Gb672_fol_2 Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

 Rhetorica divina. Guilelmus, Arvernus „ ”MZB èMN 4 7 . 1— . 08 Tübingen 7 õ UuuNIEuuIII N 1245 11944761 021 2 – . 4 * . 5 4 . — „ —— m f fs . 4 . 5 —— SZZ . 4 — — — — S e R R 3 ”M . ——= „* õ 2 — Sð 8 D „ . 2 . . ?́è . 14 X . . . „ . — „ 4 W . . W SSZM 4 Cum ſuadere doces ⁊ ꝑſuadere miſellos Auo pacto valeant fundere verba deo: Tu facis vt ſceleri fiat Guilerme creatoꝛ Mitioꝛ:atq; reis te duce det veniam ·· hhos non dicendi das Quintiliane coloꝛes: Non hos eloquij gloꝛia Marce dabas · Hos nõ ille dedit quem mirabant᷑ Athene: Seld perit eloquio rhetoꝛ vterq; ſuo · Perdita/vana fuit/fallax ſapientia veſtra: Judicis humani coꝛda mouere docens· Noſtra quidem pᷣcibus iuſtam mollirier iram Ars veneranda docet iudicis atq; dei· Ah quãto melius verbis placare potentem Eternũq; patrem:q; dare verba iuris · Nec modo ſupꝓplicibus culpã penãq; remittit: Inſup ⁊ donat pꝛemia larga deus ˖ Viue igit᷑ felix per ſecula longa magiſter Tam bona q nobis dogmata ſcpta dabas · Cũ pribꝰ/magniſq; deis / reqeſce ſõ vmbꝛa: Eternũq; Tlale:vir venerande Vale: — —,—B—=—æ 3ρ2—, „ — 2. — —— “ * (TZabula ackmholi vtilis / qua continek iu⸗ — faal habeti Fricrotius ohian materia· peccatoꝛum qualiter fit: e te · ca · xxiiij · N· ⁊ ca · xj· · xxviij · O· ⁊ P· Affictio eſt pars iuſtificationis · Smultü vti⸗ lis⸗ c Jidem QA₰˙ Afflictione animaliũ ⁊ ꝑuuloꝛũ affliguntur parẽtes aut poſſeſſoꝛes rerũ · IObidem Q.· Allegatio clemẽtie dei ja peccatoꝛe · ca · vi . F· Altare aureũ in Apocalipſi qͥd ſignificat·. de incenſis ſuꝑ illo poſitis ⁊c · ca · xlij · G· Amoꝛ debet pᷣncipaliter deo · ca · l. Y· Amoꝛ dei qũo accẽdat᷑ ex cognitic vncin ſuoꝛũ tã in generali qᷓ; in ſpali · ca · xlix · F Amoꝛ deipqd incitat᷑ in hoĩbꝰ:ca · · Ab⁊ Ac· Amoꝛſi eſſet venalis ꝑqͥd poſſet emi melius deo · ca · · Z· Amoꝛ nullus põtdenegarideoſi ſi iue ſit vena⸗ lis liberalis gratuitꝰ aut violentꝰ· ca:l/Z· Angelus q ſtetit iuxta altare templi ſoni ficat chꝛiſtum · ca· xlj · D· Angeli ſeruiũt nobis ⁊ qũo· ca·l. EK· Angehl gaudiũ habẽt de cõuerſiõe pctõꝛis/⁊ etiã ſpũale ⁊ celeſte cõuiuiũ:ca· xi · E· Anima ·moꝛs aĩe ꝑpctm̃ deterioꝛẽ moꝛte coꝛ poꝛis: ⁊ magis lugenda · ca · xxvj· Z· Aie in celo / in purgatoꝛio /in inferno: ſunt in imicinr̃i ꝓpter pctã · ca · xxxviij· R· Animab otranos clamantib debemus ſub uenire ⁊c· ca · xxxviij· Z. Ale in e. buiũt nob deü interpellado * no bis · c· l· . Anime peccatricis canticum qui⸗ id ſit it aquo⸗ modo fiat · c· xxxix · ½ Anime affectiones ⁊ paſſi iones faciunt pl. al⸗ teriũ decachoꝛdũ cũ cithara⁊c · ca · xxxix · E. Animalia qualiter ſeruiũt nobis · ca · · Q· Aqua qũo ſeruit nobis · ca · · O· Arcus tenſus ⁊ paratus a deo contra pecca⸗ toꝛes · cc· ca· lj· n Arcꝰ dei qualiter ſuꝑit᷑ ka frangit · Cca·liij · E. Arma dei cõtra pctõꝛes·c xij. M. Armatura dei ↄtra pctõꝛes qualiter qdãmõ anihilatur · caliij· A· Alſſiduitas acdtuuat oꝛationem et quomodo quãta ſufficiat in Peſeen⸗ Afflictio o Giporns adiuuat oꝛationem· ca⸗· aſſidue ⁊ ſe enper oꝛetur · xxx· D. Etpeeci pae wbidem· Z —Ellum contra peccata eſt iuſtiſſimum. c· xij.· Q· SBellandum ⁊ pugnãdum ẽ cõtra peccata tanq; ↄtrahoſtes hois · ca · viij · O· Beneficia collata a deo recognoſcere/oꝛã⸗ ti neceſſariũ ·:⁊ que ſinrilla · c· iiij · P· Bfficia que de contulit /ſunt ei narrãda in oꝛatione · ca · vj · B· .RM Gfarũactiões debemꝰ ðipis referre · cüii Bñſicioꝝ eoꝛũdẽ ingtitudo ⁊ abuſio·ibið· Benefſicia pᷣmeditata innämant ad amoꝛem der · ca · iiij · R · PBeneſicia dei gratuita qualiter accendunt amoꝛem dei · ca · xlix · Hc J. Bñßl icia dei generalia p̃ meditata accendunt amoꝛẽ eius · ca · xlix · F⁊ Defectꝰ cognitiõis hmõi bificion vnde eue⸗ nit ⁊ quid mali faciat YObidem · h·· Beneſicioꝛum dei r ecogitatio per modũ ca⸗ tici · ca · xxxix · DO· Bñficiũ ĩ iĩcarnationis chꝛiſti ac ſacfi euchari⸗ ſtie cũ gtitudie ẽ pᷣmeditadũ · c:iiij · T· Bñfficia dei ſpãlia/ꝑcreatas exhibita c.l. ſk⸗ Bñfficia dei ſpualia ca. l. L· PBũiſicia toti mũdi · YObidem · V· Benignitas ſiue beniuolẽtia Teugiturper Galbanum · ca · xlij · · Benignitas ẽ ſuãda ĩ ofoe · ibidẽ L· ꝓpe finẽ Bona pñtis vite qũo ſunt fugitiua · vana et fallacia · ca · vj · D· LxAticũ peccatricis anie aat ſit ⁊ quomodo ftat · ca · xxxix · A· Aui ſunt ibi ſoni IJbidem · D. Cithara ſpũalis · peccatricis aĩe qͥd ſi ta qua⸗ liter reſonat · ca · xxxix · E⁊ F· Clamoꝛ adiuuat oronẽ · ca xxxvij. S Clamare dʒ hõ ↄtraotradictoꝛes ſuos⁊ alios luocare q p eo clamẽt ⁊ qᷣ ſũtiſti ·c· xxxviij · Clerꝰ ꝓpr qͥd ſit ↄſtitutꝰ in eccleſia · ca · xxx · · Clerici debent diſcere ⁊ ſcire⁊ debite implere officium ſuũ pᷣcipue oꝛancdi · ca · liij ˖ A· Clerici ſũt ꝓpugnatoꝛes ꝓ pplo dei · c· lii · l· Clerici alih rudit ⁊ ianit᷑ canunt ps⁊ alia · ca⸗ xxxix · OEt ca · x · R⁊ S· Cogitatiões iunles aſſimilant᷑ muſcis ⁊ tꝑe „ abuſlo. ciiij. Q.circaf nem. Tabula ofonis debẽt expelli a coꝛde.ca· xxv· T. Cogiratiões vane ſunt fugãde/qꝛ expellunt ſpm̃ſcm̃ · ⁊ bone ſũt ſuſcipiẽde qꝛ faciũt chꝛi⸗ ſtum eẽ pñtem ⁊c · ca · xxv · X· per totum · Cõcupiſci bilia ſunt gladij igniti ⁊c·c· l · D · CLoſeſſio pctõꝝ ĩpetrat a deo miſerſcodumn ⁊ veniam · c· vij · OSH· Cõtritio coꝛdis qũo flat · xl· l. Copũuctio coꝛdis ꝓ peccatis quomodo. cauſe tur · c· xxij · E F. Cõpũctionis gra qͥd opet᷑i in hoie · · xlij. . Coõuiuiũ celeſte · ſpũale· nuptiale ⁊ triũphale fit in cõuerſiõe pniali pctõꝛis · c· xiij · E· Conuerſio peccatoꝛis Infra peccatoꝛ 4 iu⸗ ſtiñcatio · Coꝛhumanum rapiturtempoꝛe oꝛationisꝑ inutiles cogitationes · c· xxv ·C· Coꝛhumanum qualiter debet caleſieri ex be neſicijs dei · c. · ¶l · Coꝛdis contritio quomodo ſtat ſupia Con⸗ tritio nota bene · Loꝛpoꝛs diſpoſitio ſiue ſitus adiuuat oꝛatio⸗ nem ⁊ qualis · c· xxv · S Creature ſimul ⁊ om̃es:oꝛdinate ſunt . deo vt nobis ſeruiant · c· l·. S Creature quomodo poſſint infamare coꝛ hu manum ibidem ˖ ⁊ E Creaturarũ obſequia conſiderata accendũt hominem ad amoꝛem dei · c. iiij · S· -· c. l. K- Creaturarum obſequia non cognoſcere ⁊ ex inde in amoꝛem dei non accẽdi/ eſt magna ingratitudo Ibidem. S· Creatura pugnabit aduerſi 16 peccatoꝛes · c· j. O. Amna pꝛoue⸗ nientia de peccatis ·c· xlvij · B· Datus eſt nobis chꝛiſtus ad vtili tatem noſtre ſalutis/⁊ ad multiplices effe⸗ crus ſalutares · c· xix · ¶ · Decdutſe nobis deus quomodo et ad quia. Cc xlix · J· DHata ſunt eiincenſa multa quomodo intelli gitur · c· xlij · G· Debitum humani generis ſoluit chꝛiſtus et pꝛo eo ſatiſfeci · · xv · E· Delectari in domino adiuuat oꝛationem ·c· xxxvj· Q· Pemoneoſ ſunt contradictoꝛes noſtric. xxx viij · Demones ſunt nt deniſoꝛes nonnupopter pee cata noſtra ⁊c/ c· xlvij · BI c⸗ Pemonibus aſſimilatur ociatur pecca⸗ toꝛ · · xxvj · C· BDeteſtatio peccatoꝛum · c· xxiiij. Q· Deus expectat peccatoꝛes/2 eos miris mo⸗ dis reuocat · c· iiij · R· Deus quomodo tam miſericoꝛditer ſe tenet adnos· c: iiij. Vl. Deꝰ quomodo ſuſtinet peccatoꝛes·c· vj. B Deus rogandus eſt pꝛo iuſticia perfecta⁊ pe nitentiali iuſtificatiõe peccatoꝛis · c· viij.· A Deus debet miſereri peccatoꝛi penitenti / et ſeipſum iudicanti·nec debet e obſiſtere i iu⸗ ſticia eius · c· viij · H · Deus multum gloꝛificatur ex vera cõuerſio⸗ ne ⁊ iuſtiſicatione peccatoꝛis · c· ix · R· Deus vult ſaluari multos quandoq; nolen⸗ tes · rebelles ac incredulos ergo młoplus peccatoꝛes ad ipſuʒↄuerſos ⁊c· c·xij. J2 Kv Deus pꝛeueniens peccatoꝛes ſua miſericoꝛ⸗ dia / merito debet eos aſſumere · ⁊c · · xij . L· Deus vult peccatoꝛis reuerſionem ſiue con⸗ uerſionem ꝛ penitentialem ſatiſfactionem· Cxiiij· Z· Deus vult om̃es hominee ſaluos fieri/quod oſtendit in multis ⁊c · c·xiiij · A Deus accepit pꝛopter nosofficium medica⸗ tionis ſanctiſicationis et ſanationis ⁊c · ibi⸗ dem Ac. Deum decet ſanare peccatoꝛes infirmos · c. xv ˖ B· Duemocho ſanauit peccatoꝛes · ibidem · B· Deus non debet tardaread ſanandum pec⸗ catoꝛ emibidem · C ⁊ D· Deus debet miſereripetcatoꝛibus/ad ipſuʒ ſe conertennbus /1noptcr multas cauſas · Cxxj· Dens ine multiplici poſſi det hominem C· Xij · Dei filius ſcilicer chꝛiſtus ſatiſfecit pꝛo pecca tis humanigenens/ ſic eius debita ſoluit Oxv · E· Deus non ſolum ſatiſſccit pꝛopeccato oꝛigi⸗ nali/ſed etiam pꝛo peccatis noſtris actuali⸗ ⸗ bus ⁊ recidiuis/⁊ hmõic xv · F · Deus honoꝛatur in ſanctis ·c·xvij· · De dat omnia liberaliter ⁊ pꝛopter hoc cre⸗ auit rationales crearuras vt eis ſeipſuʒ da⸗ rer⁊cc xxxj · P· Derquomodeſraccuſatoꝛnf e. xxxviij. V. Deuad dedit ſe nobis / et quomodd / et ad qd. „ ð NDy — — — Tabula c· xlix· I· .—r Dei benefciaſupꝛabeneficuum. Deiamoꝛ ··amoꝛ· T· · Ignis diuini amoꝛis Deus om̃es creaturas oꝛdinauit vt nobᷣſer⸗ uiant · c· l· RK⁊ pᷣcipue· S· ibi nõ ſilitudinem- Deus dedit nobis quedam beneficia ſpiritu alia que poſſunt accendere coꝛ noſtrum in eius amoꝛem ⁊c · c· · C· Deum diligere/monet vniuerſus mundus/ ⁊ipſius deibeneficia ⁊ dona ⁊c · · · VU⁊ ꝓ · Deum nõ diligere aliquo amoꝛe· nullo mo⸗ do poteſt homo excuſari · OPbidem· Z· Deus per ſuum amoꝛem/incitauit nos ad di ligendum ipſum · IObidem Ab · Deus beneſicio ſue incarnationis · paſſionis ⁊ moꝛtis/maxime incitat ad ſuam dilectio⸗ nem ſi rememoꝛetur · Ibidem Ac- Deus quomodo⁊ pꝛopter diſcedit ab homine ⁊c · c· l· F. Deus quãdoq; deſerit aliquos/pꝛopter hoc dona ipſis data / ſibi appꝛopꝛiant · c· lj · I. NQuã malũ ſit ꝙ deus ſic deſerithominẽ · JIbi dem R· per totum · Deus Aeumn ie oꝛatione quaſi per luctam. c·lij· Deo om̃ino conſidere debemus ⁊ non meri⸗ tis noſtris ⁊c · Ybidem · ⁊ ꝓ · Deo debet aſcribi victoꝛia/que videtur obti neri in oꝛatione · c· lij · Z · Deus in ofone vincit/ capik/ cligat / et quo⸗ D mogo · c· liij· A· DNeiira qũo frangatur. IJbidem At S. Dei iuſticia qualiter vincit᷑ ⁊c · IObidem H. Dei iudicium quomodo vincitur ver iudicin quod homo facit ſibupſi · Ybidem C. Dei equitas ⁊ arcus erꝰ/qũo vincit᷑ · ibidẽ · D Dei arcus ⁊ pharetra qualiter frangit et ſu⸗ peratur IJbidem E· Dei adiutoꝛium petitur in inceptionibus hob rarum ſiue officioꝛum diuinoꝛum / er quare · c· liij · H· Deus in adiutoꝛium meũ ſ intende quare di⸗ catur in inceptionibus hoꝛarum canonica⸗ rum· Ibidem hH· Deus quomodo ligatur vinculis charitatis · XC. clii. K. Deus agnit nõ poteſt amari· ibidẽ Ekĩ fine Deus ligatus qũo debet teneri ibidem L· Qualiter foꝛtius conſtringi:ibidem Æ Deus non debet recuſare/ hominem ligare vinculis charitatis ⁊ penitentie /quiſe eiof fert voluntarie · c· liij · H: Deuotio requirit᷑ ad ofonsclij- n. . Dilectionis ⁊ charitatis vinculis ligatur de c·liij · O· . DHiuitie ſunt fallaces · c· vj. DP · Doloꝛ penitẽtialis petẽdus kadeo · · xxvj. E Doloꝛ pꝛo peccatis/ per quid poſſit cauſari· c· xxij · DO ⁊ E· DHoloꝛ talis ſanat animã⁊ qualis doloꝛ ſuffi⸗ ciat penitenti ·ibidem K· Et · c· xj · C· Donumhomini datum a deo deber cõmuni⸗ cari alijs ⁊ nõ apꝛopꝛiari · · lj · · Hona ſapientie qñũq; ſubtrahuntur⁊ quare Ibidem Y. Temoſyna va lerad multa.c · xxix· C· FKt · c· xlij · Al· pꝓpe finem · Eiulat ⁊ clamoꝛ adiuuat oronẽ·c xxxvij· S Erubeſcentia q̃·j.verecundia · Euchariſtia · · Sacr̃m altaris 2..Yeſus. Execratio ꝓ ⁊ de peccatis · c·xxiiij.P. Exoꝛdium ofonis.a quo debet incipi.c.iij.R Exoꝛdium poteſti incipia gratiarumactione ⁰. — e 9 r onem cuius ſideiarticuli ali⸗ qui in oꝛatione rememoꝛãdi ſunt c. xxxij. S alſſimilat choꝛde in citharaſiue in can tico anime pe ccatricis.c.xxxix. D. Figdes quã virtutem habeat ſociam ⁊ conne⸗ xam in cithara ſpirituali.c.xxxix. G. Figes in oꝛationc / ſpargit bonum odoꝛem. ⁊ inſurgit aduerſus ſcientias que ſunt con⸗ tra deum ⁊c̃.c.xlj. C⁊ A. Fides multum deſeruit in ſacramento alta⸗ ris contradicendo ſenſibus exterioꝛibꝰ.⁊c. c.xlj. A· Foꝛtitudines oꝛationis multe ſunt.c.xl. Torntu ↄtra tediũ pꝛolixitatis.ibidẽ . oꝛtitudo contra dilationem doni quod pe⸗ titur IObidem. n. Foꝛtitudo contra iram ⁊ ipatientia. ibidẽ Foꝛtitudo grauitatis contra leuitatem quã⸗ dam coꝛdis. Ybidem P. myſtice deſi gnet. c.lij. .Et ibi⸗ dem A. 2 Tabula Bemitus adiuuat ofonem · c· xxxvij. F. Gloꝛia magna fit deo ex vera conuerſione et iuſtiſicatione peccatoꝛis · c· ix · R· Gladius ſpũalis quo debet anima penerrari in orone vel meditatione ⁊c ·c· lj · A· Gladius ille qualiter fugat moꝛtem ſpiritua⸗ lem anime ⁊c · IJbidem · M· Gladius dei vibꝛatus / debet terrere peccato rem inducendo ad penitentiam/⁊ ſic fugiẽ do moꝛtem ſpualem · c·lj · · Gladius dei contra peccatoꝛes· aufertur ei gladium pnie ⁊ diſcipline ⁊c · liij · F· Bratiarũactio de beneficijs acceptis eſt agẽ . Cſ. 2O P· Eretici dicun⸗ ftur animalia venenata · c· xlij. A⅓ NMomo faciat quod in e eſt / izmo dicum pol it · xiij · RR.· Homo eſt ipſius dei / multiplici iure.c.piij E Homines damnatiad aliquod ſuplicium ſu⸗ ſtinendum / docent peccatoꝛes petere a deo veniam ⁊ gratiq lachꝛymaꝝ. c· xxvj · F⁊ G· Homines per quid ⁊ quomodo debent accè⸗ di ad amoꝛem dei · c. xlix· · l. totum Homo non poteſt effugere qͥn aliquo amoꝛe debeat deum diligere · c. l. Z· Homo aliquo modo coartatur ad amandum deum. bidem Z. HMHõ incitat᷑ ad amandũ dei ibids. Ab Ac- Hõ noꝛtiſicat ſeipſum ſpũaliter · c·lj ·. A1 B· Hois moꝛs ſpiritualis ⁊c· Infra Moꝛs aĩe · Homo per quid decipiatur vt cadat in moꝛ⸗ tem ſpiritualem c· l · DH. Ho mo donum ſibi a deo datum non debet ap pꝛopꝛiare ſed etiã alijs cõicare · c· lj · h· Homo debet petere a deo vt eum captiuet et vinculet · vc· c· liij · H· Homo qñq; derelinquit᷑a deo tqre · c. h · J. Hominl / eſt valde talis derelictio · ibi⸗ dem K · Humilitas in oꝛatione placet deo 7 eũ ſͦ indu⸗ cit ad exaudiendum ⁊c ·c· xxxi· C· Humilitas ſeruanda in oꝛatione intelligitur per ſpeciem aromaticam onica · c· xlij. K. . Rnee⸗ vincitur deus in orone ⁊ 1 fit obe⸗ “W uatoꝛationem cxxvi. R. Zeiunium eſt magne efficacie et virtutis · c · xxix · S Isgnis infernalis a penitente bene pꝛemedi⸗ tatus / per dei gratiam multa facit miracu⸗ lin eo · · xxvj· G· Isnis inferni eſt timendus · c.·. O. ppe bͤn⸗ cipium ⁊ etiam finem · Isgnis ſpiritualis · · ire pꝛo peccatis / debet of ferri in oꝛatione · vc. c· xlvij. Z AB 1. Isnem diuini amoꝛis accendit quidã amoꝛ pꝛeparatoꝛius/qui etiama deo petend eſt c·xlviij. DO· Ignem diuiniamoꝛis accendit ſacra ſcriptu ra/⁊ quomodo aliqui nõ accẽdunt᷑ ab ea t c xlviij · E· Ignis diuini amoꝛis accendit beneficijs dei pmeditatis ⁊ cognitis · c· xlix. F⁊ G. Jeſus quomodoſit placãdꝰ ⁊c · · xxxviij. Ac. Jeſus rogandus eſt in miſſa pꝛo multis nob neceſſarijs · c· xxxiij · G⁊ H· Jeſus eſt ſalutandus in miſſa cũ magna gra 4 tiarũactione · c· xxxij · F Jeſus = officia Perſicit impleti miſ⸗ A*C* * Jelus. mileia ⁊ pietas ei excellit miſcðiam omnium ſanctoꝛum/quod oſtenditi. in eius paſſione · c· xix · T· Incarnationis chꝛiſti beneficium cum grati tudine eſt pꝛemeditandum · c·iiij · TC.· . Indignatio de ⁊ pꝛo peccatis.⁊ quãta ſuſmci at penitẽti.c.xxiiij. O. ⁊.c.xj.C. Inſirmitas peccatoꝛis quomodo curata eſt per chꝛiſtum. c. xv. BD. Ja ad pctõ /liberat a iudicio deit? cxxij. K Iraſci debemus pꝛo peccatis tanqᷓ; inimicis ocri emnns ⁊c.c. xlvij. ? AHD⁊ C. Fradei quo vincit᷑ ⁊ mitigat᷑c.liij.?A.Et . eceocgdem c. De ira penitentis.c. xj. C. Ire dei quo reſiſtit᷑.ibidem.ſh.in medio. Judicium extremũ ẽtimẽdũ.⁊c.c.lj. O⁊ P Judicium dei qũo vincitur per iudicium qð homo facit ſibijpſi. c. liij. C. Jure debito ⁊ mltiplici ſumipᷣi dei. c. xiij. V Juſticia duplex ſcʒꝑfecta ⁊ imꝑfecta/que eſt quedam diſpoſitio ad iuſticiam.c.viij..· Zunes ꝑfecta petenda eſta deo.c.viij. M. uſticia dei / nõ eſt Ka ab eius miſcdia e er⸗ ga peccatoꝛes.c. vij. X. Juſticia deinon debeteſſecontra miſericoꝛ⸗ diam eius / quo ad peccatoꝛem ſe conuertẽ⸗ tem ⁊ penitètẽ.⁊c.c.viij.h.Et.c.ixx.Q.⁊ R Zuſticia deinõ debet petere vindictam ↄtra — — — ANW5 Tabula peccatoꝛem ſeipſum vindicantem 7 iuſtif⸗ cantem· ⁊c· c ix· Q&à . Juſticia dei nõ debet multa magna exigere a peccatoꝛe/quia modicum habet · infirm⸗ eſt ⁊ pauper · c· xiij· K ⁊ S. Juſticie dei magis debent placere penepeni tentiales qᷓ; infernales ⁊c ·c xiij · C · Juſticia dei quo ſupat · c· xliij · B· Juſtificatio · iuſtiſicat ſeipſum peccatoꝛ:quã⸗ do ſe coꝛam deo accuſat · reum confitet · ⁊ iu dicando condemnat . c· vij· h· Juſtificatio pnialis· ⁊ a peccatis ꝑfecta libe⸗ ratio eſt petenda a deo c· viij · ,.r· Juſtificatio multa bona facit in vere peniten te/ deo magnãaffert gloꝛiã · c· ix · R· Juſtificare i. impiũ magis eſt q; creare celum ⁊ terram⁊c· Ibidem S⁊ ZL· Juſtificatio qualẽ lact victoꝛiam achta mira bilia ⁊c· Jbidem S⁊ CC·· De iuſtiſicatione impij fit deo magnagratia⸗ rumactio· Jbidem C· Achey tende ſuntadeo pcipue in oꝛati⸗ ne c xxvi· P. Lachꝛyme vnde ſunt nominate vndepꝛo⸗ uocantur⁊ quid efficiat in anima · c· xxvj · ¶ Lachꝛymas de poteſt educerede coꝛde ho⸗ minis exemplo morſi⸗/ hoc eſt petendum a deo ⁊c · c· xxvj · DO· Lachꝛymarum petitio pꝛopter earum vtili⸗ tatem · Jbidem E⁊ J Lachꝛymarum petitio ratione cuiuſdam ſi⸗ miitudinis · Jbidem F. Lachꝛymarum petitio a deo pꝛopter eius p⸗ miſſiones ⁊c. Ibidem J⁊ R· Lachꝛymarum gratia poteſti impetrari inter ceſſiõibus quoꝛũdam ſanctoꝝ.c.xxvij· A· Lachꝛymarum fons eſt tanq; lauatoꝛium in clauſtro:ergo pꝛopter eius neceſſitatemde bet poſtularia deo · c· xxvij · · Lectio adiuuat oꝛationẽ ⁊ ecõuerſ o.c xxx· Nigna qualiter nobis ſeruiunt · c·l. KR Ariam debe⸗ mus inuocare / vt pꝛo nobis inter cedat ad filium ſuũ.⁊c ·c· xviij · O· coꝛdiam in patrocinando· Ibidem O. J Maria exſi ua miſericoꝛdia debet nos iuuare coõtra peccata noſtrac xviij. K. Aaria nunq; denegauit alicui ſuam miſeri⸗ Maria debet aſſimilari filio ſuo in miſericoꝛ⸗ dia/ per eam nos iuuare ibidem S Abaria tenetur nos adiuuare vt reconcilie⸗ mur filio ſuo· Ibidem Q. Aarie eſt gaudiuʒ/1 ſioeius gloꝛa/ ſubue nire miſeris · Jbidem P· Aaria deberieconenlate peccatoꝛẽ filio ſuo quia ipſa eſt mediatrixi inter deum ⁊homi⸗ nem Ibidem &O Aariam plaſphemantes non erunt impuni ti · · xxxviij · S S Aariam honoꝛantes honozabuntur r eam inhonoꝛantes punientur · c· xxxviij · S i fine Albariam habere pꝛopitiam ⁊ non aduerſa⸗ riã ẽ nob multũ neceſſariũ ⁊c · c· xxxviij · Ab · Lihe qͥd operet᷑ ⁊ quid myſtice deſignat · Abiſſa non debet nimis plongaria ſacerdo⸗ tibus · c. xliiij · O P· Quidieſus in miſſa pſiciat qoſitſalutand ⁊rogandus·q̃re ſupꝛa Jeſus Aiſericoꝛdia dei ⁊ eius iuſticia ſimul ſunter ga peccatoꝛem · c· vij · F. Contra miſericoꝛdiam deinon debet eſſe ei⸗ iuſticia / quo ad peccatoꝛem penitentem er ſe punientem ⁊c · · viij · H· Abiſericoꝛdia deiita potens eſtad miſeren⸗ n Ceut uſlicia eins auida ad puniendũ · xij. G· iercdie dei opera erga peccatoꝛes 16· xij· M· B ilentcoꝛdia dei in quos ⁊ quomodo abun⸗ dauit · c· xij. O· Abiſericoꝛdia dei qualiter manifeſtatur ⁊ pᷣ⸗ nenuentitu⸗ ſeipſos iudicantibus · C. xij· Abiſericoꝛdia dei ireſpondebit ſtabit pnos peccatoꝛibus · c· xx · G· Abiſereri vult deus peccatoꝛibus /eius mile ricoꝛdiam deſiderantibus · c · xx· A· Aiſereridebet deus peccatoꝛibus ad ipſum ſe conuertentibus · c· xxj · HG⁊ C· Aboꝛs ſpiritualis anime que ſit/⁊q; mala.et ꝙ homo eam ſibi infert ⁊c · c· lj· A⁊ B· Aoꝛs anime deterioꝛ eſt moꝛte coꝛpoꝛis / er go magis lugenda · c· xxvj · Z· Aboꝛs anime fugat᷑ ꝑ verbum deiꝛ incipit vi ta per oculum coꝛdis · c· lj · C· L Aboꝛs anime vnde quandoq; pꝛoueniat · c· l · E C SG A1028 aie q; nociua amara Ibide KRK 8 L. AMoꝛs anime quomodo fugatur · IObidẽ Æ. per totum · Aboꝛtuos coꝛpoꝛales ſolemus lugere: ergo masis ſp rituales/ ſcʒ noſipſosi. in peccatis· xxvj · A· Kaun us vniuerſus quomodo ſeruit nobis ⁊per hocnos accendit ad amoꝛẽ dei · c. · V. thoꝛica diuina · c· vj · A· abſcondere · ibidem · Narrãda ſunt etiam beneficiaa deo accepta ⁊bonitas ipſius dei peccatoꝛibus oſtenſa · ibidem ſcʒ · c· vj · B · negocia peroꝛationem expediendaque qᷓ lia ſunt · c. xxxviij · D· Nuncius fidelis ad deum miſſus eſt oꝛatio · c xxxviij· A. Nuncius agilis Tnon piger debet eſſe oꝛatio ibidem ˖ B· Nuncius ſpoliatus vel occiſus dicitur oꝛatio in qua nõ fit attentio ⁊c· ibidem· DO. nNuncio vagabundo aſſimilatur oꝛatio · IJbi⸗ dem K. Nuncio qui moꝛitur in via / oꝛatio equipara⸗ tur · IJbidem C· Nuncio excommunicato etiam aſſimilat᷑ oꝛa rio ibidem · MÆα Nuncio ſtulto aſſimilatur quis ſit · ibidẽ R. Nuncio rauco ⁊ muto aſſimil atur/⁊ quomo⸗ doc rxxvig Af. Dium peccati qualiter oꝛitur ⁊ quãtum ſufficiat in penitente c. xxiij · C· Orationis recõmendatio · dignitas 1precer⸗ lentia neceſſitas ⁊ fructuoſitas ·c·j· A · Oratio ind ſit / quomodoſi ſit petitio que⸗ Oratio pꝛincipaliter dirigitur ad deum . c j· F lh· . Sranonis genus eſtr ogatio · c. · · Orationis deſcriptiones abipſis ſanctis do⸗ ccoꝛibus quomodo ſunt intelligende‚/et ſi udl es ⁊eclaratlonco ip ipſius oꝛatiõis · C·* Orationis perfectiones ⁊ ptes · c· ij· L. Oratio ſpiritualis ſecullatio auotnoco dil erunt ibidem Al. lr ratio in re⸗ Marrare debet homo in oꝛatio⸗ ⸗ ne culpas ſuas ⁊ humiliter confiteri et non Oratio eſt ſubiectum rethoꝛice diuine · c. .· E ONratio eſt donum dei/⁊ gratie eius · c·· D · Oratio adiuuat hꝛedlicatoꝛes / luclces / ali⸗ V os multos ⁊c · c· j· B · HYHrationis mirificentia · c vltimo · Orãdi ars ⁊ doctrina vtiliter traditur · c· j· C· Oratio ſit etiam pꝛo tempoꝛalibus · c· · O· Orationis exoꝛdium · c: iij · · OQOrans debʒ narrare culpas ſuas/eas agno end ⁊ confitendo ⁊c̃· ⁊ non occultando· c· vj · A · Orationes magis aſpꝛobate laudate Teffi caces que ſint/⁊ in quibus libꝛis continean tur · c· xvj · H· Orationes lucidiſſime cõpꝛehendentes om nia que ſunt neceſſaria petiet deſideraria deo · c · xvj · I. Orationes peccatoꝛum etiam valent apud deum c· xvij.· K Orationes ſanctoꝛum in celo exiſtentium ꝓp nobſunt multũ efficaces c xvij·LA1τ R Oratio ſanctoꝛum quandoq; impeditur ne a ded exaudiatur · c· xvij· · Orationem adiuuant multa · c· xxv · S Orationem adiuuat coꝛpoꝛis diſpoſitio r̃⸗ lis · c· xxv · S Oratio eſt vngentum valens coꝛdi humano ad multa · c xxv · V· Orationis tempoꝛe excludende ſunt cogita tiones vane ⁊ inutiles aſſimilate mulcis 76· c·xxv · ⁊ T · Orationem adiuuant lachꝛyme pꝛofule c· xxvj· P· Orationem adiuuant afflictio coꝛpoꝛalis et tribulatio pꝛo qua clamatur ad deum c· xx viij · O· Orationem adiuuat ieiunium ⁊c· Ibidẽ R· Oratio debet habere duas alas · ⁊c· ibidẽ R· Orationis vox eſt deſiderium impetrandi · Ibicdlem O. atio adiuuatur aſſiduitate · c xxx · V · Oratio quomodo ſit aſſidua ⁊ continua · ibi⸗ dem· E L— Orare ſemper quomodofata feripoſ it · ibi dem . ratio lectio ſe mutuo adiuuant · ibidẽ ꝓ· Orandi impoꝛtunitas quid ſit et quomodo adiuuet oꝛationem · cxxxj· A · Orandi impoꝛtunitas /quare fuit laudata a chꝛiſto · Et ꝙ in ipſo non habet locum talis impoꝛtunitas · xxxv· P· — — — —☛ — Orationis uditionem inducit humilitas c· · xxxj· Orationem adiunar fides / cuius articuli ali⸗ qui re memoꝛandiſunt ·cxxxij· D· Oratio omni tempoꝛe ethoꝛa poteſt feeriadh deum · c· xxxv · P· Orationem adiuuant delectariin domino/ ⁊ eieſſe fubditum · c·xxxvj· Q· Orationem adiuuant ſeptẽ glia. c·xxxvi·S Oratio aſſimilatur nuncio fideli qui mittitur ad deum · c· xxxviiij · A· Orantes parum vel modicum / aſſimilantur nuncio pigro· Ibidem· B. Orantes modicum / poſſunt aſſueſea cere pau⸗ latim vt mulrumoꝛent Ibidem B· Orandi tarditas et pigritia vnde pꝛoueniat Ibidem · Oratio vbi non fit attentio / dicitur nuncius ſpoliatus vel occiſus · c· xxxviij· D· Orationis negocia per ip ſam expediendaq̃ qualia ſunt · Ipidem D. Oratio quaſi nuncius perſonaliter apparet in conſiſtoꝛio dei / defendens ibi eum qui mi ſit cum adiutoꝛio fili deicontra accuſatoꝛes c· xxxviij · E· Oratio quomodo adiuuaturapatre mileri⸗ coꝛdiarumibidem F· Oratio exquo eſt donum dei debet 5 P poſtulari · ibidem F. Oratio quomodo debeat ſollicitare aſſiſten⸗ tes pꝛo negocioſibi commiſſo/⁊ quales ſint tales aſſiſtentes · c· xxxviij· G· Orationi aſſiſtentes/⁊ eam adiuuãtes i in cu ria celeſti / vt valeat exaudiri· Ibidem qh· Oratio negligens inuocare ⁊ ſollicitare aſſi⸗ ſtentes ˖ Jbidem J Eccleſia docet nos inuocare tales aſſiſtentes ſcʒ ſanctos · Jbidem ꝗJ· H Oratio debet eſſe ſollicita pꝛo negocio ⁊c · ibi dem K Oratio aliqua aſſimilatur nuncio vagabun⸗ .B do ⁊ccᷣ ibidem EK: Orario aſſimilatur nũcio qui moꝛitur in via · Ibidem L· Orans debet petere oꝛationem ſuam dirigi in via ⁊ in con ſpe ectu dei . Abidem · Oratio aſſimilatur nuncio excommunicato· ⁊c · · xxxviij. · Item nuncio ſtulto·ſ· qui ipetit non petenda Ibidem 1 ρα ”MU Oratio debet volarei in celunni eſt · petere celeſtia ⁊ ſpiritualia: IJbidem· OP Oratio habet multos ontraltraneoctad⸗ — uerſarios · IJbidem .: Oratio quomodo debet contradicere cõtra dictoꝛibꝰ ⁊ aduerſarijs ſuis/ quomodo eos moꝛtificet ⁊ quantũ deber damare c · · xxx viij · T· Orationemnon aduertentes fatue agunt. Ibidem⸗ Aod. Oratio nõ intellecta nec attenta non eſt con temnendaibidem dd· Orationi attendere conueniens eſt c · Ibi⸗ dem Ad ; Orationem non attendere quadoq; ridicu⸗ loſum eſt · Jbidem Ad · Oratio muta ſiue rauca que ſit/⁊⸗ quomodo noceat · c· xxxviij · Af· Oratio quomodo ſit canticum ⁊c · · xxxix · A NHratio dicitur vitulus labioꝛum et quomo⸗ do · c · xl · ¶· Ad quidoꝛandus eſtdeus Ibidem A. Orationiintendendum eſt · IJpidem LC. Orationis foꝛtitudines multe quibus ſuſtẽ⸗ tatur · c · xl · A· Ab oꝛatione quidam leuiter⁊ faciliter deſi⸗ ſtunt / in quo ſtulte agunt · ibidem P? Q· laboꝛant ſtulticijs · c · xl · P⁊ Q· Orant multiindeuote negligenter 1 pꝛeci pue clerici non attente pſallentes · Ybidem R1S Oratio aſſimilatur thuri · virgule · fumi · aro⸗ maribus pulueri pigmentarij 7 ſimilibus · In oatione ſe entiutur virtutes / vitia/ ſacra eloquia ⁊c·c· xlj · · Oratio deuota eſt odoꝛamentum ſuauitatis npaoccql eoperationc Tpꝛeſentia ſancti⸗ ſpiritus · Jbidem ·½ Oratio ſanctoꝛum/magni ieſt odoꝛis ſuaui⸗ tatis ⁊ flagrantie ⁊c· c· xliiij · Q⁊ R· Oratio deuota qualiter placeat deo ⁊ ſanct ſuis tanq; odoꝛ ſuauiſſimus c· xlj· . Et ibi dem F. Oratio eſt deo patri grata per chꝛiſtum me⸗ diatoꝛem · c· xlij · O⁊ H· Oratio erit impetratoꝛia per chꝛiſtum · Ibi⸗ dem b· OQratione honoꝛatur tota trinitas et chꝛiſt⸗ bidem ⸗ Orationem faciliter relinquẽtes / in multis * = . —— Oratio aromatiſans mteligiurperthimen ma ⁊c · Ibidem Ad oꝛationem requiritur deuotio · c·xliij. R. Oratio debet eſſe beuis quomodo quare cxluij · O · Oꝛatione mens humana coniungitur deo . ⁊c · IObidem· P· Oratio eſt vngentum ſt pirituale/ ſanans er . ſanctiſicans animas ⁊c·c·xliiij· Qà R. Oratio decoꝛat animam ⁊ alian mira facit · ibi dem R⸗. Orationis meritum duplex eſt. c xliij. T. In oꝛatione quandoq; viri ſancti minoꝛem gratiam deuotionis habent qᷓ; peccatoꝛes ⁊c · c· xlv · V · Oratio in qua non actualir cogitaturde deo qũo ſit meritoꝛia · c xlvj · X Oratio eſt ſacrificium ⁊ oblatio deo accepta ſe eriicans etiam ipſum offerentem ⁊c · c· xlvij· y ½ Orationis ſacrificium offerre volens / debet habere ignem ⁊ gladium · IJbidem· Z· Quis ſit ille ignis ⁊ qualiter incendatur ibi⸗ dem Z. Orario eſt lucta cum deo ⁊c.c.lij· Q· = Oratio requirit quietem ⁊ ſolitudinem · ibi⸗ dem Q· In oꝛatione colligende ſunt vires 7· gbi⸗ dem Qα Oanco aliqui ſtatim deficiunt/ quare hoe C* . Orationis pꝛima luctatio qua vincitur deus eſt humiliatio · Jbidem S Sraieons alie lucte ſiue aſtutie · Ibideʒ Oratio continuata quodsmodo vincit deuz Ibidem T· Oratione deus vincitur capiturligaturꝛi ira eius frangitur · c· lij · A Orans volens cum deo pugnare in oꝛatiöe debet ab eo adiutoꝛium petere / ſicut fit in di uunis officijs · c.· liij · · Oꝛationis mirificentia ſiue effectus mirabi⸗ lis et pꝛecipue in ſacramentis · c.cliij. ſiue vltimo· O · Auli cõuerſio ECar non eſt habenda cum pec⸗ catis · · xlvij· A Pectoꝛistn tunſio vnde pꝛoueniat / et quid eß⸗ ſciat. Errvi. M Peccatũ mſita mala infert peccatoꝛi c· vj. E. Peccatoꝛum feditas ⁊ immũdicia / debet co⸗ gnoſci aboꝛatoꝛe · c. iij.· NA · Peccatoꝛum confeſſioi. impetrat a deo veni⸗ am · c · vij · G· Peccata ſunt inimicidei hominis · ergo⸗ cõ⸗ tra illa debet homo cũ ũ adiutoꝛio dei pugna re · c· viij · O· Peccatoꝛum compunctionema penitenti⸗ am poſſunt facere multain iſto libꝛo poſita · c.xxij· D E: Peccatoꝛum recogitatio facit compunctio⸗ nem coꝛdiset fugat ſic illa pctã · c·xxij · F Peccata Prnen . eoꝛundem recogita⸗ tionem · ibidem Peccata quomodo ſanantur · IObidẽ G 1h. Peccata quia non bñ videntur placent ama toꝛibus ſuis / que ſibene recogitarentur di⸗ ſplicerent · YObidem J.· Peccatoꝛum feditas q bominabilis eſt · ibi dem T Peccata vt ſanentur quidſi ſit ſaciendum 16. Ibidem K · Que ſint ſanantia peccatum · IJbidem · K· Peccatum quomodo abſconditur ⁊ detegi⸗ tur · c· xxiiij · Al· Peccatoꝛumoium verecundia abomina⸗ Peccata ſe anantur fugantur 7 expelluntur . quaſdam diſpoſi itiones nominatas aroma⸗ ta · c· xxiiij · R/per totum· Peccata aduerſantur oꝛationibus noſtris · c· xxxviij· Q· Pꝛopter peccata multos habemus aduerſa rios · ibidem · R· Peccatoꝛum contritio pulueris eoꝛü ſaſper ſio · c· xli · V Peccatis debem iraſciquia ſuntinimici no ſtri ſeuiſſimi ⁊c· c xlvij. Y ABC· Peccata nutriuntur ⁊c· ibidem A· ꝓpe finẽ· Peccata amantes/odiunt ea perſequentes Ibidem B· in pꝛincipio Peccata debemusodire pꝛopter damna ab cis illata ibidem B· Peccatoꝛes exaudiuntur quandor pꝛo ſeip⸗ ſis oꝛant · c. ij · Mt⸗ Peccatoꝛes deus expectatan miris modis re uocat · c· iiij · R· Ad Nec loꝛes ledeus miſencoꝛditer tenet. Ci-Mc Peccatoꝛes deus benigne ſuſtinet · c· vj B. Peccatoꝛes peccant /non ſolum contra deũ ſed etiã contra totã curiã celeſtem · c· vj · C· Peccatoꝛes decipiunt᷑ ⁊ excecantur per bo⸗ na tempoꝛalia · c· vj · DO⁊ E· RDW Peccatoꝛis decepti per peccata bonatem⸗ poꝛalia querela·ibidem E Peccatoꝛ debet ſe accuſare ⁊ peccata confite ri/vt veniam conſequatur · c·vij · O· eccatoꝛ confitendo/⁊ ſe accuſando /con⸗ veimhanddo coꝛam deo / iuſtificat ſeipſum·c vij e · Arma contra peccatoꝛes · c·xij. . Peccatoꝛ quia infirmus eſt/modicũ poteſt / quod tñ deus deſpicere nõ debet · c · xiij· R⸗ Peccatoꝛis accuſatio/ꝙ nõ multa debeat iun ſticie dei / pꝛopter infirmitatem rpauperta tem ibidem S· Peccatoꝛ eſt dei multipliciiure · c xiij · Tl. Neccatoꝛis conuerſionem ⁊ penitentialẽ ſa tiſfactionem vult deus · c· xiiij · · Peccatoꝛ q;uis bonaa deo ſibi cõmiſſa diſſi⸗ ⸗ pauit/tamen poteſt pꝛohoc ſatiſſacere ꝑpe nitentialem conuerſionem . c · xiiij · X Peccatoꝛ non niſi cum auxilio dei poteſt re⸗ uerti ⁊ conuerti adipſum deum /quia ꝑ pec catum ſe indignum fecit ⁊c. c· xiiij · · Peccatoꝛem vult de reuertiad ſe · ibidẽ Z/ Peccatoꝛ quomodoſanatus eſt per deum c· xv · B · Peccatoꝛum oꝛariones etiam valent apud deum / quare deus debeat eas acceptare · ⁊cẽ̃ · · xvij· Ik · Leccatoꝛi ſe addeum cõuertentidebet ipſe deus eſſe miſericoꝛs ⁊ pꝛopitius pꝛopt mul⸗ ta · c· xxj ·. B⁊ .· Peccatoꝛ per multa verba huius libꝛi poteſt deuenire ad veram penitentiã ⁊ coꝛchs coõ⸗ punctionem · c· xxij· DO⁊ E· Peccatoꝛ non debet deſperare pꝛopter ma⸗ gnitudinẽ peccatoꝛum: quia ſi vult põt faci liter ſanari · xc · c· xxij·hH· Peccatoꝛ debet pꝛemeditariſſi inplicia infer⸗ ni ⁊ peterea deovt poſſit ea videre ⁊ cogno ſcere ⁊c · c· xxvj · O H· Peccatoꝛ debet petere a deo cognitionẽ ma loꝛum / que ſibi pꝛouenerũt ex 1 de peccatis c· xxvj · C· NHeccatoꝛ quomodo aſſimilatur7 aſſociatur . demonibus ibidem · L. Peccatoꝛ debet ſe plangere tan moꝛtuum erennet quũo debeatclamaret in oꝛationib' confeſſionibus.Et qui iclamare debent P eo · · xxxviij · · Peccatoꝛ quomodo debeat cantare lamẽtã⸗ — do ꝓ peccatis ⁊ ſe humiliado · ⁊c · c· xxxix · B· Peccatoꝛ dat deo iuſticiam/ibidem ¶· Peccatoꝛes quãdoq; habent maioꝛem gra⸗ tiam deuotionis in oꝛationibus / ᷓ viri ſan⸗ cti⁊ quare hoc:c· xlv· V· Peccatoꝛes debẽt iraſcipctis ſuis · c. xlvij.· Z Non debent ea fouere nutrire nec pacem ha bere cum eis⁊c·ibidem A· Peccatoꝛes debent odire peccata pꝛopt da⸗ na eoꝛum · ibidem B· Peccatoꝛ debet timere gladiumd dei iſupe eum vibꝛatum ⁊ per hoc inducitur ad compun⸗ ctionem · c· lj · · Peccatoꝛ debet timere penas infernia iudi⸗ cium extremum · ibidem Oa P = Pectoꝛis percuſſio · c xxxvij.Zin fine. Pena infernalis non eſt ſatiſfactoꝛia pꝛo pee catis necꝑ ſe placetdeoſed diabolo / iñ iuſte infligitur damnatis · c · xj · B· Nems in ĩfernalib apparet dei iuſticia ibide⸗ A penis infernalibus nõ ẽ liberatio · c·xij· HH Pene penitentiales ſunt melioꝛes ⁊ deo ma⸗ gis placite q; pene infernales · c· xij · F. Pene penitentiales ⁊ non infernales debẽt placere iuſticie dei quia pereas ſatis fit ei⸗ c·xiij · T· Penitentia peccatoꝛis vera multa bona la⸗ cit · c· ix · R· In conflictu penitentie· petenda eſt victoꝛia a deo ⁊ ab eius iuſticia · c· ix · PH · Penitentie opera placent deo multa bona faciunt · c · xij · D· le cõuiuiũ incogitabilitr gaudioſum · c·xii · E Penitẽtie doloꝛ petẽdꝰ eſt a deo c· xxvj · K· Pnie iuſticia vincit iuſticiã dei ⁊c· c liij. B. Penitere ẽduplex ·. ꝑfectũ⁊ ipfectũ .c· viij · Penitẽs vere · iuſtiñcat ſeipᷣm/⁊ ſatiſfecit di⸗ uine iuſticie/ euadat iudiciũ dei c· viij · C· Penitens vere · quid faciat · c· ix · P. Nenitens non debet tantum puniri quãtum demeruit. c·x· Z· Apenitente deus non requirit tantam pe⸗ nam quatã demeruit ſcʒ infernalem et per⸗ petuam . c· xj. A⁊ B· Penites · quatum debet habere doloꝛemti⸗ 4 α½ In penitentiali cõuerſione fit celeſte ſpũa⸗ moꝛem erube centiam iram ndominati onem de peccato · c./ xj· C· Et · c· xxij· K· Penitens per diſpoſitiones aliquas /que no minantur aromata / poteſt ad hoc induci vt recedat a peccatis ⁊c·c·xxiiij · R· In penitente / vita gratie / poteſt perflci auxi lio dei · c · xxvj · B · Penitens debet diligenter pꝛemeditari ſup plicia inferni / per hoc enim de per ſuã gra⸗ tiam faciet mirabilia in eo · c· xxvj · O· Penitens debet doloꝛem peterea deo · Jhi⸗ dem K-. Petitio eſt Qctemdh uoliertvonod? . quid ad eam requiratur· in quibus oꝛatio⸗ nibus contineatur · c· xvj · H· Peritionis conſirmatio.c· xvij· K· Auedam non ſunt petenda adeoin oꝛatio⸗ ne · c · xxxviij⸗· N· Pietas quomodo valeat ad lomnia· ⁊ ꝙ per eam quãdoq; cultus diuinꝰ notetur . c· xxix· T· Item · c· xlij · · Planctus adiuuat oꝛationem et quomodo peccatoꝛ ſe tanqᷓ; moꝛtuum plangere debet c· xxxvij · V · Pꝛelatus non debet petere a deo pꝛelatio⸗ ⸗ nem nec deſiderare eam . c·xxxviij · O. Pꝛelatus debet peti 2 deo. Zbidem. . Pꝛelati permittuntur a deo pꝛeeſſe in penaʒ ipſoꝛum· ⁊c · IJbidem· O. Pꝛelatoꝝ oꝛatio debet eſſe bꝛeuis · · xliiij. Plſalmodia/quomodoeſt oꝛatio· qualiter ſieri debeat · c xxx · y ·½ Plalmodia diligenter cantata vel audita/de Ecri in homine incitare motus ſpirituales xxxix · Plalmodia aliquos parum mouerad ſpiritu alem armoniam/ quia non intelligunt vel ruditer canunt ⁊cc. Ibidem· JJ Pſalmodie pꝛecioſitas / etquare in ecdeſia cantando et legendo ſtcqucratur. 1 Fi⸗ dem. K- Pudoꝛ de peccatis · c· xxiiij. A. D Puluis pigmentarius quid ſit · c·xlj TaX. Puluis peccatoꝛum qualiter ſit it ſpargendus Ibidem X· Querela miſerabilis· peccatoꝛis decepti per beccata vbona empoꝛalia.c. vy- E. ſi debẽt inſil Rereeihaudta orauon- Das aſacrifche cvr, v. Rettodꝛieadi diuina v ſpirituali / eſt neceſſaria C·j· . Subiectum eius eſt oꝛatio · c· · E. Alulta verbaĩ iſta rethoꝛica poſita/ poſſunt hominem inducere ad gratiam deuotionis gratitudinis· cõpũctionis · ⁊c · c· xxij· DO⁊ E Kugitus quid nret quomodo adiuuat oꝛa⸗ Acramentu tionem c xxxyij. T altaris. In eo ineſtimabiliter dei D beneficietia in nos perfunditur- ⁊c · c· xxxi· D. In ſacramento altaris in miſſa ſcilʒ perficit chꝛiſtus qualnoꝛ⸗ officia ineffabilis pieta⸗ tis · JObidem · E· Qualiter ſalutandus et roganduseſt ieſus in iſto Peramnerd tempoꝛe miſſarum. ca⸗ xxxii · Qualiter ieſus ẽ in iſto ſacramẽto apudn nos ⁊ qualiter in celo apud angelos illos ibi · et nos hic reficiens · c· xxxiij· J· Quid ieſus eſt in iſto ſacramento/⁊ q nobᷣ facere debeat · c· xxxiij · k· Sacramenti altaris ſuauitatem quare non guſtando percipimus · ⁊c· c xxxiij· ¶. Qualiter vitia hoc impediant ·⁊cẽ · ibidẽ· Aſ· Sacramentum altaris quis ibi ſit ſub ſpecie panis ⁊ vini tanq; ſignis:non minus tamen re ficit ſpiritualiter animas noſtras Ibi⸗ dem · Sacramenti altaris aliqua miracuila bñ no⸗ tanda · c· xxxiiij · O· Ad ſacramemum altaris multum deſeruitß des · c· xlj · A· Sancti quomodo ſeruiunt nobis ·c . C. Sanctoꝛum in celo exiſtentium / oꝛatio pꝛo nobis multum eſt efficax · c· xvij·LMν R- Sanctoꝛumoꝛatio quãdoq; impeditur ne ex audiatur a deo·⁊ quare hoc: Ibidem· N· Sanctoꝛum veneratio ceditad laudem ho noꝛem dei. IJbidem AH. ⸗ Sacra ſunt veneranda.c.xxix.T. in fine. Sanctiin celo quomodo ⁊ pꝛopter quid ſunt aduerſarij ⁊ inimicinoſtri.c.xxxvii.S. Sanctiinuocandi ſunt vr clament pꝛo nobis intercedendo.⁊c.c.xxxviij · P. Sancticontra nos clamantes/ quͤoſt ſntpla. canidl iden-: — — CTabula Sanctis eſt oꝛatio deuota / odoꝛ ſuauis ⁊c. c. xlj.C.Et ibidem F. Sanctoꝛumoꝛatio eſt odoꝛifera ⁊c.c.xliiij. S Sancti viri⸗ quãdoq; minoꝛem gratiam de⸗ uotionis habent in oꝛatione qᷓ; peccatoꝛes. ⁊c.c.xlv.V. Sapientia quãdoq; ſubtrahitur a ſapienti⸗ bae quia eam non communicant alijs · 77. C. Scriptura ſacra poteſt accendere ignemdi⸗ uini amoꝛis q;uis tamen aliqui non ſic accẽ dantur ꝑ cam ⁊c̃.c.xlviij.E. Seruitutem vitioꝛum viliſſimam/ debemus abijcere / buitutidei nobiliſſi ime nos ſubij⸗ cere ⁊c̃.c.xxxvj.R. Singultus quid ſit/et ꝙ adiuuet oꝛationem c.xxxvij. T. Sol ⁊ ſtelle qualiter nobis ſeruiunt.c.l.¶. Stulticie multe hominum deſiſtentium faci⸗ liter ab oꝛationibus ſuis.c·xl. P. Subgitum eſſe domino adiuuat oꝛationem· c.xxxvj · R· Superbia eſt moꝛs ſpiritualis adeo ſeꝑpans ergo deteſtanda.c.li.h· Suſpirium quid ſit/ꝛ quomodoadiuuat oꝛa ionem.c.xxxvij. y· que ex illa pꝛoueniunt.c.l. P· Timoꝛ gehennalis ſupplicij faciet recederea peccato ⁊c̃.c·xxij · EK· Limere debet peccatoꝛ ignem inferni / i iu⸗ dicium extremũ · c· lj · O.in pꝛincipio ⁊ fine. Timere debet homo penas inferniet extre⸗ mum udician- Didem. ſ. De timoꝛe penitentis · c· xj· C· Tribulatio ⁊ eius clamoꝛ adiuuat oꝛationẽ/ c.xxviij. O· E ſubuenit deus Ibidem P⁊ Q. I. Enti qualiter ſeruiunt nobis.c.l. N· D Verecũdiade peccatis ·· xxiii Vitia DGdinur nobis in oꝛationibus · c xxxviij · Q· Veneranda ſunt ſacra: cxxix. C. in fine · Pꝛopter vitia multos habemus i inimicos· bidem · R· Nitia aliqua/ qualiter dicuntur nociua ⁊ ve⸗ Erxra qualiter ſeruiat nobis mültipliciter perea nenata.cxlij L. ““òè Vitijs iraſci debemmus qnis ſunt inimiein⸗ no⸗ ſtri · c· xlvij· Z A BI CI.. Vitioꝛum ſeruitutem abijcere c ſupꝛa Ser uitus· AVlictoꝛia in conflictu penitentieet petenda L9deo c. x · P· Victoꝛia que obtinetur in oꝛatione contra deum deber alenbi ipſideo non homini · · lij · Z· V Vlinculum charitatis quomodo liget ettene at deum / ⁊ arnus eum poſſit conſtringere c-liij.· KL A. Xlinculari a deo debet hõ petere · ibide. Virtutes ſentiuntur operantur in oꝛatio⸗ ne: c· xlj · Pp ⁊ T· Itẽ ibidem · B· AVngento aſſimilatur oꝛatio · c· xliiij · O R. Vlirtutes connectuntur binatim ad inuicem in cithara ſpirituali anime · c · xxxix · F. 8 Vita gratie eſt aliqualiter in penitente/⁊ po teſt adiutoꝛio dei perfici · xxvj · B· Xlita gratie quomodoan ittit᷑ ⁊ extinguitur C-H· A 1 B. ð Et pcipue adulatoꝛia laudantia⸗ alia vitia · Ibidem · DO· Vita talis quomodo recuperatur per verbũ dei ⁊ per oculum coꝛdis · Ibidem· ¶· Vitulis labioꝛum aſſimilatur oꝛatio · c · xl · ¶· Que ſunt oſſa carnes pellis ⁊c· iſtius vituli bidem ˖ R · oluptas ducit hominem in moꝛtẽ ſpiritua lemcilj. G. „ Hriſtus. ſupꝛa Jeſus · . ßus datuseſt nobis pꝛoptmu⸗ tiplices effectus ſalutares · c · xix · l · Xpᷣus quia aduocatus noſter eſt debet allega re pꝛo cauſa noſtra patri ſcilicet recõcilian⸗ do · JObidem · F· Xpus ĩterpellare debet pꝛo peccatis noſtris IJbidem. X. Xpus ſuſcepit pꝛo nobis officium interpellã⸗ di patrem contra peccata noſtra quod offici⸗ um debemus petere vt pꝛo nobis exerceat · ⁊c· IObidem · · Xpᷣus moꝛtuus pꝛo peccatis noſtris oſteditn q́;tumodit peccatanoſtra· IObidem · Z· Xpᷣus pꝛo crucifixoꝛibus ſuis rogauit · ergo et pꝛo nobis debet rogare patrem·⁊c · Ibi⸗ dem ˖ Z· Cabula . ipꝛo nobis interpellatio efficax eſtad nos ſpiritualiter viuificandum pꝛopter ſus paſ⸗ ſionem. c. ix. ðT. 1 Xpusrogandus eſt vt pꝛonobis alleget erok ſficium interpellandi exerceat ⁊c. c.x. EXK. &Xpus vult miſereri iniuſtis et peccatoꝛbus eeils miſericoꝛdiam deſiderantibus.c.xx. A &XEXyßpus debet peccatoꝛibus ſe ad ipſum cõuer⸗ tentib milſereri pꝛopter młta. c.xxj. PaC. Xp̃us dicitur angelus magni conſilij qui ſte⸗ tit iuxta altare habẽs thuribulum in maaau ſlſua/qui etiam dicitur templumet pontifex. Xßßus exiſtens pontifex efficaciter pꝛo nobis M ʒ interpellat apud patrem miſericoꝛdiarum . impetrando nobis neceſſaria. Ibidem. E. “ Per chꝛiſtum omnia ſunt patri grata et pla⸗ è cita ⁊c.c.xlij. B· = Perchꝛiſtumtanq; mediatoꝛem omnia im⸗ petrantura bacee⸗ et ſpintuſancto eta ſeip⸗ ſo YPidem. Xpus cum tota trinitate ponoraturper oꝛa⸗ noſem. abidem. . Pol ogus derhoꝛica diuina pꝛeti⸗ ſcopus pariſienſis / natione aluer⸗ endatiopꝛeſtantiſſimi ? incompabi- lis doctoꝛis magiſtri Ouilermi pariſieñacto⸗ nus/ doctoꝛ pfundus ⁊ vnctus: ex cui ſchola / velut ex vberrimo fonte ſapiẽtie innumerabiles pᷣc ariſſimi viriemerſere:pꝛe rter eximios laboꝛũ ſuoꝛũ fructus / bibliotece eccleſiaſtice plurimos ⁊ pᷣcioſos libꝛoꝛũ the⸗ ſauros adiecit: Expoſuit nempe luculenter⁊ ſingulari moꝛe Pſalteriũ · Pꝛouerbia Salo⸗ monis · Eccleſiaſten · Cantica canticoꝛum· et Aattheum euãgeliſtam:Edidit opus ma⸗ gnum ⁊ iſigne de vniuerſo/cuiꝰ ſex ꝑtes ſunt Quarũ tres pꝛime/de vniuerſo coꝛpoꝛeo·re lique vero de vniuerſo incoꝛpoꝛeo ſeu ſpiritu gli latiſſime tractant· Compoſuit ⁊ Rethoꝛi⸗ camdiuinam/opus ſingulariter deuotum/in cuiꝰ conſcriptione calamum in coꝛde tinxit · cuius lectioni ſedule ſe quiuis eccleſiaſticus/ cuiꝰ peculiare officium oꝛare eſt/ dare debe⸗ ret · Quis em̃ mechanicus ſue vocationis et artis/ induſtriam nõ cõcupiſcit habere; Lra ctatum etiã de pꝛimo pᷣncipio/quod deus eſt Xractatũ de trinitate/⁊ notionibus ac pᷣdi⸗ camentis in diuinis· Tractatuʒ cur deus hõ/ Libꝛũ de ſacramentis magnũ /cuinon eſtſi⸗ milis alter · Tractatũ de animabꝰ humanis coõmendatiſſimũ · Cractatũ de bono ⁊ malo⸗ Libꝛũ de ſide ⁊c legibus · Sumã de virtutibꝰx moꝛibus / de vitijs ⁊ peccatis/ ac meritis ⁊ re tributionibus. Tractatũ de oꝑibus ac mira⸗ bilibus virtutũ: Tractatũ de laudibus pati⸗ entie · Tractatũ de donoſcientie · Lractatũ de · xxx· remedijs temptationũ. Tractatũ de vocatione ad beneficia eccleſiaſtica/⁊ de plu ralitate bñficioꝛũ in vnitate ꝑſone/ in quo di⸗ uinihonoꝛis ʒelotiſſimum ſe fuiſſe declarat Tractatũ de clauſtro anime/opus multa bꝛe ui ſinu continens: Declamatoꝛios ſermones exhoꝛtationũ populariũ/⁊ alios libꝛos ⁊ tra⸗ ctatus cõplures:quitotales ac tanti ſunt/vt ſanctos doctoꝛes Thomam ⁊ Bonauentu⸗ ramin ſapientie eminentia a pleriſq; doctiſſi mis viris / vel equare velantecellere iudicen tur · Dum hic vir eleuate intelligẽtieê/⁊ ꝓfun de ſpeculationis / ſanctimonia moꝛum ſingu lariter cõſpicuus: ante pontificatum pariſiꝰ cheologiam fructu multo publice legeretö/ et amicus ſuus magnus/ab epiſcopo quodã ac cepiſſet mandatũ litteris expꝛeſſum /vt pꝛe⸗ bendam in eccleſia eius vacantem/ cõſerret alicui viro bono:ſibi eam obtulit · Cui ſtatim reſpondit · Nõ habes o amice poteſtatem cõ ferendi pᷣbendam niſi viro bono / nec fines ip ſius mandatiexcedere potes:nõ igit᷑ mihi eã dare vales/qui nõ ſum vir bonus/⁊ hac via ſe euaſiſſe magnopꝑe gloꝛiabat᷑ · O virum ſin⸗ gularem/⁊ ipſo fenice rarioꝛẽ magnis:vtiq; pꝛeconijs extollendum · Illo etiam tempoꝛe diuini verbi pꝛedicatione abunde fructifica⸗ tes plures cõmunes mulierculas a peccatis retraxit/quibus pariſius nouã domũ filiarũ dei inchoauit · Anno dñi · A· cc · xxv · et harũ exemplo cepit hic oꝛdo in alijs etiam ciuitati bus dilatari · Demũ biennio elapſo / anno vi⸗ delicet dñi · M.cc xxvijmoꝛtuo epo Bertho lomeo pariſ·eccleſie/cathedre pontiſicali di gniſſime pꝛefectus eſt/cui multo fructudeſer uliuit tempoꝛe longo:ſemꝑ lingua calamoq; deuotiſſimi doctoꝛis officium adimplens· ncipiunt capitula libꝛi ſequẽtis videlicʒ tractantis · Oꝛationis recõmẽdatio · Et qͥd ſit oro· ca· · De ꝑfectionibus oꝛationis diuine · ca·i · Al ſſic He impoꝛtunitate oꝛandi · Oexoꝛdiũ põt incipia grarũactiõe · ca· iii¶ ÆR fides adiuuat oꝛationem · ca · xxxij · Concluſio pꝛecedentium ca· v· De exoꝛdio oꝛationis diuine.· coiij· De narratione in oꝛatione diuina ca· vj · Allegatio clementie dei ca⸗ vi · De iuſticia perfecta ⁊ imꝑfecta · ca · vij · Petitio victoꝛie in cõflictu penitẽtie · ca · ix · Excuſatio penitentis ꝙ non debet tm̃ puni⸗ riq;ẽtũ merut· cqgx. Obiectio contra pꝛedica ca·xj· Q ddeo placeant opera penitentie · ca · xij · faciat homo quod in ſetẽ:licet modicum deus vult ad eum reuerſionem ⁊ penitẽ⸗ tialem ſatiſfactionem ·· ca·xiiij: deus ſanat perfecte egrotum vel miſere⸗ tur peccatoi·· c(a· xv · De foꝛma petitionis in oꝛatione · ca· xvj Confirmatio petitionis ca·xvij · Petitio intceſſiõis btẽ marie vᷣgis · ca · xviij · Conuertat ſeiterum peccatoꝛad patrociniũ ie ſu chꝛiſti ſupplicas vt alleget pꝛipo · ca · xix· Concluſio petitionis ⁊ cõfirmatiõis· ca· xx · Cxcuſatio pꝛopꝛie infirmitatis · caxxj Ad quid valeant pꝛedicta Quid faciat recognitio peccatoꝛũ · ca · xxiij · De pudoꝛe ⁊ erubeſcẽtia ex pctõ · ca · xxiiij De indignatione a peccatis · ca · xxiiij · Quedam diſpoſitiões coꝛpoꝛis iuuãtes oꝛa⸗ re volentem— Petitio lachꝛymarum ex peccatoꝛum recoꝛ⸗ datione vel ſpiritualis mentis · ca· xxvj · ethoꝛice diuine: de oꝛatione peculiariter De merito illius ofonis in qua actunõ cogi⸗ ca · xxi· Requirende ſunt interceſſiones ſanctoꝛum ad impetrationem lachꝛymarũ· ca · xxvi· OQQ afflictio coꝛpoꝛalis valet ad impetratio⸗ Quare ieiunio tata efficatia tribuat· ca · xxix · nem lachꝛymarum / Aſſiduitas or̃onũ adiuuat nõbiliter · ca · xxx · (a· xxxj · Cumq́;ta gratiarũactione eſt ſalutandꝰ do⸗ minus ieſus in miſſa.· Quedã ꝑtinentia ad pꝛedicta · ca·xxxiiij · Quare deus laudauit impoꝛtunitatem oꝛã⸗ tis in euangelio lu—ce. . MQ in deo delectari ⁊ ei eſſe ſubditum adiu⸗ — (((KXxxxv/j·- De alijs ſeptẽ adiutoꝛijs oronis · ca· xxxvij AOA of̃o ſit qſi nũciꝰad deũ miſſus ·ca · xxxviij De cantico peccatricis anime · caxxxix MQuid intelligat᷑ per vitulos labioꝛũ · ca · x · AQQuare ꝑfumũ thuris ſignat᷑ oꝛatio ⁊ qͥd per puluerem pigmentarj: coa· xlj · Auid ſignat᷑ per altare aureũi· ca· xlij · uat oꝛationem. De deuotione que requirit᷑ in orone · ca · xliij · De bꝛeuitate oꝛationis· ca·xliiij · Quare viri ſanctidifficile habent s arii de⸗ tat quis de deo Deigner gladioq dʒeẽi ſacfcõ orois ·c xlvij Deigne ſacriſicij oꝛationis · ca· xlviij · Que valeant ad accendendum velnutrien⸗ dum ignem oꝛationis pᷣdictum · ca· xlix · De memoꝛia bñficioꝛũ diuinoꝛum · cal· De gladio ſpirituali quo debet mactari ani⸗ ma in oꝛatione vel meditatione ca. · De lucta anime in oꝛation⸗e· ca.li · Quodeus ꝑ luctã oꝛationis vincit᷑ · ca.liij · De mirificẽtia ⁊ vᷣtutibꝰ oꝛationis · ca ·liii · = S — – =ẽę, =ẽ ni bßha niſe nine can. gven 1 . hmn ſto⸗ hoe Nia deen ſecen fbp —. — 1 e LCapitulum ¶ Methoꝛica diuinaſiue ars oꝛatoꝛia eloquẽ tie diuine edita per venerãdum patremma⸗ giſtrum Suilermum pariſienſem · C d e CLapitulum 1I crificatiuis exercitatiõibus:que ⁊ tius oꝛatiõis:multũ liquide appa⸗ volentibus videre arq; valentibus: — mũ eo ꝙ om̃is ſacrificatio/om̃is bñdi⸗ ctio/⁊ om̃e ſacramẽtũ/⁊ om̃ino qᷣcqd in cultu diuino honoꝛiſice agit᷑: aut oꝛatio eſt:aut oꝛa⸗ tione ꝑagit᷑/ſiue ꝑfici᷑ SGeinde ꝙ omis eccle ſia ſanctoꝛũ:celeſti ac diuino magiſterio eru⸗ dita ac inſtituta:tam młiplici celebꝛitate fre⸗ quentat oꝛationẽ:vt eidie noctuq; inſiſtat/⁊ inuigilet:⁊ eidẽ vite pᷣſentis temꝑa/ tanq; illi cõſecrata ⁊ debita:ptiatur · Cuirei nulla alia cauſa velratio exiſtimari vel cogitari poteſt: niſi oꝛatiõis tanta neceſſitas:tantaq; fructu⸗ oſitas:que tantã frequentationis ⁊ inſtantie continuitatẽ exigat ⁊ requirat · ſi dixerit quis:auctoꝛitas aplica:pᷣcepto ſuo quo dictũ eſt:Sine intermiſſione oꝛate · adhoc artat/⁊ cogit nõ ſolũ eccleſia:ſᷣ etiam ipſa lex euãgeli ca:in qua expꝛeſſe legit᷑ mandatũ de oꝛatiõe: ipſo oꝛe veritatis editũ:quo dictum eſt·quia opoꝛtet ſemꝑ oꝛare/⁊ nũqᷓ; deficere · Rñdeo in hoc quia in ipſa cauſe ſunt ⁊ rõnes rõnabi liſſime atq; iuſtiſſime: pꝛopter quas mãdata hmõi⁊ omnia alia que de oꝛatione data ſunt merito data fuerunt ertio ex vtuoſitate ip ſius oꝛationis /miriſicentijs/⁊ numeroſitate mirabili/atq; pᷣſtantia vtilitatũ:quas te ſcire B faciã in ſequẽtibus¶ Ex his ergo tribus ma⸗ nifeſtũ eſſe tibi debet:⁊ neceſſariã eſſeê/⁊ om⸗ nino debere eſſe celeſtemac diuinalẽ rethoꝛi cam:ſiue ſpũalem ac ſaluberrimã oꝛatoꝛiam · que in cauſis animarũ atq; negocijs:allega⸗ re doceat eos qui cauſe hmõi patrociniũ ſu ſceperunt:Et ſpũales oꝛatoꝛes ↄſtitutiſunt: vt in dei dulciſſimi conſiſtoꝛio:cauſas allegẽt hmõi· ꝓpter qð ſtipendia bñificioꝛũ eccleſia⸗ ſticoꝛum:eis conſtituta ſunt ex magna parte Hhoc aũt dico ꝓpter officia docendi ⁊ pᷣdican⸗ di· in quibꝰconſiſtit reſiduũ milicie clericalis · de quibus nullatenꝰ tibi dubitãdũ eſt: ꝙ nec recte nec laudabiliter exerceri pñt:niſi docto res/pꝛedicatoꝛes/atq; iudices eccleſiaſticos vtus oꝛatiõis adiuuet /⁊ dirigat inceſſanter · quãta ſit dignitas ⁊ pcellentia po 1 ¶Æ1ſi tãta volumina:ſtudio ⁊ laboꝛe retho rum:de oꝛatione rethoꝛica ſcripta ſunt:qᷓ;to foꝛtius de iſta ſacra ⁊ ſacratiſſima oꝛatiõe:di⸗ gnum ⁊ iuſtum eſt vt ſcribat᷑ ars ⁊ doctrina Hecaũt ratiocinatio a ꝓpoꝛtiõabilitate cau⸗ ſarum ⁊ oꝛationũ:vᷣtutẽ habet atq; vigoꝛem· ſitñ nõ eſt comꝑatio oꝛationis ad oꝛationẽ in fructu vel vtilitate:nõ erit comꝑatio debiti ⁊ laboꝛis pꝛo arte⁊ doctrina iſtius:ad debitum ſtudiũ vel laboꝛẽ illius · Quid dicã de oꝛatiõe litteraria cui tota gramatica iuigilat? Quid de oꝛatione logica · cui tam ſtudioſe/tãq; per⸗ fecte Ariſtotełingenioſitas inſudauit: et de oꝛatione vtiq; logica:que omis vel ꝓpoſitio/ vel ſyllogiſmꝰ eſt:omnes libꝛos logicales ti⸗ tulauit · Vt de ſyllogiſmo libꝛũ pꝛioꝛũ vel ana leticoꝛũ · de demõſtratione /libꝛũ poſterioꝛũ · Et de Elencis libꝛũ elencoꝛũ · Et de ſyllogiſ⸗ mo dialetico libꝛũ topicoꝛũ · De interptatiõe vo ſiue ꝓpoſitione/libꝛum perihermonias · Aualiter aũt poſſibile erit iſtã ſacrã ac ſa- crificatiuã/⁊ modis omibus omigenerialiaꝝ oꝛationũ incomꝑabiliter pᷣcellentẽ oꝛationẽ: eſſe omiarte ⁊ doctrina ⁊ artiſicio deſtitutaʒ?: Quia igit᷑ nec ĩmenſitati diuine congruit hᷣ: neq; ꝑfectioni:quã nõ ſolũ decet ſᷣetiã neceſ ſe eſt eẽ in ecdleſia dei altiſſimi:que ſchola ip⸗ ſius eſt · ⁊ cuiꝰſola doctrina/in eadiſcit᷑ ⁊ doce tur/aſſidue eſſe artem atq; artificiumoꝛandi neceſſe eſſe ¶ Amplius qð op cuiuſcũq; vti⸗ litatis inueniri põt:qð arte ⁊ doctrina acarti frcio careat:⁊ doctoꝛes atq; artiſices ſui non habeat: Que ergo cauſa reddi põt vt opꝰ tã nobile/tãq; pꝛeclare vtilitatis:hucuſq; negle⸗/ ctum atq; deſertũ ſit:?niſiquia vel eiꝰ vtilitas ignoꝛata:vel ipſi ſacri doctoꝛes deſides/ aut alijs occupati:or̃onẽ pꝛeterierũt:Credendũ ergo eſt multos de ea multa ſcripſiſſe:⁊ cũ ex emplaria oꝛationum ſcripſerũt:hoc ſufficere oꝛatoꝛibus reputaſſe · Velfoꝛſan quia potiꝰ oꝛando:qᷓ; philoſophãdo oꝛare diſcimus:nõ artem vel artiſiciũ oꝛandieos:vᷣ orones ſcri⸗ ptas autenticas oꝛatoꝛibus tradidiſſe · ſicut euidenter apparet in libꝛo pſalmoꝛum quiex⸗ quiſitiſſimis oronibꝰ refertiſſimꝰ eſt ¶ Si qs aũt dixerit ꝙ oꝛatio donũ dñi deieſt · Z ꝓpter H nõ ab arte veldoctrina:p magisa datoꝛeq̃ᷓ renda ſit:verũ vtiq; dicit¶ Si quis vo dixerit ꝙhmõioꝛatio nõ ſolum potiſſimũ ſui · ſᷣ etiaʒ plurimũ habet diuini muneris ⁊ gratie:et ꝓ⸗ ter hoc nihil ad eã de arte ⁊ doctrina hoĩuʒ · Mudeo quia iuſticia que vᷣtus eſt veri noĩs: Capitulum nõ ſolũ pᷣcipuũ ſui/aut plimũ:ſᷣ etiã totũ qð ẽ velhabet diuinimunerisẽ ⁊ gre · Nihilominꝰ tñ ꝑitia iuris(que ſcia legũ ⁊ canonũ ẽ)ſiliter ccognitiõe diuerſarũ ↄſuetudinũ:atq; exer⸗ citatione cãaꝝ ⁊ negocioꝛũ:illuſtrat᷑ / atq; diri⸗ git᷑ · Sic ſe habet ⁊ de ofone · Arte nã; et do⸗ ctrina quã hic ſcribere intendo:plurimum⁊ multiplicier adiuuat᷑ · C Hec obſiſtit mihi in hoc ſᷣmo Ariſtoteł quo dixit in pᷣmo ethicoꝛũ quia ſcire vel parũ vel nihil oꝑat᷑ad vᷣtutem· qð nõ de om̃i ſcire vel falſo intelligere potuit cũ ipſemet dicat in libꝛo eodem · quia vtus eſt omi arte certioꝛ ⁊ melioꝛ · Libivo declaratuʒ eſt ꝑ me ⁊ in tractatuð actibushumanis· Et in tractatu de vᷣtutibus ⁊ moꝛibus·quaſdam ſcias vᷣtutes eſſe·ſicut pꝛudẽtia ·⁊ quaſdã ali⸗ gs · Inſuꝑ ⁊ omnẽ vᷣtutẽ ſapiam eẽ ·qð eſtdice ac ꝓſundatã cognitionẽ· Sciam vo iuxta cõ⸗ munem intentionẽ quaſi cõem intentionem ſcʒ exterioꝛem · res em omes nõ ſolũ lucẽt vir tuti intellectiue/ad illuminandũ eã lumie ſci entie · ſed etiã ſapiunt ad faciendã vel inficiẽ⸗ dam vᷣtutẽ motiuã:⁊ quaſiimpᷣmendã eamſa- poꝛibus ſapie · De quib ibi ſatis feci tibi · De ipᷣa ſapiẽtia quoq; tibi certiſſimũ eſt · ꝙ ipa eſt donũ dei altiſſimi · ⁊ ab ipſo ſtudioſiſſime expe tenda ⁊ ſperãda ·nõ tũ ꝓpter hoc ſcholaſtice doctrine ⁊ diſputatiões:aut libꝛoꝛũ ſacroꝛuʒ expoſitiões inutiles vłſupuacue habẽde ſũt: Et ſi de ſingulis creatoꝛis donis ⁊ de ſingulis vtutibus aut gratijs cõſiderationẽ in hͥ fece⸗ ris inuenies indubitanter· VUnũqðq; eoꝛuʒ doctrinis adiuuari multipliciter · Licet enim greſſus qui ꝑ pedesẽ:ex vtute greſſibiliſit· vi ſu tñ ⁊ tactu adiuuat᷑ ⁊ regit᷑ · interdũ ⁊ audi⸗ tu ·ſtrepitũ nãq; pedũ depᷣhendit gradiens ⁊ equitans vtrũ ſuꝑ lignũ vellapides gradiat᷑ Ex hoc etiã ꝑpendit diſcrimina vel ambulati onis vel equitatiõis ſue · Hhis itaq; determi⸗ natis incipiam ipſo actoꝛe duce ⁊ luce:qͥ oim ſalutariũ ſibiq; acceptaꝝ oronũ:⁊ inſpiratoꝛ ⁊ exauditoꝛ eſt· Et dicã ꝙhuiꝰſacre ⁊ diuina⸗ lis rethoꝛice/ ſiue oꝛatoꝛie ſcie:ſubiectũẽ of̃o qm̃ de ipſa in illa agit᷑eiuſq; pfectiões / diffe⸗ rentie/⁊ ꝑtes /necnõ mirifice vᷣtutes/aineſti mabiles fructus /ſiue vtilitates/adiumẽtaq; ↄtq; impedimẽta/quibꝰ vładiuuat᷑ vel impe ditur exauditio illiꝰ:docent᷑ in eadẽ ⁊ declarã tur · Cõueniẽs aũt ⁊ om̃ino neceſſariũẽ: ad iſt ſciam accedẽtibus:vt in pꝛimis eis deter⸗ minet᷑ · qͥd eſt qdð dicit᷑ oro de quahic intendit᷑ 17 vt pdixi · de quo certiſſimũ eſt ꝙ or̃o / nõ ẽ niſ petitio in genere. qð dico/quia nõ om̃is peti tiocoro · ſed ea ſola que dirigit᷑ad deũ:vład ꝑſonã aliquã/ſeuꝑſonas ꝓpter ipſum:Qra⸗ re nãq; ipᷣos ſcõs ſiue angelos tum dicimur/ cũ pces ad eos dirigimꝰ· Alie aut petitiões ᷓ ad hoĩes dirigunt᷑:orones minime habende ſunt ſiue dicende· Nec em̃ ad regẽ aliquẽ dici mus oꝛo te dñełᷣ neq; ad familiares ipſoꝛum regũ dicere cõſueuimus:oꝛate ꝓnobis regẽ vel pontificẽ · Quapꝛopter manitfeſtũ eſt / ꝙ ofones ꝓpꝛie ⁊ habent᷑ ⁊ dicunt᷑· q̃ addeũ vł ad ſcõs eius ppter ipᷣm dirigunt᷑ · Et inde eſt ꝙ apud ſedẽ aplicã velcuriã romana:nõ dicit qs ofones deferre vel offerre:ſ petitiões ps tius · Hecipᷣe etiq ſumm pontifex dicere con ſueuit petitiõarijs:offerte orones vr̃as· Ma nifeſtũ òc ex his ꝙ or̃oois petitioẽ:⁊ nõ ecõ⸗ uerſo · ⁊ quia petitio tanq; genus ador̃onem ſe habet · oro vo tanq; ſpẽs adipam¶ O ſidi xerit qͥs/ quia or̃o ꝓ bonis ſolis ſpũalibꝰ aut eternis obtinendisẽ/⁊ offert᷑ deo: non recte dicit · quia etiã tꝑalia bona ab ipᷣo ſanctiſſime atq; iuſtiſſime petuntur · Siliter ⁊ liberatio a malis tꝑalibus· Et manifeſtũ eſt multis exx plis veteris legis ſeu teſtamenti:tpalia bona petita ſepe fuiſſe a patribꝰ:⁊ oronibꝰ obtẽta· Siliter ⁊ liberatiões a malis tꝑalibus:tanq; aigladio inimicoꝛũ ⁊ peſtibꝰ. Quis em̃ igno⸗ rat ſcem̃ Moyſen:multotiens vt ceſſarẽt pla⸗ ge ab egypto:ſuis oronibꝰobtinuiſſe adeo al tiſſimo · Siliter ⁊ de plagis quas de mittebat pplo hebꝛeoꝛũ:vt plaga ignis:⁊ plaga ſerpen tum ignitoꝛũ:De qᷣbus notiſſimũ eſt ꝙ oꝛati onibus eiuſdẽ ꝓphete ceſſauit vtraq;· Notiſ ſimũ etiã ẽ ꝙ ꝓphete alteriꝰ ofonibus: multi plicatũ eſt oleũ vidue cuidã in lechito:⁊ fari: na in idria:pluuia data ſuꝑterrã eſtdata fer⸗ tilitas · ſiliter or̃onibꝰ ꝓphete illius / de qͥ duo bona mere tꝑalia eẽ nemo ignoꝛare põt · In nouo vo teſtamẽto quot ſanitates coꝛpoꝛum facte ſunt pᷣeibus ſcõꝛũ aploꝛũ ⁊ martyrũ:⁊ ꝑ vnũ ex aplis ex virgis aurũ factũ eſt · ⁊ ex lapi dibus gẽme · ⁊ ita de alijs bonis tpalibus:que oꝛationibus ſanctoꝛũ impetrata ſunt ⁊ obtẽ⸗ ta·⁊ iugiter impetrant᷑ or̃onibꝰ ſanctoꝛuʒ in nouo teſtamẽto:qbus enarrãdis ⁊ enumerã dis:vix vita hoĩs vnius ſufficeret · Quia igit ex ipſis auditionibus ⁊ petitoꝛũ impetratiõi⸗ bus manifeſtũ eſt ſcõs talia ſiue ꝓ talibꝰnon inſipiẽter oꝛaſſe vel oꝛare · Mõ relinquit᷑ ex il la dubitatione:qͥn ſancti deoq; acceptabilii —— 6 ur de ii m ge IV e ce ſah lerlopn lohe obti⸗ zin meri igt anio⸗ non kexil it oꝛare poſſinthoĩes ꝓ bonis tpalibꝰ obtinen⸗ hh dis:⁊ malis tꝑalibꝰremouẽdis. ſſi dixerit * J KB qs ꝙratiocinatioiſta ad h̊ nos inducit· vt of̃o etiã ad hoĩes dirigat᷑cũ in bonis tꝑalibꝰ pꝛe⸗ ſtandis:maliſq; ſilibꝰremouẽdis:ptãtem ha⸗ beanthoĩes.ſic dixit pylatꝰ. Neſcis/qꝛ ptãtẽ habeo crucifigere te:⁊ ptãtem habeo dimit⸗ tere te· Cui ⁊ rñdit ipa vitas· nõ haberes inq ens ptãtem in me vllã:miſi datũ eẽt tibi deſuꝑ Nũdeo g in h/quia or̃o addit ſuppetitionem aliqd veneratiois:ꝑ qð oꝛãdo petit᷑ bonũ / ſi⸗ ue mali liberatio ab aliquo tanq; ab actoꝛe:⁊ pncipalitatẽ ptãtis / in eo qðᷣ petit habente · qᷓ pncipalitas tanqᷓ; ad creatoꝛc deo ſolũ ptinet ſicut creatio ꝑ ſe ⁊ ꝓpꝛie fieri nõ põt niſi ad ip ſum:Et ꝓpter cãm hac eccleſia pariſieſ · oꝛat vt fructus terre dare ⁊ ↄſeruare digneris · te rogamus audi nos · Diuitibꝰ aũt miniſteriuʒ vt inde in bonis tꝑalibꝰdatũ vel poti cõmiſ⸗ ſumẽ:nõ aũt pᷣncipalitas ptãtis: ¶ Igit᷑ ofo ꝑsẽ diuini cultꝰ⁊ honoꝛificẽtie:cũ pᷣter vene⸗ rationẽ ad deũ recte ac ppꝛie dirigi nõ poſſit · Atteſtat em huic rei cõſuetudo eccleſiaſtica · q ad nullũ ſcõꝝ dicit roga ꝓ nobᷣ:p oꝛa tm̃ · In telligẽs euidẽter ofones ad deũ ſolũ poſſe fie ri⁊. donebeie„hant eccted ad ipſum deũ loquẽs tã crebꝛo dicit · te rogamus audi nos.cõueniẽter ⁊ ꝓpꝛie dicit h· qꝛ rogatio q̃ſi genꝰẽ ad or̃onẽ:ſicut ⁊ petitio· Et eſt petitio or̃o vel locutio:nõ vt qbuſdã videt᷑ optatiua alicuiꝰ inclinatiua · Nõ em̃ qͥ optat ⁊ deſide⸗ rat aliqd ab ipſo petit· IAlud tñ multi oprant ſiue deſiderant:qð om̃ino habere nolũt · ſicut viri ⁊ ſapiẽtes:q multa ↄcupiſcũt ⁊ deſiderãt a qᷣbꝰ tñ ſe abſtinẽt viriliter ⁊ auertunt.· Qui aũt petit indubitãter oñdit ſe velle obtinere qð petit · ſicut g hoc vbũ opto ſiue optãdi:ſiãt intelligentiã ſiue affectionẽ: qᷓ̃ vocat᷑ optati⸗ uus modus⁊ ꝑ quã fit ſiue ðꝛ or̃o ſiue locutio optatiua:Sic verbũ peto ſiue petẽdiinclina⸗ tionẽ ſiue affectionẽ ſignificat:p quã ⁊ fit ⁊ ðʒꝛ locutio petitio ſiue petitiua ¶ Sollerter autẽ cõſiderãditibiſunt ⁊ attendẽdiſermones ſa⸗ croꝛũ doctoꝝ:qͥ nõ recte intelligẽtibus/ vidẽe tur eẽ diffinitiões oronis de qua h agit᷑:ſiẽ eſt iſte ſmo Aug· Ofoẽ pius affectus animi ad deũ aliquid ab eo obtinere intendẽtis· Cum em̃ piũ deſideriũ/piꝰ affectꝰ ſit animi:non tñ oroẽ· Sinnliter ⁊ Johis damaſceniquo dixit ꝙ oro eſt aſcenſus intellectꝰ ad deũ · non diff. nitio ofonis eſt · laus aliqua ipſius· Reuera tñ qoꝛat intellectu ·i· intellectualiter ſiue ſpi⸗ rentias · inde querelas ⁊ cõfabulatiões ſanctoꝛũ cum ritualiter aſcendit in deü: ⁊ applicat ſe ill::atq; coꝛungit applicatiõe familiariſſima:dũ oĩa in⸗ firma ſua/omes defectꝰ/ om̃em pauꝑtatem ſuã eidẽ reuelat· Juxta ſermonẽ pphete q di⸗ xit· Effunde coꝛtuũ ſicut aquain cõſpectu do mini:Et alius iterũ ꝓpheta: Effundo in con ſpectu eius ofonẽ meã ⁊ tribulationẽ meã ad ipm ꝓnuncio. Eodẽ modo ſentiendũ eſt tibi de mone beati hiero · quo dixit· quia veraci ter oꝛarc/cẽ amaros in cõpunctiõe gemitꝰ:nõ vba cõpoſita reſonare · Manifeſtũ ẽ em̃ oꝛa⸗ tionẽ nõ eſſe gemitꝰ vel reſonantiqã gemituũ Fᷣ reuera adiumẽta magna/⸗ pulcherrima oꝛ namenta ſunt or̃onis hmõi:gemitus ⁊ amari tudo eoꝛũ · Et h euidẽter in ſequẽtibꝰ videb. Hec aũt de ſermonib ſcõꝝ⁊ ſapientũ · qᷣbꝰ in ſipientes ⁊ indocticredunt diffiniſſe ofonem qm̃ de his in ſcholis theologicis rariſſime coꝛ rixant᷑ vel potiꝰ coꝛnicant᷑ tibi ꝓpoſui· ¶ &α ̊Ddixit ſcũs iſte ⁊ ſapiẽs:quia veraciter oꝛare ẽ circa vtutẽ vel vitatẽ oronis:intimitatẽ ſeu affectuoſitatẽ ipſiꝰ intellexit:qua ꝓpter eiꝰ in tentio fuit. quia veraciter oꝛare ⁊ẽ · qd ẽ dice⸗ re intime ſiue affectuoſe · ſiue ex coꝛdis com⸗ punctione ⁊ amarc atq; gemituoſe oꝛareeſt· ¶ Que ergo ad notiſicationẽ ſiue cognitio⸗ nem ofonis dixerũt viriſancti ⁊ ſapiẽtes lau des ofonis ſunt ⁊ pticulares quedã declarati ones ipſius/potiꝰ qᷓ; veri nomis diffinitiões· Obſecratio vo nõ ẽ aliud qᷓ; oro vel petitio · inde ð petitio iſta obſecratio:ꝙ adiuratio ei adiũcta eſt· qua ppter obſecratio nõ ẽ niſi ad iuratiua petitio:quẽadmodũ dicit᷑. Obſecro teꝑ miſcdiam dei:vel ꝑeffuſionem ſanguinis redemptoꝛis · Inter oronẽ aũt ⁊ depcationeʒ diſtinguunt interdũ ſacri doctoꝛes:dicentes quia oꝛatio eſt pꝛo obtinẽdis bonis / depcatio vero pꝛo malis remouẽdis ſiue arcendis· ¶ Depfectionibus ofonis diuine. Ca: II Is autẽ itaqʒ poſitis:aggrediar declarare ⁊ ſu erare ꝑfectiones oronis ⁊ diffe⸗ einde miriſicentias vᷣtutũ ipſi· de animabus ſuis. Conſequenter diſputatiões ipſoꝛũ cum ipſo deo altiſſimo· ꝓpter quas di⸗ ctum eſta pꝛopheta · ſuauis erit ei diſputatio mea · Nouiſſime vero curabo aggregar e ver ba potentia ad depᷣcandũ cõpoſita · Deqbus ab ipſo dño deo dictũ ẽ in penł· Job · 15 bcaʒ Lapitulum behemoth verbis potẽtibus ⁊ ad depᷣcanduʒ cõpoſitis · ¶ Scito igit᷑ q oro de q hic intẽdo ſeptẽ habet pfectiones ſeu differẽtias · Et qᷣa pꝛimaẽ velut oro rethoꝛica ⁊ intentio:habes ſimilitudinẽ oronis rethoꝛice ſecularis et ad ſimilitudinẽ ⁊ ꝓpoꝛtionẽ illiꝰ / ꝑtes: videlicet exoꝛdiũ/narrationẽ / petitionẽ/ↄfirmationẽ/ infoꝛmationẽ · Mouiſſimo vo concluſionem Differt aũt iſta oro ſpũalis ab illa intentiõe DOratoꝛ em̃ ſecularis intendit ſua ofone mo⸗ uere iudicẽ ⁊ inclinare in ꝑtem ſuam videlicʒ vt ꝓꝑte ſua iudicet aut ſentẽtiet · Oratoꝛ vo ſpũalis:oronẽ quã coꝛã deo altiſſimo fundit: nõ intendit ipᷣm mouere:quẽ ſcit indubitant᷑ in vltimate ſtabilitatis ĩimobiliſſimũ ·ſᷣ potiuſ ſemetipᷣm vela malo in quo eſt / in bonũ· vela bono / in meliꝰ. qð ẽ dicere/ quia intẽdit ſemet ipſum facere idoneũ ꝑoronẽ:vt ei concedat᷑ qð impetrare intẽdit :quia ſi or̃o eius ẽ pꝛo re medijs a malis tũc intentio eiꝰ neceſſe habet ſe facere vel exhibere adeo miſerabilẽ:vt pat miſcdiarũ /miſcdðiam quã petitei vel nõ velit velnõ valeat denegare:Et intelligo hoc . ſi ꝓ ſeipſo oꝛet · Si aut ꝓalijs: auferre deber inpᷣ⸗ mis eaa ſemetipſo qͥ ir dei iuſtiſſima ꝓuocãt ne du inimic dei exñs:⁊ placare ſibijpſi illum negligit aut cõtemnit :magis eũ ad irã ꝓuo⸗ cet q; leniat · Juxta ſignificationẽ beati Gre⸗ goꝛij dicẽtis · Si is qͥᷣ diſplicet ad interpellan⸗ dum mittit᷑ · irati iudicis animꝰ ad deterioꝛa ꝓuocat᷑ · ꝓpter qdð memoꝛiter tenere debent qᷣ ꝓ alijs impetrare diuina bñficia volũt:vbũ qð legit᷑ Joh· ix · Peccatoꝛes deus non exau di 7 ſicut legi᷑ Luẽ ·vij. Siliter ⁊ publicanũ eiuſ⸗ dem · xviij · Ja etiã tota eccłia clamat adeuʒ pctõꝛes te rogam audi nos· ¶ Amplius qui ſunt qͥ dicũt ad eũ exipᷣiꝰ magiſterio ⁊ pcepto Et dimitte nobis debita nr̃a:ſic ⁊ nos dimitti mus debitoꝛibus nr̃is:niſiqͥ debitoꝛes ſe eſſe cõfitent᷑ · Quiaũt ſunt debitoꝛes niſi pctõꝛes Similiter Matth· xvj· Serue nequã ome de bitũ dimiſi tibi qm̃ rogaſti me · Et qꝛnõẽ ne⸗ ceſſe vt ſuphoc ꝓbatiões amplioꝛes adducãꝗ ꝓeodẽ:pſequar oronẽ iuxta pᷣmiſſam ſilitudi nem ⁊ ei ꝑtes· In pꝛimis ipᷣm exoꝛdiumn · kinauo ſuin eligeneiſl ꝓalijs · ꝓſe eniʒ ipſis nõ eſt dubiũ qͥn eos ſepiſſime exaudiat/ c etiã iuſtificet · Sicut euidẽter aparuit in be atiſſima illa peccatrice maria ſcʒ magdalena Pe exoꝛdio. Capitulum uI III e ddem rethoꝛicu adhocin ofonere ptet᷑ beniuolentia iudicis: v fauoꝛ aſtantium ſiue audientiũ· Propter qð oꝛatoꝛes illiĩ er- oꝛdijs ſuis pᷣmittere ſolẽt famã ⁊ iuſticiã iudi⸗ cis ⁊ exempla de eodem de qbus eoslauda⸗ ri aſſerũt ⁊ alia que actoꝛes ⁊ doctoꝛes artis illius ſtudioſiſſime acdiſſertiſſime docuerunt Abihi aũt videt᷑ ꝙ nulla via fauoꝛabiliꝰ·aut i cõſpectudei altiſſimi gratioſius:oꝛdiri poſſit oꝛatoꝛ ſpũalis/ oronẽ ſuã:q;ſia ſtupoꝛe/ cõfu ſione / timoꝛe ⁊ doloꝛe iniuſticie ſue / ſiue inſi⸗ pientie ſue incipiat / aut dicat ſic · De gloꝛie- pater miſcdðᷣiaꝝ:audeo ne aparerein conſpe ctu ſancte ac venerade tremẽdeq; ſemꝑ ma⸗- ieſtatis tue · Aut pñ̃t ferre oculiſancti tuihoꝛ rificas abominatiões/⁊monſtriſicas fedita⸗ tes meas:abyſſos ĩmũdiciarũ mearũ ·Et qd eſt deteriꝰ imenſitatẽ/ ingratitudinũ mearũ damnabiliſſimã/aĩmenſitatẽ iniquitatũ ⁊in iuſticiarũ mearũ nequiſſimã:Specioſa nãq; eſt babylon illa:terrifica comꝑatiõe mõſtruo ſitatis mee · pulcherrim infernus:comꝑatio nedefoꝛmatiõis/ꝑuerſitatis ⁊ inoꝛdinaticis mee· Abũdiſſima ẽ cloaca oĩs:comꝑatione fe tulentie mee · ſoꝛdiũq; vitioꝝac pctõꝝ· qbus dimerſus ac ſepultus ſum · ſitñ deſpicere de⸗ dignaris:qͥd facia:qͥ fugiã:cũ pᷣter tenõ ſitre fugiũ pctõꝛibqualit᷑ audiar?qͥ etiã audiriin digniſſimꝰ ſum · Cuiꝰ aſpectũ omes ſancti ac mũdi oculiphoꝛreſcũt · cui fetoꝛẽ ⁊ ſoꝛdes: om̃es pure ⁊ incoꝛrupte nares refugiũt·ſeq; ab eis cũ abominatiõe ⁊ idignatiõe auertũt· Sʒ ⁊ ſi dignaris:qͥ fronte:qaudacia:qua te⸗ meritate:pᷣſumã aliqͥd petere ate:cui iram imẽſis ⁊ innumerabilib malis meis / totiẽs ⁊ tãdiu hoꝛribiliter:taq; multipliciter ꝓpuocare nõ expaui: Moſti dñe(quia nihilignoꝛas:quẽ nihil latere põt)qꝛ neccogitare/neq; loqͥ q; qd tibi placere debeat/coꝛãte valeo: niſiũß ueneris me in bñũdictionibus dulcedinis tue· Da dñe miſrdie mihi miſerrimo pctõꝛi viliſſi mo:mihiomi bono indigniſſimo:om̃idanati⸗ one et moꝛte digniſſimo:oronis tibi accepte exoꝛdiũ· Da ⁊ ceteras ptes:qꝛ noſti nec ofo⸗ nem necꝑtẽ ipſiꝰ nobeẽ / poſſe · niſt de multi⸗ tudine miſcdie tue · Et nedifferas dare: do⸗ necillud dignis ſupplicationibus meruerim. alioqn qñ me in ꝑte iſta reſpiceres:qn donuʒ iſtud ta neceſſariũ mihivonares· De glieer Xoꝛdium ſiqui „ hoꝛica ſemꝑ pᷣponit᷑:vt ꝑ iſ̃ᷣm ca⸗ yen ſol tlo⸗ opee go ſob tore o⸗ Nnn Grun c lnun W dñe miſcdie qͥ in io:ꝙ h̊ in cõſpectutuo co⸗ gito:ꝙ donũ iſtud deſidero:ꝙ ipmlicet aride fr igide tenebꝛoſe⁊ tam exiliter peto:pᷣueni⸗ es me in bñdictiõibꝰ dulcedinis tue· Anteqᷓ; em̃ rogarẽ te h̊ mihi pᷣdonaſti:arrã ſcʒ exoꝛdij pie deuote ⁊ tibi placite or̃onisCuinõ ſoluʒ mãſuetoꝛũ ⁊ humiliũ ſemꝑ placuit depᷣcatio: ſ etiã pctõꝛes ꝓ ſeipᷣis ſupplicãtes multitudie miſcðie nõ ſolũ nõ expellis:ſᷣ etiã reuocas:et anteq; ab ipᷣis inuoceris:pᷣdonas vt te iuocẽt ¶ Æρ7 Exoꝛdiũ põt ĩcipia grarũactiõe:Ca.III Wog ſi exoꝛdi ri volueris oronẽ tuãa gratiarũ⸗ ☛dactionibꝰ laudibꝰ(qð indubitan ter cõuenientiſſimũ ẽ) nõ ſolũ ꝓprer qð ſcri⸗ ptiumẽ.laudas inuocabo dñm · ſ etiã qꝛ oĩino indign ẽ alia bona vel dona reciꝑe a deo vel obtinere:q tam decollatis atq; receptis gr̃as agere nõ curat:hoc emẽ tanq; ſpeciale ſᷣuiti um·⁊ qͥdã cenſus ſiuc cenſi caput:qͥ in cogniti onc dominij reuat᷑ a dñis ⁊ retinet᷑ · Quẽad⸗ modũ igit᷑ in feudis ſi feudatariꝰ abſcondit ⁊ nõ reuelat atq; recognoſcat dño feudi totum feudũ · Jure ⁊ cõſuetudine etiã illud amittit/ ſiue ptem illiꝰ:illã vicʒ quã dño recogitare no luit ̊ abſcõdit atq; celauit· Sic deꝰ⁊ dñs oĩm ſeculoꝛũ /in omib donis acdatis ſuis hanc re cognitionẽ ſibi retinuit · Alioqͥn de rectitudie iuſticie ſue · merito auferre põt om̃ib illis / qͥ ei bona ſua nõ cõſitent᷑: Juxta quã materiam hic nõ ſolũ aliqua denegare põt ·ſᷣ etiã aufer⸗ reiã data ¶ Hmõi ↄleſſiõis ſeu recognitiõis hic erit modꝰ:qᷓ;tũ mihi dat᷑ ⁊ occurrit ad pꝛe ſens · Deꝰ gloꝛie ⁊ dñe miſcdie: vnus /ſol / et verus deꝰ/⁊ dñs oĩm ſeculoꝛũ tua ſunt ·⁊ tibi ſoli debent᷑ oĩa honoꝛ ⁊ gloꝛia:omis collauda tio ⁊ magnificatio:oĩs actio ⁊ bñdictio: quia opus tuũ/donũ tuũ/bñficiũ tuũ/⁊ oẽ bonum qdðᷣcũq;/qᷓ;tũcũq;/⁊ qualecũq; ipᷣmſit · ⁊ nos dñe nõ ſumꝰ niſi fabꝛicatiõis tue/facture mi⸗ rabiles:a te vnico creatoꝛe/actoꝛe/i⁊ fabꝛica⸗ toꝛe/ex ſolis donis /bñficijs et oꝑibꝰtuisa te vno ſolo deo vero ⁊ vno mirabiliter cõdite et ↄſtructe · Ate accepi deꝰ glie ⁊ dñe mie ꝙ ſum viuo ꝙ ſentio · ꝙ intelligo · Ate accepi aĩaʒ ⁊ coꝛpꝰ⁊ olĩla bona que in aĩa mea ſunt· A te accepi pietat tue dona:ſingularit᷑ coꝛꝑis mei mẽbꝛa ·ſinguloꝝ mẽbꝛoꝝꝑtes:quarũ tu ſolus ⁊ numerũ ⁊ cõpoſitiões ⁊ colligatiões:vireſ⸗ q; oĩm noſti · Sic ⁊ vires ipſi aĩie mee natura les:⁊ nec vllus pilus ẽ in toto coꝛꝑe meo:cui⸗ tu ſolꝰ nõ ſis fabꝛicatoꝛ ⁊ datoꝛ ⁊ actoꝛ:¶ Ac⸗ cepi⁊ gram qua xpᷣianũ me eẽ voluiſti atq; fe ciſti · Accepi ⁊ ſanctificationẽ baptiſmalẽ cum tota numeroſitate vᷣtutũ ⁊ donoꝛũ tuoꝛũ que neceſſe ſunt vnicuiq; ad recte viuendũ tibiq; placite tenendũ ⁊ ad ꝓmerendũ eterne feli⸗ citatis gloꝛiã · ꝓpter quã ⁊ ad quã nos creaſti bona hec oĩa nobis tribuiſti · Scio te dñe il⸗ luminante atq; reuelãte qᷓ; magna ſunt bona tpalia que ate accepi · Et qꝛ nõ de meritis me is ſed de pᷣlarga bonitate tuailla accepi:Scio incomꝑabiliter pᷣſtantioꝛa eſſe bona gre q̃ de ſupabundantiſſima mia tua mihi ſuꝑ h appoſi ta ſunt · Scio bona gloꝛie adquã me creaſti:⁊ donis tuis naturalibſic inſtituiſti· Et deinde donis tuis gratuitis/q̃ ſunt vᷣtutes ⁊ gre/qui bus in ſacramẽto baptiſmi me infoꝛmaſti: et agilla pᷣparaſti etiã incogitabiliter nobilioꝛa atq; ſublimioꝛa eẽ alijs qbuſq; · Pꝛo his oĩbꝰ vt poſſum:⁊ vt ꝑmittunt tenebꝛoſitas /aridi⸗ tas ⁊ frigiditas/om̃imodaq; pauꝑtas coꝛdis mei .qᷓtũ tu das ⁊ qꝗ das de multitudine mi- ſericoꝛdie tueê/graſ ago tibi · bñdico te collau do · magnifico atq; gloꝛiſico · Licet longe im⸗ periter ab ĩmẽſa largitate bñficioꝝ tuoꝛum·⁊ longe incomꝑabiliter a debita deuotiõe · oẽm em̃ eſtimationẽ meã ·oẽm admirationẽ · oẽm⸗ qᷓ; cogitatũ meũ incogitabiliter excedit imẽ⸗ ſitas largitatis ⁊ benificẽtie tue in me:⁊ in ali os infatigabili continuatione · ſemꝑ ꝓfuſiſſi⸗ ma: Cõfiteoꝛ ⁊ abyſſum ingratitudinũ me⸗ grum erga tedamnanda:pᷣqbus necdebitas grarũactiões ꝓ tanta ĩmenſitate bñficioꝛum tuoꝛũ tibi vnq; retuliſ̊ neq; etiã illa vnq; tibi nõ ſolũ · Deuota recognitione ↄfeſſus ſum:ſ etiã neq; arida ⁊ nuda rememoꝛatiõe illa re⸗ cogitaui ·Cõfiteoꝛ dñe mĩe:qꝛ tot ⁊ in tantisĩ gratitudinibus meis / intoꝛſiões nefarias /et abuſiones execrabiles / donoꝛũ ⁊ bñficioꝛum tuoꝛũ:q̃ oĩa cũ ĩ honoꝛẽ ⁊ gloꝛiã tuã obſeqaq; tibi placita ↄnᷣtere debuiſſem:in moꝛtẽ meaʒ: in iniuriã ⁊ cõtumeliã tuã:⁊ in arma etiã im⸗ pugnatiõis tue cõuertere nõ expaui·⁊ ĩi moꝛ⸗ temqͥdẽ meã dũ bona data tua q̃ mihi vita eẽ debuerãt · ⁊ cũ qᷣbus erat vita ſpũs mei :vitijs meis ⁊ pctis in memetipᷣo gratuita tua extin xi· Naturalia vo dona tua guit᷑ leſi⁊ vulnera ui · ⁊ in iniuriã tuã ⁊ cõtumeliã ·dũ quecũq; il⸗ loꝛũ vel tibi nõ attribui ·vł mihimet falſiſſime atq; vaniſſime arrogaui:in qͥ furtũ ⁊ rapinaʒ in gehẽnali ſuſpeẽdio digniſſimã me cõmiſiſſe 3 3 — R cõſiteoꝛ· Sed pluries donis tuis ac datis ĩ ſu perbiam intumeſcẽs:⁊ in elationẽ eleuatus: odibilẽ atq; abominabilẽ me tibi ⁊ hoĩib effe⸗ ci· In arma vo impugnatiõis tue młta ex do⸗ nis ⁊ datis tuis multotiẽs intoꝛſi · Pulchꝛitu⸗ dinẽ nãq; coꝛpalem quã dediſti mihi gladiuʒ flãmeũ ad exurẽdas animas ꝑamoꝛẽturpitu dinis illã cõuerti:⁊ ea diabolũ armaui·Dans eã in manu id eſt in volũtate⁊ ptãte illiꝰvt in quoſcũq; ꝑmitteret᷑ tranſfigeret ⁊ exureret · Adiecietiã vt gladiũ iſtũ exqᷣſitis oꝛnatibus elimarẽ ⁊ exacuerẽ·vt in ipſo pugnãs adũſuʒ me diabolꝰ:maioꝛẽ tuarũ ſtragẽ faceret aĩaꝝ Ingeniũ qð dediſti nõ ſolũ in vanis ⁊ inutili⸗ bus atq; ſuꝑpuacuis:ĩmo etiã innoxijs ⁊ ꝑniti oſis:illud tota ſtudioſitate exercui:Oñe mie q;tã ꝑtẽ ſtudioꝛũ meoꝛũ ſi vendicauerũt ſciẽ⸗ tie vaniſſime curioſitatis:⁊ ſeie falſi nois/ q̃ͥn ta vigilantia ſtudeba interduʒ vel mala mea vel mala alioꝛũ ꝓcurare: Quotiẽs totũ inge niũ meũ tm̃ ſibi vendicauerũt⁊ occupauerũt ea:q̃ tibi diſplicere ⁊ diſplicuiſſe:nũc te illumi nante cognoſco:Eloquẽtiã quã dediſti mihi: quã totã expendiſſe in laudibꝰ tuis ⁊ magni⸗ ficationib debuerã:impugnãde vitati ⁊ iuſti cie/adoꝛnãde falſitati/⁊ defendẽde iniquita⸗ ti vł potiꝰ armãde totã dedi:¶ QAuis enarret vel enũciet vicia ⁊ pcta labioꝝ meoꝛũ · Quis cogitare ſufficiat adulatiões detractiones ⁊ mẽdacia ⁊ vaniloquia:qͥbus labia mea tu ſo⸗ lus vides eẽ polluta:Sed in ipa ſacra pᷣdicati one in qua oĩa hmõi emẽdare debuerã: quis nouit vel noſcere põt pᷣter te qͥ oĩa ad nudum ⁊Lliquidũ intueris quotiens ⁊ qͥt modis pec⸗ cauerim in ea/velirreuerẽter / vel negligent vel quocũq; alio modo nõ recte tractauerim verbũ vitatis tue· Si dediſticanẽdi vłcantã⸗ di gram aliquã mihi cõtuliſti · tu ſcis qñ tibi vł mihi cantauerim:qũ ad laudẽ ⁊ gloꝛiã tuam/ qñ aũt ad laudẽ ⁊ gloꝛiã meã ·qͥd alið peccatũ qᷓ; ſcelus idolatrie cõmittebã :qm̃ ſacras can⸗ tiones honoꝛi ⁊ gloꝛie tue cõſecratasin mez gloꝛiã inroꝛquebã ·⁊ ꝓpter hoc cultũ tuũ qui creatoꝛ ſolus es:mihi creature tue ſceleſtiſſi⸗ me impendeba:Quis ſcrutari ſufficiat abyſ⸗ ſos delictoꝛũ ⁊ pctõꝛũ meoꝛũ/pᷣter te/qͥ ſolus intueris abyſſos /non ſufficeret totũ tꝑs vite mee ad cõfeſſionẽ vel enarrationẽ ſinguloꝛũ maloꝛũ meoꝛum· Nec ſupetit mihi memoꝛia omniũ illoꝛũ:ſed nec recogitarevaleo ĩnume rabilem numeroſitatẽ ipſoꝛum. ¶ Cum alijs aũt om̃ibus donis ⁊ datis tuis:quis cogitare ſufficiat diuicias patientie er longanimitatis LCLapitulum tue:quibꝰtam ingratũ ⁊ malũ / in totæ tantis malis tãdiu tãbenigne /tã miſericoꝛditer /taʒ dulciter ſuſtines ⁊ expectas· Sʒ ⁊ modos et vias miras⁊ ineffabiles tibiq; ſoli notiſſimas tribuis qᷣbus imẽſitas bonitatis tue ad miſe⸗ ricoꝛdiã tuã me reuocare ⁊ reducere non ceſ⸗ ſat · Cõtinuis em̃ allocutiõibus tuis exterioꝛi bus ꝑſcripturas tuas:vel pᷣdicatoꝛes⁊ docto res tuos ·ſiliter ⁊ interioꝛibus occultis inſpi⸗ rationibꝰ⁊ rememoꝛatiõibꝰtuis me reuoca⸗ re ad miſcdðiam tuã ⁊ gratiã nõ deſiſtis· Com minationibꝰ tuis ab inuijs vitioꝛũ ⁊ pctõꝛum me inceſſanter auocas ⁊ auertis · Aagnific ꝓmiſſiõibus tuis me ad ſpem miſcdie tue eri⸗ gis ⁊ cõfoꝛtas: Cõtinuis bñſicijs tuis ad amo rem tuũ me ꝓuocas:q;tũ in teẽ⁊ inflammas: Qulid em̃ aliud ſunt bñficia:de fonte bonila⸗ tis tue inceſſanter redundantia· ⁊ de foꝛnace ſanctiſſimi amoꝛis tui abſq; vlla interpellati⸗ one ſemꝑ erũpentia:niſi ignes ⁊ flãme qbus me obruis ⁊ ex omiꝑte circũdas obſides ad hoc vt amoꝛe tuo rectiſſimo totus ardeã ⁊ cõ flagrer¶¶ Quid vero aliud ſunt creature tue nobis tã officioſe/ſedulo/ĩceſſanterq; nobis ex imperiſſimo bũplacito tuo ſeruiẽtes ·qͥd in q́; ſunt niſtinnumerabilis mititudo miniſtro rum:obſeqᷣa ſua tam mita/tam magna· tam varia/tam ſalubꝛia/tã neceſſaria/tã iucunda nõ ſolũ vltro nobis offerentiũ:ſed etiã ipoꝛ⸗ tune ingerentiũ ⁊ plerũq; violenter offeren⸗ tium· Quid aliud ſunt creaturarũ tuarũ tot ⁊ tanta obſeqᷣa:niſi ingentia pᷣcioſiſſimaq; do na que de indeficiẽtibus theſauris pᷣlarge bo nitatis tue nobis offerunt᷑ ⁊ pᷣſentant᷑ ex par⸗ te tua · Et ꝓpter h̊ indubitanter non ſunt niſi flame ⁊ ignes qᷣbus nos ex om̃i ꝑte circũdas ⁊obꝛuis ad hocvt amoꝛe tuo ſanctiſſimo atq; viuifico ardeamꝰ·Et quẽadmodũ dicit ſacra tiſſima ſcriptura tua·qꝛ in his oib inſenſatũ Excoꝛ meũ · Ita veriſſime dicipõt · in om̃ibꝰhis flãmis ⁊ ignibus cõgelatũ eſt miſerrimũ coꝛ meuũ ·⁊ hochoꝛrificoq; miraculo· Et qð eſtin compꝑabiliter magis ſtupendũ cũ egoipᷣe nõ ſim niſicõgeries ⁊ aceruus ingentiũ magniſi coꝛũq; bñſicioꝛũ tuoꝛũ frigidꝰ⁊ gelidꝰ a calo re miriſico amoꝛis tuiſanctiſſimi·. Quid eniʒ ſum ego niſi cõgeries aggregata ex om̃ibus mẽbꝛis meis coꝛpalibꝰ⁊ viribꝰ ex aiaq; ⁊ coꝛ⸗ poꝛe ⁊ oibꝰ vtutibꝰ vtriuſq; oiĩbuſq; donis tu is qbus vtrũq; pfeciſti ⁊ oꝛnaſti · Minc igitur manifeſtũ incomꝑabiliter me eſſe foꝛnacem maioꝛẽ:babylonia illa foꝛnace:cuiꝰ flãma de cem cubitis ſuꝑilla aſcẽdebat· hac foꝛnacem mol ſeri ſrico ſtecel ier lunan wlr og M len Lpen ntnn ics g ti his 1 Gin hend nif calo eniz bus coꝛ ionn itur cem ade T me ſcʒ miſerrimũ ⁊ tu conſpicis/⁊ ego ſentio frigidiſſimã ⁊ gelidiſſimã eẽ · Quis ad h̊ dia/ bolicũ terriſicũq; miraculũ non obſtupeſcat qͥs vel audiuit : vel cogitauit ignes vł flamas frigidas eſſe vel ignẽ gelaſſe aut congelatuʒ eẽ · Ecce dñe mie ex ĩmẽſitate bñficioꝛũ tuoꝝ apparet euidẽter ĩmẽſitas inãtitudinũ meaꝝ danãda · Quis etiã ãmirari vel cogitare ſuffi⸗ ciat magnitudinẽ ⁊ multitudinẽ donoꝛũ exẽ⸗ ploꝛũ tuoꝝ:q̃ ꝑofficioſiſſima creaturarũ tua⸗ rũ miniſteria nob tanq; ꝑ nũcios fideliſſimos inceſſant᷑ trãſmittis atq; largirꝭ:Et ꝓpt h̊ cõ tinue deberẽt eẽ ad te deuotiſſime regniciati ones nr̃e· Tu aũt vides miᷣatoꝛ ⁊ miſericoꝛs dſie qᷓ;recte ⁊ plerũq; nulle ſunt: ρ ſi inrduʒ aliq̃ ſũt · adeo exigueexileſ:adeo aride adeo qᷓ; tenebꝛoſe ſunt ⁊ fere penitus indeuote:vt necgrarũactiões debeãt cõputari¶ Ad vlti mũ aũt in ↄſpectu dominãtiſſime maieſtatis tue tanq; cumulũ incogitabilis largitat ⁊ be nificẽtie tue cõmemoꝛoilluda ſeculis inaudi tum · omiq; cogitatu cariſſimi ac bñdicti vni⸗ genitituideiac dñi nr̃iieſu xpᷣi:icarnatiõis ac paſſiõis bñficiũ:cuiꝰ nulle laudes:nulle graꝝ actiões cõdigne excogitari pñt· Addo quod nec minꝰ reputo q̃tidianũ :vicʒ aciuge ſacra⸗ tiſſimi altaris tui omi honoꝛe ⁊ veneratione digniſſimũ myſteriũ · nõ ſunt mihi enumera bilees / nõ ſunt mihi vbis vllis explicabiles· nõ ſunt mihietiã cogitatu cõpꝛehẽſibiles ingti⸗ tudines mee:qͥbꝰ ineffabilis illiꝰ bñficij incar nationis vicʒ ⁊ paſſionis cariſſimiac bñũdicti vnigeniti tui:qͥ redẽpti qͥ tibi recõciliati ſumꝰ reꝑati·acad gram tuã refoꝛmati:ad nobilita temgfre adoptiõis ⁊ filiatiõis tue ĩ alte ⁊ eter ne felicitatis regno heredati·Dſie mie qͥs ad tãta magnalia pietat ⁊ dulcedinis tue/ne di cam cõdignis vel ſaltẽ ↄgruentibꝰ grarũacti onibꝰ rñdere ſufficiat?· Quis eoꝝ indãnabi⸗ liſſimas ingtitudines atq; indeuotiões circa venerãdiſſimũ altaris tui ſactiſſimi myſteriũ nec enarrare/necenũciare / nec deflere/ necc dole nec foꝛmidare ſufficio qͥbꝰme tibiabomi· nabilẽ/ execrabilẽ ⁊ oĩ vᷣtute ⁊ gra tã ſacri my ſterij indigniſſimum me feciſti · Et hoc ſiue of ferẽdo illð ſiue ſuſcipiẽdo ſiue ↄtratractando ſiue celebꝛatiõiilliꝰ indeuote inreſſendo /ſiue 1 añ ſacrariũ ipᷣiꝰ exiſtẽdo/veltraſeũdo/ſiue ip ſum circũferri ad infirmos videndo hec oia mala mea in ↄſpectu clemẽtie tue cõmemoꝛo ⁊Texagero · licʒ arido frigido tenebꝛoſo coꝛde pauꝑrimoq; ꝑ oĩa:vt attendere ⁊ intendere miſerijs nr̃is tibi oĩbuſq; aſtãtibꝰ pᷣclare ma⸗ . ieſtati tue militiaꝝ exercitiblibeat·¶ Cui mi V ſericoꝛdia nõ ſolũ miſerijs nr̃is nũqᷓ;ſe dene⸗ gat · qͥn potiꝰĩ bñdictiõib dulcedis tue nos pᷣ uenis pᷣilluminãs nos vt mala nf̃a videãꝰ ⁊ pᷣ inſpiras vt nobᷣ diſpliceãt · pᷣdonãſq; vt ad tri bunal clemẽtie tue cũ fiducia veniamus· Et adimẽſe pietatis tue vnicũ tutiſſimũq; oim nr̃oꝛũ refugiũ cũ ſpe indubitata ſuſceptiõis/⸗ liberatiõis ⁊ ꝓtectiõis tue fugiamꝰ· Mõ em̃ E ͥ fugiamꝰa te niſi ad teipᷣm· Ab ira tua:ſ ad miſcdᷣiam tuã : Vñ tudñie refugiũ factꝰes nob q̃ fugiẽtes ad te ſemꝑ ſuſcipis Lu ſolꝰ inqͥ tu⸗ ti eẽ poſſumꝰ nõ ſolümodoa malis nr̃is ſ̃ eti- am ab vniüſis hoſtibus nr̃is ⁊ etiã a teipᷣo· qͥs em alius ſaluare velliberare tueri⁊ ꝓtegere nos põt ab hoſtibꝰ nr̃is:⁊ a nobipᷣis ꝗ peſtile⸗ tioꝛes ſumus hoſtes nobᷣ oibꝰ alijs · Eta teip ſo cuiꝰ ire nemo reſiſtere põt niſitu ſolꝰ cuius mie ſinꝰ patentiſſim ẽ·.Cuiꝰmie ſuꝑabundã⸗ tiſſime diuitie ſunt oĩibꝰ adeũtibꝰ atq; petẽti⸗ bus expoſitiſſime · JGMGU Concluſio pꝛecedentium· Ca · V Xhis igitur et ſilibꝰ vbis:puenietiſſimũ vt mihi videt᷑ aſſumè potes exoꝛdiũ · Nul la em̃ ex ꝑte reoꝛũ ⁊ pctõꝝ:inueniripõt mate ria q̃ mag attẽtos / beniuolos ꝓpitioſq; ⁊ fa⸗ uoꝛabiles effic valeat auditoꝛes q; miſeriaꝝ hũilis deuota accuſatrix ↄfeſſio:⁊ q̃ruloſa ex ageratio Cã aũt ĩ h ẽ imẽſitas mie clemẽtiſſi mi iudic dei ·ſilr ⁊ pietas ſenatꝰ illiꝰ/ totiuſq; curie celeſt:quã ↄſtat oĩ fideli ⁊ erudito:ĩ otqi miſeros/qͥ ad deũ ↄuᷣti ⁊ reuti deſiderãt/⁊ vt eis det᷑ enitunt᷑:ꝓfuſiſſunã eẽ ⁊ aſfluẽtiſſimã:· Quẽadmodũ em̃ gaudiũ ẽ iuſto face iudiciũ · ſiẽ legit᷑ Pꝛoũ ·x· ſic ⁊ mito apliꝰ gaudiũ ẽ mi⸗ ſericoꝛdi miſereriſeu facere miſericoꝛdiam: ¶ Denarratione a⸗· 1 3 „ iux artẽ ⁊ doctrina rethoꝛicã:ð ip⸗ aſa narratiõe aſſumẽdaẽ ſpↄfirma io ꝑtis / ißi' q narrat/ↄfirmatio ꝑtis aduſa⸗ ri/erit de eiſdẽ materus texẽda narratio: ex qͥbꝰ audiuiſti ſumẽdũ eẽ exoꝛdiũ:Ex factonã q; qd narrat᷑ oꝛi᷑ ius:⁊ inde ſumẽdi ſũt oẽs lo giciſuaſionũ ⁊ argumẽtationũ rethoꝛicaruʒ: MQꝛigit᷑ depcatiua ẽↄſtitutõ cauſe oĩs or̃onis hHãt ẽ/ſici librꝭ art illiꝰ didiciſſe debes:iĩ q̃ reꝰ culpam ſuam agnoſcit confitetur.nihilq; de fenſionis affert: ſibi ſolũmõ poſtulat ignoſci Phariſeus enim ille euangelicus qui iuſtici⸗ onigz vero⸗ S ð W M 7) 4 „ — . ass ſuas allegabat coꝛam deo / poſtpoſitus eſt publicano pctã ſua humiliter pfitẽti · ſic legit Luc̃· xviij · Deſcẽdit iuſtificat publican ab il lo · Et Dañ · ix · Hõ em̃ in iuſtificatiõih nr̃is ꝓ ſternim pces añ faciẽ tua: in miſerationibꝰ tuis multis: Cauſa aũt in hẽ qm̃ oĩs oꝛãs rite ⁊ recte ⁊ vere donariſſibi petit qð oꝛat⁊ ꝓpt hoc cõfitet᷑ ſibi nõ eẽ debitũ illud:alioqᷣn non oꝛansẽ:ſ magis cõtendẽs:⁊ allegas iuſticiaʒ cauſe ſue:⁊ parat velappellare a deo taq; ab iniuſto iudice:ſi eẽt ei ſuꝑioꝛ:vel pᷣdicarelipm iniuſtũ · Mõ lõge aũtẽ hõ hmõiab hoĩe qͥ vult armis ⁊ viribꝰ cõtra deũ contẽdere:⁊ iniuriã qbꝰ poſſet modis oĩbꝰ ꝓpulſare· Silis ẽ etiaʒ hõ hmõimẽdico ⁊ elemoſynas peteti:qͥ nõ in opiam ſuꝗ ⁊ pauꝑtatẽ oñdit ⁊ ptendit:ſ potiꝰ diuitias ſi qs habet.q̃ ppter nõ mẽdicum aut egenũ ſe gerit:ſᷣ oſtentatoꝛẽ diuitiarũ ſuarũ: Que aũt ſtulticia maioꝛ ⁊ intolerabilioꝛ cogi tari põt·qᷓ; mendicantẽ elemoſynaſq; petẽtẽ· pauꝑtatẽ ⁊ inopia ſuam abſcondere:diuitias oſtentare· MNõ minoꝛ aũt nec diſſilis inſaniaẽ moꝛbidũ ⁊ vulneratũ:moꝛbos ſuos ⁊ vulne⸗ ra mẽbꝛaq; ſua moꝛbida ac vulnera: medico mederi volenti abſcõdere · ſanitatẽ pᷣtendere ſana mẽbꝛa ⁊ loca nihilleſionis habẽtia oſten tare· Cuiuſmodi inſania:phariſeũ añ dictum nõ ẽ dubiũ laboꝛaſſe · Qua ꝓpter manifeſtũẽ miſcdðiam petẽtibꝰ ſaluberrimũ ac neceſſariũ eſſe miſerias ſuas:nõ ſolũ oñdere:ſᷣ etiã cla⸗ mare in aures miſeratoꝛis largiſſimidei:⁊ ex agerare eas atq; aggrauareqᷓ;tũ vᷣitas ⁊ con ſciẽtia pꝑmittit ⁊ patit᷑ · Marraãda etiã ſunt bñ ficia ipſiꝰ que iã cõtulit:tanqᷓ; arras quaſdam ⁊ ſigna certiſſima/ac pignoꝛa ſecuriſſima bñ⸗ ficioꝛũ maioꝛũ q ſperare vult hoĩes ꝑeaq̃ iã acceperũt · Nec pᷣtereũdũ ẽ q;diu/qᷓ; benigne qᷓ; miſericoꝛditer/qᷓ; dulciter / in tot ⁊ in tãtis malis ſuſtinet pctõꝛes · qd vtiq; facit vt det eis locũ ⁊ ſpaciũ pnĩe· Et h̊ iᷣm eidẽ dicendũ ẽ in oone vbishmõi· Tu dñatoꝛ vtutis cum trãqquillitate iudicas:⁊ iudicãs das locũ pnie in pctis / ſiclegit Sapieñ · xij· Diligis em̃ oĩa q̃ ſunt/⁊ nihil odiſti eoꝛũ q̃ feciſti:⁊ miſereris olmqᷣ oĩa potes:diſſimilans pctã hoiuʒ ppter pniam:ſic legit᷑ in eiſdẽxj· Et iterum Eʒech· xviij · tuipſe dixiſti · Nunquid voluntatis mee moꝛs ẽ impij:⁊ nõ vt cõuertat᷑ a vitijs ſuis et viuat · Et iterũ : Reuertimini ⁊ viuite· mõ in vanũ igit᷑ nob indulges ſpaciũ vite ad peni⸗ tendũ ⁊ reuertendũ adte: me & dñe mie va⸗ num mihi ſit tꝑs qð indulges ad penitẽtiã ne careat in me fructu tam neceſſario · tãq; ſalu⸗ tari fructu vicʒ pnie · Dſñie miſcdie tot ⁊ tanti ſunt ſublati de medio:⁊ rapti ad eterna ſupli cia:qͥbꝰpenitẽdi ſpaciũ non dediſti · Lot ſunt moꝛte ſubitanea pᷣoccupati:tot ſenſibus ſuis alienati:tot acerbiſſimis egritudinũ doloꝛi⸗ bus excruciati:⁊ eouſq; vexati:vt neq; de pe⸗ nitẽtia ſua/⁊ reuerſiõe ad te ſaltẽ cogitare po tuerũt · ihi aũt dñe cõtraria adiumẽta tri⸗ buiſti:⁊ impedimẽta iſta a me penit auertiſti Dans mihiſtatũ tranquillũ ſanitatis ⁊ inco⸗ lumitatis:ſenſus ſanos ⁊ integros· niſi q;tuʒ vicia mea ⁊ pctã eos aut obſcurauer̃t auttur bauerũt.Dans etiam tꝑs pnie ſpacioſum at q; ſufficiẽs:⁊ gra tua me ad h adiuuitiĩmo qð nõ minꝰ verũ ẽ·ſi gre tue miſer ipᷣe nõ deſue⸗ ro:nõ vane hec tata tã ſalubꝛia/tataq; neceſ- ſaria bñficia tribuiſti mihi miſeratoꝛ ⁊ miſeri⸗ coꝛs dñe·Ex ignauia igi᷑ meaẽ/ꝙ tpe iſto nõ vtoꝛ ad pniam·ꝙ illud totũ nõ expendo in ꝓ curanda ⁊ exqrẽda reuerſione meaad te· Et gra recõciliatiõis qua tibi reconcilioꝛ:⁊ tu ꝓ⸗ pitieris mihidñe miſcdie:nõ ſolum grauiter multipliciter ſuꝑ oẽm eſtimationẽ ⁊ ꝗmiratio nem meo:atq; ſuꝑoẽm cogitatum peccauiin te/ſeu cõtra te:ſed etiã cõtra curiã tuã celeſtẽ totã ¶ Et cõtra omia dona grarũ tuaꝝoẽſq; vtutes ⁊ ſingulas · omiaq; bona oꝑa quecũq; te actoꝛe ⁊ inſpiratoꝛe abhoĩbꝰfiũt:Cõtrato tam inq; curiã tuã:cuiꝰ pꝛeclarã ſocietatẽ · no biliſſimũq; ac beatiſſimũ cõſoꝛtiũ:nõ ſolũ nõ amaui/nõ deſideraui/nõ exquiſiui · ſ etiã nõ curaui · ĩmo potius contempſidñe miſcðie ꝓ quibus ⁊ quãtis aut qualibus dimiſi bona il⸗ la:quibus fruũtur/quibus incogitabilit᷑ gau dent dilecti ⁊ electitui/tam angeliqᷓ;homies in cuuitate illa tua/de qua gloꝛioſa dicta ſunt · que nec oculis vidit/nec auris audiuit/que pꝛeparaſtio de gloꝛie diligẽtibus te · C Que autem hic amaui amoꝛe peruerſiſſimo atq; ĩ⸗ ſipientiſſimo/et quod eſt verius inſaniſſimo· etiam ſi vera bona eſſent: fugatiua tamẽ ſunt eouſq; vt tanta velocitate fugiant:vt etiam abhis qui ea appꝛehẽdere ⁊ retinere totisſtu dijs inuigilant:totis virium ſuarum conati⸗ bus enituntur:nõ tã fugiunt qᷓ; etiam euane⸗ ſcunt · Nec minꝰ ipᷣi curſum rapidiſſimo pᷣſen⸗ tis moꝛtalitatis ab ipſis fugiant:quoꝛũ ſi neu trum eſſet:ipſa tamen moꝛs illa ab amatoꝛi⸗ bus ſuis violenter caperet · ſicut inceſſanter facit· Cum his autem oĩbus:gaudia iſta ſom niantiũ ſunt·⁊ riſus iſti riſus ſunt freneticoꝝ ſaie⸗ ſieb her twin Qu eor gm Mlor⸗ gtede funm fmmun co⸗ lenire nhi⸗ no⸗ ſunt wan oſn an⸗ ne⸗ nen oꝛ⸗ nter 1 N „ . . 8 4 . 4 elaboꝛes atq; doloꝛes ſpecialibꝰ laboꝛãtium moꝛb·ſic veriſſime dic vitat tue doctoꝛegre⸗ gius Aug Quid ampli de hmõi loqᷣr: fãtaſ mata ſunt ſomniãtiũ ⁊ illuſiões mẽte aliena⸗ toꝛũ · Tlanitates ſunt/dũ neccõferunt pleni tudinẽ ↄtinẽti:nec fulcimẽtũ innitẽti:nec fru rũ miſeriarũ mearũ abyſſus hoꝛrẽda· Place⸗ bat mihi habitatio iſta teterrima: ⁊ nobilita⸗ te aie tã indigna/ eẽ ſubſentibꝰ iſtis delicis ctũ laboꝛãtiin eis: Abẽdaciũ ſunt:dũ qð pꝛo⸗ mittũt nõ ſoluũt · Promittũt em ſatietatẽ et copiã/⁊ maioꝛẽ ſui:eſuriẽ atq; ſitim amatoꝛi⸗ bus ſuis habita ⁊ obtẽta ingerũt: Quia em̃ſi cuttu vᷣitas:oꝛe ſacratiſſimo dixiſti · Qui bi⸗ berit ex hac aqua ſitiet iterũ·⁊ potuiſſes viſſi me dixiſſe:ſitiet ampliꝰ⁊ ardẽtiꝰ Tu oꝛe tuo bñdicto/vocaſti fallaces diuitias·ſciebas em qᷓ; miſerabiliter fallãt credẽtes eis:⁊ ↄſidẽtes in ipᷣis· Sciebas q;to erroꝛe amatoꝛũ ſuoꝛum diuitie noĩent᷑ · cũ nõ ſolũ diuites nõ faciant: qn potiꝰ pauꝑrimos ⁊ egenos/eosꝗ poſſeſſo res earũ ſe credũt /efficiũt· ſiẽ ait qͥdã ex ppis latinoꝝ · qꝛ diuitie cogũt eſurire:⁊ poeta: In⸗ opem me copia fecit · Et iterũ · Creſcit amoꝛ nũmi q;tũ ipa pecunia creſcit·¶ & infelixxqS inſipiẽs/imoqᷓ; inſan negociatoꝛ fui:q tam pnicioſo tãq; diſpendioſo cõmertio:vera illa ſolidiſſima/a erna/ pcioſiſſima/ iucũdiſſima⸗ q;: ꝓ tã vilib/tã falſis / ta vanis / taq; fugaci⸗ cibus:ne dicã bonis p̊ potiꝰbonoꝛũ fantaſma tibus:deſerui · Quãta fuit cecitas mea: q;ta tenebꝛoſitas ocloꝝ coꝛdis mei:qͥ me vide taʒ execrabiles illuſiões:tã dãanabiles deceptio⸗ nes / nõ ſinebat ·q̃ tãta tãq; dolẽda ſemꝑq; lu genda mihi detrimẽta mea abſcõdebat · & ceca nox:qᷓ; opaca · qq; denſa nubes vitioꝛuʒ ⁊ pctõꝝ meoꝝ:eouſq; oꝑuerat oculos coꝛdis mei:vt nec memetipᷣm/nec tãta vicina/imo adherẽtia mihi mala aliqtenus agnoſcerem · Dñe mie q;tum obſoꝛduerat aĩa mea q toni⸗ trua ᷣmonũ tuoꝝ:⁊ tubas tuas ſcõs videlicʒ pᷣdicatoꝛes/a doctoꝛes tuos:audire me non ſinebat · ꝓfũda erat lethargia ſpiritualis mea:q̃ mevoce tua/q̃ vox tube eſt:⁊ vox toni trui magni:excitare me ⁊ euigilare ꝓhibebat Quãta erat ⁊ qᷓ dura iniqtas ⁊c ipietas mea. q̃ coꝛ meũ circũdederat⁊ oꝑuerat:qͥn potius armauerat eouſq; vt gladio ancipiti penetra bilioꝛ / penetrare nõ poterat · QAuã longe erã ate dñe de me ⁊ in q; ꝓfunda abyſſo malo⸗ rum meoꝝ:qᷓ; tenebꝛoſum chaos int te T me firmatũ:ꝙ lumẽ charitatis tue ſaluberrimuʒ ⁊ caloꝛẽ viuificũ bonitatis tue:vſq; ad me ꝑ⸗ uenire nõ mittebat Vere neſcieba/tibieram mihijpſi abſconditꝰ/imo ꝑdit erã · ve in regi one vmbꝛe moꝛthabitabã· ve ſedebã in tene bꝛis ⁊ in vmbꝛa moꝛtis / in cõcluſiõe hoꝛrifica vitioꝝ/⁊ pctõꝝ meoꝛũ vinclis ⁊ miſerabili ca 7 ptiuitate oſtrictꝰ ſᷣuitute neqᷣſſima/ac turpii/ ſima depᷣſſus· ⁊ qðẽ ſumma oim maloꝝ meo⸗ rũ placebat mihi tãta miſeria mea:imo tãta⸗ cõputabã · Frigebar / vrebar cõcupiſcẽtiarũ meaꝝ ardoꝛibꝰ pfoꝛabar vndiq; doloꝛibꝰla⸗ cerabar ⁊ dilaniabar ſollicitudinũ ⁊ paſſionũ aliarũ diſtractibꝰ· Et miſerrim atq; inſaniſ⸗ ſimus ego/tot⁊ tãta toꝛmẽta aie mec/eẽ gau dia ſomniabã · ⁊ pacẽ apellabã tot ⁊ tãta ma⸗ la mea in inferno iſto erã in tenebꝛis ⁊ in vm bꝛa moꝛtis ſepultꝰ putreſcebã ĩmo ſoꝛdebaʒ Iſti vermes erãt eꝑimentũ meũ:⁊ iſta tinea aſſiduarũ coꝛroſionuʒ erat culcitra mea ſiue ſtramẽtũ meũ · Juxta ſᷣmonẽ tuũ quẽꝑ Eſa· ꝓphetã tuũ locut es: ¶ Dñe de meꝰ nõ ſuf ficio recogitare immẽſitatẽ maloꝝ meoꝝ·Et qͥs ad h̊ ſufficere poſſet: Lu em ſcis ꝙ multo numero annoꝛũ peccare nõ ceſſaui:vel mala cõmittẽdo · velbona omittẽdo · Velin vtriſq; ſcʒ omiſſiõibꝰ⁊ cõmiſſionib vel ꝑtinaciter vl deſidioſe cõmoꝛãdo · Et cõuertiſiue reuerti ad te tardãdo· C Dñe deꝰ meꝰ qðẽ malũ cuiꝰ ego reus nõ ſum·velꝑpetrãdoillud oꝑe: vel volẽdo illud ꝑpetrare· Et hͥ in memetipᷣo:vel ꝑ memetipᷣm:vel in alio volẽdo ſcʒ ⁊ ↄſentien do · vt illud ipſe cõmitteret:vel laudãdo iſm malũ · vel adulãdo ipi/qͥ illud cõmiſiſſet· Vel nõ arguẽdoillũ cũ h̊ ad me ex officio ꝑtineret vel nõ compatiendo ipſipeccanti · vel qð de⸗ terius eſt gaudendo de peccato alterius: qðᷣ erat moꝛs ſpiritualis ipſius : vel omino nõ cu rando:quod erat infidelitas erga te grauiſſi ma · Non em̃ licere mihi poterat videre vnaʒ ex ouibus tuis pereuntem:⁊ alupis inferna⸗ libus deuoꝛari:⁊ nõ eripere cam de faucibus eoꝛum · Vel ſaltem qũo potuiſſem deuoꝛatio nihmõi nõ reſiſtere · In ſimiliquoq; damna⸗ tione me eſſe cognoſco de bonis omibus qð em̃ eſt bonũ quod in me nõ extinxi:vel ĩ alio nõ ꝑſecutus ſum/impediendone flieret: vel detrahendo iam facto · vel odiendo ipſumꝑ⸗ mittẽdo extingui vel gaudendo etiamſiper ibat:hoc eſt ſi extinguebatur in ipſo · ¶¶ Do⸗ mine miſericoꝛdie quot bona perierunt· vel me pꝛocurante vt non eſſent:vel me noniu uante vt eſſent · vel non nutriente ea: aut bes vt iuſtificer· ¶ &Æσ ſi qs dixerit · ꝙ reo cõ⸗ feſſo de maleſicio vel maleficijs: nullꝰẽ vltra LCapitulum abſtrahente eis auxiliũ meũ. ¶ Peccaui eti⸗ amotra ea dñe deꝰ meꝰ velnõ ↄgaudẽdo eis vel tibi ·quo actoꝛe fiebat/gras nõ agendo ꝓ eis · Et vt vnũ dicã · delicta mea qͥs intelligit niſitu cuiꝰoculis ſolis oĩa nuda ⁊ aꝑta ſunt. Coꝛã quo/nullꝰẽinfernꝰ.⁊ nullũ ẽ opimentũ ꝑditiõi: Nõ em̃ ſunt tenebꝛe neq; vmbꝛa moꝛ tis vbi ſe abſcondãt qͥ oꝑant᷑ iniquitatẽ · Ab⸗ ſcondãt inq; ab aſpectu lucidiſſimo oculoꝛuʒ tuoꝛũ · A me ſiqdẽ abſcondita ſunt mala mea ꝓpter ĩmenſitatẽ ⁊ innumeroſitatẽ ſuã q̃ coꝛ meũ obcecauerunt ⁊ meipſum mihi abſcon⸗ derũt · vt pᷣdixi · Opt em̃ eraĩ pietate ⁊ iiqͥta⸗ te mea · ꝓpt hignotſi um⁊ abiectꝰ mihijpſi · Ccoõpleta tanq; narratiõe facti ·qm io eſt factoꝝ:qualia facta:pctã vVvitia / vel eſſe veldici pñt · Allegabo cauſam meã añ tribunal miſericoꝛdiſſimi iudicis.⁊q̃ liter allegãda ſit ⁊ iuſtiſicanda iuxta mãdatũ ipſiꝰqð ꝑ Eſaiã edidit dicens· Narraſiqͥd ha locus eidem aliqͥd dicẽdi:ad iuſtiſicationem cauſe ſue:imo ſola ſnĩia cõdemnatiõis ei expe ctandaeſt/vtid iura teſtant᷑ ¶ Rñdeo in hꝙ etiã in iudicijs ſecularibꝰ/ reis cõfeſſis locus eſt clemẽtie:pquã leniunt᷑ pene:⁊ etiã venie ſiue miſcdie ꝑ quã interdũ oĩno ignoſcit᷑ · nõ em̃ poſſibile ẽ verã eẽ miſcdðᷣiam q̃ iuſticiã om̃i mode euacuat· Nec verã iuſticia:q̃ miſcdᷣiam totaliter excludit · Miſcdie nãq; vtusẽ iuſti⸗ cia · ⁊ iuſticie lumẽ miſcdia ·ſic dic Augꝰ·ua ꝓpter infirmaẽ miſcðia quã iuſticie vᷣtus nõ firmauerat:Et tenebꝛoſa miſcdia/ quã iuſti⸗ cia nõ illuſtrauerat· Pꝛopter h dic ꝓpha Coꝛ ripiet me iuſtꝰin miſcðia/qm̃ ⁊ iuſte miſeren⸗ dumẽ:⁊ miſericoꝛditer iudicandũ · Sic enim culpabile ẽ iiuſte miſereri · ſic ⁊ danabile ĩmi⸗ ſericoꝛdit᷑ iudicare· pᷣſertim cũ ipa vitas ĩ euã gelio dicat. Eſtote miſericoꝛdes ſic pater vr celeſtis miſericoꝛs ẽ· Et nunq; ↄtineat in ira ſua miſcðias ſuas ·ſic in ps · ſcptũẽ · Btũs aũt Greg illud lucidiꝰaffirmat dicẽs · ꝙ ʒeliſci di ſtrictio ð miſcòie vᷣtute ncce ẽ vt ardeat accla reſcat ·ſicoteſtat ẽ Cõſtantinꝰ ille romanoꝝ imꝑatoꝛ inqens. Qm̃ romani imperij digni⸗ tas de fonte naſcit᷑ pietatꝓpt qð Treges in⸗ VII ungunt᷑ cũ in regnihonoꝛẽ ⁊ officiũ ſublimãt᷑ yt ſciãt eẽ ſibi regale officiũ ipoſitũ / ex diuine bonitat miſatiõe:ꝓptdefendẽdos iiuſte op ꝛeſſos:miſcðieq; eẽ miſtros⁊ etiã debitoꝛes Sciẽdũ aũt tibi ẽ ꝙ ↄfeſſio reatuũ in ſeclari us iudicijs reis obeẽↄſueuit ad penã · Ante tribunal vo dei miſatoꝛis oĩm:nõ ſolũ nõ ob⸗ eſt ad penã:ĩmo etiã ꝓdeſt ad veniã ¶ Dicat᷑ igit᷑ ↄſident᷑ coꝛã iudice dðo /ſiue pr̃e miſcdiaꝝ ſiue ipi deo ac dño nr̃o ieſu:qͥ factꝰẽ nob a deo mia?⁊ iuſticia · qꝛ ↄfeſſio oĩm maloꝝ meoꝝ oim q; qͥ feci ⁊ facio/facit mihi ius obtinẽdi miam apud te dñe mĩe: hec em̃ ẽ lex ⁊ ſtatutũ curie tue quã ꝓmulgaſtiꝑ os Salomonis dicens· Qui abſcõdit ſcelera ſua nõ diriget᷑ · qͥ vo re⸗ liqrit ⁊ ↄfeſſus ea fuerit miam conſeqᷣt · Per haꝛac legẽ obtinuit in ↄſiſtoꝛio tuo rex dauid mi ſericoꝛdiã:iĩmo qð pl ẽ ⁊ lõge maiꝰ.ꝑſolũ ↄfeſ ſiõis ꝓpoſitũ ·ſic ißemet teſtat᷑ dicẽs · Dixi cõ⸗ fiteboꝛ aduerſuʒ me ĩiuſticiã meã dño⁊ ture miſiſti ĩpietatẽ pcti mei · Si igit᷑ ̊ potuit apð miam tuã ꝓpoſitũ ofeſſiõis:vt remiſſionẽ ipe traret tato pctõꝛi.qto foꝛti hB efficiat mihiip ſa feſſio:quã coꝛã te aduerſum meipᷣm facio ¶ Amplius qld aliud ↄſitẽdoc me accuſando coꝛãte facio:qᷓ;ius tuũ ⁊ ptra meipᷣm pſequoꝛ ⁊ iniuſticiã meã exequoꝛ · Accuſatio em̃ teſti ficatio: ptes iudicij ſunt due· ⁊ tertiaẽ ↄdẽna⸗ tio · quã ⁊ ego ptra meipᷣm non pᷣtereo:dũ me metipᷣm reũ moꝛtis erne coꝛã te pnũcio · Eth oĩa ĩdubitant iuſte facioĩ G iuſtꝰ ſuʒ :· Qua⸗ ꝓpr cũ ita ↄfiteoꝛ:iudiciũ iuſtũ facio de meip⸗ ſo· ⁊ iuſticiã tuã ptra memetipᷣm exedq:r · Juſtꝰ igit᷑ efficioꝛ:⁊ ꝓpt h iuſtificoꝛ ſic coꝛãte · Juſto aũt nõ ↄdẽnatio ſ᷑ abſolutio potiꝰ:⁊ remune⸗ ratio debet᷑ ĩↄſiſtorio tuo · Sniam & abſoluti⸗ onis a te iuſtiſſimo/miſicoꝛdiſſimoq; iudice: nõ imerito mihi deberidico ¶ Ampliꝰ/nõne iſta tua ẽ quã oꝛe aplico ꝓmulgaſti:qꝛſi noſ⸗ metipᷣos diiudicaremꝰ:nõ vtiq; iudicaremur Tu aũt vides:qꝛ memetipᷣm diiudico:nõ igi tur a te diiudicaboꝛ/idẽ ↄdẽnaboꝛ:¶ Ampliꝰ qlit᷑ verꝰ erit ſᷣmo ille ꝓpheticꝰ. Judiciũ ⁊ iu⸗ ſticia coꝛrectio ſedis tue · niſi Hĩtellexer de iu ſticia hac ⁊ iudicio qdðↄtra me exeqͥr · ⁊ qd de meipo coꝛãte facio/accuſando meipᷣm teſtiſi candoↄtra me crimia mea/pꝛonũciado ptra memetipᷣm:capitali ſnia me eẽ digniſſimum- ¶ Ampliꝰ ſi aliqs aliꝰ ↄtra me ſicpꝛocederet: ⁊T ᷓ intentiõe pia:nũquid nõ iuſte ageret:nũ qdnõ illũ iuſtũ iudicares in ꝑte iſta ·qto igit foꝛtius me iuſtũ iudicare debes:qͥ ↄptra meip⸗ Grrno llooſi Montey Mheis ſtecͤfh etfnuagn Mgapro lepet nni- ine tec ores er Ante dob⸗ Mca p deo dimn ſn e W hr⸗ ſer Uümi linſe c⸗ Nre⸗ n neſe hnhip mnfaao ſnc h go Lteſti üme Cth emeip le in fenun⸗ obe⸗ cle ohe ſnol⸗ ſhur ti e⸗ inin fdell ſoe leſtif ora um⸗ erer niu bigt ei⸗ Capitulum ſum tanto iuſtius ago· tantoq; maioꝛi ʒelo iu ſticie mala mea in meipſum ꝓſequoꝛ:q;to et natura ⁊ cõſuetudo humane milſerie eſt etiã in malis ſibijpſi ꝓpiciã eſſe: ſibiq; ignoſcere/ quẽadmodũ dixit poeta Neuius · Abihi inq; ignoſco · Meuiꝰſiquidẽ pctã ⁊ vitia qͥbus ipᷣe met laboꝛabat:in alijs ꝑſequebat᷑:nõ autẽ in ſeipſo · Interrogãſq; quã ob cãm inſeipſo ma lahmõinõ perſequebat᷑:rñdit · mihiignoſco · Hec eſthumane miſerie conſuetudo .quia in pte iſta nõ ſolũ in alios iuſti:ß etiam ſeueriſu mus · In noſipſos aũt iuxta modũ quẽ dixi ꝓ pitij ⁊ miſericoꝛdes·Cũ ecõtrario nos habe⸗ re debeamꝰ. Pꝛopꝛijs em̃ pctis nemo ꝑcere debet · potius abſq; vlla miſeratione illapſe qui:⁊ exterminarea ſe:Aliena vo cũ miſcdoia nõ qua miſereat᷑ pctis/ peccãtibus · hoc au tem eſt quã reqᷣru infirmitas ꝑ quã ⁊ ipſa reũ coꝛrectio adiuuat ·nõ que peccãtiampliꝰ pꝛe beat incentiuũ · tãto igit᷑ laudabilioꝛ ẽ iuſticia qua qᷣs ꝓpꝛia mala in ſemetipᷣo ꝑſequit᷑· ea iu ſticia qua illa in altero impugnat /q;to diffici lius eſt amari/c pugnare cõtraſeipſum q; cõ tra aliumquantoq; vtuoſius ẽ ꝑſecutionem ſuſtinere in ſeipſo:q; alij irrogare · Multo er go maioꝛis iuſticie habedus ſum:multoq; ac ceptioꝛis tibidñe miſcdie:meipſum ſic iuſtifi⸗ cans ⁊ ꝑſequẽs coꝛã te:qᷓ; ſialiũ iuſto modo ꝑ ſequerer · ¶ Amplius qͥd petebat ſapientiſſi⸗ musille coꝛã te cũ dicebat: In tua iuſticia li⸗ bera me · An nõ ẽ iuſticia tua illa in qua ſe pe⸗ tebat liberari / illa quã ego ſacio in memetip⸗ ſo · Ala naq; indubitanter donũ tuũ ẽ· ⁊ illam tu oꝑaris in me · vt em̃ eouſq; iniuſticia mea mihi diſpliceat:vt eq eouſq; oderim · vt eã taz ſtudioſe pſequar: qs ignoꝛar donü eſſe miſe⸗ ricoꝛdie tue: In hacigit᷑ iuſticiatualibera me ab iniuſticijs meis:faciens eã inualeſcere:qͥ uſq; iniuſticie mee q̃s ꝑipam pugno/⁊ꝑ quã illas ꝑſequoꝛ ſtare nõ valeãt añ illã:ſᷣ fugiat a facie ipſi.¶ Ampliꝰp ipaʒ iuſticiã tuã pugno cõtra om̃es iniuſticias meas:⁊ peã ꝑſequoꝛ illas ſicut tuipſe cõſpicis ⁊ ego ipſe te illumi⸗ nante video·Cõtraria ẽ om̃ibus iniuſticijs meis.mõ pñrigit᷑ in me ſimul eẽ cũ illa:pᷣſerti ſite cõfoꝛtãte ⁊ foꝛtificante illa vt debet ⁊ de⸗ cet inualuerit· ¶ Cõſident igit᷑ a miſcdia tua peto:vt oẽs iniuſticias meas ꝑiſtq a me remo ueas ⁊ extermines · Ad h em̃ illã cõtuliſti mi⸗ hi:vt ꝑeã cõtra eas pugnẽ ⁊ illas expugnem⸗ ſi adhuc eouſq; puula ẽ ⁊ virib inualida vt ad exterminiũ eaꝝ nõ ſufficiat ·tuũ dñe eſt adiũgere illã ⁊ cõfoꝛtare· Mõ em̃ minꝰ place⸗ gt tibi ꝑficere qð inchoaſti:qᷓ; qð placuit icho greqͥn potiꝰ tãto ampliꝰ placeat tibi ꝑficere qð incepiſti:qᷓ;ẽto melioꝛ eſt ia ꝑfectio operũ tuoꝛũ:qᷓ; inchoatio eoꝛũdẽ· ¶ Ampliꝰnunqᷣd nõ ipſa iuſticia cõtraria ẽ oĩbꝰiniuſticijs meis Hoc eſt vitijs ⁊ pctis·alioqͥn qũo aduerſet᷑ il⸗ lis:qualiter pugnarẽ ꝑillãↄtra eas niſiipᷣa re pugnaret eiſdẽ · Cũ igit᷑ ↄtraria ſimulin eodẽ eẽnõ pñ · hec aũt maniteſte in me eſt · J igit abierũt te exterminãte atq; delẽte vicia mea ⁊ pctãa mc igit᷑ iuſtificatꝰ ſum ꝑ miſoiam tuã:dono iuſticie ipſi Jure igit᷑ ⁊ merito pe⸗ tere poſſũ ate dñe miſcðie ſnĩam abſolutiõis ¶ De iuſticia pfecta ⁊ impfecta· Ca.VIII VBog ſi dixerit qᷣs · quia reuera bona qͥdã diſpoſi⸗ tioẽ ex q̃̊ memetipᷣm ita dijudicas atq; pſeq̃ris·Eᷣ nõ ẽ iuſticia nec iuſticie noĩe di gna · ideat ipᷣe qualiter hoc dicat · cũ mani⸗ feſtũ ſit:ex ipᷣa diſpoſitiõe eſſe vel ꝓcedere iu diciũ illud:vel iudiciũ ꝑ modũ qẽ iudiciũ non poſſe eẽ vł ꝓcedẽè niſi a verinominis iuſticia:· ¶ Ampliꝰcũ ꝑſe atq; directe repugt⁊ aduſet oĩ iniuſticie atq; pctõ · qũo nõ erit iuſticia vᷣe rõnis ⁊ noiĩs ¶ Ampliꝰ odiũ oĩs iiuſticie · nũ qͥd nõ iuſticia qdãẽ· ſiir ⁊ amoꝛ vtutũ oĩm:nũ qͥd nõ vtꝰaliq̃ẽ · Verũ qſiq; pᷣter rematq; p⸗ poſitiiẽ diſputaredehis nulaten dubzdũ ẽhmõi diſpoſitionẽ:quãda iuſticiã eẽ· Sic pe⸗ nitẽtia ꝑ modũ qͥ pnia nõ ẽ dubitãdũ eẽ q̊ndã iuſticiã · Silr ⁊ penitẽtẽ oẽm manifeſtũ ẽ eẽ iu ſtificãtẽ ſeipᷣm·⁊ ipʒ penitẽ nẽo igrat:qͥn ſitqð dam iuſtificare ſe · 18) reuera differt penite apenitere:⁊ dicunt᷑ 'm magis ⁊ minꝰ. Inue⸗ nit᷑q; penitere inchoatũ diminutũ · Inuenit᷑⸗ q; pfectũ penitere atq; cõpletũ· Lũc aũt ẽ ꝑ⸗ fectũ atq; cõpletũ ipᷣm penite?:cũ extoto aũtit hoĩema vitijs ⁊ pctis ·et ex toto ↄũtit iſmad coꝛrectionẽ: qð ẽ dic ad declinãdũ adipᷣaʒ ſa⸗ tiſfaciendũ ꝓillis iux arbitriũ ecclie:cuideus dedit libᷣtatẽ autoꝛitatẽ ⁊ ptãtẽ iudicij pnialis Intdũ aũt videbᷣ aliqͥs aliq;tulũ dolere de ſu⸗ is vitijs ⁊ pctis:⁊ ea intdũ ipᷣis diſplice · verũ⸗ tñ nõ qͥuſq; ⁊ vſq;q̃q; ꝓ illa deſerãt·⁊ tãq inci tatiĩ moꝛtẽ ⁊ exminiũ eoꝝ adexpuãnð ↄtra ea arma pnie⁊ diſcipline oronis/⁊ alioꝝ pᷣſidi oꝛũ qbꝰↄtra ula pugnat᷑ aſſumãt· De poꝛibꝰ vero ⁊ impfecte penitentibus:atq; ad gr̃am vndecũq; conãtibꝰ: intelligẽqus videt᷑ ſmo EK beati Gregoꝛij quo diẽ · Interim fac quicqͥd bonipotes:vt deus illuſtret coꝛ tuũ ad peni⸗ tentiam· Aanifeſtũ em̃ indubitanter eſt om nemillum qui penitere deſiderat/⁊ querit la chꝛymis / oꝛatiõibꝰ vel alienis ſuffragijs/aut quibuſcũq; alijs modis ꝙ aliquatenus poſſit dici dolere atq; penitere devitijs ſuis aut pec catis · verũtũ nõ vera atq; ꝑfecta penitẽtia? · quẽadmodũ qui dicebat · Cõcupiuit aia mea deſiderare iuſtificatiões tuas in om̃i tempo⸗ re · Pꝛoculdubio deſiderabat iuſtiſicationes dei: cũ deſideraret deſiderare eas·Cur enim deſideraret deſiderare eas:niſi ꝓpter ipſas· Et ꝓpter hoc multomagis deſiderabat ipas qᷓ; deſideriũ ſiue deſiderare earũ · verũtñũ nõ erat eideſideriũ earũ ·qᷓ;tũ ⁊ quale cõcupiſce bat illud habere · Ita eſt de quibuſdã penitẽ⸗ tibus:quia penitentia eoꝛũ nõ eſt niſi conatꝰ quidã vel pᷣparatio ad verã ꝑfectãq; pniam: Et eſt indubitanter inquiſitio vere peniten⸗ tie atq; cõplete ſtatus ille eoꝛũ:¶ Et ppter B cũ ꝑfecta penitẽtia · pfecta ſit iuſticia ſiue iuſti ficatio:qua ve penitẽs ſemetipſum iuſtificat: vt diuine iuſticie diſtrictionẽ ſiue diſtrictã vlti onem effugiat ⁊ euadat· Seu qð eſtdeo acce ptius:vtiuſticie diuine ſatiſſiat:⁊ phocplace⸗ at deo vera pfectaq; penitẽtia · vere pfecteq; iuſtiſicat nihil diuino iudicio vel vindicte ĩ pe nitente relinquẽs: NMõ em̃ deus iudicat bisin idipm · ſicut dic ꝓpheta· Neq; retractat vnqᷓ; pniale iudiciũ:cũ verũ atq; ꝑfectũ cõpletũq; fuerit· Et h inſinuauit Apls in ſermone ſuo quo dixitê/ꝙ ſi noſmetipſos djudicaremꝰ:nõ vtiq; dijudicaremur: Facit ad h̊ ipſuʒ ſermo quẽ audiuiſti in pcedentibus · videlicet iuſti⸗ cia ⁊ iudiciũ coꝛrectio ſedis tue· ꝓpter hoc iu dicium / dixit ille ſcũs ⁊ ſapiens Job · Nunqͥd qͥ nõ amat iudiciũ ſanaripõt/qð abſq; dubio de iudicio iſto pniali rectiſſime intelligit᷑· Coꝛ rectus em̃ vere ꝑfecte iudicatus:ab alio iudi cio indubitãter tutusẽ· nec alið iudiciũ opoꝛ⸗ tet vt timeatpᷣſertim cũ diuine miſericoꝛdie iudiciũ pnĩale placeat. Sic ißemetꝑ Eʒech · teſtificatus eſt dicẽs · Nolo moꝛtẽ peccatoꝛis ſed magis vtↄuertat᷑ ⁊ viuat · Quiaigitur qͥ bñ coꝛrexit:eſt ꝑfecte iuſtiſicatus · Et ꝓpter hoc iam iuſte ⁊ plene liberatus ab iniuſticijs ſuis omibus:⁊ abſolutus a vinculis eoꝛum/⁊ debitis penarũ infernaliumſihoc eiinnotue rit:nõ habet neceſſariũ petere aliquid hoꝛuʒ cũ iam omiailla receperit·ſ potiꝰgratias age re largitoꝛi iſtoꝛũ bonoꝛũ: Sile aũt reiiſtiꝰeſt ctus eſt· Hõ em̃ ſuꝑeſt ei inquirere albedinẽ vel ꝑtem aliquã albedinis· Augmentũ vtiq; ⁊ obſeruationẽ atq; cõfirmationẽ inceſſanter petere debet: ꝓpter imenſitatem periculoꝛũ quibus interius ⁊ exterius:⁊ vt ad vnũ dicaʒ ex omi ꝑte patet iuſticia · Sed ne ipſa iuſticia in ipſo/vacet a ꝓfectu ⁊ incremento:cũ ocio⸗ ſitas ⁊ infructuoſitas om̃i gre ⁊ vtutiinimica ſit· ſicut docet beatus Greg.dicẽs · quia dile⸗ ctio vera ocioſa eſſe nõ poteſt · ⁊ tus ſemper aut deſicit aut ꝓficit Quiaigit᷑ vᷣitas ⁊ ꝑfe⸗ ctio iuſticie ſue/ vix innoteſcit alicui:nulli ex⸗ pedit ceſſare ab orTonibus hmõi vicʒ /quibus ⁊ mũdatio abiiuſticijs ⁊ liberatio petat᷑· Ve⸗ rum qm̃ de impfectiõe penitẽtie ſue plene cõ ſtat:⁊ liquet plerũq; vnicuiq; noſtrũ · Mani⸗ feſtum eſt in eo ſtatu neminẽ nr̃m deficere de bere ab ofonibus añdictis · In eo em̃ ſtatuin in eo quiplene dealbatus ⁊ ꝑfecte albus eſſe M dubitanter eſurimus ⁊ ſitimus iuſticiã:licet⁊ eſurie ⁊ ſitidebilibus ⁊ impfectis·tũ quia pꝛo mittit᷑ nobᷣ ſatietas cõtraria ipᷣo oꝛe ſacratiſſi⸗ me veritatis Petenda eſt inceſſanter iſta ſa tietas inſtantia ac deuotiõe qua poſſumus:q̃ vicqʒ nobᷣ dat᷑ vt eam petamꝰ:Dicenduʒergo eſt miſeratoꝛi largiſſimo adiuua conatꝰ nr̃os dñe miſcdie:quibus conamur adteq ſcis eos nihil eſſe ſine te:ſicut cõfitebat᷑ tibi Sapiens ⁊ſcũs tuꝰ Augꝰ · dicẽs · Scio dñe quia ſine te nihil ſunt omes conatus meioꝑperimanuum tuarum poꝛrige dexteram tuam:qua me tra has ad te:⁊ extrahas de abyſſo miſeriarũ me agrum · Cõuerte me dñe · · ex toto verte ad te · Jacens em̃ in lecto tot egritudinũ ⁊ languo⸗ rum/ vertere me extoto/ſine toto nõ poſſuʒ adte · Aiſerere meidñe qm̃ infirmus ſum:ſi 7 miſerandiſunt infirmi coꝛꝑe:qᷓ;dto magis mi⸗ ſerandiſunt infirmimente· Oñe miſcdie/ qͥd obſiſtit mihivel aduerſat᷑ quo minus miſere⸗ aris mihi · ¶ Scio dñe te illuminante:quia nõ obſiſtit mihi adhoc miſcdia tua· Hõ em̃ obſi- ſtere põt /vel cõtraria eſſe ſibijpſi · Hoc aũt in dubitanter eſſet · ſi oꝑationẽ ſuã que eſt miſe⸗ ratio tua impediret · Abſit aũt ha miſcðia tua qð nec vllo genere rerũ iueniripõt videlicet vt res aliqua ſibipſi aduerſet᷑:⁊ oꝑationẽ ſu⸗ am naturale atq; debitã impediat · Aut obſi⸗ ſtit igit᷑ mihi in hoc iuſticia tua:aut vitia mea ſiue peccata:vłfoꝛte vtrũq;· ſiiuſticia tua obſiſtit:⁊ mihi⁊ miſcðie tueĩ ꝑte iſta:qũo igit nõ potiꝰ obſiſtit qͥ minꝰ dares mihi donũ ↄfeſ ſionis iſtiꝰ Nõ em ẽ eiadaucta vxtusĩ ꝑte iſta ee dn Nnch Mer llori dicz, ſtich ocio⸗ meca die⸗ lper gſe⸗ Wler⸗ gas e⸗ eq an⸗ gede uin en nupe Nuſ fllaſ⸗ nmgi ſfos os ens ete wum eia rüme adte ng⸗ poſ ſonel Nod “ lere⸗ ia no obſ⸗ Wrin innie⸗ u Allet ll⸗ l mea nn⸗ gil el eiſta . 5 cõtra me ex cõfeſſione iſta:qn potius multo⸗ minus iuris habet contra me ꝑillam · Quãto em̃ magis meipſe coꝛã te iuſtiſico: tãto minꝰ iuris⁊ iuſte ptatis reliquit᷑ iuſticie tue/ad vin dicandũ in me · Si em̃ ex toto atq; ꝑfecte me⸗ ipſe iuſtiſicarẽ:nulle eſſent ꝑtes iuſticie tue: ad iuſtificandũ me vel ad obſiſtendũ mihi qͥ⸗ cũq; modo · Ex iſta igit᷑ confeſſione minꝰ põt vt ita dicã/⁊cõtra me ⁊ cõtra miſcdðiam tuam iuſticia tua ¶ Ampliꝰ qualiter obſiſtit mihi iu ſticia tua/cũ egoipſam adiuuem ꝑiſtam con ſeſſionem meã:imo potiꝰ manifeſtũ ẽ(quiaip ſa parat etiã pᷣparatis in me miſcdie tue viam dũ me dignũ ⁊ idoneum aliquatenus efficiet miſeratio miſcdie tue · ¶C¶ Amplius nec decet nec poſſibile eſt miſcdðiam tuam ocioſam eſſe: qua ꝓpter neceſſe ẽ eam oꝑari oꝑatiões ſuas ⁊T maxime in eos qͥad eam ſepᷣparant:qui ad eam fugiunt .qͥ illam quaſi qð a teipſis datum eſt querũt · Et nõne ego dñe miſcðie vnus ex illis ſum:qͥd em intendo: vel queroꝑ omnes iſtas accuſatiões / teſtiſicatiões/⁊ ↄfeſſiones contra me / niſi vt miſerearis mihi?quid intẽ⸗ do reuelatione atq; oſtenſiõe vulnerũ.niſi vt medearis illis ꝑ miſe cdᷣiam tuã:Similit ꝑ oſtẽ ſionem pauꝑtatũ mearũ atq; defectuũ:quid intendo vel quero: niſi miſerationũ tuarum ſubuentiones ⁊ bñficia:¶ Amplius · qͥd põt intendere contra me iuſticia tua niſi vindictã iuſtiſſimã· Perditionẽ em̃ ⁊ deſtructionẽ ope ris tui/ qð ego ſum:nullo modoꝛum intendit iuſticia tua · Alioqͥn cõtra teipᷣm intenderet⁊ pugnaret · Nõ intendit igit᷑ deſtruere in me: quod tu feciſtiĩ me· Hoc em̃ tu adhucdiligis i me:qͥ nihil eoꝝodiſtiq̃ feciſti Qð tuãt dilig⸗ in me / iuſticia tua odire nõ poteſt· qua ꝓpter necꝑſequi:nec deſtructionẽ illius intendere vllo modo põt · Odit igit᷑ ſolum illð in me qð ⁊ tu odis in me:videlicet feditates /defoꝛmi⸗ tatesedepꝛauationes/ac turpitudines: qᷣbꝰ ego depꝛauaui ⁊ deturpaui quod tu bonum⁊ pulchꝛũ feciſti in me dñe miſcdie · ec ipemet odi/⁊ ꝑſequoꝛin me:⁊ pugno cõtra ea q́;=tum tudas ⁊ adiuuas · Nõdũ ſiquidẽ ꝑfecto odio odiilla · Nec vt foꝛtis ⁊ implacabilis inimicus totis viribus ⁊ ſtudijs pugno contra illa · qm̃ nõ eouſq; foꝛtis ſum adhuc:vt poſſim hoc· et cõtra ipſa pugno /licet debiliter ⁊ adhuc infir miter cũ iuſticia tua/anõ contra eã .· Iniuſte igit mecũ agit ſiptra me ẽ mihiq; obſiſtit:· Im poſſibile eſt aũt iuſticig tuam inique agere vl iniuſte · quia impoſſibile eſt vt in ſtatu iſto in qͥ me poſuit gra tua:cõtra me ſit iuſticia tua: neq; igit᷑ iuſticia tua/nec miſcdᷣia tua ↄtra me eſt · Sola igit᷑ vitia mea ⁊ pctã cõtra me ſunt- Quia igit᷑ contra teipſum ſunt · illa em inimi⸗ cituiſunt:quos ĩplacabiliter ſemꝑ odis· Ad⸗ iuua ergo me/cõtra me pugnantẽ c ante tri/ bunal miſcðdie tue contra ipſa litigantẽ · Bel⸗ lum em iſtud ⁊ litigiũ/cõtra inimicos tuosẽ: Adado etiã quia ꝓpter te eſt · Propter h̊ pu⸗ gno contra ea⁊ litigo:quia tu odiſti ea · et qa bñplacitũ tuũ ẽ impugnatio · Sed et ꝓpter h̊ dñe miſcðᷣie ea in me ꝑſequoꝛ ·qm illa ſola pꝛo hibent ⁊ impediunt ne tibiplaceã:⁊ ꝓpter G exterminareilla a meipſo enitoꝛ:vt vides·qͥ⸗ bus adhuc poſſim conatibus vt exterminem a meipſo:quecũq; tibi diſi plicent in me: vt ip⸗ ſis pꝛoꝛſus abraſis/⁊ extirpatis a me:tibipla citus efficiar/⁊ acceptus · ⁊ ſic me recuperes ⁊ poſſideas ſołꝰ totaliter:cuiꝰme eẽ recogno ſcoiure pleniſſimo:iureq; ſingulari. ¶ Bellu ergo iſtud tuũ eſt· qm̃ victoꝛia tuaẽ·qͥ ſcis me nõ niſi vᷣtute tua victoꝛẽ eſſe poſſe illoꝛũ · Cã iſta tua eſt: qm de iure tuo · de llo / vicz vt il⸗ lud obtineas in iudicioiſto/contendit᷑· Scis em dñie ꝑiniquiſſimã vſurpationẽ/ ⁊ ꝑnicio⸗ ſam voluntatem meã:vitia mea/a peccatum intrare poſſeſſionem meam:ipſius qͥ tuũ ius ſum totaliter abſq; ꝑticipe vllo/⁊ccõſoꝛte· Ne ſuſtineas vlteriꝰ iſtos tam odibiles mihi ⁊ ti⸗ bi inimicos poſſidere ius tuũ:quod egoipſe ſum · Scio dñe quia iuſtiſſima ẽ iſta pena mea dure videlicetſeruitutis:⁊ crudeliſſime tirã⸗ nidis:quibꝰ me inceſſanter pꝛemunt ⁊ affli⸗ gunt dñi iſti · vicʒ vitia mea/⁊ peccata qͥbꝰme turpiſſime ⁊ inſaniſſime ſubdi · Et ſi placere ti bi merito põt iſta tanta pena mea:quia iuſtiſ ſima · Diſplicere tibi tũ debet iniuria ⁊ contu⸗ melia tua:qua tibi faciunt in me:tam nequirt abutentes medñi iſti · Et ꝑiſtos:etiam demo nes ipſi qui ꝑ ipſos in om̃em iniuriam ⁊ cõtu⸗ meliam tuam abutunt᷑ me · An tibi debet pla⸗ cere plus iſta tanta pena mea iuſtiſſima:q; ti⸗ bi diſplicere iniuſtiſſima dñatio dñoꝛũ vtroꝛũ q; iſtoꝛũ:q̃ nulla iniuſtioꝛ:nulla nequioꝛ:nul⸗ la bonitati tue intolerabilioꝛ · ¶ Petitio victoꝛee in conflictupnie· Ca.X Xomnibꝰiſtis iitur colligo aggregata ratioci⸗ ustione:quia nec miſicoꝛdia tua contra me eſt:nec iuſticia tua in iſto beno vel CLapitulum 22 èòM! en iudicio. Ceccata vero mea que pꝛoculdubio auerſos aſe ſentit / ⁊ conſpicit· ⁊ contraſe re⸗ * contra me ſunt ·⁊ etiã contra te nõ debent p⸗ bellantiſſimos amoꝛe creatoꝛis· In quo ma—⸗⸗ all ualere · ne dicam cõtra te:ſed etiam nec ↄptra gistanto gloꝛificat᷑ deus q́;to magis?⁊ mira⸗ c me / in iſto iudicio vel pᷣlio:de quo euidenter bilius bonũ eſt iuſtiſicare impium:q; toꝛque⸗ ti oſtendi põt:ꝙ vtrũq; vnũ eſt videlicet tamp re/ ſuſcitare moꝛtuũ in vicijs ⁊ peccatisſan in lium q;ᷓ iudiciũ· Vlince igit᷑ in iſto iudicio parri ctumq; ac deuotiſſimũ dei ſeruũ efficere:qn e⸗ ter ⁊ pllio:qui vides victoꝛiã hic ꝓuenire non to melioꝛ eſt ipᷣa ſanctitatis gra:qᷓ; pctõꝝ vin⸗ Uas poſſe niſi vᷣtute tua· He patiaris me ſuccũbe⸗ dicta. Nũquid nõ exte dixit ſanctus ſapiẽs · in re ⁊ vinci:ꝓpter infirmitatem ⁊ defectũ vir⸗ Augꝰequia maius fuit paulũ ſuſcitare mẽte: per tutis ppꝛie · ſed da virtutẽ potiꝰ ad vincẽdos qᷓ; laʒarũ coꝛꝑe · Quis aũt dubitat · q;tũ gloꝛi tam odibiles inimicos tuos:quidas laſſo vtu ficatus fuerat ex co oꝑe:ꝙ laʒarũ coꝛꝑe ſuſci⸗ ne tem · C his qͥ nõ habent foꝛtitudinem ⁊ robur tauit:to igit᷑ magis gloꝛiſicatus fuerit ex multiplicas · An denegaſti vnqᷓ; vᷣtutẽ ⁊ foꝛti⸗ ſuſcitatiõe pauli:que eũ de moꝛte vitioꝛum ꝰ e tudinem certantibus ꝓte:ſiue in iudicijs ſi⸗ peccatoꝛũ ſuſcitauit · Tanto naq; ex mirabili d ue alias vbicũq; Ne incipias igit᷑ a me ſiue n oꝛibns oꝑibus ſuis / eſt eimaioꝛ honoꝛ et ma⸗- me .qð nulli vnq hominum te feciſſe:nemo fi ioꝛ gloꝛia:q; ex minoꝛibus/qntoillaa miriſicẽ & 1 Q delis ignoꝛat ¶ Amplius rũdere mihi o iuſti⸗ tia⁊ magnitudine pꝛecellũt minoꝛibꝰ.C Am cia creatoꝛis ſi eouſq; tibi placeat vindicta à& plius nõne ⁊ illud ſiliter dicit idem ſanctuset 6 me/adeoq; auida es cruciatuũ ⁊ toꝛmentoꝝ ſapiens Augꝰ·quia maius eſt deo iuſtiſicare meoꝛũ: Dic obſerro ꝓpter quid placeat tihb impium: q; creare celum ⁊ terrã· Maioꝛ em̃ . 6 iſta vindicta? Scio quia nõ poteris rĩdere: eſtei gloꝛaa ex iuſtificatiõe vnius impij:q;; ex velaſſignare niſi alteram ex iſtis duab cau- creatione celi⁊ terre · Ethoc indubitanter / ſis:videlicet iuſticiã vindicte/⁊c gloꝛiã creato apud intelligentes ⁊ cognoſcentes miriſicc⸗ 9 ris · Quia igit᷑ ybi maioꝛ vtraq; iſtarũ cauſa⸗ tas magnalium ipſius. In iuſtificatione aũ=t rum euidenter eſt· ibi debet tibi maioꝛ eẽ ſte vnius impij:eſt nobiliſſima victoꝛia · Vincit iu ajqmoꝛ c auiditas vindicte:⁊ cruciatuũ meoꝛũ diabolus vincit᷑ ⁊ peccatoꝛ ſuipſius/a ſemet Cie Meceſſeẽ vt magis ſibi placeat vindicta:qua ipſo:tam bello q; iudicio vt pᷣdixi· Taãta q; tãa ſie egoipᷣe creatoꝛi facere parat ſum. Jam autẽ q; magniſica largitio venie eſt gre:vt huma ade dixi:quia iuſtiſicatio qua vere acꝑfecte peni: nus intellectus eas nõ ſufficiat admirari:fir Eenco tens ſemetipᷣm iuſtificat: maioꝛisẽ eiglie: ca ibi innouatio ⁊ refoꝛmatio imaginis ⁊ ſimili⸗ Ae que iuſtificat alium· Adieci etiam quia lauda tudinis creatoꝛis in animahumana Nec mi ee bilioꝛ: ⁊ ipi creatoꝛi acceptioꝛ· Aagis igirtur nus mirifica:qᷓſi de trũco arido ⁊ putreſacto ſt placet tibi pnĩalis vindicta: quãde meipio fa⸗ oliua ſpecioſa ⁊ vernans ſubito efficeret᷑. vel nin cere cupio·qᷓ;illa que ꝑtoꝛtoꝛes demones/vł de poꝛco ſpurciſſimo aut buffone:ſpecioſiſſi⸗ ign ꝑ quecũq; toꝛmẽta inferripoſſet· Adhãc igik mus aſpectuq; deſiderabiliſſimus iuuenis ef ere neceſſe habes intendere ⁊ nõ alijs me toꝛto⸗ ficeret᷑ · Vincitur ibi ⁊ ira tua:cui reſiſterene hio⸗ B ribus tradere ¶ Amplius nõne maioꝛis ẽ glo mo põt:abipſa miſcdia tua · yſi magnificen mnlit rie creatoꝛi:vt ipe faciat ſibi miniſtros deuo-⸗ tia remiſſionũ tuarum ⁊ largitio munerum- lleta tiſſimos:qͥs habuit hoſtes ⁊ aduerſarios:to⸗ gratiarũ tuarũ⸗xvt de alijs taceã ipa heredi ſe⸗ tum aũt ei h ꝑ pniam efficit᷑ qui em ꝑ peccata tas felicitatis eterne:maioꝛ eſt q; celum ⁊ ter Afi ⁊ vicia inimicideiſunt /cõuerſi ꝑpniam eiuſ-⸗ ra · Tot igit᷑ ⁊ tãta tãq; magnifica oꝑa tua cõ tn dem deuotiſſimi ſerui efficiunt᷑· Et qð ẽ mira currũt ſimul/in vna vnius contritipeccatorꝭ⸗ ön bilius:ſuijpſoꝛũ hoſtes ⁊ aduerſarij:ppter ip iuſtificatiõe:vt minoꝛa merito reputent᷑ celũ P ben ſum fiunt /ſimul etiã vindices ⁊ toꝛtoꝛes ·dů⸗ cterra:q; illa ſint:¶ Quis aũt cogitare ſuffici Z eßn⸗ modo in ſemetipſo qᷣcqᷓ; contra creatoꝛẽ ege ar grarũactioões que tibi ꝓilla reddant᷑·⁊ col igtu runt: diſtricte vindicant: ⁊ſeuere puniũt. J⸗ laudationes que tibi placuere:que ⁊ ſuꝑ om ſnauit los etiam diabolus ſentit conuerſos: hoſtes nem admirationem noſtram ſunt: pulcherri poof, atrociſſimos /eiq; rebellantiſſimos ⁊ ad om - marum ſublimiumq; miliciarumtuarumex⸗ horn nem voluntarẽ dei ꝓ viribus pꝛomptiſſimos ercituum videlicet omnium angelicoꝛum: fe ſin⸗ quos pꝛius dũ eſſent in vitijs ⁊ peccatis ha⸗ ſtinantq; tibi ĩ celis:inde agitur gaudiũ.Tu D buit ſubditiſſimos · Et heceſt mutatio dextre em̃ dixiſti:⁊ facta ſunt celum ⁊ terra·tu man⸗ 1 excelſi:qua diabolus nõ ſine grauiconfuſõe: daſti ⁊ creata ſunt· Nihil verbo tuo omnipo⸗ nn⸗ e ſan Vn. eS. le: dori l mer uunt wi ſi⸗ 5 R ſae her ner it . fit ⸗ Ai⸗ e e ch⸗ edi er 90 aid kteii Acol eni, mfe⸗ Tu n⸗ ipc⸗ scä . ä H tenti· nihil mandato beneplacititui ſe oxo⸗ ſuit:⁊ cõtradixit · nihil ibi quicq; difficultatis adhibuit · Et ipſa etiã celum ⁊ terra:ſi qͥddiffi cultatis ⁊ reſiſtentie ogponere potuiſſemcre⸗ ationi ⁊ foꝛmationi ſue:nullatenus hec feciſ- ſent · qͥn potius ſiquid iuuaminis ad hoc adhi bere potuiſſent:toto gaudio ⁊ auiditate illð ad h adhibuiſſent:¶ Hõ habesigit᷑ o pulcher rima/oſemꝑ om̃ino laudanda dei iuſticia: ꝓ pter quod te vel mihi oponas /vel mihialiq⸗ tenus auerſaris ſiue in vindictam de meſu⸗ mendam ſiue in gloꝛiã creatoꝛis intendens· An nõ ego ⁊ ꝓpugnatoꝛ tuꝰſum in pꝛelio iſto ⁊ aduocatꝰ in iudicio iſto · Quid em̃ alið intẽ dovel q̃ro·niſi vt totũ me recuꝑes:totũq; poſ ſideas · Hõ em̃ pugno vłiitigo:niſiↄtra capil 2 les inimicos tuos:vicʒ iniuſticias meas:⁊ nõ poteſt nõ e ſſe tuumadiuua igi᷑ ppugnatoꝛẽ tuum:⁊ aduocatum in bello tuo iuſtiſſimo at q; iudicio · Alioqͥn nõ ſolum mihi:ſed etiã tibi ipſi deeſſe merito reputandus es· Loquoꝛ amplius vnum verbũ tibi dñe miſericoꝛdie · ⁊ dicam · quia opoꝛtet te miſereri mihi:ſalua ꝑ om̃ia iuſticia tua · ſimiliter ⁊ iuſte agere mecũ ſalua ꝑpom̃ia miſericoꝛdia tua · mõ em̃ eſt poſ⸗ ſibile vt alterum iſtoꝛuʒ ꝑmittat bonitas tua: videlicetvel ledi iuſticiam tuã ·velledi miſeri coꝛdiam tuam· Vtraq; enim bonitas ẽ:neq; em̃ contraria ſunt vllo modoꝛum · nec altera alteri vllatenus aduerſat᷑·imo ſi phas eſt di⸗ cere:mutuo ſe ꝑ omia adiuuant · Abſit em̃ vt ſic vindictã iuſticia expetat:vt miſcdðiam om⸗ nino euacuetAbſit ſimilitervt miſcdᷣia tua ſic ignoſcere intẽdat:vt iuſticiam tuam pꝛoꝛſus excludat · Zu igit᷑ plargus miſeratoꝛ es:⁊ ni⸗ hilominꝰ in miſerando ſeruãs iuſticiam · Et ſi militer ſeuerus vindicatoꝛ:in vindicando tñ illeſam per om̃ia ſeruãs miſcdðiam· Auia igit ſi me per penitentiam iuſtiſicas:⁊ ſalua eſt ꝑ om̃ia iuſticia tua:⁊ ſalua per om̃ia miſericoꝛ⸗ dia tua · Confidenter dico:ꝙ neceſſe habes nõ neceſſitate coactionis / ſed ſupabundãtia liberrime bonitatis tue:iuſtificare:¶ It em̃ vere ⁊ perfecte penitente ſalua eſtꝑ om⸗ nia iuſticia tua/dum nihil in eo impunitũ re⸗ linquitur· Omis em̃ vere acperfecte penitẽs pꝛo om̃ibus cõmiſſis ⁊ omiſſis ſeipſum punit ꝓ omnibꝰ nãq; dolet ⁊ erubeſcit:⁊ ſibijpſi ira⸗ ſcitur:⁊ ſicut tuipſe ad nudum conſpicis:etiã cogitatiões malas /in ſeipſo punire nõ negli⸗ git · Quis em̃ vere penitens eſt quinon dole at pꝛo eo:ꝙ quicq; quod tibidiſpliceret cogi⸗ n omi tauit · Et intendodñe miſericoꝛdie ꝙ ſaltẽ in vniuerſali pꝛo omibus quibus te offendit /de bet ſaltem dolere vniuerſaliter:qui nullaʒ ex offenſis tuis excipit velpᷣterit· De ſinglis em ſingulariter dolere vel penitere:interdũ foꝛ⸗ ſan nõ eſt poſſibile alicui:ſicut neq; ſingulari ter recolere aut memoꝛiter tenere · Delicta enim quis intelligit · Excuſatio penitentis ꝙ nõ debet tm̃ puni riq;tum meruit· Ca- X Bog ſidirerit gq .quis.quia quẽadmodũ in ſingu⸗ lis cõmiſſis ⁊ omiſſis ſingulariter peccat/quicũq; peccat ·ſic ⁊ ſingulariter emẽ dare ſingula/ ⁊ pꝛo ſingulis ſatiſſacere ſingu/ lariter debet · Rñdeo hmõihomini:quia hoc nõ ſolũ iuſticie tue nõ eſt·ſed etiaʒ nechuma⸗ ne · Quotcũq; nãq; latrocinia qͥs cõmiſerit: nõ tot eiſuſpendia vel moꝛtes alie irrogant qn potius hec vno ſuſpẽdio humana iuſticia reputat:in eo omia vindicata ·⁊ hoc qᷓ;tuʒ ad ipſam humanã iuſticiã ꝑtinet· que poſt vnam moꝛtem coꝛpoꝛis:nõ habet amplius quid fa⸗ ciat in peccantem · Aliter aũt ſe habʒ in veriſ⸗ ſima ꝑoĩaq; ſy laudanda iuſticia tua:q̃ vna moꝛte veteris hominis /om̃ia vitia ⁊ peccata in anima humana moꝛtificat ⁊ extinguit·vni caq; infuſione iuſticie ſeu gratie tue:oẽs ſoꝛ⸗ des ſpũales emũdas ⁊ abluis:quẽadmodum infuſione foꝛtiſſime medicine:om̃em infirmi⸗ tatem curas:⁊ quẽadmodũ vnica infuſione thyvriace virtuoſiſſime/venena omniũ pctõꝝ ⁊ vitioꝛũ exterminas pꝛoꝛſus ⁊ diffugas Obiectio contra pꝛedicta. Ca · XI Volg ſi direris U. Dñe miſcðie/quia nõ q;tũ iuſticia re 2 quirit ſeipſum punit/etiaʒ penitens quãtũcũq; vere ac ꝑfecte · qm̃ pene eterneſi⸗ ue gehennales debent᷑ vnicuiq; peccãti moꝛ⸗ taliter · Pene vero pniales quãtecunq; ſint: nulle ſunt comꝑatione illarum · qua ꝓpr nul⸗ lus ex vere ⁊ ꝑfecte penitẽtibꝰ /punit ſe tãtis penis pnĩaliter:qᷓ;ẽtis dignꝰẽde dei iudicioet iuſticia · Rñdðo tibi in hoc dñe miſcdie · qꝛ iuſti cia tua nõ reqͥrit Ra pctõꝛibꝰ.vicʒvt tantis ac talibus penis ſeipos puniant· Infernales nã q; pene:quos tenent nõ emendant aut coꝛri⸗ gunt · Nõ eſt em̃ in inſerno qui conſtar tibi · Capitulum . GBAmplius pene ille nõ ſunt cõtrarie vitijs et peccatis:cum ea necexterminẽt nec minuãt: neceis vllatenus aduerſent᷑ ſeurepugnẽt eiſ dem:qͥn potius ꝑpetuo conſoꝛtio coheret eiſ⸗ dem · ¶ Amplius pene hmõi nihil aliud poſ⸗ ſunt in eis in quibus ſunt:niſi ꝙ eos toꝛquẽt ⁊ excruciant · Hoc aũt bonitati tue nunq; per ſe placet dñe miſcðie· Hõ em̃ delectaris in ꝑ⸗ ditione viuentiũ · Diabolice nãq; malignita⸗ tis eſt illud ꝓpꝛium:amare penas ⁊ toꝛmẽta hoĩm· Scio nãq; te docente:quia pene malo rum tã angeloꝛũ q; hoĩm placent tibi · non qꝛ pene illoꝛuʒ ſunt:ſed quia iuſte· ⁊ ideo bone: „ „ 740 „ Et quia a teipſo ſunt:Diligis igi᷑ in hmoipce nis oꝛdinẽ ⁊ pulchꝛitudinẽ iuſticie · Diligis in eis ⁊ gloꝛiã tuã: HNõ em̃ parũ te gloꝛifſicat pe⸗ na maloꝛũ iuſtiſſima: que eis te actoꝛe ſimul T⁊ꝓ iudice irrogat᷑ Claret etiã inuictiſſima omi potentia tua:qua punis pᷣncipes tenebꝛarũ: ceteroſq; repꝛobos:qui bonitate tua⁊ pᷣcla⸗ ra benificentia tua in iniuriam tuã ⁊ cõtume⸗ liã abutunt᷑· tuiſipſis bñſicijs contra te ſe ſuꝑ⸗ biam eleuãtesdũ ꝑ eam ſubijciunt᷑ ⁊ artant ſupplicijs/adeo impotẽtes effecti:vt nihil vl⸗ terius poſſunt niſi dolere ·qͥ in rebus peſſimis exultauerũt:nihil amplius qᷓ; cõfundi obpꝛo⸗ bꝛio ſempiterno:⁊ ignominia que finem non habẽt · qui tam male gloꝛiabant in ſeculo iſto niqhil aliud pñt q; egere/apᷣmieternalit pau⸗ pertate artiſſima:que eſt omniũ bonoꝛum ir releuabilis inopia qua diuicias ſpũales ſapiẽ tie vicʒ ⁊ vtutũ /velreiecerũt velcontempſe⸗ runt:⁊ fallaces coꝛꝑales ſeu temꝑales diuiti⸗ as inoꝛdinatiſſime eripuerunt vłladminiſtra uerunt · Dico etiam ꝙ pene ille eternales per petuo auertunt a te dñe miſcdie·:Nõ em̃ tra dunkt᷑ in illis niſi quos ineternũ ꝓieciſtia facie tua · ⁊ ſine vlla ſpe miſerationis ⁊ liberatiõis dereliquiſti. Qua ppter a penitentibus iuſti⸗ cia tua penas hmõi nõ requirit · alioqͥn cõtra ria eſſet ⁊ miſcdie tue/⁊ ſibijpſi · AMiſcdᷣie ſiqͥ⸗ dem:dũ nõ ſoluʒ miſeros pctõꝛes in miſerijs vitioꝛũ ſuoꝛũ ⁊ pctõꝛũ nõ deſereret ·ſed eiſdẽ etiã miſerias incomꝑabiliter adaugeretredi req; eos ad tuã miſcðiam ꝓhiberet · Si vero ipſi aduerſaret᷑:qm̃ peccatoꝛũ iuſtiſicationeʒ tur illas ſolas iuſticia tua reqͥrita pctõꝛibus: que adillã reducant eoſdem · ⁊ ab iniuſticijs vitioꝛũ ⁊ peccatoꝛũ illos liberent ⁊ emundet ꝓculdubio impediret:conſtituens eos in eo ſtatu in quo iuſtiſcati ſumus·redire ad iuſti⸗ ciam nõ eis poſſibile vllo modo · Penas igi Hec aũt ſunt ſole pnĩales: Dico igit᷑ coꝛaʒ te C. dñe miſericoꝛdie:qꝛ ille doloꝛ iuſticie tue ſuf⸗ ficit in pctõꝛibꝰ:qui eos faciat ⁊ querere me⸗ dicinam miſericoꝛdie tue:et ſubijcere ſe eos cure medicinalitue. Siliter ⁊ iſte timoꝛ iuſti⸗ cie tue ſufficit in eiſdem peccatoꝛibus:qͥ eos faciat fugere ad miſericoꝛdiam tuam que ſo⸗ la eſt refugium vnicũ miſeroꝛum · Sic ⁊ eru⸗ beſcentia illa ⁊ confuſio:que eos faciat abſcõ dere:⁊ turpitudines ⁊ feditates vitioꝛũ ſuoꝝ ⁊ peccatoꝛum a facie tua:⁊ ab aſpectu ſancto rum oculoꝛum tuoꝛum · que faciat eos vela⸗ re ſiue oꝑire omia alia pudenda · Oꝑimentũ aũt iſtud ⁊ velamen vnicũ eſt:ipſa eoꝛundeʒ reuelatio:⁊ hoc nõ eſt niſi ſincera confeſſio il⸗ loꝛum ·ſicut mos eſt confeſſionem fieri in ec⸗ cleſia tua:vbi confeſſionẽ hmõi non ſolum ſa craſti:ſed etiã ſacramentuʒ mire ac virtuoſe ſanctificationis feciſti · Sic dico ex eruditiõe tua ⁊ magiſterio /quia ſatis eſt iuſticie tue tã⸗ ta ira contra vitia ſua ⁊ peccata in peccatoꝛi- bus:que eos faciat armari ⁊ accingereſe ad expugnanda ea:⁊ in moꝛtem exterminiũ eo⸗ rum eos accendat:quouſq; viuere de cetero patiant᷑ · Ethec vtiq; ꝓpoſito ⁊ voluntate Et eſt ꝓpꝛia intentio ſancte ire iſtius:vt in vin⸗ dictam tuã ⁊ ſuam:hoc faciant · In vindictaʒ quidẽ tuarũ iniuriarũ:a cõtumeliaꝝ tuaꝝ q̃̊s in ſeipſis tibi dño deo irrogauerant: In ſuam vero vindictam:hoc eſt ꝓpꝛie moꝛtis vltio⸗ nem:quã ꝑ vitia ſua ⁊ peccata ſibijpſis intule runt · Sic dñe miſericoꝛdie dico de indignati⸗ one · quia ſufficit tue iuſticie vt tanta ſit in pec catoꝛibus:que eos eouſq; erigat ⁊ eleuat:vt eis de cetero ſubeſſe velſeruire dedignetur· Eaq; aſeipſis tãqᷓ; viliſſima excutere oĩnoq; conculcare:deſpicereq; illa ꝓponat · Sic di⸗ co⁊ de odio:quia ſufficit iuſticie tue vt impa cabiliter ꝓponant peccatoꝛes pᷣliari ac decer tare contra vitia ⁊ peccata:vt neq; fedꝰ nec amicitiam de cetero cumeis habere pꝛopo⸗ nantneq; fines ſuos intrare aut inter fines ſuos illa habitare vllo pacto ꝑmittant ·ſed tã q́ᷓ; gladio ⁊ igne illa pꝛofugare atq; extermia re/ vbicũq; ⁊ vndecũq; poterint:ſtudioſe ac viriliter intendat· De abominatione quoq; quid aliud mihi dicendum eſt coꝛam te: niſi quia iuſticie ſatis eſt:vt in peccatoꝛibus tata ſit vitioꝛum ⁊ peccatoꝛum ſuoꝛum abomina⸗ tio:vt nauſeam eis pꝛouocet ⁊ vomitum eo⸗ rum· Abominatio nãq; vſualiter dicit᷑ · quaſi nauſeam vel vomitum aſpiciẽtibus / aut alit re ſ. leſll⸗ eme⸗ ſeeos iuſti⸗ geos leſo⸗ eru⸗ abſc iſox mad Veg⸗ meni unce inec⸗ Muna moſe dnoe eeti⸗ tog releag leo⸗ e Et in⸗ 3 ß a ro⸗ nrole⸗ Grar⸗ npr g ſeſoiſ⸗ illud ſentientibus faciat · Et intendo vomi⸗ tum ſpũalem:qui eſt ſincera ⁊ integra confeſ ſio peccatoꝛũ:qua tanq; humoꝛes noxij⁊ fe⸗ tulentie ſeu ſpurcitie intolerabiles oꝛe ꝑ con feſſionem eijciunt᷑ ſeu vomunt᷑· De alijs aũt hmõiaffectiõibus ad pnĩalem iuſtiſicationeʒ ꝑtinentibus:mittote ad tractatum de pniĩa: te inquit quilegis hoc : qui tractatus eſt ꝑs li bꝛi de ſacramentios Bnc autẽ re⸗ uertar ad loquẽdũ iuxta quodin ceperamdño deo noſtroqͥ eſt de miſcðie · ⁊ repetã ei:qm acerbitas ⁊ vehemẽ⸗ tia paſſionum in penis pnialibus dñe de me⸗ us meritotibi placet · ex eiſdem cauſis quibꝰ ⁊ in penis infernalibus:Aulta autẽ habent alia bona videlicet illa magnifica oꝑa tua q̃ᷓ pᷣdixi:videlicet reſuſcitationẽ a moꝛte ſpiritu ali · refoꝛmationem a defoꝛmitate monſtriſi⸗ ca · quia vitia ⁊ peccata deturpat aias huma⸗ nas ·: Deinde victoꝛiam mirificã ⁊ triũphum nobiliſſimũ:qua poteſtates infernales vin⸗ cunt᷑ ⁊ diffugant᷑ a peccatoꝛibus: Ereptioq; pꝛede de faucibus ⁊ dentibus leonum infer⸗ nalium · Mirificentia quoq; reedificationis templideiin manibus peccatoꝛum:cuiꝰ ſpeci oſitas atq; ſtructura ex lapidibus pᷣcioſis ſeu gẽmis donoꝛũ ·virtutũ :⁊ gratiarũ:verbis hu manis explicari nõ põt · habent ⁊ reꝑationẽ imaginis ⁊ ſimilitudinis tue in animabus hu manis:cuiꝰpulchꝛitudinem cogitatushuma nus nõ attingit · habent ⁊ reſuſcitationẽ pol⸗ ſeſſionis tue:qua ⁊ tu recuꝑans peccatoꝛes ⁊ ipi te · qua largitate magnificentie tue que poteſt eſſe pᷣclarioꝛ:dũ ⁊ veniã imenſoꝛũ toꝛ⸗ mentoꝛũ:⁊ dona ineſtimabilia vᷣtutũ ⁊ grati grum: ⁊ ius in hereditate celeſti que eſt eter⸗ nafelicitas:⁊ teipᷣm redonas penitentibus · E ¶ Dñe miſcðdᷣie qͥs admirari ſufficiat· vel etiaʒ cogitareſtudeat aut valeat illud celeſte ⁊ ſpi⸗ rituale conuiuiũ:qð inſtauras in vniuſcuiuſ⸗ qᷓ; peccatoꝛis pnĩali cõuerſione · in quo om̃is exercitus pulcherrimarũ ſublimiũq; milicia⸗ rumtuarum:nõ ſolum ſplendidiſſime ſed eti am beatiſſime cõuiuant᷑ · gaudioq; incogita⸗ bili iucundant᷑ atq; reficiunt᷑ · ſicut tuipſe oꝛe tuo ſacratiſſimo in euãgelio vitatis tue dixiſti quia gaudiũ eſt angelis deiſuꝑ vno peccato⸗ re penitentiamagente · Dñe miſcdie illud eſt Mdeo placeant oꝑa penitẽtie · Ca· XII indubitãter nuptiale actriumphale cõuiuiuʒ Nuptiale quia animã peccatricem que cum diabolo meritricata fuerat · virginitatiſpũali reſtituis ⁊ refoꝛmas · Et cum nuptiali benedi ctione ⁊ ſanctiſicatione denuo recuꝑas ·pꝛo⸗ pter qð dixi feſtiuũ cõuiuiũ illð nuptiale · Lri umphalevo ꝓpter victoꝛiã gloꝛioſam ⁊ trium phum nobilem antedictũ · Quare manife⸗ ſtum eſt ex om̃ibus iſtis· penas pniales eẽ in⸗ compabiliter melioꝛes:⁊ incomꝑabiliter ma⸗ gis tibi placitas⁊ acceptas:q; infernales ſiue gehennales ſed ⁊ maioꝛis eſſe verioꝛiſq; iu⸗ ſticie / q; illas · cũ iſte iuſtiſicent penitẽtes · ille vere iniuſticias nec tollant nec minuant:nec vllo modo leuant·Certũ em̃ eſt eas aias que hinc ad infernalia ſupplicia tranſeunt: ſuppli⸗ cijs illis nullatenus melioꝛari · Alioqn pꝛoceſ ſu temꝑis in ĩferno ⁊ innocẽtes ⁊ bone fierẽt ſi ſupplicia illa iniuſticias vitioꝛũ ⁊ peccatoꝛuzʒ minuerent: Nemo aũt ad modicuʒ intelligẽs ignoꝛat:verã iuſticiam veris iniuſticjs adeo contrariam eſſe/ac repugnantẽ:vt cum illis in eodem ſubiecto nullatenus eſſe poſſit · Cõ fidenter igit᷑ peto a te dũe miſcdðie qð dignum ⁊ iuſtũ eſt:vicʒ vt pene pniales plus tibi pla⸗ ceant in me q;infernales·hhe em et totũ tol⸗ lent quod tibidiſplicet in me · ⁊ me tibi faciãt placitum ⁊ acceptũ · e placabunt iuſtam irã tuã:qua ſcʒ iuſtiſſime iraſceris peccatoꝛibus penitere nõ curãtibus ·⁊ ſatiſfacient iuſticie/ ⁊Treſtituent tibi ius tuũ integre ⁊ plene· Jus aũt illud egoipſe ſum ⁊ om̃e ſeruitiũ · om̃iſq; ſeruitus quibus dñationi tue ſeruire debeo- . n inferno vero tuſcis /quia ne.no tibi fuit · ¶Dicam⁊ amplius dñe miſcdðie ſitam auida ẽ iuſticia tua penaꝝ mearũ:quid igit᷑ faciet mi hihmiſericoꝛdia tua: Nũquid eque potens eſt ⁊ larga atq; ꝓpenſa ad miſerendũ:vtiuſticia tua feruens ad puniendũ:Ethoc eſt dicè ad tollendam velad leuandam miſeriam:vt illa vicʒz iuſticia ad ipſam infligendam vel adau⸗ gendam . aut ſufficiat miſcdie tue in eis qͥ co⸗ nankt adte · quiq; q;tũ das ⁊ adiuuas reuerti cupiunt ⁊ enitunt᷑ adte:ptem meritarum pe narum eiuſdem remittere · ⁊ tm̃ de penis eis reſeruare::ne ꝑpetuo incogitabiliter crucien tur· Dñe miſcdie hocipᷣm facis cõtumacibus ⁊ rebellibus · Iphamq; iuſticiam tuã nõ timen tibus / dulciſſumam miſcðiam tuã nec queren tibus / nec etiã curantibus · An dignüũ ⁊ iuſtũ eſt antete:vt nõ melioꝛis conditionis ſint qͥ qᷓ;tũtu adiuuas enitunt᷑ rediread ten Place⸗ LCapitulum retibi · ỹ illi qui omino ſe auerterũtate · ⁊ eo⸗ uſq; contemnant:te vt nec querãt nec curẽt te · Multo magisigit᷑ ⁊ abſq; vlla comꝑatiõe ꝑpenſioꝛem decet eſſe·qͥn potius opoꝛtet bo⸗ nitatem tuã in illos qᷓ; in iſtos · in quo aut erit ꝑpenſioꝛ niſi ios ex toto ſaluos trahas ad te atq; recuꝑes:¶ Amplius dulciſſime miſera⸗ toꝛnũquid nõ infernus locus damnatiõis ẽ/ atq; ꝑditionis eterne · Manitfeſtũ eſt igit om nibus illis:quos flãmis ceteriſq; toꝛmẽtis in fernalibus tradis:nihil eſſe ſalutis autlibera tionis:ſicut nec demonibus · Niſi foꝛte qs di. cat:quia meritoꝛũ ac debitoꝛũ ſupplicioꝛum: alijs plus/alijs minus detrahit᷑ atq; remittit Seld hocqᷓ;parũ eſt ad imenſitatẽ miſcdie:et qᷓ longe diſtans abillo · Hoc eſt etiam dñe ꝓà nNemo vnq; inuocauit te: ꝙ nemo vnqᷓ;a pꝛe llrrrga miſcðdᷣia tua petiſſe credit᷑· Auis em vn ᷓ cogitauit oꝛare te:vt ptem dãnatiõis eter⸗ ne eidem remitteres:⁊ dimidiã eiſalutem da res: vel etiã q;cũq; ſalutis: An nõ verũ dicit ille ſanctus⁊ ſapiens veritatis tue pᷣco Amõ; dicens Hephas eſſe a te qui ſũme miſericoꝛs es:dimidiã ſperare veniam · Multoſoꝛtius 7 dimidiã petere gloꝛiã· Quod etiã inde mani fſeſtumẽ:quia omes quicũq; ab initio mundi miſciam tuam exoꝛauerunt: tanq; nefariam hymoi petitionẽ declinauerunt ( Ampliꝰ dñe miſcðdie te docente ac reuelante iam nouimꝰ ⁊innumerabiles ſaluare/qui ſaluari oĩino nõ volunt nec curant· Sicut manifeſtum eſt de puulis quos ſacro vł viuifico fonte baptiſma tis regeneras Nõnullos etiam incredulos ⁊ rebelles in ipſa rebellione ⁊ incredulitate vi⸗ ſitas ⁊ ſuſcitas de tanto ꝓfundo moꝛtis et te nebꝛarum · Sicut ipᷣm ſanctiſſimũ aplm tuuʒ paulum:qui totis ſtudijs ⁊ viribus pugnauix contrate:tantaq; malignitate ꝑſequebat᷑ te: ſicut tu oꝛe tuo ſacratiſſimo ad eũ locutus es dicens . O ſaule ſaule quid me perſequeris- Mto igit᷑ maioꝛi largitate dignũ ẽ ac decẽtiſ ſi num miſcdiam tuã in eos effundi qui paceʒ tuam qui veniã qui gratiam tuaʒ vt pñt et tu adiuuas atq; das a te obtinere nitunt᷑. mnon dico dñe miſcðie quia meritis eoꝛũ debestur venia ⁊ gratia tua de ſuoꝛũ iuſticia vłiure me ritoꝝ · Sed dico hoc decere ĩmẽſitatẽ miſcdie tue:vt te inuocantes qualiter poſſunt et apᷣ⸗ ueniente eos gratia tua recipiũt·non cõfun/ dankt: ſicut docuiſti eos ꝑ ꝓphetã tuũ loquẽ/ tem ad tet dicẽtẽ · Nõ cõfundar qm iuocaui te· Et per aliũ dixiſti · qs inuocauit dñm er de ſpexit eũ:Cõſundant᷑ aut ꝓculdubio quiqð petũt non obtinẽt:⁊ depſiciũtur · quoꝛũ pᷣces nõ auduunt / dñe miſcdᷣie. IAtimões quos lo quoꝛ coꝛã te:nõ ex me vel meiſunt:ſed ex te ⁊tui ſunt ·ſi non placent tibi /quia meiſunt:vᷣ dono tuo placere tibi debẽt:quia ⁊ dona tua ⁊ tui ſunt ·Quũo em̃ ᷣmões hmõi loq̃rer: niſi tu pones in oꝛe meo:niſi tu dares eos / ⁊ digi to tuoidẽ ſpũſcõ ſcriberes eos ĩ coꝛde meoꝛ ꝓpter hoc igit᷑ debent tibi eſſe placiti⁊ acce⸗ pti · qꝛ vt dixi tuiſunt · ex dono tuoſunt: Neq; em̃ mercuriꝰille: qui nõ tã falſiſſime qᷓ; etiã im pijſſime deus eloquentie apud ꝑditiſſimos v deceptiſſimos homines/⁊ dictus ⁊ habit eſt omi artificio rethoꝛicohos ſermones cogita⸗ ico confidenter dñe miſcðie/ EK ꝙſicut dignũ ⁊ iuſtũ eſt:nec vacuã nec ocio⸗ re potuiſſet ſam eſſe iuſticiã tuã:qͥn potius neceſſe eſt vt exeat in largiſſimas ac ꝓfundiſſimas miſera⸗ tiones:pᷣſertim in eos quos pᷣuenit ipſa tãma ghis taq; ſalutaribus donis:vt iam cupiant⁊ vt poſſunt querant· Neq; em̃ vt pᷣdixi poſſibi le eſt:ſic dimidiare miſerationes tuas:aut ini micari in eos potiſſimum qui nõ ꝑtes miſera tionum querũt aut perunta te:ſed plensã ꝑfe cctãq; veniã ⁊ gratiã tuã:vt ſepe dixi q;tũ das ⁊ adiuuas a te petũt · Illud aũt denegare nul lus põt: vnã (ſaltẽ ſalua iuſticia tua ꝑoĩa ſal⸗ uoq; iure tuo in omibus)vtpᷣſtes pfectam ple namq; gratiã ⁊ veniam que ſunt in vita iſta miſerationis tue plenitudo· Et quidem in do mibus religioſis te actoꝛe conſtitutũ ⁊ oꝛdia tum vt quiinde abierunt velexeunt recipian aAntur . vel ſaltẽ vſq; ad te ſalua tñ oꝛdinis di⸗ ſciplina· Quia igit᷑ miſcdie tue nec numerus nec menſura cũ ab oꝛdine ſanctiſſimo tuo:et regula ſanctiſſima chꝛiſtianitatis totiens ab⸗ errauerim:⁊ exiuerim põt denegari mihi:qͥn ad illa reuerſus recipiar:ſaluo tñ oꝛdinis chꝛi ſtiana diſciplina:hoc aũt eſt niſi pnĩa tua q̃ ĩ ecclia tua ⁊ iniuugi ⁊ agicõſueuit Ampliqꝗ nõ deſeruiſti me deuiũ ⁊ ab errantẽ:qũo non aſſumes reuertentẽ atq; coꝛreptũ:. Mon de⸗ ſeruiſti inq; quẽ nec reuocareceſſaſti· necad⸗ huc ceſſas: Vnde em̃ mihi ſunt deſideria iſta quibus te reconciliarideſidero:qͥbus ad pacẽ ⁊ gr atiã redire cupio· Vnde iſte accuſatiões quibus contra memetipᷣm ꝓpter iniuſticias meas litigo / niſiate / quidonis iſtis tanq; bñ⸗ dictionibus dulcedinis tue pꝛeuenis me·nec in aliquo leſa eſt iuſticia tua:per hãc tam piã tq; indebitã puentionẽ miſcdietue: Qm̃er⸗ ſ or eſol denn cr (en cͤ ſo⸗ pat gl ( llc teyp „Mta esſu ſaͤe lhſtn fumn. ſuſwer Upaul ſenebe unde Eede oe Muamnf nme gc uſces uoso gexre ſunn; e n renic digi meo⸗ acce⸗ daͤmm fmdsr e cogity⸗ ldie/ E coc⸗ ſeeſtyr nlere⸗ uͤm Mpant uponbi gautin len, nige iins fenud aſal⸗ mpe taiſta minde 1i ſcpn lngn⸗ H ma gob⸗ ſien ddn ad we 1. oron onde⸗ Necac⸗ guiſa Alace ſhes iuſncns möli⸗ eltt pia Oher⸗ go ſoꝛtius nõ ledet᷑: niſi iſta dona mihi cõple⸗ ueris atq; pfeceris. Magis em indignus erã ingignus nũc ſum:vt iſta tua dona mihi com pleas atq; ꝑficias:qᷓ; eraʒ donis iſtis anqᷓ; illis me pᷣuenires· aliquatenus em mepparãt ad iuſtiſicationis et gratie tue plenitudinẽneqq iſta pᷣuentiõe miſcdðietue:anteqᷓ; ea me pꝛeue nires · nũc ſiinſit pꝛeuentꝰ ꝑfectione iuſtifica tionis et ſanctiſicatiõis tue · Etlonge minus dubitãdũ ẽ vllo modoꝛũ quin multo longius ſinta miſcdia tua qui eã nec querãt nec curãt A qᷓᷓ qui eꝗ cupiunt atq; deſiderãt licet exiliter minusqᷓ; deberẽt hoc faciãt: ¶ Amplius que ſũt oꝑa magniſicẽcie miſcdie tue ppꝛie ac pcla ra· Certũ eſt mihi dñe quia lenire miſeriam tollere eã/ignoſcere/liberare/ſaluare ⁊ pꝛe⸗ uenire· etiam nõ valentisvenire ad te/ in be⸗ nedictionibꝰ dulcedinis tue qᷣbus aliᷓtenus cognoſcãt te/et beneſicia tua q̃ receprũtate deinde mala ſuaa que reddiderũt benificẽcie Ddeſidrant et enitantur licet infirmiter exire tue/⁊ mala in quibꝰſunt ·atq; ea q meruerüt: eta quibus non eſtei/refugiuʒ · velliberatio ſiue ſaluatio niſi per penitentiã tuam · Et cuz his pᷣdonas eis etiã vt diſpliceãt ſibimetipſis in omnibus·ſemꝑq; diſplicent tibi · cupiãtq; ⁊ de malis ſuis ⁊ redire ad te qui es ſalꝰet vita ecoyx · Sic dico et de timoꝛe tuo quieſt ⁊ initiũ ſapientie et expellit pctm̃ ·qm̃ quiſine timoꝛe c:nõ poteſt iuſtificari· qm de pᷣclaris ⁊ ꝓpꝛijs operibus miſcðie et pᷣſertim in peccatoꝛibꝰ q illos pᷣuenis:et fugere facis q̃ſi a facie colubꝛi pctã.fugere inqad te:quiſicfugientes beni⸗ gniſſime ſemꝑ ſuſcipis:et etiam cũ gaudio et congratulatione iucũdiſſima et aplauſu: Si ergo nõ obſiſtit iuſticia tua:qͥn iſta operetur milſcòia tua in pctõꝛibus: non obſiſtit eo inq; tempoꝛe qͥ vt ita dicatur foꝛtioꝛ ẽet magis ar mata contra peccatoꝛes· to minusigitur obſiſtet poſtq; arma ſua foꝛtioꝛa: ⁊ allegatio⸗ nes ſuas validioꝛes ↄtra eos amiſerit: RArma ſiqᷣdẽ foꝛtiſſima iuſticie tue:et allegatiões va lidiſſime/contra peccatoꝛes ſunt /ſuꝑbia eo⸗ rum contumatia/ duritia / iniuria ſalutis eo⸗ rum:et impugnatio ipᷣius gratie:qualis erat in paulo apoſtolo cum chriſtum dominũ per⸗ ſequebatur. Qualis eſt et in illis qui etiã ver bum dei repellunt aſe· et auertunt aures ſu⸗ aꝗas ſe legem tuam audiant: ꝓpter quod eoꝝ oꝛatio execrabilis eſt coꝛam te Armaiſta om nia amiſit / i iuſticia cõtra me· Nihil emhoꝝ eſtin me · iĩmo te actoꝛe et datoꝛe contraria: qbus ſi phas eſt dicere foꝛtioꝛ eſt effecta et tã qᷓ;armata miſericoꝛdia tua:ad pugnandum pꝛo me:et ad reſiſtenduʒ ire tue cui ſola opi⸗ tulatione illi reſiſtitur · ſicut dixit ſapientiſſi⸗ mus et ſanctiſſimus et a teipſo in hoc edoctꝰ Gregoꝛius dicens · Ire dei tunc reſiſtitur · cũ ipſe qui iraſcitur opitulatur · te ergo per iſtaʒ pꝛeuentionẽ miſericoꝛdie tue ſic opitulante mihi:ire tue adeo foꝛtiter reſiſto:vt ſuꝑabũ⸗ dantia miſcdie tue vel aufferre vel minuere vł retardare· de cetero mihi nõ debeat Am plius quis laudat aut ſuperabũdare dicat mi ſericoꝛdiam tuam in eos:quos eterne moꝛtiſ ⁊ damnationis ſupplicijs perpetuo deputas: ¶ Amplius pꝛopheta ate ſolo edoctus:etec cleſia tua tota magiſterio tuo ſolo inſtituta et erudita:a te petit inceſſanterauerte iram tu am abeis tu ſolus eshuius poteſtatis: Non eſtigitur ab eishoc requirendum:rerum em natura impoſſibilium nulla eſt obligatio:apðᷣ eos quibus impoſſibiles ſunt · Abunda igi⸗ tur tuipſe miſericoꝛdia eouſq; quo auertis iram tuam:ſicut te docente et dictante dixit pꝛopheta tuus Dauid dicens: Et abundauit v́vytt auerteret iram ſuam Abundauit vtiq; miſericoꝛdia qua pꝛouidit totigenerihuma⸗ no: ſacriſicium irrecuperabilis placationis: ipſum videlicet deumac dominum noſtrum ieſumchꝛiſtum:qui eſt pꝛopitiatio pꝛo totius mũdi pctis ſufficiẽs · Sic ⁊ abũdãtia in me eo uſq; ẽ tata largitate tue miſcdie:vt dares coꝛ ↄtritũ mihi:qð nunq; deſpic⁊ ſpm̃ ↄtribulatẽ qͥẽ tibi ſacrificium ſufficientis / et gratiſſime placationis · Abundauit itaq; miſericoꝛdia pater miſericoꝛdiarum:dum ipe ſibi pꝛeuidit chariſſimum ac benedictum vnigenitum ſu⸗ unm victimam holocauſti · Cuius obligatiõis placate mundo placaretur· abundauit et ip⸗ ſe vnigenitus eius benedicta miſericoꝛdia· quide ſeipſo hocfecit ſcilicet victimam holo⸗ cauſti· offerens ſeipſum tanq; agnum imma⸗ culatum in odoꝛem ſuauitatis / in ara crucis quo ſacrificio et placatus eſt pater miſericoꝛ diarum mundo:⁊ mundus eireconciliatus ẽ: ſic apls ſcripſit illũꝗᷓ nõ nouerat petm̃ ꝓ nobᷣ fecerat pctm̃ qð ẽdicere hoſtiã ꝓ pctis · Et ite rũ · de erat in xpᷣo mundũ ſibi recõciliãs· De vtroq; igit᷑:pr̃e miſcdᷣiaꝝ·vicʒ/a bñdicto vni⸗ genito ei / rectiſſie itelligo qð ẽ dem̃ p ꝓphaʒ Abũdauit vt auerteret irã ſuã· Abũdare igit te decʒ mĩa ſuꝑ iuſticiã:qꝛ mia tua ſupexaltet iudiciũ · an decʒ ꝑ largã bonitatẽ tna tua Capitulum ſupabundet miſcdie tue:ſi ei hoc eẽtira tua contineres miſcdias tuas: ¶ Amplius nonne om̃ipotentiã tuã ꝑcendo maxime ⁊ miſeran⸗ do manifeſtas: Quid aũt eſt manifeſtatio oĩ potentie ⁊ bonitatis tue:niſi gloꝛificatiotua: maxime igit᷑ gloꝛiſicaris ꝑcendo ⁊ miſerando lhoc aũt te decet maxime miſereri ⁊ parcere· Aaxime aũt digni ſunt quibus ꝑcis ⁊ miſe⸗ rearis ſcʒ qͥ pꝛopter te ſibi necꝑcunt nec miſe rentur · ſed potius ſeuere ſeipſos iudicant· R lis ergo nullo modo denegenda eſt miſericoꝛ dia tua:hmõihoĩes quid aliud agunt dumin ſemetipſos iuſticiã pnialẽ exercent:niſi ꝙvi⸗ ces iuſticie ſue agunt:⁊ executoꝛes eiſdemſe gerũt:tanq; quidã toꝛtoꝛes et ſatellites tui: Si igit᷑ cum illis pacem nõ habet iuſticia:qui miniſtrieiuſdem ſunt ocioſiſſimi atq; fideliſſi mi:ſed in illos cõdemnationẽ ⁊ moꝛtẽ intẽdit iuſticia tua:quis ſibi ſperare poteſt paceʒ ab illa. ¶ Amplius bellũ qð contra iniuſticias me as ſuſcepi:bellũ cõmune ẽ mihi/⁊ iuſticie tue ⁊ bellum vtiq; iuſtiſſimũ · Impoſſibile igit eſt vt iuſticia tua contra me ſit in bello iſto· Alio⸗ qn cum inimicis meis erit:⁊ hoc in bello iniu ſtiſſimo · Bello em̃ iuſto nunq; pugnat iniuſti cia · Juſtiſſimũ ſiquide m bellum meũ contra iniuſticias meas · Ipſarũ vero contra me/nõ põt eſſe bellum niñ iniuſtum · Quẽadmoduʒ bellum ſpiritus aduerſus carnem · ipᷣm iuſtiſ⸗ ſimum eſſe neceſſe eſt· DBellũ vero carnis ad uerſus ſpm̃:nunqᷓ; poſſibile ẽ eſſe niſi iniuſtiſſi mum · AManifeſtũ aũt eſt bellum illud contra iniuſticias meas:bellum eſſe ſpiritus adũſus carnem: aduerſus omnes alias iniuſticias · quia iuſtiſſimum eſſe illud neceſſe eſt· Et pꝛo pter hoc iuſticie bellum nõ potes ergo oppo⸗ nere te · O deiluſticia mihi in hoc bello · alio⸗ qn ſtares ꝓiniuſticijs meis:⁊ cõtra te: quod manifeſtũ eſt eſſe nõ poſſe ÆÜfaciat homo quod in ſe eſt licet modi⸗ Sod ſi dixeris q mihi:quia infirmiter pugnas ꝓ me/ ainualide ſiir allegas ꝓ me· Rñdeo tibi inhoc/quia nõ eſt mirũ ſi infirmus ĩfirmi ter ſeruio tibi:nec ſi inualidus allego ꝓte in⸗ ualide · Ab infirmo aũt ſeruiente quis ingra- tum habeat vel moleſtũ infirmum ſeruitium: Similiter ⁊q ſe habet de filio egrotante:qꝛ pa⸗ trinõ eſt minus gratũ infirmantis filij ſeruiti um/a interdũ magis gratũ /qᷓto ipi fllio ꝓpi infirmitatem magis oneroſum ⁊ laboꝛioſum pᷣſertim cũ dixerit Amb · veritatis tue doctoꝛ ⁊ pᷣco · quia deus nõ reſpicit vel attendit q;tũ ſed ex q;to · quid mirum ſi modicũ eſt qð impẽ do tibi:ex tam modico qð adhuc habeo · gra⸗ tumigit᷑ tibi eſſe illud modicũ infirmũ ⁊ ĩua⸗ lidum debet qð ex eo modico me infirmo ⁊ in ualido tibi impendo ·pᷣſertim cum ꝓ qualita⸗ te vel quãtitate donoꝛũ / reddenda ſunt fᷣui⸗ cia pꝛo eis · ⁊ merito ꝓpoꝛtionalia ſunt dona ⁊ ſeruicia que ꝓ eis debent᷑ · Quis em̃ exmo⸗ dico feudo:magnũ velit habere ſeruiciũ · nõö debes igit᷑ ex iſtis modicis que adhuc ſola ha beo:a me exigere magna · qua ꝓpter contẽta debes eſſe ex modicisiſtis · que ex modicis do nis tibi offero velimpendo · Modicũ em̃lu⸗ men adhuc in me ſalutaris ſcientie / modicti moꝛ dei · modicus amoꝛ:modicus moꝛboꝛum ⁊ vulnerũ meoꝝ doloꝛ · ⁊ ita de alijs donis dei Ex modicis autem nõ eſt tuum o iuſticia: vt magna requirasa me· Contentaigit᷑ debes eſſe de modicis iſtis · ſidixeris mihi:qꝛ culpa mea eſt/ꝙ tam modica ſunt mihi dona ta:⁊ ꝓpter hoc modicitas eoꝛũ nõ debet mi⸗ hi ꝓcurare nec excuſare ius quo minꝰ magna debeam · Reſpondeo tibiin hoc· ꝙ ſiqs debi⸗ toꝛ alieni cenſus/ad om̃imodã pauꝑtatẽ ad⸗ uenerit: ita videlicet vt ſoluere illum nõ poſ⸗ ſet · Nemo requirit ab eo vt temꝑe tate pauꝑ tatis debitũ hmõi ſoluat:nemine nãq; reqᷣrit᷑ qð eiimpoſſibile eſſe ſcitur · pᷣſertim ſiimpoſſi bilitas eiuſdem volũtaria nõ ſit ⁊ placita ·Cu aũt vides quia mihi non placeat iſta modici⸗ tas vel pauptas:que me non ſinit tantaac ta lia facere in ꝑte iſta que merito eſſent placita tibi ⁊ accepta · Ad hoc em̃ intendo ⁊ vt poſſim enitoꝛ:vt augeat mihi miſeratoꝛ largiſſimus deus:dona ſua quibus ad ipſum redeaʒ:eiq; infirmitatem licet ꝓpaia culpa incidetin illa⸗ Nemo tñ ab eo requirit vt agat foꝛtia/⁊ pfe⸗ rat dura · Nemo requirit abeo actus pugiluʒ velagoniſtarũ · non debes igit᷑ exigerea me tam magna ⁊ foꝛtia temꝑe infirmitatis · q;to merito ⁊ iure poſſes tempoꝛe ſanitatis et foꝛ titudinis· ſitantaa me iudicas reqrenda quãtoꝛum debitoꝛ eſſem tempoꝛe ſanitatis. Non debes igitur impedire vel obſiſtere mi⸗ hi· quo minus ſaner vel foꝛtiſñcer · Nemo em̃ qui ſolutionem creditoꝛis querit: et habere vult · impedit debitoꝛẽ ſuũquo minꝰ ſoluẽdo ped gus ni Zn ſeo bil Mal Ger gccd⸗ des rcia und Ta ed niſie nem goꝛi coũ cni⸗ tbide⸗ tlgren ur beashe Nopen acune teues mmogo⸗ nſesſn lolancg Tondn W pnͤſan gince N bſun tihj zime Pgra⸗ Tita⸗ ornn glita⸗ tfui⸗ dn Amo⸗ Gif65 bhe nrin i⸗ tüil⸗ N wun onider tarn dehes nnhr en⸗ on⸗ debi⸗ ac⸗ pol⸗ eparg⸗ grecri linpon in A mati⸗ a ora vpſim ſimus . eich * tni⸗ une pugt; Neame ſo⸗chlo ench iitans⸗ erem⸗ moenm ido petſoꝛ hebete 2 XIII ſoluendo efficiat᷑ · niſi foꝛte qui magis vult pe nam debitoꝛis q ſolutionẽ debitoꝛũ ſuoꝛum · Hocaũt eſt malignitas diabolica que pꝛocul⸗ dubio nõ vult peccatoꝛes diuites ſieri:ne ſol⸗ uant debita peccatoꝛũ ſuoꝛũ:quoꝛumſſolutio pnialis ſatiſſactio vel emendatio eſt · Et ſimi liter nequitia hec eſt in quibuſdam taberna⸗ rijs vel potius cauponibus:qui malunt ꝓma lignitate voluntatis ſue verberare ribaldos: q; ſolui ſibi cõpotũ ſuum · nõ debesigit᷑ mihi obſiſtere quo minus diues efficiar:ad ſoluen da debita in quibus teneoꝛ tibi:hec aũt ſunt pniales emende · Iſta tñ obſiſtentia in piudi- cium tuũ eſt ⁊ detrimentũ · ¶ Amplius ꝑ hãc viam impedis/ne ego iuſtus efficiar· Juſtus aũt eſt ſolus ille qᷓ; plena poſſidet iuſticia · Im pedis ergo temetipſum ꝑhanc viã · ⁊ obſiſtis quo minus tu meipſa recuꝑes atq; poſſides: Et quod videt᷑ deterius tueris ⁊ conſeruas inimicos tuos capitales:in poſſeſſione iuris tui/qð egoipᷣe ſum ¶ Amplius rñde mihi ob⸗ ſecro o pulcherrima deiiuſticia · aut placẽt ti⸗ bi ſole pene infernales ⁊ ꝑpetue:aut placẽt ti bialie · Oſi ille ſole placent tibi: non placet igit᷑ tibide pctõꝛibus niſi moꝛs ipſoꝛũ ꝑpetua atq; damnatio hoc aũt eſt in quo euident cõ coꝛdes cum demonibus:hoc em̃ ipiſemꝑſu⸗ per oĩa volunt de pctõꝛibus · Preterea placi tumillud non eſt bonitatis:ſed malignitatis· Tu aũt bonitas veriſſima ⁊ puriſſima es· Si vero alie pene placent tibi cuʒ nulle alie ſint: niſi que faciunt ad emendationẽ ⁊ coꝛrectio⸗ nem peccatoꝛum · Alis em̃ ſatiſſitde vindicta gloꝛioſa/ de exterminio ⁊ expugnatiõe inimi⸗ coꝛũ tuoꝛũ/quos maximeodifti /vicʒ iniuſti⸗ ciarũ que ſunt vitia ⁊ pctã · Eiſdẽ etiaz ſatiſfit tibi de iure tuo:q; tibi ꝑillas plene ⁊ melioꝛa⸗ tius reſtituit᷑:vel ſaltem ad reſtituendũ pᷣpa⸗ ratur:dum ad expulſionẽ iniuſtoꝛũ detentoꝝ ꝑeas litigat᷑ pariter pugnat᷑ · Abſit ergoate vt oppꝛimas me opus tuũ ⁊ conſiliũ impioꝛuzʒ adiuues · Placent igit᷑ nõ ĩmerito pene peni⸗ tẽtiales quas ⁊ ego mihi ꝓpter ie amoꝛe tuo irrogo:⁊ adhoc vt poſſim intendo·vt tante ⁊ tales ſint ꝑ quas de vindicta tibi ꝓtuo bñpla cito ſatiſſiat · Sola ergo peccata mea cũ ipſis demonibus obſiſtunt/mihiq; aduerſant᷑ ⁊ q⸗ niam excõicata ſunt atq; a cõione creatoꝛis? omniũ ſanctoꝛũ anathematiſata:hoc ẽ ſepa⸗ ta · Propter hoc ego enitoꝛeuitare ea/⁊ fuge re abeis. Quãtoigit᷑foꝛtiꝰ tua ſanctiſſima ſp q; bnͥdicenda iuſticia nõ cõicas eis:qui omni um penarũ atq; toꝛmentoꝛũ inſtrumẽtis im⸗ pugnas ea ·Et de templo ſancto tuo tanq; ex cõicata eijcere nõlceſſas · In hoc em̃ dñationi tue om̃ia toꝛmentoꝛũ ⁊ penarũ genera deſer uiunt · Et nihil timoꝛe tuo nihil etiã punitiõe illa vel debilitant vel cõpeſcũt velpꝛoꝛſus ex pellunt · Et hec attendens dñe miſcdie/ me⸗ moꝛaboꝛ iuſticie tue ſolius· In his quedictu⸗ rus ſum in pᷣſentia coꝛam te:⁊ allegabo iuſtici am tuam ſolam ꝓme:qui ꝓpꝛiam meò iuſtici am ⁊ debitã conſpicis nõ habere· Dicam gqꝛ . ius tuũ in omibus ⁊ ꝑ om̃ia ego ſum·⁊ hoc iu re ⁊ debito creationis tue · Creaſti me dñe ie—⸗ ſu chꝛiſte / deus meus / vnus ver ac ſolꝰ. Jus tnum ego ſum hereditarium:te em̃ conſtitu/ it deus pater heredẽ vniuerſoꝛũ/ꝑ quẽ fecit ⁊ ſecula · Sicut tuipſe ꝑ os apli tui teſtiſicatꝰ es in epla eiuſdem ad heb uus ſum iure amicitie ⁊ amoꝛis ei qui te diligit deus pater Per hanc em̃ tantã tãq; ſincerã ⁊ ꝑfecta ami⸗ citiam:neceſſe ſunt om̃ia que patris ſunt tua eſſe · Omniũ em̃ amicoꝛũ vere pfecteq; ama tium / neceſſe eſt eſſe comunia¶ ¶uus etiam ſum iure ⁊ titulo emptionis · ſicut ꝑ eundem Aplin teſtificatus es dicentem. Empti eſtis pcio magno·Etiterũ:Qui dedit ſeipᷣm redẽ⸗ ptionẽ ꝓ nobis ꝑ eundem · ¶ Tuꝰ etiã ſum iu re mercedis ⁊ retributiõis/ꝓ magnifico acce ptiſſimoq; obſequio:quod deo patri in ſacra⸗ tiſſima ꝑſona tua impendiſti / tibi ab eodẽ ꝓp⸗ miſſo ſicut ipſemet teſtatus eſt ꝑ Eſaia dicetẽ Pro eo ꝙ tradidit in moꝛtẽ animã ſuam·⁊ cũ impijs deputatus ẽ: videbit ſemen longeuuʒ T foꝛtiũ diuidit ſpolia · ¶ Luus etiã ſum bello iuſtiſſimo tibi acquiſitus·illo vicʒ plio de quo ipſe teſtificatus es dicẽs ad patrẽ · Vel eccle⸗ ſia tua loquẽs ad eundẽ · Obumbꝛaſti ſup ca⸗ put meũ in die belli · Et tibi nãq;⁊ eccleſie tue rectiſſime congruit intellectus ſᷣmonis iſti · ſuꝑ caput tuũ/⁊ etiã ſuꝑ totũ coꝛpus tuũ ·ob⸗/ umbꝛauit deus pater in die belli · qui fuit dies victoꝛioſiſſime paſſionis:qua poteſtates ae⸗ reas debellaſti:·palam triumphans pᷣncipatꝰ ⁊ poteſtates in teipſo:Hoc fuit pᷣlium magnũ q̊ tu verus michaelpᷣliatus es/ ibi cũ dracone ſcʒ antiquo ſerpẽte:quo bello pꝛoiect ẽ de ce lo ecclie tue · ¶ Tuꝰ etiã ſum iure ſanctiſſime adiudicatiõis:q̃ tibi adiudicatꝰ ſuʒiĩ iudicio il lo:ĩ qͥtuipᷣe oꝛe tuo ſactiſſimo dixiſti. Nũc iudi cium eſt mundi:In ipᷣa nãq; ſacratiſſima inui ctoꝛioſiſſima paſſione tua/cãm tuã imo meaʒ ſcʒ ⁊ alioꝛũ credentiũ allegabas:⁊ oꝛando et Lapitulum temetipᷣm offerendo pꝛo nobis· ꝓpter qð iu⸗ dicio ſanctiſſimo dei patris adiudicati fuimꝰ diabolo · Et ideo abiectus eſt foꝛas de poſſeſ⸗ ſione qua nos poſſidebat:adiudicati ſumꝰti⸗ bi · qua ppter intraſti poſſeſſionẽ noſtriperſa cramentũ regenerationis plene obtinẽs poi ſeſſionem noſtri us tuũ etiam ſum iure do⸗ nationis:qua donatus donotibiſumad ißam petitionẽ tuam qua dixiſti adpatrem oꝛans: noõ pꝛo mundo rogo ſed pꝛohis qui credituri ſunt ꝑ verbũ eoꝛũ in me:De his ego ſum per gratiam tuã vnꝰ ego em̃ credo in te qm̃ fide tendo in te/⁊ ꝑuenireenitoꝛ vt poſſim ad te Tin te/vicʒ vt totus ſim inte/ſicut palmes in vite:ſicut arboꝛ plantata in terra bñdicta/ vt totus viuam ex te· duabus.ſ·quaſiradicibus coꝛdis meiradicitus infixus in te:vbi ex toto inſugam vitale nutrimentũ aĩe mee:exquo⁊ viuam ⁊ tibifructiſicem/quod eſt dicere fru⸗ ctus feram tibidelectabiles ⁊ placitos:⁊ qui nõ pereant ſed maneant/qua ꝓpter qð tuuʒ eſt ⁊ ad teiure ⁊ exdebito ꝑtinet:id multipli⸗ ci iure pleniſſimeq; / liberare de manib ini⸗ micoꝛum tuoꝛũ /ſaluare atq; defendere⁊ tu⸗ eri ab eis debes · Si em̃ aliena iura eis quibꝰ auferant᷑ iuſtiſſime reſtituis eis quoꝛum iure ſunt · q;to foꝛtius hoctibijpſidebes· Te nãq plurimi qui iniuriam patiunt᷑ confidenter re quirunt:vt iuſticiam facias eis de inimicis ſu is iniuſte:quiq; iniuſteabeis ſunt ablata reſti tuens ſpoliatis · Hoc inq; petunt a te tanq; iu ris debitũ petentibus · to foꝛti igit᷑ h tibi ipſi debes vicʒ eẽtibi in iure tuo ꝓpitiꝰ.q̃liter em̃ alij ſperare poterũta te:qð tibijpſi facere nolueris E deus vult ad eum reuerſionema pnia⸗ lem fatiſſactionem · Ca · XIIII od ſi di E mihi qꝛ indigniſſimũ me fecidñatiõe tua ac ſeruitute nobiliſſima/⁊ ipſam poſſeſſionem quã m̃ cuſtodiendam/quã mi⸗ hiexcolendam:modiſq; omibus melioꝛandã cõmiſeras:ego diſſipaui: eouſq; ðᷣterioꝛaui: vt pene ĩutilem eam tibi reddiderim/iĩmoqð veriſſimũẽ:noxiã atq; ꝑnitioſam · cũ de illa et ꝑillã bellũ tibi faciant velfecerint tibi inimici tui/⁊ mei vſq;mõ · Verũ vtiq; dicis dñe deꝰ vitatis· Ego em̃ rñdeo.licet tibi nõ poſſuʒ re ſpõdere vnũ ꝓ mille:niſi dñatiõis tue digna⸗ tio fuit recuꝑare me.hoc em̃ facto:quecunq; XIII diſſipata ſunt a me · in meipo plene reſtituen⸗ tur · ⁊ integre ſalua erũt tibi / ꝓ bñplacito etiã tuo erit tibiſatiſſactũ ⁊ emendatũ quicqd cõ tra te peccaui · Hõ debesigit᷑ cauſare diſſipa⸗ tionem bonoꝛũ que mihi cõmiſiſti· neq; alia qᷣ pꝛetendebas aduerſum me· Nihil ema me iu re poreris petere:niſi plenã reſtitutionẽè/ g⸗ tam ſatiſfactionẽ: hec aũt duo plene indubi⸗ tanter tibi fient ſipnialem iuſtifſicationem mi hißſtiteris · Hec em̃ cõtinet indubitãter pnia lis cõuerſio ſiue reuerſio ad tel Amplius dñe miſcðdie ieſu chꝛiſte:neminẽ poſſibile eſtveni⸗ read te:⁊ nemini poſſibile eſt moueriaſte:ni⸗ ſiate/quicũq; em mouet᷑ ad te:neceſſe eſt vt hoc eidet᷑a te · Quia igit᷑ tibiſolihoc poſſibile eſt/a nullo alio debet᷑ · Siigit᷑ ab aliquo debe turate ſolo debet᷑.⁊ ꝓpter hoc ate ſolo requi rendum eſt¶ ſidixeris · quia ipſi peccato⸗ res auertunt ſeate rumpentes funiculos ca ritatis quibus a te trahebant᷑ · verũ vtiq; dicl quia veritas es · Retentio tñ peccatoꝛũ in te ⁊reuocatio eoꝛũ ad tenõ eſt poſſibilis niſi ti⸗ bi · Et ſicut ꝓpꝛiũ eſt illis infirmitas ⁊ coꝛru⸗ ptio atq; malignitas:qͥbus recedũtate · Sic incogitabiliter amplieſt tua foꝛtitudo/⁊ be⸗ nignitas:quibus eos retineas inte etreuo⸗ cesad te · Multo igit᷑ foꝛti decet foꝛtitudinẽ tuam ⁊ benignitatem tuã:retentio eoꝛumet reuocatio:qᷓ; infirmitatẽ ⁊ malignitatem eoꝝ receſſioate · Amplius dñe miſcdie:q moue⸗ oꝛ licet exiliter ⁊ infirmiterate:nõ moueoꝛ ſie niſia te vtiq; tractus ate · Vis ̊ vtcũq; mere dire ad te · Volo ⁊ ego:vl vt veriꝰloquarvel⸗ lem · Infirmũ em eſt velle meum ⁊ imꝑfectuz ⁊ tanq; iacens · Sʒ tuũ velle q̊ vis me venire ad te:eſt vſq;quaq; foꝛte atq; completũ · Vo luntati em̃ tue qͥs reſiſtit: Velle meũ dñe mi ſericoꝛdie tale eſtde redeundo adte:q̃le eſt ⁊ velle tuũ de reuerſioõe mea adte · Si igit᷑ vis pfectũ eſſe velle meũ · in hoc ꝑfice ⁊ tuũ in eo⸗ dem ˖ Ego nãq; velle meum in ꝑte iſta nec ꝑfi cere/nec adaugere poſſum:Tibi aũt pᷣſto eſt plectũ/atq; imperioſiſſimũ velle tuumadte. Igit᷑ incipe ꝑfectionẽ huiꝰ·⁊ tũcerit mihi vel le ꝑfectũ ⁊ còpleta iuſtificatio· Nec loquar ſic de velle tuo dñe de vitatis:tanq; locũ apð te habeat aliqͥd pfectiõis ⁊ vllo modoꝝ·de Bem̃ ꝑ gram tuã plene edoctus ſumate · Velle nã q; qd in meẽ:⁊ qð tu es:nihil poſſibile eſt ha⸗ bere defectus vel ĩperfectiõis· Tuaũt noſti qualiter dixiſti velle:vt pctõꝛↄuertat᷑ ⁊ viuat Et qualiter dixit Paulus:quia tu vis oẽs ho ur nine lenti tehn none tuyen nulk furi ſgtde ſteda deiel mus. livs mee ſins dere ecit ſn leſſ piin hen nia ia E ano ctenl Morin Glisef eo lderis d lſſe⸗ gla meig c⸗ gubi⸗ emmi tpnig odie d enr Reg ſechn ſcie wohbe Ugi le NNe ränte löniitn 1on le⸗·g ebe⸗ treuo⸗ tudine umet emeoy moue⸗ deoꝛſe cner ſen, ſemi ecſe ivis zineo⸗ ſeretur peccatoꝛi. Ca- XV. mines ſaluos fieri pꝛoculdubioad modũ vo lentis · hoc eſt in multis ſignis ⁊ oꝑationibus te habens T nobis exhibens · ¶ Dñe ieſuxpe nõne tu veniſti ſaluos facere pctõꝛes:nonne tu veniſti querere/aſaluũ facere quod perie rat:Queris igit᷑ me:⁊ ego querote· Vis igi 4 tur inuenire me/a inueniria me· Occurrere igit᷑ debes mihi / qui ſcis viam qua venias ad me:⁊ qua eundũ ẽ mihiad te:vt inueniam te dñe ieſu chꝛiſte · ¶ Mõne tu medicus es⁊ ſa⸗ nitatis atq; ſalutis auctoꝛ ⁊ largitoꝛ largiſſi- mus:videãt oculi ſancti tui:vtrũ iſtoꝝ decen tius ſit:te videlicet venire atq; deſcẽdere ad mẽè egrũ ⁊ adeo infirmũ:vt nec ambulare poſ- ſim ad te:nec etiam vertere me· An me aſcẽ/ dere ad te · Ineffabili largitate pietatis ⁊ dul/ cedinis tue ſuſcepiſti iſtud ſalutiferũ officiuʒ ſcʒ medicationis :qua ꝓpter debitoꝛ es euidẽ ter ſanatiõis:potiſſimũ in illos qui ſanari cu⸗ piunt⁊ querunt ·nõne ꝓpterhoc confitenter petebat ate Hauid: Miſerere meidñe quo⸗ niam infirmꝰ ſum:ſana me dñe:Et alibi:Sa⸗ na aĩiam meã quia peccaui tibi :ſimiliter Hie⸗ remias. Sana me dñie ⁊ ſanaboꝛ: Quis em̃ ẽ= qqͥ nõ iure ⁊ tanq; ex debito peti nõ poſſit:vt exequat᷑ ⁊ impleat ſuſceptũ officium:quia de/ bitoꝛ in hoc ipo ſanctificationis ⁊ conſecrati⸗ onis effectus es omibus:qui ſanctiſicari vel conſecrari cupiunt ⁊ querunt½ dominus pfecte ſanat egrotum velmi „ Bog ſireſpon deris mihi:quia exiliter et infirmi ter/⁊ꝑ om̃em modũ indigne cu⸗ pio ⁊ quero ſanctificari ⁊ ſacrari a te · Rñdeo ꝙ hoc nõ eſt niſiex grauitate infirmitatis:q̃ q;to maioꝛ eſt/pꝛoculdubio tanto maioꝛ ẽ in⸗ digentia atq; neceſſitas mihi medicinalis au xilij:⁊ ꝓpter hocmagis accelerandum reme dium nõ igit᷑ ꝓpter hoc eſt mihi denegandũ: ¶ Amplius qͥs ex medicis coꝛpalibus aude⸗ at obijcere egro/petenti medicinale auxiliũ · indigentiam vel neceſſitatemillius: quis de⸗ negare deniq; audiat: ꝓpter hoc infirmanti cuicũq; medicinale auxiliũ:q;tũ valet ad coꝛ poꝛis egritudineʒ:cto igi᷑ amplius longe debet eſſe a te:imo ⁊ eſt:vt nõ ꝓpter maioꝛẽ neceſſitatem vel indigentiam ſalutaris auxi lij:deneges mihi vel retardes ſalutis auxiliũ Quis em̃ ex medicis coꝛꝑalibꝰ ſiſem oꝑaʒ de⸗ dithumanis coꝛpibus curandis:q tuimpen diſti curandis aiabus noſtris:qui ⁊ pcioſiſſi⸗ mum ſanguinẽ tuũ ſyrupũ feciſti:ad curãdaſ febꝛes vitioꝛũ ⁊ peccatoꝛũ:ad extiuguendos ardoꝛes cõcupiicẽtiarũ ⁊ aliarũ peſtilentium paſſionũ · Ipſam q; carnẽ viuiſicã tuam:thy⸗ riacam nobis efficere dignatus es:ad effugã da venena moꝛtifera vitioꝛũ: Et vtad veruʒ dicam ipa:vulnera tua medicamẽta ſaluber⸗ rima feciſti vulnerũ noſtroꝛũ:⁊ ipam moꝛteʒ tuam curationè eſſe ſalutarem omniũ egritu dinum ſpiritualiũ noſtrarũ · Manifeſtũ autẽ eſt ꝙ nullus ex medicis coꝛꝑalibus/adeo ha⸗ bet coꝛdis parũ vt cũ ſanitatẽ velſalutem ſu⸗ ſcepit curandam:qᷓ; magnitudo moꝛbi retar⸗ dat ab impendendo medicamentũ:qð requi rit infirmitas patientis: Cũ igit᷑ apud omipo tentiſſimam vtutẽ tuã:nõ referat veldifferat ̃ᷓᷓ grauis vel leuis ſit moꝛbus meus ſpũalis: qn eadem facilitate ſanas ⁊ maximas medio cres/ minimas· ¶ Nullo ergo modo vl ne⸗ ceſſariũveldecens eſt te differre ſanationem meã · pᷣſertim cũ manifeſtũ ſit te ſuſcepiſſe cu ram ſaluationis:⁊ mei⁊ alioꝛũ /quia te cupi- unt ⁊ querunt ſanari · Tu em es quiſanas cõ tritos coꝛde ⁊ alligas contritiones eoꝛũ · Et ꝓpter hoc ꝑos pphete tui Eſaie dixiſti· Pre cipitabit ds in monte iſto faciẽ vinculi colli⸗ gati:ſup omes populos:⁊ telam qua oꝛditus es ſuꝑ vniuerſas nationes pᷣcipitabit moꝛtẽi ſempiternũ:Et iterũ in die qua alligabit dũs vulnus populi ſui:⁊ ꝑcuſſuram plage eius ſa⸗. nauit · & ſi dixeris quia ſi me totũ tibi tra⸗ derem:⁊ iterũ me cure tue cõmitterẽ ſtatim me ſaluum faceres · Reſpondeotibi domine miſericoꝛdie:quia ſihoc expectaueris nun qᷓ; me ſan abis · Hoc em̃ quãdiu infirmus ſum ꝓ culdubio facere non poſſumſitñhoc facereʒ quis dubitet qͥn ſanatus eſſem ·¶ Manifeſtũ eſtigitur te non debere expectare hoca me: C qð mihiſcis nõ eſſe poſſibile · totum me trahe ad te:⁊ eripe me mihijpſi · totũ quidem ſuſci⸗ pe ſitotũ me ſanare eſt pietatis tue bñplacitũ Si em̃ meipſum mihidimiſeris cado ·totuſq; deficio ˖ C Ampliꝰ nõne ſic gaudiũ ẽ iuſto face re iudiciũ:ſic ⁊ mito ampliꝰ gaudiũ ẽ miſicoꝛ di facere miam? Quia igit᷑ iuſtiſſimꝰnon mi⸗ nus ĩmo multo amplius placet bonitati tue facere miam:qᷓ face iudiciũ · Sic igit᷑ nõ decet iuſtũ differre iudiciũ in guamẽ aut iudiciũ pe tentis illudSic multo minꝰ decet te differre miam petẽtiilla:maxiĩe ĩ detrimẽtũ diſpẽdiũ CLapitulum meũ · Tu aũt vides:quia omia ad nudũ⁊ liq dum intueris · quia ipſa dilatio ꝑ quam viuiſi candus ⁊ ſanandus ſum:ꝓtelatio eſt mihi et ꝓlongatio egritudinis ⁊ moꝛtis mee· Lãdiu em̃ moꝛtuus ⁊ ſepultus in vitijs meis ⁊ pctis iaceo:q;diu viuiſicationẽ meã differs dñe mi⸗ ſericoꝛdie· quo iure petebat dauid. Accelera vt eruas me:Et iterũ:ad adiuuandũ me fe⸗ ſtina · Et alibi velociter exaudime· Et qꝛ tu⸗ ipſe mandatũ dediſtiꝑ Salomonẽ dicẽs: Ne ꝓtrahas datũ anguſtiati·Et iterũ: Ne dicas amico tuo cras dabo:cum ſtatim poſſis· De/ bes ſeruare legẽ quã ipe ſtatuiſti · Sicut ⁊ iße Dauid petebata tedicens: Exurge dñe de meus in pᷣcepto quod mãdaſti:quod indubi⸗ tanter eſt pᷣceptũ de dilectiõe · Et ꝓpter hoc idem eſt: ac ſi tibi diceret: dilectionẽ pᷣcoꝛ im⸗ pende ⁊ oſtende/ſicut ⁊ feciſti: mNonne nos p oꝛes dileximus te:ſᷣ tu pꝛioꝛdilexiſti nos:q̃m nemo maioꝛem habet / nobis hbuiſt⸗ oſteé⸗ diſti:moꝛtẽ crucis pᷣſerens amoꝛe nr̃i:¶ Dñe miſcdie magna ⁊ multa habes contra me· et młta ⁊ magna potes exciꝑeↄtra me:⁊ obijce re mihi quo min debeas magniſicare ⁊ miri ſicare miſcðiam tuã mecũ:Et in pᷣmis grauiſ ſimas ⁊ pene innumerabiles offenſas quibꝰ offendi: ¶ Ego autẽ replico contra offenſas peccatoꝛũ meoꝛũ ſacrificiũ qð obtuliſti in ara crucis ꝓpeccatis noſtris ⁊ alioꝛũ:vbi fuiſti p pitiatio ſufficiens ꝓtotiꝰ mũdi peccatis·q̃ p⸗ pter ſicut ꝓpitiatio illa incogitabilis gratioſi⸗ tas:euacuauit pctã ⁊ offenſas meas et alioꝝ ſic replicatio elidit ſufficienter ac validiſſime exceptionẽ:quaʒ contra me ꝓponis de ipſis · M ſi excipis contra me:de grauiſſimis et in⸗ numerabilibus debitis meis· replico contra hoc exceptionẽ ⁊ pugnamentũ /qð in ipſa vi⸗ ctoꝛioſiſſima paſſiõe tua feciſti ꝓ me ⁊ alis de bitoꝛibus · De hoc pugnamento tuipſe dixiſti que nõ rapui tũc exoluebaʒ: ꝓpter h cãtat de te om̃is eccleſia ſanctoꝛũ·qui ꝓ nobis eterno patri ade debitũ ſoluit:Et quia nõ pꝛo adam ſolum pijſſime moꝛtis illius ſuppliciũ ꝑtuliſti: nis ⁊ pugnamenti quod in cruce feciſti: con⸗ tra exceptionem debitoꝛũ ꝓpoſitam· ¶C & ſidixeris cõtra me:quia moꝛtẽ merui:nõ ſolũ temꝑalem ſ̊ eternalem etiã ⁊ hoc modo iuſti ciandus ſumReplico ⁊ cõtra hoc:quia iuſti⸗ ficatus ſum ſupplicio moꝛtis / qð ꝓ me et alijs peccatoꝛibꝰ ꝑtuliſti:⁊ moꝛtuus moꝛteilla / ſiẽ teſtatus eſt Aplus tuus dicẽs: Si vnus ꝓom nibus moꝛtuus eſt· ꝗom̃es moꝛtuiſunt · qua ꝓpter ⁊ de iuſtiſicatione ⁊ de moꝛte/quarum debitoꝛ eram ſatis feciſti tuipſe moꝛte ipatua T iuſtificatiõe quas dixiſti · nõ potes igit᷑ de ce tero mihi obijcere illa:cũ iam ſim moꝛtuꝰ⁊ iu ſtiſicatus ſim iamin te·quẽadmodũ in vno ꝓ pugnatoꝛe vincit totus vn exercitꝰ:aut vin⸗ citur cum pꝛo illo pugnet in exercitu · ſic in te chꝛiſte dñe te vincẽte ꝓnob te reucra pugna toꝛe nr̃o omes vincimus ⁊ triũphamꝰ· Pꝛin cipates ⁊ ptãtes in pᷣlio illo vt eos tu pala triũ phaſti in temetipᷣo · Addo qð in te fideiuſſoꝛe ⁊ ſponſoꝛe pꝛo omibus nobis:q;tum ad om̃ia in qbus tenebamur vltra om̃em ſufficientiã ſatiſfactũ eſt:imcomꝑabiliter ſupom̃em eſti⸗ mationẽ ⁊ cogitatũ plus es tuqᷓ; omnia illa ̃ᷓ peti ſeu exigi poterãt:a nobis omibus:¶ Zu aũt dediſti temetipſum redemptoꝛẽ pꝛo nobſᷣ om̃ibus debitis nr̃is ⁊ ꝓpitiationt᷑ pꝛo om̃i bus peccatis nr̃is· Lradiſti etiã temetipſum iuſtiſicandũ pꝛo nobis om̃ibꝰ⁊ iniuſticijs no ſtris:atq; ſuſpendendũ pꝛo om̃ibus latroci⸗ nijs noſtris · Nihil igit reſtat de om̃ibus quo⸗ rum debitoꝛes eramus:velque a nobis deiu re peti poterant lO ſi foꝛte dicere volueris quia de his ſolis qbus obligatieramꝰ ſatiſfe⸗ civel ſatiſſactum eſtꝑte · Rñdeo in hoc ꝙ in⸗ compꝑabiliter maioꝛa exoluiſti:qᷓ; etiã omia il⸗ la quibus añ baptiſmalẽ ſatiſſactionem tene⸗ bamur ·⁊ qᷓ; omia recidiua incompabiliter⁊ ĩ cogitabiliter:quia etiam pꝛoillis ſatiſſactum ẽꝑte ⁊ ate · de illis nihil de cetero petere po tes a me:neq; ꝓillis· ¶ Sed ſi foꝛte illð obij⸗ cere voluerisquia adhuc reus ſum omnium illoꝛũ ⁊ debitoꝛ:Cũ em̃ ſanctitatẽ baptiſmalẽ imo etiam ꝓ om̃ibus/qͥ ſibi illud pꝛodeſſe vo rohabeam:nec vere acꝑfecte penitentiã: verũ luerint /atq; curauerint · necnõ ꝓꝑuulis omi bus:quiſacramento regeneratiõis et reno⸗ uationis ſufficienti: deceſſerunt vel decedẽt in poſterũ in etate illa · ¶ Tu aũt dñe miſcdie ſcis quia ego vnꝰ ſum de numero illoꝛũ:qͥ paſ ſionem tuã ⁊ moꝛtẽ tuã pꝛodeſſe ſibi cupiunt ⁊ querũt ſibi · Igit᷑ debita mea tu ſoluiſti · CNla- lida igit᷑ eſt ⁊ ſufficiens replicatio iſta:ſolutio vtiq; dicis:ſed hoc nõ debet mihiobeſſe:cum nõ ſit poteſtatisac virtutis mee:vere atq; ꝑ⸗ fecte penitere · manifeſtũ em̃ eſt / quia h op?ꝰ eſt omi potentiſſime vᷣtutis tue:⁊ ꝓpter hoc a te nõ petendũ eſtnõ aũt tibia me requirẽ⸗ dum a me emnõ eſt requirendũ vllo modoꝝ qð nõ poſſum ·pᷣſertim cũ hocipᷣm ꝙpeniten⸗ nã verã atq; ꝑfectã mihi ſalutarẽ ac neceſſa⸗ ſme ſoale tuem fevo ent galon hui i Alpoot Getar Reten cigon cerep deer Ehhe ſuic lagu⸗ ſecep le nd h⸗ ſcee ſete lon pn liot llcon lb:⸗ ace big lhidn o egar nesein ſerico⸗ ficoꝛgi feyeld⸗ fnetth dinen lteni lecbee sn Wp 8 e Noii Uai eltgls ellaſe vpon ,,gnn ſanon eßann Gidee⸗ owein nmo Mne NN ſen Mri ſtence maloi vffenkr mmolki C epronct Prooni enphunm ticisne lanoc/ snon ien ewpen 7 tlu⸗ we⸗ ſfalk rte⸗ terdi chum weſe lde — G Nüwern eſecum riam eſſe cognoſcam:ꝙ tam cupio ⁊ tam pe⸗ toa te: ad eam vtcũq; enitoꝛ:donũ miſcðie tue magne ſit · ¶ Quodſi⁊ illud mihi ohijce⸗ re volueris:videlicʒ ꝙ ſolutiones /ſiue paga menta/g⁊ ſatiſfactiões omnes.q̃s ꝓ me⁊ alijs pctõꝛibus feciſti ego irritaui et inutiles mihi penitus/imo occaſionaliter noxias reddidi Verũ vtiq; dices · F̊ ꝓhac ipſa irritatiõe/⁊ ꝓ alijs omibus ſi longe plures eſſent:iſta pa mẽta⁊ ſatiſſactiões ſufficiũt:quẽadmodũ dixi ⁊ de recidiuis pctis · Vt aũt ad vnũ dicãad oia antedicta et ad alia omnia que mihi obij⸗ cere potes ꝑiuſticiã · dico ꝙ ꝓ me debet reſpõ dere miſcdia tua · Voce em̃ miſcðie tue dixiſti Euʒ qui venit ad me nõ eijciã foꝛas·et tu dñe miſcdie ſcis indubitant᷑:qꝛ ego venio adte:ꝑ ea quattuoꝛ q̃ pnominaui tibi qm̃ ſi vere acꝑ fecte penitẽs eẽm · ꝓculdubio iã ꝑueniſſeʒad te · ⁊ nõ ſolũ tecum/ſpᷣ etiã in te eẽm· nec ſuffi- cit dicè ĩmenſitati miſcdðᷣie tue:ĩmo decet eã facere atq; ꝑficere:vt ad teꝑueniat·⁊ ad te in tret quicũq; venit adte · ⁊ etiã trahi in funicu lis Adam/et in vinclis charitatis · ſicut dixiſti ꝓmiſiſti ꝑ ꝓphetã tuũ Oſee · xj · c · ¶ Ampliꝰ cũ totet tanta ꝓponat iuſticia tua cõtra me/ et cõtra alios pctõꝛes: nunqͥd tacebit miſcdia tua · vt non loquat᷑ pꝛo pctõꝛibus:ꝓ me ſcʒet alus: Ipſa vtiq; reſpõdebit ꝓ me ⁊ alijs:que hec ſola facere ſcit ⁊ poteſt · voce nãq; illiꝰ di⸗ xiſti · Ego ſumqͥ deleo iniquitates tuas pꝛo⸗ pter me · Et alibi deleui vt nubẽ pctã tua ⁊ q̃i nebulã iniqᷣtates tuas · Et ꝓpter h̊ de te dixit aliꝰ ꝓpheta. deponet oẽs iniqᷣtates noſtras: ⁊ ꝓijciet ĩ ꝓfundũ mar oĩa pcta nr̃a ¶ Quia igit᷑ nec minoꝛis ſapiẽtie/ nec minoꝛis eloquẽ tie/nec minꝰ armata rationibet allegationi bus:eſt miſcdia tua:que ſolaẽ ſpes pctõꝛũ:qᷓ; iuſticia tua Apſa chẽ que ſola ſo ꝛſtat ppctõ ribus / in illo ſublimi diuinoq; cõſiſtoꝛio · nõ ẽ mihi dubitãdum:quin ipſa illicſtat et alleget ꝓpctõꝛibꝰ:⁊ qͥn ſemꝑ obtineat ꝓ quibuſcũq; allegare voluerit · pᷣſertim cuʒ omes allegatio nes eius irrefragabiliter valide ſtãt apud mi ſericoꝛdiſſimũ iudicẽ · Manifeſtũ nãq; ẽ miſe ricoꝛdiſſimũ iudicẽa miſcdia ſua nũq; diſſide re vel diſcoꝛdare poſſe· Cũ etiã adeo in prãte ſua eſt habere et ſolũ ꝓhis ꝓquibꝰ allegãdũ vel interueniẽdũ duxerit iudicare · Incõpabi/ liter nãq; minꝰẽ:et incogitabiliter abſolutio/ nẽ ab eis obtinè᷑:quã vt ipe iudex miſicoꝛdiſſi mus nõ ſolũ patrociniũ eoꝝ eẽ:iudiciũ ꝑiter q; ſupliciũ debitũ eis ſuſcipiat:et etiã abſol⸗ uat · que omnino eũ feciſſe interpellatiõe mi⸗ ſericoꝛdie tue ſoliꝰ:nullus fideliũ ignoꝛat · ¶ Ze ſoꝛmapetitionis. Ca- XVI cõſequens eſt petitionẽ ſoꝛmare/ mMmiſericoꝛdiſſimoq; iudici poꝛrige xe. allegationes nãq; quas pᷣmiſi de ſoꝛma pe titionis / vel ofonis: inter alia ad duo potiſſi- mum ꝑutiles ſunt:videlicet ad faciendum fi⸗ dem/ de impetrado quod petit᷑· Et ad firmã⸗ dam ſiduciam obtinendi · Sic em̃ docuit nos Jacobus aplus dicens · Poſtulet ·aũt in fide nihilheſitãs· Petentibus em̃ om̃ibus debet eẽ⁊ fides om̃ino nõ dubia:de ſupabundatiſſi mis diuitijs pietatis/⁊ dulcedinis omipoten⸗ tis dei · Similiter ⁊ fiducia nõ heſitans fixa et firma impetrandi:qð ipſe pie ac deuote petẽ⸗ tibus eſſe ſalutare cognouerat · ¶ Quid au⸗ tem petendũ ſit ipᷣe miſericoꝛs ⁊ bñdictus ſal uatoꝛ:oꝛe ſuo ſanctiſſimo in euangelio Joh· euidenter edocuit · dicens · Petite ⁊ accipie⸗ tis/vt gaudium veſtrũ plenũ ſit· Similiter et ſermõe illo quo dixit · Primũ querite regnuʒ dei ⁊ iuſticiã eius · Similiter ⁊ in oꝛatiõe quã apoſtolus ipſemet docuit:ſeptẽ nobis eſſe pe tenda manifeſte expꝛeſſit· De quibus modo nõ eſt dicendũ ꝑſingula · Ipſe etiã publicanꝰ cuiꝰoꝛationẽ ipſe laudat · Hõ parũ oꝛare volẽ tes inſtruxit:a longe ſtans⁊ ꝑcutiens pectus ſuum caput oculoſq; nõ audens ad celumle⸗ uare dicebat ˖ Deus ꝓpitius eſto mihi pctõꝛi · Oratio quoq; illa Ariſtotełquã in lib· de eſ⸗ ſentia pure bonitatis:⁊ in fine illius libꝛi feciſ ſe ⁊ poſuiſſe dicit᷑· Nuncinueniteo cauſa cau ſarum:fac me tibi acceptabilem · Sic em̃ dixiſ ſe dicit᷑ · ¶ ꝓculdubio omi fideliiugiter facien⸗ da eſt ˖ Ipſe vo ſapiens ⁊ ſanctiſſimus Augꝰ· ita exoꝛabat in libꝛo confeſſionũ ſuarũ dicẽs · Dñe da qð iubes · ⁊ iube quod vis · Inlib · xo pſalmoꝝ ofones optimas indubitater docet pcipue in tribus illis pſalmis vicʒ · Aiſere⸗ re mei deus ſᷣm magnã miſcðiam tuã:⁊c · Ad te dñe leuaui aĩiam meã:⁊c̃ · Inclina dñe aurẽ tuam ⁊ exaudi me· Necdubium in ſacris elo/⸗ quijs etiã ad modicũ exercitatis:ſacris ⁊ effi caciſſimis oronibus libꝛũ pſalmoꝛũ eſſe refer tiſſimum· In alijs etiam ſacris libꝛis inueniũ tur or̃ones pꝛophetarũ ·⁊ quoꝛũdam ſapien tum necnõ ⁊ aliarum ſanctarũ mulierũ:de qͥ bus euidenter eſt videre intelligentibꝰ:ꝙ ſpi c ,Blt hec autez p CLapitulum rituſancto dictante/⁊ edite ⁊ ſcripte ſunt ¶ Cõuenientiſſimũ igit᷑ eſt celeſtẽ acdiuina⸗ lem oꝛatoꝛẽ ⁊ aduocatum:pᷣnominatos pſal⸗ mos ⁊ pᷣdictas orones tenere mẽoꝛiter· Tuli us nãq; latinoꝛũ oꝛatoꝛ ac rethoꝛ egregiꝰ:nõ erubuit duas nobiliſſimas or̃oes rethoꝛicas demoſthenis ⁊ eſchini:⁊ laudare ⁊ tranſferre de greco ſermone in latinũ · Jam quidem ſibi difficilem latinitati vero ꝑutilem euident aſ⸗ ſeruit · Hanc vtilitatẽ indubitãter oꝛatoꝛibus ⁊Trethoꝛibus intendens /vel ſolis vel maxie · ¶ÆRto igit magis oꝛatoꝛes ſpũales ac diui⸗ nales:orones viroꝝ ſapientiſſimoꝛũ atq; ſan ctiſſimoꝛũ:quas de ipſo fonte ſpũſſancti hau ſerunt/nobis exquirende ad imitandũ ſunt E Eeri qm̃ pꝛofundiſſime ſunt ⁊ interdũ dif⸗ ſicilis intellectus: ponã tibi bꝛeues ac lucidiſ⸗ ſimas omiq; oꝛanti intelligẽtiſſimas orones: ⁊ dicam ſic dño miſcdie · fac me tibi ſeruum in om̃ibus acceptabilem · ſeruũ tibi ꝑom̃ia pla⸗ centem aufer a me radicitus ⁊ ex toto q̃cũq; bonitati tue diſplicẽt in me · ⁊ largirnihi do⸗ na gratiarũ tuarũ /atq; virtutũ:quibus tibi⁊ totus ⁊ tecũ viuam · videlicet ad regulã rectiſ ſume optimeq; bonitatis tue · Auerte faciẽ tu am ⁊ oculos ſanctiſſimos tuos/a tot ⁊ tantis vitijs meis ⁊ pctis · Reſpice in me ſoluʒ id qd tuũ eſt:vicʒ in me qð tu ſolus feciſti/⁊ non re ſpexeris ad ea q̃ ego in me feci · qm qð in me tu ſolus pulchrũ et bonũ feceras:deſoꝛmaui hoꝛribiliter· deturpaui abominabiliter · inq⸗ nauiexecrabiliter · pꝑuertiiniurioſe ⁊ cõtume lioſe:vltra qᷓ; cogitare ſufficiãEt h̊ aduſuʒ te- largire obſecro mihi tãto pctõꝛi veniam oĩiuʒ culparũ quas cõmiſi · oĩmq; penarũquasme rui/ da gratie tue eã mihi itegritatẽ ⁊ plenitu dinẽ:p quã tibi ꝑ omia acceptabiliter ⁊ placi⸗ te viuã:hinc et poſt hãc vitãcerept ꝑte de oĩ⸗ bus anguſtijs ⁊ pꝛeſſuris·liberat ab omi ſer uitue coꝛruptõis btũs ⁊ gloꝛioſus tecũ ꝑ.pen niter cũ electis et dilectis tuis regnẽ · ¶ Con tere ⁊otribula in me ⁊ pꝛoꝛſus extermiaame q̃cqd veloꝛiginali occupatione / vl exab vſu donoꝛũ et beneficioꝛũ tuoꝛũ mihi turpiteret male appoſui · Subuerte fundit quicqᷣdi me maliedificatũ cõſpicis.auelle ame omnẽplã⸗ tationẽ diabolicã:oẽ qð ex oꝛiginali coꝛrupti⸗ one / vel malicia in me ſuccreuitlaua? mũda me totaliter ab omnibꝰ inqnamẽtis carnis ſpiritꝰ refoꝛma in me imaginẽ ⁊ ſimilitudinẽ tuã:reſtitue me etiam naturali pulchꝛitudini et rectitudini· redde etiã gratioſitatẽ ſpecio ſitatẽ qᷓ me iuſtiſicatiõe baptiſmali decoꝛaſti· redde mihi etiã ⁊ pᷣmãſtolã veſtẽ polimitã ſpi ritualẽ:ex om̃ibꝰ videlicet virtutũ et gratiaꝝ pulcherrima varietate cõtextã:q̃ ibi me veſti ſtiet oꝛnaſti ad inſtar ſpõſe pparate ⁊ oꝛnate: tanto ac tali ſponſo:quãtus et qualis tu es vi delicet rex regũ ⁊ dñs dñantiũ · Alle fuit cultꝰ ⁊oꝛnatꝰ regius:qͥ me pꝛeparaſti in ipa vncti⸗ one/cõſecratiõe / et coꝛonatiõe mea:q̃ facte ſunt mihi in ipa ſanctificatiõe baptiſmali · Ybi em̃ me filiuʒ adoptionis ⁊ gratie tue feciſti ·⁊ pꝛopter hoc regem ⁊ heredẽ regni · Ibi mein regẽ vnxiſti ac coꝛonaſti · Hac pᷣclaraheredi⸗ tate ſpꝛeta:hoc pᷣclaro regno ↄtempto h̊ tan⸗ to tanq; ðſiderabili honoꝛe abiecto:inſtar vi liſſimi ritaldi tã pᷣcioſis/tanq; ſpecioſis veſti⸗ mẽtis ⁊ oꝛameętis nudat poſt diabolũ nnne ad infernale patibulũ currere nõ expaui · ipe ſiquidẽ dux eſt ⁊ rex hmõi ribaldoꝛũ · Et ꝓpt hoc viliſſim abiectiſſimꝰfactus ſum· Reſti- tue me obſecro adhãc tam ſublimẽ gratiã ad optiõis ⁊ filiatiõis tue · ⁊ ad inſtar nobilishe reditatis tue:atq; ad honoꝛẽ iſtũ regiũ · reſti⸗ tue me nobiliſſime ſeruituti tue:vt tota vita mea ·tota ↄuerſatio mea:ſit ſolũ ſeruitiũ tuũ totũ mevẽdica tibi:totũ me recuꝑa ⁊ poſſide ſolus· ſicut totus tuus ſuʒ iure pleniſſimo/ac ſingulariſſimo· omni cogitatu de te · omni me moꝛia bonitatis tue· omni auditu cuiuſcũq; · ex ſanctiſſimis noĩationibꝰtuis:totus ſemꝑ iradier:totꝰſemꝑ viuificer · totus ſemꝑinfla⸗ mer·amoꝛe tuo ſanctiſſimo atq; viuiſico · totꝰ ſemꝑ rapiar ad te· totꝰ ſꝑ abſtrahar ab oĩbus alijs:tot ferar in te · conglutiner tibi ⁊ vniar vnitiõe puriſſimi/rectiſſimi /tibiq; placidiſſi⸗ miamoꝛis:nomẽtuũ ſacratiſſimũ · nomẽ tuũ bñdictũ:nomẽ tuũ gloꝛioſum ·ſit ſemꝑ oleum effuſum in coꝛde meo:metotũ ſemper pene⸗ tras ſemꝑ ꝑungens · ſemꝑſanans · totũ me ſanctificãas · totũ me rapiẽs in te· ⁊ in te· Alu⸗ minoſitate viuiſca ſapiẽtie tue me totũ ↄſti- tue ⁊ inceſſanter cõſerua:ad cognoſcẽdum⁊ recognoſcendũ te vnũ verũ deũ acdñmoĩuʒ ſeculoꝛũ · vnũ ſolũ ac verũ auctoꝛẽ · vnũ ſoluʒ ac verũ effectoꝛẽ vnũ ſolũ ac veruʒ largitoꝛẽ largiſſimũ ac benigniſſimũ oĩm bonoꝝEtad cosgſcendũ⁊ recosſcendũ dignis bñdictiõibꝰ dignis gratiarũactionibꝰ · dignis collaudati onibꝰ.dignis gloꝛificatiõibꝰ: ⁊ imẽſitate inco gitabilis largitatis ⁊ benificẽtie tue: infatiga bili cõtinuatiõe:in me licet taʒ ingratũ tanq; malũ ſemꝑ ꝓſuſiſſim · necnõ ad cognoſcẽda ach lott n mnan cog ir ſecun o ſu⸗ ono Moini yeres cem nana beſaj ſerin ſlhig ſeccre ſhes lite: feiqg alia⸗ nneij Heo. nt le ti ſamng eneen ſeist ſellun lad (ha u·l cn ſenp ninoc ſalube oſorta ſobleu⸗ leſntea Aſngn ſingol⸗ gitaru Odifenn leſapie entes ti ch Goict niqnn dtſne Gnnſn inen Guc. Wräͤſ Ranan weyet 8mesy fltld uman 6 ſace wl i feett4 binein herecd⸗ wobtn⸗ einſarnt opeſn⸗ günuch Pliihe iEtppe n Beſt⸗ anäad oblshe Nüreſi⸗ rnin iuj ſie o/ac nime ſchcs. ſeng indo⸗ N Woibs birn lca fonetni oeun erpene⸗ crüme le Nu⸗ ſcunt dimoiu m; Mee Ctad cöb' nudann neinco nſang⸗ ing gich atq; recogitãda mala mea:que ſemꝑ reddidi tot ⁊ tantis diuitijs bonitatis tue · tot et tãtis magnalibꝰ pietatis ⁊ dulcedinis tue · Et qð ẽ maioꝛis inſanie/reddere nõũ ex toto ceſſo/⸗ cognoſcere inq; recgnoſcere tot ⁊ tanta ma la mea que facio/ que feci · que merui ·et que me expectãt niſi me oĩpotẽtiſſima benigniſſi⸗ ma dulciſſimaq; miſcòdia tua liberauerit atq; ſanauerit · ¶ Da inq; largiſſime miſatoꝛ iſta cognoſcere ⁊ recognoſcere mihidebite peni⸗ tudinis doloꝛibꝰda mihi bũdicte dñe gratiaʒ vere ac tibi placite cõpunctiõis:ꝑ quã diſpli⸗ ceam mihi · in cũctis ingratitudinibꝰ / abomi nationibꝰ/iniqᷣtatibꝰ⁊ iniuſtijs meis· ¶ Eru beſcã atq; confundar in cõſpectu ſancte ⁊ ve nerãde maieſtatis tue/conſuſione adducẽte mihi gratiã tuã ⁊ gloꝛiã:da mihi gratiã inter/ ne acvere penitudinis:ꝑ quã extotis intimis meis / recedã ab om̃ibus que diſplicẽt bonita ti tue:⁊ reuertar ad te dñm deũ meũ· adhe⸗ reãq; tibi dũo deo meo ex totis intimis meis cui adherere:ẽ vita mea/ſalꝰ mea/gaudium meũ totũ:et ſolũ bonũ meũ ¶ Da mihiincon ſpectu ſancte ⁊ gloꝛioſe maieſtatis tue ſemꝑ apparere · ſempꝑ loquitibi · ⁊ ſemꝑ cogitare de te· in timoꝛe ⁊ tremoꝛe:in doloꝛe⁊ pudoꝛe ·in ira magna et indignatione aduerſus memet ipᷣm:ſemꝑ cũctis ingratudinibꝰ /⁊ alijs vitijs meis ⁊ pctis n fide tua ſaluberrima ĩceſſant me illumĩa/viuifica/ſcĩfica / roboꝛa⁊ adauge timoꝛe tuo ſanctiſſimo atq;puriſſimo/me in⸗ ceſſanter ſanctifica purifica/ cuſtodi ⁊ conſer ua · Et longe fac ab om̃ibus inquinamentis carnis ⁊ ſpiritus · Fac me declinare per ipſuʒ ſemꝑ ⁊ fugere om̃ia contagia diabolica:⁊ om nino om̃ia que diſplicẽt bonitatitue/ſpe tus ſaluberrima ac iucundiſſima/me inceſſanter cõfoꝛta:⁊ conſolare me · inceſſanter erige et ſubleua ad te · inceſſanter letifica de te me. in ceſſanter firma in te faciens me innititotali ⁊ ſingulariter miſcðie tue magnetotaliter ⁊ ſingulariter · Da mihi de te ſemꝑ lucifluos co gitatus:ac flãmeos ·totum me ſemper ſplen⸗ dificantes · totum in te exhilarantes · totuʒ in te rapientes:totum me conglutinates ⁊ vni⸗ entes tibi vnione puriſſimi rectiſſimi tibiq; placidiſſimi amoꝛis: Deſiderabiliſſimum ac gloꝛioſiſſimum aduentum tuum:in quo om⸗ nis iniquitas opilabit os ſuum/palamac lu⸗ cidiſſime omniũ oculis aparentem · om̃ipo⸗ tentiſſime dñationis tue gloꝛiam magnificẽ⸗ tiſſimam ac ſupeminentiſſimam · Juſtiſſimũ ac tremendumiudicium tuum:in quo euidẽ ter videbitur iuſticie tue admirabilis ac iucũ diſſima pulchꝛitudo/ꝑ vindictas iuſtiſſimas/ quas daturus es in contumaces ⁊ rebellesqᷓ charitatem vitatis tue reciꝑe noluerunt:nec nõ ⁊ in omes nõ contumaces ꝓbos magniſi⸗ cas pꝛomiſſiones tuas:que ome deſiderium ſuꝑant ⁊ incogitabilis felicitatis tue gaudia/ ⁊ pᷣmia:que daturus es dilectis ⁊ electis tuis Hec inqᷓ; omnia fac me expectare expectatio ne ſecura/firma/⁊ iucundaſpem meaʒ totiꝰ vite mee anchoꝛã:figere in miſericoꝛdia tua magna ·fixione firmiſſima·ita vt nulla ꝓcella temptationis mee vnq; inde ãmoueat:vł ab rumpat me totũ facpendere ad reditũ tuũ: ſicut dixiſti per pꝛophetam ·quia populus me us pendebatad reditum tuum · Omnia deſi deria mea dirige · erige ⁊ collige adte totum: coꝛ meũ/aggrega⁊ conſtitue in ſanctitate iu ſticie tue · totũ coꝛ meum abſtrahe ⁊ abrũpe/ ab om̃ibus que diſplicent bonitatitue · Totũ aggrega ad te/a diſperſione ſua rape ad te/ totũ fige in te fixione incoꝛruptibili · ¶ Et vt ad vnum dicamda mihi plenam veniam⁊ in tegram omniũ culparũ mearũ atq; penarũ: que mihi pꝛo his iuſtiſſimo ſemꝑ laudãdo iu⸗ dicio tuo reddi merito pñt:Da mihi ⁊ gratiã tuam/⁊ conſerua eam mihi:vt in illa me inue niat dies ⁊ hoꝛa exitus meiexhoc mundo: ꝑ quã gratus ⁊ acceptus tibiꝑom̃ia in conſpe⸗ ctu gloꝛie tue gaudens vemam ⁊ ſecurꝰ. Da mihi tunc ſalutem cum dilectis ⁊ electis tuis Ate pꝛomiſſam ⁊ pꝛeparatam · petitionis · Ca · XVII ptis ipſius oꝛantis:⁊ dicam ea per que con⸗ irmetur vis exauditionis eidem in petitioni bus quas pꝛedixi · Dicam igitur dñe miſeri⸗ coꝛdie· non eſt alicui fidelium tuoꝛum dubiũ: qn placeant tibioꝛationes et depꝛecationes humilium ⁊ manſuetoꝛum ·ſic docuiſtiſanctã illam mulierem Judith que loquens adte di cebat · Dñe inquiens /tibi ſemꝑ manſuetoꝛũ ⁊humilium placuit oꝛatio ⁊ depꝛecatio · Sed etiam in peccatoꝛibus exoꝛari voluiſti · q ob⸗ lationes ⁊ ſacrificia eiſdempꝛo peccatis im⸗ poſuiſti · Ala etiam oꝛatio in qua tu docuiſti vt diceretur tibi · Dimitte nobis debita no⸗ ſtra ⁊c· Qui ſunt quipetũt ſibidimitti debita ERK Capitulum ſua/niſi debitoꝛes?:Et qui ſunt debitoꝛes:ni ſi percatdies cum peccata debita eẽ:dubita⸗ rinõ poſſint Amplius ille qui clamabat ad te ſicut tuipſe narraſti ꝑlucam euangeliſtam dicens. Deus ꝓpitiꝰ eſto mihi peccatoꝛi: qͥd erat niſi peccatoꝛ: Et ꝑhancoꝛationẽ teipſo teſte deſcendit iuſtiſicatus in domum ſuam. ¶ Amplius in euangelio · Matthei tuipe dix iſti · Serue neq; omne debitum dimiſitibiqm rogaſti me ¶ Valẽt igitur oꝛatiões peccatoꝝ apud miſcdiam tuã · alioqͥn non ſoluʒ illuſoꝛie ſed etiã pernitioſe pꝛecepiſſes eis vt oꝛarent te · ¶ Amplius ſi ſummus ille pontifex pꝛece piſſet alicui dicens·hocpetea me/⁊ dictaret ei petitionem ſuamipſe pꝛeciperet eidicens: hanc poꝛrige mihi · ſi poꝛrectam exaudire nol let: Nũquid non illuſoꝛ ⁊ deceptoꝛ a petente merito reputari poſſet · Quia aũt tu veritas es / in qua in vltimate elongationis longe ẽ nõ ſolum om̃is illuſio atq; deceptio:ſed etiaʒ quicqᷣd falſitatis eſt atq; mendacij · Tu inqᷓ; dñe oꝛe tuo ſacratiſſimo docuiſti nos:ꝙ pete remꝰ in orone illa tua bñdicta que incipit pa⸗ ter noſter · tu dictaſti ⁊ ſoꝛmaſti nobis petitio nem illam ſeu oꝛationem:tuipſe pcepiſti · vti⸗ nam poꝛrigeremus tibi velpatricuiꝰ tu vni⸗ genitus es · Nõ em̃ refert an /tibi velilli poꝛri gatur·neceſſe igitur habes exaudire offeren tes eam tibi · Alioqͥn nõ ſolum illuſoꝛie vt pꝛe dixi:ſed etiam ꝑnicioſe hoc pᷣcepiſſes· ¶ Am plius nunquid hec eſt voluntas tua de me vt conuertar ⁊ viuam · ⁊ ego haccepto ate:Igi tur peto idipſum quod eſt voluntas tua qnñuo potes mihi hoc denegare:quod ipſemet vis vt fiat · ¶ Amplius totũ quodhic peto ſancti ficatio mea eſt·⁊ hec eſt voluntas deiſanctifi catio noſtra · vt tuipſe dixiſtiꝑ apoſtolũ tuuʒ ad Theſſałiiij · An potes hoc denegare mihi vicʒ vt voluntatem dei in me ⁊ de me nõ faci⸗ as ˖ ¶ Amplius tuipſemet dixiſtip Salomo⸗ nem in pꝛouerbijs· Delicie mee eẽ cum filijs hominum·.Et ego hoc ſolum petoa te:vt ſis mecũ ꝑ ſocietatem perfectam:a te igitur pe⸗ to idipſum quod tu dicisdelicias tuas eſſe ¶ Ampliusa te peto quod te pꝛeſtare maxi⸗ me delectat · Nihil em placet magis tibi face⸗ re in nob:q; ipa ſanctificatio· qð inde euident apparet/quia ipſa paſſio ⁊ moꝛs tua tibi pla⸗ cuit ꝓpter ſanctificationem noſtrã · Qua p⸗ pter magis tibi placet ipſa ſanctificatio nr̃a: placuit auteʒ tibi paſſio ⁊ moꝛs tua eouſq; vt dies paſſionis⁊ moꝛtis tue:diesleticie coꝛdis rui / in ipſa ſacra ſcriptura tua /vocat ſit · In die inq; deſponſatiõis eius:⁊ in die leticie coꝛ dis eius · ¶ Amplius placuit tibi creatio ⁊ foꝛ matio mea·⁊ nõ.placuit tibi niſi quia bona · qꝛ ergo incomꝑabiliter maioꝛ eſt iſta refoꝛma⸗ tio mea que nõ eſt niſi iuſtificatio ⁊ ſanctifica tio mea incomꝑabiliter tibi magis placet re⸗ foꝛmatio iſta ſanctificationis mee/qᷓ; placue⸗ rit tibi ipſa foꝛmatio· igit᷑ illam nõ rogatꝰ feciſti:gratuita ſola bonitate tua · fac ⁊ iſtã re foꝛmationem tuam ſuꝑabundantiſſima pie⸗ tate bonitate ⁊ dulcedine tua: Tu em̃ſcis do mine miſcðie/ quia in malum meum natꝰſuʒ Tiſtam foꝛmationẽ nõ feciſti:niſi ꝓpter iſtam refoꝛmationẽ · Iſta igit᷑ ſunt que confirmant ꝑtem meã coꝛam te:⁊ que firmat ſpem meaʒ inte· ¶ Addo aũt ad cõſirmationẽ cauſe mee T ꝑtis:pꝛeces ⁊ ſupplicationes omnium ciuiũ celeſtium ⁊ ſinguloꝛum:de quibus certum ẽ vnicuiq; fidelium:ꝙ nullus eoꝛũ vnqᷓ; apud te repulſam patit᷑ê/ſed mihi certum eſt:quia pꝛeces⁊ eoꝛũ ſuplicationes paratiſſime ſunt in adiutoꝛium meũ apudte · Quodinde mi⸗ Hicertiſſimum eſt:quia ego qui vixſtillam ꝑ⸗ modicã pietatis habeo:nulli poſſumdenega re pᷣces meas apð miſcdðiam tuam:cuiſcirem illas ꝓfuturas: to magis igit᷑ vnuſquiſq; eoꝛũ qui tanta charitate tua ardentes tanta pietate totidefluunt:mihidenegare pᷣces ſu⸗ as ⁊ ſupplicationes nõ poterunt · qui viden- tãtas miſerias meas ⁊ pauꝑtates · Et qͥigno rare nõ poſſunt qͥn exaudiant᷑ · ⁊ qͥn mihi ve⸗ niam gram/⁊ gloꝛiaʒ/etiam impetrẽt· Quia igit᷑ omes ⁊ ſingulos inuoco:omnibus ⁊ ſin⸗ gulis ſupplico:vt pꝛo me intercedant apð mi⸗ ſericoꝛdiam tuã :qua ꝓpter omnes ⁊ ſinguli: miſericoꝛdiam tuaʒ oꝛant pꝛo me · Quia igit nõ decet gloꝛiam magnificentie tue:tot ⁊ tã⸗ toꝛiũ pꝛeces repellere · tot inq; ⁊ tãtas tãq; ve nerabiles / taq; tibi caros interceſſoꝛes repel lere · Neceſſe eſt te miſerere mihi ⁊ tribuere/ quod mecũ ipſi petunt ꝓme alioqͥn qͥs vnqᷓ; p̃ſumere deberet oꝛare te:Quis ſperare de⸗ bereta te gratiam exauditionis:ſi tot⁊ tanti oꝛatoꝛes apud te gratiã nõ inuenirẽt · ¶ Am plius ꝑ oꝛa ꝓphetarum tuoꝛũ:multotiẽs an⸗ nunciatũ ẽ alijs peccatoꝛibus · Clamauerũt iuſti ⁊ dñs exaudiuit eos:Et iterũ· Orones iuſtoꝛum exaudiet dñs ⁊ multa alia hmõi·Ci ues aũt om̃es ciuitatistue celeſtis nõ ſolum iuſti ſed etiam iuſtiſſimi ſunt· Impoſſibile eſt igit᷑ orones eoꝝapudte nõ exaudiri· Cρ Regg treben Pprer lollbus leum. woegla Cehe ſr ldecn noſ Ongen ſornn⸗ Unf let ſe⸗ locue⸗ togar uläre npe⸗ ſſosd mſ eriſtan frmon en ney le nee umani dn cpa lckquin ſneſine mndem⸗ llung⸗ eg: en luſq; ſanmta eoſu⸗ ſigent digno thie⸗ 1Ou 1sſt⸗ it: t ii⸗ cve repel Nele, trede⸗ A Cn iisan⸗ uerüt fones noͦi⸗ foꝛtaſſe mihi dicere volueris quia pꝛo ſeipᷣis petentes:ſemꝑ exaudiunt᷑ iuſti: non aũt pꝛo alijs · hoc veritas tua dñe miſcdie nõ patitur: quiad pꝛeces moyſidimiſiſti peccatumidola trie populo iſrael · Dixiſti em ipſi moyſi oꝛan⸗ ti pꝛo populo illo · Ecce dimiſi eis iuxta vbum tuum · Ipſos etiam ſacerdotes veteris legis ad placandũ te/⁊ oꝛandũ pꝛopplo illo conſti⸗ tuiſti· In nouo etiam teſtamento vbite per⸗ penſioꝛẽ atq; pꝛofuſioꝛem incompabiliter tri buiſti ⁊ oſtendiſti:tam crebꝛo nos oꝛare ⁊ do⸗ cuiſti ⁊ pcepiſti · nõ ſolum ꝓ amicis ⁊ bñfacto ribus:ſed etiam pꝛo inimicis ⁊ perſequẽtibꝰ· Quod nec fruſtra facere voluiſti:fruſtra aũt oꝛaremus ꝓillis q;tũ ad oo ſ nos exaudi ipſea re non velles pꝛo eiſdem Amplius aut or̃o eſt alicuiꝰ gratie ⁊ meriti apud te:aut nõ: eſt vtiq; incogitabilis ⁊ gratie ⁊ meriti apud te: Et quia nec meritoꝛia nec gratioſa vnq; eſt apud te:niſi ppter gratioſitatem ⁊ meritum radicis ex qua eſt:videlicet charitatis ⁊ pie⸗ tatis · Quia igit᷑ ex eadem charitate ⁊ pieta⸗ te fiunt oꝛatiões adte a quibuſcũq; iuſtis fi⸗ ant ꝓ ſe alijs:neceſſe eſt vt eiuſdem gratie⁊ meritiſint apudte· Eque ergo digniſunt vi⸗ riſancti exaudiri apud te pꝛo alijs vt pꝛo ſe· Sicut igit᷑ pꝛo ſe pꝛeces eoꝛũ apudte impoſ⸗ ſibile eſt eẽ vacuas:ſic ⁊ pces eoꝛum pꝛo alijs Quare ⁊ pꝛo me/potuerunt ne eſſe vacue a fructu exauditionis pᷣces incliti martyris ſte phani:quas fundebat coꝛam te ꝓ lapidanti⸗ bus ſeipſuʒ · Abſit hoc ab iĩmenſitate miſcdie tue:vt tante pietatis ⁊ charitatis pᷣces repu⸗ leris:⁊ vacuas eſſe ꝑmiſeris· Quod pꝛoecul dubio te reuelante cognouit ſanctus contfeſ⸗ ſoꝛ tuus⁊ pontiſex Augꝰ·qui Paulum pꝛeci bus illius cõuerſum fuiſſe teſtat᷑.⁊ atetã ma⸗ N gnifice viſitatũ: ¶ Scio dñe miſcdie mſ'tos ex peccatoꝛibꝰimpedire ⁊ qᷓtũ ad ſe ofones ſan ctoꝛum euacuare·quod eſtdicere eas impe⸗ dire quo minus eis pꝛoſint ⁊ hoc cõtumacia T rebellione:qua rebelles ſunt tuo lumini·q̃ ꝓpter interdũ ꝓhibes ſanctos tuos oꝛare ꝓ talibus ·ſicut qͥndã ieremiã ꝓhibuiſti dicẽs ad eum · Noli oꝛare ꝓ pplo hoc Nec aſſumes pꝛo eis laudem ⁊ orone:qm̃ nõ exaudiamte: ¶De his mihi videt᷑ eſſe non imeritoqͥ ſcõs ipſos pſequunt᷑aſpernant᷑:⁊ orones ipſoꝛuzʒ deſpiciunt:auxiliumq; tuum nec ſperat/nec querunt/nec curãt/nec etiã volunt / vel vel⸗ lent vt pꝛo eis pcaret᷑.Et iſti ſunt qui peccãt in ſpm̃ſcm̃·⁊ ſpũs blaſphemie eouſq; ſubuer⸗ X . . ** tit eos atq; puertit:vt etiam ipſam gratiã tu⸗ am/⁊ ome auxilium: quod eis impetrari vel ꝓcurari poſſet oderunt ⁊ deteſtant᷑ · ¶ Ego go em̃ ⁊ veneroꝛ ſanctos tuos·⁊ bñ ſentio at⸗ ꝙᷓ confido de meritis ⁊ pcibus eoꝛũ/apð mi⸗ ſericoꝛdiam tuã ·deſidero em ⁊ peto adiuua⸗ ri/meritis ⁊ pcibus ipſoꝛũ apud miſcdᷣiam tu am.Et hec omia magne benedictiones dul⸗ debita largitiõe dulcedinis tue gratie · Et ꝓ⸗ pterhocnõ imerito ſpero de ſuffragijs · Scio em̃ ꝙ honoꝛarttibi placet in ipſis. Et quiadi ligis venerationem eoꝛumatq; remuneras: Quid em̃ dignius eſt remuneratione magni ficentie tue:q; veneratio ſanctoꝛũ ⁊ electoꝛũ ⁊ dilectoꝛum tuoꝛũ · Quicqͥd em̃ eis obſequij vel honoꝛis ꝓpter te impendit᷑:nõ minꝰ uibi impendit᷑ q; ipſis· Qua ꝓpter obſequiũ tuũ T honoꝛ/eſt omishonoꝛ ⁊ obſequiũ ipſoꝛum- Qua ꝓpter a te⁊ remuneratione digniſſimũ aur dñe miſcdᷣie ꝑ gratiam tuã longe factꝰ ſu,ʒ atantis taq; execrabilibus impietatibꝰ· dili⸗ AMerito igi᷑ confidendũ eſt/⁊ electos ⁊ dile⸗ ctos tuos delectaride veneratiõe ⁊ remune⸗ ratione hmõi·quia ergo nõ parum eos hono rant qui eos inuocant in auxilium tuum apð miſcdðᷣiam tuã: Neceſſe eſt vt inuocatiohmõi pꝛoſit eis apud illam magnifice· Nãq; de glo ria eoꝛum ſentiunt:qui eos tante gratie apð te eſſe credunt/qꝙ ſuffragari peccatoꝛibꝰ poſ⸗ ſint · ¶ Amplius que vel quata vel qualis eẽt miſcdia tua:ſi electi ⁊ dilecti tui ⁊ peccatoꝛuʒ reconciliationẽ/⁊ reoꝛũ atq; damnandoꝛum abſolutionẽ apud illaʒ impetrare nõ poſſent: Quis em̃ tyranus inhoibus eſt adeo ſeuus: vt hecamicieius apud ipᷣm nõ poſſint · nõdũ em̃ auditaẽ adhuc ea ſeuicia in crudeliſſimis hoĩbus /quã amicoꝛũ gratia ⁊ interpellatioĩ gliquã ꝑtem clementie flectere non potuerit Rä magniſice igitê/ q;q; ſupabundanter ſen/ tiedũ ẽ atq; ſperãdũ de ĩmẽſitate miſcðie tue pctõꝛibus · Et de gratia vel de gratioſitate di lectoꝛum ⁊ electoꝛũ tuoꝛũ coꝛãte ſiue apð te· vt nihil omino vnq; eis deneges/ qð tibi da⸗ re deceat · Et ex hoc ſiliter arguo · ꝙ ⁊ ipſipᷣci⸗ bus peccatoꝛũ ſupplicantiũ eis:aures miſeri coꝛdie ſue nunq; claudunt · Alioqͥn longe mi noꝛ eẽt ⁊ charitas ⁊ pietas eoꝛũ · Inſuꝑ emi⸗ nentia illa ⁊ gloꝛia patrie q; eẽt(ne dicã ſcõꝛũ Tũiuſtoꝛum in via pꝛeſentis miſerie)imo etiã qᷓ ſeuiſſimoꝛum tyrannoꝛum qtũcunq; mo⸗ dica benignitas c 3 . .* . . — * „* . — „ . dD LCapitulum Petitio interceſſionis beate Marie vir⸗ Dibo te imo etiam conueniã gloꝛioſiſſima dei genitrix:quã matrem miſe yicoꝛdie ⁊ reginam pietatis vocat/imo clami at om̃is eccleſia ſanctoꝛum · An poteris de⸗ negare peccatoꝛibus interpellatiõis tue gra tiam: apud benedictum ac ſemper ⁊ vbiq; be nedicendum deum ac dominum noſtrum ie⸗ ſum chꝛiſtum filium tuum · Lu inq; cuiꝰ grati oſitas nunq; repulſam patitur · Cuius miſeri coꝛdia nulli vnq; defuit · Cuius benigniſſuma humilitas nullũ vnq; depꝛecantem q;tũcũq; peccatoꝛem deſpexit· Veriſſime nanq; de te dixit deuotiſſimus ille:⁊ laudum tuarum pꝛe co mirabilis ſanctus Berñ·Clareuallẽſis in⸗ quiens · Sileat miſericoꝛdiam tuam vᷣgo bea ta:ſi quis eſt qui inuocatam te vnq; in neceſſi tatibus ſuis meminerit deſuiſſe · Lotum ſiq⸗ dem quod habes gratie:totumquod habes gloꝛie:⁊ etiã hocipſuʒ ꝙ es mater dei:ſi phas eſt dicere:peccatoꝛibus debes · Om̃ia enim hec ꝓpt peccatoꝛes tibi collata ſunt · Cui igit dubiũ eẽ poteſt per hoc:qͥn pꝛeces tuas q;te⸗ cũq; neceſſarie eẽ pñt: peccatoꝛibus illis de⸗ beas · õ denegabis ergo mihi:quod debes · qn potius ſuꝑaddes:maioꝛa mihi impendẽs qᷓ; debeas· Et intendo maioꝛiinſtantia ac de uotione oꝛabis pꝛo me:qᷓ; ego auderem pete re:⁊ maioꝛa etiam impetrabis mihi q; petere pꝛeſumã: An poſſet hoc pati pietas illa/⁊ dul cedotua/quenullivnq; defuit:vt denegares mihi in tanta nccitate auxilium · Et tã miſera bili tãq; pericliranti cauſe mec:miſericoꝛdie tue patrocinium? An falſe? inaniter vocat te om̃is eccleſia ſanctoꝛum: aduocatam ſuam/ P ⁊ miſeroꝛum refugium? Abſit ergoa mr̃e dei que fontẽ pietatis toti mundo peꝑit:vt cuiq; miſeroꝛũ ſue miſericoꝛdie ſubuentionẽ vnqᷓ; deneget · Innumeris exemplis magnificoꝛũ opeꝝ miſericoꝛdie tue que oꝑata es erga pec catoꝛes miſerrimos:docuiſti nos ⁊ perſuaſi⸗ ſti de tua miſericoꝛdia cõſidere · de tua pieta⸗ te ſperare ⁊ in omibus neceſſitatibus noſtris ſubalis tue ꝓtectionis fiducialiter confuge⸗ re ¶ An eſt miſericoꝛdie tue oneroſa multitu do ad te camantium:an eſt aliquatenus dif⸗ ficilis gratioſitatitue impetratio:vł venie vl gratie q;tecũq; · Scio dña miſcðie quia nihil XVIII hoꝛũ eſtapud te·qͥn potiꝰ gaudiũ eſt tibi ſuſ⸗ fragari miſeris ⁊ reuocare gratioſiſſimis / ac ſemꝑ efficaciſſimis pꝛecibus tuis periclitan⸗ tes/⁊ etiã periclitatos a perditione ⁊ perditi onis periculis: Tu em̃ dulciſſima dei mater ſuꝑ omes angelos ⁊ hoĩes:noſti q;tum place at bñdicto filio tuo ſalus noſtra:qᷓ; ꝓna q;q; pꝛompta ſit miſcdia eius/ ad ſaluandũ nos: Hoſti etiã q;ta gloꝛia ſit ei ſaluare ꝑditos·hec em̃ eſt gloꝛia ſuꝑ omes alias · Inde eſt illi col⸗ laudatio bñdictio/⁊ gratiarumactio atq; col laudatio ſuꝑomia alia bona que facit vel fe⸗ cit vel facturus eſt· Nec mirũ:cuʒ miſcdia eiꝰ ſuꝑ omia oꝑa eius ſit·: Ex his em oꝑibus ma⸗ xime innoteſcit/pᷣlarga ac magnificentiſſima bonitas ipſius · Quia ergo ſuꝑ omes hoiest angelos diligis gloꝛiã bñdicti filij tui:q̃ indu⸗ bitanter maxima eſt /ei ex ſaluatione ꝑditoꝝ maxime placet tibi ꝓcurareillã· hHoc aũtẽ im petrare peccantibus gram ipᷣius:his qͥ vitijs ⁊ peccatis ſuis offenſi ſunt illi :Quare recon⸗ clliatio peccatoꝛũ eſt maxime grata ⁊ placita Dum ergo te exoꝛo / vt me miſericoꝛdiſſimo filio tuo reconcilies:hoc pꝛoculdubioa tepe⸗ to/qð maxime gratum atq; placitũ tibi certiſ ſime ſcio· mõ potes igit᷑ mihi denegare quod peto · Si em denegares qð tibiplacitiſſimum atq; gratiſſimum eſt/quid poſſet ſperari vn⸗ qᷓ;a te:velſuꝑ quo vnq; exoꝛanda eẽs domia mea dulciſſima? Amplius quia diſplicẽt vi⸗ tia mea ⁊ pctã ·que ſunt offenſiones mee gra uiſſime:qͥbꝰ offendichariſſimũ ac bũdictũ fili um tuũ·placet igit᷑ tibiↄtrariũ earũ·i:exrmi⸗ natio · Quis aũt dubitet recõciliationẽ meã ad ipᷣm:ↄtrariã eẽ offenſionibꝰ meis qᷣbꝰ illuʒ offendi · Et etiã exterminationẽ eſſe atq; de⸗ ſtructionẽ illaꝝ · Placet igit᷑ tibi recõciliatio mea ad bñdictũ filiũ tuũ · ꝓcura igit᷑ illã ⁊im⸗ petra · ¶ Ampli oĩs ecclia ſcõꝝ vocat te me/ diatricẽ hoĩuʒz ad deũ:⁊ h nec falſe nec vane· OPfficiũ & tuũ ẽ mediã te intponere int ijm⁊ hoĩes /nò mediã qͥdẽ diuiſiõis:b poti recõcili ationis · Quid aũt iuſtiꝰa te peti põt:qᷓ; vt im pleas officiũ tuũ · ¶ Quid deniq; mr̃i digniꝰ qᷓ; gliam filij adaugere· ⁊ ad id ijm ꝓpter qð mar dei es totis ſtudijs ac virib intedere · qꝛ igit᷑ in ⁊ ad mr deieſfecta es:in qͥ ẽillõad qð ipe ver deꝰ ⁊ hõ ⁊ filiꝰtu effect/ c.G autẽ nõ niſi ꝓpt recõciliationẽ mũdiad ipᷣm:ſiqdẽ deus erat in chriſto mũdum ſibi reconcilis· Etvt ad vnũ dicat᷑· venit ſilius hominis qre⸗ re/a ſaluũ facere qð perierat · Sicut ipſemet gcel müt mae da6/ eut No luti pen ise c vel bn oſad ſorin aate⸗ poſ holk ave⸗ ſno⸗ yto⸗ ol guln Mbe, henge ocae lungu wne Gen en Phos tagi (jca lop Vtillua muer Piliina gleges. duume claſen miſczi⸗ atnae lheſnat lunper geane annun 4 en Vuept lbio iſk nsie chtan⸗ berchti mater nphe⸗ na nOg,. hee llicol⸗ ocol ſe⸗ län Wrsmhe nniſina R Gbſegr tännde egcon Mmein väͤpds Nereco⸗ Aphen Crdlſi valepe⸗ en fequoc ümum griyn⸗ dolnie Ncay eege ciciifl ohie / e/ into ene e⸗ ine Nrecöch eiynmn napn er bere illa haute nmiſc hnallo⸗ noqte⸗ genen Capitulum dixit · Et item apoſtolꝰ. Fidelis ſermo ⁊ omi acceptiõe dignus: quia venit ieſus chꝛiſtꝰ' in hunc mũdum ſaluos facere pctõꝛes · Juſtiſſi⸗ mũ igitur et digniſſimũ ẽ vx tu dulciſſima dei mater in hoc ipᷣm ſtudioſe ac vigilãter inten⸗ das · vnde⁊ ꝓpter quod tibitantus honoꝛac⸗ creuit ⁊ gloꝛia:vt dei mater ſis reginaq; mun di ⁊ dña · Hoc aũt nullꝰfideliũ ignoꝛat eẽ recõ culiationẽ ⁊ ſalutẽ pctõꝝ · In hoc igit᷑ intẽdat pietas ⁊ dulcedo tua deuotiſſimis /gratioſiſſi mis ⁊ ſemꝑpefficaciſſimis pᷣcibus:⁊ ſupplicatio nib tuis · Fruſtra naq; clamabimad ipᷣm / te tacẽte · qm voces noſtre nulle erũt coꝛaʒeo/ yelapud ipᷣm:ſi tue nobis deſuerint:ĩmoſitu is adiute nõ ſuerintAMoueat ergo te gloꝛi oſa dei mater benigniſſima:miſcdia tuaq ma ioꝛ incogitabilioꝛ eſt omibꝰ vitus meis ⁊ pec⸗ catis · Abſit a te dulciſſima dei mater:vt plus poſſint apud te cõtra me vitia mea ⁊ pctã: qᷓ poſſit miſcdᷣia tua ꝓ me· Abſit vt clamoꝛ eoꝝ que implacabiliter ſemꝑ odiſti:pꝛeualeat cla moꝛi meo⁊ obſtruat aures miſcdie tue · Abſit vt omia mala mea licet tot ⁊ tata ſint poſſint obſtruere os ſacratiſſimũ tuum· ⁊ labia tua ĩ quibus tanta gratia infuſa eſt:cõpeſcere vel ꝓhibere ne loquat᷑ pꝛo me · Abſit vt poſſit ſu⸗ ſpendere te a tam ſalubꝛi officio pietatis tue quo ⁊ aduocata es ⁊ mediatrix hoĩm· poſt fi⸗ lium tuũ ſpesvnica/⁊ refugiũ tutiſſimũ miſe roꝛum/Et ne allegaueris iniuſticiã qua indi gniſſimum me confliteoꝛ om̃i auxilio pietatis tue:⁊ om̃i reſpectione miſcdie tue · mnõ enim phas eſt vt allegas ꝓ iuſticia cõtra me vel cõ tra quẽcũq; aluũ ·hoc em̃ eẽt ſtare te pꝛo iuſti⸗ cia/cõtra miſcðiam · cui certiſſimũ eſt totuʒ quo polles gratie/⁊ totuʒ quo fulges goꝛie: vt illud pᷣcellentiſſimũ omniũ videlicet/q' es mater dei te debere miſereri · Abſit a te igit pijſſima dei mater vt vłin modico velſtes vł alleges · nõ em̃hoc debes iuſticie:vt vllo m doꝛum obſiſtas vel miſcdie bñdictifilij tu: ex qua ſunt tibiquibuſcũq; pꝛedita es bona: vł miſcðdie ꝓpꝛie tue / videlicet que ſuꝑom̃ia bo na tua alia gloꝛiſicat.Hec em̃ eſt:p quã maxi me matrem deite eſſe demonſtras:⁊ potiſſi⸗ mum peccatoꝛibus ⁊ miſeris:quiꝑ veniaʒ ⁊ gloꝛiam quas eis impetras:inceſſanter ma⸗ tremdeite eẽ cognoſcunt euidenter · Nulla em creatura ⁊ tot ⁊ tanta ⁊ talia ĩpetrare poſ ſet/apud bñdictum filium tuũ miſeris · quã⸗ tatu apud ipſum impetras eiſdeʒ:· In quo ꝓ culdubio nõ tanqᷓ; ancillã ſuã:que indubitan ter es:ſed tanq; matrẽ veriſſimã te honoꝛat/ mplius alijs matribus aſſimilari debet ſi⸗ lij:te aũt gloꝛioſa dña decet aſſmilari benedi cto filio tuo:⁊ potiſſimũ in ea virtute ꝑquam ſe fecit filiuʒ tuũ:⁊ te matrẽ ſuã: HHec aütẽ mi ſericoꝛdia ꝓpter h̊ in miſcdᷣia es eidem ſiſᷣma Ncce igit᷑ eſt vt totã te poſſideat miſcdia ·⁊¶ ꝓ pter hoc nihil potes contra illã etiam de iuſti cia · ne ſteteris igit᷑ pꝛo iuſticia contra illã·Et pter hoc ne allegaueris ilam cõtra me:qui oli miſcõie tue poſt filium tuuʒ innitoꝛ:ſpẽq; meã poſt illum totaliter in ipſa poſui atq; fixi Ne allegaueris dulciſſima dei mater/ pecca⸗ ta mea cõtra me/qui miſcdðiam tuã allego cõ tra ea · Abſit vt ſtent in iudicio peccata mea . cõtra miſcdðiam tuã:que omibus vitijs ⁊ pec catis ſupom̃em cogitatũ /foꝛtioꝛ eſt atq; po⸗ tentioꝛ : Abſit vt reminiſcaris ipſoꝛũ:de qua ſeruus tuus ille deuotiſſimus ſcʒ beat? Augꝰ de te loquens dixit · Quia quotiens de pctis agit᷑ nullam inquit pꝛoꝛſus de ĩtemerata dei genitrice volo fieri mentioneʒ · Abſit vt pctã vel alia audaciã habeant apudte:quead h̊ ⁊ pꝛopter hoc mater dei effecta es:vt pctã tol⸗ lerent᷑ ⁊ extermiarent᷑ · Auerte igi᷑ aures mi ſericoꝛdie tue a clamoꝛe ipſoꝛũ:⁊ inclina eas ad clamoꝛẽ meum · Abſit a peccatis meis iſta poteſtas / vicʒ vt aures miſcðie tue auertere poſſint a caamoꝛe meovel obſtruere eas con tra illum · Abſit ab eis vt eouſq; poſſint offici um miſcdðie tue:quod eſt miſereri:pꝛohibere coõtra me:vel aliquatenus retardare · Abſit vt officium filio tuo placitũ:⁊ toti mundo taʒ ſalutare:tã nccariũ /ſuſpẽde vllo mõ poſſint· nens / in benignitate ⁊ miſcdia · Pꝛim inq; maximincõpabiliter? incogitabilit/ſupoẽs q in circũitu tuoſunt ·ſuꝑ oẽs vicʒ exercitus pulcherrimaꝝ /ſublimiũq; miliciaꝝ tuaruʒ:⁊ ſuꝑ oĩa ſcõꝝ milia ·qᷓq; em̃ ⁊ charitate ineſti⸗ mabiliter oẽs ardeãt:⁊ pietate incogitabilit defluãt:nec ſcintilla tñ ẽ oiĩm illoꝝ charitatis ardoꝛ/ad caminũ ſeu foꝛnacẽ ĩmenſe chari⸗ tatis qua tu ardes in nos;nec ſtilla ꝑm odica ad abyſſalem illã pietatis tue dulcedinẽ:quã oſtẽdis ⁊ exhibes ↄuᷣtẽtibꝰ⁊ reuertẽtib ad te ¶ Cõuertat ſe iterũ peccatoꝛ ad patrocinin ſuxpiſuplicãs vt alleget ꝓipſo· Ca·XIX refugio ⁊ recurro dñe miieſu chꝛiſte q pꝛimus es ⁊ p omibns pꝛimatuʒ te Capitulum Quis em̃ admirari veletiã cogitare ſufficiat imenſitatem miſcdie tue quahõ ꝓ peccatoꝛi⸗ bus factꝰ es:moꝛiq; ꝓeis:ac ꝓlatrocinijs eo rum ſuſpendidignatus es · Et vt ad vnũ di⸗ cam · ſeruus ꝑ om̃ia miſcdie factus es/⁊ vena le mancipiũ · vt em vulgo dicit᷑ cũ plenam qͥs dñationẽ in aliquo vult oſtendere:dicit indu bitanter meus eſt ad ſuſpendendũ/ad dilace randum/cad vendendũ · Sic dñe miſericoꝛ⸗ die:miſcðdia tua dñatione pleniſſima te poſſe⸗ dit · ⁊ adhuc poſſidet · Vſa eſt nãq; hac ſerui⸗ tute / tua nobiliſſima ⁊ hac dñatiõe ſua pleni/ ſima inte· Ethoc in ipſa pijſſima ſacratiſſima q; paſſione ⁊ moꝛtetua· Hec em̃ eſt que in cru ce ſuſpendit te ⁊ illipatibulo te affixit · que eſt ptãs que tibi moꝛtẽ intulit:niſi miſcdðia tua: Si em totus mũdus ferrũ eſſet ⁊ inde cathe⸗ ne ⁊ vincula fabꝛicate eſſent minimũ capillũ capitis tui vel pilum aliũ ligare veltenerenõ poſſet · Cui igit᷑ tanta vᷣtus tantaq; potentia/ vicʒ ligandi/tenẽdi/crucifigendi /occidendi/ attribuenda eſt:niſi benigniſſime miſcdie tue ꝓquã ſolã hec om̃ia pati ꝓnobis dignat es: ⁊ charitatiilliꝑ quã nimiam vocat Apls · que ſic te nobis alligauerat ⁊ aſtrinxerat:vt h om nia pati ꝓ nobis potius velles:qᷓ; nos inferna li patibulo/⁊ moꝛti eterne:gehẽnalibuſq; toꝛ mentis iuſtiſſime cruciandos derelinquere· Per iſtos igit᷑ yſus:manifeſtuʒ eſt miſcdiam cuam in poſſeſſione eſſe omimode ſeruitutis Et qm̃ iure ſuo qᷣs iniuſte pꝛiuari nõ põt:a te dico · qm adhuc pleniſſime poſſidet te · Et pꝛo pter hoc eiſdẽ modis ⁊ ad eadeʒliceret ei vti adhuc te ſi opus eſſet · Verũtñ moꝛs tua vni⸗ ca ſufficientiſſima fuit ꝓtotius mũdi peccat ꝓpitiatio · ⁊ etiã incogitabiliter ſupabundãs: ſicut me tuipſe docuiſti:ꝑ gram tuã ⁊ miniſte rio meo multos alios · Hoc em̃ teſtificatus eſt aplus tuꝰ Paulus exte ⁊ ꝑte in eplaad heb⸗ x · Vna oblatiõe cõſummauit in ſempiternũ ſanctificatoꝛ: Et qm̃ quecũq; pietas poſſidet pauperũ ac miſeroꝛũ ſunt: Neceſſe eſtetiam V exhaccauſa te eẽ noſtrũ ·¶ Amplius nunqͥd nõ dixit Eſa· ix· ex te ⁊ ꝑte/deteipſo · Paruu⸗ lus natus eſt nobis· Et apls tuꝰ Paulus ad NRoma ·viij · Qui ꝓpꝛio filio ſuo non peꝑcit · v ꝓ nobis omibus tradidit illum· qũo nõ etiaʒ cumillo nobis omia donauit · Datus igit᷑ es nob · ⁊ qm dare eſt ſuũ accipientis facere· No ſter · i · ius noſtrũ ⁊ poſſeſſio factus es · Pꝛopi hocꝑſpm̃ tuũ dicebat Dauid · Bñdicat nos deus deus noſter · hocius ⁊ hanc poſſeſſioncʒ inſinuando addidit repetitionẽ huiꝰ nomĩs deus ꝑ ꝓnomen poſſeſſiuũ:qð eſt noſter· Nr aũt factus es:ad om̃em vſum ⁊ vtilitateʒnr̃e ſalutis · Datus em es nobis in anthidotũ no⸗ ſtre ſaluationis:n pabulũ noſtre refectionis in ſacriſiciũ noſtre reconciliationis · in ſacra⸗ mentũ noſtre ſanctificationis in pugnatoꝛẽ noſtre defenſiõis : in aduocatũ noſtre allega⸗ tionis · ſicut tuipſe teſtatus es ꝑ Eſaiã dicẽs · Ego ſum quiloquoꝛ iuſticiam/⁊ ꝓpugnatoꝛ ſum ad ſaluandũ ·loquendo iuſticiam in iudi cio qð de nobis agit᷑: iuſticiam inquã non no⸗ ſtram ſed tuã · Aduocatus noſter es/ ⁊ ꝓpu⸗ gnatoꝛ es/ad ſaluandũ . fuiſti nobis vbi palã triumphaſti in temetipſo pᷣncipatus ⁊ pote⸗ ſtates in agone videlicet victoꝛioſiſſime paſ⸗ ſionis tue vbi foꝛtem diabolum viciſti atq; li- gaſti · Datus es nobis ⁊ in ſponſum noſtre fe cundationis · tuis em̃ mundiſſimis ac caſtiſſi⸗ mis amplexibustuoq; ſacratiſſimo poculoqͥ adome bonũ ſteriles eramꝰ:ad om̃em pꝛoleʒ gratiarũ donoꝛũ ⁊ vᷣtutũ atq; ad oẽm fructuʒ bonoꝛũ operũ fecundamur · Datus es nobis ⁊ inpᷣciũ noſtre redemptionis ſicutdixiſtiper os tui ꝓphete · Redemptionẽ miſit dñs pplo ſuo · Datus es ⁊ in ſcutũ noſtre ꝓtectionis:ſi cut pꝛomiſiſtiꝑ os ipſius dauid dicẽs · Scuto circũdabit te veritas eius · Lu emdñe in cir⸗ cũitu populitui:ex hoc nũc ⁊ vſq; in ſeculum Datus es nobis in coꝛonã gloꝛie:⁊ ſertum ex ultationis ꝓplo ſuo·⁊ hoc quidẽ finaliter · Et ĩ nouiſſimo datus es ⁊ in magiſtrũ noſtre eru⸗ ditionis:ſicut tuipſemet dixiſti in euangelio/ Vnus eſt magiſter veſter chꝛiſtus · Dat es nobis ⁊ in iudicẽ noſtre remuneratiõis · ſicut dixit Eſa · ex pſona patris clementiſſimi · De⸗ di eum ducẽ acᷣceptoꝛẽ gentibus · Datus es nobis ⁊ in lucẽ ſpũalis ac ſalutaris illuminati onis:ſicut dictũ eſtꝑ eundẽ Eſa· ab ipᷣo patre miſcðiarũ · Dedi te in lucẽgentiũ · Datus es nobis ⁊ in regẽ noſtre gubernatiõis · ſicut tu⸗ ipſe dixiſti per os Dauid de teipſo · Ego autẽ conſtitutus ſum rex abeo ſuꝑ ſyon montem ſanctũ eius · Datus es nobis ⁊ in ſacerdotem ſiue in pontificẽ · ſicut dictũ eſt adte ab ipo pa tre miicðiarũ · Tu es ſacerdos ineternũ ſᷣm oꝛdinẽ melchiſedech· vtſis nobis omibus et ſingulis in his que ſunt ad deũ:vt patetin oi⸗ bus ſacerdotalibus officijs ⁊ pontificalibus Datus es nobis⁊ in cuſtodẽ:contra om̃es of fenſiones · inſidias ceteraq; vniuerſa pericu⸗ la · Datus es nobis ⁊ in ſaluatoꝛeʒ omimode eum ecogi Maz uita nuſche NMotte Gli ennni ſnge doine eigen Ofcaſt ſueqte dehoto tinfis musar tqhpen ſonco legiyto uſin⸗ Gllpoctn W leaeſie ſtesen Gregb gnato niudi onno⸗ pe⸗ Swld wepore⸗ ſinepa⸗ iapl nnoſrefe Acaſtlſ⸗ olo ſenpode danfwan nsesnobs toirihiper Lois po Cons:ſ ,Gauto feinair⸗ ſeculum enume lner Eti wreen⸗ elunget⸗ ⸗D nini ipde⸗ nsts umnan pare s es ſowu, Ma wonten Nerchen ſoa fibus en merinor⸗ fcalbi goſßes ol otino Aluationis: ſicut ꝓmiſit de pater ꝑpꝛophe⸗ tam · Clamabũt ad dñm de facie tribulantis · mittet eis ſaluatoꝛẽ ⁊c · Recoꝛdare dñe miſe⸗ ricoꝛdie quia in tot et tantis tanq; ſalurares vſus datus es nobis ⁊ ad omnes illos noſter effectus · Et ꝓpter hoc cõfidenter peto vtin omibus iſtis vſibus / vtar te in ſalutẽ meã · Et v́yrt omia officia iſta adimpleas ⁊ exequaris ꝓ mne · Adimple igitur officiũ aduocati pꝛo me/⸗ allega cauſam meã . ¶ Aperiigitur os ſacra tiſſimũ tuum/os bñdictũ/os gratiarũ/c alle ga cũ thimiamate ĩeffabilis ſuauitatis ·i· gra tioſiſſima interpellatiõe tua:tota ſanctiſpiri⸗ tus apotheca ſemꝑ flagrãtiſſima · Allega iſtð incogitabilis flagrãtie incenſum· depꝛecare pꝛo me: te nanq; aperiente os illud bñdictuʒ tu um pꝛome:obmuteſcẽt om̃es accuſatoꝛes ⁊ aduerſarij·te pꝛeſtante patrocinium cauſe mee que cõſurgit ex aduerſo te/ſtante ꝓme quis ſtabit aduerſumte · dante vocẽ gratiſſi⸗ mam ⁊: gratioſiſſimã in cõſpectu patris miſe⸗ ricoꝛdiaꝝ:vocem inq; illam incompꝑabilẽ elo⸗ qquijs angeloꝛũ · An pꝛebebit pater miſcdia⸗ rum aures ſuas accuſatoꝛibus ⁊ aduerſarijs meis . ⁊ auertit illas ab incogitabili placoꝛe ⁊ ſuauitate vocistue · Abſit hoc ⁊ abimẽſitate miſcdie ipſius/ atq; amoꝛis ineſtimabilis quo diligit te · ſed ⁊ qvides iuges offenſas meas quibꝰiugiter offendipatrẽmiſcdiarũ · Placa eum mihi iugi illo placabiliſſimo eiq; ſemper acceptiſſimo:pꝛecioſiſſimi viuificiq; coꝛpis ⁊ ſanguinis tui ſacrificio:quo placaſti eũ mun⸗ do in aracrucis:agnus ĩmaculatus:agn dei quitollis peccata mũdi:offerens temetipſuʒ eidem in odoꝛẽ ſuauitatis pꝛo nobis:vbi pa⸗ cificaſtiꝑ ſanguineʒ crucis tue:ſiue q̃ in celis ſue que in terris ſunt · ¶ Dñe miſcdᷣie quãta deuotioncq;tis grarũactiõibus: qᷓtis piarũ lachꝛymarũ ꝓ fluuijs:rememoꝛanda ſemꝑq; recogitãda ſunt tã ſtupẽda tanq; longea me rit nr̃is bñficia · Ego at miſerrimꝰ atq; viliſſi mus:arido et frigido tenebꝛoſiſſimoq; coꝛde atq; per om̃ia pauperrimohec in ↄſpectu mi⸗ lericoꝛdie tue/ vtrũq; tñ recogito dulciſſime redẽptoꝛ atq; miſericoꝛdiſſime ſaluatoꝛq; be migniſſime: dñeq; deus miieſu chꝛiſte quinõ ſolũ cauſe noſtre patrociniũ:ſed etiã danati⸗ onis noſtre iudiciũ: pariterq; ſuppliciũ:ſtupe⸗ da largitate incogitabili pietatis ⁊ dulcedi nis tue ſuſcepiſti· Allega eaʒ inceſſanter:qui 9 ceſſare ab accuſationibus noſtris die ⁊ nocte vides accuſatoꝛes noſtros ⁊ aduerſarios nõ Qui vides qᷓam materiã accuſationum eis degimus . Et ego in plures atq; grauioꝛ es in numerabilib alijs in tot ⁊ tantis vitijs ⁊ pec⸗ catis cecidi ⁊ quod fere deterius ẽ:hecom̃ia ſtupido ⁊ intenſibili ac ꝑ om̃ia temerato coꝛ⸗ de audiuimꝰ⁊ cogitauimꝰ.· DOñe miſcdie pꝛo iſtis ipſis delictis interpella:ne pꝛeſtẽt impe⸗ dimentũ miſerationis quã peto · dñe miſcdie allega cauſam meã iuſticia ⁊ ſanctitate tua:qͥ vides meas nullas eẽ / qui vides aperte mea mihiobeſſe:quod allegari poſſit· dñe miſcdie Hhec poteſt malignitas aduerſarioꝛũ meoꝛũ: vt nõ ceſſent die ac nocte ab accuſationibus meis · Poſſit igitur hoc miſericoꝛdiſſima be⸗ nignitas tua apud te pꝛo me:vt non ceſſes a patrocinijs et ſuffragationibus meis?. Dſñe miſcðie allega cauſaʒ meam ſapiẽtia tua:qui viges inſipietias ⁊ ignoꝛãtias meas· ⁊ in oꝛã do ⁊ in omibus alijs:que ego dñe miſcdie alle ga eam gratioſitate tua:que ꝑſemetipᷣaʒ ſolã ſufficit impetrare mihi omibus alijs; omneʒ veniam · om̃eʒ gtatiã ·omnẽ gloꝛiam·⁊ omne bonum aliud · Vltraſq; iſtas diuicias dñe mi⸗ ſericoꝛdie fac me ſentire · ita videlicet vt hec omnia/⁊ tu mihiimpetres · ⁊ eadem ipſe lar⸗ giaris · Dñjie miſcdie non poſſint omnia mala mea vitia⁊ peccata· eouſq; cõtra me · ⁊ ppte⸗ rea exequaris officium/quod ĩcogitabili pie⸗ tate ſuſcepiſti: oc eſt aũt officiũ patroni et gaduocati · Mõ poſſint dñe miſicoꝛdiſſime eo⸗ uſq;:vt velad punctũ hoꝛe ceſſare te faciant ab interpellãdo pꝛo me:⁊ ab allegatiõie cau⸗ ſe mee · alioqͥn ⁊ inceſſanter ⁊ irreuocabiliter in perditioneʒ ⁊ moꝛtẽ eternã totus dilaboꝛ Abſit vt płꝰ poſſint cõtra me om̃ia mala mea apud te:qᷓ; miſcdðia tua ꝓme · abſit vt plꝰpoſ⸗ ſint obſtruere os bñdictum/⁊ ſanctiſſimũ tu⸗ um:quo minꝰ loqueris ꝓ me · abſit vt poſſint ſuſpẽdere a patronali officio quod ꝓpctõꝛibꝰ ſuſcepiſti:⁊ cauſã illoꝛũ allegadã ⁊ agendã co ram pfe miſcdiarũ ſuſcepiſti · abſit vt poſſint te ſuſpẽdere a ſacerdotali vłpõtificaliofficio: quo ⁊ temetipᷣm obtuliſti:hoſtiã in odoꝛẽ ſua uitatis ⁊ interpellare nõ ceſſes / ſicut apoſto⸗ lus tuus de te loquẽs dixit · Quiparet vultui dei ꝓ nobis · Et iterũſemꝑ inueniemꝰ inter pellãdũ pꝛo nobis· Dñe miſcdie tuipſe ſcis et teſtis es/qꝛ ex modica illa ſcintilla dilectiõis qua habeo ad te ⁊ ad omes hoĩes:⁊ ꝓ modi⸗ Cailla ſcitilla pietatis quãdediſti ĩ coꝛde meo q;tacũq; eſſent vitia ⁊ pctã cuiuſcũq;:quipe⸗ teret a me vt oꝛarẽ ꝓülo / vt poſſent obſtcic⸗ LCapitulum reos meũ in ꝑte illa necſuſpendere oꝛganuʒ vocis mee:qͥn oꝛarem pꝛo eo miſcdðiamtuam Abſit igit hoc vt poſſint pctã mea contra me apud te:cuiꝰ pietatis ⁊ dulcedinis nec nume rus ẽnec menſura¶ Amplius non poterunt omia vitiaꝛ pctã mea pꝛohibere velauertere quo minus in moꝛtem te traderes pꝛo eis ꝓ pitiandis· Qũo igit᷑ poterũt pctã:vt neceti- am apꝑies os tuum ſacratiſſimũ ꝓme dñe mi⸗ ſericoꝛdie · tũ oderis pctã noſtra:euident oſtendiſti fidelibus tuis / in ipſo crucis tue vi⸗ ctoꝛioſiſſimo myſterio:dum ea moꝛte ipᷣa tua moꝛtificari voluiſti/ vt ea moꝛerent᷑ · moꝛi di⸗ gnatus es/q;to facilius eſt tibi dicere pat mi⸗ ſericoꝛdiarũ dimitte huic pctõꝛi Ampliꝰan ſum ego magis offenſus tibi q;ipſi crucifixo⸗ res tui eẽnt · dum te cruciſigebant · ꝓipis dñe oꝛaſti cumhoc ipᷣi non peterent a te⁊ dixiſti · Patrer ignoſce illis quia neſciunt quid faciũt ANuüo igit᷑ denegabis mihi:imo vt euidentiꝰ loquar:qũo continebit ſe multitudo viſceruʒ tuoꝛũ ſuꝑ me? Aut qualiter cõtinebis os bñ⸗ dictum tuuʒ:⁊ nõ aꝑies illud ꝓ me:quinõ te crucifigo:ſed veneroꝛ ꝑ gratiã tuã:qm̃ te oꝛo 1⁊ adoꝛo:⁊ a te vt poſſuʒ ⁊ tu adiuuas· hoc ex poſco dñe miſcdie iam nõ opus eſt vt moꝛiar iterũ pꝛo me ⁊ alijs peccatoꝛibus · Satisẽ no bis ad viuificationẽ noſtrã pijſſima interpel⸗ latio tua/⁊ oꝛatio gratioſiſſima quam expelli ⁊ om̃ino nõ exaudiria patre miſcdðiarũ impoſ ſibile eſt · Adde illi pijſſime paſſioni tue ⁊ moꝛ ti: gratioſiſſimã interpellationẽ pꝛo me⁊ alijs pctõꝛibus te inuocantibus· Alioqn nõ ſolum te inutiliter ſed etiam ſupꝛa modũ noxie cru⸗ cem ⁊ moꝛtẽ pꝛo nobis ſuſtinuiſti · Et viuifica illa/ ſaluberrimaq; moꝛs tua:in ꝑniciẽ moꝛti feram nobis vertit᷑ · ¶ Dñe miſcdie nõ ſit:nõ tI vacua a fructu noſtre ſalutis:ſacratiſſima illa moꝛs tua:ſed etiam nõ ꝑmittas:vt ſit no bis in augmentũ moꝛtis ⁊ ꝑditionis · Oñe mi ſericoꝛdie nõ eſt opus vt fundasiterũ pꝛecio ſum viuificum ſanguinem tuum:in abſoluti⸗ onem ⁊ ſanctificationẽ noſtraʒ·ſufficit nobis vt fundas pces flagrãtiſſime ſuauitatis ⁊ ir⸗ reparabilis gratioſitatis in conſpectu patris miſcdᷣiarũ pꝛo nobis · An denegabis nobis pᷣ⸗ ces rogatus qͥ ſanguinẽ pꝛopꝛiũ etiã nõ roga tus tribuiſti · Dñe miſcdᷣie ne patiaris fruſtra te tor ⁊ tanta feciſſe nobis/ ꝑtuliſſe ꝓnobis ⁊ ne ſuſtineas vllo mõ vacua eẽ tam magniſi ca opa miſcdie tue · Ne dimiſeris impfectũ ſa lutis noſtre tam gratũ tãq; ſibi ſumptuoſum XX negociũ:cuihoc ſolum deeſtad ꝑfectnim con ſũmationẽ ſiue cõſũmatã ꝑfectionẽ:vt aperi as os gratiarũ /coꝛam patre miſcðiarũ ꝓme ⁊ alijs redire vtctq; conantibus. ¶ Quodſi foꝛte dixeris mihi · quia illa beneficia tua ego met mihi irrita feci ⁊ vacua·⁊iſuꝑ pꝛouocaui iuſtiſſimã iram tuam contra me·verũ indubi tanter dicis Et qꝛ pꝛouocaui iram:miſcðiam peto · vt tu eaʒ auertas qui ſolus potes · q;tũ tu das ⁊ adiuuas exoꝛo · tu em es os ⁊ pax no ſtra ⁊ ꝓpiciatiopꝛo om̃ibus peccatis noſtris ſufficietiſſima: ⁊ ſupabũdãatiſſima · tu ſolꝰ po⸗ tes nobis placare patrẽ miſcdᷣiarũ:⁊ teipſuʒ æ ſpm̃ſanctũ ·quiſolus per temetipᷣm accedis ad patrẽ miſcdiarũ:cuiin te ſolo bñdicto pla⸗— cuit · quiin omibus ſemꝑ exaudiris ab ipo ꝓ tua reuerentia · ¶Coõduſio petitiõis ⁊firmatiõis · Ca. XX Mſt hec auteʒz NVNconcludam ·icõcluſionem huius oꝛationis faciã: Et dicam interro gans te an velis miſereri vel non· Qð ſi vis milſereri · vtiq; non poſſes niſi volẽs · inutilis imo nulla miſcdia tua: cũ miſcðia eẽ non poſ⸗ ſit niſi voluntas miſerẽdi. Qð ſi vis miſereri ſicut reuera non ſolũ euidẽs ſed etiã neceſſa⸗ rium eſt· Interroga te dñe quibus ⁊ qualibꝰ. Si em̃ nõ vis miſereriniſi iuſtis ⁊ intẽdo · ſiã iuſtificatis · confidẽter dico qꝛ illud non patit veritas tua · illis em̃ qͥ iam iuſtificatiſunt:añ⸗ q; iuſti eẽnt miſertus es:faciens eis hãc miſe ricoꝛdiã videlicet vt eos iuſtiſcares · anteqᷓ aũt iuſtiſicarent᷑ iuſtinõ erant · Vnde igitur eis iuſticia:niſi de multudine miſcðie tue pꝛe ueniẽtis eos et pᷣdonãtis eis iuſticia · ¶ Ma⸗ nifeſtuʒ igitur ẽ qꝛ pꝛoculdubio miſereri vis non iuſtis:et miſerer eis potiſſimũ in hoc:æ abſq; meritis pꝛeſtas eis vt iuſtiſint /cuʒhoc apud te non meruerũt: Interduʒ aũt et illis ſupabundãtiſſime miſererꝭqui maxime iram tuã pꝛouocãt quẽadmodũ miſert'es Paulo apoſtolo tuo:non ſolũ miſcðiam tuãnõ que⸗ renti/ vel etiã curanti · ſed etia iram tuã iuſtiſ „, — 2 dis in diſcipulos tuos · magniſicẽtiſſime eum vocaſti pleniſſime auertens eũ abiniuſticijs ſuis · pfecteq; conuertẽs eũ adte /totaliterq; iuſtifſicans · ¶C Quiaigitur pꝛoculdubio vis nb ſimã implacabiliter puocãti.Dũ em te perſe⸗ queret᷑ totisſtudijs ⁊· viribꝰ:enitẽs extingue re nomẽtuũ/⁊ fidẽ:dũ eẽt ſpirãs minarũ ⁊ ce⸗ dei aui ſcat ſniſes gin una euut ali ept⸗ deren llseg lams ceo dere ic ſrer⸗ n cen otine corde (eretn An cen ſcesr kexrq⸗ datur ſeren. con/ ſti⸗ ſtfcae ölita⸗ Gcospe Nrrege Neame coꝛdiet dohn ſures emnic⸗ manr nerpo ue Cldlbon Wyrto miere nmoo Napen zupme Aod nnege ocani indubi ſcam Peno⸗ Wrs e⸗ mepſz marceds agoph⸗ „ vopfop rN ut⸗ nembuus minten⸗ Qolns b, utis onpoſ⸗ mlereri neceſſa⸗ alb. tiho⸗hii nonpan Gſanrin hienn ſ⸗M pn ue ſendis ſhoced cznoe⸗ Reds Gchetamn ingue⸗/ ſeterſe⸗ ernngus arüace⸗ meend. niuſts ullerh Lapitulum oꝛaria pctõꝛibus poſtulãtibꝰ miſcðiam tuaʒ qua indigent:hoc aũt maxime ex gratia iuſti ficationis · Vis igit᷑ vt pctõꝛes ate petãt iſtã miſcdiam · Et hociminiiſſpio eis:⁊ pꝛero gas:vicʒ vt petant a te miſcdðiam:qua liberẽ⸗ tur atq; mũdent᷑ a miſerijs vitioꝛũ ſuoꝛum ⁊ peccatoꝛũ · Qua ꝓpter manifeſtũ eſt te velle peccatoꝛibus miſereri:⁊ potiſſimũ illis qbus hoc pᷣrogas/⁊ pᷣlargiris:videlicet vt hoc deſi derent querãt ⁊ petantate · ¶ Quia igit᷑ de illis ego ſũ vnꝰ:mieri vis⁊ mihi:miereigit᷑ · Excuſatio pꝛopꝛie infirmitatis.Ca.· XXI Vog ſi dixeris miloi:quia illis miſereri vis /quitoto coꝛde hoc expoſcũta te · mihi vo /⁊ ſi milibus meis quoꝛũ tam exigue /tam exiles tam aride / tam frigide/tamtenebꝛoſe ſuntpᷣ ces:nõ vis miſereri:hoc eſt miſcdðiam impen⸗ dere / quã ſic petimus:Rũñdeo tibi in hoc dñe miſcdie:quia nemo oꝛat te ex toto coꝛde:niſi cuiꝰ totum coꝛiam occupaſti ⁊ repleuiſti:⁊ ꝓ pter hoc totũ coꝛ illius iam poſſides · totũq; traxiſtiad te · Qua ꝓpter totũ ipᷣm liberaſti: a peccatis ⁊ vitijs:qua ꝓpter totũ iuſtificaſti totũ tua iuſticia repleuiſti · ¶ Amplius qͥ to⸗ to coꝛde oꝛat te:toto coꝛde concupiſcit/⁊ de⸗ ſiderat te· qua ppter toto coꝛð amat ⁊ diligit te · Qualiter em̃ totũ coꝛ ei inflãmares cõcu piſcentijs tuis ⁊ deſiderijs:niſi in illud iã mi⸗ ſiſſes ignẽ ſpũſſancti:quẽ veniſti mittere in terrã · Etde quodixiſti·qͥd volo niſi vt accen⸗ datur · ¶ Amplius ſi ꝓpter hoc nõ velles mi⸗ ſereriqm̃ exiguit ⁊ exiliter/ arideq; ⁊ frigide exoꝛaris vt miſerearis · Sihãc cauſam dignã ⁊ iuſtã iudicas/ꝓhibitiõis tue miſcdie:ꝙ iu⸗ ſtiſicas quos vis · Hõ igit᷑ vis miſereri quoni am iſta cauſa nec amoueri/nec auerti poteſt ꝑipſos pctõꝛes ·ꝑfectio em̃ õonis:quod eſt dicere ꝑ quaʒ tibi merito placeat or̃o eouſq; vt eam exaudias:donũ ineſtimabile ẽ miſeri coꝛdie tue · Qua ꝓpter inde ſolũmõ nõ exau dis hmõidebiles ⁊ iualidas orones:quia de⸗ ſunt eis ꝑpfectiões:que ſunt dona magniſica ſoliꝰmiſcðie tue CCũ igit᷑ñ pᷣdonas / vt ſic ex oꝛeris:ꝓculdubio nõ vis miſereri:quẽadmo dum expoſceris · Et intendo/non vis largiri qð poſtularis:qua ꝓpter veꝝ ẽ qd pᷣdixi:qꝛ ꝓ culdubio nõ vis miſereri peccãtibus qbꝰnon das vt toto coꝛde te pᷣcent᷑:⁊ ꝓpter hoc non vYis miſereri pctõꝛibꝰ:cũ nunq; pctõꝛibꝰ hoc XXI largiris:vt te ex toto coꝛdeoꝛent· Nõ em̃po- ſibile eſt coꝛ pctõꝛis totaliter exoꝛare te: ⁊ ſi⸗ mul eſſe coꝛ pctõꝛis:quẽadmodũ nõẽ poſſibi le vt totũ ſit plenũ gra deuotionis ⁊ ofonis · ⁊ ex ꝑte pctis ⁊ vitijs occupatũ:Qua ꝓpt ma nifeſtũ eſt:quia vis oꝛaria pctõꝛibꝰ:⁊ vis of⸗ ferri tibi orones eoꝛũ · Mõ aũt vis offerri tibi eas fruſtra vel in vacuũ:vis eas igit᷑ exaudi⸗ re · ¶ Amplius qua conſidentia petit oĩs ec⸗ cleſia ſcõꝝ ⁊ dicit · Cõuerte nos deus ſalutar⸗ noſter:⁊ auerte irã tuãa nobis· Mõ em̃ ↄuer⸗ ſus eſt:qui conuertipetit:neq; ab offenſa eſt: qirã ſuã a ſe auertipᷣcat᷑ · hec aũt eſt oro/quã ab ipo ſpirituſcõ tuo edocta ẽ eccleſia tua / et facere ⁊ offerre tibi · Nõ aũt oꝛat te ſic ecclia tua inſipienter · neq; ita vt tibi diſpliceat iſta eius or̃o · Orariigit᷑ a pctõꝛibꝰvt eos conuer tas: ⁊ abinfeſtis:vt ab eis ir tuaʒ auertis in dubitanter placet tibi · QAuicqͥd aũt placet ti bi vt petat᷑ a te:pꝛoculdubio placet ⁊ tibi:vt⁊ id largiaris petenti:pᷣſertim ſi ipᷣm largiri ti⸗ bi cedat ad gloꝛiã ⁊ honoꝛẽ:petenti vo expe⸗ diat ad ſalutem · Nihil aũt teipᷣoteſte:ad ma⸗ ioꝛemcedit tibi gloꝛiã · Nihil petentibus ma⸗ gis ad ſalutẽ:qᷓ; ↄuertiad te:expedit ⁊ auerti irã tuam ab eis · Hhecẽ igit᷑ cõfirmatio cauſe mee coꝛã te·hec firmitas ꝑtis mee / vicz beni⸗ gnitas miſcðie tue:qua nõ dubito te velle mi ſereripctõꝛibꝰ /miſcdðiam tuã petentibꝰ/atq; deſiderãtibus:vt eis des/eoſq; adiuues que rentibꝰ. ¶ Eſt ⁊ hec alia firmitas ⁊ confirma tio ꝑtis mee:ꝙ tuipſe aduocatus es ⁊ ꝓpitia tio:qui es ⁊ iudex meꝰ·Et ꝓpter h/nõ ẽ poſ⸗ ſibile vt patiaris cãm mea piclitari/ in mani⸗ bus tuis · Apud hoĩes em̃ nõ ẽ poſſibile vt ad uocatꝰ fidelis ⁊ iuſtꝰ:ꝑmittat pꝑiclitari cauſaz cuiꝰpatrociniũ ſuſcepit · ¶ Etẽtertia firmi⸗ tas/⁊ pfirmatio cauſe mee · qꝛ ſcio te nec vel⸗ le vinci/nec poſſe · Mecẽ poſſibile te ſuccũbe⸗ re in iudicio ·qᷓpꝓpter nõ ẽ poſſibile:vt egoca⸗ dama cã mea tepſtante ei patrociniũ:⁊ alle⸗ gãti illã · nec ⁊ tuipᷣe(qð etiã cogitatu nephas EO)vinci videaris· ¶ Et eſt qrta firmitas ⁊ cõ⸗ firmatio ꝑtis mee:qꝛipᷣa allegatio tua ſufficiẽ tiſſima:ꝗoroẽ vrgentiſſima:qꝛ omimodeir⸗ reſ agabilis ꝑſuaſio ad obtinendã ſententiã abſolutiõis/ ⁊ liberationis mee · Abſit em̃ ab abyſſali illa ſapiẽtia tua/ gratioſitate incogi tabili:vt allegatiõi tue reſiſtat᷑ ab accuſatoꝛi bus ⁊ aduſarijs meis.vel vt ↄtra eũ ꝓnũciet vela teipᷣo vel alio iudice iuſtiſſimo· Et inten do vel a te · vela pr̃e miſcdiaꝝ : ¶ Et qnta fir⸗ d 2 2 Capitulum mitas ⁊ cõfirmatio ꝑtis mee:ꝙ ipᷣa allegatio tua iuſtiſicatio eſt cauſe mee · In eo em̃ ipo ꝙ eam allegas iuſtificas illã ⁊ iuſtã efficis · Et h eſt qm iuſticie tue:qͥcqͥd pctis meis debeatur debet᷑ ſuꝑ ſnĩa quã allegatiõe tua obtinere in tendis. ¶ Et eſt ſexta firmitas ⁊ cõfirmatio ꝑtis mee atq; cauſe:ipſa gratioſitas tua:qua eouſq; patri miſcdᷣiarũ in te ſolo placuit:vtin om̃ibus ſemꝑ exaudiaris apud illũ:ſemꝑ pꝛo ipo placoꝛe tuo atq; reuerentia · Qua ppter q́;tũcũq; odibilis /deteſtabilis/ ⁊ execrabilis ſit cauſa mea:nihilomin in oꝛe tuo bñdicto - in oꝛe tuo ſacratiſſimo/⁊ in labijs tuis qᷣbꝰtã⸗ ta gr̃a diffuſa eſt:eſt fauoꝛabilis · ¶ Et ẽ ſepti ma firmitas ⁊ cõfirmatio ꝑtis ⁊ cauſe mee:ip ſa vereranda ⁊ reuerenda ſanctitas tua:ad quã neceſſe habet reſpicere pater miſcdiarũ: ꝓpter qð ab ipſa eccleſia tua exoꝛat᷑ ⁊ dicitur eidẽ / ab ipᷣa · Reſpice in faciẽ chꝛiſti tui:quam vicʒ opponit ſanctiſſimis oculis tuis:⁊ intpo⸗ nit hoꝛrificis atq; monſtrificis feditatibus/⁊ abominationibꝰ noſtris:⁊ vultui clementiſſi mi patris:tanq; oꝑiens eas ⁊ abſcondens:ne illas intueat᷑· ſicut legit᷑ in libꝛo ſapiẽtie · De⸗ xtera tua teget eos · Nõ em̃ ſolꝰ filius ſic nos tegit ⁊ oꝑitĩmo pater ꝑ ipᷣm oꝑiens iniquita tem/c abſcondẽs ſanctitate ſua:quã reſpici⸗ ens pater miſcdiarũ neceſſe eſt vt placat re⸗ ſpiciat· Mõ em̃ poſſibile ẽ vt in eam reſpiciat: niſi vultuiſereno/ ꝓpitio/⁊iucũdo · qð ⁊ ipſe obſecro vicʒ vt faciẽ plenã graꝝ chariſſimiac bñdicti vnigeniti tuireſpicias:⁊ a pctis meis illam pꝛoꝛſus auertas· AMundi em̃ ſunt oculi tui ſancti dñe:vt nõ videas mala:⁊ reſpicere ad iniquitatẽ niſicũ ira ⁊ indignatione nõ po teris · Mõ igit᷑ reſpexeris abommatiões / exe crationes hoꝛrificas/a feditates/ qͥ miſereri potius eligis qᷓ; iraſci · Sicut dicit eccleſia tua oꝛans te · Reſpice igit᷑ in faciẽ chꝛiſtitui· cuiꝰ placoꝛe ab ira tua mihiplaceris:me vicʒ qð ĩ me feciſti:qðq; iure tuo pleniſſimo tuũ eſt:in me placido ſereno /iucũdo ac ꝓpitio vultu in tuearis atq; ſuſcipias/gra ĩmo gratioſitate ⁊ meritis illis:que nõ ſolum reconciliatiõe to⸗ initum tius mundi ſufficiuntimo etiam in in ſupabundant ⁊ ſuꝑ omem cogitatum · Ad quid valeant pꝛedicta: Ca· XXI ſolerter ſtudioſe: qꝛ oĩa vᷣba ecque hicaggregauitibiatq; X 5 „ „ — e . Nimaguerte congeſſi:de verbis petentibus ſunt ad dep candũ compoſita · que ⁊ ſinõ ſit poſſibile ꝑ ea moueriimobilẽ ꝑ omiaq; innumerabilẽ deũ · potentia tñ mihi vuident᷑ eſſe ⁊ validiſſimaad mouendũ ipſum recitantẽ vel meditantẽ illa Ad mouendũ inqᷓ; ⁊ parandum: vtcũq; ad gratiã deuotionis/⁊ gratitudinis/⁊ largita⸗ — „ tis / beniſicẽtie incogitabilis dei · Similit ad gratiã cõpunctionis:dũ vitia ⁊ pctã ꝑ eaʒ ſic ſugillant᷑ ⁊ aggerant᷑ ⁊ agrauant᷑ · JPaq; bñfi cia creatoꝛis ⁊ declarant᷑ ⁊ magniſice extollũ tur:⁊ quatenus poſſibile eſt numerant᷑· Tla⸗- lida tñ mihi vident᷑:ad graʒ interne ac vᷣe pe nitudinis ꝓuocandã ⁊ ꝓcurandã:Dhũ emvᷣ⸗ tus illiꝰ⁊ placoꝛ/apud deũ tam euidẽter ꝑ ip ſa oſtendit᷑ · nõ eſt poſſibile vt ab agnoſcenti⸗ bus ipam nõ deſideret᷑ vel querat᷑·. Quis em videre velcognoſcere poſſit gram iſta:eſſe/li berationẽ a carcere ⁊ vinculis hoꝛrificis viti oꝛũ/⁊ pctön/⁊ nõ cõcupiſcere vłnõ deſidera re eam? Quis deniq; illam viuificationẽ ⁊ re ſuſcitationẽ a moꝛte peſſima hmõi eã velleui ter opinari poſſit ⁊ nõ amare ⁊ qrere· Am⸗ plius/qm̃ nihil magis ingerit doloꝛẽ:qᷓ; ipſa mala/ipſaq; detrimenta atq; diſpẽdia q paſſi ſumus vel patimur · ⁊ hoc qnñ vident᷑ vel cogi tant᷑ tu aũt vides euidenter ꝙ verba iſta añ oculos coꝛdis tui:mala om̃ia tua tibi ponunt ⁊ etiã in ipſos oculos tue mẽtis ingerũt ⁊ im pingunt · Inſenſatũ igit᷑ ⁊ inſenſibile põt eſſe coꝛ tuum:ſi doloꝛẽ tibi tot ⁊ tãta mala tua nõ ingerunt · ¶ Amplius cũ omia vitia ⁊ pecca⸗ ta inſtar teloꝛũ cuſpidis ex altera ꝑte vel ob⸗ tuſa vel blanda ſint· ex altera vero acuta du⸗ req; ac dire vulnerãtia atq; tranſuerberãtia ꝓpter quod cũ traijciunt᷑ ⁊ infigunt᷑:ſine do⸗ loꝛe vtiq; ⁊ intrant ⁊ admittunt᷑ Cũ vo reco gitant᷑ mala eoꝛũ:que hic vicʒ irrogant · ſicut moꝛs ſpũ alis culpe/⁊ moꝛs gehennalis pene ceteraq; toꝛmẽta que inferunt patientibus · tunccuſpides eoꝛũ vertunt᷑ in aias nr̃as:q p pter ſi viuax ⁊ foꝛt fůit recogitatio eoꝝ:pun⸗ g nt eas pꝛofunde/ ⁊ cũdoloꝛe ſaluberrimo cõpũgunt eas Et inde nomiata ẽ cõpũctio · tanqᷓ; vicʒ a cuſpide ⁊ aculeis vitioꝝ ⁊ pccca⸗ toꝛũ ex om̃i ꝑte ꝓfunda punctio · Et he ſunt pũcture/q̃ diabolũ ĩimo omnes cateruas de⸗ monũ:de aĩabus humanis exilire:totaq; ve⸗ locitate diffugere cõpellũt· Quẽadmodum em̃ pũcture iſte ſaluberrime:aĩas reſilire faci unt/⁊ effugere a vicijs⁊ peccatis · Sic⁊ demo nes abaiabꝰ hec em̃ eſt natura⁊ conſuetudo waoi nldie geco ſapie abeb ſps b miin ui ſobist Molde fuin yerde⸗ zuci⸗ ſtatu pect losh moꝛbe wiſun elsdi all volun louin loꝛg ksſu ſoocf. copunaꝑ h hero dleriie Ulimu nacl Wuünan ne⸗ cintq; piqy nopi naten cto Etdeta nunncop glk bett bitanter fuerint lbinod lerrere ſief noᷣ ſttzn horfry ffuncke lhaunrd Kere üde lehen limad Wmtella ncha Agita⸗ ltad eq ſic cpbüfft edlä eAdepe Düend⸗ ärop olennn⸗ Ausef ſuͤeſel nicswii deſcen nonetre cipglen eA . ni i ſtaan vonunt ſtim eſe gra n 5 ihecen leelcr An fiw⸗ ſyteco ſcut Ppene nubs⸗ ſo Grp⸗ ubenmn Chio⸗ ache⸗ mnodun ſirenn denno R XXI vitioꝛũ ⁊demonũ:vt ſempfugiãt /fugiẽtes ſe vt dicit ſapiens in eccliaſtico · xxj · Quaſia fa cie colubꝛi fuge pctã ·⁊ ſi acceſſeris ad illa ſu⸗ ſcipient te · ſequunt᷑ em ſequẽtes ſe/ ⁊ fugiũt ab eis qui ea fugerint ·eoſq; ſuſcipiunt:quia ſeipſis eadem nõ repellunt¶ Alide igit᷑ ̊ mi rabilia dei:qui de veneno moꝛtifero vitioꝛuʒ ⁊ pctõꝛũ:euidenter ꝑhanc viã ſaluberrimaʒ nobis ⁊ vitalem efficit medicinã · Et vt vulgo dicit᷑ de bufone facit nobis ſalutare anthido⸗ tum · ⁊ de ſerpente ſaluberrimã tyriacã · Jux verbũ poete quo dixit · Vulnus achilleo que qͥndã ferat hoſti· Vulneris auxiliũ pelias ha ſta tulit· Aparet aũt euidẽter ex his tibi:qᷓ p pe eſt ſalus ⁊ ſanitas ſpũalis pctõꝛibꝰ: cũ ipſi moꝛbi vulneraq; vitioꝛũ ⁊ pctõꝛum:paratiſſi miſunt fieri anthidota cõtra ſemetipſa · Et h eis dũtaxat qui adiutoꝛio dei:cuſpides eoꝛũ Laculeos in ſevertere/ſeq; inde repercutere volunt · Et qð eſt mirabilius:ipſiq; deo ſalua toꝛi nr̃o gloꝛioſius ·quia maioꝛes moꝛbi/ma⸗ ioꝛaq; vulnera/in maiꝰ auxilium ſalutis potẽ tes ſunt · Am̃ ſicut maioꝛes habent cuſpides ⁊ aculeos ad ꝑcutiendum aĩas nr̃as:ſic ma⸗ gis efficaces ſunt ad eas cõpungendas:⁊ ad cõpunctionis gr̃am ꝓcurandã moliigit᷑ de ſperareopeccatoꝛ pᷣmagnitudine ⁊ multitu⸗ dine vitioꝛũ ⁊ pctõꝛũ · ſed inuoca om̃ipoten⸗ tiſſimum/miſericoꝛdiſſimũ / atq; pꝛomptiſſi⸗ mum adiutoꝛẽ deũ:qui nõ ſolum medicus ẽ animarũ noſtrarũ:ſed etiã medicina/⁊ ſalus vt ipe oꝑet᷑ ⁊ miriſicet miſcdðiam ſuã in te· Fa⸗ ciatq; illa mirabilia:que ſoli ei poſſibilia ſunt· vicz vt de moꝛte tua reuiuiſcas · ⁊ vt de ipſis moꝛbis tuis atq; vulneribus tibi ſalutem⁊ ſa nitatem eliciat · tantaq; ⁊ tot venena vitioꝛuz ⁊ pctõꝛũ:in tyriacã ſaluberrimam conuertat Et de tantis ſpinis ⁊ tribulis vuas:ex qͥbꝰ vi⸗ numcõpũctionis expꝛimas tibi colligere lar⸗ giat᷑ · Et de rubis iſtis ſpinat ⁊ aculeoſiſſimis vuas hmõi vindemiare te faciat · Quodidu⸗ bitanter faciet:ſi vitia tua ⁊ pctã:coꝛam te ſp fuerint:ſi ea iugiter mediteris. Nõ em̃ potert tibi nõ diſplicere:nec tutibijpſi in illis:ſi ea iu giter recogites · Per hoc nãq; ſolum ꝙ nõ be ne aut plene vident᷑:placent amatoꝛibꝰ ſuis Cũ em̃ nõ ſit turpitudo aut defoꝛmitas/ aut feditas aut fetulẽtia adeo abominabił adeo hoꝛrifica:vt vitiũ vel pctm̃· ꝓculdubio mani feſtum eſt eam nõ poſſe nõ diſplicere intuen⸗ ti ilam ⁊ clare videnti · Qua ꝓpter de illa re⸗ ctiſſimeveriſſimeq; dictũ eſt:qui viderittere ſiliet ate ¶ Reminiſcere aũt debes: quicũ E cupis de vulneribus ⁊ moꝛbis vitioꝛũ tuoꝛuʒ ⁊ pctõꝛũ haurire ſanitatẽ· iuxta illud qð dictũ ẽꝑaplin de pctõ damnauit pctm̃quiade ip⸗ ſis cum adiutoꝛio diuine gre eliciunt᷑ aroma⸗ ta mire virtutis decem vel plura:ex quibꝰ cõ ficitur ⁊ condit᷑ iſta tyriaca ſalutifere cõpun⸗ ctionis· Quoꝛũ pꝛimũ eſt timoꝛ gehennalis ſupplicij:quẽadmodũ fur furtũ ſuũ inſpiciẽs: ⁊pↄuincendum ſe de illo certiſſime ſciens:nõ poteſt nõ timere ſuſpendiũ · cuʒ de iuſticia iu⸗ dicis / atq; potentia nulla ſit ei dubitatio · Sic ⁊ pctõꝛ om̃is clare acſtudioſe peccata ſua⁊vi tia ſua intuens:nõ põt nõ timere gehennale ſupplicium:cum certiſſimũ ſit eidem ſe nõ poſ ſe latere:nec abſcõdi ab oculis iudicis/cũcta cernẽtis · Et ignoꝛare non poſſit eꝗ eſſe iu⸗ ſticiam illius:ꝙ in die vltionis nõ acquieſcet cuiuſqᷓ; pcibus: Necaccipiet ꝓ redemptione dona plurima· ꝓpter quod dixi:quia neceſſe habet timere in pꝛimis:Et ob hanc cam dici timoꝛ initiũ ſapientie · Elicit᷑ aũt ab ipſo pctõ vel vitio:phoc qð eſt penale ſiue punienduz ꝑ iuſticiam dei:timoꝛiminentis · Similiter ꝑꝓ hoc ꝙ turpe elicit᷑ pudoꝛ/eodem modo ꝓip⸗ ſum eſt iniuria:nobis vel a diabolo vela nobᷣ ipſis irrogata: Elicitur ex hocira:que ſᷣm phi loſophum eſt inquiſitoꝛ victoꝛie:ſm quoſdã inquiſitoꝛ vltionis: ꝓpter quod ⁊ dicta eſtira aliqñ apetitus vltionis · ecẽ igit᷑ ira ꝑquaʒ ſibipſi iraſcit᷑ penitens:volens cõtra ſeipſuʒ vlciſciiniuriam ſiue contumeliam creatoꝛis: ⁊ moꝛtẽ ꝓpꝛiã · In quo manifeſtũ eũ executo rem quẽdã eſſe ⁊ miniſtrũ diuine iuſticie:con tra ſemetipᷣm · ꝓpter quod certũ eſt/ex ipius apli teſtimonio:ipᷣm penitentẽ liberũ ⁊ imu⸗ nem fieri ab ipſo iudicio diuine vltionis · Ita nãq; dicit aplus: & ſi noſmetipſos diiudica⸗ remus:nõ vtiq; diiudicaremur .ſi em̃ vlciſce⸗ remur in nobis deiiniurias ⁊ cõtumelias:q̃s eidẽ irrogauimꝰ· Siliter⁊ moꝛtes ꝓpꝛias ani marũ nr̃arũ:nihil ſuꝑeẽt vel reſtaret diuiĩe iu ſticie in nobᷣ vlteriꝰ vlciſcendũ ꝑeandẽ viam qꝛ ome vitiũ ⁊ pctm̃ vulnꝰ ſpũale ẽ ſiue moꝛ⸗ bus · Elicit᷑ ex eo doloꝛ · vel ꝓpt h̊ qm̃ dãnifſicũ ẽſiue dãnoſum:eo ꝙꝑ ipᷣm ⁊ ꝓpr iᷣm ⁊ gram ⁊ gloꝛiã amittimꝰ:Elicit᷑ etiã ex eo doloꝛ alte⸗ rius generis ⁊ modialteriꝰ · Nõ em̃ eiuſdem generis ſunt doloꝛex vulnere:⁊ doloꝛ ex dam no · Bene aüt eſt penitẽtiſiex vtroq; genere doloꝛe doleat · ſictñ ⁊ quouſq;· ⁊ quẽadmodũ pᷣdixi vt ſanitatẽ animi doloꝛ hmoi/ querere LCapitulum vꝛgeat:cureq; medicinaliipᷣm ſubijci faciat· Sic ⁊ ſe habet de doloꝛe qͥ eẽdebet ei ex amiſ ſione tantoꝛũ bonoꝛũ gre vicʒ ⁊ gloꝛie:quem ad hoc ſufficere arbitroꝛ:vt vere pnĩalis dicẽ dus ſit:ſiipᷣm penitentẽ ad recuꝑationẽ ipoꝛũ tanto ꝓpoſito incitet:vt ſᷣm conſiliũ eccleſie ꝓeoꝝ recuꝑatiõe laboꝛare velit atq; ꝓponat ¶ AQuid facit recognitio pctõꝛũ· Ca·xXIl: Vrta hũc mo dum:elicit᷑ ex ipo peccato/ hoꝛroꝛ taonqᷓ; ex moꝛtifero:iuxta teſtimo⸗ nium qð audiuiſti in pcedentibus quo dictuʒ ẽ· Quaſi a facie colubꝛi fuge pctm̃ · VUenena⸗ ta em̃ vel venena potius/ſunt omnia vitia et peccata·⁊ ꝓpter hoc qui ea attentiꝰintuętur ꝛreſilit ab eis/quaſia moꝛtiferis ⁊ venenatis Sic ⁊ odiumex ipſis vitijs ⁊ pctĩs elicit᷑ · cum ; inimica ſint q;q; noxia peccãtibus:ſtudio⸗ ſe conſiderat᷑:Et in alijs quidẽ hoſtibꝰ:ad cõ⸗ citandũ cõtra eos in nobis odiũ:ſufficit aſpe ctus eoꝛum:cũ credulitate/qua credunt᷑ ini⸗ mici nobis:vel hoſtes eẽ·Et eſt intentio odij nocere· Odium aũt iſtud nõ quieſcit vel ceſ- ſat in q̃libet leſionevel nocumento:qð expec⸗ cato irrogat᷑·ſᷣ in ſolo exterminio ⁊ moꝛte ipᷣi/ Qua ppter cũ eouſq; inualuerit in peniten⸗ te odiũ hmõi:vt bellum contra pctã ⁊ vitia ſu⸗ ſcipiat:vel ſuſciꝑe velit tanq; iuratus in moꝛ⸗ tem ⁊ exterminium ipᷣoꝛũ:ꝑfecto odio indu⸗ bitant᷑ odit illa:ꝑpfecto inqᷓ;/ꝑfectione pnialis ſufficientie · Nõ em maius odiũ reqᷣrit de in penitente/cõtra vitia ⁊ pctã:neq; maius bel⸗ lum q; qð extmiare illa ⁊ moꝛtificare ſufficaat De pudoꝛe erubeſcentia expeccato· Ca Vrta hũc m tius vitioꝛũ ⁊ peccatoꝛũ:elicit᷑ ab eis pudoꝛ⁊ verecũdia ꝑhoc ꝙ turpiſſima ſũt vel qð eſt verius /turpitudines vltra moduʒ erubeſcẽde: ꝓpter qð increpat ipᷣe dñs deus aĩam peccatricẽ:⁊ potius peccatoꝛẽ:quipec⸗ care diu ⁊ multipliciter in oculis dei ⁊ homi⸗ num nõ erubeſcit.ꝓpter quod dicit adeamꝑ Hieremiã ꝓphetã: Frons mulieris meritri⸗ cis factaẽ tibi:⁊ erubeſcere neſciuiſti · hic au rem eſtpudoꝛ tunc ſufficiens penitentiqᷓ;ẽtuʒ capio:cũ ad hoc ipᷣm induxerit vt vitia ſua et — % dum::ex aſpectu vel inſpectu po⸗ mnihi om̃ia pctã abſcondere aboculis dei ⁊ homi- num:ꝓconſilio eccleſie ſit paratus · Ve illisqᷓ pctm̃ ſuũ q̃ſi ꝓodoma pᷣdicauerunt nec abſco derunt · Vbi ſciendũ eſt tibi · ꝙ tribꝰ mõis ab ſcondit᷑ ignominia vitioꝛũ ⁊ pctõꝛuʒ· Pꝛimo diſcooperiẽdo in cõfeſſione coꝛam ſacerdote Eſtigit᷑ cooꝑtoꝛiũ ipſius:ipa diſcooꝑtio eiuſ⸗ dem ꝑ confeſſionẽ · Si em nosꝑ confeſſioneʒ ſincerã ſacerdotibus illa detegimus ⁊ reuela mus:illa deus ꝑ virtutem ſacramẽticonfeſſi⸗ onis abſcondit ab oculis ſuis · Et qᷓ;to ſtudio ſius illa detegimus ⁊ diſcooꝑimus·tanto ſtu⸗ dioſius ille ea coopꝑit ⁊ abſcondit · Et de h̊ di⸗ ctum eſt · Beati quoꝛũ remiſſe ſunt iniquita tes:⁊ quoꝛũ tecta ſunt peccata · to aũt illa vel magis abſcondimus vel negligentius in ſacramento confeſſionis detegimus:tãto de us illa ⁊ manifeſtius/⁊ in maioꝛcẽ confuſionẽ abſcondẽtiũ / illa nouiſſime reuelabit·¶ Per eundẽ modũ exvitijs ⁊ pctis / ꝓpter ſpurciti⸗ am ⁊ fetulentiam ipſoꝛũ:elicit᷑ abominatio:q̃ eſt faſtidiũ /ſiue appetitus vomendi : ancãt abominationẽ tũc ſufficientẽ in penitentibꝰ opinoꝛ eẽ:cum ſpũalem nauſeã in his eouſq; ꝓuocat:vt vomere ea velint atq; ꝓponant· hic aũt vomitus/ipᷣa eoꝛũ cõfeſſio eſt · Spũüa- liter nãq; ea tanq;oꝛe vomunt:cũ ꝑoꝛis con⸗ feſſionẽ foꝛas ⁊ in manifeſto coꝛã ſacerdote il la ponant · nec magishumoꝛes noxij vel ſoꝛ⸗ des:quecũq; oꝛe vomentiũ eijciunt᷑/a vẽtre velſtomacho:q; vitia ⁊ pctã vomitu confeſſi⸗ onis eijciunt᷑ a coꝛde · Et h cũ ↄfeſſio integra ſinceraq; fuerit:⁊ vtute ſacerdotaliũ clauiuʒ conſecrata· S JM ationea peccatis. Ca.XXIIII dui:elicit᷑ ⁊ indignatio abi atis ⁊ vitijs ꝑ ipſoꝛũ Vilitatem· ilius cogitari poteſtimo nullaẽ vt litas niſihec⁊ nihil om̃ino vileſcit niſi vitium ⁊ pctm̃ · Quia igit᷑ vile nõ ſolũ eſt:ſed parũ vł nihil valet:ĩmo multo foꝛtius deualet:vt ita dicat᷑· hoc eſt dicere qð nocet ⁊ minuit valoꝛẽ habentis · Manifeſtũ igit᷑ eſt vitiũ vel pctm̃ nõ ſolũ viliſſimũ eẽ:łᷣ etiq longe deterius ipſa Vilitate · Attendensigit᷑ ißa anima humana nobilitatem ⁊ dignitatẽ ſuã:attendẽſq; ipam vilitatẽ vitioꝛũ ſuoꝝ ⁊ pctõꝝ:nõ põt nõ indi⸗ gnari ⁊ ſibi ⁊ illis:cũ videat ea ta indigna di gnitate ſua Et nõ ſolum imenſurabiliter lon gee 00 ſeco regn M ſno⸗ Etbel wocan agnn ke ſeruik meig dere terd nor luto⸗ 4pet neſe do Ki ſtiüe Vti nite Pn Mn/ Mlan lani hane m⸗ Kor q ons mip ſoꝛun gleo odia lani⸗ Pelunt texe⸗ ſuſicien Nayin chabh⸗ turtſee ſcpnta Omnel Muam tene ſioind ſhnſt⸗ gibxe Mchine elhott⸗ Velick Rnecabſ be pͤse hſi nſaceroe oroei⸗ ſeſion nonfaene nconfeſt⸗ Koſuio Smoſd⸗ Etdehd mrincuin Qoritan Aennuon mmuorarode conſiſce bnſhe Nerſonren⸗ 1 wnnd c heneit entenn-⸗ enug uunt. g-⸗ c acoreil ſvelſo avee ncbteli⸗ homey⸗ Man AWI Mo, Eutnem⸗ onulaen ndypiun rſeäpif aultn finepcnm musip⸗ lchihan/ Stnöind⸗ ndindi⸗ Philetloe. geeſſe a nobilitate ſua:ſed etiã contraria illi ⁊ coꝛrumpentia illã · Qua ꝓpter abijcit illa a ſe confeſtim ⁊ fugit abillis:Quẽadmodum⁊ regina inclita ⁊ magnifici eoꝛdis/fugereta lu panari:tanq; a loco regali dignitate indigniſ ſimo · fugeret inq; cũ aſpernatioe ⁊ deſpectu Et heceſt indignatio quã btũslhieronymus vocauit ſanctã ſuꝓꝑbiam:quẽadmodum ſihõ magnifici coꝛdis pꝛoijciat a ſe vincula/vel cõ pedes quib ſerui alligari ſolẽt/aut oꝑa ipſa ſeruilia facere dedignet᷑· ¶ Scire tũdebes ꝓ indignatio interdũ ira quedã eſt:⁊ pot ꝓce⸗ dere ex ſuꝑbia/⁊ magniſicentia coꝛdis/q̃ in⸗ nominat᷑ · Exhacigit᷑ erigit ſe⁊ eleuat deolad iutoꝛe:ĩmo eleuante mens humana ſupꝑ vitia T peccata:conculcat ea ſpũaliter · aſpernatio ne foꝛti · Alud em̃ coꝛde ⁊ quaſi pedibus coꝛ⸗ dis calcamus ſeu cõculcamus:qð deſpicimꝰ. Et indignatioiſta ſufficiens eſt ad pnialẽ iu- ſtificationẽ:cũ de imo ſubiectionis ⁊ ſeruitut⸗ vitioꝛũ ⁊ peccatoꝛũ eouſq; erigit ⁊ exaltat pe nitentẽ:vt ſub pedibus coꝛdis vitia habeat⁊ pctã:foꝛti aſpernatiõe ·ſ cõculcans ea· er viam eandem elicit᷑ artificio ⁊ virtute gratie Deia vitijs ⁊ pctis:ipſa execratio eoꝛũ · ꝑ quã Q tanq; ꝓphana/vel potius tanq; ſanitati con⸗ traria:om̃imodeq; ei aduerſantia ⁊ repugnã 2 77 cratione hmõi pᷣditũ:om̃em attactuʒ eoꝛum tanq; ſacrilegiũ repellata ſe · Et attactũ vo⸗ co:nõ ſolum deſideriũ ipſoꝛũ /vel dilectioneʒ in ipſis.ſed etiã cogitatũ vel delectationẽ ip⸗ ſoꝛum · Illa naq; execramus:que tanq; iniq adeo contumelioſa a nobis repellimus · Jux qð dictũ ẽ.Execratio aũt pctõꝛi cultura dei· tanq; em̃ ſacrilegã ⁊ tanq; nefariã eãaſe re⸗ pellunt:⁊ ab ea tanq; impietate fugiũt · Hec aũt execratio ad pnialem iuſtiſicationẽ/tunc ſufficiens eſt:cum ad hoc penitentẽ induxit: vt a vitijs ⁊ peccatis ſe longe facere velit:tã⸗ qᷓ; abhis quibus nõ ſolum grauiſſime offendi tur:ſed etiã ab his qui ea faciunt: largiſſime ſeꝑat᷑ atq; repellit᷑ Nouiſſime vero ꝑeandẽ viam:elicit᷑ a vitijs ⁊ peccatis deteſtatio eoꝝ ꝓ quam reſilit᷑ ab eis quaſia maledicto ⁊ ana themate · Et tanq; ab his quibꝰappꝛopinqns om̃is:indei maledictionẽ incidit? anathema id eſt ſeꝑationẽ ab ipſo · ⁊ qbꝰom̃imõ cõicare ſeꝑari ſita deo · Cõicat aũt vitijs ⁊ pctis q ea dulligit: vel in ſeipſo recipit / vel ſuſtinet / vleti anm cũ in alio ſuſtinet· De omi em̃ templo dei tia:longe eijciunt᷑ ⁊ pꝛoijciunt᷑ · Ita ꝙ coꝛ exe expellẽda ſunt vitia ⁊ pctã:tanq; maledictio anathematiſata · Et ꝓpter hoc nec in ſe ea ſu ſtinere debet quis:velin alio· Cũ ipſe ⁊ quili bet chꝛiſtianus templũ deifactũ ſit · HHec igit ſunt decem aromata que nominaui:ex qᷣbus tyriaca ſancte ac ſalutaris penitudinis conſi citur ⁊ condit᷑ · Et de ipſis vitijs ⁊ peccatisad iutoꝛio diuino eliciunt᷑ ſeu colligunt᷑ · Jux᷑ qð dicit aplus:quia mittens deus filiũ ſuum in ſi uit peccatum· De ipſo em̃ peccato in vere pe nitẽtibꝰ elicit damnationẽ peccati · Elicit em̃ militudinem carnis peccati:de pctõ damna—⸗ coꝛdis/qᷓ in-⸗ deillis vnũqðq; pᷣnominatoꝛũ aromatũ · per terdum ſancta eſt· ⁊ ſancta ſuꝑbia nõ ĩmerito quoꝛũ vnũqðq;/om̃is vere penitens dinat ꝓpꝛiũ in ſe pctm̃·pꝛopter quod ⁊ ſapientiſſi⸗ musille/⁊ ſanctus Dauid dicebat· Peccatũ meũ contra me eſt ſemꝑ · Facilimũ em̃ ẽ omi peccatoꝛi /ſemꝑhabenti vitia ſua ⁊ pctã con⸗ tra ſe:elicere inde iſta aromata · Om̃e em̃ vi⸗ tiũ ⁊ pctm̃:pſemetipᷣm ⁊ ꝑſua vicʒ que ei ad⸗ herent:velq̃ ex eo ſequunt᷑:ſemetipſuʒ dam⸗ nat ⁊ deſtruit:⁊ per hec om̃ia vt non diligat᷑: ⁊ vt ab co recedatur:magnisvocibus caamat de ipſo peccato/teſtimonio veritatis arguit ſpirituſſanctus mundũ · eliciens ex ipſo pctõ decem concluſiones iſtas:quibus ⁊ peccato⸗ ri ſimul cõcludit᷑ ⁊ pctõ · Pctm̃ igit᷑ eſt ipſiſpi ſpirituiſcõ locus quaſi dialecticus · vñ inferes iſtas ſententias ſiue cõcluſiones ꝑ occaſionẽ quãdã elicit · ⁊ pctis ſimul ⁊ pctõꝛibꝰↄcludit᷑ · Et pctm̃ mediũ ẽ ſpũiſcõ:ad om̃es concluſio nes iſtas inferendas · Bñ aũt agit᷑ tecũ o pec catoꝛ:qui ꝑiſtas cõcluſiones eouſq; artaris ⁊ eouſq; tibi concludit᷑:vt ad vitatẽ vite redi re cõpelleris:qui reditus ſeu reuerſio non eſt niſi penitudo ipᷣa:⁊ ſequela penitudinis:que pnia nominat᷑· Verumſcire debes qð dixide cõcluſionibꝰ iſtis:qꝛ ꝑ ſilitudinẽ h ĩitelligo ad oclones diſputatoꝛias · Cõcluſus em̃ dici᷑ qs velocluſum eſſe illi/ in diſputationibus hmõi qñ finibus vitatis vt ait Aug ita circũcluſus E:vt nullũ ei pateat a vitate refugiũ /vel eua ſio qqn potius quocũq; ſe vertat:ncce habeti illud incidere · Sic ſe habet ⁊ de ipᷣis vitijs et pctis:quia ſolerter ac diligenter intuentẽ ea pctõꝛẽ:ex om̃iꝑte ſic artant atq; diffugãt:vt neceſſe habeat ab eis recedere:vel fugere:- in pᷣnominatã vitatẽ incidere · Quapꝛopter mãifeſtũ ẽ:neceſſariũ eẽ ac ſaluberrimũ pctõ ribꝰpctã ſua ⁊ vitia coꝛã oclis ſuis hr̃e ſp:inde cũ adiutoꝛio diuie gre tot medicamẽta ſalutꝭ hauriri pñt:tot aromata ſpũalia:qͥt MR LCapitulum tibi · Et cum vnũqðq; eoꝛũ attenderis ſtudi⸗ oſius ac intimius:inuenies nullũ eẽ quod nõ aliquatenus ledat ac vulneret vitia ⁊ pecca⸗ ta/interdũ aũt etiam moꝛtificet illa · Timoꝛ em̃ cum foꝛtis fuerit /expellit pctm̃ · ſicut dicit Ecẽs · Nec ſolum expellit iam oꝑationẽ pcti ꝓhibens eam eẽ in oꝑatione:vel oꝑante:ſed etiã ipam voluntatem oꝑandi moꝛtificat ⁊ ex tinguit · Sic ſe habet ⁊ de ira/⁊ de pudoꝛe/ et alijs pᷣnominatis aromatibus : quia cũ inua⸗ luerunt:aut ipa vitia aut pctã debilitant:aut pꝛoꝛſus extinguunt · interdũ etiã ipᷣas cogita tiones a coꝛdibus humanis ꝓhibeat · Ita eti am vt nec cogitare nec peccare velit· Necre putandũ eſt tibi leue vel modicũ:ſi motus et oꝑationes pctõꝛũ ⁊ vitioꝛũceſſant:ꝓpter de cem pᷣnominatas diſpoſitiões · Multum em̃ debilitatũ eſt vitiũ:cumad hoc redactum eſt vt mouere nõ poſſit peccatoꝛem:nõ ſoluʒ ad opꝰ peccati:ſed nec etiã ad voluntatẽ vel co⸗ gitationem ipſius · ¶ Manifeſtũ eſt igit᷑ tibi ex om̃ibus his qm̃ decẽ iſte diſpoſitiões attri⸗ tiue ſunt vel etiam attritiones quedã veter hoĩs · Ex quibus ſi eouſq; inualuerint:ſequit᷑ contritio eiuſdem:que ẽ moꝛtificatio ⁊ anul⸗ latio ipſius ſiue victoꝛia · Juxta conſuetudi⸗ nem ſcripture que dixit · Cõtritos hoſtes po⸗ puli dei:cũ abipᷣo victi ſunt · Qua ꝓpr᷑ ſum⸗ mope intendendũ/vigilandũ/⁊ modis om̃i bus ꝓuidendũ/⁊laboꝛandũ ẽ:vt iſte diſpoſi⸗ tiones:que ꝓculdubio dei dona pᷣcioſa atq; magnifica ſaluberrimaq; ſunt:ab ipᷣo ĩpetren tur:qð indubitanter fiet ꝑiugem inſpectionẽ aſſiduãq; recogitationẽ impietatis atq; per⸗ nitioſitatis/feditatis/⁊ turpitudinis / cetero rumq; maloꝛũ:que vel ipſa vitia ⁊ pctã ſunt: vel ꝑ iuſtiſſimũ dei iudiciũ irrogãda ſunt ipᷣis peccatoꝛibus:ab eiſdẽ recedere negligẽtibꝰ· Quedam diſpoſitiones coꝛpis iuuantes oꝛare volentem Ca.,. XXVYV— Woniam autẽ ¶multa ſunt que oroni adminiculã tur avalidũ etia eidempᷣſtent ad iutoꝛiũ leuiaq; ipᷣa ſibi · Cõueniẽs ẽ vt ea tibi nominẽ ⁊ numerẽ· Dico igit᷑ ꝙ vnũ ex his eſt poſitio ſeu diſpoſitio coꝛpis:qualis ẽ ꝓſtratio ipiꝰ coꝛꝑis genuflectio eiuſdẽ:expãſio manu⸗ um ·⁊ eleuatio eoꝛundẽ.ſiliter erectio oculoꝝ ad celũ · his em̃ nõ ẽdubiũ ·⁊ vnoquoq; eoꝛũ oꝛationẽ adiuuari:vt deuotioꝛ ⁊ obnixioꝛ ſit· „.* — ꝓpter qð ⁊ eccleſia dei ſtatuit ⁊ obleruat: vti miſſarũ celebꝛationibus ſacerdotes expaſis manibus oꝛent· Pꝛeſertim ab ea hoꝛaqᷓ ſur⸗ ſum coꝛda canit᷑ · Fit aũt in rememoꝛationeʒ deiac dñi nr̃i ieſu chꝛiſtiqͥ expanſis manibus ⁊ ſemetipᷣmcoꝛationẽ ſua/in ara crucis obtu lit:huiꝰ ſacrificij ⁊ oronis rememoꝛatio ⁊ eſt/ ⁊ fit in miſſa · ¶ O attũ ego aũtvideo:illa diſpo ſitio coꝛpis vnicuiq; in orone ſua ⁊ habenda ⁊ cõſeruanda eſt:ꝑ quaʒ adiuuariſe maxime ſentit · Scio nãq; genuflectionẽ quibuſdam eẽ impedimẽtũ orfoni · Siliter ⁊ crebꝛas genu flectiones /laboꝛioſe nãq; ſunt · ⁊ ꝓpter h̊ de cogitationibꝰ nõ nihil in ſe rapiũt · Et obhã cãm coꝛhumanũ ad deũ totaliter colligi nõ ſinunt· ꝓpter qð omniũ diſpoſitionũ coꝛpo⸗ ris mihi cõuenientioꝛ videt᷑ eſſe accubitus·qͥ incũbit᷑ſub podiaculo alicuimaxime ex parte ſiniſtra magis em quietat coꝛpus magiſq; li⸗ berũ pꝑmittit eẽ coꝛ in cubituhmõi Quinimo expedire mihi videt᷑ oꝛantibus:vt quieto coꝛ poꝛe ab omi moleſtia: et libero coꝛde ab om̃i mala diſtractione:ſeu ſolicitudine ſint in oꝛꝛaꝛ tione · ſicut ſcriptũ ẽ de ioſophat·q timoꝛeꝑ⸗ territus:totũ ſe cõtulit ad oꝛandũ dñm·Da⸗ uid aũt pꝛudentiſſime intelligens:quia cogi tationes coꝛ humanum rapiunt:interdũ qſi violentia quadã · Interdũ aũt ⁊ furant᷑ ipſuʒ etiam ſibijpſi · tanq; em̃ ſibipſi ꝑdit᷑:ſi cogita⸗ tione aliqua auertit᷑ ab ipa intẽtione ⁊ atten⸗ tione oronis:⁊ neſcit vbiſit aut quo deuene⸗ rit · ꝓpter quod dixi furant᷑ cogitatiões hmõi coꝛhumanũ · Furant᷑ inq; ⁊ ſurripiunt ſibijpᷣi ita vt illa hoꝛa ⁊ vbi ſit ignoꝛat:⁊ qmale · q; indecenter ſe habeat:om̃ino nõ videat·Et p pter hoc dixit · Nunc inuenit ſeruꝰtuus coꝛ ſu um vtoꝛaret te orone hac · Inuenit inq; taqᷓ; ꝑditum pꝛius · Quid em̃ aĩe rõnali indecenti us:qᷓ; ꝙ ab oꝑe cui ſummope inſiſtendum eſt eidem moꝛſu muſce vel pulicis rapiatur · ⁊ vt ab ipſo deo cui extotis intimis ſuis adheren⸗ dum eſt:etiam tactu pedis vnius muſcule ab rumpitur· Quid em turpius q; neglecto tam neceſſario/tanq; ſalutari opere:videlicʒ or̃o nis tam arduo tanq; diſcriminoſo negocio: cauſa videlicet qua de vita eius agitur:vt de moꝛte · ſ effugiat:⁊ recedat ad vitam: ſequi muſculas cogitationum huiuſmodi:eiſq; cir cũferriita vt de eis ludere videamurhe ſũt aues quas Abꝛaam abigebata ſacrificio·nec ignotum tibi eẽ debet oronẽ eẽ ſacrificiũ iu modũ quẽdoceber ĩſequẽtibꝰ·Hhe ſũt muſce V Z E fſeoccn o ſtet g lian dis ſaſti luc⸗ c Alt cun G nons hor tuol beek⸗ leco con dan gco yel ea oms ſtamnu e ſecior mde kenrt bes mpr purn orti lentere lanr Conine eſtinnc ſeretſe len lcere⸗ ſenatq Mleer⸗ denmn Hilnn niſl eti⸗ Ppetnen geta⸗ Wryt⸗ gäſur⸗ Aone unibis ocbn Ut eſt/ adiſ en meime hlſchn Wen Merbde Eiobhie olig n ni co⸗ ahing, kapne wolol⸗ Quiioo guetoc vechoff Intinon morvy⸗ cgi üſt kipſuz g men⸗ Nhene⸗ eoh tſoiß miei tut, leiul ßtih Menni nek N werey Colern legohen o e: mnde iſeqv eſs l heſin ſcoer moꝛientes · que teſte Salomone in eccleſia—æ⸗ẽ ſte · c· vj · Perdunt ſuauitatẽvngenti:quodſ/ vngentü eſtoro· Eſt em̃ oro vngentũ ·ſic fa⸗ ciam te ſcire in ſequẽtibus om̃es doloꝛes coꝛ dis mitigans· omes moꝛbos eiuſdẽvulnera ſanans/mira ⁊ incredibili ſuauitate ꝑfundẽs illud atq; letificans: ſuꝑ om̃ia etiã aromata / flagrantia·ſuauitas redolens ⁊ ſpirãs hmõi aũt ſuauitatẽ nõ dico meritũ vel ſubſtantiaz ꝑdunt muſcule antedicte· Hõ em̃ patiuntur coꝛ antedicta ſuauitate ꝑfundi · Nec ipᷣaʒ oꝛꝛ tionẽ eẽ delectabilẽ aut iucundã:Et de his ſfa ciam tibi certitudinem in his que ſequuntur poſt hec: Tuigit᷑ erubeſce/ abominare/⁊ ab⸗ hoꝛre nõ ſolũ in ſacrificio oronis ſed etiam in om̃i alio oꝑe/muſcarũ h mõi agmina in coꝛde tuo ſedere vel volitare · Ne tibi dici poſſit: ꝙ beelʒebubes qd interpᷣtat᷑ vir muſcaꝝ: Auer te coꝛ tuũ a muſcis hmõi:⁊ ne exponas illud comedendũ ⁊ inqͥnandũ eiſdem ſicut qbuſ⸗ dam moꝛis eſt:qui tanta deſidia atq; ignauia pigreſcunt:vt exmuſcareſe · ⁊ muſcas hmõi a coꝛdibus ſuis abigere velnõ valeantvłnõ velint · ¶ Pꝛotegendũ igit᷑ eſt coꝛ⁊ operien⸗ dum q;diu in egypto pᷣſentiũ tenebꝛarũ atq; moꝛtis viuimus a muſcis hmõi ·Egyptꝰnãq; iſta muſca grauiſſima diuerſi generis ſupabũ dat · Qua ꝓpter quẽadmodũ decaluatis hoĩ X bus muſce lales infeſte ſunt:⁊ plurimũ mo⸗ leſte · Sic nudis a ſanctis cogitationibus ⁊ af fectionibus aĩiabus:bellum cõtinuũ indixere muſce iſte ſpũales · Aut igit᷑ ex muſcatoꝛio at tentiſſime atq; cõtinue diſcipline:neceſſeha⸗ bes muſcas iſtas inceſſanter abijcere:⁊ te ab impulſationibus earum deſendere· Aut ca⸗ put tuũ ꝓtegere atq; ſemꝑ tenere ſcã aliqua ⁊ foꝛti occupatione · Sola em̃ coꝛda ocioſa pi tenter expoſita ſunt inqnamẽt ⁊ aculeis mu ſcarũhmõi: Reminiſcere autẽ quia ſpũſſcũs abominat᷑ ⁊ effugit coꝛmuſcoſum i:· plenum ſeu occupatũ muſcis hmõi · ꝓpter qð ſcriptũ eſt in libꝛo Sapieñ ·qꝛ ſpũſſcũs diſcipline au⸗ feret ſe a cogitationibus que ſunt ſine intel⸗ lectu · Manifeſtũ etiã eſt tibi · omi hominidi⸗ ſplicere in habitaculo ſuo muſcarũ multitudi nem atq; frequẽtiam · qᷓ;to magis ſpirituiſcõ diſplicet abominanda iſta muſcoſitas in coꝛ⸗ de humano . quod eſt indubitãter habitaculũ ſpũſſanctibaptiſmali ſcificatiõe ſacratũ· Re miſci etiã debes ſermonis quẽ dixit de ſeipſa ſapiẽtia eterna:que ẽchꝛiſtus dñs · Ego inq; lſapietia / habito in cõſilio / eruditis interſuʒ XxXVI cogitationibus · AMerito etiaʒ totis ſtudijs * viribus vacandũ ⁊ inſiſtendũ ẽeruditis cogi tationibus vnicuiq; fideliũ:vt pᷣſentemhabe at in coꝛde ſuo chꝛiſtũ dñm:qua pᷣſentia quid ſalubꝛius:quid iucũdius:quid beatius cogi⸗ tari põt aie humane / illa vel modicũ ſentiẽti · Petitio lachꝛymaꝝ ex peccatoꝛũ recoꝛda tione velſpiritualis mentis. Ca- XNXVI St agliud adiu toꝛium validiſſimũ:⁊ inexpugna ipſum miſereri · Lachꝛymoſa igit᷑ oro:nõ ſo⸗ lum placita ſeu placida eſt deo:ĩmo etiã vio⸗ lenka in ipᷣm · cum eicedere vel ſuccũberene⸗ ceſſe habeat:inuincibilis vſq;q̃q; om̃ipoten/ tiſſima creatoꝛis virtus · Qua ꝓpter tota dili gentia / totiſq; conatibꝰ exqᷣrẽde ſunt lachꝛv me oꝛantibus· Et intendo ꝙ ſunt exqͥrende duobus modis·vicʒ ⁊ petẽde ab ipᷣo actoꝛe et largitoꝛe largiſſimo bonoꝛũ omniũ deo:⁊ mo dis quos tibi hic exponã pꝛocurande · Peten de ſiquidẽ vt donũ gratuitũ diuine bonitatis Quẽadmodũ em̃ gaudiũ in ſpũſcõ:ẽ vnum de donis ⁊ fructibus ſpũſſancti · Sic ⁊ donum luctus ſiue lachꝛymarũ piarũ:nullatenus du bitandum eſt eẽ donum dei · Quẽadmodum igitur ſicut audiuiſti in pᷣcedentibus ex vbis beati Greg·quia ire dei tunc reſiſtit᷑:t cum ip⸗ ſe qui iraſcit᷑ opitulatur · Sic ⁊ ab eodem pe⸗ tendum eſt ome adiutoꝛium:per quod ire re ſiſtatur eiuſdem:⁊ expᷣſſe ac confidenter · Di⸗ cendum eſt ei · DOñe miſcðie qui miſereri poti us eligis q; iraſci:⁊ cui ſꝑmagis placet ꝑcere qᷓ; vlciſci :qui vis nõ ſolum vt reſiſtat᷑ ire tue: ſed etiam teneri vis ⁊ tenerite facis ab eis qͥ- bus das vt miſericoꝛdiam tuam obnixe deuo teq; depᷣcentur · Da mihi illud validiſſimũ cõ tra iram tuam adiutoꝛiũ:ſ-piarũ lachꝛymaꝝ pꝛofluuium · Impigua ſacrificium oꝛationis mee · ⁊ irriga piarum lachꝛymarum aſperſio nibꝰ:cui cogi etiã ad miſerandũ ſꝑ placitiſſi⸗ mũ ẽ:Da hãc vtutẽ⁊ foꝛtitudinẽ õoni mee q̃ te teneat/⁊ auertat abira tua q̃ te placitetet cogat etiã miſereri ·Da piarum ⁊ ſanctarum lachꝛymarũ copiã:q̃ ⁊ extiguat ire tue ĩcẽdiũn ⁊ ardoꝛes ſempitnos·qͥs vitijs ⁊ pctis merui Tipᷣos ardoꝛes ↄcupiſcẽtiarũ ⁊ aliarum veſti um coꝛdis mei: Dñe miſcðie:cuinũq ꝑ ſe pla brile ofonis lachꝛymoſitas vel la chꝛymarũ ꝓfluuium· Dicit em expoſitoꝛ li?. thobie · ꝙ ofo deũ lenit · lachꝛyme vero cogũt Capitulum cent velhi vel illi ardoꝛes · ⁊ cuiſemꝑ placet eoꝛũ extinctio · da capiti meo aquas ·⁊ oculis meis fontemlachꝛymarũ:quibus extinguã⸗ tur ardoꝛesiſti · ſiẽ petebat hieremias · Do⸗ mine miſericoꝛdie qͥ percuſſiſti petras in de⸗ ſerto ⁊ fluxerunt aque·toꝛrentes inundaue⸗ runt · pcute coꝛ meũ qð ⁊ aruit·qð ⁊ obduru⸗ it in petrã duriſſimã:ꝑcute inq; gladio verbi tuipenetrabilioꝛiomi gladio ancipiti · ꝑcute inqᷓ; tranſſige in intima:⁊ trãſuerbera in p⸗ fundiſſima ſua:vt medullitus ⁊ ex totis inti⸗ mis ſuis doleat ·tunc em̃ erũpent toꝛrẽtes pi arũ lachꝛymarũ ac ſanctarũ · Dñe miſcðdie ex pandi manus meas ad te:qm̃ aĩa mea ſicẽ ter ra ſine aqua tibi /ſitiẽs ſcʒ imbꝛẽ lachꝛymarũ: ⁊exitus aquarũ deducere ꝑ ſeipſaʒ totã hoc eſt ꝑ om̃es ꝑtes vite ſue:⁊ per omnes etates ſcʒ gradus ⁊ officia:in quibus non cuſtockiuit ſacratiſſimã ac ſaluberrimã legẽ tuã ·¶ Dñe miſcðie quot ⁊ quãtis caris meis hoibus im⸗ pendi iſtud humanitatis officium:vicʒ vt de moꝛte eoꝛũ dolerẽ inconſolabiliter.⁊ vt moꝛ tuos ipos lugereʒ lachꝛymabiliter· DHaobſe⸗ cro vt mihiiſtud impendã coꝛã te/vt vicʒ de ipſa moꝛte mea ſpũali que incõꝑabiliter moꝛ tibus illis caroꝛũ meoꝛũ eſt deterioꝛ:magiſq; lugẽda· Doleã pᷣ magnitudine illius· ⁊ luctu acerbiſſimo meipſum / moꝛte iſta turpiſſima moꝛtuũ/lugeam coꝛãte· Dñe miſcdieqᷓ; tur⸗ pe · qᷓq; indecens eſt ⁊ qᷓ; mihi ꝑnitioſaʒ moꝛ⸗ tem meã cogitare coꝛã te/⁊ me moꝛtuum cõ⸗ ſpicere · aĩam meã ſcʒ in feretro ſeu ſepulchꝛo coꝛpis mei iacentem moꝛtuã conſpicere · et H coꝛde tepido ⁊ nullo doloꝛe tacto: atq; ſiccis oculis · qdᷣ eſt dicere nullis inde lachꝛymis ꝓ fluentibus · Dſñie miſcdie/tãta duricia tãtaq; griditate oculoꝝ/nõ poſſem intueri cadauer alicuiꝰ ex caris meis · VUnde igit᷑ iſta inſenſibi litas atq; peruerſitas coꝛdis mei:vt cadauer anime mee moꝛtuũ abſq; doloꝛe acerbiſſimo ⁊Tluctu conſpiciam·Et quod eſtad cumulum maloꝛum meoꝛũ:tanto mihi magis dolendũ eſſet de moꝛte anime mee:qᷓ;to minꝰ de ea do leo:tanto nãq; longius ſuma vita ⁊ ſalute ip ſius:q;ẽto minus moꝛtẽ ⁊ vulnera eius ſentio Et ego miſerrimus tanto minus inde doleo: ⁊ inde minus vel potius minime·cũ inde ma xime doledũ eſſet ¶ Dñe miſcdie· ſcio qꝛ moꝛ tuꝰ:nec ſemetipᷣm vicʒ moꝛtuũ:nec aliũ moꝛ⸗ tuum lugere vnq; poteſt · Viuoꝛũ em̃ ſoloꝛũ ſemꝑ eſt lugere moꝛtuos ·quoꝛuʒ moꝛtẽ ſiue ipſos moꝛtuos:vel vident velaudiunt moꝛ⸗ tuos eſſe · Et hoc vtiq; operatur in eis ip̃a na turalis attinentia ſiue pꝛopinquitas · In hoc igitur manifeſte cognoſcere deberẽ me moꝛ⸗ tuum eſſe · ꝙ moꝛtem meam non lugeam In compꝑabiliter enim plus ſum mihi:q;ᷓ aliquis glius:qua ꝓpter incomꝑabiliter acerbius ip⸗ ſum lugerem ex moꝛte ꝓpꝛia ſiin hoc permit terer · Lugerem inq; exaffectuvel affectione gratie:qᷓ; quẽcũq; ex caris meis affectiõe vel pꝛopinquitate nature · Da dñe miſericoꝛdie etiam dona gratie tue:vtcũq; video ⁊ moꝛtẽ meam:vtcũq; de illa doleaʒ·ſed doloꝛe adeo exili adeoq; exiguo:vt non ex illo me viuum vel viuere pſumere audeam rtiſſimum tñ eſt mihi non vſq;quaq; extinctam eſſe gra tie tue vitam in me · ſicenim videre:⁊ ſic dole re pꝛoculdubio vite eſt:licet exigue ⁊ exilis/⁊ viuentis vicʒ exigue ⁊ exiliter/ad vitam ple⸗ ne gratie atq; perfecte · Jam igitur cepiſti in tantũ ⁊ totetenꝰ viuiſicare me: Perfſice obſe cro domine miſericoꝛdie tante pietatis atq; mihi neceſſarium inceptũ:ne permittas in ip ſo cepto iſtiꝰvite initio me ſuffocare· ⁊ in moꝛ tem pꝛiſtinam recidere · Tlides in me aliquẽ habitum iam tue inſpirationis: Inſpira vlte⸗ rius in me ſpiraculuʒz vite tue · Inſuffla in me largius ſpiritumſanctum tuum · donec fiat in animam perfecte viuentem vita gratie tue · ¶Perfice in me doloꝛeminteꝛioꝛem quoſen⸗ tiam tot ⁊ tanta mea mala:que medullitus ⁊ extotis intimis meis in conſpectu miſericoꝛ⸗ die tue doleam · tunc enim erũpent ex coꝛde meo lachꝛvme ſalutares/verinominis vide⸗ licert de laceratione mentis mee · Inde enim lachꝛyme nominate ſunt:quia de animalace ratate percutiente ſcʒ ⁊ lacerante pꝛofluunt Tu enim es domine quiſic vulneras⁊ ſicme deris ſic percutis· et manus tue ſanant · Tul neras vtiq; gladio acutiſſimo verbitui men⸗ temhumanam:lacerans doloꝛe penitudinis ⁊ lachꝛymis ſanãs· ¶ Domine miſericoꝛdie doloꝛe iſto et lachꝛymis ſatiſſaciens iuſticie tue:vindicta nobiliſſima qua meipſum toꝛ⸗ B 4 — toꝛem ⁊ lictoꝛem meum atrociſſimum effici⸗ as · Ia non fruſtra lacerem:quin potius to⸗ tum me comminuam ⁊ conteram· mihil inte grum quod in omnibus que diſplicent boni⸗ tati tue permittas eſſe vel viuere in me: ſi⸗ cut hauid dixit · Et comminuameos vt pu uerem ante ſaciem venti · hoc tatum eſt gra⸗ tiatua:⁊ hoc eſt gratie tue virtus que gratia 4 ⸗ dluet⸗e Oes ehnd Crannn erce misl diobol offenm hrarut fiolh. Müne⸗ gurd⸗ cerea cordi loit⸗ Mun eag ſoplen ledſem gatigi nteorpe ſſragen Ne men⸗ fupe tramnt coſſto lachy ſſion ſcgeni Uinemmn menten erie rablire damh. ntnoſ lfeam, ſenal. aunpic lenguun 3 Ccime⸗ Iinunn ſesczdin gennn esße ohe rnenn, gemne chalqns etblisp⸗ aſerone kaöeye ſeicorcie nmons Nende eyin Cenſimm! uwelege netſewe⸗ Nieplo weptin hefehe danong minsnn Nealman neaii nne⸗ ine eefinn letne ſ. goſen⸗ inste ſericor e eenn Tiwer mtun Pelene r Gal uner⸗ mdinis eichde auoe Finne mat unn nbonn⸗ me:ſ⸗ neſtge negun nzboen XxXVI piarũ ꝓfluuiũ · vt lutũ platearũ delebo inimi cosillos ·i · totam cateruã oꝑationum / locuti onum/affectionũ /⁊ cogitationũ ·q in me mi⸗ litabat aduerſus aiaʒ mea· uẽadmodũ em̃ inundatio pluuialis lutũ de plateis emũdat ⁊ diluit abillis· Sic inundatio lachꝛymarum mearũ totã fetulentiã vitioꝛũ ⁊ pctõꝛũ meoꝝ diluet / ⁊ delebit omneſq; feditates vite mee Om̃es gradꝰ ⁊ officia que illis inqͥnata erãt emundabit · Renouabis in me miraculũꝑpfi⸗ guram iucũdiſſimã ⁊ admirabilẽ· vicʒ ſmer⸗ ſionis Pharaonis:⁊ totius exercitus illiꝰ ſb⸗ mergens in mari rubꝛo · i· in aquis amariſſi⸗ mis lachꝛymarũ mearũ ·om̃em iſtam miliciã diabolicã que militauerat aduerſus anima⁊ oßmem iſtum exercitũ ſcʒ egyptiũ ·hoc ẽ tene⸗ bꝛarum ⁊ moꝛtis reducens ſuꝑ eos aqs ma⸗ ris ·i· lachꝛyvmas copioſas ⁊ inundantes ama Rriſſime penitudinis · ¶ DOñe miſcdᷣieqᷣ oĩia ad nutũ ⁊ liquidũ intueris · an poſſum ego dedu cere aquã de petra aridiſſima atq; duriſſima coꝛdis mei:Hhoc em ipe Moyſes ꝓpoſuit fi⸗ lijs iſrael dicens· Audite rebelles ⁊ incredu⸗ li:nunqͥd de petraiſta poterimus vobis edu⸗ cereaquas · Educere poterat vtiq;/⁊ potuit nõ ꝑſe neq; virtute ſua · ſed potuit ⁊ fecit per tedñe miſcðᷣie ⁊ ꝑomipotentiſſimã vtutẽ tuã Sicut igit᷑ affuiſti Aovſi ſeruotuo / ⁊ feciſti in eo ⁊ ꝑipᷣm grandeillud miraculum/ꝙ edu xiſtiaquã de petra/⁊ abierunt in ſicco flumia Sic adeſto mihi ⁊ opareꝑ me ⁊ in meipſo vir tutem · cuiꝰ illud miraculũ figura pulcherria fuit · pcute igit᷑ dulciſſime miſeratoꝛ meus pe tram iſtam aridiſſimã ⁊ duriſſima:⁊ fac in ſic⸗ co iſto coꝛdis mei abundanter abire flumina lachꝛymarũ · Ne ꝑcas obſecro a dira ⁊ dura ꝑ cuſſione petre iſti:que nõ ſolũ ꝑcutidigna eſt ſed etiã cõfringiatq; cõminui· ¶ Effunde do mine miſcòie fluenta lachꝛymaꝝ ſuꝑaridam mentẽ meã · Sic̃ ꝓmiſiſtiꝑ Eſa· ꝓphetã tuuʒ: fac etiã eam terra irrigu quã cõſpicis miſe⸗ rabiliter arentem · Da mihi irriguũ iſtð/imo da mihi vtrũq; irriguũ ſuꝑiꝰ vicʒ ⁊ inferius· vtnõ ſolum ab inferioꝛi·i: ab inferno ⁊ doles⸗ ⁊ fleam ꝓ eo ſcʒ ꝙ me expectant toꝛmenta in fernalia: ĩmo etiã ꝓ amiſſione ſuꝑnoꝛũ gaudi oꝛum . i · celeſtiũ · Fac eam obſecro ſicut oꝛtuʒ irriguum cuiꝰaque nõ deficiunt:ne deficiant coꝛdi meol Dñe miſcdᷣie riui piaꝝ ac ſaluber rimarum lachꝛymarũ tãdiu mihi ſint ſaluta⸗ res q; diu mihipꝛodeſſe pñt · qdiu tanta ẽ vir tus earum ⁊ gratia/ne reſerues obſecro gra tias eterni fletus:qui nulli pꝛodeſſe poterũt De quo fletu dixiſti · Vbi erit fletus ⁊ ſtridoꝛ dentium · Da mihi fletũ qͥ nõ ſolũ mihi ſaluta⸗ ris eſt:tibiq; placitus:⁊ irã tuã placans/licet iuſtiſſimam · ſed etiam beatitudo eſt · ſicut tu. ipſe teſtatus es dicens · Beati qui nũc fletis qqgcqm ridebitis· Da mihilachꝛymas que ſemia ſunt ꝑhenniũ gaudioꝛũ:in quibus qui nũc ſe minant:in exultatione metẽt · Da mihi luctũ ꝓ quo daturus es gaudiũ · Da mihi ſpmm me⸗ roꝛis:ꝓquodaturus es pallium laudis·Oñe miſcðdie da mihi ſic puidere infernũ vt pᷣuiſio eius gratiã compunctionis mihi pꝛouocet·H em̃ dixit de te doctus doctoꝛ magnus Gregꝰ Dñe miſcðie magniſica ⁊ mirifica ſimul me⸗ cum miſcdðiam tuam dulciſſimã:iuxta moduʒ quo eum magnificas ⁊ mirificas:cum latro⸗ nibus ⁊ alijs ſceleratis:qui cum vident ſe iu- xta modũ delicti ſui · ſibi paratũ incendiũ vel galiud patibulum· ꝓcidunt ad pedes iudicis/ ſeu pᷣfecti claamantes ad ipᷣm pꝛe vehementia timoꝛis pariter ⁊ doloꝛis de iminẽtiſibi moꝛ⸗ tis ſupplicio · Clamantes inqᷓ; nõ ſolũ obnixe · ſed eti ſupꝛa modum diſerte: flagitantes mi ſereriſibi iudicẽ · ¶ Dñe miſcdðie nullũ habẽr ibi doctoꝛem:quieos ſupplicare doceat ⁊ pꝛe⸗ cari · nõ habent libꝛũ quem inſpicientes /acci piant inde diſſertitudinem illam depᷣcatiõis: Nõ eſtibi fons vel puteus vel aliud vñ aquã hauriant lachꝛymarũ:ſolum patibulũ quod lignum aridum ẽ aſpiciunt · ſolũ incendiũ vel aliud ſibi paratum attendunt ſuppliciũ · Inde accipiunt deſiderabiliſſimã mihi ⁊ ſimilibus mihi peccatoꝛib depᷣcandi diſſertitudinem· Inde hauriunt vbertatẽ largiſſimam lachꝛy marum. Inde placãt iudices ſuos · Inde dat eis plerũq; venia/⁊ignoſcit᷑ eis merite moꝛ⸗ tis ſuppliciũ · Fac mecũ ſimilem obſecro miſe ricoꝛdiam:vt de infernali patibulo:⁊ de gehẽ nali incedio:ſiliem diſſertitudinem accipiam æ ſimilem copiam lachꝛymarumpꝛocidẽs co⸗ ram te ſupplicanſq; / et extotis pᷣcoꝛdijs meis poſcẽs a te domine ieſuchꝛiſte:qui iudex me us es:ĩmo omnium viuoꝛum iuſtiſſimus pa⸗ riter ⁊ clementiſſimus · Poſcẽs inq; / vt igno ſcas mihi ⁊ culpas quas cõmiſi:⁊ penas om⸗ nes quas meruimirifica mecum magniſicaʒ miſericoꝛdiam tuam in hoc · vt de ipſo tam grido infernali patibulo colligam dignos fru ctus penitentie / de eternis flammis et tene bꝛis · aquas frigidiſſimas lachꝛymarum/que omnesardoꝛes concupiſcentiarum mearu/ Capitulum irarum / odioꝛum/⁊ aliarũ peſtiũ quibꝰ tam damnabiliter arſi:totuſq; vaſtat ſum:extin⸗ guere pꝛeualeãt: Da mihi de moꝛte iſta eter⸗ na ⁊ infernali viuiſcere ꝑtimoꝛem ipſi ⁊ do⸗ loꝛem:qui mihi eẽ debet ꝓeo ꝙ eamtã mul⸗ tipli citer tãq; execrabiliter merui · Da mihi igne infernali extinguere ipſius incendia· ¶Hec enim ſunt gloꝛioſa miracula omnipo⸗ tentiſſime virtutis ⁊ miſericoꝛdie tue:quibꝰ de tanta tãq; hoꝛrifica moꝛte eternali vitã eli cis penitentibus vt de tantis tãq; foꝛmidan⸗ dis incendijs ſaluberrimũ refrigerium pꝛe⸗ ſtent ſibijpſi:moꝛtẽ eternam conuertens eis in eterne vite anthidotũ:ꝑ gratiaʒ penitudi⸗ nis ipſum ignem eternũ in refrigerium et extinctionem eiuſdem ſalutarem inde eisef ſiciens medicinã · Sic dñe miſcðie miriſicas miſericoꝛdias tuas in eos:quosꝑ gratis pe⸗ nitudinis reuocas·reducis ⁊ conuertis ad te He ſunt miſcðie mirificentie miſcdðiarũ tuaꝝ quas petebat ſapientiſſimus et illuminatus a te ſcũs hauid cum dicebat · Mirifica miſe ricoꝛdias tuas qui ſaluos facis ſperantes in te · Quid em̃ mirificentius cogitari poteſt:q mMoꝛtuoꝛũ ſeu moꝛientium virtus adiutoꝛiũ: vt ipſa ſeipſam vincat · Hõ em̃ refert an dicat moꝛs ipſa ſe vincere/an penitentes moꝛtem ipſam moꝛte mederi¶ Igit᷑ dñe miſcðie ꝑ ip⸗ „ UR da miracula atq; magnalia · Placeat tibi ope rariin me · Aperiigit᷑ oculos coꝛdis mei:⁊ illu mina eos:vt parata mihi iuſtiſſimo ſpq; ac ꝑ omia laudando iudicio tuo ſupplicia videam ⁊ intuear:cum debito timoꝛe pariter ⁊ dolo⸗ re · tüc em verteret᷑ mihiin medicamenta ſa- lutis:tunc moꝛs illa eterna erit mihi in vitaʒ ⁊ incendia in refrigerium · ⁊ ignisille inextin guibilis in aquã frigidiſſimam · Dñe miſcðie ſatis apparere poteſt mihi quia velata facie:⁊ velatis oculis ad infernale ducoꝛ ſuſpendiuʒ ſi tam ꝓpe poſitus illi patibulo:illud videre nõ valeo · Si em illð viderẽ:qũo nõ oĩa hmõi bona mihi ꝑillud occaſionaliter fierẽt te ad⸗ iuuante· qui latronibus ⁊ alijs ſceleratis fiũt ꝑinſpectionẽ Falis patibuli · Dñe miſcdie ele ua oculos meos vt reuelata facie intueri poſ ſim paratum mihi eternale ſuppliciũ · vt inde colligam ſaluberrima illa medicamẽta q̃ dixi Pꝛopter hoc em̃ ⁊ tuipſe rex ſolus ⁊ dñs ſan⸗ cctoꝛum · tulaus ⁊ decus omniũ:velarifaciem tuam ⁊ oculos tuosinſtar latronis paſſus es vt nos ſpũaliter ⁊ interiꝰſic velatos ⁊ ad eter nale patibulũ ſicductos reuelares:⁊ reuela⸗ ta facie eterna ſuppliciaad qᷓ ducebamur vi⸗ deremus vt reuelata facie mirabilia · De le⸗ ge tua conſideraremus:⁊ gloꝛiã tuã reuela⸗ ta facie contemplaremur · De via illa ſcʒ qua ducebamur ad infernale patibulũ ꝓnr̃is la⸗ trocinijs alijſq; ſceleribus ſubijſti · IAlumina obſecro dñe miſcdie oculos coꝛdis mei:vt vi⸗ dere tot ⁊ tanta mala culparũ:ſ⁊ penarũ me arum pꝛeualeam · Qui em̃ vidẽtes tot ⁊ tan⸗ ta mala cuiuſcũq; alteriꝰ nõ dolere ⁊ nõ luge re poſſunt:qᷓ;to foꝛtius mea ꝓpꝛia abſq; dolo re ⁊ luctu acerbiſſimo videre non potero· Dnñne miſcdðie tu pᷣcepiſtiꝑ ꝓphetam tuũ di⸗ cens vnicuiq; peccatoꝛum quireuerti cupi⸗ gt ad teplanctũ facvnigeniti · hocigit᷑ qdð iu bes me facere·⁊ ſcis me non poſſe facere:niſi munere magnifico miſcdie tue pᷣlarge · Davt faciam ſicut dicebat ſanctus ⁊ doctusa te be atiſſimus Augꝰ· dicens · Dñe da quod iubes ⁊iube quod vis · Tudñe miſcðie pᷣcepiſti ſimi liter · Plange quaſi virgo ſuꝑ ſpõſum puber tatis tue · Scio dñe te docente · quia ⁊ incom par abiliter longe acerbioꝛ ⁊ planctus ⁊ luctꝰ cõgruit miſerie mee tu em̃ es dñe ſponſus in fantie mee:quiaiĩam meã in ſacramento ba⸗ ſam moꝛtem infernalem:pꝑ ea moꝛiturũ:et ip ſo igne eterno:extinguisillum penitentibus Iſta dñe miſcðie tanta gloꝛie tue tãq; ſtupen ptiſmi deſponſaſti · illaʒ regali matrimonio honoꝛaſti/⁊ exaltaſti illam vtiq; pauperrimã viliſſimã/miſerrimã /omniq; bono tuncindi⸗ gniſſimam/cuiꝰ matrimonij tam inclititãno bilis:fidem nõ ſeruauit anima mea om̃i dam natiõe digniſſima · Rupit tibi fedus tam ſnb⸗ limis matrimonij · amiſit te incogitabilis glo⸗ rie ſponſum adulterata poſt diabolum qui ẽ moꝛs:⁊ qᷓ; tãta tam ſacrilegi adulterij impie⸗ tate nõ meruerim: quis illam expiare ſuffici⸗- at:que ſupplicia excogitaripoſſunt:quib illa idigna nõ ſint · Lu ergo dñe miſcðie cuiadeo placite ſunt lachꝛyme penitẽtiũ · tui adeo ac⸗ ceptus eſt luctus eoꝛum:cui doloꝛes interne ac vere penitudinis:ꝓ peccatis ⁊ delictis eo rum ſatiſfaciunt · Cui iram iuſtiſſimam extin guunt ⁊ placant lachꝛyme cõpunctiõis eoꝛũ dem . Da mihi obſecro doloꝛesiſtos. da luctũ iſtum ⁊ lachꝛymas quiſcis te nõ poſſe placa⸗ rimihi · ⁊ me nõ poſſe placare tibi:niſi donis gratuit miſcdie tue · Hec poſſe rediread am pliſſimum copioſiſſimum dulciſſmumq; ſinũ miſcðdie tue:niſiꝑhec mihi tam ſalubꝛia/ tam mihineceſſaria/tãq; placita dona pietatis er Me lorst mhi⸗ ſust o⸗ hip plen pono lenlan ginan ſmnonm gadn ſicond leyel gouc ſtare gudel lpta lcch. eſurie keri⸗ ſſtia luſtic ſtor buos⸗ Min uhiſti chepwein Poratne: eſesce WM ee none impee Ponee goße nesdi bomet lchemn mgnaa Umgme enas⸗ kumine llari ſinem unqua domneg Mmom uezchne Galter naynt DAlnde Biadete Teuey Namnur yi e⸗Dele⸗ Aeueh⸗ nſan Dnns ig⸗ Mmin, Weyryi⸗ nüme Wam⸗ rund a nwoer⸗ tun alo⸗ Npkcdr een ed Nnsarede hgoclbes eepſtiſi ungnber o notha vnſusin eno ba⸗ minonio perrimas ncind neiutür⸗ omnd, R Nmne nipe⸗ Aiſftc⸗ be gladeo Aeda Serde Neicngen umam nigcori valuctu dulcedinis tue · Abſit ate dñe miſcdie vt do⸗ loꝛes iſtos mihideneges:qui eterna gaudia mihipꝛomittis:⁊ offers ·: Abſit vt lachꝛeymas iſtas ſaluberrimas petens:repulſam patiar: qui aquã vite/⁊toꝛrentẽ hennis voluptat mihi pꝛomittis:⁊ ad illam me ⁊ ꝑ prophetas ⁊ ꝑ temetipᷣm inuitare nõ ceſſas· Lu em̃ dixi ſtiꝑ pꝛophetã tuũ Eſa · Om̃es ſitientes veni tead aquas ⁊c̃· Ad aquas inq; doctrnarum gratiarũ ⁊ lachꝛymarũ . Vñ oꝛe tuo ſacratiſ⸗ ſimo in euãgelio Yohis dixiſti · Qui ſitit veni at ad me/⁊ bibat aquã vite gratis· Dñe miſe ricoꝛdie ſi doloꝛes iſtos denegas mihi:q̃ fron te vel audacia ſperaboa te eterne felicitatis gaudia?.Si lachꝛymas amariſſimas mihipᷣ⸗ ſtare nõ dignaris:quales ſperare potero vel audeboa te dulciſſimas aquas toꝛrentis vo⸗ luptatis tue · Dñe miſcdᷣie iſtam ſitim pnialiũ lachꝛymarũ tu dediſti mihi in coꝛde meo· hãc eſuriem panis ſimiliter· Da igit᷑ mihi ſatura niex ipſis · Iſte nãq; luctus quo eſurio ⁊ ſitio iuſticia tua eſt:qua nõ ſolũ iuſticias ſed etiam iuſtiſicas penitentes · Dñe miſcdie tu pmiſi⸗ ſti oꝛe tuo ſacratiſſimo in euãgelio tuo eſuriẽ tibus ⁊ ſitietibus iuſticiã:qm ipᷣi ſaturabunt᷑· Adimple in me ꝓmiſſionẽ tuã:qui pᷣdonaſti mihiiſtã eſuriem ⁊ ſitim iſtã · Dñe miſcdie · la⸗ chꝛyme iſte ſunt vinũ cõpunctionis:hocvino pota me:hocpane lachꝛymarũ paſce me· TCu em̃ es quidas eſcam eſurientibꝰ nõ minus potum ſitientibus · Lu em̃ pᷣcepiſti vnicuiq; paſce eſurientẽ:pota ſitientẽ · Exurge dñe de us meus in hoc pᷣcepto quod mandaſti:⁊ ad⸗ impie illud in me · Tac mihi lachꝛymas iſtas panes die ac nocte · ſicu ſeciſti Dauid ꝓpter qõð ipe dicebat · Fuer̃t mihilachꝛyme mee pa nes die ac nocte:qð eſt dicere refectiones· Ci ba me pane lachꝛymarũ/⁊ potum da mihi in lachꝛymis⁊ in mẽſura magna vtiq; ⁊ larga⁊ magna quippe ariditas mentis mee/magnã irrigationẽ requirit/⁊ magnis ſoꝛdibus ablu endus · magna copia lixiuijẽ opus/⁊ magno rum incendioꝛũ extinctio· Hõ niſi magnaruʒ aquarũ ſuꝑeffuſionibus effici põt · Vel da do mine miſcdie mihi potũ in lachꝛymis:in men ſura quacũq; ſiue q;tacũq; bñplaciti tui · Vi⸗ deo me grauiter deliquiſſe ⁊ peccaſſe:cuʒ de⸗ negas mihi potus in lachꝛymis in menſura· quẽadmodũ fieri mos eſt in monaſterijs vbi grauiter peccãtibus monachis ſubtrahit᷑ mẽ ſura vini que vulgo dicit᷑ iuſta · Dira ⁊ dura ẽ iſta vindicta: qua tam grauiter infirmanti · ta periculoſe egrotanti ſubtrahis vel denegas hanc medicinam ſalutis/apanem ſuauiſſimi odoꝛis · Dñe miſcdie ſi placet tibidoloꝛes iſti interne⁊ vxe penitudinis:⁊ ſi reputes eos vin dictam iuſtã · Da eos mihi q;tũ acerbos volu eris · Da eos ꝓpfundiſſimos ⁊ intimos: ita vt ſi placeat tibi totus ĩmoꝛiar doloꝛibus hmõi: totus diſſoluar ⁊ abeã totus in lachꝛymas·⁊ hoc fit mihi conſolatio de ĩmenſitate pietatis ⁊ dulcedinis tue/vt affligens me doloꝛib iſt nõ ꝑcas mihi vſq; ad moꝛtẽ coꝛꝑis mei · Dñe miſcdie nõ fuit a ſeculis pctõꝛ adeo ſceleratꝰ adeo execrabilis adeo bonitati tue odibilis: n vna moꝛte coꝛꝑis ſuiſi eam cum amoꝛe et honoꝛe tuo ſuſtineret:eãq; tibi offerret:om⸗ nia ſcelera ſua atq; facinoꝛa non expiaret / et iram tuã iuſtiſſimã quãtacũq; aduerſus eam excãdeſceret:nõ extingueret ⁊ placeret · Do mine miſcðie hanc moꝛtẽ nõ audeo mihi in⸗ ferre nec manus mihiinijcere:verũtñ deſide rio eſt mihi:ſi eſſet bñplacitũ tuũ in gladio x bitui / totus confoſſus coꝛde/ totuſq; vulne⸗ ratus doloꝛibus iſtis:viuificis pnĩalibus:ſ:· pᷣ acerbitate eoꝛũ coꝛpe moꝛerer ⁊ coꝛpis meũ moꝛte hmõi moꝛeret᷑ · Accidit plerũq; domie miſcdie vt moꝛiant᷑ hoĩes moꝛte coꝛꝑis· pᷣdo⸗ loꝛibus ⁊ triſticijs ſeculi huiꝰ. Vtinam ⁊ mihi daret᷑ a te vrimoꝛerer doloꝛibus iſtis pniali⸗ bus tam tibi placitis/tam mihiſalutaribus ⁊ neceſſarijs· Dſie miſcdie mihi tam gratũ fuit K ꝓpter bonitatẽ tuã deſiderare moꝛi/etiam ꝓ te moꝛte coꝛpis:que ꝑſecutoꝛũ gladijs infer⸗ retur:quãto igit᷑ gratioꝛ tibi eſſe debet ⁊ ẽ in⸗ dubitanter moꝛs iſta:quã deſidero mihiinfer ri gladio vᷣbitui:cruciatuſq; ⁊ doloꝛes iſti pe⸗ nitudinales:Et ſi igi᷑ nõ eſt bñplacitum mi⸗ ſericoꝛdie tue vt vſq; in moꝛtẽ coꝛꝑis doleam doloꝛibus iſtis:placeat obſecro pietatitue vt doleant vſq; ad effuſionem largiſſimã lachꝛy marum:⁊ eouſq; vt exitus aquarũ deducant oculimei · quia nõ cuſtodieruntlegemtuam Dñie miſcðie da mihiſic cognoſcere · ſicq; iu⸗ giter intueritot ⁊ tanta mala mea/ detrimẽ⸗ ta ſcʒ iarũ viriũ naturaliũ mearũ:que abuſi onibus open ita leſe ⁊ vulnerate ſunt· Detri menta gratiarũ tuarum que ꝑilla amiſi ⁊ ex⸗ tinxi in me· etiam detrimẽta gloꝛie eternehe reditatis ac felicitatis:quibus me exheredi⸗ taui · quibus me pꝛiuaui atq; totaliter ſpolia⸗ ui · Et ecce nudus/ligatis velatiſq; oculis in⸗ ſtar eiülimit krronns celeratiſſimi: ducoꝛ ad infernale patibulũ:quirex coꝛona⸗ . e tus fueraʒ in ſacramẽto baptiſmiad regnum tuũ celeſtẽ/q lugubꝛe ſpectaclin facio de me ißo om̃ib viris miſcdie · ĩmo etiã cunctis in q rum coꝛdibusvel modicam ſtilla tue pietatis dediſti: qͥt ⁊ q;tis deriſiõibꝰ demonuʒ pareo· q;tis ⁊ qᷓ;aſperis inſultatiõib eoꝝ expoſitus ſum: Inſultare mihi naq; merito ⁊ veraciſſi⸗ me poſſunt: mihi inqᷓ; miſerrimo atq; viliſſi⸗ mo dicẽtes · Ecce iſte factus eſt ſicutvnus ex nobis ·˖ In hoc vtiq;/ ꝙ tam viliſſim apoſto⸗ ta flãmis eternalib ⁊ tenebꝛis cũ ipis adiudi catusſum· Et quidãnabiliter aſſociaui me ip ſis in culpa apoſtaſie · i· receſſiõis a te/ oꝛdine rectiſſimo aſſociari eis debeo in pena danati⸗ onis eterne· Hoc aũt plꝰhabʒ apoſtaſia mea culpe:ꝙ de ſublimi gratie adoptiõis qua filiũ me adoptaueras:⁊ de altitudie regni tui cele ſtis cuiꝰheredẽ me feceras:tam vilitertanq; turpiter deiectꝰ/imo ſpõte cadẽs in extremã iſtam ignominiam ⁊ pauꝑtatẽ deueni: Quis iſta mala mea tot ⁊ tanta videre poſſet: abſq; doloꝛe compaſſionis/lachꝛymis:niſi ipſi q bus me aſſociauidemones · vel qui ex ꝑte eo⸗ rum per ſimilem aſſociationem effectiſunt · Reaquirende ſunt interceſſiones ſanctoꝝ marum CaXXVI — re nõ poſſe gdalene · necnõ ⁊ beatiſſime illius marie egy ptiace:que iſtis donis tam magnifice · tanq; largiter dotate fuerunt ·Hhoc factũ eſttemꝑe meo / vbi quidam magnus/cum doleret cõ quereretde ariditate coꝛdis ſui:eo ꝙ aruſſet in eo fons lachꝛymarũ:incidit coꝛdieius con ſilium iſtud:vicʒ vt iret ad ſepulchꝛum gloꝛio ſe dñe marie magdalene · Cuq; ibipcaret᷑ vt fontẽ ei lachꝛymarũ ſuis ſuffragijs impetra⸗ retquod ꝑeam obtinuiſſe ſuis familiaribus referebat Debes etiã reminiſci ꝙ donũ lu⸗ ctus ſiue fons lachꝛymarum:lauatoꝛium ctin clauſtro ſpirituali:in qͥ ſanctitatis regula ob⸗ ſeruat᷑ · Intolerabilis aũt eſt defectus in omi clauſtro:defectus lauatoꝛij· Qua ꝓpter obſe crandus eſt tibideus/qui ſolus edificatoꝛ eſt clauſtri illius / vt ipſe in clauſtro tuo quod tu iple eſſe debes / vel coꝛ tuuʒ: nõ pinittat de eẽ Capitulũ xxVII XXVIII tam neceſſariam officinã · Et quod ipe eaʒzin eodem ediſicet:pᷣſertim cũ ipſe ſit puritatis ⁊ mundicie ʒelantiſſimus amatoꝛ:que niſi prr 5i ↄſeruari in iſto clauſtro nõ poſſunt· Obſecrandusẽ etiã q;tũ põt ⁊ q;tu,ʒ ipᷣe dignatiõe ſue pietatis ⁊ dulcedinis te ad,⸗ iuuare voluerit:vt ipᷣe tibi largiat᷑ in eo copi- oſas ⁊ indeficientes aquas· Reminiſcietiam debes de pena regulariũ:cuiꝰ tibi feci/in pce dentibus mentionẽ:quibus aufert᷑ menſura vini ꝗ dicit᷑ iuſta:nõ tñ aufert᷑ aqua qtũcũq; deliquerit · nec dat᷑ eis panis nec cibus vllus abſq; potu ſaltem aque· Obſecra igit᷑ ſum ne in tehuncintolerabilem rigoꝛẽ ſue ſeueri lauatoꝛium hmõi ceſſariũ ac ſaluberrimũ eſt:vt cuʒ vides ꝑ temetipᷣm ſolum impetra ren donũ luctus ⁊ gram lachꝛymarũ hoc imperrare ſtudeas ſanctoꝛuʒ ſuffragijs · Et potiſſime ſuffragijs gloꝛioſe marie Ma⸗ tatis exerceat ·qui⁊ clauſtralem diſciplinam ⁊ duriciam humanã excedat · Obſecrandus eſt etiã vt in alis penis ſi vindicta eide te pia ceat;vindicetin te quecũq; vindicare volue⸗ rit:qᷓ; illis que longe te faciunt ab illo ⁊ impe⸗ diunt/quo minus appꝛopinques ad ipᷣm pꝛe ſertim cum ipᷣe iubeat dicens · Appꝛopinqua- te deo ⁊ appꝛopinquabit vobis· Hec aũt aridi tas ab aquis vicʒlachꝛymarũ:ꝓhibet euidẽ⸗ ter appꝛopinquare teipſi · ſic aque lachꝛymaꝝ appꝛopinquare te faciunt adipᷣm ⁊ imadte· ¶ A afflictio coꝛpoꝛalis valet ad impetra⸗ tionemlachꝛymarum · Ca- XXVII de qua ꝓpter quã clamat᷑ ad deũ:ꝓpter qᷣ abipſo ſpũſancto edocti patres affligebãt ſe cum oratiõibus ſuis impetrare vellent aliqd magnũ adñoquod adhuc ſeruat omis eccle ſia ſcõꝛũ:affligẽs ſe ieiunijs / cilitijs / laboꝛibꝰ ⁊ flagelloꝛuʒ etiam diſciplinis:⁊ alijs modis/ quos iuſtificatiõis gratia docere ⁊ fugere cõ ſueuit · Et tribulatio ꝓqua velcontra quam ſcʒ vt auertat᷑ clamatur addñm:in pꝛimisad iuuat oꝛationẽ:qꝛ facit vt eidem clametur ob nixius / ſicut dicit beat? Aug · videlicet qꝛ in tribulatione obnixi clamatur · Cauſa aũt in hoc ẽ qm̃ ipſa ſua acerbitate incitat et incẽdit deſiderium liberationis ab ea · Et ꝓpt h/q;to maioꝛ/acerbioꝛve fuerit:tanto magis incen dit vel incitat deſiderium hominũ · Deſideri⸗ um aũt impetrandi quod petit· voxẽ ofonis ⁊ ꝓpterhoc muta eſt ⁊ ſine voce oro:q̃ deſide riũ nõ habet hmõi · Et ideo tacet in of̃one qͥ ANroriũ orationi: grde atq; fotiſſi- A MN loqͥ videt multoties · Cũ aũt vehemẽs fuerit Nroͤde eſerno bularo⸗ divtal ſmintd agiine ſbonng enbeut ſun narext lenpe ſunchr ete ſcaren P mof ſerar nniſen muulſeri puſſo Quee ſfecr penit eſm goͤſo ql lllen gorgui⸗ fumraga mnolt Nsipſn cAueci⸗ Peerin atdey flcro⸗ puit ſiam tergijen lſenten totz unch dmadh ſehü wen 4 one⸗ inn llene ſrenpti en gnoeſe mognii Maſu Key dn 4 enn inn W nsteag⸗ leo cop⸗ Genan nße nenſir Micſg. us Nn ſeeſelen ſepinn emnndh ſepe eſolte⸗ Diinpe⸗ tönpe Mna⸗ (antanei detelidd emg ae: nnr I i dſ Naro⸗ Mergt ebite onrenc, ſwelk leup vls⸗/ ei oam is Gennd ragen nhairn itt ißin ncen icer⸗ ofonis nſt feq⸗ Lapitulum hmõideſideriũ erit clamoꝛ:qua ꝓpter verus ẽ ſermo beatiſſimi Aug · qui dixit · quia in tri bulatione clamat᷑ obnixius· Obhanc cauſaʒ dixit alibi · Jdem btũs Augꝰ.quia ꝓpter hoc imittit deus tribulatiões:vt tribulati clamẽt ad ipᷣm:clamãtes exaudiat:exauditi liberent liberati gloꝛiſicent miſericoꝛdiſſimũ liberato/ remdeum · Aua ꝓpter dixit idem ſupeuãge⸗ lium Matth·quia tempeſtatem fecit oꝛiri in mari:vt nauicula iactaret᷑ fluctibus:vt metu tempeſtatis territi diſcipuli excitarẽt dñũm ie ſumchꝛiſtũ doꝛmientẽ:⁊ clamarẽt ad ipſuma facie tempeſtatis:exauditiq; ⁊ liberati gloꝛi⸗ ſicarent ipᷣm.ſicut ⁊ ibi factũ eſt ¶ Scõo adiu uat oronẽ afflictio · qm̃ afflictio miſeria ẽ · Ai ſeria vero/ ꝓuocatrix eſt miſerationis apud miſericoꝛdiſſimũ · ppter qð ⁊ miſcðia dicit᷑ qi miſeria coꝛdis de alieno malo ·qð ꝓpꝛie com/ paſſio noĩat᷑ quaſi alienũ cõſoꝛtiũ paſſonis Que qͥdẽ ⁊ ſiin deo locũ nõ habeat/q;tuʒ ad affectum · quãtũ tñ ad effectũ ſubuentiõis cõ petit eidem quatenꝰ phas eſt · Subueniens em̃ miſerator deus tribulatis · Hoc facit ipis qð ſocius tribulatiõis faceret ſi poſſer eiſdem vicʒliberans eos / veltribulationẽ mitigans aut leniens ip̃is · Quia igit᷑ afflictio ꝓpꝛia in eis:qui aliũde tribulãt᷑:addit ad miſeriã ipᷣo⸗ rum:addit ⁊ ad ꝓuocationẽ vt pᷣdixi miſerati onis · Et ꝓpter hoc addit adiutoꝛiũ exauditi anis ipſius or̃onis ꝑ quã lcnnel intendit᷑ inpetrari Tertio qm̃ ipſa afflictio pꝛopꝛia: quedã ps eſt iuſtificationie: meceſſeeſt v ꝓp⸗ pter illa detrahat miſeratoꝛ deus ſiue minu⸗ at de vindicta:quã irrogaturus erat /ſiiſta af flictio nõ eſſet.mõ quidẽ minuit aut detrahit ꝓ quãtitate afflictionis hmõi ſed ꝓ largitate ſua/ßm largitatẽ ⁊ ĩmenſitatẽ miidie ſue· In⸗ terdũ etiã tot detrahit initio afflictõis hmõi ⁊ ſententiã danatioõis ĩminentis totam reuo⸗ cat:totãq; penã minatã ignoſcit · ſicut maniſe ſtumeſt feciſſe niniuitis / cũ agerẽt penitenti amad pᷣdicationem Jone ꝓphete· C AMani feſtü igit᷑ ẽ tibiphoc:qtũ ⁊ qualiter afflictio ꝓpꝛia adiuuat adoronẽ adipetrandũ miſera tionẽ · Juxta hoc dixit Berñ · Clareualleñ· Jõ affligere ſe debet oꝛans coꝛam dño:vt parcat ſaltem flagellato:qͥ nõ ꝑcit iuſtificato · ac ſi di⸗ ceret:vt ipᷣa flagellatio miſcdiam puocet quã iuſticia(quia nulla eſt) puocare nõ põt ¶ Si quis aũt querat de mugitibꝰboum:⁊ eiulati⸗ bus ꝑuuloꝛũ:⁊ de afflictionibꝰ animaliuʒ q̃s paſſa ſunt apud niniuitas:in qͥ vel ꝓpter qð XXIX adiuuabant or̃ones niniuitarũ · Rñdeo in G̊ quia afflictiões erant hoĩm quoꝛũ erãt ꝑpuuli ⁊ quoꝛũ erant aialiaCauſa aũt in hocẽ qm̃ ⁊ in filijs ⁊ in aalibus ſuis ac rebus alijs:mani⸗/ feſtumẽ affligi patres ⁊ matres ⁊ rerũ hmõi poſſeſſoꝛes De ieiunio vero qᷓ;tuʒ adiuuet ofonẽ:expꝛeſſit beatꝰ Augꝰ vbi dixit · ꝙ ſi vis R oꝛationẽ volare addeũ:facei duas alas:ieiu/ nium/⁊ elemoſynã:quarũ igit᷑ altera alarũ: adiuuet volucrem ad volandũ tm̃· ſimilimõ adiuuet ieiuniũ or̃onẽ ad volandũ ad deum: volatus aũt hmõi exauditio eſt · nõ em̃ aſcen dere dicuntur orones:niſi quas exaudit deꝰ· uare ieiunio tanta efficacia tribuatur Capitulum XXIX Abet aut que⸗ 8 y ſtionem ⁊ ãmirationẽ nõ leuemp pter quod ſapientiſſimus⁊ ſanctꝰ NJeiunio tantã efficaciã ⁊ virtutẽ hic at t: vt eã elemoſyne pariſicare videatur- Ale em̃ due paris virtutis ſunt/⁊ equalis per omia in om̃ibus volatilibꝰ:⁊ equale pꝛeſtant eis adiutoꝛiũ ad volandũ · nec potioꝛ ẽ in hoc ala dextera qᷓ ſiniſtra · nec ecõuerſo · Cũ econ uerſo ſe habeat in maioꝛi ꝑte hominũ Hõ em equalis vᷣtutis aut foꝛtitudinis ſunt dextera manus⁊ ſiniſtra in hominibus:ĩmo in pluri⸗ bus dextera ſiniſtram excedit · In ſolis vo il⸗ lis qͥ vocant᷑ ambodextriqualis fuithayoth⁊ gabaonite ⁊ ꝑom̃ia eiuſdẽ foꝛtitudinis ſunt: ⁊ ad oꝑandũ eiuſdẽ adiutoꝛij · Aplus aũt di⸗ xit ·jad Timoth · iiij · quia pietas ad om̃ia va let· exercitatio aũt ad modicũ valet · Jeiuniũ vero vna eſt de exercitationibus coꝛpalibus quare nulla eſt comꝑatio ieiunij ad pietatem quẽadmodũ nulla eſt eius quod eſt modicuʒ ad om̃ia · Rñdeo in hoc ⁊ dico verũ eſſe · hoe eſt veri noĩs ⁊ rõnis ieiuniũ · oblatio ⁊ ſacrifi⸗ cium eſt ꝓpꝛij coꝛpoꝛis:ſicut euidenter teſta⸗ tur aplus ad rhomanos · xij · dicens · Obſecro vos ꝑ miſcdðiam dei exhibeatis coꝛpꝑa veſtra hoſtiã viuentẽ/ſanctam / deo placentẽ · pꝛeſer tim cũ nõ auaricie:ſed miſcðie ieiunat᷑ · hoc aũt eſt · cum ea que detrahunt᷑ coꝛpoꝛibus de alementis:in chꝛiſti paupeꝝ alemoniã/velin alios vſus pios erogant᷑ · Hec videt᷑ eſſe veri noĩs:quo nõ ⁊ aĩa ⁊ coꝛpus affligit᷑ Nec mo dica ẽ afflictio anie humane / ſames ⁊ ſitis · qd inde manifeſtũ ẽ:qꝛ cũ vehementer inualue⸗ rint:cogũt hoĩem comedere manꝰ ſuas / vel 2 cC CLapitulum alia de carnibus ſuis:que raꝑe de ipſo coꝛpo⸗ re ſuo poterint · Siliter ⁊ de vehemẽtia ſitis · bibere em̃ ꝓpꝛiũ ſanguinẽ/vel vꝛinas cõpel⸗ lit · Afflictiones vᷣo coꝛꝑis eẽ imieiuniũ:ate⸗ nuatio eiuſdẽ coꝛpis:queꝑ pauca ⁊ modera⸗ ta ieiunia fit/euidẽter oſtendit·Hoc aũt nõ p pterea dico quia ita ieiunãdũ:vt in hmõira⸗ biem ſitis eſuriens inualeſcat · Sed potiusvt manifeſtũ tibi fiat:quia veri noĩs ⁊ rõnis:ie⸗ iunium ⁊ ſacrificiũ ẽ vt dixi:⁊ iuſtiſicatio q̃da tã aie qᷓ; coꝛpis · Et ꝓpterhocefficax non me⸗ diocriter ad placãdũ iram iuſtiſſimã dei · ⁊ ad minuendũ penas meritas ſeu debitas · to em̃ quis vehemẽtiꝰ ſe affligit pꝛo ſuis vitis ⁊ peccatis:tãto minꝰ in ſe ipo relinquit diuine iuſtitie puniendũ · Quapaopter cũ ſemetip⸗ ſum ſufficienter iuſtiſicat:non ẽ adeo vlteriꝰ iuſtificandꝰ·Sicut docet apoſtolꝰ ·j· Coꝛinh· xj · dicẽs · ꝙ ſi noſmetipᷣos diiudicaremꝰ:non vtiq; diiudicaremur · Jamigit᷑ declaratũ ẽti⸗ bi perhoc:quatenꝰ⁊ qualiter ala altera oꝛa⸗ tionis ẽ ieiuniũ:vicʒ ad impetrationẽ remiſ⸗ ſionis pene merite ſeu vindicte · ¶ Adiuuat etiã oꝛationẽ ad volandũ in ſublime/ diune miſationis qm̃ miſerabileʒ efficit ieiunante· vm qð dicit apoſtolꝰ·qꝛ exercitatio coꝛꝑis ad modicũ valet · Intelligendũẽ/ vtẽ exercita⸗ tio · T hoc eſt dicere ꝑſe · valet nanq; perſead frangendũ vires carnis:⁊ ad repꝛimendos/ ⁊ interdũ extinguendos ardoꝛes cõcupiſcen tiarũ carnaliũ· Et ad hoc efficax eſt valdeie⸗ iunium/quẽadmodũ ſubtractio lignoꝝadex tinguẽdũ incẽdiũ · Sic ðꝛ:detrahe ligna fſoco ſi vis extiguere flãmas:Et carnis mot ocia/ vina/ dapes ˖ Nec intelligas hic exercitationẽ coꝛpꝑis:niſi macerationẽ carnis:q fit non ſolũ ieiunijs · ſed etiã laboꝛibus⁊ om̃ibus ſanctis 7 7 7 ℳ— occupatiõibꝰ ·pꝑ ſe igit᷑ inq;tũ exercitatio coꝛ⸗ poꝛis:⁊ ꝑhoc ꝙẽexercitatio:ad hoc valet qð pdixi:quod reuera modicũ eſt cõꝑpatione vti litatũ pietatis: Pietas em̃ ·i:miſericoꝛdia ddillud valet:⁊ ad om̃ia alia que ſalutis ſunt ſiue pertineãt ad ſalutẽ · Nihil em̃ eſt/ vel ve⸗ nie / vel gratie / vel gloꝛie / quod pietas nõ im petret · ſicut expᷣſſe legit᷑ · Thobie · qm elemo⸗ ſina ab om̃i peccato et a moꝛte liberat:⁊ non patitur animã ire in tenebꝛas · Et iterũ · mõ auertas faciẽ tuama paupere:Ita em̃ fiet vt necate vertet᷑ facies dñi · Elemoſina nanq; non ſolũ poteſt vł valet ꝑ eum in quo eſt/ vel facit illam:ſed etiã ꝑeos quibus fit· valet eti⸗ am ꝑſemetipſaʒ: Elemoſyna emꝑ illð qð ele moſyna eſt: habet fructus ⁊ vtilitates mira⸗ biles ⁊ miriſicas ·ſicut eſt euidenter colligere elx teſtimonijs ſcripturarũ · Quid vero ꝑſo⸗ . phiſticas calũnias:que in ſcolaſticis diſputa⸗ tionibus nõ tam ffuctuoſe q; tumultuoſe au diuntur:pietatem intellexerunt in ſermöeß miſſo Apli illa que theoſebia noĩat᷑· ⁊ hocin⸗ dubitanter cultus deo debit ⁊ accept noĩat Arectiſſime veneratio ſcõꝝ·· reuſcaꝝ/ĩqbꝰ ppmatũ⁊ pꝛincipatũ ſupeminẽtiſſimũ obtinet creatoꝛ benedictus:tanq; in pᷣmis ⁊ maxime venerandus Deinde beatiſſima ⁊ gloꝛioſiſſi ma dei genitrix · poſt hoc vnuſquiſq; ſancton ac ſanctarũ in oꝛdine ſuo· Nec dement᷑ ſacra menta ſacramentalia ſacraq; bona ſua et ſa⸗ cra vaſa atq; oꝛnamenta:Et generaliter oia quecũq; bñdictionibus pontificalibus ſacrã⸗ tur vel ſanctificãtur · Omnia nanq; hmõitã⸗ qᷓ; ſacra veneranda ſunt·· N¶ Aſſiduitas oronũ adiuuat nõbilit· Ca·. XXX Jtiſſimum oronis adiutoꝛium ·ſaſ⸗ mo · c· eple ſue euãgelio luce · qm̃ opoꝛtet ſemꝑoꝛare/⁊ non deficere · Qualiter aũtoꝛabimus ſemꝑ · Im⸗ poſſibile em manifeſtũ eſt ſemꝑ aliquẽ oꝛare/ qualiter poſſibile eſt doꝛmientemoꝛare cum doꝛmit:Credo aũt tehic audiuiſſe verbaho⸗ minũ:de quibus fuerunt quidixerunt vitaam oẽm ſanctoꝛũ /oꝛationẽeſſe· ꝓpter auctoꝛita tem que dicit · Juſtus nõ deſinit oꝛare:niſi cũ deſijt iuſtus eẽ · Hoc aũt nõ eſt dictum niſi ꝑ tropiã:quo due res que idem velequalia ef· ficiunt:ſolent dici vnũ eẽ:iuxta ſᷣmonẽ apli · · ad Coꝛinth ·iij.· Quiplantat ⁊ qui rigat vnũ ſunt · Et intelligit vnũ in efficacia ſeu intelle⸗ ctu · Sic ſe habet de ofone iuſtoꝛuʒ/⁊ de vira eoꝛũ · In effectu nãq; impetratiõis apud deũ vnũ ⁊ idem ſunt·Eadem emimpetrãt apud ipᷣm vita ſanctoꝝ:⁊ oro eoꝛundẽ· Vtraq; em̃ impetrat ⁊ veniã ⁊ gloꝛiã ⁊ gratiã:⁊ om̃e aliðõ bonũ qð ippis largitione diuina tribuit · Qui- dam ch ex ſanctis pr̃ib/dixit ſe inceſſant oꝛa⸗ re/pꝛo eo ꝙ velipᷣe oꝛabat in perſona ſua:vel paupes quos laboꝛe manuũ ſuarũ ſuſtẽtabat Dicit igitur ſe oꝛare cũ pꝛo ipſo oꝛabat᷑· Tleꝝ non eſt opus vt in explanatiõibus tropoꝛũ? quade ncen pooge ſtoli⸗ glaul uni ſelnine Stet aliud foꝛ iduitas: ſicut teſtat᷑ Jacobus vlti e dicens quia multum valet de⸗- pꝛecatio iuſti aſſidua · Et apls·j· ad Theſſal- Sine intermiſſione oꝛate· Et ipᷣa veritas in wieke gis binoin ruit ohe glur⸗ gpen delri/ lench Nente vaſa wugrn ſeſona güten C Vjfa honi. Nuroru dunn:nn Ncnce guisſor ſterhe ſnin nur⸗ catur her alio peol duato⸗ literan ſtarine onton ec⸗ Zoig reuen aune ſimte guene⸗ Momi denof duniua des O Smin⸗ Gliger⸗ er Nle⸗ Sdirn Hoſenn emiej laheip⸗ ſbir lyicy iobonet. immumne Cnoenn Glnann miiſacn alunerſe galrergir lbpſagi⸗ Phnͤt⸗ W. ſe hre rr⸗ nmsin. Anon one, e n gebeho⸗ n Mav tenid , W de⸗ Capitulum X ſiguran hmõidetineam te vlteriꝰ. ¶Adillud igitur veniẽdum ẽ qũo opoꝛtet ſemꝑoꝛare:- qua de cauſa · Dico igit᷑ ꝙ q;diu ferruʒ ardet æ incendiũ:tamdiu clamãdũ eſt contra ignẽ pꝛo aqua· Et hoc euidẽter vides in incẽdijs iſtis l̃alibus · qdiu em ardet ignis/qͥ domus aliqua comburit᷑:tãdiu continuat᷑ clamoꝛ eo rum quiad liberationem domus ⁊ extinctio⸗ nem incendij laboꝛant / vel alias ſatagunt· vbi eſt ergo in tota eccleſia deidomus ĩ qua ignis velire velluxurie vel alterius peſtium hmõinõ inceſſanter graſſat᷑ · Nõ dubitas qͥn rariſſime pauciſſimeq; ſint quibus deus ꝑcat abhis doloꝛibus: vel quas ab eis potius tue⸗ atur · Qua pprer ſi velleuiter vel ad modicũ aperueris oculos:⁊ inſpexeris in ciuitatem dei:videbis fere eam vbiq; varijs vaſtari in⸗ cendijs hmõi · iuxta cõminationẽ dñiꝑ Eſaiã dicentez · Relinquet ſilia ſyon ſic ciuitas que vaſtat᷑ tot⁊ tantis incendijs· Deniq; tamdiu pugna cõmittitur: q;qiu durat pꝛeliũ:an nõ reſonandũ eſt tubis cõtrahoſtes: Clagoꝛes aũ t turbarũ nõne ſunt clamoꝛes oꝛationum ¶Amplius temptatioẽ vita hominis ſuper terram.et alia littera habet militia · Hoc aũt nõ niſi bellũ · Si igit᷑ toto bello · i · toto temꝑe duratiõis belli:vociferandũ ẽ ⁊ tubis reſonã um:nulla ꝑte vite huiꝰ /vel grandis vel mo dica:ceſſare licet nobis aboꝛatione · ¶ OOſi quis foꝛtaſſe dixerit:qꝛ clerici⁊ ſacerdotes inter hos potiſſimum clauſtrales: debitoꝛes ſunt inſtantie iſtius: ⁊ continuationis oꝛatio num · cum eis ab alijs opationibus adeo par catur:vt nihil aliud eis impoſitum ſit· Et ipᷣe Hiero · expꝛeſſe dicit:qꝛ monachi officiũ ẽ ſua ⁊ alioꝝ peccatadefſlere· Et generaliterad / ⁊pꝛopter hoctotus clerus cõſtitutſit:vt me diatoꝛ ſit inter populm et deum . ſicut et iuxta litteraminter populum ⁊ altare loco medio ſtat in eccleſia · Ad hoc videlicet vt laudibus/ ofonibus/⁊ ſacrificijs:nõ ſolum iram dei pla care ſtudeant erga populũ:ſedetiamgrfamꝰ gloꝛiam eidem impetrare · Rñdeo in hoc: qa reuera inſtandũ eſt oroni/⁊ qᷓ;ẽtũ ꝑmittit ipſa (qua om̃es pᷣmimur ⁊ circũdamur) iſirmitas ſimiliter et quantum alia officia permittunt: que nec minoꝛis gloꝛie ſunt creatoꝛi· nec po⸗ pulo minus neceſſaria ſunt ·ſicut officium pꝛe dicationis / ſacramentationis · Officiũ inter⸗ dum iudicationis ⁊ pacificatiõis inter diſcoꝛ⸗ des · Sunt ⁊ pᷣterhec officiũ diſputandi cõtra erroꝛes / officium cõquirendi⁊ fabꝛicandiar ma ſpũalia cõtra hoſtes ecclie dei · Officiuq; texendi retia ·hoc eſt componẽdi⁊ ſcribendi ſermones/ad piſcandum in mari magno et ſpatioſo mundihuiꝰ:pꝛo quibus vanihomi⸗ nes ⁊ imperiti telas aranearũ texũt pꝛo eis: nõ ſolum inaniter ſed etigẽ damnabiliter. ꝓp⸗ ſiſq; auditoꝛibus ꝑnicioſe ſeipſos euiſcerant dum ea vel docent velpᷣdicant/quibus nõ ſo lum nõ capiunt᷑:ſed etiam inflãmant᷑ inter⸗ dumq; fatigant᷑: Et quod eſt ad maloꝛũ om⸗ nium cumulũ:ipᷣa aromata ſacroꝛũ eloquioꝝ faſtidiunt ⁊ abominant᷑ · eouſq; vt aures ſu⸗ as ab eis pꝛoꝛſus auertant· ¶ Orat em̃ſine ĩ termiſſione qui alia ſibi officia impoſita/ nec ꝓpter oꝛationẽ intermittit aut negligit: nec ꝓpter alia ab oꝛatione deſiſtit · Orat igit᷑ ſem per ⁊ nõ deſicit:qui iuxta qð ei ab alijs officijs prnittit᷑ / oroni inſiſtit · Pꝛopter qð ⁊ circũſpe cte adiecit veritas· opoꝛtet oꝛare ſemꝑ? non deficere · Sic em abundandũ eſt nobis inoꝛa tione:ne alijs officqjs deſiciamꝰ·nec cogimur ꝑ exempla illa que de pugna incendijshad ducta ſunt· in omi momẽto tꝑis inſtare orfoni cũ alia ñ minꝰ nceria vel ſalutaria vł ſalubꝛia cũ vacarẽ oroniptinue · nõ ſufficient iplerẽt᷑ ¶ Generaliter em cõſtitutus eſt clerus:vt cu ſtodiat iuſtiſicatiões dei ⁊ mandata eius exqͥ rat· ſicut legit᷑ in ps· Et · ij· Paralipo · iij. pce⸗ pit rex eʒechias populo habitanti in hierim vt darẽt partes ſacerdotibus ⁊ leuitis:vt poſ ſent vacare legi dñi · ⁊ ſubintelliges intelligẽ⸗ de/ meditande/ implende/ docende · ſicut ⁊ ps · legitur · dedit regiones gentiũ/⁊laboꝛes populoꝛum poſſiderunt:vt cuſtodiant iuſtiſi cationes/⁊ legẽ eius exquirant · De clauſtra libus vero ſiue regularibus/quos communi ter religioſos dicimus:non eſt dubitandũ qͥn ſummacura debeat eis eſſe de dei laudibus/ oꝛatiõibus/⁊ ſacrificijs · His em̃ tribus omia officia religioſoꝛum inſeruiunt pꝛincipaliter ¶¶ Diſciplina nãq; clauſtralis:que in capitu⸗ lo exercetur:cuſtos quidem eſt triũ iſtoꝛum. Siliter ⁊ ſobꝛietas ciboꝛum ⁊ potuũ:que reli gioſis vindicta eſt:⁊ in refectoꝛijs eoꝛũ regu lariter ſeruat᷑: nõ modicũ necleue adiumẽtũ pᷣſtat tribꝰ illis añdictis · Texꝝ lectionẽ ab oꝛa tione diſtinguere:non multuʒ curocũ adeo ſibt inuicemcõnexe ſunt:ytlectio oronẽ im⸗ uet: lectionem oꝛatio illuminet¶ Qua pꝛopter arida ⁊ modice velnullius refectio⸗ e 3 5 e——NẽE Lapitulum nis eſtoꝛatio:quam lectio nõ impuguet·⁊ pa rum luminoſa lectio:quaʒ oꝛatio nõ illuſtrat · Ceterum lectio pſalmoꝛuʒ:ſacratiſſima atq; ꝓſfundiſſima:pene tota or̃o eſt · Vnde ſic nec veraciter pſallit:qui pſallendo nõ oꝛat:⁊ intẽ docuiꝰ pſallere nõ eſt oꝛare · ſic nec veraciter legit pſalmos · cuiꝰlegere oꝛare nõ eſt · Lon⸗ ge em differũt ab inuicem pſalmoꝝ recitatio ⁊ ipſoꝛũ vera lectio · Medullata nãq; debet eẽ pſalmodia/nuda⁊ ianis a duotiõe pſalmo rum recitatio: tumultus tmẽ⁊ ſtrepitus la⸗ bioꝛũ · ꝓpter quod dixit dñs Amos · v.· Au⸗ fer a me tumultum carminũ tuoꝛum:⁊cãtica lire tue non exaudiam · Et putauerunt ſeha berevaſa cantici·ſicut Hauid·Etiã dixiquia vox oationis deſideriũ /internũẽ · Et ꝓpter hoc dicebat Dauid ad dñm / deſideriũ coꝛdis eoꝛum audiuit auris tua Ex omnibus iſtis ꝗ colligitur · ꝙ officiũ oꝛandi non ſolũ ſed mati me impoſitũ ẽ clero:ſiue ſeculariſiue regłari · Et ꝓpter hoc neceſle ſſe vt iſti officio to⸗ taliter ⁊ ſingulariter ſe impendant · Aſſidui⸗ tas igitur oꝛationis inculpabiliter ſeruatur: cum temꝑe ſuo ⁊ loco/ſaluiſq; alijs officijs ei dem ꝓut decet inſiſtit᷑ · Et intendo pꝛout de⸗ cet.vt pinguis ſit ⁊ medullata/ ꝓut doceber inſequẽtibus · Semper igitur oꝛat ⁊ non deſi cit:qui ſic oꝛat:quẽadmoduʒ quis ſemꝑ dicit ieiunare/ qui omni die vnica refectione con⸗ tentus ẽ · ¶ O ſi quis arguere velit ſemper ieiunat igitur etiam cũ cõmedit · concedi po⸗ teſt cõcluſio · qꝛ indubitanter dum cõmedit· contentusẽ refectione vna in die:⁊ abſtinet a pluribus refectiõibus · Sic ſemꝑoꝛat iſte/ ⁊ nõ deficit ab orone:quiſtatutis hoꝛis:hoc ẽ ad oꝛandum deputatis:or̃onẽ facit · Non em̃ deficit a quocũq; bono oꝑe necin defectumẽ opis illiꝰ quieam ſuo temꝑe ⁊ loco exercet · De impoꝛtunitate oꝛandi· Ca· XXXI ₰ laudauit veritas in euagelio im⸗ Ppꝛobitatem / in oꝛatione et impoꝛ ltf.unitatem tanq; foꝛtiſſima oꝛatio nis adiutoꝛia· Sciendũ eſt tibi ꝙ impꝛobitas in rogando:nõ eſt niſi inſtantia tedioſa ſiue moleſta ei/quirogat᷑ ⁊ hoc ꝓpter ꝓlixitatem ſuã vel vehemẽtiam · Quidam em̃ ſunt / qui pces ſuas nõ ſolũ offerunt cis quos pᷣcantur · S“ ℳ XXXI ſed etiã illas ipſis ingerunt ⁊ impingunt:qua ſi pugnantes contra duriciẽ veldifficultatem exauditionis:⁊ tandẽ ißam impugnãtes atq; vincentes ⁊ gr̃am ſeu bñficium exauditionis tedio interpellatianis/tanq; ab inimicis ex⸗ toꝛquẽtes · Sicut in exemplo de vidua · cuius petitionẽ exaudiuit iudex nõ quia deũ time⸗ ret ipe/velhomines vereret᷑ ie:ſed quia mo leſta eidem erat vidua ·ſicut legit᷑ Luc·xviij · Impoꝛtunitas vero ſimul moleſtia eſt ſiue te dioſitas in interpellando ſiue rogando: Veꝝ impoꝛtunus dicit᷑ quaſi inopoꝛtunus quiĩ ro gando nec loci nec temꝑis opoꝛtunitatẽ ſer⸗ uat · ⁊ vbicũq; poteſt pᷣces ingerit ⁊ impingit ei quẽ rogat vbicũq; lũ inueniat · vicʒ in mẽ⸗ ſa ſiue in cubili/ſiue in publico ſiue in ſecreto · vel dicit᷑ impoꝛtunus quaſi in poꝛtu/velĩ poꝛ ta ita vt arceri inde niſi valde difficile poteſt: Eta ianitoꝛibus impulſiones multas⁊ verbe ra ſuſtinet:vt accedat vel apꝛopinquet ei qᷓ; rogare intendit · Lu autem ſcis:quia omnia iſta moleſta ſunt valde magnatibus · Longe aũt ſũt he ⁊ om̃es alie moleſtie a pacatiſſima ⁊ tranquilliſſima gloꝛia creatoꝛis ·ſed nec eſt ab eo aliqd:tanqᷓ; eo inuito extoꝛqueri · Om nia quippe largit᷑ plarga bonitas eius:nõ ſo⸗ lum liberaliter ſed etiam libẽter · Voluit igit in exemploillo de vidua antedicta· ⁊ in exem plo de amico ⁊ tribus panibꝰ quod legit Cu⸗ ce/xj· nos animare ad ofonis inſtantiã · Nihil em ei gratius offerri põt a nobis:qᷓ;ꝑfecta ex omibus modis ſuis oro · Cauſa aũt in hoc eſt abundantiſſima largitas bonitat ipſi p quã querit in nobis occaſiones miſerẽdi ſemper nobis / ac bñfaciendi . Adeo nãq; placet eidẽ dare: vt ꝓpter hoc omnia creauerit · volebat em̃ habere / ⁊ quibus daret · Angelos autem Thoĩes in hoc ſpecialiter creauit:vt daret eis ſemetipᷣm ꝓpter quod ⁊ tales eos creauit· qͥ ipſius capaces eſſent:niſi vitijs ⁊ peccatis eo uſq; ſeipſos minoꝛaſſent ⁊ coanguſtiaſſent· vt diuine imen ſitatis om̃ino irreceptibiles ⁊ ĩicapibiles eſſent:ſic ⁊ offenſis cõtumeliarum ⁊ iniuriarũ innumerabiliũ ⁊ ineſtimabiliũ irã eius iuſtiſſimam adeo cõtraſeipᷣos ꝓuocaue runt:vt iuſtiſſime ſemꝑq; ac ꝑ omia laudĩdo iudicio eius:reddenda ſunt eis eterna ſuppli cia · Pꝛeſertim atq; potiſſimũ illis qͥ culpis ſu is oꝛiginalibus ⁊ actualibꝰ:cõtumociã obſti⸗ nationis ⁊ incoꝛrigibilitatis ꝑtinaciã addide e . r inuoſt onnroi evee eipoau eng Genoſn ſeil ſenpebe wrurn erczine leral ſohien cprche pinge biesſt nes / ſuo intuer nisaf gique riäcar hucal ſoca ſotian iilwce feaolrtt lantoann Mt Dliceri Mteri⸗ eeſe Nhi⸗ (tuce largie terrpe reiudi diumen ſpoßfe guſioe Ukarein urmen geni. nnn uinn gtesenn Wdinee mmcser⸗ RRZ deüͤni⸗ edalin nckſiefe blio mſe⸗ Vwhngt Minne⸗ einſege⸗ ie Ceprk Kyere mereii mmonmna o longe Muſiem ſalnereh len, On . o⸗ lrgt eren tLu⸗ Ehi cca er eſkt Nncni lſenper eetec ſolr un Nnds ll nised ſen les urum ün er gi gſapti tut bſi⸗ Gcicke XXXII rũt · Aparet igit᷑tibi ſi tñ videre vis/⁊ vales qᷓ;tus ſit placoꝛqᷓ;ẽtaq; gra piarũ ac deuotarũ oꝛationũ coꝛam deo/velapud eum · dum per eas eidempᷣſtat᷑ occaſioid faciendi: ppter qð ei placuit ei omia ſacere: cMhoc eſt largiri quo nihil eo gratius eſſe poteſt · Et ob hanc cãm gratioſiſſima eſt in conſpectu eius humilitas Iba em̃ ſemꝑquereloſa eſt·ſemper mendica ſemꝑ egena · dum hic viuit᷑ · ſempꝑ ſaccum ſuũ vacuum eidemoſtendens/a poꝛrigens · ſem perq; indigentẽ ac pauperrimã ſe ac claamãs miſeriaſq; ſuas imẽſas ⁊ innumerabiles ocu⸗ lis pietatis ipſiusingerens:nõ tamoſtentãs qᷓ;vehementi impꝛobitati impoꝛtunitati im pingens · iur conſuetudines trutanoꝛũ:qͥ ſca bies ſuas ⁊ vlcera/mẽbꝛoꝛũq; ſuoꝝ coꝛroſio⸗ nes / nuditatẽ/ceteraſq; miſerias ſuas:tanta ſtudioſitate oculis ſpectantium ingerunt / er intueriillas eos cogunt· vt ſi nullo miſeratio nis affectu in eo moueant᷑· neceſſe ti habent aliquo bñficio oculos ſuos ab aſpectu tãhoꝛ⸗ riſcarum miſeriarũ redimere· Ethabet ad⸗ huc aliud gre ſingularis humilitas eius / vicz ꝙ ſaccus eius nechic impleri põt donis largi tatis:nec paupꝑtas eiuſdem ditari· Cauſa aũt in hoceſt qm̃ quãto maioꝛa amplioꝛaq; dona recipit:tanto amplius ipᷣa creſcit· Et ꝓpterh̊ tanto amplius vacuã ⁊ pauꝑem ſe pꝛoclamat Ipſa igitur quaſi contendit cum imenſitate diuiciarũ/⁊ beniſicentie creatoꝛis/⁊ dicit au⸗ denter · imple ſaccum pauptatis ⁊ vacuitatis mee:ſi potes dñe deus meus · Pꝛopter hʒ igit vt pᷣdixi/gratioſiſſima eſt humilitas in cõſpe⸗ ctucrcatoꝛis:qm̃ occaſiões ei ſemꝑ miniſtrat largiendi ſimul ⁊ miniſtrandi/donandipari⸗ ter ⁊ pdonandl ·ſicut em gaudiũ eſt iuſto face re iudicium· vt legit᷑ Pꝛouerb· viij· Ita gau⸗ dium eſt largiſſimo ignoſcere ⁊ largiri · qꝛ igi ſuꝑ om̃em cogitatum eſt largitas creatoꝛis Ita ſup om̃em eſtimationem noſtram eſt bo⸗ ltati eius placitum largiri · Pꝛopter hoc igi tur merito tam placite ſunt ei occaſiones lar giendi:quas ei humilitas ſubminiſtrat ¶ ÆMHes adiuuat oꝛationem- Ka-XxNXXII us a ſapientiſſimus Auguſtin“. XxxXIII Maniteſtũ tibi eẽ facile poteſt:rememoꝛatio nem fidei/nõ ſolum adiumentumeſſe oꝛatio ni:ſed ⁊ oꝛatiõis gratiam ex ea ⁊ per eam mi⸗ ra affluentia redundare· Rememoꝛandi igit ſunt oꝛare intendentibus atq; volentibus il⸗ li articuli fidei:qui maxime gratiam gratitu⸗ dinis ⁊ deuotionis in nobis excitant ⁊ incen⸗ dunt · Hhi autem ſunt de myſterio incarnatio⸗ nis/paſſionis ⁊ moꝛtis/ necnon victoꝛioſiſſi⸗ me reſurrectionis eiuſdem /atq; in celos glo rioſe aſcenſionis· Similiter ⁊ ſacramenti al⸗ taris· in quo incogitabiliter larga atq; pꝛofu⸗ ſa eſt in nos beniſicentia ipſius·⁊ ineſtimabi⸗ liter admiranda dignatio magnifice gloꝛie ip ſius:qui quotidie nõ ſolum multotiens/ſed vicibus innumerabilibus / deſcendit de ſum⸗ mo celoꝛum:de altiſſimo ſolio glsꝛie ſue:ĩi ma nus ſacerdotum /myſterium illud altaris ri⸗ te celebꝛantium / deſcendit inq; ad inuocatio nes eccleſie ſue que per oꝛa ſacerdotum fiũt iu ſacramento illo.¶ Rememoꝛanda igitur E ſunt officia ineffabilis pietatis chariſſimi et benedicti vnigenitipatris dei · pꝛopter illud venerandum ſacramentum inſtituit/et que in eodem in omnibus miſſarum ſolennijs ad implet et perficit · ¶ Quoꝛũ pꝛimum eſt offi⸗ cium medicationis:quo medetur eccleſie ſan cte ſue tyriacaviuifica ſacratiſſime carnis ſue et ſyrupo ſaluberrimo pꝛecioſiſſimi ſangui⸗ nis ˖ ¶ Secundum officium eſt ſacramentati onis ſiue ſanctificationis:qͥ officio nos emun dat ab omnibus inquinamentis carnis ⁊ ſpi⸗ ritus:⁊ replet omni ſanctitate et gratia· ¶ Tertium officium eſt recõciliationis quo per ſacriſicium coꝛpoꝛis et ſanguinis ſui/pla⸗ cat nobis in myſterio illo patrem miſericoꝛdi arum/⁊ reconciliat nos eidem · ¶ Quartum officium eſt refectionis ſpiritualis: quo tam nobili / tanteq; ſuauitatis cibo et potunos re ficit ⁊ ſatiat · extinguens in nobis famem et ſitim moꝛtiferas/ carnalium et ſecularium de ſiderioꝛum. ¶ Kum quanta gratiarumactione eſt ſalutã dus dominus ieſus in miſſa:.Ca · XXXIII oꝛ in omni miſſa a ipſo / tota de⸗ uotione · toto fletu coꝛdis ab eo⸗ e 4 iſta quattu⸗5 Lapitulum dem expoſcẽda ſunt ·ita vt in ipahoꝛa eleuati onis dñici coꝛpis ꝓcidat coꝛã eo cũ grarũacti one deuotiſſima laudibꝰ. Et dicat᷑ bnuener⸗ꝭ tu bñdicte ſaluatoꝛ:⁊ bñdicat tibi qͥcquid tibi bñdicè põt:ꝓ tot ⁊ tãt maslib pietat dulce „ dinis tue · ꝓ tot ⁊ tãtis dignitatibꝰ magnificẽ tie glłie tue:ꝓ tot ⁊ tãt tãq; magniſicꝭ donis/ icogitabil largitat tue ⁊ bñficẽtie · Ecce oculi tui ſactiſſimi vidẽt ariditatẽ/frigiditatẽ/tene ꝛoſitatẽ/ vacuitatẽ oĩmoda/⁊ pauꝑtatẽ coꝛ⸗ diũ nr̃oꝝ: Ecce nõ ſufficim ad graꝝ actiões/⸗ ⁊ bñdictiões ⁊ collaudatiões/⁊ glificationes tuas·qͥn potiꝰ ꝑ oĩa deficim a debit ðuotiõe ⁊ gratitudine etiam ꝓ vnico aduentutuode celis· pꝛo vnica aſcenſione tua · ſed nec totus W mundus regratiari tibi pꝛo vna eius deſcen⸗ ſione ⁊ aduentu ſufficeret/q;to minus igitur ꝓ quotidianis aſſiduiſq; ⁊ idubitãter innu⸗ merabilibus· Nemo tibi ſatis gratus · ſatiſq; deuotus eſſe poteſt ¶ Tu ergo ne attenderis æne reſpexeris ad tantos deſectus noſtros· tãtãq; pauꝑtatẽſᷣ reſpice potiꝰ ad ſuꝑabun⸗ dantiſſimas diuitias pietat ⁊ dulcedinis tue que tehucadduxerunt ⁊ de ſupeminentiſſi⸗ mo gloꝛie tue ſolio huc deſcendere te ſecerũt in manibus hui pᷣſentis ſacerdotis:qui tam venerandũ tãq; ſacrũ miniſterium / in nomi⸗ ne tuo celebꝛat:poſuerũt ·tanq; oblationem patri miſcdiarũ gratiſſimã acceptiſſimã:vbi offerris ꝑ manus illius ꝓ totatua eccleſia/ et ex pte ipſius · Inde obſecro/ page? admitte officia iſta ĩimenſe miſcdie tue· Inde oꝑare in nobis quattuoꝛ iſtas virtutes ſacratiſſimihꝰ myſteruũ· Inde medere aĩarũ noſtrarũ vulne ribus atq; languoꝛibus. Inde fac nobis iſtaʒ vitalẽ viuificãqʒ; pcioſiſſimi coꝛpis tyriacã vi⸗ uificiq; ſanguinis tui / in medicinã / in vita / et ſalutem mentis ⁊ coꝛpis· Placa nobis patrẽ miſcdᷣiarũ hoc placabiliſſimo /eiq; acceptiſſi⸗ mo ſacrificio:quo placaſti eũ nobis in ara cru cis agnus ĩmaculatus. Agnus dei qui tollis peccata mũdi:offerens temetipᷣm eidẽ hoſti⸗ am in odoꝛẽ ſuauitatis pꝛo nobis · Vbipaciſi⸗ caſtipſanguinem ueis tue:ſiue que in celis ſiue que in frisſũtDñe miſ. cdie q;ta deuoti one / quãtis piarũ lachꝛymaꝝ ꝓfluuijs / reme moꝛandaac iugiter recogitanda eſſent nob/ tam indebita noſtris miſerijs·tam ſtupenda tãq; excedentia oẽm admirationẽ ⁊ oẽm cogi tatum bñificia: LZuigit᷑ qͥ vides / q;longe nos fecimus noſtris vitijs ⁊ peccatis:a tam neceſ ſarüs / tam ſalutaribus / tam deſiderabilibus nobis tanq; bonitati tue gratis ⁊ accept do nis · Adiuua inſuꝑimꝑfectũ noſtrum · ⁊ ſupple tam miſerabiles defectus noſtros taq; moꝛ⸗ tiferam pauptatem/ ſupabundantiſſimis di- uitüs gratioſitatis tue/ vicʒ grarũactionibꝰ tuis:Emunda nos ab omibus inquinamen⸗ tis carnis ⁊ ſpiritus:⁊ reple nos om̃i ſanctita te ⁊ gratia/⁊ omnibus donis et virtutibus:qͥ bus tibi placet᷑:ſeruitur ⁊ viuitur:ad placen⸗ dum/ſeruiendum / totaliterq; vuendumma ieſtati tue cum patre miſericoꝛdiarum ⁊ ſpiri tuſancto:Hoc inq; fac ꝑ virtutẽ venerandi/ tãq; ineffabilis ſacramenti · quod ⁊ ꝓpter hoc tuipe inſtituiſti:⁊ celebꝛandũ eccleſie tue ſan cte tradidiſti et pꝛecepiſti · In quo miriſicen⸗ tiſſima vᷣtus tua ſemper operatur · quod nul/ la virtus nature·nulla potentia / pꝛeter ſin⸗ gularemillam ⁊ omnibus dominantiſſimam ac ſupereminentiſſimam tuam operari põt· vt panis ille materialis ⁊ vinum viſibile:in ſa cratiſſimum coꝛpus tuum/et viuificum ſan⸗ guinem tuum conuertatur / quata mirificam operationem tuam / ſoliq; omnipotentiſſime virtuti tue poſſibilem: ⁊ te ductoꝛe et actoꝛe te ĩſpirãte magniſico munere gratie tue cre dimus ⁊ tenemus:que fides inter mirabilia ſiue miracula tua/mire virtutis ⁊ gratie tue donumẽ · ¶CRefice nos · ſatia ⁊ firma hoc pa⸗ ne vite · id eſt · viuo ⁊ vero hoc pane vite idẽ · de te ißo / qui de celo deſcendiſti:panisviuus ac verus qui das vitam mundo et extingue nobis omnem famem carnaliumac ſeculari⸗ um deſiderioꝛum · Pota nos⁊ inebꝛia hoc pa ne viuifico ac ſaluberrimo teipſo:⁊ extingue in nobis omnem ebꝛietatem vel potius inſa⸗ 7 / niam vitioꝛum ⁊ peccatoꝛum· Hoc inq; ope⸗ rare in nobis de teipſo· per ipſum viuiſium coꝛpus tuum ⁊ ſanguinem tuum pꝛecioſiſſi⸗ mum . Tu es enim domine miſericoꝛdie / in temetipſo / et per temetipſum· quod eſt dice⸗ re· inquãtũ deus es / inquãtüverbumſummi ⁊ eterni patris·: cibus ⁊ potus ⁊ refectio vita lis ſaluberrima/ ⁊ ſuper omnem cogitatum ſuauiſſima animarumnoſtrarũ · ¶ Placet au tem tibi vt in ſacramentoiſto ineffabili ſacra . tiſſimi coꝛpis / ⁊ viuifici ſanguinis tui / quos pꝛo nobis ſuſe cepiſti pſtes nobis iſtam ſacra⸗ tiſſimam / viuificamch refectionem quam ſu⸗ auitate ineffabili / abſq; ſigno T figura ſacra⸗ menti · Ipſa pñ̃tia tue vitatis nuda lucidiſ⸗ ſeelecuus Ninilun leareno farei⸗ ſobie ocſt ſuauit ſonoe ſfanne veritae Gtabi ſatiera nabise ventre ltnten faest uson⸗ buoſone cbllchn otdie lern⸗ ffae eiu Auee danor te nteiie dlentn. Ncpitfa Canusi lnguh ſunts manv afan lmno⸗/ ſecine Miſfcat lgnoͤſo Parort Wbre ep d Prſue o⸗ linssd,⸗ chonib⸗ namen⸗ ſncnta boor cen⸗ cunma mmiſpri Merndi WMerdoe cſeneln nten⸗ Cocyul, nherſn⸗ Urlinamn vmndi hen⸗ fonſen⸗ imninfcam Nennine el Me aee nbl neme hoepe⸗ le ide⸗ bGpiune cungre ſecdlan⸗ nahoer ennnpr nend⸗ gr⸗ ſum icſ⸗ le/in Nce⸗ Momm wd Gunn ſacra. uos — ſacx lumſo⸗ aſacy lc⸗ XxXXIII in templo .ſ· ſublimiſſimo/habitacnlo glie tue ſima angelis ſanctis / ac beatis aĩabꝰ in celo/ largiris aũt hmirabiliter/⁊ miſericoꝛdiſſime conſulis puerilitati ⁊ infantie aĩarũ noſtrarũ ꝑſigna iſta ſacramẽtalia · Nõ em̃ capaces ſũt imenſitatis vᷣitatis tue /vt ipᷣa eſt ⁊ ſe exhibet ad plenã fruitionẽ/ciuibꝰ ſuꝑne illius ac ſuꝑ⸗ celeſtis hieruſalẽ · Adeo naq; ſtrictũ eſt·adeo modicũ ⁊ anguſtũ /os anime humane:qðeſt ĩtellectus ipᷣius:in iſta moꝛte pᷣſentis miſerie: vt in illud ꝑ ſemetipᷣm nuda ac lucidiſſima in trare nõ poſſit· Et ꝓpter hoc /non eſt aie hu⸗ mane in ꝑuulitate vt pᷣdixi/ꝑ ſemetipᷣam gu⸗ ſtabilis ſic eſt de palato ipſius ⁊ ventre/ quia nõ eſtin hac ꝑuulitate ⁊ anguſtia ĩmenſitatis ſuauitatis⁊ refectiõis/qua ꝑtemetipᷣm ciues ſuꝑnos reſicꝭ· Et ꝓpter hoc ſubſignis iſtis ſa cramentalibus/⁊ꝑ ipᷣa intrat quoquo modo veritas viua/⁊ viuificans om̃ia:veritas inco *: gitabilis ſuauitatis : veritas abundantiſſime ſatietatis ⁊ plenitudinis /in aias nr̃as:Dila⸗ tabis aũt ⁊ oꝛa animarũ noſtrarum · fauces ⁊ ventres· ⁊ ꝓfundabis ad ſanctiſſimoꝝ equa⸗ litatem/⁊ beatiſſimoꝛũ angeloꝛũ · Siliter vre ficies ⁊ ſatiabis /ita vt non eſuriamꝰ nec ſitia mus ampliushoc aũt erit cũ nuda ablatis oĩ bus ſignoꝛũ ⁊ figurarum velamentis incogi tabili claritate manifeſtã ſe pᷣbebit om̃ibꝰ ele⸗ ctis ⁊ dilectis tuis gloꝛia tua ſicut intellexit p pheta tuus Dauid cũ dixit · Satiaboꝛ cũ ap⸗ paruerit gloꝛia tua · Cũcem̃ dilatato oꝛe ple⸗ nis faucibus ⁊ ventre/comedem te integrũ ⁊illeſum ꝑ omia:qͥ comeſtioni ſpũali totusſp RK ⁊ integer comederis · ¶ Hicigit᷑ dñe miſcðie· da nobis aliquatenus licet ꝑ ſpeculũ ⁊ in eni- gmate pᷣuidere deſiderabiliſſimã virtutẽ tuã: ⁊ vtcũq; pᷣguſtare bonitat tue viuificã ac refi cientiſſimam ſuauitatẽ:vt amoꝛe ſanctiſſimo ac viuiſico · cõcupiſcentiaq; caſtiſſima exarde ſcamus in pulchꝛitudine/⁊ eſurie ⁊ ſiti inex⸗ tinguibili· totis faucibus coꝛdis inhiemus in iſtam totius ſotietatis ⁊ plenitudinis dulciſſi mam viuificãq; refectionẽ · Hec ẽ em̃ beatiſſi ma fames / ſitis deſiderabiliſſima:que nõ ſo lum nõ minuit aut vllo modoꝛũ ledit animas ſic eſurientes:qͥn potius ipᷣas hic ſanat atq; eas nõ ſolũ comꝑat:ſᷣ etiã a moꝛb vulneribꝰ viuificat vita gre tue:⁊ ad vite eterne gloꝛã peccatoꝛũ ⁊ vitioꝛũ / easliberans:ipᷣas ad illã incogitabili velocitate facit ⁊ currere ⁊ vola⸗ re· Dñe miſcdie mi ieſu chꝛiſte · Mõne tu vi⸗ ta es/⁊ fſons vite iudeſicientiſſimus atq; rez- dundantiſſimus:Nõne tupanis vite es/⁊ pa nis viuus qui de celo deſcendiſti ⁊ das vitam mundoꝛnõ ſtet igit᷑ añ te moꝛs aiarũ nrf̃arum Fugiat quicqͥd moꝛtiferũ in nobis eſt de ſa⸗ cie tua:⁊ a pᷣſentia gloꝛie tue/ꝑvtutẽ tã vene randam myſterij tui. Intra penetralia coꝛdi um nr̃oꝛũ/⁊ ꝓfundiſſima aĩarũ noſtrarum/ ibi habitare nobiſcũ:⁊ pᷣſta vtĩ te adhereamꝰ tibi totaliter ſingulariter ac inſeꝑabiliter in ꝑ petuũ · YObi ſentiamus te vitam noſtrã te ſan ctificationẽ inq; eouſq; vt omia que diſplicẽt bonitatitue nobis diſpliceant · vt ab omibus vitijs ⁊ peccatꝭ noſtris / totos nos abſtrahas ⁊ abꝛumpas:totos nos trahas adte/ĩmoto⸗ tos rapias:in teↄglutineſq;/⁊ vnias tibi vni one puriſſimiſciſſimi tibiq; placitiſſimi amo⸗ ris¶ Dñe mie ieſu chꝛiſte / dñe miſcdie · nõne tupanis es om̃e delectamentũ ⁊ omnem ſua uitatem ſapoꝛum in te habens ſicut legit᷑ in libꝛo Sapientie tue · Quãta igitur eſt coꝛru- ptio palati coꝛdis mei:quãtus erroꝛ virtutis mee:appetituum interioꝛum?quãta peruerſi tas guſtus mei:quiin te nihil ſuauitatis inue nio nihilhuius ſapoꝛoſitatis ſentio exte · magna eſt multitudo dulcedinis tue domine ſicut clamat cum admiratione pꝛopheta tuꝰ Dauid · Et addit ſapientiſſimus Augꝰquiei ſoli ſapit qͥ palatũ coꝛdis non perdidit/ de fe⸗ bꝛe iniquitatis· ec febꝛis midñe ieſu chꝛiſte abſtulit mihi palatum coꝛdis/⁊ ſenſum pᷣdul- cis ſapoꝛis tui:quoincogitabiliter bene ſapis omibusillis/ quos ab iſta febꝛe tam moꝛtiſe⸗ ra tãq; ꝑiculolſa liberas:· Sana me dñe / qm in firmꝰ ſum: Et hoc eſt mihi indiciũ certiſſimũ ifirmitatis iſtius mee tam pꝛofunde:qꝙ tunõöõ ſapis mihi:qui non ſolũ es in vltimate ſuaui⸗ tatis ſapidus ⁊ ſapoꝛus:ſed etiam fons abyſ⸗ ſalis omnium delitiarum ſeu delectamento⸗ rum ſpiritualium · Domine miieſu chꝛiſte/q in extremis veſtigioꝛum tuoꝛum veſtigijsid eſt · odoꝛibus ſcʒ ⁊ ſapoꝛibus / pulchꝛitudini⸗ bus / ceteriſq; rerum ſenſibilium diſpoſitioni bus / inueniat miſera anima mea tãtos ſapo⸗ res tantaſq; ſuauitates vt in vnaquaq; ea⸗ rum totaliter ſe immergat:⁊ eouſq;/ vt inde euacuare nõ valeat · In te vero abyſſali fon⸗ te ſuauitatis:nec ſtillam vnam ſuauis ſapo⸗ ris inuenio · Accidit ergo mihi infauſtitatis? infoꝛtunij ridiculum/valde ⁊ ſtupende per⸗ uerſitatis malum:quod expꝛobꝛatur inter⸗ dum aliquibus hominibus / et dicitur eis: eo⸗ rum ſcʒ vnicuiq; adeo infauſt infoꝛtunat Capitulum es vt in toto mari ſtillam vnã aque inuenire poſſet necð toto mariſtillãa modicãa haurire ſie miieſu chꝛiſte q; pnitioſum / iſtupen⸗ dum/q; q; pfunduʒ ẽ chaos illud atq; moꝛti⸗ ferũ:qð firmaui inter me et te · Hoc eſt chaos vitioꝛũ ⁊ pcõꝛũ meoꝝ:quod diuidit inter me te/⁊odoꝛem ſuauitatis tue venire non ſint ad nares ſpuales coꝛdis mei · Hec eſt nubes denſiſſima atq; deterrima:quã oppoſuiſti int me ⁊ te· Ne tranſeat a fonte pietatis ⁊ dulce dinis tue or̃o ad me:Et bñ obſiſtit nubesiſta maledicta iuſtiſſimo iudicio tuo/hoc patiẽte me / niſi largiris gratiam oronis ꝑ quã impe trema te/qui es dulciſſimus ⁊ plargus miſe⸗ ratoꝛ veniã⁊ gratiã quã vendero⸗ Beleigit tu verus ſol iuſticie ⁊ intelligentie/nubẽ iſta/ tam tibi odibilem/tam mihi noxiaʒ · Diſſibet illam atq; diffugiat lux ſpecioſiſſima/atq; övul ciſſima miſerationũ tuaꝝ:que lumen clarita tis tue penetrare nõ ſinit intima coꝛdis mei- Aufer dñe miſcðie moꝛtiferam iſtã diuiſionẽ inter me ⁊ te:vt ſentiã odoꝛem ſuauitatis tue qͥ ↄcupiſcẽtias in me generet eternas:ſic fec in Johe euãgeliſta dilecto tuo· vt curram in odoꝛe vngentoꝛũ tuoꝛũ:Currã inq; ad te/ et ꝑcurrã viam mandatoꝛũ tuoꝛũ/que ducitad te veritatẽ ⁊ viam veritatis:in qua nõ eſtoſ⸗ fendiculũ erroꝛis aut fallacie:i qua nemo la⸗ bitur · in qua ſola tutiſſime ⁊ abſq; om̃iꝑiculo ambulat᷑:Hanc mẽſam ſacratiſſimam/bene⸗ dictam / venerabiliſſimam / 1 omibus ſanctis adoꝛanda:Hãc mẽſaʒ/opulentiſſimaãq; refe/ ctionem / ita vt in foꝛtitudine illius ambulem tota quadragena vite iſtius/ donec pueniaʒ ad montem dei:hoc eſt ad eminentiſſima ſub limitatem beatitudinis ⁊ gloꝛie:quã pꝛepara ſti ⁊ pꝛomiſiſti dilectis ⁊ electis tuis: lhis et hmõi verbisvteris de conſilio meo quotiens interes miſſarũ ſolennijs · Solerter aũt attẽ⸗ de / ꝙ ſub ſpecie panis ⁊ vini tanq; ſub ſignis ⁊p deſignationẽ vᷣitatis veripanis ⁊ veri po⸗ tus qui indubitanter chꝛiſtus eſt/ ab aiabus noſtris · vt pᷣdixi tibi pꝛo modo puulitatis in⸗ fantie animarũ noſtraruʒ atq; tenebꝛoſitate pᷣſentis noctis/vtcũq; capit᷑ ⁊ ad effectũ ſpi- ritualis refectionis ꝑcipit᷑:q̃ in nuditate ſua/ ranq; imenſitate gloꝛie ſue atq; ſuauitatiK ab animabus noſtris /hic capi nõ poſſet · Intro⸗ ducunt igit᷑ eã ſignailla⁊ ſpecies ille viſibiles panis ⁊ vini/ cõuenientiſſima deſignatione: cumpſe ipam ⁊ luiſibilis ⁊ inſenſibilis ſit ani⸗ mabus noſtris: Nihilominꝰ tñ pᷣſentia ſuaat XXXIIII q; vtute oꝑat᷑ refectionẽ ſpũalẽ animarũno⸗ ſtrarũ · hoc ꝑipam vᷣitatem coꝛꝑis ⁊ ſangui⸗ nis dñi nriieſuchꝛiſti · qbus ⁊ eſſe voluit⁊ de⸗ dit hanc vᷣtutẽ: vicz vt pipᷣa refectio iſta ſpiri tualis ꝑficeret᷑ · Et᷑ quia de iſto ſacramẽto taʒ venerãdo tanq; ineffabili: tibi in libꝛo de ſa⸗ cramẽtis( ꝓut decuit ⁊ poſſibile fuit mihi)la⸗ te diffuſeq; tibi ſatiſſactum eſt:Cõſulo qᷓtenꝰ tractatũ illũ diligenter ſolerterq; inſpicias: vt plenaʒ fidẽ de illo habeas · nãq; illic ẽ fons indubitanter deuotiſſimarum oꝛationum et obnixarum ſupplicationum · ¶ Auedã ptinetia ad ſupdicta·Ca. XXXIIII — Tinam autem æ noſcas ⁊ memoꝛiter teneas mi⸗ abilia: que placuit deo ac ſaluato rinoſtro oſtendere de iſto ſacramento · Qui dam nãq; cõuerſus oꝛdinis Ciſtercieñ· in ab⸗ bacia Abienſi:eiuſdẽ oꝛdinis quotiens ſacra tiſſimam euchariſtiam accipiebat:tanto gau dio in eius acceptione ꝑfundebat/ ꝙ in aera rapiebat᷑ ſpatio duoꝛũ pedũ a terra:ibiq; ſta⸗ bat ſpatio circiter dimidie hoꝛe / nõ alio ſulci⸗ mento ſuſtentatusq; gaudio añdicto. Quid ergo mirũ ſi rapiendi ſumus obui iam chꝛi⸗ ſto dño in aera/reuelata facie eius gloꝛiaʒin⸗ tendentes:qñ iſte tam modico lumine pᷣſen- tie dei ac ſaluatoꝛis nf̃i irradiatus:vtcũq; ra piebat᷑ abipſo in aera/⁊ tenebat᷑ inibiab eo⸗ dem · Fuit ⁊ alius tempoꝛe meo eiuſdem oꝛ⸗ dinis monachus mihi notus/⁊ familiarit᷑ mi⸗ hi dilectus:qui tãte ſuauitatis odoꝛẽ ex pixi⸗ de in qua venerabiliſſima ac ſacratiſſima eu- chariſtia reponebatur / ſeruabatur ſentie⸗ bat:vt famen adeo vehementem de ipa pixi⸗ de cõmedendiin eo excitauerat ardoꝛ hui: qipſam pixidem eum comedere compulit.· ¶ Operabatur ⁊ idem venerabiliſſimum ſa cramentum in eodem monacho / aliud me⸗ moꝛia digniſſimum miraculumquatocunq; enim ſpatioſa eſſet eccleſia / ⁊ quicũq; habe⸗ ret abdita receptacula: non poterat tamẽ ei abſcondi benedictus ſaluatoꝛ in ſacramento iſto · q;cito nãq; itrabat eccleſiã ſentiebat odo ris illius fla grantiam· quo odoꝛe perſuſus ⁊ attractus accurrebat illuccum feſtinatione,/ vbi illum eſſe tamſtupendo odoꝛumiudicio: pꝛeſentiebat · ¶ Fiebat ⁊ aliud eidem: vt ſi quis eum intellige dominum creatoꝛem et ſaluatoꝛem tranſſerre vellet / et abipſo loco . . Ait wriode aalocun nopote batdis wriſcui ccer ocoul feinenn cumin deitro⸗ ſm rd notectr neciuc Gorar lis ih⸗ teuden otea Rem fian ganbns oubasye mocür Woe eiſmna noen exlluſte derety qulle uy linnssi ſ cceb⸗ Maean ctinc brst turindn Rtachu Mo irni ceremmn ſcüͤri ſnungr Grdnni hoblteg unten tmräno⸗ ſangi⸗ Nuitrde⸗ itahii metotg nodeſ⸗ nhila⸗ locten hicas: iſons onmen WI nen lenens ni⸗ Daſallero eno Qri lbeßina⸗ nensſace btantogel gneen big ſo⸗ lofite⸗ vOQ nchi⸗ Nizin⸗ e ſſew. cichra adeo⸗ ſteno Untm icron ſimwer Nin⸗ i eu gumſa fone⸗ Wonc ianch gumid mmunio emtodo ſiſus nuone/ uchcio⸗ m: N! . oꝛmet obe LCan nõ poterat ſtatim em dicebat: Hinc recede⸗ bat dñs meus ac traſit:illuc iuit tanq; via iſta trãſitu ſiue trãſlatione ipiꝰ aromatiſans effe⸗ cta eẽt ·qð ⁊ reuera fiebat:hãctñ ſuauitatem odoꝛũ illi ſoli monacho ſentire datum erat · DQuare deus laudauitimpoꝛtunitatẽoꝛi⸗ tis in euangelioluce Ca. xxXyN ℳ tis / ;ab vno · Mõ em laboꝛabat vllo modoin tendens orõnibus noſtris /vt fatiget eũ. aut 7 . — — „ Vllo tedio afficiat or̃onis q;tũcũqᷓ; inſtantia Nec vna hoꝛa magis opoꝛtuna eſt ad oꝛãduʒ ipi/qᷓ; alia· ſicut accidit in regibus ⁊ aljs ma⸗ gnatibns /qhoĩes tm ſunt ·qui vel occupati⸗ onibus vel tribu atiõibꝰ interduʒ exoꝛabiles interdũ vero difficiles ad exaudiendũ rogan tibus inueniunt᷑ · Pꝛopter hoc⁊ queoã muli⸗ er ſancta ⁊ incluſa nõ audebat ſe dare m oꝛa- tionem · donec videret᷑ ei ꝙ oꝛdo Ciſtercieñ· exiuiſſet.ad laboꝛẽ · qualiter inquiebat atten deret velintenderet oroni miſere vniꝰ muli⸗ ercule:tanta multitudine ſanctoꝛũ magno⸗ rumq; viroꝛũ ad ipᷣm clamãte qualiter tot/et tantis ipi loquẽtibus/intenderet voci mee: Credebat igit᷑ mulier iſtũ oꝛdinẽ Ciſtercieñ· vacare ab orone dum eſſent in laboꝛe:qᷓ;diu aũt in clauſtro vel monaſterio eſſent:or̃oni⸗ bus ⁊ collocutionibus occupari· Errauit igi⸗ tur indubitanter/a modicũ valde appꝛehen⸗ dit adhuc vᷣtutẽ om̃ipotentiſſimam creatoꝛis Dico igit᷑ æ illis exemplis duobus pᷣnomina⸗ tis / de vidua videlicet ⁊ amico/voluit nos in ducere miſericoꝛdiſſimus ſaluatoꝛ ad amoꝛis ſtudiũ ⁊ inſtantiã oronis · Et phocſcʒ validi ſimum argumentũ · Si em inſtantia pᷣcũ vin⸗ cit duriciã iudicis / vtviduã exaudiret· Et ſii⸗ pꝛobitas amici h̊ potuit/vt media nocte doꝛ: mientem vicinũ excitaret ſurgere faceret: Irabitur autẽ ſortaſſis aliquis: quam ob cau⸗ Evx ſam ipſa verias laudauit impoꝛ⸗ tunitatẽ ⁊t impꝛobitatẽ oꝛantis in euangelio: cum mn oꝛatiõe locũ habere nõ poſſi· Eſt em̃ dei tranquillitas inultimate quietis pacaciſ⸗ ſima/⁊ inultimate ĩmutabilitat ĩpturbatiſſi⸗ ma:q̃ ppter ad ipᷣm nullo modo attigere pot moleſtia vlla vel tedioſitas · Nec minꝰ facile nec iucundũ eſt ei oꝛare hac nocte inceſſant᷑. Goꝛqre hoꝛa vna vel viceſiliterq; oꝛaria mul vbiodoꝛ ſuauitatis eius illũ eſſe indicauerat Aeeer Ab eo quotquot panes habebat neceſſarios adlocum aliumhoc pꝛefatũ monachũ latere obtineret:q;to facilius a magniſicẽtiſſimo et miſericoꝛdiſſimo deo obtineriſperanda ſunt om̃ia bona data: omia ſalutaria/omia necel⸗-· ſaria/pie obnixeq; petentibus: Judice naig illo obſiſtebat duricia coꝛdis eius /vidue pᷣci⸗ bus · In amico ſomnolentia ꝓpꝛia/⁊ pueron ipſius obſiſtere poterat:vt ipe ſumpt ſiue ex penſas panum pꝛeſertim ſi vel auarus erat / velnõ eouſq; abundans panibus: Apud pꝛie largum aũt ⁊ pᷣdiuitẽ deũ ⁊ ſuꝑ omnẽ cogitta⸗ tum nihil hoꝛum obſiſtit/vel aduerſat᷑ petten tibus·ſolũ hoc ad exauditionẽ eoꝛum requu⸗// ritur:vt qua poſſunt inſtantia atq; deuotie pᷣcent᷑ · Necpᷣtereunda eſt hic aſtronomoꝛum confutatio atq; conſuſio:qui cũ eligẽdas ho⸗ ras adeundospncipes/⁊ poꝛrigendas eis pᷣ⸗ cesvel petitiones/⁊ docuerint ⁊ ſcriplerint· Nõ auſi tñ fuerũt vldocere vel ſcribere ꝙ ali qua hoꝛa infauſta vel infſoꝛtunata eſſet ad p⸗ candum deũ /velad quodcũq; ſeruitium im⸗ pendendũ eidem· Et cũ de hoc cum q buſda modernis aſtronomis ſermonẽ cõferrem: BH ipſum contexerunt /vicʒ ꝙ om̃is hoꝛa inſau⸗ ſta ⁊ foꝛtunata eſſet ad ſeruiendum deo altiſ-⸗ ſimo/⁊ ad exoꝛandum ⁊ ad depᷣcandum ilũ: Et quia nec celi nec luminaria nec ſtelle deta libus intromittunt ſe · quod ſiadieciſſet ſmo⸗ ni ſuo /quia dei ſeruitium eſt ſuꝑ virtutem ce loꝛum lunarium⁊ ſtellarum/⁊ veriſſime hoc· dixiſſent:quod inde aparet euidenterꝙ dei ſeruitium /ipſos dei ſeruitoꝛes/adeo exaltat 1 potentes efficit / vt eis celeſtia illa ſubdita ſint ⁊ obediant: Quod euidenter oſtenſuʒ ẽ Joſue · x· c· vbi pcipiente Yoſue ſeruo dei⁊ di cente: Solcontra gabaon ne mouearis et lu- na contra vallemhaylon· ⁊ conſequenter ſbᷣ iungit:ſteteruntq; ſol luna⁊c:Hoc aũtigno rare non poterunt aſtronomi cum duplicata ſit dies ſole ſtante ſuper terram ſpatio duoꝛũ dierum ; aoꝛationis ſubiungam: que ſpiri⸗ tuſſanctus in ps· docuit euidenter / dicẽs per os Dauid · Delectare in dño ⁊ dabit tibi peei tiones coꝛdis tui:Alterũ vero quod ſequit᷑ ẽ ſubditus eſto dño/⁊oꝛa eum · Vbi ſciendũẽ iuuat oꝛationem · Ca- XXXVII 6 nc pꝛer bec alia duo adiuuamenta foꝛtiſſima ä ES Lapitulum tibi / nullo leuioꝛiſiue facilioꝛi pcio obtineri ¶ Dealijs ſeptẽ adiutoꝛis ofois Ca·. XXXVII pot exauditio petitionum coꝛdis noſtriamm⸗⸗ , leratoꝛe deo / q; ꝑhoc quod dicit᷑ hic delectan do ſcʒz in dño · delectari naq; in dño iam nõ fa⸗ miumq meritũ neclaboꝛ eſt vllo modo: mo quies valde ſuauitatis /⁊ retributio ſuꝑpabũů⸗ dantiſſima moleſtiarũ quas hic dilecti⁊ ele⸗ ctidei ꝓpter deum patiunt᷑:vtinã aũt ⁊ B do⸗ cuiſſet ſpũſſanctus vel hic vel alibi delectariĩ dño · Hoc aũt nõ eſt poſſibile cuiq; / niſiqͥ pala tum coꝛdis ſanum ⁊ curatũ habuerita febꝛe iniquitatis/que ſanitas ⁊ puritas nõ eſt vᷣtu⸗ tis ⁊ elaboꝛationis humane opus:ſed omni⸗ potentis virtutis creatoꝛis pᷣcioſiſſimũ donũ ⁊T merces ſanctoꝛũ · In patria emſicdic Boe tius in libꝛo de trinitate · delectatio erit cibus compꝑatio vero laus ꝑpetua conditoꝛis· HHoc quod dicit᷑ mihi pᷣtereundũ eſt/quia grandis ſermo ad illud explicandum requirit᷑· Necad hoc mihi dicẽdũ occurrit /niſi ꝙ egritudo iſta ſpũalis interioꝛ/qua eouſq; palatum coꝛdis in nobis coꝛruptum velinfectum eſt:vt ipſu,ʒ fontem ſuauitatis / deum in nobis ſape pꝛohi beat / deſipere vel potius amarũ ſape cõpel⸗ lat · ¶C Cognoſcenda ⁊ recognoſcenda eſt eti⸗ am ſanitas contraria:qᷓ;tũ dñs adiuuare di⸗ gnabit᷑ obnixius expoſcenda. Sentiebat em̃ dauid cũ dicebat addñm/miſerere mei deus qm̃ infirmus ſumac ſi medico pijſſimo ſatis eſſet infirmitatẽ pandere:camq; coꝛãõ ipſo al legare¶ Idem dicendumẽ etin alio adiuto⸗ rio/quo dicit᷑ ſubditus eſto dño· Nec em̃ nr̃e virtutis aut poſſibilitatis eſt frangere ſuꝑbiã coꝛdiũ noſtroꝛũ · Nec abijcere iugum ſeruitu tis vitioꝛum:quo qᷓ;diu pᷣmimur:quod eſt di⸗ cere cui qᷓ;diu ſubiectiſumus:deo ſubditi eſſe nõ poſſumus· Nemo em põt duobus domĩs ſeruire · ſicut dicit ipa veritas AMatth · vj · De pcandus igit᷑ eſt/modis quib poſſumꝰ/ oim miſeratoꝛ deus largiſſimus:vt ipᷣe a ſeruitute vitioꝛũ turpiſſima/viliſſima/nequiſſima/noſ liberet:⁊ ſeruituti nobiliſſune ſue nos totali⸗ ter ſubijciat/ totaliterq; poſſideat · ſicut ſui ſu mus iure pleniſſimo ⁊ ſingulariſſimo·Hec au teʒ duo adiutoꝛia in poteſtate noſtra ſunt:vt eavicʒ nobis pᷣſtent᷑/⁊illa habeamus/licet ex nobis illa elicere per noſipſos nõ poſſumus: pᷣſto nanq; eſt nobis gratia dei/⁊ nõ ſolumof fertur:ĩmo nobis repugnãtibꝰ pene ingerit᷑/ peneq; violenter impingirur·⁊ de hoc multa audiuiſti in pꝛecedentibus; cilimum eſt: ſed etiã iucundiſſimũ ⁊ magispᷣ⸗ acuit᷑ ⁊ ißa quodãmodo conditur . Primũ illoꝛum eſt clamoꝛ:ſecundũ eiulatus qui eſt vox ꝑuuloꝛũ ad patres et matres · vt poſſunt vociferantium / vel pꝛo abſentia eoꝝ vel ꝓdefectu alementi · Ia⁊ faciendumẽ no bis pꝛo ſeꝑatione deia nobis / vel potius no⸗ ſtriab ipſo · Similiter ⁊ pꝛo defectu vitalis ac ſpũalis alementi ſeu cuiuſcũq; alterius q ſu⸗ ſt ſtentatio vite noſtre ſpiritualis indigeat a fa cie interdum cuiuſcũq; rei terribilis / vel poꝛ⸗ ci vel canis / vel beſtie alterius eiulare cõſue uerunt ꝑuuli · Sic ⁊ nobis faciẽdũ eſta facie peccati/tanqᷓ;a facie colubꝛi/a facie leonis/⁊ a facie rumphee bis acute ·ſicut legit᷑ Ecc · xj. quaſi bis acuta om̃is iniquitas · Et dẽtes eiꝰ dentes leonis interficiẽtes animas hominũ. ¶ Tertium eſt rugitus quaſia damno grauiſ ſimo · ſicut legitur de Eſauqͥ ſuplantat a fra tre hereditatẽ patris amiſit q̃re irruguit cla⸗ moꝛe magno·Etipſe Dauid rugiebam age mitu coꝛdis mei · DHebes aũt ſcire ꝙrugit pꝛia vox turturis eſt ⁊ columbe · Qua ꝓpter quia nullum damnum comꝑabile eſt amiſſio ne vite / gratie / æ hereditatis eterne · Nullus rugitus comꝑabilis eſt rugitui / qui eſt vel eẽ debet penitentium · Ethoc oſtendit Jobiĩ ſe ipſo dicens · quaſiinundantis aque rugit me us · xxx · c · Hõ quia temꝑalem eouſq; doleret amiſiſſe ſubſtantiam:ſed de amiſſione ſpiritu aliũ na rugiebat . Quartũ veroiſtoꝝ adiuto rioꝛum planctus eſt· hic ꝓpꝛie ꝓmoꝛte vel ꝓ moꝛtuis fieri ſolet · Peccatoꝛ igitur qͥ ſe moꝛ⸗ tuum in peccatis videt:habet moꝛtuũ quem plangat · ſemetipᷣm videlicet Plangat igitur inq; planctu nulli comꝑabili · Mihilomin em̃ ⁊ plangere debet chꝛiſtum dſim / ſibi moꝛtuũ · Apoꝛtuũ inq; a coꝛde ſuo /in quo habitare ꝑ fidem ⁊ viuere debuit · IOpſaq; pꝛeſentia ſua/ vitam anime ſue viuiſicare · Inſtar igi᷑ marie ptien adiutoꝛia ofonis / qb' vox 2 D magdalene ſtare debet penitẽs pctõꝛ ad mo⸗ numentũ ploꝛans · Monumẽtum autem ſi⸗ ue ſepulchꝛum ipᷣa fouea:ſiue pꝛofunditas vi tioꝛum ⁊ peccatoꝛumeſt· Ad hancdebetſta⸗ re/eamq; attentiſſime oculis coꝛdis intueri: IYbiq; plangere ſemetipſum moꝛtuum/vchꝛi um dñm vt pᷣdixi tibi · hocẽa coꝛde ſuo moꝛ tuũ ·ſicut legik de maria magdalena Job· xx· (Cum imuinod⸗ 4 1 iyeimni innnn veracte geni/ tunelt toreblie Aommd Pininma deſcero⸗ ſtequide kſuſpr⸗ tinüdoe Denrio nado mnsne iuueni nenti lobed. ſedoetea füſupta Ncoſion kehebe⸗ cls un Deus⸗ cnioſep Wluunn ger⸗ ſinafus Putntent albuse Gederts Wicn 1Mer Gunf coprs deofon Hhoriea. irquii ſopgn ſbeiloen rteid nfoel LCapitulum XXXVIII N Quintũ eſt gemitus / hoc eſtreſonantia ex gitur · Ofo humiliãtis ſe / nubes penetrabit: X intimodoloꝛe · ꝓpterquod dixit Gregoꝛiꝰ· qꝛ ⁊ donec ꝓpinquet nõ conſolabit᷑:⁊ nõ deſcen 4 ſe dit donec ꝓſpexerit altiſſimus:vel obnubila⸗ A⸗ tium cogitationũ:vel nubes ipas ſanctoꝛum cbe tum ẽ ſuſpiriũ:⁊ ẽ quaſi fatigati animi/ſpira⸗ penetrabit/ad modũ nuncij ingerentis ac ĩi⸗ concinn tio debilis ad foꝛmationem vocis non ſuffici⸗ pingentis in mediũ turbarum: ⁊ irrüpentis einlan ens · vnde ſuſpiriũ dictũ eſt · quaſi modica vel eas vt apꝛopinquet ei ad quẽ mittit᷑· Et hoc Wes diminuta ſpiratio · Et videt᷑ eẽ ex vehementi ſonant iilla verba · donec apꝛopinquet nõ cõ⸗ ntaeo deſiderio aliqd obtinẽdum:ſiue qͥd amiſſum ſolabit᷑ · Inſtar fidelis ⁊ ſtrenui nuncijqͥ nec dumeno ſiue quid aliud: ꝓpter quod vniuerſaliter di⸗ requiẽnec conſolationẽ habet:donec ꝑuenit Nusno⸗ cit᷑ ſuſpirare qᷣs /vlaſpirare ad aliud C Sep ad illũ ad quẽ mittit᷑ Quẽadmodũ ille Elia⸗ Mals ge timũ vo eſtſingultus quiinuehemẽter diuq; zar diſpenſatoꝛ domus Abꝛae:qui comedere dins di⸗ dolentibus excitariſolet · Concuti᷑ vehemẽ⸗ noluit doneclocutus eẽt ſermões ſuos · ſicut geneg tia doloꝝ:quouſq; viſcera/dolẽtiũ /acſingul⸗ legit᷑ Beñ · xxxiiij Ethoceſt qð ſequit᷑ in ſer⸗ lsychn tus in eis ꝓpter hoc generetur in ventre/nã moneßpdicto· Hõ deſcendet donec aſpexerit RWũÜR inuenit᷑ plerũq; in eis qͥ cũ doloꝛe magno pe⸗ altiſſimus· Hic igit cõſideranda ſunt nuncij icſtbe nitent:⁊ eſt in ventrepeccatoꝝ vera deſigna qui ſint boni·omia em hmõi reqͥrunt᷑ in ofo⸗ lnie tio quedã penitudinis dehac etiã ꝙ idem be nec Et pꝛimũ illoꝛũ ponam/agilitatem ipſi cär⸗ ne dolet cogitauit· vel eoipo tunſionib duro us nuncij: Nemo em̃ ſapiens in longinquam RWZMD rü ſupplicioꝛũ dignũ ſeconſitet᷑· Fiut aũt iſte regionẽ mittit nunciũ:qui nõ valeat ambula RK ꝑcuſſiones pectoꝛũ ꝓeo coꝛ humanũ ſede re· Hic aũt eſt vel qui iam infirmitate pᷣmitur n⸗ gui re habet in pectoꝛe · Publicanꝰ ille euangeli⸗ vel facile laſſatus deficit in via·quod euiden⸗ Mnruf⸗ cus Luce.· xviij percuciebat pectus ſuũ diccs ter apparet in ilo quidifficultate magna/ co —½ Deus ꝓpiti eſto mihipeccatoꝛi:Et dei di natu magnoa multo:vix totavna ſeptimana W ctis ſepteʒ manifeſtũ ẽ vnicuiq;/ ꝙad ofon oronẽdñicam dicere poterit · ita vt in vnaqᷣq; —RK adiuuant:⁊ per eadeuotio ei occaſionaliter die ſeptimã ꝑtem ipſius · Hoc eſtvnã de petiti iprer auget · Percuſſiones vero pectoꝛu:gram pe onibus ſeptem/que in ea cõtinent᷑ cum ma⸗ niſio nitudinis pꝛouocant /ſimiliter ⁊ augent· Im gna difficultate etiam diceret· Et hocnarra⸗ Huilus pꝛimit᷑ em vehementer ꝙ coꝛtalia cogitauit. uit mihiſacerdos cui ꝑꝛochianus erat ⁊ qui twaei ꝙ talibus conſenſitꝙ talia dignuʒ voluit ſibhi abeo vixiſtud potuit extoꝛquere vicʒ ꝙ ſaltẽ i eſſe duris ac diris ꝑcuſſionibus. Inſinuat eti ſeptimam ꝑtem or̃onis dñice vna quaq; die e am ipſum peccatoꝛẽ iam redijſſe adcoꝛ ſuumm diceret⁊ ſic totã oronẽ dñicam in ſeptimana den ⁊ ꝓpter hoc inuenire ſe /⁊ videre in illo ꝙꝓ di⸗ vna compleret: Cui ſimiles multiſunt quivxx gdaen gnum ſit ꝑcuſſionibus · Et hic quidẽ finẽ fa⸗ incepta orone ſtatim ab ipa deſiſtunt ⁊ defici nuſn cio ꝑtis pꝛime tractatus iſtius:in qua agitur unt:ipᷣm ofonis laboꝛẽ impoꝛtabilem reputã unn de ofone / ꝓut ipſa eſt quodãmodo oꝛatio re-⸗ res · ⁊ velut onus grauiſſimũ / illud ſtati pꝛoij .⸗ thoꝛica:⁊ partibus aſſimilantur eis · cientes. Quibus quo ad ipſos ꝑtinet ⁊ q‚ũ inen oꝛatio ſit quaſi nuncius ad deum miſ Maroremege wranhamnnaſn Katsgees 4 ſus· Capit ulum XXXVII tima. eftt ,. H , 1 †1ν nantibus em ad ſe/ ꝓut ꝑmittit eoꝛũ infirmi⸗ ſnc 0.² ſt hec Igitur tas/nunq; deerit auxiliatoꝛ deus Quemad ꝓſequamur alias ſimilitudines modum ⁊ in illo de quo ꝓximo feci mentionẽ M compꝑationes orfonis · Dico igi fſactũ eſt:qui paulatim intm̃ robur ad penitẽ⸗ ginm npꝛimis: quia ipla oro que eſt ad deum: ve⸗ tiamagendã conualuit: vt ab ipo ſuo ſacerdo um lut quidã nuncius eſt/ quiad deũ mittit᷑:⁊ ad tepeteret:ꝙ eipenitentiã q;tũcunq; grauem nnſ. ipm intrat · ſicut dicit btũs Augꝰ·ſuperverbo ⁊ durã vellet iniungeret· Non em̃ ſolũmodo inon iſto pẽ · Intret oro in conſpectutuo · Dñe · di⸗ leuis ad poꝛtandũ facta erat eiꝑnia oĩs:ſed tuſtn cit inq; his verbis · Mira inq; virtus or̃onis: etiã deſiderabilis runcunch.d Auͤ ii qrat nnmen que illucintrat addeũ ·quo caro ꝑuenire ne- vñ nobis iſta infirmitas oꝛandi:quibñ ꝑdieʒ cn quit · Ecci · xxxv · Satis ipam eſſe euident nũ integrã fſabulantes nõ fatigamur /in ſᷣmoni⸗ ſono bus ocioſis vel etiã noxijs / ⁊ etiã in fmoeb⸗ Gnr veraciter oꝛare/eſt amaros in compunctiõe gemitꝰ/nõ verba cõpoſita reſonare · ¶ Sex⸗ cium fidelem/ac diligentem expꝛimit:vbile⸗ Capitulum ofonũ qui vtiq; ſalutares⁊ iucundiſſimiſunt tanto laboꝛe affligimur:tamq; facile fatiga⸗ mur · Rñdeo in hoc /ꝙ ſicut aſcẽſus coꝛꝑalis admodũ laboꝛioſus ẽ nobis:⁊ tam facile nos fatigat: ꝓpter grauitatem coꝛpoꝛũ noſtroꝛũ ſic etiã oro que aſcenſus ſpũalis eſt in deum ꝓpter oꝛiginalis coꝛruptiõis grauitatẽ:nos tm̃ fatigat/⁊ deijcit in defectum · Aſſuetudie tñ ⁊ leuiterleuigat᷑:hmõi grauitas pꝛeſertim cum adiutoꝛium gratie dei ſemꝑ aſſit oꝛanti- bus: ⁊ oꝛare conãtibus · ¶ Et eſt nunciꝰhmõi quiin via ſpoliat᷑ a latronibus:interdũ auteʒ occidit᷑· Latrones intelligo/impꝛobas cogi⸗ tationes /que ſe oroni ingerũt:⁊ eamlachꝛy⸗ mis pijs ⁊ ſanctis deſiderijs/etia ipᷣis cogita⸗ tionibus ⁊attentione ſpoliant· Ipamq; ſua⸗ uitatem vngenti:de qua in pᷣcedentibus au⸗ diuiſti / ſubꝛipiunt vel etiam rapiunt violeter Et hec ſunt bona ipſius oronis /quibus in ce leſti conſiſtoꝛio ꝓcurare debet/⁊ expedirene gocium oꝛantis· Heu quot nuncijſic ſpoliati intrant/celeſte illud conſiſtoꝛiũ: ꝓpter qð et minus bene ibi recipiunt᷑:⁊ difficilius expedi unt negocia ipſoꝛũ:a quibꝰ mittunt᷑ · Hepau peratus em̃ nuncius:a pauꝑe miſſus videtur Nec apparet etiã miſſus pꝛo magnis velardu is negocijs negligit etià negocium vel nego cia ſua:qui talem⁊ taliter mittit·Cui emſunt coꝛdi negocia:que deferre debet iſte nunciꝰ ad celeſtem curiam:ſolennẽ mittit nuncium ad illam:nõ paupꝑem/velpannoſum:⁊ qͥ nul⸗ lihonoꝛi vel gre ibi habẽdusvideat᷑ · Hec aũt eſt ſolennitas nuncij iſtius: apparatus ſcʒ/ et oꝛnatus:quem tibipᷣdixivicʒ intentiõis ⁊ at⸗ tentionis deſiderioꝛũ ⁊ alioꝛũ /ꝑ que in pꝛece dentibus audiuiſtiofonem adiuuari · An ve⸗ ro negocia iſta ꝑ oꝛationem gerenda⁊ expe⸗ dienda ſunt:tam ardua tanq; magnaſint:vt ſolennitatẽ nuncij merito requirant· Mani⸗ feſtum eſt exhis que petunt᷑ ꝑeam · ⁊ ex ipſo a quo petunt᷑: Nulla naq; negocia comꝑabi⸗ lia ſunt negocijs veniarũ/gratiarũ/⁊ gloꝛia⸗ rum/⁊ hecꝑ oronem pᷣncipaliter intendunt᷑· Negociũ vero pacis refoꝛmande inter deum altiſſimũ/⁊ eos ꝓ quibus oꝛat᷑:qᷓ;tuʒ ſit quis ignoꝛat:? Quid dicam de negocio ſalutis: de negocio in quotantis accuſatiõibus ad moꝛ tem oꝛãtis agit᷑ qualem aut qᷓ;ta opoꝛteat eẽ nunciũ /vel ꝓcuratoꝛẽ:ꝑ quem tantis accuſa toꝛibus/⁊ ſuꝑ tantis accuſationibus:reſpon deriopoꝛtet quis ignoꝛat: Eſt em̃ accuſatoꝛ in negocio iſto ipe diabol om̃es angeli eius qui non ceſſant nos accuſare die acnocte · ſiẽ legit᷑ Apocałxij·Cuiꝰ aſtucia nulla iuris peri toꝛum pꝛudentia comꝑari poteſt · ¶ Oſics E dixerit · quia poſtq; cauſa oꝛantis criminalis ẽ qm̃ in ea in multis criminibus agit᷑: cõtra ip⸗ ſum:nõ poteſt agiſeu expediriꝑ nunciuʒ ſeu ꝓcuratoꝛẽ · Dico quia ſᷣm illam cõmunẽ ac re gularem intelligentiã:verũ eſt quod dixit · qᷣ⸗ niam ᷣm hoc ꝓcuratoꝛ/nec vox/nec verbuʒ/ nec reſponſio eius eſt contra quẽ agit᷑ crimia liter · Oꝛatio aũt ⁊ vox/⁊ verbũ / ⁊ reſponſio eſt oꝛantis:qua ꝓpter ꝑſonaliter compꝑeretĩ celeſti ac diuinali conſiſtoꝛio · cuiꝰ oro ibi ẽ/ac pſonaliter/ac ꝑ ſemetipᷣm ſe defendit:qui per oronẽ in illo conſiſtoꝛio accuſationibꝰ reſiſtit Voce nãq; ꝓpꝛia verbo ⁊ reſponſione ſua ꝓ pꝛiam cauſam ſuã ibi defendit:⁊ ibi eſt perſo⸗ nali pᷣſentia:vicʒ in cõſpectu dei altiſſim: vbi ⁊ ipſi coꝛanniologiſt Si vero quereres a me:vñ ⁊ vbi accipiet᷑ iſta ſolennitas nuncij et vnde habebit᷑ nuncius iſte ſolennis · Rñdeo tibi / quia pater ipſe miſcðarũ:qui toti gene⸗ rihumano tam miſericoꝛditer/tãq; mirabilit pꝛouidit de aduocato ⁊ ꝓpugnatoꝛe/atq; in⸗ terpellatoꝛe ſempiterno:vicʒ de chariſſimo ⁊ bñdicto vnigenito ſuo deo:vicʒ ac dño nr̃o ie ſuchꝛiſto: ꝓuidebit ⁊ tibide nuncio iſto:⁊ nũ⸗ cij ſolennitate:niſi ignauia ⁊ negligentia tua hoc impediuuerit · ¶ De ignoꝛantia quippe vl impericia circa ea que oronis ſunt nõ erit ex cuſatio:poſtqᷓ; que pceſſerunt in hoc tractatu vel audiueris velinſpexeris· Adiuuaberis q; nõ parumad impetrandũ a patre miſericoꝛ⸗ diarũ / nunciü iſtum ſolennẽ: ſi verbis poten⸗ tibus ⁊ ad depᷣcandũ compoſitis quoꝛũ mul⸗ ta ſupꝛa tibi in pꝛecedentibus aggregata et congeſta ſunt:vſus in conſpectu eius fueris: ad petendũ ab eo munꝰ⁊ gram ofonishuiꝰ/ qm̃ in eo ⁊ per ipᷣm om̃ia ſalutaria tribuuntur qua ꝓpter toto ſtudio inuigilandũ eſt:totiſq; coꝛdis conatibus expoſcendũ eſt:munꝰ gra⸗ te deo oronis · Ipſe em̃ eſt qui ⁊ ſolꝰdocet oꝛa re quos vult:⁊ dattam pᷣcioſum munus ofo⸗ nis/Qua ppter in ipſo pꝛincipio oronis:qtũ ipſe pater miſcðiarũ adiuuare dignabit᷑: dicẽ dum eſtei · Dñe deus pater miſcðiarũ qͥ ſcis: mihi magno munere gratie tue ſcire dediſti nõ eſſe auctoꝛẽ:nõ eſſe effectoꝛẽ:nõ eſſe largi toꝛem alicuiꝰ boni:niſi te · Dediſti etiam mi⸗ hi ſcire donũ oronis tante vᷣtutis / tãteq; gra tioſitatis eſſe apud te/ vtin eo ⁊ cm eoom̃ia ſalutaria dona largiaris · omibus illis quibus Donüt ſiotued⸗ o gle⸗ ſulcpere fönpee crlbueo bipeven cberuck ecgice Pbetünd - D 6 oſfialun ſcice⸗ ſise pnego Nanm Gutien gouers ittenre chyrii aapen lſemree ponpt ducere⸗ lrhhof olaſo ſaltasi⸗ uſicine Nenop ktede IRod ſirſten ſeturn tibusy ſolum nũſea lagcoe oli⸗ ledioſ. ctamei ſihme grdene lecite one pel peli.E ehaben lenyin Cnrann lunere⸗ hunl npin dglider D neſug ckpenſ⸗ limwi ererese honcget Büden wigene Gninbi Ne t ninot onie ſotmü⸗ nigtu uipey erier mnatann bensc iencon pon oi ℳ0. ins tu/ nrur oric egra⸗ NRd N ⸗ onihin Gr Ne iſe⸗ eNecin ſelargi n leche⸗ eoona glbus ⸗ XXXVII donũ illud pꝛeſtare:ſuerit pietatis ⁊ dulcedi⸗ nis tue dignatio · Largire mihi donũ iſtud in eo placere in ea ꝑfectione quibus tibi illud ⁊ ſuſcipere placeat: ⁊ omia q ia ſalutaria q̃ per ipᷣm petere mihi donaueris/cõcedas ·.ſic mihi tribue oꝛare miſcdðiam tuam:vt audire me ti⸗ bi placeat:⁊ in omnibus q̃ a miſcdia tua peti⸗ ero exaudire · Scio em̃ te docente:qꝛ nec alio nec aliũde poteſt mihi / vel eẽ vel venire tam placitũ tibi/ tanq; efficax apud miſcðiam tuã donũ · Debes etiamſcire · quia fidelis ac per om̃ia laudabilis nuncij ẽ nõ ſolũ inſtare apud iudicẽ/ vel curie dũm:ſᷣ etiam ſollicitare acceſ ſoꝛes eiuſdem:⁊ aſſiſtentes om̃es eidem dño ꝓ negotio ſeu negotijs/pꝛo quibꝰ ad curiam illam miſſus ẽ/ maxime aũt illos qui maioꝛis gratie/maioꝛiſq; poteſtatis in curia illa eẽ co gnoueris · Super aũt om̃em admirationẽ et mittentibꝰ⁊ nuncijs de quibꝰ agit᷑/⁊ ſalubꝛit atq; vtiliter ꝓuiſum eſt in curia illa celeſti:vbi q maxime poſſunt neceſſitatibꝰ miſeroꝝ ſub⸗ uenire et oĩm negotia ibi habentiũ:maxime pꝛompti atq; parati ſunt ⁊ nũcios iſtos intro ducere ad regeʒ/⁊ dñm curie illiꝰ / eoſq; ꝑoĩa et in omibus adiuuare · Tales habet omnis oꝛans aduocatos ⁊ mediatoꝛes:quos nõ ve⸗ nalitas/ſed mera liberalitas / ad interceden dumiclinet: vtpote quos taliter charitas et pietas poſſidẽt ⁊ qui oꝛantibꝰ occaſiones in⸗ uenire deſiderẽt adiuuãdi · Accedit ad hec ⁊ aliud dei collaudatiõe ⁊ admirauõe digniſ⸗ ſimũ:quia nullus ẽ qui cõtradicat vel aduer⸗ ſetur negociũ ꝓpꝛiũ / vel aliene ſalutis agen⸗ tibus velagere volentibꝰ· Om̃es emidipᷣm⁊ ſolum volunt:qð ſciũt velle regẽ ac dñm om⸗ niũ ſeculoꝝ:qui vult om̃es hoĩes ſaluos fieri ⁊ ad cognitionẽ vitatis venire · Hanc em̃ con coꝛdiã facit ſublimibꝰ ſuis omipotentiſſimus ille dñs ſeculoꝛũ ſicut legit᷑ Job/xxv · Accedit etiam ⁊ illud bonũ:ad obtinẽdũ fiduciã ſecu⸗ riſſimã impetrandi:qꝛ nullus ẽ ibi qui nõ totꝰ ardeat charitate:totꝰ nõ difluat pietate · Ac⸗ cedit ⁊ aliud qꝛ nullus eſt ibi cuius interceſſi onẽ vel depᷣcationẽ poſſibile ſit ab altiſſimo re pelli · Et ꝓpter hoc in eademmenſura:neceſ ſe habent / pꝛecibus et ſupplicationibus nr̃is ſemꝑãnuere · Alud quoq; non eſthicpᷣtereũ dum:quia maioꝛi cõfidentia:qui maioꝛes ibi ſunt exoꝛari poſſunt/⁊ debent:non ſolũ quia humilioꝛes/ ſᷣ etiam quia charitate ⁊ pietate ſemꝑ in om̃es ꝓpenſioꝛes atq; pꝛoſuſioꝛes ctoꝛũ milia ſigillatim · Quẽadmodũ igit᷑ĩ curijs magnatũ:quinõ J omnes ſollicitant qui ꝓmouerinegociũ poſ⸗ ſunt ⁊ volunt:ac parati ſunt /pꝛo quo nunciꝰ eſt ibi:merito ignarus ⁊ negligens aut infide lis reputandus eſt· Sic nuncius eſt de q̊ agi⸗ tur:ſi vel ynum extot⁊ tantis adiutoꝛibus in curia illa dei altiſſimi·ſollicitare pꝛo negocijs oꝛantis obmiſerit:de negligentia aut infideli tate merito arguendus erit:¶ Docet nos et ipᷣa eccleſia celeſti ĩmo diuino magiſterio eru dita ⁊ edocta ſicoꝛare · quod eſt dicere/talem hmõi nuncium ad celeſtem curiam mittere: qui omnes deo altiſſimo aſtantes/⁊ ſingulos pꝛo nobis ſollicitet · Ipſa nãq; oꝛationibꝰ ſu⸗ is plerũq; letanias adiungit:que ſunt ſingu⸗ loꝛum ſanctoꝛum inuocationes · ſimiliter et omniũ · pꝛopter quoda multi ex eis ſigillatim inuocantur · multivero in generaliquoniam non ẽ poſſibile eccleſie dei:nominare tot ſan⸗ ollicitudo quoq; ⁊ diligentia gerendi negocij in nuncio hoc po⸗ tiſſimũ requiritur:quod ipſa arduoſitas/pe⸗ riculoſitaſq; negocij euidenter oñdit · Quid ergo dici poteſt de nuncio:qui circũquaq; va gat᷑ atq; diſcurrit varietate cogitationũ huc illucq; diſtractus /ac ventilatus · ac de ipſo ne gocio pꝛo quo mittitur:nec curat necetiã co⸗ gitat:ſed nũc in hyſpania caſtra edificat : nũc in bꝛitaniam rapitur:nunc in almaniã diſſilit ⁊ velut palea:variarum cogitationum flati⸗ bus diſpergit᷑ · Heu quot ⁊ quanti ſunt ſic oꝛã tes· Caue igitur tibi omnis quioꝛare intẽdis a nuncio hmõi cuius negligentie ſimilis aut comꝑabilis vix aut nunq; in vitijs litteralibꝰ inuenitur ¶ Eſt ⁊ nunciushmõiqui ⁊ anteqᷓ; ad celeſte conſiſtoꝛiuʒ pꝛoueniat:imo ſtatim ceptoitinere/vł ad modicum pꝛogreſſus:in via moꝛitur · Hic eſt/ oꝛatio cuius intentio in ipſo oꝛandi tempoꝛe velmomento extingui⸗ tur:⁊ irruens alia intentio vel affectio:ad ali ud agendum ⁊ intendendum coꝛ rapit · Ex⸗ empli gratia · accidit interdum · vt cum oꝛare quis ceperit:incidat coꝛdi eius cogitatio de pulchꝛitudine mulieris:pꝛofundeturq; in eo quouſq; ipſum in conſenſum turpitudinis in clinet · Et eodem modo ſehabet de alijs con⸗ cupiſcentijs · Nullum em genus concupiſcen tie · quod per cogitationes eouſq; in coꝛdibꝰ oꝛantium pꝛofundari non poſſit · Obſecran⸗ dus igitur eſt omnipotens ⁊ miſericoꝛs deus vt dirigat nuncium iſtum ante conſpecajſßli * E ) SSSL ä S“ f f f A tionis¶D Capitulum cuſtodiat ſanum ⁊ incolumẽ in ipſo itinere:et etiã coꝛamſe · Nunciũ iſtum totis aſtutie ſue conatibus interficere intẽdit diabolus· vtpo te qͥ negociũ noſtre ſalutis implacabiliter ſo odit atq; perſequit᷑: MNec ſolum in via vt pᷣdi⸗ xi tibi:ſed etiã in ipſo dei aſpectu · ¶ Plerũq; em̃ipſa oꝛatio que ante dei conſpectum iam intrauit: modo quo pꝛedictũ eſt ibi extingui⸗ tur · de quo memini meipſuʒ exclamaſſe mul totiens addominuʒ:vt ſaltem in cõſpectu eiꝰ atq; pꝛeſentia eſſet of̃oni mee pax atq; ſecuri tas:⁊ ne ꝑmitteret vllo modoꝛum coꝛam ſeil lam occidi:pᷣſertim cum nuncij quiad illũ de⸗ ſtinantur:pꝛotectiõe eius atq; cuſtodia gau⸗ dere debeant non ſolum ante illum:ſed etiaʒ in itinere ſiue in via · Petebat hoc ſatis euidẽ ter pꝛopheta cum diceret · Dirigat᷑ ofo mea ſicut incenſum in conſpectu tuo· Cum em pe tebat eam dirigiante conſpectum dei:pete⸗ bat etiam eam in via cuſtodiri · Similiter cũ ipſi dei conſpectui eam oꝛaret dirigi · Oꝛabat etiam ⁊ cum hoc:eam ibi cuſtodiri:ne intoꝛ⸗ queretur vel diſtoꝛqueret᷑ a rectitudine intẽ ebes etiam ſcire cumhis omnibꝰ quia inuenit᷑ nuncius hmõi excõmunicatus interdum·⁊ pꝛopter hoc in celeſte conſiſtoꝛi⸗ um nullatenus admittetur ·ſicut legi᷑ Pꝛo⸗ uerb · xxviij· Quideclinat aures ſuas ne au⸗ diant legem:oꝛatio eiꝰ erit execrabilis· Qua pꝓptet nec in celum ſacratiſſimum admittet᷑: neca ſacratiſſimis ciuibus celeſtibus recipie ur . qͥn potius vt execrabilis excludetur ⁊ re pelletur cum indignatione ⁊ execratione· p⸗ pter hoc aũt nõ imerito a verbis eius aures dei auertunt᷑ · Alibi etiam ſcriptumeſt· Ma⸗ ledicti qui declinant a mandatis tuis· qua p pter maxime maledicti qui maxime declinãt ab illis · Hi aũt ſunt:quinec etiam ꝓpinqua⸗ re volunt vt illa audiant. AMaxime em̃ſe lon ge faciunt a mãdatis dei: qui nec ſlla audiũt nec faciunt· Qui vero illa ſaltemauduũt nec faciunt:non tam longea mandatis dei ſunt: Cum ergo manifeſtum ſit tibi:quia nunciꝰex cõmunicatus non impetret niſiſupexcõmu⸗ nicatione manifeſtũ eſt ⁊ tibi·quoniam cum celeſte illud conſiſtoꝛium:latere non poſſit ta lis excõmunicatio talis nuncij:quia omnino iſte nũcius ibi nec aliquid impetrabit nec au diek · Caue ergo tibi:ne deus eum pꝛo excom municato habens:verbis eius auditum com mMunicare recuſet: tunc em eſt neceſſe:vt ipſe te excõmunicatum habeat· ⁊ ppter hoc audi tus ſui vel audientie ſue cõmunionem nõ im merito tibi deneget ·vtinã aũta uertãt qᷓ; fſoꝛ⸗ midaãda ſit/q;q; hoꝛrifica excõmunicatio iſta: per quam nec verbum ſuum quibuſdam cõ⸗ municat miſericoꝛs deꝰ:cum om̃i generi pec catoꝛum verbum deicõmunicandum ſit·Ex⸗ ceptis illis dũtaxat quos canes/⁊ poꝛcos vo cat veritas Matth · vij · vtinã attendant⁊ illi quibus tam ſtudioſe tanq; abundanter com municatur verbum dei:qᷓ;ta largitate gr̃e dei hoc ipſis fiat· Mon em̃ facit taliter omi natio⸗ ni:pꝛeſertim cum expꝛeſſe legatur Actꝭ xvj· QMuia pꝛohibiti fuerunt apoſtoli a ſpirituſan cto:verbum deipꝛedicare in aſia: Cauendũ eſt a fatuitate ⁊ ſtulticia nuncijiſtius: Fatu⸗ em̃ eſt atq; ſtultus nuncius /quipetit qð non eſt petendum:ſicut dicit beatus Auguſtinus de illo qui petit adeo/vt occidat inimicũ ſuũ Stultiſſime enim petit cum velit ſe eſſe iudi⸗ cem inimici ſui: DHeum autem ſuum toꝛtoꝛc- JZudicem em ſe gerit inimici ſui:dum ipᷣm reũ moꝛtis diiudicatpꝛoculdubio deum vultha⸗ bere toꝛtoꝛem illius:oc autem qᷓ; inconue⸗ niensſit/quis non videat:dum in tam vili of ficio deum ſibi ſeruire vult:officio vicʒ carniſi cis ſeu toꝛtoꝛis ſemetipᷣm autem in tam ſubli mi/tantiq; honoꝛis officio/ facto ipſo collocat vicʒ iudicis pꝛeſidentis · ¶ Eſt ibi ⁊ alia ſtulti cia ſicut ibidem dicitidem Auguſtinus:quia vult homo huiuſmodi:frangipontem miſeri coꝛdie diuine:ne habeat inimicus eius /ꝑ qð reuerti poſſit ad deum; Hoc enim per moꝛteʒ agitur imꝑatis ⁊ impꝛouiſis peccatoꝛibus:vt redire nõ poſſint ad dei miſericoꝛdiam ⁊ gra tiam:quam cum poſſint inuenire:querere cõ tempſerunt· ¶ Conſidera ergo arduitatem multitudinem/ magnitudinem negocioꝛũ: que agenda habes in illa ſublimicuria:et ne mittas verba tua per nuncium ſtultum: Ex⸗ pꝛeſſe nanq; legitur Pꝛouerbxxvj· Claudus pedibus / et iniquitatem bibens:qui mit⸗ tit verba per nuncium ſtultum· Aanifeſtuʒ eſt tibi · quia claudus pedibꝰ nec ad bona cur rere/ nec ambulareneca malis fugere/ nec declinare poteſt · Et pꝛopter hocneceſſe ha⸗ bet bibere iniquitatemhoc eſt penam iniqui tatis ſue· Hmõi autem nuncius cum ſapiens fuerit/⁊ bona/pꝛocurat atq; impetret mittẽ⸗ ti ſe:⁊ auertit mala ab eodem· Indulgentiaʒ quoq; ⁊ culparum ⁊ penarum/ nihilominus octnel poͤhe veriſt leſen boin⸗ tuurab Pepee feabhol dunmbo Pemnor Gluran Pecdie gliout rande Verd tiſſin iqe pituae wereg hmöi⸗ moſa ſaere ſiuee eſin Ma fſrbon Pbinete ncpſenn rin Wve mninc⸗ ſiman Pn 1 cf⸗Ne lterunt famnanun nüdhna ſelege qicum ramnE Ceſeſtin ſenaſol⸗ aunorp. ipere um (debet Lalaſi weri orene ennoin Urhſor noiſte dan lo⸗ Neyper nſerſer, cos. nteili ter con legfede, finano⸗ Mpf⸗ lprnln enei ; mCnen gltfns mncäſei ecſeiuch n tond⸗ unßnrei unlthe Bincone⸗ M Gcaniß Inluvti locat akutti ogi Gſen s ernon, hron nt n Mnen oi: ane Ex⸗ Nüml⸗ onifeſri bor. ne/Mee ſehe⸗ mnahi apiens tmini⸗ genni ons O obtinet·¶ Inuenitur ⁊ alia ſtulticia in nũcijs hmõi:qui cum ire debeant ad illamrhomam veri · ſ nominis ſublimẽ atq; dominantem:ce leſtem ſcilicet curiam:vadunt alias·⁊ ad ali⸗ os qm ad ipᷣm regem ⁊ dñm ſeculoꝛum·et pe⸗ tunt ab eis que ab illo ſolo obtineri poſſunt · Pꝛopter quod dicitur Ecẽi·vij· Noli quere⸗ re ab homine ducatum:neca pꝛincipe cathe⸗ dꝛam bonoꝛis:a deo em̃ iſta ſolo obtinẽda ſũt Nemo nanq; aſſumit ſibihonoꝛem:ſedqͥ vo⸗ catur a deo tanq; aaron:ſicut dicit Apoſtolꝰ Nec dico iſta ꝓpter hoc ꝙ a deo petenda ſint alicui talia · viris em̃ bonis:⁊ petenda ⁊ ꝓcu⸗ randa ſunt honoꝛum ⁊ poteſtatum ſublimia: Verũtñ non abipſis ſed abalijs · Inpuden⸗ tiſſima nanq; pꝛeſumptio eſſet vnicuiq;: qẽe cũq; excellentie viro atq; pꝛeſumptuoſa tur⸗ pitudo⁊ intolerabilis dicere deo⁊ petere:fac me regem ’fac me epiſcopum · Cum officioꝛũ hmõitanta ſint:tãq; periculoſa onera:vt ne⸗ mo ſapiẽs ſit qui nõ ea potiꝰrefoꝛmidet qᷓ; de ſideret·viri nanq; ſanctiſſimi: non niſi tracti ſiue coactiilla ſuſceperunt · vnicuiq; ergo ec⸗ deſiarum eſt deſiderandus ac tota deuotiõe T inſtantia apetendus:⁊ a deo petendus pa ſtoꝛ bonus:Et quoniã ab hoĩbus plerũq; pe tunt᷑:⁊ a ſolis hominibus:atq; per eos ſolos obtinere ſperantur fit per iram deimaximaʒ atq; ſemper iuſtiſſimam:vt deo permittente ⁊ aꝓpꝛobaãte:mali ⁊ apð ipᷣm repꝛobiloca ſubli mitatũ obtineant:ꝓpter quod ipſe diẽ Oſee vltimo · Dabo eis regem in ira mea:⁊ auferã in indignatione mea · In penã igitur grauiſ⸗ ſimam ⁊ in vindictam iuſtiſſimam:pꝛeeſſe ꝑ⸗ mittuntur:quipꝛodeſſe nullo modo curant: Et ꝓpter hoc/per eundem pꝛophetam dictũ eſt · Regnauerũt ⁊ non ex me· Pꝛincipes ex⸗ titerunt:⁊ non cognoui · Hmõi ergo dij ope⸗ ra manuũ ſunt:⁊ idola ſurda ⁊ muta atq; va⸗ niſſima:⁊ reputantur ⁊ vocãtur · ſicut expꝛeſ⸗ ſe legitur Lach·ij ; ¶ Reperitur ⁊ nüciꝰhmõi qui cum debeat volare in celum:currit ad ter ram·Ethec eſtoꝛatio:que cuʒ debeat petere celeſtia:hoc eſt ſpiritualia bona ⁊ eterna · ter rena ſolũmodo petit: Alucem̃tendit omnis oꝛatio:vbi eſt quod per eam petitur:et obti⸗ neriper eam intenditur · pꝛopter quod dixi/ nuncium hmõiad terram pergere:qui pꝛofl ciſcidebebat ĩmo volare ad celum· ¶ Inuenit ⁊ alia ſtulticia in nũcio hmõi:quia adeo igna⸗ rus ẽ ⁊ inſcius vt celeſtis curie vires pꝛoꝛſus ignoꝛet:⁊ anhabeat ibi contradictoꝛes ⁊ ad⸗ uerſarios nec videat nec attendat:ſed ipas voces aduerſantium ⁊ contradicentium ſibi nec audiat nec intelligat:Heu quot ⁊ q;ti ſũt qui noboꝛantibus:⁊ veniam atq; gloꝛiã petẽ tibus aduerſant᷑ quoꝛũ vnuſquiiq; clamat in aures dei om̃ipotentis Contradico: In his pꝛimi atq; foꝛtiſſimi contradictoꝛes atq; ad⸗ uerſarij noſtri:ſunt ipa noſtra vitia ⁊ peccata quoꝛũ clamoꝛ vſq; in ſublime celoꝛum extolli tur · ſicut Geñ · xvj· legitur · vbi ex perſona dei omipotentis dicitur · Clamoꝛ ſodomoꝛũ aſcẽ dit ad me · Foꝛtiſſimi iſti contradictoꝛes · qm pꝛimi ⁊ radicales ſunt in aduerſationibus et contradictiõibus iſtis · ⁊ eis ceſſantibus atq; tacentibus:om̃es alij tacerent ſiue ceſſarent penitus ab aduerſationibus/contra nos· Secundi contradictoꝛes ⁊ aduerſarij ſunt ofnes exercitus pulcherrimarum ſublimiũq; militiarum celeſtium · Similiter ⁊ omniũ ſan ctoꝛum/necnõ ⁊ animaruʒ/que occaſione vi tioꝛum noſtroꝛum ⁊ peccatoꝛum in ignẽ pur gatoꝛij/vel in inferno etiam detinentur / toti q; curie celeſti inimici ſumus: q;diu vitijs et peccatis vel etiam mundo amici ſumus.ſicut legitur Jacobi·iiij·. Quicũq; voluerit eẽ ami B cus ſeculi huius: inimicus conſtituitur dei · Aerito igitur tanti amicidei / inimici noſtri ſunt:qᷓ;diu inimici dei ſumus · Amicus em̃ ini mici dei · inimicus eſt dei ·quibus vero occaſi⸗ onem/vel peccandi vel perditionis dedimꝰ: T¶ ꝓpter hoc in purgatoꝛij igne vel flãmis ge⸗ hennalibus detinentur· QAuis dubitat quun die ac nocte clamant contra nos⁊ dicant/vin dica dñe ſanguinem noſtrum · ſicut legit Apo całviij ·. Que etiam ſivoce tam naturali qᷓ; ſpi rituali tacerent:ibi tñ cruciatus eoꝛũ acerbiſ ſimi ipᷣa veritate clamant vt pꝛedixi · Cuʒ em̃ redemptio animevnius pꝛopꝛie diuicie ſunt · ſicut legitur Pꝛouerb · xiij · Qualiter putas vel putare potes non clamare animas cõtra clericos ⁊ ſacerdotes qui redemptionem eo⸗ rum comedunt ⁊ in luxurijs ſuis inſigunt nec pꝛo liberatione earuma toꝛmentis ⁊ cruciati bus in — ſunt ſatagunt Tertij aduer⸗ ſarij noſtri atq; contradictoꝛes contra nos in curia illa ſunt ipſi ſancti/ quibus iniuriamur vel iniuriati ſumus·⁊ hoc vel in perſonis eo⸗ rum/ blaſphemantes contra eos nepharijs iuramentis:quibus nec ipſi gloꝛioſe dei geni tricia multis nec ꝑcit᷑ in aliquo / nec defertur velin eccleſijs ipſoꝛum ·Et hoc duobus mo⸗ dis:ſiue cum ipſi miniſtri deiqui in illis deler⸗ 3 CLapitulum uiunt iniurijs quibuſſlibet / moleſtantur· Vel etiam ipſa loca deo dedicata ⁊ ſanctis ipſis vi olantur · Vlel ipſa bona tempoꝛalia ad ſuſten tationem miniſtroꝛũ / deo ⁊ ſanctis illis obla⸗ ta ⁊ conſecrata veldiripiunt᷑:vel ab ipſis mõ quolibet minuuntur· ¶ An eſt aliquis adeo inſipiens:vt deum ac deifilium opinaripoſſit blaſphemias gloꝛioſe ac chariſſime genitric negligere ita/ vt eas vt dignum ⁊ iuſtũ eſt nõ vindicet: Quis hominum iniurias ⁊ contu⸗ melias matris ſue equanimiter toleret · et ſi poſſit nõ vlciſcat᷑quod nõ omniũ aliarũ ma⸗ trum iniurie ac contumelie tolerari quoquo modo poſſint · Itius tñ benedicte ſemperq; venerande matris blaſphemie:om̃igladio ⁊ igne:om̃ibus ſtudijs ⁊ viribus exterminãde ⁊ vindicande ſunt · Ve illi quicũq; ſit:q igno⸗ rat dei matrem in eo amoꝛe ⁊ honoꝛe apð bñ dictiſſimum filium ſuum eſſe:vt honoꝛantes eam honoꝛet:⁊ inhonoꝛãtes digna animiad⸗ uerſione puniat · Hõ pꝛeſumat aliquis deum veldei filium / ſe poſſe habere pꝛopitium ⁊ be niuolum:qui benedictam matrem ſuã offen⸗ ſam veladuerſariaʒ habuerit· Sic nec de dei gratia vel pꝛopitiatione cuiuſq; eoꝛum/ qui eius filio in celo vel miniſtrant vel aſſiſtunt: aliquis pᷣſumere debeat velſperare ¶ Quar tiaduerſarij ⁊ contradictoꝛes noſtri in curia illa celeſti :demones ipſi ſunt · ſicut legit Apo calxij· Pꝛoiectus eſt accuſatoꝛ fratrũ noſtro rum:quiaccuſabat nos die ac nocte·¶ Quin tus ⁊ maximus atq; foꝛtiſſimus:deus ipſe eſt qui ſemper accuſat eos quiſeipſos negligũt accuſare:⁊ ſemꝑ excuſat illos ꝗſeipſos in con ſpectu ipᷣſius:ſtudioſe ⁊ inceſſanter accuſant HBoni igitur nuncij ⁊ fidelis/acdiligentis p⸗ curatoꝛis eſt/aduerſantes ſibi ⁊ contradicen tes in curia iſta vel placare ſibi ⁊ ꝓpitios effi cere:vel eis ſilentium imponere velillos con gruis reſponſionibus atq; defenſionibus re⸗ pellere:ne contra ipᷣm vllatenus audiantur: Et pꝛimis quidem ⁊ radicalibus aduerſarijs ⁊ contradictoꝛibus:ſilentiũ imponit᷑:cum oc cigunkt᷑ ſiue moꝛtificantur· T hoc in ſola dei cu ria nobis nõ ſolum ꝑmittit᷑: imo etiam conce vitur/atq; remunerat᷑ acceptatur in alijs cu rijs cum ſub conducta ⁊ pꝛotectione iudicis litigantes ſunt · Abſit aũt vt vitia et pctã ſub dei ꝓrectione ſint · cũ per Apim om̃ibus dicit ad Cołiij· Aoꝛtiſicate mẽbꝛa veſtra/q̃ ſunt ſuꝑ terram:¶ Amplius ꝑhmõi nũcium/oꝛa⸗ tionem ad hoc directe intendit᷑:vt ꝑipſuʒ ad uerſarij ⁊ contradictoꝛes contra nos non ſ lum audiant᷑/vel admittant᷑ in iſto ſpũali iu⸗ dicio:ſed etiam vt inibi moꝛiant᷑ · Ipa em pia oꝛatio:cum ꝑfecta fuerit:moꝛtiſicatrix ẽ om⸗ nium vitioꝛũ ⁊ peccatoꝛũ ·ſic oꝛantis: moꝛtiſi catio aũt eoꝛũ eſt ꝑ modos ⁊ vias quas toti⸗ ens audiuiſti · ꝓpſa naq; diſcretio ipſoꝝ moꝛs eſt eoꝛundem cum recedit abeis anima hu⸗ mana/ſeq; eiſdem ſubtrahit᷑/ neceſſe habent ruere vel caderecũ ſuſtentamentũ aliud nõ habeant/q; miſeram animã ipam: que illa in ſemetipſa ſuſtinet ⁊ ſupoꝛtat:Et nõ eſt opus vt enarrem tibi ⁊ enumerem hic modos de⸗ ſtructionis/⁊ moꝛtificationis ipſarum ¶ Si vis igit᷑ vt clamoꝛes nõ audiant᷑ vel admittã⸗ tur contra te:clama tu ex aduerſo/⁊ exalta in foꝛtitudine vocem tuam contra ea·quãto enũ̃ foꝛtius ⁊ altius contra ea clamaueris:tanto debilioꝛ erit clamoꝛ ipſoꝛũ:⁊ minus exaudibi lis/ donec penitus obmuteſcẽt · Obmuteſcẽt aũt pꝛoꝛſus/⁊ ſine om̃i voce erunt:cum toto coꝛde clamaueris· Magnificandi igit᷑ multi plicandi exaltandiq; tibi ſunt clamoꝛes oꝛati onum/⁊ confeſſionum:ſivis aduerſarijs iſtis ⁊T contradictoꝛibꝰ ſilentiũ imponere.Clamo⸗ res em̃ ipſoꝛũ:validis clamoꝛibus hmõi non ſolũ retondunt᷑/vt nõ audiant᷑:ſed om̃ino ex terminant᷑ · Qua ꝓpter manifeſtum eſt q;tũ valide/q;tũcunq; audibiliter ĩmo exaudibili⸗ ter apud deũ clamant/contra ulos:qui coꝛaʒ eo tacent a clamoꝛibus oronũ ⁊ confeſſionũ · Validiſſime nãq; ſunt coꝛã dño deo accuſati ones aduerſarioꝛũ hmõi:contra illos qͥ non ſeipſos iugiter/confeſſionibꝰ in cõſpectu ei accuſant: Nulle aũt pꝛoꝛſus i· nulliꝰ vigoꝛis ⁊ virtutis cõtra eos ſunt qui ſe ſtudioſe in cõ ſpectu deiincrepare ⁊ accuſare non ceſſant · qð expꝛeſſit nobis ſpũs peros Dauid dicens Dixi confiteboꝛ aduerſum me iniuſticiã meã dño:⁊ tu remiſiſti impietatẽ peccati mei · At⸗ tende anima mea? admirare? lauda ex totis intimis tuis:ſupabundantiſſimã pietatis dei dulcedinem qui ſolo ꝓpoſito huiꝰ accuſatio⸗ nis / vicz que fit in confeſſione coꝛã ipſo:remi ſit ſtatim impietatem peccati mei · Et ꝓpter hoc nõ ſolũmodo ſilẽtiũ impoſuit vitijs ⁊ pec catis cõtra ipᷣm Dauid:ſed etiam remiſit ea: deleuit / pꝛoꝛſuſq; exterminauit ¶ O& ſiquis dixerit · nõ ẽ mihipoteſtas aut vtus ad claamã * dum ſic: vicʒzoꝛationibus ⁊ confeſſionibꝰ:cuʒ adhuc coꝛde moꝛtuꝰſim · Et ſcriptum ſit · qm non eſtin moꝛte quimemoꝛ ſit tui:in inferno itIu ſemmus: ndop coicen lgib ſolen Gent ertcon pen gecvi se eKii Non nte ſam ſu eſtint uo onurn inan qaue ficat diin rum n bonoꝛ lda usso teeoru ad doch n o⸗ llia ſplo⸗ lor gale unn iat Memni ſegna ald igitnn unmn/ ſtoſin peabe Qun ſodon nelcte fesy⸗ ſela Ar Nonſe Malin⸗ neßpe e oh⸗ Sſorne spon⸗ Prnas mah⸗ ben ludno eln Kopes Wosde⸗ MCNR Amnerz⸗ eulai ioej Belan canan vnueſci unweo Gkena ornt mmsiſts Mno⸗ Non noer tchti ibil⸗ orʒ ſoni CClſani inmn ne Nr il⸗ ens nei 1, s noden hro⸗ gremn Mer npec 1es: qis lumi? acy ln ſeno⸗ aũt quis conſitebitur tibi: Aoꝛs autem⁊ in fernus:ꝓculdubio ſtatus eſt peccatoꝛis in ꝓ fundo peccatoꝛum ſuoꝛuʒ ſepulti:⁊ adhuc in eo iacentis/ac putreſcentig; Sicut euidẽter legit᷑ Ecẽ̃i·xvij· ante moꝛtẽ inquit confitere moꝛtem inq; hmõi quã pᷣdixi: ꝓpter quod et cõuenienter ſequit᷑ a moꝛtuo em̃ quaſi nihil erit conſeſſio · Omino eniʒ inſenſibilis coꝛde peccatoꝛ efficit᷑/ ꝑ moꝛtem iſtam · Et ꝓpt hoc nec videt nec ſentit illa/in quibus tot ſepul⸗ tus eſt. Quid igit᷑ facto eius opus eſt? quod eſt illi conſilium ſalutare-hoc eſt indubitãter vt pꝛocuret qui camẽt pꝛo eo · Ethoꝛum cla⸗ matoꝛũ duo ſunt genera · Pꝛimum eſt oꝑaip ſa miſericoꝛdie ·ſicut expꝛeſſe legitur Abacuc · quia lapis de pariete clamabat/clignuʒ qð eſt inter iuncturas edificioꝛum/reſpondebat quod ⁊ in bono⁊ in malo intelligi poteſt · Pi oꝛum em̃ edificioꝛũ ⁊ ligna ⁊ lapides clamat/ in aures dei om̃ipotentis:pꝛo edificatoꝛibus quẽadmodũ de rapinis ⁊ male acquiſitis:edi ficationes fiunt contra edificatoꝛes ſuos/ad dñm · ſicut dicit Jacob in · iiij · c eple ſue · Au⸗ rum veſtrum ⁊ argentũ eruginauit/⁊ erugo eoꝛum vobis erit in teſtimoniuʒ· aũt vox bonoꝛum operũ/⁊ etiam maloꝛũ:⁊ magna ⁊ valida ſit · expꝛeſſe legitur Sapieñ · iij · Ex ini⸗ quis om̃es qui naſcuntur teſtes ſunt nequi⸗ tie eoꝛum interrogatione ſua:Et alibi· Ipſel terrogabit oꝑa noſtra · De hoc etiã alias au⸗ diuiſti in pꝛecedentibus · Bonaigit᷑ oꝑa no⸗ ſtra ⁊ inter ea oꝑa pietatis/nõ ſolumclamãt pꝛo oꝛatoꝛibus ſuis coꝛam dño ⁊ adipſum · ſᷣ etiam pugnant ſuꝑ ſcutum ad pꝛotegendum ipſos · Elemoſyna nanq; exoꝛat ab omnima⸗ lo:⁊ ſuper ſcutum potentis/ac ſuper lanceaʒ aduerſus inimicum tuum pugnabit · Sicut legitur Ecci · xxix · Alij clamatoꝛes efficaciſſi⸗ mi atq; validiſſimi interceſſoꝛes ſanctiſiue qͥ hic militant:ſiue qui iam cum chꝛiſto domino regnant.Et hiinter eos validioꝛes in conſpe cCtu dei altiſſimi gratioſioꝛes ſunt:Pꝛopter h igitur ⁊ commutatione bonoꝛum tempoꝛali⸗ um viroꝛum ſanctoꝛum quiadhuc in mundo iſto ſunt:pꝛeces pꝛocurande tibiſunt ·etetiaʒ pꝛecibus et obſecrationibus emendicande:· Quanto foꝛtius igitur eoꝛum qui cum chꝛi⸗ ſto domino regnant ⁊ gloꝛiãtur · ¶ An times ne tot et tantis clamantibus pꝛo te:clamo⸗ res vitioꝛum et peccatoꝛum tuoꝛum audiat pꝛelargus miſeratoꝛ deus? Abſit · cum nihil odiat miſeratoꝛ deus pꝛelargus / niſi vitia ? peccata · Abſit/vt ea audiat contrate:⁊ tam caros taq; gratos interceſſoꝛes tuos repel⸗ lat· Sancti quoq; qui contra nos clamant: ꝓpter iniurias ⁊ cõtumelias:placãdi ſũt emẽ datiõe cõtumeliaꝝ ⁊ iniuriarũ/ qs eis irroga uimꝰ:Et nihilominꝰ pᷣcibus⁊ ſuplicatiõibus qualibꝰ⁊ q;tis poſſumꝰ·.Hoc aũt docemur in exemplo beati Geneſij:qui pꝛiuſq; oꝛare pꝛe⸗ ſumeret ꝓ archidiacono /quẽ in vita iſta dile xerat:placauit inclitã vginẽ ⁊ martyrẽ agne⸗ tam:⁊ quendã alium ſanctũ:quibus ablatio⸗ ne poſſeſſionũ quarũdam/ iniuriatus fuit ar chidiaconus ille in eccleſijs eoꝛũ · C He aia⸗ bus vero que tam in inferno q́;in purgato⸗ rio contra nos clamant:quid aliud nobis fa⸗ ciendũ eſt:niſi vt ⁊ per noſmetipᷣos qᷓ;dtũ noſᷣ datur:pꝛo liberatione ipſarũ ſatagamus· Et etiam per alios ad hoc ipſum laboꝛemꝰ:emẽ dicantes eis alioꝛũ ſuffragia: qui noſtra ulis ſubtraximus · nec intelligas in hoe ſermone meo/ꝙ pꝛo liberatione animarũ que in infer no detineri ſciunt᷑:pꝛeces faciende ſint · ſRᷣ dũ hoc ignoꝛatur:non eſt pigritandũ qͥn pꝛo eis ⁊ cõiter ꝓ fidelibꝰdeſunctꝭ oĩbꝰ/ſuffragia fiãt Scit em̃ de opᷣs qͥbꝰꝓdeſſe vel poſſint velde beant · nec patietur aliquẽ eoꝝ defraudari a fructu/ quiei cõpetere poteſt ex huiuſmodi ſuffragijs ¶ Caue aũt tibi tota diligentia · ne beatam ⁊ intemeratã dei genitricem aduer⸗ ſariam habeas vllo modo:cuʒ impoſſibile ſit te placatum aut pꝛopitiuʒ habere benedictũ filium eius:ipſa tibi offenſa vel aduerſante: Ipſa quoq; tibi pꝛopitia vel fauente:impoſſi bile ſimiliter ſit/ vllum ex omnibus militibus celeſtibus / vel quẽqᷓ; ex tota illa eccleſia ſan⸗ ctoꝛũ nõ eẽ ꝓpitiũet fauẽtẽ:Ipſa etiã apꝑien⸗ te/ os ſacratiſſimũ / os gratiarũ / os bñdictũ ſuum/ad loquẽdũ miſericoꝛdiſſimo filio ſuo pꝛo te:omnis iniquitas tua/⁊ adueſarioꝛum Ab fuoꝛum opilabit os ſuum· Omnes em obbmu teſcent · totaq; illa celeſtis curia:incipiente ea loqui pꝛo te:loquetur benigniſſimo miſe⸗ ratoꝛi filio eius ¶ Qualiter auteʒ placandus ſit ipſe iudex vniuerſoꝛuʒ/⁊ dominus noſter ieſus chꝛiſtus:iam audiuiſtiin pꝛecedentibꝰ Et vnus modus eum placandi eſt:vt tuipſe placatus ſis pꝛoximis tuis· Memoꝛ igit᷑ eſto eius · quod legitur Eccẽi · xviij · Homo homini Ac ſeruat iram:⁊ a deo querit medelaʒ :De hoc ⁊ in eis qͥpceſſerunt.Et in tractatũde opꝑibꝰ ⁊ mirabilibus virtutũ · Et in caplo de miſcðia multũ audiuiſti · AMatch· xvj· expᷣſſe lest ex * verbis dñi · ſerue neq; om̃e debitum dimiſi ti⸗ bi/quoniã rogaſtime. Ex quo expꝛeſſe colli⸗ gitur qᷓ;tũ poſſunt ⁊valent apud miſericoꝛdi Ann dei pꝛeces etiaʒ peccatoꝛum:cum extoto coꝛde ad ipſum clamauerintNumeratr eti⸗ am ⁊ nõ imerito inter ſtulticias ⁊ fatuitates nuncijiſtiꝰ:ꝙ ipſis negocijs licet arduiſſima ſint:nec curat nec cogitat /niſi hoc ſoluʒ ꝙ pe titionem nudam poꝛrigit ⁊ offert deo omnis ignoꝛans. quid illa contineat/⁊ quid per eaʒ petat᷑ Et hec manifeſta ſunt in omibus oꝛan tibus /qui labijs ſuis ſtrepunt/⁊ tumultuant in eccleſijs ſola inania/pꝛoꝛſus ab eis que de ſiderare ⁊ per oronem peteredeberent con⸗ traria cogitantes:⁊ de his que verba oꝛatio⸗ num ſignant nihil omino intelligentes/qᷓ;uis aũt iſta magne ſtulticie ⁊ itolerabiles ſint:nõ ſunt tamẽoꝛationes hmõi contemnende vel abijciende· Iſte em ſunt/quẽadmodum laici litteraum:ſignari/poꝛrigentes ⁊ offerentes ſummo pontificipetitiones ſuas in ſcriptis· cum om̃ino ignoꝛent quidin illis contineat᷑: ⁊ quid in ipſis vel per ipſas petatur · Sũmus vero pontifex/nõ adignoꝛantiam ipſoꝛum/ ſed ad petitionem reſpicit ⁊ attendit· Nec pa rum velleue eſt ꝙ per ignoꝛantiam iſtam in⸗ terdum/ ofonideperit ⁊ oꝛanti:¶ Om̃i em̃ modo ⁊ ſtudioſius ⁊ obnixius q; illud qð etiã non cogitatur · inuenitur:⁊ cum eis que audi uiſti in nuncio iſto/quamoꝛationem dixi / du⸗ plex eſt peruerſitas Pꝛima eſt· quia ſibimet contradicit · Eſt em̃ rectitudo oꝛationum cõ uenientiſſima:vt oꝛans eum/omis/ manum poꝛrigat ad capiendum quod petit:ad queʒ dirigat ſermonem petitionis · Et ita faciunt omes mendicantes ⁊ elemoſynaria benefi⸗ cia petentes · Manu em ⁊ voce in euminten dunt / a quo beneſieri ſibi petunt · ZLibi auteʒ notiſſimum eſt:quia manus in eam parteʒ ex tenditur / in quã tendit ⁊ oꝑatio · Qua ꝓpter qui tantundem agit niſi oꝑa diaboli:ad eum habet extentam pꝛoculdubio manum ſuam ?[ Ab eo igitur petit impleri manum ſuam: cui illam poꝛrigit · Qua ꝓpter contrarius eſt ſibi ipſi · Deuote ⁊ a deo petit beneficium:manuʒ vero ad diaboluʒtendit qua peruerſitate qͥd intolerabilius eſtimaripoteſt · ¶ Secunda ꝑ uerſitas eſt qualis in ludo fieri conſueta eſt · ludo inq; qui vulgariter vocaturludus aſini vbi ad ipſum emptoꝛem doꝛſo verſo ſermo di rigitur:⁊ de pꝛecio aſini cum eo tractatur.Di co igitur quia ad eam partem/⁊ad eas res⸗ Capitulum facies mẽtis obuerſa eſt:⁊ adeas reſpicit q̃̊s cogitat/vel de quibus · Ipſa em̃ cogitatio ſi⸗ ue cogitatus:mẽtis intuitus eſt ſiue aſpectꝰ. qua ꝓpter qͥ ipſo momento oꝛationis ad alia mente intuetur /vel aſpicit:quaſi doꝛſo verſo ad deum:loquitur ipſi ·quere vt ita dicat᷑ aſi⸗ num · Qꝛatio igitur hmõi⁊ ridiculoſa eſt/⁊ ip ſi deo contumelioſa · Quis em̃ foꝛtaſſe iocoſe aut illuſoꝛie cuiq; homini ſic loquitur:vt doꝛ⸗ ſum ad ipſum habeat/⁊ faciẽ ad alia · Iſte igi⸗ tur peruerſitates in oꝛatione ſunt contrariã⸗ tes·ſeu contradictio eius ad ſemetipſum · et ridiculoſitas illuſoꝛia contra deum:que am⸗ be / in ominuncio ⁊ pꝛocuratoꝛe/q;tũ dedece at:qᷓ;tũq; ipſum impediat:nemo intelligens ignorar. eſectun quoq; vocis ⁊ loquele/ Af q́;tum noceat negocijs que per nuncium ge⸗ renda ſunt:manifeſtum eſt tibi:⁊ iam audiui ſti in pꝛecedentibus?quia vox oꝛationis deſi derium eſt· Et quia muta eſt oꝛatio:quevoce caret hmõi · Debilitas vero in deſiderio / ſi⸗ ue cupiditas:raucedo eſt in voce oꝛationis · ¶ Quarta ergo ſtulticia/eſt nuncium mutũ gut raucum ⁊ ſine voce audibili exiſtentẽ/ad eam ſublimẽ curiam mitterepꝛeſertim ꝓtot ⁊ tantis/tanq; arduis negotijs:vt ſunt nego tia animarum.Et quoniã iam edoctus es/p deigratiam/ de oꝛatione · quia ipſa eſt pꝛecio ſiſſimum deſiderabiliſſimum atq; magnificuʒ dei donum:pꝛeſertim cum depurata eſt:⁊ im munis ab imperfectionibus/ ⁊ alijs impedi⸗ mentis que audiuiſti · perfecta vero diſpoſiti onibus qᷓs per me in hoc tractatu audis: Nõ relinquitur tibi ignoꝛare:ꝙ a deo ſtudioſiſſi⸗ me deuotiſſimeq; acobnixe petenda eſt· cum ipſe ſolus auctoꝛ ⁊ doctoꝛ ipſius eſt/atq; inſpi ratoꝛ eſt · ¶ Se cantico peccatricis aĩe· Ca· XXXx Oſt hec pꝛoſe luartertiam perfectionemoꝛati onis· per qua eſt cantio / canticuʒ ccantilena · Manifeſtũ ẽ em̃ · qꝛ pſalmi ⁊ can tica ſᷣm plurimuʒ ſui/orones ſunt· Pꝛeterea Eſa · xxiij · expᷣſſe ðꝛ ad aiam peccatricẽ/ ſume citharã circui ciuitatẽ meritrix obliuioni tra⸗ dita· bñ cane / frequẽta cãticũ vt memoꝛia tui ſit · Eo nãq; ipo ꝙ vocat eã meritricẽ:ipameẽ peccatricẽ clamat aꝑte Queãt ẽcithara quãꝗ ſumè iubet᷑:niſi coꝛ hũilitate excauatũ ac ꝓfũ datũ:⁊ bonaꝝ cogitatõnũ ⁊ affectõnũ coꝛdis ici ſupel conc. ſeus cum ber⸗ pur erot Athuu ulten Micu funde fN: Firt, no⸗ temn abon ¶p et deſhe ſor go 100 hurn fiye M cone⸗ boden Clagn ichen⸗ ihy pann eifi lame caoꝛ pꝛeſſ ltermn peſte mmot tiom ipan iena Nono nodun litua ſopnt cnch cogien brrg⸗ neligens enee unge⸗ audiui nis dec gbepoce tenoſ⸗ Nnonis ummui enie n ege es neao ſſfan, aim ſhoſn da lioſ n iß ſe⸗ nonn Ma ea lune itro⸗ iatui me; Ni dis XxXXIX ſuperius inteſum: ac pꝛeparatũ ad reſonãdũ concentũ quem audit: eet dixi cogitationuʒ ſeu affectionum:non audens dicere virtutũ: cum illas anima peccatrix von habeat · necli⸗ bera poteſtate ipſius ſit/ vt illis tendat ⁊ pꝛe⸗ paret os ſuum tanqᷓ; citharam· humilitatem vero intellexit · De qua dicit Bernardus:qͥa eſt humilitas quã veritas parit · Et ẽalia hu⸗ militas quã charitas parit · Facile eſt autem vnicuiq; peccatoꝛidepꝛimere coꝛ ſuum/ac ꝓ fundari ſub mole vitioꝛum ⁊ peccatoꝛum ſuo rum:⁊ euacuare ipſuʒatq; exinanire a bonis virtutum/⁊ bonis meritis · quod non eſt ali⸗ ud q; cognoſcere vel recognoſcere vacuita⸗ tem ſuam ⁊ paupertatẽ:atq; ſentire vacuum a bonis / quibus deberet eſſe pleniſſimum · ¶ Pꝛoinde cogitatiões bonas quibus ſe ac⸗ cuſet peccatoꝛ:miniſtret ei conſcientiam / fi⸗ deſq; etiam moꝛtua ſacrate doctrine · cuiꝰno ſtris tempoꝛibus tanta copia eſt Affectiones quoq; bonas/quales ſunt timoꝛ/pudoꝛ/ira/ 7 doloꝛ / de quibus in pꝛecedentibus / decem numerate ſunt ipſa vitia ⁊ peccata:ea intue⸗ ri volentibus copioſe miniſtrant · Ethoc de⸗ clarabo tibi:licet per occaſionem hoc faciam Sunt nanq; huiuſmodi cogitationes ⁊ affe⸗ ctiones de benedictionibus dulcedinis:qui⸗ bus deus pꝛeuenit illos/quos ad gratiam pe HB nitudinis illuſtrat ⁊ pꝛeparat.¶ Si queratur cuiuſmodi cantionemvel canticum/cantare iubetur meritrix iſta · Reſpondeturꝙ cantio iſta vt plurimumhabet lamẽtationem/⁊ ve· parum aũt ⁊ vel modicũ carminum · Decem em̃ ille affectiones/quas pꝛenumeraui tibi/ lamentatoꝛie tantũ ſunt/⁊ maloꝛum que pec catoꝛes in ſeipſis ſpiritualiter patiuntur:ex⸗ pꝛeſſoꝛie · Et quoniã peccatoꝛ /vere ſpiritua⸗ liter moꝛtuus eſt/a malis ſuis obſeſſus etop⸗ pꝛeſſus:que vox decet eũ niſi lamentaria/ et maloꝛũ ſuoꝛũ expꝛeſſoꝛia:?magnum autẽ ini⸗ tium vite eſt peccatoꝛilamentari/⁊ lugere ſe ipſum · Et magna ſperatio atq; appꝛopinqua tio ad reſurrectionem ⁊ vitã:iĩmo vite nouita tem que eſt vita gratie:qua .ſdeo grate ſiue gratioſe viuitur· Et debes ſcire/quia quẽad modum in citharis ⁊ alijs inſtrumentis/ma⸗ gnitudo concauitatis atq; pꝛofunditatis:re⸗ ſonantiã adauget atq; dulcoꝛat:Sic in citha ra coꝛdis:humilitas quã pꝛedixi · qto em̃ ſiue cogitatiõibus ſiue affectibus magis ſe humi⸗ lat ⁊ depꝛimit peccatoꝛ coꝛam domino:tanto ipſi gratius ⁊ acceptius reſonat in oꝛatiõe co ram ipſo· Quẽadmodũ dicit beatus Hiero: HNihil adeo deo diſplicet in peccatoꝛe:vt cer⸗ uix erecta poſt peccatum · ita nihil ei gratius in eodem/q; curuatio vel humiliatio eiuſdeʒ ſub mole peccatoꝛũ ·ſicut legitur Baruth.j· Anima que teſtis eſt magnitudine mali ⁊ in⸗ cedit curua ⁊ in infimis ⁊ oculi deſicientes/⁊ ganima eſuriens:dat tibidñs gloꝛiã ⁊ iuſticiã Etũ em̃ pꝛo peccatis ſuis ſemetipᷣm humili at/ſub potenti manu dei:tm̃ ſuꝑ ſeipᷣm ſiue in ſeipſo deũ exaltat · Otũcũq; ſemetipſum in eis ⁊ pꝛo eis deſpicit atq; viuificat · tantũ in ſe metipſo deũ honoꝛat · Similiter ⁊ quãtum ſe metipſum confundit in peccatis ſuis/⁊ pꝛo il lis:tantũ deũ gloꝛificat:tantũq; gloꝛiam dat deo in ſemetipſo· Dat ei⁊ iuſticiã:cum ſe iniu ſtecontra ipſum egiſſe fatetur/recognoſcit Dat ei ⁊ iuſticiam/cũ vitia ſua ⁊ peccata ſibi ſoli attribuit:non facto / nec conſtellationi/ nec ipſideo contra eos qui naturã malã eum creaſſe blaſphemant:Et quoſdam planetas malos creatos fuiſſe/infauſtoſq; ⁊ infoꝛtuna tos/⁊ ad nocendum naturaliter id eſt· ißa na tura ſua potentes ⁊ pꝛodeſſe nõ valentes de lirant:Quẽadmodũ de Saturno et AMarte aſtronomi fatidici/mentiti ſunt ⁊ ſcripſerũt Dat deo iuſticiã qui ſe iuſtiſicatione ⁊ vltiõe diuina / dignüũ eſſe confitetur · ipſumq; deũ iu ſte acturũ ſecũ pꝛedicat:ſi vitia ſua ⁊ peccata placeat vindicare:Curua incedit ⁊ in infimis anima/que nec etiã audet oculos leuare ad celũ pꝛe confuſione .quia celo ſpꝛeto eiuſq; fe licitate/infernum ⁊ eius toꝛmenta eis pꝛetu⸗ lerit· In hac em̃ reſonãtia · Pꝛima choꝛda de bet reſonare/ fides· Et pꝛimum quattuoꝛ ſo⸗ nos ſiue voces de imẽſitate incogitabilis lar gitatis ⁊ benificentie dei:vbi pꝛimus ſonusẽ recogitatio beniſicioꝛũ / ſeu donoꝛum nature Secundus recogitatio veniarum:quibus re miſſe ſunt nobis tam culpe q; pene · Tertius recogitatio gratiarum/perquas ad decoꝛeʒ diuine ſimilitudinis refoꝛmati ſumus:Quar tus / recogitatio gloꝛiarum / ſeu hereditatis eterne:in qua ius hereditarium nobis in ba⸗ ptiſmo collatum eſt· Muta ſine voce atq; ſo⸗ no eſt / vel debilis ⁊ pene rupta choꝛda fidei: que ſonos iſtos inceſſanter non reſonat./et idubitant in eis et apud illos ſic reſonatchoꝛ da fidei:quibus data eſt ſcientia ſalutis· Poſ ſibile ẽ tñ tibi ⁊ aliter diſtinguere ⁊ aſſigre ſo⸗ Capitulum nos fidei · vt pꝛimũ ponat᷑ recogitatio ſingula ris illius acſtupendi beneficij/ vicʒ incarnati⸗ onis ac paſſionis chariſſimi ac benedicti vni⸗ geniti filijdei · ¶ Deinde benefſicioꝛum/que per ſacramenta nobis inceſſanter vel collata ſunt vel tribuuntur · In quibus ſuꝑ omnem admirationem/ẽ ſacratiſſime euchariſtie ſa⸗ cramẽtum · ¶ Tertius recogitatio beneficij doctrinarum ⁊ reuelationum/quibus erudi ti ⁊ docti ſumus de ſecretis ſapiẽtialibus / de quibus non fecit deus taliter omni nationi · ¶Quartus ſonus eſt recogitatio diuitiaruʒ patientie ⁊ longanimitatis dei:per quas tam magnatos ⁊ malos /in tot ⁊ in tam malis/tã⸗ diu tam benigne /tam miſericoꝛditer / tã dul⸗ citer ſuſtinet/⁊ expectat:miriſq; ⁊ ineffabili⸗ bus ſibi ſoli notiſſimis vijs ⁊ modis:ad miſeri coꝛdiam ſuam ⁊ gratiamreuocare ⁊ reduee⸗ re/q;tũ in ipſo eſt non ceſſat· Interdum autẽ obſtinatiſſimos ⁊ duriſſimos/ ⁊ obduratiſſi⸗ mos/a om̃ino rebelles:conuertit adſe · id eſt iuſtificat · Quidputas coꝛaʒ deo cogitat:qui iſta negligit cogitare? Licet igitur choꝛdam vnam iſtius cithare fidem dixerim:non incõ⸗ ueniẽter tamẽ pſalterium decachoꝛdum dici poteſt · Decem vero ille affectiões que tibiſu perius nominate ⁊ numerate ſunt:pſalteriũ decachoꝛdum rectiſſime nominatur· in quo tanto iucundius deo pſallitur: quato maioꝛi anguſtia coꝛdis / decemilli ſoni reſonãt in eo⸗ dem · Et ne mireris ſi fracta cithara/et nerui debiles ⁊ non bene tenſi:debitum ⁊ perfectũ concentum non reddunt vel reſonant · Coꝛ confractum cithara fracta eſt · Confractum inq; fractione de qua legitur Ecẽ̃i · xxj · Coꝛ fa tui quaſi vas confractum/⁊ omnem ſapienti am non tenebit · Nerui debiles ⁊ pene rupti/ gratie pꝛeparatoꝛie ⁊ benedictiones dulcedi nis:quidem quibus pꝛeuenit ⁊ pꝛeparat nos dominus .· pꝛeparat inq; ad gratiam peniten⸗ tialis iuſtiſicationis · Et ſunt reuera initialia quedam adiutoꝛia adillam· HHi quattuoꝛde⸗ cim ſoni/ cum de cithara coꝛdis ſonuerunt:li cet debiles / licet exigui:auribus tamen miſe⸗ ricoꝛdie dei/iucundum ſonant:⁊ ad ipſuʒim⸗ petrant:vt memoꝛia ſit meritricis obliuioni tradite· Cũ vero perfecta fuerit cithara coꝛ⸗ dis:⁊ neruis omnibus debitis conuenienter pꝛeparatis ⁊ oꝛdinatis:erit coꝛhumanũ pſal terium iucundum /ſimul cũ cithara/ reſonãs ab inferioꝛi·hoc eſt pꝛo liberationea malis/x E etiam pꝛo condemnatione impioꝛum / gratia rumactiones / benedictiones / collaudatio⸗ nes/⁊ gloꝛificationes · Aparte vero ſuperio⸗ ri:pꝛo omni largitjone beneficioꝛum hec ea dem vel reſonans a pꝑte inferioꝛi / dei iudiciuʒ iuſtiſſimum ac per omia laudandum· A par⸗ te vero ſuperioꝛi miſericoꝛdiam· Aiſericoꝛ⸗ dia nanq; dei ſuper om̃ia opera eius eſt · ſicut legitur in ps· Et miſericoꝛdia ſuperexaltat ĩ iudicio · ſicut legi᷑ Jacobi.j· pꝛopter hocergo dictum eſt in ps·miſericoꝛdiam ⁊ iuſticiã can tabo tibi domine · In penitentibus ⁊ etiaʒ ad penitentialem gratiam conantibus / conue⸗ nientiſſime ſunt: omnibuſq; pijs viribus au⸗ ditu iucunde · Septem reſonantie exterioꝛes quas pꝛeaudiuiſti ·ſcʒ gemitus / ſuſpiria / eiu⸗ latus/⁊ planctus/clamoꝛ qualis eſt vlulatus deinde ſingultus/atq; rugitus/an putas / ſu per om̃em cogitationem ⁊ ãmirationem mi⸗ ſeratoꝛem largiſſimum / deum continere poſ ſe aures ſuas / aut auertere abhmõi concen⸗ tibus: An putes aliquem in omibus illis exer citibus / pulcherrimarum ſublimiumq; mili⸗ tiarum celeſtium:continere poſſe vocem oꝛa tionis ⁊ depꝛecationis/qͥn qͥ eã emittatur vt ⸗ pꝛoſit oꝛantibus:¶ Sciendum autem eſt tibi quia quẽadmodum choꝛde ſeu nerui littera⸗ les / in cithara litterali /ſeu alio quocunq; mu ſico inſtrumento:binatim oꝛdinãtur atq; ten duntur ˖ T ꝓpter hoc bini ⁊ bini reſonant · Sic ⁊ in citharaiſta ſpirituali / virtutes omnes bi⸗ ne ⁊ bine inuicem connexe ſunt:ſibiq; inuicè᷑ adiuuant /ſicut legitur de alis animalium ſe inuicem tangentibus Eʒech.j· Exempli gra tia amoꝛ bonoꝛum ⁊ odium maloꝛum:ſpeset timoꝛ:continentia ⁊ abſtinentia · magnificen tia ⁊ humilitas · ⁊ adhunc moduʒ ſe habet de alijs· Et attende concoꝛdiam ipſarum ad in⸗ uicem·quia vnaqueq; diſcoꝛdaret⁊ male per ſemetipſam ſonaret/lmodiſſonaret niſi alte⸗ ra alteram moderaretur ac temperaret vład iuuaret · Aanifeſtum eſt enim tibiqualit ab⸗ ſtinentia continentiam adiuuet · rumpit᷑ em neruus continentie aut vehementer debili⸗ tatur et depꝛimitur ſonus eius:ſi abſtinentia illum non adiuuet et confoꝛtet· Hotum eſt vnicuiq; noſtrum qualiter comeſſatio et ebꝛi etas repugnent continentie / aut interdum extinguunt · enter enim mero eſtuans / vt dicit Hhieronymus · Facile ſpumat in libidinẽ Similiter ⁊ ſpes in pꝛeſumptionem eleuaret renn ſilli in gbie N inin nel ſeoſt galaus lereſe ſicor o furrt ſorit fumns ret ſoͤeſt gen 6 wn dene thar⸗ dulit deica ſiſc⸗ flo hx inpeen⸗ Fuuten honet⸗ Grn ſis de lto Etpe fancd inſcun ſcurn. hulnen fegite Nquo Mlire Venen fuman haben eſepo⸗ gunpu Neyene tytſol cnof Mpaa ſctih Mrſalta Nad cgnd⸗ gend⸗ beten icen App⸗ ſenco⸗ ſar Ai cergo⸗ dicn nchad (Me⸗ asan⸗ nenores ieu⸗ brus nenme⸗ nerepo⸗ ioncen⸗ gllseper lenor ur fſte nero⸗ cn ten rD wesbi⸗ Gimid aunt mion rſen gin Me Ain⸗ eper Ae⸗ ad ted⸗ npiten rehl⸗ nonta cu etebꝛi erdum ns/N widme MKZ zʒzz— ? S ſonum ſuũ:niſi eãtimoꝛ repᷣmeret t modera⸗ retur · Zimoꝛ vero in deſperationẽ rueret:ni ſi illũ ſpes ab imo fulciret ⁊ ſuſtentaret · ſichu militas in vilitatem abiectionis ſemetipſam abijceret niſiillam magnifientia ſuſtẽtaret· Ipᷣa qᷓ; magniſicẽtia:ne nimis ĩ altũ pꝛoſiliat ⁊ in ſuꝑbiam ſe eleuet:ab humilitate pᷣmitur ⁊ in rectitudine ſuioꝛdinis retinet᷑ · ſicut inue nies in amoꝛe ⁊ odio · Nõ em̃ eſt poſſibile bo⸗ na laudabiliter ꝑ om̃ia facere/ cuſtodire/ nu⸗ trire/atq; defendere ꝑom̃ia amoꝛe bonoꝛũ · niſi contra mala pugnet᷑ aſſidue:niſi eis reſi⸗ ſtatur viriliter:qð ꝓpꝛie ac ꝑſe odij eſt malo⸗ rum · Eodem modo necmala impugnabunt foꝛtiter/nec reſiſtet᷑ eis viriliter:ſiamoꝛ bono rumad h̊B non adiuuerit · Siem bona nõ amẽ tur:ꝑ que malis reſiſtit/⁊ mala repelluntur: nõ eſt poſſibile vt contra ea laudabiliter pu⸗ gnetur & ſi querat quis de ipᷣa fide:quam vtutẽ habeat ſociã ⁊ cõnexam:ac ſi quereret᷑ de neruo fidei /quis ei neruus alius in iſta cy thara aſſociet᷑:Eidem rñdeo in hoc·qꝛ diſcre dulitas erroꝛis et impietatis / eſt choꝛda:q̃ fi- dei cõiungit᷑ in cithara iſta vt exhac tamhoꝛ⸗ rifica deteſtatione/nõ ſolum declinant᷑ erro⸗ res hmõi ·ſed etiam abijciunt᷑ · Et om̃is erroꝛ impietatis/tanqᷓ; venenũ moꝛtiferũ abijcit᷑ ꝑ vᷣtutem iſtam atq; declinat᷑ ⁊ fugit᷑ ⁊ etiam ab hoꝛret᷑ · ¶ Si quis aũt obijcere voluerit· quia contrarioꝛũ eadem eſt diſciplina/⁊ idem ſen ſus · Rñdeo in hoc /quia alius motus eſt ꝑſe⸗ cutio erroꝛis ⁊ impietatis/⁊ odiũ · alius inſe⸗ cutio ſalutarium credulitatũ/⁊ amoꝛipſarũ · Et poſſibile eſt vt aliquis peritus ſit in pꝛocu randis ⁊ educendis egritudinibus: omnino inſcius ſanitatis pꝛocurande vel inducende ſicut manifeſtũ eſt in bellatoꝛibus multis/qͥ vulnerare ⁊ occidere doctiſſimi ſunt· Sana⸗ re aũt ⁊ a moꝛte ſuſcitare pꝛoꝛſus ignoꝛant· Sic quoq; poſſibile eſtvt aliquis deveneficis acquirendoꝛũ: conficiendoꝛũ acuendoꝛũq; venenoꝛũ habeat peritiã/eoꝛũq; poꝛrigẽdo⸗ rum aſtuciã:ſanadi aũt a leſionibus earũ nõ habeat licentiã · Cauſa aũt in hoc indubitant᷑ eſſe poteſt/vt animo ſolo nocendi vel vni vel pluripus ſtuduerit /vt in talibus fit · Et aliud de venenis ſcire nõ curauerit · poſſibile nãq; eſt vt ſolo odio alicuiꝰ ꝑſone vel aliquarũ in⸗ ductus fuerit ad hoc:vt talia fieri vellet·Cuʒ aũt pſalmi cantiones vel cantica ſint · Mani feſtü eſt ꝙ qui pſallunt/vel pſallentes audi⸗ unt ſaltaredebent:quẽadmodũ laſciuihoies ⁊ mulieres /ad auditum cantilenarũ turpiuʒ ſaltant / id eſt geſtulationibus coꝛpoꝛũ ſuoꝛũ rñdent modulationibus quas audiunt ·ſicut dicit veritas Matthij · Cecinimꝰvobis ⁊ nõ ſaltaſtis · lamentauimus vobis/⁊nõ ploꝛaſt Saltationes igit᷑ iſte ſunt motus ſpũales:q⸗ bus moueri debemus /⁊ ipi pſallentes et ps· ab alijs audientes:Exempligra cum pſalmi diſtrictionẽ diuine iuſticie ⁊ vltionis reſonãt: timoꝛe debet concuticoꝛ ⁊ deoꝛſum poniCũ aũt miſcðiam:debet ſpe erigiſurſum· Cũ aür honoꝛẽ ⁊ gloꝛi dei reſonant:gaudio dilatari vt de beatitudine pᷣmiſſa dilectoꝛũ ⁊ electoꝛũ ipſius:deſiderio ⁊ amoꝛe illius coꝛ accendit: Etꝑ viamiſtã currit res in omibus pſalmis ⁊ pſalmodijs· vt quid em̃ in ipſo pncipio pſalmi nominat᷑ tibi beatitudo/cũ dicit᷑ · Beatusvir niſevt deſiderio ⁊ amoꝛe in illam ſaltes velin ſileas. Deinde ꝓpter ſimil cauſam denomi⸗ nat᷑ tibi virilitas· vt a puerilitate aninii diſſili as:⁊ virilitatem tanq; ꝑfectionẽ tibidebitam concupiſcas · Sic ꝓpter eandem cauſam ſub ſequẽter dicit᷑ tibi. Qui nõ abijt in conſilio im pioꝛum ·miſeria eſt quã beatitudo ⁊ virilitas a ſe pꝛocul expellunt · Nominat᷑ ergo tibi ſub negatione:vt ab ea declines ⁊ fugias animo atq; pꝛopoſito:qui beatitudine ⁊ virtute tan qᷓ; inſeꝑabiliter annexum ipſis / diligas ⁊ tene as · Nec dubites qͥn coꝛꝑ om̃ia bñ diſpoſitum ⁊ a ſeruitute coꝛruptionis plene ⁊ ꝑfecte libe rum ad auditum pſalmodie congruentibus illis motibus moueat᷑ · Alioqn qui vel pſallũt vel pſallentes audiunt onos lyros ſuntid ẽ· aſini ad lyram·qui cõcentui lyre vel cithare nullo motu geſticulationis reſpõdere noꝛũt· Cauſa autem in hoc eſt quia ipſam ſuauitatẽ concentus huius non ſentiunt:heu qt onos lyros/et aſinos inſenſibiles habet hodie ſan⸗ ctus Dauid:ĩmo ſpirituſſanctus ad citharaʒ ſuam ⁊ pſalterium ·qui nihil pꝛoꝛſus ſpiritua⸗ lis armonie ibiſentiunt · Mihil de his que per pſalmos ſpirituſſanctus omnibus loquitur/ intelligunt vel etiam cogitant:Et quodẽ ma ioꝛis abſurditatis / ipſas voces pſalmoꝛum ita ruditer:adeoq; inepte reſecant et vocife rant:vt voces eoꝛum a rudibus aſinis differ⸗ re valde modicum videntur:Quod ẽ de his qui milicie clericalis ſtipendia tam auide cu⸗ piunt:qᷓ; diſtricte exigunt et quanta diligen⸗ tia nũmos ipᷣos bladũ ⁊ vinũ q̃ rõne hmõi mi licie ſibidebere:ipudẽtiſſime aꝑtiſſimeq; mẽ tiunt᷑:q nõ ſolũ voce pſallere negligunt coꝛa Capitulum dño:ſed etiam pſallentes impediunt · ⁊ pꝛo ſa cratiſſimis pſalmis fabulis in choꝛo reſonant vtinã attendant/quia fures ⁊ latrones/⁊ cõ tra deum ⁊ contra aĩias quibus pſallendo ſuf fragari debuerant ſe exhibent. dum ſine cau⸗ ſa ſtipendia ꝑcipiunt/vel quod mai eſt rapi⸗ unt · ¶Pꝛopter hanc cauſam vicʒ qꝛ pſalmo⸗ dia theſaurus eſt/continẽs aurũ ⁊ gẽmas di⸗ uitiarum ſpiritualiũ · Et apotheca ſpũſſancti eſt continẽs aromata omniũ donoꝛũ vᷣtutũz- gratiarũ · Statutũ eſt in eccleſia dei/vt ſuper om̃es ſcripturas/liber pſalmoꝛũ frequentet Nulla em ſcriptura de veteribus/que mentẽ humanã ita ditare ⁊ replere ſufficiat · Nulla ẽ medendis animarũ languoꝛibus/ conſolan⸗ dis / confoꝛtandis/ ⁊ delectandis animabus humanis adeo potens aut efficax· Süt ⁊ mul te ſpũales virtutes ⁊ ꝓpꝛie:que alibi ⁊ docen de ⁊ diſcende ſunt· Theſauri igit᷑ tam pꝛecio ſi/tanq; nobiles/a ſpũſancto ꝑpſalmos etin pſalmis oſtendunt᷑ puocemur ad amoꝛem⁊ deſiderium ipſoꝛũ · Apotheca ſanctiſpũs co⸗ ram nobis in eis aꝑit ⁊ exponit:nõ ſolum ad medelas vt pᷣdixi:ſed etiaʒ ad delicias/ quas illi ſolum noꝛunt quibus datur eas ſentire · Quid intelligat ꝑ vitulos labioꝝ· Ca· XI. quarde ofone ſᷣm qðipſa eſt vitu ſe videt᷑ vitulus labioꝛũ in vltimo Oſee vbi OAduicit · Reddemus vitulos labioꝛũ noſtroꝛum Cui cõcoꝛdat Apłus in vltimo ad heb · dicẽs Per ipᷣm ergo offeramus hoſtiã laudis ſemꝓp deo . i· fructum labioꝛum confitentiũ nomini eius · Abuſiue nãq; vltra modũ intelligentur vituli labioꝛum / vituli labijs pꝛomiſſi · Dico igit᷑ quia in vitulo intimũ eſt medulla/omibꝰ alijs q̃ vituli ſunt guſtu ſuauioꝛ:· Deinde car⸗ nes tertio oſſa :quarto piguedo qͥnto pellis· Et ſimiliter in ofone intimũ decq; placitiſſi⸗ mum ipſa pietas/ oꝛantis / intentio ſiue volũ tas pncipalis obtinendi quod ꝑoꝛationẽ im⸗ petrariintendit᷑· Et ꝓpter hoc quiabſq; intẽ tione oronẽ dicit vel recitat/ipſam potiſſima ſua ꝑte mutilat ⁊ detrũcat:Cogitareigit᷑ de⸗ bet apud ſemetipᷣm atq; foꝛmare/quid ei per oronem querendum vel petendum ſit:d G; em̃ oꝛandus eſt deus/vt veniam gratiam/⁊ gloꝛiam/⁊ cetera bona data ſua ꝓut ipſe no⸗ uit expedire largiat᷑ oꝛantibus:⁊ his pꝛo qui⸗ Oſt hec pꝛoſe lus labioꝛum · Nihil em aliud poſ⸗ bus oꝛat᷑· ſi quis nihil hoꝛũ intendat ꝑ vo ciferationem oronis:ſtrepit indubitanter et tumultuat᷑ in eccleſia dei oiĩnoa deo nihil pe⸗ tens · Qua ꝓpter nec oꝛans eſthomo hmõi: cum om̃is or̃o pexitio ſit/ſicut in pᷣcedẽtibus audiuiſti: Intende aũt quia non eſt neceſſe/ vt om̃is oꝛans intendat certe ⁊ determinate aliquid iſtoꝛũ que pꝛedixi · Multiem̃ vniuer⸗ ſaliter vel generaliter / intendunt ꝑ ofones bona data dei ˖ nõ cogitantes ſingulariter de venia aut aliquo alioꝛũ:q;to autẽ feruentioꝛ fuerit intentio hmõitanto erit medullata ma gis or̃o N oſſa eius medulla pinguioꝛi refer⸗ ta ¶ Oſſa vero in ofone/ foꝛtitudines ſunt qͥ bus ſuſtantari ⁊ defendihabet of̃o · Difficili⸗ mum quipe eſt muſcas irruentiũ cogitatio⸗ num/ab ofone abigere:eẽq; impedimentis om̃ibus depurare / depuratq; ſeruare ˖ AMa nifeſtum aũt eſt tibi contra om̃em difficulta⸗ tem/foꝛtitudinem eſſe neceſſariã · ſicut dicit Ariſtoteł quia virtꝰ⁊ ars circa difficilima ſũt ¶ Neceſſaria eſt vt alia ſoꝛtitudo /contra te⸗ dium ꝓlixitatis:a quo multiex oꝛantibꝰ vin⸗ cuntur:qui vix inceptam oronem conſũma⸗ re ſufficiunt:. Interdũ aũt ⁊ a cepta ſtati de⸗ ſiſtunt Eſt ⁊ alia ſoꝛtitudo neceſſaria/ con⸗ deus interdum dare quod poſtulatr᷑ ipſa dila⸗ tione coꝛ pꝛeparantis ⁊ aptans ad recipiẽdũ ſicut dicit Augꝰ ſuꝑillud põ· Concupiuit aia mea deſiderare iuſtificationes tuas in omni tempoꝛe dicens ibi/ꝙ vt tu voles implere ſac cum vel ventrẽ / aliquo bono velpcioſo:diſtẽ⸗ dis illum atq; dilatas vt capatioꝛem ipſumef ficias: Sicdeus volens implere coꝛtuum/di⸗ ſtendit illð atq; dilatat longo deſiderio:vt ca patius id/eius quod petitur efficiat· Contra moꝛam igit᷑ ⁊ dilatione iſtam:neceſſaria ẽ foꝛ niudo quedam: que ꝓpꝛio nomine longoni⸗ mitas aſpellat᷑ ¶ Eſt ⁊ alia foꝛtitudo neceſſa⸗ ria contra iram quãdã ⁊ ipatiẽtiam:qua mul dicentes quid facerem hic aridus ⁊ frigidus coꝛde duro ⁊ vacuo ab om̃i gratia deuotiõis · Hhi ꝓculdubio ignoꝛant ofonem ⁊ deuotionẽ dona gratuita eſſedei · ⁊ vthoc ipſuʒ addiſcut nö ſtatim eã cũ volunt obtinent· Inſinuatur igit᷑ eis ꝑ hoc:vt ea petere diſcant ⁊ aſſueſcat Interdum aut ⁊ qta difficultate obrineant᷑. ipſa exꝑientia edocent᷑· quaſiem pꝛeda qᷓdaʒ ti eouſq; exagitant᷑ ? deficiunt: vt vix ꝓſtra⸗ tiad ofonẽ/ ab ea ſtatim exurgat: ꝓeo ꝙ gra tia oronis ⁊ deuotionis eis nõ ſtatim tribuit᷑: 4 Fara Plur Humd piuu purn⸗ ulal obn u (Eke⸗ P unsat ggekrun fgirae oma aumin munnt dake⸗ pingun lis vee entest qved⸗ vocan deque gtels ſlennt ooor uppcie Mruun ſſenntt⸗ ſitcume Gnnis coinge weide ſeyent deuori deſinit⸗ nende fereoſt laoeuor hroe gulgvidet heftuvnon hararsi ellsplen hoſtultn tqdeo⸗ iſetumen Nggnon Nmmo. Gryelfn npert h ſelftuuiee inmope e Merg hlbe eee eteſe emnimne Ihiuer⸗ ofones erde lennoꝛ lnmn uneer⸗ Gſnt Oſci⸗ Crano⸗ Alpenne eche faltn⸗ fondt Cunaſin mate⸗ mub'nn⸗ Confira⸗ ſrioe⸗ a⸗ Ttenmn * ſadla⸗ pici⸗ it aia nocni gaeſac Nodſt⸗ jipſuna unn- menn niſn ⸗ ella⸗ ☛ã 1 Rrn girbunk:. os. noron ccet tuatur Eneant⸗ hhin P gratia oꝛationis ⁊ deuotionis interdum ra⸗ pitur a deo/⁊de mecdho irruentiũ cogitatio⸗ num duricieq; coꝛdis in quadã violentia eri- pitur · ſicut dicit Seneca · vix datum pꝛedam putato · Inpꝛobitate igitur ⁊ impoꝛtunitate vult a ſe eripi gram ofonis miſericoꝛs deus⸗ ⁊ vt obtenta gratioꝛ ⁊ carioꝛ habeat᷑ · iuxta il⸗ lud:.Gratioꝛ eſt fructus q; ſpes ꝓductioꝛ edit ¶Eſt ⁊ alia foꝛtitudo oronis/⁊eſt quaſi gra⸗ uitas quedam cõtra leuitatẽ coꝛdis:que tan ta eſt in aliquibus ſtultis ⁊ indoctis:vt nõ ꝑ⸗ mittat eos ea/vti/niſi ad modicũ ⁊ bꝛeue/ cũ illam adepti fuerint · tũc em ab ofone ſurgũt cum in ea potiſſimũ eſſet ĩimoꝛanduũ ⁊ potiſſi mum inſiſtendum eidẽ:Hhoc aũt eſt quia cum datr eis gratia oronis abundans deuotione pinguis ⁊ lachꝛymis irrigua:cũ tantis bonis eis vtendũ eſſet:ĩmo cũ tam bonoſic impati⸗ entes ſunt tanti boni:quod pꝛoculdubio eſt quedam felicitas:tunc nãq; datus eſt eisad- uocatus gratioſiſſimus ⁊ eloquentiſſimus: de quo nõ ĩmerito ſperare poſſunt ꝙ obtine- at eis quicqͥd petunt: Ipſi aũt tunc imponũt ſilentiũ/⁊ vocẽ eius interrũpunt:⁊ cum gra⸗ tioſioꝛem ⁊ magis ꝓpitiã habet audientiam/ atq; cũ efficacius allegat cãm ipſoꝛũ:os eius obſtruunt/imo quod deterius eſt/ ipᷣm moꝛ⸗ tificant ⁊ extinguunt:Qui em̃ tunc oꝛare de ſinit cum ei bñ eſt in oꝛatione ⁊ deuotiõe ⁊ la⸗ chꝛymis:oꝛationẽ indubitanter moꝛtificat et extinguit· etiã eo temꝑe quo vtilius ⁊ efficaci us eidem inſiſterct᷑ · Ille vero qui ſentiens in ſemetipſo/pauꝑtatem omimodam⁊ defectꝰ deuotionis ⁊ lachꝛymarũ:⁊ ꝓpter hoc oꝛare deſinit / vel deſiſtit:inſaniſſimus pauꝑeſt/qui mendicare/⁊ panẽ ceteraq; ſibi neceſſaria ꝗ⸗ rere differt· Diues em̃ indubitanter eſt qͥgra tia deuotionis ⁊ lachꝛymarum abundat· ¶Chmõi etiãhomo eſt ea ſtulticia laboꝛat:vt quia videt hauritoꝛiũ ſuum vacuũ:ad fonteʒ vel fluuium pꝛo haurienda aqua ire contẽnit paratus ire vt dicit ⁊ haurire cũ hauritoꝛium eius plenum viderit/aut ſenſerit: Pꝛoculdu bio ſtultus hmõi ſpmſcm̃ eſſe fontem oronis atq; deuotionis ⁊ omniũ gratiarũ neſcit:ipᷣm eſſe flumen cuius impetus letificat ciuitatem dei · Ignoꝛat inſipientiſſimus coꝛſuũ eẽ hau⸗ ritoꝛium quod oꝛando in fontem iſtum imer giltur vel mittit᷑:vt inde gratiaruʒ muneribꝰ impleat᷑ · Non videt ꝙ oꝛando ad fontem iſtũ vel fluuiũ accedit᷑:vel venit᷑:vł potius ad coꝛ iſte fons vel fluuius attrahit᷑ · ſicut ipſe ſpũſ⸗ ſanctus ꝑps:nos docuit dicentem· Os meuʒ opui ⁊ attraxi ſpm̃ · Et ẽtertia ſtulticia/huius qqui frigiditatẽ coꝛdis ſuiſentit/⁊ ad caminuʒ apwꝛopinquare nonvult · Donec illud ſentiat calefactum:Ignoꝛans pꝛoculdubio ſpmſcm foꝛnacem eſſe ⁊ caminũ ſpũalis ardoꝛis / vita lis ⁊ viuifici caloꝛis· Ignoꝛat etia/quia oꝛan⸗ do ad foꝛnacemiſtã ⁊ caminum pꝛopinquat᷑· Et in appꝛopinquatione ipſius vicʒ/imo pꝛe⸗ ſentia coꝛda pꝛimũ tepeſcũt /deinde caleſcũt tertio vero flameſcunt· Quis adeo ſtultus ẽ qui dicat ſuſtinebo frigus iſtud moꝛtiferum/ longius a foꝛnace:nec appꝛopinquabo ad illã donec plene fuero calefactus · Cum aüt perſe cte caleſactum me videro:apꝛopinquabo ad illam: ¶ Et eſt quarta ſtulticia hoĩs huiꝰ· Ip ſe em̃ eſt quẽadmodũ ſtultiſſimus qͥ videt ſe ventre vacuum/⁊ refectione admodũ indi⸗ gentem/menſamq; reſertiſſimã in conſpectu ſuo poſitam ⁊ paratam·⁊ dicere nõ erubeſcit nõ accedã ad mẽſamiſtam/donec ventre ple nus fuero ⁊ opipare ſaturatus. ¶ Quid em̃ aliud eſt homo / coꝛhabens gratia deuotiõis vacuũ:niſihomo ventre ſpũali ab eſcis ⁊ po⸗ tibus ſpũalibus vacuo?:Quis aũt ignoꝛat/ni ſi inſipientiſſimus / in of̃one ventre hmõi ci⸗ bis ⁊ potibus repleri ſpũalibns:ipᷣmq; hoĩeʒ ibi ſpũaliter ſatiari?: Qua ꝓpter maniteſtũ ẽ/ quia miſerrimus erroneus eſt qui ꝓpter hoc ad menſam refectionis ſpũalis/que ẽ opulen tia ſpũſſancti/ad eam ꝑor̃onem accedere ne gligit/quia ſe vacuũ ab hmõi alemẽtis ſentit ſimilis eſt ſtulto qui fame ſe perire ſentiens/⸗ ad menſam opiparã vt in ea comedet ⁊ refici atur accedere cõtemnit:Eſt ergo negligẽtia hec ⁊ toꝛpoꝛ infirmitas hmõi que etiaʒ viros religioſos interdũ reuocat/⁊ auertit/⁊ ĩ pau pertate pᷣnominata detinet · Irrüũpenda igit eſt aliqua foꝛtitudine iſta infirmitas: Quiag iſte foꝛtitudines quas nominaui tibi oꝛatiõi neceſſarie ſunt vt eam ſuſtentent ⁊ ſulciant: eamq; foꝛtem ⁊ robuſtã efficiant:nõ imerito oſſa oronis vituli nominantur ·hec ſunt oſſa medullã pie intentionis ⁊ oronis continẽtia/ foꝛtiq; ꝓtectione cuſtodientia · Carnes vero iſtius vituli / intellectus ſunt ⁊ cogitationes/ que verbis or̃onis ſignant᷑ · Pinguedo vero carnium hmõideuotioeſt / nec obſiſtit qð dic̃ Gregꝰ.ſuꝑ verbum illud ps:holocauſtum tu um pingue fiat · dicens:quia holocauſtũ pin⸗ gue fit/cum bonũ opus quod agit᷑ etia lachꝛy mis irrigat᷑ · Lachꝛyvme nanq; / nõ deuotio ip ſa ſunt:ſed ex deuotione ꝓfluunt ⁊ ꝓcedunt ¶Pellis aũt vituliiſtius /ipᷣe ↄtextꝰ ⁊ ſeries 9 B Lapitulum verboꝛũ ofonis eſt/ quibꝰ alia que dicta ſunt continent᷑/⁊ tanq a pelle exterioꝛioperiunt᷑ Piliquoq; in vitulo iſto / ſtrepit eſt vocalis exterioꝛ· Lales reddere debem vitulos la⸗ bioꝛũ nr̃oꝝ · ꝓp: qddcm̃ẽ· Reddemꝰ vitulos labioꝛũ nr̃oꝛũ Oſee vlt· vt pᷣdixi · Mõ em̃ ꝓ⸗ pꝛie reddit᷑ niſi quod debet᷑ Apparet igitur de omibus que pceſſerunt / de vitulo iſto / q; iniu rioſi ſumus deo /etiã in illis ꝑ que iniurias ir⸗ rogatas eidem emẽdare debemꝰ· Quis em̃ nõ videt/innumerabiles in eccleſia clericoꝛũ tam ſeculariũ qᷓ; etiã clauſtraliũ/nec etiam pi los vituloꝛũ iſtoꝛũ dño reddentes /nec ea vo caliſtrepitu in eccleſijs reſonant ·ſed tanqᷓ; in doꝛmitoꝛio medias matutinas/aut etiã inte⸗ gras doꝛmiunt · nunq;ᷓ eas poſtmodũ domio reddentes aut reſtituentes · Multiꝓ vocibꝰ oronis/vocibus inutiliũ fabulationũ/aut eti am ſeculariũ negocioꝛũ in eisſtrepunt et tu⸗ multuant᷑:tractãtes ſibi inuicẽ ſua ſecularia/ ⁊ interdum negociationes ·faciẽtes ꝓculdu⸗ bio domũ ofonis / domũ negociatiõis · Exe⸗ crabilius aũt eſt/ꝙ ꝓlaudibus ⁊ hymnis dei turpiloquijs/ꝓphanant ⁊ polluũt:⁊ ipᷣm dei ſeruitiũ/ ⁊ choꝛũ diuinis honoꝛibus ⁊ laudi⸗ bus conſecratũ ¶ Sunt ⁊ alij qui vt pellẽ vi⸗ tuli iſtius deo reddant:totũ in hocſtudiũ ſuũ cõferunt:nec vnã ſyllabã vel vnũ iotadetota integritate verboꝛũ oronis negligi ꝓꝑmitten⸗ tes · Et hoc vtiq; bonũ eſt /niſi deũ potioꝛibꝰ vituli iſtius defraudarẽt · ſed dũ intellectus ⁊ ſignata verboꝛũ oronis / vel nõ habẽt velnõ curent · ⁊ ſi in altera pelle vicʒ deo ſatiſfacere videant:in reliquo tñ ·i: in carnibus nõ modi cum ſacriſiciũ laudis detrahunt ⁊ detruncãt: ¶Abulti delinquunt circa adipẽ ſiue pingue dinem/ omimode aridi ⁊ indeuotioꝛãtes · cũ offerre debeãt vitulũ ſaginatũ · Clericiquoq; de medulla iſtius vituli nõ curant / ⁊ foꝛſitan curare nõ noꝛunt · AMultinec pellem verboꝝ nec pilos exterioꝛis vociferationis offerre cu rant/vel dignant᷑· Dicit aũt Dauid exꝑſona recte offerentiũ · Holocauſta medullata offe⸗ ram tibi · Quis ex magnatibꝰhmõi fraudes vel rapinas vl iniurias ſibi flieriſuſtineret /vi⸗ delicet vt ꝓ vitulis medullatis ⁊ pinguibus· exmedullati/excar nati/macilentiſſimi/⁊ per oẽm modũ pinguedine caretes /exoſſati / de⸗ coꝛiati/⁊ nec pilos etiã habẽtes offerrentur? An nõ vides congregationes hmõi oꝛantiũ ⁊tam aꝑte vituloꝛũ hmõiſacriſicia deo ſbtra hentiũ:ne dicã ſpelũcas eſſe latronũ:ᷣ magis H acies vel cuneos raptoꝝ?: Quis ignoꝛat. ñ ne cã accipiũt ſtipendia oꝛatoꝛie militie:iĩmo tanq; fures ⁊ raptoꝛes· Et ꝓpter hoc ad reſti tutionem omnium ſic perceptoꝛum tenerie ¶ Quare per fumum thuris ſignat᷑ oꝛatio·x quid per puluerem pigmentari:·Ca·XxLI ſtam Apocal.ij· vbi dicit᷑ de vigin tiquattuoꝛ ſenioꝛibꝰ:quihabebant ſinguli ci tharas ⁊ phialas aureas plenas aromatoꝛũ que ſunt orones ſanctoꝛũ · Et iterũ eiuſdem viij · Stetit angelus ante altarehabẽs thuri⸗ bulum aureũ in manu ſua/⁊ data ſunt ei incẽ ſa multa:vt daret de of̃onibus ſanctoꝛumſu⸗ per altare aureũ:qð ẽ añ thꝛonũ dei ·⁊ aſcen⸗ dit fumus incenſoꝛũ ſanctoꝛũ / de manu ange li coꝛã deo· Per Dauid quoq; docemur oꝛati onem incenſum eſſe vbidicit · Dirigat᷑ oꝛatio mea ſicut incenſum in conſpectu tuo/qua di⸗ rectione ⁊ aſcenſu ipſa quoq; anima oꝛantis aſcendere dicit᷑ in lip:canticoꝛiũ · c· iij· vbi dicit Queẽ iſta que aſcendit ꝑ deſertũ ſic virgula fumi:ex aromatibꝰ mirrhe ⁊ thuris:⁊ vniuer ſi puluerꝭ pigmẽtarij· Vlirgula igit᷑ fumior̃oẽ q̃lẽ eẽ indicãt aromata mirrhe ⁊ thur ⁊ vniũ ſi puluer pigmẽtarij·veteri qᷓ; lege Exo · xxxi thimiamata fieri iuſſit ſibi dñs ex q̃ttuoꝛ aro⸗ matibus ſtacte:onica:galbani boni odoꝛis:⁊ thure lucidiſſimo · Quia igit᷑hec quatuoꝛ tm gromata noĩant᷑ vt ex eis cõficiat᷑ thimiama: ꝑ quod or̃o rectiſſime intelligit᷑ · Obi vo noĩat mirrha ⁊ thus:⁊ deinde expᷣſſe vniuerſi pul⸗ ueris pigmẽtarij· Colligit᷑ euideẽter quia oꝛa⸗ tio pfecta exom̃ibus modis ſuis· Virgula fu mi eſt:qualeʒ deſcribit lib·Cantico · Quattu oꝛ vero illa aromata:que moyſes noĩat quat tuoꝛ virtutes que in ofone neceſſe valde ſũt indubitanter ſignant·ſic apparebit tibi ex pꝛo ꝛietatibus aromatũ illoꝛũ · Habet aũt que ſtionẽ quid intelligi debeat·.hic puluis pignẽ tarius:Virtutes em̃ nec frangende nec con terende ſunt nec in puluerem redigende:qͥn potius in omi integritate ſua querende · In⸗ tegritas nanq; carũ ⁊ ꝑfectio a deo plus dili⸗ gitur:qᷓ; minutie vel fragmenta ipſarum pul uis aũt pigmẽtarius:vnde erit niſiex pulmẽ⸗ tis virtutũ cõfractis atq; cõtritis · Cõfractio vero ⁊ contritio virtutũ qͥdẽ niſi moꝛtificatio earũ:¶ &ριſifoꝛte quis dixerit:quia cõtritio Acerey inſech ſccher Heept fange hocdel uumer llcul cſſn nnhocc concrit cloect ektſud⸗ examn gieco ſchrinn femnan cöftact Qtajn terunt eſſno⸗ tatioe 1nihi penite er hes nii lurigta tone Cnnt Ahinano NRmn ntag ptör ofibus eſtrucn leuar lones/i fencalam lelusryo lanihdere dusings puerlge ruhlor poo hot⸗ ſengeſt/ teleriert cot Ulimnübu Gogeani lurmmod Mumchi wr lltieſ Kagteß ltenert⸗ krgro⸗ XI ſor⸗ langeli⸗ Nepg Kngtnc oſmdeg Ueulten Wsthere nnteiſnet Counſe⸗ ataſcen⸗ mmnange Emurorari äonro⸗ no grad⸗ mornns ihia Eal mer mofoẽ tynii aro⸗ Ndns: umortn himamr. ſhonoif un Mfi Metu lquat geſüt Nerdd ce iopoone eercon e ⸗Jn⸗ sdil⸗ mpul ulmne⸗ fracto fando G— XLI iſta coꝛdisẽ · aut intelligit ̊ de coꝛde nouo qd in ſe creari petebat Dhauid ·qð vtiq; ẽ bonũ ⁊ ſcm̃:ꝓpterhoc om̃i cuſtodia ſeruãdum · ſicut pᷣcepit Salomon Pꝛouerbviiij · Mõ eſt igitur frangendũ aut conterendũ · Si vo intelligit hoc de coꝛde veteri qð totũ eſt ex mẽbꝛis viti oꝛum ⁊ pctõꝛũ ·qualiter coꝛ hmõi contritum erit puluis pigmẽtarius:qͥn potius puluis fe⸗ tidiſſimꝰ ⁊ odoꝛis peſſimi · ¶ Debesigit᷑ ſcire in hoc quia contritio nõ ẽ ſicut cõfractio aut contritio coꝛꝑalis:que indubitanter deſtru⸗ ctio eſt eius quod confringit᷑ aut cõterit᷑· ſed eſt ſubtilis examinatio ⁊ ꝑſingula diſcuſſio q̃ examinat᷑/qualiter ipſa eloquia ſacra ⁊ ↄfrin gi ⁊ conteri dicunt᷑· cũ ſubtiliter ⁊ ꝑſinguladi ſcutiunt᷑ exeminant᷑ ⁊ exponunt᷑: integra tñ remanent ⁊ om̃ino nihilleſionis paſſa · cũ ſic cõfracta ⁊ contrita fuerint · Vlitia vero ⁊ pec⸗ cata/malleo verbi dei ſic confringunt᷑ ⁊ con⸗ terunt᷑/vt penitus deſtruant᷑ ⁊ anihilant᷑.Cũ em̃ nõ ſolum volũtas peccandi/ſed ipᷣa cogi⸗ tatio etiã peccati /ſic confringit᷑ ⁊ conteritur ⁊ nihil eoꝛũ pꝛoꝛſus remanet in eis/qui vere penitent · Contritio vero iſta nihil leſionis in fert/ vel ſuffert coꝛdi contrito:qͥn potius leſi⸗ ones vitioꝛũ ⁊ pctõꝛũ in eo ſanat · Nõ frangi⸗ tur igit᷑ coꝛ/ſed fractum integrat ⁊ ſollidat/⁊ fractiones ipſius atq; contritiones omnino curat :Cõtritioigit᷑ iſta diligens ẽ ⁊ ſubtilis ex aminatio ac pꝛeparatio coꝛdis:qua ſeipᷣm ſic ꝑſcrutat᷑:vt qᷣcqͥd deo diſplicere in ſe inuene⸗ rit atq; cognouerit:conterat atq; confringat vt pᷣdixi/malleo verbi dei ſemetipᷣm duriter ĩ om̃ibus ⁊ ſingulis male actis ꝑcutiens ·qð eſt dicere vſq; ad moꝛtificationẽê/ omimodamq; deſtructionẽ eoꝛũ que in ſe punienda cogno uerunt·: Coꝛ igit᷑ contritũ dicit᷑ ſ᷑ᷣm duas inten tiones / vicʒz m ſe / vel ßm ea que in ipſo cõte⸗ renda ſunt ⁊ moꝛtificanda ·Coꝛ em̃ intelligit ſenſus ⁊ voluntas:⁊ ſenſus cũ erroneus eſt tanq; periculoſus cõterendusẽ ⁊ moꝛtifican dus in pte iſta · Siliter voluntas impꝛoba ſiue puerſa eſt conterenda⁊ moꝛtiſicandaẽ vita vt nihil de ꝑuerſitate ſua viuere ꝑmittatur in ipſo · Mõ igit᷑ eſſentialiter coꝛ·i:ipſa aĩa conte renda eſt/ſed ſᷣm ea que in ipſa ſunt / vicʒ in⸗ tellectũ erroneũ ⁊ ꝑuerſam volũtatẽ · Hmõi nanq; cõtritio nec frangit necledit in aliquo animã humanã:qͥn potius leſionem eiꝰ⁊ pla gas grauiſſimas/que ſunt vitia ⁊ pctã/ſanat Juxta modũ igit᷑ hunc dictũ eſt illud · Coꝛ cõ tritum ⁊ humiliatũ deus nõ deſpicies · Veldi ctum eſt ꝓpter hmõi contritionẽ / que pꝛocul dubio deo acceptiſſima eſt· Eſt em ſacriſiciuʒ ſpus contribulatus/cum nõ aliud ſit contri⸗ bulario ſpus / q; contritio coꝛdis · ⁊ hoc eſt di⸗ cere ꝓ vitijs⁊ peccatis ipſis· Poſſibile nanq; eſt ex ʒelo rectitudinis vel alia compaſſione/ doloꝛe vchemẽtiſſimo cõtribulari ſpiritu coꝛ alterius · Puluis igit᷑ pigmẽtariꝰdictus ẽ ſpi⸗ ritus:quia quẽadmodũ in puluere pigmẽta rio ipſa pulueriſatio /nihil ſapoꝛis vel odoꝛis ꝑmittit latere in aromatibus: Sic ꝑſcrutatio ⁊ examinatio /nihil latere ſinit vel in ſacr elo quijs vel in ipſis virtutibus· Lunc em̃ totus ſapoꝛ ⁊ totus odoꝛ/virtuſq; aromatũ iſtoꝛuʒ ſentit᷑ / cum iuxta qð pᷣdixi eoꝛum intimi⁊ dili genti ꝑſcrutatione examinant᷑/ quod in ſin⸗ gulis eſt euidenter videre virtutibus · ſic do⸗ ctus es ꝑ me in tractatu de oꝑibus ⁊ mirabili bus virtutũ · In expoſitionibus vero ſacroꝝ eloquioꝛũ:vides euident᷑ quod dixi/ ꝓut em̃ edicta ⁊ ſcripta ſunt ſacra eloquia/aromata integra ſunt · Subtili aũt ⁊ ꝑſcrutata inueſti⸗ gatione expoſita/ aromata cõtrita ſunt atq; pulueriſata · Si qs aũt dixerit ipſa vitia ⁊ pec cata/ contritione ⁊ moꝛtificatione quã pꝛedi xipuluerem pigmentariũ fieri/ſapidumq; et odoꝛiferũ/ꝓpter hoc vicʒ: quia indubitater placita eſt deo moꝛtificatio vitioꝛũ ⁊ pctõꝛũ/ merito quis intentionẽ eius apꝛobet · Cõbuſ ſit quoq; Moyſes vitulũ conflatilem contri⸗ uitq; illum/⁊ redegit in puluerẽ/ ⁊ ipſum pul uerem ſparſit in aquã · Sicut copulatio ſeu fa bꝛicatio vituli ⁊ integritas ipſius / deo diſpli⸗ cuit·ſic cõfractio ⁊ contritio ipſius vt puluis/ eidem placuiſſe nõ ĩmerito dici põt · Puluis aũt vitioꝛũ ⁊ peccatoꝛũ in aquã ↄfeſſiõis ſem per mergendus eſt:tunc em̃ aqua conſeſſio⸗ nis vitia ⁊ peccata lauat ⁊ diluit:cũ iuxta mo dum ante dictũ contritione ſuerint contrita ⁊ in puluerẽ redacta · AMoꝛtiſicationes igitur vitioꝛũ odoꝛẽ ſuauitatis ad nares deidirigũt que vita ſua ⁊ integritate odoꝛem moꝛtis in moꝛtẽ facientiũ ⁊ cõſentientiũ ſparget᷑ .Odo rem aũt abominabilẽ ⁊ odibileʒ deo altiſſimo Qua ꝓpter ꝑ viam iſtã/ſicut animaliũ moꝛs in ſacrificijs erat ei in odoꝛẽ ſuauitatis · Sicvi tioꝛũ ⁊ peccatoꝛũ contruio eſt puluis · J igit declaratũ eſt tibiꝑhoc/ quia or̃o odoꝛamen⸗ tum eſt ſuauitatis/nõ ſolumex parte aroma tum vtroq; nominatoꝛũ /ſed ex parte vitioꝝ ⁊ peccatoꝛum · Experientia nanq; docet or̃o nibus inſtates ꝙ nunq; ſubtilius / nunq; per⸗ P „ „ Lapitulum ſcrutacius examinant᷑ ſacra eloquia vᷣtutes nuſq; melius/ nuſq; intimius ſapoꝛes eoꝛum ⁊ odoꝛes ſentiunt᷑:qᷓ in orone · ⁊ etiã ꝑ illam· Sic dico de ſapoꝛibus qui ſunt amaritudies vitioꝛũ ⁊ peccatoꝛũ · Et de fetoꝛibus qͥbꝰom⸗ nes bone nares offendunt᷑· Dico inq;/qꝛuuſ qéi melius pigmenta iſta vel examinantur vel ſentiunt᷑/qᷓ; in ofone ⁊ ꝑillam · Oſtendit aũt Thoc miſeratoꝛ deus miraculo euidẽtiſſimo/ vicʒ ꝙ or̃o deuota/odoꝛamentũ ſuauitatisẽ/ in quadã ſancta muliere ⁊ incluſa ·que cũda⸗ bat ſe in or̃onem/cella eius flagrantia oꝛatio nis/ tota efficiebat᷑ aromatiſans: Et hoc nar⸗ rauit mihi ſocius eius qui multotiẽs odoꝛis iſtius flagrantiam ſenſit· mec mirũ ſide cõtri tione aromatũ ſpũalium:ſpirat odoꝛ ſpiritua lis ſuauitatis:ꝓpter pꝛeſentiã ſpũſſancti:qui nõ ſolum apotheca eſt omniũ oronũ ſpũaliũ ſed etiam eſt apothecarius omnium hmõipi ginentoꝛum/⁊ aromatũ auctoꝛ vnicus/⁊ lar gitoꝛ benigniſſimus atq; largiſſimus · YPe eti ameſt pigmentarius/ contritoꝛhmõi aroma tum/⁊ confectoꝛ hmõi puluerisqua ꝓptr᷑ nõ eſt mirũ /ſi de pᷣſentia illiꝰtota domus in qua hmõi pigmenta conterit aromatiſans efficit qñ ex pꝛeſentia vnius ſolius angeli /multoti⸗ ens dom aromatiſaſſe legunt᷑ in libꝛo de mi⸗ raculis ſanctoꝛum· ¶ ƽ aũt virtutes in oꝛa tione motus ſuos oꝑpantur ⁊ aromata vᷣtutũ · odoꝛes ſuos pulueri illi pigmẽtario ingerũt. imiſcent Necdubitandum tibi eſt fidem ſi⸗ ue fidei vᷣtutẽ odoꝛem ſuauitatis ineſtimabi⸗ lis/ad nares dei imo ad nares ommuũ ⁊ ſingu loꝛum qui ſunt in curia illa celeſti ſemꝑ ſpar⸗ gere · Scriptum eſt em̃ in Ecchaſtico · ꝙ bene placitum eſt ⁊ manſuetudo· Pꝛimũ quoq; ſa criſicium humani coꝛdis / mactatio eſt ſenſus humani ⁊ ſapientie mundane · Fides autem intellectum omnẽ extollentẽ ſe aduerſus ſci⸗ entiam dei:aut moꝛtiſicat penitus:aut ſalteʒ in captiuitatem illũ redigit ſeu captiuat · O ſi moꝛs animalium innocentium:odoꝛem ſu⸗ auitatis ſpirabat apud deum altiſſimũ de ſa- criſicjs hmõi animalium:qũo nõ potius de moꝛte tam venenatianimalis:⁊ de ſapientia humana nõ aſcendit odoꝛ ſuauiſſimus adna res dei altiſſimi:de coꝛde hmõi animalis imo lante:Et de captiuatione iſta legis expᷣſſe · j· Coꝛinth·x · In captiuatione inquit Aplus re digentes omnem intellectuʒ extollentem ſe verſus ſcientiam dei:redigentes inq; in obſe quiüũ chꝛiſto ¶ Nec ẽ tibi pꝛetereũdũ qtuʒ in ſacramẽto altaris maxime odoꝛifera ẽ in Rte iſta fides ⁊ maxime victoꝛioſa · Septẽ em̃ ſa⸗ crificia offert tibi:tanq; ſeptemibi animalia mactans atq; moꝛtificans ne contra ſcientiã dei que eſt ipſa fides in nobis ibi ſe eriget vel extollant:⁊ pꝛimũ ipſos quinq; ſenſus coꝛpo ris: Cum em̃ viſus ipᷣe coꝛpoꝛalis q́;tum in eo eſtparatus eſſet contradicere⁊ aſſerere pa⸗ nem purum eſſe:pureq; materialem ſolũmõ in altari:Et negare ibieſſe verũ ⁊ viuiſicum panem/quide celo deſcendit · aut eſſe ibi ve⸗ rum coꝛpus aut verũ ſanguinemdei ac deuʒ Ac ſaluatoꝛem noſtrum· Fides adeo moꝛtiſi⸗ cat vel ſaltem captiuat vel conculcat:vt om⸗ nino ab hmõi cõtradictione obmuteſcat: Et ſi foꝛſitan obmurmurat:murmure tñ debiliſſi mo/pꝛeſſoq; ſub pedibus fidei / atq; foꝛtiter cCalcato hec faciat · Similiter ſe habet deaudi tu de guſtu · de oloſactu·⁊ tactu:ꝙ eadeʒ foꝛ⸗ titudine atq; victoꝛioſitate mactat eos ſides Atq; conculcat · Et ꝓpter hoc moꝛtificatos ip ſos / offerte illos · In illo ſacriſicio coꝛꝑis ⁊ ſan guinis dei mactat⁊ imolat/calcat ac captiuat ſenſum humanũ interioꝛem quieſt intellectꝰ Alactat inq; ⁊ captiuat cum om̃ibus contra dictionibus ſuis/⁊ rõnibus/quibus contrail lud murmurat ſacramentũ/et contra fidem eiuſdem. ¶ Secundo vero mactat erroꝛem omniũ philoſophoꝛũ ⁊ hereticoꝛũ cum omni bus contradictionibus ⁊ rationibus rõnabi⸗ liſſimis ipſoꝛum · Pꝛopter qð dixi/quia multi plici flagrantia ·ſ ſeptem ſacrificioꝛũ aroma⸗ tiſat ibi fides:⁊ tam multiplici victoꝛia coꝛo⸗ natur ⁊ gloꝛificat᷑ in ſacramento iſto · Facilis autem eſt tibi via ſimilis inueniendi ⁊ agno⸗ ſcendi in alijs virtutibus /in ipſa orone cũ ꝑ⸗ fecta fuerit ex om̃ibus ſuis: Cum em̃ or̃o pꝛo inimicis ad deum fundit᷑/placabiliſſimo ſacri ficio paternum in eo odium /abipſa fraterna charitate in ipſa mactat᷑ atq; calcat᷑:ſic man⸗ ſuetudo ⁊ patientia noſtra ibi moꝛtificant/cũ in or̃one incurrunt iniurie/qᷓs paſſus ẽoꝛans ⁊ extinguit eas inibi manſuetudo ſeu patien tia ne iracundie incendiũ in anima oꝛãtis in⸗ flammet᷑· Sichumilitas contra contumelias quas ſibiirrogatas oꝛansin ipſa orone reco⸗ gitat · pugnãs ipſas eouſq; moꝛtiſicat: vt coꝛ vindicandiſimul cum eis captiuet /ſimul etiã mactetEodem modo ſehabet ⁊ de alioꝛum vitioꝛum cogitationibus /quibus antiquꝰho A gerel oun ulan Vyel dooo ſon agbee gballe 15 00 cisinoꝛ eien Korur Vriqzt⸗ ceſſant hſane nhmno odorn esing lonise Gpohe muſeo thur uont Mt WMa lece Akhnor, ctab go⸗ aod Nesan KLone eacter⸗ Mruo opinio vefom dictur⸗ leglure Mheinvi lendene ſeguos i cdta u onibus reocut Algelus ſkuadomn thuntnia ſcnnin lte WMeſſt, 1cpüntn Nſcenri enbit ſcop unnen cerepz⸗ nſüin Muſaun ſehixe⸗ aaden domorts⸗ Ron neſan Kidehilih brner denct caezſor⸗ keos ſides Nieawen, oorſen Lepni: leu- onerail lſiden rroten monmi be⸗ biamma unon ene vf Ni ric- oro⸗ ſohen znerna⸗ Kwan;, cann isetale pnin moin⸗ meltas nereco⸗ V. nuleti Aiorumt arbo —–— D ſtis tanq; viperis ſeminibus ſeminare ⁊ ingi gnere illa in ipſa orone molitur · Vides igit ꝙ. oꝛatio eſt multiplicis laudis ſacriſicium:et multiplicium ſacriſcioꝛum odoꝛamentum · Hoc eſt cum perfecta fuerit ex omnibus mo⸗ dis / non eſt autem poſſibile ſubitam oꝛationẽ atq; bꝛeuiſſimam hec omnia habere · Colli⸗ gis autem euidẽter ex pꝛedictis teſtimonijs li. Apocałꝙ tantus placoꝛ eſt ſanctis omni bus/aangelis.ſ.⁊ animabus: qᷓ;tus amoꝛ eſt eis in oꝛationes ſanctoꝛum/⁊c q;a delectatio eiſdem ex ipſis / cum phialas odoꝛamentoꝛũ iſtoꝛum plenas in manibus ſuis teneãt· Qdðᷣ vtiq; facere vident᷑ inter oꝛandũ /tanc; illi in ceſſanter vel crebꝛo nares illas puriſſimas at q́; ſanctiſſimas ſuas poꝛrigẽtes ad odoꝛamẽ⸗ ta hmõi · VUelipſas phialas ꝓpter ſuauitateʒ odoꝛamentoꝛum crebꝛo ſuis naribus applicã tes / in quo mira virtꝰ/ magniſicaq; lausoꝛa⸗ tionis aparet /que de coꝛde oꝛantis tanqᷓ; de apotheca ſpũſſancti / tanq; de cella pigmẽta⸗ ria/ ſicut virgula fumi ex aromatibus mirrhe ⁊æchuris/⁊ vniuerſi pulueris pigmentarij fla grantia/aromatiſans aſcendit in conſpectu dñi/⁊ totam illam curiam ſuauitate ſua reple at/⁊ nares omniũ inibi aſtantium reficiat et delectet/quod eſt ſuper omnia hec · Ipſis au tem naribus omipotentis atq; ſublimis dei/ delectabilem ſe ingerat ⁊ placoꝛem· Juxta il⸗ lud quod legitur Geñ · viij · de ſacrificijs noe/ quia odoꝛatus ẽ dñs odoꝛem ſuauitatis · De⸗ bes aũt ſcire / quia benedictiones /gratiarũa ctiones /collaudationes /gloꝛificationes / et cetera que hmõi ſunt:odoꝛis nomine in ſcri⸗ pturis frequentius ſignariſolent· Fama q; æ opinio cum bona eſt:odoꝛ vite in vitamCuʒ vero mala:odoꝛ moꝛtis in moꝛtem interdum dicitur · ſicut legitur expꝛeſſe ad Coꝛinth · yvbi legitur : quia chꝛiſti bonꝰ odoꝛ ſumus: Odoꝛ vite in vitã:alijs odoꝛ moꝛtis in moꝛtem/ At⸗ tendendum autem eſt tibi ſolerter acſtudio⸗ ſe · quod audiuiſti in pcedentibus de libᷣ · Apo całvicʒ quia ſtetit angelus iuxta aram tem- pli:habens thuribulum aureum in manu ſua ⁊ data ſunt ei incenſa multa:vt daret de oꝛati onibus ſanctoꝛum ſuper altare aureum:qðẽ ante oculos dei· Nec eſt tibi dubitandum:qͥa angelus iſte eſt magni conſilij angelus:qͥ chꝛi ſtus dominus intelligitur · Et ipe eſt habens thuribulum aureum in manu ſua· id eſt· coꝛ . 2. ʒ— omni excellentia donoꝛum ⁊ gratiarum pꝛe⸗ cioſiſſimum· ceteriſq; omnibus ſupereminen tiſſinum:vt aurum ceteris metallis ſupere⸗ minet · Hic iuxta aram templi ſtetit· Cũ tem⸗ plum in illa celeſti ciuitate non ſit:ſed potius dominus deus eſt in ea templum: ſicut dicit Johannes euangeliſta Apocał vltimo· Et templum non vidiin ea:dominus enim deus omnipotens templum ulius ẽ:cet lucerna eiꝰ eſt agnus: Cum inq; templum non ſit in ea: per verba iſta ſignatur nobis ſedulumac iu⸗ ge interpellandi officium:cui pꝛo nobis inceſ ſanter aſſiſtit ipſe ſacerdos noſter et pontifex chꝛiſtus dominus noſter·: huic data ſunt incẽ ſa multa · id eſt· dona gratiarum multa · id eſt· multitudine pꝛeeminentia:vtpote illi qui ſo⸗ lus ſufficit interpellatione ſua impetrare no⸗ bis omnia/ alem enim decuit imo neceſſe erat pꝛopter inſcrutabiles abyſſos miſeriarũ noſtrarum:nobis eſſe pontificem:cuius pla⸗ coꝛ et gratioſitas per ſe ſufficeret nobis impe trare omnem veniam: omnem gratiam/om⸗ nem gloꝛiam:et omne aliud bonum· contra quem nihil poſſent offenſiones noſtre · nihil omnes accuſationes vel allegationes diabo lice · Pꝛopter hoc ſunt data chꝛiſto domino: incenſa multa flagrantiſſimarum virtutum ⁊ gratiarum:vt tam ſublimi pontificio ſeu ſa⸗ cerdotioidoneus eſſet ac ſufficientiſſimus ¶ Sacerdotium ipſius vniuerſale eſt:quod eſt dicere ſuper totamvniuerſalem eccleſiam abſq; exemptione vlla · talem decebat etiam tanto gregi paſtoꝛem ꝑfici:quitanta pꝛeemi nentia omnibus alis pꝛecelleret:vt compa⸗ ratione ipſius omes alij eſſent grex:quiadeo coꝛruſcans:adeo aromatiſans:adeo placatu rus per omnia:adeoq; gratioſus ad patrem miſericoꝛdiarum accederet: vt eo aperiente os ſuum ſacratiſſimum · os benedictum · os gratiarum:eoq; dante vocem interpellatio⸗ nis pꝛo nobis · obmuteſcerent omnes accuſa toꝛes et aduerſarij noſtri:eo pꝛeſtante patro cinium cauſe noſtre:mullus auderet ex adũ ſo conſurgere:eoq; ſtante pꝛo nobis:nullus contra nos ſe pꝛeſumeret erigere · ¶ Quan⸗ tum ⁊ quante ſuauitatis odoꝛamentum pa⸗ ras ex illa apotheca ſpirituſſancti:q̃ ipſemet chꝛiſtus domin eſt:ꝑos ipſius ſacratiſſimuʒ ad nares pf̃is miſcdiarũ aſcendere: quotiẽs pietatis ipſius dignatio eſt: illud ꝓnobis ad AQaguitu Lapitulum biliſſimo / ſuſcipit pater miſericoꝛdiarum oꝛa interpellandum apire · Interpellatio nanq; ipſius thimiama eſt incogitabilis ſuauitatis: vtpote tota apotheca ſpũſſancti flagrantiſſi ma·Quid ergo nobis cogitandum eſt·/cũ ip ſa gloꝛioſa deigenitrix / omiq; illo milium be⸗ atiſſimoꝛum ſcʒ angeloꝛum ⁊ ſanctarum ani⸗ marum conſoꝛtio/ felicitate/ aperiunt oꝛa ſua ad oꝛandum pꝛo nobis·qᷓ;tus eſt fumꝰtot ⁊ tantoꝛũ aromatum:q;to ſuauiſſimoꝛũ odo rum flagrantia replet᷑ tota illa aula celeſtis: An putas patrem miſcdiarum attendereil⸗ lahoꝛa ad fetoꝛes vitioꝛũ/⁊ peccatoꝛũ illoꝛũ pꝛo quibus oꝛat᷑: An putas illum velle reſpi⸗ cere ad abominationes eoꝛundem:cum tot ⁊ tanti gratioſi vultus militiarũ /ac ſanctarum animarum quas pꝛedixi apparent ante eum⸗ An putas ipſum poſſe auertere oculos miſe⸗ ricoꝛdie ſue/a vultũ clementie ſue ab ipſid:q̃ ꝓpter beatus indubitanter/cuius oꝛationis odoꝛamentum tante ſuauitatis eſt/vt om̃es nares curie celeſtis/ad id ſe aperiant:⁊ exil⸗ lo reficiant᷑ · Peatioꝛ aũt ſi virgule fumi ſui/ de qua in ſcedentibus audiuiſti/addũtur in numerabiles illi ⁊ĩ mẽſi odoꝛes celeſtiũ odo⸗ ramẽtoꝛũ/que pꝛedixi:vtinã innoteſcat oꝛã⸗ tibus q;tos ⁊ qles adiutoꝛes/tãq; pꝛomptos paratos/⁊ ꝑ omnia voluntarios adiuuãdũ habent in curia illa ſũmi regis:ſed ⁊ quãpla⸗ coꝛem:ſic eſt ipſius altiſſimi dei naribꝰ⁊om⸗ nium ciuium celeſtium odoꝛamentum pie ac deuote oronis·qᷓ;ta putas ſtudioſitate:qͥntis conatibus/⁊ ſi venalia eſſent q;to pᷣcio ⁊ ſum ptibus/exquirerent᷑ comparent᷑ aromata/ de quibus odoꝛamentũ illud confiteretur · ¶ Viges igitur q; ꝑnicioſa ſit ignoꝛantia hec que tm̃ bonũ ĩmo nos tãta negligere ⁊ amit⸗ tere facit:Quod aũt ſequit᷑ ĩ textu Apocal vt daret de oronibus ſanctoꝛũ/daret materi am ipſe chꝛiſtus dñs odoꝛamentum pꝛopꝛiũ quod eſt laudis ⁊ gratiarũactiõis de oꝛationi bus ſanctoꝛũ · Jpe em̃ eſt cuiꝰ os ſacratiſſimũ atq; bñdictum /ſicut nõ ceſſat a pijſſimis ⁊ ſꝑ efficaciſſimis interpellationibus pꝛo nobis: ſicnec a gratiarũactionibus de omnibus bů⸗ ficijs/q̃ pſtant᷑ nobis a patre miſericoꝛdiaa Quid ſignat᷑ per altare aurei· Ca.xI.I Wog autem ſe⸗ / ſup altare aureum. oꝛnatus eſt parabole Vlel altare aureum ip⸗ ſemet eſt· quoniã exipſotanq; ex altariplaca tiones ⁊ ſacrificia ſanctoꝛum· Aliter etiam al tare aureum / ipſa miſericoꝛdia patris accipi⸗ tur · Altare em ꝓvitiatoꝛium eſt: vnde acce⸗ pta efficiunt᷑ oblata · Et ipa miſericoꝛdia ſum mipatris eſt/ex qua ⁊ ꝑ quã accepta ſunt ei/⸗ quecunq; placabiliter ⁊ remunerabiliter ei⸗ dem offeruntur a nob/põt ⁊ illud · Data ſunt ei incenſa multa/aliter ⁊ nõ incõuenient in⸗ telligi / vicʒ vt accipiat᷑/ data pꝛo eo quod eſt attributa · Nanq; dño/ qᷣcunq; recte ſapiunt totaliter attribuunt:quecunq; habent bona vel faciunt: Et ꝓpter hoc ipſi viri ſancti ipᷣas ofones ſuas chꝛiſto dño attribuunt · conſiten tes humiliter ſe ⁊ dono ⁊ impetratione eius acciꝑe illas · ¶ Aliter etiam ſatis congruent intelligitur· Data ſunt ei incenſa multa:vide licet ꝙ recta ⁊ oblata ei tanq; mediatoꝛi:ſ vt ipe in quo ſoli patri:ſmiſericoꝛdiarum cõpla citum eſt offerat · De cuiꝰ oꝛe vel manibusre cuſari nõ poſſunt · Tanta quippe eſt gratioſi⸗ tas ipſius in conſpectu deipatris: etiam ſᷣm quod homo eſt mediatoꝛ dei ⁊ hominum:vt quecunq; patri ꝑipſum offerunt᷑:a nobis ei⸗ dem grata ſint ⁊ accepta · ¶ Quod attendẽs cognoſcens omnis eccleſia/in om̃ibus oꝛa⸗ tionibus quas ad deum patrem dirigit/adiũ git ſemp/ꝑ dñm noſtruʒ ieſum chꝛiſtum:qua⸗ ſi diceret· ⁊ ſinõ ꝑ merita noſtra/ placere tibi poteſt oꝛatio noſtra vel depꝛecatio · Placeat tibi per ipſum queminter te ⁊ nos mediato⸗ rem conſtituiſti · vt per ipſum placita tibi fiẽt T accepta:que per nos tibi placere non poſ⸗ ſunt · Eſtigitur hicquemadmodum in curijs magnatũ ·ſicut eſt videre in curia ſummi pon tiſicis: quia cancellario vel vicecãcellarioof-⸗ feruntur veldantur petitiones:vt ipſe poꝛri⸗ gat eas ſũmo pontifici:atq; pꝛomoueat apð eum vel coꝛam ipſo:quoniam in hoqconſtitu tus eſt mediatoꝛ inter petentes ⁊ ſummum pontificem· Sicchꝛiſtus dñs mediatoꝛ cõſti⸗ tutus eſt inter totam vniuerſalem eccleſiam ⁊ patrẽ miſcdiarũ:Et ꝓpterhoc tradit ei om nis eccleſia ſanctoꝛum:oẽs orones ſiue petiti ones ſuas:offerendas deo patrimiſcdiarũ et pꝛomouẽdas apud ipᷣm· Eſt igit᷑ dicere in oo nibus eccleſie:cum dicit᷑ . Concede nobis hoc Pipᷣm ieſum chꝛiſtũ dũm nr̃m · i · eo impetrãte: quoniã iſtud impetrare merita nr̃a nõ ſuffici unt:ſed gratioſitas eius in qͥ ſolo tibi bñ com⸗ placuit:hoc impetrare poteſt⁊ ſufficit · ¶ mi⸗ hilominus tamẽ ab ipᷣo chꝛiſto dño nr̃o omia deustt gucoꝛ: yetls⸗ mecl inhoo mt⸗ hocght nondkin funeh vnws rgc ſpol⸗ Leltian Qnvy ineoq tus:Pn acuoc⸗ ineog bona ſamun Qeſoa necha mate. phlp/ Quuye ſſonoint enihee mnsan ſeatone Henin nisgtq gfboꝛe lerpen gultna ſouteln lgnüſeg ltdicich dakcon Erppte Termmid ⸗ Qu ſeulenn⸗ Uarpenmn 1Cölunit Cavne ltgen ſonhthe Gerauct⸗ Alinhe Mune etang Pagep geaee daſin ſunten lier er naſun enrin⸗ nocek ſhiunt donn noiſcns 1Confen oreeigs ngnen lapce Morily uncöpen mnbosre iganon⸗ enian fin ninumert nobse⸗ Mals nban⸗ adi ua⸗ gendbi eat dano⸗ bſi onpo nanp, mean, n n⸗ te tu Nrn K⸗ Reonn leion epenn iet mofo⸗ ſohoc nräte: ſuffia icom⸗ C⸗ oftia XLII bona petenda ⁊ petidebẽt ⁊ ſperari. Siliter a ſpũſancto:qm̃ trinitas hec vnꝰ ſolꝰ ac verꝰ deus ⁊ dñs eſt:omniũ ſeculoꝛũ vnꝰ ac verus quctoꝛ: vnus ſolus et verss effectoꝛ: vnus verus ac ſolus largitoꝛ largiſſim ac benigniſ ſimus eſt ommũ bonoꝛũ:Et ſipaterhonoꝛat᷑ in hoc/qꝙ oꝛat᷑ a tota eccleſia ſanctoꝛũ · in h ꝙ oꝛat᷑ ꝙ pꝛeſtet que petunt᷑:honoꝛat᷑ ⁊ filius in hoc ꝙ ꝑ ipᷣm exoꝛat᷑ pater vt largiat᷑ · Na ho⸗ noꝛat᷑ inq; filius vt mediatoꝛ:⁊ impetratoꝛeo rum· Nihilominus tñ ⁊ honoꝛat᷑ et exoꝛat᷑ vt vnus auctoꝛ:vnus effectoꝛ: vnuſq; largitoꝛ largiſſimus ac benigniſſimus ·cum ipſo patre ⁊ ſpũſancto ·qm̃ cũ illis ⁊ cum vtroq; illoꝛum ⁊ etiam ꝑ ſe:⁊ in ſe eſt vnus ſolꝰ⁊ verus deus Qm̃vero factus ẽhõ ꝓnobis:factuſq; nobis in eo ꝙhomo ·mediatoꝛ:pontifex:⁊ aduoca⸗ tus:pꝑipſum tanq; mediatoꝛempontificem aduocatum noſtrũ:apud patrem⁊ ſemetipᷣm in eo ꝙ deus ẽ ⁊ ſpm̃ſcm̃ petimus nobis omia bona pꝛeſtari ꝑ ipᷣm · Qua ꝓpter dant᷑ ei incẽ ſa multa oꝛationũſomniũ que flũt a tota ec cleſia ſanctoꝛũ : Dant᷑ inqᷓ; ei ſicut pᷣdixitanqᷓ; mediatoꝛipõtiſici ⁊ aduocato · vt ipe eas poꝛ rigat ⁊ offerat patri miſcðiarũ:⁊ pꝛomoueat apudipſum gratiã exauditionis impetrãdo/ Quia vero thimiama Exoð xxxj · oro aroma tiſans intelligit᷑·. Expedit ⁊ cõueniẽsẽ vt do⸗ cearis hic:quã ob cauſam in cõfectiõe thimia matis:quattuoꝛ tm̃ aromatice ſpecies in con fectione ſeu in cõpoſitione ipſi aſſumiiubent Hhe aũt ſũt ſtactes ⁊ onica galbanũ boniodo⸗ ris atq; thus lucidiſſimũ · Stacte aũt gutta ẽ arboꝛis mirrhe ſicut dic in illo loco expoſitoꝛ· In ps·quoq; dicit᷑ mirrha ⁊ gutta⁊ caſia·q̃re igit᷑ ꝑexpoſitionẽ cum dixit mirrha addidit ⁊ gutta:cuʒ noĩe mirrhe lignũ arboꝛis mirrhe qͥs intelligeret:ac ſi diceret · Mirrha nõvtiq; lignũ ſed gutta que eſt gũmiarboꝛis illiꝰ. Jã aũt didiciſti alibi:quia gũmi iſtudqð mirrha dicit᷑ · conſumptiua eſt putredinis ⁊ vermiuʒ Et ꝓpter hoc coꝛpa moꝛtuoꝝ vt a putredine ⁊vermibus cõſeruent᷑ illeſa:mirrha condiun tur · Quia igit᷑ gratia compunctionis:⁊ totã fetulentiã ſiue ſpurcixiã pᷣterite vite extermi⸗ nat:vermeſq; vitioꝛũ ⁊ peccatoꝛũ moꝛtificat ⁊cõſumit · Ipm etiã odoꝛẽ ſuauitatis ſpirat:ĩ odoꝛomento iſto ſcʒ oronis :ſmerito pᷣmo po nitur gratia compunctionis que offenſas vi tioꝛũ ⁊ peccatoꝛũ tollit:⁊ irã dei placat:qͥ nuſ qᷓ; exaudit oꝛantes donec eis placatus ſit · Et qꝙ mirrha litteralis odoꝛem ſuauitatis habe⸗ at: expꝛeſſe legit᷑ Ecẽ· xxiiij· vbidicitur:quaſi mirrha electa dedi ſuauitatem odoꝛis:ex per ſona Sapientie · Onica veroaſtreola parua eſt ad vnguishumani magnitudineʒ: ꝓpter hoc ⁊onica dicitur quaſi vnguina:onis nq grece vnguis dicit᷑ latine· vnde ⁊ ſardonix de quo alibi · Sardonicẽ faciunt duo noĩa ſardꝰ ⁊ onix:eſt em vere loquẽdo onix lapillus qui apud ſardos reꝑitur: melius ergo onix dice⸗ ret qᷓ; onica · Et eſt onica vł onix boni odoꝛis yvt dicit᷑ ſicut ⁊ nõnulli piſciculi · In onice igit intelligit᷑ nõ ĩmerito gratia humilitatis q̃ ma gnum locum in orone tenet · ſicut Ecc̃i· xxxv · ꝛatio humiliantis ſe nubes penetrabit ⁊c̃. Et eſt oꝛdo congruentiſſimus:vt gratiam cõ punctionisin qua eſt viua recognitio vitioꝛũ ⁊ pꝑccatoꝛum comitet᷑ humilitas:quia nihil ageo diſplicet deo ſicut dicit hieronymus · ſicẽ ceruix erecta poſt peccatum¶ Galbanum ve ro idcirco potiſſimum boni odoꝛis inde dictũ videtur:quoniã mirifice virtutis eſt odoꝛ ip⸗ ſius· Extinguit em̃ omnia venena dꝛaconũ ⁊ ſerpentes arcet⁊ diffugat· Vbi nihil rectius qᷓ; gratia beniuolentie ſeu benignitatis intel ligitur· lenenata nanq; peccata ⁊ vitia ve⸗ nenoſa:vel potius venenata vitia ⁊ peccata malignitatis intelligũtur. oc auteʒ eſt pꝛo animo velſtudio nocendi:ſine qua nunqᷓ; ſũt qualia ſunt odium /ira/inuidia ⁊ ſuꝑbia/que ſine iniuria ⁊ leſione pꝛoximoꝛũ nunq; in ali- quo eſt· Auaricia que amoꝛe lucroꝛum adeo excecat eos quos poſſidet:vt alienadetrimẽ ta nec conſiderent nec reputẽt· quapꝛopter noxia animalia ſiue maxime venenata repu⸗ tandiſunt merito velhabendi · Cauſa autem in hoc euidentiſſima eſt/ quoniam tanqᷓ; pe⸗ ſtilentes ſiue peſtiſeri aljs hominibus ſunt. Quia igit᷑ manifeſtũ ẽ/beniuolẽtiã ſiue beni gnitatẽ non ſolũ ſtudiũ nocendiſᷣ etiKõ omne alienum exterminare abhis:in quibus meri to galbanum ipſa intelligitur · ¶ Debes eti⸗ amſcire quia peccata huiuſmodi ⁊ vitia cru⸗ enta ſiue ſanguinolenta dicenda ſunt:⁊ dicũ rur ab eis quiin ſacris doctrinis eruditiſunt· Nec mirumtibi videatur:ſi gratia iſta locum habet magnum inoꝛatione · Neceſſe eſt enim benignos benignitatẽ apud deum benignuʒ inuenire: quẽadmodum ⁊ miſericoꝛdes miſe ricoꝛdiam .ſcriptum eſt pꝛeterea Eccleſiaſtici pꝛimo:quia quod beneplacitum eſt deo:ſi⸗ des eſtet manſuetudo · Benignitas autem non eſt niſi manſuetudo · licet ex alia cauſa Capitulum benignitasex alia aũt manſuetudonomine⸗ tur·Hoc etiam nouit heſter que in oꝛatione ſua dicebat ad dñm· Lu dñe cui manſuetoꝛũ ⁊ humiliũ ſempꝑ placuit depcatio · ſicut legitur Al Heſter · xiiij·: Solum erroꝛem pietatis vene⸗ num intelligit:⁊ venenata animalia heretici conſueuerunt haberi · Et intelligo hereticos nõ ſimpliciter nec per imperitiã ſeductos /et in erroꝛes hereticoꝛũ pꝛolapſos:tales em̃ nõ animalia venenata dicendi ſunt:ſed magisa venenatis veneno ꝑcuſſa· heretici vero qui venena erroꝛum moꝛtiferoꝛũ pꝛedicãdo ⁊ ſu gerendo diffundũt:animalia venenata ⁊ ſer⸗ pentes nequiſſimi cẽſendi ſunt/⁊ merito no⸗ minandi:qua ꝓpter fides ipſa merito id eſt galbanũ ſpuale accipiendum eſt/que ⁊ omia venena hmõi⁊ ab alijs in quibus eſt extermi nat:⁊ in alijs etia viuere⁊ regnare qᷓ;tũ põt p hibet ⁊ auertit · tũ aũt locum fides in oꝛa⸗ tionibus teneat / iam didiciſti in epla Jacobi iiij: ⁊ eiuſdẽ· c:j· Vbi dicit᷑ poſtulet aũt in fide nihilheſitans · Pietas aũt ad omia vicʒ bona impetranda/⁊ mala auertenda ſeu extermi⸗ nanda/recte intelligi poteſt galbanũ ſpuale: ⁊ oꝛantibus pietate ſiue miſcdia pᷣditis ꝓmit titur Matth · v· Non em̃ niſiſtulte ſperarevł petere miſcdiama deo poteſt:qui miſericoꝛs in alios nõ fuerit ·ſicut legi᷑ Ecãi · xviij: Ho⸗ mo homini ſeruat iram:⁊ a deo petit medelã Et Matth· xvij · Mon igit᷑ opoꝛtuit te miſere ri conſeruis tuis: Ipſa quoq; veritas ineuãů⸗ gelio Luce expꝛeſſe dic:quod ſuꝑeſt date ele moſynam/⁊ ecce om̃ia munda ſunt vob· Et omis eccleſia ſanctoꝛuʒ cantatſicut aqua ex tinguit ignem /ita elemoſyna extinguit pctm Et eſt galbanum iſtud ſpũale·idẽ: miſericoꝛ⸗ dia valde boni odoꝛis/ nõ ſolum a ꝑte erogã tis elemoſynas:ſed etiam a ꝑte recipientium qui miro affectu ⁊ deuotione bñdicunt largi toꝛibus ⁊ miſericoꝛditer deũ exoꝛant pꝛo eis· Dedeuotiõe qreqrit inorone.Ca.xI.¶III. WBarta ſpecies aromatica que in compoſitione ve nit thimiamatis iſtius:thus lucidiſ ſimum eſt:quod vocat᷑ cibanum quod eſt di⸗ cere incenſum albumvocat᷑ ⁊ incenſum ma⸗ ſculum·qm in foꝛma ſeu figura ſimilitudineʒ habet teſticulihumani:vel potius maſculum thus dicit/id quod foꝛtius eſt ⁊ maioꝛis vᷣtu⸗ tis cum in omibus aiantibꝰ maſcula ſuut po⸗ XLIII tioꝛa ⁊ foꝛtioꝛa · vnde ⁊ virgiliꝰverbenasado le pingues ⁊ maſcula thura ·vñ ⁊ maſculabi⸗ lis a perſio dicit᷑ Intellexit ergo moyſes thus lucidiſſimũ · id es:puriſſimum qm̃ de purita⸗ te eſt eiluciditas Lhus iſtud nihil rectius in telligi põt/q; in oone deuotio · Nec tibi dubi um eſt q́;tum valeat/⁊ qᷓ;tũ condiat/qᷓ;tũcun q; ꝑ omia melioꝛat oꝛationẽ deuotio · Cum di cat auctoꝛitas/ quia qui indeuotus oꝛat iudi cium contra ſe poſtulat · In ipſa vero deuoti⸗ one puritas /quid aliud intelligi poteſt:qᷓ; in thure luciditas::Et iam audiuiſtiqᷓ; noxia ſit in oꝛatione impuritas:que eſt admixtio voli tantium cogitationum/que ſunt muſce mo⸗ rientes/⁊ perdunt ſuauitatẽ vngenti · ſiẽ au diuiſti in pꝛecedentibus ex verbis ſalomonis in eccleſiaſtico · Et iſta ſuauitas iucunditas ẽ qua viri ſancti in oꝛationibus iucundantur · QZ ebꝛeuitate oꝛationis · Ca · XIII Hopter hoc di⸗ p ait beatus Berñ · quia ofo debet eſſe bꝛeuis ⁊ pauca/nõ ꝙ pꝛolixi⸗ tas ⁊ longitudo or̃onis deo diſpliceant:niſi vbi ipſa pꝛolixitas alijs impedimentum etiaʒ pᷣſtat oꝛadi.ſic notũ ẽ de qbuſdaʒ ſacerdotibꝰ cereoꝝ ↄſũptoꝛibꝰ qͥ miſſas adeo longas faci unt ꝙ tedio ꝓlixitatis ſue coꝛda circũſtantiũ a gra deuotiõis arefaciũt · Et ipamrefectio⸗ nem ſpũalem qua in miſſis ꝑcipere debẽt/ in moleſtie amaritudinẽ cis vertũt· De his igit põt cõqueriplus miſſis circũſtans ⁊ dicere/ dederũt in eſcam meã fel · ¶ Stulticia igitur huiuſmodihoim hec eſt· vt qui ꝓpugillode⸗ uotionis quod eis in miſſis tribuit᷑ totius po pulideuotionẽ deo auferũt · Et ꝓ tribus vel quatuoꝛ vt ita dicam lachꝛymis compũctõis vel deuotiõis:vaſa magna ·i:coꝛ deuote ac la chrymoſe oꝛantiũ effundant᷑ · IObi igitur bꝛe⸗ uis debet eſſe oꝛatio/vbibꝛeuis eius deuotio alioꝛũ oꝛationum /militat ⁊ deſeruit/poſſunt etiꝗ et alie cauſe abbꝛeuiẽde oꝛatiõis fieri ſiẽ infirmitas coꝛpalis multi em̃ in ametiã moͤꝛ bum melancolicũ/ꝓpter oꝛatiões vel ꝓlõga tiones nimias inciderunt. Infirmitas etiam ſpiritualis / cauſa fuit apð aliquos/qꝛ ipa ve⸗ hemẽtia deuotiõis adeoaffliguntur /vt poſt⸗ modũ octo vel qͥndecim diebus vel pluribus languere neceſſario habent · Interdũ aũtet adeo rapiunt/vt moꝛs:i·totalis ſeꝑatioaĩiaꝝ ſuaruʒ/acoꝛpoꝛibus non immerito timeat᷑· A and ½ ſone pon noſin pwbe/ nyhor nulns ralun ſerin tin Pdet ſong eſin Cia ſtinat glhre f⸗ M⸗ boſern dunef. Gorun ſis Vota⸗ Niſin oſi⸗ Aoni alurtĩ onlen denrvir⸗ eſ (godin toofon duntln yelmne nge natitan/ liſtahn eßſtat.⸗ lnapla ſo meden Carionem Vnction busrole lutheci lanomi,/ ſtnltael huiſpon MMatonis Mungene. r h lancn ennhn wlalez, Niesth Npunt getnnon Albidt Stäan NAundi tiudi ddenot; lſkähnn noraſt tmnoy! ltet⸗ Ennd ſtan lorons Cnaͤrvi ndman⸗ UI d proltH r:, nmeney conb⸗ gasſci tancü ciectio⸗ Ndel/in xhoo dlel cnign glen⸗ Mup neel ſaos ſeach rdee⸗ NMo Lnt bfeniſi nieno: gn periam ave⸗ urwus mer nnin nihear⸗ XLIII P Abbꝛeuianda etiam oꝛatioeſtpublicis per ſonis:hoc eſt pᷣlatis:⁊ curam alioꝛũ ſiue tem poꝛalẽ ſeu ſpũalem gerenijbus · Plerũq; em̃ nõ ſine iniuria ⁊ detriment᷑o grauiſubditoꝛũ pꝛolongarinõ poteſtoro pᷣlatoꝛũ · Cauſa aũt in hoc eſt:quoniaʒ debitoꝛes ſunt ſubditis in multis:ratione officioꝛũ ſuoꝛũ · Interdũ em̃ iura ſunt reddenda ſubditis:nec pñt eis dif⸗ ferriſine graui diſpendio vel ſpũali vel tẽpo⸗ rali · Qua ꝓpter illa hoꝛa: temꝑandum eſt a pꝛolixitate oronis ·ſicut debet᷑ eis ſacramẽta tio:⁊ alia innumera .que ſicut aufferrinõ pñt eis ſine iniuria eoꝛũ:ita interduʒ necdifferri · Vidi multos pꝛolixitate miſſarum adeo ob⸗ ſtinatos:vt potius eligerent miſſas hmõinõ audire:qᷓ; pꝛolixitatis tante moleſtiã ſuſtine⸗ re:Hic igit᷑ videt᷑ mihi intellectus:⁊ iſta inten tio ſermonis iſtius beati Berñũ · Quẽadmo⸗ dum em̃dicit Tulius/quia nunqᷓ; nimis dicit qð nunq; ſatis dicit᷑ /mihi videtur ꝙnunq;ni mis ꝓtendit᷑ ſeu ꝓlongat᷑ or̃o·quia nunqᷓ; de uota ⁊ pinguis oro mihi videt᷑ nimia poſſe eẽ niſi in caſibus antedictis · Nunqᷓ; em̃ mẽs hu⸗ mana familiarius cum deo eſt: nunq; artius ei coniũgit᷑ in vita iſta · nunq; lautiꝰ ex eo reſi citur:qᷓ; in orfone · Niſi foꝛſitan eiuſdẽ ſpeciei contemplationis/de qua ⁊ alias/ſi deus de⸗ derit vitam ⁊ ſpatium? gratiam ad hocneceſ ſariam / deſiderio eſt mihi ⁊ pꝛopoſito ſcribe⸗ re · Poſt hoc aũt abſoluam me a pꝛomiſſo illo quod in pꝛecedentibus pꝛomiſi /vicʒ de meri to oronis / vbi dixi:quia muſce moꝛientes ꝑ⸗ dunt ſuauitatem vngentinõ aũt ſubſtantia/ vel meritũ pᷣncipale·hoc tñ pᷣmiſſo/ quia or̃o ⁊ vngentũ eſt · ⁊¶ ꝓpter hochabet virtutẽ ſa⸗ natiuam· Ad medicina em̃ conficiunt᷑ vngẽ⸗ ta iſta hmõi ⁊ multarũ infirmitatũ ſanitas ꝑ eapᷣſtat᷑ · Mõ eſt aũt moꝛbus vel vulnus velle ſura vlla ſpũalis/cuiꝑ vngentum oronis deꝰ nõ medeat᷑· Conficiunt᷑ ⁊ vngẽta ad ſanctiſi⸗ cationem · ſicut expᷣſſe legit᷑ Exo · xxxj · de oleo vnctionis/qð ex quattuoꝛ aromaticis ſpecie bus ⁊ oleo oliuarũ conficipᷣcepit dñs · he aũt ſunt ſpecies ille vicʒ/mirrha pꝛima electa/ci⸗ namomũ /calamus/.caſia · Et intelligo quia caſia iſta eſtlignea /vicʒ que eſt rubij coloꝛis/ boni ſapoꝛis pariter ⁊ odoꝛis · oc igit᷑ oleo vnctionis caput aaron in conſecratione ipſiꝰ ꝑfundebat᷑ · ſicut criſmate ⁊ oleo ſcõ ꝑfundun tur manus ⁊ capita pontiſicũ hodie in eccle⸗ ſiadei · Mihil em̃ efficacius ad pꝛeſtandũ gra⸗ tiam ſanctificationis/qᷓ; oro/ꝑillam em̃ ſan⸗ ctificat᷑ in eccleſia dei/quecũq; in ea ſanctin⸗ cant᷑. Qua ppter adipſas aĩas oꝛantiũ vtuo ſiſſimam illã eſſe efficaciſſimãq; manifeſtũ ẽ· Si em̃ in ea que foꝛis ſunt/hoc eſt extra ani⸗ mam / miniſtri ſanctificãtis / eouſq; põt or̃o: vt omia ſanctificata ꝑ illa ſanctificent᷑ /quãto foꝛtius in aĩabus /in qᷣbus eſt ⁊ ex quibꝰ exijt ⁊ ꝓcedit ad deũ:in gratiã ſanctiſicatiõis effi⸗ cax erit · Conficiunt᷑ vngenta ad nitoꝛem et candoꝛẽcoꝛpoꝛũ · quis aũt ignoꝛat quivł ad modicam virtuoſitatem oronis apꝛehende⸗ rit:qᷓ;tus nitoꝛ/quãtꝰve decoꝛ/ꝑ virtutẽ or̃o⸗ nis pꝛeſtet᷑ digne ⁊ deuote oꝛãtibꝰ. Que ani⸗ mahumana adeo tenebꝛoſa/adeo defoꝛmis E/vt illam oꝛatio nõ ſplendificet ⁊ decoꝛet: ¶ Fiunt ⁊ vngẽta ad cõſeruationẽ coꝛrupti⸗ onts · ſicut aparet euidẽter tibiin his vngen tis quibꝰ condiunt᷑ coꝛꝑa moꝛtuoꝛũ: Ad hoc em̃ vngentũ hmõi fit/vt a putredinibꝰ⁊ ver mibus illeſa conſeruent᷑ · Manifeſtũ eſt autẽ oronẽ frequẽtantibus/⁊ gratiã deuotiõis in eadẽhabentibus/vtutẽ iſtã conſumptiuã ſpi ritualiter or̃onẽ nõ abeſſe · Hõ em̃ poſſibile ẽ aſſidue oꝛantibus/vermes vitioꝛũ ⁊ peccato rum putredinẽq; coꝛruptionis ſpũalis noce⸗ re poſſe · Similiter nõ eſt dubitãdũ /quia nec durare in eiſdem pñt:Et ſiqũq; in eos irruat virtute oronis extinguunt᷑ · ¶ Conficiunt᷑ et vngenta ad odoꝛẽ ſuauitatis atq; flagrantiã Et iaʒ audiſti ex teſtimonis lib: Apocał q;tꝰ odoꝛ ſuauitatis flagrat in aula celeſti ex or̃o⸗ nibus ſanctoꝛũ/etiam qͥ adhuc in terra pere⸗ grinant᷑ Quãta igit᷑ credenda ẽ flagrãtia eẽ ex or̃onibus ſanctoꝛũ /qui iã cũ chꝛiſto dño re gnant:quibꝰ tanta eſt affluentia aromatum ſpũalium/ex quibus odoꝛamenta oronũ con ficiunt᷑ · Potiſſimũ aũt ex ofonibꝰ deiac ſalua toꝛis dñi nr̃i ieſu chꝛiſti· qui ſᷣm qð eſt homo: apotheca eſt omniũ aromatũ /omnia alia do noꝛum vicʒ ⁊ gratiarũ atq; virtutũ incogita⸗ bili pᷣcellentia tranſcendentiũ · Qualem aũt q;tave putas eſſe flagrantiã oronis gloꝛioſe genitricis eiuſdem:quotiens pietatis ⁊ dul⸗ cedinis eius dignatio eſt exoꝛare chꝛiſtuʒ/ ac bñdictũ ſuũ filiũ ꝓ nobis ¶ O&O ſi ꝑ ſingulos ſcõs angelos ⁊ btãs aias coſiderationẽhmõi feceris/ineſtimabilẽ ⁊ incogitabilẽ flagrãtiã/ ex aggregatione omniũ celeſtiũ oronũ certiſ ſime eſſe vel aſpirare certiſſime cognoſces:· De merito vero or̃onis de quo mentionem feci/ſciendũ eſt· ꝙ duplexẽ vicʒpncipale ⁊ ſe⸗ cundariũ: Et pᷣncipale quidẽẽ ſeinnnenio⸗ R lachꝛy Lapitulum nis ſeufelicitatis eterne· Et intendo illð pn⸗ cipale eſſe:quia ad ipᷣm ⁊ ꝓpter ipᷣm omia alia merita tribuunt᷑· Etad h ipa charitas: ꝗᷓ ra⸗ dix ẽ oĩm meritoꝛũ pᷣncipaliter donat᷑ · Cũ er⸗ go oroẽ ex hac radice:merito iſto nunq; frau dat ſed ei ſemꝑ debet᷑:huiꝰ nãq; radicis rati one meritoꝛia eſt oropncipaliter ⁊ ꝓpꝛie feli citatis eterne · Scdᷣaria vero merita ſuntcon ſeruatio gre:augmentũ ipſius:⁊ remiſſio vel diminutio pene merite:omiaq; alia bona da⸗ ta:que in orone ab vniuerſalidatoꝛe bonoꝛũ obtinent᷑ · Et hſunt que pᷣncipali merito:ſer⸗ uoꝛ oronis:puritas ⁊ deuotio lachꝛymarũq; ꝓfluuia ſupaddunt · ¶ Quiaigit᷑ volutante ⁊irruẽtes muſce·i· cogitatiões pꝛaue:in tiũ coꝛdibus cãm ⁊ radicẽ meriti pꝛincipalis quã pᷣnominauinõ extinguũt ſiue moꝛtificãt o nec pᷣncipale pᷣmiũ auferũt:Cauſa em ꝑ manente illeſa ⁊ integra hmõi:neceſſe eſt et eiꝰ effectum ꝑmanere · Sciendũ eſt etia tibi:· quia de ſecundarijs meritis:ex affectib ofo⸗ nis eſt diffugatio demonũ:⁊ diminutio pote⸗ ſtatis ipſoꝛumn · are viri ſancti difficile hal aʒ uit. Hoõ em facileẽ/ nec vne ¶ Quare viriſanctidifftcil Hapent grang; aliquẽ exhmõi pegrinantib ppaſſusſingu⸗ XLVYV deuotionis. Ca · 6 ciſſimi ⁊ imaniſſimi:facile habẽt eas interdũ· NRñdeo in h:qm admirandaẽ mirabiliterq; laudanda deinr̃i miſcdiaque tam indignis: tam pꝛomptã tãq; paratã ſe exhibet ·: atq; ad⸗ iutoꝛia quibꝰ tanti pctõꝛes ad gram iuſtifica⸗ tionis ſiue conuerſionis adiuuent᷑:tam beni⸗ gne eiſdẽ tãq; facile largit᷑ · hãc puto eẽ cãm: vicʒ vt carioꝛa illa habeãt ⁊ ſoli gre illa attri⸗ buant · iuxta ſermonẽ beati Auguſtini dicen⸗ tis:quia chꝛiſtũ non nouit qͥ alij qᷓ;gre dei ali⸗ quid attribuit · Debes tũ ſcire cũ his:quia im manitas ſcelerũ:⁊ monſtruoſitas pctõꝝ:oc⸗ caſionẽ nõ modicã dat timoꝛi dei ⁊ erubeſcen tie ⁊ alijs qꝗbuſdã donis· Puritas vᷣo ↄſciẽtie ⁊ vᷣtutũ fiducia:ſecuritatẽ interdũ generat ĩ electis · Et ꝓpter hoc nõ nunq; gaudiũ tribu it· De gaudio certũ eſt tibi:quia meroꝛẽ coꝛ⸗ dis ⁊ luctũ excludit: Hec pᷣtereundũ ẽ tibiex⸗ emplum qð adhoc inducere cõſueui:vicʒ de piris ⁊ pomis:alijſq; fructibꝰ qbuſdaã vmes ĩ ſe habetibꝰ·quia maioꝛẽ ſuauitatis odoꝛẽ ſpi marũ irriguũ habet· Pctoꝛes vo ſpur XLVyV XkLV caloꝛe ſuo adiuuant caloꝛẽ naturalẽin eis: p pter qð faciliꝰmatureſcũt:⁊ odoꝛeʒ debitum ſpargunt verminoſifructus · Sic ⁊ aliquoti⸗ ens hoꝛrifica atq; monſtrifica vitia ⁊ pctã ad iuuant timoꝛẽ·hoꝛroꝛẽ ⁊ verecũdiã:⁊ irò ipaʒ ad iraſcendũ contra ſemetipᷣm:exqᷣbꝰgra in terne penitudiis ⁊ odoꝛamentoꝛũ oꝛatiõis non modicum adiuuantur:. ¶ De meritoillius oꝛationis in qua non co⸗ gitat actu quis de deo:¶ VI— queſierit qualit fit vel durat meri num ofonis:qᷓ agminibꝰ muſcaꝝ moꝛientiũ refertiſſima eſt:⁊ ſtrepituearundẽ tumultuoſa:qualiter eterne remuneratiõis pmiũ ꝑ oronẽ aliqs mereripõt: In q̃ nec de deo nec de pᷣmiohmõi cogitauit / aut actu eti am curat · Rñdeo in h/quia ſi cũ ꝑegrinatiõe qqua qs viſitat limina ſcõꝝ/meret᷑ ſuffragia eo rum/ de qbe in ppoſito ſolo vel initio cogita⸗ uit· Mõ em̃ facileẽ/nec vnqᷓ; credo eueniſſe/ los de ſuffragijs ſcõꝝ ad quoꝛũ ecclias vł me moꝛias pegrinant᷑ cogitaſſe · Poſſibile aut ẽ vt nec vno pũcto tꝑis de eis cogitet ex illis · Occupant᷑ em̃ ⁊ laboꝛe itinerationis/ ſolli⸗ citudine neceſſarioꝛũ ad illã:⁊ alus irruẽtibꝰ ⁊Lemergẽtibꝰ Verũ quia volutas ſiue mten tio obtinendiſuffragia hmõi/cauſa ẽ ⁊ radix totius pegrinationis illiꝰ:tota meritoꝛia ẽil⸗ lis pegrinatio ipſoꝛũ· Et exemplũ euidentis ſimilitudinis/in lapide qui iacit᷑/vel ſagittaqᷓ trahit᷑ arcu· Nõ em̃ cogitat iaciẽs de ſingulis ꝑtibus ſpacij/qð lapis ille vł ſagitta trãſierit: Sicigit᷑ vni impulſui/debet᷑ totius illius ſpa⸗ cij trãſit/a ſingulariũ ꝑtiũ illiꝰ:cũ nec de illis actoꝛ vel tractoꝛ necde aliqͥ eoꝛum cogitauit Sic vni impulſui volũtatis ſiue intentionis/⸗ ei qͥ ꝑegrinat᷑/debet᷑ totus mot ꝑegrinatio nis/⁊ ſingule ꝑtes ipᷣi/licet neq; de ullis neq; de aliqua earũ pegrin ille cogitauerit · Et ꝓ pter h̊ tot mot ille meritoꝛi ẽ eidẽ· Sic di⸗ code orone ⁊ ꝑtibus ipſiꝰ/qm pᷣme ac pᷣncipa li voluntati/ex qua oro cepta ẽ:licet mẽs oꝛã tis ad alia euaget᷑· et alia in coꝛei irruant vl imergãt:pᷣter intẽtionẽ ipſi ⁊ cogitatũ · Or̃o Iñ tota pᷣme volũtati ⁊ intentioni attribuitur eiꝰẽ· Et ꝓpter h̊ ex illa/⁊ ꝑilla meritoꝛia iu dicat᷑ · Omis em̃ oꝑatio exradice voluntatis l X* Alerxiu⸗ Anbn cqli⸗ nesine debust oddi ſlrſcn nlllabo hocigen chüha Neſe finiſe Lalis fociee. eſtiute⸗ ſiropu fncf Cun Cpes . dcſ i (MN deipe lene ianq eſtob eſani hacint lens: P (llogu turyelſ⸗ lemen⸗ dohicd gquog lureip. cfcii⸗ lepꝛo⸗ lſnüia unſac ſuntian Pſtinen odeſt cone⸗ nſanea nnef dchinn Aatotn icig miin Gnn Mös lonco⸗ len⸗ Urarmer, ulen lennncè eraros nerde unmer Hinnöe fngen c Anll/ e Ate Ells⸗ 1 zm Venten iunn orey⸗ ſibi rapuerint:ita vt ex ei ſunt tñ a viris ſanctis qͥ cõſcientiã nõ habent ecexqua eſt:vel bona vel mala:vel meritoꝛiav alcterius modi iudicanda eſt· Juxta pᷣmones Am · dicentis · quia nõ atxendit deꝰ qᷓ;tuʒ ſᷣ ex quãto ·⁊ q́;tũ intendis tm̃ facis·Qui ᷣmo nes intelligendi ſunt in eis oꝑibus:que exra dicibus intentionũ ⁊ voluntatũ mutari pñt: quod dico ꝓpter illas que in ſemetipſis male ſuntx:ſicut eſt foꝛnicari · furari : adulterarique nulla bonitate radicis bene efficipũt· Facad hoc idem ſermo beati Gregorij quo dixit · qa nihil hahet viriditatis ramus bonioꝑis: niſi ꝓceſſerit de radice charitatis: Debes aũt re miniſci eoꝛũ que dixi tibi de cogitationibus: ⁊ alijs in coꝛda oꝛantiũ irruentibus:quia niſi radicem:hoc eſt pncipalem voluntatẽ:⁊ hec eſt intentio:moꝛtificauerint ⁊ ißam ofonem s ab eis ꝓpcedarme ritum oronis pᷣncipale.ſ/aufferre nõ poſſunt Cã aũt in hocẽ:qm radix ⁊ cã meriti:quepᷣn⸗ cipalis voluntas eſt:ſiue intentio illeſa q;tuzʒ aa eſſentiam ſuam permanet cumipſis · ¶ Deignea gladio qui debet eſſe in ſacriſti⸗· ciooꝛationis.Ca LVILN – ☚ Oſt hec quo⸗ niamof̃o eſt ſacrificium ⁊ oblatio deo acceptiſſima:que deo in om̃i eccleſia ſcõꝝoffert᷑:ad ipᷣm placandum⁊ re⸗ conciliandũ ei totũ dei populũ· Pꝛoſequar de ipſa diſpoſitione ⁊ pfectione que ſunt con⸗ uenientes ei:ꝑhoc ꝙ ipſa eſt ſacriſcium · Et iam quidẽ notũ eſt tibi ex alijs:quia ſacrificiũ eſt oblatio deo ſacrata atq; dicata ſacrans ſi⸗ ue ſanctificans etiã ipᷣm offerentẽ:que etiam hac intentione ſempoffert · vicʒ vt ipſe offe⸗ rens:pꝑ illam deo ſacret᷑ ſiue ſanctificet᷑ · ſi quis querat:quid ꝑhmõi ſacrificiũ deo ſacre tur vel ſanctiſficet᷑ · Rñdeo ꝙ coꝛhumanuʒſi⸗ ue menshumana in pꝛimis ⁊ maxime:⁊ intẽ do hic de ofone quead placandũ deũ offert a quo atq; ad hoc vt ipᷣe offerens reconcilie⸗ tur ei per illam · Juxta illud qð dictũ eſt · Sa⸗ (a ꝑme biles inn niunt᷑ hoĩes in hoſtes ſuos:Et ſiqñ audient crificiũ deo ſpũs cõtribulat·. ¶ De ofonibꝰ que pꝛoalijs ſacriſicandis offerunt᷑ licedecẽc tiſſimũ atq; congruentiſſimũ ſit interduʒ: vt cum ſacrificio cõtribulatiſpũs offerant᷑ · Poſ⸗ ꝙ ſit in eis aliqd mactãdũ ſiue moꝛtiſicanduʒ ſolo deſiderio ⁊ intentiõe impetrãdi ſanctiſi⸗ cationẽ:offerri ſanctiſicationẽ earũ rerũ quas rum ſanctificatio ꝑ orones illas intendit᷑ · Et LVII querit᷑ vtrũ ab his que mactãda vident in ſe vitia q cũq;:vel peccata nõ ſatis ↄueniẽter of᷑ ferunt᷑ abſq; ſacriſicio qð pᷣdixi:quo ſcʒ mactẽ tur illa ⁊ moꝛtiſicent᷑ vel in ipſis or̃onibus vł ante · Neq; em ad ſacra myſteria cuiq; tali ac cedendum ẽ abſq; pᷣparatione hui ſacrifica⸗ tionis ⁊ ſacriſicij· Pꝛopter h̊ dictũ ẽ in ps:Di⸗ rigat᷑ oro mea ſicut incenſum in cõſpectutuo Similiter ⁊ illud:.Eleuatio manuũ mearum dñe ſacrificiũ veſpertinũ · Que reuera ſacri⸗ ficium ẽ:ſicut coꝛã te ſacriſiciũ veſꝑtinũ:qð ĩ lege veteripinguius erat ſacrificio matutio· Et qm̃ animalia in lege veteri in om̃ibus ſa⸗ Z crificijjs mactabant᷑ igne ⁊ gladio/volens of⸗ ferre ſacrificium oronis/neceſſe debet habe⸗ re ignem ⁊ gladiũ ·ſicut legi geñxxij:ꝙ imo laturus abꝛaã filium/poꝛtabat ſecũ ignem et gladiũ · Aactaturꝰigit᷑ coꝛtuũ / qð eſt dicere mactaturꝰanimalia vitioꝛũ ⁊ animalium bꝛu talium in coꝛde tuo/accinge te gladio:adhi⸗ be tibi ignẽ: Et intelligo ignẽ ſpũalẽ qͥ vel ire vel deſiderij eſt· ſiqueſieris a me: vñ vel vbi accipiã ignem iſtum:Stultiſſimã dicoqᷓ⸗ ſtionẽ iſta · Hoc em eſt ac ſi quereret / vñ vlob quã cãm iraſcaris animalibꝰ venenatiſſimis gtq; nocentiſſimis atq; peſtilẽtiſſimis· Quis vidẽs colubꝛẽ vel bufoneʒ /queſiuit vnq; hoc vñ iraſcar iſti colubꝛovel bufoni/pᷣſertimſiab ipſo vł moꝛſu vel veneno vſq; ad moꝛtemle⸗ ſus eſt · Quis vnq; ad hanc inopiam deuenit vt ita ira deeſſet ei cõtra hec: Aiſer atq; ſtul tiſſime iraſceris vnicuiq; pulici vel muſce pꝛo leſione ꝑmodica atq; leuiſſima/que necetiaʒ leſio dici põt · Et ꝓleſionibꝰ moꝛtiferis ⁊ moꝛ tem eternã irrogatibus:nõ vides vñ vel qua de cauſa miſerendũ ſit tibi/tam noxijs tanq; peſtilẽtibus beluis:. Quis vnq; defectũ iſtum paſſus ẽ nõ ſolũ miſerabiliter ſed inauditũ et intolerabilem ſaltẽ/ vt ira ei deeſſet in hoſtes ſuos ſeuiſſimos ⁊ iplacabiliſſimos? Quis vn qᷓ; auditus eſt mẽdicansirã hmõi:qͥn potiꝰcõ traria audient᷑ ⁊ videant᷑ inceſſanter/impla⸗ cabiles ⁊ ꝑmodũ om̃eminexecrabiles inue⸗ impoꝛtabilidifficultate ⁊ laboꝛib interceden tium grauiſſimis vix iducipñt ad pacẽ · qᷓ;uis illi hoſtes ſint viliſſimoꝛũ ac vilipendendoꝛũ nocumentoꝛũ · Iſti aũthoſtes ſpũales ſuper omem comꝑationẽ iĩmo ſuꝑ om̃em cogitatuʒ maioꝛũ leſionũ ⁊ nocumentoꝛũ ſunt cõtrate · De his pᷣcepit tibidñs deus / per Aplinin · iij · Col·vt ea moꝛtifices dicẽs · AMoꝛtificate mẽ⸗ h 2 8 .* bꝛa veſtra que ſupterrãſunt / foꝛnicationem imundiciã:⁊c· Cuaũt cum tam iuſtã cam ha⸗ beas vicz dei pceptũ diſtrictiſſimũ:querisvñ velſobquã camiraſcaris tã atrocibus/tanqʒ ſeuis hoſtib tuis:Stupenda patientia tua/ ſi ea videre / vel de ipſis cogitare potes / et nõ totus ſtatim excandeſcere in eos / tatoq; furoꝛe iracundie tue irruere in ipſos· Iſta ꝓp⸗ culdubio eſt diabolica patientia/⁊ſolꝰ diabo lus illã te docuit: vt beluas hmõiſeuiſſimas/ que die ac nocte a deuoꝛatione eius non ceſ⸗ ſant abſq; vlla rebellatione ⁊ contradictione ſuuſtineas: Vñ tibiiſta pax maledicta/vt con⸗ tinuum bellum ⁊ capitale hmõi /hoſtiũ cõtra te ferre potes: Et qð ẽ ſuꝑadmirationẽ atq; ſtupoꝛẽ:vt eas T hoſpitio foueas:⁊ipenetra⸗ libus atq; intimis domus tueid eſt · cõſcxen⸗ tie hoſpitio foueas:paſcas:nutrias: ꝓtegas: ⁊ defendas:omibus inimicis eoꝛũ factus ini⸗ micus · Atud naq; generale eſt/ vt amatoꝛes oĩm vitioꝛũ ⁊ pctõꝛũ:inpugnatoꝛes ipſoꝛuʒ/ vicʒ doctoꝛes/ pꝛedicatoꝛes/ implacabiliter odiãt ⁊ inoꝛabiliter ꝑſequẽtur · An accepiſti hoc ex ſacratiſſimo illo mandato euangelico vicʒ Matth · v · diligite inimicos vfos / bñfa⸗ facite his qui oderũt vos: Hoc indubutanter tu facis de inimicis/quigladio omi·⁊ igneꝑ⸗ ſequẽdi ⁊ exterminãdiſunt · Ita patientia ⁊ bpñj ficentia alijs inimicis debet᷑ · Atis vero ni⸗ Hil/niſi ignis ⁊ gladiꝰ/⁊ omioda extermiĩatio Auerte pacẽ/ patiẽtiam/⁊beniſicẽtiam iſtã ꝑ. omnem modũ hmõi inimicis tuis: in eis em nutris / in eis cõſeruas / cuſtodis/pꝛotegis moꝛtem tuaʒ: Quẽadmodũ ligna aridaq de ipᷣa ſubſtantia ſua nutriũt/ignẽ deuoꝛãtẽ illa: Reſpice miſerrime ⁊ inſaniſſime: ad damna ineſtimabilia q̃ iam paſſ es ab eis· Et pꝛimo ipam exheredationẽ tuam a pᷣclaro ac inclito regno celoꝛũ · ⁊ a pᷣdeſiderabili gloꝛiaheredi tatis illius:a ſublimitate taʒ nobilis regni:in illud exiliũ pauꝑtatis ⁊ miſerie deiecerũt te/ et paſtoꝛẽ poꝛcoꝛũ fecerũt te · Ipſi nãq; poꝛci infernales ſunt/quos inceſſanter de ſangui⸗ ne tuo paſcis ⁊ moꝛte · Hi ſunt de quibus dicit Job· Quicomedunt/non doꝛmiũt · Reſpice miſer ad cõtumelias ⁊ ignominias ·ſpectacu lum em̃ obpꝛobꝛijte fecerũt om̃ibus inimicis tuis:⁊ aſſiduis deriſiõibꝰ eoꝝte expoſuerũt · Hiſunt demones quiirridere teſe c ſubſana re nõ ceſſãt ꝙ ab altitudie tãte glie · In igno minioſiſſimam vilitatẽ deiecerunt te:q eras ꝗadunatus collaudatiõi ⁊ adiurationi omniũ Lapitulum ũ atq; miſerrimum te fece⸗ operuerunt atq; repleuerũt: Recoꝛdare mi⸗ diſſimis iniurijs ⁊ damnis: Nec ad modicum iraſcesis his quitibigrauiſſimas ⁊ intolerabi les iniurias has intulerũt:vbi meruerũt apð te iſtam gram vt ingraſſari eis liceat in te:vſ⸗ qꝙ; in extremas iniurias ⁊ cõtumelias:⁊ vſq; iĩ extrema dãna⁊ ſupplicia · vñ tibi in ea:ſiue er ga ea deo tã odibilł: tibi danabilis tãq; moꝛti⸗ fera patientia · Iraſceris inquit Augꝰ·ſeruo tuo ne peccet amplius · Iraſcere igit᷑ ⁊ tibip⸗ ſi ne pecces amplius: &aαſi iniurie ⁊ cõtume⸗ lie damnaq; ab amicis illata grauiꝰ ferriↄſue uerunt:qᷓ;to grauius ferenda ſunt mala tot ⁊ tanta:que tuipſe tibi irrogaſti:. Amplius qꝛ nemo poteſtadeo debitoꝛ vlł obligat eẽ tibi: vt tuipᷣe es/ debiboꝛ inq; pacis ⁊ amoꝛis· Ne⸗ mo igit᷑ adeo inimicoſus eẽ põt tibi qᷓcunq; ⁊ q́;tacũq; mala irriganda/vt tuipſe es tibiq;⸗ to nanq; qui maioꝛ debitoꝛ eſt/ alicui ĩ bonis qbuſcũq;:tanto magis iniurioſus eſt eidẽ ir⸗ rogãdo cõtraria · Qua ꝓpter veꝝ eſt qð dixi quia nemo poteſt eouſq; iniurioſus eſſe tibi: vttuipſe es · Nemo igit᷑ põt te magis ꝓuoca⸗ re contra te q; tuipſe ꝓpuocaueris te cõtrate · Inſurge igit᷑ inſaniſſime contra teipᷣm:⁊ira⸗ ſceretibijpſi · Iraſcere inq; vſq; ad moꝛtem .i· vite moꝛtificationẽ ⁊ extinctionẽ:qui tamin⸗ iurioſus:tam damnoſus:tam peſtilens con⸗ tra temetipſum vixiſti · Exurge igit ⁊ exter⸗ mina penituſq; conſume in teipſo:qᷣcqͥd ẽ vi te iſtius tam neq;:⁊ pᷣſertim ipſos fontes ⁊ ra dices ſicut ſunt vitia ⁊ peccata ·iraſcere igitur ipſisde quibus nihil cogitare poteſt aliud:ni ſi ꝙ ira om̃i ⁊ vltione digniſſima ſunt· ¶ Am⸗ plius cũ nihil te adeo pꝛouocare poſſit: adeo tibi nocere:vtiſta tibi nocuerunt:quibus vel qualibus reſeruas iram tuam:ſi iſta in pace dimittis · Aut igit᷑ extermina ea incendio:ne gaut ipſa incendia ſua eternis flãmis exurant te· Ja em̃ ſunt pabulum ⁊ nutrimenta ignis eterniſibimet · Quid loquar de demonibus militiarũ celeſtium· nunc pareas obpꝛobꝛis Lirriſionibus viliſſimoꝛũ infernaliũ canum Areendc tuliſſine qualiter depauperauer̃t te:qui etiamnud runt veſtimentis pcioſiſſimis atq; ſpecioſiſſi⸗ mis:imo regalibus:quibus in ſacramẽto ba⸗ ptiſmite deus veſtierat:decoꝛauerat:⁊ exoꝛ⸗ nauerat ſpoliauerunt:turpitudine vitioꝛum Tignominia abominabili atq; hoꝛrifica totũ ſer quotiens ⁊ in q;tã iracũdiã exarſiſti cõtra iniuriatoꝛes tuos:⁊ hoc ꝓ viliſſimis ac vilipẽ C Ncunt, fuarucn toinu farepon iudemne dotpat coſusſe idus one⸗ ſerwic ſaggee cunq censt Vtdel A un bilisſ wwec tant bruen horan lnmn, ocun. ſootcon Hoolun aronei tok exte 1gNde netan⸗ ydl ſerüht proſob Mor gitoco/ boarayn lecrto lypiie⸗ fun ons anun eraneft neſec⸗ ccoſiſi⸗ nobe⸗ nexoꝛ norum latorij nemn⸗ o AK ochouen moerabi nerita Anntepß⸗ wrrſß enſieer cmon⸗ gſenu⸗ Gkenbip Cöune⸗ ſemnobe rinn plusge cinbl. . io⸗e⸗ cunq ihrö⸗ midons teiceit⸗ etader geſethr u i. neni⸗ nmin⸗ n⸗ cver⸗ Ger Meset Greigiu faucenn Cnn ſradeo bus yel lin pae niorne eunmn nuigns riarum in quibus es deiecerũt:⁊ te in ipſis ca ptiuũ detinent/⁊ oppꝛeſſum: atq; miſerabilit deuictum atq; concluſum tam durum tanq; dirum bellũ ab eis ſuſtines:tanta damna/taã⸗ tas iniurias ⁊ cõtumelias:nec ab eis qᷣcq; ſpe rare potes / niſi eterna ſupplicia · ¶ Attende qᷓ;ta dementia tam ꝓpitius es eis/tam paciſi cus ⁊ patiens in eos imo tam ſedulus tam of cioſus ſeruitoꝛ eoꝝ:tam pꝛomptus obeditoꝛ om̃ibus mandatis ipſoꝛum:⁊ vt ad vnũ dicã toꝛtoꝛes tuijpſius ⁊ carnifex ĩimaniſſimus.hẽ ſeruiciũ qdð a te iugiter expetũt · ec ſunt iuſ⸗ ſa que cõtinue tibiimperant:vt nõ ſolũ quaſ⸗ cunq; inimicitias ipſoꝛũ contra teipſum exer ceas:ſed etiã crudeliſſimã carnificinã tuijpſi vt de ſanguine tuo viuo de teipſo / mẽbꝛis tu is/⁊ mẽbꝛoꝛum officijs ipſos aſſidue paſcas: cum voꝛacitas eoꝛum inſatiabilis ⁊ inexple⸗ bilis ſit · Cõſidera qᷓ; palpabiles ſunt tenebꝛe tue q;ta inſania tua:q̃ omem bꝛutalẽ deſipien tiam incomꝑabiliter excedis: Qð em̃ animal bꝛutum inueniri põt moꝛtiſue ꝓpitium/⁊ de uoꝛantibus ſe vt ei poſſibile eſt/nõ iraſcens: eidem/ ꝓviribus nõ rebellans · Sitot ⁊ tante ꝓuocationes:ignẽ iracũdie contra ſemetip⸗ ſas ⁊ contra ꝓuocatoꝛes/ignẽire in te nõ ac⸗ cendunt/⁊ illum tibi copioſe nõ ſubminiſtrat Nõ ſolum hoĩs ſed etiã bꝛutianimalis nomi⸗ natione indignus habẽdus es · Neq; em̃ vis iraſcibilis in te eſſe pucanda eſt:niſi vel peni⸗ tus exterminata/vel adeo oppꝛeſſa ⁊ ſuffoca⸗ ta/ vt de ſalute ipſius nõ ĩmerito deſperetur · Deiane ſacnfic oꝛtionis Ca: XI VII nis vero ſa⸗ crificio iſti neceſſarius / ignis ẽ di⸗ — ini amoꝛis / ſiue cuiuſcũq; boni⁊ ſanctiamoꝛis: ſiue ſit charitas depurata illa vicʒ viuiſica atq; dei dilectio/ que nihil moꝛ⸗ tiferũ / nihil peccati moꝛtalis ſecũ patit᷑ in ꝓ⸗ pꝛio ſubiectoſiue ſit alius ſanctus ac bonus amoꝛ/quo bonadiligunt᷑ mala odiant᷑ hoc aüt dico / quia charitatem iſtam que eſt vita/ lis atq; viuificus caloꝛ/gelitudinem vitioꝛuʒ peccatoꝛũ diſſoluens penitꝰ/⁊ omino exter minans · nõ in omibus/quiſe ad gram iuſtiſi⸗ cationis pꝛeparant:ſtatim inuenit᷑:qͥn potiꝰ pcedit illum amoꝛ quidã pᷣparatoꝛiꝰ:parans ei via/c aptans coꝛhumanũ ad recipiendum ipſum:quẽadmodũ quedã calefactio pᷣcedit quip hmoiſatellites ſuos / te in abyſſos miſe arſionem · Mec dubiũ eſt qͥn calefactio hmõi ligna pᷣparat exiccando:⁊ frigiditatem ab eis fugando:atq; vtcũq; caleſacienda: Sicut vi⸗ des in lignis viridibus velaqua aſperſis:que nõ ſtatim vt in ſtruẽ componunt᷑/⁊ igni adhi bent᷑ ardent:ſed poſtqᷓ; ꝑhmõi calefactioneʒ vt pᷣdixi pᷣparata fuerint ⁊ aptata:⁊ eouſq; ca lefacta vt arſionẽ recipiant · Sic euidẽterẽ vi dere in illis:qui conſiliũ beati Gregoꝛij ſequẽ tes:faciunt quicqͥd boni poſſunt:vt deus illu ſtret coꝛda eoꝛũ ad penitentiã ·. Quapꝛopter gamoꝛeſt eis ⁊ deſiderium penitentie:cũ eam tam ſtudioſe querant⁊ ad illam obtinendaʒ ſe pᷣparent vt poſſunt ⁊ a deimiſcdðia adiuuan tur: Huius autem dilectionis ignis:qcquid moꝛtiferi in anima humana eſt:virtute ſua cõ ſumit atq; moꝛtificat · Et de ipſa foꝛnace ſpũſ ſancti ſolius emicat benignitas ipſiꝰ largitio one ſua gratuita ſaluberrima ac ꝑ omia libe⸗ raliſſima ·qua ꝓpter abiĩmenſitate ⁊ benificẽ⸗ tia eius petenda eſt totis viribus:totaq; de⸗ uotione:cum aliunde obtinerinõ poſſit · Ce⸗ terũ amoꝛes alij:qui ⁊ ſi nec vitales nec viui⸗ fici ad vitam gratie tamen preparãt ⁊ aptãt coꝛda in quibꝰ ſunt:ac multipliciter adiuuãt inidipſum pꝛocurari poſſe faciliꝰ videri pñt Et pꝛimũ quidem inſpectione ac meditatiõe ſacrarum ſcripturarum: IJgnitum enimẽ elo quium dei vehementer ⁊ carbones deſolato rij:ſunt ſacra eloquia · nec poteſt diuĩ eis ver ſari coꝛhumanum:ſqn ab eis amoꝛe dei vtcũ⸗ q; caleſiat: Et hec debet eſſe potiſſima inten⸗ tio meditantium in lege dei:vicʒ vt inde ſaltẽ pᷣparatoꝛie recaleſcant· Tandem vero et fi⸗ naliter ⁊ inardeant ⁊ flãmaſcant·Ex quo ma nikfeſtum eſt multos ſcholares ⁊ doctoꝛes the ologos:qui tanto numero annoꝛum iactan⸗ tes ſe ſacris ſtudijs inundaſſe:⁊ in ſcolis the⸗ ologicis cõmoꝛatos:coꝛda non in ſacris elo⸗ quijs habuiſſe ·ſed auribꝰvtait Apuleiꝰ phi⸗ loſophus:⁊ non anima philoſophatos fuiſſe: ad ſimilitudinem ſerpentum quiquotiens in aquis natant:caput extra aquam ſemper te⸗ neant:licet toto reſiduo coꝛpoꝛis dimerſina⸗ tant:lhi ſunt ſalamandre diabolice:que tan⸗ tis ſacroꝛum eloquioꝛumignibus:necadmo dicum caleſcere poſſunt:ne dicaʒ ardere. In hos igitur fruſtra tantisaſſiduiſq; doctrina⸗ rum ſacrarum flatibus inſufflent ſacri docto res:quẽadmodumenim in carbones extin⸗ ctos:⁊ ligna viridia ⁊ aqͥs aſperſa fruſtra ſuf⸗ flatur:cum in eis nulla ſcintilla ſuberiſtar ſan LCapitulum ctitatis · Poſſibile tamen eſt ⁊ plerũq; fit gra . tia dei faciente:vt hmõihomines vel medita tione ſacroꝛum eloquioꝛum:vel auditu cale⸗ ſcant ⁊ inflamment᷑pꝛopter quod dictũ eſt· carbones ſuccenſi ſunt ab eo· Carbones inq; qui pꝛiꝰextincti ⁊ gelidi erãt. Inſufflauit em chꝛiſtus dñis in apoſtolos dicẽs · Accipite ſpi⸗ ritumſanctum · Sicut narrat Johᷣ· in vltimo ca·li·ſui · Nec dubitandum eſt illos in ſuffla⸗ tione hmõi:velcalefactos fuiſſe:vel caloꝛem ſancte dilectionis in eis ſuiſſe · Aanifeſtum igitur eſt ex his omibus:quia intendentibus calefieri caloꝛe iſto ſalutari:ea de ſcripturis ſa cris ad medicinamipſis eligenda ſunt: q̃ ma xime igne ſpirituſſancti flammeſcunt · Et hoc eſt quod docet Gregoꝛius ſuꝑ Eʒech· dicens quia cum ad charitatem incendendam accẽz⸗ dendam ⁊ inflammandam aut in nobis aut ĩ alijs incendimus:verba in nobis ad hec eli⸗ genda ſunt:cui om̃e quo loquit᷑ igne charita tis vapoꝛarurt. ¶AQue valeant adaccendendum velnutri lumignem oꝛationis pdictũ: Ca: XLIX NJadhocconſideratio iugis atq; r memoꝛatio incogitabilis largita⸗ ,allet permultũ tis ⁊ bñficentie creatoꝛis infatigabili continu atione ĩmo ſemper pꝛofuſiſſima: Manifeſtũ em̃ eſt id eſſe beneſiciaad calefaciendum coꝛ ꝗamoꝛe benefactoꝛis quod ſũttoꝛres ⁊ ignes omiaq; ignita ad calefaciendum coꝛpus calo re coꝛpoꝛali · Quis em̃ eouſq; rotenn vt vl leui ac modico beneſicio in largitoꝛemipſius aliquo amoꝛe nõ caleſcat: Quis igit᷑ abſcõde re ſe põt a caloꝛe dei · i: miſcdia ipſius qui co⸗ gnoſcat ſe inceſſater obꝛui bñficijs ei pꝛeſer⸗ tim intellecta imenſitate illoꝝ · Pꝛimũ igitur recogitãda ſunt calefieri vel alios calefacere cupientibꝰ ⁊ intendentibus/ beneficia natu⸗ re qualia ſunt eſſe ⁊ vita atq; ea ex quibusvi⸗ uimus ⁊ ſumus:Que q;to amplius diligunt᷑: tanto in amoꝛe ſui largitoꝛis maioꝛidilectiõe calefaciunt cognoſcẽtes · Quia igitur ſuper bñſicia naturalia omia iſta diligunt᷑ / vlamo⸗ repꝛegrandi amari faciunt deum datoꝛẽ om niũ ipſoꝛũ:vel ꝓculdubio ignoꝛatur/deus eẽ datoꝛ coꝛum · Ex quo manifeſtũ eſt/qᷓ; modi⸗ ca vel nulla ſit fides et ſcientia dei/ in maioꝛi ꝑtehominũ · Nõ em̃ poteſtſtare iſta fides vel ſcientia dei/qua cognoſcitur vel credit᷑ actoꝛ * — 2 s atq; re⸗ XLK ⁊ datoꝛ/eſſe ipſius /eſſe noſtri ·⁊ vite cum iſto moꝛtifero gelicidio:quod ex minoꝛibꝰbeneſi cijs omimode ſolueretur · Si enim non ẽpoſ⸗ ſibile alicui credere vel ſcire ꝙ aliquis alterũ oculoꝛum ei veldderit vel reddiderit:qͥn ca leat amoꝛe magno datoꝛis vel redditoꝛis hu iuſmodi:qualiter poſſibile erit vt tanta ꝑuer ſitas coꝛ humanum peruerterit:vt tam lõge magnoꝛum beneficioꝛum:vt ſunt eſſe ⁊ vita: deum auctoꝛem ⁊ datoꝛem cognoſcat ⁊ ipſuʒ non diligat· ¶ Amplius cum vnuſquiſq; homi num non ſit niſi quaſi quidam aceruus ⁊ con geries quedam donoꝛum ⁊ beneficioꝛum dei pꝛoculdubio non eſt vnuſquiſq; noſtrum niſi aceruus ignium rogus ardentiſſimꝰ/extot ⁊T tantis ignibus/quot ⁊ quãta ſunt beneficia dei / congeſta ⁊ aggregata in nobis ⁊ ex igni⸗ bus ſunt eẽ ⁊ vita ⁊ mẽbꝛa ſingula ⁊ viresna⸗ turales / bonaq; anime naturalia · ſimilit bo⸗ na coꝛpoꝛis· Quapꝛopter flammis ⁊ ignibus maioꝛ eſt rogus iſte invno quoq; noſtrum:q; fuit foꝛnax illa babylonica/maioꝛ inq; ſupom nem pꝛopoꝛtionem ⁊ comparationem· Inue nit igitur vnuſquiſq; in ſe foꝛnacem incompa rabiliter maioꝛem ignium ⁊ flãmarum:qᷓ; fue rit illa babylonica · Quapꝛopterin ſemetipᷣo inuenit vnuſquiſq; non ſolũvnde caleat amo re largitoꝛis tantoꝛum bonoꝛum: ſed etiam vnde totus ardeat et flammeſcat · Et intẽdo ardoꝛe naturalis amoꝛis:q; recognitio bono rum naturalium petit attendehic frigidita⸗ tatem diabolicam:quia rogus totus frigidꝰ ⁊ tantiignes ⁊ flamme exiſtunt in vno quoq; homine:quiamoꝛe creatoꝛis adhuc frigent · Quid vlterius dicam tibi o homo / inaudite pene ⁊ incogitabilis peruerſitatis· Luipſe ig nis es totaliter/a foꝛnax ĩmenſarum ignium flammarũ/⁊ tamen frigidus: Quis vſq; ad h tempoꝛa audiuit/vel cogitauit/ignem con gelaſſe · Factum igitur eſt in te diabolicũ iſtð miraculum · ex quo apparet ·ꝙ ſicut ex luce vi⸗ ſibili eſt/ vel pꝛocedit caloꝛ ſenſibilis ·ſic ex lu⸗ ce ſpirituali/que eſt fides ſeu ſcientia dei:qua creditur et ſcitur actoꝛ ⁊ largitoꝛ vnicus eſſe bonoꝛum omnium/eſt vel pꝛocedit caloꝛ ille ſpiritualis / videlicet amoꝛ in deum/a intẽdo amoꝛ naturalis· ſi conſideraueris ipa be⸗ nefitia dei gratuita:remiſſionem videlicet pe narum debitarum · remiſſionem culparum cõ miſſarum emundationem ab inquinamẽtis vitioꝛum ⁊ peccatoꝛumreſoꝛmationem ⁊ de coꝛationem animarumbumanarum/per do fani ſecuo nosde ſineg⸗ lbt fecls eet lenies Coper Olel folirn o dane des⸗ huiut videl dei ſi enn humma ſaube glan⸗ noſtr fgei⸗ re noui, Wlun ndeo rore etaman ncke ( Gawe Alnen ynlir ſpeſ in min ſngul oꝛ heinyi nobisin leclore egele inrege neceſt qgot leffuiti Pomniſie npop Pegan lingane delimne⸗ Wnniont unde mnni ere er⸗ mesne⸗ rbo⸗ nnibes Knm lyir nenſ⸗ tano⸗ enamn ntido n Guͤrn⸗ Zſie nocnog Lffſer⸗ un d non i õ tc welge nbeſe Arlle lico in in be⸗ ſcape⸗ nunc mits enc N enne NANe. Capitulum na virtutum que ſunt pulchꝛitudines ⁊ per⸗ fectiones animarum noſtrarum· gratiã qua nos de imo / imo de extremo viliſſime turpiſ⸗ ſimeq; ſeruitutis / in ſublinitatem tante nobi litatis inaltauit:vt filios dẽi nos efficeret⁊ he redes · Ipſam quoq; hereditatem eternam/ que eſt regnum pꝛeinclitum ⁊ pꝛeclarum · In uenies vnumquodq; iſtoꝛum eſſe maius in⸗ comparabiliter bñſicus omnibus antedictis ſi alijs omnibus calere amoꝛe creatoꝛis foꝛſitan non potuiſti ab his tot ⁊ tantis igni⸗ bus:⁊ incomparabiliter maioꝛibus qua frigi ditate vel gelicidio te defendes vel abſcon⸗ des: Sed in hocipſo eandem dico cauſam eẽ huiuſmodi/tam moꝛtifere congelationis tue videlicet extinctionemlucis fidei/et ſcientie dei /ſiue defectuʒ · Non enim poſſibile eſt hac lucem fidei ⁊ ſapientiam dei / radiare ſuꝑ coꝛ humanum/x non inflammare illud ardoꝛibꝰ ſaluberrimis · Ad hecigitur totis ſtudijs inui gilandum eſt nobis / totis virium animarum noſtrarum conatibus petendum:vt illa luce fidei atq; ſcientia deiperfundamur/⁊irradie mur · alioquin in medijs tot ⁊ tantis / frigoꝛe moꝛimur·Et quod magis eſtſtupendũ ⁊ dia bolicum miraculum congelamur¶ Quiddi cam de donis ⁊ beneficijs dei que omnemeſti mationem noſtram omnemq; humanum et etiam angelicum exuperant cogitatum · An non eſt ipſe dei filius donum dei ⁊ beneficiuʒ incogitabili largitate diuine miſericoꝛdie et gratie / nobis ſingulis ⁊ omnibꝰ datũ · Quot gqutem modis ⁊ quibus/et ad quos fructus⁊ vtilitates:audiuiſti in pꝛecedentibus: An nõ ipſe ſpirituſſanctus donum eſt / et quãtuʒ eſt in miſericoꝛdia ⁊ largitate omnibus nobis et ſingulis donans ˖ Similiter ⁊ ipſe pater miſe ricoꝛdiarum ſemetipſum dedit nobis ad om⸗ nem vſum neceſſarium · Semetipſum dedit nobis in creatoꝛem in conſeruatoꝛem ⁊ pio vectoꝛem /in deum ⁊ patrem: que ſunt dona excedentia omnem eſtimationem · Similiter in regem ⁊ rectoꝛem/in reſugiumad omnem neceſſitatem· Dedit ſeipſum nobis finaliter atq; nouiſſime obtinendum/ad plenam gra⸗ tie fruitionem · HNon enim modica aut leuisẽ pꝛomiſſio illa quam fecit nobis per Eʒechie⸗ lem pꝛophetam dicentem. Ero illoꝛumdeus Pregrandis enim gloꝛia eſt ipſum habere de um:lſicut habere patremhabere nanq; ipſuʒ deum / eſt habere ſponſum/2 ſpirituali matrt monio illi eſſe cõiugatum · Vnde alibi debes L. eſſe edoctꝰ /quia tota illa gloꝛia ſemperq; ad⸗ oꝛanda⁊ veneranda trinitas/ merces eſt ac pꝛemium totum/quod ⁊ ſolum bonumomni um ſcientiarum intelligentium quantũ in ea eſt · Quod dico pꝛopter illas q̃ iuſtiſſime ſem per ac per omnia laudanda iudicia ipſius tm donũ non adi piſcuntur:Eides igitur eui denter quia non pꝛunarum minutijs neq; ig nium ſcintillis/ſed montibus igneis: Hoc eſt ingentibus ⁊ vniuuerſis beneficijs te non ſo⸗ lum circũdedit diuine largitas bonitatis:ſed etiam exullis te condidit mirabiliter ⁊ ſtruxit Et vt pꝛedixi rogum imo foꝛnacem imenſaʒ tam grandium flammarum ⁊ ignium te fecit Et tu queris a me dicens vnde accipiam ig⸗ nem vel caloꝛem:quo caleam dilectiõe in de⸗ um · Et ego viceuerſa interrogo te: qualiter effugies ardoꝛes iſtos/⁊ flammas tam gran⸗ des beneficioꝛum dei:vbi te abſcondes a tan tis iſtis ardoꝛibus: Nec enim effugere potes temetipſum / nec elongaria temetipſo:quivt pᷣdixi rogꝰ tã grãdis es/ĩmo foꝛnax immẽſa: De memoꝛia beneficioꝛum diuinoꝛum Eapitulum Cgquoniã bꝛe⸗ uis foꝛſuan intellectus tuꝰ / eouſ⸗ G vt altitudinẽ ⁊ imenſitatẽ tan⸗ toꝛũ beneficioꝛũ attingere foꝛte plene nõ poſ ſit:faciam rememoꝛationẽ minoꝛũ beneficio rũ:que quidem quiuis intellectus facile ap⸗ pᷣhẽdat · Reſpice igitur⁊ attende in obſequio creaturarũ:que tam officioſe tam ſedule in⸗ numeris obſequijs tibi ſeruiũt · Et pꝛimũ ſcõ rum⁊ beatoꝛum angeloꝛũ quoꝛum officia et obſequia que nobis inceſſanter impendunt: in tractatu ſingularide ipſis declarauinomi⸗ naui et numeraui tibi · Et vt de alijs taceam: quis ſatis admirarilaudare q; ſufficit foꝛtiſſi⸗ mam vigilantiſſimãq; cuſtodiam · qua nosiĩ⸗ ceſſanter cuſtodiunt:malignos ſpiritus arcẽ tes a nobᷣ ⁊ cõpeſcẽtes eos:ne ꝓ voto ſue ma lignitatis innos ſeuiant:abſterrentes eos et diſſugãtes a nobis:interdum aũt religantes Deinde qs adeo iniuriꝰ eſt adeoq; negligẽs ſalutis ſue qs adeo ĩgratus ⁊ indeuotus:qui nõ attendit beniuolentia ipſoꝛũ erga nos: ꝑ quã ⁊ orones nr̃as offerre deo altiſſimo / et ſu as ipᷣis adijcere nõ ceſſant. Quis inq; h attẽ⸗ dens / nõ agſcat ĩcogitabil pietat ⁊ dulcedis creatoꝛis diuicias erga nos · qm tam S L LCapitulum tam induſtrios:tam diligentes mediatoꝛes inter ſe ⁊ nos:nobis dedit · Nec em̃ ceſſat ſol⸗ licitudo eoꝛum apud deum pꝛo nobis nec cir ca nos inlomnibus que ⁊ nobis neceſſaria eẽ vel ſalutaria conſpiciunt · ¶ Et idem de ſan⸗ ctis ⁊ beatis animabus tibi eſt ſciendum: et q́;tum ad officium interpellationis pꝛo nobᷣ. Vnde quis cauſe ſue periculum ⁊ negocioꝛũ que expedire habet coꝛam deo arduitatem⁊ multitudinem aduertens:tam neceſſarioꝛuʒ tanq; ſalutarium auxiliarioꝛum:datoꝛem de⸗ um exinde non amare poſſit: ¶ Quisdeniq; ſanctoꝛũ laboꝛes:ſtudia ⁊ doloꝛes: quos pꝛo nobis ad dei gratiamadducentes ſubierunt ⁊ ſuſtinuerunt:apoſtoli ſancti martyres ⁊ cõ feſſoꝛes:omneſq; doctoꝛes meditando · ſcri⸗ bendopꝛedicando⁊ multi ex ipſis:toꝛmẽta imania paſſi ſunt:vel leuiter cogitet:⁊ nonin ipſum datoꝛem tantoꝛum adiutoꝛum ⁊ adiu⸗ toꝛioꝛũ ſaltem amoꝛe debite gratitudinis vt cunq; caleſcat:et hec ſpiritualia beneficia ſũt ¶ Etpꝛopterea pꝛocedã ad tempoꝛalia:quo⸗ Ah rum amoꝛ tã facile attrahit· alligat · captiuat · inebꝛiat· ⁊ interdum vſq; ad inſaniam conci⸗ tat· ¶ Attendat qualiter miſericoꝛdiſſimus creatoꝛ totum celũ inclinat in obſequia tua· Et hoc manifeſtiſſime ↄſpicitur in obſequijs ſolis ⁊ lune:que tibi die ac nocte lumen mini⸗ ſtrant aliaq; tam multa ſeruicia: que philoſo phis naturalibus ſolis nota ſunt· tamen tibi inceſſanter impendunt · in ſole velut ſeruum ſtrenuiſſimumſeruum per omnia impigrum tam mane ſurgentẽ ſingulis diebus ad illumi nandum ⁊ intẽdo mane ſumme diluculo ad miniſtrandum lumen tibi in greſſibus et in omnibus operatiõibus tuis.ſimiliter ⁊ equo tuo ⁊ omnibus animalibꝰ tuis · ¶ Seruit igi⸗ tur tibi ſol euidenter:quaſi ſeruus lucernam pꝛeſferens ante te:oſtendens tibi diſcrimina viarum:ne in eis ceſpites aut coꝛruas:veleti ꝗmoffendas:ad regendas⁊ dirigendas vias operibus tuis:que nec bene nec recte niſi in lumen fieripoſſunt· Pꝛeterea occulta beneſi cia · que per ſtellas ⁊ planetas nobis inceſſan ter pꝛeſtanturque pauciſſimis etiam ſapien tibus nota ſunt · Reſpice in aera:⁊ cogita de ventis:qualiter aera interdum ſerenant: Nhu bes interdum inde diffugantes:⁊ nubila· In terdum autem nubes aggregant tanq; vaſa aquatica:et aquis plena quaſi circũuerten⸗ tes ea humeris ſuis:ad miniſtrandum aquã ⁊ ad irrigandum agros tuos ⁊ vineas oꝛtos ⁊ pꝛata · necnon adipſum aera humectandũ æ temꝑandum:quiinde ſalubꝛioꝛ fit homini⸗ bus:et ad expirationes ⁊ reſpirationes con⸗ uenientioꝛ · IOpſa ꝓiamcommotione ⁊ exagi tatione ventoꝛum:aer ipſe depuratur·:et ad vitam hominum animaliumq; ſpirantium ⁊ reſpirantium conſeruandam fit aptioꝛ· HNec pꝛetereas vtilitates quas ventipꝛeſtant na⸗ uigijs:tam marinis qᷓ; fluuialibus·ſed ⁊ molẽ dinoꝛum que ſolo vento molunt vtilitas ne⸗ gligenda non eſt · Deinde reſpice in aquas.⁊ pꝛimum in fluctus qui ſunt piſces:⁊ non ſuffi cies numerare vel eſtimare comoditates et vtilitates que per aquas tibipꝛeſtatur in flu⸗ ctibus antedictis · Deinde reſpice vtilitates euectionumnaualium⁊ molendinoꝛum aq̃ ticoꝛum ablutionum ·irrigationum ·potatio⸗ num ⁊ condimentoꝛum in pulmẽtis · ⁊ occur⸗ ret tibi tanta magnitudo tata multitudo vti⸗ litatum quibus tibi ſeruiunt aque:vt in nu⸗ meratione ⁊ mẽſuratione earum deficere ne ceſſe habeas videbis tanq; quoddam creatoꝛis pꝛomptu⸗ arium theſaurarium · diuiciarum innumera bilium ⁊ imenſarum: Ex ea enim vt ex quo⸗ dam pꝛomptuario creatoꝛis:⁊ victus ⁊ veſti tus:et inhabitatio ſiue tectum nobis aſſidue miniſtratur · Ex ea enim ſunt ⁊ fruges⁊ fru⸗ ctus olera herbe legumina · Ex ea em̃ ſunt et carnes animalium quibus veſcimur ⁊ nutri⸗ mur· Ex ea em̃ ſunt linũ ⁊ canapium ad nos veſtiendos · Ex ea generant᷑ animalia quoꝛũ lana ⁊ pellibus plumis induimur:Exea ſunt lapides ⁊ ligna ⁊ ſabulum de quibus nobha⸗ bitacula fabꝛicãtur· Quis autem medicinas que de terra gignuntur enumeret · Quis in⸗ numeras metalloꝛum gemmarum lapidum pꝛecioſoꝛum marinoꝛumq; eſtimare ſufficiat Quis oleiliquoꝛes ·balſami ·lact ⁊ vini⁊ om nia genera gumi memoꝛiter teneat? Quis multitudinem venarumterre · varietatemq; lapidum earum:veldinoſcere vel numerare potuerit: Merito igitur terrã dei pꝛomptua rium ad eſcas ⁊ veſtimẽta que nobis indead miniſtrat nominem· Quãtum veroad diuici as auri⁊ argenti: gemmarum ceteroꝛumq; omnium que homines diuicias vocant: non minus recte theſaurum diuiciarum eiuſdem creatoꝛis vocaui:cum in ea tot et tanti diuici arum huiuſmoditheſaurirepoſiti ⁊ abſcon⸗ ditiſunt abipo creatoꝛe · Nectibi pᷣtereũdũẽ aͤt ⁊ q;tis vſibus ⁊ vtilitatibus humanis aia⸗ oſt hec conſidera terramet ſadeſe egl buoth AMuun legcon pysr hone blllon ( Cdurt ſes gefeig antn ario ton nens adof ſerun lant⸗ gror gcoe 5 tuen den Nimn nouumn peſnra mono⸗ Citfinm odst umn les an ſequin dereg ſui ob AMpo ſaclta luode leloyel. onmniäi Motuite mlitin mogie hunc Coyſa edig nuoaſe bolite Nonerio coſenn Mroren pine⸗ hofro⸗ amndi Monin esccne eteng wero rnriune e⸗ hee en RAnells las ge⸗ R lng iff nese inke Uulras wonme, porno⸗ Aocar⸗ udort⸗ innu: icerene lenel vonhun mmume . Tao⸗ 1l ſſoe ufu⸗ unter wun ados ncboĩ teſen gſobte⸗ Nan⸗ A, . tom Qus Nep mere orpu gieat aua oeumos nunon lſten ldiuic⸗ won⸗ reicle 4 niotir 5 lia deſeruiũt· ⁊ talia/qdã euectionibus/alia egquitationibus: alia agriculturis / T alia in oĩ bus ⁊ ꝑom̃ia in vſibus hominũ ⁊ vtilitatibus ⁊æ viuunt ⁊ moꝛiunt᷑ · Na vt carnes·lane ⁊ pel les coꝛnua ⁊ dentes·⁊ ipᷣe etiã ſuꝑfluitates:a varijs vtilitatibus nõ vacarent · Quis enim nõ videt ex dentibus elephantoꝝ ⁊ coꝛnibus buhuloꝛũ mira oꝛnamenta ⁊ inſtrumenta fie ri:.¶ ides de lignis ⁊ arboꝛibꝰ qᷓ; multiplicit cedunt/ dolant᷑/ ſculpant / in varias vtilita⸗ tes ⁊ vſus hominũ:⁊ alia quidem cxuruntur ne frigoꝛũ ſuꝑfluitas noceat hoĩbus · Alia ap tant᷑ in edificia/vt ſint nobis in tectum habi⸗ tatiõis ⁊ in munimẽ ꝓtectionis a plunijs⁊ vẽ tis niuibus atq; grãdinibus · Lantis igit᷑ toꝛ⸗ mẽtisſuis / laceratiõibus ſcilicʒ / exuſtiõibus/ ad om̃es iniurias/aeris expoſitionibꝰ/nobis ſeruiũt ligna ſiluarũ · Cigna vero domeſtica tanta varietate fructuũ · Ligna vo ⁊ arbuſta aromatica tãta virtuoſitate medicamentoꝛũ ibe em̃ omia diligẽti ⁊ in⸗ tuenti cõſideratiõie conſiderãti/ aparet eui denter pꝛelarga bñficentia creatoꝛis / que tã ac odoꝛamẽtoꝛũ taĩmenſitatea multitudine beneſicioꝝ ⁊ do⸗ noꝛum ſuoꝛuʒ ex om̃i ꝑte nos obruit / paſcit · veſtit · circũdat munit ⁊ pꝛotegit contra omßia incomoda ⁊ nocumẽta:vulnerũ/egritudinũ ⁊æ infirmitatũ coꝛpoꝛaliũ:⁊ deſpũalibus inco⸗ modis taceam · Si quis rex magnꝰ regnũto⸗ tum⁊ ſingulas regnipartes om̃eſq; magna⸗ tes/alioſq; vniuerſosſubditos ſuos/ tuis ob ſequijs onoꝛaſſet · Ita vt omia et ſingula que de regno ipſius ſunt · omeſq; ⁊ ſinguli ſubditi ſui/obſequijs tuis die ac nocte inuigilarent: An poſſis te continere abamoꝛeillius · Et ſic facit ⁊ fecit vnicuiq; noſtrũ inceſſanter domi nus deus noſter · Hec em̃ cuiq; de his que in celo vel de celo ſunt in ꝑte iſta pepercit· Nihil omniũ iſtoꝛũ que eius ſunt a ſeruitijs noſtris voluit eſſe imune:quia nullũ ex angelicarum militiarũ exercitu· Nullã ex ſanctis ⁊ beatiſſi mis aĩabus· nullam ex ſtellis luminaribꝰ. Ad hunc modũ curre ꝑom̃ia/ quicqͥd eſta ſũmo celo vſq; ad deoꝛſum / ſeruire nobis facit · ſitũ hoc dignamur · Ypſe etiã infernus nõ ẽ exem ptus a ſeruitute noſtra/vel ſeruitijs / dũ ⁊ no bis ſuiterroꝛẽ ⁊ hoꝛroꝛẽ incutiensa malis in⸗- numeris noscuſtodit/atq; bona noſtra nobᷣ conſeruat:que ſi nõ eſſet timoꝛ ipius minime durarent in nobis · Alias etiã toꝛtoꝛ noſterẽ/ ⁊ vindex omniũ iniuriarũ ⁊ cõtumeliarũ no⸗ bis irrogatarũ vindictas in omes iniuriato⸗ res noſtros tam iuſtas tãtaſq; exercẽs:vt ni⸗ hil ſit qdð vltra eas de inimicis nr̃is reqͥrat iu⸗ ſticia· neq; etiaʒ ira noſtra:Que non ſeruicia nobis impendat purgatoꝛius ignis/ vel loc ipſe noĩe ſuo iemet indicat euidenter · dum quicqͥd purgandũ inuenit in aiabus hincex⸗ euntibus/cad patrie celeſtis felicitatẽ ꝑgen tibus/purificat ⁊ elimat:mũdans illas clariſ ſimas lucidiſſimaſq; deo repᷣſentans remune ratoꝛi· De terris ventis ⁊ maribus/⁊ alis eo compẽdio tibi ſatis factum ẽ:vt ſuꝑhoc qͥcqᷓ;ᷓ vlterius nõ reqras¶ Quid dicam et de ipſo creatoꝛe/qui eſt trinitas gloꝛioſa/vnꝰ verus acſolus deus/ pater filius ⁊ ſpũſſanctus /qui nec ſibippſi in ꝑte iſta velpeꝑcit vnq;/ vel ꝑcit qð euidenter apparet in ſpũalibus bñficijs:q̃ ſunt illuminationes / iuſtificationesö/mũdati ones / decoꝛationes / cuſtoditiones/ ꝓtectio⸗ nes ⁊ defenſiones animarũ nr̃arũ:a qbꝰnũqᷓ; vacat incogitabilis pietatis ſue dignatio · An potes aliquid cogitare/quod coꝛ humanum in amoꝛẽ benefactoꝛis inducere poſſet:qð di uina bonitas erga nos negligat / v lobmittar ¶ Adadam aũt ⁊ aliam cõſiderationẽ:que vti⸗ nam nunq; recedat a memoꝛia tua · Reſpice in vniuerſitatem ⁊ apparebit /quia ipᷣa eſtin⸗ numerabilis multitudo miniſtroꝛũ /ſeu ſerui entium varia dona ⁊ xenia/tanq; ex ꝓmptu⸗ ario quodã diuine largitatis ⁊ benificentie / ti bideferentium ⁊ offerentium atq; pᷣſentanti⸗ um · Que quia vt pᷣdixi ⁊ oſtendi/ignes ſunt flame ad calefaciendũ coꝛhumanũ / amoꝛe largitoꝛis ipſoꝛum · Si interrogaueris vnde veniunt/vel quo vadunt:quo tendunt vłqͥd intendunt ipſa · In veritate reſpondebunt ti bi/quia nos ſumus innumerabilis multitu⸗ do miſerationum dei/poꝛtantes ignem⁊ flã⸗ mas/ad calefaciendum coꝛ humanum/fri⸗ goꝛe moꝛtifero congelatum/⁊ penitus extin ctumnec tamen tot tantiignes flamme:ge licidium eius adhuc diſſoluere ſufficiunt · ¶ Addam ⁊ aliam conſiderationeʒ in qua nõ modicum eſt ammirationis noſtriq; doloꝛis et confuſionis · Dico ergo / reſpice mundum vniuerſum/et videbis ipſum totum arden⸗ tem atq; flammantem largitate ⁊ benificen⸗ tia creatoꝛis· ¶ Ex omni parteillius micant flamme donoꝛum ⁊ beneficioꝛum creatoꝛis: ſicut euidenter vides ex pꝛecedentibꝰ Qua pꝛopter manifeſtum eſt totuʒ mundum / ſiue vniüſuʒ creaturarũ oĩuʒ/etiã cũ ipᷣo creatoꝛe foꝛnacẽ eſſe totaliter ardentẽ ⁊ vndiq; flma Capitulum tem · Qua ꝓpter de mirabilibus diabolicis p grande miraculuʒ nõ ſolũ ꝙ tanta foꝛnaxnõö te calefacit:ſed etiã ꝙ in medio eiꝰ poſitꝰ non totusea conflagras · Attendeigit᷑ inſaniſſi⸗ mum coꝛhumanũ /vbi te poſuit creatoꝛ bñdi cCtus vicʒ in medio tot ⁊ tantoꝛũ igniũ imen⸗ ſe foꝛnacis Qua pꝓpter nõ ſolũ calere te volu it ex tot tantis ignibus ⁊ flãmis/ſed etiã ar⸗ dere ee ignitũ· ppter quod de lucifero dem̃ eeſt E&zʒechxviij· quia ipᷣe erat in medio lapidũ ignitoꝛũ /angeloꝛũ ſ.qui pᷣlarga beniſicentia creatoꝛis igniti erãt:nõ ſolum calentes amo⸗ re ipſius / ſed etiã ardentes atq; flamates in illũ · Dicã adhuc ⁊ vulgare pꝛouerbiũ quo di ci ſolet · Qui obꝛuit me aduertat me · quod ẽ dicere / capit ⁊ ad ſe trahit·hoc inſaniſſimum „. 4 7 * coꝛhumanũ tibi dicipõt · quia tot muneridus tantis obꝛuit te deus ex om̃iꝑte ⁊ tñ tu non gagdmittis vel capis vt te attrahat/⁊ ad ſe tra⸗ hat · Interrogo te etiã adhuc:qͥd peccauit de uss aduerſumte/vteum diligere vel nõ velis yel nõ valeas:nec tanta foꝛnace tot ⁊ tanto rum igniũ caleſieri poſſes amoꝛe ipſius ¶ Sʒ väyʃy:ãt de donis ⁊ bñficijs iſtius taceã:qualiter de fendas te abimenſitate bonitatis ⁊ pulchꝛi⸗ tudinis ipſius:illa velut camin incogitabilis ardoꝛis / totã ciuitatẽ celeſtem inflamat atq conflagrat· Inde ardet om̃is exercitus mili⸗ ciarũ celeſtiũ/⁊ omis ſcõꝝ eccleſia · i · beatiſſi⸗ marũ aĩarũ que ibi iam recepte ⁊ gloꝛiſicate ſunt · Attende ꝙ bonitatẽ ⁊ pulchꝛitudinem deitibi pꝛedicat inceſſanter vniuerſitas crea turarũ quẽadmodũ ⁊ in ipſa eccleſia canitur Quẽ terra pontus ⁊ ethꝛa colũt/adoꝛãt pᷣdi⸗ cant · Dic queſo que mulier adeo refrigidata yel maleficiata eſſe põt:vt iuuenẽ ſponſuʒ di ligere nollet:ſi die ac nocte pᷣdicaret᷑ ſibi boni non poteſt ipſum auerterea deo · Cum om̃es tas ⁊ pulchꝛitudo ipſius: Vide igit᷑ q; moꝛti⸗ fera eſt infrigidatio tua:q; ſtupendũ gelicidi um / vel vt verius loquar/q; validũ diabolicũ iſtud maleficium quo ita maleficiat es:vt tot ⁊ tantis dei bonitate ⁊ ſpecioſitate inceſſan⸗ trer nullo amoꝛe in eum caleas pᷣſertim cũ in⸗ numerabilibus T ineſtimabilibus bñficijs vt coꝛ tuum iugiter ſe ingerat ⁊ impugnat · Dic interrogo te/ſi venalis eſt amoꝛ tuus:quem emptoꝛẽ aliũ queris q; deum:expectas:quic gquid mundus dare poteſt ꝓ amoꝛe tuo· Hoc eſt dicere vt amet᷑ a te/ comꝑatione eoꝛum qᷓ iam dedit deus / iam cõtinue dare nõ ceſſat/ atq; eoꝛum que pꝛomittit ⁊ pᷣparauit diligen⸗ tibus ſe:nulla ſunt·Si vero liberalis atq; gra tuitus eſt amoꝛ tuꝰ. An eſt aliquid amoꝛe tuo dignum / vel bonitate vel pulchꝛitudine:com paratione dei? imo vt vulgariter loquar / in omibus alijs perdit᷑ amoꝛ/ in eo ſolo digne et per omia laudabiliter collocatur· ſi amoꝛ tuus niſi ꝑ vim ⁊ violentiam extoꝛqueri põt ate:nec ſic fugere velabſcondere tea caloꝛe ipſius. Attende minas · conſidera / erroꝛes · vide ipſum gladio euaginato ſupereminẽtẽ capiti tuo:⁊ moꝛtẽ anime ⁊ coꝛꝑis intonantẽ · vide eterna ſupplicia ⁊ ardoꝛes ſempiternos quibus te traditurum cõminatur:ſi non eum amaueris : Que mulier ſi talia ei fierent vel interpꝛetarentur /cum allegaret violentiam per illã nõ ſe excuſaret ſi quis de amoꝛe illiꝰ culparet eam · Omnibus autem huiuſmodi violentijs longe foꝛtioꝛ eſt aſſidua pꝛedicatio bonitatis ⁊ pulchꝛitudinis dei:largitate beni ficentie ipſius ⁊ infatigabilicontinuatione in vnũquenq; noſtrum pꝛofuſiſſima · Accedunt ⁊ adhoc non parue virtutes efficacie:diuine patientie ⁊ longanimitatis ipſius/quibꝰ tam malos ⁊ ingratos in tot ⁊ tantis malis vitio⸗ rum ⁊ peccatoꝛum tamdiu tam benigne tam miſericoꝛditer tã dulciter ſuſtinet ⁊ expectat Airiſq; ⁊ ineffabilibus ſibiq; ſoli notiſſimis modis/⁊ vijs:ad miſcdᷣiam ⁊ gratiã reuocare ⁊ reducere non ceſſat: Aggrega igitur hom⸗ nia· ⁊ inuenies perhoc:quia nullum patet ti⸗ bi refugium ab amoꝛe dei · Mon etiam eſt ex⸗ cogitare latibulum/vbi te abſcõdere poſſes a caloꝛe eius:Et quia cuiuſcunq; modi vłcõ⸗ ditionis ſit amoꝛtuus:neceſſe eſt vt in euʒ te inclines:⁊ ei te conglutinet ⁊ vniat · ſiue eniʒ liberalitas ſit quod eſt addonandum:ſiue ve nalis quod eſtdicere ad vendendum:ſiue ꝑ extoꝛſiones ⁊ violentiam ſuam acquiſibilis: accuſationes ⁊ omnia pꝛouocatoꝛia ſiue incẽ tiua amoꝛis incomparabiliter maioꝛa et foꝛti oꝛa ſint/pꝛo eo:ꝙ vix alia cogitari poſſunt· MNon eſt igitur tibi effugium vel euaſio · niſi ef fusgium vel euaſionem huiuſmodi ab amoꝛe ſcilicet ipſius/ extremum vocas periculum· Et eſt ſimile / ſi quis dicat illum euaſiſſe / qui extremum atq; ſupꝛemum incurrit periculuʒ et latronem euaſiſſe cum perferat ſuſpendi⸗ um . ¶Agd vltimum autem ponam quod eſt Ab omnibus pꝛocuratoꝛijs atq; omnibincenti⸗ uis illis foꝛtiſſimũ · Et h indubitater ẽ amoꝛil le nimius ⁊ incogitabilis:quo ipſe pꝛioꝛ dile⸗ xit nos· Omnium em̃ incentiuoꝛuma caleſa Quor dlepn di Me fanis oriunk. ſnereue ſnocee ſſheepee gemuͤe ſectodie lee inſemer icact ggeie lonee ſesenmt/ laqo Goſea ſon ftuce da ſeol Ncor bifcen ſanter⸗ ſtarobi, ocmo: Weren iſine mam fenſ Viuufi a( isho Gum utene lunſien Wcte Gckoce Ctocin pmoꝛo dennina⸗a Pfunda lſfhe ſſodel igloſſtin Ulr/nno⸗ Ppeerge Mniteſe Murra cren necen r i dree lome Lenir cer wes. Mninits Monte⸗ lernos heunn dn Nenrann mel⸗ lroci edlno Medeni Wonenn Medon Gedie goh'nn .* NnoH wenn mar Nims oare hom⸗ at⸗ Ncker⸗ ehoſes dirkos eze ſeg ſe⸗ is: dhes einci giden N. Ponkel bonor alun. ſe /n nun venor⸗ i ncent⸗ Zanmad oole⸗ cdenl e . — cciuoꝛum:maximum eſtignis Amoꝛ auteʒ q dilexitnos ignis eſt· QAua ꝓpter ad calefaciẽ⸗ da ⁊ inflãamãda coꝛda noſtra cõueniẽtiſſimus Ignis em igne ⁊ longe cõuniẽti ⁊c longe ef⸗ ficatius/qᷓ; alijs accẽdit᷑· Ego docebote ama toꝛium ſubaudis medicamentũ /ſine carmie ſine veneficio · Si vis amari:ama:ꝓpter h ip ſum dicebat ad eum Dauid· Exurge dñe de in pᷣcepto quod mãdaſti·qð eſt dicere· Adim⸗ ple tu illud. Et hoc ẽ pᷣceptũ charitatis ſiue di lectionis.⁊ tunc ſynagoga wplłoꝛũ circũdabit te· Cũ em̃ oſtẽdit imo exhibuit euidentiſſime in ſemetipᷣo:quia diligebat genꝰhumanum- tũc factꝰ ⁊ ille dilect hoĩbꝰ⁊ aggrematiſũt ad eũ ·eiq; vniti vnitione amoꝛis/hẽ ignis/a quo neq; hõ neq; aliud aĩal ſe abſcõdit· Om nes em hoĩes diligũt diligẽtes · ⁊ om̃e aĩal dili git a quo diligit · Et hẽ qo ipemet dicit in euã gelio luce · Ignẽ veni mittere in terrã:qͥd vo lo:niſi vt accendat᷑· Ignẽiſtũ /Heſt ſingulare Ac iſtud ⁊ ſtupendum beneficium:neſeparesil⸗ lud a coꝛde tuo · Ipo nanq; aduẽtu ſuo / ignẽ ſue dilectionis erga nos oſtendendũ miſit in coꝛdahoĩm ¶ Et hcet hocipᷣm omnilargitate bñficentie ſue /ſicut pᷣdixifecerit ⁊ faciat inceſ ſanter · oc tñ in ſingulari ⁊ incogitabiliimẽ⸗ ſitatis bñficio/incarnationis ſue vicʒ paſſio⸗ nis ⁊ moꝛtis:Hoc incomꝑabiliter ⁊ incogita⸗ biliter magniſicentiꝰfecit ⁊ efficaciꝰ· Hunc ignẽ igit᷑ aplica coꝛdituo /iugi recogitatione ipfſius:⁊ tene inceſſanter ꝑ memoꝛiã tenaciſſi mam in coꝛde tuo/⁊nõ effugies ne dicã calo⸗ rem/ſedetiã huiꝰ ſanctiamoꝛis⁊ ſaluberrimi viuificũ ac iucũdiſſimũ incendiũ: Ne pꝛoijci⸗ as a coꝛde tuo cito ignẽ:ſicut moꝛis ẽſtultiſſi⸗ mis hoiĩbus: Sed quẽadmodũ cuʒ vis vel li⸗ gnum vel candelã accendere/ tãdiu cõiũctũ igni tenes illud /vel in ipſo igne donec accen⸗ ſum fuerit · nHõ em̃ tamcito tactu ligna ignis vel calent vel ardent · Sic nec coꝛhumanum qᷓ;cito cogitat/flãmã iſtã diuine benificẽtie:tã cito calere exilla neceſſe habet · H̊ ꝑ moꝛa/ h̊ ẽ ꝑ moꝛoſam applicationẽ/paulatim calefit⁊ tã dem incendit᷑ · Cauſa aũt inhoc/qm̃ neceſſeẽ ꝓfundariin intima coꝛdis credulitatẽ huius bñficij/ donecillud inhereat ⁊ quaſi radicet᷑ ĩ ipſis · Debes etiãhicattendere magnitudinẽ ignis iſtius / de quo ipᷣa veritas in euãgelio di xit/maioꝛẽ hac dilectionẽ nemo habet · Qua ꝓpter iſto igne dilectiõis / nullũ maiꝰ. ¶ Igit᷑ manifeſtũ ẽ/quia facile calefit vel etiãẽ accen⸗ detur ⁊ coꝛhumanũ:ſi diu illi aplicaret᷑ atq; cõiungeret᷑ · Et intendo ſidiu ꝑcogitatumer memoꝛia in ülo teneret᷑ · Exquo manifeſtũ ti bi eſſe debet · qᷓ; ſalutaris/qᷓ; neceſſaria ẽ iugit recogitatio diuine pafſionis/incarnationis/ ⁊ moꝛtis:⁊ ſimiliter ſacratiſſime euchariſtie: OQuãq; efficax rememoꝛatio iugiſq; recogita tio ipſius ·: tũ nos diligat/q tam crebꝛo ſin gulis diebus cũ tantis muneribꝰ nos viſitat intelligẽtibus euidẽter oſtendit:Et ꝓpter B in ilo tamvenerãdo myſterio:ignẽ ſacratiſſi mi amoꝛis ſui mittere venit in terrã: Pꝛo ma gnitudine nãq; bñficijè/imo ꝓĩmenſitate in il lo tam venerãdo myſterio/ignẽ ĩmenſuʒ ſue dilectionis coꝛdibus noſtris ingerit ⁊ imittit · ¶ De gladio ſpiritualiqͥ debet mactari ani⸗ ma in oꝛatione vel meditatione·Ca· L· Oſt hec autez aggrediar etiã gladium tibidare: vel potiꝰ illum vnde accipias mi⸗ niſtrare · Sladius igit᷑ iſte ſpiritus eſt ſiue ſpi ritualis / vicʒ verbum dei · ſicut legit᷑ ad Eph · vltimo · Gladius iſte penetrabilioꝛ eſt oĩ gla⸗ dio ancipiti · ſicut legit᷑ ad hebᷣ·iiij · Huiꝰ acu⸗ men ⁊ penetrabilitas ex doloꝛe penitudinis⁊ ꝓfundatione ipſius cognoſcit᷑ atq; ſentitur: Qua ꝓpter de ſacris omibꝰ eloquijs / illa ad tranſſodiendũ coꝛ conſcindendũ ⁊ adlacerã dum eligẽda ſunt:que coꝛ maxime penetrãt ⁊ conſcindũt:maximeq; doloꝛẽ intimũ peni⸗ tudinis ingerũt: ec autem quatum capio/ efficatius hoc faciunt: que mala vitioꝛum ⁊ peccatoꝛum noſtroꝛum oſtendunt et aggre⸗ gant · Et intendo mala et que ipſaſunt/velꝓ pter illa nobis iam irrogata ſunt:vel ĩiminẽet ex oꝛdine diuine iuſticie in futuro iudicio ¶ Inter mala igitur:hoc pꝛimum tibi nomi⸗ no:moꝛtem peſſimam peccatoꝛum / que vi⸗ tam ipſam extinguit gratie/vel potius ipſaẽ extinctio gratie eius·: Et hec que animamhu manama deo ſeparat:qui eſt vita beatiſſima animarumhumanarum/que tanto pernitio ſioꝛ eſt:quãto gratia pꝛeſtantioꝛ eſt qᷓ; natura tantoq; magis timenda:quãato ipſa vita gra tie amabilioꝛ eſt q; vita nature· Sacra igitur eloquia:que moꝛtem iſtam tibi indicant vel oſtendunt:pꝛoculdubio iſtam moꝛtem peſſi⸗ mam ac pernitioſiſſimam ingerunt ac impin gunt in penetralibus coꝛdis tui · Unde igi⸗ tur doloꝛ coꝛdi tuo incuti vel ingen poteſt: ſi moꝛs iſta coꝛdi tuo doloꝛem non ingerit· Capitulum Pꝛeſertim cum moꝛs etiã coꝛꝑalisq̃ nec ve⸗ ra moꝛs eſt/nec moꝛtis nomine etiam digna⸗ Qð euidens iudiciũẽ/extinctũ in eis eſſe vi talẽ atq; viuificũ caloꝛẽ bone dilectiõis cũ flã me turpiũ deſiderioꝛũ coꝛ eoꝛũ totaliter occu pauerint atq; repleuerint·. Qua ꝓpter verũü eſt qdð dixi tibi·quia ſemiuiuihmõi ſunthoĩes ⁊T vnuſquiſq; eoꝛũ ẽ hõ qͥ incidit in latrones/ q ſpoliauerũt eũ:⁊ plagis impoſitis abierunt ſemiuiuo relicto · q;q; ⁊ vita hmõidici nõ poſ⸗ ſit/ ꝗ moꝛtẽ in aia humana ſecũ patit᷑· Cõpa⸗ ratiõe tñ eoꝛũ qͥ obcecati ſunt om̃ino vłigno rantia velincredulitate/hmõihoĩes quatũ ẽ ex ꝑte vᷣtutis intellectiue nõ ĩmerito viuere dicendi ſunt· Cogita igit᷑ ⁊ recogita moꝛtem iſtam/⁊ oꝑare cũ auxilio diuine virtutis⁊ gre ꝑ moꝛtẽ iſta moꝛtificans eã in ſemetipa:⁊ per ſemetipᷣam · de moꝛte ipſa vitã eliciens· Illaʒ eñm inuenies nõ ſolũ moꝛtẽtua/ſed etiã moꝛ⸗ tem ſuijpſius · Dicigit᷑ in te ipſo/vicʒ in coꝛde tuo · Dñe deus vita mea/non ſolũ datoꝛ vite mee:qͥsẽ reus moꝛtis mee tam male tamtur pis:quis intulit moꝛtem tuã:niſi ego: Quis me ſeparetate /nõ em̃ tu diſceſſiſtia me pꝛioꝛ ſed ego diſceſſi a te · nõ em̃ deſeruiſti me/ ſed ego deſerui te / vita mea Abies aũt poſt guita tem coꝛdis mei peſſimi/verti ad te doꝛſum et receſſi ate/abiens poſt cõcupiſcentias meas 2 pctõꝛũ meoꝛũ · Ego ſumqͥ me auertia lumi ne tuo viuo:⁊ a luce viuifica tua/⁊ immiſime turpiſſimas atq; viliſſimas · Egoipe feci diui ſionem ipᷣam moꝛtis / vel potiꝰ moꝛtẽ in me- te · Ego interpoſui chaos tetrũ ⁊ hoꝛriferum inter me ⁊te/⁊ vitã meã /abyſſum . · vitioꝛuʒ imo me imerſi ⁊ ingeſſi potius in vmbꝛa moꝛ tis/⁊ in tenebꝛas vitioꝛum ⁊ pctõꝝ meoꝛum· Ego ſum q in me extinxi vitã gr̃e tue/⁊ moꝛ⸗ tem vtute baptiſmalis ſanctificatiõis/ in me moꝛtificatam /viuificaui:imo ſepiſſime ꝑſen⸗ ſus moꝛtiferos/qbꝰ ↄſenſi ſubiectiõibꝰ moꝛti feris/ego moꝛtẽ iſtã deletã / de ſolio liberi ar⸗ bitri mei/⁊ de regno q̊ regnabã me pᷣcipitãs exaltaui/⁊ reſtitui in regnũ pᷣſtinũ · Ego ſum q ꝓſtratã illã erexi/⁊ exurgere feci in reſurre ctionem diabolicã · Ego ſum qui hauſi volu⸗ ptates venenatas:quarũ haſtu vita gre tue nõ mirũ ſi extincta ẽ in me/nõ ſolũ hauriebaʒ venena huiꝰ/ſed etiã inebꝛiabã me illis/⁊ ſe⸗ pe vſq; ad nauſeã replebam meillis · Ego ſuʒ quiinſtar apꝛi inſaniſſimi irruẽtis in gladium venatoꝛũ/impingebam me in gladios tranſ⸗ fodientes aiam meã · ¶ Omia naq; ↄcupiſci⸗ bilia gladeiflamei⁊ ignitiſunt:ad traſſodien tes aĩas hoĩm inſenſatoꝛũ · Quotiẽs queſiui vyt viderẽ cõcupiſcibilia / qtiẽs exqueſiui gla⸗ dios iſtos vt in eis me impingerem/⁊ in eos tanq; aper inſaniſſimꝰ toto impetu me darẽ: imo pcipitarẽ · ¶ Scio dñe de meus ſcio nũc te reuelante ⁊ docẽte:linguas hoĩm eſſe ple⸗ nas veneno moꝛtifero ·ſicut docuit aplus tuꝰ Jacobus · Scio eas eſſe gladios acutiſſimos iacula ⁊ ſagittas moꝛtiferas ·ſic docuiſti me ꝑ Salomonẽ Pꝛouerbſ · xxvj · Dñe deus me? qͥ⸗ tiens expoſui me ſagitt iſtis gladijs ⁊ iaculis cõſodiendũ : Aoꝛs inq; coꝛpalis vł carnalis caroꝛũtuoꝛũ tm̃ doloꝛẽ tibi ingerat vt vixide ↄſolationẽ recipias:qua inſenſibilitate moꝛtẽ iſta ſpũalẽ ac peſſimã abſq; ſenſu doloꝛis inti⸗ mi ſuſtines: · Dices vtiq; mihi:quia moꝛs ſpi ritualis iſta adeo moꝛtificat coꝛhumanuʒ:vt ſentiri ſeipᷣm nõ ſinit · Et ppt h̊ nõvidet᷑ eẽ mi rum:ſi moꝛtuũ coꝛ:moꝛte iſta ſpũali:nec ipᷣaʒ moꝛtẽ nec aliud de incõmodis ſpũalibus ſen tiat · Vere vtiq; dicis ⁊ verũ dicis ·ſed remini ſci debes:quia vᷣba dei ſpũs ⁊ vita ſunt · ſic diẽ ¶¶ vitas Johᷣ· vj· Audiuiſti etiã in pᷣcedẽtibus qꝛ llla ẽ vtus mirifica verbi dei:vt etiã moꝛtui il⸗ lud audiat·laʒarꝰ illud audiuit qͥ quadridua⸗ nus putreſcebat in tumulo: Ea ẽ imꝑioſitas vocis dei vt moꝛtui illiobediantſicut awaret de ipſo Laʒaro:qui vocatꝰnoĩie ſaluatoꝛis cũ eẽt moꝛtuus obediuit eidem · Juſſus naq; ve nire foꝛas de tumuloſtatim pꝛodijt ex illo: q; uis ligatꝰ pedibꝰ ⁊ manibꝰ inſtitis· diu igi tur moꝛtuꝰẽ hac peſſima moꝛte pctõꝛ:vocem dei nõ audit:qñ aũt audire incipit illũ · tãcito ⁊ aliqͥ modo viuit · Nõ aũt vita gratie:q̃ moꝛ⸗ tem om̃ino extinguere ⁊ exterminare ſuffici⸗ at · Et ꝓpter hoc ſemiuiuũ hmõi pctõꝛẽ:vo⸗ cat dñs in euãgelio Luce x· habet em̃ indu⸗ bitãter aliqͥd vite qͥ moꝛtẽ ſuã in qua fuit: vel etiã ẽ adhuc vtcũq; videt ⁊ cõſpicit · Plus at habet vite ſi velad modicum doletde moꝛte hmõi · Plꝰetiã ſide ea etiã vl leuit᷑ erubeſcit · plus etiã ſi moꝛtihmõiiraſcit᷑ · Plerũq; em pp⸗ us lumẽ aliqð ſalutaris cogitatiõis reſpicitvi ſus interioꝛ qᷓ; affectꝰ recipiat aliqᷣd vite ſpũa lis · Et Hẽ qð dicit Rug ſuꝑ ps·vicʒ ꝗ pᷣuolat intellectꝰ: ſequit᷑ tardꝰ affect· Et intẽdo qꝛ pᷣuolat intellectꝰ ad vidẽdũ moꝛtẽ iſtã vitioꝝ ⁊ pctõꝝ vtcũq; iacet aũt adhuc moꝛtuꝰ affe⸗ ctus · Et in ipſo tyro qͥ renouat᷑ ⁊ iuueneſcit: ⁊ cũ ipſo ſpolio pelli ſue vetuſtatẽ deponit · ve rũ circa oculos incipit ei fieriiſta renouatio. benp lvire orſn minin dlliga trana pirudi roſtu wlo⸗ Nol pane verbi U xſe. kouu eelite ſatmi tedocete ſon P⸗ nifddi⸗ wherovi triſige ls Gl 1detrn ſuntyy loagfe Quag/ orꝛtne egocheſi mecpn Vynĩ; Mhier lenſoi ono uri i⸗ luciti. itſſint ſichdt mnontac Qudg worb oſtas et sc ſichve le du ten i n⸗ ⸗ co⸗ Ne ei none hect efß⸗ ihi hia quoniam pellem vetuſtamde circaoculosp⸗ mum eijcit ⁊ deponit · Sic fit etia in mitis pec catoꝛibus/quia renouatio ſanitas ſpiritua⸗ lis / vel vita potius incipit eis in oculis coꝛdis Et de illa vidua quam petrus Aplus ſuſcita⸗ uit in actibus apoſtoloꝛũ / vicʒ doꝛcas / ꝙ ipſa pꝛimum aperuit oculos/⁊ viſo petro reſedit Euidens eſt autẽ in multis litteratis:littera⸗ tis inq; in ſacris litteris /vt videtur ꝙ aliquid vite ſpiritualis habet in oculis coꝛdis/ cũ vi- res motiuas ·i: affectus/ coꝛruptiſſimosha⸗ bent pꝛoꝛſuſq; moꝛtificatas· Neq; em̃ ſcintil⸗ la vitalis caloꝛis:quiẽ amoꝛhoneſtatis ⁊ ali⸗ oꝛũ que ꝓpter deũ diligẽda ſunt:nec aliq̃ etiã minima ſcintilla calet in eis:cũ nihil omnino diligãt de his / que ad honeſtatẽ ꝑtinẽt · Con⸗ traria vero ·i:vitioꝛũ ſuoꝛũ voluptates ⁊ tur pitudines / totis deſiderijs cõcupiſcant:⁊ to⸗ Adiciũt eti ad cumulũ maloꝝ ſuoꝝ:vt⁊ honeſtatẽ⁊ decoꝛẽ moꝛũ lau tis ſtudijs acqᷣrũt:A dabiliũ · quã in ſe extinxer̃t atq; radicit extir⸗ pauerũt/ tãto in alijs odio ꝑſequẽtnr:vt nec verbũ de illa audire niſi moleſtiſſime poſſint: ¶ Quotiẽs ſcire volui⁊ inquiſiuietiamquid de me diceret hoĩes:neſciebãdñe quia ſmo⸗ nes laudãtiũ mollitierãt ſuꝑoleũ/nũcaũtte reuelãte ſcio ꝙ hui pmõis iacula ſũt mollita ſunt traſfigetia coꝛda ſtultoꝝ:Scio dñe ⁊ nic te docẽte· qꝛ ſᷣmões detrahentiũ iacula fellitia ſunt · Iſta iacula ⁊ illa nõ declinaui /ſᷣ etiã eis traſfodiẽdũ coꝛ meũ inſaniſſime ⁊ vicib inu⸗ merabilibꝰexpoſui:⁊ iaculahmõiqͥb aia nr̃a trãſſigeret᷑ qͥtiẽs exqᷣſiuerã · tu ſcis die de me us · Scio tñ te docẽte/qꝛ ſᷣmões adulationuʒ ⁊ detractionũ:flatꝰ vẽtoꝝ peſtilẽtiſſimoꝛum ſunt validiſſimi/ad extinguẽdũ lucerna ſcita tis ⁊ gre tue/qͥtiẽs expoſui eam flatibꝰhmõi: Quid g mirũ ſi extincta ẽ/plerũq; flatꝰ iſtos vt coꝛ meũ ꝑflarẽt ꝓcuraui⁊ q̃ſiui · Ego igit egoipe ſum reus/tot ⁊ tãtaꝝ extinctionũvite mee qviuebã ex gra tua·ve mihi qͥ afflatꝰ iſtoſ velvnq; exqſiui/vel vnqᷓ; amaui /vel ſuſtinui „ , mihi extictõnẽviuiſice lucerne gre tue. i· moꝛ tem ſpũalẽ aĩe mee·docuiſti me dñe de me ꝓ Salomonẽ Pꝛouerb · xvij·qꝛ ſi in igne ꝓbat᷑ aurũ/⁊ in cõflatoꝛio argentũ ·ſic hõ ꝓbat᷑ oꝛe laudãtiũ · hoc igit᷑ docuiſti me ꝙ ignis vehe⸗ mẽtiſſimi ardoꝛis ſũt vba laudãtiũ:̊ dñe ne⸗ ſcieba · Pꝛopt h̊ ad inſtar furioſi vel potiꝰde⸗ moniaci/ in ignẽ iſtũ qtiẽs poterã initiebã me Auig igit᷑ mirũ ſi miſerrima aiĩa mea / in tatis ardoꝛibſepe incẽdio perijt· Si oĩia bonamea tãtis ardoꝛibꝰ exuſta ſunt ⁊ ↄſumpta ſũt/nõ tq mihiad iracũdiã:q̃ vt ait Greg:ateipo edo ctus /velut peſtis totã mẽtẽ degraduat·Et ðᷣ q̃ veriſſime dici potuiſſet/qꝛ velutĩcẽdiũ aĩaʒ totã vaſtat nihil ex bonis gre tue pꝛoꝛſus re⸗ linquẽs· Quid ꝓſeq̃r de ſingulis vitijs meis ⁊ pctis qͥbꝰ velut ĩmaniſſimis beluis deuoꝛã⸗ dũ metradidi:q̃ em̃ exhmõi beluis de miſera agia mea nõẽ ſatiata · Ego miſerrimꝰ⁊ ĩſaniſſi mus qſi oẽs iuitaſſem oĩbuſq; ↄuiuiũ pᷣparaſ⸗ ſem · Et q̃ſi dixiſſem vᷣbis tuis/q̃ poſuiſti ĩ oꝛe Eſa · ꝓphe·vniũſe beſtie ſaltꝰ cõuenite adde uoꝛandũ · Sicoĩbꝰ ꝓcurationẽ opulẽtiſſimaʒ de aĩa mea ⁊ pᷣCparaui ⁊ feci · hec qͥdẽ dicenda ſunt ab hoĩe hñte ↄſciam:ꝙ oĩ genere vitioꝝ ⁊ pctõꝝ ſe maculauerit · Vix aũtẽ pctõꝛ q;tũ capio:qui nõ multas catheruas demonuʒ de aĩa ſua ſpũalit pauerit · mſtaq; eis ↄuiuia deil lis fecerit:Dũ me laudabant:qͥd faciebã dñe deꝰ meꝰ: Nũquid nõ flatuoꝛis meilucernam ſcitat tue extinguebã:⁊ coꝛ meũ lãpadẽ ·ſq̃n dã ſpüũſſci /ipemet ĩflans extinguebã:An moꝛ ti nõ ſꝑ patuerũt feneſtre domꝰ mee .i· oculi⸗ ſi ⁊ aures: &ORata fuit lingua mea ad ſtulti loqᷣa ⁊ maliloqa qͥbꝰaĩa extingueret᷑· & pa⸗- rate man mee ceteraq; mẽbꝛa coꝛpis mei ad exhibẽdum ſe arma iniqtat pctõ?: & plenuʒ fuit os meũ ſꝑ amaritudie ⁊ dolo: Quisvnq; mihi qdð diſpliceret locutꝰ ẽ/⁊ nõ paratiſſimũ ac copioſiſſimũ me iuenit ad rñdẽdũ ei deteri oꝛa:ac ſiad vſuras grauiſſimas reciꝑpem/qcũ q; mihi bona vl mala dicebãt᷑ vel fiebãt · DLñe de meꝰ q;o maioꝛa q;to plura qᷓ;to deterioꝛa reddidi maledicẽtibꝰ mihi ⁊ malefacientibꝰſi reddẽ potui taliaſin aũt volui:Dñe deꝰ meꝰ vñ mihi tãta ꝓnitas:tãta mihi ꝓmptitudo in oĩ genere moꝛtaie mee vñ mihi amoꝛes⁊ de ſideria cuiuſcũq; moꝛt aĩe mee · cui furioſa fu it tãta volũtas·fuit inq; traſſodiẽdi ſe inoẽm ignẽ ⁊ aqua/i⁊ in oẽ moꝛt ꝑiculũ ·D.ñe de me us vita mea ⁊ ſalꝰmea qͥd videbã in te velſen tiebã ex te/vt tãtis ſtudijs /tãtis ĩſaniſſimoꝛũ deſiderioꝝ ardoꝛibꝰ q̃rerẽdiſcedereate/⁊ in moꝛtẽ meã ire· Dñe deꝰ meꝰ delicie tue ſũt eẽ cũ filijs hoiuʒ /delicie tue erãt eẽ mecuʒ:·Ego vo diſcedebã ac fugiebã ac ſi moꝛs mea eẽt eẽ tecũ/⁊ moꝛtifera inſeqᷓbar/⁊ ad ea currebam eiſq; adhuc ihereo ſiipᷣa vłeẽnt vłſint adhuc in vita mea:Clamabat ad teſcũs hauid · Ne diſcedas a me:ne diſceſſerisa me/ne elonge⸗ risa me· Pꝛoculdubio cognoſcebat te eẽvitã ſuã/cuiꝰdiſceſſum ⁊ elongationẽ ſic ſe foꝛmi⸗ . LCapitulum dare oñdebat:Si ꝓpt qð dicebat nediſcedas a me· Anẽ h̊ poſſibilevt imẽſitas pietat⁊ dul cedinis tue ꝑmittat h/ vt diſcedas a qͥ cũq; vł deſeras ipᷣm · tu em̃ dixiſti iã pluries ego pᷣmꝰ⁊ nouiſſim in deceſſu · Pꝛim es em̃ in diligen⸗ do ⁊ adherẽdo atq; appꝛopinqndo nob.Non em̃ deſeris nos / niſipus deſert es a nob:b ſo lümodo poſtq; nos elongauerim a te · ſic dixi ſtiꝑ os Dauid · Ecce qui elongat ſe a te ꝑRbut MQuid &ᷣ ꝙ clamat ſcũs Dauidne diſcedas a me:ne diſceſſeris a me· ⁊ ne elongeris a me: Cũ h̊ nunqᷓ; ſit pijſſime volũtatis tue / vicʒ vt nos alij deſeras vel relinqs.hinq; clamabat: vt tu imↄbſuares:⁊ vt ipm ſe abijcere nõ per mitteres · Ac ſidiceret:Conſerua me mihi/et me tibi · Niſi em cuſtodieris ciuitatẽ:fruſtravi gilat qͥ cuſtodit eã ¶ Quid Sdñe de me dece pit me · qd illuſit mihi · qd ſuaſit mihi tã inflix cCooõmertiũ/tã moꝛtiferã cõmutationẽ /vt te vi tam ⁊ gloꝛiã cõmutarẽ/in moꝛtẽ peſſimã iſtã vt · ſ. te vitã meã ⁊ ſalutẽ deſererẽ/⁊ moꝛtẽ iſtã viliſſimã atq; turpiſſimaʒ amplecterer? Dñe de meꝰ non erat voluptas necilla vtiq; veri nois ac ve rõnis:ſᷣ fallax ⁊ fallacia/ ⁊ ab ebꝛio doꝛmiẽte ſomniata · Pꝛiꝰ igit᷑ inebꝛiauit me/⸗ ſopoꝛauit cogitatio tẽptatiõis:ĩebꝛiatũ vo et doꝛmientẽ · ſacile fuit in iſtud tã fantaſticũ tã noxie illuſionis illicere: ꝓpf hq̊ vigilãtiſſimepᷣ⸗ cepiſti dñe de me· Parũ differt doꝛmiens a moꝛtuo Nihil em̃ ſenſus habet autviriũ.liga tusẽ ſenſus ĩterioꝛ ⁊ oẽs vires coꝛpis C Dnñe de in iſtã ĩpotẽtiã duxi me / vt nihil poſſim ho ratdoꝛmitiois ⁊ ſomniatiõis iſti ↄtra hoſtẽ v gaduerſariũ meũ · Vires q̃̊s ex vtutibꝰ⁊ donis tuis habebã/⁊ arma etiã ꝓieci:nec auxiliũ tu umiĩuocaui/q ꝓmptiſſim adiutoꝛ es oĩbꝰ in uocãtibꝰ te in vitate · Hoc vtiq; facè debuiſſeʒ ⁊ anqᷓ; irrueret in me iſta tẽptatio/⁊ in ipᷣo eti am tẽptatiõis initio· Ego vo miſerrim atq; viliſſimꝰ ⁊ oĩ bono ĩdigniſſimꝰ:om̃i dãnatiõe ⁊ moꝛte digniſſimꝰ:oino me auᷣtia te ⁊ in iſtũ infernalẽ letheũ/fluuiũvoluptatis moꝛtifere meimerſi/dñe de meꝰ acſi va voluptas eſſet q̃ me adlethargiã ſpũalẽ iſtãiduxit In illa cõ paratiõe ſuauitatis tue/⁊ cõpaſſiõe iucũdiſſi me ac viuifice ſocietatꝭ ⁊ habitatiõis tue · Ab ſit em̃ vt ait tãtꝰ⁊ ſapiẽtiſſimꝰ Augꝰ.vt tanta de lectatio ſit in vitijs/q;ta in vtutibꝰ.· Si pla⸗ cuit voluptas:vbi eãa inſaniſſimꝰ qrebã:vbiq̃ rere illa debebãa?niſi in te fontevnico ſuauita tis incogitabilis· Miſerrimꝰ ego ⁊ iſaniſſimꝰ coꝛrupi palatũ coꝛdis mei · infeciipᷣm/⁊ idui cieiqᷓ; aliqᷣs alioy ipᷣm ſpurcitia ſomneitat iſtiꝰ:⁊ illuſoꝛie volu⸗ ptatj· Deſijt &̊ mihiſaꝑe vᷣa/ac pura ⁊ ꝑpetua bonitas:deſijt mihi ſaxpe multitudo duicedis tue dñe · Quia ſicdic btũs Augꝰ vbũ h̊ expo⸗ nens / ei ſoli ſapit qͥ palatũ coꝛdis nõ ꝑdidit:ðᷣ febꝛe iniqᷣtati· In h̊ ꝓfundũ moꝛtmee dimer ſi:⁊ nõ ꝑcipiebã q̃ in eis ſũt:Cũ ſpũ pᷣditꝰera: ⁊ de illo viuebã:ſpũalis exiſtebã:⁊ diiudicabã oĩa · tũc nõ erat carni vel diabolo locꝰ decepti onis vel illuſiõis · Lũc em̃ ve vigilãs erã inte riꝰ Vigilia vo:ſomnia nõ ſolũ nõ admittit:ſ etiã pꝛoꝛſus extmiat⁊ excludit · tũc certiſſimũ erat mihi:veriſſimã puriſſimã viuificãq;:⁊ ſu⸗ per oẽm cogitatũ eẽ bonitat tue ſuauitatem ⁊ oẽm aliũ etiã ſi va eẽt abominationẽ eẽ hoꝛ⸗ rificã · Sic me ĩſaniſſimꝰ ipᷣe in moꝛtẽ dedi:ex tinguẽs in me ſpm̃ vite · i· inſpirationẽ ſanctiſ ℳ2 ſimã:q ex te viuebã : Et exhinc factũ ẽ mihivt moꝛs ipᷣa mea delectabilis mihiſit: ⁊ placeat mihi: Vlera vita qᷓ ribi piũctiſſimꝰ adherebã: mihi nõ ſolũ moleſta ſ itolerabi is ſitq̃ ꝑuerſi tate qͥ maioꝛ inſania cogitari poſſit:dñe deus meꝰ¶ Si ſuꝑbia moꝛs mea ẽ:ꝑ quẽcũq; exra mis ipᷣiꝰ.q moꝛs turpioꝛ ⁊ vilioꝛ ẽ aut ridiculo ſitate ei comꝑabilis:Rũ em̃ ſola vita hũi iati⸗ onis nf̃e ſub oipotẽti manu tua/ nos tibi ſola ↄiũgat ⁊ ſociet · Pꝛoculdubio ſuꝑbiaẽ q̃ nos ate ſeꝑat:q̃ vita va ac btã es aĩiaꝝ noſtrarum Quid em̃ ſupbire ẽ niſiſuꝑire:qð ẽ de imo ſᷣui tutis:vltimeq; ſubiectiõis qᷓ deo ſubeſſe debe m in ſublime viſſimũ ac falſiſſimũ qͥ alijs hoi bus ſuꝑeẽ volum ac peſſe · qͥ qͥd ridiculoſi co gitari põt · ꝓpt qð ſapiẽter ait ſapiẽs Seneca dicẽs · Si videres murẽ vnũ dñari ceteris mu rib riſum teneres: Qua ꝓpt cũ nihil ampliꝰ hʒ vnꝰ hõ:qᷓ;tũ ẽex natura ⁊ cõditiõe ſue ſpe⸗ pↄtra ius ⁊ legẽ naturec᷑:vt velit aljs hoĩb dñari · ¶C Oſi qͥd ſciẽtie vel ptãtis vel alteriꝰ cuiuſcũq; excellentie cuiq;a creatoꝛe donatũ ẽei:alijs in eo ſuire tenetur Tnullatenꝰ appꝛopꝛiare ſibiillð debet· Qua⸗ re manifeſtũ ẽ:furtiillũ reũ effici:qͥ tale donũ qð idubitani publicũ ẽ:ſibi ſoli apꝛopꝛiare pᷣ⸗ ſumit Chuiꝰ aũt exẽplũ euidetiſſimũ ĩ viſu auditu·⁊ in vno quoq; officioꝝ alioꝝ qbꝰmẽ⸗ bꝛa ſingula pᷣdita ſunt · Nõ em̃ licet vel poſſibi leẽ naturalit oculis apꝛopꝛiare viſum ſibi qꝗᷣ vtiq; dat ẽ eis vel poti ipoſit tanq; officio · nõ ꝓpr ſe ſᷣ ꝓpt totũ hoĩem atq; totũ coꝛpus vt diẽ Greg· ſuꝑ Eʒech. Quia ſichʒ ⁊ de lu⸗ mine ſcĩe · qꝛ nulli ex ſapiẽtibꝰ ꝓpt ſe ſolũ da⸗ tũẽ:bᷣ ꝓpt coꝛp cccleſie dei· Diſpẽſatio igitur hH clalon nbusl. tanete diuinin hiee ſpiuſh ubhhl. oſis/ ſgesd faptoꝛe⸗a ſhooe de Fi⸗ kus Dn nne: ene⸗ lolin worütuea hnävin (hran leoße ſapen nobe ſcxe uii⸗ bonaon Ctllunt lachal. Etpye wishe ſoauie ipaſen pitax⸗ eccle⸗ paran peerdj Utnan ſteey ſodſer Gegni ſed wsre bioe ſus int elnſia ſhed, udele ſicſin (dmo⸗ inſante luituid Fede⸗ epol Pverng lceaſ⸗ 7 lairz dimen eni cabi inre mus Wi a Unnen keiho⸗ decter nan iin Dhcen Morn ſedes igern ica h ⸗ ſſon os un ofri ebe ishoi ſoo el Nn nr. e t yel * eni end meß⸗ ſniu i⸗ o ſti⸗ ſco ops deln⸗ n⸗ ur n⸗ I ſolaluminis iſtiꝰ traditaẽ vnicuiq; ex docto⸗ ribus ſacr:Qua ꝓpf᷑ mãifeſtũẽ qti furtiimo tam execrabilis ſacrilegij rei ſunt:qlumẽ ſcie diuinalis ſibi apꝛopꝛiare pᷣimũt:.¶ Puto at hãc eẽ cãm ꝓpt quã perijt plerũq; ſapiẽtia a ſapiẽtibꝰ⁊ itellectꝰ pꝛudẽtiũ vel pꝛudẽtie po tius abſcõditꝰ/qꝛ benigniſſimꝰ deꝰ in oĩb do nis ſuis / vult hẽ̃e pꝛudẽtes ⁊ largos atq; libe rales diſpenſatoꝛes:nõ ſacrilegos ⁊ auaros raptoꝛes · Nõ igi᷑ mirũ ẽ ſi furibꝰ⁊ latronibꝰ tã pᷣcioſa dona ſua cõicare vel crede non vult deꝰ.· J em̃cdoctiſumꝰ ex ꝑabolis euagelici: qꝛ ſuis fidelibꝰ multiplicat dñs talẽta tradita ANanifeſte igit᷑ video te illuminãte dñe deꝰ meꝰ:q;iuſte deſeris ſuꝑbiẽtes in donistuis:⁊ vtentes his tanq; ſuis· Deſereris ab eis pꝛo eo ꝙ ſupbiũt ↄtrate · ſuꝑbiũt a diſpẽſatiõe do noꝛũ tuoꝝ ſibi tradita · In dominiũ ĩmom ra pinã vſurpare appꝛopꝛiatiõis:in qͥnõ ſolũ tibi iniuriant᷑ myſteriũ tue diſpẽſatiõis abijcien⸗ tes:ſᷣ etiã toto coꝛꝑi eccleſie/ cuiꝰ bona oĩa ꝑ rapinã ſacrilegã ſibi vſurpãt ⁊ appꝛopꝛiat· Hi in abbatia dei inq chꝛiſt dñs de abbasẽ · in q̊ ſcõꝝ cõis regula ẽ⁊ cõicatioſciſpũsvniẽdiof ficiũ· Pꝛopꝛietarij ſunt effecti· ⁊ nõ cõicãtes bona oĩa:⁊ ſic excõicat taĩpie cõicãtes:excõi cati ſunt ⁊ a cõioneviui coꝛpis myſtici tui/qð Ecccha ſeipos ſua ꝑpuerſitate reddũt alienos Et ꝓpt h̊ vitã quã de cõione ſanctiſſimi coꝛ⸗ poꝛis huiꝰ accipiebãt/⁊ ꝑticipabãt:ſibimetip ſis auferẽtes : mebꝛa q; a ꝓpꝛio coꝛꝑe ſeꝑata: ipa ſepatiõe moꝛiunt᷑ ⁊ areſcũt · ¶ Etate igit vita va aĩarũ deꝰ meꝰ/⁊a coꝛꝑe ſacratiſſime ecchie tue/quã ſpũs tuꝰ viuiſicat ⁊ regit meſe parauit iſta ſuꝑbia/ꝑiter ⁊ auaricia · Qua ꝓp⸗ pter dñe de ne fker aibitn⸗ hec in manibꝰ meisEgo ſolũ ſumactoꝛ moꝛtis mee ⁊ verꝰhomicida meijpſi/qᷓiuſtaẽ dãna tio dñe deꝰ meꝰ dãnatio ſuꝑboꝝ:⁊ qᷓ;rectũ et q́;equũ /qᷓq; ꝑ oĩa laudãdũ iudiciũ tuũ de ip ſis · iuſta deſertio:q̃ eos deſeris ⁊ ſibimet ipſis relinquis.· c̈ magna ẽ ira tua/dü eos ſi büpſis dimittis:neq; em ſanioꝛ põt eẽ furio⸗ ſus inimicis:qᷓ ipe ſibi ſit · Nõ põt ei eẽ furioſi oꝛ inſidiatoꝛ nec vigilãtioꝛ ꝓcuratoꝛ moꝛtis/ qᷓ;ipe dñe deꝰ meꝰ. mõ põt furioſus carnifici crudelioꝛi tradi:q;ipe ſic ſuis mãibꝰ peſſimis ſeuiſſimiſq; traditꝰe/furioſus ſibijpſiſic reli- ctus · Domine de qs vidit vel videre poteſt inſanias deſerentiũ te:⁊ recedentiũ a te:niſi cui tuipſe illuminaueris · eaſq; reuelaueris dñe de me q; amaraẽ moꝛs iſta /qſea te vi⸗ ta abꝛũpit:tã obcecatiſſima aĩa furioſa:cuius amaritudoſi ſentiret᷑:nemo in illã ſe inijceret Nemo a te iucũdiſſimavita abꝛumpe ſevellet vel etiã ſe poſſet · Quis em̃ guſtare põt vt ait ſcũs Job qð guſtatũ afferat moꝛtẽ · Lalia ſũt moꝛtifere voluptates/aliaq; venena/qͥ inſi- pientiſſimis aiab ꝓpinat diabolꝰ· Dñe deus meꝰ ſi ſentiri põt amaritudo moꝛtis qͥs eã nõ hoꝛret:qͥs eam viriũ ſuarũ conatibꝰ nõ decli narer vfugeret Due de me ſi ſentiret pꝛe ſentie tue ſuauitas/⁊ inhabitatiõis tue/ĩ aia bus in qbꝰ es viuiſica iucũditas/qͥs ſea te ab rumpꝑe ⁊ ſeꝑari pateret᷑:hecigit᷑ ẽ moꝛs pctõ rum peſſima .q̃ qſq; aĩas peccantiũ moꝛtifica tas vt ſenſus in eis ſpũales/⁊ ꝓpt hoc ſeipᷣaʒ cũ amariſſima ſit atq; duriſſima/ſentire non ſinat · Dñe deꝰ meꝰ credũt ſe ſuauiter viuere qᷣ amara acerbiſſima moꝛtehmõivłmoꝛ tui ſunt vel moꝛiunt᷑¶ Dñe deꝰ meꝰiſta mos me trãſſigit atq; trãſuerberat /gladiꝰ viuificꝰ vbitui ⁊ mẽtis viſcerib meis illã infigit:dum ipᷣam in coꝛ meũ tã patenter impungit · Dñe deꝰ meꝰ qᷓ; deſiderabiliter oĩpotẽtis vᷣtutis ⁊ pᷣdulcis miſcðie tue ẽ mira culũ/cũ gladio x⸗ bitui moꝛtẽ iſtã ꝑ eandẽ ipam moꝛtiſicas/ex⸗ pellis / atq; diffugas ab alabus / qs ſupabun⸗ dantiſſime pietatis tue dignatiõi placet viui ficare· Sufficere deberet ⁊ ſupabũdare etiaʒ moꝛs iſta ad abſtergendos⁊ diffugãdos pctõ res · Sufficere deberet gladiꝰ acutiſſim ac vi uificꝰ vbi tui:ad trãſſigẽda ⁊ digladiãda coꝛ⸗ da ſic moꝛtua. Veꝝ qm docuit ille ſcũs ⁊ ſapiẽ tiſſim Greg qꝛ gram cõpũctiõis puocatat q; ꝓcurat / pᷣuiſio inferni:tẽptabo gladiũ tuũ acuere moꝛte illa/⁊ malis illis nouiſſimis pe⸗ nalitatis illiꝰ incogitabilis. ¶ Dico igit᷑ o in⸗ ſaniſſime pctõꝛ/qͥ nõ dũ diſcedis a moꝛte iſta tua peſſima:nõdũ reuerteris ad deũ /beatiſſi mam vitã /iu cũdiſſimãq; ſalutẽ tuã:q̃ demẽ⸗ tia nõ times a facie gladij/quãvibꝛauit ſuꝑte oipotẽtiſſimꝰ/qͥ capitituo impẽdit: A qͥ nõ ẽ poſſibile ꝓtectiõis armaturã eẽ/neq; vllũ eſ fugiũ ·q̃re te nõ trãſuerberat/⁊ in fruſtra con cidit coꝛtuũ/timoꝛe hoꝛribili ⁊ terroꝛe inaſſe curabili: An oblitꝰ es qꝛ ex oꝛe ſedẽtis in thꝛo no vel regno oĩuʒ ſeculoꝝ/ ꝓcedit gladiꝰ ab vtraq; ꝑte acutus·qð ẽdicere/⁊ aiam ⁊ coꝛpꝰ moꝛte ppetua trãſfigens · Pꝛocedit inq; iam digladiaturꝰ ſiue ceſurus: Hic eſt gladius eli⸗ matus vt ſplendeat ad inſtar fulguris:⁊ acu⸗ tus vt cedat victimas· Jur᷑ ſermonẽ Eʒech · Pꝛocedit igit᷑ incomꝑabiliter maioꝛe rapidi⸗ 12 Lapitulum tate/qᷓ; fulgur:deſcẽdit ſuꝑte vibꝛatiõe oĩpo centis dei/manus dei feriẽtis · Et necduʒti/⸗ moꝛe cõcideris:ne dũ doloꝛe ſcinderis:qᷓ au⸗ datia yl ſecuritate ſpectas ſagittas arc diui⸗ niiudicij/ contra te extetiſſimi vl intetiſſimi. Siqͥdẽ arcũ ſuũ tetendit dñs deꝰ/⁊ parauit il lũ:⁊ in ea ꝑauit vaſa moꝛtis eterne:q̃ ſunt ſe⸗ tentie iuſtiſſimi iudicij ipſiꝰ/ moꝛtẽ irrogates erpnã/om̃ib illis qͥ nõ fugerũt a facie arcꝰ iſti⸗ us· Siqͥdẽ metuẽtib ſe/ dedit ſignationẽ vt fugiãta facie arc iſti· Ego em̃ clamotibi⸗ tũ poſſum:declina/fuge / ſagittas iſtas/ↄtra IIs nulla eſt armatura ꝓtectiõis:a qͥbꝰ ſola de Qlinatiõe ⁊ fuga effugit᷑· Quis hoĩm vł etiaʒ dialiũ eouſq; vſq; deſipuit vł inſaniuit:vt tãa⸗ qᷓ;ſignũ ad ſagitta poſitũ /ſagittas expectare guderet:Quis gladiũ capiti ſuo impẽdẽs nõ expauit:⁊ pᷣſertim gladiũ tã foꝛtẽ feriẽtis dei / tã dire cõcidẽtem nõ expauit:¶ An ignoꝛaso miſer / omi danatione ⁊ moꝛte digniſſime qꝛ nõ ẽ tibi defenſio vłeuaſio/vl adiutoꝛiũ con⸗ tra dei feriẽtis vindictã:Et qꝛ nõ tibi ꝓtectio vl refugiũ ẽ cõtra irã ipiꝰ· An ignoꝛas qᷓ; hoꝛ⸗ rendũ ſit incidere in manꝰ dei viuẽtis ⁊ irati/⸗ iuxta monẽ Apli: nõ times ignẽ illũ eternũ fla mas inextinguibiles/ c ardoꝛes ſempiter⸗ nos: de qᷣb dicit dñs ꝑ Eſaiaʒ · Quis ex vobᷣ habitare poterit cũ ardoꝛibꝰſempiternis:ter ribilis nanq; ẽ expectatio iudicij:et emulatio ignis q̊ cõſumpturaẽ aduerſarios · ſicut dicit Apls ad Hheb · xvj · Si terribil q̃ ⁊ vnde ẽ tibi gAbea ſecuritas: aperi oculos coꝛdis tui o mi⸗ ſer/⁊ vide qꝛ nõ ſolũ minat᷑ tibi infern inten tas tibi omia toꝛmẽta ſua/vᷣ etiã om̃ipotẽs deꝰ minat᷑ ⁊ de ſe et de creatura ſua ⁊ etiã de toto mũdo Sapieñ · v · IObi em̃ expꝛeſſe legit᷑ de om nipotẽtideo ·qꝛ accipiet armaturã ſcelꝰ illiꝰ/ 1 aArmabit creaturã ad vltionẽ inimicox· indu et ꝓ thoꝛace iuſticiã:⁊ accipiet ꝓ galea iudici um certũ/ſcutũ inexpugnabile/ eqtatẽ acuit Ddiramirã in lancea:cũ pugnabit cũ illo oꝛbis terrarũ cõtra inſenſatos: Et multa alia ibide his euideter minat/ vicʒ de creaturis q̃ ad vl ciſcẽdas iniurias ⁊ cõtumelias q̃s inſenſati⁊ impij irrogauerũt creatoꝛi · Creaturearma⸗ bũtur · ⁊ excãdeſcẽt aduerſus eos·ſicut legi Sapieñ · xvj.vbi dicit᷑ · qꝛ creatura tibi factoꝛi ſeruiẽs excãdeſcit intoꝛmetũ aduerſus impi os· Hecẽ pluuia belli/ de qᷓ dixit ſapiẽs ⁊ ſãctꝰ Job · donec pluat ſup illü deus bellũ ſuũ .· Ti⸗ eo . E 1 se i Lalis: 7 aAſpectꝰ oĩ fulmie incomꝑabilit terribilioꝛ eſt · lunimes ab ardoꝛb imẽſis et ſempitnis· times . mes a ſcintilla pmodica ignis coꝛpalis:⁊ non a moꝛſu pulicis vniꝰ:⁊ nõ times abira que cõ ſumptura ẽ aduerſarios· Nũc miſer time ⁊ fu ge / dum ⁊ timere ſaluberrimũ ẽ ⁊ fugere tibi poſſibile · Et patet tibi ille copioſiſſim miſeri coꝛdie dei ſinus/ aut tutiſſimũ dei refugium · ¶ R ſi dixeris mihins holſu timere / vbi vl vnde accipiã vłl inuenial¶ Rñdeo tibi⁊ repli⸗ co cõtrate· vbiinueniſti vł vbiaccepiſtiſecu⸗ ritatẽ q̃ſi liber / ⁊ munis ſis a vetuſta ira ·Cũ iſta maxime terribilia ſunt iter mala penalia:? ã demẽtia dicere potes qꝛ nõ tibi timoꝛẽa fa⸗ cieilloꝝ: An nõ innatũchomibꝰ/ alijs aĩali⸗ b timere ⁊ fugerea facie maloꝝ ſibi iminẽtiũ ⁊pᷣſerti moꝛtis/ ⁊ moꝛtẽ iferẽtiũ:Hec em̃ vis natureè/qꝛ vicʒ natura om̃ia aialia docuitti⸗ mere/ ſcʒ fugere a noxijs atq; penalibus/⁊a moꝛte potiſſimuʒ· ſi adeo penalia adeoq; nNoxia mala:timoꝛẽ tibi incutere nõ ſufficiũt: ĩcutiat tibi pudoꝛẽ ſaltẽ/ob ꝓbꝛiũ illud ſempi rernũ / qð nulla obliuiõe delebit᷑· Ingerat ti⸗ bicõfuſionẽ ſpectaculũ illud ignominie/acõ⸗ fuſiõis vniuſalł:in q̃ om̃es feditates tue/om⸗ nes turpitudies tue/ oĩa pudẽda tua/qð ẽ di⸗ cere oĩa ea qͥꝝ aſpectꝰ tibi erubẽſcẽdꝰẽ pate⸗ bũt/ oĩm viuoꝝ ⁊ moꝛtuoꝝ oculis· Erubeſce ſaltẽ ĩ cõſpectu iimicoꝝ tuoꝝappere taʒ vilis: tã ignomioſus: deſpectabił ¶ Quid loquar de curia totiꝰ celeſtis cõſpectui/⁊ inumerabi liũ exercituũ ·ᷣ ⁊ totiꝰ ecclie ſcõꝝ qͥ cũ chꝛiſto regnaturi ſunt · AMiſer⁊ inſaniſſime/q ipudẽ tia ferre poteris/pᷣ cõfuſiõe tm̃ ⁊ tãte ignomi nie ſpectacim · Ipm vᷣo aſpectũ terriſicũ om̃i⸗ potẽtis iudici qualit᷑ poteris ſuſtinere: qͥ mõ vix ferre potes faciẽ ſacerdotis vniꝰ:audien tis in ↄfeſſiõe pctã tua · In aſpectu nãq; iudi⸗ cis illi euidẽter videbiĩmẽſiratẽ magnitudi, num/abominationũ /iniqtatũ ⁊ iiuſticiarum mõſtrificaſq; ⁊ hoꝛribiles voluptates ⁊ fedi⸗ tates tuas:q in nocte pñtis vite etiã a diligen tiſſunis ꝑſcrutatoꝛibꝰ ſuis inqᷣſite ſunt· Tãta nãq; erit tũc claritas iudicij: vt p immẽſitate ſua:oĩa pctã nr̃a ⁊ vitia lucidiſſime videãtur· ¶ Demq; attẽde q;tũ erit toꝛmẽetũ ĩtueri vul tum illũ terrificũ iratiiudicis · qñ ipᷣe ſciſimꝰ⁊ ſapiẽtiſſim Job:petebat abſcodiiiferno · do nec ꝑtraſierit furoꝛ:ira vicʒ qᷓ aparebit ĩ vul⸗ tu illiꝰ:dũ ſederit in iudicio: ferẽs ſnias et᷑ne dãnatiõis in ipios ⁊ repꝛobos · A facie eiꝰ pe⸗ tebat abſcondi iob in iferno:vel ne videt adðᷣo terriſicũ vultũ eiꝰ:velne videret᷑ ab eo · Eius ſic drꝑ ꝓphᷣam Abalach · Et qs ſtabit ad vi⸗ ſan ſoſeua ehe⸗ dicie Oe lerſu gluc qoca mitte, ſuuen laer dleſin⸗ gofoe loccn uim Hen dric⸗ Uitoro tſſi lenise fonds fnane⸗ leni N momi ino dien oci⸗ ⸗ en e ⸗ eiyl nk . eine aoo Eius Nrel⸗ dendũ eꝗ. Ignis ſiqͥdẽ in cõſpectueiꝰexarde ſcet ⁊ in circũitu eiꝰtẽpeſtas valida/ rapiens in abyſſũ certiſſimã infernalẽ/ ⁊ ſubmergẽsĩ mari amaritudinũ eternarũ/ om̃es illos qͥ in pte ſiniſtra coꝛã iudice reꝑient᷑ · hHis ethmõi· tãtis malis ⁊ iamiãq; qᷓ hoꝛa necſcis nec pu⸗ tas tibi imminẽtibꝰ:exacue vba dei / qbꝰ olia iſta repꝛobis oĩbꝰcõmĩant᷑ · lhis iugit᷑ cõtẽde cõcide ⁊ digladia duriciã coꝛdis tui · Oblatu⸗ rus igit᷑ pie ⁊ ſcẽ oronis ſacrificiũ ignẽ et gla⸗ diũ tibi aſſume ex his ⁊ hmõi/ſine qᷣbꝰ vix aut nunq; cremat᷑ aut mactat᷑ in ofTone coꝛhuma num · Foꝛſitan aũt ⁊ alio ꝑcutiẽte alioq; inflã mante ⁊ faciliꝰ⁊ citiꝰ imolabhmõi ſacriſiciũ · Sũt em̃ ſacri doctoꝛes qͥ noꝛũtdire Toure ꝑ⸗ cutere in gladio iſto:⁊ iſtos ignes accendere in coꝛdibꝰ auditoꝛũ:Cõſilio aũt meo tuipᷣe ꝑ temetipᷣm faciens in ꝑteiſta qð poteris: ⁊ ni- hilominꝰ auxilijs ſacroꝛũ doctoꝛũ ⁊ pᷣdicatoꝝ iuxta quod dixi vteris ¶ DZelucta anime in oꝛatione.Ca. LII lucta cũ deo ſeu otra deũ · Et hin ſinuatũ ẽ nobᷣ in lucta Jacob:q̃ luctatꝰẽ cũ vi ro ſeu angelo in q eiaparebat deꝰſiclegitur Beñ · xxxij·q̃ lucta extoꝛſit abeoſi fas ẽdicere bñdictionẽ· ꝓpt qð d ibi:qꝛ dixit de ipiiacob ſi aduerſus deũ ſoꝛtis fuiſti:q;ðto mag ad uerſus hoĩes pᷣualebis · Mec pᷣtereũdũ eſt tibi ꝙ lucta iſta de nocte facta fuiſſe ſcribit᷑· ꝓpter qð/ceſſante auroꝛa dixit angelłꝰ ad iacob· Di mitte meqꝛ iã auroꝛaẽ· Cã aũt in hẽ · qꝛ nox ſiue nocturnũ tꝑs cõueniẽtiꝰtꝑs ẽ or̃oni ſiue lucte:q̃ luctãdũ ẽ q̃ſicũ deo in or̃one · Et huiꝰ due ſunt cauſe · . qes/⁊ ſolitudo · Quies qͥdẽ qꝛ or̃o coꝛliberũ/⁊ qͥetũ reqᷣrit ab aijs actibꝰ ⁊occupationibꝰ.ſic ſcpᷣtũ ẽ de rege Joſaphat q timoꝛe ꝑterritꝰtotũ ſeↄtulit adoꝛãdũ dñm Nõ em̃ coꝛde dimidio aut qͥlibet modoꝑtito/ oꝛãdꝰẽ deꝰ· b exẽplo Salomonis Sapieñ · ca · vijj · Ex totis pᷣcoꝛdijs meis dixi /da mihi ſedi um tuaꝝ aſſiſtricẽ ſapiam.Et Dauid/Clama ui ĩ toto coꝛde meo exaudi me dñe· Neq; em foꝛtiſſimũ ↄtra deũ luctariniſi totis viribꝰcõ ueniẽs ẽ· Nec tu ignoꝛas/qꝛ ad comꝑationẽ foꝛtitudinis dei altiſſimi:nulle ſunt vireshu⸗ — —„⏑ — mane. Nõ em̃ẽ ſoꝛtitudo ↄtra deũ ·ſic dic Sa lomõi lib · Pꝛoũu · TLote igit᷑ vires tue colligẽ de atq; coꝛrigẽdeę tibiſũt ſiyis ſoꝛt eẽ ĩ lucta Oſt hec pꝛoſe r ĩorone q̃ eiaccidũt:ꝑh̊ ꝙ ipaẽ hmõi cõtra deũ. Sic ⁊ ſolitudolucteiſti:vicʒ ofrois cõueniẽtiſſima ẽ · JOe em̃ h̊ docuitĩ eus gelio Matth· vj · VUbi docet nos oꝛare in abe ſcondito ⁊ clauſo cubiculo · nõ ſolũ ꝓpt H̊ vt inanis gloꝛia declinet᷑:ſ etiã ne coꝛda nf̃a ra⸗ piant adſe/qᷣ circũſtãt ⁊ nos nob excutiant · Siẽ dicẽ Seneca de ſeipᷣo· Hodie inqt miſcdie ſunt:nemo pulſat ad oſtiũ meũ / nemo coꝛti⸗ nam meã trahit · Hihil qwe nobis faciliꝰ ex⸗ cutit᷑:qᷓ; noſipſi:nihil relinqͥt nos faciliꝰ: nihil ↄtrariat᷑ nob/q; coꝛnoſtrũ · hic ̊ reminiſcen dumẽtibi/eoꝝq audiſtide luctandi ꝑitia ſeu aſtutia ⁊ de ipa foꝛtitudine · Quidã em̃ in iſta lucta⁊ vix ea cepta ſtatim cadũt/a deijciunt᷑ deficiẽtes:nihil laboꝛioſiꝰ ⁊ moleſtiꝰ ruputã⸗ tes q; iᷣm oꝛare · Cauſa aũt in Bẽ/leuitas ex lubꝛicitas coꝛdis eoꝝ:ignoꝛãtiaq; pauꝑtatis atq; defectuſ:necnõ ⁊ bonoꝝ q̃ ꝑ[ronẽ obti nent᷑ atq; maloꝝ q̃ ꝑillã auertũt᷑:· Quibꝰma lis accedit ⁊ illa alia ignoꝛãtia: qua neſciunt imꝑiti:deũ paratũ eẽ ad audiẽdũ deſideria ⁊ voces ſuplicantiũ · Quis em̃ eouſq; fatuus velidignãsẽ/vt deo pᷣbẽte aures /nõ eitota auiditate loq vellet · Saluberrimũ aũt ↄſiiũ E/oroniaſſueſcere/⁊coꝛ ſuũ abhmõi leuita⸗ te ⁊ lubꝛicitate auertere ·atq; ad ſtabilitatem reducere· Ipa nãq; luctãdi aſſuetudine /mi⸗ rabiliter adiuuat᷑ gra luctatiõis iſtiꝰ. Pꝛeſta tur etiã roburꝑeã ad luctandũ · In pᷣcedẽti⸗ bus vo vbi de orfone inq;tũ vitulus labioꝛũ ẽ locutꝰ ſuʒ/⁊ expoſui tibi ſex foꝛtitudines or̃o nis:tanq; q̃dã vi oſſa vitulihuiꝰ.De ꝑitia q; ⁊ aſtutia luctãditria didicimꝰa ſenſu ⁊ expe⸗ rientia:¶. Quoꝛũ pꝛimũ eſt eleuatio adũſarij ſuꝑhumeros ꝓpꝛios : Cũ em̃ luctatoꝛ eouſq; potuit/vt aduerſariũ ſuũ ſuphumeros leua uit:facile ẽ ei poꝛtare ipᷣm atq; deijcere · hoc aũt nõ fit niſi ꝑhumiliationẽ:q̃ ſemetipᷣm ſup ponit luctatoꝛ adũſario ſiue ſuponit eundeʒ ſibi · Quo artiſicio ſo vtendũ in lucta iſta · pꝛo pter higit᷑ videt᷑ dictũ · humiliaminiſub potẽ ti manu dei/h artiſicio vſus fuit rex Achas: audita cõminatiõe dei ꝑ ꝓphetã:q̃ cõminatꝰ fuit ei/ꝙ dimitteret poſterioꝛa eiꝰ ⁊ nõ relin⸗ queret de ſtirpe eiꝰ mingentẽ ad parietẽ · Re currebit igit᷑ ſtatim ad artificiũ ilið qð humili tatis ẽ ꝓpꝛiũ · humiliauit em̃ ſe in ↄſpectu dñi Et ꝓpr hſiſas ẽ dicere/ in lucta or̃onis vidit dñm · ꝓpt qð dixit dñs · qꝛ hũiliat ẽ in oſpectu meo rex achas:nõ inducã malũ h̊ qd locutus ſum ↄtra achã in dieb ſuis · Hac aſtutiã inſi⸗ nuauit nobis Ecẽs ·in ᷣmõe quẽ in pᷣcedenti⸗ Capitulum bus audiuiſti / quo dcm̃ẽ · ofo humiliãt ſe· cc· Siẽ igit᷑ noſmetipſos exaltãdo ruimꝰ:ſicdeũ exaltãdo ⁊ noſmetipᷣos humiliãdo:q̃ſiſupip⸗ ſum in lucta iſta exaltamur: ⁊ victoꝛes ei effi cimur · Nõ em̃ alia via ẽ vel artificiũ ſubijciẽdi nob deũ:qᷓ; ſubijciẽdo nos eidem: qdðᷣadſub⸗ iectionẽ obediẽtie nõ incõueniẽt refert᷑ · Effi cit᷑ em deus opᷣs obediẽs obediẽtib ſibi ſicut ſcriptũ ẽ · de Joſue in libꝛo eiuſdẽ · Steterunt igit᷑ ſol et luna deo obedienti vocihõis · Ipſa etiaʒ veritas in euagelio · dic · In qua mẽſura mẽſi fueritmetiet᷑⁊vobᷣ · Et expᷣſſe btũs ac ſa piẽtiſſimꝰ Ambõ · qꝛ nulliꝰvnq;erit de poſſeſſio niſi qͥ iᷣiꝰ dei fuerit poſſeſſio · Ampli nõne ex pꝛeſſe dic Aplus ad Rohma ·ix · dico chꝛiſtũ ie ſuʒz fuiſſe miſtruʒ circumciſiõis iudaicili⁊c · Quidãt ẽ dicere alið miſtrũ /q; ſeruũ vł ſniẽ tem/ ⁊ deſuitijs ipᷣiꝰ qᷣbꝰ ⁊ ſᷣuiuit nob ⁊ officio ſiſſime ᷣuire ꝑat eſt· In pᷣmonibꝰexhoꝛtatio nũ ad pplos ſepe oñdi / ex ipis teſtimonijs ſcpᷣ turaxꝝ:qꝛ nõ ẽ uitium ſpũale/q indigere poſ ſumꝰ:qð ipe nob impẽdere dedignet᷑·qͥn po⸗ tiꝰ a interdum remittẽtibꝰ multa iugit᷑ ac q̃ſi violẽt impigit¶ Scða aſtutia in oꝑe luctatio nis/ẽ ſupplãtatiop quã vl pes elubꝛicat᷑:vł ſbᷣ ſtramẽtum ſiue ſuſtetachin cuipede vl vtroq; vłaltero initebat᷑ ſᷣſtrahit᷑·Cũ & cõtra te vi⸗ tijs tuis /⁊ pctis ſolis ĩnitat᷑ cõtra te:⁊ aduer ſet᷑ tibi dñs deꝰ:ſubtrahe illi ſuppodiacla iſta cadẽ ncce habebit · Qua ꝓpr mãifeſtuʒ eſt / qꝛ qͥcũq; in orone ſic cum chꝛiſto luctat᷑/ vt vi tia ⁊ pctã inibi deſerat: ſupodiaclin ei ſubtra hit:⁊ ꝓpt᷑ H̊ ijm cade cogit · Kõ habet em̃ vñ ſtet:nõ habʒ fulcimẽtum qͥ ſuſtẽtet᷑ cõtra nos cũ iſta eidefuerint/q̃ qdẽ ſtatimvt volumꝰea deſũt · Jha em̃ vitia nr̃a ⁊ pctã:ſi ea nos eiſub traxerimꝰ:ſtatim nõ ſolũ ruunt ſed etia pere unt· Nõ habet em̃ fundamẽtũ vel ſuſtẽtamẽ⸗ tum / niſi noſipſos · Accidẽs em̃ nõ ſtat / niſi ꝑ ſubiectũ velſuſtinẽs ipᷣm. ¶ Tertia aſtutiaĩ oꝑatione luctatiõis ẽ ipa fatigatio aduerſarij ⁊ aſtutia iſta vtunt᷑ plerũq; /qui agiles⁊ expe diti coꝛpe:ↄtra coꝛpulẽtos ⁊ ponderoſos coꝛ poꝛe luctatoꝛes ſunt · Et hmõi aſtutia nõ qui dem ꝑdefectũ laſſitudinis valet /cõtra foꝛtiſ ſimũ deũ:ſᷣꝑ quãdã ſilitudinẽ:tanqᷓ; em̃ fati⸗ garet᷑ clamoꝛibꝰ oꝛantiũ ·tanq; deficeret qua ſi nõ valẽs eis reſiſtere/cedit ⁊ ſuccũbit eiſdẽ ¶Exi inqt cito dñs ad loth de ſodomis· Non ef̃ poteroibi qͥcq; facere· donec exiueris in⸗ de · tanq; pñtia ſua omipotẽtiſſimã vᷣtutẽ crea toꝛis ligatã teneret · Et etiã oꝛãti moyſi/ppo pulo qͥ peccauerat oꝛado vitulũ:dixit dñs / di miſi eis iuxta vᷣbũ tuũ :tanqᷓ; iijm xbũ tuũ eẽt mihi regula oꝑandi quã mihi trãſgredi nõ li⸗ ceret · vł madatũ vꝛgentiſſimũ qðpᷣteririnõ poſſem · Silr aũt cauendũ ẽ tibiin lucta iſta: nce debili aut fragili fundamẽto aut fulcimen to imitaris ·qð ille ꝓculdubio facit/qͥ de meri tis ſuis cõfidit: ⁊ tanq; meritis ſuis debita pe tit/in orone dona dei · Ethic ẽidubitãterpes ſupbie / de quo petebat Dauid dicẽs · NMõ ve⸗ niat mihi pes ſuꝑbie·quo nullꝰ fragilioꝛ autĩ firmioꝛ inueniri poteſt · Si vis firmiter ſta⸗ re ⁊ indeijcibilis in luctaiſta:innitere dño · cõ fide in po · qꝛ vt mons ſyonq habitat in hie⸗ ruſalem nõ cõmouebit᷑ ineternũ ·ſic qͥ cõfidit in dño · amplius etiã ſubleuant᷑ · ſic dicit Salo mon in Pꝛoũu · Qui cõfidit in diuitijs ſuis coꝛ ruet · Nimirũ qꝛ vanitas ⁊ mẽdaciũ ſũt· Qui aũt ſperat in dño ſubleuabit᷑. Quis emſpera uit in te ⁊ cõfuſusẽ · ſi dicit Eccs · Job voad⸗ mirãde cõfidẽtie ·ſi occidit inqt me/ ſperabo in eo · verũtñ in cõſpectu illiꝰvias meas argu am·Et ipe erit ſaluatoꝛ meꝰ.·Nauid vᷣo bea⸗ te ac foꝛtiſſime ſpei / dicebat· Dñs firmamen tum meũ:Etiteꝝ · Si exurgataduerſum me pᷣliũ in hoc ſperabo · Per modũ igit᷑ om̃emſi bicaueat a ruina ⁊ lapſu:qͥ totũ ſe ĩ deũ ꝓijcit Lotus ei pondereↄfidẽetie ſue incũbit · Pꝛo pter qð dicit Augꝰ· Solus vincit qͥ de ſe nõpᷣ ſumit · Meceſſeẽ vt de victoꝛia nihil ſibijpſiar roget/vłaſcribat:qͥn potiꝰ ncce ẽ vt ſolũdeũ actoꝛẽ ⁊ largitoꝛẽ illiꝰ cõſtituat · Accidit etiaʒ plerũq; in certamie luctatoꝛio:vt alter luctã tium/alterum etiã ſuo pondere ſolo deijciat · Fit aũt ⁊ in iſta ſpũali lucta ad ſilitudinẽ ⁊ ꝓ poꝛtionẽ illiꝰhocipᷣm·quẽadmodũ em̃q ſolis viribus ſuis aut meritis innitit᷑:dei auxilio et viribꝰ ſeipᷣmpuat atq; ðᷣſtituit · Si qsð ſeipſo totaliter diffidit ⁊ ſoligr̃e atq; miſcdie deiad⸗ iutoꝛiũ ⁊ vᷣtuteʒ in ſe aduocat /⁊ trahit: ita vt deus ei deeſſe nequeat · ꝓpt h̊ dixit ſapiens ?z ſcũs Augꝰ Secure pꝛouce te in deũ · nõ eniʒ crudelis? /vt ſeipᷣm tibi ſubtrahat/⁊ te cade⸗ re ꝑmittat · Sicut igit᷑ nõ ẽ poſſibile miſericoꝛ diſſimo deo:crudelẽ eſſe in aliquẽ/qͥ in miſeri coꝛdia ipſiꝰ ſperat · Sicnõ ẽ poſſibile vt ſe ſb⸗ trahat alicui /qͥ ſe in illũ pꝛoijciat · Jacta inqᷣt Dauid cogitatũ tuũ in dño.Et iterũ.j· Pert. DOñmem ſollicitudinẽ veſtra pꝛoijciẽtes in eũ ſciẽtes qm ipi curaẽ de vob· Per hãcigit᷑ viã et giu eoſe yini lig ſup̃t muon uus! ſeret er Qu 0nd ſus god mni 1 ol o Hrͤl⸗ 2 —J erit dfis tecũ in lucta iſta. ipoſſibile igikeritte cadere ſub eo · Si em̃ qᷣcq; habeas viriũ/ ⁊ te adiũctis ſibi dei adiutoꝛio ⁊ viribꝰ:ncce eſtvt eo foꝛtioꝛ efficiaris· Quiſ etia nihil habuer? viriũ a ꝑte tua:nõ tñ eo eris infirmioꝛ/cũ ee⸗ dem vires ⁊ tibi ⁊ illi ſint · Nemo aũt dubitat cuiq; a ꝑte ſua aliquid viriũ eẽ h̊ eſta ꝑte libe riarbitrij · Et ꝓpt h oĩs eccleſia ſcõꝛũ / celeſti magiſterio erudita ⁊ inſtituta:dicit:deus ad⸗ iuua me:q̃ſi nihil de ſe poſſit · Nõ adiuuari pe teret de ðᷣoſ potiꝰtotũ abipo fieri qð fierivel let · Et Bẽ qð dicit Augꝰ· ſuꝑ lib pſalmoꝛum Quipetit adiuuari:aliquid de ſe facit · alio⸗ in diceret ꝓculdubio totũ fac deꝰ: nihil pꝛsoꝛ ſus mihi reuãs ſiue relinquẽs faciedũ · ꝓpt qð dicit Aplus: Oꝑatoꝛes dei ſumus · valet⁊ in iſta lucta dei mirabilit᷑ aſtutia vel pꝛudẽtia potiꝰ vᷣtutis humiliãtis:q̃ duma ſe totã victo rie gliam pꝛoꝛſns excutit/⁊ nihil in ea iurſlha⸗ bere ſe ſinceriſſime cõfitet᷑ coꝛã illo ſe deoto⸗ tũ attribuit ⁊ aſcribit · Et ꝓpt᷑ H̊ totũ certamẽ in ipᷣm impigit · idẽ em ex nccitate debẽt᷑ laboꝛ certamis/⁊ honoꝛ victoꝛie · Qua ꝓpt dũ diẽ · gha ⁊ honoꝛ victoꝛie iſtiꝰtuaẽ:dicit eidẽ ꝑcõ⸗ ſequẽs igit᷑ ? vt certamĩs tua ẽ laboꝛ ii. Et hHhoc ẽ dicre · luctare & ⁊ vince ipᷣe cũ tibi ſolide beat᷑ glia victoꝛie: ⁊ tua ſit iure pleniſſimo et ſingulari / tibi ſoli debet᷑ ⁊ ia victoꝛia/⁊ tuaẽ iure pleniſſimo ⁊ ſinglari · Qua ꝓpr et ipa lu⸗ cta · luctare igit᷑ cõtra temetipᷣm mecũ et pꝛo me · Qð ſi diceres · qͥd ergo tuipſe facis de te ſiue ꝑte / ſilucta iſta tota mea ẽ? Rñdeo ĩ hoc qꝛ ipa cooꝑatio mea qꝗ eſt cooꝑatio liberi arbi trij dr etiã donũ tuũ eẽ · Om̃e nãq; bonũ /ſiue gfe / ſiue nature / ſiue gloꝛie / ſiue foꝛtune ſiue coꝛꝑis donũ tuũẽ.H etiq ijm qð gfe tue appli co meũ liberũ arbitriũ:⁊ ꝙ eo vtoꝛ/⁊ ipᷣa tua impꝑat / donũ ſiliter tuũ ẽ ⁊ op'atq; bñſicium· Qua ꝓpr nõ ĩmerito dixi /quia lucta iſta tota tua eſt / totaq; eius victoꝛir· ꝓcedã ad ꝓſequẽdũ ð orone/ſᷣm — P ce 4 qõð ipa ẽ pugna cõtra armatũ om⸗ niporentiſſimũ atq; inuictifſimũ deũ· Et faci amteſcire /qꝛ or̃one vincit᷑ capit᷑ ligat᷑ arma⸗ q; ſua omia eiauferunt᷑· ⁊ abipſo oꝛate capti⸗ uus inde ducit᷑ ⁊ q;diu vult ipeoꝛans /in vn⸗/ ¶ Quomodo deus per luctamoꝛatiõis vin⸗ Qtur-KMMg. – LDDOn Mſt hec guteʒ culis ab eodem tenetur ipᷣe foꝛtiſſimus deus Quia igit᷑ iam audiſti ex pᷣcedentibus in lib⸗ Sapieñ · quia ipſe acuet diram irã ſuã in lan⸗ ceam · Manifeſtum eſt tibi quia vna ex arma turis eius · dira ira eius eſt · Et quia ipſa eſt lancea ipſius · In iſta igitur pugna pꝛunũ frã genda eſt lancea ipſius· Qðqualiter fiat do⸗ cet te Salomon in Pꝛouerb · xv · ybi dicit tibi Quia reſponſio mollis frangit iram · Que autem reſponſio mollioꝛ excogitari poſſet / contra iramipſius:qᷓ; reatus confeſſio:qᷓ; pe⸗ ne minate ſiue vindicte laudatio: qᷓ; miſeri⸗ coꝛdic humilis et deuota poſtulatio · Qua⸗ pꝛopter qui ſic in oꝛatione ſe habet:ſicutq; lo quitur ad dominum:pꝛoculdubio frangit irã ipſius · Ipſemet nanq; dicit Matthxvj · Ser ue neq́;/ nunquid omne debitum dimiſi tibi quoniam rogaſti me? Quis autem dubitat remiſſionem/omnimodam fractioneʒ ire cẽ iudicis quãtumcunq; irati· Non enim poteſt ex ira ſiue per iram quicq; contra peccatoꝛes poſtq; totum remiſerit eiſdem · Sicut neq; ꝑ lanceam confractam ſiue contritam · Addi⸗ ſce et pone in intimum coꝛdis tui/peritiam iſtam et pꝛouidentiam:per quam diram dei lanceam/et confringere ſcias et poſſis ¶ Alia armatura eiuſdem · toꝛax eſt· ⁊ hec eſt iuſticia · ſicut legitur in eodem capitulo vbi dicitur · Accipiet pꝛo thoꝛace iuſticiam: hanc etiam armaturam eidem auferre potes: ſi iuſticia te indueris / vel armaueris contra eũ Jam autem edoctus es ex his que pꝛeceſſe⸗ runt:quia penitudo ſiue penitẽtia iuſticia eſt 1 qꝛ iuſticia q̃dã ẽ ꝑquã penitẽs ſemetipᷣm iu⸗ ſtiſicat/accuſando ſe ⁊ alligando contra ſe/⁊ teſtificando contra ſe/ et ſentenciando con⸗ tra ſe:quod eſt dicere condemnandoſe/⁊re um eterne dãanatiõis ꝓnũciãdoſe · Deinde toꝛquẽdo ſe cruciatibꝰ penitudis/ ⁊ doloꝛibꝰ cõpũctiõis · Te igit᷑ in orone/thoꝛace iuſticie iſti? armato: ncceẽ deũ iuſticiã ſuã ðpone:⁊ in ermẽ abhuiuſmodi iuſticia ſe penit exhibere Mihil em habet iuſticia eius cõtra ſic iuſtifica tos · Et ſiquid cõtra eos aggrederet᷑/⁊iiuſte et inique hoc facet · Quoniaʒ ſᷣm hoc iuſticia ſua iuſtos inpugnaret et iuſticie pꝛo viribus impendentes et operam dantes moleſtaret · Amplius poreſtiſte ſalua iuſticia iuſtis non fa uere:⁊lmpliꝰpᷣm h iuſticia bellũ hr̃et cõtra ſe:⸗ Juſticia nãq; quã pᷣnominaui / ſtudioſiſſime pugnat cõtra iiuſticias:quoniã et ↄtra omia vitia ⁊ pctã/q̃ ſunt ⁊ inimica maxime iuſticie i 4 Capitulum dei · Quare in ꝑte iſta/exꝑte iuſticie ẽ iſta iu⸗ ſticia/⁊ ꝓpugnatrixilliꝰ ↄtra capitales inimi cos ciuſdẽ· Non põt igit᷑ iuſticia dei pugnare cõtra illa/neq; aduerſarij vllo modoꝝ eiuſdẽ Qua ꝓpr nõ põt eẽarmatura aliq̃ ↄtra illam Dis em̃ armatura ↄtra illuʒ ẽ illũq; pugnat/ cuiꝰ hoſtẽ armat ¶ Tertia vo armatura dei iu diciũ rectũẽ.⁊ galea ẽ ipſi·ſic in eodeʒ caplo legit᷑ yvbi dr. Et accipiet ꝓ galea iudiciũ rectũ Tu ̊ diiudica teipᷣm/iudicio rectode qͥ dr, in psõ · Juſticia ⁊ iudiciũ coꝛrectio ſedis tue · Et iteꝝ·iad Coꝛinthᷣ·xj· ſi noſmetipſos diiu⸗ dicaremꝰ/nõ vtiq; diiudicaremur. Aſſumeti biigit᷑ iudiciũ rectũ iſtud:⁊ tuncocioſe velſu⸗ peruacue aſſumet ill ſibidñs: qð neq; decet ſapientiſſimã eiꝰ bonitatẽ · Neq; etiã poſſibile ẽ qcqᷓ; ocioſum vel inutile eẽapð ipᷣm · Ampli⸗ us te aſſumẽte hmõi iudiciũ nihil ei iudicãũ relinquit᷑ in te · ſic audiuiſti ex teſtimonio apli ·Ad Coꝛinthᷣ·xj· dicẽs .· ſi noſmetipos di⸗ iudicarem/nõ vtiq; diiudicaremur· Quap pter te faciente de temetipᷣohmõiiudiciũ· ne ceſſe habet ipᷣm deponere in ꝑteiſta officium iudicãtis/ſeu iudiciũ rectũ:QAuare qᷓ;cito aſ⸗ ſumis tibi iudiciũ hmõi faciẽdũ tibide temet ipſo:tãcito aufers ei galeã iſtã ſuã.¶ QAuarta armatura eiuſdẽ ẽ eqtas·ſic in eodẽ caplo le⸗ git᷑. Sumet ſcutũ inexpugnabile eqᷣtateʒ. Si igit᷑ vis eiauferre ſcutũ iſtud:depone iniqͥta⸗ tes tuas qð eſt dicere deſere eas / ⁊ abſtuliſti deo ſcutũ iſtud vbi em̃ nulla ẽ iniquitas · nul-⸗ laẽ ðo armatura ncẽria ptra iniquitates·ꝛ igit᷑ eas nõ armat eũ niſiↄtra ĩiqͥtates:nec poſſibile ẽ vt armet᷑otra eas niſi equitate:qꝛ equitas nõ armat eũ niſi contra iniquitates: Aanitfeſtũ ẽ depoſitis iniquitatibꝰ tuis:deũ nsoõ poſſe hfe ſcutü hmõi ↄtra te · Qua pꝓpt in iſta pugna oronis abſq; ſcuto illũ facies:ſi ab iniquitatibꝰ tuis auerſus fueris· Fleuẽ qð di cit ſanctꝰ Job de eo · Iniqtatẽ ꝓponit contra me:De cõſidẽtia innocẽtie ⁊ bone ↄſcie ſue d dixit:intelligẽs deum nõ poſſe ſcutum eqͥta⸗ tis ſue abſcõdere vłopponere:niſiptra inis ⁊ iniqtates eoꝝ/a qͥb imunẽ penit ⁊ nuduʒ ſe ſentiebat ſanctꝰiſte · Acſi gintẽderet quia ſcutum iſtud deerat deo ↄtrq ipᷣm dixit· eqͥta⸗ E tem pꝛoponatotra me· qſidicèt· armet ſe ſcu⸗ Quia vo gladium ⁊ phare tram ex vtraq; ꝑte acutuʒ in po legit᷑ habere Et arcum ipᷣm tetendiſſe/gladium vibꝛaſſe: expᷣſſe legit:nõ ſunt pᷣterennde hiſte due ar⸗ mature · Sciẽdum igit᷑ tibi arcuʒ dei/nõẽniſi to hmõi ſihabet S ä iudicium ipᷣiꝰ/⁊in eo velut choꝛdã eẽ mĩam ſi ue pietatẽ ipi lignum vo foꝛtiſſimum: recti⸗ dinẽ iuſticie ipſi· Quẽadmoduʒ g in arculit⸗ terali ſiue materislipchoꝛdã/lignuma recti⸗ tudine ſua flectit᷑ et curuat᷑:ſic iuſticie diuine rigoꝛ/a meritis penis ſiue vindictis vltra qᷓ; cogitare ſufficiamꝰ:tꝑat᷑ atq; lenit · Sagitte qt q̃ ex arcuiſto emittunt᷑ ſiue traijciunt᷑ · ſnĩe iudiciarie ſunt:nulla armatura pꝛotectionis repellibiles ſeu retroꝛſuʒ reuerſibiles · Sic le git᷑ de ſagitta Jonathe · ꝙ nunq; ↄuerſaẽ re⸗ troꝛſum · Et ĩtelligo de nouiſſimis iudicijſen⸗ tentijs:ↄtra q̃s/nec appellatio / nec ſupplicatõ qcq; poterit · Alie nãq; h plimum ſnie vel eli⸗ dunt᷑ vel euacuant᷑· Et modis qͥᷣbꝰ he fiuntin ſᷣmõibꝰ exhoꝛtationum populariumiceſſant ꝑ me audire potesvt de alijs taceã · Et quẽad modum arcꝰq;to magis ꝑchoꝛdã curuat᷑:tã⸗ to foꝛtiꝰ ſagittas traijcit/⁊ duriꝰ ꝑcutit · Sic ĩ illos qͥbꝰ maioꝛ fit miſcdᷣia/ſiue tolerãdo / ſiue alias bñfaciẽdo:intẽſa ẽ:durioꝛes ſnie iudicij emittunt᷑ · Quia &̊ vtpᷣdixi/ arcꝰ iſte ẽ iudici⸗ um:⁊ iã audiuiſti q̃lit eidẽ auferas arcum ſu⸗ um · &ο ſi ad h̊ intẽdere ſciueris ⁊ voluerl vt arcumiſtumofringasB ꝓculdubio facies:ſi tibi iuſticie rectitudinẽ ↄtra teipᷣm aſſumpſe⸗ ris· Le em̃ rigoꝛẽ iuſticie potra temetipᷣm ex⸗ ercente:nihil ei de rigoꝛe illo reliqſti ·Quare vel arcum iſtum cõfregiſti / velipᷣm deo abſtu liſti · Choꝛdã ſiqͥdẽ miſcdie ipiꝰ nõẽ opꝰ tibivt vel rumpas /vel minuas / vel aliquatenus le das ˖ Ala ẽ em̃ q in pugna iſta te maxime adiu uat/⁊ꝑquã ſol m ea ſtas ⁊ pugnas· Oladiꝰ g vo ex oꝛe ſedẽtis in thꝛono ex vtraq; ꝑte acu tus exiens:ſnĩa ipa quã oꝛe ſuo ſacratiſſimo locutꝰ eſt:in extremo iudicio rectiſſime ĩitelli git᷑ · Que ꝓpt h̊ gladiꝰ ex vtraq; ꝑte acut dr qm ĩſtar gladij acutiſſimi/⁊aĩam ⁊ coꝛpꝰmoꝛ te erna pempturꝰẽ· Huncigit᷑ gladiuʒ ei/dem aufers:ſi gladium penitudis / aut diſcipline ↄtra temetipᷣm aſſumis:⁊ vindicare intemet ipſo:qͥs irrogaſtideo iniurias ⁊ ↄtumelias vi rilii ꝓponis atq; diſponis · Neq; em habebit te ꝑcutiat ·ſi te ꝑcutiẽtẽ viderit ex ʒelo pnia lis iuſticie temetipᷣm · Cõfident igi᷑ dicei:mit te gladium in vaginã tuã · qꝛ ego euaginaui meuz · Pores ⁊ aliã viã auferre eidẽ gladi⸗ um iſtuʒ:dicẽs ei:qꝛ gladiꝰ vltiõis ſiue dãnati onis:gladiꝰẽ ſoliꝰ iuſticie· Nec in eo potes ꝑ⸗ cutere· ⁊ niſi⁊ vbipotes · Foꝝãt ſiue iudiciuʒ pniale:foꝝẽ ⁊ iudiciuʒ mĩe · Ego ãt in h̊ foꝛo ⁊ iudicio certo experioꝛ:⁊ CAua ppt nihil ad gini hho Au nhhi iget cron Elhic lert tu! ra: Hün cann Ois gef Hunt ili K teex vindicta vel vltione exercenda inme:et nli nihilad tede gladio aduerſum me· Aerito un igit tibi dice põt miſcdia mute gladiũ tuũ ĩ va edli ginã:qꝛ null ẽloc gladiocoꝛã me:nulla eniz inS exoꝛe meo ꝓcedit vndiq; ſniaↄdẽnationis:bP R abſolutiõis · remiſſiõis · ⁊ liberatiõis ſpꝑ· Alia lſi. etiã via auferes ſibi gladiũ vindicte ⁊ vltiõis gins Exr hidubitant ſigladiũ ruũhmõia teipᷣo ab⸗ geh ſtuleris· Et intẽdo ſi vindicare iniurias tuas bir⸗ ⁊xtu meliasn alios nolueris· In ea qᷣpe mẽ ſura:q mẽſus fueris remetiet᷑ tibi: Et iterum gi Bii mificoꝛdes:qm ipi miſcdiam ↄſequent᷑ Nair Qui vᷣo vindicari vult:a dñoinueniet vindi⸗ Ret ctam · ſic legi Ecc· xviij· Et iteꝝn Mat. xxvi· umn Oẽs qͥ gladiũ accipiẽt gladio ꝑibũt: Quicũ⸗ ieln qʒ em gladiũ iniuriarũ ꝓpꝛiaxꝝ vindictã acci⸗ hil piunt:gladio diuine vlłtiõis ꝑibũt:Curialit᷑ ꝗ ii ⁊ q;tũ videt᷑ ſatis pacifice ĩducit᷑ op̃ᷣs de : ad nsi deponẽdũ gladiũ vltiõis:cũ ſola depoſitione tnſur gladijtuiad h̊ iducit᷑· In qͥ oib alijs manife ende ſtũ ẽ:qᷓ; benignũ qᷓ; paciſicũ qᷓ;beneficũ habe⸗ idaH remꝰ deũ ſi tria iſta in nob obuaremꝰ · ſic em̃ lunſ ve dictũ ẽ ad ipᷣm · Cũ ſcõ ſcũs eris:⁊ cũ viroi en nocẽte ĩnocẽs eris: Ita cuʒ paciſico pacificꝰ. Miaß cuũ benigno benign·cũ bñficis ſy bñſicẽtiſſi⸗ e⸗ 6 mus ẽ dñs.ſic ⁊ cũ miſicoꝛdibꝰ miſicoꝛs Ju nep xta modũ iſtũ dico tibi:⁊ de lancea ipiꝰqꝛ lan lae ceã tuã:q̃ vtiq; ira tua ẽ:in teipᷣo ↄfregeris:vł e qͥlibet mõ ĩpotentẽ reddideris irã dei:q̃ iuſtii Wn ſime vibꝛabꝛat otra te ↄfriges · Et ſi ꝓpꝛieire e incẽdiũ in teipᷣo extinxer:ſacies ideʒ ⁊ ꝑ hᷣde geadin ira dei · Nũquid ait põ· Exardeſcitvelut igniſ ic/ ira tua· Exardeſcit vtiq; ſinoſtrã nõ extinxe⸗ gen rimꝰ·Et reminiſcere:qꝛ iſtis duobꝰmõis:bel⸗ ſ la potiſſimũ agunt᷑ circa hoĩes:igne vicʒ⁊ gla ei dio · Qua ppt iermes ⁊ ad bella penit ipotẽ⸗ i/ tes ſũt:qb deſunt ignis ⁊ gladiꝰ· Si vis ig ipotẽtiſſimũ deũ iermẽ pꝛoꝛſus efficé: ⁊ im⸗ n bellẽ oĩno ↄtra te redde:aufer ei ignẽ iſtum⁊ gladiũ:p vias qᷓs oñdi tibi.Et intẽdo auſera ene tremetipſo ignẽ ue:⁊ gladiũ q idẽẽ:⁊ vtrũq;a R deo abſtuliſti: inermis aparebit: inermẽ ſe erNr exhibebit in orone aduerſum te:ſiinermis ei Nn hHẽhmõi armis oino carẽs occurreris· Qua⸗ u ppr nõ iminebit tibi bellũ ↄtra eũ:ł̊ fruipace D ? beniuoletia ipi tibilicebit¶ Debes aut re⸗ a⸗ miniſci:qͥtiẽs officiũ oronis vel aggredervel uti aſſumis ↄtra deũ:te intrare cãpũ certaminis ⁊ pliũ te cũ eo ſiue aduerſus eũ cõmittere· p⸗ en pter qð qcũq; bellũ ineũt ſiue pᷣliari volunt: dei adiutoꝛiũ pᷣmo ĩuocãt:ſciẽtes ꝙ ð celo foꝛ tiſudo ⁊ victoꝛiaẽ· Et ob hac eti cam hoꝛe dd uini officij:qᷓ ⁊ ofones ſunt:ĩdubitant ĩcipiũt ab inuocatiõe diuini adiutoꝛij :q ẽ · Deꝰ ĩad⸗ iutoꝛiũ meũ intẽde.Exqͥ e idẽter aparet:qꝛ qᷣcũq; in diuinis officijs hmõi qð ẽ dicere lau⸗ dib ⁊ ſacriſicijs oblatiõibꝰ ⁊ obſecratiõib cõ ſecrati ſunt:bellatoꝛes ↄtra deũ:⁊ ꝓpugnato res ꝓtoto dei pplo ſiue eccleſia ipſius ↄſtituti ſũt ·: qd ⁊ ipᷣa tonſura clericalis euident᷑ oñdit: cũ manifeſta tonſura pugilũ ſit ⁊ ꝓpugnato⸗ rũ · Eſt etiã ſignũ ⁊ inſigne coꝛone:q̃ ꝑ victo⸗ riam certaminũ hmõi pia fiducia ſꝑ debet pᷣ⸗ ſumere · nec diidere:nec deſperare de ea:p⸗ pter ifirmitatẽ ſuã: ⁊ oĩpotẽtiſſima creatoꝛis ſfoꝛtitudinẽ:cũ ipᷣemet ſꝑ vinci vult ĩi hmõi cer taminibꝰ:⁊ adiutoꝛẽ foꝛtiſſimũ ſe pᷣbeat:foꝛti ter ac legittime in eis agẽtibꝰ. ꝓpt qð mira fi⸗ duccia petit vnuſquiſq; eoꝝ ⁊ dic· Peꝰ in adiu toꝛiũ meũ intẽde · ac ſidiceret:in iſta hoꝛa:vel oꝛatiõe:in Bipᷣo certamine qð ↄtrate aggre⸗ dioꝛ vel ineo · Scio em̃ me millo certamie ni⸗ hil poſſeↄtra te facere:niſi adiutoꝛio tuo ag⸗ grediar pugnã cõtra irã iuſtiſſimã tuã ꝓxplo tuo vel vnoq; ex illo. Scio ſcptũ eẽ:veraciſſi⸗ me de te ꝑſcm̃ ⁊ ſapiẽtiſſimũ JYob dicẽtẽ · Deꝰ cuiꝰ ire nemo reſiſtere poterit · Scio me non poſſe in certamine iſtovictoꝛiã adipiſci viribꝰ meis: ↄſolat᷑ me ſcũs ⁊ ſapiẽs Greg dicens ꝗ ire dei tüc reſiſtit᷑ cũ iᷣe q iraſci᷑ opitulatur Qua ꝓpt vacue eẽnt ⁊ pꝛoꝛſus iutiles om̃es ofones q̃ oĩs ecclie ſcõꝝ ꝓ placãda ira dei iu⸗ ſtiſſima fiũt. Qð ſiqͥs qſierit:cuiuſmodi adiu⸗ toꝛiũ a deo petit᷑ cũ eidr̃ · Deꝰ in adiutoꝛium meũ intẽde: Rñdeo in h:qꝛ gr̃a deuotiõis et oronis· Hoc em̃ẽ adiutoꝛiũ à deꝰↄtra ſemet⸗ ipſum maxime adiuuat oꝛantẽ· ⁊ H ẽ ſcutũ in⸗ expugnabile:qͥ deuote oꝛãtes:⁊ ſe ⁊ il os ꝓ qͥ bus oꝛãt ab ira dei ꝓtegũt ⁊ deſendũt · Pꝛopi qð oro dr̃ ſcutum in lib · Sapieñ · xviij · vbi le⸗ gitur ·: ꝙ parãs hõ ſine q̃rela pꝛopoſitões fidei ſiue ſcutũ or̃onũ ⁊c·pꝛoinde igi᷑ᷣ⁊ crcũſpecte incipit eccha orones hmõi·petẽs in pmis gra tiã ſic oꝛãdi:vt deꝰ ncce habeat exaudire·hec aũt nccitas nõ ẽ violẽtie:nõ ĩpulſiõis/aut co⸗ actiõis: inundatis gratuita largitate bñficẽ tie · Awaret ot tibi ex his qᷓ;ta ſit ſtulticia · qᷓ;ta ignauia q;ta negligẽtia clericoꝛũ:qͥ cũ officio oꝛandioſecrati ſunt/ addicti:oꝛare addiſce reꝛ ſcire non curant · Silis q́; ignauia vel ne⸗ gligentia in nullo genere hoĩiuʒ inuenit᷑· me⸗ mo em̃ pꝛofit et᷑ aliqð officiũ cuiꝰ nõ velit⁊ ſtu deat hre ꝑitiã:pᷣter clericos ſolos/qͥ clericalis officij· taq; ſalutaris tãq; honoꝛabilis ignoꝛa⸗ Capitulum creatoꝛis / vicʒz q min eũ diligat · qñ · vñ vlqlit tiam nec verent᷑ nec metuũt nec erubeſcunt vo clerici regulares pᷣmittũt oronẽ dñicã cã in hẽ/vt foꝛmã oꝛãdi in euãgelio traditam fuẽt · ſic reuera dignũ ⁊ iuſtũ ẽ /vt alijs oroni⸗ bus ea ſe petere oñdãt /q ia orone dñica pe⸗ tere diuino magiſterio edoctiſunt· ¶C Admo nendiigit᷑ ſunt ⁊ modis omib exhoꝛtãdi/at⸗ q; docendi/qͥ clerici ſunt vłfleri volũt:vt ſue pꝛofeſſiõis officiũ diſcãt agere ⁊ ꝑoĩa lauda⸗ biliter adiplere · Quis em pugilſiue pꝛopu⸗ gnatoꝛ pugillatoꝛiã artẽignoꝛare nõ erube⸗ ſcat⁊ addiſcere nõſtudeatvt Hoꝛa*.Lude⸗ re qͥ neſcit cãpeſtribus abſtinet armis: Quis etia vellet eẽ patronꝰ ⁊ aduocat in cauſis vi liſſimis tpaliũ/⁊ rethoꝛicã illã ſecularẽ ꝑ quã ſciat cãs hmõi allegare/ſe ignõꝛare nõ dole⸗ at· Leges qqs ad defenſionẽ iuſtiſcatiouẽ cãꝝhmõiqs ſuſcipit adducat/nõ ſtudioſiſſi⸗ me exqᷣrat:Et qdẽ leges hmõi/arma ſua vo⸗ cant aduocatiſeculares:⁊ inermes etiã ſe fa⸗ tent᷑ ſi legib iſtis armatinõ fuerint · Sic legi bus ⁊ allegatiõib pᷣſcriptis armatꝰ:pugnam iſt aggredere ↄtrã deũ quẽ ta foꝛtiter arma⸗ tũ eè ↄtra te audis · Et ſic pᷣdixi depone tuar⸗ ma ire atq; vindicte ↄtra iniuriatoꝛes tuos: Depone ignẽ ⁊ gladiũ añdictos/⁊ inuenies inermẽ deũ/⁊ ad pugnãdũ cõtra te imꝑatuʒ ac pꝛoꝛſus imbellẽ · Quid reſtat tibide deo ſa ciendũ /niſi vt im inermẽ iã ⁊ victũ vincas ſi ue liges ⁊ in vinculis teneas/artiſſimeq; iua ſibilẽ apð te cuſtodias:? Pone igit᷑ temetipᷣm in vinculis illiꝰ in ꝗbꝰ ẽ alligatura ſalutaris ·ſi cut dicẽ Eccliaſticꝰ· Ligate funiclis adã/⁊ vin culis charitat illiꝰ qbꝰ te trahat adſe⁊ pꝰſe· Et ecce iã ipᷣmligaſti ⁊ poſuiſti in vinclis tuis Vſualit᷑ em ⁊ vulgarit᷑/dr mulier hr̃e virũ in vinculis ſuis/qͥ eã foꝛtit᷑ amat: ⁊ cuʒ amoꝛ ſo⸗ lus vinculũ ſit qͥ coꝛpumanũ ligari⁊ teneripᷣt Sic ẽ vinculũ qᷣſol deligaripõtatq; teneri pꝛopr H̊ diẽ lex in lib· Deut· Dñs de tu ↄglu tinat ẽ pr ibꝰtuis ⁊ adamauit eos · ſi vis ſcire cũ te deꝰ habuerit in vinculis ſuis:habe bis eũ ⁊ tu in vinculis tuis · Leſtiſicat᷑ tibiipᷣe mmet Pꝛouerb · viij · Ego diligẽtes me diligo · NAQNuid aũt aliudẽ h̊ niſi ꝙ in vinculis meisba buero:aſi q̃ris a me/qlit᷑ efficere velpꝛo⸗ curare potero · iã ſatiſfecii eis q̃ͥ pceſſerũt vbi docui te de igne ſacrifici oronis/vñ illũ conqͥ reres ⁊ accipies/qq; nõ ſolũ ſtultaſ etiã inſa niſſima merito videridʒ qſtio iſta ·ſiẽ ⁊ ibideʒ dixi tibi · Incomꝑabilit᷑ em̃ mag difficile vide yidʒ vnicuiq; · qlit ſe teneri poterit ab amoꝛe ipᷣm amet· Nec em timẽdũẽ/vt dic Augĩ lib⸗ de doctrina chꝛiſtiana ˖ vt de agnit nõ diliga tur · ſi em̃ iſta minueaimo etiaʒ extrema atq; viliſſima bonoꝛũ dei /q̃ vtiq; tꝑalia ſũt ſua · il⸗ la minima bonitate atq; pulchꝛitudine ita in⸗ flãmat amoꝛe ſuo/eos q ea vlad modicũco⸗ gnoſcũt/⁊ rapiũt ea totaliter in ſe · qd putan dũ ẽ face creatoꝛ optimꝰ vel pulcherrimꝰ de cognitiõibꝰa iſpectiõibꝰſuis ¶ Poſtq; qt ad L hãc tã nobilis triũphi gloꝛia /tã inclite pᷣde ca ptionẽ ſe diuina gra extulerit:adhibe oẽm cu ſtodiã ne euadat/a ne effugiat pᷣda iſta manꝰ tuas · Q ui ſuat fic comedet fructꝰ cuſtos dñi ſui glabit᷑ · Lene igit᷑ nec dimittas / ſic di⸗ cit ſpõſa in cãtic· tenui necdimittã· In eo qp pe effugiet a te oẽ bonũ ·quẽadmodũ ſole re⸗ cedẽte ab hemiſperio nr̃o/ cum eo recedit et tota radioſitas ⁊ tot caloꝛ ſerenitas coꝛdis tui · totaq; pulchꝛitudo graꝝ vtutũ /qᷣbꝰmẽs tua illuſtrabat᷑ euaneſcit/a nox ſola tenebꝛo⸗ ſa atq; in mẽte tua relinquit᷑ C & ſidixerisũ poſſuʒ tenere foꝛtiſſimũ ⁊ oĩpotẽtiſſimũ /etiã ꝑictũ oculi inuitũ · vere vtiq; dicb ipᷣe qͥ capi voluerit a te ⁊ teneri vult a te Nec reputatca ptionẽ carceraria/ ↄtuberniũ tuũ / ⁊ cohabi⸗ tationẽ ſuã imo delicias ſuas / ſic ißemetteſta tur Pꝛoũu ·viij · dicẽs · Delicie mee eẽ cũ filijs hoĩmNõ artat eũ vł moleſtat ligaturahmõi cũ nihil adeo ei placeatĩ nob vt vinculũ amo ris qͥ ei aſtringimur· Oia qᷣpe alia bona nr̃a eiplacẽt/coĩa amat cuſtodit ↄuat adauget atq; remunerat ꝓpt iſtð: Oia em bona q̃ fec nobᷣ· oĩa mala qͥ ꝓ nobᷣſuſtinè dignat ẽ:fecet ſuſtinuit ꝓpriſtð: Qua ꝓpt maiſeſtũ ſit/qaS to foꝛtioꝛ fuit ligaturahmõi:qᷓ;toq; aſtrictioꝛ tato erit ei acceptioꝛ · Caue igit᷑ totis ſtudijs ⁊ viribꝰ/ne rũpas vinculũ iſtð: qm̃ fractura iſta nõ ipᷣm ligaret ſ potiꝰ fugareta te ⁊ aufer ret illũ tibi · c tota ſeqla bonoꝝ q debet᷑ ĩha⸗ bitatiõe ⁊ pñtia ipᷣiꝰ.Aſſume igit᷑ iceſſant vin ¶ culũ iſto/aoↄſtrige ill arti Hec ãt facies am pliꝰ qpliꝰ meditãdoĩ mirabilib ei q̃ fec⁊ fa⸗ cere nõ deſiſtit· pillã em inoteſcat /potẽtia / ſa piẽtia / bonitas / pulchꝛitudo / plarga bñficẽ tia ipi /qᷣbꝰ oĩbꝰ amabilẽ ſe exhibet· ⁊ calob- vitalẽ dilcõnis ſue diffũdit ĩ oẽs ĩtelligibiliter co&ſcẽtes im Ampliꝰaũt ⁊ ꝓpẽſi ĩeos q ſtu dioſioꝛes ſũt iueſtigatõe magliũ⁊ meditatõe mir abilium ipſi. Nonne enimſine cauſa di⸗ cebatpꝛopheta de ſe/ meditabar in omnibus oꝑibus tuis ⁊ adinuẽtionib tuis exercitabar e lilk. Nlge du liſ tain⸗ ico⸗ Utan de Lacd en *½ n W lahos ſder neo ſe⸗ Celtn e WPrS lenedN Dreni i ei vcc mn Hob⸗ teſt fits hmdi e Mans nget nnq ſe eſeit eg mm ⸗ Gura Mer in⸗ rn eSnn fitſ⸗ ſinn bift⸗ e huer 8 LIIII Et alibi:delectaſti me dñje in factura tua · Et em̃ ſi pulchꝛitudo ⁊ mirificẽtia plimũ habeat in ſeipſo admiratiõis ⁊ dilectiõis:⁊ ̊ tñ maxi me ðᷣlectabilis ẽ ꝙ ĩeffabilisẽ ſuauitatis cõcẽ tu velut carmẽ qdðᷣdã pulcherrimoꝝ geſtoꝛuʒ diuinoꝛũ tota reſonat creatoꝛẽ · Silr in H ma⸗ xime ſpecioſa ⁊ interiꝰaſpectibꝰiucũda q̃ pul chꝛitudinẽ vtcũq; creatoꝛis q̃ lʒicogitabilr ſi militudinẽ repñtãt · Dñe de ⁊ ſaluatoꝛ meus quẽ nõ reputares dirũ ac crudeliſſimũ:ĩ quẽ ſi qͥs q;tũcũq; quit᷑ peccaſſet:ſi offerret ſe ca⸗ ptioni ⁊ vinculis ipſiꝰ: vt in captiuitate huiꝰ toꝛqret ipᷣm q;ũ ⁊ qlit vellet·ſi inq; hͥ recuſa⸗ ret:hoc igit᷑ Dñe miſcðie cogita de temetip⸗ ſo · Scio ſiqͥdẽ me quiſſime peccaſſe cotra te cũ offero me captiuitatitue ⁊ vinculis:vt ibi me ponas ibi me detineas atq; cuſtodias nec ſolũ offero ſᷣ hoꝛtoꝛ ⁊ peto. Abſit ate miſera⸗ toꝛ ⁊ miſericoꝛs dñs:vt nõ benignioꝛẽ te mihi exhibeas:quã multi duri ⁊ crudeles hoĩes ſe mihiexhiberẽt.ſiin eos peccaſſeʒ ⁊ hmõi eis ſatiſfactionẽ offerrẽ.nec abijcias mihið capti one iſta ⁊ vinculis iſtis qcq; · Scio nãq; igit᷑ ꝙ captio iſta ⁊ vinculatio ſunt tibi oĩbalijs gti⸗ oꝛes· Nõ igit᷑ dʒobeẽ mihi ad ĩueniẽdũ miam tuã ꝙ talẽ captionẽ eligo Sic nec ipᷣa ꝓp: h̊ re pelli nec recuſari debet a te qm̃ tibi placatiſſi⸗ maẽ᷑ · In hac captiõe ⁊ in hmõi vinclis me po ne ⁊ detine:ibiq; tracta q;dire vel dure volue ris · Ibi me toꝛque ꝓ om̃i beneplacito volũta tis tue · C &ρſidixeris mihi:qꝛ in aſtutia loqͥr HB vicʒ qꝛ ſcio mihiñ poſſe eẽ bonũ niſiĩ captio nibꝰ⁊ vinculis tuis ſim:⁊ qm̃ ſcio q̊ mihi face⸗ res:⁊ ego captũ te hr̃em ⁊ tenerẽ ſilr in vincu lis meis: Rñdeo dñe miſcðie veꝝ ẽ qð dicl: q; qᷓ; pꝛudẽtia:qᷓ;; aſtutia vocãda ſit ſcia q̃ ſic lo quoꝛ pᷣſertim cũ vtrũq; iſtoꝛũ placeat bonita ti tue · Accedit aũt tertiũ glia tua ſiue honoꝛ: * 2— — * q̃ tãta mirificẽtia tue miſcdðᷣie me reuocas ad te ⁊ liberas pctõꝛes · Et tuipſe teſtis es qͥ oĩa intueris adnudũ ⁊ lucidiſſimũ · qꝛ glia tua et honoꝛ in intentiõe meaẽ in ꝑte iſta· Et ego iã in pꝛoximo dixi tibi ꝙ delicie tue ſunt captio iſta ⁊ alligatio tua · ¶ De mirificẽtia ⁊ vtutib oronis.Ca:.LIIj Oſt hec iuxta pmiſſa ⁊ oꝛdinẽ pᷣmiſſum loqr aliq̃ nus:⁊ ꝓuoceris efficaci· Debes igit᷑ remini de miriſicẽtijs ⁊ vᷣtutib or̃onis:vt ꝑh̊ ad amoꝛẽ ⁊ ſtudiũ or̃onis ⁊ accẽdaris ar⸗ ſciilloxq̃ in ipo tractatilliꝰinitio audiſti vic,ʒ ꝙ ois ſcificatio · oĩs bñdictio ·q̃ ꝑviros ſcõs fir or̃onẽ fit· Ipa etiã mirifica traſmutatio pa⸗ nis ⁊ vini in coꝛp ⁊ ſanguinẽ dñi ac redẽpto⸗ ris nr̃i:ꝑoronẽ fit:q̃ oĩs ecclia ſcõꝝ petit dicẽs vt nobᷣ coꝛpꝰ ⁊ ſanguis fiat dñi nr̃i ieſu xpᷣi:qͥ pdie qᷓ; pateret᷑ ⁊ẽ · ¶ Sanctificatio q;ᷓ baptiſ malis q̃ͥ ẽ regeneratio ⁊ renouatio aiaꝝ q̃ ni⸗ hil in mũdo mirabiliꝰvel ſalubꝛiꝰ vel magnifi cẽtiꝰ aĩe vlł glioſiꝰ in tota rerũ vniũſitate fieri põt por̃onẽ indubitant fit· Hec em̃ foꝛma x⸗ boꝛũ q̃ di baptiſatoꝛ · Baptiſo te in noĩe pr̃jis filij ⁊ ſpũſſci.Orohñs intẽtũ vel intẽtioneʒ baptiſo te noĩatim inuocatis pr̃e ⁊ filio ⁊ ſpi⸗ rituiſcõ ad te regenerãdũ ⁊ renouãdũ ·Et ſci endũ ꝙ illoꝛũ qppe ſoloꝝẽ iſta vᷣtꝰ⁊ ptãs · ꝙ ſi volueris intelligere in noĩe illoꝝ · i· vtute · re⸗ ctus ẽ ⁊ chꝛiſtianiſſimꝰ intellectꝰ·Et erit ſen⸗ ſushic · Baptiſo tea · in noĩe · i· in xtute ipſius pf̃is ⁊ filij ⁊ ſpũſſci · Neq; em̃ in alia vel ꝑaliaʒ vtutẽ fieri põt tã mirifica mutatio · Siue autẽ intelligas in xtute inuocata ſiue iuocatoꝛum pr̃is⁊ filij⁊ ſpũſſcĩ rectiſſime ĩtelligas ĩ vtroq; ſenſu foꝛma illoꝝ vboꝝ oroẽ vłinuocatio vel ipi trinitat vel vᷣtutis eiuſdẽ · Juxta moduʒ illũ cõſidera ſingula ſacramẽtoꝝ⁊ qͥd mirificẽ tie ⁊ tutis habeat bñdictio ⁊ abſolutio ſacrs mẽtalis q̃ vtiq; oro tẽplũ ẽ in ipᷣo ſacroↄfeſſio nis ⁊ ſentiunt cõfitentes et ſignis euidentibꝰ hec ſepius experiunt᷑ ſacerdotes · Et hec eſt virtus chꝛiſticlauium ⁊ manuũ ſacerdotaliũ poteſtas mirifica quã in conſecratione ſua ꝑ ipſam ſacram vnctionem olei ſancti percipi⸗ unt ꝑipſam oꝛationẽ pontiſficalẽ que eſt hec · Conſecret᷑ queſumus dñe manus iſta et ſan⸗ ctiſiceris ꝑillam vnctionem ⁊ noſtram bene⸗ dictionem vt quecũq; recte benedixerint be nedicta ſint:⁊ quecũq; ſanctiſicauerint ſan/ ctificentur · Amen·Et eſt alia mirificentia vᷣ⸗ tutis ofonis qua ire dei reſiſtit᷑ cui nemo reſi⸗ ſtere poteſt ſicut audiuiſti in pᷣcedentibus ex ſermonibus ſancti Job de qua dicit⁊ põ·quis nouit poteſtatem ire tue ⁊ pᷣ timoꝛe tuo iram tuam dinumerare · C ui etiam⁊ aliud mirificũ quia non ſolum virtute or̃onis placatur ira illa omnipotentiſſimi dei ſed etiam impetrat᷑ ab ipſo ⁊ gratia quã nobis concedatdeus tri⸗ nus ⁊ vnus ꝑ infinita ſecula ſeculoꝛũ · Amen· ¶ Erplicit Rethoꝛica diuina de oꝛa tione domini Guilermiparienſis . 1. . — * 4 õõ 4 “B * = * J . 4 4 . . . * .„. — . —. *. . „ .„ . » . . . 4. . . . . . . „ . 2 1 . 4 . — . . . . .4 . . . . „ 2 „„ 4 . .„„ . . 5 . 5 . ⸗ . . 1 „ 8 . * 1 . . . . S „4 . . . . . . . 6 . . . . . . . —— . . . * „ . . . S . . . 4 * ;—— . . . . . 4 * . . . . . . . 4 . * 7 1 * . — 4 . . . 4 . . . . , 4 . . . * . 1 . .= . .. 7 . . 5 „ . . . . 2 1. . .* „ — . . „* 4 . —2 . . 3 „* 74 . . . 5* . – * . . 5 4 . . * —]—. .. 4 4 3 “ 8 „ 4 . V „ . . . . . „ 4 2. . . . — — d/d . 2 . 4 8 „ . 4 . — . 4 P 4 7 — 4 . 2 . „ - 5 3 4. . — . . — — 7 1 . — — —– . . ͦ”Mẽl . 4 . . 2 . 4 . . 4 . * . . / . S . . . . * ⸗ 4 . * * — £. — . 3 . ℳℳ „ „ * 2 — 7. 4 . 8 5 4 4 . . 1 4 7 4 3 . . * 2 1 R * * . . . . R 4 4 . . 3 . .- . E „ Sä 2 4 — — . 5 e. S 8 .s — — — — — r — 3 6 = HZ S 4 eS10 elexsoin -,„PaepuelS 10lelesqie1el 61 91 1 91 ooueſeg 1 970 81 snooꝗ 01 ulOO elseEANXAMAMMA HqUIDO JelSeEMAXA 666 MBLAdOO GE 9 8 2* 4 2 . . == „ 2 * * . * * 7 . . . — „ 7 . .* . .