatoꝛem. ſic ſi quis plus diligit vxoꝛem ꝓpam vel fili⸗ os vel temꝑaliavel honoꝛem vel pultritudinẽ vel veſtez q; deũ et ſit facit creaturam deũ ſuuzʒ · qma quicquid homo diligit vl⸗ tra deum hot eſt deus ſuus · Vnde Rug⸗ Doc ab homine colitur quod pꝛe ceteris plus dilgit᷑. Et tahs qui ſie pꝛeponit creaturã creatori petccat motahter, Rõ eſt: qꝛ facit ↄtra pꝛeœptuʒ canta tis in quo pꝛecipimur deum diligere ſuper omnia Motandum quilibet ſic deum debet dilgere ꝙ poaus deberet omnia tem Poralia perdere inſuper moꝛtem ſuſtinere q; deum cum vno pec⸗ cato moꝛtali offendere · XPoſtolus: Quis nos ſeparabit a carita te thriſti: an tribulatio: an anguſtia Quarto peccatum mor⸗ tale cõmittitur per adum peccati vemalis. ſic ꝙ actus pecca ti venialis ædinatur in hinem peccate mortalis. Verbi grada. verbum odoſum in ſe eſt peccatum veniale ſed tum loquoꝛ tum Sermo euz muliere vel virgine ea intentione vt poſſim eſſe allicere ad peccanduz mecũ. tunt illud verbum eſt pm̃ mortale · non ꝙ il lud verbum iocoſum in ſe ſit pctĩ mortale: ſed qꝛ refero in hũc finem qui finis in ſe eſt pctin moetale. Et ſic ꝓpter intentionem peruerlam erit pctim mortale · quod vm alteri qui hoc verbum elſſet lotutus ſolũmodo eſſet pm̃ veniale. Simile eſt ð tadu ex mala intentione cauſa alhciendi eſt Fanm mortale, Vnde dict im decreth. Deus udicat inten tiones (Quantuz ad tercã partem diat hic Aplus. Qui xp̃i ſunt carnẽ ſuam cruuſier̃t tum vicijs et concupiſcencijs ¶ Vnde m Gulb · lugduñ dupliater quis ẽ xp̃i. ſcz de iure vel ð mandatoz eius obſeruatione(Primo oẽs homines xp̃i ſunt. a hot de iure creationis. Item emptionis iure oñis homines xp̃i ſunt · tanti em̃ pꝛecij emit vt merito plus poſ ſideret. 1. Coꝝꝶ 6. Empti em eſtis pꝛecoo magno. tñ plus tene tur homo pꝛo bñſfitio redemptionis q; creationis (Scðo iure mã datozꝛꝛ eius impletionis · In illo modo ſumendo: heu pauci ho⸗ mines xp̃i ſunt:qꝛ pauti ſeruãt pꝛecpta eius et plures modicũ turant. qꝛ totus mðus in mahgno poſitus eſt. a paud ſunt ſide les a veraces in filis hoim · Vnde Ariſt. z· thopicoꝝ. Domĩes vt plurimuz ſunt mali· in paueioeibo enim bom ſunt, Sicut la⸗ pides peedioſe pauti ſunt q; lapides cõmunes · quia vnus peecio ſus valet mille cmunes.Sit vnus bonus homo pꝛeualet mille malos Eccia·16. MWeliur eſt vnus timens deum ꝙ; mille impij Et quanto paucoꝛes ſunt tanto gloioſius eſt eſſe de numero iſtoꝛ qui ſunt de ꝑte dei Notand hic ꝙ quinq; ſunt ſigna deſi gnata per qñq; vulnera xp̃i vtꝝ quis ſit ex parte dei vel dya⸗ bol Primum ſignuʒz ex parte dei eſt humihtas. ſignum aüt ex parte dyaboũl eſt ſuꝑbia. Vnð glola ſuꝑ illud Job· . pſe eſt rex ſuper oes filios ſuꝑbie. Iſte eſt titulus dyaboli · ſic humiltas ti tulus dei⸗quo ſigno exerdtus oognoſcit᷑ Greg. Euidentiſſimũ ſuo quiſq; cog noſcit ſub quo milite inuenit:ſolent enim hoĩes multũ timere qñ aliqð certuʒ ſignũ tꝑalis meetis in ſe vident Nec mizʒ cum ipſe xps mote a ꝓpinquanti m ſenſualitatẽ ui ul tuz timuit qꝛ cepit iheſus pauere tedere · Quantuz igit᷑ tmere dñt ſuperbi qui enidentiſſimũ ſignuʒ eterne motis in ſe agno⸗ ſcunt Scðm ſignũ eſt qð xpᷣus nos docet Joh. S· Qui ex deo ẽ verba dei audit · ꝓpterea vos non audius quia ex deo non eſtis⸗ erauũ ſignũ ẽ fraterna dilectio Johᷣ.iʒ· In hot cognoſcẽt oes hoĩes qꝛ diſcipuli mei eſtis ſi dilectionem adinuicem habueriti le⸗non N ſn nſ ntentionen we werben 1dnmann naen tunpi anrnti (Pimddi⸗ npdons nopee tüphstn tdo unni upana v⸗ w modici aunt ſde Dories ds e⸗ wsen eualer mi zmilein ede und nt ionn A duml dyx- mimautex Peelnt Umihtas dn Anädumſim Figno mn woie nſe viden aünteuil igiinn nſe ag⸗ uier ⸗ ononen⸗ oleit os atunt Et ſicut dilectio fraterna eſt ſgn . aliquis ſit ex parte deſ. Sic odum eſt ſignũ ꝙ aliquis ſit ex parte dyaboliIlota fatui⸗ tatem illoꝝ qui ſigna ↄtraria volunt habem in ſe ſez amoœem æ odium. volunt em amare amicos ſuos et benefac oꝛes: et odin mimitos quibo malum optant a faeiunt qntum poſſu nt · quoꝛꝛ altag eſt ſignum dyaboh. a reliquũ ſignum xp̃i/quaſi quis poſ ſet duobus dñis ſeruire · Wiruz eſt quõ homines hñt odium nn ter ſe clim omne amimal diligit ſibi ſimile (Quartum ſignuz eſt miſeritoꝛdia quo ſigno diſtinguet iheſus bonos a repꝛobos in die indicij cũ dicet · Wenite benedicti patuis mei & Quintum ſi gnum eſt caſtigatio coꝛꝑis. Vnde de illo ſigno dicit hic Apls Si m carnem vixeritis moꝛiemini. Berñ· Qui carnalibo deſi⸗ derijs paſcitur eternaꝝ deliaaz indignus habe tur ¶ Vnde no⸗ tandum ꝙ iheſus xp̃s cruœm ſuam poꝛtauit Johᷣ. Baiulans ſibi crutem exiuit in eum qui diut᷑ caluarie locus:et ibi cruaſfixerüt eum. Et vult electos ſuos eũ ſequi poꝛtando cruem ꝓpam poſt ipſum. Vnde dixit Qui non acdpit crucʒ ſuam a ſequi tur me non eſt me dignus.ſi tupimus regnare cum xpᷣo tunt etiam de bemus pati tũ eo · Greg· Si illic dulcia petimꝰ neceſſe eſt vt hice amara toleremus. ergꝗo quilbet debet carnem ſuam crudifigere tuz xp̃o · Berñ. Criſtus qui non fſallit neq; fallitur elegit quod carni moleſtius eſt· id g vtilius. id etiam magis eligenð eſt. Vñ ylſ doꝛus · Ille p̃ianus eſt qui ſe xp̃ianuʒ factis oſtendit ambu lans et iple ſicut ille ambulauit a quo nomen contraxit. Rug·. Quicquid xp̃us geſſit in terra diſcipli⸗ na moꝝ fuit Greg. Omnis xp̃i actio noſtra eſt inſtructio. minica quindecima poſt penthecoſt Pauli ao Balathas Katres ſi viuimꝰ ſpũ ſpiritu ambulemus. e 05 effidamur inanis gloꝛie cupidi: inuiceʒ pꝛouotã eess inuicem inuidentes⸗-Fratres et ſi pyeocenpatꝰ fuerit homo in aliquo dehdto: wos qui ſpũales eſtis hui uſmodi inſtruite in ſpiritu lenitatis conſiderans teipſuzʒ Z 4* ne 2 tu tempteris.Alter alterius onera poꝛtate:⁊ ſic im⸗ plebitis legem xpᷣi.nam ſi quis exiſtimat ſe aliquid eſſe cum nihil ſit: ipſe ſe ſeduct. opus aũt ſunʒ pꝛobet vnus quiſq; ⁊ ſit in ſemetipſo laudem habebit i non in altero· vnuſquiſq; enim onus ſuum poꝛtabit tcõmunitet aũt is qui cathezizatur ei qui ſe cathezizat in omnibus bonis. Bermo Nohite errare: deus non irridetur que enim ſeminauerit homo het et metet ˖ AQm̃ qui ſeminat in carne ſna: de car ne et metet coꝛruptionẽ. Qui aũt ſeminat in ſpũ de ſpũ metet vitam eternam. Sonũ enim fadentes non deſitia mns. tempe enim ſuo metemus nõ deſidentes. Ergo du tempus habemus operemur bonum ad omnes maxime autem ad dom eſticos fdei · Iſpiritu vinimus ſpa et Ambulem di. Si ſpũ viuimus i& ſcʒ vita ſpũali ſine qua omnis conatus ꝓ fieiendi Pinutilis eſt: tunc ſtudeamus eadez vita pꝛoſficere · qꝛ nõ pꝛoſicere eſt deficere. Berñ · Nulli eſſe in eodeʒ ſtatu coneditur Seruus aũt dei pꝛofidit aut defidt. aut ſurſum vertit᷑ aut m in⸗ ferioꝛi mer gitur. Vnde dieit aplus Zi ſpũ viui . c ¶ Vnð in pre ſenti ſermone tria ſunt dienda. Primo de triplia vita, Secudo de mani gloꝛia. Teꝛcio de merito vite eterne (Quamntuz ad pꝛi muʒ ſciendum q eſt triplex vita ſcʒ· nature: gradie et glonie: qua boni viuere debent m pñti a in futurocPrimam vitaz ope mtur anima in cꝑe ammando a vinificando ip̃m . Et iſta vi⸗ ta eſt ſatis bꝛeuis: qð oſtenditur ꝑ ſacram ſcripturazʒ · Jobe lo · Homo natus de muliere · Jacobi · 4. Que eſt vita veſtra: nil vapoꝛ quidam ad moditũ parens. Dſtendit᷑ etiam in hoc ꝙ; ta hominis eſt bꝛeuis qꝛ vita hominis comꝑatur ſeno, wnde en caro fenum: hodie eſt et cras in chbanuʒ mittit᷑.ſic hodie homo vinit a cras moeitur. Iteʒ vita noſtra eſt tamq; fumus pertran ſiens a tanq; nauis ꝑturrens. Item oomꝑatur vmbꝛe ſicut dam nan in inferno dicunt. tranſierunt oĩa tamq; vmbꝛa. Iteʒ vita noſtra eſt tamꝙ; ventus Job.?. Memento mei deus: qꝛ ventus eſt vita me. Se am vitam oemt grada dei im anima Pficienz uo viuimus in inſtanti occulte pnctu⸗ ſed per ſi er ie vita tognoſcit᷑ Sunt aũt tria ſigna que peobant toꝛꝑalem vitam in homine ſeʒ ſenſus: caloꝛ et motus que in quotunq; homime mnennt muenta de vita ipſius homis non dubitat (Et hec eadem püaliter intellecka pꝛobanti im in homme vitam ſpüalem. Vnde Auß. petrbar dicens. da mihi ſicut 9 Galb.5. Duo ſũt ab omnibo nobis ſohcite querenda: ſcʒ vt vnamus et vt viuentes peohtiamus, Et hec duo tangit hic KRpls Gratia dei ſuz id qd gokKere Vome ſuos d ai pn dum etiam gnan det ſ⸗ noſtere me et te. Dinc inuemilie dic h puerbiũ̃ de elo oꝛaville nnan Domo cognolte teipſuz⸗Debet homo ſe dare ad mueſtigandu “ ſuos deſectꝰ a videre ad qualia officia lit magis inclinatus. Di l eit puerbialiter. Sicut ventus flat: ad hanc ptem palliũ vertẽ n di⸗ dum elt. Item docet beatus Ruguſt fraties ſuos in heremo: e ergo di ficut dyabolus ↄſiderat ad que vida ſumus ma gis iuthnati. ſe emarine etiam nos ↄtia eadem peccata eo ſtudioſius ſuis aſtutijs repu⸗ . gnare debemus. dyabolus oim diſcutit confueru dines et turas I. ſcrutatur affedtus a ibi cauſas querit nocndi vbi cuẽlibet vi⸗ Duſt det ſtudioſius octupar (Scðo ad vitam ſpualem ne celſarius eſt „ WW ealoæ dilectionis. Nulla em vita ſpũahs eſſe poterit lone dilecti thir i⸗ On e Rug · Vita anime am & dei eſt: qui non amat me tuus EeH nne) eraum eſt ipla oꝑatio pobams dileckionez, qui enin diat ſereg 3 deum dihkgit a mandata eius non cuſto dit mendax ent, Qꝛ pᷣm Onadinr Ereg · Pꝛobatio diled ionis exhibitio eſt oꝑeris. Bernde con ed ſideratione.D bone iheſu non ẽ amoe tuus ocdoſus.qui te dili autn nt non tepeſcunt. non eſt amoe tuus tranſitoꝛius ſe etern?. npe⸗ et ergo tria oſtendunt in homine vitam ſpualen erciã vi Sea tam operat᷑ maniſeſta viſio diumitatis in patria Joh⸗ 17. Dee e⸗ DIn vita eterna vt tognoſcant te ſolum veꝝ deuz . Et illaz vitaz 4 Jone Petuam quilibet debet deſiderare Kug⸗D clam bax ſine tene- egn dbdeiis. iunuentus line ſenectute- pax ſine diſcoꝛdia. Vñ etiã Greg⸗ Etinkkx Perſectaz dulcedinez gaudij non deguſtat nili qui ad illud ar H e S denti deſiderio anhelat ( Quantum ad ſcðam partem dictt hie uſn:mi Aplus: Non eſidamur manis gloꝛie eupidi ( Vnde ſciendum nvrn ꝙ duplex ẽ manis gloꝛia, Prima cũ quis gloꝛiat᷑ in malis operi oo pvrus Pꝛouer· z- Letant᷑ cum male fecerint, Omnis tahs exulit devro. tio fugienda ẽ a quolibet xp̃iano Vnde gi uerit vtz ſit pec ℳ Seren— catum motale gaudere 6 iactare ſe in malis ¶Rñdetur q ſic : i utdam illud in quo gandet iactat ſe eſt motale Eccia: 19: Qui gau eg vin Det de iniquitate denotabit ˖ i. de libꝛo vite delebit. quoðd nõ fit vens niſi per potin motaleq; gandere in mdo in malis ſit pm mo JJMVMU aeng aale-aſilt EGrs⸗dien omek Nemo pot ni gandere in müuÜld “ et in luturo ſetulo. Ex quo patet ſi tupis in futuro gaudere cuz euN 2/ i inzd xp̃ᷣo: tunc ibi non de bes Fändor necte in malis H 2 ai al erEiegn, l lacatio maligna eſt Et hoc quadꝛupliciter pꝛobat Primo per e rbat ſar gnn het ꝙ deus concitatur tontra peccatorem: ſicut ſi ſeruus tuus te ðWðU er n⸗ muiſte offendiſſet a de hoc exultaret a iactarer ſe quia hoc ſfeuar ”M S kene Sedcundo qꝛ maria a omnes ſandi de hac exultatone triſtantui-ꝛ: H S unh UMD Sermo Me qꝛ ſicut eſt gaudium in elo ſuper vno peccatoꝛe pnĩam agente Erge qñ ipſe peccatoð tri ſtatur a dolet de peceatis, Sic etontrano nn Inut gaudet de malis ſuis a iactat ſe co:aʒ hominibo erao per hact· laboꝛ erit homo minus diſpoſitus ad ↄtritionem: pniam et venimim nam conſequendazʒ QRuarto. qꝛ mihil leaus eſt demombus et caſſuus guel q; talis exultatio a gaudium· quia vertetur in fletum petuum bbet Lucœ. 6. Ve vobis qui nunc nidetis qꝛ lugebitis Math·14. bi one. erit fletus a ſiridoꝛ dentium · Vnde etiam Greg· Preſentia gau eunyſol dia ſequunt᷑ perpetua lamenta. a hoc eſt cum quis g loꝛiatur in det bonis operibo· ſitut ieiunium: oꝛatio. elemoſina peregnnatio: lmt à tahs bona operatio ſua perdit᷑ a mercede ſe pꝛiuat. Vn maxi bilnnl mus in quoda ſermone. Non poſſumus ſimul peo vno a eodez perb opere fauosem mundi expetere a pꝛemiũ celeſtis glorie acquirz koebt rego: D q; miſeni ſunt qui affectant laudes hoim in ſemet Irn ipſis: diſſipant laboꝛes fructus laboꝛum ſuoꝝ · dumq; ſe otten unmn dere alenis otulis appetunt damnant qð aguntñn hic queirir—· ww⸗ tur vtz ſit peccatum mortale tum qiis ſe iadat m boms opi bo eiuſdx⸗ Keſpondet hermannus de ſcildich. Añ per talem iatantiã que uumt rit manem gloꝛiam quam pꝛeſert honoꝛi diumo vel ſue ſatut d vel dilec ioni ſic eſt pam̃ moetale· Sed ſi quus ſe iactat de alddcæ no bus et m eis manem gloꝛiam querit· non tamen illam pꝛep.⸗-⸗ lett⸗ mt diumo honoi vel ſue ſalt vel dilectiom pꝛoximi · vt ſic eet nm peccatum vemale, Ex hijs patet ꝙ aliqui pñt damnari cimbo uon ins opꝑonibo ſuis · ſcʒ qui pꝛimo a pꝛintipł'r intendunt humanaz aum laundem quã pꝛeponunt deo a ꝓprie ſaliti: Exemplum in euun⸗ upe gelo de pharileo Luœæ. i4· qui decimas dedit a ieinnauit bis in ktuitn. labbato·. i · duos dies in ebdomada et damnatus eſt · qꝛ in hijs deen⸗ vanam gloiam queſiuit et ſeipſuʒ iactauit:quia mehoꝛ eſt hu de mihs conſeſſio in malis oꝑibus q; in bonis ſuperba gloꝛiatio t —eeent Bern · Wulto melius eſt eſſe humilem peccatoꝛem q; iuſtuz ar AI rogantem. quod a dño aperte oſtendit vbi phariſeus a pubiuiu und canus in exemp luʒ ducunk ¶ Quantum ad teꝛdam partem iſtiꝰ edar ſermonis didt hic apoſtolus paulus. Duzʒ tꝑus habemus ope Vn remur bonum bi kiendum q; quilbet bonus xp̃ᷣianus ddet en opꝑrari bona opena in pñti vita:quia poſt hanc vitam non eiit Ala tempus congruum operandi a ſemmandi ſed fructus colligen to di . Et ideo quilibet debet fruckum bonorum operum m hac vi hat ta ſeminare· Quia ſecundum ARpoſtolum que homo ſemmat: ms hec et metet · Tempoꝛe enim ſuo metemus.nõ deſfidientes ergoq no edltnnd lernon tbugettn umpenn Nathe Priemten usglamm Pengnmn, 9 vnone Nlwienir umqg kolten hierei lwnopib ſatinnij que Aine nd: N üH Wn pep imi⸗vtleel umnan am oN unt humang pummenn unuut bin eleni⸗ nebreſthu glaiado? Finlnz 4 zus a pu⸗ bemuso, ims A tam ſon zuswlign umnhet no ſnm enemc 3 4 Ergo dum tempus habemus operemur bonum . Augullinus⸗ Inutiũuter in hoc temꝑe vmitur miſi ad acquirendum meritum laboret᷑ quo in eternitate remuneratur· Et hit qui vult ad eter nam gloiam puenire debet in iſta vita bonis operibo labonne⸗ que ſunt augmentũ meritoz. Videmus in turſu nature ey que ubet creatura ſacit opus ſibi a treatore inſtitutuzʒ ſine intermili one · vt ſol. luna a cetere ſtelle frmamenti que quoudie iſta m⸗ Eriom illuminant a eis virtutem ſuã inflnuut et omnia que a deo creata ſunt:nam ar boꝛes herbe a floſculi temꝑe ſuo pullu⸗ lant floes · a poſt het dulces fructus pꝛoſerunt a opus a deo ſi⸗ bi inſtitutuʒ implent. Cuʒ ergo deus hoĩem ad hoc creanit vt per bona opera eterna gaudia atquimt· ideo ſine intermiſſiõe debet opera bona facere· ne id neghgat bonũ ad qð creatus eſt Eneg in omel. Dum deſideramus bona: inepimus ſemẽ in ter ram mittere. Cum vero oꝑa recta inepimus herba ſumus Cuz vero ad pꝛofectũ boni operis crelcimus ad ſpicam ꝑuenimus. c’ũõ eiuſdem bo ni oꝑis peoſectione ſoudamur in anima: plenũ fru⸗ Num in ſpica ſen mus Diero. nuſquiſq; pꝛo operibo ſuis mer⸗ cedem ateipiet. naʒ deus oĩpotens ex bomtate ſua omnia openma noſtra que faimus ſiue ſint parua ſiue ſint magna: et oĩa mo⸗ leſta que pacienter patimur ſiue parua ſiue magna pleniſſime remunenrabit in vita eterna, Dot ſic probat᷑·qꝛ meræs ſanctozꝛ im magna eſt ꝙ non põt menſumritam multa ꝙ non poteſt numerari:tam peetioſa ꝙ non põt eſtimari. Gandent em̃ lanckti ſupꝛa ſe de clara viſione dei. infra ſe de ten a treaturazꝝꝛ oĩim pul eritudine.intna ſe de anime a cꝛpoꝛis gloꝛiſieatione. extra ſe: de angeloꝛ a hominuz aſſociatione. Gaudebit eniz vnuſquiſq; tm̃ de bono alterius quantuz de bono ꝓprio. Ex iſũs iam dictis Patet ꝙ quilibet debet ſibi libenter ſubtrahere delicias coporis a gaundia huius mundi ꝓpter regnum dei Aug. ANanta eſt pulcri tudo inſticie Xcimo non ſolum debemus carere delicijs carnis . hh euam omnia mala mundi ꝓpter gaudia celi padenter tolerare. Vnde Criß⸗ Si quotidie opoꝛtet toꝛmenta ſufferre: ſi etiam hennam paruo temꝑe dlerare pao eo ꝙ xp̃m videre poſſimus i gloꝛia vinentem a ſandoʒꝛ numero ſouari: non erit dignũ pa⸗ ti omne quod triſte eſt. vt tanti boni tanteq; gloie partictipes haberemur ˖ Etiam Dieronimus in Epiſtola. Nullus laboꝛ du⸗ rus nullum tempus longum videri debet . quo gloria eternita⸗ uis acquinitur ¶ Vlumo queruntur hic alique queſtiones. 4 1 1 . £ Soermo Primo vtz rquirant ahqua opera hominis ad hot vt be attua· dinem conſequat᷑ a deo Rñdet Thoꝙ ſic. nam homines conſe gqjüunt᷑ beatitudinem młt medijs operationũ qᷓ dicunt᷑ merita ip ſoz bonoꝝ hominum, Vñ leo papa. Non doꝛmientibo puenit regnum dei net oco-nect deſidia toꝛpenti bo beatitudo eternita- hs ingenit, Seðo queritur de pueris baptiſatis qui nulla bo⸗ na ſeœrunt a tñ ſaluantur Rñdet ſandus Aho⸗ꝙ pueris bap tilſatis pꝛouenit ſiue ſubuenit xp̃i merituʒ ad beatitudmem eon ſequendaʒz liœt deſunt ꝓpria merita ex eo ꝙ baptiſmũ videhcet xp̃i ſunt adepti(Nercio querit᷑ vtz vnus ſpũs beatioe ſit altero m celo¶ Rñdet Tho. ꝙ ſic· Et in ſignum huiꝰ dẽ Joh. In domo patris mei manſiones multe ſunt. Vnde Rug.⸗ Diuerle dign tates menitoꝝʒꝛ intelliguntur in vita eterna. Vnde magẽ ſenten —E libꝛo · 4· di ·49·. Electus differt ab elecko ĩi claritate mentis a toꝛ poris attamen deſiderium cuiuſhbet electi in eelo ſauabitk, Vnð ſal· Satiaboꝛ cum apparu erit gloꝛia tua at · Ratres obſecw vos ne deſidatis in tribulationib- meis pꝛo vobis que gloꝛia veſtra · huius rei gꝛa cdia fleco genua mea ad patrem dñi mei iheſu cni ſti ex quo omnis paternitas in celis et in terra nomina tur vt det vwobis diuicas m gloꝛie ſue virtutem coꝛrobo rari ꝑ pſm̃ eius in interioꝛeʒ hominẽ habitare xpᷣm per fi dem in coꝛdibo veſtris in caritate radicati fundati vt poſ ſitis cõpꝛehendere cũ omniby ſanctis que ſit latitudo: lon gitudo: ſublimitas pꝛofunduʒ. Scire etiam ſupeminen tem caritatem ſdente xpᷣi vt impleamini in oẽm plenitu dinem dei. Ei aüt qui potens eſt fa cere omnia ſuꝑphabũ danter q̃̊ʒ petimus aut intelnigimus pᷣm virtutem ꝗqᷓ oꝑ ratur in nobis Jpſi gioria in ecclella 1Fo iheſu in oms generationes ſecuh ſe ulorum Amen· er ez epiſtola pꝛecedenti. xlii. 3-In Epiſtola hodierna docet nos apłus paulus quali ter non ſolum in ſpũalibo a bono deſcere non ſed in tri quia pm yſi · de ſlimo bono. Impolſibile eſt vt homo ſis a non geſtes dol oees et triſticias qᷓ omnia cõmunia ſunt. Qui ergo in flagellis murmurant · plus irritant · qui vero padienter aduerſa Dominica. xvi poſt penth. o Ephbſeos. Bſecro vos ne deſidatis ĩ tribulationibo meis ad Eph⸗ bulationibo etiam debemus firmiter in bono mnepto ꝑſeuerare undf mg eſt v quir non Hat intn⸗ bea ldo⸗ ommes d unimeid deteri nulnd . Ppuenste mdmene uinüpidn emaßtinn Poh. dr Duenk din mendsam õ 2 4 ulationi sg wüeſn mra nomin memcorwe mröngt nesd ve tad:n ſyennen nplenidn tem 0N au mons Im. netzdlif pentiil nonkont opuem nols uichn Ncer Mut 4 MUd xin tolerat: deum citius plaek. vei Hiero⸗Non eſt ſpern dum de eins ſalute qui nulla habet flagella de terrenoz aduer litate. Ergo diut Apłlus Obſecro vos ñ in pñti ſermone tna ſunt dionda que tangunt᷑ hic m epła. Primo de vtilitate tribu lationuʒ, Secundo de ruerentia deo exhibenda cũ membeis coꝛ poris, Vertio de cantate ¶ Quantuz ad pꝛimũ ſcienduʒ ꝙ ſi tri hu — atio aduenerit homimi: illa non eſt ſpernenda ſed magis eñ tiaz actione ampled enda ꝓpter quinq; bona que ↄfert ho quia eſt nuncus intimans ꝙ ſi ꝑeceaſti vt rede as ad viam ſaluuset ſi in via es vt pꝛotedas: qꝛ? tibulatio eſrt ſtimulus qui pungit vt homo feſtinet ad reqnũ celoꝝ· Yla. 16. Dñe in anguſt · «c Quitũq; detineret᷑ in carcre in molli ſtratu a potu a abo delicato minus cuarret de hberatione ſua. qui vero detineret ſame a ſiti in carere: buſonibo a ſerpentibus repleto. Inſuꝑ quotidie flagellaret᷑ a multipliciter crucdiſigeret᷑ · talis cũ omni ſtudio feſtinaret hberari ab hot careere Sie abundantes in hot ſetulo minus turant liberari in hot mundo: ſed magis qui in multis tribulationibo a infirmitaubus ſunt tonſti tuti muocant deũ a ſanctos dei qui dũ ſani fuerunt modicũ de deo curauerüt Vnð Lut.i9.dicit:· Compelle int rare · Gloſa.qui aduerſita ti b fracti ad amoꝛem dei redeunt intrare compellunt. Vñ etia Gre. MWala que nos hit pꝛemũt ad deũ atus ire compellunt (Seðm eſt quia eſt ſignũ dilect ionis a filioꝝ dei. RXpocalpſis·2. Eꝗ0 quos amo arguo a caſtigo Debꝛe· 2· Quez deus dilgit toꝛri git. Et etiam eſt ſcutella dñi de qua ipſe comedit · ſiot dic pſał Dederunt in eſcam meã fel: a in ſiti ρ. Et hãc mitut filijs ſuis Quicũq; miles ſtutellã regis ſibi miſſaʒ repudiaret a remitteret vl indigne reciperet noñe regem offenderet Zit etiã q egreſert tum dñs iheſus eum flagellat cũ tibulauombo a imfirmitatb- Vnde Greg · luper Gzech: Nichil aüt reſtat in flagells que pa timur mſi vt cum latrimis gradas agamus. Deus enim ahqñ flagellis toꝛrigit. aliqñ nlios ſuos pane nutrit (Tercium eſt qꝛ eſt via parata per quaʒ opoꝛtet nos intrate in eebum quia xps qui eſt taput noſtzʒ ſic eum intranit Vnde dixit diſeipul ſuiz nonne bortait pati xpᷣm a ſie intrare in gloꝛiam ſuã.az ſuſ⸗ ficit tuibet militi ſi ꝑmitut᷑ per eandem poꝛtaʒ intfar ꝑ quãa intmuit rex ſuus· Berñ · Wonſtruoſum eſſet ſi ꝑ aliam poꝛtam intraret caput a ꝑ aliam membꝛa, Vñ neceſſario opoꝛtet men-⸗ bꝛa ſequi caput. In ſignũ huius dicit apłus. Der multas tubu lationes opoꝛtet nos intran in regnuz celoꝝ (Quartum eſt. qꝛ %1 Sermo Purificat hominem a peccatis in pꝛeſenti. Berñ. Quod tribula grano: quod lima ferro. quod ſoꝛnax auro *&. Inſuper hberat a penis futuris.quia nulluz malum impumtum manet aut hit aut in futuro ˖ Vnde magt ſenten · Deus ex iuſticia impunitum non dimittit delickum. Et multo libencius deberemus hie puni n cq; in futuro · Vnde Rug · Dic vre: hic ſeca vt in cteꝛnuz mihi pareas.quia deus non punit bis in idip̃m Guintum eſt · quia pꝛemiũ œleſte aug mentatur ꝑ tribulanones Mat᷑ · F. Gaudete in illa die . Vnde Apkus. INon ſunt condigne paſſiones huiꝰ tempis τι. Aug. Deus cuz aduerlis me rebus exagitat: aut me rita examinat: aut peccata eaſtigat: aut mer cedem eternam ꝓ⸗ toleratis pie malis mihi ſeruat · Vnde Hieroni. in epła. Libens nunt toꝛmenta patioꝛ vt gloꝛia e terna mihi ſeruetur, Vñ etiã huzmbertus. Si aduerſitatuʒ patientiã ſciremus cõſiderare · vix in eentum annis deo poſſemus pꝛo infirmitatis vnius bñficijs reſpondere Exempluz de magna padentia regis. Dot quere in pꝛomptuario.q:7 · ¶ Quantuz ad ſcdam pꝑtem ditit hic apłus Flecto genua mea ad patrem dñi mei ihelu xpi Mbi ſciend uz m wilhelmu . ꝙ in genuum flexione oſtendit᷑ nobis 3elus quẽ Kphkus habebat de lalute pꝛoximi, hec em̃ graua multuʒ habũ dabat in aplis in alijs ſanctis qui pꝛo ſalute animaꝝ pꝛoximo rum non timebant ſe moꝛti exponere: ſcientes nulluʒ maius ſa⸗ crifitium eſſe q; animazꝝ 3 elum Vnde Greg ſuꝑ Ezech . Nullũ omnipotenti deo tale ſacrifitium quale eſt zeus animaꝝ, Vnde Richardus de ſancto vicore. RKbſq; dubio nihilſlacet deo ſic zelus animaz. ſed zelus in eccleſia dei friguit · MWulti em̃ phus compaaunt᷑ bꝛuto animali ſi viderent eum a lupo laniari q; fra tribus ſuis quos vident a demonibo ad infernũ trahi. Si aſinꝰ cadit habet ſubleuantem: Si anima perit non habet compauẽ tem Et qdð pellimuz eſt quia plures ſunt qui occdunt animas pꝛoximozꝶ ſanguine xp̃i redemptas.quoꝛꝛ ſemptem ſunt gene⸗ ra¶ Primi ſunt qui iubent a ↄſulunt pꝛoximis mala facere · Vnð Kuß· ſuper Joh · DHomiaeda dyabolus dicit᷑ non ꝙ gladio ar⸗ matus vel ferro ad hoiem venit: ſed qꝛ malũ verbuʒ ſeminauit Noli te ergo nõ reputare eſſe homicidam qñ fratri tuo mala ꝑ ſuades Setundi ſunt qui ex timoꝛe malo obmittunt fraternam toꝛrectionem. Vnde Greg. Tot perſonas occid ert quot ad moꝛtem ire quotidie tepidi a tacentes videmus (Lertij ſũt qui verbis a opere peoximis malum exempluz pꝛebent in periculuʒ nlum he maneten ainpunt mus u leenn umeſt,g Gue Paliemmſd agietutne em eumm), nepalien nem Mi ldenn mus biüit⸗ Docquen at hicapiu bbi enduz szeus ae nn Ni manponnn Urz muust gul eñpi bnn g Miiafn tt onpae unt ammas ſunt Gend⸗ han⸗Y Etem ſcien rrrriii animaz ſuarum Aug. Qui in oonſpectu ꝓpli male viuit quan tum in illo eſt a quo attenditur ocadit Quarti ſunt qui pꝛo⸗ ximis det ahunt. vnde Bern, Vnuſquiſq; detractoꝛ qui loqu? tantum vnũ verbum m momento multitudinis auditum: dü animas tranſſigit ammas interſiat Quinti ſunt qui ſe onant: vt peoximos ad malas otupiſcentias aluuant Exodi. 1 qui ſoderit ſciſternam a eã ñ operuerit: a ſi m eam leciderit bos vel alſinus dñs ſciſterne reddet pꝛenum iumentoꝶ. quod aũt mo⸗ tuũ eſt ipſius erit.vbi diat gloſa Quando mulier onatur tũc bos vel aſinus mncidit m eam qn homo per oænatum illum illa⸗ queatur: tune mulier reddet mtioneʒ de anima illius.Ruguſẽ in libꝛo ad lacras vir gines Dommica virgo nec oenatu capi⸗ us-nec habitu nee oculis erectis: ſed ci vultu ad terram depo⸗ ſito pꝛocdat ne in ſe viles inducat ames. Et ſi nõ peecat alijs tamen pernidoſa cauſa extat Gexti ſunt qui vichum neceſſariuz Paupon in necſſitate ſubtrahunt. Ambeoſius. Paſce famè mo⸗ rientem. ſi non pauiſti occidiſti (Septimi ſunt qui heredibo ſuis res mniuſtas reliquerunt⸗a illi quaſi tot gladijs eos tranſfigũt iendum eſt hie q Aplus in verbis peemiſſis ſcz Flecto genua mea ad prexz: inducit nos ad reuerentiaz coꝛpalem exhi bendam dño noſtro ihelu criſto m reeognitionez noſtre flexiõis Rom̃.iz.· Exhibeatis eoꝛpa veſtra hoſuam ſanckaz des placen⸗ tem. Exhibetur aũt muerentia a honos ac ſeruitus domino nr̃o ꝛpore per geſtus multiplidter. Quidam aũt ſunt cõmunes a quidam ſpeciales.Cõmunes ſunt imclinatio capitis: laus a ora tio vocals: pectoꝛis tonſio. genuflexio· ambulatio ad loca ſan⸗ ctacarnis maœrauo ꝑ ieiumuʒ abſtinentiam.tocius co por? peoſtratio· vel manuũ ad moduz cruas extenſio. fletus 4 gemi tus ac hijs ſimilia que deo reuerenter exhiberi pñt ad recogni⸗ tionez vniuer ſalis ſui dominij. Et tales geſtus kunt in eceleſia in publioo· ergo talibo geſtibus reueren debe müs ðñim noſtruʒ iheſum xpm Mat᷑.. Luceat lux veſtra toꝛam homini bo. Specia⸗ les ſunt manuũ ad moduz crucis ex panſio. magna pecdoſis tõ ſio.flagellatio. eilieij induicio⸗ De hijs dict Cgat᷑ 6. Tu autem cum oraueris intra in cubiculum tuũ a om in abſconſo¶ vñ hie queritur penimo eur iſta de coꝛpe debemus exhibere qui bonoæ ( noſtroꝝ non indiget. Rñdetur peimo ꝙ; ideo qẽ tüm deus cor⸗ pus nĩim creauit.aſſumpſit· redemit:gloeificauit :ꝛdig nũ eſt vt ci obſequia pꝛebeat a quo talia ſunt et erunt. Scðo vt ꝓximꝰ 0° 2£ . „ Bermo OUDUWUNW noſler pꝛeter hot ediſietur. Tercio vt per talia exteriora exer⸗ uitia ad deuotioneʒ extitemur. qꝛ ſingna ſenſibilia plus mouẽt 5 detur ym humbertuz. ꝙ genuflexio: manuũ peotenſio et ooau⸗ a don loꝝ in elum eleuauo videtur toꝛ a ſenſum eleuare ſurſũ plus Etl Ialij geſtus. veruntamen ſeruit vni qnq; quod alten non de m. . ſeruit. Eꝛgo eligat vnuſquiſq; hoĩm quod ſibi magis videtur “ mia = valere ad deuotionem exatandaz (Aerdo querit hie qn tene⸗ An mur magis coꝛꝑalia obſequia deo exhibenda (Rñdet ſcotus in wen 3. diſti · ꝙ die dnica a in magnis fſeſtis pedibus ire ad eccleſia· H a audire miſſam tenemur per pꝛecptuʒ. reuerenter inchnane nos ad eukariſtiam: imo ad hoc tenet᷑ ſacerdos ꝓPpłm in foꝛmare diligenter qñ poꝛtat toꝛpus xp̃i per ciutatem Et qñ venit ad alia lota vbi ſeruatur coꝛpus xpᷣi debet deuote reuereri tantum dñm (Ruarto querit᷑· vtrum talibo geſtibus cosporis poſſumꝰ ſanctos veneran (Kñdetur ꝙꝙ ſic: laltem aliquibo. ſed tamen ta lia exhibenda ſunt deo in recognitionẽ vniuerſals ſui dominij ſed iſte honoꝛ aho modo exhibendus eſt ſanctis: qꝛ tales geſtus exhibere poſſumꝰ ſanctis tanq; dei amitis reſpectu quoꝝ ſum9 alopa mferiores: qui etiam ſunt dni noſtri potentes nos iuuare: veruʒ yP non pemapales domini ſunt ſed ipſe deus eſt pꝛinapalis dnñs && bap creatoꝛ redemptoꝛq; index a pater (Quantum ad terdã ptem erun diit hic Xplus. In cantate mdicati fundati (Ibi notandum keeoll H reite competebat epheß ꝙ eſſent in caritate radieati.quia op⸗ ꝗ umus lotus caritas Mnde lümopere quilibet tonani debet vt ſit in iſto loco vt caritatem abeat Munc enim locũ opumũ diti⸗ . mus quatuoe rationiboſ Primo qꝛ ſecuriſſimus eſt qui eſt in iſto ĩoto. qꝛz in deo eſt Joh. 4. Qui manet in caritate in deo maner deus in eo Saß· 4. Juſtoz autem anime in manu dei ſunt: et repht non tanget illos toꝛmentum malide, MWagna eſt ſecuritas iſaa tunt⸗d cum non ſit qui de manu eius eruere pollit vt dicitur Job.A mmn uß· diat talem eſſe in linu dei in his verbis? Quid times ho ni minez m ſinu dei politug . tu de illius ſinu noli cadere · quic quid In ibi pateris ad ſaltem valebit ubi non ad pernidem ¶ Scðo qꝛ nn eſt locus iotunditatis. Prouer. S. Setura mens quaſi iuge c⸗ tum niuium. quo non erit ibi iotunditas vbi leta conſcientia cãtat non e dict. Si ambulauero in medio vmbꝛe mortis nõ timebo ma 2—” la &ο (Terdo in cantate diuicie vere pbant᷑. qui manet in carita N te in deo manet a deus in eo · qui autez habet deum vere dues lele Deu UN.ð ð en i⸗ mori Cheße ſo ldo⸗ nrſä pin non de⸗ 8 videnr gnn dnn Konsn Derteii. N lnn I nann üend Fen bandn wn damenn ii dwnn les gelis ung m: de sds 3 1 guigy Aletrti poni ⸗ an ilo o manet 41 ſnt et c iſa ames qutqud (S60 g en 11 u ne nn etn *R us Bſecro vos ego vinctus in domino vt digne am buletis wcatione qua woatz eſtis cũ omni humi Bſecro vos ego vindus in domino vt digne ambule⸗ eſt. Juxta illud Rug. Rurum habes m archa diues es deũñ ha bes in oonſcientia diues non es: coniunge aurum et deũ. arhz3ʒ 2 conſcientiam Quarto car tas eſt locus vbi nullus mala patit Eccleſcaſiie · S. Qui cuſtodit mandatuz non experietur quicc; mali.In caritate radicatus erat apoſtolus qui dixit, Certus ſuʒ quia neq; moes t · imo poaus eſſet eligendum hommi ey ſepa⸗ raretur ab eo caput a vnũquodq; membꝛum ſigillatim q; ꝙ ſe pararetur a xpᷣo a membꝛ is eius· ̊ ſunt multi qui valde time⸗ rent li debennt ab eis abſcindi membꝛa coꝛporis. ſed ſeparauo nem a nobiliſſimo capite ſcʒ xp̃ᷣo a a coꝛꝑe eccleſie cuius caput eſt xpᷣus non timent habere per pdm mo:tale. DHZ ri poſt pentb 10 E heſioe litat ⁊ manſuetudine· cũ padentia ſuppoꝛtantes inuicm in caritate:ſolicite ſeruate vnitatem ſpũs in vin in vna ſꝑ wcationis veſtre. vnus dñs vna ſides vnum baptiſma-vnus deus et pater omniũ qui eſt ſuper om̃s et ſuper omnia in omnibus wobis qui eſt benedickus in ſecnla ſeuloꝛum Amen- iſtola pꝛecedenti. xl. culo pads. vnum coꝛpus et vnus ſpũs ſicut wcati eſtis tis vocatione qua vocati eſtis Xd Ep heß· 4. Dec verba epiſtole hodierne ſcripſit paulus rome exiſtens in careo re epheſijs qui ad fidem criſti per pꝛedicationem pauli conuerſi erant · Vnde pius pater volens amonere filios ſuos ad laudabi lem tonuerſationem ditit Obſecro vos & nde in pfiti ſermo⸗ ne tna ſunt dicnda que tangunt᷑ in peeſenti epła, Primo de di gnitate regni cleſtis. Setudo de vir tutiby per quas venitur ad reg num celoꝝ· Tercio de lepꝛoſis tum vno exemplo. Auan⸗ tum ax pꝛimuʒ ſciendum ꝙ illa quitas ad quam vocati ſumus- non eſt regn francge ſed rgnum gloeie. Ad regnũ francie in⸗ ungit archiepiſcopus. ſed ad rognum gloꝛie ipſe ſpſſanctus. Ad regnũ frandie fit munctio vt diat᷑ de celo milſa & Gotanð ꝙ pemapalis cauſa creatioms hommis in mom eſt regnu oleſt/ beatitudinis a diuine per œptio. Vnde magiſter ſenten. diſti. 1 Deus a pꝛinapꝑio hommem ad hoc creauit vt particps ſfieret „° 3 Serma ſue beatitudinis eterne, Nam q;nis deus poſſet hanc beatitudi⸗ nem homini gratis dare a ſine meritis: tamen melius eſt cũ lao⸗ boꝛe eam acquirere a hoct ꝓpter maioem honoꝛem et landem · aioz enim honox ent beatis g loriã ſempiternam ꝓprijs viri⸗ bus acquiſiuiſſe qᷓ gratis a deo acœpiſſe · Jõ dicit beatus Rug Xd magna pꝛemia puenire non poſſumus :mſi Per magnos la boꝛes, Leo papa. Non doꝛmientibo & ergo quihbet homo cu⸗ piens ſaluari debe t laborare bonis operibo quotidie viriliter et ſine tedio. Diero · in epiſtola. Nullus laboꝛ durus: nullũ tꝑus longum videri debet quo gloꝛia eternitatis acquirit ¶ Obi ſcien dum ꝙ deus in pñti vita cognoſcitur imperſecte qꝛ ex auditu- in elo autez perfecte qꝛ ex viſu, Dit tognoſcitur ab aliquibus in celo autez ab omnibo qui ibi ſunt Dieremie . 12. Omnes em agnoſcent me a minore vſq; ad maximũ. Ecce infans qui natꝰ eſt hodie in mundum nemiem ↄgnoſcit.non patrem neq; ma trem nec aliquem in mðo · adeo inſipiens eſt ꝙ non ſcit diſcer nere inter bonũ a malum. iſte baptiſatur a moꝛitur· anima il⸗ lius pueri ad celum veniens faciez dei videndo adeo efficit ſapi ens ꝙ plus cognoſtit de deo q; omnes philoſophi et magiſtri qui ſunt in mundo. Sunt multi dicentes ꝙ pater a mater nõ co gnoſcunt ſilios: ſed quõ poſſet ibi eſſe per ſecte gaudiuʒ ſando rum niſi ibi eſſe mutua cognitio a dilectio · imo non lolum co⸗ gnoſcit homo ꝓinquos ſuos quos hit nouit · ſed etiam illos ꝗͥ ante mille annos ſunt moetui a vltra. Vnde ait Greg · in dya⸗ logo. Sancti non ſolum cognoſcunt quos hit in mðo viderũt a« nouerunt ſed etiam quos nunq; viderunt. Et eledti in elo: non ſolum vident omnes creaturas ſed etiã omnia facta hoim⸗ et creaturaz. Vnð magiſter ſententiaz libꝛo· 4· di . · Qui cla ritatem dei vident in creaturis. mhil eſt ꝙ videre non poterũt· omnia enim vident que fiunt in mundo. in celo in inferno et in purgatorio. Vident enam in mðo homines t animas in infer⸗ no exiſtentes cognoſcunt. Vñ Eregonus Erui eſt ꝙ non vi dent qui videntem omma vident ( uantuz ad ſcõoam parteʒ iſtius ſermoms dicit hic Aplus. Cum omm humilitate a man⸗ ſuetuðdine m omni padentia ſuppoꝛtantes inuicem. In iſtis ver⸗ bis ſpecuſicat Apłus ea que requirit dignitas ad quam vocati ſumus enumerando hic vir tutes · ſcz manſuetudinez . patientiã humihtatem vnitatem ſpiritus in vinculo patis tamꝙ; valde w real qun tuol tutil emn noſ lese inſt 020 bus vir ſime ſus aho ſeh. ged nn jen Awe w a ſun eſ Pris w Pmagnos det home 5 ne vinlre S:nulüͤts Gter whi rabalend 2, Omnesti ns ni n tremneyn H n lt diſe ranina i⸗ vefiat api magn NANh uden ſnte n non m detamilemnn mdo ridt ektimal uhia vin⸗ uichi npoeruͤt⸗ ſürno er n nas minfs en⸗ ſtare⸗ N ſs anq neoſſaria cuil bet qui vult ad regnum celoꝛ peruenire: ad qð quiliꝰet homo vocatus eſt. ad quod nullus ꝑueniet niſi ſit vir moſus. Ex quo patet ꝙ qhbet homo magis habet curare de viꝛ tutibus q; de erimonijs a exerucijs coꝛ ꝑaubus, In virtunbus enim a non in exterioribo actibus pꝛmupahter conſiſtit merituzʒ noſtrum a ſaus noſtra. Cerrmonie noſtre exteriæes a toꝛpora⸗ les exeratadiones in vigilijs a iemnijs a æteris huiuſmodi ſũt inſt rumenta perueniendi ad illa interiora que non ſunt niſi m oꝛdme ad illum hinem: aut quantuʒ a boms actibus mteriori⸗ bus imperant᷑ K. Vnde quihbet xp̃ianus toto conatu ſuo debet virtuoſam vitam habere. Vnde Kriſtotiles, Virtuoſoꝝ beaul ſima eſt vita (Onde hic querit᷑ que ſunt ſigna per que virtuo⸗ ſus homo tognoſcitur ¶ Rñdetur ꝙ ſunt ſeptem Primuz eſt q; ahlhos hommes dihgit qui ſunt virtuoſi ꝓpter virtutes quas in ſe habent. Vnde Seneca. Saas eum multis virtutibo abundare uu alienas amat. Vnde Xriſtotiles, Bonoꝝ eſt amare bonos Scðm eſt ſi habet dilectionem eccleſie in elebꝛatione ſeſtorum in ieinnijs ne tranſgreſſoꝛ effidatur· Johᷣ.l.A. Qui amat mãda ta mea a ſeruat ea hic me diligit (eraum ſignũ eſt ſi caſtigat toꝛpus tum xpᷣo. Vnde RKꝑplus. Qui cniſti ſunt carnem ſuazʒ em cuſixarunt cum vicijs a concupiſcencijs, Per oppoſituz dyaboli ſunt qui tum duiite epulone in delcijs viuunt (Quartu ſignũ eſt ſi quis non ſui capitis eſt nec pꝑopꝛie voluntatis: ſed humiii ter ſe ſubmitut a ſequitur alioꝛujʒ doctrinam Sed quenitur hie vnde cauſatur capitoſitas ¶ Rndetur ex ꝓpria ſuperbia qua ho⸗ mo ſe putat eſſe pꝛudentem a pꝛeſert ſe alijs. Aplus. Vnuſqſq; in ſenſu ſuo abundat. et tales alijs vix credunt ſe humiliando. Vnde Greg. Valde diffiale eſt vt is qui ſe exiſtimat ſapientem mentem ad humilitatem reducat/QAmntuz ſignum eſt · ců quus pauca verba honeſta a vtilia pꝛoſert. Vnde cato, Virtutem pꝛi maʒ puta compeſcere linguam. Oppoſitum oſtendunt qui tur pia a inhoneſta verba pꝛoſerunt. vnde Dieronimꝰ. In verbozꝛ Ponder pꝛobatio tonſiſtit vite humane¶ SZextum ſig num eſt cũ qus habet padientiam in aduerſis. Oꝓpoſitum oſtendunt ira⸗ tundi a ipacientes. Vnð Gregorius, Quahs vnuſquiſq; apud le lateat illata contumelia pꝛobat. Item Gregoriꝗ in dyalo Ego virtutem padientie ſignis a miraculs maioem credo¶ Ze ptimuʒ ſignum cũ quis omnia verba a facta pꝛoximi in meho⸗ rem partem mterpꝛetatur a non libenter audit loqui maluz de 0°4/ ”M! èêècß 6 D “ S Sermo pꝛoximo nec fadiliter tredit, Vnde eſt comunis regula iuris q omnia dubia ſunt in melioꝛem partem inteꝛpꝛetanda.In ſignũ huius dixit xßus Luce · y.· Nolite iudicare a non undicabimim Pater omniuz · In quibus verbis apoſtolus oſtendit nos eẽ fra tres quia habemns vnum deum a vnũ patrem. ergo ſumus in uitem fratres, Icorto non debemus ſpernere pꝛoximos noſtros infirmos a deſectuoſos. vnde beatus Greg . Dmnes fratres ſu⸗ mus equali poteſtate conditi a ſanguine xp̃i redempti. Et icar ro fratres noſtros quantuntũq; pauperes a deſpedos in nullo deſpicere debemus · Ratio ẽ: quia quilibet noſtruʒ talis fieri añ finem vite ſue poteſt ſi deus ꝑmiſerit.ſcʒ eecusmutus.claudus lepꝛoſus · Et ſicut velles tbi compati a non deriden et deſpich. ſic iam fac pꝛoximo tuo deſedcuoſo.Seneca. quod ab alio abi oderis et tetera ( Vnde eſt ſciendum ꝙ inter homimes infirmos lepꝛoſi cõ muniter ſunt abiectiſſimi (Ideo loquendo de lepꝛoſis tria ſunt que debent lepꝛoſos conſolari vt bonam fiduciam ha bpeamt de deo lieet modo ſint abiecti¶ Primum c xpus et ſancki mnm peeſenti multuʒ venerati ſunt lepꝛoſos.quoð patet Cat᷑. S. vbi dicit ꝙ lepꝛoſus vemiens ad xpᷣm dixit. Domine ſi vis po⸗ tes me mundare⸗ a confeſtim mundata eſt lepꝛa eius. Item l u. 32 dicitẽ᷑ decem lepꝛoſi otcurrerunt dño ditentes- Preteptor miſerere noſtri.·quos vt vidit xpᷣus dixit. Ite et oſtendite oos ſacerdotibus ·˖ Et factum eſt dum irent mundati ſunt. Similiter a ſancti venerati ſunt lepꝛoſos in pñti vita.Nam beatus nus lepeoſum obuiam habuit pariſius quẽ oſculatus eſt æK mũ datus eſt · Similiter Frantiſcus ſeruiuit lepo ſis Setundum eſt nam dñs noſter iheſus xp̃us marie filius mundiſſimus a ſpecio ſiſtimus voluit reputani in ſine vite ſue lepꝛoſus Yſa.S3· Non ẽ ſfſpedes ei neq; detoꝛ a nos reputauimus euz lepꝛoſum a peuſſũ a deo a humiliatum. In quo dat nobis maxime picientie xe⸗ emphum · Zi enim innodens xp̃s pꝛo alienis delictis ſic voliut pa ti· eur non lepꝛam pꝛo noſtris delctis ꝓprijs pateremur. Inſup eti am xpᷣus poſt reſurrect ioneʒ ſuam qñ iam clarificatus ſurre⸗ xit in huius ſpecie inſi rmitatis plus q; in alia ſpede ſepe viſus eſt apparuiſſe- In ſignũ ꝙ lepꝛoſi mundo deſpecti ſibi magis a miti ſunt ſi patienter infirmitatem tolerant. Et in ſig nũ huius — uantum ad terciam partem dicit hic RKplus. vnus deus æ Miß ddicbbis r noseif, doſumis nos noſte fratne , pi. tier 3disfij,, s ded ſe di dot ts mim d lees dugunmh s et ni ar F. dsw⸗ „Prdyc ſtendite w 11, Bemit us Ka ni met 87 eio gFon ? na gaiſ endie pe⸗ Wlutp⸗ wr in atus ſut⸗ bingt⸗ gnühuns enpang xp̃us in ſoꝛma lepꝛoſi muentus eſt m ledto. Dot quere in pꝛom ptuario in. 32 (Cerauʒ eſt quoð debet conſolani lepꝛolos ꝙ ipſi pPer talem infirmitatem pññᷣt fadliter purgari hic a purgatorio qui eſt maioꝛ omnibo penis huius mundi · Vnde dict in decre⸗ tis. Ig ne purgatoꝛij nulla pena eſt compa abilis. Ratio ẽ: qꝛ vita eoꝶ eſt penalis aà deus non punit bis midipſum Inſuper conſolan debent ꝙ tales magnum meritum poſſunt peomereri· uia infirmitas eoꝝꝶ deſpecta eſt. a e tiam qua muluplex ẽ am ſanabilis Vnde xp̃us loquit᷑ eis Luc · 6. Gandete in illa die qꝛ mer ces veſtra topioſa eſt in elis Item notanuʒ ꝙ omnes le⸗ pꝛoſi a alij infjrmi diugenter cauere ſe devent Primo ne mur⸗ murent tontm deũ impadenter ꝙ lepꝛoſi ſũt· Ratio ẽ m Die ronimũ:quia que paſimur iuſte patimur. Nam pꝛo vno pecta⸗ to motali omma meremur pati. Item pius pater tamq; filios cariſſimos miſericoꝛditer flagellat quos recipit- vnde Dierom. MNon eſt deſperandum de eis ſalute qiu terrenoꝛũ flagellatur aduerſitate· Iccirto lepꝛoſi de bent diligenter attendere ſuturaz * gloeiam que dabitur eis ſi hic padentes fuernt. vnde YPlidoꝛ ꝰ de ſũmo bono. Qui vite future pꝛemia dihgente? exco gitat· ma la emnia peeſents vite equanimiter portat et ex iluus dulcedi ne huius amari udieʒz temperat (Sedo vt biximiam diligentez fugiant non ſobum ad adctum: ſed etiam ad moꝛoſas delectatio⸗ nes et malas affectiones: videns aũt dyabolus le ꝛoſos carere mundana ſotietate in vo luptatem luxuriè mtitur eos ꝑꝛoijœm. Et tales quandoq; cuʒ tali peccato grauiter inſeſtat (Aerao vt ab ira dilgenter le caueant: quia infirmi ato mouentur. tamẽ pꝛius eos infeſtat ita a i nuidia vt xpᷣm expellat et dya boluz in troducat⸗Hec inuidia fraternam taritatem perturbat · hec facit talem infir mum habere dupliem mſirmitatem. hit in pñti ſuaʒ inſirmitatem toꝛꝑalem ſen paupertatem quo ad lepꝛoſumet in ſuturo eternã dãnationẽ · g leꝓſi dnñt mutuã caritatẽ a patẽ ad inuicem habere a deo ſemper gradas agere· vnde Dugo de ſan cto victore. Studeat auteʒ iniirmus deo gradas agere ne mſir mitas que data eſt ei m augmentum meni ſit ſibi m augmen⸗ v 2* — — 1. l hruius tempoſis ad ſuturam gloiam . Sermo Wominica. decimaoctaua poſt penthec. ¶ Epiſtola Pauli ad Coꝛinthios: Ratresgradas ago deo meo ſemper pꝛo wbis in gradia que data eſt vobis in xpᷣo iheſuqꝛ in om⸗ ntibus diuites facti eſtis in illo in omni vero et in omni ſcienta·ſiut teſtimonium xpᷣi confirmatuz eſt in vobis · ita vt nihil vobis deſit in vlla gracdia expectantibo reuelationeʒ dñi noſtri iheſu criſti·qui ⁊ confirmabit wos vſq; in finem ſine crimine/ . P Sermo ſupe⸗ epiſtola pꝛecedenti. xlv. qui ad Radas ago deo meo ſemper pꝛo vo bis in grada dei ꝗ data eſt vobis in xpᷣo iheſu quia in omnibo diuites fadi eſtis in illo.i. Cozꝛꝛ Mec verba diat apoſtolus coꝛã eis fidem xp̃i per iheſum conuerſi erant. Et idem põt dia: omnibus vere xp̃ianis qui ſunt nomine a vita xp̃iani non de il lis qui ſunt xp̃ᷣi pꝛoditores · ſer ai mali:hoſti eius ſcʒ dyabolo ad herentes qui ſũt xpᷣiani apoſtate et ideo inutiles.pꝛouer.6. Dõ a poſtata vir inutilis · qui videtur deterioꝛis conditionis elſe q; ſi nunq; fuiſſet monachus. Sed de bonis xp̃ianis poteſt ditci ꝙ in ommbus diuites facti ſunt in xp̃ᷣoſvnde in pꝛeſenti ſermone tria ſunt dienda que tangunt᷑ hit in epiſtola. Primo quomõ diuide ſpũuales in tribus conſiſtunt. Setundo quõ diuicie ſpũa⸗ les pꝛecellunt omnes diuidas tocius mundi. Tercio de diuicijs temꝑalbus (Quantuz ad peimum ſcienduz ꝙ ſpuales dinige conliſtunt m tnbueę Primo m virtuubo Girgornus. Were diui cie non ſunt opes ſed virtutes que ſunt tam nobiles et bone ꝙ omnes m cœlo a in term tam angeli q́; ſancti non valent remu⸗ nerare ſuffiaenter omnibo gau dijs a merinis ſuis virtutem vir tuoſi hominis niſi ſolus deus Aufg de auitate dei. Premiũ vir mutis eſt ipſe qui virtutem dedit · qꝛ igit᷑ ipe virtutes ſunt opti me dmige ˖ ideo ſüme de bemus eis intendere. vnd felix iſte qaun citur ille ſümam grada in pꝛeſenti a in futuro ſũmaʒ gloiazʒ cundo conliſtunt hee dmice in gracia qua quilbet dues eſt. Pꝛouer.31. Wlte fihe congregauerunt duicias loquendo h de beata virgine qᷓ in duicijs graꝝ oẽm purũ hoĩez ſuꝑgreſſa eſt Has em denidas gradaꝝꝶ nullus hre poterit niſi largitoꝛe gre tribuant᷑:quia ſicut homo non põt ſe conſtituere in eſſe nature- Po eſt dicere cũ daumd. MWultiplicabis in aia mea virtutem Adi P1 Se dwojsi⸗ Pinom 1rive azeſti Rcanth mabiere Jandi, duſczer hsi npotde: mnonde yatvlo⸗ ner.0,ho ns eq RNR KKmae mmo guond duideſpin deducs Ven diu et oe lantexmu⸗ man vir mmi vi ſunon n ec udem 1 ngen etdunt gpenfd npgrick ngior gn ſe xV re: nec a peceato le cauere nec opus aliquod meritorium facere ſe nee poteſt tibuere ſibi gra caam. Vnde ſequitur ſine gra da dei non poteſt ſe pꝛeparrare ad gratiam: nec in graua conſerua Vñ Aplus · Non ſumus ſuffiaentes & Opoꝛtet ergo ꝙ omni,5 grada a deo veniat a tamen inexcuſabilis eſt homo ſi grauã nõ habuerit.quia grada gratis datur per quã homo pꝛeuentus a deo ſemper pꝛeſto eſt hberum arbitrium exatare a cõmouere et hoc quod eſt in ſe facere a ei oonſentire · quo facto poterit graciã gratum fadentem hr̃e quia hot eſt ad grauã ſe habilitare quia de intentione dei mouentis coꝛ hominis ad gradam eſt qñ faut omo qð in ſce eſt omneʒ gradiã habeat: a ſie non poteſt ſalli· et qᷓ;uis gracia dei ſemper pꝛeſto ſit: tamen niſi hᷣmo apponat hoe quod ſuũ eſt grada non ſequetur. Vnde Aug: Qui treauit te ſine te non iuſtificabit te ſine te Item ſcienduzʒ ꝙ grada dei ſine qua nihil poſſumus boni facere nec etiã ſaluari eſt quadruplex Prima eſt grada operans que ſaut de impio pium · Vñ aplug fu iſtis aliqñ tenebꝛe:nunt autem lux in dno.Et illa gratia dat᷑ ſine meritis. Quia pᷣm XAplm.MNec ex operibus iuſticie que feci mus: ſed ym miſericoꝛdiam τ&. Setunda grada cooperans qᷓ de bono faut melioæez · vnde plal. IJbunt de virtute in virtutez Tertia ẽ gradia perſeuerans que de pñti vita tranſfert homĩez ad patriã Mat᷑ · S Qui perſeuerauerit vſq; in finem et tazʒ ſcða q; tertia eſt tum meritis.qꝛ ſᷣm Apłm dei cooperatoꝛes lſumus Quarta eſt gradi ſaluans que tribuit merita Rpat.2. Reddet vmcuiq; ym opem ſua. Et illa datur peo meritis Vñ canit ee⸗ cleſia. Sancti mei qui in carne poſiti eertamen habuiſtis (pꝛete⸗ rea tonliſtunt iſte diuitie ſpũales in bonis operibo Pꝛouer. 10. PBenedickio dñi diuites facit. Nos videmus ad ſenſum ꝙ fiden ter laborantibo opere conſũmato redditur pꝛemiũ. Cõſimiliter creanit deus hommez ad imaginem a ſimilitudinẽ ſuam vt ſue beatitudinis ſit capax per bona opera. quia illbuc nemo ꝑuenit niſi per merita bonoꝝ operum, Et ideo qui vult ad vitam eter nam peꝛuenire debet in iſta vita theſauriſare ſibi theſauzꝛ in eelo per bona opera· quia poſt hanc vitam non erit tempus con⸗ gruuʒ fructus ſeminandi ſed tolligendi &. Apoſtolus. Temꝑpe enim ſuo metemus· Vnde Bernardus.· Zi laboꝛ termt merees inuitat. vnuſquiſq; enim m ſuum laboꝛem mercedem acapiet Quantum ad ſecundam partem iſtius ſermnnis Kiendum ꝙ vinitie ſprituales pꝛecellunt omnes diuitias hnius mundi. — 2 Serm——«— (Pri mo quia fadile poſſunt habere homines omnia quecunq; vo lunt Eccleſia. i5. Ante hommez bonum a malum ad quod vo⸗ luerit extendat manũ ſuam. ergo qnicunq; vult habere bonuz ſiſtit ſi vult appetere aQ querere Joh· i6· Quente a inuenietis . h edontia diuiuas temꝑales multi volunt habere et non poſſunt WPter quod dici Pꝛonerbᷣ.23·. Non erigas oculos ad opes . ſcz temꝑales ꝗᷓ vix habe ri pñt ce 3o⸗Dic ẽ theſaurus ſine defectu ſecus eſt de temꝑalibus diuicijs. lus poteſt ſpũales diuicias auferre a nolente ſed tempo ales cũ fraude furto et rapina auferunt᷑ etiam contra voluntatem poſſi⸗ dentis hi notandum ꝙ deũ ab anima nemo poteſt ſeparare: niſi ꝓpria voluntas, vnde ſequit ꝙ mihil poteſt ita difficulter a⸗ mitti ſitut deus.quia nunq; niſi voluntare amittitur. omĩa em alia ſicut diuicie. ſꝛtitudo· ſanitas a multa aba ↄtra voluntatẽ amittuntur.ſed deus non amittitur niſi qñ voluntas ſe ab eo a uertit Aug. Vñe nemo te amittet niſi peius te dimittat: et niſi iple velit Greg: Poteſt homo inuitus amittere temꝑalia. ̊ nun ꝙ niſi volens amittit eterna Ter cio qꝛ in iocunditate poſſiden tur · vnde plal: In cuſtodiendis ills retributio multa. gloſa. qꝛ in pꝛeſenti gaudiũ habent a iocunditatem que tanta eſt ꝙ dici non põt⸗Vnde balilius in exameron ˖ D dulcedo melliflua dul⸗ cedo miranda q; dulas es meditauone. ſed plures non ſentiunt talem duleedmem. Rõnem aſſignat Aug· Gaudiũ diume dul cedinis non deguſtas ſi carnale toꝛ habes. Beda, Relinque a⸗ maras dulceedmes voluptatum que mentez trahunt ad interitũ Econtra temꝑalia hñt annexam amaritudineʒ. Eſt em laboꝛ in acquirendo. timoꝛ in tuſtodiendo. doloꝛ in amittendo. anxietas in exponendo.· mag na miſena in vita tũ non expenduntuꝛ quid em ſunt omma iſta niſi amaritudines (Quarto qꝛ diſtribuendo mult pheant᷑. vnde Berñ · In hot differunt bona tempoꝛala et ſpuᷣala · qꝛ diſiributa bona temꝑalia minuunt᷑, bona vero ſpũa⸗ la cmunicata augmentant᷑: quia cõmunicando in cantate bõa opera non minus habemus.ſicut cũ lumen accendimus de alio lumme. Et per talem communioneʒ opera aliena noſtra erunt ¶ Exemphlum de duobus quorum vnus largus ſuper omnia bona ſua que habebat communicabat: et dedit pꝛo alijs hoĩbo in quo conſiſtunt diicie ſpũales põt.quia in eius voluntate cõ ijs. Aplus. Omne quod ſeneſcit ꝓPpe mteritum elt ( Scðo qua violentia non rapiuntur. qꝛ nul- ſominid⸗ ſorus ⸗ Hed 1t ginnn bempale que vid genum eas lutun Yplusn ſis none qia ſeut ſes dolar⸗ Serd 9: quua ran NE h ber d ewͤn muemend non n sine Ain quod eert untur e temwals 4 unnan⸗ aetſepen difialer; tur.oninei n wünat tas eabeon ttut:et ni Wa nun mapoſn ut. be ack d melbfuadi⸗ 8on enamn. giĩdunedr Reimgve⸗ tad mentü eñ laoꝛ in , mtieta⸗ undun qad awduend emporanne n uen hi⸗ nanurti inus dan nolnenn ſuper onmn oaſßs i Vita conſeruare pnt xxv pominibo quotidie ˖ Rlius autem pꝛo ſe ipſo omnia tenuit ſibi ſolus, Poſt obitum vero pꝛimus ad purgatorium tranfint· Sed alter poſt obitum ſuũ immediate celum intranit ꝓpter lar gitatem ſuam Kuinto ꝙ ſpuales dinide animam onant. Led tempales maculant a inquinant, Et vider figuratuz hot eſſe qe que videntur pꝛedoſiora eſſe inter temꝑaha vt eſt aurum a ar gentum manus tan gen tiuz inqiunant. Ideo ſpũſſanctus vocat eas lutum. Vnde Abauc. Ye qui tongregat non ſua & Jdeo Kplus recke eas arbitratus eſt vt ſtercom Eccle · Si dues ſue⸗ ris non eris immunis a tulpa. ſed diuie ſpales enant aiam quia ſitut pultri œ loꝛes depigunt a oænant imagines ſit ſpũa lebs colo es depingunt animaʒ onãt vt œleſti ſponſo placeat Sexto quia nihil eſt pꝛecioſius diuicijs ſpũalibus.vt dicit Sapß 8· quia valent in vita a ſacũt opera hominis meritoꝛia in moe te. Vnde Apom. Beati moetui qui in dño moꝛiunt᷑· Etiam ſaa unt moetem toꝛpis pꝛecoſam. Item poſt moꝛtem qꝛ eternã glo riam conſequunt᷑· ſed diuide temꝑales valent moditum niſi ꝙ os a ventrem implere poſſunt a tegere nuditatem toꝛꝑis, Poſt moꝛtem niwlant⸗J re cooꝛ pus a veꝛmibo nec hominem in diuicie temꝑales non ſunt ꝓprie hommis. Et in ſignũ huius vi demus cũ homo munduz intrat nudus intrat. ã videmus ch terra eſt veſtita a decorata graminibo herbis a floribo virentes⸗ arboꝛes toꝛtitibus a ſolijs a ſidera lummibo aues plumis a pen nis. Sed ſolus homo nudus inter creaturas naſcit᷑ àa poſtmodũ nudus in terram reuernk a ſepelitur. VMnð ſi diuide tempoꝛales a natura hominis eſſent vtiq; natua nos dinites generaret nec apponeret toꝛ ſuũ diuitijs. Vnde Aplus. qui volunt dxiuites ſił n meidunt in laqueum dyaboh ¶ Vnde hic querit᷑ quõ quis pee (Q cat per dinieas tempales (Rñdetur peimo Rappetendo bona al Orum vtra deum a mſticiam, Item appetere inſtas res ſed ad ma lum ſinem a ad peceandũ · puta ad hixuriam a tra pulam, Item qui nimio appetitu t amoꝛe affiatur ad temꝑalia quis non ina ſie vellet eas habere: cuʒ ille apetitus a amo ſuperat amoꝛem uantum ad terdã partem ſcienduz & — dei a apentuz ꝓprie ſalutis· talis grauiter peccat. Sed quando quis appetit aliena cũ voluntate ↄdiconata ſcʒ ꝙ poſſet habere ſine offenſa a iniuria peox imi a tunt nullũ eſt pctm vel veniale Secũdo pectat quis diuitias iniuſte acquirendo ſcʒ in vſura vel ludo· vel ꝑ frandem in emendo . vel ꝑ furtũ vel rapinaz qno cũ Pecarve/ Bermo modo quis res temꝑales miuſte lucratur peccat mo taliter q te netur ad reſtitutioneʒ ſi vult ſaluari (Tercio peccat quis ꝑ di⸗ uiuas temꝑales male expendendo ſcʒ.· qñ vtitur ad peccandum contra deũ · tales poſſunt damnani etiã ſi nullas res inuiſtas poſ ſiderent neq; haberent vtz de diuite epulone de quo nõ muem tur ſcriptum.q erat raptoꝛ ſur vel vſurarius · ſed quia res ſuas male expendit ſcz in ſuperbia veſtiũ a gula a clapula. ideo dã⸗ natus eſt Quarto peccat quis ꝑ diuidas eas auare retinendo. ſic ꝙ per ſuꝑflua paupenbo non ſubuenit in neceſſarijs ſuis · et talis reputatur raptoꝛ coram deo. vnde Ambꝛoſius. Ilõ mino⸗ ris eſt crimmis habenti tollere: q; cũ poſſis ind igent ibo denega re. ergo tantoꝝ ſcias te muadere bona qnta dare poſſis et non vis · ergo poſſidens temꝑalia debet pauperibo ſubuenine ( Vlti mo nota exempluz de illo qui in diuitijs ſuis queſiuit ton ſola tionem in agone a non inuemit· a ſie ꝑmilſit eas diſtn. bui ꝓPpteꝛ deum. Doe quere in pꝛoptuario titulot⸗b7. e nouũ hominez qui p̃ᷣm deum creatus eſt. in iu ☛ ticia ⁊ ſanctitate veritatis/pꝛopter qð de ponentes omne mendatium loquimini veritatem vnuſquiſq; qum Noximo ſuo:qm̃ inuiem ſumus membea. raſcimini et nolnteſſol non ocadat ſuper iracundiam veſtrã;nolite lo⸗ cum dare dyabolo qui furabatur· iam nõ furetur:magis habeat vnde tribuat neœſſitatem padienti⸗ . BGermo ſuper Epiſtola pꝛecedenti. xlvi. autem laboꝛet operando manibus ſuis quod bonũ eſt vt Ensouammi ſpintu mentis veſtre Epheß·4· Dr u¹inducit nos ad renouationẽ ſpũs que fien debet in pie ſenti vita et in futuro, renouabunt᷑ tunc coꝛpora etiam.de quo diat ad Thimo: 4· Saluatoꝛeʒ expectamus qui refoꝛmabit cor pus humilitatis noſtre ↄfiguratuʒ toꝛꝑi clanitatis ſue. Sed illa renouatio to: poris nõ fit niſi pꝛecdat in pꝛeſenti mnouatio mẽ tis· I.d quam hoꝛtatur aplus hit ditens. Renouamini ſpũ mẽ tis veſtre Vnde in pñu ſermone tria lunt dicenda que tangunt hit in epła. Primo de renouatione amime, Scðo de iracundia 2 vindida. Nercio quomodo deus per peccatuʒ moetale offen⸗ ditur¶ Quantuz ad pꝛimũ queritur hic· Ed quið ſit ammo⸗ mitio de renouatiõe tu de ſenectute ad inuentutẽ ñ ſit regreſſio poſt penth. Ad Epheſios. renouammi ſpiritu metis veſtre: 2 indui lies ſicut gan in ig lma ſ buad nncr eta et ſtru bun ibi⸗ dit genbine nte lbuenn gnehit hiit Epheſee rſer:zindr us elte it dKww Wddiſcgan AJralämini ſtrinohr? uufetn ni ſodtonütin 7 R 11 Deaph ine lam. de qnn ꝛmrmabit 8ſue. di⸗ Innotunen uammnißin digitengn 0 ſande nmal ow⸗ z R ſpũ mentis veſtre xvi ti m efectu multiphÄter aſſimilaturPrimo ſenectus coꝛpons Htcitmo tem ꝓpe eſſe Vnde aplus, Omne quod ſeneſcit ꝓpe m⸗ terituz eſt.ſed pdm̃ moꝛtale facit homineʒ pꝛoximũ eterne mæ ti Setundo ſenedus viſum obſcurat. ſic peccatoꝛes non pnt vi dere infernum nec ſupꝛa ſe celũ: nec retro ſe ꝓpa peccata. net an ſe moꝛtem ꝓpinquam Sapᷣ· Exœcauit em eos malitia eoꝛꝝ ¶NDer cio extuſſio dentiũ ſit ꝙ non poſſunt ſolidam eſcam comedere h pulmentum a ſoꝛbitium.ſic pctm̃ facit piunt ſed fluxibilia id eſt tranſitoꝛia huius mði a delectatiões toꝛporis ſibi ſa piunt· płus. Animalis homo non perapit ea que dei ſunt (Quarto taniues cauſat᷑ ex defedu caleeis naturał- Sie pqm̃ aufert taloꝛem dilectionis dei a peoxĩ(Quinto incur⸗ uatio humeroꝝ · ſit pctĩ extuſſo amoꝛe dei incuruat hominem ad amoꝛeʒ terrenoꝝꝶ pſał · Oculos ſuos ſtatuerunt declinare in terram Sexto tremoꝛ membꝛoꝝ ex defectu virtutis male conſu pte pſał · Ne pꝛoijdas me in temꝑe ſeneckutis.ſic pctm̃ impellit homineʒz vt ad paruũ pulſum ruat in peccat KSeptimo multi tndo rugarum utis et in rugis operit cutezx: ſic ſi peccatoꝛ ſi vis eſſe a iactas te a vis landari: ſit vnum pdm̃ addis ſuper ahud Ab illa antiquitate hoꝛtatur nos Apłus dicens. Renouam ini poſſe habere diuerſos modos ſue creanonis Prima fit ꝑ ignem ſitut fer rum renouat᷑ a rubigine a etiam auꝝ et argentuz pur⸗ gantur. Sie videtur dñs iheſus renouare hominez tũ ponit eũ in igne tribulationis: dando ei infirmitates. Vnde Rugu⸗· Qð hma ſerro &ι— Scðdᷣa ſpeties eſt in ſerpente qui cũ ſenuerit per du riaaʒ pellis nõ põt ſe bene vertere: abſtinet ſe quadraginta die bus · deinde ingredit artum ſoꝛamen vbi pellem relinquit et ſic renouatur. In quo deſig nat᷑ renouatio que ſit per penitentiam et abſtinentiaʒ Maĩ· Frta eſt via que dutit ad vitam ercia ſpedies renouationis eſt aquila que dum ſenio grauat᷑ tunc ro ſtrum creſtit ſibi nimis turuũ ꝙ non poteſt aperire nec abum ea pere · Vnde ipſe induſtria naturali alhdit roſt rum ſuũ ad petrazʒ tam din ꝙ; turuitas roſtri totaliter diminuitur. vt ſic poſtea ti⸗ bum capere poſſitet tunt eleuat ſe in altũ ad reflexionem ſolis ibi ex ꝑcuſſiõe alaꝝꝛ ꝑ mdios ſolares ðburunt᷑ pẽne et ſtatim ca dit a imer git ĩ ſcaturiẽtẽ fontẽ vbi totalr renouat᷑ a ſit inueis (Reſpondet wilhel. lugdu⸗ q petm vetuſtas dict eo ꝙ vetiſta qꝙ ſolida et eterna nõ ſla bi ſciendum hm wilhel· lug du · lex ſpe⸗ cies renouationis in creaturis inueniunt᷑ que oſtendunt hoiem In quo dellgnatur renouatio que ſit per ↄſiderationem domi⸗ nice paſſionis, Xtÿus in crute petra ditit et hoc ꝓpter perſecam Sermo pniam Cant᷑· 2. Veni oo lumba mea in ſoꝛaminibo petre Quar ta ſpecies renouationis eſt in teruo· de quo diat gloſa ſuꝑ pſał Quẽadmoduz deſliderat ceruus ad fontes aquazꝝz ie. Cum aut ceruus grauatus eſt ſenio treſcentibo pilis a coꝛmbus antz ſer⸗ pen tis querit cui nataraliter mimicatur.ſer pens aũt latet et ab ſcondit ſe in eauernis terre ꝓpter ceruũ quem fugit tanqꝙq; vaul⸗ dum inimicuʒ. Ceruus igit᷑ antro muento vadit ad aquam et inde potat ꝙ repletur. tunt rediens emittt aquam bibitam im antrum ſerpenus. Serpens aũt dum intendit exinm tunt ceruns e nares eum ing lutit a in eũ intrat venenũ ſerpentis cuius ve⸗ neno percpto ardentiſſime ſontem ad bibendum deliderat . Et ve niens ad fontem aquaz iterum ſe replet aqua et ſie pilos et coꝛnua antiqua amittit a renouat. In quo denota tur nobis re nouatio que ſit per lacrimaꝝ effuſionem ex contrito toꝛde per quaʒ anima peccatrix impit renouari Berñ. O homo vna la⸗ Xrima de puro a dtrito coꝛde pꝛolata phus purgat q; ignis pur gatorij infra ſpatiuʒ qnq; annoꝝ. Exempluz de petro qui xpᷣm Kuinta ſpedies eſt m acſpitre que hit ſingulis anis ter negauit . in quo denotatur renouatio que fit per ſpmſanctuʒ exta ſpe⸗ cies renouationis eſt que fit in fenice que ſit poſt qungentos an nos qn ſenuit congregat ligna aromatica in nidum ſuuʒ et alis ſuis ignem extutit et ſeipſum comburit.et ex cineribo ſuis auis ſue ſpediei pꝛocreatur. In quo denotatur renouatio que erit in glornificatione coꝛporuʒ qñ impiebitur illud XÆορaοa.τ. Ecoe noua faco omnia, Vnde anſel. In illa vita pulentudo iuſtoruz lous pulcritudini centuphiciter q; modo ſit adequabit᷑ ( Quan⸗ tum ad ſcðam par tem dieit hitc Kplus. Jraſcimini nol te pec care ¶ Dic eſt notandum ꝙ aPpetitus ire datus eſt hommi vt ira ſcatur vicijs. malis ſug geſtionibo a ex indig natione nõ paciat᷑ ſe trahi mn ↄſenſum peccati et reprimat malos motus in ſe et mn alijs qᷓntum põt et vluſcatur dei miurias a tranſgreſſiones iu ſticie. Sic legimus xp̃m iratum fuilſſe ſeʒ phariſeis a alijs indeis non redte agentibo: a etiam alij ſancti viri Johes dicit ꝙ dus noſter qnq; remedia habnit ðtra inuidiam iudeoꝛ ¶ Primũ eſt pacienuam veram ſeruando· Im namq; quatuoꝛ gradus habz ex euangelio Mat᷑· S· Primus eſt qñ eſt in ammo: ibi. Omnis qui iraſcit᷑ fratri. Scðus qñ maniſeſtatur in exteriori ſigno. ibi Qui dixerit fri ſuo racha. Tertius qñ manifeſtat᷑ in ↄ»tumelioſo liffa cerdo⸗ in on iſtop ſtis ne patet etiam onis ſubtt ſctrua⸗ mm Cere manl latas⸗ reſpo et we Hicut in ſup⸗ perme Ned Cur dun 8. tern ſtio⸗ tra! miun mo haben aet Wr nord l fin doꝛd rati Nei⸗ ſend Dp 2 onend . aſpe K, Cumi R danq N adagum um bibtang edneem entis,aneee 1dele et hepilein Atur nobin nto ed vmno vnalu igns pur t guizn is e Eut o gungenchse um buczeten nenio uisan horeeitn we17. d acv mſonz e Guem⸗ mmi vr e 1 aar 13 n ein eliones9 Alisud gdis ih iki⸗Onn viſgo/ umnele erbo ibi. Qui dixerit fratni ſuo atue Quartus qñ exerœtur in contumelioſo ſacto· ibi qꝛ diduz eſt. Non occides. Nullo aũt iſtoꝛ modoꝝ tommotus fuit xpᷣůus: quia dieit᷑ yſa· Non erit tri ſtis neq; turbulentus Seðm remediũ fuit omnino tacere · ſicut patet in conſilio iudeoꝝ: vbi audiuit dↄtra ſe falſa teſtimonia et etiam toꝛa v ⸗ ouis toꝛam tondente ſe a ahas fuiſſent magis tondtati:ſic igni m pilato a herode temꝑe paſſionis ſue qñ tacebat ſiẽ ſubtrahunt᷑ ligna Eecle · S· Non htiges cũ homine liugioſo: ne ſtruas in eus ignem ligna.Situt diat᷑ in Cup· An duꝝ ad du rum pꝛoijcitur maioꝛ fit reſiſtentia q ſi durum ad leuia allidit᷑⸗ ereium remediuʒ ↄtra iram iudeoꝝ fuerunt verba paciſica et manſueta · Patet Joh · S· Quando ad maximas iniurias xp̃ᷣo il latas. ſczʒ n ominantes eum demoniatum a ſamaritanũ manſuete reſpondit. Ggo demoniũ non habeo: ſed honoꝛiſico pr̃em meũ et vos inhonoraſtis me(Quartuz remediũ fuit ab eis retedendo Situt patet Luce·4. qñ indei in timtate naʒareth duxerũt ihm in ſuperulium montis vt pꝛeupitarent eũ. Ipſe autem tranſiẽs per medin m illoꝛꝛ ibat. Item Joh·. Quando tu lerunt lapides⸗ H vt iacerent in eum. Jheſus aũt abſcondit ſe et ex uit de templo duriaa: ſa Ruintũ remedium ſuit beneſfiuoꝝ largitio non obſtante eoz lubꝛia cõtinuauit veritatis a doct rine documenta Jo⸗ 8.Si quis ſermonem meũ ſeruauerit moꝛtem non guſtabit me ternuũ. Et in hijs debemus xp̃m ſequi cuius actio noſtra ẽ inſtru cſtio Sequit᷑ hic. Sol non ocudat ſuper iratundiam vr̃am (Cõ tra hoc fatinnt indurati homines qui nunq; vel raro dimittunt iniurias pꝛoximis iſti ſunt valde mali · Et hoc ꝓpter tria/ Pri mo quia non ſunt boni xp̃iani qai inunguntur in baptiſmo ad habendum eoꝛ molle. Et ſicut ſe hůt ad pꝛoximos: ſie ſe deus habet ad eos Mat᷑.6õ. Si non dimiſeritis ic (Scðo ſunt ſieut ho loſernes gentilis.de quo didt᷑ Judith·ꝙ ferocitate animi eius nemo mitigare poterat ( Tercio quia peſſimi ſunt ſitut dyaboi de quo didt Greg: ꝙ nullo placatur bbſequio Wnde bie gue⸗ ritur vt⸗ tiſfacenti leſus teneatur dimittere offendenti impenitẽti nec ſa eſpondeo ꝙ ſie quantuz ad remiſſionez intrinſecã toꝛdis quo ad rmenmcoꝛem vel iram illius qui impenitens eſt. Z3 ratione iſtius ne pecet impenitenti non tenet᷑ dimiſſione exteri oi ;· Sed q Rendente! uilbet Poteſt ſatiſſactionẽ a iuſticiam requirere ab of Quantuz ad teraã partem iſtius ſermonis didt hic APplus. Il lolite lotum dare dyabolo, Locuz dyabolo dat ̊ deu ta inobedientie peimos parentes a om̃e genus hominũ dmer⸗ ſis miſerijs a defectibus a paſſionibo affuxit, Nam ipſum pdim —Bermo per pecca uʒq mortale expelit a dyabolum mt rodudt.quod nõ ſit ſine magna dtumelia, Vnde Berñ. Nimeo em ꝙ; tanto gra ui e eſt ira quanto a nobilioꝛ eſt illius qui offenditur excllen⸗ tia:a ꝙ tanto peioꝛ eſt miuria qnto maioꝛ fuerit cui mniuria irro gatutbi notanduz ꝙ mihil ſie in vmuerlitate crea turazʒꝛ of⸗ ſendit deũ ſieut pitm̃ motale, hoc ſolum eſt deum offendit. ODm nia em in mundo ſunt opera a creature dei: ſed ſo luz patm̃ eſt opus dyaboh. Vnde etiam dñs offenſus fuit per pdtm ſuper bie · quia hiciſer tũ æteris angelis abiectus eſt.et tanta eſt mula tudo angeloꝝ que œadit ſieut athami in ſole. Et ꝓpter peeca⸗ „ eſt cauſa omnis miſene quã in mundo ſuſtinemus. ſcz famem ſi⸗ tim frigus a infirmitates, Et inſuper omnibo hominib a mini⸗ mo vſq; ad maximũ graue onus impoſuit ꝓpter pctm̃ pꝛimo- parentum. Vnde Rug. Deus hommez fecit qui q; diu non pec caret immotalitate vigeret. Item deus intm̃ eſt offenſus Pter Pecctata hoim ꝙ; totum munduz per dilunium delecuit: excptis octo hommibo qui manſerunt in areha noe. Item intantũ odit deus peccatuʒ et itm̃ offenditur per ptm̃ mortale ꝙ non eſt aliquis ſandtus in ælo qᷓntumtunq; ſibi carus ſi poſſibile eſſʒ ꝙ pPeccaret mortaliter quin amiditia inter eos ſolueret᷑. a deus eij⸗ ceret eum de regno ſuo a in infernum pꝛeupitaret. Item adhue hodierna die deus omnipotens tuius magmitudinis nõ ẽ finis mitm peopter peccata offenditur ꝙ ꝓpter mmimum peccatum motale damnet hoiem: a etiam quantumcũq; carum. niſi hic penitentiam agat. Si ergo dicis: quid reſtat peccatoꝛi ergo a⸗ gendum qui deũ mult pliater offendit · Reſpondeo, Nihil ne⸗ ſtat niſi vt pnĩam agat a ſe verauter toꝛam deo humiliet cuz humilibo latrimis veniam petat · tunc deus placatuꝛ a dimittit ſibi peccata a offenſaz. Sicut fetit peccatrix magdalena que hu militer añ pedes iheſu ceadit a amariſſime cepit rigaè pedes eiꝰ Vnde Luẽ · 2.· diat᷑ q; xpᷣus dixit ad eam. dimittunt᷑ tibi pecca ta: vade in pate. Silr recipit quemlibet peccatoꝛeʒ qñ per verag pniam ad ipſum reuertitur.imo etiã reuotat peccatoꝛem ad ſe Hiere · 3 Reuertere ad me a ego ſuſcipiam te ltimo nota ex emplum qus criſtus apoſtatam per oſienſionem vulnerum re⸗ uocauit ad veram pnĩam.hoc quere in pomptuario. p. 37. Domnica. xx. poſt penthec, au Epheſios 1 vito dnſ dinda dewen iſeſter dre W iminne N ratutan⸗ n offendt. ſol pen rpaͤm lir ntaelmi ſper detc⸗ minn dur, lpſun e⸗ 3 meni⸗ nbo⸗ mmn⸗ n pinr dunongt nius per tretayts antu NR Pvon et bile ehe ia dutti enddhre 5i ſins 1 werzcn nml hie leyo⸗⸗ ell w⸗ et a u dimidt gue h pdeh dbipetd ſer ve; 1 de annt neumw p*²¼ ℳ „ tatres. vide xlvii J Rattes. videte quõ caute ambuletis non quaſi in ſipientes ſed ſit ſapientes redimentes tempus qm̃ dies mali ſunt.pꝛopterea nolite fieri impꝛude tes ſed intelligentes que ſit vwoluntas dei⸗z nolte in ebein ni vino in quo eſt lnxunia ſed implemini ſpũſancto lo⸗ quẽtes wobiſmetipſis in pſalmis ymnis et cantids ſpi ritualib cantantes pſallentes in coꝛdibus veſtris duo ON verbis hoꝛtat᷑ nos Aplus ad obedienti DObe dientia ſola virtus eſt ᷓ virtutes eteras menti inſent inler gratias agentes ſemp peo omnib in nomine dñi noſti— ihe ſu xp̃i deo et patri ſubiecti inuicem in timoꝛe criſti mo ſupezꝛ epiſtola pꝛecedenti. xlvii Vbiecti eſtote muieẽ in timoe xpi Epheſios. v. In iſtis 8 az que eſt mater a e igo omnis boni a ↄſeruatrix oĩm virtutum· Eic taſq; tuſtodit. ergo diet hic. Subiedti eſtote inuiem ic¶ Vñ in peeſenti ſermone tria ſunt diœnda. Primo de virtute obediẽtie de vitio mobedientie. Scðo de nmoꝛe bonoꝛuz hoĩm. Tercio de ſenibo cũ vnd exemplo uantuz ad pꝛimũ ſciendũ c obo dientia eſt clauis paradiſi a via eli · quia ꝓpter inobe dientiam 2* 2 de terreſii paradilſo eiecti ſumus, Iteʒ ꝑ obedientiã intrabimꝰ teleſtem paradiſum. In ſignũ huius habet Math. 2. ꝙ tres re⸗ ges ꝑ aliam viã reuerſi ſunt in regioneʒ ſnam Berñ. Mihil an gels carius: mihil deo pꝛecioſius et nihil hommi frucuoſius qᷓ; obedientiaz ommibo modis ſeruare. Vnde d in decretis. Qui tontemnit vicanũ: vontemnit ipm qu poſuit illum Cniß. Kga gnũ mobedientie vieiũ eſt quo angelus elum. adam paradiſu laul amo?em diuinũ: ſalomon ꝑdidit amoem diuinum Vñ H quenitur vtz inobedientia ſit ptĩ moꝛtale (Rñdet Thoeij ij. .·. Sz. ꝙ ſie⸗Feam inobe dientia ctran atur caritati dei qᷓ exigit 5* vt eus peρs obediat. Ro: 14· Qui poteſtati reſiſtit: dei oꝛ⸗ dinationi reſiſtit, Contrariat᷑ dilectioni pꝛoximi mnqntuz ſuꝑio n peoximo ſubtrahit obedientiam quã debet ei. IJbi notanduz deus ab mitio grauiſſime mobedientia puniuit. aã de tranf tes a tota poſtentas damnata eſt · Geneß. 2. Item ſcðm peeœæpa tum tmnſgiediens ꝑ blaſphemiz deo factam iubet extra taſtra ab ommbus lapidari. Lemt. 0: Item tereũ pꝛeœptuz trangro 7 ex iuſ ſu dei. Nui. 25· Vnde debemus obedientiã ſeruare Bern· Quicquid viq dei pꝛetipit homo qð eſt ertum non diſplcere b 2 to colligens: ſimibter lapidatur deo omnino eſt acdipiendũ ac ſi deus pꝛeciperet. Idez. Obedien iiim tia que maioeibo exhibet deo pꝛebe ?. Exempluʒ de obedieniag ppt ꝙ frater obediens ſuſcitant moꝛtuũ quem frater ſuus carnalis neca multum religio ſus ſuſcitare non poterat. Doc quere in piomp. EH o:21. (Quantum ad ſcðam ptem dicit hic Apkus In timoe hu ſeo xßiIbi notanduʒ ꝙ quil bet xp̃ianus qᷓntumcũq; bonus ſemꝑ Pim debet ſtare in timoꝛe dei (Et hoc qnq; modis ſiue radonibo( Pri folen mo qꝛ vtꝝʒ de peccatis latiffecit: ignoꝛat certus eſt em de culpa huse ſed inertus ð venia Eccia . 5. De ꝓpiciato peccato noli eſſe ſine Avyilit metu ne; adijdias pctm̃ ſuper pdm a dicas · Wiſeratio dei ma ntecn Zna eſt multitudinis peccatoꝶ meoꝝ miſerebitur (Scðo vtz Virn bonitas ſua plaœat deo ignoeat. Vnde aplus. Non em̃ qui ſe⸗ cpmita llipfum (omendat ille pꝛobatus eſt· et ſalomon. Eſt via qᷓ videk ſec hhoeomini rnecta RKpoca . 3. Dieis ꝙ diues ſuz a locuples.neſcis eiñn ſtut M an vnũ pater noſter dixiſti quod deus accœptauit vel vnũ diez cbtum deo vixiſti Terao qꝛ cadere Potuit: eiſer cecidit de eelo · adaz du de paradiſo. iudas inter apoſtolos xp̃i.quõ nos ſecuri ſumus en eſſe in hoc mundo qui eſt plenus laqueis· Berñ. Nunq; eſt ſear ritas in hac vita fratres · nec in cello fuit nec in paradilo. In ceo⸗ M =ð lo œadit angelus ſub pꝛeſentia diuinitatis. in paradiſo adam: “ 8 mnm mundo iudas de ſcola laluatoꝛis Vnde Rug. Quõ ſecurꝰ? dd dd pPpPreteſt eſſe in hac vita que tota temptatio noĩatur. vt qui lieri np protuit ex deterioi melioꝛ non fieret ex meliæi dererioꝛ Aplus uun Qui ſe exiſtimat ſtare videat ne cadat (Quarto qꝛ neſcit qus QMJß́ð8 deus vult iudicare peccata ſua et vtza ꝑmiſſione duma veni⸗ “ in ent ſibi mfirmitates· quia põt fieri.ccus mutus claudus a lep ́”DUD ſus · Et qñq; in anima ſcʒ graciam ſubtra hendo ꝙ Rat anidus ꝰ nt nullam duladmem ſentiat amplius in coꝛde a in aĩa ſua ( Quin boig co quia neſcit quo ſine ab hac vita decedat vtz ad moꝛtem vel tüuüuißh ad vitam eternã Eccia: 9· Neſcit homo an odio vel amœe di ſmun gnus ſit etiam ſi iam eſt in gr̃a: tñ in agone a in exitu põt caoa⸗ tislo dere a peccare niſi dñs eum cuſtodiat. Ideo timendũ eſt cuillber udicl in quocũq; ſtatu ſit qꝛ ᷣm wilhel · de quolbet ſtam aliq dam⸗ iica nantur ſcʒ in mrimonio. Item virgines:vidue: nobiles.ruſſici eeeuute KE. Vnde Olſee · . Conſolatio abſcondita eſt ab octulis meis. = ſfſeeſ loqmt᷑ de inferno LuœI7⸗ Duo erunt in lecto. vnus alſumet mhi alter relinquet nde legitur in vitaſpatz ꝙ abbas helias ait diß⸗ Ego tres ies timeo, Primã qn egreſſura eſt aia meo de toꝛꝑpe· do AKliam qñ occurſurus ſum deo, Tercia qñ aduerſum me eſt pꝛo ſede Snn rrFrkrkri dien timoꝛ non eſt: ibi ſalus et ſpes non erit ¶ Quantum ad tercioz Wnn partem ſciendum c ſenes debent multuz timere quia dicit Se npon, neca. Senes hñt mœtem ante otulos: inuenes vero in Poſterunz · Intine⸗ Inde loquendo de ſenibo dicenduz eſt hic de quinq; condicom Fens hn . nusſen bus ſenum: a quõ in his debent ſe habere ne deum offendant. re Di de ¶Pnma conditio a defectus eſt ꝙ; ſenes de ſaauli pꝛouotant᷑ 2 dik ſiaf fiale reuocantur: nam nataliter ſunt paſſionati 4 pleni doloꝛi⸗ ielerr bus a infirmitatibo. Vñ oculi caligantaures grauiter audiunt G Nim capilli fluunt.fa des in palotem mutat. dentes minuunt. pedes Sto e putreſcunt· homo qui ſeneſcit hijs ommbo grauat, a het omnia tigtih ruituram toꝛꝑis domuʒ pꝛonundant. Iteʒ inſuper triſtes ſunt a nö k queruloſi. nam cõmuniter conquerunt de ſenio ſuo a defectibo * ſuis. Nullius. Tanta in hommibo ſtulti ta intonſtancia a puer⸗ HM vnüdie ſitas eſt: omnes etatem coneupiſcunt optanti a randez ad Nloeg eptam accuſant, Omnes em leupimus eſſe anti qui et poſtmodũ nins aues d infrmi Rug Cum Wier optame ſnedntem d an.. zebſ plius optant niſi infirmitatem longam Ged dicis quõ debet ſe O geeſen P⸗ber in illo defecku ¶ Rñdeo ꝙ ſenes dñt eſſe mites exemplo ſee⸗ criſti a tunt erunt beati. ſed ꝑ opoſitum per impacientiax pñt dan⸗ perdere animas ſuas. Oñ Ariſtꝭ. in topicis dicit. Sieut ꝓpoſitũ kani in pꝛopoſito it. Ergo ſenes debent debilitates luas et infir mi glen tates ſuas deo offerre pꝛo purgatoꝛio ſuo,nam pnñs infirmitas NhGS a pena purgatoꝛij eſt ſiut denarius et mille milia florenorum etit al65 Nam tanta ẽ pena pur gatoꝛij ꝙ ſi omnia ligna a omnia viſibi wn lia in mðo exiſtenda arderent a ſi quis in medio iſtiꝰ ignis ſta SspH ret non tantaʒ penam haberet ſi᷑ anima in purgatorio. Et in il A lo igne annoſi grauiter punient᷑ pꝛo pqtis a iuuentute cõmiſſis Gn niſi hie puniant᷑ per infirmitates et tribulationesScðᷣa ↄditio unddb1 ſſenum eſt ꝙ cõmuniter ſunt multoꝝs verboꝛum a de antiquis ſa ze di ctis loquunt᷑. Innoc. Senex velox eſt ad loquenduz tradus ad ot la⸗ audiendum laudat ant quos a ſpernit modernos.vituꝑat pᷣ⸗ ttülteer ſentia et laudat pꝛeterita anxiatur toꝛpet a infirmat᷑. Rudi qq dann multa ſenem circũueniant intomodᷣa:a ꝙ multum repꝛehenſibi Sanſti le eſt: facta deſunctoꝝ innouant a infnant toꝛam inuemi bo à wei. nihil ſeiunt de exceſſibo antiquoꝛꝛ · et in hot gfauiter pectant: ſunei : diffamando deſunctos qui non pñ̃t ſe iam extuſane Et mſupeꝛ a asaer deo indicati ſunt et pumiti pꝛo ſuis exœſſibo:a qð peius ẽ iacãt w⸗ ſe de malida ſua a de peccaus ſuis que in iuuentute ſua feœrunt lr Aa adhuc delectant. Vnde Greg⸗ Jot moetibo quis dignus iiitt. eN quot pꝛauitatis exempla poſteris relinquit( SZʒ dic⸗/ quõ ſe hre Di. beoent ſe ha Sermo debent in illo deſectu ne deum offendant ñdeo debet ha⸗ bere honeſta bꝛeuia a vtilia verba. Rug. YVt ſenibo ſermo non ſo luz ſit grauis ſed etiã bꝛeunis Apłus. Dmmẽs ſermo malus ex oꝛe veſtro non pꝛocdat. Et ratio eſt· qua iunuenes diu retinent verba ſenioꝝ · ſicut qñq; dicunt Iſta verba audiui añ plures an nos ab auo vel pr̃emeo: a lſic relinquere bonũ exemplum iuue nibo erit eis meritoꝛiũ · Vnde ceſarius Quantis exempluz vere b da Püär caritatis oſtenderis cũ tantis eterna p̃ᷣmia poſſi debis Qeraa conditio ſenũ eſt: ꝙ ſunt cupidi auari a tenacs. Vnde Innoc. Henexeſt tenax cupidus triſtis a queruloſus. Mlã ſenes experti ſunt ꝙ res temꝑales ſadliter pñt conſumi a diffi⸗ tulter lucrari et iam defieiunt in coꝛpore a amplius non pñt la boꝛare a cõmuniter ſibi defiere timent a ſic cõmuniter parc el⸗ ficiunt᷑ Aug Cuz cuncta vicia in lene ſeneſcunt ſola auaricia in ueneſtit Geneß⸗ MWonſtro ſimilis eſt auaricia ſenilis: Quid em ſtulaus eſt q; in via requirere vltra viaticũ. alqui ſunt acſi ad⸗ hunt deberent viuere quadraginta annis a ſatis hñt nec volũt alijs impartire net audent per ſe vti·a foꝛtaſſis in bꝛeui temꝑe moꝛiunt᷑· t relinquent alienis diuidias ſuas vel etiam heredibus ſuis qui male tõſument a eis in mod ico ſubuemient ¶ Sed dias quõ debent ſe habere in illo deſectu ¶ Rñdeo e dñt deo ſeruire. qui eos pauit a iuuentute ſua ꝙ etiã in ſenio paſcet eos v ſ; in ſinem vite ſue Quarta conditio ſeu vicũ ſenũ eſt ꝙ ſunt mul⸗ tum ſuꝑſtidioſi a increduli et ſic non fadliter credunt alijs. Rõ eſt qꝛ in multis decepti ſũt a experti frandes a malidas malo⸗ꝶ d dics quõ debent ſe habere in illo deſechu habet᷑ Luc.6. Molite indicare h oĩa in meliozẽ ptẽ intel et ñ fauhter credere mala qᷓ audiunt de pꝛoximis Vñ dict in 7 7 „ cretis. Qui falſũ de alo peofert a cnimina alioz ceito credit vter ð,ð qᷓ; reus eſt erit vix in ſenio verauter a realiter conuertit Pꝛouer:. 12. Ado leſcens iuxta viam ſuam &&. Friſto.?. ethi. Difficile eſt reliſtere conſuetudini que aſſimilat᷑ nature: non tñ eſt deus de lapidibus poteſt ſacre filios abrahe ( Sed dicis quõ de⸗ 4 tim hant debent ſibi ppe nouiſſima tua Greg. Mihil ſic reuocat a peccatis ſicut frequens cogitano mortis, Dugo de clauſtro anime Tres ſunt moꝛtis nũ cij· ſeʒ canides infirmitas a ſenectus, Inſuper dñt humihter et tũ contrito toꝛde dicre tũ dauid, e pꝛoijdas me in temꝑe ſene Andeo dit ſepe illud dictü in ſe ruoluene quod. Ppictanr minta oonditio ſenũ eſt ꝙ qui a puericia male vix impoſſibile quia re in ill⸗ Rñdeo vt ipſi ſenes ſe a petcato re bent ſibi p̃ponere moetem ſuazꝭ Eccle ·2. Cemoꝛane ſusn in ale ſiſere W que L NHh xivi und n. 1 Kutis K. Et retuperare tempus peeteritum e n omnilo operbus Dann Sed dideret quis. Rmplius non pollu ie werP. ut. ne ſurgeretl Rñdeo ſi paciens es a habes olendaem deus rec⸗ plungn piet voluntatem tuã pꝛo ſaco Vnð Aug. Coonat deus intus D voluntatem vbi non muenit ſacultatem. Et ſenes dñt conari ad W hoc vt habeant puritareʒ a mundiuã coꝛdis etiam coꝛporis · ⸗1 K Vnde in decretis dict · Quanto ſenes ſunt meeti vicimoees tan un to dñt eſſe pun sExempluz qꝙ deus annoſos peceatoꝛes nõ hloſ MB ſpernit 5 Nto qui ſerniuit tres mnos deo ſie laluatus eſt. hoc I4 Me Dnel Pominica. xxi.poſt penthec. ad Et beſios ter⸗ Lonberanuntt in dño induite vos aꝛma tparge, nrt turaz dei vt poſſitis ſtare aduerſus inſidias dya Quideß bol:quia non eſt vobis colluctatio aduerſus car t arlad⸗ nem 2 ſanguinez ſed aduerſus pꝛindipes et ptãtes. aduer ſeewk ſus mnndi rectoꝛes tenebꝛaꝝ haꝝ contra ſpũalia nede enge in celeſtibo. pꝛopterea acdpite armaturã dei vt poſſitis re dibes ſiſere in die malo in omnibo pfeche ſtare. ſtate ergo ſut dn tinti lũos veſtios in veritate· i ind uti loricã iuſtide. cali ſruin. ate pedes vſtros in pᷣparatõeʒ euangelii pads: in omib Lnln ſumentes ſentũ ſidei in quo poſſitis omĩa lela nequiſſinmii ſeng⸗ ignea extinguere 2 galeã ſalutisaſſumice gladiuz ſpuüs “ gu9d eſt werbinn di. Ü⸗ Enir mo qau muſocta.ſ nper epkra net Frute wr vos amaturam dei vt poſſitis e· Epheß· 6. In glo⸗ mundo iſto quaſi imn ſtadio eertammis politi ſumus vbi penn vndiq; ab hoſtibo continue i impugnamur, Jdeo aplus Ennd . peeſenti epka ammonet nos a8 vir tutes que ſunt arma mii· ſt er tum xp̃i cim dieit Induite vos Vnsð in pnti ſermone tria ſũt le vir H diecenda. Primo de armis ſpũalibo. Scðo quare ſolceite cauenꝰ p9 ſit ab hoſubo ſpũalibo àQ demonibo. Tercio de caſu demonũ cum Riler alquibo queſtionibo a vno exemplo ¶ Quantuz ad pꝛimã par dem ſciendü quatuo virtutes cardmales ſunt arma noſtra 4 6 mumunt nos, quia m Aplm arma mihcie nr̃e non ſunt carna Mõ lUa lſed ſpũalia. Ab anteriori pꝛudentia tuius eſt futura mala p p⸗ n⸗ cauere · apoſterioꝛi: iuſniria cuiꝰ eſt de pꝛeteritis malis ſatiſfacere⸗ d n Geda dextnis temꝑantia ne eleuemur in ꝓſperis. R ſi iiſtris for . * titudo ne depꝛimamur ab aduerſis Item notanduz ꝙ qmi bet vte et elene homo in ſuis temptauomibo debet dei adutoꝛiũ inuotare. Bicut enim qui tenet caſtrum regis cum obſidetur ab mimides reputa tur hdolis ſi renuntiat dommo aſte obſeſſum: et ab eo petemt auyxilium⸗ Zic tum hoſtes inni ſibiles obſident animam tuam Cun per temptationem: ſtatim de bes regi tuo oæans obſidionez rui mmq I care. ipſe vero non differet auxihũ qui potens eſt a voluntariꝰ 834 Vnde aplus, Fidels deus qui non patitur nos temptari ſuper lub ſ⸗ id quod poſſumus VuF. Dpabolus vult plerunq; nocere a nõ ſegul põt · qꝛ poteſtas eius eſt ſub ptãte dei ( Quantuz ad ſcðaz par dyab⸗ tem dicit hic aplus· vt poſſitis ſtare aduerſus inſidias dyaboli. dtbe ¶ eo notandu eſt ꝙ ſoliute tauenduz eſt ab hoſtibo noſtris Pri Diens mo quia multi ſunt tũ dicit. MWultiplicati ſunt. Onde Bonauẽ Wõð tura. Sicut athami in ſole ſunt ſit demones in aereScõo qua ulln pleni ſunt veneno inuidie. Ciuus tã e: quia tognoſcunt ꝙ nos H ltolue viles vermituli ex vili terra treati ad deo ſumus ad hot vt ſup⸗ ſemk pleamus loca ipſoꝝꝛ a quibo ipſi teuder̃t. a poſſideamꝰ gloꝛiaʒ uC. quam ipſi miſeri ꝑdiderunt. Propterea nobis vehementer mni EEetale dẽt a laqueos parant ꝑ quos temptant a pꝛedicta gloeia nos fatun retrahere Cerao qꝛ muiſibiles ſunt tũ natum toꝛꝑalibo ſenſibus Perane videri non poſſit niſi ſub autoꝛe deo ꝑmiſſiue et diſpenſatiue mpusß aſſumpta toꝛꝑa permittantun Quarto quia aſtuti ſunt quos a mßp ut natura ſubtiles et etiam exercitatio miliae ſue. Vñ ylodorꝰ don de ſũmo bono, Demones triplid acumine ſcientie vigent. ſ. ſub tibtatis nature a experientia tꝑm a reuelatione ſuperioꝝ pote⸗ “K”K Ratum, ergo dyabolus noĩatur mille artifſex. vnde dilgenter or aduertendum eſt ꝙ dyabolus pugnat tontta hoĩem magis a⸗ ikid. ſtucijs a mſidijs q; viribus.nam quos dyabolus non pot ſupe “́”́́ͥ rare per maniſeſta peccata motalia: qñq; ſupemt per aſtueias. mul ꝛo quo ſciendum ꝙ dyabolus decpit hoĩes tripliciten peim i ſuadendo bonũ m malum ſinem vt cu homini inſtabih ſuadet im Pfm greſſum religionis ꝓpter hot ꝙ poſtea apoſtatet. vel aliquibus —(uid virginibo vt votuz caſtiatatis emittant a poſtmodũ ñ teneant uu contrahendo matrimoniũ. Vnde ditit᷑ in deeretis. Duellam nus bere poſt votum taſtitatis eſt damnabile· Item alqubo ꝑſonis ðM deuotis ſugꝗgerit artioꝛem vitam ſcʒ ieiunando vigilando toꝛ⸗ uium pus caſtig ando· mimiũ ozæando: alitũ induendo vt eas ad nimi mmIinntd am debihltatem indueat · a qñq; etiam ad inſaniam vt ſit mut-⸗ dit les ſiant ſibijpſis deo a pꝛoximis a poſt querunt recreationes a ißm erunt qñq; diſſoluti oꝛes cetenis Scðo temptat ſuadẽ do homini ͦͦ- malũ ſub ſpecie boni · vt hõ querat ditari vt ſic poſſet pauꝑibo are dare elemoſinas · ſciens iluud dictum apli · Qui volunt dmites ſon ſien incidunt in temptacõeʒ a in laqueũ dyabol. Itẽ ptãtem a peſ Fiaturã petere a ſit a mal retrahere a ad bona oꝑa compellere. Kum vept ip nd gleg neneer n gliaot lv ſenibus enlacuep ſtos ſe NNdebeſub N Po — mnags“ 4 poͤtſupe aluap. actn lauibus tenernt am vu⸗ wrs d e admn Auones tonin D duunce täen! len. Quaa ſic illud dictũ ſalomonis cormn muzz fiet hijs qui peeſunt. Exiguo em concdit miſedia: poten⸗ modum hoꝛrore execmabil ſuit (Scðo frivin ZU tes aũt potent᷑ toꝛmta pacient᷑ et qnq; ſuggerit molhde carmis ſub ſpecie ſubſtentande nature · qꝛ ſcit capulam plum peccata ſequi Dierodicit Inter cmpnlas vix ſeruatur pudidtia Ceres dyabolus temptat diſſuadendo vtile tamq; nociuũ vt cũ diſſua det bono viro ingreſſum religionis ne poſtmodũ peniteat egre Diens et confundat᷑ coꝛaz homnibo. vel qñq; diſſuadet ahquibo oꝛationem vel elemoſinã ne pꝛopterea inturrant vanã g lœiaʒ vel laudem hůanam ¶ Quanti terciã partez diet hic axe ſtolus-qm non eſt nobis oolludcato aduerſus carnẽ a ſangni⸗ nem &α Vnde hic querit᷑ quare maſſer eadit · Rñdet Elnadan us ˖ Cum hſdſer videret ſe oẽs angeloꝝ oꝛdmes gloꝛia a decoẽ excellere: ſpretis omnibo deo voluit equalis exiſtere a alcoꝛem ſtatum q; ei dñs dederat miuſte arripere a alijs ꝑ tyrannidẽ im plekt Saß. 6. Judia dunſt ð perare · Ergo de celo pꝛopulſus in carcerem ẽ retruſus.et ſic qunai peius pulœr rimus a poſtea nigerrimus:qui pꝛius ſplendidilſi⸗ mus: poſtea tenebꝛoſiſſimus.qui ius ho noꝛe laudabilis · poſt itur ꝙdin mankt in celo Reſpondet Ehndadarin S: non plenã hoꝛam q mox vt cre atus eſt eeadit (Aercio queritur quõ⸗ ang ederuntres ſpondet idez ꝙ hiſero dſenſerunt, placuit em eis ↄſilium luci⸗ feri cogitantes ſi ipſe deo pꝛeualuiſſet.ipſi alijs in potenda pꝛe⸗ fuiſſent:a ideo tũ eo abietti ſunt de elo m abyſſum infermi vbi — nulla eſt redemptio Quarto querit᷑ an demones pñt homines Fruiter ledere ¶ Rndeo m ſanctũ Tho. ꝙ lic Poſſunt em̃ deo permittente multipliciter ledere¶ Primo in rebo vt dicit Job SS Cui dyabo lus domũ a pecora abſtulit a etiaʒ pueros¶ Stðo in ſama vtz in legenda Hiero· vt reſert Johãnes nyder. ꝙ dya⸗ wois tranſfoꝛmanit ſe in ſoꝛma ſancti ep̃i ſimani. quĩ demõ pꝛi moſſeminaz nobilem nocke in lectũ poꝛtauit, a pꝛimo ad luxu⸗ riam verbis deinde ſactis ſolicitauit ad maluzʒ que dum clama⸗ ret demon in ſpetie eßi ſancti ſiuam ſub lecto femine ſe abſcon⸗ dit · vbi mnqmiſitus a inuentus ꝑ verba luxurie ment itus eſt ſe⸗ ip̃m eſſe epiſcopnz ſimanuz. In craſtino diſpergente dyabolo vir lanctus diffamatus eſt grauiſſima pena.que mfamia tandẽ urca ſepultæa beati Diero. in bethleem fatente dyabolo in obſeſ o coꝛpore ceſſauit. Etiam patet m Job qui percuſſus eſt vlcene ¶ Tertio n eporr Si Boermo QAuinto in vita · vt ptz Thob. b. de ſepte s lare lixurioſum appetituʒ in virginem ſamm: non erant digm ma trimonio a dno ociſi ſun Sune e qui illos ſt bitus qui qñq; audiuntur ſmm domibo v bi pꝛoijaunt᷑ lapides et Rr homimes in pulſu ¶ Rñdeo ßm wil lek. = Cafſ. ianum ꝙ iſta vt frequenter fiunt opere demonũ qui plus nocre homi mibus peotunt non pñ niſi i talibo ligati duuina virtute. Kli⸗ qñ etiam hunt ſtudio malignoꝝ: hominuʒ qui domos volunt e uatcuari homibo vel lutrari bona temꝑalia ſub titulo falſo a ap⸗ paritione ainmazꝝ, Fieri enam poſſunt ex curioſitac hommum volentiũ ſcire huiuſmõi, Rnime em damnate non pñt taha face re: qꝛ non eſt eis admiſſuʒ. Anime em̃ que ſunt in purgatorio ſunt in cantate. ergo eis talia tranſitoꝛia non ↄuemunt.Si aũt facrent anime de pnrgatorio tales anime vtilia a ſalube ia face⸗ rent aoſtenderent vt ſic a viuis ſuffagia peterent· beatus Ere bium quin demones vt frequenter tales mquietudines faciunt Vñ legit in cronica beati Diero.q; quodaʒ tꝑe in auitate Wa Suntinenſi maligmi ſpũs ad hoſtia domoꝝ quaſi malleis pulſã⸗ d: a qñq; lapidibo hommes excitando: domos plurimas exti⸗ Hexto querit vtz2 opere demonũ tranſfoemationes ho⸗ mimũ fieri pñt in beſtias lupos et huuſmõi Ruñdeo q;ᷓ nõ. Vn diat in decretis. Quiſquis eredit poſſe aliquã ereaturam tranſ ſoꝛ mari in aliam ſpẽm vel in aliam ſilitudinez miſi ab ipſo crea tore qui cĩa fetit: vel ꝑ quem ommia facta ſunt: pꝛoceuldubio m Ridelis eſt a pagano interio. Vñ diat Lho. qꝙ ſunt tranſmuta⸗ tiones alique que nataliter fieri pñt ſicut ſeꝛ pentes a ſane a veꝛ mes ꝑ putrefactioneʒ genemnt, iſta fiunt natahter. Ille autem tranſmutationes coꝛꝑalium reꝶ que non pñᷣt fiéri naturaliter ſed oꝑatione demonu hm rei veritateʒ perſici non pñt. ſit q coꝛ pus hũanuʒ vertat᷑ in beſtiale: aut q; toꝛpus hoĩs reuiuiſcat. ꝙ; aũt hoc qñq; ſieri videt᷑ aparentia fit a nõ exiſtentia. vñ Aug ater viſum hoĩs deapiendo Beptimo querit uõ ꝓpuemt illud quidaz lupi ho Andet Albertus de Pter ſamis augmẽtũ ait ꝙ demones fatiunt tales tranſi mutatcõs non realiter h ſfalla⸗ licut a quedã ceteroz aĩalium alique beſtie hoĩes innadunt tpe famis Scðo ꝓpter ferodtatem viriũ. ſicut tꝑe ooitus qñ hñt ca⸗ tulos· vt diet Nrſſt. de aialibo. Süt magis ſeueriſſime camicule Gerao ꝗꝓpter cerbꝛum rabidum: ſicut fanüt canes rabidi à tũc ponit in. 4ehbꝛo dyalogoꝛ exemplum de animaby. Non e du os win, bg en apninn pütkinin pürgmi⸗ iunt, Sal Monedu nes aunt ran ⸗ spali⸗ wos exa⸗ .N ua tanl bipo e lubion nlms⸗ mest! leaem taliter ſeq niſtat. erß al⸗ onteil dunt the ihiten amna, niitit tras in terra ſamarie.. Reg: 2. c. Exempluz de machano, hoe quetunq; muemunt truudant Quarto Pter operationem de⸗ monum vt ſic illndant hominibo ſimpliabo eredentibo flle ho⸗ min es in beſtias cõmutari poſſe ſiẽ pagani olim putabant. Vñ reſert wilheb. parilienß in h de vmuerſo. de quodã viro qui le putabat donuerti in lupũ certis temꝑibo anm quibo temꝑibus mn antris latitabat, Illuc em certo tempe iuit et opere demoms velut doꝛm iens iacuit a ſibi videbat᷑ ꝙ lupus eſſet fadus et ſir circumiret pueros deuorando. et demon quendã hlupũ poſſides hot ſeat loco illius viri · et ſit tam diu dementatus eſt vir illes quouſque imnuentus eſt iacre in antro ſilue mptus mentanhter A nullo modo realiter conuerſus in lupuʒzʒ: tandem eũ cteris co⸗ gnouit factũ fuiſſe demonis ¶ Qninto ꝓpter duledinem huma⸗ naz carnium que optime cõplexionate ſunt a per ↄns dulcio⸗ res ſunt. Vnde ſitut voluptas lecceatoz: trahit ad wluptuoſuz cibum: ſie humane carnes a lupis aut in ſepulcris aut poſt bel lum aut poſt aliũ modum guſtate & Sexto ꝗpter octultum vel manifeſtum iudiciũ dei ꝙ lu pi aliquem ꝓpter peccatum paren tum vel ꝓpum damniſicant· ſicut legimus: ꝗ. Reg·24· de pue ris qui deridebant heliſeum qñ aſtendit heliſeus bethel, Cumq; a Kenderet ꝑ viã: pueri parui egrelſſi ſunt de ctuitate et illudehat ei dicentes. Aſcende calue: aſcende calnie qui cũ reſpexilſʒ vidit eos a maledixit eos in nomine dñi. Egrelſiq; ſunt duo vrſi de altu· a lacerauerunt ex eis: 40· a duos pueros &ι. In ſignũ hu ius inuenes non debent irridere annoſos homines. Ite⸗3. Rec 13 habet de leone qui ꝓphetam ocddit iuſſum dei non implen⸗ tem *&α. Sic etiam in hiſtorijs legimus q; temꝑe mamertini eßi demones int auerunt lupos ꝓpter peccata hoim qui lupi cnita tes a villas intrauerunt a homines publiœ deuorauerunt. Tüe letanie maioes que ante aſcenſionem celebꝛant᷑ triduo muente ſunt. Hoc deus cõminatus eſt Leuit᷑.26· Si non feceritis mãda ta mea immittaz in vos beſtias meas agri que ooſument vos et Petoꝛa veſtra Deut · 3z. Dentes beſtiaꝝ immittaʒ in eos. quod deus oſtendit effectu qn leones miſit qui deuozauerunt ydola⸗ — quere in pꝛomptuario titulo·16· Dominica. viceſimaſ. (SEpiſtola Pauli ao Serm . 7 Teſtis em mihi eſt deus quõ wupiaz ws obs in viſcerib⸗ iheſu chꝛiſti.Et het oꝛo vt caritas veſtra magis ac magis abundet in ſaentia aQ in omni ſenſu vt pꝛobetis potioꝛa et ſitis ſin ceres ⁊ ſine offenſione in diem xpi: repleti frucu iuſtidie per iheſum xp̃ᷣm dominum noſtrum · Sermo ſupez epiſtola pꝛecedenti. xlix. DSnſidimus in domino iheſu xpC̃o qui cpit in vobis £. ad philip.i0. Dant epłam ſcipſit Aplus paub's ad philippenſes qui bonam vitam inchoauerant. Et h ver buz epi umm ꝓpheulant: vel ꝙ perdurare nõ poterint vel alquid alud. FHoon ſit apłus paulus fecit: ſed pouus confidebat ꝙ deus qui opus bonũ inteperat pernaat · ergo ditit. Cõhdimus m dño tc Gnde in pꝛeſenti ſermone quinq; ſunt dicenda. Primo de conſi denba aHamore hommis. Scðo de caritate. Terdo de peccato Quartd de ſcandalo· Quinto de pꝛemio iuſticie ¶ Quantuz ad peimũ ſciendum ꝙ poſſumus ↄſidere in dño ꝙ perſidet bona o pera in nobis X ροcal3. Ego ſto ad oſtinm a pulſo. Ego ſum alpha et o: pꝛinepium et finis. Nnlluʒ em bonum ꝑſore poſſu mus nili grada eus pꝛeueniat nos a ſequatur · pſal · Wiſencor dia eius pꝛeuenit me. Et itee . Miſeri coꝛdia eius ſubſequet᷑ me Seguit᷑ hic. Vſq; in diem dni noſtri iheſu xp̃i id ẽ m diem moe tis. quem apłus voeat diem iheſu· qꝛ faciet tune deus iuſtum iu ditium in fine hommis ſicut dici᷑ in pſał· Cuʒz aca pero tempus ego iuſtitias indicabo (Vnde hic quent vnde moꝛs coꝛpoeis a pꝛmapio oꝛtum habnit. Rñdeo ꝙ moes coꝛporis pꝛouenit ex pettatd ade et eue.qma ſi non peccaſſent cũ tota poſteritate ſua tranſiſſent de vita coꝛpoꝛali ad vitam eternazʒ qn deo placuſſz Kuguſtinus. Deus hoiez fecit vt q; du non peccalſſet immorta Utate gauderet ·˖ ſed qꝛ adam tranſ greſſus eſt duinũ mandatu; ſeipſum moꝛti pꝛimo obhgauit a per ↄñs totam poſteritatẽ ſuã Aplus.In adam omnes moꝛiunt᷑ Eſt aũt ſcienduz ꝙ moes eſt hoꝛribihs ꝓpter qunq; Primo quia generals ẽ et nemim par⸗ eit ꝓpter nobihtatem Eccle.ꝗ. Dodie rex eſt a cras moeit᷑ · Nee peopter ſcientiam Eccleſiaſtia:·4. Moꝛitur doctus ſimiliter vt indo cus. Nec pꝛopter diuicias:Luœv. MWoꝛitur diues. 6 — Eecundo moes to: poꝛalis eſt terribilis ꝓpter hoꝛribilem vilionẽ eo ꝙ ha beã vos in toꝛde in vinculis meis ? in defenſione et dfirmatione euangelii ſodos gaudii mei oẽs vos eſſe. ſtole eſt tra quoſdam qui de bonis inthoatis ſemp ma denoni ienßn Peclaut maliint⸗ nel ccata keinn 4 por dilot cene orum lpemtwe cſerſ eypelia qr ianckt guuahn) det moa⸗ intolenon Nmid qui prups- 1 Cardas⸗ dirit. Hetun ſuſ a plus di wuuem ſamne abundan nos tüiphn tpaha tonlan wep ſubue⸗ a imn per h ſtatu erti ewoi denmonſi qui quotidie expedtant ſeparationem anime a copoe In Vlm Seiem bm Beda p̃o in cruœ penti dyabolus affnit q; nunck Aeegg peccauit vt videt ſi aliq;d in eo rep henflibile mueniret · non miꝛꝛ tod gruin in morte cniuſlibet hoĩs dyabolus adeſt querens ſi eſt alid lei niij mali in eo Terdo hoꝛribihs eſt ꝓpte: diiudicationẽ opeꝝ nr̃o- MWDWU tunt anima videt qcunq; fedit liue bona ſiue mala. a tunc diceent ir tEtettata ho mini illud Berñn. Au nos ſeuſti opera tua ſumꝰ nõ te deſerem? led tecum ad indicium pgemus Quar to hoꝛribilis elſt ne pter diſſolutionem oĩm membꝛoꝛum. Oculi vertunt᷑ in capite Daith NH vene coꝛumpunt m coꝛpoꝛe: copus acrepat in doloꝛe.a anima n,Ethi ſeparat᷑ ab omnibus membꝛis Sap: 12. Mõ eſt in hoĩs poteſtat aedn cäsötinere ſpum in exitu ſuo Quinto hoꝛribilis eſt qua amima ſie nandannd. eypellitur ꝙ nunqᷓ ad toꝛpus reuertet᷑ vt m ipſo meren poſſit· Pus gt Aꝛ iam eſt tꝑs ſemmã di. O homo diſpone te quotidie ad moꝛtẽ usin dioi qiua vᷣm Jhero. Stultum eſt in ta li ſtatu vinere in quo quis nõ ⸗2D—ẽ mo dednc audet mori. Quid hoꝛri bilius qmid terribihus iudicœ irato: quid ” DU ee intolerabihus gehenna: d ioeundius gloꝛia (Exemplum de he⸗ H ummaz a0 nmita qui vidit hoꝛribilter diuitẽ mei m peccatis m domoꝛet rVMUMUD NRd paupere feliater m cimiterio meei in gr̃a· hoc qᷓre in vᷣmptuario d. ECgohn k.5 Cuantum ad lecundã ptem diat hic RApłs. Doc ο öwô Dvd W Non ohn cantas veſtra magis abundet ad deũ ad peoximũu et ad voſipſos MUM l⸗Ole. Peaeꝛimo ad deum vt ißm plus diligas q; tua: ſic Apłs fecit qiui nblquerne dixit. Omnia arbitratus ſum vt ſtertoꝛa vt xpum lucriaeem· ndien na BGertundo plus 5 tuos: vnde dr̃ in euãẽgeho. Qu diligit patrẽ s uſtunun ſuũ aQ matrem ſuã p lus q; me non eſt me dignꝰ. Terao vt ip̃m wonls plus diligas q;ᷓ teipſum· ſicut martires fecœrunt qui potius moꝛi n vo luerunt anteq; xp̃m negauerũt.Sic qui bet veſtrum antech went er: ſidem negaret vitam perdere deberet. a merito caritas noſtra ſie . entite iu abundare debet ad deum: quia tantas chꝛiſti ſic abundauit ad phoaß D nos Item ad peoximum veſtrum ab dare debe ca ritas etiam n immat trip liater (Pꝛimus gradus eſt vt diligas pꝛoximũ p lus q; eius mad tꝑala: ſed hoc non faciunt illi quu optant motem parentum et eirni conſanguineoꝝꝶ ad poſſidendũ bona eoꝝ Secundus in is tcozpꝰ ꝓximi p lus q; res tuas: hoc ſit qn non parutur rebus vt ſubueniat᷑ necſſſitati coꝛpoꝛali ꝓximi. Sed heu plures ſunt para temm 4 immiſericoꝛdes qui pauperibo in neteſſitate non ſubuemunt-a MZMũN er hoc oñdunt ſe caritatem xp̃i non habere: et per ↄſequens in imda . ſtatu ſalutis nõ ſunt Joh. Qm habuerit ſubſtantiã hꝰ mundi e diues⸗ ertius vt diligas anima; pꝛoximi plus q; copus tuum- vnde em riM NMNpls. Egd aũt hbenter impendar pꝛo ammabus veltris em cari tas abundate debet quo ad nos triplicter ꝛzimo modo vt neniſni⸗ viligamus amias noſtras plus q; res tꝑales. Oꝓpoſitũ faciunt ſc; ee ſ auari miuſtas res utrantes Eck· 10. Mihil miqnius q; amare pe eſtoft muni as- hic aiam ſuam habet venaleʒ Augꝰ?. Kuarus quicquid per guen lucratur ſeip̃m perdit a anteq; aliquid capit capitur Gecundo – plus q; ↄſangumeos carnales. Oppoſitum ondunt qui pꝛopter varke filioꝛum ſuoꝝ amoem aut conſanguineoꝝ peccant moꝛtaliter. erao plus q;ᷓ coꝛpus Job. Pellem pꝛo pelle et oĩa que habet (rratula (ſraticime . 3 . . D –W 7 6 L homo dabit pꝛo amima ſua. Doc non faciunt guloſi luxurioſi et funatur crapuloſi qui plus diligunt coꝛpus q; animaʒ · ¶ Quantum ad loemsſet S teraam partem ditit pls. Sius ſineres rſine petca to mortali. Aiut dutk wun pchyy ſit rauſa (Vnde hic queni᷑ vtrum vnũ peccatum ſit cauſa alterius rñdet audieben .—M uunnctus Aho:ꝙ ſic· rano bm Phm. Ex adibus cauſat᷑ diſponniio Cunno modo ex vno pẽeto homo diſponitur ad aliud ſcʒ ex ebꝛietate ad tatem ⸗ luxuriã. a talis diſpoſitio eſt cauſa peccanquia trahit hoĩſem ad Ph.6. pẽtm et pꝛeparat ſibi materia· ſeut auarida pꝛeparat materiam eſthie ſe litigii a per gulam accenditur ad buxuriã: a per diuitias exutat᷑ mitanm ad luperbiaʒ vnde diffiale eſt ꝙ non ſit ſuperbus qui diues eſt delyt de⸗ MWodo pꝛepara tio ad diſpoſitionem et materiã pecrati eſt ca uſa ſandadz alterius. Item pẽtm de ſua naturna eſt graue a tendit deoꝛ lum ⸗ Heyj per conſequens quanto peccatoꝛ plus deſcendit· tanto magis et wondi mehnatio ad petm ſoꝛti ſicat᷑ a ſic ſemper vadit deſcendenoo ad vtileſh inſernũ. Deſtendit em pctoꝛ de mala oo gitahone in delectanõz In omn ei de deleckatione in ↄlenſum. de ↄſenſu m adtionem. de achonc in n ſiyni ↄlſuetudmem a neœſſitatem: de neceſſitate in deſperauone Yſð vnde P de lumo bono. Cogitatio em paua delectatioʒ3 parit· deleckat o tutu conſenſum: ↄlenſus adionem acho ↄſuetudimem a ne cellitatem⸗ wiemon neceſſitas moꝛteʒ. Sicq; victus homo imphicat᷑ a quadã cathena ikiuſi vidc oeum ↄſtrictus tenetur a ſit in firmus a deſpera tus de ſalute cipdens: nullum abũ vitat · vnde Dugo de ſancto vict. Mah em quicqd D male fat iunt ceca mente ꝑtranſeunt: et in dicto habe mus eꝙ ille Imnſanän qui peccat effiat᷑ ſeruus peccati Joh·z. Qu ſfadit pẽtm eſt ſeruꝰ Acnder peccati: vnde diat Tho. ꝙ ille quu eſt in peccato moꝛtali a in co Rodnm ꝑpſeuerat etiam ↄtra velle a li beꝝ arbitriũ opoꝛtet ꝙ cõmittat Ponr aliqua alia peccata liet non oĩa, Ratio eſt quia per pcim quod alianr habet perdit dñnnquia ſeruus eſt peẽti Crib· ſuper MWat h. Bicut autv nauis frado gubernactulo illuc/duatur quo ventus impellit · ſic inme homo diuine gr̃e auxilio deſututus non agit qð vult led quod alns dyabolus: ergo periculoſum eſt peccare: ſeo periculoſiſſimum in Juſtun petis ꝑſeuemre · ¶ Quantum ad quartam pꝑtem dicit hit Rpls inonde Schanmg Rqupoe Nwanle, dugreſen⸗ br dnd riag natl⸗ neidipen⸗ treheng ahit venen atmaain tagetd gu dinesi dts du Noln⸗ dndneg dlcanr eindn; n.deadoen emdone1 i leätn æan nra cathent us de ſeht ein qut) itmekim cetah 110 t comi pem 15 gim ⸗ 4 ult ſed “ oflimmn uli neceſſariã eſt homim ꝙ iine offenſa ſit quantum ad peorximũ vt ſtʒ non ſcandalizet ſcienter pꝛoximũ in verbis a fadis Rpłs. Si * vnde potius deberent reapere bonũ exemplum lacratiſſime vite ꝛimo enim in eius ſapientia pꝛofundiſſima æ literatura vt indei literati Lu.ꝗ· Mõne hit eſt filius fabꝛi: vnde Et ſitis ſine offenſa vſq; in diem eniſti iheſu vſq; in finem vite: eſt offenſiõe eſtote indeis gentilibo et ecleſie Math. 18. Ve hoi rer quem ſcandalum vemtEt tamen ſciendũ ꝙ aliqui perueꝛſi hoies qnq; reupiunt ſcandalum etiam de boms verbis et fadtis: Elbertus diat. ao genera hoĩm ſcandalizati ſunt m eniſto Jheſu qui fuit literas ſcit tum non didiœrit Seðo quidã ꝓpter liuoꝛẽ a innidiã ſicut dinites et auari Lu 6. Qñ docuit parabolam de miquitate audiebant omnia hec phariſei qui erant auari a deridebat eum Gercio quidam ſcandalizabant᷑ in xp̃o ꝓpter doctrine ſue ſubtili tatem vt aliqui de turba. Cum em dixiſſet turbis iudeoꝛꝛ illud Joh.6. Miſi manducaueritis carnem filii hoĩs i& dixert. Dums eſt hic ſermo ꝗs poteſt eum audire (Quarto quidem ꝓpteꝛ infir mitatem xp̃i a paſſioneʒ quam in eo videbant fuer̃t multi ſcan dalizati de populo: a inſuper apoſtoli quibo dixit. Dmnes vos ſcandalizabimi & ¶ Quantũ ad quintam ꝑtem dieit hic Rpls Repleti fructu inſticie per iheſuz xp̃m a cuius gr̃a omne meritũ pꝛocedit bi ſciendũ ꝙ diligere iuſticia a eſſe inſtũ eſt multum otile (ꝛi tile zimo in hoc ꝙ qui diligit iuſtitiã diligit᷑ a dño Actu. i0 In omm gente qii timet dñm a operat᷑ iuſtida acceptus eſt ilu . in ſig nũ hꝰ pꝛo ſua bonitate dat deus iuſto ſuam benedictionez vnde Ps. Benedices iuſto Pꝛouerb. 11. Benedicio dñi ſuper 2 eaput iuſti. Nec immerito qa deus pꝛo bonitate qualibet iuſtida hoiem quantum mater vmqgenituʒz filiũ ſuũ Joh·2. Dmnis qui knat iuſticiã ex deo natus eſt. ſic econtrario odit miuſtiaam dns oipotens: quia ſicut iſte ſume iuſtus eſt ſic ſume odit miu ſticaz nde hic querit vtrum imiuſti eiã faaẽs peccat motalr (rñdetur alterius mamfeſtum eſt ꝙ contrariat᷑ caritati ex ſuo genere et eſt pẽtm mortale. Iſte autem qui facit iniuſtiaã inquantum parum Poteſt reputari ꝙ nõ eſt ↄtra eum qui patit᷑.puta ſi ahqͥs aufert aut vixr vemale pẽtm alicui pomũ vel aliquid tale qð non damnabile ſit nõ eſt pẽtm EGcdo qa de pꝛo iuſtida a boms operibo im morte hoiem peotegit a liberat a demonibus. vnde dỹ in Põ· BSalus autem inſtoꝛꝛ a dño et ꝓtectoꝛe eoꝛum eſt & Pꝛouerb.11 Auſtus de iului bia libe ratus eſt . plus valet in moꝛte homims vna — — — — Sermno 6. 9 * iuſticia ꝙ oẽs amid iluus: quia illum a demomibus nee a mette Wkeran poſſunt Bap.8. Juſtoꝛꝛ amime in manu dei lunt eterna ertio deus dat vitam eternã homimi peo iuſticia Sap. 5. Juſti aũt impe petuum viuẽt· vnde Apls. Repoſita eſt mihi toꝛona iuſtine. Iteʒ gaudia eterna. Juſti epulent᷑ a exultent in ↄſpedtu dei. Item vultum eius. Redi cum vultu tuo. Item. Ego autem in iuſtidga apparebo in conſpeſtu tuo. Ratres imitatoꝛes mei eſcote 2 obſeruate eos qui nõ ita ambulãt ſimt habetis foꝛmã noſtrã. Multi enim ambulãt quos ſepꝑ dicebã vobis. Nunc aũt * flens dico inimicos cruds xp̃i quoꝝ finis interitꝰ quoꝝ eus venter eſt z2 gloꝛia in cõmſione ipſoꝛum qui terrena ſapiunt.Noſtra autem conuerlatio in celis eſt· vnde etiã lſaluatoꝛzem expectamus dñm noſtrum iheſum xp̃ᷣum qui remꝛmabit coꝛpus humiſtatis noſtre ↄſiguratum coꝛpoꝛi claritatis ſue im operationem qua poſſit etiam ſubiitere ſivi omnia iheſus xpCᷣs dominus noſi er. 2. ¶Sermo. L. ſuper epiſtolam Mitatoꝛes mei eſtote a obſeruate it ad Philip̃ ·2. Nos videmꝰ ad oculum q qui vult ambulare per viam ſibi ignotam hbenter ſequat᷑ eum tui eſt notaſic paulus ad tercium celuz raptus eſt a via verita tis illuſiratus ho tat᷑ nos in verbis ꝓpolitis vt vias ab ipſo datas nob ambulemꝰ tum dicit Imitatoꝛes mei eſtote c (Vnde in pñti ſermõe tria ſunt dicenda que tangunt᷑ hic in epła. Pꝛimo de duabus viis ad celum et * craſtinatione pñie. Secundo de guloſis quoꝛum venter deus eſt. Jerdio quõ conuerſatio noſtra debet eſſet in elis 2 quõ coꝛpus cu iullibe t electi ↄfigurabitur coꝛpoꝛi claritatis ſue Quantuzʒ ad penthecoſtẽ ao Philipᷣ pꝛimum ſciendũ ꝙ due ſunt vie ad celum ſcʒ vna eſt inocentie alia eſt pniec In pꝛima ambulãt qui innocentiã bap tiſmalẽ hñt illis ſemꝑ tebum eſt aper tum · in ſignũ huius celum erat apertũ qn xp̃s baptiſatus eſt a iohe m ioꝛrdane G quicũq; a pꝛima via reoſſit opoitet ꝙ redeat per aliam viam pnie ad cam:a iſta via pñ ie eſt pꝛobata bene: quia plunbus regnantibo iam in celo eſt onſa ꝙ ſit via ſalutis ipſis peccatoꝛi bo qꝛ deducet eos ad eteꝛnã requiem Ecl · 4· Cum ligenubo ambula. Et hec via ties habet dietas ſcʒ coꝛdis ↄtritioneʒ: oꝛis ↄfeſſionẽ. a opens ſatiſſadionẽ Vnde qui in hac via veradteꝛ vult pꝛoficere non debet ꝓtrahere pniam ſicut heu faciunt multi qui ſemper ꝓponunt ſaœre pñiam a mner Nap laque⸗ diuerſ fe mina⸗ dr. Cn toꝛuin⸗ Artem! hoies h demoner lagreus tbi vemr diſkers wo ecnd⸗ quenen peniter vite ue non nu nda aga tahe hüt 290 maio⸗ go⸗n obera pewen enden paon aiun eſtli din deo ſi fit ant non ſo amte fang 3 7 nmudi a interdũ venit mes qui occupat eis viã pñie a lalu tis eterne dae Na pꝛocraſtinatio pñie multos dãnauit· eſt em̃ periculoſiſſimꝰ imhidn laqueꝰ dyaboli quo dyabolus ſere oẽs inclu dit et capit omnes rin i Dinuer ſi ſtatus tam literatos q;ᷓ lapoos· tam iuuenes q; ſenes. tam ISNIn fſe nmas q; viros: vnde Rug9. Iſta res eſt qꝗ multos occidit cũ dDdror. Cras cras ſubito oſtium clauditur remanetq; ſoeis cum voœ wi Dꝛuina qui non habet gemitum columbinũ. Zi demões hanc . rtem non muemiſſent paud in ecleſia damnarent᷑: nam q̃ſi o ndeds Hiiies hñt vo luntatem penitendi a vitam ſuã emendandi: a qa Whi Nli demones hoc ſciunt: ideo hunce laqueũ dilationis mnuener̃t: hic o unldtt laqueus ſpoliat elum: qꝛ impedit ꝙ multi illuc non vemunt q̊ᷓ nmndeun ibi venirent ſi dilationem mehoꝛis vite cauerent Augꝰ. Quare nquonm differs vocantez ce tus de mer eede vickus de die vide ne ſoꝛte qᷓ eſtednatc ille tibi daturus eſt ꝓmittendo tu differendo auferas, Itẽ hic la⸗ mnzöunt queus replet n ſe nu qa paud ſaliant᷑ ex his qui dicunt ſe velle Aum on pPenitere in fine vite · vn Albertus. Pax eſt ꝙ aliqs ex amiſſioe Ann ſadae veiltle ſue pemtebit vnde Aug?. Legi a plegi ſacraʒ ſcrip turã æ non mueni in. 5 milh ous annoz laluatum niſi ſo bum latronem Eulebiuz ſecribit de mote beati iherom ꝙ ex oꝛe cius aud iuit ꝙ; inter 30. milia hoim vix vnd venire pemtet tꝑe moꝛtis q́ pnias D e agut m fine ( Vnde hit querit᷑ vte deus innocentẽ lus dihgit C Q rprvunti q; penitentemrndit ſandus Thoquamntũ ad bonũ pꝛemii eſſen diehuttt cialis eqᷓiter dihgit pe itentem a imnocntem qꝛ eq̃lem caritate parnun hñnt:ſed quantum as p̃ᷣmium acudentale plus diligit innc centẽ ubegandet ad qð nullus peruemire poteſt penitens liœt poſſet ſieri eq; lis vel ühut dad maioꝛ in elo mnocentem quantũ ad p̃mium eſſenaale vt diat aunerd 9 o: nõ eget vt relurgat h vt relurgere virgo nõ poſſet ſemel gnardrwtl⸗ odberrans . Virgo ergo poſt lapſum aurola non habebit. nec guo orpy⸗ petoꝛ reſurgens gaudium de mnocentia: e:go plus dilſigit jnno Guanduz tentem quantũ ad hoc q; penitentem· C Quantum ad ecundaz pdlmeifi ſaciunt pꝑo ventre faciunt quẽ pꝛo deo colunt (d co euident mentri eſt lciendum ꝙ qñ ſit elebꝛatio alicꝰ ſandi tria conſueuert fieri. iutn Pꝛimo quia dies ipſius cœlebeat: modo ſimile oẽs guloſi faaũt miri deo ſuo quem colunt . qa ſeſtin mnt ſibi non tm̃ vnam diem ſicut unbch fit ſancto ſtephamo vel alio ſandto· h a ſin guls diebo iỹ̃m coluͦt ,tei non ſoliũ fenialibo ſed ena feſtiuis replendo ſe a dimittunt eœlas namaßer⸗ à intrant tabernas a ſic feſta frangunt oĩa.vnde ſᷣm Tho, Phus nltſ frangunt p̃pta de ſandi ſitatoe Pbbos qiu die ſeſtiuo moe talx eneger D / f R — Sermo pectcant q; qui tune manuałr laboꝛãt·hoc patet qꝛ in neceſſitate poteſt ſieri diſpenſatio in laboꝛando ſed non in peccando ¶ Scdo ſolet templa ſandis ↄſtrui.altaria erigi · miniſtri oedmnari·thura ↄcremari · ſic quidẽ gule templũ eſt coqnaaltare mẽſa: miniſter cocus immolate menſe· cocte carnes ſumꝰ inœnſoꝝ.odoꝛ ſapozꝛ vnde Yli. Kbſtinentia n õ eſt epulaꝝ ardentis diuiti s attendat ſuppliaũ: cui tanta inter ignes erunt moendia qnta. hic epulaʒ topia (Terdo ſolent vita a miratula alicꝰ ſandti edicari G ſciendũ ꝙ aliqui ſancu illumiare ðſueuer̃t eetos ſa nare clandos ſuſcitare moetuos: ſed gula facit ecos qꝛ multi ꝓpter vinũ perdi derunt otulos plures incurrt caliginẽ otuloꝛ?. Iteʒ expeditos in pedibo faut claudos. Ach quot ſunt qui poſſunt ire cum pedibo ſuis ad domũ ſuam: a alii ſandi mu/ qs p̃ſtant loquelam hit aũt faut hoĩes balbucientes. Itern alii ſancti infirmos ſanãt iſte aũt ſuos faut infirmos. Item ex ſe pientibo ſtultos. Iteʒ alii ſandi moetuis vitam impetrare.hi ⁊? aculeũ imduut moꝛtis·quia IPter crapulã multi obiert. Ite, Dugo. Ebꝛietas indiciũ ronis obfuſcat · ↄtentiones a bella uocat· robur a naturalẽ virtutem eneruat.· infifmitatẽ ing erit· motẽ indutit· rebo tꝑalhbo ſpoliar 4 qð deterius eſt dium a maledicionẽ inducit Aug? dicit. Ebꝛi etas aufert memoiam. fundit inctellectũ. oo neitat lbidimem: muoluit linguã: oĩa me mbꝛa debilitat· vitam abbꝛeuiat a oẽm ſalutem· ergo vos gu oſi a ebꝛioſi honoꝛate iſtum ſanctũ qui tot miratula faut at qu. vos ſic flagellat in coꝛpoꝛe vr̃o · vnde qlibet veſtrum pt᷑ diœ e illud Põ, Fui flagellatus tota die a cogitatio mea in matutms: qꝛ vſq; ad pꝛofundã nocteʒ; in crapulis erant ebꝛietati. Et iſta iaʒ dicta ſunt de ſancto ebꝛioſoꝝ qᷓ venter dr (Exeraplũ de illo qui vidit pꝛncipem duc ad penas qi hic crapuoſe vixit· hoc qᷓre in piomptuario.p· ꝗ Item de muliere dur eſſa que in deliais coꝛpoꝛis vixit quõ poſtmodũ cõputruit quere ibidez · v. 12. Quantum ad tercã ptem iſtius ſermonis ditit hic AXplłs. Noſtra ↄuerſatio in elis eſt bi eſt notandum 3 exemplo Rpłi debemus duerſari in celo: qꝛ ibi eſt pater nr̃. Secundo qꝛ ibi eſt thelaurus n Math. 6. VYbi eſt theſaurus tuꝰ Tercdio qꝛ ibi eſt vera patria ad quam vocati ſumus a ad quam quotidie anhelamus RXugꝰ. Tota vita boni xp̃iani eſt ſancum delderiũ vt indeſinenter deſideret celeſtem patriã · qua q;diu in hat vita ſumus exules a peregrini ſumus ˙płs. Non habe mus hic manentem cuitatem; ſed qn peruemimus ad patrem noſtzyz ſopten. peſio⸗ migne Eexrunt: ltab⸗ (Nlab Jur opat rm omn pen⸗ aug nnende tendd Onadtn hrmin 2,0rſ dsatun vediaan En llud⸗ yn ſchepdt⸗ Ptirun mtbaneln nhmſit lns.)i atmadsun ndicin levunn uhe ſvo lden. Menuatzcen nbutin fonder Neangn capllsemn 5 reen nnpguhi m demuher itöputnt Rnnm ekpem, ktue s 19 n mafnn ccun onhauns . tune audiemus illud verbu Kpli ab omnibo ſandis a angelis. Jam nõ eſtis hoſpites a aduene: ſed eſtis ciues ſanctoz a dome ſtici dei ſcz patris vbi mille anni ſunt ſitut hic vna hoꝛa: ſequit᷑ Saluatoꝛem expectamus dñm nr̃m iheſum xpᷣm qui reſꝛmabit toꝛpus noſtrum: hoc eſt coꝛ pus quod nunc ieiumis vigilis et oꝛnnibus atteritur a diuerſis laboꝛibo fati gat᷑ et poſtea moꝛitur et poſt moetem in putredinem: et poſt putredinem in vermes · poſt vermes in puluerez reuertitur tunc refoꝛ mabit vt coꝛpoꝛi xp̃i gloꝛificato configuretur Hoc erit min quatuoꝛ dotibus ſcʒ in claritate ſubtilitate agilitate a impalſibilitate Cnde Math. 13. Fulgebunt iuſti ſicut ſol in regno patris eoꝛum· vnde quidam. Qualis tunt erit ſplendoꝛ animaꝝ qñ ſolis ſplendoꝛem habehbit lux coꝛpoꝛum ( Zecundo in ſubulitate vt ſicut coꝛpus chꝛiſti poſt paſſionẽ fuit ita ſubtile vt ad diſcipulos ianuis claulſis intraret ita coꝛ pus gloꝛiſicatum: palpabile quidez erit ſed ſubtile ita vt oĩa toꝛpoꝛa quantumtunq; etiã ſpiſſa aàQ ſohda valeat penetrare vnde Gregꝰ. In illa reſurrectioms gloꝛia: c pus noſtrum erit ſubtile per virtutem ſpũalis potentie· ſed palpabile per virtutẽ nature? Certio in agilitate: vnde Augꝰ?. Pbi vult eſſe ſpiritus bi erit a coꝛpus (Quarto in imortalitate vt ſieut xps relurgens ibi erit a ex moꝛtuis non moœitur: ſic et nos reſurgemus ymo nihil erit quod ipſum homiem ledere poſſe et bi notandũ ꝙ reſoꝛmato homine refoꝛmabitur etiam mundꝰ et omnes creature pꝛopter omines facte ardebunt homme inuocato RXpoc·21· Vidi celuz nouũ a terram nouam. In hat aũt renouanone non mutabunt᷑ ſpeges ſed qualitates.a tunc ſol huna a ſtelle multum maioꝛem claritatem accipient YPla·3. Erat lux ſolis in ſeptu plum ſicut lux ſeptem diex, Item aer tune clarioꝛ erit quia nullas habebit im⸗ pꝛeſſiones nec nubes nec ros grando tomitrua nec fulgura. Itez in igne lux a in aqᷓ dyaphaneitas multo elaniœa a purioa tunct erunt: ſed caliditas m igne: frigiditas im aqᷓ tunt mutabunt᷑ et aeſabunt- vnde Balilius, Caliditas ignis et frigiditas aꝗᷓ tune celſabunt. Sed perſpicuũ in aqua a luadum mn igne manebunt Item terra depumbitur a complanabitur etiã ſicut criſtalbus et opacitas et groſſides terre deoꝛſum tendunt et in inferioꝛi parte remanebũt. Et bꝛeuiter loquendo quicquid defoꝛmitaus eſt im omnibus iſtis: tunc reſtringetur a deoꝛrſum mittetur ad maioeẽ penam repꝛoboꝝ. Quicquid autem pulcritudinis eſt m eis hoc augebitur a remanebit in eis ad maioxẽ delectationem vilionis Seoermnoo RW ſenſib ilis creaturaꝝ (Oltimo nota exemp him gentilis tu iuſdam WRDU Sa qui vidit xp̃ᷣum in regno g loꝛiſicatum cum ſandtis ſuis et fidem efft rnecepit⸗h. mptuario· g. ii· trang oe quen m beo a⸗ di Dñica. xxiii. poſt penthecoſten dar RKRatres-non ceſſamus pꝛo vwobis oꝛantes 2 poſtu⸗ mſuſti lantes vt impleamini agnitione wluntatis eꝰ? in —vvitar omni ſapientia a intellectu ſpiritali vt ambuletis no digni deo per omnia placentes in omni opere bono fruti aeoento ficantes in ſdůentia dei in omni virtute confoꝛatati pᷣm po In: tentiam claritatis eius in omni patiètia 1 longanimitate quen cum gaudio in xp̃o iheſu domino noſto. YoYe ¶Ger mo. Li.ſuper epiſtola pꝛecedennt eypn Dn cſſamus pꝛo vobis oꝛantes . Cob: 1I. Mos videmꝰ Leſo add ſenſum ꝙ amitus recptus apud aliquem regem vel aaßno Ppꝛemepem pꝛo amico poteſt intereedere vt aliqð bonum Eep tem po: le a rege coſequatur: apłs Paulus omniũ xp̃ianeꝛum (Ecen ſiæ lis amicus vt nos a ſummo rege aliqð bonum conſequamr ([Au oſtendit ſe pꝛo nobis inter edere in ꝓpoſito dicens. Non cſſamꝰ AInne pꝛo vobis &Wnde in Penti ermone tria ſunt dicenda. P: imo dyo de ꝶ—ο quë debet pœdere à puro coꝛde. Seemndo de volu0unuꝛz M tate dei. Tercio quõ deus quatuo genem hominuz remuneat Ho cum vno exemplo Quantum ad pꝛimum ſciendũ ꝙ oeatio nra D deut vt deo placeat et ab eo exaudiatur debet eſſe ſerena vt ex puro une toꝛde pPedat vt videmus ad oculum ꝙ; riuus emanans de ſfſoꝛne ietn nõ poteſt eſſe ſerenꝰ niſi ſons a quo emanat ſit purus: ſit oꝛatio 9 nr̃a ꝓcedens a fonte coꝛdis non poteſt eſſe ſerena niſi ipſum coꝛsa⁊ ¶iiſe, quo ꝓcdat ſit purum a mundum a mala intentione· a ideo qñ iane coꝛ ab his eſt puriſicatũ tunc oꝛatio nr̃a fiet ſerena a exauditur nlon a deo Ps. Dꝛabit ad te oĩs ſanctus mundus. 1. Joh.6. Si non wli rß henderit nos coꝛ nr̃m ſidudã habemus ꝙ quicqͥd petierimꝰ ded aca piemus: ſed ſi coꝛ nr̃m eſt impuꝝ tunt oꝛatio nra non exauu· fnen ditur vnde P; Iniqtatem ſi aſpexi in coꝛde meo non exaudiet tatie dñis Aug?. Miſi ſit ↄſcientia pura a pẽtis nõ exaudierismunda ſuur etiã tubiculum toꝛdis tui a intererit qui exaudietged dias · q dd· lune enim hidam vt ooꝛ mundũ habeaz (Reſpondetur ꝙ mhil adeo mit vtile eſt ad mundicia; coꝛdis ſicut aqua ↄtritionis a deuotionſnis et Rug. Vna lacrima de puro coꝛde pꝛoducta plus valet et plus (SEtt purgat q; deem anni in purgatoꝛioetiam Crib. ſuper Math. ſerm hnge tlnai luis etſ adt ndszn Ntambits ewno fti nmnige H Daudr Hennen taladbnn iman nſuen⸗ Norola Ndwb⸗ nig vn tien igeroft⸗ mingen ummsd ms:bt n üpnNn ra dogf zeranditrr Simn d Pevein fanontn non etandt ienom dd . Modcts palt eſiu 4 X 4 . . 4 2 Sitcut enim plus poſt vehementes imbꝛes aer mundus a purus efficeitur. ita enam poſt lacrimaꝝ pluuias ſerenitas ſequitur atq; tranquillitas mentis: vnde Jheromꝰ. Quot lacrimas ſalubꝛiter fundimus tot ↄſolationes meremurergo ſitudeamus dihgentez- oꝛ nr̃m a cogitationibo pꝛauis atQ a verb mẽdacibo a ab open bo miuſtis purgare: vt hic deꝰ oꝛõem nr̃am exaudiat·a poſt hane vitam claram viſionẽ ondat Wath·s. Beati mundo coꝛde · qa q̃nto ſe homo xpᷣo per munditiã coꝛdis a toꝛpoꝛis ↄſfoꝛmauerix tanto ei ꝓpinquioe in patria erit a ip̃ᷣm clanius videbit Sap · õ Intoꝛruptio pꝛoximũ fadt deo(¶ Vnde circa iam dicta de oꝛatoe querit᷑ vtruʒ omiſſio onis ſit pètm moetaleirñdetur per Joh ꝙ lic. Pꝛimo qñ eadit ſub pꝛecepto oꝛõnis. Secundo qñ omittit HNoꝛas canonicas legittime nõ impeditus quas tenet᷑ ſub pᷣœpto Verdo qñ oõem ↄtemnit in ſacramẽto pñie miuncta. Quarco ñ non oat pꝛo gr̃a impetranda a deo pꝛo eo ꝙ nõ p᷑ reſiſtere lemptatiom tendent ad moꝛtẽ. Qninto qñ in feſtis vbi pᷣœptũ elt ſeruire deo non diligenter oꝛat niſ eſſet legittime impeditꝰ ¶Quantum ad ſccundam partem diut Apls. Vt impleamini agnitione volunta tis eius: vnde Wilhelmus lugð. Nulla emm togmitio vulioꝛ eſt q; cognitio diuine voluntatis Ephe.s Dicit. MNioute eſſe ſiue heri impꝛudentes ſed intelligentes q nt voluntas dei bi ſtiendũ ꝙ voluntas dei quantum ad nos et quantũ ad deum eſt biꝑtita. Peima eſt qᷓ peꝛtinet ad ſeruitium qð vult ſibi a nobis impendi. Secunda ꝑtinet ad pᷣmium quod vult nobis retribuere ( Pꝛ ima voluntas dei cmca ſeruitiũ ſibi ex hibendũ eſt ꝙ qullibet qui vult deo ſeruire ſtudeat hr̃e puram ↄſcientiam: 2 ſit ſemitium ſuũ erit deo gratum a acteptũita ſadebat XÆ&pls ditens. Gra tias agens deo meo cui ſeruio a pꝛogenitoꝛibo meis in bona ↄſcientia quam deus ad imaginẽ ſuam creauit elegit a nobilitauit a oẽs creaturas alias ſibi lubiecit · vñ Hugo de arra aĩe.O homo reſpie mundũ iſtũ.oĩs naturalis creatura ad hunce ſinem curſum ſuũ dirigit vt tuis vtilitatibo ſeruiat: tuis neœſſi tatibus hm diſtinctionem tꝑm octurrat. Celum tibi deſeruit peꝛ ſuum motum: luminaria cli per ſuum influxũ.ſol creat tibi dieʒ huna illuminat ubi noctè· ignis tꝑat nbi frigiditatem aeris aer mitigat tibi ſetoꝛe:a mitigat ubi ſitis ardoꝛe: terra vero ſuſten tat te ſoliditate ſua:recreat ſua fecũditate:deledtat ſua amenitate Ecc quo oĩs creatura curſum ſuũ dirigit vt tuis vtihtatibo de⸗ ſeruiat ¶ Item ſciendũ ꝙ eſt ꝓꝛium hois deo ſeruire · ſic eſt ꝓPꝛiũ luus hicer · cunq; homo ſit leruus dei: qa a deo redemptus eſt ⸗ — Sering creatus debet hrẽe mundam tonſcientiã vt tum deſidenĩo doꝛ dis o deuote ſoli deo poſſet ſeruire: qa in pectato moxtali ſeruidta deo Med exhibita amittunt᷑· quia non ſunt acepta nec homini meritoꝛia Hi qyud vite eterne. Si em̃ homo in vita ſua faceret oĩa ſeruitia a omnia tpe w opera que fiunt ab homimbo vſq; in fſinem mundi ſi tm̃ haberet ſeinsnn vicium vnius pẽti motalis etiam ſi haberet oĩa bona que fecit modor beata virgd a oẽs ſancti oĩa amitteret: quia ̃m Grey. Quicdd lHMulus homo boni operis facit in pẽto moꝛtali amittit ſez non merendo binn. vitam eternã. Vnde magis eſt acceptus pauper homo toꝛãa deo Ekrg qui m bona ↄſcientia minimũ bonum opus ſacit q; ditiſſimꝰ rex npeca vel pnœps eccleſias vel monaſteria ↄſtruens et expenſas largiſſi Run! mas diſtribuens a in aliis bonis operibo ſe exeꝛcens ſi in ſe habet opon matulam moꝛtalis ptti: plus pauper ille meretur in vno die de EFcaunm S mio cleſti q; diunes rex vel pꝛim cœps vitioſus mille annis vnde qum APpls. Bi diſtribuero omnes facultates meas in ebos paupeꝝ *&α ulisp Secundo qꝛ voluntas dei vult ſibi ſeruientes remunerare muli ilttrone libe raliter Doc pꝛobat᷑ pꝛimo ex hoc ꝙ ipſe vellet oẽs hoĩes ſiib dictl ſeruire vt ſic haberet occaſionem oẽs hoĩes remunerandi: et nõ Augo ideo quia egeat ſeruitcio veſtro ſicut drĩ᷑ m Ps, Bonoꝝ meoeum 88. d non indiges l a hoc ↄſeqnter pꝛobari poteſt per pim dientte n Dmnes hoies deus vult ſaluos fieri a ad cognitionem veritatis pn vemre (Secundo pꝛobat᷑ in hoc ꝙ ipſe dat vnde ſeruiat᷑ ſibi a cũ at Gratiam a gloꝛ iam dabit dñs nam pꝛo tranſitoꝛio ſeruidio dat M a 7 eternuz a infimtum pᷣmium · vnde Wilhelmus lugð. Quicquid 6I habes meriti gra dei donauit deus in nobis mhil p̃ter ſua dona Hynmu coꝛonat ¶ Tercio pꝛobat᷑ per hoc ꝙ iple mer eedez ſoluit etiã illis ie. qu vemüüt tarde ad ſeruit ium eius quos adhuc remunerat etiã uge quantumeunq; veniant dum ſolum dies ſit Wath. Volo huic qgurn nouiſſimo dare ſicut a tibi · ¶ Quantum ad tercam ꝑptem iſtis asbe ſermonis dicit hic Rpks. In omm bono opere frud ficãtes: nos ſiin videm? ad ſenſum ꝙ bonus et fidelis operarius magnã mer ode eta⸗ expectans ſidel'r a vtinue laboꝛat.ſic deus vult abundãter dare 4 a pᷣmiare a reddere mertedem illis qui hic in bonis operibus ſſe mer exercent . a vt a deo pᷣmium poſt hanc vitã recipiãt. Nã tan ta d gloꝛia in celo eſſe dr: ꝙ ſi homo ꝑfecte poſſet hoc ſeire ꝙ eller im ſed mfimo locandus: ſine dubio hoc libenter deberet eligere a centũ annis peo hot deo ſeruire et ſuꝑ hoc crutiari mn omnibo membeis quen quantuʒz poſſet coꝛ humanũ excogitare vt poſſet ad ſcðm choꝛꝛ M ſe peruenire: a etiã libent᷑ deberet ſarere de ſcðo ad teraũ a ſie ſemꝑ 1 zul ibminnd, una zomm itßifahr vmagreſt non mennd dmo Mri diäſmn knlsleg Blmnbhar. mn vrodied eammns rid vspanri nerar mun oes vie undi: etn oxneon men wnots mii zei Kbmiode uracd Farfu dn luitetäls nuneniteti yolo huit ficades:nes na merot⸗ undater opeſpn⸗ it Mand rgln rzuni n nenun dlönie » 4 aſcendendo donet veniret ad ſupꝛemũ Crib: de paratione lapſh gehennã ꝑuo ———— = 5 S 3 . = „ „ ₰ 2 D Si quotidie opo:teret nos toꝛmenta pati ſi ipſam tꝑe tolerare pꝛo eo vt xp̃m videre poſſemꝰ in glœia a ſlanctoꝛꝝ ems numero ſociari · nonne erit dignum pati omne qs triſte eſt modo vt tanti bomi tanteq; gloie partiapes haberemur Ihere Niullus laboꝛ durus & Vnde ſciendum deus quatuoe genem hoim remunem t Pꝛimi ſunt ꝗ hic remunerant᷑ tꝑaliter: ſed nõ eternalr pꝛo bonis operi bo ſuis vt ſunt iſti qui bona opera fatiũt in peccatis mortalibus-vnde dr in decret. Wal q ter bona que cäõäsr fſaciunt tꝑalem ꝓſperitateʒ a retributionẽ ſuſcipiunt ſcʒ ſanitatẽ coꝛpoꝛis d iuitias a honoees et ꝓlongationẽ vite ꝓpter emendã CSetundi ſunt quos modicum remunerat reſpectiue loquedo vt qu in moete conuertunt᷑ aQ penitent net aliqdð bonum habent· æ talis pnia que in fine ſic agit᷑ raro eſt vera. Vnde legimus ſoluz latroneʒ duer ſum in fine vite ſue: ſed ſcriptura ſolum mamfeſte dicit lat roneʒ vt nobis oñdat q; rara ſit pnia in extremis vnde RKug?9. Tene certum a dimitte mœrtum: age pniam dum ſanꝰ es. Si pemites qñ peccare non potes peccata tua te dimiſer̃t non tu illa Cerai ſunt quos multum remunerat: a illi ſunt qui uato conuertunt᷑ tum adhuc iuuenes ſunt a ſoꝛtes pñt faeere pniam- a tales deus largiter remunerat:qꝛ talem ↄuerſionem aQ pniam multum amat·verbi gr̃a. Situt qui plus diligit nouã tumcam q; anuquã diſſi utam. ſic deus diligit magis ↄuer ſionẽ iuuenũ q;ᷓ ſenum: quia eſt fructuoſioꝛ a ideo magis remuneratur Apls - Vnuſquiſq; mer eedem ꝓpꝛiam accipiet bm ſuum laboꝛem. Qui ergd a iuuentute a diutius deo ſeruierunt in ſupe rioꝛibo choꝛis angeloꝝ collocabun (Quarti ſũt quos ſupꝛa modũ remunerat qui nunq; peccauerunt moꝛtaliter: a tñ duriſſimã vitaʒ duxert a aſperam pniam ſecerunt vt ſanctꝰ? iohes baptiſta a q; plures ſandti qui in magna abſtinentia vixer̃t · a hoꝝ glia tanto maioꝛ eſt quia oĩa bona opera que ſecer̃t pure a integre eis pꝛofecerunt ad pꝛemium eternũ: qa non tenebant᷑ ſoluere aliqua debita pꝛo peccatis cõmiſſis pꝛo quibus opoꝛtet pẽtoꝛes ſatiſſacere hic aut in futuro! Vltimo nota exemplum de illo qu multa bona ſetit⸗ ſed ommia ꝓpter inanem gloꝛiam perdidit a damnatus eſt · hoe quere in pꝛomptuario·o·zo Exphceiunt ſermones diſcipuli ſuper epiſtolas dñicales per circulum anm colledi ex ſermoni bo Milhelmi lugdunenlſis ep̃i dockoꝛis a ex dickis ex dichs ſandi Thome 2 didtis Johis mder aliozum doctoꝛum catholicoꝛum a ex ſermombus Senlati: —=ðð 3 . — Cheologia naturalis ſiue li⸗ NUL— — 9 ber creaturarum ſpecialiter de homine et de natura eius inquantum homo.et de his que ſunt ei neceſſaria ad cognoſcendum ſeipſum ⁊ deum et omne debitũ ad quod homo tenetur et obligat᷑tam deo q; ꝓnimo⸗ 2 — * 3* „ — r. . „ . ½* — 1 . 6 . 8* . X 3 ⸗ Aoris 4 umen AUndꝛe amor pmo⸗ mo: mogt Amo: gmat moꝛ liſi Anorp Anores (pin Piimi. Anor⸗ ſespe Amis ponit Amor noꝛij mlo Ras cheet dar mor! Anns op — „,2 Tat Stwonz Tabul:humus libei. — Dboeebtoc S= aßonuni,es dta eſt tm̃ ſignu; 777 amoꝛis.titło.cvi. A moꝛe ſolo poſſu/ 22 aAL. 4222: m deo retribuere. O i pta. titulo. cix. 7. cx. Amo: quantũ bonũ ſit. ti. cx. . cxi. IJ cercxij 7. cxiij. redditdeo debitum amoꝛis.ti.cxv. deinde creaturis.titulo.cxx.⁊.cxxiij. ſicut ſeibſum. titulo. cxxij. Almoꝛis pꝛopꝛietas eſt ꝙ vnit amanteʒ cum amato.ti. cxxx.⁊. cxli. amoꝛẽ noſtꝝ melioꝛare. ideo ſolus de r h ſeẽ amandus. ti. cxxxiij. moꝛ tantũ ſe extendit quantũ res pꝛi⸗/ Amo: bmꝰ nõ eniſi vnus. ſür res pᷣmo amata nõ põt eſſe niſi vna.ti.cxxxiiij Amo: ⁊ volũtas hũt ſe ad rẽ pᷣmo ama⸗/ Aiã ſiẽ vxoꝛ ad maritũ.cxxxv.et.cxxxvi. Amo⸗ pꝛimꝰ vel eſt ad deũ velad ſei“ßm idẽ ad volũtatem ꝓpꝛiam.ti. cxxxvij · Amoꝛes duo pꝛimi ſunt inter ſei inimici capitales.⁊ que ſit pꝛopꝛietas amoꝛis pꝛimi. ti. cxxxviij.⁊.cxli. Amoꝛes duo bᷣmi oñdũt duas eẽ ciuita tes poſt hanc vitã.ti.xci.⁊.clxix Amãs ſeipᷣm pᷣmo facit ſe tãqᷓ; deũ.⁊ p/ Anima quomõ põtpuniri.quare debet puniri et qualiter.ti.clxv Anime damnatoꝝ recipient coꝛpus ſu/ 7 ponit ſe deo. ti. cxl. ⁊. xlvi Amoꝛ dei qñ eſt pꝛimꝰ eſt oꝛigo oĩm bo maloxꝝ.ti.cxli.⁊.cxliij. Amoꝛ dei lux eſt. ſed amoꝛ ſuijpſius te⸗ S nebꝛe. titulo. crlij Amorꝛ dei cauſat vnionẽ inter homines amoꝛ ſuijpſi? diuidit homĩes.ti.cxliiij Amoꝛ ẽ ẽ tãto melioꝛ quanto ↄmunioꝛ.⁊ tãto peioꝛ quanto ꝑticularioꝛ.ti:cxlv. 3 c ſola amoꝛis rerr butio eſt deo acce ⸗ moꝛ quali modoꝛ oꝛdine dʒ dari deo O, nulla excuſatio põteſſe bomi ſi non Amoꝛ pᷣmo dʒ darideo. deinde homl. Amare tenet᷑ quilibet alium hominem Amoꝛ ſol fac hoĩez bonũ lmalũ. cxxir. . noꝛũ.ſed amoꝛ ſuipſius radix eſt oĩm Exxamnoreſſui pſius hõ põt Gognofer uõ ſe debz hꝛe erga deum. ti. cxlvj Amoeis dei fructus eſt gaudiũ.ſed fru/ cxꝰ amoꝛis ꝓpꝛij eſt triſticia. ti. cxlviij. Amoꝛ dei ẽ totũ ⁊ ſolũ bonũ homiĩs. cli Amoꝛ: tioꝛ quõↄpꝑant᷑ adiuicẽ.clxxviij Rgeli ꝙ ſint. ⁊ ꝙ mlti ſint. et ꝙ litoꝛdo inter ceos.et t oꝛdines ſint angeloꝝ. ccxviij.?. ccxix. ngelis et hominibo ratiõe liberi arbi/ trij eadem conueniunt.ccxxij. AEngeloꝝ caſus.coꝛruptio ⁊ malicia vñ oꝛiginẽ etpceſſum habuit.ti.ccxlij. Angeloꝛuʒz malicia ⁊ coꝛruptio quanta fuit.titulo.ccxliiij Angeloꝝ malũ duplex ſcʒ culpa et pe/ na.et vbi puniantur.ti.ccxx. ngelus pꝛimus quõ domiat᷑ angelis malis et hominibo.ti. ccxlvi. Nima q̃̊s potẽtias et vᷣtutes et officia habeat.ti. cv. Mia rõal ẽ ĩmoꝛtał.cn.⁊ ⁊. ccxvij 6. Anima quomodo coꝛrumpit᷑ ⁊ macula .V Amoꝛe nr̃o nulla res eſt digna ꝗ nõ põt tur dum coꝛpi piungit.ti. ccxlviij Alnime vita eſt duplex.titulo.ccxxxi Anima quomodo alit᷑ et nutrit᷑per coꝛ/ us chꝛiſti. ti. ccxc. et. ccxcij. Eia habet duplicẽ ſocietateʒ cum carne xpi. quõ dʒ vniri carnt xpᷣi.ti.ccxci Eilie añ pfectaʒ ſatiſfactionẽ decedentes purgabunt᷑ in purgatoꝛio.ti.ccc. Aiavidebit deũ clare.ſ.facie ad faciẽ.c⸗/⸗ Aia recuꝑabit coꝛp ſuũ glificatũ (liiij et in ſtatu magis amabili.titulo.clv Aiĩa dãnata odit deũ et oẽs creaturas ⁊ oĩa oꝑa ſua.⁊ ẽ ĩ eterna triſticia.ti.clxi. Anima damnata nõ ſolũ erit in triſticia ſed etiam in pena.ti.clxiiꝗ. Ainime damnatoꝝ ĩ quo loco et quo in/ ſtrumento puniant᷑.titulo.clxiiij um ↄtra voluntatẽ ſuam. et qjlia erunt coꝛpoꝛa damnatoꝝ.ti. clxvij Aie damnatoꝝ accipiẽt triſticiã ⁊ penã deo etom̃i creatura.ti.clxviij. D RRs affirmãdi et negandi omia aque pꝑtinent ad hominẽ inqᷓ;tuʒ Nmol evii et evii Afkirmare tnegaeptinet ad mitdlect titulo.lxv. ptiſno nn eeganded u. ccxcxv. et. ccxcvij hAuunt vᷣ̈ba dei. cc l.xi oſe v biecnca ßba veic i. Flioneſ due ſunt poſt banc VVvitã.ti. xci.et.clxxix Porruptid omihomis vñ oꝛiginez ha⸗ buit. ti. ccxxxvi. Coꝛruptõ fuit pꝰĩã ägelo i; . 1 hoĩe. ccxli. Koꝛruptio angeloꝝ vñ oꝛiginẽ habuit. Itẽ quanta ſuit.ccxliij. mis parentibo. et aliter in poſteris et fi lijs eoꝛum. ccxlviij quod habẽt.titulo.l. Preature facte ſunt ppter boĩeʒ uõ via ſeruiũt homi.⁊ quõ clamãt oĩem. ti· xcvi. Ereature ſunt factevcl ad gauium vel ad doctrinã homis.ti.xcir. Tr eature habẽt eſſe nobilins in homie cᷓ; in ſeipſis.ti.ciij. Xreature oẽs camat e boͤ debet ſolum deum amare et ei ſeruire. ti. cxiij CTreature om̃es obediebãt homi i in pꝛi mo ſtatu.ti. ccxxxv. Credere ſidẽ catholicã qͥd okeratboi. lx/ Nũõ credẽtes ſũt inexcu/ ſabiles xxxi. et. ccviij. cerei deoꝛ de ihole. clxxxix. Are ẽ do pꝛo pꝛiũ et naturale. ti. l. 5 rvnus eſt qͥ om̃ia cõdidit etoꝛdina/ nit. titulo. iij. et. lir. Deũ tm̃ vnũ i eiſe oſtedit vnitas oꝛdinii blia ? liber dei. et in ea ſcripta iblie ?bis ẽ credendũ.⁊ quö (Ecxlij. S Coꝛruptio liberi arbitrij aliter ſe bʒz ib⸗ Reature quõ 5arinuedãtt totum (viij.et. lxxxx. NRementũ alicꝰrei ẽ duplex.ſ.x trĩſecũꝛ itriſecũ quõ hõ pᷣt cre Dãnati. qre ſup aia dãnata. .. „„ e gubematio. ti iiiz et. tlie. Deus eſt actu ſkäus devi. De hʒ ĩſe eſſe. viuere. ſentire. intelligere et qudmõ.ti.vij.et. xxxvi. deba Deo omnia ueniunt ꝑ eſſe . et quale it õ eelſe dei. ti. xij.et. lxxiij. ptiſmus aliter delet pctã. alit pnia. . Deus om̃ia ꝓduxit de nõ z eſſe et nihilo. titulo.xv. De pdurit mundũdenihilo. volunta⸗ rie ⁊ abſq; neceſſitate ⁊ nõ ab etermo. et q̃re ꝓduxit mũdũ. ti.xvij.et.xxij. De hʒ in ſe libeꝝ arbitriũ. et de nobilita te liberi arbitrij.ti xxxvi. Deus eſt vita oĩm.et om̃ia viuũt in ipᷣo et ſolus immoꝛtalis.et dñs vite moꝛ tis.titulo.xxviij. Dei iintelligere quale ſit. t. xrxx De videt et intelligit actu totũ ämundũ et om̃ia ↄtenta in eo.tixxx. Dey nõ eſt coꝛpus ſed tot intellectualis et ſpũ alis.ti.xxxij. De nibil põt velle nec facereiniuſtum? ↄtra rõem.ti.xxxvij. In deo eſt ſumma libertas om̃e domi nii. ti. xxxix. De quõ dicat᷑ om̃ipotẽs.ti.xl. O nõ poſſit eſſe niſi Ns tidte Ucch. De an potuit ꝓducere ⁊ generare deũð ſeipo ⁊ deſua ꝓpꝛia natura.xlvi. In deo eſſe eterna ꝓductõʒ ꝓbat! mun⸗ di creatio.ti.xlvii. Itẽ plenitudo iocũditatis.xlix. Itẽ plenitudo dandi.ti.l. Deus a deo ꝓductus ẽ ei totaliter equa lis ⁊ ↄfoꝛmis.ti.xlviij.et.li. Dei d deo gguctõ ꝗ q̃re ðꝛ generatio.ti.li. In deo ſunt idẽ eſſe. viuere. ſentire intel lUigere. velle. poſſe. bonũ. vex. titulo. ix. E.et. xx vi.et. xlij. 1 De ꝓductq̃re ðꝛ filius.imago.verbũ. ſapia pꝛis.⁊ de pducẽs ðꝛpĩ. ⁊ vterq; ꝑſona ðꝛ. ti. li.⁊.lij. Nuare nõ ſit niſi vnus filius vnai ima⸗ Sſan ſapiẽtia ⁊c̃.ti.li. pũſſcũs quõ ꝓcedata pre7 filio. qᷓ re ðꝛ donũ.charitaſ.amoꝛ.viculũ⁊c.lij Quõ tres ꝑſone ĩ diuĩs ſit vna ſuba.lii Perſonaꝝ pluralitas ꝓbat᷑ verbũ acti uũ ⁊ paſſiuũ.ti.liiij. Sẽtqnibiſpt cogitanima vt mel Datponict Mögicnin Dednnoſs Dauihl tzneio⸗ di ſli. dolel Prre ſdhe Genintin Dausoigfen moumn de itununs wnnce neta cus Dedrohn ſapopen Dausloan tlberda. daodlakt finesſunt Dasſolus: lolumtin Deiucicin howisre⸗ Deodihü ferunkpe Deidonnn dus cin tio. titulo 1 6 Wongia pan⸗ Ginipei Amin amnpor echnn Nodacn Eſſeprin 4 . keinae 1 ſeenn jani. telcnmnrin ie cderobile vinitiö⸗ ſoniermen . ünml meinitum 8Toßedeni in. ſpoisti⸗ Ncmnds re Pbornun/ ie malinegn t hnotnmit + ns uine iurfiutf I debẽt attribni deoz nõ. eilrin opey hoim.ti. lxxxiij. Palus videbit ab anima facie ad ſaciem Abſq; medio.ti.cliiij Deus eſt ſolu amandus ppter ſe. 7 non Ppter dona ſua ti. cliij. Peo ſoli debet amoꝛ. timoꝛ. bonoꝛ. obe dientia ⁊c̃. ti. clxxvi. Deus oia fecit ad ſuũ bonors. et vtilita⸗ tem creature.clxxxi. et. clxxxix. Dei iniuria nõ poteſt ꝑ om̃es creaturas reꝑari.ti.clxxxix. Dei nomẽeſt ſolũ bonozsdär laudãdũ ⁊ nõ alicuius creature.titulo.cxci. De diuerſis nomiby nominat ppter di uerſa eius opera.titulo.cxciiij. De duob modis ſe mãifeſtat ab extra. ſcʒ ꝑ opera et verba.titulo.ccx. Deus locutus eſt verba biblie. et biblia eſt liber dei.titulo.ccxi Deus dicit᷑ pater hominũ ctom̃es bo⸗ mines ſunt fratres. ccxxviij. Deus ſolus potuit redimere hominem lapſum. titulo.ccxlix. et. cclij Dei iuſticia et miſcdia nõ cõueniunt in homiĩs redemptione.ti.cclxxxij Deo nihil eſt acceptũ niſixpᷣs. et que of/ ferunt᷑ per xpᷣm.titulo.cclxxvijj Dei donum eſt duplex.ſ. viſibile vt mun dus.et inuiſibile vt amoꝛ et affect⸗ da/ cis. lulo cyl. Sſe 6 6̈pꝛimuſ graci ſcala nature.titulo.i. Sſſe viuere ⁊ intelligere ſunt vnum et idem in deo. titulo. vy. Eſſe dei quale ſit.et de ↄditionib et do ctrina ipſius eſſe.titulo.xij. Eſſererum eſt duplex.vnumi in deo⸗ ali⸗/ ud in ꝓpꝛia natura.titulo.xiiij. Eſſe eſt duplex.ſ.nõ ꝓductũ vt deus.et pꝛoductum.ſ.creature.titulo.⁊v. Eſſe pꝛimũ.ſ.deus.pꝛoduxit omnia de nõ eſſeet nihilo.tituloxvvyv. Eſſe dei et eẽ mũdi quõ adinuicẽ ↄpan/ Eſſe mũdi ligat᷑ cum deo ſtur tl xvi. triplici reſpectu.ti.xxci. Nõ eẽ eſt duplex.ſ.puatiuũ et negatiuũ. titulo Xxviinet celxrvii: Hon cgecknibi anomodo compantur ad eẽ mũdi et dei.ti.xxij Eſſe mũdi habet ſe ſicut luna etvmbꝛa. ſed eſſe dei ſicut ſol.titulo. xxiiij. Bñũ eẽ accepit homo a xpo.cclłxxiij Elſſe homiĩs et bñ eẽ e nõ ſunt idẽ.ſicut exemplificat᷑ ꝑ coꝛpꝰhoiĩs.ti cclxxvij. Euchariſtia.quere infra S acrame/ m euchgriſtie . — 2na nõẽ ↄtra naturã. mlrzr. d fidẽ xpᷣianã oĩs hõ obli/ ar ti. lxviij. et. lxx. et. lxxx.et. cclxxi. Ad fidem xpᷣianaʒ quomõ ꝑ pꝛacticam poſſunt induci infideles.tiilxvi iij. idem vpᷣianam nõ credentes ſunt i in⸗ reiſt bilen. ti. lxxxi.et. ccxviij Figdes chꝛiſtiana fundata eſt in ſumma veritate.titulo. ccvij Fidẽ xpᷣianã tenẽtes ↄfoꝛtant᷑. 2no cre⸗ gentes increpant᷑. ti.ccviij.et. cclxxi Raternitas Eduplex.et quõ 5 oẽs bomies ſunt fratres. ti.ccxxviij raternitates tres ſunt in chꝛi/ ſtianis. titulo. cclxxvi Audiũ alicu⸗ ius nõ oꝛit᷑ ex eo qð hʒ. ſed ex eo qð cognoſcit ſe Prev. Bandium quod omnes creature debe/ rẽt hẽe ſolus homo habet. ti xcviij. BGBaudiũ ecnũ ẽfruct Samor dei. cxlviij. Gaudiũ eternũ habet eaſdẽ ꝓpꝛietates quas habet amoꝛ dei.ti. cl. et. clvi GBaudium eſtvita anime cli. BGBaudiuʒ quale naſcatur in hac vita de amoꝛe dei. titulo. clijj Baudium vnius nõ minuiturꝑ gandi um alterius.titulo.cli,j/½ Baundium pꝑfectum et ſecurum erit poſt hanc vitam. titulo.cliiij BGBaudij natura ꝓbat et oſtẽdit innonati onẽ mũdi.⁊ reſurrectõʒ moꝛtuoꝝ.clv. Gaudiũ eternuʒ quomodo multiplica/ bitur in infinitum.ti.clvi Gaudium vanum et peſſimũ oꝛifdep/ pꝛie voluntatis amoꝛe.ti.clvij Baudiũ vanũ q̃s ꝓpetates hẽat. cvin BGaudium vanum et verum quo ↄpan/ 5 ur adinuicem. ti⸗clirx Baugiũ vanũ ſemꝑ generat triſticiã ve⸗ rã.titulo.clvij.et. cxri. Eneratiõis mẽbꝝ q̃re ſolũ mo/ etõ rõʒ volũtatẽ hoĩſ. cxxxix cognoſcit iõ peccat.ti.i. HBo.õ ꝑ quẽ modũ poſſit pue/ nire ad ſuijpſi? cognitõʒ ⁊ dei.ti.i.⁊. lix Hõ quã ↄueniẽtia hʒ cũ reb (⁊.lxiij. inferioꝛibo in generali.tiij. Hõ quãoↄneniẽtiã hʒ ĩ ſpãli cũ rebo ĩferi oꝛiba.⁊ qͥs fruct inde colligat᷑ti.lvi. Hõ ſolꝰp̃t cognoſcere et intelligere deũ. Hoiĩeſquis ſint eiuſdẽ nate (ti.xxxiiij tmtm vnꝰẽ alto nobilioꝛ accidẽtalłr.ti.lxi. Homo ſolus habet libeꝝ arbitriũꝛ ope rak libere.ti. lxij.et. xxij) * Duõ hõ npando ſe p differentiã ad res inferioꝛes.poſſit ꝑueni nẽ ſui et dei.ti.lxi.et.xeir Homo quõ ꝑ d:ñtiaʒ liberi arbitrij ab alijs rebo poſſit pueniread cognitõem ſui⁊ dei.ti. xxxxrxrih O mtis homo obligat᷑ ad fidem xpᷣianã. ti. lx viij.et. xx.et.lxxx.cclxxi. Homi melius eſt eſſe creatum de nihilo qᷓ; de aliquo.ti.lxxxvſii. Homis opa ſunt bona vel mala ꝓpter liberum arbitrium. ti.lxxxrij. Hois opa qͥs ⁊ qlis debeat remũerare. Homis opera nõ ſarien re (ti. lxxxiiij munerant᷑ perpetrata.ti.cc. Hois remuneratio vel punitio erit ſpũ alis et nõ coꝛpoꝛalis.ti:lxxxvii. Item erit perpetua.ti.x Hõ quõ debet cognoſcere quã ſectã vel legẽ debeat tenere. lxxxrir. . Hõ ſol põt Gand ccre ſe hꝛe et accepiſ ſea deo quod habet.ti. xcti–ch Hõ ſołꝰpõt gaudere de his q̃ hʒ.et reg̊/ tiari ei a quo habet.xcv. et. xcviij. Pꝛopter hominẽ oĩa facta ſunt.ideo ſo/ lus homo obligat᷑ deo. xcvi.et.c. Quomõ omnia ſeruiũt homĩ.⁊ ſunt ad bonum cius. ti. xcvi)j. Homo quomõ et in quibo deo obligat᷑. Auere infra Obligalilo Homo quõ ſeipſum debeat ponderare re ad cognitio vt ſciat quantũ valeat.ti.ciij. Hoõ qli mõ et oꝛdine dʒ amare deũ. cxij. que tenet᷑ ei dare.ti.cxiiij Hõ nõ excuſat᷑ ꝑ impotẽtiã vł penuriã ſi nõ reddit deo debitũ agmoꝛis. cxv Homis ſeruitiũ qð deo impendit redũ dat in bonũ homis.ti.cxi Hõ inceſſanter debet ſeruire deo. qe ĩceſ ſanter ei ſeruiũt creature.ti.cxvͤpy Homo quali mõ debet deo reddereoĩa H.õ eſt ↄpleta ⁊ tota imago dei.cxxi. ſeipſum. ti. cxxij Omnes homines debent ſe reputare vt vnũ hominẽ.ti. cxvv. Hõ ex amoꝛe ſuijpſius põt cognoſcere quõ ſe debeat hꝛeerga deũ.ti. cxlvi Homis bonũ eſt ſolu amoꝛ dei. cli. Hõ qre põt remũerari vel puniri.q̃re et Homo tenet᷑amare oẽm homineʒ ſicut Iliter dʒ remunerari vel puniri.cxv. Hõ quõ ex ꝓpꝛijs ↄditõibo ⁊ ꝓpꝛietati bus poſſit arguereꝛ cognoſcere pbeta tes ⁊ ↄditões dei ⁊ ecõuerſo.ti.clxxv Homo factus eſt ppter honoꝛẽ.laudet gloꝛiam dei.ti. cür. Homo tenet᷑ om̃ia opera ſua facere ad laudem et honoꝛẽ dei cxx ſtent ab innicẽ.ti. ccxxiii. Homis debitũ et opera eius q; lõge di Hõ quõ ꝓpter oꝑa ſua malaẽ totalitꝑ ditus et coꝛruptus.ti.ccxvv. Hõ quõ cognoſcerepoſſit coꝛruptõem ſuã ĩ rebo exterioꝛib.⁊ pmo ĩ aceto.cc/ Jlẽ ſecũdo in lege paternitatis (xxvij. fraternitatis et filiatõis.ccxxviij. viuũt ſᷣm coꝛpus.ii.ccxxxi. Hõ pᷣmꝰfactꝰfuit ↄpletꝰ ĩ genere ſuo.et habuit oĩia q̃ hꝛe debuit.ti.ccxxxij Hois pᷣmi ſtat q̃lis fuit.⁊ q̃s ↄditiões habnit. ti. ccxxxi M Hoĩ obediebãt oẽs create ĩ pᷣmo ſtatu. Homiĩs pᷣmi coꝛruptio vñ (ti.ccxxxv habuit oꝛiginẽ.ti.ccxxxvi. — Quõ hoĩes moꝛtui ſunt ſᷣm aiam.⁊ tm̃ Homis coꝛruptio pꝛius fuit ĩ muliere qᷓ; in viro.ti.ccxxxviij.et.ccxlij. Oẽs homiĩes ab vno viro et muliere ha bent oꝛiginem. ti. ccxxxvinj Homis pᷣmi culpa qualis et quta fuit. titulo.ccxxxix. ᷑ ꝗ”M Hon⸗ Hois Holpan tüpho⸗ Hoisot Hoispt qualss Höñde ſinceſ Hoicig ſade⸗ Homis ithobe Homo⸗ kicck⸗ Inbom ſorcoꝛ roo t Hohzſt ice pe (Kiͤnn d0 lertit Honor: Honorl nüdurg Donor ayklit Hono Pꝛopt 1ho hoꝛ im, Donorj fgiuniig gnoꝛe⸗ Cpirglie Dant⸗ ghone ſuame Güngl cogtolen licui deich⸗ uninäec niridm. pprun Cepheta rd onlande nuſecce d P bi eed itlep „ pon lno c i. i iamati nareſnock lnoc⸗ znoktn⸗ Nc timular Guloth nufun DHomobmn glena⸗ diabolo inſtigi te cecidit. ti ccx Hoies quõ fiũt mẽbꝛa diaboli. cexlvi. Hols carceres ſeu captiuitates ſr mlti Hoi ꝑdito⁊ lapſo qͥd fuit ncc̃a (ccxlvij riũp ſua repatõe ad ſtatũ bpᷣſtinũ.ccxlix Hois obligatio ꝓ offenſa ⁊ ĩiuria dei qᷓ Hois pᷣmi obligatio (lis et ;ta ſit. cel qualis et quãta fuerit.ti.ccli. Hõ ñ deberet facere volũtatẽ dei. etiã ſi neceſſe eſſet perire totũ mundũ.cclij. Hoõ ĩidigebat ſatiſfactõe ⁊ pſona lfinita ſcʒ deo ⁊ hoĩe ꝓ pctõ ſuo.cclijj. Homis redẽptoꝛ quas ↄditões debu⸗/ it habere.ti. ccliij Homo redemptus eſt moꝛtem chriſti ti. cclvi.et.cclx In homis redẽp tione quõ 6 iuſticia mi ſericoꝛdia dei ↄcoꝛdãt.ti.cclxxij Hö etxpᷣs quõ ↄꝑant. et qͥd hõ accepit a xpᷣo.et qualiter.ti.cclxxiij H hʒ ſtatũ duplicẽ añ ñ bapriſmũ. du plicẽ poſt baptiſmuz. et quõ hi ſtatus pant᷑ ad inuicẽ.ti.ccxcvy- xxxi. et. cciiij ure de? om̃ia fecit. clxxxi Lötra honoꝛẽ ſuum ⁊ vtilitatẽ creature denihil pt facere.⁊ ꝙ honoꝛ deiꝛ vtili tas creature ſũt ſil colligata. clexxij. et clxxxix.et.cxcij. Honoꝛ dei ĩcludit ĩ ſe vtilitatẽ creature. Honoꝛ laus ⁊ gloꝛia ĩ eter (ti. clxxxxv. nũ durabũt.ti.clxxxviij. Honoꝛ laus er glia re ſoli deo debent. et vtilitas creature.ti.clxxxix Honoꝛ alicuidebet᷑ duplici rõe.clxxxi Pꝛopt honoꝛẽ dei et laudẽ hõ factꝰ eſt. ⁊ ꝙ hõ ſꝑ dʒ q̃rere honoꝛẽ dei.cxc Honoꝛãt deũ aut inhonoꝛãt oĩa opera hoĩm. ti. cxcvi. Honoꝛãs deũ honoꝛat oẽs creaturas? iniuriãs de ũ ĩiuriat oẽs creat᷑as.cxvij Honoꝛẽ ꝓpꝛiũ ⁊ laudẽ querẽs efficitur capitalis inimicꝰdei.cxcviij. Honoꝛẽ ꝓpꝛiũ q̃ mala ⁊ dãna ſeq̃nt᷑ cci Per honoꝛẽc̃.laudẽ ⁊ gloꝛiã ⁊ eoꝝoppo ſita manifeſtat᷑ diſtantia inter hoĩiem ⁊ animalia bꝛuta ti. cciij. NO noꝛ ſoli deo debetun titulo.c⸗ H ꝛopter honon? ſuum et vtilita Honoꝛ qusta res ſit. et deus bondee ſuum denſabigticcv· HM npctic 1e debetian uci iad Infernꝰ vbi erit lidẽ. lxviij et Fanalts erit ignis inferni.ti.cxxii J Intelligere dei quale ſit.ti.xxx Intellectũ ſolus hõ habet.ti. xxxiij. Intellectualia et ſpũalia excedũt coꝛpa lia ſine mẽſura.et ꝙ bona ĩtellectꝰ ſunt Intellecthz duas opa (eterna.ti.xxxv tões. ⁊ q̃ ſint ille.ti. xxxvij.et. lxiſj. Intellect?nobilitas ꝗᷓ ſit.ci.xii. Intelleon ſuo tenet᷑ hõ vti ad ſu ãvtilita ntellectꝰẽ ĩ aiavt ↄſiliariꝰ.vo (tcẽ.lxvi lũtas aut vt imperãs. ti. cv. Intellectꝰet volũtas hois auõ debz cre ſcere in deo. cc. Udiciũ vninerſale eritventug. et quareerit. ⁊ quid biſtct.llix viij.et. eccxxij. Ingex qͥs et q̃lis erit.ti.xxxiij. Judiciũ vniuerſale ꝓbat eſi cidem moꝛtuoꝝ eſſe futurã.cccxxiiij. J udicij dies quõ cõꝑat᷑ alijs dieho. ccc/ Jugicij extremi frequẽs memo (cxviij ria q; vtilis ſit.ti.cccxxix. Indicio extremo completo quid fict. ti⸗ lo. cccxxe· beruz arbi⸗ tri ẽ maxia dignitas hoĩs. ⁊ . poſſit hõ p lben arbitriũ ti.i.ĩ fine.lxij.et. .lxxij.et. ciij. . Libeꝝ arbitriũ ẽ in deo.ti.xxxvi. Libeꝝ arbitriũ ẽ ĩmoꝛtaleet ꝑpetuũ.ti. Pꝛopt᷑ libeꝝ arbitriũ ſunt ( vcij.et.cij. opꝑa hoiĩs volũtaria.laudabilia vel vi/ tupabilia. pᷣmiabiliavł punibilia. lxxx ij. 7. xxxviij. et. xcvij. Ziber arbitriũ ẽ imago dei viua. ti ciij Liberi arbitrij ꝑuerſitas et coꝛ ruptio ſummũ malũ.ti. ccxxxvij. Liberi arbitrij coꝛruptio aliterſe habz ĩ pꝛimis parentib.et aliter in poſterj eo rum.ti.cexlviꝗj. Libꝛihuius vtilitas et materia que ſit. in Pꝛologo. Libꝛi duo dati ſunt nobis adeoſcilſcz libernature liber ſacre ſeripture. et ad quid dati ſi nt. ĩ p logo.et ti. ccxij. Liber ſacre ſcoture ↄtinet duas partes ſczʒ vetus et nouũ ſ teſtamentũ. ti.cclxx. uʒz hoiĩs eſt et inuolũtariũ vt pena. quõ vnũ oꝛit᷑ ex alio.ti.ccxxxvij. Malum demonis eſt duplex. ſ. culpa et pena. titulo.ccxlv. Matrimoniũ quid ſit. et quare ſit inſti/ tutü. qre infra S Sacramẽtũ mr̃imonij abſq; ſui indigẽtia.et nõ fuit ab erno.titulo xyij Dundus quare creat Sſit. titulo. xxt Düdus innouabitur.ti.clv. Gae eſt ſolũ laudãdũ.⁊ nõ alicꝰ cre crea MNomẽ dei acaſi (ture.cxci tũp op ſ. iuſtus. bonꝰ verax.om̃ipo tẽs ⁊c̃.ſꝑ reſpicitvtilitatẽ hoĩs.cxcij. Nomẽ dei ẽ duplex.ſ. acqſitũ et eternuʒ Etꝙ nomẽ ði acàſitũ ẽ triplex.cxciiij NHota ibi multa de noieacqſito MRomibo diuerſis de nomiat ꝓpter di⸗ uerſa opera eius.ti.cxciiij Nomẽ bonũ vel malũ acquirit aliquis Yptc opg titulo cxci. et. cxciij. mii ipmmor ſtano oẽs creaturc. Inobediẽtia bmo (ccxxxv rũ ꝑntũ fuit pma culpa õ deü. xxxix. Bligatio vñoꝛiat᷑ et ꝙ ſolꝰ ho/ mo obligat oeo p omnib⸗ crea⸗ turis.xcvi.et. c. O. bligatio hoĩs ad deũ quãta ſit rõedo bk echo der c. et. clxxiiij hõ deo pl. 2 ſeipſo q; ; pꝛo toto Qblicbd⸗ ciij. O bligat᷑ hõ deo płp aĩa qᷓ ꝓ coꝛpe ſuo Obligatio homĩs ad deũ exꝑ (li. cv. te dantis. ſ. dei. cvi Obligatio hoĩs ad deũ ex pte harelbieel Pꝛo omiobligatõenõ cʒ hoĩs.cvij. põt hõ retribuere deo niſi amoꝛẽ. ti cix Nulla excuſatio põt eſſe homi ſi nõ red/ uplex. ſ. volũtariũ vt culpa. . Obligatio hominis ꝓ offenſa ? iniuria Und vcreat eſt a deo volutarie Diũ dei ẽ radix etne tſticie.clxi⸗ „ Exodio ſuijpſius generat odi/ um eiercreatnar⸗ clxvi un gat des debitũ amoꝛis. tl.cxv. . O bligat hõ dare deo o Tengsode diẽtiã. amoꝛẽ⁊cẽ.ſʒ alia⁊ alia rõe.clłxxvi O bligathõ facere oꝑa ſua ad honoꝛem dei melioꝛi mõ quo põt.cxcx. O bligatio homis ſiue debitũ quatum diſtet a factis eius.ti.ccxxiiij dei qualis et quanta ſit. ccl. Obligatio pꝛimoꝝ parentũ ꝓ bmo pee coato quanta ſit.ccli. Obligat᷑ hö deo qa dedit ei x̃m pb ꝓ omib alijs bñficijs.ti.cclxxviij Odire tenet᷑ hõ om̃ia que totradeii et q̃ ſint odienda.ti.clxxx. Odij natura et virtus et fructꝰ queſi ſi⸗ nt. ti. clxxi.et. clxxij3. Odiũ ẽ duplex.ſ. ſuijpſius 1 dei. et aus odiũ etamoꝛ opponunt᷑.ti.clxxij. Pera homis ſunt bona vel ma la.pᷣmiabiliavł punibilia ꝓpter libeꝝ arbitriũ.ti.lxxxij. O pa hoĩs ſolꝰ de ſũme potẽs et ſapiẽ62 ziuſtꝰpõt remunerare.ti.lxxxiij. Odpa hoĩm hñt tm̃ vnuʒ remuneratoꝛ?. Oꝑa homis nõ ſtatim re/ (ti lxxxvij. munerant᷑ ꝑpetrata.ti.xco. Oꝑa hoim bonaz mala oñdũt duas e? ciuitates vl mãſiões pꝰhãc vitaʒ.xci. Oꝑpa bona vel mala dant ali/⸗ clxix cui nomẽ bonũ vel malũ.ti.cxci. Opera ſua tenet᷑ hõ faceread laudez dei melioꝛi mõ quo põt.cxcv. Diĩa oꝑa homis reſpiciunt dei honoꝛẽ vel inhonoꝛationẽ.ti.cxcvi. Quõ hõ ꝑ oꝑa ſua totaliter fit coꝛruptꝰ et ꝑditus.ti. ccxxiiij. Opera dei ſunt optime et ſapientiſſin ime facta.ti.clxxxvi. Opa dei qnto mag ardua. mirabilia et magfica tãto magðo ↄuẽiũt.clxxxvij Oꝑar de oĩa ꝓpr ſuã laudẽ: honoꝛẽ.c/ Itẽ opat᷑ ſuũ nomẽ.cxci. (lxxxix. Dba dei cauſant noticiaʒ dedeo. ccciij. Opera dei diuerſa dant deo diuerſa no⸗/ mina.ti. xciiij. Opera dei circa bominem ſunt tria. ſe; Aranm L chꝛiſtlacl Pacm ſro runtaop han ro⸗ Hafii DMami⸗ X rareq htümt ſopuren Aian ccrehicn gtmtictü E untonnade cbgeſn. enaA nibluphie wi⸗ is glahii⸗ Urni hmmum la ünut niz uledi dei horot ſran cpionſin i ⸗ —Rãq tris⸗ pniam. ti. ccxcv· et. ccxcvij. 2ditio felaurntio et rnkemnam, bo. cclxxix.et. cccxxij. H „ eccla. areifra Sacfm oꝛdinis ſim memoꝛia quid feratrbi⸗ ano. titulo.cclxxix. Raſie xpᷣi tantũ ꝓficit bomi quãtũ üha⸗ buerit eã ĩ mẽoꝛia cũ deuotõe.cclxxxix aternitas ẽ duplex.ti. ccxxvi. Exccatũ quãtum deo diſpliceat ic.t eum offendat. 2 qua ſatiſfacti one indigeat.ti. cll tum fuit.ti.ccli Peccata quomodo tollunt per moꝛtez OQuuũõ vna caro vl coꝛp'xpᷣi idẽ numero Pcetm̃ ſi nõ diſplicet nõ remittit᷑. q re qrant᷑ ad pcti remiſſionẽ.ti.ccxciiij. Pctm̃ nõ põt manere impunitũ.ccxcv chꝛiſti. cclxi. et. ccxciiij Pctĩ aliter delet᷑ ꝑ baptiſmũ. aliter per Enitẽtia vᷣa ꝗᷓ reqͥrat. ti. ccxciiij. as pcti in aĩa.ti.ccxcvij. R hmõi reliquie purgant P ſe acramẽ tu m euchariſtie.ti. ccxcviij Quomõ purgant᷑ ꝑ afflictionẽ et tribu⸗ lationẽ ⁊c̃.ti. ccxcix Pnſa reqͥrit petĩ Ifeſſionẽ. ti. ccxcy Pniam ⁊ ſatiſfactõem debitã nõ implẽ Aes purgabunt poſt hac vitam. ccc. d pniam agendam plura debẽt indu cere hoĩem.ci. ccci. Feboreſtatee eccleſiaſtica quere inkta 220 amentu 020 nis modis debercßo eein Itẽ p indiciũ erxtremũ. cccxxiij DOualia coꝛpa reſurget. clv. ccrxy. Ppres et v̈ba ſimł.cclxxxi. acr̃ʒ baptiſma qre dat᷑ aq cclxrij 2 . —. . . .R . .— 4 4 P Rdinis ſacr̃m qjre ſit inſtitutii. ⁊ q̃re ðꝛ oꝛdo.⁊ q̊t ſintoꝛdines ĩ Peccatũ p moꝝ parentũ quale? quan⸗ Pnia quomõ relinquit reliqui/ Reſurrectio moꝛtuoꝛũ ppa= esfutufa ex natura gaudij ⁊ amorj. clv ckie qᷓre fũt ĩſtituta. örcdal Sacfm ↄfirmationis daka ſolo eß̃o ciũ criſmate in fronte. cclxxxiiij H Sacrm̃ euchariſtie quare ſit inſtitu/ ti. et qd ſignificat.ti. cclxxxv DSacrxrm̃ euchariſtie ẽ ſacrm̃ cõionis et vnitatis. cQAxxxv. et.cclxxxix Quare ſit ĩſtitutũ ĩ pane⁊ vino.cclxxv. Quidd ſignificat trãſmutatõ q̃ fitĩ pãe ⁊ Quid repñtʒ.cclxxxv (vino.cclxxxvij Quidg ſigniſicet viſibilis et realis man⸗/ ducatio.cclxxxviij Ou 15 ſit ven 2 fectü ſacrificiu et ſatiſta ctio ꝓ om̃ide bito. cclxxxix Quõ caro xpᷣi ↄpat᷑ et »trariat carni b/ mi homiĩs. ccxc. . Quõ caro xpᷣi ſit cã vnitatꝭ aĩaꝝ. ccxcij. Euchariiſtia ↄtinet i in ſe carnẽ ſanguinẽ aĩam et deitatẽ xpᷣi.ccxcij/ poſſit eẽ ſit ⁊ ſet ĩ diuerſis locis.ccxciij Sacrametũ pnie eſt ſpũale medica mẽ aie vulnerate ꝑ petm̃. et que requi/ rat vera pnia.cexciii. Sacjr̃m pnie aliter delet pctã q; baptil⸗ mus. ccxcv. et. ccxcvij Cetera de pnĩa Reaͤre ſupᷣ Pnia BSacramentũ extreme vnctionis ach quid valeat lfirmo. et quomõ 5differta ↄfirmatione.cccij. Sacramentũ ordinis quare ſit inſti . erquare dical oꝛcho cccij Sacr̃m oꝛdis dat᷑ ꝑ characterẽ.et iõ ñ Joͤrt tolli ab eo qͥ recepit.ti.cccv onitas vl malicia ꝑſoneñ deſtruitnꝰ minuit ptãtẽ ãmiſtrãdi ſacr̃a.cccvi. Sacrm oꝛdis pᷣncipalłr reſpicit ſactm euchariſtie.cccvij.ſʒ ſcdᷣario ſacr̃ʒ pnie Oꝛdies.vij.ſũt ĩ eccłia.cccvij. (cccix Cõpatio poteſtatũ ad oꝛdines alia; re / rum.titulo.cccviij Sacrioꝛdis ãmiĩſtratio reqͥrit excelleti oꝛẽptãtẽ ſuꝑ ptãtẽ ſacerdotalẽ.cccx Ptãtis excelleẽtia ẽ ĩ ſümo et bᷣmo ſacer⸗ gote.ſed ptãs alioꝝ ẽ limitata *27 ꝓPbo/⸗ teſtas ẽ duplex. ti. cccxi Compatio ptis clericał ad ꝑteʒ laicale. Cõpꝑatlo ptãtꝭ ſpũalis ad po (cccxiij. teſtatẽ ſecularẽ.cccxiiji. Sacramentuʒ matrimonij quareſi it inſtitutũ.cccxv. et. cccxvn Sacamentũ mr̃imonij ẽ antiquum ? nouũ et magnũ ſacramètũ.ti.cccxvij. Bona matrimonij ſunt tria et quomo/ go det gratiam. ti. cccxviij Ofimoniũ violare q;tü maluz ſit. ccc⸗ vatio rpᷣi ad eccleſiã ſicut vi (ix. CLComp Nriad mulierem.cccxx. Acra ſchtura eſt verbũ dei. de excellentia ſacre ſcripture. ccvij /4 viuere. ſentire ⁊ itelligere. ⁊ que LQN ſub q̊libet gdu ↄtineant᷑.ti.i.,. AKntire eſt tertius gragus! Iſca/ lanature.ti.i.et.xxix eruitiuũ qðᷣ hõ deo ipendit re dqũdat iĩ vtilitatẽ hoĩs. cxvi. ⁊.cxxiiij Sernuitiü duplex eſt. ſ.creaturaꝝ ad ho minẽ et homis ad deũ. et de ↄꝑatõe il⸗ loꝝ ad hominẽ et inter ſe.ti. cxvij Seruitiũ creaturaꝝ oñdit ꝙ' oẽs hoĩes debẽt ſeeſtimare tãqᷓ; vnũ hoĩem.cxv. EPu—ſſanctꝰ quõ ꝓcedat a patre? filio.et quare dicat᷑ amoꝛ.chari *tas donũ ⁊c̃.ti.lij. moꝛ quo⸗ öppant᷑ adinuicem. ((Lcct quò de ſit timẽdꝰ.clxxviij. Timoꝛi ponit᷑ ↄtempt.ti.clxxx. Timoꝛ: ẽ duplex.ſ.dei et ꝓpꝛiꝰ.⁊ de ꝓbe tatibo ſinguloꝝ.tci.clxxix. Ribulatio et afflictio volunta/ ia delet peccata et auget merita ct gratiam.ti.ccxcix. Riſticia eterna eſt fructus amo⸗ is ſuijpſius.ti cxlviij. B Triſticia eterna ẽ moꝛs aĩe cli. Triſticia vera etſumma generat ð gau dio vano.et que ſit ſũma triſticia. . Clxi. Zriſticia futura nuncocculta. quõ voſ. ſit cognoſci ꝑ experientia.clxij. riſticic eterne magnitudo et multipli tio quente ti. clxviij .— rba chꝛiſti ĩ quanto honoꝛe ſint habẽda. titulo. ccvij. et. ccxv Uerba biblie et ſacreſcripture ſunt ver⸗ ba dei. titulo. ccxi Qabi is biblie eſt credendũ.⁊ quõ hõ ſe Uerba dei ſuntci . FNLala nature hʒ qttuoꝛ gdꝰ.ſ. eẽ Wmoꝛ deiz g⸗ 8 debet bze circa verba dei cexiij Verb ba derauõpant ad crcatas c aĩe. et quõ vᷣbadeiꝛ creature ↄueniũt homini:ccxvi. Verba xpᷣi in ſacramẽto altaris faciunt quogd ſi ificant.ti cclxxxvi. 7 erba ſa acfis ceclie ſignificãt opatiõʒ interi 7fit ĩ aĩa.ti.cclxxxiiij. Zinn⸗ oĩla naſcunt᷑ ex amoꝛe ſui⸗/ ipſius.titulo.cxlijꝗ. ſfſcala nature.ti.i. et. xxv. MWiuere duplex ẽ ĩdeo. 1 enõ vi uere ẽ tinfinitũ elõgatuz ab eo. ti xxvi. Viuere qle ſit ĩ deo ⁊ qle ĩ creatun.xxvi Hö viuere eſt duplex ſcʒ pꝛiuatiuũ ⁊ ne gatiuũ.ti.xxviij. Uiuereet coꝛpꝰ ſunt duo realiter diſtin⸗ Ecta. kitulo⸗ xxxijj. Oluütas dei nõ põt eſſe iniuſta. nec ↄtra rõem.ti xxxvij. „Volätas deioñdit nob ꝑ crea/ Uolũta nulla recta ni (turas. clxvi. ſi q̃ ↄcoꝛdat cũ volütate dei. ti. xxxviij Jolũtatꝭ ⁊ ĩtellect? nobilitas q̃ ſit.lxiij. olũtas homis nobilitat᷑ aut vilificat ſm rẽ quã amat.ti.cxxxi.et.cxxxvi. VUolũtas qᷓnta damna ſuſtineat cũ dat amoꝛẽ pꝛimũ rei create.ti.cxxxij. VUoluntas tantũ ſe extẽdit quãtũ res b⸗ mo amata.ti.cxxxiiij.et.xxxvi· Uoluntas habet ſead rem pꝛimo ama⸗ tam. ſicut vxoꝛ ad maritum ſuũ.titulo cxxxv. Nota pulcra ibi. Uolũtatẽ ppaʒ amareſoli doopetit. cxl Volũtatẽ ꝓpaʒ dʒ hõ pᷣmo odire clxx. VUolũtatis ꝑuerſitas ⁊ coꝛruptio epeſ⸗ ſimũ malũ.ti.ccxxxvij. alunras ppꝛiat inobedientia ſũt idẽ lius dei. ti. ccviij. p̃s in quãto bonoꝛe ⁊ amo re ſit habendus. ti:ccvij. Xp̃idoctrina et lex eſt tã bona nõ põt elſſe melioꝛ.ti.ccviij. &Xp̃i vᷣbis quare ſit credendũ.ccirx. Xp̃i moꝛs fuit neceſſaria p ſalute genen bumani.ci ccliij Juere facit ſecundũ graduz i⸗ in Fiamat noꝛlecg Aps quotn buitcum s pern lberautt Pimoꝛon . onnli imors 7 mmoret Hhinoshe Pnict PHinorm gatiogene Toduoh Hiworse gastpae öocvom temn ſuon. Aseapn⸗ edñoang Vmamen hlentuo. önincarn beravita Jachicko ſonatice Fpo mod pmiſue ko inden modbye haben cumſta fehaturen SH 9 thome nkoginn cgriſoe⸗ Ploſipen nein Zimo⸗ 86 homo ſe cheiſtini Ks Pern etmalae Picaro⸗ t ror Rcgrof⸗ cgo dei I ltm ltip iroin 4 466 dcnine agnöſti n daneſe licgtopeß⸗ nan Recranogit i / . inn n identoſir mibcid⸗ tigumm zPewagnütne ofealerditt itche nut itnobpa (urd danri linsäͤſelii niat iifi maam namn digriing nprinoant un huſu⸗ SoNhertcn vocitte enuptens Aicninick füttdk AXpᷣi amoꝛ. benignitas ⁊ mãſuetudo ad moꝛtẽ qualis fuit.ti.cclv. Xpᷣs quomodo debuit occidi.⁊ quis de buit eum occidere.ti.cclvi. Xp̃ᷣs per moꝛtẽ ſuam vicit diabolum.et liberauit hominem.ti.cclxi. Xp̃ᷣi moꝛs magis pꝛeualet q́; magnitu/ do omniũ peccatoꝛum. ti cclvij. Xpᷣi moꝛs ſuperat ⁊ delet etiam peccata eum occidentium.ti.ccvij. Xp̃i moꝛs habuit oẽs ↄditiones ex qͥb potuit eſſe magis meritoꝛia.ti.celix. Xpᷣi moꝛtem rationabiliter ſecuta eſt ſal uatio generis humani.ti cclx. Xpᷣo duob modis debet᷑ regnũ celoꝛuʒ Xp̃i moꝛs quomodo delet cul (ti.cclx pas ⁊ peccata.ti.cclx.⁊.ccxciij. Xp̃ᷣs quomõ ſe debuit habere poſt moꝛ⸗/ tem ſuam.ti.cclxij. Xp̃s ẽ caput oĩm angeloꝝ bonoꝝ⁊ hoĩʒ et dñs angeloꝝ maloꝝ et hoĩm.cclxiij. Xpm carnem aſſumere nõ fuit impoſſi/ bile. titulo. cclxv. Xpᷣm incarnari deus pater voluit ⁊ deli berauit ab eterno.ti.cclxvi. In chꝛiſto fuerunt due nature in vna ꝑ ſona.ti.cclxiiij. Xp̃s modo ↄuenientiſſimo datus eſt.ſ. ꝓmiſſus.ꝓphetatꝰ.⁊ ex vᷣgine.cclxvij. Xp̃ᷣs iudeis pꝛomiſſus.vtrum iã venit an adhuc venturus ſit.ti.cclxviij. Xp̃ᷣs habuit in ſe omnes conditiones 2 circumſtãtias ad ſatiſfactioneʒ huma ne nature neceſſarias.ti.ccxlix. Xp̃s ⁊ homo perditus quomodo cõpa rant᷑ ad inuiceʒ .et quid homo accepit achꝛ iſto et qualiter.ti. ccłxxij. Xpũs ſeipſum dedit homini.vt hõ ha/ beret vñ redderet deo debitũ.cclxxviij Xpᷣi moꝛs eſt merituʒ homis.⁊ quomõ homo ſe debet facere participeʒ moꝛt⸗ chꝛiſti.ti.cclłxxix.⁊.cclxxx. Xp̃ᷣs per moꝛtem ſuam non tulit penas et mala coꝛpoꝛis.ti.eclxxx. Xp̃i caro in ſacramento quomõ compa rat᷑ ⁊ ↄtrariat᷑ carni pᷣmi hoĩs.ccxc. X̃i caro facit vnionem animarum.ſed caro pꝛimi hominis ſacit diuiſionem et multiplicationẽ animaꝝ.ccxcij. Xp̃ᷣi caro in ſacramẽto exiſtẽs idẽnume ro.quomodo poſſit eſſeſimł et ſemel ẽ pluribus locis.ti.ccxciij. Xp̃ᷣs comꝑpatur ad eccleſiam ſicut mari tus ad vxoꝛem ſuam.ti.cccxx Pia na fides. Reòre ſupᷣ Fides In chꝛiſtiano ſũt tres diſtincte generationes. cclxxv. ſtiano ſunt tres fraternitates.ti tulo. cclxxvi. MW ⸗ Xpᷣianus peccans plus offendit deũ q; alius homo.ti.cclxxix. Xpᷣiani tota intentio et ſtudiũ debet eſſe circa chꝛiſti paſſioneʒ.et quomodo ad ſe debet applicare paſſionem chꝛiſti. ti tulo.cclxxix. init Tabula. In chꝛi Dell/ deoch Eibbꝛi cogno noncd “ ad vol⸗ ſolij hee cogno⸗ borede hoieq: homie nigtad höcog qcqd aͤdint ſcietii certitu oͤſiſe fonep iiiint ſonẽe ſolnio deſeo lnkin — .. .M.0ff ̃ .os1 — „ ** . . 2£ “ * . * 4 . . . . ”MU . .* 7 . 5 . . . .* * . 8 . . . . . . . * * „ .* 8 . . . 4 — . * . . * 1 . 25 . . . 4 L . . „ P . . „ . . . N . 2 83 * * . . . . „ * 4 . * „. . L . . . . * . .* 4 8 . e . . . 4 . . * * . . 8 . . . . — . . 4 L . . „ 3 . . . — * . . . 4 „* 4 . . . . . 4 . 8 . . 4 P . * . . . . * 2 2 . . . . . 2 . 4 . . * * . 5* * * * . 5 9 . 4 .* 8 . 5 4 . * „ 4 . 5 4 . .W . * 4 . . . „ . 2 . . . 4 — 4 . *. . „ 2 1. * . „* 5 . . * . L * . . . . . L 8 . . 6 . 3 1 . . . 5 7 — * ℳ . —– . 4* . 4 S . 7* . 4 8 * . * 4 . 4 * L . . * W . . „ . . . . . . . — . J . * 5 7„ . * * . J . . - 2 . G . . „ . 4 . 4 . . „ 4* . . — 5„ 2 D 2 . . .R „ . B . . 5 5 . . . . . . L . . . . 2. . * . . . „ 82 . * * „* . . . . 2* — . viuiſicareſſtem peccatum elt vmculum vel funig quo mediante dyabolus hoĩes ad infeꝛnum ductt Po, Funes peccatoꝝ circum piexi ſunt me. Poteſt etiq; homo ligani qui ꝓpꝛio conatu nnng liberatur. Jtem pꝛohatur m creaturis: ſicut auis vel piſcis per ſe „ Prꝛimus poteſt int rare rethe vel muſcipulã qui tñ nunq; euadet de le ſine adiutoꝛio alteri9. Et q;uis petoꝛ per ſeipſum non poteſt ſurgere a moꝛtali peccato· tñ non extuſatur ſi perſeuerat in peccato· quia. deꝰ paratus eſt omni tempoꝛe infundere gratiam qñ homo ſacit quod in ſe eſt aD diſponit le. vnde Rugꝰ li· 3. de pe · Pꝛeſto ſemꝑ eltit gra qꝗᷓ nunq; deſi cit niſi pꝛius expulſa·ſed ↄtinuo a necſſario quod ſuum eſt inſpirat Xoc: 3· Ego ſto ad oſtium a pulſo it. & n de notandum illo tpe debemus ſurgere a peccatis et nos pꝛeparare ad futuram ſeſtiuitatem a etiã ad mostem ꝓpter inc⸗ ti tudinem vite nre Berñ. Quid in rebo humanis certius moꝛrte ꝗ quid hoꝛa moꝛtis mœrtius muenitur· vnde Lu· i3· Vigilate 2 eſtote parati: quia qua hoꝛa non putatis filus hominis veniet; vnde etiam Greg? ſuper Ezechielem. Etenim conditoꝛ noſter diem moꝛtis noſtre meo gnitũ eſſe vo luit. vt dum ſemꝑ ignoꝛaĩ –— ſemꝑ pꝛoximꝰ eſſe credat᷑. Si em dyabolus in fine vite mueniat hoĩem non pꝛeparatum a iacentem in luto peccati: tunc ðungirt peccatoꝛi tali ſitut tum pulſatur pꝛopꝛie die ſturmglockh. Qunc enim homo ſur git cito a vix camiſiã vel tunicam induit a mhil eſt diſpoſitus, Sit ſimili mio qñ infirmitas pullſat· quia opoꝛtet hommẽ moꝛi a venire ad iudicium: quia tunc valde a velociteꝛ currit pꝛo ſacerdote a vix induit tunicã quã muenit pꝛoximioꝛs Sic tahs vnam fatit penitentiam a ↄfeſſionem ſicut ſibi occurrit quia non habet aliud induere a eeram penitentiq; a feſſionem facere· a talis qᷓ ſic diſtulit vix vel raro penitet veraciteꝛ Xlbeꝛtꝰ cm 25 20 Rarum eſt ꝙ aliquis ex amoꝛe in fine vite ſue peniteat Rugꝰ. Cegi a perlegi ſacram ſcriptumz a tamen non mueni in quinq; milibus annoꝛum aliquem ſaluatum in fine vite niſi latronem. Eu ſebius in li · de moete beati iherom mi quez ex oꝛe eius ſcriplit ꝙ mter · 30. milia hommum vix vnus penitebit tempoꝛe moetis ſue qui emendationem vite ſue vſq; in ſinem diſtulerunt· cꝛ go peritere debemus dum ſani ſumus Kug? et ponitur in decreust ꝙ hinc bene exit. ſi ſeturus hinc exit ne di. 3. Si quis eſt poſitus in vltima neceſſitate egritudinis ſue et voluerit accipere penitentiaʒ Q acipit a mox reconciliat᷑· a hinc vadit · fateoꝛ vo bis nõ illi negamus qð Kat ſed non pᷣſumimꝰ cio: ergo pñiam dare Poſſumus.ſecuritatem autem nunq;. Non dito damnabitur: led 10 . . * 2 . . . 4 S T 0 V R Balance Q M N Focus O F G H J K 1 E VierfarbSelector Standard*-Euroskala Offset W 11 12 13 14 15 16 17 18 19 10 2 4 Copyright 4/1999 VxVMaster Gmbhl wwW.yXymaster. Com 1