Gb672_fol_1 Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

 Sermones de laudibus sanctorum. Sermo de sancto Bernardino Caraccioli, Roberto „ ”MZB èMN 4 7 . 1— . 08 Tübingen 7 õ UuuNIEuuIII N 1245 11944761 021 2 – . 4 * . 5 4 . — „ —— m f fs 2 . “ * 7 * – 4 . S . . . . . . 1 . . . ð — 7 2 . . . “ .Z . . . 7* . „ 2 „ 5 . . . . . . 8 7 8 . . .* 2 2 1 . 7 * . .— 1 * . . 4 4 „* 2 S — — „ a. . * 2 . — O V . „ „ . X . . . / . . . 4 * . △ * * 2 . . . X — . . . . . N *. . 4 . . — 4 „ X * D . * 15 5* . * 4 . KZM W „ . . 1 . . . 1 . . . 1 . * . . . *½ 5 . . . 7 * 8 ZMU . „ ð WW B - W mm õ 222 — S— D . . 1 . . 4 ⸗ õ „* . 4 52 . ( S H . l . H ðð ris delaudibus’ torii Poꝛdinem ſermones eò Rapitiiſa Sermo. I. de laudibn Itiſſimi dei lentiam nobis declara triar 2 .. . Pcipue tria noia dbus eum nominare ſolemuus. Ca. I. Qualit᷑ deus bãdictus eſt noiabil etiam pluribꝰ noibus. Et de ſcripturis tam hũanis qᷓ; diuinis in qbus expᷣmimir hocnomen deus. Ca. II. & deus dꝛor̃ hoĩm ⁊ creaturaꝝ: cuiꝰfi lij ꝑ ſigna ⁊ expenientiã cognoſci poſſunt. Ca. III. O. deus vocat᷑ in ſcripturis dũs: eo q gnihilare ſi velit omnem creatam naturã. ¶ Sermo. II. Be ſumma ſimplicitate dei. CLa. I. O ſufficientiſſimis rõibꝰ oſtẽdi poõt deum coꝛpꝰ nõ eſſe.Et ꝙ ſcripture:mẽbꝛa coꝛpea deo Attribuẽtes metaphoꝛiceſunt intelligende. Ca. II. O in deo nõ eſt compoſitio materie ⁊ foꝛ me. Et qlit᷑ dicat᷑ deus hr̃eaĩaʒ ⁊ paſſiões con Ca. III. deus non venit in coͤpoſi⸗ (iuncti. tione alicuius creature. ¶ Sermo. III. De incarnatiõe Jeſu xp̃i in quo declarat᷑ ſumma liberalitas dei patris. Ka. IL. de varijs opinionibus circa incarnatiõeʒ xpᷣi:ſi non peccaſſethomo. M Ca. II. tꝑus incarnatiõis xpᷣi merito ðꝛ tꝑus plenitudinis reſpectu dei:reſpectu angeli etre⸗ Ca. lI. Qualit᷑ accipiendũ ſitme⸗ (ſpectu hoĩis diü tꝑis quo xpᷣs incarnatus eſt. Sermo. IIIl. In qͥ tractaf deincamnatiõe dñi nr̃i ihu xpᷣi:a cuiꝰexplicita ſide iã nullexcludit᷑ Ca. I. Qualit᷑ fuit poſſibile incarnari deũ. Ca. Il. qͥnq; ratiõibꝰ pᷣ̃cipuis fuit neceſſariũ expte hoĩs vpᷣm incarnari. Ca. II. ꝙ pe gre omẽs obligant᷑ credere expli⸗ cite myſteriũ xpᷣi incarnati. Sermo.v. De incarnatiõe xp̃i in quo ↄfutã Ca. I tur erroꝛes illoꝝ qͥ mudanã ſapiam ſectates ma rent᷑ lobant᷑. le ſentiut dexpo. (eternale. Ca.I. Be tribus opinionibꝰ falſis circa vbum a. II. De tribus falſis opinionibus adinuen⸗ tis circa animam xpᷣi. 22ðèòð Ca. III.de tribus alijs falſis opinionibꝰ excogi⸗ tatis circa ſbam ⁊ naturam coꝛpis xpi. ermo. VI. de incarnatõe xpᷣio erroꝛeſiudeoꝝn illi ſint cuncta ſuhiecta.⁊ immutare põt etiam ꝰ ruerũt in baptiſmo xp̃ᷣi. Ea.I. ex teſtamẽto duodeci priarchaꝝ con- fundi pñt iudei:qui negant xpᷣi diuinitatem. Ca. Il. ꝙ xpᷣs iam venit:quẽ iudei veniſſe negãt Ca. III. O paſſio xpᷣi fuit in veteri teſtamento a phetis pᷣnüciata ⁊ multiplicit᷑ figurata. ris noſtri Jeſu xiii. ẽ Ca. I. de ptiitate coꝛꝑis xp̃i:⁊ q̃lit᷑ xpᷣs aſſũpſit carnẽ de materia nob ↄfoꝛmi: ⁊ ð hũilitate ipᷣiꝰ Bermo. VII. Be iocũdiſſima natiuitate ſaluato/ . * 2 ,ͤ naſcentis reſpectu tpis. loci habitaculi. 06. Ea. Ilepuilegijs vginis pturientis xpm ſine vonunk coꝛruptioe ⁊ abſq; doloꝛe: ſllũqꝙ; ſuo lacte mira⸗ culoſe nutrientis. Ea. III. Bepaſtoꝝ electiõe qbus natiuitas xp̃i fuitoſtenſa abangełr defidc aepeuotoeilloꝛl. ¶ Sermo. VIII. Oe circũciſiõe xpᷣi ⁊ de gloſo noie eius atq; ſanguinis effuſione. CLa. I. de circũciſiòe q; ↄgrue inſtitutafuit: ⁊ de terminatiõc illiꝰ. Et qre xpᷣs voluit circũcidi. Ca. Il. ↄuenient᷑ filiꝰ dei vocatc ieſus: ⁊ de admiradis efficacijs huiꝰ noĩs ac reueretia ei CLa. III. de multiplici effuſione ſanguinis xp̃i ¶ Sermo. Ix. de p̃cipua ſinglariſſimaq; deuo⸗ tiõe triũ regũ qͥ xpm qſierũt: ⁊ inuentũ hũiliter agdoꝛar᷑t:offerẽtes illi miera aux thus ⁊ myrra Ca.I. Qualit᷑ magi cognouerũt xpᷣm natum. Ca. II. Quare tres illi reges dicũt᷑ magi.⁊ quo tꝑe venerũt ad xpᷣm: ⁊ ̃returbat fuit herodes a. II. Qualit magi inuentũ xpᷣm adoꝛarũt: et demuneriboblatis xpo: r deilloꝝ reuerſione. ¶ Sermo.x.debaptiſino xpᷣi:qñ ĩ ioꝛdane ba⸗ ptiſatus fuit a Johanne baptiſit. Ea. l. de aditiõibꝰ baptiſini qͥ Yohᷣ.baptiʒabat Ca. Il. de triplici circũſtantia xpᷣi baptiʒati. ſcʒ cauſe. loci tttiss.. Ca. IIl. detribus excellentiſſimis ſignis qᷓ appa⸗ Sermo. XI. de ieiunio.fame ⁊ tẽptatiõe xpᷣi. Ca. I. Quare xpᷣs ↄuerſatuseſt int᷑ hoĩes: ⁊ qre nõ ſp duxit auſterã vitã: ⁊ cur voluit ieiunare. Ca.II.de tẽptatiõe xpᷣi:q̃re.ſ.diabolus tempta⸗ uit eũ: qlli᷑ ſibi aparuit.⁊ cur xpᷣs voluit tẽtari. Ca.III. Qualit᷑ xpᷣs ſuꝑauit oẽs diaboli tẽpta⸗ tiões: ⁊ de illarũ temptationũ modo ¶ Sermo. XIl. De dulciſſimo ſpectaculotranſ⸗ EgurationisxiiiiwJl. Ca. I.de claritate coꝛꝑis xpᷣi in trãſfiguratione Ca.II.de aparitiõe moyſi ⁊ helie q cũ xpo reue ent le quã audicrũt diſcipłi Ca. III.de eälitate pr̃is ⁊ filij demoöſtrata ĩ voce ¶ Sermo. XIII.de innocẽtiaxpᷣi in quo cõfuta tur blaſphemia eoꝛi q dicũtxpᷣm ſua culpa iu⸗ deis fuiſſe exoſum. Ca. I. de plenitudine gre xpi ex q̃illiꝰ aia fulge⸗ bat oĩ mundicia ⁊ ſanctitte. Ca. I&non eſt miranduz ſi iudei ꝑſecuti ſunt xp̃ᷣm:q ſꝑ male facere ↄſueuerut Ca. III.ꝙ ſepenumero mali ꝑſequunt᷑ bonos ꝓ pter odiũ ⁊ inuidiã ac ꝓpum amoꝛẽ. ⁊ ſic iudei pſecuti ſunt xpᷣm. (crucis. TSermo. XIIII. deſublimitate ⁊ magnificẽtia * Ca. I. de dignitate crucis qc. ⁊reuelatiõe atq; inuentõe ifius Ca. II. Qua itcrux exaltata fuit dũ xpᷣs ĩilla pe pendit. ⁊ deinde tꝑe Heraclij imꝑatoꝛis: nan⸗ ecrucis q colligi põt ex figuriſ dem exaltabit in die iudicid. A alie cruces in ſuo noĩe picte vel fabꝛicate. i CBSermo. XV. de amoꝛe xpᷣi exhibito hůano Ca. . ꝙ bui udo ue boteſſe in bonis pñ Engidratkeneeen CSermo. XXI. He mudijs beatoꝛũ qo pPue⸗ tatioe coꝛpoꝝ atq; habi generi ꝗͥ expᷣmit᷑ myſtice in euãgelio ſamaritãe. Ca.I.Qualit᷑ xpᷣs ꝑegrinãdo in pauꝑtate ⁊ pe nalitate:queſiuit hoĩem lapſltumm. Ca. II.qlit᷑ xpᷣs ex amoꝛe manifeſtauit hoĩ veri tatẽ ſũmi boni falſitatẽ mũdi ⁊ ſblimitatem dei. Ca.IIl.quallt᷑ xpᷣus ex amoꝛe conſfirmauit diſci pulos vt pᷣdicarent. VI. De mirabili reſurrectõe laʒari firmitate incurabililazari ꝓpt quaz I. de in miſerũt ſoꝛoꝛes eiꝰ nücium quendã ad Jeſum. Ca.II.de moꝛtelaʒari ⁊ de vbis xpᷣi cũ apoſtoł habitis añqᷓ; iuiſſet ad Laʒarũ ſuſ citandu. Ca. Ill.ꝙ qͥnq; fuerũt ↄditiones oſtẽdẽtes cer⸗ titudinem miraculi in reſurrectiõe Laʒari. Sermo.xVII. Be pijſſima paſſione ſaluatoris „ Ca. I. ꝙ xpᷣs ex ardẽtiſſimo amo (nr̃i ieſu xpᷣi. re voles paſſus ẽ:⁊ de volũtatis cius q̃litate. Ca.Il.ꝙ paſſio xpᷣi fuit abiectiſſima rõne loci. Ca.Ill.ꝙ paſſio xpᷣi fuit acerbiſ⸗ (tꝑis ⁊ cõſilij. ſima ex ꝑte aie ⁊ coꝛpis ac vginis matris. ¶.BSermo. xVIII. De gloſa reſurrectõe ihu xpᷣi Auſſicietiſſime humano generi declarata fuit Ca.I.qᷓlit᷑ xpᷣi reſurrectio manifeſtata fuit mulie ribus deuotis viſitantibus monumentũ. Ca. Il.qli᷑ angelꝰ mouit lapidẽ a monumẽeto: ⁊ ſedebat Pgilu r ; ↄgrua fuit angeli apari⸗ Ca.Iil.ꝙ mileres ↄuenient fuerũt nü⸗ (tio. cie reſurrectõis:q̃ xpᷣm reſuſcitatũ viderũt. Et cur ipᷣis de Metro facta fuit ſpẽalis mentio. CSermo XIX. deaſcẽſide ſaluator nr̃i ie. xpi Ca.l. de dignitate ⁊ pᷣeminẽtia xpᷣi q̃ notat᷑pꝑ h̊ P ſedet a dextris dei. ⁊ qͥd ꝑ dexterã ſigniſicat᷑. Ca.Il.ꝙ aſcenſio xpᷣi cõgrue celebꝛata eſt reſpe⸗ ctu tꝑis.ꝑſone ⁊ termiii. S Ca.II. Qualit᷑ xpᷣus aſcẽdit cũ ptãte ⁊ magniſi cẽtia in ↄſpectu diſcipuloꝝ ſuoꝝ ⁊ vᷣgis mr̃is. Sermo.XxX. Be ſpũſancto qͥ miſſus eſt apo⸗ ſtol in ſigno viſibili ignearu linguen. Ca. I. ꝙ vi nature ſeinets oneſt cogſcibil: tm ꝑ reuelatõʒ. Et q̃liter ſpũſſanctꝰ eſt deꝰ pce⸗ dens a pre ⁊ filio ipᷣis coequalis Ca.II. Quid ſit miſſio in diuinis.⁊ qualit᷑ ſpiri⸗ tuſſanctꝰ mittit᷑ inuiſibilit᷑ ⁊ viſibili. ⁊ de con⸗ gruitate tpis quo ſpũſſanctꝰ fuit datꝰ apoſtolis in ſigno viſibiii. ͦU Ca.II.ꝙ apoſtoli faciente ſpũſancto: loqbant * varijs linguis:⁊ acceperũt ſcientiã diuinarum rerũ:atq; foꝛtes effecti fuerũt.vt non timerẽtil/ latas penas neq; moꝛtem. ¶Sermo.XXI. De beatitudineſanctoꝝ:ĩ quo 2ↄſutat fatuitas hoim mũdanoꝛũ: q non credũ aliqd de vita futuuuu. Ca. I. ꝙ beatitudo ẽponum as cücti deſiderare in intelle 1 vigelicẽ in vollitate. I. ꝙ bilrudo uè pot eſie in bonis pñtl vite niet ex viſione dei do N⸗ £ tatione in celo empiro. Ca. I. Qualit eſſentia diuina videri põt ab hoie vłlangelo.Et quõ nõ oẽs vidẽt illã eq̃lit᷑:⁊ q;dta ſit in ula viſione iocũditas ⁊ delectatio. Ca. II. DBeoꝛigie dotiũ coꝛpoꝛũ beatoꝛum.⁊ de numero atq; cõditione illaruoz., Ca III. Be celo empireo. in quo cũ leticia ingẽ tiſſima beati manebuiriar.. ¶BSermo.XXIII.de eximia nobilitate ⁊ pᷣCſtan⸗ tia aie rõnał tã coꝛꝑi vnite q;a coꝛꝑeſeꝑate. Ca.I. Quid ſitaia ⁊ quõ nõ eſtcoꝛpꝰ: neq; ex ſe mine cauſata.⁊ ꝙ vna ſola eſt in hole. Ca. II.de ꝓduciõe aĩe rõnałq̃ nõ ab angelo va deo ꝓducta eſt de nihilo.ↄuenient᷑ vnita coꝛpo ri oꝛganico:de noua creata ⁊ infuſa. 1 Ca.Ill. ꝙ aia ſepata eſt immoꝛtał. Et deloc ad g aie tranſferunt᷑ poſtq; exeũt de coꝛpibus Sermo. XXIIII. Be ↄceptiõe beate Marie licet fe et feſtü Ca. I. & deus ab te omibus puris creaturis pferendam. vginis de qua varie ſunt opiniones doctoꝛum Ca. II. Qangeli a pncipio ſue beatitudinis co. guouerũt xpᷣm incarnandũ de vgine naſciturũ Ca. III. O beata vgo ᷣm antiquoꝝ opinioneʒ abſq; ſui infamia vel iniuria culpã oꝛiginalẽ co traxit. a qᷓ mñ ᷣm opinionẽ modernoꝝ pᷣſeruata CSermo. XXV. De ſancta nobili ⁊ di⸗ (fuit va natiuitate vginis gloꝛioſe. ð a. I. & beata vgo fuit in vtero mris ſanctifi⸗ cata ex q ſanctificatiõe fomes in ea nullum actũ habuit:⁊ ab oĩ peccato fuit pᷣßuata. Ca. Il. de nobilitate wginis Marie deſcta ab euangeliſra attheo. ⁊ deↄcoꝛdia Matthei ⁊ Luce in hmõi deſcriptione. J Ca. IIl. digniſſima fuit natiuitas yginis rõe bonitatis parentũ:qͥbus angelus nüciauit de il lis vginem oꝛiundad. ¶ Sermo.XxxXVI. de annũciatõe vᷣygis btiſſime Ca.I.ꝙ ſingulariſſima fuit annũciatio vᷣginis: reſpectu dei.ꝗangeli ⁊ ißius vᷣginis. Ca. II. Qualit᷑ angelus ſalutauit vginẽ. ⁊ qua⸗ re vgo turbata fuit.⁊ degra vᷣginis copioſa at⸗ q; de ſuꝑuentione ſpũſſancti in ibam. LCa. III. & ↄceptio xpᷣi fuit miraculoſa rõe vᷣgi⸗ nis ⁊ tꝑis atq; inauditi muneris. TSerin e I. e builegijs maternitatis ualit xpᷣs traxit totã coꝛpulentã ſbam — a vgine mr̃e oꝑeſpũſſancti.Et qre xpᷣs non po⸗ — teſt dici filius ſpũſſancti. La. I. De ſclici tranſitu vgi c⁊de his que occurrerũt in illo. * Ca. Il. ꝙ beata vgo fun . eP 13 er. x Pl 7 qre xp̃s voluit de feminꝛsn. Ca. l. be ta vgo dei e onib Peunbus valus Bermo. XXKVIII. de tribꝰ vtutibus wvginis gloſe ↄtẽplãdis. In feſto puriſicatoõis Gcem Ca. I de ꝑpetua vginitate ſancte ldarie: que fuit a ꝓphetis pᷣnũciata ⁊ ab iᷣa voto ↄfirma ta:⁊ ſemꝑ inuiolabiliter obſeruata. Ca. Il. dẽ humilitate vginis ppter quã tribus legis cerimonijs ſeſubiecit. Ca· Ill. de liberalitate vginis q̃ manifeſtat᷑ in diſpenſatiõe munerũ ⁊ cöͤceſſiõe filij. Atq; i om nes eã inuocantes beniuola cõdeſcenſione. Sermo.xXIX. Be aſſumptiõe ⁊ exaltatiõe 8 (vsis ſactiſſime. Ca.II. gloꝛia vyginis excedit glam quoꝛũcũ q; beatoꝛũ angeloꝝ ⁊ hoim:xpᷣo dũtaxat exce⸗ Ca. III. Qualit pie credere poſſumꝰ (pto. ⁊ veriſimilit debem⸗ tenere vginem a moꝛtuis reſuſcitatã: btã cũ xpᷣo immoꝛtalitate gaudere CSermo.XXX. Deangeł quoꝛũ ſolẽnitas in eccleſia celebꝛat᷑ ꝓpter miraculũ qð viſuʒ fuit in monte garganno. Ca...Qualit᷑ angelus ab hoiĩe cognoſci põt: eſt ſpũs incoꝛpoꝛeꝰ:qͥ tñ põt in aſſumpto coꝛꝑe Ca. II. & deus ꝓduxit angelos (Apgrere. ex tempein celo empiro. Ca. III. Qualit᷑ angeli ad nos mittũt᷑: qͥ hoies cuſtodiũt:neq; dolẽt de małeoꝝ qͥs cuſtodiũt CSermo. XKxXI. Beſancto Johe baptiſta p curſo e dni noſtri Jgeſu xbi. 77 Ca. I. de qͥnq; excellentijs natiuitatis Joh̊.ba. Ca. II. BGe ſanctitate Johᷣ̊.bap.quã demõſtrãt nq; viutes uliꝰ pcipuc ⁊ ſingulariſſime Ca. III. He qͥnq; dignitatibꝰ q̃ oſtendunt qᷓ; ſit ſublimis inter ſanctos Johãnes baptiſta ¶Sermo·XXXII. Beſancto Paulo apoſto/⸗ lo ſummo doctoꝛe gentiũ 2„ Ca.I Qualit᷑ Oaulus feruebat in pſecutione Ca. Il.de ↄuerſione Pauli ⁊ ſe⸗ (diſcipuloꝝ ptem mirabilibus qᷓ concurrerũt in illaa. Ca.II. Be raptu Mauli in quo vidit eſſentiaʒ dei:⁊ de ↄditionibus illius raptus. CSermo. XxXXIII. DBe pꝛimatu ſancti Cetri apoſtoli. Et de illius eximijs vtutibꝰ: atq; de iigs Derir Penmartio. g. I. G Ca. I. & beatiſſimꝰ Petrus pᷣnceps apoſtolo⸗ rum fuit: ⁊ digniſſimũ caput eccleſie. Ca. II. He abiectiõe rerũ tꝑalium ⁊ confeſſiõe xpi atq; penitentia Petri. Ca.II. GBe martyrio CPetri ⁊ Pauli: qð conſi derak reſpectu tꝑis .cauſe ⁊ modi. Sermo.XXXIIII. Deſantco Andrea aplo ffratre ſimonis petri. Et in paſſiõeſocio Ca. I. Qualit ſanctꝰ Andreas fuit diligẽs con/ uerſando cum bonis:⁊ audiendo vbũ dei:atq; alis audita cõicanãdo. CQa. II. Qualit᷑ beatus Andreas rõabilit᷑ obe⸗ diuit xpo eũ vocanti ſimul cũ Petro: qð ſatis ſtulte qdam auſi ſuntimpꝛobrre. Ca. III. Qualit᷑ beatus Andreas iubẽte Egea crucis martyriũ paſſus eef. ¶ Sermo. XXXV. Be amoꝛe dulciſſimo dñi nii Jeſu xpᷣi:quem exhibuit Johani euigel. Ca. I. ꝙ xpᷣs dilexit Johannẽ amoꝛe pᷣcipuo ⁊ m ꝙ hoͤ m qð deus. Et de dra amor eius ⁊ Betri. Et qᷓ; rõabilit᷑ xpᷣs ita intẽſe Johanẽ Ca.II. Qualit᷑ xpᷣs oñdit amoꝛẽ ſuũ (dilexit. Johãni ↄuerſando ſecũ familiarit: atq; exaltã do illũ ⁊ comendando ſibi vginem matrem Ca.Il Qualit᷑ Johes miracuł claruit.⁊ qͥd te nendũ an ſit moꝛtuꝰ qᷣ in celo habitat gloꝛioſus CSermo.xxxXVI. DOe ſancto Jacobo maio⸗ re hlio ʒebedei: ⁊ fratre Johanis euãgeliſte. Ca. I. Qualit᷑ beatus Jacobus ſuꝑauit diabo licas artes.Et quõ põt diabolus humana coꝛ⸗ poꝛa moleſtare ⁊ viſibilit᷑ aparere atq; tranſſti⸗ gurare ſe in angelũ lucis. ðð Ca.lII. De felici martyrio beati Jacobi ad qð ↄcurrit ſanitas palitici ⁊ ↄuerſio Joſie:atq; ſe pulture miraculoſa diſpoſittio. Ca. III. Qualit᷑ beatus Jacobus gtioſus eſt ⁊ benignushis qͥ imploꝛãt eius patrocimũi LCPAo. XXNX II. de ſancto Mattheo a⸗ poſtolo ⁊ euaugeliſta q xrᷣm ſecutus eſt in obe dientia pauꝑtate patientia. Ca. I. Qualit beatus ¶attheꝰ obediuit xpᷣo vocanti.Et quõ in omibus obediendũ eſt deo Et quare obedientia ſit homi pᷣſtanda:⁊ de ſe⸗ ptem obedientie gradibſbuus. Ca. II. Qualit᷑ beatꝰ Matthe ſecutꝰ fuit chꝛi ſtum ĩ paupꝑtate:q̃ idicta fuit aplis ſb pᷣcepto: quã ipi diligẽt᷑ obᷣuauerũt etiã mendicãqdo. Ca.III. Qualit᷑.b. Matth eꝰ ſecutꝰ fuit xpᷣmi patia: quã habuit equo aio ferẽdo illatam ſibi ꝛtẽ:ob quã hirtacus dei iudiciũ nõ euaſit. Bermo. XXXVIII. Be. b. Thoma aplo. 4 a fuit ex duodeci vnus:qð ad ſu glam acce⸗ dit: tnanuẽtus eſt triplici pconio decoꝛatus Ca. I. Qualit᷑ TChomas fuit in fide ↄfirmatus vidẽdo xpᷣm: vbi declarat᷑:quõ coꝛpꝰ gloꝛiſica tum ſit palpabile:⁊ an Thomas tetigit chꝛiſtũ Et ſi de eodem põt eſſe ſides ⁊ viſio.· Ca. II. Qualit᷑ Thomas apłs pᷣdicauit populł diuſaꝝ ꝓuiciarũ:loquẽs ideomata eoꝝ varia. Ca. III. Qualiter beatus Thomas apls glo⸗ rioſo martyrio vitam ↄNſummauitt. ¶ Sermo. XXXIX. Deſancto Jacobo dieto Seete veriſſima pbat᷑. iuſto min ꝛc:filio alphei zfratre doit nri rſi ELa. I. QAualit beatus Jacobꝰ fuit in iu⸗ (xbi ſticia et ſanctitate ſingularis: tũ ꝓpter inclina- tionem nature.tum ꝓpter exemplũ xpi. tũ pꝛo pter ſanctiſicationem in vtero. Ca.II. Qnalit᷑.b. Jacobus fuit vᷣgo puriffint⸗ qͥ carnẽ ſuã moꝛtiſicauit ⁊ oroi aſſiduus fuit Ca. HI. Qualit. b. Jacobus ꝓpter veritatem quãa pᷣdicabat martyrio coꝛonatus eſt. ¶Sermo. XL. Se laudibus ſidei chꝛiſtiane n feſto ap oy Chiliſpi Ja cobi recitandus Ca. I. O. vera ſu ſides xp̃i: eo Zn müdus totus ullam acceptauit mediante pᷣdicatõe aploꝝ. Ca. II. O vera eſt ſides xp̃ᷣi ex eo ꝙ ꝓ illius cõ⸗ feſſione tot hoĩes ⁊ mulieres moꝛiẽ violentam foꝛti animo wlerũt. Ca. III. ¶ ſides xp̃i vera eſſe pbat:ex eo g de⸗ illam ↄtinuis miracuł magniſicat. ¶ Sermo. XLI. De Rnlartele⸗ electõe ſci Alat thie:q̃ ad apoſtolatũ aſſumptus fut. Ca. I. Qualit᷑ ppter peccatũ deſperatõis Ju⸗ das danar fuit. Et cur apł locũ iude voluert uwlere. Ca. II. Qualit᷑ ſingularis fuit ſancta electio AQMatthie reſ pectu eligentiũ: modi eligẽdi:ele⸗ CLa. III. Qualit᷑.b. M atthias pᷣdica (ctic;. uit ↄſtant᷑ veritatẽ euangelicã Ob quam mar⸗ tyrij coꝛonam accepit. ¶Sermo. xLII. e ga beati apłi Bartholo⸗ q mag cogſcif̃ ex triplici eius excellentia. .E ualit. b. HBartholomeꝰ pᷣdicans in In dig iciolatnis extinxit Et de idolatric diffinitõe oꝛiginatione ⁊ gui offenſione. » , a. I. Qualit᷑ in albano maioꝛis armenie bea⸗ Bartholome⸗ paſſus eſt martyriũ.de cui paſſione varia eſt opinio. Ca. III. 9. III. Qualit coꝛpꝰ apli 2uatũ eſt mirabili ter qñ pi qñ ꝓiectũ in mari deuenit ad inſulã Lipa⸗ ritanꝗ̊. Et inde collectis ofſibus: q̃ a ſaracenis fuerũt diſꝑſa delatum fuit beneuenti. ¶Sermo.xXIIII.de ſancti aplis ſimõe ⁊ iuda. Ca. I. qlit᷑ Simõ 1 Judas deuicerũt diabolos Et virũ demones habeant ſciam futuruꝝ con⸗ tingentiũ.Et quõ hñt ꝓphetas falſos atq; ali⸗ ter veritatẽ fatent᷑ quam odiũt. Ca.II. Qualit᷑ Simõ ⁊ Judas deuicerihtma gos. Et q dicunt᷑ magi : atq; de dra miraculo⸗ rum dei ⁊ ſanctoꝛũ a miracuł magoꝛũ. tifices idoloꝛũ: eligentes moꝛi poti⸗ ; ſtatuam ſolis adoꝛare. — ginatibus ſeraphici Franci TCa. I Ec nõ eſt Rcrios qᷣcqᷣd : „* ntigrib⸗ fraciſci Ca. III. Qualit Simõ 2 JZudas debellaftpoͤ⸗ Bermo XLIII. Be ſacris Sadmiradiſ ; ſti/ * ch verie⸗ ge “ 1 “ ite rei maltiplititer confirmek. ſtigma Ca. Il. ꝙ gr inip eſſiõ tü: pliciprer⸗ 10 . . Fatiua S. ea „ecate. Ea⸗ Ta. II. tigmeaf erdrimpſſa raciſco ſat cõgrue reſpecta ꝑ wne. loci 2 modi. ¶BSermo. XKLV. detribꝰ“ excelletijs. b. fr aciſei Ca. L. ꝙ. b. ᷓrranciſcus ſuit miſſus a deo ciſcum pᷣcipue in qͥnq pᷣrogatiuus. Kenne XLVI. Sen ſancto Lodouico oꝛdis minoꝛũ epo tholoſao. La. I. Qualit ſanctus odoulcusmagnificat ex nobilitate ſue oꝛiginis. Ca. I. Qualit᷑ ſanctꝰ Lodouicus ſpreto mun⸗ do ⁊ tꝑali regno vitã iſpualem elegit: pymanens vſq; in finem in vginuate. Ca. III. Qualit ſanctꝰ Lodouicus miguit in/ uenis ex hac FViraraus Foßs Iri. canonizauit CSermo. xI. VII. Deſacto oꝛdinis pᷣdicatoꝛůũ. ECa. I. qualit᷑ ſanct Thomas fuit docto: theo logie. ⁊ de ipius theologic ſcie laudibus. Dualit ſancius Thoms non ſolum ſiſſimo oelll. DM Ca. I. Aualit.b. Nicolaus placuit deo Pporer pꝛudentia ſpũalem q̃ ſpꝛeuit terrena: et celeſtia Ca. II.qli᷑ ciuis pauꝑ ex miſcdia (ↄcupiuit. ſibi a ſctõ Nicolao exhibita tres filias nuptut tradidit. La. III. QAualiter. b. Nicolaus obßuauit offl⸗ . cium boni paſtoꝛis circa regimen aiaꝝ ꝓmotꝰ ad eccleſiaſticã diniren er enattr Rei, ¶CSe no XIAX. detrib?h builegijs. b. ſtepha ꝓpthomartyr .I. Qual b. tephal⸗ fauente diuia gia S: ſuꝑauit ſuꝑbiam.auariciã æ luxuriaã. Ca. II. Qualit vicit biũs Stephan tria p̃lia in quoꝝ quolibet affuit ſibi diuinũ auxiiiũ. Ca. III. Qualit. b. Stephanus ðꝛ pᷣmus mar⸗ qre multis miracuł coꝛuſcauit. Ls Qualit Jolephn monete an⸗ (alcalonita. n cum Jeſu ⁊ vgine mr̃e in egyptum. Ca. II. de dra herodis alcalonite: ⁊ alioꝛum qͥ ſic vocati ſunt. Et de ipius herodis ſeuicia. Ca. HI. & innocentes patiendo ꝓ xpᷣo merue/ runt decoꝛari coꝛona martpri. S= ¶ Sermo. LI. De beato Heoꝛgio mar artyretd Ca. Il. de qnq; clariſſimis vtutib⸗ abefloꝛuit beatus Franciſeaͦgas. Ca. II Qualit deus magniſcauit ſanct fran oma de aano Ca. II. Qualit᷑ doctrina ſancti thome eſt valde vtilis: eo ꝙ eſt copioſa facil ⁊ merito ſpiemmte vo naienelene grata. e innocẽtibꝰ occiſis ab herode ta:in qua ſibi.b. marcus a reſpublica venetoꝛũ ſuſtentat᷑: eiuſq; gloꝛia in dies augetur · ðèè C¶CSermo. LIII. De btõ Luca euãgeliſta:qͥ vt 4 ſoꝛtis fuit in bello ferali. tpali a paſſionali. Ca. I. Qualit᷑. b. Geoꝛgius miles fuit ſtrẽnuꝰ. Et an ſit licitũ militare.atq; de.xij. ↄditionib⸗ qs hre dñt ꝗᷣ volut lqud abilit᷑ militia exercere. Ca.II. Quialit᷑ draco eſt aial terribile. Et quõ beatus Geoꝛgius occiſo dracone ↄuertit em a. III. Qualir. b. Geoꝛgius foꝛ⸗ (ad fidẽ xõi. ti aimo tulit ſeuiſſimos cruciatus.⁊ tandẽ capi tis obtruncatione martyr effectus efſf. ¶ Sermo. LIl. Be biõ Marco euãgeliſta. Ca. I. Qualit.b. Marcus młtos pbos viuifi⸗ cauit euãgeliũ ſcribẽdo.pᷣdicando ⁊ obᷣuãdo. Ca. II. Qualit᷑.b. marcus cõpat᷑ leoni ꝓpt᷑ ma gnanimitatẽ quã habuit in tolerantia martyrij. ⁊ de diuinis ↄſolationibꝰ ſibi factis. Ca. III.de gtitudine leonis 7 exempla declara⸗ imilat᷑. cuiꝰ pᷣſidio bos vel vitulus ſigurat᷑:eo ꝙ a ſacerdotio inci pit Zacharie. ⁊ xpᷣi genealogi ꝑ ſacerdotes de Ca. I. de gẽte ⁊ patria ac exercitio bti Luce.at⸗ q q̃lit᷑ ad medicos ẽ recurrendũ:qͥ infirmos ad Aleſſionẽ inducere tenẽt᷑:⁊ deſalario medicoꝝ. Ca.II.de vtutibus ſancti Luce in quo nullum peccatũ moꝛtale fuit poſt cõuerſionan ad xpᷣm co eratmſſſemcms. U Ca.III.quantũ ꝓfuit eccleſie dei beatꝰ Lucas ſcribendo euangeliũ.ad qð induxerũteũ volũ⸗ tas diuia. vtilitas eccleſie ⁊ falſitas heretiooꝝ Sermo. L.II’II. De.b. Laurẽtio martyre:qͥ p bati a deo triplici igne inuẽtꝰeſt ſine iniqᷣtate. Ca. I. Qualit. b. Laurentius examinatus fuit igne diuini amoꝛis:⁊ de ꝑfectõe diuie dilectio⸗ nis ⁊ magnitudie illius pcepti.atq; de inducti⸗ nis ad amoꝛem dei. Ca. IlI. Qualit᷑ btũs Laurentius ꝓbatus fuit igne ꝓximalis miſeratiõis. Et an poſſit elemo/ ſyna dari abſq; charitate.Et ſi fieri põt de illici te acqᷣſitiſ.Et quõ coꝛꝑalis elemoſyna põt cau ſare ſpũalem effectum. Ca. III. Qualit᷑.b. Laurentius examinatus eſt igne tyrannice ꝑſecutionis. Et de eius gra cõ⸗ ſtantia atq; gloꝛia. ¶ Sermo. LV. Be ſancto An ſimolumine eccleſie ſancte dei. Ca. I. De ↄuerſione.b. Auguſtini. Et de his qᷓ induxerũt eum ad hereſim. Et de erroꝛibꝰ ma⸗ nicheoꝛum. S Ca. II. Be humili penitentia ⁊ ſingulari doctri na atq; integritate vite beati Ruguſtin. Ca. III. de miracuł a trãſlatiõe coꝛꝑis.b.augl. uguſtino p̈clariſ⸗ Sermo. LVI. De beato Hieronymo q̊ͥ glam ingenten ade tus eſt ppter ſciam. patiaz ⁊ pe⸗ Ca. I. Qualit᷑ ſcia hieronymi fuit —= a mgr̃is eũ docentibꝰ cauſata.Et ꝙ ſil cum illa habuit ſciam infuſazʒ. Et qlit᷑ alos doctoꝛes ſu perauit in noticia diuerſoꝝ idiomatũ ⁊ muitu⸗ dinis hiſtoꝛiarũ. Et in vtili ac ꝑneceſſaria ſcri⸗ pture ſancte tranſſatione. = Ca. Il.de patientia lhieronymi.·· a. III. De auſtera penitentia Hieronymi. ¶ Sermo. LvVII. De ſancto Pñdicto pr̃egle⸗ rioſiſſimo monachouul. Ca. I. Quot modis accipit᷑ religio. Et dema⸗ gnificentijs religionis.Et qᷓ;tum exaltataẽ re⸗ ligio ſancti Penedicei. Ca. II. Qualit᷑ ſanctus Bñdictus fuit in ſãcti⸗ tate ꝑfectus:qð oſtendunt eius miracula ⁊ſpi⸗ ritus pphetie atq; cõmotio munii. Ca. IIl. de felici tranſitu pris Pñdicti qͥ diẽ ſui obitus pᷣdixit.⁊ demira ipᷣius deuotiõe.⁊ q̃lit eius gła fuit duobus monachis reuelata. ¶ Germo. LVIII. De ſancto DBominico inſti⸗ tutoꝛe ſacri oꝛdinis pᷣdicatoꝛdi. (latus. Ca. I. Qualit ſanct' dñicus fuitmłtiplicit᷑ reue Ca.II.de ſeptẽ pᷣcipuis vᷣtutibꝰ ſcti dominici. 77 limem fecit beatum Dominiecd. ¶Sermo. L x.Deſancto Vincentio doctoꝛe eximio ac celeberrimo famoſiſſimoq; pᷣdicato⸗ Ca. I. ꝙ beatus Aincentius fuit idoneus ad pᷣ dicandũ.tum qꝛ gra dei fuit in illo.tum ꝓpter ſcientiã.tum etiam ꝓpter ſanctitatẽ vite. ECa. II. de ſingulari excellentia pᷣdicationis bea Ca. Il.qᷓ; fructuoſa fuit pᷣdicatio beati. Aincẽ tij in ↄuerſiõe pctõꝝ ⁊ baptiʒatiõe infideliũ. ¶ Sermo.Lx.De coꝛona ſancti Petri marty ris oꝛdinis pᷣdicatulll.ð Ca.l.ꝙ coꝛona beati Petri martyris longe pᷣ⸗ cioſioꝛ fuit qᷓ; quoꝛũcũq; imꝑatoꝛũ ⁊ regũ. Et de ip̃a aureola. * Ca.II. O beatus Petrus triplici aureola coꝛo natur: eo ꝙ fuit vgo.pᷣdicatoꝛ ⁊ martyr. Ca.III.de miracuł quibus claruit beatus Pe⸗ trus martyr in vita.in moꝛte ⁊ poſt moꝛtem. ¶ Sermo.LXl.Deſancio Ambꝛoſio doctoꝛe ſanct eccleſie epᷣo mediolanenſi. . ctitati nq; ꝑſonarũ digniſſimaꝝ veteris teſta Ca. II. De qͥnq; pᷣcipuis vtuti: (menti. bus ſancti Ambꝛoſij. S Ca. Ill.ꝙ qͥnq; modis manifeſtata eſt lucidiſſi me ſanctuas beati ZRlmbꝛoſi. CSamo. lxII. Beſct Antonlo abbate:4 diaboli tẽptamẽta cũ dei adiutoꝛio viriliter ſu⸗ a 4 ta. III. Be ſeptem puilegijs in àbus deus ſub⸗ EaLYnGRe beati Ambꝛoſij aſſimilat᷑ ſan . 4 ln diaboluctemptauir Antoni: de qui⸗ buſ am dubüs temptationis. Ca. II. Be q̃tuoꝛ mod Is temptationis:quibus diabolus conatus eſt Antoniũ ſuꝑare. Ca. III. De q̃tuoꝛ excellentiſſimis Progatiuis beati EAnthonij. Samo. AI de liberalitateſancti Gteso . i pape. LPr Qualxr. b b. Gregoꝛius oppoſuit liberalita⸗ tem vicio auaricie.Et qualit᷑ liberalitas ẽ virt culłꝰ officiũ eſt donare.⁊ quõ eſt ꝑs iuſticie. Ca. II. Qualit᷑.b. Gregoꝛius ꝓpter liberalita⸗ tem expoſuit pecunias ad cõſtruenda monaſte ria: ⁊ ad releuandas neceſſitates pauperũ. Ca.II Qualit᷑ deus retribuit ſancto gregoꝛio abundantem mercedem. ¶Sermo.LXIIII. De miſcdia ſancti Marti⸗ 5o ni confeſſozstis. Becoinendatie miſcdie: de bis qᷓnos inducũt ad illam: in qua ꝓmptiſſimus fuit bea tus Martinus. Ca. II. Qualit᷑ deꝰ exaltauit beatũ artinũ. Ea. I. O deus aſſumpſit ad grim ſuã beatum Martinũ: qͥ pnũciauit diem obitus ſui ſibi di⸗ uinitus reuelatũ. CSenng. TXN⸗ Be ſencta katherllia vgiee inf 1Enah a Rara . hende . LCa. II. de ſapientia ſancte katherine: cui nõ poſ tuerũt reſiſtere qnquaginta doctiſſimi viri 4s ad ſidem cõuertit. a. III. De patientia ſancte katherine 1gioꝛio Kan martyrio eius. CBerno. 1.X W. Deſieſancte Cecllie vgis 7 mafyris: o qua xpᷣs eã ſuã ſpõſam fecit. Ca.I. & maxime cõmendanda eſt beata Ceci: lia: eo ꝙ habuit ſidem. q virtus eſt ᷣma in oꝛdi / ne aliarũ vtutum. Ear A Dualt fides. b. Cecilie fuit aſpꝛobata. “ — . . a. IIl CSam deſahete Bamahäl. ualit᷑ fides Cecilie fuit inſtrumentuz vt fRdes Ehi deeidefet triplici martyrio. NU—— (Senno. LXVII. Be fide inuictiſſima b. En cie vginis Siracuſane. Ca. I. Qualit᷑ fides infuſa fuit aie beate Lucle a deo: ⁊ quõ meritoꝛiſ eſt credere: 17 4 fides in foꝛmis ſit donũ dei. Ca. II. Qualit᷑ fides beate Lucie fuit roboꝛata ⁊ magnificata triplici ſolenni miraculo. Ca. III. Qualiter beata Lucia voluit pꝛo fide chꝛiſti ꝑ martyrij tolerantiam vitam breſentene conſummare. Sermo. LXVII III. Be Cauncta Amicicia. Ca. I. citia loquunt. Ca. Il. de triplici amicitia. falſa. mala vera. Ca. III. de ſignis 1 ↄditiõibꝰ vere amicicie. „. — CSermo· IXIX. Be beatiſſimo 2feſſoꝛe An⸗ tonio paduano de oꝛdine minoꝛũ. . a. I. Qualir. b. Antonius zelo martyrij jſuccẽ ſus tranſijt de religione canonicoꝝ regulariuʒ beati Auguſtini ad religionem minoꝛũ. Ca. II.de pᷣdicatione beati Anthonij: aſciẽtiaz habuit nõ ſolum acqͥſitam ſed infuam. Ca. III. O de gloꝛiſicauit ſanctũ Antonium ꝑ reuelationẽ moꝛtis eius ⁊ canonizationem atq; frequentẽ exauditionem tlloꝛũ q inuocãt patro cinium eius. CSermo. LXX. deſancta katherina deſenis: tent Hoꝛdinis ſancti Hominici. Ca. I. ꝙ nõ debet aliqs exiſtimare impoſſi ibilia foꝛe illa q̊ de beata katherina dicunt᷑: cum deꝰ multipliciter magniſicare voluerit etiam femi⸗ neum ſexu. Ca. II. De ſeptem p pcipuis 7 ſingulariſſimis ⸗ tutibus qbus floꝛuit beata Ratherina. Ca. III:Qualit᷑ deus ſublimauit beatã k katheri nam ſeptẽ gtioſis ⁊ admirãdis progatiuis. Finat keliciter Tabula germoniin 6 voluml omẽsſ lancti 7 philoſophi glole de ami ¶ In nomine dominoſtri Jeſu chꝛi⸗ ſti Incipit pꝛima ps ſermonũ de laudi bus ſanctoꝛũ m fratrem Bobertum carazolũ de Licio oꝛdinis minoꝛum. epiſcopum lquinateß. Sermopꝛimus de laudibus altiſſi⸗ mi dei: cuius excellentiã nobis decla⸗ On gloꝛiert ſa A H piens in ſapientia ſua:nec ſoꝛtis n ¼in foꝛtitudineſua: nec diues in dinuitijs ſuis. Sed in hoc gloꝛie mur qui gloꝛiar ſcire 7 noſcẽ me Bei vluentis vba ſuntiſta oꝛiginaliter Hiere. ca.ix. Qm̃ defecerũt hoĩes a vera cognitiõe ſui creatoꝛis:abũdauit iniqtas multoꝝ ⁊ malicia excreuit ſuꝑ terram. Multiplicant᷑ in dies ne⸗ phandiſſima ſcelera: horrenda vitia ⁊ indoma⸗ bilia incoꝛrigibiliaq; peccata.Ois quippe caro videt᷑ iam viam ſuam coꝛrupiſſe. Et duʒ ad ſin gulos hoĩm ſtatus variaq; ſtudia cõſpicimus: rariſſimos inuenimꝰ qui iuſte:recte:pure:ſim⸗ pliciter ⁊ mũde agant. Abiq; dolꝰ:vbiq; fraus vbiq; ſimulatio: vbiq; pᷣuatus amoꝛ: vbiq; cu⸗ piditas:vbiq; ãbitio:vbiq; deniq; ſgnominia: ⁊ turpitudo Que ꝓfecto nõ eſſent ſi deũ añ mẽ tis oculos vellemꝰ habere. Idcirco in B ᷣmõe de ipo altiſſimo deo aliq̃ explicabimꝰ qͥbus hu⸗ mana coꝛda excitent᷑ ad ipᷣm colendũ:amãduʒ: timendũ:atq; deſiderandũ. In hoc ſiqͥdem ſtat vera ſapia:vt pie veneremur deũ pᷣceptaq; illiꝰ diligent Pbuemus. Ad hoc vo inducimur dum oculos metis erigimus ad ↄtemplandã excelſã maieſtatem eiꝰ. anc aũt vnuſquiſq; cõſidera re põt ex nomibus que generalit᷑ de deo ↄſueue runt dici. Qua de re ⁊ ipᷣa nos nomiĩa pꝑſcrutari ſtudebimꝰ:vt ꝑ illa ad agnoſcendũ deũ ⁊ domi⸗ num nrm facile pducamui Sunt itaq; tria pꝛi-⸗ cipalia nomia qbus deus nominat᷑ a nobis:qil lius pᷣeminentiã ⁊ magnitudinẽ exbmunt. vꝛimũ eſt nomen timoꝛis: ip̃ᷣm eſt deus. ¶ Secundũ eſt nomen amoꝛis: illud eſt pater. rtiij eſt nomen honoꝛis:hoceſt dũs. TQualiter deus benedictus eſtnoig- bilis etia pluribus nomibus:etdeſcri bturis tain humanis q; diuinis in qui us expꝛumi p quo deus nominat anobis eſt nom̃ nimoꝛis: ipᷣm eſt deꝰ. Nam vᷣm Iſið. * C. ethi. lib. Deus dicit atheos qð eſt timoꝛ. qꝛ rant pcipue tria nomia quibus en no. T Peom viri denen thoc nomen deus.Ca . Dermo prim timoꝛ ſit colentibus eũ. Sed qꝛ pleriq; inſani et ſtulti qñq; dicere nõ foꝛmidãt: vbi eſt deꝰ:quał eſt. quis illũ vidit.qð nomen eius. qᷣd illi debe⸗ mus: a ſimilia. Jdeo ad eoꝛuũ domand pfidiaʒ peauitatemq; conſundenda tria in hac ꝑte du⸗ bia declaramus. ſit noĩabilis a nobis. — Scom vtru deus ſit noiabilis pluribꝰ noibꝰ CTertiũ vtrũ hocnomen de inuenliat in ſcri⸗ pturis expᷣſſum. ¶ ꝛo pᷣmi dubij clarioꝛe itel⸗ ligentia poſſet quis arguere ꝙ deus a nob noĩa ri non poteſt. Ram dicit Ariſto. in li. de cauſis Pꝛima cauſa ſupioꝛ eſt oi narratiõe.Et Aus. in li. de vybis dñi ait. DHeus eſt ineffabil: qenon põt fari.Et Dyoni.in li.de diuinis noibꝰ inqt. Deum neq; dicere neq; intelligere poſſibile eſt. Etiterum ibidem. Dei neq; nomẽ eſt neq; ver⸗ bum:neq; ratio neq; opinio:neq; fantaſma Ex q̃bus concludi videt᷑ ꝙ deũ nullus noiare poſf⸗ ſit. Sed ↄrium apertiſſime compꝛobat᷑.tum qꝛ ipᷣe Byoni. libꝛũ edidit de diuinis noibus:tum etiã qꝛ de noĩe dei multa in ſcri pturis tradunt᷑. Ande Geñ.iiij.c.ſcribit᷑. Seth natus eſt ſilius queʒz vocauit Enos ⁊iſte cepit inuocare nomẽ dñi. Et Exo.iij.c. Ego ſum qͥ ſum.qͥ ſuʒ hoc no⸗ men mihi in eternũ eſt.Et.xv.c. Omipotẽs no men eius. Et. xx.c. Nõ aſſumes nomen dei tui in vanũ Et Leui.xix.ca.Non ꝑiurabis in noie meo. Et pſał. vij. DOñe dñs nr q; admirabileẽ nomen tuũ in vniuerſa terra.Et põ.xlv. Not⸗ in iudea deus:in iſrael magnum nomẽ eius. Et pſał.xlvij. Scdᷣm nomẽ tuũ deusita ⁊ laus tua in finesterre. Et pſał lxxxiij. Cognoſcat qꝛ no⸗ men tibi deus. Et pſał.x.Sanctũ ⁊ terribileno⸗ men eius. Et pſał.cxiiij. Non nobis dne nono bis:ſed nomini tuo da gam. Et Pꝛouer.xviij Xurris foꝛtiſſima nomen dñi. Et Eſa. xlij . ca · Ego dñs hoc eſt nomen meũ.Et Miere.xx.c. MMagnus es tu: ⁊ magnũ nomen tuũ.Et.xxxij ca. Oñns exercituũ nomen eiꝰ. Et Amos.ix.ca. Bñs nomen eius.Et.C. de ſum.tri. et fi. ca. l.ij Sũmi dei nomen vbiq; celebꝛet᷑. Et.C.de trãaſ⸗ ac.l. ſi quis maioꝛ. Inuocato dei omipotentis noĩe. Ita ⁊ in pleriſq; locis nomen dei frequen⸗ ter expꝛimit᷑. Ex quo videt᷑ ꝙ nominari poſſit. ¶ Alhanc dubietatẽ amouendã reſpõdet No nauen.in pᷣmo.di.xxij. ſicut intelligere ðꝛ du pliciter: ita nominabile. Mam intelligere vno mõ dicit᷑ ꝑ ꝑfectam cõphenſionem. Alio mõ ꝑ ſemiplena cognitionẽ. Sic noĩabile vno modo dicit᷑ pꝑ pfectam expᷣſſionem.Alio mõꝑ ſemiple nam narrationẽ. Si ̊ dicat᷑ nominabile pꝛimo moõ ſic:ſicut deus ſibi ſoli eſt intelligibił: ita effa bilis ⁊ noiabilis nomĩe:qð ipᷣeſcit vbo:qð be nouit. Sicut itaq; nobis eſt incompᷣhenſibilis: ita ⁊ innoiabil.Et q mõ intelligendeſunt autoni NM tates ad pᷣmã ptẽ iducte.Si vo accipiãꝰ noĩa⸗ bile ſᷣm qlemcũq; narrationẽ.Sic quadmoduũ deus eſt nobis cogſcibił:ita ⁊ noĩabił. Et q̊ͥ me- lius cogſcit:melius noĩat. Anð expᷣſſius noĩat deł ⁊ ſcriptura qᷓ fidei ſuffragat᷑ vt ſcriptura ſa cra q; ratio naturał:vł ph̊ia Cõcoꝛdat his tho. pᷣma ꝑte.q.xiijicuius vᷣba ſuntliſta. Secũdũ aliqd a nobis intellectu cognoſci põt: ſic a nobii põt noiari.cũ g deus cognoſcat᷑ a nob ex creatu ris:ſic poterit noĩari nõ iñ ita ꝙ nom̃ ſigniſicãðs ipᷣm expᷣmat diuinã eſſentiã pᷣm ꝙ eſt. Sic H̊ no mẽ hõ:exbmit ſua ſigniſicatõe eſſentiã hois vᷣm ꝙ eſt. Signiſicat em eiꝰ diffinitiõʒ declarantem eſſentiã eiꝰ. Ratio em qua ſignificat nomen eſt eiꝰ diffinitio. vt dicit Ariſto.iiij meta. HBieit & de non hr̃e nomen:vel eſſe ſupꝛa narratiõeʒ.qꝛ eſſentia eiꝰ eſt ſupꝛa id qð de eo intelligimꝰ ⁊ vo ce ſignificamꝰ. Scotus vo in ſuo pmo di. xxij. inqᷣt. licet viatoꝛ non diuinã eſſentiã. põt nihilominꝰ illã noĩare aliᷓ noie diſtincte eã ſigniſicante:reuelato vł impo⸗ poſito ſiue ab angelo ſiue ab ipo deo.ſicut patʒ de noĩe deitetragramaton:qð ſᷣm Rabi oy ſes ſignificat ſola eſſentiã diuinã cũ intrinſed ſu is ꝓpetatibꝰ. Et licet qdam putent in hoc Sco tum zdiceretam dño Bonauen. qᷓ; ſctö Tho. Ego tñ aliðᷣſentio: qm doctoꝛes illi pᷣclariſſimi de noie dei loquunt᷑ qꝗð viribus ingenij ⁊ vina ture adinueniri pot. Shoctoꝛ vo ſubtił extendit ſead nomen qð vel angelus vel deꝰ ipᷣe nob re⸗ uelauerũt.¶ Secundũ dubiũ erat:vtrũ deꝰno * minari poſſit pluribꝰ nomibꝰ:Ad qð rudet Ri Cardus de media villa. di. xxij.li.pᷣmi ꝙ ſic. naz q̃dam noiĩa ſigniſicãt deũ ᷣm ſe.q̃dã in cõpatõe ad creaturas.Noim auũt ſigniſicantiũ deũ ᷣm ſe Quedã ſigniſicãt eſſentiã.Auedã ꝑſonas Que dam notiones. Nomia qᷓ ſignificant eſſentiã plu raſunt.qᷓ;uis diuina eſſentia ſit ſũme ſimplex:ta men ꝓpter infinitatem ꝑfectiõis ſue nri intelle ctus debilitatem nõ põt hõ illã pfectiõeʒ vnico ↄceptu expᷣmere:ſᷣ de illa foꝛmat plłes cõceptus Et nihilominus ſi de illa foꝛmaret ↄceptſine ſi ne:nunq; ꝑ illos ↄceptus expᷣmeret eam pfecte Facit aũt intellectus nr aliũ ↄceptũ de diuia ꝑ ſic de alijs attributis. VUñ qᷓ;uis pluria noia di⸗ cta de deo ſignificent rem eandẽ:iñ illam figniſi⸗ cant ſub diuerſis rõibꝰ:⁊ a diuerſis rõibꝰ impo nũtur. Jo talia noĩa nõ ſunt ſinonima: qꝛ nofja ſinonima ſola voce differũt. Noia inſuꝑ q̃ ſigni ficant ꝑſonas pluriſicant᷑.qꝛ płes ſunt ꝑſone di⸗ uine. Sic ⁊ noĩa qᷓ ſignificãt notiões. Scðm bo nauẽturam in bꝛeuiloquio. Relatiões in diuis poſſit diſtincte cogſcere int qtuoꝛ... paternitaſ.flliatio. ſpiratio. pceſſio Biony. ca. vl. de diui. no. Beü p creaturas triplicir cognoſci mus.Autp ablationẽ ↄditionum impꝑpfectaruʒ que reꝑiunt᷑ in creaturis.Autꝑ ſuꝑeminẽtiam conditionũ pfectarũ.aut ꝑ cauſalitatẽ creatura rum. Et ſᷣm hoc deũ triplicit᷑ noiamuſ. Illa vo noĩa qͥbus nominamꝰdeũ remouendo plurificã tur:qꝛ płes ſunt ↄditiões impfecte in creaturis s nominãdo a deo remouemꝰ. Quarũ vna eſt finitas: quã remouemus cũ dicimꝰ. Deus eſt in finitus. Alia eſt creatura:quã remouemus cuʒ dicimꝰ. De eſt increatꝰ. Sil dicimꝰ deum im⸗ menſum.qꝛſine menſura incoꝛruptibilẽ.qꝛ ſine coꝛruptiõe immoꝛtalem. qꝛ vita eſt ſine defectu moꝛtis incoꝛpoꝛeũ.qꝛ ſine coꝛ ꝑali materia.No mina aũt q bus noiam deũ ſibi attribuendo ſu⸗ pereminentes ↄditiões ꝗᷓ ſunt in creaturis:plu⸗ riſicant᷑ ſᷣm ꝙ ſunt plures ꝑfecte ↄditiões i crea turis q ꝑ ſuꝑeminentiã deo attribuunt᷑ ſicſunt lux.vita.bonitas.⁊ ſic de alijs.Noia etis qbus noiamus deũ ſub rõe qua eſt c creaturaꝝ: plu⸗ ra ſunt. ᷣm ꝙ creature referunt᷑ ad ipᷣm ſub alia 1 alia habitudine cauſe. Referunt᷑ em ad ipſuʒ vt ad cãm eſncientem ſui eſſe.⁊ ſicnoĩat᷑ creato. ri ⁊ ad cãm ęxemplarem.⁊ ſic ðꝛ exemplar. ⁊ ad cauſam findle. ⁊ ſic vocat᷑ finis. agnus itaq; de eſt ⁊ excelſus valde: cui tanta noia cõpetũt que nos inſtruunt vt contemplemur eũ ſuꝑ oia exiſtentẽ ſupantemq; oẽm intellectũ cuiuſlibet creature. ¶Tertiũ dubiũ fuit. vtrũ hoc nomẽ deus inueuiat᷑ in cripturis expᷣſſum. Mꝛo quo gudiende ſunt voces oĩim ſcripturarũ tam diui⸗ narum q; humanaꝝ.in dbus ꝓphete.priarche apoſtoli. euangeliſte. doctoꝛes. impatoꝛes. pPi medici. aſtrologi ⁊ poete hoc nomẽ de in auri⸗ bus oim ſonani cũ eximia laude. Ergo incipia⸗ mus a veteri teſtamẽto ⁊ ſequamur ea q ponun tur in nouo. Deinde qͥ a pᷣnoiatis tangut᷑. Scri biturnaq; Geñ.j.c. In pᷣncipio creauit deꝰ co-· lum ⁊ terrã. Eodem.ca.ixit deus ſiatlux. Et· iterũ. Vidit deus lucem ꝙ eſſet bona. Etibide,z ſepius repetit᷑. Dixit q; deus. Dixit vo deus. Et. xx. c. Dixit pᷣpens ad mulierẽ. Cur pꝛecepit vob deus ne comederetis ex omiligno padiſſ. Eogdem.c. ocauit dñs deꝰ Adã. Et. v. c. Hic eſt liber generatiõis Zldãa in die q̊ creauit deus hoiem. Et. vj. c. Bixitq; deꝰ: nõ pinanebit ſpiri tus meꝰ in hoie in eternu:qꝛ? caro eſt. Et.ix. ca. PBñdixitq; deꝰ Noe ⁊ filijs eius:dixitq; ad eos Creſcite v mitiplicami. Et. xv. c. Credidit abꝛa am deo: ⁊ reputatũ eſt ei ad iuſticiã. Et.xvii.c. Ego ſum deꝰ oipotens:ambula coꝛã me.Et.xv Motiões vo ſunt relationes pᷣdictoꝛũ cuʒ inna⸗ ſcibilitate. Moia qᷓ ſignificãt deũ in cõpatiõe ad creaturas piarificant᷑. Quia vᷣm — — — — —. — — — ⸗ — — — — — —S — — — — — S— i ca Hundd veoeſtdcsdiſiclle. Et. xxi, ca. Temptauit deꝰ abꝛaã.Eodẽ loco. Uenerũtad locũ quem oſtẽderat ei deꝰ. Et.xx vij.c. Bet ti⸗ bi de de roꝛe celi. Et.xx viij.c. Deꝰ oĩpotẽs bñ dicat tibi:⁊a creſcerete faciat atq; młtiplicet.Eo dem. ca. Mõ eſt hic aliud niſi domꝰ dei æ poꝛta celi.Et.xxx.c.Exaudiuit deꝰ pᷣces eiꝰ.l..lie.Eo dem. c. Bixit Rachel. Abſtulit deꝰ ob ꝓbꝛium meiũ.Et. xxxv. c. Apparuit Jacob de cũ fuga⸗ ret fratrem ſuũ. Eodem.c. Ego ſum deꝰoĩpotẽs creſce et multiplicare.Et.xl.ca.Dhixit Joſeph. Nunqͥd nõ dei eſt interpᷣtatio.Et.xlj.c. Ondit tibi deꝰ oĩa q̃ locutꝰ es.Et.xlviij.c. DHixit iacob En ego moꝛioꝛ:⁊ deꝰ erit vobiſcũ.Et Exo.ij.c. dixit Moyſes. Deus pr̃is mei: adiutoꝛ meus eruit me de manu pharaoniſ. Et.iij.c.dixit deꝰ Ego ſum deus prtui.deꝰ Abꝛaũ: deꝰ Yſaac. Eodem.c.dixit Moyſes. Deus patrũ noſtro⸗ rum miſit me ad vos. Et.v. c. Deus hebꝛcoꝛuʒ vocauit nos vt eamus viã triũ dieꝝ in ſolitudi nem ⁊ ſacriſicemus dño deonr̃o. Et.vj.ca.ait dñs. Scietis ꝙ ego ſum dñs deus veſt. Et. xv ca. ſcribit᷑. Iſte deus meꝰ: ⁊ gloꝛiſicabo eũ de⸗ pr̃is mei.⁊ exaltabo eum. Et.xviij.c.Eſto po⸗ pulo in his que ad deuʒ ſunt.Et.xx.c.Ego ſum dñs deus tuus: qui eduxi te de terra egypti: et de domo ſeruitutis. Eodem.ca. ANt ꝓbaret nos venit deus. Et. xxiiij. c. Dominatoꝛ dne deus: miſericoꝛs ⁊ clemẽs.Et Leuit᷑.xj.c. Tuſtodite omia que ſcripſi:vt ſim veſter deꝰ.Et.xviij.ca. Ego dñs deus veſter:cuſtoditeleges meas Et ix. c. Sanctificamini ⁊ eſtote ſancti: qꝛ egoſan⸗ cuus ſum: dñs deus veſter. Et. xxiiij.ca. Hõ qᷓ maledixerit deo ſuo poꝛtabit peccatũ ſuum. Ec xxvj. c. Ambulabo inter vos ⁊ ero veſter deus EtmMꝛumeri.xvj.ca.Foꝛtiſſime deus ſpirituum vniuerſe carnis:nũ vno peccante contra omnes ira tua deſeuiet.Et.xxiij.ca. Hon eſt deus qua ſi hõ vt mentiat᷑. Et Deut᷑.ðiij.c. Neq; enim eſt alius deus vel in celo vel in terra: qui poſſit fa- cere opera tua:⁊ cõpari foꝛtitudini tue. Et.iiij ca. Non eſt aliqua natio tam grandis q̃ habeat deos appꝛopinquantes ſibi: ſicut adeſt nob deꝰ noſter. Et.vj.c. Diliges dominũ deum tuum. Eogdem. ca. Non temptabis dñm deuʒ tuũ. Et vij.c. Nopulus ſanctꝰes dño deo tuo. Et.viij ca. Obvᷣua⁊ caue ne qñ obliuiſcaris dñi dei tui Et.x.c.Dñi dei tui celum eſt ⁊ celi celoꝝ: ⁊ oia que in eo ſunt. Eodem.c. Deus nr ipe eſt deus deoꝝ ⁊ dũs dominantiũ deꝰ magnꝰ potens ? terribił Et.xiij.ca.Dñm deum veſtrũ ſequimi⸗ ni: ⁊ ipᷣm timete.Et.xiiij.ca.Filij eſtote dñi dei vyeſtri.Et.x viij.ca.Nerfectus eris ⁊ abiq; ma⸗ cula coꝛam domĩio deo tuo.Etc.xxiij.ca.Cũ vo tum voueris domio deo tuo: non tardabis red⸗ dere. Et. xxxij. ca. Deus fidelis ⁊ abſq; vlla in quitate:iuſtus ⁊ rectus.Et Joſue.ij.ca.Domi nus enim deus noſter: ipᷣe eſt deus in celo ſur⸗ ſum: ⁊ in terra deoꝛſum. Et Judicum.vj. capi. Ego deus veſter non timeatis deos amoꝛreo⸗ rum.Et pᷣmi Regum.ca.ij. Deus ſcientiarum dominus eſt· Et. vj.ca.Auxiliatus eſt noꝰ deꝰ Et.ix.ca.Eſt vir dei in ciuitate hac.Et ſecundi Regum. xiiij. ca. Non vult deus perire anims Et.xxij.capi.Quis foꝛtis pꝛeter deũ noſtrum. Et tertij Regum.iiij.capi. Dedit quoq; deus ſapientiam Salomoni pꝛudentiam multã ni: mis ⁊ latitudinem coꝛdis.Et quarti Reguʒ.v. capi. Nonuntur verba regis iirael: Nundquid deus ſum ego:vt occidere poſſim et viuiſicare. Eocdẽ capitulo ſcribitur ꝙ dixit Naaman. QAe· re ſcioꝙ non ſit alius deus in vniuerſa terra: ni⸗ ſi tantũ deus iſrael. Et pꝛimi Maralypomenon x vij.c. Dixit Natan ad D2auid. Omnia quein coꝛde tuo ſunt fac:deus enim tecum eſt. Et ſeci di Paralypomenon. xxv. capi. dicitur. Dei eſff adiuuare ⁊ in fugam vertere. Et pꝛimi Heſdre pꝛimo capi. Cirus rex perſarũ retulit. Omnia regna terre dedit mihi dominus deus celi. Et Thobie. vj.c. ſcribuntur verba angeli ad ho biam loquentis. Oſtendaʒ inquit tibi que ſunt qjuibus pꝛeualere poteſt demoniũ. hi naq; ſunt qui coniugium ita ſuſcipiũt vt deuma ſe: ſua mente excludant. Et Judith. xiiij.capi. Achi⸗ oꝛ videns virtutem quam fecit deus iſrael:rei⸗ cte gentilitatis ritu credidit deo. Et Job. xxiij. capi. Deus molliuit coꝛ meum: omnipotens conturbauit me. Et in pſalmo.iiij. Cum inuos rem exaudiuit me deus. Et.vij. Homine deus meus in te ſperaui. Et pſalmo.ix. Mꝛopter qðᷣ irritauit impius deum. Et pſalmo.xvij. DHeus meus adiutoꝛ meus ⁊ ſperabo in eum. Et pſał. x viij.Celi enarrant gloꝛiam dei. Et pſalł xxiiij. Laibera deus iſrael ex omnibus tribulatiõibus ſuis.Et.xlj. Quemadmodũ deſiderat ceruꝰ ad fontes aquarum: ita deſiderat anima mea adbde deus. Et pſał xlij. Quia tu es deus foꝛtitudo mea. Et pſał xliij. Deus auribus noſtris audi: uimus.Et pſał.xluij. Pꝛopterea vnxitte deuns deus tuus. Et pſał xlv. Deus refugiũ noſtruʒ 2 virtus.Et plał xlvj. Omnes gentes plaudi⸗ temabus: iubilate deo in voce exultationis. gogem pſał.Quoniẽ rex omnis terre deꝰ: pſal lite ſapient᷑. Et.xlvij. Hic eſt deus noſter ineter num v⁊ in ſeculũ ſeculi. Et.xlix. Deꝰ deoꝝ dñs locutꝰ eſt. Et.l. Mibßere mei deꝰ pᷣm magnam miſcdiaʒ tuã.Et. lij.Deꝰ de celo ꝓſpexit ſuꝑ fili os hoim. Et.liij. Deus in noĩe tuo ſaluũ me fac Et.ps.lxx.heus docuiſti me a iuuentute mca Et pſalmo.lxxij. & bonus iſrael deus his qui –— — * . . . 4 ₰* / . — . „ 5 2 recto ſunt coꝛde. Et. xxvj. Viderunt te aqᷓ deꝰ: naſcet᷑ ſanctũ vocabit᷑ filius dei.Et.vij.c. De⸗ viderũt te aque ⁊ timuerũt: ⁊ turbate ſunt abyſ viſitauit plebem ſuã.Et.x viij.ca.Deus ꝓpitiꝰ ſi.Et.lxxxij. Deus qͥs ſimir eſt tibi.Et.lxxxiiij. Audiam qͥd in me loquat᷑ dñs deus.Et.lxxxv agnus es tu ⁊ faciens mirabilia:tu es deus ſo us.Et Eccle.j.c. Omis ſapientia a dño deo eſt. Et.ij. c. Fili accedens ad ᷣuitutẽ dei: ſta in iuſticia ⁊ in timoꝛe.Et.iij.c.Qui timet deuʒ ho noꝛat parentes. Et.vij.c. Nõ te iuſtiſices ante deum. Et. x. c. Rerdit deus memoꝛiã ſupboꝝ. Et.xv.c. Beus ab initio cõſtituit homiem. Et xlv. c. Bilectus deo ⁊ homibus: l oyſes. Et Sað.j.c. Deus moꝛtem non facit. Et Eſa.ij. c. Venite aſcendamꝰ ad montem dñi: ⁊ ad domũ deiliacob. Et. vj.c. Seraphin clamabãt ſanct: ſanctus ſanctus dñs deus ſabaoth. Et.xl.c.Cõ ſolamini conſolamini popule meus dicit peꝰ no ſter. Et Hiere.iij. c. Uere in dño deo noſtro ſalꝰ iſrt. Et Baniel.j. c. Bedit aũt de⸗ Banieligrlaz in conſpectu pᷣncipis eunuchoꝝ. Et.ij.c. Hani elbñdixit deo celi.Et.iij.c. Ambulabant in me⸗ dio flaãme:laudantes ⁊ bñdicentes deũ. Et.xj. ca. Aduerſus deum deoꝛũ loquet᷑. Et. xiij. ca. Beus eterne qui abſconditoꝛũ es cognitoꝛ. Et Oſee.xxij. c. Deum abſq; meneſcies. Et Jone iiij.c. Tu es deus clemẽs ⁊ mißicoꝛs. Et Mi⸗ * chee. vj. c. Curuabo genu deo excelſo. Et pma Petri.v.c.Deus omnis gr̃e vocauit nos i cter nam głam ſuam. Et codem.c. umiliami ſb po tenti manu dei.Et ad Roma.·j.c. Cum deũ co⸗ gnouiſſent: nõ ſicut deũ gloꝛiſicauerũt. Et.viij ca. Si deus ꝓ nobis qͥs cõtra nos.Et pꝛime ad Chor.xxiiij c. Non eſt diſſenſionis deꝰ:ſed pa cis. Et ſcᷣe ad Chorlꝗ.xx. c. Non em̃ qͥ ſeipᷣm cõ mendat ille ꝓpbatus eſt: ſed quem deꝰ commen⸗ dat. Et ad Ephe.ij.c. Beus diues eſt in miſeri⸗ coꝛdia.Et ad Philip.ij.c. Deus exaltauit illũ. Et pᷣme ad Theſ.v.ca.DBeus pacis ſanctiſicet yos.Et Acx᷑.v.c. Obedire opoꝛtet deo.Et.xv iij. c. Anueni aram in q̃ ſcriptũ erat:ignoto deo Et Apocał.j.ca.Significauit deus que opoꝛ⸗ tet fieri cito. Et. vij.c. Aidi alterũ angelũ aicen⸗ dentem ab oꝛtu ſolis habentem ſignuz dei viui. Exo.xiiij.c.Timete deũ ⁊ date illi gloꝛiã et ho⸗ noꝛem. Et.xxj.ca.Abſterget deus oẽm lachꝛy⸗ maʒz ab ocuł eoꝛũ.Et Job̊.pᷣme ſue canonice.c. j.Deũ nemo vidit vnq;. Et in ſuo euãgeliq j.c. NVerbũ erat apud deũ.Et.viij.c. Qui ex deoẽ verba dei audit.Et.iij.c. Sic deus dilexit mun dum. Et Mat. vj.c. eati mundo coꝛde:quo⸗ niam ipi deum videbũt. Et.vj.c. Non poteſtis deo Pᷣuire ⁊ mãmone.Eodem.c. ꝛimũ queri⸗ te regnũ dei.Et.xix.c.Quos deus cõiũxit: hõ nõ ſeꝑat.Et.xxij.c. Reddite q̃ ſunt ceſaris ceſa ri: ⁊ queſunt dei deo.Et Luce.j.c. Qð em̃ exte eſto mihi peccatoꝛi. Et Caſſioð.ſuꝑ pſal. Qa gnus deꝰ ⁊ laudabil nimis. Deus inqͥt eſt virt inexplicabił:pietas incõpᷣhenſibił: fapia ineffa⸗ bilis: cuius vera diffinitio eſt finem in ſuis lau⸗ dibus nõ hre. Et Boe.in li.de tri. Deꝰ eſt pul⸗ cherrimũ:foꝛtiſſimũq; vere vnũ in quo nullus numerus:nullum in eo aliud pᷣter q; id qð eſt. Et Anſelmus in pſologion. Deꝰ eſt pulchꝛitu⸗ doq non vid odoꝛ q; olfactu non ꝑcipit᷑: ſapoꝛ q non cognoſcit᷑:bonitas q nõ ſentit᷑. Et Augꝰ. in lib. de libero arbi. DHeus eſt quo nihil ſuperi eſſe ↄſtat eternus incõmutabił. Et in li.de vera religione. Deus eſt incõmutabił natura: pꝛima vita:pᷣma eſſentia:bᷣma ſba.Et Juſtinianꝰ Im peratoꝛ. C. de vete.iureenudliando.l.j.inquit. Deo auctoꝛe:a noſtrũ gubernante imperiũ b la feliciter ꝑagimus ⁊ paceʒ decoꝛamꝰ: ⁊ ſtatim reipublice ſuſtentamꝰ.Et.C.de offi. pᷣfec.pᷣto. aphꝛice.l.j. Multas qͥdem ⁊ antea a deo ꝓꝑme ruimus largitateſ:⁊ innumerabilia eiꝰcircanos bñficia conſitemur. Et.C. de rebus creditis: et iureiurã.l.j. Juriſiurandi contempta religio ſa tis deũ habet vltoꝛem. Et. ff. de legi. l.ij.ſcribit᷑. Omis lex inuentio ⁊ donuʒz dei eſt. Et ideo ha bes in epła Inter claras. C. de ſum. tri.⁊ fi.ca. Et in pemio inſtitute. Et. C. ne filius ꝓ patre.i auten. habita. Et. C. de iudeis.l.iudeis. Et. C. de raptoꝛibus vginũ.l.raptoꝛes. Et.ff.de iure iurando.l.ait pꝛetoꝛ.Et.C. de epᷣis ⁊ clericis.l. deo nobis. Et in auten. vt non luxurient᷑ cõtra naturã.Et in autentico de mandatis pᷣncipũ in ·opoꝛtet.Et in auten. de fide inſtru.in·S·Cuʒ igit᷑. Et in auten. de queſtoꝛe.in pᷣn. Et Sibilla heritrea cuius vba ponit Lactantius li.j.diui narũ inſtitutionũ:ita loquit᷑. Anus deꝰqͥ vnuſ eſt:iſq; ampliſſimus increatus. Et Plato ĩ thi⸗ meo. Perfectus purgatus hinc exiẽs habita bit cũ deo · Et vt Hiero.aſſerit ſuꝑ.j.ca. Hanie lis. hic dixit fabꝛicatoꝛẽ mũdi deũ. Et Ariſto. in pᷣmo de celo ⁊ mũdo. Omẽs qͥdem ſummũ lo cum deo tribuũt:⁊ greci⁊ barbari.Et in.xij.me taphiſice.Dicimus deũ aĩial ſempiternuʒ ſem yviuẽs.Et rex Auicenna in ꝓlogo ſui canonis. In bpmis deo grs agamus: ſicut ſui oꝛdinis cel- ſitudo ⁊ beneficij ipius multitudo meref. Etin eogdem ꝓlogo. Si mihi deus auxiliatus fuerit: hunc ↄfirmauero libꝛũ:addam poſtea in no libꝛo Anthidotariũ.Et idem in bma ſen. pꝛimi libꝛi Canonis:doctria.iij.c.ij. de cõplexionibꝰ mẽbꝛoꝛũ. HBeus cuiq; animali ⁊ cuiq; membeaꝛ donauit ex cõplexione:qð mag meret᷑. Et Ga⸗ lienus medicoꝛũ pᷣnceps: ſuꝑ pᷣma pticula pno ſticoꝛũ hypocratis. Nõ inuenimꝰ Hhypocrate,z -. ((—,„,. — inperiũ bel ff— — — rS ad eun — . dicere in aliquo libꝛoꝝ ſuoꝛũ ꝙ de⸗ bñdictꝰ et ſublimis cauſaſſet aliquã egritudinẽ. Et Raſiſ in ꝓlogo libꝛi ad Almanſoꝛũ regem. Regi Al manſoꝛio cuius vitã plõget deꝰ. Et Damaſce. gram ⁊ doctrina ꝑpfectione.Et idẽ in ꝓlogo ſue ꝛactice. Sanat ſolus languoꝛes deꝰ. Et Albu maʒar in ſuo introductoꝛio in aſtronomiã. Deꝰ eſt mouẽs oia immobiłcuius nomẽ eſt benedi⸗ ctum ⁊ exaltatũ exaltatiõe maxia. Et Senc.in tragedijs. Sequit᷑ ſuꝑbos victoꝛia tergo deus Et ad Lucillũ.Nihil deo clauſum eſt. Et Oui dius in li de arte amãdi.Flectit᷑ iratus voce ro gante deꝰ. Et Sixtus Pitagoꝛicꝰ in ſentẽtijs. Cogitatio hoim nõ latet deũ.Et Cicero inlib. de legibꝰ. Nihil eſt pᷣſtantiꝰ deo. Et ili.de na⸗ tura deoꝛũ.Nulli eſt nature obediẽs aut ſubie⸗ ctus deꝰ:oẽm g regit ipᷣe naturam.Et iterũ ibi. Comp̃hẽde aio:⁊ ꝓpone añ oculos deũ.Etin codẽ.Quid eſſe põt in rerũ natura hoĩie melius In eo em̃ ſolo: ẽ rõ q̃ nihil põt eſſe pᷣſtantiꝰ. EF ſe aũt hoĩem qͥ nihil in oi mundo melius eſſe qᷓ; le putet deſipiẽtis arrogantie eſt. Ergoẽ aliqd meliꝰ:eſt g̊ pfecto deꝰ. Quid amodo audebũt dicere curioſi: an tantoꝛũ viroꝛũ quoꝛum teſti⸗ monia retulimꝰ:ſnia inanis eſt.O ſtulti ⁊ tardi coꝛde ad credendũ.O ceci peccatoꝛes: ⁊ inimi⸗ ci dei.: Omaligne mentes iniquoꝝ: erꝑgiſcimi ⁊ intuemini eũ qui oĩa condidit: oĩbus pꝛeeſt: ⁊ nos ꝑdere põt atq; ſaluare.Sed q illum nõ ti ment: nõ diligunt neq; venerant᷑. ſtatim inflat! bucchis mihi detrahunt ſic loquẽti. Suꝑflua inquiũt ac tumida eſt tanta pᷣcedẽs turba auto riatũ de deo:cum eũ agnoſcamꝰ:cõſiteamurq; creatoꝛẽ celi ⁊ terre: viſidiliũ omniũ ⁊ inuiſibi⸗ lium. O qᷓ; in telix eſt hoꝛũ ↄditio tempoꝛũ duʒ coõpleitũ experimur id qð apłs ſcribit ad Citum I.c. Cõfitent᷑ ſe noſſe deũ:ſactis aũt negant. deꝰ vocat᷑ pater noſter in quo oſtẽ⸗ ditur eius bemagnitas que nos allicit ligendau. La. I. unomen r Ecun Aamoꝛis: illud eſt pr. Mira res ꝓfe⸗ cto ꝙ ille q condidit celũ ⁊ terrã ⁊ omiaq in eis ſunt: dignet aa nobis vmiculis pater appellari. 1di Nos tñ ipᷣius filij dei eſſe refugimꝰ dü magis h infima vilia atqʒ; terrena:qᷓ; imſjm ſummũ bonuʒ diligimꝰ. Ob id ipᷣe conquerit᷑ dicens Eſa.j.c. Filios enutriui exaltaui:ipᷣi aũt ſpꝛeuerũtme Zerũtamen vt ad tanti pr̃is dilectiõz coꝛda in⸗ mment᷑ humana: de ipᷣapaternitate tres con ſideratiões faciemus. ¶ Pꝛimus dicit carnalis. ſans ⁊ eps oↄfirmans: qcunq; alluste baptiſmo vel ↄfirmatiõe illuʒ qui baptizat aut o deus nominat᷑ anob eſt nomen 4 . C¶ Pꝛima dicitur diſtinction1lis. CScda rationis. ¶Tertia ſignificationis. diſtinctioõis. in q̊ ¶¶Pꝛima conſideratio dicit ita Ploget de ſcire libet ꝙ patres multi ſunt: ⁊ multiplicit᷑ ac⸗ noiĩie dei mivicoꝛdis cuius noiatu ᷣmo recepit „ cipiuntur. Nam Scvs ſpũalis. Terrius ſacramentalis. CQuan infernat. CAuinzus celeſtialis. CNꝛimus pr dꝛ carnal: aut roe immediate ge⸗ nerationis de qͥ ðꝛ Exo..xx.c. onoꝛa patre,y tuũ. Aut rõe oꝛigis.⁊ ſic oẽs aui.ꝓaui.attaui. tritaui dicunt᷑ pres. Vñ Hiero.ſuꝑ VBanie. aſ⸗ ſerit de balthaſarqͥ vocat pr̃eʒ Nabduchodono ſoꝛ. vt ſcribit᷑ Banie.v.c. nõ facit erroꝛẽ ſci⸗ entibus ſcpture ſancte ↄſuetudinẽ: qᷓ ꝓaui oẽs T maioꝛes pr̃es vocantur. Nam vᷣm Geroſum chaldeũ:⁊ Joſephũ Nabuchodonoſoꝛ reguit annis qᷓdragintatribꝰ. cui ſucceſſit fuiꝰ qᷓ vocatꝰ eſt Euilmoꝛodach:huic ſucceſſit filiꝰ diciꝰ e⸗ gliſar: qͥ moꝛtuo requit filiꝰ eiꝰ Laboꝛſodoc.hꝰ ſiliꝰ fuit GBaldaſar. Et nihilominus ipᷣe dicebat Banie i. Tu es Baniel de filijs captiuitat Ju da. quẽ adduxit rex pr meꝰ.ſ.nabuchodonoſoꝛ de iudea. C Scos pr̃eſt ſpũalis. Erſic ðꝛ prqͥ⸗ libʒ ſacerdos.vt ptʒ.xcvj.di.c. qͥs dubitet. vbi ðe:. Quis dubitet ſacerdotes xpᷣi regũ oim ⁊ pᷣn 2 cipũ pres ⁊ mgr̃os cenſeri. ¶ Eſt inſuꝑ pater ſpuũalis ſacerdos qͥ audit ↄfeſſioncs. ſicut patʒ xxx. q:j:c ocο,. Gitr erudit 2 docetalis vo⸗ catur pr. Hinc acrobi in ꝓlogo ſup ſom⸗ mium Scipionis Euſtachiũ diſcipulũ fuiũ vo cat. Et daul ad Gal iiij c. dicit. Filioli: quol iterũ ꝑturio donec xpᷣus firmet᷑ in vob. ¶ Cer tius eſt pr ſacramentar. Js eſt ſacerdos bapti⸗ s pfirmans: qcunq; alius tenens in limar. Nꝛobant iſta.xxx.q.c.j.ad limia S ia. Et xxx q. iij. c. ita. Et de 2ſe. di. iiij. . vos . anñ oĩa. Et extra de cogna.ſpũali.c. vlti. Quod populis eſt declarandu ppter eos q falſo tene ſacerdotc baptizantẽnõ neri cõpatré. ¶ Quar tus eſt pr infernal. Hic eſt diabolus pater ini⸗ quoꝛũ Se quo dicit Ambꝛo.xxij.q.v.c. caue⸗ tefratres. Oẽs qͥ amat mendaciũ ſilij ſunt dia⸗ boli. Et dñs Jeſus dicebat iudeis Johã.viij. ca. Vos ex patre diabolo eſtis: æ deſideria pa⸗ tris veſtri facitis. ¶ Quintus eſt pr celeſtialis qui eſt deus bñdictus:de quo clarũ eſt ꝙ ſicno minatur. Ande Ela. lxiij. c. ribit. Tu domie pater noſter redemptoꝛnoſter. Et Hiere .iij. ca. Inuoca me pr̃ meus.Et. xxxj. c. Faci? ſuʒ iſraeli pater. Et alachie.ij. ca. Nuquid non pater vnus omniũ noſtruʒ. Et Matth. v. ca. Pater tuus qui videt in abſcondito: reddet ti bi. Et iterum ibi. Sitis ſili patris veſtri: ℳ . . q̊ ſolem ſuuz oꝛiri facit ſuꝑ bonos ⁊ malos. Et x.c. Mõ em̃ vos eſtis qͥ loquimi:ſ̊ ſpũs patris vr̃i qͥ loquit᷑ in vobis. Et.xxiij.c. AUnꝰ eſt em̃ pr vr qͥ in cełeſt.Et Luc.vj:ca. Eſtote miſeri⸗ coꝛdes ſicut ⁊ pat᷑ vr celeſtis mivicoꝛs eſt. Et Mat. vj.c.Cũ oꝛaueritis dicite Pr nr qͥ es in piu niteu. T ncipiũ ſpũſſanc ſpüuũſſanctus eſt donũ eius.⁊ pncipiũ creature. dqꝛ creauit eam. Et tñ ꝓpter has diuerſas ratio cełac̃.Et.j.ad Chon.viij.c. Anꝰ eſt deus pat ex quo oĩa.Et de h̊ ita loquit᷑ Tirgi.in.j.enei. At proipotens ſpelũcis addidit atris. Eti.x. At pr̃ oĩpotens reꝝ:cui ſumma ptãs.Et in.j. Geoꝛgl.Ter pr extructos deiecit fulmie mon⸗ tes. Et Hoꝛatiꝰ odda ſcdᷣa. J ſatis tern niuis atq; dire grandina miſit pr. Et rubente dextra ſacras iaculat᷑ arces.Terruit vrbem terruit gẽ tes. Scribit hoꝛoſius ꝙ Pyrrhus rex Epiro tarũ:qͥ in auxiliũ tarentinoꝛũ venit:fretus viri bus theſſalie ac macedonie:totiuſq; grese:dũ ĩ pma puꝗ in cãapania Aaleriũ leuiniũ ↄſulẽ om nemq; ãſi exercitũ romanoꝛũ deuiciſſet: cuʒ ex traq; ꝑte multi fuiſſent interfecti:atq; numerus occiſoꝛũ ex ꝑte Pyrrhi pᷣgrandis fuiſſet: poſt habitã illã victoꝛiã affixit titulũ in tẽplo iouis in quo ita ſcriptũ erat. Qui añ hac inuicti fue⸗ re viri pat᷑ optie olympi. hos ego in pugᷓ vici: ⁊ ab eis victus ſum. Cũ redargueret᷑ aſuis qͥa ſe victum fatebat᷑. Rñdit ſi rurſus ſiłi modo vi cum:reuertar ſine militibꝰ in Epirum. Ecce ita q; ꝙ apud oẽs nationes de deo nomen ptis ꝓ⸗ cdlamat᷑. Sed dũ iſta tractamus opus eſt: vt in hac ꝑte tria dubia diſputemus. . CNP:imũ vtrũ ſit vna pat᷑nitas filij dei ⁊ crea⸗ ſpectu homis creature. Tertiü cur in diuinis maternũ nomen tacet̃ paternũ expmiit· CPꝛo dec aratiõe pmi dubij pleriq; arguũt. filij dei ⁊ creature nõ ſit vna paternitas:ſᷣ di uerſa. NPꝛima qꝛ vbi ſunt diuerſe relatõnes op⸗ poſite ibi diuerſa ratio paternitatis. Sʒ in pat᷑⸗ nitate qᷓ deus eſt pat᷑ filij ab eterno geniti: ⁊ qui eſt pr creature:ſunt diuerſe relatões oppoſite.g diuerſa rõ paternitatis. Relatio em̃ q̃ refertur pr ad filiũ eſt increata: illa q̃ ad creaturã creata Itaq; viðꝛ h par᷑nitas ſit alia ab illa. C Scðo arguit᷑.qꝛ vbi ſunt diuerſi reſpectꝰ paternitatl. ibi diuerſe paternitates. Sʒ alio reſpectuẽ de pr filij.alio reſpectu eſt pr creature. Nam vt di cit gloſa Augl.ſuꝑ ilio vᷣbo Joh̊.xx.c.Aſcẽdo ad prem meu ⁊ prem vr̃jm. meũ natura. veſtrũ vo gra. Ergo alia eſt paternitatis ſilij ⁊ alia cre ature. Rñdet ad hoc Alexander de ales in ter⸗ tio ſumm e. in relatiõe qᷓ deꝰ eſt pr filij. ⁊ pat creature tria ſũt ↄſiderãda.ſ.pᷣncipiũ.termini. ⁊ modus. Pꝛincipiũ eſt pater. Zermini ſunt ſi CScom vtrũ h̊ nomẽ pat᷑ ꝑpᷣus di⸗ Nure. catur in deo reſpectu ſilij ab eterno geniti: q; re⸗ ture qᷓ; terni 2 21. tum Tho. vbi. S. cõia abſolute dicta 'ᷣm oꝛ⸗ — . . lius dei creatura. Modus: deus eſt pat ſili pſonalit᷑:⁊ pater creature eſſentialit᷑. Licʒ ẽ ter mini huiꝰ relatiõis plurificent᷑ ⁊ modus ſit di⸗ uerſus.tñ pᷣncipiũ eſt vnũ nõ diuerſum nec plu rificatum. AUn Alug li. de tri.ait. Mat᷑ ðꝛ pᷣnci pium filij.qꝛ genuiteũ.⁊ pᷣncipiũ ſpũſſancti.qꝛ nes non multiplicat᷑ ratio bncipij. Ergo cuʒ ðꝛ pr̃ filij ⁊ pater creature:nõ multiplicabit᷑ ratio pr̃is reſpectu filij ⁊ reſpectu ronal creature.Et ſic ſolutũ eſt pᷣmũ argumentum. Ad ſcdᷣm dicit Allexander &ο gra 1 natura faciüt diſtinctõem nõ ex pte illius a qͥ:ſ ex ꝑte eoꝛũ q ſunt ab illo ¶ Secundũ dubiũ fuit.vtrũ hoc nomen pat p bpus dicat᷑ in deo reſpectu filij: qᷓ reſpectu hois ¶ Et ad h̊ rndet tho j.pte.q.xxxii ꝙ ſic. Nam qð eternũ eſt pᷣus eſt tꝑali.Ab eter no autem deus eſt pr filij ⁊ ex tꝑe pat᷑ creature Inſuꝑ ꝑ pᷣus dicit᷑ nomen de illo in quo ſaluat tota ratio noĩs ꝑfecte qᷓ; de illo in quo ſaluatur m aliqͥd. De h̊ ſiqͥdem dicit᷑ ꝑ ſimilitudinẽ ad illud in quo ꝑfecte ſaluat᷑.qꝛ oĩa ꝑfecta ſumun tur a ꝑpfectis. Inde eſt ꝙ h̊ͥ nomen leo ꝑ pᷣus di citur de aĩali in quo tota ratio leonis ſaluatur: qð ꝓðe dicit᷑ leo:qᷓ; de aliquo hoie in quo inue nitur aliqd de ratõe leonis: vtputa andacia vel foꝛtitudo pe hoc nanq; ꝑ ſimilitudinẽ dicitur: manifeſtum eſt aũt ꝙ ꝑfecta ratio paternitatis ⁊ ſiliationis inuenit᷑ in deo pr̃e ⁊ in deo filio.qꝛ patris ⁊ filij eſt vna natura ⁊ gloꝛia: in creatu⸗ ra vo filiatio inuenit᷑ reſpectu dei nõ ſ̃m perfe⸗ ctam rationẽ: cum nõ ſit vna natura creatoꝛis ⁊ creature:ſed ſᷣm aliquam ſimilitudinẽ q̃ quãto pfectioꝛ fuerit:tanto ꝓpinquius accedit ad ve ram filiatõis rationẽ. Oicit᷑ aũt deus alicuius creature pr̃ ꝓpter ſimilitudinẽ veſtigij tm̃.vt⸗ pote irrõnaoiliũ creaturaꝝ. m illð Job. xx x⸗ viij c.Quis eſt pluuie pr᷑:aut qͥs genuit ſtellas roꝛis. Alicuius etiam ðꝛ pi ꝓpter ſimilitudieʒ imaginis:⁊ ſic dicit᷑ pater hominũ.Alicuiꝰ pa ter vocat᷑ ᷣm ſimilitudinem gre: ⁊ ſic hõ dicit᷑ filius dei adoptiuus ᷣm ꝙ oꝛdinat᷑ ad heredi⸗ tatem eterne gloꝛie.Quare ꝑ pᷣus dicit᷑ pr reſpe ctu filij quẽ ſibi coeq̃lem genuit:qᷓ; reſpectu ali⸗/ cuiꝰ creature. C Sʒ ᷓ iſta poſſz g ita arguere. Cõe ̃m intellectũ eſt pᷣus ꝓpꝛio.Sed ̊ nomen pater ᷣm ꝙ pſonalit᷑ ſumit᷑ eſt ꝓpꝛiuʒ ꝑſone pa tris:reſpectu ꝑſone:a patris reſpectu ꝑſone fſi⸗ lij. Scom vo ꝙ ſumitur eſſentialiter eſt cõmu⸗ ne toti trinitati.⁊ ſic dicitur reſpectu creature. Nam toti trinitati dicimus pater noſter. Ergo ſequit pᷣncipalius pater dicat᷑ reſpectu crea⸗ lij coeterni ⁊ ↄſbaliſ. Soluit h̊ͥ argumẽ — - T4——— — — — — — — —,/ꝰ — — =S — ——— — — —E AN — — + —— — — — ς — 2 — — — —w— — — dinem intellectus nfi ſunt poꝛa q; ppa:qꝛ inclu dunft in intellectu p ppᷣoꝛum: nõ ecouerſo. In i tellectu em ꝑſone pr̃is intelligit᷑ deus:vᷣ nõ cõ⸗ uertit᷑. Cõia vᷣo que impoꝛtat reſpectũ ad crea turam:ꝑ poſteriꝰ dicunf ꝙᷓ; ppa q̃ impoꝛtãt re ſpectus pſonales.qꝛ pſona pcedens in diuinis ꝓcedit vt pᷣncipiũ ꝓduetiõis creaturaꝝ. Siẽ em̃ vᷣbum ↄceptum in mente artiſficis ꝑ pᷣus in telligit᷑ pcedere ab artiſice qᷓ; artificiatũ qð pꝛo ducit᷑ ad ſimilitudineʒ vbi ↄcepti in mte. Ita ꝑ pᷣus ꝓcedit filius a pre q; creatura dequa no men filiatiõis ðꝛ ᷣm ꝙ aliqᷣd ꝑticipat de ſimili⸗ tudine filij ¶ Tertiũ dubiũ fuit:cur in diuinis nomen maternuũ tacet᷑:paternũ vo expᷣmitur? Ad h̊ ita dicit dĩõs Bonauẽ.di.v.j.li.in decla⸗ ratione lr̃e:vbi allegat Antetł. in ꝓſologion. pᷣncipiũ maternũ pᷣexigit aliud pᷣncipiũ bᷣus:qꝛ mr eſt pᷣncipiũ paſſiuũ:⁊ oẽ tale mouet᷑ ab alio Gañ ipm eſt pᷣncipiũ alið.Qm̃ ̊ pᷣncipiüũ gene ratiõis filij in diuinis eſt pᷣmũ:⁊ eſt pure actua⸗ le. Ideo nullo mõ tranſfert᷑ maternũ pᷣncipium agd diuina. Dicta ſunt h deſllio dei. vt agnoſca mus qᷓ; benignus eſt pr eiꝰ qͥ hoĩes tati dignos facit honoꝛis.vt filios etiã ipᷣos habeat:⁊ ſinõ pm veritatẽ nature: ſᷣm tñ aliqua ſił tudinẽ vł participationẽ. ¶ Scðᷣa ↄſideratio de paterni tate dei ð: rõis:in ꝗ ꝑſcrutari debemꝰ qlit deut dicit pater noſter antuplici ratione. CPꝛimo ratione generatiõis ¶ Scdo ratione gubernationis. Tertio ratione inſtructõis. ¶Auarto ratione ꝓtectionis. CAQuinto ratione dotationis. C Mꝛio dicit de? pr nr roegeneratiõis. Mar naq; eit hʒ filin a ſe genitũ ⁊ ſilem ſibi. Peus 23 aũta ſi nõ a ſe non genuerit:fuit tñ cã nobis vt eſſemꝰ ⁊ m coꝛpꝰ ⁊ ᷣm aiam. JO Lactãtiꝰ li. ij. diui. inſtitu. ait. Deus veri pr̃is officio fũciꝰ eſt ipᷣe coꝛpꝰ efſinxit:ipᷣe aiam qua ſpiramꝰinfu dit. Illiꝰ ẽ totũ qͥcqͥd ſumꝰ. Et moyſes Beut᷑. xxxiij.c. Nunqͥd nõ ipᷣe eſt p tuus: qui fecitet creauit ⁊ poſſidet te. Ibi gloſa.Fecit coꝛpꝰ:cre gauit ⁊ poſſidette. bi gloſa.Fecit coꝛpus:crea uit aiam:poſſidet vtrũq. Et vidua üla timẽs deũ ã filios hoꝛtabat᷑ qcũq; ſuplicia ferre:qᷓ; legem poꝛcinas carnes comedere.yvt ſcribit᷑.ij. AMWHachab. ca. vij.ita dicebat. Neſcio qualit᷑ in vtero meo apparuiſtis: neq; ego ſpũm ⁊ animãa donaui vobis ⁊ vitã ⁊ ſinguloꝝ mẽbꝛa nõ ego ipᷣa cõpegi. ¶ Scðdðo de? ðꝛ pr nr rõe guberna⸗ tiõis. IJpe ſiqͥdem cunctis creaturis celi ⁊ ter⸗ re mãdauit.vt hũanis vſibꝰ indeſinent᷑ depui⸗ ant. Od qõ vt dicit Hugo de ſan. vi. Quelibz creatura trina voce alloquit᷑ homieʒ. Accipe: redde.fuge.Accipe bñſiciũ ex me in vſum tuũ. Alccipe inqͥt celũa me:⁊ lumiaribꝰmeio:illumi nationẽ ⁊ motũ.Accipe ait ignis a me caloꝛeʒ. Accipe ab aerereſpiratõeʒ. Accipe ab aq̃refri⸗ geil 2 lotionẽ. Zlccipe a terra aialia:fructuſ ſuſtentatiõʒ ⁊ ſilia. Scoa voxeſt redde.ſ. obſe quiũ tuo bñnfactoꝛi ⁊ meo creatoꝛi.qͥ iõ me cre⸗ auit vt tibi Puirem. Tertia vox eſt fuge ¶.ſup⸗ pliciũ:ne illud incurras ppter ingratuudinejy. CCTertio deꝰ pr nr roe inſtructoõis. Inſtru⸗ xit nos eqdẽ triplici lege.ſ.nat e ſcpᷣture ⁊ gre. vtſcirẽꝰ qͥd agẽdũ:qͥd fugiẽdũ:qͥd amãdũ: qͥd timẽaũ:qͥd colẽdũ:qͥdue deſiderãdũ Neq; ↄ ri debẽꝰ ſineſcimꝰ tot ſecreta nature.aſtroꝝ cur ſus.motꝰ ſideꝝ. o cceani ambitũ naturas her⸗ barũ.futura ↄtingentia ⁊ hmõi. Am̃ vt inquit Lactantiꝰ li.ij. diui. inſtitu. Cu apiret homini veritatè deus: ea ſola nos ſcire voluitq intfuit hoiem ſcire ad vitã ↄſequendã. Que vwo ad cu rioſam ⁊ ꝓphanã cupiditatẽ ꝑtinebãt:retinuit vt archana eſſent. ¶C Quarto deꝰ ð pĩ nr ruéne ptectiõis:qꝛ ipenos ptegit ⁊ defendit a ꝑicuł ⁊ temptatõibꝰ pene inumeris:niſi em ipe auxi liaret᷑ nobis ⁊ angelico nos tueret᷑ pᷣſidio: vix poſſemad hoꝛã ſuꝑ terrã viuere.¶Quito de Sz prnrrõne: cias: venite ad opulentiſſimũ celoꝝ regnũ. O qleſ erũt ille pmiſſe diuitie:quał an me⁊ coꝛpil glła: quał angeloꝝ ſocietas: qlis deniq; illiꝰ ꝑ/ hẽnis vite iocũdiias. O qᷓᷓ felix erit vox illa ie ſu xp̃i filij dei q; ſuauis q; electabit cũ dicet in die iudicij. Aenite bñdicti pris mei: poſſidete patũ vob regnũ a ↄſtitutõe mũdi.¶Tertia co ſideratio circaparnita:e vei dꝛ ſignificatois i d. notanda ſunt nq ſiona pꝑ que diſcerni pnt h lij dei a fllijs viaboli. CPꝛimũ dicit᷑ audientig. TAQuartüũ reuerẽtia. CAuin CPꝛimũ ſignũ ðꝛ audientia. qn·i.qs libenter audit vba diuia. Uñ Job. viij. c. xpus dixit. AQui ex deo eſt vba dei audit. .ꝛoptea vos n auditis qꝛ ex deonõ eſtis. ¶ Scom ſignũ ẽ bei niuolẽtia. Ylle ſiqͥdẽ dei filiꝰ eſſe cogſcit᷑: qͥ deũ ſuꝑ oĩa diligit.de qͥ ꝛ at. xxij.c.et Lu.x·c. BDiliges dñʒ deũ tuũ ex toto coꝛde tuo ex tota aĩa tua ⁊ ex tota mẽte tua ⁊ ex oĩibꝰ viribꝰ tuis. ¶ Tertiũ ſignũ eſt obediẽtia.De h̊ xpᷣus dixit O Joß̃. xiiij. Si diligit me mandata mea uate. Et iterũ. Si pᷣcepta mea ſeruaueritis manebi⸗ tis in dilectione mea. C reuerent ſe habendo ad eius nomen ſanctũ: ad ſacra loca. ad ſacras ꝑſonas.ad ſacras cerimo nias: ⁊ ad oĩa que ꝑtinent ad cultũ dei. ¶Qui 8: pf nr röne doꝛatiõis. ipc qſpe dictur eſt ele: ctig. Aenite ad nuptias: venite ad ꝑadiſi deli EScdm beniuolentia. Tertiũ obedientia t puidentis. Quartũ ſignũ ðꝛ reue⸗ rentia: quando quis reuerentiam deo exhibet „ 4* mumſſignũ vocat᷑ puidentia. Ille vtiq; bonus eſt filiꝰ qui patri ꝓuidet in ſuis neceſſiratibus. Sic qͥ cunq; deo ſubuenire ſollicitus eſt: filius eius credi põt.Et licet deus nullo indigeat: qͥ feliciſſimus ac beatiſſimꝰ eſt:tñ ſibi aſcribit qͥc⸗ qͥd ꝓ illius amoꝛe pximis nr̃is tribuit᷑. Jdeo Mat.xv.c.dicit᷑. Quod vni ex minimis meiſ feciſtis. Oqᷓ; exiguus eſt numerus fſilioꝛũ dei quandoqdem a rariſſimis audit᷑ minus diligi⸗ tur ⁊pᷣceptis eius a paucis obtemꝑat᷑:cuncta⸗ q; ad religionem ſpectantia deturpataſunt: et penitus diſſipata ac ꝓximis ꝓ dei amoꝛe ſuc⸗ currere vix aliqs curat.O ſeculũ tetrũ ⁊ ſoꝛdi⸗ dum quo hoies a deo patre totalit᷑ ſe auerterũt ⁊ ſequunt᷑ concupiſcẽtias ſuas:nihil amplius — ſperates de pꝛomiſſa hereditate celeſtis regni.n enedictus nũcupat᷑ dũs qð eſt nomen honoꝛs:de ipo dicit. qꝛil lius imperio cuncta Erti honoꝛis: illud (¶&Ndeus b .α h ud eſt dñs. ſicin tota ſcri pturã ſepius nominat᷑. VUnde Geñ.c.ij.dicit᷑. Dixit dñs deus: Non eſt bonum hoiĩeʒz eſſe ſo⸗ lum. Et in. iij.c. NHocauit dñs deus Aldaʒ. Et ca.x. Reſpexit dñs ad Abel ad mũera eius. Et.vj.ca.Coꝛrupta eſt terra coꝛamn domio Et vij. ca. Dixit dñs ad eum. Ingredere tu ⁊ om⸗⸗ nis domus tua in arcam. Et.viij.ca. Recoꝛda .* tnus autem dñs Moe. Et. xij. ca. Dixit domin⸗ ad Abꝛaam. Egredere deterra tua Et. xv. ca. Aparuit ei dominꝰ in cõualle mãbꝛe. Et.xxj. ca. Niſitauit dñs Saram. Et. xxij. ca. Angel⸗ domi de celo clamauit.Et.xxxix.ca.Fuit autẽ dominꝰ cum Yoſeph. Et Exodiiij. ca. Dixit dñs ad Moyſen. Et ſic incipit ca.viij.ix.x.xj. ⁊.xij. Capitulũ vo.xiij. habet Locut⸗ eſt dñs ad ¶Hoyſen. Et ſimilit ſcribit᷑. xiiij.xv.xx.xx⸗ xj. xxxiij.et.xl.ca.Et Leuit᷑.iiij.vj.viij.xj.xij. xiij.xiiij.xv. x vj. x vij. x viij.xix.xx. xxij.xxiij. xxiiij.xx v..et vlti.c.Et idem Numeri.j.ij.iiij. y · vj. viij.ix.x.xv.xix.xxxj.ct.xxxiij.c. Et ita frequenter repetit᷑ hocnomen dñs tam in vete „ ri S nouo teſtamento. Quare auũt ſic vocetur: eE alſſignari poſſunt tres ratiões. Rennn dicit ſu biecti LSecunda immutationis. ¶Tertia anihilatonis. CPꝛima ratio quare dñs nuncupat᷑ dicit᷑ ſ⸗ iectionis.qꝛ omnia que in mundo ſunt:ſiue in celo ſiue in trrea:maxima ⁊ minima:ab ipᷣo ſũt eiuſq; ꝓuidentie ⁊ gubernationi ſubdunt᷑.hoc fides vera firmiter tenet:hoc omnis doctria ſa⸗ ſubiacent.Ca.II xiij.c. Oñs deus rex omnipotens in ditiõe tua cuncta ſunt poſita:⁊ non eſt qui poſſir reſiſtere volũtati tue. Et Hoetius in li.de conſo.inqͥt. O qui ppetua mundum ratione gubnas. Et Aug'. li.v. de ciui.dei. Deus non ſolum celuʒ ⁊ terram:nec ſolum angelũ ⁊ hominem:ſed nec exigui ⁊ contemptibilis animantis viſcera:nec aui pennulam:nec herbe floſculũ:nec arboꝛis folium:ſiue ſuarũ partium cõuenientia dereli⸗ quit.Et Cicero in li.de natura deoꝛum. Quis em̃ non timeat omnia ꝓpuidentem ⁊ cogitantem ⁊ animaduertentẽ:⁊ omnia ad ſe ꝑtinere putã⸗ tem curioſum ⁊ plenum negocij domi. Cum ta nen hanc ꝓuidentiam ſummi dei nõnulli tripli citer errauerũt. C Mꝛimi fuerũt qdam antiqui philoſophi qui dixeruntomia foꝛtuitu agi. vt . Bemocritus ⁊ Epicurus.de qͥbus loquit᷑ La ctantius li.pᷣmo diuinarũ inſtitutionũ.Quoꝝ poſitio hm Tho.pᷣma ꝑte.q.ciij.impoſſibilis oſtendit᷑ ex Huoh. sztmo qͥdem exeo q ap⸗ paret in ipᷣis rebus. Uidemus enim in rebꝰ na turalibus ꝓuenire quod melius eſt:aut ſemꝑ: aut iu pluribus:quod non contingeret niſi per aliquam ꝓuidentiam res naturales dirigeren⸗ tur ad ſinem boni: quod eſt gubernare. Iñ ip⸗ ſe oꝛdo ceuus rerü maxime demonſtrat mundi gubernationẽ. Sicut ſi quis intraret domũ be⸗ neoꝛdinatã:ex ipᷣa domus oꝛdinatione:oꝛdia⸗ tionis rationem ꝑpenderet. Et hoceſt qð La⸗ ctantius vbi ſupꝛa elegãtiſſime retulit. Nemo inquit eſt tam rudis:tam ferꝰ moꝛibꝰ:qͥ nõ ocu los ſuos in celũ tollẽs:tametſi neſciat cuius ꝓ⸗ uidẽtia dei regat᷑ ͥ oẽ qð cernit᷑:nõ aliquaʒ tñ eſſe intelligat ex ip̃aꝝ reꝝ magnitudie.pulchꝛi tudie.vtilitate.tꝑatiõe.Nec eri poſſe:quin id qð mirabili rõe ↄſtat ↄſilio aliqͥ maioꝛe ſit iſtru ctuʒ. Scðo apparetilla poſitio impoſſibiłex cõ ſideratõe diuie bonitatis ꝑ quã res in eſſe ꝓdu cte ſunt.Cũ em̃ optimi ſit:optia ꝓducerenõ cõ uenit ſũme bonitati diuie ꝙ res ꝓductas nd ⸗ fectũ nõ ꝑducat.vltia aũt ꝑfectio vniuſcuiuſq; eſt in ↄſecutõe finis. Jõ ad diuinã bonitatẽ ꝑti net vt ſicut ꝓduxit res iu eſſe:etiã eas ad ſinem pducat. C Scòi q errauerũt circa dei ꝓuiden⸗ tiã fuerũt aliqͥ aſſerentes deũ ita gubnre mun dũ ꝙ tñ nec rõnal creatura:nec aialia oꝛuta il⸗ lius puidetie ſubdunt᷑. Nõ creatura rõnał: qa ſeipᷣaʒ gubnare pot: c habeat dñiuz ſui actus ⁊ ſe agat.Hõ aialia bꝛuta.qꝛ apls.j.ad Coꝛ. ix. dicit. Beo nõ eſt cura de bob⸗ ¶ Hois rũdet Tho.vbi.S.ꝙ creatura röõnał gubnat ſeipaʒ ꝑ intellectũ ⁊ volũtatẽ qꝝ vtrũq; idiget regłari ⁊ ꝑfici ab itellectu ⁊ voluntate dei.Et iõ ſupꝛa na teſtatur. Ande Sap̃. xiiij c. dicik. Tu aut pater: ſapientia tua gubernas omnia. Et ſheſt ßm — — — . ec gubernationeʒ qua creatura rational gubernat leipᷣam tanqᷓ; domia ſui actus indiget guberna⸗ ri a deo. Animalia etiã bꝛuta vt boues ⁊ ſimilia noton talit᷑ ſubtrahunt᷑ a cura gube natonis di H nineiſed fd enunamoann gu competit ra tionali creature: que oeo inducit᷑ ad bonum: ⁊ retrahit᷑ a malo ꝑ pᷣcepta ⁊ ꝓhibitiones: pꝛe⸗ mia ⁊ penas:quod nõ fit in creatura irrationali que non eſt ad beatitudineʒ oꝛdinata. ¶ Tertij qui errauerunt circa ꝓuidentiam diuinam ſunt alij qui tenent ita deum gubernare munduʒ: ꝙ omnino excludũt cauſas ſecũdas:arguentes qꝛ melius eſt aliqͥd fieri ꝑ vnum qᷓ; per multa: ſi ſit poſſibile.vt dicit᷑.viij.phiſicoꝛum. Seus ergo poteſt ꝑ ſeipᷣm gubernare abſq; cauſis ſecũdis. ¶ Iterum arguũt.quia nihil eſt in deo imper⸗ fectuʒ ⁊ deſiciens: ſed ad defectũ gubernatoꝛis ptinere videt᷑ ꝙ mediantibus aliquibus guber net. Sicut rex terrenus:quia nõ ſufficit adom ⸗ nia agenda:nec vbiq; pꝛeſens eſt in ſuo regno. Et ꝓpterea expedit vt habeat ſue gubernatõis miniſtros coadiutoꝛes. ¶ Iſtis ita reſpondet Tho. ꝙ in gubernatõne duo ↄſiderant᷑.ſ.ratio gubernationis que eſt ꝓuidentia.⁊ executio qᷓ; tumad ratiõem gubernatiõis ꝑtinet: deus im⸗ mediate omia gubernat. Quantũ aũt ad execu⸗ tionem deus gubernat quedam mediãtibꝰ alijs eo ꝙ cum ꝑ gubernationem res que gubernant᷑ ſint adducende ad ꝑfectionem: tanſo eſt melioꝛ gubernatio qᷓ;to maioꝛ ꝑfectio a gubernante re⸗ bus gubernatis cõmunicat᷑. Maioꝛ aũt perfe⸗ ctio eſt ꝙ aliqd in ſe ſiſtit bonũ: ⁊ etiam ſit alijs cauſa bonitatis:qᷓ; ſi eſſet ſolũmodo in ſe bonuʒ Et ideo ſic deus ꝓpuidentia ſua res gubernat:vt quaſdam in gubernãdo cauſas alioꝛũ inſtituat Sicut ſi aliqs magiſter ſuos diſcipulos non ſo⸗ lum ſcientes faceret:ſed etiam alioꝛũ doctoꝛes. Ad dictũ vo Ariſto.reſpondet᷑ ꝙ ſi ſolꝰ de⸗ gubernaret:ſubtraheret᷑ ꝑfectio cauſal a rebus vndenõ melius totũ ſieret ꝑ vnum quod fit per multa. Nam ſi nõ eſſent alique cauſe medie exe⸗ quentes diuins ꝓuidentiã: nõ eſſet in rebus oꝛ⸗ do cauſarũ:ſed effectuuʒ:tm exigit ergo ꝑfectio ꝓuidentie diuine: vt ſint cauſe medie exequen⸗ tes ipᷣius volũtatem.Hinc eſt qð in pſatł.dicit᷑. HBũdicite dñm oẽs vᷣtutes eius:que facitis vo luntatem eius. ¶Ad aliud autẽ qd obijciebat de deicau gubernantis Reſpondet᷑ ꝙ ad digni tatem regentis ꝑtinet: vt habeat młtos miſtros ⁊ diuerſos ſui regiminis executoꝛes.qꝛ ſic pᷣcla rioꝛ poteſtas eius oſtendit.Et ſi quis obijceret ꝙ deus ita gubernat mediantibus cauſis ſecun dis. ſicut aliq; ſuꝑioꝛ ⁊ ꝓuiſoꝛqdam magna et vniuerſalia ꝑ ſeipᷣm excogitat qualiter ſint oꝛdi nanda.ρο inimoꝛũ vo oꝛdinẽ ipᷣenõ excogitat . . ſed alijs inferioꝛibꝰ excogitandũ renquit. Sic ? de minima nõ cogitat ſiue poꝛdinat. Reſpõde repoſſumꝰ ꝙ non eſt ſile in deo ⁊ gubernatoꝛeſi nito in quo cõtigit ſic fieri ꝓpter deſectum eius inq;tum vel minimoꝛũ vel ſingulariũ oꝛdinatio nes ignoꝛat:vel non ſufficit ad oim oꝛdinem ex⸗ cogitandũ ꝓpter libꝛoꝛũ vel temꝑis ꝓlixitateʒ que requireret᷑huiuſmõi autez defectus longe ſunt a deo. Nam ipᷣe omia ſingularia cognoſcit nec in intelligendo laboꝛat: aut tps reqᷣrit. Jðo cũcta ipᷣius ꝓuidentia ſubiacẽt:nõ ſolum in vnt uerſali: ſed eilam in pticulari nonſolũ celeſtia:v infima terrena. Anñ Aug'. li. x. de ciui. deic. x vij. ait. Philoſophi ⁊ pꝛecipue platonici recti us ceteris ſapuiſſe laudant᷑.qꝛ diuinã ſapiẽtiaʒ vel ꝓuidentiaʒ: hec qͥ; rerũ infima atq; terrena admipiſtrare docuerũt. Et ᷣm hͥ dictum Aluꝗ. nõ videt᷑ eſſe vſq;quaq; verũ qð platoni impu⸗ tatur.ſ.ꝙ diuiſerit ꝓuidentiã in tres. Pꝛimam pmi dei qui puidei rebus celeſtibus. Secundã ſecundoꝛũ deoꝛũ: qͥ celũ circuũt:qẽ reſpectu eo⸗ rum q ſiunt in generatiõe ⁊ coꝛruptiõc. Tertiaʒ quoꝛũdam demonũ qſunt cuſtodes circa terra hũanaꝝ actionũ. Si tñ Plato ſic dixerit ihac ꝑte:vtiq; inſaniuit.Sed mirantur qplurimi:ſi des ſapientiſſimus puidentia ſua gubnat omia cur tot mala ſinit in rebus eſſe: aut nõ põt ea im pedire. ⁊ ſic nõ eſt omipotens. aut nõ de omm⸗ bus curam hʒ. Quibus rñdet Tho. j. ꝑte. q. x xij. ar. ij. in reſponſione ad ſecundũ argumẽtum alit eſt de eo qui hʒ curam alicuiꝰ ꝑticularis excludit defectũ ab eo qð eius cure ſubdit᷑ qua⸗ tuz põt. Pꝛouiſoꝛ wo vniuerſat ꝑmittit alique defectũ in aliquo acciderene impediat᷑ bonum totius. Añ coꝛruptões et defectus in rebusna turalibꝰ dicunt᷑ eſſe Z naturam particularez: in ſunt de intentione nature vniuerſalis inquaniu defectus vnius cedit in bonũ alterius. vel ctiaʒ totius vniuerſi. Nam coꝛruptio vni eſt gene⸗ ratio alterius: quam ſpẽs conuat᷑. Cu ergo deus ſit vniuerſalis ꝓuiſoꝛ totius entis ad ipaʒ puidentiam ꝑtinet vt ꝑmittat quoſdam defect eſſe in ali qbus ꝑticularibus rebus ne impecid⸗ tur bonũ vniuerſi ꝑfectum. Si enim omm⸗ ma la impedirentur:imulta bona deeſſent vniuerlo Non eſſet vita leonis ſi non eſſet occiſio anima⸗ lium. Neq; eſſet patientia martyrum:ſi non ellʒ ꝑcuſſio tyrannoꝛũ. Ideo AKuguſtinus in ench. inquit. Deus omnipotens nullo modo ſineret aliquod malum eſſe in operibus ſuis: niſi vſq; adeo eſſet omnipotens ⁊ bonus vt bene faceret de malo. Quia vero intellectus noſter debilis ⁊ infirmus non poteſt archana dei penetrare: cum videmus vel bona malis: vel mala bonis: aut moꝛi ꝓbos ⁊ vtiles:impios ⁊ iniquos diu⸗ tius viuere ? huiuſmodi cetera recoꝛdari de bemus illius grauiſſime ſentẽtie DHauid in põ. Judicia dei abiſſus multa. Cui cõcoꝛdat quod NMaulus ſcribit ad Roma.xj.ca. O altitudo di uitiarũ ſapientie ⁊ ſcientie dei: qᷓ; incomp̃henſi/ bilia ſunt iudicia eius:⁊ inueſtigabiles vie eius Itiq; piculoſiſſime errant qͥ ꝓfunda ſecretoꝛũ diuinoꝛũ ſuis viribus ꝓpꝛijs attingere tẽptãt. DODb qð Lactantius li.j.diuinarũ inſtitutionuʒ dicebat. Neritas archanũ ſummi dei qui feẽ omia ingenio ⁊ ꝓpꝛijs ſenſibus:non põt cõpꝛe hendi. Alioqͥn nihil inter deum:hominemq; di ſtaret:ſi cõſilia ⁊ diſpoſitiones illius maieſtatis eterne cognitio aſſequeret᷑ humana. ¶ Secũdo eatoꝛ omniũ dicit᷑ dñs ratiõe immutationis. Poteſt ipe dũ ſibi placetimmutarelegem ⁊ pꝛo pꝛietatem cuiuſcũq; create nature. Vt em iquit *½. Tho. pᷣma pte.ꝗq.c.v. Sioꝛdo rerũ conſideret᷑ ꝓut dependet a pᷣma cauſa: ſic cõtra rerum oꝛdi nem deus facere nõ poteſt. Sic em contra reruʒ oꝛdinem faceret ſi faceret cõtra ſuam pᷣſcientiaʒ aut voluntatẽ aut bonitatẽ. Si vo conſideretur oꝛdo rerũ ꝓut dependeta q̃libet ſuaꝝ cauſaruʒ: ſic deus poteſt facere pᷣter oꝛdinẽ reruʒ:qꝛ oꝛdi/ ni ſecundarũ cauſaꝝ ipᷣe non eſt ſubiectus:ſᷣ tał oꝛdo ei ſubijcit᷑ quaſi ab eo pcedens.nõ ꝑ neceſ n tem nature:vᷣ ꝑ arbitriũ voluntatis.potuiſ/ pulta agendo effectus ſecundarũ cauſaꝝ ſine ip⸗ ſis.vel etiam ꝓducendoaliqͥs effectus ad quos cauſe ſecunde non ſe extendũt. Ideo Aug“. con tra fauſtũ inqͥt. DOeus cõtra ſolitũ curſum natu⸗ re facit: ſed cõtra ſummam legẽ tam nullo modo f acit: q;ᷓ cõtra ſeipᷣm nõ facit. Et iterum ibidem Illud eſt vnicuiq; rei naturale: quod ille fecerit Aquo eſt omis modus.numerus ⁊ oꝛdo nature Igit᷑ duz ſibi placuit de duriſſimo lapide aquã eęeęuxit populo ſitienti. Sicut ponit᷑ Exo. xvij. ca. Orauitatẽ a ferro abſtulit cum tempꝑe Heli⸗ Zzei de ſecuri excuſſum ⁊ in aquã demerſum ſupꝑ⸗ natauit. vt notat᷑ de ↄſe. di. ij. c. reuera. Refrige rauit ardoꝛem ignis qui tres pueros in illum in iectos:mec in minimo leſit. AUt habet᷑ Banielis iij.c. Et alia innumera fecit tam in veteri qᷓ; no/⸗ ua lege.ſicut etiã conſpicimꝰ in opibus miracu⸗ loſis. ¶ Tertio dicit᷑ dñs ratiõe anihilationis: ſi em vellet in nihilũ cuncta redigeret. Añ ſhie⸗ remias.ca.ij.dicebat.Coꝛripe me dñe: verũta⸗ men in iudicio ⁊ nõ in furoꝛe tuo:ne foꝛte ad ni Hhilum rediges me. Tamen aliqͥ contra hoc ar⸗ guunt:qm deus eſt cauſa rerũ vt ſint ꝑ ſuam bo 4* nitatem. quia ᷣm Aug.in pᷣmo de doctria chꝛi⸗ ſtiana. Inq;tum deus eſt honus ſummus. Si ergo deus nõ poteſt non eſſe bonus:neq; vide et em̃ ⁊ aliũ oꝛdinem rerũ inſtituere. VUnde põt pter hunc oꝛdinem inſtitutũ agere cũ voluerit: Sermo ij. nec illas anihilare.Ad hocreſpondet Tho. pꝛi ma pre.ꝗq.ciiij. & deus bũdictus non pꝛoduxit res in eſſe qagendo ex neceſſitate nature. Quod ſi eſſet verũ:non poſſet rem aliquam anihilare: ſicut nec poteſt a ſua nati sa mutari. Mꝛoduxit autẽ omnem creatura exlibera volũtate ex que eſſe ip̃ius creature dependet. Conſeruat vo de⸗ res in eſſe:inq;tum eis cõtinue influit eſſe. Siẽ itaq; anteqᷓ; res eſſent: potuit eis nõ cõmunica⸗ re eſſe:⁊ ſic eas non facere. Itaq; poſtqᷓ; iam fa cte ſunt:poteſt eis nõ influere eſſe: ⁊ ſic eſſe deſi⸗ ſterent abſq; pᷣiudicio diuine bonitatis: quenõ dependet ex rebus creatis. Et licet poſſet deus res anihilare:nihil tamẽ omnino in nihilũ redi⸗ gitur. ex eo ꝙ magis manifeſtat᷑ potentia diuia in rerum conſideratõe qᷓ; in ilarũ anihilatione. Igdeo Sapiens Eccleſiaſtes.iij.c.ait. Didici ꝙ omia opera que fecit deus ꝑſeuerent in eternũ. Dicta ſunt h de poteſtate dei excelſi: vt ſic moꝛ⸗ tales homies ampliſſimũ ſempiternumq; domi num eius cõtuentes maieſtati ſue ſubeſſe nõ re⸗ pugnent. IJpᷣe nanq; eſt deus magnus:dominꝰ ⁊rex magnus ſuꝑ omẽs deos. Ipe eſt rex regũ ⁊ dñs dominantiũ:cuius eterna poteſtas: que non auferet᷑ ab eo. Ipeeſt qui domat colla ſuꝑ⸗ bai: æ concidit ceruices peccatoꝛũ. Ipe deniq; ẽ de qͥ Maulus ſcripſit.j.ad Thimo.j. c. Regi ſe culoꝛuʒ immoꝛtali ⁊ inuiſibili ſoli deo honoꝛet gloꝛia in ſecula ſeculoꝛſul. CSermo ſecũdus de ſimplicitate dei contra idolatraset colentes homies: * 7 atq; celeſtia coꝛpoꝛa. ritate adoꝛare opoꝛtet. Saluator no (ſiri vbaſunt iſta oꝛiginaliter Johan. iiij.c. QAui deum verũ rem aliquã coꝛpoꝛed eſſe ſuſpicãtur pꝓfecto in laqueum incidũt erroꝛis ⁊ ꝑnitioſiſſi me falſitatis. Nam licet nulla creatura eius ma⸗ gnitudini valeat comꝑari.nihilominꝰ cuncta que coꝛpis indein ſuo eſſe ꝑficiunt᷑:ab illius na tura ſunt penitus aliena. Eſt qdem deus vere⁊ ſumme ſimplex. vt Aug“. docet in. vj. de trini. Igeo tenẽdum eſt firmiter vtſanctus Tho.do cet.j.pte.q.iiij. in deo non eſt compoſitio ne qʒ; partiũ quantitatiuarũ: neq; foꝛme ⁊ materie neq; in eo eſt aliud natura ſupoſitiuum: neq; aliud natura ⁊ eſſe. Neq; eſt in eo cõpoſitio ge⸗ neris ⁊ differentie. neq; ſubiecti ⁊ accidẽtis. Sʒ yt facilius dei ſimp nus: in pſe ti mone tres veritates theologicas explicabi⸗ mug. E eENNXàSsX licitatem capiamus: in p̃ſen ¶ Pꝛima ꝗ deus eſt ſpus. ꝙ poſſit facere vt res non ſint: ⁊ ex conſequenti Diritus eſt de7. Et eos qui adoꝛant eum in ſpũ et ve / * CSecũda qin ¶ Tertia ꝙ de in poſitoz alioꝛu nõ vemt. Cdeus eſt ſpus et nullo mo potelle Spnare Ppoꝛen. Ta. l. ima verit pus. Hoc declara gdeus nõ eſt co * mouẽs immobile. Scoe Quia deus ẽid qð ẽ nobiliſſimũ in entibas. qð cuncti ſapiẽtes ꝓfi⸗ tentur. Impoſſibile at eſt aliquod coꝛpus da ri nobiliſſimũ omniſ:ntium. Nam coꝛpus aut eſt viuũ:aut non v CLCoꝛpus viuum nobili⸗ eſt coꝛpe non viuo. ꝛpus aſt viuũ nõ vin inq;tum coꝛpus:qꝛ ſc omne coꝛpus viueret. Opoꝛtet ergo ꝙ vimt ꝑ aliquid aliud. ſic coꝛ pus noſtrum viui ꝑ animaʒ. Sllud ergoꝑ qðᷣ viuit coꝛpus nobilius eſt qᷓ; coꝛpus. Quarei poſſibile eſt deum eſſe coꝛpus.Sʒ arguere poſ ſumus q deus ſit coꝛpus qᷣnq; rationibus. Pꝛimo ratione attributionis. Secundo ratione figurationi. E Certio ratione teſtificationis. Quarto ratione ſituationis. AQuinto ratione terminationis. . . Pꝛimo arguit᷑ ꝙ deus ſit coꝛpus ratione at tributionis. Mam ſcriptura attribuit deo trinã dimenſionẽ que ſpectat ad coꝛpus. Sc ibit᷑ em ”õästü celo:⁊ quid facies ꝓ undioꝛ inferno ⁊ vnde cognoſces: longioꝛ ter⸗ ra menſura eius ⁊ latioꝛ mari.Sed ex huiuſmo di verbis nõ cõcludit᷑ ꝙ deus ſit coꝛpꝰ.qꝛ ſac ſcriptura cuʒ trinam dimenſionem deo tribuit ſub ſimilitudine q;titatis coꝛꝑee: quantitatem ipius vtualem deſignat. vtputa ꝑ ꝓfunditatẽ vtutem cognocendi occulta. Mer altitudineʒ excellentiã malſtatis ſuꝑ omia. Mer longitu⸗ dinem durationẽ ſui eſſe. Cer latitudinẽ affe⸗ ctum dilectiõis ad omnia. Ael vt Diony. diẽi li.de diuinis noiꝰ. Per ꝓfunditatẽ dei intelli gitur incõpᷣhen hilitas eſentie eius. Per lon⸗ gitudinem ꝓceſſus vtutis omia penetrantis. Per latitudinẽ ſuꝑextẽſio eius ad oĩa inq;tum cʒ ſub eius ꝓtectiõe oĩia continent᷑. ¶ Secũdo poſſumꝰ arguere ꝙ deus ſit coꝛpus rõe ſigura tionis. Omne naq; figuratiuũ eſt coꝛpꝰ:cum fi gura ſit qlitas circa q;titatem. Deus aũt viðꝛ eſſe figuratꝰ.Nam Geñ.j.c.dixit. YFaciamꝰho minẽ ad imaginẽ ⁊ ſimilitudinem nr̃am. Figu⸗ ra vo ðꝛ eſſe imago.ſed ex h̊ non ↄcludit᷑ ꝙ deꝰ ſit coꝛpus.qꝛ hõ ðꝛ eſſe ad imaginẽ dei non ſᷣm coꝛpꝰ:ſed ſm id quo homo excellit alia aialia: q;tum ad rationẽ ⁊ intellectũ:q ſunt res incoꝛ⸗ deonõ eſt compoſitio fome 2 poꝛee. ¶C Tertio arguimus ey iura Tho·j. pte. iij. Pꝛio qꝛ nul lum coꝛpus mouet᷑ nõ mon· ⁊ de eſt ᷣncipiũ oꝛpus auũt viuũ nõ viuit dey ſit coꝛp rõe en teſtificatiõis. Teſtat᷑ em ſcriptura deũ habere ptes coꝛpis. Vñ in pſał.ðꝛ. Oculi dñi ſuper iu ſtos: ⁊ aures eius in pᷣces eoꝛũ.Etiteruʒ Afa cie dñi mota eſt terra.Et Job.x.c. MMan? tue dñe fecerunt me. C Ad hoc reſpõdemꝰ ꝙ locu tiones hmõi metaphoꝛice ſunt accipiẽde.par⸗ tes qͥdem coꝛꝑeeattribuũt᷑ deorõe ſuoꝝ actuu ſm quandã ſimilitudinẽ.ſicut actus oculiẽ vi dere. AUñ oculus de deo dictus ſigniſicat vᷣtu/ tem eius ad videndũ ſuo mõ intelligibili: ⁊ ſie eſt de alijs. ¶ Quarto arguimꝰrõeſituationis ſitus non cõuenit niſi coꝛpoꝛi:ſᷣ ea ad ſitũ ꝑti nent dicunt᷑ de deo. Nam ſcribit᷑ Eſaie.iij.ca. Stat ad iudicandũ dñs.Et.vj.ca. VNidi dñin ſedentẽ. Stare itaq; ⁊ ſedere ad ſitum ſpectãt.g deus eſt coꝛpus. C Ad h̊ vt pᷣdictum eſt reſpõ demus ꝙ ea quead ſitum ꝑtinẽt attribuuntur deo m quãdam ſimilitudinẽ. Et ſic ðꝛſedens ꝓpter ſuam immobilitatẽ ⁊ auctoꝛitatẽ.⁊ ſtare ꝓpter ſuam foꝛtitudinẽ ad debellandũ om̃e qð ei aduerſat᷑. ¶ Quinto arguimꝰ rõe termiatio⸗ nis. nihil vtiq; põt eſſe terminus motus locał a quo:⁊ ad quem niſi ſit coꝛpꝰ vel aliqͥd coꝛpo⸗ reum.ſᷣ deus in ſcriptura dicit̃᷑ eſſe terminꝰ mo⸗ tus localis vt ad quem. õm illud pſał. Accedi te ad eum ⁊ illuminami.Et vta quo. iuxta illð Hiere.ca.xvij. Recedẽtes a te in terraſcriben⸗ tur. C Hec ratio ſoluit᷑ qm̃ ad deum nõ accedi tur paſſibus coꝛꝑalibꝰ cũ vbiq; ſit: ſ affectibꝰ mentis:eodemq; mõ ab eo diſcedit᷑. Ita ꝙ ac⸗ ceſſus ⁊ receſſus ſub ſimilitudine locat motus deſignat ſpũalem affectum. & pꝛopter ſummam ſimplicitatem in deo non cadit in eo compo⸗ ſitio materie et foꝛme. (Ca. II:. AEcuda veritas ie. Pꝛima ratio m Tho. eſt. actus purꝰ nõ hñs aliqͥd de potẽtialitate. Se⸗ cũda ratio: qꝛ omne cõpoſitũ ex materla ⁊ foꝛ⸗ ma eſt coꝛpus.Quãtitas em̃ dimenſiua eſt:q̊ pᷣ mo ineſt materie:⁊ deꝰ nõ eſt coꝛpꝰ. Tertia rõ qꝛ omne cõpoſitum ex materia ⁊ foꝛma eſt ꝑfe⸗ ctum ⁊ bonum ꝑ ſuam foꝛmaʒ. vnde opoꝛtetꝙ; ſit bonam ꝑ participationẽ ſᷣm ꝙ materia par⸗ ticipat foꝛmam. NPurũ autẽ qðᷣ bonum ⁊ opti⸗ mum quod eſt deus nõ eſt bonum ꝑ participa tionem. Quia bonũ ꝑ eſſentiaʒ eſt hus bonoꝑ participationẽ.Et ſi qᷣs inſtaret ꝗ in deo poni⸗ tur ira ⁊ gaudiũ ac ſimilia queſunt paſſiões cõ iuncti. vt dicit Ariſto.j. de anima. Reſpõdere poſſumus ꝗ ita attribuunt᷑ deo m ſim ilitudi⸗ qè materia id qð eſt in potentia eſt Et deus eſt nem effectus. Effectus nãq; ire eſt punire. puni tio igit᷑ dei ira eius eſt.⁊ ſic de reliquis que nul lo modo de deo accipiunt᷑ ſᷣm paſſiõis defectũ Erx pᷣdictis ſequitur ꝙ deus eſt idem ꝙ natura ſua ſiue eſſentia.qm̃ in his quenõ ſunt compo⸗ ſita ex materia ⁊ foꝛma in qbꝰ indiuiduatio nõ eſt ꝑ materiã indiuidualem.i.pꝑ hanc materia ſed ipe foꝛmeꝑ ſe indiuiduant opoꝛtet ꝙ ip e foꝛmeſint ſupoſita ſubſiſtentia. vnde in eis nõ diffent ſupoſitũ ⁊ natura.ſicut in rebus cõpoſi tis ex materia ⁊ foꝛma neceſſe eſt ꝙ differat na⸗ tura vł eſſentia ⁊ ſupoſitũ. Cum itaq deus vt dictum eſt nõ ſit compoſitꝰ ex materia ⁊ foꝛma opoꝛtʒ ꝙ dey ſit ſua diuinitas ſua vita.⁊ quic quid aliud de deo ſic pᷣdicc. Edeus non venit in comp Alicuius creature neq; ſicut pꝛicipiu foꝛmale neq; materiale. ¶ Ca. II. ☛e ruin non venit. neq; ſicut pꝛinci⸗ compoſitũ.Et licet Aug. libꝛo de verbis dni dicat. . verbum dei quod eſt deus eſt foꝛma non foꝛmata. quare ſequeret᷑ ꝙ cum foꝛma ſit pars compoſiti. Tamen ſanctus Thomas di⸗ cit ꝙ verba ſancti Auguſtini ſunt ſane intelligẽ da. qm verbum in diuinis eſt foꝛma exempla⸗ ris et non foꝛma que eſt pars alicui⸗ compoſiti Quare ex dictis liquide cognoſcere poſſumus multiplicit᷑ errauerũt antiqui HMam quidaʒ dixerũt ꝙ deus eſſet aima mũdi:que infoꝛmat celum ⁊ ierram: ⁊ omibus viuentibus miſtrat Yitam. Et ꝙ ꝑ quatuoꝛelementa fuſa vniuerſa ſub celo gignat ꝓptegat ⁊ coꝛrũpat.ſᷣm illð Air gilij in. vj PBen cipio celum ⁊terras campoſq; liquentes. Lucentemq; globum lune titaniaq; aſtra. Spũs intus alit totamq; infuſa ꝑ artus. Aens agitat molem ⁊ magnoſe coꝛpoꝛe mi⸗ ſcet. Inde hominũ pecudũq; genus vite volã⸗ tum. Et quo marmoꝛea fert monſtra ſub equo⸗ re põtus.lec opinio impia eſt ⁊ falſa.quoniã vteſt pᷣdictum non poteſt eſſe deus pptor ſuaʒ ꝓfectionem.foꝛmale neq; mareriale pncipium creature.licet ſit cauſa efficiens ⁊ finalis oim re rum.quia eſt alpha eto pᷣncipium ⁊ finis.Alij Vvo tenuerũt celeſtia coꝛꝑa eſſe deos. de quib⸗ ita Lactantius ſcribit li.qj.diuinaxꝝ inſtitutio⸗ num. Philoſophi ſtoyce diſcipline in ea ſunt opuione vt omnia celeſtia que mouent᷑ in deo Si curſil vconuenienn non poſſum intelligere ſi⸗ ne menteratiõe conſilio: que cũ in ſideribꝰ eſſe videamus non poſim eq mera ponere At pailo infra Lactantiꝰ ſic loqᷓ tur. Noso philoſophi non ſoli indoctos ⁊ im Ertia veritas eſiſt deus in compoſitionẽ alio⸗ Dpilum foꝛmale. neq; ſicut Hncipiũ materiale.qꝛ eſt cauſa pᷣma efficiens.cuiꝰ eſt pꝛi mo ⁊ p ſe agere. Quod aũt venit in compoſitio nem alicui non eſtpᷣmo ⁊ pſeagens: ſedmagi Hercul rum numero habenda eſſe ce ſe zt. Siquidem Ruciliꝰ ſtoicꝰ apð Cicerou cicloquit Hãac 8 llis oſtantian- hanciantam in tam varijs ea ipa nõ in deoꝛũ nu⸗ pios verum cecos neptos æ deliros pꝛoba ſnus, iñ ignoꝛanti imperitoꝛiᷓ vanitate vici⸗ ſtis. Illi em ſolem æ linꝗ vos etiam ſidera de⸗ os putatis. Moõnulli vo adhanc venerunt ſugp ſtitionem vt hoies putaierüt fuiſſe deos. Nã Yt Lactantiꝰ refert li.j. Caluerũt egyptij Iſi⸗ dem. Mauri Jubã. do birin m. Mauri gones Labirun. Neni Aranũ.Latini a: nũ. Sabini Factü. RBomani Quirinũ. Athqniemies Aineruam Samij Junonẽ. Naphi Nenerẽ. Lemnij vul canũ.Naxij Libeꝝ.Belfici⸗ pollinẽ:qui oẽs fuerunt hoies. Exquo ibi Lactanti ſubdidit. QMarcus tulliꝰ qͥ non tm̃ ꝑfectus oꝛatoꝛ:F phi loſophus fuit. Siqdeʒ ſolꝰ extitit platonis imi tatoꝛ in eo libꝛo quo ſeipᷣm de moꝛie fllie cõſola tus eſt.non dubitauit dicere deos qͥ publice co lerent hoies fuiſſe. Et in libꝛo de natura deoꝛũ Licero ſic fatetur. Suſcepit aũt vita hominuʒ conſuetudoq; cõmunis vt beneſicijs excellẽtes viros in celũ fama ac voluntatetollerent. Hiĩc EG. hinc Caſtoꝛ. hinc NPollux. hic eſcu lapius.hinc liber. In pᷣmo vo libᷣ diuinaꝝ in⸗ ſtitutionũ Lactantiꝰ deridet illos qui Jouem deum appellãt. Nana inqteſt pſuaſio eoꝛũ qui nomen iouis ſummo deo tribuũt.Et iternʒ ibi de Joue ait. Antiquus auctoꝛ Emerꝰ qui fuit ex ciuitate meſſana res geſtas iouis ⁊ ceteroꝛũ qui dij putant᷑ collegit hiſtoꝛis quam cõtexuit in antiquiſ⸗ ex titulis ⁊ inſcriptiõibꝰ ſacris que 2 ſimis templis habeban᷑. aximeq; in fano iouis trifili.vbi auream columnã poſitum eſſe ab ipᷣo Joue titulus indicabat.in qua colüna ſua geſta pꝛeſcripſit.vtmoniinenta eſſent po⸗ ſteris rerum ſuarũ.Et iterum nfra ait. Olim⸗ pus ambiguũ nomen eſt ⁊ mõtis ⁊ celi. In oli⸗ po autẽ Jouem habitaſſe docet hiſtoꝛia eadeʒ que dicit. Eadem tempeſtate Jupiter in mon⸗ te olimpo maximam parteʒ vite colebat. Et eo ad eum in ius veniebat ſi que res iu controuer ſia erant. Item ſi quis quid noui inuenerat qðᷣ ad vitam humanam vtile eſſet eo veniebatat⸗ q; Joui oſtendebat.Et iterum ibi Lactantius ait. Cicero de natura deoꝛum cum tres ioues 2 theologis noiĩari diceret ait tertiũ fuiſſe creten⸗ ſem ſaturni filiũ: cuiꝰ in illa inſula ſepulchꝛum oſtẽdit᷑. Quõ ̊ᷓ põt deꝰ alibi eẽ viuꝰ.alibi moꝛ tuus.alibi hre templũ.alibi ſepulchꝛnm.h ille. Jꝑͤ2 —l Sermo Abi oſtendere cõtendit quod Jupiter homo moꝛtalis non deus fuit. Sed miꝝ nempe eſtꝓ de romanis antiqᷣs pᷣdicat᷑. Ad tantã nac; de⸗ mentiã deuenerũt vt etiam meretriceg deas co lerent. Nam vt inqͥ r Lactantius. Romulinu⸗ trix lupa honoꝛibꝰ eſt affecta diuinis. fuit eniʒ fauſtuli vxoꝛ ⁊ ꝓpter vulgati nomis vilitateʒ lupa inter paſtoꝛes nuncupata eſt. vnde etiam lupanar dicitur. Quedã inſuꝑ meretrix leena dicta: cum tyrannũ ocidiſſet ꝓ dea eſt habita. Et qꝛ nephas erat ſimulacrũ conſtitui meretri cis in templo apollinis effigiem poſuerunt cui us nomen gerebat. Colebãt adhuc faula mere tricem. Et de alia Foꝛa refert Lactantius. O cum magnas opes ex arte meretricea queſiuiſ ſet populũ romanũ ſcripſit heredem certamq; peeuniã reliquit cuius ex annuo fenoꝛe ſuꝰna⸗ talis dies celebꝛaret᷑ editione ludoꝛũ qͥs apel⸗ lant floꝛalia. Quod qꝛ ſenatui flagitioſuʒ vide batur ab ipo noĩe argumentũ ſumi placuit: vt pudende rei ꝗdam dignitas adderet᷑. Deã fin⸗ xerũt eſſe que floꝛibus pᷣſit eamq; opoꝛtere plo cari vt fruges cuʒ arboꝛibus aut vitibus bene ꝓſpereqꝙ floꝛeſcerent. Et ne ſingulis immoꝛe⸗ mur tam romani q; cetere natiões idolatre. vt Paulus ſcribit ad Roma.j.ca.utauerunt gloꝛiaʒ incoꝛruptibilis dei in ſimilitudinẽ ima ginis coꝛruptibilis homis ⁊ volucrũ ⁊ q̃dru⸗ pedum ⁊ pᷣpentũ. Cõtra quos ita puleꝛeſcri⸗ ptum eſt Sap.xiij.c. Vani ſunt omẽs hoiĩies ĩ qbus non ſubeſtſcientia dei. Et de his que vi⸗ dentur bona nõ potuerũt intelligerc eum qͥ eſt Neq; opi bus attendentes agnouerũt qͥs eſſet artifex. Sed aut ignem aut ſpũm aut citarũ ae rem.aut girum ſtellarũ.aut nimiã aquam.aut ſolem aut lunam rectoꝛes oꝛbis terrarum deos putauerũt. Quoꝛũ ſi ſpecie delectati deos pu⸗ tauerũt ſciantq;to his dominatoꝛeoꝛũ ſpecio⸗ ſioꝛ eſt. Speciei em generatoꝛ hec omia conſti⸗ tuit.hec ille. Nos vo q bus veritas iaʒ effulſit neq; paganoꝛũ deliramentis innitimurſai ſu⸗ perq; repᷣhenſibiles ſumus.qꝛ deum verũ ma⸗ gnum ⁊ omnipotentẽ agnoſcentes illi vt decet reuerentiã debitam non impendimus.neq; ad ꝓmiſſam nobis ab eo hereditatem celeſtis re⸗ gni ꝓcuramus accedere.Ad quam nos ipᷣe p⸗ ducat qͥ eſt benedictus in ſecula ſeculoꝝ Amẽ. CSermo tertius de incarnatide Je⸗ i pi in quo declarat ſumma libera nis couenlens. ́”ůZU litas dei patris et tempus incarnatio nitudo tempis miſit dea filiũ ſuũ fa/ tum ex muliere factum ſub lege: vt J . . 6 — — . 17. 4 . . . N 4 . eos qui ſub legeerant redimeret: vt adopnõcʒ fllioꝛũ reciperemus. Doctoꝛes gentiũ vba fut iſta oꝛiginaliter ad Gał iiij. c. Deſcendit de ce. lo in vterum vginis deus dei filius.vt hoĩem pditum redimeret atq; reduceret ad regna ce⸗ oꝛum. oſt lapſum ſiqdem pᷣmoꝛum parẽtuʒ dulnanum genus ꝑ longiſſima tempoꝛum ſpa humani cia ſub diuina indignatione ꝑmanſit. Omnes eramus ſilij ire nec dabat᷑ cuiqᷓ; aditus ad para diſum. Trahebant᷑ pres ad limbũ.ibiq; habi⸗ tabant in tenebꝛis. non valentes attingere ad . lumen deſiderabile viſionis diuine. Oẽs iuſti erant in luctu:⁊ mũdus totus pauciſſimis dũ⸗ taxat exceptis idolis deditus poſt pᷣncipem te nebꝛarũ currebat. Tandem recoꝛdatus deꝰ ꝙ puluis ſumus.miſertus eſt figmenti ſui.Etira depoſita aperuit fontem pietatis ſue: miſitq; filiũ ſuuin dilectum qͥ verus deus ⁊ hõ:malis omnibus finem dedit.Cum vo nos deceat tan ti beneficij memoꝛes eſſe.ne ꝓpter ingratitudi⸗ nem impij apud altiſſimũ inueniamur Idcir⸗ co in hoc mone de incarnatione eſu xpi loq incipiemus. de qua dixit Aplus Maulus ver⸗ ba in themate poſita. vbi tria myiteria erut de⸗ claranda. CPꝛimum dieitur charitatis. Secundum tarditatis. ¶Tertium tempoꝛalitatis. rA iCri De varijs opiniontbus circa 1 tionem x?piſi hõ nõ peccaſſet. C .I. Piumum myſte p rium declaranduʒ dicif᷑ charitatis. In quo deuote conſiderandũ eſt q; ardentiſſima fuit erga nos charitas dei patris q̊ ꝓ nobis peccatoꝛibus filiũ ſuuʒ cornem aſſu⸗ mere ⁊ crucem fecitſubire. Sed ꝓſpũali nõqᷓ⸗ dem curioſo ingenij noſtri exercicio circa du⸗ bium illud aliqᷓ;tiſper inſudabimus quo queri ſolet. An ſi non peccaſſet Adam xpᷣs fuiſſet in⸗ carnatus⸗ Et de hoc apud theologos peritiſſi mos duplex extat opinio. rin eoꝛũ qᷣtenẽt ſi nunqᷓ; Adam lapſus eſſʒ adhuc deꝰR homo Sectus fuiſſet.⁊ vt dicit Gonauẽtura in.iij. di. j. Iſti diſtinguüt de incarnatione. Nam cũ in carnatio ſit carnis aſſumptio.caro aſſũpta po⸗ teſt conſederari dupliciter. aut q;tum ach ſoſtat tiam aut qᷓ;tum ad defectum paſſibilitatis. Si fiat ᷣmo deipᷣa qᷓ;tum ad defectum paſſibilita tis ⁊ moꝛtalitatis:tunc ſi non peccaſſet hõ ⁊ re dimendus non eſſet xpᷣs moꝛtalem carnem no aſſumpſiſſet. Si vo loquamur de incarnatione m dicit aſſumptionem humanenature ſim bliciter. i. ſine defectibus ⁊ penalitatibꝰ . ſic xo luntiſti ſinund peccaſſtomo adbucxp carnatus. Aſſumunt aut huiꝰ opinio⸗ dꝛima dicit hominis ꝑfectio. ¶ Secũda humane nature diſpoſitio. C¶ Tertia dei manifeſtatttio. ¶ Auinta meriti compattti. CSerta marrimonij ſignifſicatio. 2 ¶ Septima anime vxpᷣi nobilis conclitio. C Pꝛima ratio confirmãs opinionem pfatam . dicik homis ꝑpfectio. Incarnatio quippe facit ad homis ꝑfectionem. ⁊ ꝑ conſequẽs ad perfe ctionem vniuerſi in hoc ꝙ completionem dat humano generi. ꝛimo q;tuʒ ad illud ꝙ reſpi cit naturam. Secũdo q;tuʒ ad illud qꝙ reſpicit gr̃am. Tertiũ qᷓ;tum ad illud qð reſpicit glam. Pꝛimo q;tum ad illud qð reſpicitnaturã.qꝛ in incarnatione eſt ↄſumatio modoꝝ eduůcẽdi ho mins in eſſe. Quadruplex nãq; modus eſt edu cendi homieʒ in eſſe. Pꝛimꝰ nec de viro nec de muliere.ſicut fuit Adã. Scdðs de viro ſine mu liere.ſicut Eua.Tertius de viro ⁊ muliere.ſic educimur omẽs. Quartꝰ de muliere ſine viro. ſicut eductus eſt xpᷣs. Sed hic quartꝰ eſt in in carnatiõe.ergo ſi hõ ſtetiſſet incarnatio fuiſſet. aut ſi nõ. tunc vnus modus ꝓductiõis hoim dcficeret.⁊ ſic vniuerſum ꝑfectũ nõ eſſet.qð eſt maximũ incõueniens. Dicit nãq; Zugꝰ. inli. de libe. ar. ꝙ vniuerſum hʒ tantã ꝑpfeciiõz ꝙ ne mo põt in eo imꝑfectum aliqͥd rationabilit᷑ in⸗ uenire nec rationabilit᷑ aliqd addere. C Secũ da incarnatio facit adꝑfectiõʒ hois qᷓ;tuʒ ad il lud qð reſpicit gram. Nam xps eſt caput eccłe nõ ſolũ ſᷣm diuinã naturã:ſᷣ etiã m humanaʒ ſicut dicit Augꝰ.ſuꝑ Joh̊. Sʒ ſi hõ nõ peccaſ⸗ ſet adhuc eſſet coꝛpus eccłe. aut dei filiꝰincar naretur.aut coꝛpus ecclłe remaneret acephalũ ſine capite. ¶ Tertia incarnatio facit ad perfe⸗ ctionem hoĩs q;tum ad illud qð reſpicit gloꝛiã Vt em̃ inquit Augꝰ.li.de ſpũ ⁊ aia.totũ hoĩeʒ aſſumpſit vt totũ beatiſicaret.vt ſiue intꝰ ingre deretur ſiue extra egrederet᷑ paſcua inueniret. Seg hõ debebat totus beatificari.⁊ ita plene: ſi nõ fuiſſet lapſus ſicut poſtq; cecidit. Ergo ſi adhuc nõ peccaſſʒ xpᷣs fuiſſet incarnatꝰ. ¶ Se cunda ratio ꝓ pdicta opinione dicitur huma⸗ ne nature diſpoſitio. Bicit em glo. ſuꝑ illo vbo ad ſcb. Nuſq; appꝛehendit angelos iſo angeli net edata eſt ⁊ dignitas. vtel ꝑſona diuia vniret Sig humane nature nihil dat fruſtra. Si non peccaſſet tal dignitas nõ remaneret va cua:ſed adhuc vniret᷑ cũ diuia natura. C Ter tia ratio dicit᷑ dei maniteſtatio. Ham ita dece⸗ bat deü manifeſtare ſuã potentiaã ſapientiam et bonitate ſi hõ ſtetiſſet ſicut ſi lapſus eſſet. ergo 2 fſ oia iſta facta ſunt in ope incarnatois. vidꝛ ꝙ ꝑſusſiuas rationes. incarnatio adhucfuiſſet. etiã peccato hoisn interueniente. C Quarta ratio eſt hũane natu⸗ re exaltatio. In incarnatioe ſiqdem filij dei hu mana nature eſt plurimũ exaltata. Si de in⸗ carnat᷑ ex hoc ꝙ humana natura peccat. vide tur ꝙ homo repoꝛtat cõmoduʒ de malicia ſua. gqõ non decet iuſtũ retributoꝛem. C Quita ra⸗ tio dicit᷑ meriti comꝑatio.Cante vtiq; nobili⸗ tatis ⁊ difficultatis eſt mereri ⁊ vendicare ſiue acquirere ſibi infinitũ bonum. ſicut ſatiſſacere p offenſa que eſt contra infinitũbonũ.Si ; hõ non poterat ſatiſſacere ꝓ ſe de offenſa qua offẽ⸗ derat deum. ſic nec ꝑ ſe poteſt mereri hredeuʒ. ergo ſicut opoꝛtunũ fuit filiuz dei incarnari ho mine cadente vr homine ſatiſfaceret.ſic vide u tur ꝙ opoꝛtunũ fuit dei filiũ incarnari homine ſtante vt hoc mereri poſſit ꝑ eum. ¶ Sextara⸗ tio dici᷑ matrimonij ſignificatio. Si equidem hõ lapſus non fuiſſet. nihilominꝰ fuiſſet ſacẽm matrimoni. Si vo ſacramentũ matrimonij in coniunctiõe ſexuum dicit ſiue ſigniſicat cõiun⸗ ctionem xp̃i ⁊ eccłe q;tum ad naturarũ vnionẽ pꝓpter inſeꝑabilitatem. Unde apius ad Ephe. v. ait. Sacramentũ hoc magnũ eſt. Ego auteʒ dico in xpᷣo ⁊ in eccleſia. ergo ſi homo ſteiiſſet aut ſacramentũ matrimonij eſſet falſum ſignuʒ aut dei filius fuiſſet incarnatuſ. ¶C Septimara tio dicis anime xpᷣinobilis cõditio. Si incar natio facta eſt pᷣncipaliter ꝓpter peccati expia⸗ tionem. ſequeret᷑ ꝙ anima chꝛiſti facta ſit non pncipali intentione:ſed qᷓdam quaſi occaſione Sed inconueniẽs ẽ nobiliſſimam creaturaʒ oc eaſionalit᷑ eſſe introductam cum agens inten⸗ dat pncipaliter opera nobilioꝛa. ?gitur videt᷑ ꝙ inconueniẽs ſit dicere incarnationem factaʒ eſſe ꝓpter homis reꝑationem. ꝛediciis itac; rationibꝰ muniti affirmant pleriꝙ ꝙ ſinõ pec⸗ caſſet Adam adhucxp̃us carnem aſſumereno refugiſſet(Ged alioꝛũ lecũda opinio eſt ꝙ ſino fuiſſet peccai hominis: neq fuiſiet aliquo pa⸗ eto incarnatio ſubſecuta. Et iſti qdem rationeſ pꝓ alia parte ſiue opinione ꝓdugas bᷣmo ſolue re æ nililas valere contendũt. Seinde ſeipſos muniũt virilit᷑ ⁊ defendunt tam ratiõibꝰ catho licis qᷓ; autoꝛitatibꝰ fidedignis. Dicũt ergo ꝙ pᷣma ratio debiliſſima eſt. qꝛ dum dicit ꝙ deuz cõueniebat incarnari ꝓpter ꝑſectioneʒ vniuer ſi quodãmodo deum intra ꝑfectionem vniuer ſi concludit.⁊ quandaʒ neceſſitatẽ incarnatio/⸗ nis imponit ei.quod ↄira mentem philolophi qui.xj. etaphiſice ait. ꝙ deus ſupꝛa omnẽ oꝛdinem vniuerſi ponendus eſt.ſicui non dici⸗ tur eſſe dux de exercimu: ſed ſupra exercitum. Et ad illud quod dicit᷑ de mitiplici modo cdu⸗ ne he. W ſſe nu cendi hoiem. Reſpondet᷑ ꝙ ille ärtus modus educendi hoiem non eſt de ꝑfectiõe vniuerſi: mprap fectionẽ᷑. Jlᷣo Hiere.xxxj. c.dicit. No/ im fecit dñs ſup terram feming cir clidabit vi rum Ex quo non ſequit᷑: ꝙ ſi qõ Mtiſſet q tał modus ꝓducendi hominè eſſet.nec ex hoc ſeqͥ tur ꝙ vniuerſum ſua ꝑfectione careret. Sicut etiam nõ põt argui imꝑfectio vniuerſi quantũ ad ſuſcitationẽ moꝛtui quam deus non feciſſet ſi hõ pſtitiſſet. RPoſſet etiã dici ꝙ deillo mõ ꝓp Ductionis non poteſt argui veritas ini carnatio nis. qꝛ deus poſſet ꝓducere hoiem de muliere abſq; viro qui tñ non eſſet deus. Ad aliud vo qð ſequebat᷑ in pᷣfata rõe ꝙ incarnatio facit ad pfectionem homis qᷓ;tum ad illud qð reſpicit gram·exquo xpᷣs eſt caput eccłe ᷣm humanaʒ natura. Reſpondet᷑ ꝙ duplex eſt ppᷣetas capi tis. Vna que attendit᷑ ſm confoꝛmitatẽ ad mẽ bꝛa. Alia que attendit᷑ ſm gratuitam donoꝛuzʒ influentiã. Ratione pᷣme ꝓpꝛietatis xps eſt ca put eccleſie inq;tum hõ. Ratiõe vo ſecũde ca put eſt inquantũ deus. Et hac ratione pᷣncipa liter tenet rationem capitis. Ideo eſto ꝙ incar natus non eſſet adhuc eccleſia capite non care⸗ ret.qꝛ ſicut eccleſia angeloꝛũ habet caput deũ. ita eccleſia hominũ.quare nõ ſequit᷑ ꝙ coꝛpus eccleſie eſſet acephalũ.qᷓ;uis nõ haberet caput ᷣm omnẽ ꝓpꝛietatem. He illo vo ꝙ dicitur incarnatio facit ad pfectionem hois tum a- glam. Reſpondet᷑ ꝙ illa nõ eſt ratio pꝛecipua incarnationis:ſed annexa pꝛincipali. ꝓ eo ꝙ ſi nũqᷓ; deus incarnatus eſſet.hõ gloꝛiſicatõe coꝛ poꝛis ſui ⁊ viſione dei ꝑfecte ⁊ totaliter beatꝰ eęelſſet. Aiſio em̃ xp̃i coꝛpoꝛalis ſpectat nõ ad eſ⸗ ſentialeʒ completionẽ beatitudinis: ſ̊ ad quod dam accidentale gaudium. Nam gla coꝛpis et ſenſuũ exterioꝛũ erit ꝑ redundantiã delectatio⸗ nis venientis ab anima ex viſione dei. vt dicit Augꝰ.in eplłla ad Dioſcoꝛũ. Ande multũ dero gare videt᷑ ſummo bono qui dicit ipᷣm nõ ſuffi cere abſq; bono creato ſibi adiũcto ad homieʒ glfecte beatificandũ. C Secũda ratio ſoluitur. gꝛilla idoneitas ⁊ congruitas data hũane na⸗ ture ad incarnationem attendit᷑ ex parte repa⸗ rabilitatis homis pᷣncipaliter.qᷓ;uis ratione di gnitatis ⁊ aliarũ conditionũ aliquo modo attẽ datur. Ideo ſicut hõ non fuiſſet reparatus ſi nõ cecidiſſet q;uis eſſet reparabilis ſic deitati: nõ eſſet vnitus qᷓ;uis eſſet vnibilis. Nec tamẽ fruſtra fuiſſet illa potentia.qꝛ multeſunt poten tie ⁊ idoneitates que ad actum nõ reducuntur. tamen fruſtra nõ ſuntqꝛ dignitati ⁊ nobilita ti nature atteſtant᷑. MNec dicit᷑ potentia fruſtra ſi non reducit᷑ ad actum. ſed tunc fruſtra eſt cũ ad actum non reduct.⁊ tñ ad actum exigit eã reduci tempus ⁊ locus. ¶ la cenſetur ex eo ꝙ deus ſufficienter manifeſta⸗ uit ſuam potentia ſapientiã ⁊ bonitatẽ ꝑ opus creationis rerũ diſtinctionis ⁊ oꝛnatꝰ.ſicʒ iſtã õ ufficienter manifeſta⸗ manifeſtauerit in opere incarnationis dum ꝓ⸗ pter hominis lapſum decuit xpᷣm carnem aſſu⸗ — mere.CQuarta adhucratio inficit᷑. quia licet P xpᷣm incarnatum ſit exaltata humana natu⸗ ra. non tamen ſequit᷑ ꝙ homo ex hoc repoꝛtet cõmodum de malicia ſua: qꝛ incarnatio nõ fuit ex malicia homis: ſed ex ſumma benignitate et ſapientia dei. Quia em ſapientia dei vincit ma liciam. Hinc eſt qꝙ non patitur eſſe malum ali⸗ quod de quo nõ eliceat bonum ⁊ etiam maiuſ bonuʒ. Alioqͥn non ꝑfecte maliciam vinceret. NPꝛopterea contra puaricationem Ade quito tum genus humanũ interfecit ſtatuit rectitudi nem ſecũdi Ade:qui ꝓ toto genere hũano poſ ſet ſatiſfacere.Et cuius obedientia multo plus ſibi placeret qᷓ; inobediẽtia Ade potuit ſibi diſ plicere. Quare filium dei incarnari nõ fecit no ſtra malicia:ſed dei charitas nimia ⁊ miſcdia. ¶Quinta ratio nihil concludit. quoniã nõ eo dem modo ſe habent meritum vite eterne et ſa/ tiffactio p offenſa. Ham ad meritum vite ſuffi cit complacentia ex parte merentis.ad hãc au⸗ tem complacentiam ſufficit diuina gratia. Et quia gratiam diuinam poterat homo habere p miſſionem ſpũſſancti ⁊ filij in mente abſq; fi⸗ lij miſſione in carnem. Hinc eſt ꝙ ad ꝑfectionẽ meriti vite eterne non opoꝛtuit incarnationem interuenire. Ad ſatiſfaciendum aũt non ſolum requirit᷑ ꝙ ſatiſfactio placeat:ſed ꝙ damnũ re⸗ compenſare valeat. ⁊ honoꝛem deo ſublatuz re ſtituat.Etideo non tanta fuit neceſſitas incar⸗ nationis ꝓpter neceſſitatem merendi ſicut pꝛo pter neceſſitatem ſatiſfaciendi.Et ꝙ iſtõ ſit ve rum patet in angelis quoꝛũ natura non eſt vni ta verbo.⁊ tamen meruerũt vitam eternã. In⸗ ſuꝑ eſto ꝙ tante difficultatis ſit mereri vitam aamſien ſatiſfacere ꝓ offenſa.nõ tñ opoꝛ⸗ tet ꝙ ꝓpter hoc neceſſaria ſit incarnatio chꝛiſti p eo ꝙ ſpũſſanctus ipᷣeqͥ ꝑ charitatem mouet aiam dignam eam facit gloꝛia ſempiterna. Sʒ ad ſatiſfaciendũ neceſſaria eſt incarnatio.qͥa vt aiũt oẽs theologi.Cõgruentiſſimus modus ſa tiſfaciaidi fuit ꝑ moꝛtẽ ⁊ paſſionẽ xpᷣi.ſicut cõ gruentiſſimus ẽ ad merendũ ꝑ charitatẽ ⁊ dile ctionem. ¶ Sexta ratio ad h̊ nõ põt militare. qꝛ mr̃imoniũ duplicẽ hʒ ſigniſicatõʒ.ſignificat em̃ ↄiunctionẽ dei ad eccłlam ᷣm charitatẽ.Et ſignificat etiã ↄiũctionẽ naturaꝝ in ꝑſone vni tate. dictãq; ſigniſicatiõʒ hʒ ſᷣm ſtatũ naturela pſe. pᷣmã vo habuiſſet ſi ſtetiſſʒ hõ. Et ideo nõ eſſet falſum ſignũ.ſicut em mr̃imoniũ nüceſein 2 officiu inr. 4„ „ 11] eoꝛũ ſentẽtia tali ratiõe.Si deꝰ aſſumpſit hüa⸗ nam naturã: aut hoc fuit ꝓpter hũanã dignita tem: aut ꝓpter neceſſitatẽ. Si ꝓpter dignitatezʒ cũ angelica natura ſit dignioꝛ q; hůana: magi- debuit aſſumpſiſſe angelicã. Si ꝓpter neceſſi⸗ tatem ⁊ neceſſitas indigentie nõ ſit niñ pꝛopter pctm. viðꝛ ꝙ pᷣcipua ratio incarnatõnis fuit redemptio hũani generis lapſi Accedit ad hoc ag firmioꝛẽ ↄfirmatõʒ ꝙ oẽs doctoꝛes famoſi celeberrimi ita expᷣſſe tenent ⁊ loquunt᷑. AUnð ſuꝑ illo ꝓbo Rat. xviij. ca. Venit filius hois qrere ⁊ ſaiuũ facere qð ꝑierat Aug'. in li.de v⸗ „ Nulla cauſa fuit veniendi xpᷣo dno:niſi pecca toꝛes ſaluos facere. Tolle moꝛbos tolle vulne⸗ ra: ⁊ nulia erit cauſa medicine. Et ſuꝑ illo ver⸗ boo Mat. j. Ypᷣe em ſaluũ faciet głm ſuũ a pec⸗ calis eoꝛũ Augꝰ. refrrt. Si hõ nõ peccaſſet vir go non peperiſſet. Et idem ſuꝑ iſto verbo pſał. Inſfixus ſuʒ in limo Efundi. vtina maneret hõ in eo qð deus fecit.Si maneret in eo qð deꝰ fe cit nõ in limo infixus eſſet quẽ deus genuit.Et iteꝝ Augꝰ. ſup illo lo Zob:r1. c. Somie ec⸗ ce quem amas infirma amaret ad terrã de celo non deſcendiſſet.Et ad igem eſt dictũ Gregl. in hymno. Exultet iaʒ an gelica. vbi ait Mihil em nobis naſci ꝓfuit:niſi redimi ꝓfuiſſet. Et Leo papa in ᷣmõe de nati/ uitate inqt. Si hõ ad imagine ⁊ ſimiliti dinem „ fact“ in ſuo honoꝛe manſiſſet: creatoꝛ mũdi cre atura nõ ſieretneq; ſempiternus tempoꝛalitatẽ ſubiret. aut eq̃t deopr̃i dei fuiꝰ foꝛmã vᷣui aſſu⸗ meret. Etne vlteriꝰ defatigent᷑ animi auditoꝝ cũ vtraq; opimo ſtare poſſit. Ego dico ꝙ ſi nõ 2peccaſſet hõ:qͥd fuiſſet nobis reuelatũ non eſt. BSufficere nobis debʒ ꝙ xpᷣs faciꝰeſt hõ vt pec ipeccatoꝛes dñs nõ OSlſfſticin inte mediũ tũc aüt ſolum in officiu. ſic mMõ hz duplex ſignificatũ:tũc vo vnũ. ¶ Sep aa lapſum poſſibilis Et ꝓpterca nõ ſequitur aia xpᷣi facta ſit qdam occaſione ⁊ nõ pᷣncipa lil intentiõe.h̊ em teneret ſi deus in ↄditòe gene ris humani nõ pᷣcognouiſſet hois lapſum. Ex Ahus oibus qͥ tenent ꝙ nò fuiſſet incarnatꝰ cri ſtus ſi nõ peccaſſet Adaʒ. aſiſerũt ꝙ opinio iſta eoꝛũ magis deũ honoꝛat qᷓ; bma qͥ deu intra p-⸗ fectionẽ vniuerſi includit.hoc vo ſupꝛa omnẽ oꝛdinẽ vniuerſi ponit illũ. De quo vide bona/ uen. in. ij. di. xv. q.iiij.in lr̃a. Inſuꝑ foꝛtiſicat᷑ bis apli ſic dicit. Si hõ nõ peccaſſei: filius ho⸗ minis nõ veniſſʒ. Et iteꝝ ſuꝑ illo dicto apoſto li. j.ad CThimo.j.c. E'pᷣus Jeſus venit in hunc mundũ ſaluos facere peccatoꝛes Auguſti.ait. ia inſuꝑ ro nõ adimittit necacceptat᷑. qm de-· ab eterno pᷣſciuit lapſuʒ humani generis qð ti fecit qꝛ ſerep araturũ coguit. Et ideo pᷣncipali? in intentiõe fuit reparatio lapſi: q;ᷓ ↄditio eius ñ generio huani deleret. hic dirigeda eſt co⸗ ſideremus q;ta fuit admiranda charitas dei ptis:qͥ ꝓpꝛio filio ſuo nõ pepꝑcit: ſᷣ ꝓ nobis oiĩ⸗ bus tradidit illũ. De h̊ ſieſcribit᷑ Joh:iij. Sic deus dilexit mundũ vt filiũ ſuum vnigenitum daret vt ois qui credit in illũ rõ peat:ſᷣ habeat yvitam eteruaã. Quod Miero admirãs in epiſto la ad Damaſum pa. inqt. Que maioꝛ poteſt eẽ clementia qᷓ; vt dei filius: filius hois putaret᷑: decein menſiũ faſtidia ſuſtineret. partꝰ expecta ret aduentũ.p ſingulas adoleret etates. ⁊ poſt cõtumelias vocũ alapas ⁊ flagella cruciſq; ꝓ nobis fieret maledictũ:vt nos a maledicto leg- abſolueret. Et OGreg. reclamãdo ſic preʒ eter⸗ num alloquit᷑.O inextimabilis dilectio chari⸗ tatis:vt ᷣuum redimeres filium tradidiſti. Et merito qlibet in ſtupoꝛẽ verti debet cum audit deũi carne veſtitũ paſſibili. ⁊ humiliatum vſq; ad foꝛmam ᷣui.non ꝓpter ſuã ſᷣ ꝓpter noſtraʒ indigentiã: vt nobis peuntibus ferret opem. S5 — Ecund En rium declarandũ de incarnatioe xpᷣi nationis vſq; ad ſextam etatem mũdi. Quare auũt non ante voluerit incarnari dixi in quodã pmone de annũciatione vᷣginis. ꝗlicet alibi ſit notatus.tñ ꝓ huius operis ꝑfectione etiam in Hhoc libꝛo ſcribit᷑. Nunc vo aperienduʒ eſt cur tempus illud quo deus hõ factus eſt ab Apio teinp plenitudinis appellat᷑: Et ad hoc reſpõ/ det dñs Bonauen. in. iij. di. j. in declar atoe lre Yſic dicit. ¶ Pꝛimo reſpectu dei. ꝗꝛ in incar⸗ ngtiõe eſt facta plena ꝑticipatio oiuitatis Oi ad Colocẽ.ij.c.dicit apls. In xpᷣo habitat ois plenitudo diuinitatis coꝛꝑalit᷑. ¶ Sedo dicit tẽpus plenitudinis reſpectu angeli qꝛ per chꝛi ſtum reparata eſt angeloꝛũ ruina. Ideo dauid in pſał.cix.ait. Judicabit in nationibus imple bit ruinas. ¶ Tertio ð .ꝑs plenitudinis reſpe ctu hois.tũ qꝛ plenea culpa liberat᷑.tũ qꝛ ple⸗ ne eſt de veritate neceſſaria edoctus.tũ qꝛ ple⸗ na gra diffuſa eſt incredentes. Vñ ðꝛ Sohʒ.j. c. ꝙ Johanes baptiſta teſtimoniũ phibes de cri ſto ait. De plenitudineeiꝰ accepimꝰ oẽs ⁊ gra tiam ꝓgra.qꝛ lex ꝑ moyſen data eſt.gra ⁊ veri tas ꝑ Jeſum xp̃ᷣm facta eett. OQ ugliter accip iendũ ſit in ediuzʒ teim poꝛis in quo Xps incarnat? e. Ea: II. atio nra hͥ pie ad mentẽ reuocandũ.Co⸗ tpꝑs incarnatiois xpi merito oicit tps plenitudinis reſpectu dei. reſpe⸗ ctu angeli et reſpectu hois:· Ca. II. uümylte⸗ Nicit tarditatis. In quo ſideliter cõ fſtemur xpm rationabilit diſtuliſſe temp incar 27— — — — — —— N —— — — = 4£ R An xps incar. bitrant ꝙ ſic ꝓpter vba Abacuc pphete dicẽ is:·c.iij. Oñe audiui auditionem tuã ⁊ tiui. — r „„ . . . R]—22 e 5 4 arandũ de incarnatõe xpᷣi dicit᷑ tpalitatis Et in h inueſtiganduz eſt ncarnatꝰ? ſi in medio tꝑis.Et qͥdã ar Bñe opus tuũ in medioa gatus erit ab itinere. Quid eſt aliud qᷓ; fatiga⸗ tus in carne.Quare g̊ hoꝛa ſexta.qꝛ etate ſecu⸗ liſexta. Cõputa tanq; vnã hoꝛã. AUnam etateʒ ab Adã vſq; ad Noe. Scdam a Noe vſq; ad Abꝛaam. Tertiaʒ ab Abꝛaam vſq; ad Bauid Quartã a DHauid vſq; ad tranſmigrationeʒ ba bylonis.Quintã vſq; ad baptiſmnũ Johannis Sextã vſq; ad conſummationẽ ſeculi.hec ille. 2 Cõſtat aũt ꝙ ſexta etas in qua xpᷣs venit nõ ẽ ⸗ in medio tꝑis cuʒ ſit vltia. ꝙᷓ magna reſtat in H ꝑplexitas.quã ammouendã puto ne in dubio animus in ↄtemptũ cadat ſcripturarũſanctaꝝ Et ꝓpterea dicere poſſumus ꝙ mediuʒ ſumit duplicit.ſ. ſtricie ⁊ punctalit᷑ ꝓ eo tꝑe qð eq̃lit diſtat ab extremis.ſ.pᷣncipio ⁊ finetpis.Et ac⸗ cipit᷑ large ꝓ eo.ſ.qð eſt inter illa extrema ver⸗ ba.itaq; Abacucmedium tꝑis deſignãt.lhoc mõ ſcdᷣo ꝙ ſi ſtricte vellemus intelligere tũc no bis eſſet certitudinalit᷑ cognita hoꝛa iudicij qð in fine tempoꝝ ⁊ ↄſummatione ſeculi fiet cõtra id qð ſaluatoꝛ nr dixit Mar.xiij. Et Matth. xxiiij.c.De die aũtilla ⁊ hoꝛa nẽo ſcit. Ob qð Aug'. li. xviij. de ci. dei dicit. Fruſtra annoſ qͥ remanẽt huic ſeculo cõputare ac diffinire cona mur. cũ h nõ eſſenrjm ex oꝛe veritat audiuimꝰ. Sufficiat igit᷑ nob agnoſcere ꝙ incarnatus eſt xps inter pᷣncipiũ ⁊ finem tꝑis qð eſt medium valde latũ nõ aũt in extremitatibus in pᷣncipio ſcʒ ⁊ in fine.De ãnis vwo qͥ fluxerunt a pᷣncipio mũdi vſq; ad incarnatõeʒ xpᷣi varia ẽ opinio. Naã ſᷣm Beda fuerũt anni qͥnq; milia centũ no nagintanouẽ.Alij vo cõputãt qnos tria milia nongẽetos ſexagita. Nõ tn ꝓpr᷑ h̊ cuiqᷓ; duꝝ vi deri dz. cũ difficillimũ creda pũcta licere poſſe puari mẽoꝛiã annoꝝ in rebꝰ geſtis.DHebemus itaq; nos oi curioſitate depoſita redẽptoꝛi nro gras qs poſſumꝰ dicere. qꝛ non expectamꝰ aim KHl oib“ vt facile ſaluari poſſumꝰ. aꝑuitq; ianuam Wr 22 . * —* W .* . . O dire qͥ blaſphemiã ar 8audez creatoris nr̃i accedere ↄfitemur. Tũc qͥdẽ illuzʒ Dermo iiij. iI blius eu in carnẽ ventuꝝ qͥ iam veit 2 viaʒ frẽ regni celoꝝ ad qð nos ip̃e ꝑducat qͥ viuit ⁊ re⸗ gnat in ſecula ſeculosiu. LSermo eſu xpi a cuius W ern E t Yoh. bme ſue cano. c. iiij nanim“ deuz incarnatu au rbitrant᷑ qð nos ad laudeʒ Retrugit quoꝛũdam bñdicimꝰ cũ ſtabili fide credimus euʒ ꝓnobis hoiem factũ. Ataũt aſundãt᷑ increduli ⁊ mẽs bonoꝝ in ipᷣa vyeritate letet᷑ in h moe deincar natiõe Jeſu xpi bſidicti vba ſaciem de locu tus eſt Yoh. in vbis i themare poſitis vbi tria myſteria occurrũtↄſideranda. HMꝛimũ dicitur poſſibilirai. Secundũ neceſſitatis ¶ Tertiũ credulitarj ualiter fuit poſſibile deum carnẽ endemus ꝙ deũ incarnari fuit poſ Et h m CTho. iij.pte. q.j.triplici rate. C Scdᷣo rõe excedẽtie ꝗ 6ͤe zueniẽtie CPꝛio oſtẽdit᷑ impoſſibilitas incarnationis oẽ illud qð nec ↄdictionem includitnec aliquẽ defectum in deo ponit iuxta vbũ angeli ad vir ginem beatiſſima Lu.j.dicentis. Non erit im⸗ poſſibile apud deũ oẽ verbũ.Sʒ deũ hũanam naturaʒ aſſumere nec gᷣdictionem includit.nec aliquẽ defectũ in deo ponit.qð patʒ.qꝛ diuina natura vniri hũane in vnitatẽ ꝑſonenõ ẽ alidᷣ qᷓ; diuinã pſonã ꝗᷓ ab eterno fuit hypoſtaſis re ſpectu diuĩe nature in tꝑe.hoc aũt nõ dicit ali⸗ quã impfectionẽ:ſᷣ potiꝰdignitatẽ ⁊ nobilitatẽ Sicut em cũ de ſit bonus ab eterno in nullo fit derogatio bonitati ſue dũ eſt cã bonitatis crea ture in eꝑe.qᷓ;uis bonitas creatalõge ſit inferi⸗ oꝛ bonitate increata.Sic cum pꝑſona filii dei ſit hypoſtaſis intelligibił intellectuał ⁊ ſpũalis ⁊ increata ab eterno.innullo derogat ei ſi fit hy⸗ poſtaſisrõnalis nature create in tꝑe.Et quem admodũ deus de non creante fit creans in actu abſq; aliq̃ ſui mutatõe:ſᷣ ſolũ facta mutatiõe ex ꝑte nature create.Sic ꝑſona ſu veianon en. * SGel artus in quo Nactat᷑ de incarnatioè diji ſu Bñe opus tuũ in medio annoꝛii viuifica ilud EEbplicita In medio annoꝛũ notuũ facies. Cũ iratus fuerlj. miſcdᷣe recoꝛdaberis. Que vba vt ðꝛ in argu/ mento in Abacuc intelligunt᷑ de xpo.Ex qbꝰ i id videt᷑ affirmari ꝙ deus hõ fact eſt ĩ medio genitu tpis. At ? alij ↄrium ſentiũt tenentes ꝙ xp̃s in musꝑ eũ Verb Vltimis tpibus viſibilit deus ⁊ hõ mundoap paruit.Nam Augꝰ.ſuꝑ.iiij.c. Johᷣ. inquit de xpᷣo. Iter ipᷣius eſt caro ꝓnob aſſumpta. Qui eyñm vbiq; eſt quo it:niſi qꝛ ad nos nõ veniret ſi foꝛmam viſibiłcarnis nõ aſſumeret. Ideo fati⸗ u vt viug⸗ 12 11 4 bypoſtaſis hũane nature in actu abſq; aliqua ſui mutatõe vł innouatiõe facta eſt hypoſtaſis ipius ſola mutatiõe factajex ꝑte aſſumpte natu re.inc Leo papa in mone ait. In vtraq; eiꝰ natura idem eſt dei filiꝰ.nr̃a ſu ſcipiens ⁊ ꝓpꝛia nõ amittens.in hoie hoiem renouãs in ſe incõ⸗ mutabił ꝑ ſeuerans. Deitas emq illi cuʒ patre cõmunis eſt nullũ detrimentũ oipotentie ſbijt. nec dei foꝛmã ᷣni foꝛma violauit.qꝛ ſumma et ſempiterna eſſentia q̃ ſead hũani generis inci⸗ nauit ſalutẽ. Nos qͥdem in ſuã glam tranſtulit. fad erateſſeneſit. Scpo oſtendit poſſiil Unu conſiderandi deincarnatoe xi 8Dꝛ neceſſitatis. Abi querit᷑ an fuit tas incarnatiõis rõe excedentie. vt em ine larius. lura pot deus facere qᷓ; intellectꝰ in⸗· telligere. Sed hõ põt ronabilit᷑ dicere ⁊ intelli⸗ gere deũ incarnatũ.Tum ꝓpter ſue potẽtie ſa⸗ pientie ⁊ bonitatis eminenie manifeſtatõneʒ q̊ facta eſt in humani generis aſſumptiõe. Cum opter operũ diuinoꝛũ excellentẽ ↄſummatõeʒ 4 facta eſt cũ vltimũ ↄiunctum eſt ᷣmo. Tum ꝓpter peccati ſatiſfactionẽ. ¶ Tertio oſtendi poſſibilitas incarnatiõis rõne inconuenientie. Ham eoꝛũ eſt facił vnio q̃ ad inuicem ſimuitu dinem hñt. Sʒ hõ creatus eſt ad imagineʒ ⁊ ſi militudinem dei.& ſibi vniri potuit hũana na⸗ tura in vnitateʒ ꝑſone.Sed ex iſta rõetria poſ⸗ ſetqͥs q̃rere. An humana natura ſit mag alſũ⸗ ptibił a filio dei q; qlibet alia natura. Etpoſſz gliqͥs arguendo ꝓbare Tac Pericheer duob? Pꝛimo qꝛ Augꝰ.in epla In rebꝰ mirabilit᷑ factis tota ratio factteſt po· tentia facientis. Sʒ potẽtia dei facientis incdar nationẽ q eſt opus maxime mirabile nõ limita⸗ tur ad vnã naturã cũ potentia dei ſit infinita. S& natura humana non eſt magis aſſumptibilis ꝰ deo q; aliq̃ alia creatura.Scðo ſimilitudo ẽ ra tio faciens ad incarnatiõis ↄgruitatẽ.ſᷣ inatu⸗ ra angelica inuenit᷑ expᷣſſioꝛ ſimilitudo dei qᷓ; i bumana.vt dicit Gregꝰ.xxx vij.li.moꝛal.et in omeł.de centũ ouibus.g natura angelica mag erat vnibił᷑ qᷓ; humana.ed h̊ plene intelligẽdũ bile dicit᷑ qſi aptum ſumi a diuina ꝑſona q̃ qui dem aptitudo nõ põt intelligi m potentiã paſ⸗ ſiuam naturalem qᷓ nõ ſe extẽdit ad illud quod tranſcẽdit vnio ꝑſonalis creature ad deũ. THn relinquit᷑ ꝙ aſſumptibile dicat᷑ aliqͥd ſᷣm ↄgru entiã ad vnionẽ pᷣdictãẽ q̃ attendit̃ſm dao ĩ hu mana natura.ſ.ſᷣm eius dignitatẽ ⁊ ᷣm eius ne ceſſitatẽ.Scðm dignitateʒ qꝛ humana natura inq;tum eſt rõalis ⁊ intellectual nata eſt attin⸗ eie aliqualit ißm vbũ ꝑ ſuam oꝑatõʒ cogno⸗ cendo ⁊ amando ipᷣm. Scm neceſſitatẽ aute,z qꝛ indigebat reꝑatione cuzʒ ſubiaceret oꝛiginali peccato. Hec duo aũt ſoli hũane nature conue niũt.nam creature irrõali deeſt dignitas.ange ad AVoluſianũ iquit. lice vo neceſſitas. l Sdicimus g ereatura ir rational nõ eſt aſſumptibił.nõ ita dicimꝰ ꝙ ſb⸗ trahamus aliqͥd diuie potentie: ad oſtenden dũ ↄditioʒ creature q̊ ad ̊ aptitudinẽ non hʒ. de angelo vo iam dictu eſt ꝙ non erat in eo ne⸗ ceſſitas ꝓpt᷑ peccati angelici irremiſſibilitate,j· Cquinq; rationibꝰ pᷣcipuis fuit ne⸗ ceſſariũ ex pte hoĩs xpᷣm incarnari · Lapitulůlll. neceſſariũ xpᷣm incarnari: Et ad h̊ dicit ſanct⸗ minẽ ꝑ xpᷣm incarnatũ redimendũ. Et ᷣm hoc neceſiariũ ðꝛ duplicit᷑. Anomõ ſine quo nõ pe teſt qͥs cõſequi ſinẽ.vt cibus neceſſariꝰ eſt ad vi te ſuſtentationẽ.Alio mõ ꝑ qð meliꝰ ꝑuenitur in finẽ. vt equus eſt neceſſariꝰ etiã homi ſano: vt melius iter ꝑficiat. Mõ fuit neceſſariuz hmo mõ xpᷣ̃m incarnari.qꝛ deꝰ cuius ſaplenõ eſtnu merus.nec eſt finis potẽtie ⁊ vtutis eiꝰ.potu⸗ iſſet ſua volũtate ⁊ autoꝛitate hoi lapſo ſuccur⸗/ rere. Fuit tñ ſcdo mõ neceſſariũ.q; ꝑ xpᷣm icrrx natũ hõ melius põt in finem ſuũ ꝑuenire. EtB. ꝛima dicitur fidei rob 2 Quarta vite exeplatio. Auita hois iſtruc CMꝛimarò ðᷣ fidei roboꝛatio. magis qͥdez ro boꝛat᷑ hõ in nde:ex eo ꝙ ipᷣi deo in arnato lo⸗ quenti de myſterijs inuiſibilibꝰ credit. Ande Augꝰ.li.ix.de ciui.dei. At hõ inqͥt fidẽtiꝰ am⸗ ſumpto ↄſtituit atq; fundauitfidẽ. C Notadũ hic ppt illud vbũ hoĩe aſſumpto ꝙ Epheſina ſinodus dicit ꝙ ꝑſona nõ aſſumpſit hoieʒ. Ex quo ſan.tho.iij pte.q.viij.ait.ꝙ locutões do⸗ ctoꝛũ qͥ dicũt xpᷣm aſſumpſiſſe hoĩeʒ nõ ſunt ex tẽdẽde tanqᷓ; ppᷣe:ſ pie ſunt exponẽde.vt dica mus hoiĩeʒ aſſumptũ.qꝛ eiꝰ natura eſt aſſũpta. Et qꝛ aſſumptio termiata eſt ad hᷣ ꝙ filiꝰ dei ſit hõ. C Scda rõ qre meliꝰ hõ ſaluat᷑ ꝑ xpᷣm icar natũ ðꝛ ſpei ſbleuatio. Subleuat᷑ qͥpeſpesnr̃fa vt futura btitudinẽ expectemꝰ dũ xpᷣs inſua i⸗ carnatõe nob oſtẽdit q;ta eſt erga nos dilectio dei pr̃is.Hhic Aug.lib.xiij. de tri.inqᷣt.Nihil tã neceſſariũ fuit ad erigendũ ſpem nr̃am qᷓ; vt demöſtraret᷑nobᷣ qᷓ;tũ diligeret nos deꝰ.Quid vo huiꝰ rei iſto iudicio manifeſtiꝰ qᷓ; ꝙ dei filiꝰ nre nature dignat eſt inire ↄſoꝛtiuʒ. ¶ Tertia 1r6 ðꝛ caritatis inflãmatio.Quis nꝗ tam durꝰx·· tam inhuman“ꝰ tã ferre ſit qͥ deũ nõ diligat.a tantü ſe diligi ↄſpicit vt non niſi amoꝛe dign 90. iij. pte. q.j.ꝙ neceſſitas iſta refert̃᷑ ad ho Scda ſpei ſbleuatio. Certia caritatl iflamatio. uita hois iſtructio. bularet ad veritatẽ ipa veritas dei filiꝰ hoie aſ — ——— geat. C Quarta rõ ðꝛ vite e tpe iſto oẽs obligant crede aſſumere foꝛmã ßui. Jõ Aug. li, de cathetiza/ dis rudibꝰ ait. Que maioꝛ ca eſtaduẽtus dſi: niſi vt oſtẽderet deus dilectõʒ ſuã in nob. Eti fra ſbdit. Si amare pigebat ſaltẽ reamare nõ pi nanq; hoies xpm exemplar ois vtutis ⁊ bone beateq; vite.Et ideo Augꝰi natiuitate dicit. Hõ no erat ſeꝗ poterat. Beus ſequẽdus er quẽ hõ ſequeret᷑ deus fact eſt hõ. ¶ Quinta rõ ðꝛ hoĩs inſtructio Inſtruit᷑ em vnuſqᷣſq; vt intelligat q;ta ſit hois dignitas.ne illã coinqui net peccãdo. Mꝛopterea Aug'. li. de vera reli⸗ gione inqᷣt. Demõſtrauit nob de qᷓ;ᷓ excelſum locũ int᷑ creaturas habeat humana natura ĩ B Fioen in vero hoĩe apparuit. Et Leo pa.iĩ mõe de natiuitate ſic ſequit᷑. Agnoſce o chꝛi⸗ ſtiane dignitatẽ tuã ⁊ diuine ↄſoꝛs fact'nature noli in veterẽ vilitatẽ de gᷓui ↄuerſatiõe redire Nõ vaiʒ quiſpiã recte ſe de cetero excuſare.ſi ad ꝑadiſi delicias nõ feſtinet.cũ tot actanta p :· conia de vite eterne immarceſſibili gla vndic; ſonant. cite myſteriũ xpᷣi incarnati. Ca. II. credulitatis. In quo videndum eſt An credere myſteriũ xpi ſit de neceſſitateapud omes⸗Et ad ̊ dicit ſan. Tho. ij. ij. q. ij. C via hoiĩs veniendi ad iuſticia eſt myſteriũ incarna tiõis ⁊ paſſiõis xpi. Dicit᷑ em Acł.iiij Nonẽ aliud nomẽ datũ hoĩbꝰ in quo opoꝛteat credẽ⸗ tes ſaluos fieri. Et Augꝰ. in li.de coꝛreptiõe ⁊ gra inqᷣt. Illa fides ſana eſt credimus nulluzʒ poieʒ ſiuẽ maioꝛis ſiue parue etatis libaria cõ tagione moꝛtis ⁊ obligatõe pcti:niſi ꝑ vnũ me diatoꝛẽ dei ⁊ hoĩm ieluʒ xpᷣm. Opoꝛuit g̊my ſteriũ incarnatiõis xp̃i aliq̃lit᷑ oĩ tꝑe eſſe credi / tum apud oẽs.diuerſimode tñ ſᷣm diuerſitatẽ tꝑm a ꝑſonaꝝ ·Mam añ ſtatuʒ pcti hõ habuit explicitã fidẽ de xpᷣi incarnatiõe ſᷣm ꝙ oꝛdina/ bat᷑ ad ↄſummatõʒ gle. nõ aũt ᷣm ꝙ oꝛdinaba tur ad liberatõʒ a pctõ ꝑ paſſiõʒ ⁊ reſurrectõcʒ qꝛ hõ nõ fuit pᷣſciꝰ pcti futuri.viðꝛ aũt incarna tiõis xp̃i pſciꝰfuiſſe: ex eo ꝙ dixit.ꝓpt h̊ re in⸗ quet hõ preʒ ⁊ mr̃em ⁊ adherebit vxoꝛi ſue. vt dꝛ Geñ.ij.Ex h̊ apls diẽ ſacẽ̃m magnũ eẽ ĩ xpᷣo ⁊in eccła.qð qͥdẽ ſacrm nõ eſt credibile pᷣmum hoĩiem ignoꝛaſſe. Poſt pctm auũt fuit explicite creditũ myſteriũ xpᷣi nõ ſolũ q;tũ ad icarnatõʒ etiã q;tũ ad paſſioʒ ⁊ reſurrectõʒ bꝰ hũanuʒ platio. Habẽet òqdam mõe de lequedus qͥ videri t. Del us erat qͥ videri nõ pote rat. vt exhiberet᷑ homi ⁊ qͥ ab hoie videret᷑ v reexpli iiij genꝰ a pctõ libera?. Qualit᷑ ⁊ p̃es antiqͥ patri arche.ſ. ⁊ ꝓphete pᷣſigurarũt xp̃i paſſionẽ qui⸗ buſdam ſacrificijs ⁊ an legeʒ ⁊ ſlege:quoꝝ q ⸗ dem ſacriſicioꝝ ſigniſicatum explicite maioꝛes cognoſcebãt.minoꝛes aũt ſub velamie iloꝝ ſa criſicioꝛũ credentes ea diuiniteſſe diſpoſita. . ſi de xpᷣo venturo habebãt fidem velatã. oſt tꝑs aũt gre reue ate tã maioꝛes qᷓ; mioꝛes tenẽ tur hr̃e fidẽ explicitaʒ de myſterijs xpᷣi pcipue qᷓ;tũ ad ea q̃ cõirt: in eccła ſo eniʒant᷑ ⁊ ꝓponũt᷑ ¶Sed ʒ iſta poſſet qͥs obijcere. Mꝛĩo qꝛ nullꝰ tenetr᷑ credere qð nõ cognoſcit. Sʒ hoies nõ co gnoſcunt myſteriũ incarnatõis.qꝛ Johᷣs bapti ſta viðꝛ illud ignoꝛaſſe cũ exñs in carcere miſir ad xpᷣm diſcipulos dicẽs.Tu es qͥ vẽturus es an aliũ expectamꝰ. Scdo qꝛ Diony. dicit in li. de celeſti hierarchia. Mli gentiliũ ſalutẽ ade⸗ pti ſunt ꝑ myſteriũ angeloꝝ. tm iſtinõ habue runt de xpᷣo fidẽ implicitã nec explicitam. Bis rũdet᷑ ad ᷣmũ ꝙ Johᷣs nõ ignoꝛauit myſteria ℳ „ xpᷣi incarnati qͥ dixerat Johᷣ.j. Ego vidi teſti moniũ ꝑhibui qꝛ hic filiꝰ dei. VUñ non dicit. — Tu es q veniſti. tu es qͥ vẽturus es.qrens de futuro nõ de pᷣ̃terito. Sil nõ eſt credendum ꝙ ignoꝛauerit eũ ad paſſionẽ ventuꝝ.qꝛ dixerat Ecce agnus dei ⁊c.pnũciãs ciꝰimolatũʒ futu ram. Mõt g dici ̃ᷣm Gregꝗ.qꝙ inqᷣſiuit ignoꝛãs an ad infernũ in ꝓpꝛia pſona eſſet decẽſurus. Ael ſᷣm Ambꝛo.nõ queliuit ex dubitatõe ſiue ignoꝛantia:ſed magis ex pietate. Nelſicut Cri ſoſtomus dicit. nõ qſiuit qſi ie ignoꝛaret: ſed vt ꝑ xpᷣm ſatiſfieret eius diſcipuł.Ad quoꝝ in ſtructionẽ xpᷣs reſpondit ſigna operũ oſtẽdẽs. Ad dictũ vo Biony. reſpondet Tho.ꝙ mitis gentiliũ fuit facta reuelatio de xpᷣo. vt patet de Job. qui dixit.xix.ca. Scio ꝙ redẽptoꝛ meuz viuit. Et idẽ de Sibillis. Si qͥ tñ ſaluati fuert q̃bus reuelatio nõ fuit facta non fuerũt ſalusti abſq; fide mediatoꝛis.qꝛ ⁊ ſinõ habucrũt fidezZz explicitã. habuerũt tñ fidẽ implicitã diuina uidentia credentes deũ eſſe liberatoꝛẽ hominũ Fᷣm modos ſibi placitos.⁊ ſm ꝙ aliqbus veri⸗ tatem cognoſcentibꝰ ipᷣereuelaſſet. hec Tho. Quare credere myſteriũ xpᷣi hoc tꝑe obligant᷑ oẽs hoies mũdi. cũ nullus iam de ignoꝛãtia ni ſi volũtaria excuſare ſe poſſit. Ipm qͥpe incar⸗ nandũ pᷣdixerũt ꝓphete. Incarnatuʒ vo poſt eius aſcenſionẽ in celũ pᷣdicauerũt apoſtoli.q⸗ 7„ 7 rum ſonus exiuit in omnẽ terrã. Mꝛo ipᷣo inſu⸗ per eiuſq; nomis confeſſionetot milia viroꝛumm ac mulierũ letanter ⁊ libentiſſime martyriũ vio lentam q; moꝛtẽ tulerũt. F.lVBerũt adhuc ſapien: tiſſimi vtriuſq; lingue grece.ſ.⁊ latine eruditiſ⸗ ſimi doctoꝛes qͥ tata ĩ laudẽ xp̃iſcripſert vrnul lus eũñ iã veniſle rationabiliter dubitalepolir 4 4. RrS Sermo Y. Hb qð Maximꝰ in ᷣmòe de martyribꝰ inqᷣt. MNõ fine maꝗ diſcrimie religionis veritatẽ diſ: Auicẽ.ſuꝑ pᷣmo de celo ⁊ mũdo dixit eſſe intelligentia mouentẽ pᷣmũ celi. Sed vt ſic lo⸗ quentes repꝛobemꝰ. videndũ pᷣus eſt qd fit v⸗ putamꝰ qua tatoꝛũ ſanguie cõfirmatã videm Aldagni piculi res eſt ſi poſt pphetarũ oꝛacu la poſt aptoꝛum teſtimonia. poſt martyꝝ vul⸗ ne neragae, in ſincnererſmag, vſot rone in qdam ᷣmone. Verbũ eſt ſcða in trinitra tepſona ꝑ mod nature ⁊ intellectus ꝓducta. 3e B Aug'. vj. de tri. ait. Verbuũ ſolus filiꝰ ac⸗ cipit. ⁊ eo vbũ quo ſilius.Ex in. xv.li.detri ni.idem Alug. inqͥt. IOpa ppetas pſonalis filij nera fideʒ qſi nouellã diſcutere pᷣſumas.æpoſt taz maniſeſtos duces in erroꝛe pmaneas.hil⸗ le. Credamus in xpᷣm illũq; totis viſceribus diligamꝰ. vt ſic mereamur fieri ꝑticipes gratie . ſueꝑ quã tandẽ ad vitã ꝑueniamꝰ eternã Amẽ C(Sermo quintꝰ de incarnatiõexpii quo cõfutant᷑ erroꝛes illoꝛu quimun mode pfectõz eius vt oſtendat᷑ pri equal dicit ℳ . danã ſapiaz ſectates male ſenſere de eg peſtra 2 ctoꝛis gentiu vba ſunt iſta oꝛiginali *£ mos eſt ſupboꝝ vt de ſeißis pᷣſumẽtes cum dei maslia vtute ppꝛia nõ poſſint attigere i erroꝝ ffoueas dilabant᷑. Cũ g audiũt in incarnatioe Zeſu xp̃ᷣi facta ynionẽ naturaꝝ in pſona diuia Et ꝙ vnus idẽ qui erat ab eterno de ipe ex tẽ poꝛe ver erat hõ ſtati a veritate diſcedũt.Con tmna qͥs in B̊ ᷣmõe de incarnatiõe xpᷣi dicturi eri mus ſub titulo de falſis erroꝛibꝰ circa xp̃m in⸗ carnatũ: in qbus heretici qͥdã ſapia mũdana in flati ceciderũt. Nam ⁊ doctoꝛ gentiũ in vbis pᷣ poſitis admonet cũctos ſideles vt reiectl natu⸗ ralibus roõibi qoꝛtũ habent ab huana ſapia cre dant ſimplicit ⁊ pure his q nobis vtus diuina EPenn rroꝛ ẽ circa vbu eternale. (pncipales. Secundus circa aiam rationaͤlen. LTertius circa naturam coꝛpalem. —. 2 — 4 * ¶ De tribus opiniomihꝰ falſis circa verbum eternale quasheretici mali⸗ lein ͥ triplex opinio falſa ti⸗ it ꝓductionis. (netur. lonis. Tertia filiationis. ria opinio falſa ð: ꝓductionis. Confſitef̃ dem ſides catholica deũ ab eterno vbũ pdu xiſſe qð ⁊ deus eſt. At Eunomiꝰ hereticꝰ dice⸗ bat verbũ nõ ab eterno ſ extꝑe ꝓductũ.ſequẽſ quoꝛũdam phᷣoꝝ opinionẽ qͥ dicebãt a deo ef⸗ fluxiſſe quandã mentẽ in qᷓ eſſent oim rerũ foꝛ⸗ yter. j.ad Chorl c. ij. Oꝛopter vanã curiolitatẽ hoim ꝗq ſe ingenio ac ꝓpꝛijs ſenſibus archana dei cophendere putant. exoꝛte ſunt opiniones multe falſe qdem ⁊ oino ſpernende. Hhic ſiqᷣdeʒ ſunt ibi conceptus per me quã vocabant paternũ intellectũ. Et hanc Auicẽ.ſuꝑ pᷣmo de celo ⁊ mũdo dixit eſſe pᷣmã bum in diuis.Et ad hoc dicit Franciſcꝰ de ma diuerſis noĩbꝰ ſignificat ad expmendã diuerſi filiꝰ.vt oſtendat᷑ pr̃i ꝑ oia ſimił dicit᷑ imago vt odſtendat᷑ immaterialit genitꝰ ð: wbuʒ. Ad ha/ no bendã aut aliqlem noticiaʒ iſtius vbi vt refert — „ . „ 2 = . „ nſapia hoim:t in vtute dei. OO. Bonauen.in.j.di.xx vij. cõſiderare debemus qlit᷑ vbũ reperit᷑ in nob. Nam vox ſigniſicati⸗ ua in nobis ðꝛ vobũ:vᷣ tm̃ large ⁊ denoĩatiue in⸗ q;tũ ſignificat interioꝛẽ mẽtis ↄceptũ.ſicvrina ð ſana inq;tum eſt ſanitatis indicatiua. Et iõ pꝓpᷣe ðꝛ verbũ id qð ꝑ vocem ſigniſicat.ſ.inte⸗ rioꝛ mentis ↄceptus. VUñ Ariſto.in.j.perier⸗ meniaꝝ. Voces inqͥt ſunt note.i.ſigna earuz d ſunt in aia paſſionũ.Et ideo ↄceptus mẽtis in⸗ terioꝛ etiam ſi nũqᷓ; ꝑ vocem deſignaret᷑ ꝓpꝛie dicit᷑ verbũ. Hinc Aug.xv. detri. ait. Quil⸗ quis põt intelligere verbũ nõ ſolum añqᷓ; ſonet verũetiam añq; ſonoꝛũ eius imagines cogita⸗ tione inuoluant᷑.põt videre aliquaʒ illius vbi ſimilitudineʒ de quo dictũ eſt. In pᷣncipio erat verbũ. Aduertendũ tñ ꝙ duplex eſt nobis con ceptus mentis interioꝛ. Unus infoꝛmis ⁊ im⸗ pfectus. Alius foꝛmatus ⁊ ꝑfectuſ.Cuiꝰ ratio eſt qꝛ cognitio nr̃a ꝓcedit de imꝑfecto ad ꝑfe⸗ ctum. Etideo de re pmo habemus conceptum confuſum ⁊ impfectum. vt dicit᷑.j.phiſicoꝛũ. Et alsconfezihe nõ dicit᷑ ꝓpꝛie verbu:v co⸗. gitatio.ꝓcedendo aũt ꝑuenimus ad habendũ conceptum rei ꝑfectum ⁊ determinatum quia philoſophis vocatur diffinitio a ſanctis auteʒ verbum. In deo ergo ponitur verbum non ad ſimilitudinem verbi large dicti: quod eſt ipſa vox ſignificatiua vel cõceptus rei imꝑfectꝰ.qꝛ in deo nihil eſt ſenſibile vel impfectũ. Et ꝓpter HB vox eſt ſignificatiua q eſt ſenſibił ⁊ ipa cogi⸗ tatio qᷣ licet ſic intelligat. tamen impꝑfectionem implicat nõ habẽt ibi locum.ſed ibi ponit᷑ vbũ inquantũ impoꝛtat conceptum rei perfectum. AQuia deus vnico actu intelligẽdiſeipᷣm ⁊ om nia alia concipit perfecte. Ex quo patet diſferẽ tia verbi noſtri ad verbum diuinum.quia ver bum noſtrum in mentepiunifick. Quat enim erfecti vel ſoꝛmati tot ſunt ibi verba. In deo aüt eſt verbum vnicũ. quia non eſt bi niſi vnicus concept pfectiſſimue. £ — — — —. — E — = — — — — =2 = = — — — —, gneĩ 1 — — — — — nn N uun ih⸗ Fo i e; 640 i , Ner hn b⸗ n. on ſei nin ſnt i ls, n510 Alterũ vᷣbum in nob eſt accidẽs ⁊ qͥd tranſtens qꝛ? nõ ſp actu intelligimus. Sed in deo ideʒeſt Vſba diuina. Eſt etiã vybuʒ ſꝑ actu pꝑmanens no ꝓducere noluit. Et ſi obſtaret qͥs ꝙ ſpũſſan ctus ꝓducit᷑ ꝑ modũ volũtatis.⁊ tñ eſt et᷑nus Bicit Riccardus i.j.di.x. ꝙ creature emanãt adeo ꝑ modũ volũtatis nõ iñ de neceſſitate: ſ in diuerſitate ſbe. Spũs aũt ſanctus emanat a ſuo pᷣncipis ꝑ modũ volũtatis de neceſſitate i⸗ mutabilitatis in idemptitateſbe. Redeamus iam ad vbi eternitateʒ ↄdudentes ꝙ nullomõ pot poni in diuis ꝙ fili ſit poſterioꝛ pre.ꝛio gꝛnulla eſt ibi potẽtia ꝓductiua iĩꝑpfecta.potu⸗ rcternũ. Et vt inquit Augy. nos frequent co⸗ Si wugel neſcimus.⁊ ſic vbo nro coiumcta ẽ allacia frequent᷑ que nolumꝰ.⁊ tũc iſctaẽ diſ⸗ plicentia q̃ non poſſumus.tũciũcta eſt impotẽ tia. wbum aũt diuinũ eſt veriſſimũ placentiſſi/ mum oipotentiſſimũ. Et de illius eternitatelo quit̃ Johãnes cũ dicit in pᷣncipio ſui cuãgelij. I.n õpᷣncipio erat vbum.lugꝰ.lib.vj.de tri.in ponci · ait ſic dictũ eſt q̃ſi diceret añ oĩa. Vñ ſciẽ⸗ dum qꝙ pᷣncipium in diuinis aliqñ eſt nomẽ eſ⸗ ſentiale. ⁊ ſic cõuenit toti trinitati.ſic ſumituri ca.j. extra de ſum.tri. ⁊ fi:ca.cũ ðꝛ. Vnum vni uerſoꝝ bncipiũ.Aliqñ ẽ nomẽ ꝑſonale.⁊ qñq; ſignificat prem qui eſt pᷣncipiũ ſine pᷣncipio.ſic ſumit᷑ ab Aug..li.iiij. de tri.vbi dicit. ꝙ pat eſt pᷣncipiũ totius deitatis.qñq; ſignificat filium q̊ eſt ncipiũ de pᷣncipio.ſicut ſumit᷑ ab apoſto lo ad heb.j. Et tu in pᷣncipio.i.in fllio terram fundaſti. Qñq; ſigniſicat pr̃em ⁊ ſiliũ: qui ſunt vvnũ pᷣncipium ſpũſſancti. Qñq; ſignificat eter nitatem.⁊ ſic accipit᷑ a Johãne. In pᷣncipio.i. ab eterno. Hinc Anaſtaſius in ſuo ſimbolo ait. Eternus pr eternus filius eternus ſpũſſanctꝰ*· Et hyhlariꝰ in lib. de tri. Inter gignere ⁊ gigni nullũ cadit mediũ. ¶ agiſter vo ſentẽ. de. ix. pᷣmi li. ꝓbat verbũ eſſe cternũ. Mꝛimo ex rõne ſumpta a ſimili: ⁊ eſt tał. Splendoꝛ eſt eiuſdem duratõis cũ igne:æ tamen eſt generatꝰ ab igne Amulto foꝛtius cum filius ſit ſplendoꝛ patris: qᷓ;uis ab ipᷣo generet᷑ erit ei coeternus. Secun⸗ do./ inducitmg Auguſtinũ qͥ ait. Filius deiẽ vtus ⁊ ſapia & ſi non eſt eternus aliqñ fuit deꝰ ſine virtuie ⁊ ſine ſapientia:qð eſt impoſſibile. Sceotus vo ⁊ HBonauen.ſuꝑ pᷣfata di. dicũt ꝙ pecædens eſi poſterius duraiioecoa quo ꝓce⸗ Dit triplici rgge CNꝛumo ratiõe limitationis potentie. ¶ Secũdo ratione modi ꝓducendi. Certio ratione libertatis. ¶VPꝛimo rõe limitatiõis potetie qñ ceſſario eſt poſterioꝛ eo duratõe. ¶ Scðo rõne modi ꝓducẽdi. Qñ em̃ aliqͥd ꝓducit᷑ ꝑ motuʒ àmotus eſt in tꝑe.opoꝛtet ꝙ ꝓductũ ſit poſte⸗ rius ꝓducente duratiõe.qꝛ ꝓductũ hʒ pᷣmoeſ ſe in ſilo inſtanti in quo terminatur ille motus. Tertio rõe libtatis. Qñ aliqͥd ꝓducit᷑ libe⸗ re ⁊ nõ de necelſſitate nature.tũc ꝓductiũ eſt po ſterius ꝓducẽte.q; tale agẽs põt expectre ad pgducendũ ſu effectũ. Sicut creare a deo cuiꝰ ¶ Becuũdo rationeſimplicitatis. Deimoroelimi ꝓducens ʒ a ppncipio ſue durationis potentiã ꝓdu/ ctiuã pfectã.ſicut hõ a pᷣncipio puericienõ ha⸗ bet potentiã generandi ꝑfectã. Et iõ eiꝰ filiꝰ ne V. potentia eſt ꝑfectiſſima ſinetroſinutationeet mMotu.tñ creatura nõ eſt ſibi coeterna.qꝛ ab etc᷑/ it nãq; ab et᷑no pr generare filiũ. Scðo qꝛ voũ nõ ꝓcedit ꝑ motũ et mutatõʒ.Tertio qꝛ filiꝰ ꝓ cedit a pr̃e de neceſſitatenature.qꝛ deꝰ neceſſa⸗ rio intelligit ſe.quare ⁊ filius patri eſt coeternꝰ ¶ Scoa opinio falſa circa vbũ eternale con uerſionis. Quidã hereticus cui nomẽ Apolli⸗ naris tenere pᷣſumpſit ꝙ vbũ ſit in carnẽ cõuer ſum ꝓpterea qꝛ in euangelio ðꝛ. Verbũ caro fa ctum eſt. Sicut aqᷓ ↄuerſa eſt in vinũ.de ᷓ JGo/ han. c.ij.ſcribit᷑. At aũt guſtauit architriclinꝰ adquã vinũ factũ. Sed h̊ nõ eſt ſiłe.qꝛ aq̃ potuit in vinum auerti. vbum aũt dei in carnẽ coõuer⸗ ti impoſſibile eſt. Qd ſanctꝰ Tho. in. iiij. ſüme 5 gentiles ꝓbat triplici ratise. Heimo ratione immutabilitatis. Tertio ratione incõmunicabilitatis. —— — 2 7 CNꝛimorone immutabilitatis. Eſt vtiq; de immutabil. Omne aut qð ↄuertit᷑ in aliud mu tatur. Cũ g̊ vbum dei ſit deus. impoſſibüe eſt fuerit in carnem ↄuerſum. C Scdo fuit ipo ibile rõe ſimplicitatis. deꝰ eſt ſumme ſimplex. 11 0ν„ 1 . Sig vbü dei eſt in carnem ↄuerſiin. opoꝛtz ꝙ totũ vᷣbum ſit ↄuerſum.qð aũt in aliud ↄuerti tur deſinit eſſe qð erat. ſicut aq in vinum cõuer ſa nõ eſt amplius aqᷓ.ſequeret᷑ ů̊ ᷣm Apollina⸗ rem ꝙ poſt incarnationẽ vbũ dei nõ erit.quod eſt impiũ ⁊ iniquiſſimũ dicere. ¶ Tertio ẽ im/ poſſibile ꝙ vbũ dei ↄuertat᷑ in carnẽ rõe inco⸗ municabilitatis. Eoꝛũ em̃ qͥ nõ cõicant ĩ mate ria ⁊ in genere vno impoſſibile eſt fieri ↄuerſio nem. Nam ex linea nõ fit albedo.qꝛ ſunt diuer⸗ ſoꝛũ generũ.neq; coꝛpꝰ elemenrare põt cõuerti in aliqð coꝛpus celeſte vel in aliquã coꝛpoꝛeaʒ ſbam ⁊ ecõtra.qꝛ nõ cõueniũt in materia.vbũ aũt del cũ ſit deꝰ nõ cõicat in materia nec in ge⸗ nere cũ quocũq; alio.eo ꝙ deꝰ neq; in genere neq; materiam hʒ.g impoſſibile eſt vbũ in car nem fuiſſe ↄuerſum. dicit᷑ igit᷑ caro factũ ꝓpr illam indiſſolubilem vnionem q ſibi copulauit humana naturã ita mirabilit ꝙ vnꝰ ⁊ idẽ erat dai ⁊ vginis filius nature diuine ⁊ humane ꝓ⸗ vpꝛietate ſalua. De hoc ſic elegaãter loquit᷑ Leo V. papa in mone. Aerbũ dei deus qͥ erat in pᷣnci pio apud deũ ꝑ qð facta ſunt oĩa ⁊ ſine quo fa cium eſt nihil ꝓpter liberanduʒ a moꝛte eterna hoĩem factus eſt hõ. Ita ſe ad ſuſceptõz noſrre humilitatis ſine diminutiõe ſue maieſtatis icli⸗ nans vt manens qð erat: aſſumẽs qð non erat verꝗ foꝛmã Hui foꝛme in q̃ deo pr̃iequał ẽ vni ret. Et tanto federe vtranq; naturã cõſecraret: rem minucret aſſumptio. Salua igit᷑ vtriuſq; ꝓpꝛietate ſube ⁊ in vnam coeunte ꝑſonã ſuſci⸗ pitur a maieſtate hũilitas.a vtute infirmitas. ab eternitate moꝛtalitas. ⁊ ad deponendũ cõdi tionis noſtre debitũ natura inuiolabił nature eſt infuſa paſſibili.At ⁊ increduli inſtant ꝑſcru tari tante vnionis modũ.⁊ hoc aliquo exẽplo ſuaderi ſibi flagitant. Quibus ego reſpõdeo ꝙ in vanũ laboꝛant qͥ audire debẽt ſuauiſſima v⸗ ba leonis pape iam nominati in mõe de nati⸗ uUitate dicentis. Excedit qͥdem dilectiſſimi mul tumq; ſupeminet oẽm humani eloquij faculta tem diuini oꝑis magnitudo. Et inde oꝛ it̃᷑ diffi cultas fandi. vñ adeſt ratio non tacendi. Quia in dñno nr̃o Jeſu xpo filio dei nõ ſolũ ad diuinã ſed ad humanã ſpectat naturã qð dictum eſtꝑ ꝓphetã. Generationẽ eius q̊ͥs enarrabit.vtra⸗ qꝙ; enim ſbᷣam in vnã cõueniſſe ꝑſonã: niſi fides credit ſᷣmo non explicat.Et ideo nũqᷓ; materia deficit laudis:qꝛ nũqᷓ; ſufficit copia laudatoꝛis Haudeamꝰ igit᷑ ꝙ ad eloquendũ tante materie ſacrm impares ſumus. Et cum ſalutis nr̃e alti⸗ tudinem attingere nõ valemus.ſentiamus no⸗ bis bonũ eſſe ꝙ vincimur. Nemo ad cognitõʒ veritatis magis apꝛopinquat qᷓ; qͥ intelligit in reb“' diuinis etiã ſi multũ ꝓficiat ſꝑ ſibi ſuꝑeſſe dðò q̃rat.ᷣ ille Quare fideliter ↄfitemur ita ĩcar natum vbum dei. vt ille qͥ erat dei filius ab eter no ᷣm diuinã naturã.de vᷣgine m humanam naſceret᷑ ex temꝑe. Et qͥ erat deus impaſſibilis immoꝛtał⁊ gloꝛioſus ᷣm diuinitatẽ paſſibilis eſſet moꝛtał humił ſᷣm humanitatem. ¶ Ter tia opinio falſa circa verbum eternale dicitur ſi liatiõis. Nam qͥdam heretici vt Naulus ſamo ſetanus Cherintus ⁊ Ebion dixer̃ ꝙ licz ver⸗ bum caro factũ ſit.tamen xpᷣs nõ eſt dei filius ꝑ naturam ſed ꝑ gram ſiue ꝑ adoptionẽ. Con tra quos dixi plene in mone. Tu es xps fili⸗ Ddei viui.in qdrageſimali ſuꝑ.vj.ferie quarte hebdomode in q̃drageſima.oſtendiq; ꝙ xpᷣus eſt natus ex deo patre ⁊ ex vᷣgine matre pᷣm ve — ritatem nature. ¶ De tribus falſisg opimionibꝰadinuen⸗ tis circa aiam xbi. ( EL :II. Ecudus erroꝛa nobis vitaus de xpᷣo incarnato ẽ Alirca animam rationalé. de qua tri⸗ plex opinio falſa reperit᷑. ERimna dicitur negationis. CSecunda ignoꝛationis. CNꝛima opinio falſa circa aiam xp̃i ꝛ nega⸗ Et tanto federe colecraret: ¶Tertia contagionis yt inferioꝛem aſſumeret gloꝛiſicatio necſupio- C tionis. Pleriq; nãq; heretici negauer̃t expᷣſſe xypp̃m habuiſſe aiam rõnaleʒ dicẽtes ꝙ loco aie fuit diuinitas eiꝰ. Sumpſerũt aũt occaſionem erroꝛis.qꝛ neſcierũt intelligere illud dictũ iohᷣ. ‚.·AVerbũ caro factũ eſt. Ex q arguebant ꝙ de⸗ noiatio fieri dʒ a dignioꝛi. Cũ aĩia dignioꝛ ſit coꝛꝑe.ſi in xpᷣo fuiſſet aia Johes dixiſſʒ Aer. bum aia nõ vbũ caro factũ eſt. Sʒ ʒ iſtos diẽ ſan. Tho.in.iiij. gẽtiles.ꝙ deꝰfoꝛma coꝛpis eèẽ non põt ꝓpter ſummã ſimplicitatẽ ſuã ⁊ ꝑfe cLtiont᷑.qꝛ vt dictũ eſt in mõe de deo nõ venit in cõpoſitõz alicꝰ create nature.neq; vt pꝛinci pium foꝛmale. Inſuꝑ ſbᷣtracto eo qð eſt de rde hois verus hõ eſſe nõ põt.Aiĩia aũt pᷣncipaliter eſt de rõe hois:qꝛ eſt eiꝰ foꝛma. ſi xpᷣus aiam no habuit verꝰ hõ nõ fuit 5 id qð apis dicit.j. ad Thimo.ij. ca. Anꝰ eſt mediatoꝛ dei ⁊ hoim hõ xps ieſus. Jõ fides catholica pᷣdicat verba Althanaſij in ſuo ſymbolo dicẽtis. NPerfectus deꝰ pfeœ hõ ex aĩa rõnabili ⁊ hũana carne ſbᷣ ſiſteés. Ad illud vo Johᷣ. Aerbũ caro factũ eſt rñdet dñs Bonauen. in. iij. di. ij. ꝙ Johs loqᷣẽk ꝑ ſinecdochen accipiendo ꝑtem ꝓ toto.hicvo modus loquẽdi frequẽt᷑ inuenit᷑ in ſctura.vnñ Eſa.xl. Ois caro fenũ.i.oĩs hõ.Et Luẽc.iij.c. Didebit oĩs caro.i.oĩs hõ ſalutare di.Et mat. xxiiij. Niſi bꝛeuiati fuiſſẽt dies illi nõ fieret ſal⸗ ua ois caro.i.oĩs hõ. Er Geñ. j.. Ois qͥᷣſpe caro coꝛruꝑat viã ſuaʒ. ⁊ ſic dealjs. Aſus eſt Johs locutiõeꝑ ſinecdochen.qꝛ natura aſũ⸗ pta notioꝛ ẽ nopᷣ ex ꝑte ſbᷣe coꝛꝑalis qᷓ; ſpũalis Et cognitionr̃a incipit ab his q ſũt magis nõ5. In aſſumptiõe igit᷑ carnis includit᷑ aſſumptio gie rõnatł.qꝛ ſi aſſumpſit carnẽ mitomagis aiaʒ Zõ denominatio nõ ſꝑ fira dignioꝛi: ſ᷑ etiam a notioꝛi. ¶ Scda opinio falſa circa aiaʒ xpᷣi v· ignoꝛatiois fuit eoꝝ qͥ dixer̃t xpᷣm a pᷣncipio aſ ſũpfſiſſe aiaʒ ſicut ẽ aia nr̃a tanq; tabula raſa in qᷓ nihil eſt depictum. Sed ʒ iſtos eſt veritas ſi dei q̃ excludita xpᷣo omnẽ ignoꝛantiã.tuʒ qꝛ vt xpᷣo ignoꝛanti eſſe.qꝛ aia eius debuit eẽ plena luce ſapie ⁊ rectitudine iuſticie. Ignoꝛãtia aũt puatio eſt ſcie. ⁊ põt e ſſe via in erroꝛem ⁊ obli⸗ quationem a rectitudine iuſticie. tũ qꝛ nõ expe diebat nob xpᷣm alam cum ignoꝛãtia habuiſſe — — — = — ſe ie 6. N N Dund xrie er im elj. hein abe us jeſß t d ⸗ n. r ſt ſi⸗ As N⸗ hpro i; 1 in on en atit en ant bli⸗ ahe ie AVenerat em nos dirigere ⁊ docere qd facere iĩ potuiſſet ſi fuiſſet ignoꝛans. Un Anſexł li. Cur deus hõ inquit. Quõ illi crederẽt hoiĩes ſi illuʒ ſcirent neſcientẽ. Igit᷑ vt dicũt omes theologi ſacri in.iij.di.xiiij. Anima xpᷣi ab inſtanti crea tionis luſtrata fuit ſplendoxe ſcie. Scom auteʒ Alexandrũ de ales in.iij.ſumme. In criſto fu⸗ it multipler modus ſciendi. Mꝛimꝰ m naturã diuinã. ⁊ ibi ſcia ideʒ eſt qð idipᷣm. Et iſte mo dus fuit in filio dei ab eterno. Scdᷣs modus eſt Fm gr̃am vnioniſ.qͥ modus differt ab omi alio ſcien e incõmunicabil cuicunq; alteri creature Tertius ſᷣm gram compᷣhenſionis in quo cõi⸗ cant aongeli beati aie ſancte. Quartus m na⸗ turam integrã nie ᷣm quem habuit dã ſciam in ſtatu innocẽtie. Quitus m penalẽ naturaʒ alſumptaz. Sextus eſt qdam gra data xp̃o ad cognoſcendũ res m naturã ⁊? ꝓgreſſum tꝑis. AQuantũ ad pᷣmũ modũ ſciendi ſitr ſe habʒ xpᷣs añ incarnationẽ ⁊ poſt. Quantũ ad ſcᷣm ha⸗ buit cognitionẽ oĩm eoꝛũ qᷓ ꝑtinebãt ad myſte⸗ rium incarnatiõis paſſionis ⁊ redemptionis Quantũ ad tertiũ habuit cognitionẽ oim eoꝝ q̃ ꝑtinebant ad ſuam głam et ſuoꝛũ ⁊ eoꝛũ qͥ oꝛ⸗ dinan ? ad illã. Quantñ ad quartũ modũ ha⸗ buit noti ciam eoꝛũ que coguit Adam in ſtatu innocentie. Quantũ vo ad quintũ didicit di⸗ uerſas penalitates ꝑ exꝑientiam in affectiua: q̃s tñ cognouit ſᷣm aliũ modum.ſ.ſᷣm gram co gnitionis que data eſt ſibi ꝑ graʒ vnionis. Se cuũdus modus cognitiõis eſt ad cegnoſcẽdum p expien:iam non vt pᷣoꝛ qͥ fiat affectiue:ſed co⸗ gnitiue ex ſenſibus. Cõtra iſta oponũt ſe pieri q; tenentes ꝙ in xpᷣo nõ fuit alia ſciẽtia pᷣter di⸗ uinõ.qꝛ ſi ꝑ ilam cognoſcebat oĩa.ſuꝑ fluũ fuiſ ſet ꝙ eſſet mneo alia ſcia. Tñ hi ſicaſſerẽtes dã⸗ nantur in. vj.ſyynodo Epheſina. Et ꝓpterea di cit ſanctus Cho.in.iij. pte.q.ix.q fiuꝰ dei hu manam naturs integrã aſſumpſit non ſolũ coꝛ⸗ pus: aiam. Et ideo opoꝛtuit ꝙ haberet ſeien⸗ tiam creatã ꝓpter aie pfectionem. Aia em Fᷣm ſe ↄſiderata eſt in potentia ad intelligibilia co⸗ gnoſcenda.qꝛ eſt ſicut tabula raſa.⁊ tñ poſſibi⸗ le eſt in ea ſcribi ꝓpter intellectũ poſſibilem in quo eſt oĩa fieri vt dicit᷑ iniij.de aia.Qð autẽ eſt in potentia eſt imꝑfectum niſi reducatur ad actũ. Hõ auũt fuit ↄueniẽs ꝙ filius dei hũane ʒ naturq impꝑfectã aſſumeret:ſᷣ ꝑfectã. vtpote qᷓ mediate totũ humanũ genꝰ ad ꝑfeciũ erat redu cenduũ. Et ideo opoꝛiuit ꝙ aĩia xpᷣi eſſet ꝑfecta paliquã ſciam q eſſet ꝓpꝛie ꝑfectio eius. Alio qn eſſet imꝑfectioꝛaiabus alioꝝ hoim. . aũt xpᷣs cognouit oĩa ꝑ ſciam diuinã illud fuit ope ratiõe increata ꝗqᷓ eſ ipa dei eſſentia. Dei em̃ in telligere eſt ſua ſbᷣa.vt ꝓbat Ariſto.xij.meta. V. Andehmõi actus nõ potuit eſſe aie xpi: cũ ſit alterius nature. Si Onõ fuiſſet in aima xpᷣi alia ſcia pᷣter diuinã nihil coguiſſet.⁊ita fruſtra fu⸗ iſſet aſſumpta aia hũana.cũ omis res ſit ppter ſuã epatõez. ꝛopter pᷣdicta dubitat᷑ an aima xpi comp̃hendat diuinã eſſentiã. E. poſſet ar⸗ gui ꝙ ſic. ꝛimo qꝛ vſið.dicit. Trinitas ſibi ſoli nota eſt ⁊ ho mini aſſumpto. Ig t᷑ hõ aſſũ⸗ ptus cõmunicat cũ ſancta trinitate in illa noti⸗ cia ſui que ſancte trinitati ꝓpꝛia eſt.Huiuſinõi aũt eſt noticia compᷣhenſionis. g aĩia xpᷣi cõpꝛe hendit diuinã eſſentiã. Scðᷣo magis eſt vnire deo ᷣm eſſe ꝑſonale qᷓ; ᷣm viſionem. Sed ſicut dicit BHamaſcenus in.iij. li. ZLota diuinitas in vnitate ꝑſonarum eſt vnita humane in chꝛiſto multo g magis tota natura diuina videtur ad animã xpᷣi. Et ita videtur ꝙ aĩma xpᷣi compꝛe⸗ hendat diuinã eſſentiam. Zertio illud qð con⸗ uenit filio dei ꝑ naturã conuenit ſilio hois per gram.vt Aug. dicit in.j.de tri. Sed compᷣhe dere diuinã eſſentiã ouenit filio dei ꝑ noturã.S filio hois ꝑ gram. Rũdet ſanctus Tho.iij.ꝑ⸗ te.q.x.O ſic facta eſt vnio naturaꝝ in perſona xpᷣiꝙ tñ ꝓpᷣetas vtriuſq; nature incõfuſa per⸗ manſit.ita.ſ.ꝙ increatũ manſerit increatum. ⁊ creatũ mãſit infra limites creature.ſic Damal. dicit lib.ij. Eſt aũt impoſſibile ꝙ aliq creatuta copᷣhendai diuina eſſentiam. vi dicimꝰ in ᷣmo ne de gaudio beato:i..co ꝙ inſinitũ nõ compꝛe hendit᷑ a finito Mam vt Aug'. dicit li. xxxiij. aliqs compᷣhendit finitũ eſt ſibi. Sʒ eſ entia diuina nõ eſt finita in comꝑatiõe ad aiaʒ xpi cũ in infinitũ eã excedit.igit᷑ aia xpᷣinon cõ pᷣhendit diuinã eſſentiã Ad pᷣmũ aũt obiectuʒ ðꝛ ꝙ hõ aſſumptus cõicat diuine trinitatii ſui cognitione nõ ratione compᷣhenſionis: ᷣ rõne cuiuſdam excellentiſſime cognitionis pꝛe cete- ris creaturis.Ad ſecundũ vo reſpondetur. xX nec etiã in vnione:qeſt ̃m eſſe ꝑlonale naturs humana comp̃hendit dei vbum ſiue naturam diuina:que qᷓ;uis tota vnita fuerit humane na ture in vna ꝑſona filij:non tñ fuit tota vius di uinitatis ab humana natura q̃ſi circũſepᷣta. vt dic Aug. in epła ad Noluſianũ.Ad tertiũ vo dicimꝰ ꝙ vbum illud Auguſtini eſt intelligen⸗ dum degra vnionis ſᷣm qua oĩa q dicunt᷑ deſfi lio dej ſᷣm diuinã natura ðꝛ de filio hoĩs pꝓpter idemptitatẽ ſuppoſiti. Et vm hoc vere põt dici ꝙ fllius hoĩs eſt compᷣhẽſoꝛ diuine eſſentie nõ Qdem ſ̃m aiaʒ: b ſm diuinã nalurã ꝑ queʒ mo dum põt dici ꝙ filiꝰ homis eſt creatoꝛ. H Cho. Nicʒ itaq; aia illanõ cõphẽdat diuinã eſſetig. tñ nullã habuit igꝛantiã. Quare nos nõ eriꝗꝰ p̃clariſſimũ ducẽ ſequẽtes qͥ Jopᷣ.viij.c.dixit. Ego ſum lux mdi qͥ ſequit᷑ me nõ ambulat ĩ te⸗ nebꝛis ¶ Tertio opinio falſa circa xpᷣm incar⸗ natum q;tum ad eius anim dicit᷑ contagiois Hec inuoluit quoꝛũdam animos: ita vt impie aſſererent xpᷣm habuiſſe animã peccatricẽ. Cõ tra quos clamant ⁊ autoꝛitates ſanctoꝛũ et ra⸗ tiones theologoꝛũ. Vnde Petrus pꝛima ſua epła ca.ij.ait. Neccatũ non fecit.nec dolus in⸗ uentus eſt in oꝛe eius. Et Grego.in.xij. moꝛa. inquit.Nullus homo ſine peccato eſt: niſi ille qui in hunc munduʒ non venit ex peccato. Et Augꝰ.in expoſitione pſał xxx. Chꝛiſtus oẽs peccatoꝛes inuenit ſolus ſine peccato venit.Et Augꝰ. in li.de nuptijs ⁊ cõcupia. Omnes ſub peccato naſcimur.⁊ ꝑ vnum ſolũ qui ſine pec⸗ cato natus eſt liberamur. Et idem in Enchiri. LPer mediatoꝛem qui ſolus ſine peccato natus eſt recõciliari nos opoꝛtebat. ¶ gẽ vo ſentẽ. in.iij.di.xij.et omẽs theologi cum eo dicunt ꝙ non ſolũ xpᷣs nõ peccauit:imo nec peccare po⸗ tuit.Qm̃ vt inquit Riccardus demedia villa in ſuo.iij.et Anſeł.li.Cur deus homo.Chꝛiſtꝰ peccare non potuit inq;tum deus.vt patʒ:ne⸗ qꝙᷓ; inq;tum homo:qꝛ erat compᷣhenſoꝛ nonſo⸗ lum viatoꝛ.Et ſic angeli beati peccare nequnt ita nec ipᷣe potuit peccare etiam inqᷓ;tuʒ viatoꝛ ex eo ꝙ tantã habuit gre plenitudineʒ ꝙ equa bat ⁊ implebat totam capacitatẽ anime ſue.iõ nõ fuit paſſibilis ad contrariã bpᷣuationem:que eſt ꝑ peccatũ.Et ſiobijceret᷑ quia Bamaſcenꝰ dicit. Omia que in noſtra natura plãtauit deꝰ aſſumpſit vbum.Sed deus plãtauit in noſtra natura liberũ arbitriũ quo poſſemus eſſe vłbo ni vel mali ꝓ libito.ergo ⁊ xpᷣus habuit liberũ arbitriũ.ex cõſequenti potentiaʒ peccãdi: Re/ ſpondet Alexander de ales in ſuo.iij.ſumme. potentia peccandi ſumit᷑ duplicit᷑.Nam ali quãdo ꝓ potentia qua peccat᷑.aliqñ ꝓ poten⸗ tia ad peccandũ diſpoſita. Pꝛimo modo fuiti xpᷣo potentia peccandi.qꝛ fuit in eo liberũ arbi trium qð eſt potentia qua peccat᷑. Sʒ non fuit in eo potentia peccandi ad peccandũ.ſ. diſpo/ ſita.qꝛ vt pᷣdictum eſt liberũ arbitriũ xpᷣi Stie plenitudine confirmatũ deſicere nũqᷓ; potuit. ¶ Be tribus falſis opinionibus excogi ca ſubſtantiaʒ coꝛpoꝛis xpᷣi. tatis circaſ nobis euitandus de chꝛiſto icar⸗ nato eſt circa naturam coꝛpalem 3 Beißodem corpe Nein benedi cti tres falſas opmiones inuenimus. CPeima eſt manicheoꝛum. CSecunda valentinianoꝛum. ¶¶Certia ſarracenoum. CPꝛia opinio falſa ⁊ ſtultiſſima eſt maniche/⸗ oꝛum. Iſti vt Iſið. dicit li. viij ethi a quodaʒ perla cui nomen erat manes.manichei ſunt ap pellati. NPonentes duo pncipia cõtra omnẽ ve ritatem tam theologoꝛũ qᷓ; philoſophoꝝ . De xo vo aſſerunt eum aſſumpſiſſe coꝛpus fanta ſticum ⁊ aparens.⁊ ꝙ ea que ᷣm hoiem geſſit ſcʒ ꝙ natus eſt.ꝙ comedit.q moꝛtuus eſt ⁊ ſi/ milia in ueritate nõ fuerũt:ſed in quadaʒ awa⸗ rentia.Et hec opinio beſtialis totũ incarnatio nis inyſteriũ ad quandam fictionem deducit. Cõtra quam opinionẽ eſt ſcripiura ſancta. Di citur em Johan.j.c. Herbum caro factum eſt ſcʒ m exiſtentiã: non ᷣm aparentiã.Et apłus ad Roma.j.ca. Factus ex ſemine Hauid m carnem. Et xpᷣus poſt reſurrectionẽ dixit diſci pulis Luce vlti.c. Palpate ⁊ videte qꝛ ſpiritꝰ carnem ⁊ oſſa non habet ſicutme videtis habe re Sequeret᷑ inſuꝑ ſᷣm iſtos deliros maniche os ꝙ xpᷣs non vere redemit nos cõtra id quod ſcri bi᷑ Apocałſ.ca.HDilexit nos ⁊ lauit nos a peccatis noſtris in ſanguineſuo. Et.v.c. Re/ demiſti nos domie deus in ſauguine tuo. Seqᷓ retur ad hoc ꝙ apoſtoli fuerunt teſtes reſurre- ctionis xpᷣi mendaces.De qbus dicit᷑ Actuuʒ iii.c. Nirtute magna reddebant apoſtoli teſti⸗/ moniũ reſurrectionis Jeſu xpᷣi domi nti. Sũt ⁊ alia multa que opinionem manicheoꝛũ irra⸗ tionabilem oſtendũt ⁊ ſtultam. Cõtra qͥs non multũ elaboꝛandũ puto:cum facile ſit eos fatu os cognoſcere qͥ deum fallacẽ deluſoꝛem ⁊ mẽ⸗ dacem pᷣmo pᷣdicant.deinde apoſtolos omnes euãgeliſtas ⁊ doctoꝛes mẽdacij teſtes acculſãt. CSecuũda opinio falſa de coꝛpe Aeſu benedi/ cti fuit valentinianoꝛũ. i conñtent᷑ xpᷣum ha⸗ buiſſe verũ coꝛpus:non iñ terrenũ. quia poꝛta uit illud de celo.⁊ nihil de matre vgie accepit. ⁊ ꝑ eam quaſi ꝑ aque ductum tranſiuit.Occa⸗ ſionem aũt huius erroꝛis acceperũt ex quibuſ⸗ dam vbis ſacre ſcripture male intellectis. vicʒ qꝛ Joh.iij. c.ſcribit᷑. Nemo aſcendit in celũ ni⸗ fi qui deſcendit de celo filius homis qui eſt in celo.Et Johã.vj.c.xpᷣs dixit.BDeſcendi de ce lo. Que vᷣba ipi exponunt quaſi chꝛiſtꝰ coꝛpꝰ ſuum de celo tulerit. Sed talis erroꝛ veritatem carnis excludit a xpᷣo:qꝛ caro vera non foꝛma⸗ tur ex materia celeſti:ſed ex elementis. Etxpᷣs verã carnem aſſumpſit. Et beata vᷣgo eiꝰ beni gniſſima mat᷑ tenet᷑ ᷣm veritatem nature vt di cemus in ᷣmonibus de laudibus ipᷣius virgi nis clementiſſime.Et Mattheus deſcribit ge nealogiã xpᷣi ᷣm eius temꝑalem natiuitatem. Ideo catholice dicimus xpᷣm ſumpſiſſe coꝛpꝰ de maſſa nobis confoꝛmi. Quare autem hoc fe cerit dicemus in ſequẽtibus. ¶ Tertia opinio yer ſion cin ſo⸗ ai 1 ſer ⸗ I hen K W e lu⸗ eitu le ſobi⸗ en Gil lae ene Wri W tet le V Mi/ iſa ſpon ſeehe lellar Pei Unnen ſmi iphgan humn ſpofu un enie nne Gin Nep ſ 1 ſonen ene falſa de coꝛpe alſa de coꝛpexpi fuit Sarracenoꝝ qui dicunt xpᷣm aſſumpſiſſe ſla.liij.c.Doloꝛes nr̃os ipᷣe poꝛtauit Quib⸗ — declarandum eſt ꝙ decuitxpᷣmnr̃as comunes penalitates accipe ᷣm dñm Bonauen. di. xv. tertij maxime ꝓpter tria ¶ Pꝛimo ꝓpter fulci⸗ mentũ noſtre fragilitatis vt ſic declaret ꝙ vᷣm veritatem aſſumpſit nr̃am naturam.⁊ Heſt ra⸗ tio mgri ſententiaꝝ in lra⸗Secũdo ꝓpter pꝛe⸗ cium noſtre ſalutis: vt ſic nos redimeretTer⸗ tio ꝓpter exemplum vtutis: ⁊ pᷣcipue humili/⸗ tatis ⁊ patientie. vt dicit Xxciij.di. in. c. domin⸗ MNotandũ tamen m mgrm.q ex alia cauſaſũůt penalitates in nobis ⁊ i xbᷣo.In nobis ſunt ex neceſſitate contracte. In xpᷣo ex volũtate aſſũ⸗ pte. Quod a Bonauentura ſic declarat᷑. Eos penalitates a parentibus trahimus ꝓpter le⸗ gem ꝓpagationis ⁊ legem concupiſcẽtie:q̃ mi hitat in iſtis membꝛis. Mam paſſibilis generat paſſibilem. Et habens legem concupiein mem bꝛis generat filium ſubiectum concupiſcẽtie ex reatu cuius concupiſcentie inſunt pꝛoli oẽs pe nalitates. Et ꝓpterea dicunt᷑ iſte penalitates i nobis contracte quaſi ex cõcurſu duoꝛũ tracte neutro modo fuit ꝓpagat. nec ᷣm ꝓpagatio⸗ nem legis naturalis.nec ſᷣm coꝛruptionem li⸗ bidinis. Sed ſpũſſanctus adueniens in ipſam vginem fecundam carneʒ eius ab omni fedita⸗ te coꝛruptionis purificauit. paſſibilitatẽ tamẽ reliquit.Exilla aũt carne ipᷣe filius dei edifica⸗ uit ſibi coꝛpus immaculatũ.⁊ illud coꝛpus vni uit ſibi anime rationali: que qͥdem immunita tem habuit a culpa ⁊ in ſe ⁊ in carne coniũcta. Et ſicut immunitatem habuit a reatu culpe.ſic Hm oꝛdinem diuine iuſticie immunitateʒ habe⸗ re debuiſſet a debilitate miſerie. O ergo in car⸗ ne illa remanſit penalitas.hoc fuit ex diſpenſa⸗ tione ipᷣius aſſumentis concurrente ſimul acce ptatione ip̃ᷣius anime rationalis quein pᷣmo in ſtanti ſue creationis habuit vſum cognitionis ⁊ placuit ſibi tali coꝛpoꝛi vniri ꝓpter ſalutem humani generis.Et ſic patet ꝙ tales effectus i xpᷣo fuerunt non neceſſitate generationis: ſed voluntate diſpenſationis voluntate diuina p/ ueniente:ſed voluntate creata cõcomitãte. Di⸗ cimus aũt ipos fuiſſe auctoꝛitate diuina nõ tã qᷓ; infligente de nouo:ſed tanqᷓ; a relinquẽte in acceptatione anime xpᷣi cum in eius arbitrio eſ ſet ⁊ poteſtate illos defectus excluderet.h Bo nauentura. Fugiamus g& vanitatẽ hereticoꝛuʒ Attendẽtes ad vba Leonis pa. dicẽtis in q̃dã m al enaturã humanã ſinepenalira tibus ita ꝙ nunqᷓ; paſſus eſt famem neq; ſitim: v laboꝛes neq; doloꝛes.contra id qo ſcribit videlicet ꝓpagationis nature ⁊ coꝛruptõis cõ cupiſcentie. In xpᷣo autem ſecus eſt. Icte enim Ser mo . Vvj. pmone. Cum adintelligendũ ſacrm natiuitatiſ xp̃i qͥ de matre vᷣgine eſt oꝛtus accedimus abij ciatur ꝓcul terrenarũ caligo rationũ ⁊ ab illu⸗ minate fidei oculo mũdane ſapientie fumus ab ſcedat. diuina eſt em auctoꝛitas cui credimus. diuina eſt em doctrina quam ſeqͥmur. Et ſic de xpᷣoilla firmiter teneamus queſancti veritatis amatoꝛes nos docuerũt. vt ſicmereamur ↄſoꝛ⸗ tio illoꝛum aſcribi in hoc ſeculo dei gram conſe quentes ⁊ in futuro głam ſempiternã. Amen. Sermo ſextus de incarnatiõe chꝛiſti cõtra errores iudeoꝛu qui in chꝛiſtuʒ crederenolunt. 2⁊ ſui eum non receperũt. Scribũtur ec vba Yohan. j. ca. Pꝛeconia in⸗ carnatõnis Yeſu xpᷣi filij dei multo temꝑe apð iudeoꝛũ gentem fuerũt ꝓclamata.Cũ autẽ ve/ nit plenitudo tꝑis deus hõ factus ipᷣis iudeis ingratiſſimis viſibiliter aparuit. Et ſicut apo⸗ ſtolus elegatiſſime dicit ad lheb.j.ca. Multi⸗ pharie multiſq; modis olim deus loquẽs pri⸗ bus in ꝓphetis.Nouiſſima in diebus iſtis lo⸗- cutus eſt nobis.id eſt iudeis in filio quem con- ſtituit heredem vniuerſoꝛũ ꝑ quem fecit ⁊ ſecu la. A pᷣncipio voſui oꝛtus vſq; ad gloꝛioſam aſcenſionem in celum miſſionemq; ſpũſſancti ⁊ p̃dicationem apłoꝛum nihil omiſit quo verius dei filius potuiſſet cognoſci. Nerũtamẽ popu⸗ lus ille dure ceruicis nõ ſolum eum ſuſciꝑe vo luit meſſyam in lege ꝓmiſſum.quĩimo crudeliſ ſime ꝑſecutus eſt vſq; quo affixus fuit patibu. lo crucis.Ceteris autẽ nationibus in illũ credẽ tibus que voce ⁊ ſignis apoſtoloꝛũ edocte om nem ſpurciciã idoloꝛũ reliquerũt.ipᷣiſoli iudei xpᷣm impugnant atq; blaſphemant. Et licet in multis qꝛ volunt errãt.Nihilominꝰ in hoc ſer⸗ mone de tribus erroꝛibus eoꝛũ erimus vba fa cturi. quoniã vt dicit Johãnes in vbis pꝛemiſ ſis. In ꝓpꝛia venit.quia in iudea naſci.viuere conuerſari ⁊ moꝛi elegit.⁊ ſui quos peculiares cultoꝛes conſtituerat vnius dei veri ⁊ quibus legem dederat tantiſq dotauerat beneficijs ein non receperũt. Quoniã vſq; in pᷣſentem diem xpᷣm incarnatum errantmaxime quatum Paim quantũ ad diuinitatem. ecũdo quantũ ad tempoꝛalitatem. Tertio quantũ ad paſſibilitaten. Tex teſtamentis duodecim patri archarum confundunt᷑ iudei qui ne⸗ gant chꝛiſti diuinitatem. (LCapitulu. I. Bimoerrg ☛ 2 ddei circa xpᷣm incarnatũ q;tuʒ ad di uinitatẽ. dicũt em ꝙ non fuit deus. Contra quos ⁊ ſi ſufficiãt ea que diximꝰ in ſer Mone de diuinitate xpᷣi. m ad eoꝛũ confuſionẽ inducã aliqua dicta duodecim patriarchaꝝ:qͥ de xpᷣo venturo loquentes aꝑtiſſime diuinita⸗ tem eius expᷣſſerünt. De his ita ſcribit Nineẽ. li.ij.ſpeculi hiſtoꝛiał. Extant teſtamenta duo⸗ decim patriarcharũ in qbus ſunt pulcherrime de xpᷣo ꝓphetie quas nuꝑ tranſtulit magiſter obertus groſſum caput linconienſis epiſco⸗ pusd e greco in latinũ.h ille.Ego voex ipᷣiste ſtamentis q̃dam extraxi que ad rem faciũt non omia de vbo ad vbum notaui. Pimi gdi ctum eſt patriarche iude qui ait. Niſitabitnos dñs in miſcdia ⁊ exurget hõ deſemine meo. B eſt germẽ dei altiſſimi.vt ſol iuſticie ambulabit cum filijs hominũ in manſuetudine ⁊ iuſticia ⁊ omne peccatũ nõ inueniet᷑ in eo. Et aperientur ſuꝑ ipᷣm celi ad effundendũ ſpũſſancti bñdictio nem. ¶ Secundũ dictũ eſt priarche Rubẽ. in⸗ quit ſic. Quis noſcet legem dñi ⁊ ſacrificia pꝛo onmni iſrł vſq; ad ↄſummatiõʒ tpuʒ bncipis ſa⸗ cerdotum xpᷣi quem dñs qm̃ in eo elegit domi nus regnare ſuꝑ oẽs pplos ⁊ adoꝛari ſemen ip⸗ inuiſibilibꝰ.⁊ erit in nobis rex ſeculoꝝ. ¶ Ter tium dictũ eſt patriarche Had. Auferte odiuʒ ab animabꝰ vris.⁊ diligite inuicem in rectitu⸗ dine coꝛdis.dicite aũt ⁊ vos filjs vr̃is vt ho⸗ noꝛent iudam ⁊ leui: qm ex eis oꝛiri faciet dñs Hluatoꝛem iſrł. C Quartũ dictũ eſt Aſer. Altiſ ſimus viſitabit terrã.⁊ ipᷣe veniens vt hõ cum hoibus manducans ⁊ bibens: hic ſaluabit iſrł ⁊ oẽs gentes vir abſconditus.dicite filjs ve ſtris vt non diſcedant ab eo. C Quintũ dictuʒ Leui patriarche. Ecce filijmei oſtendi vobis temꝑa extrema qm omia fient in iſraele Et vos mangdate filijs veſtris vt vniant᷑ leui ⁊ iude.ꝑ iudam em̃ oriet᷑ ſalus iſrł: ⁊ in ipᷣo benedicetur Jacob.ꝑ ſceptrum em̃ eius awarebit deus ha⸗ bitans inter homies:vtſaluet᷑ genus iſrłcui cõ gregabit iuſtos ex gentibus. ¶ Sextum eſt di ctum patriarche Han. Oñs erit in medio iſra⸗ el ⁊ ſanctꝰ regnꝗs ſuꝑ eos in humilitate ⁊ pau⸗ pertate: ⁊ ᷓ credent in eum regnabũt in celis in veritate. ¶ Septimũ dictũ eſt patriarche Si⸗ meon. Dñs deus magnus iſr aparebit in ter⸗ ra vt homo.a ſaluabit in ipo eldam. Lũc da⸗ bunt᷑ omnes ſpũs erroꝛis in conculcatõʒ. ⁊ ho mines regnabũt ſuꝑ ꝑnitioſos ſpũs.Tunc re⸗ ſurgam in leticia ⁊ bndicam altiſſimuʒ in mira bilious ſuis:qm deus coꝛpus aſſumẽs ⁊ come * . dens cũ hominib⸗ ſaluabit hoies. ¶ Octauuz eſt dictum patriarche Leui. Cognoui o fili ex ſcriptura Enoch:qm in fine impie regetis ĩ do — — w— ex minũ õ in omni malicia. Et confundent᷑ in vobis atres veſtri. ⁊ in omni⸗ bus gentibus eritis illuſio. ¶ Monũ eſt dictũ priarche Jachar. Oimnem agreſtẽéferam Fui tuti ſubijcietis habentes vobiſcum deum celĩ. Ambulate cũ homihus in ſimplicitate coꝛdis. CBecimũ eſt teſtimoniũ Zabulon. Aidebit deum in foꝛma homis. qm iam elegit dominꝰ nomen ei. Et rurſum in malicia ᷣmonũ veſtro rum ad iracundiã ꝓuocabitis eũ: ⁊ abiecti eri⸗ tis vſq; ad tempus conſummationis. C An/ decimuz dictum eſt patriarche Joſeph. Didi qm ex iuda nata eſt virgo habens ſtolam biſſi⸗ nam. Et ex ipᷣin ꝓdijt agnꝰ immaculatus gra⸗ tia dei ſaluans omẽs gentes.regnũ autem eius eternũ quod non ꝑibit.¶ DOuodecimum eſt di ctum Beniamin. Adoꝛabitis regem celoꝛum qͥ in terra aparebit in foꝛma homis.Et qͥtqᷣt cre⸗ didere eum in terra cõgaudebũt ei. Vltra h pa triarchaꝝ ⁊ ꝓphetarũ ac ſibillaꝝ teſtimonia diuinitas xpᷣi ſufficientiſſime demõſtrata fuit: qñ ſibi obediunt venti ⁊ mare:qũ curabant᷑ in firmi: ad vocem ipius moꝛtui ſuſcitabantur. pPpter que oĩia ipᷣe dicebat iudeis. Johã.x.ca. ſius qm̃ ꝓ nobis moꝛiet᷑ in bellis viſibilibus ? Opa queego facio in nomie pr̃is mei hecteſti moniũ ꝑhibent de me. Hinc Gregꝰ. in omelia. de Epiphania inquit. mia elementa aucto⸗ rem ſuũ veniſſe teſtata ſunt. vt em dehis quaſi quodã vſu humano loquer. deũ hunc celi eſſe cognouerũt:qꝛ ꝓtinus ſtellam miſerũt. Ma⸗ re cognouit qꝛ ſub eius plantis ſe calcabile pꝛe⸗ buit. Terra cognouit:qꝛ eo moꝛiẽte cõtremuit Sol cognouit:quialucis ſue radios abſcondit Saxa ⁊ parietes agnouerũt: qꝛ temꝑe moꝛlis eius ſciſſa ſunt. Infernus agnouit: qꝛ hos q̊s tenebat moꝛtuos reddidit. Et m hunc quẽ om nia elementa inſenſibilia ſenſerũt adhuc inſide⸗ lium iudeoꝛũ coꝛda deũ eſſeminime cognoue⸗ runt Et durioꝛa ſaxis ad penitẽtiã ſcindi nolũt eumq; confiteri abnegant: quem elemẽta (vt di ximus ) ſignis aut ſciſſionibꝰ deũ clamant. hec ¶ &cchꝛiſtus iam venit quez indei ve⸗ niſſe negant et tempus aduẽtus eius pꝛeterijt · QCgzl. ſI iüugei circa rp̃m incarnatũ tuz ad rtpalitatẽ. nolũt âdem acceptare cri⸗ ſtum veniſſe: illũ dicut ventuꝝ. Quibꝰ veri⸗ eeEEEeieeEE no G ENE. Wacne tatem aduẽtus xpᷣi iam pᷣteriti ⁊ cõpleii oſtedẽ ſen dene ſctel ſſey ine ühe ; ller⸗ 1do .Et mni⸗ bui eli. itl nin⸗ ſo el⸗ n N U Sr. ners tol nq NN nub monut Mur. leſti elie. io⸗ uaſi icſe Wer⸗ pe⸗ gedo Nuns oes icn ſe⸗ gore⸗ inolit di thec els afui: NNi in poſſumus maxie ꝓpter ttii. CPꝛimo pꝛopt iudaici regni defectionem. CScðdo ꝓpter imperij omani ſubiectionem. ¶ Tertio ꝓpter generalem confefſionem. α.R. CPꝛimo ꝓbamus xpᷣm veniſſe ppter iudaici . regui defectioneʒ. Nam vrt dicit Augꝰ.li. x viij de ciui. dei. c. xlv. Regnante Herode alienige⸗ na natus eſt xp̃s.iam em x erat plenitudo tẽ por ſigniſicata ꝓphetico p os patriarche Zacob yvbi ait. HMõ auferet᷑ ſceptrũ de iuda: et dux de femoꝛe eius donec veniat qͥ mittendus eſt:⁊ ipᷣe erit expectatio gentiũ.Sʒ iudei dicũt ꝙ hec autoꝛitas q̃ ponit᷑ Geñ.xlix.ca.loqͥt᷑ de Nabuchodonoſoꝛ rege babylonis qui miſſus eſt ex oꝛdinatione diuina contra hierin ꝓpter peccata populi.vt habet᷑.iiij. Re.xxiiij.ca.Et extunc defecit regnũ iudeoꝛum: qꝛ cepit Sede chiam regẽ ⁊ eü excecauit.⁊ filios eius occidit vt habet᷑ ibidem. xxv. ca. Nec poſtea aliqͥs de eius ſtirpe regnauit. Sed hoc patʒ eſſe falſum qꝛ poſt captiuitatẽ babylonicã habuer̃t duces ⁊ pncipelſ.ſicut ptʒ de Zoꝛobabel eſdra Nee mia habuerũt etiam regeſ. Nã vt ponit Augꝰ. li. xviij.de ciui.dei.Ariſtobolus aſſumpto dia demate rex ⁊ pontifex factus eſt. Ariſtobolo ſucceſſit Alexander etiã ipᷣe rex ⁊ põtifex.poſt hũc vxoꝛ eius Alexandra regia iudeoꝛuʒ fuit. Cuius tꝑe mala ſunt eos ſecuta grauioꝛa. Mãa fili huius Alexandre Ariſtobolus ⁊ Hircanꝰ inter ſe deimperio dimicantes vires aduerſus iſraeliticã gentem ꝓuocauerũt romanas. Hir/ canus nanq; contra fratrem popoſcit auxiliuʒ venitq; Pompeius pᷣclariſſimus pᷣnceps:qui iudeam cũ exercitu ingreſſns ciuitatẽ hieruſa lem cepit templũ reſerauit nõ deuotiõe ſupplid ſed iure victoꝛis.quia vt ipᷣemet teſtat᷑ non co⸗ lebat deũ iudeoꝛũ. Ande dixit vt ſcribit Luca nus. Cappadoces mea ſigna timent. Et dedita ſacris. Incerti iudea dei molleſq; ſophene ⁊c. Et ad ſancta ſanctoꝛũ quo nõ niſiſummũ ponti ficem intrare licebat.nõ vt veneratoꝛ: ſ vt pꝛo/ phanatoꝛ acceſſit.cõfirinatoq; hircani pontifi⸗ catu ⁊ ſubiugate genti impoſito cuſtode.Anti⸗ patre vinctũ ſecum Ariſtobolum durxit. Et ex tũc iudei tributarij romanoꝛũ eſſe ceperũt.vᷣm Eutropiũ lib.vj. Deinde poſt paucos annos herodẽ alienigenaʒ habuerũt. De iſto herode ſic habet᷑ in hiſtoꝛia ſcholaſtica ſup Macha⸗ beoꝛũ libꝛis Eutropio cõcoꝛdante. Sayus caſ ſius vnus ex pᷣncipalioꝛibus in cõiuratõe moꝛ tis ceſaris occiſo eo fugit in ſiria vbi pꝛeſes fue rat colligens exercitũ contra Auguſtuʒ adole/ ſcentẽ ⁊ arcũ antoniũ nepotes Julij ceſarl MMox herodes de galilea veniẽs auri ⁊ bella⸗ toꝛũ ſibi duxit auxilia.Qua ꝓpt᷑ fauoꝛez caſſij meruit intantü ꝙ ei pmiſerit obtẽta victoꝛia iu deoꝝ regnũ.erodes igit᷑ cũ caſſio ad bella ꝓ fectus eſt. Sed dum in cãpis philippicis occu buit Caſſius octauianus auguſtus Romaʒ ⁊· MMarcus antoniꝰ prexit ad ſiriaʒ.Tũc hero⸗ des muneribꝰ placauit antoniũ.qͥ herodem et fratres iudeetetrarchas fecit. Operãte poſt H Antonio cũ Auguſto ⁊ ſenatu idem Herodes fuit coꝛonatus rex iudee. Deinde cõmiſſo pꝛe⸗ lio inter Marcũ antoniũ ⁊ octauianum augu ſtum Herodes nõ interfuit miſſus ab antonio g regem arabũ ad bñplacitũ Cleopatre.molie batur em̃ moꝛtẽ oim regũ oꝛientaliũ vt ꝓomi⸗ bus ipᷣa regnaret. Victo itaq; antonio cũ octa⸗ uianus veniſſet Rhodũ:erodes ſibi occur-⸗ rit depoſito regio habitu dicẽs. Fateoꝛme vti lem fuiſſe antonio ⁊ fidelẽ qð exꝑtus fuiſſem ſi cũ eo fuiſſem in bello. Nerũ nec oĩno defui fru menta ⁊ auxilia mittẽs.Nec mõ deeſſem ſi mi- hi acqͥeſcẽs occidiſſet Cleopatrã odij vri fomi- tem.vna ̊ cũ victo victus ſum coꝛonãq; cum foꝛtuna depoſui. Ad teaũt venio ſpes ſalutis: de tua vtute pᷣſumẽs.Ad ceſar h Saluus eſto nüc certius reᷓ meritus es:vt regas phimos cũ amicitiã tanta fide tuearis. Cum aũt ꝓpera uit auguſtꝰ in egyptũ nõ ſolũ in pᷣlijs vᷣtꝰ hero⸗. diſemicuit veꝝetiã i deſto ita ꝑauit neceſſaria vt nec aq̃ deeſſet nec q cq; vtenſiliũ a deo vt mi raret᷑ ceſar. Dicit de io Joſephus.xvij. anti⸗ q̃ᷣtatũ li. ꝙ ex idumeaꝝ gente paternũ genꝰ ex arabũ vo materni ſanguĩs oꝛiginẽ duxit. Qui cõſirmato ſibi regno in ſuꝑbiam erupit ⁊ iude⸗ is mala pluria intulit. a ⁊ pontifices nõ iaam m generis oꝛdinem ↄſtituebat:ſᷣ ignobilibus q̃buſcũq; ſacerdotia ꝑmittebat. Sacrã etiã ve⸗ ſtem põtiſicis ſummi obcluſam ſigculo retinu⸗ it nõ ꝑmiſſa vlterius ptãte vſus eius deſtruxit q; libꝛos qͥs habere potuit. In qbus iudeoꝛuʒ nobilitas erat deſcripta:ne ipᷣe ignobilis puta⸗ retur. Diximus hec oĩa vt ꝑfidi iudei enarra⸗ ta hiſtoꝛie veritate cognoſcant xpᷣm natuʒ tpe annotato in ꝓphetia iacob patriarche. Et q;; uis ip̃i multis calliditatibus ⁊ falſis expoſitio nibus conent᷑ illius ꝓphetie vᷣba ꝑuertere at⸗ q; coꝛrũpere dicentes.ꝙ nõ ſint dicta de xpᷣo. Tamen ↄtra ipᷣos eſt tranſlatio caldaica.quia vbi Hieęro.tranſtulit donec veniat qͥ mittẽdus eſt. Caldaicũ habet:donec veniat meſſyas.Et Rabi ieſu exponẽs vᷣba iacob dicit. Nõ veni⸗ et filius Hauid.i.meſſias donec extẽderitſe re gnum neqᷓ; ſuꝑ iſrael. Glo. Rabi Salomonis dicit. i. Romanũ. Exꝑgiſcimini o iudei ⁊ noli te obdurare coꝛda veſtra. Confitemini veniſſe xp̃ᷣm ⁊ memoꝛes eſtote ꝙ ab eius aduentu vſq; ad pᷣſentem diẽ:co ꝙ impleta ſunt oĩa haidiſti 4 ₰ – W. oinnẽ pᷣteritam dignitatem. Bicite queſo mihi Vvbi ſunt illa ſtupenda miracula que oꝑpabatur vtus diuina anteqᷓ; veniret meſſias a vob deſi deratus. Ubi voces pphetaruʒ. vbi victoꝛie. id eſt inimicoꝛũ veſtroꝛũ. Abi dignit as regia honoꝛabilis ⁊ decoꝛa.diſperſi eſtis ꝑ oꝛbẽ ter raꝝ cũctis gẽtibus abominabiles facti. Quo peccato qua culpa irritaſtis deum. vt a mille quadringentis ſeptuaginta ſex annis deſerue/ rit vos quos fecerat antea płn ſibi peculiareʒ niſi qꝛ vnigenitũ filium ſuum ꝓ nobis incarna tum cõtempſiſtis. Aenit vtiq; venit qui iã nõ ampliꝰqᷓ; ad iudicãdũ vẽturus veraciſſime pᷣ⸗ dicatur. C Secũdo ꝓbamus xpᷣm veniſſe pꝛo cuius regni nõ erit ſinis. Imperatoꝛ qͥpe Ro manoꝛũ ſubditus eſt vicario xpᷣi a quo inſtitui ⁊ deſtitui poteſt ⁊ ab ipᷣo benedicit᷑ ⁊ coꝛonat᷑. vt patet de maio.et obe.in.c.ſolite.⁊ in clemẽ⸗ tina romani pontificis de iureiurã. Eſt aũt im⸗ peratoꝛ ille ſuꝑ omẽs reges.vij.q.j.c.in apibꝰ Tomẽès nationes ſub eo.xj.q.j:s.hec ſi quis. IYbe eſt pᷣnceps mũdi ⁊ dñs.ff.ad legẽ rodiam l. depᷣcatus. Et etiaʒ iudei ſunt ſub eo.C. de iu Deis. l. iudei. Tomnes ꝓuincie ſubijciunt᷑ ulli. lxiij.di. c. Adrianus. Et omia ſunt in poteſta⸗ te imꝑpatoꝛis.di.viij.c.quo iure.Et.xxiij.q.v⸗ iij.c. Cõuenioꝛ. Et ſi obijceret aliqͥs contra di⸗ cta. Pꝛimo qꝛ imꝑatoꝛ ex electione habet ius in imperio: ⁊ poteſt admiſtrare ante confirma⸗ tionem pape.vt ꝓbat᷑.xciij.di.c.legimus.et h dicit Innocen.⁊ Hoſti.extra de elec. in.c. ve⸗ nersbilem.Secũdo qꝛ xpᷣs ſoluit tributũ.ſicut haber Mat. xvij. c. Et.xxiij.q.viij.c.tributũ Et. xj.q.j.c.ſitributum.Et iterũ qꝛ xpᷣus dixit Johan. xix. Regnũ meuʒ nõ eſt de hocmũdo. ergo imꝑatoꝛ nõ ſubijcit᷑ pape:qui vicem chꝛi ſti gerit in terris. Reſpõdere poſſumus ad pꝛi⸗ mum ꝙ ius quod habet impatoꝛ eſt qꝛ eligitur abillis quos papa ⁊ ecclia inſtituit electoꝛes. Nam illi qͥ eligunt imꝑatoꝛema papa habẽt H ius eligendi.vt in pᷣdicto.c.venerabileʒ.⁊ in pᷣ fata clemẽtina Romani põtifices.Ad illud au tem qꝛ ſolutiõe tributi dicimus m gloj in pal⸗ legato.c.ſi tributũ ꝙ; chꝛiſtus fecit illud nõ ex debito: ſed neſcandaliʒaret. aũt xpᷣs dixerit nõ eſſe de hoc mũdo regnum ſuũ verum dixit. qꝛ ante paſſionẽ cum illa verba ꝓtulit nõ vene rat miniſtrari:ſed miniſtrare. ⁊ humilis in foꝛ⸗ ma vᷣui cum homibus cõuerſari.poſt paſſionẽę autẽ ⁊ reſurrectionẽ dixit diſcipulis at. vl. cꝗ. Bata eſt mihi omis poteſtas in celo ⁊ in ter patientia mira pter imperij romani ſubiectione. Mullus vtiq; ſane mentis ambigit imperiũ romanum fuiſſe longe lateq; diffuſum oꝛbemq; terrarũ ſbegiſſe. Nihilominꝰ ſubiecit ſibi illud dñs ieſus xpᷣus ra. Quare cũ papa gerat interris vicem chꝛiſti ſuꝑioꝛ eſt impatoꝛe omnibuſq; pᷣncipibꝰ terre. in qua re pſerutãduũ eſt q;ta fuerit virius ⁊ po⸗ tentia xpᷣi:qui no armis et legionibꝰ militum: non ꝓmiſſis bonoꝛũ tempoꝛaliũ vrbẽ maximaã imperiũq; romanum ad ſuum cultum attraxit. neq; alia cauſa ta õ atientia ⁊ mira martyrũ poſt pᷣdicatiõeʒ apoſtoloꝛũ Metl. di iuſſit.De quo ſicſcribit᷑.xij.q.j.in.c.futurã. Vir religioſiſſimus Cõſtantinus pᷣmus.ſ.int᷑ pᷣncipes ſidem veritatis patent᷑ adeptus licen⸗ tiam dedit ꝑ vniuerſum oꝛbẽ ſub ſuo degenti⸗ bus imperio nõ ſolũ fieri xpᷣianos:ſed etiam fa bꝛicãdieccleſias ⁊ pꝛedia cõſtituit tribuenda. Beniq; idem pᷣfatus pnceps donaria immẽſa cõtulit ⁊ fabꝛicã templi bᷣme ſedis.i.lateranen⸗ ſis m glo. beati Petri inſtituit. adeo vt ſedem imperialẽ relinqueret:⁊ beato etro ſuiſq; ſuc ceſſoꝛibus ꝓfuturã conderet.h ibi Hic Coſtã tinus Biʒantiũ ſe cõtulit: que ciuitas condita fuit in trachia tempe Zulij hoſtilij terti regis romanoꝛũ.quã ampliauit ⁊ ſuo nomie awella⸗ uit conſtantinopolim. Ex quo dicta eſt noua roma. M patʒ. xxj. di. decretoꝛi. c. ſacroſancta. ca.conſtatinopolitane.c.renouaãtes.ca. diſfini mus. leriq iudeis in hac ꝑte deterioꝛes ne⸗ gant Conſtantinũ tam alte tamq; gloꝛioſiſſime eccleſiã ⁊ pᷣter ſedem ſublimaſſe.QAuos impꝛo/ bamus ex Lactantij ſentẽtia in pᷣmo libꝛo diui⸗ narũ inſtitutionũ ſic ad Conſtantinũ loquẽtis Hocopus nũc nomis tui auſpicio inchoamus Conſtantine imꝑatoꝛmaxime qͥ pᷣmus roma⸗ noꝛum pᷣncipũ repudiatis erroꝛibus maieſtatẽ dei ſingularis ac veri ⁊ cognouiſti et honoꝛa/ ſti. Sed poſt iſtũ Conſtantinũ fuerũt tot imꝑa toꝛes vſq; ad temꝑa noſtra qui multis fauoꝛi⸗ bus:multa reuerentia:multaq; deuotiõe chꝛi⸗ ſtum ⁊ ſuam eccliam ſunt ꝓſecuti. Interquos fuit ille Juſtinianus: q tanta edidit in honoꝛẽ domi Jeſu xpᷣi ⁊ chꝛiſtiane religionis augmẽ/ tum. Sicut ptʒ in li. Codicis in cuius pᷣncipio tractat de fide xpᷣi tenenda. Dicit nanq;. C. de ſum.trini.et fide ca.in.l.j.Cüũctos populos qͥs clementie noſtre regit imperiũ in tali volumus religione vſari qua diuinũ NPetrũ apoſtolum tradidiſſe. Romanis religio vſq; adhuc ab ip ſo inſinuata declarat.Et ne ſingula complecta mur arguimꝰ cõtra iudeos.x ille cui ſubiuciẽ/ dum erat imperiũ romanoꝛũ eſt xpᷣs.Sed ꝗge/ ſu filio vgis Marie ſubeſt imperiũ romanoꝝ iouitatis dari poteſt: niſi 2 Pauli atq; expoſt cõuer/ ſio miraculoſa conſtatini. Nam imperiũ vſq; ad eius tempꝑa ſemꝑ in vrbe fuit.quia lepꝛali⸗ beratus ex deuotioe ſuſcepti baptiſmatis data libertate eccleſias edificãdi templa deoꝛũ clau⸗ — chiſn. lene. 1e tum: Nimd Kir⸗ niſt nie er/ Nall⸗ datn chn⸗ W. 8lnd gſcd⸗ Ngcht⸗ Hant ancz. anen⸗ ſagem Glic Coſti in ns Kthona ſancr Dn 1s ne⸗ Gwe⸗ W woii ocbei hoanus una⸗ Muß tünpe fmut⸗ dechi⸗ hos onone onel ſappio losis Uumns Koun gecbig pen ſbiie on er go ipe fuit xpᷣus. imperiũ romanoꝛuʒ ſub xo debereteſſe pbat᷑ ꝑ id quod ſcribi Sanie lis.ij. ca.vbi habet᷑ Nabuchodonoſoꝛ vidit ſtatuam magnaʒ cuius caput ex auro optimo erat:pectus ⁊ bꝛachia de argento.poꝛro vent 2 femoꝛa ex ere.tibie aũt ferree.Et ſequit᷑.Ab⸗ ſciſus eſt de monte lapis ſine manibus ⁊ pcuſ⸗ ſit ſtatuam in pedibus eius ferreis ⁊ fictilibus ⁊cõminuit eos. er hanc ſtatuam deſignatur gquatuoꝛ regna magna ſibi in oꝛbe ſuccedentia m ꝙ Baniel diuinitus inſpiratus ibi exponit Pꝛimũ eſt regnum chaldeoꝛũ quod ſigniſica⸗ tur ꝑ caput aureum. Secundũ eſt regnũ perſa rum quod ſigniſicat᷑ ꝑ argentum,.CTertiũ eſt re gnum grecoꝛũ ſeu Alexandri: quod ſigniſicat p es. Quartũ eſt regnum Romanoꝛũ:quod ſi gnificatur p ferrum. quod ſubiecit ſibi omĩa re gna mũdi:ſicutferrum domat omnia metalla. Perlapidem autẽ abſciſum de monte ſine ma⸗ nibus delignat᷑ ipe chꝛiſtus ſiue regnum eius cyni vt pᷣdicit᷑ ſubijciendũ erat regnũ romanoꝝ ¶ Tertio ꝓbamus xpᷣm veniſſe ꝓpter genera lem cõſfeſſionem. omẽs q dem natiões mũdi cri ſtum veniſſe affirmãt. Judei ſoli obſtinato coꝛ de hoc acceptare nolũt qͥ focile ↄfundi poſſunt p̃ter ea que dicta ſunt ex autoꝛitate Aggei pꝛo⸗ pheta. ca.ij. vbi ait. Nolite timere quia hec di⸗ cit dñs exercituũ.Adhuc vnũ modicum eſt et ego mouebo celũ ⁊ terraʒ ⁊ mare ⁊ aridã ⁊ mo uebo omẽs gentes: ⁊ veniet deſideratus cũcij gentibus: ⁊ implebo domum iſtã gloꝛia. Et in fra. Magna erit gloꝛia domus iſtius nouiſſi⸗ me pluſq; ᷣme. Scdm omnes expoſitoꝛes Hhe bꝛeoꝛũ iſte deſideratus eſt rex meſſias ſiue chꝛi ſtus. Loquit᷑ ergo ꝓpheta de gloꝛia dom? do⸗ mMiniedifſicate a iudeis poſt reditum captiuita⸗ tis babylonice.ergo ſtante illa domo venit cri⸗ ſtus. quia ꝓpheta dicit eam replendam gloꝛia delſiderati cunctis gentibus ad eam. Domus autẽ illa deſtructa eſt ꝑ Titum ⁊ Aeſpaſianũ qdrageſimoſecũdo anno poſt paſſioneʒ chꝛiſti Inſup ⁊ in pᷣallegata autoꝛitate dicitur. Ma⸗ gna erit goꝛia domus iſtius nouiſſime magis ̃ᷓ; pᷣme.Conſtat ꝙ loquebat᷑ ꝓpheta de domo ediſicata poſt captiuitatem babylonicaʒ:vt di / ctctum eſt. Ad cuius ediſicationẽ inducebat po⸗ pulum:⁊ pᷣdixit gloꝛiã eius futuram maioꝛem Dfuerit gloꝛie domus edificate ꝑ Salomonẽ. HMoc autẽ nõ poteſt intelligi ꝓpter maioꝛes di⸗ uitias ſeu honoꝛes vel cultum diuinũ vel ſtru⸗ cturas ⁊ oꝛnamenta.qꝛ ſtatus populi illo tem⸗ poꝛe erat quaſi nullus reſpectu illius ſtatꝰ: qͥ fuit ſub Salomone. NMꝛopter hoc dicit᷑ in ſcðo Heſdre. ſacerdotes qui viderant pᷣmam do⸗ mum lachꝛymabant᷑ alijs exultantibus in de⸗ dicatione domus ſecũde:quia quaſi nulli mo⸗ menti erat reſpectu alterius. Quare non poteſt intelligi maioꝛ gloꝛia eius:niſi ꝑ aduentũ ipſiꝰ deſiderati cunctis gentibus qͥ eam gloꝛificauit pſentia ſua quando in ea fuita matre oblatus. SEm ꝗ pᷣdixerat alachias ꝓpheta. iij. capi. Statim veniet ad templũ ſanctũ ſuum domina toꝛ quem vos queritis: ⁊ angelus teſtamenti gquem vos vultis. IJpam etiã domum honoꝛa uit quãdo ibi frequẽter docuit ⁊ pᷣdicauit.Di cunt autẽ aliqui iudei ad hoc ꝙ maioꝛ fuit glo ria domus ſecũde qᷓ; pꝛime in annis:quia pius durauit. Sʒ h nõ valʒ. qꝛ licʒ veꝝ ſit ꝙ pł du rauerit hoc tamẽ nõ fuit ad eius gioꝛia:ſed po⸗ tius ignominiã: quia pluribus tempoꝛibꝰ fuit conculcata ⁊ dehonoꝛata. Mam Anthiochus Epifanes poſuit ibi abominandũ idolum: ⁊ fe at ibi ꝓſtibula mulerũ. ſicut patet in ᷣmo ⁊ in ſecũdo li. Machabeoꝝ. Idem dicit Joſeph li.xiij.antiquitatũ.Similſit᷑ domꝰ ipᷣa fuit pꝛo⸗ phanata quãdo Pompeius cepit hieruſalem. yt diximus ſuꝑius.⁊ quãdo vltimo ꝑ Citum fuit deſtructa.Ad hoc dicũt aliqui ꝙ pᷣma do⸗ mus durauit pluſqᷓ; ſecũda.quia plures anni fluxerũta quarto anno Salomonis in quo fũ⸗ data eſt vſq; ad vndecimũ annum Sedechie: in quo deſtructa eſt.quia fluxerũt anni qdrin⸗ genti vigintiſeptem. ᷣm ꝙ poteſt computari ꝑ temꝑa regum intermedio:ũ inſpiciendo tertiũ 1 quartũ regum. ꝑfecta autẽ fuit vndecimo an noregis Salomonis. ⁊ ſtetit ꝑfecta quadrin⸗ gentis vigintitribꝰ ãnis. Scõa vo dom dura uit ſᷣm cõputationẽ iudeoꝛũ qdrigẽtis viginti annis. Quare gla domus iſtius ſecũde nõ alit᷑ intelligi poteſt:niſi vt eſt pꝛedictũ.quia chꝛiſti p̃ſentia fuit illuſtrata ⁊ decoꝛata.Eſt inſuꝑ cõ⸗ tra iudeos ꝑfidos ꝓphetia Danielis. c. nono. Jpe quippe angelus Gabꝛiel ex voluntate dei reuelauit tempus aduentus chꝛiſti dicẽs.Se⸗ ptuaginte hebdomade abbꝛeuiate ſunt ſuꝑ po pulum tuũ ⁊ ſuꝑ vrbem ſanctã tuam.aut con⸗ ſummet᷑ pᷣuaricatio: ⁊ finem accipiet peccatuʒ 1 deleat᷑ iniquitas ⁊ adducat᷑ iuſticia ſempiter na: ⁊ impleat᷑ viſio ⁊ ꝓphetia: ⁊ vngat᷑ ſanetꝰ ſanctoꝛũ.¶ Ad quoꝛũ vᷣboꝛum plenioꝛem ha⸗ bendã noticiam notandũ ſᷣm Nicolaũ de lira. O in ſIacra ſcriptura vno modo accipit᷑ hebdo mada ꝓ temꝑe ſeptem annoꝛuz. Et ſic ſumitur Leuitici.xxiij.ca.vbi dicit᷑. & ſeptem hebdo⸗ mageſunt accipiende a feſto paſce: que fuerũt quadragintanouem dies. et in quiquageſimo die celebꝛandũ eſt feſtum pethecoſtes. ¶ Alio modo accipit᷑ hebdomada ꝓ temꝑeſepteʒ an-⸗ noꝛum. Et ſic loquit᷑ ſcriptura de hebdomada Leuitici.xxv. ca.vbi dicitur. Numerabitis ſe c 3 ptem hebdomadas annoꝛũ que faciũt quadra gintanouem annos.⁊ qͥnquageſimus annus i mediate ſequẽs dicit᷑ iubileus.nec inuenit᷑ heb domada accipi pluribus modis.Nõ poteſt au tem in dicta ꝓphetia Danielis accipi hebdo- madapᷣmo modo.qꝛ fuiſſet completa infra an- num ⁊ dimidiũ.ergo ꝑ locuma diuiſione opo: tet ꝙ accipiat᷑ pꝑ hebdomada annoꝛũ.Eti ho omnes expoſitoꝛes conueniunt catholici ethe bꝛei. Septuaginta vo hebdomade annoꝛũ fa- ciut annos quadringentos nonaginta: qd tem pus pᷣteriſſe nullus dubitat.Oꝛanti ergo Ba⸗ nieli angelus Gabꝛiel denüciauit liberationeʒ populia captiuitate babylonica: ⁊ pfectam li⸗ berationem fiendam ꝑ xpᷣm. His omibus que iam retulimus territi iudeiad impugnandum nos ad alia confugiũt.⁊ dicunt ꝙ vppᷣs non ve⸗ 4 nit. Et hoc multiplicit pbare conantur. Et pᷣ⸗ moadducũt Eſaiam. ij.ca. dicentem. Eriti no . uiſſimis diebus pparatus mons domĩ in ver tice montium:⁊ eleuabit᷑ ſuꝑ colles.⁊ fluẽt ad eum omnes gentes.Etinfra. Conflabunt gla⸗ dios ſuos in vomeres:⁊lanceas ſuas in falces Non leuabit gens cõtra gentem gladiũ.nec ex ibunt vltra ad pᷣlium. Ex iſtis vbis foꝛmant ꝗ druplex argumentũ. ¶C Pꝛimũ quia dicithic.· Erit in nouiſſimis diebus. Jeſus nazarenꝰ nõ fuit in nouiſſimis diebus.qꝛ poſt natiuitatem eius ⁊ moꝛtem multa temꝑa fluxerunt.ergo nõ fuit vere xpᷣus cuius aduentus ꝓmittit᷑ in no⸗. uiſſimis diebus. ¶ Secundũ argumentumqꝛ dicit ꝙ mons domini erit in vertice montium. MWons ille eſt mons ſyon vbi fuit templũ qui non eſt in aliquo eleuatus.nam vt dicũt aliqui doctoꝛes hebꝛei. domin⸗ debet apoꝛtare mon⸗ tem Taboꝛ ⁊ montem Synai ⁊ montem Car⸗ meli ad locũ vbi eſt hieruſalem: ⁊ ſuꝑ verticeʒ —s iſtoꝛũ montium ponere montem ſyon. hoc aüt nõdum eſt adimpletum.ergo xpᷣus non venit. ¶Tertiũ argumentũ quia in pᷣfatis vbis di / citur. Fluent ad eum omẽs gentes. Sʒ nõ om⸗ nes gentes caerut im Ncſum nazarenuʒz. er go non fuit chꝛiſtus. ¶ Quartũ argumentum quia ſequit᷑ in verbis pᷣmiſſis. Nõ leuabit gẽes contra gentem ⁊c. Sed poſt moꝛtem Jeſuna⸗ zareni fuerunt ⁊ in iudea bella atrociſſima tem⸗ poꝛe Titi ⁊ veſpaſiani.ergo non fuit vex xp̃s CAdpᷣmũ argumentũ reſpondet᷑ ꝙ dies meſ ſie in ſacra ſcriptura dicũt᷑ dies nouiſſimi.tũc non ſolum dies meſſie:ſed etiam aliqua tempo ra ipᷣm pcedentia. vt patet Geneſis.xlix. capi. Abi patriarcha Jacob dixit filijs ſuis.Cõgre gamini vt annüciem que ventura ſunt nobis in nouiſſimis diebus. Et ibi conſequent᷑ annun⸗ adimpleta ſunt temꝑe regum iſrael ⁊ Judicũ. ¶ Ad ſecundũ dicendũ. eleuatio mõtis ſyõ75 non eſt intelligeda meleuatioem localem. ſed Fm nobi itatem extimationẽ. ꝓutetiaʒ expo nit Rabi Salomo. Eleuatio ergo illa fuitmul titudo ſignoꝛũ a claritas miraculoꝛũ que chꝛi⸗ ſtus operatus eſt in monte ſyon. Ibi naq; illu pbartica piſcina. Ibidem ſpũmſanctuʒ apoſto lis dedit. ¶ Ad tertiũ vo dicimus q ibi eſt di⸗ ſtributio ꝓ generibus ſinguloꝛũ: non ꝓſinguł generũ. Sicut dicit᷑ omne animal fuit in archa Neoe. qꝛ de ſingulis ſpeciebus animaliũ fuerũt ibi aliqua indiuidua. Similiter de omibus ge⸗ neribus aliqui crediderũt xpᷣo.vt patʒ ꝑ diffu-⸗ ſionem fidei in toto oꝛbe. Aliter poteſt dici ꝓ omèẽs in ſacra ſcriptura intelligunt᷑ miuii. Anö ij. Regum. vij. ca. Dixit Abſalon æ omẽs viri iſrael.melius eſt conſiliuʒ chuſi ⁊c. Certumeſt em̃ ꝙ nõ erant oẽs filij iſrael ibi pᷣſentes:bᷣ mul⸗ ti. ſic eſt in ppoſito. C Ad quartũ reſpondetur q circa temꝑa xp̃i fuit pax diuturna.ſicut oſtẽ ditur in ſequẽti ᷣmone.Et vbi dicit᷑.Nõ leua⸗ bit gens Z gentem gladiũ ⁊c. Aduertenduʒ ꝙ vltra nõ impoꝛtat pacis eternitatẽ:vᷣ diuturni⸗ tatem. Ande.iiij. Regũ.vj.ca. Vltranõ vene runt latrones ſirie in terrã iſł.qð dicit᷑ ppt᷑¶ du turnitatem: non ꝓpter eteruitatẽ. qꝛ poſtea fre quent᷑ legant᷑ inuaſiſſe terram iſił ⁊ depꝛedaſſe iiij. Regũ. xiij. C Scdo iudei cõrra nos indu⸗ cunt ad hoc vba Eſa.c.xj. dicentis. Egrediek vVga de radice ieſſe ⁊c. vbi loquitur de aduẽtu meſſie ᷣm oẽs.Et ſequit᷑ ibidem. Habitabit lu pus cũ agno ⁊ pardus cum edo cubabit. Etſe quitur. Et delectabit᷑ infans ab vbere ſuꝑ fſ⸗ ramen aſpidis. Et in cauerna reguli ablacta,/ tus fuerit manũ ſuam mittet. Sicũt iudei ꝙ¶ in aduentu xpᷣi animalia ſilueſtria ſic deberẽt do⸗ meſticari ꝙ pacifice habitabũt cũ animalibus naturalit᷑ manſuetis. Et ꝙ aialia venenoſanõ nocebũt homibus vel pueris: imo infantes ſe⸗ cure ludent cũ eis. Et hoc non eſt impletum. err go xpᷣs non venit. Reſpondet᷑ ꝙ iſta ẽ locutio metaphoꝛica. nominant᷑ ibi hoies nomibus aiĩaliũ. Sicut Geñ.xlix. Bengiamin lupus ra⸗ pax. Et dan ſicut coluber in via. Sicad ꝓpoſi tum eſt dicendũ.qꝛ iudei ⁊ gẽtiles qͥ crantpᷣus ad inuicem nociui ⁊ odioſi pacifice ſit habita⸗ uerũt cõuerſi ad fidem xpᷣi. Uñ ſcribit᷑ Acxł.iiij OEktitudinis credẽtiũ erat coꝛ vnũ ⁊ aia vna. Et eodem mõ dicendũ eſt de pueris ⁊ gĩalibus venenoſis.qꝛ ſimplices ⁊ purinõ ledunt᷑ ab ei dq an ↄuerſionẽ ad fidem xpᷣi erant veneno infi⸗ delitatis pfidie repleti & aũtta modꝰ loquẽ ciat non ſolũ aduentum xpᷣi:ſed etiam multa d̃ᷣ diſſit in pᷣdicto ca.ptʒ ꝑ id qð ibi pᷣmitii᷑.quia ſirpe napy⸗ boꝛn vtitt il⸗ 939 plum fenpl ſoſte⸗ pt eot figs habe aaht lin fara Eum ſihnt elf duca ſii Mõt duma Nap iſtp⸗ Cert Chato nd⸗ W heon ae an nn neuen Cpe es Ultemt (Ari 1c uder ſllab Selnn Cpel Rahe ſſae⸗ ſtumn lmmn fliiſ cpen Gpe ici. ſS cd o i A⸗ llu hin di⸗ he ſt E A. Gor. le 9 N— NEe tdu eiffe dade. N on N⸗ SnG68 eox⸗ ner io bus rr voſt Ss iüin . lhbes pel . ⸗ dl⸗ S 4 ſtirpem vocat radicẽ ieſſe xpᷣm floꝛẽ. Sil me taphoꝛica eſt locutio. Erit iuſticia cingulũ lũ⸗ boꝛũ eius. ¶ Tertio iudei arguũt nos.quia Zach. vj. c. ſcribit᷑. Ecce vir oꝛiens nomẽeius vbi tranſlatis chaldaica hʒ meſſias nomẽ eiꝰ. Etſequit᷑ textus.Et edificabit templũ domio. Sʒ Jeſus nazʒarenus nõ ediſicauit aliquod t⸗ plum dño. non fuit xps. Rñdet᷑ ꝙ edificauit templũ delapidibꝰ viuis ⁊ ſpũalibꝰ.vlcʒ de ip ſis fidelibus.⁊ tał ediſicatio cõueniebat xpᷣo:q eſt ꝑfectiſſima. qꝛ regnum eius eſt ſpũale.⁊ ſic eius templũ. Rabi tũ ſalomon dicit ꝙ h auto⸗ ritas intelligit᷑ de templo ſcdᷣo edificato ꝑ ʒoꝛz o babel. Ego vo dico q etiã ſi intelligat de xpᷣo adhuc litteralit eſt impleta. qꝛ xpᷣi vtute ediſi⸗ cata ſunt in honoꝛẽ dei nõ vnũ:ſᷣ tot vbiq; ter rarũ ⁊ potiſſimũ in vrbe roma templa mirifica Et nõ eſt incõueniens ꝙ aliqñ ponat᷑ ſingula/ ris numerꝰ ꝓ płali.⁊ aaner. A Querg⸗ 0 nmunt ſe nob iudei allegates illud qè xxx. c. Si ad cardines celi fueris diſſipat inde retrabet te dñũs deꝰ tuus.⁊ aſſumet atq; intro⸗ ducet in terrã quam poſſederũt pr̃es tui. Ex D * ipi inferunt. Cum ſimus diſpſiꝑ totũ munduʒ ⁊nõ cõgregati.ſequit᷑ ꝙ non venit xpᷣs. Sicẽ dum q iſtud fuit adimpletũ in reductiõe eoꝛuʒ de captiuitate babylonica.Sed cõtra hoc obij ciũt ꝑ illud quod habet᷑ Eʒechielis. xxxix. ca. Scient ꝙ ego dñs illoꝝ.eo ꝙ tranſtulerim eos in nationes: ⁊ congregauerim eos ſuꝑ terram. a non dereliquerim quẽqᷓ; ex eis.ibi in captiui tate babylonica multi remanſerunt. ⁊ non om⸗ nes reuerſi. Reſpondet᷑ ꝙ tunc fuit impletum illud quod dictum eſt. quia nulli fuerũt ibi de⸗ relicti qui voluiſſent reuerti. Nam cirus q erat monarcha in omibus illis regnis deditlicẽtiaʒ generaliter omibus redeundi. imo dedit mune ra reuertentibus.vt patet Heſdre.j.c. Et ideo completũ eſt vbũ oyſi ⁊ Eʒechielis.quia uullus derelictus eſt ibi qͥ voluit reuerti. Qui gutem noluerũt indigni fuerunt beneſicio dei. ¶Quinto iudei obijciũt ꝑ illud quod habetur iere. xxiij. ca. Ecce dies veniũt dicit dominꝰ — bo Bauid germen iuſtuʒ. qð intelligi⸗ ⁊ ſuſcita tur de xpᷣo.Et ſequit᷑ ibidem. In diebus illis ſaluabitur iuda: ⁊ iſrael habitabit confidenter. Sed nunq; tot miſerie acciderunt filis iſrael ſi cut poſt moꝛtem Jeſu naʒareni. nõ fuitxps. iſrael ⁊ iuda.quia erãt auerſi a deo ex eo ꝙ chꝛi ſtum negauerãt occiderant. ꝓpter quod etil⸗ lam miſeriaʒ meruerũt. Alij autẽ qui vere erãät filij iſrael iuda vere ſaluati ſunt. quia xpᷣm re⸗ ceperũt. nec ſolum ſaluati ſunt ſpũaliter: etiaʒ coꝛpꝑaliter. Nam ſicut dicit᷑ in hiſtoꝛia eccleſia qð hr Deur. ſtica. Imminente deſtructiõe ciuitatis hierolſo lomytane facta ꝑ Tituzʒ. ammoniti ſunt fidelez q̊ͥ erant in iudea ꝑ angelum: vt traãſirẽt ĩ regnu regis agrippe qui erat confederatꝰromanis Et etiam illi qui de regno xpᷣi ſunt habitant confi denter in padiſo. C Sexto iudet dicunt ꝙ chꝛi ſtus non venit ꝓpter illud quod habet Hanie lis. iij. c. Aſpiciebam in viſiòe noctis: et ecce cũ nubibus celi quaſi filius homis veniebat.hoc intelligit᷑ de xpᷣo. Sed Jeſus naʒarenꝰ non ve nit in nubibꝰ celi. nõ fuit x-pᷣs.Ad hoc dicen⸗ dum q ſcriptura loquit᷑ de duplici aduẽtu cri⸗ deſcribit᷑ cum humilitate. Secũdus aũt cũ ex⸗ cellentia 2 ptãte. Oaniel autẽ loquit᷑ deſecũdo aduentu. Qð ptʒ.qꝛ paulopoſt dicit. Judiciun ſedit ⁊ libꝛi aptiſũt. Judei aũt excecati neſciüũt hunc duplicẽ aduentũ diſtinguere.⁊ ideo mu ta erronea dicunt.nam aliqui expectãt xpᷣm in aduentu ſuo in tanta virtute aparere ⁊ pote⸗ ſtate ꝙ omnia terrena ſibi ſubijciet: ⁊ cos libe⸗ rabit ⁊ regnum eoꝛũ reſtituet. ꝓpter quod etis i diſcipuli poſt eius reſurrectionem qrebꝛat.· Somie ſi in tempe hoc reſtitues regnuʒ iſrael. Actuũ.j.ca.Alij autẽ pꝛopter ſcripturas qma nifeſte loquunt᷑ de chꝛiſti hũanitate ⁊ paſſõe. ⁊ pꝛopter illas que loquuntur de eius eminen tia ⁊ poteſtate expectant duos meſſias. Qnuz qui erat occidendus. Et alium qui illum reſu⸗ ſcitabit:⁊ regnum iſrael reſtaurabit. Sed hoc de ſcripturis non habetautoꝛitatem.licet enin plures dicti ſint meſſie ſiue vncti: quod idẽ elf. vt Bauid ? Saul ? quidam alij. nullus tamę in ſcriptura dicitur venturus ad ſalutem pohn r.a. Erilurluneſurlur ſolis: etlux ſolis li niſi vnus. ¶ Septimo iudei arguũt ꝙ j ſtus non venit pꝛopter illud quod ſcribit᷑ eptemplicit᷑ que verba dicunt ꝙ in aduentu xpᷣi debeat fieri immutatio coꝛpoꝛũ celeſtium. Seqdtalis immutatio non fuit facta in aquentu nazareni. ergo chꝛiſtus nondum venit. Dicen dum ꝙ illa verba loquuntur de aduentu chꝛi⸗ coꝛpoꝛa celeſtia. Et nouabuntur quodãmodo tunc ſanabitur vulnus populi ⁊ percuſſura pla 7 4 ge eius. vt dicit in textu. quia tunc deſtruetur moꝛtalitas ꝑ peccatum pꝛimoꝛũ parenum mn⸗ ducta. quia omẽs homies reſurgẽ: ad vita im moꝛtalem. C Octauo impugnat nos iudei ex Sic po dicto dauid in po. lxxx viij. vbi habet. – nõ habuit ſilios. & nõ fuit xpᷣs. Rñdẽdũ ꝙ ba buit filios ſpũales ꝑ fide nõ ꝑ carnalẽ ꝓpagati onẽq ſꝑ hʒ turpitudinẽ ↄiunctã. Et tat filia io ſpũalis cõpetit ei. De tali etiam ſpũali nato⸗ ſti.ſ.in mundũ ⁊ ad iudiciũ. ꝛimus aduẽtus loquit Hauid in pſał xxxj. Ego dixi dij eſtis: 2 ſilij excelſi omnes. Dictum ſit ꝓ iſta parte de xo qui venit. Jam ad tertiũ erroꝛem delendũ cis ſcandalum cedamus. ELapitulũ⸗ Il.. Ertio errant dei circa xp̃m in paſſibilitatem. Aerbum ſiqͥ habere poſſunt amoniti ⁊ edocti anteqᷓ; chꝛiſtꝰ TSec —ʒ confuten teri lege! plici 3 phetia daui veniſſet ꝑ dicta ꝓphetarum de myſterijs paſ⸗ ſionis eius. At autẽ incredulitatẽ eoꝛũ virili duertendu eſt ꝙ paſſio xp̃ᷣi in ve is multi rentem cedron ſcito te interſiciendũ. C Quar⸗ ia veritas eſt de vehementi contriſtarione. de gqua dicit᷑ mat. xx vj. ca. Cepit contriſtari me ſtus eſſe. ⁊ ait illis. Triſtis eſt anima mea vſq; ad moꝛtem.oc figuratũ fuit in helia dum fu giebat ꝑſecutionem Zeʒzabelis poſtqᷓ; ꝑuenit nus! kuit verbis ꝓpheticis figurisn ter pſignata. Et hoc q;tum ad tria. Sn⸗ ꝛimo quantum ad initii. 0 tum ad ꝓgreſſum. quatum ad terminũ. 4 imo paſſio xp̃i fuit in veteri lege . EEAA. Z iũ in quo ponuntur ſeptem veritates. pꝓphetarum ⁊ figuris pnunciata q;tum ad illiꝰ CPꝛima eſt de concilij congregatione. ¶Becunda de iude venditione. ¶ Terti⸗ CAuart ¶ Quinta de trina oꝛatione. (CBeptin s ſudatione. 2 TCEin veritas paſſi erbieſde coneh de chꝛiſti egreſſioen. ta de vehementi contriſtatione. de angeli aparitione. ma de ſanguinis ſudatione. Cogregatioe.de qua dicit attheus. c. xxvij Conciliũ inierũt omnes pᷣncipes ſacerdotũ cõ tra YJeſum: vt eum moꝛtitraderẽt. Et qJoß.xij ca. Collegerũt pontifices ⁊ phariſei conciliuz. Hoc pᷣdixit patriarcha Jacob Geneſis. xlix. ca.ſic.Simeon ⁊ Leui fratres baſa iniquitatis bellantia in cõſilio eoꝛũ nõ veniat anima mea: quia in furoꝛe ſuo occiderũt virum. Maledi⸗ ctus furoꝛ eoꝛũ quia ꝑtinax:et indignatio eoꝝ qꝛ dura. Micolaus delira ſuꝑ.xj.c. Johannis inquit. MPontifices erant de tribu Leui phari⸗ ſei ꝙ magna Pie de tribu Symeon. Eſt alia ꝓ⸗ in pſal.xxi. vbi dicit. Circũdede⸗ runt me canes multi:conſiliũ malignantiũ ob⸗ ſedit me.Et iterũ Sapientie.ij.c.ſcribii. Dixe runt impij.conueniamꝰ iuſtuʒ: qm inutilis eſt nobis: ⁊ contrarius oꝑibus noſtris.hiere.in⸗ ſuꝑ. xj. c.ita in pſona xp̃i locutus eſt. Suꝑme cogitauerũt conſilia dicentes. venite mitramꝰ lignum in panẽ eius:⁊ eradamus eum de terra antius vo li. iiij.inducit Sibil⸗ viuentiũ. lam ita vaticinantẽ. Inierũtconſiliũ deteſtan⸗ Fiuz ad jdeʒ cru⸗ eſt eis qui nullam excuſationeʒ verbig Tα ohete pꝛedixerunt chꝛiſtum paſſurum pꝛo lalute generis humani dum: vt puarent eum vita: qui vt eos iuſtifica ret aduenerat. ¶ Secũda veritas paſſiõis xpᷣi eſt de Jude venditiõe.de qua dicit᷑ mat.xxvj. ca.qꝙ ꝓditoꝛ illeneq́; vendidit xpᷣm triginta ar genteis.Hoc vtiq; fuit figuratũ in Joſeph. de quo habet᷑ Geñ.xxx vij.c. extrahentes euʒ fratres ſui de ciſterna vẽdiderũtiſmahelitis tri ginta argeteis. Etiſtud pᷣnũciauit Zacharias in pſona xpᷣi ca.xj. vbi ait. Appenderũt merce/⸗ dem meam triginta argenteos. ¶ Tertia veri⸗ 3 tas eſt de xpᷣi egreſſione.de qua ſicſcribit᷑ Jo⸗ hannis. xviij. ca. Egreſſus eſt Jeſus trans toꝛ rentem cedron. Hoc figuratũ fuit ſecũdi Regũ xv.c.vbi habet᷑ rex Bauid tranſgrediebatr trans toꝛrentẽ cedron. omẽs autẽ viri qui erãt cum eo flebant.Et iterum.iij. Regũ.c.ij. Fuit dictũ Semei:quocũq; die tranſgredieris toꝛ⸗ ad ſpelũcam qui dixit dno.vtſcribit᷑iij. Regl. xix.ca. Derelictus ſum ego ſolus ⁊ querũt ani⸗ mam meam vt auferãt eam. Et hoc pᷣdixit hhie rremias in ꝑſona xpᷣi Thꝛenoꝝ.j.c. Vide dñe gffflictionẽ meam qm̃ conturbatus ſum. Et da niel. vij æ: Cogitationibus meis contriſtabar. ⁊ facies mea immutata eſt in me. ¶ Quinta ve ritas eſt detrina oꝛatiõe.Dicit᷑ em mat.xxvij. ca. Oꝛauit tertio eundem ᷣmoneʒ dicẽs. Hoc figuratũ fuit in Oauid.de quo dicit᷑ bᷣmo Re. xx.c.Cadens Dauid ꝓnus in terrã oꝛauit ter⸗ tio. Et in Baniele qui vt ſcribit᷑ eiuſdem. vj.c. Tribus vicibus in die flectebat genna ſuu. ¶ Sexta veritas eſt de angeli aparitiõe. de qᷓ iguratũ fuit in gedeo 4 vici Cucas.xxij ca Aiparuuiriii angelus de celo confoꝛtans eũ.hoeſi ne Cui (vt ſcribit᷑ Judicũ.vj.ca.) apparuit an gelus dicens.dñs tecum viroꝛũ foꝛtiſſime. Et in JYoſue cui dixit deus. Joſue.j.c. Cõfoꝛtare ⁊ eſto robuſtus.noli timere qꝛ tecum eſt domi nus deus. Et hoc pᷣdixit Daniel.x.c.loquens in ꝑſona xpᷣi. Tetigit inqͥt me quaſi viſio hois: ⁊ confoꝛtauit me ⁊ dixit.noli timere.pax tibi. cõſfoꝛtare ⁊ eſto robuſtus. ¶ Septima veritas eſt de ſanguinis ſudatiõe. Ait em Lucas.xxij. ca. Factus eſt ſudoꝛ ei ſicut gutte ſanguis cur rentis in terrã. De hoc dixit Eſa.ix. ca. Veſti⸗ mentũ tuũ mixto ſanguine.Et Eʒechie. xvj. c. 3 Ziaite conculcari in ſanguine tuo. ¶SBcdo paſſio xpᷣi fuit in veteri lege vybis pꝛo phetarũ ⁊ figuris pᷣmonſtrata q;tũ ad illius ꝓ greſſum in quo ponunt᷑ ſeptem veritates. r. pie Ni ol ſet. 4 i ſich At. hoc Lici cien prn rol nn Mtic dion 1ade 1co. dent ho hſen ö ry. tar de ; isti Nigs erce Jo⸗ n jen fun N⸗ ede N ng nſ lenit g. uni⸗ abe dedie Ede be, uyi. NN. e⸗ Ulter: e. i⸗ 3, ℳ 1 de Re⸗ mniten ne⸗E aume domt bens hob: tubi. nug . isa bis lius , T¶ Pꝛia de iudeoꝝ miniſtroꝛũ pſtratione. ¶ Becunda de chꝛiſti ligatione. Tertia demarille peuſſione. ¶ Quarta de falſa teſtificatiene. . ¶ Quinta de impia derilione. . ¶ Sexta de crucis baiulatiob⸗. CSeptima de amara potatine. CPꝛima veritas eſt de ꝓſtratioe iudeoꝛum ⁊ „* miniſtroꝛũ q̊ͥ voluerũt cape Jeſum. de qua ſic ſcribit᷑ Joh̊.xviij.c. Abierũt retroꝛſum ⁊ ceci⸗ derũt in terram. De hoceſt ꝓphetia Hiere. qͥ xx.c.ait.DOñs mecum quaſi bellatoꝛ foꝛtis.id⸗ circo qͥ pſequunturme cadent ⁊ infirmi erunt. ¶ Secũda veritas de xp̃i ligatioe.de hac dici tur Johã. x viij.c. Miniſtri iudeoꝛũ compᷣhẽ Dderũt gJeſum ⁊ligauerũt eum. Hoc figuratum fuit Judicũ.xv.c.in philiſteis qui ligauerunt BSamplſonẽ. Et hoc ꝓphetauit Hieremias.c. xij. dicens.Dedi dilectã animã meam in mnu inimicoꝛũ. Et Eʒzechiel.iij.c. dixit. Ecce data ſunt ſuꝑ te vincula ligabũt te in eis: ⁊ non egre Dieris de medio eoꝛũ.¶ Tertia veritas dema xille ꝑcuſſiõe.ſcribit em oha.xviij.ca.Tunc vnus aſſiſtens miniſtroꝛũ dedit alapam Jeſu dicẽs.Sic reſpõdes pontifici.Figuratũ h̊ fuit iij. Re.xxij.c. Quãdo Sedechias rex ꝑcuſſit Micheã ꝓpheta in maxillã. Et ipe micheas y.ca. iſtud pᷣnuciauit. Sic ꝑcutiẽt maxillã iu⸗ Dicis iſrael. Et iterũ Sibilla quam ſdꝑius alle gauimus ait.Et in manꝰ impias in fideliũ ve⸗ niet. dabũt aũt deo alapas inceſtis manibus. ¶Auarta veritas eſt de falſa teſtiſicatõne.vt em refert at. xxv. c. Mouiſſime aũt vener̃t Duo falſi teſteſ:qͥ ⁊ dixerũt. hic dixit. poſſuʒ de ſtruere templũ dei. Hoc pᷣuidit in ſpũ Gauid. ci dixit in pſal. xxvj. Inſurrexerüt in me teſteſ iniqͥ:⁊ mẽtita eſt iniqtas ſibi. Et Oſeas.c.vij agit. Ego redemi eos ⁊ ipi locutiſunt ↄ me men dacia. C Quinta veritas eſt de impia deriſioõe Bicit nãq; Mat.xx vij.c.Tüc expuerũt in fa ciem eius colaphis eũ ceciderũt. Alij autem palmas in faciẽ eius dederũt dicentes. ꝓpheti H nobis xpe q;s eſt qͥ te ꝑcuſſit.Hoc ꝓphetatũ eſt.nam Dauid in pſał.xxj.ita in pſona xpᷣi loqͥ tur. Oẽs videntes me deriſerũt me locuti ſunt labijs ⁊ mouerũt caput. Eʒechiel aũt.xij.c.ita vaticinatus eſt. Faciẽ tuã velabũt ⁊ non vide⸗ bis terra. Et Sibilla de qᷓ pauloante retulimuſ ita ſequit᷑. ꝓmpurato oꝛe expuẽt venenata ſpu ta dabit vero ad vbera ſimplicit᷑ ſanctũ doꝛſuʒ æcolaphaſ accipiẽs tacebit.ne qͥs agnoſcat qð vbum ſit.vel vnde veniat vt inferis loquatur coꝛona ſpinea coꝛonet᷑. ipᷣa em inſipiẽs gens deum tuũ nõ cognouiſti:vᷣ ſpinis eũ coꝛonaſti. ⁊ hoꝛridũ illi fel miſcuiſti. ¶ Sexta veritas de crucis baiulatione. Ait em Johã. xix. c. Baiu lans ſibi crucem exiuit in eum qui dicit᷑ calua⸗ rie locus. Huius figura pᷣceſſit qñ tulit abꝛaaʒ ligna impoſuit ſuꝑ Vſaac filiũ ſuũ. ꝛedixit Hoc etiam hieremias. Ego quaſi agnus qͥ poꝛ latur ad victimã. C Septia veritas deamara Bege⸗ potatione.de qua Mat. xx vij.c. dicik. runt ei bibere vinũ myrrhatũ cum felle mixtuʒ Poc expꝛeſſit Hauid loquẽs in ꝑſona xpᷣi ps. lx viij. Dederunt in eſcam meã fel: ⁊ in ſiti mea potauerũt me aceto.Et hoc inſuꝑ pᷣdixit Hie⸗ remias Thꝛeñ.iij. ca. Recoꝛdare pauꝑtatis ⁊ tranſgreſſiõis.i.afflictiõis mee abſinthij ⁊ fell. ¶Tertio paſſio xpᷣi fuit in veterilege vᷣbis ꝓ⸗ n .* phetaxꝝ vfiguris poſtenſa tuz ad eius tenni . num in quo ponunt᷑ ſeptem veritates. Pꝛima eſt de crucifixione. CBecunda de clementi oꝛatione. ¶ Tertia de veſtimentoꝛũ diuiſione. CMuarta de flebili lamentatioen. Auinta depᷣtereuntiũ blaſphematione. ¶Bexta de ſpus emiſſione. ——õ 7 — E — ¶ BSeptima de planctu compaſſione. rina vanae vonit Ku rriij. vbi diciẽ TP uciſixerũt euũ. Hanc expꝛeſſit Dauid ĩ pſał. xxj. Foderũt inqt manus meas ⁊ pedes meos dinumerauerũt oĩa oſſa mea.Que vba vt alſe 7 rit Lactantius li.iiij.nõ deſe locutus eſt ꝓppᷣa Fuit em̃ rex⁊ nunq; illa ꝑpeſſus eſt.ſpũs dei ꝑ illus loquebat᷑ qͥ erat illa paſſurus poſt annos mille æqnquaginta. tot em̃ colligunt᷑ anni a da uid vſq; ad crucem xpi. Et Zacharias ꝓphe⸗ ta.xij.c.ita dixit.Aſpiciẽt ad me quẽ cõnxerũt Et idem.xiij.ca. Que ſunt iſte plage in medio manuũ tuarũ.⁊ dicet his plagatꝰ ſuʒ in domo eoꝛũ qͥ me diligebant.i. diligere debebat. ¶SGe cunda veritas de pia oꝛatoe. vt em refert Cu. xxiij. c. Mꝛo crucifixoꝛibꝰ oꝛauit dicẽs. Pater ignoſce illis:qꝛ neſciũt qͥd faciũt. Hoc dare pꝛe dixit Eſa.c.liij. Ipe inquit ꝓtranſgreſſoꝛibus oꝛauit. C Tertia yeritas de veſtimentoꝝ diui ſione de qua ait Mattheus. xxvij.c. DHiuiſe⸗ runt veſtimẽta eius mittẽtes ſoꝛtem.qð a Da⸗ uid pſał.xxj.apꝑtiſſime fuit pᷣdictuʒ. Diuiſerũt ſibi veſtimeta mea:⁊ ſuꝑ veſtem meaʒ miſerũt ſoꝛtem. C Quarta veritas de fiebili lamentg⸗ tioneevt enim ſcribit Mattheus. xx vij c. Cla mauit uoce magna dicens. Deus deus meus: quare me dereliquiſti.Et de hoc pᷣdixit dauid in pſał.xxi.qui ad lrazʒ intelligit᷑ de x-pᷣo.vt ple ne dixi in mone de paſſone in quadrageſima li noſtro. C Quinta veritas de pꝛetereuutium blaſphematioõe. Aitem atthe?. Mꝛeteütes blaſphemabant eũ mouentes capita ſua ⁊ dicẽ tes. Salua temetipᷣm ſi fius dei es deſcẽde de cruce. oc Hiere.c.xx. ꝓphetauit dicẽs. Fa⸗ ctus ſum in deriſum tota die omnes ſubſauna⸗ bant me.audiui em̃ contumeliã multoꝛũ et ter⸗ roꝛum in circũitu. ¶ Sexta veritas de ſpirituſ iſſione vt ſcribit Johan. xix. et Lu. xxiij.c. Inclinato capite emiſitſpũm. Et hoc vtiq; ſic pᷣdixit Eſa.c.liij.Tradidit in moꝛtẽ aiam ſuaʒ ¶ Septima veritas eſt de planctu ⁊ cõpaſſiõe Dictuz quippe fuit vgini gloꝛioſe a Symeone iuſto.vt ptʒ Lu.ij. Tuã ipius animã ꝑtranſi⸗ bit gladius.qð impletũ fuit dum filiũ vnigeni⸗ tum in cruce pendentẽ amariſſimis querel de⸗ fleuit. hoc ꝓphetauit Hiere.ix.c.dicẽs. Nox lamentationis audita eſt de ſyon.Et Zachari. xij.c.qui ait. langent eũ ⁊ dolebũtſuꝑ eũ:vt doleri ſolet in moꝛte pᷣmogeniti. Sʒ obſtinatiſ⸗ nõ ſunt locuti niſi ad dies meſſe. Nerũtamẽ ne diu ↄtendamus cum ipᷣis afferamus in mediũ. Eſa.ꝓdhete vaticinia qui de xpᷣo ꝓ gener hu moni ſalute paſſuro luculentiſſime eſt locutus. Nam ·ca.ix.poſtqᷓ; pᷣdixit chꝛiſtuʒ venturum deü ⁊ hoĩem ſubdidit.Et factus eſt pncipatus ſuꝑ humerũ eius.ſ.crucẽ ſibi baiulando ꝑ quã⸗ ptãtes aereas debellauit.⁊ regnũ ſuũ potenter intrauit.ſᷣm illud Luce vlti. ca. Opoꝛtuit pati xpᷣm ⁊ reſurgere a moꝛtuis: ⁊ ita intrare in glo⸗ riam ſuã. Et.liij.c.inquit·Dñe qͥs credidit au⸗ ditui noſtro.i.paſſiõis xpᷣi myſterio: qð ego et alij ꝓphete audiuimꝰ a ſpũſancto. Et bꝛachiũ dDiñi cui reuelatũ eſt quaſi dicat paucis.Et aſcẽ det ſicut vgultum coꝛam eo.ſ.xpᷣs coꝛã deo pa tre.⁊ ſicut radix.ſ.ſurſum fructiſicans de terra ſitienti.i.de vᷣgine nõ humectata vł fecundata humano ſemine. ⁊ non eſt ei ſpẽs neq; decoꝛ.ſ. in paſſõe.Et vidimus eũ ⁊ nõ erat aſpectus: 21 deſiderauim eum deſpectũa nouiſſimũ viro rum.virũ doloꝛũ ⁊ſcientem infirmitatẽ: ⁊ qua ſiabſconditus vultus eius ⁊ deſpectus.ſ.pᷣ ve recũdia. vnde nec reputauimꝰ eum. Verelan/ guoꝛes noſtros tulit:⁊ doloꝛeſ noſtros ipᷣe poꝛ tauit: ⁊ nos reputauimus eũ quaſi lepꝛoſum ⁊ ꝑcuſſum a deo ⁊ humiliatũ. Ipᷣe aũt vulnera⸗ tus eſt ꝓppter iniquitates noſtras ⁊ attritus ꝓ pter ſcelera. diſciplina pacis noſtre ſuꝑ em.et liuoꝛe eius ſanati ſumus.Oẽs nos quaſi oues errauimus. vnuſquiſq; in vi ſuam declinauit 7 dñs poſuit in eum iniquitatem omniũ noſtꝝʒ/ Confundant᷑ itaq; iudei repꝛobi:qui paſſion? chꝛiſti deridere ſolent.⁊ inſpiciãt pꝛeterea que dicta ſunt ꝙ ob nullam aliã cauſam in natiões diſperſi ſunt cum oppꝛobꝛio abiectiõe et igno⸗ Dermo vij. minia niſi quia chꝛiſtũ dñm crucifixerũt. Nos vo qui chꝛiſtiani ſumus pio effectu colamꝰ cũ qui nos pticipes efficiat regni celeſtis in qͥ glo uphat neus homoꝑ inſinita ſecula rioſus triup ſeculoꝛũ. natiuitate ſalu loſtro verba ſunt iſta ca.ix. Sonuit — vox leticie in terra noſtra vox exultationis ad uenit. Auditum eſt verbum ſuaue omni iocũ⸗ mi iudei geun. ooliee deitaterepletum.“ chꝛiſtus fuiꝰdeiin beth ſimi iudei pᷣallegatas ꝓphetias de xpᷣo intelli/⸗ pletum. Jeſus chꝛiſtus fi gi debere ſua malicia negat quos tñ facile con uincere poſſumus ex vbis Rabi moyſi qui in libꝛo directionis ꝑplexoꝛuʒ ait. Oẽs ꝓphete leem iude de vᷣgine natus eſt Jubilate deo om nes homĩes mundi:et laudate nomen ſanctum eius. Ad hanc ſpũalem habendam leticiã inui tat cunctos ſancta mater eccleſia:que vbis vti tur ſancti Leonis pape in bmone denatiuitate dicetis. Saluatoꝛ noſter hodie dilectiſſimi na⸗ tus eſt:gaudeamus.Neq; em phas eſt locum eſſe triſticie vbi natalis eſt vite: que cõſumpto moꝛtalitatis timoꝛe ingerit nobis de pꝛomiſſa eternitate leticiã. Eemo ab huius alacritatis participatiõe ſecernit᷑.vna cunctis leticie com⸗ munis eſt ratio. Quia dñs noſter Jeſus xpus moꝛtis petcatiq; deſtructoꝛ ſicut nullũ a reatu liberum reperit ita liberandis omnibus venit. Exultet ſanctus quia apꝛopinquat ad palmaã Gaudeat peccatoꝛ:quia inuitatad veniã. Kni metur gentilis quia vocat᷑ ad vitam. Hec ile. At ergo excitent᷑ omniũ coꝛda: ⁊ hauriamus aquas in gaudio de fontibus ſaluatoꝛis. in p⸗ ſenti mone de ſingulari colendiſſimaqʒ; chꝛiſti natiuitate dicemus. de qua ꝓphena Eſaias B⸗ dixit vba ꝓpoſita. In quibus tria bncipaliter Pꝛimo xpm naſcentem. Secundo virginem parturientem. ¶Tertio viſionem aparentem. eparuitate coꝛpoꝛis xpᷣi et qualiter eps aſſumpſit carnem de materiano bis confoꝛmi. et de humilitate ipſi are⸗ Etis reſpectu tempoꝛis lociet ha⸗ PBimo cotepla⸗ mmente pia cõſiderarelicet ad h tria. α S Nꝛimo ip̃ius paruitatenm. ¶Secundo confoꝛmitatem. ¶Tertio humilitatem. eſt nobis: 1 filius datus eſt nobis. Eſaie ꝓphete vaticinantis de chꝛi⸗ o ſen the h ſ lon. fon lle ful gere n P 4 . li u en ſna gilu runn ſed fann ng r⸗ nu leni⸗ oti gue hian Ne go ſaulg ui M inbeh deoon M. ilnui Mirne ino⸗ Oeumn moo woa nans ec . sxps zren . mi B nms . mp⸗ chni g⸗ Uter ſs he⸗ . inan Gbm . Pꝛimo cõſideremus xpᷣi naſcentis paruita⸗ * tem.qꝛ natus eſt hñs coꝛpus paruulũ: ſicut ce . teri infantes qñ naſcunt᷑. Abi aduertẽduzʒ ᷣm theologoꝛũ doctrina. . coꝛpus xpi inſua con ceptiõe fuit in inſtanti foꝛmati:. ⁊ q;tuͦ ad perſe ctionem mẽbꝛoꝝ ꝑtium ipᷣius pfecte oꝛgani⸗ ſatum. Vñ Breg. dicit. x viij. noꝛaliũ.Zinge/ lo nunciante ⁊ ſp aduenientemox vbũ in vte/ ro mox intra vurun bumneans Et Auguſti nus li. de fide ad Oetrum Firmilſime tene et nullatenus dubites nõ carnẽ xpᷣi ſine diuinita⸗ te in vtero vginis fuiſſe conceptam puſq; ſuſci peretur a verbo. Et magiſter in. iij. di. iij. Aer bum non ſuſcepit: niſi cameʒ foꝛmatã. Hoc au tem fuit cõgruü vm Bonauen. Tho. triplici ratione. ¶ Mꝛin na eſt ex ꝑte verbi aſſumentis. qrnon debebat vbum aſſumere partem hüane 7„ nature: ſed totã. ita carnem ⁊ aiaʒ q non debʒ vniri: niſi carni oꝛganiʒate. ¶ Secũdaratoõex pte vtutis operantis. qꝛ vtus diuina operat᷑ miraculoſe.hoc aũt eſt miraculũ ꝙ femina con/ cepit ſine viro. Ideo ad oſtenſionẽ potentieſb ito foꝛmauit illud coꝛpus qð naturanõ poteſt: 4 hogdiemme. Dilecti niſi ſucceſſiue. ¶ Tertia ratio fuit ex ꝑte virgi⸗ nis cõcipientis: quę ſtatim vt conſenlit repleta fuit ſpũſancto ⁊ mar dei effecta. ⁊ qꝛmr deinõ ℳ 7„ erat niſi eſſet deus vnitus hũane nature.iõ ſta⸗ tim cũ cõſenſit deus homo faciꝰ eſt. Coꝛp ita⸗ ꝙ; illud ſic foꝛmatũ a deo paruum fuit.vt magi ſter dicit ꝙ obiectũ oculis vix vider potuiſſet ANuantũ vo ad q;titatem molis nõ ſtatim ꝑdu aum eſt: 5 ſucceſſiue tam in vtero q; extra. qð ¶ Pꝛmo pꝓpter legis vniuerſitatis conſerua⸗ tionem. quia deus nõ eperat᷑ miracuł vbi na fuit m Bonauen. adhuc triplici roe tfura poteſt oꝑpari. Et quia natura poterat coꝛ⸗ pus illud ſucceſſiue ad ꝑfectam quantitatẽ ad⸗ Ducere.ideonõ ſtatim ex miraculo completum cdöa ratio ꝓpter fidei ↄfirmationẽ. vt ſcʒ oſtenderet᷑ ꝙ habuit verã ⁊ nõ fantaſticam carnẽ. ¶ Tertia ratio ꝓpter humilitatis ⁊ cha ritatis xpᷣi cõmendationẽ qͥ ꝓ nobis cum excel ſus deus eſſet taʒ ꝑuulus videri voluit.Quis nam nõ miret᷑ videre vagientẽ infantẽ inuolu⸗ tum pãnis in cuna.de quo cantat eccleſia illud Ambꝛo. Vagit infans inter arta conditus pꝛe ſepia membꝛa pannis inuoluta virgo mater al⸗ ligat ⁊ manus pedeſq; crura ſtricta cigit faſcia Tranſeamus o chꝛiſticole deuotione ſuccenſi. tranſeamus cũ paſtoꝛibus vſq; bethleem: vti⸗ ueniamus infantem blandũ. affabilem piumet totũ deſiderabilem. Conſideremus paruitatẽ que videt᷑ ⁊ adoꝛemus diuinitatẽ q latet. quo⸗ niam vrinauit Ecopapamnymon feſtiuitatiſ . - ria nobis a noſtrenature cõfoꝛmi. Jux apoſtoli ad Hebꝛe.ij.ca. Qui em ſanctil 3 cultoꝛ qui nec de incarnatiõe don aliqᷣd falſuʒ nec de deitate aliqd ſentit indignum.paris enizʒ piculi eſt malum ſi in illa aut nature noſtre ve⸗ ritas:aut paterne gloꝛie negatur equalitas. CSecũdo conſideremus chꝛiſti naſcentis co/ foꝛmitatem. Aſſumpſitqͥdem carnem de mate⸗ 4 „ anctificant᷑ ex vno omes. Suit autẽ hoc cõ⸗ RWr . 2 ueniens vt dicit dñs Bonauentura. xij. diſti. „77. 7. iij. triplici ratiõe. ¶ Pꝛima ratio dicit iuſtifi cationis ad ſeruand rectitudinem iuſticie ſᷣm Anſelmũ.vt eiuſdem generis eſſet ſatiſſactoꝛ et pᷣuaricatoꝛ. ¶ Secũda ratio dicit᷑ oſtenſionis vt oſtenderet᷑ nobis dulcedo miſcdie dei.quo⸗ ipᷣe idem humano generi vniretur in chꝛiſto. ertia ratio ſdicitur oꝛdinationis.oꝛdinauit quippe deus vt totum genus humanũ deduce⸗ retur ex vno pᷣmo Adam ꝓpter repꝛeſentatõeʒ illius vniuerſalis pncipij a quo omnia ſunt ꝓ⸗ ducta. Rationibus ergo dictis cõueniens fuit vt chꝛiſtus carnẽ ſumeret ex materia ab Adaʒ deriuata. que tamẽ ab omniinfectiõe immunis fuit:eo ꝙ nõ fuit in Adam vᷣmſeminaleʒ ratoeʒ cum nõ fuerit concepta ex ſemine virili: ſed my/ ſtico ſpiramiĩe.vt dicit ſanctus Tho.iii.ꝑte. ⸗ xxxj. Vnde Leo papa in monede natiuitate inqᷣt. Alienũ quippe ab hac natiuitate eſt quod de omibus legit᷑. Nemo mũdus a ſoꝛde nec in/ fans cuius eſt vnius diei vita ſuꝑ terrã. nihil i iſtam ſingularẽ natiuitatẽ de carnis cõcupiſcẽ tia tranſijt. nihil de peccati lege emanauit. hec ille Gi autẽ quereret quare xpsnõ aſſumpſit Adam: Reſpondet dñs Bonauentura ꝙ hoc fuit ppter tria ¶ Mꝛimo ppter deũ qͥnon de⸗ bebat aſſumere hoĩeʒ peccatoꝛẽ. C Scðo ppt᷑ Adam qͥ nõ debebattantũ cxaltari. ¶ Tertio ꝓpter humanũ genus.qꝛ paſſio innocẽtis ma gis erat grata deo pꝛo redemptione eius q; ho minis peccatoꝛis. ¶Tertio conſideremꝰ chai⸗ 2, ſti naſcentis humilitatẽ. Sicut enim humilisi foꝛma ſerui dignatꝰ eſt aparere. ita rex iſte an⸗ geloꝛu ⁊ hominũ domin? humilit naſci voluit Et hoc triplici reſpettttau. CPꝛimo reſpectu tempoꝛis. Tecundo reſpectulol. ¶ Te tio reſpectu habitacunil. ¶NPꝛimo natus eſt xpᷣs humilit᷑ reſpectu tem poꝛis.qꝛ.ſtꝑe deſcriptiõis vniuerſi oꝛbis.qn vt Lucas refert ca.ij. Exiit edictũ a ceſare Au guſto vt deſ criptio hmõi ſieret. Hic ceſax Au⸗ guſtus Octauianus fuii qͥ m Suetoniũ in li. de duodecim ceſaribus ⁊ Eutropiu natus eſt iĩ velletrano opido de clariſſuna familia Octa⸗ £ uioꝛũ in die ilo quo Rome in curia agebat᷑ de xxxv.Quia xpᷣs veneratnos in ſtatũ libertatn d cõiuratiõe catilline. octauo kał.ſeptẽbꝛis pau-⸗ reducere de ſtatu uitutis. Ideo ſicutmoꝛtali ege loante oꝛtũ ſolis arcotullio Cicerone ⁊ ga tatem noſtrãſi uſcepit:vt nos ad vitã reduceret yo antonio cõſulibus. Ex patre Octauiano ſe Ita ᷣm Bedam eo rempe dignatus eſt incrr· l natoꝛe ⁊ matre Accia nepte iulij ceſaris genita nari quo mox natus cenſus ceſaris deſcribereꝛ oi ex iulia ſoꝛoꝛe que nupſerat Lucio baldo. Hic tur atq; ob noſtri doliberationẽ ipᷣe vᷣuitio ſubl⸗ i Hm Hoꝛoſiũ Eurropiß ⸗ lutarchü in li. de vi deretur. Et vt Grego. inquit in omelia. Naſci⸗ 4“ t ⁊ obitu Ciceronis.Et in lib.de vita ⁊ obitu turo dño mũduspeſcribit᷑. qꝛ ille aparebat in Z Warci Antonij. Et Seneca in.j.li.de qſtioni carne qͥ electos ſuos aſcriberet in eternitate. eo bus naturalibus. Occiſo Julio ceſare auuncu ¶ Gecũdo xpᷣs humilit natus eſt reſpectu loci ie lo eius ⁊ patre ꝑ adoptionem cuʒ ipᷣm in teſta⸗ quia in bethleem.ſicut ſcriptũ fuerat Michee i mento reliquerit heredẽ ab Apollonia vbi va⸗-⸗ v.c. Et tu bethleem effrata paruula es in mili⸗ ir cabat ſtudijs lraꝝ reuerſus eſt. Et vt inqᷣt li tibus iuda.ex te mihi egrediet᷑ qui ſit domina “* nius li.ij. de naturali hiſtoꝛia. Cum vrbem in-⸗ toꝛ in iſrahel. ⁊ egreſſus eius ab initio a diebus ſic⸗ traret aparuerũt ſtelle circa ſolem in modũ co⸗ eternitatis. In bethleem xpᷣs natus eſt. vt di rone poſite. Regnauit pᷣm Suetoniũ ⁊ Eutro cit ſanctus Cho.iij pte.q.xxxv. qꝛ factus eſt pium annis qnquagintaſex duodeci cũ ;ar exſemine Dauid ᷣm carnem: cui facta fuerat co antonio ⁊ Marco lepido. Et q̃dragintaã: ꝓmiſſio ſpecialis de chꝛiſto. Et ideo in bethle 1 tuoꝛ ꝑ ſe. Sedatis aũt omibus bellis oꝛbeʒ to⸗ em de qua natus fuit dauid naſci voluit: vtex fm tum ſuo ſubegit imperio cũctis inimicis ⁊ tur/ ipo loco ꝓmiſſio ei facta impleta oſtenderetur ”ÿMZME * batoꝛibus romanoꝛũ deuictis. Et yt refert ſoli et hoc delignat euangeliſta dicẽs He Joſeph: nusg in li.de mirabilibus mũdi. Tempus eius eo ꝙ eſſet de domo ⁊ familia dauid. Addit gre M ſolli repertũ eſt quoplurimũ ceſſuerũt anna: gonius in omcrrationẽmyſtici dicens. Getb⸗ nt 2 floꝛuerũt ingenia. In diebus qͥdem ilł inuen leem quiſpe domus panis interpᷣtatur. ipe nan on * iſunt in vrbe viri clariſſimi Oꝛatius Flaccꝰ. q; eſt qui ait. Egoſum panis viuus qui de ce⸗.· (cſan Virgilius. Ouidius. Macer. Catullus ve⸗ lo deſcendi. Locus ergo in quo xpᷣs naſcit᷑ do⸗ (unt ronenſis. ꝛopertiꝰ. Terentiꝰ. Aarro. ar mus panis ante vocatus eſt.qꝛ futurũ ꝓfecto ginece cus Tullius Cicero Apollodoꝛus. Aalerius erat vt ille ibi ꝑ materiam carnis appareret qui m maximus. Saluſtius 7 alij. Anno igi᷑ Octa⸗ electoꝛũ mentes in eterna ſatietate reficeretSi (azſe, uiani auguſti quadrageſimoſecũdo. Et ab vr⸗ autẽ aliqͥ quereret. Curnõ hieroſolymis aut cki be condita ſeptingenteſimo qnquageſimoſecũ NRome natus fuerit: Reſpondet ſanct- Tho. i do. natus eſt xps ꝗgeſus. Voluit em ceſar Au/ O ſicut Bauid in bethleem natus eſt ita etiam MWMos „ guſtus vniuerſo p̃ᷣſidens oꝛbi ſcire quot puin-⸗ hieruſale elegit. vt in ea ſedem regni ↄſtitueret = cie quot ciuitateſ.quot caſtra. quot ville.quor ⁊æ templũ dei ibi ediſicaret. Et ſic hieruſalẽ eſſy Alen hoies eſſent in toto oꝛbe.Et vt ſcribit Euſebiꝰ ſimul ciuitas regalis ⁊ ſacerdotalis. Sacerdo⸗ itur in li.de temꝑibus. Factus eſt rome cenſus.Et tium aüũt xp̃i ⁊ eius regnum pᷣcipue cõſumhmma ſſu⸗ inuenta ſunt in vrbe trecenta ⁊ ſeptuaginta mi tum eſt in eius paſſione. Et ideo cõuenient᷑ ele ein lia ciuiũ romanoꝛũ.Scom vo mgr̃m in hiſto git bethleem natiuitati ⁊ hieroſolymã paſſioni ria ſcholaſtica. Juſſu ceſaris factũ eſt yt omẽs totamq; ꝑ hoc hominũ gloꝛiam cõfutauit.qui 4D en homies ad vrbem vnde traherẽt oꝛiginem per in ſuꝑbiam eleuant᷑ ſi ex nobilibus ciuitatibuſ ſet gerẽt. ⁊ qlibet denariũ argenteũ qͥ valebat de-⸗ oꝛiginem ducãt. Chꝛiſtus in ciuitate ignobili “ cem numos vſuales.vnde ⁊ denariꝰ dicebatur naici voluit ex nobili oppꝛobꝛiũ pati.He roma . pſidi ꝓuincie tradere:vt ſe ſubdituʒ vnuſqͥſq; wo dicit᷑ in quodam Bmone Epheſini cõcilij. Ganid romano imperio ꝓſiteret. Nam ⁊ nümus ima Si maxima romam elegiſſet ciuitatẽ ꝓpter po nnſerfn ginem pᷣferebat ceſaris.et ſuꝑſcriptioneʒ nois. tentiam ciuiũ mutationẽ oꝛbis terrarũ putarẽt htde Bicebat᷑ aut ꝓfeſſio ⁊ deſcriptio:ſed diuũſa con Si fllius fuiſſet impatoꝛis poteſtati vtilitatem Pchn ſideratiõe. Mꝛofeſſio dicebat᷑ qꝛ quilibet quã⸗ aſcriberẽt. Sed vt diuinitas cognoſceref oꝛbe,z ſore do reddebat cenſum pᷣſidi puincie ponebat de tranſſoꝛmaſſe terrarũ paupꝑculam elegit matrẽ hurfe nariũ ſupꝑ caput ſuum. ⁊ ꝓpꝛio oꝛe ꝓfitebat᷑ ſe pauperioꝛẽ patriam. Elegit autẽ deus infirma Mſeſte foꝛe ſubdituz romano imperio. Unde diceba? mundi: vt confundat foꝛtia. Et ideo vt ſus po. s ꝓfeſſio.id eſt ꝓpꝛio oꝛe faſſio.⁊ fiebat hoc co/⸗ teſtatem magis oſtenderet in ip̃a roma que co⸗ un ram omni populo. Deſcriptio autẽ dicebatur put oꝛbis erat ſtatuit caput eccleſieſeu in ſignãa enndn qꝛ numnerus eoꝛiũ qui cenſum capitis ferebant: pfecte victoꝛie. vt exinde fides deriuaretur ad ſeniin certo determinabat᷑ numero: ⁊ redigebatur in vniuerſum mundũ. ſm ꝙ ꝓphetauerat Eſa. ecen ſeriptis. Atergo dicit ſanctus Cho. iij.pte. q. ca.xxvj. dicens. Ciuitatem ſublimem humilia * 00◻ £ vifſ. ● 1 neu dit 2 coculcabit eam pes paupis ·i. xigreſſus meopeccatrix alma: T egoſuſcipiã põdus pec ucgn egenoꝛuũ id eſt apoſtoloꝛũ Metri ⁊ Mauli. catoꝛuũ tuoꝛũ ꝓ quibus patri meo debitũ ſoluã cet : ¶Tertio xpᷣt humilit natus eſt reſpectu habi Mon enim veni vocare iuſtos: ſed peccatoꝛes. idere⸗ taculi. Mam ꝓfectus a Nazareth Yoſeph cuʒ quos meis laboꝛibus ⁊ ppꝛio ſanguieredime- oib· Vsine gloꝛioſa in hethleem: qꝛ paupꝑes erãtin⸗ reſum paratus. s Naſe⸗ uenire nõ potucrũt hoſpitiũ. Sed vi mgr̃ dict Be pꝛinileciisg virginia narturien⸗ chain in hiſtoꝛia ſholaſtica dinentere ad Fineſoege. 2. abnnilegisgu ginis gattunene nte. EFErat enim inter duas domos operimentũ ha⸗ ctane rene E ine coꝛruptione l bhens: ſub quo ciues ad colloquendũ vel ad co⸗ et abſq; doloꝛe et ſuo lacte nutriuit· Nchee ueſcendũ diebus ocij vel ꝓ aeris intemperie di ¶Capitulũ. I. —— nmnii⸗ uertebant. vbi foꝛte Yoſeph aimalibus ſuis bo ℳ G cudo cOo . pla⸗ ninie ui ꝛaſino pᷣſepium fecerat. vel 'm quoſdam cũ Eenecmh eeeleplia⸗ dans iſtici ad foꝛum veniebat animalia ſua ibidem ri debemus de natiuitate xpi vginẽ ANH ligabant. Et ideo ibi pſepe couſtructum at. ier /parturientẽ. DHata ſunt quippe diui⸗ clc⸗ Hqᷓ; humilis erat habitatioilla.de qua iero ¶ Nitus vᷣgini ſanctiſſime in ſuo partutria pꝛiui⸗ afüen nymus ad Marcella de vrbeſecedendum ita C Pꝛimüũ dicit doloꝛis immunitas. (legia. niette·. Kribit. Quo mone: qua voce ſpeluncam tibi TSecundũ vginitatis integritas. ne· ABluatoꝛis erponam. Etillud pꝛeſepe in quo in C Tertii yberum fecunditits. Uenr fantulus vagit ſilentio magis q; infimo ymoe ¶ Waimũ bullegium exhibitü vgini in ſuo ſe⸗ e⸗ hoeonoꝛandũ eſt. Abi ſunt late poꝛticus.vbi au liciſſimo partu dicit᷑ doloꝛis immunitas. Me⸗ * ime⸗ nHita laquearia. vbi domus damnatoꝛuz penis peritnanq; filiũ ſine doloꝛe ⁊ cum maxia iocũ⸗ Mc ⁊ miſeroꝛũ laboꝛe veſtite.vbi inſtar palatij ex ditate. Sicut pᷣdixerat Eſa.xxxv.c.Germinaſ enm⸗ tructe baſilice: vt vile coꝛpuſculũ homis pcio⸗ germinabit ſicut lilium: v exultabit letabũda. ſtec ſius inambulet ⁊ quaſi mũdo quicq; nõ poſſit HNec audiendi ſunt illi qui dicũt obſtetrices fu⸗ H * ſin eelſe oꝛnatius tecta ſua magis velit aſpicere: ᷓlllead ooſequium vᷣginis. qꝛ Hiero. aduerſus rde ccelum· Bethleem ecce in hoc paruo terre foꝛa / HMeluidũ ait. Mulla ibi obſtetrix fuit: nulla mu- R mine celoꝛũ conditoꝛ natus eſt. ic inuolutus liercularũ ſedulitas interceſſit. Et mat᷑ ⁊ obſte⸗ d preannis. hic viſus a paſtoꝛibus. hic demonſtra trix fuit. pannis inqͥt inuoluit infantẽ a poſuit c tusa ſtella. hic adoꝛatus a magis. Eein epiſto in pᷣſepio. Que ſententia Apocriphoꝛũ delira⸗/ er laad Euſtochiũ ait. ꝗlle cuius pugillo mous menta cõuincit. Secundũ puilegium virgi⸗ M. concludit᷑: pſepis cõtinetur anguſtia. o mira lis parturientis fuit vginitatis integrital. fuit en circa nos pietas Jeſu benedicti. Ocaritas in- em in ꝑtu vgo. qꝛ ſliũ peperit remanẽte clauſo ra audita. O humilitas incarnati dei naſcit᷑ hye⸗ clauſtro pudoꝛis. Unde Aug'. in Fmone qle⸗ e mali temꝑe: ⁊ non eſt illi locus in diuerſoꝛio. in gitur in vigilia epiphanie ait. QAui natus eſtpᷣ⸗ en uoluitur pannis: ⁊ a ſola marre benedicta⸗ Jo / mo ſine matrei celis:hodie natus eſi ſine patre ſumm ſeph ſuſcipit᷑ Curre cito fſideł anima. ingredere in rerris. O miracula: o ꝓdigia fratres chariſſi nnu operimentü illud. vagientẽ infantem audacter mi. nature iura mutant᷑ in homie. deus naſcit. ſenu alloquere. dic ei audieti beniuolo. O rex regu,ʒ Vgo ſine viro grauidat᷑. aror viri neſciaz ſer man ⁊ vniũſe ↄditoꝛ creature. vis nete ſit cũ mre et mo dei maritat.Simul facta eſt mater ⁊ vigo hmbl Joſeph ad meã domũ recipiam. vis vt aureaʒ mater facta:ſed incoꝛrupta. vgo habens filium gehl faſci ad te deferam. vis oꝛnamẽta ⁊ pcioſa io⸗ nelciens virũ. Sempꝑ clauſa:ſed nõ infecunda. n calia tibi rradam. vis vt famulos ⁊ ancillarum Etin alio ſmoneq incipit.Caſtiſſimũ Marie l. ad obſequendũ turb adducaʒ. vis vt matri q vginis vterii Auguſtin inducit vginez ſic lo⸗ erpo pepꝑit delicata cibaria pᷣparem. Vis vt cuiuſcũ quentenn. Moꝛta facta ſum celi:ianua facta ſuʒ Mund ꝙ; generis muſicoꝛũ ꝑitos modulatoꝛes et ma/ filio dei. Ali facta ſum ianua clauſa qᷣ a — luaten giſtros aduocem. ⁊ ſimilia. Statim audies il: reſurrectionẽ ingreſſus eſt ꝑ oſtia clauſa ꝛit ſol lum reſpondentẽ tibi. Mon ꝓpter temꝑalia ve iñ hic difficultas. quia Gregꝰ. in omel. in ocia⸗ m ni:nõ iſta mihiſunt grata. Sed ſi mihi placere ua paſce ait ꝑ H̊ͥ ꝙ ianuis clauſis ad diſcipulos inſrma cupis o aima mea imagine inſignita largire mi poſt reſurrectiõʒ intrauit dñs oſtẽdit coꝛpꝰ ſuũ ſuäpe hi peccatatua atq; delicta.da mihi compũctio eſſe eiuſdẽ nature ⁊ alterius glłe.Et ſic per oſtia abec⸗ nem. da mihilachꝛymas.da mihi cõuerſione, clauſa tranſire videt᷑ ad glam coꝛꝑis pertinere nnſei ⁊ emẽdationẽ. deſcendi de celo vt homo fact Coꝛpus aũt xpᷣi in ſua natiuitate nõ fuit gloꝛio eard peccatis hoĩm ſatiffaciam. Crigintatribꝰ an ſum: iᷣ paſſibile hñs ſimilitudinẽ carnis pecca⸗ r N. nis laboꝛabo.ſudabo.truciaboꝛ fame ⁊ ſiti:vſ: ti.vt apłs dicit ad Roma.viij. Nõ ꝗ videt᷑ ꝙ Humtir q;quo affigar patibulo crucis. Reuertere ad exiuit ꝑ vginis vterũ clauſum. Inſuꝑ nibn in ilaa ſancta natiuitate xpᷣi eſſe debuitp qð coꝛpꝰ eius fantaſticũ apareret. Sed ꝑ clauſa trãſire nõ videt᷑ cõuenire vero coꝛpoꝛi:ſed fantaſtico co ꝙ duo Horaſtnleſſens Pomzmnt HNoner go debuit ex mr̃is vtero clauſo coꝛpus xpᷣi p⸗ dire. C. Reſpõdet his ſanetus Tho. in. iij. pte A vii. — qͥdam dixerũt xpᷣm in ſua natiuita eſu ſo vginis vtero.⁊ dotem agilitatis qũ ambula uit ſiccis pedibꝰ ſupꝛa mare. Sed melius dicẽ⸗ dum eſt ꝙ oia iſta facta ſunt miraculoſe p vir⸗ tutem diuinã. Nnde Aug. dicit ſuꝑ Johem. 77 Moli coꝛꝑis:vbi diuinitas erat: oſtia clauſa re potuit quo naſcente vᷣginitas matris inuio⸗ lata ꝑmanſit.Et Oyoni.dicit in qdaʒ epiſtola ꝙ xpᷣs ſuꝑ hominẽ operabat᷑ ea que ſunthoĩs ⁊ hoc demonſtrat vgo ſuꝑnaturalit᷑ ↄcipiens ⁊ aqua inſtabil terrenoꝛũ pedũ ſuſtinens gra⸗ uitatem. auũt obijciebat᷑ ꝙ tranſire per clau⸗ ſa non auenit coꝛpo:i vero. Dicendo ꝙ ita vo⸗ luit xpᷣus veritatem ſui coꝛꝑis demonſtrare ꝓ etiam ſimul eius diuinitas declararet᷑. Et ideo ꝑmiſcuit ima humilibꝰ. Ande ⁊ coꝛpꝰ eius ve rum oſtenderet᷑ naſcit᷑ ex femina. Sed vt eius diuinitas innoteſceret: naſcit᷑ ex vgie. Zabł em̃ Partus decet deũ. vt Amb. dicit in hymno na⸗ tuitatis. ¶Tertin puilegiũ vginis parturien tis xpᷣm fuit vberun E * nilegii quie factũ eſt vt vginis vbera lacte quo in⸗ laniulu aleret eplerent. Ob ad eccleſta cantat Zacentẽ in pᷣſepio ſola vgo lactabat vbere de cælo pleno. Excita coꝛ tuũ o ſidelis aima ⁊ men te ſollicita ad locũ natiuitatis pficiſcere. Con⸗ temp lare ibi vginem omi ſanctitate. oĩ vtute. omni deniq; venuſtote decoꝛã. Inſpice mẽtis ocuł media nocte dũ partꝰ tps inſtaret illã oꝛã . tem lachꝛymantẽ pᷣ deuotõe ⁊ exultantẽ in deo ſalutari ſuo. Et cum ſumma iocũditate ſupꝛa fe num abſq; doloꝛe abſq; coꝛruptiõe vt pᷣdiximꝰ* filium parere vagientẽ. Illũ ſtatim vt natus ẽ adoꝛat. VUñ eccleſia dicit. Tirgo quem genuit adoꝛauit. O ſi poſſemꝰ audire vba ſiue coꝛpo⸗ ris ſiue mentis ipᷣius vᷣgini . fulgebat ꝓfecto ſimul cũ ipᷣa totis viribus gra tias diceremꝰ altiſſimo deo. Poterat virgo il⸗ la iacenti filio ſupꝛa fenũ dicere.O deus meus ⁊ oim conditoꝛrerũ. Qangeloꝛũ ⁊ hoim glia. O immoꝛtał ⁊ ſempiterne rex celi ⁊ terre.ado⸗ ro te humili coꝛde ⁊ bñdico tibi:qͥ vt ſaluum fa ceres ppun tuũ:de me hodie verus hõ naſci di⸗ gnatus es. IJactꝰ es mihi filius ᷣm aſſumpta,ʒ naturã quem pp ſibi coeq̃lem genuit ab eterno BSulcipiã te reuerent᷑: ⁊ dulciter amplexaboꝛ. Mõ deero infantiã tuã fouere:⁊a in qᷣbus valeo tilitatj dotẽ aſſumpſiſſe qñ exiuit de clau⸗- tis aimo voluẽs gaudiũ vertebat in luctũ. CBepaſt oꝛu e ectiõe quibus natie⸗ nõ obſteterũt. Ille quippe nõ eis apertis intra⸗ d C Secũdo paſtoꝛũ in tibi neceſſaria miniſtrare. aſcã te lactemeo: 2 paupꝑibus pannis inuoluam. Lcuabat e et tibus ocuł caputſanctiſſimũ ⁊ faciẽ deoſcula-⸗ datur. ⁊ mẽbꝛa panis inuoluta faſcia ſtricta ci⸗ gebat. indeq; ad pᷣſepiũ reclinabat. vngebatur· coꝛ illud vgineum balſamo: 2 melle incredibi gaudij dũ tanta miracula experiebat᷑. Sed hu militatem pauꝑiatenmi ⁊ penalitatẽ filij ploꝛan⸗ „ as xpi eſtoſtenſa ab angelis, et de ac deuotione illoꝛũ en 9 Hꝛl ꝛimũ ch vaſtorlckctio. ertili paſtoꝛũ fides ⁊ deu debemus eſt git de vt eis Alectio. Jbos adem elegi erãt in regione eadem vigilãtes ⁊ cuſtodientes vigilias noctis ſuꝑ gregẽ ſuũ. os qᷣdez fuit antiquis ſm aliqͥs in vtroq; ſolſtitio.ſ.hyema li ⁊ eſtiuali cuſtodire vigilias noctis.ita ꝙ ſolli cite vigilabãt.⁊ hoc ꝓpter venerationẽ ⁊ reu „* rentiam ſolis: cui antiqͥtus ppter ſuã claritatẽ fiebat magna veneratio. ꝗ mos foꝛte inoleue⸗ rat apud iudeos ex vſu cohabitantiũ. Erãt ita ꝙᷓ; ibi paſtoꝛes iuxta bethleeʒ vno miliario.Et nocte media vigilantes viderũt celeſtẽ nüciuʒ annũciantem eis xp̃i natiuitatem. Voluit aũt 8: in ̊ lumen gre re xp̃s ad hoc paſtoꝛes eligere.¶ Pꝛio vtill tan rpuris arch ſimplicibꝰ maioꝛ fides adhibereẽ Nam vᷣm Ambᷣ. Simplicitas nec noua finge⸗ re nec audita nouit mutare. ¶ Scdo vt ſuper⸗ biam repᷣmeret hoĩm elatoꝛũ.Quare et xpᷣs di cebat ¶at. xj. Cõfiteboꝛ tibi pr dñe celi et ter re qͥ abſcondiſti h a ſapientibꝰ pꝛudẽtibus et reuelaſti ea puuł. Hinc ⁊ Chꝛyß. dicit. Ange lus manifeſtãs xpᷣi natiuitatẽ nõ iuit hieroſoly mam: nõ reqͥſiuit ſcribas ⁊ phariſeoſ. Erãt em coꝛrupti:⁊ pᷣ inuidia cruciabant᷑. Sʒ paſtoꝛes erãt ſinceri antiquã ↄuerſationẽ priarcharũ et ni debemus in hac ſancta natiuitate pvi viſionẽ awarẽtẽ.qꝛapparuit an- gelus domi de celo paſtoꝛibus cũ ingenti lumi ne: dixitq; illis. Ecceeuangeliʒzo vob gaudiuzʒ magnuz qð erit omni populo.qꝛ natus eſtno?b hodie ſaluatoꝛ qͥ eſt xpᷣs dñs. Et cũ eo viſi ſüũt plures angeli qͥ dicebant. Ola in altiſſimis deo ⁊ in terra pax homibus bone voluntatis. Abi tria conſiderare debendd. paſtoꝛuz tiuitas reuelaret᷑. Inqͥt Lucas.c.ij. Paſtoꝛes Pn Nlg nc: can edh e hut na Wn an beſtnob Upſſit misdeo uinn Wen; ut ſhyem PAA Ertni. Weu Eritin ⸗ chz tütun hibeet ainge⸗ ſupel⸗ lbed eiaer. ibrt 1. Pen le chni ide Rons gh PeNe Moyſi colentes. CTertio voluit xp̃s natiui tatem ſuã paſtoꝛibꝰ manifeſtari: vt ſe paſtoꝛem oſtẽderet. Añ Beda bene inqt. Nato dño pa⸗ ſtoꝛes ſupꝛa gregem vigilat. Ille em natus eſt „ q̃ dicit.Ego ſuʒ paſtoꝛ bonus.Sʒ ⁊ tꝑs immi nebat quo idem paſtoꝛ oues ſuas ꝗᷓ diſꝑſe erra⸗- bant ad vite paſcua reuocaret. C Secundũ qðd ↄſiderare debemus eſt paſtoꝛũ inſtructio.deꝗ „ — ſequit᷑ LCu 86 aſtitit iuxta illos. Rationabilit factũ eſt vran / gelus natiuitatẽ domi nunciaret.qꝛ hoĩes per xpᷣm ad angcloꝛũ ſocietatem ſunt ꝑducendi JIn apetit. ꝓllud adũt quod naturalit appetit a bo⸗ rentia: ſi ſit pᷣſens ipam delectat. Si vo ſit ab⸗ apparitiõe aũt illa lumen refulſit claritas dei. id eſt diuia vᷣtute facta.Et vt inqt Heda.Nũ qᷓ in tota veteris teſtamenti ſerie reperimꝰ an⸗ gelos qͥ tam ſedule aparuere patribus cũ lumi ne aparuiſſe. Sed hoc pᷣuilegiũ huic tẽpoꝛi re⸗ cte eſt vᷣuatum qn oꝛtum eſt in tenebꝛis lumen rectis coꝛde.Ad hanc inſolitã dignamq; viſio nem paſtoꝛes timuerũt timoꝛe magno.qͥbus di xit angelꝰ Molite tim Heinde inſtruxit eoſ de. ſacro natiuitatis xpᷣi. Ecce inqᷣt.i.certe euãgeli ſo vobᷣ.i.nũciũ bonũ poꝛto.gaudiũ magnũ qð cut boni.vei qꝛ nõ pñt redimi ſicut mali. Et di xit hodie.i.iſto tꝑe. Mon em̃ erat dies eo mõqͥ vſitato noie diem vocemꝰ. Subdidit angelus. Et hᷣ vobis ſignũ. Inuenietis infantẽ inuolu⸗ tum pannis ⁊ poſitũ in pᷣſepio.In qbus vbis ſigniſcauit de xpo tria. ¶ Mꝛimo puritateʒ ⁊ innocenris ↄ luxuriã.qꝛ dixit infantẽ:q agnus erat ſine macula. ¶ Scðo pauꝑtatez ⁊ indigẽ⸗ tiam auariciam.quia dicit: pannis inuolutũ ¶ Tertio humilitatẽ ⁊ obedientiã ſupbiam. qꝛ dicit:poſitũ in pᷣſepio.Et facta eſt cuʒ ange: lo multitudo militie celeſtis exercitus: vt nati⸗ uitas domi ſit magis credibilis:⁊ de ipᷣa iqo nul lus dubitet:ſed totũ diuulget᷑ ꝑ oꝛbem. Vnde Beda inquit. Ne parua vniꝰ angeli videretur auctoꝛitas poſtq; vnus ſacrm noue natiuitatl edocuit:ſtatim celeſtiũ agminuʒ multitudo af⸗ fuit.Et vt idem Heda refert. Multitudo illa celeſtis militie in laudẽ creatoꝛis ꝓrupit. vt et xpᷣo deuotionem impendat:⁊ nos ſuo inſtrust exemplo:vt de receptis bñficijs gras deo ꝑſol⸗ uamus. Dicebant g. Gloꝛia in altiſſimis deo: Heda ait. Optant pacem hoĩbus:qꝛ quos in⸗ ſirmos ⁊ abiectos deſpexerant naſcẽte in carne dño lam ſocios venerant᷑. Quibus aũt homi⸗ nibus pacem poſcunt exponũtipᷣi dicẽtes. bo⸗ ne voluntatis.ſ.qͥ ſuſcipiũt natũ xpᷣm. Nõ eim cas in euãgelio. Ecce angelus domi Beinde inſtruxit eoſ de ſanguinis effuſione.· Dernio YVif: eſt paximpijs: ſed pax multa diligentibusno⸗ men domini. CTertiũ quod conſiderare dehe mus eſt paſtoꝛum fides deuotio. IJpi poſt ingeli diſceſſere in celum loquebant᷑ ad inuicck Tranſeamus vſq; ad bethleem: æ videamus5 verbum quod factum eſt. ⁊ dominus oſtendit nobis. Naturale quipe eſt ꝙ homo bonũ diii gat.quia ſicut pᷣmum obiectũ intellectus eſt e rum.ita ppꝛium obiectum volũtatis eſt bonũUu. QAuia ergo vnaqueq; potentia appetit ſuũ ob⸗ iectum.hinc eſt ꝙ voluntas naturaliter bonu,3 ſens polſibiletñ haberi potentia mouet ad i⸗ ſum habenduũ. Homo igit bonum diligẽs qnd ſi bi p̃ſens eſt in ipo delectat. Oſtenſum aüt ſi ſt abſens inquirit qñ ſperat ipᷣm habendũ.Quia ergo angeli nunciauerũt paſtoꝛibus bonũ ma ximum xp̃m natum. Et oſtenderũt vbi eratre⸗· periendus:qꝛin bethleeʒ. IJpᷣi ſolliciti moti ſũt querere ⁊ inuenire eum. In quo reluceteoꝛum magnanimitas ⁊ ſtrenuitas:qꝛ nõ hoꝛroꝛenoę/ os ctis. nec damno ouilis ſui quod ſolũ relinque⸗ erit oi lo.ſ.tã ꝑegrinatibꝰ in mũdo qᷓ; patiẽti⸗ bus in limbo qᷓ; enam regnantibꝰ in celo.qꝛ na⸗ tus eſt vobis hodie ſaluatoꝛ.vobis.ſ.homibꝰ indigentibus.nõ angelis. vel qenõ indigent ſi rent retrahunt᷑ ab inquiſitione ſaluatoꝛis iam nati. Et fide maxima ac deuoiõe dicũt.videa⸗ mus hoc vbum.i.dei filium incarnatũ qui po nobis factus eſt homo. Et vt inquit He dixerũt videamus puerũ: eſt. id eſt verbũ quod ſemꝑ erat quõ ꝓ nob ca⸗ ro factum eſt. Et venerũt feſtinantes ⁊ inuene⸗ runt ſicut dictum eſt ad illos. Oꝛigenes hic ait Inuenere ariã que illum fudit in partu: et Joſeph diſpenſatoꝛem oꝛtus domici:⁊ infantẽ 7„ „ —. poſitum in pᷣſepio. Videntes aũt cognouerüt de vᷣ̈bo quod dictum eratillis de puero hoc.i. intellexerũt illum puerũ eſſe vbum vel filium dei. vel videntes humanitatẽ:cognouerunt di uinitatem. Et omẽs qui audierunt mirati ſurn- dehis que dicta erant a paſtoꝛibus ad ipſos. Glo.ſupꝑ iſto paſſu dicit. Non ſolũ mirabãatur de incarnatiõis myſterio:ſed etiam de tantapai ſtoꝛum atteſtatione que fingere inaudita neſci⸗ rent: ſed ſimplici facundia vera pꝛedicabant. Raria aũt modeſta ⁊ taciturna mãſueta⁊ hu milis conſeruabat omia verba hec conferẽs in coꝛde ſuo. paſtoꝛes vo reuerſi ſunt ad gregem laudantes ⁊ gloꝛiſicantes deum. Cum qbus t nos tam ampliſſimo munere iaʒ ſuſcepto gra tias quas poſſumus eteraus pbſano ſalua in terra pax homi untatig Mhi toꝛi: qui non iam in p̃ᷣſepio: ſed inuenit᷑ coꝛona ⁊ in terra pax homibus bone voluntatis. Abi us in celis: quem adoꝛãtomẽs angeli ceteric cuaſi in eternum bñdictus Zimen. CBermo octauus de memoꝛia chꝛi⸗ ſti circuciſi et de nomie ipius atq; de Devmo Viij. Poikzocto wr irctcideretpiier S buntur hec vba oꝛiginalite Srizen multa die octaua erga ipm in⸗ antulũ geſta fuerememoꝛie digna In qualibz em̃ etate laboꝛe ⁊ pa ionibus plurimis attritꝰ oſtendit nobis exuberantiſſimã charitatẽ ſuõ. Necqilli ſatis erat ſtatuto tem e ꝓ ſalute hũa⸗ ul generis crucis ignominioſe ferre ſupplicium. Quiimo ab vtero vginis gloꝛioſe vſc; ad ex⸗ tremũ vite coꝛpus illud pᷣcioſiſſimũ varijs pe⸗ nis cruciatibuiq; ſpᷣmiſit.Hodierna vo die Im antiquã iudeoꝛum traditionem nõ ſine doloꝛis — acerbitate circũciſus eſt. Etſicut peccatoꝛ vide ri voluit qui ab omni labe ⁊ cõtagione mundii ſimus venerat in ſuo ſanguine peccatoꝛes laua- re. Qua de re ſratuit ſancta mater ecdelſia diez mum a cunctis fidelibus ſoienniter ceiebeani. 1os vo vt xp̃i circũciſi ſacramen noteſcat. de ipo in pſenti ᷣmone dicem * — ℳ. ta fuit et de determinationeill ☛☚ ,ſionis. vbi p clarioꝛe intelligeẽtia di⸗ doꝛu de xpo qui circũcidi voluit. Ad hoc de circũciſione tria S 8 hoc triplici refocccu. ꝛimo reſpectu cauſe ecundo reſpectu ſerus. CTertio reſpectu ꝑpſen. ¶ Pꝛimo circuciſio conuenient inſtitutaẽ re / pectu cauſe. quare inſtiruta fuit. At enim colli gitur ex dictis Hugonis in li. deſacramèntis . Et mgfi ſententiaꝝ in.iiij. di.j. Et Allexãdri de Ales in. iiij. volumine ſumme. Triplex fuit cã potiſſima vt circũciſio inſtitueret. ¶ Pꝛia di Alur diſtincrionis. vt.l. diſtingueret pls fider de quoxp̃s naſciturus erat ab alijs inſfclius ⁊ idolatris.qꝛ vt Aug. inquit lib.v. deci.dei ca. xij. Illo temꝑe oẽs gentes excepta vna po⸗ Vnſũüũmatiſunt i. nis humanũ tu omib? in & cemus. In ſumus m Hugonẽ li. de ſacramẽtis. & in äli:⸗ da. bet lege benignitas dei hũano Enafactge .⸗ ttunis remedijs 5 oꝛiginale peccatũ puidit. In nueuſionis mun oblatlo q cepit ab abel: 1 durauit vſc; ad De eircũciſione q; congrua inſtitu⸗ lius. et Tail⸗ erunt elucidanga. pult. Certia ratio eſt peccati independentia. qꝛ puli hebꝛeoꝛũ deos falſos colebãt: ⁊nõ deo vi ctimaſ:ſed demonijs immolabãt. Et ſi obijcere Seri tur ꝙ anq; daretr᷑ circũciſio erant ſideles ⁊ infi⸗ oBoun ter Ku. ij. . Et in euangelio pſentis ſolẽnitatis. Woſt⸗ deles. gQ añ circũciſio inſtituenda erat. Reſpõ⸗ dere poſſumus vᷣmſanctũ Tho. inſuo quarto ex coꝛruptione peccati oꝛiginat humanum genus circa tꝑa Abꝛae vſq; ad pfundiſſmum peccatoꝛũ venerat.ſ.inſdelitatẽ.qꝛ tũc incepiſ⸗ ſe fert idolatria ⁊ vitiũ turpiſſimũ g naturaʒ. vt ptz de Sodoma ⁊ Gomoꝛra. ¶ Scda cau⸗ . ſa qre circũciſio fuit inſtituta ðꝛ opoſitiõis. vt ſcʒ eſſet remediũ oꝓpoſitũ oꝛiginali pctõ.qð qui dem circũciſio repᷣſentabat q;tuʒ ad cãm q erat ipᷣa ꝓpagatio libidinoſa. IJdeo fiebat in mẽbꝛo debuiente generationi q;ium ad ꝓceſſum circu arem. qꝛ m Anſet. pᷣmo pſona coꝛrũpit natu/ ram. deinde nat ura coꝛrũpit ꝑſonam. Et qᷓ;tuʒ ad effectũ diceret ꝙ añ inſtitutiõʒ circũciſio⸗ lege ſiqdem nature fuerunt tria remedia. Ori⸗ diluuiũ.de qua ðꝛ Geñ.iiij.c. Abel obtulit de pᷣmogenitis. Scoᷣm remediũ fuit ſacrificatio.⁊ decimatiõ.de qua Geñ.xiiij. c. Abꝛaam dedit Melchiſedech decimas. In lege ſcripture re⸗ 8 poꝛe Albꝛae ⁊ legis nature ceperit.tamẽ tempꝑe Moyſi fuit pmulgata. In lege vo gre eſt ſa/ it circũciſio ð: ſigniſicationis.vt em̃ dicit ſctũs Tho. in.iiij. Habet circũciſio myſticã ſigniſica tionem. Mam vm intellectũ moꝛalem ſignifica bat caſtitatem vuandam.Sm intellectñ allegoꝛi W cum ſi gnificabat purgatiõeʒ peccatoꝛũ ꝑ chꝛi⸗ ſtum futurã. Scom intellectũ anagogicũ ſigni ficabat depoſitõneʒ coꝛruptibilitatis carnis ⁊ ſanguinis in reſurrectiõe. ¶ Scdo circũciſio ẽ cõuenienter inſtituta reſpectu ſexus.qꝛ oꝛdina uit deus vt maſculi circũciderent᷑: nõ młieres. Ratio vo multiplex eſt m Alexandrũ.Etpᷣ⸗ ma eſt mẽbꝛi deſicientia.qꝛ mulieres nõ habẽt membꝛũ ad circũciſionẽ diſpoſitũ. Scda ratio eſt diſtinctionis ſufficiẽtia.qꝛ plus ſidelis ab ĩ⸗ ſideli ſufficienter diſtinguebat̃ ꝑ viros. qꝛ vir eſt caput mulieris.ſicut ptʒ.xxxiij.q.v.c.cũ ca peceatũ oꝛiginale nõ dependeta muliere cauſa liter licet occaſionalit᷑. Nam quis traſgreſſio a femina ceperit.tamen tranſfuſionis pcti oꝛigi. uu eſt ↄ cupia. Ideo pellicula pijcie ¹ genꝰ oꝛ ginali pctõ erat obnoxiũ. rrdeio n fuiſſerinſtituench. Zicerepoſl. opl ſan pod Pehe li i⸗ gan ſne lebi⸗ deon bine Auarto⸗ Nanun lmum nepiſ⸗ tungz. Lcal⸗ Pqui gerat d⸗ mchen nn Lön lpyoe laſ⸗ Wä. n⸗ uii pot: tu. ⸗ in Dnld lann nizit nmontt re⸗ en ſchſci⸗ lr ed chn⸗ cäſi mnis1 laſoi odins liene. biy ohebat Garnto lochi⸗ ,ge CCial in. recua⸗ nin s vt ftuafn nualis cauſa nõ fuit ip̃a:ſed vir.qꝛſi virnõ pec⸗ caſſet oꝛiginale tranifuſum nõ fuiſſet. ¶ Tertio circũciſio ↄuenienter inſtituta eſt reſpectu ꝑſo ne. Indicta quippe fuit Abꝛae dũ erat annoꝛũ nonagintanouem. vr ſcribi Señ.x vij. c. Dili⸗ gebat qͥdem deus Abꝛaam maxime ꝓpter tria Pꝛimo pꝓpter fidem.qꝛ vt ſcribi᷑ Geñ.xv.ca. Credidit abꝛaam deo:⁊ reputatũ eſt ei ad iuſti ciam. Secũdo ꝓpter hoſpitalitatẽ.quia valð hoſpitał fuit. AUnde Hiero. ad ammachiũ inqt. Diues erat abꝛaam auro argento pecoꝛe. poſſeſſione multãq; familiã habebat. ita vt ad ſubitũ nunciũ armarepoſſetexercitũ iuuenibꝰ electum.tñ poſt crebꝛũ hoſpitalitatis officium dum homies non recuſat ſuſciꝑe:meruit deuʒ. Tertio diligebat deus abꝛgam ꝓpter obedien tiam. Fuit eq̃dem ꝓmptiſſimus ad obediẽduʒ deo: cum ſibi filium immolari pᷣcepit. vt patet GBGeneſis.xxij.c. C Secundũ elucidandũ de cir cuũciſione eſt eius determinatio que cõſiderari habet q;tum ad tria. C deimo quantũ ad diem. SBecüdo qtum ad inſtrumentũ. ¶ Tertio quantũ ad finem. C Nꝛimo cõſiderare habemus determinatõez circũciſionis q;tum ad diem. SBicit em Gene. xvij.c. Infans octo dierũ circũcidet᷑ in vobis Abi ſanctus Tho. dicit. &octauus dies erat de neceſſitate circũciſionis q;tum ad obligatio nem pcepti.ita ꝙ reus tranſgreſſiõis erat qͥ illð tempꝰ non obſeruabat. ſed nõ erat de neceſſita⸗ te eius qᷓ;tum ad efficaciã ſacramẽti.qꝛ etiaʒ in glio tempe circũciſio facta ſuum effectum ſacra mentalem habebat ſicut etiã accidit miniſtrãti bus noſtra ſacr̃a qͥ fuant materiã ⁊ foꝛmaʒ de⸗ bitam: ⁊ omittunt aliud deritu ad ſolennitateʒ ſacri ab eccleſia inſtituto. Sʒ hic płes difficul⸗ tates oꝛiunt᷑ Pꝛima eſt an ſi octaua dies fuiſſʒ dies ſabbati in quo pᷣcepta erat quies ab operi bus exterioꝛibꝰ fuiſſet licitũ facere circũciſionẽ Ruũdet ſanctꝰ Tho. ꝙ ſic.qꝛ circũciſio nõ erat — — opus pure coꝛꝑale:ᷣ ſacramentũ legis.ſicut et lacriſicia que in ſabbato offerrilicebat. Et ideo xpᷣs dicebat Johis.vij.c.Circũciſionem acce⸗ pit homo in ſabbato:⁊ non ſoluit᷑ lex Moyſi. Secũda difficultas qꝛiilli qͥ vagati ſunti deſer tonõ fuerut octaua diecircijciſi: ſed poſtea tpe Joſue in galgalis. vt dici Joſue. v.c. Ettamn ulis ꝓfuit circũciſio. Ad hoc dicunt doctoꝛes cum illisfuit diſpenſatũ ꝓpter neceſſitatem. qꝛ neſciebant qñ caſtra mouenda erant quemo/ uebãt᷑ ᷣm ꝙ mouebat᷑ ⁊ eleuabat᷑ nubes deta bernaculo.vt ſcribit᷑ Numeri.ix.c. Inſuꝑ non erat neceſſe eos tunc aliqð ſignũ diſtinctòis ha bere. vt Damaſcenus dicit qũ ſeoꝛſum ab alijs hoibus habitabant. Tertia difficultas an im⸗ minente moꝛtis articulo licitũ fuiſſ añ octauu cum ſiue litteralẽ. am ſicut dicit Fiebat g circũciſio die octaua.vt d diem circũciſionem facere: Ad quod reſpõde⸗ mus ꝙ mg videtur ſentire in lra ꝙ licebat im⸗ minente moꝛtis articulo diem pᷣuenire. Quidẽ vo dicunt ſequentes lhugonẽ in li.dðe ſacramẽ tis. & non erat neceſſitas diem pᷣueniendi.qꝛ il lis qͥ ante octauaʒ diem moꝛiebant᷑ valebat ad ſalutem remediũ quod añ circũciſioneʒ fuerat gqðòðad hoc efficacia habebat. Et h̊ confirmatp iudeos qͥ nunc ſuntq̊ nunq; añ octauum diem circũcidũtur. Quarta difficultas quare inſti⸗ tutum fuit vt infantes die octaua circũcideren tur. Et ad hoc poteſt triplex ratio aſſign CPꝛima penes intellectum irfalem. ¶VBcda penes intellectum anagogicqd. KTera penes intellectuͦ ropologied. ꝛima ratio ſumit᷑ penes intellectũ hiſtoꝛi⸗ Sum t Rabi moy⸗ ſes maximus phᷣus theologus apð iudeos. Puet ien dieus tam tener adhuc eſt qᷓ ſi exiſteret in vtero matris.in octaua aũt foꝛtiſi catur ⁊ ſolidat᷑.Et ideo vt dicit noluit dominꝰ paruulos ante octauã diem circũcidi. ne ob ni miam teneritudinẽ nimiũ lederent᷑. Vltra vo octauũ noluit circũciſionem elongari ꝓpt᷑ tres cauſas. NPꝛima vt ꝑiculum euitet.ne.ſ.ſi nimiũ differreret᷑ ſine circũciſione eos moꝛi ↄtigeret. Scðda vt doloꝛi paruuloꝛũ puideat᷑.cũ em in circũciſione maximus ſit doloꝛ voluit pueros dñſcircũcidi dũ adhuc paruã imaginatõʒ hñt vt minoꝛem doloꝛẽ ſentirent. Tertia vt paren⸗ tum triſticie conſulat᷑. Nam cũ ex circũciſione pleriq; moꝛerent ſi circciderent᷑ iaʒ magni ex inde maioꝛ doloꝛ eſſet parentibus qᷓ; ſi moꝛerẽ tur habentes tantũ octo dies. ¶ Secũda ratio ſumit᷑ penes intellectũ a agogicũ erntlli⸗ gi ꝙ in octaua reſurrectionis ab omni pena et miſeria circũcidemur. Et ſᷣm h octo dies erunt octo etates. ꝛima ab Adã vſq; ad Noe. Se⸗ d cũda a Noe vſq; ad Abꝛaam. Tertia ab abꝛas⸗ vſq; ad Moyſen. Quarta a Moyſe vſq; ad Sauid. Quinta a Dauid vſq; ad Ep̃m. Sex/ taa Rp̃o vſq; ad finem mũdi.Septima moꝛien tium. Octaua reſurgentiũ. ¶ Tertia ratio ſu⸗ mitur penes intellectũ tropologicũ ſiue moꝛa⸗ leʒ. E& ᷣm hoc octo dies poſſunt accipi ꝓ octo conditionibꝰ que requirunt᷑ vt aima peccairix circũcidat᷑ ⁊ grata ſit deo. Pꝛimus itaq; dies eſt pᷣma cõditio q̃ eſt cognitio peccati. Niſi em peccatoꝛ ſuã infirmitatẽ cognoſcat nũqᷓ; ad pe⸗ nitentie medicinã venire curabit. Ideo inquit Seneca ad Lucillũ. NMon eſt extrinſecꝰ' maluz .5 1—— noſtrum intra nos eſt in viſceribus inis ke . —— S Ideo difficulter ad ſanitatem venimꝰ. qꝛ nos eEegrotare neſcimus. Et Augꝰ. ſuꝑ pſał. Hemo ait eſt ſanabilioꝛ eo qͥ ſibi ſanus videt᷑ hic da⸗ uid in pſał.l.dicebat. Iniqᷣtatem meaʒ ego co⸗ gnoſco. Secunda dies eſt ppoſitum deſerendi malũ ⁊ faciendi bonum. quod notat᷑ in filio p⸗ digo qui dixit. Surgam ⁊ ibo ad prem meum. Tertia dies eſt tertia conditio.ſ.pudoꝛ de pec⸗ cLoato.vt homo de ſuis malis erubeſcat. Quar⸗ ia dies eſt timoꝛ de futuro iudicio. Quinta cõ⸗ tritio ſiue doloꝛ de peccatis. Sexta eſt cõfeſſio dabga poteſt facere.ſicut necnatura (C impꝑfecta erat reſpectu baptiſmi triplicit. Pꝛi⸗ mo q;tum ad ſigniſicationẽ.qꝛ non ita ſigniſica bat expᷣſſe emundationẽ totius hoĩis ab immũ/ dicia oꝛiginalis culpe:ſicut ablutio baptiſmal. Secũdo q;tum ad efficaciam.qꝛ nontamabun dans Kiotia gd operandii ⁊ repᷣmendũ fomiteʒ in circũciſione ſicut in baptiſmo. Lertio quantum ad vtilitatẽ.quia non erat eius vtili⸗ tas ita cõmunis ſicut baptiſini.cum haberet de terminatũ populũ.determinatũ tempus.deter minatum ſexum: quod in baptiſmo nõ accidit. loco ⁊ temꝑe. Septima ſpes venie. nõ em ſuffi⸗ ciüt pᷣcedentia ſine hacſeptima conditione.qꝛ vt ſcribit᷑ de peni.di.j.in.ca.nẽo.Nemo poteſt bene agere penitẽtiam: niſi ſperauerit indulgẽ⸗ tiam. atet hoc de iuda qͥ licet peccatũ fuillet confeſſus.tamen qꝛ deſperauit de venia: dam⸗ natus eſt. Octaua dies eſt ſatiſfactio. is con Ditionibꝰ quaſi q buſdam diebus circũciditur anima ⁊ in ſtatum ſalutis reponit᷑ atq; diſtin⸗ guitur ab illis qͥ ſunt impenitentes ⁊ obſtinati. Secũdqo cõſiderare habemus determinatione —.———- Arrcũcidimini xpᷣs nihil ꝓderit vobis. Ratio ⸗ vm doctoꝛes.quia cum venit quod ꝑfectuʒ eſt euacuari debuit quod exꝑte eſt ſiad idem oꝛdi „ netur.qꝛ gratia non facitꝑ duo Et ideo adueniente baptiſino debuit ceſſare cir Reſpondet ſanctus Tho. tur ꝓſeculo quod qͥdem ſinem habet:ſed nonẽ nobis determinatũ. Nel etiaz poteſt dici ꝙ cir ircuciſionis ;tum ad inſtrumentum. Fiebat em cu cultello apideo. vt patʒ Joſue v. ca. er Exodi.iiij. ca.Dicit tamen ſanctus Tho. ta lis cultellus nõ erat de neceſſitate circũciſionis ad efficaciã ſacramẽti quod ritus iudeoꝛũ vſq;ʒ hoꝛaogice oſtendit. licet in pncipalibus circũciſio / nibus in qᷣbus xpᷣum ſigniſicari opoꝛtebat tale inſtrumentũ ſit adhibitũ. Signiſicabat em̃ cri⸗ ſtum q; petra dicit᷑ ꝑ ſimilitudinẽ.⁊ eſt cã pꝛin palis meritoꝛia remiſſiõis oꝛiginalis culpe. Lertio cõſiderare habemus determinationem circũciſionis q;tum ad finem. Debuit vtiq; cir In xpo em Jeſu neq; circũciſio aliquid valet neq; pputium: ſed noua creatura. Et iterũ. Si uod ꝑ vnum ircũciſio autẽ ircneme! tium elucidandũ de circũ lcit ſbie⸗ Licet em chꝛiſtus oꝛiginale peccatũ nõ contra cũciſio. Sed iudei arguũt contra nos. . 7757 cir cũcidit Chimotheſ. vt patzʒ Actuũ.xvj.c. ho. & eternũ hic accipi cũciſio coꝛꝑalis potuit eẽin fedus eternũ quã⸗ tum ad ſuum ſignatũ ⁊ q;tum ad id qð ei ſucce dit. Sicut etiam fides dicit᷑ ſp manere reſpectu viſionis que ei ſuccedit in patria. Adſecũdum dicit ſanctꝰ Tho. O ante xpᷣi paſſionem circũ⸗ ciſio ⁊ legalia fuerunt obᷣuanda ex neceſſitate Diuine iuſſionis ⁊ habuerunt adhuceffecum. Sed poſt xpᷣi paſſionẽ ante diuulgatũ euange⸗ lium obſeruari poterãt a iudeis ad fideʒ cõuer⸗ ſis non ſpem in ipᷣis ponẽtibus quaſi alicuius vtutis eſſent aut quaſi ſine eis gratia chꝛiſti nõ ſufficeret ad ſalutẽ. Sed neoino videret᷑ lex ve tus repꝛobanda ſi ſtatim quaſi idolatria fuge⸗ retur. Et ideo hoc modo erat mater ſynagoga cũ honoꝛe ad tumulũ deducẽda. Sed poſt di⸗ uulgationeʒ euangelij legalia nõ ſolum nõ ſunt ſalutifera ſed moꝛtifera. Medio ergo tempoꝛe ſcʒ poſt paſſionẽ chꝛiſti ante diuulgatum euan gelium CMetrus ⁊ Paulus ⁊ alij apoſtoli lega lia obpuahant:nõ ſimulatoꝛie ſed vere. RPetrꝰ tamẽ incaũũᷣte ſe habuit in obᷣuatione legaliuʒ nimis cõdeſcendens iudeis illis qui legalia ob ſeruabãt. ita vt aliqui eius exemplo induceren tur ad ea obᷣuãda quaſi neceſſaria.Et ideo ve rerepᷣhenſibilis erat ⁊ aliquam leuem incurrit culpam. Et NPaulus ad Gal.c. ij. Nere ⁊ non diſpenſatiue ipᷣm cũ charitate repᷣhendit. Cir/ cũciſio ergo ⁊ alia legalia antexpᷣi paſſionẽ qũ xpᷣus ea ſeruauit nõ erant moꝛtua neq; moꝛtiſe ra: ſed ſalutifera. Temꝑe autẽ apoſtoloꝛũ ante diuulgationẽ euangelij erant qdem moꝛtua q̃ſi 7 2 – nullius exiſtentia vtilitatis:ſed non moꝛtifera. OModo vo ⁊ moꝛtua ⁊ moꝛtifera ſunt.i. ee er. obᷣuãda.⁊ ſic circũciſio ſinem accepit. ¶ Te ciſione dicit ſbiectio xerit:voluit nihilominꝰ circũcidi.QAð quidem fecit multiplici ratiõe.vt inquitſanctus Tho. iij. ꝑte. q. xxxvij. Pꝛimo vt oſtenderet verita⸗ tem carnis humane cõtra manicheũ qͥ dixit eũ habuiſſe coꝛpus fantaſticũ.Et contra Apolli⸗ narem qui dixit coꝛpus xp̃i eſſe diuinitati con⸗ ſubſtantiale. Et ↄtra Valentinũ qui dixit chꝛi ſtum coꝛpus de celo tuliſſe. Secũdo voluit cri ſtus circũcidi vt apꝛobaret circũciſionem quãẽ olim deus inſtituerat. Tertio vt oſtenderet ſe zimo qꝛ Beneſis. xvij.ca. dicit᷑. O circüciſio dat in fedus eternum Sed eternũ eſt quod nullo fine claudit᷑.ergo circuciſio ceſſarenon debuit. Se cundo quia poſt baptiſmi inſtitutionẽ aulꝰ gui⸗ lſucce pechn idum Cc⸗ hee ſaun. unge canen u⸗ Kr DR ſe⸗ N ſtdi⸗ di N neum llen az; or KNe N e tncn ni⸗ Gu tuacſi en. Pones Pecno cond gliden Do⸗ tai;, Nerh Zpol⸗ ma, ſtuc un mnn faae — eſſe de genere Abꝛae qͥ circũciſionis mandatuʒ acceperat in ſignum fidei quam de ipo habue⸗ rat. Quarto vt iudeis excuſationez tolleret dũ eum nõ receperũt.qꝛ non potuerũt dicere ꝙ el⸗ ſet incircũciſus. Quinto vtobedientie vtutem ſuo nobis cõmendaret exemplo.Sexto vt qui in ſimilitudinem carnis peccati aduenerat: re⸗ mediũ quo caro peccati conſueuerat mundari non reſpueret. Septimo vt legis onus in ſe ſu⸗- ſtinens alios a legis onere liberare. Cconuenienter filius dei vocatus eſt Jeſus et de admirandis efficacijs buius nominis acreuerentia eius. (Lapituliz ⸗lII. ciſo dicit᷑ vocationis vel nominatio nis. Quia vocatum eſt nomen eius Jeſus. de quo iocũdiſſimo nomine tria cõſiderãda ſunt. dei ꝓnobis incarnatus couenienter ſit vocatꝰ eſus. Et dicimus ꝙ ſic triplici ratione. Pꝛimo ratione ſigniſicationis. CSecuũdo ratione reuelationis. „ CPꝛimo dei filius cõuenient eſt vocatus Je nienter imponit᷑ cum eius ſigniſicatũ coꝛreſpõ⸗ det ꝓpꝛietati rei. Nomina aũt ſingularium ho minũ ſemꝑ imponunt᷑ ab aliqua ꝓpꝛietate eiꝰ cui nomen imponit᷑.vt dicitſanctus Tho.iij. pte.q.xxx vij. Vel a temꝑe ſicut imponuntur nomia aliquoꝛũ ſanctoꝛũ his qui in coꝝ feſtis naſcunt᷑. Vel a cognatiõe ſicut cum filio impo/⸗/ nitur nomẽ patris: vel alicuius de cognatione eius.Et hoc modo ꝓpinqui Johannis bapti⸗ ſte voluerũt eum vocare nomie patris ſui Za/ chariam. Ael etiã ab euentu. ſicut Joſeph vo cauit pᷣmogenitũ ſuum Manaſſen dicẽs. Ob⸗ liuiſci me fecit deus laboꝛũ meoꝛũ. Geñ.xlj.c. Vel etiam ab aliqua qualitate eius cui nomen imponit᷑.ſicut Seneſis.xxv.c.dicit᷑. qͥ pꝛio egreſſus eſt de vtero matris ruffus erat: ⁊ totꝰ in moꝛem pellis hiſpidus. Ideo vocatũ eſt no men eius eſau.quod interpᷣiaturrubeus. NMo/ mina autẽ que diuinitus imponunt᷑ aliquibus ſemꝑ ſigniſicant aliquod gratuitũ donũ eis di uinitus datum. Sicut Geneſis.xx vij. c.dictuʒ eſt Abꝛae. Appellaberis Abꝛaam.quia patreʒ multaruʒ gentiũ conſtitui te. Quia ergo homi iſicatiõis.tunc em nomen cõöue tion vii . xpᷣo hoc munus gratie collannn erat. vt p ipᷣm oẽs ſaluarent᷑ideo cõuenient᷑ vocatum eſt no⸗ men eius Jeſus.id eſt ſaluatoꝛ. Sed cõtra hoc poſſet quis obijcere ex eo ꝙ Eſa.c.lxij.loquẽs de xpᷣo dixit. Hocabit᷑ tibi nomen nouũ quod os domi nominauit. Sed hoc nomẽ Jeſusnõ eſt nomen nouum: ſed pluribus ante chꝛiſtum fui impoſitũ.ergo nomẽ iſtud nõ cõuenit xvbpoõo Ad hoc dicit ſanctus Tho. bhis qui fuerit Ante xpᷣm potuit conuenire hoc nomen Jelſus ſm aliquã aliam rationẽ.puta qꝛaliquam par ticularem temꝑalem ſalutem attulerüt. Secd uerſalls ſalutis hoc c dicit eſſeno unm. Inuenit᷑ aũt in ſcriptura hoc nomen im / poſitũ quattuoꝛ hoĩbus. Quoꝛũ pꝛimus fuit Joſue qui fuit pugnatoꝛ foꝛtiſſimus. de quo dicit᷑ Eccleſiaſtici.xlvj.ca. Foꝛtis in bello e· ſus naue. Secũdus fuit Jeſus filius Joiade: qui fuit ſacerdos deuotiſſimus. Aggei. ij. cꝛ.. Tertius fuit Jeſus filius Sirach: qui fuit do coꝛ ſapientiſſimus. Feceſtagic . QAartis Z fuit Jeſus filius vginis Marie ſanctiſſimus figuratus ꝑ tres pᷣmos nõ vocalit᷑:ſed realiter. Nꝛimo qͥdem qꝛ ſicut ieſusnaue debellat cha naneis introduxit filios iſrael in terrã ꝓmiſſio⸗ nis. ita noſter Jeſus debellatis demonibꝰ' ex· traxit ſanctos de inferno ⁊ induxit eos in tera viucntiũ.Secũdo qꝛ ſicutſecũdus Jeſus ediſ cauit templũ.ſic noſter Jeſus ediſicauit ecce- Hm rationem ſpũalis ⁊ vniuerſal nomen eſt ꝓpꝛium xpᷣo: ⁊ ſᷣm ho ſiam ſubuerſo temploſynagoge. Tertio quia ſi cut Jeſus ſilius Sirach renouauit ſapientiam de coꝛde ſuo:ſic ieſus noſter renonauit.qꝛteſta mentum nouũ inſtituit. C Secũdo filius virgi nis conuenient eſt vocatus ieſus ratioereuela tionis. Sic eqdem pᷣdixerũt ꝓphete ꝙ ſ. vos Jeſus ſpũſancto illis reuelante. Unde deus pater in.iij. Heſdre loquendo dicit. Re⸗ uelabit᷑ filius meus Jeſus cũ his qͥ cum eo io / cundabunt᷑. Et Abacuc.iij.ca. Ego autem in domio gaudebo:⁊ exultabo in deo Jeſu meo. Et Sibilla Heritrea de qua loquit᷑ Auguſtinꝰ li. x viij. de ciuitate dei. In vſibus illis. Judi / cij ſignũ tellus ſudoꝛe madeſcat.E celo rex ads ueniet ꝑ ſecla futurus ⁊c. Accipiẽdo pꝛimam litterã cuiuſlibet vᷣſus ⁊ omẽs inſimul comple⸗ ctendo dixit. Jeſus chꝛiſtus filius dei ſaluatoꝛ Sed tra hoc inſtat᷑ ꝙ Eſaias loques dexpo venturo.vij. ca ait. Nocabit᷑ nomen eiusema nuel. Et. viij. c. Aocabit᷑ nomen eius accelera ſpolia detrahe feſtina pᷣdare. Et. ix. c. ocabi tur nomen eius admirabilis cõſiliarius deus foꝛtis pater futuriſeculi pnceps pacis.Et Za⸗ charias.vj. c.dixit. Ecce vir oꝛiens nomẽ eiꝰ. Ergo incõuenient᷑ vocatũ eſt nomẽ eiꝰ Jeſus. Viij Reſpoget ſinciꝰ Cho. . in olbus illis nomi⸗ tur em anuel qð interpᷣtat᷑ nobiſcũ deus deſiãt ccauſa ſalutis:q̃ eſt vnio diuine ⁊ humane natu „ fre in pſona filij dei pꝑ quam factũ eſt vt eſſet no⸗ biſcum deus. Per hoc aũt qð dicit᷑ vocobitur cit Netrus Rauennas in qͥdam mone. Hoc nomen eius acceleraſpolia detrahe deſignat a quo nos ſaluauerit.qꝛa diabolo cuiꝰ ſpolia ab ſtulit.Sm illud Apoſtoli.ad Coloceñ.c.ij. Ex polians pᷣncipatus ⁊ poteſtates traduxit conñ ſis coꝛpibus wvtus huius noiseffugauit. Qua denter. In hoc qð dicit᷑ vocabit᷑ nomẽ eius ad mirabilis ⁊c. deſignat᷑ via ⁊ terminus ſalutis ter vocatus eſt Jeſus angelus Habꝛiel v ecum apparuit Joſeph in ſomnis dixit ei de yxro . noſtre inqtum.ſ.admirabili diuinitatis conſi⸗ lio ⁊ vtute ad hereditatẽ futuri ſeculi perduct⸗ mur. In quo erit pax ꝑfecta filioꝝ dei ſub ipſo pᷣncipe deo. vo dicit᷑. Ecce vir oꝛiẽs nomen eius.ad idem refert᷑ ad qð pᷣmũ.ſ.incarnatiois myſteriũ: Fm ꝙ exoꝛtũ eſt in tenebꝛis lumen re ctis coꝛde. ¶ Certio filius dei 2 Ygis zuenien is ratioe qnnüclatiõis. dqa tſcribit᷑ Lu.j. cetera ſibi dixit. Eccecõcipies in vtero a pari⸗ es ſiliũ: vocabis nomen eius Jeſum Etiteꝝ . re pꝛegnãte.vt dicitur Matthei. j. ca. Joſeph tuam qð em̃ in ea natum eſt de ſpũſancto cẽ.Ec⸗ * ce pariet filii ⁊ vocabis nomen eius Jeſuʒ. Ip 4 . . ». ſe em̃ ſaluum faciet pun ſuũ a pctis coꝛũ. Ge⸗ igik hoc nomen angelo reuelauit puſq; ad vir⸗ 8ginem mitteret eum. qꝛ vt dicit Ambꝛo. IJllud nomen non vſurpauit ſibi angelus:ſed audiuit adeo. Sed pleriq; doceri cupiut Cum xps di⸗ catur ſilius dei.ieſus ⁊ xpᷣs queſit inter hec no⸗ * vnitus. Alexander wo de Ales in. lij. diẽ ꝗ cũ mina dra⸗Quibus dicimus ꝙ filius dei voca tur inq tum eſt de de deo. Eps inq;tuʒ eſt hõ pſona diuina q́;tum ad humanã naturam aſ⸗ lſuinptus. Jeſus in chtum eſt deus humanitati deus ⁊ hõ vnus ſit xpᷣslin vnitate Pſone pot ſi⸗ 2 ⸗ * .. gnificari pſona xpᷣi dupliciter. Nel ratiõe diui⸗ ne nature in compꝑatione ad hiunanã m quaʒ dicif Yeſus.i.ſaluatoꝛ. verbo em naturam hu⸗- manam cõuenit ſaluare. Tlel rõe humanenatu cꝑ vnionem ad diuinam. ⁊ ſic dicitur chꝛiſtꝰ. CSecundũ q erat conſiderandũ de hocbñ icto nomine Jelus dicit effcacia. Et liey mil te ſint efficacieillius. nos tamen hic dũtaxat de tribus dicemm. = ¶ Pꝛima eff 2 Becunda picu , 22 ſt miraculoꝛũ operatio. loꝛum euaſſio. .„ II c.qͥ annuncia acia nois Jeſu dicit miraculo- moꝛtiferũ quid biberint non eis nocebit. Sut egros manus imponet bñ habebũt. Ex h di⸗ operatio. Hane ſaluatoꝛ ipe declarauit cuz di⸗ qdð ẽ ſignificatiuũ ſalutis. Nam in hoc qð dici Harei vl.c.Signa aut eos qui crediderit hec ſequent᷑. In nomie meo demonia eijcient. 2 linguis loquentur nouis. Ppentes tollent. et ſi int non eis nocebit. Suꝑ eſt nomen qð dedit cecis viſum. ſurdis auditũ claudis greſſum. monemmutis. vitam moꝛ⸗ tuis reſtituit:totamq; diaboli ptãtem de obſel⸗ liter vo hec omia impleta ſint enarrabimꝰ cum ctis apoſtol martyribus vginibusæ con felſſoꝛib⸗ ſigillatim loquemur. NMunc vo tĩ in de ſanctis apoſtol n ſ loco interponemus illud qð in vita ſcti Dio⸗ npſu ſeribit. Düũ em Maulus veniſſz athenas. ſicut etiam ſcribit Actuũ xvij c. et cii philoſo⸗ phis diſputaret pᷣcipueq; cũ DHionyſio tũc cla⸗ riſſimo.cecus qͥdam ptranſiuit. ſtatimq; Sio⸗ nyſius dixit Paulo. Si dixeris huic cecoĩ no- mine dei tui vide ⁊ viderit:ſtatimq; credã: ſed ne vtaris ybis magicis. qꝛ foꝛte noſti verba q 8 habẽt hmõi efficaciã. At aulus ridit. Hyo —— uyſitu ad cecũ perge eiq; dic. In nomine Jeſin xpi nani de vin gine crucifixi moꝛui ſepulti:q reſurrexita moꝛtuis ⁊ aſcẽdit in celũ vide.qua foꝛmam vboꝛũ etiam ſibi tradiditſcriptam. O res mirabit. O virtus ineffabilis noĩs Jeſu bſi dicti. Cu Bionyſius ceco p̃fata vba dixiſſet p tinus viſum recepit Quare Bionyſius cũ Ba mari vxoꝛe ſua omniq; familia baptiʒatus eſt. BSicq; a auloꝑ trienniũ inſtructus athenis eſt oꝛdinatus epᷣs.vbi ille pᷣdicationi inſiſtens ißp̃am ciuitatẽ partem regionis illius ad fideʒ xpi cõuertit. Scribit᷑ inſuꝑ Actuũ.iij.c.ꝙ duʒ Netrꝰ ⁊ Johʒes aſcendebat in templũ ad hoꝛa oꝛatiõis nonã. qͥdam vir qͥ erat claudus ex vte ro matris ſue baiulabat᷑ quẽ ponebũt quotidie d poꝛtam templi que dicit ſpecioſa vt peteret elemoſynã ab introeuntibus intemplũ. Js ro⸗ gabat Metrũ ⁊ Johannem vt elemoſynã acci⸗ peret. Intuens aũt eum Petrus cũ Johanne dixit. reſpice in nos. At ille intendebat in eos: ſperans ſealiqͥd accepturũ. Metrus autẽ dixit Argentũ ⁊ aurum nõ eſt mihi.qð aũt habeo hᷣ tibi do· In noie Jeſu xpᷣi naʒareni ſurge ⁊ am- bula. Et appꝛchenſa manu eius dextra allenia uit eum. Et ꝓtinus conſolidate ſunt baſes eius 2 plante. ⁊ exiliens ſtetit ⁊ ambulabat. ⁊ intra/ uit cum illis in templü laudãs ⁊ bñdicẽs deũ. ¶ Scædᷣa efficacia noĩs Jeſiu ðꝛ piculoꝝ euaſio nomeniillud q́; ſepiſſime a ꝑicuł imminentibꝰli berantur. ſicut ⁊ ego exꝑientia certa cognoui. Naʒ multis obmiſſis q̃ dicere poſſem. Referã (api Nyh vere Mete hemde ſfbin⸗ hd⸗ iue gen, nerd Sup tbdi⸗ Poe⸗ Wtä nnor dobſe⸗ ego eram in auentu ſancti FFranciſci pᷣfate ciui lis loni ſtrum infirmarie audiui flebilem clamoꝛẽ cuiuſ- dam pueri. ſtatimq; accurrẽs ad partem illam uxta quã inferius edificata eſt piſñcmna bñ pꝛo⸗ cur h̊ nomen totiens inuocaret. Ait. oc nom̃ coꝛdi meo inſcriptũ habeo.⁊ ideo ab eius inuo- catione ceſſare non valeo. Moſt moꝛtem eiꝰ qͥ⸗ dam volentes curioſius experiri coꝛ eiꝰ a coꝛ/ funda aquis repleta adeo vt aque ibi excreſcen tes vel ꝓfluentes ſtaturã cuiuſſibet hois ope⸗ rirent. ꝓſpexi aũt puerum ibi ꝑiculo ſᷣmerſio⸗ oc feciſſet illeſus doꝛſum eiꝰ vngu⸗ ☚ lis loniari eiuſq; plagas ſalepfundi. æ vltio tra di duobꝰleonib? pfocandus. Inter tot aut ge nera toꝛmentoꝝ nunq; ab inuocatiõe nois Je⸗ ſu xp̃i ceſſabat. Quem cũ toꝛtoꝛes requimerent n is erpoliti: erat vtputoſeptennis. rapuerant poꝛeeuellerent. ꝛillud ſeindentes p mediũ totũ pan llldi aque vſq; ad medietatem piſcine pfate. at⸗ iuſcriptũ hocnoiel̃is quaſi aureis inuenerũt mn tonitus ego ⁊ memoꝛ dulciſſimi nois Jeſu. J. Et qꝛ foꝛte hocapud pleroſq; incredibile vide ann uüſin geminando pueruz cui nihil pſidij afferre retur. Extat exemplu ſienoſtro ſeculo manife⸗ nennn hoꝛlatus ſum: vt z ie Jeſum aduo/- ſtum. Inſperi ego ꝓpꝛijs ocuł manibus cõ⸗ n· nrer teſtoꝛ deü zangelog eius q hmunn ie⸗ trectaiui paſſionis xpt imaginez in coꝛdeſancte le⸗ Aliun nominare cepit immobit inter aqs pmãſit. Clare de mõte falcone miraculoſe foꝛmatã He ih, ſta q erectus vſq; ad medietatem tm aqs erati illo quie cpacta ſunt nõ hũano artificio: ſed c mmeryrſus. Reliqua vo pars coꝛꝑis.ſ.pectus bꝛa diuino miraculo. crux claui lãcea ſpongia colũ N chia ⁊ ceaput extra aquas retinebat. tanqᷓ; ſiali na ⁊ flagella. Inſuꝑ ⁊ in coꝛde illo inuenti ſunt AQAuis pedes ei⸗ ſubaquis firmit᷑ retineret. Ste⸗ tres lapides puuli rotũdi:qͥ vt dicebãtſiĩ ſta . tit illo modo q;diu fratres cucurrerũt: quilan⸗ trera ponant᷑ ⁊ ex ꝑte altera pondus equale co⸗ ni Cen ſibi poꝛrecta eduxerũt illum ad terr p'ua⸗ aptet᷑ ſublato vno adhuc duo ſunt põder eiuſ/ n mum a piculo ſubmerſionis vtutenomis Jeſu dem cuius ⁊ tres.ſͦlatis duobus etiam vnus n benedicti. CTertia efficacia nois Jeſu d: coꝛ eqlis eſt ponderis cuiꝰ erant oẽs tres ſimł In Nti. dDium coſolatio lhoc nomie ſuauiſſimo ↄſolan- q bus inſin uari videt᷑ trinitas ꝑſonaꝝ diuinaxꝝ e ga. tur peccatoꝛes.qꝛ eius vᷣtute peccata ilk remit⸗ ⁊ eäqlitas.qꝛnon tres dij:ſed vnus eſt de⸗ Et n tfütur. Unde Yohᷣ.j.ca. ij. ait. Scribo vobᷣ filio qlis pater talis filius talis ſpſſanctus Ad no hbi li qm remittunt᷑ vobis peccata veſtra in nomie men Jeſu iam redeamuſ.De Hhinquit dẽuotus eitx. eius.Et Riccardus deſancto victoze inquit. Berzñ. Jeſu dulcis memoꝛia dans vera coꝛdis id⸗ Zeſus nomẽ dulce nomen: delectabile nomen. gaudia. Sed ſuꝑ mel ⁊ omnia eius dulcis pꝛe⸗ H. (Cconfoꝛtans peccatoꝛũ coꝛda ⁊ beate ſpei. ergo ſentia. Et iterũ ibidem ait. Si ſcribas nõ ſapit is Zelus eſto mihi ieſus hoc nomie conſolant᷑ iu mihi niſilegero ibi Jeſum. Si diſputes ac con ⸗ Kenns ſti ſperantes in illo eternam ſaluteʒ acquirere. feras non ſapit mihi:nifi inſonuerit ibi Jeſus. N Angde Actuũ. tiij. c. Metrus dicebat. Nonẽ Ad pᷣdicatõʒ huius nois vocat fuit Caulꝰ. ad . aliud nomen ſub celo datum homibus in quo de quo dixit xpᷣs Ananie. vt ſcribit Actl.ix. c. Ahei . opoꝛteat credentes ſaluos fieri ¶ Hoc deniq; no UVas electionis eſt mihi vt poꝛtet nomẽ meum NH mine roboꝛant᷑ ⁊ foꝛtiſicant᷑ certantes pꝛo x-po coꝛam gentibꝰ ⁊ regibꝰ ⁊ pᷣncipibꝰterre. Deh̊ nlle talia aduerſa queq; tollerãtes. Eſt de hocex· dicebat ibe CPaulus Acij. xxj.c. Egoĩ hieriin Naenet emplum ſancti Jsenatij: diſcipulus fuit benati nõ ſolũ alligari:ſed ⁊ moꝛi parat⸗ ſum ꝓ nomie . Zohannis euangeliſte ⁊ eus Anthiocenus. eius. Et cũ decollat⸗ eſtrome: ⁊ caput eiꝰa coꝛ g c⸗ cuius tanta fuit auctioꝛitas ꝙ etiam Bionyſiꝰ poꝛe exiliret Jeſus xp̃s q ſibi in vira ſua ta duk henn ver ba illius ad conſirmationẽ dictoꝛũ ſuoxꝝ ad cis extiterat hebꝛaice clara voceinſonuit. Dici nonꝛ: duxit. Cücm vt ipe in libꝛo de diuinis noibus tur em ꝙ in ſuis epiſtoł ieſuʒ xpᷣm qͥngẽtis viei tint utteſtak adam nomen amoꝛis in diuinis repꝛe⸗ busnoiauit. ¶ Tertiũ aſiderandu de gratio⸗ 5 enderet dicentes nomen dilectcõis non amo ſo noic Jeſu e reuerentia. Eſt huic noi reuerẽ geran⸗ nss in diuinis ponendo volẽs oſtendere ̊ noie tia exhibẽda.qꝛ oẽs creature celi ⁊terre angeli ai, unoꝛis ꝑ omnia vtendum in diuinis ait. Scri ⁊ demones licet diſpari mõ venerantur illud. ises bit aut diuus Ignatius. Almoꝛ meꝰcrucifirus Andẽ Aplus ad Othilipenſes.c. ij. ait. In no vaine, eſt. Hic cũ Era aninmnpatoris inin a militibe mie JYeſu omne genu flectat celeſtiü terreſtriuzʒ zdi, vinctus fuiſſet romã ꝑ uctus.vt ecclłaſtica do. ⁊ infernoꝛũ.Exultantqᷣdẽ ad huius nois ꝓcla . S Et hiſtoꝛia. cuʒ idoł ſacrificare noluiſſʒ. pᷣcepit mationem oẽs angeli dei. terrent demöes 1 ftar . Traianꝰ pmo plũbatis ſcapuł eiꝰ ↄtũdi: et n taree iegiones.homies vo qͥ crcdũt in Jeſum llni Agfulis latera laniari. ⁊ duris lapidibꝰ eiꝰ vulne vt pꝛediximus iubilantes illud laudaut ⁊ bene – ff confricari. deinde carbones viuos afferri: - dicunt. Mon eſt ergo nomen hoc blaſpheman⸗ ie ipᷣm ſuꝑ illos nudis plãtis ambulari compelli dum.non ꝑiurandũ in illo:ſed hono inſe miſn tes aime noſtre nobilitatem mus ꝙ xp̃ᷣs ſuum effundere voluit ſanguinem. Pꝛimo ppter patrũ ⁊ iuſtoꝛum liberationem. Jurta illud Zacharie.ix.ca.Tu quoq; in ſan⸗ me audiendũ ⁊ nominandũ. Et vt ſcribit᷑ in. . Sſtud vas e 8 dominicũ. Bicut le. li. Eeñm̃ cera generat᷑ ab apibus ſine cõmixtioe ſic caro xpᷣi fuit generata a vgine ſine coꝛruptise. Fuit aũt caro noua.qꝛ nulla peccati vetuſtate viciata. fuit etiam clauſa.qꝛ nulli diabolici tem decet. de immu. eccle. li. v . Conuenientes fide/ les in eccleſia nomen illud exhibitione reueren tie ſpecialis attollãt flectant genua mentis qð i capitis inclinatione pteſteaenrrk ¶Be multiplici effuſione ſanguinis Piigie noſtras a . „ ; . ciciſo dicit ſanguinis effuſio Ho⸗ die nanq; ſanguinem ſuum ꝓ nobis effundere cepit qui poſtmodũ pluries ipᷣim effundere vo⸗ luit. Quinq; eteni vicibus chꝛiſtus effudit ſan⸗ guinem. Pꝛimo in circũciſione. Secũdo ĩ oꝛa⸗ tione.Tertio in flagellatione. Quarto in cruci fixione. Quinto in lateris apertiõe. Fecit autẽ hoc vt peccatoꝛes attraheret ꝓquibꝰ tam co/ pioſiſſime ſatiſfecit. Ande Bernardus ſuꝑ cã⸗ tica mone.xxij.ait. Ad cumulũ pietatis tradi dit in moꝛtem animã ſuam. ⁊ de pꝛopꝛiolatere pꝓtulit pᷣcium ſatiſſactionis. AUndead ſe verſi⸗ culum illũ traxit.Apud dñm miſericoꝛdia ⁊ co pioſa apð cum redemptio. Inſuꝑ induxit nos vt q;tuʒ poſſumus euitemus ꝑeccata agnoſcẽ⸗ guine teſtamenti tui eduxiſti vinctos tuos de lacu in quo non erat aqua. Facit ad hoc exem⸗ plum quod legit᷑ in hiſtoꝛia ſcolaſtica vbinar/ ratur. & Salomon habebat ſtrutionẽ haben⸗ tem pullũ: quem Salomon in quadã cauea vi⸗ trea nutriri faciebat. Cum vo pater pullũ ſuuz habere nõ poſſet vermẽ quendaʒ de deto poꝛ tauit:de cuius ſanguine caueam ipᷣam liniuit· ⁊ cõtinuo fracta fuit.ſicq; pullũ inde deduxit· Iſte vermis eſt xpᷣus qui dicit in pſał. Egoſuʒ vermis ⁊ nõ homo. Vermis em nõ naſcit᷑ per generationẽ carnalẽ:ſed de humoꝛe terre virtu te radij ſolis pducit᷑. Et ſic vmis patrem habz in celo.ſ.ſolem: ⁊ matrem habet in terra.ſ.terre humoꝛem.Sic etiam xpᷣs habet in celo patre,zʒ ſine matre.⁊ in terra matrem ſinepatre. NPulli incluſi in cauea erant ſancti patres in limpo de tenti. Sed venit iſte vmiculus ⁊ infernum con fregit atq; ſanctos patres inde liberauit &ecũ do xpᷣus fudit ſanguinem ſuũ ꝓpter debilium cõfoꝛtationẽ. Inquit em̃ Gregꝰ.Si paſſio xpᷣi ad memoꝛiã reuocet᷑ nihil ẽ quod nõ equo ani⸗ mo tollerat᷑. Refert Ariſto.qꝙ ſi flat vas de ce⸗ ra noua ⁊ diligent᷑ claudat᷑ ⁊ in mari ponatur: aqua que ꝑ poꝛos ſubintrabit dulcis efficietur iquo peccatoꝛes indueunt venon lhebꝛe. xij. c. ait. Recogitate eum q talen el dicere poſſu⸗ Dermo i. Iſtudq vas cereũ eſt coꝛpus dominicũ. Sicut * ptationi fuit apta. pon eius ſunt vulnera eius. igit nol naritudines p recoꝛdationẽ? 7 deuotionem in vulner eius miſerimus. mox 22* in dulcedinem conuerte i. Ideo apoſtol⸗ acd rium contemplanduz de chꝛiſto cir⸗ nuit a peccatoꝛibꝰ aduerſus ſemetipᷣm cõtradi⸗ At nõ fatigemini animis veſtris defi/ tio xpᷣus ſanguinem fudit pꝛopter coꝛdiũ compunctionẽ. Nam vt naturales tra⸗- dunt. Adamas lapis non frangit᷑ mallei ꝑcuſ⸗ ſionenec ignis aduſtione. nec aliqua tempori diuturnitate: ſed ſola ſanguinis hircini infuſio ne. Sic multi ſunt qͥ ꝑ penitentiã non frangun⸗ tur. nec ꝑ diuinã cõminationem.necꝑ ſpũſſan⸗ cti internam inſpirationẽ.nec per ſenectutemn · Frangunt᷑ aũt ꝑ dominici ſanguinis medita-⸗ tionem atq; vtutem. Ideo Jeſu xpogras om⸗ nes dicamus qͥ ſua liberalirate pᷣcioſo ſanguine ſuo nos redemit. quem etiã humilit᷑ decemur vt ꝑducat nos in illã requiem in qua viuit ⁊ re gnat ꝑ infinita ſecula ſeculoꝛũ Amen. 7 Hermo nonus de pꝛecipua ſingula riſſimaq; deuotione triu regum qui chꝛiſtu queſierunt et inuentũ humili⸗ ter adoꝛarunt offerentes illi wunera 1 hec verba oꝛiginaliter Matthei i. ca. in euangelio pᷣͦſentis ſol mitatis. Cõmendat hodierna die ſapiẽtia triũ regum oꝛientaliũ:qui mox vt xpᷣm natuʒ agno⸗ uerunt ipᷣm ſtudioſiſſime querereſunt conati. Queſierſt quippe illũ qui totius oꝛbis cõditoꝛ 7 dñs erat ⁊ ꝓ ſalute hominũ dignatus eſt de vgine naſci. Nec laboꝛauerũt fruſtra: qm ade⸗ ptiſunt qdð volebat. Inuenerũt vtiq cu imcre⸗ dibili leticia quẽ diligebat aia eoꝝ. Pꝛebet nã q; ſeipᷣm volentibꝰ eũ.nec eſt q̃ſe abſcõdat a ca loꝛe eius. Niderũt magi ipᷣm puuluʒ in pᷣſepio pãnis in nolutũ.Nos vo ſi voluerimꝰ intuebi mur gloſam facieʒ ipiꝰ regnãtis in celo. Inſuꝓ Z apte diuinitatẽ ꝓſpiciemꝰ. Curram⸗ ad ipᷣm ad quẽ fideſpe ⁊ charitate poterimꝰ ꝑuenire. His vvtutibꝰ moniti reges inclytimeruerũt du catu noue ſtelle ad xp̃i dei ⁊ hoĩs pᷣſentiã ꝓpe⸗ rare. Cũ ẽ in hac ſolennitate celeberria eccla ſãa cta recolat iſtoꝝ dñoꝝ erga ieſũ xpᷣm deuoto,z ardentiſſima pꝛecipuamq; ac ſingulariſſimam bi⸗ ſue/ movo RR s lis. Hme ill ogli hisot hantie noſ guarn llltyi ftſige Rolne fnco thion pen Cnae nnn gidet G Ne J 4 ( no Tes mac xpw atd z noſ. * wen crut⸗ . £₰ 5 c affectionem. Nos in hoc moneſᷣ titnlo deip milſſus eſt in viſibili da opinio ẽ alio 5 Agffectionem. HNos in hoc mone lib tuulo deip· niſſus eſtin viſibili ſigno Scdða opinio ẽ alio⸗ NK ſis magis dicemus. Be quibus tria myſtena rumq dicunrq ſiella llaſuit angelusd in illa i en nru Rllls⸗ nn aſſumpto coꝛpe. Sed doctoꝛes ↄrium ſenti⸗ Hxr Tertan ntkentner noge re vident᷑. Unde Augꝰ. in mone de ephia in⸗ Nr Kertum imnentieni Riti inaſtert t Daſtoꝛibus angeli. magis ſtellaxpm dei c gnouerũt xpᷣm veracit᷑. Cognitũ inqᷣſierũt monſtrat. vtriſq; lingua celoꝛuʒ. qꝛ linguq iam gl e KNelri vo inusrilerart. -— relſauerat pphetan. Et Greg'. in omel. Que⸗ LCQualiter magi cognouerunt xpm rendum nobis eſt quid nam ſitredemproꝛe na⸗ natum qO lgthmati e 10 paſtoꝛibe in H ad vt crederent idᷣm deum Q(Cal. adoꝛandum hunc ab oꝛiẽte magos nõ angelus dor E tella pduxit. Quia vicz iudeis toqᷓ; rõe vten- Em III LEtibus rationale aial. i. angelus pᷣdicare debuit. riuz decha deiß dici· Gentiles vo qͥ vti rõe neſciebãt ad cognoſcen⸗ tur cognitio. Abi querit᷑ quõ cũ ifi dum deũ nõ ꝑ vocem: ꝑ ſigna ꝑducunt᷑ Cer in remotis agerentxpᷣm natum cognoſcere po-⸗ tia opinio ẽ mathematicoꝛũ qͥ dicũt ꝙ illa fuit meint Era hor vieo gisll cit᷑ inſtructifue n bcn 2 eſetmteert ou et runt de xpᷣi natiuitate iocunn. Xbus. Sz hoc eſt 5 veritatem ſidei æ digmiate CI Dlionummmiabne FFroinaſcẽtis. Unde Aug. 3 fauſtum ait. Mul Secundop vocem audibilem. li aſtrologi conſtitueruntita naſcentiũ hominũ . on⸗ 2 milibiler fata in ſtellis vt aliquã ſtellarũ hoie aliquo na Ne Be ſt nagis awaruüuit. RS— uiſſe. ⁊ ad eum qna. u Q ꝛimo illuminati fuerũt vt cognoſcerẽt cri⸗ tus eit ꝑrexille allererent uo verius dicc S e 1E natum p ſie H 8n Ker Tten mus ſᷣm omẽs catholicos Erceatoꝛes yt dicit Sella na&αGEHHν. Ilis coꝛpis 4 wenriſſima aaͤhe droc lo. ſup Mattheuʒz. et Tho.iij pte.q .xxxvj l Por Eℳ lis coꝛꝑis ſtellam fulgentiſſimã ad hoca deo p ub et Cho. ih. Pte. ꝗq.xxEVI. Cr⸗ - rſigniſie hoen deg g. illafuit veraſt abalg A if. nfro. Man⸗ biſan⸗ lem. K⸗ Sn ductam. vt ſignificaretillis xp̃i natiuitateʒ Ghʒ (Killa fuit vera ſtella de nouo ꝓducta qaba iſ. q de hac ſtella ires varie dicunf opiniões (Mꝛi⸗ differebat in multis ¶ Rꝛimo in oꝛigic. quiano min ma eſt eoꝛũ ꝗͥdicunt ꝙ fuirſpũſſanctus: qui ſi⸗ ſuit cuz alijs ſtellis die quarta foꝛmata. Dicit cut axaruit in linguis igneis apoſtok ita ma en Sch:ſeca Cca. ꝙ quarta die fuerũt a deo diſtin n Ais in ſigno ſtelle. Sed ſaluo melioꝛi iudicio h cta luminaria celi. Et vt inquit Cho. j. pte. ꝗ. ſtare non poteſt. qm̃ vt inquit Alexander in ö⸗ Ixx. Mꝛima die fuit ꝓducta lux m comunein C tmo volumine ſumme. iſſio viſibił ſpuſſan: lucis naturã. Quarta vo dieattributa ẽlumi⸗· NW cieſt ad mamifeſtationẽ plenitudinis redũdan- narib? determinata vtus ad determinatos effe u tiis qualis fuit in xpo aliquo modo in apoſto ctus ſᷣm ꝙ videmus alios effectus hre radiuzʒ a lis. In xpo ſiqdem fuit influentia plenitudis ſolis ⁊ alios radiũ lune.⁊ ſic dealijs. Et ꝓpter oer⸗ modum cauſe ⁊ ꝑ modũ doctrinel.ꝑ modum hanc determinationẽ vtutis dicit Dionyſiug cauſe efficientis quo ad naturam diuinã. ⁊ per liij. ca. de diuinis noibꝰ. O lumen ſol q erati⸗ oℳ modũ cauſe meritoꝛie qtumad humanam. Et foꝛme pᷣmo quarta die foꝛmatũ eſt. Stella vo n. his duobus modis eſt influentia gratie in ſac⸗ q̃ magis aparuit ᷣm Franciſcuʒ de marone in d. mentis ꝑ que regenerant᷑ hoĩes. Influentia ꝑ qdam ſermonc. Non fuit quarta die foꝛmata: tx modũ doctrine fuit in xp̃o in pᷣdicatiõe eiꝰ per de nouo de aliq̃ poꝛciunculaillius lucis vomo face quam accepimus noticiã veritatis. Ideo apa create. de qᷓ foꝛmata ſunt alia coꝛpa celeſtia:qᷓ nnare⸗ ruit viſibilit᷑ ſpũſſanctus ſupꝛa xpᷣm baptiʒatũ poꝛtiũcula fuit diuina puidẽtia ppuata. vt de ani⸗ in ſigno colübe. ſuꝑ ipᷣm tranſfiguratum in ſi ipa foꝛmaret illa ſtella tꝑe quo xpᷣs naſciturus Nac gno lucidiſſime nubis. In apoſtol etiã fuit ple eratq̃ eſſet de natura aliarũ ſtellaꝝ. Ad conſñi- ſſcpio nitudo gratie ſpũſſancti deſcẽdẽs a plenitudie Mationẽ aut dictoꝝ afferam teſtimonia meri⸗ encni xpi ꝑ modũ doctrine ⁊ p modũ miniſterij Nã to acceptanda. Inqͥt Leo papain mõe deept ſen de pienitudine veritatis xp̃i accepimus ex do⸗ phani?ᷣ. Tribꝰmagis in regioeoꝛiẽtis ſtellano⸗ iin ctrina apiom. Et de plenitudine gratieꝑ mini ueclaritatis amparuit: queilluſtrios ceteris pul “ ſterium ipoꝝ in diſpenſatiõe ſacramentoꝝ. Jõ chꝛioꝛq; ſiderib facile inſe intuentiumoculos i qñ data fuit autoꝛitas generał apoſtoł pᷣdican aioſq; cõuerteret. Et Augy. fauſtü ait. Non H di ⁊ baptiʒandi: datus eſt viſibilit ſpũſſanct.ꝰ. ex ill eratſtellis que ab initio creature itineruʒ AV vo tribus magis declarata fuit natiuitas ſuom oꝛdine crealoais lege cuſtodiar nouo .. dah· Fi. nõ fuit ip̃is data auctoꝛitas general pꝛedi Gimis partu nouũ ſid apparuit. Etidẽ irmoc canqdi vel baptiʒandi. Ideo necſpũſſanctꝰ illis deepbia dicit. Ouʒ pendet ad vbera a vilium/ patit᷑ deus inuolumenta pannoꝛũ repẽte nounũ de cclo ſidus effulſit Gecũdo differebat illa ſtel la abalijs in officio.qꝛ ille facte ſunt vt ſint in ſi gna ⁊ tempa ⁊ dies ⁊ annos ⁊ luceãt in fima⸗ mento celi. hec vo facta eſt ad ſigniſicandũ cri ſtum natum ⁊ magos dirigendũ.Ex quo dam nantur illi qͥ aſſerunt fuiſſe cometam. Cõtra qͥs ita loquit᷑ Calcidius ſuꝑ Thimeum platonis Non fuit ſtella illa moꝛbos ⁊ moꝛtẽ denunciãs ſent chaldeoꝝ pꝛofecto viri ſapientes ⁊ in rebꝰ aſtroꝛuʒ exercitati queſiſſe dicunf᷑ recentem oꝛ tum dei Certio differebat in duratione.quia alie ſtelleſunt ꝑpetue.hec ꝑ acto officio redijt ĩ piacentem materiam. licet quidam teneãt illaʒ foꝛe reſeruatam in celo empireo vſq; in dieʒ iu⸗ dicij.⁊ tunc aparebit ad cõfuſionem iudeoꝛũ. ſicut ⁊ inſtrumenta paſſiõis Quarto ſtella illa differebat ab alijs in ſitu.quia non erat localit᷑ ſita in firmamẽto:ſed pẽdebat in meditullio ae⸗ ris ꝓxima terre.Et licet dictum ſit ſuperius ꝙ apparuit in celo.in ſcriptura tamẽ ſacra aer di⸗ citur celum. VUnde in pſalmo. Aolucres celi et piſces maris Q.Æauinto differebat in motu. tum qꝛ ſtelle naturales incedunt via circulari. hec autẽ pᷣm Eriſoſtomum incedebat via triangu⸗ lari.ſ. ab oꝛiente ꝑ perſidem in hieruſalẽ. Nam oꝛiens terra iuda ⁊ ꝑſida inuicem ſunt diſpoſi⸗ ta ſᷣm triangulum. verbi gratia vide figuram. .à ſieruſalemm. —HHitiens. . erſĩaa. Tum etiam differebat q;tum ad motum inter⸗ ciſum. Nam omẽs alie ſtelle velꝑ accidens vł Pꝓ ſeſemꝑ mouent᷑ ⁊ nunqᷓ; ſtat.Et licet ſint ali⸗ qui planete ſtationarij aliqñ ceſſlantes a motu ꝓ ſe quem habent in oꝛbe ſuo.tamen mouentur cõtinue ⁊ ſemꝑ motuꝑ accidens quẽ habẽt ex motu non ſuo quod eſt firmamentũ ſeu octaua ſpera.hec autẽ ſtella habebat motũ quietibus interciſum. ſicut habebãt magi qui non ſo am- bulabant Gexto illa ſtella differebat ab alijs in fulgoꝛe. Erat em ceteris ſplendidioꝛ. nec ſplen/ doꝛeʒ eius poterat obſcurare ſplendoꝛ ſoł imo in meridie apparebat lucidiſſima (Septimo dif⸗ ferebat in aparitione.Nam qñ magi intrarũti hierlin diſpenſatõe dei ſtella ſubtraxit ſe. Et ite rum poſt exitum de ciuitate viderũt illam. Fa ctum eſt autẽ hoc. Pꝛimo vt magi ↄfirmarent de veritate xpᷣi nati teſtimonio duplicato.ſcili⸗ cet ſtelle ⁊ doctoꝛũ legis. Unde Leo papa i ſer cioſa deferrẽt: ⁊ puerũ natum adoꝛarẽt.¶ Ter⸗ tio illuminati fuerũt hi reges vtxpᷣm natũ co. moneita dicit. Rer iudeoꝛũ ſcribas atq; dotto res quod ſacra de oꝛtu xpᷣi pᷣnunciauerat ſeri / ptura didicerũt vt gemino teſtimonio cõfirma ti ardentioꝛi fide expeterent que ⁊ ſtelle claritaſ ⁊ ꝓphetie manifeſtabat autoꝛitas.Secũdo ſb⸗ traxit ſe ſtella vt iudei inexcuſabiles redderent Vnde Hiero.ſuꝑ Matth.ait. Deſerunt᷑ ma⸗ gi ſtelle indicio:vt ſacerdotes a magis interro⸗ ℳ— 7 moꝛt s gati de xpo inexcuſabiles fierent de aduẽtu eiꝰ ſed aduentum dei venerabił.quã cum ſuſpexiſ-⸗ Diximus de illius ſtelle qualitate: paruit ⁊ xpᷣm natum mõſtrauit(Gee inquies hoc ipᷣi potuerũt intelligere. Ideon pmiſimus ꝙ ipᷣi illuminati fuerũt.vt cognoſce magis ap rent xpᷣm natum ꝑ vocem audibilẽ.nec hoc re⸗ pugnat ſenteẽtie Gregoꝛij qui dixit pauloante. gentiles nõ ꝑ vocem ſed ꝑ ſigna ad cognoſcè dum dñm ſunt ꝑducti. Quia verũ dixitq;tum ad initiũ cognitiõis.Aaruit qͥdem eis pꝛimo ſignum ſtelle quã cũ admiratiõe aſpicietes deſi derabãt intelligere quid hoc eſſet.Et vł vigila⸗ tibus vel doꝛmientibꝰangelus myſteriũ chꝛiſti nati declarauit. hoc viðꝛ opinãdo Augꝰ. aſſe⸗ rere. Undein ᷣmone de epiphania ait. Si di⸗ cturus es a qͥbꝰ audierũt ꝙ talis ſtella chꝛiſtuʒ natũ ſignificaret. ꝓfecto ab angelis aliqua mo nitione reuelatiois.Chꝛyb. vo ſuꝑ Mattheũ narrat ſe inueniſſe in buſdam libꝛis licet apo⸗ criphis ꝙ in ꝑtibus oꝛientis erant qͥdam ſapi⸗ entiſſimi eges qͥ vel deſcenderãt deſtirpe Ba⸗ laam vel ad eos eius ꝓphetia ꝑuenerat in qua dixit. Oꝛiet ſtella ex iacob. ex qua diuulgatuz fuit apud eos ꝙ naſcentexpo ſtella qdaʒ admi⸗ rabilis ⁊ inſolita apareret.quare ſtatuerũt vt eligerent᷑ duodecim qͥ ſollicite cõſiderarẽt oꝛtũ illius ſtelle. Quod vr melius facerẽt in quodã altiſſimo monte vbi ſꝑ erat aer puriſſimus con ſtrui fecerũt pulcerrimũ palatiũ cum copia re rum neceſſariarũ ad victum. Et ibi ꝑmanebãt iſti deuote pcantes deum vt ſtellaz hanc ipſis oſtenderet. Quibus oꝛãtibus nocte media qñ natus eſt xp̃us apparuit ſupꝛa eos in aere ſtella pfulgida ⁊ pulcherrima.in cuiꝰ ſummitate erat imago pueri ꝑuuli ſuꝑ cuiꝰ capite crux ſplende bat: qᷣ illis dixit. Ite velocius in terrã iuda: et ibi regem xpᷣm deũ ⁊ homiem natüũ inuenietis. Narrauerũt vo iſta ſapientib regionis illius. q́̊ de ſeipᷣis tres elegerũt qui irent ⁊ munera pᷣ⸗ . gnoſcerent ꝑ gram inuiſibilẽ. Nñ ai mone ait. Pꝛeter illã ſpeciem ſtelle que coꝛpo/ reum excitauit aſpectum fulgẽtioꝛ veritatis ra- dius eoꝛũ coꝛda ꝑdocuit. Sicut em ꝓphete in viliõe imaginaria illuſtrabant᷑ intriſecus vt in telligerent dei ſecreta ventura. Ita potuit eſſe nnp ſerin M Apar Mr⸗ An lcer ni Kch amni⸗ zin Niön ſerſui faure D W⸗ tſi fm⸗ Nita 6o ſb⸗ laent me. neno⸗ eueß ap/ konol Mee⸗ Wonn, gli⸗ n Spuino Gos N. ſcc . Re Goi hicz Gad lclio⸗ unſy⸗ ni ninge enz atͤr RVN Nan ingtoni nnsan⸗ ie tbit ipſs elaci geßdla neen rpenae⸗ zuu:et nennb⸗ C, Vyt aſpicientes magi ſignũ viſibit ſelle nlumia rentur adeo vt cognoſcerẽt ꝙ natus eratxpᷣs. COQuare tres illi reges dicunt᷑ magi et quo tpe venerunt ad xpᷣm, etqnan ium declarandũ demagis dicit in/ gquiſitio. Inqͥ ſierunt xpᷣm natũ dili⸗ genter. vt patet in lra ſancti euangelij. vbi nos tres cõſiderationes faciemuug. CNPꝛima dici nominationis. CSecunda determinationis. e. n. ¶ Tertia turbationis. CNPꝛima cõſideratio dicit᷑ nominationis.in qᷓ videndũ eſt cur iſti reges nuncupant᷑ magi Ek de hoc ſtat triplex ſentẽtia ᷣm ꝙ magus tripli citer ðꝛ. Nam magus ðꝛ illuſoꝛ maleficus et ſa/ piens. Dicunt qdam hos reges ab effectu di ctos fuiſſe magos.i.illuſoꝛes ex eo.i.ꝙ herodẽ illuſerũt.qꝛ ad eũ nõ redierũt. agus iteruʒ ðꝛ maleficus.vñ maleſici Pharaonis dicũtur magi. Et inde aſſerũt aliqͥ hos magos vocatoſ qꝛ fuerant añ malefici:ſed poſtea ↄuerſi.qͥbus dñs voluit natiuitatem ſuã reuelare. ⁊ eos ad ſe adducere.vt ꝑ hoc peccatoꝛibꝰ exhiberet ſ⸗ duciam. Inſuꝑ magus idem eſt qð ſapiẽs. Nã perſe magus.hebꝛaice ſcriba.grece phᷣus. latie ſapiens ialnt Sinagli ſapiẽtes. Vñ ma gi quaſi in ſapia magni.Noia vo ꝓpᷣa iſtoꝛum vm aliqͥs in hebꝛeo ſunt Awellius. Amecius. Bamaſcus.in greco aũt Galgalath Malga⸗ Oelchior. ¶C Scda conſideratio ðꝛ determi⸗ nationis. in qua querendũ eſt quo tꝑe iſti ve⸗ nerunt ad xpᷣum. Et circa hoc varia eſt opinio multoꝛũ.Quidã em̃ opinatiſunt ꝙ bienniũ añ xpᷣi natiuitatẽ aaruit ſtella.⁊ tunc mirabant᷑ magi qd eſſet. *†₰—o aũt nato reuelatũ eſt magiſ angelos ꝙ ſtella ſigniſicabat xpᷣm natuʒ. Et tunc inceperũt venire ⁊ in tredecim diebus ve lat Sarachim. In latino Caſpar. Baldaſar. nerũt ⁊ puerũ adoꝛauerũt.Alij vo exiſtimaue runt ꝙ multo tꝑe añ xp̃ᷣi natiuitatẽ ſtella mag apparuit.Et tũc cepert venire.Et ꝓpternimig diſtantiã poſuerũt totũ illũ annũ ad itinerãdũ Bntredecima vo die alterius anni cũ xpᷣs ad⸗ huc erat in cunabulis applicuerũt ad ipᷣm. Nõ nulli inſuꝑ tenent ꝙ in die natiuitatis apparuit ſtella. Et tüc magi inceperunt venire. Et poſt annũ tredecima die ſecundi anni puenerunt ad xp̃m. Sed cõmunis opinio hʒ ꝙ in natiuitate iter ſuũ.⁊.xiij.die ꝓperarũt ad xpᷣm.Et ſidice retur.quõ tam bꝛeui ſpacio potuerũt lõgiſſima „ ſeinera ptranſire⸗ Rñdet Remigi puer ad ue pperabiteos inti paruotpe pduerre po- tuit. Ael habuerũt dromedarios:qͥ ſunt aĩalia velociſſima.⁊ tmᷣ currũt in vnodie q;tũ equus in tribꝰ.nec impoſſibile videri debʒ aut diſficile ſatis ſi velocitatẽ venientiũ regũ aſcribimꝰ aut naturali vruti animaliũ p̃dictoꝛũ.aut qð maiꝰ eſt vᷣtuti diuine. Cũ Solinus veraciſſime ſcri⸗ bat in li. de mirabilibꝰ mũdi. aniſlenacon et flonidos Alexandri magni curſoꝛes mille du/ centa ſtadia vna die tranſierũt: que ſunt milia⸗ ria centũ qͥnquaginta.qm ſtadiũ eſt octaua ꝑs miliaris Inqᷣt em li. li.j. de naturali hiſtoꝛia A. xxiij. Stadiũ vigintiqᷣnq; nros effic paſſus elſi reges pᷣnoĩati de ꝓgenie Balaam fuere Legio eoꝛũ nõ multũ diſtabat a terra ꝓmiſſio⸗ nis. Idcirco potuerunt iter ſuũ tã expedite ꝑfi/ cere. Et ꝙ ðꝛ illos ab oꝛiẽte veniſſe ĩtelligi põt q̃ſi ab illa regiõe vener̃t q iudeis in ꝑte oꝛiẽtali eſt ꝓpiqua venerũt itaq; hieroſolymã.qꝛ erat ciuitas ſacerdotał ⁊ regia ⁊ ad illa direxit eos ſtella quam ſequebant᷑. C Tertia conſideratio dicit᷑ turbationis. Cum em̃ quereret magi de xpᷣo nato atq; enarrarent que viderãt. audiẽs rex herodes turbatus eſt ¶ꝛimo ne ipᷣe tan; alienigena pelleret᷑ aregno. Nñ Chꝛyb. ſuper matth. ait. Ideo turbat᷑ audiẽs regem natũ iu⸗ deis ex genere iudeoꝛũ.cũ ipᷣe eſſet genere ydu meus ne regno reuoluto iterũ ad iudeos ipſe a iudeis expelleret᷑.⁊ ſemen eius poſt ipᷣm pᷣcide retura regno. Semp em grandis ptãs maioꝛi timoꝛi ſubiecta eſt. Sicut em̃ ramos arboꝝ in excelſo poſitarũ etiaʒ ſi leuis aura flauerit mo⸗ uet.ſic ⁊ ſublimes hoĩes etiam leuis nũciꝰ con/ turbat.umiles aũt ſicut in cõualle plerũq; in tranquillitate cõſiſtunt. Hinc Ouid.lib.detri ſtibus ait. Niue tibi longe nomia magna fu⸗- ge. Niue tibi quecunq; potes pꝛeluſtria vita. Effugit hibernas demiſſa antẽna pcellas.La taq; plus paruis vela timoꝛis habent.Ad qð ꝓpoſitum Seneca in tragedijs dicit. Stet qui cunq; volet potens. Aule culmine lubꝛicome dulcis ſaturet quies.Ecce ꝙ herodes ex vbis magoꝛũ turbauit ſeipſum dubitans amitterere gnũ. Cui ſic loqͥ᷑ etiã in hymno.loſtis hero/ des impie chꝛiſtum venire qͥd times non arri- pit moꝛtalia q regna dat celeſtia Cecundo tur batus eſt herodes.yvt dicit glo.nõ ſolũ ꝓpterſe ſed etiã ꝓpter irã romanoꝛũ quã timebat incur rere ſi diſſimulaſſet aut ꝑmiſiſſet ꝙ aliquis rex vocaret᷑ ſine illoꝛuʒ conſenſu. Et oĩs hieroſoly- ma turbata eſt cũ herode.i.omẽs hieroſolomy/ tani.⁊ ponit᷑ continens ꝓ contento. Turbati ſunt ergo illi de hierim. tũ vt regi turbato adu⸗ larent᷑ ᷣm gloſam.tum qꝛex hoc timuerũtnep ſente ⁊ venturo rege ad inuicẽ certantibus ipſi “u (vt dicit Chꝛyb.) pturbationibꝰ inuoluerenk. Tüc Hherodes oẽs ſacerdotes ⁊ ſcribas cõgre gans ſciſcitabat᷑ ab eis vbi xpᷣs naſceretur. Et cũ didiciſſet ꝙ in bethleem iude aduocatl ad ſe clam magis diligent didicit ab eis tpus ſtelle. dixitq; eis vt inuento puero ad eum redirẽt:ſi mulans eũ velle adoꝛare quẽ volebat occidere Ande Chꝛy up ing NBeuotioncʒ 24 Pꝓinittebat:ſed gladiũ acuebat: ⁊ maliciam ſui coꝛdis humilitatis coloꝛe depingebat.Et Ore goꝛius in omeł. Adoꝛareſe eũ velle ſimulat.vt qſi hunc ſi inuenire poſſit: extingiuas. CQualiter magi inuentũ xpum ado et de illoꝛu reuerſione . ¶ Ta. . declarandũ de magis dicit᷑ inuetio. AAueſitü quippe xpᷣm inuenerunt le⸗ tant᷑.Audito em̃ teſtimonio de xpᷣo nato deſcripturis accepto ⁊ ybis herodis de inquiſitiõe pueri.iter quod ceperãt pficere ſtu duerũt. Et exeuntes hierim iterũ viderunt ſtei lam eos antecedentẽ:qᷓ veniens ſtetit immobi ſupꝛa locum vbi puer erat. Et intrãtes domuʒ inuenerũt puerum cum aria mr̃e eius. Hic vo ↄſideranda occurrũt pncipaliter trii. CPꝛimum dicit᷑ adoꝛattio. Secundũ oblatio. ¶Tertiü reuerſio. ſcʒ latrie firmiter ipᷣm credentes eſſe deum. AUñ Ceo papa in ſᷣmone ait. Adoꝛãt magi in earne Vbuin. in infantia ſapiam.in infirmitate vᷣtutẽ. in hois veritate thꝛonũ maieſtatis. Et Bern. deuotiſſime ſic exclamat. Quid facitis ꝙ aurũ offertis. ergo rex eſt iſte. Et vbi eſt aula regia. qͥd aula eſt ſtabulũ. thꝛonus pᷣſepium. curiefre quentia Joſeph ⁊ Maria. Iſti inſipientes fa cti ſunt: vt fierent ſapiẽtes. ¶ YJcom qð occur⸗ rit conſiderandũ ð oblatio. Aꝑtis em theſau⸗ ris ſuis obtulerũt ei mũera auꝝ thus ⁊ mirrhã Nam vt Remigius inqᷣt. SFuit traditio antiqͥ⸗ rum: vt nullus ad deũ vel ad regẽ vacuus in⸗ troiret. Rerſi aũt ⁊ chaldei cõſueuerũt offerre aurũ thus ⁊ mirrhã:qbus regio eoꝛũ avũdat. Vtrũ aũt oẽs illi tres obtulerũt oĩa iſta.diuer⸗ ſimode tenet᷑ a multis. Quidã em̃ dicũt ꝙ vnꝰ eoꝛũ ꝓ omibus obtulit iſta munera.Alij vo ꝙ 4 vnus obtulit aurũ.alius thus.alius myrrhaʒ. Alüs videt᷑ ⁊ melius ꝙ qᷣlibet eoꝛũ obtulit iſfiaa tria. Eſt aũt talium munerũ oblatõis ratio mp ſtica ᷣm Alug..in ſmone de epiphania.qꝛ au⸗ P0. tre. Inuenerũt quipeillam. vt CWꝛimũ qdð occurrit conſiderandũ dicif ado Se vio „* pulturã ꝑtinet moꝛtuoꝛũ. Auruʒ ergo ſoluitur· quaſi regi magno.thus immolatur vero doeo. 2 myrrha taq; ꝓ ſalute homi moꝛituro. Ita ꝙ tria pᷣdicta ſignificabant in xpᷣo regiam ptateʒ. diuinam maieſtatẽ 2 humanam moꝛtalitatem. AQAuismodo explicet quali geſtu qᷓ; blãda facie infantulus ille Jeſus magos excipiebat: Quiil etiã excogitare valeat q́; grauiſſima admiran da fuerũt ad magos reſponſa modeſtiſſime vir ginisQuis adhuc inueſtigare ſufficiat illoꝛu,zʒ ſt vt pꝛedi. regum immobilem fideʒ. Crediderũt vt pꝛed ctum eſt ⁊ adoꝛauerũt xpᷣm deum quẽ cõſpicie⸗ bant in paruo tugurio Rarum der — per Matthei. non diademate coronatam .nõ6 inſlecto aureo recumbentem: ſed vix tunicꝗ ha bentem vnam:non ad oꝛnatũ coꝛpoꝛis: ſed ald nuditatis tegumentũ: qualem habere poterat carpentarij uxoꝛ pegre conſtituta. C Certium quod occurrit conſiderandũ dicit reuſio. Haʒ E . . 2* vt dicit᷑ in euangelio. Reſponſo accepto iſom⸗ nis ne redirẽt ad Herodem.ꝑ aliam viã rcuer⸗ ſiſunt in regionem ſuam. Coceperat qſpe am⸗ bitioſus ⁊ fallax herodes interficere puerũ in⸗ uentuma magis.⁊ inſuꝑ ipos dexpᷣo loquen- tes. Quo factum eſt vt benignitas dei monue⸗ rit eos ne ad herodem redirent. neſic agnoſce⸗ Inſomms vo admoniti eſſe dicunt᷑ vel aban- gelo dei nũcio.vel ab ipo deo immediate. Nec· infantulus Jeſus ad ipos locutus eſt: vt vera eius humanitas haberet. Mira certe ⁊ laudi bus attollenda fuit iſtoꝛũ magoꝛũ fides. quoℳꝛ vt Chꝛyb. ait. Non ſcandalizati ſunt in ſeipnis dicentes. Si magnus puer eſt hic: queneceſſi⸗· tas fuge eſt ⁊ occulte receſſionis. Cum vo re! dierunt ad ꝓpꝛia: multos de xp̃i myſterij vbi thꝛonus. vbi curieregalis frequẽtia. Nun dierunt. Er denic cum Thomas apoſtolꝰad pꝓuinciam illam applicuiſſet baptizati ſunt. fa⸗ ctiq; ſunt adiutoꝛes pᷣdicationis illius.quoꝛu,ʒ coꝛpa poſt felicem moꝛtẽpᷣmo ꝑ Hoelena Con· ſtantini matrem reperta ⁊ in Conſtantinopoli rranſlata. Poſtea ꝑ ſanctum Euſtoꝛgium me⸗ lerici aean lennd . theothoniẽ ſunt delata. Anime vo ſimt cũ xõõ Altimo ꝑ Fredericũ im viuũt in eterna gloꝛia Almen. CSermo decimus debaptiſmo chꝛi 4, * Hugin mone de epiphania. qꝛ au, Aarel ab eo. Scribut h vba t. rum ad tributũ thus a ſacrificin. myrrba ad ſe iij. ca. Gmia qᷓ geſſit ſaluatoꝛ noſter dns Jelus 2 aupcula ma⸗ 8 eru analoſe⸗ in ioꝛdane voluit a Jo 7„ pe ſu 1 nu . . ſcii autlet mn ſ e dei nm ſei p lndhl danten W W cxce Kre⸗ ham ſtinui doye Aonn hopeit ntid Peran gülr Dir. nnsf ſon G. Nſen doge ſtor ppar⸗ hini lie. da. rxpo etlam hm hoiem digne T rnabiliter facta ptifino xi. Sicut patʒ p Augj.ſup Joß. 2 bo0 e fuiſſe firmit eſt tenendũ. In ſingul em acibus nitur de ſe. di. iiij. c. aliud. vbi dꝛ. Si qs bapti· iie. ⁊opibus eius aderat ei imperiũ ratõis ⁊ lumẽ ʒauit iudas.hi nõ ſunt iterũ baptiʒati.Et quoſ free Auiſ minn⸗ ne xex lornz ſice⸗ g, Bn ODH Mici ͤ Notemt oiſone⸗ wer ül⸗ Nge⸗ en. Moa n Abee e Ree Nn lawi/ 2 ſens lenech⸗ Uun don ura, R“ in i⸗ a; üN. Mminopon nir lues ag oci. 113 % eges Nr bapti⸗ R triam) Ex * ca. et Lu. lij. cäpo dðꝛ ſic. ad Johannẽ acceſſit popoſcitq; baptiʒari: of⸗ ficiũ vtiq; ſunctimonie ⁊ vtutis exoluit.nonſe aut leuem aut peccatoꝛẽ oſtengit. Pꝛoptea hoc clarius innoteſcat in pᷣſenti ſmone dexpo ꝛoptea yt baptizato vba faciemus: contemplabimurq; ſteria. ꝛimü dicil kKperſone baptizantis. CNꝛmü dicit perſone baptiz. ECEBerldtnn eir-äſtantia congruentis. Tertiũ apparitionis excellentis. COualiter xps baptiſatus fuir a Jo ers⸗ * hanne et de illius baptiſmi conditio⸗ ibus (TaäalI,. andi co woici? pſone baptizantis. Hapti rium contemplandũ dexpo baptiza ma veritas ſᷣm Riccardũ in.iiij. baptiſmus ille fuit inſtitutus autoꝛitate diuina. Hoc ꝓba tur ꝑ illud qd a Johanne baptiſta dictum eſt. ohan. j.c. Qui miſit me baptizare in aqua il⸗ lemihi dixit. Suꝑ quem videris ſpum deſcen dentem ⁊ manentem ſuꝑ eum ipe eſt ͥ baptiʒat in ſpũſancto. Idipᷣm ptʒ qꝛ ¶atth. xxij.Chꝛi ſto querenti de baptiſno Johanis vtruʒz eſſet ex celo an ex homibus.iudei nõ fuerũt auſi di⸗ cere ꝙ ex homibus. Et dicit᷑ ille baptiſnꝰ Jo⸗ hꝛ annis: eo ꝗ ipᷣe ſolus fuit miniſter pᷣmariein⸗ ſtitutionis ⁊ executiõis illius baptiſmi (SGecũ⸗ da veritaſ ꝙ ſi extendamus nomen ſacramenii ad omne ſignum rei ſacrantis ſuſcipientem. ſic baptiſmus Johannis erat ſacrm.qꝛ expᷣſſere ſentabat xpᷣi baptiſinũ: qui eſt res ſuſcipienteʒ ſacrans.Si aũt reſtringamꝰ nomen ſacramenti ad illud qð eſt ſacre rei ſignũ ⁊ cauſa.ſic nõ erat ſacramentũ.qꝛ nõ conferebat gram. Anð dicit dus Honauentura di. ij quarti li. tar bapti mmus fuit inſtitutus ꝓ qdam pᷣparatiõe ⁊ aſſue cũ ad baptiſmũ xpi. Hinc eſt ꝙ in gloſa 2 factione MMat.i c.ſuꝑ illo vꝰbo. Ego baptiʒo in aqua do ad xpᷣi baptiſmnũ dirigã. Pꝛopterea diẽ ma giſter ſen. in lra baptiſmꝰ Johis reſpectu ba ptiſini xpᷣi debet dici fuiſſe ſacrale.qꝛ fuit qdam ben kantwei ad illiꝰ baptiſini ſuſceptio imum myſte vel ab alijs audientibus eos baptizare.⁊ tunc Be baptiſino vo Johanis notaã deſunt in hac pte tres catholice veritates Pꝛi Aua ðꝛ cauſe. quare.ſ.voluit xpᷣs a ðꝛ ſic. Cm̃ coꝛꝑa lauo qꝛ peccata ſoluere neᷓo. vt ſicut naſcẽdo ⁊ pᷣdicãdo pᷣtereo. ſic baptiʒã⸗ m(Tertia veritas ꝙ baptizati baptiſmo Jo⸗ honis ſimplicit᷑ iterũ debuerũt rebaptiʒari bau⸗ en diuinitatis. Mihil in co repheſibile inueniripo baptizauit Yohes iten ſunt baptizati. Jdẽ dic tuit: cuncta rectiſſime diſponebat.Cum autem A habebant ſidem trinitatis nõ opoꝛtebat eos re baptiʒari: ſufficiebat manus imponi.qꝛ tales habebant ablutionẽ exterioꝛẽ ⁊ habebãt fidem trinitatis qua interius inſigniebãt᷑ taqᷓ; chara⸗ cter. ⁊ habebãt ſpũmſanctũ ꝑ impoſitioneʒ ma nuum. ⁊ ideo nõ erant rebaptiʒãdi. Scotꝰ voĩ ij.di. ſui quarti dicit. ꝙ dupliciter põt intelligi baptiſmus Johanis. Alno mõ in ſoꝛma bapti ſmi xpᷣi quam potuit didiciſſe a diſcipulis xpᷣi. nõ dicit᷑ ppᷣe baptiſinus Johãnis.ſicut nec ba ptiſinus Metri vel Oauſi. Et tales ſic baptiʒa ti nõ erant rebaptiʒandi. Alio mõ põt intelligi baptiſmus Johãnis non in foꝛma xpᷣi: in ali qua alia foꝛma ꝓpꝛia.ſ.in noĩe venturi. vt diecs tur Alctuũ.xix.c.vł abſq; aliqua foꝛma.Et de ſicbaptiʒatis ſatis viðꝛ neceſſariũ ꝙ erãt bapti — ʒandi baptiſmno xp̃i ꝓpter pceptũ generale obb ligãs oẽs qͥd non implebãt ſic baptiʒati a iohe. Ideo in h̊ paſſu non tenet᷑ a doctoꝛibꝰ opinio ingri contrariũ ſentientiss. . CBetri ti · ſ.caule. tꝑis etloci· ¶ Ca. I. — M —ℳ pley nanq; circuſtantia in illo baptiſino coſidc⸗ aripotcec6. MB re xp̃us in quo nulla immundicis fuit vo Pꝛima dicit᷑ cauſe. uit baptizari. ecũda tpis. CTertialocd. ₰ erzda in bap ꝛia circuſtãtia oſid tiſino xpi rni voleis: mũdare aqs. vt abluteꝑ carnẽ xpi q̃ peccatũ nõ coguit baptiſmatis vim haberẽt. ⁊ vt ſanctificatas relinret poſtmodũ baptiʒã⸗ dis. Cũ aũt dicimꝰ xpᷣm a Johhe baptizatũ.nõ poſtmodũ inſtituit: ſed de baptiſmno quo ba ſabat Johes.vt inqᷣt Augꝰ.ſuꝑ IRoba xpᷣus baptiʒari voluit. vt inquit pꝛobationẽ baptiſmi Johanis putemꝰ intelligendũ de baptiſmo ꝓpᷣo aus ieſe 3 donatiſtas. Et hoc ex pꝛeſſe h Acil.ix.ca. ñi baptizatos baptiſno ohãnis paulus baptizauit baptiſino chꝛiſti. Lotandũ tñ m DHonauen. . quoꝛüdam opi nio fuit ꝙ baptizati baptiſmo Jopis ſinon ha bebãat ſidem trinitatis rebaptiʒadi erat. Si aũt licicircũſtantia xpᷣi bapti-5a ſte to dicit᷑ circũſtantie ↄ gruentis. Tri Johe baptizari aptizatꝰ eſt dñs nõ mũda! xpps baptiʒari ᷣm Tho.in.iij ꝑte.q.xxxix.vt nos ſuo exem plo induceret ad baptiſnum. Et ideo ad hoc ꝙ eſſet efficatioꝛ eius inductio vo luit baptiʒari baptiſmo quo manifeſtenõ indi / gebat vt hoĩes ad baptiſmũ accederent quo in digebã pio ſue cõceptionis gratia ſpũſſancti repletus fuit. C Secũda circũſtantia cõſideranda in ba ptiſino xpi dicit᷑ tempis. Mam vt dicĩ Luce iij.c. QAn baptiʒat eſt erat incipiẽs quaſi anno rum triginta. oc aũt conueniens fuit vt inqͥt ſanctꝰ Tho. triplici rise Mꝛimoronegaics⸗ tionis.qꝛ xpᷣus baptiʒabat᷑ quaſi extũc incipi⸗ ens docere ⁊ p̃dicare.ad quod requirit᷑ perfe cta etas qualis eſt triginta annoꝛũ. AUnð Geñ. xij.c. legit. triginta annoꝛũ erat Joſeph cuʒ regn are cepiſſet in egypto ſub haraone. Si⸗ milit.ij. Regũ.v. ca.dicit᷑ de DHauid ꝙ trigin⸗ ta annoꝛũ erat cũ ad regnum fuit ſublimatꝰ.Et Ezʒechiel anno trigeſimo cepit pphetiʒare. vt ptz Eʒechieł j. ca. Et ſi qs obijceret ꝙ deus re uelauit ſapientiã Haniel pueri vel iuuenis.vt dicif. xiij.c.eiuſdem.ergo a foꝛtioꝛi debuit ma nifeſtari ſapientia xpᷣi antetrigeſimũ annũ.qð factum fuiſſetſi docuiſſet ante illã etatem. Di⸗ cendũ ꝙ vpᷣs ꝓponebat᷑ homibus in exẽplum oim. ⁊ ideo opoꝛtuit in eo oſtendi illud qð com petit omibus ᷣm legem cõmunem.vt.ſ.in etate Pfecta doceret.Sed ſicut dicit Gregꝰ naʒanʒe nus. HMõ eſt lex eccleſie que raro cõtingit.ſicut nec vna hyrundo ver facit. Aliquibꝰ em̃ ex q/ dam ſpeciali diſpenſatione ſᷣm diuine ſapientie ratiõʒ cõceſſum eſt pᷣter legem cõmunem vt aũ ꝑfectam etatem officiũ vel pᷣſidendi vel docen / di haberent. Sicẽ fuit Salomon Bauid ⁊ lhie remias GSecũda ratio quare xpᷣs baptizari vo luit in etate triginta annoꝛũ fuit legis impletio nis. Inquit em Chꝛyß. ſuꝑ mat. Futuruʒ erat vt poſt baptiſmuʒ xpᷣi lex ceſſare inciꝑet. Ideo hac etate xpᷣs ad baptiſinũ venit qui põt omia peccata ſuſciꝑe vt lege ᷣuata nullus dicat ꝙ iõ eam ſoluit qꝛ implere nõ potuit. Si ergo aliqͥs ꝗreret cur fideles xpᷣi laudabiliter baptiʒantur non ſolũ ante trigeſimũ annũ: ſed etia in infan/⸗ tili etate ⁊ xp̃us baptizatus eſt tpe pꝛenetaro Reſpondet Tho.ꝙ vt ptʒ ex dictis.xpᷣus non li potuit imminere ꝓpter dilationẽ ꝑiculũ. Sʒ cuiuis alij nõ in paruum redundat piculũ ſi ex eſt baptiʒatus indigens purgatiõe nec aliqð il hac vita diſcedat ſine baptiſino ¶ Zertia ratio quare xpᷣs voluit baptiʒari in illa etate dicit᷑ ꝑ fectionis. Dat᷑ em intelligi ꝙ ba ptiſinus pari i vo aliquis quereret cur noluit cri ſtus baptiʒari baptiſino ppo qui erat optimꝰ Bicit Tho.qꝙ baptiſinus xpᷣi eſt quoddã ſpiri tuale remediũ quo xpᷣs nõ indigebat qͥa pꝛinci viros pfectos. Sm illud apoſtoli ad Ephe .iiij ca. Bonec occurramus omées in vnitate fideiz agnitionis filtj dei in virũ pfectum in menſurã etatis plenitudinis rpl numeri ad hocꝑtinere videt᷑. Conſurgit enim trigenarius numerus ex ductu ternarij i dena⸗ rium.ꝑ ternariũ aũt intelligit᷑ ſides trinitatis. h denarium aũt impletio ma datoꝛum legis. Et in his duobus pꝑfectio vite xpᷣiane cõſiſtit. Tertia circüſtantia cõſiderãda in baptiſmo xpi dicit᷑ loci. Baptiʒatus nanq; fuit in ioꝛda/ ne. vbi difficultas oꝛit (Cur non in mari rubꝛo potius voluit baptiʒari. nam veritas debet re⸗ ſpondere figure. Sed figura baptiſini pceſſit in tranſitu maris rubꝛi vbi egyptij ſunt ſubmerſi. ſieut peccata delent᷑ in baptiſino.ergo videtur mn gis debuit baptiʒari in mari rubꝛo: qᷓ; in flumine ioꝛdanis: Inſuꝑ ioꝛdanis interpᷣtatur deſcendẽs. ſed ꝑ baptiſinũ aliquis plus aſcen⸗ dit qᷓ; deſcendit. Vnde MMatth. iij. ca. ðꝛ O ba ptiʒatus Yeſus cõfeſtim aſcendit de aqua. igit videt᷑ inconueniẽs fuiſſe ꝙ baptiʒaret in ioꝛ⸗ dane (Reſpondet his ſanctus Tho. vbi ſupꝛa ꝙ tranſitus maris rubꝛi pᷣfigurauit baptiſmuʒ qtum ad hoc ꝙ baptiſinus delet peccata. Sʒ tranſitꝰ ſoꝛdanis q́;dtum ad hoc ꝙ aperit ianuã regni celeſtis: qͥ eſt pncipalioꝛ eſteciꝰ baptiſmi ⁊ꝑ ſolum xpᷣm impletus. luuius nanq; ioꝛ⸗ danis fiit ꝑ quem filij iſraei in terram pmiſſio⸗ nis intrauerũt. Baptiſmus aũtxp̃i introducit in regnum dei qð ꝑ terram ꝓmiſſionis ſigniſi⸗ catur. Onde dicit᷑ Johan. iij. ca. Niſi quis re⸗ natus fuerit exaqua ⁊ ſpũſancto nõ poteſt in⸗ troire in regnum dei.Ad hoc etiã ꝑtinet ꝙ lhe lias diuiſitaquas ioꝛdanis qui erati curruig/ neo rapiendus in celũ.vt dicit᷑.iiij. Regum.ij capᷣ.qꝛ.ſ.tranſeuntibus ꝑ aquam baptiſmi per ignem ſpũ ſſancti patet aditus in celũ. Eſt etiaʒ in baptiſmo aſcenſus ꝑ pfectum gratic:que re- quirit humilitatis deſcenſum. ſᷣm illud Jaco⸗ bi. iiij. Deus ſupbis reſiſtit.humilibus autem dat gratiã ſuam. Et ad talem deſcenſum refe ẽ⸗ dum eſt nomen ioꝛdannnis. CBe tribus excellentiſſimis ſignis qᷓ ● apparuerũt in baptiſmo xpi. Ca. II. — . lentiſſima ſigna. ruerũt quipe mox vt de aqua exiuit tria excel CHꝛimũ fuit celoꝛũ apertio ⁊ patefactio. CSecundũ ſpuũſſancti deſcenſio. ¶ CTernũ paterne vocis audittio. .Unde ⁊ ipᷣa ppꝛietas M Vn Nontemplandũ de chꝛiſto baptizato dicit awaritionis excellentis. Appa tag Di co⸗ ce docdo⸗ Hne ſrine ſtone ſtpo At piiſn effica (olti uab eſ W iin i an b chii gamen tie naf fis: alue ſtc u⸗ ſn e Ne. o. leko Clisf ſene Want Cnin hoptſe pokna kyptii Mſor Mele ene Dbn⸗ Abep tlana Pbikl krfii wenii Pprienge Gtenin iden⸗ nitans, nlegs. cöſiſi. Miorde, n tubꝛo chin tſbne⸗ Ndanr bw: ls en⸗ W ngi tkin o⸗ ibu niuz .G duini mng o⸗ npntio⸗ mnocer is ſo⸗ gs/ geſtin⸗ aghe NNG Negunj ulnm Gktanß Ecbere⸗ l ⸗ Nönen neiei Nizn efficaciã baptiſini. iʒati fidem/ tur. ⁊ baptiſmus dicit᷑ fidei ſaccm.pꝑ fidem aũt dicit᷑ ſpuͦſſancti deſcenſio. Delſcendit em ſpij tuſſanctus coꝛpali ſpecie ſicut columba in ipᷣm CPꝛimũ excellens ſignũ fuit celoꝛũ reſeratio Bicit qdem Matth. iij. ca. Baptizatus autez confeſtim aſcẽdit de aqua ⁊ ecce aꝑti ſunt ei ce li. Et Marci.j.c. Statim aſcendẽs de aqua vi dit celos aptos.Et Lu. iij.c. Jeſu baptiʒato?-z oꝛante aꝑtum eſt celum. Hoc aũt ̃m cõmuneʒ Ddocctoꝝ expoſitionem intelligendũ eſt. circa xpᷣm baptiʒatũ tantus ſplendoꝛ diuinitus efful ſit in aere vt viderentur apticeli.ſicut in choꝛu fcratione videt᷑ fieri.vt dicit Nieolaus.delyra. Ratio vo huiꝰ claritatis celeſtis fuit.m tho. Vbi ſupꝛa.ſ.q.xxxix.iij.ptis. Quia xpᷣs bapti/⸗ ſari voluit vt ſuo baptiſmo ↄſecraret baptiſmũ quo nos baptizari debebamus. Et ideo in ba⸗ ptiſmo ſuo ea demõſtrari debuerũt q̃ ꝑtinẽtad efficaciam baptiſminoſtri. Circa quã tria ſunt conſiderãda. Pꝛimo qdem pᷣncipalis vtus ex gqua baptiſmus efficaciam habet:que eſt vtus celeſtis.Et ideo baptiʒato xpᷣo apertum eſt ce⸗ luum. vt oſtenderet᷑ ꝙ de cetero vᷣtus celeſt ba/ ptiſma ſanctiſicaret. Secũdo conſiderãda eſt ſi des eccleſie ⁊ eius qui baptiʒat᷑ que operat᷑ ad Undebaptizati fidem ꝓfuẽ inſpicimus celeſtia queſenſum ⁊ ratiõʒ huma⸗ nam excedunt.Et ad hoc ſigniſicandũ xpᷣo ba⸗ ptizato aꝑti ſunt celi. Lertio cõſiderãda eſt cir ca efficaciaʒ baptiſmi reſeratio ianue regni cele ſtis:ꝑ quã intramꝰ baptiʒati q̃ pꝛiꝰ hoi pꝛeclu/ ſa fuerat ꝑ peccatũ.vnde baptiʒato xpᷣo aperti ſunt celi.vt oſtenderet᷑ ꝙ baptiʒatis patʒ via ĩ celum Motandũ vo in hac pte ꝙ celum aper/ tum eſt Jeſu oꝛante:in quo vpᷣs dedit exẽplum SHm Nico. de lira. in receptiõe ſacramentoꝛũ debetmens noſtra in deũ eleuari. Vel vt detur intelligi ſm Cheyv.ſuꝑ Matth. hoc ipſuz ꝙ; ꝑ baptiſinũ celũ aperit᷑ credentibus ẽ ex vir tute oꝛatiõis xpᷣi. IJdeo dicit᷑ apertũ eſt ei celũ id eſt omnibus ꝓpter eum. ¶C Secundum ex nũ quod agaruit in baptiſino chꝛiſti ſpiri⸗ yvt dicit᷑ Luce.iij..oc vo conuenienteſſe fa ctum inquit Chꝛyᷣ. Qm̃ quicqͥd factum eſt i baptiſmo xpᷣi ꝑtinet ad myſterium omniũ qui poſtmodum erant baptizandi. Omẽs aũt qui baptiſino xpᷣi baptiʒant᷑ ſpũmſanctũ recipiunt niſi ficte accedãt.ſᷣm illud atth. iij. ca. Jpe vos baptizabit in ſpuſancto Aduertenduʒ ta⸗ men eſt in hocloco.qꝛ Augꝰ.dicit li.xv.de tri. Abſurdiſſimũ eſt dicere ꝙ xpᷣs cũ eſſet iam tri⸗ ginta annoꝛũ accepiſſet ſpbũmſanctũ.Sed veit ad baptiſmũ ſicut ſine peccato ita nõ ſine ſpiri⸗ tuſancto. Si em de Johanne ſcriptum eſt ꝙre plebit᷑ ſpũſancto ex vtero matris ſue.qͥd de ho⸗ ij.de trini. Spũſſanctus deſcendiſſe dicitur ſu per xpᷣm ſpecie coꝛpali.ſicut columba.nõ qꝛ ip ſa ſubſtantia ſpũſſancti videret᷑ qͥ eſt inuiſibilis neq;; ita ꝙ illa viſibilis creatura in vnitatem ꝑ ſone diuine aſſumeret᷑.neq; em̃ dicit᷑ ꝙ ſpũſſan ctus ſit columba ſicut dicit᷑ ꝙ filiꝰ dei eſt hõ ra⸗ be ſpecie:triplex ratio a tris audita pleriq; ſcire cupiũt. vtrũ — mine xpᷣ̃o dicendũ eſt: cuius carnis ipᷣa conce⸗ ptio non carnalis ſed ſpũalis fuit. Nunc g̊. idẽ in baptiſmo coꝛpus ſuuz.i.ecclłlam pᷣſigurare di gnatur. in qua baptiʒzati pᷣcipue accipiũt ſpũm ſanctum. Sciendũ ad hoc qꝛ vt dicit Aug?.li. tione vnionis. Dicit᷑ ;ſpũſſanctus deſcendiſſe ſupꝑ xpᷣm inſpecie columbe rõe columbe ſigniſi ſit aparuit in colũ a a ſancto Tho. imo ad ſigniſicandũ diſpoſitionẽ que reqri tur in baptiʒato: que eſt vt nõ fictus accedat ſi vult ſpũmſanctũ recipe.hoc aũt denotat colũ⸗ ba que eſt animal ſimplex:aſtutia ⁊ dolo carẽs Ange dicit᷑ Mat.x.c. Eſtote ſimplices ſicut columbe. Secũdo apparuitſpũſſanctus in ſpe/ cie columbe ad ſigniſicandũ effectum ꝓpꝛium baptiſmi:qͥ eſt remiſſio peccatoꝝ ⁊ recõciliatio ad deum. Columba em eſt aimal manſuetũ.Et ideo ſicut Chꝛyſ.dicit ſuꝑ Mat. In diluuio cantis ſpũmſanctũ Quarea . apparuit hoc aimal ramũ ferens oliue ⁊ cõmu⸗ nem oꝛbis terrarũ tranquillitatẽ annũciãs. Et nũc etiam colũba apparet in baptiſmo liberatio nem nobis demonſtrãs. Tertio awaruit ſpiri⸗ tuſſanctus in ſpecie colũbe ſuꝑ xpᷣm baptiʒatũ ad ſigniſicandũ cõmunem effectũ baptiſini: qui eſt còſtructio eccłaſtice vnionis. Colũba enim 1 eſt aimal cõgregabile ⁊ amicabile. Vñ ⁊ Can. pter dicta necnõ ⁊ ꝓpter ſequẽtia de vocẽ pa⸗ it. vtru ſpecies ſi⸗ ue voces in qͥbus apparuit pater vel fllius vel ſpuũſſanctus ſint adminiſtrateꝑ an gelos. Et re ſpondet Alexander de ales in.j volumie ſũme ſequẽdo Augl.in.iii.detri. oẽs apparitiões tam noui q; veteris teſtamẽti excepta illa aſpa ritione qua filius aparuit in carne per angelos ſunt adminiſtrate. vnð ſpecies ⁊ voces ꝑ ange los foꝛmate ſunt Si aũt quereret᷑ quare ſpũſſã ctus nõ foꝛmauit illa columba vel pater voceʒ immediate:CKeſpõdet Alexander ꝙ hoc perti/ net ad excellentiã diuinam ⁊ etiã ad excellẽtiaʒ rationt creature.Ad excellentiam quippe diui nam ptinet oꝑari ꝑ miniſtrũ in his in qbus po/ teſt miniſter. Ad excellentiam etiã miniſtri ꝑti⸗ net miniſtrare creatoꝛi in qbus poteſt. Uñ cuʒ angeli ſupioꝛem habent deum. Inferioꝛes coꝛ⸗ poꝛales creaturas pares ratiõales cõpetit ⁊ ſi⸗ bi ⁊ creatoꝛi vt ſint medij in admiſtratiõe crea⸗ rurarũ coꝛꝑalium ⁊ rationabiliũ. Unde etiam E v. dicit de eccleſia. Una eſt colüba mea ¶ ꝛo⸗ ſ„ 4 7 4 ſicut dicit Augꝰ. In opibus miraculoſis ſunt pparare materiam: vel hmõi. Nam non omia ſubiecta ſunt potentie angelice. Vnde etiaʒ in ope incarnatiõis fuerũt angelinuncij.Et etiaʒ in oꝑibus iuſtificatis ſunt angeli medij in his que poſſunt.vt eſt excitare intellectum vel affe ctum.⁊ etiã in generali reſurrectõe in collectõe puluerũ.Cõgruit ergo ſuꝑioꝛi oꝑari per mini⸗ ſtrum. Competit etiã miniſtro habere auctoꝛi⸗ tatem reſpectu eoꝛũ que infra ipᷣm ſunt. Vnde cum aſſumit᷑ coꝛꝑalis creatura irrationalis ad oſtendendũ pᷣſentiam diuinã competit vt admi niſtret᷑ ꝑ angelicꝗ tanq; mediam inter ipſam et ſuũ creatoꝛem Ged cõtra iſta poſſet quis obij⸗ cere ꝙ carnem in qua apparuit xpᷣus filiꝰdei nõ foꝛmauit angelus:ſed immediate ipᷣe deꝰ. ergo columbã in qua aparuit ſpũſſanctꝰ nõ Rru foꝛmare angelus:ſed immediateipᷣe deꝰ( Ad B Dicit Alexsder ꝙ nõ eſt ſimile. ꝗqꝛ caro illa fuit alſlumpta in vnitate ꝑſone. AUnde xpᷣs vnieba- tur illi carni nobiliſſima vniõe. Nec in illa vni one congruebat vt eſſet pꝛincipiuʒ alia natura q; diuina cui vniebat᷑:ſed ab eo moueret᷑ ⁊ foꝛ maretur cui vniebat᷑. Angelus etiam in his qᷓ oꝛdinabant᷑ immediate ad reconciliationẽ hu⸗ mani generis nõ debuit eſſe medius: ſed ſolũ il⸗ le qui debebat eſſe mediatoꝛ qui.ſ.erat deus et hõ. Et ideo in foꝛmatiõe coꝛpis xp̃ᷣi vel in ad miniſtratione eoꝛũ que in ꝑpſona xpᷣi agebantur — nõ debuit eſſe angelus adminiſtratoꝛ:ſed ſolus ille qui erat meigloꝛ Zie aüt ſpecies in quibꝰ ſſanctus nõ fuerũt vnite aparuit pater velſpũ ei ita vt ex illis ⁊ ſpũſancto fieret vnum in pſo⸗ na. NMec oꝛdinabant᷑ niſiad oſtendendã pꝛeſen tiam ipᷣius dei.ſ.pr̃is vel ſpũſſancti. Vnde me⸗ diãte alia creatura nobilioꝛi potuit mouere hu iuſmodi creaturã aſſumptã ad oſtendẽdã ſuam p̃ᷣſentiam.ſ.mediante creatura angelica(¶ Oꝛit tamẽ hic difficultas qᷓdam. qꝛ ſi illas ſpẽs ⁊ vo ces foꝛmauit ⁊ mouit angelus ⁊ vniebat᷑illis ſi cut motoꝛ.ergo in illis ſpeciebꝰ non poterat ve re dici mittijvel aparere ſpũſſanctus aut loqui pater:ſed in.iij.de trini.qꝙ licet angelus eſſetille qͥ foꝛma/⸗ ret voces illas ⁊ ſpecies.qꝛ tamẽ non in pſona ſua:ſed in ꝑſona dñi loquebat᷑ nec pᷣſentiã ſuã led pᷣſentiã domi demõſtrabat. Ideo dieif non angelus ſed ſpũſſanctus apparere ⁊ pat loqui. qꝛomia hec ſunt ad indicandã pᷣſentiã domi et nõ angeli Ex pᷣmiſſis inſurgit dubitatio qᷓdam ſcʒ qualit ſpũͦſſanctus dicat᷑ eſſe in illis ſenſibi⸗ libus creaiuris in qbus apparuit d quod ita Oicit Alexander. & deus in creaturis irrati nabilibus dicif eſſe duplicit. Vel ſicut cauſa in miniſtri angeli q́;tum ad ea que poſſunt. vteſt potius angelus Goluit Hoia Augꝰ. eſfectu. vel ſicutignatu inſigno. Sicut cz ieffe ctu ðꝛ eſſe generaliter in oibus creaturis eſſen⸗ tialiter pᷣſentialiter ⁊ potẽtionalit᷑.qꝛ ipᷣe habʒ eſſe in eis ſicut tenes in eſſe ⁊ regens eas. quia quelibet creatura q́;tum ad hoc recipit influen tiam a deo.alitertenderet in nihilũ.Sicut autẽ ſignatũ in ſigno dicif eſſe duplicit. Nam eſt qað dam ſignũ quod eſt in creatura irrationaliana tura. Quoddã ex inſtitutiõe. Ex natura dicik omis creatura irrationalis eſſe ſignũ totius tri nitatis q;tum ad cõditiones penes q̊s determi natur veſtigiũ trinitatis que ſunt in oibꝰ cres⸗ turl. Sicut eſt vnitas veritas bonitas natura⸗ lis modus ſpecies ⁊ oꝛdo ⁊ hmõi.penes qᷓ̃ de uenit᷑ in cognitionẽ trinitatis qͥ ad ea que ſunt aſpꝛopꝛiata ꝑſonis.Et hoc modo ſicut in veſi⸗ gio vel ſigno naturali impꝛeſſo a creatoꝛe dicit eſſe tota trinitas in omibus creaturis. Ex inſi’ tutione etiã dicit᷑ aliqñ creatura eſſe ſignũ pꝛe⸗—⸗ ſentie creatoꝛis.Et hoc mõ nõ dicit᷑ deus eſſei omibus irrationabilibꝰ creaturis:ſed in aliqui bus. Mam eſt quoddã ſignü inſtitutũ ad ſigni⸗ ficandã pᷣſentiam diuinã quo ad aliqueʒ effectu ⁊ hoc ſimplicit᷑ ⁊ nõ ad tempus. ſicut eſt inſa⸗ cramentis que inſtituta ſunt ad ſigniſicandãa f⸗· ſentig diuinam ſiue ſpuũmſanctũ qͥ ad aliqueʒ ef fectum gr̃e. AUnde quotienſcũq; tranſcunt vba ſupꝑ elementũ ad hoc inſtitutũ eo modo quo in⸗ ſtitutũ eſt habet ratiõʒ ſacramẽti. Ande ſacra⸗ mentũ baptiſmni inſtitutũ eſt in aqua vt ſemper habeat fieri in aqua ⁊ nõ in alio elemento.⁊ ſic de alijs. Et hoc modo dicit᷑ deus eſſe in ſaẽ mẽ tis alio modo qᷓ; in creaturis alijs irrationabili bus. Vnde pᷣter illũ modũ quo eſt ibi ſicut cau ſa in effectu eſt etiã ſicut ſignatũ in ſigno. et ad hoc ſpecialit᷑ ⁊ ad ſemꝑ inſtituto. Eſt aũt aliul ſignũ inſtitutũ ad ſigniſicandã pᷣſentiẽ diuinã. nõ q;tum ad omne tempꝰ:ſed q;tuʒ ad aliquod tempꝰ. Ethoc modo dicif̃ ſuiſſe ſpũſſanctus i colũba.flatu ⁊ igne qñ apparuit ſupꝑ xpᷣm ⁊ſi⸗ per aplos. Nõ cm̃ colũba aſſumpta ſignũ erat naturale:ſed inſtitutũ a deo ſiuea ſpũſancto ad ſigniſicandã p̃ſentiã ſuam nõ ſemꝑ:ſed adtem e pus.ſ.q;diu moſit ſuꝑ xpᷣm. Et ipᷣa aſſumptio ad hoc demonſtranqũ erat eius inſtitutio. Et qᷓdiu fuit aſſumptio.tamdiu fuit ſignuʒ. Erat ergo ſpũſſanctus in columba ſicut ſignatum in ſigno inſtituto ſiue aſſumpto ad tempꝰ adeius pſentiã demonſtrandaʒ. In xpᷣo aũt erat deus non ſolum ſicut in ſigno: ſed ſicut vnitus carni vnitate ꝑſonali.⁊ hocnõ ad tempꝰ:ſed ad ſem⸗ per. Et hic eſt modus ſingularis qͥ non reperi-⸗ tur in alia creatura Sed nõ admittüt que dicta ſunt pleriq; curioſi dicentes. ꝙ cum eque nobi lis ſit ꝑſona ſpũſſancti ſicut ꝑſona filij.ergo im iſte⸗ ebe gan ufen detemi bgen Wturg: wde⸗ gneſoor Urinne redick Ernai nüpe⸗ c naigti ſt Cinſa⸗ mif⸗ lanez Gntzbs oiH lelue⸗ ſrper eſ ſEN li ut . d irtud ited si ſ⸗ goe o aen⸗ ungto nto.A En neme bes nudens s doSn Nncen⸗ oꝛdinabat᷑ ſolu ad oſtendendã pᷣſentiam filij in neſts allange ndicff tinsni ſtrationi pure.magis cõuenit creatura irratio⸗ nalis qᷓ; rationalis. ne foꝛte crederet᷑ vnita vni tate ꝑſonaliſicut filius.Et ideo ſpũſſanctus ap paruit in creatura irrationalitm̃. Inſuꝑ ↄgrue bat vt ſicut erat diſtinctio ꝑſonarum ita eſſʒ di ſmo xpᷣi dicit᷑ paterne vocis gquipe fuit vox patris dicentis. Hic eſt filius meus dilectus. i.naturalis. Alij autem ſunt ad optiui in quo mihi bene complacui. id eſt in q́ ca. Marci. Pater in voce. ſpũſſanctus in co⸗ lumbe ſpecie ⁊ filius in carne.Et gialem appa⸗ ritionem trinitatis demonſtratuʒ ſinus quo baptiʒant᷑ fideles conſecrat᷑ in inuo⸗ ten. hienct H MH mtellectui. Et ſic dicit Sap. l. c. due nobili creatura debuit manifeſtari ſpirit ſanctus ſicut manifeſtatus eſt filius Ad qð ita reſpoudet Alexander.qꝙ aſſumptio carnis non carne:ſed ad ſatiſſaciendũ ꝓ humano genere et dQd reconciliandũ humauuz genus deo. Opoꝛ tuit autẽ ꝙ ille qui ſatiſfaceret eſſet deus ⁊ hõ. deus qͥ poterat ⁊ homo qᷣ debebat. Similit᷑ vt illie qui erat mediatoꝛ inter deum ⁊ hominẽ eſſʒ deus ⁊ homo. Et ideo filius apparuit vt vnitꝰ llli nature ꝓ qua debebat ſatiſfacere.Sʒ aſſum ptio colũbe ſiue alterius ereaturenõ oꝛdinaba tur:niſi ad oſtendẽdam pᷣſentiam ſpũſſancti ad teſtimoniũ inhabitatõis xpᷣi vel apo ſtolos eiꝰ Vnde erat in illa creatura vt pᷣdiximus ſicut ſi gnatum in ſigno nõ in vnioneꝑſone.Quia er⸗ go nihil eſt ꝑfecte deo vnibile niſi beatificabile ⁊ hoc ſolum eſt ſubſtantia rational ꝑ quã debe bat fieri redemptio ⁊ recõc iliatio. Ideo filiꝰ ap paruit ſolum in creatura rationali nõ quacũ⸗ ꝑ:ſed reparabili. Sed ſignationi ſiue demon⸗ ſtinctio ſignoꝛũ.vnde qꝛ filius apparebat in na⸗ tura humana nõ debuit ſpũſſanctus apparereĩ flla nec in angelica.qꝛ nõ erat vnibilið.¶ Ler⸗ tium excellens ſignum quod apparuit in bapti⸗ ocis auditio. Audita voluntas mea complebit᷑ de ſalute generis hu⸗ mani. Abi claret ꝙ in baptiſmo xpi tota trini⸗ tas axparuit.vt dicit Nicolaus de lira ſuper.j. it ꝙ bapti⸗ catione ⁊ vtute trinitatis.Fm illud Mat.vlt᷑. Euntes docete omẽs gentes baptizãtes eos in nomie patris ⁊ Hilij ⁊ ſpũſſancti. Hylarius aũt ſeb Manhel ira pulchee loauſt Sup Jeſuz baptiʒatũ deſcendit ſpũſſanctus ⁊ vox pris au dita eſt dicentis. Hic eſt filius meus dilectꝰ. vt ex his que conſummabant᷑ in xpᷣo cognoſcere⸗ mus poſt aque lauacrũ ⁊ de celeſtibus ꝑtibus ſanctum in nos ſpũm aduolare ⁊ paterne vocl adoptione dei filios fieriMotanduʒ vohiceſt ꝓpter vocabulũ aparitionis ᷣm Alexandruꝰ in pmoſumme. apparitio aliqñ dicit᷑ manife· ſtatio facta in aliquo effectu intelligibili oblato l.c. Aparet aute,ʒ minica in quadrageſ Dermo xij his fidem habent in illum. Secũdo apparitio dicit᷑ manifeſtatio facta in aliqua ſimilitudine coꝛꝑali oblata imaginationi. Et hoc mõ dicit᷑ Aatth.ij. ca. Angelus domi apparuit in ſom⸗ nis Joleph. Tertio dicit᷑ apparuio manikfeſta⸗ 3 tio facta in aliqua ſimilitudine coꝛꝑaliſenſibili oblata viſui.⁊ ſic vſitato modo diar̃ apparitio Quarto modo apparitio dicit᷑ manifeſtatio fa⸗ cta in aliquo ſigno ſenſibili repᷣſentato ſenſui ſi⸗ ue illud ſignum ſit viſibile ſiue audibile.Et h modo ꝗpparuit pater in voce in nouo teſtamen to(Inſuꝑ ſciendũ vt inquit ſanctus Thomas Oſilius ⁊ ſpũſſanctus qͥ ſunt ab alio dicuntur nõ ſolum apparere:ſed etiam viſibilit᷑ mitti &s ter aũt qꝛ non eſt ab alio aparere qdem poteſt ſed viſibilit mitti nõ poteſt¶ Quis igit tam in / eptus tain durus aut tam ꝑtinax de cetero pꝛe ſumat eſſe vt non humili coꝛdeſuſcipiat que de ꝑſonarũ diuinarũ numero oꝛigine ⁊ ꝓpꝛietate tradunt᷑.de celis ad nos veritas iſta deſcendit. Necjdoceri potuit a thalete mileſio vno ex ſe⸗ ptem ſapientibus aſtrologo ⁊ philoſopho.nõ ab eius auditoꝛe. Anaximandro. Non ab iſti us diſcipulo. Anaximane. Non a diſcipulo Anaximanis. Anaxagoꝛa. Mon ab Arche⸗ lao diſcipulo Anaxagoꝛe. Non a famoſiſſimo ſocrate ab Anaxagoꝛa inſtructo. Non a la/ tone diſcipulo Socratis.nõ deniq; ab Ariſto⸗ tele auditoꝛe .latonis.qui oẽs ſucceſſiueſcho lam tenuerũt vnus poſt aliũ. Non ab omnibꝰ hmõi philoſophis credimus ⁊ ſimpliciter con fitemur pr̃em flium ⁊ ſpũmſanctũ tres ꝑſonas ⁊ vnam eſſentiã qm̃ dignatus eſt deus clemen tia ⁊ pietate ſua nobis iſta reuelare. Oquatus erroꝛ vtiq; deteſtandus illoꝛũ qui fabulaʒ nar⸗ rare nos putant.cum xpᷣimyſteria pᷣdicamus. cum loqͥmur de ꝑſonis diuinis. dum ſacrũ ba⸗ ptiſina ianuam eiſe celeſtis regni docemꝰ. Ec⸗ ce baptiʒat᷑ xpᷣus a Johanne.ettanta de ſuper nis offertſe teſtimonia diuinitatis ſue. Quare letent᷑ cuncti ſideles ex aqua ⁊ ſpũſancto rege⸗ nerati. ſperantes ꝑ chꝛiſtianã vitam indubita⸗ ter poſſe ad eternam beatitudineʒ ꝑuenire.Ad quam nos ꝑducat filius dei q̃ cum pr̃e ⁊ ſpiri⸗ tuſancto viuit in ſecula ſeculoꝛũ.Amen. 8 me et temptatione xpi CSermo vndecimus. de ieiunio fa⸗ pꝛo pꝛima do⸗ – WMctus eſt ieſuſ in deßtum aſpuũ vt temptaref adia dolo. Scribunt hec verba a. ca. HBocuit nos exemplo ſuo dñs noſter ie- ſus xpᷣus equo animo ferre queq; ardua a dil⸗ Bäl e 2 — qm̃ vt inquit Gregoꝛius ĩ omelia. Ad magna Ena duenni ns potel niſi pmagnos laboꝛes 5 8 dedit hᷣ vita moꝛtalibꝰ. Ob qð doctoꝛ gentiuʒ ⁊ vgs electiõis dicebat Act᷑.xiiij.ca. Opoꝛtet nos ꝑ multas tribulatiões intrare in regnuʒ ce t iero.ad aulinũ. Nihil ſine mag laboꝛe loꝛũ.At ⁊ ipe redemptoꝛ oim lat.xj.ca.aſſe rit. Regnũ celoꝛũ vim patit᷑ ⁊ violẽti rapiũt il lud.Að ſuo mõ pꝓtulit Seneca in tragedijs di cens. HM eſt molł eterris ad aſtra via. Igitur dei fili? poſtq; bapttzat eſt deßtum petũit: vbi q̃draginta diebꝰ ⁊ noctibꝰ ieiunauit. Et cũ eſu⸗ riret aggreſſus eſt illũ Sathanas. varijſq; tem ptationũj pᷣlijs eum credidit ſuꝑare.qð cũ face⸗ re nequujſſet ↄfuſus abſceſſit:⁊ xpo dño angeli miniſtrabãt. Quare vt h oia clarius intelligat noſq; pmptioꝛes reddamur ad pnie cruceʒ tol lerandũ atq; animoſius cõfligamꝰ cũ hoſtema ligno. In pnᷣti mõe de ie unio fame æ tempta⸗ tione xpᷣi dicemus:vbi tria myſteria inducimꝰ COuare xps cõuerſatus eſt inier! mines e vitq et cur voluit ieiu — — 2 — rium ↄtemplanduz dꝛ abſtinẽtie de quuo dicit Mat. Ductus eſt Jeſus t quare no ſp duxit auſteram in deßtu. qu. . m glo. eſt inter hiertin ꝛ2 hieri⸗ cho ſcoo lapide diſtans a iericho iuxta aquas ab Heliſeo ſanatas.⁊ arabes ſtant ibi. Et inde diſcurrebãt ⁊ occidebãt tranſeũtes. Juxta qd dñs ſcripſit pabolam de illo qui iter faciebat a hierim i iericho. Lu.x. ca. Et mõ ð quaranta na. Duct⸗ aüt Yeſus in illud deptũ aſpũſãcto. vt dicit Grege in omeł qð expᷣſſe Lucas.c.iiij fitet᷑. Inqtem. Jeſus plenꝰ ſpũſancto egreſ⸗ us eſt a ioꝛdanę ⁊ agebat᷑ a ſpũ in devtũ.Et cũ ſeiunaſſet adraginta dieb? v qdragintanoetibꝰ? poſtea eſurijt. Lucas aũt dicit.⁊ nihiimaduca Nꝛim r Eßiauerlariane. Gecundũ de xpᷣi manducatione. zu n depto ⁊ ſolitudine: vol dↄuerſari.Ad qð rñdet ſctũs xl. duüerſatio xpᷣi talis dehuit eſſe vt cõueni⸗ ret nini incarnatiois ſm quã venit in munduʒ . Denitaut inn dm veritaté: ſicut ipe dicit Joh xix. c. In H ſatus ſum ⁊ ad hͥ veni in mom vt teſtimoniũ phibes ſt in mom. ꝛio qͥdẽad manifeſtadaʒ uit ilłl diebus. Abi ꝓ amplioꝛi intelligẽtia tria Yeritati.Et ideo nõ debebat ſeoccultare vitam ſolitaria agens: ſ in publicũ peedere publicep dicando. VUñ Lu iiij.c.dixit illis qͥ volebãt eũ detinere.Quia ⁊ alijs ciuitatibꝰ opoꝛtʒ me euãũ gelizare regnũ dei:qꝛ ideo miſſus ſuʒ. Secũdo veit xpᷣs in mũdũ ad h̊ ꝙ hoies a pctõ libaret. pm illud.j.od Chimo.j.c. Eps JYeſus venit in hũc mm peccatoꝛes ſaluos facere. Et ideo vt Chꝛyb.dicit. Licet in eodem loco manẽdo poſ- ſet oẽs ad ſe attrahere vt eius pᷣdicatiõz audi/ rent.nõ tñ h f cit pᷣbens nobis exemplum vrꝑp ambulemꝰ ⁊ reqͥramus peuntes.ſiẽ paſteꝛ ouẽ ꝑditam ⁊ medicus accedit ad infirmũ. Tertio venit xpᷣs in mom vt ꝑ ipᷣm habeamꝰacceſſum ad deũ.vt ðꝛ ad Ro.v.c.Et ita familiarit᷑ cum hoib?ↄuerſando ↄueniẽs fuit vt oibus fiducis daret ad ſe accedẽdi.Et h̊ ðꝛ at.ix. ca. Fa/ ctum eſt diſcũbente eo in domo: ecce publicani ⁊ peccatoꝛes veniẽtes diſcũbebãt cũ Jeſu ⁊ di ſcipuł eiꝰ.Suꝑ q vba iero.ait. Vidcãt peci⸗ catoꝛes publicanũ a peccatis ad melioꝛa ↄuer⸗ ſum locũ inueniſſe pnie.Et ob id etia ipᷣi nõ de⸗ ſperent ſalutem. Sed ʒ dicta poſſet qͥs arguere oñdens ꝙ vxp̃ᷣs debuii ſolitariã agere vita Mꝛi mo qꝛ opoꝛiebat ipᷣm oñdereſe nõ ſolũ hoieʒ:b ettiam deu. Sʒz deñ nõ ↄuenit cũ hoibꝰ ↄuerſa⸗ ri. Or em̃ Danielł.ij. c. Exceptis dijs quoꝝ nõ eſt cũ homibus ↄuerſatio.Et ph̊s diciti.j.po⸗ litice. O ſtleqᷓ ſolitarius viuit aut eſt beſtia.ſ.ſi hoc pꝛopter ſẽtẽtiam faciat.aut eſt deus ſi hoc faciat ꝓpter contemplandã veritatem. & viðꝛ ꝙ nen debuit xpᷣs cum hoibꝰ ↄuerſari: lolita rius viuere.Scdðo debuit xpᷣs vitã ꝑfectiſſunꝗ ducere. pfectiſſima aũt eſt vita ↄtẽpiatius Ad vitam aũt ↄtemplatiuã maxime cõpetit ſolitu⸗ do. Hm illud Oſee.ij.c. Oucam eũ in ſolitudieʒ ⁊ loq̃r ad coꝛ eus viack orfg delauit⸗ lolita — riam ducere vitã.Tertio ↄueriatio xpᷣi debuit eſſe vnifoꝛmis. q; ſp in eo debuit apparere dð ẽ optimum.ᷣ qñq; xps ſolitaria loca qrebatturi bas declinans.vt Remigius dicit ſuꝑ at · Trisa refugia legit᷑ dñs habuiſſe.Nauim.mõ⸗ tem æ deptum. ad quoꝛũ alteꝝ quotienſcũq; ꝗ turbis comomebat᷑ 2deſcendebat. & ſꝑ ocbuit ſolitariã vitã agere.Ald pᷣmũ argumentũ rñdet fſanctus Tho & xp̃us ꝑ humanitate ſuam vo mMitt manikeſtare diuinitatẽ. Et iqeo cu hoibug n/ᷓ ↄuerſando qð eſt ꝓpum hois manifeſtauit di⸗ uinitatẽ ſuom pᷣdicando ⁊ miracula faciédo: innocent᷑ iuſte inter homies ↄuiuẽdo.Aid ſe- cundũ argumentũ dꝛ ꝙ vita ↄtemplatiua ſim/ plicit eſt melioꝛ q; actiua ᷓ occupatur circa coꝛ ₰—% 4 poꝛales actꝰ. Sed vita actiua m qu alide p⸗ dicando docendo ↄtemplata alijs tradit eſt ꝑ 0ꝛ ꝙᷓ vita qᷓ ſo um ↄtemplat᷑. q; talis vui a . u ni⸗ Cho en ſnil ſisſ⸗ Nril ſou kailin fign wsr zi n ſldey fenn ion Wy lmnis hlun. iin aee i litno⸗ lhtn ſo buge holeo (giea adt kic⸗ i bliceß ccido baa. ennin. W lopof. Andia , nyp. roe To Wn mtan 3evci N leng, ma Moe⸗ Nnce mi heics guari⸗ oxo i ſyo⸗ ſin aſboe D dn Wini zin N anſoln⸗ cig lckut recdt nur N. lin no⸗ nlih gdaut iüfies unro eſtus furde icet ANn pᷣſuponit abundamtiã ↄtemplationis. Et ideo xpᷣus talem vita elegit. Ad tertiũ vo dicimus Es voluit dare exemplũ pdicatoꝛibꝰ qͥ non debent eſſe in publico. Ad hoc aſſignari pnñt tres ratiões.qꝛ xpᷣus qñq; retraxit ſea turbis. NPꝛima rõ fuit ppter coꝛpalem qͥetem. Vñ ſcri bitur Mar.vj.c.qꝙ dñs dixit diſcipuł. Nenite ſeoꝛſum in deſtum locũ ⁊ requieſcite puſillum Erant em̃ qͥ veniebant ⁊ redibant multi: et nec ſpaciũ manducandi habebãt. Scdᷣa rõ fuit ꝓ⸗ pter oꝛationẽ. Hinc Lucas.c.vj.inqͥt.Exijt in montem ſolus oꝛare ⁊ erat ꝑnoctans in oꝛatiõe dei. Vbi dicit Ambꝛo. . ad pᷣcepta vtuſ ſuo nos infoꝛmat exemplo.Tertia rõ quare xpᷣus qñq; retraxit ſe a turbis fuit vt doceret fauoꝛẽ humanũ vitandũ. VUnde ſuꝑ illud Mat. v.c. Nigens Jeſus turbas aſcẽdit in montẽ.vt per hoc ꝙ nõ in ciuitate ⁊ foꝛo:ſᷣ in monte ⁊ ſolitu⸗ dinc ledit.erudit nos nihil ad oſtentatiõʒ face⸗ re.⁊ a tumultibus abſcedere maxĩe cũ de neceſ⸗ ſarijs opoꝛteat diſputare.¶ Scom dubiuz eſt de xpᷣi manducatiõe cur vic; xpᷣus nõ ſp auſte ram vitam duxit. vt Johanes baptiſta. nec ſp ieiunauit:ſᷣ manducauit ⁊ bibit etiã cuʒ publi canis ⁊ peccatoꝛibꝰ. Ad quod ita rñdet ſanctꝰ Tho. conuenientiſſimũ eſt cũ quis cuʒ alijs ↄuerſatur:vt ſe illis in conuerſatiõe cõfoꝛmet. m illud.j.ad Choꝛin.ix.ca.Omibus omia fa ctus ſum. Quare xpᷣs ↄuerſans cũ hqjbus ꝓ⸗ pter illoꝛũ ſalutem. voluit ſicut ceteri in cibo et potu ſe habere. Sicut em̃ licita ⁊ laudabił ẽ vi ta illius qͥ a ↄſoꝛtio hoĩm ſegregatus abſtinen⸗ tiam vᷣuat.ita ⁊ vita alterius qͥ in ſocietate poſi tus manducat ⁊ bibit. Nam abſtinentiã cibi et potus nõ ꝑſe ꝑtinet ad ſalutẽ.vᷣm illð ad Ro. xiiij.c. Regnũ dei nõ eſt eſca ⁊ potus. ¶ Ter⸗ tium dubiũ erat de xpᷣiieiunatiõe. Cur voluit in deßto xpᷣs ieiunare. Mõ eſt dicendũ ꝙ ad re frenandã ſenſualitatem:q̃ erat ꝑfecte obediens rationi.nec ad eleuatiõʒ mentis que erat vnita deo pfecte.nec ad vᷣtutes acqͥrendas que erãt omẽs in ipᷣo.Ergo ieiunauit ꝓpter nr̃m exem/ plum. Vnde Chꝛy.ſuꝑ mat.inqͥt. Or diſcas q́; magnũ bonum eſt ieiuniũ ⁊ qualit᷑ ſtatutuʒ eſt aduerſum diabolũ.⁊ qm̃ poſt baptiſmũ nõ laſciuie ſed ieiunio opoꝛtet intẽdere.ipᷣe ieiuna uit nõ eo indigens:ᷣ nos inſtruens. Quarc au tem tanto numero ieiunauit. Rõ eſt m Chꝛy⸗ ſoſto. Ne minoꝛ videat᷑ moyſe ⁊ helia qͥ tot die bus ieiunauerunt.nec vlterius ꝓtraxit.ne dia bolus ipᷣm ſupꝛa hoĩem aliqͥd exiſtimaret dum eximios ꝓphetarũ in q;titate dierum ſuꝑaret. Sed hic qrunt nõnulli cũ xpᷣs nil comederet il lis qdraginta diebus ⁊ qdraginta noctibꝰ ⁊nõ elurierit. A quo facta fuit illa ſuſtẽtanio vtnõ eſuriret: Et od hoc dicere poſſumꝰ ꝙtribus de cauſis põt aliqͥs nonſentire famem. Pꝛimo ex redundantia gle aime in coꝛpus ſᷣm ꝙ dat᷑ coꝛ/ poꝛi aliqua q̃litas gloꝛioſa ꝑ modum habitus vel diſpoſitionis vt ſit impaſſibile.⁊ ſic erit in beatis pꝑ modum habitus immanentis. Unde Apocax. vij. ca. dicit. Non eſuriẽt neq; ſitient amplius. Et ſic potuit fuiſſein xpᷣo.vt ſicut di⸗ miſit gloꝛiã aime redundare in coꝛpꝰ nnn 1 D claritatẽ in tranſfiguratiõe ꝑ modũ diſpoſitõis tranſeũtis ⁊ nõ immanentis. ita agere poterat q́;tum ad impaſſibilitatẽ humidia caloꝛe.Se⸗ cũdo põt aliqͥs non ſentire famẽ ex aliqua vtu te cibi pᷣaſſumpti foꝛtiicantis humidũ radica⸗ le ⁊ ſpeciei viutem.⁊ h ſiue illa vtus ſitnatura lis illi cibo ſicut erat in iigno vite.vel ſuꝑnatu⸗ raliter data ſicut in cibo data lhelie.iij. Reg. xix.c. In cuius foꝛtitudine ambulabat quadra ginta diebus ⁊ q̃draginta noctibꝰ.Sic potuit eſſe in xpᷣo ꝙ pᷣaſſumpſiſſet aliquẽ cibũ cui tał vtus fuit diuimtus data.Tertio põt continge re ꝙ aliqͥs non ſentiat famem exſuſpẽſiõe actio nis caloꝛis naturalis ꝑ vtutem deitatis imme diate ita ꝙ vita remaneat.nulla ex ſuꝑioꝛibus cauſis exiſtente.Et h̊ fuit diuine vᷣtuti ſoluʒ in xpᷣo cuius eſſe diuinũ erat eſſe exiſtere illiꝰ ho⸗ minis. Si vo diceret᷑ ꝙ exquo xpᷣus nõ eſurie bat ieiunando nõ pᷣbuit exemplũ penalitatis ⁊ patie: Reſpõdemus ꝙ hocnõ ſequit᷑.qꝛ poſt⸗ ea eſurijt. Inſuꝑ ſicut inartyres ꝓpter exceſſuʒ diuine dilectiõis ⁊ confoꝛmatiõʒ volũtatis di uine ⁊ expectatõʒ głe qñq; nõſentiebãt toꝛmen ta. nec tñ minus merebant᷑ aut dabãt exemplũ patie. Ita hic xpᷣs.ſed ois dubitatio ſoluit᷑: qꝛ poſtea eſurijt. Contemplare nũc fidet aĩa illu? qͥ animannbꝰ cunctis alimenta pᷣſtat: ⁊ vua ꝓ tuo amoꝛe fame ac ſiti qᷓ; ſepius laboꝛantẽ⁊ co patere illi atq; inſpice diligent᷑ qͥd pᷣcipue tribꝰ vicibus inuenit ad comeqendũ ſiue bibenduʒ. Eſurijt equidem poſt ieiuniũ ⁊ ante miſterium angeloꝛum non habuit niſilapides. Eſurütad huc in via dum ex bethania deſcendẽs ꝑgebat hieruſalẽ: ⁊ non inuenit niſi folia ficus. At ſcri bitur Matth. xxj. c. Tandem ſitiuit in cruce. ⁊ oblata fuit oꝛi eius ſpongia aceto plena.que ſi ad ſenſum myſticũ referamus cũ ↄtinuo chꝛ⸗ ſtus eſuiat ⁊ ſitiat ſalutem noſtraʒ. Pleriq; il li lapidẽa coꝛda omni duricie plena pꝛeſentant. nec illũ timẽt nec diligũt.vt vel timoꝛe vel amo re abducant᷑ a vitijs. Alij vo folia ſibi ⁊ bona vba ſine fructibus pᷣbent.ſicut faciebant pha⸗ riſei qͥs redarguit matthei. xxv. ca. dicẽs. YVPoO crite bene de vobis ꝓphetauit Eſaias. Popu lus inqͥt hic labijs me honoꝛat.coꝛ aũt eoꝝ lon ge eſta me. HMõnulli inſup acetum eipoꝛrigunt 5 34 . ittet cur xpᷣs vol 4 “ ad bibendũ. hi ſuntqͥ vel mũdano amoꝛeiebꝛi⸗ ati. vł vana ſapia ⁊ curioſitate decepti nõ ſolũ nõ coꝛrigunt ſua delicta:ſᷣ qð grauius eſt detra hunt xpᷣo ⁊ impia vba ſiue blaſphema temere loquunt᷑ de deo.Aiũt qñq;. Si xpᷣus in cruce voluit moꝛi.qͥd nobis imputet᷑ ſibi. Si deus erat cur nõ abſq; gnainini ſue crucis indulſit humano generi. Et ſimilia ſacrilegis bucd pu blice reſonantes erga xpᷣm nulla pietate mouẽ/ tur. Opeſſimũ genus hoim. O mẽtes nequiſ⸗ ſime.O deniq; ingratiſſimi peccatoꝛes.Suſti nuit ſaluatoꝛ nr ab vtero vginis vſq; ad pati⸗ bulum crucis tot laboꝛes.tot cruciatꝰ ⁊ penas vt q;tum nos diligebat cognoſceremus. Moſt vo exactos qdraginta dies ieiunij ſui voluit p nobis peccatoꝛibus eſurire. . lus temptauiteum, qualiter uittemptari CBe temptatiõe xpi quare:.ſ.diabo num con EE Keund dieit inductionis. (clarand CBecunduũ aparitiõis. CEꝛimũ dubiũ declaranduz ð inductionis quo Lmotiuo diabolus inductus eſt vttepta ret xpᷣm. vtus nanq; eius demonibꝰnota erat. Dicit᷑ em Lu.iiij.c. Exibat aũt demonia amlł⸗ tis clamantia ⁊ dicentia.qꝛ tu es filius dei.⁊ ĩ⸗ crepans non ſinebat ea loqui.qꝛ ſciebant ipſuʒ eſſe xpᷣm. MMirũ ̊ videt᷑ ꝙ diabolus chꝛiſtuʒ temptauerit. nam temptare eſt experimentũ ſu mere.qð non ſit niſi de reignota.Ad qð reſpon det ſanctus Tho. iij. ꝑte.q.xlj. O ſicut Augꝰ. dicit. ix. li.de ci.dei.pᷣs tm̃ innotuit demoni⸗ bus qᷓ;tuʒ voluit nõ ꝑ id qð eſt vita eterna:ſᷣꝑ q̃dam tpalia ſue vtutis effecta.ex qbus quãdã ↄiectura habebant xpᷣm eſſefiliũ dei.Sʒ qꝛ rur ſus in eo ddam ſigna hũane infirmitatis vide⸗ bant.nõ ꝓ certo cognoſcebãt eſſefiliuʒ dei. Et ideo diabolus cum temptare voluit. Hinc ait Chꝛyp. . audiens diabolus in xp̃ᷣi natiuitate angelũ paſtoꝛibus annũciantem. angeloꝝ mul titudinẽ iubilantẽ. Johannẽ digito demõſtrã⸗ tem.prem in baptiſmate teſtiſicantẽ.ſpũmſct̃ in columbe ſpecie deſcendentẽ.⁊ nũc q̃dragita diebus ⁊ noctibus ieiunantem eũ eſſe dei ſiliuʒ ſuſpicatus eſt Sed poſtmodũ vidẽs eũ eſuriſſe ipᷣm eſſe dei filiũ plurimũ dubitauit. Nõ enim credebat poſſe dei filiũ eſurire. lariꝰ ſup 92 3 ten ni Poln dapeimi bAp eſurite. t Hylari ſu p qñ.·ſ.a pre filius fuerat appellatꝰ.a ſpuſſanct⸗ i Matth. dicit. Cemptare xpᷣm diabolꝰnon fů dicit᷑ rois. Quare. l. xpᷣs temptari ve qð aſſignant᷑ tres pᷣcipue ratiões. ꝛima fuit ꝓpter nr̃am inſtructiõʒ. Inſtruxit qͥpe nos vt ſciremus paratam eſſe nobis diaboli pugnaʒa qua nullłꝰ q;tumcũq; ſanetus immunis exiſtit. Ideo Hhylariꝰſuꝑ Mattheũ ait. In ſanctifi⸗ undu myſte⸗ rium contemplandũ in hoc mõe di citur pugne.de qua Mattheus ita equit᷑. Accedens temptatoꝛ.ſ.diabolus.vt pa tet Lu.iiij.c.dixit ei ⁊c. Abi tria dubia ſunt de iſſet auſus:niſi in eo ꝑ eſuritionis infirmitatem q̃ſunt hois recognoſceret.Et Gregꝰ.exponẽs illud Si filius dei es. inqt. Quid ſibi vult ta Fmonis exoꝛſus:niſi qꝛ cognouerat dei filiũ vẽ turum eſſe:ᷣ veniſſe ꝑ infirmitatem coꝛpꝑis nõ putabat. C Secundũ dubiũ declarandũ dici· aparitionis.quali ſawaruit xpᷣo diabolꝰ in ae Et ad hoc dicit glo. Dia qᷓ de xpᷣi temptatiõe hic dicunt᷑ coꝛpoꝛeis ſenſibus completa ſunt.Et ſᷣm quoſdaʒ credit᷑ ꝙ tẽpta-⸗ toꝛ ille fuit lucifer ᷣmus peccatoꝛ: ⁊ maximus temptatoꝛ.iuxtaillud qð ſaluatoꝛ nr᷑ dixit Jo⸗ han. xij. ca. Uenitem̃ pnceps mũdi huius ⁊ in menõ hʒ quicq;. C nin oubin vecatädum hac temptatiõe. Eta ew S catis maxime diaboli temptamẽta craſſant᷑.qꝛ victoꝛia magis eſt ei exoptanda deſanctis.Et ſapiens Eccleſiaſtici.ij.c.inqͥt. Fili accedẽs ad uitutem dei ſta in iuſticia ⁊ timoꝛe.⁊ pꝛepara gqiam tuam ad temptationẽ. Et Kugꝰ. Fau/ ſtum. Mullus eſt hõ tanta iuſticia pᷣditꝰ cui nõ ſiit neceſſaria temptatio vel ad ꝓficiendũ vład pꝓpbandum.Et Gregꝰ. xxiiij. moꝛał. Aſus nr̃i itineris nequaqᷓ; ꝑagit᷑ ſine munere temptatio⸗ nis. Hic tamen oꝛit᷑ difficultas qm xpᷣus tẽpta tioni ſe expoſuit: Cum g eius temptatio ſit no⸗ ſtrum exemplũ. videt᷑ ꝙ etiam alij debeat ſe in⸗ gerere ad teimptatiões ſuſcipiẽdas.qð tñ vide⸗ tur eſſe ꝑiculoſum. cũ potius temptationuʒ oc caſiones vitare debeamꝰ. Ad hoc rũdet ſanctꝰ Tho.qꝙ duplex eſt temptatiõis occaſio. AUna q̃dem ex ꝑte homis:puta cum aliqͥs ſe pctõ ꝓ⸗ pin quũ facit occaſiones peccati non euitans/ Et tał occaſio temptationis eſt vitanda.ſicẽ di⸗ ctum ẽ Loth Geñ.xix.c. Ne ſteteris ĩ omni re gione circa ſodomam.Alia vo temptatiõis oc caſio eſt ex ꝑte diaboli:qui ſemꝑ inuidet ad me lioꝛa tendentibus.⁊ talis occaſio non eſt vitan da. qm vt inquit Maulus.j.ad Chorj.x.ca.Fi delis deus qui non patit᷑ vos temptare ſupꝛa id quod poteſtis:ſed facit cum temptatione ꝓ⸗ uentum. Ex hac vo tempratione cũ dei adiuto rio deuicta coꝛona victoꝛibꝰ dat᷑. Ande Jaco bi. j.c. dicik. Beatus vir quiſuffert temptatõeʒ qm̃ cum ꝓbatus fuerit accipiet coꝛonam vite: quã repꝛomiſit deus diligentib ſe. Secũdara tio quare xpᷣs voluit temptari fuit ꝓpter tẽpta toꝛum ↄſo ationẽ.vt.ſ.temptatis conſolauõeʒ daret. Fuit qͥdeʒ temptatꝰ ſtati poſt baptiſinũ He. col⸗ ai 1: ho⸗ it ſetp ſont ſcgu hie lſto⸗ ſem⸗ bo deocc cje Ede fuil naten pones Ult nn läye dis no hi laade bne ept⸗ Nrüunns ti do⸗ s rin nidn n N mn i denos Ng as⸗ Nmng s is epone. cnd G Ndn „ Hus nii ſptno⸗ gliyte ſto⸗ tG⸗ Ge⸗ je Gaſncr luni M . 1ſedi⸗ amrire. msde⸗ gaaane ekün neſchu tone ⸗ eiadus de nptuo⸗ ſun in ple an ſobd hngf Iſnr,i Tauentibbs. 1 temptatiões et de modo illaruj tem · colube ſpecie mãſerat ſuꝑ eũ. v celi ſibi viſi ſunt apiri. ⁊ diebus qdraginta ⁊ noctibꝰ ieiunaue⸗ rat: vt daret᷑ intelligi ꝙ ſi aliqs temptat᷑ ꝓpter hocnõ eſt minus dei flliatiõe dignꝰ, nec ſua pe⸗ nitentia deo eſt minus accepta.Tertia rõ qua⸗ re xpᷣs temptari voluit fuit ꝓpter diaboli ↄfu⸗ ſionem. vt ipᷣe dolo inuidia ⁊ malicia plenꝰ ſu⸗ peratus axpo cõfuſus abiret. ſicut apparebit ĩ CMuarex ptat onum „ K[Er — AIinur victoꝛie. Nicit nanq; diabolum q̃ſpũalem atim de peccatis Fuibt temptat:ſᷣ paulatim a leuioꝛibus incipit.vt ad grauioꝛa ꝑducat. Idcirco detriplici vitio co⸗ natus eſt xpᷣm temptare· dꝛimo degula. ecundo de inani gloꝛia. ¶ Tertio de auaricia. EWꝛimo temptauit vpm de gula dicẽs. Si ſi⸗ — lius dei es: dic vt lapides iſti panes fiant. Hic Hiero.ita loqͥᷣẽ. Aaneagis demon.ſi flius dei eſt decipi nõ poterit.ſi purus hõ:lapides in pa nem ↄuerterenõ valebit. Tñ mła fuit aſtutia diaboli. qꝛ cogitabat intraſe. Di ogr qð ſua/ deo: cognoſcam ip̃m eſſe deũ. Si nõ faciat: ad⸗ ducã eũ ad pᷣſumptoʒ faciendi.Nec temptauit eũ de cibis delicatis:ſᷣ t̃ neceſſarijs.qꝛ arbi⸗ trabat᷑ eum virum bonũ qͥ tamen ſi purꝰhomo fuiſſet nõ deus pᷣſumens lapides in panes con⸗ uertere.vt coꝛꝑali ſue fami ſubueniret.ob hanc inoꝛdinationem vitiũ gule incurreret. At xpᷣs q̃ deus verus erat lapides in panes cõuertere noluit:qð vtiq; facere potuiſſet. quia miracu⸗ la fienda erant ad vtilitatẽ fideliũ:non ad inſtã tiam diaboli. nõ em̃ diabolus ſuplicat: ſᷣ tem⸗ ptat. Anno wo ſequenti pia mater impetrauit qꝙ aquã in vinum conuerteret in chana galilee. Relpõdit itaq; diabolo xpᷣs vt ſic dubiꝰ rema⸗ peret atq; deuictus. Scriptum eſt Beut᷑ . viij. ca. Non in ſolo pane viuit homo: ſᷣ in omi ver bo qð ꝓcedit de oꝛe dei.qð poteſt intelligi de vbo pᷣdicato quo aima viuit ꝑ gratiam. vt ſit ſenſus. Sicut panis eſt cibꝰ coꝛꝑis:ita cibꝰ ſcri Pure eſt cibus aie. Uñ ⁊ xpᷣs dixit Joh c. vj. Verba que ego locutus ſum vobis ſpũs et vi⸗ ta ſunt. tante efficacie vba xpi fuerunt taqᷓ; gra uiter doctiſſimeq; ꝓlata vtneſcirerdiabolꝰaut ↄtradicere aut replicare. Quare ꝓceſſit ad idi ad oſtentationẽ oꝑen 2templand de dño Jeſu xpo dici- diabolus in montẽ excelſum: F qð ꝑtinet ad inanẽ glaz. Igeo ſcvo de hoc vitio ißm teptauit. JInuit nãq; Matthe tunc.ſ. ſinita poꝛi temptatione aſſumpſit eũ diabolꝰ. Qð põt duplicit᷑ intelli gi. Vno modo ꝙ ſupꝛaſe acceꝑit.Et ſic vt diẽ᷑ BGreg“. Mens bᷣ refugit humana. ⁊ audiẽs expaueſcit. b nõ eſt miꝝ ꝙ pꝑmilſit ſe ſica diabo lo aſſumi. ſi ↄſideret᷑ ꝙ ꝑmiſitſe amẽbꝛis dia⸗ boli. ſ. ex eius inſtigatioe flagellari ⁊ crucifſigi. Alio mõ põt intelligi ꝑ cõcomitatiõʒ qſi dicen do venias mecũ.ſicut Mat. xvij.ca.Aſſũpfit Zelus Netrũ Jacobü ⁊ Johem. Et Lu. xvij Aſſumpſit duodeci diſcipulos ⁊cl. Diaboluz itaq; aſſumpſit xpᷣm. vel pᷣmo mõ vt dictuʒ eſt. Et pᷣm Chꝛyb. Agebat ctü in ſe erat vt ab ol⸗ bus videret᷑. Et xps diabolo neſciẽte faciebat vt nemo illũ videret. Vł aſſũpſit eũ ſcdo mõ in ſanctã ciuitatẽ.i.hierim q̃ ſicnominat᷑.qꝛ diui/ no cultui erat deputata. Et ſtatuit eũ ſupꝛa pin naculum templi. Quidã dicũt ꝙ pinnaculum erat locꝰ eminẽs ſiue pulpitũ vbi lex ꝓmulga / batur. NMicolaus vo de lira dicit. X. erat tectu templi quod erat deſuꝑ planũ.quia ſic fiebant tunc domus paleſtinoꝛũ.Dixit ergo diabolus xpᷣo. Si filius dei es mitte te deoꝛiuz. Scriptũ eſt em̃.ſ.in ps. Angeł ſuis deus mãdauit dete. . vt cuſtodiãt te in omibus vijs tuis. Queſcri⸗ otura m Aug.de mẽbꝛis dicit᷑ nõ de x-pᷣo Al egauit vo diabolus ſcripturã.qm̃ in pꝛioꝛi pu gna fuerata xpᷣo ꝑ ſcripturã concluſus.Sʒ ipᷣe deus incarnatus iterũ ſibi reſpõdit. Scriptuʒ eſt Beut. vj. c. Nõ temptabis dñm deum tuũ Sñm qòͥs tẽptat cũ hʒ naturali auxilio vel rõe q́̃d faciat.⁊ tamẽ cõmittitſe ꝑiculo.vt experia⸗ tur an deus poſſit vel vellet liberare. Mittere itaq; ſe deoꝛſum ꝑiculũ erat m naturã.⁊ mira culum facere tunc non erat expediẽſ.¶ Tertio diabolus temptauit xpᷣm de auaricia. ꝓduxit ᷣdem temptationẽ ad id qð iam nõ eſt ſpũaliũ . viroꝝ carnaliũ.ſ.vt diuitias ⁊ głaʒ mũdi cõ cupiſct vſq; ad ↄtẽptũ dei. Et ideo in pꝛimis duabꝰ tẽptatiõibꝰ dixit. Si filius dei es.nõ au tem in tertia:que nõ põt ſpũalibus conuenire. Sequit᷑ ergo euangeliſta. Iterũ aſſumpſit euzʒ q ᷣm aliqͥs diſtat a loco quarantaneſiue ieiunij duobus miliari⸗ bus. Et oſtendit ei omnia regna mũdi.ᷣm Cri ſoſto. Mon eſt intelligendũ ꝙ videret ipſa reg vel cuitates vel aurum vel argentum. Sʒz par tes in bus vnumquodq; regnũ vł ciuitas po ſita eſt. Diabolus ergo digito demonſtrabat.⁊ vniuſcuiuſq; regni honoꝛem ⁊ ſtatum vbis ex ponebat. Ael 'm Rabanũ oſtendit quia vani tatem pompe mũdane quam ipᷣe diabolus dili — gebat q; ſpecioſa ſit ⁊ deſiderabił verbis demõ 2 ſtrauit, vt ad amandam illã ipſum mndrretet B Vel ſᷣm Oꝛigenem oſtendit ei quõ ipᷣeꝑ diuer ſa vitia regnabat in mũdanis. in buſdam.iſ.ꝑ . ſupbiam. in qᷣbuſdam ꝑ auariciã. in qbuſdaʒ p luxuriam. vt exemplo multitudinis poſſet ad ↄſentiendũ facilius inclinari. :ima expoſitio magis conſonat lre ſancti euangelij. ꝛopter⸗ ea vtſcribit Lucas.iiij.c.diabolus dixit. Om nia mihi tradita ſunt:⁊ cui volo do illa. Men⸗ titus eſt qui eſt mendax ⁊ pater mẽdacij. quia vt inquit hHauid in pſał. Domini eſt terra ⁊ ple nitudo eius oꝛbis terraꝝ ⁊ vniuerſi qͥ habitãti ea. Et iterũ. Cui ſunt celi tua eſt terra: oꝛbᷣ ter re ⁊ plenitudinem eius tu fundaſti. enda⸗ cio itaq; ſuo ſatagebat diabolus xpᷣm ſeducere Et ſubdidit. Hec omiĩa tibi daboſi cadens ado raueris me.Tũc dixit ei Jeſus. Hadeſathana ſcʒ ᷣm Hiero. in infernum qᷣ paratus eſt tibi et angelis eius.Scriptũ eſt em. Oñm deũ tuum adoꝛabis ⁊ illi ſoli Puies. Non dixit hec verba expꝛobꝛatiua in pᷣma ⁊ ſecũda temptatione:ſed in iſta.qꝛ hic diuinũ vſurpare volebat hono⸗ rem. Tunc reliquit eum diabolus. ⁊ ecce ange/ li acceſſerũt ⁊ miniſtrabãt ei. Reliquerãtenim arftatis angeli ipᷣm Jeſuʒz vt dicit Nicolaus de lira/ad tpus.vt diuinitas eius diabolũ magis lateret ⁊ yt conuenientius locũ temptandi haberet.⁊ Yt victoꝛia ipᷣius xpᷣi excellentioꝛ apareret ex hoc ꝙ ſolus ipᷣm deuinceret. Et ideo victo tẽ⸗ ptatoꝛe ⁊ p confuſione recedẽte acceſſerunt an geli ⁊ miſtrabant ei ſicut vero dño pꝛopꝛij vᷣui. Ex quo apparet diuinitas xpᷣi: qꝛ nulla natura eſt ſupꝛa angelicã niſi diuina. Credunt᷑ aũt mi⸗ niſtraſſe illi etis cibũ naturalẽ ſicut fecerũt le lie. Inſuꝑ cibarũt illũ ſpũali delectatõe collau⸗ dando ⁊ bñdicendo ſanctũ nomen eiꝰ. quod et nos ſꝑ bndicamusin ſeculaſeculoꝛ. Amen. CGermo duodecimꝰ de dulciſſimo rationis xpi. Mxit illos ĩmõ tem excelſum. Scribunt᷑ hec verba Sr mirabilem oꝑatus eſt xpᷣs in ſua tranſfigurati⸗ one iocunda.Ad cuius ſpectaculũ delectabile non omẽs apoſtolos voluit adeſſe. Tum qꝛſe⸗ creta non ſunt oibus reuelanda.tũ qꝛ debenta maioꝛibꝰ in alios deriuare.ſicut fit in celeſti ie⸗ rarchia.vt refert Hiony.Tũ etiaʒ vt Hamaſ. dicit. Ne iudas indignus interueniſſet qͥ nec ſo lus repellendus erat:ne ad inuidiã indiguatio nemq; ꝓuocaret᷑.Admiſſi ſunt vo tres.Netrꝰ ꝓpter ꝓrogatiuam feruoꝛis fidei. Johãnes ꝓ Pter excellentiam vginitatis. ⁊ Jacobus ꝓp? facie fuit in eius coꝛpe ſicut in ſbiecto. admirarandoq; ſpectaculo tranſfigu atth. xx vij. c. Rem grandẽ at; poꝛitate martyrij. qꝛ mus ſuſtinuit martpriũ Hõ ptʒ Actuũ.xij.ca.lhis reuelata U nt altiſſima myſteria xp̃i:que nullus valeret ingenio ac ꝓpꝛijs ſenſibus compᷣhẽdere. Que tamen poſtmodũ abeis pᷣdicata ſunt ⁊ ab euã⸗ geliſtis deſcripta ad vtilitatem ⁊ eruditõeʒ no⸗ . dꝛopterea vt mens noſtra illuſtret̃ ve blendoze. 7 dnim xp̃ᷣm pio ve neremur ritatis ſplendoꝛe.⁊ dũm xpᷣm emu affectu in pᷣſenti Pmone de triplici ſublimiexcel ſaq; dignitate ſaluatoꝛis noſtri dicemus: quaʒ tribus diſcipulis pᷣnominatis in ſua tranſfigu⸗ icit claritatis. ſuperioꝛitatis. CTertia equalitais. . Ce laritate coꝛpoꝛig hi in tranſ⸗ iguratione in qua monſ ſcipulis dignitas eiug.· ima ſub — . vt em inqͥt Mattheus. Tranſfigu⸗ ratus eſt anteeos.nõ ꝙ mutauerit liniamenta coꝛꝑis vel amiſerit pᷣſtinam foꝛmam ⁊ faciem. vr Hiero.ait.ſed ꝓpter claritatis vultus eius immenſitatem. de qua dicit᷑. Reſplẽduit facieſ eius ſicut ſol:⁊ veſtimenta eius facta ſunt alba ſicut nix. Placuit autem ſibi ſic tranſfigurari claritatem oſtendere. qm̃ pᷣnunciata paſſiõeſua diſcipuł. vt ſcribi᷑ Matth.xvj.c. illos indux⸗ it ad ſue paſſionis ſequelaʒ dicens. Si qͥs vult poſt me venire.ſ.meã doctrinã et facta ſequen⸗ do. abneget ſemetipᷣm.i.affectũ humanum.nõ ſolũ meam paſſionẽ nõ impediendo: ſ̃ etiaʒ me in hoc imitando.⁊ tollat crucẽ ſuam ·i.paratus ſit in aio vo ũtarie crucẽ poꝛtare in q̃ cruciſiga tur ignominioſe.ſᷣm Nico.delira.Opoꝛtʒ aũt ad hoc ꝙ aliqͥs directe ꝓcedat in via ꝙ finẽ ali⸗ qualiter pᷣcognoſcat. Et pᷣcipue qñ via ẽ diffi⸗ cilis aſpera ⁊ laboꝛioſa.finis vo iocũdus.Cuʒ rxpᷣs ꝑ ſuã paſſionẽ ad hoc puenerit vt gloꝛiã obtineretnon ſolũ aĩie quã habuit a pᷣncipio cõ⸗ ceptiõis:ſᷣ etiam coꝛpis.ſᷣm illud Luce vl.ca. PBpoꝛtuit pati xpᷣm ⁊ ua intrare in glam ſuam. Ad quã etiã ꝑducit eos qͥ veſtigia ſue paſſiõis ſectant᷑. Ideo ↄueniẽs fuit vt diſcipuł gloꝛiaz claritatis oñderet. cui ſuos electos ↄfigurabit Vñ Paulus ad Chil.c.iij. dicebat. Saluato rem expeatamus dñm Jeſum xpᷣm qͥ refoꝛma⸗ bit coꝛpꝰ hũilitatis nr̃e ↄfiguraiũ coꝛpoꝛi clari tatis ſue. Sed vt ꝑs iſta lucidius explanet᷑ tria erunt dubia declaranaa. ꝛimũ vtrũ claritas illa quã xpᷣs oſtẽdit in rata fuit di⸗ lunis rercelſa dignitas domini Jeſu xpi len Mse Uekal 6ghanin unie Pan Plvokt iphocn Wweieee mmmmt Gache. linsob CpusaG NrRoo ſochei ſagdin üston nicee Knrt etüia ſmngen ekopi d Clron Ulttoe ſdosna mnp⸗ Clegue mnunder dodic leh alen⸗ emanti⸗ drendh polere tcheus: töezno⸗ ſtre⸗ ve neremun. inieel 1s: gaz ntn Nin 7 n N dionr naments lnsan lintfuec Aünt ate ſarne Nöci⸗ sirlr⸗ v per. wom. ſ Seizne iommne jmnuß⸗ mall ial⸗ zidſff⸗ Ngon naipioc⸗ Mceyl.. bnſun. eonſiͤs ul gorn, ſcurht Ouno pon Hunekn gofüdtn CEgcm vtrſi la dlaritas fuit giooſn. Certiũ vtrũ ꝑ claritatẽ ↄuenienter ſigniſice tur gloꝛia coꝛpoꝛũ beatoꝛu. CAdpmum dubiũ reſpodet Alerxander in ij/ voluinieſũme: ꝙ claritas illa fuit in coꝑe xpᷣi taq; in ſbiecto nõ im in aere circũſtante. Inqt em Lucas.ix.c. Facta eſt dũ oꝛaretſpẽs eiꝰ al⸗ tera. id eſt alterata. vt dicit glo. qd nõ poteſt eẽæ niſi fieret immutatio circa ipam. Aliter tn erat· claritas in veſte.⁊ alit᷑ in coꝛꝑpe.qꝛ in coꝛꝑe erat nitum. quia Joſeph ariam facie ad faciem ab exterioꝛi.vt dicet᷑.⁊ ita vt in ſbiecto.bᷣ in ve⸗ ſte ab exterioꝛi. ſ.a ſuꝑfuſe ſplẽdoꝛe faciei. RSH aũt qre c aritas ſuit in coꝛꝑe ſicut in ſbiecto nõ in veſte. qꝛ veſtis nõ erat gloꝛiſicabił:ᷣ bñ erat gloꝛificabile coꝛpus. ꝓppter h ad oſtendendâ gkam q̃ erit in futura reiurrectiõe ꝗᷓ erit in coꝛpę ſicut in ſbiecto. ſic debuit eſſe claritas illa itraſ⸗ figuratione. CAd ſecundũ dubiũ rñdet ſanct⸗ Tho. iij. pte.q/xlv. claritas illa quam xps aſſumpſit in tranſſiguratioe fuit claruas gloꝛie qᷓ;tum ad eſſentiã. non iñ q;tum ad modũ eſſen di. Claritas em coꝛꝑis gloſi deriuat᷑ ab aĩe cla⸗ ritate. vt Aug. dicit in epła ad dyoſtoꝛu. Sitx elaritas coꝛꝑis xpᷣi in tranffiguratione deriua ta eſt a diuinitate iius.vt Damaſcenꝰ dicit ⁊ agła anime eius. x em a pᷣncipio conceptiois Goꝛia die nõ redundaret ad coꝛpus ex quadaʒ diſpenſatiõe diuina factum eſt. vt in coꝛꝑe paſ/ ſibili noſtre redemptõis expleret myſteria. H 0. ñ ꝑ hoc adempta eſt ptas xpᷣo deriuandi g0o⸗ riam aie ad coꝛpus. Et h̊ idem fecit q;tũ ad cla ritatem in tranſfiguratiõe. alit᷑ tñ q; in coꝛpoꝛe gloꝛificato. HRam ad coꝛpꝰ gioꝛiſicatũ redudat claritas ab aima ſicut quedam qᷓlitas ꝑmanés —7 coꝛpus afficiens. Vñ fulgere coꝛꝑaliter nõ eſt miraculoſum in coꝛpoꝛe gioꝛioſo. Sed ad coꝛ⸗ pus chꝛiſti in tranſt iguratione deriuata eſt cla ritas a diuinirate ⁊ alma eius.non ꝑ moduʒ qᷓ⸗ litatis imm anetis ⁊ afficientis ipᷣm coꝛpus:led magis ꝑ moduũ paſſionis tra ſentis. ſicut cũ aer illuminaf a ſole. Unde ülle fulgo: tũc in coꝛpo⸗ rexp̃i aparẽs miraculoſus fuit.ſicut et hocip ſum ꝙ ambulauit ſup vndas maris. Ex qͥ non tenet᷑ opinio hugonis de ſancio victoꝛe qui di xit. &xpᷣs aſſumpſit dotes claritatis in tranſſi guratione. agilitatis ambulando ſuꝑ mare.ſub tilitatis egrediendo de clauſo virginis vtero. qꝛ dos nominat quandam äliratem immanen⸗ tem coꝛpoꝛi gloꝛioſo: ſed miraculoſe habuit ea que ꝑtinent ad dotes. Et eſt ſimile q;tũ ad ani⸗ mam de viſione qua Paulus vidit deum in ra ptu. Illa ergo claritas fuit claritas goꝛiemo⸗ do dicto: ſed non coꝛpoꝛis gloꝛloſi. Adeo int Becaſi p. xvij. ca. Matthei. In coꝛpemoꝛta lioſtendit non immoꝛtalitatem ;ſed claritatem Xij ſimilem future immoꝛtalitati. Sed ꝓpter dicta querunt nõnulli. An ſoluz xi coꝛpus ſnit ral fligurabile. Nam ſcribit᷑ de Royſe Exodi. xx. xiiij ca. apparuit facies eius coꝛnug exceon⸗-· ſoꝛtio ̃monis domini exmaximoſplẽdoꝛc. Et ij. ad Chorl.iij. ca. dicitur. A non poterant fitij iſrael intendere in faciem Moyſi pꝛopter Das⸗ riam vultus eius. Inſuꝑ de beata gine dieit gloſa ſupꝑ illo verbo ¶atthů.j.ca. Mon cogno ſeebat eim donec peperit filum ſuum pꝛimoge videre non poterat. Quare vidꝛ ꝙ coꝛpꝰ moy⸗ ſi ⁊ virginis fuit tranſfiguratum. Ad hoc dicit Alexander in.iij vbiſupꝛa. O alit fuit ſimiliu do gee in facie moyſi. in beata vgine in coꝛpO rexpi. In facienaq; moyſi ⁊ beate vgis fuit ſi⸗ —— militudo claritatis ꝗᷓ erat alterius generis ſim⸗ pliciter qᷓ; claritas gioꝛie. Sed in coꝛpoꝛe chꝛi⸗ „ . ſti fuit claritas qᷓ erat eiuſdem generis cũ clari⸗ tate gle. ⁊ ſinon ſimplicit᷑ iñ m partem. Ethẽ qꝛ radius claritatis in facie moyſi fuit a cõloꝛ⸗ tio dei quem habebat ſpualit in mente. Simili ter radius claritatis in facie vginis erat ex con ſoꝛiio dei quẽ nõ ſolũ habebatſpualiter in men. te: ̊ etiam coꝛꝑaliter in ventre. Sed in coꝛpoꝛe xpᷣi fuit claritas ex vnione cuʒ diuinitate ⁊ nia 8 in ꝑte ſuꝑioꝛi beata. glam debet dici tranffiguratio. Et ſiad hoe di⸗ qꝛ ſolum illa que eſt in expꝛeſſa ſimilitudine ach ceretur ꝙ claritas moyli fuitmaioꝛ claritate cer· ſti:eo q non poterat pcipi niſi velarct · Smagl — ander. . non fuit copioſioꝛ claritas gle moyſt q; claritas coꝛpoꝛis xpᷣi. Nam q caritas faci/ ei moyſi non poſſet videri ſiebatnõ qꝛ maioꝛeſ⸗ ſet: qꝛ offendebat ? diſgregabat viſum Sicut vigeri. Sed claritas aparens in facie xpi erat delectãs viſum ? ↄfoꝛtas ſicut caritas g0ꝛie⸗ q opoꝛtat ⁊ coꝛroboꝛat viſum. AUnde Apocal · xxi ca. Glaritas ciuitatis ſuꝑne cõꝑat᷑ iaſpidi⸗ 5 his ebicipot: Z8 ꝙ claritas coꝛpis xpᷣi fuit ſimil caritati ſot ã videri nõ põt ǵnec ita vide ri potuit claritas coꝛpis xpᷣi. Budemꝰꝙ clari tas cepis xp̃ᷣi ðꝛſimilis ciaritati ſolis. qꝛ ſoł· cexcedi in lumine ots planetas. Lñ gloſa dicit matth. xx vij. ca. Reſplenduit facies eius ſic ſol plus certeq; ſol:ſed non habuit exempiii mai⸗ cui compararet. Si vo aliqs quereret curnon compꝑata fuit claritas illa claritati iaſpi⸗ lis ſie ſolis Dicimus ꝙ licet claritas iaſpidis ſit dele ctabilis non tñ ita eſt omnibus nota ſicut clari⸗ tas ſo is. Ad tertiſ iam dubium eit deueniegij fuit oſtenſiua claritatis gloꝛie. Reſpõdet Allex. cuiꝰ claritas demulcet ⁊ delectat aſpectũ Sed SInec ita vide ij an.ſ.ꝑ claritatè ↄnenient᷑ ſigniſicet᷑ gła coꝛpoꝝ beatoꝛũ.Et vidꝛ ꝙ nõ. Nã dlaritas nõ ſoluʒ ẽ coꝛpoꝝ gloꝛiſicatoꝛũ:ino ⁊ cõis alioꝝ coꝛpoꝝ Cõuenientioꝛ aũt eſt oſtenſio facta ꝑ ppᷣetates ꝓpꝛias ſicut ꝑ agilitatẽ impaſſibilitatẽ ⁊ ſbtili⸗ tatem q; ꝑ cões. Ad hocita pulchꝛe diẽ Alexã der. cum ſint q̃tuoꝛ ꝓpᷣetates ᷣm quas oſtẽ ditur gloꝛiſicatio coꝛpoꝛũ ipᷣa claritas eſt pᷣnci / palis ad quã cõſequunt᷑ cetere. Naturã em lu⸗ cis ↄſequit᷑ ſubtilitas.vñ lux ꝑ naturã hʒ ſub⸗ tilitatẽ ad penetrandũ coꝛꝑa maxie coꝛpa trãſ- parentia.ſicut patʒ in lapide criſtallino qͥ pene trat᷑ aluce. Siłr ad ipᷣam ↄſequit᷑ agilitas. vñ motus vel mutatio eiꝰ fit q̃ſi ſubito. Silłradip ſam conſequit᷑ impaſſibilitas.vñ etiã nullũ in/ qnamentuʒ patit᷑ ab alijs. Quia claritas pꝛe⸗ ſupponit oẽs alias ppᷣetates qͥ ſunt coꝛpoꝝ glo riſicatoꝛũ ⁊ nulla illarũ ponit oẽs alias. IJdeo ↄuenient᷑ ſit oſtẽſio gloꝛiſicatiõis coꝛpoꝛum ꝑ dlaritatem. Idcirco dñs in euãgeio Matth. xiij.c. Significãs głam reſurreetiõis nõ multi⸗ plicat vba: ꝑfecte integre ⁊ totalit᷑ ſigniſicat PP claritatem cũ dicit. Juſti fulgebũt ſicutſol in regno pris eebau. CBe apparitõne oyſi et helie qui cum xpo reuerenter loquebant᷑ exhi deo reuerentiã bendo illi tanq; vero de ethonoꝛemn dignitas Texcelſa dñi Jeſu xpi apo ſtolis demonſtrata ðᷣ ſupioꝛitatis. Quia em̃ vtait Chꝛyv. Alij diccbateh eſſe He liam. alij Hieremiã. aut vnũ ex pphetis. iõ ca⸗ pita ꝓphetaruʒ induxit: vt dr̃a awareat inter Fuos ⁊ dñm oſtendendo ꝙ nõ erat Helias ne⸗ q; moyſes:ſᷣ illis ſuꝑioꝛ.imo ⁊ dñm ſe angeloꝝ T hoim manifeſtaret. Ecce inqͥt ¶attheus. Apparuit illis .oyſes ⁊ Helias cũ eo loquẽ tes. Mꝛo clarioꝛe vo huius partis intelligetia tria ſunt hic dubia declaranda. Bnd it aparuerütibimoyſeea helias Sedin qu diſcipuli cognouerũt illos. CTertiũ quid loqueban? S.. ¶Adq pmũ dubiu diuerſimoderñdet᷑ amltis. erũt ibi vere:pᷣ᷑ imaginarie. Alij vo ꝙ angeli ꝓ ꝓſonis eoꝛũ in aſſumptis coꝛpibus in ipᷣoꝛuz Rrmnoyſ T⁊ helie ſimilitudine apparuerũt. Nec fuit fictio qꝛ illud angeli fecerũt ⁊ de intentiõe coʒũ qð ipᷣi ꝑſonaliter feciſſent. Sicut etiaʒ ðꝛ. Bñs locutus eſt ad moyſen qñ angelus in per ſona domi loquebat᷑.Hoõnulli aũt aſſerũt ꝙ ap moyſes in ſuo coꝛꝑe reaſſumpto ad tꝑs. Hhoc vi h mõ potuit aĩia moyſi aparere ocuł coꝛꝑalibꝰ jem dicunt ꝙ moyſes ⁊ helias nõ apa⸗ audientibus loquebat᷑ detur diriſſe Nug, inlide mirahilib⸗ ſacreſot pture.Nec mirũ eſt ꝙ ꝓ tam maꝗᷓ̃ re ad tꝑs re⸗ ſurrexerit ⁊ realit᷑ venerit.Alexander aũt i.iij. dicit. aparuit ibi helias in coꝛꝑe ⁊ aia.moy ſes vo in aia tm̃. At em̃ inqͥt Aug ad paulinũ in li.de cura ꝓ moꝛtuis agenda.Alijſunt hũa⸗ narum limites rerũ.Alia diuinaꝝ ſiõ vtutum Alia ſunt q̃ naturalit.Alia mirabiliter fiunt. Apar itio itaq; aiaꝝ pꝰ moꝛtẽ ᷣm limites rerũ nõ eſt poſſibił: ſolũ vᷣm ſiã diuinaꝝ vtutũ. ſi⸗ ue ſolũ ſm diuinã potẽtiã ⁊ nõ ᷣm reꝝ naturã Aia igit᷑ moyſi aparuit ibi vere ꝑ diuinã porẽ tiam. Sicut dicit Augꝰ.qꝙ aie martyrũ ꝑ diui⸗ nam potentiã pñt hoĩbus apparere.Et de ↄfeſ ſoꝛe SFelice refertipᷣm apparuiſſe ciuibꝰ nolanis pie a ſe dilectis cũ a barbaris nola opugnabat Sed tũcreſtat qſtio qm ſi aia moyſi mñ ſine coꝛ poꝛe apparuit cũ ipa ſit inſenſibił quõ potuit ap parere aſpectibꝰaploꝝ: Ad quod dicenduʒ ꝙ ſbᷣa ſpũalis aparet ſenſui duobuſ modis. AUno mõ ꝑ coꝛpꝰ aſſumptũ ſicut awaret angelꝰ Alio mõ ꝑ ſolã ſimilitudinem coꝛꝑis quã facitiĩ ſen⸗ ſum ⁊ ꝑ quã immutat ſenſum. Sicut em ange lus ptãteʒ hz ſupꝛa coꝛpa vtſibi coꝛpus poſſit aſſumere ⁊ aparere ſenſui ꝑ illud. Ita hʒ potẽ⸗ tiam vt poſſit aliquã coꝛpis ſimilitudinẽ ĩ ocu⸗ lo efficere ⁊ ꝑ illã oculi immutare: vt ab oculo ꝑ illꝗ ꝑcipiat.Sicut g̊ mediante coꝛꝑe põtfa⸗ cere ſimiſiudinẽ ꝗᷓ cõpᷣhendit᷑ ita ⁊ ſinecoꝛpe. Sic aĩa ſancta q̃ gloꝛioſa eſt hʒ illã potentia.et aplon ſine coꝛpis aſſumptioe. C Ad ſcᷣm du⸗ bium rñdet Ambᷣ.ꝙ diſcipuli cognouert mop/ ſen T heliam ex habitu verbis ⁊ interna reuela tione.qui vt pie credi poteſt q;pꝛimuʒ ibi axa ruerunt poſtea ad pedes Jeſu humiliter ⁊ reue renter dixerũt.Adoꝛamus te xpᷣe ⁊ bñdicimus tibi:qͥ veniſti ꝑ crucem ⁊ paſſionem tuam redi mere genus humanũ. ¶ Ad tertiũ vᷣo dubiuz dicit Lucas ꝙ loquebant᷑ de cxceſſu quẽ com⸗ pleturus erat in hierm. Et vocat exceſſuʒ paſ⸗ ſionem eiꝰ. Pꝛimo ꝓpter excedentẽ pauꝑtatẽ: quia non habuit in cruce vbi reclinaret caput. Scðdðᷣo ꝓpter excedentẽ humilitatẽ ⁊ obedien⸗ tiam. Tertio ꝓpter excedentem penalitatem. Quarto ꝓpter excedentẽ charitatem. quibus vtutibus veluti quatuoꝛ gemmis exoꝛnantur quattuoꝛ coꝛnua crucis. O qᷓ; affabilis erat ex vtraq; parte collocutio illa. O qᷓ; benigna erat vox ſaluatoꝛis.dum moyſi ⁊ elie apoſtolis mediũ ⁊ dixit. Homie bonum eſt nos hic eſſe. ſi vis faciamus hictria tabernacula.tibi vnuʒ moyſi vnũ ⁊ helie vnũ.Et vt dicit Lucas etiã 2 Marcus. Neſciebat Petrus quid diceret. üuc Petrus ꝓrupit i 5 ſte⸗ ſon i guo ſlt ſcat ſeuut eret ge⸗ ſaln e furn uen pht no gua goe⸗ Wo i t e ſes.E Ktofm 6o de eus ſniod eren Uedre voe ſtra ne. güti tron le ſten/ ltre Peruit Nend noge lolun zor ſpe ltii, mo⸗ Dallmnä Nnoon. Erfunt, les rei nipoi nndui⸗ ieft Ppolmis Ugnebi iſnece uter ang sNe Ao iln fiange⸗ V M Mmeion tchoal⸗ Nhi rupe, Eia o mienen ziiv⸗ erm n di necon⸗ inn⸗ Aptuſs ;. gaput. cbedien⸗ EPamod ibi ppetuo eſſe cupiebat tanq; ſii vi ione claritatis coꝛpoꝛis chꝛiſti beatitudo cõſi⸗ ſteret:cum beatitudo eſſentialiter cõſiſtat in vi⸗ ſione clara ipᷣius diuinitatis. licet aſpectus hu manitatis chꝛiſti faciat ad pᷣmium accidentale quo ſancti maxime delectant᷑. NMetrus auteʒ in illa tranſfiguratiõe nõ vidit diuinam eſſentiam ſicut Paulus in raptu: ſed tm̃ eius humanita⸗ tem in foꝛma gloꝛioſa.Secũdo neſciebat qᷣd di⸗ ceret.qꝛ ſine paſſione chꝛiſti ſe regnare putabat Ideo ſanctus Effrem in quoda ſᷣmone chꝛiſtũ ita introducit loquẽtẽ. Petre ſihic manſerimꝰ vᷣba ꝓphetarũ qͥs adimplebit.vt illud. Fode⸗ A runt manus meas ⁊ pedes meos ⁊ dinumera⸗ uerũt oĩa oſſa mea. Si hic manſerimꝰ cirogra⸗ phum Ade qͥs diuidet.qͥs debitũ ſoluet. Si h manſerimꝰ q̃ dixi tibi quõ fient. Eccla ſuper te quõ ediſicabitur.claues celoꝝ qͥs accipiet.aut quem ligabis vel ſolues.hᷣ ille.O qᷓ; ſuauis qᷓ; ue iocũda erit viſio diuinitatis.qñ ita delecta⸗ bat coꝛ Petri aſpectus humanitatis.petebat tria fieri tabernacula.vnũ ꝓ xpᷣo in quo ipᷣe co habitaret. aliud ꝓ Moyſe in quo Jacobus ꝑ maneret.tertiũ ꝓ lelia in quo moꝛarẽ᷑ JSohã nes. O Petre oblitus videris ꝓximoꝝ iuoꝛũ et omniũ qͥ ſcripti ſunt in libꝛo vite nõ ꝓ tã pau cis deus factꝰ eſt hõ.non tam exiguus erit nu merus electoꝛũ.Sed indulgenduʒ eſt tibi.qꝛ pᷣ nimia dulcedine poſtulas qð fieri nõ dʒ. Pꝛo⸗ pterea ipᷣo ita loquente.Eccenubes lucida ob⸗ umbꝛauit eos. Abi ᷣm doctoꝝ ſententiã trini⸗ tas pſonaꝝ diuinarũ apoſtolł illis fuit demon⸗ ſtrata.qꝛ pater apparuit ibi in voce. filiꝰ in car⸗ ne.⁊ ſpũſſactus in ſpecie nubis lucide. Quare aũt in baptiſmo aparuit in ſpecie columbe et ĩ tranſfiguratiõe in ſpecie nubis ucide diẽ̃ Alex ander in.j.ſumme. apparitio ſpũſſãcti fuit ad oſtenſionem plenitudinis gratie et veritatis: q̃ fuit redundans in chꝛiſto in baptiſmo.ergo ap paruit in ſpeciecolumbe ꝓpter fecunditatem ᷓ attendit᷑ in columba in quo ſigniſicat᷑ fecundi tas gratie in chꝛiſto ad regenerationẽ ⁊ ſaẽmen toꝛum ſanctiſicatõʒ. In tranſſiguratiõe vo ap⸗ paruit in nube lucida.ad ſignificandũ plenitu⸗ dinem veritatis redũdantis in xbᷣo ꝑ modum doctrine Nam plenitudo veritatis in xpᷣofuit ſicut nubes ex qᷓ generata eſt pluuia doctrine. Et dicit᷑ nubes illa fuiſſe lucida.qꝛ de plenitu⸗ dine veritatis eius accepimꝰ lumen fidei do⸗ ctrine.iero.vo ſuꝑ attheũ dicit de Ce⸗ tro. He frondibꝰ aũt tentoꝛijs querebat taber⸗ naculũ:ſed nubis lucide oꝑitur vmbꝛaculo.vt diſcat in reſurrectiõe nõ tegmine domoꝝ:ſᷣ ſan ctiſpũs gloꝛia ſanctos eſſe ꝓtegendos. De equalitate pr̃is et filij demõſtr ij ul auam audlerſit diſcip Capitulum , II. — e. Lexcelſa dignitas domi placui ipᷣm audite.Et hanc vocem nos aud iui mus de celoallatã cũ eſſemꝰ cũ ipᷣo in mõte ſan cto. Qualis em̃ pater talis filius.eternus pa??: eternus filius. Immẽſus pat immẽſus filius. Increatus pater increatus filus.Omipotens pr omnipotens filius. Sed ꝓ declaratiõe hu ptis tria ſunt hic dubia declaranhn. CNꝛimũ vtrũ ꝓ dicaf generatio. ¶SVcdm vtrũ pater poſſit dici ncipium fill. CTertiũ vtrũ filius ſit aliusa patre £ CAd ömi dubij ſolutõz notãda ſunttria theo logica documẽta 'm doctrinam ſancti Tho. ſj. pie. q.xxvij. Mꝛimũ documentü ꝙ ꝓceſtio in dðiuinis nõ eſt accipiẽda ᷣm ꝙ eſt in coꝛpalib —⏑ vel ꝑ motũ localẽ. vel ꝑ actõʒ alicꝰ cauſe in xx terioꝛẽ effectũ. vt caloꝛ a calefaciente in calefa⸗ ctum. Sed m emanatõʒ intelligibileʒ. vtpote ꝓbi intelligibil a dicentẽ qð manet in io. Exx & pceſſio illa ab intra nõ ab extra.Exquo id qð ꝓcedit tali ꝓceſſu intelligibili nõ eſt diuerſum abeo a quo ꝓcedit. Immo q;to ꝑfectiꝰ ꝓcedit: tãto magis eſt vnũ cũ eo a quo ꝓcedit. Mani⸗ feſtũ eſt em̃ ꝙ q;to aliqd magis intelligit᷑ tanto ↄceptio intellectual eſt magis intima intellig? ti magis vnũ. Mã intellectꝰ ſᷣm h̊ ꝙ actu itel⸗ ligit vᷣm h fit vnum cũ intellectu Vñ cũ diuinũ „ intelligere ſit in fine ꝑfectiõis neceſſe eſt ꝙ ver⸗ bum diuinũ ſit ꝑfecte vnumcum eo a quo ꝓce dit abſq; diüſitate. Scom documentuz; noie generatiõis duplicit᷑ vtimur. AUno mõ coit d oia generabilia v coꝛruptibilia Et ſic generato oppoſita. Et vtriuſq; ſbiectũ ẽ matia. ⁊ ficnon 2„ ponit᷑ in diuinis. Scoo mõ generatio ðꝛ ꝓbe i vinẽtibus. Et ſic generatio ſignificat oꝛiginem alicuiꝰ viuẽi a pᷣncipio viuẽte ↄiũcto.⁊ H̊ ꝓPe ð: natiuitas. Mõ m oẽ hmoi vꝛ gentiũ: ſeg pꝛo pꝛie qð ꝓcedit ſm rationẽ ſimilitudinis. Unð pilus nõ habet rationeʒ geniti ⁊ filij:ſed ſolum rtia ſublimis equalita Audierũt nõq; vocem pris dicenteʒ · Hic ñilius meus dilectus in quo mihi bñ cõpla / cui:ipᷣm audite. De hac ita ſcribit petrꝰ.ij.epi⸗ ſtola. c.j. NMõ em indoctas fabulas ſecutinotaʒ facimus vobis dñi nr̃i Jeſu xpᷣi vrutẽ ⁊ pᷣſei⸗ tiam: ſᷣ ſpeculatoꝛes facti illius magnitudinis. ccipiẽs em̃ a deo pr̃e gloꝛiã ⁊ honoꝛem voce delapſa ad eũ huiuſcemodi a magniſica gloꝛia. lHic eſt filiꝰmeus dilectus in quo mihi bñ com ceſſio vbi in diumis cõgrue i. qð ꝓcedit ſᷣm ratiõʒ ſimilitudinis nõ cuiuſcũ⸗ qq;. Nam vmes qͥ generant᷑ in aialibꝰ nõ habẽt rõeʒ filiatõis.licet ſit ſimilitudo vᷣm genꝰ.Sed requirit᷑ ad rationẽ talis generatiõis ꝙ ꝓcedat EFSñm rationẽ ſimilitudis in natura eiuſdẽ ſpeciei Sic hõ ꝓcedit ab homie ⁊ equus abequo. In viuentibus que de potẽtia in actum vite ꝓce dunt. ſicut ſunt hoĩes ⁊ aimalia generatio vtrã qꝙᷓ; generationẽ includit. Si aũt ſit aliqd viuẽs cuius vita nõ exeat de potẽtia in actum pꝛocei ſio ſi qua in tali inuenit᷑ excludit oino pᷣmaʒ ra⸗ tionẽ generationis. Sed põt habere ratõeʒ ge⸗ neratiõis que eſt ꝓpꝛia viuentiũ. Sic pceſſio vbi in diuinis habet rationẽ generatiois. pce/ dit em ꝑ modum intelligibilis actiõis q̃ eſt ope ratio vite ⁊ a pᷣncipio coniũcto.⁊ ſᷣm rationem ſimilitudinis.qꝛ conceptio intellectus eſt ſimi⸗ litudo rei intellecte ⁊ in eandem natura.qꝛ i deo idẽ eſt itelligere ⁊ eſſe. Añ ꝓceſſio vbi in diuis dñ generatio ⁊ im ꝓcedens dẽ filius.Si autẽ aliquis quereret. quare ꝓceſſio vbi ĩtelligibil in nobis nõ dr generatio ſicut in diuis Rñndet᷑ mwintelligere in nobis nõ eſt ipſa ſubſtantia itel lectus.vñ vybum qð m intelligibileʒ opatiõʒ ꝓcedit in nobis non eiuſdeʒ nature eſt cũ eoa q pꝓcedit. Jdo non ꝓprie ⁊ cõplete cõpetit ibi rõ generationis. Sed intelligere diuinũ eſt ipa ſb ſtantia intelligentis. Quare vbũ ꝓcedens pꝛo cedit vt eiuſdẽ nature ſubſiſtẽs. Et ppter hoc ppꝛie dr genitũ ꝛ fllius. Tertii in diuinis ſũt due ꝓceſſiones.ſ. vbi ⁊ amoꝛis. Nã ibi yt dictũ eſt non ẽ ꝓceſſio niſi ᷣm actiõʒ que non tendit in a liqð extrinſecum.ſed manet in ipſo agente. hmõi aũt actio ĩ intellectuali nã eſt actio intellectus ⁊ actio volũtatis.pꝛoceſſio aũt vᷣbi attendit᷑ m actionẽ intelligibilem. vᷣm aũt oꝑationẽ volũtatis inuenit᷑ inobis quedã alia ꝓceſſio.ſ.amoꝛis ſᷣm quã amatũ eſt i amaã⸗ te. ſicut per cõceptionẽ vbi res dicta vel intelle cta eſt i itelligente. Iſta aut pceſſio amoꝛis i di uinis non dr generatio ſicut dicitAthanaſius. Spũs ſctũs a patre et filio non factus nec crea lus nec genitus. Ratio eſt qꝛ hec eſt dr̃a int᷑ in tellectũ ⁊ voluntateʒ ꝗ intellectꝰ fit in actu pB Yres intellecta eſt in intellectu m ſuaz ſilitudi ſiltudo voliti ſit in volente ſ ex hoc ꝙ volütas hz3 quãdaʒ inclinationẽ in reʒ volitam. Pꝛoceſ ſus && qui attendit᷑ ſm actionẽ intellect ẽſcᷣm rõneʒ ſilitudinis. Et iðᷣo põt habererõnẽ gene rationis qꝛ omne generãs generat ſibi ſile. pceſ ſio aũt que attendit᷑ m actionẽ volũtatis non coõſiderat᷑ ſm rõeʒ ſilitudinis ſ̊ magis m rati⸗ onem mouentis ⁊ impellentis in aliquid. Etiò qð ꝓcedit in diuinis ꝑ modum amoꝛis nõ pꝛo iũ documentũ q eſt relatiuũ diuerſitatis ſubſtatie. ſi ergo filius cedit vt genituʒ vel vt filius ſed magis pcedit vt ſpũs quo noie quedã vitalis motio ⁊ impul ſio ðſignat᷑.ꝓut aliquis ex amoꝛe dr moueri vł impelli ad aliqᷣd faciẽduũ. ¶ Scdm dubiũ erat etrũ pr poſſit dici pꝛincipiũ fili. Ad hoc dicit Auguſti. in.iiij.de. trini. Pater ẽ pᷣncipiũ toti deitatis. Sctũs vo Tho. j. pte. q. xxxiij. dicit Ohoc nomen pꝛincipium nihil aliud ſigniſi⸗ cat qᷓ; illud a quo aliquid pꝛocedit.omne enim a quo aliquid ꝓcedit quocũq; mõ dicimus eẽ p̃ncipiũ.Cũ ergo pr ſit a quo ꝓcedit alius ſeqͥ/ tur ꝙ prſit bᷣncipiũ.Sʒ ʒ hoc triplicit᷑ obijcit᷑. NPꝛimo qꝛ pᷣncipiũ ⁊ cauſa idem ſunt m phᷣm. Sed nõ dicimꝰ pr̃eʒ eſſe cãm filij ne icurramus erroꝛẽ Arrij. qui dixit filiũ pcederea pre ſicut efſecrus a cã.ideoq; eſſe pᷣmò eius creaturã. Et ſpmſctũʒ ꝓcedere ſicut creaturaʒ vtriuſq;. Et hm hoc neq; filiꝰ neq; ſpũſſctũs eſſet verus de us qð eſt ↄ veritatẽ ⁊ fidem.ergo ſicut nõ diciꝰ patrem eſſe cauſaʒ filij ita neq; pᷣncipiuʒ.Scðo obijcit᷑.qꝛ pncipium dicit᷑ reſpectu pᷣncipiati. ergo filius eſſet pᷣncipiatus ⁊ ꝑ ↄſequẽs creatꝰ qð eſt falſiſſimũ.Tertio obijci᷑.qꝛ hoc nomen pncipiũ a pꝛioꝛitate ſumit᷑. Sed vt inquit Ath anaſius. In hac trinitate nihil pꝛius aut poſte rius nihil maius aut minus.ergo pater non dʒ dici pᷣncipiũ filij. Ad pᷣmã obiectionẽ rñdet ſan ctus Tho.qꝙ; Greci vtüt᷑ indifferent᷑ in diuinis noie cauſe vłnoie pᷣncipij. Sed latini doctoꝛes nõ vtũt᷑ noĩe cãe ſᷣ ſolũ noĩe pᷣncipij. Rõ eſt qꝛ p̃encipiũ eſt cõmunius qᷓ; cauſa. pᷣmus em̃ termi +△ nus vel etiã ᷣma ꝑs rei dr pᷣncipiüũ ſed nõ cauſa hoc nomẽ. caula við: impoꝛtare diuerſitatẽ ſubſtantie ⁊ dependentiaʒ alicuiꝰ ab altero qðᷣ non impoꝛtat nomẽ pᷣncipij. In oĩbus em cau/ ſe generibus ſemp inuenit᷑ diſtantia int᷑ cauſaʒ ⁊ illud cuiꝰ eſt cauſa m aliquã ꝑfectioneʒ aut virtutem, Sed noie pncipij vtimur in his que nullã hmõi differẽti bñt ſed ſol m quẽdam oꝛdinẽ. Sicut cũ dicimus punctũ eſſe pncipiũ linee. Ael etiã cſ dicimus pᷣmaz pꝑt em linee eẽ pncipiũ linee. Ad ſcdᷣaʒ obiectõʒ dicit pᷣfat/ do ctoꝛ. apð grecos inuenit᷑ de filio vel ſpũſctõ dici ꝙ b̈ncipient Sed hoc noneſt i vſu latino⸗ rum qꝛ licet attribuamus pr̃i aliquid auctoꝛita tis rone pᷣncipij. nihil m̃ ad ſubiectione vel mi/ norationẽ quocũq; mõ ꝑtinẽs attribuimꝰ filio Ald tertiã obiectionẽ rñdemꝰ. ꝙ licer h nommen vpncipiũ q;tum ad illud a quo imponit᷑ ad ſigni fſicandũ videat᷑ a pꝛioꝛitate ſumptũ. non iñ ſig⸗ guũt quidam ꝙ non. naʒ m gramaticos. linis goce 1s vinu dumee Aine e lins turſ Oep debe ns Pam une ſolak! flinn. Dhmn unis odon eerc ckes Ctn Non lulne Mef tumnd poct. ſione cioßt en tein foleny büüen oediat piütoti⸗ dicit iſigni⸗ mecnin mus e gin dapieſon enri ruſg. nyensde nodic⸗ n Uchi. ipge cunen gut ⸗ hate mnm inidein nbiuins es cte· iemi c n Reroch sench int a, ia Moge Nilin Mnepii nnae pend hüſas Audon gepelmi/ nin nlo so eſt alius a patre. videt᷑ ꝙ ſit a patre diuerſus. qð eſt contra ſententis doctoꝛũ. Inqͥt em Au/ guſti. vij. de tri. Cum dicimꝰ tres pſonas: non diuerſitatem intelligere volumꝰ. Et Ambꝛo.i pᷣmo de trinita. Pater ⁊ filius diuinitate vnuʒ ſunt.nec eſt ibi ſubſtantie dr̃a neq; vlla diuerſi⸗ tas. Et Hilarius in li. detrini. In diuinis pſo⸗ nis nihil eſt diuerſuʒ. nihil alienũ.nihil ſeꝑabi⸗ le. ergo filius nõ eſt alius a pre. Verũtamẽe cõ⸗ trariũ videt᷑ eſſe.qꝛ Augꝰ. in li.de ſide ad Pe⸗ trum ait. Ana eſt eſſentia pr̃is ⁊ filij ⁊ ſpũſſcti. in qua nõ eſt aliud pater aliud filius.aliud ſpi⸗ rituſſanctus.qᷓ;uis pſonalit ſit alius pat᷑ alius filius alius ſpũſſanctus. Ad intelligendã itaq; veſritatẽ dicit ſanctus Tho.j.ptce.q.xxxj.qꝙ ex vbis inoꝛdinate ꝓlatis incurrit᷑ hereſis. Ideo cum de trinitate loquimur cũ cautela ⁊ mode⸗ ſtia eſt agendũ.qꝛ vt Augꝰ. dicit in.j.de trini. Nec ꝑiculoſius alicubi errat᷑.nec laboꝛioſius aliqͥd querit᷑.nec fruciuoſius inuenit̃. Opoꝛiʒ gutẽ in his que de trinitateloqmur duos erro⸗ res oppoſitos cauere.inter vtrũq; temꝑate ꝓce dentes.ſ.erroꝛem Arrij.qͥ poſuit cũ trinitate ꝑ ſonarũ trinitatẽ ſubſtantiaꝝ. Et erroꝛem Sa/ bellij qͥ poſuit cũ vnitate eſſentie vnitatem ꝑſo⸗ ne.Ad vitandũ g erroꝛem vitare debemꝰ in di⸗ uinis nomen diuerſitatis ⁊ dr̃e ne tollatur vni tas eſſentie. RPoſſumus aũt vti noĩe diſtinctio⸗ nis ꝓpter oppoſitionem relatiuã.Et ſic ſi quan do inueniret᷑ nomen diuerſitatis veloreſumẽ⸗ dum eſt ꝓ diſtictiõe. Ne aũt tollat᷑ ſimplicitas diuine eſſentie.vitandũ eſt nomen ſeꝑatõis vel Ddiuiſionis ꝗᷓ eſt totius in ꝑtes. Netollat᷑ equa⸗ litas.vitandũ eſt nomen diſparitatis. Ne tolla tur ſimilitudo.vitandũ eſt nomen alieni vł diſ crepantis. Ad vitandũ erroꝛẽ Sabellij vitare debemus ſingularitatem netollat᷑ cõmunicabi litas eſſentie diuine. Vnde Hilarius li.de tri. NPatrem ⁊ filiũ ſingularem deũ pᷣdicare ſacrile gium eſt Debemus etiã vitare nomen vnici ne tollat᷑ numerus ꝑſonarũ. Dicimus tñ vnicum filium.qꝛ nõ ſunt plures filij in diuinis.non tñ dicimus vnicuʒ deũ.qꝛ pluralitas deitatis cõ⸗ munis eſt. Nitamus nomen cõfuſi ne tollatur oꝛdo nature a pſonis. Ande Amb..li.j.de tri. ſolitarij:ne tollat᷑ conſoꝛtiũ triũ ꝑſonarum.Ad argumentü vo dicendũ ꝙ hoc nomen aliꝰ ma⸗ ſculine ſumptũ impoꝛtat diſtinctionẽ ſuppoſiti. vnde filius eſt alius a patre.ſ. eſt aliud ſupoſi/ tum diuine nature ſicut eſt alia perſona alia coꝛpe m. c. mal ypoſtaſis. Eſt & filius alius a patre:ſᷣ nõ diuer tui iuſticie viuamus. Obijciunt aüt nobis il ſus neq; alienus. Quia em̃ in diuinis eſt diſti⸗ ciio ᷣm ꝑſonas:non aũt ſᷣm eſſentiam. Dicimꝰ Serxmo xiij. pat᷑ eſt alius a ſlio:ſᷣ nõ aliud. Et ecõtrario di cimus ꝙ ſunt vnũ:ſᷣ nõ vnus. Equalem igit᷑ deo patri dei fuiũ pᷣdicamus.de quo dixit vox paterna vt ſupꝛadictũ eſt. Hic eſt filius meꝰ di lectus.ſ.naturalis.Alij aũt ſunt adoptiui ĩ quo mihi bene complacui.i.in quo diuinũ bñplaci⸗ tum complebit᷑ de redemptiõe mũdi.Audien⸗ tes iſta diſcipuli ceciderũt in faciem ſuã. qꝛ ſᷣm Hiero.ſuꝑ Mattheũ. umana fragilitas cõ⸗/ ſpectũ maioꝛis gloꝛie nõ ſuſtinet. Ab hac autẽ fragilitate ſanant᷑ hoĩes ꝑ xpᷣm eos in gloꝛiam inducendo. QAo hgnificat boc acceſſt rte tigit eos dixitq; illis. Surgite nolite timere: q leuantes oculos neminẽ viderũt niſi ſolum Je ſum. eo.ſ.ꝙ moyſes æ helias reducti fuerãt vo lũtate diuina ad loca vnde fuerãt abducti: De/ ſcendentibus aũt illis de monte pᷣcepit Jeſus ne alicui viſionẽ dicerẽt dõec neſurgerer moꝛ⸗ tuis filius homis. Que ꝓhibitio facta eſt m doctoꝛes. ne alij audientes xpᷣm eis aparuiſſe in foꝛma gloꝛioſa ſcandaliʒarent᷑ poſtea viden . tes ipᷣm pati tam ignominioſe. Ecce q̃t modis ante ⁊ poſt reſurrectiõʒ ſuam ſaluatoꝛ nr̃ allice⸗ re coꝛda hoim ꝓcurauit ad ſuꝑne felicitatis de ſideriũ. ⁊ tñ moꝛtales miſeri no niſi tranſitoꝛia bõa iſta atq; terrena ſummo ſtudio adipiſci co nantur. Ipᷣe dei filius deus verus ⁊ gloꝛioſus viam ſummi boni nos docuit. IJpᷣe ad regnum celoꝛũ nos inuitauit. Ipᷣe in ſua tranffiguratõe tribus apoſtoł claritatem coꝛꝑis delectabilem ⁊ omni ſuauitate repletã videri fecit. vt ſpꝛetis mũdalibus rebus ſuꝑna gaudia feruẽtius affe ctarent. Ad que nos ꝑducat ipᷣeqͥ eſt bñdictus ⁊ laudabilis in ſecula ſeculoꝛũ. Amen. CGermo tertiuſdecimusde innocẽ⸗ tia xpᷣi in quo cõfutatur blaſphemia eoꝛu qui dicunt xpᷣm ſua culpa iudeii cit nec dolus inuentus eſt in oꝛe ei. Aerba ſunt pᷣncipis apoſtoloꝛũ pꝛi⸗ „ 2 ☛ ma ſua epła. ca.ij. Iniquitas quoꝛuũdam homi num puerſoꝛi vſq; adeo inualuit: vt cuz audi- MNec cõfuſum eſt qð vnũ eſt necmuiplex eẽ po uit pijſſimũ ſaluatoꝛem noſtrũ iudeis pcuran-⸗ teſt qð indifferens eſt. Vitandũ eſt etiã nomen tibus ignominioſe crucis toꝛmentũ ſubijſſe.nõ ſine ijius culpa factum fuiſſe impꝛobe fatean⸗ tur. deteſtant᷑ paſſionis eius myſteria qͥ pꝛo no bis dignatus eſt moꝛi. Et vt inquit Petrus/ Tradebat iudicãti ſe iniuſte qͥ peccata nr̃ᷣa per tulit in coꝛꝑe ſuo ſuꝑ lignum. vt peccatis moꝛ/ neq; quod non videt᷑ veriſile iudeos ita cõcoꝛ/ diter ita frequent ita hoſtilit᷑ contra xpm mi e xiij cõmotos: niſi aliqd repᷣhenſione dignũ depꝛe/ hendiſſent. Meq; pilatus ↄ iuſticiã hoieʒ ſcmm̃ veluti ſedicioſuʒ ⁊ reũ cũ ſceleratis cõdenaſſet ad moꝛtẽ. Quãobꝛẽ vthmõi pditiſſimus erroꝛ penitus extinguat᷑. decreui dẽ innocẽtia xpᷣi in ſmone diſſerere. Oſtendãq; xpᷣm Jeluz dei ⁊ Vgis filium innocent᷑paſſum.nõ ꝓpter aliqd eius peccatũ.qꝛ ab oĩ labe penitꝰ fuit imunis: ꝓut vba ppoſita dicunt. in bus de innocetig xpᷣi locuturi triplici rõe bncipali ꝓbare illã cõ CPꝛiaro d: gre plenitudo. (tendemus. Tertia exemploꝛũu multitugo. ¶ De plenitudine gre xpᷣi qua illius aia fulgehat oi mũdicia ⁊ ſcitate C.l. imarato ba „ † . * * 2 q̃ſi vnigeniti a pre plenũ gie ⁊ veritatis.Qua⸗ re vt diximꝰ in ſuꝑioꝛibꝰ nec peccauit nec pec⸗ care potuit. Sciendũ tii m theolo ctri pcipue Alexandri de ales in *„ ne ſumme. ꝙ in xpo diſtinguit triplex gra. Cuma 9: vnionis. CSecuda capitis. WTertia laris ſanctitatis. Naioꝛ gra non p it ſilius dei. Ro huiu⸗ le ipi creature hũane ꝑ donũ ↄditõis nature.qꝙ eleuet᷑ ⁊ diſponat᷑ ad diuinã vnioneʒ.Et iõ ne⸗ õt cogitari q; ꝙ ſilius hois ceſſaria eſt ei gra q̃ eleuet ⁊ diſponat ipſam ad vnionẽ deitatis.hanc aũt gram dicimꝰ vniõis q̃ in xpo fuit ꝑfectiſſima ᷣm rõez cauſe finalis. Nã vltimus efſſectus gre eſt nos vnire deo Sʒ in alijs a xpᷣo talł vnio fit ꝑ cognitõʒ ⁊ amoꝛem In vxpᷣo vo nõ ſolũ ꝑ cognitõʒ ⁊ amoꝛẽ:ſ etia in vnitate ꝑſonc.vt ſic idẽ filiꝰq ⁊ filius dei.⁊ h eſt maioꝛ vnio qᷓ poſſit eſſe vel excogitari. Añ iſte eſt effectus pleniſſimꝰ qui poſſit eſſe gratie. ¶Secda gra qᷓ eſtin xpᷣo ðꝛ capitis pin quaʒ ẽ aput eccie etia m humanã naturd. VUndead Ephᷣ.j.ca. dicit aplus. Ipm dedit caput ſuper ſuit in rp oplena bᷣm rõem cauſe efficientis.Lq ſicut qdam luminaria pficiunt᷑ ſuo lumiẽ ſoluʒ rnon hñt ptãtem influendiſuũ lumen alijs. ſiẽ prz de carbone. Queda vono ſolu reriner ſuuz lumen in ſe: ß ipm influüt illuminant alia coꝛ poꝛa. Sicut piʒ de flamma. Ita gia xpi radiat ab ipo ad alios.nõ aũt gra in alijs ſanctis: ta mum pficit ipoꝝ aias. nec hñt prãtem influendi omnem eccleſiã q eſt copus eius. lhec vo gra ipᷣam.Et ꝓpter hoc ſicut lumen in flãma dicit nitudo. Fuit naq; aia ei plena gra. En ſeribit Johzj.c. Herbu caro factum eit: - habitauit in nobis. Et vidimus głaʒ eiꝰ goꝛiã gon doctri ſt gra vnionis: de qua dicit Augꝰ. huius gfe eſt qꝛnõ eſt poſſibi „ —– lumen plenü. lumen modis. Eſt em mediũ ꝑ modũ fidei. ꝑ modum meriti ꝓ modũ deſiderij ſiue orois ⁊ p modum diſpoſitiõis. Eſt em xpᷣs pᷣmo mediũ ꝑ moduʒ fidei: ꝓut ipᷣe conſiderat᷑ in fide. Nã fides q̊ͥ de ipo ſiue de deo hoiĩe eſt diſpoit imediate animã ad gram.imo ipoſſibile fuit ſine ſideilla aliquẽę gratũ eſſe deo. Cꝛopter hoc dixit p̃ Mat. iij ⁊. xvij.c.lic eſt filiꝰmeus dilectus in quo mi⸗ hi bñ cõplacui. Ibi gloſa.i.ꝑ ipᷣm alij mihi pla cent. Et Aug. Sine fide mediatoꝛis nullus vn qᷓ; placuit deo.Silr xpᷣus eſt quoddã mediũ ꝑ modum meriti.qꝛ ꝑ paſſionẽ ſuam meruit a pa tre vt darer̃ gr̃a oibus credẽtibꝰ in ĩm ⁊ amꝗ⸗ tibus ipᷣm.Adhuc ꝑ modũ deſiderij eſt qdᷣda⸗ʒ mediũ.qꝛ oibus credẽtibꝰ oꝛat gram et deſide rat. AUñ Johᷣ.j.ſua cano.ca.j.Aduocatũ habe mus apud deũ et prem dñm nrm Jeſum xpᷣm. Ipᷣeg eſt mediũ ſicutaduocatꝰ ⁊ oꝛans vt det nobis gra. Inſuꝑ eſt mediũ ꝑ modũ diſpoſitio nis qᷓ;tũ ad naturã.qꝛ tota hũana natura añ in carnationem erat digna odio ⁊ repꝛobatõe per peccatũ oꝛiginale.Sed cũ fuit humana natura aſſumpta a Rlio dei in vnitate ꝑſone diſponeba tur rõe pᷣdeſtinatoꝛũ ad gram diſpoſitõne con⸗ gruitatis ſiue dignitatis. Sicut ꝑ vnũ hoĩeʒ fuit lopſa.ita ꝑ vnum hoieʒ deũ.iſ.xpᷣm ꝑ vnio nem cũ deitate ſuit diſpoſita ad iuſtiſicationeʒ. Xertia gra que eſtin xpᷣo ðꝛ ſingularis lan⸗ h ꝑficit q;tum ad actũ rõis.Et ꝑfſicit q;dtum ad actũ ↄcupiſcibilis qͥ eſt amoꝛ bonitatis.E eti⸗ am pꝑficit qᷓ;tũ ad ʒelũ iraſcibił. In alijs wo ſan⸗ ctis licet infoꝛmaret m excelletiã ad vnũ actũ nõ tñ ad oẽs actus.Et cũ in alijs ſanctis ſit pꝛe eminentia reſpectu alicuiꝰ doni. In xpᷣo m̃ eſt pᷣeminentia reſpectu oĩm donoꝛũ.qꝛ nõ hʒ gra⸗ tiam ad vnũ actũ gre im:ſᷣ od oẽs. Et h̊ eſt qʒ dicit Augꝰ. O accepit gram totalit᷑ ⁊ vniuerſa liter. Uñ comꝑatio gre xpᷣi ad gr̃as alioꝛũ ſᷣm plenitudinẽ ꝑfectionẽ̃ eſt. em ꝙ comꝑatur ſi vo in carbone dꝛ ſemiple⸗ num.ita gra in xpᷣo ſᷣm quam eſt caput dʒ dici gra plena. In alijs vo ſanctis reſpectu eiꝰ gr̃a emiplena. Uñ Hugo in li. de ſacr̃is ait. Sicut ſpũs hoĩs mediante capite ad mẽbꝛa deſcendit viuificanda.ſic ſpũſſanctus ꝑ xpᷣm veitad chꝛi ſtianos cuius plenitudo qͥdem exiſtit in capite tici patio vo in mẽbꝛis. Notandũ tñ h̊ q in⸗ fluentia gre a deo eſt duplicit᷑ ſine medio ⁊ per mediũ.Sine medio xpᷣs ᷣm ꝙ deus immedia⸗ te eſt datoꝛ gre auctoꝛitate ⁊ in ppa rõe efficien tis ꝑ mediũ xpᷣs ſᷣm ꝙ hõ eſt datoꝛ gr̃e multis 0 lis plene infoꝛmans aiaʒ xpᷣi ⁊ pleniſſime omẽs vires eius q;tuʒ ad oẽs actus ipᷣaꝝ. qꝛ in ipſa aia xpᷣi eſt gra cognitionis ⁊ veritatis oim. Et koil fint ſtun luto llibe ſeenn Go⸗ ſey in nit⸗ inh ſüm glith hiens Dben ſdicd gopen guinh ſtbeie Gif⸗ ghline ſocin ſarn Mn fuſi bar hoſie ecoie ſa n⸗ in⸗ g Dicnt ſenct Achri (hite bgin⸗ dTper necia⸗ thcien mulis noen Nhun dnodoz Vesade lemini 1diane Gnii n In lrorn nediip ape nani ſtcds ladeſce üͤhe inrin. N ſoſti⸗ 1N Ree aWu ſo N onecck rnü hoig oN Mα⁰ eſoumt neonis einipe din.E Ztuni Lean üacth isſupe liifn nga d did Fura circull adſi ura alaas angulareſ Cireu Ilus em eſt capacil i ita gra xpᷣi capaciſſima eſt. Capax qͥpe eſt om - ſima hgur reſpectu aliarum nis actus cuiuſlibet vtutis:qð non eſt in alijs Stijs ſanctoꝛũ.Cõtra iſta poſſetqͥs arguẽdo di cere. in xpᷣo non fuit plenitudo gr̃e. Nam in xpᷣo hoie non fuerũt oẽs vtutes. Sed non eſt plenitudo gre ſine plenitudine oim vtutũ.& in ipᷣo non ſuit pleniſſima gra. Nam in ipᷣo nõ fu⸗ it liberalitag ⁊ magniſicentia.qꝛ he vᷣtutes hñt actum ſuũ circa diuitias qs xpᷣs contẽpſit. Se cũdo non fuit in ipᷣo temꝑantia ⁊ continẽtia.qꝛ he ſunt ↄ concupiſcẽtias pꝛauas:q̃ in xpᷣo non fuerũt.Tertio ᷣm phᷣm in.vij.ethi. Virtus di⸗ uidit᷑ cõtra quendã heroicũ ſiue diuinuʒ habi⸗ tum qͥ attribui hoibus diuinis.hoc aũt maxi⸗ me conuenit xp̃o.̊ non habuit vᷣtutes:ſed ali⸗ qd altius vtute. His rñdet ſanctꝰ Tho. iij. pte q.vij. ſicut gra reſpicit eſſentiam aie.ita vir⸗ tus reſpicit eius potentiã. VUñ opoꝛtet ſicut potentie deriuant᷑ ab eius eſſentia:ita virtutes ſint deriuatõnes qᷓdam gre. Quanto aũt aliqð pncipium eſt perfectiꝰ: tanto magis impꝛimit ſuos effectus. VUndecum gratia chꝛiſti fuerit ꝑ fectiſſima: conſequens eſt ꝙ ex ipᷣa pꝛoceſſe: rint vtutes ad ꝑficiendũ ſingulas potẽtias aĩe G5tum ad omẽs anime actus. Et ita xpᷣus ha⸗ buit omẽs vtutes. Ad illud vo qð inducebat᷑ de liberalitate. dicendũ ꝙ liberalitas ? magni⸗ ficentia cõmendant᷑ circa diuitias inqtum ali⸗ qͥs non tm̃ exiſtimat diuitias ꝙ velit eas retine re pᷣtermittendo id qð fieri opoꝛtet. Ille autem minime diuitias extimat qͥ penitus eas contem nit ⁊ abijcit ꝓpter ꝑfeetionis amoꝛem. Et iðo in h̊ qð xpᷣs oès diuitias ↄtempſit. oſtẽdit in ſe ſummũ gradũ liberalitatis ⁊ magnificẽtie.licet aut liberalitatis actũ exercuerit ᷣm ꝗ ſibi ↄue⸗ niens erat faciendo pauꝑibus erogari que ſibi dabant᷑. Ad illud vo qð tangebat᷑ de temperã tia dicit ſanctus Tho. O licet xp̃s ↄ cupiſcẽti ⸗ as pꝛauas nõ habuerit.ꝓpter h̊ m̃ nõ excludit quin habuerit temꝑantiam.q̃ tanto ꝑfectioꝛ eſt in hoĩe q;to magis pꝛauis ↄcupiſcentijs caret. Vñ vᷣm phᷣm.vij.ethi. Temꝑatus in h̊ differt a ↄtinente ꝙ temꝑatus nõ hʒ pꝛauas ↄcupias qs cõtinens patit᷑.vñ ſic accipiendo ↄtinẽtiaʒ ſicut phᷣs accipit.ex hocipᷣo ꝙ vpᷣs habuit om nem vᷣtutem nõ habuit ↄtinentiã q̃ nõ eſt virtꝰ ſ aliqd minus vtute. Ad aliud inſuꝑ qð dice⸗ batur de habitu heroico. Reſpondet᷑ ꝙ habi⸗ tus ille heroicus vel diuinus nõ differt a vᷣtu / te cõiter dicta. niſi 'm ꝑfectioꝛem modũ inqᷓ;tũ ſcʒ aliqͥs eſt diſpoſitus ad bonuʒ quodã altioei mns qᷓ; cõiter omibus cõpetat. VUñ ꝑ h̊ nõ oſtẽ⸗ ditur ꝙ chꝛiſtus nõ habuit vᷣtutes. ̊ ꝙ habuit eas pfectiſſime vltra cõmunem modũ.ſiẽ etiaʒ Plotinus poſuit quendam ſublimẽ modũ vir tutum. qᷓs eſſe dixit purgati animi. Sed adhuc Dubitat de ſide ſpe ⁊ penitentia: ꝗᷓ non videtur fuiſſe in xpᷣo. MNam fides eſt cũ viſione enigma⸗ tica. Eps vo videbat ſine enigmate. Et ſpes ẽ expectatio future beatitudinis q̃ non habetur. Jðpe aũt iam beatitudinẽ habebat:⁊ non expe⸗ ctabat eam. Menitetia eſt vᷣtus qua cõmiſſa cũ emendatiõis ꝓpoſito plãgimus ⁊odimus: q xpᷣo cõuenire non põt. Reſpondet ad h̊ Alexã der de ales ꝙ ſunt qdam dona gratuita cuz im⸗ pfectione.qdam quenon dicũt impfectionem. Fides eſt donũ gratuituʒ cum imꝑfectione. MNam aſlentit veritati quam nõ videt.h̊ qð di⸗ coaſſentire veritati ꝑfectiõis eſt.Sed h̊ qð di⸗ co quam nõ videt impꝑfectionis.Spes etiã he⸗ ret ſummo bono illud expectando. Expectare imꝑfectionis eſt. ſed herere ſummo bono perfe ctionis.Silłr penitẽtia eſt donũ gratuitũ cũ im ꝑfectione.penitentia nãq; cõſiſtit in deteſtatõe mali qð cõmiſſum eſt. deteſtatio mali dicit pfe ctionem.ſed qð cõmiſſum eſt dicit imꝑfectiõʒ. Cum gin ipa gra que eſt plena imo pleniſſima ſicut eſt gra xpi nulla ſit impfectio.ptʒ ꝙ nõ de buerũt in ipᷣo eſſe dona grarum cũ imꝑfectione ròe ſue ꝑfectionis.Et ꝓpter hoc nec fides i ra tione fide nec ſpes in ratiõeſpei.nec penitẽtia i ratiõe pnie debuerũt eſſe in xpᷣo.qꝛ ſub ratõibꝰ iſtis dicunt imꝑfectionem. Sed illud ſolum qð erat ꝑfectum in iſtis donis fuit in xpᷣo. In ipſo em̃ fuit aſſenſus pᷣme veritati qð eſt ꝑfectionis in ſide. Sed illud qð eſt imꝑfectionis nõ fuit in ipo.ſ.cognitio enigmatica. Silr in ipᷣo fuitma xime qð eſt pfectionis in ſpe.ſ.adheſio cũ ſum⸗ mo bono:ſed nõ cum illa imꝑfectione que ẽ ex⸗ pectatio boni qð nõ habet. Sic etiam qð eſt ꝑ fectionis in penitẽtia fuit maxime in ipo.quia nunqᷓ; aliqͥs tantũ potuit deteſtari pctm̃ q;tum ipᷣe deteſtabatur.qm nũqᷓ; aliquis habuit tan/ tam oppoſitionẽ voluntatis ad malũ. Semꝑ & qð eſt ꝑfectionis gre ⁊ plenitudinis eſt in gtia abſoluta ſine ſingularis ſanctitatis ipᷣius chꝛi⸗ ſti. ergo in ipᷣo vᷣm ꝑfectionem omẽs virtutes: omẽs gratie gratis date ⁊ omia dona ſpũſſãcti Verũtamen aliqui dubitãt an in xpᷣo fuerit do num timoꝛis.qꝛ Johãnes pma ſua cano.c.iij. dicit. Perfecta charitas foꝛas mittit timoꝛes. Perfectiſſima aũt charitas fuit in xpᷣo.q̃re vi⸗ deret᷑ ꝙ nõ fuerit in ipᷣo donũ timoꝛis.Cõtra⸗ rium tamen habet᷑ ꝑ Eſa. qui.c.xj.ita dicit de rpo. Requieſcetſuꝑ eum ſpũs timoꝛis domi. NMꝛopterea notanda ſunt vba ſancti Tho. i.iij pte.q.ſupꝛa poſita vbi ait.ꝙ timoꝛ reſpicit duo biecta. quoꝛi vnii eſt malii terribile. Altud — tiſunt xpᷣm quiſe ſueuerunt. ſuetudo. rebelles. Et Judi.ij. c. ſcribit᷑. Fecerũt ille cuius poteſtate malum põt inferri. In chꝛi ſto fuit timoꝛ dei nõ qͥdem ᷣm ꝙ reſpicitmaluʒ ſeꝑationis a deo ꝑ culpã.nec ſm ꝙ reſpicirma lum punitiõis ꝓ culpa:b ſm ꝙ reſpicit ipᷣaʒ di uinam eminentiã ꝓut.ſ.aima xpᷣi quodam affe ctu reuerentie mouebat᷑ in deũ a ſpſãcto acta AVñ ad hheb.v.c.ðꝛ.Exauditꝰ eſt ꝓ ſua reuerẽ tia.uũc aũt affectũ reuerentie ad deũ xpᷣs ᷣm ꝙ hõ p̃ ceteris habuit plenioꝛẽ. Johaͤnes ů̊ cũ dicit.q ꝑfecta charitas foꝛis mittit timoꝛeʒ.lo IOfßf de timoꝛe m ꝙ reſpicẽ obiectũ qð eſt maluʒ Nuare ſm theologoꝝ ſnia æ vitatis doctrinã ZSßps omni vᷣtute omniq; ſanctimonia pꝛeditꝰ fuit. Erat totus dulcis.totus modeſtus omni bus bñfaciẽs ⁊ neminẽ iniuſte ledens.Et vtin quit Eſa. liij.ca. Nulneratus eſt ꝓpter iniqui⸗ tates nras:⁊ attritus eſt ꝓpter ſcelera nra. C non eſt mirandu ſi iudei perſecu⸗ mꝑ malefacere con⸗ QCapitulum I. pꝓbamus innocentiã xp̃i ꝛ malicie cõ opulus nãq; iudcoꝛũ paucis dũta s conſueuit eſſe malus a generatiõe xat excepti in generationẽ. Non eſt igit᷑ mirũ ſi innocenteʒ filiũ vginis cruciſigi ꝓcurauit.Et ne iudei cõ⸗ gqueranf de nobis qſi vellemus ipᷣos falſo con demnare ꝓducamus in mediũ veteris teſtame ti ſcripturas qᷓ apud eos etiã omni veritate ful gere credunt᷑. Exoð.xxxij.c.et Deut.ix.c.dix it deus QMoyſi. Cerno ꝙ ſpyls iſte dure ceruicl ſit. Et Mume. xj. c. Oꝛtus eſt murmur populi Aſi dolentiũ pᷣ laboꝛe ↄ⁊ deum. Et Nume. xiiij. ca.q̃ſi conqueri viſus eſt deꝰ dicẽs. Aſq; quo detrahet mihi ppltz iſte. Et Nüũc.xvj.c. Mur/ murauit omis multitudo nilioꝛũ iſrł. Et egreſſa ira a dño ꝑcuſſi ſunt qtuoꝛdecim milia hominũ Et Nume.xxij.c. Locutus eſt pls Z deũ xr ait Ala noſtra nauſeat ſuꝑ cibo iſto leuuſimo. Et Beut. ix. c. Dixit oyſes. Contepſiſtis im/ perium domi dei veſtri ⁊ nõ credidiſtis ei.ne/ qᷓ; vocem eius ahre voluuſtis ſend uiſte filij iſtk malum in coſpectu dñi fuierũt baalim ac di⸗ miſerunt oñm deum patrũ ſuo:um qͥ eduxcrat . eos de terra egypti: ⁊ ſecuti ſunt deos ſtienos. Et infra. Iraius Dns z iſrael tradidit eosima Hoſtibus q; habitabãt ꝑ girii. Et Judi. iij ca. Flijiſſtt habitauerüt in medio chananei Teth⸗ runit yxoꝛes filias eoꝛũ. ipſiq; filias ſuas coꝛuzʒ qꝙ; mali in conſpecm domi et obliti ſunt dei ſui ſuũ ⁊ aſinus pᷣſepe domi uit me. ppls meus nõ intellexit. ve gẽti peccatri ci ꝓplo graui iniquitati ſemini neqᷓ; filus ſcelera tis dereliquerüt dñm blaſphemauerũt ſanctuʒ Suientes baalim ⁊ aſtaroth. Iratuſq; Z iſrx do minus tradidit eos in manus regis meſopota⸗ mie: ⁊ uierunt ciocto annis. Et Judi.iiij.ca. Addiderũt filij iſi ł facere maluʒ in ↄſpectu dñi poſt moꝛtẽ Aoth.⁊ tradidit illos dñs in manu Jabin regis chanaan.Et Judi.vj.c. Fecerũt hilij iſrrł malum in ↄſpectu dni qͥ tradidit eos in manu madian ſeptem annis:⁊ oppꝛeſſi ſunt val⸗ de ab eis. Et Judi.x.c. ilij iſrael peccatis ve⸗ teribus noua iungentes fecerũt malũ in cõſpe⸗ ctu dñi:⁊ ſᷣuierunt idolis baalim ⁊ aſtaroth et dijs ſirie ac ſidonis ⁊ moab ⁊ filioꝛum amon ⁊? philiſtim. dimiſeruntq; dñm ⁊ nõ colebãt euʒ. Contra quos iratus dñs tradidit eos in manꝰ philiſtinoꝛũ ⁊ filioꝛũ amon.afflictiq; ſunt ⁊ ve Hement᷑ opꝛeſſi ꝑ annos decem ⁊ octo. Et.ij. NParalipo.xxiiij.c. Pꝛincipes iuda derelique runt templũ dñi ᷣuieruntq; ſculptilibus.et fa⸗ cta eſt ira dei ð iudaʒ.mittebat eis ꝓphetas vt reuerterent᷑:quos illi audirenolebat.Et.j.Heſ Dre. ix. ca. Peccauimus dñe grauiter vſq; ad diem hãc ⁊ ꝓ iniqtatibus nris traditi ſumꝰ ipᷣi ⁊ reges nr̃i ⁊ ſacerdotes nr̃i in manibus regum terrarũ in gladiũ ⁊ in ca ptiuitatẽ. Et.ij.Heſð. ix.c.Pres noſtri ſuꝑbe egerũt ⁊ indurauerunt ceruices ſuas ⁊ nõ audierũt mandataſua. Et· Judith. vij c. Neccauimus cũ pr̃ibus noſttis iniuſte egimꝰ iniqtatem fecimꝰ.Et Eſa.j.ccon querit᷑ eus dicẽs. Filios enutriui ⁊ exaltaiu ißp̃i autſheencrltme. Fognout bos poſſeſſoꝛẽ ui. Iſr aũt nõ cogno iſrł abalienati ſunt retroꝛſum. Et Eſa.xxx/ca. Populus em̃ ad iracundis ꝓuocatus eſt ⁊ filij mendaces filij nolẽtes audire legẽ dei.Et lHie⸗ remie.v.c.Audi popule ſtulted nõ habes coꝛ qui habentes oculos nõ videtis ⁊ aures nõ au ditis. Et lhiere. vij. ca. Nõ audierũt me inquit deus nec inclinauerũt aurem ſuam: ſed abierũt in pꝛauitate coꝛdis ſui mali. Et Hiere.xiij · ca. Populus peſſimus qͥ noluit audire vbamea. Et Baruth.ij.c.Multitudo hec maxima con uertet᷑ in minimã.populus eſt em dura ceruice Et Eʒechieł ij. c. Filij dura ceruice ⁊ indoma⸗ bili coꝛdeſunt ad quos ego mitto te. Et Eʒech ielis.viij.c. Iniquitas domus iſi ael iuda ma gna eſt valde. Quid ad hec ⁊ muo pla q omitti ſare valebunt iniqtatem ipᷣoꝝ.tot tantiſq; voci bus pᷣdicatam. Sicut in quolibz pe erga deuz ingratiſſimi ſunt reperti.ſic dum in ꝓpꝛia venit ⁊ homo facius eſt eum non receperũt.imo ſibi vſq; ad moꝛtem fuerũt infeſti. Qui tamẽ oblo⸗ ſen ſi Hun ll. egri Abe lſn Ziſtd i. n dei nmamn ecerit eosin ntyal:⸗ tis ye⸗ coſe⸗ othet mon 1 Maz. Sloman ntae . Eig⸗ Wrle s eti⸗ hens N 1 lin i Sregunn b. mwont nln. b ud ſori dchce Neccni Ken Uuſmna; a gcktiy he⸗ besc glöͤan enguic Awiend vawcs. WNncen racon. goeun nli in 714 g:l Paun l.irldi micho⸗ qui adhuc dexpᷣopᷣſumũt.arguuntq; nos di centes ipᷣm fuiſſe culpabilem ⁊ peccatoꝛem po⸗ tiſſimum ꝓpter triia· „ . CPꝛimo ppter offenſionem. Secũdo ꝓpter violationen. Tertio ppter indignationem. CPꝛimo iudei die ſe culpabileʒ ꝓ pter offenſionez. Quia pᷣdicauit iudeis illos o fendendo.hoc aũt fieri non debuit.quoniã vt Augꝰ. dicit in li.de agone xpᷣiano. In hoĩe Je ſu xpᷣoſe nobis ad exemplũ vite pᷣbuit filiꝰ dei. nos wo debemus vitare offenſionẽ nõ ſolum fi delium:ſᷣ etiam infideliũ:ſᷣm illud.j.ad Chorl. ꝛimo iudei dicũt xpᷣm fuiſſe x.c.Sine offenſione eſtote iudeis ⁊ gentibus ? eccle dei. Quare videt᷑ ꝙ ipᷣe xpᷣs in ſua doctri na vitare debuit offenſionẽ iudeoꝛũ.Ad hoc re ſpondetſanctus Tho.iij.ꝑte.q.xlij.O? ſalꝰ mł⸗ titudinis eſt pᷣferenda paci quoꝛũcũq; ſingula rium hoĩm. Ideo qñ aliqui ſua ꝑuerſitate mł⸗ titudinis ſalutem impediũt nõ eſt timendaeoꝝ offenſio a pᷣdicatoꝛe vel doctoꝛe. Scribe auteʒ ⁊ phariſei impediebãt ſalutem populi.tũ quia repugnabãt xpᷣi doctrine ꝑ quaʒ poterat audi⸗ entibus eſſe ſalus.tũ etiam qꝛ pꝛauis ſuis moꝛi bus vitã alioꝛũ coꝛrũpebant.Et ideo dñs non obſtante offenſione eoꝛũ publice veritateʒ quã illi odiebant ⁊ eoꝛũ vitia arguebat. Iñ Mat. xv.c.diſcipulis ei dicentibꝰ. Scis qꝛ iudei au⸗ dito hoc vᷣbo ſcandalizati ſunt. Reſpõdit. Si nite illos ceci ſunt ⁊ duces cecoꝛũ.evo apłus dicat. Sine offenſione eſtote. Reſpondenduʒ. ehÿõ ſic debet eſſe ſine offenſione oibus vt nul li det ſuo facto vel dicto minus recto occaſionẽ ruine. Si tñ de veritate ſcandalũ oꝛitur vtilius ſcandalũ naſci ꝑmittit᷑ q; veritas relinquotur. ¶ Secũdo iudei dicunt xpᷣm fuiſſe peccatoꝛeʒ T legis tranſgreſſoꝛẽ ꝓpter violatiõʒ.qꝛ ſabba⸗ ta violabat. Nꝛecepiũ quie erat vt nil operiſ tunc fieret. IJepe vo dixit languido quem ſana/ uit in ꝓbatica piſcina vt tolleret lectũ ſuũ. Jo⸗ han. v. c. Et conſenſit diſcipuł quii ſabbato ſpi cas euellebant excuſando eos.vt hr Mat. xij. ca. Ergo in hoc peccauit ⁊ legem fecit.Ad h̊ reſpondetſanctus Tho.in.iij.pte.q.xl.q xpᷣs in oibus vᷣm legis pᷣcepta ↄuerſatus eſt.in cui⸗ ſignum etiam voluit circũcidi.circũciſio em̃ ẽ q̃dam ꝓteſtatio legis implende. aũt curauit in ſabbato languidũ cui dixit vt tolleret lectuʒ ſuum nõ fuit ↄ legem. Pꝛimo qꝛꝑ pᷣceptuʒ de ſanctiſicatione ſabbati nõ interdicit᷑ opus diui num:ᷣ᷑ humanũ.Quauis em̃ deus die ſeptima ceſſauerit a nouis creaturis ↄdendis qᷓ;tum ad earũ pᷣncipia.ſꝑ tñ oꝑatur in rerũ ↄᷣuatione ⁊ gubernatione. Itaq; miracula q̃ xpᷣus faciebat in ſabbato nõ erantoꝑa humana: ſᷣ diuina UVñ QAQ. iij He dixit Joh v.e Patermengopat vſq; mõ ⁊ ego operoꝛ.Scðo xpᷣus non fecit cõt qꝛillo pᷣcepto deſabbato ſetiſicãdo nõ phihẽt opa q̃ ſunt deneceſſitate ſalutis coꝛpalis. Unñ Lu. xiij.ca.dixit. Vnuſquiſq; vrm non ſoluet ſabbato bouem ſuũ aut aſinũ a pᷣſepio: ⁊ ducit adaquare. Et infra. xiiij. c. Cuius veſtꝝ aſinꝰ aut bos in puteum cadit ⁊ nõ cõtinuo extrahet illũ die ſabbati. anifeſtü eſt aũt ꝙ opamira culoſa que xpᷣs faciebat ad ſaluteʒ coꝛpis ⁊ aie —. . ptinebant. Tertio nõ fuit legis tranigreſſoꝛ cri ſtus qm illo pᷣcepto non ꝓhibent᷑ oꝑa q ꝑtinẽt ad dei cultũ. AUnde dixit Mat. xij. An nõ legi ſtis in lege qꝛ ſabbatis ſacerdotes in tẽplo ſab⸗ batum violant: ⁊ ſine crimine ſunt.Et Johan. vij.c.dixit. Circũciſionem hõ accipit i ſabbato O aũtxpᷣs palitico maãdauit vtlectũ ſuum ſab bato poꝛtaret: ad cultum dei ptinebat. id ẽad laudem vtutis diuine.falſo ̊ obijciebant iudei dicentes Johã. ix. c. Non eſt hic hõ a deo: qui ſabbatũ non cuſtodit.Sił diſcipuli nõ fecerũt cõtra legem cũ ſpicas collegerũt in ſabbato.qꝛ ſic facere coegit illos neceſſtas. ꝓpterea iudeiſ murmurantibus rũdit xp̃s.An nõ legiſtig qͥd fecerit DHauid qũ eſurijt ⁊ qͥ cum eo erat. Quõ intrauit in domũ dei ⁊ panes ꝓpoſitiõis come dit. licet in lege pᷣceptum fuiſſet ꝙ panes illos ſacerdotes ſoli comederẽt. Imminente tamen neceſſitate OHauid ſanctus pᷣdictos panes ſine peccato comedit. ſicut ptʒ.j. Regũ ·xxj. ¶ Ter tio iudei dicunt xpᷣm fuiſſe rehenſibilem ppt᷑ indignationẽ. Indignabat᷑ em ⁊ iraſcebat᷑ ver biſq; ⁊ factis moleſtabat phariſeosac illoꝛũ ſe⸗ quaces. Loquebat᷑ illis ↄtumelioſe ⁊ eiecit fla gello ementes vendentes de templo. Ira aũt opponit᷑ manſuetudini.vt patʒ ꝑ hm in. iiij. ethi. Et vt inquit Jacobus.j.c. Ira em̃ viri iu ſticiam dei non operat᷑.Ex quo videt᷑ ꝙ xpᷣus nec iuſtus nec manſuetus fuit.ergo pctoꝛ ⁊ cul⸗ pabilis multuʒ. Ad qð reſpondemꝰ ſm doctri nam theologoꝛũ ꝙ in xpᷣo non fuit ira que eſt vitium: ira ꝑ zelum aratiõe imperata. Nam vt dicit Ariſto. Non iraſci vbi ⁊ qñ opoꝛtet vi detur inſipientis eſſe. Iraergo que tranſgredi⸗ tur oꝛdinem rationis eſt cõtra iuſticiam ⁊ man ſuetudinem.non ira que eſt m rationis impe⸗ rium. Locutus itaq; eſt xpᷣs contumelioſe pha riſeis smoꝛe iuſticie ⁊ veritatis. Similit᷑ ꝓpter ʒelum eiecit omẽs ementes ⁊ vendentes de tẽ⸗ plo. in quo etiã ſuam diuinitatẽ declarauit Uñ „. Hiero.ſuꝑ atth.ait. Interomia ſignaũ feẽ dñs hoc videt᷑ eſſe mirabilius ꝙ vnus hõ ⁊ il⸗ lo temꝑe contemptibilis potuerit ad vnius fla- gelli vbera tanta eijcere multitudinẽ᷑. IJgneuʒ enim quoddam ⁊ ſidereũ radiabat ex o eur eu⸗ cõtra legez —exijj. Aatis. Etrfi pꝛauitatem ⁊ duritiã coꝛdis eori. nos E * 8 . 77 , 2 . Xbf diuinitatis maieſtas lucebat i facie. Et Oꝛi⸗ genes dicit ſupꝑ Johannẽ. Hoc eſſe maius mi⸗ ra es quooua cõuerſa eſt in vinum: eo illic ſubſiſtit inanimata materia.hie vo tot mi⸗ lium hoim domant ingenia. Mihil e cõtra cri⸗ ſtum loqui debent iudei maligni: ſed agnoſcere li pſequunt bo⸗ , Ppter odium et inuidiam ac C ſepenumero ma Rauim amoꝛem.: ita iudei pſecuti 4: ain 4 di ſtil veritatig. liene felicitatis. 5. Obſequiũ amicos veritas odiũparit.Et Hie/⸗ ronym. ad Occeanuʒ. Ita ſe habz natura vt E aqmara ſi veritas. vitia vo dulcia exiſtimẽtur. Sed qu * naſle rege.ſectus in duas ꝑtes occubuit. a naſſes ifolatra fuit. ? Eſaia auum maternuͦ vm hebꝛeos vel affinem ſuũ eiectum extra ciſuitatẽ hierim circa piſcinã ſiloe ſerra lignea ꝑ mediuz 1 ſecari fecit. Oe Hieremia inſuꝑ dixim in vmo nibus de timoꝛe diuinoꝝ iudicioꝛũ.q̃liter gra⸗ niſſimas ꝓp plogo in Hieremiã dicit. ieremias anatho⸗ lurima in ſcripturis di / oſtendit q; ſepenũe/ entes innocentibus æ? CTertia ꝓpter ſatiſfactionem cupiditatis. CVꝛima cauſa qre multi ſcelerati hoĩes iuſtis Hn neriitadue ſati. fuit odiũ ve⸗ aus. Mam qꝛ illi vt debebat veritateʒ loque: Cicalſa eſſe homies adozarẽt mita di⸗ bantur odioſunt babiti. Indt mñ Terentius. eiſer que ſaeſſe q homies adoꝛare miin Sed quõ inqͥs hoc eſt credibi e vt veritas odi enda ſit. cum Lactanti dicat in.j.li. diui inſti. HNullus eſt ſtete aie cibus q; cognitio veri⸗ atis. Et rſiqet dſis Honauen. in plogo pmili bꝛi ſiiaꝝ. N vuplex eſt effectus veritatis. Pꝛi mus eſt illuminare. ⁊ q; tus ad iſtũ nemo ipſaam Odit. qꝛ oẽs naturalit᷑ iluminari deſiderãt. Se undncefketus et arguere. rhucbz iumaſis manit ſtane emn m. FroJ g „„ 1 texy SEe rE. o ric X. 2 AJob. iij. c, dixit. Ois qͥ malengit odit lucẽ. Et vt veniamus ad rem eſt exempiũ Eſaie innocẽ tiad pyter veritatem fuit ſerra ſecit⸗.vequoi nuit Hiero. in ꝓlogg in Eſaiã. Eſaias i hierin nobili genere oꝛtus eſt. ibiq; ꝓphetauit ſb ma⸗ niſſimas ltck vor taise baſtus eſt piecutiões ⁊ iniurias. tandem lapidatus eſt. VUñ Hiero.i ſtans miliaribꝰ apud taphnas in egypto depo pulo lapidibus obꝛutus occubuit. Jacet vo i eo loco ſepultus quo dudũ harao rex habi⸗ tauerat.Et qm̃ poſtulatiõeſua defugatis ab eo dem loco vpentibus.egyptios a tactu aſpiduʒ facit eſſe ſecuros. agna cũ ibi religione egy⸗ 275 ptij venerant᷑ ec Hiero. Oaniel ppter veri⸗ tatem leonibus deputatus fuit. in quoꝛuʒ lacu· pmanſitſex diebus. Ad quem adductus eſreł ange ũ Abacuc vt cibaret eum. vt ſcribit᷑ Ha⸗ nielis vltimo. c. Johannes baptiſta. quia ar⸗ guebat Herodem ppter herodiadẽ quam tule rat fratri ſuo Chiliwo vxoꝛem. vtretert mar. ca. vj. In vinculis poſitus eſt ⁊ capite trunca⸗ tus. Anaxagoꝛas apud Athenieuſes reus fa⸗- ctus eſt.qꝛ dixit ſolem eſſe lampadẽ ardentem. negãs vtiq; eſſe deũ.vt dicit Augꝰ.li.x viij.de ciui.dei. Socrates ꝓpter veritatis patrociniũ yeneno perijt. Cicero vt ſcribit Plutarcus q̃r tum ⁊ ſexageſimũ agens annũ.iuſſu marci an⸗ tonij ꝓpter philippicas quas eũ ſcripſerat ca pite ⁊ dextera truncatus eſt. Sed Lactantius defendere volens verũ cultum xp̃i aduſus de⸗ os falſos gentiliũ. Ciceronem rephendit.quia in rebus diuinis timuit veritatem ſua eloquen⸗ tia ptegere. Inquit em li.ij. ſic. Ci intellexiſſet 2. 2 digit illa na tur. Si qͥ tibi vtutis eſt Cicero experire po⸗ pulũ facere ſapientem. digna res eſt vbi omes eloquentie tue vires exeras. HNõ em verenduʒ eſt ne tibi in tam bona cauſa deficiat oꝛatio.qui ſepe etiam malas copioſeac foꝛtiter defendiſti. Sed nimirũ Socratis carcerẽ times ideoq; pa trociniũ veritatis ſuſciꝑenon audes.At mote vt ſapiẽs ↄtemnere debuiſti. Et erat młto pul⸗ chꝛius vt ob bñdicta qᷓ; ob maledicta moꝛerer! Nec tibi laudis plus philippice afferre potuert minũ ad ſanitatem tua diſputatõcreuocare- 5 PWarrantzus: Ueritamen Tli Cicero nõ oia di⸗ xit que foꝛte nouit de ſuꝑſtitionibꝰ noxijs gen⸗ tilium. Nobis debz eſſe latis arcus anto nius illũ occidi fecit, qm vitia illius ſcelera t⸗ cere noluit. Ut em tradit Olutarcus Qare Antonius odio erat cũctis bonis ꝓpter ſus la⸗ ſciuam vitã. vſabat qͥdem liber inter aleatoꝛes ſcoꝛta. mimos T hiſtriones. Qui tandẽ ab octa uiano ſuꝑatus Alexandrie vbi fugiẽs ſe colle⸗ gerat anno etatis ſue qnqgeſimoſexto gladio ſe pemit. Et ne mita dicam iniquis 2 depꝛauatiſ mentibꝰ magis placet adulatoꝛes blaqi ſalſalo ntes: q; qᷓ vera dicere quocũq; mõ conant᷑. iinſidiant᷑ bonis illoſq; ꝑſe er entes: ; Sca ca qrem. que ad euerſionem religionũ valerẽt. ſub ano eſſe vulgo diſpulãda. Et infra ſeqᷣ⸗ M gäi i ley dehe aloꝛ (S N leroſ gabeo bidez neegy⸗ veri⸗ hln s Ko⸗ dſ De Aunzr⸗ uun de inrmnar. emner⸗ fasfr ftanten. 7 tnii Awani oi nnan ſpea MWnns lhhs de⸗ i gi⸗ iſ⸗ ifelc⸗ mepo⸗ biones du; N Rehcft Anon unuoro⸗ nmnvck nishe⸗ Nne) Nöond nlo gh CsNRI ſclerals gluͤl enoꝛes woc e ole⸗ Godoe epemal co. . . loſger iao ZMZMW Sð Sexiv Siiij quunt᷑ eſt inuidia felicitatis aliene.de hac vo plene dixi in quadrageſimali de penitẽtia in ſer mone de inuidia.vbi cõmemoꝛandũ eſt qualit innocens Abel a fratre Chaym pemptus fuit. vt ſcribit᷑ Geñ.iiij c.Et Joſeph a fratribꝰ ven ditus iſinaelitis.vt ðꝛ Ocñ.xxxvij.ca. Et Da uid a Saule temptatus occidi.vt ponit᷑.j. Re gum. xviij. Ibiq; de furio camillo ⁊ Scipione affricano explicatũ eſt qᷓ;ta iniuſte tulerunt eis ab inuidis ciuibus irrogata. ¶ Tertia cã qua⸗ re innocẽtes ⁊ iuſti oppꝛeſſi ſunt ab iniqͥs ꝓpter ſatiſfactionẽ cupiditatis. Exemplum eſt dena⸗ both. de quo ſcribit᷑.iij. Re.xxj.c. occiſus ẽ ꝓcurante doloſa ieʒabele vxoꝛe regis agab:eo w'W noluit dare vineã ſuã qui erat iuxta palatiuʒ achao regis ſamarie:q̃re a falſis teſtibus cõui⸗ ctus tanq; blaſphemaſſet deũ ⁊ regem extra ci uitatem lapidatus eſt.Oe Suſanna inſuꝑ leii mus Banie. xiij. c. eo qꝛ nõ ↄſenſit in libidi / nem illoꝛũ ſenũ qͥ exarſerãt in ↄcupiſcẽtiã eius: ꝓcurabãt illi ignominioſam eiꝰmoꝛtẽ:q̃ ſecuta fuiſſet niſi deus ſuſcitaſſet ſpũm Baniel: qͥ ſeneſ de falſa criminatiõe conuicit. q̃re ⁊ iilapidati ſunt. Suſanna vo de infamia ⁊ moꝛte diuinitꝰ releuata. Oñs igit᷑ ñ Jeſus xpᷣs vt diximꝰ in ſupꝑioꝛibꝰ veritatem docebat: arguebatq; vitia publica phariſeoꝛũ. Inſuꝑ ⁊ turbe ſeãbãt᷑ euʒ eratq; fama illius in plo fulgentiſſima. Quare phariſei odiebãt eũ ⁊ inuidebãt gleac fame ſue Inſup timebt ne ſoꝛte aliã nouitas ſequeret. ex q̃ indiguati romani ſe ſuaq; diſſiparẽt. Jßo oĩ humanitate ac veritate depoſita q̃ſierũt pila tum: vt eſ moꝛti traderet.O igit᷑ gẽs crudeliſſi ma iudeoꝛũ. O crudelitas inaudita. O excogi tata malici a. Cõuenerũt aduerſus ſanctũ ſcto⸗ ruʒ ⁊ paratũ nos ſua paſſiõe ſaluos facere moꝛ te violenta pemerunt. Cuius nomen bñdictiõe deuotiſſima bñdicamꝰ laudemuſq; in ſecula ſe⸗ culoꝛum. Amen. CSermo quartuſdecimus. de ſubli⸗ mitate et magnificentia crucis in qua xps oꝑatug eſt ſalutẽ huani genexris. 7 6 us obediens vſq; ad tẽ aũt crucis. ꝓpt qð oꝛte aut crueis. ꝓpt c altauit illu dedit illi no⸗ mmenqðs eſt ſup omne nomen. Doctoꝛis gentiũ Vba untiſta 2d Wbil c. . iſima ver ba de cruce xpᷣi ꝓclamata offendũt aures maliuolas iniquoꝝ. ꝓ qͥbus ita loqͥr? Paulus.j.ad Cho⸗ rin. c.j. Nerbũ em̃ crucis ꝑpeuntibus qͥdẽ ſtulti cia eſt. his aũt qͥ ſalui fiũt.i.nobis vtus dei eſt Et infra. Judei ſigna petũt:greci ſapiaʒ qrüt. nos aũt pᷣdicamꝰ xpᷣm crucifixũ.iudeis quideʒ conſcendit. vt vñ moꝛs oꝛiebat WBmiliauit ſe⸗ lcandalũ.gẽtibꝰ aũt ſtulticiã. Quia vo huma⸗ ni generis redemptio facta eſt ꝑ xpᷣm in cruce. Indeq; oẽs gre ⁊ ſalutis emanati plenitudo vt letent ſideles deuoto coꝛde colẽtes xpᷣm pendẽ tẽ in ligno.terreant᷑ q; iudei ⁊ increduli oẽs In hoc ſermone delaudibus crucis xp̃ᷣi dicemus. Ad iillã vtiq; auctoꝛ vite humilis æ manſuerus inde vitareſur⸗ —„ geret Beißa it aq; bndicta cruce locuturi tria —— CPꝛimũ dicit᷑ magnificationis. Becundu exaltationliiis. rtium adoꝛationis. myſteria pponimus ↄtemplanda. ⸗ ex figuris et reuelatione atq; inuẽtde PBimum myſte rium ↄtemplanduʒ de crutce chꝛiſti 32 magnificatiõis. ſtrutari debem q;ta ſit dignitas ⁊ magnificen⸗ tia crucis. Qð poterim facile dehẽdereſi vo luerimus de illa cõſiderare atq; inſpicere maxi CPꝛimo eius ſiguration. (metria. 7 ¶ Secundo eius reuelationem. . ¶ Tertio eius inuentionen. . „— Aualit crux q;tum ad materiã figurata fuit. CMꝛimo poſſumꝰ cognoſcere magnificentiaʒ onem. Inuenimnãq; multa maglia dei non ſi ne myſterio in lig celebꝛata.q̃ vtiq; lignum ilio venerabile crucis in ſaluatoꝛnt pepẽdit pᷣmõ ſtrarũt ⁊ figurarũt.vt ZRlugꝰ. dicit in ſermõe de paſſione. In.ij.n Sc. c Sen egime. . vduxi deus lignũ vite in medio padiſi cuiꝰ fructus ſe nectutem impediebat m Aug..li:xiiij de ciui. dei. Qð ita declarat Nico. de lira.Ad vitã in⸗ qͥt vniuerſalem ↄtinuando reqͥri᷑ cibus ꝑ quẽ reſtituit᷑ humidũ deperditũ ꝑ actiõʒ calor na⸗ turał. verũtñ iſta reſtauratio nõ fit ẽm equalen tiam. vt dicit phᷣs in. j. de generatiõc. Quia ca⸗ ro generata ex alimẽto impurioꝛ eſt q; pᷣma.ſiẽ ⁊ vinũ generatũ ꝑ aque appoſitiõʒ ⁊ 2uerſiõeʒ qꝛſi ↄtinuaret᷑ tal apoſitio vinũ fieret aqſum: ⁊ tandẽ deficeret ſpẽs vini.Et eodẽ mõ qꝛ caro generata ꝑ alimentũ impurioꝛ eſt: ⁊ ꝑ talẽ con⸗ tinuationẽ inducit᷑ ſenectꝰ in q̃ carnes ſunt im⸗ purio?es: ⁊ tandẽ deficit vita Adhᷣg ꝙ pᷣdicta reſtauratio fieret in Adam ᷣm eqͥualentiã: et ꝑ ↄſequens impediret᷑ ſenectus dabat᷑ ſibi edere de ligno vite. Motuit h̊ figura eſſe ligni crucis xp̃i:cuiꝰ fructus a fidelibꝰ deguſtatꝰ vi.aʒ gre ↄbuat in aĩia. Fructus em̃ crucis eſt dñs ieſus xp̃s ꝓ nobis peccatoꝛibꝰ crucifixus. In.vj. au tem. c. Geñ hr. volẽs deus tempe dilunli Be dignitate crucis que colligipõt Diligent qdez p gnitate crucis ſi 2ſideremus eius figurati .„ „77 7 XItif- ili) Noe ⁊ filijs eoꝛũq; vxoꝛibꝰ humanuz genꝰ ſal uare pcepit archã ſieri de lignis leuigatis.po⸗ tuiſſetnaq; deꝰ abſq; tanta inundatioe aquaꝝ i aliqͥ monte aqͥs diſcooꝑto vel alia via ſaluos fa cere illos. Noluit tñ vtr id fieret in archalignea ad denotandũ ꝙ in lignea cruce erat hũani ge⸗ neris ſalus ꝓcurãda. Scribit᷑ ad h̊ Exo. iiij.c. cũ de clementiſſimꝰ miſit Moyſen ⁊ aarõ ad pharaonẽ ꝓ liberando pplo ſuo.cũ allegaſſʒ QHoyſes inabilitatẽ ſuam eo ꝙ impedite ⁊ tar dioꝛis eſſet lingue.dixit dñs ad eũ. Aaron loq̃ tur ꝓ te ad pꝑm ⁊ erit os tuũ.tu aũt eris in his — Vgã redijt.vt ptʒ Exo.vij.c. Hec fuit virga q̃ MHoyſes ꝑcuſſit aqs flumis q̃ mox velut ſan⸗ guis facte potari no poterãt. Hec fuit vga in q̃ cõpleta ſunt alia ſiꝗ q omittamus cã bꝛeuitatig Nõ eſt tñ pᷣtereundũ ſilentio id qð factũ eſt dũ opus fuit pugre amalechitas. vt em̃ ſcptura tradit Exo. xvij.c. Tũc dixit Moyſes ad Jo ſue. Elige viros ⁊ egreſſus pugna o amalech. cras ego ſtabo in vtice collis hñs vgam dei in manu mea. Fecit Joſue iuxta vba moyſi ⁊ pu gnauit ↄð amalech. Moyſes aũt ⁊ Aarõ ⁊ hur aſcenderũt ſu ꝑ vticem colł.oꝛauitq; ibi moyſes expãſis manibꝰ ⁊ ſecuta eſt victoꝛia.Quid ĩ tot ꝓdigijs dei vtute ac potẽtia oꝑatis vgaillaſꝑ trecta fuit vſq; ad hanc victoꝛiã:niſi vt pꝛeli⸗ gnaret᷑ vga crucis xpᷣi in q̃ ↄſumanda erat hu mani generis redemptio ⁊ ptas diabolica ſupe randa. In. xv. inſuꝑ Exo. c. narrat᷑ quẽadmo dum ad marath fluminis amariſſime in dulce⸗ dinem vyle ſunt. eo ꝙ Moyſes poſuit ibi lignũ Pſiguit. qm ꝑ xpum in eo crucifixũ amaritudo peccatoꝝ holm vtit in dulcedinẽ q̃bꝰdat᷑ ſpes dagan qo oñdit ei deuſ.Et hᷣ lignũ crucis xpi ⁊ ſiducia venie ↄſequẽde. Exo.etiã.c.xx vij.fit mentio dearca quã fecit beſleel de lignis ſethi. inq recõdita fuerũt vᷣga in memoꝛiã libationis de egypto. MMona in memoꝛiã refectõis in de/ ſ ⁊ tabule in memoꝛiã date legis.Et h archa gura eſſe potuit crucis deliꝗ fabꝛicãde.in q̃ re poni debe atſaluatoꝛ mũdi. In ipᷣo nãq; fuer̃t tes naturein vna ꝑſona diuia.i.increata ⁊ ſpi ſiiual credta r coꝛpalis. diuianatura deſignat ꝑ vgq.nam vm ea ipe dei fili? eſt dei vtꝰ Spi⸗ . rituatetiã natura xpi. ſ. gia ei⸗ ſanctiſſim a du a8s tabulas legis expmit᷑ in qbus erat lex diuia unkin ⸗ xpᷣi. intel deſignaut as. p mna vo denotatur natura carnis xpᷣi qᷓ Mit puriſſima aboĩlabepcti. Altioad mentem qad deum ꝑtinẽt. vgam q; hanc ſume in manu tua in ꝗᷓ facturus es ſiꝗ. hec fuit illa vgaꝗᷓ con⸗ uerſa eſt in pẽtẽ coꝛã haraone.⁊ rurſum in 7. „YY. euocandi cenſeoills qd Numeri.c. xj pont —; qnñ miſit deus in plm de ipo male loquentẽ ſer⸗ pentes ignitos.⁊ oꝛanti ꝓ pło moyſi dixit dñs Fac ſᷣpentẽ eneũ: ⁊ pone in ꝑticã eminenteʒ in medio ppłi:⁊ qͥcunq; ꝑcuſſus füit a pẽte reſpi ciat cij ? viuet. factu eſt ita. Hic pes figura fuit izqin ꝑtica crucis effigẽdus erat.ꝑ cuiꝰ intuitũ fideoc deuotiõe ſanamur a moꝛſibꝰ de⸗ monioꝛũ.Ex dictis clarere põt qᷓ; ſit pᷣcelſa:qᷓ; ue ſbᷣlimis arboꝛ crucis xp̃i.q̃ deputata fuit vt eſſet inſtrjm in quo dei filius hoim peccata ſana ret. ¶ Scdo poſſumus cogſcere dignitatem ei magnificentia crucis ſi ↄſideremus eiꝰ reuela⸗ tionem. Innotuit q pe regine Sabbe q in cru ce pati debebat dei miliꝰ incarnatꝰ.qð non ex vi ſui ingenij:pᷣ dei reuelatiõe pᷣuenit. Sicut enim de myſterijs xpᷣi Epbetico ſpũ Sibylle locute ſunt.ita h regina Sabba pᷣdixit in lig xpᷣm foꝛe paſſuꝝ.Qualit᷑ aũt h̊ factum ſit audiamꝰ. Re⸗ fert mgr in hiſtoꝛia ſcholaſtica regina ſabba vidit in qdam domo Salomonis q̃ dicebat᷑ do mus ſaltꝰ lignũ qdᷣdam pulcherrimuʒ: dixitq Salomoni ꝙ in illo eſſet cruciſigẽdus vnus ꝑ cuiꝰ moꝛtẽ regnũ iudeoꝛũ deleri debebat. Iſtð aũt lignũ (vt aſſerit Joh̊.belet) remaſerat inpᷣ⸗ tacta domo.qm̃ cũ ſatis rectũ ⁊ pulcherrimuʒ vigeret᷑ nunq; potuit alicui opificio deputari. dũu aũt qñq; longitudine ſuꝑabat.aliqñ vo bꝛe uitate deficiebat.Quare artifices illud dimiſe⸗ runt. Salomon itaq; vba regie Sabbe magni⸗· faciens:lignũ ipᷣm in ꝓfundis terre viſceribus iuſſit ſepeliri. In eo aũt loco poſtea pbatica pi ſcina fuit conſtructa.de qᷓ dicit Jobᷣ.v.ca.in circũitu iacebat infirmo:ũ mititudo. Angelus vo dñi m tꝑs deſcendebat in piſcinã ⁊ moue⸗ batur aq̃ ⁊ lanabat᷑ vnus. Que vtiq; fiebãt nõ ſolũ angeli deſcendentis pᷣſentia:bᷣ etiam ᷣm ali q̊s ipᷣius ligni vtute. Inſtãte aũt die qᷓ̃ xðs crru cifigi debebat:pᷣtactũ lignũ ſuꝑnataſſe miractcu loſe ꝓhibet᷑.qð vidẽtes iudei acceperunt: ⁊ erx eo crucem dño ꝑauerũt. Eartopolſnn co⸗ noſcere dignitatẽ ⁊ magniſicentia crucis ſi co 8 ℳ₰ℳ 7„„ iderem eius inuentioõʒ. Ham po ide nuentio oſt xp̃i paſſiõʒ iteꝝ a iudeis abſcondua fuit: ⁊ annos ducen tos ⁊ vltra ſbᷣ tra latuit. Inuẽta vo fuit ab He lena Conſtantini mr̃e mò qͥ ſequit᷑. Cũ em̃ ipſe Cõſtaniinꝰ (vt ecclaſtica teſtat hiſtoꝛia)cũ ho ſtibus copioſiſſime ↄgregatis iuxta danubiu,z manꝰ cõſerere deberet. nocte ſui exercit? ꝑicu⸗ la cogitans ⁊ timẽs ſuoꝝ ſtragem ⁊ ſanguis ef tabulas duo d fuſion:oculos ad celũ leuauit.Et iſomnis vi⸗ ſcia.⁊ volũtas in q̃ fuit omis rectitudo ⁊ boni dit ad oꝛientalem ꝑtem ſignuʒ crucis in celo.ſ. gereo fulgoꝛe igneo rutilare.angeloſq; aſtareſi biq; dicere. Coſtantine in B ſigno vinces Oui tali viſione 2foꝛtatus ſimilitudinẽ ipᷣi ex auro rit dis lentezin tereſſi dauß⸗ de⸗ eſarch⸗ Ufuir aͤſana Ugteme kelelg⸗ Knan umnernt Nutenin pleloane Prönſoe n⸗ RNe⸗ Graſcodn Nlcheid erig us hur keunß⸗ Garm, ſdepunm. giyobe oinie⸗ emman⸗ ſertbus icN QAn Dugea nirore Gſchiſi nfni eitinen Eninon unic Nnd pſii uli, olcen licb he jenipee mbo⸗ dunbiz ſa pien ſnguise nnis zinc. CeA/I n fecit: v añ ſuum exercitũ ferri iuſſit. irruenſq; i hoſtes ipos in fugam ↄuertit.⁊ młtitudinẽ ma ximam interfecit. Scdᷣm qͥſdam iſte Conſtanti nus fuit pr̃ illius Cõſtantini queʒ beatiſſimus Silueſter baptiʒauit qͥ poſt victoeiã in chꝛiſtũ credidit.Et poſtmodũ ab Euſebio papa ſuſce⸗ pit ſacrũ baptiſina. oꝛtuo vo eo Cõſtanti / nus filiꝰmemoꝛ victoꝛie pĩis quã vᷣtute ſLancte erucis habuerat: helenã mr̃em ſuã hierololy⸗ mam ꝓ ipᷣa cruce inueniẽda traſiniſi.Alij vo tenent ꝙ iſte Cõſtantinus fuit idem quẽ bapti⸗ ſauit Silueſter:q̃ poſt victoꝛiã habitã ꝑfecten credidit. nec tũc ſacrũ baptiſina ſuſcepit.Sʒ ali quanto tꝑis interiecto viſionẽ illã petri ⁊ pau// li vidit:⁊ ſacro baptiſmate eſt renatꝰ: ⁊ a lepꝛa mũdatuſ.in xpᷣm deinceps ꝑfecte credidit.⁊ ſic mr̃em ſuã hieroſolymã miſit: vt cruceʒ dñi red reret.Cũ aũt hieroſolymã lhelena veniſſʒ: om nes iudeoꝛũ ſapientes qͥ ꝑ totã regioneʒ reperti ſunt ad ſe ↄgregari pᷣcepit:quos de cruce xpi⁊ paſſionis loco interrogauit. cõminataq eſt ill ꝙ niſi veritatem patefacerẽt:faceret eos omẽs igne cremari.Atilli timentes tradiderũt quen⸗ dam apud eos multe auctoꝛitatis virũ cuino⸗ men erat iudas dicentes. Hic o dña iuſti ⁊ pꝛ-o phete filiꝰ optime nouit legez.⁊ tibi oĩa q̃ ab eo ꝗᷓſieris indicabit. Tũc illa oẽs dimittẽs tenuit iudam. Cui dixit. moꝛs ⁊ vita apoſua ſunt ti- biqᷓ malueris elige.oſtende mihi lignum ſancte crucis. Qui dü ſe ſcire negaret durd eſt carce ri mãcipatꝰ. NPoſt dies wo ſlex extrahi ſe petijt: ⁊ crucẽ ſe indicaturũ ꝓmiſit.Cũ g extractꝰ ve⸗ niſſet ad locũ ⁊ ibidem oꝛaſſet.locus ſubito cõ⸗ mouet᷑ ⁊ fumus aromatũ miri odoꝛis ſentitur. ita vt miratus iudas ambabus manibus plau deret ac diceret. In veritate xpᷣe tu es ſaluatoꝛ mundi. Erat aũt in illo loco ſicut in hiſtoꝛia ec⸗ cleſiaſtica legit᷑ templũ veneris: qð Adrianus impatoꝛ ibidem cõſtruxerat.vt ſi qͥs xpᷣianoꝛũ in ilo loco adoꝛare voluiſſet videret᷑ venerem agdoꝛare. Ob qð pene obliuioni locꝰ fuerat da⸗ tus. Regina aũt templũ funditus fecit deſtrui ⁊ locũ arari. Poſt h̊ iudas ꝑcingens ſe virilit fodere cepit.⁊ viginni paſſus fodiens tres cru⸗ ces abſconditas reperit: 98 ad regina ꝓtinꝰ? de ria. hoĩes miſeri ⁊ moꝛtales.demones miſeri et immoꝛtales. Cũ gᷓ immoꝛtale ⁊ miſerũ medium ſit in jnmoꝛtale ⁊ btm̃ ⁊ moꝛtale ⁊miſeꝝ. vide retur ꝙ demones inter deũ ⁊ homies debeant cahoꝛam nona qdam iuuenis mouus deferk eſſe mediatoꝛes. Sed hoc eſſe nõ põt.qꝛ demo⸗ udas ſeretrũ tenuit pinam a ſecundã cruce, nes ſeꝑpant ⁊impediũt acceſſum ad beatitudieʒ J6õ dicit Aug“. Alius eſt medius malus qͥ ſe⸗ parat amicos. ſiẽ eſt diabolꝰ. Alius eſt medius bonus qͥ reconciliat inimicos.ſ.dñs Ihs xpᷣs. poꝛtauit.Cũ aũt crucẽ xpᷣi ab illis latronuʒ ne ſcirent diſcernere: eas in ciuitatis medio poſue/ runt. ibiq; glam domini p̃ſtolates. Et ecce cir / ſuꝑ coꝛpꝰ defuncti poſuit:ſᷣ nequaqᷓ; illeſurrex it. Appoſita vo tertia ꝓtinus redijt defunctus ad vitam. NMoſt hoc iudas baptiʒat᷑ ⁊ Quiria cus aſpellat᷑: qͥ defuncto hieroſolomytanoꝛum cpo: eſt epus oꝛdinatus. Eũ aut beata elena ſiſunt immoꝛtales ⁊ bii: quoꝝ neutra ppetas Scribit tn Aug. li. ix. de ciui. dei. qdaʒ phbi dixerũt mediatoꝛes eſſe inter nos ⁊ denʒ demo cdauos dñi non haberet: rogauit epᷣm QAuiris cum vt ad locũ ꝑgeret ⁊ clauos inquireret: qui dum veniſſet ad locũ ⁊ oꝛaſſet: ↄtinuo claui ve lut aurũ in terra fulgentes apparuerũt: quos iliz: le accipiẽs regine detulit. Crucis vo ꝑte Hele ng detulit filio. ptẽ voſargẽto oꝛnata reliqᷣt ilo⸗ co. Clauos inſuꝑ obtulit filio. Ex dbus (vtre⸗ fert Euſebius ceſarienſis) frena dbus vteretur ad bella compoſuit.⁊ ex alijs galeã ſuam oꝛna/ „ uit. Greg'. vo Luronenſis aſſerit fuiſſe tuox clauos.ex qͥbus HHelena duos in freno imꝑpato. ris poſuit.tertiũ in imagine Cõſtantini quero⸗ me ſuꝑeminebat vrbi locauit.⁊ quartuʒ in ma⸗- re adrianũ qð vſq; tuncfueratnauigantiuʒ yO rago ꝓiecit. Patet iam q; excelſa ſit gla crucis qñ vi Chꝛyß. dicit. Crux de penis latronũ tra⸗ ſit ad frontes impatouunmn. ualiter crux exal CO 7 clij impatoꝛis et in fine in die iudici · Ecundumy CBecundaſingularis. CTertia gencralosos. ⸗ C Pꝛia exaltatio crucis ðꝛ paſſionał tuncſiq⸗ deim exaltata fuit qñ in ea exaltat eſt dei filius qͥ Johᷣ.xij. ca. dixit. Ego ſi exaltatꝰ fuero a trra oia trahã ad meipᷣm. Sʒ hic poſſʒ aliqs qrere. Cur xpᷣs moꝛi nol — * factũ eſt triplici ratierr. CPꝛimo ratione medietattis. cruciſfixus in aere⸗Ad qð rñdem? ꝙ ↄgrue CSecũdo ratiõe cõmunitatis. Pꝛimo xpᷣs moꝛi voluit in gere rõe medieta tis ad innuenduũ ꝙ ſiẽ aer ẽ medius int celum et ſic ipᷣe fuit inediatoꝛ int deũ ⁊ hominem. nes. qm deus eſt immoꝛtalis et ſine omni miſe⸗ Silj angeli boni nõ pñt eſſe mediatoꝛes.qm̃ ip num otemplandũ de cruce xpi dicdis CPꝛima ð: paſſionalis. Ctriplex exaltato. uit in ali̊ domo ſiue ſb tectto SSõ cCcõuenit hoĩ. Opoꝛtet ꝙ aliqᷣs ſit mediatoꝛ ſit moꝛtał ⁊ beatus.moꝛtał ad tꝑs.btũs perpe tuo.vt eo ꝙ moꝛtał ad tꝑs ↄueniat cũ hoie ex⸗ ſiſtente in via. ꝑ h̊ ꝙ btüs ↄueniat cũ his qͥ exi/ ſtunt in patria. tal eſt xpᷣs deꝰ ⁊ hõ. Jõ Augꝰ⸗ yvbi. S. dicit. Querẽdus eſt mediꝰ qͥ nõ ſolũ hõ verũ etiã de ſit. vt hoĩes ex moꝛtali miſeria ad beatã immoꝛtalitatẽ huiꝰ medij btã moꝛtalitas interueniendo ꝑducat. Quẽ neq; nõ fieri moꝛ⸗ talẽ opoꝛtebat.neq; ꝑmanere moꝛtalẽ. Moꝛ⸗ ſuas naturas: tał quippe factꝰ eſt nõ infirmata vbi diuitate: ſ carnis infirmitate ꝑcepta. Mõ aũt ꝑmãaſit i ip̃ᷣa carne moꝛtał.qꝛ reſurrexit a moꝛtuis qm hic eſt fruct mediatiõis eiꝰ.vt nec ipᷣi ppt᷑ qͥs liberã⸗ dos mediatoꝛ effectus ẽ.in ꝑpetua carnis moꝛ te remanerẽt. piũ itaq; mediatoꝛeʒ inter nos et deũ ⁊ moꝛtalitatẽ hre opoꝛtuit tranſeuntem.et btitudinẽ ꝑmanentẽ.vtꝑ id qð trãſit ↄgrueret moꝛtuis.⁊ ad id qð ꝑmanet tranſferret ex moꝛ tuis.Ex his colligimꝰ ꝙ vxpᷣs inq;tũ hõ ẽ medi Atoꝛ in nos ⁊ deũ.vt dicit Alexanð.in.iij.Ex trema em̃ ſunt deꝰ imoꝛtal ⁊ btũs hõ moꝛtał et miſer. Mediꝰ eſt hõ moꝛtał ⁊ btũs qͥ fuit xpᷣs q́;tũ ad naturã hũanam. Sʒ h argui poſſʒ ac mõſtrari ꝙ xpᷣs iq;tũ hõ nõ ſit mediatoꝛ. NEe diñ em dz cõicare cũ vtroq; extremoꝛũ.Sʒ cri ſtus inq;tũ hõ nõ cõicat niſi cũ altero.ſ.cũ hoi bus ⁊ nõ cũ deo.g inq;tũ hõ non eſt mediatoꝛ. Ad h̊ rñdet Alexan.ꝙ mediũ ðꝛ triplicit᷑. Pꝛi⸗ mo qᷓ;tũ ad ↄuenientiã nature. Scdᷣo q;tu ad ↄuenientiã ꝓpᷣetatis.Tertio q;tũ ad ↄueniẽtiã ꝑſone.ꝛio mõ eſt mediũ in coloꝛibꝰ. Et ſic ñ eſt mediũ int deũ ⁊ hoĩeʒ.qm̃ nõ põteſſenatu⸗ ra media.Scðo qᷓ;tũ ad ↄuenientiã ꝓpꝛietatis xpᷣs põt dici medius qᷓ;tũ ad human naturaz inter deuũ ⁊ hoieʒ. qm̃ hʒ ꝓpᷣetates ↄuenientes cũ vtroq;.cũ deo.ſ.btitudinẽ.plenitudineʒ gr̃e ⁊ ſcie.Et hʒ alias ꝓpetates in qbus cõicat cuz hoie.ſ.moꝛtalitatẽ ⁊ alios cões defectꝰ.Cuʒ ðꝛ ꝙ neceſſariũ eſt mcdiũ cõicare cuʒ extremis. nelligendl de? ⁊ hõ nõ ſunt extrema ᷣm . qᷓtũ ad ſuas ppetates. Uñ deꝰ dicebat extremũ rõe ſue imoꝛtalitatis ⁊ btitudi nis. hõ vo rõe ſue miſerie ⁊ moꝛtalitatis. Ep̃s aũt qᷓ;tũ ad naturã hũanã vtriuſq; cõicat alte⸗ ram ꝓbpetatẽ Tertio mõ ðꝛxpᷣs mediꝰ int᷑ deũ ⁊ hoĩeʒ.ſ.q;tũ ad ↄuenientiã ꝑſone.eo ꝙ eius ypoſtaſis eſt in duabꝰ naturis. Vñ diẽ dama. ꝙ eius ypoſtaſis eſt ex duabꝰnaturis.qð ſic ex pronit᷑.i.in duabꝰ naturis ſbᷣſiſtit.ſ.dinia ⁊ hũa na.nec mutat᷑ diuina in humanã nec ecõuerſo: vtraq; in ſua pfectiõe remanet. Ep̃s ̊ q;tum aa humanitate põt dici mediatoꝛ dei ⁊ hoim. ge licʒ q;tũ ad naturã cõicet cũ hoibꝰ ſoluz. rõe m ꝑſone cõicat cũ deo.qm̃ ꝑſonã hʒ filij deinõ ꝑ onã creatã aut compoſitã: eternãa ſimplicẽ CScðo xpᷣs moꝛi voluit crucifixus in aerera tione cõitatis. Quia ſicut aer oib eſt cõis.ita eiꝰ paſſio. Nã paſſioões alioꝝ ſctõꝝ fuerunt ꝓ⸗ pꝛie.Quia Metrꝰ paſſus eſt ꝓpt᷑ ſe. Paulus ꝓ pter ſe. ita cererſ: Epe vo paſſus eſt cõit᷑ ꝓpt oẽs Eius em̃ paſſio fuit cõis illis qͥ ſunt in celo id ẽ angeł.qꝛ ſunt reꝑati. Illis qͥ ſunt in mundo iſto. qꝛ ꝑ ſuã paſſionẽ ſunt ſaluati. AUñ ad Co⸗ locen.j.c.aplłs dicit. Pacificãs ꝑ ſanguinẽ cru cis eius ſiue qᷓ in terris.i. hoĩes.ſiue in celis ſunt.i.angelos.Fuit etis cõis illis qͥ erãt in in⸗ ferno.i. patribꝰ inde liberatis. licet nõ fuerit cõ munis demonibus ⁊ reliquis damnatis ꝑ dif⸗ finitiuã ſniaʒ qͥ remanſerũt in ſuis ſupplicjs de ſolati. C Tertio xpᷣs moꝛi voluit cruciſxus in gere rõe ſanctitatis. vt aerẽ ſctiſicaret. Sanctiſff cauerat qͥdem terram trigintatribus annis ſuꝑ eam ambulando. Sanctificauerat aquaʒ in ip⸗ ſa ſe baptiʒari faciendo. Sanctiſicaturus erat ignem ſpũmſanctũ in ſpecie ignis mittẽdo.non reſtabat niſi vt ſanctificaret aerẽ.nõ ſb tecto:ßi ip̃o moꝛiendo. Ideo Chꝛys. in Smõe de paſſio ne ait. In excelſo ligno ⁊ non ſub tecto paſſus vt etiam ipᷣius aeris natura mundaret᷑. Sed ⁊ ipᷣa terra ſimile beneficiũ ſentiebat decurrentis de latere ſanguinis ſtillatiõe mũdata.¶ Scva exaltatio eucisdeſingularls. Celevran quideʒ eccleſia ſolennit᷑ q;tum ad offi iugauit. ieruſalem aũt veniens partẽ ſancte crucis quã ſancta helena ibi reliquerat tulit. ſecũq; aſpoꝛtauit. Nolens autẽ ab omibus co⸗ li vt deus turrim ex auro ⁊ argento ⁊ interlucẽ tibus gemmis fecit. Et ibidem ſolis ⁊ lune ac ſtellarum imagines collocauit.ꝑ ſubtiles etiaʒ loccultos ductus quaſi deus aquã deſuper i⸗ fundebat. Et in ſubterraneo ſpecu equi quadri gas trahentes in circũitu ibãt. vt quaſiterram mouerẽt ⁊ tonitruũ ſimularent. Filio ergo ſuo regno tradito in tali phano pꝛophanus reſidet ⁊ iuxta ſe crucem dñi collocans.appellari ſe ab omibus deüũ iubet. Et ſicut legit᷑ in libꝛo mitra li de officio. Ipe Coſdroe in thꝛono reſidẽs tã qᷓ; pater ſignum crucis ſibi a dextris poſuit lo⸗ co nilij ⁊ galluma ſiniſtris loco ſpũſſancti.ſe vo patrem voluit nominari Tũc hheraclius imꝑa toꝛ exercitum copioſum collegit ⁊ contra filiuʒ Coſdroe iuxta danubiũ fluuiũ dimicaturꝰ ad⸗ uenit. Tandem vtriſq; pᷣncipibus placuit vt ip ſi ſuꝑ ponteʒ ſoli certarẽt. ⁊ qui victoꝛ exiſteret ipᷣe ſine damno vtriuſq; exercitus imperium icia feſtũ exaltatio nis ſancte crucis. ꝓpter id qð euenit Anno xpᷣi ſexcenteſimo qͥntodecio. Illo nãq; tꝑe ꝑmittẽ⸗ te dno ſuũ im flagellari ꝑ ſeuitiam paganoꝛũ Coſdroe rex perſarũ multa regna ſuo imꝑio ſbᷣ inplce gern s. nt ⸗ Ulo leppt nacdo nund. Co⸗ nem nedis inin lertc ndi⸗ asde usn Sanß moſn müp. mec fdonon leuoffi egaſſo pulisi Wr mrens Li Glo moti i⸗ mod won Kſme mult. ſus e umtuds GGeliz peri⸗ gnachi, nn cgoſto eſce riſeip onin ſes 0 pſir⸗ aiEde sp⸗ neſu ue. rſtm penumn puare.Qõð cũ monte oliueti deſcendens ꝑ poꝛtã qua dñs paſ ſurus tranſierat.in equo ſuo regio ⁊ oꝛnament imperialibꝰ ing edi vellet repete lapides poꝛ· cdauſerũt Suꝑ quo cũctis ſtupẽtibꝰ. angelus dñi ſignum crucis in manibꝰ tenẽs ſuꝑ poꝛtam apar uit di ẽs.Cũ rex celoꝛũ ꝑ hanc poꝛtaʒ3ege dq paſſionẽ intraret:nõ cultu regio:ſᷣ hũili aſello i grediens hũilitatis exemplũ ſuis cultoꝛibꝰ de⸗ reliqͥt. his dictis angelꝰ abſceſſit.Cũcimꝑatoꝛ ſe vſq; ad camiſiã exuit. depoſuitq; calciamẽta crucemq; dñi cum lachꝛymis accipiẽs vſq; ad poꝛiã baiulauit. moxq; poꝛta cunctis patuitre deuntib lapidibus ad pᷣſtina loca diuina vir⸗ ni retineret. Decreti etid exijt: vtreuig; pncipem ₰— . „ ſuũ iuuare pᷣſumeret cruribꝰ exciſis ⁊ bꝛachiis in flumie mergerer. At heracliꝰtotũ ſe deo ob) annis in pᷣſepio v⸗ . hic eſt oꝑarij ac q̃ſtuarie filiꝰ.hic demoniũ hůn s⸗ ⁊ ſamarites. hic veſtitꝰ coccino.hᷣſentibꝰ coꝛo⸗ natꝰ. Cerne man iudee ꝗs fixeras. vide latꝰ ro tulit.⁊ ſe cruci ſctiſſime deuotiõe q̃ potuit com⸗ mẽdauit. Factũ eſt aũt vt deo ꝓpitio heracliꝰ uictoꝛ euaderet.qͥ cunetũ exercitũ inimicoꝝ ſue priãti ſbegit. Coſdroe wo ignoꝛabat exitu belli. qꝛ cũ ab omibus odiret᷑ ſibi a nemie intimatur. Quare heracliꝰad eũ ꝑuenit ⁊ in thꝛono aureo eũ ſedentẽ reꝑiens interrogauit an vellet ſacrũ baptiſina ſuſciꝑpe.itaq; vita cũ regno parit᷑ con R acceptare noluiſſet ab Hera-⸗ clio eſt decollatꝰ.Filiũ vo ſuũ decẽ annoꝝ bali ptiʒari fecit. ⁊ de ſancto fonte ipᷣm ſuſcipiẽs re⸗ gnum paternũ ei dimiſit. Turrim vo illam de / ſtruẽs argentũ in pᷣdam ſui exercitꝰ dedit.Au⸗ cult⸗ rudet Xhic eſtme ipl⸗ modus dicẽdi. Quidã em̃ tenẽt ꝙ ipᷣi cruci de⸗ rum vo ⁊ gẽmas ad reꝑandas ecclas s tyran nus deſtruxerat revuauit. Sacrã igitur cruceʒ ſuſcipiẽs hieroſolymã repoꝛtauit.Cũ auteʒ de te deſcenderũt:⁊ inuicẽ qſi eſſet vnus paries ſe tute. Rex aũt deuotiſſimꝰ in has cruc laudes ꝓrupit.O crux ſplẽdidioꝛ eunctis aſtris.mun di celebꝛis.homibꝰ multũ amabitł.ſanctioꝛ vni uerſis.q̃ ſola fuiſti diꝗᷓ poꝛtaretalentum mũdi. dulcelignũ dulces clauos duicia ferẽs põdera ſalua pñem cateruã in tuis hodie laudibꝰ con yperdulie. Rem em inſenſibilẽ ſtultũ eſt hono⸗ gregatã. Sicq; pcioſa crux in ſuo locoreſtituik rare cũ ꝓ indifferẽti habeat honoꝛẽ ⁊ vituperiũ ⁊j antiq̃ miracula renouan᷑. Moꝛiuꝰ qͥdaʒ vi⸗ te reſtituit᷑ ꝑalitici quatuoꝛ curant. lepꝛoſi de⸗ cem mũdant᷑.qͥndecim ceci illuminant᷑.demo⸗ ners effugant᷑.p urimiq; a varijs languoꝛibꝰ li⸗ berant. Et ita imꝑatoꝛ ecclas repans: ⁊ regis muneribꝰ dotans:ad ꝓpᷣa remeauit. ¶ Tertia exaltatio crucis ðꝛ generał. Erit qͥpe crux ĩ die iudieij exaltata. qꝛ vt cantat eccła.Hoc ſignum crucis erit in celo cũ dñũs ad iudicãdũ venerit. Et vt ex dictis Chꝛy. colligi põt. Cruxi quas ſaluatoꝛnr pepẽdit miraculoſe reparabit᷑: ⁊ ap parebit ſole lucentioꝛ. Jpᷣa inſuꝑ ſig crucis in coꝛꝑe xp̃i videbunt᷑ ab oĩbꝰ ꝗᷓ in manibꝰ ei pe⸗ dibus ⁊v latere ideo Puata ſunt. vt in ꝑpetuumm — ſe victoꝛie xps ferret tnũphũ. Cũc vtait hie⸗ non pepen N * . . . – „. canus exultab ac dices. Ecce cruciſixus deus meꝰ. Ecce qͥ obuolutꝰ pannis in pᷣſepio vagit. mane qð foderas. videte coꝛpꝰ an ideʒ ſit qð di cebatis clam nocte ſuſtuliſſe diſcipuloos. COualiteꝛ adoꝛanda eſt crux in qau- xps pepẽdit. et alie cruces in quibus . CLa:II. lũ de cruce xp̃i ꝛ adoꝛa=- — n quo apire debemꝰ vtruzʒ Bonauen. in . iij. di. x. bic eſt in iplex betur honoꝛ qͥ ðꝛ yperdulia. Et rõ huieſt qꝛ ip ſacrux fuit inſtm totius redemptiõis humanę· In ipᷣa em ſalus ⁊ redemptio totiꝰ humani ge/ neris eſt facta. ⁊ ideo omẽs hoĩes debẽt er eſſe . ſbbiecti ſubiectiõe notabili ⁊ ſpeciali.⁊ ꝓpterea dicunt debere adoꝛari eã excellentioꝛi adoꝛati⸗ oneq; ſit dulia que debetur rationali creature. Quia tũ crux iſta nec eſt deus.nec ipᷣi diuinita ti aliqͥd vnitum. ideo non eſt ei cultus latrie ex⸗ hibendus ꝓpter h̊ ꝙ tenet mediũ inter latriam duliam. adoꝛatio crucis vt dicat᷑ yperdulia. Sʒ qm adoꝛatio ſicut allocutio vidꝛ eſſe ſolum mo inter res ròe capaces. Adoꝛatio em queda oro eſt ad aliqͥd oꝛdinatũ.vñ adoꝛare e ad ali- qͥd oꝛare. crux aũt xpᷣi caretoino rõe. Ideo alij dixerũt eam nõ eſſe adoꝛandã. necinq;tũ in ea adoꝛat᷑ xp̃s. nec aliqᷓ eſt ei reuerentia exhiben⸗ da honoꝛis: niſi rõe cruciſxi.ſicutnecimagum rõoõe imaginati. Et iõ dixerũt ꝙ cruci xpi e cul⸗ tus latrie exhibẽdus. v nullꝰ aliꝰ nec dulie nec Et hoc innuunt ↄfirmareꝑ Damaſcenũ inc: de imaginibꝰ vbi dicit. . non crucẽ adoꝛamꝰ⸗ ſed tipũ.i.ſigurationem. Et ſicnõ viðꝛ ꝙ crux doretur inqᷓtum eſt res aliq̃: inq;tum eſt ſi⸗/ gnum. Nerũtamen ſi ↄſideremus voba Dama ſceni in ca. de cruce videt᷑ ꝙ nõ ſolümodo cruci xpᷣi put eſt ſignũ ſiue inq;tum tipus eſt: ſed in ratione materie exhibendaſitreuerentia. qꝛnõ ſolu eſt veneranda figura: ſed etiam verũ lignũ crucis in quo dñs pependit. In alijs vo crud bus venerqnda eſt ſolũ figura: nõ materia. Ait enim ſic. Jpm qͥdem pᷣcioſum lignuʒ crucis ve nerxrabile in quo ſeipᷣm pꝛo nobis chꝛiſtus obin lit: vt ſanctificatum tactu coꝛꝑis ⁊ ſanguis de⸗ center eſt adoꝛandũ. Et poſt. Si gutem exalia oꝛanda eſt crux in aua Sorn x⸗ materia facta eſt. non materiã adoꝛam abſit:s tipũ.vñ ſi aurũ ⁊ pcioſi lapides fuerint poſt ti⸗ pi diſſolutõzʒ nõ ſunt adoꝛanda.Ex quo colligi tur ꝙ aliq̃ ſit ipi cruci reuerẽtia exhibẽda exce⸗ pta adoꝛatiõe latrie.Ethuiꝰ ſignũ eſt qꝛ eccle⸗ ſia ſolẽniʒat in crucis inuentiõe ⁊ exaltatiõe.ſiẽ in feſtiuitatibꝰ ſanctoꝝ.Et ideo neuter pᷣdicto⸗ rum modoꝛũ videt᷑ ſufficiens. Pꝛoptea dicen⸗ dum ꝗ duplici mõ exhibetalicui honoꝛ.Auti obſequiũ reuerentie.⁊ iſte eſt honoꝛ veneratio nis. Aut in teſtimonium vtutis ⁊ cõplacẽtie fa mulatũ. Et iſte eſt honoꝛ adoꝛatiõis.vterq; ãt iſtoꝛũ honoꝛũ offert᷑ cruci. Nam crucẽ adoꝛa⸗ mus ⁊ cruceʒ veneramur. Sec in hͥ eſt dr̃a. O honoꝛ veneratõis exhibet᷑ ipi cruci taqᷓ; inſtru mento nie ſalutis.vñ ſicut exhibem reuerẽtiã ſacr̃is.qꝛ eſt in eis aliquo mõ nr̃eſalutis cauſa⸗ litas.ſic cruci xpᷣi clauis ei aliq̃ reuerẽtia eſt exhibenda. Et reſpectu illiꝰ honoꝛis hʒ cruxi ſe aliqͥd ꝓpt᷑ qð dʒ honoꝛari.onoꝛ aũt adoꝛa ratiõis offert᷑ ipᷣi cruci rõe cruciſixi. Nemo em̃ intendit ei placere vłaliqd impetrare ab ea: ſ ei q̊ in ea affxus fuit.Et ſicnõ debet᷑ ei niſi adoꝛa tio latrie. Sic igit᷑ cruci xpᷣi duplex honoꝛ de⸗ betur.⁊ vnus eſt latria.Alius vo nõ debʒ dici nec latria neq; dulia.qꝛ nõ eſt ſpẽs adoꝛatiõis: ſi vocari põt honoꝛ veneratõis.h Bonauẽtu. ANlta itaq; ſunt crucis pᷣconia ꝓpterq̃ a cun⸗ ctis fidelib crux venerabił eſt colẽda.qꝛ hecẽ ſcala ꝑ qu patet electis aditꝰ ad regna celoꝛũ. in quo viuit ⁊ regnat in ꝑpetuũ xpᷣs filius dei: qͥ ſit in ſecula bñdictus.vRKtmen. Se Epiexpimbifushumano generiguier. rmo quintuſdecimus de amoꝛe . * a Johß. lſj. c. Que deſcripſit euangeliſta de be n ate miranda ſaluatoꝛis nr̃i Jeſu chꝛi⸗ ſti exhibita mulieri ſamaritane.grata iocũdiſſi maq; debent eſſe fidelibꝰ cũctis.qm̃ in illis my ſtice ac ſpũalit᷑ deſignat᷑ amoꝛ ardẽtiſſimꝰ:quẽ ſaluatoꝛ nr dignatus eſt hũano generi demon⸗ ſtrare.Oia eqͥdem q̃ fecit queq; dixit ab vtero vᷣginis vſq; ad patibulũ crucis ad ſalutẽ hoiĩm oꝛdinauit. Pꝛopterea nãq; deꝰ factꝰ eſt homo vt ꝑditũ hoĩeʒ redimeret atq; ad reã cełſtia re uocaret.ꝓcurauit aũt qᷓtũ in ſe fuit nõ ſolũ mu lieris Samaritane:ſᷣinſuꝑ oĩm qͥ ſibi adherere volũt hereditatẽ incoꝛruptã.immarceſſibilem Tincontaminataʒ in ceł Qua ꝓpter vtiſta de/ pfiti Scribun uotius attentiuſq; ↄtemplari poſſumꝰ. in pñ EHmone ꝑcurremꝰ hiſtoꝛiã ſamaritane:ſbᷣ titu de amoꝛe xpi erga humanü ge enus qð ſua beni uolentia caritateq; repauſt. ſicut vba ppoſita. amoꝛes diſtinguere poſſumus. CPꝛunus ð amoꝛpegrinans. CBSecũdus amoꝛ manifeſtans. C Tertius amoꝛ confoꝛꝛans. tate et pena Bimar — tate queſtiuit bonn — ðꝛ pegrina K doõë re in gladio ⁊ arcu meo. Ampliauerat Jacob agrũ quẽ emit addẽs ⁊ ↄuicinas poſſeſſiões iu ſro bello q̃ſitas. Ibi aũt erat fons Jacob.ſ.pu teus quẽ effodi Jacob fecerat.Dicit nãq; Au⸗ guſti. in omeł.pnitis lectiõis. Ois puteꝰ fons. F nõ oĩs fons puteꝰ.vbi em̃ aq̃ de terra manat: ⁊ vſum pᷣbet hauriẽtibꝰ fons ðꝛ.Sʒ ſii ꝓmptu ⁊ ſuꝑficie ſit fons tm̃ ðꝛ. Si aũt in alto ⁊ in pꝛo fundo ſit ita puteꝰ vocat᷑ vt nomẽ fontis nõ ad mittat. In hoc loco ſic ait Theophilꝰ.Ex com memoꝛatiõe fontis ⁊ pᷣdij edocemur ꝙ eaq̃ pa⸗ triarche ꝓpt᷑ fidẽ quam in deo habebãt adepti ſunt iudei ꝓpt᷑ impietatẽ eoꝛũ ꝑdiderũt.⁊ eoꝛũ loca gentibus tradita ſunt. Fatigatus ergo Je ſus qꝛ hoꝛa erat qſi ſexta ſedebat ſic ſuꝑ fontem diſcipuli aũt iuerãt in ciuitatẽ vt cibos emerẽt Seſſio illa vt Chꝛyv.dicit ꝓpter laboꝛẽ factaẽ 2 vt expectaret diſcipulos.⁊ ꝓpt᷑ eſtuzʒ refrige rans coꝛpus apud fontem. dum ſicſederet ve⸗ nit mulier de ſamaria haurire aquã. m Nico. dicũt. Hic eſt vere ſaluatoꝛ mũdi. In qbꝰ tres Cale ns. Aoluitnãq; pegrinãdo a diſcurre⸗ jrere oues errãtes.qð notat᷑in pᷣncipio euãs gelij ſiue in pᷣma ꝑte.Dt nãq; ibi. Aeit Jelſus in ciuitatẽ ſamarie q̊ ðꝛ ſichar. Eſt aũtſamaria vt inqͥt Beda inſignis paleſtine puicie ciuitas adeo vt tota regia ei ſociata ſamaria dicat. De hac inſuꝑ ita dic Iſid.xiiij. lib. emhi. Samaria regio paleſtie ab oppido qͥdã nomẽ accepit:qð vocabatr᷑ ſamaria. ciuitas quondã regal ĩ iſrł.· q̃ nüc ab auguſti noieſebaſtia nücupatr᷑.hec re⸗ gio inter iudeã ⁊ galileã media iacet.Ciuitaſ ꝗẽK ſichar erat in illa regione ꝗqᷓ antiqtus dicebat᷑ ſi chem. vt ptʒz Geñ.xxxiij.c. Jõ ait Chꝛyß. Lo⸗ cus ille erat vbi ꝓ Dina Simeon ⁊leui grauẽ occiſionẽ fecerũt. Sequit᷑ Johes in euangelio iuxta pᷣdiuʒ qð dedit Jacob Joſeph filio ſuo. Dicit Mico.de lira.ꝙ Jacob veniẽs de melo⸗ potamiaemit agy ab emoꝛ pᷣncipe ſichem ⁊ ibi ad tꝑs habitauit iuxta vrbẽ. Sʒ ꝓpter raptuʒ Dine occiſi ſunt habitatoꝛes illiꝰ ciuitat. ⁊ ſic ceſſat in poſſeſſione eiꝰ.⁊ illũ locũ dedit ioſepyp Anñ Beñ. xl viij.c. dixit Jacob. Do tibi parteʒ tuã extra fratres tuos quã tuli de manu amoꝛ⸗ hiei Mzis ütma Kealis Nen; De Gummn nics liſt. Nhheen⸗ Cliſ lchaft uge⸗ ungo⸗ flioſ. vdeneh⸗ hen tbi rptu; t. a. itioſep Mheng W an D Nunr nis u/ iens. mum. ſüprpe om nsnind /E gagpr tad i coꝛi zagoge gfonten 5enent Nefaage eare⸗ n M⸗ de lira. Samaria nõ eſt hic nomen ciuitatis: B gentis vel regionis.qꝛ illa mulier erat de ciuita te ſichem:qᷓ tunc erat metropoł ſamaritanoꝛũ. vt dicit Joſephus.xj.antiquitatũ lib. Dixit ie ſus illi mulieri. DOa mihi bibere. Reſpõdit illa. Quõ tu cũ iudeus ſis a me bibere poſcis q̃ ſum mlier ſamaritana: Refert Chꝛyſ. Judeũ eũ ex timauit a figura⁊ locutiõe. Nico.vo de lira di cit ꝙ cognouit eũ eſſe iudeũ ꝑ habitũ queʒ poꝛ⸗ tabat.qꝛ ſicut erant iudei diſtincti ab alijs ĩ cul tu dei ⁊ in circũciſiõe:ita ⁊ in veſte.Quare vo iudei abominabant᷑ ſamaritanos multiplex rõ aſſignari põt.Et bma ſᷣm Chꝛyv. qꝛ ſamarita⸗ ni ſolũ ea que oyſi ſunt ſuſcipiẽtes.ꝓpheta rum nõ multã curã habebãt. Scða qꝛ ſamarita ni colebãt deũ ⁊ idola ⁊ errabãt dicentes deum eſſe coꝛpꝰ.Tertia rõ ſᷣm Nico de lira.qꝛ ſama⸗ ritani moleſtias mlas intulerũt iudeis ĩ reedi⸗ ficatione templi ⁊ ciuitatis.vt ptʒ. Heſdre.j.c. Sed in hac ꝑte l̃a euangelij dimiſſa ad ꝑegri⸗ nantem illũ oculos mẽtis nr̃e vᷣtamꝰ. Ipe vti⸗ qᷓ; deus incarnatꝰ ꝑegrinãdo ⁊ diſcurrẽdo ani mas nrĩas vt paſtoꝛ ſollicitiſſimus ꝑqᷣfiuit. ha buit aut Beginatis ſua tres cõditiöes. CPꝛima fuit conditio penalitatis. ¶Secũda pauꝑtatis. ¶Tertia diuturnitat!. ¶ Pꝛia fuit conditio penalitatis. oluntarie 6 Appe languoꝛes nr̃os tulit doloꝛeſq; poꝛtauit. uiſnam enarrare ſufficiat laboꝛes xpi q̊s tu⸗ lIit vigilando. oꝛando ꝓ pctis ⁊ ingratuudine hoiĩm. ſſepiſſime lugendo. ambulãdo. p̃dicando ieiunãdo ⁊ tandẽ paſſionẽ acerbiſſima ſuſtinen do. Expergiſcere ſideł aĩa intuere regẽ celoꝝ ⁊ dñm:nõ ſolũ hac vice defatigatũ ⁊ ſedentem ſuꝑ fontẽ.Sed fatigatũ in pᷣſepio anguſto.ſati⸗ SRum in bꝛachijs maternis dũ fugit hero dem fatigatũ in egypto.fatigatũ in ieiunio.fatigatũ in oroe.fatigatũ in ſudoꝛe ſanguineo.fatigatuzʒ ſub pedibꝰ capientiũ illũ.fatigatũ in vinculis. fatigatũ in illuſionibꝰ. fatigatũ in ſputis ⁊ feti⸗/ dis oſcul.fatigatũ in colũna.fatigatũ in cruce. O dura mens hoĩim. O duricies coꝛdiũ nroꝝ fatigat᷑ xpᷣs ex amoꝛe.patit᷑ ex amoꝛe. effundtt ſanguinẽ ex amoꝛe.oꝛit᷑ ex amoꝛe.⁊ nos eũ q nos tãtũ diligit diligerenolumꝰ. NMPꝛopterea Aug'. in li. qnq; hereſes inducit xpᷣm ita ad Hoiem ingtũ loquentẽ. Cũ eſſes inimicus pris mei: recõciliaui te. Cũ inter montes ⁊ ſiluas er rares:q̃ſiui te.humeris meis poꝛiaui te laboꝛa ui.ſudaui.caput meũ ſpinis oppoſui.manꝰ me⸗ as ⁊ pedes clauis obicci.vt te mihi copularem ⁊ tu diuideris ame.¶ Scða ↄditio ꝑcgrinatio nis xp̃i fuit pauꝑtatis. dum em in hac vitamã ſit: pauꝑem vitaʒ geſſit. Exquo dicebat at 2 thei.viij.ca. Aulpes ſoueas hobẽt ⁊ yolucres ceèli nidos.flius aüt hoĩs non habet vbi caput ſuum reclinet. Notandũ tñ ꝙ qñq; hr̃e voluit cum apoſtoł aliqͥd in cõmuni qð colligit ex eus gelio vbi dicit. Diſcipuli aũt abierãt in ciuita⸗ tem yt cibos emerẽt. Sed ꝓpter hoc dicit Au guſti. xij .q.j.in. c.habebat.habebat dñs locu⸗ ſos a ſidelibus oblata ↄſeruans ⁊ ſuoꝝ neceſſi⸗ tatibus ⁊ alijs ind igentibꝰ tribuebat. Et ſuper ps.Cui idem Alugꝰ.inquit. Habuit dominus loculos ſicut dictum eſt de qbuſdam religioſis feminis ꝙ miniſtrabant ei deſuaſubſtãtis ſutu rus erat Maulus nihiltale aliqũ queres ⁊ om⸗ nia ꝓuincialibus donans. Sed qꝛ multi infir⸗ mi iſta queſituri crãt. magis infirmoꝛũ ꝑſonaʒ ſuſcepit xpᷣus.ſublimius paulus.nunqd ⁊ cri⸗ ſto ſublimius. xpᷣs qꝛ miſericoꝛdius. Cũ enim viderẽt Paulũ iſta non eſſe queſiturũ. ꝓuidit ne damnaret queſiturũ ⁊ pᷣbuit exempluʒ infir⸗ mo. hec ille.Et licet ita eſſe firmit᷑ ſittenendum nihilominus pauꝑtatem ſemꝑ vbo ⁊ exemplo ſublimit᷑ cõmẽdauit.¶ Tertia ↄditio ꝑegrina tiõis xpᷣi ðꝛ diuturnitat.Triginta em̃ tribꝰ an nis mitiplicit᷑ patiendo vt pᷣdictũ eſt aias nrĩ as errabũdas q̃ſiuit. Nec ardoꝛ huiuſcemõi ſitis de aĩabꝰ inueniẽdis vllo vnq; tꝑe potuit in eo extingui.Sitio dixit Samaritane da mihi bi⸗ bere. Sitio inſuꝑ clamauit in crucc. Sitiebat vtiq; nr̃aʒ ſalutẽ. O Jeſu bñdicte. O fili dei al tiſſimi. tu ſitis nram ſalutẽ: ⁊ nos totis viribul illã recuſamꝰ. Tu pᷣciũ tui ſanguinis ꝓ debito nro ſoluis.⁊ nos illud ↄtẽnimꝰ.Tu pie dolens in cruce clamãs Sitio. Sitio. Sitio.⁊ nos ob qaudimꝰ. Etq̃ eſtnra ingtitudo:q̃ ꝑptinacia:que ueſeuitia?Auctoꝛẽ vite audire nolumꝰ.qꝛ ma⸗ litia nr̃a nos excecauit.Diximꝰ de amoꝛe per⸗ cgrinaenrrr. Mualr xp̃s ex amoꝛe mamfeſtauit omi veritatẽ ſummi boni. falſitatẽ blimitatẽ dei· ¶ Caimn Ecundus amo generi huͦano exhibit? oꝛ mani⸗ uit qde mita ſams c voluit eſſeno aſ. Manifeſtaui t 2 pcipuetrin. . . ꝛimũ eſt ſummi boni veritas. ſitas. Tertiũ e dei ſolimitas *1 * CPꝛimu eſt Sedmémif ¶ Nꝛimu qd manifeſtabat Ihs eſt ſumi boni vitas. Errabat qſpe mos varijs diuſiſq; opini onib mũ bonũ.nec int phos inuetꝰ eſt 5 —— ð qͥſpiã qͥ ſuo ingenio ill valerctattigẽ. Qulimo cũ de illo varia fuiſſentlocuti. tadẽ abſq; imoꝛ talitate ↄcludebãt hoĩeʒ fieri poſſe bim. J in⸗ deeberg ennoven inſti. 3 tales. GSumũ onũ að bim facitnõ pot eſſeniſi in ea religiõe atq; doctria cui ſpes immoꝛtalitatis adiuncta eſt. hec ille. Quiſnã beatũ cenſeat eum qͥ vel vo luptate animi ſiue coꝛpis oblectet᷑. velingenio ⁊ ſcia polleat.vł honeſtate niteſcat.vel diuitijs gaffluat. vel gloꝛia tpali pᷣfulgeat. ⁊ hmõi.cum oĩa iſta velociſſime tranſeãt atq; deſiciãt. Pꝛo⸗ pterea xpᷣs dicebat. Qui biberit ex aqua quam elgao dabo ei non ſitiet in eternũ: pᷣ fiet in eo fons qque ſalientis in vitã eternã. Aqua xp̃ᷣi eſt dei gra q̊ mediate acquirit᷑ eterna vita.Aparet ita q; ꝙ ſummũ bonũ eſſe non põt vbi eternitas de eſt.Hanc aũt eternitatẽ xpᷣs pᷣconizauit cuʒ di⸗ xit Johᷣ.ij.c. Sic deus dilexit mundũ vt filiuʒ ſuũ vnigenitũ daret: vt oĩs qͥ credit in illũ nõ peat:ſed habeat vitã eternã.Et iteꝝ.vj.c.ec eſt volũtas pr̃is mei qͥ miſit me: vtoĩs qͥ videt illuʒ ⁊ credit in eũ non ꝑeat:ſᷣ habeat vitã eter nam.Et. x.c. Oues mee vocẽ meaʒ audiunt:et ego do eis vitam eternã. Et Mat.xix.c. Ois qui reliquerit domũ aut agros ⁊c̃. ꝓpter nom̃ meũ centuplũ accipict ⁊ vitã eternã poſſidebit. Et.xxv.c. Ibũt hi in ignem eternũ. iuſti autẽ in vitã eternã. ¶C Scom qð manifeſtauit Jeſꝰ eſt mũdi falſitas dũ dixit.Omis qui biberit ex hac aqua ſitiet iterũ. In hoc ſiqͥdeʒ decipit mũ dus dilectoꝛes ſuos ꝙ dũ deſiderata bona tꝑa⸗ lia largit᷑.nunqᷓ; tñ animũ ſatiare menteq; quie tare poteſt. Hinc iero ad demetriadẽ vgineʒ ita pulchꝛe dicebat. Siuitiaꝝ amoꝛ inſatiabił eſt. expleri neſcit.honoꝛũ cupido celereʒ rei ha biture finem ſine fine querunt᷑. NMõ ab reigitur xps dicebat ſamaritane.O ſi ſcires donum dei 7 ſieen qui dicit da mihi bibere.foꝛſan ⁊ tu pe⸗ tiſſes ab eo ⁊c̃.qꝛ Cvpᷣs Jeſus paratꝰeſt benigne gram ſuam cõcedere omibus illam poſtulãtibꝰ Sed moꝛtales miſeri qñq; cum deo contendere nõ erubeſcũt.Cur inquiũt quos damnãdos pᷣ cLiuit creare voluit. Cur nõ omnes añqᷓ; pecca/ . rent in fa us conſirmatod impeccabiles red⸗ didit. Cur homi peccare volenti impedimẽtuʒ nõ pᷣſtat ⁊ ſimilia.Quibus cõſulimus iſta non eſſe querenda.cũ bonus deus oĩa bñfeccrit.ſed tm̃ conſideremus ꝙ qᷣſqͥs ille ſit qui ſaluare ve lit ⁊ gram dei deſiderat. nunqᷓ; ſibi denegatur. NHolunt gram dei qͥ tꝑalia bonoꝛũ amoꝛce dece⸗ pti in illoꝛũ fragili bꝛeuiq; vſu beatos ſe putãt MHõ pꝑcipiũt hi ea que dei ſunt. Quiimo inflam mauere indies ad terrena iſta ⁊ tranſitoꝛia bo⸗ na cõcupiſcenda.oc myſtice apparet in ſama ritana:q̃ dum audiſſeta xpᷣo ↄditionẽ aque ſpi ritualis coꝛꝑalem aquam intelligebat ⁊ affecta bat.Aiebat em.ñe da mihi hãcaquã: vt nõ ſitiam neq; veniã huchaurire. Abi diẽ Aug'. Adhuc iſta mulier carnẽ ſapit. delectata eſt nõ ſitire.⁊ putabat hͥ ſᷣm carnẽ a dno ſibi eſſe pꝛo⸗ miſſum. Dederat em deꝰ aliqñ Pᷣuo ſuo Helie: vt ꝑ qdragita dies nec eſuriret nec ſitiret. Qui HB potuit dare ꝑ qdraginta dies nõ poterit dare ſp. Delectata talimunere rogat vt ei aquam viuã daret. Bixit aũtieſus illi. Aoca viꝝ tuũ id ẽ ᷣm Aug.pᷣſenta intellectũ tuũ.ſᷣ laltter in telligẽdo h̊ dicebat xpᷣus vt declararet ſibi tur pitudinem ſuã. Nam cũ illa dixiſſetſe virũ non hre.xpᷣs illã benigne redarguit reuelãdo ſibi ꝙ nq; Viros habuiſſa pon quop mone ſirccſ. ſiue adulteriũ accepiſſet C Tertiũ qð xp̃s ma nifeſtauit eſt dei ſlimitas.qꝛ nõ eſt ipᷣe domiꝰ oim aliqͥd coꝛpoꝛeũ ⁊ vile vt falſo eſtimar̃t ple riq.de qbus dixi in ᷣmo ᷣmone huiꝰ operis. Pꝛoprerea ↄfundit᷑ ſtulticia genriũ qᷓ poſt ido la cucurrerunt.⁊ ineptia illoꝛũ qui vel homies vel aialia vłceleſtia coꝛꝑ adeos eẽ dixerũt.Au diãt hi oẽs xpᷣm ſamaritane loquentẽ.Jlla naã⸗ q; vt Chꝛyv. ait.a xpᷣo repᷣhenſa nõ ↄtriſtata ẽ neq; dimittens fugit:ſᷣ admirat᷑magis ⁊ immo ratur dixitq; xpᷣo.dñe vt video ꝓpheta estu. pr̃es noſtri in monte h̊ adoꝛauerũt:⁊ vos dici * X hieroſolymis eſt locꝰ vbi adoꝛare opoꝛtʒ u Judei quippe diccbant ꝙ nõ licebatoꝛare niſii tẽplo a Salomone cõſtructo. Samaritani vo aſſerebant eſſe oꝛandum in monte ſamarie. ſᷣm Nicolaũ de lira. Ille erat mons Gariʒim:in qͥ filij iſrael bñũdixerũt deum qñ intrauerũt terraʒ ꝓmiſſionis.Et vocabant Samaritani Jacob ⁊ patriarchas patres ſuos ſiue qꝛ ipᷣi legẽ moy ſitenebant.ſiue qꝛ Jacod ⁊ filij eius in partibꝰ illis habitauerũt.ſiue quia ille mons ex heredi tate Jacob ad eos ꝑuenerat. Reſpondit itaq; Jeſus mulieri. Crede mihi qꝛ veniet hoꝛa qn neq; in monte h̊ neq; in hieroſolymis adoꝛabi⸗ tis prem. vos adoꝛatis qð neſcitis.nos adoꝛa⸗ mus qð ſcimus.qꝛ ſalus ex iudeis eſt. Dic Cri ſoſto. Samaritani qͥdẽ qð neſciebãt adoꝛabãt. qm̃ localem ⁊ coꝛꝑaleʒ eſtimabãt deũ: nihil de eo plus imaginantẽ q de idoł.⁊ idcirco cultuʒ dei cum cultu demonũ miſcuerunt. Subdidit xp̃ᷣs. Sed venit hoꝛa ⁊ nũc eſt quãdo veri ado ratoꝛes adoꝛabũt pr̃em in ſpũ ⁊ veritate. Naʒ pf tales q̃rit qui adoꝛẽt eum. Spũs eſt deus 1 eos qͥ adoꝛant eum in ſpũ ⁊ veritate adoꝛare opoꝛtet. Nam placuit mulieri ſentẽtia xpᷣi. vo⸗ luiſſet em̃ ꝙ xpᷣs diceret in monteillo eſſe oꝛan⸗ duz. Et pp̈terea dixit. Scio qꝛ meſſias velet qʒ dicit᷑ xpᷣs.cũ & venerit ille nob annüciabit oĩa. Bicit ei Jeſus.Ego ſum qͥ loquoꝛtecũ.Et con tinuo venerũt diſcipuli eiꝰ ⁊ mirabant᷑ ꝙ cum muliere loqbat᷑ xp:s.Admirabant᷑ inquit ſic. ꝑ abundantẽ xpᷣi manſuetudinẽ ⁊ humilitateʒ qm ita ꝑſpicuus exiſtens ſuſtinuit loqui cum tanta benignitate mulieri inopi ⁊ ſamaritane. no hae: ret.Qr Nerttdere naquann pin wi llnerin uſbit kyirünon Poſtbi i r rösma Wedomi ninple ndne. Widoſen iüboris NaniA me gluni Ntne. stNn phenesn. 71wsD . mropor kaenili mm Enmne in zin:in Cenittenz n ob lginor iperti et deredi Ming a Mon is dhorb⸗ los dai ulthit. echlde tcallu, Oidn loNnnd nrue RNy, sckda 1ne onn aaupf⸗ lochecen ſius ice licabit kci. Eron migam nautſe. punniltte) baniam narume Relicta vero ydria ſua abijit feſtina mulier in ciuitatẽ dicens. Venite ⁊ videte hoĩem qͥ dixit mihi oĩa ꝗᷓ feci.nunqͥd ipe eſt xpᷣs? Quare mul ti de ciuitate venerũt ad illũ audiẽtes qᷓ ſamari tana referebat. Nam vt dicit Hico. delira. Sa maritani erant in ſuſpenſo de aduẽtu xp̃ᷣi de . ximo. tum pꝓpt᷑ impletionẽ tꝑis.tum ꝓpt pᷣ cationẽ Johis cuius pᷣdicatio tunc erat famo/ ſa ⁊ de xpo ꝓclamata. Ideo facilius credidert vbo muneris. — CQualr xpᷣs ex amoꝛe cõfoꝛtauit di ſcipulos vt pᷣdicarent. ¶ Ca: iI. Ertügmoꝛ chꝛi⸗ ſi generi hüano exhibitus aſoꝛ⸗ tans. Confoꝛtauii ſiqdem diſcipos ſalute hoim pᷣdicarẽt. Et vt eoꝝ pdieatio ax fructuoſaq; haberet. triplicit illam do⸗ eme cuit exercendam. ¶ Pꝛimo docuit diſcipulos pᷣdicare feruẽter RK cũ deſiderio.ſſalutis ꝓximi. naʒ deilla magis dz eſſe pdicatoꝛ ſollicitus: qᷓ; de ꝓpa coꝛpoꝛali neceſſitate. inc eſt ꝙ cũ tꝑs inſtaret comedẽ⸗ di voluit benignus Jeſus differre vt intẽ deret p̃dicationi.dans exemplũ alijs ſilr faciẽdi. Et H̊ eſt qd ðꝛin euãgelio. Interea.i.añqᷓ; veniſſet ſamaritani rogabst eũ diſcipuli eius dicentes. Rabbi mãduca. Ille aũt dixit eis.Ega aliũ ci⸗ bum habeo manducare quẽ vos neſcitis· ic Theophilus ait.Dñs ſciẽs ꝙ Samaritana to taʒ ciuitatẽ ad eũ attraheret hoc diſcipubł ſigni ficauit dicens. Ego cibũ habeo mãducare quẽ vos neſcitis.Et Chꝛyv.hoim ſalutẽ hic cibũ vocauit.oſtendẽs qtũ deſideriũ hʒ nie ſalutl. Bicebant diſcipuli ad inuicem. Nũqͥd aliqᷣs attulit ei manducare: Rudes adhuc erãt ⁊ de cibo coꝛꝑali putabant xpᷣm loqui.At ipᷣeſubdi dit. Meus cibus eſt vt faciaʒ volũtatem eiꝰ qͥq miſit me.ſ.vt ꝑſiciam opus eiꝰ vt pᷣdicando ſa⸗ maritanos ↄuertã: ⁊ in cruce moꝛiẽdo ac meu ſanguinẽ fundendo ꝓ pctis hoĩm ſatiſfaciã. ſi videremus xpm labia ſua dulcioꝛa ſuꝑ mel æ fauũ aperientẽ.audiremuſq; ſuauiſſima voceʒ dicentẽ. Meus cib⸗ eſt vt faciã volũtateʒ pr̃is mei qᷣ miſit me. pieq; ↄſiderare vellemꝰ ardoꝛẽ ſui coꝛdis quo feruentiſſimenᷣam ſalutẽ exop⸗ tat vtiq; viſcera nr̃a cõmouerent᷑. Qð ſi nõ ſie⸗ ret durioꝛes petris.ĩmanioꝛes beluis et ĩidomi tis feris crudelioꝛes meruo cenſendi erimꝰ. Gi cebat g̊ diſcipuł expoſt. Nonne vos dicitis ꝙ adhuc q̃tuoꝛ menſes ſunt ⁊ meſſis venit.q̃n di⸗ cat ticerths meſſis coꝛꝑalig adhuc diſtet.iñ tẽ pus ineſſ ctio frugũ. ⁊ ad ſilitudinẽ huiꝰmeſſis ſpũaliter lium reponẽdã in vitã s ſpũalis inſtat. Dr aũt meſſis colle X*. dꝛ vocatio hoim ad ſge paud ogregabuntur hoies in dñi hoꝛreũ. Uñ equit᷑. Ecce dico vo bis leuate oculos vros ⁊ videte regiões.qꝛ iaʒ albe ſũt ad meſſeʒ. ̊ dicebat ꝓpt᷑ ſamaritanos veniẽtes ad ipᷣm iam diſpoſitos ad credenduʒ. Scðo docuit diſcipulos pdicare letãr᷑. vt. ſ. Aideratiõe p̃mij nõ euitarent pᷣdicadilaboꝛes. Sicut em̃ ſamaritani lam erãt diſpoſiti ad cre/ dendũ ꝑ pᷣdicatõʒ xpᷣi.ita etiam xpᷣus videbat multitudinẽ gentiũ ꝑ totũ mundũ cito ↄvgrega dam in hoꝛreũ eccłe ꝑ pᷣdicatiõʒ apłoxex quz p̃dicatiõe meruerũt pᷣmiũ eterne vite.Et hocẽ y m’9 dꝛ. Et qͥ metit mercedẽ accipit. In pntieme b̈mameſſis ꝑ quã hoies adducunt᷑ ad fidẽ. æ in hac meſſe meſſoꝛes fuerũt apoſtoli. AUltima o melſſis erit in iudicio qñ colligent᷑ fideles intra hoꝛreũ gle. tũc meſſoꝛes erũt angeli. Et iõ ſe⸗ quit᷑. Qui ↄgregat fructum.i.multitudinẽ fide ã eternã.qꝛ ꝑacto iudicio reponent᷑ in hoꝛreo gũe ꝑ miſterium angeloꝛũů. Et qꝛ xpᷣs locutꝰ eſt de meſſeſpũali ꝝ ſicitudieʒ meſſis coꝛꝑalis.ideo oñdit in quo eſt ſilis ⁊ in quo diſſimił. Ad cni intellectũ ſciendũ ꝙ apð iudeos erat ꝓuerbiũ de h̊ ꝙ qñ alids muuʒ la⸗ boꝛabat in re aliqᷓ: ⁊ alius repoꝛtabat fructum dicebat᷑ puerbialit᷑. Anus ſeminat ⁊ aliꝰ metit q̃ſi diceret.vnus laboꝛat ⁊ alius gaudet Et ſic aliqñ cõtingit de meſſe coꝛꝑali:que ab vno ali⸗ quãdo ſeminat᷑: ⁊ ab eius hoſteirruente colli⸗ gitur. De meſſe vo ſpũali ſic eſt. ꝙ alij ſemina⸗ uerunt ⁊ alij meſſuerũt.qꝛ patriarche ⁊ ꝓphe⸗ te antiqui ſeminauerũt pᷣma ſemina fidei: apo ſtoli neſſuerũt.inq;tum populũ ad ꝑfectioneʒ fidei reduxerunt. Nerũtamen vterq; repoꝛtat gaudiũ.qꝛ tam ꝓphete antiqui q etiaʒ apoſto li ppter merituimn laboꝛis ſui recepti ſunt ad ce⸗ leſte gaudiũ. Etin hoc nõ tenet ꝓuerbium de neſſe coꝛpali de qua non gaudet ſeminãs ſi ab alio metat. Et hoc eſt quod dicit᷑ vt ⁊ qui ſemi nat ſimł gaudeat: v qͥ metit.ſ.ꝓphete ⁊ apoſto⸗ li in hoc em̃ vbo verũ eſt. i. puerbium eeccleſie p tanto habet locũ in ꝓpoſito.qꝛ alius eſt qͥ ſeo minat. ſ.patriarche ⁊ ꝓpheie.⁊ aliꝰ eſt qui me⸗ tit ſ.apoſtoli. Ideo ſequit.Ego miſi vos mete re i ad ꝑfectionẽ fidei adducere. qð vos nõ la⸗ boꝛaſtis. ꝓphete em ⁊ patriarche multuz labo rauerũt in denunciando aduentũ xpi. argu⸗ endo inſidelitatẽ populi. ꝓppterea ſubdit᷑.Alij laboꝛanerunt ⁊ vos in laboꝛes eoꝛũ introiſtis. qꝛ.ſ. pphetias ab alijs ꝓnunciatas pᷣdicabitis ¶ Tertio docuit rpᷣus diſcipulos pdicare pſe ueranter. qꝛ manſit ipe cũ ſamaritanis duos di es. Bicit nanq; in euangelio. Ex ciuitate autẽ illa. ſ. Sichar multi crediderũt in eũ ſamarita⸗ noꝛum ꝓpter vᷣbũ mulieris teſtimoniũ phibo⸗ tis. qꝛ dixit mihi oĩa quecũq; feci. Iſtud teſti⸗ Sermo ☚ V. . monium videbatr efficax ex duobus. Mꝛio qꝛ dicebat cõtra honoꝛẽ ſuũ ex ʒelo veritatis. Se cũdo qꝛ oſtẽdebat eũ ſcire talia q̃ nõ potat ſci⸗ re via humana. Nerũtñ qꝛ hoc teſtimoniuʒ nõ fuit niſi qdam ꝑſuaſio ad credendũ. qꝛ pfectio ſidei ipᷣoꝝ facta eſt ꝑ xpᷣm. Ideo ſubiungitur. Cum igit᷑ veniſſent ad illũ ſamaritani rogabãt eũ vt ibi maneret:a acqᷣeuit petitioni eoꝛũ. Et multo plures crediderunt in eum ꝓpter ᷣmõeʒ eius qᷓ; a pncipio.⁊ pleriq; dicebat mulieri.qꝛ iam nõ ꝓpter loquelã tuã credimus.ipᷣi em au⸗ diuimus ab ipo.ſ.qui eſt deꝰ ⁊ hõ.⁊ ſcimus fir miter credẽdo:qꝛ h̊ eſt vere ſaluatoꝛmudi.Cui ꝓ totinnumeris bñficijs hũano generi collatis oẽs debitas gr as ꝑſoluamꝰ. vt ſicmereamuri ſcribit᷑ Luce.vij.ca.varie loquunt᷑ doctoꝛes. Hiero.em ⁊ Chꝛyb. dicũt iſta fuiſſe aliã. Unð illa dicit᷑ peccatrix. hec ſancta ⁊ honeſta. ⁊ pꝛo pter hoc nomen illius tacet᷑. iſtius aũt nomen hic exbpmit᷑:⁊ ambe vnxerũt xpᷣm. Scd illa feẽ hoc ex peccatoꝛũ ſuoꝛũ compunctõe.iſta ex de uotiõe. Gregꝰ. vo et Augꝰ.dicunt contrariũ. vñ in li. de ↄſenſu euãgeliſtarũ dicit.ꝙ iſtama⸗ ria bis vnxit dñm.ſumens argumeniũ qꝛ Jo/ hannes dicit hec vnxit in pᷣterito expᷣmens vn ctionem pedũ.a in ſequenti ca.explicat ſecũdã vnctionẽ capitis. pᷣma aũt vnctio fuit ex cõtri⸗ tione quam Lucas narrat diffuſe. ⁊ hic bꝛeuit᷑ repetit᷑. Secũda vo vnctio fuit ex deuotione. buic opinioni adheret ſancta mr ecchia. vtple / nius poſui in ꝗdrageſimali. Ergo ad Laʒaruʒ redeamꝰ.Miſerunt qͥdem ſoꝛoꝛes eius curati onem fratris deſiderantes ad Jeſum dicentes. gredi regnũ celoꝛũ.Amen. “l CSermo ſextuſdecimus de mirabili reſurrxectionelazaair. rectio Laʒari. Ideo Aug. in omeł ita inquit. Inter oia miracula q̃ fecit dñs Laʒari reſurre⸗ ctio pᷣcipua pᷣdicat᷑. Sed ſi attendimus qͥs fece rit.delectari debemꝰ potius qᷓ; admirari. Ille 22 Ais& Büñe eccequẽ amas infirmat᷑ Querit h̊ aliqͥs. C gtim P020 dijt Cur non iuerüũt ipᷣe ꝑſonaliter⸗Ad h̊ ita Criſo. q̃ fuerat moꝛtuus. Scribunt᷑ hec inqt. Ideo non iuerũtad xpᷣm ſicut Ceẽturio et pyba Joh. xj. c. Et ſi oia mirabilia regulus. qꝛ vehement᷑ conſidebãt de xpᷣo ppr q feck xpᷣs mentes nr̃as in admiratiões ꝑduce⸗ mltam familiaritatem quã habebãt ad eũ. ⁊ q; re debeãt. id m p̃ ceteris efficit ſtupenda reſur⸗ aluctu detinebant᷑. Cheophilus vo ait. Mu lieres erant q̃s nõ decet de facili domum exire. Hoc Hiero.in epła ad Euſtochiũ docet. Ra⸗ rus ait tibiſit egreſſus in publicũ martyres ti⸗ bi qrant᷑ in cubiculo. Diſtabat itaq; a Betha⸗ ſuſcitauit hoĩem qͥ fecit hoiem. plus eſt hoiem creare q; reſuſcitare.h ille.Quia vo in tãto mi⸗ raculo ⁊ fides roboꝛat᷑ dũ potentia diuinitatis xp̃i oñdit᷑.⁊ ſpes ad immoꝛtalitatẽſbᷣleuat᷑ Jõ in pñti mone de Laʒaro reſuſcitato dicemus. de quo tria crunt myſteria ↄtemplanda. eimũ dicif infirmitatis incurabilis. ¶ BSecundũ moꝛtis indubitabilis. ertiũ reſurrectionis mirabił. , wat nia xpᷣs ꝑ dietam. poſtqᷓ; em iudei voluerũt eũ lapidarę ex eo ꝙ dixerat. Ego ⁊ pr vnũ ſumus ipᷣe de manibus eoꝛũ euadens abijt trãs ioꝛda⸗ nem ad quem nõ iuerũt ſoꝛoꝛes Lazari rõibus p̃dictis:ᷣ miſerũt.nec dixerunt veni.qꝛ amãti ſufficit nunciare neceſſitatem amici.Audiẽs au tem Jeſus dixit eis.ſ.reſpondẽdo ꝑ nuncium. Inſirmitas h nõ eſt ad moꝛtem:vᷣ p gla dei. vt gloꝛiſicet̃ filius dei ꝑ eam. HMõ eſt ꝑ hoc intelli endũ vt doctoꝛes ſancti declarant ꝙ Laʒzarꝰ Sm opinionẽ quoꝛũd am hereticoꝛũ nõ fuit ve⸗ re moꝛtuus.qꝛ ſic deſtrueret᷑ veritas euangelij cum tñ infra xpᷣs dicat.Laʒarus moꝛtuus eſt. Sed ꝓ tanto ðꝛ. Inſirmitas h non eſt ad moꝛtẽ qꝛ non tendebat ad moꝛtẽibi ſiſtendo ꝓpter re⸗ ſurrectiõʒ. Hinc Theophilus diẽ. Jpᷣa moꝛs nõ erat ad moꝛtẽ:bᷣ potius ad miraculũ.quo fa cto crederẽt hoĩes in xpᷣm ⁊ vitarent verã moꝛ tem. Ideo dixit: ꝓ gla dei ⁊c.qꝛ...in reſurre⸗ ciione Laʒari manifeſtari debebat vᷣtuset po⸗ tentia diuinitatis qᷓ erat in xpo qͥ verus hõ erat ac verus deus. At aũt audiuit qꝛ infirmabat᷑. Tunc qͥdem manſit in eodem loco.iſ.trans ioꝛ⸗ danem duobus diebus expectando. vt refert Chꝛyb.vt Laʒarus moꝛeret᷑ ⁊ ſepeliret᷑ eſſetq; q̃driduanus anteq; illuc accederet ad maioꝛeʒ certitudinem miracuuiil. ¶ Be infirmitate incurabili Laʒari ꝓ qua curanda miſerũt ſoꝛoꝛes eiꝰ nun ciumad Jeſum. Cael. rium ↄtemplanduʒ de Laʒaro reſu⸗ ſfſctitato ð: infirmitat incurabił. Hoc vtiq; cõtinet᷑ in ma ꝑte euãgelij vbi ſic ſcribit euangeliſta. Erat qͥdam languens Laʒarꝰ. diẽ Nico.delira. infirmitas ciꝰ erat moꝛtał:eo ꝙ linguebat.deficientibus q̃ſi viribꝰ ⁊ viena⸗ ture curari ñ poterat.Sequit᷑ lra. A bethania de caſtello marthe ⁊ marie ſoꝛoꝛũ eius.qꝛin il⸗ lo caſtello iacebat infirmus.Erat aũt bethania iuxta hierlin qſi ſtadijs ndecim. Maria aũt erat q̃ vnxit dim vnguẽto: ⁊ exterſit pedes eiꝰ capilł ſuis:cuius frater Laʒarus infirmabat᷑. Atruz aüt hec maria fuerit hec peccatrix deqᷓ ſ 19r⸗ Wtnopen lilate herd rmü. nine o⸗ Wneno Neuſtſei. Wlerein⸗ ahbent dapgon. c e ulu; ns an mnMonnts. bai hub lane deii ei,14 al A munertr. Wa. Re⸗ mmmii⸗ grbehr olenͤͦl miimus nigplr⸗ ſͤts Namin cesa uman. dGe. Oberint ieer iie gangti nsſt. Gudron ſrmzo⸗ H.Nm Ci . . . „ 7 AA ntor TBe moxte Naʒariet de verbis x-pi cum apoſtolis anteq; iuiſſet ad laza⸗ Ecundu myſte⸗ m contemplanduũ de Nazaro re⸗ ſuſcitato dicit᷑ moꝛtis indubitabilis Bixit em̃ eis. Eamus iterũ in iudeam. Dicũt ei diſcipuli. Rabbi nunc q̃rebant te iudei lapi/ dare.⁊ tu iterũ vadis illuc.quaſi dicãt.non eſt tibi nec nobis ſecurũ. Reſpõdit Jeſus. Nõne duodecim hoꝛe ſunt dici.ſiquis ambulaueriti die non offendit.qꝛ lucem huiꝰ mũdi videt.Si aũt ambulauerit in nocte:offendit.qꝛlux nonẽ in eo. hic ſᷣm aliquos appellat ſe diez. ⁊ duode cim aplłos duodeci hoꝛas.ac ſi dicat. oꝛe ſe⸗ gquunt᷑ diem: ⁊ nõ dies hoꝛas.Sic ⁊ vos debe tis ſequi voluntatẽ meam:nõ ego vr̃am. Et iõ ſi voluntatẽ meam qͥ ſum dies ſecuti fueritis nõ offendetis.ſi aſũt voluntatem vram:q̃ ẽ nox ſe⸗ cuti fueritis:offendetis. Vel aliter poteſt intel⸗ ligi ᷣm Nicoł. delira. Nonne duodecim hoꝛe ſunt diei.nõ debetis credere ꝙ iudei ꝑſeuerent in volũtate me lapidandi. qꝛ ſicut hoꝛe mutabi les ſunt.ſicet affectus hoĩm.quinimo ſepius in die mutat᷑ coꝛ homis qᷓ; hoꝛe. Et ideo ſi qͥs am bulabat in die.i. ſancte iuſte ⁊ pacifice: nõ offen dit. Et ᷣm pᷣmam expoſitionẽ. qui ambulat in die.i. mecũ qui ſum lux mundi faciens dieʒ gre non offendit.i. ſecurus debet eſſe. qꝛ lucez hui⸗ mundi videt i.meipᷣm. Si quis aũt ambulaue rit in nocte.i.ſine pᷣſentia mea:offendit.Noſtqᷓ; ſic dixit reuelauit moꝛteʒ Laʒari noĩe ſomni ex pSmens illam. Laʒzarus inqͥt. Zmicꝰ noſter doꝛ mit:ſed vado vt a ſomno excitem eum. Hic au guſtinꝰ ait. aũt dixit doꝛmit veruʒ dixit. do mino doꝛmiebat:homibus moꝛtuus erat: qui, eum ſuſcitare nõ poterant. Nam dñs tanta fan litate excitabat de ſepulchꝛo qᷓ;ta tu excitaſ doꝛ mientem de lecto. Dixit g doꝛinit m potẽtiam ſuam.lhanc aũt cauſam ſui itineris. vt dicẽ Ri⸗ colaus de lira aſſignauit vt aſſecuraret diſcipu⸗ los.q̃ſi dicat.non debetis timere.qꝛ non vado ad diſputandũ cum iudeis: ̊ ad Laʒarũ ſuſci⸗ tandũ.At diſcipuli reſpondere. DHomieſi doꝛ⸗ mit:ſaluus erit.i.exquo doꝛmit ſignũ eſt ſue cu rationis.nõ eſt neceſſariũ ꝙ vadas illuc. Non dum em̃ erant aſſecurati ad plenũ ꝑ vba chꝛiſti qꝛ adhuc erant infirmi ⁊ imꝑfecti.Sed gue vi⸗ detur nönullis ꝙ diſcipuli crediderint dnm vel le ire tam longã viam ad hoĩem excitãdũ. ꝛo dbus ita refert Chꝛyß. Iſtud dicemꝰ qm̃ exti⸗ mabant hoc enigma eſſe qualia multa loqucba HNam indubitant Laʒzarus moꝛtuus eſt.quod Axps diſcipulis voluit ſapientiſſime pꝛopalare. . tur. qꝛetiam erãt rudes: ⁊ intimoꝛe poſiti male capiebãt vba xpᷣi. Ideo inſtabãt ne redirent in iudesã. Tunc manifeſte locutꝰ eſt dicẽs. Laʒa⸗ rus moꝛtuus eſt ⁊ gaudeo nõ.ſ.de moꝛte eius abſolute:ſᷣ ppter vos vt credatis ⁊ in fide con⸗ firmemini. ꝗqm non eram ibi: ⁊ tamen moꝛsilliꝰ mihi nota fuit. Sed eamus ad eũ. SDixit Tho mas.ſ.alijs diſcipuł Eamꝰ ⁊ nos ⁊ moꝛiamur ci eo. ptulit hec vba Tho. m aliqͥs ex qdam deſperatiõe. Vel ſᷣm alios ex amoꝛe ⁊ dilectiõe illo viuere. Nenit g̊ Jeſus ⁊ inuenit eum qua⸗ ſſedicer et. melius eſt nobis cũ illo moꝛi:qᷓ; ſine tuoꝛ dies iam in monumento habentẽ. Quatu⸗ oꝛ dies dicit ad oſtendendũ certitudinẽ moꝛtis qꝛlicet ſint alique infirmitates latẽtes qbus vi detur aliqͥs moꝛtuus ad tꝑs.hoc tñ non durat ꝑ quatuoꝛ dies. Dicit etiã in monumẽto.ſ.iĩter ra recluſus.qꝛ dato ꝙ fuiſſet ibi poſitꝰ viuꝰ.ni hilominus in tanto temꝑe fuiſſet ibi moꝛtuus. Multi aũt ex iudeis venerãtad marthã ⁊ ma riam:vt cõſolarent᷑ eas de fratre ſuo. Sʒ quõi⸗ quit Chꝛyß · iudei cõſolabãt᷑ dilectas a chꝛiſto cum iam ſtatuiſſent ꝙ ſi qͥs xpᷣm cõfiteret᷑ extra ſinagogã fieret. Sed ꝓpter calamitatis neceſſi tatem aut q̃ſi nobiles has mulieres reuerentes eas conſolabant᷑:aut qꝛ hi aderãt qui non mali erant: multi em ex ipᷣis credebãt.H ile. Mar/ thag& vt audiuit qꝛ venit Jeſus.ipᷣa enim habe bat curam domꝰ.Etideo pᷣmo eſt ei nũciat? ad uentus xpᷣi ꝑ aliquem qͥ illũ pᷣuenerat.⁊ occur⸗ rit illi reuerenter ⁊ deuote. Maria auteʒ domi ſedebat cũ iudeis qͥ ad eas venerãt. Dixit ergo Martha ad Jeſum. Dñe ſi fuiſſes hic: frater meus nõ fuiſſetmoꝛtuus.Ex hoc apparet ꝙ cre debat ipᷣm potuiſſe pᷣſuare fratrem ſuũ a moꝛte tñ imꝑfecte credebat.qꝛ videtur innuere ꝙno poſſet xpᷣs tantũ abſens q;tum pñs. Subdidit Martha. Sed ⁊ nũc ſcio qꝛ qcũq; popoſceris a deo dabit tibi deus. Videt᷑ ꝑ hoc ꝙ nõ ſuiſſz bene edocta de eius diuinitate.qꝛ nõ dixiſſetũ⸗ cũq; popoſceris:ſᷣ quecũq; iuſſeris: fiẽt. Dixit illi Jeſus. Reſurget frater tuus.hoc illa intelle xit de reſurrectiõe futura.ꝓpterea rñdit.Scio qꝛ reſurget in reſurrectiõe in nouiſſimo die. lod batur auũt de reſurrectiõe generali. m Chꝛyß. Ael qꝛ audierat multa a xpo de reſuncctiõe lo quents.lel qꝛ erat de ſecta phariſeoꝛũ qᷣreſur⸗ rectionem cõfitebant᷑ ex vbis ſcripturarũ.Di⸗ xit ei Jeſus explicans intentiõʒ ſuã de reſurre⸗ ctione pꝛopinqua. Ego ſum reſurrectio ⁊ vita. Sum. ſ.vita ꝑ eſſentiam ꝓpter qð ſum cauſa vi te omibus viuentibꝰ: a poſſum dare vitã moꝛ⸗ tuis. Quia qð eſt tale ꝑ eſſentiam eſt cauſa oim alioꝛũ qᷓ ſunt ꝑ ꝑticipationem. vt hr.ij. Meta. AQui credit in me etiam ſi moꝛtuus fuerit viuet 9 2) Et ois qͥ viuit ⁊ credit in me nõ moꝛiet in eter⸗ num.credis B Non ãrit qſi ignoꝛans: ſᷣ qrens eiꝰ confeſſionem ad merituʒ.qꝛ oꝛe fit confeſſio ad ſalutẽ.Ait illi.vtiq; dñe.ꝑ Yba em xpᷣi erat in fide inſtructa. pleniꝰ in fide qᷓ; ante.qð patet ex eiꝰ ſequenti ↄfeſſione.Ex q̃ ᷣᷣmo expᷣmit᷑ xpi dignitas ſacerdotał ⁊ regia cum ðꝛ.Ego eredi⸗ qꝛ tu es xpᷣs.i.vnct“.vnctio debebat᷑ regibꝰ Tſacerdotibꝰ.Scðo explicat᷑ xpᷣi diuitas cum ſequit᷑ filiꝰ dei.ſ.naturalis. Tertio ponit᷑ incar nationis veritas cũ ſdit᷑.Qui in hũc mũdum veniſti.non ꝑloci mutationem :ᷣ ꝑ carnis aſſũ ptionem. Et cũ hoc dixiſſet a xpᷣo edoctaabiit. ⁊z vocauit Mariam ſoꝛoꝛem ſuam ſiletio.Cri⸗ ſoſto.ait. Ideo occulte ſoꝛoꝛem vocat.qꝛſiſci⸗ uiſſent iudei xpᷣum aduenire: receſſiſſent ⁊ non fuiſſent teſtes miraculi. Dixit itaq; Martha ſoꝛoꝛi.Mgr adeſt ⁊ vocat te. Non eſt creden⸗ dum hoc loco martham fuiſſe mentitã cũ dixit. vocat te.qꝛ non fuit ab euangeliſta expꝛeſſum: cũ id euangeliſta fecerit ꝓpter bꝛeuitatem. At aũt maria audiuit martham ſurrexit cito et ve⸗ nit ad xpᷣm.q̃ nondũ venerat in caſtellũ: ſ̊ erat adhuc in illo loco vbi occurrerat ei martha.iu dei ergo qͥ erant cũ ea in domo ⁊ cõſolabãt eam ſecuti ſunt eam dicentes.qꝛ vadit ad monumen tum vt ploꝛet ibi.aria cũ veniſſʒ vbi erat Yeſus videns eũ cęcidit ad pedes eiꝰ⁊ dixitei. Bñe ſi fuiſſes hic frater meꝰ non fuiſſet moꝛtu⸗ At Yeſus vt vidit eam ploꝛantẽ ⁊ iudeos d ve nerant cum ea ploꝛantes infremuit ſpũ ⁊ turba uit ſemetipᷣm ⁊ dixit. vbi poſuiſt/ eũ: Mic dicit Beda. Non omia dixit ldaria q̃ artha p fulerat.qꝛ conſueto hoim moꝛep̃ lachꝛymis ñ omia ꝗᷓ voluit pferre potuit. Et de xp̃o qit Cri ſoſto.Marie loquenti nihil xpᷣus loquit᷑ neq; ra dicit q ſoꝛoꝛi dixerat. Turba em̃ aderat mul ta:⁊ non erat tempꝰ illoꝛũ verboꝛũ. Sʒ conde⸗ ſcendit humiliaf hũanam naturam denudas Infremuit g̊ ſpũ ⁊ turbauit ſeipᷣm. Hicit Nico laus delira. Fremitꝰ conſurgit ex indignatioe Aſte xpᷣi fremitꝰ ꝓcedebat ex indignaſon⸗ ei⸗ 3 diabolũ ꝑ cuiꝰ ſuggeſtionem moꝛs intrauiti mundũ.quem erat cito debellaturꝰ. Turbatio aüt illa ꝓcedebat ex compaſſiõe Laʒari a ſoꝛo⸗ rum ciꝰ. Sciendũ iñ ꝙ iſte paſſiones ⁊ conſimi les non fuerũt in x-po vitioſe: ̊ magis virtuoſe Oꝛ non erant ꝑuertentes iudiciũ rõnis:ſᷣ magiſ ſequentes ⁊ ꝑ ipᷣm excitate.Alduertendũ inſuꝑ peo ꝙ xpᷣs dixit.vbi poſuiſtis eũ.qꝛ ᷣm Au⸗ guſtinũ in li. de vbis domini. Non locũ ſepul⸗ ri ignoꝛare crędi debet:ſ fidem populi apꝛoba Te volebat. Ut aut Dixert ei .pelii vide 2 iter vlus monumentũ cepit lachꝛymat⸗ eſt Jeſus. Lachꝛymabat qdem ex cõpaſſione 2 pietate: tanqᷓ; verꝰ hõ. lachꝛymabatf etiaz vt pie ↄſide⸗ rare Poſſum pnter eaqᷓ ntadecima futura die U ventura erant ſuꝑ eũ.Itaq; intra ſemetipᷣm flẽ do dicebat. OLaʒzare mi dilecteego ploꝛãdo ad tuũ monumentũ accedo.Et.xv. die ſequen ti Magdalena cũ mulieribꝰ a matre mea bene dicta de cruce depoſitũ ploꝛando me ad monu mentũ nouum adducent. O Laʒare mi ego ho die eruam te de faucibꝰ moꝛtis. ⁊ quintadecia die ego ꝓ ſalute hoim illiꝰ poteſtati meſbᷣdam. O Laʒare mi anima tua exaudiet vocẽ meam de inferis ⁊ coꝛpoꝛi vniet᷑: ⁊ qͥntadecia die cla⸗ mabo in cruce ⁊ ingrati homies nõ audient me vocantẽ. Judei aũt vidẽtes xpᷣm flere dicebãt Ecce quõ amabat Laʒaꝝ. Quidã inſuꝑ ex ip ſis dicebant. Non potuit hic qͥ aperuit oculos ceci nati facere vt hic non moꝛeret. C quinq; ſunt cõditiões que oſten⸗ dunt certitudinẽ miraculiin reſurre⸗ agri. (La. MI. rtiũ myſteriũ Ntemplanduʒ de Laʒaro reſuſcitato Iðꝛ reſurrectiois mirabił. In quo qui nt ↄſideranda ꝗ faciũt ad miraculi certitu dinem magnificentin. CSBecũdum lapidis amotio. 7* Certkü chꝛiſti oꝛatiio. ¶ Quartũ Laʒari vocatio. ctione Laʒ ☚ in CQuintũ ſubita reſurrecio. ¶Nꝛimũ oſiderandi eſt ſepulchꝛi deſcriptio Aaü dixit text euangelij. Jeſus rurſus fre⸗ mens in ſemetipo venit ad monumenti.i. pue⸗ nit ſiue applicuit. Fremitꝰ aũt ille ⁊ indignatio fuit ꝓpter iudeos deillo inique murmurantes Erat aũt ſpelũca ⁊ lapis ſuꝑpoſitꝰ erat ei Spe lũca vt dicit hic Oeda ẽ ruptii vocata. ¶ Secũ dum oſiderandũ ðꝛ lapidis amotio. Dirxii qui dem Jeſus tollite lapidẽ. Chꝛyp. Hoc dixit vt eos ĩeſtes faciat miraculi. Rñdit martha.Do mie iam feter q̃triduanꝰ eſt.vᷣm Theophiluz. B martha taq́; diffidẽs dicit velut ipoſſibile cre⸗ dens poſſe fratreʒ ſuſcitari ob diex diuturnita⸗ tem. Ulvm alios. Hec vba nõ ſunt deſperatio⸗ nis:ſᷣ potiꝰ admiratiõis. Dixit illi Yeſus.Nõ⸗ ne dixi tibi: qm̃ ſi credideris videb glam dei.i. gloſam eiꝰ vtutẽ in ſuſcitatiõefris tui.Tulerũt glapidẽ ad pᷣceptũ xpᷣi.¶ CTertiũ ↄſideranduzʒ eſt xp̃i oro. ANoluit qͥdẽ oꝛare vt ↄfunderetma licis iudeoꝝ qͥ ſibi imponebãt ꝙ faciebat mira⸗ cula vtute demonũ. Quare eleuatis oculis ſur ſum dixit. Pr gras ago tibi qm audiſti me De us cm̃ pr celeſtis magnificẽtiſſimꝰ eſt. Et iõ ex graꝝ actiõe de pᷣteritis ad pᷣſtada bñſicia ſequẽ lapr ijet banea Dire ame⸗ Apf⸗ Diet liun gims delon lennn ſoril tum ſe 60 de unt fae Ne er ⸗ Cn cone Anmnar Nemu onie lcor aese ſiͤric n a Wiek phar nur/ ſesen⸗ litin. liusen Poſtot ſoobar rerit ſoonne ſeic Feyt gniac Wr ſü in luci Pbuaf nurade tnſe. Pphorid e layen merbene onu megoho⸗ ntadecig eſbdan. emeam ndeech: Wicgeme tnedcchi niperp Moalbs feſuſetruts ngnoni Ulcann Wino wsfe⸗ niire 1indigenn Wmun’ nuche 1(S Dertgei Inubr Poſbiede⸗ rduunni ßenſt iCucin ſleend l Nichunt⸗ oelleſi H ſtieed t Hͦ⸗ ifillnt rmo Avij tia ꝓuocat᷑. h vytiq; eſt pᷣum magniſfici. vt· iiij.ethi. Subiũxit in oroe xpᷣus. Ego aũt ſcie⸗ bam qꝛſꝑ me audis: ſᷣ ppter ꝓplum qͥ circũſtat dixi. vt credãt qꝛ iu me miſiſti. Sciendũ hicꝙ oꝛare prem ↄuenit xpᷣo rõe hũanitat in qᷓ mioꝛ eſt pre nõ rõe diuitatis in q̃ ẽei eq̃lis. ¶ Quar tum oſiderãdũ eſt laʒari vocatio.poſtqᷓ; eni ſic oꝛauit clamauit voce mag. Laʒare veni foꝛas. Dicit hic Theophilus.Altiꝰ camauit vt gen tilium oꝛa refrenet fabulantium in tumulis eſſe animas defunctoꝝ Clamat igit᷑ qſi aduocans de longinqͥ. Nel ᷣm Nico.dely. Clamauit vo ce magua qꝛ ſi dixiſſet in ſilentio. poſſent aduer ſarij dicere ꝙ verba magica ꝓtuliſſet.CQuin⸗ tum cõſiderandũ dr ſubita reſurrectio. Statim naq; ꝓdiſt qui fuerat moꝛtuus ligatus manꝰ⁊ pedes inſtitis.et facies ſudario eratligata.hic declarat᷑ vtus diuia.nõ ſolũ ſuſcitando moꝛtu⸗ um ſ etiaʒ faciẽs exireligatuʒ. In h̊ inſuꝑ awa ret certitudo miraculi inq;tum exiuit laʒarꝰ eo modo quo fuerat in ſepulchꝛo poſuꝰ. Dixit eiſ ieſus Soluite ecũ.Fecit hoc vt accedẽtes ð pꝛo pe ⁊ tãgẽtes ex viſu ⁊ tactu eſſẽt teſtes miracu⸗ li ſubiũxit xpᷣs. Et ſinite abire.vt oſtẽdat᷑ vere ſuſcitatus ꝑ opa vite.cuiuſmodi eſt ambulatio ⁊ comeſtio ⁊ ſilia Multi ergo ex eis qͥ venerãt ad mariam ⁊ marthã ⁊ viderãt q fecit ieſus cre diderunt in eũ. Quidaʒ aũt ex ipᷣis abierũt ad phariſeos ⁊ dixerunt eis q fecit ieſus, Sicunt doctoꝛes aliqͥ ꝙ id fecerunt bono ʒelo moti.vo lentes ex miraculo viſo refrenare irã eoꝝ cõtra ieſũ tãq; irrationalẽ. Alij vero aſſerũt.ꝙ ex ma lignitate moti fuerũt ad h.qꝛ ex viſis ſignis bo ni ⁊ electi cõuertũt᷑.mali obdurant᷑. Ethͥ mag videt᷑ ex l̃a ſequenti.vbi agit᷑ de congregatõe phariſeoꝛũ ad tractandũ de moꝛte xpᷣi.Expeꝛi⸗ mur ſic eſſe in populo xpᷣiano in qͥ multi audiẽ⸗ tes enarrari ex quiſita oꝑa xpᷣi.afficiunt᷑ ſpũali letitia. pleriq; vero illa de ridere ſolẽt.⁊ qð gra⸗ uius eſt negant ⁊ impugnãt vitateʒ ꝓphetarũ apoſtoloꝛũ martirũ doctoꝝ q; teſtimonio com/ pꝛobataʒ. Mendaciũ inquiũt eſt ꝙ laʒarus re ſurrexit. O ſtulti.O tardi coꝛde ad credenduʒ. vos mendaces eſtis vos filij diaboli.qͥ euange liſte iohãni vᷣgini dei electo acqͥeſcere recuſatl. Jðe vtiq; laʒari reſuſcitati texuit hiſtoꝛiaʒ qui omnia oculate ꝑſpexit. Ergo omni inſidelitate depoſita. demus gras xpᷣo noſtro redẽptoꝛi qͥ ſiẽ laʒarũ quadriduanũ ſuſcitauit a monumen/ to ita in fine ſeculi reſuſcitari faciet omẽs hoiẽs mundi vt ineternũ damnent᷑ iniqui. Juſtis vo tribuat᷑ pꝛemiũ vite eterne.Amen. Germo decimuſſeptimꝰ ð pijſſima paſſione ſaluatoꝛis noſtri ieſu xpi · ʒ1 Loꝛzemus ante b// vomini fecitnoe qꝛ ip̃eẽ dũs de⸗ d paſſionẽ nos inuitani ꝓ phete illuminati vba ſunt iſta põ xciiij. Neſcio „ „ 7 uid flebilius ac pietate ⁊ cõmiſeratiõe magis dignuz cõmemoꝛari põt.qᷓ; abiectiſſima paſſio moꝛſq; acerbiſſima ieſu xpᷣi filij dei. Atiq; omi fera crudelioꝛ. durioꝛq; petris cenſeri debet.qͥſ quis ille ſit.qui ad tanti miſterij memoꝛiam nõ cõpungit᷑. Si em abſq; lachꝛymis nõ ſolũ nar⸗ rani vel dici:imo nec excogitari pñtꝗqᷓ de moꝛte Ceſaris aut NMõpei magni aut Hectoꝛis troia/ ni aut DOarij pſarũ regis.vel Alexandri mace/ donis alioꝛũ q; regũ vel imꝑatoꝝ ↄſcripta ſũt. q́;tomagis moꝛs regis regũ plãgẽtibꝰ ocuł ad mentẽ eſt reuocãda.Accedit ad h̊ ꝙ illeqͥ pec⸗ catũ nõ fecit.nec dolus inuẽtꝰ eſt in oꝛe eiꝰmoꝛ⸗ tuus eſt ꝓnoſᷣ debitoꝛibꝰ moꝛtis. vt nos redi-⸗ meret. vtnos ſaluos faceret. vt nos ad patriaʒ celeſtẽ reduceret.in ligno crucis pepẽdit.Com patiendũ itaq; illi eſt qͥ tã dura ꝓ nob tulit toꝛ⸗ meta.ne in die iudicij cũ venerit in gla maieſta⸗ tis ſue inueniemur ingti in ↄſpectu eiꝰ. Naʒ vt q̃dam deuotꝰ ait. Hodie xpᷣs de cruce ſic alloqͥ tur vnũquẽq;. Vide hõ qᷓ ꝓte patioꝛ.vide pe⸗ nas qᷣbꝰ afficioꝛ.vide clauos qͥbꝰ cõfodioꝛ.no eſt doloꝛ ſiquo crucioꝛ.cũ ſit tatꝰ doloꝛ exteri⸗ oꝛ.intꝰ tñ doloꝛ eſt quioꝛ.tã ingtũ dũ te exꝑioꝛ Beponamꝰ igit᷑ duriciã animi.induamuſq; vi ſcera pietatis ⁊ deuotiõe q̃ poſſumꝰxpᷣm in cru ce paſſuʒ parit᷑ lugeamꝰ Nec vile aut muliebꝛe putandũ eſt h̊ officiũ exoluere.quinĩmo ⁊ piũ ⁊ laudabile foꝛe exẽpla luculẽtiſſima mãifeſtãt Scribit᷑ nãq; Beñ.l.c. ioſeph ruit ſuꝑ faciẽ pris fui defuncti flẽs ⁊ deoſculãs eũ.Et Geñ. xxv.c.Qualit᷑ abꝛaã fleuit Sarã vxoꝛẽ ſuã de⸗ functã.Et.ij. Re.j.c. Quõ NDauid plãxitſu- ſaul onatne interfectos in p̃lio. Et.ij. Re. iij. c. Quẽadmodũ Dauid leuauit voec̃ ſuaʒ ⁊ fleuit ſuꝑ tumulũ abner:quẽ Joab ⁊ abiſai in fecerãt.Et.ij. Re.x viij.c.dꝛ adhuc de Dauid cũ audiſſʒ moꝛtẽ filij ſui abſolon flebat dicẽs Abſolon fili mi.fili mi abſolõ. Et Nume.xx.c. Laudat᷑ ppłs qͥ moꝛtuo Aaron fleuit ꝑ triginta dies. Et.j.Re.xx viij. Samuel moꝛtuꝰ eſt plia⸗ xitq; eñ̃ oĩs ꝓʒłs.Et.ij.Macha.ix.c.ponit᷑ ꝙ poſtqᷓ; iudas machabeꝰcecidit ⁊ occiſus fuiti pᷣlio fleuit eũ oĩs pls planctu magno. Narrat etiã Juſtinꝰ ꝙ cũ nunciatum fuiſſet Alexãdro vxoꝛẽ darü qua detinebat captiuã in ꝑtu moꝛ⸗ tuã fleuit ex hũanitate. Inſuꝑ ꝙ dũ Alexãder expoſt exanime coꝛpꝰ darij inuenit quẽ ſuiint᷑⸗ fecerant fudit lachꝛymas. Quis abſq; gemi⸗ tu audire põt ꝙ ille qͥ oibꝰpᷣſtat viiémortuns 4ℳ *° „ρ vi i cruce.O xpᷣiani oẽs.O viri.O mulieres.O iuuenes. O ſenes. O vgines. O vidue. O nu⸗ pte.O pie matres. O populi cũcti nobᷣ oĩbꝰ di cit eccleſia vba in themate ꝓpoſita. loꝛeinus añ dũm affixum patibulo crucis.qꝛipᷣe eſt dñs deus nr.Ad quem ploꝛatũ poſſumꝰ deo pꝛopi tio ꝑuenire.ſi diligent᷑ voluerimꝰ ac fidelit᷑ con ſiderare ignominiã crucis dñi nr̃i Jeſu chꝛiſti. Idcirco in pᷣſenti ᷣmone de ipᷣa paſſione domi nica tria myſteria pponemus ↄtemplanda. Scðdᷣin humilitatis. ¶ Tertiũ acerbitatis. TExpᷣus ex ardentiſſimo amoꝛe vo⸗ lens paſſus eſt. et de voluntatis eius * rnium ↄtemplandũ depaſſione Jeſu xvpi dꝛ volũtatis. Ald cuiꝰ claram ex neceſſitate. Scdm vtrũ in xpo fuerunt plures volũtates. Tertiũ vtrum in xpᷣo fuit ↄtrarietas volutatũ Ad pᷣmũ dubiũ dicere debemus ꝙ xpᷣus ex volũtate paſſionẽ ſuſtinuit. Hoc vti q; ꝓbamꝰ abunde. Or em̃ ꝑ Eſo.liij. ca. Oblateſt qꝛ ipᷣe voluit. Et Oamace. inqͥt. Mihil coactũ i xpo 5 oĩa voluntaria. volẽs eſuriuit. volens ſitiuit. volẽs moꝛtuus eſt. Inſuꝑ paſſio xpi fuit bona 7 meritoꝛia. ꝗ̊ voluntaria. Añ Augꝰ.li.j.ↄfeſ. git. Nemo inuitꝰ bñ agit etiã ſi bonuʒ eſi quod Huilũ bonũ niſi voluntariũ. Et. x v. q.j.c.nõ eſt. Volũtariũ ſibi militẽ elegit x-ppᷣs. Quare et ipe volutarie paſſus eſt. Dicit nãq; Alexãder de ales in. iij. volumine ſummeſequẽdo dama⸗ ſcenũ Hilariũ ⁊ lougonẽ in li. de ſacris. alit᷑ fuit potentia patiendi in xpo qᷓ; ſit in nobᷣ in ſta tu miſerie ⁊ in adam in ſtatu innocẽtie. Nam in ſtatu innocẽtie fuit potentia patiendi ſine neceſ ſitate a ſine voluntate.quare Ad impaſſibilis erat ex vtute diuine ꝓtectionis: nõ exſua natu ra. In ſtatu miſerie eſt potẽtia patiẽdi cum ne⸗ Lelſſitate ⁊ ſine volũtate. In dño Jeſu xpᷣo fuit potẽtia ad patiendũ nõ t indiſpoſita vt in ada nec cũ neceſſitate. vt in nobis: ci diſpoſitide ad patiendu ⁊ eſ volũtate potete phibere paſſi onem. Hã cũ ſit duplex potẽtia. ſ. actiua ⁊ paſ- ſiua. potetia acriua in nob eſt ſolũ ſbiecta volũ tati. potẽtia paſſiuanõ a ſequit᷑ ↄditiõʒ nature eſu potẽtia paſſiua ſic potentia era In dño vo Jeſu actiua fuit ſbiecta volũtati vt eſſet dña ſui act⸗ 2⁊ ſui paſſiõiſ.vt ſicut volũtas nra hʒ dominiũ ſui actpotẽs ꝓhibere eũ vel educere. ita chꝛi⸗ ſti volutas dñium habuit ⁊ potẽs fuit ꝓhibere plicit ofi no ßr naturꝗ. Et h mõ ſicutnõ poterat mutare coꝛꝑa exterioꝛa a curſu ⁊ oꝛdine nature.ita etiã nõ po Bimum myſte⸗ planation iria dubia occurrüt enucleandga. imũ vtrũ xpᷣs paſſus ſit ex volutate: aut ex paſſionẽ a potẽtia patidi aſſumpta: vel ipſam Aha ig pie d. xii orti ii alma xpᷣi põt du mderari. Uno mõ ſᷣm ppᷣam vtutem 2 terat immutare ꝓpriũ coꝛpꝰ a naturali diſpoſi⸗ tione.qꝛ aia xpᷣi ſ᷑ᷣm ꝓpᷣam naturã hʒ determia tam pꝓpoꝛtionẽ ad ſuũ coꝛpꝰ. Alio mõpõtcõſi⸗ derari aĩa xpᷣi ſᷣi ꝙ eſt inſtrm vnituz vᷣbo dei i pſona.⁊ ſic ſubdebat᷑ eius ptati totalit᷑ oĩs diſ/⸗ poſitio ꝓpꝛij coꝛpis.Quia tñ vtus actõis non ꝓpꝛie attribuit᷑ inſtrumento:ᷣ pᷣncipali agenti ideo tał potentia attribuit᷑ magis ipᷣi vbo dei: qᷓ; aie xpᷣi. Piximꝰ iſta ↄ cludentes ꝙ potuiſſet xpᷣus ꝓhibere paſſionẽ:ſᷣ pati voluit vt ꝓ nob ſatiſfaceret.Et vt inqͥt Tho.iij.ꝑte.q.xlvj.qͥa paſſio illa aſſumpta fuit volũtarie ppter finem liberatiois hoim a peccato. Jdeotantã quanti tatem doloꝛis aſſumpſit q eſſʒ ꝓpoꝛtionata ma gnitudini fruct eius qͥ inde ſeqbat᷑. Sʒ ar exaltauit pentem in depto:ſic opoꝛtet exaltari filiũ hoĩs.vt omis qͥ credit in eũ nõ peat:ſᷣha⸗ beat vitã eternã.qð qͥdem de exaltatiõe in cru⸗ ce intelligit᷑. Scdo ex ꝑte ipiꝰ xpᷣi qͥ ꝑ hũilitatẽ paſſionis meruit gloꝛiã exaltanõis.iuxta illud Lu.vltx.c.Hec opoꝛtuit pati xpᷣm ⁊ ita intrare in glam ſuaʒ. Tertio ex ꝑte dei cuius diffinitio circa paſſionẽ xp̃i fuit pᷣnunciata in ſcripturis ⁊ pᷣſigurata in obſuãtia veteris teſtamẽti.vᷣm ꝙ Zꝛ.lu.xxij. Filiꝰ qͥdẽ hois vadit ſᷣm ꝙ diffinitũ ẽ de eo. Et Lu.vl.c.ec ſunt vba ꝗ locutꝰſum cũ adhuc eſſeʒ vobiſcũ.qm̃ neceſſe eſt ipleri oia q̃ſcripta ſunti lege moyſi ⁊ ꝓphetis ⁊ pſalmis de me. ⁊ qmſcriptũ eſt. QAm opoꝛtebat pati cri ſtum: T reſurgere a moꝛtuis. Pꝛo declaratione iſtoꝛũ notande ſunt de neceſſario tres diſtictio⸗ nes. Mꝛima eſt Alexandri in.iij.ſumme: qait. . ONVm Ariſto. v. meta. O neceſſariũ ðꝛ quatu⸗ oꝛ modis ᷣm q̃tuoꝛ genera cauſaꝝ. Eſt em ne⸗ ceſſitas ᷣm cãm foꝛmalem ſᷣm ꝙ ðꝛ calidum de neceſſitate calefacit ſiue patiẽs ðneceſſitate pa / titur. Et eſt neceſſitas ᷣm cãm materialem.ſᷣm ꝙ ðꝛ ꝙ calidũ in ſummo neceſſe eſt fieri ignem. An ꝙ diceret᷑ ꝙ paſſibile in ſümo neceſſe eſt pa ti. Et eſt neceſſitas ᷣm cam efficienteʒ qꝗᷓ vocat᷑ neceſſitas ſᷣm violentiã ſᷣm ꝙ ð ꝙ lapidẽ foꝛti ter impulſum neceſſe eſtmoueri. Eteſt ncceſſi- tas ſᷣm cauſam finalẽ ſᷣm q ðꝛ ꝙ ſerram neceſſe eſt eſſe ex ferro ⁊ calibe eo q; eſt ad diuidenduʒ pura ⁊ ſolida. In dño ̊ Jeſu xpᷣo fuit neceſſi⸗ tas ad moꝛiendũ m rationẽ cauſe finalis ſolũ. AUVt em ↄꝛ ad Gał.iiij.c.Miſit deꝰniliũ ſuuʒ.vt °⁄ pleriq; dicta aſſerẽtes xpᷣm de neceſſitate fuiſ ſe paſſum. Pꝛimo ex ꝑte nr̃a qͥ ꝑ eiꝰ paſi ionẽ li⸗ berati ſumꝰ. ſm illud Joh.iij.c. Sicut moyſes ien inbefn tpipordn Mten: iinbo ndanni mopöciſt pſtode⸗ Aoisdf, fösnon Plgnt Wodai: houſt in Deſton Miqend wmmm Cehtaric Pntmel⸗ tnorts Werrtari öenan⸗ zobätune urnilnd r oſfinto Eyuris nal dconi oonin eckipenei t ntmyr Mn. mmr d. züncome. .Ekon te oe ccuneyel gilen km giighen. creſeckpe wi ne funſifun Eeinnf iſe ſiucdier, irſetſ ntlicſ, ituz,n nos redimeret. Iſta redẽptio nõ potuit eſſe ni⸗ ſi ꝑ ſatiſfactionẽ.nec ſatiſfactio niſi ꝑ paſſionẽ. NHõ aũt fuit in xpᷣo neceſſitas ad moꝛiendũ vᷣm rõeʒ cauſe efficientis.qꝛ nulla cã creata poterat eũ cogere ad moꝛiendũ. Neq; neceſſitas ᷣm ra tionem cauſe materiał.qꝛ illa eſt neceſſitas ↄ cta ex vitio ꝓpagatiõis in nobᷣ.neq; neceſſitas ᷣm rõem caulſe foꝛmal.qꝛ illa nõ põt ꝓhiberi nec ẽ voluntaria.Et de xpᷣo dicit Joh. Bamaſcenꝰ. O paſſiões ⁊ ſi ᷣm legem nature fiebãt in eo:ñ tñ coacte ſᷣ volũtarie.Scda diſtinctio.ꝙ eſt ne ceſſitas immutabilitatis ⁊ neceſſitas coactiõis vel ꝓhibitiõis. Neceſſefuit xpᷣm moꝛi neceſſita te imutabilitatis.qꝛ imutabilit᷑ voluit moꝛi.ne ceſſitate vo coactiõis vel ꝓhibitiõis minime. Tertia diſtinctio ᷣm Anſel.in li.ij. cur deꝰ hõ. in. c.xvij.O eſt neceſſitas pᷣcedẽs qᷓ cã eſt vt ſit res. Et eſt neceſſitas ſequẽs quã res facit.pᷣce⸗ dens ⁊ efficiens eſt neceſſitas cũ ðꝛ celuʒ volui qꝛneceſſe eſt vt voluat᷑. Sequens vo ⁊q̃ nihil efficit: fit. Cũ dico te ex neceſſitate loqͥ cũ loq̃rj Cũ em̃h̊8 dico ſignifico te nihil facere poſſe.vt dũ loq̃ris non loq̃ris.nõ ꝙ aliqͥd te cogat ad lo quendũ. Nã violentia natural ↄditiõis cogit celũ volui.te vo nulla facit neceſſitas loqͥ. Sʒ vbicũq; eſt pᷣcedẽs neceſſitas eſt ⁊ ſequẽs.non aũt vbi ſequẽs ibi ſtatim ⁊ pᷣcedẽs. Poſſumus nãq; dicere neceſſe eſt celũ volui:qꝛ volui᷑ Sʒ non ſil eſt verũ.idcirco teloq̃ qꝛ nexeſſe eſt vt loq̃ris. Iſta ſequẽs neceſſitas currit ꝑ oia tꝑa B mõ.Quicqͥd fuit neceſſe eſt fuiſſe.Quicqͥd ẽ neceſſe eſt eſſe.Quicqͥd futuꝝ eſt neceſſe eſt eſſe futurũ.Si vis g̊ oiĩm q̃ xpᷣs feẽ ⁊ q̃ paſſus ẽ ve⸗ ram ſcire neceſſitatẽ.ſcito oĩa ex neceſſitate fuiſ⸗ ſe.qꝛ ipᷣe voluit. voluntatẽ vo eiꝰ nulla pᷣceſſit neceſſitas.Quare ſinõ fuerũt niſi q̃ ipe voluit. ſi nõ voluiſſet nõ fuiſſʒ. Ex his oibꝰ dep̃hendi mus ꝙ xpᷣus paſſus eſt volũtarie. Et qͥcqͥd de neceſſitate ðꝛa ſua volũtate bñdicta dependet. Secundũ dubiũ erat vtrũ in xpᷣo fuit volun tatum plalitaſ: Ad qð rñdet ſctũs Tho.iij. ꝑte n q.x viij O qͥdã poſuerũt in xpᷣo eſſe vnã ſolam voluntatẽ.Sʒ ad q̊ ponendũ diuerſimode mo ti eſſe vidẽt᷑. IApollinaris em̃ nõ poſuit naturã intellectualem in xpᷣo:ſᷣ qð vbũ eſſet loco aime vel loco intellectꝰ. Añ cũ volũtas ſit in rõe. vt phs dicit in.iij. de aĩa. ſequebat᷑ ꝙ in xpᷣo non eſſet volũtas hũana.⁊ ita nõ eſſet in eo niſi vna volũtas. Machariꝰ aũt pr̃iarcha anthiocenꝰ ⁊ Cypꝛus Alexãdrinꝰ ⁊ Sergiꝰ cõſtantinopo — litanꝰ ⁊ qdam eoꝛũ ſeq̃ces poſuerũt in xpᷣo vnã volũtatẽ qᷓ;uis ponerẽt duas naturas ᷣm ypo ſtaſim vnitas.qꝛ opinabant᷑ ꝙ hũana natura ĩ xpᷣo nũqᷓ; mouebat᷑ ꝓpo motu:ſᷣ ſolũ ᷣmꝙ erat mota a diuitate. vt ptʒ i epka ſinodica Agatho⸗ xvij nis pape. Etideo in ſexto ſinodo ap Cõſtanti nopolim celebꝛata determinatũ eſt opoꝛtere di ci ꝙ i xpo ſint due volũtates vbi ſic legit᷑. Pꝛe dicamꝰ? duas volũtates naturales in xpo ⁊ du as oꝑatiões.Et h̊ neceſſariũ fuit dici. Manifę ſtum ẽ em ꝙ filiꝰ dei aſſũpſit hũanã nãʒ pꝑfectiꝗ⸗ ad ꝑfectiõʒ aũt nature hũane ꝑtinet voluntas: q̃ eſt nãlis potẽtia ſicut ⁊ intellectꝰ. AUñ neceſſe eſt dicere ꝙ filiꝰ dei hüanã volũtatẽ aſſüpſit in hũana natura.ꝑ aſſumptiõʒ em hũane nature nullam diminutõʒz paſſus eſt filiꝰ dei in his qͥ ꝑ tinent ad diuinã nãm cui cõpetit volũtatẽhre. Quare neceſſe eſt dicere ꝙ in xpᷣo fuerunt due voluntates.vna diuina.alia hũana.Hoc tenet teriq; ſancti doctoꝛeſ.qꝛ vo vtinqͥt Tho. Filiꝰ dei ſicut pᷣdictũ eſt hũanã nãm aſſumpſit cũ oi⸗ bus ꝗᷓ pꝑtinẽt ad ꝑfectiõʒ ipᷣiꝰnãe. In humana aũtnã includit᷑ etiam nã aialis.ſicut in ſpeciei mgf ſniaꝝ in. iij. di. x vij. Et Johes Dama. ce⸗ cludit᷑ genꝰ. Vñ opoꝛtet ꝙ filiꝰ dei cũ humana —⏑ nã aſſumpſerit etiã ea q̃ ꝑtinẽt ad ꝑfectõʒ natu⸗ re aialis inter qᷓ eſt apetuꝰ ſenſitiuus qͥ ſenſuali tas ðꝛ.Et iõ opoꝛtet dicere xpᷣofuitſenſua Senſualitas autezʒ ſiueſenſuał appetitꝰ inq;tum natꝰ eſt obedire ra lis apetitꝰſiue ſenſualitas. tioni ðꝛ rõnalis ꝑ ꝑticipatõʒ.vt ptʒ ꝑ phm i.j. ethi. Et qꝛ volũtas eſt in rõe.põt dici ꝙ ſenſua litas ſit volũtas ꝑ participatiõz. Quatũ etiam ad rationẽ volũtas in xpᷣo plurificat᷑ nõ ratiẽse potẽtie qᷓ eſt vna:b rõe actus. Quare dic DBa⸗ maſcenus duplexeſt hoĩs voluntas. Una nã⸗ „ lis que vocat᷑ theleſis.Alia rõnalis que voca⸗ tur buliſis. ꝛima ðꝛ theleſis.i.ſimplex volun id eſt cõſiliatiua qᷓ vocat᷑ volũtas vt rõ. Hillud qð volũtas refugere põt vt natura eligit vtra⸗ tio ex oꝛdine ad finem. Sicut etiã in aliquo ho⸗ mie ſenſualitatis eiꝰ ⁊ volũtas abſolute ſiue vt nã ↄſiderata refugit vſtionẽ.quam tñ volũtas m rationẽ eligit ꝓpter finem ſanitatis.Quare m dicta diſtinguim⸗ in xpᷣo voluntatẽ multi⸗ plicem. ſ. diuinà humanã. Et hãc diuidimus i volũtatem ſenſualitatis ⁊ voluntatem ratiois. Et voluntatẽ rõis adhuc dicimꝰ aliã ꝓut cõſi⸗ Et ad ̊ rñdet Alexan.in.iij.ſumme. xpᷣs ðꝛ habuiſſe diuerſas volutates tribꝰ modis. Mꝛi⸗ mo iuxta duas naturas diuinã ⁊ hũans dicun na: Scdo mõ ſᷣm hũanã naturã dicunt᷑ in xpᷣo diuerſe volũtates.volũtas.ſ.rõis: ⁊ voluntas ſenſualitatis. Tertio mõ dicunt᷑ in xpᷣo ᷣm rõʒ § 3 tas qͥ a mgris vocat᷑ voluntas vt natura,O c⸗ pudiat ea que ſunt nature zrie ⁊ q ſũt m ſe ma la puta moꝛtẽ ⁊ ſilia. Scda volũtas ðꝛ buliſis. deret᷑ vtnã. aliꝗ ꝓut ↄſiderat᷑ vtrõ. CTertiu . dubii erat vtrũ in xpo fuit voluntatũ orietas⸗ tur in xpᷣo diuerſe volũtates.diuina.ſ.⁊ huma 17 diuerſe volũtates.qꝛ rõ hʒ quandã voluũtatem vt nã eſt vnibil coꝛpi ⁊ hʒ voluntatẽ vt ratio ẽ cõfoꝛmis diuinitati.⁊ Gm h dicerent᷑ in xpᷣo di uerſe volutates. volũtas nãlis ⁊ volũtas roõis Aoluntas diuina in xpo erat vt ipe doloꝛes ⁊ paſſiones ⁊ moꝛtem pateret᷑.non ꝙ iſta eſſenta deo volita m ſe:ſᷣ ex oꝛdine ad finem humane ſalutis. Nolũtas rõis erat vt voluntas diuina impleret᷑.volũtas aũtſenſualitatis naturaliter iſta refugiebar. Silr volutas vt natura iſtare⸗ pudiabat tãqᷓ; narure gria. Aerũtñ licʒ iſte fue lũtas ſenſualitatis ↄria voluntati rõis.nec vo luntas huana Zria voluntati diuine.nec volũ⸗ tas naturałoria voluntati rõis.qꝛ Im Hama. Cõtraria nata ſunt fieri circa idem. volũtas au teni moꝛiendi ⁊ viuendi nec ſᷣm idem in chꝛiſto qꝛ vnij circa ſenſualitatẽ. aliud circa rõeʒz. Exq̃ᷓ inqt Tho. vbiſupꝛa. neq; volũtas diuia ne⸗ q; voiutas rõis in xpᷣo impediebat᷑ aut retarda baturꝑ voluntatẽ naturale. neq; ꝑ. voluntatezʒ ſenſualitatis. Sitr aũt nec cesnari lo ⁊ volũtas ſenſualitatig ſᷣm oꝛdinẽ ſue nature mouerent᷑ Hic oſtenditur magnitudo doloris xpi patientis. qm m Tho.iij. pte.q.xl vj. In alijs patientibꝰ mitigat triſticia interio? 7 etiaʒ doloꝛ exterioꝛ ex aliq ↄſideratioõe rõis ꝑ quan⸗ dam deriu atõʒ ſeu redundantiã a ſuꝑioꝛibꝰ vi ribus ad inferioꝛeę qð in xpᷣo patiente nõ fuit. Anicuiq; em̃ virĩ ꝑmiſit agere q eſt ſibi pꝛo Peium. Quare in illa voluntatũ diuerſitatenul la rietas eſt ponenda. Et ſi obijceret ꝑ id qð ſe ibit Cucas. xxij c. SFact⸗ in agonia plixius oꝛaba.SGed agonia við: impoꝛtare quandam impugnationẽ animi in oria tendentis. q̃re vi⸗ deret ꝙ in xpᷣo fuerit voluntatum zrietas. Re ſpondere poſſumꝰ m Bama.in ij.lib. ago⸗ nia nõ fuit in xpo q;tum ad ꝑtem aime roõnalem mg impoꝛtat cõcertationẽ voluntatum ex di uerſitate rationũ ꝓcedente. rõ ↄſiderat vnum vult illut — rois qͥ nõ põt dijudicare qͥd ſit ſimplicit᷑ meli?- in xpo nõ fuit.qꝛ ꝑ ſuam rõeʒ iudicaba᷑ ſim pliciter eſſemeliꝰ ꝙ ꝑ eius paſſionẽ impieretur ratü ſe offerebat oia pr yoluntas diuina.circa ſalutem humani gener celeſtisg ignuam nobis apiret. CO paſſio xpᷣi fuit abiectiſſima rõe lo Fuitin in chꝛiſto agonia q;tum ad ptem ſenſiti uam ſm ꝙ impoꝛtat timoꝛẽ infoꝛtunij vel mali immimentis. Inſpiciam? & Jeſum bñ dictũ oꝛ 1 dicenté. h.. tem iliũq; auribꝰ coꝛdis audian ſpoſſipileeſt tranſeat ame calix iſte. verütame rint voluntates diuerſe:nõ tñ orie. Nam h̊ vo aliud vult oriũ.h em ↄtingit pPpter debilitateʒ nõ mea tua volütas fiat. Et ↄſiderãtes volũ tatem eiꝰ ſenſualitatis voluntatẽq; rõis nlem cõpatiamur illi. Scom em has volütates mo⸗ uebat᷑ ad oẽs penas.ad oẽs iniurias.ad omẽs ↄtumelias.ad oẽs ꝑcuſſiões.ad oẽs paſſiones refugiendas ci triſticia ⁊ doloꝛe inexplicabili. atq; intra ſe dicẽ porat.Heu me dolentẽ nimiũ Ego ãſi agnus maſuctꝰqͥ nemini nocui captus ero hic ad modicũ tanqᷓ; ſeditioſus ⁊ latro Ego ſpecioſus foꝛma pꝛe filijs hoim velut lepꝛoſus abarebo. Ego qͥ meos diſcipulos tm dilexi vt 7 pedes ilł lauerim. ⁊ ab eis ⁊ ab alijs aicis int vbera ⁊ cruciatꝰ relinquar. Ego qͥ carnẽ de vir gine ſumptam ſpũſancto opante retineo. liuoꝛi bus ⁊ plagis impleboꝛ. Ego qͥ gloꝛioſus hiero ſolyma intraui acclamantibꝰ cũctis. bñdiciꝰ q venit in noie dñi.cõfuſus ⁊ abiectꝰextra ciuita tem deducar oneratꝰ quiſſima cruce. Ego qͥ co ram turbis miracula feci publice coꝛam pło in medio latronũ cruciſigar. Confodient᷑ manus mee ⁊ pedes in ligno. a planta pedis vſq; ad volütas di uina vel volũtas rõnis refugiebat aut retarda l bat motũ naturał volũtatis ⁊ motũ ſenſualita⸗ tis. OPlacebat em xpᷣo ᷣm volũtatẽ diuinam et ctii m voluntatẽ rõis.vt volutas nãlis in ip⸗ vticem nõ erit in me ſanitas. Ego q vitã oĩibus iberalit᷑ dono vt peccatoꝛes viuificẽ vita pᷣna boꝛ. OQpr mi ⁊ qͥs vnq; talia paſſus eſt: O mn mea ⁊ ꝓte maxie ↄtriſtaboꝛ. Grauis erit mihi filio tuo dilecto igminia cruc fpᷣ guioꝛvoxlamẽ tatiois tue. His ⁊ hmõi cogitauoibꝰ intentus pijſſimꝰ Yeſus nõ ſolũ in oroe ł vſq; ad exitum die vehementiſſime affligebat᷑. Altera vo ex p⸗ te dũ voluntatẽ eius diuinã volutatẽq; rõnis q̃ vt rõ ↄſiderarfß intuemur ad gras illi exhiben⸗ das obligatiſſimos nos inuenimꝰ. Flagrabat q̃ᷣpe deſiderio eſtuatiſſimo queq; duraqq; aſ/ perrima ꝓ ſalute hũani generis tollerare. Jðo 2cludebat dicens. Fiat voluntas tua. Volui⸗ ſtio pĩ eterne vt in vᷣginis vtero mihi copula/ rem humanã nãm ⁊ cõplacui tibi. Voluiſti vt coꝛpus mũdiſſime ↄceptum penalitatibꝰhuma ne vite in alijs ex peccato debitis ⁊ neceſſarijs volũtarie ſubijcerem:⁊ obediui tibi. Aoluiſti vt pauꝑem vitãlaboꝛioſamq; gererẽ.⁊ nõ con tradixi tibi. Vis vt ꝓ redemptõemũdi meũſa/ guinem ſundã: Ais vt ad manꝰ iniquoꝛũ deue niame Vis vt hac mihi ꝑatam de ꝓximo igno minioſaʒ paſſionẽ ſuſtincã? Ais vt in cruce cõ Hixus pendeſ⸗ Qis vt ibi ex violentia illataruʒ paſſionũ moꝛiar:Siat volũtas tua. Ocaritas inflamatiſſima ꝗeſu xp̃i filij dei. O amoꝛ omia vincens paratũ ſe offerebat oĩa ꝑpeti.vt regni 2 itpis et conſoꝛtſii;· (Carll. Pulie unn u NMp jeture ciden yolui niſta. ſungu engbun ſekur urpaſt ga hockzet „ ſtre⸗ ſohi lucini fenurg Ueme iae (icaro ſefeg ſolnst knin espli nälen eg no: Monis Nones Nahii. Mitini⸗ cheng ino Ec⸗ lyoſs 1Neriy icsinn Mdyi Meo.luos Gisheen hici Macin Epe meon Minns lo Miabus Mlmnina kOni anmhi orſni enns Werian hoerp⸗ lönis ethiben. reda n e i n. Wi⸗ hicgu⸗ uhn Hun Mans mo limeüi non dae no e⸗ garceco giun; hanus Nrhii rium contemplandum de paſſione domini nii Jeſu xpi ðꝛ hũilitas. Aoluit qͥe eligere paſſi onem ? moꝛtem ↄtemptibilem ex hũilitate. qð oſtendimus triplici ratide. C Nꝛimo ranoe loci. ¶ Scðo rõetemꝑis. CCertio ratiõe ↄſoꝛti. ſio ⁊ moꝛs xpi roe loci.qꝛ in ciuitate famolſa et celeberrima hierłin qᷓ erat diuino cultui depu⸗ tata. Quare aũt ibi ⁊ nõ in bethleem vbinatus fuit.in naʒareth vbi nutritus erat pati voluit: aſſignant᷑ ples ratiões. Mꝛima qͥdem qꝛ hierlin eratlocus a deo electus ad ſacriſicia ſibi offerẽ⸗ da que quideʒ figuralia ſacriſicia figurabãt cri ſti paſſionem que eſt verũ ſacriſicium.vᷣm illud Apoſtoli ad Ephe.v. ca. Tradidit ſemetipſuʒ oblationem ⁊ hoſtiam deo in odoꝛem ſuauita⸗ re voluit loco paſſionis.ſ.in hieruſalẽ.quo per uenit ante quinq; dies paſ. ce. ſicut agnus paſca lis ante quinq; dies paſce.id eſt in decimaluna Fm pᷣceptum legis ad locũ immolatiõis duce⸗ batur. Secũda rõ quare in hiern pati voluit eſt.qꝛ vtus paſſionis eius ad toti mundũ dif⸗ fundẽda erat.ideo in medio terre habitabil pa ti voluit. Vñ ðꝛ in põ. Deꝰ aũt rex nr añ ſecu⸗ la oꝑatus eſt ſalutem in medio terre.ſ. hierlm qᷓ dicit eſſe terre vmbilicus.Tertia ratio mit qꝛ2 B maxime cõueniebat humilitati eius. vt.l.ſicut turpiſſimũ genus moꝛtis elegit. ita etiã ad eius humilitatẽ ꝑtinetꝙ in loco tzam celebꝛi cõfuſio nem pati nõ recuſauit. Quartarõ eſt vt oſtede retur a pᷣncipibus populi oꝛtã elle iniqtatem oc cidentiũ xpᷣm.Et ideo in hiertin vbi moꝛabant᷑ voluit pati. AUnde ðꝛ Actuũ iiij. e. Louenerũt in iſta ciuitate aduerſus puerü lanctum tuñ Je ſum quem vnxiſti herodes ⁊ pontius pilat? cũ gentibus ⁊ popux iſrł. Sed poſſet alics quere⸗ re.Cur xpᷣs nõ in templo vbi ſacriſicia offerebã tur paſſus eſt aut in ipa eiuitate:ſ extra poꝛtů? Ad quod rñdet ſancius Cho.iij. pte.ꝗ. xlv. ꝙ Hoc factum eſt triplici rõe. Pꝛimo qͥdem vt ve ritas reſponderet᷑ ſigure.Nam vitulus ⁊ hirc⸗ qͥ ſolẽniſſimo ſacrificio ad expiatõʒ totius mul/ titudinis offerebant᷑ extra caſtra combureban⸗ tur. vt pᷣcipit᷑ Leui.x vj.c. Et hoc eſt quod dit Paulus ad Hebꝛe.xiij.c. Quoꝛũ animaliuʒ in fertur ſanguis ꝓ peccato hoꝛũ coꝛpa cremab tur extra caſtra. ꝛopter qð ⁊? Jeſus vt ſancti ficaretſuum ſpimn extra poꝛtam paſius eſt. Se⸗ cũda rõ eſt ppter exempli. vt. ſ. nos inſtrueret exire a mundana cõuerſatiõe. Ande ibidẽ apo ſtolus ſubdidit. Exeamus igit᷑ ad eum extra ca ſtra impꝛoperiuʒ eius poꝛtantes. Tertia rõ vt Rꝛimo fuit ↄtemptibilis ⁊ abiecta ſatis paſ/ illa tm plebe oblatũ.Et ideo foꝛas ciuitatem fo ras muros vt ſcias ſacriſiciũ eſſe cõe qð totius terre eſt oblatio qð cõis eſt puriſicatio. Sʒ ad/ huc dubitat᷑ cur xp̃ᷣs nõ in hebꝛon vbi ada fuit ſepultus:ſᷣ in monte caluarie voluit cruciſigi. Chꝛyß. dicit in mone de paſſione. Noluit do⸗ Minꝰ pati nõ ſ̊ tecto nõ in tẽplo iudaico.neiu⸗ dei ſbtraherẽt ſacrificium ſalutarene putarẽt ꝓ ñ paſſio eiꝰ fuerit medicina ʒ peccatuʒ Ade Ad qð rñdet Hiero.ſuꝑ at. dicẽs. Quida exponunt caluarie locũ in quo ſepultꝰ eſt Alda Et ideo ſic apellatũ.qꝛ ibi antiqui hoĩs ſit con ditum caput.fauoꝛabilis interpᷣtatio ⁊ mulcẽs aures populi nec tñ vera. Extra vrbem enim æ?· foꝛis poꝛtam loca ſunt in qbus truncant᷑ capita damnatoꝛũ ⁊ caluarie.i.decollatoꝛuʒ ſumpſere nomen. ꝛopterea autem ibi crucifixus eſt Je tis. Unñ Beda dic in quadã omelia. & apꝛo⸗ ſus. pinquante hoꝛa paſſionis dominꝰappꝛopiqua us. vt vbi pᷣus erant aera damnatoꝛũ ibi erige rentur vexilla martyrij. Adam vo ſepultumiu xta hebꝛon in libꝛo ꝗeſu filij nnueſepultuz legi mus.Et hoc ponit᷑ Joſue.xiii.c.vbi ſic habe tur. Nomẽ hebꝛon antea vocabatcariatharbe Adam maximꝰ ibi in terra enachim ſitus erat. Igit᷑ xpᷣs magis cruciſigẽdus erat in loco com muni dãnatoꝝ qᷓ; iuxta ſepulchꝛũ Ade.vt oſtẽ deret ꝙ crux xp̃i nõ ſolũ erat in remediũ cõtra pctm̃ ꝑſonale Ade:ſᷣ etiã Z̊ petm totius mũdi. CScdo fuit ↄtẽptibilis ⁊ abiecta paſſio chꝛi⸗ ſti rõetpis. qꝛ paſſus eſt in die ſolenni paſce qñ ex omi ſudea populi ad hiertm ↄfluebat. Et vt doctoꝛes declarãt paſchale feſtum aps iudeos incipiebat a veſpa diei in qͥ luna erat. xiiij. Di⸗ es aũt feſtiuus apud eos incipit a veſpera vni⸗ diei ⁊ durat vſq; ad veſperam ſequẽtis diei. vt patet Leui. xxiij.ca. Et ſic dies ſolennis paſce erat luna. xv. ppter quod eundem diẽ quẽ Jo⸗ hannes noĩat an diem feſtũ paſce ppt᷑ diſtictõʒ nãlemn dierũ. Marcꝰ nolat pmũ diẽ aʒymoꝛuʒ qꝛa veſpa pcedentis diei incipiebant comede/ re aʒima.Exquo Hiero. Heda Aug. docto res theologi di.xj. dicunt. xps fecit cenꝗ lu⸗ na. xiiij. ⁊ paſſus eſt luna. xv. Erat autem equi noctiũ.qꝛ vtinquit Ausg in li. queſtionun ⸗ ui ⁊ veteris teſtamẽti.Lunc voluit dñs pallio neſua mundũ redimere ⁊ refoꝛmare qñ cũ crea uerat.i.ii eͥnoctio.Et tũc dies ſuꝑ noctem in creſcit.qꝛ ꝑ paſſionẽ ſaluatoꝛis a tenebꝛis ad lu cem ꝑducimur. In lib. vo. x viij. de ciuita. dei Idem lugꝰ.refert q; paſſus eſt xpᷣs.viij.kal. S † ablis. Si vo quiſq; quereret. Cur xp̃s pati vo luit in etate iuuenili non in infantili vel in ſene⸗ tuteſua: Rñdetſanctus Tho. iij. ꝑte.q.xlvj. palſio xpᷣi ſubiecta erateius voluntati.volũ tãs aũt eius regebat᷑ diuina ſapientia: queoia 2Zjuenienter diſponit. IJdeo ad moꝛiendũ xpᷣus iuuentutis elegit.qꝛ ſic voluit. Vñ Aug. ex⸗ ponẽs illud Joh̊.xiij.c. Sciẽs ieſus qꝛ veit eiꝰ hoꝛa.vt tranſeat ex h̊ͥ mo ad pr̃em inqͥ t. m̃ fecit q;tũ ſufficere iudicauit. Venit hoꝛa eiꝰ:nõ neceſſitatis ᷣ volũtatiſ. Quare aũt ſic voluit aſ ſignant᷑ tres rões. Pꝛia qͥdeʒ vt ex ̊ mag ſuaʒ dilectiõz cõmẽdaret ꝙ vitã ſuã ꝓ nob dedit qñ erat in ꝑfectiſſimo ſtatu Scðᷣa qꝛnõ ↄueniebat vt in eo apareret nature diminutio ſiẽ nec moꝛ bus. Tertia vt in iuuenili etate moꝛiẽs ⁊ reſur gens futurã reſurgentiũ q̃litatem in ſeipᷣo pᷣmõ ſtraret. ¶Tertio fuit ↄtemptibił abiecta paſ ſio xp̃i rõe ↄſoꝛtij.qꝛ cruciſixi fuerũt cũ eo duo latrones.vnꝰ a dextris.aliꝰ a ſiniſtris. oc au tem vt inqͥr ſcũs Tho.iij.pte.q.xlvj.alia rõne factũ eſt q;tum ad intentiõeʒ iudeoꝛũ.Alia vo qᷓ;tũ ad dei oꝛdinatõʒ. Quantũ em̃ ad intẽtõeʒ iudeoꝝ.vt diẽ̃ Chꝛyv.duos latrones cruciſix erũt iudei.ut eoꝝ ſuſpitiõis fieret pꝑticeps:vᷣ nõ ita euenit.nam de illł nil ðꝛ.xpᷣi aũt crux vbiq; honoꝛat᷑. Reges diademata deponentes aſſu/ munt crucẽ in purpuris in diadematibꝰ maxis in mẽſa vbiq; terraꝝ crux emicat. Quantũ vo ad dei oꝛdinatõʒ xpᷣs cũ latronibꝰ cruciſixꝰ eſt Pꝛimo vt dicit Hiero.ſuꝑ Mat.Sicut ꝓno bis maledictũ crucis factus eſt xpᷣs.ſic ꝓ oim ſalute inter noxios q̃ſinoxius cruciſigit᷑.Scðo vt ait Leo papa in ᷣmone de paſſiöe. Suo la⸗ trones vnus ad dexterã alius ad ſiniſtrã cruci⸗ figunt᷑. vt in ipᷣa patibuli ſpecie demõſtraret᷑ il la q in iudicio ipᷣius oim hoim facienda eſt de⸗ ſcriptio.Tertio ſᷣm Hylariũ duo latrones leue ac dextere affigunt᷑ oẽm hũ ani generis diuerſi / tatem vocari ad ſacrm paſſiõis dñi oſtendẽtes Sed qꝛ ꝑ diuerſitatẽ fideliũ atq; infidelium ſit oim m dexterã ⁊ ſiniſtraʒ diuiſio.vnꝰex duo⸗ bus ad dexterã ſitus fidei iuſtificatiõe ſaluatur Auis igit᷑ excogitare poſſit q;tam ↄfuſionem paſſus eſt xpᷣs dũ viſus eſt denudatꝰ in crucei ter duos latrones pendere.pᷣceſſerant in eo tãta pᷣconia laudum dñnica elapſa. diffuſa erat fama eiꝰ ſanctitatis atq; doctrine ⁊ miraculoꝝ nomẽ latiſſime erat vulgatũ. Poſtmodũ vo velut ſe⸗ dicioſus ⁊ blaſphemꝰ patibulo ſtabat affixus. Quare pᷣtereütes blaſphemabant eũ dicentes. Alios ſaluos fecit ſeipᷣm ſaluũ facere non põt. Silr ⁊ latrones qͥ erant crucifixi impꝛoperabãt ci. Et licet LCu.dicat ꝙ vnꝰ ex eis dixetat Me mẽto mei dñe ⁊c̃. Quare videret᷑ ꝙ nõ ambo ᷣ vnꝰ blaſphemauerit.tñ Angꝰ. dicit in li.de cõ⸗ ſenſu euangeliſtaꝝ.qꝙ poſſumꝰ intelligere mat⸗ theũ poſuiſſe pluralẽ numeꝝ ꝓſingulari cũ di⸗ xit latrones impꝛoperabãt ei. vel vt refert Hie ro. pmum vterq; blaſphemauit.deinde viſis ſi gnis vnus coꝛũ credidit. ☛ agle et coꝛpis et virginis mri ioꝛis nr̃i Jeſu xp̃i ꝛ acerbitat qdem paſſio illa acerbiſſima ⁊ doloꝛoſa nunis. ⁊ hoc ex triplici tʒetc. CPꝛio ex ꝑte aie. ¶ Scðᷣo ex ꝑte coꝛꝑis. ℳ Dꝛimo fuit paſſio xp̃i acerbiſſima ex ꝑte aie At em̃ inqᷣtſctũs Tho.iij.pte.q.xlvj.ar.vj.in rñſione ad quartũ argu. SDoluit xpᷣs ꝓ amiſſio ne vite coꝛpalis q̃ tante fuit dignitatis ⁊ pꝛeci⸗ pue ꝓpter vnionẽ.qꝛ coꝛpꝰ iſtud erat vnitũ di uinitati.ꝙ de eiꝰamiſſione etiã ad hoꝛã magis eſſet dolendũ qᷓ; de amiſſiõe alteriꝰ hoĩs ꝑ qᷓ;tũ cũq; tꝑs. Vñ phs dicit in.iij.ethi. virtuolſꝰ plus diligit vitã ſuã qᷓ;to ſcit eã eſſe melioꝛeʒ.⁊ iñ eam exponit pꝓpter bonũ vᷣtutis. Et ſimilit xpᷣs vitã ſuam maxie dilectam expoſuit ꝓpter bonum charitatis.ſᷣm illud Hiere.xij.c.Oedi dilectã animam meã in manibus inimicoꝝ eiꝰ. Boluit etiam xpᷣs ꝓ peccatis oim hominũ qui doloꝛ exceſſit oẽm doloꝛẽ cuiuſlibet cõtriti.tuzʒ qꝛ ex maioꝛi ſapientia ⁊ charitate ꝓceſſit: ex qͥ⸗ bus doloꝛ contritionis auget᷑.tum etiam quia ꝓ oĩm peccatis ſił doluit At aũt iſta clariꝰ in⸗ telliganẽ notanda ſunt hic rria theologoꝛũ do⸗ cumenta. ꝛimũ m ſanctũ Tho. iij ꝑte. q. xv Et dñs Honauen.in.iij.di.x vj. aiam ĩ coꝛ⸗ poꝛe ↄſtitutam dupliciter contingit pati. AUno mõ paſſione coꝛꝑali. Alio mõ paſſione aimali. Naſſione qͥdẽ coꝛꝑali patit᷑ ꝑ coꝛꝑis leſionem CTuü em aia ſit foꝛma coꝛpis. ↄſequẽs eſt ꝙ vnũ ſit eſſe aime ⁊ coꝛpoꝛis.Et ideo coꝛpoꝛe ꝑturba to ꝑaliquã coꝛꝑeam paſſionẽ neceſſe eſt ꝙ aia ꝑ accidẽsↄturbet᷑.ſ.qᷓtũ ad eſſe qð hꝭ in coꝛꝑe Quia ̊ coꝛpus xpᷣi fuit paſſibile ⁊ moꝛtale.ne⸗ ceſſe fuit vt eniam anima eius eſſet paſſibit aſ ſiõe aũt animali pati ðꝛ aima ᷣm oꝑationeʒ d vel eſt ꝓpꝛia aime.vel eſt pᷣncipalius aie q; coꝛ poꝛis.Et qᷓ;uis etiam m intelligere ⁊ ſentire dicat᷑ hoc modo aĩma aliqᷣd pati.tñ ꝓpꝛijſſine dicunt᷑ paſſiones anime affectiones apetitꝰſen ſitiui que in xpᷣo fuerunt ſicut ⁊ ceteraq adna⸗ turã bois ꝑtinẽt. Sciendũ iñ ꝙ hmõi paſſiões po q; in nobis q;tum ad tria. Pꝛimo q;tũ a r. Prinrockiticita ad no fulr in xbo. Scðo qᷓ;tuʒ ad pᷣncipiũ.qꝛ hmòi paſſiones frequenteri no bis pᷣueniuni iudicium ratiõis.Tertio quãtuʒ ad effectũ.qꝛ in nobis qñq; hmõi motus non ſi ſtunt in appe itu ſenſitiuo: ſed trahunt rationẽ dð in xpᷣo nõ fuit.q; motus nãliter hũane car⸗ COApaſſio xpᷣi fuit acerbiſſima ex ꝑte tin myſteriuů Hobiectũ. quia in nobis plerũq; n M Di⸗ Pa diu mit ſteo er ne⸗ P⸗ m ſer leſn Cln Udin Chri a⸗ gde Na n Nli lien derpeegie ſſar.in penſio s n⸗ GI Ming⸗ tee * Moqii Anmap an1 Wini wlu cHeii mcopcr. nnüqui nii uz aſae ian gin hcknin oiido⸗ igeqey nich⸗ i Co e mnl. sleſonen iseſgm porgiytn eckya noe vnaene⸗ nthe mnonez⸗ Piieche netbann ipuſn⸗ SpenN nqaln⸗ Nuioſios Un Arn Vis enig Sℳ Penumi⸗ nnoq; auunn t moone hianecar⸗ mni conuenientes. ſicex eius diſpoſitiõe in age⸗ titu ſenſitiuo mancbãt ꝙ ro ex his nullo mõim pegliebat᷑ facere q̊ͥ ↄueniebãt. Scom documen tũ eſt iux ſniaʒ Johis Hamaſce. qꝙ magnitudo doloꝛis põt duplicit᷑ ↄſiderari. Eſt em magnꝰ doloꝛ qͥ magis eſt naturã patiẽt. Sʒ ẽ maioꝛ q̃eſt naiurã ⁊æ 3 voluntatẽ. aioꝛ igit᷑ fuit doloꝛ in xpᷣo qᷓ; in ceteris patientibꝰ in hac vita qꝛ magis fuit ↄ naturã patiẽtis.eo ꝙ cũ coꝛpꝰ fuerit optie aieilli ↄueniẽs. vt pᷣdictũ eſt.aima maxie doluit in ſepatiõc ab illo.Si vo ↄſidere tur magnitudo doloꝛis ſᷣm ꝙ dicitur cõtra vo volũtatẽ patiẽtis.h̊ eſt duplicit᷑. Nã eſt volun tas naturabł volũtas rõnał. Pꝛiomõ fuit ma⸗ ximꝰ doloꝛ in xpo. Scdᷣo mõ n fuit doloꝛ ĩ xpᷣo. qꝛnũqᷓ; fuit martyr ita infoꝛmatꝰ charitate qui moꝛi deſideraret ſiẽ xpbs. Exquo vt dic Alex⸗ an.in.iij.ſiimme.Helectatio erat in voluntate vt eſt rõ.Et paſſio ĩ volũtate vt ẽ natura.ua re in eadẽ aima erat doloꝛ ⁊ gaudiũ.Nec doloꝛ ſuꝑueniẽs diſcõtinuauit gaudiũ.nec doloꝛ in⸗ tᷣẽſus fecit gaudiũ eſſe minꝰ pfectũ.Nam doloꝛ poſſiõis in xpᷣo ⁊ gaudiũ fruitiõis nõ ſunt affe⸗ ctiões grie.qꝛ nõ ſuntreſpectu eiuſdẽ.nec oĩno codẽ mõ inſunt eidẽ. Tertiũ documẽtũ ꝙ xpᷣs ſił erat viatoꝛ ⁊ cõpᷣhẽſoꝛ.ita ꝙ necviatoꝛis co gnitio impediebat cõpᷣhẽſoꝛis cognitõʒ. nec af fectio affectõʒ. Et illud fuit in xpo ſingulare ꝓ⸗ pter officiũ mediatoꝛis qͥ debebat exꝑiriet diui na ⁊ hũana. Vñ ſicut ſilł ⁊ ſel poteratꝑfecte cõ uerti ad deũ ⁊ ouerti ad nos.ita ꝙ vna illaꝝ cõ uerſionũ alterã nõ impediebat nec retardabat. Sic potuit aia xp̃i ſił ⁊ ſer gaudere in deo ⁊ cõ pati coꝛꝑe ſuoita ꝙ nec dolo: a gaudio nec gau Diũ a doloꝛ? pateret᷑ aliqua diminutõeʒ ſiuere miſſionẽ. Si aũt aliqͥs qreret quõ potuit xböus ſil eſſe viatoꝛ ⁊ cõphẽſoꝛ.cũ viatoꝛi cõpetatmo ueri ad finè btitudinis.cõpᷣhenſoꝛi aut in ſinem eſeee q̃ ↄuenire eidẽ non pnñte Rñdet ſanctus Tho.iij.ꝑte.q.xv. impoſſibilec ẽ moueriad finẽ ⁊ qͥeſcere in finẽ ſᷣm ideʒ: ſᷣm diuerſa nihil pꝓhibet. Sicut aliqs hõ ſił eſt ſciẽs q;tũ ad ea q iam nouit ⁊ adiſcẽs qᷓ;tũ ad ea q̃ nõ nouit Qua liter vᷣo xpᷣs fuerit ſit viatoꝛ ⁊ cõpᷣhẽſoꝛ vᷣm di⸗ uerſa põt ſic intelligi. N aliqs ðꝛ viatoꝛ ex eo qꝙ tendit in btitudinẽ.cõpᷣheniſoꝛ aũt ex h̊ ꝙ bũ iudinẽ obtinet.ſm illud.j.ad Chorl.ix.ca. Sic currite vt cõp̃hendatis. Hois aũt biitudo ꝑfe cLta ↄſiſtit in aia ⁊ coꝛꝑe. In aia qͥdẽ q;tũ ad id gʒðò eſt ei ꝓpꝛiũ.ſᷣm ꝙ mens videt ⁊ fruit᷑ deo. In coꝛꝑe vo ſᷣm ꝙ coꝛpꝰ reſurget głoſum ⁊ in⸗ coꝛruptibile.Epᷣs aũt añ paſſionẽ ſᷣm mentem plene videbat deũ. ſic habebat htitudinẽ q;tũ ad id qꝗð eſt ei ꝓpum. Sʒ q;tuʒ ad alia deeratei btitudo. qꝛ ⁊ ais eius crat paſſibił ⁊ coꝛpꝰ paſſi Secudo ratione generali äl . bile ⁊ moꝛtale. Etiõ ſił erat cõphẽſoꝛ inq;tum habebat btitudinẽ aie ppᷣam ⁊ſił viatoꝛ inqtũ tendebat in britudinẽ ᷣm id qð ei de btitudine deeratScvdo fuit acerbiſſima paſſio xpᷣi ex par ie coꝛpis. hoc triplicirati‚e. EZ imo ratiõe viuacitatis. C Tertio ratione diurnitattis. C Mꝛimo ratiõe viuacitatis. Mã vt dicit dñs HGFonauen. in. iij. di. x vj. Erat in chꝛiſto maxia complexionis eq̃litas ⁊ viuacitas ſenſus. Uñ qꝛ nullus potuit ei equari nec in equalitate cõ⸗ plexionis nec in viuacitate ſenſus. Doloꝛ illiꝰ fuit oim doloꝝ acutiſſimꝰ Cõfirmat h̊ ſanctus Tho.iij.ꝑte.q.xlvj.dicens xpᷣs ſᷣm coꝛpus eratoptime cõplexionatꝰ.ex eo ꝙ coꝛpus illud fuerat firmatũ miraculoſe opatiõe ſpũſſancti. Sicut ⁊ alia ꝗᷓ ꝑ miracula facta ſunt fuer̃t alijs potioꝛa. vt Chꝛyſ. dicit de vino:in quod xpᷣs aquam conuertit in nuptijs. Et ideo in eo ma⸗- xime viguit ſenſus tactꝰ. ¶ Scðo ex ꝑte coꝛpo ris fuit doloꝛoſiſſima xp̃i paſſio rõe generalita tis. A planta em pedis vſq; ad vticem nõ fuiti eoſanitas.paſſus fuit in omnibꝰ membꝛis et in omibus ſenſibus. In capite paſſus eſt pungen tium ſpinaꝝ coꝛonã.arũdinis ꝑcuſſionẽ. et ca⸗ pilloꝝ depilatiõʒ. in facie paſſus eſt ſputa feti⸗ diſſima alapaſq; deriſoꝛũ.in manibꝰa pedibus paſſus eſt fixionẽ clauoꝝ. in oee paſſus eſt ama ritudinẽ felleati ⁊ mirrati vini. in toto coꝛpoꝛe paſſus eſt flagella vberantium illum ad colum nam ligatũ. ¶ Tertio ex ꝑte coꝛpis fuit guiſſi⸗ ma paſſio xpᷣi rõe diuturnitatis. Ma licʒ ab vte ro vᷣginis in qlibet etate pauꝑem vitaʒ gerens paſſionibꝰ.laboꝛibꝰ.vigilijs. pegrinationibus pdicationibus ⁊ hmõi ſanctum illud coꝛpꝰ ex poſuerit. verũtamen in vltimis charitate feruẽ tiſſimꝰ voluit plus ſolito laboꝛioſiſſimis penis inſudare. Qam qnta feria parata cena pꝰ' eſum agni paſcalis lauit pedes diſcipuloꝛum ante pe des illoꝛũ genuflexus. Ibi mirũ in modũ ſemet ißm afflirit. d tetigit pditoꝛem. dũ illuʒ a ſuo peccato qᷓ;tũ in ſe fuit ſtuduit reuocare. duʒ ex⸗ oꝛnatiſſimo ᷣmone ꝓ ſuo tranſitu diſciplos cõ foꝛtauit. Deinde hymno dicto ad montem oli⸗ uarum ſe cõtulit.nõ petijt locũ qͥetis.non intra uit aliquã domum ad locum ſe ↄtulit oꝛatiõis vſq; aà noctẽ mediã oꝛauit ad patrem. ꝓpt᷑ ve⸗ pementẽ animi anxietatẽ ſanguineꝰ ſudoꝛ car⸗ nem vgineã madefecit. Irruerũt poſt h̊ in euʒ turbe furẽtes ⁊ ceperũt ipᷣm.ligauerũt manus innocẽtis ꝗᷓ tactu ſuo viuiſico inſrmos curaue rant. NPoſuerũt ⁊ in collo funem violent trahẽ tes agnũ illũ manſuetiſſimum qui nemini vnq; nocuit. DOuxerũt eũ ad annã ſocerũ cayphe co⸗ Sexmo viij. ram quo crudelit᷑ pßuus vnus alapã dedit ĩ fa/ ciẽ in quã deſiderãt angeli ꝓſpicere.aufugerũt ab eo diſcipuli eiꝰ:⁊ ipᷣe ſolus abſq; conſolante crat in medio cori ꝓcurabant eius moꝛtem. A domo anne pꝓceſſit ligatꝰ tãqᷓ; latro ⁊ ſedicio ſus ad domũ cayphe. Ibi falſas accuſationes audiuit.ibi multiplicit᷑ velut reus a põtifice co ram alijs ſenioꝛibꝰ fuit exeminatꝰ. Ibi tãdẽ de relict in manus miniſtroꝛũ vſq; mane iniuriaſ ↄtumelias.blaſphemias.clamoꝛes.ꝑcuſſiões. deriſioneſq; paſſus eſt. O Jeſu ſili dei bñdicti. O ſaluatoꝛ pijſſime.⁊ qͥs tibi nõ compatiatur:. Quis tam ferreꝰ tamue ab hũanitate alienus. vt non compungat᷑.¶ Tertio fuit acerbiſſima paſſio xp̃i ex ꝑtemr̃is ꝓginis. Diligebat nãq; mrem illã amoꝛe incredibili.magis qͥdeʒ dilige bat qᷓ; diligebat᷑.qꝛ dilexerat eã ab eterno. tum qꝛ magis diſtincte cognoſcebat vᷣtutes eiꝰqᷓ; i ſa cogſceret vtutes filij.tum qꝛ capaciꝰ erat coꝛ xpᷣi ad diligendã vginem mr̃em: qᷓ; econnerſo. Recogitabat g xpᷣs dũ pendebat in cruce qᷓ;ta charitate ipᷣm concepitin vtero dũ dixit. Ecce ancilla dñi fiat mihi m vbum tuü.to amo⸗ re noueʒ menſibꝰ ipᷣm geſtauit. qᷓta leticia ipᷣm peꝑit: q;ta pietate pãnis inuoluit. pauitq; la⸗ cte.qᷓ;ta ſolicitudine ad egyptũ deduxit.qᷓ;to la boꝛe nutriuit.qᷓ;ta dulcedine mentis ⁊ oꝛis tot Inis fili mi aſſerẽs illũ vocauit Et hͥ oia xpi mẽ tem ad mr̃is amoꝛẽ inflaãmabat: deinde inſpicie bat eꝗ de cruce meſtã.facie ſqualidã.ſparſo cri⸗ ne.lugentes oculos leuantẽ ad crucẽ.audiebat q; vocẽ illiꝰ flebilẽ ⁊ doloꝛoſam ingeminanteʒ. O fili mi bñdicte.O lumen oculoꝛũ meoꝝ. O/ agne maſuetiſſime. O vas vᷣtutum ⁊ gratie. vi deo te patientẽ in cruce:⁊ aia mea ꝓpf te patit in meo coꝛꝑe. video clauos ↄfodiẽtes manꝰ et pedes tuos.⁊ aia mea cõfoſſa eſt dolorl aculeo O fili mi qͥs mihi det vt moꝛiar tecũ. Quid fa⸗ ciam q̃ me vtar:Ald quem ↄfugiam. Tu mihi p?· Tu mihi frater. Tu mihi filius carus eras. Tu mee delitie. Tu mee diuitie. Tu omne bo⸗ num meũ.ceu me dolentẽ oꝛbatã filio dulciſſi mo.ſilio ſanctiſſimo.ſilio ſapiẽtiſſimo.fſilio amo roſiſſimo.ſilio pulcherrimo.filio floꝛentiſſimo. his ⁊ hmõi felis pulſabat aures filij mat᷑ illa ſanctiſſima. Quare xpᷣs ⁊ ſi nõ oꝛe poterat coꝛ de ſic aut ſilr reſpõdere aſſerens illud iere.xv ca. Ve mihi mr mea q̃re genuiſti me viruz rixe. virũ diſcoꝛdiein vniùſa terra.HNoõ feneràui nec fenerauit mihi qͥſq;. Oẽs maledicũt mihi. Ita q; ex mr̃is aſpectu atq; cõpaſſione imẽſo dolo⸗ re mens illa pia benigniſſimi Jeſu feriebatur. Et vndiq; abundabat in eũ anguſtie ⁊ afflicui ones:ex qᷓrum vehemẽtia cũ clamoꝛe valido e⸗ miſit ſpm̃. Depᷣcemur g eũ vt ꝑticipes nos effi ciat paſſionis ⁊ moꝛtis ſue:ita vt meriuis ipᷣius 2 bus monum Fimo cõſiderꝗ habeãꝰ vitã illã quã ſua moꝛte recupauit. Jn regt gloꝛioſus ꝑ infinita ſecula ſeculoꝛũ.Amẽ SGermo decimuſoctauus de gloꝛio entiſſime hũgno generi declaxata fuit bic. Aerba ſunt angeli ad mulieres deuotas loquẽètis oꝛiginalir ar ci. xvj.ca.⁊ in euãgelio hodierne ſolennitatis. Placuit redemptoꝛi noſtro dño Jeſu xpo ita luculent᷑ ſuam reſurrectõrʒ homibus reuelare. vt nemo deinceps dubitare queatipᷣm eſſe re⸗ gem gloꝛie.oĩm creaturaruʒ celi ⁊ terre domi⸗ num atq; immoꝛtał vitelargiſſimũ donatoꝛeʒ. Notã:qᷣpe fecit nobis viã celeſtis regni.vtre/ ſurgens adimpleuit nos leticia cum vultu ſuo. Quia vo in lectione ſancti euãgelij deſcribit᷑ il⸗ la q̃ᷓ mulieribꝰ pijs ad monumentum eũtibꝰ de xpᷣo iam ſuſcitato facta eſt declaratio. Jðo ad eruditionẽ nr̃am demanifeſtatiõe xpᷣi reſurgẽ⸗ tis aliq decurremus. Conſiderabimus aũt illa 7 pcipue q;tum ad tria. „ CNꝛimo q;tum ad mulieres. Becuũdo q;tum ad angelos. LTertio q;tum ad diſcipulos. ta fuit mulieribus deuotis viſitanti⸗ entuiu. (LEg l. da eſt manifeſtatio reſurrectõis xp̃i qtü ad mulieres de bus ðꝛ ꝙ cũpᷣ paraſſent aromata venerut ad monumentum. vbi tria ſunt dubia declaranda. TNꝛimüu quare venerUlt. Becom qn venerũt. CTertiũ ad qd veneft. C Pꝛimũ dubiũ are venerũt. Ad qð dicimus ☚ an — ex pietate ⁊ beniuolẽtia q̃ ad xpᷣm afficiebant᷑. Aaria nãq; magdalẽa mła ſuſceꝑpata xpᷣo bñ ficia.Ab ipᷣa eiecerat ſeptẽ demonia. Soꝛoꝛem ſuã martha a fluxu ſanguis libauerat. Ftarrex ſp dulcit ſuũ laʒaꝝ q̃triquanũ ſuſcitauerat eq q; ſꝑ dulcit excuſauerat tã apð phariſeũ qͥ dicebat ipᷣaʒ im⸗ mũdã qᷓ; apð ſoꝛoꝛẽ qͥ dicebat eã ocioſã.qᷓ; apð jude 5 ꝓdigã appellabat. Maria aũt.ſ. Ja⸗ cobi minoꝛis mr ⁊ maria ſalome.ſ.filia xpᷣm tã⸗ qᷓ; nepotẽ tenerrie diligepãt. Nꝗ Annatresba buit viros.ſ. Joachim Cleophã ⁊ Salome.et de iſtis tribꝰ viris habuit tres marias q̊s dux erũt tres viri.ſ. Joſæph oſep! OMgaria q̃ nupſu TQualiter xpi reſurrectio manifeſta qꝙ; mote fuerũt vt veniret ⁊ vngerẽt coꝛpꝰ ieſu Alphe“ 2 Zebede?. Kni Joſeph peperit xpᷣm vgo im maculata quẽ deſi ſſancto cõcepit. Maria q nupſit Alpheo habuit q̃tuoꝛ ſilios.ſ. Joſeph 4 Nebpi) ſti faNe naiote ſeutat gronnet Polcht hcone Athit nich ſſcari gſerci⸗ golco Horen buse ſeri gann pott ſexer al eii alt tuc ſbt plich ſos ſnnut ric ieſta lindeb ſapoe felurh dellca norm thillete Neſnare ſtegch lyeot Hnainloc anern (Lar ſenaſi nſoe, Miälue dlene hnn dee. enenit u eſn eſt Amnlies t Mr Nrm Uerekre, oneſere⸗ Whi⸗ dotan, er unwde⸗ Mbe mäͤber n K n Gusziri Huntnr rmti⸗ i egdisß Raci; omemu. Nhlinus p ſenn cchnt. ganöod Mn 1. Frme gpl duß zn ait N „ ſuennn. nuntot lone ns s Z. n n iuſtũ Jacob minoꝛẽ Simonẽ Judaʒ. Ma ria vxoꝛ zebedei duos habuit filios Jacobum maioꝛẽ ⁊ Johem euãgeliſts. Iſte ̊ młieresnõ leuitate ducte:ſᷣ amoꝛe ſancto deuicte emerunt aromata:vt veniẽtes vngerẽt coꝛpꝰillð qð i ſe pulchꝛo exanime iam reliq̃rãt. Quantũ aũtad 1H cõmendari merito dñt.qm̃ vtuoſam aiĩciciaʒ ad xpᷣm ſe hr̃e mõſtrarũt. Pauci qͥ pe ſunt qui amicũ diligũt in vita cũ vtĩ pluribꝰ accidat ve rificari illð Ouidij dictũ li.i.de ponto. Aulg⸗ aicicias vtilitate ꝓbat. MCaucioꝛes inueniunt᷑ qͥ aĩicos diligunt in moꝛte. Quiniĩmo ꝑſepe ſilij parentibꝰaduerſant᷑. vxoꝛes vir:⁊ viri vxoꝛi⸗ bus dũ ſalutẽ impediũt moꝛientiũ.aut negligẽ⸗ ter illã ꝓcurãt. Mauciſſimi vo repiri pñtqͥ dili gant poſt moꝛtẽ. Quare qᷣlibet moꝛtuus dicere põt illð ps. Obliuioni datꝰ ſum tanqᷓ; moꝛtuꝰ a coꝛde. Iſte aũt mulieres pᷣſtantiſſime xpᷣm di lexerũt in vita.qꝛ ſeqbant᷑ eũ pᷣdicantem.vt pa tet Lu.viij.c. Dilexerũt in moꝛte qꝛ ſociauerũt eũ in cruce pendentẽ. Añ Joh.xix. de. Stabãt aũt iuxta crucẽ Jeſu mr eiꝰ ⁊ ſoꝛoꝛ mr̃is eiꝰma ria cleophe ⁊ maria magdalene. Dilexerunt in ſuꝑ pꝰ moꝛtẽ.ideo vnguema parauerũt ⁊ ad ſe pulchꝛũ dñi ꝓperarun S5z pleriq; qrunt.Cur vgo ſacratiſſima ꝗᷓ pᷣ ceteris xpᷣm dilexit nõ vi⸗ ſitauit ſepulchꝝ fuij cũ his tribꝰ mulieribꝰ Ad qð rũdemꝰ ꝙ ̊ potuit eſſe młiplici de cã. Mꝛi⸗ ma eſt qꝛ paſceue ⁊ ſabbato tm fleuer cy pᷣ ni⸗ mia debilitate ſpᷣſiſtere non valebat. Vnde Perñ.opoꝛtuit ꝙ de loco paſſõis int᷑ manꝰ di⸗ ſcipuloꝛũ tanq; ſemiuiua ad domũ ꝓpaʒz defer⸗ retur. ic Aug. in qdam ᷣmo ne inquit. Illa qwe pia mr immani doloꝛe exulans ⁊ pextoꝛa delicata ↄtũdens ita ipᷣa viſcera oĩaq; fatigaue rat mẽbꝛa.vt iam viribꝰ deficiẽs vix pueire po tuiſſet ad xp̃i funꝰ.Scða cã ⁊ pᷣcipua fuit qꝛ i ſa ſciebat filium die tertia reſurrecturũ.Nam ſi de ſua reſurrectiõe diſcipulos crebꝛo fecerat cer- tioꝛes qᷓ;to magis de illa cũ ſua digniſſima mr̃e plepe ↄtulerat. Idcirco pᷣſtulabat᷑ illi auidiſſi ma in loco orois:⁊ ſoꝛte illa hoꝛa qᷓ̃ młeres cini tatem exiere filiũ viderat vel colloò bat cuʒ eo. Scom dubiũ declarandũ. Añ mlicres adſe pulchꝛũ venerũt. Nam Marc? dic. Valõ ma ne vna ſabbatoꝝ veniunt ad monumeniũ oꝛto iam ſole. ¶attheꝰ vo ſcribit. Veſpe aũt ſab⸗ bati q luceſſit in pᷣma ſabbati venitmaria mag⸗ dalena ⁊ altera maria videre ſepulchꝛũ.Et Jo han.dic̃. VUna aũt ſabbati venit maria magda⸗ lena cu adhuc tenebꝛe eſſent ad monumentum. Et Luc.inqᷣt. Vna aũt ſabbati valde diluculo venerũt ad monumentũ Id iſtoꝛũ euidentiaʒ pmo notandũ ꝙ ſabbatũ in ſcriptura tripliciter accipi ↄſueuit · Aliqñ ꝓtota ſeptimana. Unde X„ 1 1 Lu. xviij.c. Jeiuno bis ĩ ſabbato · i. in ſeptimu⸗ na.Ylliqñ accipit᷑ ſabbatũ ꝓ die ſeptia.vm illꝰ Exo.xx. emẽto vt diem ſabbati ſanctiſices Aliqñ ſumit᷑ ꝓ q̃cũq; dieſeptimane cũ iſt noi/ bus numeralibꝰ.pᷣma.ſcda.tertia.q̃rta.quinta ſexta.ita ꝙ dies imediate ſequẽs ſabbatũ dice⸗ bat᷑ öma ſabbati ⁊ ſequẽs ſcðᷣa ſabbati.⁊ ſic de relis. Scoᷣm notandũ vt retert Mico. delira. O ab illa hoia q̃ xp̃ᷣs fuit ſepultꝰ nõ potuerunt młieres emere aromata ad vngendũ xpᷣm vſq; ad veſperã dieiſequẽtis. qꝛ ſolẽnitas ſabbatii⸗ cepta erat ab hoꝛa ſepulture. in ꝗᷓ nõ licebat ali- qͥd emere vſq; ad veſperã ſequẽtis diei.ſ.ſabba ti. de ᷓ Johᷣ.xix. ðꝛ. Erat qͥpe magnꝰ dies ille ſabbati. Et tũc emerũt aromata ⁊ pparauerũt. vt diẽ Lu. ꝓpter noctẽ de ꝓxio imminẽtẽ:v in mane ſequẽti venerũt.Tertiũ notãdũ ſᷣm Au⸗ guſti. de oſenſu euãgeliſtaꝝ. ꝙ veſpa duobus modis accipi᷑. Ano mõ ꝓ fine diei ⁊ pncipio noct. Alio mõ ꝓ fine noctis ⁊ pncipio diei. Et iſto vltio mõ loqͥt Mat. cũ dixit. Aeſpe autẽ ſabbati q̃ luceſcit in pᷣma ſabbati.Si vo velim⸗ dictü Matthei accipe pmo mõ tũcills qð diẽ UAeſpe aũt ſabbati.refert᷑ ad mlieꝝ pᷣparatiõʒ. qꝛ tc veſpe ſabbati vrppdictũ eſt pparauerunt ſe ad veniendũ. licet ꝓpt᷑ noctẽ nõ veniſſent. It lud aũt qð dicit Jopᷣ. Cũ adhuc tenebꝛe eſſent Etillud qd dicit Cu. Aalde diluculo. Et illud qꝙ qñ mulieres inceperũt iter erat valde mane ſeu diluculü. ⁊ tenebꝛe etiã erãt. qꝛneq; ꝑfecte dies neq; ꝑfecte nox. Sʒ cũ ꝑuenerunt ad mo numentuz iã ſol erat oꝛt?. Sol aſt põt intelligi ꝛiri duplicit. Ano mõ ꝑfecte qñ pᷣmo egredit᷑ ⁊ aparet ſuꝑ terrã.⁊ ſicnõ accipit᷑ ̊. Alio mõ qñ lux eiꝰ incipit apparere.ſ.in auroꝛa cũ ab oꝛi ente albeſcere incipit. vñ valdemane tenebꝛe 2⁊ diluculuũ ⁊ oꝛto ſole accipiũt᷑ ꝓ eodẽ.¶ Ter⸗ Ad qo rñdetur ꝙ mos erat iudeoꝝ vngere coꝛ poꝛa defunctoꝝ. vt 2uaret᷑ a fetoꝛe ⁊ putref ctione. Iſte g ſancte mulieres neſcientes ꝗ; coꝛ⸗ pus xpᷣi coꝛrũpi nõ poterat illud ex deuotione vngere decreuerũt. Ad h̊ auũt clari⸗ intelligẽdũ comem oꝛãda eſt ſnia doctoꝛis nr̃i Riccardi de media villa in ſuo.iiij.di.xliij. vbi ait. omia coꝛpaincinerabant᷑ excepto coꝛꝑe xhi et coꝛꝑe ₰ vginis mr̃is ꝗᷓ incinerata nõ fuerũt. De coꝛpe xpᷣi certiſſimum eſt. de coꝛpoꝛematris credere pium eſt. Sicut em culpa oꝛiginalis in aima in ducit debitũ ſeꝑationis aiea ſuo coꝛꝑe ꝓpr ſe⸗ parationẽ ſui a deo ꝓpter culpã. ita vitiũ fomi tis in carne inducit debitũ incineratõis eiuſdẽ. vñ ſiẽ oẽs ex debito pᷣter xpᷣm moꝛtuiſuntł mo rient᷑ ita oibꝰ coꝛꝑibꝰ hũanis pᷣter coꝛpus xp̃i S UM CQua eimu vtrum angelus amouit lapidem ab ⁊ matris ſue incineratio debef. Quãuis enim beata vgo peccatũ oꝛiginale cõtraxerit vł ſi ab illo pᷣpuata fuerit cõtrahere tñ debuiſſet. Qua Ppfpter fuit in ea debitũ moꝛiendi.tñ fomes in ea nunqᷓ; aliquem actũ habuit.⁊ ꝑ ſecundã ſancti⸗ ſicationem totalit᷑ fuit ſblatꝰ ab ea. Hoc vo qð dt de incineratiõe coꝛpoꝛũ cõmuni curſu natu⸗ re cõcoꝛdat qͥ eſt ꝙ oĩa generabilia ⁊ coꝛrupti⸗ bilia reſoluent᷑ in id de quo facta ſunt. Huma⸗ na vo coꝛꝑa de terra facta ſunt.ſicutptʒ Geñ. ij.c. Ob qð Job. xiiij.c.ðꝛ. emẽto queſo ſicut lutũ feceris me ⁊ in puluereʒ reduces me. Ea vo in que coꝛꝑa reſoluent᷑ hũana dicunt᷑ ci neres ꝓpter antiquã ↄſuetudinem qñ moꝛtuo. rum coꝛpa comburebant᷑.Non fuit igit᷑ inceine rabile ſiue in pulueres reſolubile coꝛpꝰ chꝛiſti. giꝛin illo vitiu fomitis nunqᷓ fuit. Et ſi obijcere tur ꝙ reſurrertio eius fuit exemplũ reſurrectio⸗ nis noſtre. debuit eſſe a cineribus. Reſponde repoſſumꝰ.ꝙ reſurrectio xpᷣi fuit exempluʒ re⸗ ſurrectiõis nre q́;tum ad eius eſſentiã.ſ.a moꝛ⸗ te in vitã.nõ aũt qᷓ;tum ad oia accidẽtia. Sʒad huc difficultas oꝛit᷑ de illis q imminente tpe iu dicij inuenient᷑ viui qͥ ſtatim moꝛiet᷑ ⁊ reſurgẽt quõ illoꝛũ coꝛꝑa incinerabant᷑: cũ incineratio nõ ſiat ſubito. Ad quod rñdet Riccardus. coꝛpa illa incinerabunt᷑ ꝑ ignẽ qͥ pᷣcedet faciem iudicij. Licet g mulieres in fide xp̃i deſicerẽt. ta men vehementiſſima erat pietas ⁊ deuotio illa rum q̃ nec timoꝛe iudeoꝛũ nec terroꝛe milituʒ:qͥ ad ſepulchꝛi cuſtodiã fuerant deputati.nec in⸗ ſuꝑ difficultate rei retardabant᷑.qͥn ad coꝛpus xpᷣi vngendũ oẽm diligẽtiã adhiberẽt.dicebãät aũt ad inuicem. Quis reuoluet nobis lapideʒ ab oſtio monumẽti. Erat qpemagnus valde. MMattheus vo dicit. Aduoluit ſaxũ magnum domũcule:in cuiꝰ medio erat ſepulchꝛũ.⁊i do⸗ muncula erat quoddam oſtiolum ad habẽduʒ illuc ingreſſuʒ. Sepulchꝛũ aũt erat clauſuʒ grã dis lapidis ad os aduolutione.ſigilli apoſitöe militũ deputatione. „ „ CQualiter angelus amouit lapideʒ Amonumento et ſedebat ſupillum et congrun randa eſt manifeſtatio reſurrectõis xpᷣi q;tuʒ ad angelos. Vbi tria ſunt daranda. D fuit mulieribus apparere . oſtio monumeen.— ¶ Secundũ vtrũ idem angelus ſedit ſuꝑ lapi⸗ cus ſcribit pᷣcipue q;tum ad tria. Pꝛimo qdtu,zʒ dem aſedebat in dextris. ¶ Terii vtruͦ congrui fuit angel mulierib⸗ E ern ſica parere. MU ¶Ad pᷣmum dubium patʒ reſponſio ex dictis WMWatthei qͥ ait. Ecceterremotus fact eſt ma/ gnus.angelus aũt dñi deſcendit de celo: ⁊ acce dens reuoluit lapidem a ſedebat ſuꝑ eũ. Amo tio iſta ⁊ reuolutio lapidis facta fui poſt xpᷣm iam ſuſcitatũ.vt omẽs doctoꝛes affirmãt.Cau/ ſa vo huius reuolutionis fuit vt vacuũ oſtẽde retur ſepulchꝛũ a quo clauſo xpᷣs reſurgẽs exi⸗ uerat.Nec heſitandum eſt ꝙ angelus potuit 7 mouereterrã etreuoluere grandem nided cũ ſitſentẽtia Auguſtini in.iij.de tri. Et ſcti Tho me.j.pte.q.cx. Et Nico. de lira ſuꝑ iſto paſſu Maithei. . q;uis materia coꝛpalis non obe⸗ diat angelis ad nutũ:ſ̃ ſoli deo.qꝛ omnis infoꝛ matio materie vel eſt a deo immediate vł ab ali quo agente coꝛꝑali.nõ aũt immediate ab ange lo. Nerũtamẽ omia coꝛꝑa obediũt angelis ad motũ localem.qꝛ natura coꝛpalis nata eſt mo/ ueri immediatea natura ſpũali ᷣm locũ. Vñ ⁊ phi poſuernt ſupᷣma coꝛ rile ritualibus ſubſtãtijs Ad ſecundũ dubiũ dicen dum ꝓlicet Mattheus dicat angelü ſedere ſu per lapidem. Marcus ſedere in dextris. tññ̃ eſt contrarietas.qꝛ potuit eſſe ꝙ idem angelus bpmo viſus eſt ſedere ſuꝑ lapidem. poſtmodum yiſus eſt ſedere in monumẽto . Nel ym Augu⸗ ſtinũ de conſenſu euãgeliſtarũ foꝛte fuerũt duo ⁊ Aldattheus loquit᷑ de vno.Marcus de alio Lucas vo dicit. Ecce duo viri.i.angeli ama⸗ rentes in ſpecie viroꝝ ſteterũt ſecus illas. Iſta aparitio potuit eſſe poſt mam ſecundã/ duʒ ichiſent Ronuneunin inrgles Fckeuntee poſtq; ⁊ dũ ſola agdalena remanſit. vt dił dd oſtium monumẽti. Abi ait Mico.delira. 3 5 tad mo i monumentũ illud erat factũ ad modũ cuiuſdaʒ ohãnes.⁊ inclinata pſpiceret ad monumẽtũ vidit duos angelos in albis ſedẽtes.vnũ ad ca put ⁊ vnum ad pedes vbi poſitũ fuerat coꝛpuſ Jeſu. Facile em eſt angelis ſic aparentibus.vt dicit Mico.de lira ſuꝑ Lucam mutari deſeſſio ne in ſtationẽ.⁊ ecõuerſo ld tertiũ dubiuʒ di· cimus ꝙ cõgrua fuit angeli aparitio. de q mar ad aſpectũ.qꝛ viderũt eum iuuenem. Secundo q;tum ad ſitũ.qꝛ ſedentẽ in dextris.Tertio q;B .· tum ad amictũ. qꝛ cooꝑtuʒz ſtola candida. ꝛi mo viderũteum mulieres iuuenem. ad innuen:⸗· dum vm glo. ꝙ omẽs in etate iuuenili reſurge⸗ mus. Et vt ſic familiarius illas alloqueret᷑ in⸗ ſtar angeli Thobie. de quo dicik Thobie. v. c. Egreſſus Thobias inuenit iuuentẽ ſtantẽ ſpl didum ⁊ q̃ſi pᷣcinctũ ad ambulandũ. Scoðo vi,.: derunt eum ſedentem in dextris.qð congrue fa ctum eſt. Naz vt inquit Oreg. in oineł. QAuid pa moueri localit᷑ a ſpi eſri Via ſiti⸗ uu faſec tinmn (ebe cop üty ſene hen ſute fünn n Ote ſfee fem fun mit G fue he Nel i Gant ſedi⸗ e. lumer ſoroe huliere tinott Poine cihron crum le/ tomote Ueſkepe, npng Umde mucke li lltaßi Nhüdccen üſcgeſ Neumnstiſ ningins oſnodun n Am⸗ lenͤduo asde dio gäane⸗ as h. Cnndid Zingan nuſe muumni ni chl nhs N Undede⸗ fiude nſe Mogl mh Lnoq́ ſdica. Pa Adinngen glireinrg⸗ oclack⸗ Thobie,⸗ ltunihe i. NMor GCngnen onckln cie reſurrectiõis que xpᷣm reſuſcitarũ viderũt/ et cur de Detro fit ſpecialis mentio. Capitulu, II. ſuſcitatũ viderunt. ꝑ ſiniſtrã niſi vita pᷣſens.qͥd vo ꝑ dexteraʒ niſi vita ꝑpetua deſignat᷑. Quia gredẽptoꝛ nr iaʒ pñtis vite coꝛruptiõʒ tranſierat recte angelus q̃ͥ nunciare eius vitã phennẽ venerat in dexte⸗ ra ſedebat.h ille.ᷣm vo Bedã coꝛpꝰ xp̃i ſic fu⸗ it in monumẽto ſitum ꝙ eius dextera ꝑs reſpi⸗ ciebat plagam meridianã. Tertio viderũt euʒ cooꝑtum ſtola candida q;tum ad amictũ.Iſta aut veſtis ſᷣm glo.non erat coꝛꝑea:ᷣ quedã re⸗ ſplendentia ex vtute ſpũali angeli ad ſimilitudi nem veſtis. aũt ſic aparuit moꝛał eſtrõ.qꝛ ſicut coloꝛ albus ⁊ candidus eſt coloꝛ pulcher rimus ⁊ puriſſimꝰ. ita poſt reſurrectiõʒ erimus candidi ⁊ glłoſi. Ael vt Gregꝰ.dicit in omelia. Stola candida cooꝑtus aparuit.qꝛ feſtiuitat nre gaudia nũciauit. Candoꝛ em veſtis ſplẽdo rem nr̃e denũciat feſtiuitatis. Sed pleriq; que runt cum taʒ ex etate iuuenili qᷓ; ex fulgoꝛe et lu minoſa pᷣſentia delectabilis et iocunda fuerit angeli aparitio.quõ mulieres timoꝛe concuſſe fuerũt.Ad quos ſacri doctoꝛes reſpõdent. hec eſt differẽtia inter aparitiõʒ boni ⁊ mali an geli.Nam malus terret ⁊ nõ cõfoꝛtat. Bonꝰ au tem ſubita viſione terret tñ immediate ↄfoꝛtat. Sicut patʒ de angelo qͥ apparuit DPanieli.de q̊ ipᷣe dicit ca. x. cũ ſtupefactus eſſet ad viſiõeʒ angeli.angelus confoꝛtauit eũ ⁊ dixit ſibi. No li timere vir deſiderioꝛuʒ pax tibi confoꝛtare et eſto robuſtus. Eodem mõ iſte angelug bonus mulieres a pᷣncipio terruit ꝓpter rem grandem ⁊ inſolitã.tñ immediate cõfoꝛtauit eas dicens. Nolite expaueſcere Jeſum qritis naʒarenũ cru ciſixum.ſurrexit nõ eſt hic. Ecce locꝰ vbi poſu erunt eum. Cmulieres cõuenienter fuerũt nũ⸗ .—— —– 4 q́;tum ad diſcipulos.qꝛ ſubdidit an gelus. Ite dicite diſcipul eius ⁊ Petro ꝗꝛ pꝛe⸗ cedet vos in galileã. Abi tria ſunt dubia decla ℳ C Mꝛimũ vtrũ fuit 2ueniẽs vt chꝛiſti reſurre⸗ ctio a mulieribus notiſficaret̃ diſcipulł. ¶ Scom cur de Petro facta fuit ſpẽał mentio T Tertiu vrrũ hemulieres xpma moꝛtuis iaʒ CAd pᷣmũ reſpondemꝰ q mulieres ↄgrue fue rũt nũcie reſurrectiõis.Nam ſicut fuit oꝛdo dã nationis ⁊ moꝛtis humani generis. ſic debuit eſſe oꝛdo denunciatiõis reꝑatõis vite ⁊ beatitu da eſt manifeſtatio reſurrectõis xpᷣi Xviij. dinis. Per myſteriũ nanq; mali angeli mulier fuit pᷣmus nuncius moꝛtis ⁊ peccati.qñ.ſ.de⸗ dit viro de pomo ⁊ comedit. Mulier itaq; per myſteriũ boni angeli eſt pᷣmus nũcius vite ⁊ g⸗ tie. annuncians reſurrectõeʒ xpᷣi ꝑ quã redem⸗ pti ſumus ⁊ viuificati. In hoc inſuꝑ erigit ſpeſ muliebꝛis ſexus ne de futura reſurrectõe deſpe ret. Si em̃ mulieres facte ſunt reſurrectõis nun cic. ⁊ ipᷣe cum viris reſurgent. Neq; audien⸗ di ſunt qͥ dicũt illas in ſexu virili reſurrecturas 3 quos loquit᷑ Aug. li. xxij. de ciui. dei. et do⸗ ctoꝛes theologi illũ ſequunt᷑in.iiij.di. xliiij. vbi catholicetenet᷑ omẽs reſurgẽt. v viri in ſexu virili. mulieres in ſexu femineo.qꝛ h̊ exigit na⸗ tura indiuidui ⁊ ↄgruit ꝑfectioni ſpẽi.⁊ erit oc caſio laudandi ſapiam dei. Nõ em oim indiui⸗ duoꝛũ natura cundẽ exigit ſexũ.ſᷣ natura quo/ rundã exigit maſculinũ ⁊ quoꝛũdam natura ſe mineum. Et vt ibidẽ refert Augꝰ.c.x vij. Mẽ⸗ bꝛa feminea nõ erũraccõmodata veteri vſui: ſᷣ nouo decoꝛi. quo nõ alliciant᷑ aſpiciẽtes cõcu⸗ piſcentia quenulla erit: ſᷣ dei laudet᷑ ſapia atq; clementia. Et iterũ. Non erit ibidem libido: q̃ ↄfuſionis cauſa eſt.nam bᷣuſqᷓ; peccaſſent nudi erant vir ⁊ femina.vñ ⁊ poſt reſurrectõʒ nõ erit opus veſtibꝰ ꝓ tegumẽto:ſᷣ tm̃ amicti erunt lu mine ſicut veſtimẽto.¶ Secundũ dubium fuit Cur de Metro facta eſt ſpeciał mentio: Ad h dicũt doctoꝛes. ꝛio ꝓpter pᷣncipalitatẽ qua⸗ʒ tenebat inter aplos.de qua in ſuo mone plene dictum eſt. Ideo tanqᷓ; pᷣncipali ðꝛ ꝙ ſivi denũ cient. Scða rõ Hiero.vt tolleret᷑ ab eo mate⸗ ria deſperatiõis.qꝛ indignum ſe iudicauit diſci pulũ dum ter negauitmgr̃m. Sed ꝑ penitẽetiaʒ veniã obtinuit ⁊ gram. Tertia rõ ᷣm Grego· in omeł ad amouendam ab illo verecundiaʒ et erubeſcentiã.nam ex eo ꝙ ter vocalit᷑ negaue⸗ rat xpᷣm cũ quo moꝛi ſe ꝓmiſerat. verecũdaba⸗ tur inter diſcipulos aparere. Subdidit aũt an gelus. Quia pᷣcedet vos in galileã. ibi eum vi⸗ debitis ſicut dixit vobis. Iſta viſio nõ fuit die qua reſurrexit:ſed qñ vndecim diſcipulicvtre⸗ fert . at.) abiere in galileã in montẽ.ſ. Tha⸗ boꝛ. vt dicit Nico.de lira.ibi vbi tranſfiguratꝰ fuerat coꝛã paucis: NPetro·ſ. Jacobo 2 Johe. completã reſurrectõz ſuã manifeſtauit vniuſali ter oibus ſuis diſcipuł. Ande ꝓbabiliter credi⸗ tur ꝗ ila muit manifeſtatio quam deſcribit apo ſtolus.j. Chorj. xv. c. Deinde viſus eſt pluſq; q̃ͥngentis fratribus ſimul. Matihe tn no exp⸗ mit niſi.xj. apłos.qꝛ iudas erat moꝛtuus⁊ iſti erant pᷣncipales diſcipuli xpᷣi. Sedðᷣm vo moꝛa lem intellectum. Galilea xpᷣo ſuſcitato recte co⸗ gruit. Mam galilea interpᷣtat᷑ traſfiguratio vm Bedã ⁊ Grego.in omelł.vt deſignet᷑ ꝙ micni rectõe facta eſt tranſſiguratio de moꝛtalitate ad immoꝛtalitatẽ qᷓ́tum ad coꝛpꝰ. de paſſibilitate ad impaſſibilitatẽ q;tum ad aiam. de miſeria et ——- penalitate ad eternam glłam ⁊ felicitatem qᷓ;tuʒ ad vtrũq;. Dum em xps in hac vita erat volũ tarie defectus nr̃os aſſumens patiebat᷑ qti ad coꝛpus deſectum moꝛtalitatiſ.qᷓ;dtum ad animã paſſibilitatis. q;tum voad vtrũq; patiebatur multiplicẽ miſeriã ⁊ penalitatẽ:q̃ omia in reſur rectione depoſita ſunt.ſhinc Leo papa in ſmo ne inqᷣt. oſt paſſioneʒ xpᷣi ruptis vincuł moꝛ tis. infirimmitas in vtutez;. moꝛtalitas in eternita 2 ome s rel 8 ei? glam debimus ſia yvitijs in vtutum celſitudinẽ tranſ migramꝰ. ¶ Tertiü dubium erat vtrũ ille ſan⸗ cte mulieres qbus angelus xpi reſurrectionem manifeſtauit viderũt xpᷣm ſuſcitatum. Et ꝙ ſic awaret ex dictis euangeliſtarũ. Inqͥt em mar⸗ cus. Surgens Jeſus mane pma ſabbati apa⸗ rui pᷣmo marie magdalene a q eiecerat ſeptẽ de monia. Et Mat intimoꝛer in magno gaudio currẽtes nunciare diſcipul. Ecce Jeſus occurrit ilk dicẽs. Auete. Ille aüt acceſſerũt ⁊ tenuerũt pedes eiꝰ ⁊ ado⸗ de reſurrectiõecvt dictü eſt mulieres inſtruxe⸗ rauerũt eü. Abi aduertendũ ꝙ poſtq; angelus den tunelm tranſiuit in glam. Et vt Gregꝰ. j refret. Eos reſurrectiõis eiꝰ glam leti vi⸗ QMHat. dicit. A. audito ab angelo no uo de reſurrectiòe exiere cito de monumẽto: et lier qͥ˖d ploꝛas? Dicit eis. Zulerũt dĩſm meũ:⁊ neſcio vbi poſuerũt eum. Cũ h̊ dixiſſet conuer ſa vidit Jeſum ſtantẽ:⁊ neſciebat qꝛ Jeſus eſſz Et dixit ei Jeſus. Mulier qͥd ploꝛas⸗ Quem qᷓris: O bone Jeſu deſideriũ aime ſue Cur in⸗ terrogas qͥd ploꝛas quem qris. Ipᷣa pauloante ocuł viderat te ſpem ſuam luſpenl te viderat manus tuas qᷣbus ſepe bñdicta fue⸗ rat ⁊ pedes quos lachꝛymis rigauerat clauis affgi: r nunctu dicis qd ploꝛas. Hunc in uper coꝛpꝰ tuum ſpᷣlatũ extimat.ad qð vngendũ vt ſe quodãmodo conſolaret᷑ veniebat. ⁊ tu dicis qd ploꝛas quem qris. Tuipᷣe ſcis qꝛ te ſolũ que rit. te ſolũ diligit. ꝓ te omia ↄtemnit.⁊ tu dicis quem q̃ris Zu cauſa q̃rele.tu cauſa ploꝛatꝰ.tu eꝗ dilectam diſcipulã totà ad te attraxiſti. At il —–— la exiſtimans qꝛ hoꝛtulanus eſſet dixit ad eum Dñe ſitu ſuſtuliſti dicito mihi ybi poſuiſti eü: ⁊ ego eum tollam. O admirabilis mulieris au dacia. OQmaria. ſi foꝛte coꝛpus Jelu poſitũ eſt in atrio pᷣncipis ſacerdotum vbi apoſtoloꝛum pnceps calefaciebat ſe ad ignem. qͥd factura es ego eum tollaʒ. Sed ſi in platea foꝛet cum mul⸗ titudine iudeoꝛũ.qͥd nunc ageres: Ego eſj tol⸗ lam. O ↄſtantia. ardoꝛ inflamatiſſime: quo mens magdalene liqueſiebat. Abſolute pmit⸗ tit:ego eum tolla. Dicit ei Jeſus. Waria. Hec rat. ipᷣe ↄſternate mente abire ceperũt. Et cum ſiqᷣd nondũ plene capaces eſſentfanti meſten. pu⸗ tabat foꝛte xp̃i coꝛpus a iudeis fuiſſe ſublatuʒ 2 lena q xpᷣm ardẽtiſſime diligebat anñqᷓ; aliqͥd di⸗ ⁊ in aliquo vili loco collocatũ. Quare magda⸗ lgentius ſerutaret ipm ſublatũ p certo ee ſup ponens Petro ⁊ iohanni nüciare cucurrit. vt ſcribit Johes dicens. Tulerüt dñm de monu⸗ menlo ⁊ neſcimꝰ vbi poſuerũt eum. Illi vo ve nerũt ad monumentũ. ⁊ Johes cucurrit citius petro.a inclinauit caput ad ſepulchꝛũ. viditq; poſita lintheamina.nec tñ intrauit ill. Metrꝰ vo poſtea venies intrauit in illud. viditq; pofri ta lintheamina ⁊ ſudariũ capitis ſtans ad ꝑteʒ Beinde iohã dixerat magdalena.ſ.dñm eſſe ſvᷣlatum de mo⸗ hRumento. H0duʒ em ſciebant ſcpturas opoꝛ tebat eum a moꝛtuis reſurgere.poſt hͥ aut diſci⸗ puli ↄtriſtati ad ꝓpꝛia redierũt. ⁊ magdalca cũ » his mulieribus ad ſepulchꝛũ redierũt.a quo ilł duab⸗ recedentibꝰ maria ſtabat ad monumẽtũ ſoꝛis ploꝛans.⁊ dũ ſic fleret inclinauit ſe pſpe xit in monumentũ. Scdᷣm em Grego. Amanti ſemel aſpexiſſe non ſufficit. qꝛ vis amoꝛis multi debũt. Aocat aüt diſcipulos fratres amantiſſi plicat affectum inqͥſitionis. Ettũc vidit duos mus pᷣnceps.tum vt oſtendat ſe ſurrexiſſe in car nes intrauit ⁊ vidit ⁊ credidit qd ſiadem vor penetrauit aiam eius. Cognouitq; Jeſuʒ ⁊ dixit. Raboni.i.mgr.⁊ cucurrit ad pe des eius.Cui Jeſus. Noli metãgere.nondum dele. ac ſi apte dicat.Tibi nõ aſcendi.qꝛ nõ cre didiſti ꝑfecte me eq̃lem patri.vel foꝛte hoc ait: yt illa humiliaret ne nimis pᷣſumeret.qꝛ ipᷣm re ſuſcitatũ pᷣma oim conſpexilſet.diſtulitq; ei con cedere tactum donecſcdᷣa vice cum alijs apare ret. Et addidit dñs marie dicens. Aade ad fra tres meos ⁊ dic eis.Aſcendo ad prem meum ⁊ prem vr̃m. deum meũ ⁊ deum veſtrũ.Stiatiq; diſparuit. At v magdalena in ſide ſolidata ani⸗ mo iocũda egrediens hoꝛtü ꝑgebat vt iuſſa do mini ⁊ imgfi pficeret. Cũq; feſtina rediret ſoci⸗ as ſuas in itinere infra ſepulchꝝ ⁊ hiertm adin uenit :qbus xpᷣum in ſpecie hoꝛtulani ſe vidiſſe narrauit. Cũq; feſtino greſſu vᷣſus hierlin pari ter irent. ecce Jeſus occurrit eis dicẽs. Auete. Iſte aũt acceſſerũt ⁊ tenuerũt pedes eiꝰ ⁊ ado⸗ jauerũt eü adoꝛatõe latrie. in fide iam roboꝛate Tunc ait illis Jeſus. Nolite timere. Ite nũcia te fratribꝰ meis vt eant in galileã.ibi em̃ me vi⸗ ne cuk viderat te pem ſuam ſuſpendiſin ligno: et tu nunc dicis:qͥd ploꝛas. Ipᷣa dietertia pᷣcedẽ/ — — — — — —W —.— — gelos ſedentes vni ad eaput ⁊ vnũ ad pedef ne generis mii tum vt ad iui amoꝛcʒ magis eos vbi poſitũ fuerat coꝛpꝰ Jeſu. dicũt ei ilii Mu accendat. ⁊ ad fiduci ſocietatis ſue ac viſionis in euange ¶ Tertiũ qualit atis. que notat᷑ phoc ꝙ ſedet a de et quidꝑ dexterã intelligit .¶ Ca⸗I. Sirmo xir coꝛroboꝛet ⁊ confirmet. tum vo vt filios eterni prf is ⁊ xpᷣi ſe noſcerent coheredes. O huius al mi regis benignitas qͥ relictus in bello pauidoſ ſuos foꝛmidoſos ⁊ fugitiuos ſocios cuzʒ euaſit noiat fratres nouitatem celeſtẽ in ſuo coꝛpoꝛe oſtendere repꝛomittit. Et ſicut ðꝛ Joh̊.xx.ca. AVenit maria.ſ.cũ alüs marijs annũcians diſci pulis qꝛ vidi dñm:⁊ h dixit mihi.Curramꝰigi tur ⁊ nos fide ac deuotiõe ad xpᷣm omni ſtudio reqͥrendum:qͥ ad ſeeuntes nõ eijcit foꝛas. cõce⸗ dens illis ⁊ in pñti gratiam ⁊ in futuro gloꝛiam ſempiternam. Amen. BDermo decimuſnonus de al ceſiõe ſaluatoꝛis noſtri geſlu xpi quãdo vi⸗ cipul celos aſcendit:. ℳ₰. celu ⁊ ſedeta dextris dei. Scribunt Rhec vba oꝛiginali᷑ Marci yvlti. c. ⁊ io pᷣſentis ſolennitatis. Jocũdiſſimũ nouum aſcenſionis Jeſu xp̃i filij dei merito ex⸗ citare debet mẽtes nras ſbᷣleuareq; omniũ coꝛ⸗ da ad ardentiſſime deſiderandũ bonũ illud ſum mum ac copioſum.qð cũ quiſq; acqͥſierit nũqᷓ; amittet. Neq; amplius excuſare ſe homies poſ ſunt ſiſe ignaros ꝓmiſſe felicitatis dicãt. Cum ißp̃e Jeſus nõ ſolũ vbo ᷣ experientia facti oſtẽ derit clarum ad ſuꝑos iter. Qð Micheas pꝛe dixit. c.ij. Aſcendit pandens iter añ eos. Pꝛo⸗ fecto res clariſſima ⁊ admiranda fuit.duzʒ xpᷣs q̃drageſuna die poſtq; ſurrexit a moꝛtuis.vidẽ tibus diſcipulis eiꝰ alijſq; deuotis qᷓ;plurimis ⁊ bñdicta mẽe.de mõte oliueti celum cõſcendit Qua ꝓpter vth oia cunctis innoteſcãt ad vpᷣi aſcenſionẽ dirigam animũ ⁊ vyba. De q̃ in pꝛe ſenti ꝓmonetria myſteria pponimꝰ ↄtẽplãda. CNꝛimũ dicit᷑ dignitatis. ¶ Secundũ congruitatis. Be dignitate et peminentia chꝛiſti ril dei rrium contemplandũ de aſcẽſiõe xp̃i Ddicit᷑ dignitatis. qꝛ aſcendit ⁊ ſedeta dextris dei.i.pᷣeminet omibus creaturis et an⸗ gelis ⁊ homibus. Juxta illud quod ſcribit apo ſtolus ad Eph.j.c.Conſtituit illũ ſuꝑ omnem pncipatũ ⁊ ptãtem ⁊ ſupꝛa omne nomẽ qð noia tur ſiue in hoc ſeculo ſiue in futuro.Sʒ pꝛo cla- ſedet in parte ignobilioꝛi KRabbi Jogen ſuꝑ illud põ. xvij rioꝛe huius ptis intelligentia tria ſunt h̊ dubia ¶ Secundũ vtrüũ ſedere ad dexterã pris conue C¶ Tertiũ vtrui alijs axpᷣo conueniatſederead ¶Ad pᷣmũ dubium argnũt qͥdam ꝙnõ conue⸗ nit xpo ſedere ad dexteram pris. neq; bñ aiunt ita de xpoloquentes. ꝛimo nullũ coꝛpale cõ petit deo qui ſpuũͦs eſt. Sʒ dextera a ſiniſtraſut differentie poſitionũ coꝛꝑalium.g&no cõueniut deo. Secudo ſi filius ſedet ad dexterã.· pater ad ſiniſtrã.ſed dextera nobilioꝛ eſt ſiniſtra.g p Tertio ſtare ⁊ ſedere ſunt opoſita. Actuũ.vij. ca. Stephan vidit Aeſum ſtante a dextris wtutis dei non ſedet. Sed ʒ ſic arguentes pᷣus opponam teſtimonia ſcripturaꝝ. deinde ſoluem obiecta. In ſimbo⸗ lo nanq; apłoꝝ ðꝛ. Aſcendit ad celos ſedet ad dextera dei pris oipotentis. Etin ſimbolo pa⸗ trum. Aſcendit in celũ ſedet ad dexterampris. Et ad Ephe.j.c.ſcribit.Conſtituẽs illũ ad de⸗ xteram in celeſtibus. Etad Cokł iij.c. Eps eſt i dextera dei ſedens. Et ad Hebꝛe.j.c. Sedet ad dexteram maieſtatis in excelſis. Et. x. c. Sedet in dexteram dei patris. Et ad Roma. viij.ca. &*Rp̃s Jeſus eſt ad dexteram dei qui ctiam inter pellat ꝓnobis. Et ar. xiiij. Cu. xxij. Mat thei.xxvj. Erit filius hoĩs ſedens a dexiris vir tutis dei. Hoc pꝛedixit Oauid pſal cix. Dixit dñs domino meoſedea dextris meis. Qauteʒ . 2 bec verba de xpo dicant᷑ ptzex eo ꝙ Maulus ad Hebꝛe.j.c.ait. Ad quem aũt angeloꝛũ dixit aliqñ deus: ſede a dextris meis. Et xps MMat thei. xxij. dixit. Quomõ Dauid vocat eum in ſpu dum dicens. Dixit dñs dno meo: ſedea de xtris meis. Etſi iudei negaret teſtimoniu pau⸗ li ⁊ xpi aſſerentes. vba iſta dealio non delplo xpo affirmari debere. ſtatim incredulitatẽ eoꝛũ ↄuincimusꝑ doctoꝛes ipoꝝ. Mam Rabi Jo⸗ athan apud hebꝛeos Pbpatiſſim, in ſua traſla⸗ tione chaldaica ait. Dixit domin/ vybo ſuo. E Decdiſtimihi pꝓtectiõʒ ſalutis tue: ⁊ dextera tua ſuſcepitine. inqᷣt. In futurũ deus ſanctus et bũdictus con- uertere faciet regem meſſiam ad dexteraimn az Sicut ſcriptum eſt. Sixit dns dño meo: ſedeꝗ dextris meis.. Iſtud inſuꝑ tenet Rabbi mor⸗ ſes addurſan. Dꝛo ſolutioe igit obiectoꝛum no tãdeſunt tres veritates. Mꝛuna veritas ꝙ hoc nomen dextera in ſcripturis inuenit᷑ de deo di⸗ ctum. Ande Exo. xv. ca. Dextera tua dnema- gnificata eſt in vrute dextera tua pcuſſit inum cum. Et p. xv. Delectatiões in dextcra tud q; i ineʒ. Et ps xx. Dextera tua inueniat ot . e In. Adteoderüt. Et plal.xlvij. Juſticia plena er dextera dñt exaltauit me. Etpõ.cxxxvij. Sal⸗ uum me fecit dextera tua. Et Eſa. xl viij. e. He xtera mea menſa eſt celos. Et Abacuc.ij.c.Cir cũdabit te calix dextere dñi. Scoa veritas. ⅓ — cũ dicimꝰ xpᷣm ad dexteram pr̃is ſedere:non in relligim? ꝑ dexteram aliqd coꝛpale. ̊ locutio ? hõ: Et ad hoc dicũt ſanct⸗ metaphoꝛica qles ⁊ alie cum dicimꝰ oculos oo xe gtele mini.bꝛachiũ dñi ⁊ ſilia.p q deſignant᷑ ſpᷣalel ſcʒ gła diuinitatis btitudo ⁊ iudiciaria ptãs. 5 pᷣpoſitio ad quendã ad dexteram acceſſum ſi- nificat.in quo deſignat᷑ ↄuenientia cũ quadã diſtinctione. qð põteſſe triplicit. ꝛio vt ſit cõ uenientia in nã ⁊ diſtinctio in ꝑſona.Etſic xps Puctaſes ſiue opatões diuie Hinc DOam̃.in. iij ua ſniaꝝ ait. Non localẽ dexteram pr̃is dici mus.qliter em qui incircũſcriptibił eſt localem adipiſcer̃ dexteram. Tertia veritas ꝙ noie de⸗ xtere intelligunt᷑ tria.ſ.glła diuinitatis.beatitu: S „ do ⁊ judiciaria ptãs.Exquo ſᷣm Alug..libꝛo ö ſimbolo Damaſcenũ. Sedere ad dexter pa tris nil aliud eſt niſi cum pr̃ehr̃e gliam diuini⸗ ratis biitudinem ⁊ iudiciariã ptateʒ:⁊ hoc i⸗ Smutabilit a regaliter. H Damaſcenꝰ indt. Bexteram pris dicimꝰ glam ⁊ honoꝛem diui⸗ nitatis: in qᷓ dei filius extitit añ ſecula vt deus? —————— pri conſbalis. Scom vo Tho.iij.pte.q.lvij. Hec pᷣpoſitio ad vel in cũ dicimꝰ ad dexteram velin dextris.ſolam diſtinctõʒ ꝑſonaleʒ impoꝛ tat ⁊ oꝛiginis oꝛdinem.nõ autgdum nature vH dignitatis: qnullus eſt in pſoms diuinis. dquia Vvm Athanaſiũ tres ꝑſone coeterne ſibi ſũt ?⁊ co. eq̃les. Et ſic ſoluimꝰ pᷣmum obiectũ oſtendẽtes ꝙ nõ dꝛ dextera coꝛꝑaliter de deo. Ad ſecũduʒ vorſidet Aug'.in ſi.de ſimbolo. In illa beati- tudine oia dextera. qꝛ nulia eſt ibi miſeria. Ae⸗ ciꝙ pr ſedcarad dexter ſiijvel ſpũſſcri qꝛ flli⸗ lpu ſancrz trahuntoꝛiginem a pre ⁊nõ econ⸗ uerſo.Sed ſpũſſctũs ppᷣe põt dici ſedere ad de⸗ xteram pris velſilij m ſenſum pᷣdictũ. Terũtũ ſm quand apꝛopᷣatiõz attribuit᷑ filio eq̃titas. Vnñ Alugꝰ.ait. In pre eſt vnitas.in filio equa⸗ litas.in ſpũſancto vnitatis equalitatiſq; conne xio. Conſirmat hac ſniam Allexander in. iij. ſü⸗ me. vbi ait. Sedercad dexteram pr̃is impoꝛtat diſtinctõʒ ꝑſonarũ ⁊ eqlitatem pſone ad pſona in gloꝛia ⁊ honoꝛe. ſᷣ ſic ſe hʒ ſpuſſanctꝰ ad pi: trem. ei ↄuenit ſedere ad dexteram pris. Sed — tem q no eſt maioꝛ in ꝑſonis in yna q; inalia: P vnaadem in qᷓ coequanf᷑ ꝑpſone.h̊ mõ eſt vrna equalitas in diuinis ꝑſonis ſicut vna eſſentia. Alio mõ ſumit᷑qlitas in diuinis ſᷣm appꝛopꝛia tionem.⁊ ſic apꝛopᷣat᷑ filio.Ad ſcom obiectum auxiliũ dicim⸗ vniii ſtephani fuit eodẽ mõ quo xps 1 7 go.in omeł.inqt. Sedere iudicantis . ſtare vo pugnantis vel adiunantis. Stephanus gi la⸗ PAderadderterapiig eneniatrpolm * maſcenũ. Sedere ad dexterã pas eius btit ungt bti. ge Hationem. l ſedẽt ad derterãꝗ. Qd ↄfirmari poteſt per illud eqlitas in diuinis niſi diuinã eſſentiam vel véuu MWat. xxv. Statuet oues qͥdem a dextris. Cõ i rarium tñ vidꝛ eſſe ex eo ꝙ apłs ad qhebꝛe.j. c. git. Cui aliqñ angeloꝝ dixit.ſede a dextris me de eqllitate dupliciterloqͥ poſſum.l. ꝓpꝛie vel ꝑaſpꝛopationem. Fm ꝙ ꝓpe ſimmit᷑ no dic alid boꝛe certaminis poſitus ſtantem vidit queʒ ad iutoꝛem habuit. Sʒ hunc poſt aſcẽſionẽ ar cus ſedere deſcribit.qꝛ poſt aſſumptõis ſue glo riaʒ iudex in ſine videbit. ¶ Scom dubiſ crat ad hoc dicũt ſanctꝰ Tho. et Alexander Oecũ noie dextere intelligant᷑ tria ſupꝛadicta. in ꝙ filius dei ſedetad dexterã pris. qꝛ hʒ ean dem nãm cum pr̃e. Vñ gla diuitatis beatitudo Tiudiciaria ptãs ↄueniũt eſſentialit filio:ſicet prfri⁊ h̊ eſt eſie in eqlirate pr̃is.Scdo põt intelli gi ſm gram vnionis q impoꝛtat ecouerſo diſti⸗ ctionem nature ⁊ vnitatẽ ſipoſiti ſiue perſone. Et ᷣm h̊ xpᷣs ſᷣm ꝙ hõ eſt filius dei. ⁊ p ↄñs ſe⸗ Det ad dexteram pris ſm equalitatem honor: inq;tum eodem honoꝛe veneramur ipᷣm flium dei ci eadem natura aſſumpta. hu anitas qͥdeʒ xp̃i m zditõʒ ſuenaturenon hʒ głam vl hono rem diuinitatis quam tñ habetrõne ꝑſone cui vnitur. Vñ Dama.ait. In gloꝛia diuinitatis Dei filius exiſtens anteſecula vt deus et pri con Palis ſedet cum gloꝛiſicata ei carne eiꝰ.Adoꝛa⸗ poſtaſis una adoꝛatione eius cun carne cius ab omni c eatura. Tertio põt intelli gi hm ꝙ hõ m conditõʒz nature.⁊ hoc ſᷣm gra tiam habitualem que abũdantioꝛ eſt in xpo pꝛie omnibus alijs creaturiſ.in tm ꝙ ipᷣa naturahu . . 3 mana in xpᷣo beatioꝛ eſt ⁊ ſuꝑ omẽs alias crea⸗ eſſein eqitate pris nõ ꝑtinet ad ipam naturam hilominus ſic m ꝙ hõ ſedet ad dexteram pfis id ẽ ſ̃m Aug.in bonis paternis potioꝛibꝰ pᷣ ce teris creaturis.qꝛ oẽs alias creaturas pᷣcellit i beatitudine ⁊ iudiciaria ptate.vt pᷣdictuʒeſt. ¶ Tertiũ dubiũ erat vtrũ alijs a xpᷣo ↄueniat Tertiũ du ſedere ad dexteram pris. Mam Aug'. dicit ili. de ſimbolo. Dedere ad dexteraʒ eſt habitare in itudine. Sʒ ocs electi ſunt bti.gᷓ omnes teram pris. Mam Aug'. diciti li. is. q̃ſi dicat nulli. Rñdet ́̊ ſanctus Thomas. Oxpus ſedet ad dexteram pfis inctum im di diuinoꝛũ pᷣ ceteris creaturis.quod nulli bomi⸗ ni vel angelo conuenit. Sedere ergo in dextera . non ſigniſicat ſimplicit᷑ eſſe in beatitudine: ha —— –—— —2 –– — = = — — „ —— — 2 n Ne bere beatitudinẽ cum qᷓdam dominatiua pote⸗ ſtate ⁊ qſi pam naturalem quod ſoli xpo con uenit. Moõt tñ dici ꝙ omis beatus ⁊ ſi non ſede at ſit tñ ad dexteram dei ↄſtitutus. Conſidere⸗ mus itaq; ex his que dicta ſunt quanta eſt glo⸗ ria filij vginis beate:quem adoꝛant angeli. cui omẽs obediunt creature.in cui nomie flectitur omne genu. De ſtultis gentibus ipm deſpiciẽ⸗ tibus. Ne duris iudeis in eum no credentibus eum euntem in celũ. O felix regnum quod non deſiciet. Orex inclyte qͥ ⁊ Pᷣuos tecum regnare ꝓmittis. O gens ſancta amicoꝛũ tuoꝛũ qui vo cem tuam dulciſſimo erũt audituri. Aenite be nedicti patris mei poſſidete paratum vobis re gnum a cõſtitutione mũdi. Tu igit᷑ rex glexpe Ziu patris ſempiternus es flius. Tu ad dexte ram dei ſedes in gloꝛia patris. Judex crederis eſſe venturus. Te ergoqſumus tuis famul b⸗ ueni quos pᷣcioſo ſanguine redemiſiit. Ceov aſcenſio xpi congrue celebꝛata ẽ reſpectu tꝑi sblone ertermini⸗Cg 2. 2 A plici repecuuu. CLPꝛimo reſpectu tempoꝛis. ¶Secũdo reſpectu ꝑſone. ((Tertio reſpeciu terminiin. ille Yeſus q; ꝓ nobis carnem aſſumens deus et ſione inquit. Quadragenarius hodie dierum homo trigintatribus annis eum homibus ha/ copletus eſt numerus ſacratiſſima oꝛdi: bitauit. Hic eſt ille qͥ afixus pependit in ligno in medio latronũ ſpinis coꝛonatus.lhic qui ter tia die reſurrexit a moꝛtuis.Hic qui regnabit i eternum: cuius regni non erit finis. Sm angeli ſententiã Lu.j.ca. Hic eſt deniq; de quo dum aſcẽderet ad celos angeli dixerunt tãta pᷣconia. m cotemplandũ de aſcenſiõe x-pi dicit᷑ congruitas. Congruenqq; cõ⸗ uenientiſſimeq; facta fuit aſcenſio illa. Et h tri el⸗ regnaſſet int ctcu.âZꝗũ rres eum ſequerent᷑ q́; modo. ergo debuitnobi⸗ ſcum manere ⁊ nõ aſcendere in celũ. Mꝛo decla Tꝛimo fuit cõgrue aſcenſio xp̃i celebꝛata re⸗ ſpectu tempis. QAuia die quadrageſimo poſtqᷓ; vilte auctoꝛa moꝛtuis reſurrexit aſcendit ad ce⸗ . locus vo in quo habitamus eſt locus Fnda ⸗ „ los. potuiſtet dem anteq aſcendiſte. Sz ſic dif ferre voluit vt veritatem reſurrectionis pꝛoba ret. difficilius em̃ erat ꝓbare veritatem reſurre⸗ ctiõnis q;; paſſionis. quia apᷣma die vſq; ad ter⸗ tiam vere ꝓbari poteratmoꝛs. Sed ad veram reſurrectionem ꝓbandam plures dies requie bantur. Et hoc eſt qð dicit᷑ Actuum.·j. ca. Mꝛe 2 5 ſſionẽ ſus in młus ar de regno dei. Hinc Leopapa in Fmone deaſcẽ copletus eſt numerus ſacratiſſima oꝛdinatione diſpoſitus.⁊ ad vtilitatem noſtre eruditõis im penſus vt duma dno in hocſpacio moꝛa pᷣſen⸗ tie coꝛpalis extenditur. fides reſurrectiõis do⸗ cumentis neceſſarijs muniret᷑. Etiterum in eo⸗ dm none ait. Non pidies uiinterreſure⸗ ctionem domi aſcenſionemq; fluxerunt ociot. li intuebant᷑ in celum ſuſpenſis vultibus ⁊ ere cctis luminibus. Et ecce duo viri.i.angeli ĩ ſpe⸗ ſccʒ aere in veſtibus albis in ſignum ſolẽnitatis leticie:qui vt dixerunt: vt hr Actuum.j.ca. Viri galilei cur ſtatis aſpicientes in celũ quaſi admirantes ⁊ ſtupidi de hoc qð vidiſtis.⁊ qᷓſi triſtes ⁊ deſolati de hoc ꝙ magiſtri vri pñũtiam coꝛpalem ꝑdidiſtis. Hic Jeſus qui aſſumptus eſt a vobis in celum ⁊ aſcendere potuit.qꝛ opꝰ a patre ſibi impoſitum cõſummauerat.ne con- triſtemini.qꝛ ſic veniet quemadmodũ vidiſtis tranſire diſcurſu. Sᷣmagna in eis cõfirmata ſunt ſacramenta. magnaſſunt reuelata myſteria. In his metus dire moꝛtis aufert᷑ ⁊ nõ ſoluʒ anime D 7 ſed etia carnis immoꝛtalitas declarat᷑. In his ꝑ inſuf ſlationem domini infundit᷑ apoſtoł ſpi⸗ rituſſanctꝰ. ⁊ beato Petro ſupꝛa ceteras poſt regni claues ouilis dominici cura mandat᷑. In his duobus diſcipulis tertius in via dñs iun⸗ gitur comes: ⁊ ad omnem noſtre ambiguitatis caliginem detergend pauentiũ vel trepidan⸗ tium tarditas increpat: flammã fidei illumina⸗ ta coꝛda concipiũt.⁊ que eranttepida reſeran⸗ te dño ſcripturas efficiuntur ardentia. Hec ille. CT Secũdo fuit congrue aſcenſio xpi peractare ſpectu pſone. vbi a doctoꝛibus querit᷑. An fuit conuenies xpᷣm aſcendere. Et poſſet qͥs arguẽ⸗ do dicere non. Pꝛimo qꝛ: Phus dicit in 9. poſſidẽt ſuum bonũ ſine motu. Sed xpᷣus opti mo mõ ſe habuit ⁊ m diuinamnatura. quia ẽ ſummũ bonum. ⁊ ᷣm humanã qꝛ erat optime gloꝛificatus. nõ cõueniebatilli aliquis motꝰ. Sed aſcenſio eſt qͥdam motꝰ. q̃re videt᷑ ꝙ non debebat aſcendere. Secũdo omne quod moue⸗ tur mouet᷑ ppter aliqͥd melius: xponon fuit melius eſſe in celo qᷓ in terra.nec q;tum ad ani mam nec q;tum ad coꝛpus.qꝛ vbiq; eque bea⸗ tus. ergo non debebat aſcendere. Lertio ſi poſt reſurrectionem ſuam fuiſſet c homibus cõuer ſatus vel gloꝛioſus regnaſſet in terris muo plu⸗ ratione veritatis ⁊ hoꝝ ſolutiõe reſpondetſan⸗ poꝛcionatus locato. Eps autꝑ reſurrectioneʒ vitam immoꝛtalem ⁊ incoꝛruptibilẽ inchoauit 3 nionis ⁊ coꝛruptiõis:vᷣ locus celeſtis eſt locꝰ in coꝛruptiõis. Ideo cõgruent᷑ xpᷣs ad locũ illuʒ lLetranſtulit.Ad pᷣmum ergo dicit Thomas.x deus eſt qui poſſidetſuum bonũ ſine motu. qꝛ omnino immutabilis eſt. Quelibet autẽ creatu ra eſt aliquo modo mutabilis.ſm Auguſtinũ viij. ſuꝑ Heñ.ad lr̃am. Et qꝛ natura aſſumpta a filio dei remanſit creata. non eſt incõuenies ſi ei aliqs motus attribuat᷑. Ad ſecũdũ reſpõdet ſanctus Tho. xpo aſcendenti nihil accreuit ctum ad ea que ſunt deeſſentia głe ſiue ſin coꝛ pus ſiue ᷣm animã. Tamen accreuit aliqͥd q;⸗ tuz ad loci decentiã quod eſt debene eſſe gloꝛie non ꝙ coꝛpoꝛi eius aliqͥd aut ꝑfectiõis aut con Fuationis acquireret᷑ ex coꝛpoꝛe celeſti: ſoli⸗ modo ꝑ quãdam decentiã. hoc aũt aliquo mõ ꝑtinebat ad eius gloꝛiã.Et de hac decẽtia gau dium quoddqm habuit. nõ dem tc deno⸗ uo gaudere inciperet qñ in celũ aſcendit: ſed qa nouo mõ gauiiſus eſt ſicut de re impleta. Ad ter tium argumentũ dicit ꝙ licet pᷣſentia coꝛpoꝛał 4. tius fuiſſet ſbtracta: non tñ diuiniratis.Aldeſt inſuꝑ ſemp nobiſcũ in ſacramento altarig. licet non vigeat oculis coꝛpalibus.Ob qp Mat. Vlti. dũ aſcendendo diſcipulos relinqbat dixit Ecce ego vobiſcum ſum omibus dieb⸗ vſ; ad cõſummatioʒ ſeculi. Fuit cum apoſtot aſſiſten do eis in operibus miraculoſis.qꝛ vt dic mar⸗ cus vlti. c. Nꝛedicauerũ t vybiq; dño cooperan ie 2 Vmonle cõſirmante ſequentibꝰ ſignis. Aſſi⸗ ſtit nobiſcũ exiſtendo. vt dictum eſt in ſacramẽ to euchariſtie vbi eſt xpᷣs totus. Aſſiſtit etiam eccke ſemp ipaz dirigendo p occultos inſtruct⸗ ſpuͦſſancti. vt ſic non deficiat fides werri. ꝛo pterea Augꝰ.in Pmonc de aſcenſiõe ita pulchꝛe loquit᷑. Omia chariſſimi que dñs Jeſus xpᷣus in hoc mũdo ſb fragilitate nr̃a miracula edidit nobis ꝓficiũt. QAui dum humauã conditiõem ſiderib impoꝛtauit. credentibꝰ cel patere poſ- E monſtrauit. Et dum victoꝛẽ moꝛtis ĩ celeſtia eleuauit: victoꝛem eiuſdez moꝛtis quo ſequere⸗ mur oſtendit. Aſcenſſo ergo dñi catholice fidei cofirmario fuit. vt ſeturi impeſteru crederem miraculi ipius donuz. cuius in pſenti pcepiſſe mus eſfectum. a fidelis quiſq; cuin iam tata per ceperit p ea que agnoſcit pſtita diſcat ſperarep miſſa ac dei ſui pierita pſentiq bonita qſi fi⸗ turoꝛũ tencat cautionẽ hec Aug⸗(Tertio aſeẽ qꝛ aſcendit ſuꝑ omnem creaturã tam ſpiritualẽ q; etiam cospoꝛalem. Exquoaptus ad Ephe. nirc an Auipeſtendzipecſtadi aſeenadlt ub omes celos vt impleret omia: jm Hico. de lira ſuꝑ hocpaſſu non elt intefligendu aſceerit O ¶Lertio patenter. Hm diuinq natur. Tho vbis. Oly wo ly m dicat cauſaʒ aſcenſiõis cũ xpᷣs ex vir tute diu ina in celu aſcenderit. dicimꝰ ꝙ aſcẽdit ”õ nec creatura aliqua. Sed q; aſcenderit ad ptem dignioꝛem celi empirei.quod eſt locus beatoꝛũ T celũ ſupꝛemũ.locus aũt ille debet᷑ etiã ſbᷣſtan tijs ſpũalibus ᷣm quondã congruentiã. qꝛ ille ſpſtantie ſunt ſupᷣme in oꝛdine ſſtantiaruʒ. Et tamẽ xpᷣus aſcendit ſuꝑ omẽs ſbᷣſtãtias ſpũa⸗ les ⁊ ſupꝛa omẽs oꝛdines angeloꝛũ.nec eſt incõ uenis coꝛpus xpᷣi pponi ſſſtantijs ſpũalibus cum ſpũs ſimplicit᷑ nobilioꝛ ſit omni coꝛpoꝛe. Quia vt inquit ſanctus Tho.Licet coꝛpꝰ iſt ᷣ cõſiderando cõditiõem nature coꝛpoꝛee ſit ifra ſpᷣas ſpuales.conſiderãdo tñ dignitatẽ vniõis qua eſt ꝑſonalit᷑ deo cõiunctũ excellit nobilita⸗ tem ⁊ pᷣeminentiam omniũ ſbᷣſtantiaꝝ ſpũaliũ rxp̃s aſcendit cuz poteſta⸗ 8 icentia videntibus paten ualiten nagni ſe - ꝛimo potenter. 2 vtrü alfcẽdere cõueniat xpᷣo ãa: Ad hoc ita reſpondet ſctũs m duo põt notare.ſ.ↄditiõʒ aſcendentis ⁊ cauſaʒ aſcẽſionis. ꝛimo modo nõ poteſt ↄuenire xpᷣo ᷣm ↄditiõʒ diuine natu re.tuʒz qꝛ nihil eſt diuinitate altius qͥ poſſit aſcẽ dere. tum qꝛ aſcenſio eſt motus local qui diuie naturenõ competit qͥ eſt immobilis inlocalis BSed ꝑ hunc modũ competit xpᷣo ſᷣm humanꝗ naturi ontiner loco moul ſbiacet. Yach iõis cũ xps ex vir⸗ hm ꝙ deus. Seda facultas vtꝝ aſcendit ꝓpꝛia Vtute: Ad illud Cho.dicit. cü in xpᷣo ſit du plex natura diuina. a humana m vtraq; ac⸗ cipi põt ꝓpa vtus. FRp̃s ᷣ aſcendit ꝓpᷣa vᷣtute diuina. de vtute vo humana diſtinguit CTho. ꝙ hoc põt dupliciter accipi. AUna qͥdem eſt vir ORε tus naturalis que pcedit ex pncipijs nature: 2 termini . fus naturalis que pcedit ex pncipij hac xpᷣus nõ aſcẽdit.Alia aũt vtus eſt glie vᷣm quã xps in celũ aſcẽdit. Cuiꝰ qdem vᷣtutis rõʒ da accipiut exnã qnteeſſentie eſt lux: vtdi/ cunt quã ponunt eſſe de cõpoſitiõe coꝛꝑis hũa ni ⁊ ea elementa zria ↄciliari in vnũ. Ita ꝙ i ſtatu hui? moꝛtalitatis natura elemẽaris i coꝛ poꝛibus humanis dominat᷑.Et iõ ᷣm naturaʒ Pꝛimo aſcendit potenter vbi tres difficulta oꝛiunf. ꝛim — — —— N S — — — — elementi pdominantis coꝛpꝰ humanũ natura⸗ li vtute deoꝛſum fert᷑. In ſtatu aüũt gloꝛie pᷣdo⸗ minabit᷑ natura celeſtis ſᷣm cuius inclinatõem Vvtutem coꝛpus xpᷣi⁊ alia ſanctoꝝ coꝛpa ferũ tur in celum Alij vo aſſignant ratõʒ pᷣdicte v⸗ lutis ex ꝑte anime gloꝛificate ex cuius redũdã⸗ lia gloꝛiſica it᷑ coꝛpus.vt dicit Augꝰ. ad HBio ſcoꝛum. ⁊. xxij li.de ciui dei. Erit em tãta obe⸗ dientia coꝛꝑis gloꝛioſi ad animã beatã: vt vbi volet ſpũs ibi erit ptinus coꝛpus.licet gᷓ aſcen- dersé ſurſum ſit contra naturam humani coꝛpo ris ſm ſtatum pᷣſentis vite:tamen non erit con tra naturam coꝛpoꝛis gloꝛioſi:cuius tota natu⸗ ra erit omnino ſbᷣiecta ſpiritui. Tertia difficul⸗ tas eſt. An coꝛpus chꝛiſti? qdᷣcunq; gloꝛioſum poſſit localiter moueni in inſtanti. cũ in tali mo⸗ tu operet vtus diuina: Ad hoc rñdet Alexan der ⁊ Tho. ꝙ licet vtus diuia ſit infinita quan tum eſt ex ꝑte oꝑantis.tamen effectus illiꝰ vir⸗ tutis recipit᷑ in rebus ſᷣm capacitatem earu ʒ et diſpoſitionẽ. Coꝛpus autem nõ eſt capax vt in inſtanti localiter moueat᷑.qꝛ opoꝛtet ꝙ commi ſceaturſe ſpatio ſᷣm cuius diuiſionẽ diuidit᷑ tẽ⸗ pus.vt ðꝛ.vj.phiſicoꝝ. Nerũtamẽ licet coꝛpꝰ xp̃in 6 fuerit motũ in inſtaãti deterra ad celũ.ni hilominꝰ motꝰ ille fuit ſatis velox atq; feſtinus dum eadẽ die de terra euolauit ad empireũ.q eſt ſupꝛa omẽs celos. Refert em Rabi moyſes maximꝰ ph̊s.ꝙ qᷣlibet circulus cuiuſſbʒ plane te hʒ tantũ ſpaciũ q;tum poſſet aliqͥs ire de via plana in qngentis annis. Et diſtantia int cluʒ ⁊ celum.i.inter circulum ⁊ circulũ. eſt ſimiliter vtdicit via quingentoꝛũ annoꝛum.a ideo cum ſint ſeptem celi erit ſᷣm ipᷣm a cẽtro terrevſe q; ad concauũ celi ſaturni quod eſt ſeptimũ celũ via multoꝝ miliũ annoꝝ.i.tãtũ ſpaciũ q;tũ de via plana aliqͥs iret in multis milibus annis ſi tan⸗ tum viuerct.ita tñ ꝙ iter vnius cuiuſlibet diei ſint quadraginta miliaria. Qð ſi verum eſt no⸗ uit deus. Clarũ iñ eſſe põt ꝙ ſatis longa ẽ diſtã tia a terra vſq; ad celũ empireum.qꝛ coꝛpa cele ſtia ſol ⁊ luna cum excedant in q;titate omia ele menta:tñ ita parua vident᷑. ¶ Secũdo aſcen⸗ dit xpᷣs magnifice cum tripudio ⁊ leiicia ange⸗ loꝛum. Si em beatiſſimi ſpũs illi alios ſ tõs ad celũ euntes cum exultatiõe recipiũt.qᷓ;tomag regi regũ ſele omẽs obſequioſos reuerẽtiſſimos ac iocũdiſſimos exhibuerũt. Ex illis vtiq; fue runt duo illi de qͥbus diximus in pᷣmo miſterio Je tleruntiuxia diſcipulos in veſtib⸗ albis. ed hoc loco interponendã duco Grego.ſen: tentiam qui in omelia inquit. Querendum eſt qͥdnam ſit ꝙ nato dño angeli aparuerũt: ⁊ ta men non le untur in veſtibus albis aparuiſſe. Aſcendente autẽ miſſi angeli in albis veſtibus leguntur apparuiſſe In albis veſtibus gaudꝛi X ſolennitas mentis attendit᷑.quia magna lũc ſolennitas angelis facta eſt cum celuʒ deus ho mo penetrauit. Quia naſcente dño videbatr̃ di uinitas humiliata: aſcendente vo eſt humani⸗ s exaltata. Albe eteni veſtes exaltatõi magii congruũt qᷓ; humiliationi. In aſcenſione ergo eius angeli in albis veſtibus videri debuefüt. quia qͥ in humanit ateſua apparuit deus humi⸗ lis in aſcenſione ſua oſtenſus eſt deus ſblimis. lhec ille.Ad triũphum iam chꝛiſti redeamus: cogitemus qᷓ; ſtupendum qᷓ;q; mirabile fuit. ſpectaculum illud.qñ cum gloꝛiſicata carne ſua regna celeſtia penetrauit. Superauerat hoſtes terruerat demones: ⁊ pꝛedam innumerabilium . ſanctoꝛũ eduxerat de inferno: ꝓſtrauerat moꝛ⸗ teʒ quã ſua moꝛte deſtruxit: ⁊ ad patris dextrã ſeſſurus ꝓſiciſcebat᷑. Hon talis nec tantus fuit illoꝛũ triũphus quoꝛũ hiſtoꝛia romana memi/ nit quia iam perijt memoꝛia eoꝛũ cũ ſonitu: ſeld Jeſus xpᷣs in eternũ ꝑmanet. Rem grandẽ ple riq; putant dum legũt vel audiũt. ꝙ ceſar poſt tot victoꝛias ⁊ finẽ belloꝛum ciuiliũ moꝛtemq; Nompei:dũ redijt ad vrbẽ ᷣm Suetoniũ vno menſe:ſed interiectis diebus qͥnquies triũpha⸗ uit. Mꝛimo de Gallia Bꝛitania. Secũdo de egypto. Tertio de franate et põto. Quarto de iuba ⁊ africa.Quinto ⁊ vltimo de Hiſpania. Alij non ſinemaxima voluptate commemoꝛãt que de qᷓ;pluribꝰ ad eoꝛũ laudem cõſcbta ſunt: que ob reipublice libertatem: hoſtes rebelleſ Romanoꝛũ domuerũt.Scribit nãq; linius in libꝛo de viris illuſtribus.et Eutropius lib . iiij.q Arilius metellus dictus macedonicus a deuicta macedonia philipũ macedonie regem circa tempoꝛa quibus carthago euerſa eſt du⸗ xit ad vrbem: ⁊ triumphans ante curruʒ vin / ctum trahi fecit Metellus ſilius eius dictꝰ cre ticus ſᷣm Oꝛoſiũ ⁊ Eutropiũ quia Cretam ro mans populo ſbiugauit:reuerſus romam triũÜu⸗ phauit. Napirius qui lucius papirius curſoꝛ vᷣm Titũluuium quia ſamnitũ duriciaʒ pꝛeljis fregit ⁊ adeo clare cuncta geſſit ꝙ Eutropiꝰ et Nꝛoſius dicant ꝙ romani hũc Allexandroma gno ducem parem eſſe putabant ſiaſia domita in Europam arma temptaſſet. romam rediens poſt dehellatos hoſtes triũphauit. Papirius filius eius cõſul adhuc cõtra ſamnites qͥ qui loniam ciuitatẽ eoꝛũ cepit expugnauitq; aliaam ciuitatẽ illoꝝ foꝛtiſſima ᷣm Titũliuiũ:poſt ro⸗ mam rediẽs triũphauit. Octauianus vt tefert OHꝛoſius ⁊ Eutropiꝰ victoꝛ rediens ab oꝛiente cũ triplici triũpho vrbẽ ingreſſus tũc pᷣmuʒ q/ rempublicã auxerat: Auguſtus ſaſutat“ eſt. p⸗ bus imperatoꝛ ᷣm Rufinũ in nnaiibigroin 4† noꝛi qui vicit Alemanos:germanos. gothos ⁊ ſarmathas.ob qð electꝰ fuit imꝑatoꝛ: poſtq; ſuꝑauit bello ꝛoculũ ⁊ Bonoſum qs ipᷣe du ces miſerat ad pᷣſidiũ galliaꝝ. at illi impatoꝛes ſe dixerant pacata puincia ⁊ occiſis ilł in pꝛelio romso rediens qnq; diebꝰ gloſe triüphauit.Nã inter alia ſpectacula qð nunqᷓ; pᷣus factuʒ fuat totũ circũ in ſpẽm ſilui fecit ↄſeri arboꝛibꝰ:ac ꝑ diuerſos aditꝰ ſtrutiões mille.ceruos mille.a⸗ pꝛos mille. leones centũ centũ q; libicos imiſit leopardos.⁊ qͥtqͥt alias viuas feras hre potuit ⁊ oĩa cõceſſit diripienda plo Scipio affricanꝰ. vt ponit Tituſluuius poſt victũ hanibalẽ do⸗ mitamq; Carthagiuẽ:vbi romã attigit trium⸗ pho oĩm clariſſimo capitoliũ honeſtauit: queʒ ſequebant᷑ captiui oẽs romani: qͥ ad q̃tuoꝛ mi⸗ lia erãt de manibꝰ hoſtiũ liberati. Scipio frat eius poſt multa ꝑ eũ feliciter geſta domita aſia Quare vt ſcribit Pli.li.de viris illuſtribꝰ aſia ticus dict eſt triphauit.Cuiꝰ triũphus ocu⸗ loꝛũ ſpectaculo maioꝛ q; affricani fuit.Nã poꝛ⸗ tauit ↄſul triũphans ducenta vigintiquatuoꝛ miliaria hoſtiũ ſimulacra: captoꝛũ hoſtiũ:oppi oꝛũ ⁊ vrbiũ cẽtum triginta qtuoꝛ. Aureas co ronas ducẽtas trigintaqtuoꝛ. Naſa aurea ⁊ ar gentea numero infinita. bncipes vrbiũ ⁊ duces trecentos vigintiſex cum qbus ⁊ adoleſcentem filiũ Antiochi p̃tulit an ſe: fuerſũt ⁊ alij quibus triumphi gła conceſſa fuit quos omittimus:ne tedio auditoꝛes afficiamus. Illud tñ ſciendum ꝙ triüphus erat honoꝛ maximꝰ qͥ dari poterat ꝗ romanis.nam erat triplex notabilł leticia triũ phaniis. Erat pᷣma ꝙ cũ ad vrbem triumphał (iuis rediret ei cum ẽffuſa leticia occurrebat po pulus vniuerſus, Erat ſedᷣa leticia ꝙ triũphan tis currum pᷣcedebant manibꝰ poſt terga ligat captiui oẽs. Tertia leticia erat maxima: quan⸗ do triũphans lauro coꝛonatꝰ indutꝰ aurea ve⸗ ſte aſcendebat currũ aureũ triũphalẽ tractu; a ãtuoꝛ albis equis. Sicq; dux pompaticꝰ pᷣeũ⸗ te ſenatu in capitolio: albos thauros ſacriſica⸗ bat ioui młtaq; alia fiebant ad giam ducis triũ⸗ phantis, Attamen oia illa vana fuerũt friuola ⁊ tranſitoꝛia ludiſq; pueroꝛũ comꝑanda. Eri⸗ gamus mentis nre oculos ad regem regũ bea toꝛum ducem inuictiſſimũ Jeſum xpᷣm aſcẽdẽ⸗ ingredit᷑: qͥt innumeri angeli ei ꝓcedũt obuiꝗ qtaq; ſit in celis cõmotio.O ſeſtũ trãſcendens omnem exaltatõʒ ſblimẽ ⁊ glam quoꝛũcũq; im peratoꝛũ ⁊ regum:qᷣ fuerũt ab initio mũdi:et qͥ cgrunt vſq; in finẽ. DOucebat xpᷣs ſecũ oẽs aias ſanctas qᷓ̊s eduxerat de inferno. qꝛ nulla an i⸗ ſum ad empireũ ꝑuenerat. ducebat ⁊ ſanctos re ſuſcitatos qͥ in coꝛꝑe ⁊ anima ipm felicit᷑ ſeque in montẽ ol bantur. Ducebat inſup ⁊ atas eoꝛii iuſtoꝛuz et paruuloꝝ fideliũ in his draginta diebꝰ a p⸗ pꝛijs coꝛꝑibꝰ ꝑ moꝛtẽ diſceſſerat. de boĩbꝰ ali q̃ tenent ꝙ a reſurrectiõe xpᷣi vſq; ad aſcenſionẽ eius fuerunt in ꝑadiſo terreſtri. Aliq wo aliter opinant᷑.ſ.ꝙ xpᷣm aſſociabãt inuiſibiliter ĩ hoc mundo cum hymnis ⁊ laudibꝰ. Et vtrunq; eſt poſſibile:licet non ſit auctoꝛitate firmatuʒ. Ibi non erat opus curru quem equi traherẽt. Abi coꝛpus qdruplici dote claritatis agilitatis im⸗ paſſibilitatis ⁊ ſbᷣtilitatis ꝑ ſemetipᷣm mirabilit ferebat᷑ in celum. Et qñ ðꝛ ꝙ nubes ſuſcepit eũ ab oculis eoꝛũ. intelligendũ eſt ẽm oẽs docto⸗ res ꝙ nubes illa nõ pᷣbuit adminiculũ xpᷣo aſcẽ denti ꝑ modum vehiculi:ſed apparuit in ſignũ diuinũ atis. h gloꝛia domini aparebat ſuper tabernaculũ in nube.puto autẽ nubem illã fuiſ ſe lucidam aſpectu decoꝛam: angelico miniſte⸗ rio foꝛmatã:et ad xpᷣm reuerentiſſime ꝑductã. Nam ⁊ nubes illa de qua ðꝛ Numeri.ix.ca.qꝙ operuit tabernaculũ: æ m ꝙ mouebat vel ſta/ bat ita faciebant filij irael. mouebat᷑ angelico pᷣ ſidio.vt inqͥt Mico.de lira. Nubes inſuꝑĩ qua ſpuſſanctus apparuit in tranſfiguratiõe xpᷣilu⸗ cida fuit.vt ſcribit᷑ ¶atth.xvij.ca.¶ Cerxtio ßs aſcendit patenter. „ qꝛ voluit a diſcipulis vi . Abi aduertendum ꝙ ipᷣa die „ Ub aſcenſionis bis apparuit diſcipuł.ꝛimo appa ruit vndecim apoſtoł recũbentibus in cenacu⸗ lo. oẽs em tam apli qᷓ; alij diſcipuli necnõ ⁊ mu lieres habitabant in illa pte hierlin que diceba⸗ tur mello ſ.in monte ſyon.vbi Dauid ↄſtruxe rat ſibi palatiũ: verat ibi cenaculũ grande ſtra- tum in quo dũs pᷣcepit ſibi parari paſcha.Et i illo cenaculo tunc xpᷣiani apoſtoli habitabant. Certeri aũt diſcipuli ⁊ mulieres habitabant cir⸗ cũquaq; ꝑ diuerſa hoſpitia. Cũ g in iſto cena⸗ — „ culo comederẽt dñs eis apparuit ⁊ expꝛobꝛauit incredulitatem eoꝛũ ⁊ duriciã coꝛdis.⁊ officiũ pdicandi cõmiſit: æ foꝛmam baptiſini inſtituit atq; gram miraculoꝛũ ↄtulit. vt ptʒ ¶atci et Opat. vltl. c. Deinde fuit cũ eis familiariſſime nis (m Gre.) veritas pateſceret carms. Et in his omibus credendũ eſt mr̃em ſuã ſctiſſimam teʒ ad celos. 7 9ſiderem affuiſſe. NHam vt hr Act.j.c. Poſti; xps aſce⸗ teʒ ad celos. ⁊ ↄſideremus cũ quali milieia celũ dit reuerſi ſunt diſcipuli in domũ vbi mancbãt cuũ mulieribus ⁊ mr̃e Jeſu ⁊ fratribꝰ eius.Iſta 7 aũt egreſſio denotat ꝙ inde exierãt. Refectibe aũt complcta p̈ cepit eis vt in montẽ oliueti y⸗ ſus bethania irent. Aliꝗ dicũt ꝙ xpᷣs iuit cum eis: exquo ꝙ Lu ait. Eduxitillos ſoꝛas in be/ thaniã. Aliqͥ vo tenent ꝙ poſtq; dixit vt irent iucti diſparuit ab eis:er iten in mon te aparuit. Erat aut mons ille pym MNico. de li. — — — — £ el l. extra hierun in yla eungi pſus bethaniaz. Ibi licg⸗ iu ſtetit õä 8 diſcinis D es en en Lnoſcibilis ſed tantuꝑ reuelatõez et qualiter ſpũſſanctuse densapatre et reciperẽt ſpũmſanctũ. Ibi tandẽ poſt mita bll da ⁊ cõſolatoꝛia vba bndixit eis. Rie qͥdeʒ co⸗···r eccłe. NPer illos em in xpᷣm crediditmos. Per tqͥ pe vtute ex alto pditi ſpũſancto cooperate mus vba facturi.de quo tria ꝓponimꝰ myſte ,ria contemplnda. D W 4 Srr,no Ibi diſcipulos docuit ꝙ nõ erat eoꝛũ noſſe tꝑa vel momenta que pr̃ poſuit in ſua ptãte: cuʒ pe terent. Si in illo tꝑe reſtituendũ eſſet regnũ iſtł. Ibi pcepit eis ne diſcederent a hierin quouſq; templari poſſumꝰ ꝙ dum dixiſſet. Omat mea bñdicta.O genitrix ſuauiſſima. O dilecti mei diſcipuli. Ecce cõpleta ſunt oĩa. Tpus eſt vxreę uertar ad eum qͥ me miſit. Igit᷑ ſuſcipite benedi ctionem meã qꝙ oẽs cadentes in terrã adoꝛaue⸗ runt eũ:⁊ bñdictione accepta genua tenebãt in terrã defixa: aſpiciebantq; faciẽ in quem angeli deſiderãt ꝓſpicere. At Jeſus ad oꝛientem reſpi ciens foꝛte ingeminãdo. bñdicta ſis mar mea. byñjdicti vos diſcipuli mei: eleuatis manibꝰ pau latim paulati ferebat᷑ in celũ. Onoua ꝓdigia. O miracula inaudita. Ille qͥ de virgine natus moꝛtẽ tulit abiectiſſime crucis:nõ ſolũ ſurrexit a moꝛtuis ⁊ ſuã reſurrectiõʒ ſignis euidentiſſi/ mis cõpꝛobauit:ſᷣ poſt hec oĩa palã ⁊ hoꝛa no-/ na vt credit᷑ viſibiliter a monteoliueti ad celos pꝓgredit᷑.Currite gentes vndiq; ⁊ adoꝛate illũ àᷣ eſt rex regũ ⁊ dñs Dantium oſtc; vo vi⸗ deri amplius nõ potuit regreſſi ſunt apłi ⁊ cete⸗ ri in ierim laudãtes ⁊ bñdicẽtes deũ in gaudio Tleticia. kmennn. CGermo vigeſimus de ſpuͦſcto qui iſſi elt doſtolts in ſigno viſibili milſſus eſt quem mittet ꝑr in noie meo ille vos docebit oĩia. AVerba ſunt redẽptoꝛis fi oꝛiginalit Johᷣ xiiij.c. ⁊ in euzgelio Plentis nnitatis. Ampliſſimũ donum hodier na die collatũ fuit humano generi cũ ſpũſſanaus viſt biliter miſſus eſt in aplos fundatoꝛes immilitãtii! ipᷣos deleta fuit penitus ⁊ extincta ꝑnicies ido latrie:q̃ oẽs qſi płlos inuoluebat.ꝑ ipos deni⸗ q via regni celoꝝ moꝛtalibꝰ facta fuitnð.Tan fuere vt ſicut pſalmiſta refert. In omnẽ terram erxiuit ſonus eoꝝ:cũ fructu ⁊ vtilitate oim gen⸗ .Et re e Ee 2 pphetabunt ſilij veſtri ⁊ filiẽ yr̃e. Et at. tium. atq; in fines oꝛbis terre vba eoꝛum. M:ꝛo pterea vt tanti miraculi memoꝛes eſſe poſſimꝰ: pm nt n vte ens deſpĩ cto. Et lij ca. Daptizabit vos ſpirituſacto.Et xij.c. Qui dixerit verbum contra ſpiritumlan⸗ in pñti mone de ſpũſancto in aplos miſſoeri⸗ C¶ Pꝛimum vꝛ cognitionis. tres theologoꝛũ veritates. Meima q null⸗ via tu dei plenꝰ ſit. Et Judicũ. l. Spũmſanctum tuuʒ ne auferas a me. Etę ciij Emitte ſpiritum tuum ⁊ creabunt. Et pe, cxili. Spiritus tuus bonus deducet me in ter⸗ ram rectaʒ. Et Sapientie pmo.c. 2 ſuauis eſt ſpiritus tuus in nobis. E ca. Requieſcet ſuper eum ſpũs domini. E ca. Dedi ſpũm meum ſuꝑ euʒ. Et. xlvi minus miſit me ⁊ ſpũs eius. Et.lxi:ca. domini ſuper me. 1 ctctum non remitter̃ ei. Et vlti. (Scom miſſionis. (Tertiu opatiõts. Cev vi nature ſpũſſanctus non eſt co ctus eſt deus pꝛoce⸗ filio ipſis coequalis. —⏑ — toꝛ poteſt cognoſcere ꝓpꝛia vi nature tertiaz p⸗ ſonam in diuinis quam dicimus ſpbũmſanctuʒ. AVnge Hylarius in li. detrini.ait. Hõ putet ho mo ſua intelligentia ſacramentũ generationis ⁊ pceſſionis ſe poſſe conſequi. Et O ulib. de diuinis nomibus. Mon eſt audendũ dicere aliqd nec cogitare de ſuꝑſubſtantiali occulta ot ℳ uinitate pᷣter ea que diuinitus nobis ex ſacris eloquijs ſunt expꝛeſſa.Et de hoc Raulus pᷣme ad Choꝛin. c. ij. dixit. Loquimur deiſapiẽtiam qu am nemo pncipum huius ſeculi nouit.ſ.phi loſophoꝝ. m glo. Secunda veritas nobis reuelatum eſt in diuinis eſſe tertiam ꝑſonam ꝓ cedentem ꝑ modum amoꝛis que dicit᷑ ſpuͤſſan⸗ ctus. Nam in veteri ac in nouo teſtamẽto firmẽ tio de ſpiritu dei. Ande Gei cedicit. Spys domini ferebat᷑ ſuꝑ aqs. Et.vj.c. Mon ppanebit ſpũs meus in homine. Et. xli. Mun⸗ 1„* nde Geneſis bmo.c.dicit᷑. quid inuenire poterimus talem virũ qui ſpiri⸗ itus on i.iij. ca. Fuit in eo ſpi ritus dñi iudicabit iſirł. Et.xi.c. SYact⸗ eſt ſuꝑ KX Yepte ſpũs dñi.Et pᷣmi Regum. x.c. JInliluit ſuꝑ Saulem ſpiritus domini: ⁊ pꝛophetauit. Et pſał xxxij. Verbo domini celi firmati ſunt: 7 ſpiritu oꝛis eius omnis virtus eoꝛuz. e põ. Etps Spuͤs domi ni repleuũ oꝛbẽ terrarum. Et. xii.c. O S 2 . g. ]⸗ „Dpuͤs ndã ſpĩ uper me. Et Yoelis. c. Effn pin meufn ? dabo pꝛodisgia in celo ⁊ in terra.Eodẽ ca. Effundam ſpũm meum ſuꝑ omnem carnem pmo. c. Inuenta eſt in vtero habens de ſpũſan⸗ a. Euntes doce / teoẽs gẽtes baptiʒãtes eos in noĩe pris , miie „ι. ſpũſſaniti. Et Qu.·j.ca. Spũſancto replebit᷑ ex vtero matris ſue. Eodem.c. Spũſſanctus ſuꝑ ueniet in te. Eodem.c. Repleta eſt ſpirituſãcto Eliſabeth. Et.ij.ca. Spirituſſanctus erat in co Et iij. ca.Deſcendit ſpũſſanctus coꝛꝑali ſpecie ſicut columba in ipᷣm. Et Johannis. xx.c. Ac⸗ cipite ſpiritũſanctũ.Et Actuũ bᷣmo.c. Accipie tis vtutem ſuꝑuenientis ſpũſſancti in vos. Et ſcdðo ca. Repleti ſunt omnes ſpirituſancto. Et decimo ca. In nationes gratia ſpũſſancti efu⸗ ſa eſt. Et. vj.ca.Elegerũt Stephanum plenuʒ fide ⁊ ſpirituſancto. Et. viij.ca. Imponebant manus ſuꝑ illos: ⁊ accipiebant ſpũmſanctum. Et ad Romanos. v. ca. Charitas dei diffuſa ẽ Netri hmo.·ca. Spirituſancto inſpirati locuti ſunt ſancti dei hoies. Et Johãnes bmeſue ca⸗ onicc. v. ca. Tres ſunt q teſtimoniũ dant in ce opater vbum ⁊ ſpũſſanctus. ¶ Tertia veri⸗ Peg Piritus accipitur multipliciter. Pꝛi p antia aime. vnde Alctuuũ. vij.c. Dñe Je⸗ manus tuas dñe cõmendo ſpum meũ. Secun⸗ ſu accipe ſpũm meum.Et Johãni doaccipit᷑ ꝓ vento. vt ibi Johis iij. ca. Spiri tus vbi vult ſpirat. Terti meũ aperui ⁊ attraxi ſpũm. vt in põ. Qui facis angelos tuos ſpũs. Auito pꝓ deo. Joh.iiij.c. Spũs eſt deus. Sexto p tia ꝑſona in trinitate( Sed aduertendũ Fm Be nauen.:in ſ di.x qꝙ ſpũs in ſba ſpũali ðꝛ dupli⸗ .ſ. q ſpu alitate coꝛpulentiã. Et ſic ſbſtan tia rõnalis vel intellectualis aut eius potentia interioꝛ dicit᷑ ſpũs. ANel a ſpiratõne:⁊ ſic amoꝛ vel affectus dicitur ſpũs. Pꝛimo modo conue nit toti trinitati:a ſiceſt nomen abſolutum. Se cundo modo conuenit illi ꝑſone que pꝛocedit. vt amoꝛ. Spirari enim in ſpũalibus eſt ſolius amoꝛis. Et qm amoꝛ põt ſpirari recte ⁊ oꝛdina te: ⁊ ſic eſt purꝰ.vel indirecte vel immũde.⁊ ſic eſt libidinoſus. Ideo illa pſona qᷓ ẽ amoꝛnõ tĩ ðꝛ ſpũs:ſᷣ ſpũſſctũs.Nõ ſic fili ðꝛ ſanctꝰ?.qꝛ ge/ neratio eſt motꝰ nãlis circa quẽ nõ attendit᷑ ſan ctitas vel puritas: ſicut attendif̃ circa amoꝛem volutatis ilbertꝰ aũt in compẽdio theologie nomia Gicit᷑ eni Digit nom liſſa nnt. irando actiue: co ꝙ ſpiret vbi vult. Et ic couenit ſonis: ſpũiſancto ꝑ appꝛopᷣa nonem. Alio mo dicif ſpũs aſpirando paſſiue co ſpiratur. Ethoc modo ppᷣum eſt ſpuiiſan⸗ cto qui ꝓcedit ꝑ modum ſpirationis. non ſolũ auũt dẽ ſpũs:ᷣ addit ſan ct? quia ſanctus idẽ eſt ꝙmundus velſirmus velſine terra. Que cõue niut non ſolum ei quo adſe: in compatõe quo ad nos. Nam ꝑ gratiam ſpũſſancti a peccatis mundamur. in bono firmauur. a terrenis ſepa⸗ yiuus. quia ſitientibus gratiam aere. vt in p. Os MQuarto pangelo. ramur Inſup ſpũſſanctus vocatur nexus vxmi 1298 7a vamplexus. hoc ꝓut comparatur ad pa trem ⁊ filium n dici j altiſſu⸗ Item dicitur don 4 iIkele mi. quia omne donum ab ipo flu it(Bicif fons argitu amantes facit: icitur ſpiritalis yvnctio. quia omnes tribulationes mũdanas ſuaues facit et iocudag m illud. In laboꝛe reqͥes in eſtu tem⸗ peries Oicif̃ dextred tus. qꝛ ſicut omẽs coꝛpoꝛales res digito demonſtrant᷑.ita ꝑ ſpiri⸗ tumſanctũ oſtendunt᷑ res ſpũales oculo ſpũali Hicitur paraclitus. quia conſolatiões celeſtes mus. q? intellectum ad cognitiõem dei ⁊ ſui ip⸗ ſius illuminat.Eſt it ſſ. tur ex dictis Auguſtini in lib.detrini.deus ter tia pſona in trinitate pꝛoducta a patre ⁊ filio modum volũtatis. Beus nanq; eſt ſumme ſin plex. vt patet.xij.metha. vbi hus diẽ de? eſt actꝰ puriſſimus abſq; aliqua compoſitiõe. ergo omne qð eſt in deo eſt deus. Ei ꝑ ↄſequẽs ſcientia. ſapientia.inteilectus.cognitio.volun/ las ⁊ amoꝛ dei eſt deus. Conſtat aũt ꝙ ſpũſſan ctus eſt amoꝛ patris ad filium. Deus em par p intellectũ ſnum cognoſcit eſſentiã ſuam eſſe infi⸗ nite bonitatis:ergo eque amat amoꝛe infinito. Sicut ergo qua ſeipᷣm cognoſcit cognitio eſt ſi lius. ita ꝗmoꝛ quo ſeipſum amat eſt ſpũſſanctꝰ. GGed contra pᷣdicta tres inueniunf̃ hereticoꝛuz opiniones damnate. Pꝛima fuit opinio Arrua : q vt dicit ſancrꝰ Tho. in. iiij ſumme ↄtra genti les.c.xvj. decuit filium ⁊ ſpũmſanctum eſſe cre aturas: filium tñ maioꝛẽ ſpũſancto: ⁊ filium mi noꝛẽ patre. quem erroꝛem qᷓ;tum ad ſpũmſctm „—„ ſecutꝰ eſt Macedoniꝰ qͥ de patre ⁊ filio recte ſẽ ſit ꝙ vnius eiuſdem ſpᷣſtantie ſint. Sed h̊ deſpi rituſancto credere noluit creaturã eſſe ↄteſtãs. Vñqda Macedonianos ſemi arrianos vocat eo ꝙ cũ arrianis in ꝑte ↄueniũt⁊ in ꝑte differũt ab eiſdẽ. Quos tñ oẽs ↄuincimus teſtimonio ſcripturaꝝ ſanctaꝝ:cx qͥbꝰ veriſſime colligimꝰ ꝙꝓſpüſſctüs eſt dey. Maʒ nullitẽplũ cõſtruit et ↄſccrat᷑ niſi deo.vñ in põ.ðꝛ.Oñs in tẽplo ſan⸗ cto ſuo Sed templũ deputat᷑ ſpũiſctõ.Diẽem aplłs pᷣme ad Choꝛin.vj. c. An neſcitis qm̃ mẽ⸗ bꝛa vra templũ ſunt ſpũſſancti.g̊ ſpũſſanctꝰ eſt deus. Inſuꝑ cõp̃hendere omia pfunda dei nõö eſt alicuius creature:ſᷣ ſpũſſanctꝰ compᷣhendit oĩa ꝓfũda dei.igit᷑ nõ ẽ creatura.ðꝛ em pme ad hoꝛin.ij.ca.Que dei ſunt nemo cognouit:ni ſi ſpuũs dei. Itẽ de⸗ locut? eſtꝑ pphetas.vnde Numeri. xij. ca.ſcribit᷑.Si qͥs fuerit int vos ꝓp pheta dñi in viſione apparebo ei vel ꝑ ſomniuʒ tur ignis.quia affectum accendit cif chari⸗ las non ſolum qꝛ eſt amoꝛ patris ⁊ ſilij:ſᷣ qenos mentibus inſtillat(Gicitur magiſtroꝛu i⸗ ctus vt colligi —— — — — — — — = 0s nia et „ ſis lri⸗ des — – — —— — SN — — — —— loquar adilliũ. Sʒ ſpũſſanctꝰ locutꝰ eſt ꝑ pphe tas.g eſt deꝰ.Nam Actuũ.j.ſcribit᷑. Opoꝛtet ĩ pleri ſcripturam quã pᷣdixit ſpũſſanctꝰ ꝑ os da uid. Et.ij. Pet᷑.j.c.Spũſancto inſpirati locu⸗ ti ſunt ſancti dei hoĩes. Item interiꝰ docere pꝛo tiam. Sʒ h eſtopꝰ ſpũſſancti. eſt de.. Na Jo⸗ han. xiiij.c. Maraclitꝰ aũt ſpũſſctũs quẽ mit tet pr in nomie meo ille vos doccbitomia. Ad⸗ huc.Quoꝛũ eſt eadẽ oꝑatio opoꝛtet eandẽ eſſe naturã. eſt aſſt eadẽ opatioſilij ⁊ ſpũſſancti.nã xpᷣsloquit᷑ in ſanctis Jõ Paulus.ij.ad Coꝛi. vlti. c.dicebat. An experimentũ qritis eiꝰ qui ĩ meloquit᷑ xpᷣus.Spũſſanctꝰ etiã loquit᷑.iuxta illud at. x. Mõ em vos eſtis qͥ loquimi: ſed ſpũs pr̃is vr̃i qui loquit᷑ in vobis.Ergo eadeʒ eſt natura ſilij ⁊ ſpũſſancti.⁊ ꝑ ↄſeqnẽs patris. Ampliꝛ. Eſie vbiq; eſt ꝓbum dei:qͥ dicit Hie⸗ re. xxiij.c. Celũ ⁊ terram ego impleo. h̊ ſpũiſcõ ↄuenit.ᷣm illud Sapᷣ.j.ca. Spũs dñni repleuit oꝛbem terrarũ.̊ eſt deus. Pꝛeterea Actuũ.v. ca. Metrus dixit. Anania cur temptauit ſatha⸗ nas coꝛ tuũ mentirite ſpũiſancto. Et poſtea ſb⸗ dit. Mõ es mentitus hoĩbꝰ ſ deo: gſpũſſanct⸗ eſt deus. aulus etiã in ᷣma ad Chorꝗ.ca. xij. itaſcribit. Nemo põt dicere dñs Yeſus niſi in ſpũſancto.diuiſiones wo gratiarũ ſunt.ideʒ au tem ſpũs. Et diuiſiones miniſtrationum ſunt. idem aũt dñs.Et diuiſiones oꝑpationũ ſũt:idẽ 0 De 3 oꝑat᷑ omia in omibꝰ. Vnicuiq; auteʒ dat mallifeſtatio ſpũs ad vtilitatem. Alij qͥdeʒ ſpm dat᷑ ᷣno ſapie.Alij autẽ ſᷣmo ſcie vᷣm eũ dem ſym Alteri fides in eodem ſpũ.Allij gratia ſanitatum in vno ſpũ. Alij operatio virtutum. Alij ꝓphetia. Alij diſcretio ſpũum. Alij gene⸗ ra linguarũ.Alij interpᷣtatio vᷣmonum.lhec au tem omia opatur vnus atq; ideʒ ſpũs diuidẽs ſingulis ꝓut vult. In qbus vbis manifeſte ex pmit ſpũmſanctum eſſe deum. Secũda opinio damnata de ſpũſancto ꝙ non ꝓcedit a filio: a ſolo patre. Que ᷣm Tho.ij.pte.q.xxx vj.inuẽ⸗ ta fuit a Meſtoꝛianis. vt patet in quodam ſim⸗ polo damnato ab Epheſina ſinodo. NMꝛopter ea in ſimbolo patrum dicit᷑. Et in ſpmſanctum diñim ⁊ viuificantem qͥ ex patrefilioq; pꝛocedit. Althanaſius etiam hoc retulit cum dixit. Spi⸗ rituſſanctus a patre etſilio nõ factus nec crea⸗ tus nec genitus :ᷣ ꝓcedens. Idipᷣm pꝛofitetur CKirillus in epła ſua quam ſinodus Calcedonẽ⸗ ſis recepit. Idẽ fatet DSidimus inli.deſpuſan⸗/ cco. Auguſtin⸗ xss deſpũſancto loquẽs euma pr̃e ꝓcedere di etiã ſic aſſerit ſuꝑ Johem.i li⸗ oc inſtat. Pꝛimo ꝙ ed greciãhe — . xit: nulla mentionę facta de filio. Ande Johã. 6 „ vobis a pr̃eſpũm veritatis qui a patre pcedit. Secũdo qꝛ Johãnes Bamaſcenus dicit. Spi ritumſanctũ expre dicimus:⁊ ſpũm patris no⸗ minamꝰ. Ex filio aũt ſym non dicimꝰ. ſpm̃ vo filij nominam. Tertio ſpũſſanctus ꝑfecte ꝓce dita pr̃e.̊ ſuꝑfluum eſt ꝙ ꝓcedat a filio Sed ad pᷣmum rñdet ſanctus Tho.j. ꝑte.q.xxx vj. ⁊ in qrto ſummecontra gentiles.c.xxv.pꝛo pter vnitatem eſſentie qð in ſcripturis de vnaꝑ ſona dꝛ de alia opoꝛtet intelligi: niſirepugnet ꝓ pꝛietati pſonali iius: etiam ſi dictio excdluſiua adderetur.licet em̃ dicat᷑ Matt.xj.ca. Nemo nouit filiũ niſi pater. non tñ a cognitise ſilij vel ip̃e fllius velſpũſſanctus excludit. Añ etiaz ſt dicerer in euã gelio ꝙ ſpſiſſctũs nõ pcedit: nimſiᷣ apfre.non ꝑ hoc remoueret᷑ qͥn ꝓcederet a filio cum hoc ꝓpꝛietati filij non repugnet. NMec ẽ mi tum ſi dñ ſpũmſanctuʒ apre pcedere dixit de ſe mentione non facta. quia omiaad patrem re⸗ ferre ſolet a quo habet quicqᷣd habet, Si? cum dicit Johãnis. vij.c. dea doctrina nõ ẽ mea ſed eius qui miſit me patris. Et multa hmõi in verbis domini inueniunt᷑ ad cõmendandaʒ in patre auctoꝛitatẽ bncipij. nec tamen in vbis al⸗ legatis omnino obticuit eſſe ſeſpũſſancti pꝛici⸗ pium. Cum dicit eum ſpũm veritatis: ⁊ſe hus dixerat veritatem. MOꝛeterea ſpũſſanctus a filio mittitur. m illud Johannis.xv. c. Cum vene rit ꝑaclitus quem ego mittam vobis: ſ mittẽs auctoꝛitatẽ habet aliquam in miſſum. Opoꝛtʒz ergo dicere ꝙ filius habeat aliquã auctoꝛitateʒ reſpectu ſpũſſancti.non autẽ dominij vel maio ritatis: ᷣm ſolum oꝛiginem Si quis autẽ obij ceret ꝙ filius mittit᷑ aſpũſancto. qꝛ dicitur Tu. iiij.c. ꝙ dũs dixit in ſe impletuʒz illud Eſa. Spi ritus dñiſuꝑ me euangeliʒare pauꝑibus miſit me Reſpondere poſſumꝰꝙ filius a ſpũſctõ mit titur m naturã aſſumptã. Spũs autẽ ſancius non aſſumpſit naturã creatã. vt ᷣm eam polſit dici miſſus a filio. vel fiius habere auctoꝛitatẽ reſpectu ipᷣius. Relinquit᷑ ergo ꝙ reſpectu per . —2 ſone eterne filius ſuꝑ ſpũmſanctũ auctoꝛitatem habeat. Ad ſecundũ obiectum de Hamaſceno dicit ſanct? Oho. ꝙ in non eſt audiendus q;⸗ uis a qͥbuſdam dicat᷑ ꝙ ſicut nõ ↄfitet᷑ ſmſan⸗ ctum eſſe a filio: .ita etia nõ negat ex vi vboꝝ il/ loꝛũ.Ad tertiũ de ꝓductiõe ꝑfecta patris dicit ſanctus Tho. 3 ꝑ h̊ᷣ ꝙ ſpũſſanctꝰ ꝑfecte pꝛoce⸗ dit a patre. nõ ſolũ n⸗ fluũ dice cedat a filio ſed omnino neceſſariũ.qꝛ vna ẽ vir ũ non eſt ſupfluũ dicere ꝙ ꝓ⸗ tus patris et ſil. Et quicqͥd eſta patre neceſſe eſt eſſe a filio niſi ꝓpᷣerati filiationis repugnet. non em ſilius eſt a ſeipo licet ſit a patre. gitur pr ⁊ filius ſunt vnũ pᷣncipiũ ſpũſſcti ꝓpt᷑ vnita tem diuine virtutis: ⁊ yna ꝓductione ꝓducũt Neq; em non potuit:ł nõ op proteſt dici in pp TOuid ſit miſſio in dininis etc ter ſpuſſanctus mittit inuiſibiliter et C(CPꝛima dicit᷑ quidditatis. A¶ Secunda qualitatis. ſpumſctm. ſicut etiã tres pſone ſunt vnum pꝛin cipiũ creature:⁊ vna actiõe creaturã ꝓducunt. ¶ Tertia opinio de ſpuũſancto damnata fuit ali quon qͥ dixerũt ꝙ; ſpſanctus no ſitequał p?ri ſui diminutiõe eſt ſummepotẽtie.hocautẽ poę/ hectumnahortone- manifeſtatiõem ꝑ eſectũ teſt pater. hoc poteſt filius: nõ aũt ſpũſſancttus Ende alugeiii cognoſci eſſe ab nõ em̃ poreſt generare filiũ ſicut pat᷑: necpoteſt cognoſci eſſe ab alio. Et qꝛ pater a nullois dicit᷑ miſſus Sed vt iſta darius habeantur triain hacpte dubia ſinfapenenddoł CNꝛimũ vtrũ ſit poneremiſſionem in diuinis ſpirare ſpumſanctum ſicut pater ⁊ filius.q̊ non eſtillis equalis Ad hocrnder Alexader in.j. olumieſume: ꝙ ſicut eadem eſt potentia fili ꝗᷓ volumieſ potuit generari que eſt in patre qua potuit ge⸗ C nerare. Sic eadem eſt potentia ſpũſſancti ̊ po⸗ Ta „ id eſt ſpirare. reſt dari.i iran qua pfis 2 ſll Abſit yt ideo ſit poſluntare nde Ziugꝰ.li. aximũ inqᷣt otentioꝛ pater filio qꝛ creato⸗ 2 rem genuit parer: filius non genuit creatoꝛem. oꝛtuit.i.nõ ex im potentia fecit: ſᷣ qꝛ ſibi nõ coueniebat. Similit porteſt dici in pp tata ſiue ligataſi Bicendũ nonimo exſumma pfectioe ipius potentie e gꝛnon cõgrueret. End git. Q Sãctus vo Tho.j. pte. ꝗ.xl H 1. reſpectu pr̃is E 2 ſpuũſſanctus datus fuit Fno viſibili. ( poſtolis in ü myſte niuum otempla aciemus. (¶ CTertia tempoꝛalitatis. oſito Si vo querat᷑ vtrumar tali ta ſit potentia ꝓducediin perſona ſpuſſancti.ppter hoc ꝙ nõ poteſt exire in actuʒ Pꝓducendi pſonam ſicut poteſt in patre et filio. tuſſanctus qui mittit᷑ ab aliquo diſcedit ab eo ⁊ ad aliquẽ locũ de nouo vadit. ſ in diuinis nõ poteſt eſſe loci mutatio:cum deus ſit vbiq;.ergo in diuis nõ poteſt eſſemiſſio. Secũdo ome qð mittitur ſeꝑar᷑ a mittente. ſᷣ in diuinis nõ eſt ponereſe⸗ parationẽ vnius pſone ab alia:g nec miſſionẽ. qꝛ non poteſt exire in actum hmoi grueret. AUnde Anſel. in monologion ui põt quod ſibi nõ ꝓdeſt ⁊ nõ debʒ: tan itas puerſitas poſſunt in illũ . pte. q. xlij. dicit. ꝙ ſicut ean dem eſſentia que in patre eſt paternitas:in filio eeſt filiatio. ita eadem eſt porentia qua pater ge⸗ nerat ⁊ qua filius generat᷑. Unde verum eſt / qluicqͥd põt pr põr ſilius.Hõ tñ ſequit᷑ ꝙ poſſit generare. Nam generatio ſigniſicat relationem in diuinis. habet g eandem potentiã quaʒ par: ſ̃ cũ alia relatiõe:qꝛ pr᷑ habet eam vt dãs.Eth̊.· ſignificat cum ðꝛ pr põt generare:filius aũt ha bet eam vt accipiẽs.⁊ hoc ſignificat᷑ cum dici parel generat: Gden ditendi eſt de ſpuũſãcto quali⸗ ſibiliter. et de congruitate tpis quo 2 tur miſſionis. In quo tres cõſidera- miſſio in diuinis eſtaperiendum. Ad quod ita ait Riccardus in pmo di. xv. MWMiſſio eſt ꝑſõe emanantis vel anananonis pſonep aligui ſi⸗ bi apꝛopꝛiatum actu vel habitu manifeſtatio. Nam miſſio reſpectu miſſi duo habet ex ſuo in⸗ de trini. inquit. ¶itti eſt lio. Et ꝗꝛ pater a nullo iõ nun d ecundũ vtru miſſio ſit quid increatum vx creatum ¶Tertium vtrüũ miſſio dicat de deo ab eterno velex tempe vel vtro q; modo. ¶Ad pmui dubiũ reſpondet ſcriptura ſancta ( 2 Bicit enim ad Galł.iiij.ca. Miſit deus filium ſuũ.Et ibidem. Miſit deus ſpum filij ſui ĩ coꝛ⸗ da veſtra. Et Johan. iij. c. Mon em̃ miſit deus filiũ ſuum in mundũ vt iudicet mundũ. Et.vj. ca.Miſit me viuens pater.Et.viij.c.Quimi⸗ ſit me verax eſt. Et Johã.xvj. c. Cum venerit paclitus quem ego mittam vobis. Ex qbus ⁊ ſimilibꝰ patet ꝙ filius miſſus eſt etiam ⁊ ſpiri⸗ Cotra hoc qdam obijciũt. Pꝛio qꝛ Tertio nihil ꝑtinens ad inferioꝛitatem ⁊ ſuꝑio ritatem dicit᷑ de vna perſona reſpectu alterius. Ange dicit DHamaſcenus. O ſilius 'm ꝙ deuſ nõ dicit᷑ obediẽs vel inobediẽs patri:ſbiectoꝝ enim eſt hoc. Cum ergo ille qui mittif inctum huius ſit inferioꝛ qᷓ; ille qui mittit: ⁊ ille qui mit tit ſit ſuperioꝛ:non dicunt᷑ hmõi nomina mitte⸗ re ⁊ mitti de vna ꝑſona reſpectu alteriꝰ¶ Ad ſol⸗ uenda huiuſinodi obiecta notandi eſtm Bo nauenturs in pᷣmo di. xv. . miſſio in his infe⸗ rioꝛibus habet reſpectum ad tria.ſ.ad bᷣncipiũ ad terminũ ⁊ ad miſſum. Ad pᷣncipium ſiue ad mittentem miſſio habet ſoᷣ triplici habitudine compꝑari. videlicet vt ad dantem eſſe.⁊ ſic mit⸗ titur radius a ſole. Atad dantem vtutem: ſic mittit᷑ iaculũ a piectoꝛe. Et vt ad dantem iuriſ dictionẽ.⁊ ſic mittit᷑ nunciꝰa pᷣceptoꝛe. Scom omnẽ hanc compatõʒ eſt miſſio in diuinis: qꝛ ſpuũſſanctus mittit a patre ⁊ filio tanq;; habens eelſe ⁊ vꝓtutem ⁊ auctoꝛitatẽ in operando in eis. Et ideo miſſio m hunc reſpectum completiſſi/ mnmnme eſt in diuinis. Similiter ad terminũ ſub ter⸗ Tertia tempoꝛalit ta habitudine comꝑat᷑. Mittit᷑ enim aliquid ¶Pꝛima ↄſideratio ðꝛ quidditatis.vbi qͥd ſit alicubi vbi videlicet quietat᷑.vt lapis mittitur i 4 i ſe l⸗ lo. in⸗ un dur nis y n n lun . N 1 imi ent 82 n⸗ ge n lis tur . npio rius. deoꝛſum. MHittit᷑ etiam aliqd alicubi vta quo habeat᷑.ſicut aliqs mittit alicui donum. ¶ Cit⸗ titur inſuꝑ ad aliqͥd ꝙ opetur.⁊ ſic mittitflius vel ſpũſſanctus vt alicubi inhabitandũ.vt ali⸗ cubi ad poſſidendũ vt donũ ad aliqͥd.ſ.ad effe ctum ↄferendũ. Et ideo miſſio ꝑ compatõz ad rerminũ reperit᷑ completiſſime in diuinis mul tomagis q; in creaturis. Si autẽloquamur de miſſie in compatõead miſſum. ſicin his infe/ rioꝛibꝰ ponit triplicem cõditõʒ imꝑfectionis.ſ. ſepationem. ſiectiõz ⁊ mutatiõʒ. que quidem . „ „ iſtis coꝛreſpõdẽs.Et ratio huiꝰ ptʒ ſic. In iſt inferioribꝰ ſepatur miſſus a mittente: nam cum mitto aliquem romam qꝛ roma diſtat a me. ille quem mitto ſepatura me. In diuinis vo quia de mittens eſt vbiq; nulla eſt diſtãtia.iõ nulla ſeꝑatio.loco tñ huiuſ eſt miſſi a mittẽte egreſſio ſiueemanatio. Similit᷑ in his inferioꝛibus eſt i miſſo ſbiectio ꝓpter differentiam mittentis ad miſſum:qꝛ miſſus differta mittente in ſſᷣſtatia. Sed in diuinis nõ eſt ſbᷣalis differentia.Et iðo oĩia ſunt eijlis nobilitatis in miſſo ⁊ mittẽte Sic etiã in his inferioꝛibꝰ eſt in miſſo mutatio ꝓpt᷑ diſtantiaʒ miſſi a termino. Quia vo in diuinis miſſus nulli loco abeſt.ideo non eſt ibimutatio alicuius effectus de nouo ꝓductio. ꝭ Bona. Sanctus vo Tho.j.pte.q.xliij.eandem ſentẽ tiaʒ ↄfirmãs vt aſſerit: ꝙ in ratiõe miſſõis due impoꝛtant᷑.quoꝝ vnũ eſt habitudo miſſi ad eũ a quo mittit᷑. Aliud eſt habitudo miſſi ad ter⸗ mittik oſtendit pceſſio qdam miſſi a mittente. vel m imperiũ.ſicut dñs mittit uũ.vł ſᷣm cõ ſiliariũ.vt ſi ↄſiliarius dicat᷑ mittere regem ad bellandũ. Vel ſm oꝛiginem: vt ſi dicat᷑ ꝙ flos mittit᷑ ab arboꝛe. Oſtẽdit᷑ etiã habitudo termi ni ad quẽ mittit᷑.vt aliquo mõ ibi eſſe incipiat. vel qꝛ pᷣus ibi omnino non erat quo mitti᷑. ¶ ¶Miſſio ̊ diuine pſone ↄuenire põt ſm ꝙ ipoꝛ Et ᷣm ꝙ impoꝛtat ex alia parte nouum modũ 4 in aliquo. Sicut filius dicit eſſe miſ / ſus a patre in mũdum ſm ꝙ incipit eſſe in mun do viſibiliter ꝑ carnem aſſumptam. ⁊ tñ antea in mundo erat.vt dici᷑ Johanis.j.c.Nonpo nitur ergo miſſio in diuinis que fit m motũ lo⸗ calem. Quare nec ibi eſt ſeꝑatio:ſ ſola diſtictio exiſten oꝛiginis.Neq; põt eſſe minoꝛatio cuʒ non ſita pncipio mittente.aut ᷣm imperiũ aut ᷣm conſi lium.qꝛ inperãs eſt maioꝛ ⁊ ↄſiliãs ſapientioꝛ. Et vt pᷣdictũ eſt miſſio illa no invortaunſſt pꝛo i0 inis ꝗᷓ eſt m eꝗlitatem Scom du bium fuit vtrũ miſſio ſit qd creatũ vl increatũ⸗ ceſſionẽ oꝛiginis ꝗᷓ eſt ſm eqᷣlitate ¶Secnda ſideratio demiſſ 75 Ad qa mdet Alexander in.jſnume milſio ſiue dicat᷑ actiue deprĩe reſpectu filij.ſiue depa tre ⁊ filio reſpectu ſpũſſancti.Siue dicat᷑ paſſi/ ue de ſilio vel ſpũſancto eſt qͥd increatũ. ⁊ idem qð deꝰ.nam ꝓceſſio ſpũſſancti ẽ ipe ſpũſſanct Pcedens.⁊ ſanctiſicatio ſpũſſancti eſt ipᷣe ſpũß ſance ſanctificãs.Sʒ miſſio ſpũſſcti eſt eius ⸗ ceſſio a pre et filio ad ſanctiſicandũ creaturam: vtrũq; aũteſt qͥd increatũ qð eſt ſpũſſanctus:g minii ſſanctzeſtmiſſugeſt qulc ncreari n iinter , dki , imI Eteadem ratiõe miſſio qua filius mittit᷑: ⁊ qus non ſunt in diuinis. Eſt tñ aliqᷣd pfectionis ibi pater mittit Certiũ d 4 4 Ug ertiũ dubiu fuit vtruz miſſio di⸗ catur de deo ex tempe velab eterno? Et rdent doctoꝛes theologi ꝙ ðꝛex tempe. Nerũtñ alex ander in.j.ſumme dicit ꝙ in miſſione duoſunt. Eſt em̃ ibi pᷣncipale ſignificatũ qð eſt qͥd increan tum. Et eſt ibi aliqð cõnotatũ.ſ.effectꝰ in rona licreatura quod eſt quid creatum. Naʒ miſſio eſt ꝓceſſio alicuius ꝑſone manifeſtata in creo⸗ tura: vel manifeſtatio ꝓceſſiois eternefacta r tionali creature.rõne ergo cõnotati quod tpa⸗ le eſt ðꝛ miſſio tempalis. Sed ſanctus Cho. in pma pte vbis dicit ꝙ in his que impoꝛtant oi ginem diuinaꝝ pſonarũ eſt qdam ora attẽden-· da. Quedã em̃ in ſua ſignificatõe impoꝛtant ſo⸗ lam habitudinem ad pncipium. vt pceſſio ex· itus. Quedã vo cũ habitudine ad pᷣncipiuz de terminãt ꝓceſſionis terminũ. Quoꝛũ qdam de terminant terminum eternuz:ſicut generatioæ ſpiratio nam generatio eſt pceſſio diuie ꝑſonei naturam diuinã. Et ſpiratio paſſiue acceptaü/ poꝛtat ꝓceſſionẽ amoꝛis ſpſiſtentis. Quedam vo cũ habitudine ad pncipiũ inpoꝛtant termi aliqd ad hoc vt in aliquo ſit: et dat᷑ ad h̊ͥ vtha beatur. Merſonã aũt diuinaʒ haberi ab aliqua creatura vel eſſe nouo modo exiſtendi in ea efk quoddã tpale. AVñ miſſio ⁊ datio in diuis dicũ tur tꝑaliter tm. Gencratio autem ⁊ ſpiratio ſo⸗ lum ab eterno. Pꝛoceſſio aũt ⁊ exitus dicũtur in diuinis eternaliter temꝑaliter. Nam filius ab eterno ꝓceſſit vtſit deus.tꝑaliter aũt vt ſit hõ ſᷣm ꝓmiſſionem viſibilem. vel vt ſit in hoie um miſlionem inuiſibilen. Betempoꝛe die ⁊ hoꝛa miſſionis ſpſiſſan one ſpiſancti di qua quorempemiſſus fuit naquaggeki⸗ . Z 22 — „☚ apoſtol ponderare debemꝰ. Naim qngꝗ ma die poſt vxpᷣi reſurrectõz myſteriũ iſt ſtat. Tũ qꝛ in veteri teſtameto ſic fueratfigura tum:dũ qngeſima die poſtq; moyſes eduxoe⸗ rat filios iſracl de egypto:deſcendit deꝰ in ignne in monte ſynai. Sic ⁊ qnquageſima die poſtq; — — xpᷣs traxerat pres de inferis:oeſcendit ſpirituſ bfficia plłs accipiebat data fuiſſemłto copioſi⸗ Geptio erant ↄtemplatiõe erecti ꝑ hoc ꝙ dicit qꝛ receperũt ſpũmſanctum in ſuꝑioꝛi cenaculo. ◻ oꝛa in xpm crendentibꝰ a ſpũſctõ noſcant. At eñ̃ colligit ex. xx v. c. A eui numero nquage / nario annoꝛũ in iubileo debita remittebantur. Ita ſpiſſancti gra in aplos deſcendetis penitẽé⸗ tibus peccata ⁊ debita remittunt᷑. Silr i illo iun / bileo pui donabant libertati Ita nũc ſpũſſctũs Aldhuc in illo iubileo recuꝑabantur heredita⸗ tes amiſſe. Sic ſpũſſanctꝰeſt pi nãe.· Aenit eti ſpũſſanctus in die dñ̃ Ddies renouatõis qᷓ fuerat æ creatõis. Onicana q; die creatus eſt mũdus Hoꝛa adhuc q ſpũſſia ctus in aplos deſcendit fuit tertia.vt ꝑtz e ctoꝛitate eccleſie qᷓ cantat in hymno. Guʒ hoꝛa cunctis tertia repente mũdus intonat: oꝛãtibꝰ apo ,„„ gn hereditalis fuit tertia: vyt ptz exau⸗ ſtol deum veniſſe nüciat. Idipᷣm hr ex ver bo Petri Acxł.ij c. Fuit aũt iſta hoꝛa ↄueniẽs Tum qꝛ ſpuͦſſa Tum qꝛ pmi parentes dicunt᷑ in hoꝛa tertia ꝑ/ digiſſe gram. vt ponit᷑ in cõpendio theologie li bꝛo rregddderet᷑. Tum etian poeꝛe gra dei copioſe in mundũ effuſa eſt. Nam a 7 dEirele pite ſpũmſctm tũcreceperũt eũ ad peccatoꝛum j. vn ↄueniens fuit ꝙ eadem hoꝛa apoſtoł m vt inſinuet ꝙ in tertio tẽ 2 genus humanũ ſbᷣ triplici ſtatu decurrere poni turg ercdibe PNeum legis nãe ab Adaʒ vſq; àad MMoyſen. Scds fuit legis ſcripte: a moyſe yVyſq; ad xpᷣm. Tertius legis gre: a xpo vſq; ad completu numex electoꝛum. ¶Tertia oſidera tio de miſſione ſpũſſancti ꝛ q̃litatis¶ Buplex ẽ viſibilis ſicut aparuit ſup xpᷣm in colu cie.⁊ ſuꝑ aplos in linguis igneis Quiſpmſan⸗ ctum inuiſibiliter hre cupit opus? met apoſtolis: in àbus ſeptem ↄditones deſcri ꝗei. Et hoceſt q ð: Alctuiũ ij:ca. Bü commple rent Illud em̃ feſtum erat ad reqͥem deputatuʒ. J dixit deus p 2 1 E. 02⸗ ꝛima 2itio fuit qꝛ erant animo ur dies penthecoſtes.i.dies requietionis. . 2. c. lx. Suꝑ quem reqᷣeſcet ſpi⸗ apoſtodli dilectiõe vniti. qd notat᷑ cum ðꝛ. Erãt omẽs parit᷑. Erat qdem eis coꝛ vnü ⁊ aia vna. Sicut em ſpus hois non viuificat mẽhea coꝛ⸗ ditur. J ertio erant apoſtoli loco ſecreti. de hocſᷣ In eodẽ loco.ſ.in cenaculo(i dentes. i. humiles Gexto erant pace coniuncti ditur. Ineodé loco. oMRuarto erãät Pineeen ofoe amſidin. ideoſbdit. Erant pleuerareo vna nimiter in oꝛatioe.deillis cantat eccleſia. Oꝛan ⸗ nibus apoſtot deum veniſſe nunciat (Quinto erãt humilitate pᷣditi ex eo ꝙ ſcribit᷑ qꝛ erant ſe⸗ qꝛ erant in hieren:que interpᷣtatur viſio pacis. Qualit aut miſſio illa viſibilis in apłos fuerit completa declarat᷑ Actuũ ij.c. vbi dicitur. Fa ctus eſt repẽte de celo ſonus tancq; aduenientis ſpũs vehemẽtis ⁊ repleuit totã domũ vbi erãt ſedentes. Hico. deli. ſedẽtes.imanẽtes eo mõ quo ðꝛ in Deut.ca.j. Sediſtis in cades barne multo tpe. i. maſiſtis. Naʒ apli tuncerãt iorĩoe non fitſedendo ſ magis flectẽdo genua vl ſtã do. Inſuꝑ Lu.vl. xpᷣs dixerat eis. Sedete ĩ ci⸗ uitate.i.manete quouſq; induami vtute ex al⸗ to.Et aſpparuerũt ilł diſptitelingue tanq; ignis ſeditq; ſupꝛa ſingulos eoꝝ: arepletiſunt omẽs ſpũſancto Sʒ poſſet aliqͥs qrere an apłi añ iſta Diem acceperat ſpumſctin: Et mdent docto:es ꝓ ſic: non in tanta copia. Cüu em fuerũt voca/ iiad xp̃i ſeqlam ⁊ apoſtolatũ receperũt ſpmſan ctum ad ꝓpam iuſtificatõʒ ⁊ pſonalem ꝑfectõʒ Añ auüt miſit eos ad pᷣdicandũ añ ſuã paſſionẽ tunc receperũtſpũmſctm̃ ad infirmoꝝ curatoʒ: ⁊ miraculoꝝ oꝑatõʒ. Bedit nãq; ptatem ilł cu randi languoꝛes:eijciẽdi demones. Sicut ptʒ Hat. x.ca.Sʒ qñ inſufflauit ⁊ dixit eis.Acci remiſſionẽ ſacramentoꝝ miniſtratiõeʒ. Et vt refert Augꝰ.iiij. lib.de trini. Fatus ille coꝛpo reus ſbſtantia ſpũiſſancti non fuit:? demonſtra tio ꝑ congruã ſignificatõʒ non tma patre: afi — no ſpũſſancti. vt ſit ſenſus. Accipiteſpmſanctũ id eit donũ ſpũ̃ſſancti. put exponit hilius dem rio in euangelio Johannis. Iſta vo die apli receperüt ſpumſanctu ad habedam intelligentia ſcripturaꝝ. vt declarabimus in ſe quenti myſterio.⁊ noticiam omniũ linguaꝝ ad audaciã ⁊ foꝛtitudinem: ad omniũ meritoꝛum plenitudinem. ad pᷣdicatõz euãgelij. ad tollera tionẽ martyrij:ad ↄuerſionem plłoꝝ ⁊ coꝛuſca tionem miraculoꝛũ. Ergo repleti ſunt nõ ſolum plenitudie ſufficiennie: ctiaʒ plenitudine redũ Dantie. bantul Apoſtolifaciẽte ſpuſancto loque⸗ ur varijs linguis. et acceperunt diuinarũ rerum atq; foꝛteſ fa P*: ntiã viuinaru rerum. tel i ut vt non timerent cruciat? ne eſt opatu ſſane lio ꝓcedere ſpimianctũ.Etſpũſſanctus ibinõ miſſio ſpũſſancti. vna inuiſibilis qᷓ mittit᷑ in mẽ accipit᷑ put eſt tertia in trinitate ꝑſona: ſᷣ ꝓ do tem ad ſanctiſicandũ creaturaʒ. ⁊ iſta miſſio fit ad inhabitatõʒ creature ronalis. Alia ẽ miſſio P cetera qe ſtupendaq in apłs 1 ſa e⸗ CPꝛimum fuit locutio. CSecudum illuſtralio. Tertiũ foꝛtificattio. ¶Pꝛimũ opus mirabile fuit locutio.nam ſta/ tim fecit illos loqui idiomata omniũ gentium qᷓ tñ antea non didicerat. Et licet qͥdaʒ dicere vo luerũt:ꝙ apoſtoli lingua ꝓpᷣa loquẽtes intelli⸗ gebant᷑ ab audientibꝰ ac ſi eoꝛũ idiomata ꝓfer⸗ rent.Tñ verioꝛ eſt ſentẽtia illoꝛũ qͥ tenẽt ꝙ ipſi apoſtoli varia linguaꝝ genera ꝑ ſpũmſctin di⸗ dicerũt. AVnde eccla de ipis cãtat. Cinguis lo⸗ quunt᷑ omniuz turbe pauent gentilium: muſto madere deputant quos ſpiritus repleuerat.Et Actuũ.ij. ca.ſcribit.Ceperunt loqui varijs lin guis ꝓutſpũſſanctus dabat eloqui illis. Erãt aũt in hierim habitantes iudei viri religioſi.i.i cultu diuino deuoti.ᷣm Nicolaũ de li ex omi natione que ſub celo eſt:qui ↄuenerãt in hierln ratione feſti. Nam iudei captiuatiꝑ Salmana⸗ militer captiuati ꝑ regem chaldeoꝛũ non redie⸗ nntonschnes Hateſet licentiaʒ redeundi:ᷣ remanſcrũt multi amoꝛe filioꝛũ quos genuerãt ibi ⁊ poſſeſſionum quas acqᷣſierant. dulti ad huc captiuatiꝑ Anthiochũ regem grecoꝛum diuerſis gentibus venditi remanſeruũt. Nerũtꝗ men aliqui eoꝛũ magis deuoti pꝓpter reueren⸗ tiaʒ templi aliqñ in hierlin maxime in ſolennita tibus magnis quaꝝ vna erat ſolennitas pẽthe coſtes. Et dicit penthecoſtesa pentha quod ẽ qnq; r coſte q eſt decem. Quinqgeſima nãq; * 7 t dicit penthecoſtes die à paſcha celeberrima erat apud iudeos ĩme moꝛiam bũſicij legis date:que fuit data inmon te ſynai quinquageſima die. vt ſuperiꝰ tactum eſt. poſtq; ſii iſrael egreſſi ſunt deegypto. Ga⸗/ cta igi᷑ hac voce.ſ.ppũs vehementis vel venti vel tonitrui que ab alijs audita fuit: vel apłoꝝ alioꝛũ cum eis exiſtentium deũ voce mag lau dantium qpᷣus timoꝛe ducti non audebant lo⸗ qui:cõuenit multitudo ⁊ mente ↄfuſa eſt.i.ſtu⸗ pefacta: quoniã audiebat vnuſqͥſq; lingua ſua illos loquẽies.dicebãt aũt cũ admiratiõe. Nõ ne ecce omnes iſti qui loquunt᷑ galilei ſunt: Et quomõ nos audiuimus vnuſquiſe; linguã no. ſtrã in qua natiſumus. Parthi ⁊ Medi æc Hhe lamite: ⁊ qui habitãt meſoporamiam Judeam ⁊ Capadociam Pontum ⁊ Aſiam. Frigiam æ Namphiliã. Egyptum ⁊ ptes libie: q̃ eſt circa cinerem ⁊ adueneromani. Et dicunt᷑ hie roma ni aduene potius qᷓ; alij.tum quia a remotioꝛi- bus ꝑtibus venerũt:tum qꝛ mare tranſierant. Jugei q̃; ⁊ pꝛoſeliti:id eſt ↄuerſi de gentilirate ad iudaiſmũ.Cretes ⁊ Arabes audiuimus eoſ loquẽtes noſtris liguis magnalia dei. Alij au tem irridẽtes dicebat.qꝛ muſto pleni ſunt.pqͥ⸗ ventha quod ? bus cantat eccła. uſto madere deputant ſpũs repla erat. Tñ Metrus veritatem rei per ſcripturas declarauit. Et illa die apoſite ſunt. ſd ẽbaptiʒate v ad numerũ fideliũ ↄgregateaie circiter tria milia Gecundũ opus mirabile qo , ſpiᷣſſactus in apoſtoł fuit oꝑpatus dicit᷑ illuſtra tio. Nam intellectũ eoꝛũ illuminauit.vt de diui raret. Hoc ꝓmiſerat eis xpᷣs cũ dixit Johᷣ.xiiii daraclitus aũt ſpũſſanctꝰ quẽ muttet pr in noie meo ille vos docebit oĩa ⁊ ſuggeret vobis oĩa quecũq; dixero vobis. Et. xvl.c. Cum ve nerit illeſpũs veritatis docebit vos oẽm veri⸗ tatem. Et Lu. xxj. c. Ego dabo vobis os et ſa⸗ pientiã cui nõ poterũt ↄdicere aduerſarij veſtri Res eſt ꝓfecto ſtupenda ꝙ tam celeriter abſq; doctoꝛe ſpũſſanctiſola pᷣſentia noticiam apoſto li pleniſſimã acceperũt de oibꝰque a Moyſe? ad Paulinũ ait. d Paulinuũ ait. Phariſei ſtupent in doctrina dñi ⁊ mirant᷑ in detro 1 Johane quomõ lege ſciant cum lr̃as non didicerint. Quicquid eni, alijs exercitatio ⁊ quotidiana in lege důi medi- tatio tribuere ſolet:illis ſpũſſanctul ſuggerebat ⁊ erant (iuxta qð ſcriptum eſt) docibies deo Quinimo de ſecretis diuinis magis fuert ilu⸗ minati q;ᷓ ꝓphete veteris teltamenti· v i maioꝛi plenitudine gram ſpũſſancti receperũt:atq do num ꝓphetandi excellentius habuerũt. aũt apli ꝓphetie munere fuerũt pᷣditi. ptʒ ERlctuu,ʒ ij. c. v. c. vj. c. xj. c.xiij.c.xxvij.c. Tants autem fuit in illis vis doctrine ꝙ in omẽs gentes vng tiones mũdi ꝑ eos lux veritatis effulſitCertii opus mirabile qð ſpũſſanctus oꝑatꝰ eſt inapo ſtolis dicit᷑ foꝛtiñcatio.qꝛ coꝛda oꝝ adeo ſoꝛti ficauit:vt nullo timoꝛe:niło terroꝛe:nullaq; co⸗ minatione a xpᷣi pdicatione retardaren᷑. Z80 bmone qui legitur in officio apoſtoloꝝ Gre⸗ goꝛius ait.Scriptũ eſtſpũs domini oꝛnauit ce los. oꝛnamenta em̃ celoꝛũ ſunt vtutes pᷣdican⸗ tium. Que videlicet oꝛnamenta Maulus enu⸗ merat dicẽs.Alij datur ꝑ ſpũm vᷣmoſapientie. Alij vᷣmo ſcientie ſᷣm ſpũm.Alij fides i eodem ſpũ.Alij gratia ſanitatum in yvno rnie D unt oꝛ namenta celoꝝ. Hinc rurſus ſcriptum eſt. OAer bo dou celi firmati ſunt ⁊ ſpũ oꝛis eius omnis Et infra. Quot ſunt bona pᷣdicantiũ tot vtus eoꝛũ. Nerbũ em̃ dñi eſt filius prfis. Sed eoſdem celos videlicet ſanctos apłos vt tota ſi mul trinitas oſtendat᷑ operata repẽte de ſancti ſpũs diuinitate adiungitur. Etſpiritu oꝛis eiuſ omnis vtus eoꝛũ.Celoꝛũ igit᷑ virtus de ſpiri⸗ tu ſumpta eſt.qꝛ mũdi huiꝰ poteſtatibꝰ ↄtraire non pᷣſumerent:niſi eos ſancti ſpiritus foꝛtitu⸗ do ſolidaſſet. Quales nanq; doctoꝛes ſeiẽ eccke ꝓphetis fuerãt conſcripta. Hinc Hieronymuſ Sermo Zyf añ aduentũ huius ſpũs fuerintſcimꝰ:⁊ poſt ad uentum illius cuius foꝛtitudinis facti ſunt con ſpicimꝰ. Certe ipᷣe paſtoꝛ eccłe Metrus q;te de⸗ bilitatis q;teq; foꝛmidinis añ aduentuʒ huius · ſpũs fuerit ancilla oſtiaria reqͥſita dicat. Una em̃ mulieris voce ꝑcuſſus dum moꝛi timuit vi tam negauit.Et tunc Petrus negauit in terra: cum latro conſfitebat᷑ in cruce.Sed vir iſte tan⸗ te foꝛmidinis qualis poſt aduentũ ſpũs exiſtat audiamus.Fit ↄuẽtus magiſtratuũ atq; ſenio rum:ceſis denunciat᷑ apoſtoł ne in nomie Je⸗ ſu loqui debeãt. Petrus magna auetoꝛitate re ſpondit. Obedire opoꝛtet deo magis qᷓ; hoibꝰ Et rurſum. Si in cõſpectu dñi iuſtum eſt vos potius audire qᷓ; deũ:iudicate:libens btũs an dreas ſuis ꝑſecutoꝛibus reſpõdit. Tanto enim ero regi meo acceptioꝛ qᷓ;to ꝓ eius noĩe fuero ꝑ manens in toꝛmẽtis ↄſtantioꝛ NMõ em̃ poſſumꝰ q̃ audiuimus ⁊ vidimꝰ non loqͥ. Etilli qdẽ ibãt Hgaudentes a cõſpectu ↄſilij qm digni habiti ſũt ꝓ nomie Jeſu contumeliã pati.h ille.Securꝰ⁊ gaudens ad crucem ꝓperauit CPetrꝰ. ita ⁊ fra⸗ ter eius Andreas.qꝛ ſpũſſanctꝰ eratin eis Sic ⁊ apoſtoli ceteri moꝛtem violentã letant᷑ tulert dqꝛ ſpũſſanct' omnem abeis timoꝛem eiecerat. HNec tm̃ apoſtoł ̊ foꝛtitudo ſuꝑnaturaliter tri⸗ buta eſt. Quiimo ⁊ ſanctis vt ſic dicaz innume ris:confeſſoꝛibꝰ: vᷣginibus ⁊ martyribꝰ Quiſ⸗ nam fecit tpalium bonoꝛũ ↄtemptoꝛes eos qui xpᷣm nudũ nudi ſecuti ſunt niſi ſpũſſaciꝰ⸗:Quis habitare fecit in ſolitudine in ſpeluncis amicos dei vigilãtes oꝛantes.⁊ carnem duriſſimis ieiu nijs diſciplinis ⁊ vᷣberibus affligẽtes: niſi ſpũſ ſanctꝰ⸗Quis deniq; fecit martyres aio intrepi⸗ do tot illata toꝛmenta etexqͥſitiſſima cruciatuũ genera ppeti: niſi ſpũſſãctꝰ: Abi admirari plu⸗ rimũ ſił ⁊ in fide cõſolidari debemus dũ ſupꝛa⸗ dicta omiĩa in ſexu fragili mulieꝝ inueniri ↄſpi N Cebeati cimus.O vere ſtupenda vtus ſpũſſanctiqᷓ tot hoĩes ſupꝛa hoĩes eleuauit.O gra dei eleci co pioſiſſime diſpenſata q̃ terrenos hoĩes celeſtes effecit Ofons indeſiciens bonitatis dei ad quẽ cuncti moꝛtales confugere ſecuri debent.qͥniaʒ vt inqt Cipᷣanus in eꝑla largiter ſpũs nullis finibus pᷣmit᷑.nec vllis co⸗ hercentibꝰ clauſtris intra certa metaruʒ ſpacia refrenat. Manat iugit᷑:exuberat affluent᷑.no⸗ ſtrum tm̃ pectus ſitiat ⁊ pateat. Quantuʒ illuc fidei capacis afferimꝰ tantü inde gre inundãtis haurimus. Hille. Suplici coꝛde igitur poſtule mus vt pijſſimꝰ deus ſpũſancto ſuo repleat coꝛ da noſtra. Qui ſit bñdictus in ſecula ſeculoꝛũ. Amen. ü CBermo vigeſimuſpꝛimus de beati⸗ tudine ſanctoꝛũ in quo confutat᷑ fatu Dunt aliqu ad Bonatũ. ꝛofluẽſ D id de vita futura. rces Heſtraco pioſa eſt in celis. AUerba ſunt redem⸗ ptoꝛis noſtri oꝛiginali᷑ Cat. vy. c. Canta eſt quoꝛũdam ſtulticia vt arbitrẽt᷑ nul⸗ la eſſe bona pᷣ̃ter ea que in pᷣſenti vita a pijſſimo deo vſibus humanis ↄcedunt᷑.Nil credũt:nil cogitant.Nihil deniq; ſperãt de futura celeſtis regni hereditate. Somnũ putant imo fictione,zʒ ⁊ fabulam quicqͥd vᷣm omnem veritatẽ de ſan⸗ ctoꝛum beatitudine ꝓclamat᷑.lhi omnẽ diligẽ⸗ tiam adhibẽt:vt coꝛpoꝛeis ſenſibus in ſuis de⸗ lectationibꝰ voluptuoſis ſatiſfiat. Animaʒ vo Vtutibus honeſtiſq; moꝛibus inſtruere ⁊ negli gunt ⁊ ↄtemnũt. ꝛopterea equum eſſe cenſui ſi in pᷣſenti ᷣmone de beatitudine verba fecero. Nam illã cuncti deſiderare debẽt:q̃ merito pre ponenda eſt omibus que ab homie pᷣcio habe⸗ ri ſolent.de hac q̃libet iuſtus atq; fidelis aſſerit illud Sap̃. c. vij. ꝛepoſui illã regnis ⁊ ſedibꝰ ⁊ diuitias nihil eſſe dixi in comꝑatiõeilliꝰ: nec comꝑaui illi lapidem pᷣcioſum: qm̃ omne aurũ in compatiõe illius harena eſt exigua:⁊ tãqᷓ; lu tum extimabit᷑ argentũ in conſpectu illiꝰ.Suꝑ ſalutem ⁊ ſpeciem dilexi eam:⁊ ꝓpoſui pꝛo luce habere illam.qm̃ inextinguibile eſt lumẽ illius venerũt aũt mihi omia bona parit᷑ cũ illa. At igit᷑ diſponamus ea que tractaturi ſumꝰoꝛdine debito: beatitudiniſq; laudes mirificentiſſimaſ 6plectamur que copioſa mercesa nro ſaluato o CTPumũ dicit beatitudinis deſideriiX. Tùρtitudinis biecuum. ertiu beatitudinis obiectũ. edebent. . 2 . 4 2 . 5 num contemplanduʒ d: beatitudie ddeſideriũ.in quo inducenda eſt cun ctoꝛum mens vt ad beatitudinẽ dirigãt coꝛdis affectum: illãq; viribus totis conẽtur adipiſci Nꝛam ⁊ de hocita pulchre loquit᷑ Seneca ad Lucillũ.Ad ſummũ inqͥt bonũ ⁊ ꝓpoſitum to tius vite tue reſpice. Illi enim ↄſentire debʒ qᷣc quid agimus.ideo peccamus qꝛ de ꝑtibus vi/⸗ teomẽs deliberamus. de tota vo nemo deſide/ rat. Errant cõſilia noſtra qꝛ non habẽt q̃ diri⸗ gantur. Ignoꝛanti quem poꝛtũ petat:nullus ſi nus certus eſt. hec ille. Sed vt ꝑsiiſta lucidioꝛ ſiat opus eſt vtad tria dubia reſpondeauius. itas hominũ mundanoꝛũ quinõ cre⸗ R neg nli loo. ohre e ſa⸗ ,hec aurüi clu Sp Alins Aine⸗ inal lti le udis Kcun n ſla Aad m. bzqͤe si/ ſice/ diri⸗ usſi idioꝛ us. Pꝛimũ vtrũ homi cõueniat agere ppter fines. Secvm vtru finis humane vite ſitbeatitulo. Tertiũ vtrũ beatitudo ſit bonum deſiderabłc. Ad pᷣmum dubiũ reſpondet ſanctus Tho.pᷣ maſcdᷣe.q.j.q actionũ que ab hoie agunt᷑: ille ſole pbe dicunt᷑ humane queſunt ppe hois in qᷓ;tum eſt hõ.differt aũt hõ ab alijs irrationali⸗ bus creaturis in hoc ꝙ eſt dñs ſuoꝝ actuũ qð ſit ꝑ rationem ⁊ voluntatem. Ille itaq; actiões ꝓpꝛie humane dicunt᷑ que ex volũtate delibe / rata ꝓcedunt. Alic vo non ppꝛie humane ſunt ſicut dum mouet pedem:vel fricat barbaʒ alijs intentus ⁊ ſimilia:licet ſint homĩs iſte actiõöes ſcðᷣe non ſunt ꝓpter finemex qͥbus hõ nec mere ri poteſt nec demereri. Sed pᷣme actões ad finẽ ſunt dirigende. Inquit nanq; ph̊s in.ij. phiſi. Finis eſt pᷣncipium in oꝑabilibus ab hoie. Et in.ij.ethi.aſſerit. Fine omẽs operant᷑. Etiteꝝ ĩ ij. phiſi. Non ſolũ intellectus ̊ natura agit pꝛo pter finem. Et in.ij. Methaphiſice. Qui inſi/ nitum faciũt auferũt naturam boni.Cũ itaq; fi⸗ nis ſit qͥ mouet agentem ⁊ licet in executione ſit poſterioꝛ:tamen poꝛ eſt in intentiõe agentis: et habetratõʒ cauſe:ppterea ad hoĩem ſpectat vt agat ꝓpter finem ld ſcdᷣm dubiuz rñdet Ric cardus in.iiij.di.xlix.ꝙ vltimus finis humane vite eſt beatitudo. vt aii Augꝰ.li.viij.de ciui. dei. Finis boni apellat᷑ quo quiſq; cum ꝑpuene rit beatus eſt. Et idẽ li. xix. de ciui. dei. IFllud ẽ hfinis boni ꝓpt᷑ qð appetẽda ſunt cetera.ipᷣm aũt ꝓpt᷑ ſeipᷣm. Et.xxij.li.de ciui.dei Finis inquit nr eſt puenire ad illud regnũ cuiꝰnullꝰ finis eſt Et aplus ad Roma.vj. Habetis fructũ ee 41 in ſanctificatiõe:finem vo vitam etern hicoꝛit᷑ difficultas quoniã cum beatirudo ſitin ipᷣo deo.⁊ beatitudo eſt finis humane vite etiã erit finis omniũ creaturarũ. Nam vt inqͥt Dio nyſius in libꝛo de diuinis nominibus. Deꝰ cõ/ uertit omnia ad ſeipᷣm tanqᷓ; ad vltimum finem Ad qð dicit Tho.pᷣma be.q.j.ꝙ ſicut colligit ex dictis Ariſto.ij. phiſicoꝝ. ct. v. methaphi. Finis dicit᷑ duplicit᷑.ſ.vel eius terminꝰ in quo id eſt ipᷣa res in qua ratio boni inuenit᷑ vłl vſus ſiue adeptio illius rei. Sicut ſi dicamꝰ ꝙ mot⸗ coꝛpoꝛis guis finis eſt vel locus inferioꝛ vt res vel hoc qð eſt eſſe in loco inferioꝛi vt vſus. Et finis auari eſt vł pecunia vt res.vł poſſeſſio pe cunie vt vſus.Si ergo loquamur de vltimo fi⸗ ne hoĩs qᷓ;tum ad ipᷣam rem que eſt finis. Sic i vltimo fine hoĩs oĩa creata ↄueniunt:qꝛ deꝰ eſt vltimus finis hois ⁊ omniũ aliarũ rerũ. Si au tem loquamur de vltimo fine hoĩs qᷓ;tũ ad con ſecutionẽ finis. Sic in fine hoĩs nõ cõmunicãt creature irrationales. Naʒ ⁊ homo et alie crea ture rõnales conſequunt᷑ vltimũ ſinẽ cognoſcẽ ijs creatu- ris que adipiſcunt᷑ vltimũ finẽ inq;tum parti- cipant aliquam ſimilitudinem dei ᷣm ꝙ ſunt VV viuunt vel etiam cognoſcunt ſᷣm inſtinctuʒ na ture:licʒ non ꝑ rõeʒ vel intellectum. Ideo ma⸗ do ⁊ amando deũ:qð non cõpetital giſter pᷣma di. ij. dicit. Fecit deus creaturaʒ ra⸗ tionalem vtſummũ bonũ intelligeret:intelligẽ⸗ do amaret:amãdo poſſideret:⁊ poſſidẽdo fru⸗ eretur. Quare vt Auguſtinus docet inli. lxxx iij.q. Non cadit in aliqua rõne carentia vt btrã ſint. ¶ Tertiũ dubium fuit vtrũ btitudo ſit bo num deſigerabile. Et poſſet s arguere ꝙ non nam nullũ bonũ incognitum eſt deſiderabile. ptʒ. Quia bonũ appꝛehẽſum eſt obiectũ apeti⸗ tus: vt inqͥt Ariſto. in. iij. de aia. Jöõ Aug“. li. x. de trini. c.j.ait. Firmiſſime nouimus amari: niſi nota non poſſe. Sʒ beatitudo eſt bonũ inco gnitum. ̊ nõ eſt bonum deſiderabile. Philoſo phi qͥdem multo ſubtiliter elaboꝛarũt vt de bea titudine ac ſummo bono cognitionẽ inuenirẽt. Et vt Lactantius ſcribit in ᷣncipio bᷣmi lib.di uinarũ inſtitutionum. Neq; adepti ſunt quod volebant ⁊ operã ſimul atq; induſtriam ꝑdide runt.hoc ideo dixit.quia vt recitat Ruguſtinꝰ li.xix.de ciui.dei. Marcus varro notauit du⸗ centas octogintaocto falſas opiniones de bea⸗ titudine:q̃s phᷣi ſuo ingenio adinuenerũt.Alu guſtinꝰ etiã in. xiij. de tri. aſſerit qͥſdaʒ poſuiſſe btitudinem in voluptate coꝛꝑis:q̃ſdam ĩ volu⸗ ptate animi.qͥſdam in alüis rebus puta in diui⸗ tüs vel honoꝛibus ⁊ hmõi. vt etiã ſcribit Ari⸗ ſto. in. j. ethicoꝝ. De his ad hocita loquit Ca ctantius li.iij.diuinaꝝ inſtitu. Epicurus ſum⸗ mum bonuʒ in voluptate animi eſſe cenſet.Ari £ ſtipus in voluptate coꝛpoꝛis.Caliphon ⁊ Di nomachus cirenaici honeſtatem cum volupta te iunxerunt. Diodoꝛus in pꝛiuatione doloꝛis ſummum bonũ poſuit. Hieronymus in non do lendo. Neripatetici autẽ in bonis anime et coꝛ poꝛis ⁊ foꝛtune.Erilli ſummũ bonũ eſtſciẽtia. Zenonis cũ natura congruent᷑ viuere. Quoꝛũ dam ſtoicoꝝ vᷣtuteʒ ſeqͥ Ariſtotelts in honeſta te ac vtute ſummũ bonum collocauit.Hec ille. Sʒ infra de Epicuro ita ſequit᷑. Epicuri Diſci⸗ plina multo celebꝛioꝛ ſꝑ fuit q; ceteroꝛũ: non qꝛ veri aliqͥd afferret:ſed qꝛ multos ad populare nomen voluptatis inuitat. Nemo em̃ nõ in vi⸗ tia ꝓnds eſt. ꝛopterea vt ad ſemultitudinem cõtrahat appoſita ſingulis quibuſq; moꝛibꝰ lo⸗ quitur. Deſidioſum vetat 'as diſcere. Auarũ populari largitiõe liberat. Ignauũ ꝓhibet ac⸗ cedere ad rempublicã. pigrũ exercere: timiduzʒ militare. Conſtat itaq; ex his qᷓ; erronea fuerit phoꝝ mens circa beatuudinem agnoſcendam. Sed pᷣter illos adhuc ↄfirmare poſſum⸗ ꝙ bea 7 4 mtudo nõ eſt cognoſcibilis ꝑ vba aulisquipᷣ mead Chorl.c.ij. ait. Oculus nõ vidit ⁊ auris nõ audiuit.nec in coꝛ hois aſcẽdit q̃ pꝛeparauit deus his qͥ diligunt illum. Sed iſta de britudi⸗ ne ſic Paulus locutus eſt.Ergo tale bonuz eſt qð a nobis ꝑcipi minime poteſt:⁊ ex cõſequen ti neq; deſiderari. At in ↄrium eſt ſentẽtia Au⸗ * tentia eſt qͥ rõe quoquo mõ vti pñt beatos eſſe oẽs hoiĩes velle. Et in.xiij.de tri.Ad appetẽdũ beatitudinem natuꝛa compellit cui ſummebo⸗ nus ⁊ immutabiliter beatus creatoꝛ hoc ididit Et de hoc Ariſto.in pᷣmo ethicoꝛum ſic ſcripſit bene enũciauerunt dicentes bonũ eſſe qd omẽs apetunt. Et in.iij.topicoꝝ. axime bonum oẽs maxime appetunt. Mꝛo amouenda igifũom iiij.di xxxxix.Et Tho.pᷣmaſe.q.v. ꝙ beatitu do põt accipi triplicit —— ni ambiguitate notandũ ex dictis Riccardi in C Rrimo in ſuo eſe generali. CTertio in ſuo eſſe ſpecialiſſim. 2 NPꝛimo põt beatitudo accipi in ſuo eſſe gene rali inq;tum eſt bonũ quoddã ſufficientiſſimuʒ ⁊ ſiceſt oibus nota.Quilibet em ſcit qͥd eſt bo⸗ num ⁊ quid eſt ſufficientiſſimũ. Et hoc mo om nes beatitudinem appetũt. Nã ſicappeterebea-⸗ titudinem nihil eſt aliud qᷓ; appetere vt volũtas ſatiet᷑ quod qͥlibet vult.Et hoc eſt qd Boetius Dixit in.iij.de ↄſolatione. Omnis nanq; moꝛta lium cura q; multipliciũ ſtudioꝝ laboꝛ exercet diuerſo qͥdem calle pꝓcedit:ad vnum tñ beatitu nis ſm Geraldum oddonis ſuꝑ pmuʒ ethicoꝝ non m ſpeciem opinionis:ᷣ ſᷣm ppoꝛtionem. Nam ſicut leuia habent vnũ finem vᷣm ſpeciem nature..locũ ſurſum. Et grauia habent aliuz ſi nem fm ſpeciem nature.ſ.locũ deoꝛſum. tamen grauia ⁊ leuia habent vnũ finem ᷣm ꝓpoꝛtiõʒ nature. Eo ꝙ ita ſe habet locus deoꝛſuʒ ad gra/ mines tendũt ad vnũ finem ᷣm ꝓpoꝛtionẽ opi⸗ nionis. eo ꝙ ita ſe habet pecunia ad auruz in qᷓ opinatf ſe fieri poſſe anumſicut delectatio libi/ dimis ad luxurioſum: qͥ in ſua luxuria putat cõ ſtare beatitudinem. Omnes qe awetüt quic⸗ ad etiam indebite apetunt tanq; ↄſummatum bonũ Scpo pot beatitudo accipi in ſuo tẽ ſp ciali inq;tum.i.conſiſtitnõ in bonis pᷣſentis vi⸗ te: in clara dei viſione ⁊ pfecta eius dilectöne ⁊ gaudio qð habet᷑ de dei bonitate pᷣſenti ꝑ cla ram eius viſionem ⁊ ꝑfectã dilectõʒ.Et h̊ mo beatitudo non fuitnota phᷣis. quam tñ poſtq; xpᷣs dei filius venit in mundũ omẽs qut voge agnoſcere deſiderare ⁊ acqͥrere valẽt. Jpᷣe qui dinis finem nitit᷑ ꝑuenire. Et ſumit᷑ hic vnus ſfi dem q; lux fuit ⁊ ſplendoꝛols veritatis viaʒ no bis ſummi boni oſtendit. Ipᷣe clamauit Oat. iiij.ca.dicẽs. enitentiã agite appꝛopinqbitre gnum celoꝛũ.Et.v.c. Merces vr̃a copioſa eſt in celis. Et.vj.c. Nolite theſauriʒare vob the⸗ ſauros in terra. theſaurizate vobis theſauros in celo. Et Johã. xvij. c. Hec eſt vita eterna.vt cognoſcant.ſ.facie ad faciem te verũ deũ:⁊ quẽ miſiſti Jeſum xpᷣm filiũ tuũ.Et completis hu⸗- mane redẽptionis myſterijs quadrageſima dire poſtq; ſurrexit a moꝛtuis: videntibus diſcipuł eleuatus eſt:⁊ aſcendit ad celos. Idcirco La⸗ ctantius li.vij.diuinaꝝ inſtitu.ait. NPater enix- veſter ac disqui condidit firmauitq; celũ: qui libꝛatam magnitudine ſua terrã vallauit monti bus:mari circũdedit:amnibuſq; diſtinxit.⁊ qͥc quid eſt in hocmudo mirabile cõflauit ac per/ fecit ex nihilo. ꝑſpectis erroꝛibus hoim: duce,zʒ miſit qͥ nobis viam iuſticie panderet. Huncſe⸗ quamur omẽs:hunc audiamꝰ:huic deuotiſſi⸗ me pareamus.qm ſolus(vt ait Lucretiꝰ) veri⸗ dicis hominũ purgauit pectoꝛa dictis. finem ſtatuit toꝛpedinis atq; timoꝛis oſtẽditq; bonũ ſummũ quo tendimus omẽs qͥd foꝛet.atq; viã monſtrauit limite paruo:quo poſſem ad id re ctco contendere curſu. Nec tm oſtendit: ſ̃ etiam ne qs difficultatis gra iter vᷣtutis hoꝛre eſſe ſpeciali qᷓ; ingens ſit illa ſuꝑna felicitas.inc Greg⸗.¶ onelia inquit. Si conſideremꝰ fratres chariſſi mi que ⁊ qᷓ;ta ſunt que nobis ꝓmittunt᷑ in celis vileſcũt animo omnia que habent᷑ in terrl. Ter rena nanq; ſſtantia ſuꝑne felicitati compara⸗ ta:pondus eſt nõ ſbᷣſidiuʒ. Temꝑalis vita eter ne vite comparata: moꝛs eſt potius dicenda q; vita. Hinc in tranſitu beati Hieronymi ſcribit hec verba Augꝰ.ad Cirilluʒ eo die ⁊ hoꝛa qua lieronymꝰſanctiſſimus ex hac luce migrauitt. dum Iponie in cellula mea qͥeſcens de gla bea⸗ toꝛum cogitarem: vellemq; de illa tractatũ bꝛe⸗ uem componere compulſus pᷣcibus noſtri ſuue ri quondam venerabił Martini epᷣi turonen-⸗ ſis diſeipli:charta calamo pugillariq; ſuſcepti/½ volui epiſtolam ſcribere ſanctiſſimo Hierony⸗ mo deſtinandãa:vt quid ipᷣe in re tam difficiliſẽ tiret:reſponderet.Cũq; iam ſcribens ſalutatio⸗ nis exoꝛdiuʒ ſieronymo pᷣſentarem:ineffabile ſubito lumen cum inaudita odoꝛũ fragantia cel lulam in qua ſtaba intrauit: hoꝛa iaʒ cõpletoꝛi ertio poõt accipi beatitudo in ſuo ſſe liſſimo put.ſ. eſt actualiter in beatis cuiꝰ magnitudinẽ nequaqᷓ; explicare poſſumꝰ. ꝗqꝛ nulla ſenſibilis exꝑientia quarũcũq; delectta tionum pᷣſentis vite minimã ꝑtem illius dulce.- dinis pot deſignare.Etoculus nõ vidit nec au ris audiuit:neq; humanũ coꝛ excogitauit vnq; ſte⸗ ni ii Cin doce Cun ſe R. Ne. eſt he 03 pt u u:⸗ die r di oni Per/ ch⸗ uy⸗ iſ⸗ lo⸗ lile cel ori lectu vide Ad quã viſionẽ ppter rei tam admirabit noui tateʒ ꝑterritꝰ eſſe cepi.Cũq; qͥdnam id eſſʒ attẽ tius cogitarem de luce vox inſonuit dicẽs. Au guſtine Auguſtine qͥd q̃ris: Outas ne bꝛeui i⸗ mittere vaſculo mare totum: modico includere pugillo terraꝝ oꝛbem. Celũ firmarene ſuos ex/ erceat motꝰ. Inſinite rei qs inerit finis: Immẽ ſa qua mẽſura metieris: Notius totuʒ mare in artiſſimo clauderet᷑ vaſculo. poti⸗ oꝛbem terra rum paruus teneret pugillus:potiꝰa motu cõ⸗ tinuo celum deſiſteret:qᷓ; gaudioꝛuʒ ⁊ gloꝛie qͥ⸗ „ bus beatoꝛũ anime ſine fine potiun᷑ minimam particulã intelligeres:niſi vt ego experiẽtia do cearis. diſcurre ad hoc bꝛeuetemꝑis ſpatium ⁊ talia ſatage oꝑa exercere: vt poſtmodũ ibi que hic aliqliter intelligere cupis in eternũ habeas Interroganti vo mihi qᷣs nam eſſet qͥ talia tam grauiſſime loqueret᷑. Reſpondit benigne:lhie⸗ ronymiillius Pſpyteri cui eplam ſcribere cepi⸗ ſti ſum aima que in hac hoꝛa in bethleem carniſ onere depoſito iocũda ⁊ gloꝛioſa ꝑgo ad regna celoꝛũ.poſt q̃ ⁊ alia multa q̃ mecũ ↄtulit a meis oculis lux diſparuit. Quanto igit᷑ minꝰ beati⸗ tudinis ſuꝑne ſblimitas põt comp̃hendi:tanto ardentius eſt a nobis exoptann. C beatitudo conſiſtit in aĩa. in intel licet et in volũtate. C. II. Ecundũ myſt rium ↄtemplandũ ðꝛ b * SS 2 btitudinis ſub imũ vtrũ btitudo ſit actꝰ aime mrfm. CVBcðm vtrũ ſit actus intellectꝰ ⁊ volũtatis. Tertium vrrũ ſit pᷣncipalius in actu volun⸗ tatis q; intellectus. SS ¶Ad pmũ dubiũ rũdet Riccardus in. iiij. di. xlix. ꝙ btitudo eſt actus aie tm. ã btitudo eſt nobiſiſſimũ qð in hoie poſſit eſſe: nec in creatu⸗ ris infra hoĩes ↄuenire põt. Opoꝛtet e cõſi ſtat in actu ꝓpꝛio homini: nõ quocũq; ſ nobi⸗ liſſimo. Actus aũt hoĩs ꝓpus nõ eſt niſi illeqͥ ẽ homis ꝑ illam foꝛmã q̃ homo eſt: hoceſt auteʒ aima intellectiua. Mobiliſſimꝰ & actus hoĩs eſt ille q̊ ſibi cõuenit im aiam inteſiectiuaʒ:ſiue ſit cognitio ſiue dilectio. Ex quo damnat᷑ opinio illoꝛũ qui dixerũt aiam ſine coꝛꝑe btãm eſſe nõ poſſe. Naʒ vt inqͥt Tho. pᷣma ſcõe.q.iiij.loquẽ do debtitudine ꝑfecta ꝗ in dei viſione cõſiſtit: ſine coꝛꝑe aĩa põt eſſe beata.qm intellectus ad ſui oꝑatõʒ non indiget coꝛꝑe niſi ppt᷑ fantalma ta in qbus intelligibilẽ veritatem cõtinet: diuia aũt eſſentia ꝑ fantaſmata videri nõ põt. Unde cũ in viſiõe diuine eſſentie ꝑfecta hoĩs beatitu do cõſiſtat:non depẽdet btitudo hois a coꝛꝑe. quare ⁊ ipᷣm coꝛpus ad ꝑfectõʒ btitudis nõ re iectũ.in q tria dubia ſunt abſoluẽda. titudinis .„ quirif᷑ Sciepdũ ti ꝙ ad pfectoz alicuiꝰret du pliciter aliqd ptinet. Anomõ ad oſtituendam eſſentia rei. ſicut aima requirit᷑ ad ꝑfectiõe,ʒ ho minis. Alio mõ requirit᷑ ad ꝑfectõʒ rei id qð ꝑ tinet ad bñ eſſe eius:ſicut pulchꝛitudo coꝛpori ⁊ velocitas ingenij ꝑtinet ad pfectionem hois. Quãuis ᷓ coꝛpus pᷣmo mõ ad ꝑfectõʒ btitudi⸗ nis hũanenõ ꝑtineat.ꝑtinet m̃ ſcõðo mõ.Qua⸗ req;to aima pfectioꝛ erit in ſua natura: ꝑfectiꝰ habebit ſuam ppᷣam oꝑatõʒ in qua ⁊ſiſtit feli/ citas:h̊ᷣ vo erii cũ ſuo coꝛꝑi ipᷣa beata reunieł. NPꝛopter illã aüt vnionẽ nõ erũt homi neceſſa ria exterioꝛa iſta bona:qꝛ coꝛpꝰ ex cõiunctione ſui ad aiam erit gloſum ac impaſſibile. Naʒ vt ſcribit dñs Bonauen. in ſuo iij di .· xx vii.Con tingit aliqd eſic beatum triplicit᷑.i. ꝑ eſſentiam. ⁊2 pᷣmã influentia: ꝑ quandã redundantiaʒ. Bim ꝑ eſſentis eſt ſolus de?. DPeatum ppᷣmaz influentia eſt ſolus ronalis ſpũs. Htm deniq; h quandã redundantis eſt coꝛpꝰ hũanuʒz in q; Saudiũ glie redũdat ex ↄiuctõe ſui ad animam btam. Et licʒ coꝛpꝰ humanũ nõ ſit ad imaginẽ deip ſe. tñ vnitũ eſt aie q̃ eſt ad dei imagines: ⁊ rõne illiꝰ eſt britudinis cõparticipabile.Si vo aliqs inſtaret ↄ dicta de exterioꝛibꝰ bonis quia vidꝛ griũ. HNam cibꝰ pot? diuitie ⁊ regnũ exte⸗ rioꝛa bona ſunt: ⁊ hec ꝓmittunt᷑ beatis. Ande Lu. xxij. xpᷣs dixit Edatis ⁊ bibatis ſuꝑ men/ ſam meã in regnomeo. Et at. vj. Theſauri ʒate vobis theſauros in celo. Et Mdatth xxv. Poſſidete paratũ vob tegnũ. æ iſtaad btitu⸗ dinem exigunf. Rñdet Cho.ꝙ oĩa iſta metba phoꝛice ſunt intelligẽda.m ꝙ in ſeptur ſolent tum intelligit᷑ delectatio btitudinis:ꝑ diuitias ſufficiẽtia qᷓ ſufficit homi deꝰ: ꝑ regni Gn . ₰ Etlicet qdam teneãt ꝙ eſſentia bea⸗ luntatis ſil. vite hũane in ſolius intellectꝰ actu cõ ſiſtat ita ꝙ nullo mõ in actu volũtatis. Camen Riccardus in.iiij.vbi.s.dicit.ꝙ btitudo cõſi⸗ ſtit in actu volũtatis ⁊ intellectus ſimł.Cuius rõ eſt: qꝛeſſentia btitudinis vite hũane ↄſiſtit ĩ pfecta vniõe aie rõnał cũ deo. hec aũt vnio in cludit vnionẽ aie cũ deo m oẽm ſui potentiam ꝑ quam vnibitł eſt cũ eo imediate. Potẽtia aut qie rõnalis nõ tm eſt intellectꝰ ᷣ volũtas.⁊ per quãlibet illaꝝ vnibil eſt cuʒ deo imediate. Siẽc em deus ſb rõe qua ſummũ verũ eſt imediatuʒ obiectu intellectus btoꝝ ita ſb rõe qua ſummũ bonũ eſt immediatũ obiectũ volũtatis eoꝛum. Quãuis em̃ ipᷣo imediate nõ fruerent᷑ niſi ipᷣm immediate viderẽt: m̃ imediatũ obiectũ volun tatis eoꝝ nõ eſt ipᷣa viſio ſumi boni: b im ſum m exalta⸗ bium fuit vtrũ biitudo ſit actus intelleciꝰ vo / 2 2 mnuz bonũ. Non em̃ volũt ſummũ bonũ ppter illã viſionẽ ſicut ꝓpter ſinẽ: ſᷣ volũt ipᷣaʒ viſio⸗ onem ꝓpter ipᷣm ſummũ bonũ ſiẽ ꝓpt᷑ vltimuzʒ ſinem. Jpᷣm ſummũ bonũ pᷣmo ⁊ immediate eſt ab ipᷣis volitũ.g eſt volũtatl eoꝝ imediatuʒ obiectũ. Ergo pfecta vnio aĩe cũ deo in q̃ bnitu C do ↄſiſtit eſt ꝑ intellectũ ⁊ voluntatẽ. Itaq; in actu vtriuſq; ſimul ↄſiſtit.Et ſi obijcerer q au⸗ ctoꝛitates ↄrium nolentibus eas intelligere cõ/ trariũ ſonare vident᷑:puta qꝛ in viſione dieunt btitudinem cõſiſtere. Rñdet Riccardus.q ſo includũt cõcomitantẽ dilectõʒ. Nam ↄſumma ta dei dilectio inſeꝑabiliter concomitat caram eius viſionem. Pꝛopterea Aug'. li. , de trini. ca.penultimo dicit. O viſio eſt ſummũ pᷣmium ⁊ ipᷣa eſt actus intellectꝰ.Et in.j.li.de doctrina xpᷣiana idem dicit. Hec eſt ſumma merces vtꝑ ſruamur deo: ſumma merces eſt btitudo.⁊ frui tio eſt actus voluntatis q̃ viſionem cõcomitat᷑ CTertii dubium erat vtrumbtitudo pꝛicipa — „ lius conſiſtat in actu voluntatis qᷓ intellectus⸗ Et rndet Riccardus ꝙ ſic. ꝛimo qꝛ ſicut int habitus vie charitas eſt donum pᷣncipaliꝰ ᷣm Augl. xv. de trini. c. xviij. Ita inter habitꝰ pa⸗ trie charitas patrie eſt donum pᷣncipalius. Sʒ in patria nobilioꝛ habitus hʒ nobilioꝛem aciũ. Ergo deum pfecte diligere qᷣ eſt actus charita⸗ tis patrie eſt actus nobſiiſſmus anime. cũ ẽ̊ in nobiliſſimo actu pᷣncipaliſſime cõſiſtat beatitu· do. ⁊ diligere ſit actus volũtatis:pncipaliꝰ cõ⸗ ſiſtit in actu volũtatis q;ᷓ intellectꝰ. Scoo pba tur beatitudo pncipalius oſiſtit in actu yolä. ¶ S tatis q; intellectꝰ.ex eo ꝙ volũtas eſt nobilio: · „. „ potentia qᷓ; ſit intellectus. Nam Berñ. in li. de libero arbi. dicirrõem eſſe quodamodo pediſſe quaimn voluntatis. Et Anſel. in li. de nceptu v⸗ 4 ¶ Tertiũ vtrũ britudo poſſit in intellectus. Sed deus ſ rõe qua vltimꝰ ſinis ẽ beatiſicans. ſub ratiõe qua eſt beatitudis oo⸗ iectum:pᷣncipalius tendit volũtas in ipᷣm qᷓ; in tellectus.Et ſic ↄſiſtit bitudo pᷣncipaliꝰ ĩ actu voluntatis q; intellectuuas. „ beatitudo non poteſt e Ccontemplanduʒz z b nis obie/ ctum:in quo tria ſunt dubia abſoluẽ? Pꝛimũ vtrũ btitudo ſit qͥd creatůũ. (da. vtrũ btitudo poſſit amitti. Gcöm S arri udo p ac vita hri. ireſpondet Riccardus vbi mane dupliciter poteſt accipi. Vno mõ pꝛo il⸗ lo bono in quo pfecte ⁊ plenarie reqͥeſcit huma na yvita. Alio mõ ꝓ ꝑfecta quiete humane vite in illo bono que coſiſtit in ꝑfecta hois coniun⸗ ctione cum illo bono. Mꝛimo mõ beatitudo ac cipit᷑ ꝓbeatitudinis obiecto. ⁊ ſic beatitudo ẽ Ad increatũ.ſ.ipᷣe deus. Beatitudo aũt ſecũdo mõ accepta eſt aliqͥd exiſtens in beato tanq; eiꝰ vltima ⁊ plenaria ꝑfectio.⁊ ſic eſt aliqͥd creatũ. Cum em̃ beatitudo conſiſtat in viſione dei. vi⸗ Km dere deum eſt act' creature videntis.¶ Scom iñ fuit vtrũ btitud it ami t ad B ntentia ſancti Tho. pma Pe. q. v. ectione. ratio ne. ſt ial reitr. ctione. ectione. put. .. beatitudo eſt illa impfecta qua⸗ litas que in hac vita haberi poteſt ſiue ſit felici EIAoS ECgt de auriduit vo⸗ templatiua ſiue ſit actiua. Hec quidem luntati. Et Ariſto. in. vij. politice. c. v. potẽtia rasconten plallandine ug. Pec qiſe ãeligimus pᷣncipalioꝛ eſt. Adhuc id pbar̃quia te contemplqtitu en a ei voluütas in ſuo actu cogi nonpöt necclcadach te contemplatiua que amittit᷑ vel ꝑobliuioneʒ ſunt ad finem neceſſitari. Intellectus aute cogi poteſt circa ea que ſunt ad ſinem neceſſitari. Inrnſup magis poteſt tranſfoꝛmare aiam volun tas qᷓ; intellectus: ⁊ ſuum obiectũ reſpicit ſſ ra⸗ tione nobilioꝛi. Bonum em̃ eſt obiectum volij⸗ tatis. Ens obiectũ intellectus. Ratio aũt boni eeſt ꝑfectioꝛ qᷓ ſit ratio entis. Tertio ꝓbat᷑ quia deus eſt vltimus ſinis maximeſraige q̊ͥ bonũ dQ patet qꝛ ex hoc ꝙ creature oꝛdinànt᷑ in ißyßm cutꝑ hoc ꝙ ip̃m reſpiciunt vtexemplar: maxie elſt in eis ratio veritatis. Sed deus ſb rõe qua ſummũ bonũ eſt volutatis obiectum ſbᷣ rõne qᷓ lſummũü ens vel verü eſt intellectus obiectuz: volütas magis reſpicit deum ſub rõne finis ᷓ amitti põt licet nõ de facili.ſicut patet in felicita puta cum coꝛrumpit᷑ ſcientia ex aliqua egritu⸗ dine veletiã ꝑ aliquas occupatiões.qbus tota liter abſtrahit aliquis a contemplatiõe. Matet etiam idem in felicitate actiua. voluntas enim homis tranſinutari poteſt vt in vitiuz degene⸗ reta vᷣtute. Ideo phᷣus dicit in.j. ethi.aliquos eſſe in hac vita beatos nõ ſimpliciter: ſicut ho mines quoꝛ i natura mutationi ſbiecta eſt Se cundo poteſt beatitudo 2ſiderari in ſua genera lratiõe ⁊ ſic btitudo non põt amitti.Cũ enim ſit pfectum bonũ ⁊ ſufſiciens opoꝛter ꝙ deſide⸗ rium homis qᷣetet: ⁊ omne malũ excludat. Na/ turaliter aũt hõ deſiderat retinere bonũ qð ha⸗ bet eius retinendi ſecuritatẽ obtineat.Alio „„ quin neceſſe eſt e veltimoꝛe annttendi vel do⸗ lore de certitudine amiſſionis affligat. Requi u .½1 ch⸗ ritur ad veram beatitudinem hõ certã opi ri debet. Tho. vo. . pte. q. g. dici Wbi⸗ N i veram beatitudinem ꝙ hõ certã opi rni debet. Tho. vo. j. pte. q. i dicit. Impoſſibi⸗ nionem habeat bonũ quod hʒ nunq; ſe amiſſu leeſt eeetea in aliqͥ bono cren⸗ ru que qᷣdẽ opinio ſi vera ſit: ↄſequens eſt to.qꝛ btitudo eſt bonũ ꝑfectumqð totalit᷑ quie . beatitudinem nunqᷓ; amittet. Si aũt falſa ſit: ̊ tat appetitũ:alioquin non eſſet vltimꝰ finis ſiad 6 ipᷣm eſt quoddam malu.ſ. falſam opinionemba huc reſtaret aliqͥd apetendũ. Obiectum aute,ʒ ,. der e. Nam falſum eſt malũ intellectus ſiẽ veri voluntatis eſt vniuerſale bonũ ſicut obiectum ii eſt bonũ ipᷣius. vt dicit in. vj. ethicoꝝ. Mon g intellectus eſt vniuerſale verũ. Ex quo patʒ ꝙ WU. iam erit vere beatus ſi aliqð malũ ei ineſt Ter⸗ nihil põt quietare voluntatẽ homis: niſi bonũ bt, tio poteſt britudo ↄſiderari in ſua ſpeali reſtri: Vniuerſale: qð non inuenit᷑ in aliquo creato: H ctione inqtum.·ſ.pfecta beatitudo cõſiſtit in v· ſolum in deo.qꝛ omis creatura hʒ bonitatẽ par d. ſiõe diuinceſſentie. Et ſic btitudo nullo mõ po ticipatam. Andeſolus deus voſuntatem hois. teſt amitti neq; ex ꝑte videntis neq; ex ꝑte dei. implere põt. Ideo DBauid in pꝑſal.dij it. Satia⸗ l. neq; etiam ex ꝑte alicuius alterius agetis.IQõ, boꝛ cum aſpparuerit glatua. Et Aug.li.j.9feſ. nſt ex ꝑte vidẽtis: qꝛ impoſſibileeſt ꝙ alis vidẽs Feciſtinos dñead te.a⁊ inquietum eſt coꝛnim tehn diuinam eſſentiã velit eam nõ videre. Ratio ẽ: donec quieſcat in te.Et in. iiij. li. Redite inqͥt pᷣ opol⸗ qm omne bonũ habitũ quo qͥs carere vuli:aut uaricatoꝛes ad coꝛ ⁊ inherete ei q fecit vos.ſila hune eſt inſufficiẽs ⁊ querit᷑ aliqͥd ſufficiens loco eiꝰ. tein co ⁊ ſtabitis:quieſcite in eo ⁊ quieti eritis Neqte aut hʒ aliqð incõmodũ annexũ ꝓpter qð in fa⸗ Quo itis in aſpera: Quo itis:Bonũ qð queri Ciue⸗ ſtidium venit. VNiſio autẽ diuine eſſentie repiet tis ab illo eſt. Quia igit᷑ aima eo imago dei eſt: hn aiam oibꝰ bonis.⁊ non hʒ aliqð incõmodũ ad quoeius capax eſt ⁊ pticeps eſſe poteſt. vt ſcri gündgtr: iunctũ Quare ꝓpᷣa voluntate non põt beatus bit Augꝰ.xiiij.de trini. Idcirco nulla creatura rlcic⸗ beatitudinẽ deſerere.Siłr beatus non põt bea/ anime capacitatem implere valet Secunda ra⸗ nie⸗ titudinem ꝑdere deo ſbtrahente. qꝛ cum ſubtra tio cur in hac vita nõ poſſit ꝗͥs eſſe beatus dici⸗ geni. ctio beatitudinis ſitqdam pena.non põttał pe turpenalitatis. vt enim ait Tho. pᷣma be. q· vx. . N vi⸗ naa deo iuſto iudice ꝓuenire:niſi ꝓ aliq̃ culpa PBearitudo excludit omnemalũ. Nita autpns n que cadere non põt in eum qͥ dei eſſentia videt multis malis ⁊ penalitatibus ſubiacetq vuari alb cum ad hanc viſionem de neceſſitate ſequat᷑ re non pnt. Etignoꝛantie ex pte intellectus ⁊ inoꝛ feqr citudo volũtatis. Non põt etiaʒ btitudo amit dinate affectionis ex ꝑte aſpetuus: multiplici- ti ex ꝑte alicuius alteriꝰ agentis.qꝛ mẽs deo cõ bus laboꝛibus:calamitatibꝰ ⁊ erũnis ex parte iuncta ſuꝑ omnia alia eleuat᷑.⁊ ſic ab hmõi con coꝛpoꝛis.Quomõ igit᷑ in tot fluctuatiõibꝰ bea⸗ iunctione nullum aliud agens põt ipᷣ̃am exclu-⸗ tum ſe credere q̃ſpiam habet. Inqt Job.c. xiij dere. Eſt ̊ beantudo ꝑfectio ↄſummata q om õ natus de muliere bꝛeui viues temꝑe reple⸗ ip defectum excludit a beato. Et ideo abſq; muta tur multis miſerijs. Et Hiero ad Heliodoꝛuʒ. bilitate adducit eam habenti:faciente hoc vétu Abiq; luctus:vbiq; gemitus⁊ plurima moꝛil n te diuina que hominẽ ſubleuat in participatio imago. Et Hoetius li. ij. de ↄſolatioõe. mul i 0 nem eternitatis tranſcendentis oẽm mutatõem tis amaritudinibus humãe felicitatis dulo⸗ do 6 Idcirco male dixit Oꝛigenes ſequẽs quoꝛun⸗ reſperſa eſt:que ⁊ ſi fruenttiocunda eſſe vigea⸗ n dam platonicoꝛũ erroꝛẽ q poſt vltimã beatitu⸗ tur tn quo minus cuʒ velit abireretineri nõ po ane, dinem hõ põt fieri miſer. Tertiuʒ dubium fuit teſt. Et Seneca in tragedijs. Mulla ſoꝛs longa An⸗ vtrũ beatitudo poſſit haberi in hac vita. Erad eſt:doloꝛ atq; voluptas inuicem cedũt.Nemo slo bocreſpondemus ꝙ nõ. loquendo delege cõi. vtiq; reperit᷑ qui diutius in quocunq ſit ſtatu Pne ⁊ hoc ꝓpterea:qꝛ dñs noſter Jeſus vpᷣus fuit delectari poſſit ⁊ abſaq; turbatione vl animi vV snnn viatoꝛ ⁊ comp̃hẽſoꝛ. Quare v in hac vita s coꝛꝑis ꝑtranſire. Nemo (inqt Seneca vbis.) degene eatus eſſe non poteſt aſſignari poſſunt tres ra conñdat nimiũ ſecũdis.Nemo deſperet melio⸗ cno⸗ tiones pcidieee. ra lapſis. Et ad Lucillum. Moli huictranquil ſfauhe ¶ Pꝛima dicit᷑ inſatiabilitatis. litati confidere:momento mare euertit᷑ ⁊ eodeʒ⸗ fi ECBecd penalitatis. die vbiluſerunt nauigia ſoꝛbent᷑:. Quiſnam feli an ¶ Tertia moꝛtalitatis. ceiieoꝛ iudicari potuiſſet. Policrato tyranno ſam un Pꝛima ratio ð: inſatiabilitatis. AUt em inãt mioꝛũ. De ipo quiſpe refert Cullius in li. deſi⸗ ſdeſſe dñs Honauen. di. v. q̃rti libꝛi. Gtitudo ẽ finis nibus bonoꝛũ maloꝛũ. Et idem ↄfirmat Qa⸗ n i ſatians appetitũ. ſed bona p̃ᷣſentis vite nõ ſaniãẽt lerius demutatioe moꝛiũ ⁊ foꝛtunc. ꝙ adeo ſibi cohe⸗ appetitũ: nõ diuitie: nõ delitie: nõ honoꝛes: non foꝛtunam oblequioſam habuit ꝙ ommin deſi⸗ 41 o fama: non gloꝛia: non qcũq; deſiderabilia ⁊ de derata pficiebat. Ad moderandamigitun foꝛu ieldo⸗ lectabilia excogitari poſſunt.vt docet experien ne inuidiam ſumpto e manu annulo quem pꝛe- Beau tia. Ergo nec in hmõi bonis beatus qͥs reputa⸗ cioſum poſſidebat inmare iecit. ſed inonina £ Derno Friſ illũ repente recuꝑauit. Naʒ poſt dies paucos a piſcatoꝛibꝰ piſcis captus qͥ annulũ ſoꝛbuerat tyranno donatus eſt. Accidit tandeʒ ꝙ adũſus Bariũ ꝑſaꝝ regem duxit exercitũ.⁊ ꝙ Oꝛtu⸗ thes pᷣfectus Barij illũ acie fuderit cepitq; ⁊ in ſummo megalenſis montis vtice ſuſpendi iuſſe rit. Et relictus auibus lacerandus qͥ vbiq; feli ciſſime in terra vixerat in aere miſerrime expira uit.ANutant᷑ oia q̃ ſunt in hoc mũdo.⁊ nihil ẽ ſtabile. nihil firmũ nihil deniq; tutum. Jdeo ſa iens Eccleſiaſtes.ij.c.dicebat. Aidi in omni⸗ bus vanitatem ⁊ afflictionem ſpũs ⁊ animi: et nihil ꝑmanere ſub ſole. ¶ Tertia rõ q̃re in pñti vita nullus poteſt eſſe btũs ðꝛ moꝛtalitatl. Om nes quippe ad moꝛtẽ tendimꝰ cuiꝰ manꝰ poten/ tiſſimas. nullo ingenio:nulla vi nulla arte. nul lo pᷣcio euitare valemus. Inſtat ceruicibꝰ nr̃is Si qs igit᷑ dixerit aliqueʒ btm̃ eo ꝙ diuitijs af fluat. ſtatim reſpondebo. Mon ſic: non ſic.qꝛ di uites moꝛiunt᷑.Si qͥs affirmauerit aliũ eſſe bea tum eo ꝙ oibus delitijs huiꝰ ſeculi ꝑfruat᷑.Yld N hoc reſpondebo.nequaqᷓ; ſic eſt. qꝛ poſt beenes⸗ R 3 hanc vitã omẽs hoies moꝛient. Si qͥs beatuʒ reputauerit eum qͥ oꝛbi vniuerſo dominaretur Clamabo ⁊ ego ꝙ nec regna ſiue impia beatuʒ hoieʒ reddũt.qm̃ ⁊ pᷣncipes ⁊ reges ⁊ purpu⸗ rati ⁊ impatoꝛes oẽſq; dñi moꝛient.Et ideo ciũ Lactantio ↄ cludimus dicẽte. iij.li. Summuʒ bonũ qð btõs facit non põt eſſe niſi in ea religi⸗ one atq; doctrina cui ſpes immoꝛtalitatl adiun cta eſt. Igit᷑ demus operã ne decipiamurtpa/⸗ lium bonoꝛũ ſuauitate atq; mundũ audact᷑ ſub pedibus habeamꝰ. eoq; tiñ vtamur vt ſic tãdẽ ueniamus ad fruitionem illã beatã. ad quam nos ꝑducat Jeſus filius dei qͥ cum pr̃e ſpüſaã cto viuit ⁊ regnat in ſecula ſeculoꝛũ.Amen. Bermo vigeſimuſſecũdus de gau⸗ dijs beatoꝛũ qui letabunt᷑ ex viſione deiet dotatione coꝛpoꝛũ atq; habita⸗ „„ 2⸗2⸗ D 7 1. - , . = Ecccc f AiAiiilillſtqoꝛiginalr.põ.cxlix. Licʒ arta ſit Yia que ducit ad vitam q;ʒtum eſtex ꝑte vtuo⸗ ſoꝛũ actuum. Nihilominꝰ facillima atq; ſuauiſ ex conſideratiõe futuri pᷣmij. Inquit enan Oꝛi genes ſuꝑ epłas Mauli. Spes futuroꝛũ labo ribus requiem parit.inc iero. Euſtochiũ Vginem in epla ad eandem cõmonet. vt allicien tes blandicias ſeculi ad q̃ mens humana cõiter inclinat᷑ ꝑadiſi recoꝛdatõc cõculcet. Ait ergo. uotiẽs te vana ſeculi delectat ambitio. Quo tieus ibi videris aliqd gloꝛioſum.ad paradiſũ0 CQualiter põt videre eſſentiam di vident illã equal la viſione i llumin ati pphe vba ſüt mente trãſgredere. ⁊ eſſe incipe quo futura es. Egredereòſo pauliſꝑ de carcere coꝛꝑis tui: et pᷣſentis laboꝛis mercedem añ oculos depinge. quã oculus nõ vidit ⁊ auris nõ audiuit.nec in coꝛ hois aſcendit.h ille. Idcirco vt in via dñi expeditius foꝛtiuſq; bñ viuendo ambulemꝰ.de creui lenn bmone de gaudio btõꝝ vba fa/⸗ cere. Qð vtiq; q; ſitimmẽſum oſtendemꝰ maxi me ꝓpter tria. CPꝛimo ꝓpter dei viſionem. SBcðdo ꝓpter coꝛpis dotationẽ. 10 ꝓpter loci habitatiõey. nam hõ vel angelus.et quõ nõ omẽs ter et quanta ſit in il ocunditas et delectatio. „LCapitulum . Bime 501 eneo A*⸗ Imusqᷓ ſit copioſum gaudiũ btõꝛuʒ Pppter dei viſionem.de qua tria ſunt C — EPeimnmdſcii poſſbilitas . Secundũ inequalitas. LTertium iocũdias. Pꝛimũ conſideradũ ð poſſibilitas. Vbi in ueſtigandũ eſt. vtrũ poſſit qͥs hõ vel angelꝰ vi dere deũ in ſui eſſentia ſiue facie ad faciẽ. Et ꝓ pte vera ⁊ affirmatiua dicimus ꝙ ſic. Nam vt dicunt doctoꝛes in.iiij.di.xlix. Et ẽ de h̊ gloſa ſuꝑ illud pſał. Oſtendã illi ſalutaremeũ. Tota merces eſt viſio.⁊ ad hoc facitauctoꝛitas apłi qui.j. ad Choꝛin. xiij.c. ait. Aidemus nũc per ſpeculũ in enigmate:tunc aũt facie ad facieʒ.Et iterũ ibi.Nunc cognoſco ex ꝑte.tũc cognoſcaʒ ſicut et cognitus ſum. Et xpᷣs Mat.v. ait. Be ati mũdo coꝛde:qm ipᷣi deũ videbunt. Etmat. xx viij.c.Angelieoꝛũ ſemꝑ vident faciem pr̃is mei qͥ eſt in cclig. Ged nonnulli arudt arencke ere diuinaz tes ꝓbare ꝙ nulla creatura põt vi chiam. Z auctoꝛitate. Naʒ ſcribit᷑ Joh̊.j.c.Deum nemo vidit vnqᷓ;. Que vba ſic ꝓſeqͥt Augꝰ.ad pau⸗ lam de videndo deũ.qm̃ ſicut natura iucoꝛru/ ptibilis ita natura inuiſibilis. Et Chꝛyß. ſu⸗ per Johem exponens dictuz pᷣallegatũ inquit Idipᷣm qð deus eſt nõ ſolum ꝓphete:ſ nec an⸗ geli viderũt nec archangeli.Quod em̃ creabił natureeſt qualit᷑ videre poterit qð increabile ẽ Et Aplus.j.ad Thimo.vlti.ca.dicit de deo. Solus habet immoꝛtalitatẽ: ⁊ lucẽ habitat in⸗ acceſſibilẽ: quam nullus vnqᷓ; videre potuit:vᷣ ncq; põt.Et Dionyſius lib.de myſticatheolo eſſentiam. Et hoc triplicit᷑. ꝛimo auctoꝛitate Secũdo rõe. Tertio exemplo. Pꝛimo pꝛobãt — = z. . . — . =è . . e Nge. ecin mii dul nes kinl ſ din hlin gia ait. Beus inuiſibikeſt 1 incognoſcibił oẽm lEnſum ſuꝑans ⁊ omnem intellectum. Secũdo arguũt rõe. Nã cognoſcentis ad cognitũ opoꝛ tet eſſe ꝓpoꝛtionem. cũ cognitum ſit ꝑfectio co gnoſcentis. Sed nulla eſt ꝓpoꝛtio creature ad creatoꝛc̃.qꝛ in infinitũ diſtant.ꝗᷓ nulla creatura põt videre diuinam eſſentiam. Tertio iſtud vi detur poſſe ꝓbari exemplo. Nam Exo.xxxiij. ca.habet᷑. Qualit᷑ dum loqueret᷑ deꝰ Moyſi cui apparebat in ſig vel ſbiecta creatura ¶ oy⸗ ſes dixit. Oſtende mihi gloꝛiam tuam. id ẽ ᷣm Nico.de lira.Oſtende mihi teipſum ſicut vide ris in gloꝛia.Et dñs reſpondit ei. Non poteriſ videre faciem meam. Hon videbit me hõ et vi uet.Et infra. Moſterioꝛa mea videbis.faciẽ au tem meam videre nõ poteris. Pꝛo ſolutiõe pꝛe dictoꝛũ ⁊intelligentia veritatis notare debemꝰ tres catholicas ꝓpoſitiones ſequentes Alex⸗ andrum de ales in pꝛimo volumine ſumme.Et Bonauenturã in ſuo.j.di.iij. Et Tho.j.pte.q. xij. NPꝛima veritas.teſfentia dei videri nõ po teſt oculis coꝛꝑalibus.qꝛ deus incoꝛpoꝛeus eſt vndenec ſenſu nec imaginatiõe videri põt:ſ̃ ſo⸗ lo intellectu.Et ſi diceret᷑ꝙ deus põt videri ab homie viſione imaginaria qꝛ dicit᷑ Eſa.vj.ca. Vidi dñm ſedentẽ ſuꝑ ſolium excelſuʒ ⁊ eleua⸗ tum. vt viſio imaginaria a ſenſu oꝛiginem ha⸗ bet. quia fantaſia eſt motus factus a ſenſu ſᷣm actum.vt dicit᷑.iij.de anima. ergo deus ſenſibi liter viſione videri poteſt. Reſpondet Tho.ꝙ in viſione imaginaria non videt᷑ ipᷣa dei eſſen⸗ tia:ſed aliqua foꝛma in imaginatiõe foꝛmata re pᷣſentans deum ſᷣm aliquem modũ ſimilitudis Pꝓut in ſcriptura diuina ꝑ res ſenſibiles metha⸗ phoꝛice deſcribunt᷑. Secunda ꝓpoſitio ꝙ nul⸗ lus homo vel angelus poteſt videre diuinam eſſentiam viſione intellectuali ꝓpꝛia vi nature Ratio eſt ᷣm Tho.in.iij.ſumme contra genti⸗ les.qꝛ quod eſt ſuperioꝛis nature ꝓpꝛium.non poteſt conſeqͥ natura inferioꝛ:niſi ꝑ actionẽ ſu⸗ perioꝛis nature cuius eſt ꝓpꝛium. Sicut aqua non poteſt eſſe calida niſi ꝑ actioneʒ ignis. Vi⸗ dere autẽ deum ꝑ ipᷣam diuinam eſſentiã eſt ꝓ⸗ prꝛium nature diuine. Operari em ᷣm ꝓpꝛiam foꝛmam eſt ꝓpꝛium cuiuſlibet operantis.nulla ergo intellectualis ſpᷣſtantia poteſt videre deũ vel diuinam eſſentiam niſi de hoc faciente. Et hoc eſt quod dicit᷑ ad Romanos.vj. c. Gratia Dei vita etern a. qꝛ videre diuinam eſſentiã con uUenit intellectui creato ꝑ gratiã nõ ꝑ naturam. Tertia ꝓpoſitio. videntes ꝑ eſſentiam deũ licet awꝛehendant eſſentiã diuinã.nõ tñ illã cõo⸗ ema öͤteſſep⸗ poꝛtio creature in deũ inqtũ ſe hʒ ad ipᷣm vt ef p̃hendunt. vident nanq; eſſentiam diuinã inſi⸗ nitam. ſed mõ finito. nam illud comp̃hendi dici tur qð ꝑfecte cognoſcit᷑ ꝑſecte aũt cognoſcitur gð tĩ cognoſcit᷑ q;tũ cognoſcibile eſt. Andeſi illud qð eſt cognoſcibile ꝑ ſcientiaʒ demonſtra tiuam opinioneteneat᷑ ex aliqua rõne ꝓbabili concepta.nõ compᷣhendit᷑.putaſi hoc quod ẽ triangulũ habere tres angulos equales duobꝰ rectis aliqͥs ꝑ demonſtratiõʒ cognoſcat cõpꝛe⸗ hendit illud. Si wo aliqͥs opinionem eius acci piat ꝑ hoc ꝙa ſapiẽtibus ⁊ philoſophis ita ðꝛ non comp̃hendit ipᷣm.qꝛ non ꝑtinget ad illum pſectum modum cognitõis quo cognoſcibileẽ Mullus autez intellectus creatus ptingere põt ad illum ꝑfectum modum cognitois diuine eſ⸗ ſentie quo cognoſcibilis eſt. Quia cum eſſentia diuina ſit infinita infinite cognoſcibilis eſt.⁊ in tellectus creatus nõ poteſtillam infinite cogno ſcere. In tm̃ enim aliquis intellectus creatꝰ di: uinam eſſentiam ꝑfectius vel minus ꝑfecte co⸗ gnoſcit inchtum maioꝛi vel minoꝛi lumine glo⸗ t rie ꝑfundit᷑. Cum ergo lumen gloꝛie in quocũ⸗ q; intellectu creato receptum non poſſit eſſ. inſi nitum. Inpoſſibile eſt ꝙ aliquis intellectꝰcrea tus deum infinite cognoſcat. ꝛobant iſta per Auguſtinũ qͥ in libᷣ.de cognitiõe vere vite ait. Beus eſt ſpũs incompꝛehenſibilis.Etin.xij.li bꝛo de ciui. dei. ca. xviij inquit. Quicqd ſcien⸗ tia comphendit᷑ ſcientis apꝛehenſiõe fini᷑ Et igem ad paulã de videndo deũ. Aliud eſt vide re.Aliud totũ pidẽdo compᷣhendere. videt᷑ ꝙ neceſſariũ pᷣſens ſenti᷑. Comphendit᷑ qð ita vi poſſunt. VUñ cũ deꝰ ſitinſinitꝰ:nulli creature eſt comp̃henſibilis.Quis igit᷑ non admiret᷑ parit ⁊æ collaudet infinita celſitudinẽ ſummi dei: quẽ licet tot milia miliũ angeloꝛũ ⁊ hominum clare vigdeãt ⁊ intelligãt ſumme bonũ.ſumme feliceʒ ſumme gloſum.ſumme ſapientẽ.ſũme pulchꝛũ. ſũme delectabilẽ. ſũme deſiderabilẽ. ſame potẽ⸗ tem. ſumme iuſtũ ſũme clementẽ.ſũme dñantẽ. ſumme regnantẽ. ⁊ ſiłia. Tñ in his excedit ad⸗ huc incomꝑabilit᷑ cognitõeʒ illoꝛũ. Soluenda ergo iam ſunt obiecta. Et ad auctoꝛitates atq; exempluʒz dicimꝰ. . deus in ſui eſſentia videri non põt viſione coꝛꝑali.neq; ꝓpꝛia vi nature. viſione intellectuali.Sed tali viſiõe videri po teſt cum adiutoꝛio ipᷣius dei illuminantis ⁊ ele uantis intellectum creatum ad ſuam beatam vi ſionem. Nec ſicetiam videri poteſt a creatura viſione cõp̃hẽſionis.vt iaʒ eſt pᷣdictũ.Ad rõʒ q iin oriũ adducta fuit rũdet Tho.q ꝓpoꝛtio ðꝛ duplicit᷑. AUno mõ certa habitudo vniꝰ qᷓti⸗ tatis ad alteram. Alio modo quelibet habitu⸗ do vnius ad alterum hoc mõ ſcðo põt eſſepꝛo⸗ fectus ad cauſam aut potentia ad actuʒ.Et ſᷣm Hoc intellectus pioporcionatus elſepoteſt ad Ss . . cognoſcendũ deuʒ. Et vtclarius loquar. Alia di. Mobiliſſimũ intelligibile eſt deus. nobiliſi⸗ S”ͦůZ aque in duabus vaſis eiuſdem ↄtinentie: etſic ſui ſubſtantia.Exquo tam amabilis tamq; gra no eſt ppoꝛtio inter deũ ⁊ creaturã. Eſt alia ꝓ poꝛtio ſᷣm quandam attingentiã ſiueoꝛdis con uenientiã.⁊ ſic eſt ꝓpoꝛtio inter guttulã aque ⁊ aquã oceani:etiam ſi eſſet infinita. hoc mõ ẽ ꝓ⸗ poꝛtio inter intellectũ creatũ angeli vel hois et ipᷣm deũ.Exquo Aug. dicit li. xiiij. de tri. Eo aima imago dei eſt quo eius capax eſt: ⁊ parti⸗ ceps eſſe poteſt. ¶ Scom ↄſiderãdũ de btã vi/ ſione dei ðꝛ inequalitas.licetem tot milia miliũ angeloꝝ ⁊ hoim videant eſſentiam dei.tñ non omnes equaliter vident. Unde ſaluatoꝛ nr̃ Jo han. xiiij.c. dixit. In domo pris mei mãſiones multeſunt. vbi glo.i.diuerſa pꝛemia meritoꝛũ. ec autem inequalitas m Cho.vbi. S.erit ꝑ hoc ꝙ intellectus vnius habebit maioꝛẽ virtu tem ſeu facultatem ad videndũ deũ qᷓ; aliꝰ. Fa⸗ cultas vo videndi deũ vt dictum eſt nõ compe tit intellectui creato m ſuã nãm:ſ ꝑ lumen głe qð intellectum in qdam dei foꝛmitate cõſtituit. Vngde intellectus plus ꝑticipans de lumie glie fectius deuzʒ videbit: Olus aũt ꝑticipabit de lumine gloꝛic qͥ plus hʒ de caritate. Quia vbi eſt maioꝛ charitas ibi eſt maius deſideriũ.⁊ de ſideriũ quodãmodo facit deſiderantẽ aptumet paratũ ad ſuſceptionem deſiderati. VUnde qui plus habet de charitate pfectius eum videt:et cũ maioꝛi btitudine.Si vo aliqͥs obſtaretex x bo Johãnis.qui pᷣma canonica.c.iij.ait. Nide bimus eũ ſicuti eſt. ſed ipᷣe vno modo eſt. ̊ vno mõ videbit᷑ ab omnibus.⁊ ſic non ꝑfectius ab vno q; ab alio. Rñdere poſſumus ᷣm Tho.ꝙ cum dicimꝰ.videbimꝰ eum ſicuti eſt. aduerbiũ determinat modũ viſionis ex pte rei viſe. vtſit ſeſus. Nidebimus eũ ita eſſe ſicuti eſt.qꝛ ipſuʒ eſſe eius videbimus qð eſt eius eſſentia. Non aũt determinat modũ viſionis ex parte viden⸗ tis.vt ſit ſenſus ꝙ ita erit ꝑfectus modus vidẽ di ſicut eſt in deo ꝑpfectus modus eſſendi.Qua re diuerſitas illa videndi non eritexparte obie cti.qꝛ idem obiectum omibus pᷣſentabit᷑.ſ. dei eſſentia. Sed erit ꝑ diuerſam facultatem intel⸗ lectus nõ naturalem:ſed gloꝛioſam. ¶ Tertiuʒ conſiderandũ de viſione dei dicitur iocũditas Erit vnicuiq; videnti deum tanta iocũditas ⁊ quieſcat nihilq; amplius appetar. Ratio eſt m liter apetit ſuam ꝑfectionem. Secũdaria vero humani intellectus ꝑfectio cõſiſtit in pfectiõe intelligengieſt ꝑfectus:niſi fit reſpectu nobiliſ⸗ ſimi intelligibilis ⁊ nobiliſſimo modo intelligẽ tiſſima eſt viſio illa: ꝙ ſi quis ꝓponeret alicui beato.vellet neꝑ milia milium annoꝛũ eſſein ꝭ mundo abſq; hoc ꝙ videret deũ.haberetq; om nes diuitias.omẽs theſauros.omẽs pecunias omnes pcioſos lapides.omnia localia.omia re gna mundi. omnia delicata cibaria.omnem vi⸗ roꝛum dariſſimoꝛũ famam ⁊ gloꝛiã. ac deſide⸗ rabilia queq; quein hocſeculo poſſunteſſe.ſta tim clam aret. Diſcede ame ⁊ ſineme eſſe in deli tüs viſionis dei que ſola incoꝛpoꝛaliter excedit quelibetſtempoꝛalia bona.quelibet tempoꝛalia gaudia.quãlibetphᷣoꝝ ſcie tiã.qualibet regũ ⁊ imꝑatoꝛum pᷣeminentiã inc Augꝰ.lib.iiij. de libero arbitrio ait. Tanta eſt illa pulchꝛitu⸗ do iuſticia⁊ incõmutabilis lucis eterne ꝙ ſi nõ pter hoc ſolum innumerabiles anni huius vite pleni circũfluentia bonoꝝ tempoꝛaliũ recteme ritoq; contemnerent᷑.Etli x.de ciui.dei.c.xv. inquit. Illa nanq; beata viſio dei tan e pulchꝛi tudinis viſio eſt ⁊ tanto amoꝛe digniſſima vtſi ne hac quibuſſibet alijs bonis pꝛeditũ ⁊ abbun⸗ dantem non dubitem pꝓtinus infeliciſſimuʒ di⸗ cere. Et Apoſtolus.j.ad Choꝛin.c.ij. Oculus non vidit? auris non audiuit. necin coꝛbhomi⸗ nis aſcendit: que pᷣparauit deꝰ his qui oſ igũt illum. Cuʒ autem experiemur ea admirabimur ⁊letabimur ſcientes multo vberioꝛem eſſe felici tatem ipᷣam ſanctoꝛũ qᷓ; rumoꝛ qui inſonatnr̃is auribus in hac vita. Sicut factum legimꝰdere gina Sabba: que venit a finibus terre ad Sa⸗ lomonem audita fama ip̃ius: vt ðꝛ.iij. Re.x.c. Hec cum conſideraſſet ſapientiã Salomonis: vigdiſſetq; domũ quaʒ edificauerat:⁊ cibos mnẽ ſecius.⁊ habitacula vuoꝛũ ⁊ oꝛdinem miniſtrã tium veſteſq; eoꝛũ ⁊ pincernas ⁊ holocauſta q̃ᷓ offerebat in domo domi. non habebat vltra ſpi ritum. Dixitq; ad regem. Verus eſt ſmo queʒ audini in terra mea ſuꝑ ᷣmonibus tuis ⁊ ſuper ſapientia: ⁊ nõ credebam narrantibus mibi do nec ipᷣa veni ⁊ vidi oculis meis ⁊ ꝓbauiqꝙ me⸗ dia ꝑs mihi nunciata non fuerit. Maioꝛ eſt ſa pientia tua ⁊ operatua q; rumoꝛ queʒ audiui. Beati viri tui ⁊ beati ui tui d hicſtant coꝛam te ſp ⁊ audiũtſapiam tuam. Oigit᷑ pclarum il⸗ lum diem cũ aimanra ad viſionem illã diuinã attinget. Cõperiet ꝓfecto tm eſſe illius viſiõis delectationẽ ꝙ; merito dicere poterit. Odeus dulciſſime beati qͥ te querũt. beati qͥ tehabent. beati qͥ te vident. beati qͥ habitant in domo tua beati deniq; qͥ mundo ſpꝛeto te verũ ⁊ ſummuʒ bonum deſiderat. .e — n legl : ln 1o cene e. chef ſt un⸗ zdi Ulns onnt⸗ i ur, lii ſis Rele . s: hi i hi der do ne⸗ iſe li. am hil⸗ ina ois ens ent. Gu; CPꝛimooꝛiginationem. ꝗ dotes erũt in coꝛpe a btitudine aie ꝑ qndam mam vt ex eiꝰpleniſſima btitudine q̃ in fine tem ties eſt ppꝛia:vᷣ plenitudo ſanitatis ⁊ incoꝛrupti onis vigoꝛ. Oñs aũt Bonauen.in ſuo.iiij. di. xlix.ita poſuit. eſt loqui de dotibus coꝛpis ĩ ſpoſitionem vel q;tum ad ↄſummatioʒ. Si qᷓ;⸗ deo in eius refoꝛmatione. Si qᷓ;dtum ad ↄſum mmga gloꝛioſa. Ande ſicut in pñti aia in coꝛpꝰ in⸗ parat᷑.Sili dico in ꝓpoſito ſuo mõ ꝙ aia glo⸗ ꝗag quas diſpoſitionem habebat ꝑ ſui refoꝛma/ tionem pficit ⁊ ↄſummat. ¶C Scdo ↄſideremu/ tur em a ſanctis q̃tuoꝛ dotes ipᷣm coꝛpꝰ gloꝛio⸗ rũpit.Al fra q̃ eſt elementũ opacũ hʒ obſcurita H firmitatẽ. Aer em̃ facile imutat᷑ ⁊ cedit cuilibet impellẽti. Qm̃ qtuoꝛ iſti defect⸗ debẽt ꝑ böag ¶Beoꝛigine dotiũ c oꝛpoꝛũ beatoꝛrũ Capitulũ: .· ℳ dooſtẽdimꝰ btõꝝ ppter coꝛpis dotatõiʒ. de qui dotibus tria conſideremus. Secũdo diſt redũdantiã.qꝛ deillas creabit in coꝛꝑibꝰbtõꝝ ꝓpt᷑ meritũ aĩlaꝝ.qꝛ in via ⁊ ſibi ⁊ coꝛpibꝰſuis glam meruerũt. Ael põt dici ꝓbabiliter.ꝙ oꝛi⸗ go illarũ dotiũ erit a deo.nontñ ꝑ creatiõem: F mediante britudineanie.qꝛ ſicut dicit Augꝰ.in epła ad Dioſtoꝛũ.Tam potentem fecit deꝰ ani cipales qui ſunt quattuoꝛ elementa. ¶ Tertio conſideremus de dotibus coꝛpoꝛũ beatoꝛũ co⸗ B „ 7 ocpoſita remoueri. Ad ̊ ꝙ coꝛpꝰ ſit ꝑfectũ per fectione cõpleta. Joõ q̃tuoꝛ ſunt dotes õ coꝛru/ prtionem ⁊ paſſionẽ incoꝛruptibilitas vel ĩpaſ⸗ ſibilitas. Cõtra obſcuritatẽ claritas. Cõtra aia litatẽ ſpũalitas. Cõtra infirmitatẽ vtus ſiuepe netrabilitas. Hinc apłs. j. ad Choꝛin.xxyv. ca. ait. Semina?᷑ in coꝛruptiõe ſurget i icoꝛruptoe Ecce impaſſibilitas. ſemiat᷑ in ignobilitate.ſur get in gła.cacce claritas ſeminat in infirmitate ſurget in vtute. Ecceſubtilitas. ſeminat᷑ anima le ſurget ſpũale. Ecce agilitas. Et Aug.li. xxij de ciui. dei inquit. Abuciet a coꝛpoꝛib'noſtris omis defoꝛmitas. ois tarditas. ois infirmitas. ois coꝛruptio. omis defoꝛmitas ꝑ claritatem: oĩs tarditas ꝑ agilitatẽ. oĩs infirmitas ꝑ ſpũjali tatem. oĩs coꝛruptio ꝑ impaſſibilitatem. videt itaq; ſufficiens iſta dotium enumeratio. Ha do tes coꝛpoꝛis dicunt non omẽes qlitates: qua. litates nobiles ⁊ pᷣncipales denouoſuper addt te nature. Et qꝛ de nouo ſuꝑaddite debent acci pi m naturales delectus. bi hm caula pꝛin poꝛũ ſctis ꝓmittit᷑ redundet in inferioꝛem natu ditionem. Mꝛima dos eſt impaſſibilitas, Erũt ram ꝗᷓ eſt coꝛpꝰ nõ btitudo q̃ fruentis ⁊ intelligẽ qͥbus eius gloꝛificatio conſiſtit: vel q;tũ ad di⸗ tum ad diſpoſitõʒ ſic dicunt᷑ diſpoſitiões q̃ ſũt qualitates abſolute ip̃ius coꝛꝑis q̃ ſibi dantur mationẽ.ſic dico ꝙ ſunt a gloꝛia aie ſiue ab ani⸗ fluit.⁊ ꝑ illam influentiã coꝛpus eſt coloꝛatius dur abilius vᷣtuoſius et agilius qᷓ; cum aima ſe⸗ rioſa influens in ſuũ coꝛpus omẽs dotes iſtas de dotibꝰ btõꝝ coꝛpoꝝ diſtinctõʒ. diſtinguun ſum pficientes: vicʒ impaſſibilitas.claritas.ſpᷣ⸗ uniitas ⁊ agilitas. Rõ aũt huius numeri ⁊ſuffi⸗ cientie aſſignat᷑ a Bonauen.qꝛ coꝛpꝰ nrjm ẽ cõ poſitũ ex qtuoꝛ elemẽtis.⁊ qꝛ elemẽta ſunt im fecta.q̃druplicem hʒ ab eis defectibilitatẽ. Ab dꝗqaãq̃ᷓ qẽ elementũ humidũ ⁊ paſſibile hʒ paſſibili tatẽ ⁊ coꝛruptõʒ.vñ humidũ aqueũ coꝛpꝰ coꝛ⸗ tem. Ab igne aialitateʒ qꝛ caloꝛ ↄſũmit ↄtinue. iõ ↄtinue indiget ciboꝝ alimonia. Ab aerehʒ ĩ enim coꝛpoꝛa illa incoꝛruptibilia ⁊ impaſſibilia Sed huius umpaſſibilitatis cauſam diuerſimo de pleriq; ponunt. Dicũt ergo qdam ꝗꝙ elemen ta erunt in coꝛpoꝛe gloꝛioſo m ſbſtantiam non m qualitates. Et ideo qꝛ ſbᷣſtantie nihil eſt cõ⸗ trariuũ. ſed vbi nulla eſt ↄtrarietas nulla eſt pu/ gna nec diſſolutio. ex conſequenti coꝛpoꝛa illa erüt incoꝛruptibilia ⁊ impaſſibilia. ſed hoc ſta⸗ renon poteſt. vt dicit Honauentura ꝙ a coꝛpo ribus gloꝛioſis vt refert Augꝰ vitia detrahun tur natura uabitur. Sed qualitates elementa res ſunteis naturales.ergo manebũt. Si dicas NHgꝙ manent ſm eſſentiam nõ ᷣm actũ. Conira d; vynumquodq; nobilius eſt qũñ eſt coniunctum –w— actvich qñ non. Allij dicunt ꝙ coꝛpꝑa biã erunt ibilia p hoc ꝙ ceſſabir motus celiqͥ ceſſa te nihil poteſt moueri. Sed articulus iſte exco municatus eſt. Nam m Auguſtinũſi ceſſarel motꝰ celi adhuc rota figuli poſſet moueri. Lan dulkfus ſuo quarto aſſerit ꝙ cauſa impaſſibilita . volũtas diuĩia tis coꝛpoꝝ beatoꝝ eſt ex hocꝙ volũtas diuia nõ coagit cuicũq; cauſe ſcðe coꝛrũpẽti. Ceſſan⸗ te em̃ pma cã ab actõe ceſſabit cã ſua ſcdᷣa. Jo nulla cã ſcᷣa põt coꝛrumꝑe coꝛpoꝛa beata quia deus nõ coagetilli ſicut coꝛpoꝛa trium pueroꝝ erant impaſſibilia ab igne. qꝛ deus non coage⸗ bat igni ad comburenduʒ eos, licet coageret &ᷣ impaſſibitas nõ eſſet dos.qꝛ nihil poneret i coꝛ ad talia cõbuſtibilia. Si obijcias 2 iſta. qꝛ tüc poꝛe dotato niſi pᷣuationem actionis diuie. Et ſcdᷣo qꝛ eodem modo erunt impaſſibilia coꝛꝑa damnatoꝝ qꝛ deus non coaget igni vt coꝛrum pat ea. Rndet Landulfus Enoohort ꝓ dos ſit in dotato. Nam dos nõ eſt in ſpõſaqͥ dotat᷑: tam. ⁊ ſiceſt in ꝓpoſito. ANel dicere poſſumus ꝙ impaſſibilitas eſt ãdam pᷣuatio poſſiõis ſeu potẽtie recipientis paſſionẽ. ⁊ iſta puatio eſt in coꝛpꝑe dotato.ſ.coꝛꝑe beato:ſᷣ eſt a volũtate di⸗ uina. de coꝛꝑpibus vo damnatis dicit Landul fus q no habebũt dotem impaſſibilitatis tum qꝛ foꝛtiſſime patient᷑ ab igne.tum qꝛ nõ dat᷑ eis ꝓ meritis ꝙ nõ coꝛrũpanĩ᷑ ab igne:v vt cõtinue crucientur. Riccardus vo in ſuo.iiij.vbi.S.re fert ꝙ in impaſſibilitate eſt ↄſiderare ⁊ illð qð ponit ⁊ illud qð excludit. Quãuis em̃ ſignifice tur negatiuo mõ.tñ res ꝑ eam ſignificata non ẽ pᷣuatio:bᷣ habitus.Eſt em q̃litas in coꝛꝑe ex re⸗ dundantia btitudinis aie cauſata coꝛpus ꝓhi⸗ pens ab omni paſſiõe coꝛruptioni ↄria.Obmiſ ſis itaq; doctoꝛũ opinionibꝰ varijs de cã ipaſſi bilitatis illoꝝ coꝛpoꝝ gloꝛiſicatoꝝ firmit᷑ ⁊ in⸗ dubitant tenere debemus: ꝙ pᷣtacta coꝛpa nec patient᷑ nec poterũt pati nec ab interioꝛi nec ab exterioꝛi.nõ a frigoꝛe nõ a caloꝛe.nõa fame.nò ſtamur in pñti vita quotidie. Ideo Apocalip. xxj.c.ſcribit᷑. Abſterget deus omnẽ lachꝛymã ab oculis eoꝛũ ⁊ moꝛs vltra non erit neq; luct⸗ neq; clamoꝛ.Erit itaq; ibi ſanitas ſine infirmi⸗ tate. iuuẽtus ſine ſenectute. vita ſine moꝛte. Se cũda dos coꝛpoꝝ btõꝝ ðᷣ claritas. de hac ſcri⸗ bitur Saßp. iij. ca. YFulgebũt iuſti. ⁊ Mar. xiij. ca. Julgebũt iuſti ſicut ſol in regno pr̃is eoꝛũ. Bür nihilominꝰ in hac ꝑte tres theologoꝛuʒ ꝓ poſitiões attendende. ꝛima eſt dni Bonauẽ fure Landulfi. dicunt ꝙ coꝛpa btöꝝ erunt luminoſa ⁊ coloꝛata. Coloꝛata qdem ꝓpter na turam q̃tuoꝛ elementoꝝ ⁊ eoꝛũ qualitates ex qͥ bus conſtabit coꝛpus humanũ. Sed lumino⸗ ſa ratioe luminis ſupadditi.nam ⁊ noctiluca de derHarcr colodata ve nocte lucida. Silr car⸗ bo ꝑ ſui naturam alicuius coloꝛis eſt: igne aũt incoꝛpoꝛata.Sic coꝛpus reſurgens ꝑ naturam ſuam habebit coloꝛem ⁊ claritas luminis ſuper induet ipm ſicut ignis carbonem. Secũda pꝛo politio ̃m Riccardum ꝙ lux elemẽtari ⁊ lux coꝛpoꝛis gloꝛiſicati nõ ſunt eiuſdem ſpeciei:ſed lux eſt quaſi qdam imitatio illius ſicur luxſpũa lis aie nõ eſt eiuſdem ſpeciei cũ ſpũ ali luce glie. feſt qͥdam imitatio illius. Silr lux ſolaris eiuſ- dem ſpeciei nõ eſt cum luce coꝛpoꝛis gloꝛificati ſed vna eſt quedam ſimilitudo ſeu imitatio alte rius.Et licet dicat Matth.x vij.c. de chꝛiſto Reſplenduit facies eius ſicut ſol. tamen gloſa ibi dicit plus certe q; ſol:ſ non habuit exẽpluʒ maius cui comꝑaret. Tertia ꝓpoſitio eſt ꝙ lux ſ ſuficit ꝙ ex dote aliqͥd fiat circa ꝑſonaʒ dota coꝛpoꝛis xp̃i eiuſdem ſpeciei eſt cuʒ luceqᷓ poſt ſSgn n reſurrectionem erat in alijs coꝛpoꝛibus gloꝛifi catis. Ideo Aplus dixit. Refoꝛmabit coꝛpus humilitatis noſtre configuratũ coꝛpoꝛi clarita tis ſue.Tamen erit differenti a inter lucem coꝛ⸗ poꝛis xpᷣi ⁊ lucem alioꝛũ. Etinter ſe etiam diffe⸗ runt lux vnius coꝛpoꝛis gloꝛioſia luce alterius ſ̃m magis ⁊ minus.quod notauit apłs dicens i. ad Choꝛin. xv. c. Alia eſt claritas ſolis. Alia claritas lune.Alia claritas ſtellarũ. Stella em differt a ſtella in claritate.ſic ⁊ reſurrectio moꝛ: tuoꝛum.Nam ſicut dicit mgr ſniaꝝ in Fa.Cla⸗ ritas coꝛpoꝛũ eſt differens hm differentiam gle animaꝝ.qꝛ ex claritate beatitudinis anime cla⸗ ritas redundabit ĩ coꝛpꝰ. Vnde ſᷣm ꝓpoꝛtiõeʒ qua beatitudo aĩme xpᷣi excedit btitudinẽ cuiuſ libet alterius aĩmce.ſic lux coꝛpis xpᷣi excedit lu men futuroꝛum in quocũq; alio coꝛpe Tertia dos coꝛporũ btõꝝ erit ſlimitas.vbi diẽ Ric⸗ cardus de media villa ex mente phᷣi. & res tri⸗ plici de cã eſt penetratiua. Aut ꝓpter q;titatis paruitatẽ. maxime m latũ ? ꝓfunduʒ Ande acus q;uis longa penetratiua eſt. Aut ꝓpr᷑ rari tatem. ⁊ ſic aereſt penetratiuus.Aut ꝓpr᷑ acti ue vtutis magnitudinẽ. Et ſic vinũ eſt penetra tiuuʒ multo magis qᷓ; ſimplex aqua q;tũcunq; tenuis. QAuapꝛopter aqua cuʒ modico vino bi bita magis refrigerat ſanũ q; ſiꝑ ſe bibat᷑.qꝛ vi num facit eam ad loca coꝛpis penetrare.vᷣm pᷣ⸗ mam cãm penetrandi nõ attendit᷑ ſoᷣtilitas coꝛ⸗ poꝛũ btõꝝ quia in debita quantitate reſurgent. Nec etiã ſᷣm cãm ſcðaʒ.qꝛ tota materia que eſt neceſſaria ad eſſentiã eoꝛũ reſurget in eis. Ano q́̃daʒ errauerũt dicentes ꝙ; coꝛpa gloſa erũtra⸗ rioꝛa aere vel vento.quem erroꝛẽ vtponit Gre goꝛius in moꝛalibus tenuit Euticius conſtãti⸗ nopolitane vrbis epᷣus. Igit ſbtilitas illoꝛum coꝛpoꝛũ erit m tertiam cãm. ꝑ vtutẽ nãq; bea titudinis aime erit in beatis copibus tata ma⸗ gliitudo vtutis actiue ꝙ ꝑ eam multo eff caci⸗ poterũt penetrare qᷓ; ignis vel aer. Uñ Anſel i li.deſimilitudinibus int ncipium v mediũ de quolibet beato dicit ꝙ intantũ erit foꝛtis vt eti am ſi velit terrã cõmouere poſſit. Quarta dos coꝛpoꝝ btoꝝ erit agilitas.de qᷓ Sap. iij. c. ſcri/ bitur. CTaq; ſcintille in arundineto diſcurrẽt.ſ. beati volabũt ⁊ nõ deficiẽt.Ad qð intelligẽduzʒ dicit Landulfus ꝙ tria cõcurrüt ad agilitatem Nꝛimũ eſt potetia aiemotiua. Duplex em mo tus eſt in homie. Unus qui eſt ᷣm elementum pꝛedominans quo mouetur deoꝛſum.⁊ iſte mo tus non ineſt ſibi ꝑ animam. Alius eſt motus ea ſc⸗ nn – duſſ pus ita (oꝛ⸗ iſſ⸗ eng Dla r D⸗ nc Lede hoe ail An Lenn Ri⸗ . tans ne⸗ irmi ini eta nq; obi evi nh⸗ cor en. eck N n i⸗ e ma⸗ ; ſcli ade Mai 1dos Cil nal. ic, Aten ſino um eno Nus ꝓhabitabüt in celo empyrę ꝓgreſſiuus cuius pᷣncipiũ eſt aima: qͥ motꝰ tri pliciter differũt. Pꝛimo qꝛ vnus eſt ab anima ſcʒ ꝓgreſſiuus. Aliꝰ auũt nõ. Scoo qꝛ mot pꝛi/ mus eſt ad vnũ tm̃ eo ꝙ ſequit᷑ ẽuitatem. ſcos ſenſus quã ſequit᷑ aia. Tertio qꝛ in ᷣmo motu SSõ eſt pᷣncipiũ eius nõ põt deſiſtere: Fĩ ecũdo motu põtaĩia deſiſtere. hʒ nihilominus aima potentiã non ſolũ ad motũ ꝓgreſſiuuʒ oꝛ ganice:ſᷣ ad mouendũ coꝛpus nõ oꝛganice.Oi citur aũt aima mouere oꝛganiceqñ mouet vnã ꝑtem mediante alia.ſicut mouendo coꝛ mouet alia membꝛa. ⁊ ſic ſit motus ꝓgreſſiuus. Mo⸗ uet em immediate vnam ꝑteʒ · mediãte illa mo⸗ uet aliam. ⁊ ſic mouet᷑ torus hõ ſucceſſiue. Di⸗ citur etiam mouere non oꝛganice mouendo to⸗ tum ſimł. Et ſic aĩa beata poterit coꝛpus ſubito monere:licet non in inſtanti de loco ad locum. Secundũ qð occurrit ad agilitatẽ erit multipli catio ſpirituũ puriſſimoꝝ.tum qꝛ ſpũs vitales erunt puriſſimi ⁊ vigoꝛoſiſſimi.tum qꝛ coꝛpus replebit᷑ aliquo puriſſimo elemẽto.ſ.puriſſimo gere vt nõ ſit vacuum:qꝛ non erunttunc feces. Tertiũ qð cõcurrit ad agilitatem erit remotio omis diſpoſitionis qͥ eſt in neruis ⁊ in coꝛꝑe:et ois ponderoſitas que non eſt de eſſentia nature Et tũc aia poteritmouere facilit᷑ tale coꝛpꝰ vel motu ꝓgreſſuo vel totum ſimul.Si dicas quõ ſtabunt coꝛꝑa in celo empyreo: Rñdeo ꝙ am⸗ bulabũt ⁊ mouebunturſbito ꝓlibito.ſi qn ſta/ bunt credit᷑ ꝙ ſtabũterecta.licetem coꝛpoꝛi in⸗ q;tum coꝛpus eſt magis competat ſedere vel ia cere.Tñ inqᷓ;tum eſt inſtrumentũ aĩme magis cõpetit ſibi ſtare ꝓpter ꝑticipatõeʒ ad operan⸗ dum. Vnde Stephanus vidit Jeſum ſtantem a dextris dei. Actuũ.vi. CEingens erit leticia beatoꝛuʒ ex eo R— ☛ ₰ ſit copioſum gaudiũ beatoꝛum p celi ꝓductioneʒ ꝛimũ vtrũ ſcriptura ſacr recte denũciet. ¶ Secundũ vtrũ celum ſit vnũ vel plures. LTertiũ vtrũ celũ ſit locus beatoꝛũ. ¶Ad pᷣmũ dubiũ oꝛit᷑ ambiguitas etquidẽnõ parua.quoniã Geñ.j.ca.ſcribit᷑. In pꝛincipbio creauit deus celum etterram. vbi aſſerit ſcpᷣtu⸗ ra celum pᷣma die creatum. Deindeſequit᷑. Ao cauit deus firmamentũ celum:quod confirmat ſecunda die factum. Ad hoc reſpondet Tho/j. pte.q.lx viij. bmom Chꝛyẽ.qͥ aſſerit G moy⸗ les ſummarie dixit qð deus fecit pᷣmittens.In tura ſpũalis infoꝛmis. PPPter loci habitatõz. qꝛ habitabũt in 0b tria dubia merito declaremus. 5pncipio creauit deus vẽ. poſtea ꝑ ꝑtes explica uis ſeuſts dicat. hic artifex fecit hãc domüu. ⁊ poſtea ſſᷣdat᷑ pᷣmo fecit fundamẽta.ſcdᷣo ere⸗ xit parietes.tertio ſupoſuit tectum. Et ſic non opoꝛtet nos aliud celũ intelligere cũ ðꝛ. In pᷣn⸗ cipio creauit deus celũ ⁊ terra. Et cũ ðꝛ ꝙ ſcðᷣa die factum eſt firmamentũ. Secũdo poteſt dici aliud eſſe celũ qdð legit᷑ in ncipio creatum ⁊ qð legit ſcðᷣa die factũ.⁊ hoc diuerſimode.Nã vᷣm Augl.Celum qð legit᷑ ᷣma die factum eſt na⸗ ra foꝛn 5 Rela aut qo legitur ſeva die factũ eſt celũ coꝛpoꝛeũ.m vo Hedaʒ ⁊ DSe rabiũ.Celum qð legit᷑ pᷣma die factũ eſt celum empyreũ. Firmamentũ vo qð legit᷑ ſcvᷣa die fa ctum eſt celum ſidereũ. Damaſcenus vo dicit celũ pma die factum eſt quoddã celũ ſpericũ ſine ſtellis.de quo ph̊ᷣi loquunt᷑ dicentes iÄßum eſſe nonam ſperam et ömum mobile qð mouer motu diurno. Ner firmamentũ vo factuʒ ſca die intelligit celum ſidereũ. ¶ Secũdũ dubiuʒ fuit vtrum celum ſit vnum vel plures. Et ꝙ ſit vnum ꝓbari poſſet qꝛ dicit᷑ celum in ſingulari Geñ·j.c.vbi ſupꝛa.Sed hec obiectio debilis ? qm̃ ſcriptura ſepius celos nomiat in płali. An Beutero.xxxiiij.c.Audite celi queloquar. Et ſecũdi Regũ.xxij.c. Inclinauit celos ⁊ deſcen dit. Et Job. xv. c. Celi non ſunt mundi in ↄſpe ctu eius.Et pſał ij. Qui habitat in celis irride⸗ bit eos. Et pſał xxxij. Aerbo domini celi ſrma tiſunt.Et pſał xlix. Annunciabũt celi iuſticiaʒ eius. Et põ.lxxx viij. Tui ſunt celi ⁊ tua ẽ fra. Et Sapᷣ.ix.Que ĩ celis ſunt quis inueſtigabit. Et Eſaie.xl v. Roꝛate celi deſuꝑ. Et Eʒech.j. Aperti ſunt celi ⁊ vidi viſiones.Et ad ebꝛe. pᷣmo. Opera manuũ tuarũ ſunt celi. Reſpõdet Tho.ſ. pꝑte vbi ſupꝛa. circa hoc videt᷑ eſſe qdam diuerſitas inter Haſilium ⁊ Chꝛy. Cri ſoſtomus em̃ dicit non eſſe niſi vnũ celuʒ. Et plur alit dicit᷑ celi celoꝛum hoc eſt ꝓpter ꝓpꝛie tatem lingue hebꝛee in qua conſuetum eſt vt co. lum ſolũ pluralit᷑ ſigniſicet᷑. Sicut ſunt miła eti am noiĩa in latino que ſingulari carẽt. Baſilius ait ? Damaſcen dicüt plures eſſe celos. Seld p diuerſitas magis eſt in voce qᷓ; in re. Nã Cri 7 ſoſto. vnũ celi noiat totuʒ coꝛpus ad eſt ſupꝛa terram ⁊ aquã. nam etiã aues q volat in aere di cũtur ppter hoc volucres celi. Sʒ qꝛ i iſto coꝛ⸗ poꝛe ſunt młte diſtinctiones ꝓpter hoc Baliliꝰ ponit plures celos Ad diſtinctiõʒ g celoꝝ ſci⸗ endam conſiderandũ du eſt ꝙ celum tripliciter di⸗ citur in ſcripturis. Qñq; enim dicit᷑ ꝓpᷣe ⁊ nali ter. ſicꝛ celi coꝛpus aliqð ſblime ꝛ lumino⸗ ſum actu vel potentia ⁊ incoꝛruptibile ꝑ natu⸗ ram. Et ſᷣm hoc ponunt tres celi. Pꝛimum to taliter lucidqum quod vocat empireum. Secun . duñm totaliter dyafauũ quod vocant celũ aque um vel criſtallinum. Tertium partim dyafanũ et partim lucidum actu quod vocant celum ſi/ dereum. Et diuidit᷑ in octo ſperas.ſ.ſperaʒ ſtel larum fixarum ⁊ ſeptem ſperas planetarũ que pũt dici octo celi. Scðo ðꝛ celum ꝑ participati onem alicuius pꝛopꝛietatis celeſtis coꝛpoꝛis.ſ. ſublimitatis ⁊ luminoſitatis actu vel potentia. Et ſic totũ iſtud ſpaciũ qð eſt ab aquis vſq; ad oꝛbem lune Bamaſcenus ponit vnũ celuʒ no/ minans illud aereuzʒ. ⁊ ſic ᷣm eum ſunt tres celi aereũ.ſidereũ.⁊ aliud ſuꝑius de quo itellgit ꝙ apls legit᷑ raptꝰ vſq; ad tertiũ celũ. Sʒ qꝛ iſtud ſpatiũ cõtinet duo elemẽta ignis⁊ aer: ⁊ i vtro q; eoꝝ vocat᷑ inferioꝛ ⁊ ſuꝑioꝛ regio. Joõ iſtud celuin Rabanus diſtinxit in quatuoꝛ.ſupᷣmaʒ regionem ignis noians celũ igneũ Inſferioꝛem vo regionem celum olimpiũ ab altitudie cuiuſ dam montis qui vocat᷑ olimpus. Supᷣmaʒ vo regionemaeris vocauit celuʒ ethereũ ꝓpter in flamationem. Inferioꝛẽ vo regionẽ celũ aereũ Et ſic cũ iſti ãtuoꝛ celi tribꝰ ſupioꝛibꝰ cõnume⸗ rãt᷑ fiũt in vniuerſo ẽm Rabanũ.ſeptẽ celi coꝛ⸗ poꝛci. Tertio dr celũ methaphoꝛice.⁊ ſic qñq; ipſa ſancta trinitas dr celũ ꝓpter eius ſpũalem ſublimitatẽ ⁊ lucẽ.Qñq; etiã ſpũalia bona inq̊ bus eſt ſanctoꝛũ remuneratio ꝓpter eoꝛuʒz emi⸗ nentiam celi nominãt᷑. Qñq; vo tria genera ſu pernaliũ viſionũ.ſ.coꝛporalis.imaginarie.⁊ i⸗- tellectualis tres celi nomiant.de quibus expo nit Augꝰ.ꝙ paulus eſt raptus vſq; ad tertium tei . Erccftiſ dubin i⸗ t ytrũ celũ ſit locꝰ bea toꝛũ. Et ꝙ ſic patʒ ex teſtimonio ſcripturarum 2ð Inquit enim ſaluatoꝛnr atth. v. ca. Beati paupes ſpũ qm ipſoꝛũ eſt regnũ celoꝛũ.Et.vj. ca.Merces vr̃a copioſa eſt i celis. Et.xxij.c. Erunt ſicut angeli dei in celo. Et paulꝰactuuʒ xiiij.ca.Opoꝛtet nos ꝑ multas tribulatiões in trare in regnũ celoꝛũ. ? Rerrus.j. epla. c. ij. Be nedictus deus ⁊ pr dñi nr̃i ieſu xpᷣi qui regene⸗ rauit nos in ſpem viuam. pꝑ reſurrectioneʒ ieſu xpᷣiſilij ſui ⁊ dñi nr̃i in hereditatẽ incoꝛruptibi/ leʒ ⁊ incontaminatã in celis.Et etiã eccleſia cãa⸗ tat. Gaudent in celis anime ſanctoꝛũ qui criſti veſtigia ſunt ſecuti. Et iterum in officio vnius martyris. Iſte eſt qui cõtempſit vitam mundi ⁊ peruenit ad celeſtia regna. Et Macrobius ſuꝑ ſomnium Scipionis.Sic habeto dmibus qui patriam ᷣuauerint iuuerint auxerit certuʒ eſſe in celo diffinitum locum vbi beati euo ſem⸗ piterno fruantur. Et Lucretius de quo refert Lactantius.li.vij.Cedit idem retro ð terra qð fuit ante in terrã. Sed qð miſſum eſt ex etheris oꝛis. Id rurſum celi fulgentia templa receptãt. Cõueniũt itaq; in hoc omnes viri ſapientes ꝙᷓ beati habitant in celo. Theologi vo explicant illud foꝛe celĩ empirreum. qd m Tho. j. parte ꝗq.lxvj. dicif᷑ empireũ.i igneum non ab ardoꝛe ſed a ſplendoꝛe. Qualit᷑ vo accedit ad leticiam ſanctoꝛum eſſe in celo ſatis cõſtare poõt ex his dicũt᷑ in mone de aie rõnalis admirandis pꝛe rosatiuis. Igit᷑ dicere poſſumus cuʒ ppheta. Beati qui habitant in domo tua dñeiſecula ſe culoꝛũ laudabunt te. Ibi erit ex omni pte qui- es ⁊ delectatio.⁊ ſancti omẽs et᷑na pacefruẽt᷑ Ad quaʒ nos pducat dei ⁊ vginis filius ieſus xpᷣs qui viuit ⁊ reãt in ſecula ſeculoꝝ ?imen. ¶Bermo viceſimuſtertius ð eximia nobilitate et pᷣſtantia aie rõnal ta coꝛ poꝛi vnite q; a coꝛpoꝛe ſeꝑptte. ACceomnesani⸗ me mee ſunt. Dei viuentis vyba ſut Aiſ aeeigiraliter Ezechiel. xviij. ca. Bolendũ ꝓfecto eſt de multitudine hominum pereuntiũ.qui cõcupiſcentias prauas iſequen tes.virtutibus ieiuni omni vicioꝝ ᷑̃pitudini ſe ſe dederũt.Hi equidem obliti excellẽtie ac dig⸗ nitatl aiarum ſuarũ defluũt luxuria. ⁊ delicate atq; molliter viuunt abhoꝛrentq; parcitatem. cõtinentiam.ſobrietatem.⁊qͥcqͥd ẽ quod viros bonos deceat. Fidei vero documenta irrident. doctrinam euangelicã ſpernũt. de regno celoꝝ rum deſperant.negant atq; penas inferni. Za⸗ libus autem erroꝛibus inuoluuntur.quoniam de anima rõnali minus beneſentiunt.qñq; af⸗ firmantes animas nõ reperiri.Aliqñ ⁊ illas nõ multe nobilitatis foꝛe ſuadentes. Interdũ vo et eas cũ ſuis coꝛpoꝛibus impꝛobe ſatis cõten⸗ dentes coꝛrumpi. Quos qͥd aliud dixerim niſi pecoꝛa imundiſſima atq; indomitas feras imo qbuſcũq; beluis imaniſſimis deterioꝛes. Inqᷣt enim Bauid in pſał. Homo cuʒ in honoꝛe eſſet non intellexit cõparatus eſt iumentis inſipien⸗ tibus ⁊ ſimilis factus eſt illis. Nam ſũmus ille pater qui ſapientia ſua condidit omnia. minuit hominẽ paulominus ab angelis.coꝛonans glo rie ⁊ honoꝛe dum intellectiuã animã illi dedit. q̃ de re vt aperiant᷑ mentes cunctoꝛũ ad anime veriſſimam cognitõneʒ illamq; vnuſquiſq; ſtu deat bonis ⁊ ſanci moꝛibus exoꝛnare.decreui in pꝛeſenti ᷣmone de ipſa anima verba facere. de qua tria myſteria ꝓponimus cõtemplãda. CPꝛimũ dr diffinition1nliis. ¶ Tertium ſeparationis. CEOuid ſit aia que nõ ẽ coꝛp?nec ex ſe ſata. que vna ſola ẽ ihoie. M ( Lapitulu: j. e ore chm s pee en. laſe gui⸗ d. eſus en. N 1 Md. nun gnen nie ed⸗ licne en. viros n or niam Ge⸗ gsnd däde Coten⸗ inm t ſſen en⸗ e inwit 1600 delt. mmine ſoſ Nere, lide. anſe inle ¶ Secundũ opꝑationis. rium contemplandũ de anima dicit remus. Dicit em̃ Albertus in cõpẽdio theo logie.ꝙ a qbuſdam aima diffinit᷑ vt ſpũs.a qui buſdam vt anima.a qͥbuſdam vo vt ſpũs ⁊ aia Inqᷓ;tum conſiderat᷑ vt ſpũs diffnitſic ab Au guſtino in li.de motu coꝛdis.Aima eſt ſbᷣſtãtia incoꝛpoꝛea intellectualis illuminatõis a pꝛimo vltima reuelatione ꝑceptiua.vltia dicit᷑.qꝛ me diantibus angelis ꝑcipit. Ex qua diffinitõe co gnoſcimus. ſpũs humanus qͥ eſt aima inter omnes creaturas immediate poſt angelos illu⸗ minationis diuine ſit ꝑceptiuus. Inq;tum aia diffinit᷑ ſic a Remigio.Anima eſt ſbᷣa incoꝛpo rea regens coꝛpus.Et ab Ariſto.in.ij.de aima dicit. Aĩma eſt endelechia.i.actus ſiue foꝛma coꝛꝑis oꝛganici phiſici potentia vitã habẽtis. Ex quibus vbis dat᷑ intelligi ꝙ anima vnibil eſt coꝛpoꝛi nec omni ſᷣ ſoli oꝛganico vel phiſico id eſt naturali ad ſuſceptionem aie rõnal diſpo⸗ ſitio. Jnqᷓ;tum aũt ſpũs ⁊ anima diffinit᷑ ab au guſtino ſic.Aima eſt omniũ ſimilitudo.ã diffi⸗ nitio data eſt ꝑ cõpationem ad creaturas. Aia em̃ ex ſui natura ad ſuſcipiendas oĩm rerum ſi/ militudines tam coꝛpalium qᷓ; ſpũalium apta eſt. Et ᷣm ,Aug..li.de ſpũ ⁊ aĩima multipliciter nominat᷑.ſ.Anima.mens.ratio.ſpiritꝰ.ſenſus. memoꝛia.voluntas.Anima dicit᷑ inq;tum ani mat coꝛpus ſiue viuiſicat. Mens inq;tum re⸗ colit. Ratio cũ rem iudicat. Spũs dum ſpirat vel qꝛ ſpũalem naturã habet. Senſus dum ſen tit. emoꝛia dum recoꝛdat᷑. Nolũtas dũ con ſentit. Hec nomina diuerſe ſunt aime non ꝓpter eſſentie pluralitatem:ſed ꝓpter effectuum mul⸗ tiplicitatem ⁊ operatiõem.ſed ꝓ huis ꝑtis itel⸗ ligentia plenioꝛi quatuoꝛ ſunt dubia abſc luẽda 7 Pꝛimũ vtrum ſit anima. LScdöm virum aima ſit coꝛpus. ¶ Tertiũ vtrũ anima cauſet᷑ ex ſemine. ¶ QAQuartũ vtrũ in homie ſit vna ſola anima. ¶ In pᷣmo dubio expugnãda eſt ⁊ oino repꝛo⸗ banda ꝑditiſſima opinio illoꝛũ qͥ tenent animã non eſſe:aſſerentes nõ niſi coꝛpoꝛa aut coꝛpoꝛa les ſbᷣas reperiri.Quos nos conuincere poſſu⸗ mus triplici lumine. C Pꝛimũ dicit᷑ teſtiſi Tertiũ figurationis. „ C Pꝛimü lumen quo oſtendit᷑ ꝙ aima ſit dick teſtiſicationis.Leſtant᷑ qdem oes tam diuie q; humane ſcripture aĩam eſſe.atq; de illa ſublimi ter ſemꝑ loquunt᷑.DOe hac itaq; ſcribit ſapiens Ecci.c.ij.Fili in manſuetudine ſᷣua aiam tnaʒ. Rimum myſte⸗ diffinitiõis.in quo quid ſit aima de Etr catiõis. . 4 bpõt ſaluan ftrras. Et Peirꝰ. j. epła. c. ij. inqᷣt. Obſecro vos Et.iiij.ca.umilia coꝛam deo aĩiam tuam. Et eodem.c. Non ↄfundaris ꝓ aĩa tua dicere ve / rum.Et. x.c.Qui multis vtit᷑ vbis ledit aiam ſuam.Et. xxix. ca. Qui cum fure ꝑticipat ledit aĩam ſuã.Et.xxxiiij.ca.imentis deum beata eſt aĩa illius.Et.lj.c. Laudabit vſq; ad moꝛteʒ aima mea dñm. Et. Sap.j.c. In maliuolã ani⸗ mam non intrabit ſapia. Et eodem.ca. Os qð mentit᷑ occidit animam. Et Ecci. xxx. c. Mſe rere anime tue placens deo. Eiuſdeʒ. xxx vij c. A cõſiliario malo ᷣua aiam tuã.Et Cañ.iij.c. Hůũ quem diligit aima mea vidiſtis. Eiuſdem iij. c. Queſiui quẽ diligit aima mea. Et.vj. ca. Anima mea liquefacta eſt vt dilectꝰ eſt locutꝰ. Et Zadir c HutnilemugMidts. nr̃as. ob. x. ca. Tedet aiam meam vitemee. Et Thobie.xij.c. Qui faciũt peccatũ hoſtes ſunt anime ſue. Et Deut᷑.iiij.ca. Cuſtoditeſollicite aimas veſtras. Et Joſue.ij.c. Eruatis aimas veſtras de moꝛte.Et Abacuc.ij.ca. Qui incre dulus eſt nõ erit recta eius aima. Et.j. Reguʒ ca.xx vj.ſcribit᷑. ¶ Oagniſicet᷑ aima mea in ocu lis domi. Et.ij. Regũ.xiiij. ca. Non vult deus ꝑpire animã. Et.iij. Regũ.xix. Tolle aiaʒ meã. Et.iiij. Regũ.j.c.Noli deſpicere aiammeam. Et pſał.vj.Aia mea turbata eſt valde.Et.vij. Ne qñ rapiat vt leo animã meam. Et.xv. NMõ derelinquas animã meam in inferno. Et.xx. c. Erue a framea deus aĩiam meam.Et.xxiij.AA d te dñeleuaui animã meã. Et.xxxij. Aia mea ſu ſtinet dñm. Et. xli. Quẽadmodũ deſiderat cer uus ad fontes aquarũ ita deſiderat animamea ⸗ ad te deus.Et.lxij. Sitiuit in te anima mea.Et D pſał.lxxj. Rimas pauperũ ſaluas faciet. Et ſal uatoꝛ noſter dixit Matth.vj.ca. Anima plus eſt qᷓ; eſca.Et.x.c. Nolitetimere eos qͥ occidũt coꝛpus:aiam aũt nõ poſſunt occidere.Et.xyj. ca. Quid ꝓdeſt homi ſi vniuerſum mundũ lu⸗ cretur:aime vo ſue detrimentũ patiat᷑:aut qua dabit hõ cõmutatiõʒ ꝓ aĩma ſua.Et.xxvj. ca. Triſtis eſt aima mea vſq; ad moꝛtẽ.Et Lu.ij. ca.beata virgo in ſuo cantico ita cecinit. Ma⸗ gniſicat aima mea dñm. Et Simeon vginẽ eo⸗ dem. c. ſic allocutus eſt. Tuam ipᷣius animam ptranſibit gladius.Et Jacobus.v.c.ait.Qui Ʒuerti fecerit peccatoꝛeʒ ab erroꝛe vie ſue ſalua bit aiam eius a moꝛte.Et.j.c. In manſuetudie ſuſcipłte inſitũ vbum qð põt ſaluare aimas ve tanqᷓ; aduenas ꝑegrinos abſtinere vos a car nalibus deſiderijs qᷓ militant aduerſus anima. In ſacris vo canonibus ſepiſſime fit mẽtio de aima. ſicut ptʒ. xxiij.di.c. Qui epũs. Et. xj.q. iij. c. placuit. ca. abſit. ca. nolite timere. c. audi. Et. xiij.q.ij.c.tꝑus.ca.hunc.ca.fatendum . iiſ. aime defunctoꝛũ. Et. xvj. q.j.c. in canonibus. Et.xxj.q.j.in.c.relatio. Et.xxiij. q. iiij. ca. ip̃a ſi habes. Et. xx vj.q.vj.c.agnouimꝰ. Et. xxx. A.:j. C.ad limina.Et. xxxii.q.ij.c.ꝙ vo.ſiillud. Et de pe.di. j.c.reſuſcitatus.ca.voluiſſent. Et di.ij.c. charitas.c.ergo. Et di.iij.c.poteſt.c.ſi qs.c. qͥd ergo. Et di. v. c. conſideret. Et de con ſe. di. ij..c. reuera. Et di.iiij.c. Si baptiʒata. Et de maio.et obe..c.ſolite. Et de ſum.tri.⁊ fi.ca. ca. firmiter. Et de pe.⁊ re.c.cum infirmitas.Et de renũ.c.niſi cum pᷣdem.Et de cele.miſſa.c.in ꝗqdam. Et de decimis.c.cum nõ ſit in homine. Inclementina vo de ſum. tri. fi. c. damnantil liq dicunt aiam non eſſe foꝛmam coꝛpis. Nam Ariſto.viij.metha. diẽ. O dra ſumit de foꝛma rei. Sed dr̃a conſtitutina hois eſt rõnale qðᷣ ðꝛ de hoie rõe aime intellectiue ſeu intellectiui pᷣn⸗ cipij. vt inqt Cho.j.pte.q.lxx vj.ergo aima eſt hois foꝛma. Ald gentiles iam veniamus qͥ na turalis ratiõis lumineilluſtrati magnificentiſſi inc de aima ſunt locuti. Inqͥt Cicero in parado 7 xis. De ⁊ mater oim natura dedit tibi animũ: guo nihil poteſt eſſe pᷣſtantius nihil diuinius. Et idem iil li. denatura deoꝛũ. Quid eſſe põt ĩ — rei ũ natura homie melius. in eo em ſolo eſt ra⸗ lio qua nihil pot eſſe pᷣſtantius.Et idem in lib. de republi. At mũdũ deus cternus regit ſic fra gile coꝛpus animꝰ ſempiternꝰ mouet. Ex Cla⸗ to in thimeo. Deus vvtutibus aiam p̃ire iuſſit: ipamq; dnam nri coꝛꝑis foꝛe voluit.quod ip⸗ ſa iuet᷑.Et Saluſtius in iugurtino. Ut genus humanũ compoſitum ex coꝛꝑe ⁊ aia eſt.ita res ſtadiach oĩa nr̃a alia coꝛpꝑis alia animi naturaʒ E Ot coꝛpus redimas ferrũ patieris ⁊ ignes. At qꝙ; aimo valeas quicq;; tollerare negabis.Etne ſinguloꝝ repetamus dicta cõcludimus oẽs Uncti. ocs eruditi viri.oẽs deniq; phᷣi ⁊ ſtoici peripatetici ac alij quicũq; aiam eſſe ⁊ docent 2 2fitent. ¶ Gcom lumen quooſtẽdimꝰ ꝙ ſit ander de gima ð opationis. vt em ſcripit Alex. ales in.ij. volumine ſumme. Aidemꝰ q̃daʒ coꝛ⸗ rurnec moucntur motu volurario vt lapides. NQuedꝗ ꝗ nutriunt᷑ augent᷑ ⁊ generant. vt plã⸗ te. Quedam qᷓ vltra hec mouent᷑ ⁊ ſentiant. vt aialia. Queda aũt qͥ agũt rõe. Si ergo pᷣncipiũ harũ oꝑationum eſſet coꝛpoꝛeitas.inueniretur tunc in oĩbus coꝛpibꝰ. 8 illud a quo iſte opatio nes ꝓueniũt erit amima. Et ſic in plantis eſt gia Yegetatiua.in aialibus bꝛutis aima ſenſitiua. ĩ homibus vo aia intellectiua. Quiſnam nõ mi⸗ letur q;ta ſit hũani ingenij ꝑſpicacitas. qᷓ ſtu⸗ quunt᷑. Et Ouidius in li.de remedio amoꝛis ꝓfunde cogita turalis tam ſubtiii ind, gatlone inueſtigamus. ⁊? de ipo q; creatoꝛeno⸗ penda intellectus ſubimitas. q́ue admirabilis vigoꝛ rõnis. Et vnde ꝓuenit niſi ex animi ſapi entia.vt volantes aues ꝑ aera habitãtes.in ad rum ꝓfundis piſces.⁊ diſcurrẽtes ꝑ nemoꝛa fe rociſſimas beſtias hõ ad ſuũ vſuʒ ꝑducat.Nõ geſt aqͥlis altus volatus.nõ leonibus foꝛtitu do. nõ elephantibus magnitudo. nõ venenoſi⸗ tas draconibus ⁊ ᷣpentibus.non ceruis agili⸗ tas.non deniq; marinis beluis latitudo. vaſti/ taſq; aq̃rum.cum ab hoibꝰ artificijs pene innu meris capiunt᷑. Quid de artiũ inuentiõe exerci tationeq; dicemꝰ: Inſpiciamus agriculturã la niſicum architecturã fabꝛifactiuã ⁊ reliqs:in qᷓ rum effectibus depᷣhendit᷑ aliqͥd in hoie eſſe vl⸗ tra coꝛpꝰ. Que antiqͥ vulgares cũ pᷣus talia nõ fuiſſent exꝑti illos qͥ ea pᷣmo in aliqᷓ ꝓuicia facẽ docuerũt credideii eſſe deos Iſis Inachi filia regis argiuoꝛũ ⁊ ſoꝛoꝛ foꝛonei nauigãs in egy⸗ ptum qꝛ l̃as qſdaʒ egyptijs dedit ⁊ de agricul tura multa eos docuit.poſt moꝛteʒ in numero dear recepta eſt. Saturnus (vt recitat Paul⸗ in hiſtoꝛia romanoꝛũ) Jouem filiũ e grecia fu⸗ giens in ciuitateq ex eius nomie ſaturnia dicta eſt.haud ꝓcul ab vrberudes pplos domos edi ficare.terras incolere. plantare vineas docuit. atq; humanis moꝛibꝰ vluere cũ antea ſemiferi glandiũ tantũmodo alimentis vitã ſuſtentarẽt Et aut in ſpelũcis aut frondibus vgultiſq; con textis caſuł habitarẽt ab indocili ⁊ ruſtica mul titudine deus eſt apellatus. Romulus qꝛ vr⸗ bem fundauit vallauitq; muro apud paludem capꝛe.nuſq; comparuiſſet anno regni trigeſimo nono ad deos tranſiſſe creditus eſt: ⁊ Quirini nomie cõſecratus. Be liberalibus aũt diſcipli nis grammatica.logica. rhetoꝛica.ariſmetrica. geometria. muſica.aſtrologia illarũq; rectoꝛi⸗ bus ꝓlixioꝛ eſſet 'mo habendus. Sed vt com⸗ plectamur omia ſuccincte.tantus in illis eſt de⸗ coꝛ humane vite. tania intellectus ꝑfectio.tãta loquendi ⁊ viuendi moderatio.tãta deniq; co⸗ ggnitio rerũ. vt qui illis inueniunf᷑ imhuti ſum⸗ ma veneratione celebꝛent᷑ a cunctis. O deteſta bilem erroꝛẽ.Odamnabilem cecitatẽ.O denii q fatuitateʒ peſtiferã eoꝛũ qͥ tanta (vt ſic dicã) animarũ facta mirabilia ↄtuent᷑ ⁊ aias non eſſe teuent. ꝛo qͥbus Aug.li.x.ↄfev.ait.Eũt ho mies mirari alta montiũ.ingentes flucemaris. altiſſimos lapſus fluminũ.oceani ambitũ.⁊ gi/ ros ſiderum.⁊ relinquũt ſeipᷣos nec mirantur. Et in pᷣncipio lib.de ſpũ ⁊ aima inquit.Qm̃ di cctumm eſt mihi vt meipᷣm cognoſcaʒ ſuſtinerenõ poſſum vt me habea incognitũ.agna nãqh; Fligetia eſt neſcire qd illud ſit quo celeſtia tã unde cogitamus. naturalia tam ſubtiii inda hls ti nni uſe itu hoſi⸗ ſti innn terej räl n Ne luyo bli Hiſte Ual Kar⸗ gaſt Nicn geli lanit mul epr⸗ den no⸗ nini lopti micd. con⸗ ℳ ⸗ ita lo⸗ n⸗ eſta enil i) 1che ſtho nenis, 46/ ur. Mi elo iq; d3 en⸗ ſtro tam ꝓfunda deſideramus ſeire.nec eſt res pegrina neclonge querenda.animꝰ quo iſtaſa⸗ pimus ſed eſt ſemꝑ nobiſcũ adeſt. tractatloqui tur ⁊ intus neſcit᷑. Datũ eſt illi tam ingentiũ re⸗. rum ſcire ſecreta:⁊ ſeipᷣm cognoſcere nõ poteſt. Hille. C Tertiũ lumen quooſtendimꝰ ꝙ ſit aia dicit figuratõis. Ipa quippe coꝛꝑis humani! gura ad celos erecta deſignat aliqd eſſein hoie qð ad celos tendere debeat. Hinc Ouidius in pᷣmo methamoꝛpho. dicit. Pꝛonaq; cum ſpe⸗ ctent animalia cetera terrã.Os homi ſbᷣlime de dit celumq; videre. Juſſit ⁊ erectos ad ſidera tollere vultus. Et Berñ.ſuꝑ Cañ.ait. Coꝛꝑis ſtaturam ideo deus dedit homĩ rectam. vt coꝛ poꝛea rectitudo exterioꝛis vilioꝛiſq; figmenti. homiem interioꝛẽ rectitudis ſue foꝛmande mo⸗ ueret ⁊ decoꝛ viui defoꝛmitateʒ argueret animi Hec Berñ.Ex qbus concludimꝰq in numero creaturaꝝ reperit᷑ aia rationał ad imaginem ⁊ ſimilitudinem dei creata cuius pᷣſtantiã ex his q̃ amodo diſſeremus vnuſqͥſq; ꝑcipere poteſt. ¶ Secundu dubiũ abſoluendũ eſt vtrũ anima ſit coꝛpuſ:Ad qð reſpondemus ſequẽtes ĩ hac pte doctrinam ſidei ⁊ ſacretheologie. ꝙanima eſt ſpũalis ſba.Ariſto. vo in.ij.phiſicoꝝ dicit. ꝙ vltima foꝛmaꝝ naturaliuʒ ad quã terminat conſideratio phie naturalis.ſ.aima humana ẽ q̃dem ſeꝑata:ſ iñ in materia. Quod ex hoc pꝛo bat. Quia hõ ex materia generat homiem ⁊ ſol Sepata qdem eſt m vtutem intellectiuã. quia vtus intellectiua non eſt vtus alicuius oꝛgani coꝛꝑalis.ſicut vᷣtus viſiua eſt actus oculi.In⸗ telligere em eſt actus qͥ non põt exerceri peroꝛ⸗ ganum coꝛꝑale ſicut exercet᷑ viſio. Sed in ma⸗ teria eſt inq;tum ipᷣa anima cuius eſt hec vtus eſt coꝛꝑis foꝛma ⁊ terminus generatõis huma ne. Sic g& phs dicit in.iij.de aima. intellect⸗ eſt ſeꝑatus.qꝛ non eſt vᷣtus alicuiꝰ oꝛgani coꝛ⸗ poꝛalis.Exquo aparet ineptia illoꝛũ:qͥ vt diẽ CTho.ſj.pte.q.lxxv. Imaginatiõem tranſcende re non valẽtes ſola coꝛꝑa dicebant eſſe:⁊ quod nõ eſt coꝛpus nihil eſſe. Contra iſtos eſt aucto⸗ ritas ſcripture Eccleſiaſtes vl.c. vbi ſic habet᷑. Reuertat᷑ puluis in terrã ſuam ⁊ ſpiritꝰ redeat ad deũ q̃ dedit illum. Augꝰ. inſuꝑ li.xix. deci. dei cõmendat Varronẽ qͥ hoĩem nec aĩaʒ ſolaʒ nec ſolũ coꝛpus:ſᷣ animã ſimul ⁊ coꝛpus eſſe ar bitrabat᷑. Et ſi obijcererf q mouentis ad motuʒ opoꝛttet eſſe aliquem cõtractum: cõtractus aũt non eſt niſi coꝛpoꝛũ.g cum aima moueat coꝛpꝰ vigdet᷑ ꝙ ſit coꝛpus. Reſpondet Tho. vbi. S. ꝙ duplex eſt cõtractus.ſ.qᷓ;titatis ⁊ vtutis. Pꝛi mo modo coꝛpꝰ nõ tangit᷑ niſi a coꝛꝑe. Secun do mõ coꝛpus habet tangia re incoꝛꝑea q̃ mo⸗ uet coꝛpus. Sed adhuc pleriq; inſtãt ꝙ animã —— nullus videt. quõ ᷓ eſt duma coꝛpe ſepat᷑ a ne mine conſpicit.qͥd g eſt ſi nõ videt᷑ nõ ſentitur. nõ audit᷑.neq; quo ſe cõferat ſcimꝰ:Ad hocre⸗ ſpondet Grege. in. iij. dialogoꝛu li. ꝙ aia eſt il⸗ la ſpũalis ſba:cuius vtute qdiu eſt in coꝛpoꝛe coꝛpus viuit.coꝛpus ſentit.oculi vident .aureſ audiunt.⁊ tamen ipᷣa coꝛpoꝛeis oculis nõ viðꝛ Igem dicimus de angelis:de demonibus ⁊ de ipᷣo altiſſimo deo.ꝙ illoꝛũ effectus negare non poſſumꝰ qͥs oculis inſpicimus ⁊ manibus con trectamus ⁊ cuius ſint ſpũales ſbᷣe coꝛꝑeis ſen ſibus non ſbijciunt᷑ inc Lactantiꝰ lib.vij.di uinaꝝ inſtitu.de deo loquẽs aliqua deducit ex empla qͥbus ↄuici poſſunt hi qͥ nihil eſſe volũt niſi quod vident. Quia inqͥt deus ab hoie vi/ deri non põt.nequis eũ putaret ex eoipo deuʒ non eſſe.qꝛ moꝛtalibus oculis nõ videtur inter cetera ſuoꝝ inſtitutoꝝ. mirabilia fecit etiã mul ta quoꝛũ vis ein apparet. ipᷣa aũt nõ vidẽtur ſicut eſt voxo ute oꝛ ventus vt harũ rerum argu⸗ mento ⁊ exemplo etiam deum licetſb ocuł non veniret.de ſua tñ vi ⁊ effectu ⁊ oꝑibus cernere⸗ mus.lheciille.Mari modo ⁊ aie vᷣtutem ſtupẽ diſſimaſq; oꝑatiões vt diximus in pᷣcedẽti du⸗ bio ↄtuentes animã eſſe depᷣhendimus ſubſtã⸗ tiam ſpũalem nobiliſſimã.Et vt Aug. refert ĩ li.de immoꝛtalitate aĩime.Nihil abſurdius dici põt qᷓ; tantũmodo ea eſſe que ocuł cõſpicimꝰ. ⁊ ea non eſſeq intelligentia ſubſiſtere iudicamꝰ. CTertiũ dubiũ abſoluẽdum eſt.vtrũ aie cau⸗ ſentur ex ſemine Poſſetgs aranere ſic. Pꝛi mo quia Beneſis.xlvj.c.ſcribit᷑. Cuncte aime q̃ ingreſſe ſunt cum Jacob in egyptũ: ⁊ egreſſe ſunt de femoꝛe illiꝰ.Sed nihil egredit᷑ de femo⸗ re hominis niſi inq;tum cauſat᷑ ex ſemine ergo anima intellectiua cauſat᷑ ex ſemine. Scðo ho⸗ mo generat ſibi ſimile ſᷣm ſpeciem. ſed ſpẽs hu⸗ mana cõſtituit᷑ ꝑ animã rationalem.ergo aima rationalis eſt a generãte.Tertio inconueniens eſt dicere ꝙ deus cooperet᷑ peccãtibus:ſᷣ ſi ani merationales cauſarent᷑ a deo. deus interdum cooperaret᷑ adulteris.ex quoꝛũ illicito coitu ꝓ les interdum generat᷑Ad habendã huius ve⸗ ritatis noticiã ſanctus Tho.j.ꝑte.q.cx viij.ita dicit. ꝙ impoſſibile eſt vtutem actiuam que eſt in materia extendere ſuam actionẽ ad ꝓducen⸗ dum in materialem effectum. Maniſeſtum eſt autẽ ꝙ pᷣncipiũ intellectiuũ in homie eſt pꝛinci⸗ pium tranſcendens materiã. habet em oꝑatiõʒ in qua non cõmunicat coꝛpus.Etideo impoſſi bile eſt ꝙ vtus que eſt in ſemine ſit pductiua in tellectui bncipij. Similit etiam qꝛ vtus qᷣẽ in ſe mine agit in vtute anime generantis vm ꝙ ani ma generantis eſt actus coꝛꝑis vtens ipſo coꝛ⸗ poꝛe in ſua operatione. In oꝑatiõe autinielle⸗ . . 1 ctus non cõmunicat coꝛpus. Ande vtus intel lectiui pᷣncipij ꝓut intellectiuũ eſt non põt ad ſe men puenire. Et ideo pł̊s dicit in li. de genera tione aialium. Relinquit᷑ intellectus ſolus de foꝛis aduenire. Siłr etiam aima intellectiua cũ ita ſibi debet᷑ eſſe ⁊ fieri. Et eũ ſit immaterialis ſhᷣa non põt cauſari ꝑ generatiõʒ:ſ ſoluʒ ꝑ crea tionem a deo. NPonere & aiam intellectius a ge nerante cauſari nihil aliud eſt q; ponere es non ſſiſtentem. ⁊ ꝑ ↄſequens coꝛrũpi eam cuʒ coꝛ poꝛe. Et ideo hercticũ eſt dicere ꝙ aima intelle cCtiua traducat᷑ cum ſemine. Ad pᷣmũ vo qð ad dutebaf in opoſitũ dicendũ in auctoꝛitate il la ponit᷑ ꝑ ſinodochen ꝑs ꝓ toto.i.anima ꝓto to homie. Ad ſcdᷣm voreſpondemꝰ ꝙ homo ge nerat ſibi ſile inq;tum ꝑ vtutem ſemis ciꝰ diſpo nitur illa materia ad talem foꝛmam ſiue ad ſuſce prionem tał foꝛne.Ad tertiũ aũt reſvpondef.q; in actione adulteroꝛũ id qð eſt nature bonũ eſt huic cooperat᷑ deus.qð vo eſt inoꝛdinate vo luntatis malũ eſt:⁊ huic deus non cooperat᷑h Tho. ¶ Quartũ dubium declarandũ vtruzʒ in homie ſit vna ſola aima intellectiua vel plures E ennam differtiea- Ad hoc rndet Augꝰ. in I. de eccle. dogma. Meq; inqͥt duas aimas eſſe dicimꝰ in hoĩe.ſicut Jacobus ⁊ alij Siroꝛum mixta ſit ſanguini.Alterã ſpũalem q̃ͥ rõni mini⸗ ſtret. Sʒ dicimus vnã ⁊ eandem eſſe aĩaʒ in ho ipᷣam ſua rõe diſponit. Et licet qͥdazʒ dicere vo⸗ luerunt ꝙ in eibꝛione pᷣmo pᷣexiſtat aima vege Hitiua.qꝛ Ariſto.dicit iĩli.de aialibꝰ.q embꝛio pus eſt animal qᷓ; hõ.Et deinde ſupꝛa aiam ve Sesatimann ſuꝑuenit alia aima q̃ eſt ſenſitiua. et ſupꝛa illã iterum alia q eſt intellectiua.⁊ ſic eſſet tres aĩme in hoie. Tamen ̊ impꝛobat Tho.j. Pte.q.lxx vj.et.ox viij.affirmans ꝙ cum genera tio vnius ſpꝑ ſit coꝛruptio alterius.neceſſe eſt di cere ꝙ tam in hoĩe q; in alijs aialibus qñ perfe ctioꝛ foꝛma aduenit ſit coꝛruptio pᷣoꝛis ita tñ ſequens ſoꝛma habet qcqᷣd habebat pma z ad⸗ huc amplius. Quare cũ aima intellectiua crea tur ⁊ infundit᷑ a deo ſimul eſt ſenſitiua ⁊ vegeta tiua coꝛruptis foꝛmis pᷣexiſtentibꝰ.Mka eſſeẽt mus ſilentio pᷣterimus. Oſtenſum iaʒ ex dictis eſt ꝙ qlibet animã creaturã excellentiſſimaʒ co gnoſcere debet:eamq; ſ mundã ⁊ immaculatã Fuare.Nam ſi tanta diſigentia coꝛruptibile coꝛ pus gubernamꝰ q;tomagis rõnalem aiam omi ſtudio a quibuſcũq; vitus tueri tenemur. Heu heu inqͥt Berñ. abſtergit caliga ⁊ ↄtemnit᷑ aĩa. NPauciiſimi qſpe reperiunt᷑ qͥ uon magis ꝓ coꝛ habeat opationem ſine coꝛpe eſt ſubſiſtens. et nico. et de nouo creatae et in Ducta el in ſpuũ luppol poꝛe qᷓ p aia ſubeant quoſcſiq; laboꝛes. ¶ Be ꝓductione anime rõnalis quenõ ab angelis ſed a deo ꝓducta eſt de ni- hilo conuenienter vnita cord cundũ myſte mũ vtrũ aima ſit ꝓducta ab anget. ¶ Scum vtrũ anima ſit ꝓducta de ſba dei. ertiũ vtrũ oẽs aĩe fuerunt ſimul create. Bicozpozi vnirrer. ¶Pꝛo pᷣmi dubij planioꝛe intelligẽtia qdaʒ ar nt ꝓbantes licʒ 3 veritatem ꝙ aia roõnał x b angelis. ꝛimo qꝛ maioꝛ eſt oꝛdo K ꝓducunt᷑ ꝑ coꝛꝑaſuꝑioꝛa.vt Biony. dicit. iiij nales ꝓducunt᷑ ꝑ ſpũs ſupioꝛes qͥ ſunt angeli. Scdo pſecium eſt qð põt ſibiſue facere:ſᷣ ſpũa les ſbe ſuntmulto magis pfecte qᷓ; coꝛpales. cũ coꝛpa faciant ſibi ſimilia ſᷣm ſpẽm młto magiſ angeli poterũt facere aliqͥd infra ſe 'm ſpeciem nature.ſ.animã roõnalem. Sʒ ʒ iſtos ita loquẽ⸗ tes eſt auctoꝛitas gloſe ſuꝑ illo verbo ps. Qui . ſtret. Sʒ diein em eſſe aĩaʒ in ho finxit ſigillatim coꝛda eoꝛũ:q̃ ait.Creat deꝰani mine:qᷓ ⁊ coꝛpus ſua ſocietate viuificat.⁊ ſemet mas ſinguloꝝ ꝑ ſe de nihilo. Et iõ inqͥt Tho. ᷣ ma ꝑte.q.xcj.ꝙ cum aĩa rõnalis ꝓducat᷑ in eſſe creationem non põt pꝛoduci niſia deo.qꝛ ᷣm Alugl.in.iij.de tri.nec boni nec mali angeli pnt eſſe creatoꝛes alicuius rei Et rõ ſumi poteſt ᷣm Tho. vbi S. qꝛſolius pᷣmi agentis eſt agere nulł lo pᷣſupoſito.cum ſꝑ agens ſcᷣm pᷣſuponat ali 3d iuBino agente c aũt agit aliqͥd ex aliqͥ pꝛe⸗ 1 gagens agit niſi tranſmutãdo ·ſed ſolus de agit creando. Et qꝛ anima rationalis non põt ꝓu⸗ pt ꝓduci niſi a deo immediate. Ad pᷣmum ar/ gumentũ reſpondet Tho. ꝙ coꝛꝑa iõ ꝓducũt „ coꝛꝑa qꝛ agũt ꝑ tranſinutatiõz materie. Ad ſe⸗ tiua coꝛrup is Pexiſtentib a eſſẽt cundũ vo argumentũ reſpõdet latius.j.pte.q. hoc loco dicenda: q̃ ne tedio auditoꝛe efficia ,// xlij.vbi ait.arti.v.in rñſione ad pᷣmũ ar.ꝙ ali⸗ qd ꝑfectum ꝑticipans aliquam naturaʒ facit ſi bi ſile non qdem ꝓducendo illã natura abſolu⸗ te: applicando eam ad aliqͥd. Mon em hicho⸗ mo poòt eſſe cauſa humãe nature abſolute.qꝛ ſic elſſet cauſa ſuijpᷣius.Sʒ eſt cauſa ꝙ natura hu⸗ mana ſit in hoc homie generato. Et ſic pᷣſuwo⸗ nit in ſua actione determinatã materiã ꝑ quam eſt hic hõ. Sed ſicut hic hõ ꝑticipat humana⸗ oꝛi oꝛga – . rium de aima ↄtemplandi dicif pbo. ductionis. In quo adhuc quattuo: dubbia ſunt enucdeannnnns. uartũ vtrũ deus debuit aiam rõnalem ta⸗ alibus q; in coꝛpalibuſ. coꝛꝑa inferioꝛa to agit tranſmutando. ⁊ ideo nulluʒ alið ko⸗ alie te tes ignei erant ⁊ humoꝛibus colericis affluen- tno le nligns n põt ꝓducere aliam ſbam immateria 1es Sedl dareſeremus de alis a direrͦt ꝙ aia em ſibi ſilem qtum ad eius eſſe.ſᷣ q;ẽtum ad ali ſit aerſeu ventus.lhoc docuit Lyogenes yom . a Bfeerl ſugaddirain :⸗Picntſ. degmus Ariſto.in.j.de anim a.Anaximanes inſuꝑ non . Aieic gelus il uinlnarln erioꝛez. vt Z z tm aimas: deos ⁊ qcſq; alia dicebatabaere n creare glid gon ret ꝙ nullu ens ceratũ poteſt genita.vt cõmemoꝛat Ylug.li.viij.de ciui. dei nn re aliqd niſi pᷣſupoſito aliquo quod repu-⸗ ic ſᷣm Pliniũ inuenit hoꝛologiũ. At ⁊ hi ge⸗ gnat rationi creationis.¶ Secundũ dubiũ ꝓ⸗ rei ſanguineiſq; humoꝛibꝰ abundãtes credira⸗ poſitum fuit vtru aima ſit ꝓducta a deo de ſba nonabiliter pnt. Errauit adhuc Thales mele⸗ Al vt refert Aug'. in. vij.ſuꝑ Señ.ad lr̃fam. ſius:qͥ vtſcripſit Tullius in li.de natura deoꝝ· tin libꝛis ̊ auſtũ.Et in li.de duabus ani-⸗ dixit deum ex aqua cuncta foꝛmaſſe.ideoq; et d mabus Mꝛiſtillianiſte Manichei 2 Onoſtici aiazʒ aqu eſſe. Cõtra quẽ ⁊ reliquos pᷣnoiatos ld heretici tenuerunt anima foꝛe deſba dei. Euri⸗ ppᷣos extat ſententia AKuguſtini:qᷣin li.de quã⸗ in pides etiam phᷣus teſte Tullio in qſtionibꝰ tu⸗ titate aime ait. Non ex his notis vſitatiſq; na⸗ leß ſculanis dicebat aiam deũ eſſe. Ipᷣe adhuc tul- turis anima facta eſt quas iſtis coꝛpoꝛeis ſenſi⸗ el, lius in p̃fato libꝛo dixit. Humanꝰ animꝰ ex di- bus tãgimus. Nam neq; ex terra neq; exaqua hin uina mente conceptus cũ nullo alio niſi cũ ißo neq; exigne neq; ex aere neq; ex his oibus.ne⸗ * ich deo compari põt. Seneca adhuc ſcribẽs ad lu / q;ex aliqbus coniũctis hoꝛũ cõſtare animam nugt cillum inqᷣt. Nihil eſt aliud nra ratio qᷓ; ꝑs di- puto. Quare abiectis philoſophoꝝ erroꝛibus aien uini ſpũs in coꝛpus noſtrũ immerſa. Idem pꝛo ſeqmur dicta catholicoꝛũ tenentes vtſcribit᷑ in Wli⸗ feſſus eſt Macrobius ſuꝑ ſom niũ Scipionis compendio theologie. q aima eſt ſbaſpũalis ? Contra quos omẽs Aug. in li.de oꝛigine ani: rõnalis ad viuiſicandũ coꝛpus humanũ de ni ni meait.Non aliter audiendi ſunt qᷓ; heretici qui hilo creata. Creata eſt inq; aima ꝑfectibił ⁊ im ; aiam deũ eſſe dicunt. HMã ſi ſic eſſet nec in meliꝰ pfecta q;tu ad ſcientiã ⁊ vtutes. ꝑfectiſſima mſi nche nec in peius labi poſſet. Et vtſcribit Thomas eſt q;tum ad naturales potentias.q;titateʒ ha⸗ Pfn pma ꝑte.q.xcj. Dicere aiam eſſe de ſba dei ma bet non diffuſiuam: poteſtatiuã ⁊ virtualem. lit nifeſtam impꝛobilitatem cõtinet. Nam aia hu- Et qꝛ eſt ſimplex nec augmenti nec detrimenti fe mana qnq; eſt intelligens in potentia ⁊ ſciẽtiazʒ eſt ſuſceptiua.Et neci coꝛꝑe maioꝛi maioꝛ.nec quodãmodo a rebus acqͥrit. ⁊ hʒ diuerſas po⸗ minoꝛi minoꝛ reperit᷑. Eſt ad imaginẽ deifacta tentias q̃ omia aliena ſunta dei natura:qͥ ẽ actꝰ capax vxtutis vel vitij ſuſpectibilis pene vł pie e purus ⁊ nihil ab aliquo accipiens ⁊ nuiam di miij arbitrio libera. potentijs ⁊ habitibus ⁊ af iö uerſitatem habet in ſe. Sed pleriq; dubitãt.qꝛ fectionibus decoꝛata. Caret pondere figura et git BGeñ.c.ij. ſcribit᷑. Foꝛmauit deus homiem de li coloꝛe.paſſibilis eſt ⁊ mutabilis.Eo magis eſt au⸗ moterre: ⁊ inſpirauit in faciem eius ſpiraculuz quo capax eſt eternitat. Eo recta quo appetẽs ſon vite: ⁊ factus eſt hõ in aiam viuentẽ. Sed ille eſt bonitatis.Eo beata quo particeps eſt diui gor q ſpirat aliqͥd a ſe emittit. aia qua hõ viuit eſt nitatis. ¶ Tertiũ dubium fuit vtrum oẽs ani⸗ lit aliqd de ſba dei. Ad hoc reſpondet Tho.ꝙ in⸗ me fuerant ſił create. Et philoſophi quidaʒ cũ Nüſe ſpirare non eſt accipiendũ coꝛꝑalit᷑. Sed idem Platone aſſerentes: ꝙ anime intellectiue acci⸗ eg eſt deuʒz inſpirare qð ſpũm facere nõ deſubſtã dat vniri coꝛpoꝛi ponentes eam eſſe eiuſdẽ con nl⸗ tia ſua pᷣ de nihilo. nam ⁊ hõ coꝛꝑaliter ſpiraus ditionis cum ſpᷣſtantijs ſpũalibus:que coꝛpoꝛi diri non emittit aliqͥd de ſbaſua:ᷣ de natura extra/ non vniunt᷑ tenuerũt omnes aimas hominũ ſi Hol⸗ nea. Idcirco firmiter ↄfitemur vtin ſuꝑioꝛibuſ mul apncipio cum angelis fuiſſe creatas. Qua cho⸗ diximus. ꝙ aiĩma ꝓducta eſt in eſſe a deo de ni opinionem ſequens Oꝛigenes dixit. x ome⸗ gle hilo. Qua veritate immobiliter ꝑſiſtẽte repꝛso-⸗ anime fuerũt cum angelis create ⁊ ad ſuggeſtio. bn⸗ batur opinio illoꝛũ qͥ dixerũt aiam foꝛe ignem. nem dei tenebꝛarũ rebellauerunt deo.quare da do hanc tenuit DHemocritus.vt ait Ariſto.in pꝛi tum eſt illis coꝛpus loco carceris vt ibipunia⸗ K mo de gia. In libꝛo aũt de vita ⁊ moꝛte ariſto. tur.poſtſeꝑationeʒ vo ab illo ſicpurgalead ce ny legit Heraclitũ ſꝑ ofirmaſſe deos oẽs ex igne los redeunt. Sed ꝓfecto ex omni pane unpzs naturã.ita quodcũq; ens creatũ ꝑticipat natu⸗ ram eſſend foꝛmam ꝑ quam hʒ eſſe. Subſtantia ;̊ immate i.qꝛ ſolus deus eſt ſuũ eſſe. Nullum eſſe. ex igne vniuerſa cõſtare ⁊ aiam fauillam gens creatum põt ꝓducere aliqd ens abſolute ntis ecentie Lenoinſup 1 Keunci? niſi inq;tum eſſe cauſat in hoc. Et ſic opoꝛtʒ ꝙ iintelligat᷑ id ꝑ qð aliqͥd eſt hoc actiõe ꝗᷓ faẽſi⸗ bi ſimile. In ſba aũt immateriali nõ põt pᷣintel/ ligi aliq̃d ꝑ quod fit hoc. Quia eſt hoc perſuaʒ idem ꝓfitebant᷑ ᷣm Tulliũ in q̃ſtionibꝰ tuſcu⸗ lanis. Idẽ affirmabat Iparcus ꝓut ſcribit ma crobius in.j.li.ſuꝑ ſomniũ Scipionis. Fueft huius opinionis ſomnia.qꝙ aima pᷣſente coꝛpꝰ caleat ⁊ recedente frigeſcit.Et foꝛte ſicopinan- * gnoſcit ſeip̃m. Intellectus angeli cognoſcitres ꝑſpẽs concreatas. Intellectus vo hũanus co ghnoſcit ꝑ ſpẽs abſtractas a rebuſ particularibꝰ eſt atq; falſiſſima opinio iſta. Nã vt inqͥt Tho. pᷣma pte.q.cxviij.Si accidẽtalit᷑ ↄueniret aie vniri coꝛpoꝛi ſequeret᷑ ꝙ hõ qͥ cõſtituit᷑ ex iſta vnione eſſet ens ꝑ accidens.qꝙ etiã aima huma na nõ ſit eiuſdem nature cum angeł ipᷣe diuſus modus intelligendi oſtendit. Hõ em̃ intelligit accipiendo a ſenſibilibus ⁊ ↄuertendo ſe ad fã⸗ taſmata. Angelus vo non ſic. Nam vt ſcribit᷑ in compendio theologie. Intellectꝰ diuinꝰ co⸗ ſenſum pus cognitis. Et pᷣcipue in q̃tuoꝛ dif erunt ꝑmaxime angelus ⁊ aia. Pꝛimo differ̃t penes eſſe naturale.qꝛ aima eſt vnibilis coꝛpi: etiam actu ſepata. angelus nõ. Scðdo differunt penes eſſe logicũ.i.diffinitõʒ.qꝛ aima rõnal eſt ſ angelus intellectualis. Mima em̃ appꝛehẽdit indqrendoa conferendo.angelus autẽ intuendo Tertio differunt penes eſſe methaphiſicuz . i. ſe paratum a materia ⁊ motu.qꝛ angelus non ha⸗ bet paſſibilitatẽ niſi reſpectu ſuperioꝛũ. Aĩa vo reſpectu inferioꝛũ. qꝛ immutat᷑ a ſenſibilibus. Quarto differũt penes eſſe theologicũ.qꝛ ania vtibilis eſt a bono in malum ⁊ econuerſo.ange lus vo non.qꝛ manet in eo ad qð ſe conuertit.ſi ue bonũ ſiuemalũ. Inſuꝑ ↄ ſidem eſt: ⁊ totam ſcripturã ſacram ponerenullã aiam debere dã⸗ nari. Quare in h̊ acceptanda eſt ſnia Zluꝗl.qui in li. de eccleſiaſticis dogmatibꝰait.Credendũ eſt ⁊ firmiter tenendũ ꝙ anime nõ ſunt ab initio am lati⸗ create vt Oꝛigenes finxit.nec cum co:Pibns ſe minant᷑.vt Luciferani ⁊ Cirillus ⁊ qͥd noꝛum affirmant. Sed a deo aiam creari ſimul ⁊ infũdi in coꝛpe compoſito ⁊ foꝛmato. Si vo obüjceretur ꝙ deus ceſſauit a creatiõe reruʒ. vt ſcribit᷑ GSeneſis.c.ij.Ceſſauit ab omi opere qdð patrarat. Reſpondet Tho.vbi ſupꝛa ꝙ de⸗ di citur ceſſaſſe die ſeptimo nõ qͥdem ab ommnioꝑe cum dicat᷑ Johan.v. NPater meus operat᷑ vſq; modo ⁊ ego operoꝛ.ſed ceſſauit a nouis rerum eribus ⁊ ſpeciebus cõdendis. Nam vt idẽ Cho. ponit. j. ꝑte. q. lxxiij. Poſt oꝑa ſex dierũ deo multa facta ſunt.⁊ fiunt a deo quotidie.ſi cut noua indiuidua in qualibet ſpecie.⁊ noue ſpecies que frequent᷑ aparent in aimalibus ex putrefactiõe generatis.⁊ noua miracula.ac no⸗ ue aime. Tamen nihil ex his factum eſt nouuʒ qn aliqliter in operibus ſex dierũ pᷣceſſerit aut pextiterit. Siue materialit.ſicut de coſta Ade uarũ ſpecierũ. Species etiam noue ſi que apa rent pᷣextiterunt in qͥbuſdam actiuis vtutibus. ſicut ꝙ animalia ex putrefactiõe generata ꝓdu foꝛmauit mulierẽ ſiue cauſaliter: ſicut idiuidua unegenerenk pᷣceſſerunt in pᷣmis indiuiduiſ animaliũ pd re.in decoꝛe.A lince in viſu.a cane ⁊ vulture in odoꝛea. poꝛco in auditu.a ſimia in guſtu:⁊ ara nea in tactu. a volucribus in agilitate et hmõi. Si anima nobiliſſima eſt creatura cur coꝛpi taz infimo deus illam copulauit: Ad quod reſpon det Bonauẽ. in. ij. di. xvij. hoc conuenient TAuarta qtſicrercbatosdo hoig ad fin: tilitate arbitrij vt potẽs viuerein iuſticia ⁊ mo ri ꝑ culpam. Dari debuit etiaʒ ei coꝛpus quod — tare. ¶ Secũdo requirebatoꝛ cantur ex vᷣtutibus ſtellarũ ⁊ elementoꝛũ quas a pᷣncipio acceperũt.ctiam ſi noue ſpecies taliũ ucant᷑.aut quedam pᷣceſſerũt hym ſimilitudinem.ſicut anime que nunc creantur. ideo nihil nouum ſub ſole.Eccleſiaſt.j.ca.Að de aimabus de nouo creatis intelligi etiam po teſt. eo ꝙ anima ade in operibus illis ſex dierũ creata fuit.cui omẽs alie que ꝓducunt᷑ ſigillati ſimiles ſunt.Sed adhuc oꝛit᷑ diſficultas de aia pᷣmi hois an.ſ.fuerit creata ſił cuʒ coꝛꝑe vel amn coꝛpus.Et Augꝰ.ſuꝑ Geñ.ad lr̃am videt᷑ ſen⸗ tire ꝙ creata fuit ante coꝛpus cum angelis.ſed hoc non dicit aſſerendo.Et in li.de eccle.doꝗᷓ. expᷣſſe cõtrarium aſſerit. Sanctus vo Tho. j. ꝑpte.q.xcj.dicit. cum aima vniat᷑ coꝛpoꝛi vt foꝛma. ⁊ ſit naturalit᷑ pars humanenature eſſe nõ poteſt ꝙ fuerit ante coꝛpus creata. Naʒ deꝰ pᷣmas res iſtituit in ꝑfecto ſtatu ſuenature ᷣm ꝙ vniuſcuiuſq; rei ſpecies exigebat. Aia auteʒ cum ſit ꝑs humane naturenon habʒ naturaleʒ ꝑfectionem niſi ſᷣm ꝙ eſt coꝛpoꝛi vnita vñ non fuiſſet cõueniens animam ſine coꝛpoꝛe creari. Quartũ dubium ppoſitũ f buit animã tali coꝛpoꝛi vnire. Eſtqͥ poꝛibus celeſtibus in impaſſibilitate.in ſplẽdo it vtrũ deus de dem vt ap paret coꝛpus humanũ paſſibile.coꝛruptibile. moꝛtale. debileſatis ⁊ imbecille. Suꝑat᷑ a coꝛ factum eſt atuoꝛ rationibꝰ. turam parem. C¶ Pꝛimo requirebat oꝛe is⸗ ma tali coꝛpoꝛi vniret᷑. Nam fu it vt natus multa cognoſceret non ſolũ cogniti/ „ one intellectiua:ſed etiam ſenſitiua.ideo debuit ei dare coꝛpus multifoꝛme. vt diuerſa oꝛg: na diuerſitati ſenſuum deſeruirent ad diuerſa obie cta cognoſcenda. Quia etiam conditꝰ fuit ĩ ver non tm eſſet abile ad viuendum: ſed etiam poſſʒ fieri abile ad coꝛrumpendũ ſiue moꝛiendũ. J0 coꝛpus illud non debuit eſſe celeſte:ſed elemen⸗ oꝛdo hois ad crea⸗ turam inferioꝛem: vt tale coꝛpus ſibi daretur. Quia enim coꝛpoꝛales nature inferioꝛes facie C Pꝛima qꝛ ſicreqͥrebat oꝛdo homisinſe. EBrud geiſereaune edo hois ad crea Tertia qꝛſic requirebat oꝛdo hoĩs ad crea⸗ —UU0—U—V0— —— — — —, — — — – ſunt.vt deſuirent creature rationali. Hinc eſt ꝙ debuit fieri rationalis creatura totaliter com poſita ꝙ obſequiũ creaturarũ inferioꝛum eſſet ei vtile.Quarenon debuit coꝛpus homis tam ex natura ſuperioꝝ coꝛpoꝛũ qᷓ; ex natura elemẽę toꝛum conſtitui. ¶ Tertio ſicrequirebat oꝛdo homis ad creaturã parem. Sicut enim facta vna creatura rationalis ppe deum ⁊ in loco ſu pꝛemo.ſ.celo empyreo.ſic debuit fieri alia ratio nalis creatura in loco infimo.iſ.in terra.Et ido 3⸗ coꝛpus eius debuit inſtitui ex natura tali habi⸗ tationi cõuenienti. C Quarto oꝛdo homis ad finem requirebat vt tale coꝛpus haberet. Debe bat qdem homo ſubijci deo ꝑ abiectionem hu⸗ militatis vt ſic aſcenderet vnde angelus cecide rat ꝑ elationem. Ideo ei dari debuit coꝛpus in quo puluerem ſereputans deo ꝑ omnia ſubia⸗ ceret.Et ſi obijceret᷑.ꝙ ꝑfectioꝛis foꝛme debet eſſe ꝑfectius ſuſceptibile. Sed anima intellecti ua eſt ꝑfectiſſima animarũ Cum oinniũ alioꝛũ animalium coꝛpoꝛa habeant naturalit᷑ inſita te gumenta puta piloꝛũ loco veſtium. ⁊ vnguiuʒ loco calciamentoꝛũ.habeant etiam arma natu⸗ raliter ſibi data.ſicut vngues dẽtes aut coꝛnua ergo videt᷑ ꝙ anima intellectiua non debuerit vuiri coꝛpoꝛi imꝑfecto tanq; talibus auxilijs pᷣ uato. Ad hocreſpondet Thomas pᷣma pte.q. lxx vj.arti.v.in reſponſione ad quartũ argumẽ tum. anima intellectiua quia eſt vniuerſaliũ compꝛehẽſiua habet wtutem ad infinita. Et iõ non potuerunt ſibi determinaria natura deter⸗ minate extimationes naturales vel etiam deter minata auxilia vel defenſionũ vel tegumentoꝝ ſicut alis animalibus quoꝛũ anime habent ap pꝛehenſionem ⁊ vtutem ad aliqua particula⸗ ria determinata.ſed loco hoꝛũ omniũ homo na turaliter habet ratiõeʒ ⁊ manus queſunt oꝛga/ na oꝛganoꝛũ. quia ꝑ eas homo poteſt ſibi pꝛe parare inſtrumenta inſinitoꝛũ modoꝛũ ⁊ ad in⸗ ſinitos effectus. Cuncta ergo que ſunt in homi ne tam ex parte aime qᷓ; ex parte coꝛpoꝛis qᷓ; eti am ex pte vtriuſq; bene optimeq; diſpoſuit ſa⸗ pientiſſimus artifex ille deus. Ob quod CLice⸗ ro in li.de legibus dicebat.Aimal hoc ꝓuiduʒ ſagax multiplex. acutum memoꝛia.plenum ra/ tionis ⁊ conſilij quem vocamus hominem pꝛe⸗ clara quadam conditione generatum eſſe a deo conſtat.Et Bernardus in ſermonibus inquit. Parum netibi videtur hoc.cogita qualem te fecit.nempe ᷣm coꝛpus egregiam creaturam. Hm animam magis imagineʒ creatoꝛis inſignẽ rationis participem. beatitudinis eterne capa- cem. Poꝛro ambo ſibi coherere feẽ artificio in⸗ compꝛehenſibili ⁊ ſapientia inueſtigabili. Nec 4 lis eſtet per V feruntur. H nerali confeſſione. 1 J dicant philoſophi. poete. doctoꝛes.imo ⁊ qui / libet magno ⁊ excellenti ingenio vir. quoꝛum dicta in hoc loco inſeramus.Auerroisſuꝑ.xj.· AURethaphiſice ita dixit· Anima manet poſt moꝛtem: ⁊ finis pꝛoſperitatis eius erit ſiun⸗ riij. hoc ante pꝛomeruit qui antenon fuit. necſpes retributionis fuit.nec ideo fecit quia bonoꝛum noſtroꝛüegt. Beanima ſeparata qu ntemplandum dicif ſe⸗ parationis. Mꝛopter tranſgreſſionẽ quidem pᷣmoꝛum parentum mozs in omnes ſi⸗ lios Adam decreto dei iuſte deſeuit. Quareert animam a coꝛpoꝛe ſuo ſeparari neceſſe eſt. H⸗. — qua in hac parte quattuoꝛ dubia declaremus. ¶¶ Pꝛimum vtrũ anima immoꝛtalis. ¶ Secundũ vtrũ anime ſeꝑate tranfferant᷑ ad ¶Tertiũ vtrũ loca faciãt ad delectatõʒ vel pe nam animabus ſepatis. “ CAQuartũ vtrüũ aime exeant de locis ad ãtrſ/ CNꝛimum dubium eſt vtru anima a coꝛpo ſeparata ſit immoꝛtalis. Nam pleriq; temereaf rmare non erubeſcũt.ꝙ anime ſimul cum coꝛa poꝛibus moꝛiant. In quoꝛũ ꝑſona inquit ſapi ens Eccleſiaſtes.iij.ca. Anus interitus eſt ho minum ⁊ iumentoꝛũ ⁊ equa vtriuſq; conditio. Sicut moꝛit᷑ homo ſic ⁊ illa moꝛiunt᷑. Contra quos eſt auctoꝛitas fidei nonn picts, etaſtimmortals diam atch i . . cOοτ⁰ . CPꝛimo ex general ertio ex clara exem ”Mñc ꝛimo apparet ꝙ ſit immoꝛtalis anima exge Zaänanmcs confitentur ⁊ pꝛe⸗ gatur pꝛimo motoꝛi. Et Auicenna quinta par⸗ te naturalium. Cum anima liberabitur a cope ab accidentibus coꝛpoꝛis tunc poterit coiuun gi intelligentie agenti. Et tunc inueniet in ea pulchꝛitudinem intelligibilem ⁊ delectationeʒ perhennem. Et vocat intelligentiam agentem deum. Galienus in libꝛo de ſpermate. Sicut lumen ſolis quod eſt incoꝛruptibile ſepararur ab aere et ab omni oculoꝛum iutuitu. ſeſine in . .σiſ. coꝛruptione ſeparat᷑ a coꝛpe anima. MPlato ᷣm ANacrobiũ in li.ſaturnalium ⁊æ Augeliumili. noctium acticarũ libꝛum ſcripſit de immoꝛtali⸗ . tate anime quẽ Tullius tranſtulit in latinũ.de⸗ nominauitq; illũ a éhedone quodam Socra ti ⁊ Platoni dilecto.ibi ſic ait. Perfect ⁊ pur gatus hinc exiens habitabit cum deo. Jdem in Thimeo. Anima eſt immoꝛtalis.⁊ ẽm ꝙ vice/ rit paſſiones vel victa fuerit pꝛemiabit᷑ vł pu⸗ nietur poſt hanc vitam. Macrobius ſuꝑ ſom⸗ nium Scipionis. Sic habeto omnibus quipa triam pᷣuauerint. iuucrint. auxerint certuʒ eſſe in celo definitum locũ vbi beatieuo ſempiterno fruantur.Lactantius li.vij.diuinaruʒz inſtitu. aduerſus gentes dicit.ꝙ quidã cõſuluit Apol⸗ linẽ mileſiũ vtrũ aiamaneat poſt moꝛteʒ: Qui reſpondit.Aima qᷓ;diu vinculis detinet᷑ in coꝛ:- poꝛe coꝛruptibiles paſſiones ſentiẽs moꝛtalibꝰ cedit doloꝛibus.Cum vo poſt humanam ſolu⸗ tionem velociſſimã poſt ſolutum coꝛpus inue⸗ nitur omnino eterra fert᷑.nunqᷓ; ſeneſcens ⁊ ma net in eternum. Lucretius vt ibidem Lactãtiꝰ refert dixit. Cedit idem retro de terra quod fu- it ante in terram. Sed quod miſſum eſt ab ethe ris oꝛis.id rurſum celi fulgentia tẽpla receptãt Iterum Lactantius ibi de Ferecide. Inmmoꝛ⸗ tales eſſe aimas ferecides diſputauit. hec vo pꝓ pꝛia eſt in noſtra religione doctrina. Ergo Pi⸗ cearcus cuʒ DBemocrito errauit:qui perire cuz coꝛpoꝛe ac diſſolui argumentatus eſt. Quinti⸗ lianus ita retulit. Si quis ſciat quis ſit finis bo noꝛum:que vera felicitas.nunqᷓ; ſibi videbitur 5ÿpmitura moꝛte ꝑire. Et Ouidius li.iij. metha⸗ moꝛphoſios. Altima ſemꝑ expectãda dies ho mini diciq; beatus. Ante obitũ nemo ſupᷣmaq; funera dabit. Saluſtius in li.de republi. Inge nia Sasi facinoꝛa ſicut anima immoꝛtalia ſunt. Nalerius maximus li.ij.c.j. Aſſerit moꝛẽ fuiſſe galloꝛũ mutuare pecunias vt eas recipe⸗ rent apud inferos. Seneca ad Lucillum itaſcri bit.Si tranquille volumus viuere in expedito habenda eſt aima. vt ſiue illam inſidie ſiuc egri tudines petant.quid aliud debeo: niſi vtexeat exhoꝛtari ⁊ cũ oĩbus eam bonis emittere: Na⸗ de inq; vade foꝛtiter. vade feliciter.nihil dubi⸗ tans. en rerũ natura q̃ te generauit expectat. et locus iſte melioꝛ ⁊ tutioꝛ.Oidimus ad Ilexan drum ita loquit᷑. Nos nõ ſumus huius mundi . . eſt foꝛma abſoluta ⁊ nõ cõpoſita ex materia et foꝛma. Hã ſi ſic eſſet cõpoſita.foꝛme reꝝ recipe rent᷑ in ea vt indiuiduales.⁊ ſicnon cognoſce⸗ incole:ſᷣ aduene.nec ita in oꝛbem terrarũ veni⸗ mus tanq; in eo conſiſtere libeat:ſ tranſire.pꝛo peramus em̃ ad patriũ larem nullis delictoꝛuʒ ponderibus pᷣgrauati.Tullius in queſtionibꝰ tuſculanis clamat. NMon eſt lugenda moꝛs quã immoꝛtalitas ↄſeqᷣt᷑. Idem in li.de ſenectute in ducit Cathonem conferentẽ cũ NPublio ſcipi/ one ⁊ Gayo lelio. Ego inqͥt patres veſtros vi⸗ uere arbitroꝛ ⁊ ea quidem vita que eſt ſola vi⸗ ta nominanda.Nam dũ ſumus incluſi in his ꝓ paginibus corpis munere quodam neceſſitat/ ⁊ graui oꝑe ꝑfungimur. Eſt em̃ cele ſtis animꝰ ex altiſſimo domicilio depꝛeſſus ⁊ quaſi demer ſus integrum locũ diuine nature eternitatiq; cõ trarium. Sed credo deos immoꝛtales ſpiraſſe animos inlhumana coꝛpa vt eſſent qͥ terra vte⸗ rentur.quiq; celeſtiũ oꝛdinẽ ↄtemplantes imi / tarẽt᷑ eũ vite mõ atq; conſtãtia.Nec ſolũ me rõ impulit vt ita crederẽ:ſᷣ nobilitas etiã ſummo⸗ rum pᷣoꝝ ⁊ auctoꝛitas. demonſtrabunt᷑ mibi pᷣterea qᷓ̃ Socrates ſupᷣmo die vite de immoꝛta litate aĩioꝝ diſſeruiſſet. Is qͥ eſſet oim ſapiẽtiſſi mus oꝛaculo Apollinis iudicatus.Quid mita ſic mihi ↄſuaſi ſic ſentio cum tanta ſit celeritas animoꝛũ memoꝛia pᷣteritoꝝ.futuroꝝ pꝛudẽtia tot artes.tot ſcie.tot inuẽta nõ poſſe eã naturã q̃ res ipᷣas cõtineat eſſe moꝛtalem. ¶ Scðo ap⸗ multiplex aſſignari poteſt. CPꝛima dicitur ceſſationis. ¶Becunda ſuperationis. Zeria onerationis. TAuarta inclinationis. ¶ Quinta perfectionis. ¶ SBexta oꝛdinationis. ¶ Septima iuſtiſicationis. COctaua remunerationis. C Hona aſſimilationis. ¶Becima reſurrectionis. lecima oꝛationis. cima comparationis. Mꝛia rõ ex qua colligit᷑ ꝙ ſit immoꝛtalis aia ðe ceſſationis. Ceſſat qdẽ in ea materia cum ſit a ſimplex ⁊ non ſit compoſita ex mat᷑ia ⁊æ foꝛ ma. VUn Augꝰ. in. vij. ſup Geñ.ad lram ait. &α aĩia nõ eſt facta ex maria coꝛꝑali neq; ex matia ſpũali.Et hͥ manifeſtũ ẽ ſᷣm Cho.j.ꝑte.q.lxxv pᷣcipue ⁊ rõe humane aie inq;tum eſt intellecti⸗ ua. Nã oẽ qdð recipit᷑ in aliqͥ recipi᷑ pmodum recipientis.Sic aũt cognoſcit᷑ vnũqðq; ᷣm q foꝛma eius eſt in cognoſcẽte. Aima aũt intelle/ ctiua cognoſcit reʒ aliquã in ſua natura abſolu ta.puta lapidẽ inqᷓ;tũ eſt lapis abſolute.Eſt ꝗ foꝛma lapidis abſolute ᷣm rõʒ ꝓbᷣam formaleʒ in aĩa intellectiua.Quare ⁊ ipᷣa aĩa intellectiua ret niſi ſingulare. vt accidit in potentijs ſenſiti⸗ uis qᷓ recipiũt foꝛmas rerum in oꝛgano coꝛꝑali Aateria em̃ eſt pᷣncipiũ indiuiduatõis foꝛma rum. Relinquit᷑ ergo ꝙ aia intellectiua ⁊ omis paret ꝙ aia ſit immoꝛtalis ex euidentirõe: que Ni s lian inn. Wer .N₰ 300 ſraſe e⸗ imi/ ero mo⸗ hi nol iſ ntt n⸗ lin Wi unn ee gti unſt intellectualis ſubſtantia cognoſcẽs foꝛmas ab/ ſolute caret compoſitiõe materie ⁊ foꝛme.Om⸗ nis autẽ coꝛruptio ꝓcedit a conditione materie licet enim ſit incoꝛruptibilis ⁊ ingenita ᷣm ſe. vt dicik.j.phiſi. tamen eſt cauſa coꝛruptiõis eo in potentia ad multas foꝛmas nec ſatiſfit ap/ petitui ſuo ꝑ aliquam foꝛmã coꝛpoꝝ inferioꝛũ Vnñ licet materia ꝓpꝛie non coꝛrũpat᷑ ꝑ ſe:nec foꝛma ꝑ ſe:ſᷣ ſolum compoſitũ.iñ coꝛruptionis huius cauſa eſt materia. Cũ igit᷑ vt dictum eſt aĩa nõ ſit cõpoſita ex materia ⁊ foꝛma. qꝛ tunc nõ diceret᷑ aĩa ̊ animatũ.& patʒ ꝙ aĩa eſt incoꝛ ruptibit. Et vt inqͥt ho. vbi. S. dato ꝙ aima eſſet cõpoſita ex mã ⁊ foꝛma.iñ adhuc opoꝛte⸗ ret ponere eã incoꝛruptibilem.nõ em̃ inuenitur coꝛruptio niſi vbi inuenit᷑ ↄrietaſ. Generatões nãq; coꝛruptiões ex zrijs in oria ſunt. Ande coꝛꝑa celeſtia qꝛ nõ hñt materiã ↄrietati ſubie⸗ ctam incoꝛruptibilia ſunt. In aĩma aũt intelle⸗ ctiua nõ põteſſe aliqua ↄrietas. recipit em̃ ßᷣm moduʒ ſui eſſe.ea vo que in ipᷣa recipiunt᷑ ſunt abſq; grietate. Nam intelligit ignem ⁊ aquam abſq; Zrietate. Rões qͥdem ↄtrarioꝝ in intelle ctu non ſunt ↄtrarie:ſ eſt vna ſentẽtia ↄtrario⸗ rum. Impoſſibile eſt &̊ q anima intellectiua ſit coꝛruptibil. ¶ Secũda rõ qua oſtendit᷑ ꝙ ani⸗ ma ſit immoꝛtal dicit᷑ ſuꝑatiõis. Suꝑat aima intellectiua ⁊ excedit nobilitatem ⁊ dignitatem quoꝛũcũq; coꝛpoꝛũ tam elemẽtariũ q; celeſtiũ. qð ꝓbat᷑ ex dictis omniũ ſapientũ. Inqͥt Au⸗ guſti. in li.de libero arbi. Oĩis aima omi coꝛꝑe eſt nobilioꝛ ſeu melioꝛ.Et idem li.lxxxiij.q̃ſtio. Omnis aia melioꝛ eſt omni coꝛꝑe. Et idem in li.de duabus aĩiabus.Aia luce iſta quaʒ hoies venerantmelioꝛ ẽ.qmquidem illa intelligit᷑ mẽ te.hec ſenſu coꝛpoꝛis innoteſcit. Et idem.viij. de ciui.dei.c.xv. Omni coꝛpoꝛi pᷣferunt᷑ aime. Et in li.ſoliloquioꝝ.Quicqͥd celi ambitu conti netur inferius ab aia humana eſt. Et Chꝛyß.i li.de lapſu mũdi.Quanto ait celũ terra pulcriꝰ tanto aime pulchꝛitudo oẽm foꝛmaʒ qᷓ;uis pul cherrimi coꝛpoꝛis ſuperat. Ad idẽ eſt glo.c.cũ Omne quod non ſubijci motui celi eſt incoꝛu Xriij ptibile. Nam motus celi eſt cauſa generatiõis ⁊ coꝛruptionis.ſᷣ anima non ſubijcit᷑ motui celi nam nullũ minus nobile põt agerein maiꝰ no⸗ bile nec illud deſtruere. Sic itaq; cũ aima rõna lis que eſt ſpũs nobilioꝛ ſit celo quod eſt coꝛpꝰ: 177 non ſubijcief celo. Inſup hoc demonſtrari põt AQuia tanto creatura eſt nobilioꝛ qto mag ap⸗ pꝛopinquat deo. vnde creature que ſunt tanũ 2 ſolum habent eſſe ſunt in infinito gradu nobi⸗ litatis. Creature que habenteſſe ⁊ viuer eſunt illis nobilioꝛes. lto dignioꝛes vo ſunt crea⸗ ture que habẽt eſſe viuere ⁊ ſentire. Quibꝰ om nibus pᷣponunt᷑ creature q habẽt diſcernere et intelligere. Cum ergo celi habeant tm̃ eſſe. ſeqt ꝙ incompꝑabiliter illis ſit excellentioꝛ aia. o⸗ teſt adhuc aĩma inclinatiões coꝛpoꝛis ex influ⸗ entijs coꝛpoꝛuʒ celeſtium repᷣmere ⁊ refrenare. Quare cũ nec a celo cauſetur nec illi ſbciatur erit ꝑ conſequens incoꝛruptibitł. ¶ Tertia rato⸗ oſtendẽs aiam eſſe immoꝛtalem ðꝛ operatiois. CEuiuſſibet nanq; ſubſtãtie coꝛruptibilis opera tio ſua duratiõe debilitat᷑ ⁊ deficit vſq; ad vlti⸗ mum defectum qui eſt coꝛruptio velmoꝛs. Sʒ operatio animeſua duratiõe inualeſcit ⁊ ꝓficit dꝛ vt ſcribit᷑ Job.xij.c. In antiquis eſt ſapien tia ⁊ in multo temꝑe pꝛudẽtia. deo apparet ania ſit immoꝛtał ⁊ incoꝛruptibilis. ¶C Quarta rõ qua ꝓbat᷑ ꝙ aima ſit immoꝛtalis dicit incli/ nationis. Geés qdẽ hoies naturalit inclinant᷑ ad deſideranda vitã ꝑppetuã beatitudinem. B impoſſibile eſt appetitũ naturalẽ eſſe fruſtra.ex 7 7„ jj. meihaphi. vbi dicit Ariſto. deſideriuʒ natu rale nõ eſt fruſtra. Et in li. de celo ⁊ mũdo. Ha — — tura nõ facit aliqð factũ vanũ. Igif neceſſe eſt ponere aiam imoꝛtalẽ hec eſt rõ Tho. in. ij. gstiles c. lxx viij. ⁊ in.j.ꝑte.q.lxxv. ¶ Quinta rõ ðꝛ pfectionis. Ad ꝑfectionem nanq; vniuer ſi requirit᷑ diuerſus gradus creaturarũ. AVnde Hrego in. iiij. dialogoꝛum dicit. Tres vitales „ „ . — . ſpũs creauit omnipotes deꝰ. Anum qui carne tegit᷑ ⁊ cum carne moꝛit᷑. hic eſt iumentoꝛum ⁊ ſit. de etate ?⁊ qua.oꝛdi.Et.xij.q.j.c.pᷣcipimus. Et confirmat᷑.xxiiij.q.iij.c.ſi habes.Et de pe. ⁊ re.c.cum infirmitas. Et.C.de ſacroſan.ec.l. ſancimus.Et Ariſto.in pᷣncipio li.de aima do⸗ cet qualiter ſcientia de anima qᷓ;tum ad bonita-⸗ tem ⁊ honoꝛabilitatem eſt pponenda alijs ſcaien rtijs naturalibus que ſunt de numero bonoꝛum honoꝛabiliũ ppter nobilitatẽ ſbiecti qð eſt aia intellectiua. Iterũ in.j.de aia ait. Aia autẽ ali⸗ A meli⸗ eſſe ⁊antiqus ·i. nobiliꝰ impoſſibile ẽ. Impoſſibilius auteʒ adhuc intellectu.i.eſſe ali qd nobilius.rationabiliſſimũ enim eſſe habet ⁊ nobiliſſimum vᷣm naturꝗ. Ex his arguitur ſic. anima iũ irrationabiliũ. Aliũ q carne nõ tegit᷑ nec cũ carne moꝛit᷑.hic eſt angeloꝛũ. Ettertiuʒ qͥ carne tegit᷑ ⁊ nõ cũ carne moꝛit. hic eſt hoim ratione pᷣdictoꝛũ.Apparet ergo ꝙ ad pfectiõeʒ ta raſo dici oꝛdinatiõis:⁊ hoc refertur ad di⸗ uinam ſapientiam. Sapientis nanq; eſt oꝛdina re bona ad bonum optima ad optimũ finem. Sis deus omnia oꝛdinauit ad hominẽ. vid.t᷑ . ꝙ hõ poſt deum ſit omniũ creaturarũ finis. ꝗi nis aut nobilioꝛ eſt pncipio.Cum ergo müdus ſit ppetuus q;tum ad ſubſtantiã. vt patʒ de ele mentis ⁊ coꝛpoꝛibus celeſtibus, ergo anima „— „ erit perpetua. Hanc rationem Lactantius tanz⸗ git li. vij. diui inſti. vbi ait. Si hoĩm cã factus eſt mũdus ⁊ita factus eſt vt eſſet eternus ſ.qᷓ;⸗ tum ad ſbᷣſtantiam:cur ip̃i quoꝛũ cauſa factus eſt non ſunt ſempiterni. At nõnulli deo noſtro iĩ gratiſſimi negare non confundunt᷑ ad hominũ vtilitatem cũcta que in celo ⁊ qᷓ in terra ſunt eſſe oꝛdinata. Qui audire debent illud quod ſcribi tur Beuterono.iiij. c. Solem ⁊ lunam ⁊ omia Aſtra celi creauit dñs deus in miniſterium cun⸗ ctis gentibus. Et Dauid loquẽs ad deum cũ admiratiõe dicebat. Quid eſt homo ꝙ memoꝛ es eius:aut filius homis qm viſitas eum. i nuiſti eum paulominus ab angelis gloꝛia ⁊ ho noꝛe coꝛonaſti eũ ⁊ cõſtituiſti eum ſuper opera manuũ tuarũ.Oia ſubieciſti ſub pedibus eius oues ⁊ boues vniuerſas inſuper ⁊ pecoꝛa cãpi Aolucres celi ⁊ piſces maris. Et de hoc Au⸗ guſt i adhuc ita loquit᷑ Omnia dñe ſbᷣ pedibꝰ hominis ſpᷣieciſti. vt ſolus homo ſuꝑ omia tua tuus ellet totus.Exterioꝛa nanq; ꝓcoꝛꝑe cun cLta creaſti. Ipm vo ꝓ anima animã ꝓ te vt tibi ſoli vacaret te ſolum amaret ⁊ poſſideret ad ſo⸗ latium. Lactantius aũtli.vij.diuinarũ inſtitu tionũ pᷣus elegant᷑ ſuadet mundũ ſine cã factuʒ non eſſe.demum ⁊ ꝓpter hominẽ a deo ↄdituʒ conſitet. Inquit ergo ſic.Cum mũdus omẽſq; partes eius vt videmus mirabilis ratio guber net:cum celi temperatio ⁊ equalis in ipᷣa varie tate curſus aſtroꝛum luminũ q; celeſtiũ:tempo rum conſtans ac mira deſcriptio:terrarum va⸗ ria ſecũditas:plana campoꝛũ munimenta:⁊ag geries montiũ:viriditas vbertaſq; ſiluarũ: föo⸗ tium ſaluberrima eruptio. Fluminũ opoꝛtuna inundatio. Maris opulenta ⁊ copioſa interfu ſio: ventoꝛũ diuerſa ⁊ vtilis aſpiratio: terra ce teraq; omniaratiõe ſumma conſtent. Quis taʒ cecus eſt vt exiſtimet ſine cauſa facta eſſe: in qͥ⸗ bus mira diſpoſitio puidentiſſime ratiõis elu/ cet. Deinde ſequit᷑ Lactãtius inſinuans ꝙ nõ niſi ꝓpter hominẽ cuncta ſint facta ⁊ ait Quis eſt enim tam ineptus vel tam ocioſus.vt agsre dDiatur aliquid facere fruſtra ex quo nullam vti litatem nullum cõmodum ſperet. qui domum eliſicat non ideo ediſicat vt tantũmodo dom⸗ ſit:ſed vt in ea poſſit habitari. Qui naueʒ fabꝛi cat non ideo inſumit operam vt tm̃ nauis appa reat: ß vt ea nauiget᷑. Item qui vas alicuod in ſtituit ac foꝛmat nõ pꝛopterea id facit vt tm̃ fe⸗ ciſſe videatur: ſed vt vas illud effectum capiat aliquid neceſſariũ. Similit᷑ cetera quecũq; fiũt non vtiq; in ſuꝑuacuum: ſed ad vſus aliquos vtiles laboꝛantur. Mundus ergo a deo factꝰ eſt non vtiq; pꝛopter ipᷣm mundum. MNeq; eniʒ aut caloꝛe ſolis aut lune aut aſpiratione vento⸗ rum aut humoꝛe imbꝛiũ aut alimonia frugum cum ſenſu careat indiget. Sed neillud quidem dici poteſt ꝙ deus pꝛopter ſeipᷣm fecit mũdum quoniã poteſt eſſe ſine mundo ſicut fuit antea. Et his omnibus quein eo ſunt queq; generan tur deus non vtitur. Apparet ergo animantiuʒ cauſa mundũ eſſe conſtructũ.qm̃ rebus his qui bus conſtat animãtes fruunt᷑. Rurſus ceteras gnimãtes hoiĩis cauſa eſſe factas ex eo claruʒ eſt ꝙhomi uiunt ⁊ tutele atq; vſibus eius date ſunt.qm̃ ſiue terrene ſunt ſiue aquatiles nõ ſen tiunt mũdi ratõʒ ſicut hõ.hec Lact antiꝰ. At autẽ bꝛeuius hanc ꝑtem decurramꝰ ugoili. de arra ſponſeſic ad hoĩem dicit. Reſpice vni⸗ uerſum mundũ iſtuʒ ⁊ cõſidera ſi aliqͥd in eo ſit qdð tibi non ᷣuiat. oĩs natura ad hunc finẽ diri⸗ git curſum ſuum vt obſequijs tuis famuletur. tuiſq; neceſſitatibus ſm afſluentiã indeficientẽ occurrat.hoc celuʒ hocterra hoc mare hoc aer cuʒ his queſunt in eis vniuerſis explere nõ ceſ ſant.ec hugo. Res eſt pꝛofecto ab omnibꝰ ponderanda ni mmus oĩm pater de tot in / numeris beneſicijs tot ampliſſimis muneribus tot abundantiſſimis gratijs voluerit animã ra⸗ tionalem dotare. Ipi coꝛpus oꝛganicũ mirabi li opiſicio extructũ cum ſenſibus copulauit Ip ſi celos ⁊ ſidera firmamẽti elemẽtaq; omia ⁊ ex illis cõpoſita puire iuſſit. Ipᷣi angelos ad cuſto diam deputauit. IJpᷣi leges ⁊ pꝛecepta bene vi⸗ uendi inſtituit. Et cum nec ſic ſuum creatoꝛem agnoſceret miſit vnigenitũ filium ſuũ qui viam veritatis illam doceret qͥ errantẽ ad ſemitam vi te ꝑduceret.qui deniq; illam ſanguineſuo pꝛe⸗ cioſo redimeret. Quis igit᷑ tam egregiam: tam inſignẽ:tam pᷣclarã:tamq; deo chariſſimã crea lHuram ad imaginẽ ⁊ ſuã ſimilitudinẽ foꝛmataʒ moꝛiturã audeat affirmare. Aperi oculos tuoſ oaia tanto decoꝛe redimita. O aia tãta diligen tiaa tuo creatoꝛe cuſtodita.O aĩa tanto laboꝛe a Jeſu filio dei ⁊ virginis queſita.tãto doloꝛe recuꝑata.tanto deniq; pᷣcio redempta.⁊ conſi dera in teipᷣa ſapientiã dei: qui non ab re circa tetanta dignatus eſt operari. ¶ Septima rõ q̃ᷓ oſtendimus ꝙ aia ſit immoꝛtal dicit᷑ iuſtiſica/ tionis Clamãt oes ſancti iuſtiſſimũ eſſe deum ſicut ptʒ in ᷣmone de iuſticia dei in quadrage⸗ ſimali noſtro. Et vbi eſſet iuſticia dei ſi aia cum coꝛpe moꝛeret᷑.qñquidem tot mala in pñti re/ manẽt impunita. Sʒ ꝓfecto nõ ſine pena trãſi bunt impij:qui in ſuis malis ⁊ iniquitatibus p ſperant᷑.qꝛ in futura vita equiſſimus ille deus reddet vnicuiq; ſᷣm opera ſua. vt latiꝰ diximꝰ in pᷣtacto ᷣmone.HNõ gloꝛient᷑ peccatoꝛes ĩ ma licia ſua.qm de illis inquit pſał.xxvij. Dauid LCLonſumet᷑ nequitia peccatoꝛum. Et põ.xxxj. Nn ia. nn ti gui riſ 1op in na nid Multa flagella peccatoꝛis. Et ſapiẽs pꝛouer. v.ca. Iniquitates ſue capiẽt impiũ.Naʒ ⁊ Se neca in tragedijs hoc ipᷣm ꝓfitetur. Inqͥt autẽ ſic.Quod qᷣſq; fecit patit᷑ auctoꝛem ſcelus repe lit. Et Plato in fedrone dixit. Eſt in reuera de functoꝛum animas extare:⁊ bonis melius eſſe. malis aũt deterius.¶ Octaua ratio qua dedu citur imoꝛtalitas aie dicit᷑ remuneratiõis.Hoc ſpectat ad clementiã ⁊ benignitatem dei:quiſi cut nullũ malũ impunitũ.ita nec vllũ bonũ irre muneratũ relinqͥt.oc aũt eſſet ſi aia ꝑiret cuʒ coꝛpe.qm̃ amici ſui qui coꝛpa eoꝛũ ⁊ volũtarijſ caſtigationibus ⁊ illatis paſſionibus obtule⸗ runt nullam inde repoꝛtaſſẽt mercedẽ. Intuea⸗ mur quid apoſtoli:qͥd ↄfeſſoꝛes.quid vᷣgines: qd ⁊ martyres egerint ꝓ dei amoꝛe.⁊ inde con cludamus ꝙ ſi moꝛtua foꝛet illoꝝ aĩima dei ma nus vacua eſſet a munere liberalitatis. Erraue runt in ſolitudinibus illi in ſpeluncis: in cauer⸗ nis:inſciſſuris petrarũ ⁊ montium affligentes carnem vigiihs:ieiunus:genuflexionibꝰ: ver/ beribus ⁊ diſciplinis.Ali ludibꝛia ⁊ vicula ex perti ſunt. Allij lapidati ſunt. Alij capite ceſi. Alij flãmis aduſti.Alij ſagittis vulnerati.Alijʒ in mare ⁊ ſluminibus demerſi. Alij exquiſitiſſi inis cruciatibus necati. vt deo gloꝛiã ⁊ honoꝛẽ impenderent. Nunqͥd ſine retributione laboꝛa- uerũt incaſſum:O pietas dei benedicti.O cha ritas patris eterni. Ipᷣe vtiq; diligẽtibus ſe bo na inuiſibilia pᷣparauit: que oculus non vidit: ⁊ qauris non audiuit. Et ꝓpterea ſaluatoꝛ noſt᷑ Matth̊.v.ca.ſuos diſcipu os confoꝛtabat di cens. Beati eſtis cum maledixerint vobis ho/⸗ mines ⁊ ꝑſecuti vos fuerint ⁊ dixerint oẽ ma⸗ lum aduerſus vos mentientes ꝓpter me. gau/ dete ⁊ exultate quoniã merces veſtra copioſa ẽ in celis. ¶ Nona ratio dicit᷑ aſſimilatõis. de qᷓ ſic dicit Augꝰ. in lib.de ſpũ ⁊ aima. Jmmoꝛtalł eſt aia:nea ſui creatoꝛis ſimilitudine diſcrepare videat᷑.Nõ em̃ poterat eſſe imago ⁊ ſimilitudo dei ſi vllo moꝛtis termino clauderet᷑. ¶ Becia ratio dicit᷑ reſurrectiõis. Eſt articulus fidei q; moꝛtui reſurgent.Et dc hoc diffuſe ſcripſi in ⸗ drageſimali in ᷣmone de reſurrectione genera li. Quia itaq; erit reſurrectio que fiet per vnio nem animarũ ad ſua ꝓpꝛia coꝛpoꝛa virtute di⸗ uina. Et quia xpᷣus ſurrexit a moꝛtuis. Et alij poſt moꝛtem miraculoſe redierũt ad vitam:ne⸗ ceſſe habemus cõſiteri ꝙ aĩma ſit immoꝛtalis, ¶ Vndecima rõ ð oꝛatiõis. Oꝛat eccla ꝓ de⸗ functis ⁊ ſuffragia facit ꝓaimabus in purga⸗ toꝛio penale debitũ exoluentibꝰ. Igit᷑ aima eſt immoꝛtal. C Duodecima ratio dicit᷑ comꝑati⸗ onis. Comꝑando quiſpe aiam que eſt vliima foꝛ:ma ad pᷣmã materia ponẽda eſt aia incoꝛxru⸗ ptibilis. Mam ſicut eſſe intelligibile eſt pmané tius qᷓ; eſſe ſenſibile.Sic ⁊ recipiens eſſe intelli⸗ gibile eſt pmanentius qᷓ;recipiens eſſe ſenſibile Sed recipitẽs eſſe ſenſibile eſt incoꝛruptibłe m ſuam ſbam.ſ.materia pᷣma.ergo multo foꝛtiꝰ in tellectus poſſibilis qͥ eſt receptiuus foꝛmarum intelligibiliũ. ¶ Tertio aparet ꝙ ſit immoꝛtal aia ex clara exemplatione.Sunt tria exẽpla lu⸗ cidiſſima qᷓ oſtendunt giam eſſe immoꝛtalem: in dqbus tanq; in ſplendidiſſimo ſpeculo qlibʒ tan te rei veritatem inſpicere põoo. CPꝛimũ exemplũ dicit᷑ tolleratöis. —„ 2 CSecundũ aparitionis. Tertiũ exauditions. CNPꝛimũ exemplũ ðꝛ tolleratiõis. vt em̃ ſcri⸗ bit Cicero in queſtionibus tuſculanis. Nemo vnqᷓ; ſine magna ſpe immoꝛtalitatis ſe pꝛo pa⸗ tria offerret ad moꝛtem. De martyribus claruzʒ eſt ꝙ moꝛtem non timuerũt quam vitare potu⸗ iſſent ſi xpᷣm relinquere voluiſſent. Sed ad phi loſophos veniamus. Recitat Augꝰ. li.j.de ci. dei. e. xxij. qͥdam phᷣus Theobꝛetus nomie lecto Clatonis libꝛo de immoꝛtalitate aian. de muro ſe pᷣcipitem dedit. itaq; interfecit ſemetip ſum. Et Lactantius li.iiij.diui.inſti ait. li ex his qͥ eternas eſſe aimas ſuſpicati ſunt tanq; in celum migraturi ſibüpis manus intulerunt. vt Cleantes: vt Criſipus.vt Empedocles et Zeno.Etex romanis Catho: qui fuit in omni vita ſua ſocratice vanitatis imitatoꝛ.⁊ quia de Cathone ſit mentio. Sciendũ ꝙ multi fuerunt ſic nominati. Nam fuit qͥdam catho Cẽſoꝛinꝰ: de quo fit mentio in li.de amicitia.⁊ in queſtio nibus tuſculanis a Cicerone. ⁊ a Plinio in li. de viris illuſtribuſ.Et a Valerio in rubꝛica de ſtudio ⁊ induſtria. Hic fuit eloquentiſſimꝰ lit⸗ teris grecis ⁊ latinis eruditus młtaq; fecit ma⸗ gnifica pꝛo republica ⁊ conſulendo ⁊ pꝛeliãdo. Qui vt ſcribit᷑ in ſpeculo geſtoꝛum mũdi tedio duplicis quartane effectus vt beatioꝛe vita fru eretur ſemetipᷣm interfecit. Fuit ⁊ alius Catho filius ſupꝛadicti vir bellicoſus. qui vt ſcribit Frontinus) cum in bello contra Macedonie regem pugnaret equo pꝛolapſus cum ſerecolle giſſet animaduertit gladium cecidiſſe e vagina quem foꝛtiter recuperauit: æ vulneratis hoſti⸗ bus ad ſuos redijt. Quod exemplũ adeo roma nos anlmauit ad pᷣliuʒ ⁊ macedones terruit:vt ipᷣimacedones vincerentur. Fuit alius Mar cus Catho filius ſupꝛa dicti ⁊ nepos cenſoꝛini: ]q̃̊ conſul in affrica diem clauſit extremũ.Catho aũt vticenſis qͥ ⁊ poꝛtius fuit filius pꝛecedẽtis Marci cathonis qͥ vticenſi s dicit eo ꝗ in yti⸗ ca libie ciuitateſe occidit. Cã vo fuit vi nõ ſub⸗ ſecutus fuerat. Mam vt ait Lullius in. bᷣmo de officijs. ¶;oꝛs turpitudini ac ᷣuituti antepo⸗ nenda eſt. Ex hoc arguũt qͥdaʒ ꝓbantes ꝙ aĩa ſit immoꝛtalis ex auctoꝛitate Ariſto.in.iij.eth. q̊ͥ ait.ꝙ foꝛtis dʒ ſe exponere moꝛti ꝓ ſalute pa⸗ trie.⁊ hoc ſᷣm iudiciũ nãlis rationis. Sed niſi aima eſſet incoꝛruptibilis nõ deberet hoc ape⸗ tere.qꝛ nõ eſſe ſimpliciter non caditſbᷣ appetitu Sed ʒ̊ hoc nonnulli obijciũt dicentes ꝙ etiam ſi aima moꝛeret᷑ cũ coꝛꝑe adhuc velle ſuſtinere moꝛtem ꝓ liberatiõe patrie ⁊ ꝓ republica eſſet m iudiciũ rectum rõnis. Nam melioꝛ eſt mo⸗- dicus actus vᷣtutis intenſus qᷓ; vita vitioſa vł cum actu remiſſo ꝑ magnũ tꝑus. g foꝛtis debʒ ſe exponere ꝓ bono vtutis. Et qꝛ ipᷣe eſt pars cõitatis cuius boniũ cõmune naturalit᷑ eſt ma⸗ gis diligendũ q; bonum pᷣuatũ.Et iſta vidðꝛ fu⸗ iſſe opinio Scoti quam impꝛobat Landulfus in ſuo.iiij.di.xliij.Quia ſicut lex ⁊ ratio natura lis pᷣualet omni legi ⁊ ratiõi maxie create. Ita bonũ entitatis naturalis pᷣualet omĩ bono cui⸗ cunq; vtutis. vnde longe videt᷑ ꝙ ſit eligibili⸗ habere eſſe ꝑpetualiter ⁊ nõ vtuoſum eſſe mo⸗ raliternõ dico vicioſum eſſe ſᷣ nõ vtuoſuʒ qᷓ; ha bere eſſe moꝛale ad modicũ tꝑs ⁊ poſtea hr̃e ꝑ⸗ petuum nõ eſſe. Siłr puto eligibilius habere ꝑ petuam entitatem incoꝛruptibilem ſine glapa⸗ trie q; habere gloꝛioſum eſſe ꝑ vnũ diem et po⸗ ſtea ꝑpetuo anihilari.⁊ tamen maius eſt bonũ patrie qᷓ; bonum vtutis.q̊ Landulfus. Riccar dus etiã de media villa in.iij.di.xxxiij.ita ſcri⸗ bit. Si aima moꝛeret᷑ cum coꝛꝑe vt falſo qdam ſunt opinati.hõ nõ deberet velle ſuſtinere moꝛ⸗ tem ꝓ liberatione patrie. Pꝛimo qꝛ ᷣm Augl. in.j.de libero arbitrio. Quiſqͥs recte aliqͥd eli⸗ git appetendũ neceſſe eſt vt melioꝛ fiat cuʒ ad id puenerit qð elegit. Nelioꝛ aũteſſe nõ poſſetqͥ non eſſet. Sed ſi aima moꝛeret̃᷑ cum coꝛꝑe hõ ꝑ moꝛtem totaliter deſinereteſſe excepta materia pᷣma. Ergo moꝛiendo volũtarie ꝓliberatõe pa trie melioꝛ nõ eſſʒ.⁊ ſic nõ eſſet electio recta. Se cũdo nõ debet hõ voluntarie intermittere actũ virtutis alicuius:niſi vt liberiꝰ vacet exercicio maioꝛis vtutis. Sed mło magis eſſet ratõeʒ rectam eligere illud ad qð ſequeret᷑ ꝑpetua im⸗ poſſibilitas operandi ᷣm quãcũq; vtutem. qᷓ; ad tꝑus intermittere actus vnius vᷣtutis nõ ꝓ pter exerciciũ alterius vᷣtutis.Sed ſi aia moꝛe⸗ retur cum coꝛꝑe hõ eligendo moꝛi: eligeret illð ad quod ſequeret᷑ q amplius in ppetuum ßm vᷣtutem oꝑari nõ poſſet. Iſta cauſa exercitij di cas:⁊ me inhonoꝛas: Tandẽ poſt multa vtriſ⸗ q; illata toꝛmenta ducie fuerũt in ſiluam in via Coꝛnelia ab vrbe roma miliario decimo in fun do qͥ vocat᷑ buxeco:ibiq; ruſina capite trũcat᷑· cta ſunt ⁊ vt ſilentiũ imponat᷑ his qͥ dicunt non eſſe ſufficiẽs ĩmoꝛtalitatis argumentuũ. ꝙ illi de qͥbus mentionẽ fecimus ſuperiꝰ et reliqui qͥ pa triam dilexerũt imo ⁊ martyres qui xpᷣm ↄfeſſi ſunt moꝛtẽ non hoꝛruerũt. ¶ Secũdũ exemplũ in quo lucet anime immoꝛtalitas dꝛ apparitõis De apparitiõe aiaꝝ diximus in ᷣmone detraſ⸗ figuratione Jeſu xpᷣi bñdicti. Ideo tm id nunc aſſerimꝰ ꝙ volente deo ad conſolatõʒ viuoꝛu,z ſepius aime ſeꝑate diuerſimode aparuerunr. oꝛante ipſa cum matre iuxta ſepulchꝛũ ſancte Agathe. Cu In legenda ſancte Lucieſcribit᷑: ciam ſomnus arripuit:viditq; Agathaʒ in me dio angeloꝛũ gẽmis oꝛnatam ſtantẽ ⁊ dicenteʒ ſibi. Soꝛoꝛ mea Lucia qͥd a me petis quod if5a poteris pᷣſtare ↄtinuo mr̃i tue. Naʒ ecce ꝑ fidẽ tuam ſanata eſt. Euigilans Luciaita inuenit. Nam paſſa fuerat eius mater annis multis flu⸗ xum ſanguinis.Hiero.in vita Pauli pᷣmi here mite narrat qualit᷑ Antonius longe poſitus a cella Pauli vidit angelos aiam eius deferẽtes q̃ mox currens inuenit coꝛpus CPauli flexis ge nibus in modũ oꝛantis erectũ:ita vt ipᷣm viue/ re extimaret. Sed cũ ipᷣm moꝛtuũ didiciſſet: di xit.O ſancta aima qð gerebas in vita:in moꝛte monſtraſti. Cũ aũt nõ haberet vnde ſepulturã faceret:venerũt duo leones ⁊ foueã parauerũt ſepultoq; eo redierũt ad ſiuam. Ambꝛo. refert de beata Agnete ꝙ eius ꝑacto martyrio cuʒ pa rentes eius octaua die iuxta tumulũ vigilarẽt: viderũt choꝛũ vᷣginum veſtibus fulgentibus radiantẽ inter quas viderũt beatam Agnetem ſimili veſte fulgentẽ ⁊ a dextris eius agnũ can didioꝛem niue ſtantem:qͥbus illa ait. Nidetene me quaſi moꝛtuam lugeatis:ſᷣ congaudete me⸗ cum ⁊ congratulamini.qꝛ cũ his omibus luci / das ſedes accepi. Mꝛopter quã viſionẽ eccleſia celebꝛat feſtum Agnetis ſcᷣo.Conſtantia autẽ vVgo filia Conſtantini lepꝛa grauiſſima laboꝛãs cum hanc viſionẽ audiſſet tumulũ eius adijt: ⁊ ibi dum oꝛatiõi inſiſteret:obdoꝛmiuit. vidit; beatã Agnetem ſibi dicentem. Si in xpᷣm credi deris ↄtinuo liberaberis. Ad quã vocem eui⸗ gilans ꝑfecte ſe ſanatam inuenit. que baptiſmũ recipiens ſuꝑ coꝛpus beate Agnetis baſilicam fecit:⁊ ibi in vᷣginitate ꝑmanſit. In vita ſancta rum Ruſine ⁊ Secũde ponit᷑ qluer apparuerũt cuidã matronenoie Plantille.he due ſoꝛoꝛes fuerũt vgines romane:parentibus clariſſimis genite. Aſterio.ſ.et Aurelia:que nupſerunt ar⸗ mẽtario ⁊ verino:qͥ accuſauerũt eas ꝙ xpᷣiane eſſent tꝑe Valeriani imꝑatoꝛis:⁊ capte ac tra⸗ dite donato pᷣ̃fecto poſt multa vba iuſſit Runi nampᷣus cedi.quod videns ſoꝛoꝛ clamare ce/ pit ad iudicem. Quid eſt ꝙ ſoꝛoꝛẽ meam gloꝛiſi mos ei⸗ nune lonn; fum, eipſa Uu nme, ente, Aiße Dſdè laſt. lgin⸗ mibere ſase ti aoge Gen⸗ lanet poluri nerit een Une ntious maen c lene ene⸗ wal Aceſn igau oris Ve s Ieli eui⸗ n can Mcla herüͤt oes Gis unter⸗ tjane ge⸗ nun ge c tif l⸗ lvis znfun iak: Secunda pꝑcutit᷑ ⁊ earũ coꝛpoꝛa feris voꝛanda linquunt᷑.DOeniq; Plantilla matrona in cuius ſt pꝛedio hoc factum eſt vidit eas in viſu ſedẽtes gemmatas in thalamo ⁊ dicentes ſibi. NPlãtil/ la deſinea flagicijs idoloꝛũ ⁊ crede in x-pᷣm ⁊ ve ni in p̃diũ tuũ ⁊ coꝛꝑa nr̃aſepeli.quod illa feẽ. BGregꝰ. in.ij. dialogoꝛũ libꝛo affirmat de ſancto ndicto ꝙ dũ moꝛaret᷑ apud montẽ caſſinuʒ: nocte qdam dum ꝑ feneſtrã cellule conſpiceret: ⁊ oꝛaret vidit fuſam lucem deſuꝑ cũctas noct tenebꝛas effugaſſe. Subito aũt totus mundus velutſꝑ vno ſolis radio collectus ante oculos eius adductus eſt.ibiq; aiam Germani epᷣi ca puani ad celũ deferri vidẽs. Cõperit aũt poſt⸗ ea ꝙ illa hoꝛa migraſſet a coꝛpoꝛe. De ſanctis Geruaſio ⁊ Pꝛothaſio geminis fratribus qui martyrio coꝛonati fuerũt in ciuitate ediola ni ſcribit Ambꝛoſius in vᷣmone qui legit᷑ in offi cio matutinali feſtiuitatis eoꝛũ:q̃liter cũ eoꝛum coꝛpoꝛa trecentis annis ⁊ vltra latuiſſent ab eo reperta ſunt modo qui ſequit᷑. Quodã nanq; qᷓ drageſimali temꝑe ipᷣiiĩ oꝛatõe poſito:nec aꝑte vigilanti nec integre doꝛmienti: apparuert duo pulcherrimi iuuenes veſtibus cãdidiſſimis.id eſt collobio ⁊ pallio induti caligulis calciati ſe⸗ cum manibus extenſis oꝛantes. qua viſiõe ela⸗ pſa rogauit dominũ vt eum ludiſicari non ſine⸗ ret.Si vo aliquid viſio illa expeteret boni ite⸗ rum apareret. Simili modo canente gallo oꝛã⸗ tes ſecum iuuenes aparuerunt.Tertia vo no⸗ cte non doꝛmienti ſed ſtupẽti cum tertia ſibi ap paruerunt perſona que ſimilis NMaulo apoſto lo videbat᷑ ᷣm ꝙ in pictura ꝓſpexerat illiſq; ta centibus apoſtolus ſibi dixit. Iſti ſunt qui ni⸗ hil terrenũ deſiderantes monita mea ſunt ſecu⸗ ti.quoꝛũ coꝛpoꝛa in eo reperies locoĩ quo ſtas duodecim pedũ altitudine terre coopertam ar⸗ cam reperies:⁊ ad caput eoꝛũ libellũ in quo oꝛ⸗ tus eoꝛũ continef ⁊ finis.Ita enim ſepelierat il la coꝛpoꝛa Nhilipus quidaʒ chꝛiſtianus.Cõ uocatis ergo vicinis coepiſcopis: ipᷣe Ampꝛo⸗ ſius pᷣoꝛ terre foſſoꝛ acceſſit. Et omia ꝓut dixe⸗ rat ſibi Paulus in illa viſione inuenit. Coꝛpa vo ita ſunt reperta ac ſi iᷣa hoꝛa ibidem fuiſſẽt poſita. Inſuꝑ ⁊ odoꝛ mirabilis inde flagrabat multaq; ibi miracula illoꝛũ meritis coꝛuſcarũt Et vt inqͥt Augꝰ.li.xxij.de ciui.dei. In ilł die falla c na ec rumqͥ dłxeruntaias tranſire de coꝛpoꝛe in coꝛꝛ⸗ bus ipᷣo pᷣſente ⁊ imꝑatoꝛe ac multitudine gen⸗ tium:cecus qͥdam ad coꝛpa martyrũ Geruaſij ⁊ Pꝛothaſij lumen recepit. In hac inuentione pax inter longobardos ⁊ romanum imperium refoꝛmata fuit. Ideo Gregoꝛius papain introi tu miſſe cantari inſtituit. Loquetur dñs pacem in plebeʒ ſuã. De patre vo beato Frãciſco nar⸗ rai dñs Bonauentura.ꝙ hoꝛa tranſitus eius iiſ miniſter fratrũ tunc tpis in terra laboꝛis augu/ inus noie in extremis laboꝛans cũ iã diu ꝑdi⸗ diſſet loquelã audientibus qui aſtabant ſubito clamauit et dixit. Expecta me prĩ expecta ecce iã venio tecũ.Querentibꝰ autèe fratribus et mi rantibus cui ſic loqueret᷑.bim franciſcũ euntẽi celuʒ ſe videre aſſeruit. Statiq; h̊ dicto ⁊ iſfefe licit᷑ requieuit. Eadẽ hoꝛa epo aſſiſinati qui ad oꝛatoꝛiũ michaelis archangeli p deuotõe acceſ.· ſerat in monte gargano btũs franciſcus iocun/ dus aparens mundum ſe dixit relinquere ꝛl d celuz cũ exultatõe traſire. ane ſurgens ebs ſocijs narrauit que vidit. Et aſſiſiũ rediens euöu perquiſiſſet ſollicite certitudinaliter cõperiti ea hoꝛa qua ſibi ꝑ viſioneʒ innotuit beatus pa ter ex hac vita migrauit. Inueniũtur ⁊ alie hbu iuſmodi apparitiones quas longum eſſet enar / rare. Ex quibus cogimur indubitanter tenere ꝙ aia ſit immoꝛtalis . ¶ Tertiũ exemplũ dicit exauditionis. Quiſnã non videat per experi- entiam compꝛehendat quot et viri et mulieres H qui in ſuis neceſſitatibus ſanctoꝛuʒ ⁊ ſanctaruʒ pꝛecipue virginis immaculate matris dei iplo rant patrociniũ:exaudiantur. Laceamus mi⸗ racula que ſuꝑ hoc indies in eccleſia clareſcũt Oculos tm̃ coꝛdis ⁊ coꝛpoꝛis cõuertamus ad ſacra templaqᷓ in dei ⁊ celoꝛum regine alioꝛũ; honoꝛe ꝑ oꝛbem conſtructa ſunt.Cur non mire mur in tantarum imaginũ aliarũq; rerum aſſe ctu in quibus iudicant᷑ ꝙ homines i tribulatio nibus poſiti interuenientibus ſanctis liberati fuerunt. Sunt in italia eccleſie deuotiſſime vir ginis nomine dedicate.Sancta maria de mar⸗ tyribus apud melfictũ in Apulia. Sancta ma-⸗ ria de caſali apud Gꝛunduſiuʒ. Sancta maria „ de angelis apud Ziſſiſiuʒ. Sancta maria de lo reto apud Rachanetuʒz. Sancta maria annun ciata Yloꝛentie. Et alie ſic vulgo noõiate. inqaui⸗ bus cernunt᷑ in imaginibus cereis ⁊ argenteis alijſq; rebus oblatis beneficia ſuſcepta ab illis quiſe virgini cõmendarunt. Quid rõnes que- rimus:Quid ph̊ᷣoꝝ ſententias exquirimꝰ:cuz ipi effugere nõ valeamus tam varia tamq; luci diſſima immoꝛtalitatis animaꝝ exẽpla. ¶ Se⸗ cundũ dubiũ pncipale fuit vtrum aie ſeparate traniferãt ad aliqua loca. Et circa hoc triplex inuenitur opinio falſa quoꝛũdam. Mꝛima eo⸗ pus:ita ꝙ cum ſeꝑat᷑ ab vno vnitur alteri ⁊ po fea alteri vſq; ad coꝛꝑa beſtiaꝝ.Et hec opinio aſcribit ip̃i Platoni. de quo ita ſeripſit Augꝰ. li.x.de ci.dei.c.iij.latonẽ aias hoim pꝰ moꝛ⸗ tem reſolui vſq; ad coꝛpoꝛa beſtiarũ dixiſſe cer tiſſimum eſt. Sed mirandum eſt pfecto Plato nem talia fuiſſe locutũ.de quo Aaleri⸗ inmbe iiſ ca de ſtudio rinduſtria indt. Plato cunctoꝛuz moꝛtaliũ ſapientiſſimus habebat᷑ adeo ꝙ ſia ce lo Jupiter deſcendiſſet nec elegãtioꝛi nec beati oꝛi facundia eſſet vſurus. Refert adhuc de i5o in lib. d latonis ꝙ cum Ari⸗ ſton pat᷑ eius ad ipᷣm inſtruendũ deferret ad ſo crateʒ nocte pᷣcedente viderat in quiete doctoꝛ ſocrates ꝙ pullus odoꝛis ⁊ cãdoꝛis eximij vo⸗ Apuleius in lib.de vita ciſq; ſonoꝛis ipᷣius volabat in ſinũ.poſtmoduʒ de ſinu exiens cantando volabat in celũ. Cum mane vidiſſet puerũ ſibi adductũ dixit ſomnũ completũ eſſe. Quid plura: At ſuperiꝰ cõme⸗ moꝛauimus de immoꝛtalitate aiaꝝ copioſe dii⸗ ſeruit.Quõ igit᷑ ad tãt inſaniam deueniſſe cre dendus eſt vt circulationem illã aimaꝝ poſue⸗ rit: niſi foꝛte dixerimus qꝛ vt hõ errare potuit: acſibimet ↄtradicere.Tn qͥcqͥd ſit de eo opinio 77 nem iſtam impijſſim expugnare debem⸗. In⸗ Riccardus in. iiii. di.xliij. Sar eſt ſcriptura ſacra imo omis philoſophia. Añ qͥt em Ric Ariſto.in.j.de qia reda Poeigret ex eoꝙ videtur vnũqðq; coꝛpus e ſpẽm ⁊ foꝛmã ꝓpᷣam.Et.ij.de aima dicit ꝙ noõ ↄtingit aiam acciꝑe qplibet coꝛpus.qꝛ vniꝰ cuiuſq; actus aptus natus eſt fieri in ꝓba mate macei vt ponit .hoO:j. lr. a. cxvij. g aĩa ſeꝑata ſua naturali vtutenõ põt mouere ali tum localẽ. nõ tñ obediunt aie ſepate. Rõ quia angeli ſunt ſbe ſpũales quarũ vtutes non deter minant᷑ ad aliqua coꝛpa. ⁊ ſunt naturalit a coꝛ⸗ poꝛibus abſolute. Et ideo diuerſa coꝛpoꝛa eis obedire poſſunt ad motũ. Sed cum alicuiꝰſbᷣe ſpũalis ſeꝑate vtus motiua determinet᷑ natura liter ad mouendũ aliqð coꝛpus non poterit illa aima ſm ſuam naturam determinct᷑ ad mouen⸗ dum coꝛpus cuius eſt foꝛma nullũ aliud coꝛpuſ ria. Et inde eſt vt ponit ⸗2 ſua naturali vtute põt mouere. Quare merito 2demnant᷑ hi qͥ fallacijs demonũ facile credũt dDum ipᷣi quoꝛũdam viuoꝝ coꝛpa obſidentes ſi mulant ſe eſſe aias defunctoꝛũ.Fuerũt eiuſino⸗ obſeſſa fuit ⁊ q;plurimos in erroꝛem ducebat. dum diabo lus ehrt p eam fateba eſſe ſe animã comitis⸗ 1 dñi. M. cccc.xl. re bari multi ſic obſeſſi aiebant ſe eſſe aias quo⸗ rũdam qͥ diebus illis ex hae vita migrauerant. Paithe pᷣdicante me ibi Anno dñi. . cccc. lxxiii decapitatus fuit qͥdaz iudeus eo aliũ de ſuo genere interfecerat.poſt paucos vo di/ es puellaqdam hebꝛea loqui cepit nũc in ꝑſõa buſas dicentes quãlibet aiam qdᷣlibet coꝛpus acobi piccinini. Anno inſup In ꝑtibus terre ydronti ⁊ ter vynius illoꝛũ nunc in ꝑſona alterius. Et du am/ boxꝝ pꝑtes ↄcurrerẽt ad nouũ ſpectaculũ aperie reſpõdebantq; bant multa ſecreta domus llo⸗ ebant ad interrogata ſicutfaciebant dũ viuerẽt hoꝛta banturq; ſuos vt ſe inuicem paciſcarẽt. Mul⸗ taq; confinxerunt mendacia pollicentes iudeis eternã ſalutem. Tandem demones illi relique⸗ runt puellam.⁊ ſic ceſſauit rumoꝛ exoꝛtꝰ in ple⸗ be Scðda falſa opinio fuit alioꝛũ qͥ crediderunt gias ſeꝑatas latitare in ſepulchꝛis ſuoꝛũ coꝛpo rum ſeu in locis vbi oſſa vel cineres ſuoꝛuʒ cowꝛ poꝛum vᷣuarent᷑.Ideo de xpᷣo vt ſcripſimus in ymone de reſurrectione Laʒari inqᷣt Theophi lus altius clamauit vr refrenaret oꝛa gentiliuʒ fabulantiũ in tumulis latitare aimas defuncto rum:quare alta voce dixit.Laʒare veni foꝛas. quaſi aduocaret de longinquo.Mõ eſt igit᷑ opi nio illa vera.neq; vllo pacto admittenda Zer tia falſa opinio eſt quoꝛüdam qͥ dixerunt ꝙ aſia non eſt in locis coꝛpalibus:ᷣ coꝛpoꝛaliũ ſimili⸗ bus ſiue in requie ſiue in doloꝛibus.qꝛ aima ſe⸗ parata nõ depẽdet a loco coꝛꝑali. Sʒ huic opi nioni obſtat tota theologoꝛũ turba qͥ oẽs ĩ hä c ſententiam ↄueniũt vicʒ ꝙ aie poſt moꝛtẽ ſunt in aliqͥbus receptaculis. Nam vt inqt Riccar⸗ dus in. iiij.di. xlv.Sicut angeli qͥ ſunt ſpiritus ſunt in aliquibus coꝛpoꝛalibus locis non circũ ſcriptiue ſed diffinitiue.ſic ⁊ anima ſeꝑata non obſtante ꝙ ſit ſpũs. Et quis aia ſepata nõ ma⸗ gis cõueniat cum vnoloco qᷓ; cũ alio ratiõe ſue eſſentie cum ex loco natura eius nõ dependeat. tamen ꝓpter oꝑpationes quas in loco exercere debet vel circa eam debent exerceri magis ſibi cõuenit vnus locus qᷓ; alius.Ex quo duplex il li locus debet. Pꝛimus penalis.ſ.infernus.de tragedijs. Ingens voꝛago faucibus vaſtis patet. Latumq; pandit omni⸗ pus populis iter. Sunt vo in inferno quatuoꝛ manſiones. Mꝛima inferioꝛ in qua ſunt aie da/ nate ꝓ lolo peccato moꝛtali actuali que puniũ⸗ tur pena ſenſus. de hoc dicit᷑ in tragedijs Sene ce. Ipſaq; moꝛte peioꝛ eſt moꝛtis locus.Secũ⸗ da manſio in qua ſunt anime ꝓ ſolo peccato oꝛi di deluſiones q;plurime diebus meis. ſic ſebſi in li.detimoꝛ iudicioꝛũ dei de illa que neapoli uo ait Seneca in trage ginali damnaie que puniuntur tm̃ pena damni Tertia mãſio eſt in qua de lege cõmuni purgã⸗ tur anime que deceſſerũt in chariate conferen⸗ tes ſecum aliquod purgabile. Quarta vo man —— ſio eſt in qua requieſcebant anime que decede⸗ bant cũ charitate:que nihil purgabile ſecũ poꝛ tabant: vel que poꝛtauerũt ⁊ purgate erant.h ante xpᷣi adduentum dicebat᷑ ſinus abꝛae.Quia eim Abꝛaam pᷣmus ab infidelibus ſeparauitrſe: ⁊ fidei ſignaculũ diſtinctiuũ accepit. Ideo locꝰ requiei qui debebat᷑ anime ꝓpter ſidem chari⸗ tate foꝛmatã ſinus abꝛae dictus eſt. Roſt chꝛi⸗ — — ––– — —— ⸗h⸗h — — — — ine ucopi Gihſe eſent Dirus ari pon one⸗ ſelle den. rcere is ſhi hperl nus de ue mn⸗ d/ nii⸗ vene ech⸗ ori nni gfnen⸗ vonmn etede⸗ üp m. Uile: zan⸗ chꝛi⸗ ſti vo aduentum quarta illa manſio vacua eſt: qm apta eſt ianua celi merito paſſiõis xpᷣi:⁊ aie decedentes in charitate nihil purgabile ſecum ferentes ſtatim euolant. Ande patet ꝙ nõ eun⸗ dem locum intelligimus mõ ſinũ abrae cum ro gamꝰ aias in illum deferri:cum eo qui ante xpᷣᷣi aduentum ſinus abrae dicebat᷑. Scðus locus qui deber aiabus ſeꝑatis ẽ locus delectabilis celum videlicet empireum deq ſuo loco abun⸗ de dicemus. Pꝛopter queomnia vt ponit La⸗ ctantius li.iij.diuina.inſti.Eſſe inferos Zeno⸗ ſtoicus docuit: ⁊ ſedes quidẽ pꝛioꝝ ab impijs eſſe diſcretas.Et illos quidem quietas ac dele⸗ ctabiles incolere regiones. Hos vo penas lue re in tenebꝛoſis locis et ceni voꝛaginibus hoꝛ⸗ rendis. Et Seneca in tragedijs inducit theſeũ dicentem. Quiſquis placide potẽs dũſq; vite ſeruat in vacuas manus. Et in cruentum miti imperium regit.Animeq; parcit longa permẽ⸗ ſus diu. Felicis eui ſpacia vel celum petit Uel leta felix nemoꝛis heliſij loca. Scom omẽs poe tas heliſij campi pioꝛum apud inferos ſunt in quibus vt ipſi dicunt bonoꝛum ſedentanime. ¶ Tertiü dubium pꝛincipale fuit. vtrũ loca fa . empireum qᷓ;uis in nullo augeat aiaꝝ beataruʒ delectationẽ eſſentialeʒ in aliquo tñ auget dele⸗ ctationem accidentalem inq;tum ille aie locum illum pluſq; alia diligunt:pꝛeſentia auteʒ rei di lecte aliquam cauſat delectationem. Ratio aũt quare illũ locum pꝛe ceteris diligunt triplex ẽ. Ana quia ſciunt locum illuʒ ſibi eſſe deputatũ a deo quem ſumme diligunt.Alia qꝛ in illo pꝛo pter exceſſuʒ nobilitatis ſue nature ſuꝑ alia coꝛ poꝛa expꝛeſſius qᷓ; in alijs locis refulgere tanq; in effectu diuinam bonitatem conſpiciunt Ter tia qꝛ illius loci ſublimitas luminoſitas ⁊ imo/ bilitas ſuam ſpiritualem ſublimitarem ⁊ lumio ſitatem ⁊ quietis ꝑpetuitatẽ expꝛeſſius q; qua litates alioꝛũ locoꝝ repꝛeſentant. Anuſquiſq; aũt ceteris paribus plus diligit illud qð ẽ ma / gis repꝛeſentatiuũ ſue nobilitatis. Receptacu⸗ la etiã damnatoꝛũ in aliquo augent eoꝛum affli ctionem qꝛ locum illum odiunt triplici ðᷣ cauſa NPꝛima qꝛ ſciunt ipſum ſibi foꝛe deputatuʒ a di uina iuſticia quam odiũt.Alia qꝛ ũllius loci vi litas eſt obligationis ſue ad penam perpetuam rememoꝛatiua ſeu repᷣſentatiua. Tertia qꝛẽ cõ⸗ tentiuus ignis illius quo affliguntur. Ex hoc Tho.ij.pte.q.lxiij.dicit ꝙ locus nonẽ penalis angelo aut anime quaſi amciens altcrando na⸗ turam:ſed quaſi afficiens voluntatem cõtriſtã⸗ ciant ad delectatione vel penam aiabus ſepara tis. Et ad hoc ita rũdet Riccardus vbi bra. Oreceptacula coꝛꝑalia animarũ in aliquo au⸗ gent delectationẽ eaꝝ vel afflictiõʒ. Celũ enim Mα do dum angelus vel anima appꝛehendit ſe eſſei loco non conuenienti. Receptaculũ aũt in quo nem non qꝛ ipſum odiant voluntate deliberati ua cum ſint in charitate ⁊ ſciantillũ ſibi eẽ aſſig natuʒ ad tempus a diuina iuſticia quã diligůt ad eaꝝ purgationem. Sʒ qꝛ ipſum naturalimo tu voluntatis refugiunt ſub ratione qua ſuam obligationem ad penam qᷓ;uis tꝑaneam repꝛe⸗ ſentant ⁊ ſub rõne q̃ ignem ↄtinet qͥ affliguntur CAuartũ dubium pᷣncipale fuit vtrũ aie ſea rate exeant aliqñ de locis ad q traſferũt᷑. Et qͥ⸗ da dicunt ꝙ non. ex eo ꝙ Job. vij. ſcribit. Qui deſcendit ad inferos non aſcẽdit. Inſuꝑ RAugꝰ li. de cura ꝓ moꝛtuis agenda ait. Si in rebus viuentiũ intereſſẽt aie moꝛtuoꝝ mepia m nul⸗ la nocte deſereret me terra mariq; ſecuta ẽ vt mecum viueret. Si g exirent aliqñn de recepta⸗ culis ſuis aliqñ intereſſent rebus viuencium. Alij Zriũ ꝓbantex eo ꝙ vt ſcribit᷑ Math.xvij ca.in tranſfiguratiõe ſaluatoꝛis nr̃i moyſes ap⸗ paruit cum helia. Ob ꝙ Augu. li. pᷣtacto ait. ad viuos aliqͥs mitti ex moꝛtuis. ꝛo hac am⸗ biguitate remouẽda rñdet. Riccardꝰ.ꝙ aliqñũ dias exire de receptaculis ſuis duplicit᷑ põt in⸗ telligi. Nel ꝑ diuinam potentis: vel ꝑ naturam pꝓpꝛiã. Pꝛimo mõ de inferno ⁊ de celo exeunt alique aie non imꝑpetuum ſed ad tpᷣs nec dele⸗ ge cõi ̊ ex aliq ſpeciali ca. Sicetiam de purga⸗ toꝛio aliq exeunt ad modicũ tps añ expletionẽ pene ſue poſt cuius expletionem illuc amplius nõ reuertunt᷑. In iudicio ãt oẽs aie tã exiſten⸗ tes in celo q; in inferno exibum ſᷣ̃m cõem legem diuine iuſticie ad eadẽ iterũ loca cũ ſuis coꝛpo nibus reuerſure: etin eis in ꝑpetuum pmanſure Per naturam vo ꝓpꝛiam dixerunt quidẽ non poſſe aimas de ſuis receptaculis exire affirmã tes ꝙ anima humana nullo modo eſt mobilis ſm locum necꝑ ſe necꝑ accidens. Et ſiponat᷑ alicubi ꝑ ſubſtantiam ſuam nunqᷓ; mouebit᷑ de vbi ad vbi. Sed articulus iſte excõmunicatus eſt a domio Stephano epiſcopo pariſienſi. SõO Fgm Riccardum dicendũ eſt ꝙ de ſuis recepta⸗ culis exire poſſent anime que vellent:niſi pꝛohi berẽtur a ſuperioꝛi virtute.Sed de lege cõmu⸗ niexire ꝓhibent᷑ ile que ſunt in purgatoꝛio an⸗ te expletazʒ penitentia. ⁊ille que ſunt in inferno ante iudiciũ. Iſte vo que ſunt in celo exire no⸗ lunt vſq; ad tempus reſurrectiõis reſumptõis ſcʒ coꝛpoꝛũ ſuoꝛũ.niſi aliquãdo videant place⸗ re deo ex aliqua ſpeciali cauſa. Vunde videt᷑ ali quibus ꝙ omnes deſcenderũt de celo in obitu beate virginis Oarie ꝓpter eius reuerentiaʒ 2 cum ea ucrũ aſcenderũt in celum.lb Augu⸗ ſtino ergo dicuntk anime non poſſcuſtereſſe le⸗ 4 *° 4 . Serxmo Friiij. bus viuoꝛũ ppꝛiam naturs. quia earũ vtus non poreſt côtrarie ſupioꝛi virtuti qua phibẽ⸗ tur. Ideo ꝑ hec dicta ſoluunf᷑ omnes perplexi tates. Si igit᷑ non habemus hic ciuitatẽ manẽ tem. Si tam felix iocundaq; benefacientibꝰ ha⸗ bitatio diſpoſita eſt. Si regnum celoꝛũ paciſice poſſidendũ nobis pmittit cotemnamus infima hec atq; terrena: ⁊ queramus ꝗᷓ ſurſum ſunt: vt ſic ꝑuenire poſſimꝰ ad regionẽ illam opulentiſ- regnat in ſecula ſeculoꝛũ. x¶ men. Germo vigeſimuſquartus de con⸗ eptione beate Mdarie virginis de varie ſunt opiniones doctoꝛum licet feſtum ab eccleſia celebꝛeet·· 2 ⸗ . . . G ut Pꝛouer. viij.c. ⁊ in epła hodierne E Eitienst. 996 ſingularem æpᷣcipuã reueren⸗ = fuerũt ab eternoi S sſe tis oaroneſar „ ISIS. ee e Eeeit ee ab eterno in deo m cauſatiuã potentiaʒ tiam qu totus mundus ad vinem gloxioſiſ. 6m ſimilltmdtimis glentig auetamen babet er tempꝑe actualem exiſtentiã. Elemẽta itaq; ⁊ coꝛ poꝛa celeſtia angeli ⁊ hoĩes ⁊ cuncta q ſunt fue mam gerit feſtum ↄceptõis eius annuatim per terraꝝ oꝛbem ſolennit᷑ celebꝛat᷑. Sunt em̃ toti· numera ampliſſimaq; bñ̃ficia meritis ⁊ intercel ſimam beatoꝛũ: in qua deus bñdictus viuit et abyſſi ⁊ ego iam cepta eraʒ. Sa⸗ pientis vba ſunt iſta oꝛiginaliter ſione illius pijſſime mr is a deo patre ipᷣiuſq; fi⸗ iniqtates ſepiſſime placat. Ipa nomen eius in uocantibus pᷣſidia liberaliſſime pᷣſtat.Etnon ẽ q̃ ſe abſcondata caloꝛe charitatis ⁊ beniuolen⸗ tie ſue. Qua ꝓpter vt hodierna die cõceptiõis illius dignitas agnoſcat᷑ de ipᷣa in pᷣſenti hmõe dam perpulchꝛa dicemuſ:audientes auribus coꝛdis vginem bñdictam dicentẽ vba ĩthema⸗ tepoſita. Nondũ erant abyſſi æ ego iam conce· pta eram. In qbus triplicem vginis cõceptio⸗ pꝛeferendam. Kima pirg . cz ab eterno deus concepit ill ĩ ſua berat aliqͥd facere dicere ſolet ita ↄcepi animo. in. in queſtis eus potuit vgi Sic deus añq;ᷓ aliqd crearetin ſua volũtate fir nem facere lelioꝛe. beata virgo põt conſide 3 4 * „ mente. Ad qo intelligendũ ſcire debemus ꝙ p/ ſanctiſſima a poſitum coꝛdis dicit᷑ ↄceptio. vnde cũ qͥs deiii celi regina de ipᷣ a eccleſia dicit ill Ponauenture in. . di. . Haonis:·j.c. ma æ incõmutabili ppoſuit creare vn puellaz vginem ſanctiſſima: que eſſet filij ſui vnigeniti lura mat Vun ancti camera: poꝛta padiſi ac celi regina Sed hocloco querendũ eſt vtrum beata vgo fuit ꝓducta añ omnẽ creaturã. Nã tio ⁊ ante ſecula creata ſum.Et iterũ bar. Que vba ita ſonare vident᷑ q ipa ꝓducta fuerit añ ꝓductionem quarũcũq; rerũ.Et ſi di ceret᷑ ꝙ ipa loquit᷑ q;tum ad eſſe q habuit in mẽte diuina:nõ in ꝓpꝛio genere.neq; ſicerimꝰ de veritate declarati.cum m doctrinam domi e in.j.di.j. Omia q nunc ſunt que uerũt a deo ꝓducta ⁊ ꝓducent᷑ vſq; in fineʒ runt in mente diuina añqᷓ; elſent: gͦnõ magis H̊ͥ – lio ⁊ ſpũſancto nobis exhibita:vt merito ad e’äö Zinatetldnnnen vmsrge tamm. colenda laudandã honoꝛandãq; omibꝰ viribꝰ obligemur. Jp̈a nos ꝓtegit ab hoſte maligno. Zpa iratü deum ꝓpter excreſcentes moꝛtaliun Et ſi dicimus ꝙ vgo fuit in ꝓpꝛio eſſe vł gene⸗ re ante omnẽ creaturã tunc irridere nos poſſent figdei ⁊ religionis noſtre aduerſarij: cũ btã vgo nata fuerit ex Joachim ⁊ Anna ſexta etate mũ di:qᷓ Jeſum pegit eadem etate ⁊ ab vrbe condi Agdeo in hac ꝑte inducimus ſententiã Augu mixij li.2ſev. vbi ait. ꝙ alidd dicit̃ pᷣus altero Auguſti⸗ quatuoꝛ modis. Mꝛimo eternitate: ſic deus pᷣ⸗ cedit omnẽ creaturam. Secũdo oꝛigine ſicutſo nus pcedit cantum. Tertio tempe:ſic ſfios pᷣce⸗ dit fructuz. Quarto clectione vel dignitate. ſic aliqs peligit fructum magis q floꝛem. AUirgo igit fuit pᷣoꝛ omni creatura excepta natura crea ta ſui dilectiſſimi filij electiõe ſiue dignitate. Si ili dixit de ibo Johanes baptiſta Jo⸗ . Jpe eſtqͥ poſt me venturus eſt qͥ an cius eſupm diuinitatem de xpᷣo dicimus genitũ non factũ: m humanitatem vo dü chꝛt ſtum ↄcepit vgo Johes in vtero mr̃is agebat ſerxtũ menſem. QAuare Gre ante me factus eſt. i. mihi platus in dignitate. . Eiſi oblecrek Pangeliſun bſtatidrs 7 digni 2. in omex. exponit oꝛes hoibus cũ ſint intellectuales ſbe quõ xgo nctiſſima angelic ſblimitate excedercpoteſt⸗ Ag boc rudere poſſum ex dict dñi Bonzuc. 6 eſtioe vtrũ deus potuit vgi m. Et iterũ in epiſtola hiius ſolennitatis inducit᷑ vgo dicẽs illð ꝛo uer. viij.c. Oñns poſſeditme ab initio viaꝝ ſus ruʒ anteq; qcq; faceret a pncipio. Ab eterno oꝛ dinata ſum ⁊ ex antiqͥs anteqᷓ; terra fieret. Nec duz erãt abyſſi ⁊ ego iam ↄcepta eram. Nec dũ ſfontes aquarũ eruperant.nec dũ montes graui mole oſtiterant. Ante oẽs colles ego parturie/ = — — ⸗ ii ige umn Ni hl⸗ a a ½ lec N dun rari triplicit. Oꝛimo qᷓ;tum ad ſtatũ naturalis conditiõis:⁊ ſic fuit paulominus ab angelł mi⸗ noꝛata.Angelus em̃ ſᷣm ſuã eſſentialẽnaturam potioꝛ eſt vgine. Scðo qᷓ;tum ad gram conce/ ptionis q data eſt ei vt ↄciperet xpᷣm eſſetq; ve riſſima eius m.Et qᷓ;tum ad hoc trãſcendit di gnitatem oĩm creaturarũ:oim hominũ omniuʒ q; angeloꝛũ.Nam in illo vno ↄſenſu cum dixit Ecce ancilla dñi:plus meruit ↄſentiendo in cõ⸗ ceptionem xpᷣi qᷓ; omnes creature ſiue angeli ſi ue hoĩes in omibus ſuis actibus:motibꝰ et co⸗ gitationibus. Et qͥdem omẽs quicũq; merue⸗ runt nihil plus potuerũt mereri niſi ᷣm diuer⸗ ſos ſtatus gloꝛiam felicitatis eterne.hec auteʒ vgo illo gloꝛioſo conſenſu meruit pᷣmatum oꝛbᷣ dñin vniuerſt:extinctionem fomitis ⁊ oim gr̃a⸗ rum:donoꝛũ ⁊ vᷣtutum plenitudinẽ: ſceptrum regni ſuꝑ omẽs creaturas:fecunditatẽ in virgi nitate ⁊ maternitatẽ vnigeniti filij dei:⁊ vt ado/ retur in regno celoꝛũ adoꝛatiõe dulie dignion. Tertio põt conſiderari beata vᷣgo qᷓ;tum ad ex cellentiã gloꝛificatiõis.qꝛ vt eccleſia cantat Ex⸗ altata eſt ſancta dei genitrix ſuꝑ choꝛos angelo rum ad celeſtia regna. Jpᷣa nanq; fuir illud in⸗ diuiduũ ſingulare qð ⁊ ſi non in natura in gra⸗ tia tamen ⁊ gloꝛia omibus angelis eſt pᷣlatum. Dignitas aũt gratie ⁊ multo plus dignitas gle incompꝑabiliter tranſcendit dignitatem nature Naom ⁊ hoc pᷣuat᷑ adhuc in demonibꝰ in qͥbus dona nature manent integra ⁊ ſplẽdidiſſima cũ tamen ipᷣi viliſſimi ⁊ turpiſſimi abiectiſſimi pꝛo⸗ pter culpam habeant᷑.magniſicata ̊ fuit a deo tam pᷣclare vᷣgo illa delicatiſſima vt pᷣter filium eius nulla creatura poſſit exequari. O femina ſuꝑ omnia ⁊ ab omibus bñdicta:pᷣelectum ⁊ di gniſſimũ vaſculũ fabꝛicatũ a pᷣmo artifice:era⸗ rium diuinoꝛũ chariſmatũ.Elegit te deus etp/ elegit: vt in tabernaculo tuo deus ⁊ hõ nouem menſibꝰ habitaret. Audeo dicere ꝙ ꝓpter vgi⸗ nem in mente diuina conceptã ꝑ multa annoꝛij milia anteqᷓ; naſceret humanũ genus fuit pᷣſer⸗ uatum in eſſe. Conſtat em ꝙ ꝓ pᷣma tranſgreſſi one Adam ⁊ Eua nõ ſolũ moꝛtis ſᷣ annihilatio- nis exterminiũ meruerũt.Et diuina vltio q̃ ac⸗ ceptionem ꝑſonarũ ignoꝛat:ſicut nec culpã an⸗ gelicam ſic nec humanam dimiſiſſet impunem. Sʒ ꝓpter pᷣcipuam reuerentiã quã ad vᷣgineʒ habebat qꝛ eaʒ ab eterno ſuꝑ oẽs creaturas nõ vniendas deo ꝗᷓ creande erant dilexit pᷣſeruati ſunt ꝓthoplauſti nec in nihilũ redacti. Rõ eſt: qꝛ hec puella erat in lũbis Ade ſm ratõeʒ ſemi⸗ nalem:⁊ potentia ꝓducende puelle erat impᷣſſa ea autẽ debebat naſci Jeſus qͥ in Adã erat ſolũ dem fit ꝑ incarnatiõis myſteriũ. AAI . enE nel . de hoc myſterio oẽs a pncipio cõmunit᷑ edoce⸗ in pᷣmis parentibus donec in actũ educerẽ Se 3 pncipio cea 9Q ° à 4 nulla alia. Indulſit & deus pmis parentibꝰ ne eos annihilauit: qꝛ ſienõ fuiſſet nata beata vir⸗ go ⁊ ꝑ conſequẽs nec Jeſus ſiue deus carnem humanã veſtiſſet. Ergo ꝑ iſtam nobileʒ creatu ram ſaluauit deus pᷣmos parentes de pᷣma tra⸗ö⸗ greſſione: ⁊ Moe de diluuio: ⁊ Abꝛaaʒ de celde regum. Iſaac deiſmnaele. Jacob de Eſau. Po pulum iudaicũ de egypto:de manu pharaois de mari rubꝛo:de poteſtate diuerſoꝛũ regumtg ranoꝛũ.de Nabuchodonoſoꝛ ⁊ captiuitate ba bylonica. Dauid deleone:de Golia ⁊ de Saul· Et bꝛeuit᷑ omnes indulgentias ⁊ liberatiões fa ctas in veteri teſtamento nõ dubito deũ feciſſe niſi ꝓ huius amoꝛe puelle ⁊ reuerentia quã deꝰ ab eterno pᷣoꝛdinauit ſuis cunctis operibus ⸗ ponengaa.— ä ¶E angelia pꝛincipio cognouerunt xpm de virgine naſcituxu.¶Ca. H. pernat. virginis admirande dicit᷑ ſupe Conceperũt qͥdem illã angeli dum a Gncipioſue beatitudis cognouerũt xpᷣm incar: nandum ⁊ ex ↄſequenti de vᷣgine naſciturum. Ad qð plene intelligendũ dicit ſccũs Thomas . ma ꝑte.q.lvij.ꝙ in angelis ẽ duplex cognitio na naturał ᷣm quam cognoſcũt res tum per exiſtentiã ſuã:tum ꝑ ſpecies innatas:⁊ hac co⸗. gnitione myſteria grecognoſcere nõ pñt.quia ex pura dei volũtate dependẽt.Si emm vnus an gelus nõ poteſt cognoſcere cogitatiões alteriꝰ ex volũtate eius dependentes:multo minꝰ põt cognoſcere ea que ex ſola dei voluntate depen⸗ dent. Eſt aũt alia angeloꝛũ cognitioqᷓ eos bea⸗ tos facit ̊ͥ vident vbuʒ ⁊ res in vbo:q hac qui dem viſione cognoſcũt myſteria gre qᷣdeʒ om nia nec equaliter omẽs:ſᷣ ᷣm ꝙ deus eis volue⸗ rit reuelare:ita tñ ꝙ ſuꝑioꝛes angeli ꝑſpicatius diuinam ſapientiam ↄtemplantes plura myſte ria ⁊ altioꝛa in ipᷣa dei viſione cognoſcũtque in ferioꝛibus manifeſtãt eos illuminãdo.Et hoꝛũ etiam myſterioꝛũ:q̃dam a pᷣncipioſue creatöis cognouerũt: quedam vo poſt modũ ᷣm ꝙ eo⸗ rum officijs congruit.Quare ⁊ myſteriũ incar natiõis in generali ſumptũ omibus reuelatum eſt a pᷣncipio ſue beatitudinis. Cuius rõ ẽ: qꝛ G̊; eſt quoudã generale pncipiũ ad qð oia eoꝝ of: ficia oꝛdinant᷑. Omẽs emſunt adminiſtratoꝛij ſpũs in miniſteriũ miſſi ꝓpter eos qui heredi⸗ tatem capiũt ſalutis.vt dicit᷑ ad Hebᷣ.c.ij.qð dä/ nð opoꝛtuit ri. DPe hoc ſic dicit Aug⸗. li. v. ſu Señ ad liaz S dm Zidaere Dic fuit incarnatiois myſteriũ abſconditũ a ym coꝛpulentazʒ ſbam de vygine educẽdus ⁊1 de cu pſe culis ĩ deo vt iñ innoteſceret pᷣncipibus vote. ſtatibus in celeſtibuſ. Loquẽdotñ de ſacramẽ to incarnatiõis qᷓ;tum ad ſpẽales ↄditiões Sic⸗ non oẽs angeli a pᷣncipio de oibus ſunt edocti: cerunt.vt refert Bionyſius.vii.c.de celeſtiieę. Vnde aulus ad Ephe.iij.c.dicebat. Mihi autoim ſanctoꝛũ.i.aploꝛum minimo dataẽ gr̃a hec in gentibus euangeliʒare inueſtigabiles di uitias xp̃i ⁊ illuminare oẽs que ſit diſhenſatio ſacramenti.ſ.redemptiõis ꝑ xpᷣm facte q̃ diſpẽ⸗ ſabilis eſt gentibus ſicut ⁊ iudeis.vᷣm glo. MNi⸗ co. de li.abſcõditi a ſeculis in deo qͥ oĩa creauit yt innoteſcat pᷣncipibus ⁊ poteſtatibus in cele/ ſtibus ꝑ eccleſiam multifoꝛmis ſapiẽtia dei m pᷣſinitionem ſeculoꝛũ quam fecit in xpᷣo ieſu do⸗ mino nrᷣo.hec ibi.oc loco dicit Nico.delira. M angeli ſancti nõ cognouerũt ad plenũ myſte rium xpᷣi incarnati extendendũ ⁊ dilectõʒ vſq; ad vocatiõʒ gentium: donec pᷣdicantibus apo ſtolis fuit impletum. Quia añ habuerũt tantũ imo qͥdam etiã upioe angeli poſtmodũ didi 6 ſimplicem noticiã quepõt dici abſtractiua inq; tum eſt rei nõ pᷣſentis:Sed qñ fuit impletũ ha⸗ buerunt noticiã experimentalẽ ſiue intuitiuam Sicut aſtrologus p moti celicertitudinalit co⸗ gnoſcit eclipſim futurã tamen adhuc pfectius eam cognoſcit qñ videt eaz actu exiſtentẽ. Alij vo dicunt ꝙ angelis innotuit myſteriuz xpi de Focatlõe gentium ſimplicit ⁊ omni mõ p eccle⸗ ſiam.i. ꝑ pᷣdicatõʒ aploꝝ quod tñ qtuʒ ad hoc antea nullo mõ cognouèrant. Quicqᷣd ſit nega⸗ renon poſſumꝰꝙ a pᷣncipio ſue beatitudinis vt eſt bdictum reuelationẽ habuerũt dexpo de vx⸗ ine naſcituro. Puto nanq; ꝗ poſt illa ſoleniſ⸗ „ uacibſuis dũ plenã beatitudinẽ obtinuiſſent Quia angeloꝝ ruentiũ ſedes erant vacue beni gnerex celoꝝ excelſus deꝰſuo mõ omibus dixe⸗ rit. Oaſtra matutina. O mee creature nobiliſſi⸗ me. Gaudetc ⁊ exultate qm ex hoibꝰ ſaluandis iuxta vniuſcuiuſq; merita vr̃i oꝛdines pficient᷑ ⁊ implebunt᷑ ruine.Ad id vo exequendũ dum venerit plenitudo tꝑis. Sponſam accipiã puel lam vna vᷣginem plenam gra in cuius vtero ſpũſancto cooperãte incarnabit᷑ filius meꝰ vni⸗ genitus ⁊ dilectus. Sonuit h vox cũ ingenti le ticia in mentibus angeloꝛũ qͥ ꝑ multa annoꝛum milia vginem pijſſimam pᷣſtolantes min illam colebãt affectu.nec angelis tm innotuit virgo dei filium in ſuo vtero geſtatura. Sʒ inſup mul tis patribus pr̃iarchis atq; pꝓphetis qͥbꝰincar natiõis myſteriũ fuit diuinitus reſerati. C&beata virgo abſq; infamia culpã onꝛiginaleʒ contraxit aqua ̃ᷣm opinio ꝛeſeruata fututt. nem aliquoꝛũ ſimam victoꝛiã quaʒ habuerũt de lucifero æ ſe ſed maioꝛi foꝛtaſſe ſcelere in deo Ertia conceptio ☚ virginis ſacratiſſime ðꝛ ma gñ ꝛↄcepit eam mat᷑ ſua. Et qm̃ cõce ptionis officiũ publiceſit in eccleſia:ſcire pleri⸗ q; cupiũt:vtrũ beata virgo fuit cũ peccato oꝛi⸗ ginali concepta. Et vt clare omia denudẽt᷑ tria ſunt in hac ꝑte notanda. Nꝛimũ ꝙ ↄceptio po teſt duplicit᷑ ſumi. AUno mõ ꝓ cõmixtõne ſemi⸗ num in copula viri ⁊ mulieris. Alio mõ ꝓ ani⸗ matiõe que fit dum anima ſimul creat᷑ ⁊ infun/ ditur a deo in coꝛꝑe iam foꝛmato. Scðm notan dum ꝙ peccatũ oꝛiginale duobus modis habe tur.ſ.foꝛmalit᷑ ⁊ radicalit. Accipiendo ↄceptio nem pmo modo nõ habuit oꝛigiale foꝛma liter.qꝛ oꝛiginale foꝛmalit᷑ eſt in anima et ſolum cuiuſiibet peccati eſt anima ſbiectũ.vt declarat Franciſcus de marone in ſuo.iij. Petrꝰ de can dia ⁊ ſanctus Cho. iij. ꝓte.ꝗq.xxvij. Sicur em̃ virtus eſt qualitas ſpũalis ita ⁊ vitium. Ter⸗ tium notandũ ꝙ radicaliter ⁊ in cauſa peccatũ oꝛiginale eſt in carne. VUnde doctoꝛes theologi dicunt ꝙ peccatũ oꝛiginale eſt infectio quedam in aima contracta ex eius vnione ad carnẽ con/ cupiſcibiliter ſeminataʒ vt em ait Franciſc de marone in ſuis ſmonibus.Sicut coꝛpus qð in duit᷑ ſoꝛdido veſtimento inquinat᷑ ab eo. ſic ſpi ritus rationalis qñ induit᷑ coꝛꝑe infecto ꝑ ↄcu⸗ piſcentiam genito dicit᷑ maculari.Et ſicut in ve teri teſtamento fuit lex poſita Leui. xiiij.c.q. q̃ cunq; intraret domum lepꝛoſam efceret᷑ imun dus. ita aima ex eo ꝙ intrat coꝛpus q̃ſi domuʒz lepꝛoſam efficit᷑ immũda. Et vt inqt NPetrꝰ de candia.Contrahere oꝛiginale cõpetit homibuſ vpter demeritũ pᷣmi parentis ⁊ diuinũ decre⸗ tum libere obligans filios Ade ad penã damni ꝓ crimine tali. Nec ſufficit ſolũ demeritũ pꝛimi parentis ad hoc ꝙ cõcupiſcibiliter ab eo deſcẽ⸗ dens contrahat peccatũ oꝛiginale: requiritur diuinũ decretũ. Sanctiſſima & vgo licet ex ho⸗ neſtiſſimis parentibus carnẽ ↄtraxerit. tamen caro illarfuit concupiſcibili᷑ ꝓpagata. Nec ad⸗ mittenda eſt illavulgi falſa ſententia ꝙ. ſ. virgo ↄcepta fuerit ſpũſancto cooperante ſine virili ſemine ⁊ abſq; viri et mulieris copula. Hereti⸗ ca eſt ⁊ ꝑnicioſiſſima opinio iſta licet aparẽter videat᷑ ad voginis laudem accedere.ſᷣ non eget deus mendacio nro.Et vt refert Augꝰ. in lipᷣ. demendacio. Mendaciũ maxie ꝑnicioſum eſt qð fit in his que ad xp̃ianã religionẽ ꝑtinẽt.Et iterum idem Aug ꝓtractans illud apoſtoli.j. ad Choꝛin. xv. ca. nuenimur falſi teſtes: ait. erhoꝛrendũ eſt aliqᷣd falſe de deo dicereetiaʒ i ad laudem eius videat᷑ ꝑtinere:nõ emn minoꝝ laudat᷑ falſitas — — ———4————— —- 9„ f f „„ f„ — — Ricc ardus demedia villa. qᷓ; vituperet᷑ veritas.Sic damnabiliter cuʒ fal ſitate virginem laudant ꝗ eam de ſpũſancto cõ ceptam temere pᷣdicant. VNidi⁊ ego in pleriſq; locis depictas imagines Joachim ⁊ Anne ſele oſculo obuiantiũ inferiuſq; rubꝛicam ſic cõtinẽ tem. Qualiter Anna accepto oſculo a ſuo viro Znchim concepit in vtero virginẽ Mο ariam eliramenta ſunt iſta que ⁊ virgini ſumme diſ plicent Quare a de peccato oꝛiginali foꝛmaliter ſumpto reſtat veritas diſſerenda. An. ſ.duz ani ma coꝛpoꝛi ſuo fuit vnita oꝛiginalem maculam contraxit. Et circa hoc diuerſimode doctoꝛes loquunt᷑.Ex quo duplex eſt huiuſmodi rei fa moſa opinio.ꝛima coꝛũ qui dicunt virgineʒ oꝛiginale habuiſſe:a quo ſtatim ꝑ ſanctificatio/ nem fuit mundata.Secũda opinio modernoꝝ qui aſſerũnt virginem a peccato oꝛiginali pᷣſer⸗ uataʒ Pꝛima opinio habet tria. ſ. Firmitatez: rationũ ↄgruitatem: ⁊ impeccabilitatem Mꝛi⸗ mo habet ſirmitatem:qm multi ſancti deuotiſſi/ mi clariſſimiq; doctoꝛes illã docuerũt. Ex qui bus aliquos explicabimus. Infraſcripti nãq; omnes expꝛeſſe fatent᷑ vginem in oꝛiginali con Anſelmus in libꝛo Cur deus hõ. Heda in omeł ſuꝑ Miſſus eſt. Caſſiodoꝛus. M Hugo in libꝛo deſacramentis. Alanus in expoſitiõe ſimboli Athanaſij. Guilhelmus altiſiodoꝛenſnſiios. BGuilhelmus cancellarius pariſienſis. Henricus de gandauo in quodlibetis. Guilhelmus durandi in rõnali diuinoꝝ offi. Sanctus Thomas de aquino. H Hugo cardinał in expoſitiõe Luce. Albertus magnus. NPetrꝰ de tarantaſia qͥ fuit Innocẽtiꝰ q̃ntus. Jacobus de voꝛagine. MM Burandus poſtea epᷣus meldenſis. Henricus generalis oꝛdinis. Petrus de palnule. Jacobus de lauſana epᷣus lauſanenſis. Hugo de argentina. —“ Nicholaus treueth. Robertus olcorh. 5 £. Martinus qui fecit cronicos. Vincentius qui fecit ſpecula. Aluarus hiſpanus. Johannes derupella. Robertus conton. Alexander de ales. Ponauentura. E 7 ſ(c. dDi. lſfſfſfſfſfſfſuſſlll-— Bernardus inſuꝑ virginis ꝗmatoꝛ pᷣcipuus in Reginaldus archiepᷣus rothomagenſis Johannes Rigalll. Niicholaus deliaan. Beltrandus de turri cardinalis. Bartholomeus de piliis. (C¶ Beoꝛdine heremitari. Egidius deronmm. Gregoꝛius de arimino. ernardus oliuei. Johannes theotonicus. Joꝛdanus theotoniccus. Johannes ſteringacc. C Beoꝛdine carmelitaru. Guidõ epiſcopus maioꝛicenſis. Paulus de peruio. ¶ ¶Be collegio canoniſtarum. Johannes theotonicus gloſa ꝓnunciandũ.de con.di.iij. Giraldus oddonis in libꝛo de figuris Bartholomeus bꝛixienſis. Et Raymũdus in titulo de fers. Builhelmus durandi in ſpeculo iudiciali. Johannes Andreein ca. ↄqueſtus.de ferijs. „ . Buido archidiaconus in ca.firmiſſime. de con epiſtola ad canonicos Lugdunenſes repꝛehen/ dit celebꝛantes feſtum cõceptionis.De quo qͥè/ dem aiũt c foꝛteficte.ꝙ poſt moꝛtem viſus eſt cuidam ſuo diſcipulo in veſtefulgenti: in q̃ erat macula quedã cui indicauit hocſigniſicare ma- culam eius:quia tenuerat vᷣginem in pctõ oꝛi⸗ ginali conceptam. Sanctus vo Tho.2 Bona uentura dicunt ꝙ ð feſtum cõceptionis de vir⸗ gine celebꝛatũ non datr᷑ intelligi ꝙ in ſua conce⸗ ptione fuerit ſancta aut ꝙ fuerit᷑ſine oꝛiginali. Sed quia quo temꝑe ſanctiſicata fuerit ignoꝛa/ tur.celebꝛat᷑ feſtum ſanctificatiõis eius potius E . 2 , qᷓ; cõceptionis in die cõceptiõis ipᷣius.¶ Se⸗ cundo opinio iſta habet rationũ congruitatem Adducunt᷑ aut plures congruentes ratiões qͥ⸗ bus oſtendit᷑ ꝙ virgooꝛiginale cõtraxitEto⸗ ma eſt qꝛ ſoli xpᷣo filio dei ac ipius vᷣginis bene dicte cõuenit immunitas ab omni peccato. qð pꝛobat᷑ auctoꝛitate ſanctoꝛũ. Inquit em Gre⸗ oꝛius li. xij.moꝛaliũ. Nullus ſine peccato eſt niſi ilx qui in hunc mũdum nõ venit ex pecca⸗ to.Et Hiero.in euangelio fili ꝓdigi.Solꝰ deꝰ eſt in quem peccatuzʒ cadere non poteſt.Et Au uſtinꝰ in expoſittõe pſał.xxx.Chꝛiſtus omẽs peccatoꝛes inuenit ſolus ſine peccato veit. Et idem in li.de nuptus ⁊ concupiſcẽtia. Oẽs ſub cato natus eſt liberamur. Et idem in Enchiri. peccato naſcimur ⁊ ꝑ vnum ſolum qui ſine pec Wer mediatoꝛẽ qui ſolus ſine peccato arecſ reconciliari nos oponet. Et hãc ſniam idẽ Au ſtrati fuiſſent veraces. Inſup Job.iij ciſch Eaſtinus refert libꝛo pᷣmo ⁊ ſecũdo contra Ju⸗ ianum. Etſi.iij.de baptiſmo paruuloꝛũ.Et in li.de ſide 4 etrum. Et in libꝛo de perfectiõe iuſticie. Et in epiſtola ad optatũ epiſcopũ Eti epiſtola ad Valeriuʒ.Ex quibus apparet ꝙ cũ de ſolo chꝛiſto doctoꝛes affirment ꝙ fuerit ſine tai ⁊ veniali.igitur dabit᷑ ſibi culpa oꝛiginaliſ. Secunda ratio ad hoc inſinuandũ eſt q: xpᷣus fuit vniuerſalis redemptoꝛ. ergo redemit virgi nem: ſed ſi nullum habuiſſet peccatũ nõ fuiſſet redempta. ergo aut ip̃a habuit oꝛigiale. aut cri⸗ ſtus non fuit vniuerſalis redemptoꝛ.ic Leo papa in ᷣmone de natiuitate ait. DOominus no⸗ * ſter ieſus chꝛiſtus moꝛtis peccatiq; deſtructoꝛ ſicut nullum a reatu liberum reperit: ita liberã⸗ dis omnibus venit. Et Hiero.in omelia ſuper Mattheum ind t. Motandũ in genealogia ſal⸗ uatoꝛis nullam ſanctarũ aſſumi mulierum: ſed eas quas ſcriptura repꝛehendit. vt qui pꝛo pe- Nꝛima ratio dicit᷑ ↄtrarioꝛũ ſolutio. Nam 1 Mꝛima ratio dicit tur. Ecce qui ſeruiunt ei non ſunt ſtabiles: et in angelis ſuis reperit pꝛauitatem. quoꝛũ pꝛimuʒ ad beatos angelos:ſecundũ ad malos refertur N moꝛalibus.⁊ tñ boni an⸗ geli non ſunt inſtabiles cum ſint in gra cõfirms ti. vt patet in. ij.ſententiaꝝ. Bicit᷑ g iſtud ꝙ q; peccato ⁊ virgo mũda fuit ab omni culpa moꝛ⸗ tum eſt exſe ſunt inſtabiles:niſi eſſent gratia cõ firmati. Sic ⁊ beata virgo qᷓ;tuʒ erat deſe ex cõ ditione nature erat apta nata contrahere pecca tum oꝛiginale:ſed illud nõ ↄtraxit ex pꝛiuilegio ſpeciali. Ad quod ſuadẽdũ inducunt᷑ infraſcri pte rationes. “ C ecũda poſſibilis pᷣſeruatio. CTertia vginis exceptuatio. CAuarta puritatis compatio. CAuinta honoꝛis exhibitio. ¶Bexta gratie completio. ¶ Geptima diuina reuelatio. 7 n catoꝛibus venerat de peccatricibus naſcẽs om ratiões inducte ppᷣma opiniõe ſolui facile poſ⸗ nium peccata deleret. Et ad Romanos.iij.ca. apoſtolus dicit.Omnes em peccauerũt ⁊ egẽt gloꝛia dei. Et. v. c. Mer vnum homiem in hũc mundũ peccatum intrauit: ⁊ p peccatum moꝛs ⁊ ita in omnes homiĩeg moꝛs pꝑtranſiuit in quo omnes peccauerũt(Certia ratio quare videtur ꝙ virgo oꝛiginali culpe ſbᷣiacuit eſt.quia dene⸗ ceſſitate penas illi culpe debitas incurrit. Naʒ ⁊ penalitates contraxit: ⁊ moꝛtem euitare non potuit.⁊ ſi ante chꝛiſtũ deceſſiſſet non intraſſet celum:quouſq; fuiſſet ꝑ chꝛiſtum ianua aperta ſed cum patribus iuiſſet ad linbum. ¶ Tertio iſta opinio habet impeccabilitatem. Mõ equi⸗ dem rei ſunt habendi nec blaſphemi cenſendi q̃ de virgine ſic loquunt᷑:cum peccatum oꝛigina le culpa ſit cõtracta non acta ꝓ cuius deletione ac remiſſione xpᷣo filio ſuo omẽs ingentes debe⸗ mus gratias. ¶ Secũda opinio quemagis in/ nitit᷑ pietati eſt illoꝛũ qͥ aſſerũt vginem ab omni labe culpe oꝛiginalis immunema qua pᷣſeruata fuit.Et vt inqͥt Granciſcus in ᷣmonibus ſi uis. non obſtante tali pᷣuatione mater domini dici poteſt fuiſſe peccato obnoxia. Quia quãdocũ⸗ ꝙ; aliqs defectus conuenit alicui ex ſua natura poteſt ei attribui q́;umcũq; ille defectusxi au⸗ inutiles facti ſunt. ⁊ ñ hoc de facto nunqᷓ; fuit verum.qꝛ ſemꝑ aliqui inuenti ſunt boni. Sʒ h ſunt. Cum dicit᷑ ꝙ eſſe abſq; peccato cõuenit ſo li xpᷣo.ergo non vᷣgini. Reſpondet᷑ ꝙ xpᷣo con uenit ꝑ naturam: virgini nõ ꝑ naturã ſᷣ per gra riam Er ad illud quod adducebat᷑ ꝙ xpᷣs fuit vniuerſal redemptoꝛ.ergo redemit virginem. ergo ab oꝛiginali.Dicit᷑ ꝙ redemit eam ab oꝛi⸗ ginali pᷣſeruando Gi quis vo quereret quo⸗ modo xpᷣus potuit vginem redimere pꝛeſeruã do q̊ nondũ erat incarnatus:cum aima vᷣginis coꝛpoꝛi ſuo vnita fuit: Reſpondere poſſumus bñficia incarnatiõis xpᷣi cõmunicata ſunt nõ i p̃ᷣſentibus ⁊ futuris:ſᷣ etiaʒ pᷣteritis. Nam ipᷣe caput eſt oĩm electoꝛũ ⁊ patrum ⁊ priarcha rum ⁊ pꝛophetarũ veteris teſtamenti.vt docet Alexander in.iij.ſumme.qͥ anteq; xpᷣs incarna retur ex eo ꝙ ipᷣm fide incarnandum cogſcebãt atq; credebant diligebãtq; Jeſum:meruerunt fieri membꝛa eius qui licet nõdum eſſet homo ĩ re:erat tñ homo ⁊ deus incarnandus in ſpe.cu⸗ ius gratia multa illius beneficia fuerũt pꝛeſtita Sic ⁊ in ꝓpoſito cum deus pᷣelegiſſet virgineʒ ſuiſfilij futurã matrem merito ipᷣius filij incarnã di a contagione culpe oꝛiginalis voluit pꝛeſer⸗ vared tertiam vo rationẽ qua dicebatur ꝙᷓ virgo de neceſſitate incurrit penas oꝛigiali de⸗ bitas. Reſpõdemus ꝙ penas illas incurrit de neceſſitate nature que q;tum in ſe erat coꝛrũpe/ re habebat ꝑſonam virginis niſi fuiſſet ab oꝛi⸗ ðdꝛ qꝛ qtum eſt ex ſe ita eſſet: niſi eſſẽt diui gra ginali pꝛeſeruata.Et ſicut circũciſio vel bapti⸗ tia pᷣſeruati. Item dicit᷑ in pſał. Omis hõ men⸗ dax. ergo argutt Auguſtinus martyres fuerũt mendaces. ꝓdeo dicendũ ꝙ martyres fuerunt mendaces q;tum erat deſe: niſi ſpũ diuino illn ſimuspenalitates compatiunt᷑. Nam illi quibꝰ ꝑ circũciſionem oꝛiginalis culpa remittebat᷑ et illi qdus ꝑ baptiſmum nũc dimittita penalita⸗ tibus non liberant᷑.Et ſancii patres quiſine ali — —,ꝗ,, — —0200 5 ¶7 .— . 1 Slesss ☛ nN —— — S= SN R SS — A ob dimus pᷣſeruata a peccato oꝛiginali q;dtũ ad ma- gno peccato decedebant trabhtur adlimbuʒ. ta licet beatiſſima virgo pᷣſeruationem hanc habuiſſet:nihilominus penalitatibus ⁊ moꝛti iuſte obligata fuit. Nam vt viar verbis ſancti Tho.iij.parte.q.xx vij.arti.j.in reſpõſione ad eata vgo ſanctificata fuit nos ad⸗ culam ꝑſonalẽ:non tñ fuit liberata a reatu quo toth natura tenebat᷑ obnoxia. ¶ Scda rõ qua ꝓbatr᷑ vᷣginis immunitas ab oꝛiginali culpa ðꝛ poſſibilis pꝛeſuatio. Motuit nanq; deus illam ℳ ſic pᷣſeruare:a ſi potuit debuit:cum pelegiſſʒ eã ſuam immaculatã ⁊ dilectiſſimam ſpõſaʒ. Qua⸗ re Franciſcus de marone in ſuo tertio ſicſ Quanto aliquod agẽs eſt ꝑfectius tãto citius poteſt ſuũ effectũ inducere in paſſum. deus aũt eſt agens pfectiſſimũ. Sed agens naturale effe⸗ ctum ſuũ inducit in bmo inſtanti.ſicut ptʒ qꝛ ge neratio lucis a ſole fit in inſtanti. Inſuꝑ qñ ali⸗ qua potentia põt in duas oꝑpatiões opoſitas: ſi in ᷣmo inſtanti põt in illam ad quam minus inclinat᷑:multo foꝛtius in illam ad quã magis inclinat᷑.Sʒ potentia volitiua põt in dilectõeʒ ⁊ odiũ.⁊ deus maxime inclinatur ad diligẽdũ „ Sed in pᷣmo inſtanti potuit vgincʒ odire.ergo multo foꝛtius potuit ipᷣam diligere.⁊ hoc pᷣſer uando ne inficeretur oꝛiginali culpa. Adhucle giſlatoꝛ qui põt legem condere poteſt in legẽ diſ penſare ⁊ illam deſtruere. Sed decreto diuino actualem culpã pᷣmoꝛũ parentum factum eſt vt omnes ab osconcupiſcibiliter deſcendẽtes na⸗ ſcerentur ſfilij ire.ergo eodem decreto potuit cũ Jgine diſpenſari vt pꝛo nullo inſtanti fuerit fi⸗ lia ire. Sicut enim potuit deus ſi oꝛiginale con/ traxit in pᷣma ſanctificatione illam mundare:ita eque potuit ſimul ⁊ ſemel eam ſanctiſicando pᷣ⸗ ſeruare. Sed reuera nõ dubiũ ꝙ multa poſſit fa- cere deus ⁊ multoplura qᷓ; intellectus intellige re.nihilominus nõ niſiex pietate ⁊ ſingulari de uotione cogimur acceptare ſic feciſſe deum. ſi⸗ cut facere potuit ⁊ virginem Ade filiam a pctõ p̃ᷣſeruaſſe.¶ Tertia rõ ad oſtendendã virginis mundiciã ab oꝛiginali culpa dicitur exceptua⸗ tio. Sicut em̃ recipit᷑ a generalitate mlieꝝ qtũ ad ↄceptũ ⁊ partũ.qꝛ vt ſcribit᷑ Seneſis.iij.c. Et diciũ fuit Eue. In doloꝛe paries filios.qð 7 ad omẽs alias mulieres ſpectare cognoſcimꝰ. Vgo tñ ↄcepit ſine ruboꝛe ⁊ peperit ſine dolo⸗ re. Ita etiã excludit᷑ ſine generalitate mulierum ⁊ viroꝛũ qᷓ;tum ad neqͥtiam peccati. Nũ augꝰ. in li. de coꝛreptiõe ⁊ gra inquit. Cũ de peccatis agit᷑ nullãa de matre dni volo facere queſtioneʒ q̃ excepta ſi omẽs ſancti ⁊ ſancte interrogarent ſipctm̃ haberent. qͥd aliud dicerẽt niſi qd Johᷣ. ait. Si diceremus quia peccatũ non habemus uelatione dei. Nam vt ſcribit Anſel ipi nos ſeducimus: ? veritas in nobis non eſt. Et qꝛ ðꝛ ꝙ omẽs peccauerũt:reſpondet᷑ ꝙ du⸗ plex eſt vniuerſalitaſ. Ana politica.alia logica In vniuerſali logica vna ꝑticularis interimit vniuerſalem. Aniuerſali aũt politice non ↄdi⸗ cunt ab ipᷣa diſtrahentes vnam vel ples parti/ culares.vt dicendo oẽs de iſta ciuitateſunt ſa/ ni. omnes currũt ad ſpectacula. tamen aliqſunt infirmi aliqui in domo. Et ſic Matth. i. diei tur. Exibat ad Johem hieroſolyma ⁊ omis iu/ dea ⁊ oĩs regio circa ioꝛdanẽ̃. ¶ Quarta rõ fa⸗ ciens ad ↄfirmandã opinionẽ iſta ðꝛ puritatis comꝑatio. Debuit quideʒ virginis puritas ſu perexcedere puritatem quarũ cũq; aliaruʒ crea turarũ angeloꝛũ ⁊ hominũ. Ande Anlſel lib. de ↄceptu virginali inqᷣt. Decuit vtillius hois ↄceptio de matre puriſſima fieret que ea puriia⸗ te niteret qua ſub deo maloꝛ nequit intelligi cui deus pater vnicum fuium ſuum ſibi equaleʒ de coꝛde ſuo genitum ita dare diſpoſuit vt eſßz vnꝰ idemq; dei ⁊ virginisfilius. Sanctꝰ Thomas in.j.ſniarum.di.xliiij.arti:iij.in reſppõſione ad tertiũ argu. dicit. OPuritas intendit᷑ ꝑ receſſum a zrio. In rebus aũt creatis nil purius eo qð ẽ ſine ↄtagione pcti:qualis fuit puritas btẽ vir⸗ ginis que a peccato oꝛigiali ⁊ actuali immunis fuit. Si ů̊ beata virgo peccatum oꝛiginale con⸗ traxiſſet tunc puritas eius nõ exceſſiſſet purita tem alioꝛũ. Nam angelus creatus fuit ſine aliqᷓ labe pcti.Sic ⁊ aima pᷣmi hominis ⁊ mulieris. ¶ Quinta rõ ꝓ hac opinione dicit᷑ honoꝛis ex⸗ * hibitio. Bebet vtiq; filius honoꝛare matrẽ q;⸗ tum poteſt:quoniã vt inquit Hiero. Marenti⸗ bus nẽo põt reddere qð tenet᷑. Sʒ xpᷣus potuit honoꝛare mrem illaʒ pᷣſeruando ab oꝛigĩali cul⸗ pa.igitur debuit ita facere. ¶ Sexta ratio dici tur gre completio. Fuit eqͥdeʒ in virgiue tanta gre plenitudo qᷓ;tam capere potuit aliqua pu/ ra creatura. Ideo angelus eam dixit plenã gra Luce.j.ca.Et Hiero.in ſᷣmone ad paulã ⁊ eu⸗ ſtochium inquit. Ceteris ꝑ partes pᷣſta? ¶a rie vo totam ſe refudit gratie plenitudo. Qua⸗ re pꝛo nulio inſtanti defecit illi gratia. quod ta⸗ men non fuiſſet ſi ad modicuz oꝛiginalis culpa habitaſſet in anima eius. Item vt inquit Fran ciſcus. Jpᷣa fuit virgo virginũ. Si cõtraxiſſet oꝛignia le virginitas eius fuiſſʒ diminuta. Maʒ virginitas angeloꝛũ que ſpiritualis eſt e qua HMiero.dicit. Sempꝑ eſt anget cognata virgini taseſt maioꝛ virginitate coꝛpoꝛali. Et ideo ſi fuiſſet virginitas aime arie ꝑ oꝛiginale coꝛ rupta non eſſet par cum virginitate angelica. ¶ Beptima rõ ðꝛ diuina reuelatio. Cepit naq; celebꝛari feſtuʒ ↄceptionis virginis Marie re mꝰ cantuge Sermo XXv. rienſis. dũ quidaʒ venerabilis abbas rameſie/is cato parentuʒ vᷣginis /fuit tñ cum feditate ⁊ de cenobij hhelſinꝰ noie miſſus fuiſſet a Guilelmo angloei rege in Baciã dum ꝑactis q ſibi com⸗ iſſa fuerãt: ad angliã redire cuꝑet igreſſus eſt mare vbi poſtqᷓ; ꝑ ſpaciũ ꝓſpere nauigauit: vt ſolet eſſe:tempeſtas valida cepit nauigãtes ter rere. Fatigatis igit᷑ nautis nec vltra valentibꝰ ſe iuuare:remis fractis:funibus ruptis: caden tibus velis.ſpes ſalutis amittit᷑:⁊ nihil ſibi ni ſiſubuerſionis iudiciũ expectat᷑ Cũq; eſſent de coꝛpoꝛũ ſalute deſperati curam ſolũmodo aiaꝝ creatoꝛi ſuo magnis clamoꝛibꝰ cõmendarent:? beatã genitricem dei ariã mr̃em miſeroꝛum oꝛdinationenature. vt refert diñs Beltrandus cardinalis in expoſitioe eple ſexte ferie quatuoꝛ tempoꝛũ de aduentu. Sed feſtũ illud oꝛdinatur ad ſecunda ↄceptioʒ ᷣm quam vgo fuit conce⸗ pta ⁊ in eſſe naturali humano ⁊ in eſſe ſpiritua⸗ li gratioſo.i.in animatiõe illius bñdicti coꝛpo⸗ ris quefuit diu poſt pᷣmam ↄceptionem foꝛſan octogeſimo die. Nam dicit᷑ ꝙ coꝛpus maſculi animat᷑ quadrageſimo die. YFemine vo octoge ſimo. Et hoc modo ſi fuit de peccato oꝛiginali facimus ad vęginis laudem feſtũ referẽtes gra⸗ in ſuũ auxiliũ inuocarent: ↄſpiciũt quendaʒ ve tias omnipotenti deo qui aduocatã noſtrã tan H nerande habitudinis virũ pontificali infula de to pᷣuilegio decoꝛauit. Si aũt peccatũ oꝛigina⸗ ðDWĩ coꝛatũ ſtantem ꝓximũ naui.Quiaduocans ad le contraxita quo tñ ꝑ ſanctiſicatiõnez mũdata ſe abbatẽ Helſinũ his vbis alloqui cepit. Ais anteq; nata tunc feſtum ſub nomie ↄceptionis ꝑiculü maris euadere: Ais in patriã tuã ſanuſ ad ipᷣam ſanctificatiõʒ refert᷑. At vo iam finem redire: Cüuq; ei fletu id ſolũ deſiderare dixiſſet dicendi faciamus conemur vginem affectõe ſin Tunc ille ait. Scias mea dña nr̃a dei genitrice gulariſſima ⁊ reuerentia qua poſſumus pꝛoſe⸗ ad te miſſum:vt ſi meis dictis obtempare volu/ qui. vt ſic mereamur ipᷣa interueniẽte ſui filij g⸗ eris ſaluus cũ comitantibꝰ ad poꝛtũ deuenies. Spopondit ille ſe facturũ omia.Cui vir ille. ꝓ mitte mihi ꝙ diem conceptiõis mr̃is xp̃i ſolen⸗ niter celebꝛabis ⁊ ce ebꝛandũ pᷣdicabis. At hel ſinus. Et quo indt die feſtum illud erit mihice⸗ lebꝛanduʒ: Sexto ait ydus decembꝛis vteriſq; mutabis in nomen ↄceptiõis His dict ille diſ⸗ paruit.Et ſedata tepeſtate abbas cũ reliqͥs ap- tificauit. Statuitq; in ranſenſi cenobio ipſus fe ſtum celebꝛari. Sic paulati excreſcere cepit de- plicuit ad littus. Et qᷓ vide uotio rp̃ianoꝛum ad ↄceptiõz vginis excolen⸗ dam:q̃ tñ tꝑibus iſtis vt aparet vbiq; terrarũ ab oĩbus pᷣconiʒat᷑. Oẽs clerici omẽs religio⸗ ſideↄcepta vgine feſtiue officium dicut. At X Sixtus q̃rtus pontifex maximꝰ ꝑ ſuas ras ad ꝓpetuam rei memoꝛis ſtatuit vt ꝑ totã octauaʒ huius 2 ceptiõis officiũ ptendat᷑.ↄcedẽs eaꝛn⸗ dem indulgentiã omibus qͥ miſſe ⁊ hoꝛis cano⸗ nicis adeſſe curauerint q̃ cõcedit᷑ p feſto ⁊ octa ua coꝛpis xpᷣi. Planum iam eſt ꝙ hͥ opinio ſe⸗ cunda indies roboꝛat᷑ ⁊ pficit ⁊magis vid: fo ne conſona pietati.Et ᷣm ſententiã Hoſti.alio⸗ rũq; doctoꝛũ.QAñ ſunt diuerſa iura ⁊ opimoes non õ deum necõ bonos moꝛes. humanvꝛſen tentia eſt pᷣferenda ceteris paribus.ex detranſ⸗ ac. ca. fi. vbi glo.ſuꝑ vbo humanioꝛe. Mꝛonio res inqt eſſe debemus ad abſoluendũ qᷓ; ad con/ ; „ dẽnandũ.vt in.c.ex lis.de ꝓba.⁊.ff. de accu. ⁊obli.l.arrianus. Neq; tñ vt ex dictis colligi põt feſtum ↄceptionis refert᷑ ad tranſfuſionem ſeminis de quo fuitfoꝛmatuʒ coꝛpus vginis ꝗᷓ dicit᷑ pᷣma ↄceptio hoĩs.qꝛ licet fueritſine pec⸗ tiam acquirere a gioam ccleſtemtandemimds. ter ingredi. Amen. Sermo vigeſimuſquintus de ſan⸗ cta nobili et digna natiuitate virginiſ ſſe: 2 flos d Va ſunt iſta.c.xj. Oum recolit᷑ me moꝛia natiuitaris vginis gloꝛioſe debet huma na mens im magnam leticiã ꝓſilire.Nam eccle ſia legit vᷣmonem ſancti Auguſtini ſic dicentis. Adeſtnobis dilectiſſimi optatus dies beateac venerabilis ſemꝑ virginis Marie. Ideo cuzʒ ſummaexultatione gaudeat terra nr̃a tante vir ginis illuſtrata natali.ec em̃ eſt flos campi: de qua oꝛtum eſt pᷣcioſum lilium conuallium:ꝑ cuius partum natura mutat᷑ pthoplaniſtoꝛum quo delet᷑ et culpa.Et in antiphona dicit.Cuʒ iocunditate natiuitatem beate ¶ Parie celebꝛe⸗ mus:vt ipᷣa pꝛo nobis intercedat ad dominum Jeſuʒ chꝛiſtũ. Mꝛopterea vt ad natiuitati hui⸗ pconia extollenda incitemurin hoc vᷣmone de ipᷣa naſcẽte vᷣgine verha faciemus que deſigna tur nomiĩe virge ab Eſaia pꝛopheta in verbis aſſumptis ꝓ themate. Pꝛedixit quippe Eſaias vginemex pgenie Dauid oꝛiundam deſigna⸗ tam noie virge que fuit rectiſſima ſine aliqᷓ cur⸗ uatione ad inania bona ⁊ tranſitoꝛia mundi.fu it etiaʒ pleniſſima qꝛ in ea fuit omne foliũ ſctõx FSmonum ⁊ oẽs fruct ſanctarũ operationum: Eſaie pphete ver⸗ ðð — 2— e ☛ aee nullũ actum habuit et ab omni pecca ¶ Pꝛo pᷣme difficultat dicit in 27 ois flos ſanctaꝝ vtutũ. Quinimo ex ip̃a pio dijj fios floꝛũ ⁊ fructꝰ fructuũ bñdictꝰ Jeſus fi lius eius ⁊ dei. Et ꝙ h ꝓphetia ſit dicta de cri⸗ ſto ptʒ pꝑ tranſlatõʒ chaldaicã ꝗᷓ in h̊ loco ſic hʒ Exurget rex de filijs yſai meſſias de filijs fili⸗ oꝛuin eius. Igit᷑ de ipᷣa naſcente vᷣgine trimy . ſteria contemplemur. CPꝛimũ ſanctitatis. Fuitiſta natiui ¶ Scom nobilitatis. tas ſancta nobi⸗ Terriũ dignitatis. lis digna. C beata virgo fuit in vtero ſanctifi⸗ cata:ex qua ſanctificatiõe fomesiĩ ea to pꝛeſerutua. (Ca⸗I. Vimodtemple⸗ 4%6 T 2 mur v̈ginis naſcẽtis ſanctitatẽ. Fu it nanq; añ ſancta q; ex vtero nata. Et licet hoc non tradatr in ſcriptura ſat᷑ expꝛeſl- ſe. verũtamen vt dicit ſanctus Tho.iij.parte. xxvij. Rõnabiliter id credimus qm iülla q genu- it vnigenitũ a pr̃e plenum gr̃e et veritatis.pᷣ oĩ bus alijs maioꝛa gratie pᷣuilegia debuit acciꝑe Inuenimꝰaũt qͥbuſdam alijs hoc fuiſſe ↄceſſuʒ vt in vtero ſanctificarent᷑ ergo ⁊ vᷣgini non fuit negatũ.Dictũ nãq; fuit HHieremie ſicut pti eiul dem.j. ca.Añqᷓ; exires de vulua ſanctiſicauite. Et de Johanne baptiſta dixit angelus Lu.pꝛi m pũſancto replebit᷑ adhucex vtero ma- tris ſue. Sed in hoc loco tres difficultates ſe of CPꝛima vtrũ beata virgo fuit ſan (ferunt. ctificata an animatihz. ¶ Scda vtrũ fuit mũdata ab infectõe fomitis ¶ Tertia vtrũ ꝑ ſanctiſicatõʒ in vtero fuit pꝛe⸗ uata ab omni peccttto. ¶ Pꝛo bᷣme difficultatis declaratiõe rñget ſan ctus Tho. vbi ſupꝛa.ꝙ ſanctificatio de loqui/ mur nõ eſt niſi emũdatio ab oꝛiginali pctõ. Sã⸗ ctitas em eſt ꝑfecta mundicia.vt dicit Dio. xij CLa.de diuinis no.culpa aũt nõ põtemũdari ni⸗ ſiꝑ gram cuius ſbiectum eſt ſola creatura rona lis.Et ideo ante infuſionem aime rõnalis bea⸗ ta virgo ſanctificata non fuit.Et hoc figuratuʒ fuit ꝑ ſanctiſicatiõʒ tabernaculi Exo.vlti.c.de quo dicit᷑. Poſtqᷓ; cuncta ꝑfecta ſunt oꝑuit nu bes tabernaculũ teſtimonij ⁊ gloꝛia dñi imple⸗ uit illud. Tabernaculũ vginem ſigniſicat. de in p;. Sãctificauit tabernaculũ ſuuʒ al⸗ tiſſimus.queſanctificata fuit poſtqᷓ; cũcta eius ꝓfecta ſunt.ſ.coꝛpus et aima: vel in ipᷣa aĩatiõe ſi fuerit ab oꝛiginali pᷣſuata.vel ſtatim poſt ip⸗ ſam animatõʒ ſi oꝛiginale cõtraxit.Et ſi obijce/ retur ꝙ alij ſanctificati ſunt ante animationc.er 80 ⁊ virgo. Nam Hieremie dictũ fuit. Mꝛiul⸗ . qᷓ; te foꝛmarẽ in vtero nouite. Mõ auũt infũdit᷑ aĩa añ coꝛpis foꝛmatiõʒ.Sili etiã de Johe ba⸗ ptiſta dicit Ambꝛo.ſuꝑ Lucaz. ꝙ nõdũ inerat ei ſpũs vite: ⁊ iam inerat eiſpũs gre. Ad hrñ⸗ der ſctũs Tho. ꝙ dñs dicit ante foꝛmatiõem in vtero Hieremiã nouiſſe noticia pꝛedeſtinatio/ nis:ſed ſanctificaſſe ſe dicit eum non añ foꝛma/ tionem:ſed anteqᷓ; exiret de ventre. De btõ in⸗ ſuꝑ Johanne baptiſta nõ eſt intelligendũ Yl pi⸗ ritus vite ðꝛ ania viuificãs:ſᷣ ſᷣm ꝙ ſpũs ð aer exterius reſpiratus.vel poteſt dici ꝙ nõduʒzin⸗ erat ei ſpũs vite.i.aĩma q;tum ad manifeſtas ⁊ completas oꝑationes ipᷣius. ¶ Secunda diffi⸗ cultas erat an beata vgo mundata fuit ab infe/ ctione fomitis. Et ad hoc inueſtigandũ ſequa⸗ mur ſanctũ Tho. q ait. ꝙ circa hoc ſunt diuerſe opiniones Auidaʒ em dixerũt ꝙ in ipa ſancti⸗ ficatione beate virginis q̃ fuit ſanctiſicata ĩ vte⸗ ro totaliter fuit ei fomes ſubtractus. Quidam vo dicunt ꝙ remanſit fomes q;tuʒ ad hoc ꝙfa⸗ cit difficultatẽ ad bonum:ſublatus tñ fuit qua⸗ tum ad hoc ꝙ facit pnitatem ad malũ.Alij vo tenent ꝙ ſublatus fuit fomes q;tum ꝑtinet ad coꝛruptionem ꝑſone put impellit ad malum et difficultatem facit ad bonum. Remanſit tamẽ inq;tum ꝑtinet ad coꝛruptionem nature ꝓut.ſ. eſt cauſa traducendi oꝛiginale peccatum in ꝓlẽ NHNõnulli voaffirmant ꝙ in pᷣma ſanctiſicatione remanſit fomes ᷣm eſſentiam:ſed ligatus fuit ipa autem cõceptione ſilij dei fuit totaliter ſub· latus.Ad hoꝛum autẽ intellectum opoꝛtet con/ ☛ » ſiderare ꝙ fomes nihil eſt alidð qᷓ; inoꝛd inata cõ⸗ cupiſcentia ſenſualis appetitus habitualis tamẽ quia actualis concupiſcentia eſt motus pecca⸗ ti. Dicit aũt ↄcupiſcentia ſenſualitatis eſſe inoꝛ dinata inq;tum repugt rationi. qð qdem fit in⸗ qᷓ;tum inclinat ad malum vel difficultateʒ facit ad bonũ. Et ideo ad ipᷣam ratõʒ fomitis perti⸗ net ꝙ inclinat ad malum vel difficultateʒ faciat in bono. VUñ ponere ꝙ remaſit fomes in beata virgine nõ inclinans ad malum eſt ponere duo oppoſita ſimul. Similit nõ eſt intelligibile ꝙ re⸗ manſit fomes inq;tum pertinet ad coꝛruptiõem naturenõ inq;tum ꝑtinet ad coꝛruptõeʒ ꝑſone. Reſtat vt dicamus ꝙ vel totaliter fomes fu erit ab ea ſublatus ꝑ pᷣmã ſanctificatõneʒ: vel ꝙ fuerit ligatus. MPoſſet tñ qᷣs dicere ꝙ totalit fo mes fuit ſblatus hoc mõ.ꝙ ↄceſſum fuit anime btẽ virgis ex abundãtia gre deſcẽdẽtin ipſam vttalis eſſet diſpoſitio virium aie ꝙ inferioꝛes vires nũqᷓ; mouerent᷑ ſine arbitrio rationis.ſiẽ dictum eſt fuiſſe rpadus cõſtat pcti fomitem nõ habuiſſe. Et ſiẽ fuit in Adã an pctm ꝑ oꝛigi nalẽ iuſticiã itaq; q;tũ ad h̊ graſanctificationis in virgine habuit vim oꝛiginalis iuſticie. Et qᷓ;uis hec poſitio ad dignitatem virginis ma⸗ tris ꝑtinere videatur: derogat tñ in aliqͥ digni⸗ tati xpᷣi abſq; cuius vtutenullus apᷣma damna tione liberatus eſt: quis ꝑ fidem xp̃i aliqui añ eius incarnatiõʒ ſint m ſpũm ab illa danatioõe liberati:tñ ꝙ m carnem aliqs ab illa danatiõe liberet᷑ nõ uidet᷑ fieri debuiſſe niſi poſt incarna⸗ tionem eius in q̃ ᷣmo debuit immunitas dana⸗ tionis aparere.Et ideo ſicut añ immoꝛtalitatẽ carnis xpᷣireſurgentis nullus adeptus fuit car nis immoꝛtalitatẽ. Ita inconueniẽs etiaʒ vidꝛ dicere ꝙ añ carnem xp̃ᷣi in qᷓ nullũ fuit peccatũ: caro vᷣginis mr̃is eius vel cuiuſcũq; alteriꝰ fue⸗ rit abſq; fomite qͥ ðꝛ lex carnis ſiue membꝛoꝛũ. Ctiõ melius viðꝛ dicẽdũ ꝙ ꝑ ſanctiſicatõʒ in vte ro nõ fuerit ſbᷣlatus vᷣgini fomes ſᷣm eſſentiam p̈ remanſit ligatꝰ:nõ qͥdem ꝑ actũ rõis ſue ſicut . in viris ſanctis.qꝛnõ ſtatim habuit vſuz liberi L arbitrij adhuc in ventre mr̃is exñstł em̃ ſpẽale puilegiũ fuit xpᷣi ꝑ gram abundantẽ quaʒ in ſanctiſcatiõe receꝑat ⁊ etiaʒ pfectius ꝑ diuinã ꝓuidentiam ſenſualitatẽ eius ab omni motu in oꝛdinato ꝓhibentẽ. RPoſtmodũ vo in ipᷣa con⸗ ceptione carnis xpᷣi in qua pᷣmo debuit refulge re peccati immunitas credendũ eſt ꝙ ex plere⸗ dundauerit in mrem totalit᷑ a fomite ſbtractio. Et hoc ſigniſicat᷑ Eʒechieł xliij.c. vbi ðꝛ. Ecce gloꝛia dei iſrael ingrediebat᷑ ꝑ viam oꝛientalem id eſt ꝑ beatam vᷣginem ⁊terra.i.caro ipiꝰ ginis ſplendebata maieſtate eius.i.xpᷣi( Gia inſtaret aliqs ꝙ apłus.ij. ad Chorl.xijc Virtus i inlirmhitatepfiet irtus iimn ficit. ⁊ loquit᷑ de infirmi⸗ tate fomitis ᷣm quam patiebat᷑ ſtimulũ carnis Sed nihil qð ꝑtinet ad ꝑfectõʒ vᷣtutis fuit btẽ vgini ſubtrahendũ.ꝗᷓ neq; fomes. Reſpondet ꝙ inſirmitas carnis ad fomiteʒ ꝑtinens eſt qui⸗ dem in ſanctis viris ꝑfecte vᷣtutis occaſionõ ta⸗ men cauſa ſine qᷓ ꝑfectio haberi nõ poſſit. Suf/ ficit aũt in beata vᷣgine ponere ꝑfectam vtuteʒ ⁊ abundãtiã gre.Nec in ea opoꝛtet ponereom⸗ nem occaſionem ꝑfectionis. ¶ Tertia difficul⸗ tas gmouenda erat vtrũ ꝑ ſanctificatiõʒ in vte⸗ ro fuit virgo pᷣſeruata ab omni peccato actuali Et de hoc ſic loquit᷑ ſctũs Tho. q illos qs de⸗ ad aliqd elegit ita pparat ⁊ diſponit vt ad id ad qð eligunt᷑ inueniant᷑ ilonei. Geata igitur vir· go fuit electa diuinitus vt eſſet mr dei. Et ideo non eſt dubitanqũ qndeus ꝑſuã gram eay ad hᷣ idoneam reddidit. m ꝙ angelus ad eam dixit Inueniſti gram apud dnm. Ecce cõcipies ⁊c᷑. Hõ aũi fuiſſet idonea m dei ſi peccaſſet aliqñ: tum qꝛ? honoꝛ parentum redũdat in pꝛoleʒ. pm illud Mꝛouer. x vij 1. Gloꝛia filioꝛũ patres eoꝛũ. Vnge etiã ꝑ opoſituʒ ignominia mr̃is ad filiũ redũdaſſet.Cum etiã qꝛ ſingularem affinitateʒ habuit ad xpᷣm qͥ ab ea carnem accepit.Tuʒqꝛ ſingulari mõ dei ſilius qͥ eſt dei ſapientia in ipſa habitauit:non ſolũ in aima:vᷣ etiam ĩ coꝛpoꝛe ſi ue vtero. Bicit᷑ aſt Sapᷣ.j. In maliuolã aiam non intrabit ſapientia:nec habitabit in coꝛpoꝛe ſubdito peccatis. Et ideo ſimpliciter fatenduʒ eſt ꝙ beata vᷣgo nullũ actuale peccatuʒ cõmiſit nec moꝛtale nec veniale.vtimpleat᷑ quod dici⸗ tur Cañ.iiij:ca.Tota pulchꝛa es amica mea ?⁊ macula non eſt in te. Be nobilitate virginis gloꝛioſe de ℳGℳ ſcripta ab euãgeliſta Rattheo. er cõ coꝛdia Matthei et Luce in huius de ſcrptione. Ecũdo cõteple⸗ mur virginis naſcentis nobilitatem SIyßůõa quiſpe fuit nobiliꝰ indiuiduuʒ mibus indiuiduis que in humana natura fue runt aut potuerũt generari.Et qͥdem ¶CMatth. pmo.c.deſcribit eam natam de quatuoꝛdeci pa triarchis: de quatuoꝛdecim regibus: ⁊ de uua tuoꝛdecim ducibꝰ.Exquo cum ipᷣa ſit vera ma ter xpi:⁊ xpᷣus ſit eius verus filius:omnis no⸗ bilitas xpᷣi ᷣm carnẽ oꝛtũ habuit a vᷣgine bene⸗ dicta. Et cũ ipᷣe ſit vltimus rex:vltimus dux: vltimus patriarcha populi iudaici: hoc totu,ʒ habuit a vᷣgine benedicta. Quia igitur omnes pꝛeclaritates:ingenuitates:pᷣfecturas:dignita tes ⁊ nobilitates que poſſent eſſe in aliquo inſni uiduo humano ᷣm oꝛdinem ſmnguinis deſcri/ bunt euãgeliſte in hac puella. Opoꝛtetnos eo/ rum teſtimonio eam pᷣferre omnibus pᷣncipib⸗ æpncipiſſis. Regibus ⁊ reginis. Imperatoꝛi⸗ bus et imꝑatricibus ⁊ omnibus poteſtatibꝰtri bub ⁊ linguis. Eccla voſctꝗ dei oia iſta ↄſide ransg in officijs ita illaʒ extollit. Natiuitas inqͥt glole vꝓginis Marie ex ſemine abꝛae oꝛta de tri bu iuda clara ex ſtirpe dauid. Etiterũ. Rega⸗ li ex ꝓgenie ¶aria exoꝛta refulget. Sʒ htria oꝛiunf dubia declaranag. CMꝛimũ vtrũ Wattheus potuit genealogiiö EBideſcrihber. ¶ Scom vtrũ ex deſcriptiõe hmõigenealogie nobilitas vᷣginis demonſtret. i vtrũ eadem ſit deſcriptio genealogie Adpᷣmum dubiũ poſſet qs arguere ꝙ Mat theus nequiuerit deſcribere genealogiaʒ xpᷣiæ ſue virginis mris.ꝛimo qꝛ Eſa.liij.ca.dicit᷑. Generatõʒ eius qͥs enarrabit. ſephi dictis colligimus in.x· bꝛo. Et Beda illud ref. omnes generationes hebꝛeoꝛum in archiuis teinpli ſecretioꝛibus ſeruarentur. Herodes alie io lie ene 4 E =ean git ☛ æ ſWᷓ —,,/ — — — — ‚ͤ. in e 3 1 — ☛ —☛5* Sa SEee— . 5 nigena oẽs iuſſit incendi: vt ſic ſua ignobilitas iudeis minus contemptibilis eſſet. Quõ igitur ta deletiõe hmõi libꝛoꝛũ euangeliũ ſcribens po tuit hanc genealogiam agnoſcere d qð reſpbõ demus ⁊ pᷣmo ad illud Eſaie cum Hieronymo in omelia ſic dicente. In Eſaia legimus. Gene rationẽ eius qs enarrabit: Non ergo putemuz euangeliſtã pphete eſſe ↄrium vt ꝙ ille impoſſi bile dixit affitu:hic narrare incipiat: qꝛ ibi de generatiõe diuinitatis: hic de incarnationis eſt dictum Aerũtñ z iſtam rñſioneʒ pleriq; indqdu cunt ſniam Leonis pape in mone de natiuita⸗ te xpᷣi ybi git. In dño noſtro Jeſu xpᷣo non ſo lum ad diuinã hũanã ſpectat naturã qð dictũ V „ eſt ꝑ ꝓphetã. Seneratiõz eius quis enarrabit Igit nec generatio tpalis xpi m carneʒ eſt ex osif. Ad boc reſpõdemus ex doctrina ſacti te.ꝗ.xxxi:ꝙ verba iſta intelligũt᷑ de m incarnatiois ꝗͥ ineffabilis eſt quod ex vbis ſequentibꝰ ipius Leonis pape concludif᷑. In⸗ q̊t em̃. Atrãq; em̃ natur in vnam ↄueniſſe per ſonam: niſi fides credat Pmo non explicat Ad galiud vo quod obiectũ eſt de cõbuſtiõe libꝛoꝝ in q bus deſcripta erat oꝛigo nobilis iudeoꝛuʒ. reſpondet ico. delira ſuꝑ atth. ꝙ Mat⸗ theus Haphpenelaflofen hodns habuit p ſcripturã. AUnd fuerũt illuminati imo magis de myſterijs chꝛi⸗ ide apli ⁊ euangeliſte nõ minuſ r2 ſti qᷓ; patriarche ⁊ antiqͥ ꝓphete.Quidaʒ iñ di cunt ꝙ nõ oẽs illi libꝛi cõbuſti fuerũt cum ⁊ do mi ſeruarent᷑ a multis. Etiam aliãmemoꝛie mandauerãt que de hmõi nobilitate didicerãt ſer a pꝛoauis. Nam ⁊ſi Eſdras ſcriba (vyt Aſidoꝛ? narrat in. vj ethimologiaꝝ li.)incenſamlegem ⁊ ideo cogebat᷑ ex lege viro ſue tribus nubere. prpter hoc etiam iuit cũ Joſeph in bethleem ci⸗ uitatem auid yt ꝓfiteret᷑ cũ eo. vt ſcrihit Cu cLe.ij. ca. ¶ Tertiũ dubiũ fuit vtrü ſit eadeʒ de⸗ ſeriptio xpᷣi facta ꝑ A AYſit diuerſa. Nam A nuit Joſeph virũ Marie. Lucas aũt dicit ꝓo ſeph elſe nliũ Heli. vt ptz.iij.c. Ad h ridet Au ceſarienſis in eccleſiaſtica hiſtoꝛia hiſtoꝛiographo traditum aſſerit. Dicunte ꝗꝙ mathan ⁊ mathat diuerſis tempoꝛibꝰde vng ſcribit atthe qᷓ; Lucas cũ vierq; ꝓferat ve in E l dotalem. Exquo Mattheexplicat illos ͥ re achaldeis dum iudei regreſſi fuiſſent in hierlumn . iuino afflatus ſpũ reparauit cunctaq; legis ac ꝓphetarũ volumina que fuerunt agentibꝰ coꝛ rupta coꝛrexit:qᷓ;to magis potuit Mattheus apbs in linguis igneis deſcendẽtẽ accepit Ad fſcnvm dubiũ rũdet Nico. de lira.ꝙ quiſ ioſepp noõ fuerun pr̃ Jeſu:tñ btiſſima vgo ⁊ ioſeph fue⸗ runt ex eadem tribu.qꝛ mulier nõ poteratnube re cũ viro alterius tribus qñ ad ip̃am ꝑtinebat hereditas paterna.vt ptʒ NMume.xxxvij. Dea⸗ Hexreaitas 3. Vt pt3 .x. Bea⸗ ta aũt vgo ONaria fuit vnita Joachi atthe⸗ die go Ye cens. J0. aut ceteris pᷣtermiſ uſti li de ↄſenſu eusgeliſtaꝝ dicẽs. Tres cãõe occurrũt quarũ aliquam euangeliſta ſecut? eſt. Aut em̃ vnus euangeliſta pr̃em Joſepha quo genitus eſt nomiauit. Alter vo vel auũ mater⸗ num vel aliquẽ de cognatis maioꝛibus poſuit. Aut vn⸗ erat Joſeph naturalis pr. Alter eum optauerat: aut moꝛe iudeoꝛũ cum ſine ſiljs vn deceſſiſſet eius vxoꝛẽ ꝓpinquꝰ accipiẽs filium quem genuit ppinquo moꝛuo deputauit qð S quoddã genus adoptiõis legalis.Et H vltima cã eſt verioꝛ ſ̃m ſanctum Tho. ilj.pte.q. xxxl. quã etiã HHiero ſuꝑ Mat.ponit.E icunt enim cadẽq; vxoꝛe Eſta noĩefilios pcrearũt dema/ than natꝰ eſt Jacob. de mathat Heli.ita ꝙ He li ⁊ Jacobfuerũt fratres vterini. Sʒ de duobꝰ fratribꝰ a Dauid diuerſimode deſcendentibus leli autẽ accepta vxoꝛe moꝛtuus eſt ſine ſemi- ne. ideo Jacob frater eius accepit vxoꝛeʒ fra tris ſui: vt ei ſuſcitaretſemen: ⁊ genuit Joſepyh: ita ꝙ Joſeph fuit filius naturalis ipᷣi Jacob. Et ſic accepit euʒ in genealogia Matthe. Et fuit filius legał Leui: ⁊ ſic accepit eum Lucas MHaã filiꝰ qui mõ dicto naſcebat᷑ſᷣm nãʒ erat filiꝰ generantis:m aũt legẽ erat fili⸗ defücti. Jdem etiam dicit obes Hamaſcen⸗ libꝛo. iiij; c. xyj. QAuare nõ eſt mirandũ ſi aliter xpᷣi genealogiaʒ * 5 B . ritatẽ. Nã ⁊ ſi mła noĩa vel alia dicat Lucas dq Watthe in chꝛiſto regia ituerat inſinuare pſonam. Lucas aũt ſacer- tacet Matthe illud eſt Em Au uſtinü de con Gia coꝛona fuerut decoꝛati. Lucas alios bus dignitas ſacerdotaxł fuit cõcelſa. Mattheꝰ po ſuit carnales patres. Lucas poſuit patres ſpiri tuales.ſ.iuſtos viros qui dicunt᷑ pres ꝓpter ſi⸗ militudinem boneſtatis. Mattheus delcribit genealo iã xp̃i deſcẽdẽdo a Dauid æ Abꝛaaʒ vſcq; ad Joſeph:ex eo ꝙ deſcripſit aſſumptõe, nr̃ehũanitatis a deo. Lucas autẽ ꝓgreſſus eſt alſcẽdẽdo a Joſeph vſq; ad deũ.qꝛ deſcripſitre veptiõz nram in deũ qᷓ fit ꝑ gratia adoptionis. ¶ Sʒ adhuc poſt omia iſta in dubium vertit ani mus m̃ vyt iero. i Danielez. aui oẽs maioꝛes pres dicunt᷑ . Cum igitur in generatiõe chꝛiſti multi fuerunt patriarche et plures reges quaretm filius Dauid 7 Abꝛaaz nuncupat᷑: Ad qð reſpõdet Hiero:in omel A⸗ cens is hoꝝ filiũ nücu⸗ pauitqꝛ ad hos facta ẽ de xpᷣ tm̃ repꝛomiſſio. Ad Albꝛaã inqͥt. In ſemietuo bñdicẽt oẽs gen tes. Ad dauid. Defructu vẽtris tui pona ſuꝑ ſionein oibus mandatis dñi incedebãt oẽmq; lſuam ſbᷣam trifarie diuidebant:vnã ptem tẽpio & ſeſeſuaq; familia repuabant. Et ita ꝑ annos ſedem meã. Bauid g̊ fuit pᷣncipalis in reges. Abꝛaam inter patriarchas. Abꝛaam fuit pm⸗ qͥ fidem vnius dei publice ↄfeſſus ẽ. Etĩſignũ huiꝰ accepit circũciſionem q̃ fuit ſignum diſtin guens ſideles ab inſidelibus. Dauid autem fu it pᷣmus rex electus a deo m voluntatem dñi ad fidelem ꝓpłm regendũ. Uñ dꝛ.j. Re.ca. xiij. Queſiuit dñs virum iuxta coꝛ ſuũ.Saul auteʒ licet bmo fuerit electꝰa dño.hoc tñ non fuit ᷣm coꝛ dñi ſed ᷣm exauditiõʒ populi. Pꝛoprea di xit deus Samueli.Audi vocem populi.ſ.petẽ tis regem. Et ob hanc cauſam Mattheꝰ nomi nat ipᷣm ſolum regem cũ dicit. Jeſſe aũt genuit Bauid regem. Dauid aũt rex genuit Salomo nem.cũ tũ ⁊ Salomon rex fuerit ? Roboam ? Manaſſes ⁊ Joſaphat ⁊ Eʒzechias ⁊ reliqui Pꝛeponit᷑ vo dauid ipᷣi Abꝛaam.licet fuerit tẽ poꝛe poſterioꝛ ꝓpter eminentiã regie dignitatj. C natiuitas virginis fuit digna ra⸗ tione bonitatis parentum quibꝰ fuit ,‚34 . 4 . J . E 2 mur vginis naſcẽti dignitatẽ. Fuit edqdem natiuitas eius digniſſima tri⸗ CPꝛimorõeparentalis conditioiss. Becudo roe angel atioõis. CTei e diuine reuelatiöis. wret dignitas natiuitans ginig eparentalis oditionis. Habuit nã- s honeſtiſſimos ⁊ timentes deũ Jo⸗ q; parente achim ⁊ annam. Joachim qdem ex galilea ⁊ ci- uitate naʒareth:ſanctam Annã ex bethleem du⸗ xit vxoꝛem.Ambo aũt iuſti erãt ⁊ ſine reᷣhen viginti ꝓplem non habentes voueruut dno ꝙſi eis ſobolem cõcederet eam vᷣuitio dñi mancipa rent. Cuius rei gra cũ ſinguł annis in tribus fe ſtis pᷣcipuis hieriin frequentarẽt. In feſto ence⸗ nioꝛũ cum ſuis hierlin aſcẽdit:⁊ cum ceteris ad altare accedens oblationem ſuã offerre voluit: quem videns ſacerdos cum indignatiõe nimia repulit:⁊ cur ad altare accedere pᷣſumeret incre pauit aſſerens nõ eſſe ↄueniens maledicto iĩegi/ obnoxiũ oblationẽ dño legis offerre:nec iut᷑ fe cundos infecundũ aq im dein auxit aſtare Joachim ů ſic confuſuʒ ſe videns pᷣ pudoꝛe do⸗ mum redire noluit:ne ſimilit a cõtribulibꝰ ſuis qui hoc audierãt tantũ oppꝛobꝛiũ ſuſtineret:ita cad ſuos paſtoꝛes ſeceſſit. ¶ Secũdo aparet dignitas natiuitatis vᷣginis ratõe angelice nũ ciationis Fuit nãq; ab angelo Joachim ⁊ An ne modo qui ſequit᷑ annũciata. vt em ſcribit᷑ in legẽda natiuitatis. Cum Joachim aliq;diu cũ luis paſtoꝛibus moꝛam traxiſſet:quadaʒ die ei ſoli angelus cuʒ ingenti claritate aparuit: ⁊ de eius viſione turbatum netimeret admonuit di⸗ cens. Ego ſum angelus dñi miſſus ad te:vtan⸗ nunciem tibi pᷣces tuas exauditas eſſe:⁊ ełynaſ in ↄſpectu dñi aſcẽdiſſe.vidi em pudoꝛẽ tuũ: ⁊ audiui ſterilitatis oppꝛobꝛiũ non recte tibiobie ctum: peccati qͥpe nõ nature vltoꝛ eſt deꝰ. Et ideo cũ alicuiꝰ vterũ claudit ad hoc facẽ vtmira bilius denuo aperiat ⁊ nõ libidinis eſſe qdᷣ na⸗ ſcitur ſᷣ diuini foꝛe muneris cognoſcat᷑. Rꝛima gentis veſtre mater ſara nonne vſq; ad nonage ſimum annũ ſterilitatis oppꝛobꝛiũ ꝑtulit: ⁊ ta men Iſaac cui repꝛomiſſa erat omniũ gentium bñũdictio generauit: Rachel etiam nõne diu ſte rilis fuit:⁊ tñ Joſeph genuit qͥ totiꝰ egypti do⸗ miniuʒz habuit: Quis foꝛtioꝛ Sanſone vel ſan⸗ ctioꝛ Samuele.⁊ tñ hi ambo mres ſteriles ha⸗ buerũt. Rõniigit᷑ ⁊ exeplis crede dilat diu cõ ceptꝰ ⁊ ſteriles partꝰ mirabilioꝛes eſſe ſolere: ꝓ inde Anna vxoꝛ tua pariet tibi filiã c vocabis nomen eius Mariã.h̊ͥ vt vouiſtis erit ab infäã tia dño cõſecrata:⁊ adhucex vtero matris ſue ſpũᷣſancto plena:nec foꝛinſecus inter populares. ſed in templo domiſemꝑ moꝛabir. Et ſicex ſte rili matre ipᷣa naſcet᷑ ita mirabilit᷑ ex ea filius al tiſſimi generabit᷑:cuius nomen erit Jeſus:etꝑ eum omibus gentibus eritſalus. Et tibi hoc ſi gnuʒ:cum ꝑueneris ad aureã hieroſolymepoꝛ tam Annã vxoꝛẽ tuã obuiaʒ habebis:q̃ de tua tardatiõe modo ſollicita tunc in tuo conſpectu gaudebit His dictis angelꝰ ab eo diſceſſit. An- na aũt cũ amare fleret ⁊ quonam vir ſuus iuiſ/⸗ ſet ignoꝛaret idẽ angelus ſibi aparuit:⁊ eadem ad auream poꝛtã ꝑgeret:a ibidem o ſuo redeunti obuiaret. IJgit᷑ iuxta angeli pᷣceptum ambo ſibijnuicẽ obuiantes demutua. viſione letati ⁊ de pꝛole pꝛomiſſa ſecuri adoꝛa⸗ 2„2 to domino redierunt diuinũ ꝓmiſſum hilariter que viro annũciauerat patefecit: 33deA L ſigno hierln ibidem viro ſuo redei tempoꝛe peꝑit que vocata fuit Maria. ¶ Ter tio apparet dignitas natiuitatis vginis ratione „2 . fuit dies natiuitatis eius aliq;to tempe fideſes latuit. Cõtigit ergo vt refert Johãnes beletb. Jaͤdam vir ſauti ſ. dule contemplatiõi iſiſtés ſingulis annis.vj.ydus ſeptẽbꝛis in oꝛatöepo ſitus iocundiſſimã angeloꝛũ ſolẽnitatẽ audiret in celo. Cunq; deuotiſſime ſibi reue expectantes. Anna ergo concepit: ⁊ fliam ſuo ine. po ſtq; em in celũ aſſumpta nelari peteret — — — — 2— — — —,— — — — — — — uin le⸗ 1e⸗ ſu⸗ he⸗ ö⸗ bis⸗ fi⸗ he⸗ 66 te⸗ A. . en i- 16 t tis vba ſin cur quolibet anno illa tm die ⁊ nõ alia hoc au- diret: diuinũ accepit rũſum ꝙ vᷣgo głoſa a⸗ ria tali die mũdo fuiſſer nata.Et ideo hoc mani feſtaret filijs ſancte eccleſie vt ↄcoꝛdes fierent in hac celebꝛitate celeſti curie. Cum vo hq̊ ſimmo põtifici ⁊ alijs intimaſſethũc diẽ in honoꝛẽna⸗ tiuitatis vᷣginis celebꝛandũ vniuerſalit᷑ ſtatue re. Gaudeamus igitur ⁊ exultemus de tot am- pliſſimis nobis omibus collatis donis. Nam vᷣgo que nata eſt ſaluteʒ attulit mũdo.Et vt in⸗ E 8 Aug. in mone. ꝛeciſum eſt in ea illð eue/ infeſicitatis eulogiũ.de quo dicit᷑. In triſticia paries filios.qꝛ iſta in leticia dominũ ꝑturiuit. Eua em̃ luxit:iſta exultauit. Eua lach?vmas: Raria gaudiũ in ventre poꝛtauit.qꝛ illa pec⸗ catoꝛem:iſta edidit innocentẽ. Etiteꝝ in eodeʒ pmone. Bñdicta tu in mulieribꝰ qᷓ vitã ⁊ viris ⁊mulieribꝰ peꝑiſti. Matr᷑ generis noſtri penã intulit mũdo:genitrix dei nr̃i ſalutẽ attulit mũ/ do. Auctrix peccati Eua.auctrix meriti maria Eua occidendo obfuit: Maria viuiſicãdo p⸗ fuit.ercuſſit illa:ſanauit iſta:q̃ ſimul cuʒ filio collaudet᷑ in eternũ et in ſecula ſeculoꝝ.Amen. CGermo vigeſimuſſextus de annun ciatione virginis beatiſſime.· Nueniſtigratia apud deũ. Zlngeli Habꝛiel reueren⸗ iſſime vginem genitricez dei ſaluta ris ol a oꝛiginaliter Lu.j.c. in euan- gelio pᷣſentis ſolennitatis. Cum ingentileticia mentis dies iſta eſt ꝑcurrenda in qᷓ vgo btã de celo ad ſuum vterũ traxit deum. Hodie nanq; melliflui facti ſunt celi ⁊ pr eternus ira depoſita miſcdiam ſuã humãao generi demõſtrauit. Ho⸗ die facta eſt mira illa ineffabiliſq; vnio diuineet hũane nature:⁊ in vtero vginis habitauit deꝰ ⁊ homo.Hodie vᷣgo regia de ſtirpe DHauid mõᷣ dei effecta officiũ intercedendi ꝓnobis apoſuũ gram nõ ſolũ ꝑ ſeſufficientẽ:ſᷣ ꝓ toto mũdo co⸗ pioſam ⁊ abundantẽ dqũ in ſuo vtero dei filio ĩi⸗ carnando parauit habitaculũ ſpecioſum. Hinc deuot' ille Hernardus ſuꝑ milſus eſtai So regia gemmis oꝛnata vtutum geminoq; mãä- tis ⁊ coꝛꝑis pariter decoꝛe pᷣfulgida ſpecieſus ⁊ pulchꝛitudine ſua celi ciuiũ in ſle ꝓuocauit a. ſpectuʒ ita vt regis animũ in ſuam ↄ cupiſcctiia inclinaret: ⁊ celeſtẽ ad ſenunciũ de ſuꝑnis edu ceret.Hille. Ergo circa annũciatõʒ digniſſimã attendere volentes tria myſteria ꝓponimꝰ con templanda. CTox ſingulariſſima virginis reſpectu eteſpecu vir ginis. mis p̃claraq; fuit iſta mi Dir. CPꝛimü dicit angelicemiſſionits. ¶¶Secundũ mutue collocutiõois. CTemmiümirabiiis conccpuis,. „ ₰ it annunciatio dei:reſpectu angeli . — milſionis. Inqᷣt Lucas. MMiſſus ẽ angelus Gabꝛiel a deo in ciuitatem galilee cui nomen naʒareth ad vginem deſponlſatam viro cui nomen erat Joſeph de domo Bauid: ⁊no/ men vᷣginis Maria. Abi ponunt᷑ tot noia ꝓ⸗ pꝛia.ſ.angeli miſſi.vᷣginis ad quam mittebatur ſponſiſui ⁊ loci ad oſtendendã certitudinem PDi ſtoꝛie. vt dicit Nico.delira. Quantũ voſubli⸗ ſta miſſio: iſta legatio: nos cõſiderare debemus maxime triplici reſpecuu. α☚ ¶Vꝛimo reſpectu dei. . ¶Tertioreſpectu vgiis ¶Nimo inqua conſderenhuius legationis Px . pᷣſtantiã reſpectu dei. Quidnam ipo altiꝰ qͥ cũ⸗ cta pcellit qui eſt omne bonũ ⁊ oim creaturarũ celi ⁊ terre dñs.ipᷣe vtiqeſt deus infinitꝰ:imen ſus.eternus:oſpotens:ineffabilis:de magnus dñs ⁊ rex magnus ſuꝑ omnes deos:qui humna no generi lapio ſubuenire miſericoꝛditer volẽés de v̈gine carnem diſponens ſumere: ad eã ſuuʒ angelum deſtinauitSed mirantur pleriq; cu⸗ rioſe inqrere ſatagunt. Cur tamdiu illeq cemẽ⸗ tiſſimus eſt cui ꝓpꝛium eſt miſereriſpꝑ ? parce⸗ re continuit in ira miſericoꝛdias ſuas: eſt qdem incarnationis donũ ſummeliberalitatis ardé tiſſime charitatis. Ande apluus ad Ephᷣ.c.j ⸗. inquit. Deus q diues eſt in miſcdia ꝓpter ni⸗ miam charitatem ſuã qᷓ dilexitnos cuʒ eſſemus moꝛtui peccatis cõuiuificabit nos in xpo· Ca⸗ eEAà ne 4 ritas ſoo nõ tardat amico ſbuenire. m illud ſa- dilectũ filiũ ſuſcepit. ꝛopterea ne tanti bñacij pientis ꝛouer.iij.ca. immemoꝛes ingratiq; ſimus de annũciatõe vir gims in hoc vᷣmone dicemus. IJpᷣa qpe inueit S⸗ pientis M 1. Me dicas amico tuo va de 2 reuertere: cras em dabo tibi.cum ſtati pol ſis dare, Quare videret᷑ ꝙ ſtatim poſt lapſum debuiſlet dei fitius humanã carnẽ ⁊ naturꝗ al/ ſumme dnm Monau in iij.di. j.a ſcimm Cho mameiij. pte. q·j. nõ fuit ↄuenies ſtatiz poſt etm̃ incarnari den: ? du venit pienitudo tpis Pt dt adl Gab iii.c Et hoc tripliciröe. Cꝛimo ppter peccati punuiõoz. ¶ Secdo ꝓpter moꝛbi curati. ¶Tertio ꝓpter xpᷣi pᷣnunciati,5. Wꝛimo ppier pti puninõz. Aoluit quipe deus oſtedere hoĩ qᷓtuz ſibi peccatũ diſpliceat qð ꝑ tot amnoꝛũ milia tam diuturna caſtigatõe vngiez mn 182 puniuit. Facilitas em̃ venie tribuit incentiuuzʒ delinquendi.vt nota.de vita ⁊ ho.cle.c. vt cle/⸗ oꝝ. Et. Di. xx viij.c.qꝛ ſunt. Et. di. xlv. c.ſed t di. l. c. de lapſis. Et di. xciij.ca.pueit. Et. ſ.ꝗ. vltima.ca.exigunt.Et.xxj.q cuit. Et. 19. e fuiſſet ex parte dei liberaliꝰ bñſiciũ ſi a ncipio incarnatus fuiſſet:non tam fuiſſet vtilius ex parte hũani generis recipiẽtis cui ex tarditate intarnatõnis oſtẽdit᷑ Suiſſima conditio pcti. C Scda rõ quare fuit cõueniẽs vtũñ ſtati pꝰ pctm̃ xpᷣs carnẽ aſſumeret dr ppt moꝛbi curationem. Mã qꝛ hõ ſuꝑbiendo pecca uerat eo mõ eratliberãdus vt hũiliatus cogno ceret ſe liberatoꝛe indigere.vnde glo.ſuꝑ epłaʒ ad ½ ał.ait. Magno cõſilio factum eſt vt poſt homis caſum nõ illico dei filius mittere᷑. Re⸗ liquit em̃ deus hoiem bus in libertate arbitrij i lege naturali vt ſic vires nature ſue cognoſceret vbi cũ deſiceret legem accepit. Qua data inua luit moꝛbus nõ legis ᷑ nature vitio:vt ita infir⸗ mitate ſua cognita clamaret ad medicuʒ a gra⸗ tie quereret auxiliũ. C Tertia rõ illiꝰ dilatiõis fuit ꝓpter xpᷣi pnunciatõʒ. SGebebat qdem xpi adutus ob excellentiſſuna ſuã dignitatem pꝛe nunciari ⁊ młto temꝑe antea ꝓclamari. AUñ ad hoc ⁊ glo.pᷣdicta inqt. Quato maioꝛiudex ve niebat tanto pᷣconum ſeries lõgioꝛ pcedere de⸗ bebat. ¶ Secundo cõſideremus angelice milſſi apud viros doctiſſimos tripliciter dubitari ſo⸗ let. Etpᷣmo de quo oꝛqine fuerit angelꝰ ille Se õ cũdo an apparuit vᷣgini in viſione coꝛꝑali.Ter o ſi fuit conucniens vtangelus voin annun⸗ ciaret in ea dei filium incarnadum. . dine illiꝰ angeli varia ſolet eſſe opinioi qꝛ ꝑ illos conſueuerũt diuina hominibꝰ reuela ri. Et hoc videt᷑ innuere textus cuʒ dicit ange lus ⁊ nõ dicit archangelꝰ.Sed ad hoc dicimꝰ: ꝙ q;uis pꝓpꝛie angeli dicant᷑ illi quiſunt in vlti mo choꝛo infime ierarchie:tamen large oẽs de yt Iſið.teſtat᷑ in. vij.ethimo.li. Angelus latie nũcius dicit. Oẽs aũt vel mediate vel imedia⸗ te diuina nunciat:q̃ ab ipᷣo deo pᷣus ſeraphin re uelant᷑: ipi illa cherubin manifeſtat. ⁊ ſc gra⸗ datim vſq; ad vltimũ oꝛdinem m Dyoniſiuz. Et ꝓpterea licet Lucas dicat. iſſus eſt an⸗ gelus.nõ tamen ita ſtricte accipit᷑ñ vt non potue rit eſſe de aliquo oꝛdine ſuꝑioꝛi Hinc Berñ. ſu per miſſus eſt ait.Non arbitroꝛ buncangelum ex minoꝛibus eſſe qͥ qualibet ex cauſa ſoleãt ad terras crebꝛa legatiõe fungi qð ex eius noie pa- lam intelligi dat᷑:qdð interpᷣtat᷑ foꝛtitudo dei.qꝛ qbuſcũq; oꝛdinibus angeli nuncupanf. Nam △ nitus te eſſe affatum Ali dixerunt ꝙ fuit de oꝛdine infimo.ſ.angeloꝛum. ginamur.“ nõ ab aliqͥ alio foꝛti ⁊ excellenti vt ſoletſpũ: ſed ab ipo deo mittiphibert Saãct' vo Tho. in. iij ſcripto ſniaꝝ di.iij.et.iij.pte.q.xxx.dicit ꝙ ille angelus fuit de medio oꝛdine infime ierarchie: q̃ eſt oꝛdo archangeloꝛũ. Qð conuenient᷑ viðꝛ eſſe factũ vt ſaluaret᷑ ppᷣetas oꝛdinũ.qꝛ adan⸗ gelos ptinet dirigere actus alicuius hois qᷣ ad ipᷣm tm ꝑtinent.vnde dicunt᷑ minima nũciare. Ald archangelos vo ptinet dirigere actꝰ homi nis in totam multitudinem redundãtes. vnde ⁊ medij.ſ.archangeli dicunt᷑ quaſi pncipes an⸗ geli. Quia ergo cõſenſus vᷣginis qui ꝑ angelũ requirebat᷑ erat actus ſingularis ꝑſone redun / dans in vtilitatem multitudinis:imo totiꝰ hu⸗ mani generis. Ideo credit᷑ ꝙ fuerit de oꝛdine archangeloꝛũ ⁊ ꝙ fuerit ſummus in illo oꝛdine Et hoc videt᷑ habere firmitatem ex eo ꝙ ecde· ſia cantat. Gabꝛielem archangelũ ſcimus diui⸗ nitus te Alij aũt opinant᷑ angeluzʒ illũ fuiſſe de oꝛdine ſeraphin.quoniã vt Orego rius dicit. Summũ angelũ venire dignum fue rat quiſummũ oim nunciabat. Nec incõueniẽi ꝓ tanta re ſingulariſſima ſingularis nücius mitteret᷑ qui eſſet omniũ angeloꝛũ excellentiſſi⸗ · mus.Dictus cſt aũt Gabꝛiel.qꝛ vt Gregoꝛiuſ dicit in omelia hoc nomen officio ſuo cõgruit. Babꝛiel em dei foꝛtitudo nominat᷑. Mer dei er So foꝛtitudinem nüciandum erat: quia vtutuʒ dñs ⁊ potens in pᷣlio ad debellãdas poteſtates aereas veniebat. ¶ SGecundo dubitari ſoletan angelus ille aparuit vgini in viſione coꝛpoꝛa⸗ lis Et reſi Pondet Anong vte. q/ xxx. ꝙ ſic. HS lug'. in pſona vginis in 'moneloquens ait. enit ad meqdam magnus paranimphꝰ xpi non patriarcha pᷣmus:aut ꝓpheta egregius: ß5 BGabꝛiel archangelus facie rutilans.veſte coꝛuꝛ ſcans.inceſſu mirabilis:que ꝑtinere nõ poſſunt niſi ad coꝛpoꝛeam viſionẽHoc aute ↄueniens fuitMꝛimo ratioe ſimilitudinis.qꝛ illud quod annunciabat᷑ erat incarnatio dei inuiſibił. vnde Zueniens fuit vt ad huius rei declaratõʒ inui⸗ ſibilis creatura foꝛmam aſſumeret in qua viſibi biliter apareret:cũ etiãs omes aparitiões vete ris teſtamenti ad hanc apparitõz oꝛdinent᷑ queß dei filius apparuit in carne Gecũdo fuit conue niens rone certitudinis.Ea em que ſunt oculiſ ſbiecta certius compᷣhendimus qᷓ; ea que ima⸗ nde dicit Chey. ſup Mattheum qꝙ angelus non in ſomnis imo viſibiliter vgini aſtitit. Nam qꝛ magnam valde reuelatiõeʒ ab angelo accipiehat. Egebat tante rei euentꝰ miſ/ ſione ſole nni Certio fuit conueniens vt ange⸗ lus viſibiliter apareretratione altitudinis ſ.ꝓ pter altitudinẽ ⁊ dignitatem matris dei quenõ ſolũ in mente:ſed in coꝛpoꝛeo ventreerat dei ſi Ꝙ aho ille aaruit vgim in vſione rorporali . * . – „ — MM virgim dei ſdlin 1 ca mr „αα . 7 “ . .⸗ . 4 i luium receptura. Etideonõ ſolum mens eius: ? vwgo plenam fidem haberet dexpoincarnando de etiam ſenſus coꝛpoꝛei erant viſione angelica de tamen qꝛ humilis erat nõ alta deſe ſentiebat ne 8 lectaditſi obijceret m Aug. xij. ſup Ge⸗ q; cogitabat ſe tanti domini matrem futuraz: 7 Nelim ad Ĩam. Intellectualis viſio eſt potio: ⁊ ꝓpterea erat ſuꝑ bocab angelo inſtruenda n⸗ dignioꝛ qᷓ; coꝛpalis.⁊ p̃cipue ipᷣi angelomagis cundo fuit conueniẽs ex pte angeli. Jdeo inqᷣt 1 Zucniens. Hamm viſione intellecruali vider an-⸗ Bedain ome Abtum Pammanereſtautatönis gAgelus inſua ſba: viſione at coꝛpali videt in ſ pncipium vt angelus ad vᷣginem mitteret par⸗ 1 gura alſumpta coꝛpoꝛea. SIgit angelus annun- tu ↄſiderand diuino:dꝛ ma pditionis huma ie cians magis aſpparere debuiſſet in viſione intel · ne cauſa fuit cum pens a diabolo mitteb lectuali qᷓ; coꝛꝑali ( Reſpondet Tho. vbi. S. ꝓ ad mulierem ſpũ ſuꝑbie decipiendõCe i untellectualis viſioeſt potior; imaginaria vei itexpediens expare vginis: tum vt er tall ni⸗ n coꝛpalis ſi ſitſola. Sed ip̃e Rlugꝰ. dicit ꝙ eſt ex cio mens eius eleuaret᷑ in deum. qꝛ vt inqͥt r⸗ ccllentioꝛ ꝓphetia que habet ſimul intellectua⸗ guſtinns li, de vginitate. lem ꝛimasinariam viſionẽ q; illa habet alte⸗ concipiẽdofidem xpi q; concipiendo carnẽ cri ram tm. Beata vo virgo nõ ſoluz pcepit viſio ſti. Et poſtea ſubdit. Oſpaterna ppinquitasni nem coꝛꝑalem:ſed etiam intellectualem illumia hil arie pfuiſſet: niſi felicius xpᷣm coꝛde q; tionem. AUnde talis apparitio ſatis nobilis fuit carne geſtaſſet. Tum vt eſſet certioꝛ teſtis huiꝰ * Fuiſſet tamen nobilioꝛ ſi im angelũ intelletua ſacramẽti quãdo ſuꝑ hoc diuinitus erat inſtru li viſione in ſui ſubſtãtia vidiſſet.ſed hoc nõ pa cta.Tum etiam vt eius puritasoſtenderetur. i tiebatur ſtatus homis viatoꝛis. ¶ Tertio que Ande Hiero.ad paulam ⁊ euſtochiũ bene in⸗ ani⸗ ritur ſi fuit conueniẽs vt angelus annunciaret ¶quit. Alngelus ad vᷣginem mittit᷑: qꝛ ſemꝑ ẽ an vgini dei fllium in ea incarnandum⸗Etad h̊ re gelis cognata virginitas. Lum vt voluntaria ſpondet ꝙ ſic triplici ratiõe. S Ri obſequij munera deo offerret: ad ad ſe m⸗ . . CSecundoexꝑte angeli. enim quodd ſpũale matrimoniũ inter deum ? iia· ((Tertio er parte vginiis. prumanam naturã. Etideo p annüciationẽ ex⸗ C —O fuit cõ eniens ex ꝑte dei: vt in B ſer⸗ petebatr̃ conſenſus voginis loco totius humane 0 uaretur oꝛdo quem ipᷣe ſtatuit quo mediantibꝰ nature.Tertio cõſiderare debemus miſſioõis 2 — S= 2 angelis ad homines diuina pueniüt. An Dio angelice excellẽtiam reſpectu vginis. Iba vti⸗ 1 nyſius.iiij.ca.ccleſtig ierarchie dicit. Giuinu,z q; ſola facta fuit digna poꝛtare in vtero regẽ ce⸗ ieſu benignitatis myſteriũ angelipᷣmum edocti loꝛum ⁊ dominũ omniũ creaturarũ. Ob quod ſunt poſtea ꝑ ipos ad nos cognitionis gra trã/ eccleſia ſancta ſibi dicit. Sancta ⁊ immaculata 3 ſiuit.Et in eodem li.ait.Diuinas viſiones glo⸗ virginitas quibus te laudibus efferam neſcio: wp rioſi patres noſtri adepti ſunt ꝑ medias celeſteſ qꝛ quem celi capere nõ poterant tuo gremio cõ⸗ virtutes. Tho. Fa. Fe. q.lxxj. inquit. Loquit᷑ tuliſti. At ⁊ in ꝑſona eius ita cunctos fideles af de viſionibus ꝓpheticis que facte ſunt mediã⸗ fatur. Cõgratulamini mihi omnes qui diligii n tibus angelis(Etſi aliqs inſtaret ꝙ virgo mar me:qꝛ cumeſſem paruula placui altiſſimo:⁊ de 4 dei ſuperioꝛ erat angelis. Sed Dion Dre⸗- meis viſceribus genui deum homieʒ. Hecẽ 4 fert ca.vij.celeſtis ierarchie. Supꝛemis ange⸗ iſta pulchꝛa ⁊ decoꝛa nimis ſfilia hieruſaleʒ:cui ſis fit reuelatio immediate a deo. ergo ⁊ ipſi v⸗ dixit deus illud Canticoꝝ.vj.ca. NPulchꝛa es ⸗ gini(Reſpondere poſſumus ꝙ mater dei ſupe⸗ amica mea ſuauis ⁊ decoꝛa. hec eſt de qua ibi bi rioꝛ erat angelis q;tum ad dignitatem ad quaʒ dem ſubſequit᷑. Ana eſt columba mea: perfecta ee diuinitus eligebat᷑. Sed qᷓ;tum ad ſtatum pᷣſen mea:hec eſt quam viderunt filie ſyon ⁊ beatiſſi tis vite inferioꝛ erat angelis.qꝛ etiam ipexpᷣus mam pᷣdicauerũt ⁊ regine laudauerũt eã O fe ne ratiõe paſſibilis vite fuit paulominus ab ange⸗ lix puella. O celi regina merito qͥlibet homo vł ult lis minoꝛatus.vt dicit᷑ ad Hebꝛe.c.ijt.Sʒ quia zußalus dicere tibi poteſt illud ꝛouer. vl. ca. ne⸗ xpᷣ̃us fuit viatoꝛ ⁊ comp̃henſoꝛ qᷓ;tuʒ ad cogni· Aldulee filie cõgregauerũt diuitias: tu ſuꝑsr el un tionem diuinoꝛũ nõ indigebat ab angeł inſtrui ſaes vniuerſaſ.Ad ipᷣam ſolã miſſus fuit de au Gni Sced mater dei nõdum erat in ſtatu compᷣhen / la ſummi dei legat ſingularis ⁊ inſignis vt ipᷣa ſoꝛum.Et ideo de diuino cõceptu ꝑ angelos in vgo contentaret᷑ conciꝑe xpᷣm: qui de ipa car⸗ f ſtruenda erat Si vo vlteriꝰ contra hoc qͥſpiazʒ nem ſuſciꝑe cupiebat. Erat(inquit euãgeliſta⸗) . NMr%. oponeret dicens ꝙ beata vgo incarnatiõis fi deſponſata viro cui nomen erat Joſeph et no⸗ 8 dem habebat ſine qua nullus eſſe poterat in ſta men vginis Maria. Belectabile eſt illud no / ſ6 tu ſalutis.ergo nõ egebat ſuꝑ hoc ab angelo in men quod interpᷣtatur ſtella maris vel illumi⸗ i ſtruiAd hoc reſponderi põt ꝙ licet beatiſſmma nans ⁊ dña ſiue amarũ mare.quia ipa fuif ſteil Fvj la in ſanctiſicatione:illuminãs in conuerſatõe. Q Rua volint Iem aliq;diu inſiſterelibʒ. Cur voluit chꝛiſtus e ſun Gie, Mſoſari inrem ſuam vginem deſponſari. Et ad hoc aſ⸗ ſignanf plures rationes. CPumo ex parte xvbYi. CTertio ex partenotrr. Rationabiliter vgo deſponſata fuit. ᷣmo ex ꝑte xpᷣi tum neab infidelibus tanq; illegitime natus abijceret. Ande Ambꝛo.dicit ſup lucaʒ Quid iudeis quid herodi poſſet aſcribi ſi natũ viderent᷑ ex adulterio ꝑſecuti. Tum vt conſue⸗ to modo eius genealogia deſcriberet̃ ꝑ virum. deo Amb⸗ iſupꝛa. Qui in ſeculuʒ venit eculi debuit moꝛe deſcribi. Tum vt partꝰ eius Em gnaciu diabolo celaret᷑. Et licet diaboluſ vtute ſue nature potuiſſet cognoſcerematrẽ dei non fuiſſe coꝛruptaʒ ſ̊ vginem: ꝓhibebatur tñ a deo cognoſcere modũ partus diuini. Nam vt docet Augꝰ.in.iij.detrini. Diabolus młta po * teſt vtuteſue nature a qbus tamen ꝓhibet᷑ vir tute diuina.Si aũt poſtmodum aliqualiter co⸗ gnouit xpᷣm eſſe filium dei non obſtat: quia iaʒ tempus erat vt xpᷣs ſuam vᷣtutem diuinã oſten deret. Sed in infantia opoꝛtebat impediri mali ciam diaboli: ne eum acrius ꝑſequeret᷑ qñ xꝰvs nec pati diſpoſuerat necſuam vtutẽ oſtendere. Eainowniug ain s infantibus ſe ſimileʒ expi bebat Similit ⁊ ſecũdo fuit rationabile expar temris.tum qꝛ ꝑ hec reddit᷑ immunis a pena: xiliũ modͥᷣ tum eſt xpᷣm ex vᷣgine natum. Vnde Almbꝛoſiꝰ dicitſuꝑ Lucam, Locupletioꝛ teſtis pudoꝛis maritus adhibet᷑ qͥ poſſit delere iniuriã ⁊ vin- Certio id rõnabile fuit ex ꝑte noſtra. ꝛi uſti. li. De ſancta genes ſuꝑ Mattheuũ. Beata virgo ſponſa fuit vt ſeribit Matth. rius. Ideo Thꝛ bꝛo lignario iij. Erat Joſeph fab ligna ſuꝑ Mattheum inqͥt. Fa⸗ erat ꝑ lignuʒ crucis. NPutabat᷑ inqᷣt ¶ Oatthe⸗ fabei filius.qꝛ vt inqᷣt Ambꝛo.ſuꝑ lucã. Ma⸗ luit dñs de ſuo oꝛtu q;ᷓ de matris pudoꝛe dubi⸗ amarũ mare in filij ſui paſſione:⁊ dña in aſſum ptione. Sed in hoc loco circa eius deſpõſatio⸗ puerũ Yeſum nutriendũ haberet Joſeph in au/⸗/ ſem eo ,teſtimonio Joſeph compꝛoba⸗ CE dicare opꝛobꝛiũ ſi non agnoſceret facramentũ. Becudo ꝑ boc deſignat᷑ vniuerſa ecch que cuzʒ 2 vgo ſit. deſpõſara eſt vni viro xpᷣo.vt inqᷣt Au uſti. li. de initate. Et tertio qꝛ mater domini fuit deſponſata ⁊ virgo in ꝑſona ipſius ⁊ virginitas et matrimoniũ honoꝛat᷑ cõtrahe⸗ reticos alteri hoꝛũ otrahentes. Et vt ait Oꝛi- eph: non tamen in ↄcupiſcentiam iũcta. Et tari.ſciebat em̃ teneram eſſe vginis verecũdiaʒ lubꝛicam famam pudoꝛis : nec putauit oꝛtꝰ ſui fidem matris iniurijs aſtruendam. Dum igit ita eſſet diſpoſita puella illa cunctis virtutibus redimita ꝙ ⁊ virgo erat et Joſeph deſponſata: tempus inſtabat vt iaʒ mereſuos radios deꝰ effunderet ſup terram. Angelus Gabꝛiel vt pu to cum omniũ angeloꝛũ noticia vocatꝰ eſt. cui deus pater:vadeo angelemi ad virgineʒ inna zareth cõmoꝛantem:eamq; meo nomie ſalutan do requires illam vt me acceptare velit ſuuʒ ca ſtiſſimum ſponſum cui dilectũ meũ filium mihi coequalem ab eterno genituʒ ita dare diſpono vt ex ea natus ex temꝑe ᷣm carneʒ meus tm̃ ſit ⁊ipᷣius filius. Ipᷣe vo filius ſubſecutus eſt. O angele Gabꝛiel conaberis vginem illa inſtrue⸗ reqꝙ ipᷣam elegi matrem dulciſſimaʒ in cuiꝰ vte ro nouem menſibus habitabo:⁊ tandem imma culata ⁊ incoꝛruũpta pariet deum ⁊ hoĩeʒ. Sub digdit ⁊ ſpũſſanctus. Ego illam armariũ gratie mee inſtituam ⁊ conceptioni filij vt ſancta ſit ⁊ mirabilis cooperaboꝛ. O quale tripudium illa hoꝛa fuit in angelicis choꝛis. O quanta leticie cantica dum tota celeſtis curia benedixit ⁊ gra⸗ tias dedit immoꝛtali ⁊ benigniſſimo deo. COQualiter angelus ſalutauit virgi⸗ neʒz: et quare virgo turbata fuit.et de ratia virginis copioſa atq; de ſuper puſlanctiin ipam Ca⸗I. plandũ circa annũciatõ; nentionel — 1o tria conſideremus. Sra vgis ſalutatõz qᷓ erem virginis ſalutatõz qualit S C. Sꝛimo 91 i gelus ad eam pvbi Bernardus ſuꝑ Miſſus eſt diẽ. Quo ingreſſus ĩ ſecreto cubiculo.vbi clau ſo ſuꝑ ſe oſtio oꝛabat prem in abſcõdito ad eaz dicit oꝛantem:ſuſpirantẽ.lachꝛymantẽ. Naʒ ſi ↄceptio pᷣcurſoꝛis fuit denũciata pr᷑fᷣi occupato in ſacro officio: multo ꝓbabilius eſt ꝙ ↄceptio ſaluatoꝛis denũciata fuit vgini in deuotõe fer / uentiſſima exiſtenti. Erat aũt( vt cõit᷑ doctoꝛes tenent) tunc hoꝛa cõpletoꝛii:et ſacra illa ↄfabu⸗ 4 latio ptracta fuit vſq; ad noctis mediũ. Bixit bꝛò lignario Maria deſponſata erat. qm xps eccleſie ſponſus omnẽ ſalutem hoim opaturus ̊ blanda voce angelus vgini. Aue gra plena —— — dñs tecũ bũdicta tu in mulieribꝰ. Abi licʒ ſalu/ tando eã ampliſſime magnificauerit de Eue cõ mutatiõe:qꝛ ſicut Eua omne malũ occaſionali ter induxit humano generi.ita vgo illo ablato) k mutue collocutoõis. In tõʒ qliter fuit ſalutata. Scðdo vgis turbatõʒ qliter fuit turb. ta. ertio vgis declaratiõʒ alit fuit declarata⸗ Ingreſſus (inqͥt euangeliſta) an- — — — B — “ M W “ D DZ . ””ÿ” H Sretia Ny. 3 pꝛotulit omne bo num dum dedit nobis deum ctio finis quam hʒ in gła. O aũt ſca ꝑfectioſt i ⁊ de ſingulari mõ eſſendi cũ ipᷣa deũ atq; de bũ potioꝛ q; pᷣma ⁊ tertia q ſecũda patet qͥdeʒ vno 4 dictiõe in mulieribus.nihilominꝰ illud magnũ mõꝑ liberationem a malo. Nam pᷣmo in ſua ſãů⸗ n Eſt cum dixit ea gra plenaz z hic inſurgit du ctificatione fuit liberata aculpa oꝛiginali. Se⸗ e bitatio quõ virgo fueritplena gra cũ h ſit pꝛoj¶ cundo in cõceptionefili dei uit totalit munda 4 peꝛium vp̃ᷣi.de quo ðꝛ Joh̊.j. Vidimus gloꝛiã taa fomite.Tertio in ſui gloꝛiſicatiõe fuit libe⸗ eius glam quaſi vnigeniti a pr̃e plenũgre ⁊ ve rata abomni miſeria. Alio mõ ꝑ oꝛdineʒ ad bo . ritatis Ad qᷣ rñdet Cho.iij.pte.q.vij.ple num. Nam pᷣmo in ſua ſanctificatiõe adepta eſt 8 nitudo gre põt attendi dupliciter. Ano mõ ex gfam inclinantẽ eam ad bonũ. In ↄceptõe aũt n hte ipius gratie.Alio mõ ex ꝑte habentis grazʒ ſlij dei ↄfirmata eſt ei gr̃a ↄfirmans eã in bono Ex ꝑte qͥdeʒipᷣius gre ðꝛ eſſe plenitudo ex eo ꝙ In ſui wo gloꝛiſicatiõe ↄſummata eſt eius gra⸗/ bi aliqs ꝑtingit ad ſummũ gre: ⁊ qtuʒ ad eſſentis tia ꝑficienſ eã in fruitione omĩs boni. Hed oꝛik o ⁊ qtum ad vtutem.qꝛ.l.hʒ gram ⁊ in maxima hic difficultas an beata virgo habuit aliquas excellentia que põt haberi ⁊ in maxia extẽſiõe gras gtis datas.puta ſapie ⁊ virtutũ ⁊ mracu 2 ad omẽs gr̃e effectus.⁊ talis gre plenitudo ẽ ꝓ loꝛum: ex eo ꝙ non legit᷑ docuiſſe qð ſpectat ad r⸗ pꝛia xpᷣi. Ex ꝑte vo ſubiecti ðꝛ eſſe gre plenitu: ſapiam:aut miracula feciſſe:ald qð ita dicit ſa⸗ ne do qn alids hʒ plene gram ſᷣm ſuam ↄditionẽ: ctus Tho.Non eſt dubitandũ qͥn beata virgo n ſiue ᷣm intenſionem ꝓut in eo eſt intenſa gra vſ/ acceperit excellent᷑ donũ ſapientie ⁊ gram vtu: q; ad terminũ pᷣſix ei a deo.m illud ad Eph̊. tum etetiam gram ꝓphetie.non tamen accepit n iiij. AUnicuiq; vrjm data eſt gra ᷣm menſurã do vt haberet omẽs vſus harũ ⁊ ſimiliũ gratiarũ nn nationis xp̃iſiue etiam ᷣm vtutem inquʒ.ſ. ſicut habuit xpᷣs:ſed vᷣm ꝙ ↄueniebat cõditiõi hʒ facultatem gread omnia que ꝑtinent ad ſuũ ipᷣius.lhabuit nanq; vſumſapie in ↄtemplan⸗ i ſtatum ſiue offciu.ſicutaplus dicebat. Mihi do. Pm illud Luce.ij. c. aria aũt ↄſeruabat 12 aũt oim ſanctoꝛũ minimo data eſt gra hec illu⸗ omnia verba hec ↄferens in coꝛde ſuo. Nõ aũt minare hoies ⁊c̃.Et talis gre plenitudo nõ eſt habuit vſum ſapie q;tũ ad docendũ eo ꝙ nõ cõ . pꝛia xpᷣo: ſed cõmunicat᷑ alijs ꝑ xpᷣm. Igitur ueniebat ſexui muliebꝛi. MNam ut dicita oſtol? eata virgo ð: gra plena non ex ꝑte ip̃ius gre. Mulieri docere in eccleſia nõ ꝑmitto. ira⸗ qꝛ non habuit gram in ſumma excellentia q̃ po culoꝛũ vo vſus ſibi non competebat dum viue . teſt haberi nec ad omẽs effectus gre.Sʒ ðꝛ ple⸗ ret:qꝛ tunc tpis doctring ofrmanda erat mira⸗ 4 na gra ꝑ comꝑatiõem ad ipᷣ̃am.qꝛ.ſ.habebat lis xpᷣi.Et ideo ſoli xpᷣo ⁊ eius diſcipulis q erät · „ tiam ſufficientem ad ſtatum illũ ad quẽ erat ele baiuli doctrine xp̃i ↄueniebat miracula facere cta a deo.vt. ſ.eſſet mater dei. Et ſit Stepha⸗ Pꝛopter qð etiam de Johanne baptiſta dicit nz nus ðꝛ plenꝰ gra. qꝛ habebat gr̃am ſufficientez Johan.x. ꝙ ſignum nullũ fecit vt. ſ.oẽs in x-pᷣo ad h̊ vt eſſetidoneus miniſter ⁊teſtis dei ad qd ĩtenderẽt. Aſum aũt pphetie habuit virgo. vt erat electus. Et eadeʒ rõe dicendũ eſt de aljs patet in cantico quod fecit. agniſicat aima . Harũ tñ plenitudinũ vna eſt plenioꝛ alia ſm q mea dominũ. ¶ Secũdo cõſideremus vginis aliqs diuinitus eſt pᷣoꝛdinatus ad altioꝛeʒ vel turbationem.de qua ſcribit Lucas.Que cũ au 1. inferioꝛem ſtatũ.Queſtione aũt.xx vij.tertie ꝑ dlſſet turbata eſt in vᷣmonce eius: ⁊ cogitabat / tis ita habet᷑ ꝙ q;to aliq̃d magis apꝛopiquat lls eſſet iſta ſalutatio.vbi apparet laus vginis. t⸗ oncipio in quolibet genere tanto magis partici in auditu.in affectu.⁊ cogitatu. In auditu lau⸗ 4 pat effectum illius pᷣncipij. Añ dicit Diony.c. datur modeſtia: qꝛ audit ⁊ tacet. In affectu ve⸗ W iiij. celeſtis ierarchie. angeli qͥ ſunt deo ꝓpin recũdia vnde turbata eſt. In cogitatu pꝛuden⸗ 3 quioꝛes magis ꝑticipant de bonitatibꝰdiuinis tia.qꝛ cogitabat qualis eſſet iſta ſalutatio. Cur ſi q́; homiĩes. FRp̃s autẽ eſt pᷣncipium gre ᷣm di⸗ bata eſt aũt de angeli monenõ de eius viſione 10 uinitatem qͥdem auctoꝛitatiue m humanitatẽ qm angelos ſepe viderat:ſed nunq; talia loquæ io inſtrumentaliter. Beata autẽ virgo aria ꝓ tes audierat. Ob nouitatem igit᷑ ſalutatõis ad- 5 pinquiſſima fuit xpᷣo ᷣm humanitateʒ: qꝛ ex eaa mirari dompulſa fuit. Nam vt Hiero. ait. In⸗ M accepit humanã naturam. Ideo pᷣ ceter maio⸗: iſgitur noua legatio angelo ⁊ virgo nouam ꝓ .⸗ rem debuit a xpᷣo plenitudinem wratie obtine⸗ feſſa virtutem noue ſalutatiõis honoꝛatur ob/ i re Sciendũ tñ ꝙ in ipa virgine fuit triplex ꝑfe ſequio. Franciſcus demarone an. ctio gre. NPꝛima qͥdem quaſi diſpoſitiua ꝑ quã dicit ꝙ virgo ſanctiſſima in hac ſua rdbotiaue u/ reddebat᷑ idonea ad hoc ꝙ eſſet m xp̃i. ⁊ H fu⸗ cogitabat myſteriũ incarnatiõis verbi quod ſi it ꝑfectio ſanctiſicatõis. Secũda ꝑfectio gratie bi in ſalutatione extitit reuelatum. Et diclita ali⸗ itc p̃ſentia filij dei in eius ytero incarnati:et dam ꝙ ſibi etiam fuit cum hoc reuelatuʒ mri e io) hec fuit ꝑfectio conceptõis.Tertia aũt eſt ꝑfe⸗ rium paſſionis fuij ſui.Alij vero tenent ⁊ meliꝰ m 2 P ꝙ myſteriũ incarnatiõis in ea complenduʒ fuit ſibi reuelatum nõ tamen modus.ſ.q virgo pa⸗ reret:⁊ ideo timebat ne hoc eſſet vel fieret cum vginitatis diminutiõe.idcirco de hoc timebat Et foꝛte plus appetebat eſſe virgo q; vbum cõo⸗ cipere ſine virginitate. virginitas em eſt de nu mero laudabiliũ.verbum vo cõcipere ẽ denu⸗- mero honoꝛabilium circa qð non eſt vtus: ſed vmiuʒ vtutis. Mꝛemiũ vo honoꝛabileſed vir⸗ tus laudabilis: ſᷣ virtus eſt magis appetẽda q; pmium vtutis:qꝛ homo circa vtutem meretur nõ aũt circa pᷣmiũ:quia nec eſt in ſua poteſtate ¶Terno ↄſideremus vyginis declaratiõz qua liter fuit ab angelo declarata ⁊ cõfoꝛtata. en⸗ meas inqͥt maria.ſ.de ſalutatiõe inſolita:cuiꝰ cã ſubdit᷑. Inueniſti em̃ gr̃am apud deuʒ:non ſo⸗ lum ꝓte ſᷣ ꝓ toto genere humano. Abi Berñ. git Quam gram: Gei ⁊ hoĩm pacem:moꝛi de⸗ ſtructionẽ ⁊ vite reparatiõʒ. Subdidit angelꝰ. Ecce ↄcipies in vtero ⁊ paries filiũ ⁊ vocabis nomen eius Jeſum:hic eritmagnus. Semper enim fuit magnus deus:ſᷣ futurꝰ erat magnus homo ⁊ magnus ꝓpheta.ſm ꝙ ðꝛ Lu.xvij.c. NPꝛopheta magnus ſurrexit in nobis ⁊ filiꝰ al⸗ tiſſimi vocabit᷑ ⁊ip̃ius dei qͥ ſolus ẽaltiſſimus Nam vt exponit HNico.de lira ſequẽdo Berũ. homo em altus eſt inter creaturas coꝛpales: 7 . angelus altioꝛ:deus ſolus altiſſimus. Iſta au=t filiatio dei accipit᷑ hic ꝑ naturam in oibus aliis tũcũq; ſanctus eſt tm filiatio dei ꝑ adoptiõʒ. Addidit angelus: Oabit illi dñs deus ſedẽ da⸗ uid pris ſui ⁊ regnabit in domo Jacob in eter⸗ num:quod ſpũaliter intelligendũ eſt. Naʒ xps non ſedit ſuꝑ thꝛonum dauid loquẽdo de tem⸗ poꝛali regno.imo iſtud negauit coꝛaʒ pilato di cens. Regnum meũ non eſt de hoc mũdo:tñ in reſurrectiõe ſua accepit poteſtatem etiã inq;tuz hõ ſi un omnem creaturã: hᷣm ꝙ ipᷣe dixit ¶ Oat thei vſti. ca. Data eſt mibi omis poteſtas ĩ celo ⁊ in terra. Inq;tum em deus nõ accepit aliquã poteſtatem de nouo ſiue in temꝑe.Angelus er⸗ go loquit᷑ hic de regno ſpũali ⁊ celeſti:quod fi⸗ guratum fuit ꝑ regnum Hauid tpale ſicut et ce leſtis hierim ꝑ tꝑalem. ppterea dixit. Reãbit iĩ domo Jacob in eternum.i.ſuꝑ electoſ. Dicithᷣ HNicolaus de lira de domo Abꝛaaʒ 7 JNlaac qliqui fuerut repꝛobati.ſicut Iſmael ⁊ Elau. P5 in domo Jacob omẽs eius filij a ſanctis docto ribus inter electos ſunt computati: qꝛ ⁊ ſi aliqᷓ peccauerũt tñ egere penitentia: Cõcluſit ange/ lus de xpᷣo. Et regni eius non erit finis. Nam m ꝙ dicit Nico.de lira. Chꝛiſtus nõ ſoluʒ in⸗ q;tum deus:b etiam inq;tum hõ regnabit ĩ eter num ſuꝑ hoies ⁊ angelos. Dixit autẽ aria ad angelum. Quõ ſiet iſtud qin virũ nõ cogno ſco:Licet em crederet firmit᷑ vbũ angeli implẽ dum de ceptiõe xpᷣi:qꝛtñ angelus ad plenum . nõ expᷣſſerat modum ↄcipiendi. Ideo de HB que ſiuit allegando vᷣginitatis amoꝛem:ſfᷣm enim /0n dicunt doctoꝛes in.iiij.di.xxx. Beata vgo an⸗ qᷓ; deſpoſaret᷑ Joſeph habuit obpᷣuantiaʒ caſti tatis vginalis in ꝓpoſito ex inſtinctu ſpũſſãcti nõ tñ vouerat expꝛeſſe.Sed cuʒ poſtea deo oꝛ: dinante eſſet ei deſponſata ᷣ erat in ſimili ꝑpofſf to ſimul emiſerũt votum. Reſpondẽs g&Q ange? declarauit modũ ↄcipiendi dicens. Spũſſctũs ſuꝑuenietin te:qð multipliciter cxponit TCho. Pꝛimo ſupueniet in te.i.ſuꝑ poſſi⸗ 772 bilitatem ⁊ curſum nature dando fecunditatem ⁊ ᷣuando vginitatem. Secũdo ſuꝑueniet in e qꝛ ſicut olim impleuit mentem nüc implebit vẽ trem. Tertio ſuꝑueniet in te.i.ſuꝑ de ceł veniet qꝛ omne datum optimũ deſurſum eſt. Quarto ſuꝑueniet in te.i.ſupꝛa merita tua ⁊ ſupꝛa meri⸗ ta omniũ creaturarũ. Quinto ſupueniet in te.i. ſupꝛa omnes qui antete fuerũt. Et virtus altiſ⸗ ſimi. ſ.dei filius qui eſt dei patris ſapia ⁊ virtꝰ.· vt dicit᷑.j.ad Choꝛin.j.c.Obumbꝛabittibi.i. ſub vmbꝛa carnis latebit.qꝛ ſub vmbꝛa carnis latuit virtus deitatis. Ideoq; ⁊ qd naſcet᷑ exr te ſanctum. Sanctuʒ dicit abſolute abſq; deter⸗ minatione.qꝛ ſi dixiſſet ſanctus deus vł ſanctꝰ homo vel aliqͥd conſimile nõ expꝛeſſiſſet ſancti⸗ tatem eius complete:qꝛ in eo eſt ſanctitas diui⸗ na ⁊ humana ⁊ qᷣcqͥd ſanctitatis poteſt excogi⸗ tari in quacũq; creatura eminentius eſt in xbõoo Igeo dicit ſanctum abſq; determinatõe. Sicut etiam deus dixit Moyſi Exo.iij. ca.Ego ſum q ſum:ſic dices filijs Dae. Ani Kmifeme ad vos. vt ꝑ hoc oſtenderet᷑ plenitudo eſſendi.im mo infinitas eſt ꝓpꝛia ip̃ᷣius dei.Et poſtea con cluſit angelus. Nocabitur ſilius dei:nõ adopti uus ſicut alij: naturalis. Et ad maioꝛem aſſer tionem declarat angelus dictum ſuum ꝑ exem plum inquiens. Et ecce Eliſabeth cognata tua ⁊ ipᷣa concepit filium in ſenectute ſua.Et h̊ men ſis eſt ſe xtus illi que vocat᷑ ſterilis: qꝛnon erit impoſſibile apud deũ omne vbum.i.factuʒ. di cere enim dei eſt facere. m illud Mſal. Dixit ?· facta ſunt.Et licet maius ſit vginem parere ᷓ;.· vetulam ſterilem:tamen vt Zlmbꝛo.dic in exax· meron. Ob hoc mlte ſteriles pepererũt vt par⸗ tus credat᷑ vginis.Et ideo conceptꝰ Eliſabeth ſterilis inducit᷑ nõ quaſi ſufficiẽs argumentu;;: ſ quaſifigurale quoddam exemplũ Et ideo aad conſirmationem huius exempli ſumit᷑ argumẽ tum efficax ex omnipotentia diuina. Tꝑs iam adeſtoillibata virgo. vt aperias ſponſo celeſti pullſanti vt dei filium in tuo vtero leta ſuſcipias — — — — —, — = 2 7 ☚ ? AvVI. 1 – inge matrimoniũ diuine ⁊ humane nature.tuo ſa mo terre que eſt miraculola tam ex ꝑte agentis vt matrimoniũ diuine ⁊ humane nature.tuo ſa mote reque eſt miraculola tam ex pte agen n cro conſenſu pficias.Ecce in celeſtibus ſpii⸗ i patientis. Aliomõ Reinruitolila dtado bus tam auidiſſima eſt expectatio. In patribꝰ materia eſt natural.agẽs xoſuꝑnatui ria aus ng in limbo manentibus tot clamoꝛes ⁊ gemitꝰ*. dum aliquis a febꝛe ſanat Quia materia quã aß⸗ In homibus viatoꝛibus de deo recte ſentienti vgo adminiſtrauit ad Pemafige⸗ lelbt ſent bus tot ꝓfunda ſuſpiria vna vox omniũ:vnus fuit naturał ex qua naturglikt nan haraiein ſüen clamoꝛ: vna pcatio. Angelus Gabꝛiel noie om pus homis ppter hancmateriamna à vus oe. nium te pcatur. tibi ſuplicat vt ꝑ eum iam di/ xps dicit᷑ naturalis filius virginis. Se v:ue Mhoſi ca indubitant᷑ pmiſſa acceptare benigne di: foꝛmans fuit diuina. Et qꝛ vnumquodq; ma⸗ Ni a ⁊ indubitant᷑ ꝓm ep Hlie a teriã: ⁊ ᷣm agẽs une⸗ gneris. gis luaiese bᷣm fenan 6 Dn roncehno o ſrä oD magis q; m patiẽs. Inde eſt ꝙ conceptio 5 e Cconceptio xpᷣi fuit mir aeuloſara⸗ poss Widepen diciſimplicit miraculoſa erſup ppo tone virginis et tempis atq; inaudi? naruralis: vmqd wo er parte materie pot dic diue timuneris. KCaplm I. naturalis. ¶Tertio conceptio xp̃i poteſt dc nietn — — Pi ſi mMiraculoſa rone muneris. Conceſſum ddezfuit nees S Ertiü mylterin vir gini in tali conceptu munus inauditũ. vt.ſ. birr. contemplandum citca virginis an- plus poſſet ipa facere de deo qᷓ; deus de ſeipſo. “S contemplandum circa virginis an⸗ inter * nunciationem ðꝛ mirabilis cõceptio Quedam eniʒ contraria ⁊ contradictoꝛia inter tun is. Curri n n ze letecomt deum ⁊ virginem videbant᷑: quedum acceſſit nis urnite Feres vfmi dlneſtreds deus ad virginem concoꝛdata ſunt. Puta im⸗ dunen ocu ariam oſt tanta ſibi diui⸗ deus ad virgi ſbite erar alintet nuus reuelata cum incredibili humilitate nõ ſi poſſibile erat deum nõ eheptegag ene⸗ loalti ne lachꝛymis genuflexam ⁊ manibꝰpᷣus expan Vrginem generare. Impoſſibile erat? em ge⸗ MZũ je aulati t in⸗ rareniſi deum. Impoſſibile erat virginem g it. ſis facieq; ad celum erecta paulatim coput in⸗ rareniſi deum luͤbile crat dei eu alia per⸗ bi⸗i. cdlinondo bꝛachiaq; remittendo dicere. Ecceon nerare Henm. Anpoſd deus ad virginẽ ⁊ neceſ mis cilla domini fiat mihi ſm vbum tuum. Super Pagenerare. . nerare 2 nõ aliũ ; deum: et uker quo vbo Berñ ait. Que eſt tam ſblimis humi ſe en ge⸗ L Grd deuons potuit gene⸗ ger⸗ litas que cedere neſcit honoꝛibꝰ:inſoleſcerene: non de alio qᷓ;d ſe⸗ tamen vgo deü fecit ho⸗ ner⸗ ſcit gloꝛia. Mater dei eligit: ancilla ſe nomi⸗ rarenin genin 5 oriitgr nerareniſi inſinitü: Bcli nat. His vbis expletis adueniẽte ſpuͤcth mor monaſem. renb inſenſibileʒz. inuiſibilẽ. im/ dini . vᷣbum in ytero:mox intra vterũ vᷣbum caro cõ alenfes farmea dei Seckvi go fecit euz ⸗ cepitq; vgo filium. Fuit aüt illa ↄceptio mira⸗ al mornalez. Nocaiech tempꝑalem: palpabilẽ Der Lesettatiss⸗ lmnſibilem viſtbiemſb iorꝛmadui ſupoſitũ ſub Deal CPeimoratgefemnis: ſ latura creata. Mirum certe vna puella neſcio ſn CZecidoratione wrginis. abus blandicijs maieſtatẽ diuinam inclinauit. nen EKertioraibemuneris. irae 6e tem⸗ veſtiuitq; ſummũ amabileoppꝛobꝛijs: anguſtijſ niiin . Eimolfuiti la gceptiomiraculoſe er ven litatibus ignominijs: quod totum ꝓ ſa⸗ gopti. ſiue 'm Damaſcenũ. Nam yt inquit Tho. 1 lute n mice nipleta pietate. Ecce g preco cxen cta ſuit virtute diuina:quec ſt. Unde nidotentiſſimum deu offenſum reũ homineʒ in⸗ ſanro a ra eſenen facta fue 1 rutabilssaltlkuco diuini ↄſilij matrimoniũ nen nla dceptione guatno: enrſert 6 ng is congtrabendenn inter dei filium ⁊ humanã crea⸗ ncnt anichn beate on eann n raliaoptes Huſenh mir diſpenſetot ſtabiliuit. Et quoniaʒ le. . ꝑtes turam mira diſpenſatiõe ſtabilin Kadatre 3 di puriſſimi beate vginis in cannem bꝛoꝛü conſenſus efficit matrimoniũ miſſus eſt a pan ſ coꝛꝑis xpᷣi. Secundũ fuit foꝛmatio membꝛoꝛũ densccei Marl. abꝛiel ad un becmeoeil. Tertiü animatio coꝛꝑis oꝛganiʒa miſericoꝛdiarũ rlummn; zsens ubetetd rec ti. Quartũ aſſumptio coꝛpis ⁊ aime a diuiniia mundiſſimam Pclheseto vinneraraneram erge te. ita vt in eodem i li ſit xpᷣus in diuinis incompꝑabilis erat vniuerſis: queta te.ita vt in eodem inſtanti inuentus ſit xpᷣu in totius N. 5 des 5 nq; ſalutari diuine diſpoſitioni int e Berrilla adeptnolnlta un rone⸗ e D hmanc ꝑſona pᷣberet cõſenſum. Oad⸗ ng . ſult la ꝛcepriomiraculo aee eoci iat. miranda legatio ⁊ ex omni ꝑte veneratione di⸗ 040 gnum qᷣe eſt ⁊ ſuꝑnatura . 80 ie r n niſſima: que necpᷣmam ſimilẽ viſa eſt: nec ha⸗ une. Se vrail Cho. vbiſiipa: liracu agẽs ereſequentem. Qui eſt maius? Quid ſubli⸗ s git eſſe duobus modis. VUno mõ eN seg ius? QAuid deniq; ſalubꝛius humano generi d eſt naturale neq; materia eſt naturali ꝓpoꝛtio m eloofferri potmit⸗ Olane nibil. QAuda eniz in nata ad talem foꝛmam. vt foꝛmatio homis deli dec n potunt: m 53 Sermo vvij natura nõ habuitvſus neſciuit:ignoꝛauit ratio meus nõ capit hũana:pauet celũ: ſtupet terra: ⁊ oĩs creatura mirat᷑.hoc totũ ꝑ Gabꝛielẽ ma⸗/ rie nunciat᷑ ⁊ ꝑ xpᷣm adimplet᷑.MNã in vgis vyvte ro vᷣbum caro factũ eſt. Quiſqͥs igit᷑ es qͥ xbia/ no noĩe gloꝛiaris myſteria huiuſcemõi iuſto ꝑ / pende iudicio.Tibi em̃ quondã abiecto. Tibi excluſo a ꝑadiſi ſedibus.Tibi ꝑ exilia longinqᷓ moꝛienti.Tibi in puluerem ⁊ cinerem reſoluto dũ tñ nulla eſſet ſpes viuendi ꝑ incarnatõʒ filij dei ⁊ Yginis ptãs data ẽ vt a lõginquo ad tuũ reuertaris actoꝛem:recognoſcas parentẽ:liber efficiaris ex ᷣuo:de extraneo ꝓueharis in filiũ vt qͥ ex coꝛruptibi carne natus es ex deiſpũ re⸗ naſcaris ⁊ obtineas ꝑ gram qð non habes per naturam. Demus gů deo clementiſſimo gras: virginem matrem pijſſimo colamus affectu:vt ſic ꝓꝑuenire poſſimus ad patriã celeſtem in qua viuit ⁊ regnat deus ꝑ inſinita ſecula ſeculoꝛum Amen. CGermo vigeſimuſſeptimus depꝛi⸗ ulilegijs maternitatis virginis Da⸗ t pter qne ſpa mater pſtantiſſima et ſingularis merito nuncupat.· nihi e, eE Eõ hodierne feſtiultatis. Dieʒ fe feſtu tes ꝑſcrutari diligent᷑ debemus qᷓ; excelſa ſup̃⸗ maq; ſit laus eius:ex eo ꝙ facta fuit tãti filij di gniſſima mr.HNã Eliſabeth vetula non a ſemet ipᷣa ſed ſpũſſancti radio illuſtrata h̊ non ſine ad miratiõe grandi ꝓclamauit.Statim nãq; poſt qᷓ; virgo filium dei de ſpũſãcto ↄcepit exurges abijt in montana.ſ.hierlin q̃ erat altioꝛ galilea: cum feſtinatiõe ꝓpter honeſtatẽne diutius vi deret᷑ in publico.⁊ intrauit in domũ Zacharie * ſalutauit Eliſabeth.Ad quã ſalutatõʒ exulta nit infans Johannes: ſex menſes hñs in vtero mrjris. Hec vo exultatiocvt inqᷣt Augꝰ.ad dar⸗ danum)potuit eſſe ſigniſicatio rei tãte.ſ.ꝙ mu⸗ lier eſſet mater dei amaioꝛibus cognoſc Uenon a paruulo cognite. vnde in euãgelio nõ ðꝛ.Cre didit in ſans in vtero eius:ł exultauit. Nidimꝰ auũtexultatiõʒ non ſolũ paruuloꝛũ bᷣ pecoꝝ eſſe Sed h inuſitata exiſtit qꝛ in vtero.Et ido ſicut ſolẽt miracła ſieri facta ẽ diuitus ĩ infãte ñ hũa⸗ nitꝰ ab infate qᷓqᷓ etiã potuerit in illo accelerat eẽ vſus rõis ⁊ volũtatis vt itra viſcera marna iam poſſet agnoſcere: credere 2 2ſentire ad qð i yt veniat mĩ domini mei adme. ⸗ evba ſütiſta⸗ odierne feſtiuitatis. Dieʒ feſtũ viſitatõis gio rioſe virginis Mdarie debite celebꝛare volen⸗ nu lunt d tribuiſpuiſanto. Secundũ vtrũ xpᷣus poſſit dici concept de ſpüſancto. alüs paruulis etas expectak. Hec Aug?. Qui neutrũ determinate aſſerit. ſᷣ ſiue exultatio illa fuerit abſq; hoc ꝙ Johannes cognouerit dini⸗ nam pᷣſentiam ſiue ꝙ illã cognouerit totũ tamẽ aſcribit diuino miraculo. Repleta igit᷑ fuit Eli ſabeth ſpũſancto ⁊ exclamauit voce mag.bene dixitq; virginem et fructum ventris eiꝰ. Inde q; Yba ꝓtulit in themate poſita:in qbus ſe hu miliando licet eſſet virgine antiquioꝛ tamen qꝛ virgo erat mater xpᷣi:indignã ſe tam vrbana ſa lutatiõe fatet᷑. Oꝛopterea itaq; qꝛ ⁊ nos indefi⸗ cienter viſitamur a virgine que blanda ẽ dulcii/ ⁊ liberaliſſima cũctis moꝛtalibus:mr atq; g̃tie ac miſcðie nuncupat᷑. Ideo in pᷣſenti ᷣmõe de maternitatis eius bᷣuilegus pᷣſtantiſſimis filio ſuo interueniente tractabimus.diſtinguemꝰ au tem tria pᷣuilegia. = CPꝛimũü dicit᷑ totalitatis. CSecundũ veritattis. ¶ Tertiü dignitatis. ci- . ¶ Capitulũ⸗I. . tur totalitatis.Ali nãq; hil coꝛpulẽ am ſbam accipiũt partim a pre partim a matre Ha gancidegiſtat ideo in hac parte tria vtutiſp CT Nꝛimũ virü eficere cep „ ia aperienda. ð ¶ Ad ömum dubiü reſpondet Tho.iij.pte.q. xxxij.qꝙ conceptionem xpᷣi tota trinitas eſt ope rata. qꝛ vt refert Alugꝰ.in.j. de trini. Indiuiſa ſunt opa trinitat ſicut ⁊ indiuiſa eſt eſſentia tri⸗ nitatis. efficere vo conceptionem xp̃i eſt quo.d dam opus diuinũ ideo cõe eſt toti trinitati. At tribuit᷑ tũ ſpũiſancto triplici ratõe. ꝛimo ꝓpter cauſam incarnatiõis ex parte nature aſſumpte. — Tertio ppter terminũ incarnatiõis. Z Heimo ꝓpter cauſam incarnatiois ex parte dei. Bpus em ſanct' eſt amoꝛ pr̃is ⁊ ſilij.Hᷣ aſt ex maximo dei amoꝛe ꝓuenit vt niliꝰ dei carne 1 ¶xps traxit totã coꝛpulentam ſub ſtantiã a virgine matre opꝑe ſpũſlſãcti èt quare xpᷣus nõ dicit᷑ filius ſpuſſan Rimum pꝛiuile gium maternitatis virgis gloſe dici tionẽ xp̃i debeatat ¶ Tertiũ vtrũ xpᷣ̃us poſſit appellari filius ſpri tuſſancti. CSecundo ꝓpter cauſam incarnatiõis ex ꝑte l m Ei ene nde bu ige ſ eſ⸗ N de ſede —2 n — * „ e Nʒ; eti i⸗ vod⸗ an e Drue W2 =R xp̃i ex ſpuſancto. Vnde Ambꝛo.ait in li.deſpũ̃ ncto. Quod ex aliquoẽ: aut ex ſba aut ex po teſtate eius eſt.Ex ſba ſicut filius qui a pre eſt. ſibi aſſumeret in vtero vginali. Scöo attribui⸗ tur conceptio xpᷣi ſpiſancto ꝓpter cauſamin⸗ carnatiõis ex ꝑte natureaſſumpte.qꝛ ꝑ hoc da tur intelligi ꝙ hũana nã aſſumpta ẽ a filio dei ĩ vnitatem ꝑſone non ex aliqbus merttis:ſᷣ ex ſo la gra que ſpũiſancto attribuit᷑. Ande augꝰ.di⸗ ſit in enc iit dion. Iſte modus quo eſt natꝰ cri tus deſpũſancto inſinuat nobis gratiam dei homo nullis pᷣcedentibus meritis ex ipo pᷣmo exoꝛdio nature ſue quo eſſe cepit verbo dei co⸗ pularetur in tantam vnitatem ꝑſone vt idẽ ipᷣe eſſet filius dei. Tertio attribuit᷑ conceptio chꝛi⸗ ſti ſppuͦiſancto.qꝛ hoc congruittermino incarna tionis.Ad hoc em terminata eſt incarnatio:vt homo ille qui concipiebat᷑ eſſerſanctus ⁊ flius Dei. vtrũ q; autẽ hoꝛũ attribuit᷑ ſpirituiſaucto. Nam ꝑ ipᷣm efficiunt᷑ homies ſilij dei. Ipe etiã eſt ſpũs ſanctiſicatiõis.Sicut ̊ alij ꝑ ſpũmſan⸗ ctum ſanctificant᷑ ſpũaliter vt ſint filij dei adop⸗ tiui:ita xpᷣs ꝑ ſpũmſanctum eſt in ſanctitate cõ ceptus vt eſſet filius dei naturał. ¶ Secũdum dubiũ erat vtrũ xpᷣs poſſit dici cõceptus de ſpi rituſancto. Et ꝙ ſic ptʒ:qꝛ ſic cantamꝰ in vtro⸗ „. q ſimbolo. In ſimbolo aploꝝ. Qui cõceptus eſt de ſpũſancto.Et in ſimbolo patrũ. Incarna⸗ tus eſt de ſpũſancto. Et Mat.j. Inuenta eſti vrtero habens de ſpũſancto. Ad qð clare intelli genduʒz dicit Cho. ꝙ conceptio nõ attribuitur loli coꝛpoꝛi ſed ⁊ ipᷣi xpᷣo rõe ipᷣius coꝛpis. In ſpũ aũt ſancto duplex habitudo conſiderat᷑ re⸗ ſpectu xpᷣi. Nam ad ipᷣm filiũ dei qͥ dicit᷑ eſſe cõ ceptus habet habitudinem ↄſubſtantialitatis. Ad coꝛpus aũt eius hʒ habitudinem cauſe effi cientis.hec aũt pᷣpoſitio de vtranq; habitudi / nem deſignat. Bicimus g xpᷣm conceptum de ſpũſancto hoc mõ q efficacia ſpũſſancti referat ad coꝛpus aſſumptũ. ↄſubſtantialitas ad ꝑſo⸗ nam aſſumentẽ.Et qᷓ;qᷓ; dicamus xpᷣm deſpiri/ tuſancto conceptum:non tñ dicimus ꝓpꝛie coꝛ pus xp̃i de ſpuũᷣſancto ↄceptum.qꝛ nõ eſt cõſub ſtantiale ſpũiſancio.vᷣ magis dicimus coꝛpus Ex poteſtate ſicut ex deo omia quõ ⁊ in vtero habuit Maria ex ſpũſancto.Notandũ adhuc vm Aug.in ench; ꝙ non eodem mõ dicit᷑ xpᷣus conceptus de ſpũſancto ⁊ maria virgine. HNam de Maria virgine materialiter de ſpũſctõ effe ctiue. Ex quo aparet ꝙ conceptio xpᷣi habuit tria pᷣuilegia. Pꝛimum qꝙ eſſet ſine peccato oꝛi⸗ ginali. Secundũ ꝙ eſſet nõ puri homis:ſj hoĩs 1 dei. Tertiũ ꝙ eſlet virginis. ⁊ B tria habuita ſpuũſancto. Et ideo dicit Oamaſcenꝰ q́;dtum ad pmum ꝙ ſpũſſanctus ſuꝑuenit in virgine pur⸗ attulit vniuerſo ꝙ non eſt ꝑfectionis vlteriorri! capax. Mec deus poteſt vlterioꝛi pfectiõe ipm mundũ ꝑpficere. Et ſi e pater ⁊ ſpũſſanctul de Xvij gans ipam. i. pᷣpuans ne cum peccato oꝛigina/ li conciꝑet.tum ad ſecundũ dicit ⁊ virtuteʒ ſuſceptiuam verbi dei tribuens · i. vt conciꝑet vꝓbum dei. Quantũ aũt ad tertiũ ſbᷣdit ſimłaũt ⁊ generatiuam. vt.ſ.manens virgo poſſʒ gene⸗ rare. ¶ Tertium dubiñ erat vtrü xps poſſitap pellari filius ſpuſſancti. Ad quod ridet aug. „ in ench. dicens. Natus eſt xpᷣs de ſpũſanctonõ/ ſicutfilius ⁊ de Maria virgine ſicut fili? Etſi diceret᷑ ꝙ beata virgo dicit᷑ mater xpi ꝓpt ma teriam quam in conceptiõe eius miniſtrauit.ꝗO videt᷑ ꝙ etiam ſpũſſanctus poſſit dici pat᷑ eius ꝓpter hoc ꝙ fuit öncipium actiuuʒ in ↄceptioe ipᷣius.Et yt dicit Ariſto.in li.de generatõe ani malium. Mater dat pᷣncipium actiuũ in genera tione: mater vo miniſtrat materiã Id h̊ reſpõ⸗ det Tho. vbi ſupꝛa.ꝙ rpᷣs concept eſt dema⸗ ria virgine materiam miniſtrantein ſimilitudi- nem ſpeciei. ⁊ ideo dicit filius eius.Rps auteʒ ſm ꝙ hõ ↄceptꝰ eſt de ſpũſctõ ſiẽ de actiuo pᷣn⸗ cipio nõ tñ ſᷣm ſimilitudinẽ ſpeciei ſicut hõ na/ ſcitur de patre ſuo. Oñs xo Honauen in iij. di. iiij. dicit. ꝙ iſta locutio xpᷣs eſt filius ſpũſſãů⸗ cti nullo modo eſt admittenda.tuʒ ꝓpter vita⸗ dum erroꝛem circa generationem eterna q pꝛo⸗ pꝛium eſt pr̃is ⁊ non ſpũſſancti generare: tũ ꝓ⸗ pter uandam ꝓpꝛietatem circa generatõz tem poꝛalem que eſt vt filius aſſimiletur patri ma tri m ſimilitudinem ſpeciei:ſicq; cũ pr̃e⁊ mĩe eiuſdem nature. Ep̃s vo ᷣm ꝙ hõ nõ Seiuſdeʒ nature cũ ſpũſancto.neq; illi aſſimilat ſpecifice ideo nec eius filius poterit eſſe. IJsit vtus ſpi⸗ rituſſancti fuit in virgine que in concepuoe fln ſui omnes naturas ⁊ partes mundi vitia perſe ctione compleuit. Et quidem deus in moi crea tione nibil imꝑpfectum ꝓduxit: omia erantꝑ-⸗ fecta ſicut ipoꝝ natura exigebat. Cñ ↄſumma⸗ tio ꝑfectionis vltime vſq; ad partum vᷣgis de⸗ lata eſt ⁊ ſoli virgini reuata. Entia enim appe/ tebant nobiliſſimum ens. Spũalia nobiliſſimũ ſpum.rationalia nobiliſſimum rationale: coce⸗ ptiones optimum cõceptum.natiuitates opti⸗ mum naſcibile. Et bꝛeuit᷑ omẽs creature apete pant optimum. His aut omnibus exiſtẽtibus impfectis: ſic ꝓuiſum eſt müdo de femina ſuꝑ oniibus bndicta: que vnico ſuo partu omibus reringeneribus ſummã æ vltima ꝑfectõz addu⸗ xit. Et aduertas ꝙ hec puella tanta ꝑfectione,ʒ fectionis vlterior femina naſcerent᷑:nihil oꝛbi accreſceret ꝑfecti⸗ onis.quia quicqͥd nobilitatis.quicqͥd deitatis 2⁊ quicquid eternitatis eſt to:ꝛum in oꝛbe diffu/ ſum eſt ⁊ pꝛoductum ꝑ virginem mnillone ne ſuppoſito ꝙ virgo Maria generauit.Nec ma⸗ gnum eſt virgini ꝙ pfectionibus oꝛbis vltima perfectionem induxit.Cum ⁊ ipᷣi vniuerſitatis actoꝛi nonnullas ꝑfectiones adiunxerit: puta eterno pᷣncipio inceptiõis pᷣncipiuʒ.Eternitati diuine temꝑale ꝑiodum. Inſinitati immẽſe qᷓ;⸗ titatem coꝛpoꝛcãa. Specici eterne pulchꝛitudi⸗ nem nouã. Sibi igit᷑ ſoli cõ petit vt virgo cõce perit xpᷣm ſitq; illius admirabilis mater. CEbeata virgo fuit vera mater chꝛi⸗ ſti·.et quare xpᷣs naſci voluit de femĩa —ECapitulu.I. Ecundum pꝛiui 2 . legium maternitatis vᷣginis beatiſ⸗ ſime dicit᷑ veritatis. Mꝛo cnius intel i tria erũt hic dubia elucidãda. üi vtrũ xpᷣs debuit de virgine naſci. ndũ vtrũ beata virgo aliqͥd actiue ege eptione coꝛpis xpi CCTertiũ vtrũ ſanctiſſima virgo fuit vera ma⸗ ter chꝛiſit. “ Aa pmũ dubiu dicit Cho. ij vte. a. xxxi./ licet filiꝰdei carnẽ hũanã aſſumere potuerit de dcuq; materia voluiſſet. ↄueniẽs tñ fuit vt illã aſſumeret de muliere triplici r. CNꝛio ꝓpter muliebꝛẽ ſexũ ↄfoꝛtandũ. CScdo ppter veritatem aſtruendãd. CTertio ꝓpt᷑ vniuſitatem generationum ad/ implendd. CNꝛio fuit ↄueniens ꝓpter muliebꝛemſexuzʒ ↄfoꝛtandũ vt ↄfoꝛtarent᷑ mulieres ſperarentq; ⁊ pᷣe ꝑ xpᷣm debere ſaluari non obſtante ꝙ per Euã tanta oibus mala ꝓuenerant. lHic augꝰ. in li.xxxiij.queſtionũ ait. Homis liberatio in vtroq; ſexu debuit aparere. Nam qꝛſexus ma ſculinus eſt nobilioꝛ.ideo xpᷣs humanã naturã in maſculino ſexu aſſu mpſit. Quia vo ſexus fe mineus liberandus erat. Hinc apparet ꝙ vir il⸗ le de femina natus eſt.Et idẽ in li.de agonc cri⸗ ſtiano inquit. Nolite voſipᷣos ↄtẽnere viri:ſi⸗ lius dei virũ ſuſcepit. Nolite voſipᷣas ↄtẽnere * do fuit conueniens ꝓpter veritatem aſtruẽdaʒ yvt ſic veritas incarnationis nota fieret. Et de hoc ſic loquitur Augꝰ.in eplła ad Uoluſmnũ. Si omnipotens deus hoĩem vtrũq; foꝛmatuʒ non ex materno vtero crearet ſed repentinumĩi⸗ ferret aſpectibus nonne opinionem cõſirmaret erroꝛis vt hoĩem verũ nullo mõ ſuſcepiſſe cre/ deret᷑ ⁊ duʒ oĩa mirabiliter facit auferret quod miſericoꝛditer fecit. Nunc vo ita inter deum ⁊ hoiem mediatoꝛ apparuit:vt in vnitate perſone copulans vtranq; naturꝗ ⁊ ſolita ſblimaret in⸗ femine filius dei de femina natus eſt. ¶ Secũ⸗ non aditione aut ppꝛietate neiut ſic nůcupe/ nature ex deo:dei filiꝰ. nature ex hoĩe:homis ſilius.vt nõ adoptione non appellatione:nõ nũcupatiõe:ſed natura in vtraq; natiuitate naſcendo filij nomen haberet Fuit igitur vgo ſancriſſima vera mr xpᷣi qd ꝓꝑ/ ſolitis ⁊ inſolita ſolitistemparet. C¶ Tertio fuit conueniens vt xpᷣs de femina naſceret᷑ pꝛopter yniuerſitatem generationũ adimplenda. NMaʒ pᷣmus hõ ꝓductꝰeſt de limo terre ſine viro ⁊ fe mina. Ena ex viro ſinefemina. Ceteri homies a viro ⁊ femina generant᷑. Ande ⁊ quartus qſi xpᷣo vltimus relinquebat᷑ vt pduceretur ex fe mina ſine viro.¶ Secundũ dubium elucidan⸗ dum erat: vtrũ beata virgo aliquid actiue ege⸗ rit in conceptione coꝛꝑis xpᷣi:Ad quod reſpõ⸗ det ſctũs Tho.ꝙ licet qͥdã velint dicere vᷣginẽ aliqͥd actiue eſſe operata in conceptiõe xpᷣi.Cñ melius ⁊ verius videt᷑ ſibi tenere ꝙ in ipᷣa con⸗ ceptione xpᷣi nihil actiue oꝑata eſt:ſ ſolũ mate⸗ riam miniſtrauit.operata tñ eſt ante ↄceptiõeʒ aliqͥd actiue pᷣparando materiã vt eſſet apta cõ ceptui. Ratio vᷣo quare in ↄce ptiõe nihilẽ acti ue operata ſumi poteſt ex dictis Auguſtini i x.ſuꝑ Geneſim ad lram. Mꝛincipiũ nanq; acti⸗ ne in generatiõe dicit᷑ ratio ſeminalis. Coꝛpus aũt xpᷣi in ſola materia coꝛꝑali ꝑ diuinã poten⸗ tiã ↄceptiõis foꝛmationiſq; rõem de virgine aſ ſumptum eſt. nõ aũt ᷣm aliquã rõeʒ ſeminalem humanam. Inſuꝑ cũ quelibʒ res ſit ꝓpter ſuã oꝑationẽ. vt dig Ariſto.ij. de ceo mundo. atura non diſtingueret ad opus generatiõis ſexum maris ⁊ femine: niſi eſſet diſtincta opera tio maris ab operatione femine. In generatiõe guiem diſtinguit᷑ operatio agentis ⁊ patiẽtis. Vnde relinquit᷑ ꝙ tota virtus actiua ſit ex par te maris.paſſiua vo ex parte femine. ꝓpt᷑ q ĩ plantis in quibus vtraq; vis cõmiſcef non eſt diſtinctio maris ⁊ femine. Quia ergo virgonõ hoc accepit vt eſſet pater xpᷣi:ſed mater.conſe⸗ quens eſt ꝙ non accepit potentiã actiuã in con ceptione xpi ſiue aliqͥd actiue egerit. ¶ Tertũ dubiũ erat vtrũ beata virgo fun vera m xpi⸗ Sic em̃ ðꝛ in ſcripturis ꝙ fuerit mat᷑ ⁊ xpᷣs fili eLu.:.j.dixit angelus. Naries filiũ.Et lu ce.ij.peꝑit filiũ.Et ¶ at.ij. Accipe puerum ⁊ matrem eius.Et Lu.ij.Sixit mr eius ad illuʒ. Fili qͥd feciſti nobis ſic.Et Johan.ij.ca. Erar mater ieſu ibi. Sʒ foꝛte inquiũt.mater ſic noĩa⸗ tur qꝛ filium illũ in ſuo vtero ex miraculo geni⸗ tum educauit ⁊ aluit.ita ꝙ ex pietatis officio: tur. Ad quod reſpond ecc .) bamus ex diclis ſanci bo. pᷣma ratõʒ vere pat᷑nitatis — — — „ , 1ſe ſes ſt ⸗ ne W⸗ nmate⸗ te; lacs lagi at⸗ pus Nen: e n . s er ſe 1 di dn ſe⸗ Bin e ein e in tet 9 is vel maternitatis vel fliationis concurrunt pꝛe cipuetria. Mꝛima eſt generatio viuentium: vt viuum generet viuum. Et ꝓpterea quia ignis generans non eſt qͥd viuens nõ ðꝛ pat᷑ aut mar ignis generati. Secundũ ẽ collatio ſböᷣe Nã fab lignoꝛũ non ðꝛ p ſcamni aut cuiuſſibet alteriuſ artificij qð ipe fabꝛicat.qꝛñ cõmunicat ſibi ſuã ſbᷣam. Tertiũ eſt materie pᷣparate admiſtrano: ſimilat᷑ hoĩ ſpeciſice. Cum g̊ beata vᷣgo viuẽs genuerit xp̃ᷣm viuentem cõmunicauitq eicoꝛ⸗ pulentam ſbᷣam. adminiſtrauitq; ad foꝛmatõeʒ coꝛpis eius materiam p̃paratam ⁊ xpᷣus ab ea genitus fuit ei ſimilis ĩ ſpecie:qꝛ ꝑfectus hõ ex aima rõnali humana carne ſᷣſiſtens: ſequit ꝙ xpᷣs fuit eius filius ⁊ ipᷣa illius vera mat᷑. Si aũt aliqͥs obijceret 7 xp̃us ex beata virgine mi raculoſe natus eſt: Hᷣi m nos qm̃ natus eſt hõ ex muliere ⁊ tꝑe conce ptionis debito. Suꝑ nos aũt qm̃ nõ ex virili ſe mine ſ̊ exſancto ſpũ ⁊ ſancta vᷣgine ſuꝑ legẽ cõ⸗ ceptõis. Exquo vt inqr Cho. iij. pte. q.xxxv. Ex ꝑte mr̃is natiuitas illa fuit naturałſ ex ꝑte oꝑatiõis ſpũſſancti fuit miraculoſa. Uñ beata vgo eſt vera ⁊ naturał mr xpᷣi.Quis explica re queat q;to affectu filiũ illũ geſtauit in vtero: peꝑit in pᷣſepio:ſuoq; lacte pauit vbere de celo pleno. Quis enarrare ſufficiat q;to gaudio eiꝰ infantilia mẽbꝛa ↄtrectabat dũ inuoluebat pin nis ⁊ ſtricta cingebat faſcia: Quis inſuꝑ exco⸗ gitari valeat qᷓ; gtiſſima fuit amboꝝ cõuerſatio amoꝛis pinguedine plena: Cõuiuebãt paciſice Colloquebant᷑ benigne. Et vgo oꝛe mellifluo fili mi ſepius ingeminabat: audiebat reſpõdẽtẽ illũ cũ oĩ reuerẽtia genitrix mea colendiſſima. Co beata virgo dei genitrix ell dicen da que meruit concipe xpᷣm cuius in⸗ eP Ertium pꝛiuil giuz maternitatis vgis illibate dꝛ di iocũda tria adpuc dubia declaremꝰ CPꝛimũ vtrũ beata vgo ſit dei genitrix apel landa. s homine cõpᷣhendi. ꝓpterea terra non ðꝛ ꝓpꝛiemater hoĩs: quia ẽ materia remota. Et quartũ addit᷑ quod eſt aſſi milatio in natura ſpeciſica. IJdeo capillꝰ ab ho⸗ mine generatus non ðꝛñlius homis.qꝛ nonaſ⸗ q niraculoſa generatio non ſufficit ad rõeʒ maternitatis vel filiatöis. Non em̃ dicimꝰ Euam filiã fuiſſe Ade:g viðꝛ ꝙ x:ðs non debeat dici filius btẽ vgis. Rñdere poſſu⸗/ mus ᷣm Damal.in.iij.li.ꝙ natiuitas tꝑalis ꝗᷓ xpᷣs natus eſt ꝓpter nr̃am ſalutẽ eſt quodãamõ declarata a Bonauẽ. in. iij. di iiij . E — neexpmcuins in⸗ pliciter. E rogatiue ab hoie non poſſuntcõ di-· ([KCaplin: II. ʒʒʒmnitatis. Alie nãq; mres puri hois: H hoiĩs et deimr fuit.Sʒ ꝓ huiꝰ ꝑtis expeditõe ¶ vcom vtrũ btã vgo mernit ↄcipexõjm. ¶Tentium vtru vginis Progatiue poſſint ab . 9* CAd omu dubium rñdemus ꝙ bñ cõgrue ac veriſſime vginem głoſlam awellam? genitriceʒ dei. Indtnanq; Johannes Damal. Theotho 1 7 . 2 clon vere ſanctam ariam p̃dicamꝰ virgin? Et in capituł Cirilli appꝛobatis in Ephſina ſi⸗ nodo ðꝛ. Si quis non conſitet᷑ ſanctam vginen- genitricem dei anathema ſit: Et ſancta mr eccle ſia in diuinis officijs illam ſic crebꝛo nominat. nofficio miſſe inducit verſiculũ Sedulij.Sal. ue git ſancta parens enixa puerpera regem qut celum terramq; regit in ſecula ſeculoꝛũ. Airgo dei genitrix quem totus nõ capit oꝛbis in tua ſe clauſit viſcera factus hõ. Et in offertoꝛio. N partũ virgo inuiolata permanfiſti dei genitrix intercede ꝓ nobis. Et in veſperis. Aue maris ſtella dei mater alma. Et in completoꝛio. Sub tuum pᷣſidium confugimus ſancta dei genitrix Et in letanijs. Sancta dei genitrix oꝛa ꝓnobis Quare aũt ſit conueniens ⁊ ꝓpꝛia iſta lganis ,„75 12½- in. iij. parte.q.xxxv.qꝛ omne nomen ſigniſicãas in concreto naturam aliquam poteſt ſupone⸗ re ꝓ qualibet ypoſtaſi illius nature.Cum autẽ vnio incarnationis ſit facta in ypoſtaſi:manife ſtum eſt ꝙ hoc nomen deus pot ſupponere ypo ſtaſi habente humanam naturam ⁊ diuinã. Et ideo quicqͥd conuenit diuine nature humane poteſt attribui illi perſone.Concipi autem Ina ſci pione attribuitur ⁊ ypoſtaſi m naturã illaz in qua concipit᷑ ⁊ naſcit᷑.Cum & in ipo pᷣncibio conceptionis fuerit humana natura aſſumpta a diuina pſona. conueniens eſt ꝙ vere poſſit di ci deumeſſe conceptum ⁊ natum de virgie. Exx· hoc aũt dicit᷑ aliqua mulier alicuius mat᷑ ꝙq enu cõcepit ⁊ genuit.Quare ⁊ beata virgo vere di⸗ citur mater dei ꝙ ſit mater diuinitatis: led qe ſone habentes diuinitatem 7 humanitatem eſt mater ſᷣm humanitatem ꝓpter cõmunicatione idiomatũ. CSecundũ dubiũ erat viruʒ beatra virgo meruit concipere xpᷣm: Ad qð HLonauẽ „ enim meritum condigni. meriuum congrui: a meritum digni. In merito condigni attendit᷑ equalitas vtputa dum quis ꝑ diẽ vel menſem fuit alicui pro conuenienti mercede la boꝛe debito finito meret mercedem illã de con/ digno. Quantum enim laboꝛauit ? to tempe tim ſibi debet᷑. In merito ↄgrui attendit᷑ diſpoſi tio ad aliquam mercedem conſequendam in fu turo. puta ſi rex vel pꝛiceps aliquis pꝛo ſua ma D gnificentia pꝛoclamari feciſſet. ꝙ ſi quis vno Po- i iiij ait. q meritum diſtinguit tri⸗ 2 . .„X reliquos currentes lucraret᷑ libꝛam vnaʒ auri: tunc multi hoc audientes ad currendũ ſe pꝛepa rent. Snter quos eſſet vnus agilis valde et ad currẽdum plus ceteris expeditus licet nonduzʒ eſſent in curſu.vel poſtqᷓ; currere ceperint ante q́ᷓ; ꝑuenerint ad terminũ diceret᷑ de iſto vno ꝙ meretur pᷣmium merito congrui.At poſtqᷓ; per uenit ad terminũ meret᷑ illud merito non condi- gni.qꝛ pᷣmium illud excedit laboꝛem ſed merito digni.Quia exquo ſic placuit regi vel pꝛincipi vt quiſad talem terminũ currendo ꝑtingeret au rum ſibi daret᷑. Ille qui ſic currendo pᷣus cete ris aplicuit ad locum pᷣfixum factus eſt dignꝰ pᷣmio ex liberalitate pᷣparato.Sic in pꝛopoſito beata virgo non meruitconcipe xpᷣm merito cõ digni:quoniã incarnatiõis beneficiũ quantuʒ ad ſuam ſubſtantiã vel eſſentiam eſt ſupꝛa me⸗ rita omniũ hominũ ⁊ angeloꝛũ ⁊ ipᷣius vᷣginis benedicte.Sed quia ex benignitate ſua diffini⸗ uit deus vt carnem ſumeret ꝓ ſalute hũani ge⸗ neris.⁊ de muliere vna naſcere᷑ deus ꝛ homo Beata virgo a pᷣncipio ſue ſanctiſicatiõis et to to temꝑe intermedio vſq; ad incarnationeʒ me⸗ rebatur eſſe mater dei merito congrui.quia pꝛo pter excellentiam ſanctitatis ſue ⁊ ꝑfectionem virtutum ad hoc erat magis idonea ſiue diſpo ſita q;; reliquie mulieres que potuerũteſſeĩ om⸗ ni mundo.At vbi verba illa ſanctiſſima pꝛotu⸗ lit.Ecce ancilla domini ⁊ ſuum conſenſum ver bo firmau ilico meruit merito digni concipere chꝛiſtum ⁊ effici m ater dei. Tuncſiquideʒ in⸗ uenta eſt exceſſiſſe merita omniũ electoꝛũ ⁊ ma⸗ xime ꝓpter pᷣeminentiam quatuoꝛ virtutum q̃̊ includunt᷑ in verbis eius. Pꝛima fuit obedien tia: dum dixit: Ecce. Exhibuit nanq; ſe adeo ꝓmptiſſimam ad obediendum deo q́;tum fieri poteſt a pura creatura. Intenſiſſima fuit illius voluntas ad talem obedieutiã q;tum intẽdi po tuit:neq; tantũ intenſa fuit voluntas abꝛae dũ voluit filium immolare:aut quoꝛũcũq;:qui ꝓ dei obedientia dura ⁊ aſperrima queq; pati nõ recuſarunt. Secunda virtus fuit hũilitas:quã expꝛeſſit dum ſubdidit.Ancilla domi: tunc vti qꝙ; tantũ reſpectu dei deſcendit in nihilũ ⁊ deſpe ccum ſui ꝙ nulla vnqᷓ; alia creatura ita viluerit ſibipſi ꝓ deo ſicut ipᷣa.Et licet magna fuit hu⸗ militas Abꝛae cum di xit Geneſis.x viij.o Lo⸗ quar ad dñm meum cuʒ ſim puluis ⁊ cinis. Et Job cum dixit.xvij.ca. Nutredini dixi pater meus es mater mea ⁊ ſoꝛoꝛ mea vermibus. Et Johannis baptiſte dum ſe voceʒ appellauit:ni hilominus humilitas vginis ſuꝑauit humili⸗ tatem iſtoꝛũ ⁊ quoꝛũcũq; alioꝛũ. ꝓptereaĩ ſuo cantico dixit.Quia reſpexit humilitatem ancil leſue:ecce enim ex hoc beatam me dicent omẽs generationes. Tertia vtus fuit eius fides qu explicauit dum ꝓſecuta eſt.Fiat mihi.Tunc ſi qͥdem captiuauit omnem intellectũ in obſequʒ ei:crediditq; ſimpliciter ⁊ puriſſime qcũq; ſi⸗ bi fuerant ꝑ angelum intimata. ic Eliſabeth cõmendando illam dixit. Beata que credidiſti nnrierin eancpict fintrpia domina⸗ uarta virtus fuit charitas que expꝛeſſa ẽ dũ ꝓtulit. Scdðᷣm vᷣbum tuũ. Omne coꝛ ſuũ: ome —— — eſſe:omne poſſe obtulit voluntarie deo. ¶ Ter ſint ab homine compᷣhendi.A tium dubiu erat vtrum vginis örogatiue poſ Ad quod reſpõde mus ꝙ ſicut ꝑfectiones diuine omm intellectui ſunt incompᷣhenſibiles:ſic ꝑfectiones gratiaꝝ quas vogo ſuſcepit in ↄceptiõe filij dei ſolo di⸗ uino intellectui ⁊ xpᷣi fuerũt compᷣhenſibiles. vnde credit᷑ ꝙ ad illã abyſſum imꝑſcrutabilem oĩm chariſmatũ ſpũſſancti q̃ in beatam vgineʒ deſcenderũt in hoꝛa oceptionis ſilij dei:intelle⸗ ctus humanus vel angelicꝰ nunqᷓ; potuerũt at⸗ tingere. ulto nanq; plura oꝑatus eſt deus in vgine ⁊ qͥdem grandia qᷓ; ea queſcripta ſunt aut excogitata. Idcirco Hiero.i ſᷣmõe ad pau lam ⁊ euſtochiũ dum de virginis peminẽtia eſ ſet d icturus ita locutus eſt. Timeo ſatis ⁊ val⸗ de ptimeſco dum veſtris cupio parere pꝛofecti bus ne foꝛte ſicut impꝛobus ita ⁊ indignus lau datoꝛ inueniar ꝓfecto cum nec ſanctitas nec fa⸗ cundia ſuppetant vt beatam ⁊ gloꝛioſam vginẽ digne laudare queam. Am̃ vt verum fatear qͥc q̊d humanis dici poteſt verbis mi nus eſt a lau de dei. quia diuinis ⁊ angelicis eſt excellentius pᷣdicata ⁊ laudata pᷣconijs.A ꝓphetis quide,ʒ pᷣnunciata. A patriarchis figuris ⁊ enignati⸗ bus pᷣſignata.Ab euangeliſtis exhibita ⁊ mon ſtrata.Ab angelo venerabiliter atq; officioſiſſi meſalutata. Mꝛeterea qualis ⁊ quanta eſſet ab eodem diuinitus declarat᷑ cum ait. Aue gratia plena ⁊c᷑ Talibus nanq; decebat virgineʒ op pignerari muneribus:vteſſet gratia plena:que dedit celis gloꝛiam:terris deum:pacem genti / bus:finem vitijs:vite oꝛdinem:⁊ moꝛibꝰ diſci⸗ plinam. hec ille. ꝛopter que omia coꝛam Eli⸗ labeth deuz ipa magniſicauit. que dignat᷑ de ſe nobis dicere illud Eccleſiaſtici. xxiiij.ca. Ego mẽr pulchꝛe dilectiõis timoꝛis magnitudinis ⁊ſancte ſpei. In me omnis gra vie ⁊ veritatis. In me ois ſpes yite ⁊ vtutis.Trannſite ad me oẽs qui cõcupiſcitis me:⁊ a generatõibꝰ meis adimplemini. Spũs em̃ meus ſuꝑ mel dulcis: T hereditas mea ſuꝑ mel ⁊ fauum. Ad eã g̊ cre bꝛo confugiamus vt ſua ꝓtectiõe liberemurab oĩbus malis imminentibus ⁊ bñfaciẽdo merea mur filij eius gram ⁊ tandem gloꝛiaʒ ſempiter nam. Amen. — —— — —,. — — =— ermo X Vii . C(Sermo vigeſimuſoctauus de trib? (Beperpetua virginitate ſanctema z virtutibus conte mplandis virginis rie que fuit a pphetis pnũciata abip⸗ loꝛioſe in fe gburificatois eiuſoe;:· ſa voto confu mata et ſemp inuiolabi Mypletiſunt di literobſauata. 4 Capiiulu Apurgariie arierm legen Bima WMoyli. Scribuͦf hec verba Ku. p cellentiſſima illius feliciſſimematris ii'/.ca. ⁊ in euangelio pꝛeſentis ſolẽ Smas catenplari debe nitatis Splendoꝛ virtutum gloꝛioſe vgis ma E rie miro modo effũditur in celo ⁊ in terra. Nã K de ip̃a inguir Ambꝛoſius in libꝛo de virginita⸗ quaʒ cõtemplari debemus v: virgi⸗ mnltatis. ec deſignat in vbis moyſi. a Leui ti. xij.c.ex oꝛdinatiõe dei moyſes dixit. lſi uſcepto ſemie pepit imunda erit. Iſta 2ditio ſit s q; i⸗ ſon 6. ne eis i: e e ETe te. Lalis fuit maria vt eius vnius vita oĩm ſit diſciplina. Pꝛopterea quecũq; geſta ſunt ꝑ eazʒz dum illũ paruulum pᷣſentauit in templo ratõna biliter facta fuiſſe indubitanter tenendum eſt. Quod vt ⁊ nos deuotius cõtemplari poſſemꝰ Beferuntur vo accenſe candeleille benedicte: vt innuat ꝙ virgo ſacratiſſima tota ſit ſplendi da et luminoſa. Fuit autẽ pᷣſentis ſolennitatisi ſtitutoꝛ Sergius papa:quia ſpũſancto edoctꝰ voluit vt chꝛiſtiani ſingulis annis ad honoꝛe,ʒ genitricis dei hac die totum mundũ cum accẽ⸗ ſis ⁊ benedictis cereis illuſtrarẽt. Inductꝰ vo ad id fuit quoniã Romani tempoꝛe gentilitatl ⁊ ſuꝑſtitioſi cultus idoloꝛum in kalendis Fe⸗ bꝛuarij ad honoꝛem Febꝛue matris martis: qͥ deus erat belloꝛum vrbem de quinto in quintũ annum cum cereis ⁊ facibus tota nocte luſtra⸗ bant. vt filius eius illis victoꝛiam de inimicis concederet cuius matrem tam ſolenniter hono⸗ rarent. Similiter in febꝛuario ſacriſcabant Fe⸗ bꝛuo.i.plutoni ⁊ ceteris dijs infernalibꝰp ani⸗ mabus anteceſſoꝛũ ſuoꝛũ.ideo ei ſolennes ho⸗ ſtias offerebant:⁊ tota nocte laudibus inſiſten- tes cum cereis et accenſis facibus vigilabant· Et qm̃ difficile eſt cõſueta relinquere chꝛiſtia⸗ ni de gentilitate conuerſi adhuc pꝛedictas ceri G6 ſalute hominũ.Qð cũ iudeꝰ ↄſpiceret ſtati cu,ʒ familia ſua ſacro fote renar⸗ . In fine vo libꝛi erot ꝙ tꝑc Fernãdi regis iueniri debebat¶Ad monias obpᷣuabãt:qua dere pontifex maximꝰ vtextingueret paganoꝛũ erroꝛem indixit vt be nedicta luminaria ad honoꝛem regine celoꝛum ab omnibus fidelibus poꝛtarent᷑. Ibanãq; nõ martis:ſed Yeſu xpᷣi fuij dei dulciſſima matera nobis colenda eſt:cuius meritis ⁊ interceſſione innumera (vt ſic dicam eam inuocantibus bũñ⸗ ficia donantur. Ad cuius laudes explicandas hodierna die incũbere debemꝰ:q̃ vagientẽ filiũ ad templũ ꝑduxit:ibiq; oĩa ꝑfecitq moylſes ĩle ge iubebat. In qbus ꝑ ipᷣam laudabiliſſime ge⸗ ſtis triplicem eius vᷣtutem p̃ ceteris eligimꝰ cõ templangdan. ℳ☛ „ ecuda humilitats. ruia liberalitanis. appoſita dat intelſigere:ꝙ qñq; mier eſſet pari⸗ tura maſculũ nõ ſuſceptoſemie. Exqͥ̊ doctoꝛes dicũt ꝙ ſignant mnots fuit ita locutꝰ ad exci⸗ pienda mrem dei ab immũdicia. Et vt Berũ. emplari poſſemꝰ git.qꝛ timuit in mr̃em dni blaſphemiã irrogare Sancta mater eccleſia puriſicatiõis eiꝰ feſtum l mur: ib⸗ cum benedictione candelarũ agendum ſtatuit. Sʒ vt vginitatẽ illã ardentiꝰ veneremur:i hac „ imu vtrũ virginitas M arie fuit añ pꝛe⸗ Scdm vtrũ vginitas marie fuit voto ofirmata gtenia dubia ſin gerencg, Gnctatg. Tertiũ vtꝝ vginitas marie fuitſp obᷣuata. ¶ Ald bmũ dubium rñdemus q placuit altiſſi mo deo ꝑ multa ante retroactaſecula virginita tem mariea ſuis ꝓphetis ⁊ alijs bꝰ rẽ tã gran⸗ dem notã effecit mirabilit᷑ pᷣconiſari. Omitto ſi monia. Zm referã qͥd in hiſtoꝛis hyſpanie: ͥd in Eʒechiele: in Eſaia fideliſſime ſcribit In oꝛiginali libꝛo hiſtoꝛie hyſpanice in.c.xl.deno nullis incidentibus tꝑe Yernandiregis ita hł 7„ „ „+ Cũ apud toletũ qdam iudeꝰ gra ampliandi vi· neam ſuã rupem cõminuiſſet in medio ſaxi con cauitas reꝑta eſt. vbi liber erat folialignea hůZ deſcript tribꝰ linguis.hebꝛeis. grecis ⁊ latinii ſcriptura qſi vnius pſalterij videbat᷑ Hic liber detriplici mundo diſſerebat. ab Adaʒ vſq; ad antixpᷣm. Pꝛincipiũ vo tertij libꝛi incipiebata xpo ſicexoꝛdiens. In tertio mundo filiꝰ deina- ſcetur in mũdo ex virgine Maria: patietq; ꝓ hetã Ezechielé iam veniam cui virginitas iiefeneliseſt .n ait. c. xliiij. Cõuerti me ad viam poꝛte ſanctuarij exterioꝛis: que reſpi⸗ ciebat ad oꝛientem: ⁊ erat clauſa. Et dixit důs ad merpoꝛta Hᷣ clquſa erit æ nõ apiet᷑: ⁊ vir non trãſiet ꝑ eã.qm dñs deus iſrael ingreſſus eſt ꝑ eam. AUbi Aug.in ſᷣmoneait. Mirabilis pio phete viſio ſed mirabilioꝛ eſt pꝛophetie adim/ pletio. Quid eſt poꝛta in domo dni clauſa: niſi 3 maria ſempꝑ eritintacta: Et qͥd eſt. Hõ nõ trã ſͦ lbit p eam: niſi ꝙ Joleph nõ cognouit eã⸗ Et qͥd eſt ſolus dñs intrat ⁊ egrediet᷑ ꝑ eaʒ:niſi qꝛ· ſpuũſſanctus impꝛegnauit eã: Et quid eſt clau⸗ ſconditam ſiue ſit virgoſiue coꝛrupta Secr Ddo qꝛ dicit̃᷑ ꝙ nomen eius vocabit᷑manuel.Fi lius autem vᷣginis vocatus eſt Jeſus chꝛiſtus Erideo aiſt iudei ꝙ hec ꝓphetia non intelligi tur Exo.:iij. ane Nlane faae voto Frta: „ 5% „ 7 6 . ſa erit in eternũ:niſi qꝛ: aria fuit vgo añ par tum ⁊ virgo poſt partum:Bicat ergo aria Poꝛta facta ſiun celi:ianua facta ſum ſilio dei: illi facta ſum ianua clauſa: quipoſt ſuam reſur- rectionem ingrefſus eſt ꝑ oſtia clauſa:ꝑ qᷓ egreſ ſus eſt ad ſuos cruciſixoꝛes.Ad diſcipulos au tem ſuos clauſo oſtio cenaculiingreſſusẽ clau⸗ ſtra:qͥ natus de ventremeo:me matrem dimiſit intactam. Adimpleuit ventrem meũ diuinitate ⁊ vterũ meum non euacuauit caſtitate.hecille. Eſaias vo ſatis aꝑte.c.vij. vginitatẽ ¶MHarie p̊nũciauit.Ecce inquit vᷣgo concipiet ⁊ pariet flium:⁊ vocabitur nomen eius emanuel Sed . „ — 4 . iudei contra nos arguuntMꝛimo qꝛ in heb nõ dicit᷑ virgo ſed halma: æ ſigniſirat pue tur de xpᷣo ⁊ vᷣgie matre:ſed de Eʒechia filio re gis achas:qͥ poſt dictuʒ ꝓphete natus eſt. Sʒ hoc impugnat Rabiſalomonꝑ hoc ꝙ Eʒechi as erat.xx v.annoꝛũ qñ cepit regnare pꝰachas patrem ſuũ immediate.vt habet᷑ᷣ. e. xvi Regl. xvi. c. Ergo in pᷣncipio regni Achas an⸗ teq; diceret᷑ pphetia Eʒechias erat nat æ erat nouem anno:u. Et ꝓpter hoc dicit Rabi ſalo⸗ mon ꝙ hec ꝓphetia ẽ intelligẽda deſilio Eſaie qui acceperat vxoꝛem iuuenculã: æ iam conce⸗ perat de eo. Et qꝛ de puero exiſtente in matris vtero neſcit᷑ fiſit maſculus vel femina. iõ Eſai⸗ as dabat Achas ſignum liberatiõis a duobus regibus illũ inuadere volentibus. ſi cut ptʒ iiij Regu.xvj.qꝙ vxoꝛ ſua grauida pareret fiſium u Segd vt refert Nicolaus delira. Iſta CE aAgd pᷣmum vo obiectũ dicit Nico. de Lira. ꝙ halma in hebꝛeo ſigniſicat abſconditã: ita ꝙ non dubitat᷑ de integritate illius. Et ſcribitur ꝑh:⁊ nõ inueniunt᷑ miſi tres ita deſcripte.Pꝛi⸗ ma eſt rebecca.de qua Geñ.xxiiij.c.dici. u ella decoꝛa nimis. Sequit᷑ CPuella que egredie tur. In hebꝛeo ponitur halma:que egredietur Secunda fuit maria ſoꝛoꝛ Moyſi.de qua dici ur Exo.ij.c. Juit puella. In hebꝛeo ponit̃ hal uit halma. Et iſte due fuerũt vᷣgines pu⸗ riſſime qñ fuerunt ſicnominate.Tertiaergo fa it virgo Maria ĩ hac ꝓphetia. Quare halma vginem ſigniſicanl. unt Mꝛimo qꝛ in hebꝛeo u en ne = lã ab ros. qꝛ ᷣm carnis oꝛiginem cultus dei augeba⸗ 2* lchas regnauittm̃. xx vj. annis. vt hr iiij. ceerdpoſitio ſtare nõ poteſt.qꝛ capło ſequẽti dicit᷑ de pueroillo. Et erit extenſio alarum eiusim- plens latitudinẽ terre tue o emanuel.Et loquit de terra regni iudee cuius nunqᷓ; fuit dñs Eſai⸗ 983. Et ꝓpterea ad Faʒ intelligit᷑ dexpᷣo qui do minat᷑ iudee ⁊ omibus que ſunt in celo ⁊ inter d illud vo quod adduce⸗ batur de nomie emanuel reſpondent doctoꝛes: vt eniã tactum eſt in ᷣmone de circũciſiõe ꝙ du plexeſt nomen.ſ.nature vt homo. ⁊ impoſitio nis vt NPetnus et Anthonius. Emanuel itaq; ẽ nomen nature. Jeſus vo nomen impoſitionis. ¶ Secundũ Marie pte.q.xxviij. ꝙ cum ꝓfectionis oꝑa magl ſint laudabiliaſi tas aũt in matre dei pᷣcipue debet pollere.ideo conueniens fuit vt vᷣginitas eius eſſet ex voto deo conſecrata. Verũtamen qꝛ tgelegis opoꝛ⸗ tebat generationi inſiſtere tam mulieres qᷓ; vi⸗ uit voto confirmata:Ad quo tur anteqᷓ; ex illo populo xpᷣs naſceret᷑. Mater dei non credit᷑ anteq; deſponſaret᷑ Joſeph ab⸗ ſolute virginitatem vouiſſe.licet eam in deſide/ rio habuiſſet. Suꝑ hoctamen voluntatem ſuã diuino cõmiſit arbitrio. Poſtmoduʒ vo acce⸗ pto ſpõſo ſᷣm ꝙ moꝛes illius temꝑis exigebaãt ſimul cũ eo votum vginitatis emiſit. voluitvo deſponſari ex familiari inſtinctu ſpũſſancti:con ſidens de diuino auxilio ꝙ nũq; ad copul car nalem pueniſſent. Confirmant᷑ iſta ꝑ magiſtrũ ſententiaꝝ in. iiij.di.xxx. a⁊ etiam ꝑ illud quod H.C. ſufficiat.S. Beata Maria Dicit in ſuo iiij. ꝙ poſſibile Landulſfus tit in ſuo V ſuit vginem expꝛeſſe vouiſſe anteq; deſponſare tur. ⁊ nihilominus cum vero voto virginitat potuit contrahere.Nam matrimoniũ eſt ↄſen⸗ ſus in carnalem copulam alterũ coniugumpe⸗ tente. Si ergo cõſtaret ꝑ reuelationem ipᷣifemi ne ꝙ nunqᷓ; vir debitum abea peteret cuʒ vero voto veginitatis:poſſet ſtare verũ matrimoniũ qꝛnunq; carnalis copula ſequeret᷑.Et ita fuitĩ ꝓpoſito.qꝛ virgini gloꝛioſe fuit reuelatũ ꝙnũ⸗ q; Joſeph peteret ab ea debitum.⁊ foꝛte etiam ipᷣi Joſeph cum dicat᷑ a multis ꝙ ipᷣeinſuꝑ exi ſtinctu ſpaſſancti virginitatem vouerat. Non obſtante aũt tali voto inter ariã ⁊ Joſeph verũ fuitmatrimoniũ.vt refert magiſter ſuiaꝝ Et.xx vij.q.ijc.inſtitutum. Nam vtinqͥt Ric⸗ Ccardt dam indiuiſibili coniunctiõe animoꝛũ ꝑ quam vnus coniugũ indiuiſibiliter alteri ſidem ſenua re tenetur. Finis autẽmatrimonij eſt ples ge⸗ neranda ⁊ educanda.Ad quoꝛũ pᷣmumpeme⸗ nitur ꝑ concubitum coniugalem. Adſecundũ alia opera viri ⁊ vxoꝛis qui ſibijnuicem obſe quunt ad pꝛolem nutriendam. Sic ergo q;tum dubumn aperienal venn vlgin⸗ ondet Riccardus in.iiij.di.xxx.Et Cho.iij ex voto ſiant qᷓ;ſine voto.virgini⸗ inat Ric⸗ etiam ſanctus Tho. duplex eſt ꝑfectio reipᷣma.ſ.⁊ ſecũda.Pꝛima in ipᷣa rei foꝛma con ſiſtit ex qua ſpeciem ſoꝛti᷑. Secũda oↄſiſtit ĩ ope ratione rei ꝑ quam res aliqualit̃ ſuum fineʒ at⸗ tingit. Foꝛina autẽ matrimonij cõſiſtit in quaoa⸗ N R nge n. ſe⸗ ll⸗ . 0 n⸗ N ige in ce ani ad pᷣmam pfectionem omnino verũ fuit matri⸗ monium vginis matris dei ⁊ ioſeph:qꝛ vter; ↄſenſit in copulam coniugalẽ: nõ aũt expᷣſſe in copulam carnalem:niſi ſub conditõe ſi deo pla⸗ ceret.vnde ⁊ angelus vocat mariã cõiugem di cens. Noli timere accipere Mariã coniugem tuam. Quod exponẽs Aug. in lib.denuptüs concupiſcentia dicit. Coniunx vocat᷑ ex ᷣma deſponſatiõis fide quam cõcubitu nec cognoue rat nec fuerat cogniturus. Quantũ vo ad ſecũ dam pfectionem que eſt ꝑ actum mr̃imonij ſi referat᷑ ad carnalem concubitũ ꝑ quem ꝓples ge neratur non fuit iſtud matrimoniũ cõſummatũ abuit tamen illud matrimoniũ etiaʒ ſecũdaʒ ꝑfectionem qᷓ;tum ad ꝓlis educationcʒ. AUnde Aug. dicit in lib.de nuptüs ⁊ concupiſcẽntia. Omne nuptiarũ bonum impletum eſt in ilł pa⸗ rentibus xpᷣi:ꝓles.fides. ſacramentũ.pꝛolẽ co⸗ gnoſcimus ipᷣm dñm Jeſum. Fidem qꝛ nulluʒ adulterium. Sacramentũ qꝛ nullũ diuoꝛtium. ſolus ibi nuptialis cõcubitus nõ fuit. Et ſi qͥs obijceret contra iſta.qꝛ ierony.contra helui dium ait. Joſeph marie cuſtos fuit potiꝰq́; ma ritus. Dicendũ ꝙ lieronymus accipit maritũ ab actu matrimonij cõſummati. Sil intelligen da ſunt verba Hietonymi in ¶ Oattheũ vbi ait B 5 Cum virũ audieris ſuſpitio tibi non ſubeat nu ptiarũ.ſed recoꝛdare conſuetudinis ſcripturaꝝ qua ſponſi viri ⁊ ſponſe vocant᷑ vxoꝛes.quod Hieronymus vocat nuptias nuptialem concu bitum. Omia pᷣdicta facile teneri poſſunt: ⁊ virgo vel anteqᷓ; cũ Joſeph cõtraheret:vłpoſt qᷓ; contraxit ex dei reuelatione vᷣginitatem vo/ uiſſet Et ꝙ Joſeph illuminatus a deo qui ele⸗ git eũ tãte virginis ſponſum ⁊ ſui filij alumnuz vginitatem voto fuerit complexus cum ppen dimus ipᷣius virginis benedicte moꝛes actus diuinitus regulatos. In idam tamen hiſtoꝛiꝗ ſichabet᷑ ꝙ beata virgo completo ablactatõis triennio ad templum domini a parentibus fuit ꝑducta vbi remanſit cum alijs vᷣginibus ⁊ pu⸗ ellis in omni ſanctitate ᷣuiens altiſſimo deo. vi ſitabaturq; ab angelis frequentius: ⁊ ſpũalibꝰ conſolationibꝰ replebat᷑. Quartodecimo vero etatis ſue anno pontifex publice denũciauit vt virgines que erant in templo ⁊ etatis tempꝰim pleſſent domũ reuerterent᷑ vt matrimonia con⸗ traherent: cuius mãdato cum cetere paruiſſent ſola virgo Maria hoc ſe facere nõ poſſe reſpõ dit:tum qꝛ parentes ſui eam domini ᷣuitio mã⸗ cipaſſent:tum qꝛ vᷣginitatem ſuam domio ipſa vouiſſet.Tunc anxiatus pontifex ꝓ nouitate rei imminente feſtiuitate iudeoꝛũ ſenioꝛibꝰ con/ uocatis:omniũ vna hec fuit ſententia vt domi conſiliũ quereret᷑. Cum aũt oꝛatiõi inſiſterent: deret:ip̃e ꝓculdubio eſſet cui virgo deſponſari uid cui cum incongruũ videret᷑ ſi vir iam pue- filiũ ſuum pᷣmogenitũ.Arguit lheluidiꝰ ⁊ dicit ⁊ pontifex ad conſulendũ dñm acceſſiſſet: mox de loco oꝛatoꝛij cunctis audientibus vox inſo⸗ nuit: vt qͥcũq; de domo DHauid nuptijs abiles coniugati nõ eſſent: ſinguli virgas ad altare de ferrent: ⁊ cuiuſcũq; virgula germinaret ĩcauu⸗ mine eius ſpũſſanctus in columbe ſpecie conne deberet. Erat int᷑ ceteros Joſeph de domo dꝛo⸗ cte etatis tam teneram vginem duceret in vro rem:ceteris virgas ſuas afferentibus:ſolus ip⸗ ſe vgam non attulit. vnde cũ nihil diuine voci 2ↄſonum appareret pontifex iterato dñm ↄſulen dum putauit:qͥ reipondit ꝙ ſolus ille virgã ſuꝰs non attulit cui virgo deſpoſari debebat. Indu/ caus itaq; Joſeph vt virgam ſuã ferret: cuml feciſſet ilico germinauit ⁊ in eius cacumiĩe colüu⸗ ba cõſedit:quare ſibi deſponſata fuit vgo: qui in ſuam ciuitatem bethleem pfectus neceſſaria nuptijs ꝓuidebat.virgo aũt Ałaria ad domũ parentũ in naʒareth reuerſa ẽ. Abi in diebꝰ il angelus Gabꝛiel ei oꝛanti apparuit: ⁊ de ea na⸗ ſciturũ dei filium nüciauit. Hec inlegedanati- N K uitatis vginis. ¶ Tertiũ dubiũ fuit vtrũ vir⸗ era tas Wlaie ginitas ldarie fuit ſemꝑ obuata? Ad quod nata⸗ nequã eluidius berctieus oꝛe ſacrilego ⁊ bla Fme -er ſphemo auſus eſt dicere:ꝙ poſt partũ nõ man ſit virgo:licet fuerit virgõ ante partum ⁊ĩ par⸗ tu. Sumpſit aũt occaſionẽ erroꝛis qꝛ male itel⸗ lexit ſcripturas. NMam in.j.c. attheiſcribit de Joſeph. Mõ cognoſcebat eã donec peperit hoc aduerbiũ donec cõſueuit determinatũ ts ſignificare quo completo fiat id qð vſq; ad illꝰ tꝑus non fiebat:vbũ aũt cognoſcẽdi ibi ad coi tum refert᷑.ſicut ⁊ Geñ.iiij.c.dicit᷑ ꝙ Adaʒ co gnouit vxoꝛem ſuã:ergo poſt partuʒ beata vir go fuit a Joſeph cognita. Inſuꝑ ⁊ Jeſus noia tur mogenitus:ergo habuit fratres ſᷣſequen tes.Et hoc confirmat᷑:qꝛ Johãnis.ij.c.dicit᷑. Deſcendit in capharnaũ ipe.ſ.xpᷣs ⁊ m ⁊ fra⸗ tres eius. Pꝛo cõfuſione lheluidij⁊ veritat de fenſione notandũ ꝓillo vbo cognoſcebat:ꝙ qͥ⸗ dam dixerũt hoc nõ eſſe intelligendũ de cogni⸗ tione carnis:ſed de cognitiõe noticie. Diẽ enis Chꝛyv. non cognouit eaʒ Joſeph anteqᷓ; pa reret cuius fuerit dignitatis: ſed poſtqᷓ; peꝑit tunc cognouit eam.qꝛ ꝑ ipᷣius pꝛolem ſpeciali⸗ oꝛ ⁊ dignioꝛ facta fuerit qᷓ; totus mũdus.quia quem totus mũdus capere nõ poterat in angu ſto vtero ſuo ſola ſuſcepit.Quidam aũt hanc co gnitionẽ referunt ad noticiã viſus.Sicut enim Noyſi cum domio colloquẽtis gloꝛiſicata t V viij facies vt non poſſent in eum intendere filij ira el: Sic Maria claritate vtutis altiſſimi obum/ bꝛata cognoſci nõ poterata Joſeph donec pa⸗ reret. Poſt partum vo a Joſeph agnita iueni turſpecie faciei non libidinis tactu. Hiero.aũt concedit hoc eſſe intelligendũ de cognitiõe coi⸗ tus:ſᷣ dicit ꝙ vſq; vel donec in ſcripturis qñũq; ſigniſicat certum tpus. ſmillud ad Gabiij. ca. Pꝛopter tranſgreſſoꝛes lex poſita eſt donec ve nit ſanctum cui ꝓmiſerat.Qñq; vo ſigniſicat i finitum tempꝰ.pm illud. Donec ponam inimi⸗ cos tuos.ponit᷑ ibi donec ꝓſp.Et ſᷣm hũcemo dum loquẽdi euangeliſta oſtendit ꝙ Joſeph ñ cognouit eam donec pepꝑit.i.vſq; ad partum ⁊ necq; etiam poſt paꝛtũ. e eo etiam ꝙ xpᷣs dici tur pᷣmogenitus vt ait iero. ⁊ ponit᷑ de vbo. ſigni.in.c. Joſeph. Non poſt quẽ alius ſᷣ ante queʒ nullus.Et de eo qð Heluidius referebat xbpm vicz habuiſſe fratres Hiero.ait. ꝙ quatu oꝛ modis in ſcriptura fratres dicunt᷑ſ.natura. gente. cognatione affectu. vnde fratres domĩ dicti ſunt non ᷣm naturã q̃ſi ab eandem mr̃e na ti i:ſ̊ pᷣm cognationem quaſi conſanguinei eius exiſtentes Oeteſtandus itaq; eſt erroꝛ ꝑnicio⸗ ſiſſimus heluidij. vt inqt Tho.iij. ꝑte.q. xx viij Nꝛimo ſicut qꝛ derogat xpi ꝑfectioni.qᷣͥ.ſ. vm diuinam naturam vnigenitus eſt pr̃is tanqᷓ; ꝑ⸗ fectus ꝑ omnia filius eius. ita etia decuit vt eẽt vnigenitus matris tanqᷓ; pfectiſſimum germen eius.Scðdo hic erroꝛ iniuriã facit ſpirituiſãcto cuius ſacrarium fuit vterus virginalis in quo carnem xpᷣi foꝛmauit. Ande nõ decebat vt ð ce tero violaret᷑ ꝑ commixtionẽ virilẽ.Tertio de rogat dignitati ⁊ ſancutati mr̃is dei q ingratiſ⸗ ſima videret᷑ ſi tanto filio ↄtenta nõ eſſet:⁊ ſi v ginitatem que in ea miraculoſe ↄuata fuerat ſponte ꝑdere velletꝑ carnis concubitũ eauar⸗ lo inſuꝑ ipᷣi Joſeph eſſet ad maximã pᷣſumptio nem imputandũ:ſi eam quã reuelante angeloðꝰ ſpũſancto deum ↄcepiſſe cognouerat: polluere temptaret.Quare vginem añ ꝑtum: vginez in igine⸗Pgilnem t pod partum genitricẽ dei ve⸗ riſſime p̃dicamus. Si vo vlterius alis quere ſe ret: cur voluit xp̃s de virgine naſcie Reſponde re poſſumus er dictis pᷣfati doctoꝛis ſcti Tho. i5. boc foctum eſt triplici de cauuna. Pꝛimo ppter dignitatem pfis 5080 ppter puritatem niuu. Tertio ppter incarnatiõis ſinem. EHꝛimo ꝓpter pris dignitatẽ conᷣuandam. um em̃ xps ſit verus ⁊ naturał dei filiꝰ:nõ fu it conueniẽs vt alium pr̃em haberet qᷓ; deuʒ ne dignitas tranſferret᷑ in aliũ.Scdo h̊ fuit conue niens ꝓpter puritatem ſilij. Jpᷣenaq; eſt vbuʒ ¶ Tertia oblationis. dei: vbum vo abſq; omni conuptõe coꝛdis cõ cipit᷑ ⁊ ex coꝛde abſq; coꝛruptiõe ꝓcedit. An vt oſtenderet᷑ ꝙ illud coꝛpus eſſet ipᷣiꝰ vbi dei: Zueniẽs fuit vt de incoꝛrupto virgis vterona ſceret. Certio fuit ↄueniens ꝓpter incarnatio nis finem. Ad hoc em̃ venit xpᷣs vt hoĩes rena⸗ ſcerent᷑ in filios dei nõ ex voluntate carnisneq; ex voluntate viri.id eſt non ex conſenſu mulie⸗ ris et viri. ſed ex deo.id eſt ex dei virtute nati ſunt. AUnde Aug. in li.de ſancta vginitate ait- Opoꝛtebat caput nr̃m inſigni miraclo ᷣm coꝛ⸗ pus naſci de virgie vt ſigniſicaret ſus membꝛa de virgine eccleſia m ſpũm naſcitua. CBe tribus legis cerimonijs quas beata virgoſeruauit ex bumilitate⸗ cta ↄtemplari debem dicit huilita⸗ llam nã q; ſbiecit ſe hodierna die tripli „ ma cerimonia fuit purgatiõis — — cunda p̃ſentatiõis. CPꝛima cerimonia ðꝛ purgatiõis. Quadra⸗ geſimo nanq; die a natiuitate dñi venit ad tem⸗ plum vt ᷣm ↄſuetudinem legis mundaret᷑:cuʒ tñ ſᷣ illa lege nõ teneret᷑.Ad qð plene itelligen dum ponderanda ſunt ea que ſcribunt᷑ Leuiti. xij.ca.vbi ſic hr in ſententia:qꝙ młer ſi ſuſcepto ſemine peperiſſet maſculum immũda eſſet ſeptẽ diebus.immũda.ſ.a conſoꝛtio hoim ⁊ ab igreſ⸗ ſu templi. Sed completis ſeptem diebus mun / en efficiebart̃᷑ quo ad conſoꝛtiũ hominũ. Sed adhuc vſq; ad trigeſimũ tertium diẽ quo ad ingreſſum templi immũda erat.tandeʒ com pletis quadraginta diebus: quadrageſima die bemplum intrabat ⁊ puerum cum muneribꝰ of ferebat. Si wo feminam pepiſſet duplicabãtur dies ⁊ quo ad cõſoꝛtiũ hominũ ⁊ quo ad ingreſ ſum templi. Beatiſſima vo virgo nullã habuit immundiciã a qua purgaret᷑.neq; flium conce pit virili ſemine:quare nec legi purificatõis ob ligabat᷑.voluit tamen pᷣdictam legem humilit᷑ adimplere. Naʒ vt inqᷣt Cho. iij. pte. q.xxxvij Sicut plenitudo gratie a xpᷣo deriuat᷑ in mr̃eʒ ita decuit vt mater humilitati filij confoꝛmaret᷑ Et ideo ſicut xpᷣs licet legi non eſſet obnoxius: voluit nihilominus circũciſioneʒ aliaq; onera legis ſbire.ad demõſtrandũ humilitatis ⁊ obe dientie exemplum: ⁊ vt apꝛobaret legem:⁊ vt occaſionem ſcandali a iudeis tolleret: pꝛopter vgine benedi aoY lutn ſne an n bl hieo fere lus ri ns dei⸗ ona nno⸗ na⸗ eq; le⸗ i ⸗ n 6 gr v dr⸗ n⸗ ; den o icn nun/ o n de of wur. it nce iit . nre; ſarek tius: vera obe 1 gler eaſdem rationes voluit ⁊ matrem ſuam implere legis obſᷣuantias quibus tamen nõ erat obno xia. Ideo Bernardus ad vginem ſic deuotelo quitur. Vere beata virgo non habes cauſam: nec tibi opus eſt puriſicatione: ſed nunqͥd filio tuo opus erat circũciſione Eſto inter mulieres tanq; vna illarũ:nam ⁊ filius tuus ſic eſt in me⸗ dio pucrond lee Bernardus. ,Secundace- imonia legis cuiſe virgo ſancta biecit dicit pᷣ ſentationis. vt enim ſcribit᷑ Exodi. xiij.ca. Co⸗ cutus eſt dñs ad oyſen dicens. Sanctifſica mihi omne pᷣmogenitum quod aperit vuluazi filij s iſrael. Abiſciẽdũ ꝙ de pꝛolenata duplex pꝛeceptum tradebatur in lege. Anum quidem generale q;tum ad omnes. vt.ſ.completis die⸗ bus purificationis matris offeret᷑ ſacriſiciuz ꝓ filio ſiue ꝓ filia.vt habet̃᷑ Leuitici.xij.ca. Et B quidem ſacrificium erat ad expiationem pecca ti in quo pꝛoles erat concepta ⁊ nata:⁊ etiaʒ ad conſecrationẽ quandam ipᷣius: quia tunc pꝛio pᷣſentabatur in templo. Et ideo aliquid offere⸗ batur in olocauſtum. aliqͥd pꝛo peccato.Aliud. erat pᷣceptum ſpeciale de pᷣmogenitis tam in ho minibus qᷓ; in iumentis.Sibi enim dominꝰ de/ putauerat omne pᷣmogenitum in iſrael: ꝓeoq ad liberationem populi iſrael ꝑcuſſerat pꝛimo/ genita egypti ab homine vſq; ad pecus:pꝛimo enitis filioꝛũ iſrael reruatis. Et quia chꝛiſtus uit ᷣmogenitus Marie vginis matris: vtrũ qꝙ; fuit factum circa eum. Pꝛimo qᷓtũ id quod diart goclale: SPiunctad pᷣmogenitos. Ob qð dicit Lucas. Tulere illũ in hieruſalẽ vt ſiſterẽt eum. id eſt offerrent dño: qꝛ omne maſculinum adaperiẽs vuluam.i.pᷣmo naſcens ᷣm Nico⸗ laum delira.Cuiuſinodi erãt pᷣmogeniti:ſãctuʒ domino vocabif. Secũdo factum fuit circa cri ſtum id quod cõmuniter ꝑtinet ad omnes. Et hoc notat᷑ cum dicit᷑.Et vt darent hoſtiaʒ v᷑ᷣm ꝙ dictum erat in lege domini par turturuʒ aut duos pullos columbarũ. Quia vo dicit᷑.Om/ ne maſculinũ adaperiens vuluam. ptʒ ꝙ loqui tur de maſculo concepto ⁊ nato ꝑ aperitionem clauſtri vginalis: quod non habuit locũ in bea ta virgine: que virgo ꝑmanſit in ↄceptu ⁊ par tu:tamen hanc legem ex humilitate voluit ob⸗ ſeruare. ¶ Tertia cerimonia cui ſe virgo ſubie⸗ cit dicitur oblationis. Nam obtulere ia ⁊ Jo ſeph ꝓ domino par turturum aut duos pullos columbarũ.lhec erat oblatio pauperũ: ſᷣ agnꝰ m Meri oblatio diuiti tamen tres difficultateſ hic gunt Maimaan cõueniens fuit aliqͥd of⸗ ferre deo Secũda quare oblatio fiebat de alic bus determinate non de omibus Tertia qua⸗ re animalia offerebantur occiſ⸗ EKerioporer iguratiogem cultate poſſet quis arguereiſto modo.Nihilẽ offerendũ alicui quodſuum eſt ⁊ ie non indi⸗ get. Sed dei erant omnia que in ſacrificijs offe⸗ rebantur ⁊illis non indigebat:qꝛ ad vſum ho minis illa deputauerat: ergo nõ erant deo offe⸗ renda(Confirmant᷑ iſta.quia dauid in pſalmo. Bomini eſt terra ⁊ plenitudo eius oꝛbis terra/ rum ⁊ vniuerſiqui habitant in ea.Et iteꝝ. Sa⸗ criſiciũ ⁊ oblationem noluiſti. Et in alio ſat. Inducit loquentem deũ.Nunqͥd manducabo carnes tauroꝛũ aut ſanguinem hircoꝛũ potabo n cõtrarium aũt eſt illud quod ponit᷑ Leuiti. pmo.c. Abi deus dixit oblata omnia adolebit ſacerdos ſuꝑ altarein olocauſtũ ⁊ odoꝛem ſua / uiſſimum domio. Et ppterea ſanctus Tho.j. be.q.cij. dicit ꝙ deus voluit ſibi offerre ſacriſ * dd ꝛimo ꝓpter mentis oꝛdinationem. cdᷣo ꝓpter idolatrie excuſationenm. 2 Co 1 offerri ſibi ſacriſicia pꝛo pter mẽtis oꝛdinationẽ. Ad hanc ꝑtinet vtom nia que quis habet recognoſcat a deo.vt dici⸗ tur. xvj.q.j.in.c.reuertimini.⁊ oꝛdinet in deuzʒ tanqᷓ; in vltimum finem. Et hoc repᷣſentabat in oblationibus ⁊ ſacriſicijs. inc ẽ ꝙ Dauid vt ſcribit᷑j. Raralipo.c.xxix.dicebat. Tua ſunt omnia⁊ que de manu tna accepimus dedimus ꝛimo voluit deus offerri ſi tibi Secũdo voluit deus offerri ſibi ſacriſicia ꝓpter idoloꝛũ excuſationem vt ꝑ honoꝛeʒ qui reddebat᷑ deo retraheret᷑ populus a cultu ido⸗ loꝝ. Nam pcepta de ſacrificijs nõ fuerũt data populo iudeoꝛũ niſi poſtq; declinauit ad idola triam adoꝛando vitulum cõflatilem Tertia ra tio fuit pꝓ⸗ io fuit ppter ſigurationem. SFutur nanq; erat xpᷣus qui ſeofferre ꝓ hominum ſalute debebat Igeo oblatiões veteris legis xpᷣm figurabant: de quo ſic inquit apoſtolus ad Epheſios.v.c. Tradidit ſemetipᷣm pꝛo nobis oblatiõem ⁊ ho ſtiam deo in odoꝛem ſuauitatis. Et ad Heb.x. . — »„ ca. EF¶p̃s vnam ſemel ꝓ peccatis hoſtiam ob E lit in ſempiternuʒ. Cõcludimus ergo ꝙ licʒ dei ſint omnia qbus nec indigetoblatiões tamen ſi bi fieri voluit ꝓpter hominũ vtilitatem rationi bus pᷣdictis. ¶ Secũda difficultas erat quare oblatio fiebat deo de aliabus determiate: nõ de omibus. Nam de generibus animaliũ qua⸗ drupedum offerebant᷑ boues: oues: capꝛe. Et de auib⸗ turtur ⁊ colũba:⁊ in mũdatioe lepꝛo⸗ ſi de paſſeribus. Quare non offerebant᷑ piſces R quile: leones ⁊ ſimilia:Et rndet Tho.vbi.S. ꝙ hocſfiebat ꝓpter tia. Eropter mundiciã 7 puritatem. T Pꝛopter cõmunem abilitaten.— Fviiſ Oꝛopter oblationis ſingularitaten. CMꝛimo polſumus dephengere liben EWꝛimo hoc fiebat ppter cõmunem abilitat:? Voinis benedicte ꝓpter munerũ diſpenſ⸗ quia illa que offerebantur facile haberi poterůt Mam vt ſcribit Mattheus.c. ij. Magi obtu⸗ a cõmunitate hominũ: nõ ſic leones aquile vel lerunt chꝛiſto munera pcioſa:aurũ:thus ⁊ mir· e piſces SGSecundo hoc fiebat pꝓpter mũdiciam ⁊ rham. verũtamen vt pie creditur omia paupe⸗ u puritatem. quia illa animaliẽ mundum habent ribus diſpenſauit. Neq; putandũ eſt ꝙ tres re- nutrimẽtü. ſicut dicit Rabi moyſes.nõ ſic gal ges vilia dona regi regum poꝛrexiſſent. licʒ ali⸗ ſt lina ⁊ poꝛcus Tertia ratio erat ꝓpter oblatio⸗ qui hoc velint aſſerere qͥ dicũt talia fuiſſe facta d nis ſingularitatem vt eſſet ſingularis oblatio dᷓ ꝓpter myſticam ſignificatõʒ. Alij wo cõſentien fiebat deo: differens ab oblatiõe que fiebarido⸗ tes opinioni eoꝛũ qui dicunt magna auripon/ de lis. Et qꝛ egypti colebant oues ⁊ venerabãtur derafuiſſe chꝛiſto vonata: fingunt vᷣginem illa de hircos eo ꝙ demones ĩ illa foꝛma eis apparebãt reſuaſſe ꝓ pegrinatione in egyptã. Sed reue⸗ „ Boues vo habebant inter res ſacras ob reue⸗ ra quod pꝛius diximus magis eſt veriſumile at . renniam Vlis qui des habebat. ec fuitſoro: G, credtbile vurginem Cillanpiſimam cunca foꝛonei que nauigãs in egyptum multa egypti pauperibus diſiribuiſſe. ¶ BGecũdo poſſumuns . os de agricultura docuit. Idcirco offerebätur dephengere virginis liberalitatem pꝛopter filij deo oues. hirci. capꝛe ⁊ boues. Inſuꝑ vt aitra tgranoſam nceſſtonem quge o videlicz cõ teum Simeoni ſancto:qui accepit illum in 1 , turibꝰ melioꝛes maioꝛes. C Tertia difficults vlnas ſuas. Se hocſicrefert Lucag. Etecce Sla leafere erat quare animalia offerebatur occiſa: Ad qd bomo erat in hieruſalem cui nomen Simeon: æ? b& α⁵tτιατααπιρ dicit anctus TChomas ꝙ hoc ſiebat triplici ra⸗ bhomo iſte iuſtus atimoꝛatus expectas conſo⸗ . tione Mꝛimo ꝓpter Sonormaröem: qꝛſic ve lationem iſrael: ⁊ ſpũſſanctus erat in eo.ᷣm Ni “”YU niüüt in vſum hominũ ( chholaũ de lira. hoe intelligitur q;tum ad gratie 7 cationem.qꝛ ſigniſicabant occiſioneʒ quaʒ pecplenitudinem. quia nõ ſolum habuit gratiaʒ iu catoꝛ meret᷑ 1 deus miſericoꝛs ꝓpter humilita ſtificantem put habetur cõmunitera iuſtis: ſed t tem ⁊ reuerentiam ſibi factam tollerarilluʒ ⁊ ꝓ etiam q;tum ad illuminatioes diuinas ⁊ con⸗- pter penitẽtiam indulget ſibi¶ ¶ertio ſicſebdt ſolationes ſpeciales IJdeo bditur. Etreſpon⸗ P ꝓpter figurationem xpᷣi: qui occiſus debebat ſum acceperata ſpũſancto.ſ.in oꝛationibꝰ ſuis an immolari His ergo dimiſſis redeamus ad ob deuotis: non viſurum ſemotẽ niſi videret chꝛi ſg⸗ lation em factam pꝛo chꝛiſto. Nam licet ex puu ſtum domini.Cunc enim erat opinio cõmunis KR pertatis amoꝛe pauperuz oblationem clegerit. apud intelligentes imminebataduẽtus chꝛi⸗ tamen (vt inquit Tho.iij.parte.q.xxxvij.)tur ſti ᷣm ſignaa patriarchis Fenangddre Et tures T columbiſigure congruũt. Nam turtur ideo Sumneon de hoc deum feruentius oꝛabat: 4 quia eſt auis loquax pdicationem ⁊ cõfeſſionẽ z in oꝛatione reſpoſum accepit ꝙ chꝛiſtü natuʒ fidei ſignificat: quia wo eſt animal caſtum ſigni videret anteqᷓ vitam pᷣſentem finiret. Et venit bi moyſes in colũbis melioꝛes ſunt pulli: in tur ceſſit ecundo pꝓpter ſignifi⸗ 42 * 5 . . S ione filij atq; in omnes eaz in⸗ tes beniuola condeſcenſione · ficat caſtitatem: quia vo eſt animal ſolitarium in ſpiritu in templum.id eſt ꝑ reuelationem ſpi⸗ ſigniſicat contemplationem. Columba vo eſt rituſſancti vt videret chꝛiſtum ſicut erat ei pꝛ-o⸗ den anim al mãſuetum ⁊ ſimplex ideo mãſuetudinẽ miſſum. Et cum inducerẽt puerum Jeſum ad ⁊ ſunplicit atem ſigniſcct. faciendũ que pꝛedicta ſunt m legem. Et ipſe A CBe liberalitate virginis que mani⸗ accepit eum in vlnas ſuas cum maximo coꝛdis ir in diſpenſatione munerum et gaudio. m ꝙ dicit᷑ WHaouerbioꝝ. xiijc. Deſt n mur Simeonem a virgine iliũ expoſcentez: cõ nocantes beniaolg cnudelcenſione . ſideremuſq; q; blandeq; benigne queliberaliſ⸗ Ertia virtꝰ pꝛin Aaccchiſti illu in vlnas tuas. id eſt i bꝛachia? h 5äsõ . Quem accepiſti: Etregem regum ⁊ dominuz MMM . cipalis quam in virgine beatiſſima dominantin. Quem ad tuum pectus dulciter contemplari debemus dicit liberali deduriſti: Fuiunn dei ⁊ virginis illibate. Quẽ ephendere poſſimus maxie pꝛo⸗ aſpexiſti: Heum ⁊ hominem chꝛiſtuz bumani fo — ER eek nerũ diſpenſationem. beati oculi tui: quoniã meruiſti tanto pᷣuilegio db ecũdo ꝓpter ſilij conceſſionen. dotari. Super hoc Auguſtinus in mone pꝛe⸗ iu tio ꝓpp er beniuolam condeſcenſionem. ſentis ſolennitatis ait. Hec ſunt teſtimoni ß fen⸗ zch⸗ A⸗ ine. m; cler Qus nani gio gtus AQuãuis enim Maria ⁊ Joſeph eſſent maio⸗ oꝛ q;tum ad ſacerdotis officium: ad quem ſpe⸗ ctat benedicere populũ. Et non ſolum benedi⸗ domie Jeſu:anteqᷓ; ſibi ſternerent᷑ fluctus ma⸗ ris: campi cederent imperanti. anteq́; ventus te iubente ſiluiſſent:moꝛtui te vocante reſurrex iſſent:ſol te moꝛiente palluiſſet:terra te reſurgẽ⸗ te tremuiſſet: celum te aſcendente patuiſſet.ld huc manibus matris poꝛtabaris:⁊ iam domiꝰ oꝛbis agnoſcebaris. Et ꝓpterea Simeon bene dixit deum gratias agendo pꝛo tanto beneſicio ⁊ dixit. Nunc dimittis domie ſeruũ tuum vᷣm verbuʒ tuũ in pace.ideſt de cetero dimittes me de hac vita tranſire in coꝛdis quiete. Quia vi⸗ derunt oculi mei ſalutare tuum. Letanter enizʒ deſcendere volebat ad limbum patrum.exquo videbat ſaluatoꝛem natum. Quod paraſti ante faciem omniũ populoꝝ.id eſt coꝛamn omnibus populis qͥbus myſteriũ incarnationis ⁊ redẽ⸗ ptionis pᷣdicatum eſt ꝑ apoſtolos. Lumen ad reuelationem gentium:quia pꝛius erroꝛumte⸗ nebꝛis inuoluebantur. Et gloꝛiaʒ plebis tue iſ/ rael. Magna eſt enim gloꝛia iudeis ad chꝛiſti fidem conuerſis ꝙ chꝛiſtus m carnem natꝰ eſt de ipis Et pater eiꝰ.ſ.Joſeph:qui meruit vo⸗ cari pater chꝛiſti eo ꝙ nutricius eiꝰ fuit. ⁊ ma⸗ ter. ſ. Maria que fuit:mater eius vera erãt mi⸗ rantes ſuꝑ his que dicebantur de illo:tũc a Si meone: ⁊ pꝛius a magis ⁊ a paſtoꝛibus ⁊ a/ YZa charia ⁊ Eliſabeth. Et reſtituto puero virgini benedixit illis Simeon.ſ.virgini et Joſeph. res Simeone in ſanctitate: ille tamen erat mai⸗ xit:ſed etiam futura pꝛedixit.Ecce inquit poſi/ tus eſt hic in ruinam ⁊ in reſurrectionem młto/ rum in iſrael.quia.ſ.in paſſione chꝛiſti que futu ra erant młti iudei fuerũt excecati a veritate ca⸗ dentes. Et multi fueruntilluminati: qui pꝛius erant ſimplice s ⁊ ignoꝛantes.vt patet deapo⸗ ſtolis quibus poſt paſſionem chꝛiſti data eſt in telligentia ſcripturarũ.ſᷣm ꝙ dicitur Luce vlti mo. cap̃. Tunc aperuit illis ſenſum vt intellige rent ſcripturas. Subſecutus eſt Simeon: ⁊ in ſignum.ſ.federis inter homines ⁊ deum cui cõ tradicetur aſcribis ⁊ phariſeis ⁊ alijs.Et tuam ipᷣius animam ꝑtranſibit gladius.id eſt doloꝛ paſſionis eius ꝑtranſibit animam tuam ꝑ com- paſſionem:vt reuelẽtur ex multis coꝛdibus co⸗ gitationes quia licet virgo tempoꝛe paſſionis in fide perſeuerauit:alij tamen diſcipuli diuer⸗ ſas fluctuationes cogitationũ habuerunt quo⸗ uſq; viderũtipᷣm a moꝛtuis reſurrexiſſe.¶ Ter tio poſſumus depᷣhendere virginis liberalitatẽ pꝛopter benignam condeſcenſionem. Cõdeſcẽ dit quippe omnibus eius pᷣſidium imploꝛanti⸗ dem gloꝛiam ſempiternam. * „ . 2 .„ . „ 2 in virgine b Sero y. bus. IJpᷣa eſt dulcedo a ſpesnoſtra: yt cantat eccleſia. Jpᷣa eſt ſtella maris:q̃ naufragãtes in mare huius mundi ad poꝛtum ſalutis dirigit. IJpᷣa pꝛopinqua eſt valde peccatoꝛibꝰ ſicut lu⸗ na inter planetas ꝓpinquioꝛeſt terre. Ut acce⸗ damus ad eam conſidẽt᷑ inducit nos deuotus Bernardus his verbis. Secun inquii babes o homo acceſſum apud deum. vbi habes filiu,ʒ ante patrem: matrem ante filium. Filiꝰ oſten⸗ dit patri cicatrices ⁊ vulnera: mater oſtenditſi⸗ lio pectus ⁊ vbera. Mec vlla poteſt eſſe repulſa vbi tot occurrunt charitatis inſignia.Etiteruz Bernardus.Quando miſereri non poterit ma ter omnipotẽtie: Quãdo miſereri nolletmater miſericoꝛdie:Etidem. Reuolue totam ſeriem euangelij ⁊ ſi quid aſperũ: ſi quid durum inue⸗ neris in Maria deinceps eaʒ ſuſpectã habeas ⁊ad cam accedere verearis. Igitur ſub alis eiꝰ confugiamus vt ſic tuti eſſe poſſimus.⁊ in hoc ſeculo filij ſui gratiam mereamur acciꝑe ⁊ tan⸗ . muſnonus de aſſum⸗ CGermo vigeſimuſnonusdes ptione et exaltatione virginis ſacra: E tiſſime in qua maxima relucet diuina oꝛioſe virgi⸗ nis Marie verba ſunt iſta oꝛigi⸗ naliter Luce.j.c. Et ſiomnia que enedicta diuia largitas dignata fu⸗ it operari magna ſint ⁊ ſtupenda: verütame ex· altatio illius ſuꝑ omnem celeſtem militiam cun ctos in ſtupoꝛem ⁊ admiratiõem cõmouere de· bet. Quid enim excogitari mirabilius poteſt q; ꝙ vna mulier tranſcenderit beatitudinem quo rũcũ q; citra filium hominũ angeloꝛuʒ eumq; locum in empyrco celo conſcendit: ad queʒ nul la alia pura creatura vllo vnq; temꝑe pꝛopera/ re valebit. Hec omnia tamen cum ingẽti leticia deuotioneq; ardentiſſima anobis commemoꝛa ri debent. Hinc Hyeronymusin ᷣmõe adpau lam ⁊ euſtochiũ inquit.Hodie gloꝛioſa ſemper virge ¶ Maria celos aſcendit: rogo gaudete: ; Vita fatear. ineffabiliter ſublimata cum chꝛiſto regnat in eternum. Regina mundi hodie deter ris ⁊ de pꝛeſenti ſeculo neqᷓ; eripitur. Iteruz di⸗ co gaudete: qꝛ ſecura deſua immarceſſibili glo⸗ ria ad celi iam ꝑuenit palatiuʒ. Exultate inqua ac gaudete: etletetur omnis oꝛbis: quia hodie nobis omnibus eius interuenientibus meig; 5 ſalus aucta eſt. Nobis quoq; diligentib eam ginem ſeruauit: ſuiſq; ei deſeruiuit obſegujs. 1 honoꝛ ⁊ virtus vna cum reliquis virginibꝰſa Mon ꝙ eximiusille ſanctoꝛũ choꝛus apoſtolo⸗ n qris amplioꝛ pꝛeſtat᷑ ⁊ gratia. Idcirco dilectiſ · rum eam deſerueritinter quos poſt reſurrectio ſimi letamini ⁊ laudate:quia ſi deum oꝛe pphe nem intrans ⁊ exiens familiarius ↄtulit de cri// VYV tico in ſanctis ſuis laudare iubemur: muitoma ſti incarnatione. tanto ſiquideʒ verius quanto 1 gis eum in hac celebꝛitate beate virginis mris abinitio plenius ꝑ ſpũmſanctum cuncta didi⸗ “ eius opoꝛtet cum hymnis ⁊ canticis diligentiꝰ cerat ⁊ per ſpexerit oculis vniuerſa: licet ⁊ apo⸗ extollere ⁊ dignis deo iubilare pꝛeconijs ac-my ſtoli ꝑ eundem ſpũmſanctum omnia cognoue⸗ ſiicis honoꝛare muneribus. Hec Hieronymꝰ, rint ⁊ in omnem edocti ꝑuenerint veritatem. At autem mens noſtra virginis in celuʒ aduo⸗ Hieronymꝰ. Tertio inueſtigãdum eſt anſit in- lantis myſteria pſcrutari poſſit: de ipa in pᷣſen-⸗ conueniès detranſitu vᷣginis acceptare que in 1 timone dicemus. In quatria magna notabi⸗ ibꝛoapocripho aui Jopanni zuggfliſte aſcri⸗ mus que fecit deaeis. bituredocentAd quod ita reſpondet hiero⸗ Pꝛimũ dicit᷑ ↄſummaticis. nymus vbi ſupꝛa. Di venerit in manibus vrſis See oꝛificatiis. lllud apocriphuz de tranſitu eiuſdem virginis nptionis. Ddubia ꝓ certis non recipiatis quod multi lati⸗ no:um pietatis amoꝛe ſtudioq; legendi carius icitranſitu virginis et de hiſ amplectũtur. Quarto pſcrutan debemus aue ndugl aſſu *„ ſint illa quec vt pie tenere poſſumus) occurre⸗ H runt in virginis feliciſſimo obitu. Et vt colligi tur a ſanctis fuerunt pcipue ſex ¶ꝛimum fuir yirginis conſolatio.Dienanq; quadam duʒ in nemmaue uſdeſideriüu coꝛ eius vehementer accenderet᷑ fecit deus magnum in vgine ma⸗ angelus cum multo lumine ei aſtitit reuerenre nnne dicif conſummatiois. Naʒ pᷣ⸗ ſalutauit. Aue inquit benedicta filius tuus ad ſentem vitam feliciter conſumma: te me miſit: qui ⁊ genitricem reuerendam expe “” tein atranſitu decoꝛatus extitit multi pꝛi⸗ ctat:die itaq; tertia aſſumeris ad regna celeſtia . legis t pꝛerogatiuis. Ad quod pleniꝰ intelli Cui virgo. Cupio inquit vt filij ⁊ fratres mei liu gendum. ꝛimo querimus quot annis poſtq;ᷓ apoſtoli ad me pariter congregent᷑: vt eos an⸗ chꝛiſtus aſcẽdit ad celos illa mater ſanctiſſima teq;ᷓ moꝛiar coꝛpoꝛalibus oculis videam: etab ſu ſupuixit. Etad hoc quidam Epiphani dicit: eis ſepeliri valeam: ipis pꝛeſentibus ſpiritum ꝙ beata virgo quado cõcepit chaſſtum erat an deoreddam. Iterum exopto valde vt anima “ noꝛum quatuoꝛdecim ⁊ in quindecimo ipᷣm pe mea de coꝛpoꝛe exiens:nullũ ſpiritũ teterrimũ A perit ⁊ manſit cum eo annis trigintatribus: et videat:nullaq; mihiſathãe poteſtas occurrar ſt poſt moꝛtem ſupuixit annis vigintiquattuo:. Cuiangelus.Ecce omnes ad te congregabun⸗ HM Et ſᷣm hoc quando obijterat annoꝛum ſeptua⸗ tur apoſtoli:qui nobiles tibi exhibebunt exeqͥ/ R 4 b EE . . * . . O — . . . S . 5 . gintaduoꝛum. Aliquibus tamen ꝓbabilius vi as funeris: ⁊ in eoꝛũ conſpectu ſpirituʒ exhala detur ꝙ duodecim annis vixerit poſt paſſionẽ bis. Nam qui olim pphetam de iudea in Ba⸗ ſtoli totidem annis pᷣdicauerint in iudea et cir⸗ ad te apoſtolos adducere poterit in momento. ite ca partes illas: ſicut eccleſiaſtica tradit hiſtto. Malignos autẽ ſpiritus videre cur metuis cũ ((AAge o videndũ eſt quid tileoꝛum ſuꝑbiam tua itate contriueris: lo tempoꝛe vſq; ad ſuam depoſitionem: Et ad attamen voluntas tua vt ipos nõ videaſ.is AI hoc dicunt quidam ꝙ remanſit in domo iuxta dictis abſceſſit angelus.Aiũt autem nõnulli ꝙᷓ cet baptiſma.ieiunij.paſſionis.ſepulture reſur- lit eparadiſo: quenimia claritate ſplendebat.· dii ymꝰ autem ad Paulam æ Euſto/ lius vt ſtella matutina fulgebant quã ante phe R i queritur poſt aſcenſione,z retrum poꝛtandam angelus dixit Secundum och ſui filij: ⁊ ſic ſexagenaria ſit aſſumpta: cum apo byloniam in crine attulit:ſbito ipe ꝓculdubio nut ria. Becund. quid virgo feceritil eoꝛum ſuꝑbiam tua humilitate contriueris: fi AU montem ſyon poſita: omniaq; loca filij ſui.ſcili⸗ ppCᷣſentauit angelus virgini palmam quam attu rectionis. aſcenſionis deuotione ſedula viſita⸗ Et erat virge viriditati conſimilis: ſed ſolia il/ quid egerit vnũ ꝓ certo eſt ꝙ virgo ſancta coi: quod occurrit in virginis obitu fuit apoſtolo⸗ poœe mente permanſit. Quia ſane angelus ga rum omniü congregatio. Refert nanq; Bi beꝛiel acſi celeſtis paranimphus intactam cu-⸗ nyſius in libꝛo de diuinis nominibus. Apoſto- Egaiulr. gt Nepannc apoſtolus atq; euãge⸗ los in doꝛmitione virginis eueniſſe: ac vnum⸗ liſta cui chꝛiſtus de cruce eam cõmiſit vgo vir quẽq; in laudem chꝛiſti⁊ virginis ſermonem Moff ns lülr is mage tcolg, unfti 1in arf terent 1d epe⸗ leſta ei ⸗ ad Wöna Kmünd decutra gebun⸗ Nereh⸗ feeiſſe:loquens nanq; ad Thimotheũ ait. Noſ vt noſti ⁊ ipe ⁊ muſti ſanctoꝛum noſtroꝛum fra trum cõuenimus ad viſionem coꝛpoꝛis vite pn cipis:⁊ que deum ſuſcepit. Qualiter vero ibi apoſtoli venerũt colligitur vtputo ex illo libꝛo apocripho. Nam pᷣdicante Johanne in ephe⸗ ſo celum repente intonuit:⁊ nubes candida ip⸗ ſum ſuſtulit acraptum ante arie ianuã col⸗/ locauit:percutien ſq; oſtium interius introiuit ⁊2 vginem ſalutauit. Quem illa videns obſtu⸗ puit:⁊ pꝛe gaudio lachꝛymas continere nequi⸗ uit. BDixitq; fli Johannes memoꝛ eſto verbo⸗ rum magiſtri tui:quibus me tibi in matrem: et te mihi in ſilium commẽdauit. Ecce a domino vocata debitum humane conditiõis exoluo: ⁊ coꝛpꝰ meum tibi ſolicita cura recommẽdo. Au diui enim iudeos dicentes. Expectemus viri fratres quo aduſq; illa que Jeſum poꝛtauit ſb⸗ eat moꝛtem ⁊ coꝛpus eius continuo rapiemus ac iniectum ignibus comburemus. Tu igitur hanc palmam deferri facies ante pheretruʒ:cũ coꝛpus meum duxeritis ad ſepulchꝛuʒ. Dixit q; Johannes. O vtinã hic eſſent omẽs apoſto li fratres mei: vt decentes tibi parare poſſemꝰ exequias:ac exoluere laudes dignas. hec illo dicente omnes apoſtoli de locis in quibꝰ pꝛe⸗ dicabant a nubibus rapiuntur:⁊ ante Marie oſtium collocant᷑.Qui videntes ſe ibidem inſi mul congregatos mirabant᷑ dicentes. Que nãa cauſa eſt pꝛopter quam hic dominꝰ nos inſimł congregauit. Johannes ergo ad eos exiuit: et dominã de coꝛpoꝛe receſſuram pᷣdixit:t Certiuʒ quod occurrit in vᷣginis tranſitu fuit ſine dolo⸗ re cõſummatio Mie nanq; creditur ꝙaimail⸗ la ſãctiſſima abſq; doloꝛe fuerit a ſuo coꝛpoꝛeſe⸗ parata.vt autem ſcribit᷑ in libꝛo illo apocripho Congregatis apoſtolis circa hoꝛam noctis ter tiam:affuit Jeſus cum angeloꝛuʒ ⁊ ſanctoꝛum multitudie: dixitq; Jeſus vᷣgini matri ſue. e ni electa mea et ponam in te thꝛonum meum:qꝛ concupiui ſpeciẽ tuam. Et illa. Paratũ domie coꝛ meum paratũ coꝛ meum. ſicq; Marie ani⸗ ma de coꝛpoꝛe egredit᷑: fuitq; tam a doloꝛe car sO extranea qᷓ; a coꝛruptione extiterat aliena. QAuartum quod occurrit in virginis obitu fuit chꝛiſti ? totius curie celeſtis obuiatio. Et de h ta pulchꝛe loquit Hieronymus in ſermone ad Maulaʒ ⁊ Euſtochiũ. Ad eius ꝓfecto exequi as q;tum phas eſt credere famulabant᷑ angeli: ⁊æ. vniuerſe celoꝛũ congratulabant᷑ curie:nec mi rum quia honoꝛ maternus eius ẽ: quinatus ẽ ex ea:quem oinnis celoꝛũ oꝛdo venerat᷑ ⁊ ado⸗ rat ſuꝑ ſe eleuatum cumpatre in ſede maieſtatiſ deum. Legimus ergo q̃ſepe ad funera et ad ſe⸗ AX 5. pulturas quoꝛuũlibet ſanctoꝛũ angelos adueniſ ſe ad exequias eoꝛuʒ obſequia pᷣſtitiſſe:necnõ ⁊ animas electoꝛũ vſq; ad celos cum hymnis ?⁊ laudibus detuliſſe. vbi ⁊ vtriuſq; ſexus choꝛi cõmemoꝛãt᷑ frequẽt᷑ auditi laudes ceciniſſe Et in terra ⁊ quod perſpicacius eſt multo nonnũ⸗ q; lumine eoſdeʒ reſplenduiſſe. Inſuꝑ ⁊ adhuc viuentes in carne ibidem miri odoꝛis fragran⸗ tiam diutius ꝑſenſiſſe. Quod ſi ad recreandam ſpem ⁊ coꝛroboꝛãdã fidem interdum aſtantiuʒ ſaluatoꝛ noſter chꝛiſtus ob merita ſuoꝛũ ampli us compꝛobandatanta ⁊ talia dignatus eſt ex⸗ hibere ꝑ ſuos celi miniſtros circa defunctos: quantomagis hodierna die credendum eſt mi⸗ litiam celoꝛũ cum ſuis agminibus feſtiue obui⸗ am adueniſſe genitrici dei:eamq; ingenti lumi⸗ ne circũfulſiſſe: ⁊ vſq; ad thꝛonum olim ſibi eri⸗ am ante mundi conſtitutiõʒ paratum cum lau⸗ dibus ⁊ canticis ſpũalibꝰ ꝑduxiſſe. Nulli du bium omnem illam celeſtem hieruſalem tuncex ultaſſe ineffabili leticia:tunc iocũdatam eſſe in⸗ extimabili charitate.tuncq; cum omni exultali one iubilaſſe:quoniaʒ feſtiuitas hec que nobis hodie reuelabitur annua:illis omnibus facta ẽ continua:nec immerito. creditur enim ꝙ ſalua / toꝛ omniũ ipᷣe q;tum datur intelligi ꝑ ſe totus feſtiuus occurrit: ⁊ cum gaudio eam ſecum in thꝛono collocauit. Hec Hieronymus¶ Quin⸗ tum quod occurrit in virginis tranſitu fuit iu⸗ deoꝛ nplecutig.. am vt ſpum tradidit virgo ſanctiſſima dixit apoſtolis dominꝰ. Coꝛpꝰ vir ginis matris in vallem ioſaphat deferte⁊ imo/ numento nouo quod ibidem inuenietis illud re condite: me ibidem triduo donecad vos re⸗ deam expectate. Statimq; apoſtoli coꝛpꝰ cum laudibus ſuſceperũt.dominꝰ vᷣo pheretrum et apoſtolos nube ꝓtexit itaq; ipi non videbant᷑ ſed tm̃ vox audiebat᷑. Affuerunt ⁊ angeli cum apoſtolis concinentes ⁊ terram totaʒ ſonitu mi re ſuauitatis replentes.Excitati ommnes ad tam dulcem melodiam de ciuitate velocius exeunt: ⁊ quidnam hoc ſit diligentius ſciſcitant᷑. CTunc extitit qui diceret Mariaʒ illam matrem Jeſu efferũt diſcipuli moꝛtuam:tunc omnes ad arma concurrũt ⁊ ſemutuo hoꝛtant᷑ dicentes. Neni te ⁊ omnes diſcipulos occidamus:ac illud coꝛ⸗ pus auod ſeductoꝛem poꝛtauit ignibus combu ramus: Nꝛinceps aũt ſacerdotũ hec vidẽs ob/ ſtupuit ⁊ ira repletus ait. Ecce tabernaculum illius qui nos ⁊ genus noſtruʒ cõturbauit qua lem gloꝛiam nunc accepit:⁊ hoc dicensmanus ad pheretrum miſit volens illudeuertere. Lũc manus eius ambe ſubito aruerunt: ⁊ pheretro adheſerũt ita vt ad pheretrũ manibus p kaenet ⁊æ nimio cruciatu vexatus lamentabiliter eiula⸗ ret. Reliquus aũt populus ab angelis qͥ erant in nubibus cecitate ꝑcuſſus eſt. Mꝛinceps vo ſacerdotum clamabat dicens. Sancte Petre i hac tribulatione me non deſpicias. Cui Petrꝰ Si in dominũ Jeſum ⁊ in hanc que ipᷣm poꝛta uit credideris ſanitatis beneficio potieris.Cui reſpondit. Credo dominũ Jeſum verum eſſeſi lium dei:⁊ hanc ſacratiſſimam matrem eiꝰ.ſta⸗ timq; a pheretro fuerũt manus eius ſolute: ſic qᷓ; ⁊ ceteri qui furant cecitate ꝑccuſſi in chꝛiſtũ ⁊ matrem credentes lumen recuperarũt ¶ Se xtum quod occurrit in vᷣginis tranſitu fuit coꝛ poꝛis ſepelitio. Sepelierunt quidem apoſtoli coꝛpus illud ſanctiſſimum iuxta mandatuʒ do⸗ mini. Supꝑ hoc ita ſcribit Hieronymus ad pau lam ⁊ euſtochiũ. Monſtratur ſepulchꝛum eiꝰ cernentibus vobis vſq; ad pᷣſens in vallis ioſa phat medio: que vallis eſt intra montem ſyon ⁊montem oliueti poſita: quã ⁊ tu opaula ocu conſpexiſti:vbi in eius honoꝛe fabꝛicata eſt ec⸗ cleſia miro lapideo tabulatu in quaſepulta fu⸗ iſſe: vt ſeire poteſtis ab omnibus ibidem habi tantibus pꝛedicatur. Sed nũc vacuum eẽ mau ſoleum cernentibus oſtenditur. Hec iero. ¶Qg gloꝛia virginis excedit gloꝛiam quoꝛucũq; beatoꝛum angeloꝛũ etho minum chꝛiſto vumtaxat excepto· fffeecit deus magnum in virgie benedi ((cca dicitur gloꝛificationis. Mirum certe ꝙ gloꝛia vnius puelle ſupet omnium bea toꝛum ⁊ angeloꝛũ ⁊ hominũ pᷣeminentiã. IJdeo lhieronymus vbi ſupꝛa ait. Hec eſt dies iqueß? vſq; ad thꝛoni celſitudinem intemerata mater⁊ virgo ꝓceſſit:atq; in regni ſolio ſublimata poſt chꝛiſtum gloꝛioſa reſedit.Sic itaq; vbiq; confi p denter ſancta dei canit eccleſia: quod de nullo alio ſanctoꝛum phas eſt credere vt vltra ange⸗ nro aghehangelori merita trãſcenderit. ꝭK lero. Quanta vo ſit gloꝛia vginis in celo àn qillius dignitates declarranrt. ¶ Pꝛima dicit᷑ maternitatis. Secũda charitatis. CTertia tranquillitatis. ECEQuarta capacitatis. Auinta vnitaits. Cꝛima dignitas virginis dicitur maternita tis. Maioꝛ nancq eſt excellentia vgis q, ſat ma⸗ ter dei cgy ſit domina creaturarũ det. hocem̃ dependet ab illo ſicut ramus aſua radice. Er⸗?: go certitudinaliter tenendum “ ipa eſt ſuꝑ omnes oꝛdines angeloꝛũ:tamqᷓ; ꝑ ie implens ⁊ continens vnum integrum actotalem ſtatum: cui ᷣm rectam rationem altera ꝑſona cõgruere non poteſt: quia ipᷣe ſtatus ex ſui ratiõe ꝓpter incõmunicabilem dignitatem exigit vnitatem. Sicut enim nullatenus decet plures eſſe x-pᷣos: nec deum plures homies.ſic nullo modo decet deifiliũ niſi vnam ſolã matrem naturaleʒ habe⸗ re. Item ratio naturalis aꝑte ac directe dictat: q mater regis omniũ eſt in ſede regia ſuꝑ omẽſ oꝛdines miniſtroꝛũ ⁊ militum collocanda. vn⸗ de quia eſt electa in matrem: eſt electa ad digni tatem excedentẽ dignitatez miniſtroꝝ ac famu loꝛum. Quia veo ratio materni amoꝛis eſt que fertur in deum vt in ſuum filium realeʒ. ꝗ nullo alio affectu cuiuſcunq; qui non eſt realiter mat dei:pᷣterq; ab ipᷣa nunqᷓ; participari põt.Nam vt dicit᷑ ad lhebꝛeos.j.ca.Sicut filius dei chꝛi ſtus ſedet ad dexterã maieſtatis in excelſis:tan to melioꝛ angelis effectus quanto differentius pᷣ illis nomen hereditauit: quod nomen eſt: vt ſit vere deus ꝑ gratiam vnionis.Sic ⁊ mĩ do⸗ mini JYeſu gloꝛioſa tanto melioꝛ angelis effecta qᷓ;to pᷣ omnibus creaturis hereditauit vt obti / neret digniſſime matris nomen. Vnde pꝛophe ta ait. Eleuata eſt magnificentia tua ſuꝑ celos deus. magniſicentia enim dei facta eſt vgo ma ria. Nam ſicut in ᷣma conditiõe magnificatus eſt deus. quia de nihilo tam ſblime vniuerſum: ⁊ tam ſbᷣlimes angelos condidit.Sic quoq; ire paratiõe non minus magnificatus eſt.qꝛ dehu mana natura infecta ꝑdita ⁊ damnata chꝛiſtuʒ 2 hominem pꝓpagauit: ⁊ de muliebꝛi ſexu in oꝛdi ne rationabiliũ ᷣm cõmunem curſumi in filio et matrem ſibi dedit ⁊ toti celeſti curie. C Secun da excellentia vginis que magnam eiꝰ gloꝛiam monſtrat charitas nuncupat᷑. Oẽs nempe oꝛ⸗ dines ſtatus gloꝛie pᷣncipaliter diſtinguuntur m fuperioꝛes ⁊ inferioꝛes ratiões diuini amo⸗ ris. Non enim in omni ratione charitat᷑ diſtin/ gui poſſunt cum omnes ꝑticipent illam. nec ꝑ aliquam ratiõʒ que non ſit ratio diuini amoꝛis poteſt vnus ſuꝑ alterum in maio:i pꝛopinqui⸗ tate ſeu vicinitate ad deum ſuꝑcollocari. a⸗ ternus amoꝛ incompꝑabiliter tranſcendere de bet omnes alias ratiões amoꝛis in deum: pᷣter illam qᷓ eſt in anima xpᷣi: que.ſ.fert᷑ realit᷑ ĩ deũ tanqᷓ; in ꝑſonam ppꝛiam. ¶ Tertia vgims ex⸗ cellentia magnitudinem gloꝛie eius oſtendens: tranquillitas nominat. Epi enim aſpectusſi⸗ lialis ad matrem ſingulariſſimus ac amoꝛoſiſſi⸗ „ 8 3 ſtin ens tum: fuere pter n. pos: Ner dan. one a. . Cagi⸗ tumn⸗ ſae Wo und E dachi ſorn tius ſteyt nrdo⸗ eſtan Lobr/ os Ros Kon: ochire/ ndehu⸗ hiſ ſoci ſoar un- un eor⸗ unur iamo⸗ Düin/ ,Meep oris inqui⸗ a⸗ ere de bte⸗ deu oſi⸗ C C mus ⁊ tranſcendentiſſimꝰ eſſe debet.ita ꝙ totaz celeſtem curiam ſimul ſumptam pᷣter matrẽ nõ Debet aſpicere ſub tali reuerentia: nec ſ̊ oꝛdine talis aſpectus ſen amoꝛis. Quanto autem dei aſpectus altius fertur in aliquem beatoꝛũ: tan- to ſoꝛtius ⁊ altius ſeꝑ beatitudinem impꝛimit illi: ⁊ tanto altius conſpicit᷑ ⁊ ſuſcipiturac acce- ptatur ab eo. Igit᷑ inexplicabile eſt ſub qᷓta al⸗ titudine.latitudine ⁊ intimitatea deo vgo aſpi gloꝛia coꝛonat᷑. Ande Hieronymus in ᷣmone deaſſumptione ait. Mec in mundo dignioꝛ lo⸗ cus fuit virginalis vteri templo in quo dei filiũ ſuſcepit: nec in celis ſlimioꝛ regali ſolio qͥ ma⸗ riam marie filius ſgnnaue auarta vyginis mitas capacitas dicta eſt/ 'm enim Biony. mnia inferioꝛum dona in ſuꝑioꝛibus in tãta excellentia ſunt ꝙ quaſi nulla comꝑatio eſt niſi ſicut eſt in circũferentia ad ſuum centrum. Cuʒ ergo beata virgo ſupꝛa omnem ordinem ſitintãa tum ꝙg ſe faciat oꝛdinem incõmunicabilem ſi cut pꝛedictum eſt:ſequitur ꝙ ſuꝑ omnes inferi oꝛes oꝛdines tam angeloꝛum qᷓ; hominũ ſimul ſumptoꝛũ ipᷣa impꝛopoꝛtionabiliter eſt ꝓlata. Et quicqͥd eſt gloꝛie in omniinferioꝛi gloꝛifica⸗ ta natura tam angelica qᷓ; humana: multo pᷣex⸗ cellentius eſt in virgine matre dei.nec dubium hoc reddat alioꝛum beatitudo numerola: mul⸗ ta ac magna.quia hocnihil facit ad rem maio⸗ ritatis gloꝛie eſſemialis ſeu ſubſtantialis. Qaʒ in ſpũalibus idem maius quod melius reputa tur. Nam plus de ſubſtantiali gloꝛia eſt in vno ſeraphin q; ſit in omnibus inferioꝛibus angeliſ etiam ſi ꝑ impoſſibile m naturam multiplica⸗ rentur in infinitum. Suꝑaddendum ergo eſt ꝙ nullus inter puras creaturas oꝛdo in celis tatũ tum gloꝛia matris dei ſuꝑat omne quod ei infe⸗ rius eſt. Ad quod inre uigenun conſideremꝰ: in coꝛpoꝛibus vniuerſi ferioꝛa ⁊ inextimabiliter plus. ¶ Quinta vir⸗ ginis dignitas que illius gloꝛiam declarat dici tur vnitas. Quanio enim beati magis yniunt auteʒ creature ſimul iuncte non tm vniunt᷑ deo itum ſola beata virgo. Ad cuius intelligetiazʒ normdumelt eſerlin gradus vnionis deii atim aſcendut. abus creature in illum gdatim aſe imus eſt vnio creatiÄsis. cudus cognitionlnlliis. 6 rtius dilectionis. Quartus gloꝛificationis. 6 Quintus maternal concepticͦss 4 ¶ Sextius ꝑſonalis vnionis. C Pꝛimus gradus eſt creationis i.per parti⸗ cipationem eſſendi ꝑ quam entia coniungũtur deo: vt cauſe efficienti ⁊ exemplari atq; finali. Secundus gradus eſt vnio cognitionis.ſ.per vim intelligendi per quam intellectualia vniũ⸗ tur deo vt ſupernaturali credibili: ⁊ vt credito ⁊ credendo. ¶ Tertius gradus eſt vnio dilecti onis quo amici dei in pꝛeſenti vita vniuntur il⸗ lſiꝑ amoꝛem. CQuartus gradus dicitur gloꝛi ficationis.ſ.per donum gloꝛiſicationis ꝑ viſio nem ⁊ fruitioneʒ gloꝛie ſempiterne ꝑ quamant/ ma vnitur deo vt obiecto beatifico faciliter vi/ ſo. ¶ Quintus eſt vnio maternalis conceptio⸗ nis ꝑ quam beata virgo eſt facta mater dei: ita — vt vna atq; eadeʒ eſſet caro virginis ⁊ caro cri ſti non conſiderata in chꝛiſto diuinitate eius. ¶ Sextus autem eſt gradus ꝑſonalis vniõis qui competit chꝛiſto qui fuit deus ⁊ homo ꝓ⸗ pter vnionem naturarũ in ꝑſona verbi In qli⸗ bet autem iſtoꝛum graduũ quilibet excedit alte rum in infinitum. quia inferioꝛ in ſua ſpeciemu?ł tiplicatus in infinitum:ſuꝑioꝛi equiparari non valet. Quod ſic patere poteſt. Pꝛimum enim patet:quia eſſe in infinitum excedit non eſſe:qa talia infinita non entia non equiualent minimo puncto eſſendi. Secundũ etiam patet:quia inſi nita non intellectualia vni intellectui equiuale⸗ renon poſſunt.Tertium ſimiliter patet: q om nes intellectus infideles ⁊ inimici dei nonequi⸗ ualent vni fideli ⁊ amico dei. Ande Mꝛeuerbs xvj.capᷣ.ſcriptum eſt.Melioꝛ eſt vnuſ timens deum q; müle filij impij. Quod quidem verum eſt niſi ꝓ quanto quidam ex eis in dei pꝛedeſti natione pꝛo tempoꝛe futuro habentur vt dei fi⸗ deles atq; amici. Quartum etiam patet. NHam quicquid daripoteſt citra viſionem dei nõ eq⸗ ualet vni beato: quia omnia ſimul ſumpta non facerent vnum bcatum. Quintuʒ etiam patet. Nam illa vnio ſiue acceſſus qui eſt ꝑ materna⸗ lem conceptionem tranſcẽdit omnes inferioꝛes ⁊ in infinituʒ ꝓut in hoc acceſſu includitur ma⸗ ximus amoꝛ ſibi coꝛreſpondens ac plenarie con ſummans:quia ſicut cõmunis amoꝛis gradus conſummat᷑ in gloꝛia: ſicmaternus dei amoꝛ cõ/ ſummatur in ¶aria. Sextum ⁊ vltimũ inſuꝑ patet. Mam gradus vnionis perſonalis tante eſtir Inſcendentie ꝙ reliqui citra ipᷣjm infinities multiplicati ei equiualere non poſſunt. Ecceꝙ quintus aſcenſus vnionis in deum ſcilicet per maternalem conceptionem in infinituʒ excedit omnes alios pꝛecedẽtes.Ex quo manifeſte ap⸗ paret ꝙ qtum in pᷣſenti ſeculo talis vnio exceſ⸗ ſo excedit in gloꝛia.· ge . n 5 ð S 1X. CO pie credere poſſumus et veriſimi liter debemus tenere virginem a moꝛ tuis reſuſcitatam aſſumptam cuʒ coꝛ poꝛe et anima in celum. ¶ Ca:I. Ertiuʒz quod fe⸗ cit deus magnum in virgine gloꝛio⸗ ſa dicitur aſſumptio. Ut eniʒ pie cre diturtertia die poſtq; coꝛpus virginis fuit ſe⸗ pultum: dum ibidem commoꝛarent᷑ apoſtoli aduenit Jeſus cum multitudine angeloꝛum ip⸗ ſoſq; ſalutauit dicens. Rax vobis. Qui reſpõ/ derunt. Gloꝛia tibi deus qͥ facis mirabilia ma gna ſolus. Tunc ſaluatoꝛ locutus eſt:dicens. JZurge columba mea tabernaculum gloꝛie:tem plum celeſte: ſtatimq; ſurrexit ⁊ de ſumulo ab apoſtolis patefacto pꝛodijt. Sicq; gloꝛioſe cũ coꝛpoꝛe ad celeſtia regna perrexit. Et lic hoc non ſit nobis certitudinaliter reuelatum. tameę ſie habet cõmunis omniũ ſanctoꝛũ nanq; ad hoc te⸗ nibus in nendum cõgruentiſſimis ratio⸗ LPꝛima dicit completionis. Terta ſanctificatiõis. Auarta ꝑfectionliis. CAuinta gratiſicationisÄ. CNꝛima ratio pꝛobans virginem aſſumptam cum coꝛpoꝛe ⁊ anima dicit᷑ completionis. Cre⸗ ditur nanq; ꝙ multoꝛũ ſanctoꝛuʒ ſit reſurrectio completa:qui cum amma ſimul ⁊ coꝛpoꝛe poſſi dent regnum celeſte cum chꝛiſto. Multo ma⸗ gis hoc conuenire debet virgini gloꝛioſe. Anð ⁊ Euſtochium inquit. QAuomõ autem vłquo opinio. Jphi nducunt᷑. Ex quibus nos quinq; anno ſanctoꝛuzʒ qui doꝛmierãt ſurrexerũt ac venerũt in ſanctam ciuitatem.ſ.hieruſaleʒ ⁊ apparuerũt multis. De quibus ꝓfecto nonnulli doctoꝛuʒ ſenſerũt ⁊ in ſuis reliquerunt ſcriptis ꝙ iam in illis perpetua ſit completa reſurrectio. Andeet beatus Netrus dixiſſe legitur: cum de Bauid loqueret᷑ in teſtimoniũ.Et ſepulchꝛũ inqͥt eius apud vos eſt:quaſi non ſit auſus dicere ꝙ ipſe aut coꝛpus eius apud vos eſt: ſed nantäüſepul⸗ chꝛum quo conditus fuerat. Hinc enim aiunt reſurrexiſſe ⁊ ipſum cum ceteris ſanctis. Et iðo vacuum remanſiſſe monumentum: vt nũc bea⸗ te MMarie cernitur.Quod ſane factũ ⁊ dealijs quibuſlibet locis ſcripturarũ firmare conãtur ꝙ hi iam cum chꝛiſto regnent reſuſcitati in eter nam ſocietatem: quod qꝛ deo non eſt impoſſibi le nec nos de beata aria factum abnuimus CSecunda ratio pꝛobans vir ginem cum coꝛ⸗ poꝛe ⁊ anima aſſumptam dicit᷑ honoꝛationis. Bicit enim Bernardus. Sanctoꝛum coꝛpoꝛa deus Pcioſa ſblimium tam gloꝛioſe venerabilia reddidit ⁊ honoꝛe tam miriſnco ſublimauit: vt ⁊ ipᷣis deputetur locus eoꝛũ veneratiõi ↄgruꝰ ⁊ad ipᷣa mundus pꝓperet vniuerſus. Sig ma⸗ rie coꝛpus ſuꝑ terram eſſe dicatur cum nec de⸗ uota frequentetur viſitatione fideliũ nec eidem locus deputetur honoꝛis.nimirum videbitur chꝛiſtum honoꝛem materni coꝛpoꝛis contem⸗ ſiſſe:cum tamen ſuꝑ terram alioꝛum ſanctoꝛum coꝛpoꝛa ſic honoꝛet¶ Tertia ratio dicit᷑ ſanctifi⸗ cationis.vt enim dictum eſt in pᷣcedentibus.qꝛ beata virgo ſanctiſicata fuit anteq; naſceretur: fomes in ea nunqᷓ; aliquem actum habuit: etꝑ ſecũdam ſanctiſicationem totaliter ab ea fuit ſü- latus. Cum ergo vitium fomitis inducat veębi⸗ tum incinerationis in carne: videtur ꝙ coꝛpᷣus virginis a tali debito omnino fuerit abſoluta: ⁊æ ſbt ſer e tempoꝛe aut a quibus ꝑſonis ſanctiſſimum coꝛ p conſequens nec eius coꝛpus debuit incinera⸗ n pus virginis a ſepulchꝛo ablatuʒ fuerit:vł vbi ri. Iſta eſt ratio Riccardi in. iiij. di.xliij.vt ple ſan tranſpoſitum: vtrumue reſurrexerit neſcit᷑:quã ne diximus in ſermone de reſurrectione chꝛiſitt. t uis nonnulli aſtruere velint eam iam reſuſcita⸗ Quarta ratio dicitur perfectionis. Sicur tam ⁊ beata cum chꝛiſto immoꝛtalitate in cele⸗ enim Maria fuit plena gratia pꝛe ceteris pu/ ſtibus veſtiri. Quod ⁊ de beato Johanne euã ris creaturis. ita debuit eſſe plena gloꝛia: etita geliſta eius miniſtro: cui vgini a chꝛiſto virgo cum coꝛpoꝛe gloꝛificanda ante reſurrectionem 4 commiſſa eſt plurimi aſſeruerãt. quia in ſepul-⸗ alioꝛum. Be hoc ſic dicit beatus Auguſtinus chꝛo eius( vt fert ) non niſi manna inuenitur. Si merito pꝛe oibus viuẽtibus Marie don u quod eſcaturire cerni᷑. Aerũtamen quidhoꝝ ta eſt gratia: moꝛte erit minuenda: Abſit cum .V gen verius cenſcatur ambigimus. Melius tamen moꝛs alioꝛum ſanctoꝛum pꝛecioſa ſit ⁊ gloꝛioſa ð”ðð deo totum cui nihil impoſſibile eſt:cõmittimꝰ. ¶Quinta ratio dicitur gratiſicationis. Decuit N qᷓ; aliquid temere diffinire velimus auctoꝛitate quippe virginem cum coꝛpoꝛe ad gloꝛiam dedu noſtra. Sicuti ⁊ de his qui cum domino (teſte ci:vt filius eius benedictus in omni bus grat euangelio) reſurrexiſſe credunt᷑. Sed vtrumre maternis beneficijg inueniretur. Ipa nanq; fu dierint in terre puluerem an non: certuʒ nõ ha it que filio ex puriſſimis ſanguinibus eius coꝛ⸗ bemus niſi quod legimus:quia multa coꝛpoꝛa pulentam ſbſtantiam dedit. Ipa quenoue me⸗ wi nenit denz n in lee uid ius ple ul⸗ unt ſo eis Mi har Cſte ims. ni⸗ oon wpl ite gu? nal de/ eien Hiur mn⸗ un 8, wu: en fnitſo⸗ ips n tpſe/ iſti. icut pu nemn nus ona cum ioſa dti ru⸗ Ef coꝛ⸗ P Ddiſſimam ſuam matrem voluit in coꝛpoꝛe ⁊ ani ma facere gloꝛioſam:quam nos laudare cone⸗ dDum. Hec eſt que pꝛonobis peccatoꝛibus infa monte Sargano. ſibus vtero ſuo poꝛtauit. Ipᷣa que illum letan⸗ ter peperit⁊ pannis inuoluit ac lacte pauit. Ip ſa que in ſuis neceſſitatibus eum iuuit illiq; q; tum potuit ſtudioſiſſime ſemper occurrit. IOpa que eum dulciter ſuum JYeſum dilexit. Ipſa er⸗ go digna regnare cum fulio aſſumi debuit etiaʒ cum coꝛpoꝛe ad regnum celoꝛum. Quia vt Au guſtinus ait. Putredo ⁊ vermis humane eſt oppꝛobꝛium conditionis a quo opꝛobꝛio cum eſus alienus ſit arienatura excipi᷑ quaʒ eſus de ea aſſumpſiſſe pꝛobatur. Firmiter er⸗ go credimus ꝙ ſaluatoꝛ omnium Jeſus colen⸗ mur. lhec ſiquidem eſt per quam omnis male⸗ dictio ſoluta eſt:⁊ celeſtis bnñdictio venit inmnd tigabiliter intercedit.hec regina miſericoꝛdic: ad quam confugientes tuti eſſe valemus. Hac omnes inuocemus vt perillius merita in bocſe culo impetremus gratiam ſui filij: ⁊ in futuro p ueniamus ad eternam requiem Amen. rum ſolennitas in eccleſia celebꝛatur propter miraculum quod apparuit . ghete verba ſunt iſta oꝛiginaliter oſalmo: xc. Sebitoꝛcs ſumus fratres chariſſimi angel bea tis: quoniam volente deo innumera (vtſic lo⸗ quabñſicia nobis pꝛeſtare non ceſſant. QAuia toꝛit ramen ipi inuiſibiles ſunt ⁊ immatcriales ſub, C S ſtantie: pleriq; illos negligũt venerari. Ob qu yt humane imbecillitati ↄſuleret᷑ ſingulari mo⸗ do in monte Gargano. Anno domini. ccc. xc. locus inuentus eſt in quo archangeli Micha elis alioꝛumq; angeloꝛum iugis memoꝛia vſq; ad conſummationem ſeculi permaneret. Nam dum quidam pꝛediues nomine Garganus: q ex euentu ſuo monti vocabulum dedit infinita pecoꝛum multitudine abundaret contigit vtſe⸗ mel thaurum perderet.Quem ſolicite querẽs inuenit eundem in vertice mõtis foꝛibus cuiuſ⸗ dam aſſiſtere ſpelunce:quem cum ſagitta appe⸗ tiſſet illa velut flamine venti retoꝛta eum a quo iactata eſt mox reuerſa percuſſit. Turbati ciueſ ſtupefacti Epiſcopum Sipontinum quid fa cto opus eſſet conſulerũt. Qui triduanui indi- inflammãda. Idcirco de ip̃is in pꝛeſenti Em Germo trigeſimus de angelis quo 930 xitieiuntum: oꝛandumq; deum pꝛecepit. Quo H facto ſanctus archangelus Michael apparuit per viſionem epiſcopo dicens. Ego ſum Mi chael archangelus: qui in cõſpectu dei ſemper aſſiſto. Nolui autem locum illius ſpelunce mi⸗ hi dedicandum illo mdicioſagitte cunctis moꝛ talibus declarare. Qua viſioneletioꝛ factꝰ epi⸗ ſcopus alijs quod viderat enarrauit. Et ſicab eotempoꝛe eccleſiaibi conſecrata fuit ob reue⸗ renttam beati archangeli: que vſq; in pꝛeſenteʒ diem a cunctis fidelibus deuotioepꝛecipua fre quentatur. Quapꝛopter ⁊ ſolennitas angeloꝛ’ũ à patribus fuit inſtituta: quam ex debito ⁊ẽ ob ligatione pᷣcepti menſeſeptembꝛis omnes cele⸗ bareten tur: faula vo iurta feſtiuitateme⸗ noſtra ad ipᷣos angelos colene os pꝛecãdoſq;G icemus, de quibus tria myſteria erunt derur⸗ rengda. CPꝛimũ dicit cognitionnlnees. COualiter angelus ab homine coè½ gnoſcipoteſt. et quomodoſpiritꝰ elk 9% incoꝛpoꝛeus quitamen poteſt in aſſũu/ pto coꝛpoꝛe⸗ Mgelis ſuis de* mandauit dete: vt cuſtodiant te in/ omnibus vijs tis. Illuminati pꝛo⸗ gopareer— . , „ . . ‧ . . .- . r e — 1. gelis myſterium vecurrenduʒ dici⸗ iur cognitionis. In quotria dubia Pꝛimum vtruͦ ſubſtantie ſep oſſint co not undu vtrü angeli habeant coꝛꝑa ſibina- tiũ vtrũ — . . . . . . . . . 727 . 02 224.. Tertia fidelis tiua. 1 * cilicet cognoſcitur angelus in ſua ſubſtãtia ſi⸗ cuti eſt. Et hac angelus cognoſci non poteſt a puris viatoꝛibuſ.vt inquit CThomas bᷣma ꝑte · lxxxiiij . ex eo ꝙ intellectus noſter m ſtatuʒ pꝛeſentis vite nihil intelligit: niſi conuertendo ſe ad fantaſmata. Et ſic ſubſtantias immateria les que ſub ſenſu et imaginatione non cadunt pꝛimo et per ſe ᷣm modum cognitionis nobis expertũ intelligere nõ poſſumꝰ. Immo ⁊ adam in ſtaru innocẽtie.vt etiã dicit Tho.j.ꝑte.q.xc Intelligere non potuit ſbasſeꝑatas: eo uerſionem ad fantaſinata ſicut et nobis.Et licʒ Plato voluerit ꝙ ſubſtantie immateriales non ſolum a nobis intelliguntur: ſed ſint etiam pᷣma anobis intellecta. Poſuitenim foꝛmas imma⸗ teriales ſbᷣſiſtentes:quas ideas vocabat eſſe p pꝛia obiecta noſtri intellectus. ⁊ ita pᷣmo ⁊ ꝑ ſie a nobis intellecta.Sed quia anime cognitio ap plicatur rebus materialibus ſᷣm y ĩtellectui ꝑ⸗ miſcetur fantaſia ⁊ ſenſus. Ideo q́;dtomagis in⸗ tellectus fuerit depuratus: tanto magis perci⸗ pit immaterialiũ intelligibilem veritatem. Mi⸗ hilominus contrariũ videt᷑ ſentire in Chimeo vbi dixit. Inuiſibilium diuinarũ poteſtatum: gque demones nuncupaãtur pᷣſtare ratiöem ma⸗ gis eſt opus qᷓ; ferre valeat hominis ingeniuʒ. De commẽtatoꝛe vo aſſerit Chomas ꝙ in.ij. Netaphiſice dixit ſiſubſtantie abſtracte non poſſent intelligi a nobis tuncnatura ocioſe egiſ ſet:quia feciſſet illud quod eſt in ſe naturaliteri tellectum: non intellectum ab aliquo. Sed di/ ctum hoc deficit pᷣmo quia nonſequitur ꝙ ſi ſö ſtantie ſeꝑate non intelliguntur a nobis:non in telligantur ab aliquo intellectu: intelligunt᷑ em̃ a ſeipis ⁊ a ſeinuicem. Secundo deficit ſenten⸗ tia cõmentatoꝛis:quia non eſt finis ſvᷣſtantiarũ ſeꝑatarum vt intelligantura nobis. ¶ Secun⸗ da itio dicitur cõmunis cffectiua: quãdo cognoſcit᷑ cauſa ꝑ effectum:⁊ eſt cognitio que⸗ dam generalis:hãc cognitionem habuerũt phi loſophi de angelis ⁊ pᷣcipue Ariſtotiles in.xj. uerent ſperas celoꝛum ⁊ celeſtia coꝛꝑa. ¶ Ter⸗ tia vo cognitio dicit᷑ ſiqelis ⁊ reuelatiua.quan/ do. ſ.aliquid cognoſcit᷑ fide:quia ſic eſt certitu⸗ dinaliter reuelatum. Hoc modo relictis philo⸗ ſophoꝛũ vanitatibus atq; erroꝛibus hominuz curioſoꝛũ nos firmiſſime aſſerimꝰ ꝙ angeli ſunt nobiliſſimi ſpiritus deo bono fruentes: nob vt infra docebimus beniuoli ⁊ affecti: quibus me/ dijs dei ſecreta ⁊ myſteria gratie hominibꝰſunt reuelata. ¶ ali vo penis eternis iuſtiſſime de⸗ putati (Si vo quis quereret vnde hec veritas eſt exoꝛta: Reſpõdemus ꝙ ex latiſſimo campo ſcripiure ſacre veteri videſicet nouoq; teſtamẽ to:vbi de angelis expꝛeſſe fit mentio. Anð G&E neſis.ca. mina ſua.Cu q; inueniſſet eam angelus domini ſuxta fontem aque in ſolitudine ⁊c. dixit ad il⸗ lam. Algar ancilla Sarai vnde venis ⁊ quo va Et Banielis. ii dixit angelus domini ad Abachuc eſis. ca. x vj. ſcribitur de Agar dum fugeret el etq; in ſolitudine:quia affligebat eaʒ Sara do dis Que reſpondit. A facie domine mee ego fugio. Dixitq; ei angelus domini. Reuertere 1.3 ad dominã tuam: ⁊ humiliare ſub manibus il/ illi qime cõpetebat modus intelligendi per con- lius. Et G x. capi. Venerunt duo an⸗ geli ſodomam v raam.Et.xx viij.capi. Vidit Jacob in ſomnis ſcalam ſtantem ſuper terram: ⁊ cacumen illius tangens celum: angelos quoq; dei aſcendẽtes ⁊ deſcendentes per illaʒ.Et.xxxij.capi. Jacob itinere quo ceperat abijt: fueruntq; ei obuiam angeli domini.Et Exodi.xiiij.caꝑpi. Angelus dei pꝛecedebat caſtra iſrae neo lumba nubis.Et. xxiij.capi. ittam angeluʒ meum qui pꝛecedat te ⁊ cuſtodiat in via intro⸗ ducat ad locum quem pꝛeparaui tibi. Et Mu⸗ meri.xxii.capi.Cum vidiſſet aſina ſtantem an⸗ gelum ceciditſub pedibus ſedentis. Et ſecũdi Regum vltimo capi.Cum extendiſſet manum angelus domini ſuper hieruſalem vt diſperde⸗- ret eam:miſertus eſt dominus ſuꝑ afflictionem ⁊ ait angelo percutienti. Sufficit nunc contine manum tuam. Erat autem angelus domini iu⸗ xta aream areuna iebuſei.Et.iiij. Regum.j.ca· Angelus domini locutus eſt ad hheliã. Et.xix. capi.Angelus domini percuſſit in caſtris aſſy⸗ rioꝛum.Et Thobie. v. ca. Egreſſus Thobias inuenit iuuenem ſplendidiſſimum ſtantem pꝛe⸗ cinctum ad ambulandum:⁊ ignoꝛans ꝙ ange⸗ lus dei eſſet: ſalutauit eum ⁊ dixit.vnde te ha⸗ bemus bone iuuenis. Et Juith xiij. capi. NHi odiuit uit dominus quoniã cuſtodiuit me angelꝰ eiꝰ. Et Eccleſiaſtici quinto.c. Ne dicas coꝛaman gelo tuo non eſt pꝛouidentia. Et Pſalmo.viij. Minuiſti eum paulominus ab angel. Et ps. vj. Adoꝛate eum omnes angeli eius. Et ꝑs. ciij. QAui facis angelos tuos ſpiritus. Et pſał. cxlviij. Laudate eum omnes angeli eius. Et Varutb. v H.capi. Angelus meus erit vobiſcũ capi. Angelus autem domini deſcendit cum Aʒaria ⁊ ſocijs eius in foꝛnaceʒ: ⁊ excuſſit flammam ignis de foꝛnace. Et eodeʒ capi. Benedicite angeli domini domio:lauda/ te ⁊ ſupexaltate eum in ſecula. Et. xii Ferpꝛan⸗ dium quod habes Danieli in babylonem: qui eſt in lacu leonum. Et Malachie. iij. ca. Sta⸗ tim veniet ad templum ſanctum ſuum domina toꝛ quem vos queritis.⁊ angelus teſtamenti quem vos vultis. Et Luce.ſ.capi. Apparuit Zacharie angelus domi ſtãs a dextris altaris incenſi. Et eodem.capi. Miſſus eſt angelus BGabꝛiel a deo in ciuitatẽ galilee cui nomen na⸗ Angelus dñi pere. Et.xxij.capi. Angelus Pon domini de celo clamauit dicens. Abꝛaam Ab⸗ ve⸗ 7 cum eo parit᷑ co⸗ VLoti ſ ſtch Nor ei eli ſigent iri. geii ſoſn giuſc piſel fuin Znge bitac. ange pe ſiant hamn phi⸗ dente de Et. ades 1 Wsin Goh Ag W ſo⸗ bu cet. ral luiij ine Nin on femne Non Mge dennn 1 ee lee 1 l oan⸗ elus Ab⸗ mnis ius des ob lan Was ntc⸗ ngen, no⸗ anan⸗ ſeic mnun perce⸗ lohen nne niu⸗ ½² ſy⸗ us ar⸗ ge⸗ ha⸗ eſt cũ angelo multitudo militie celeſtis exercitꝰ yi Feta Et.xxij.ca. Awaruit ei angelus domi de celo ↄfoꝛtans eũ.Et Catthei.j.ca.Angelꝰ dñi ap paruit in ſomnis Joſeph. Et.iiij.c.Acceſſerũt angeli ⁊ miniſtrabat ei. Et.xxij.c. Erunt ſicut ngel dei in celo. Et. xviij.c. Angeli eoꝛum ſp dent faciem pr̃is mei qͥ in cereſt. Et.xxiiij.c. Mittet angelos ſuos cum tuba. Et.xxv. (a. CLCuũ venerit filius hoĩs in maieſtate ſua ⁊ omẽs angeli eius cũ eo.Et.xxvj.c.An putas qꝛnon poſſum rogare pr̃em meũ ⁊ exhibebit mihimõ pluſq; duodecim legiones angeloꝛũ.Et Johã nis.v.c.lngelus aũt dñi ſᷣm tꝑs deſcẽdebat ĩ piſcinam. Et ad Hebꝛe.j.c. Cui aliqñ angelo⸗ rum dixit filius meus es tu.Et Actuum.xij.c. Angelus domini aſtitit ⁊ lumen refulſit in ha⸗ bitaculo carceris. Eodem.c. Miſit dominus angeluʒ ſuũ et eripuit me de manu herodis. Et Apocał j.c.Signiſicauit deus que opoꝛtet fie⸗ ri cito loquens ꝑ angelum ſuum ſeruo ſuo Jo⸗ Ftine Smane er i ceangetd Sardis e. E philadelſie ⁊ laodicie.Et.vij.c.de angelo aſcẽ dente ab oꝛtu ſoliſ. Et. x.c. de angelo amicto nu be. Et. xij.c.de angelis pꝛeliantibus. Et.xiiij. ca. de angelo habente euangelium eternum. Et xvi.c. de ſeptem angelis habentibus ſeptẽ phi alas ire dei. Et. xviij. c. de angelo deſcendẽte de celo habente poteſtatem magnam.Et.xx.c. de Angelo deſcendente de celo habente clauem abyſſi ⁊ cathenam magnam.Et.xxij.c.de ange lo qui non ꝑmiſit ſe adoꝛari a Johanne. Ex qͥ⸗ bus omnibus cogimur confiteri eſſe angelos li cet illos ꝓ ſtatu iſto in ſui ſubſtantia videre nõ valeamꝰ. De demonibꝰ autẽ vidẽ potes 4 be⸗ ſui in tractatu de timoꝛe iudicioꝛũ dei. ¶ Secũ dum pᷣncipale dubium ꝓpoſitum fuit vtruʒz au⸗ „ geli habeant coꝛpoꝛa ſibi naturalit᷑ vnita. Etqͥ⸗ dam contendũt ꝓbare ꝙ ſic. Pꝛimo qꝛ Oꝛige⸗ nes in li.periarchon dicit. Solius dei.id ẽ pa⸗ tris ⁊ fiij ⁊ ſpũſſancti vere id ꝓpꝛium eſt: vt ſi/⸗ ne materiali ſubſtãtia ⁊ abſq; vlla coꝛpoꝛee ad ditionis ſocietate intelligat᷑ exiſtere. Et Bern⸗ arqus omelia.vj.ſuꝑ cantica ait. Liquet oem ſpum coꝛpoꝛeo pꝛoꝛſus indigere ſolatio Et Zclu zuſtinus in.ij. ſu coꝛpoꝛa aerea ⁊ ſbᷣtiliſſima. Secũdo Gre omelia vocat angelum animal rationale. omne autẽ animal habet coꝛpus ſibi naturalit᷑ vnitũ Tertio arguitur.quia ꝑfectioꝛ eſt vita in ange lis qᷓ; in animalibus.Sed anima non ſolum vi ma. videtur aſſerere ꝙ angeli babeat MX.X². uit : ſed etiam viuificat coꝛpus. ergo angeli ha⸗ bent coꝛpoꝛa ſibi naturaliter vnita. Sed cõtra 2 theologoꝛi tn. ſententtaru dl. vii.au iſequẽ⸗ tes Dionyſiũ ⁊ Damaſcenum aſſerũt angelos iſtos ita debiliter arguentes eſt doctria omnii non bhabere coꝛpoꝛa ſibi naturaliter vnita. Et ratio m Thomam pᷣma ꝑte.q.v. Quia quod accidit alicui nature non inuenit᷑ naturaliter in omnibus in natura. ſicut habere alas quia non eſt de ratiõe animalis non cõuenit omni aima⸗ li. Cum autẽ intelligere non ſit actus coꝛpoꝛis. nec alicuius coꝛpoꝛee virtutis habere coꝛpus vnitum non eſt de ratiõe ſubſtantie intellectua lis inqᷓ;tum huius.ſed accidit alicui intellectua li ſubſtantie pꝛopter aliquid aliud: ſicutanime rationali competit vniri coꝛpoꝛi:quia eſt im/ fecta et in potentia exiſtẽs in genere intelleciua lium ſubſtantiarũ non habẽs in ſua natura ple nitudinem ſcientie:ſed acquirens eam per ſen⸗ ſus coꝛpoꝛeos a ſenſibilibus rebus. In quocũ q; autem genere inuenitur aliquid imperfectũ opoꝛtet pᷣexiſtere aliquod perfectum in genere illo. Sunt ergo alique ſubſtantie intellectuales perfecte in natura intellectuali non indigentes acquirere ſcientiam arebus ſenſibilibus. Qua⸗ re non omẽs ſubſtantie intellectuales ſunt vni/ te coꝛpoꝛibus:ſed alique ſunta coꝛpoꝛibꝰ ſepa⸗ ratecAd pᷣmum ergo obiectum deſentẽtia Oꝛi⸗ genis dicit Thomas ꝗꝙ audiẽdus nõ eſt.qui Hiigenes melioꝛ in bonis peioꝛ in malis fuit Euius hereſis in libꝛis periarchon: quos ipſe „GR compoſuit maxime inueniri dicuntur. ¶agi⸗ ſter in hiſtoꝛia ſcholaſtica ſuper Genelim circa Pacipium. Periarchon inquit eſt liber in quo Ouqgenes dixit chꝛiſtum adhuc in aere pꝛo de⸗ monibus pati debere:ſicut in terra paſſus eſtp hominibus. Auguſtinus vo in pꝛetactis locis non loquitur aſſerendo:ſed referens opinione Nlatonicoꝛum qni ponebant eſſe quedam ani⸗ malia aerea que demones nominabant. Bictũ adhuc Bernardi intelligendum eſt ſane ꝙ ſpi⸗ ritus creati indigent coꝛpoꝛeo inſtrumento nõ ſibi naturaliter vnito. ſed ad aliquid aſſumpto pꝛopter inſtructionem noſtram. Ad ſecundum de verbo Gregoꝛij reſpondetur ꝙ ipe vocst an ſimilitudinem rationis. Yld tertium inqᷣt ſanct⸗ doctoꝛ ꝙ viuificare effectiue ſimpliciter perfe⸗ ctionis eſt. vnde ⁊ deo conuenit.Sʒ viuiſicare foꝛmaliter eſt ſubſtantie queeſt pars alicui⸗ na ture nõ habentis in ſe integrã naturaʒ ſpeciei vnde ſpᷣa intellectualis qᷓ non eſt vnita coꝛpoꝛ⸗ eſt perfectioꝛ q;ᷓ ea quc eſt coꝛpoꝛi vnita. inc Bamaſcenus ait. Angelus eſt ſbᷣa intlelectuał incoꝛpoꝛea.Et Hiony.Angeli ſuntſpũalia lu⸗ mina immateriales incoꝛpoꝛei. ¶ Tertium du⸗ bium pᷣncipale fuit vtrũ angeli aſſumũt aliqua⸗ do coꝛpoꝛa.Et ꝙ ſic ptʒ.qꝛ Aug.li.x vj.de ci⸗ uitate dei dicit ꝙ angeli in aſſumptis coꝛꝑibuſ Abꝛae aparuerunt.Tho.vo ait.ꝙ nõnullite nuerũt angelos nunqᷓ; coꝛꝑpa aſſumpſiſſe. Sed omnia que in ſcripturis diuinis legunt᷑ deapa ritionibus angeloꝛũ contigiſſe ſᷣm imaginatõʒ Tamen hoc nõ videt᷑ ↄſonum intentioni ſacre ſeripture. Qm id qð unaginaria viſione vider eſt in ſola imaginatiõe videntis. vñ non videt indifferen᷑ abomĩbus.Scriptura aũt diuia ſic introdutit interdum angelos aparẽtes vt cõit ab omnibus viderent᷑.Sicut angeli apparẽtes Abꝛae viſi ſunt ab eo ⁊ a tota familia eiꝰ: a loth ⁊ a ciuibus ſodomoꝛũ viſi ſunt angeli qui vene runt ſodomam veſpe. Silr angelus q̊ͥ aparuit Thobic ab omnibꝰ videbat᷑. Ex quo manife⸗ ſtum eſt iſta ſic ↄtigiſſe ᷣm coꝛpoꝛeã viſionem: q̃ videt᷑ id qdð poſitũ eſt extra videntẽ. vnð ab oibus videri põt.Tali aũt viſione nõ videt᷑ m⸗ ſi coꝛpus. Cuʒz g angeli neq; ſint coꝛꝑa neq; ba beãt coꝛꝑa ſibi naturalit᷑ vnita:relinquit᷑ ꝙ aſ⸗ ſumant aliqñ coꝛꝑa.Et licet ilł nõ indigeãt pꝛo pter ſeipᷣos.aſſumũttñ illa ꝓpter nos: vt fami liariter cum hoĩbus ↄuerſando demũſtrent in telligibilem ſocietatẽ quã hoĩes expectãt cum eis habẽdã in futura vita. Inſuꝑ ꝙ angelicoꝛ⸗ poꝛa aſſumpſerũt in veteri teſtamento fuit qð⸗ dam ſigurale indiciũ ꝙ uerbum dei aſſumptu⸗ rum eſſet coꝛpus humanũ.Oẽs em̃ apparitões veteris teſtamenti ad illã apparitionẽ oꝛdinate fuerũt qua filius dei aparuit in carne. Notan⸗ du tñ ꝙ coꝛpꝰaſſũptũ vnit᷑ angelo ñ qͥdẽ vt foꝛ me nec ſolũ vt motoꝛi:ſᷣ ſiẽ motoꝛi repᷣſentato ꝑ coꝛpus mobile aſſumptum. Sicut em̃ inſacra ſcriptura ꝓpᷣetates rerũ intelligibiliũ ſbᷣ ſimili⸗ tudinibus rerum ſenſibiliũ deſcribunt᷑ Ita coꝛ poꝛa foꝛmant᷑ ſic ab angelis diuina vᷣtute vt cõ gruant ad repᷣſentandũ angeli intelligibiles ꝓ⸗ pꝛietateſ.Et hoceſt angelũ aſſumere coꝛpꝰ. Et ſi quis obſtaret ꝙ angeli nõ aſſumũt coꝛpꝰ de terra vel aqua:qꝛ non ſubito diſparerent: neq; de igne qꝛ comburerẽtea que ↄtingerẽt.necex aere qꝛ aer infigurabilis eſt.̊ angeli coꝛpa non aſſumunt: Reſpondet Tho.qꝙ licet aer ĩſua ra ritate manens non retineat figuram neq; colo/ rem.tamen qñ condenſat᷑ ⁊ figurari ⁊ coloꝛari põt.ſicut ptʒ in nubibus.Et ſic angeli aſſumũt coꝛꝑa ex gere ↄdenſando ipᷣm virtute diuia qᷓ; tum neceſſe eſt ad coꝛꝑis aſſumendi foꝛmatõeʒ. Sed adhucoꝛit᷑ bic difficultas ꝓpter ea q̃ do⸗ cent ſacri doctoꝛes. Nam coꝛpꝰ affumptuʒ ab angelo videt᷑ quaſi viuum ⁊ opa vite hñs:⁊ ta men nõeſt viuum nec hñs oꝑa vite aparet oꝛ⸗ ganiʒatũ habens oculos nares ⁊ alia ſenſuuʒ inſtrumenta. ⁊ tñ ꝑ oꝛgana illa angelus mini⸗ me ſentit. In coꝛꝑe ſic aſſumpto angelus vider lodqᷓ. ⁊ tamen nõ eſt ppꝛia locutio illa.ſil· come dit: ⁊ illa nõ eſt vera comeſtio. Igit in talibus apparitionibus nõ eſt niſi qdam fictio ſiue dece⸗ ptio.Ad hoc reſpondet Tho.vbiſupꝛa. ꝙ ſiẽ non eſt contra veritatẽ ꝙ in ſcripturis intelligi bilia ſbᷣ figuris ſenſibilibus deſcribant᷑ qꝛ D̊ nõ videt᷑ ad aſtruendum: ꝙ intelligibilia ſuntſen⸗ ſibilia. Sed qꝛꝑ figuras ſenſibilium ꝓpetates intelligibilium m ſimilitudinẽ quandam dan tur intelligi.ita non repugnat veritati ſanctoꝛũ angeloꝛũ ꝙ coꝛꝑa ab eis aſſumpta videantur Hoies viuentes cũ nõ ſint. Non em̃ aſſumũt᷑ ni ſi vt ꝑ ppetates homis ⁊ operũ hois ſpũales p pꝛietates angeloꝝ a eoꝛũ ſpũalia oꝑa deſignẽt gõ nõ ita congrue ſieret ſi veros hoĩes aſſume/ rent q̊ͥa ꝓpetates eoꝝ ducerentin ip̃os h oĩes nõ in angelos. Similiter eſt dicendum ꝙ ange⸗ liꝑ o:gana aſſumptoꝛũ coꝛpoꝛũ nullo modoſẽ⸗ tiunt:nec tamen ſuꝑflue ſunt foꝛmata. Nõ em̃ ad hocſunt foꝛmatã vtꝑ ca ſentiãt:vᷣ ad hoc vt ꝓ huiuſmodioꝛgana virtutes ſpũales angeloꝝ denotent᷑. Sicut ꝑ oculum denotatur vtus co gnoſcitiua angeli.⁊ ꝑ alia membꝛa alie eiꝰ vir⸗ tutes.vt docet Sionyſius vltimo capᷣ celeſtis ierarchie. De locutione vo angeli quam faciti coꝛpoꝛe aſſumpto verum eſt ꝙ non eſt ꝓpꝛielo cutio:ſed aliquid ſimile locutioni:inquantũ an gelus in coꝛpoꝛe ſic aſſumpto foꝛmat voces in gere ſimiles vocibus humanis: que voces foꝛ mantur vt ꝑillas dei ſecreta ad noſtras aures pueniant.Comeſtio adhuc angeli noneſt vera ſed figuratiua ſpũalis comeſtionis.nam come ſtio impoꝛtat ſumptionem cibi conuertibilis i ſubſtantiam comedentis.Et q;uis in coꝛpcri⸗ ſti poſt reſurrectionem cibus non conuerteret ſed reſolueret᷑ in pᷣiacentem materiã. tamẽ xpᷣs habebat coꝛpus talis nature in quod poſſet ci⸗ bus conuerti: vnde fuit vera comeſtio. Sʒcib⸗ oaſſumptus ab angelo neq; conuertit᷑ in coxpus aſſumptum:neq; coꝛpus illud eſt talis nature: vt in illud poſſit alimentum conuerti: pꝛopter ea dixit angelus Thobie. xij. ca. Cum eſſeʒ vo biſcum ꝑ voluntatem dei videbar quideʒ man ducare ⁊ bibere.Sed ego cibo ⁊ potu inuiſibi⸗ li vtoꝛ. Fiunt igitur omnia in aſſumptis coꝛpo ribus ab angelis non ad deceptionem: ſed po⸗ tius ad vtilitatem noſtram: vt ex pꝛedictis pa⸗ tet. = =ðWUD 4 2 ſod necel umct inaliu niße ſis 1ei XT one Ne ulſno urin hpoin lenite ſtane th Ne Wo ar ſunn los ade ibio Ner lbbſti ſtens st fͤhe⸗ Mtoßr lrön ſenkn ityel ofſes Minco ntin ſg: Gniin aſtai lentott Naan, we ſoan Ten ſn emin⸗ videf rcone Abug edece⸗ cſie utlei N funſm Ppane mndn mnani Sen fmiäiti ihe deſg⸗ 6 aſune 1g hoies Jange⸗ Wen Hbocy elor Sο Pyi Leſtis iacni phüelo en vocks in ocesſe⸗ Sa wn ne iii en⸗ unt nerhs olerci⸗ Gchy Ncopus re: ohie ignin nuilebi⸗ Cp tis pa⸗ edeus ꝓduxit angelos ex tꝑeĩce lo empirreo. (Caplm. I. REcuqu myſteri⸗ unm de angelis aperiendũ dicit᷑ pdu (ctionis. In quo cõſiderare debemꝰ ꝓductionẽ eoꝝ q;tum ad tria. Kimo quantum ad cauſam. ecundo quãtum adtempus. Tertio quatum ad locum. CPꝛimo ↄſigeranda eſt angeloꝛũ pꝛoductio quatũ ad cauſam Abi qrit᷑ an angelus habeat cauſam ſui eſſe ⁊ ſit creatus a deo Et ad hoc re ſpõdet ſãctꝰ Tho.pᷣma ꝑte.q.xliiij.⁊.q lxj. neceſſe ẽ dicere ⁊ angelos ⁊ oẽ id quod pᷣter de um eſt a deo eſſe factuʒ. Si enĩ aliquid inuenit in aliquo ꝑ participationẽ neceſſe ẽ ꝙ cauſetur in ipᷣo ab eo cui eſſentialiter ↄuenit:ſicut ferrũ ſit ignitũ ab igne:deꝰaũt ẽ ipᷣm eẽ ꝑſe ſubſiſtẽs ⁊ eẽ ꝑ ſe ſubſiſtẽs nõ põt eẽ niſi vnuʒ. Relinqt᷑ &Qꝙ oĩa alia a deo nõ ſũt ſuũ eſſe:ſᷣ participant eſſe:quare cauſant᷑ ab vno ente quod pfectiſſi⸗ mum eſt. Ex his dix it Ariſto.in.ij. metaphiſi ce Id qð eſt maxime ens ⁊ maxime verum:eſt cauſa omnis entis ⁊ omnis veri:ſicut id qð eſt maxime calidũ ẽ cauſa omis calidi. Algaʒeles vo in eodẽ loco inqͥt. Ipm eẽ deo maxime con uenit:qm̃ ipᷣe eſt oꝛigo⁊ pꝛincipiũ eſſendi ⁊ qð eſt a quo ẽ:quicqͥd eſt.Qð ↄfirmans Auicẽna ait. Omne eſſe ẽ exuberans ab eius eſſe Quare Plato in thimeo ſubdidit:ꝙ noſtrũ eẽ in cõ⸗ patione illius ẽ non eẽ. Hinc Maulus ad Ro manos.xj. ca.ſcripſit Ex ipᷣo:⁊ ꝑ ipᷣm:⁊ in io ſunt oia.Neceſſe ẽ ergo angelos a deo eſſe crea tos Ged mirant᷑ quidaʒ exeo ꝙ de his q̃ſunt a deo creata agit᷑. Geñ.j.ca.ſed nulla mẽtio fit ibi ð angelis:ergo nõ videt᷑ ꝙ ſint creati a deo Iteꝝ Ariſto.dicit.viijmetaphiſice: ꝙ ſi aliq̃̊ ſubſtãtia ſit foꝛma ſine materia ſtatim ꝑ ſeipᷣaʒ eſt ens ⁊ vnũ ⁊ non habet cauſam q̃ faciat eam ens ⁊ vnũ.Sed angeli ſunt foꝛme imateriales: a nõ habẽt cauſam ſui eẽ. Ad h̊ͥ reſpõdet Tho. pᷣmo ſᷣm Aug..li xj.ð ciuitate dei.ꝙ angeli nõ ſunt pᷣtermiſſi in illa ᷣᷣma reꝝ creatione:ſᷣ ſigni ficant᷑ noie celi vel lucis. Iðo aũt vel pᷣtermiſſi ſunt vel nominibꝰ reruʒ coꝛꝑaliũ ſignificati:qꝛ moyſes populo rudi lobat᷑ qͥ nõdũ cagepote rat incoꝛpoꝛeã naturaʒ. De ſubſtantijs vero q̃ᷓ ſunt ſoꝛme ſubſiſtentes:dicenduʒ ꝙ nõ habent cauſaʒ aliã foꝛmalẽ ſui eſſe ⁊ ſue vnitatis: neq; cauſam agentẽ ꝑ trãſmutationẽ materie de po⸗ tentia in actũ:ſed bene habent cauſam ꝓducen tem totam ſubſtantiã que ẽ ipe deꝰ. ¶ Secun⸗ do conſideranda eſt angeloꝝ ꝓductio q;tũ ad tempus.qñ ſcʒ fuerũt angeli creati. Et circa h tres reperiunt᷑ opiniones ẽ⁊ heretica que hoc tenet:q; angecli fuerũt pꝛo⸗ ducti ab eterno:hoc em̃ eſſe non põt:qm ſic de us creaturas pduxit ꝙ eas ex nihilo fecit. id ẽ poſtqᷓ; nihil fuerant. Et vt inquit Tho.pꝛima ꝑte.q.xlv.Cum ðꝛ aliqͥd ex nihilo fieri:hec pꝛe poſitio ex:non deſignat cauſam materialem: ſ oꝛdinem tm.ſicut cum ðꝛ ex mane fit meridies. id eſt. poſt mane Er ſi obijceret̃ ꝙ philoſophi dicunt ex nihilo nihil fit. Reſpondet Tho ꝙ philoſophi nõ ↄſiderauerunt niſi emanationẽ effectuũ ꝑticulariũ a cauſis ꝑticuluribꝰ q̃̊s ne⸗ ceſſe eſt pᷣſuponere aliqͥd in ſua actione.Et ſᷣm HB eſt cõmunis eoꝝ opinio ex nihilo nihil fieri. Sed h̊ locũ nõ habei in ma emanatiõe ab vni uerſali rerũ bᷣncipio .ca opinio fuit quoꝛũͦ⸗ dam doctoꝝ antiquoꝝ ſcʒ ꝙ angeli fuerũt cre⸗ ati ante omnẽ mundũ coꝛpoꝛeũ. Nam Hhiero. hoc videt᷑ aſſerere ſuꝑ epłas ad Tituz. Ait eni ſic. Sex milia nondũ noſtri tꝑis cõplent᷑ anno rum. ⁊ quanta tꝑa quãtaſq; ſeculoꝝ oꝛigines fuiſſe arbitrãdũ ẽ in àbus angeli:thꝛoni:⁊ do⸗ minatiões:ceteriq; oꝛdines deo ſeruierũt. Da maſcenus etiã dicit in.ij.li. Quida dicũt ꝙ an oẽm creationẽ angeli geniti ſunt.vt Theolog⸗ dicit. Gꝛeg ſcʒ naʒãzenus.de qͥ aſſerit Tho.ꝙ tanta eſt in doctrina eius xpᷣiana autoꝛitas: vt nullus vnqᷓ; eius dictis calũniã inferre pᷣſum⸗ pſerit ſicut nec Arhanaſij documentis. vt Hie ronym dicit Certia opinio alioꝛũ q̃ cauſam pᷣ cedentẽ nõ repꝛobat ſᷣ qꝛ rationabilioꝛ foꝛe vi⸗ det. Iccirco tenet᷑ cõmuniter a doctoꝛibus: qꝙ; angeli ſimul cum creatura coꝛpoꝛea ſũt creati. Angeli em ſunt q̃dam ꝑs vniuerſi.quia nõ cõ⸗ ſtituũt ꝑ ſe vnũ vniuerſum:b tam ipi q; creatu ra coꝛpoꝛea in ↄſtitutionẽ vniꝰ vniuerſi ↄueni unt:qð apar et ex oꝛdine vmꝰcreature ad alia. Oꝛdo em̃ reꝝ ad inuicẽ eſt bonuʒ vniũſi. Nul la aũt pars ꝑfecta ẽ a toto ſeꝑata.Nõ ergo ẽ ꝓ babile vt deus cuiꝰ ꝑfecta ſunt oꝑa creaturam angelicã ſeoꝛſũ ante alias creaturas ꝓduxerxit. Et hoc refert dñs Honauẽ.di.xij.ſcði libꝛiꝙ q̃ttuoꝛ a pꝛincipio fuerũt ſimul creata ſcʒ ange lica natura:celũ empirreũ:materia pᷣma ⁊ tem⸗ pus late illud accipiendo ꝓ äalibet ſucceſſione. Ratio eſt:qꝛ debuerũt pᷣma in oĩ genere rerum creari tam in mẽſuris qᷓ; in ſubſtatijs. NPꝛimuʒ in mẽſuris eſt tẽpus:pꝛimũ i ſubſtãtijs coꝛpo⸗ ralibus paſſiuis ẽ materia.bᷣmum in ſubſtatijs coꝛpalibus actiuis ẽ celum empirreũ. NPꝛimũ vero in ſubſtãtijs ſpũalibꝰeſt angelica natura. Iccirco q̃ttuoꝛ hec credunt᷑ fuiſſe pᷣmo creata. TTertio ↄſideremꝰ angeloꝝ ꝓductionẽ q;iũ ad locũ:vbi ſcʒ fuerũt angeli creati. Et ad hoc dicit Strab ſuꝑ illo vbo. Inpncipio ganit deus celum ⁊c. Celũ non viſibile firmamentuz hic appellat:̊ empirreũ.id ẽ. igneũ qð nõ ab ar doꝛe. a ſplendoꝛe ðꝛ:qð ſtatim factuʒ angelis ẽ repletũ. IJdeo Tho.vbi ſupꝛa ait:ꝙ cũ vniũ ſum oↄſtet ex creaturis coꝛꝑalibus ⁊ ſpũalibus ſic create ſunt ſpũales cr eature ꝙ ad creaturaʒ coꝛꝑalẽ aliquẽ oꝛdinem hñt ⁊ toti creature coꝛ poꝛali pᷣſident:vnde ↄueniens fuit vt angeli in ſupꝛemo coꝛꝑe crearent᷑ tãq; toti nature coꝛpo ree pꝛeſid res Eſ obijceret᷑ ꝙ angeli non de pendẽt a coꝛꝑe vᷣm ſuũ eſſe:⁊ per ↄſequẽs neq; pm ſuũ fieri:ergo angeli nõ ſũt creati i loco coꝛ⸗ poꝛeo. Reſpondet Tho.qꝙ angeli nõ ſũt creati in loco coꝛpoꝛeo:bᷣ vt pᷣdictum eſt in hocoſten dit᷑ oꝛdo eoꝝ ad naturã coꝛpoꝛeã: ⁊ ꝙ ſua vᷣtu te coꝛpa ↄtingunt Ei hec oia q̃ diximus de an geloꝝ ꝓductione vel ad capiendum difficilia: vel ad plene intelligendũ dura cuiqᷓ; viderent᷑: tãto magis exci:are nos debẽt ad extollendam totis viribus ſapiẽtiã altiſſimi dei: cuiꝰ oꝑa tã ſtupẽda ſunt ⁊ inſcrutabilia:vt nullo humano ſenſu ꝑcipi valeãt. NMꝛo quibꝰ dicere poſſumꝰ illud pſalmiſte. O& magniſicata ſunt opera tua Dñie:oĩa in ſapiẽtia feciſti. Aniũſus nãq; mun⸗ dus iſte ſenſibilis quaſi qͥdã liber ẽ ſcriptꝰ digi to dei:⁊ ſingule creature q̃ſi figure qdam ſunt: nõ humano placito ſ̃ diuinitatis arbitrio inſti tute ad manifeſtãdã quodamodo ⁊ ſignãdã in uiſibilẽ potẽtiã:ſapientiã:⁊ bonitatẽ diuinam Inter cetera voſuoꝝ inſtitutoꝝ mirabilia an gelos ↄdidit:quoꝝ aliquos ꝓpter ſuꝑbiaʒ in quam eruperũt eternis adiudicauit ſupplicijs. Alios vo qui ipᷣi factoꝛi ſuo humiliter adheſe runt:plena beatitudine fecit eſſe feices. Qualiter angeli ad nos mittunt᷑ qui hoies cul ſtodiut EecPd lent de malis eoꝝ quos cuſtodiũt Caplm. II. KEEEE 6⁶ Ertiu myſ — Inq̃ triaſut dubia declarĩida. ꝛimũ vtrum angeli mittan. Pnt hoies ab angelis cuſtodianr. Tertiũ vtrum angeli dolcant de malis eoꝛum qugs cuſtoduunt. ¶ Ad pꝛimũ dubiũ ſe offert veritas ſcrixgura⸗ rũ in qbus angelos mitti ꝑhibet᷑. Et vt inquit Tho.pᷣma ꝑte.q.cxij. Ille mitti ðꝛ qui aliquo mõò ab alio ꝓcedit vt incipiat eſſe vbi bus non erat vel vbi pᷣus erat ꝑ aliũ moduz. Filiꝰ enim autſpũſſanctus mitti ðꝛ vt a patre ꝓcedens ꝑ oꝛiginẽ.Et incipit eẽ nouo mõ.i.ꝑ gr̃am velꝑ naturã aſſumptã vbi pᷣus erat ꝑ diuinitatis pᷣ⸗ ſentig. Dei em ꝓpꝛiũ ẽ vbiq; ee: qꝛ cũ ſit vniu⸗ A—WAWA 6 C 1 E „ „ — 1 de an gelis manifeſtadũ ðꝛ miſſiõis. ſale agens vtus eius attingit oĩa entia: ideoẽ in oibus rebus. Virtus aũt angelicũ ſit parti⸗ culare agens nõ attingit totuʒ vniuerſum:ſᷣ ſic attingit vnũ ꝙ non attingit aliud. Ideo ita ẽ hᷣ qð non eſt alibi. Cum igit᷑ aliqͥd eſt fiendũ per gliquẽ angelũ circa aliquã creaturã coꝛpoꝛeaʒ de nouo applicat᷑ angelus illi coꝛꝑiſua vᷣtute:⁊ ſic angelus de nouo ibi incipit eſſe:⁊ hoc totuzʒ ſequit᷑ ex imperio diuino Sed actio quã ange lus miſſus exercet:ꝓcedit a deo ſic a pꝛimo pᷣn⸗ cipio cuius nutu et auctoꝛitae angeli oꝑantur ⁊ in deũ reducit᷑ ſicut in vltimũ finẽ. Et hoc fa cit röne miniſtri. NMã miniſter ẽ ſicut inſtrumẽ tum ⁊ intelligens. Inſtrumẽtũ aũt ab alio mo⸗ uet᷑:⁊ eius actio ad aliud oꝛdinat᷑. Ideo actio nes angeloꝝ miniſteria vocant᷑ ⁊ ipi dicuntur in miniſteriũ mitti Si vo aliqs qreret quò an geli mittunt᷑ cum celum empirreũ ſit locus ꝑti nens ad dignitatem eoꝛuʒ:ſi igi᷑ mitterent᷑ ad nos dignitati eoꝝ aliquid deperiret. Reſpon⸗ det Tho. ꝙ celũ illud ꝑtinet ad dignitateʒ an⸗ geli ᷣm cõgruentiã quãdam:qꝛ congruũ eſt vt ſupꝛemuʒ coꝛpoꝛũ nature q̃ eſt ſupꝛa oĩia coꝛpa attribuat᷑. Mon tñ angelus aliqͥd dignitat ac⸗ cipit a celo empirreo. Ideo qñ actu nõ eſt in il lo nihil eius dignitati ſubtrahit᷑. Sicut nec re⸗ gi qñ nõ actu ſedet in regali ſolio qð ↄgruit eiꝰ dignitati.Hinc ſaluatoꝛ noſterloquẽs de ange lis qͥ mittunt᷑ ad cuſtodiã hominũ dixit. Ange li eoꝛũ ſemꝑ vidẽt faciẽ patris mei qͥ ẽ in celis. Abicũq; itaq; ſint vident eſſentiã dei in cuius aſpectu cõplet᷑ glłia ⁊ beatitudo illoꝝ.¶ Scðʒ dubium fuit vty hoies ab angelis cuſtodiant᷑ Et lʒ de h̊ dixerim in qdrageſimali noſtro: ve⸗ rũtamẽ aliqua erũt hoc loco nouiter diſcutien⸗ da. IJdcirco pᷣſupoſito vᷣm veritatẽ ꝙ vnaque q; ala angelum habeat ſui cuſtodẽ deputatuʒz: xpᷣo dũtaxat excepto de quo in ᷣmone de inno centibꝰ dictüũ eſt Meimoſen⸗ neceſſaria fuit homini cuſtodia angeloꝝ ꝓpter adiutoꝛiũ liberi arbitrij. Nam vt inqᷣt Tho.pᷣma ꝑte.q. cxiij.homo ꝑ liberũ arbitriuzʒ põt aliqualiter vitare malum.ſᷣ non ſufficienter.qꝛ infirmatur circaaffectũ boni ꝓpter multiplices anime paſ ſiones. Similiter etiã vniuerſalis cognitio na⸗ turalis leg qᷓ homini naturaliter adeſt aliqua⸗ liter dirigit hoĩem ad bonum:ᷣ nõ ſufficienter: qꝛĩ aplicãdo vniuerſalia pᷣncipia iuris ad ꝑti⸗ cularia oꝑa contingit hoĩem multipliciter deſi cere. AUnde ðꝛ Sapie.ix.ca.Cogitatiões moꝛ⸗ talium tumide ⁊ incerte ꝓuidentie nr̃eSecun doſciendũ ꝙ dum hoies pereunt ⁊ multa pec⸗ cata labunt᷑ non ẽ aſcribendũ ad neglientiã ali quã angeloꝝ ſᷣ potius malicie hoim imputan⸗ du. Nam ſicut hoiĩes a naturali inſtinctu boni diſco⸗ dunt biin di⸗ ſnfe on eian Ggeuſt Ahoc uant huni tißid (eatq cuſto⸗ flemd Nihi ſes hiber amnin diſco nſe omlo: hzinn ſeani Adintet lexan fonest hive Umnos Kopon Pee feiie ſide Pſta loge o⸗n at⸗ fitaui Punn Dyina nines⸗ ine ngit ſide henian Quid tco Shae onſil ſtis lunnte fnteon ocon iae bar⸗ ißſe laih Uper Neg ter⸗ tuz hge ohn⸗ mnr doeſ Tns lono⸗ cacti⸗ ſcumtur goͤan si, Nenkad ean ickyt r⸗ ac⸗ inil necre⸗ Ut e⸗ cange ge elis. wins Wunt no e⸗ ſuien⸗ oque : rin Hin toriün teig. Nliter 1gtur⸗ epal vona⸗ iava⸗ eler: Apni⸗ eröeß mor⸗ pel⸗ ſali nan⸗ honn diſcedũt ꝓpter paſſionẽ peccati: ita etiaʒ diſce dunt ab inſtigatiõe bonoꝝ angeloꝝ q̃ fit inuiſi⸗ biliter ꝓpter hoc ꝙ hoies illuminat ad bñ agẽ⸗ dũ ¶ Tertio ſciẽdũ ꝙ ſicut pᷣſciti ad dãnationẽ ⁊ infideles ac ctiã antixpᷣs nõ pꝛiuãt᷑ interioꝛi au xilio naturalis rõnis:ita etiã nõ pꝛiuat ex inte⸗ rioꝛi auxi io toti nature hũane diuinitꝰ cõceſſo ſcʒ cuſtodia angeloꝝ ꝑ quã et ſinõ iuuent᷑ qtũ ad hoc ꝙ vitã eternã bonis oꝑibus mereantur iuuant᷑ tñ q;tũ ad hoc ꝙ ab aliqͥbꝰ malis retra hunt᷑ qbꝰ ⁊ ſibipp̃is ⁊ alijs nocere poſſent Naʒ ⁊ ipi demones arcent᷑ ꝑ bonos angelos ne no⸗ ceãt q;tum volunt Quarto ſciendũ ꝙ officium cuſtodie angelice oꝛdinat᷑ qdeʒ ad illuminatio nem doctrine ſicut ad vltimũ ⁊ pᷣncipalẽ effectũ Nihilominꝰ ſunt et alij effectꝰſcʒ arcere demo⸗ nes ⁊ alia nocumẽta tam coꝛꝑalia qᷓ; ſpũalia p hibere Quinto ſciendũ ꝙ circa hoĩuʒ cuſtodi⸗ am inter angelos quãdoq; ſolet eſſe pugna ſiue diſcoꝛdia. Nam vt ſcribit᷑ Dañ.x.ca. huʒ ipᷣe oꝛaſſet ꝓ liberatione ꝓli iudaici qͥ erat in baby lonia:apparuit ſibi angeſus modo mirabili:vt ptʒ in textu:dixitq; illi inter cetera:noli metue re Daniel:qꝛ ex die pᷣmo quo poſuiſti coꝛ tuuʒ ad intelligendũ vt te affligeres in cõſpectu dei tuli: exaudita ſunt vba tua Et ego veni ꝓprt᷑ ſer mones tuos: pnceps aũt regni ꝑſarum reſtitit mihi viginti ⁊ vno diebus. Refert hic Hiero⸗ nymus pᷣncipem regni perſaꝝ eſſe angeluʒ qui ſe opoſuit liberationi populi iſraelitici ꝓquo Daniel oꝛabat Gabꝛiele pᷣces eius deo pᷣſentã⸗ te. Quidaʒ tñ dixerunt ꝙ hec reſiſtẽtia potuit fieri eo ꝙ pᷣnceps aliquis demonũ iudeos iĩ per ſidem ductos ad peccatuʒ induxerat ꝓpter qð pᷣſtabatur impedimentuʒ oꝛationi Danielis ꝓ eodem populo depꝛecantis.Sed Gꝛegꝰ i.x vij moꝛalium libꝛo concoꝛdat cuʒ ieronymo: di cit ꝙ pꝛinceps regni perſarum bonus angelus fuit cuſtodie illius regni deputatus.Ad intelli endum ergo qualiter vnus ꝗngelus alterireſi ſtere dicitur. Notanduʒ ᷣm Tho. vbi ſupꝛa ꝓ diuina iudicia circa diuerſa regna et diuſos ho mines per angelos exercentur.In ſuis aũt acti onibus ᷣm diuinam ſententiã regulant᷑. Con⸗ tingit quãdoq; ꝙ in diuerſis regnis vel in diu ſis hominibus contraria merita vel demeritai neniuntur:vt vnus alteri ſubdatur aut pꝛeſit. Quid autẽ ſuper hoc oꝛdo diuine ſapientie exi gat cognoſcere non poſſunt: niſi deo reuelante Vnde neceſſe habent ſuper his ſapientiam dei conſulere Sic igitur inq;tum de contrarijs me ritis ⁊ ſibi repugnantibꝰ conſulunt diuinã vo⸗ luntatem. Reſiſtere ſibi inuicem dicunt᷑:nõ qꝛ ſint eoꝛum contrarie voluntates:cum in H̊B om⸗ nes concoꝛdent ꝙ dei ſententia impleatur Sed quia ea de quibus conſulunt ſunt repugnãtia. Cum ergo archangelus cuſtos regni perſaruʒ ꝓcuraret qᷓ;tum in co erat ſalutem illoꝛum qui erant in dicto regno:videretq; ꝙ ex ↄuerſione iudeoꝛum:multi de perſis conuertebant᷑: erat contẽtus ꝙ populusille in captiuitate perſeue raret.Alter vero qui pꝛeſidebat populo iudeo rum illius populi liberationeʒ ꝓcurabat:pᷣceſ q; Banielis pᷣſentabat deo:omnes iñ dei volũ tatem impleri volebãt. ¶ Tertium dubiũ erat ytrum angeli doleant de malis eoꝛum quos cu ſtodiũt.Ad qð reſpõdet Tho.vbi ſupꝛa ꝙ an⸗ geli non dolent nec de peccatis nec ð penis ho⸗ minũ:quoniã cuʒ ſint ꝑfecte beati doloꝛ in eis eſſe nõ põt. Inſuper vt inquit Augꝰ. Soloꝛẽ de his que cõtrariantur voluntati.Nihil autẽ accidit in mundo qð ſit cõtrarium volũtati an geloꝛũ ⁊ alioꝛum beatoꝛum: qꝛ voluntas eoꝛũ totalit᷑ inheret oꝛdini diuine iuſticie. Nihil au tem fit in mundo niſi qð per diuinã iuſticiaʒ fit aut ꝑmittitur.Et ideo ſimplicit᷑ loquẽdo nihil fit in mundo cõtra voluntatẽ beatoꝛũ: vt enim phůus dicit in.iij.ethicoꝝ. Illud dicit᷑ ſimplici ter voluntariũ qð aliquis vult in ꝑticulari vᷣm agit᷑:cõſideratis ſcʒ omibꝰ q̃ circũſtãt:qᷓ;uis in vniuerſali ↄſideratũ non eẽt voluntariũ Si cut nauta non vult abſolute piectionẽ merciũ in mari ⁊ vniuerſaliter cõſiderãdo:ſed iminẽte periculo ſalutis hoc vult vñ magis ẽ hoc volũ tariũ qᷓ; inuoluntariũ Sic ergo angeli peccata ⁊ penas hoiuʒz vniuerſaliter ⁊ abſolute loquen do nõ volũt:volũt iñ ꝙ circa hoc oꝛdo diuine iuſticie ſeruef̃ ſm quẽ q dam penis ſubdunt᷑ et peccare ꝑmittũt᷑. Sed oꝛitur hic difficultas ex vbis Ela.ca.xxxiij.dicẽtis.Angeli pac ama⸗ re flebãt.Quã ſoluit Tho.aſſerens ꝙ vba illa tripliciter poſſunt itelligi. Ano mõ ᷣm ſenſum litteralẽ:⁊ ſic angeli dicunt᷑ nũcij Eʒechie qͥ fle uerunt ꝓpter vᷣba blaſſema rabſacis. Alio mõ ſm ſenſũ allegoꝛicũ.⁊ ſic angeli pacis ſunt apli 7 alij pᷣdicatoꝛes qͥ flent ꝓ peccatis hoiuʒ. Ter tio ſᷣm ſenſum anagogicuz: ⁊ ſic intelligunt᷑ an geli beati.Locutio tñ eſt metaphoꝛica ꝑ quaʒ deſignat᷑ ꝗꝙ ipi volũt in vniuſali hoiuzʒ ſalutem vt iã eſt pᷣdictũ.Ex his oibus depᷣhẽdere poſ⸗ ſumꝰ quãta ſit erga hoĩes dei pietas quãta lar gitas:auãta ve eius clemẽtia:dũ dignat᷑ ꝑan⸗ gelos ſuos nos ad patriã ſuꝑnam deducere:in q̃libet etate nõ ceſſant angeli cõmodis nr̃is ad eſſe:nũc infeſtiſſimos hoſtes ne nob noceãt de bellãdo:nũc ad bñ viuendũ nos alliciẽdo:nũc a malis retrahẽdo nũc ab innumeris periculis lib erãdo.Et tñ nos illis pᷣſentibus nõ erubeſci mus demonũ pꝛaua ↄſilia:turpeſq; ſuggeſtio⸗ nes implere:gercre vitã pecuduzʒ:ac oi᷑ S Serno Syſ ad religiones tartareas ꝓperare O anima ſoꝛ dida. O anima tot ignominioſiſſimis vitijs fe data. Aperi oculos mentis ⁊ vide angelũ ſem⸗ per tibi aſſiſtentẽ in quouis angulo:in quouis diuerſoꝛio:in quouis exercitio.Exhibe illi re⸗ uerentiam ⁊ a flagicijs deſine cõſuetis:vſq; ad moꝛteʒ cõmoꝛabitur tecum: vt ſicappareat ſi te nolueris coꝛrigere ꝙ pater omniũ de iuſto iu⸗ dicio impenitètes T obſtinatos a conſoꝛtio ſan ctoꝛum ⁊ viſione ſua pᷣuatos ꝓijcit in ignẽ eter num. Curemꝰigit᷑ demonũ abhoꝛrere cõſoꝛtia atq; angeloꝝ ſocietatẽ omni affectu deſiderare vt ſic digni efficiamur gra xpᷣi:q mediate ange loꝝ choꝛis mereamur adiũgi ĩ illo felici regno in qͥ deꝰ viuit ꝑ infinita ſecła ſcloꝝ. Amen. Fem xxxi. de ſancto Johe bapti urſoꝛe dñi nriihu xpi.· ter natos mu lierum non ſurrexit maio? Johe ha⸗ dH—. ptiſta. Aerba ſut redẽptoꝛis noſtri oꝛiginaliter ¶ atth. xj. ca. Sicut ſol in lumine reliquos planetas excedit ita laus Johis ba⸗ ptiſte poſt xpbᷣm ⁊ vᷣginem matrem alioꝝ ſãcto rum pconia ſupat. Nã neq; in veteri neq; ino uo teſtamẽto inuẽtus eſt aliquis quacũq; ſan⸗ ctitate ⁊ pᷣeminentia fulgens q̊ Johanni bapti ptiſte valeat cõparari. Quecũq; de ipᷣo dicũt admirandis pᷣꝛogatiuis oꝛnantur:atq; ex omi pte in ipo videt᷑ ſugꝑeffluere gratia dei.Hocno t vigent᷑ dicere ꝙ men eius expᷣmit:qꝛ Johes in quo eſt gra int᷑⸗ ptatur. At aũt harũ rerum noticiã habeamus in pᷣſenti ſermone pemagnifceni Johis ba⸗ ptiſte merito diſſeremꝰ quo teſte ſaluatoꝛe nul⸗ lus maioꝛ ſurrexit. Qð vtiq; intelligenduʒ eſt de magnitudine virtutis. Nam vt indt Alexa der de ales in.iij. ſumme. Et Cho. bᷣma ꝑte q. xlij. MSaius ⁊ minꝰ in foꝛmis ſpũalibus nõ di citur ſicut i foꝛmis coꝛpoꝛalibꝰ. Scoõm em Au⸗ guſtinn in li.ð quãtitate aĩe:in foꝛmis coꝛpa⸗ ibus dicit᷑ alid maius vł minus ſᷣm quãtita⸗ rem molis vel dimenſiuã.qꝛ ſũt materiales In foꝛmis vero ſpũalibus iſta dicunt᷑ m quãtita tem vᷣtualem. Unde ipe Aug in. vj.ð trinita⸗ te ait. In his q̊ non mole magna ſunt:hoc ẽma⸗ ius eſſe qð eſt melius eſſe. Meliꝰautẽ dicit᷑ qð eſt pfectꝰ.Sicq; Johãanes nõ fuit ceteris ma⸗ ioꝛ 'm ſtaturã coꝛpoꝛis.cuʒ in hoc ſibi pleriq; p̃ſſtẽt Sicut fuit og: Rex baſan. de quo ſcribit DHeutero:ij.⁊.iij.ca.ꝙ monſtratr᷑ lectus eiꝰ fer⸗ reus nouẽ cubitos habẽs. Et Golias qͥ vt po⸗ nitur pᷣmi Reg. xv. cq erat altitudinis ſex cubi toꝛum ⁊ palmo.Et gigantes alijq; multi. Fuit ergo magnus pfectione virtutis 1 gre: de quo tia myſteria ꝓponimus 2templangda. Nꝛimum dicitur natiuitatis. Scöm ſanctitatis. Tertiũ ſublimitat De qnq; excellentijs natiuitatis Jo hanis baptiſte · ð natiuitatis. Fuit qdeʒ natiuitas um ↄtemplanduʒ de eius digniſſima a ſingularis pꝛecipue pꝛopter quin q; excellentias. Elma Diet angelica nunciatio. ecunda paterna percuſſo. Tertia miraculoſa generatio. Quarta iocunda parturitio. Quinta ſancta nominatio. ¶ Pꝛima excellentia natiuitatis Joißs dicit angelica nũciatio. Fuit na q; ab angelo annũci ata patri ſuo Zacharie exiſtẽti in loco ſacro.id eſt. in tẽplo ⁊ i rebus ſacris occupato ad deno tandũ ſanctitatẽ futurã plis vt dicit Nico.de lyra. Erat autẽ Zacharias ſacerdos vt ſcribit᷑ Luẽc̃.j.ca.⁊ ſoꝛte exijt vt incenſũ poneret.Naʒ vt habet᷑ pᷣmi Paralipo.xxiiij.ca.Bauid vo⸗ lens ampliare cultũ dei.xxiiij. ſacerdotes inſti⸗ tuit quoꝝ vnꝰ maioꝛ erat qͥ dicebatur bᷣnceps ſacerdotũ.Et hi ſucceſſiue ꝑ hebdomadas ſer⸗ uiebant in tẽplo dñi. Sed vtꝝ Zacharias fuit põtifex vel ſũmꝰ ſacerdos apue nönullos ver⸗ tit᷑ in dubiũ. Nã Ambꝛoſiꝰ ⁊ Beda ſuꝑ Euca ic:eo ꝙ incenſũ ponereſeme in ãno intraſctm ſctõꝝ ·ſcʒ in feſto expiationis ſoli ſũmo ſacerdoti erat licitũ. Et tẽpus ↄcepti onis pꝛecurſoꝛis vider̃᷑ ↄcoꝛdare:qꝛ feſtum ex piationis celebꝛatur decima dieſeptembꝛis: ⁊ poſt illud fuit ↄceptio YJohᷣis circaſinẽ eiuſdeʒ menſis:reuerſo Zacharia ad domũ ſuam poſt cõpletioneʒ ſui officij. Et ſic ab illo tẽpoꝛe vſq; ad natiuitatẽ beati Johis fluxerũt nouẽ men⸗ ſes qui ↄtinent periodũ a ↄceptiõe vſq; ad na⸗ tiuitatẽ. AIlddũt alij ad declarationẽ pᷣfate opi⸗ nionis.ꝙ.xxiiij.ſacerdotes pᷣdicti erant equa⸗ les in oꝛdine ac etiã dignitate:nõ tñ ſimul ſᷣ ſuc ceſſiue:qꝛ ille in cuius hebdomada feſtũ expia tionis cadebat erat ſũmꝰ ſacerdos toto illo an⸗ no. Et ad hoc ↄfirmanduʒ inducũtillud qð di citur E .ca.p Caifas erat põtifex anni illius. Zacharias ergo fuit ſũmus ſaccrdos il⸗ lo anno eo ꝙ pᷣdictum feſtũ cecidit ĩihebdoma da ip̃ius. Sed vt dicit Nicola de lyra:qꝛ nul la ſcriptura autẽtica:nec Joſephus nec alij de ſcribẽtes ſacerdotiũ iudeoꝝ mẽtionẽ faciunt ð ſũmo ſacerdotio huius Zacharie. IJdeo ſaluo melioꝛi iudicio videt᷑ melius dicendũ eũ fuiſſe ſimplicẽ ſacerdotem: tũ qꝛ ingreſſus fuit tẽplũ P . 3 ſp⸗ riu ec fueri ſtim de Por ſeſs ſace a M Etſi byſt antit N en Gi liot g do ro⸗ lone and herul oit otte Miit Norx ſcpfrn 19 0 . Pptiſte gnuitas bedick ennüc Ohadid oadden⸗ Hd d. ptſab et. Hy id yo⸗ es inſti⸗ nceps Haoſern. over⸗ Luc emdl Wworis 30epn atumer mwhris: cuſo elt enſs inen⸗ ng⸗ kopi⸗ equa⸗ lkſuc expis loan⸗ gdi W ſdosi⸗ hdoma .ge Aljde nto ſaluo fuiſte eptu⸗ ad ponendũ incenſum tm qð licitũ. erat mino⸗ rioꝰ ſacerdotibꝰ vt dicit᷑ ad Heb.ix.ca. Tum quia angelus apparuit ei ſtans a dextr altaris incenſi:qð ᷣm Hieronymũ nõ erat intra ſãctũ ſãctoꝝ:ad qð intrare erat officiũ ſũmiſacerdo⸗ tis.Et illud qð ðꝛ de.xxiiij.ſacerdotibus:q il leerat ſũmus ſacerdos ⁊ pontifex ꝑ annũ in cu⸗/ nere volumus opinionẽ que recitata fuit in ſer mone de annũciatione virginis benedicte vbi ðꝛ ꝙ angelꝰ ille fuit de oꝛdine ſeraphin. ¶ Se⸗ ius hebdomada cadebat expiationis feſtũ vi⸗ det eſſe ficticiũ. Tũ qꝛ hoc ĩ nulla ſcriptura au- tentica inuenit᷑. Tũ qꝛ ſũmꝰ ſacerdos nõ pᷣſide/ bat ꝑ annũ tm̃ ſed ꝑ totã vitã ſuã. Et ita cõmu⸗ niter factũ ẽ vſq; 63 tpᷣs Machabeoꝝ. in quo greci obtinuerũt dominiũ ſuꝑ iudeos. Et tũc Sropialitate grecor et ambitiõe iudeoꝝ aliqͥ fuerũt amoti de ſacerdotio ante moꝛtẽ ⁊ alij in⸗ ſtituti. Sicut ptʒ ſcði ¶Oachabeoꝝ iiij.ca. de YJaſone:Menelao ⁊ Liſimacho. Et.xiiij.ca. de Alchimo.Et eodẽmodo poſtea factũ ẽ qũ NRomani ceper̃t iudeis dñari:qꝛtũcerat vena le ſacerdotiũ. VUñ dic̃ Joſephꝰ ꝙ Caifas emit ſacerdotium vniꝰ anni. Motuit etiã eẽ ꝙ iudei int ſe oꝛdinauerũt ꝓpter iſtas ↄtentiões ⁊ am bitiones ꝙ ſacerdotiũ vniꝰ duraret tm̃ ꝑ ãnũ. Et ſic ↄcludit᷑ ꝙ Zacharias nõ fuit põtifex vł fſũmꝰ ſacerdos. ZAlmbꝛoſiꝰ vo ⁊ Beda dixerũt ↄtrariũ nõ aſſerẽdo ſ᷑ opinãdo. Nihilominus Hieronym i epla ad Euſtochium ait. Johes baptiſta ſanctã mr̃eʒ habuit:pontiſiciſq; filius erat tñ nec mr̃is affectu nec pris opibꝰvinceba tur vt i domo parẽtũ cũ ꝑiculo viueret caſtita tis. Intrauit itaq; Zacharias tẽplũ vt incẽſũ poneret: ⁊ oĩs multitudo ꝓꝑli erat oꝛans foꝛis: qꝛ nõ erat licitũ pło ingredi tẽplũ ſᷣ t̃ atrium Aparuit aũt illi angelꝰin viſione coꝛꝑali dixit q; illi ne timeas Zacharia qm̃ exaudita eſt oꝛa tio tua. Frequẽter em̃ vt dicit Eico.de lyra de pᷣcatus fuerat deũ de aduẽtu meſſie ⁊ de habẽ⸗ da ꝓle.Et iõ angelꝰvtrũq; ſibi ꝓnũciat dicẽs Axoꝛ tua Eliʒzabeth pariet tibi filiũ ⁊ vocabiſ nomẽ eiꝰ Joheʒ:⁊ erit gaudiũ tibi ⁊ exultatio Gaudiũ ſcʒ in mẽte interiꝰ:et exultatio exteri⸗ vꝛ exultatio q̃ſi extra ſaltatio. Et ̊ pꝛopꝛie qñ gaudiũ tm̃ abũdat in coꝛde qð non põt ↄtineri iin oſtendat᷑ exteriꝰ.Et ſequit᷑ angelꝰ:multi in natiuitate eius gaudebũt. Erit em̃ magnꝰcoꝛã dño:vinũ ⁊ ſicerã.i.potũ inebꝛiatiuũ nõ bibet Ipirituſãcto replebit᷑ adhuc ex vtero matris ſue. Et multos filioꝝ iſrł ↄuertet ad dñm.i.ad xp̃m ꝑſuã pᷣdicationẽ. Et ipᷣe pᷣcedet añ illũ in ſpũ ⁊ vtute Helie vt ↄuertat coꝛda patruʒ i fi- lios.i.patrum veteris teſtamẽti ad diſcipulos xpᷣi. Quia vt dicit Nico.de lyra.plures deſa⸗ cerdotibꝰ ⁊ ſenioꝛibꝰ iudeoꝝ qͥ dicebant᷑ pr̃es populi ↄuerſifuerũt ꝑ apłos ad ſidẽ xpᷣi. Sub didit angelꝰ:⁊ incredulos.i.illos qͥ bᷣus fuerãt non ↄſiſtit in operibuslegis que non iuſtiſica⸗ bat:ſed ĩ operi bus fidei charitate foꝛmate.Se⸗ quit᷑ angelus. Parare dño plebẽ ꝑſectã geuã gelij ſuſceptionem. Scðʒ aliquos iſte angelus qui apparuit Zacharie fuit:illeideʒ qͥ apparuit virgini gloꝛioſe.Sed iſtud ſtare nõ poteſt ſite cunda excellẽtia natiuitatis beati Joh̃is dicit paterna ꝑcuſſio:vt em cantat eccłia. Ille pymil ſi dubiꝰ ſuꝑni pꝑdidit ꝓmpte modulos loque⸗ le.Namvt ſcribit᷑ Luce.j.ca.dixit Zacharias ad angelũ:vnde hoc ſciam. Ego em ſum ſenex. vxoꝛ mea pꝓceſſit in diebꝰ ſuis.Et reſpõdẽs an gelus dixit ei. Ego ſum gabꝛiel qͥ aſto añ deũ ⁊ miſſus ſum loqui ad te:⁊ hec tibi euangeliʒzare Et ecce eris tacens ⁊ non poteris loqui vſq; in diem quo hec fiant ꝓ eo ꝙ non credidiſti vbis meis que implebũt᷑ in tꝑe ſuo.Et erat plebs ex pectans Zachariã ⁊ mirabant᷑ ꝙ tardaret ipße ĩtẽplo.Egreſſus aũt nõ poterat loqui ad illos Et cognouerũt ꝙ viſionẽ vidiſſet in tempꝑlo:⁊ ipᷣe erat annuens illis ⁊ pmãſit mutus. Sʒ ple riq; ſcire cupiũt cur Zacharias duditãdo pla⸗ gam incurrit. Ad qð reſpodent doctoꝛes id fa⸗ ctum fuiſſe multiplici de cauſa. ꝛimo vbᷣm Be dam quoniã diſcredendo locutus eſt: ideo ſilẽ tio plectit᷑: vt tacendo credere diſcat. AUt em̃ in quit Nico.de lyra.Tot ſigna veritatis cõcur⸗ rebant ꝙ Zacharias nõ poterat diſcredere ab- qᷓ; peccato. Quia angelꝰvt pᷣdictũ ẽ aparuit ei in ſacro loco ⁊ exiſtẽti in miniſterio diuio.Nũ⸗ ciabat etiã ea que ꝑtinent ad cõmunẽ hominũ ſalutẽ ⁊ ad dei gloꝛiam. Ex qbus debebat Za⸗ charie conſtare ꝙ erat bonus angelus ⁊ ꝑ con ſequens ꝙ erat verũ dictum eius cum mentiri nõ poſſet.Scðo mutus effectꝰfuit Lacharias vt maius miraculũ in natiuitate filij apareret: cum em̃ in natiuitate Johᷣis loquela patri red ditur miraculũ miraculo copulat᷑.Lertio con gruũ fuit vt Tacharias vocem amitteret: quã do vox naſcebat᷑ ⁊ legi ſilentiuʒ imponebatur. ¶ Tertia excelletia natiuitatis beati Johan⸗ nis dicit᷑ miraculoſa generatio. Naʒ poſt com pletos. dies officij Zacharie:cũ redijſſet ad do mũ ſuaʒ concepit Eliʒabeth vxoꝛ eiꝰ ⁊ occulta bat ſe menſibus quinq;:qͥ vt ait Ambꝛo. ar⸗ tus ſui erubeſcebat etatẽ ne in ſenectute vacaſ⸗ ſelibidini videret᷑ Cõceptio autẽ illa miraculo- ſa fuit:qꝛ non fuit ꝑ naturã tm̃ vt dicit Nico.ð lyra: ſed ꝑ naturam gra diuina adiutã. Naʒ vt dicit᷑ Luce.j.ca. Elizabeth ſterilis erat: ⁊ tam ipa q́; Zacharias ꝓceſſerant in diebus ſle id 3 linius li vij. rali hiſtoꝛia:poſt annũ vo octogeſimo anno generat: hec debẽt ita eẽ vt in pluribꝰ:nã maſſimiſſa rex numidarũ poſt octogeſimũ ſextũ filiũ genuit. Et Cato Cenſo⸗ rinus ex filia Salonis clientis ſui genuit cuʒ is trãſiſſet octoginta annos. De Zacharia ⁊ Eli⸗ ʒabeth cuiꝰ etatis fuerint determinate nõ inue nio Tm̃ euangelica lectio teſtat᷑ q ambo ad ge nerandũ inabiles erant Et de hoc angelus Ga bꝛiel dixit virgini glioſe genitrici dei ⁊ ſaluato ris nr̃i.Ecce Eliʒabeth cognata tua ⁊ ipᷣa con cepit filiũ in ſenectute ſua: ⁊ hic mẽſis ẽ ſextus illi qᷓ vocatur ſterilis: quia non erit impoſſibile apud deum omne verbũ:CQuarta excellẽtia natiuitatis beati Johanis ð iocunda parturi *„ uem menſiũ. Notãdũ t hoc loco ꝙ vt ait eſt. tranſierãttempus generandi At em inqᷣt nquageſimũ ceſſat fecunditas mulieruʒ. Nir ni ⁊ cognati ꝙ Eliʒabeth peperiſſet. Et qꝛma⸗ gnificauit dominꝰ miſericoꝛdiã ſuã cum illa.id eſt.magnam miſericoꝛdiã ei fecit auferendo ſte rilitatis obpꝛobꝛium: ⁊ dando ei tm̃ ac talemfi lium ſic annunciatum mirabiliter ⁊ conceptuʒ ſupernaturaliter. Et congratulabãtur ei ſicut pꝛedixerat angelus. ¶ Quinta excellentla nati uitatis beati Johannis dicitur ſancta nomina tio: vt em̃ dicit Lucas. Die octauo venerunt circũcidere puerũ ⁊ vocabant eum nominepa tris ſui Zachariam. Et reſpõdens matereius dixit. Nequaqᷓ;.ſᷣ vocabit᷑ Johes.Hoc ãt hᷣm Hico. de lyra fuit ſibi a deo reuelatum: quia a tio. Be hac ita ſcribit Lucas.Eliʒabeth imple tũ eſt tempus pariendi.ſm Nico.delyra.i.no⸗ hᷣg autẽ patri eius ſcʒ per ſigna quem vellet voca ix. de animalibꝰ. Cunctis aĩalibus ſtatutũ ẽtẽ/ pus partus:muliere dũtaxat excepta que in di uerſis tẽpoꝛibus parit nam qñq; parit in men⸗ ſeſeptimo quãdoq; mẽſe octauo. Aerũ frequẽ? vſum eſt humano partui nouem menſium ra dedit. Quedã tamẽ femine decimo me⸗ ſe pariũt. Quaſdam inſuꝑ Ariſto. dicit menſe xj·peperiſſe. Cuius ſententiã apꝛobat Zlulus gelius li.iij. noctiũ acticaꝝ dicens. nis atq; honeſtiſſimis moꝛibus rome.xj.mẽſe poſt moꝛtẽ mariti peperiſſe: factũ q; fuit iudici⸗ um tanqᷓ; marito moꝛtuo poſtea mulier ↄcepiſ⸗ ſet. Sed cognita cauſa diuus Adrianꝰ cenſuit xj. menſt partũ poſſe edi: requiſitis veterũ phi loſophoꝝ ac inſigniũ medi coꝝ ſententüs.Aui cenna nono eminã bo mulicrẽ mẽſe. xiij peperiſſe. Tamẽ Eliʒabeth de qua lomur mẽ ſe nono cõpleto Johem peperit. Quem vt di⸗ cunt aliqui virgo ſacratiſſima aterra leuauit. Theophilus tñ dicit vt refert Mico.delyra.ꝙ iminente partu Eliʒabeth virgo receſſit: tů q⸗ virgines in partu mulierum non ſolent adeſſe. Tum quia mulieres iam venerant ad partum Eliʒabeth quare obſequiũ ¶ Carie non erat ei neceſſarium. Sed euãgeliſta nil de hoc ſcripſit tm̃ retulit ꝙ menſe ſexto humilis virgo a⸗ ria poſtqᷓ; Eliʒabeth Johãnem conceperat vi ſitauit illam: cum qua manſit menſibus tribus ſcʒ vſq; ad tempus partus Eliʒabeth et reuer⸗ ſa eſt in domum ſuam. Si enim noluit ibi tem⸗ poꝛe partus adeſſe: poteſt ratio veriſimilis aſ⸗ ſignari: quia cum conſuetudo ſit ad mulieres parturientes pleraſq; alias ↄuenire: virgo illa modeſtiſſima nolens cum tot que mũdane erãt conuerſari inde diſceſſit. Audierunt auteʒ vici RN. marito non didicit cum eſſet factus mutus ante q; rediret ad eam de templo. Dicebant vero ſui Eliʒabeth Nemo eſt in cognatione tua qui vo cetur hoc nomine.Qð non eſt intelligenduʒ ꝓ gente iudeoꝛuʒ ſed pꝛo his qui erant de genere ſiue ſtirpe Eliʒabeth ⁊ Zacharie. Innuebant ri eum. poſtulans pugillarem ſcripſit dicens Johãnes eſt nomen eius.id eſt.hoc nomẽ nõ ei impono:ſed impoſitum eſt a deo. Et mirat: ſunt vniuerſi ex mirabili conuenientia patris ? matris in nomine pueri. Apertum eſt autem il lico os Zacharie ⁊ lingua eius ⁊ loquebat᷑ be nedicens deum. Et factus eſt timoꝛ magn ſu⸗ per vicinos eoꝛum:⁊ ſuper omnia montana iu dee diuulgabantur omia verba hec. Et poſue⸗ rũt omnes qui audierant in coꝛde ſuo dicentes Quiſputas puer iſte erit: Etenim manꝰ domi⸗ ni erat cum illo.id eſt.vᷣtutis dei operatiua mi raculoꝛum in eius annunciatione:conceptione ⁊ natiuitate oſtenſoꝛum. Ex quibus rationabi liter cõcludebatur magnitudo pueri futura co ram deo. Et Zacharias impletus eſt ſpirituſã cto æ pꝛophetauit benedicendo deum atq; pꝛe nunciando imminentia ſacramẽta noſtreredẽé⸗ ptionis: atq; futura geſta miranda puerinati. DHicebat ergo:benedictus dominꝰ omniũ ſcilʒ per generalem gubernationẽ:deus per creatio nem:iſrael per ſpecialem cultum et deuotioneʒ et bñficioꝝ ſpecialiũ populo iſrael exhibitionẽ quia viſitauit.id ẽ.viſitabit moꝛe ꝓphetico lo quitur.ec viſitatio fuit facta in chꝛiſti natiui tate:que erat adhucfutura ⁊ in ſua conuerſati⸗ one. Et fecit redemptionẽ ſcʒ ĩ ſua bñdicta paſ⸗ ſione plebis ſue.Et erexit coꝛnu ſalutis nobis. id ẽ. vtutem conſequendi ſ- alutes gernarn i ſua q vitam imoꝛta reſurrectione:quia reſurrexit ad lem:educens ſanctos patres delimbo:⁊ in ſua aſcẽſione: quia illos ad celeſtia introduxit. In domo dauid pueriſui: qꝛ iſta adimpleuit xsS in carne aſſumpta ð domo Dauid. Sicut locu mus eſt ꝑ os ſanctoꝝ qui a ſeculo ſũt ꝓphetarũ uni e Cle e feino Cltn ſniß nilgid. endoſte talend ceyn eiſtcut Omina nerunt. nnepa. lereins Nnßmn Nedgas unnoene Nwoß; Mir N, Neee hre awar ſticns Noney Eimine pams? end ſchnide⸗ nonſ⸗ Nlnoiu polie⸗ centes doni⸗ wami chuoe onebi futuwa hunl A/r nmti⸗ inati. llcilg reatio tonez Nitione cicolo tneui erſ⸗ cngt nobis⸗ mila ſmon zinlu ierps tlocu gaaru de mundo:carne:a diabolo. Et de manu oiuz elus:quia ſic pmiſerat ꝑ ꝓphetas. Salutẽ ex inimicis noſtris: ſupple cõſecuti ſumus ꝑ xᷣm qoderunt nos.Ad faciendã miſericoꝛdiã cum patribus noſtris:qꝛ myſteriũ incarnatiõis im pleuit non ppter noſtrã iuſtiſicationẽ: ꝓpter ſuaʒ miſericoꝛdiã implendã quꝗ patribus pꝛo⸗ miſit. Et memoꝛari teſtamẽti ſuiſancti.id ẽ.pa maculare vitam famine poſſes. Mãſit aũt ibi abſq; hoĩm quoꝛũcũq; ↄuerſatiõe vſq; ad ta ſui baptiſmni ſiue pᷣdicatiõis. Nec ẽ heſitãdũ partes ſui paſſi ſint pᷣuari p̃ᷣſentia vnici filij: cũ ſcirẽt ex his q̃ in eiꝰↄceptioe ⁊ natiuitate pᷣceſſe rant:puerũ illũ ad oĩa eiꝰ geſta ꝑ ſpiritũſanctecua· dirigi regulari. Sʒ circa h̊ poſſet alias qrere . 9 gar ſeu⸗ vtn ſit ꝑfectioꝛ vita ſolitaria q;ᷓ ſocialis. Et q⸗ ctifirmiſſimi qð habuit cũ patribus veteris te, dam foꝛtaſſe dicerẽt ꝙ ſocialis:tũ qꝛvt ait ſapi⸗ ſtamenti de xpᷣo venturo: de quo teſtamẽto ad (/ens Ecce.iiij. ca. eliꝰ ẽ duos eẽqᷓ́ ynum:qꝛ do pactum impleuit. Juſiurãdũ qð iurauit ad Abꝛaaʒ patrẽ noſtrũ duturũ ſe nobis. At fine timoꝛe de manu inimicoꝛũ noſtroꝝ liberati ſer⸗ uiamus illi. In ſanctitate ⁊ iuſticia coꝛam ipſo omnibꝰ diebus nr̃is. Et tu puter ꝓpheta altiſ⸗ ſimi vocaberis. Nunc dirigit ſermonẽ ad filiũ natum. Mꝛeibis em̃ ante faciem dñi parare vi⸗ as eius ſcʒ per pᷣdicationem xpᷣm annũciando Ad dandã ſcientiã ſalutis plebi eius in remiſſi onem peccatoꝛũ. Mer viſcera miſericoꝛdie dei noſtri.id ẽ.ꝑ intimã ⁊ occultã dei miſericoꝛdiã facta ſunt hec:in qbus viſitauit nos oꝛiens ex alto. Illumiare his qͥ in tenebꝛis ⁊ vmbꝛa moz: tis ſedẽt.id ẽ.patribꝰ in limbo exiſtẽtibꝰ: ad di rigẽdos pedes nr̃os ĩ viã pacis. O Zacharia pfr tãti filij de quo tãta miracula oculis ↄſpexi⸗ ſti. Oſenex admodũ venerade qͥ ꝓlẽ ex te geni tã a deo electã non dubitaſti.O vir ſanctiſſime qͥ ſpiritũſanctũ in tua mẽte ꝑ experientiaʒ noui luminis ſuauiſſimiq; ſpũalis geſtus ſenſiſti Et quis explicet iocunditatẽ ⁊ leticiaʒ coꝛdis tui: Quis enarret ↄſolationẽ anime tue. Nõ mirũ igit᷑ ſi canticũ quod iam expoſuimꝰ deũ laudã eſhncitae Jolnint s Be ſanctitate Johᷣis baptiſte quã de moſtrante 12Pcip ſingularufime. (Capline ℳ Ecuduũ myſteri⸗ unm cõtemplandũ de Johãne bapti ſta ðꝛ lactitat QAustaciß me Ki uerit pditcolligere poſſumꝰpꝛecipue ex ànq; ꝛimo ex mundi derelictiornr. cöoο ex coꝛꝑis moꝛtificatione. Tertio ex humili confeſſione. Quarto ex feruenti pᷣdicatione. Quinto ex martyrij tolleratione. 2 —– Naimo apparet ſanctitas Johis ex mudi de relictione Ha ſpuſacto affiat'nõ puerili leuita te motꝰi etate tenera:paterna domo relicta:ad ſolitudines deſertiſe ↄtulit. Quapꝛopter eccle ſia ipᷣm alloquẽs ait. Antra deſerti teneris ſub annis ciuiũ turmas fugiẽs petiſti: neleui ſaltẽ modũ memoꝛant ſeu recoꝛdãtis ſe habuit qui? vnꝰ iuuat᷑ ab alio. Tũ qꝛ Mat. xviij.xps di⸗ xit. Abi fuerint duo vłtres inoiemeo ↄgrega ti in medio eoꝝ ſũ. Tũ etiã qꝛ ſolitaria vita vi⸗ det eſſe Z naturã hoĩs. Nã vt phᷣus diciti pꝛi⸗ mo politice.omo ẽ aĩal ſociale. Sʒ Aug' i li bꝛo de oꝑibꝰ monachoꝝ:illos ſanctioꝛes eẽ di cit qᷓ a oſpectu hoim lepati nulliad ſe pbẽt ac⸗ ceſſũ. Ad plenioꝛcʒ tame intelligẽtis 1 obiecto mum declarationem notãda ſutvbaſacti Tho⸗ q̃ ſcdᷣa ſcdᷣe.q.clxxx viij.ar. viii.ait.ꝙ ſolitudo nõ ẽ eẽntia ꝑfectiõis:ᷣ ꝑfectiõis inſtrumẽtuʒ: nõ tñ ẽ inſtrumẽtũ ↄgruũ actiõi ſᷣ ↄtẽplationi Ideo nõ ↄgruit religionibꝰ q̃ſunt oꝛdinatead opa vite actiue ſiue coꝛpoꝛalia ſeu ſpũalia niſi foꝛte ad tempus exemplo xpᷣi:qͥ vtðꝛ Luc.vj. Erat ꝑnoctans in oꝛatiõe dei. Cõpetititaq; ſo/ litudo religionibꝰ q̃ſũt ad ↄtẽplationẽ oꝛdina te. Notandũ tñ eſt ꝙ illud qð ẽ ſolitariũ deber eſſe ſibi ꝑ ſe ſufficẽs.Hoc autẽ ẽ cuinihil deeſt qð pꝑtinet ad rõnem ꝑfecti.Et ideo ſolitudo cõ petit cõtemplãti qͥ iam ad ꝑfectũ ꝑuenit. Qð qͥdeʒ ↄtingit dupliciter. Vno modo ex ſolo di uino munere:ſicut fuit de Johe baptiſta: q vn dictũ ẽ:repletus fuit ſpũſãcto adhuc ex vtero mr̃is ſue.Alio mõ ꝑ exercitiũ virtuoſi actꝰ: d qð exercitiũ iuuat᷑ homo ex alioꝝ ſocictate du pliciter. Ano mõ q;tum ad intellectũ vt inſtru atur in his q ſũt ↄtẽplanda. Ande Hieroꝰ diẽ ad ruſticũ monachũ. Mihi placet vt habeas ſacrũ ↄtuberniũ:nec ipᷣe te doceas. Scðo q;tũ ad affectũ vtſcʒ noxie affectiões hoĩs repꝛima tur exemplo ⁊ coꝛreptione alioꝛum: quare vi⸗ ta ſolitaria ſi debite aſſumatur pᷣeminet viteſo⸗ ciali. Si autem abſq; pꝛecedenti exercitio talis vita aſſumatur eſt periculoſiſſima niſi per diui nam gratiam ſuppleatur quod in alijs per exer⸗ citiuin acquirit᷑: ſicut patet de beatis Antonio 2 Bñdicto.Et ſic q́;uis melius ſit eſſe duos qᷓ; vnum:dum vnus indiget auxilio alterius: ta⸗ men hoc auxilio non indigent quiſunt perfecti onem aſſecuti Sicut etiam xpᷣs eſt in medio eo/ rum qui ſunt in ſuo noĩe cõgregati ꝛita vt dicit bme JYopis. iiij. ca. Deus charitas eſt ⁊ qma⸗ net in charitate in deo manet 7 deus in eo. So⸗/ litarie vero viuere pᷣt dupliciter eẽ :aus RD animi ſeuiciã ⁊ hoc ẽ beſtiale. Aut ꝓpter ↄtem prlationẽ: dũ aliqͥs a ↄuerſatione alioꝝ ſe ſeꝑat väy3yrt liberius vacet rebus diuinis ⁊ ſtudio ſapiẽ tie. pꝓpterea Ariſto.pᷣmo politice dixit.ꝙ ille qͥ alüs nõ cõmunicat ẽ beſtia aut de.i.diuinus vir. ¶ Scdo apparet ſanctitas Johis ex coꝛpo ris moꝛtificatione. Nam vt ſcribit Marcus. ca. Erat Johes veſtitus pilis Cameli et ʒona pellicea circa lũbos eiꝰ: ⁊ locuſtas ⁊ mel ſilue⸗ ſtreedebat. Idẽ habet᷑ Matth.iij.ca. vbi Ni colaꝰde lyra inqt. Locuſte ſũt parua animalia volitantia ꝑ modũ ſaltꝰ ⁊ reperiunt᷑ in deſerto iudee ⁊ frixa cũ oleo ſunt cibus paupeꝝ.Qui⸗ dam vo putant locuſtas h̊ appellari nõ aĩalia il la:b̊ genus herbaꝝ qð vſui humano conuenire põt. Veſcebat᷑ itaq; Johes quocũq; mõ locu ſte accipiant᷑ cibo non lauto imo tenui ⁊ inſipi do atq; auſtero.Sumebat etiã mel ſilueſtre qð m Nicolaũ de lyra reperit᷑ in truncis arboꝛũ ¶ Tertio awaret ſactitas Johis ex humili cõ/ feſſione· Nam quãdo iudei miſerũt ad eũ ſacer dotes ⁊ leuitas vt ſcribitur Johãnis.j.ca.vti terrogarent eum. Tu qͥs es: non ſupbe locut⸗ eſt quaſi ð ſeipo pᷣſumens:quinimo humiliter reſpondit: ⁊ cõfeſſus eſt veritateʒ dicens:quia nõ erat xpᷣs:neq; Helias in ꝑſona:neq; pphe⸗ ta ille videlicet quẽ ipᷣi querebãt:ſᷣ dixit. Ego vox clamãtis in deſerto:dirigite viã dñi.Con⸗ grueautẽ ſe vocẽ appellauit. Mꝛimo qꝛ vox oꝛ ph⸗ Pntides nomẽ filiationis Abꝛae ꝑdiderunt. t Dinat᷑ ad vbi expᷣſſionẽ. Voces em̃ ſunt eaꝝ q̃ ſüt in aia paſſionũ note: vt dicit Ariſto. ibmo Poeriarmeniaꝝ. Sic Johhes expꝛeſſit verbum incarnatu. Scdo de rõne vocis eſt ꝙ reſpectu vbi ſit noticia pꝛioꝛ:oꝛigine tñ poſterioꝛ. Naʒ Em rõneʒ oꝛiginis pꝛius verbũ cõcipit᷑ q; vox foꝛmetur. Johes ergo fuit vox qꝛ reſpectu xpᷣi fuit noticia pꝛioꝛ lʒ eẽt ⁊ oꝛigine poſterioꝛ Ter tio vox tranſit:verbũ aũt manet. Johes ̊ cuʒ dicit ſe vocẽ inſinuat ſe tranſituꝝ:xpᷣm vo per manſuꝝ. Tandẽ de xpᷣo alta ꝓtulit:deſe humi lima cuʒ ſubdit. Ego baptiʒo in aqua. Medi⸗ us autẽ veſtrũ ſtetit quẽ vos neſcitis. Et dicit᷑ medius ᷣm Mico.de lyra.id eſt. cõmuniter vi uens inter hoies: quẽ iudci quantũ ad diuini⸗ tatem neſciebãt. Subdidit Johãnes. Ipᷣeẽ q̊ poſt me venturus eſt.ſcʒ ad pᷣdicandũ ⁊ myſte rium redẽptionis cõplenduzʒ. Qui añ me factꝰ eſt.i.mihi pꝛelatus in dignitate cuiꝰ nõ ſum di gnus vt ſoluã eiꝰcoꝛrigia calciamẽti. C Quar to oſtendit ſanctitas Johonis ex feruenti pᷣdi catione. Mam vt ðꝛ Luce. iij.ca. Factũ ẽ vᷣbũ dñni.i.diuina inſpiratio ſuꝑ Johem Zacharie fliuzʒ in deſerto ⁊ venit in oẽm regionem ioꝛda nis pꝛedicans bap tiſmum penitentie.Et vt ait RHat.iij.ca. Exibat ad eũ hieroſolyma.i.po⸗ polus de hierm. aceipit᷑ hicↄtinẽs p ↄtẽto. Et oiĩs iudea.i.milti.Et ẽ hic quedã figura vᷣm Nico.ð lyra q̃ vocat᷑ hyperbole.i.locutio mul tum expᷣſſiua Inchoauit aũt pᷣdicationẽ ſuam ſic ⁊ xpᷣs dicens. NPenitentiã agite:deinde qt⸗ tuoꝛ pᷣcepta docuit. Pꝛimũ docuit phariſeos nã vt ſcribi᷑ atth.iij. ca. Nidẽs Johãnes multos phariſcoꝛũ ⁊ ſaduceoꝛum veniẽtes ad baptiſmũ ſuũ:nõ tñ credentes pᷣm veritatẽ vt diẽ Nico.ðlyra.ſᷣ mag ad ſimulatiõeʒ ⁊ inſi⸗ diationẽ. Ex q̊ xpᷣs vt ptʒ Mat.xxj.ca.q̃rẽs ð baptiſmo Johᷣis an eẽt e celo vel ab hoibꝰcũ nõ fuiſſent phariſei auſi reſpõdere dixit.Qua⸗ re nõ credidiſtis ei. Idẽ dicit Joſephꝰ in. xix. antiquitatũ li. IJpᷣe Johãnes dixit illis:ꝓgeni es viperaꝝ:qꝛ venenũ erroꝛis ⁊ hypocriſisa ſuis ꝓgenitoꝛibꝰ traxerãt. Quis demõſtrabit vobis fugere a ventura ira:quaſi dicat:lʒ falſi tas veſtra lateat in cõſpectu populi:tñ non po terit latere in ↄſpectu dei: facite ergo fructꝰ di⸗ gnos penitentie: et ne velitis dicere intra vos patrem habemus Abꝛaã AVt enim ait Nico.ð lyra.phariſei de hoc gloꝛiab ant᷑: qꝛ de Abꝛaã deſcenderãt Et ideo ex ꝓmiſſione facta Abꝛae ſine operibus ſalutem cõſequi pꝛeſumebãt.Et hoc ẽ manifeſte falſuʒz:qꝛ non dicũt᷑ filij Abꝛae ex carnali ppagationeſed magis ex ſfidei imita tione vt dicit᷑ ad romanos.iiij.ca.Et ido quia phariſei ⁊ legiſperiti fidẽ Abꝛae de xpᷣo reppue Et hoc eſt qð dicit Johãnes.Et ne velitis di⸗ cere intra vos ꝑ fallam ſcʒ extimationẽ patrem habemꝰ Abꝛaa:qꝛ non ẽ ſic ᷣm veritatẽ. Ecõ⸗ uerſo gentiles ſide xpᷣi deuote ad pᷣdicationezʒ aploꝝ receperũt.iðo filij Abꝛae facti ſũt. EtH ẽqð ſubdidit Johes.Dico em̃ vob qm̃ potẽs eſt deus de lapidibꝰ iſtis ſuſcitare filios Abꝛae Scðᷣʒ Nico.de lyra tenent aliqui ꝙ Johãnes demonſtrauit illos lapides quos ſilij iſrael de ꝓfundo ioꝛdanis attulerunt: vt habet᷑ Joſue iiij.ca.in memoꝛiã miraculi ꝙ dominꝰ i trãſitu eoꝛum aquas ioꝛdanis ſiccauit.Sed ꝑ illos la pides Johannes gentiles ſigniſicauit:qꝛ cole bant idola ð lapidibus facta.Filij ergo Abꝛae de lapidibus ſuſcitati ſunt quãdo iudeis ꝑ inſi delitatẽ a filiatiõe Abꝛae recedentibꝰ:gentiles fidẽ xpᷣi recipientes in locũ eoꝝ ſubſtituti ſunt Et qꝛ doctoꝛ veritatis nõ ſolũ debet vitia cõſi⸗ denter arguere:ſᷣ etiã penã pᷣdicere Jo ſubdi dit Johes. Jam em̃ ſecuris.i.ſecuritas diuini iudicij poſita ẽ ad radiccẽ. Ois arboꝛqᷓ nõ facit fructũ bonũ:excidetur ⁊ i ignem mittet᷑ Senz pᷣceptum docuit turbas:naʒ vt ſcribitur Luce iij.ca. Interrogabãt Johem turbe quid eſſent facture. At ille reſpondẽs dicebat. Qui habet gotn nnn fionnh Hocni aeplo nMn 6 ulidi lcute ndonee mmnrin naue talidyd ſtipedl hänis⸗ goßes fuſche 1Bret püinſt argvel ochoſi yenus⸗ lemii Verttns. ſdarere tfrufn ntnn ſeloen Palicea Core N Wd talist celeb⸗ gone etlaz/ heroc isoui litatc Ethocl Nbrqch pronite Konri n ſcode, tydäe tAnd piitnn ehi letici lens hins. ſitor Nhte oig, uaß Utomnl Niſinn indeq⸗ griſcos häneg etes gd atet di ls nen ogiſs nöſrbir rhfld mnoe furd⸗ ſnnpoe Mo be Aber n.E Dre Geijmina ogui⸗ vrpue nnt, lis di⸗ Mrenn Eoi⸗ cauonez ſn. Eb üpars e hüns ſiade Me jriſn NNosn gce Pöhr on mnle ſnt acof⸗ ubdi hiuini fact C; uce ſſent bet duas tunicas det vnũ nõ habẽti. qð intelligit Bm Mico.ð lyra qñ tunica eẽt ſuꝑflua.Tertiũ p̃ceptuʒz docuit publicanos officiales imꝑato⸗ ris:nihil inqᷣt pluſq; vobis ↄſtitutũ ẽ faciatis. Moc auũt dixit qꝛ collectoꝛes taliũ ſolẽt eſſe ꝓni ad plus colligendũ qᷓ; ſiteis mãdatũ: vt qð eſt ampliꝰremaneat.Quartũ pᷣceptũ docuit mili⸗ tes cũ dixit eis vt ſcribit᷑ Luce.iij.ca.Neminẽ ↄcuciatis ſcʒ opꝛimẽdo pauꝑes ⁊ eos deſpici⸗ endo:neq; calũniã faciatis.i.non imponat fal ſum crimẽ diuitibꝰ⁊ potentibꝰ vt occaſionẽ ex toꝛquẽdi bona eoꝛũ habeatis:qꝛ ꝑ aliã viama talibꝰ bona reciꝑe nõ poſſunt.Contenti eſtote ſtipẽdijs vris.¶ Quinto oſtẽdit᷑ ſactitas ꝗo hãnis ex martirij tolleratione. At em ſcribitur ria ſcholaſtica vxoꝛẽ frat ſui hilippi abſtulit 2 Arethã regẽ:⁊ Herodẽ agrippam.⁊ Philip pũ in ſui inimicitia ↄcitauit. Johes eum ðᷣ 6 arguebat:qð ſibi ⁊ herodi moleſtiſſimũ erat et odioſũ. Nã vt ait Terẽtiꝰ.Obſequiũ amicos veritas odiuzʒ parit.Et ieronymꝰ in epła a⸗ occeanũ inqᷣt. Ita ſe habetnatura vt amara ſit veritas. Vidẽs itaq; Herodes: qꝛ Johes euʒ tã dure redargueret. Et qꝛ ob pᷣdicationẽ ⁊ ba ptiſmũ ſᷣm Joſephũ magnũ populum ↄgrega ret:ipᷣm in carcere vinculauit in Macherõta caſtello arabie:in h̊ vxoꝛi placere cupiẽs ⁊ po⸗ puliſequẽtis Johem diſpẽdiũ ptimeſcẽs. De ſiderabat aũt ipᷣm occidere ſᷣ populũ foꝛmida⸗ bat. Tandẽ excogitauit doloſe ⁊ nõ ſine ↄfabu latione atq; cõſilio herodiadis maligne:vt na⸗ talis ſui diẽ coꝛaʒ pᷣmis galileeſuiſq; bᷣncipibꝰ celebꝛaret. Iſta em erat ↄſuetudo apud antiqᷣs ꝙ ncipes ſolẽniʒabãt die ſue natiuitat : et diẽ etiaʒ natalis imperij ſui in qͥ coꝛonabãt᷑:quare Herodes ↄuocatis magnatibꝰ ⁊ nobilibꝰmul⸗ tis:ↄuiuiũ illis letiſſimũ atq; lautiſſimũ pᷣpara uit atq; ſaltauit filia herodiadis.i.tripudiauit Et hoc fuit ex diſpoſitiõe matris ⁊ ipiꝰ Hero⸗ dis:qͥ cũ iuramẽto ꝓmiſit ei dare qð peteret pᷣmonita a matre petiuit caput Johᷣis baptiſte Et ↄtriſtatꝰ ẽ rex:ſicte tñ ⁊ m apparẽtiã. Naʒ vt inqͥt Beda. Iʒz ↄtriſtaret᷑ in facie ꝛletabat᷑ tũ i coꝛde. Simulabat aũt ↄtriſtationẽ ꝓpt᷑ iuſiu randũ qð infringere iudicabat illicitů. Sed vt ait Ambꝛoſi li. de officijs Herodes ſaltatrici pᷣmiũ turpiter ꝓmiſit:crudelit᷑ ſoluit:nã vt re⸗ fert Nico delyra. In ꝓmiſſione facta ĩ genera li etiã cũ iuramẽto nõ ncl igit alla illicituʒ ſbᷣ obligatõe cadere: cuiuſmodi erat ĩterfectio Jo hãnis. Et ð h plene habet᷑ ĩ decreij.xxij.q.iiij. q̃ſi ꝑ totum. Miſſo itaq; herodes ſpiculatoꝛe decollauit Johãnẽ in carcere: ⁊ allatũ ẽ caput at. xiiij. ca. ?⁊ Marci. vj. ca. Becollare ſuit Johes iubẽtes Herode.Hic vt habet᷑ ĩ hiſto⸗ eius in diſco: ⁊ datuʒ ẽ puelle:⁊ illa tulitmatri ſue. Diſcipuli aũt accipientes coꝛpꝰ ſepelierũt illud in ſebaſte.vt ponit᷑ in.xij li.hiſtoꝛie eccle ſiaſtice. Herodias aũt caput Johis in hiertin fecit deferri:⁊ iuxta erodis habitaculũ cau⸗ te ſepeliri. Fuit vo Johhes decollatꝰcirca dies qʒimoꝛũ anno pᷣcedente paſſionẽ xpᷣi.De qͥ ſic loquit᷑ Chꝛy. Johãnes ſchola vtutuʒ:magi ſterium vite:ſanctitatis foꝛma:noꝛma iuſticie: virginitatis ſpeculũ:pudicitie titulus ꝛcaſtita tis exemplũ:penitentie via:peccatoꝝ venia: ſi dei diſciplina: Johes maioꝛ hoĩe:par angelis legis ſumma:euãgelij ſanctio: apoſtoloꝝ vox ſiſentiũ ꝓphetaꝝ :lucerna mundi: pcurſoꝛ iudi cis:xpᷣi mediatoꝛ:dñiteſtis:totius medius tri nitatis. Et hic tatus dat᷑ inceſtui:tradit᷑ adul⸗ tere:adducit᷑ ſaltatrici. ſicſublimis inter ſlanctos Johannes baptiſta. Caplm.. ↄtemplanduʒ debeato Jobaneba⸗ Ppniſta dicit ſublimitatis. In quo c; ſublimis inter ſanctos ſit aperiemus: poſſumꝰ auũt id facile cõphẽdereſi oſiderare voluerim quinq; illius pcipue dignitates. Scdöa cõmendationis. Certia celebꝛationis. Quarta venerationis. Quinta gloꝛiſicationis. CPꝛima dignitas beati ctilicationis.J teqᷓ; exires de ventre ſanctiſicauite. Ob iſtam ſanctificationeʒ purgatus fuit a plaga oꝛigina⸗ lis culpe:vnde ſi in vtero matris deceſſiſſet ad ſinum abꝛae euolaſſet: cuʒ ceteri vadãt in inſer num qͥ ibi moꝛiũt᷑. Fuit inſuꝑ in vtero matris letificatꝰ: cũ iñ ceteri ibi ſint cũ triſticia. Mul⸗ taq; alia ſpũalia dona ẽ cõſecutus: quare Ha⸗ bꝛiel pdixit patri. Spiritu ſancto replebit᷑ ad⸗ hucex vtero mris ſue Secũda dignitas bei Johãnis dicit᷑ cõmẽdationis. Quidnã certiꝰ ⁊firmius oſtẽdere po:eſt peminentiã alicuius qᷓ ſententia ⁊ laus ex oꝛe diuino ꝓcedẽs. Tur pe eſt laudari a malis viris: ꝓ quibus ait Se⸗ neca in puerbtis.Lã turpe eſt laudariaturpt bus q; ſi lauderis ob turpia. Gloꝛioſũ ergo eſt cũ quis laudaf᷑ a ſapientibus: 4 viris grauib⸗ ⁊p̃ᷣſtantiſſimis.Sed ſuꝑ oĩa grandeeſtet inef⸗ . fabile donũ duʒ quis exiollit laudibus ab oꝛe diuino. At em inat Hieronymus in ſermole De qnq; dignitatibus que oſtendunt „ r itas beati Johannis dicif ſan⸗ 4 Fuitqdeʒ in vtero ſanctiſicatus Vñ eccłia dicit de eo illud Hieremie.j.ca.An Seermo Bexij ad Paulã ⁊ Euſtochiũ. Quicqͥid humanis di ci poteſt vbis minus eſt a laude dei Ex his au tem quos deus dignatꝰ eſt cõmendare nullꝰ tã tis laudibꝰ fulget quãtis Johhes baptiſta.DHi⸗ xit enim deus HNoe Geñ̃.vij.ca. Te em̃ vidi iu ſtũ coꝛã me ex omnibꝰgentibus. Et do Bauid põ.lxxxviij. Inueni inquid Dauid ſeruũ meũ oleo ſancto meo vnxi eũ.Et ð Job vt ptʒ eiuſ⸗ dem pᷣmo ca. Nũqͥᷣd oſideraſti ſeruũ meũ Job ꝙ non ſit ei ſilis in terra. Et de NPaulo Acil.ix ca. AUas electionis eſt mihi. Et de centurione MMatth̊.viij.ca. Non inueni tãtã ſidem in iſrł. Et petro dixit xpᷣs M atth.xvj.ca. Beat' es Simõ bariona. Sed ð Jopᷣe multo plura mul taq; maio:a locutus eſt.nã vt ſcribit᷑ Mat. xj ca.dixit ieſus turbis ð Johe. Quid exiſtis in deſertũ videre ⁊c. vbi cõmendauit eũ de q̃ttu⸗ oꝛ. MPꝛimo de ſoliditate fidei ⁊ cõſtantia cuʒ di xit. Quid exiſtis in deſertũ videre arundinem vento agitatã:q̃ſi dicat:non.qꝛ Johes fuit ita cõpoſitꝰ ꝙ nec timoꝛe nec fauoꝛe a veritate de⸗ clinabat.Scðdo cõmendauit euʒ ab auſteritate penitentie:dum ſubdidit hominẽ mollibꝰ veſti tũ:quaſi dicat non.Tertio cõmendauit euma claritate noticie duʒ ſequit᷑ ꝓphetã.Etiã dico vobis pluſqᷓ; ꝓphetam.Et dicit᷑ pluſq; ꝓphe⸗ ta:qꝛ nõ ſolum xpᷣm pᷣuidit venturum ⁊ pᷣdixit ſicut alij ꝓphete ſed etiam ipᷣm digito oſtendit Quarto cõmẽdauit eũ ab auctoꝛitate doctrine fuit men n gnus eſt gloꝛia ⁊ felicitate.Cuius patrociniuzʒ dicens. Hic eſt de quo ſcriptũ eſt ſcʒ ꝑ Mala⸗ chiam. Ecce ego mitto angelũ meũ.id ẽ.ioheʒ qui vitam duxit angelicã ante faciẽ meã:qͥ pꝛie parabit viã tuam ante te.Amen dico vobis in ter natos mulierũ non ſurrexit maioꝛ Johe ba ptiſta. ¶ Tertia dignitas beati Johanis dici⸗ tur celebꝛationis. De ſolo nanq; ieſu xpᷣo ⁊ vir gine matre Johãneq; baptiſta narrantur pᷣco nia natiuitatis. Idcirco eccleſia ſolenniter cele bꝛat natiuitatẽ eoꝝ.inc Augꝰ iſermone qui legit᷑ in officio pᷣſentis ſolẽnitatis ait Poſt ilũ ſacroſanctũ domini natalis diẽ nullius homis natiuitatẽ legimꝰcelebꝛari niſi ſolaʒ Johis ba⸗ ptiſte. In alijs em ſanctis ⁊ elcctis dei nouimꝰ diẽ illu coli quo illos poſt ↄſũmationẽ laboꝛũ ⁊ deuictũ triũphatumq; munduʒ in ꝑpetuas eternitates pꝛeſens hec vita parturijt In alus cõſũmata vltimi diei meriti celebꝛant᷑ Jn hoc etiam pᷣma dies ⁊ ipᷣa hominis initia còſecran⸗ tur. auarta digniſas beati Joha nis dicit venerationis Holuit naq; deus cõcurrentibꝰ miraculis plurimis reliquias coꝛpoꝛis eiꝰ a fi delibus venerari.Legit᷑ em̃ in hiſtoꝛia eccleſia ſtica:ꝙ cum ad tumulũ Johãnis multa mira⸗ cula fierent iubente Juliano apoſtata gentiles oſſa eius ſparſerũt.Et cũ miracula nõ ceſſarẽt poſtea collecta ⁊ in igne cõcremata in puluerẽ redegerũt ⁊ ꝑ agros ventilauerũt.Tãdẽ cine⸗ res illi collecti a qbuſdam monachis hieroſoly mã fuere delati:deinde poſt aliq̊ tꝑa ianuã traſ lati vbi nunc deuote coluntur. Sicut Alexan⸗ der terty:⁊ Innocẽtius quartꝰ:rei veritate co gnita ſuis pᷣuilegijs appꝛobarũt. Caput vo eiꝰ tẽpoꝛe arciani pᷣncipis inuentũ eſt Huobꝰ qͥdem monachis beatus Johãnes caput ſuuʒ in viſu manifeſtauit: qui ad locum ꝓperantes vbi ſepultũ tãdiu latuerat inuenerũt:illud ſac⸗ cis cilicinis inuolutũ: qð poſtmodũ Conſtãti nopolim:inde ad gallias regnante Pipino eſt tranſſatũ. Altimo ad vꝛbẽ deductuʒ ⁊ in eccle⸗ ſia ſancti Silueſtri honoꝛifice reſeruatum. Di⸗ gitus inſuper ille quo dominũ oſtenderat com buri non potuit vt refert magiſter Johes Be⸗ leth.qui a fidelibus cõſeruatus:poſtmoduʒa ſancta Tecla de vltramarinis partibꝰ in Moꝛ⸗ mangdiã delatus eſt. C Quinta dignitas beati Joßis dici gloꝛſicatnonls Credendũ quippe eſt ꝙ in celo magna fit gloꝛia eius.⁊ ꝙ poſitus ſit in ſupꝛemo oꝛdine angeloꝝ atq;ʒ in ſede luci⸗ feri collocatus. Naʒ illa ſedes nõ fuit reparata per xpᷣm:quia ſtat ad dexterã patris:nec ꝑ vir ginem:quia ſtat ſuꝑ choꝛos angeloꝝ:nec ꝑ ali um ſanctũ:qꝛ vt pꝛedictũ eſt. Inter natos mu lierum nõ ſurrexitmaioꝛ Johãne baptiſta.Et ſicut magnus fuit meritis et ſanctitate:ita ma⸗ deuote imploꝛantes ſperare poſſunt illiꝰ inter⸗ ceſſione cõſequi in hoc ſeculo dei gratiaʒ:⁊ĩ fu turo gloꝛiã ſempiternã. In qua viuit et regnat deus ꝑ omnia ſecula ſeculoꝛũ.Amen. ¶ Bermo triceſimuſſecũdus de ſancto Naulo aplo doctoꝛe ſũmo gentium „ As electionis ẽ — mihi. dñi nri ihu xpᷣi vyba ſũt iſta oꝛi NVinaliter. Actl.ix. ca. Ad laudes in⸗ gentes beati apłi Mauli extollẽdas hodierna die merito eſt elaboꝛandũ. Ipᷣe nãq; ſua erudi tione mirabili:xpᷣi benedicti nomẽ gentibꝰpa⸗ tefecit Jpᷣe ſue cõuerſionis exemplo peccatoꝛi bus ad penitentiã redire volentibus ſpem ð ve nia cõſequenda dedit. Ipᷣe vtiq; verbis ⁊ fact adeo clare chꝛiſtum a moꝛtuis reſuſcitatum at⸗ qꝙᷓ; in dexteram dei patris ſedentem oſtendit: vt nullus amplius niſi volẽs de fide chꝛiſti du bitare queat.Ad ipſum igitur ſermonem verta mus qui pꝛius nominis ieſu ardentiſſimus ꝑ⸗ ſecutoꝛ:expoſt factus eſt illius defenſoꝛ acerri⸗ mus et pꝛedicatoꝛ eximius: in quo poſt emen⸗ datum delictum tanta ſuperabundauit gratia ſetin Gentie diſa poſtn. niſen Pn n ℳ* lofet latoe Nom ninis Mit aap ſanbi Muta/ vocar: hnel . Ani Per, pone Meme, ſſtr⸗ o gißon ij iar⸗ vt etiam in hac vita moꝛtali ad viſionẽ diuine poſt ouerſionẽ vo dictiẽ Paulus aſt puulus N eſſentie raperetur De ipo pijſſimus ihs ananie a virtute humilitatis. Unde nomen ſuum iter nuäiſ diſcipulo ſuo fideliſſimo retulit vba in themate pꝛetando. pᷣme ad Coꝛinth.xv. ca. ait. Ego ſu Pu Nrye —peetan o. pᷣme ad Coꝛinth.xv. ca.ait. Ego ſũ Alen pofſita. In qᷣbus de Maulo gloꝛioſiſſimo tria minim⸗apoſtoloꝝ. Tertia eſt opinio Hierony ikech wyſteria pPnonim Stemplanda. mi Bege qͥaſſerunt ꝙ vocatus ſit Paulus a thoeß⸗ ꝛimum dꝛ pſecutionlis. nmo ſpolio qo oↄtulit eccleſie ſcʒ ſergio Maulo W 5 en conerſſonis ðBðð golegua a fideʒ rone ti⸗ ſupare Scll in S ee ʒilj. ca Gecundo dubitat circa ſupbie occaſio Qualiter id aulꝰ feruebat in pſecuti: nem: quare videlicet Oaulus erarita ſuꝑbus Ni onen diſc ulon. (Caplm:. vet ſponte ingereretle ad pſequend xom in baſi „ imu OTLPZSLnõ vocatus acceſſit ad pꝛincipẽ ſacerdotuʒ. Et Pnck Wliumenere ad h̊ dicere poſſumus ꝙ tria erant in illo qbus W un ↄtẽplãdũ de Maulo ðpſecutio diſponebatr᷑ ad extollendum. n nis. Ipenãq; validiſſime eccłiaʒ ex Pꝛimum nobilitas generis. twen pugnare temptauit. Añ Lucas Actl.ix. c. die· Scum clarttas ſcientie. xk Saule aüt adhucſpirzs. i, ex vehemeti ſpiriu Tertium etas floens. ſmag ge⸗ ſmadn ignẽ ꝑſecutiõis accendẽs in ſe ⁊ ialios: 3 eccle CPꝛimũ qð erat in Oaulo fuit nobilitas ge⸗ Wre ſiam minaꝝ in vbis iniurioſis:⁊ cedis.i.i ver⸗ neris. Inqᷣt em Aug“ i mone. Erat aũt Pau Nroden beribꝰꝛ flagellis ĩ diſcipulos dñi acceſſitad pn lus ð tribu beniamin. ſicut ipe teſtatur. Etad inpe cipẽ ſacerdotũ ⁊ petijt ab eo eplas in damaſci Roma. xj. ca. ipe ait. Ego iſraelita ſum ex ſemi Ppolins ad ſinagogas vt ſi quos inueniſſet huiꝰ vie vi? ne abꝛae ð tribu beniamin. Ex q̊ dicit gloi ca. lceluci ros ac mulieres vinctos illos ꝑduceret i hieruvͥenerabilis. de pꝛeben. digni. ꝙ fuit ilis ſhm ſalẽ. Sʒ ꝓ huius ptis plenioꝛe intelligẽtia cei⸗ Tribus vo beniamin ſatis in ſcptura magnifi⸗ nahwir ca ſeptem dubitare contingit. cat᷑:tum qꝛ illi in diuiſione terre pmiſſiõis hie⸗ Eneepc Peinorien noĩs mutationẽ· ruſalẽ fuit diſtributa: ſicut patet· oſt E xVIU⸗ mnsn Scdocirca ſupbie occaſionẽ. aa.. tum qꝛr habuit bellatoꝛes ſtrenuos ſicutno llkiEt ertio circatepoꝛis dilationen. iat Judicũ. xx. ca. tum etig qꝛ ex illa tribu vm ſinr. Quarto circa miſcdᷣe ↄſecutionem. H Diero fuerũt ꝓ maioꝛi ꝑte inocẽtes interfecti. enin Quinto circa liberi arbitrij diſpoſition?. Uerütñ pleriq; mirariſolét ex bis audiũt dũ binte⸗ Sexto circa diſcipuloꝝ diſtinctionẽ· deſe Ma uit. Actuũ nãq; ca.xx. dixit riin Septimo circaptãtis acceptionen. Esgo ſũ vir iude⸗ tharſo cilitienat?. Et ſcde ad anegen TPꝛimo dubitat circa nois mutationezs. äre Coꝛinth. xj ca.· hebꝛeiſt ũt ⁊ ego.Et Act.xxiij. . ſcʒ nome Mauli mutatũ ẽ cũ pus Saulꝰ voca⸗ A. Phariſeus inqr ſum filius phariſeoꝛum. ret᷑. Nã mutatio noĩis ẽ phibita. C. ö mutatl. Zñ cum centurio iuſſiſſet eũ verberari dixitſe . eſono no. Li. Sʒ ad h̊ reſpõdet Jo.an.in glo.in ꝓlo⸗ ciuẽ romanuzʒ: vt habet Act a Et idem WIC o ſexti libꝛi decreraliũ ꝙ; lex illa lot᷑ de muta coꝛã tribuno ↄfirmauit. Ad qð rndet ico. de ,—7 tatiõe fraudulẽta. Zñ interdũ lʒ mutare nomẽ lyraſuper.xxij.ca. Actl.⁊ ſuper. iiij. ca. ſcdᷣe ad ge vtꝑ mutationẽ noĩs oſtẽdat᷑ facta mutatiobo R imo, ꝙ pr ] auli a romanis obtinueratro. ci⸗ minis. Sicut Jacob vocatus fuit Iſit᷑ ex eo . mana ciilitatẽ. 0 cü̃ tribun⸗dixiſſet Egomul/ en vidit dũm· vtptz Geñ xxxii.ca.Et Simõ vo ta ſuma pecunie ciuilitatẽ hac adeptꝰ ſũ. Pau⸗ deon catꝰ ẽ Metrus ex ↄfeſſione diuinitat in xpᷣo vt lus rñdit.Ego aũt ⁊ natꝰ ſũ. IJdcitco Eico. & n ſcribit᷑ at. xvi ca. Et in romanis põtificib? lyra exponẽs illa va lauliad Thimo. Pe⸗ manc, mutari ſolet nomẽ. Hã Martinꝰquintꝰ antea nulam quã reliqui troade apð carpum venies n r, vocatꝰeſt oddode colũna. Eugeniꝰ rtus BGa affer tecum ⁊ liberos ait HBũ eẽt paul“ in carce = bꝛiel. Nicolaus qͥntꝰ Zhomas.Calixtꝰ q̃rtus re Neronis ſcribebat Thimotheo vt ferret ſi⸗ nöre Alfonſus: Oius ſcðs Eneas. Maulſecũdus bi penulã. Erat aſſt penula veſt cõſularis que tit Petr⸗. Et Sixtꝰ qrtꝰ dicebat᷑ Frãciſcus. Röõ a Momanis data fuit patri Mauli ĩſignũ ami⸗ umat⸗ vo talis mutationis eſt. qꝛ nomen debet cõne: citie cum ipᷣo ⁊ eſſet fact⸗ ciuis romanꝰ quaʒ endtt: nire rei. ſicut ptz.xxi. di. ca.cleros et de ppen. rebuauerat Paulus ob memoꝛiã patris:et in ſſtio⸗ ⁊ digni.ca.cũ ſcõʒ.Et xvi q.j.ca.ſi cupis.Et ſignü ꝙ eſſet romanciuis: ſi neceſſitas incũbe⸗ geng inſtituta de dona⸗5-EſtTamen ð noĩe Mau⸗ ret H oſtẽdendi. Erat ero Naule natiõe iſra⸗ nah⸗ li tres opiniones inueniunt᷑ Mꝛima eſt Oꝛige lita. dignitate romanciuis: ⁊ religione phari⸗ aunm —nisã dicit: ꝙ ſemper fuit binomius æ vocatus ſeus ob iſta diuina magnanimu⸗ erat audax en itſy Saul“⁊ Maulꝰ. Gcda eſt Rabbani q̊ ait AVerum vtinqt Seneca in li. de quattuo⸗ . Gnis ꝙ añ guerſionẽ dict? ẽ Sanlus aſaule ſupbo. tibꝰ. Magnanimitas ſi ſeſupꝛa modũ extollit ij facit virũ minacẽ:inflatũ:inquietũ ⁊ turbiduʒ ⁊ in quaſcũq; excellentias dictoꝝ factoꝛũq; ne glecta honeſtate feſtinũ Gcoðm ꝙ erat ĩ Pau⸗ lo fuit claritas ſcientie. Dicit naq; de illo Hie⸗ ronymꝰ Cur Maulꝰ apls vas electionis nẽpe qꝛ vas legis ⁊ ſcripturaꝝ ſanctaꝝ armarium ẽ Et Acil.xxj.ca.dixit ſe erudituʒ ad pedes GBa⸗ malielis. Et. ij. ad Corl.xi.ca.ait.naʒ ⁊ ſi impe ritus ſermone:nõ tũ ſciẽtia. At aũt ipᷣe inquit. Scientia inflat Certiũ qð erat in Paulo erat floꝛens etas. Erat qdem adoleſcẽs. Un Actj. des adoleſcẽtis qͥvocabat᷑ Saulus.Et ſi quis obſtaret ꝙ potuerit ille fuiſſe alter qͥ ſic noiare⸗ tur: facili cõuinci põt qm Actl.xxij.ca. NMaulꝰ cũ humilitate ⁊ penitentia loquẽs ad dñm ait. Cum funderet᷑ ſanguis ſtephani teſtis tui ego aſtabã ⁊ ↄſentiebã ⁊ cuſtodiebã veſtimenta in terficientiũ illũ.Cum ergo eſſet in etate floꝛenti mouebatur ardẽter ad pſecutionẽ diſcipuloꝝ. Nam vt inqͥt Ariſto.in.ij.rethoꝛice. Juuenes ſũt ↄcupiſcitiui talia facere q̃cunq; cõcupiſcũt Igeo valde amãt valde deſiderant: et ſimilia. iens ſanguis Tertio dubitat de Paulo circa tẽpoꝛis dilationẽ: cur ſcʒ tam diu diſtulit xpᷣs vocare illũ ⁊ nõ cuim alijs apłis.Ad qꝗð reſpon dere poſſumꝰꝙ ſic factũ eſt ꝓpter tria. Sñcdo ꝓpter xp̃i ſapientiam. Tertio ppter xpᷣi clementiim. Pꝛimo ꝓpter xpᷣi potentis vt ſic oſtẽderet᷑ q poſt moꝛtè xpᷣs qͥ ſurrexit a moꝛtuis potuit ini micos etiam benigne ſuꝑare. Secundo ꝓpter Pꝛimo propierteumauomoebat Paulue ecutione qᷓ; grauit offendebat putabat nãq; ſacrificiuz ſe offerre deo ſi xpino mẽ deleret.Hoc ipſe ↄfirmat.pᷣmead Thimo. j. ca. vbi ait. Gꝛatias ago ei qͥ me confoꝛtauiti xpᷣo ieſu dno nro:qꝛ fideleʒ me exiſtimauit:po nens in miniſterio qͥ pꝛius fui blaſfſemus ⁊ ꝑſe⸗ cutoꝛ.Sed miſericoꝛdiã ↄſecutus ſum.qꝛ igno ignoꝛãs in tali ꝑſe rans feci ĩ incredulitate. Et ad Galathas.j.ca. indqᷣt. Audiſtis em ↄuerſationẽ mes ĩ iudaiſmo qm ſupꝛa modũ ꝑſequebar eccliam dei ⁊ expu vij. ca. ðꝛ. Teſtes depoſuerũt veſtimẽta ſecꝰpe gnaba illã: ⁊ ꝓficiebam in iudaiſmo ſupꝛa mu tos coetaneos meos in generemeo. abundãtiꝰ emulatoꝛ exiſtens paternaꝝ meaꝝ traditionũ vt inqͥt Micolaꝰ de lyra ſuꝑ hoc paſſu. Apð iu deos erant aliqua tradita patribus a moyſe.l. que ſcripta ſant il ege. Et aliqua erat tradita a patribus alis minoꝛibꝰ q̃ vocabat᷑ traditiões ſenioꝝ.vt ptʒ Matth̊.v.ca.⁊ ambaꝝ traditi onũ erat apłs ʒelatiſſimꝰ ante ſuã ↄuerſionem. EScdo miſericoꝛditer actũ fuit cũ NMaulo ꝓpt᷑ merituʒ nam m Aug:.in ᷣmone.dũ Stepha nus lapidaretn qn oꝛatiòe quã fecit ꝓ his qui in iuuenibꝰ eſt recens ⁊ bu ad eius necem inſiſtebãt ſingulariter oꝛauit ꝓ NPaulo quẽ ↄſpiciebat ↄtra ſe plus ceteris coꝛ de ⁊ animo deſeuire:nõ em̃ poterat manu illuʒ lapidibꝰduris ferire.qꝛ non ſpectabat niſi teſti bus aliquẽ lapidare:tñ NMaulꝰ illoꝛũ retinens veſtimẽta animabat eos vt viriliter extingue⸗ rent innocentẽ Certio remiſſionẽ ⁊ gram inue nit aulus ꝓpter exemplũ:vt ſic in io tanq; in ſpeculo clare peccatoꝛes intuerent᷑ magnitu dinem miſcdie dei DHe hoc j. ad Timo.j.ca.ita ſcripſit YFidelis ſᷣmo ⁊ omni acceptiõe dignus ſapientiã:vt ſic innoteſceret multifoꝛmis ſapiẽ qꝛ ihs xpᷣs venit in hunc mundũ ſaluos facere tia dei:qͥ varios habet vocandi ⁊ ſaluandi mo- peccatoes quoꝝ pmus ego ſum. Sed iðo mi dos. Certio ꝓpter demẽtiã qua voluit vt ois fraudis ſuſpitio tolleret᷑ ↄuertẽdis gentibus: dũu talis magiſter ẽ electus qͥ nõ ſolum non fuiſ ſet de ſocijs xp̃i hic viuẽtis:imo fuiſſet acerbiſ⸗ ſimus ꝑſecutoꝛ oiuʒ qͥ inuocabant nomẽ eius. Et niło cõmodo vel incõmodo tꝑali timoꝛe/vł fauoꝛe humano fuit ad fideʒ ↄuerſus ⁊ illiꝰno minis qð antea extinguere nitebatur defenſoꝛ fuit validiſſimꝰ. C Quarto dubitat᷑ ð Paulo circa miſcdie ↄſecutionẽ: quare ↄſecutus ẽ mi⸗ ſericoꝛdiã dei adeo vt in actu furibundepſecuti onis xpᷣm viderit audierit vocantem. Et licʒ Augꝰ dicat. Si qris quare hũc trahat:illũ nõ trahat:noli diiudicare ſi nõ vis errare:nihilo⸗ minus rectiſſime pietas diuina egit cũ Maulo du illu ad ſe ta mirabiliter traxit ꝓpter tria. Panno ꝛopter delum. =DW Secundo pꝛopter meritum. lum. Tertio pꝛopter exemp ſericoꝛdiã ↄſecutus ſum vt i me pᷣmo oſtẽderet xpᷣs ihs oẽm patientiã ad infoꝛmationẽ eoꝛũ qͥ credituri ſunt illi ĩ vitã eternã C Quinto du bitat᷑ circa liberi arbitrij diſpoſitionẽ: an vide licet fuit liberũ arbitrii eius violetatu. Ad qð intelligẽduʒ notanda ẽ illa ſnia dni an onauen. i. ij. di xx v. de qua plene dixi ĩ quadrageſima⸗ li de penitẽtia ymone pᷣmo.qꝙ aliud eſtvolũta⸗ tem induci: aliud voluntatẽ mutari: aliud vo⸗ luntatẽ cogi. Tũc em induci ðꝛ quãdo aliqua ꝑſuaſio ei ſt qua diſponit᷑ vt ad aliqð appetibi le inclinet᷑:q̃ſi valde intẽſa eſt nomẽ coactiõis ſoꝛtit᷑:qᷓuis non fit vera coactio.Tuncaũt vo luntas mutat᷑ qñ ipᷣa nolente vim potẽti vᷣtu⸗ te affectio ei imittit᷑ ĩ cõtrariũ ⁊ de nolẽte fit vo⸗ lens:ita ꝙ vna affectio expellit᷑ ⁊ otraria indu citur. Sicut cum deꝰ amatoꝛẽ tpalium facit tẽ poꝛaliũ ↄtemptoꝛẽ.Zũcaũt voluntas ðꝛ cogi qñ itelligit᷑ ipaʒ iuitã aliqͥd velle ⁊ repugnate gctux nente⸗ finol⸗ ſind ert nofut bic i ſtidiſc ſescke dicuvi Aun Plion exdi ſin ſiaſtie ſhn mu vo ore poteſt lgeeo griole bosle⸗ ldicn More e d nc inu tio ſunt ogt ſtoi⸗ liote fmni. ſu ſ lſon⸗ (den h Pullus actu voluntatis deliberatiuo:aliena vtute mo Quartum excecattiiooo.e fenlct. uente ⁊ repugnantia manente ad aliqͥd inclina Quintum viſitatio. ä ſirßim⸗ ri nolẽdo. Nolũtas igit᷑ cogi nõ põt ab aliquo Sextum illuminatio. . Tin,· ſec induci ab agente creato: mutari valen ab Septimum confoꝛtato. nnälff agete increato. Quare ⁊ liberũ arbitriũ auli C Pꝛimũ qd acurritin ↄuerſione Nauli vꝛ il auto nõ fuit coactũ:ſᷣ bene imutatum: ⁊ de nolẽte fa luſtratio.Dicit᷑ em Acil.ix.ca. Cũ iter faceret 1s tbſe ctũ eſt volens. ¶ Sexto dubitat᷑ circa diſcibu contigit vt appꝛopinquaret damaſco Remigi⸗ ckigno loꝝ diſtinctioneʒ. Nam ðꝛ ꝙ NPaulus ꝑſeque⸗ inquit. Damaſcus eſt ciuitas metropolis ſirie . bat᷑ diſcipulos.Ex hoc querunt aliqͥ: qui erät quã ediſicauit DHamaſcꝰ Helieʒer ſeruꝰ Abꝛae Miſno iſti diſcipuli.Et dicit Nico.ð lyra ꝙ erant om Sequitur textꝰ. Et ſubito circũfulſit eũ lux de diexpu⸗ nes credẽtes in xpᷣm. NHam diſcipuli aliqusdo celo. Be iſta luce poſſet qͥs aſſerere ꝙ fuerit ir⸗ mmamul dicunt᷑ duodecim apłi:ſicut ibi at.xix.ca. rũpentis auroꝛe vel ſolis oꝛiẽtis ⁊ hmõi. Sed wntir Aſſumpſit iſᷣs duodecim diſcipulos ſuos ⁊ &. pꝓfectoipᷣe Paulus:cuius fuit ↄditiõis ⁊ quo mdſtani Aliqñ ſeptuagintaduo.ſicut Euce.vltl. Duo tpe vilſa ſit aꝑtiſſime declarauit. Aci.xxvi ca. Dn ex diſcipulis ibant ipᷣa die ⁊c.Aliquando oẽs Loquẽs nanq; cũ Agripa dixit:dũ irem Ba⸗ ore, ſidele s.nã vt Euſebius tradit in hiſtoꝛia ecldle maſcũcũ poteſtate ⁊ ꝑmiſſu bncipũ ⁊ ſacerdo⸗ nttn⸗ ſiaſtica.⁊ habet᷑ inſiiper Actl.xi.ca.Anteq; ec tũ die media in via vidi orex ſupꝛa ſplendoꝛezʒ nme cleſia cõgregaret᷑ Antiochie:oẽs credentes di ſolis circũfulſiſſe me lumẽ ⁊ eos qͥ mecum erat. i ſcipuli noĩiabant᷑. At vbi credentiũ numerꝰ ibi Acdſj.vero ca.xxij.dixitꝙ lux illa fuit copioſa. hafmn. multiplicatꝰ fuit:xpᷣiani noĩari ceperũt ¶ S ¶ Scom qð cocurrit in ↄuerſione Nauli dici Mlo ptimo dubitat᷑ circa poteſtatis acceptionem. tur ꝓſtratio. Cecidit em in terrã vt patʒ Actl. iSnpnn Quõ cũ iudei nullã haberẽt poteſtatẽ Paulꝰ ix.ca.Et ca.xxvi. NMPaulus retulit. Oẽſq; nos pbiͤgi potuit a pᷣncipe ſacerdotũ illam impetrare.Ad cuz cecidiſſemus in terrã quare videf̃ ꝙ ⁊ ſocij oenit p qð reſpondet Nico. lyra. ꝙ iudei habebant eius fuerunt ꝓſtrati verſus faciem ᷣm gloſam ungt poteſtatẽ ſubdelegatã a romanis ꝓ criminibꝰi (Tertiũ qð in tali ↄuerſione cõcurrit ðꝛ allo ummiln⸗ legẽ eoꝝ cõmiſſis. Nã Stephanũ moꝛe iudici cutio:nã audiuit vocẽ loquentẽ idioma bebꝛe niiefi ario lapidaſſe dicũt᷑:qñ teſtes depoſitis veſti: um vt ſcribitf Actl.xx vj.ca.⁊ dicenteʒ. Saule mnns bus lapidabãt eũ.Et in hoc ſeruabãt oꝛdinem ſaule cur me ꝑſequeris.Hec vox fuit pᷣmo repᷣ⸗ nugue⸗ ꝛudicij in lege ſtatutũ ꝓ ſcʒ teſtes eent pmi lapi henſiua eo Saul⸗ ꝑſequebat xpᷣm i mẽbꝛis müue datoꝛes. Dũ itaq; NMaulꝰ videbat qᷓ fiebãt per ſuis. Scðo fuit inſtructiua. Querẽti em qͥs es otnnih apoſtolos timẽs antiqua legẽ in q̃ nutritꝰ erat dñe:rũdit xpᷣs.Ego ſum ihs naʒarenus quem ugin euacuari: ira ſuccenſus litteras impetrauit: ad tuꝑſequeris. Abinota ꝙ qꝛ ex luce ſũma ⁊ ex icn uocauitq; famulos ⁊ ſocios negocij ſui. Eamꝰ* alto ſitu celi in ⁊ in qͥ ſibi aparebat et exinde inqᷣt fratres eamus cõcito greſſu in damaſcum ſauluʒz ⁊ eius ſocios terribiliter pſternẽte:aꝑte . nte inueniemꝰibi illos deſtructoꝛes noſtroꝝ tradi ſe ingerebat ei maieſtatiuũ ⁊ oĩpotenteʒ. Ideo in tionũ: ligabimꝰ eos affligemuſq; verberibꝰ ie ſuã humilẽ oꝛiginẽ m quam fuit naʒarenꝰ id Aon iunijs atq; in hierin pꝑducemus. O Maule qd eſt. in nazʒareth ↄceptus ⁊ nutritꝰ ei in ſua reue ſan cogitas?O Paule qᷣd loqueriſ. O Naule cur latione ſpecialiter expᷣmit: vt oſtẽdat ꝙ ille idẽ Niun taãto indiſcreto feruoꝛe moueris:Tu cape ꝓppo qͥ fuit inter iudeos humilis eſt ad celos in tãta odil nis ⁊ eris captus. Tu cõtra diſcipulos paras glia tanqᷓ; dei filius exaltatus Pꝛopterea xpᷣs npi manũ.Et deꝰmanu ſua te rrahet ad gremiũ di-⸗ ſubdidit:durũ eſt tibi cõtra ſtimulũ calcitrare W ſcipuloꝝ.Et nomẽ xpᷣi ↄfundere ſatagis:⁊ ne id ẽ.potẽtioꝛi te incõꝑabiliter reſiſtere. Tertio c. ſcis adhuc ꝙ i bꝛeui ꝓ noie ilio paratiſſimꝰeris vox illa ⁊ allocutio fuit pᷣceptiua.Tremes p n ligari ⁊ moꝛi:non ẽ ↄſiliũ ↄtra dñm. pe Paulꝰac ſtupens de gniars, potekaie lup⸗ De auerſione NRauli ⁊ ſeptẽ mirabi⸗ acmaieſtare to con der o ſni tolin ð n r iit S. vis facere: q̃ſi dicat ecce nũc paratus ſũ tibi in S halgn libꝰ q ↄcurrerũt in illa. CCaplm. I. oibus obedire. Cui xõs. Surge T ingredere ci upatni — G uitatẽ ⁊ dicet᷑ tibi qͥd te opoꝛteat facere. Socij Nactos — E cũdũ myſteri⸗ auũt ſtabãt ſtupefacti: audiẽtes dem vocẽè ne⸗ laitn⸗ um otemplandũ de Maulo ðꝛ ↄuer minẽ aũt videntes. ic aliqtiſper imoꝛanduʒ ⸗ ſionis. Fuit quipe ↄuerſio eius mi/ ẽ:qm Actij.xxij.ca. Paulus dixit.Et qͥ mecuʒ kfhv⸗ rãda ⁊ ſin gular maxie ꝓpt ſeptẽ ãibi ↄcurrũt erantlumen qdẽ viderũt:vocẽ tũnõ audierůt nu Pꝛimum fuit illuſtratio. eeinjus qͥ loquebat᷑ mecũ:videt᷑ ꝙ h ſit aliqua cõ nerte Secundum pꝛoſtratio. tradictio: qꝛ pᷣus ðꝛ ꝙ audierũt vocem: poſtea en Tertium allocutio. iie WNaulus affirmabat cõtrariũ aſſerẽs voem xij. non audierũt. Ad hocitaloqͥt Beda ſuꝑ actꝰ aploꝝ: ꝙ cõfuſum vocis ſonũ: nõ aut articula tam eius diſtinctionẽ audierũt. Et cõſimiliter viderũt lucem a xpᷣo irradiantẽ:nõ aũt ſui coꝛ⸗ poꝛis foꝛmã ⁊ faciẽ.Naulꝰvero ⁊ viditxpᷣm⁊ Diſtincta vba eiꝰaudiuit. ¶ Quartũ qð cõcur rit in illa ↄuerſione ðꝛ coꝛpoꝛis excecatio. Sur rexit aut Saulꝰ deterra apertiſ; oculis nihil videbat. Ad manꝰ itaq; ſocij trahẽtes illũ itro duxerũt Hamaſcũ Et erat ibi tribus diebꝰnõ viges ⁊nõ mãducauit neq; bibit. In h̊ triduo ait Beda Mauluʒ oꝛationi vacaſſe: fuiſſeq; ra ptũ vſq; 83 tertiũ celũ. Idẽ refert Nico.del ra ſup ſcdᷣa epła ad Coꝛinthios ca.xj. Süũt aũt moéi: aparet ꝙ ptri Bege venerabili duum quo cæeatus lucis graʒ expectabat non ocijs toꝛpebat:vᷣ diuina potius illuſtratiõe ſub limatꝰ archana celeſtia rimabat᷑. Eſtq; niſi fal loꝛ credibile:q; eo tꝑe myſteriũ euãgelice diſp- ſationis edociꝰ fuerit de qͥ ip̃e gloꝛiat᷑ ad Oala thas dicẽs. Neq; em̃ ego ab homie accepi illð neq; didici:ſed ꝑ reuelationeʒ ihu xpᷣi:hec ille. CQuintũ qð ⁊currit in ↄuerſione Mauli fuit eiꝰ viſitatio. Na inſtruxit xpᷣs ananiã vt Pau lũ viſitaret:ſcribit᷑ em Actl.ix.ca.ſic.Erat au⸗ tem qͥdam diſcipulus Oamaſci nole Ananias hic vt habetur Actl.xxij.ca.erat de iudeis ad xp̃m ↄuerſus ſcientia ⁊ vita famoſus.Et dixit ad illum in viſu dñs.Anania. At ille ait. Ecce ego dñe. Et dñs ad eũ. Surge vade in vicũ qͥ vocat᷑ rectus.⁊ q̃re in domo iude Saulũ noĩe tharſenſem. Ecce em̃ oꝛat ⁊ vidit.i.ſibi reuela tũ ẽ:viꝝ ananiã nomie:naʒ reuelatio fuit facta Paulo nõ ſolũ de ꝑſona ſᷣ de ꝓpꝛio noie:ſtro⸗ euntẽ ⁊ imponẽtẽ ſibi manũ vt viſum recipiat Timẽs Ananias rñdit:dñe audiui a multis ð viro h̊ quãta mala ſãctis tuis fecerit in hierln ⁊ quare huc ſe ↄtulit:Cui deus.vade Anania wqidragenariũ numeꝝ ictuim nõ excedat. Sa piẽtes vo iudeoꝝ ad pᷣtendẽdũ pietate oꝛdina uerũt:qꝙ de illo numero aliqͥd minueret᷑ plꝰ veil min put ronabiliter videret᷑ ratiõe delicti yel 2ditionis vberandi: ſic de alijs circũſtotijs. Quia vo NPaulꝰerat eis odioſus ſubtraxerüut tio die auguſti lapidatus eſt. Paulus vo octaa uo kalendas febꝛuarij ↄuerſus eſt. Et vyt refert NMico.delyra.nõ ſtatim poſt baptiſmũ ſuũ iuit ☛ Paebm ca. D pᷣus abijt in arabiam:qualu⸗ ſtrata pᷣdicando reuerſus ẽ Damaſcũ.Et ĩiſta reuerſione voluerũt eũ iudei capere:⁊ ꝑ murũ euaſit ſubmiſſus in ſpoꝛta:deinde iam tribꝰ an⸗ de Bamaſco in hierłm:ſicut ipᷣe dicit ad Gala nis a ſua cõuerſione decurſis aſcẽdit in hierin vigdere Petrũ ⁊ manſit apud euʒ diebus tribꝰ Abi ſunt o Paule dure cõminatões tue: Abi ↄtumelioſa verba quibꝰdiſcipulos affictiebaoas. Abi cathene quas deferebas vt vinctos illos in hieruſalẽ ꝑduceres:utatꝰ es in alteꝝ vi rũ.lec vtiq; ẽ mutatio dextre excelſi.Factus es euãgelica tuba:xpᷣi pᷣco ⁊ inuictiſſimꝰ miles religionis xpᷣiane.Nõ times laboꝛes:non hoꝛ res ꝑicula:nõ vitas plagas:nõ fugis moꝛtem. Tu ꝓ vpᷣo vtſcdᷣead Corl.ca.xi.ptz fuiſtiinla boꝛibe plurimis. Zu carcerib abundãtiꝰ Tu in plagis ſupꝛa modũ. O quãta cõſtãtia: quã⸗ tauefuit eiꝰaie foꝛtitudo.A iudeis qᷣnquies q3 draenns vn minoaccepit. Refert Nico. ð lxy- en⸗ Regn ra ſuꝑ ̊ paſſiu.q; DBeuterono.xxv. cq. coõmitti⸗ tur iudicibꝰ vt ꝓ minoꝛibꝰ culpis ꝓ dbꝰ moꝛg nõeſt inferẽda imponãt plagas ⁊ bera:ita lrn ctum nõ excedãt. Sa de dicto numero qnqes vnũ ictũ ꝓ vice qtibet Ter virgis ceſus fuit. ſicut patet Act.xvj.ca. Semel lapidat fuit in ciuitate lichonia:vt po nit᷑ Actl. xiiij. ca. Ler naufragiũ fecit.Etne ſin — gula repetem ꝓxpo i vꝛbe maxia capitis trüů⸗ catione gloꝛioſũ martyriũ ↄſũmauit. qñi vas electiõis ẽ mihi: vt poꝛtet nomẽ meuz ¶ Beraptu Mauli in quo vidit eſſenti coꝛã gẽtibꝰ⁊ regibꝰ.Ego aũt oſtẽda illi quãta opoꝛteat eũ pati ꝓ noie meo Et abijt Ananias 2 introiuit in domũ ⁊ imponẽs ei manũ dixit. Saule frater dñs ipᷣs ad te me miſit qͥ aparuit ⸗⸗ tibi i via qᷓ veniebas vtvideas ⁊ implearis ſpi/ rituſancto. ¶ Sextum qð ↄcurrit in ↄuerſione Pauli fuit illuminatio. Cõfeſtim naq; cecide⸗ a : et gio ſpeciali cõcedere Maulo vt in ſuo rapto di rũt taq; ſquame ob oculis eiꝰ et viſũ recepit:et ſurgens baptizat' eſt. C Septimũ qð ↄcurrit i illa ↄuerſione fuit ↄfoꝛtatio. Cũ accepiſſet ci⸗ bum ↄfoꝛtateſt duplici ↄfoꝛtatiõe.ſ.coꝛpis ? ſpũs.Qð ptʒ qꝛ ↄtinuo ingreſſus ĩ ſinagogas pꝛedicabat ihm ⁊ iudeos viriliter ofundebat. lhec oia facta ſũt eodeʒ anno quo xpᷣs paſſus ẽ 2 Stephanꝰ lapidatꝰ:nam xpᷣs octauo kalen⸗ das apꝛilis paſſus ẽ. Stephanꝰ codẽ anno ter aApitulum. I. Ertiuũ myſteriũ aↄtemplandũ de Maulo ðꝛ viſionis —☛ „. EE . Aaoluit qͥdeʒ benignꝰ deus ex puile ain dei: ⁊ de conditionibus illiꝰraptꝰ uinã eſſentiã videret:de quo ipᷣe ita ſcribit ee ad Coꝛinthios ca ri Sei hoiem in xpᷣ̃o ante annos qttuoꝛdecim ſiue ĩ coꝛꝑe ſiue ex coꝛpus neſcio de ſcit raptũ hmõi vſq; ad tertiũ celum Etſcio hmõi hoiem ſiue in coꝛꝑe ſiue ex coꝛpꝰ neſcio deꝰ ſcit qm̃ raptꝰẽ in paradiſũ ⁊ audiuit archana dei q nõ licet homini loqͥ οuᷣτνς — vꝓboꝝ declaratiõe notãdeſũt ſeptẽ theologice ſagse i dam) acten Mon crin Galn ginür⸗ hoch zuanat alist diuin⸗ vtene uino⸗ hoef ſectio ec bedi p Nuiſe huiun Glenb 1 Ealrui fſtidil Nwenn üco MWEn W— los cuiu nen loliy unc flbe ſoni. htl⸗ nei ſſten⸗ tas lmgs Au Mhtog lote Egn fan ſisc wu üinit lsn qualu⸗ Etiiſta muri hiertmn s ib“ eVo Gllas nncep⸗ Fns ninies nhoe⸗ un. diN fitugdi isi cönitti⸗ p'nors egin di Eord kpe ſürel ſinis. eit ticde ſlapo Ertu eni⸗ W fi erul Neritons nn olo tlt töoante s iclum riorp uciuit quon. e. veritates Mꝛima veritas ᷣm Nico.de lyraſu per iſto paſſu.x raptus ꝓpꝛie impoꝛtat quan dam violentiam alicuiꝰ rei cõtra motum natu⸗ ralem ſibi:qð põt eſſe dupliciter Unomõ qᷓ;tũ ad terminũ motus vt ſi lapis moueat᷑ ſurſum. Alio modo quãtũ ad moda motus vt ſi lapis per impulſum violentũ ferat᷑ deoꝛſum veloci⸗ qhq; natus eſt moueri. Sic aia homĩs dicit᷑ rapi lid qð eſt pᷣter naturã. AUnomõ quãtuʒ ad ter⸗ minũ raptꝰ puta qñ rapit᷑ ad penas. Alio mo⸗ do qᷓ;tum ad modũ homini ↄnaturalẽ Et ſiclʒ aia nata ſit moueri in deũ:tamẽ modus ↄnatu ralis m ſtatum vite pᷣſentis ẽ q in cognition diuinaʒ aſcendat per cognitionẽ ſenſibiliũ ⁊ ſic vtens ſenfibꝰ:ido qñ ducit᷑ in cognitionẽ dini uinoꝝ a ſenſibus abſtractam ðꝛ rapi:inquãtũ hoc fit pᷣter modũ ſibi cõnaturalẽ. Poſt reſur⸗ rectionẽ vᷣo qñ erit in coꝛpoꝛe gloꝛioſo opus ĩ⸗ tellectiue nullo modo impediẽte raptꝰnon ha⸗ bebit ibi locuzʒ. ¶ Sdða veritas ꝙ MPaulꝰ in ra ptu vidit eſſentiã diuinã: ſic determinat Rug ad paulã de videndo deum: a in. xij.ſuꝑ Gen. adlr̃aʒ qð ⁊ vyba apli deſignant:dicit em̃ ſe au diuiſſe ineffabilia verba q̃ non lʒ homini loqui: huiuſmodi autẽ vident᷑ ea que ꝑtinent ad viſi⸗ onem beatoꝝ que excedit ſtatum vie:pᷣm illud Eſa.lxiiij.Oculus nõ vidit de abſq; teq ppa raſti diligẽtibꝰ te.Quare ſpernẽdi ſunt illi qui dixerunt Maulũ nõ vidiſſe ipᷣ̃am dei eſſentiaʒ: ſed quandã refulgentiaʒ claritatis ipiꝰ.¶ Ter tia veritas ᷣm Tho.ſcda ſcdᷣe.q.clxxv.ꝙ diui na eẽntia videri ab intellectu creato nõ põt niſi Pum gloꝛie:qð tamẽ dupliciter ꝑticipari pᷣt. no modo ꝑ modũ foꝛme imanentis ⁊ ſicbea tos facit ſanctos in patria. Alio modo ꝑ modũ cuiuſdam paſſionis trãſeuntis:⁊ hoc modo lu⸗ men fuit in Paulo qñ fnit raptus. Et ideo ex tali viſione nõ fuit ſimpliciter beatꝰ vt fieret re dundãtia ad coꝛpus:ſed ſoluʒ ſᷣm qͥd.Et ſicnõ fuit beatꝰ habitualiter ſᷣ ſolum habuit actũ be atoꝛũ.¶ Quarta Fias noie tertij celi põt intelligi aliqͥd coꝛpoꝛeũ:⁊ ſic tertiũ celũ eſt em⸗ pirreũ quod ðꝛ tertium reſpectu celi aerei ⁊ ce⸗ li ſiderei:vł reſpectu celi ſiderei:⁊ reſpectu celi aquei ſiue criſtallini.Et ðꝛ raptus ad tertiũ ce lum:nõ qꝛ raptꝰ ſit ad videndũ ſimilitudinem alicuiꝰrei coꝛpoꝛee ſ̊ ꝓpter h̊ ꝙ locus illeẽ ↄtẽ plationis beatoꝝ. Ibi ergo dicit ſe raptũ. qꝛ de us oſtendit ei vitã in q̃ videndus ẽ ineternum Et qꝛ viſio deinõ põt eẽ ſine delectatiõe:ꝓpte rea nõ ſolũ ſe dicit rapꝛũ ad tertiũ celũ rõne cõ⸗ tẽplationis ſᷣ eæ in paradiſum recte delectatio nis cõſequẽtis. ¶C Quinta vᷣitas ꝙ NPaulus i raptu fuit a ſenſibꝰ alienatꝰ.Mã vt inqᷣt Augꝰ xij.ſuꝑ Geñ.ad lr̃am. Niſi ab hac vita quiſq; quodãmodo moꝛiat᷑ ſiue omninoexiens ð coꝛ poꝛe ſiue auerſus ⁊ alienatꝰ a ſenſibꝰ in illaʒ nõ ſubuehit᷑ viſionẽ. Ratio eſt m Tho.qꝛ opoꝛ tet cũ intellectus homis eleuat᷑ ad altiſſimã dei eẽntie viſionem:vt tota mẽtis intentio illuc ad uocet᷑ ita ſcilʒ ꝙ nihil intelligat aliud ex fantaſ matibꝰ:ſed totaliter ferat᷑ in deuʒ. Non em̃ per aliqð fantaſma pᷣt dei eẽntia videri qͥnimo nec per aliquam ſpeciem intelligibilem creataʒ. qꝛ eſſentia dei ĩ inſinitũ excedit᷑ non ſolũ omia coꝛ⸗ poꝛa quoꝛũ ſunt fantaſmata:ſed etiã omnẽ itel⸗ ligibilẽ creaturã IJdeo impoſſibileeſt ꝙ homo in ſtatu vie videat deũ ꝑ eſſentiã ſine abſtracti one a ſenſibꝰ. Notandũ iñ ꝙ anima xp̃i ſtatu vie videbat diuinã eſſentiã abſq; abſtractione a ſenſibus.nam iĩtellectus illius anime erat glo riſicatus ꝑ habituale lumen gloꝛie quo diuinã eſſentiã videbat multo amplius qᷓ; aliquis an⸗ gelus vel homo.Erat aũt viatoꝛ ⁊ diſpẽſatiue patiebat᷑ nõ ꝓpter aliquẽ defectũ ex parte itel⸗ lectus. Ideo non eſt ſimilis ratio de eo ⁊ alijs viatoꝛioꝰ. ¶ SGexta veritas ꝙ Maulꝰpoſtq; ceſſauit videre deũ ꝑ eẽntiã memoꝛ fuit illoꝛuʒ q̃ in illa viſione cognouerat ꝑ aliqs ſpecies itel ligibiles habitualiter ex h̊ in eius ĩtellectu reli ctas:ſic̃ etiã abeũte ſenſibili remanẽt aliqueim pꝛeſſiones in aia qs poſtea ↄuertens ad fantaſ mata memoꝛa᷑. Vñ nec totã illã cognitionem aut cogitare poterat aut vbis expꝛimere. hec Tho ſcda ſcde.q.vbi ſupꝑꝛa.arti iiij. in reſpon ſione ad tertiũ argu. ¶ Septimavitas ꝙ; lʒ aia Mauli fu erit a fantaſmatibꝰ⁊ ſenſibiliũ ꝑcepti⸗ one abſtracta:nõ tñ fuit ita a coꝛꝑe ſeꝑata vt ei nõ vniret qſi foꝛma.lʒ ð q̊ dubitari poſſit ꝓpt ipᷣiꝰ apłi vᷣba qͥ ait:ſiue in coꝛꝑe ſiue ex coꝛpus neſcio de ſcit. oc aũt vt Hiero ait in ꝓlogo ſuꝑ NBanielẽ.qͥdã intelligere voluerũt ꝙ apis ignoꝛabat an coꝛpꝰ eiꝰ fuerit raptuʒ ſimul cum ala vel nõö. Sʒ Aug xij.ſuꝑ Geñ.ad lr̃am die ꝙ aptus ſciuit ſe fuiſſe raptũ ſm aiam ⁊ nõ ſᷣm coꝛpus:neſciuit tñ q̃liter aia ſe haberet ad coꝛ⸗ pus. Añpoſtlonga inqͥſitionẽ: Aug ↄcludit dicens. Reſtat foꝛtaſſe vt h̊ ipᷣm eũ ignoꝛaſſe i⸗ telligamus.vtꝝ qñ in tertiũ celuʒ raptus eſt in coꝛpe fuerit aia:quõ eſt aia in coꝛꝑe cũ coꝛpus viuere ðꝛ:ſiue vigilantis:ſiue doꝛmientis:ſiue in extaſi aſenſibus coꝛꝑis alienati:an oino de coꝛpoꝛe exierit vt coꝛpus moꝛtuũ iaceret Sed Yt ideʒ Aug⸗ poſtmodũ refert dubitante aplo qͥs veſtrũ inde certus eſſe potuit.vñ qui ſuper hocloquit᷑ magis cõiecturaliter qᷓ; ꝑ certitudi nẽ loquit᷑ Ex his apparet qᷓ; repꝛehenſibiles in ueniunt᷑ hi qͥ bonoꝛum tꝑalium falſa venenoſa q; dulcedine decepti: alienã vitam felicitatẽq; ꝓmiſſam:aut negant aut acqͥrere nolunt H q; Sermo Xxiij. magna multitudo dulccdinis tue deꝰ. Oiocũ ci patres tui veriq; paſtoꝛes:q̃te regnis cele dafacics tua ⁊ decoꝛa nimis. Obeati qͥ habi-⸗ ſtibꝰ inſerẽdã multo meliꝰ multoq; felicius cõ⸗ tant in domo tua. Oſtendiſti te paulo doctoꝛi diderunt qᷓ; illi quoꝝ ſtudio pma meniũ tuoꝛũ gentiũ:ſicut ⁊ moyſibmo doctoꝛi iudeoꝝ Uo. fundamenta locataſunt: e qbus is tibi nomen luiſti vt ille a te clectꝰnon ſolũ audita ſᷣ viſa re dedit qͥ te fraterna cede fedauit Iſti ſunt quite ferret Et vñ in es tãtus feruoꝛ tanta ↄſtantia: ad hanc gloꝛiam ꝓuexerũt vt ſis ciuitas ſacer tãta ſolicitudo tãta diligẽtia: tta deniq; patiẽ. dotalis ⁊ ſancta: p ſancta beatipetri ſedẽ cꝛo⸗ tia:niſi qꝛ te viderat in via cui te exhibuiſti ym puttotius oꝛbise cta latius pᷣſidens religio⸗ humanitatẽ lz imenſa luce rutilantẽ. Et tandẽ ne diuina qᷓ; dominatiõe terrena. &a uis enim ad tertiũ celũ rapto demonſtrare dignat? es di ius imperijtui terra mariq; diſtẽderis: minus uinitatẽ tuã.clamat paulꝰ.Cupio diſſolui ⁊ e tamen eſt qð tibi bellicus laboꝛ ſubdidit qᷓ; qd hilipen j.ca. Cur o paule niſi qꝛ illa ẽ vera beneficioꝝ veritateʒ pleniꝰ agnoſcamꝰ de ipſo viſa illa deta:illa tranqlla:illa paciſica:illa de:⸗ aploꝝ pᷣncipe petro bncipaliter: ⁊ demũ ð ipo licioſa:illa ꝑpetua:illa deniq; oibꝰ bonis reple ⁊ paulo in hoc ſermone vᷣba faciemus.Dicere ta ꝗᷓ ſeòt᷑ poſt moꝛtẽ ꝓ xpᷣo: et ad quã ꝑuenire qdem poſſumꝰ cũ ẍovba ppoſira Cucs pe⸗ nõ pñj niſi qͥ moꝛiũt᷑ cũ xpᷣo.lhac paulus pᷣdi⸗ trus id ẽ.inter apłos cõfeſſoꝛ ſidei ſingulariſẽ cauit:hanc deſiderauit: hãc tandem gloſe ad; mus qͥ ⁊ vꝛbi ⁊ toti mũdo lumẽ euangelicũ p⸗ eptus ẽ.Ad quã nos ꝑducat ihs filius dei qui tuliſti:vbi de ipᷣo ſanctiſſimo petro triamyſte⸗ viuit ⁊ regnat in ſecula ſecloꝝ. Amen. ria ꝓponimus ↄtemplanda. “ ¶ Sermo. xxxiij. de pmatu ſacti petri Peimi dieit b minentte. apli ⁊ de illius eximijs virtutibꝰ at; Tertium patientie. de ipi petri ⁊ pauli martyrio. Wes petrꝰ*. ba ſũt redemptoꝛis nr̃i oꝛiginaliter. Ile- Mat. xvj. ca. ⁊ j euagelio pñtis ſ⸗o⸗ flſænitatis Rutilãtia fidei xpᷣiane miracłaſatisi vvsꝛbe maria claruerũt. Inter q illð vnũ ꝑpadmi⸗ randũ fuit ↄuerſio videlicet gẽtiũ Romanoꝝ — . . q; ciuiũ facta ꝑ apłoꝝ petri ⁊ pauli pꝛedicatios loꝛum fuit ⁊ digniſſimum caput eccle Bimümyſtert — S um templatr u de beato petro dꝛ atem eius ex eo ꝙ fuit bnceps ⁊ caput apoſto⸗ pꝓvare poſſumus tripliciter. nẽ. Erant ibi tot ſuꝑſtitiones noxie:tot ad ido- loꝛum:qð pꝓbare la vana ⁊ ad demões ſacrificia:tot extructa ar⸗ Pꝛmo rõne teſtiſicationis. tiſicio mirabili tẽpla falſoꝝ deoꝝ ⁊ alia hmõi: Scdo rõnc oꝛdinationis. q̃ oia petro ⁊ paulo pᷣdicãtibꝰ defecerunt. Jbi Tertio rõne exercitationis. nũc colit᷑ cruciſixus deꝰ ⁊ homo verus qͥ ſedet C ꝛimo ꝓbamus petrü fuiſſe aploꝝ caput ? ad dexterã patris. Ibi ſacra templa dei veri ? pncipem rone teſtincationis. Ita qpe teſtiſicẽã vginis matris:apłoꝝ/martyrũ oginum /Rcõ⸗ tur canones ſacri. Sicut ptz. xxj.di.ca.j·S⸗ ho⸗- ſeſſoꝛũ a cunctis fidelibꝰ frequentat᷑. Ibi ſedes rum diſcretio.⁊ ca.in nouo:⁊.l.di.c.quia tua. cũ xpᷣo. Et mihi viuere xpᷣsẽ moꝝlucruʒ ad pax xpᷣiana ſubiecit:hec Leo. Nt aũt tantoꝛũi beatiſſime hetrusinceps apoſt. 3 ↄſideremus dignin petri a cunctis fidelibꝰ regibꝰa pᷣncipibꝰdeuo⸗ tione pᷣcipua honoꝛat᷑. Ob qð leo papa in ſer⸗ mone feſtiuitatis hodierne ita elegãter roma⸗ noſ alloquit᷑. Omniũ qͥdem ſanctaꝝ ſolẽnitatuʒ ca. hi qͥ. et.ij.ca.ↄſiderandũ.ca. ſidelioꝛ.lxxix. di. ca. opoꝛtebit.lxxx.dilſ.in illis.j.q.j.ca.eos. iij. q. vj. ca. dudũ.vij.q.j.ca.mutatiões.viij.q j.ca. ſi petrꝰ.xxiiij.q.j.ca.rogamus. Et de ele⸗ chariſſimi tor mũdus ẽ ꝑticeps:⁊ vnius fidei ctione.ca.fundamẽta.li.vj.Et qꝛ papa canoni pietas exigit vt qͥqͥd ꝓſalute vniuerſoꝝ geſtũ ceelectꝰẽ ſucceſſoꝛ petri vt ptzʒ.xxj.di.ca.in no eſſe recolit᷑:cõmunibus vbiq; gaudijs celebꝛet uo teſtamẽto. Et.ix.q.iij.ca.alioꝝ. Ideo ẽ ca⸗ Aerũtamẽ hodierna feſtiuitas pᷣter illaʒ reue put eccłie vt ðꝛ.xc vj.di. ca.ↄſtatinꝰ.Et ẽ vica⸗ rentiam quã toto terraꝝ oꝛbe ꝓmeruitſpeciali rius xp̃i vt ponit᷑ ex ð traſſa.epᷣi.ca. int᷑ coꝛpa ⁊ ꝓpꝛia noſtre vꝛbis exultatione veneranda ẽ lia.⁊ ca.licet.Et i cemẽtina. Romani pᷣncipes vt vbi pᷣcipuoꝝ apoſtoloꝝ gloꝛificatꝰ eſt exit deiureiurã.Et gerit vicẽ dei iterris.vt habet᷑ ibi in die martyrij eoꝛum ſit leticie pꝛincipatus ex detrãſac.ca.quãto. ¶ Scoðo ppetrũ Iſti ſunt em viri per quos tibi euangeliuʒ xpi fuiſie aploꝝ ⁊ totiꝰ eccłie caput rone oꝛdinatio èð * roma reſplenduit: ⁊ quepus eras magiſtra er- nis. Sic vtiq; ſtatuit xps vt poſtq; ipe ↄſcẽd roꝛis: facta es diſcipula veritatis. Iſti ſunt ſan ret celum:petrꝰcurã gereret eccłicſancte. NNam ſinera ſoch len c⸗ oſto necde „ 4 d oke⸗ p: i, ho⸗ us. rpir. dece⸗ gcanon, ainno⸗ coic⸗ geice cope ca. quodcũq;. Inſuꝑ Luce.xxij.ca. dixit xpᷣs ſibi dixit Mat.xvj.ca.Tibi dabo claues re⸗ gni celoꝝ:ad deſignãdũ ꝙ oẽs alij qbꝰ ptãs li⸗ gandi atq; ſoluẽdi ↄcedẽdaerat:dependẽtiam haberẽt ab ipᷣo:vt ſcribit᷑.xxiiij.q.j.ca.manet. bñdictꝰ.Ego ꝓ te rogaui petre vt non deſiciat fides tua.ſ.finaliter m NMico.de lyra. Nõ em rogauit vt petrus nõ caderet:vᷣ vt i caſu non re maneret. IJðo ſequit᷑. Et tu aliqñ ↄuerſus.i.ð peccato ad gr̃am: cõfirma fratres tuos. Qð ðꝛ ei qꝛ eccłia erat ſibi cõmittẽda. Impletũ vo id fuit qñ:vt dicitur Johᷣis vltl.ca.ter xpᷣs illi di xit. Raſce agnos meos. ¶ Tertio ꝓpbamꝰ pe⸗ trũfuiſſe apłis ceteris ⁊ ecclie pᷣlatuʒ rõne exer citationis.vt ſcribit᷑ Acij ſ.ca. Pꝛimꝰ ᷣmonẽ fecit in electiõe matthie.Et Actil.ij.ca.poſt ſu⸗ ſceptũ ſpmſctm̃ pᷣmus pplo pᷣdicauit. Jðo Ana cdleetus pᷣallegato ca. in nouo teſtamẽto ait. He trus bmus ad fidẽ populũ vvᷣtute ſue pᷣdicatio⸗ nis adduxit.Et poſt aſcenſionẽ xpᷣi pꝛimũ mi⸗ raculũ factũ fuit ꝑ petrum aſſociatũ cuʒ Johe cũ dixit claudo.Argentũ ⁊ aurũ nõ ẽ mihi:qð aũt habeo hoc tibi do. In noie ihu ſurge ⁊ am bula. ꝓpter q̃ oia non ẽ aſcribendũ ſuꝑbie ꝙ pe trus ſit paſſus in cathedra exaltari. Cũ humili tate qme honoꝛẽ ſue dignuati a xpᷣo vt pᷣdiciũ eſt inſtitute libẽter ſuſcepit. Naʒ vt colligit᷑ ex itinerario clemẽtis. NRoſtqᷓ; beatus petrus An thiochie pᷣdicauit:populũq; illum ad fidẽ con uertit. Theophilꝰ pᷣnceps ciuitatis illiꝰ domũ ſuã in baſilicã fecit cõſecrari. In cuiꝰ medio ex celſam cathedrã fabꝛicauerũt ⁊ petrũ vt ab oi⸗ bus videri ⁊ audiri poſſet:exaltauerũt. In q̃ ſe dit honoꝛiſice tẽpoꝛibus cõgruis ãnis ſeptem Sed poſtmodũ veniens Romã anno ſcðo im perij Claudij in romana cathedra ſeditãnis vi Sinicnc erltra Dckene vo honoꝛe eccleſia ſtuʒ celebꝛat:qꝛ tũc mo pᷣlati eccłie ceperunt loco ptãte ⁊ noĩe ſublimari. Ex qᷣbus oibꝰ de⸗ pᷣhendere poſſumus qᷓ; repᷣhẽſibilis ſit multo⸗ rum ignoꝛantia:temeritas et malicia qͥ pᷣlatos ecclie pᷣcipue pontificẽ maximũ:deſpecios:vi les:otemptibileſq; inſpicerẽt. Naʒ vt de papa loquar ipᷣe a nemine ẽ iudicãdus niſi a ſide de⸗ uiet vt patet.xl. di. ca. ſi papa. Et debet qñ; oꝛnatꝰcoꝛona ⁊ veſtibꝰ pᷣcioſis ppło ſe monſtra re ad honoꝛeʒ ⁊ głiam xpᷣi qm pape Silueſtro Leiꝰ ſucceſſoꝛibꝰ imperatoꝛ Conſtantinꝰdedit palatiũ ſuũ lateranẽſe ⁊ coꝛonꝗ capitis ⁊ veſti mẽta imperialia. xcvj.di. ca. Cõſtantinꝰ. Et lʒ beatꝰpetrꝰ nõ legat᷑ cũ tãta magnificẽtia ſediſſe tñ id fuit qꝛ ꝑſecutio recens ⁊ ingentiſſima im⸗ pugnabat eccłiaʒ. Qð ptʒ: q; ⁊ ipᷣe vt ĩfra dice mus iubẽte erone crucifixus fuit. Uñ Iſið. in li. de vita ⁊ obitu ſanctoꝝ ait. Petr?ꝰ poſtqᷓ; tafuit. anthiochenam fundauit eccłiam ſub Claudio Selare vern Simonẽ magum Romam pergit ibiq; pᷣdicans euangeliuʒ vigintiqnq; annis: eiuſdẽ vꝛbis epiſcopatuʒ tenuit. Ex triceſuno ſexto anno a paſſione domini a Nerone vt ip⸗ ſe voluit crucifixus eſt. ¶ De abiectiõe rerũ tꝑaliũ ⁊ cõfeſſione xpᷣi atq; penitẽtia petri.quibus tac; = pꝛecioſis gemmis anima eius decoꝛa⸗ n cũdũ myſteri⸗ um templaduz de perro aplo dere 9 eke ieſll it nãq; ⁊ vtutibꝰ cla ruit:ãtq; ob ſue vite ſanctitatẽ ꝑfectionem ſi is plurimis ⁊ miraculis coꝛuſcauit. Et oibꝰ alüs dimiſſis tres in hac ꝑte vᷣtutes eius pᷣſtã⸗ tiſſimas ↄſideremus. Dꝛima ð bonoꝝ tꝑalium deſpectio. ncda ihu xp̃i filij dei confeſſio. Certia peccati cõmiſſi amara deploꝛatio. CPꝛima beati petri vtus a nobis conſideran da: dicik bonoꝛuʒ tempoꝛalium deſpectio. At enim ſcribit᷑ Matthᷣ iii.ca. Ambulans ieſus iuxta mare galilee:vidit duos fratres ſimoneʒ q̊ͥ vocat᷑ petrus ⁊ andreã fratrẽ eius: mittẽtes rhete in mare. Erãt em̃ piſcatoꝛes. Et ait illis. Venite poſt me faciam vos ſieri piſ catoꝛes ho minũ. At illi ↄtinuo relictis rhetibꝰ ſecuti ſunt eũ(Sed a qbuſas qritur vtꝝ ſit magis ſm vir tutẽ poſſidere diuitias q; illas relinqre Et ple riq; pauꝑtatem danantes arguunt.eimo qꝛ⸗ nullꝰ debet exponereſe periculo. Sʒ q pauꝑta tem ſectat᷑ exponit ſe pericu o ſpũali ⁊ co poꝛa ſitergo nõ licet relictis oibꝰpauperẽ vitã gere⸗ re. Naʒ ſapiens ꝛouerbioꝝ. ca. iij. dicebat. Ne foꝛte egeſtate cõpulſus furer ⁊ ꝑiurẽ nomẽ dei mei. Et Ecẽi xxvij. Pꝛopter inopiã inulti deliquerũt. Et Ecci.vij.ca.Sicut ꝓtegit ſapi entia:ſic ꝓtegit ⁊ pecunia. Et Ariſto.iiij. Ethi coꝛum. Videt᷑ qdam ꝑditio ipᷣius hoĩs eẽ coꝛ⸗ ruptio diuitiarũ:qꝛ ꝑ has homo viuit. Sunt ⁊ de hoc alie auctoꝛitates qᷓ̊s inuenies in ᷣmo⸗ ne de ↄtemptu diuitiarũ. Scðdᷣo arguit᷑ contra pauꝑtatem.qꝛ ᷣm Ariſto.in.ij. Ethicoꝝ Dir tus ↄſiſtit in medio:ſᷣ ille qͥ omnia dimittit per voluntariam pauꝑtatem non videtur ĩ medio cõſiſtere:ſed magis in extremo: ergo non agit virtuoſe. Tertio arguitur quia vltima ꝑfectio hominis in agagine conſiſtit. Sed diuitie cõferunt ad beatitudinẽ.ðꝛ em Ecẽc̃i.xxxj. Be⸗ atus diues qͥ inuentus ẽ ſine macula. Et Ari⸗ ſto. dicit in j. Ethicoꝝ. ꝙ diuitie oꝛganice de ſeruiũt ad felicitatem: ergo relinquere iij. viuere in pauptate non eſt ̃m vᷣtutẽ.QAuarto arguit᷑.nã dare elemoſynã ẽ actꝰ vtutis ⁊ deo gratus:ſᷣ᷑ pauꝑtas excludit elemoſynaꝝ largi⸗ tionẽ:&̊ videt᷑ ꝙ pauꝑtas nõ ſpectat ad vtutẽ. Contra iſta eſt auctoꝛitas Hiero. qͥ ait ↄ Joui nianũ Legunt᷑ plurimi philoſophoꝝ diuitias non tm̃ ↄtempſiſſe.ſᷣ etiam abieciſſe q̃ſi impedi mentũ ſapie ⁊ vtutis.Et de his Lactantiꝰ li.j. diuinax inſti.inqͥt. Nam et abieciſſe quoſdam res familiares ſuas ⁊ renũciaſſe vniuerſis vo⸗ luptatibꝰ ↄſtat.vt ſolam nudãq; vtutem nudi bus ita ſequit᷑. Mult ad philoſophandũ ob⸗ ſtitere diuitie:pauꝑtas aũt expedita ſecura eſt Et de Socrate Hhieroꝰ ad paulinũ notauit illð qð ponit᷑.xii.q.ij.ca.Glia epi ·s:ſocrates. So. crates ille Thebanus hõ quondã ditiſſimꝰ cũ ad philoſophandũ Athenas ꝑgeret: magnuʒ auri põdus ꝓiecit:nec putauit ſe poſſe ſimul et vtutem ⁊ diuitias poſſidereAd obiectum reſpondet Tho.ſcdᷣa ſcdᷣe.q.clxxxvj 2 ille qͥ om̃ia dimittit ꝓpter xpᷣm non exponit e periculo:neq; ſpũali neq; coꝛpali.Spiritua⸗ le em̃ periculũ ex pauꝑtate puenit quado non eſt voluntaria:qꝛ ex affectu congregandi pecu nias quẽ patiunt illi qͥ inuolũtarie ſunt paupe res:incidit hõ in multa pctã. Iſte aũt affectus deponit ab his qͥ voluntariũ pauꝑtatẽ ſequũ⸗ tur. Magis autẽ dñatur his qͥ diuitias poſſi dent. Coꝛꝑale etiã periculũ nõ iminet illis qͥ in tentione ſequẽdi xpᷣm oĩia relinquũt.diuine ꝓ⸗ uidentie ſe cõmittẽtes. AVnñ Augꝰdicit li. de . mone dñni in monte. Querentibꝰregnũ dei ⁊ iu ſticiã eiꝰ non debet ſubeſſe ſolicitudo ne diuitie ſibi deſint: ꝓpterea ſaluatoꝛ nr̃ Luce. xxij ca. dixit diſcipulis ſuis.Qñ miſi vos ſineſacculo 2 pera ⁊ calciamẽtis nũqͥd aliqͥd defuit vobis Ad ſcom argumẽtũ rñdet ſanctꝰ Tho.qꝙ medi um vtutis vᷣm phᷣm in.ij. Ethicoꝛũ accipitur vm rõneʒ rectã nõ ſᷣm quãtitatẽ. Nã milo cro⸗ toniẽſis vnũ bouẽ comedebatin die nõ graua⸗ tus ex eo:hic foꝛtiſſimꝰerat ⁊ robuſtiſſimꝰ val⸗ de. Alius aũt fruſtro panis ſm ſue nature con Ditionẽ ſuſtentat᷑:non accipit᷑ g mediũ vtutis inter iſtos duos:vt.ſ.ſuꝑaddat᷑ cui ſufficit fru ſtrũ panis ⁊ deinde diminuat᷑ miloni vt tãtum ynꝰ quãtũ alter comedat. Sʒ accipit᷑ medium Em ꝗ dictat rõ videlicet ꝙ vnuſqͥſq; comedat Em ꝙ reqrit conditio complexionis ſue. JIJdeo quicqͥd fieri pᷣt Sm rõnem rectaʒ eſt vicioſũ ex magnitudine quãtitatis: ſᷣ magis virtuoſum. Eſſet aũt pᷣter rõnem rectam ſi qͥs oĩa ſua cõſũ⸗ meret in intẽperantia:laſciuia:ↄuiuijs ⁊ hmõi vel abſq; vtilitate. Eſt vo ſᷣm rõnem rectaʒ aliqͥs diuitias abijcijat vt ↄtẽplationi vacet æX pꝛimuʒz itaqq Ncq vt xp̃m pfecte ſequat. Adtertiũ qd obijcie.· batr᷑ rñdet ſanct⸗ Tho. ꝙ duplex ẽ beatitudo ſi ue felicitatis. Una qͥdẽ ꝑfecta quã expectam⸗ in futura vita Alia aũt impfecta ᷣm quaʒ alii dicunt᷑ in hac vita beati. Pꝛeſentis vᷣo vitefe⸗ licitas ẽ duplex. AUna qͥdem m vitã actiuam. Alia ſm vitã cõtemplatiuã. vt ptʒ ꝑ Ariſto.in x.Ethicoꝝ.Ad felicitatẽ vite actiue que conſi lſit ĩ exterioꝛibꝰ opationibus diuitie inſtrumẽ taliter coadiuuãt.qꝛ vt ph̊s diẽ in.j. Ethicoꝛũ agch vtut Multa oꝑamur ꝑ amicos:p diuitias :et ciui⸗ expeditiq; ſequerent᷑. Et Seneca in li.de moꝛi lem potentiã ſicut ꝑ quedam oꝛgana.Ad felici tatem aũt ↄtemplatiue vite diuitie nõ multtum opꝑantur:ſed magis impediũt inqᷓ;tũ ſua ſolici⸗ tudine impediũt animi quietẽ q̃ maxime neceſ⸗ laria eſt cõtẽplationi.Et hoc eſt qð ph̊s dicitiĩ x.Ethicoꝝ.qꝙ ad actiones multis opusẽ:ſpe⸗ culanti vo nullo taliũ.ſ.exterioꝝ bonoꝛũ.Ad fnturã vo beatitudinẽ oꝛdinat᷑ aliquis ꝑ cha ritatem ad quã efficaciter perducit voluntaria pauꝑtas. Pꝛopterea xpᷣs dixit. Mat.xix.ca. Qagde ⁊ vẽdeoia q̃ habes ⁊ da pauꝑibus ⁊ ha bebis theſauꝝ in celo. Ad quartũ argumentũ reſpondet Gꝛeg ſuꝑ Eʒechielẽ. O illi qͥ ex poſ ſeſſis rebus ſubſidia egentibꝰ miniſtrant in bo⸗ nis que faciũt ſacriſiciũ offerunt ex eo ꝙ aliqͥd deo ĩmolant ⁊ aliquid ſibi reſeruant Qui vero nihil ſibi reſeruant:offerunt holocauſtũ qdð eſt maius ſacrificio ¶ Et ſi diceret ꝗ ſicrelinquẽs omnia ⁊ viuens in paupertate liberalis eſſe nõ poteſt:cũ liberalitas in datione pecuniaꝝ con ſiſtat. Reſpondet Franciſcꝰ in ſuo ractatu de vtutibꝰ ꝙ paupꝑ poteſt eſſe liberalis habitu ge nito ex actibus iterioꝛibus: qꝛ ſi haberet gratl daret. Cuius ſignuʒz eſt quia ſubito põt homo pꝛiuari bonisfoꝛtune:ſed non bonis vtutis. TSers confeſſus eſt xp̃i diuinitat „£ Scda virtus petria nobis cõſiderane tur ihu xp̃i filij dei confeſſio.Cum em̃ vtſcribi⸗ tur Mat.xvj.ca.ĩterrogaſſet diſcipulos xpᷣs Quẽ dicunt hoĩes eẽ filiũ hoĩs ⁊ illi dixerunt. Alij eliã.Alij Hieremiã. Alij Johᷣem bapti⸗ ſtam aut vnuz ex ꝓphetis. In Hieremia dicit Nico.de lyra fuit excellens patientia in aduer⸗ ſis. In Helia zelus veritatis. In Johe auſte⸗ ritas vite. Subdidit xp̃ᷣs. Vos autem quẽ me eſſe dicitis. Reſpondẽs petrdixit. Tu es xvs filius dei viui. At ihs ait illi. Beatus es ſimõ bariona.i.filius iohãna. Bar idem eſt ꝙ filius iona ponitur ꝑ diminutioneʒ pertracta media ſillaba ꝓ iohana. Sequitur. qꝛ caro ⁊ ſanguis nõ reuelauit tibi.i.homo moꝛtalis non docuit te iſtam veritateʒ ſed pater meus. Et ego dico tibi:quia tu es petrus.id ẽ.cõfeſſoꝛ petre vere que xpᷣs eſt. Et ſuper hancpetram quã confeſ⸗ ei t ℳ S ln humn Con cot tenn⸗ Nice⸗ dee egan⸗ Bglg ite fe am. to in OnOS nme Norii ieid Nn ne. eecn Ati iſe⸗ R snen lomen ra. lothe nmanti crpoſ ubo⸗ iei w lis eno cO ANe ſuge ag hono ns. . bi⸗ s unt. i⸗ dich uen⸗ uſe ne. ps no ius 6i⸗ niS it c ge ſus es.ſcʒ ſuper xp̃m ediſicabo eccdleſiam meã. Geld hic oꝛitur diſficultas vtruʒ confeſſio ſdei ieſu vp̃ᷣi ſit ad ſalutem neceſſaria. Et ad hoc di⸗ cit ſanciꝰ Tho.ſcdᷣa ſcde.q.iij.ꝙ confeſſio fidei cadit ſub pꝛeceptis affirmatiuis que non obli⸗ gãt ad ſemper ſed pꝛo loco ettempoꝛe:et ſᷣm alt as circũſtaãtias debitas ᷣm quas opoꝛtet actũ humanũ limitari ad hoc ꝙ ſit actus virtutis. Confiteri ergo xpᷣm nõ ſemper nec in quolibet loco eſt de neceſſitate ſalutis:ſed aliquo loco et tempoꝛe: quãdo ſcʒ per omiſſionẽ huius confeſ ſionis ſubtraheretur honoꝛ debitꝰ deo vletiaz vtilitas pꝛoximis impendẽda: puta ſi aliquis interrogatus de fide taceret: ⁊ ex hoc crederet᷑ vel ꝙ nõ haberet fideʒ: vel ꝙ fides non eſſet ve ra:vel alij ꝑ eius taciturnitateʒ auerterentur a ſide. Si auteʒ turbatio infidelium oꝛiat᷑ de con feſſiõe ſidei manifeſta abſq; vtilitate ſidei vel ſi delium:non eſt laudabile in tali caſu fidẽ publi ce confiteri. Unde dominus dicit Matth. vij ca. Nolite ſanctuʒ dare canibus neq; margari⸗ tas veſtras ſpargere añ poꝛcos ne conuerſi diſ rumpant vos.Sed ſi vtilitas aliqua perueni⸗ ret vel adeſſet neceſſitas:tunc cõtempta turba⸗ tione infideliuʒ debet hõ fidẽ publice confiteri. CAtrum petrus negando xpᷣm peccauit. ¶ Tertia virtus beati petria nobis cõſideran da ðꝛ peccati cõmiſſiamara deploꝛatio. Moſt qᷓᷓ em xpᷣm vt homo nõdũ in gra cõfirmat ter pᷣ timoꝛe negauit: cum reſpexiſſet in eum pijſſi⸗ mus ieſus:vt ſcribitur Luce.xxij.ca. Egreſſuſ foꝛas fleuit amare. Sed in hoc loco diligenter eſt ꝑſcrutandũ an petrus negando chꝛiſtũ pec cauit moꝛtaliter. Et qͥdam inuenti ſunt qui di⸗ cere voluerunt ꝙ non:ex eo ꝙ nõ negauitxpᷣm ex timoꝛe ſed amoꝛe nolens ab eo ſepari. Scie⸗ bat em̃ ꝙ ſi dixiſſet ſe eſſe diſcipuluʒ xpᷣi ſtatim fuiſſet eiectus et ſeparatꝰ ab eo. Iſta opinio fal ſa eſt a cunctis doctoꝛibus impꝛobata. N ſan ctus Tho.ſcdᷣa ſcdᷣe.q.xxv.ar.xij.ſiue vltimo argumẽ.ij.expꝛeſſe dicit: petrus negãdo xpᷣm peccauit moꝛtalit᷑ Gꝛegꝰ inſuꝑ in omelia ð ipᷣo ait.dũ moꝛi timuit vitã negauit. Hieroꝰ ſuper Mattheũ. Rabanus ſuꝑ Matth. ⁊ Oꝛego. iij.moꝛaliũ idem cõſirmant.ſcʒ petrũ in illa ne⸗ gatione grauiter deliquiſſe. Et leo papa in ſer⸗ mone de paſſione ita refert. Ob hoc autẽ heſi⸗ tare ꝑmiſſus ẽ petrus vt in eccleſie pꝛincipere⸗ mediũ penitentie recõderet᷑: ⁊ nemo auderet ð ſua virtute cõfidere.Chꝛyſ. inſuper in ſermõe ſic loquit᷑. Idcirco diuine ꝓuidentieſecretum pꝓmiſit vt pꝛimus ipe laberet᷑ petrus quoerga peccatoꝛes durioꝛẽ ſentẽtiaʒ ꝓpꝛij caſus intui⸗ tu tẽperaret:petrꝰem oꝛbis terrarum doctoꝛ ⁊ magiſter peccauit ⁊ veniã impetrauit: vt heci ſpectu modi. . dulgentienoꝛma regula iudicãtibus pberet: hec Chꝛyb. Ex his dictis claret petrũ a pecca⸗ to excuſari non poſſe. Nerũtamen oꝛit᷑ difficul⸗ tas non parua ex verbis leonis pape in mone de paſſione ſic ad petrũ loquentis. Aidit in te dns nõ fidẽ victã: nõ dilectionẽ auerſam ̊ con ſtantiã fuiſſe turbatã.Sed pctm̃ eſſe nõ põt cũ dilectione ⁊ charitate:ergo minime petrus pec cauit qͥ dilectionem ⁊ charitateʒ non perdidit. Ad hoc reſpondet ſanctus Tho.vbi ſupꝛa. charitas amittit᷑ duplici. Uno modo directe per actualẽ cõtemptũ: ⁊ ſic petrus charitatem nõ amiſit.Alio modo indirecte qñ quis cõmit tit aliqͥd ↄtrariũ charitati ꝓpter aliquã paſſio⸗ nẽ cõcupiſcentie vel timoꝛis:⁊ G̊ modo petrvꝰ charitatem faciens charitatẽ amiſit ſed eam ci⸗ to recuperat dũ lachꝛymas cõtritionis effudit. Neq; tanta fuit defoꝛmitas eius culpe qusta pꝛo illa penitentie plenitudo Necſolum ꝓpec cato cõmiſſo ploꝛauit.Quinimo fertur ꝙ ſem⸗ per in ſinũ ſudariũ poꝛtabat quo crebeo fluen⸗ tes tergebat lachꝛymas. Quia qñ dulcedinis ⁊ loculionis ⁊ penitẽtie dñi memoꝛ erat pꝛe ni mia amoꝛis ſuauitate lachꝛymas cõtineri non poterat. H De martvrio petri ⁊ pauli ꝗqð cõſide⸗ rat᷑ reſpectu tꝑis:reſpectu cauſe ⁊ re 1 ECaplmmI- Ertiũ myſteriũ ↄtempladũ de btõ petro ð patietie in qͥ innuem patientia illiꝰ in tolle⸗ ratione martyrij: de qtria ↄſideremus. Pꝛimo dubietatem. Zero au Altem. CPꝛimo ↄſideremꝰdubietatẽ:an petrꝰ⁊ pau lus paſſi ſint eadẽ die.Et qdã dixerũt ꝙ eadeʒ die reuoluto anno Sʒ qᷓ iſtos ẽ auctoꝛitas vni uerſalis eccłie q̃ in orone ſic deuʒ depᷣcat᷑. Deꝰ q̃ hodiernã diẽ apłloꝝ tuoꝝ petri ⁊ pauli mar⸗ tyrio ↄſecraſti:da eccłie tue eoꝝ in oibus ſequi pᷣceptũ ꝑ qͥs religionis ſumſit exoꝛdiũ.Et Bi⸗ onyſiꝰ q eoꝝ interfuit martyrio vt inferius di⸗ cetur narrat qliter eadeʒ die ſimul ⁊ anno paſſi ſunt. Idem refert leo papa in ſermone. Hieroꝰ vo in libꝛo ð viris illuſtribus int.Anno Ne ronis ſcðo paulus romã vinctus mittit᷑ et pꝑer biennium in libera manens cuſtodia aduerſus iudeos diſputauit. deinde a Nerone dimiſſus cuangeliuʒ in occidentis partibus pꝛedicauit Quartodecimo vo Neronis anno eodem die q̃̊ cruciſxus ẽ petrus capite truncatus eſt. Et in hoc coꝛdant pariter oẽs Dneri⸗ Eilzynaeʒ H die paſſi fuerint:oꝛdinauit tñ Gꝛegꝰ vt ipa die ſpecialiꝰquo ad officiũ fieret ſolẽnitas petri ⁊ ſequẽti die cõmemoꝛatio pauli.tũ qꝛ eadeʒ die fuit dedicata eccłia ſãcti petri.tũ qꝛ maioꝛẽ di⸗ gnitate.tũ qꝛ pꝛioꝛ eſt cõuerſione:⁊ pꝛioꝛ vꝛbẽ intrauit. C Scdðo ↄſideremꝰ cauſalitateʒ:q̃ ſcʒ ex cauſa petrꝰ paulꝰ innocẽtes a ſãcti ad vio⸗ lentã moꝛtẽ ↄdẽnati fuerũt. Ad qð rñdere poſ- ſumus ꝙ tria cõcurrerũt q ilos bonos ⁊ oĩſa⸗ ctitate fulgẽtes coegerũt ad moꝛtẽ. Pꝛimii fuit romano- ſuꝑbia. Scðm Neronis ſeuicia. Tertiũ Simonis magi malicia. * ℳf C Pꝛimũ fuit romanoꝝ ſupbia. naz xp̃ianos pſecuti ſũt:nõ qꝛ xpᷣm pdicabant.ſᷣ qꝛ ipᷣm ſine ſenatus auctoꝛitate deificatũ aiebãt: qð ipᷣi de neiĩe fieri ꝓhibuerat. vt ſeribit᷑ in hiſtoꝛia Ec⸗ cleſiaſtica. Nã cũ pilatus qdã vice ad Tiberi um eplas de vpᷣo miſiſſet:ipᷣeq; Tiberiꝰ eius ſi dem a romanis recipi aſſentiret:ſenat oĩno re⸗ ſpulter eo non ſui autoꝛitate deus vocatus uit. Et lʒ Lituſliuius in ꝓhemio dicat in lau⸗ dem romanoꝝ.Ceteꝝ aut me amoꝛ negocij ſu- ſcepti fallit:aut nulla vnqᷓ; reſpublica: nec ma⸗ ioꝛ:nec ſãctioꝛ:nec bonis exemplis ditioꝛ fuit: nec vnq; ciuitatẽ tq ſero auaricia luxuriaq; ĩni grauerũt.Tñ neſtuut aut noluit ipᷣe Tituſliui⸗ us agnoſcere romanoꝝ ſuꝑbiam qͥ ſe deos exti mabãt:⁊ vt Au dicit in pncipio pᷣmili. deci. dei hoc qð dei eſt affectabãt amabaãtq; ſibi in laudib“ dici: parcere ſubiectis ⁊ debellare ſuꝑ⸗ bos.Et vt pᷣdictũ eſt nolebãt vt qͥs ꝓ ret᷑ abſq; illoꝝ licẽtia ⁊ auctoꝛitate ( Scom qð ⁊currit vt apli ſacti violenta moꝛte extinguerẽ fuit Heronis ſeuicia. Jpe tũc romanis im pabat:qui vt Hoꝛoſiꝰ Eutropius ⁊ reliqſcri⸗ ptoꝛes romanaꝝ rex tradunt flagicioſiſſimus ⁊iniquiſſimus fuit. Oe quo etiã Johes ð Sa berijs in policratoneli j ita ait. In tanta mole deo cole metipᷣm interfecit Tertiũ quod cõcurrit vtſi⸗ ctiſſimi petrus ⁊ paulus martyrio coꝛonarẽtur fuit Simonis magi malicia. Hic vt ſcribituri itinerario clementis ſerpentes eneos faciebat moueri:ſtatuas eneas lapideaſq; ridere ⁊ cãta re:multaq; huiuſmodi exercebat veneficijs ⁊ i cãtationibus magicis:ꝓpter que Neroni cha riſſimus erat. Victus tamen ⁊ ſuꝑatus q;ſepe ab apoſtolis petro ⁊ paulo virtut? xpᷣi: cuʒ tẽ⸗ ptaſſet volare:vt leo papa teſtat᷑: oꝛãte paulo petro imperante angelis ſathane vteũ relin⸗ querent:quem ꝑ aera ferebant continuo coꝛru it:fractiſq; ceruicibus expirauit.Qua ð re ira tus Nero dedit eos in manibꝰ paulini viri cla riſſimi: ⁊ paulinus tradidit eos i cuſtodia ma⸗ meꝛtini ſub cura militum ꝓceſſi et martiniani. Quos milites petrus ad fidem xpᷣi cõuertit:⁊ cõperto ꝙ vpᷣiani eſſent capte ceſi ſunt. ¶C Ter⸗ tio ↄſideremus modalitatẽ: quo ſcilicet modo petrus a paulus martyrio coꝛonati ſunt. Etin hoc ſtandũ eſt Gionyſio ariopagite qui ð hoc ſcribit i epiſtola ad Timotheũ. Nam poſt mul ta ſigna ⁊ ꝓdigia que dominꝰ per ſuos apoſto los dignatus fuit oꝑari:petrus tanqᷓ; alienige na iuſſus eſt cruciſigi:paulus vero quia ciuis erat romanus capitalẽ ſententiã ſubijt: qua la⸗ ta dicit Dionyſiꝰ.O frater mi Timothee ſi vi diſſes agones conſũmationis ipſoꝝ deleciſſes q̃dem pꝛe triſticia ⁊ doloꝛe.Quis non fleret i⸗ la hoꝛa quãdo pᷣceptum ſentẽtie egreſſuʒ eſt in eos vt petrus crucifigeret᷑ 1 paulus decollare tur. Vidiſſes tunc turbã iudeoꝝ ⁊ gentiliũ per cutientes eos ⁊ expuentes in faciẽ ipſoꝝ. Ad⸗ ueniẽte aũt terribili tꝑe ↄſũmationis ip oꝝ cuzʒ ſeparent᷑ ab inuicẽ:ligauerunt colũnas mundi non vtiq; abſq; fratrũ gemitu ⁊ ploꝛatu Zunc inqͥt paulus petro. Pax tecũ fundamẽtũ ecdle ſiarũ ⁊ paſtoꝛ ouiũ ⁊ agnoꝝ xpᷣi. Petrus aũt ad paulum ait. Vade in pace pꝛedicatoꝛ bono imperij oẽm peroſus eſt grauitatẽ: philoſophi vũ mediatoꝛ ⁊ dux ſalutis iuſtoꝛl. Cum autem am pſequens q̃ſi maieſtatis imperij inimicam Et nobilioꝛa igenia veritus ſe ↄſilijs ſubdidit hiſtrionũ. Cuz vo eẽt on auariſſimꝰ adeo vt nulli quodcũq; officiũ delegaret:qͥn pſeqretur noſti qͥd mihi opus ẽ.aut illud ſubijceret Qui oibus peſt oibus indiger hiſtrionibe, 7 mimis pecunias inſinitas eroga enõ grauabat᷑. Sin elõgaſſent eos ab inuicẽ ſecutus ſum magiſtrũ meũ. Non em̃ in eodem vico occiderunt eos.qj Bionyſius. Petrus igit᷑ perductus ad paſſio nis locum cruciſixus eſt habens pedes ſurſum ⁊manus deoꝛſum. vt Leo ⁊ ¶Marcellus teſtã tur. Tunc petrus vt ſcribit Egiſipus ð cruce dicere cepit.Te dñe imitari optaui:ſed rectus gulos ꝓut qbuſq; placuerat ampliſſime digni cruciſigi nõ vſurpaui. Tu ſempꝑ rectus a excel tatis noĩe ſublimabat. Alios patricios: alios ſenatoꝛes dicere hos illuſtrium ſpectabiliũ ve noibus illuſtrabat. hec ille: Qui aliter appella⸗ ri ſolet policratus:⁊ fuit natione angęlicus Et ne vitijs neronis diutiꝰ imoꝛemur: illud tmaf⸗ feramus i mediũ:ꝙ anno etatis ſue.xxxij. Eu⸗ tropium fugiens ad quartũ ab vꝛbe lapidemſi ſus ⁊ altus. Nos pꝛimi hois filij q̊ caput ſuum demerſit in terrã: cuius lapſũ ſigniſcat ſpecies generatiõis humane. Sic em naſcimur vt ꝓni in terram videamur effũdi. Inter hec ⁊ ſimilia verba gratias agens deo ⁊ ſideles cõmendans ſpm emiſit Tũc marcellus ⁊ apuleiꝰ fratres di cipuli eius cũ de cruce depoſuerũt ⁊ diuerſis Gte adlo Dio hobl nin ſoe hire oit chlac nſpi ſiho uit. tyce a bini ehat can sri ncha⸗ ce ahn. epalſo ocom Urein iich l hianti⸗ mn 1En löhoe Fmnl poſt⸗ eige os un. Neſtwi lules ntl⸗ ckin Ae 4 . Bot . eneh 4 uoc ent. Halt one in rü⸗ 1e/ ſi⸗ btün glcki gauc jealns etec un ele 1l nllin dans oͤdi eſts See went. cõdietes aromatibꝰ ſepelierũt Oaulꝰ vo cum ad locũ paſſiõis duceretur ĩ poꝛta hoſtiẽſi ſ᷑ᷣm Bionyliũ matronã quãdã noie plãtillã obuiã habuit q̃ flẽs oronibꝰ ſuis ſe cõmendabat.Cui paulꝰ. Vade plantilla et᷑ne ſalut ſilia: cõmoda mihi velũ qͥ caput tuuʒ tegl ⁊ inde oclos meos nomẽ beati andree ꝑ terraꝝ o ſum eſt. qm non ſolũ in hac v ißzm. Scribunt hec vyba Jobis ·j.ca. Celebꝛe 2he lariſſime diffu ta vtutibus plu⸗ 2 rimis floꝛuit ⁊ in regno celeſti fulget gloꝛia mi⸗ ligabo ⁊ poſtmoduʒ illð tibi reſtituã:qð illa li bẽter effecit. Cũ aũi ad locũ paſſionis veniſſet ad oꝛiẽtẽ vᷣſus ⁊ manibꝰin celũ extenſis oꝛauit acteynnie ⁊ gr̃as egit.poſt hb valefaciẽs fra P tribꝰ ſuſpexit ĩ celũ muniẽs frõtẽ ⁊ pectꝰ ſuum ſigno crud oculoſq; ſuos ð velo plantilleliga⸗ uit:æ vtrũq; genu ĩ terrã deſigẽs abſq; triſtitia ⁊ copulſione collũ extendit:⁊ ſic decollatus ẽ. Moxq; caput eiꝰa coꝛꝑeexiliens ihs xpᷣs he⸗ bꝛaice clara voce inſonuit. De eiꝰ vo vulnere vnda lactis vſq; in veſtimẽta militl emanauit: et poſtea ſanguis effluxit. In aere lux immẽſa emicuit:de coꝛꝑe odoꝛſuauiſſimꝰ ſpirauit:per⸗ cuciẽte aũt carnifice ⁊ amputante caput pauli: tũc in ipᷣo ictu paulꝰ explicuit veluʒ ⁊ collegit ſanguinẽ ꝓpꝛiũ ⁊ inuoluit eũ:illaq; hoꝛa apxpa ruit plãtille tradiditq; velũ cũ ſanguine. Et re uerſo militi carniſici dixit plantilla: vbi dimiſi ſti magiſtrũ meũ paulũ: Rñdit miles:cũ ſocio Ouglit btũs an iacet ibi e vꝛbem in valle pugilum ⁊ velo tuo velata eſt facies eiꝰ. Jpᷣa aũt rñdens ait.Ecce nũc intranerũt petrꝰ⁊ paulꝰ induti veſte pᷣcla⸗ ra ⁊ coꝛonas fulgẽtes habebãt in capitibꝰ ſuis Et ꝓtulit velũ ſanguinecruẽtatũ ⁊ mõſtrauit eis:ꝓpter qð opus qᷓ;plures crediderunt dño/ ⁊ facti ſũt xpᷣiani.Aſſerit etiaʒ DHionpſiꝰ aplos ibi aparuiſſe: attende inr miraculũ Aide pꝛo digiũ frater mi Timothee die victimationis il loꝝ.Nazʒ pᷣſens fui in tꝑe ſeꝑationis eoꝝ:poſt moꝛtẽ aũt illoꝝ vidi eos ad inuicem manuad manũ intrãtes poꝛtas vꝛbis ⁊ indutos veſtelu minis ⁊ coꝛonis claritatis ⁊ lucis oꝛnatos.hec Bionyſiꝰ.Cui de his rebꝰ loquẽti plena ẽ ad- hibeda fides.tũ qꝛ ex gentili ⁊ philopho ſũmo factꝰ fuit nõ ab re pauli diſcipulꝰ.tũ qꝛſapia et vtute pollebat.tũ qꝛ ꝓpter xpᷣm ⁊ ipᷣe non ſine cauſa paſſionẽ ſuſtinuit. Igit᷑ qramus cum dei adiutoꝛio quantũ poſſumꝰ ſanctoꝝ imitari ve ſtigia:vt ſic ſocietatis eoꝛuʒ participes merea⸗ mur eẽ in illo felicitatis regno in q̃ pax ſũmaẽ. Ad qð nos ꝑducat clemẽtia xpᷣi qui viuit ⁊ re gnat in ſecula ſcculoꝝ.Amen. fratre ſimonis petri ⁊ ĩ paſſiõe ſocio. as frater ſimonis petri vnꝰex duob⸗ . „ „ . . 1 qui audierãta Johʒe ⁊ ſecuii fuerat rabili ſed inſuꝑ patrociniũ eius expoſcentibus petita beneſicia impetrare non ceſſat. Placuir autem puidentie diuine vt ex oſſibus eius ↄti nue mãna ſcaturiat vt tali ſigno ad eius deuoti onem cuncti fideles ardentius inflament᷑ Etlʒ coꝛpꝰ eius a maximilla chꝛiſto amabili vxoꝛꝛ Egee:vt dicemus apud patras fuerit recondi tum:tamẽ inde fuit cõſtantinopolim delatun Poſtremo ad ciuitatẽ Amalſie fuit deduetum vbi nunc ſacrũ illud pignus honoꝛabiliter on ſeruat᷑ QAuapꝛopter vt in ſolẽnitate eius illius laudibus reſiciamur ſtatui in pᷣſenti ſermone ð ipᷣo apoſtolo gloꝛioſiſſimo vba facẽ atq; qu⸗ tum potero cum dei adiutoꝛio ſuam pꝛeemine⸗ tiam explicare. Ad eius vero cõmendationem aſſumpta ſũt verba ꝓpoſita in quibꝰ triplicem· excellentis beati andree curabimus enarrare· Pꝛima dicitur diligentia. MD Secundaobedientia. Tertia patientia. dreas fuit diligẽs coõ uerſãdo cũ bonis ⁊ audiẽdo vbũ dei atq; alijs coicãdo q audiuit.¶ Ca:I.· Bima excellen⸗ tia bti andree de diligẽtia:quaʒ 2ſi- der emus pᷣcipue q;tũ ad trina. Peimo htum ad conuerſationem. Gecudo q;tum ad auditionem. Certio q;tum ad cõmunicationen. C Pꝛimo cõſideremus diligetiã beati andree q;tum ad counerſationẽ. Fuit quipe diligens ⁊ ſolicitus conuerſari cuʒ Johe baptiſta: dum em̃ famã eius ſanctitatis accepit: poſtmodum eundẽ et vidit ⁊ pᷣdicantem audiuit: factus eſt diſcipulus eius vt refert YHohanes.j. ca. Et in hoc exemplũ nobis dedit: vt q;tum poſſumus bonoꝛum viroꝛũ conſoꝛtia ſemper fnektain. Hinc ſapiẽs Nꝛouerbioꝝ.xiij.ca.ait. Qui cũ ſapientibus graditur ſapiẽs erit. amicus ſtul⸗ toꝝ ſimilis efficit᷑. Et Dauid in põ.xvij. Cuz ſancto ſancx'eris: ⁊ cũ viro innocẽte innocens eris:⁊ cum peruerſo peruerteris. Et.xxviij.q ..ca. ſepe maloꝛum d:. Sepe maloꝛum conſoꝛ⸗ tia etiam bonos coꝛrũpunt: quãto magis eos qui ad vitia ꝓni ſũt.Et.xxiij.q.iiij.ca alauis uõ incoꝛruptus poteris ꝑmanere qui coꝛru- ptis ſociaris Et de hoc inquit Seneca in. iij. ð ira. Sumũt᷑ a conuerſantibus moꝛes Etidex ad lucillũ. Cuʒ bis conuerſare qui te melio:em / 4 xiii facturi ſt. Illos admitte qͥs tu potes facẽ me lioꝛes. Et iteꝝ ad eũdẽ. Mulla res magis aiuʒ induit honeſtate: nullaq; dubios æ inclinatos ad pꝛaua mag ad rectũ reuocat:ä; bonoꝝ aſſi⸗ dua ↄuerſatio. Et idẽ in.iij de ira.nõ tm̃ valitu dini ꝓfuit ſana regio ſalubꝛeq; celum qᷓ;tũ ani⸗ mis parũ fimig ↄuerſatio melioꝛis:qð intelli⸗ s ſi feras mãſueſcere videris ↄuictu nr̃o.Et Iſid. in. ſi: li:ſoliloquioꝛuʒ. Vita malos:caue niqs Oed aliqs obücere 5 h̊ põt:qñ xpᷣs cum publicanis ⁊ peccatoꝛibꝰↄuerſabat᷑:ita ⁊ ſãcti viri feciſſe ꝓbati ſũtd qð declarandũ audiẽ da ſunt vyba Aug.. in ᷣmone de vᷣbis euãgelij q̃ ponunt᷑.xxiiij.q.iiij.ca.a malis. ibi ſic Se A malis ſemp coꝛde diſiungimini Ad tpᷣs cau te coꝛꝑe copulamini:duobꝰ modis nõ temacu lat malus ſi ei nõ cõſentias: ⁊ ſi redarguas:h̊ ẽ nõ cõmunicare:nõ ↄſentire. Cõmunicat᷑ qͥpe qũñ ſacto eiꝰↄſoꝛtiũ volũtatis vel apꝛobatiõis adiũgit᷑. Neq; em̃ ↄſentiẽtes ſitis malis vt nõ appꝛobetis:neq; negigetes vt nõ arguatis Et eagdem ſuia 2ſirmat᷑ pᷣdicta cauſa ⁊ qſtione.ca. ita.ca.ſi ꝗs:⁊ ca.recedite Igit᷑ cõuerſatio xpᷣi cũ peccatoꝛibꝰ ex q̃ iᷣi boni fieri poterant ⁊ ob quã familiarẽſe illis exhibebat laudabilis erat ⁊ex radice charitatis ꝓcedẽs.Silłiter apłi iter idolatras ↄuiuebant vt eos ad verã religionz euocarẽt. Sicut ð andrea legimus ꝙ ↄoſiſtens in Achapa poſtqᷓ; ſuſcepit ſpiritũſãctũ cã totã eccleſijs ipleuit: effugataq; idolatria peſte: po⸗ pulos ad xp̃i fidẽ ↄuertit Axoꝛẽ qͥʒ Egee pcõ⸗/ ſulis ſacro baptiſmat fonte regenerauit. ¶ Se cũdo ↄſiderem diligentiã beati andree q;tum ad auditionẽ. Voluit em attentius audire Jo- hanem de xpᷣo loquentẽ atq; dicentẽ. Ecce eg⸗ gnus dei:ecce qͥ tollit peccata mũdi Quo au to ſecutꝰ eſt ijm cum alio cõdiſcipulo:dixit ve Qualtter beatus andreas rone ilitk ro illis ipᷣs:quid queritis. At illi reſpõderũt ei Rabbi vbi habitas?dixit eis. venite ⁊ videte: venerũt itaq; ⁊ viderũt ⁊ manſerũt apud eum die illo.yt ptʒ Johisj.ca Quãtũ aũt ꝓſit vni cuiq; audire vba ⁊ doctrinã xp̃i:lʒ dixerim in qdrageſimali nr̃o in ᷣmone deverbo dei:tñ ad hucexpedit aliquo exemplo id aperire. Scri- 5* bitur em Actl.ij ca.ꝙ pꝛedicante petro audiẽ⸗ tes verba eius cõpuncti ſunt coꝛde ⁊ dixerunt ad petrũ ⁊ ad reliquos aplos. Airi fratres d faciemus: petrus aũt ait ad illos penitentiam agile ⁊ baptiʒet᷑ vnuſqͥq; veſtrũ. Qui vero re⸗ ceperunt ᷣmonem eius baptiʒati ſunt: ⁊ apo⸗ ſite ſunt ĩ illa die anime circiter tria milia.Et vt inqᷣt Hiere.ca. xxiij. Nerbuʒ dei ſicut malleus conterens petras.id eſt. coꝛda dura. Pꝛedica⸗ tione inſuꝑ aplłoꝝ crediderũt oẽs gentes dum in oẽm terram exiuit ſonus coꝛum: qꝛ vt ðꝛ ad QMat. iiij.ca.Erant em̃ piſcatoꝛes ⁊ xpᷣs dixit eis. Venite poſt me fa. vos ſie.piſ.ho. Habuit auüt iſta obediẽtia tres ↄditiones mirificas. Romanos.ꝓ ca. Sides ex auditut auditus autem per verbum xpᷣi. Pꝛopterea ſapiẽs Ec deſiaſtici.vj.ꝛouerbioꝝ. iij. ca. ait. Si dile⸗ xeris audire ſapiens eris. Et Ariſto.in.j. e taphiſi. Auditus deſeruit diſcipline: ideo aĩa⸗ lia que carẽt auditu ſicut apes ⁊ muſce nõ obe diüt voci homĩs:nec ſunt diſciplinabilia. qua⸗ re nil ita aios hoĩm ad bene beateq; viuenduʒ dirigere põt ſicut auditus verbi. ¶ Tertio cõ ſideremus beati andree diligentiã q;tum ad cõ municationem dũ xpᷣm agnouit ſtatim illumia tionem ſua cõmunicare ꝓcurauit fratri ſuo pe⸗ tro. Nam vtſcribit᷑ Yohig.j.ca.mox eo inuen⸗ to dixit ei. Inuenimꝰmeſſiã:⁊ adduxit eum ad ihᷣm:cui etiaʒ xpᷣs benigne ſeipᷣm manifeſtauit dixitq; illi. Tu es Simon filiꝰ Johᷣis iu voca beris cephas qð interpᷣtat᷑ petrꝰ. Noluitergo andreas bonũ ſalutis eſſe ſibi ſoli: pcurauit et illud ꝓ fratre ſuo petro. Sic ⁊ nos ſi cupimus regnare cuʒ xpᷣo:ꝓximis opem ferre tenemur. Inqᷣt nãq; ſapiẽs Ecci.xvij.ca. Anicuiq; mã dauit deus de pximo ſuo.Sed mirũ certe quõ nõ ↄfundunt᷑ ⁊ erubeſcunt in ſemetipᷣis hi qui xpiano noie decoꝛant᷑:oĩa tñ ad pꝓpꝛium amo⸗ rem reflectunt:dũ ↄ ſe loquentẽ audiũt:adhuc di 3 gentilẽ. Retulit ipᷣe in oꝛatione pꝛo rio:hoies ad deos nulla re ꝓpius ac cedunt q; lalutem hoĩbus dando.Et in queſti onibus tuſculanis. Que melioꝛ eſt in hoĩuʒ ge nere natura qᷓ; eoꝝ qͥ ſe natos ad hoĩies adiuuã dos ⁊ cõſeruandos arbitrant᷑. Sed quõ aliene ſaluti intendẽt qͥ ꝓpꝛiam negligunt. Heu heu qᷓ; pauciſſimi ſunt qͥ nõ magis inuigilent ꝓ coꝛ poꝛis beneficio i; pꝛo anime atq; conſciẽtie trã obediuit xpᷣo eum vocanti petro qð ſatis ſtulte qdaʒ impꝛobare ſunt auii. ((Caplm. I. Ecuda excellen⸗ em̃ vt ipᷣm atq; fratrem eiꝰ petꝝ xpᷣs vocauit:relictl oibꝰ ſecuti ſũt eum. vt ſcribitur ia velocitas. C Prꝛima conditio illius ob dientie rõnabili⸗ tas ðꝛ. Fluit nãq; rationabile obedire xpᷣo qui deus erat qui imperauit ventis ⁊ mari ⁊ facta eſt tranquillitas magna:vt dicitur Mat. viij. 4 nid de bon 4 ſun rar ſecut A dlins ib Sidſe chain ſoͤode lls⸗ noco dc5 na. ſe oucn tana eknii Enn taw mu Gm Moni ra ci o⸗ ahue ene s eſi e ui lene nhen p0 end e vor iiur drit t ⸗ Sbii⸗ gt ois deniq; ſplendoꝛ vtutis effulſit Sʒ iðo pau peres nõ diuites ⁊ potẽtes:piſcatoꝛes nõ phi⸗ loſophos ad ſe vocauit: vt in cõuerſionemun⸗ ca. Qui curauit infirmos: iluminauit cecos: mügdauit lepꝛoſos: demones a coꝛꝑib obſeſſis eiecit et moꝛtuos ſuſcitauit. Ad quẽ acceſſerũt poſt ieiuniũ angeli et miniſtrabãt ei vt dicitur MWat.iiij. ca. Neruntñn vt re ert Hiero' ſuper Eattheũ. Arguit in H poꝛpł rius 21 Julian“ auguſtus vel iperiei⸗ hiſtoꝛici mẽtientis vel ſtulticiaʒ eoꝝ qͥ ſtatim ſecuti ſunt ſaluatoꝛẽ qᷣſi irrationabiliter quẽlibet vocanteʒ hoiem ſunt ſecuti. Sed certe fulgoꝛipſe ⁊ maieſtas diuini⸗ tatis occulta que in hũana facie relucebat. Er pᷣmo ad ſe veniẽtes trahere poterat aſpectu Si em̃ in magnete lapide vᷣtus heceſſe ðꝛ. vtaãnu⸗ 2 los et feſtucas ſibi copulet quanto magis dñs oĩm creaturarũ ad ſe trahere poterat quos vo lebat:hec lieroꝰ.Sed NPoꝛphirius pᷣfatus ſa crilegus ⁊ blaſfemus xpᷣin vocantẽ pᷣſumit cul⸗ pare aſſerens ex malicis piſcatoꝛes ruſticos et indoctos ad ſe ſequendũ vocaſſe. Nã cũ illius facta ⁊ geſta fraude ⁊ deceptiõe vt ipe falſo aſ⸗ ſerit fuerint plena: voluit eos habere comites quos facile erat deciꝑe. O vba omni execrati⸗ one digna. OQ falſitas ab omibus exhoꝛrenda NMon fuit deceptoꝛ xp̃s in qͥ ois gre plenitudo ſuꝑabuudauit: oĩs ꝑfectio ſanctitatis emicuit: di fieda ꝑ eos vtus diuina clareſceret: ⁊ vitas ꝑ eos pᷣdicanda diuine gre nõ humanis fauoꝛi bus aſcriberetur. Idcirco paulus.j.ad Corl.j gat Que ſtulta ſũt mũdi elegit deus vt cõ fundat ſapientes: ⁊ infirma mundi elegit deus vt ↄfundat foꝛtia.Et mundi ignobilia ⁊ ↄtem ptibilia elegit deus ⁊ ea non ſunt vt ea q ſunt deſtrueret vt nõ gloꝛiet᷑ oĩs caro in conſpectu eius. Sup hoc paſſu ita dicit Aug. Si doct⸗ eligerek foꝛtaſſe ſ60 ſe diceret electuʒ:qꝛ ſua do ctrina eligi meruit. Oñs autẽn ieſus xpᷣs vo⸗ lens ſuꝑboꝝ frangere ceruices nõ queſiuit per oꝛatoꝛẽ piſcatoꝛẽ. ſed de piſcatoꝛe lucratus eſt imperatoꝛẽ. ¶ Scdᷣa conditio illius obedien⸗ tie vꝛ ſocietas. Habuit em ſecuʒ obedientem et ſociũ fratrẽ ſuuʒ petrũ. Simul quidem vocati ſunt ⁊ inſimul vocãtem ſecuti.Hinc Chꝛyb. ſu⸗ per Mattheüũ ait de ip̃is.Erant habitatiõe ci ues: dilectione ↄcoꝛdes: artificio pares :frater Galathas. vj:oꝑemur bonũ. Et ſapiens Ecci nitatis pietate coniuncti:ideo ſimul eos voca⸗ uit: ne hoĩes ira coniunctos diſſimilis vocatio ſepararet: hecille Eciendũ tñ ꝙ cõiunctio fra „* tpe vindicte diſperdet te. O q; grandis eſt nu⸗ ternitatis aliqñ hzꝗ piſparitatẽ ſicut in Cayn ⁊ abel:quoꝝ vnus deo gratus fuit : alter exoſus vt ptʒ Geñ.iiij. ca. Iſaac etiã hereditatem ob⸗ rinuit. Iimael vero frater eius illam amiſit: ſiẽ ſcribitur Geñ. xxi:ca. Et ad Gab iiij. a. Eice ancillam ⁊fllium eius:non em erit heres fllius ancille cuʒ filio libere. Jacob inſuper amabilis fuit deo.non ſic Eſau frater de quibus ρορ ui Quãdoq; autẽ copula fraternitatis ha bet paritatẽ. vnde Aalerius maximus li:i.re⸗ citat de poliſtrato et Pipoclide philoſophis. ch lei. dixit deus. Jacob dilexi: Eſau odio 35h fuerint eodem die nati:eiuſdẽq; pꝛeceptoꝛis Epicuri ſectam ſecuti:patrimonij etiaʒ poſſidẽ 7„ di alendeq; ſchole cõmunione ↄiuncti:eodem 2 qʒʒ momento tẽpoꝛis vltima ſenectute extincti. Sic cognatio petri et andree parem in multis habuit conditionẽ. nam fuerunt ab eodem arti ficio vocati: dicit nãq; ¶ Oatth. iiij. ca. Ambu lãs ieſus iuxta mare galilee vidit du os fratres ſimonem qui vocatur petrus ⁊ andreaʒ fratrẽ eius mittentes rhete in mare:erant enim piſca⸗ toꝛes. Et ait illis Venite poſt me c̃. Fuerunt eigeʒ officio deputati ſcilʒ apoſtolatui chꝛiſti. Ande Luẽc. vj.ca.⁊ ¶atth.x. ca. ſcribit. Ele git duodecim quos apoſtolos nomiauit. ſiimo nem quẽ cognominauit petrũ ⁊ andreã fratrẽ eius. Fuerunt inſuꝑ eodem pᷣuilegio dotati in miraculoꝝ oꝑatione.vnde Maitb. ca diet 5 tur. cõuocatis ihs duodecim diſcipulis eius: dedit illis poteſtatẽ ſpirituũ immundoꝝ vt eh cerent eos curarent oẽm languoꝛẽ omnẽ in firmiratẽ. MNomina autẽ duodecim aploꝝ ſunt hec. bᷣmus ſimon q̃ ðꝛ petrus ⁊ andreas frater eius Altimo fuerũt eodem generemartyri co ronati:qꝛ ambo crucis ſupplicium pertulerunt Igeo ecdeſia cantat. Andreas xpᷣi famulus dẽ gnus dei apoſtolꝰ:germanus petri⁊ in paſſiõe ſocius. ¶ Tertia coditio illius obediẽtie ðꝛ ve locitatis. Obediuit qpe Zindreas ſtatim ſine moꝛa ſine dilatiöe. Sz hoc tge moꝛtales miſeri aures hñt ⁊ nõ audiunt: vocant᷑ ad penitentia atamẽ vix e mille conuertit᷑ vnus. Eoꝛũ vero rñſio ẽ vel tacita vł expᷣſſa. Reuertemur ad do minü in ſenectute. Reuertemur ad dñʒ in inſir mitate. Reuertemur ad dominũ poſt alis an nos. O peccatoꝛes duri.O peccatoꝛes exceca⸗ ti: nolite differre: nolite pcraſtinare. hodie inqr Hauigd in p;. Si vocem eius audieritis nolite obdurare coꝛda vr̃a:hodie inquitnõ cras:de futuro quideʒ nil certũ habemus ꝛpſens tim tẽ⸗ us nẽm eſt. Dü tẽpus habem ait paulus ad v.ca. Metardes conuerti ad dominũ ne diſſe. ras de die in diem: ſubito em̃ venit ira illius ⁊ ĩ merꝰ ꝑeuntiũ.O qᷓ; magna multitudo dei mã⸗ data ſpernẽtiũ. Vocat oẽs benignꝰ pr tam dul citer: ⁊ homiĩes ingrati ei obedire poſtponunt. Pꝛopter dicta Gꝛegoꝛij in omelig ita pulchꝛe loquit᷑. Audiſtis fratres chariſſimi qꝛ ad vniꝰ iuſſionis vocẽ petrus ⁊ andreas relictis rheti⸗ bus ſecuti ſunt redemptoꝛẽ Nulla vo hũc face re adhuc miracula viderãt:nihil ab eo ð pᷣmio eterne retributionis audierãt ⁊ tñ ad vnuʒ dñi pᷣceptũ hoc qð poſſidere videbant᷑ obliti ſunt. Quãta nos eius miracula videmus.Quot fla gellis affligimur:Quãtis minaꝝ aſperitatibꝰ deterremur:⁊ tñ vocantẽ ſequi ↄtẽnimus.In celo iam ſedet qͥ de ↄuerſione nos admonet Jã iugo fidei colla gentiũ ſubdidit. Jã mũdi gloꝛi am ſtrauit. Jam rumis crebꝛeſcentibꝰ diſtricti ſui iudicij ꝓpinquũ denũciat diẽ. Ettñ ſuꝑba mens nr̃a nõ vult hoc ſpõte deſerere qð quoti⸗ die ꝑdit in vita.Quid ergo fratres chariſſimi: qd in eiꝰ iudicio dicturi ſumus qͥ ab amoꝛe pꝛe ſentis ſeculi: nec pᷣceptis flectimur:nec verberi bus emendamur.hecille. ¶ Qualiter btũs andreas iubẽte Egea crucis martyriũ paſſusẽ. ¶ Ca.II. Ertia excellẽt beati Andree ðꝛ patiẽtia hecillũ vi⸗ olentã moꝛtẽ aio conſtanti tollerare fecit:nõ enim aufugit illata ſuplicia:et ꝓ xpᷣo martyriuʒ pati non recuſauit.de illo tamẽ tria ſunt conſideranda. ” Peaima illius martyrij cauſa. Scðo illius martyrij modus. Tertio illius martyrij gloꝛia. =? CNꝛimo ↄſideranda ẽ de martyrio ſanctiAn dꝛee cauſa. qre ſcʒ paſſus eſt. Non eqͥdẽ paſſus Sermo RxXV. multa terribilia ↄtra illum facturũ niſi ſue iuſſi oni pareret. Bndreae audacter rñdit.Quicqͥd tibi videt᷑ in ſuplicijs maius excogita.Tanto em ero regi meo acceptioꝛ quãto fuero ꝓ noie eius in toꝛmẽtis ↄſtantioꝛ. C Scdo oſideran⸗ dus eſt ð martyrio andree modus. Naq; Ege as iuſſit illũ a vigintiuno hoĩbus cedi ⁊ ceſum manibus ⁊ pedibꝰ cruci alligari vt ſic lõgioꝛeʒ reciꝑet cruciatuʒ.Cũq; duceret᷑ ad crucẽ faciꝰ eſt cõcurſus ploꝝ dicentiũ. Innocẽs ſanguis eius ſine cauſa dãnat᷑: quos tñ rogauit aplus ne ſuũ martyriũ impedirẽt. Nidens aũt andre as a longe crucẽ ſalutauit eã dicẽs Salue crux p̃cioſa q̃ decoꝛẽ ⁊ pulchꝛitudinẽ de mẽbꝛis do mini mei ſuſcepiſti:diu deſiderata:ſolicite ama/ ta:ſine intermiſſiõe queſita. Securꝰ ⁊ gaudẽs ad te venio ita ⁊ tu exultans ſuſcipias me diſci pulũ eius qͥ pepẽdit in te:qꝛ amatoꝛ tuus ſem⸗ per fui ⁊ deſideraui amplecti te. Accipe me ab hoibus ⁊ redde memgro meo: vtꝑ te me reci⸗ piat ꝑ te me redemit.Et hecacſimilia dicens exuit ſe ⁊ veſtimẽta carniſicibꝰtradidit. Sicq; eum in cruce vt iuſſum fuerat ſuſpẽderunt.In qᷓ biduo viuens.xx.milibꝰ hoiuʒ aſtantiũ pᷣdi cauit. ¶ Tertio ↄſideranda eſt ð martyrioan⸗ dꝛee glia. Minante qͥdem turba Egee moꝛteʒ ⁊ dicẽte:viruʒ ſanctũ manſuetũ ⁊ piũ nõ debe re iſta pati venit vt ipᷣm deponeret. Quem yi⸗ dens Andreas dixit. Quid ad nos tu veniſti Egea. Si ꝓ penitẽtia ipᷣam ↄſequeris. Si aũt vt me deponas ſcias ꝙ ego viuus de crucenõ deſcendã:iam em video regẽ meum q me expe⸗ ctat. Et cũ vellãeũ ſoluere nullo mõ potuerũt ſtatis crimẽ:ſiue quodcũq; pctm̃ adhuc mini⸗ eũ de cruce deponere oꝛauit vt ſcribit Aug in mũ.Sʒ qꝛ idolatriaʒ deteſtabat᷑ ⁊ Egeã ꝓcon ſi. de penitẽtia:et dixit. Ne ꝑmittas me domi⸗ ſulem redarguebat: cruciſq; myſteria efficaciſſi ne deſcẽdere viuũ de cruce:pᷣ tpᷣs ẽ vt cõmẽdẽſ me cõpꝛobabat. Ab ipᷣo Egea iniqᷣſſimo cruci fuit adiudicatꝰ. In ciuitate naq; patras Ege⸗ as xpᷣianos ad idoloꝝ ſacrificia compellabat: cui occurrẽs andr eas dixit Opoꝛtebat vttuqᷓ iudex hoĩuʒ eẽ meruiſti: iudicẽ tuũ qͥ eſt ĩ celo cognoſceres ⁊ agnitũ coleres ⁊ colẽdo animũ tuũ a falſis dijs penit?reuocares.Cui Egeas. Tu es andreas qͥ ſuꝑſticioſã pᷣdicas ſectã quã romani pᷣncipes exterminare iuſſerũt. Ad quẽ andreas. Romani pᷣncipes nõdũ cognouerũt terre coꝛpꝰmeũ ⁊ reſurrectuꝝ ſeruet ⁊ reddat ⁊ ipᷣm qͥʒ meritũ ſui laboꝛis recipiat.Terre illud cõmẽdo vt me am Ai⸗wigilarengontent ⁊ libe re ad te fontẽ indeſicietis gaudu tẽdere anxian tem iã nõ retrahat.Hᷣ ⁊ ſiłia eo loquẽte:ſplẽdoꝛ nimiꝰ ð celo veniẽs dimidia hoꝛa euʒ circũde⸗ dit: ita vtnullꝰeũ videre poſſet. Et abſcedente lumie ſpm̃ cũ lumie ſimul tradidit. ¶ Oaximil⸗ la vo tulit coꝛpꝰeiꝰ⁊ optimo loco cuʒ aromati bus ſepeliuit.Egeas aũt anteqᷓ; domũ rediſſet quõ dei filius veniẽs docuerit idola eſſe demo- arreptꝰ a demone i via coꝛã oĩbꝰ expirauit Fe nia. Cui Egeas iſta vana ips veſter pᷣdicans crucis patibulo ẽ affxus. Rñdit andreas pꝛo lix igit᷑ ⁊ geioſiſſimꝰ fuit illiꝰmartyrij finis: dũ andreas ꝑ illð meruit ſecreta ſcãdẽ celi:vbi cuʒ reſtauratiõe nr̃a nõ ꝓ ſua culpa crucis patibu xpᷣo fruit᷑ et᷑na pace inſecla ſeculoꝝ.Amen. lum ſpõte ſuſcepit.Et ſatis copioſe crucis fru⸗ ciij ⁊ gliam atq; triumphũ coꝛã oibus explica Gert uit. Quare indignatus Egeas vt idolis ſacriſi- Dulc caret eũ cõminãdo redſiuit.Et cuʒ cõminaret᷑ Sermo triceſimuſquintus de ꝗmoꝛe ſſimo dñi nri ieſu xpi quẽ habu euangeliſtam. ⸗ ſaitenm 1gucdes Smedii⸗ Ueſene chenech lemere⸗ ladione i Gg n. mii odi Mogr⸗ Lnonez Hnödee onne ſpeniſi Giait lceno⸗ eephe⸗ owerdt Wen un edo inin ut ellnd lie⸗ grin ge⸗ tcde⸗ hente gpinſ⸗ Nona raſſe mnge nis: i pbiog in. noꝛe gquem diligebat. Et. xx. ca. vna maggdalene venit mane cũ adhuc tenebꝛe eſſent Jlectus meꝰ?mi⸗ hi⁊ ego illi. Johis euangeliſte ꝓba ſüt iſta oꝛiginaliter Can. ij. ca. In⸗ menſa beatiſſimi euãgeliſte Jopᷣis pᷣconia om⸗ nem ſuꝑant dicendi facultatẽ Quiſna tam elo/ quens reperit᷑ tam oꝛnatꝰ in explicãdo:tamq; potẽs in ꝑſuadendo vt eiꝰinnumeras:vt ſic di cam: laudes effari queat: Tñ ⁊ ſi nõ quãtuʒ ſi bi debet᷑ quãtuʒ nos poſſumꝰ illiꝰ pꝛogatiuas tenemur extollere dignas Colẽdus qppe eſt ab oĩbus ⁊ ſingulari deuotione honoꝛandus cui dei filius tam pᷣcipuã dilectionẽ exhibuit quẽ? ita chariſſimũ habuit cui deniq; tanta contulit bñficia. At aũt habeat mens nr̃alumen intelli/ gentie qͥ Johᷣis ſublimitatẽ ꝑcipiat de ipo in ö ᷣmone dicemꝰ:quẽ ⁊ merito fundabimꝰ iamo/ re illo dulciſſimo quo eum xpᷣs p̃ ceteris apłis voluit exoꝛnare:de quo ipſe verba in themate poſita dicit. Bilectus meus mihi ⁊ ego illi In ponimus contemplanga. Nꝛimum dicitur ſupationis. coõm oſtenſionſnis Tertium concluſionis. hHeʒ amoꝛe pcipuo et quibus verbis tria myſteria de illo amoꝛe pꝛo⸗/ . Oxps dilexit ioh bm ꝙ hõ ⁊ 'm ꝙ deus ⁊ de differetia amoꝛis eius et petri:et ꝙ; ronabiliter hannẽ dilexit ðꝛ ſupationis. Supa⸗ uitna q; amorilie morbalion dileinulon. An obhis. xiij. Erat recũbẽs vnus ex diſci pulis eius in ſinu ihᷣu quẽ diligebat ips. Epix ca.Cuʒ vidiſſet ihs matrẽ ⁊ drſeipin Ka em abbati maria *△ ad monumentũ ⁊ vidit lapidẽ ſublatũ a monu mento. Cucurrit ergo ⁊ venit ad ſimonẽ petrũ ⁊ ad aliũ diſcipulũ quem amabat ipᷣs.Et.xxi. ca.Conuerſus petrꝰ vidit illũ diſcipulũ quẽ di ligebat ieſus ſequentẽ. Eccleſia vo cantat illo Bedde.lhic ẽ Johes qͥ puilegio amoꝛis pꝛeci⸗ pui ceteris altius a dño meruit honoꝛari. Sed vt ꝑtem iſtam clarius expediam tria dubia ꝙ ponimus diſputan.— Peung vr- xps dilexit Johßem m ꝙ deus. Scom vtꝝ xpᷣs pl dilexit Johem q; petrum —„ — Tertiũ vtꝝ xpᷣs debuit ita intẽſe iohez dilige. C Ad pꝛimũ dubiũ̃ poſſet s arguendo reſpõ dere. ꝙ xps nõ dilexit Jopem m ꝗ deus: ſed tĩ ſm ꝙ hõ: ꝓbatur: qꝛ cum amoꝛ ſit paſſio et um ntemplãdũ de amoꝛeq̃xps Jo⸗ ½ . nulla paſſio cadit in deo:ideo deus nihil ama⸗ repõt Scd ↄtra eſt auctoꝛitas ſcripture qᷓ deʒ diligere amareq; in pleriſq; locis teſtat. Ande Dauid in põ.cxlvj.ait. Oñs diligitiuſtos Et ſapiens ꝛouerbioꝝ ·iij. ca. QAuem em diligit deus coꝛripit. Et Sapiẽtie.xj.ca.diligis oĩa qᷓ ſunt.Et Ecci.xlv.ca. Dilectꝰ deo ⁊ hominibꝰ moyſes. Et Malach. j. ca. Dilexi vos diẽ do⸗ minꝰ. Et paulꝰ.ij. ad Cor.ix. ca. Hilarẽ em da toꝛem diligit deꝰ Et Johes.j.ſua canonica ca. iiij. Sicut deus dilexit nos nos debemus in uicem diligere. Et ſaluatoꝛnr̃ Johis.iij. ca. de us dilexit munduũ. Et. xiiij. ca. Qui diligit me diliger a premeo. Eodem ca. Si qs diligit me bᷣmonẽ meü buabit ⁊ pr meus diligeteum. Et xvj.ca. IJe em pr amat vos. Ergo vt qd ſenti endũ eſt ð amoꝛe dei ad creaturas inueſtigare poſſumus. Hotande ſũt in hac ꝑte tres theolo goꝛum ppoſitiones ꝛima m Bonaué. diſ. xxxij tertij.⁊ Tho.j.pte.q.xx.qꝙ; neceſſe eſt po nere amoꝛẽ in deo:qꝛ in quocũq; ẽ volũtas vel appetitus opoꝛtet eẽ amoꝛẽ:ille tũ amoꝛ in deo non eſt paſſio. Nã amoꝛ ⁊ gaudiũ ⁊ delectatio ſm ꝙ ſignificat artꝰ appetitꝰ ſenſiniui comitat aliq̃ trãſmutatio coꝛpis ⁊ maxime circa coꝛ qʒ eſt pꝛimũ pᷣncipiũ motus in aiali. Scðm vero q pᷣdicta ſigniſicant actũ apetitus intellectiui nõ ſunt paſſiones Et ſic ponunt᷑ in deo m eſſe ctum:nõ ſᷣm paſſionis defectũ. Odit em cõmu nicando iuſte penã ei quẽ odit abſq; ſui traſmu/ tatione:diligit creaturã illi ſua bñficia plus mi nuſve tribuẽdo:idem ſemꝑ eodeʒ mõſe habẽs Vñ p̊s.vij. Ethicoꝝ dicit.deꝰ vna ⁊ ſim pli⸗ ci oꝑatione gaudet ⁊ eadem rõne ſine paſſione amat.Scienduʒ adhuc ꝙ i paſſionibꝰ ſenſitiui appetitꝰ ẽ ↄſiderare aliqͥd qð ẽ materiale.ſ coꝛ poꝛalẽ trãſmutationeʒ: ⁊ aliqᷣͥd qð eſt foꝛmale: id ſcʒ qð eſt bie aſpetit:ſicut i ira vt dicit᷑ in j. de aia. Male eſt accẽſio ſanguinis circa coꝛ: vel circa aliquid hmõi. Foꝛmale vo appetituz- vindicte. Sed rurſus ex ꝑte eius qð foꝛmaleẽ in qbuſdam paſſionibꝰ deſignat aliq imperfe: ctio:ſicut in deſiderio qð eſt boni nõ habiti:⁊ i ira qͥ triſticiã pᷣſupponit. Quedã vo nullam imp 4 fectionẽ deſignant vt amoꝛ ⁊ gaudiũ.Cũ ergo nihil hoꝝ deo cõueniat m id qð eſt materiale in eis illa q̃ imꝑfectionẽ impoꝛtãt etiã foꝛmalit᷑ deo ↄuenire nõ pñt niſi metaphoꝛice ꝑ ſititudi nem effectus. Que aũt foꝛmaliter imꝑfectionẽ nõ impoꝛtãt de deo ꝓpꝛie dicuntur vt amoꝛ et gaudiũ ſine paſſione tñ vt ẽ pᷣdictum. ¶C Scoa veritas ꝙ deus oia ſunt amat. Nam yvt indt TZho. vbi ſupꝛa.Oiꝗ exiſtentia inq;tum ſunt: bona ſũt. Ippm em eſſe cuiuſſibet rei quoddam bonũ ẽ:a ſilłiter qibet ꝑfectio pᷣius:cum engo. voluntae dei cauſa ſit omniũ rerus: opoꝛtet dei ſit cauſa bonitatis rerũ non eẽtaliqd aliud 18 Iintantũ aliqd habeat eſſe aut qdᷣeunq; bonum meliꝰ ſi de nõ vellet vni maius bonũ qᷓ alteri. gye inquãtũ eſt volitũ a deo. Cuilibet ergo exiſten Sed nõnulli ꝓpter ea q̃ dicta ſũt arguũt ꝙ de⸗ 1 tni deus vult aliqð bonũ. vnde cuʒ amare nihil nõ debet velle bonũ mag vni qᷓ; alteri. Naʒ vt 4 aliud ſit q; velle bonũ alicui:manifſeſtũ ẽ deꝰ ſcribit᷑ ad Romanos.ij.ca. Nõ ẽ acceptio per ni Oia q̃ ſunt amat:non tñ eodeʒ mõ ſicut nos: qꝛ ſonaꝝ apud deũ.qð verbũ ponit᷑ xxxij.q.iiij. em̃ volũtas nr̃a nonẽ cauſa bonitatis rei ſů ab ca ſicut. Et de aſe. di. liij. ca. nec quẽqᷓ;. Et de 1 ea mouet ſicut ab obiecto. Amoꝛnr̃᷑ qͥ bonum pben. ca. venerabilig. Et de iudicijs. ca.nouit ⸗ glicui volumꝰ nonẽ cauſa bonitatis ipᷣius:ſed d qð rñdet Alexader de ales in. ij. volumine ng⸗ ecoõuerſo:bonitas eius vł vera velextimata ꝓ ſume.ꝙ ꝑſonaꝝ acceptio cadere nõ põt in libe ee uocat amoꝛẽ q̊ͥ ei velimus ⁊ bonũ cõſeruari qd rali Snelka ⁊ volũtaria diſtributiõe quoꝛũcũ ſio habet ⁊ addi qð nõ habet ⁊ ad ̊ opemur. Sʒ q; bonoꝝ. ſed tm indebita v neceſſaria diſpẽſa N Amoꝛ dei ẽ ꝓfundẽs ⁊ cauſans bonitatẽ ĩrebꝰ tione.Si em̃ quis ex ppꝛia liberalitate largiri Ex his apparet ꝙ deus etiaʒ peccatoꝛes amet. vellet aliquã pecunie quãtitatẽ non p̃t ꝑſona⸗ Hã nihil ꝓhibet vnũ ⁊ idẽ im aliqd amari et rũ acceptõe cenſeri:qꝛ potius vni qᷓ; alteri dede Pe Em aliud odio haberi:deus peccatoꝛes inq;tũ rit:cũ neq; in eo qͥ accepit neq; in eo qͥ non rece ſunt nature dam amat. Sic em̃ ⁊ ſũt ⁊ ab ibſo pitmeritũ aut pceſſerit aut exiſtat vt ſibi pꝛefa C ſur.inael vo peccatoꝛes nõ ſũt:ſᷣ ab eẽ deſici ta pecunia donet᷑. Sic ⁊ deus bonitate ſua di⸗ W unt:⁊ h i eis a deo nõ ẽ vñ ſᷣm hoc ab ipᷣo odio uerſa atq; diſparia creaturis cõtulit dona:ſine habent Oꝛit tñ difultas an de⸗ diligat creatu pſonaꝝ acceptione. Quare aũt excellẽti cõdi⸗ A ras irrationales qm cuʒ duplex ſitamoꝛ ↄcupi erit angelos qᷓ; holes:hoiĩies qᷓ; bꝛuta:leones Ai ſcentie ſcʒ ⁊ amicitie: illas amoꝛe ↄcupiſcentie qᷓ; foꝛmicas: aqᷣlas qᷓ; paſſeres: ⁊ ſilia: nõ inter⸗ nõ diligit: qꝛ nulliꝰextra ſe eget:nec amoꝛe ami/ eſtnr̃a dijudicare:ſᷣ potius multimodã ſapiazʒ m citie:qꝛ non põt ad res irrationales haberi.vt illiꝰ extollere:bonitatẽq; affluentiſſimã cõmen la ptʒ. vlij.Ethico.ergo nilo modo illas amat. dare. ¶ Scom dubiüũ fuit vtrũ xpᷣs magis di⸗ eu Add h dicit ſanct? Tho. ꝙ de ꝓpꝛie loquẽdo lexit Johem q; petrũ. Et ꝙ ſic. patet ex pdictj nng non amat creaturas irrationales amoꝛe amici· Liñ poſſet qͥs obijcere ꝙ deus illos magis dili atan tie: qꝛ amicitia non põt haberi niſi ad rénales gitqͥ ĩm magis diligunt: petrus magis dili⸗ en creaturas in qbꝰcõtingit eſſe reamationẽ ⁊ co⸗ gebat xpᷣm qᷓ; Johes.vñ Aoh.ca. xxi. dixit ie⸗ nt municationẽ? in oꝑibꝰ vite qbꝰↄtingit bñ eueni ſus petro. Simon iohãnis diligis me plꝰ?his. m re vel male ᷣm foꝛtunã vel felicitatẽ:ſicut ꝛa.d OQõ non ſic qreret dñs niſi ſciret ꝙ petrꝰ plꝰce⸗ G eas ꝓpꝛie beniuolẽtia eſt. Creature auteʒ irra⸗ teris ipᷣm amaret:vt diẽ gloſa.ergo videtur R tionales non poſſunt ꝑtingere ad amanduzʒ de xp̃smagis debuit perrũ diligere q; Johannẽ. um: nec ad cõmunicationẽ intellectualis ⁊ bea ¶ Ad hoc reſpõdet Bonauẽ, di. xxxij. tertij libꝛi 4 te vite qua deus viuit Sed diligit illas amole hic eſttriplex modus Aano vnus d cõcupiſcentie inq́;tum oꝛdinat eas ad rationa-⸗ facit ad explicationẽ alterius Mꝛimus eſt ᷣm p. les creaturas ⁊ etiam ad ſeipᷣm non quaſi eisi · QAugl.ſuꝑ Johem. viij. ait. ꝙ eſt dilectio in ſi⸗ u Digct ſed ꝓpter ſuam bonitatẽ ⁊ noſtram vtili gno exterioꝛi ⁊ in effectu interioꝛi. Si loqmur nn tatem: cõcupiſcimus em aliqᷣd ⁊ nobis ⁊ alis. ð dilectionein ſigno exterioꝛi magis diligebat ſi ¶ Tertia witas ꝙ deus nõ om̃ia equaliter dili xpᷣs Johem:qꝛ maioꝛẽ ei familiaritatem exhi⸗ de git. NMam vt inquit Aug ſup Zobez. Oèmnia bebat Si vo loquamur de dilectione qᷓ;tuʒ ad in Diligit de? que fecit ⁊ inter ea magis diligit cre: iterioꝛem cffectũ qui eſt effectus gre: ſic magis I Aturas rationales ⁊ de illis amplius que ſunt diligebat perrüũ:qꝛ maius munus gre illi dede⸗ P. membꝛ vnigeniti ſui: ⁊ multo magis ipᷣm vni/ ratEt ſi tu obijcias:ꝙ deus illi debebat maio n genitum ſuum otandu tamen cum amare ra ſigna dilectiõis oſtendere quẽ magis dilige ni ſit velle bonuʒ alicui: duplici rone poteſt alidd bat vm veritatẽ Reſpõdet Aug ꝙ p Johem ſe maius vei minus amari. Ano modo ex parte ¶⁊petx ſignificat duplex vita. ꝑ petrũ acriua qᷓ t ippᷣius actus volũtatis qͥ eſt magis vel minus i tranſit ꝑ Johem ↄtemplatiua q manet. Vnde i tenſus. Et ſic deꝰnõ magis qdam qᷓ; alia amat: petro dictum eſt. Sequere me. de Johe vo di N qʒ omia amat vno ⁊ ſimplici actu volũtatis et citur.Sic eũ volo manere. Et qm actiua labo te eodẽ modo ſe habẽte. Alio modo ex ꝑte iius rioſioꝛ ⁊ fructuoſioꝛ. Contẽplatiua vo purioꝛ N boni qð qͥs vult amatol.Et ſic dicimur aliquẽ ⁊iocũdioꝛ ad ſigniſicandã differentiã huiꝰ du⸗ 11 alio plꝰamare:cui volumꝰmaius bonuʒ q;uis plicis vite familiarius ſe exhibebat dñs Johaã ſe noõ magis inteſa yolutate. Et h mõ neceſſeẽ di mi qᷓ Metro. In cuius rei ſignuz cõmiſti eima cere ꝙ deus qdã alijs magl amat. Cü em amoꝛ trem cuſtodiendã: Metro vo paſtoꝛalẽ curam 8 lumine orich N rlugn pepon ie onue ipek ſ di⸗ nſte cöde en⸗ ſi Gnen ſde cd Godii inte Phis. ce⸗ 9 ne, ſms iſtſn vhl⸗ nur thi⸗ zad gs dce⸗ ſeio hlie Ghen 1140 nde di bo nor du⸗ ha ne fan Tertium amabilitas. Et er hoc dicit Augꝰ ꝙ petrus eratmelig?: ſſeen, Johes felicioꝛ Aliꝰ ẽmodꝰ dicẽdi m Heriũ. Frso dilexit feruẽtius ⁊ diligebat᷑ foꝛtius „ ohes es Vo diligebat dulciꝰ diligebat᷑ familia rius (Z diligebat deũ in ꝓpximis Johes mag iſe. UVñ petrus accepit curs regiminis. Johes gr̃aʒ cõ templatiõis. Ideo CPetrus efficatioꝛẽ habuit graʒ ad laboꝛem actionis: Johes efficatioꝛem ad gram contemplationis. ¶ Tertiũ dubium fuit vtrũ xpᷣs debuit ita intenſe diligere Johez Ad qð reſpõdemus ꝙ tria cõcurrũt in Johã⸗ ne queillum adeo amabilem xpo fecerunt. 5cöm virginitas. n CPꝛimũ qð fuit ĩ Johe quo vxps illũ dilexit amoꝛe pᷣcipuo fuit etas Secutus em fuit ſalua toꝛem oiuʒ in etate tenera. Nã lʒ iero“ dicat ad paulaʒ doꝛmitione Bleſille. Nunq; eſt ſera ↄuerſio.Et Seneca ĩ tragedus: nũqᷓ; ſera ẽ ad bonos moꝛes via. Tũ res eſt ad modum gratii ſima deo hominiq; ſatis vtilima ab ineunteet adoleſcẽti etate bñ beateq; viuere. Jõ Thꝛeñũ. Vca.Hieremias ait. Bonũ eſt viro cũ poꝛtaue rit iugũ ab adoleſcẽtia ſua. Sicut Johes dum eẽt adoleſcẽs vocatus a xpᷣo cũ iacobo ſua fra⸗ tre reliquit omia ⁊ illũ ꝓtinus fuit ſecut Gciẽ dum tamẽ in hac ꝑte ꝙ triplex fuit vocatio Jo hannis ᷣm Nico. delyra in ꝓlogo in Jobem. Pꝛimo qñ vocatꝰ fuit ad xpᷣi noticiã aliqualẽ Scripſit nã ipᷣe.j.ca.Erat autẽ andreas frater ſimonis petri vnꝰex duobꝰ qͥ audierãt a Jobe ⁊ſecuti fuerũt eũ.ſ.xpᷣm.Nomẽ itaq; alierius diſcipuli tacuit:qꝛ mos ẽ ſcribentiũ tacere pꝛo/ pꝛias laudes:⁊ deſe ſicut de alio loqͥ:qð Johã nes vt patʒz in pleriſq; locis diſcipulũ ſe tm no⸗ minãdo obſᷣuauit:ita ⁊ H nomẽ ſuũ nõ expᷣſſit: tñ ꝓbabiliter creditur ꝙ ipᷣemet fuerit cum an⸗ dꝛea:qꝛ circũſtantias loci et tꝑis deſcribit qm̃ gigpſentialtter viclieecv vocatio fuit ad xpi familiaritatẽ. de ꝗᷓ ſic ſcribit Hieroꝰ in ꝓlogoĩ Johem. Hic eſt Jopᷣes euãgeliſta vnꝰex duo⸗ decim diſcipulis dei qui vgo electus eſt a deo quẽ de nuptijs volentẽ nubere vocauit domi⸗ vt refert Nico.de lyraille de qbꝰ fit mẽtio Jo⸗ hanis.ij.ca.qꝙ facte ſunt in chana galilec:qð ꝓ babile eſt. tum qenon legit᷑ xpᷣm alijs nuptijs i terfuiſſe. tũ qꝛ mater ihu erat ibi taqᷓ; in nuptis nepot ſui.Tertia vocatio fuit ad apłatum.qñ nus Muptie iſte fuerunt m cõmunẽ opinionẽ (G ualiter xps oſtendit amoꝛem ſuuzʒ Pob tendit amoꝛem luuʒ vt dicit atth. iiij. ca. Relictis rhetibꝰ pa tre poſt xpᷣm cum fratreſuo iacob abijt. ¶ Se⸗ cundũ qð fuit in Jopᷣe quare ⁊ xps illuʒ ſingu//⸗ „ . lariter dilexit fuit eiꝰ x ginitas: hanc qmwe xvs yyv ſume colit ⁊ amatmaxime ppter tri. Pꝛimo ppter ſimilitudinen. „ Secundo pꝛopter magnitudinen. Pꝛimo diligit xpᷣs vᷣginitateʒ ꝓpter ſimili tudinẽ. Eſt qe ſimilitudo amicitie cauſatiua Igeo om̃e aial diligit ſimile ſibi. vginitas vᷣo ſingulariter effulſit in xpᷣo ⁊ in matre eius vᷣjgi⸗ ne benedicta: quare ⁊ virgines amat. Mꝛopter qð Hieroꝰ ad filiaʒ mauricij de cõmendatione —..— Vginitatis ita ſcribit. At virginitatis merituzʒ pateat ⁊ qᷓ; digna ſit deo mamifeſtius poſſit itel ligi illud recogiter̃᷑ ꝙ dñs ⁊ ſaluatoꝛ noſter cu,ʒ ppter humani generis ſalutem hoĩeʒ dignare tur accipere:non aliũ qᷓ; vginalem elegit vte-ꝝ vginem pabuitmatterpos manl vris ⁊ in matre feminis virginitatis pᷣbuit exemplũ hec ille Secũdo diligit deus virginitateʒ pꝛo⸗ pter magnitudinẽ Eſt qͥe virginitas ipa ob*ꝰꝓ— magnũ ⁊ arduũ:ideo vgines amoꝛem oſtẽdũt qad xp̃m ardẽtiſſimũ: dum rem tam grandem ꝓ ipᷣo aggrediunt᷑. Ideo Hicroꝰ ad ſacras virgi nes de cõtinentia virginali ait. Oꝛãde ars⸗ im⸗ moꝛtale ⁊ pene vltra naturaʒ coꝛpoꝛeã ſupare luxuriã et concupiſcentie flammã adoleſcentie facibus eſtuantẽ. animi virtute reſtringere: vi uereq; cõtra humani generis legem. deſpicere coniugii ſolatia: dulcedinẽ cõtemnere liberoꝝ ⁊ quecunq; pᷣſentis vite cõmoda ſunt ꝓnihilo Tertio diligit xpCᷣs vginitatem ꝓpter pulchꝛi⸗ Eeroo beatitudinis cõputare:hec Hieroꝰ. tudinem. Ipa nãq; pulchꝛã ⁊ decoꝛã facit ani mã. Ob qð eccleſia cãtat. O q; pulchꝛa eſt ca⸗ ſta generatio cũ claritate. CTertium qfuiti beato Johe cauſa yt diligeretur a xbo amabili tas nuncupat᷑. Amauit ipe xpᷣm plus q; omia tꝑalia bona:plus qᷓ; patrẽ: imo plus qᷓ; ſeiſßm qð oſtendit qũ cunctis dimiſſis ibᷣm ſolum hre voluit prem dũm ⁊ magiſtꝝ. Inqtnanq; Se⸗ necaad Lucillũ Si vis amari: ama. Et ar cialis cocus. Miraris ꝙ nullus amet te Ceci liane:ideo: qꝛ amas nullũ: dilige charus eris: decipiunt᷑ pfecio hi qͥ a xpᷣi amoꝛe ſunt penit glieni: ⁊ pᷣſumũt aſpirare ad illã felicitatẽ:ãnõ niſi diligentibꝰip̃ᷣm eſt repꝛomiſſa. * . 0 Johani couerſando ſecum familiari ter atq; exaltado illũ comẽdado ſibi virgine ingtre. —Caplm. I. „ Ecüdgumyſter! um ↄtẽplãdũ ð amoꝛe q̊ͥxps Johã⸗ R nẽ dilcxit ðꝛ oſteſiõis. In multisnã oſtẽdit xpᷣs ſe iohem dilige: Pcipucinib⸗ Pꝛimo in conuerſatier. Secundo in exaltatione. io in recomendatione. ¶ Pꝛimo oſtẽdit xpᷣs Jobem ſe diligere in cõ uerſatione familiari atq; benigna. Ipᷣm nanq; Habere voluit cũ petro ⁊ iacobo ireſuſcitatiõe puelle. vt ſcribit᷑ Marci.v. ca. Jpm cũ pᷣfatis duxit in montẽ Thaboꝛ. vbi traſfiguratꝰ ẽ. vt priʒ Matth.x vij. Jpm etis ac petrũ ⁊ iacobũ hHꝛabere voluit in ſua ſocietate dũ ad oꝛãdũ imi⸗ nente paſſione ꝓceſſit.vt ðꝛ Matth.xx vj. ca. Jom deniq in cena ꝑmiſit recũbere ſupꝛa pe⸗ ctus ſuum ſacratiſſimũ.vt aſſerit euangelij ſui. ca.xiij. C Scdo oſtẽdit xpᷣs Joheʒ ſe diligere in exaltatione. Catat nã q; eccleſia de ipᷣo i epła — plſentis ſolẽnitatis illð qð ſcribit᷑ Ecci.xv.ca. Erxaltauit illũ apud ꝓximos ſuos. Naʒ vt ait paulus ad Ephe.iiij.ca. Epᷣs dedit quoſdam ddem aplos:quoſdã autẽ ꝓphetas: alios vo euãgeliſtas: alios autẽ paſtoꝛes ⁊ doctoꝛes ad cõſumationem ſanctoꝛuz in opus miniſterij.in ecliſicationẽ coꝛpoꝛis xpᷣi. Sʒ Johes fuit apo ſſtolus cũ apoſtolis vnꝰ ex duodecim.ſicutno tafr᷑ Matthᷣ.x.ca. Fuit virgo cũ vginibus yt SHgictum eſt. Fuit ꝓpheta cum ꝓphetis. Añ̃ Maieronimꝰ còtra Jouinianũ li.j.ait. Vidit in pathmos inſula in qua fuerit a Domicino pᷣn cipe ob dñi teſtimoniũ relegatꝰ: apocalypſim infinita futuroꝝ myſteria continentẽ. Apoca⸗ lypſis idem eſt ꝙ reuelatio.qꝛ ibi ꝓpheticolu mine ſcripſit ea q futura erant: ꝓut ſibi fuerũt Diuinitus reuelata. De hoc ꝓpterea Apocakl. j.ca. ipſe inquit. Beatus qui legit ⁊ qui audit verba ꝓphetie huius ⁊ ſeruat ea que in ea ſcri pta ſunt. De hoc Hieroꝰ in ꝓlogo in Apocaly pſim ait. Cũ ꝓpter vbum dei ⁊ teſtimoniũ ie⸗ ſu xpᷣi Johes exilio in pathmos inſulaʒ poꝛta ret᷑:illic ab eodem apocalypſis pᷣoſtenſa deſcri bitur. vt ſicut in bncipio canonis.id ẽ.libꝛi ge⸗ nelſeos incoꝛruptibile eſt bncipium pᷣnotatum ita etiꝗ incoꝛruptibilis finis ꝑ vginem in apo⸗ calypſi redderet᷑ dicens. Egoſũ aſpha ⁊ o:ini⸗ tium ⁊ finis. Et in epła ad paulinũ Hieroꝰ ita ſcribit. Apocalypſis Johanis tot habet ſacra mentg quot verba:parũ dixi ⁊ ꝓmerito volu. minis laus om̃is inferioꝛ eſt. In ſingulis enim vbis multiplices latet intelligẽtie. YFuit Johã nes cũ doctoꝛibꝰ doctoꝛ: pᷣdicando ⁊ ſcribẽdo eplas canonicas Et vocant᷑ canonice ᷣm Bel trandũ.id e. vniuerſales: qꝛ vniuerſalẽ eccłiaʒ inſtruũt. Non em fuerunt miſſe ad aliquas pri culares eccleſias.ſicut epłe pauli. VUel vocant eanonice.i.regulares:qꝛ fidẽ ⁊ moꝛes aſtruũt. Fuit martyr cũ martyribꝰ.Nã de Epheſo du ctus ẽ romã ligatus ⁊ ibi flagellatꝰ⁊ tonſus añ proꝛtam latinã miſſus fuit in dolium feruentis olei: ꝓpter qð tanqᷓ; ð ipius martyrio feſtũ fa⸗ cit eccleſia ſexta die aij:lʒ de dolio ſanꝰ exi⸗ uerit ⁊ illeſus.Et quãqᷓ; martyriũ moꝛte ꝑficia tur:nihilominꝰ voluntarie ⁊ pꝛompto aio Jo hãnes ea ꝑtulit q̃ naturaliter ſolent inferre moꝛ rem:a qua pᷣſeruatꝰ fuit diuino miraculo. ꝛe terea exiliũ eſt moꝛs q̃daʒ ciuilis vt diẽ Eico. delyra ſup.xx. ca. Matth. Et vt legit᷑ in eccle ſiaſtica hiſtoꝛia. Johes fuit i pathmos inſulaʒ relegatus ⁊ metallo dãnatꝰ:vt ibi foꝛſita ſecre⸗ ta marmoꝝ vel terrã foderet:aut alijs fimilib⸗ deſeruiret. vt ait Aymo ſuꝑ Apocalypſim. autẽ vere fuerit martyr cõſfirmari põt ex verbo xpᷣi. Matth.xx.ca. dicentis ad iacobũ ⁊ iohã nem. Calicẽ qͥdeʒ meũ bibetis vbi amaritudo paſſionis deſignat᷑. Fuit adhuc beatiſſimꝰ Jo hanes cũ euãgeliſtis euangeliſta figuratus in Ezʒechiele ꝑ aquilaʒ.qm̃ ſicut aquila eſt ceter auibꝰ acutioꝛis viſus:ita ipſeĩ diuinis maius lumen intellectꝰ accepit qᷓ; ceteri. Quare ð ipᷣo Aug' aitl. Si altius intonuiſſet totus mũdus cuũ non intellexiſſet. Et Gꝛeg ſuꝑ Eʒechielem. Johãanes ꝑ hoc ꝙ in pꝛincipio verbum: vidit etiam ſemetipm traſijt. Si em ſe no traſiſſet ver bum in pᷣncipio nõ vidiſſet. Ipᷣe nãq; ineffabi⸗ lem illã verbi diuini generationẽ expꝛeſſit cum dixit. In pᷣncipio erat verbũ. Que vo in eius euãgelio mirãda cõtineãt᷑ longum eſſet retexe re.ideo illa in hoc loco pᷣtermittimus.tm̃ ↄ du⸗ . dimms Johis euangeliũ alijs merito eſt pᷣfe deo Aug li. x. de ciui. dei ca. xxix. ait Initium ſancti euangelij cui nomẽ ſᷣm Johem qͥdam platonicus ſicut a ſancto ſene ſimplicia⸗ no:qui poſtea mediolanẽſi eccleſie pᷣſedit epᷣs: ſolebamus audire aureis litteris conſcribẽdũ: 2 p omes eccleſias in locis eminentiſſimis pꝛo ponendũ eſſe dicebat. ¶ Tertio xpᷣs oſtedit ſe diligere Johem in recõmendatioec. dũ em pen Ddebat in cruce ⁊ matrẽ illam pijſſimã querelan tem audiret:inſpiceretq; meſtam ⁊ lachꝛyman tem dixit illi. O mulier ecce filius tuꝰ. deinde diſcipulum Johem eſt allocutꝰ. Ecce inqtma ter tua. O ſingulare donũ:de quo Ambꝛo. ait Auctoꝛ humani generis in cruce pendens pie⸗ tatis officia diuidebat. Perſecutõeʒ apoſtolis pacem diſcipulis:coꝛpus iudeis: patri ſpiritũ virgini paranimphũ:latroni paradiſuʒ:pecca toꝛibus infernũ. xpᷣianis penitẽtibus veniam legauit.Et Chꝛyb. in ſermone de paſſione Tu o iohãnes ſacte ad hoc eligeris vt miniſtres et obſequaris marie ea dilectione q̃ filius:ca obe dientia qua diſcipulus: ea ſubiectione qua mi niſter famulus:petro cõmendatur eccleſia:ti bi maria:illi tumultuoſa negocia: tibi pacifice ” . * * ſcer cce Mtann lyeis mnre cdu⸗ ſßfe an ohen ſhlor dutße itt ſo pen An n ende Gera man tope⸗ s mi eca giam loel obe mi ti fie Oualiter Johes miraculis coꝛuſca⸗ æquieta. Et petrus Damianꝰ in quodã ſermo ne.Cõmiſerat dñs petro claues eccleſie: dele⸗ gauit Johãni cuſtodiaʒ marie.Maria mater xpᷣi.Eccleſia mater xpᷣianoꝝ dicit dñs petro. Tibi dabo claues regni celoꝛũ. Nunqͥd beata maria celum nõ fuit in cuius vtero tota diuini tatis plenitudo pꝑmanſit: ic archangelo ga⸗ bꝛieli ad cuſtodiã matris dñi ſocius eſt datꝰ vt ⁊ ille intactam vᷣginem in uiſibiliter cuſtodiret ⁊ iſte foꝛinſecꝰ fragilitati feminee obediẽtisſue miniſterium exhiberet.Quan:oq; familiarioꝛ cum matre verbi cõuerſatur:tãto vicinioꝛ ver bo inuenitur. Et quoniã ab ipᷣa veritate marie dictus eſt filius:quadaʒ ſpeciali gratjia frater eſt ſaluatoꝛis:hec ille. uit.⁊ qd tẽnẽduʒ: an ſit moꝛtuꝰ:d tñ in celo eſt gloꝛioſus. ¶ Caplin. . Ertii myſteriũ nen dilexit: dicitur cocluſionis. In fine amoꝛ ille ihᷣu xpᷣi concluſus ac terminatus eſt pꝛecipue in triuus. Dꝛimo in miraculoſa coꝛuſcatione. Secundo in felici conſũmatione. Tertio in ſuꝑna gloꝛiſicatiee. CPꝛimo qͥdem amoꝛ xpᷣi ad Johem exhibi⸗ tus cõcluſus fuit in miraculoſa coꝛuſcatiõe:q; plurimis em ſignis ⁊ miraculis ciaruit Rome vt pᷣdictũ eſt poſitꝰ in dolio feruẽtis olei:diui⸗ no miracu o illeſus ſeruatꝰ ẽ:nõ tñ ꝓpterea nõ meruit coꝛonã martyrij. Nñ Aug'in li.denu⸗ ptijs ⁊ cõcupiſcẽtia inqᷣt.Non impar meritũ ẽ in Johe qͥ nõ eſt paſſus ⁊ in petro qͥ paſſionẽ ſu ſtinuit:poſt occaſionẽ DOomiciani duʒ ab inſu la pathmos redijt epheſũ: DLDruſianã deuotilſſi mã dñaʒ que mater erat pauperũ ⁊ Johis ho ſpita:reperit moꝛtuã ⁊ in pheretro poſitã quã deferebant vt ſepeliret᷑. depoſito vᷣo pheretro dixit illi. Hominꝰ meꝰ ihs xp̃s ſuſcitet te DHru⸗ ſiana. Surge ⁊ vade in domũ tuã ⁊ para mihi refectionẽ. Statim illa ſurrexit ita vt ſibi vide retur ꝗ de ſomno excitaſſet eam. IJbi Cratonẽ phᷣm et duos ditiſſimos iuuenes conuertit ad chꝛiſtũ viſo miraculo ꝙ gẽme q ſparſe erant in pulueres oꝛante aplo fuerunt reintegrate. Ibi iuuenẽ qui moꝛtuus efferebat᷑:ad pᷣces matris ſuſcitauit a moꝛtuis.Oꝛãte aplło templũ diane aquo omnes exierant: coꝛruit. ⁊ diane imago penitus deſtructa fuit. Venenũ ſibi ꝓpinatuʒ ab Ariſtodemo idoloꝛuʒ pontiſice:qð ⁊ duos q; aliquo nocumẽto bibit:illoſq; moꝛtuos oꝛa mãna. Exquo plerie ꝙeſt ſimile de moyſe qͥ viuu ſub terra: ung. tione ſua ⁊ tunica eius ab Ariſtodemo ſuꝑ coꝛ poꝛa poſita reuocauit ad vitã. Hec ⁊ alia pluri ma fecit vt latius ſcribit᷑ in Eccleſiaſtica hiſto ria:etiã vt narrat Iſið.in li.de vita ⁊ obitu ſã ctoꝝ: quare aſiã eccleſijs repleuit:⁊ ꝓpłos ad ſi dem xp̃i cõuertit. C Scðo amoꝛ: xpᷣi erga Jo⸗ em̃ lſenuiſſet in oꝑibus bonis eſſetq; annoꝝ no nagintanouẽ:anno videlicet imperij Traiani ſcdõᷣo:apparuit ei dñs dicẽs. Veni dilectemiad me:qꝛ tẽpus eſt vt in mẽſa mea cũ tuis fratribꝰ epuleris:dñica itaq; veniente die vniuſus po⸗ pulus ↄuenit ĩ eccleſia q̃ fuerat ißius nomiefa bꝛicata:qͥ a pꝛimo pulloꝝ cantu pᷣdicauit:hoꝛ tans oẽs vt in ſide eſſent ſtabiles ⁊ i mandatis dei feruentes. Poſt hec foueã q̃dratã iuxta al tare fieri fecit ⁊ terrã extra eccleſiam iactari: de ſcẽdenſq; in foueã expanſis ad deũ manibꝰ di⸗ xit. Inuitatus ad ↄuiuiũ tuũ dñe ihu:ecce ve nio gras agens qꝛ dignatꝰ es me ad tuas epu⸗ las inuitare.Cũq; oꝛationẽ finiſſet tantalux ſu per eũ emicuit vt nullus in eũ reſpicere potuit. Recedẽte aũt lumie nil aliud inuentum eſt niſi dubitare ſolent vty Jo⸗ hanes fuit moꝛtuus Et qdam dicunt ꝙ non:v qð traſſatus fuerit ſimul cũ aia ⁊ coꝛge ad em⸗ pirreũ celũ ⁊ gliam beatoꝝ ſicut etiã ſi non pec caſſet Adam fuiſſent abſq; moꝛte trãſlati hoies cũ aĩa ſimul ⁊ coꝛꝑe ad celeſtẽ illã patriã. Sed hec opinio ideo videtur ſtare nõ poſſe:qꝛ xpᷣs adhuc vginẽ matrẽa lege moꝛtis excipereno⸗ luit:cũ ſtatutuʒ ſit hõibꝰ ſemel moꝛi. Alij vero opinant᷑ ipᷣm in paradiſũ terreſtrẽ trãſſatũ eſſe Thpe vo antixp̃i inde educet᷑ ⁊ fideles ↄfirmãſ ac eis pᷣdicans ab ipo autixpᷣo occidet᷑. Ande Theophilꝰ dicit. Rp̃ᷣs nõ negauit Johheʒ mo⸗ riturũ. Nam qͥcquid oꝛit᷑ moꝛit᷑. Sed dixit vo lo eũ manere vſq; ad finẽ mũdi:⁊tũc ꝓ me mar tyriũ patiet᷑. NMõnulli vo tenent eum eẽ defun⸗ ctum ⁊ aiam eius cũ ceteris apoſtolis celeſti⸗ bus regnis gaudere cũ xpᷣo.Coꝛpus vo eius in loco qͥdẽ hoĩbꝰignoto:deo aũt cognito reſer uari. Sicut de moyſi coꝛꝑe credendũ eſt. Nõt q̃ͥdẽ deus in aliqͥ ſibi noto loco nob aũt ignoto aut ꝑ angeloꝝ miniſteriũ: aut ꝑ aliũ modũ coꝛ poꝛi dilecti ſui exhibẽ honoꝛẽ ꝓut decet tm̃ ſu⸗ um dilectũ hr̃e.Quare aũt diuina pꝛouidẽtia coꝛpus dilecti ſui ludirauert occilliſ u :nõ ẽ nobis diſ utienduũ ß inter diuina merãdũ (Sũt ⁊ alij qͥ dicũt ipᷣm adhuc viuere ecreta cõnu⸗ ⁊ doꝛmire latẽter ſub terra. Ad qð mouent᷑ tri plici rõne. Mꝛimo qꝛ xpᷣs dixit de ipᷣo:ſic eum volo manere donec veniã. Ex qͥ exijt ᷣmo int frẽs ꝙ diſcipulꝰ ille nõ moꝛit᷑. Scðo aiunt iſti 3 AXνÿ ſepulchꝛũ eius nõ innenit᷑ Tum q intraſſigu ratione xpᷣi cũ helia qͥ moꝛtuꝰnon eſt viuus ap paruit. CTertio ſuam opinionẽ roboꝛãt:qꝛ in ſe pulcro Yohis mãna ſcaturire videt᷑ ad modũ arenule ſicut in fontibꝰ fieri ↄſueuit qꝗð euenire aſſerũt flatu ⁊ anhelitu doꝛmientis ¶ Zʒ iſta ſic opinãtibꝰ obuiat Aug dicẽs.cur xpᷣs cius di ſcipulo quẽ pᷣ ceteris ꝓ magno munere dilexit tam lõgũ donauit ſomnũ cũ beatuʒz petrũ ꝑin⸗ gẽtis martyrij gloꝛiã onere carnis abſoꝛbuerit Ad verbũ aũt xp̃i ſic eũ volo manere dicit ꝙ i elligendũ ẽ: qꝛ Johes nõ debebat ſequi xpᷣm moꝛiẽdo moꝛte violẽta. Idco cũ dixiſſet petro ſequere me.ſ.ꝑ martyriũ ad me venies. detr⸗ Lirenrokaun xpᷣm de Johe:h̊ aũt quid.At ihᷣs Dixit. Quid ad te:tu me ſequere. Iſtũ ſic volo manere donec veniaã: nõ ad iudiciuʒ:ſᷣ ad aiam eiꝰ de coꝛpe educendã. Vñ in euangelio ſcribit nõ dixit ihᷣs nõ moꝛit᷑. De moyſe falſum ẽ ꝙ vi uat.Naã Deutero.vltl.ca.ſcribit᷑. Moꝛtueſt moyſes pᷣuus dũñi in terra moab iubente deoet ſepeliuit eũ in valle terre moab ↄtra fogoꝛ:⁊ nõ Arouit hoſepulerg eius vſq; in pᷣſentẽ diem OQoyſes centũ viginti annoꝝ erat qñ moꝛtu2 eſt:nõ caligauit oculus eiꝰ:nec dẽtes illiꝰmoti ſunt.Fleuerũtq; eũ filij iſrł in cãpeſtribꝰmoab triginta diebꝰ. Et Joſue ca.j.ſcriptũ eſt Yactũ ẽ yt poſt moꝛtẽ Mopſi ſerui dei loqueret᷑ dñs ad Joſue filiũ. Num miniſtrum ¶Moyſi ⁊ di⸗ ceret ei. Mopſes vᷣuus me moꝛtuꝰ eſt:ſurge ⁊ trãſi ioꝛdanẽ iſtũ tu⁊ ois popułꝰac. Qualiter aſit apruit in trãſfiguratione xpᷣi:diximus ple ne in ᷣmone de ipᷣa trãffiguratiõne:⁊ q̃re ſepul crum eius abſconditũ fuit ſcripſi in ßmone de blaſfemia in drageſimali noſtro ne ſcilʒ iudei circa coꝛpꝰ eius idolatriã exercerẽt. De mãna ibi ſcaturiẽte dicit Augꝰꝙ pᷣt eẽa deo vt moꝛs Joõ̃is ſic pᷣcioſa cõmendet᷑. Tenet itaq; Alugꝰ Johes ſit moꝛtuꝰ aia eiꝰ a ſuo coꝛꝑe ſeꝑata Idẽ videt᷑ ſentire Hieroꝰqͥ in ꝓlogo in Joheʒ ait. Hic eſt Johes qͥ ſciens ſuꝑueniſſe diẽ receſ ſus ſui: cõuocatis diſcipulis ſuis i epheſo per multa ſignoꝝ experimẽta pꝛomens xpᷣm:deſcẽ dit in deſoſſum ſepulture ſue locũ.factaq; oꝛati one poſitus eſt ad patres ſuos tã extraneꝰ a do loꝛe moꝛtis qᷓ; a coꝛruptione carnis inuenit᷑ ali enus Et ſi qs obſtaret ꝙ in his vbis Hieroꝰ dicit Johem extraneũ a dolo:emoꝛtis:ergovi der ꝙ non ſit moꝛtuꝰ. Reſpõdemꝰꝙ non ita ſo nant vᷣba Hieronymi. Es in ꝓplogo in apoca- lypſim idẽ ita ſcripſit Hic ẽ Johes q ſciẽs ſup ueniſſe ſibi diẽ egreſſionis de coꝛꝑe:cõuocatis in ephſo diſcipulis deſcẽdit in derfoſſum ſepul ture ſue locũ:oꝛationeq; cõpleta reddidit ſpiri⸗ tuũ tam a doloꝛe moꝛtis factꝰextrane qᷓ; a coꝛru .èòẽc ptionecarnis noſcit᷑ alienus. Bicit ergo ꝙ ſci⸗ uit ſupueniſſe diẽ egreſſionis de coꝛpe: ⁊ ꝙ red * didit ſym:ꝑ que vba expꝛeſſefatet᷑ illũ eẽ moꝛ⸗ tuũ. Ideo cũ aſſerit eũ factũ extraneũ a doloꝛe moꝛtis: deuotat ꝙ in ſepatione anime aſuo co2 poꝛe nullũ ſenſit doloꝛẽ. Inſuꝑ ⁊ ꝙ eius coꝛpꝰ ſit ab incineratiõe pſeruatũ vel abſcondituʒ in coꝛruptũ vſq; in diẽ iudicij. Vel vt magis pie credere poſſum iter aie reunitũ atq; delatum ad celuʒz empirreũ vbi cũ xp̃o ⁊ vgine mr̃e glo ria tã aie qᷓ; coꝛꝑis gaudet. ¶ Tertio amoꝛ xpᷣt ad Johem ↄcluſus ſuit in ſuꝑna gloꝛificatione Sicut em magnũ fecit eũ meritis ĩ eccleſia mili tante:ita magniſicauit eũ in beata gloꝛia. Sed qꝛ illius menſurã inueſtigare nõ poſſumꝰ tm id cõſideremꝰꝙ beatiſſimi Yohis gloꝛia pᷣeminet magnitudini ⁊ potẽtie quoꝛũcũq; regã ⁊ꝛimpe ratoꝛũ huius mũdi:qm̃ Johes in eternum vi⸗ uit gloꝛioſus cuʒ xpᷣo:illoꝛũ vero memoꝛia pe⸗ rüt cum ſonitu.Auidnã ampliꝰ de diuitüs:de delitijs:de magniſicẽtijs:ð põpa:ð famulatu: ð fama:de pᷣſtãtia illoꝝ imꝑatoꝝ qͥ tpe Johã nis euãgeliſte clariſſimi fuerũt in oꝛbe.O infe⸗ lix hũana cõditio.O labilis hũane vite decur ſus Imꝑauit iberius poſt Octauianũ ãnis vigintitribꝰ:quo regnãte anno vt puto qͥntode cimo ſui imperij. Johes factus eſt apoſtolus xp̃i:⁊ nihilominꝰ moꝛtuꝰ ẽ. GSayus galli gula poſt ipᷣm imꝑauit annis fere quattuoꝛ et moꝛ⸗ tuus eſt. Claudius ſucceſſit huic ⁊ cũ imperaſ⸗ ſet annis fere ãttuoꝛdecim moꝛtuus eſt yeneno extinctꝰ fraude vxoꝛis. Nero ſumpſit impiuʒ regnauitq; annis tredecim:menſibꝰocto:⁊ ſeip ſum interſiciẽs moꝛtuꝰ eſt. GOalba uᷣli ſucceſſit ? du imperaſſet mẽſibꝰ ſeptẽ ab Ottone occiſus moꝛtuus ẽ. Otto inuaſit imperiũ ⁊ metu vitel lij ſe occidens moꝛtuꝰẽ. Vitellius imꝑare vo- — lens a militibus Veſpaſiani pugnãdo occiſu: E.Fuit q; imꝑiũ Galbe Ottonis ⁊ Aitellij cir citer mẽſes decẽ ⁊ octo et ſicut pᷣdictũ ẽ moꝛtui ſunt. Veſpaſianꝰ in imperiũ ſublimatus cũ im peraſſet annis decẽ moꝛtuꝰ eſt. Titus filius eiꝰ imperauit ãnis duobꝰ ⁊ moꝛtuꝰ ẽ.Domicianꝰ frater Titi impanit annis àndecim:menſibus quinq;: qui ediſicauit tẽplũ antheon. ⁊ Jo⸗ hannẽ in doliũ feruentis olei iuſſit poni.Anno xpᷣinonageſimoſexto: tãdẽ a ſuis cubicularijs occiſus eſt. Nerua ſecutus eſt qͥ imꝑauit anno vno:mẽſibus quattuoꝛ ⁊ moꝛtuꝰ eſt. Traianꝰ imꝑium ſuſcepit ⁊ cũ regnaſſet annis decẽ ⁊ no uem:⁊ mẽſibus ſex moꝛtuꝰ eſt. Quid ex his re maſit niſi cineres ⁊ vermes. At Johes vſq; ad ſcom Traiani annũ imꝑauit vitijs vt ab eo di ſcederent regnauit in decoꝛe vᷣtutũ:Fᷣuauit pᷣce pta ſui dileeti magiſtri: ↄtemſit mũduʒ ſpꝛeuit do occiſus ſerta cclo cln ſiir ure voig Niuen neg terrena:tꝑalia queq; deiecit:tulit patienter ad uerſa. Et tandẽ in ſenectute bona migrauitad celos. Ibi nunc fruit᷑ eterna pace. Ibi exultat cũ angelis ſanctl. Ibi poſſidet omne bonũ eiuſ q; memoꝛia facta eſt ſempit᷑na. Ibi deniq; pꝛo ſuis deuot ĩterpellare nõ ceſſat. Quẽ depꝛece⸗ mur oẽs vt ꝓ nobis itercedat apud xpᷣm dñm oim ⁊ ſuã benigniſſimã matrem q̃tenꝰ in h̊ ſecu lo digni efficiamur gra dei.⁊ in futuro beatitu⸗ dinem illã poſſdeamꝰ que ẽ ipſe de : qui viuit ⁊ regnat in ſecula ſcculoꝝ.Amen. ¶ Sermo.xxx vj.de ſancto igcobo ma ſoꝛe filio Zebedei ⁊ fratre Johannis . euangeliſte „ s .Idit alioſduos Ifratres Jocobũ Zebedei et Johem frratrẽ e inaui cũ Zebedeo pre eoꝝ reficiẽtes rhetia ſua vocauit cos.Scribunt᷑ h vba oꝛiginalit Mat. iiij. ca. In tototerraruzʒ oꝛbe beatiſſimꝰapłs Jacob colit᷑ a cũctis ſide⸗ libꝰ deuotiõe feruẽtiſſima: qm ſicut merit apð dñm magn inuẽt ẽ:ita eiꝰpatrociniũ expoſcẽ tibꝰ benignꝰ acliberaliſſimꝰ inuenit᷑. Jpᷣe eſt qͥ acobꝰmaioꝛ vocat᷑ ſicut ⁊ alter minoꝛ qð iðo tqꝛ pꝛioꝛ illo a xpᷣo vocatus cẽ̃. Inſuꝑ ad ma ioꝛẽ familiaritatẽ admiſſus fuit vt pᷣdictũ ẽ de Johe euãgeliſta:⁊ inter apłos pꝛimꝰmartyriũ ſuſcepit:celeſteq; regnũ intrauit. Quia vero ec cleſia feſtũ illiꝰ ſolẽnit᷑ celebꝛat:decet nos qᷓ;tuʒ poſſumꝰcũ dei adiutoꝛio laudibꝰeius inſiſtere quem idðo xpᷣs ad apoſtolatũ aſſumpſit vt cla⸗ rus fieret vtutibus atq; ſignis.Quare de ipſo in pꝛeſenti ſermone dicemus de quo tria myſte ria pponimus contemplanaaa. Rꝛimũ dicit diabolice ſuperationis. Secundũ virtuoſe tollerationis. Tertiũ gratioſe auxiliationis. Qualit᷑ beatꝰ iacobꝰ ſupauit diaboli cas artes: ⁊ quõ pt diabolꝰ humana coꝛpꝑa moleſtare et viſibilit apparere ac trãſſigurare ſe ĩ angelũ lucis.Ca. imũ myſte ₰ tas artes xp̃ᷣi virtute deuicit: vt enim ſcribitur dedit illis ptãtem ſpirituũ ĩmũdoꝝ vt eicerent eos:q̃liter vo Jacobus demones expugnauit ex legenda ipius colligere poſſumꝰ.vbi ſie ha⸗ bet᷑. Poſt aſcenſionẽ dñi dũ Jacobꝰꝑ iudeam ⁊ ſamariã pᷣdicaſſet in hiſpaniã tandeʒ venit:b düũ ibi nil ꝓficere ſe videret ⁊ tm nouẽ ibi diſci⸗ mplandum de beâto Jacobo ðꝛ diabolice ſuꝑationis. Mam diaboli Mat. x.ca. Conuocati ihs.xij.diſcipulis ſuis pulos acquiſiuiſſet duos exillis cauſa pᷣdican di ibi reliqt: ⁊ alios ſeptẽ ſecũ aſſumẽs iterũ in iudeã abijt. Cum ergoibi vbum dñi pᷣdicarer: magus qͥdam noie Bermogenes ad inſtatiam phariſeoꝝ diſcipulũ ſuũ noie Filetũ ad Jaco bũ miſit vt ip̃ᷣm SFiletus coꝛã iudeis ↄuinceret ꝙ ſua pᷣdicatio falſa eſſet:at vbi ille Jacobũ vi dit audiuitq; docentẽ atq; inſpexit ſigna ⁊ mi⸗ racula q̃ dñs faciebat ꝑ eũ coꝛde compũct' ad Hermogenẽ redijt ↄteſtans ſe diſcipulũ Jaco⸗ bi velle ficri ꝑſuadẽs vt idẽ Hermogenes face ret Sed pꝓpterea indignatꝰ ermogenes arte ſua magica ita eũ imobilẽ fecit vt ſe nullatenus mouẽ poſſet dicẽs. Nidebimꝰ ſi Jacob tuꝰte ſaluet.Qð cũ Filetꝰ Jacobo ꝑ pueꝝ nũciaſſet miſit ad euʒ Jacobꝰ ſudariũ ſuũ dicẽs Accipi at ſudariũ ⁊ dieat:dñs erigit eliſos: dñs ſoluit cõpeditos Statimq; vt ſudario tactꝰẽ ſolutꝰa vincuł magic artibꝰlhermogenis inſultauit ⁊ ad Jacobũ ꝓperauit. Iterũ Hermogenes de⸗ mones aduocauit pᷣcipiẽs vt ipᷣm Jacobũ vin ctũ cuʒ Fileto ad ſe adducãt. Qui veniẽtes ad Jacobũ ĩ aere vllulare ceper̃t dicẽtes. Jacobe apłe miſerere nob qꝛ ſatis ardemꝰ. Miſit nos ermogenes ⁊ mox vt ad te venimꝰangelꝰdei nos moleſtare nõ ceſſat. Quibꝰ Jacobus.Di⸗ mittat vos angelꝰ ⁊ ad Hermogeneʒ redite e’ia q; ad me vinctũ adducite illeſũ Qð üli ꝓtinꝰ cõpleuerũt vinctũq; adduxerũt ad Jacobum quẽ a Fileto fecit exſolui:nõ ſinens diabolos illi nocere.Dixitq; illi perge quo vis ⁊ tua vte re libertate:quia nemo inuitus bene agit.Atil le mutatus in alterũ virũ veniaʒ humiliter po ſtulauit. Acceptoq; pᷣ timoꝛe demonũ baculo Jacobi perrexitad domũ ⁊ om̃es libꝛos artis magice ad aplin cremãdos adduxit. Quos ta⸗ men Jacobꝰ in mare pꝛoijci fecit. Itaq; Her⸗ mogenes de cetero aplło adherẽs vtutibꝰpluri mis floꝛuit. Pꝛopter ea que dicta ſunt tria du- — bia de demonibus ſüt aperienda. Pꝛimuz vtrum demones poſſint humana coꝛ poꝛa moleſtare. Scom vtꝝ poſſint hoibus viſibilit᷑ aparere. 8 2 Tertiũ vtrũ peccet q adoꝛat diabolũ cũ ſetral figurat in angelumluiis. CAd pꝛimũ dubiũ dicimus:ꝙ cũ ꝑmittit de⸗ CAd pꝛimi cũ pmit us poſſunt demones hũana coꝛꝑa multimode pturbare etiã ⁊ moꝛtẽ inferre. Qð exẽplis cla⸗ riſſimis demonſtramꝰ (Scribit᷑ nanq; Tobie vj. ca. ꝙ Sara fuit ſucceſſiue tradita ſeptem vi ris qͥs omnes occidit demoniũ. Et Job.ij.ca. Egreſſus ſathan a facie dñi ꝑcuſſit Job vlcere peſſimo a planta pedis vſq; ad vticẽ eius. Et Mat.xv. ca. Filia chananee male a demonio vexabat᷑. Et Mat. x vij.ca. Rps ciecitdeno⸗ — . . . ⸗„ 1* nium apueroq̃ lunaticꝰ erat:⁊ ſepe cadebat in ignẽ ⁊ crebꝛo ĩaquã:⁊ curat ẽ puer ex illabo ra. Et Euce. xj. et Deoemoniũ ⁊ ills erat mutũ: ⁊ cuʒ eieciſſet demo⸗ niljũ locutꝰẽ mutꝰ.Chꝛy. ait. demõ fecerat illũ holeʒ mutuũ:ſurdũſæ cecũ Jõ demone abie cto ſanatꝰ ẽ. In vitaſpatꝝ legit᷑ ð beato Anto⸗ tnio. ꝙ di i quodã tumulo latitaret multitudo Deumonũ adeo illũ lacerauit ꝙ a diſcipulo eius AIſſi moꝛtu iuẽtꝰẽ: ab eoq; inde aſpoꝛtat-hume rris pꝓpꝛijs: cuʒ nocte ad ſe redijſſet a pᷣfato diſci pulo ad eundẽ locũ aſpoꝛtari ſe fecit Qui cũ ex oloꝛe pꝓſtratꝰ iaceret ex vtute animi ad confli cctum demones excitabat: quẽ illi iteꝝ vberibꝰ crudeliſſimis affecerunt. Tunc ſubitoſplendoꝛ maximꝰ ibi aparuit:⁊ demones cunctos fuga uit. Antoniꝰaũt ↄtinuo ſanatꝰ eſt. Jbiq; xpᷣm QAggeſle intelligens ait. Abi eras boneieſu:: vbi eras:Quare a pᷣncipio non affuiſti vt me adiu uares ⁊ vulnera mea ſanares. Cui dñũs:Anto⸗ ni h; eram expectabam videre certamẽtuum. MNüc aũt tkeendiari legẽeda Be ſancto DHominicoſcriptũ ẽ in ſua exiſtẽteipᷣo Bononie cũ frẽs iam ad ₰ doꝛmiẽdũ iuiſſent:qͥdaʒ ↄuerſus a diabolo ve xari cepit:qð cũ frater Raneriꝰ lauſanẽſis ms giſter eius audiſſet:beato PHominico ſtuduit ĩ qꝛ viriliter dimicaſti ĩ toto oꝛbe faciã AEat. xij. Erat is eijciens dicare qͥ ad eccleſiaʒ añ altare ipᷣm poꝛtari pᷣce pit:vbi cũ vix a decẽ fratribꝰ fuiſſet adductus beatꝰ Dñicus diabolo dixit. Adiuro te miſer vt dicas mihi q̃re vexas creaturam dei et quõ huc intraſti. Qui rñdit: vexo illũ qꝛ heri bibit I ciuitate ſine licẽtia nõ adhibito ſigno crucis. NMñ poſtmodũ cõpertũ ẽ veꝝ fuiſſe.Ad oꝛati⸗ onẽ vo beati Onici cãpana ad matutinuʒ pul ſunte: diabolꝰab illo diſceſſit¶R us q paſſionẽ beate Agnetl deſcripſit ꝙ filius pſecti volens illi vim inferre ⁊ violẽter illã op⸗ pꝛimere:pᷣſocatus a diabolo expirauit In vi⸗ la etia ſanctoꝝ Simplicij Fauſtini ⁊ Beatrid haber᷑ ꝙ Rucretiꝰ p̃fectꝰ q iam beatricẽ ſoꝛo hoꝛas vexatus moꝛtuꝰẽ T Augyli. xx rem Simplicij ⁊ ꝗauſtini renuentẽ idolis imo lare pᷣcepit ſuffocari due e ha tres e Zoꝛoaſtre vero bactrianoꝝ rege qͥ qñ natꝰ ẽ riſit vt ait Solinꝰ i. de ciui. dei 1 magicas artes iue i. ethimo.viij. Sᷣm aliquos tenet᷑ nit m Iſid. ꝙ lʒ bello fuerit a euictus:tñ a demone quẽ impoꝛtunꝰ frequẽtabat occiſus ẽ. Suffici⸗ ant iam q dicta ſũt:ad intelligendum ꝙ niſi dei manu ptãs diaboli arceat᷑multimoda põt hu⸗ manis coꝛpoꝛibꝰnocumenta inferre.QAñq; vo ſinitillũ deꝰ talia facere vel ad ſue gloꝛie mani⸗ feſtationẽ ſicut euenit in illis qᷣ vexatiſuo noie ⁊ſanetoꝝ meritis liberant᷑. Vel ad bonoꝝ ex⸗ — efert Ambꝛoſi . demoniũ inkfecit Ma vt in cxiiij.arti.j.demones impugnãt hoies duplici ercitationẽ atq; illoꝝ patietie cõmẽdationẽ:ſi cut factũ eſt in YJob ⁊æ Antonio. el ad iniquo rũ vindictꝗ ⁊ punitionẽ ſicut ↄtigit illis quos E vt inqͥt Tho. pᷣma ꝑte. ꝗ ter. Uno mõ inducẽdo ad peccatũ ⁊ ſic nõ mit tunt᷑ a deo ſ̃ aliqñ pmittunt᷑ ᷣm dei iuſta iudi cia.Aliqñ impugnãt hoies puniẽdo ⁊ ſic non tm̃ ꝑmittunt᷑:ſ etis mittunt᷑ a deo:pena em re⸗ fert᷑ in deũ ſicut i pꝛimũ actoꝛẽ Et tñ demones ad puniendũ miſſi alia intẽtione puniũt qᷓ; mit tant᷑. Hã ipi puniunt ex odio vei inuidia:mit⸗ tunt᷑ aũt a deo ppter eiꝰ iuſticiã. Et lʒ poſſint vt iam tactũ ẽ humana coꝛpa ledere:non tamẽ tanta eſt illoꝝ ptãs vt valeat coꝛpoꝛis liniamẽ ta in mẽbꝛa bꝛutoꝝ animaliũ tranſſoꝛmare:de q̃ materia plene dictũ eſt in tractatu detimoꝛe iudicioꝝ dei in mone de bello demonũ ⁊ ho⸗ minũ. ¶ Scom dubiũ fuit vtrü demones poſ⸗ ſint hominibꝰ viſibiliter aparere E e ſpondeo q ſinente deo aparẽt qnq; in aſſũpii coꝛpoꝛibꝰ:qð etiã ex illis q̃ diebus nr̃is euene rũt ꝓbare poſſumꝰ. Nã ãno dñi.Mcccclx vij dum eram apud Albẽgam in ꝓuincia ianue af fui examinationi quarundã mulierum q male⸗ fice putabant᷑:audiuiq; ex oꝛe illarũ qualit᷑ de⸗ mones familiares habebãt qͥ eis aparere con⸗ ſueuerũt in humana effigie ⁊ multa veriſimilia de eoꝝ cõmercio retulerunt In ꝓuincia ſancti Franciſci apud noceriaʒ fuit alia mulier San⸗ tucia noie que multa ſecreta hominib reuela⸗ bat.Cõſtruxerat vo ſibi domũculam extra cõ munẽ habitationẽ in pdio ſuo in quo duoſuiſi lij cõmoꝛabãf in tẽtoꝛijs vt veniẽtibꝰ ad mr̃eʒ venderẽt vinũ ⁊ alia neceſſaria. Quidã aũt ru ſticꝰ dũ pecuniã in pãno ligatã ꝑdidiſſet ad eã ſe ↄtulit. Jbiq; hoſpitatꝰ vt manea Santucia ðᷣ ſua pecunia infoꝛmaret᷑. Media nocte audi uit ex tuguriũ Santuciã cũ alio loquẽtem:ille diabolꝰerat:naʒ ſurrexit ruſticꝰ⁊ caute explo⸗ rans q nã hec ſoꝛent: vidit Santuciã denuda⸗ tam:audiuitq; illã dicentẽ:vbi ẽ pecunia huiꝰ ruſtici.Ad q̃ vba audinit diabolũ reſpõdẽteʒ: lʒ illũ oculis nõ videret. Pecunia iſtiꝰ ẽ in vẽ⸗ tre poꝛci ſui qᷓ cecidit dũ erat i ſtabulo et poꝛcꝰ ibi comedẽs cũ alijs imũdicijs illaʒ deglutiuit dicas iñ ei qꝛ vxoꝛ eius furata eſt vt ſic diſcoꝛ⸗ dia ſeminet᷑ int᷑ vxoꝛẽ ⁊ iᷣm. Statim ruſticus inde diſceſſit ⁊ cõcito greſſu ad ꝓpꝛia feſtinãs poꝛcũ ſuũ interfecit:in cuius viſceribꝰ pecuniã pditam inuenit:deindeperuſiũ ſe ↄtulit maleſi cã accuſauit:q̃ ad iudiciũ deducta:⁊ ð ſuis cõ⸗ uicta ſceleribꝰigne cremata ẽ. ¶ Lerriũ dubiũ fuit vtrum peccet qͥ adoꝛat diabolũ cũ ſe traſfi-⸗ gurat in angelũ lucis Ad qð ita dicit vñs Bo W kn re d nöſnit kaiud ſenon ere⸗ nones könit Aung⸗ Me iun naden. in. iij. di.ix. ar.j.q. vj. ꝙ honoꝛ latrie pᷣt Qaduerſario xp̃i duplicit᷑ exhiberi: aut ſimplici teer aut ſub ↄditiõe. Si ſimplicit᷑ dico ꝙ nõ põt ekeẽ ſine peccato:offertur em cultꝰ latrie alteri q;ᷓ deo:⁊ ido ẽ ibi pctm̃ idolatrie:nec excuſat᷑ rati one ignoꝛãtie Habet em̃ hõ triplex adiutoꝛiuʒ ꝑ qð pᷣt erroꝛẽ deuitare. Nꝛimũ ẽ remediũ ad⸗ monitionis ſacre ſcpᷣture q̃ dicit ꝙ multi vẽtu⸗ ri ſũt in noĩe xpᷣi mẽdaciter. Scdm ẽ remediuʒ ſancte oꝛatiõis q̃ ad deũ debet hõ recurrere vt coꝛ eiꝰilluminet.Tertiũ eſt ſuſpẽſio credulitat ſue. Mõ em̃ debet hõ oiſpũi credere ̊ pbare ſi ex deo ſunt. Qui em̃ cito credit in talibꝰ leuis ẽ coꝛde: ⁊ foꝛtaſſis inflatus ĩ coꝛde ad tales viſio nes ⁊ reuelatiõcs idoncũ ſe exiſtimat: vñ tales apparitiones poti ſũt foꝛmidande qᷓ; deſiderã: de. Marrat᷑ ein de quodã ſctõ patre ꝙ cũ ei dia bolꝰ in ſpecie xpᷣi aparuiſſet: ille clauñs oculis dixit ſe in hac vita nolle xvpᷣm videre.At diabo lus eiꝰ humilitate ↄfuſus ſtatim euanuit.Ecõ tra de pluribꝰðꝛ qͥ ſe ad viſiones idoneos repu tauerũt ⁊ deſiderauerũt ꝙ i multas inſanias ⁊ erroꝛes pᷣcipitati ſũt.Et iðo ſi finplicit᷑ adoꝛat ꝗͥs xpᷣi aduerſariũ nõ excuſat᷑ a pctõ etiã ſi cre⸗ dat ipm eſſe x-pᷣm. Si etis adoꝛet ſub ↄditiõe h põt eẽ dupliciter:aut qꝛ eſt illa ↄditio habitua liter aut actualiter cõſiderata ſine oppoſita. Si actualit᷑ ſicnõ adoꝛat ipᷣm lucifeꝝ:bᷣ mag xpᷣm qꝛ nõ ſtat oro niſi ſtãte ↄditiõe ⁊ ad eũ refertur adoꝛatio ad quẽ refert᷑ adoꝛatiõis impletio vł intẽtio.Si aũt illa ↄditio ſit ſub ↄditione habi tuali B mõ nõ ſufficit ad vitãdũ peccatũ idola⸗ trie reſpectu huiꝰapparatiõis ſiue trãſfiguratio nis:ſufficittñ reſpectu ſacramẽti altaris. Nam talis trãſfiguratio ẽ inſolita. Et ideo nõ debet ad eã pᷣcipitanter ſequi adoꝛatio:vᷣ cuʒ maturi⸗ tate ⁊ pꝛeuia oꝛatiõe.Sʒ ↄſecratio hoſtie ẽ con ſueta:ido ſufficit ꝙ adoꝛãs i habitu hãc habe⸗ at ↄditionẽ videlicet ſi ↄſecratio ſit debito mõ facta. Vñ pauci vel nulli fideles in hac adoꝛa⸗ tione peccãt. Omnes enim accedunt cum con⸗ ¶ Defelicimartyrio beati iacobiadqð concurrit ſanitas paralitici conuer „ 1 oſie atq; ſepult᷑ e miraculoſa di um 2tepladuũ de bt⸗ Elteri⸗ tuole tolleratiõis. Mam pꝛo chꝛiſto martyriũ capitis obtruncatiõe ſuſtinuit: circa qð tria puilegia oↄſideremus. Pergnütr paralitici ſanatio. Scom Yoſie conuerſio. Tertium ſepul ture diſpoſiti. C Pꝛimũ puilegiu fuit paralitici ſanatio. Ei e .5 7 „ paliticꝰ i via iaces ad eũ clamauit vt ſibi ſani⸗ tatẽ ↄferret.Cui Jacobꝰait In noie ihu xpiꝓ cuiꝰfide ducoꝛ ad decollãdũ exurge ſanꝰ:⁊ bñ⸗ dic creatoꝛẽ tuuzʒt qͥ ſtatim ſanꝰ fact ſurrexit ⁊ dñm bicixit. ¶Seom biulegi⸗ fuit Yoſie cõ⸗ uerſio. Is em̃ funẽ i collo eiꝰ miſerat iliũq; tra⸗ hebattqͥ viſo miraculo ꝑalitici ad pedes Jaco bi ſe pſtrauit ⁊ veniã peiens xpᷣianiũ fieriſe po .* ſtulauit:qdð cũ vidiſſet Abiachar pontifex ſibi dixit:niſi nomẽ xpᷣimaledixer cũ ipᷣo Jacobo decollaber. Cui Joſias.aledictus tu No —— —; — ——* mẽ aũt dñi nri ihu xpi ſit bñdictũ iſecka Cunc Abiachar os eiꝰpugnis cedi iuſſit æ miſſað eo legatioe ad erodẽ ipetrauit vt cũ Jacob de⸗ collaret᷑. Cüũ aũt decollari deberẽt Jacobus a ſpiculatoꝛe lagenã aq̃ petijt ⁊ ibideʒ Joſiã ꝓti nus baptiʒauit:⁊ ſtatim capitis obtrũcatione martyriũ ↄſũmauit. Decollatꝰ ẽ aũt beatꝰ Ja cobus.viij.Rał apꝛilis ĩ annũciatiõe domie et viij. kal auguſti.in cõpoſtellã trãſſatꝰ: v tertio kal ianuarij ſepultꝰ: qꝛ ſepultura eiꝰ fabꝛicata fuit ab auguſto vſq; ad ianuariũ plõgata Sta tuit tñ eccłia vt feſtũ eiꝰ.viij.Ral.auguſti tꝑe.ſ. magis ↄgruo celebꝛaret᷑. C Tertiũ phuilegium fuit ſepulture diſpoſitio: vtem refert Johes Belet.decollato Jacobo diſcipuli coꝛpeiꝰ no cte timoꝛe iudeoꝝ rapietes naui illò ipoſuerũt ⁊ ſepulturã diuine ꝓuidẽtie cõmittẽtes nauim ſine remige ↄſcẽderũt.Et angelo dñi duceĩ ga liciã in regno lupe aplicuerũt.Erat ibi regina ſic dicta Lupa noiĩe ⁊ merito vite:deponentes⸗ coꝛpꝰ de naui ſuꝑ quẽdã magnũ lapidẽ illud — poſuerũt:lapis mox vt cera coꝛpoꝛi ceſſit⁊ ſarcophagũ coꝛpoꝛi ſe mirabiliter coaptauit. Zngreleneg igit᷑ diſcipuli ad Lupã dixerunt ſis ihs xpᷣs mittit ad te coꝛpus diſcipuli vt quẽ noluiſti ſuſciꝑe viuũ ſuſcipias nũc defun⸗ ctũ. Et narrãtes ei miraculũ liter.ſ. illuc ſine remige adueniſſent locũ eiꝰſepulture ↄgruũ pe tierũt. Que dũ regina audiſſet vt pᷣfatꝰ Jobes Beleth diẽ eos ĩ dolo ad quẽdã virũ crudeliſ⸗ ſimũ deſtinauit: vt eiꝰ ſuꝑ pᷣ cõſenſũ haberent. Qui eos cepit ⁊ ĩ carcerẽ recluſit. Cum aũt ille diſcũberet angelꝰ dñi aparuit ⁊ eos libere abi⸗ re ꝑmiſit.Qui ad reginã redeuntes iteꝝ pelie⸗ rarlocaſemurure p coꝛꝑe beatiſſimi Jacobi. qᷣbus illa rndit. Accipite boues ques habeoi tali monte ⁊ plauſtrũ iungite ac coꝛpus dini ve ſtri deferte: ⁊ locum ſicut volueritis edificate. Hoc autem Lupa doloſe dicebat. Sciebat em boues eẽ thauros indomitos et ſilueſtres. Et iðo putauit ꝙ nõ poſſent iũgi nec alblica . vel niuſſu Herodis ad decollandũ duceret äda Sermo ℳ„ vij ſi iñgerẽt᷑ huc illucq; diſcurrerẽt et ſic currum diſſiparẽt ⁊ coꝛpꝰ eijcerẽt ⁊ ipos necarẽt.Sed nò eſt ſapietia Z deũ.Mã illi dolũ nõ cogitãtes mõtẽ aſcẽderũt:⁊ dꝛaconẽ quẽdã ignẽ ſpirãtẽ ⁊ in eos irruentẽ cruce opoſita ꝑ mediũ vẽtrẽ ſcindũt:facto etiaʒ ſuꝑ thauros ſigno crud ve lut agni ꝓtinus manſueuernut. Et eos iigen⸗ tes coxpꝰ ſancti Jacobi cũ lapide ſuꝑ quẽ poſi tũ fuerat i curru poſuerũr. HBoues autẽ ſine ali cuiꝰregimine coꝛpꝰ in mediũ palatiũ Cupead duxerũt Qð illa vidẽs ⁊ ſtupẽs credidit ⁊ xpi gqna facta:oĩa que petierũt tribuit et palatiũ in eccleſiaʒ ſancto dedicãs magniſiceipſam dota uit ⁊ in bonis oꝑibus vitam finiuut. 2teplandũ de beatò Jacobo dꝛgra rare qᷓ; pꝛompte q; abunde qᷓ; ve celeriter 5 Qualiter beant⸗ Jacobogratiolus eſt et benignus his qui imploꝛaãt eius pa C tioſe auxiliatiõis. „ſide Jaco bus iĩ celobeatꝰſuis deuotis ⁊ ſuſffragia illiꝰ ex poſcẽtibꝰ frequẽter occurrat Omiſſis tñ mul⸗ trocinin.· A Res mira ẽ2 tis ꝗᷓ dici poſſent. tria ĩ hac ꝑte ſtupẽda miracu la exponemꝰ Pꝛimũ eſt de quodã Bernardo 1 mutinẽſe qͥ dũ captꝰ ⁊ cathenatꝰ i pfundo tur: ible ris poſitꝰ eẽt ⁊ ſ beatũ Jacobũ iuocaret apa Eirig ruit ei ſanctꝰ Jacobꝰ dicẽs. Neni ſeqre mei⸗ liciã. Ille vo vinculis ad collũ ſuſpenſi s ad ſũ mitatem turris ↄſcẽdit:⁊ inde ſine aliq leſtione ſaltũ vnũ fecit cũ turris ſexaginta cubitoꝝ alti ma ẽ iactura il tudinẽ poſſideret Scðm miraculuʒ fuit de tri ginta viris ð lothoꝛingia.qͥ circa ãnũ dñi. lxx.ad ſanctũ Jacobũ pperãtes oẽs vno exce pto fidẽ ſibi mutui ſeruitij pmiſerũt. Vnꝰ igit infirmatꝰ a cũctis relinquit᷑ ⁊ a ſolo illo qͥ fideʒ nõ ꝓmiſerat ad pedẽ mõtis ſancti ichaelis cuſtodit᷑. Sʒ aducſperaſcẽte die moꝛit᷑:viuus aũt ꝓpterloci ſunilitudinẽ ⁊ defuncti moꝛtẽ ⁊ iminẽtis noctis caliginẽ:⁊ gentis barbare feri tatẽ timuit valde.Sʒ ſtatim ſanctꝰ Jacobus ĩ ſpecie equitis ſibi apparẽs ⁊ eũ ↄſo ãs ait.Tra de mihi hũc moꝛtuũ ⁊ tu aſcẽde poſt me ſuper equũ.Sicq; illa nocte añ ſolis oꝛtũ dietas qͥn⸗ decim ꝑagẽtes ad mõtẽ gaudij qͥẽ dimidia leu ga circa ſanctũ Jacobũ ꝑeunerũt. Ibiq; ſãct Jacobꝰ vtrũq; depoſuit:pᷣcipiens vt canoni⸗ cos ſancti Jacobi ad ſepeliẽdũ pegrinum moꝛ tuũ ↄuocaret ac ſocijs ſuis diceret ꝙ ꝓpt ſidẽ violataʒ eoꝝ pegrinatio nil valeret. Qui iuſſa cõpleuit ⁊ ſocijs ea q̃ ſanctꝰ Jacobꝰ dixerat in⸗ timauit ¶ertiũ miraculũ de eo legit᷑ de q̃dam theothonico qᷣ cũ ſilio ſuo circa annũ dñi Mil Sermo.xxxvij.ð ſancto Mattheo leſimünonageſimũ ad ſãctũ Jacobũ ꝑgẽs: ⁊ĩ vꝛbe Tholoſana gr̃a hoſpitandi diuertens ab hoſpite inebꝛiat᷑ ⁊ ab eo ĩ malis ciphus argẽte us abſcondit᷑. ane igit᷑ exeũtes quaſi latro nes inſequit᷑ eos: ⁊ ꝙ ciphũ fuiſſent furati eis obiecit. Qð cũ inuentũ fuiſſet iudicij accuſant᷑ Sata vo ſentẽtia oĩa q habebãt hoſpiti dant ⁊ vnus eoꝝ ad ſuſpẽdiũ iudicat᷑. Sʒ cũ pater 4 filio ⁊ filius ꝓ patre moꝛi vellet:tandẽ filius u ſpendit᷑:⁊ pr᷑ merẽs ad ſanctũ Jacobũ ꝓgre ditur. Igit poſt trigintaſex dies rediẽs ad coꝛ pus filij ſui diuertit: lamentabiles voces emit⸗ tens.Et ecce filiꝰſuſpenſus cepit conſolari euʒ dicẽs DBilectiſſime pater noli flere qm hucuſq; ſanctꝰ Jacob' me ſuſtẽtauit ⁊ celeſti dulcedine refocillauit. Qð pater audiens ad vꝛbẽ cucur rit: ⁊ venientes populi ꝑegrini filiũ incoumẽ depoſuerũt ⁊ hoſpitẽ ſuſpẽderunt. Sũt ⁊ alia miracula iĩ eiꝰ legẽda poſita q̃ cauſa bꝛeuitatis dimittimꝰ. Retulimꝰtm̃ iſta tria vt ſic inflamẽ tur ad beati Jacobi deuotioneʒz oẽs illi qͥ ſepe numero in hac vita tribulationibꝰ agitant᷑: ha beant beatũ Jacobũ aduocatũ ⁊ nõ deerit eis auxiliũ de celo In quo ipᷣe gloꝛioſus cum xpᷣo letatur ꝑ inſinita ſecula ſeculoꝝ. AAmen.· 4. ſta qxpᷣm ſecut? ẽiobe Wraés ſecutꝰẽ eũ. Scribut h yba Mat. ix. ca 2 n gelio Pſent ſolenitatis Oꝛauiſſi pſalmo.doꝛmierũt mẽtũ.qͥ Mat. vj.ca.dixit. Nolitetheſaariʒa⸗ re vobᷣ theſauros i tra. Theſauriʒzate ĩ celo vbi ec fures timẽt᷑ neq; finis fſoꝛmidat᷑ Audiuith vᷣba ſãctꝰ Mat.⁊ vocata xpᷣo calcat oĩbꝰhu ius mũdi bonis apłicã vitã vᷣuauit.Tñ vt per eũ geſta magniſica cõpᷣhendamꝰ.in h̊ ſermone conabimur laudes eiꝰ depꝛomere ſub titulo de xbi ſequela. Notabimꝰaut bncipaliter tria iqͥ⸗ bus ipᷣe ſecut ẽ xpᷣm ducẽ ⁊ caput omniũ. ꝛimü fuit obedientia. Scöm paupertas. Tertium patientia. Abenn Neſwvat oegtn — ℳ obediẽtia ſit homim pᷣſtanda, Etð ſe ptem obedientie gradib?ꝰ. ¶ Ta. J. pauptate: patienti. oꝛũ qͥ toto affſectu dinitüs huiꝰ ſeculi ſeſe dederũt.Tpalia qe omia traſitoꝛia ſut cito depereũt. ropterea inat Dauid in omniũ ſuũ ⁊ nihil iuenerũt oẽs viri diuitiaꝝ ĩmanibꝰ ſuis.Saluberrimũ itaq; ⁊ ab oibꝰacceptãdũ ſaluatoꝛis nr̃i ẽ docu at. obediuit xp̃ᷣo vocãti. Ab.⸗ a. lit Pree iy fnin ecn ſdon ſii⸗ hoe tree 6 luc e P rej . gee n alieis uſn dant ater flus ore No it Ne haſs nrin igan Lone da nis nſün liiſe⸗ lmih was nẗ a zohr⸗ More id lanenit an ſbi uh er ont de ia⸗ idd ẽ curã hñs ð publicis actibꝰ ſᷣm Nico. lꝰx ra. Erãt em tũc iudei tributarij Romanoꝝ Et bant᷑ publicani. mõi cõiter ſũt campſoꝛes et tima ꝓducta. Dixitq; illi. Seqreme Cõfeſtin obediuit. Mõ replicauit: nõ cauſam exegit: nõ gdixit:nõ deniq; paſſus eſt moꝛõ. In hoc xppo qᷓ;tũ potuit ſe fecit cõfoꝛmẽ qͥ patri eterno ſ fa homini ſit obediedũ.Tertiũ ad hoc ita rñdet & ſicut denihil oꝑatur ↄtra naturã:qꝛ hocẽ natura vniuſcuiuſq; rei qð in ea dev opatur yt dicit Aug. xix. de ciui. dei. 2 deus no põt pᷣ̃cipere malũ manen qͥd eẽt malum anteq; ab ipo pᷣciperetur. Juſtũ itaq; ⁊ debitum ẽ in oibus obedire deo cui oĩs creatura famulat᷑. Ipi nanq; obediunt oẽs an/ geli ſol ⁊ luna ⁊ oĩa ſidera celi. Inſenſibilia ele⸗ menta ⁊ cücta qᷓ in celis ⁊ in terris reperiuntur — oelelenhr. r Bimum in an Matthe ſecur⸗ fuit xpm ẽ⸗ mMa. Erat ipe natiõe iude vt lhai 2 logo ĩ Mattheũ. officio publicanꝰ. illi qͥ colligebãt tributũ romanis mittẽdũ dice pecuniaꝝ numeratoꝛes. Aidit ̊ is illũ ſedlden tem in tholoneo. Et tholoneũ ꝓnũciat᷑ penul⸗ ctus obediẽs vſq; ad moꝛtẽ. vt ð ad RPhilip. ij. ca. Sʒ vt obediẽ᷑tie virtus clariꝰeluceſcat in Hp loco ti ia dubia ſe ingerunt declaranda. Nꝛi — mũ vtꝝ deo ſit in oibus obediẽdũ. Scoᷣm vtꝝ qliterẽ obediedũ dã ſic. Nihil ẽ fa ¶Ad pꝛimũ dubiũ arguũt qᷣ ciendũ 3 virtutẽ: inueniũt dam pcepta dei QD ₰ 5 vtutm: deo nõ eſt in illis obediendũ. ꝛe cepit nãq; abꝛae vt occideret filiũ innocentẽ: ſi cut patet Geñ.xxij.ca. Et iudeis vt furarẽtur res egyptioꝛuzʒ. vt ponit᷑ Exo xij. ca:qd fuit ᷓ iuſticiã. ⁊ Oſee vt acciꝑet mulierẽ adulterã E7 caſtitatẽ Sʒ ſanctꝰ Tho.ſcpᷣa ſcvᷣe.q.ciiij. etiã glo.ad Roma.xil.ca. opatur mñ aliqd ↄtra ſolitũ curſum nature. Ita eiiã de; nihil põr Hci pere ↄtra vtutem:qꝛ in hoc pncipaliter ↄſiſtit vVtus ⁊ rectitudo voluntatis humane ꝙ dei vo luntati ↄfoꝛmet᷑ ⁊ eiꝰ ſequat᷑ imꝑium q;uis ſit ↄtra vtutis modũ. Scᷣm hoc ergo pᷣceptum Abꝛae factũ ꝙ filiũ innocentẽ occideret nõ fuit ↄtra iuſticiã: qꝛ deus ẽ dñs moꝛtis ⁊ vite. Si⸗ militer nõ fuit cõtra iuſticiã ꝙ mãdauit iudeis vt res egyptioꝝ acciperent: qꝛ eius ſunt oĩa:et cui voluerit dat illa. AUñ.xiiij.ꝗ.v.Ca.dixit do minꝰ. ðꝛ. Hec iſraelite furtũ fecerũt ſᷣ deo iubẽ⸗ ti miniſteriũ exhibuerũt. Nec fuit ʒ caſtitateʒ pᷣceptũ Oſee factũ:qꝛ ipᷣe deꝰ eſt humane gene rationis oꝛdinatoꝛ. Et ille eſt debitus modus vtẽdi mulieribꝰ quem deꝰ inſtituit. Cõcoꝛdat his dũs B in ſuo bmo di. xl vi. vbiai lens malum: ex eo ꝙ illð qð pᷣcipit ſemꝑ ẽ bonũ:lʒ qñqꝙ; ali⸗ — rũdet ſanct⸗ deüũ aliqua alia bona ↄtẽnũt. oſtendunt nobis SFanpl pbatiſſima(Maz in Auanto magis eius impio ſibiacere tenet hᷣ Oauitot inumera largituseſt beneficia: 4 ppter — obedientiã pollicet᷑ eter a pꝛemia. ¶ Secudũ h⸗ ſalehend R dubiu fuit Vir bomili itobediẽdũſld qꝗð irs rũ naturaliũ ꝓcedũt ex potẽtijs naturalibꝰ ita etiam opationes humant᷑ ꝓcedũt ex humana 2 volũtate. Opoꝛtuit aut in ſebenaturalibꝰ vrſu⸗ perioꝛa mouerent inferioꝛa ad ſuas actiones ꝑ excellentiã naturalis vtutis collate diuinitus. Aßñ etaz in reb⸗ humanis opoꝛiet eſupioꝛes moueãt inferioꝛes ꝑ ſuã voluntatẽ ex vi aucto- ritatis diuinitus oꝛdinate. Moucre autẽ ꝑ ra tionẽ ⁊ voluntatẽ eſt pcipere. Et ideo ſicut oꝛ⸗ dine naturali diuinitus inſtituto inferioꝛa in re bus naturalibꝰneceſſe habent ſubdi motioni ſu perioꝝ. Ita etiã in rebꝰ humanis ex oꝛdine iu ris naturalis ⁊ diuini tenent᷑ inferioꝛes ſuis ſu perioꝛibꝰ obedire. Hoc ẽ ꝙ apłs dixit ad Ro⸗ 1. xiij: ca. Dis aia poteſtatibꝰ ſublimioꝛibu⸗ — ubdita eſſe vebet. Nõ em ẽptag niſia deo z pleriq; obijciunt huic ſenteẽtie cõtendẽtes ꝓpæ re ꝙ non debet hõ homini obedire: n videt GH eſſe 2 oꝛdinationẽ diuinã cũ des holein 9dide⸗ rit in libertate arbitrij reliquerit illũ in manu cõſilij ſui: are videt ꝙ vnuſquiſa; ſuo ↄſilio ex olüutate no alteriꝰ p̃ceptoſe regere debet(Ad ⸗. z ita rſdet Lho. ꝙ deus reliqt hoĩem in manu oↄſilii ſui:nõ qꝛ liceat ei facere omne qð vult ſed ad id quod faciendũ eſt nõ cogit᷑ neceſſitate na⸗ ture ſicut creature irratiõales: ſed libera electi- one ex ppꝛio cõſilio ꝓcedente. Et ſicut ad alia faciẽda debet pcedere ppꝛio oↄſilio: ita ettã ad hoc ꝙ obediat ſuis ſuperioꝛibꝰ. Exquo obedi re homini qͥ ſupioꝛ eſt in his ã ſpectant ad ſiazZz ſupioꝛitatem debitũ ẽ laudabile. Imo obedi entia cunctas virtutes moꝛales excellit. Nam inter vᷣtutes moꝛales tãto aliqᷓ potioꝛ gquãto magig aliid gtemnit vr veo inhereat Huta⸗ tem tria genera humanoꝝ bonoꝝ qᷓ hõ põt cõ tẽnere ꝓpter deum:quoꝝ inſima ſunt exterio⸗ ra bona. Media ſunt bona coꝛpis. Supꝛeina aüũt ſũt bona aĩe. Inter qꝗᷣ quodamodo pᷣcipus ẽ volũtas inqtũ.ſ.ꝑ voluntatẽ hõ oĩbus alig bonis vtit᷑. Et ideo ꝑ ſe lioqquẽdo laudabilioꝛ ẽ obediẽtie vtus q̃ às ꝓpter deũ ↄtẽnit ꝓpꝛiaʒ voluntatẽ qᷓ; alie virtutes moꝛales que ꝓpter ðo Sꝛego. vlti mo moꝛalium exponens ill pᷣmi Regl. xv. ca. elioꝛ Eobediẽtia q; victime inqt. tia victimis iure pponit᷑:qꝛ ꝑ victimas aliena caro obedientiam vero voluntas ꝓpꝛia ma ctatur. Quantuz vo obedientia ſit grata deo: vitaſpatrũ narrat᷑: dliter abbao Maulus pꝛe cpit diſcipulo ſuo Johi yt afferret ei fim bo⸗ um qͥ indigebat. At ille ait In loco vbi fimus ẽ habitat leena. Cui abbas. Si venerit ſuꝑ te al⸗ irruẽtẽ ſuꝑ Zan tie Quoꝝ pᷣmus ẽ obe AIſi de o uit mihi. Et Bern. ad Aerus obediẽs ſtultꝰ ſiat vt ſit ſapiẽs ad hec omnis eius ſit diſcretio:vtĩ h̊ nulla ei ſit diſcre tio. Tertius qᷓdus obedientie è obedire hilari⸗ in vultu: dulcedo obeglientiꝗ obſequẽtis. Nubiloſa coꝛpis com poſitio: ⁊ facies tenebꝛis triſticie obfuſcata de ulotionẽ ab animo receſſiſſe ſigniſicãt. Quart⸗ liga eã ⁊ duc tecũ.Juit Johes ⁊ inueni leenã 3 voluit eã tenẽ ſᷣ ipᷣa aufugit Johes vo ſeãbat᷑ eã dicẽs. Abbas me pᷣcepit vt aligatã ducã te ad eũ:mox beſtia ſubſtitit: ⁊ tenẽs eã reuertebat᷑ ad monaſteriũ.Qð cum viqiſſet abbas ne foꝛte diſcipulꝰinde extolleret᷑ dixit ei. Sicut tu inſenſibilis es ita inſenſibilẽ beſtiã adduxiſti:ſolue ⁊ dimitte eã vt ꝑgat ad locũ ſuũ. Refert adhuc Gꝛegꝰ.ij. dialogoꝝ li. q̃liter aurꝰ miſſus a ſancto Bñdicto vtſue currerei placido puero quẽ rapuerant a. per ſpatiũ ſuꝑ aãs ambulauit ⁊ pueꝝ eduxitſaluũ qð ſanctꝰ Benedictꝰ obedietie merito deputa⸗ uit ¶ Tertiũ dubiüũ fuit äaliter ẽ obediẽdũ Ad qo m Bern dicm chſepte ſut gdus obedien ieuon Pm obedire libẽter quẽ gdũ ipſe ô põt aſcẽdere qͥ volũtatẽ pᷣcipiẽtisſuã nõ aitn fecerit. Jõ xp̃ᷣs Johᷣ.iiij. ca. dicebat e⸗cib⸗ eſt vt faciã volũtatẽ pris mei qͥ miſit me.Ex h̊ Berñ.ait. Quiſqs occulte ſatagit vt qð vult ipᷣe hᷣ ei pᷣlatꝰ iniũgat:ipſe ſe ſeducit ſi foꝛte ſibi ediẽtia blãdiat᷑ Neq; em̃ in ea ipᷣepᷣla EHBerñ. in ſer⸗ toß magis ei pᷣlat obedit.Eti 9 monibꝰ Maioꝛẽ inqͥt gram meret᷑ qͥ paratũ ſe exhibet añ mandatuʒ q; qͥ obedire ſatagit poſt mandatũ.Scds qdus obedieẽtieẽ obedire ſim pliciter. ultos em videmus poſt pᷣcipiẽtis impꝑiũ multas facẽãſtiões ⁊ ſepiꝰingeminare: ire h̊ fieri debeat:quis valet hoc adimplere: hmõi: inde murmuratio:excuſatio:ſimulatio: impoſſibilitas:aduocatio amicoꝛuʒ. Tñ de ve ro obediente ðꝛ in ꝑẽ. In auditu auris obedi⸗ Atres demõte dñi ai ter. Hilarẽ em datoꝛem diligit deus vt dicitur ſcde ad Cor..ix.ca. Jðo Berũ.qit. Serenitas in ᷣmonibus multũ coloꝛãt dusCobedire velociter. Dictuʒ fuit Zacheo KTuce.xix. Feſtinans deſcẽde. Apłi inſup e trus ⁊ Andreas Jacobus ⁊ Johannes ac ipe Matthe a xpᷣo vocati ↄtinuo ſecuti ſunt cum Quintgradus eſt obedire viriliter ĩ rebꝰvide- RNRM„„„ licet arduis duris. Añ Berñ. ait. ¶ emen⸗ tote fratres xpᷣiqͥ ne ꝑderet obe ientia ꝑdidit yitã. Sextus gradus eſt obedire hũiliter. Añ ſaluatoꝛ Euce.x viij.ait.Cuʒ oĩia benefeceritis q̃ pcepta ſunt vobis: dicite ſerui inuriles ſum⸗ timgradus? autẽ ꝑſeuerauerit vſq; in ſinem hic ſaluus erit. qð debuimus facere fecimꝰ Septim⸗ obedire ꝑſeuerãter: qꝛ yt ðꝛ ¶ Mat.x.c Igif beatus Mattheus obediẽtiã cõplexus en dum imediate poſt xpjm abire cepit. Suſce pit tñ illũ hoſpitio ⁊ in ſua domo parauit cõui ni ⁊ peccatoꝛes veniẽtes diſcũbebant cum ihßu diſcipulis eius.vidẽtes aũt phariſei dicebãt diſcipulis. Quare cuʒ publicanis ⁊ peccatoꝛi bus manducat magiſter veſter:q̃ſi dicat: vos eſtis fatui qꝛ talẽ magiſtrũ ſeqͥmini.At ihs au⸗ diens ait:nõ eſt opꝰ valentibꝰmedicus:ſᷣ male habentibꝰ. Medicũ ſe vocat animaꝝ ſcʒ deq in ꝑs ðꝛ. Miſit vbum ſuum ⁊ ſanauit eos Be inde xpᷣs addidit. Euntes diſcite.id ẽ. diligen⸗ ter cõſiderate illud quod ſcribitur Oſee.vj.ca. Quid eſt Hiſericoꝛdiã volo ⁊ nõ ſacrificiũ:q̃ſi dicat:ſi hanc ſcripturã diligẽter cõſideretis in uenietis me facere ᷣm ipam: ꝓpter qð ↄcludit MNon em̃ veni vocare iuſtos ſed peccatoꝛes ad penitentiã. ſcʒ nam ⁊ ſi aliquos iuſtos vocaue rit ad augmentũ gre vt Petrũ ⁊ Andreã.⁊ cõ ſimiles:tamen peccatoꝛes vocauit ſemꝑ ad pe nitentiã.Opietas ihu xpᷣi benedicti. O verba dulcioꝛa ſuper mel ⁊ fauũ. O deniq; ſiducia et ſpes indubitabilis languentiũ aiaꝝ. Nõ veni inquit vocare iuſtos ſed peccatoꝛcs.Ex pergi ſcimini ad vocem tam blandam:tam ſuauẽ:tã q; benignã. Surgite o peccatoꝛes a vitijs: de⸗ ponite iã ſoꝛdes illoꝝ: vocat vos xpᷣs:obedite illi:⁊ cum attheo ſeqmini eum qͥ delſe dixit Qui ſequitur me nõ ambulat in tenebꝛis. beat? Matthe⸗ ſecutus fuit tpauptate qata fuiti . pauptate qata fu lis ſub pꝛece pto quã ioſi diligẽter obſeruauerun medicantee . 4 Capl u in ꝗ ſbauprag altiſnma naz cunctis diui⸗ us diſpenſatis nihil ð cetero poſſe dit ꝓpꝛium. NMaupꝑtatem itaq; voluntariaʒ ꝓ feſſus eſt:vt ad celi diuitias pꝑueniret. Meẽdi⸗ cado igitur ſibi victum queſiuit: ⁊ elemoſinis bonoꝛuʒ viroꝛũ ſe ſuſtẽtauit.Sed in hac parte Pꝛimum vtrum paupertas fuit a chꝛiſto data apoſtolis ſub pꝛecet. Scoʒvtꝝ apli vitã pauꝑem volũtarie duxer̃t Tertium vrrü ſitlicitum mendicare. 2 ¶ Agd pꝛimũ dubiuz reſpondemus m doctri nam ſcripture atq; ſanctoꝛuʒ ꝙ chꝛiſtus pꝛece pit apłis vt eẽn: pauꝑes. Vn Ambꝛoſiexpo Pere n „ gui 1 DOr Aph prepfu Je Panptate Pleuerut W Chcü n 1Nke ACnres tos oenn Scri 1c en Ape Cyerde Pſcucaet ,Nöpai, nn luii lis: de⸗ jodedie ſediri N. Nnun N. — nsdiu⸗ gopoſe narnz, (ed⸗ haE ſſodet⸗ lreit ſdocri pece Luce. x. ca. Mihil tuleritis ĩ viain⸗ pZceptis apoſtolicis deſignat᷑:vt ſine vᷣga ſine pera. Et glo. ſuꝑ illo vbo Ac iij.ca. Argẽtũ ⁊ aurũ nonẽ mihi.hoc dixit Petrꝰ paralitico: memoꝛ illiꝰ pᷣcepti dñici:noli poſſdere aurum Et Au in li.de mirabilibꝰ ſacreſcripture In excuſatiòe elemoſyne ⁊ pauꝑtatis ꝓſeſſiõe di⸗ xit paralitico. Surge ⁊ ambula: magiſtri pᷣce⸗ ptum pᷣuans dicẽtis:nolite poſſidere aurũ.Et Bernardus ad frẽs de mõte dñi.Cũ diues eẽt xps pauꝑ ꝓnobis factꝰ ẽ. Et qͥ voluntarie de dit pceptũ paupꝑtatis ipᷣe eiuſdem in ſemetipᷣo nobis foꝛmã dignatꝰ ẽ demõſtrare Et Hieroꝰ dadgd Euſtochiuzʒ. Diſcipuli ſine calciamẽtoꝛum onere:⁊ vincuł pelliũ ad pᷣdicationẽ noui euãů⸗ gelij deſtinant᷑. Et milites veſtimentis ihu ſoꝛ te diuiſis:caligas nõ habebat q̃s tollerẽt:neq; em̃ habere poterat deus qð phibuerat ĩ̃uis Et Chꝛyb. omelia vltima ſuꝑ Mattheũ. Si bonũ eſſet auꝝ hoc vtiq; dediſſet ap is xpᷣs q⸗ bus ineffabilia tribuit dona. ũc aũt nõ ſoluʒ nõ dedit ̊ habere ꝓhibuit. ¶ Scom dubium fuit vtꝝ apli p̃ceptũ datuz de pauꝑtate imple uerũt. Et ꝙ ſic ptʒ qꝛ ſcribit᷑ ar. xix. qliter eũi. Euſebi in pᷣmolib.eccleſiaſtice hiſtoꝛie re⸗ petrus dixit xp̃o. Ecce nos reliquimꝰ ola. Et Mat.iiij.ca.dꝛ:cõtinuo relictis oibꝰſecuti ſũt fert.ꝙ poſt aſcenſionẽ xpᷣi cũ Abagarus rex ſa natus a thadeo aplo pᷣcepiſſet dari ei aurum et argẽtũ ille nõ accepit dicẽs. Sinr̃a reliquimꝰ quõ accipiemꝰaliena? Et ð hoc Hieroꝰ ad Ag geruthia ita ſcribit. Nemo apoſtolis paupioꝛ fuit: ⁊ nemo tm ꝓ dno dereliquit. Et idem ad Metriadẽ vᷣginẽ. Apoſtolici faſtigij ẽ ꝑpfecte qꝙᷓ vtutis oia vẽdere ⁊ pauꝑibꝰ diſtribuere:et ſic leuẽ atq; expeditũ cũ xpᷣo ad celeſtia ſubuo/ lare. Et idẽ ad he QAis pfecta eẽ ⁊ i pꝛi⸗ „ mMo ſtare faſtigio dignitatis: fac qð fecerũt apli vengde oia qᷓ habes ⁊ da pauꝑib⸗ ſeare ſa n vubiuz fuit vtæ ſitlicitũ mendicare. toꝛẽ ⁊ nudã ſolãq; crucẽ ſola ſeãris.C¶¶. . e õl AIgdruplici de cauſa poſſet ds in Edicare cauſa cupiditatis: dũ qs mẽdicat vt theſauri⸗ ſet aqᷣrere laboꝛãdo. AVñ lex ciuilis imp onit pe nãã validis mẽdicantibꝰ.qͥ nõ ꝓpter hiilitateʒ vel vtilitatẽ vel neceſſitatẽ mendicãt Scdo pᷣt ds mẽdicare cauſa humilitatis. Na actꝰmẽdi⸗ cationis habet quãdã abiectionẽ ſibi ↄiunctã vñ ülli abiectiſſimi vident᷑ inter hoĩes eẽ qͥ non ſolũ ſunt paupes b imtatũ egetes iyneceſſe ha⸗ bent ab alijs victũ acͦrere. Et m 65 hüũi litatis ñ HMieroꝰ? in cauſa aliqͥ laudabiliter mẽdicãt. Vtz: Dit leum mencaρ 8 debet eẽ q euãgeliʒat regnuʒ dei eplła ad Occeanũ cõmendat fabiolã de hoc ꝙ optabat vt ſuis diuitijs pauperibꝰ effuſis pꝛo xpo ſtipes acciꝑet.Qð beatꝰAlexius ꝑfecit qᷓ oibus ſuis dimiſſis ꝓpter xpᷣm gaudebatſe eti am a ſuis ᷣuis elemoſynaʒ accepiſſe. Beatin⸗ ſuꝑ Frãciſcus in ſua regula ita dixit. Fratres nihi ſibi apꝛopꝛiẽt nec domũ neclocũ nec ali= quã rem ſ tanq; ꝑegrini ⁊ aduene in pauptate 7 humilitate dno famulãtes: vadt ꝓ elemoſy- na cõſidẽter:nec opoꝛtet eos verecũdari: quia dñs ꝓ nobis ſe feẽ pauperẽ in hoc mũdo: hec ſle. AUbi aduertendũ ꝙ dñs ihs xpᷣs mendica uit vt ſic ĩ̊ humilitati ſue nobis pᷣberet exem⸗ plum. Vnde Berñ .ſuꝑ.ij.ca. Luce ait. VUtte dñe ꝑ omnia noſtre pauptati ↄfoꝛmares ⁊ oẽs vite humane calamites ſuſciꝑes q̃ſi vnus itur ba paupeꝝ ſtipẽ ꝑ oſtia mẽdicabas. Quis me dabit illarũ buccellaꝝ mẽdicataꝝ participem fieri ⁊ illius diuini eduli rcliquijs ſaginari Ce net Berñ. ꝙ in illo triduo quo xpᷣs ſe ſeparauit zet vel vt ſic viuat de mendicitate: qͥ victũ poſ amatre ⁊ a Joſeph ⁊elemoſynis vixit Et go. ſup illo vbo pſalmi. Ego autẽ mẽdicus ſum et paup:inquit Hoc dicit xpᷣs deſe ex foꝛma Fui MEédicus nanq; fuit quia petẽs ⁊ pauꝑ.id ẽ. ſibi nõ ſufficiens: qꝛ mudanas copias nõ habeę bat. Et Hiero“ in quadaz epła. Caueas ne do mino tuoſcʒ xpo mẽdicateſslienas diuitias co⸗ gerae ertio põt quis mendicare cauſa necel ſitatis. Sicut cum aliqsi vnde viuat niſi mendiceuarto pot aliquis mendicare cauſa vtilitatis cĩ ſcʒ aliqs intedit uarto põt aliquis ad aliqð vtile ꝑpficiedũ:qð ſine elemoſinis file lium facere nõ põt.Sicut petunt᷑ elemoſyne ꝓ ↄſtructione põtis vel eccleſie: vel quibuſcũq; alis opꝑibus q̃ vergunt in vtilitatẽ comunem: ſicut ſcholares vt poſſint vacare ſtudio ſapien tie. Ex his apparet qᷓ; ſit temerarie ſiue dãnabi lis illoꝝ ſentẽtia qͥ religioſos dãnant eo qmen dicãdo elemoſynas qͥbus ſuſtentant᷑ acqͥrunt cũ id laudabilit᷑ ſat. Eã elemoſyne rdigioſis ido tribuũt᷑ vt liberiꝰreligioſis actibꝰ inſiſtere poſſint quoꝛũ cupiũt ſe fieri ꝑticipes. qͥ tꝑalia ſubminiſtrãt.uniuſmodi aũt actꝰſũt oꝛatiões diſcipline: ieiunia: officia diuia: celebꝛatio miſ⸗ ſarũ:ſtudiũ ſcripture ſancte: pᷣdicatio euãgelij ⁊ huiuſinodi t g̊ iam ad Mattheũ aplim re deamꝰ:de ipᷣo nõ ſolũ legimꝰ ꝙ reliquerat oĩa ſ etiam ex poſt oblata ſibi munera copioſa con tempſit.Nã pᷣdicans in ethiopia ĩ ciuitate que p: vadaber duos magos noĩe Zaroes et Ar⸗ faxat ibi reperit:qͥ ita hoĩcs ſuis actibꝰdemẽta bpant vt quoſcũ q; vellẽt mẽbꝛoꝝ officio ⁊ ſani⸗ tate puare viderent᷑:ͥ in tatã ſuꝑbiam erupue runt vt ſe q̃ſi deos ab omnibꝰ facerent adoꝛari QEMattheus aũt apłs pᷣdictam ciuitatẽ ingrel⸗ 0 ° 1 R. 9 e.. . . .. . ſus ⁊apud Eunu chum candacis regine quem — . re Philippus baptiʒauerat hoſpitatꝰ ita magoꝝn pꝛeſtigia detegebat:qꝙ quicqͥd ipi faciebanrklblo minibus in pernitiẽ:hoc ipᷣe cõuerteret in ſalu⸗ tem. Eunucho aũt ſãctũ Mattheũ interrogã te:quõ tot linguas loqueret᷑ ⁊ itelligeret:expo ſuit ei Mattheꝰ quõ ſpũſancto deſcẽdẽte oĩim linguaꝝ ſcientiã apoſtoli recepiſſent: vt ſicut il h qͥ ꝑ ſuꝑbiã turrim vſq; in celũ ediſicare vole⸗ bant pᷣ confuſione linguaꝝ ceſſarũt ab ediſicio ſicapłi ꝑ oim linguaꝝ ſcientiã turrim nõ dela⸗ pidibꝰ ſed de virtutibꝰcõſtruant: ꝑ quã oẽs qͥ crediderint celũ aſcẽdant.Tũc venit qͥ diceret magos illos cũ duobꝰ adueniſſe dꝛaconibꝰ qui ignẽ ſulfureũ ex oꝛe ⁊ naribus euomentes cun⸗ ctos hoĩes occidebant.Apoſtolꝰaũt ſigno cru cis ſe muniẽs ad eos ſecurus exijt.quẽ mox vt dꝛacones viderũt ante eius pedes ꝓtinus doꝛ mierũt dixitq; magl.Et vbi eſt ars veſtra.Ex citate eos ſi poreſtſ.Ego aũt niſi dñʒ rogaſſem qð in me cogitaueritis inferre in vos ꝓtinꝰ ex. toꝛſiſſet. Cuʒ aũt populꝰcõueniſſet: in noĩe ihu pᷣcepit dꝛaconibꝰ vt abirent.Et nullũ ledentes ꝓtinus abierũt. Cepitq; populo de gloꝛia pa⸗ radiſi terreſtris magnũ ſermonẽ ↄtexerea qua ꝓpter peccatũ eiectũ hoiem dixit: ſed ꝑ xpᷣmi paradiſũ celeſtẽ reuocatũ Et cũ hec populolo queret᷑· Ecce ſubito tumultexoꝝus eſt in quo regis filius plãgebat᷑ moꝛtuꝰ. Quẽ cum magi ſuſcitare nõ poſſent ſuadebãt regi q i deoꝝ coͤ⸗ ſoꝛtiũ raptꝰ eẽt.Et iðᷣo ſimulacrũ ⁊ tẽpluʒ ſibi ↄſtitui oꝑtere. ꝛedictus aũt Eunuchus ma⸗ gos cuſtodiri faciẽs:apim aduocauit:qͥ orĩone fuſa eũ ꝓtinꝰ ſuſcitauit. Quapꝛopter rex noie Egippus ̊ viſo ꝑ vniuerſas ſuas puincias mi- ſit dices Venite ⁊ videte deũ ĩ effigie hoĩs latẽ tem. Venerũt igit᷑ cuʒ coꝛonis aureis ⁊ diuer⸗ ſis ſacriſicioꝝ generibꝰ volẽtes ſibi ſacriſicare Quos MMatthe cõpeſcuit dicẽs. Airi qd fa⸗ citis: Ego deꝰ non ſũ: ſed puus dñi noſtri ieſu xpᷣi. Itaq; ⁊ munera acceptare noluit. Illi er⸗ go de auro ⁊ argento qð ſibi attulerant ipo iu- bente eccliam magnã fabꝛicauerũt quam infra triginta dierũ ſpaciũ cõſũmarunt. Rex autem Egiwus cũ vxoꝛe ſua ⁊ oĩ populo baptiʒatꝰ'ẽ Euineuocflii regis apłs deo dicatam pluſq; ducentis wginibus pfecit. Patet itaq; q;to amoꝛe beatiſſimus atthe? pauptateʒ in omni ſua vita fuerit ꝓſecutus qͥ oblatum ſi⸗ bitheſaurum accipere recuſait.. Qualit᷑ beat? Matthe? ſecutus fuit Epm ipatietia quaʒ baꝗbuit: equo a'o nam Pou 4 feredo ülata ſibi moꝛte ob quam li taycus dei iudiciũ nõ euaſit ¶ Ca. . tam ꝓx . ’ atus Matth Matthe ſecut xp̃m fui Pꝛimo cauſam. Secundo modum.,. CTertio iudicuum. ¶ Pꝛimo ↄſideremus cauſam: q̃re atthe? coꝛonatꝰ eſt martyrio. Et hec aſſignat᷑ ira et in dignatio Hitarci regis.de quo ſic ſcribit᷑ in le⸗ genda. Moꝛtuo rege Egiſpo hic ei ſucceſſit ᷓ de alieno genere erat ⁊ Epigeniã vginẽ concu piſcẽs:dimidiũ regni ſui apło ꝓmiſit ſi eã ſibii ſuũ ↄiugiũ faceret cõſentire. Cui apls rũdit vt iuxta moꝛẽ pᷣdeceſſoꝛis ſui die dñica ad ecchaʒ ↄueniret:⁊ pᷣſente Epigenia cũ ceteris virgini bus qᷓ; bona ſint iuſta cõiugia audiret Qd rex cũ gaudio adimpleuit putans ꝙ Epigenie vel let coniugiũ ꝑſuadere. Mattheus itaq; virgi nibus ⁊ om̃i populo cõgregatis de bono mri⸗ monio diu locut a rege plurimũ eſt laudatus: credens ꝙ h̊ ideo diceret vt virginis animum ad cõſenſũ mr̃imonij ꝓuocaret.Seinde impe⸗ rato ſilẽtio ᷣmonẽ repetijt dicẽs.Cũ bonuʒ ſit mr̃imoniũ ſi ſaluo federe teneat᷑.bñſcitis aſtan tes Aegis wpoſomalido Enor. pſurpare bᷣſu⸗ meret nõ ſolũ regis offenſã ſᷣ moꝛtẽ inſuꝑ mere ret᷑:nõ qꝛ vxoꝛẽ duxiſſe ꝓbat᷑.ſ qꝛ ſpõſam dñi ſui accipiens eiꝰmrimoniũ violaſſe ↄuincitun. genia eterni reg ſpoõſaz effectã ⁊ ſacro velamine ↄſecratã: quõ poteris ſpõſam potentioꝛis te tollere ⁊ tuo mruimonio Ita ⁊ tu rex ſciens E copulare.lhec vba odij ⁊ indignatiõis ↄ apo⸗ ſtolũ fomitẽ miniſtrarũt. Hitarci animũ inflãä⸗ marũt ad indiſcretã ⁊ irrõnabilẽ iracũdiã:hec deniq; illũ furibũdũ recedere coegerũt Scðo ſiderem de moꝛte apli ſanctiſſimi Matthei modũ. Reced egae⸗ Hitarco ab eccłia:aplłs intrepidus ⁊ ↄſtãs ad patientis oẽs ⁊ ↄſtatiã ↄfoꝛtauit:⁊ Epigeniã coꝛaʒ ſe ex timoꝛe ꝓſtra tam cũ ceteris vginibꝰ bñdixit. NPoſt miſſarũ aut ſolẽnia rex ſpiculatoꝛem miſit qͥ iuxta alta⸗ re Mattheũ ſtantẽ ⁊ expanſis in celũ manibꝰ oꝛantez miſſo a tergo gladio in terfecit ⁊ marty rem ↄſecrauit.Omoꝛs pᷣcioſa in cõſpectu dñi. O moꝛs fructuoſa q vitazʒ in meliꝰ cõmutauit. Oſelix trãſitus in qͥ Mattheꝰ tã bꝛeui ſpatio ad celeſtia regna migrauit. Obeata paſſio cui redditur merces infinita. Quiſnã explicet qᷓ;ta ſit beati Matthei gloꝛia ĩ celo et in terra. Aia eiꝰ vtiq; cũ angelis ⁊ ſanctis oĩbꝰ fruit᷑ eterno bono.Coꝛpus vo apð Salernũ trãſlatũ a cũ⸗ ctis fidelibꝰ honoꝛiſicentiſſime venerat᷑. Euan gelium inſuper eius pᷣ ceteris magis in eccleſia Ertiü in quo be 4 tpa cisẽtia. HNã foꝛti animo moꝛtẽ violen o ſuſtinuit de qua tria ↄſideremus. 6 er bus⸗ Dal intun ſun⸗ ax fogen Apel Pſorn nard Pma lii gnib in ecd rn . ſoen bapr erſP Gihe Pleut neni Eer W 6 “ eoſen Nemng, hathe⸗ kinetin uſt ccn Pſtäͤchi brigen. Aalz nni mOer Mnepd nenig bon⸗ ni Wns: Mimum. lkenpe⸗ zſt ecn gneiſ ionor⸗ inoni nctur. ſoſez. woeris fmorio see imuifi Cictie Puun Napts Nſitii Nn nilri imanid aman utauit. iſpati⸗ ioui etht⸗ . Ais Aenno lac⸗ Eran ceceſnn frequẽtat᷑: ſicut ⁊ pſalmi Dauid: łpłe Cauli yt ex h̊ peccatoꝛibꝰ ad penitẽtiã redire volenti bus ↄſequẽde venie ſpes indubia pᷣbeat᷑. Naʒ Bauid peccato luxurie cecidit. Paul⸗ ſundis Uit: 2 ſtolo qui y fuerit ex duodecim v- qð ad ſuã gliam accedit.tñ innentus lſt triplici p̃conia decoꝛatus. madin ta ſint nos tñ detribus dumtaxat dicemus. WPumunm dicit conſirmatio. Sermo X* Viif⸗ intumuit. Et Matthe auaricie deditiſſmus fuit.Qui tñ oẽs ꝓpter penitẽtiã exaltari meru erũt etiã ĩeccłia militãte. ¶ Tertio cõſideremꝰ de moꝛte apli iudiciũ qͥ punitꝰ fuit Hiri' ar⸗ rogantiſſimꝰ ⁊ inſanꝰ. Moꝛtuo qͥdẽ apło łs ad palatiũ Hitamci incenſurꝰoia ꝓperabat Sʒ / pſbyteri ⁊ diacones ipetũ mitigaãtes apoſtoli/⸗ martyriũ cũ gaudio celebꝛarũt Rex vo cũ nec- ꝑ matronas ad Epigeniã directas nec per ma gos poſſet eã aliquatenꝰ ũnutare totã domum eiꝰ igne copioſo vallauit vt ipᷣaʒ cũ ceteris vir ginibꝰↄcremaret Alpłs aũt eidem apparẽs oẽʒz ignẽ ab eꝰ domo excuſſit:qͥ erüpens regꝗ pala⸗ tiũ inuaſit:⁊ ſolo rege cũ vnico filio vix euadẽ⸗ te cũcta ↄſũpſit. Statimq; filiꝰ eius a demone arreptꝰpr̃is crimia cõfitens ad ſepulcrum apli ꝓperauit Mater vo turpiſſimꝰ lepꝛoſus jeffectꝰ ẽ. Qui cũ curari nõ poſſet manu ꝓpꝛia gladio ſe gemit. NPopulꝰautẽ fratrẽ Epigenie ab aplo parresarn regẽ ↄſtituit.qͥ ꝑ annos.lxx.regna⸗ liũ ſuũ ſibi ſubſtituẽs xpᷣianũ cultuʒ ma gnifice ampliauit.⁊ totã Ethiopie ꝓuinciã re⸗ pleuit eccleſijs. Oꝛemꝰigit᷑ dñm ihᷣm xpᷣmvt ꝑ merita ⁊ iterceſſionẽ bti atthei apli ⁊ euãge liſte trahat coꝛda nr̃a ad ſe vt eũ ſe valeamꝰ i opꝑibus vtuoſis. Sicq; reddamꝰ nos dignos gra ſua ⁊ tandẽ głia illa phenni in viuit ⁊ re⸗ gnat ꝑ infinita ſecula ſeculoꝝ. Amen. xviij. de btõ Thoma apo ermo. xxxviij.d ms fuerit ex duodecim vnus duodeci uis fgers actedere videaf eo ꝙ duodecim aploy numero illũ dñs copulaucrit. Aerũtñ bñ ẽ vt recogitemus ea ꝗᷓ in apłatu egerit digna laude. NParũ qͥpe imo nihil eſſet apoſtolici faſtigij ac cepiſſe honoꝛẽ: niſi q̃ ad apłatus officiũ ſpecis t implerent᷑. Mꝛopterea in h̊ ſermone deſancto Thoma dicturi aliqua enarrabimꝰ:ex qᷣbꝰeuʒ verum aplin re ⁊ noie cognoſccemus.ẽx em̃ vnꝰ ex duodecim fuerit patet ſatis ex verbis euan⸗ gelij tam Johãnis.xx.ca. in themate: qᷓ; etiam Matthei. x. ca. Igitur referamus qᷣd in co cöo⸗ me⸗ Auia vidi abile reperitur. Etlʒ illius pꝛeconia mul ſti me Thoma credidiſti: beati q̃ nõ viderunt omgas Dn ex m. Scribunt᷑ h vyba Johis biõ Thome ad gliam Scom pꝛedicatio. R Qualiter Thomas fuiti fide ↄfirma tus videndo xpᷣm. vbi declarat quo coꝛpꝰ gloꝛificatuʒ fit palpabile ·Tan homas tetigit xpᷣm.⁊ quo ð eodeʒ „QCahlm. I. põt eſſe figes ⁊ vilio· Rimuͤ citantes reſurrectionẽ xp̃ᷣi q̊ eis apparuerat ip̃s reſurrectiõis die illo abſente credere noluit Ne qᷓ; abſentia illa caſualis fuit:ſ ex diuia ꝓuiden tia vt eẽt occaſio iterate aparitiõis ihu xpᷣi ad ipᷣm reducẽdũ ⁊ nos i reſurrectõis ſide ↄfirma dos. ꝓut Gꝛegaſſerit iĩ omelia Et ſʒ dicat Eu ce yltſ. ca. ꝙ duo diſcipuli eütes in Emaus co ghnito dño i fractiõe panis redierũt ĩ hierim ⁊ i uenerũt cõgregatos vndecim: int᷑ qͥs opoꝛtuit ꝓꝙ numeraret᷑ Thomas:qꝛ iudas iam erat ex⸗ tinctꝰ. Tñ vt ait Beda. potuit eẽ ꝙ Thomas dũ illi ĩ colloqᷓo de apparitiõe xpᷣi exiſterẽt exi⸗ uit ab aploꝝ collegio. Et i iſto in teruallo anq; rediret ad eos xpᷣs aparuit decẽ apłis in cena culo exñtibꝰabſente Thoma Narrãatibꝰ gillis viſionẽ xp̃i reſuſcitati. Chomas rñdit.Niſi vi dero ĩ manibꝰeiꝰ fixurã clauoꝝ ⁊ mittã digituʒ meüũ inlocũ clauoꝝ: ⁊ mittã manuũ meã ilat eiꝰ nõ credã.Hic Chꝛyb. ait. Sicut ſimplicit᷑ qli⸗ tercũq; credere facilitatſẽ: ita multũ iueſtigare Egroſſiſſime mrtig B Thomas accuſatur. Alijs em̃ groſſioꝛ exiſtẽs eã q̃ ẽ ꝑ ſenſũ groſſiſ⸗ mũ.ſ.tactũ q̃rebat ſide ⁊ neq; oculis credebat: vñ nõ ſufficiebat dicẽ:niſi videro:vᷣ addidit: ⁊ mittã digitũ meũ i locũ clsuoꝝ ⁊ mittã manuʒ meꝗ in lat eiꝰnõ credã. Sʒ poſt dies octo duz crãt oẽs vndecim ↄgregati apparuit illis ieſus. poſt dies octo vt iterim Thomas a diſcipulis ammonitattẽdat in maius deſideriũ ⁊ fidelioꝛ ſieret ĩ futuruʒ. Stans g̊ ihs i medio dixit eis. Pax vob: deinde diẽ Thome. Infer digitum tuũ huc ⁊ vide manꝰmeas:⁊ affer manũ tua et mitte i latꝰ meſ: ⁊ noli eẽ incredulꝰ ſed fidelis. Coöſideremus quãta ſint benignitas ihu xpᷣi nõ expectauit ꝙ iterrogaret᷑ a Thoma. ſed ex ſua miſcðia qſi eũ pueniẽs inuitat ad ſe cogno ſcendũ. Rñdit vo Thomas iz in ſide firmatus dñs me ⁊ deꝰ meꝰ. Cui xpᷣs dixit. Quia vidi⸗ 7 crediderũt. Sed vt pᷣdicta ſine aliquo erroꝛe intelligant opus E vt tria dubia declaremus. coninz „2 dõ reſurrectione xpᷣi ⁊ illiꝰ diuinitate mõ ſingulari ↄfirmatꝰ. Cuũ em vidiſſet apłos re Abi Chꝛy.inqᷣt. Nã ſtatim xpᷣs awaruitſed 4 1 ſit a tactu non gloꝛificatto. Scom vtꝝ Thomas tetigit coꝛpus xbi. Tertiũ vtꝝ de eodẽ poſſit eſſe fides ⁊ viſio. CXld ùmũ dubiũ dixerũt aliq ꝙ coꝛpꝰ gloꝛifi⸗ catũ eſt intã gibile.qð ꝓbare ↄtẽdũt:qꝛ Gꝛeg⸗ t. in omelia inqͥt. Coꝛrũpi neceſſe ẽ qð pal pat᷑ kA gloꝛioſũ coꝛpꝰ eſt incoꝛruptibile:ergo ⁊ impal⸗ pabile. Inſuꝑ Chꝛyß. in omelia ait. Dignuz ẽ querere qualiter coꝛpꝰ incoꝛruptibile tagibile fuit moꝛtali manu ſ᷑ ne tumultueris deſcẽſiois em̃ fuit. Tñ ↄtrariũ ꝓbari pᷣt.Naʒ Luce vlij. ca.xpᷣs dixit apłis. Dalpate ⁊ videte. Et Gꝛe goꝛiꝰ ĩ omelia. alpabile fuit ꝑ veritatẽ natu⸗ re ⁊ ſubtile ꝑ effectũ ſpũalis potẽtie. Pꝛeterea in coꝛꝑe gloꝛioſo erit veritas oſſis ⁊ carnis Ca ro ẽ mollis ⁊ os durũ:ᷣ durũ ⁊ molle ſunt obie cta tactꝰ:ergo coꝛpꝰ gloꝛioſũ ẽ tãgibile.Ad ha bendã hui veritatis expᷣſſam noticia.ſcienduʒ Gm doctrinã s — co tãgibile duo dico.ſ. ꝙ pt imutare ſenſuʒ et ẽ ꝑpfectionis.Et qð nõ pᷣt latere tactũnrj̃m: ⁊2 Eimpfectionis.Et qꝛ remanebit qð ẽ ꝑfectiõis ⁊ tollet᷑ qð ẽ imꝑfectiõis. IJdco dicendũ ꝙ coꝛ pus gloꝛioſũ pᷣt ſe pᷣbere tagibile ⁊ pᷣt nõ pᷣbere ſiue latere.Et ̊ hʒ ſᷣm diuerſas ↄditiões.Nã tangi põt qꝛ põtimpe leti reſiſtere cũ ſit coꝛꝰ veꝝ non vnũ vel fantaſticũ:latẽ põt: qꝛ pᷣt pe⸗ netrare oꝛganũ tactus. ꝛimũ hʒ pꝑ v eritatem nature Scdᷣm ꝑ effectũ ſpũalis potẽtie. Et hec duo ↄtraria ſunt in nobis ſᷣ nõ in coꝛꝑe glioſo. Et ad illud qð obijciebat:qꝛ qð palpat᷑ eſt coꝛ ruptibile. Dicendũ ꝙ verũ ẽ de eo qð ẽ tactui ſubiectũ ſ illud nõ erat in coꝛꝑe dñi:iðo conde ſcenſionis fuit. C Scom dubiüũ erat vtꝝ Tho as tetigit xpm. Et qdam dicũt ꝙ nõ ex eo ꝙ iate credidit: ⁊ p reuerẽtia nõ fu qñ vidit ime ir auſus tãgere tm dñm idᷣo xpᷣs dixit ei Quia vidiſti me Thoma credidiſti: nõ dixit qꝛ mete tigiſti Alij aũt aſſerũt ꝙ Thomas tetigit xpᷣm vt ſic vbis eiꝰobediret qͥ dicebat ei. Infer digi tũ tuũ huc. Et qñ xpᷣs poſtea retulit:qꝛ vidiſti me: accipit viſus ꝓ tactu. HNaã viſus ꝓpt luuz nobilẽ modũ cognoſcedi trãſfert᷑ multotiẽs a. actũ aliaꝝ potẽetiaꝝ ſenſitiuaꝝ AUñ Aug'ñ ait tetigiſti ſᷣ vidiſti me qm generalis quodammo doſenſus ẽ viſus. Naʒ ⁊ ꝑ alios qttuoꝛ ſenſus noiĩari ſolet: velut cũ dicimꝰ audi ⁊ vide qᷓ; bñ ſonet olfa ⁊ vide qᷓ; bñ oleat Guſta ⁊ vide qᷓ; bñ ſapiat. Tange ⁊ vide qᷓ; b caleat. Uñ ⁊ B dñs diẽ. Infer digitü tuũ huc ⁊ vide manus meas vbi nil aliud ait qᷓ; tãge ⁊ vide: cũ tũ ille oclos i digito nõ haberet. Ergo ſiue ituedo ſiue etiã gido xps ei dixit:qꝛ vidiſti me Thoma cre⸗ die iſti q;uis dici poſſit:non auſũ fuiſſe diſcpu Gꝛimũ vtrum coꝛpus gloꝛificatum palpabile lum tangere xpᷣm: Iʒ offerret ſe illi tangendum. ¶ Tertiũ dubiũ fuit vtꝝ de eodem poſſit e fi des ⁊ viſio. Nã aplłs ad Hheb.xj. ca.ait. Fides ſubſtãtia reꝝ ſperadaꝝ argumẽtũ nõ apparẽ tiũ.Et Augꝰ ſuꝑ Joheʒ. Fides ẽ virtꝰq̃ credũ turqᷓnõ vident᷑ Cñ xp̃s dixit Thome. Quia vidiſti me credidiſti Inſuꝑ ſides beate vginis magnopere cõmẽdat᷑.Cui Eliʒabeth dixit. vyt ſcribit᷑ Luce.j.Beata q credidiſti qm ꝑficiẽt᷑ ĩ te ea ᷓ dicta ſũt tibi a dño.Et Augꝰ li.ð vgini tate ait Beatioꝛ fuit Maria ↄcipiẽdo fidẽ xpᷣi qᷓ; ↄcipiẽdo carnẽ xpᷣi Materna ꝓpinqᷣtas ni hil marie pfuiſſet niſi felicius xpᷣm coꝛde qᷓ; car ne geſtaſſet. Nihilominꝰipᷣa vidit xpᷣm naſcẽtẽ de ſe vᷣgine: vidit illũ moꝛiẽtẽ: vidit a moꝛtuis iã ſuſcitatũ: vidit aſcẽdẽtẽ in celum ⁊ credidit. Igit᷑ alidᷣd põt eſſe viſũ ⁊ creditum Ad h rũdet Bonauẽ.in.iij.di.xxiiij.ꝙ viſio ⁊ fides nõ poſ ſunt eẽ de codẽ vno ⁊ codẽ reſpectu:ſᷣ bñ diuer ſis reſpectibꝰ. Nam qñ aliqͥd ita videt᷑ ex vna pte ꝙ ex alia lateat:m id qð latet pᷣt eſſe credi- fũ:lʒ ex ꝑte altera videat᷑ Cuʒ ĩ xpᷣo videret̃ vela Thoma vel ab apłis:vel ab ipſa virgine matre illð qð ad eiꝰcoꝛpꝰ ⁊ humanitatẽ ſpecta bat tñ diuinitas eiꝰ ſenſũ ⁊ viſũ latebat.Et in hqͥ maxie vᷣginis illibate fides extollitur: qm vi dens ĩ filio tãtã humilitatẽ:credidit tñ ſꝑ illius diuinitatẽ. Et h̊ ẽ qð Gꝛege in omelia dixit de Thoma.aliud vidit ⁊ aliud credidit:vidit ho minẽ ⁊ ↄfeſſus ẽ deũ.Fuit itaq; in fide ſolidat⸗ q qua ceciderat ſicut ⁊ ceteri. ℳ Oualit Thomas aplus pdicauit po pulisdiuerſan puinciaru loquẽs idi omata eoꝛu varia: nz pconiũ home dipdicatio. Nã ſideʒ ⸗ ——— 7 gloꝛiqʒ xpi a Circa tamen pᷣdicationẽ ei tria ſunt videnda. ꝛimum aͤbus gentibus Pdicautt. Scöm quo idiomate. Tertium qua efficaci. id qð ita ait Iſið.in li.de vita et obitu Q — : audiẽdo incredul“: videndo ſidelis fuit: hic euãgeliũ pᷣdicauit Parthis: Medis:⁊ Per⸗ ſis: Ircaniſq;: 1 Oꝛagmanis. Et intras oꝛiẽta lem plagã: a interna gentiũ penetrãs:ibi pᷣdica tionẽ ſuã vſq; ad vltimuz ſue paſſionis ꝓduxit Hille. In eiꝰ aũt legẽda ponit᷑ ꝙ pᷣdicauiti in- dia vbi nomẽ xpᷣiplurimũ exaltauit. Sũt aüt p̃ᷣnomiare ꝓuincie longe lateq; diffuſe in qbus entiſſime p̃dicauit ¶Pꝛimũ videdũ ẽ qᷣbꝰgẽtib?ꝰ Thomas pᷣdi⸗ ſanctoꝝ Thomas diſcipulꝰxp̃i ac ſiłis ſaluato pabit o. (en/ nasſa ralihi oſist foltvi Bnse D nus irr üpop aden orae⸗ fuſion docu caſim hircal lius as w piol deg zu⸗ che unſa onte gice⸗ Churie oh ſichen ahbic⸗ W G s beſt mnii cjol bun legat ineſo cosit ion Etad hüy Aoo nede E, M ſar ein ler W ddrn, Ci nFia dapeti ceci Qui Peinis Nrit.yt ſeck i wini epbi Nuni. heizr mmmliͤi Marus atgci hride Glüe Me a ſegete nc nigche ſecn Eiin PNNR jſollns ride ncuho lidan lesn Cen ℳ 1 ſde⸗ icand dende. nus ohln lua Uinhie Per len niiin⸗ nchus nitpo habitant populi innumerabiles. At enim inq̃t Iſið.xiiij.ethimol.li. In parthia ſũt regna de⸗ cem ⁊ octo poꝛrecta a Caſpio littoꝛe vſq; ad ter ras ſcitarũ.Et vt refert Plinius li.v.de natu⸗ rali hiſtoꝛia Eſt em̃ parthia multis rebꝰ ꝓdigi oſis ⁊ mõſtruoſis mirãda Nã ſunt ibi beſtie fe roces:pardi:tigri:linces:aſpides ⁊ ſerpentes: BGens etiam dura eſt ⁊ crudelis victuq; parca AWegia inſuꝑ eſt regio opulẽta multi flumini⸗ bus irrigua: ciuitatibꝰa opidis pᷣclara:multo rũ populoꝝ dña. Nerſida etiam ampliſſima ⁊ valde populoſa in qᷓ pꝛimũ ᷣm Iſið.vbiſupꝛa oꝛta ẽ ars magica.Ad eã qͥdẽ nẽbꝛoth poſt cõ⸗ fuſionẽ linguarũ abijt:ibiq; perſas ignẽ colere docuit.ircania ẽ regio in Aſia ſub iug cau⸗ caſi mõt cõſtituta habẽs multas gẽtes:iſtius hircanie populos deuicit Johᷣes hircanus fi⸗ lius Simonis ſũmi ſacerdotis tꝑe machabeo⸗ rũ a qbus deuictis Johes hircanꝰ noĩatus eſt vt dicit magiſter in hiſtoꝛia ſcholaſtica in bᷣnci pio hiſtoꝛie euãgelice Sed oĩbus his dimiſſis de India loquamur:de q̃ ita refert Iſið.vbi ſu pꝛa. India vocata ab indo flumine quo ex ꝑte occidẽtali claudit᷑:hec a meridiano mari poꝛre cta vſq; ad oꝛtum ſolis:⁊ a ſeptẽtrione vſq; ad montẽ caucaſũ ꝑuenit:habẽs gentes multas ⁊ oppida Inſulã quoq; capꝛobanem gẽmis ⁊ ele phantibꝰ reſertam. Criſam ⁊ argireã:auro ar⸗ gentoq; fecũdas.Tilem quoq; arboꝛem fſolijs nũqᷓ; carentẽ habet ⁊ fluuios Oangen ⁊ Indũ et Hippanẽ illuſtrantes indos. Terra indie fa⸗ uomo ſpũ ſaluberrima ianno bis metit fruges Nicce hyemis eſtatẽ patit᷑ Signit aũt tincti co loꝛis hoĩes:elephantes in gentes Monocerõ beſtiã:pſitacũ auem. Cinamomũ piper ⁊ cala⸗ mũ aromaticũ mittit ⁊ ebur: lapides quoq; pᷣ⸗ cioſos Berillos:Criſopaſſos.Adamatẽ:Car⸗ bunculũ:⁊ alios diuerſi generis. Ibiſũt ⁊ mõ tes aurei qð adire ꝓpter dꝛacones et grifos et imẽſoꝝ hominũ mõſtra impoſſibile eſt. ꝛedi ctas itaq; ꝓuincias beatꝰ Tho.aias xpᷣo lucri faciẽdas luſtrauit.¶ Scõm qð erat vidẽdũ qͥ idiomate CTho. apls pdicauerit iam referamꝰ. Et ad ̊ plenius intelligenduʒ nõnulli ſcire cu⸗ piũt:vtꝝ apłiꝑ donũ linguaꝝ loquebant᷑ lin⸗ guis oĩuzʒ gentiũ.Et lʒ de hoc dixerum in ᷣmo ne deſpirituſancto: tñ aliqua erũt h̊ in erenda. Igit᷑ ꝓbari poſſet lʒ aparent᷑:ꝙ apli nõ loque bant᷑ oibus linguis Pꝛimo qꝛ illud qð diuina yirtute oibus cõcedit᷑ optimũ ẽ in ſuo genere: ſicut dñs ↄuertit aquã in vinũ bonũ vt ðꝛ Jo⸗ hanis.ij.ca.Sʒ illi qͥ habuerũt gram linguarũ melius loquebant᷑ in ꝓpꝛia lingua. Nam dicit Hieroꝰ.exponẽs epłam ad hebꝛeos nõ eſſe mi⸗ rãdũ ꝙ epła illa maioꝛi relucet facundia qᷓ alie ui cum naturale ſit vnicuiq; plus in ſua qᷓ in alie⸗ na lingua valere. Ceteras em eplłas apłs pere grino. id eſt. greco pᷣmone cõpoſuit:hanc auteʒ ſcripſit hebꝛaica lingua:ergo videt᷑ ꝙ apłs nõ loquebat᷑ idiomata alioꝝ ꝑ donũ gfr̃e grat da te Scðo arguit᷑:qꝛ natura nõ facit ꝑ multa qʒ põt fieri ꝑ vnũ. Multo minꝰ deus qͥ oꝛdinatiꝰ qᷓ; natura oꝑatur. Sed porerat deꝰ facere ꝙ lin guam vnã loquentes eiꝰ diſcipuli ab oibus au dirent. ergo videt᷑ ꝙ no habuerũt ſcientiaz lo⸗ quendi oibus linguis.Certio oẽs gre deriuã⸗ tur x5o in copusei ad eſr ecceſia m illud Johis pᷣmo de plenitudine eius oẽs accipimꝰ Sed de xpᷣo nõ legit᷑ ꝙ fuerit locutus niſi vna lingua:ergo videt᷑ ꝙ diſcipuli eiꝰnõ acceperũt ad hoc gram vt oibus linguis loquerent᷑ Sed in ↄtrariũ eſt gloſa Oꝛego. Actij.ij. ca. que ait. Spũſſanctꝰ ſuꝑ diſcipulos ĩ igneis linguis ap paruit ⁊ eis oĩm linguaꝝ ſciẽtiã dedit. Rñdet ergo ſanctꝰ Tho. ſcdᷣa ſce.q.clxxvj.q pᷣmi di ſcipuli xpᷣi ad hoc fuerũt ab ipᷣo electi vt ꝑ vni uerſum oꝛbẽ fidem eius pᷣdicarent. Non auteʒ erat ↄueniens vt qͥ mittebant᷑ ad alios inſtruẽ dos indigerẽt ab alijs inſtrui qualiter alijs lo⸗ querent᷑ vel qualiter q̃ alij loquebant᷑ intellige rent: pᷣſertim qꝛ iſti qͥ mittebant᷑ erant alterius gẽtis ſcʒ iudee.Erãt etiãõ pauꝑes ⁊ impotẽtes nec defacili a pᷣncipio reperiſſent qͥ eoꝛũ verba alijs fideliter interpᷣtarent᷑:vł verba alioꝛũ eis exponerẽt:maxime qꝛ ad infideles mittebant᷑. Et ido neceſſariũ fuit vt ſuꝑ hoc eis diuinitus pꝓuideret᷑ ꝑ donum linguaꝝ:vt ſicut gentibus ad idolatriã declinantibꝰ introducta ẽ diuerſi⸗ tas linguaꝝ:ita etiã qñ erãt gentes ad cultum vnius dei reuocãde:ↄtra hmõi diuerſitatẽ re⸗ mediũ adhiberet᷑ ꝑ donum linguaꝝAd pᷣmũ ergo dicendũ ꝙ ſicut ſcribit᷑ pᷣinead Cori.xij. ca.MManifeſtatio ſpũs dat᷑ ad vtilitatẽ Et iðo ſufficiẽter ⁊ Paulꝰ⁊ alij diſcipuli fuerũt inſtru cti diuinitus in linguis oiĩm gentiũ:quantũ re⸗ quirebat᷑ ad fidei doctrinã Sed quãtũ ad que dam que ſuꝑaddunt᷑ humana arte ad oꝛnatuʒ ⁊ elegantiã lectionis:apoſtolꝰinſtructus eratĩ ꝓpꝛia lingua nõ autẽ ĩ aliena Sicut etiã i ſapia ⁊ ſcientia fuerãt ſufficienter inſtructi quãtũ re⸗ quirebat doctrina fidei:non autẽ quãtũ ad oĩa q ꝑ ſcientiã acqͥſitã cognoſcunt᷑:puta de ↄcluſi onibus ariſinetrice vel geometrie. Ad ſcᷣm ar gumentũ rñdetnr ꝙ q;uis vtrũq; fieri potuiſſet ſcʒ ꝙ ꝑ vnã linguã apłi loquẽtes ab oibyintelli gerent᷑: aut ꝙ oĩbus ip̃i loquerent᷑: tñ ↄueniẽ⸗ tius fuit ꝙ ipi oĩbus linguis loquerẽt᷑: qꝛ hoc ꝑtinebat ad ꝑfectionẽ ſciẽtie ioꝝ ꝑ quã intel ligere nõ ſelũ loq:ſed intelligere poſſent ea que ab alijs diccbant᷑. Si autẽ oẽs vnã eoꝝ ingus — ⏑ Sermo rũ vba aliter ad alioꝝ aures ꝑferẽt᷑ qᷓ; iſfi ea p· Intellexiſſent: vel fuiſſet p ſcienti illoꝝ q eo ferrent. Et ideo glo. Act..ij. ca. dicit ꝙ maioꝛi miraculo factũ ẽ ꝙ apli oiuʒ linguaꝝ generib⸗ loquerent᷑. Et Paulꝰ dicit ᷣme ad Cori.xiiij. ca. Oꝛatias ago deo ꝙ oim veſtrũ linguas lo⸗ gquoꝛ Ad tertiũ dicẽdũ ꝙ xpᷣs in ꝓpꝛia ꝑſona uis ipᷣe gð inueſtigandũ de pᷣdicatiõe Thome:q̃ effi ☛ vyni ſoli Fenti pᷣdicaturꝰerat.ſ.iudeis.Et idðo q; ine dubio pfectiſſime haberet ſcientiã dinmm linguaꝝ:nõ tñ opoꝛtuit ꝙ oĩbꝰlinguis lo⸗ quere.Et vt refert Augꝰſuꝑ Joheʒ. Cumet mõ ſpũſſanctaccipiat᷑ nemo loqᷣt᷑ linguis oim gentiũ.qꝛ iã ipᷣa eccłia linguis oim gentiũ loq⸗ tur:in q̃ ͥ nõ ẽ nõ accipit ſmſanctũ. ¶ Tertin e: qᷓ eff lacrũ ipᷣm cõminuas: ſtatim quaſi cera liquefa ctũ ẽ.Tunc oẽs ſacerdotes mugitũ dederunt. Potifex aũt tẽpli eleuans gladiũ aplin trãſuer berauit.Alij vo lanceis illũ trãſfixerũt. Epᷣia⸗ . rit ſua pᷣdicatio copioſũ in oibus puincijs ⁊re gnis ſuꝑius noiatis.Tñ qͥd in india fecerit au Dianm. NPeruenit nãq; ad ciuitatẽ quandã in qᷓ rex filie ſue nuptias celebꝛabat. Cuũ vo ex aſpe⸗ ctu:ex geſtu ⁊ vultu agnoſceret᷑ vir ãuis inte⸗ ger ⁊ deo deuot?a rege lʒ inſideli reqͥrit᷑ vt ſpõ fſum ⁊ ſpõſam bñdicat qð aplłus adimpleuit di cens. Da dñe adoleſcẽtulis his benedictionẽ tue dextre: ⁊ i eoꝝ mentibꝰ ſemina ſemen vite. Abeunte aplo:in manu iuuenis ẽ repertꝰramꝰ2 dactilis plenꝰ de qͥbus ſpõſus ⁊ ſpõſa dulciter comederũt:ſtatimq; doꝛmierũt ⁊ ſomniũ ſimi liter habuerũt: videbat᷑ etenim eis ꝙ rex gem⸗ matꝰ eos amplecteret᷑ ⁊ diceret. Apłs meꝰ bñ⸗ dixit vos vt eterne vite ꝑticipes ſitis Euigilã tibus ⁊ mutuo ſibi ſomniũ reuelãtibꝰ: apłs ad eos ingredit᷑ dicẽs eis. Rex meꝰ mõ vopᷣ appa ruit ⁊ me clauſis ianuis huc adduxit vt ſuper vos bñdictio mea fructiſicet:habeatis carnis itegritatẽ q̃ẽ oĩm regina vtutũ ⁊ fructꝰ ſalutis Ppetue:vᷣginitas ſoꝛoꝛ ẽ angeloꝝ poſſeſſio bo⸗ noꝛꝝ: victoꝛia libidinum:ſidei triüphus:expu gnatio demonũ:eternoꝝ gaudioꝛũ acqͥſitio hᷣ ſilia illo referẽte duo angeli aparuerũt dicẽ⸗ tes eis.Nos ſumꝰangeli vobis ad cuſtodiã de putati. Si apli monita buauerit offeremꝰ deo oia vota veſtra. Eos igit᷑ apłs baptizauit ⁊ de ſide diligẽter eos docuit. Poſtmodũ voſpon ſa noie pelagia ſacro velamine ↄſecrata marty⸗ catia vbũ dei ſeminauerit. Et lz fructuz attule riũ paſia ẽ.Et ſpõſus noie Dionyſius illi ciui⸗ tati in ẽm oꝛdinatus deinde cũ Thomas in⸗ diam circũiret:multos ſanauit debiles ⁊ infir⸗ mos.: multoſq; ouertit ad dñũm. Et vna die ad p̃dicationẽ eius baptiʒati ſũt nouẽ milia viro⸗ rum exceptis mulieribus paruulis. rũ cito exi cit velut fumꝰ: d bus in põ ðꝛ.perijt memoꝛia eoꝝ cũ ſonitu Ju ultpani pxpoqcunq; dura ⁊ exſſi ta ſupplicia. Nam iratus ↄ eũ rex indieex eo vxoꝛẽ eiꝰ⁊ vxoꝛẽ cariſij cognati ſui ↄuertit a fidẽ: iuſſit afferri ardẽtes lamias ferreas ⁊ apo⸗ ſtolũ ſtare nudis pedibꝰſuꝑ eas:ſᷣ nutu dei ꝓ⸗ tinus ibi fons erupit:⁊ eas extinxit. Tuncrex eũ in foꝛnacẽ ardẽtẽ miſit q̃ ſic refrigerata ẽ vt die altera ſanꝰ inde exierit ⁊ illeſus.Oeductus tãdẽ ẽ vt ſacriſicaret idolo. lectens aũt genua dixit. Ego adoꝛo:ſᷣ nõ idolũ. Ecce adoꝛo ſ᷑ nõ metallũ. Adoꝛo aũt dñʒ meũ ipſᷣm xpᷣm :in cuiꝰ noie pᷣcipio tibi demon qͥ in eo latitas vt ſimu⸗ ni aũt coꝛpꝰeius tulerũt ⁊ honoꝛiſiceſepelierũt Anno tñ dñi.ccxxx.coꝛpꝰillud in Edeſſam ci⸗ uitatẽ trãſlatũ eſt Alexandro imꝑatoꝛe ad Si rioꝛũ pᷣces hoc faciẽte. Inilla aũt ciuitate nul⸗ lus hereticꝰ:nullꝰ iudeus: nullus paganꝰ põi viuere:nec tyrannus aliqͥs ibi nocere.Poſtqᷓ; Agabarus rex illiꝰ ciuitatis eple⸗ manu ſalua⸗ toꝛis ſcriptaʒ acciꝑe meruit:nã ſi qñ gens aliq̃ᷓ ʒ ciuitatẽ illã inſ urrexerit infans baptiʒatꝰſu⸗ per poꝛtã ciuitatis ſtans epłam illam legit ⁊ ea die tã ſaluatoꝛis ſcriptura qᷓ; apbli Thome me⸗ ritis hoſtes aut fugiunt aut placant᷑. Nerũtñ Gq;uis lõgo tꝑe durauerit mihilominꝰ poſtea ci uitas illa capta fuit ⁊ Sarracenis ⁊ ꝓphanata ſublato bñſicio ꝓpter abundãtiã pctõꝝ. Igit᷑ ſicut fuit vnus ex duodecim Thomas in hac pegrinatiõe:ita ⁊ nũc ẽ vnꝰ ex illis ſedẽs ſuper ſedẽ ĩi glia regni celoꝝ quẽ depᷣcemur yt ſua in reruẽtione nos xpᷣo cõmẽdet. Qu laudabilis ꝑ infinita ſecula ſeculoꝝ. Amen. Sermo.xxxix.de ſancto Jacobo di Qui ẽ bñdict et cto iuſto et minoꝛe filio Alphei etfra tre dni nrii N mẽgꝛig eter⸗ nmna erit iuſtus Aerba ſut Dauid in plſalmo.cxj. Ois głia hoiuz iniquo⸗ inguit et euaneſcit velut fumꝰ: de q⸗ ſti aũt yt ſcribit᷑ Sapie.v.ca.in ꝑpetuũ viuẽt: ⁊ apud dñm ẽ merces illoꝝ. Na peracto bꝛeui ein labilis virepniaſaſpilterne bea nalie hoats anls an EH,eE kitudinis in qua omni malo ſemoto bonũ om̃e ¶ Qualit᷑ beatꝰ apłs Chomas glioſo 19 Enait Near ns Sdn 10 reperit᷑. Pꝛopterea dauid in ps. xxx vj. dicit. martyrio vitã umauit. Ca:mI Eaa Zuſti hereditabũt terrã.ſ.viuẽtiũ.⁊ inhabita t Zipt ppte ctian oti nine e din ond f 6 deſenc⸗ rag ſtuenul oſtq nuſäus⸗ wuli nrſe⸗ rn ſene⸗ lerͤi ſeadi hant, 1 N ine ſr. riin lie 1 e Zaudin ingo⸗ nvech⸗ uu yiuet jbeeui jeben jome diet. bita uotiſſime honoꝛat᷑.Cum vero hodierna die i ⁊ ſanctitate ſingularis :tũ ꝓp ſanctificationẽ in vtero. Tertium ſpecialis ſanctiſicatio. tis beati Jacobi ve naruralis inclinatio idlina⸗ bat qpe ipᷣm ad vtutes ipᷣa natura.ᷣ vt id me⸗ lius declaret᷑. Querunt pleriq; vtꝝ vtutes in⸗ ſint homini⸗ tibus moꝛalibꝰ ⁊ acqᷣſitis non aũt de infuſis ⁊ theologicis (Et ꝙ ſint a natura pbari p̃t ex di ctis ſanctoꝝ ⁊ philoſophoꝝ.Inquit em̃ Ber⸗ nardus:nullũ vitiũ naturaleẽ:ois autẽ vtus bunt iſeculũ ſeculi ſup eã. Hinc beatꝰ Jacob⸗ Alphei ſili iuſticie ſetotũ accomodauit. Qui pPppterea nõ ſolũ exaltatꝰ ẽ in regno celoꝝ:veꝝ etiam in eccleſia militãte a cũctis fidelibus de⸗ mineat eius feſtiuitas colendiſſima equũ ẽ vt eius laudibus inſiſtamus: de quo appꝛopꝛiate dicunt᷑ verba ꝓpolita: iĩ qbus ð iuſticia illius tria myſteria occurrunt contemplanda. EPnus: oꝛiginationis. MUD Scöm determinationis. Tertium cõſũmationis. ¶ Qualit beat? Jacob⸗ fuit in iuſticia tu ꝓpt Wimummyite⸗ riũ ↄteplanduz de iuſticia beati Ja nationẽ:tũ ꝓꝑter exẽplũ xp * dicalia iuſticie vel ſanctitatis eius. agd hoc dicimus ꝙ tria fuerunt q̃ſi pꝛincipia ra Pꝛimũ fuit naturalis inclinatio. Zeömeremplaris ſpeculatio. CPꝛimũ radicale pᷣncipiũ iuſticie ⁊ ſanctita⸗ ℳ — 8 „₰ Ha natura. Et loqmur de vtu⸗ naturalis eſt. Et Damaſcenꝰ in.iij.naturales ſũt in nob vᷣtutes ⁊ cq̃liter inſũt omnibus. Et Augꝰ in. iij. de libero arbi. ome vitiũ eo ipo ꝙ vitiũ ẽ ↄtra naturã ẽ. Et Tho.pᷣma.ij.q.lxiu. arguit ſic. Illud ðꝛ nobis eẽ naturale qð ineſt noba natiuitate. Sʒ vtutes qbuſdam inſunt a natiuitate. ð em Job. xxxj.ca.Ab infantia cre uit mecũ miſeratio ⁊ de vtero egreſſa ẽ mecum Igit᷑ vtus ineſt homini ab ipᷣa natura.Et Gi raldus oddonis ſuꝑ.ij.ethicoꝝ arguit cᷣ̊ mõ. Natura nõ deficit ĩ neceſſarijs vt docet phᷣus. Szʒ vtutes ſũt homini neceſſarie quia ſine ipᷣis nõ põt aſſequi ſuũ finẽ. Sole inqͥt M acrobiꝰ de ſomno ſcipionis faciũt virtutes beatuʒ. Et Sene.ad Lucillũ ſola vᷣtus ad beatã vitã effi⸗ cax cẽ.Et Ariſto.in.vij.politice.felicitateʒ ſine vtute impoſſibile eſt exiſterc.qᷣnatura ꝓuidit homini de vtutibꝰ trariũ ad hec videt᷑ ꝓba⸗ Vbi S: originatiõis. In q videndu 2 vñ oꝛiginẽ habuit iuſticia ſcti Jacobi.Et ſu⸗ mitur iuſticia large ꝓvirtute vel ſanctitate Et nis eſt vtuti acqͥſite Ex quo patʒ XαM. ri poſſe. Nãà Seneca ad Lucilfũ ait:nõ dat na⸗ tura vᷣtutẽ ars ẽ bonũ fieri. Et Ariſto.ij ethi. boni vel mali natura nõ ſumꝰ.Ad hec illud qð ẽbonũ a natura cõmune ẽ oĩbꝰ hoibꝰ ⁊ nõ :ol⸗ lit᷑ ꝑ pctm̃:quia etiã in domonibꝰ bona nature manẽt itegra. Sʒ vtus nõ ineſt oibꝰ hoibus ⁊ abijcitur ꝑ pctm:ergo non ẽa natura:inſuꝑ ex his q̃ inſunt a natura nec laudamur neq; vitu⸗ peramur ſᷣm Ariſto.ij.ethicoꝝ.vᷣ ppter vᷣtu⸗ tes laudamur ꝓ qͥbus vtuoſis reddit᷑ honoꝛ: ergo vtutes nõ ſũt a nata vxtois ceſſet ꝑplexi tas audiẽda ẽ rñſio Thome vbiſupꝛa. et Ri⸗ car. de media villa in e lronito ,imaſ⸗ ſciẽtias ⁊ vᷣtutes triplex fuit opinio pꝛima fu⸗ it platonicoꝝ ꝙ; pᷣm Bama.i tertio ſuo ca.xiiij dicebãt ſciẽtias ⁊ vtutes eẽ totaliter ab intrin ſeco:ita ꝙ pᷣexiſterent in aĩa naturaliter.ſᷣ ꝑ di ſciplinã ⁊ exercitiũ impedimenta ſcie ⁊ vᷣtutis tollunt᷑ q̃ adueniunt aie ex coꝛpꝑis grauitate.ſi cut ferrũ clariſicat᷑ ꝑ limationẽ. Sʒ ↄtra han opinionẽ eſt ois philoſophia tenẽs cũ Ariſto. ON aia ntr̃a a pᷣncipio:eſt ſicut tabula raſlaĩ qua nihil eſt depictu SGcda opinio fuit Ruicẽ. qui dirxit ꝙ ſciẽtie ⁊ vᷣtutes eẽnt totaliter ab extrin ſeco ſcʒ ex influentia intelligentie agentis Sed herc opinio ſtare nõ poteſt qm ſic nullus vtuo ſus eſſet laude dignus Tertia opinio Ariſto⸗ telis in.ij.ethicoꝝ quaʒ ſequũtur theologi. vtutes inſunt hoĩ ab ipi natura m aptitudi⸗ nẽ nõ m pfectioneʒ. AUñ Biraldus oddonis vbi ſupꝛa ait. vtus ẽ a natura ſicut ab incho gtiuo:qꝛ illud qð ſe habet ad vtutem in ratiõe cauſa pꝛimoꝛdialiũ ẽ inchoatiuũ vᷣtutis.Sʒ nature aie ſic ſe habet ad vtutem in rõne mate rie pfectibilis ꝑ vtutem. Itẽ in rõne pncipalis foꝛine inclinãtis ad vtutem tanqᷓ; ad ſequelam ſibi debitã:qꝛ natura aie naturaliter inclinatur ad felicitatẽ ſuã ꝑ vtutem acqͥſibilẽ. Tertioſe habet natura aie ad vtutẽ in rõne cauſe efficiẽ tis:qꝛ efficit illas opatiões ex qͥbus generatur vꝓtus:qꝛ mediante ipᷣa generant vtutẽ.Quar⸗ to ſe habet in rõne cauſe finalis.qꝛ natura aie ſi natura aĩe ſehʒ ad vᷣtutem moꝛalẽ aliquo mõ in rõne qua dꝛuplicis cauſe ⁊ ꝑ ↄſequẽs ꝙ eſt eius inchoa tiuũ.Secũdo dicit Giraldus ꝙ vtus eſt a do ctrina tanqᷓ; ab excitatiuo et puocatiuo: qꝛ oẽ oſtenſiuũ homini qð ꝓuenit ex viriute et mali ꝓuenientis ex vitio ⁊ iuris:⁊ debiti:⁊ natura⸗ lis legis qͥbus te neceſſariũ eſt vitiũ euitare ⁊ ſe qui vᷣtutẽ eſt excitatiuũ ⁊ ꝓpuocatiuũ hoĩs ad virtutem:hoc vo ſᷣm Ariſto.j.ethi.facit moꝛa lis doctrina.Tertio ſicut vᷣtus eſt a natura tã qᷓ; ab inchoatiuo animi doctrina tanq; ob exci tatiuo ita ẽ a cõſuetudine tãc a Pfecrin⸗ ¶ ſic 2 ſoluunt᷑ obiecta. Ad ſillud vo qð inducebat᷑ natura qᷓ non deſicit in neceſſarijs dicẽdũ ꝙ nõ ſequit᷑ ex hoc ꝙ debeat dare vᷣtutẽ neceſſariam dam: ſicut nõ dat panẽ neceſſariũ hũane vite b dat oĩa neceſſaria ad panẽ acquirẽdũ: ſᷣ ꝓpter dicta poſſetaliqᷣs dubitare ſi vt' eſt a naka ßm aptitudinẽ a diſpoſitionem ſiue inchoationẽ: vñ ẽ q i pluribꝰ hoĩes currũt ad maluzʒ. vñ.xij q.j.c.j. ð. ois etas ꝓna ẽ ad malũ ab adoleſcẽ⸗ tia. Inſupꝑ nec omes vwtuoſi inclinant eqliter ad ſingulas vtutes: ꝓ quibus dicit Ariſto.j. ethico.multis qͥdeʒ delectabilia aduerſant᷑ ad inuicẽ:qꝛ nõ naturalia ſũt. Et Terẽtius quot hoies tot ſnie ſuus cuiq; mos:et Hoꝛatius in epłis deniq; nõ oẽs eadẽ imitant᷑ amantq;.Et Ouidiꝰ in li.de arte amãdi. Pectoꝛibꝰ moꝛes tot ſũt q̃t in vꝛbe figure.Et Merſiꝰ. Mille ho minũ ſpecies ⁊ reꝝ diſcoloꝛ vſus Aelle ſuũ cui q;ẽ nec voto viuit᷑ vno. Et Cicero ĩli.de fato In naturis hoĩm diſſimilitudines ſũt Jtit᷑ ex tãta diuerſitate ⁊ ineãlitate videtur ꝙ vtutes non ſint a natura qm̃ ſi ſic eſſet oẽs ad illas eqli ter inclinarẽt. Ad h̊ ita pulchꝛe Rñdet Tho. vbi ſupꝛa. aliqͥd ðꝛ hoĩ naturale dupliciter. Pꝛimo ex natura ſpeciei. Scdᷣo ex natura indi uidui. Illud em̃ qð ↄuenit ei 'm aiam rõnaleʒ F ei naturale m naturaʒ ſpeciei eo ꝙ vnũqðᷣq;ʒ habet ſpeciẽ ſᷣm ſuã foꝛmã. Foꝛma vo hois ẽ aia rõnalis. Illð aũt qð ↄuenit homini ᷣm de terminatã coꝛꝑis cõplexionẽ ẽ ei naturale ᷣm naturã indiuidui Indiuiduat᷑ nãq; vnũqðq; vm materiã lʒ ergo q;tum ad naturã indiuidui ex diſpoſitiõe coꝛpis aliqui ſint diſpoſitivł me lius vel peius ad qſdam vtutes. AUñ vnus hʒ maioꝛẽ aptitudinẽ ad ſcientiã:alius ad foꝛtitu dinẽ:alius ad tẽperantiã ⁊ hmõi:tñ qᷓ;tum ad naturã ſpeciei oẽs ad vtutes eqliter inclinant ingquãtũ in volũtate eſt qͥdã appetitus natura⸗ lis boni qð eſt ſᷣm rõnem. Sic ergo beatiſſimꝰ Jacobꝰ rõne pᷣditus a natura ipᷣa cõmouebat vt vitam eligeret vtuoſam cdm radicalebᷣn cipium iuſticie ⁊ ſanctitatis beati Jacobi fuit exemplũ ſaluatoꝛis nri ihu xp̃i qͥ ð ſe ipo dixit Joh. viij. ca.Ego ſum lux mũdi quiſequit᷑ me noõ ambulat in tenebꝛis. YFuit em Jacobus iſte vnꝰ ex duodecim aplis ipᷣius ihu xpᷣi vt patet ¶Mat.x.ca.dictꝰ vo fuit Jacobꝰminoꝛ ad dif ferẽtiã Jacobi zebedei qͥ natus poſterioꝛ ſit Jacobo alphei:tñ vocatiõe fuit pꝛioꝛ:videtur em illa pꝛioꝛitas tꝑis quandaʒ ſecũ trahere di⸗ gnitatẽ.Ob id pontiſices maximi cũ de pᷣdica toꝝ ⁊ minoꝝ oꝛdinibꝰ inſimul mentionem ali⸗ ¶ Qualit beat⸗ dicit glo. i ca. Quia ex eo. depactis li. vj.oꝛdo pᷣdicatoꝝ pᷣus fuit ab eccłia awꝛobatꝰ qᷓ; oꝛdo minoꝝ.Et ſic itextu ſepius inuenimꝰ pᷣnoſuũ pᷣdicatoꝛũ oꝛdinẽ ſiue pᷣdicatoꝛes vt ptʒ in ca. quoꝛundã.de electiõe.li.vj. Abi pᷣponunt᷑ in lr̃a pᷣdicatoꝛes minoꝛibꝰ et minoꝛes hęremita⸗ nis. Idẽ habet᷑ in ca.cũ ex eo:deexceſſibꝰ pᷣla. de puilegijs in ca.in his.Et in clemẽtina du⸗- du. de ſepulturis.Ad Jacobũ iã redeũdo dici mus eũ minoꝛẽ vocatũ nõ qꝛ minoꝛis ſanctita⸗ tis extiterit qᷓ; alter Zacobꝰ qͥ in ſanctitate vt vi debit᷑ apkis ceteris ẽ pᷣponẽdus Nã vt pleri; dicũt frater dñi noĩatur ꝓpter pᷣꝛogatiuã ⁊ ex cellentiã ſanctitatis ob quã pᷣ ceteris apłis hie roſolymis ẽ epᷣs oꝛdinat vt ſcribit᷑.lxvj.di.in ca.poꝛro. Verũtñ ſunt ⁊ alie cauſe pᷣter iſtã q̃⸗ bus ipᷣe dñi fraterẽ nuncupatus ſiueqꝛ ex ſoꝛo re vᷣginis erat natꝰ:ſiue qꝛ xpᷣo ſimilimꝰ eſſeꝑ⸗ hibebat᷑. Ob qð iudei capere volentes xpᷣmſt gnũ petierũt a iuda vt oſcularet᷑ euʒne decepti iacobũ cepiſſent.h̊ etiã teſtat᷑ JIgnacius i epła ad Joheʒz euãgeliſtã ſic dicẽs. Si licitũ ẽ mihẽ apud te ad hieroſolyme ꝑtes volo aſcẽdere t videã illũ venerabileʒ Jacobũ qͥ cognominat̃ iuſtꝰquẽ referũt xpᷣo ihu ſimilimũ facie vita ⁊ mõ ↄuerſationis ac ſi eiuſdem vteri.frater eſſet geminus.Quẽ dicũt ſi videro: videro ⁊ ipſuzʒ xpᷣm ᷣm om̃ia coꝛpoꝛis liniamenta. C Tertiũ radicale pꝛiuilegiũ iuſticie beati iacobi dꝛſpe⸗ cialis ſctificatio: vt em colligit᷑ ex dictis Hie⸗ ronymi in lib.de viris illuſtribus et egeſipi qᷓ fuit aploꝝ contempoꝛaneus fuit beatꝰ Jacobꝰ in vtero mr̃is ſanctiſicatus. Ex qua ſanctifica⸗ tione conſecut eſt mundationem ab oꝛiginali culpa debilitationẽ fomitl ⁊ pᷣſeruationẽ a pec cato moꝛtali. Et lʒ dicat᷑ ꝙ in moꝛte xpᷣi om̃es apoſtoli peccauerunt. Foꝛte ab iſta generalita te Jacobꝰexcipit᷑. Nam videt᷑ ꝙ fideʒ reſurre⸗ „ ctionis xpᷣinunqᷓ; ammiſerit. Inqͥt em Hieroꝰ in li. de viris illuſtribus. votum vouit ſe nõ comeſturũ donec videret dñm a moꝛtuis ſurre xiſſe. Ipᷣa aũt die reſurrectiõis apparuit ei důĩs aceis qͥ erãt cum eo ⁊ dixit ponitelmenſaʒ ⁊ pa nem: deinde panem accipiẽs benedixit ⁊ dedit Jacobo dicẽs:ſurge frater mi comede: qꝛ fili hois a moꝛtuis reſurrexit Et hoc eſt quod aſſe rit paulus.pᷣme ad Cor.xv. ca. deinde viſus ẽ Jacobo.Concurrerunt ita in illo oĩa tria pᷣdi⸗ cCta ꝓpter q iuſte ſancte mũdiſſimeq; viuere in⸗ uentus eſt. Cuius ſanctitatẽ admirabilẽ expli⸗ cabimꝰ in ſequẽti myſteri. Qualit beat? Jacobꝰ fuit virgo pu⸗ riſſimꝰ qͥ carnẽ ſuã moꝛtificauit ⁊ oꝛa tioni aſſiduus fut. Caplm/ II. m ptemplãdũ de iuſticia beati Ja cobi ðꝛ determinationis. vbi deter⸗ Hꝛimo in voinitatis obſeruatione. Tertio in oꝛationis exercitatione CNꝛimo qͥdẽ in vginitatis obſeruatiõe vt ait Hieroꝰin libꝛo de viris illuſtribꝰ. Jacobus in ꝑpetua vᷣginitate ꝑmanſit. In hoc ſequẽs re⸗ dẽptoꝛẽ müdi qͥ vᷣgo de vᷣgine naſci dignatꝰẽ rentes illã aut nulliꝰaut parui foꝛe pᷣmij:qm vt Hieroꝰinqͥt in epła ad filiã ¶auritij de cõmẽ Datione vginitatis. Quiſqͥs pudicitiã aut nul lius pᷣmij aut ꝑui foꝛe exiſtimat:certũ cillũ aut ignoꝛare aut non voluntariũ eiꝰ ferrelaboꝛem. Muiſnꝗ nõ cõſideret:ideo de vgine natũ xpym vt vginitatis amplitudinẽ ſic moꝛtalibꝰoſten⸗ Ecüdumyſteri⸗ minãdũ ẽ in qͥpcipue ipᷣe iuſtus ⁊ ſanctus fuit exiſtimat. Et dicimꝰ ꝙ ſingulariter in tribus Nec audiẽdi ſunt illi qͥ vginitati detrahũt aſſe cũ dei adiutoꝛio venialia pctã effugere ac decli nare. ¶ Tertio beat Jacobiuſtus ⁊ ſanctus ab oibus ꝓbatus eſt ꝓpter oronis frequẽtati onẽ. At em tradit hieroꝰ li.de viris illuſtri ibꝰ Totiẽs in oꝛatiõe genua flectebat vt calos ĩ ge nibus ſicut calcaneis videret᷑ hr̃e.Ob nimia,z aüũt ſanctitatẽ ſuã ſolꝰ inter aplos ꝑmittebatur in ſctã ſctõꝝ intrare:nõ qͥdeʒ imolatiõis cauſa f oꝛatiõis.Tãte etiã reuerẽtie in populo exti⸗ tit vt fimbꝛiã veſtimenti eiꝰ certatim tãgere cu perẽt.lic pꝛimꝰinter apłos miſſam celebꝛauit ratur non eſt ocioſũ neq; pctm̃. Quareſi perm̃ veniale remaneret pctmnõ deberet fieri vt pxi mus liberaret᷑ a pcrõ moꝛtali: diximus iſta v exẽplo beati Jacobi vnuſqͥſq; q;tuʒ põt cone Hieroſolymis. VUñ de oſe. di. j. ca. Jacobꝰ. ita ðꝛ. Jacobus frater dñi cui pꝛimũ credita ẽ hie roſolymitana eccleſia: trad lidit nobis miſſe ce⸗ . . taret. Hic Hieroꝰ ad filiã M auritij vbi ſupꝛa ait. Vt illuſtrius vᷣginitatis merituz clareat et q́digna ſit deo manifeſtius poſſit intelligi ilö ; vᷣginalẽ elegit vterũ:vginẽ habuit matreʒ: vgo mãſurus:in ſe viris:⁊ in mr̃e feminis:vir ginitatis pᷣbuit exemplum. hec ille Sed de vir ginitat pᷣconijs alio loco copioſius diſſeremꝰ. Scðdᷣo beatus Jacobꝰ iuſtus ⁊ ſancꝰ valde ni generis ſalutẽ hoiez dignaret accipe nõ aliũ bit: carnes nũqᷓ; comedit. ferꝝ in ctput eiꝰnon aſcẽdit.oleo non eſt vnctus:balneo nõ ẽ vſus poꝛis neglexiſſe. Faciebat qdem hoc neleui ſal tem maculare vitã famine poſſet Peccata nan q venialia ⁊ ſi charitatẽ nõ extinguãtillius tñ feruoꝛẽ diminuũt.Jðo ⁊ ſãcti viri adhuci gr̃a Et velnaſt Tho.ſcða ſcde.q.xliij.ar.vij.ad vl⸗ timũ argumẽtũ. Ouis ꝑ pctm̃ venialegr̃a nõ tollat᷑ per quã eſt hoĩſalus:inqᷓ;tuʒ tñ veniale diſponit ad moꝛtale: vergit ĩ detrimentuz ſalu⸗ tis.Huiꝰrei gra:querit᷑ a multis an pctm̃ veni ale ſit cõmittendũ vt ꝓximo ſubueniat᷑ ne moꝛ tale incurrat.Et vt refert Tho.qͥdam dixerũt viſus ẽ in carnis moꝛtificatiõe. Nã vt Hieroꝰ refertli.de viris illuſtribꝰ. Uinũ ⁊ ſicerã nõ bi euitare illa totis viribus ſtuduerüt. ꝙ ſic.Sed h̊ ſimplicat cõtradictoꝛia. Si em̃ cõ mittendũ eſt iã nõ ẽ malũ neq; pctm.Nã pctm̃ etiam veniale nõ põt eſſe eligibile.Cõtingit tũ aliqͥd ꝓpter aliquã circũſtantiã nõ eẽ petm ve niale:qð illa circũſtãtia ſublata: pcti veniale eſſet. Sicut vybum iocoſum ẽ pcetm̃ veniale: qñ abſcq; vtilitate ðꝛ. Staũt ex cauſa rõnabili ꝓfe pefuit du C Pꝛimo oſi caul lebꝛationẽ.i.oꝛdineʒ celebꝛãdi miſſe.Qð non ẽꝓ intelligendũ de oibus miſſe ſolẽnitatibus ⁊ oꝛ dinationibus:ſed de aliquibus.Qm̃vtſcribir Hugo li.ij.de ſicramentis. Introituʒ in miſſa poſuit Celeſtinꝰ. Gloꝛia in excelſis deo.decre uit cõciliũ:vt ponit᷑ de cõſe.di.j.ca.ð hymnis. recogitet᷑ ꝙ dñs ⁊ ſaluatoꝛnr̃: cũ ꝓpter huma Sñs vobiſcum.Sꝛ ex antiquiſſimo vſu. Colleę ctas oꝛdinauit Oꝛegꝰ ⁊ pr ñ Oꝛego.⁊ ſica di. uerſis vident᷑ diuerſa ⁊ multa addita. ¶ Qualiter beatꝰ Jacobꝰ⸗ ꝓpter verita naz pdicab . ruit: de qua conſideremus tria.videlicet. „N „☚ ritatis.Hec ẽ nãq; illa vitas quã de in nob di ligit:qꝛ ipᷣe veritas ẽ.ad Roma.iij.ca.Eſt aũt de verax. De hac inqͥt Eſa. xxxiij.ca. Quilo⸗ quit᷑ veritatem in excelſis habitat.Et ſapiens Sapie.iiij.ca. Non ↄtradicas vbo vitatis vl lo mõ.lhec ẽ q̃ ↄſuetudini iure pᷣponit᷑ de qua Augꝰ di. viij. ca. veritate.ait Cedat ↄſuetudo veritati. Et eadẽ di.ca. Si ↄſuetudinẽ:ſubdit᷑ yſus q veritati ẽ ↄtrariꝰ abolẽdus ẽᷣ. Idẽ con firmat᷑ in ca.q̊ͥ ↄtpta.⁊ in ca.ↄſuetudo.Hec ẽ quã Zoꝛobabel tã ampliſſime cõmendauit co⸗ ram Dario perſaꝝ rege. Nᷓ vt colligit᷑ exiij. iib. Hcſdre ca.ih. dum pꝛopoſita fuiſet ꝛin Ertiũ myſteriũ 2Zteplandũ de iuſticia beati Jacobi B: Mimationis. Zonſumata quip⸗ m violentaʒ moꝛtem ꝓxpᷣo non hoꝛ⸗ ꝛimo 29ſideremꝰ de moꝛte Jacobi violẽta ſa Et hᷣ fuit libera atq; publica pᷣdicatio ve Brxmo A. Bario qſtio. Auid detribꝰ ſoꝛiꝰ viderek. Re ge vino ⁊ muliere. Anꝰ rñdit ꝙ rex:qꝛ cuʒ hõ Ppſit ceteris aiantibꝰ: rex pᷣeſt hoi ⁊ ad nutũ eiꝰ deia diſponũt᷑.Quidã aliꝰ pᷣtulit vinũ eo ꝙ vi⸗ nũ ai foꝛtitudinẽ ſuꝑat. Zoꝛobabel vo mulie⸗ rsẽ vtroq; ſoꝛtioꝛẽ aſſeruit.Nã regibꝰ his qͥ vi tem plãtant mulieres dñant᷑ Et ꝓ mulieribus poies cuiuſcũq; ſtat aias ponere nõ foꝛmidãt Sup hautẽ oĩa vitatẽ dixit eẽ foꝛtioꝛẽ:quam ois Fra inuocat:⁊ celũ bñdicit:⁊ manet ineter⸗ mnũ MPꝛopter hãc aũt veritatẽ ꝓferẽda hoꝛtatꝰ Exbps diſcipuios: vt moꝛi non ptimeſcerent:di xit em ¶ at.x.ca.Nolite timere eos qui occi duüt coꝛpꝰ: aiaʒ aũt nõ pñt occidere. Sʒ veno⸗ bis.:nos ſum in qs fines ſeculoꝝ deuenerunt. Alb oibꝰ ꝓ maioꝛi ꝑte veritas cõculcat᷑.Cũcta mẽdacijs:dolo:fraude:deceptiõibꝰ:⁊ falſitati bus fedata cernũt᷑.vbiq; adulatiões: iuſticiã 2 veritatẽ deijciũt.Nõ ẽ h doctrtna phoꝝ In qͥt Ariſto.iiij. Topicoꝝ.⁊. iiij. Ethic.ꝑ ſe mẽ⸗ daciũ pꝛauũ ⁊ fugiẽdũ ẽ:veꝝ aũt⁊ bonũ ⁊ lau Dabile C. Sʒ mũdi redẽptoꝛ veritatem nos ex colere docuit.qꝛ ipᷣeẽ veritas et vita. Hinc et beatꝰ Jacobꝰ illã ſuo ſanguine defendere non recuſauit.dũ em vt Egiſipus refert. Judei re quiſiuiſſent eũ vt 2 xpᷣm ſpᷣdicaret i die ſolenni paſce.aſcẽdẽs ſupꝛa pinnaculũ tẽpli voce ma⸗ gna rñdit Quid me iterrogatis de ſilio homis Ecce ipe ſedet iĩ celis a dextris ſũme vtut:vi⸗ nos ⁊ moꝛtuos iudicare venturꝰ.Que vba et ſilia iudeos ĩ tãtũ leſerũt: vt exclamantes dice rent. O o ⁊ iuſtus errauit:interfleiamus eum. ¶ Scdo ⁊ſiderem demoꝛte iacobi penꝗ. Sta tim qͥdẽ aſcẽdetes iudei pᷣcipitauerũt eũ: dein delapidauerũt. Jpe wo ſuꝑ genua pcübẽs di cebat. Rogo dñe dimitte eis:qꝛ neſciunt qd fa ciunt. Quidã wo ſacerdos exclamauit parcite q̃ſo qͥd facitis? ꝓ nob h̊ oꝛat:iuſtus:quem lapi datis. Tũc vnꝰ particã fullonis arripiẽs vali⸗ do ictu caput eius impetijt ⁊ cerebꝛũ excuſſit. Taliq; martyrio migrauit ad vnʒ. Anno trige ſimo epatꝰeiꝰ. Sepultuſq; cibidẽ ꝓpetẽpluʒ Cũ aut populꝰmoꝛtẽ eius vindicare malefa⸗ ctoꝛes cage ac punire vellet ptinꝰ aufugcrunt ¶ Tertio oſiderem?ð moꝛte Jacobi vindictã Naã iudei ⁊ ꝓpter pᷣ pctm ⁊ pncipaliꝰ:qꝛxpᷣm occiderũt diuina vltione ꝑcuſſi fuerũt: quoꝛũ deſolationẽ ac deſtructionẽ ciuitatis narraui⸗ mus ĩ tractatu ð timoꝛe iudicioꝝ dei.Nũc vo ſufficit intellexiſſe q;tũ beatꝰ Jacob“deo celi fu erit gratꝰ quẽ in h̊ ſeculo tot viutibus pollere fecitĩ futuro eterno bona donauit. Ad qͥs nos kau car den etia rpn uleſtbiicict 1auda⸗ bilis in ſecula ſeculoꝝ. men. —— . q veriſſima pb ſequi põt etern⸗ n ſecula ſeculox. Amen. ctione aploꝝn q Sermo/xl. de laudibꝰ? fidei xpᷣiane: at extra quã nullꝰ c⸗ X Yacobi recitãd . 7 E . — 6 –„ . 4 P. 4. 5„* 1 * . A *„ „ 1 . agelio pñtis ſol. aH „— xih. ca. i euage un . tatis: decepti pleriq; a ſuo debili paruiſſimoq; igenio nolũt acceptare illa qᷓ de nob ſua benignitate reuelauit. Reputant qͥpe ſtultũ foꝛe ac ſatl leue ſi credat᷑ pure ⁊ ſimplici ter altiſſima ſidei xpᷣiane myſteria Cõtra qͥs lo quit᷑ ſcᷣtura oſtẽdẽs qᷓ; ſit laudabile quã q; vti le ⁊ meritoꝛiũ credere diuinis abſq; inqſitione curioſa vel ↄdictione. Scribit᷑ nãq; Señ.xv. ca. Credidit abꝛaã deo ⁊ reputatũ ẽ ei ad iuſti⸗ ciã. Et.ij. Parał xx.ca. Credite ĩ dño deo vro ⁊ ſecuri eritis.Et Ecẽi.ij. ca. Qui timetj deuʒ credite illi ⁊ non euacuabit᷑ merces vr̃a.Et ad Roma.x.ca.Coꝛde em̃ credit᷑ ad iuſticiaʒ.Et Aarci vltl. ca. Qui crediderit ⁊ baptiʒatꝰ fu erit ſaluꝰerit.qͥ vo nõ crediderit ↄdẽnabit᷑. Et Joh̃.j.ca. Dedit eis ptãtem ſilios dei ſieri his q̃ credunt in noĩie eiꝰ.Et.iij.ca.Sic de dilexit mũdũ vt filiũ ſuũ vnigenitũ daret:vt oĩs qͥ cre dit i illũ nõ pereat ſᷣ habeat vitã eterns. Et. vij ca. Qui credit ĩ me ſicẽ dicit ſcbtura flumina de vßstre eiꝰ fluẽt aque viue Et.viij.ca.Si nõ cre dideritis moꝛiemini i pctõ vro.Et.xj.ca.Qui credit i me etiã ſi moꝛtuꝰ fuit viuet. Et. xx.ca. HBeati qͥ nõ viderũt ⁊ crediderunt. Et vltl.ca. Credẽtes vitã habeatis ĩ noĩe eiꝰ.Et Luce.ij. 2 ca. Elilabeth a ſpũſãcto mota dixit imaculate Pgini. Beata q̃ credidiſti Et lʒ iſta ſufficerent ad extinguẽdã neqͥciã hoim elatoꝝ.verũtamẽ oſtẽdemꝰ in pñti ᷣmone fſidei nr̃e clariſſimã ve ritatẽ. Manc pᷣdicauerũt philipus ⁊ iacobus apliq; ceteri. hãc didicerunt a xpᷣo:hãc deniq; Ppꝛio ſanguine defenderũt Neq; dari põt alia ſides pᷣter iſtam in qua ſperari poſſet eterna ſa⸗ lus. Vna inquit textus in ca. firmiter. de ſum. trini. ⁊ fi. ca.eſt fidelium vniuerſalis eccleſia ex tra quaʒ nullus oino ſaluat᷑. Et apłsad Eph. v. ca. ait. Unus deꝰ vna ſides q̃ſqʒ credit xpᷣm deüu ⁊ hoiem de virgine natũ ſaluatoꝛẽ mundi E auũt iſta ſides veriſſima ſit ⁊ indubitata pꝛo⸗ bare poſſumus triplici rone. ꝛima mundialis acceptationtis. Scðdᷣa paſſionalis tollerationis. Tertia diu diuinalis magniſicationlis. ℳ. orfides xpi vera ſitoſtẽdit eq mũ⸗ 2* R tauit mediãte Hat abſq; vtute dei miraculis euidẽtib⸗ hlin⸗ ſtoſcd⸗ is lte. lolenn, debili laäde⸗ unpe Wyici taicgrn nſtor biin, angt⸗ Ndoyfo a nbn ſicz Mhor⸗ ht, miu Neri: ſoe be uminde e Qui ra. malee Ußtenn rünms niinine unn⸗ S maß⸗ eſn eſac Eß. ſii⸗ annos.xx.feruẽti i dꝛ mũdialis Acceptatiõis. Hon enim abſq; wtute deifides iſta acceptata fuit ĩ toto terraꝝ oꝛbe a populis aphiloſophis:a regibꝰ imꝑatoꝛibꝰ. Clarum qpeẽ ꝗ ante pᷣdicationẽ aploꝝ mũdus totus ſupſtitionibꝰ varijs noxijſq; erat imerſus. Et vt in mone ſcdᷣo huiꝰoꝑis diximus.Alij colè bant ꝓ deo celeſtia coꝛꝑa.Alij elemẽta inſenſi bilia. Alij coꝛruptibiles homies ac moꝛtales: Alltj beſtias ⁊ ſerpentes Alij deniq; idola va⸗ naſurda ⁊ muta. Ob qð ⁊ inumera flagicia ꝑ⸗ petrabant atq; ritus deteſtabiles obpuabant. Nã vt inqͥt Euſebiꝰpanphili li.j.de euãgelica 5pparatione. Perſe matres ꝓpꝛias nephãdis nnuptijs cognoſcebãt Scite carnibꝰ veſcebant hunis. Maſagete ⁊ derbices ꝓpinquos ⁊ af fines ſuos ſenectute ↄfectos miſerrimos putan tes interficiebant imolando ipᷣos idolis:deni⸗ qꝗ comedebãt. Tibareni ſenioꝛes:ſuos viuos pᷣcipitabãt.Et vt tradũt anethus hiſtoꝛi⸗ cus Egyptius Apoliodoꝛus: et Philo qui fenicũ ſcripſit hiſtoꝛiã. Et DBionyſiꝰ alicarna: . ſea vir romane hiſtoꝛie ac italice peritiſſimꝰ:it⸗ pater vnicũ ſiliũ dilectũ:mater filiã demonita Gouem ſacriſicabat. Oia tñ iſta ⁊ ſimilia pᷣdi⸗ catione aploꝝ penitus ſũt deleta Omiſſis aut ceteris. Mõne philimus apłs Scitaru gentes ſſime pᷣdicauit. Abi quattu⸗ oꝛ mirãda fecit ꝛimo dꝛaconẽ expulit: nã cũ aial illud imaniinimũ ſub ſtatua martis lateret indeq; exiuiſſet interfeciſſetq; filiũ pontiſicis ⁊ adxpᷣm Zuertit⸗ Ype adei llis euangeliũ xpiſg pvuos tribunos:iuſſu beati philipi in locũ de⸗ ſertuz deſcẽdit: nulliq; de cetero nocuit. Scdo idolũ martis ↄfringi iuſſit:⁊ loco ei crucẽ xpᷣi erexit quã om̃es ſideliter adoꝛauerant.Tertio oẽs moꝛbidos flatu dꝛaconis ꝑfecte ſanauit:⁊ illis tribꝰmotuis vite beneſiciuz reſtituit: qui oẽs crediderũt in xpᷣm ⁊ baptizati ſunt. Quar to hereſim ebionitarũ qͥ carnem xpᷣi fantaſticã . dogmatizabãt extinxit. Erant aut illi due ſilie ſacratiſſime vgines ꝑ quas dnñs młios ad ſidẽ zuertit. Notanduz iñ h loco ꝙ fuit alius phi⸗ lipus vnus ex ſepiẽ diaconib de quo ſcribit i actibꝰ apłoꝝ. ð qͥ dicit ieroꝰ iĩ martilogio ꝙ octauo idus Julij ſignis ⁊ vᷣtutibus inclitus apð ceſareã requieuit: iuxta quẽ hilie eius tres tumulate ſunt nam arta apð epheſũ requieſcit Pꝛimus philipus ab iſto differt: qꝛ iſte fuit apkus iſte diaconus. Illc qcſcit apud Jeropo lim. Iſte apud Ceſareg. Jlle habuit duas ſili⸗ AN. J A8 pphetiſſas. Iſte qttuoꝛ: Iz hiſtoꝛia eccleſis bar q vera ſit fides x ſtica videat᷑ dicere ꝙ fuit philipꝰ qui habuit gnartuosſillas pocrillas Sed in hoc magis Hiero.eſt credẽdũ. De philippo itaq; apoſtu⸗ lo ita ſeribit Ambꝛoſiꝰ in li. de vita ⁊ obltu ſan cctoꝝ Philippus gentilibus pꝛedicat xpᷣm:bar baraſq; gentes vicinaſq; tenehꝛis ⁊ mari ocea no cõiunctas ad ſciẽtie lumen ſideiq; poꝛtũ de⸗ ducit: demüũ in Jerapoli frigie pꝛouincie vꝛbe cruciſixus:lapidatuſq; obijt ſimulq; cũ filiabꝰ ſuis ibi requieſcit. Diximus iam conuerſionẽ Scitarũ aliarũ q; gentiũ factaʒ pꝛedicante phi lipo:apoſtoliſq; cetcris.Qð vtiq; ſine deo ad iuuante ꝑfici minime potuiſſet.vtem ſcribitur ¶MHarci vltl.ca.Apoſtoli pꝛedicaucrũt vbi dño cooperante ⁊ ſermone confirmante ſequẽ ribus ſignis. Non cõfirmaſſet deos il oꝛuʒ ſer⸗ monẽ: neq; ſigna fuiſſent ſecuta: niſi ſides quõ pꝛedicabant vera fuiſſet Mꝛopterea Aug lib. xxij. de ciuitate dei.inqt. tria eſſemagna a vm naturã incredibilia. Cꝛimũ eſt xpᷣm dei filium de ygine natuʒ paſſum ⁊ in cruce moꝛtuũ atq; in ſepulcro poſitum:reſurrexiſſe tertia die:⁊ q⸗ drageſima poſtqᷓ; ſurrexit ad celos aſcendiſſe. Bum philoſophi:ſtoici: Epicuri ⁊ reliqui au diebant Athenis paulum iſta pᷣdicantem. Ali qui dicebãt eũ ſemiuerbiũ.id ẽ.ſeminaioꝛẽ ver boꝛũ Alij vo addebãt: annüciatoꝛẽ nouoꝝ de monioꝛũ.id eſt.nouaꝝ ſeientiaꝝ videt eſſe. vt dꝛ Act.xvij.ca. Scom magnũ ⁊ incredibileẽ totũ mũdũ credidiſſe illud pꝛimũ.Nam vt ptʒ om̃es nationes relictis ſupſtuionibꝰ idolan ie crediderũt in xᷣm.Qð etiam ↄhrmaripet:? q? Romaabiecta idolatrie ſpurcicia xpᷣm cõfeſſa eſt ⁊ vſq; in fus uig cruciſxum adoꝛat. e q; vt quidaʒ aiunt indocta piebs ſugſioni opo ſtoloꝛũ conienſit: quinimo ⁊ phũ oſopi clariſſi „ mi ⁊ ciues honoꝛatiſſimi ⁊ reges ⁊ pincipes ac ſapientiſſimi viri xpᷣm ſunt venerati.CTertium magnũ 2 m natur az intredibile eſt mund to tum pꝛimũ incredibile cred iſſe: pꝛecicatione apoſtoloꝛũ qui neq pollicebant᷑ iẽpoꝛalia bo⸗ na:neq; voluptati fauebãt: neq; vitã tẽpoꝛalẽ tuendã dicebant. Sed pᷣdicabant mundi cõrẽ⸗ ptum:paſſionũ tollerantiã: æ moꝛil violete de ſideriũ non in pulchꝛitudine elegantia oꝛati onis:non in viarmoꝝ populos atiraxeruͦt v⸗ cruciſixo ieſu xpᷣo diuinũ exhiberẽt honoꝛem. O res ad modũ ſtupẽdiſſima. O iuicta vius oipotẽt dei duodecim ſimplices hoĩes axpᷣo electi potuerũt i oẽs plos a nationes witatem euã gelicã diſſcminare. Aut igit᷑ miraculis ⁊ ſi gnis ſideʒ quam pᷣdicabat vt inſfideles iilam ac ceptarent confirmaue unt. Et ſic apparei ꝙ in cis tanq; nidelibus nuncijs eterne vite igit ctũ:⁊ h̊ vtiq; miraculũ ꝑmaximũ erit cẽſendua vt ſimplici ꝑſuaſioni aploꝝ crediderit totus mũdus:rem pꝛimã tã grãdẽ ⁊ vt pᷣdictuʒ ẽ ᷣm naturã incredibilẽ.Sʒ qdã inſenſati obijciunt nob.ꝙ ſi idco ẽ vera fides xpᷣi:qꝛ ab oĩbꝰnatio nibꝰ fuit ſuſcepta:parimõ dicere poſſumꝰꝙ ſe cta Magumethi iam q̃ſi vbiq; dilata fuerit a deo: ⁊ p ↄſequẽs Magumethani pũt ſperare futurã ſalutẽAb h̊ rñdemꝰ Nꝛimo qꝛ ſecta il⸗ la multa ↄtinet ſtulta ⁊ irrationabilia ⁊ pᷣter il⸗ la q vitã Magumethanoꝝ voluptuoſã ⁊ bꝛu talẽ oſtẽdũt: id maxime ẽ attẽdenduũ : videlicet ꝙ illoꝝ btitudo adhuc i voluptate finie᷑. EãAS vt aſſerunt:ꝓmiſit deꝰ ſeruantibꝰ legẽ Magu meth paradiſũ.i. hoꝛtũ deliciaꝝ aqͥs pᷣterfluẽ⸗ tibus irrigatũ:in qͥ ſedes habebũt perpetuas: nec frigoꝛe aut eſtu aliquo affligent᷑:oibꝰcibo⸗ rũ veſcent᷑ generibꝰ Sericis veſtimẽtis oĩs co loꝛis induent᷑:⁊ vᷣginibꝰ ſpecioſiſſimis ↄiũgẽ⸗ tur. In delicijs oibus accubabũt:qͥbus ange li pincernaꝝ moꝛe cũ vaſis aureis ⁊ argenteis miniſtrabũt offerẽtes eis vinũ lac ⁊ mel:dicen tes. comedite ⁊ bibite in leticia. Tria nanq; flu mina.ſ.lactis ⁊ mellis ⁊ vini optimi aromatici eos habere dixit agumeth i paradiſo: ⁊ ꝙ angelos pulcherrimos ſũt viſuri adeo magnoſ ꝙ ab vno oculo angeli vſq; ad celũ ſit ſpatium vniꝰ diei. Contra q̃s fatuitates inqͥt Auicẽna ix.metaphiſice.ca.vij.lex nr̃a quã dedit a gumethus oñdit diſpoſitioneʒ felicitatis ⁊ mi ſerie ꝗqſũt ſ̃m coꝛpꝰ. Sed ẽ alia pmiſſioq̃ atꝛe hendit᷑ ab intellectu. Seqͥt. Sapientibꝰinulto magis fuit cupiditas ad ↄſequẽdũ hãc felicita tem qᷓ; coꝛpoꝝ:q̃ q;uis daret᷑ eis tñ nõ attende rũt nec apꝛeciati ſũt eã cõparatione felicitatis — De epicuro qe ſic ait Luctantiꝰ li.iij.diuina rũ inſti.Epicuri diſciplina mio celebꝛioꝛ ſemꝑ fuit q; ceteroꝝ:mõ qꝛ veri aliqd affert: ſed quia multos ad popularenomẽ voluptatis inuitat Nemo em nõi vitia ꝓnus eſt. ꝛeterea vtad ſe multirudinẽ otrahat: owoſita ſingulis buſ eth: aſcẽdit: 2 gabꝛi⸗ q; moꝛibus ioquit deſidioſũ. Vetatir̃as diſte ⁊ alij angeli aſſociabant euʒ. Cunq; aſcendiſſet re: auaruʒ populari largitione liberat: ignauũ inuenit i via q̃ ẽ cõiuncta pᷣme veritati: Scðo lex illa multo veneno cõmixta eſt. Nã aſſerit in ſuo alcoꝛano Magumeth. ꝙ moyſes fuit magnꝰ ꝓpheta:b xpᷣs maioꝛ ⁊ ſũmꝰ ꝓphetaꝝ natꝰ ex maria vir gine vtute dei abſh hois ſemie. Sed venenuz imiſcuit:qꝛ xpᷣm nõ vere paſſum nec vere reſur rexiſſe dixit:ſᷣ aliũ quend hoĩeʒ ſibi ſimileʒ h egiſſe vel paſſuʒ eẽ docuit ¶ Tertio ip̃e maxim⸗ fui deceptoꝛqͥ rudes ꝓplos facile puertere po⸗ tuit.Nã ſecutꝰ Epicuri doctrinã cum ſinxiſſet multa falſa:ſibi credẽtibꝰ indulget oẽʒ laſciuiã phibit accedere ad republicã : pigri exercere: timidũ militare. hec ille. Pari mõ magumeth ſequentibꝰ illũ ad luxuriandũ ⁊ foꝛnicandũ li⸗ beram licentiam largit᷑. Fuit aũt tꝑe bonifacij quarti ⁊ eraclij imperatoꝛis ex gente arabũ qui vt aiũt ↄſilio cuiuſdã Sergij monachi apo ſtate:młta calliditate ⁊ aſtutia decepit arabes. deinde vſq; ad tꝑa nra:neſcimus qͥ iudicio dei maxim oꝛbis partẽ coꝛrupit.Cui nihil effica⸗ tius obijcere poſſum qᷓ; ſua deliramẽta que i li bꝛis ſarracenoꝝ inueniunt᷑ deſcripta. In alco⸗ rano quipe agumethus ait. Laus eius ſit q̃ tranſire fecit ſeruũ ſub vna nocte ab oꝛatoꝛio hellarũ que eſt domus Mecque vſq; ad oꝛa⸗ toꝛiũ remotiſſimũ q̃ eſt domus ſancta in hieru⸗ ſalem quam benediximus.Expoſitio huiꝰ ſen tentie eſt in li.qͥ dicit᷑ arabice halmaeris:qð la tine interpꝛetat᷑ in altũ aſcendere. Et ideo vul gariter ðꝛ ſcala Magumeth Diingncem . endas ac dete. 4i — * u meth ꝗᷣ de ſeloquẽs dicit ni mus vidit ꝙ gabꝛiel tenebat p habenas quan⸗ dam beſtiã cui nomen erat Alboꝛath queerat grandioꝛ aſino: ⁊ habebat faciẽ hoĩis:a crines ð perlis:⁊ pectꝰ de ſmaragdo:caudã ð rubino oculos clarioꝛes ſole:pedes ⁊ vngulas ad mo du camele: Sellã pᷣcioſam de perlis ⁊ auro. Et erat iſta beſtia circũdata angelis qui cuſtodie⸗ bãt eã.Et cũ dixiſſet angelꝰ agumeth aſcẽ de ⁊equita.beſtia ſtare nolebat. Cui dixit an⸗ gelus. Alboꝛath ſta in pace: qꝛ nunqᷓ talis bõ eqᷣtauit ſuꝑ te nec equitabit. Tunc beſtia inter rogauit.qs eſt iſte:⁊ gabꝛiel rũdit.ic ẽ a gumeth dei nuncius ⁊ ppheta magnus: vt h audiuit beſtia ſtetit ⁊ agumeth eqͥtauit: et gabꝛiel tenuit ſibi ſcandile ſiue ſtaſam (Scha fatuitas ꝙ alboꝛath ofeſtim ire cepit cito ſua uiter: ⁊ paſſus eius ita magni erãt ꝙ inter vnũ paſſum ⁊ aliũ erat tantũ ſpatij quatũ poſſit hõ longiꝰ ꝓpꝛijs oculis reſpicere a remotis (Ter⸗ tia fatuitas ꝙ ſic aſſociatus ab angelo puenit ad templum in hierim: inuenit oẽs ꝓphetas ſtates ibi quos deus fecerat exire deſepulcris vt honoꝛarent ipſũ Magumeth:qui ſalutaue runt eũ gaudentes ⁊ amplexantes Quarta fa tuitas ꝙ exeuntes templũ angelus oſtendit ei quandaʒ ſcalã que durabat a terra vſq; ad pꝛi mũ celũ ⁊ erant gradus illius de lapidibus pᷣ⸗ cioſis ⁊ angeli ccũdabant eã. Tũc gabꝛiel di⸗ xit illi. Aſcẽde magumeth:⁊ aſcẽdit: ⁊ gabꝛiel inuenit i via vnũ angelũ ita magnũ ꝗ tenebat tandas fatuitates Mꝛima ꝙ cũ doꝛmiret et i lecto iuxta vxoꝛem in ecqua ĩ arabia acpa-⸗ ruit ei gabꝛiel angelus ⁊ dixit ei. Surge ⁊ veni poſt me. cũq; ſurrexiſſet ⁊ veniſſet ad poꝛtã do aguneh lanaß⸗ bonidri learhi Nhiape⸗ tabes. lgode leſſca⸗ * beili⸗ llo onnnd Gnon⸗ Uinpinn dhunſn heonl Ve omnmuc opr Rerneni vorido Bghan⸗ cleemt nngines Subino , 1o E ſodie⸗ iſid⸗ Nrten,⸗ nlis he ſtihne. rilh N d 0 aſ d ne⸗ Te⸗ hueni dphar ſpulns ue Munaf maltel adpi, busp⸗ neldi⸗ D Hciſſer eban Scotus in plogo bmi libꝛi ſnia v. QAuid rona oĩa diligere et ꝓximũ ſicut ſe ce·Aput ſii ſupꝛa cclii ꝛpedes ei-iabyſſum. gt erat factad modũ galli:cui deꝰ oſtendebat qñ erat oꝛãdũ.nã veniebat ad eũ q̃dã vox de celo dicẽs. Tu creatura q̃ deo es obediẽs lauda de um. Ec mox ille angelꝰdicebat alta voce Bñdi cat᷑ deerex ſãctiſſimꝰ.qͥ dicto:galli q ſũt interra cãtabãt Quita fatuitas ꝙ vidit quẽdã alium angelũ cuiꝰmedietas erat ignis ⁊ medietas nix nec ignis deſtruebat niuẽ:nec econtra.qͥ etiam laudabat deũ oꝛãs ꝙ ſiẽ in eo ↄiũxerat ignẽ et niuẽ ſic ↄiũgeret coꝛda gẽtium q̃ ipᷣi deo eſſent obediẽtes Sexta fatuitas ꝙ ꝑuenit ad celũ lu ne qð erat totũ ferreũ. Et cum pulſaret gabꝛiel ad poꝛtã:venit qͥdã angelꝰ ita magnꝰ ꝙ ipᷣe ha bebat ĩ lõgitudinẽ ſpatiũ itinet homis ꝑ mille Snos ⁊ tatũdẽ ĩ latitudine.Et poꝛtis aꝑtis ab iſto angelo M agumeth intrauit Septima ſa tuitas ꝙ cũ itraſſet ibi vidit angelos q̊ habebat facics hoĩm ⁊ coꝛpoꝛa ad modum vaccarum: alas Bqmod aalag. Et erãt ĩnumcro ſeptua⸗ ginta milia capita.i ver c ginta milia coꝛnua.Et quodlibet coꝛnu ſeptua ginta milia nodoꝝ:⁊ int᷑ñ vnũ nodũ ⁊ aliũ erat ſpatiũ itineris hoĩs ꝑ qdraginta ãnos. Et in qͥ libet p̃ᷣdictoꝝ capitũ erãt ſeptuagita milia faci⸗ es.Et q̃libet facies habebat ſeptuaginta milia ? oꝛa.Et qdᷣlibet os ſeptuagita milia linguas: ⁊? 3 q̃libet ex illis linguis ſciebat ſeptuaginta milia loquelas ⁊ laudabãt deũ ſeptuagita milibꝰho ris in die Octaua fatuitas ꝙ ꝑuenit ad ᷣm ce lũ qð erat eneũ inde ad tertiũ qð erat argẽteuʒ poſtea ad q̃rtuʒ qð erat aureũ.Et in h̊ vidit ſe⸗ ptuaginta milia angeloꝝ:qͥ oẽs habebant faci es adlaruʒ. Et qlibet ala habebat ſeptuaginta milia pẽnas.⁊ qlibet pẽna habebat ĩlõgitudi⸗ ne ſeptuaginta milia cubitoꝛũ (Mona fatuitas poſtea puenit ad ãrtũ celũ qð erat totum de perla:⁊ h vidit vnũ angelũ qͥ totꝰ erat de igne: ⁊ habebat ſeptuaginta milia bꝛachia.Eti quo libet ſeptuaginta milia manus Et in qliberma nu ſeptuagita milia digitos. Deinde venit ad ſextũ celũ qð erat ð ſmaragdo ⁊ ad ſeptimũ qð erat de rubino. Et tandẽ ad octauũ qð erat de topaʒzion:⁊ h iuenit deũ qᷣ dixit qliter elegerat eũ ⁊ oꝛdinauit ei legem ⁊ oĩa q̃ debebat facere. Et tandẽ redijt ꝑ eandẽ viã vſq; ad finẽ ſcale eq̃tauit Alboꝛath ⁊ venit ad domũ ſuã ⁊ inue⸗ nit vxoꝛẽ ſuã in lecto q̃ doꝛmiebat: narrauitq; ceioia qᷓ geſta fuerãt. Ecce qualibus figmentis diabolicis vſus eſt magumeth: in bus nil cõ gruũ:nil rectũ:nil rõnabile:nil deniq; veriſimi le inuenit᷑. Sed ⁊ fidei nr̃e decoꝛa myſteria h ſteria ho neſtiſſima ⁊ vera ac rõnabilia ſunt. Na yt inqᷣt t quodlibet caput ſeptua röna⸗ — ipᷣm. Be deo aũt nil credimꝰ qð aliquaʒ impf. ctionẽ impoꝛtat: imo qcqd de illo dicimꝰ atte⸗ ſtat᷑ pfectioni diuine:ſicut patet de trinitate ꝑ⸗ ſonaꝝ: de incarnatione wbi ⁊ hmõi Ob quod Aug li. ij. ð ciui.dei.ca.xx viij.ait. Nihil tur⸗ pe aut flagicioſũ ſpectãdũ imitanduq; ꝓponit᷑ vbi veri dei aut pᷣcepta mãdant᷑ aut miracula ſpernẽda:vitia deteſtãda:ſequendas vtutes: deſiderãdãq; futurã vitam ſuaſerunt. (verarkigen xpᷣi ex eo ꝙ ꝓilliꝰ? of⸗ ſione tot hoies ⁊ muùlieres inoꝛtẽ vio lẽtam foꝛti aio tulerunt. ¶Ca: n. Ecundaro gqua pꝓbat ꝙ vera ſit ſides xpᷣi ðꝛ paſſio⸗ nalis tolleratiõis. Mꝛo iſta ce tot milia miliũ vtriuſq; ſexus martyriuʒ pani vſq; d moꝛtem cõſtantiſſime voluerunt. In quibꝰ tria ſunt conſiderand. cum bonitas. ertium neuitss. CPꝛimũ qð eſt conſideranduz in his quipꝛo xpᷣo martyriũ paſſiſũt: dꝛ numeroſitas HNaʒ ſi pauci eẽnt foꝛtaſſis quis diceret illos fuiſſe de⸗ luſos. Sed quõ illos numerare valebimus cuᷣ pſecutio chꝛiſtianoꝝ facta fuerit ꝑ oꝛbẽ a tot ĩ xviij. de ciui. dei. QAuidã voluerunt decẽ fuiſſe perſecutiones eccleſie.· Pꝛima fuit Neronis. Secũda Bomitiani.Tertia Traiani.Quarta Septia Becij. Octaua Valeriani. Nona Ru reliani. Hecima Diocletiani et Maximiani. Sub quibus innumerabiles viri ⁊ mulieres ꝓ confeſſione fidei exquiſitiſſimis cruciatibus af flicti:moꝛtem foꝛti animo tulerunt.Etvt refert Hieroꝰin martilogio. Lempoꝛe Diocletiani ⁊ Maximiani itra vnũ mẽſem decẽ a octo milia xp̃ianoꝝ martyrio coꝛonati ſũt. Si igit᷑ in oꝛe duoꝛ vel triũ teſtiũ ſtet oẽ verbum. vt ðꝛ Deu terono.xix.ca.Et atthei.xviij. Et extra ð teſtibus.ca.licet. Quãto magis ſtandũ erit ve raciſſimo teſtimonio ſanctoꝛũ martyruʒ. ꝛ? o⸗ pterea inqᷣt lhieroꝰin queſtionibus ad heluidi am. Zriumphus dei eſt paſſio martyrũ: xpᷣi nomie cruoꝛis eſfuſio ⁊ inter toꝛmenta leticia. Cuz em qͥs viderit tanta conſtantia ſtare mar⸗ tyres atq; toꝛqueri et in ſuis cruciatibus dele⸗ ccori:odoꝛ noticie dei diſſeminatur in gẽtibus narrant᷑:aut dona laudant᷑:aut bñficia poſtu⸗ lant᷑ Quicqͥd igif᷑ magumeth fecit vt ſua ſecta reciperet᷑ malicia et dolo cõpleuit. Mõ ſic apłti de quibus iam pᷣdictũ eſt: ꝙ tꝑalia bona oino 3 . ðꝛ paſſio⸗ peratoꝛibꝰ ſucceſſiue. Nam vt inquit ARug li. Antonij Quiĩta Seueri. Sexta Maximini et ſubdit tacita cogitatio ꝙ nifi verũ eſſet euan geliũ nũqᷓ; ſanguine defenderet C Scom qoẽ AZliderandũ in his qͥ ꝓxpᷣo martyriũ paſſi ſũt: doꝛ bonitas. Hò em̃ erant vitioꝝ amatoꝛes aut tpaliũ bonoꝝ auidi: qñ vt aparet vita ppꝛiã Zunebont Ideo ſuſpecti eſſe de mendacio aut falſitate nõ pñt. Nã vt inqᷣt Lactantiꝰ.li.j.di⸗ uina.inſti. Nolũtas fingẽdi ac metiendi eoꝛuʒ ⁊ẽᷣqᷓ opes appetũt:qͥ lucra deſiderãt.q̃ res ꝓcul aſanctis viris fuit. Et vt ait Hieroꝰ ad pama⸗ chiũ.Si iocando paſſi ſunt credant᷑ iocãdo lo⸗ cuti. ¶ Tertiũ qð eſt cõſiderandũ in his qui p rxo paſſi ſũt: ð: nouitas. Ma nõ erant a tenei annis educati in fide xp̃i: ſᷣ ꝓmaioꝛi ꝑtemulti ex eis nouiter ad fidẽ ↄuerſi:letiſſimi ad mar riũ cõuolabãt. Hoc aũt fieri nõ potuiſſet abſq; iterioꝛi auxilio diuine gre: ⁊ exterioꝛibꝰ ſignis miraculis ac reuelationibꝰ Que Coꝛnelitaci⸗ tus negare nõ audens qꝛ gẽtilis erat:xpᷣianos genus maleſicũ apellauit. Sed reuera oĩa illa no malefſicio imo dei vtute fiebãt. Quiſnã non miret᷑ Tiburtiũ ⁊ Aalerianũ nobiles Roma⸗ nos in getilitatenutritos a Cecilia vgine ad pᷣ inductos fuiſſe vt moꝛtẽ ꝓ xpᷣo ſubire nõ foꝛmi darẽt. Quid de Romano dicem qͥ dũ ſp ido⸗ b la coluiſſet:militiã q; exercuiſſet:a btõ laurẽtio martyre baptizari popoſcit. Dü em iuſſu Be⸗ cij laurẽtiꝰ ſcoꝛpiõibꝰcedebat᷑:is romanus cla mãdo dixit: O laurẽti video añ te iuuenẽ pul⸗ cherrimũ ſtãtẽ ⁊ mẽbꝛa tua cũ lintheo extergẽ me baptiʒzare. Solutꝰ vo laurẽtiꝰ 2ĩ cuſtodia qqua ad pedes laurẽtij ꝓcidit:a ſacꝝ ab eo ba ptiſina ſuſcepit. Adð vbi Gecicõperit: fuſtib⸗ iuſſit eü cedi deinde decollari. Hipolit ipᷣein⸗ ſuß q carceres cuſtodiebat a btõ laurẽtio cum oiſua famllia baptiſinum ſuſcepit. Qui poſtq; ciolegeda narrat᷑: ⁊ das pacẽ uis ⁊ ancillis ſu is oẽs ſacro altaris qð Juſtinꝰ pᷣbyter obtule rat coõmunicauit. Moſt qð apoſita meſa pꝛiuſ ſed vtxpianus. Contra quẽ tyrannꝰdeſeuiens fecit eũ fuſtibus cedi:⁊ pectinibus laniari. Et (i inter toꝛmenta ſemꝑ xpᷣm cõſiteret᷑. Decius oẽm familiaʒ eius adduci fecit: iuſſitq; concoꝛ⸗ diã de xpᷣo loquenteʒ qᷓ nutrix erat hipoliti tã diu plũbatis cedi quouſq; ſom emiſit. Tandẽ hipolitus cũ oĩ familia extra poꝛtã tiburtinam adductus fuit: vbi in ↄſpectu hipoliti oñm ca⸗ pita amputata fuerunt. Hipoliti vo pedes ad atun ꝙ vera ſit figes xide diuima lis magniſicationis. agnifico ta CNeimũ gen? miraculoꝝ colla indomitoꝝ equoꝛũ ligati ſũt: atq; ſieper cardos ⁊ tribulos tã diu tractus ẽ donec ſpm exhalauit. Eoꝝ aũt coꝛꝑa Juſtinꝰ pᷣſbyter ra puit ⁊ iuxta coꝛpꝰ ſancti laurẽtij ſepeliuit. Si oĩia hmõi vellemꝰexpꝛimere:longiſſimis pꝛofe cto ſermonibꝰ foꝛet vtendũ.Sʒ pauca hec que cõmemoꝛauimꝰideo dicta ſũt:vt apareat veri tas fidei:quã illis tꝑibus cõſiteri 4 aliud erat niſi dira ſupplicia ⁊ moꝛteʒ exquirete. Et tñ vt pᷣdiximus innumerabiles quodãmodo ſũt in⸗ uẽti:qui martyres toꝛqbant᷑:relicto gentilitati moꝛtẽ vltro tendebant. erroꝛe publiea vocechꝛiſtianos ſe aſſerẽtes: ad dDe illam ↄtinuis miraculis magn ifi cat etiam tpibusnrfis. ¶ batur ꝙ vera ſit „ ſides iſta ab omnipoten — — £△ . qᷣe eſt ti deo in opib? —— que quotidie oculis nr̃is ꝑſpicimus:que ĩ tri⸗ miraculoſis. Et antiquis dimiſſis: ꝓferamea ũ ð odoꝛationis. bus generibus diſtingui poſſunt. „ ℳ— ð: odoꝛationis. Nã qͥ baptiſini lauacro ſunt re generati odoꝛe quoda ſuaui ab infidelibus di⸗ ſtinguunt᷑. Ipi vo inſideles qͥ nõ ſũt baptiʒa⸗ ti fetoꝛe quodã intollerabili deturpãt᷑. Teſtoꝛ deũ ⁊ angelos eiꝰ:q dũ ſemel Bꝛũduſij pecto⸗ ris doloꝛẽ incurriſſem. Quidã medicꝰ iudeus nõ vocatad me venit:qui qᷓ;plurimũ intrauit cellulaʒ in qᷓ iacebã in lectulo:fetoꝛe ſuo ita tur⸗ bauit ſtomachũ meũ vt viderer euomere velle omia viſcera ⁊ ſieſtina:nec quieſcere potui do neca me licẽtiatus diſceſſit Quid plura:Audi ui ego a qᷓplurimis ⁊ fidedignis. Qłin caſtel⸗ lo ſancti petri pꝓpe Rhodum quod militesſã⸗ cti Johanis hieroſolymitani tuent᷑: ſũt canes ferociſſimi qui in die ligantur.in nocte vero ſol uuntur ⁊ extra caſtelluʒ liberi dimittuntur: hi ſi xpᷣianum aliquẽ inueniunt nullam ei moleſti am inferunt. Si vo aliquem turcũ aut ſarrace⸗ num reperiunt latratibus ⁊ moꝛſibus vſq; ad moꝛtẽ inſequũt᷑. Ex odoꝛatu quixpe xpᷣianos ab alijs diſcernunt. Sed non eſt omittendum quod experimur de ſanctoꝛuʒ reliquijs in qui bus tanta eſt odoꝛis fragrantia vt merito con⸗ fiteri cogamur oſſa illa felicia ſic a deo reſerua⸗ ta:cũ ſuis animabus tãdẽ gloꝛificanda. ¶ Se cundum genus miraculo:uʒ ð ſcaturitionis. fides xp̃i vera eſſe ꝓbatur exeog quotidie videm Oia bus“ ſeerin ſop coloi in nue ĩni ſergot dſiod fort kine adenn dict Ppul hire ü D Me Ps/ ſlup lnent. itgge linuen ſolio tunr ſnhr neſon brmn ilit.S niapeofe her e teat yen lucen Ettüyt Mulitar, Wes:ad 4 lelmn an ere usdi⸗ Pprize⸗ Ten Pbeco⸗ Piuden⸗ Uintwut lolꝛu⸗ enli udo ð .c m ſd . èèè . 5 4 . AUtiq; m naturã flieri non ppt vt ex aridis offff·· bus ⁊ inaiatis:liquoꝛ ꝓfluat indeſinẽter qð ſn . fieri negarenõ poſſumꝰ. Nã ⁊ ſi nõ oĩim tmẽ mu! toꝝ ſctòꝝ coꝛꝑa mãna ſcaturiũt.Siẽ ſãcti Ni- RD colaiapo Barũ. Sacti Andrecapð Amalf. cctionis cquſa vt numerus duodenariꝰoploꝛuʒ Sãcti Matthei apð Salernũ. ¶ Tertiuz ge in nus miraculoꝝ ðꝛ ↄditionis. Vñ ẽ Hͥ ↄditio in vo ligno crucis vt in igne piectũ ⁊ ſi inflamet᷑ nũqᷓ; tñ cõburat᷑ ſi ponat᷑ in aq̃ non natet ſᷣ ſub mergatur niſi ex miraclo deij Beſpina coꝛone dñi adhuc a pleriſq; accepi ꝙ rodi ĩparaſceue floꝛet.De colũna q ẽ i ſctõ peiro in vebe maxia teſtimonia ð viſu referre poſſumꝰ:ꝙ ibi vexati a demone liberãt᷑.Aiũt qͥdẽ illa eẽ in q̃ dũ ipſᷣs pᷣdicabat in tẽplo in hierim qͥeſcere ſolebat. In Apulia ppe puliganũ ẽ eccłia in q̃ coꝛpꝰ ſancti Viti reqͥeſcit:in q̃ illi qͥ moꝛſu rabidoꝝ canũ ti mẽt ĩterire abſq; vlla medicina liberat᷑ In ciui tate Bꝛũduſij reſeruat᷑ aduſtum coꝛpusſancti Theodoꝛi martyr cũ veneratiõe ⁊ deuotione pri. Tpe vo ſiccitatis cũ ꝓceſſiõibꝰ ⁊ letanijs coꝛpꝰ illð extrahit᷑: et ſepiſſime imo eodem die pluuia ð celo deſcẽdit. Sũt ⁊ alia multa hmõi i ⁊i futuro ꝑ gloꝛiã ſempiternã. Amen. Sermo. xli· de ſingulari electiõe ſctĩ datthie ad aplatũ aſſumpv eſt. bñ eſt vt illius electionẽ qᷓ ad apłatuʒ fuit aſſũ⸗ mumerat eſ Actl.j. ca. in epla hodierne feſtiui⸗ létes laudibꝰ beati matthie inſiſtere ptus ꝑſcrutemur. De ipſa qͥpe copioſe loquit . claranda. religiõenr̃a xpᷣiana ppt᷑ q̃ merito dicẽ poſſumꝰ O nõ ẽ alia natio tã grãdis q̃ habeat deos ap⸗ pꝛopinquãtes ſibi ſicẽ adeſt nob deꝰnt̃. Igit᷑ le ftenkt᷑ fideles qͥ credũt i xpᷣm: qꝛ nõ ambulant in tenebꝛis: ſᷣ habebũt lumẽ vite: in pñti ꝑ gr̃am impleret᷑. Naʒ ex caſu ⁊ pꝛeuaricatione Jude vndecim tm̃ remanſerant apoſtoli. Sed vt ꝑs iſta melius intelligatur: tria erũt hic dubia de⸗ £R — Pꝛimũ quare Judas danatus fit. Tertium cur apoſtoli numeꝝ duodenariũ vo luerunt ſuplere. * multa fuer fuit ad apłatũ ſᷣm tpᷣs.Et hoc ðꝛ Luce.vj.ca. vbi ſupꝛa.ᷣ nõ fuit electus ad finalẽ graʒ ⁊ glo riã.Et hoc expꝛimit᷑ a xpᷣo ſuꝑius Johis.xiiũi ca Gi qͥs vo vlteriꝰ quereret. Cur xpᷣs elegit ſiudẽ ad apłatũ quẽ ſciebat futurum ꝓditoꝛem Rñdemus qꝛtũc erat idoneus.vñ ſicutnõ de⸗ buit intermittere creationẽ luciferi ⁊ alioꝝ s ſciebat foꝛe dãnãdos:ita nec aſſumptionẽ iſtiꝰ ad apłatũ. Inſuꝑ xpᷣs id fecit vt nob exemplũ patientie daret: dũ iudaʒ tollerauit ⁊ illi tanta beniuolentie ſigna oſtẽdit¶Scðʒz pctm̃ iude fu it auaricia.qꝛ vt ðꝛ Johis.xij.ca. Fr erat et loculos hñs.Fecerat ipᷣm xpᷣs cõſeruatoꝛẽ ele imũ myſteri⸗ tur cauſalitatis. Fuit nãq; talis ele⸗ ulta fuerunt grauiſſima pcta Jude ꝛzimuz3ʒ fuit pctm ingratitudinis. Nꝗ xps fecit eũ ſuuʒ diſcipulũ ⁊ apłm ſibiq; familiarẽ: cui mulrtam benignitatẽ oſtẽdit. Ipe wo illũ impie ꝓdidit Sed qued hicoꝛit᷑ difficultas.An Judas fu it electꝰ a xpᷣo. N Lucas ca. vj.ait. Hocauit ſczʒ vpᷣs diſcipłos ſuos ⁊ elegit duodeci ex iſfis quos ⁊ apłos noiauit.Et inter iſtos anuume.⸗ rat᷑ iudas. Johis vo ca.xiij.xpᷣs dixit. PHeati eritis ſi feceritis ea non de oibus vobis dico: ego ſcio quos elegerim. vbi videt᷑ dicere qno elegiſſet iudã Ad qð dicendũ.qꝙ iudas electus . epla iens: i dua multa nulch:n T noꝛ bilia cõ moſynaꝝ ã ſibi donabant᷑. Ille vero furto ſur⸗ dd tinent. In oibus tñ q ibi ponunt᷑: matthie ſan ripiebat decimã partẽ vt qͥdã dicũt.Et ideo ꝓ rſcͤ ctitas eximia demonſtrat᷑. Jpᷣe em aplatuʒ ob decima ꝑte quaʒ in vnguento amiſerat pꝛotri⸗ lches tinuit nõ aliqua elatione cõmotus:ſed ab apo: inta denaris Dim vegdialt ertiu permiu oſd ſtolis oꝛantibus ⁊ deo reuelante vocatus. Jd de ſuit Painio⸗gerpmicno oſetni radidit, na nuchl circo vt iſta omnia deuotius meditari poſſimn“ vroꝛ Miatth Trn. ca. Ledit ſignii bis qͥ x’ömn enoch tria myſteria ð electione huius opoſtoli bestii/ cape volebãt dicens. Quẽcũq; oſculatus fue⸗ rei ſin pioponimts contemplanda. rroo ſe eſt tenete euʒ Quartũ petm̃ iude fuit p⸗ gme Reuni zten litatig, ſũüptio qꝛ pᷣſũpſit oſculari faciẽ illã in quã deſi⸗ 4 in Te m qualitatis. derãt angeli pſpicere ¶ Quintũ pctm̃ iudefuit Mnan Pertium vtllitatis. ſimulatio. dũ dixit. Rlue Rabi. cũ tñ illi moꝛtẽ Singu toconſ⸗ eſerua⸗ (Se fonis⸗ das dãnat⸗ fuit: ⁊ de grauitatepecca tideſperatiõis· Et cur apli iocih ude voluerut ſupplere. Caplm. 1. ualit᷑ ppter pctm̃ deſperationis iu ꝓcuraret( Sextũ pctm̃ fuit obduratio.qꝛ nllo obſequio:nullis blandicijs:nullis cõmina tio bus voluit a ſuo malo pꝛopoſito reſiſtere Se ptimũ pctm̃ ðꝛ deſperatio.qꝛ abiens laqueo ſe S ſuſpendit.hᷣ vno ſolo ꝑfecta fuit dãnatio Jude ₰ . 2 Si enim nõ deſperaſſet ⁊ pniam veram egiſſet vtiq; poſt tot commiſſa flagicia:pꝰtotenoꝛmia mala:poſt tot nephãda facinoꝛa:dei fuiſſet mi⸗ ſericoꝛdiã cõſecutꝰ. O ineſtimabilis pietas bñ dicti dei: diſplicẽt illi q̃cunq; pctã: ſed ſuꝑ oia deſperatione abhoꝛret. Et ſumo hic deſperati⸗ onẽ quã cõcomitat᷑ impenitentia finalis: ꝓba⸗ mus qð dicimꝰ. nã ieroꝰ ad Ruſticũ mona⸗ chũ inqͥt. Mihil ſic offendit deũ ſicut coꝛ impe nitẽs. Solũ deſperatiõis crimẽ eſt qð veniã cõ ſequi nõ põt.Et Leo papa de pe.di.iij.ca. iter oia.iudã ſic alloquit᷑. Sceleratioꝛ oĩbꝰ o iuda ⁊ infelicioꝛ extitiſti quẽ non pnia reuocauit ad dñm:ſ deſperatio traxit ad laqueuʒ. ¶ Scom dubiũ fuit vtꝝ deſperatio ſit maximuʒ pctõꝝ· Ad qð rñdet Cho. ſcdᷣa ſcde.q.xx.ꝙ peccata q opponunt᷑ vtutibꝰ theologicis ſunt ſᷣm ſuuʒ genꝰalijs peccatis gᷓuioꝛa.Cũ em̃ vtutes theo logice habeãt deum ꝓ obiecto:petã eis opoſi ta impoꝛtãt directe ⁊ pᷣncipaliter auerſioneʒ a dco. In quolibet autẽ peccato moꝛtali pncipa lis rõ mali ⁊ grauitas ẽ ex hoc ꝙ auertita deo Si em̃ eſſe poſſet ↄuerſio ad bonuʒ cõmutabile ſine auerſione a deo: quis eẽt inoꝛdinata non eſſet pctm moꝛtale.Et ideo illud qð pᷣmo ⁊ pſe habet auerſionẽa deo eſt grauiſſimũ inter pec⸗ cata moꝛtalia. Virtutibꝰ autẽ theologicis op⸗ ponunt᷑ inſidelitas:odiũ dei ⁊ deſperatio. In⸗ ter qᷓ odium ⁊ infidelitas ſi deſperationi cõpa⸗ rent᷑ inuenient᷑ ſᷣm ſe qdem.i.ſᷣm rõnem ꝓpꝛie ſpeciei grauioꝛa. Infidelitas em pꝛouenit ex G̊ cꝙhõ ipᷣam dei veritatẽ nõ credit. Odiũ dei ꝓ Uenit ex h̊ ꝙ volũtas hois ipi diuine bonitati ↄtrariat᷑. Deſperatio aũt ex h̊ ꝙ hõ non ſperat ſe bonitatẽ dei ꝑticipare.Ex quo ptʒ ꝙ inſide⸗ litas ⁊ odiũ ſunt ↄtra deũ ſᷣm ꝙ iſe eſt. deſpera tio auteʒ ſᷣm ꝙ eiꝰ bonũ participat᷑ a nob. VUñ maius pctm̃ eſt m ſe loquendo nõ credere dei vitatẽ vel odire deũ qᷓ; nõ ſperare ↄſequi grati tiam ⁊ gloꝛiã ab ipᷣo. Sʒ ſi cõparet᷑ deſperatio ad iſta duo ex ꝑte nr̃a:ſic deſperatio eſt pericu loſioꝛ:qꝛ ꝑ ſpem reuocamur a malis: ⁊ itrodu⸗ cimur in bona ꝓſequẽda: ⁊ ideo ſublata ſpe in effrenata hoĩes labunt᷑ vitia ⁊ a bonis oꝑibꝰre trahunt᷑. Vñ gloſa ſuꝑ li. Numeroꝝ ait. nihil eſt execrabiliꝰ deſperatiõe:quã qͥ hʒ ⁊ igenera libus huiꝰ vite laboꝛibꝰ:⁊ qð pꝛius eſt in fidei certamine ↄſtantia ꝑdit.Et Iſið.lib.de ſũmo bono ait. NPerpetrare flagiciuʒ aliqdᷣ mo:s aĩe E: ſed deſperare ẽ deſcẽdere in infernũ. hec ille. Peccato itaq; deſperatiõis iudas obꝛutꝰ ⁊ ab aplatu cecidit ⁊ hereditate celeſti pꝛiuatus eſt. ¶ Tertiũ dubiũ fuit Cur cadente iuda volue⸗ runt apti p electionẽ mat hie numeruz duode⸗ nariii cõplere (Ad qorũdemus ꝙ apl xp̃i de⸗ ¶ Pꝛimo ꝓpter electionẽ. Nam x bebant eſſe duodecim ꝓptertti. Pꝛimo pꝓpᷣter electionem. 8 cdᷣo ꝓpter pꝛedicationem. M Tertio ꝓpter figurationenm. Nam xp̃s elegerat duodecim vt pᷣdictum eſt:ergo cadẽte iuda nu merus ille vacuus remanebat Et ſicut in natu ra nõ datur vacuũ:ita nec in eccleſiaſtica ierar chia ſiue in eccleſia triũphante ſiue militante. Pꝛopterea cadẽte lucifero ⁊ ceterl angelis euʒ ſequentibꝰ:ſucceſſit loco eoꝝn humana natura. Jðo Augꝰ in Enchiridion ait.illud qð ponit in.ij. Sniaꝝ.di.x. Superna hierłm mater no⸗ ſtra:ciuitas dei:nulla ciuiũ ſuoꝝ numeroſita⸗ tate fraudabit᷑:aut etiã vberioꝛe foꝛtaſſe copia regnabit. Neq; em numeꝝ imundoꝝ ſpirituũ nouimus:in quoꝛum locuʒ ſuccedentes ſilij ca tholice matris que ſterilis apparebat in terris ĩ ea pace de qua illi ceciderũt ſine vllo tempoꝛis termino ꝑmanebunt. hec ille. Sic a ſimili in lo cum a xpᷣo pꝛeoꝛdinatuma quo iudas cecide⸗ rat: aliqs alius erat reponẽdus Scðdo apli de⸗ buerũt eſſe duodecim ppter pᷣdicationẽ. Naʒ ipᷣi pᷣdicaturi erant fidẽ trinitatis in qttuoꝛ par tes mũdi.ſ.oꝛientẽ: occidentẽ:meridiẽ: ⁊ ſeptẽ trionẽ.multiplicato autẽ ter in q̃ttuoꝛ ↄſtituit duogecim. m etis Ptolomeũ in.ij.q̃driparti ti.Duodecim ſunt ꝓuincic pᷣncipales mundi: circa mediũ habitatiõis:ſᷣm ꝙ ſunt duodecim ſigna celi Tertio apli debuerũt eſſe duodecim ꝓpter ſiguratione mã numerus iſte in veteri te ſtamento fuit multipliciter figuratꝰ Pꝛima fi⸗ gura fuit in duodecim ducibꝰ. de ͤb dixit de⸗ us abꝛae. Suꝑ hiſmael exaudiui te.Ecce bene dicã ei ⁊ augebo ⁊ multiplicabo eũ valde:duo decim duces generabit: ⁊ faciã illuʒ in gentem magna. Iſti duces figurarũt apłos qͥ duxerũt nos ad deũ Gcda figura fuit in duodecim pa- triarchis filis iacob ⁊ patribus totiꝰ populia iacob deſcendentis:quoꝝ noia ponunt᷑ Geñ. xlix.ca. Iſti aplos duodecim pᷣſignarũt: quia ipi fuerũt pᷣcipui filij dñi nri ihu xpᷣi:ex quodã ſpeciali dilectionis munere:qui patres vocari pñt totius populi xpᷣiani Tertia figura fuit in duodecim fontibꝰ aquaꝝ de qbus ðꝛ Exo.xv ca. Venerũt filij iſrael in helim: vbi erãt duode cim fontes aquaꝝ. Apłi nanq; fontes fuerũt ðᷣ q̃bus hauſta fuit aqua ſapie ſalutaris (Quar⸗ ta figura fuit in duodecim vitulis oblatione in dedicatione altaris poſt cõpletũ tabernaculũ de aqbus ſcribit᷑ Numeri. vij. ca. i figura fue⸗ rũt aploꝛũ qͥ obtulerũt dño coꝛꝑa in dd eccleſie catholice dedicationẽ Quita figura fuit i duodecim exploꝛatoꝛibus miſſis a moyſe in martyrio ad exploꝛandum terrs ꝓmiſſionis.ſicut habet Nume atete ſteny En/ duote deontl damns⸗ ſcnk⸗ emnartt ginnf ſoDa ca Hi⸗ Oet decimn lafigt feenei ini Gor⸗ lesd⸗ duo⸗ nnſ un⸗ M⸗ gpoſeon handie geryos Mhetss⸗ itekan ſndu Kde Gr Kß ſenc h N debt⸗ huum. (Qu⸗ E N in ( ⸗ 4 A zſepmi eiudann tinnan ſatene llitante. Kisenz anmurs. aͤhok nmaerno⸗ Umeoſtt ſeappe vni uſifer niens: nhans ſohin⸗ Ascrce hi hy morper enſpti Mlinit ünpeni, unc: oan Cein cterite ninaf⸗ ade⸗ edene Medo⸗ ngenmn Purou mn ul⸗ bĩ. via vodi Nocni gfuuin rop duoe iigits Cur⸗ noren maall nſi⸗ Mo nofſe habet Numeri.xiij. ca. Apłitanqᷓ; vere ↄtemplatiui ⁊ꝑ ↄtemplationẽ iuerunt pꝛimi ad patriaʒ cele ſtem vt dicerent id qð ponit᷑ ad Philip.iij. ca. Ntra ↄuerſatio in celis eſt Sexta figura fuitin duogdecim viris qͥ de mãdata dñi tulcrunt duo decim lapides ð medio ioꝛdanis alueo:qñ ioꝛ⸗ danis ↄuerſus fuit retroꝛſũ ſicut ſcribit᷑ Joſue iiij.ca.lhi pᷣſignarunt aplłos qͥ poꝛtarũt duode cim articulos in ſimbolo ab eis compoſito Se ptima figura fuit in duodecim leunculis i thꝛo no Salomonis de qᷣbus fit mẽtio.iij. Regl.x. ca.lhi apłos denotabãt qͥbus a deo dictuʒ fuit Matth.xix. ca.Sedebitis ſuꝑ thꝛonos duo⸗ decim iudicantes duodecim tribus iſrłOcta⸗ ua figura fuit ĩi duodecim bobꝰ ſuſtinẽtibꝰ ma⸗ re eneũ vt ptʒ.iij. Regl.vij.ca.Apoſtoli qͥdeʒ fuerũt pᷣmi miniſtri baptiſmi qð ꝑ mare eneum figurari põt.qͥbꝰdixit xpᷣs ¶at.vlij.ca.Eun tes baptiʒate om̃es gentes ¶ Nona figura fuit i duodecim iugis boũ in qbus arabat heliſeus. vt ſcribitur.iij. Regj.xix.ca. eliſeus figurat xpᷣm qͥ interpᷣtatur deus meus ſaluatoꝛ qͥ arat agrũ ſuũ.i.eccleſiã duodecim apłis quoꝝ etiã apoſtolicã vitã ſuadet alios acciꝑe ꝑ imitatio⸗ nem dicẽs Matth̊.xj. ca. Tollite iugũ meũ ſu per vos Oecima ſigura fuit in duodecim pꝛo⸗ phetis q̃ recte ↄuenit aplis qͥ fuerũt ꝓpheteno ui teſtamenti. Numerus inſuꝑ duodenariꝰ ce⸗ lebꝛatus fuit a Romanis qͥ acceperũt a grecis legẽ duodecim tabulaꝝ ſicutnos accepimꝰab apłis legẽ duodecim articuloꝝ fidei. Nã vt no tat᷑.ff.ð oꝛigine iur.l.ij:Sexactis Romani mi ſerũt decẽ viros ad grecos ꝓ copia illaꝝ leguʒ habenda:q̃ vocant᷑ ieges duodecim tabularũ. Igit᷑ a ſpũſancto edocii apłi moti fuerũt:vt vi debimꝰ ad electionẽ Matthie: vt ſic in eis eẽt numerus duodenarius perfecttus. ¶ Qualit᷑ ſingularis fuit ⁊ ſãcta electio NWatthie reſpectu eligẽtiũ:reſpectu modi eligẽdi:reſpectu electu/¶ Ca.i AEcũudu myſteri⸗ thie dicit᷑ qualitatis. In quo vide⸗ bimus qualiter electio illa fuit debite iuſte ⁊ ſã ctiſſime celebꝛata:triplici reſpectu. ERebne reſpectu eligentiim. Bcdo reſpectu modi eligenhli. Tertio reſpectu eleittt. ¶¶Pꝛimo inquꝗ fuit debite celebꝛata reſpectu eligentiũ. Electoꝛes em fuerũt magne auctoꝛi⸗ tatis:qꝛ fuerũt apli qͥ ſunt pncipes mũdi.iani⸗ toꝛes ecclie:⁊ iudices ſeculi.Ad iſos ⁊ non ad alios ſpectabat talis electio:qͥ ad hãc ꝑficiẽdã um ↄtemplandũ de elẽctione at coſuire vt apparebit ↄuenerũt. Nã vt inqᷣt Ho⸗ nauen.in ſuo.j.di.xj.Sicut q̃ttuoꝛ fuerũt cõci lia pᷣncipalia patꝝ:de qͥbꝰdðꝛ.xv.ca.Canones. ita qᷓttuoꝛ fuerũt ↄcilia aploꝝ in pᷣmitiua ecclę ſia. Mꝛimũ fuit ad electionẽ matthie. Scʒ ad ad electionẽ ſeptẽ diaconoꝝ Actl.vj.ca.erti um ad nõ imponenda legalia gentibꝰ Act.xv. ca. Quartũ ad tolleranda legalia adtp̃ᷣs.Actl. xv. ca. ¶ Scvo electio illa fuit debite celebꝛata reſpectu modi eligendi. Inchoata qͥdẽ fuit ab exhoꝛtatõe ſalutifera:dum petrus aploꝝ pꝛin ceps exurgens in medio: vbi erat turba hoim fere centuʒ viginti dixit. Viri fratres oꝑtetim plere ſcripturã:quã pᷣdixit ſpũſſanctus per os Dauid de Juda: qͥ fuit dux eoꝝ.qͥ cõpꝛehẽde runt ihm:qͥ cõönumerat erat in nobis:⁊ ſoꝛtitꝰ eſt ſoꝛtẽ miniſterij huiꝰ.Et accipit᷑ hic ſoꝛs pꝛo ꝑte vᷣm Nico.de lyra.Et h qͥdeʒ poſſedit agrũ ideſt.poſſideri fecit ð mercede iniqtatis. Quia triginta denarios qͥbꝰ inique vẽdiderat xvpᷣmi tẽplo ꝓpiecit Ex qͥbꝰ pᷣncipes ſacerdotũ emerũt agrum ꝓ ſepultura ꝑpegrinoꝝ vt habet̃ Mat. xxvij.ca.Alij aũt dicũt ꝙ iudas fuit ibi ſepul⸗ tus ⁊ ſic poſſedit agrũ illũ.Sed vt dicit Nico. de lyra hoc nõ eſt veriſiłe:qꝛ pᷣncipes ſacerdo⸗ tum erãt intenti circa moꝛtẽ xpᷣi ꝓcurandã: ꝓ⸗ pter qð nõ ita cito emerũt illũ agrũ Nec etiam ager ille emptꝰ:ſtatim fuit ꝓ ſepultura diſpoſi tus:⁊ ſic videt᷑ fuiſſe tᷣs intermediuʒ. Judas aũt eadẽ die qᷓ ꝓiecit argenteos videt᷑ ſe ſuſpen diſſe: ꝓpter qð expoſitio ᷣma melioꝛ videtur. Sequunt᷑ vba petri. Et ſuſpenſus ſcilʒ iudas crepuit medius:⁊ diffuſa ſunt oĩa viſcera eius Et notũ factuʒ ẽ oibus habitãtibus hierlin ſcʒ enoꝛme factũ iude: ita vt appellaretur ager ille lingua eoꝛũ Ageldemach. hoc eſt ager ſangui⸗ nis. Sciendũ hoc loco ſᷣm Nico.de lyra.qð il le due dictiones ageldemach: agrü ſanguinis in latinũ ſingnificates:nõ ſunt ꝓpꝛie hebꝛaice: ſed mag ſyriace.Tñ lingua hebꝛaica ⁊ ſyriaca ſũt valde ꝓpinque.vt dicit Hieroꝰ in pꝛologo galeato. Judei autẽ notabiliter lr̃ati mag vte bant᷑ lingua ſyra ⁊ hebꝛaica.vnde ⁊ libꝛi eoꝛuʒ qui ſũt extra bibliã: ꝓ mangna parte ſcripti ſũt in ſyro idiomate lr̃is iñ hebꝛaicis: qð de facili põt fieri:qꝛ lr̃e hic ⁊ ibi ſunt eiuſdẽ numeri ⁊ſo ni:differentes tñ in caracteribus.Subdidit pe trus. Scriptũ eſt eni in libꝛo pſalmoꝝ.fiat ha⸗ bitatio coꝛum deſerta:⁊ nõ ſit qui in habitet in ea.Et epᷣatum eius accipiat alter. Notandum qdð verbũ illud ſiat habitatio eoꝛuʒ deſerta.po nit᷑ ps.lx viij.Et illud qð ſequit᷑. Epᷣatuʒ eius accipiat alter.ſcribit᷑.cviij.vterq; tñ pſalmꝰ in⸗ titulat᷑ a DHauid tãq; ab auctoꝛe.Cõiũxit aux⸗ petrꝰ iſtas duas auctoꝛitates ſimultgeloquat £ na ſacerdotũ moꝛtẽ xpᷣi ꝓcurantiũ. In penam em̃ moꝛt xpᷣi templum ⁊ ciuitas hierim fuerũt deſtructa ꝑ Romanos ⁊ ſacerdotes ptim iter⸗ fecti ⁊ partim captiuati.Et hͥ ẽ qð pᷣdixit Da⸗ uid.ſiat cõmoꝛatio.i.habitatio eoꝝ deſerta Si vo loquit᷑ de pena iude ꝓditoꝛis.Eth̊ᷣ ẽ qð di cit. Epatuz eiꝰ accipiat alter. Cõcluſit itaq; pe trus dicẽs.opoꝛtet g̊ ex his viris qͥ nobiſcũ ſũt cõgregati omi tꝑe qͥ intrauit ⁊ exiuit inter nos dñs ihs incipiens a baptiſinate Johis vſq; in diem qᷓ aſſumpteſta nobis teſtem reſurrectio⸗ nis eius nobiſcũ fieri: vnum ex his. Et ſtatue⸗ runt ſcʒ elegerũt duos: Joſeph qͥ vocabar᷑ bar ſabas:qͥ cognominatꝰ eſt iuſtus.⁊ ¶ Gatthiaʒ m aliqͥs iſte barſabas fuit ille qͥ cum paulo ad apłatum aſſumpt fuit. de quo ſit mẽtio Acil. xiij. ca.Sed Nico.de lyra ſuper.j.ca.⁊.iiij.ca. Actuũ apłoꝝ:aſſerit aliũ fuiſſe. N iſte cogno minateſt barſabas. Ille vero barnabas. Iſte dus. Ille vo barnabas ð cypꝛinus.i.ð cypꝛo nat.de quo mẽtionẽ facit Hieroꝰ in li.ð viris illuſtribꝰ. Cõſequẽter apłi pſecuti ſunt clectio nẽ Matthie cũ orone deuota Nã oꝛãtes dixe runt. Tu dñe qͥ coꝛda noſti oim oſtende quem elegeris ex his duobꝰ: vnũ acciꝑe locũ miniſte rij huius ⁊ apłatus:de quo pᷣuaricatꝰ ẽ iudas vt abiret in locũ ſuũ:⁊ dederũt ſoꝛtes eis(Qui dam dicunt vt Hieroꝰ ⁊ Beda.ꝙ he ſoꝛtes ta⸗ les fuerũt äles ille qᷓ in lege veteri creberrim⸗ vſus erat.ð qb ſrcibit Mꝛou.x vj. Soꝛtes mit tuũtur in ſinũ:ſed a dño temperant᷑. Exquo in⸗ quit Nico.de lyra. Qðd vti ſoꝛtibꝰ eſt ex vario euẽtu ſeu diſpoſitiõe alicuiꝰ rei ſenſibilis ppo⸗ ſite terminare aliqð dubiũ vel incertuʒ. Sicut ex feſtucis ꝓpoſitis: ꝑ h̊ ꝙ aliqͥs accipit bꝛeui oꝛem vel longioꝛem:ſeu in piectiõe taxilloꝛũ ꝑ HB aliqͥs ꝓucit plura vłpauca puncta:vel ex conſimilib aliqd dubiũ inter homies determi , — natur. Et ſi hoc fiat ad alicuiorei diuiſionẽ in- homies vt pꝑ hoc determinet᷑ qͥs: quã partẽ ac cipiat vocat᷑ ſoꝛs diuiſoꝛia.Si aũt hoc fiatad aliquid determinate agendũ:vocatur ſoꝛs con ſultoꝛia. Si wo ſiatvt pᷣcognoſcatur aliqð futu rum cõtingens vt inqͥt Tho. ſcða ſcde.q.xcv. ar.iij.vocatur ſoꝛs diuinatoꝛia: vti ſoꝛte diui⸗ ſoꝛia licitũ eſt dũmodo non adſit ibi aliqua ſu⸗ perſtitio: puta inuocatio demonis vel expecta tio euentus rei ab influẽtia planetaꝝ ⁊ ſimilia Goꝛtibꝰ vero cõſultoꝛijs ⁊ diuinatoꝛijs maxie in electionibꝰ pᷣlatoꝝ eccleſic abſtinendũ ẽ. vt ſcribit᷑xx vj.q.ij.ca.non ſtatim.ca.hi qui.ca. nõ cxemplo Et de ſoꝛtilegijs ꝑ totũ.nec obſtat qꝛ in clectione atthie vſi fũt ſoꝛtibꝰ. Quia de pena p morte ri in ficta vma loquit᷑ de pe Pns pe non faciũt.Et apoſtolilin hoc moti fuerunt ex familiari cõſoꝛtio ſpũſſancti ⁊ ſine aliqua ſuper ſtitiõe. ¶ Tertio fuit illa electio debite celebꝛa ta reſpectu electi qui fuit Matthias rectꝰ:ſim plex:ꝓbus:mundus:iuſtus:innocens:impol lutꝰ.Cecidit em̃ ſoꝛs ſuꝑillũ. Et factus ẽ duo⸗ decimus ap. us impleuitq; numerũ illũ Notã dũ hoc loco ꝙ Diony. qui fuit MPauli diſcipu⸗ lus:videtur aliud ſentire de ſoꝛte illa qᷓ; ceteri. Ait nanq; ſic in libꝛo Eccleſiaſtice ierarchie ðᷣ diuina ſoꝛte queſuper Matthiam cecidit lij qued alia dixerũt non religioſe ſicut arbitroꝛ. MMeã autẽ intentionẽ ⁊ ipᷣe dicã.Aidetur em̃ mihi eloquia diuina ſoꝛtẽ noĩare thearticũ qͥd dam donũ demoſtrans illi theartico choꝛo:a diuina electione ſuſceptuʒ: hec ille. In bꝰ ver bis innuit ꝙ illa ſoꝛs nihil aliud fuit niſi qdam ſplendoꝛ ⁊ radius ſup artei diuinitꝰ emik1/ 5 debat᷑ in apoſtoluʒ aſſumẽ dus. Ded re vera eſſe põt vtrũq;: ⁊ apoſtoli vſi ſunt ſoꝛtibꝰne a lege diſcreparent in quaſũůu⸗ ſus:p quẽ ipᷣe oſten mus ſacerdos ſoꝛte querebat᷑.Et ꝙ radiꝰ emi⸗ cuerit ſuꝑ Matthiã. Qui apoſtolicã dignita tem cuʒ tanta deuotione ac intentiõe recta tam ex hre ſui qᷓ; ex ꝑte apłoꝝ fuit aſſecutus. Q qᷓ; mi milſerabilis eſt tẽpoꝛũ hoꝝ ↄdictio.O qᷓ; deſt᷑ dus eccleſie ſtatus. O qᷓ; lugẽda xpᷣiane religi⸗ onis iactura.qm̃ dignitates eccłie qſepe confe runt᷑ indignis:nihil vtiq; ẽ qdð magis officiat eccleſie dei: qᷓ; ꝙ indigni aſſumunt᷑ pᷣlati ad re⸗ gimen aiaꝝ. Sed de hoc ſatis dictũ eſt iſermo ne de ambitione in quadrageſimali nffſo. (Oualiter beat, Elvatthias pdicauit conſtanter veritatem euangel icam ſe „ quẽtibꝰ ſignis ob quã martvrij coꝛo⸗ — Ertiu myſteri cõtemplandũ ð eleètione atthie lumptio vtilis ꝓpter tti. cöo ꝓpter miraculoꝝ opationem. Tertio ꝓpter martyrij tollerationem. RMM TC Pꝛimo fuit vtilis aſſumptio ¶ Oatthie ad apoſtolatũ ppter veritatis eusgelice pᷣdicatio nẽ. Nã p̃dicauit euangeliũ xpᷣi ĩ acedonia ⁊i iudea deqͥ ſic ſcribit᷑ in ãda legẽda:q̃ treue⸗ ris iuenit᷑: Matthias de tribu iuda ⁊ ĩ ciuita⸗ te bethleẽ illuſtri pſapia oꝛiũdus ſuit Quilr̃is traditus oẽm in bꝛeui legis ⁊ ꝓphetaꝝ ſciẽtiã appꝛehẽdit: laſciuiã quoq; abhoꝛrens pueriles aãnos moꝝ maturitate vincebat. Infoꝛmatus tatis. fuit nanq; electio illa 2 4 eritatis pᷣdicationen. goch pobii usis vrgb ctrind den Rid necia elu tere. Hoſti dicmne fürac⸗ niaqu⸗ labata lanlen oset desi ſct, kofn mmno mt. iAl fefome ſerinta tuguen tchalan ſonein Vdot ⸗ ſo⸗ ten 160 no⸗/ gui⸗ ſecul gihe ſnii 1heee tnici epe ſbern chied rd inbir nrej Wi Cov⸗ ye n re ün: apoſol Ngoſi⸗ veni⸗ digni an 1,Q Hobeſe en Econe oficet nadre⸗ rmo .. cient achie Sermo Xlij. habilis:ad miſcdiaʒ facilis:in ꝓſperis nõ ela⸗ tus ĩ aduerſis ↄſtans:⁊ in trepidis ſatagebat: vt qð ſenſu ꝑceperat oꝑe compleret: ⁊oꝛis do ctrinã manꝰ oꝑatiõe mõſtraret hic cũ ꝑ iudeã p̃dicaret ⁊ coꝛam põtiſice accuſaret᷑ in multis. Rũdit de obiectis: q̃ crimina dicitis nõ optet in hoc ſᷣmone de ipᷣius gloꝛia tractare debemꝰ mam illuminatus pꝛopheta ꝓp me cũcta dicere:qm̃ xpᷣianũ eẽ nõ ẽ criminis ſ glie. Cui põtifex. Si tibi dant᷑ inducie vis pe nitere. ⁊ ille. abſit vt a vitate quã ſemel iueni ꝑ apoſtaſiã digrediar. Cõſtantiſſime itaq; xpᷣm pᷣdicando magniſicauit. ¶ Scðo fuit aſſũptio vtilis ꝓpter miraculoꝝ opationẽ multa nãq; miracula ꝑ illũ oꝑatus ẽ deꝰ. Nam in macedo nia quandã potionẽ toxicatã q̃ᷓ viſu cũctos pꝛi uabat quã ſibi dederũt in noie xpᷣi bibit ⁊ nul⸗ lam leſionẽ incurrit.Et cuʒ illa potio qᷓ;plures alios excecaſſet ille ſingulis manuʒ imponens oẽs in xpᷣi noĩe illuminauit:multaq; alia ſigna fecit ꝓpter ã multi crediderũt in xᷣm. ¶ Ter⸗/ is aſſumptio matthie ꝓpter marty tio fnit vtilis at rij tollerationẽ. Mã lʒ aliqui dicãt ꝙ poſt mui⸗ ta bona oꝑa in pace quieuit.tñ credit᷑ ꝙ mar⸗ tyrio fuerit coꝛonatꝰ:de quo etiaʒ diuerſa nar rant᷑. Nam qͥdã aſſerũt eũ fuiſſe lapidibꝰ obꝛu⸗ tũ.Alij fuiſſe cruciſixũ.HNõnulli vo ſecuri mo⸗ re romano ꝑcuſſum. Motuit eſſe ꝙ oĩa concur rerint ⁊ ꝙ fuit cruci affxus ⁊ cum non citoex⸗ tingueretur ꝙ fuerit lapidatꝰ ⁊ anteqᷓ; ſpirituʒ exhalaret ꝙ fuerit ſecuri ꝑcuſſus. Huiꝰ coꝛpꝰ rome in eccleſia ſancte maric maioꝛis ſub lapi⸗ de poꝛſirico ſepultum eſſe ꝑhibetur. Et ibidem caput eius populo demonſtratur. Quidaʒ ve ro aiunt ꝙ coꝛpus illud de iudea romã deinde treuerim fuit traſlatum. anima vo cum angelis ⁊ ſanctis gaudet in celis vbi fruitur eterno bo⸗ no.Ad quod nos perducat ille ieſus filius dei qui cum patre ⁊ ſpirituſancto viuit ⁊ regnat in ſecula ſeculoꝛum. Amen. (Sermo. llj ð gloꝛia beati Bartho⸗ omei apoſtoli que magna oſtẽdit᷑ ex triplici eius excellentia:· eius. Scribunt᷑ hec vba pſalmo. xx icet ingẽtiſſima ſit głia ſanctoꝛum quã habẽt ĩ regno celoꝛum: tñ ⁊ illa qua ᷣ eccle ſia militante illuſtrat᷑ admirabilis eſt ⁊ copio⸗ ſa. Abiq; nanq; ⁊ quotidie nomẽ illoꝛũ ſanctũ venerabile pᷣdicatur atq; de qᷓ;plurimis per anni circulũ feſtiuitas in eccleſia celebꝛat᷑.ho die vo celebꝛis memoꝛia recolit᷑ beati apoſto⸗ libartholomei quẽ omnes ſideles deuotiſſime venerant᷑.Hic vnus fuit ex duodecim apoſto⸗ Agna eſt gloꝛia quoq; animeiꝰ ad vtutẽ. vt cctad intelligẽtiã quam dixit magna lis quẽ aiũt nõnulli ex nobilibꝰparentibꝰ oꝛtũ ſcʒ rege indie ⁊ cũ diutino detẽterroꝛe idolo?zꝛ fuiſſet tandẽ audita fama ⁊ ſãctitate ac miracu lis ihu xpᷣi in iudeã abijt:vbi ad xpᷣm ↄuerſus ꝑpetuo ei adheſit⁊ poſt ſuſcepiũ ſpiritũſanctũ euangeliũ feruẽtiſſime pᷣdicanit. Merito igit᷑ pter triplicem eius excellentiam. ꝛima dicit᷑ idolatrie deſtructio. Tertia coꝛpoꝛis conſeruatio. ¶ Qualiter beatꝰ bartholomeꝰ pᷣdicãjs in india idqolatriã extinxit. Et deido latrie diffinitione oꝛiginatione ⁊ gra uioffenſione. Caplin. 1. tia beati bartholomei oſtẽden lum ab idolo reſpõſũ hr̃e poſſent ad aliã ciuita tem ꝑꝛexerũt:vbi aliud idolũ noĩe berith cole⸗ bat᷑.Et interrogantibꝰ cur ſibi aſtaroth reſpöo⸗ ſum nõ daret. Rñdit berith. De veſter cathe⸗ nis igneis cõſtrictꝰ nec reſpirare nec aliqͥd au⸗ det ab illa hoꝛa qua apls dei bartholomeindi am intrauit.Dicũt illi qͥs eſt iſte bartholomeꝰ Et demon rñdit.Amicus eſt dei oĩpotẽtis Et ideo venit in iſtã puinciã:vt om̃es deos indie ceuacuet. At illi. dic nobis ſigna eiꝰvt euʒz inue nire poſſimꝰ.Quibꝰdemõ ait. Capilli eiꝰ nigri ⁊ criſpi. Caro eiꝰ cãdida:oculi grandes:nares eãles ⁊ directe:barba pꝛolixa hñs paucos ca⸗ nos:ſtatura eq̃lis:induit᷑ pallio albo qð ꝑ ſin⸗ gulos angulos gẽmas hʒ u Hn Viginti ſex ãni ſũt exquo veſtes ⁊ ſandalia eiꝰnec vete⸗ raſcũt necſoꝛdidant᷑.Centies flexis genibꝰ per diẽ oꝛat ⁊ cencies ꝑ noctẽ.Angeli cũ eo ambu⸗ lãt qͥ nũqᷓ; eũ fatigari nec eſurire ꝑmittũt. Sem per eodẽ vultu ⁊ aio letus ac hilaris ꝑpſeuerat. Hia pᷣuidet:oĩa nouit:oĩim gentiũ linguasitel ligit.Et qð vobiſcũ loquoꝛ ipᷣe iam nouit:⁊ qn q̃retis eũ ſi vult oſtẽdet ſe vobis ſi aũt nõ vult nõ poteritis inuenire. Rogo aũt vos vt cũ eu inueneritis rogate cuʒ ne huc veniat ne angeli ſui hoc mihi faciant qð ſocio meo iam fecerunt Cũ ergo per duos dies ſolicite querentes eum minime inueniſſent qdaʒ die q̃dam demoniacꝰ exclamauit dicens Apoſtole dei banpolomee gnitudineʒ gloꝛie eiꝰ ð: idolatrie de ructio. Naʒ in india idola deſtruxit ⁊ popu-⸗ los ad xpᷣm ↄuertit Acceſſit qͥdem ibi ad tẽplũ in quo erat idolũ noie aſtaroth in quo qͥdã de mon habitabat qͥ ſe languentes curare dicebat Sed cũ templũ languẽtibꝰ plenuʒ eſſet. Et nul ℳ – Xlij ncédunt meoꝛatiões tue. Cui apłs. obmute⸗ ſce ⁊ exi ab eo:⁊ ſtatim liberatus eſt.Quod au diens rex regionis illius polemius cũ haberet filiã lunaticã miſit ad apoſtolũ rogans vt ad ſe veniret.⁊ filiã ſuã ſanaret. Ad quam cum apłs veniſſet ⁊ eam cathenis ligatã videret.qꝛ acce⸗ dentes ad illam moꝛſibus lacerabat:iuſſit eam ſolui. Et cum miniſtri ad eaʒ accedere nõ aude rent dixit. Ego demoniũ qͥ ĩ ea erat iam ligatũ teneo ⁊ vos timetis Et ſtatim ſoluta ⁊ liberata eſt. Tunc rex camelos auro ⁊ argento ⁊ lapidi bus pᷣcioſis onerauit ⁊ apoſtoluʒ inquiri faci⸗ ens eũ nullatenus inuenire potuit. Mane au⸗ temſequenti aparens apoſtolus cuʒz ſolo rege in cubiculo dixit ei.vt quid me cum argento et auro tota die queſiſti. Iſta munera ſunt neceſ- ſaria his qui terrena requirũt. Ego nihil terre num nihil carnale deſidero. Tũcſanctus Bar tholomeus cepit euʒ multa demyſterio noſtre redeptionis docere oſtendens inter cetera chꝛri ſtum viciſſe diabolũ ꝑ mirabilem congruẽtiã: potentiam:iuſticiam:⁊ ſapientiã:congruũ em̃ fuit vt qui filium vginis.id ẽ. adam factum de terra dum adhuc eſſet virgo vinceret a filio vir ginis vinceret᷑. Potenter quoq; ipᷣm vicit cuʒ de ſua dominatise potẽter eiecit:quaʒ diabolꝰ Pꝓ deiectione pꝛimi homis vſurpauit.Et ſicut alicuius victoꝛ tyranni comites ſuos mittit vt eius titulos vbiq; erigant ⁊ tyrãni deiciãt Sic xpᷣs victoꝛ nũcios vbiq; mittit vt diaboli cul⸗ tum euacuent ⁊ xpᷣi ſtatuant. Juſte quoq; dia bolum vicit. qꝛ iuſtum eſt vt qui comedentem hoĩem vincẽs detinebat: ixiunãte hoĩe victuʒ hominẽ amplius nõ teneret. Sapienter autem illum ſuꝑauit duʒ ars diaboli deludit᷑ arte xpᷣi nam dum xps in deſerto ieiunauit anhelabat diabolus illũ agnoſcere ſi deus eẽt ⁊ ex hoc co gitabat ꝙ ſi nõ eſuriret poſt quadraginta dies de erat. Si vero eſuriret ꝙ hõ eſſet ⁊ tunc ipᷣm vt pꝛimũ hominẽ per cibum deuinceret. Sed cognoſcci deus nõ potuit:quia eſuriuit:nec vin i: quiꝗ eius temptationi non ceſſit.Cum ergo eidem ſacramenta fidei pᷣdicaſſet dixit regi ꝙ ſi baptiʒari vellet deum ſuum cathenis ligatũ ſi⸗ bi oſtenderet. Sequenti ergo die iuxta reg pa latium dum pontifices idolo ſacriſicarẽt cepit clamare demon ac dicere. Ceſſate miſeri ſacrifi⸗ care nobis ne peioꝛa me patiamini qͥ cathenis igneis ab angelis ihu xpᷣi ligatus ſum Statim qᷓ; omes miſerũt funes vt ſimulacrũ euerterẽt: ſed non potuerũt.apoſtolꝰautem demoni pꝛe cepit vt inde exiens idolum ipᷣin cõminueret: qui ſtatim exiens omia idola ĩempli per ſeipᷣm confregit Deinde fuſa oꝛatiõe ab apoſtolo om nes infirmi ſanati ſunt.Apoſtolꝰ autẽ templuz deo dedicauit 1 demonem in deſertuin abire cepit. Tunc angelus domini ibideʒ apparuit ? templum circũuolans in qttuoꝛ angulis ſignũ crucis digito ſuo ſculpſit dicens:hec diẽ dñs. Sicut vos omnes ab infirmitate veſtra mũda ui.Ita ⁊ templuzʒ hoc ab omni ſoꝛde mundabi tur ⁊ habitatoꝛem eius quem apoſtolus in de⸗ ſertum locum abire pꝛecepit pꝛius vobis oſtẽ⸗ dam quem videntes ne timeatis. Sed qualeſi gnum in lapidibus his ſeulpſi tale in vr̃is fron tibus impꝛimatis. Tunc oſtẽdit eis ethiopem nigrioꝛẽ fuligini:facie acuta:barba ꝓlixa:cri⸗ nibꝰvſq; ad pedes pꝛotenſis: oculis igneis vt ferrũ ignitũ ſcitilla emittẽtibꝰ flãmas ſulfureas ex oculis ⁊ oꝛe ſpirãtẽ. cathenis igneis vinctũ retro manibus.Et dixit eis angelus:quoniaʒ iuſſionẽ apoſtoli audiſti ⁊ de templo oia idola confregiſti ſoluã te vt vadas intalem locũ vbi nullus hõ moꝛat᷑ ⁊ ibidem ſis vſq; ad diẽ iudi⸗ cij. Ille aũt ſolutus cum magno ſtrepitu ⁊ vuu latu diſparuit Angelus aũt dñi in celũ cunctis vidẽtibus euolauit.tunc rex cum vxoꝛe ⁊ filis omniq; populo baptiʒzatus eſt ⁊ relicto regno goApli diſcipulus eſt effectꝰ. Sed vt pᷣdicta clariꝰ intelligant᷑ ne credant᷑ falſa eſſe atq; conficta tria in hac ꝑte de igolatria ſũt declaranda: Pꝛimũ qᷣ eſt idolDattria. „ i. ſipeccatox. Ad pᷣm nſniaʒ Iſi. li. viij. ethi. ⁊ſcti rciit . recuſat: ⁊ cui debef oſtendit:ſicut paulꝰ⁊ bar⸗ nabas fecerũt de qͥbꝰ ſcribit᷑ Acij.xl.ca. cuʒ liſtris ꝓpter miracula q̃ febant vellẽt ipis ꝓliẽ diuinũ honoꝛẽ tribuere ⁊ dare thura:dicentes dij ſiles facti hoibꝰdeſcẽderũt ad nos.Etvoca bãt barnabã iouẽ:paulũ vo mercuriũ. qꝛ ipſe erat dux vbi. IJlli conſciſſis tunicis ſuis exilie⸗ rũt in turbas clamãtes ⁊ dicentes: viri qͥd ſ̊ fa citis:⁊ nos moꝛtales ſumꝰ ſiłes vobis homies Igit᷑ idolatria ðꝛ a latria ⁊ idolo. Idolũ auteʒ ſimulacrũ: qð hũana effigie factũ ⁊ ↄſecratũ eſt:iuxta vocabuli interpᷣtationẽ. IJdos enim grece foꝛmã ſonat:⁊ ab eo ꝑ diminutionẽ: ido lũ deductũ qð apud nos foꝛmulã facit. Igitur oinis foꝛma vel foꝛmula idolũ ſe dici expoſceit Quidã vo imꝑite dicũt idoluz ex dolo ſũpſiſſe nomẽ eo ꝙ diabolꝰ creature cultũ diuini nois „ . j. . idolatria ẽ cul tus qͥ ſoli deo debet᷑ exhibitꝰcreature.HNã ido⸗- latria idoloꝝ ſeruitꝰ ſiue cultura interpᷣtat᷑ la⸗-⸗ tria em grece latine ſeruitꝰ ðꝛ qᷓ q;tum ad veraz religionẽ attinet nõ niſi vni ⁊ ſoli deo debetur hac ſicut impia ſuꝑbia ſiue hoim ſiue demonũ ſibi exhiberi iubet vel cupit. Ita pia hũilitas vel hoĩim vel angeloꝝ vel ſanctoꝝ ſibi oblataʒ me Mi ſcs ul ( brwe V neth hus ic der im e dic coc 0 ſu Hlle nis/ hiſo aſea t wu ecul zico⸗ h⸗ dyenz cheu i . az i mes wocn e⸗ erle⸗ zubſe onus ſalte, oti elim ido 4 ſiſſe gis Tertia negligens cõſideratio. mnuerit.Dicunt᷑ inſuꝑ idola ſimulacra. Nã ſi⸗ mulacra a ſił tudine nũcupant᷑ eo ꝙ manu arti ficis ex lapide aliaue materia eoꝝ vultꝰ imitã⸗ tur qͥꝝ honoꝛe fungunt᷑ ſimulacra dicta:vel ꝓ eo ꝙ ſũt ſiłia vel ꝓ eo ꝙ ſimulata atq; conficta Sinmulacra pᷣmus ex luto fecit hiſmmael ᷣm he⸗ beꝛeos. m vo gẽti es pꝛimus fuit ꝓmetheus. BGeeci vo referunt ꝙ fuit cetrops. Fuit aũt ꝓ⸗ methetꝑe Jacob frater athlãt aſtrologi de qᷣ bus młta loqͥ᷑ Augꝰ li.xvii.de ci.dei ca.viij. lhic ꝓmetheꝰ pꝛimꝰ dict ẽ feciſſe hoĩes:tũ qꝛ de rudibꝰ fecit doctos: tũ qꝛ legif̃ feciſſe hoiuʒ imagines qs arte qdam deambulare faciebat. CLetrops vo fuit ille metu plagaxꝝ egypti yt dicit imgt i hiſtoꝛia ſcholaſtica: fugit i greciã cõdidit athenas:et pᷣmus bouẽ imolauit ioui. CScõðm oð declarãdũ:vñ oꝛtũ habuit idola⸗ dꝛima ð inoꝛdinata affectio. Scda naturalis delectatio. „ ꝛima cauſa fuit inoꝛdinata affectio quãtã gSit Lactantiꝰli.j.diuinaꝝ inſti.⁊ Iſið. vbi ſu⸗ pꝛa. Na fuerũt qͥdã vꝛbium cõditoꝛes aut viri foꝛtes: qͥbꝰ moꝛtuis homies qͥ eos dilexerũt ſi⸗ mulacra fin xerunt: vt haberent aliqð ex imagi nis ↄtemplatione ſolatiũ. Et vt recitat mgr̃ in hiſtoꝛia ſcholaſtica a NMino oꝛta ſunt idola mõ qſequit᷑. Ooꝛtuo ſiqᷣdem belo pfe:ninus ĩ ſo latiũ doloꝛis fieri fecit imagineʒ patris ſui:cui multaʒ exhibebat reuerentia: hinc hoies regi onis vt ei adularent᷑ ⁊ nõnulli timoꝛe ducti di uinos honoꝛes imagini exhibere ceperũt huiꝰ exẽplo plures chan ſuis moꝛtuis imagines de dicare ceperũt.Et ſicut ab idolo beli cetera tra xerunt oꝛiginẽ:ſic ab eius noĩe:noĩa generalit᷑ acceperũt.Sicut em̃ belus dictus ẽ ab aſſirijs ſic ⁊ alie nationes ſᷣm idiomata ⁊ linguaꝝ va⸗ rietates:alie bel:alie baal:alie baalim: alie bel⸗ fegoꝛ:alie belʒebuch:eoꝛuʒ idola vocauerunt Siophantꝰ vo lacedemonũ auctoꝛ libꝛos ſcri plſit antiquitau ʒ. xiiij. In q bus ait. Sirofanẽ egyptiuʒ familia fubſtaãtia locupletẽ:ſilium ge⸗ nnuiſſe quẽ vclut enoꝛmis ſubſtãtie ſucceſſoꝛem ineffabili vltra q; paternitas exigebat affectu diligebat:is dũ aduerſus foꝛtune in curſibꝰra⸗ peret᷑ patrẽ inſuꝑabili affecit meroꝛe. Qui filij ſimulacrũ in ſuis edibꝰinſtituit: vniuerſa vero familia in dñi adulatione aut coꝛonas plectere aut floꝛcs inferre aut odoꝛamẽta ſimulacro ſuc cendere ↄſueuit. Nõnulli etiã ſeruoꝝ culpabi les dñi furiã euitãtes ad ſimulacrũ ꝓfugi veni anm merebãt᷑:hec ⁊ hmõi facta ſũt poſt diluuiũ Nã vt ait Tho.vbi ſupꝛa arti.iiij.in reſpõſio⸗ ne ad ſcom articulũ In pꝛima etate nõ fuit ido tria: ⁊ ad aſſignari ſolẽt tres oꝛiginales cauſe Alij. latria ppter recentẽ memoꝛiã creationis mun di ex q̊ adhuc vigebat cognitio vnius dei ĩmẽ te hominũ. In.vj.etiã erate idolatria eſt exclu ſa: ꝑ vtutem ⁊ doctrinã xp̃i qui de diabolotri umphauit. Scda cauſa oꝛiginalis vñ oꝛtũ ha buit idolatria fuit naturalis delectatio.hõ em naturaliter de repᷣſentatione delectat᷑: ideo ho mines rudes a pᷣncipio vidẽtes ꝑ diligentiã ar tificũ imagines hominũ fieri diuinitatis cultũ eis impenderẽt.Quidã inſuꝑ ꝑ quãdã nefariã artẽ imagines quaſdã cõſtituebant q̃ vtute de monũ aliquos certos effectꝰ habebãt vñ puta bant in ip̃is imaginibꝰ eſſe aliquid diuinitatis ⁊.ↄſequẽs diuinũ cultuʒ illis exhibebat. Et bec fuit opinio hermetis termegiſti. vt Aug⸗ dicit in. viſj. de ciui. dei. Tertia cauſa oꝛigina⸗ lis vñ oꝛta eſt idolatria de dei inconſideratio. Negligentes qͥdẽ hoĩes ad ↄſiderãdaã excellen tiã dei veri:qͥbuſdã creaturis ꝓpter aliquã ex cellentẽ vtutẽ diuinitatis cultũ exhibuerũt.ſi cut diximꝰ in ſmone de ſimplicitate dei ⁊ in ſer monc de aia.vñ Lactãtiꝰ li.j.diuina.inſti.ait. illos qs deus impiti ⁊ inſipientes tãqᷓ; deos ⁊ nũcupaãt᷑ ⁊ adoꝛat:nemo eſt cã inconſideratus qui nõ ĩtelligat fuiſſe moꝛtales Quõ &̊ indt ali⸗ qͥs dij crediti ſunt nimiruʒ qꝛ reges maximi ac potentiſſimi fuerũt: ob meritaſuarnin virtutuʒ aut muneꝝ aut artiũ repertarũ:cum chari fuiſ⸗ ſent his qᷣbꝰimperauerãt in memoꝛiaʒ ſunt oſe crati:qð ſi qs dubitet res eoꝛum geſtas ⁊ facta cõſideret q̃ vniuſa tã poete qᷓ; hiſtoꝛici veteres pvgiderũt.hec ille.Cũ g ſingulis dis ſta ue de dicarentẽ᷑: demones hoibus errantibus colen⸗ dos ſe exhibuerũt i idolis dando reſpõſa ⁊ ali⸗ qua que videbant᷑ hoibus mirabilia faciendo Tertiũ qꝗð erat declarandũ vtꝝ idolatria ſit grauiſſimuʒ pctõꝝ Et ad hoc rũdet᷑ ꝑ glo.ſuꝑ xv.ca. Leui ici q̃ ait Oẽ pcrm̃ imũdicia eſt aie Seq idolatria maxia Aduertẽdũti m Tho. grauitas alicuius pcti põt attendi duplicit Ano mõ ex pꝑte ipius peceati: ⁊ ſic perm idola trie eſt grauiſſimũ Sicut em̃ in terrena republi ca grauiſſimũ eſſe videt᷑ ꝙ aliquis honoꝛem re giũ alteri impendat qᷓ; vero regi.qꝛ q;tum in ſe eſt totũ reipublice ꝑturbat oꝛdinẽ :ita i pecca⸗ tis q̃ ↄtra deum cõmittunt᷑:que tamẽ ſunt ma⸗ xima:grauiſſimũ eſſe videt᷑ ꝙ aliquis honoꝛẽ diuinum creature impendat: quia q;tum in ſe eſt facit alium deum in mundo minuens pᷣnci⸗ patum diuinũ. Si vero obijceret᷑. ꝙ peſſimuʒ optimo opponit᷑ vt dicit᷑.viij.ethic̃. Sed cultꝰ interioꝛ qͥ ↄſiſtit in fide ſpe ⁊ charitate ẽ melioꝛ qᷓ; cultus exterioꝛ. ergo inſidelitas deſperatio 7 odiuʒ dei que oponunt᷑ cuſtui interioꝛi ſunt grauioꝛa peccata q; idolatria q̊ oponit rui Alij exterioꝛi. Rñderi poſſumꝰſm Tho. idola tria pᷣſupponit iterioꝛẽ infidelitatẽ ⁊ adijcit exte rius indebitũ cultũ. Si vo ſit exterioꝛ tm̃ idola tria abſq; iterioꝛi infidelitate addit᷑ culpa falſt tatis. Scðo pᷣt attẽdi guitas pcti ex ꝑte peccã⸗ tis:ſicut grauiꝰeſt pctm eiꝰ qͥ peccat ſcienter qᷓ; q̃ peccat ignoꝛãter:⁊ ẽm h̊ grauius peccãt he⸗ retici qͥ ſciẽter coꝛrũpũ: fidẽ quaʒ acceperũt q; idolatria ignoꝛãter peccãtes.Et ſiłter etiã ali⸗ qua alia pctã pñt eſſe maioꝛa ꝓpt᷑ maioꝛẽ ↄtẽ⸗ ptũ peccãtis.Cõtra pctm̃ igit᷑ idolatrie pᷣdica uit efficaciſſime beatꝰ bartholomeꝰ qð in ꝓpuin cia indie vt pᷣdictum eſt virtuoſe delenit. ¶ QOuglit ĩ albano maioꝛis armenie be atus bartholome paſſus ẽ martyriũ de cuiꝰpaſſione varia opinio q tñ fa CaplmI. EE tia beati bantholomeioſtendẽs ma⸗ itudinẽ gloꝛie illiꝰ d: martyrij tol leratio. Tr le viros armatos ad capiẽdũ apłm deſtinauit qͥ cũ adductꝰ fuiſſet coꝛa eo dixit ei rex. Tune es ille qͥ euertiſti fratrẽ meũ.Cui apłs.ego illũ nõ euerti:ſᷣ cõuerti.cui rex.ſicut tu feciſti frmm meũ deũ ſuũ relinquere ⁊ tuo credere.ſic ⁊ ego te faciã deũ tuuʒ relinq̃re ⁊ meo ſacrificare. cai apłs. Ego deũ quẽ colebat frater tuꝰ ligaui ⁊ li gatum oſtẽdi:⁊ vt ſimulacrũ frãgeret coegi: ſi quidem biliter conſerua ſic poteris facere deo meo poteris me ad ſimu⸗ lacrũ adoꝛãdũ pꝓuocare:ſinautẽ deos tuos cõ minuã ⁊ tu crede deo meo:h illo dicẽte nüciat regi:ꝙ deꝰ? ſuus baldach cecidiſſet ⁊ cõminut fuiſſet: qð rex audiẽs purpurã q̊ indutus erat ſcidit. Et aplm ſuſtibꝰ cedi iuſſit atq; iterficitö 2 genẽ aũt paſſiõis huiꝰapli triplex extat opinio vVecðꝗ eoꝝ qͥ aſſerunt ꝙ fuit excoꝛiatus. Tertio alioꝝ qͥ tenẽt ꝙ fuit capitetrunatꝰ. Pote eoꝝ dieunt ꝙ fuit cruciſirus. us. cruciſfixus deoꝛſũ habens caput.Be ſcda 2 ter tia opinione ita ſcripſit Theodoꝛꝰ abbas ⁊ do ctoꝛ pcipuus aplłs dei Bartholomeꝰ pꝛimũ in licaonia pᷣdicauit:poſtmoduʒ in india ad vlti⸗ lieratio.Trãſiuit q pe ex pᷣ mũdo gloꝛioſo mar cyrio coꝛonat. Nã poſtq; rex polemiꝰ ſacꝝ ba ptiſma ſuſcepit vt ponit᷑ in legẽda oẽs tẽploꝛũ põtifices ↄgregati ad aſtragẽ regẽ fratrẽ eiꝰcõ⸗ uencrũt.Et de deoꝝ ſuoꝝ amiſſiõe ⁊ tẽpli ſub uerſione:⁊ regis ꝑ artẽ magicaʒ deceptione apfm ſũt cõqueſti. aſtrages g rex indignat mil Ge pᷣma opinione loquit᷑ ſic beatꝰ doꝛothe artholomeus indis pᷣdicauit qͥ euangeliũ ſm mattheũ in ꝓpꝛia eoꝝ lingua eis tradidit. Boꝛmiuit in Albano ciuitate magne armenic mum in albano vꝛbe ſcʒ maioꝛis armenie. Hbi pmo excoꝛiatus.Tandẽ capite plexus ibidem ſepult eſt. Sʒ cõtrarietas iſta facile ſolui pöt: vt dicat᷑ ꝙ pᷣmo crucifixus fuit deinde añqᷓ; in cruce moꝛeret᷑:depoſitꝰ:excoꝛiatꝰ fuit. Et po⸗ ſtremo capite trũcatus:cuiꝰcoꝛpus xpᷣiani tu⸗ lerũt ⁊ honoꝛiſice ſepelierunt. Rex aſt Aſtra⸗ ges ⁊ temploꝝ pontifices a demonibꝰ arrepti moꝛtui ſũt. Rex vo polemius in ep̃m oꝛdinaemfß=· ⁊ viginti annis officiũ epiſcopatꝰ laudabiliter implens plenus vtutibus in pace quieuit mirari ſoꝛte quis poſſet quõ bartholomeus in — albano maioꝛis armenie ſit paſſus:cũ in india pᷣdicando idoloꝝ cultum euacuauerit. Ad qdGd reſpõdeo:quia veriſimile eſt ꝙ rex aſtrages ar menie regno pᷣſidebat. Nam vt ait Iſið . xiii. Ethi.li. armenia ſita eſt inter taurũ ⁊ caucaſuz et capadocia vſq; ad caſpiũ mare pꝛotẽſa hůs a ſeptẽtrione Cerannos montes ex cuius colli bus Tigris fluuius naſcit᷑ ⁊ in cnius montibꝰ archa poſt diluuiũ ſediſſe phibetur. hec eſt ter ra ararach in quã fugerũt ſilij Senacherib:qm ipᷣm in templo dei ſuioꝛanteʒ interfecerunt. vt ſcribit᷑.iiij. Regl.xix.c. Ex quibus colligimꝰ ꝙ armenia in die ſit cõtigua:ad quã rex Aſtra es deduci fecit apm bartholomeuun. OQualit᷑ coꝛpus apli ↄſeruatuʒ eſt mi rabiliter qn ꝓiectum in marideuenn ad inſulã liparitanꝗ Et inde collectis ltaũ fuit beneuentũ vbi deuotiõe ſin· Caplin N. beati bartholomei gloꝛiã eiꝰmani· ſtans ðꝛ coꝛpoꝛis ↄleruatio placuitt altiſſimo deo coꝛpus apoſtoli ſui mirz lima venerat. aril oſſiumq; eius curam gerer ꝛimo in piectioo. Gedo in diſperſione. NPꝛimo deus mirabil —MB-Z do ap o faciẽtibꝰ: venerũt in ꝑtes ſicilie in inſu lam q̃ liparis nuncupat᷑: ſiẽ epᷣo hoſtienſi qui eus mirabiliter cõſeruauit coꝛpus Ni in piectione: dũ em pagani viderẽt ꝓpter ſignoꝝ frequẽtiã coꝛpus eius plurimũ venera ri:indignati loculo plũbeo impoſitũ in mareß cipitauerũt. Et de h̊ ita ſcripſit beatꝰ*ꝰ Theoo rus ſupꝛadictꝰ:mota ẽ cũ impetu de regionitbꝰ armenie archa cũ quattuoꝛalioꝝ martyriũ ar· chis ᷓ ſiliter dũ ſigna oꝑarent᷑ cũ ea fuerantin mare piecte: ⁊ ꝑ tãtũ ſpatiũ maris qᷓttuoꝛ his pcedẽtibꝰ⁊ tãq; miniſtris obſequiũ quodiame unc lnidͤn ncn Etpo⸗ tani ln⸗ Aſtra⸗ Nepti Nat liter mensin inindn gesn ſonii. maſz übis nscolt Vonnbe.. NPn Aer. em nn 1 Nte eſin. W t — Pprer chen narep lodo Mib? ſar⸗ ntin his i un no. Sermo Aliij V tuncpñs erat reuelatũ fuit: venitad paupcula theſaurꝰ ditiſſimꝰ: venit ad ignobileʒ pᷣcioſiſſi⸗ ma margarita:venit ad meſtam ſolẽdiſſimũlu minare. Alus & ättuoꝛ ad diuerſas terras eun⸗ tibꝰ ſanctuʒ apli in dicta inſula reliquerũt.Et em̃ pᷣdictos qᷓttuoꝛ martyres apłs retroꝛſũ reli/ quens vnuʒz.ſ.papinũ in ciuita:e ſicilie milas: Aliũ vᷣo lucianũ noĩe meſſinã trãſmiſit: reliqͥs vo duos ĩ calabꝛiã direxit:gregoꝛiũ qͥdeʒ in ci uitatẽ columnã:achaciũ aũt ĩ ciuitatẽ q̃ chale vocat᷑.Qui vſq; hodie ſuffragüs ſuis ſplẽdẽt. Suſceptꝰ ẽ g̊ beatꝰ apłs cũ multis hymnis lau dibus ⁊ luminaribꝰ⁊ templũ ſibi magniſice fa⸗ bꝛicat. ¶ Scðdo de mirabiliter ſeruauit coꝛ⸗ pus apli in diſperſione. anno qpe dñi.cccxxx Saraceni ſiciliã inuadẽtes lipparitanã inſulaʒ vbi coꝛpꝰ ſancti bartholomei quieſcebat vaſta ueruũt ac eius ſepulcrum ↄfringẽeres oſſa ipius diſperſerut Yllis aũt poſtea inde recedẽtibꝰ ap paruit apis cuidã monacho dicẽs. Surge col lige oſſa mea q̃ diſperſa ſũt.Cui ille:q̃ rõne oſſa tua colligere aut aliquẽ honoꝛeʒ tibi exhibere debemꝰcũ nos deleri ꝑmiſeris nec auxiliũ nob impẽderis.Cuiille:ꝑ multũ tpᷣs meritis meis dñs huic pplo pegcit. Sed eoꝝ pctis nimis in ualeſcentibꝰ⁊ vſq; ad celũ clamãatibꝰ iam ꝓ eis nõ potui veniã obtinere.Sʒ cũ monachus di⸗ ceret:quõ inter tot alioꝛuʒ oſſa ſua qͥʒ inueniri poſſent ait: nocte ad ea colligẽda ibis. Et eaq̃ vyt ignẽ ſplẽdẽtia videris ꝓtinus hecleuabis: qͥ oĩa vt dixerat inueniẽs:aptłi oſſa leuauit. Et ſuꝑ quãdã nauẽ ↄſcendens beneuẽtũ ea trãſtu⸗ lit. ¶ Tertio deus ↄſeruat mirabiliter coꝛpus bartholomei i veneratiõe. Ault equideʒ illð a fidelibꝰdeuotiſſime venerari:nã lʒ ſingulis die bus anni eccdleſia in q̃ oſſa illa felicia ſũt repoſi⸗ ta a fidelibꝰ frequentet᷑: verũtñ in feſto ipiꝰſã⸗ cti inumerabilis ſi dici pᷣt xbᷣianoꝝ multitudo ad eandẽ ↄfugit: vbi etiam epᷣi oẽs ſuffraganei abbates ⁊ alij ad laudandũ deũ in ſuo ſãcto cõ ueniũt. Gaude O beneuentana ciuitas:ditata tãto munere ad deũ pᷣces tuas ↄſidenter effun⸗ de: ſperans indubitãter Bartholomei meritis impetrare qð petis:nõ ab re diſponit ſapiẽtia dei: vt ex lipparitana inſula ſacrũ hoc pignꝰ ad te deferrek. Igik Bartholomei pᷣſidiuʒ indeſi nenter imploꝛa:vt per interceſſionẽ illiꝰ liberet te de ab omnni malo ⁊ in ſua gratia ↄſeruet. ¶Sermo quadrageſimuſtertiꝰð vie . mon ⁊ Judas in quaoſt dei que erat in illis. ria quaʒ habuerut ſancti apoſtoli Si endit virtus 1iuiin bello. Doctoꝛis gentiũ vba ſunt iſſta ad Heb.xj. ca. Si abſcq; vlla cõ⸗ tradictiõe pᷣdicaſſent apłi fideʒ xp̃ᷣi facile fuiſſet pſuadere gẽtibꝰ vt in illũ crederẽt. Sʒ ꝓfecto vbiq; duriſſimã reſiſtẽtiã iuenerũt. Ob quam opꝰ fuit illos nõ niſi foꝛti aio docere euãgelicã vᷣtutem. Omiſſis aũt alijs Simonẽ ⁊ Judã in ſpiciamꝰ qͥ pſaꝝ pplos ab idolatrie ſuꝑſtitione reuocarũt. Ipᷣi nãq; młta virilit᷑ egerũt adex⸗ pugnãdos vitatl inimicos. Quos tñ coopan⸗ te deo potẽtiſſime debellarũt: verũtñ vt iſta fa ciliꝰcapiãt᷑ in pñti pᷣmone ð victoꝛia ſctõꝝ Si⸗ monis ⁊ iude diſſeremꝰ. Fuerũt qpe victoꝛes ⁊ foꝛtes ĩ bello:ita vt aduerſarij turpiſſime cõ⸗ fuſi denicerẽt.hi aũt triplicit᷑ diſtingui poſſunt ꝛimi fuerunt diaboli. ecundi magi. Tertij idoloꝛum pontificoes. Qualit Simo ⁊ Judas deuicerũt di abolos Et vtu dẽmones habeãt ſciẽ tiã futuroꝝ ntingẽtium.Et quõ hñt Pphetas alſos atq; qliter veritatem atent quꝗ odiũt. ¶ Caplin. . rij Simõis ⁊ Jude qs deuicerũt A fuerũt diaboli:dũ em in ꝑſidẽap⸗ plicuiſſent. Baradach dux regis babilonie ) indos ad pᷣliuʒ ꝓfecturꝰ:nullum a dijs ſuis potuit habere reſponſũ ꝑgẽtes aũt ad fanũ ꝓxime ciuitatis reſpõſũ ibidẽ habuerũt. O ꝓpt᷑ apłos qͥ venerũt dij rñdere nõ poſſent. Tüc dux eos inqri fſecit Et inuẽtos qͥ nã eẽnt vel ꝓ q̊ re veniſſent inqſiuit. Qui reſpõderũt. Si genus qris hebꝛei ſumꝰ.Si ↄditionemſer⸗ uos ihu xp̃ᷣi nos eſſe fatemur.Si cauſaʒ: ſaluti vf̃e cauſa huc venimꝰ:qͥbꝰdux reſpõdit.Cum felix reuerſus fuero audiaʒ vos. Cui apli: mõ magis ↄgruũ ẽ recognoſcere illũ cuiꝰope poſſi tis vincere:vel certe rebelles placatiſſimos in⸗ uenire.Quibꝰ dux dijs nr̃is potentioꝛes vos video:ſinẽ belli vob rogo pᷣdicite.Cui apłi:vt deos tuos mẽdaces eẽ cognoſcas iubemꝰ illis ad qſita dare rñſa:vt dũ dixerint ã ignoꝛãt pꝛo bemꝰeos ꝑ oia eẽ mẽtitos.Tũc fantaſtici:grã de bellũ dixerunt futurũ ⁊ multũ populũ hinc inde ruituꝝ.Tũc apli ridere ceperũt:dixit eis dux:me timoꝛ inuaſit ⁊ vos ridetl.Cuiapłi:no li timere:qꝛ pax huc nobiſcum itrauit.Et cras hoꝛa diei tertia legati indoꝝ ad te veniẽt:⁊ ine ſe ptãti cũ pace ſubijciẽt.Tũc põtiſices riſũ le⸗ uau erũt:⁊ duci dixeruut. Ad hoc iſti ſecux te “M E4 facti ſũt Pimiaduerſa A20 reddere volunt:vt dũ incautꝰ fueris ab aduer pus eclypſis ſolis ⁊ ſimilia. Quedã futura fũt e ſarijs occuperis. Cui apoſtoli:nõ diximus ti⸗ que habẽt cauſam determinatã tñ fallibileʒ. “ bi expecta vnũ mẽſem ſed vnuʒ diem ⁊ eras in vtpoteſunt illa q ſũt ᷣm inferioꝛẽ naturã.q̃ iðo ane pace victoꝛ exiſtes. Tunc dux vtroſq; cuſtodi habẽt cauſaʒ determinatã. qꝛitẽtio nature mo (iln ri fecit: vt ex rei exitu veraces honoꝛarẽt mẽ uet determinate ad vnũ. Ideo vero fallibilem fun daces ꝓ crimine punirent᷑.Cum ergo in craſti qꝛ multipliciter põt occurrere impedimẽtũ Si ſli num qð apli pᷣdixerant eueniſſet ⁊ dux pontiſi cut ſi ager ſeminatꝰ ſi terra pinguis eſt: ⁊ bona , ces iniẽdere vellet phibuerũt apoſtoli nehoc diſpoſitio ſuperioꝛũ coꝛpoꝝ afferũt pinguem lon fieret cum ipᷣi nõ niuẽtes occidere:ſᷣ moꝛtuos fructũ.Et hec futura pᷣſciri poſſunt a creatura ohhl viuificare miſſi eẽnt:itaq; demonuʒ fallacia ab tmñ fallibiliter ppter impedimẽta qᷓ poſſent eue⸗ war aplis va narrãtib fuit detecta. Tñ vt ꝑs iſta nire.aut tẽpeſtatũ aut bꝛucoꝝ ⁊ locuſtaꝝ ⁊ hu dſcet clarioꝛ fiat tria h̊ loco erũt dubia diſputanda. iuſmodi. Quedã aũt ſũt futura q habẽt cauſaʒ ler e Prund vte vemoio, ſit ooenitlo futuron. indeterminatã ⁊ fallibilẽ. Sicut ſũt ea qſunt a ſecrn Seum vtrũ a demõibꝰ ec poſſit aliqᷓ ꝓphetia. volũtatenr̃a.q indeterminata ẽ eo ꝙ eſtad op doſe Tertiũ vtrũ demones per ſe vel per alios pol poſita. fallibilis etiã qꝛ pñt etiã volẽti ꝓſicere nde ſint veritatem fater. occurrere młta impedimẽta. Et talia non pñt nerſo CPꝛo pꝛimi dubij explanatiõe aduertenduʒ certitudinaliter ſciri ab aliq̃ creatura:ſᷣ ſolum a duen c qdam incõſiderate dixerũt demones oĩa fu-⸗ deo vel ꝑ reuelationẽ diuinã. Ratio eſt.qꝛco⸗ cone tura pᷣſcire.Et hoc cõtendũt ꝓbare.Pꝛimo ꝑ gnitio creature pẽdet ex re Quoniã igit᷑ res in Nre ſimile:qꝛ aſtronomi ⁊ mathematici per curſuz certaẽ ⁊ in ſe ⁊ in ſua cauſa.ido creatura nõ pᷣe die⸗ aſtroꝛũ pᷣcognoſcũt ⁊ dicũt multa futura:⁊ vi⸗ illaʒ certitudinaliter noſcere aut pᷣſcire: diuina ice demus ꝗ in multis vera dicũt:ergo ſi maioꝛ ẽꝭ aũt cognitio nõ depẽdet a re aliq̃ imo oiaq no⸗ n. itelligẽtia ⁊ cognitio in domonibꝰ:videt᷑ ꝙ ipi uit hm modũ ſue veritat nouitj. Et qꝛ veritas mn futura pᷣſciant. Scðo id oſtẽdit᷑ ab effectu: qꝛ ſua ẽ certiſſima certiſſime cognoſcit ↄtingentia Vy magi ⁊ diuini ꝑ pacta cũ demonibꝰmul:ia a vt neceſſaria. Et ſic certuſime nouit ita põt cer onbo p̃dicunt: ⁊ nõ pnt niſi ꝑ reuelationẽ demonuʒ: titudinaliter demõſtrare ⁊ reuelare. Ideobpᷣ⸗ ſiones ergo videt᷑ ꝙ ipᷣi futura pᷣcognoſcãt.Sʒ cõtra cognitio futuroꝝ vel deiẽ vel a deo. Et iðo cũ ſbns: ſic aſſerẽtes ẽ auctoꝛitas Eſa. ca.xlj.vbi ðꝛ an-⸗ taliafutura pᷣdicunt᷑ pditio ðꝛ diuinatio. Et linucg nöüciate q̊ vẽtura ſũt in futurũ:⁊ ſciemus qꝛ dij qꝛ demones ſuꝑbi maxime deſidęrãt honoꝛari uſts eſtis. ⁊ iteꝝ Augꝰ. xxvj.q.j.ca.futura.ait.fu⸗ vt deꝰ maxime conant᷑ oſtẽdere &̊ in ſe habere. Wn tura pᷣſcire ſoliꝰ dei eſt q in ſui ↄtemplatiõe illa Et ideo dicere ꝙ demones ꝑ ſe ipᷣos futura cõ V qñq; angelos videre facit. Et Hieroꝰſuꝑ illo tingẽtia Sſciär enimudinalit hoc ẽ eis attribue W bo Banielis qð dixerũt ſapiẽtes babylonis re qð dei eſt. Ideo ẽ ibi infidelitas ⁊ infidelita⸗ ſp Nabuchodonoſoꝛ. ſᷣmo quẽ tu rex qris guis ti frequẽter annexa idolatria. Ideo diuinatio po⸗ eſt nec reꝑit᷑ quiſq; qͥ indicet illũ:exceptis djs cẽ ꝓhibita.Nã vt ſanctꝰ Tho.ſcdᷣa ſcdᷣe.qꝗ.xcv er qͥn non ẽ cum hoibꝰↄuerſatio. Inqͥt. Cõfiten- ait.ſi s futura ↄtingentia pᷣnoſcere aut pnũci per tur magi ↄſitent᷑ arioli ⁊ oĩs ſcia ſecularis litte are quocũq; modo pᷣſumpſerit niſi deo reuelã⸗ m rature pᷣſciẽtiaʒ futuroꝝ nõ eẽ homis:ſᷣ dei:ex temanifeſte vſurpat qð dei eſt. Et ex hoc aliqͥ ſten quo ꝓbat᷑ ꝓphetas dei ſpũ locutos qͥ futura dicunt᷑ diuini ᷣm ꝓſið.li.viij.ethi.ãſi deo ple inu⸗ cecinerũt Mꝛeterea ſi demones pᷣſcirẽt oia fu- ni.diuinitate em̃ ſeplenos ſimulant.⁊ aſtucia füft ra tunc ſcirẽt qͥd cras vnuſquiſq; debeat velle quadã fraudulẽtie hominibꝰ futura cõiectant denen vel cogitare Sed hoc ẽ falſũ:qꝛ quãto aliquid diuinatio ergo non ðꝛ ſi quis pᷣnunciet ea que irib E magis pᷣſens alicui tanto certius ẽ ei:ſ volũ⸗ ex neceſſitate eueniũt.vel vt in pluribꝰ que hu nti. tas vniuſcuiuſq; ſibi pᷣſentioꝛ ẽ qᷓ; alij.ergo cer⸗ mana rone cognoſci poſſunt. Neq; etiã ſi quis gleſ⸗ tioꝛ ẽ ſtbi ꝙ velle debeat qᷓ; alij. ſed nullus certi futura aliqua contingẽtia deo reuelãte cogno⸗ ier, tudinaliter ſcit qͥd debeat cras velle vel cogita ſcat ⁊ nũciet:tunc em ille nõ diuinat.id ẽ.qð di linz tare:ergo multo minꝰnec alia creatura Diſtin nuinũ eſt facit:ſᷣ qð diuinũ eſt ſuſcipit. Tũc em̃ ſitfn guendũ ergo ẽ jm Bonauen.in.ij.di.vij.de fu ſolũ dicit᷑ diuinare qñ ſibiĩ debito mõ vſurpat ln⸗ ruris. Nam illoꝛũ triplex genus reꝑitur. Que pnũciationez futuroꝝ euentuũ vnde Hieroꝰ ſeef dam em̃ ſüt futura que habẽt cauſam determi⸗ ſuꝑ Lucã dicit ꝗ diuinatio ſemꝑ in malã pteʒ itf natam ⁊ infallibilẽ.vtpote ſunt illa que attẽdũ accipit᷑.qꝛ non dicit᷑ ab oꝛdinata ꝑticipatione zi⸗ tur circa motum coꝛpoꝛuʒ ſuperioꝛũ: in quibꝰ alicuius diuini.ſed ab indebita vſurpatione.ᷣ f eſt determinatio.⁊ omis impedimẽti remotio. Tho.ſequit᷑ Bonauen ꝙ q;uis demones nõ HW Calia poſſunt certitudinaliter ſciri nõ ſolum a poſſint ꝑ ſeipos futura ↄtingentia ſcire certitu deo ſed a creatura.Et hoc in ſua cauſa ſicut tẽ⸗ dinaliter: Tamẽ frequẽter vera pᷣdicunt.̊ au minöß redium io⸗ Fenns gent tcer ob⸗ Eöoch o,G oi Nbere. muracs midue dane⸗ uineti⸗ egt tinii ui⸗ alch ople uca cor Lage gpeyn zſtauss ecoo⸗ ich Lican pn lapq tiole leh ca ſo Atitu ban minibus reuelare. tanqᷓ; remota a cognitõe ho minũ. Simpliciter autẽ ⁊ maxime remota ſut: queſolus deus cognoſcit. Et ideo ꝓphetia ꝓ⸗ tem eſt quadrupliciter ſm Aug in tertio ſup BGeneſim ad litterã. Aut em ſenſus vel ingenij acrimonia ſaut multa experientia Aut doloſa cautela.Aut aliena doctrina(Senſus acrimo⸗ nia vt quãdo vidẽt diligẽter ⁊ cõſiderãt ad qᷣd inclinat᷑ affecrig noſtra. vel que ſint inducẽtia yel retrahẽtia(Experiẽtia tenpoꝝ. qꝛ ex tali⸗ bus viderũt accidere tali Ooloſa cautela quã do pꝓponunt aliquid facere ⁊ p̃dicunt (Aliena doctrina quãdo iuſto dei iudicio ꝑmittũt᷑ ad⸗ diſcere ab angelis.De aſtrolog ergo ꝙfrequẽ? ter vera pᷣdicunt tenendũ eſt.ꝙ hoc ſolũ eſt cõ⸗ iecturando ſiue ᷣm legem aſtroꝝ.ſiue ſ̃m dia⸗ bolica cõmertia.Scðm legem aſtroꝛuʒ vtpote qñ dominat᷑ ſtella q̃ habet impꝛeſſioneʒ ſuꝑ di uerſos humeres diſponẽs ſᷣm hoc hominẽ ad diuerſos moꝛes ⁊ affectiões. Scom diabolica cõmertia.vt qñ volũt vim aſtroꝛũ vltra ꝓten⸗ dere. q; ad illud ſuꝑ qð poſſunt. Tunc em niſi diabolus adeſſetita frequẽter falſum ſicutveꝝ dicerent. lʒ frequenter falſa pᷣdicant ⁊ decipiã⸗ tur. Hinc Augꝰ li.v.de ciui.dei.c.vij ait.non imerito credit᷑ cuʒ aſtrologi mirabiliter multa vera reſpondent oculto inſtinctu fieri ſpirituũ non bonoꝝ quoꝝ cura eſt.falſas ⁊ noxias opi niones de aſtralibꝰ fatis inſerere humanis mẽ tibus atq; firmare. Similiter ⁊ malefici ſiue di uini:qñq; vera pᷣdicunt que pᷣcognoſci in ſuis cauſis naturaliter poſſunt. Futura vero cõtin gentia nõ certitudinaliter ſed ex cõiectura quä do; pᷣnunciat. ¶ Scom dubiü fuit vtrũ a de⸗ monibus eſſepoſſit aliqua pphetia. Ad qað re⸗ ſpondet Tho. ſcdᷣa ſcde.q.clxxij. ꝙ ꝓphetia i poꝛtat cognitionẽ quãdã ꝓcul exiſtẽtẽ a cogni⸗ tione hůana. Manifeſtũ ẽ aũt ꝙ intellectꝰ ſu⸗ perioꝛis oꝛdinis: aliq̃ cognoſcere põt que ſunt remota a cognitiõe intellect inferioꝛis Supꝛa intellectũ aũt humanũ eſt non ſolũ intellectꝰ di uinus:ᷣ etiã intellecꝰ angeloꝝ bonoꝛũ ⁊ malo rũ:ſᷣm nature oꝛdinẽ.Et ideo q̃dã cognoſcunt demones ſua naturali cognitiõe q̃ poſſunt ho⸗ pꝛie ⁊ ſimpliciter dicta fit ſolum ꝑ reuelationeʒ diuinã. Sed etiã ipᷣa reuelatio facta ꝑ demões põt ſᷣm qͥd dici ꝓphetia: vnde illi qbus aliqᷣd demones reuelat᷑:nõ dicũt᷑ in ſcripturis pꝛo pphhete ſimpliciter ſᷣ ꝓphete falſi ſiue idoloꝛũ fi⸗ ctio ſiue cum aliqua alia adicctione Añ Augꝰ xij.ſuper Geneſim ad litteram ait. Cuʒ malus ſpũs arripit hoĩes ĩ hac vita: aut demoniacos tfacit aut arrepticios: aut falſos ꝓphetas. No⸗ tãdũ ꝙ demones ea q ſciſt hoibus manifeſtãt non qᷣdeʒ ꝑ illuminationẽ intellectꝰb ꝑ aliqus Secunduũ quomodo magoꝛum miracula awa imaginariã viſionẽ aut etiã viſibilit᷑ colloquẽ⸗ do. ¶Tertiũ dubiü fuitvtꝝ demones ꝑ ſe vel per alios poſſint veritate fateri. Et videtur ꝙ; non. Maʒ dicit᷑ Johis. viij. ca.de diabolo.mẽ dax eſt pater eius ſcʒ mendacij.Et.xxij q.v ca.cauete fratres Omnes qui amãt mendaciũ filij ſũt diaboli.Cũ ergo diabolus ſit veritatis inimicus:ergo illã cõſñiteri fugit. Ad qð reſpõ⸗ demus:ꝙ tz diabolo veritas ſit exoſa mñ illam quandoq; pꝛedicat ⁊ cõſitetur pꝛopter trii.· eimo ppter coactionem. Becundo ꝓpter accuſationenm. Tertio ꝓpter deceptionen. CPꝛimo diabolus veritatẽ fatetur ꝓpter co⸗ actionẽ: qñ cogitur ab ipo deo.Sicut factũ le⸗ gimus quando clamãs in idolis ſanctoꝛũ apo ſtoloꝛum votuteʒ ⁊ gratiam ſuis cultoꝛibꝰſigni ficabat. Sic etiam in vtute xp̃ia ſanctis demo nes interrogati ſepe in obſeſſis coꝛpoꝛibꝰ vera reſpondẽtiʒ inuiti. C Secũdo diabolus veri⸗ tatem fatetur ppter accuſationẽ dum ſcʒ homꝛ nũ peccata ad cõfuſionẽ illoꝛũ accuſat. Maʒlʒ deus hominũ peccata cognoſcat: vult tamẽ vt diabolus illa declaret ad maioꝛem peccantiuʒ expꝛobationẽ. Ille vero hoſtis malignustuc veritatem quã odit pꝛopter odium animaꝝ fæ tetur. ¶C Tertio diabolus veritatẽ loquitur ꝙ pter deceptionẽ. HNam vt inquit ho. vbi ſu⸗ pꝛa intellectus ad falſuʒ deducitur pꝛopter ap⸗ parentiã veritatis:ſicut voluntas ad maluʒꝑ aarentiã bonitatis. Interduʒ igitur diabolꝰ veritateʒ oſtendit: vt ſic falſitas eius ſecurius accepteiur. inc chꝛiſtus nõ ſinebat loqui de/ mones qui erant in coꝛpoꝛibus obſeſſis:⁊ dice bant ipᷣm eſſe chꝛiſtũ: ne miſcerẽt veris falla.vt dicit Nico. de lyra ſuper pᷣmo ca. Marci. Et iinj.ca luce. Dicta ſũt iſta vt ſciamꝰ vera eſſe q̃ de apoſtoloꝛũ victoꝛia pᷣmiſimus qᷣ deo reue⸗ lante imminentem futuram pacem illi duci pꝛe dixerunt cum tamen demones contrariummẽ- tiendo ſuaſiſſent. ¶ Qualiter Simõ ⁊ Judas deuicerũt magos. Et d dicunt magi atq; ð dif ferêtia miraculoꝝ dei ſcton a mira rij Simonis ⁊ Jude quos ipi deui cerunt fuerunt magi. Et hic tria cõ⸗ ſiderare debemgs. Mꝛimum qui dicuntur magi. 4 — rentia a veris miraculis diſtinguun. Terti qualiter hi apoſtoli magos ſupe rt. agi ſüt qui vulgo maleſfici vocant ob facino⸗ rum magnitudinẽ:hi ⁊ elementa concutiũt tur bant mẽtes hominũ ac ſine vllo veneni hauſtu violentia tamen carminis interimunt. vndeet Lucanus. Mens hauſti nulla ſanie polluta: veneni incãtata perijt. Magoꝛũ auteʒ pᷣmus Zoꝛoaſtes rex batrianoꝛũ fuit de quo Auguſ. libꝛo xxi.de ciuitate dei ait. quando pꝛimo natus eſt riſit:hunc poſtremo Ninus rex aſſi⸗ rioꝛũ interfecit:lʒ pleriq; teneant illuʒ a demo⸗ ne ſuffocatum. Artem vo magicam multa poſt ſecula democritꝰ ampliauit quãdo ⁊ Hipocra tis medicine diſciplina effloꝛuit:hec autẽ vani tas magicarũ artium: ex traditione angeloꝛuʒ maloꝛũ in toto terrarum oꝛbe plurimis ſeculis dpꝛimuzr inualuit.Nec mirũ de magoꝛũ pᷣſtigis quàädo intantũ ꝓdiere maleficoꝛũ artes vt etiã oy ſe ſimilimis ſignis reſiſterent vertẽtes vrgas in dꝛacones aquas in ſanguinẽ.hec Iſið.Sed vt Auguſ.li. x.de ciui.dei.ca.viij.aſſerit: facie bant illi veneficijs ⁊ incantationibꝰmagicis qͥ⸗ bus ſunt angeli mali.i.demones dediti.¶Doy ſes autẽ tãto iuſtius quãto potẽtius dei nomie q fecit celũ ⁊ terrã cos facile ſupabat. Deniq; i tertia plaga deficientibꝰ magis decem plage ꝑ Qoyſen magna myſterioꝛũ diſpenſatiõe com plete ſunt.hec Augꝰ. Quãta vero ſit vtus de⸗ monũ cum a deo ꝑmittunt᷑ ſiue ad deludendũ humanos ſenſus:ſiue ad operandũ lʒ ᷣm natu ram effectus mirabiles ſiue etiã ad coꝛpoꝛa ve⸗ randu vmoleſtandum oixi plene in tractatu de timoꝛe iudicioꝛũ dei ¶ NHerũtamen hic narra bo qð ſuꝑioꝛibꝰ diebus legi in quodã libꝛo no⸗ uiter cõfecto q̃ͥ vocat᷑ foꝛtalitiũ ſidei. In regno francie:cuʒ iudei maleſicijs vterent᷑:accidit ſe⸗ mel ꝙ iudeus qᷣdam crudeliſſimus factꝰ ẽ ami⸗ cus cuiuſdã miniſtri iuſticie. Quadã vero die rogauit euz inſtatiſſime vt vnius homis daret ei coꝛſingens ſe illo egere ꝓ medicina.Et colo⸗ rando factũ ſuũ dixit àdam homo dabat vi ginti coꝛonas auri ſi e ſanaret.Et ꝙ ipᷣe daret ſibi decem illarũ ſi ei tribueret coꝛ ſupꝛadictuʒ Ille tũ ex cupiditate:tum amicitia ꝓmiſit.Ex⸗ trahenſq; illud coꝛa quodaʒ xpᷣiano: quẽ iuſti cia exigente:in partes dit iſerat tradidit vxo⸗ ri ſue cuſtodiendũ dicens Poccem coꝛonas eſſet recepturus ꝓiillo:quas ſibi iudeus ꝓmi⸗ ſerat ſe daturũ. Cum ergo mulier illa cognouiſ ſet iudeũ illum reatu multoꝛũ foꝛe maleſicũ du re repᷣhendit maritũ. Ille vo ecõtrario eam ar guebat dicendo:ꝙ ipᷣa faceret eum perdere de cem coꝛonas ⁊ alia ꝓmiſſa. andẽ deduxit vi rũ mulier vt iudeo coꝛ poꝛci tribueret᷑. Adim⸗ pleuit vir quod vxoꝛ ↄfuluit: iudeus vero coꝛ hominis chꝛiſtiani credẽs ſe accepiſſe tradidit illi decem coꝛonas Quo facto:iudeus hilaris ſuis vtens maleſicijs ſepeliuit coꝛ illud in quo dam campo latiſſimo. In quo poſt paucos di⸗ es cõgregata eſt inumerabilis multido poꝛco⸗ um. Et tanta fuit lis ⁊ pꝛelium inter eos:q om nes mutuo rabidis moꝛſibus ſe dilacerãtes oc ciderunt:ſic vt nec vnus remaneret viuꝰ.Qð factuzʒ a rege francieqͥ tunc eratcognitũ iudeo capto aꝑta eſt veritas:ꝙ ſic fuiſſet factũ de ho⸗ minibus xpᷣianis illius ꝓuincie ſicut ð poꝛcis ſi coꝛ ſepeliſſet homis xpᷣiani Pꝛofecto niſima nu dei diabolica poteſtas cõpeſceretur multa incredibilia mala malefici oꝑa diabolis coope rantibusexercerent Secundũ quod erat con⸗ ſiderandum quomodo diſcernuntur miracula demonũ a miraculis veris.Et dicũt᷑ illa mira⸗ cula largo modo.quia lʒ eſſe poſſint mira ope⸗ ra non tamẽ miracula. Ideo dñs Bonauẽ. in ijj. di. vij. ait. OX differũt illa a miraculis veris. Pꝛimo ex parte pꝛincipalis agentis.Naʒ i mi raculis diuinis operatur agens potentie infini te ⁊ ſupꝛa natunã In miraculis demonũ oꝑat vtus nafr̃e multiplicit᷑ adiute:ꝑ naturas alias Scðdo differũt ex ꝑte finis qꝛ miracula dei fiũt ad vtilitatẽ hoĩm ⁊ diuinã gloꝛiã ſed magoꝛuʒ ſiue demonũ:ad deceptionem ⁊ gloꝛiam vanã Tertio differunt ex parte facti:quia demones faciũt huiuſmodi vilia ⁊ inutilia.ſ.ranas ⁊ ſer⸗ pentes:quia hec de Rülpzoducuntu- opera⸗ tione nature:nõ autẽ poſſunt facere ea in qbus natura ſuccumbit ſicut facit deus.ſ.illuminare cecũ a natiuitate:reſuſcitare moꝛtuos et hmõi. Tertiũ cõſiderandũ qualiter Simon ⁊ Ju⸗ das magos ſuperarũt. Et de hoc ita ſcribit in legenda & in perſide erant duo famoſi magi.ſ. Zares 1 Arfaxath quos Mattheus fugaue⸗ rat ð ethiopia.Cũ vero apoſtoli ꝑ Baradach coꝛam rege adducti fuiſſent. Et pᷣſentibus illis magis dixiſſet Baradach. Iſti o rex ſut dij la⸗ tentes in effigie hominũ:zelo inuidie magi cõ⸗ moti dixerunt:illos malignos eſſe cõtra regnũ ſubtiliter cogitare:dixiteis Baradach. Si au detis cum eis cõfligite. Cui magi Si vis vide re quia nobis pᷣſentibus loqui non poterũt ve niant huc viri eloquẽtiſſimi ⁊ ſi coꝛã nobis lo⸗ qui auſi fuerint:nos ꝑ oĩa imꝑitos pꝛobabis. Cum aũt plurimi adducti eſſent ↄtinuo coꝛam magis ita muti facti ſũt: vt nec nutibꝰ qͥdeʒ qð loqͥ non poterãt indicarẽt: dixerũtq; magiad regem:vt ſcias nos deos eẽ ꝑmittemꝰ eos loqͥ ſ ambulare nõ poſſe. Iterũq; reddemꝰeis greſ ſum. Sʒ faciemꝰeos aꝑtis oculis nihil videre Qui cuʒ hec oia feciſſent dux aduocatos illos uumno⸗ nogtinn dütiſtin ducser gbendi ents niates bpan funrdia ſeohya guitoln ſenan ſeeny ſcenef nesb ſondhe ofſe oſh⸗ Ps ſenutib ſficsſe Eineru ſededn⸗ boren atoi⸗d ldene iſuol Ulleis efdk Ginad in gſin reuur mutn dolsce entent⸗ lamir⸗ inmope⸗ Bonnnein Ulis es. Mini nneinfni Müoper elus aNi Ungceng nanm yand nches nusſet⸗ ropera⸗ zinepus omminare seihmoi non ſenbetn lnegi⸗ fie- Miis oolo eis grel videre los *, . 1 ... tutpiter cõfuſos ad aplos duxit. Quibus api idoloꝝ cultuʒ diſſuadẽtes vt in xpm crederent monuerũt. Qðs cũ illi ex coꝛde ſe facturos pymi ſiſſent apłi ſigno crucis in frontibꝰ eoꝝ munie.⸗- rũt. Et ſtatim liberi ab oĩ moleſtia: ad regẽ co⸗ ram magis iten ingreſſi ſũt. Quare irati magi multitudinẽ ſerpẽtũ aduenire fecerũt. Statim q; ad iuſſum regl veniẽtes apłi pallia ſua de ſer pentibꝰimpleuerũt ⁊ ĩ magos ꝓiecerunt dicen tes. In noie dnᷣi nõ moꝛiemini.ſᷣ a ſerpẽtibꝰ la⸗ cerati doloꝝ veſtroꝝ mugitꝰ dabitis. Cum S magi ſi cruciarent᷑: rex ⁊ ceteri rogabãt aps vt eosa ſerpentibꝰ occidi ꝑmitterẽt. Quidus apłi reſpõdereſe miſſos reducerea moꝛte ad vi tam nõ aũt a vita pᷣcipitare in moꝛtẽ.Cũ auteʒ magi malicia perſeueraſſent ab apoſtolis ſani dimiſſi inde aufugerũt. Poſt hoc ftlia cuiuſdã ducis ex foꝛnicatiõe ↄcepit ⁊ filium parturies: quendã ſanctũ diaconẽ infamauit.Cum auteʒ parentes puelle diaconẽ occidere villẽt. Adue niẽtes apoſtoli infantẽ adduci feccrũt:qͥ die il⸗ la natus fuerat. Et coꝛã diacone interrogaue⸗ runt dicẽtes dic infans. In nomine domini ſi iſte diaconꝰ hoc pᷣſumpſit.ad hec infans iſte in quit diaconus caſtus ⁊ ſanctꝰ eſt nec vnq; car nem ſum coinquinauit.Cum auteʒ parentes i⸗ ſtarent vt apoſtoli quererẽt quis actoꝛ huius ſceleris fuiſſiet. Reſpõderũt apoſtoli. Nos ino centes abſoluere decet: nocentes vero perdere non debemus. Manſerũt poſt hec ⁊ alis mul⸗ taapoſtoli ĩ eodẽ loco ꝑ annũ ⁊ tres mẽſes Jn quo ſpacio plus qᷓ; ſexaginta milia hoĩuʒ exce⸗ ptis paruulis cũ rege ⁊ pᷣncipibꝰ baptiʒzati ſũt. ¶ Qualiter Simõ et indas debellarüt põtifices idoloꝝ patiẽtes moꝛi potiꝰ ᷓ ſtatuã ſolis adoꝛare. ¶ Ca. A:II. Simonis 2 Jude qs ii debellarunt tifices idoloꝛuʒ ⁊ populũ contra apoſtolos cõ citauerunt.capientes vero ipᷣos ad templũ ſo⸗ lis deduxerunt: vt aut eos ſacrificare compel⸗ lerent aut penitus necarẽt. Facto autẽ ſilentio ⁊ latere viſibiliter tulit Et ſicut apoſtoli vtute apoſtoli dixerunt vt ſciatis ꝙ hec idola plena ſunt demonibus. ecce eis imperamus vt exeãt ⁊ ſingula ſimulacra confringãt Statimq; deſi mulacris exierunt ⁊ confractis illis cum diris vocibus abſceſſerunt. Quod videntes pontiſi ces in apoſtolos irruerunt ⁊ eos trucidauerũt In ipᷣa autẽ hoꝛa cum nimia ſerenitas eſſet tan ta fulgura extiterunt:vt templum ipſum trifa⸗ fuerüt idoloꝝ põtifices Cu em deue ulſſſeni ad quandã ciuiiai nomie ſuamix ꝛ iue⸗ nerunt ibi magos ſuperius nominatos q pon lathas v rie ſcinderet᷑ illi duo magiicarbonesictu fu guris verterent᷑. Rex auteʒ coꝛpoꝛa apoſtolo rum ad vꝛbem ſuam tranſtulit ⁊ in hono?e eo⸗ rum eccleſiam mire magnitudinis fabꝛicauit. HNotandũ q de beato Simone in pluribus lo⸗- cis iuenitur ꝙ crucis patibulo ſit affixus etiam Iſidoꝛus libꝛo de obitu apoſto oꝛũ. Et· Euſebius in hiſtoꝛia eccleſiaſtica ⁊ Bedaſug actus apoſtoloꝛũ. Et magiſter Johes belec· in ſũma ſua teſtat᷑. Cum em vt aiunt in egypto pᷣdicaſſet ieroſolymiã redijt.Et poſt moꝛtẽ Ja cobi mioꝛis i epiſcopũ ieroſolymitanũ ab apo⸗ ſtolis vnanimiter eſt electus. Et ante moꝛtem ſuam triginta moꝛtuos ſuſcitaſſe narratur. Cuũu auteʒ eccleſiam ieroſolymitanã per annos mul tos rexiſſet ⁊ centeſimum atq; vigeſimũ annu,z etatis ageret tempoꝛe traiani imperatoꝛis At⸗ ticus conſularis ipm cruci affigi iuſſit. omnibꝰ qui aderant ⁊ ipſo iudice admirantibus. cẽE rtum viginti annoꝛũ ſenex crucis ſupplicium per tuliſſet. NMNõnulli vero dicunt ſicut ẽ rei veritag non fuit Simon chananeus qui fuit cruciſi xus. Sed fuit alius filius cleofe. Qð etiaʒ Eu⸗- ſebius ceſariẽſis epiſcopus in ſua cronica teſta tur. IJdeʒ dicunt Iſidoꝛus ⁊ Beda in ſuis cro nicis. Naʒ Iſidoꝛ us et Euſebius qued pꝛius dixerũt poſtmodũ in cronicis coꝛrexerũt. QA Gö6 patet etiam per Bedaʒ: qui ſe ſenſiſſe redareu it in retractionibus ſuis Laudemus igitur v minũ in ſanctis ſuis quibus tãtam gratiameo tulit: vt cunctis inimicis ꝓbiſſime conſterna⸗ tis ad celoꝛum regna gloꝛioſi migrauerint: vbi cula ſeculoꝛum Amen. cum chꝛiſto latantur. Qui viuit regnat in ſe᷑ ibus ſerafici ranciſci. H0 eni ſtie „ fectiõe:ſᷣ mirabili ſigno ſtigmatũ excitaret ho⸗ minũ coꝛda ad deſideriũ eterne vite. Duobus q̃dem annis picturaʒ crucis in manib pedibꝰ magna reddebãt teſtimoniũ reſurrectiõis idðu xpi. ita frãciſcꝰ ĩ ſeipᷣo in ꝓpꝛio ſuo coꝛꝑexpᷣm reſuſcitatũ luculentiſſime demonſtrabat. Sed pleriq; dũ hec audiũt vel credere no ũt franci⸗ ſcũ ſigno cruciſfixi fuiſſe inſignitũ: vel qd leue ⁊ nõ admiranduz id aſſueuerãt. Quapꝛopter vt nouitas tãte rei cũ deuotiõe fidelibꝰinnoteſcat repꝛimaturq; temeritas curioſoꝛũ in ̊ ᷣmone Sermo,xliiij.de ſacris admiradiſe ma- omini ihu in coꝛpoꝛẽ meo potto Boctoꝛis gentiũ vbaſu iſta ad DhHa thas vltłca. Elegit pater omniũ deꝰ beatuyʒx franciſcũ qͥ nõ ſolũ euãgelica doctrina vite;G E pliciter cofirmet. iß pponit Pꝛimum dicit veritatis. Tertium congruitatis. 7 Aiiij⸗ (g né? fictio qcd dicit᷑ deſtigma de facris fraciſci ſtigmatibus tractare decreui. Oſtendam aũt ↄſignanonem fraãciſci: non niſi int dei mirabilia magna foꝛe deputandam: ob gqõð ↄuenientiſſime ſanctus iſte ſublimis vba ꝓ poſita dicere põt. In quibus deſtigmatibus is tria myſteria pponimus contemplanda. mnu quiicipu. In celeſti collegio. Ethym⸗ ie mnmnum qincipit. decus moꝛũ dux minoꝛũ: ⁊ in B de ſtigmatibus ita inquit Regis ſignũ ducem ecundum ſublimitatis. —+☚ us frãciſci:cũ veritas tãte rei mul . AEE gno ſpecular libet an ſit verũ ꝙ lan cctus franciſcus habuit ſtigmata in ſuo coꝛpo⸗ re vꝭtute diuina ⁊ ſuꝑnaturali impꝛeſſa. Nam proſſet aliquis dicere multa fuiſſe ab exquiſitis ingenijs cõficta ⁊ in ſcriptis tradita: que tamẽ ſunt penitus a vitate aliena. Idcirco Auguſ. li.x viij.de ciui.dei.c.xiij.inquit. Fabule facte ſũt ð minotauro ꝙ beſtia fuerit incluſa laboꝛin rũ hominũ q; fuerint natura coniuncti. DHe cer bero ꝙ ſit triceps inferioꝛuʒ canis. Defrixo æ helle eius ſoꝛoꝛe ꝙ vecti ariete volauerũt. De goꝛgone q fuerit crinita ſerpentibꝰ: ⁊ aſpicien⸗ tes conuertebat in lapides. De belloꝛofonteq tho:quo cum intraſſent hoĩes inextricabili er⸗ roꝛe inde exire nõ poterãt. De cẽturis q equo cquo pennis volante ſit vectus qui equus pe ¶ Mꝛimo phamus veritatem ſtigmatum frä⸗ (Clſſci ex eccleſicauctoꝛitate. Nam vt xpᷣs dixit MMatth. x viij. ca. Qui eccleſiã non audierit ſit gaſus dictus ẽ. Deanſione vel arione q; citha re ſuauitate lapides mulſerit ⁊ attraxerit Befa beo dedalo ⁊ eius Icaro ſilio ꝙ ſibi coaptatis ponis volauerũt.hec ille. Si igit᷑ iſta ⁊ alia hu ius excogitari potuerũt quid mirũ inquiũt in⸗ creduli ſi de frãciſco aliqͥs fingendo ⁊ mẽtiẽdo dixerit ꝙ in manibus pedibus ⁊ latere plagas quaſi cruciſixus habuit Sed tales incredulos nos facile cõuincere poſſumꝰdũ vitatẽ ſtigma ti franciſci ex trpus ad lucem deducimus. Pꝛimo ex eccleſie auctoꝛitte Secundo ex teſtium ſanctitate. rtio ex miraculoꝝ claritate. iubi ſicut eihnicus ⁊ publicanus. Igitur põti⸗ ſices ⁊ cardinales de illis ſtigmatibus clarũ ꝑ⸗ hibent teſtimoniũ.Nam dñs Bonauen. cardi nalis epᷣs albanẽſis vir eximie ſanctitatis legẽ dam ſacti franciſci elegan er ſcripſit: in qua dif fuſe loquitur de ſtigmatibꝰillis. Hominꝰ Ray nerius cardinalis e viterbio compoſuit hym Im. I. Bimü myſtert V num qui incipit. plaude turba pauꝑcula:vbi ð ſtigmatibus ſequentẽ verſiculũ interpoſuit. vili contentus tegmine ſancto caleſcens flamie vicit algoꝛe caumata chꝛiſti duʒ geſtat ſtigma ta. Dominꝰ Tho. cardinalis de capua edidit hymnũ qui icipit. In celeſti collegio.Et hym⸗ dignü inſignit manu latere Endict'papa duo decimꝰ bullam fecit de ſtigmatibꝰſacris in qua ſtatuit vt fratres mioꝛes publice in eccleſia of⸗ ficium ſtigmatũ ãnuatim poſſent celebꝛare.Ni colaus papa tertius in extrauagãti q̃ ponit᷑ in ſex. decretaliuʒ ⁊ incipit.Exijt ͥ ſemiat ⁊c.dũ regulã beati franciſci in multis extolleret poſt⸗ ea ita ſubdidit:hec eſt cui atteſtante paulo nul lus decetero debet eſſe moleſtus quã xpᷣs ſuis ſacris ſtigmatibus cõfirmari volens inſtituto⸗ rem ipᷣius paſſiõis ſue ſignis netabilit᷑ inſigni⸗ uit.Alexander papa quartus ꝑ ſuas apoſtoli⸗ cas lr̃as frãciſci ſtigmata cõpꝛobauit. ꝛima eius bulla incipit:grande ac ſingulare miracu lum. Scda. Si noue leticie militantis eccleſie. Tertia. Benigna diuine oꝑationis voluntas. In hac ita deſtigmatibꝰ loquit᷑.iocũda dñice paſſionis inſignia i eiuſdẽ ſancti coꝛꝑe dum ad huc vitali ſpũ foueret᷑ manꝰceleſtis oꝑatoꝛis ĩ pꝛeſſit Et iteꝝ ibidẽ in manibꝰeius ⁊ pedibꝰ ex pᷣſſa vndiq; ſiłitudo clauoꝝ de ſubiecto ꝓpꝛie carnis excreuit vel de materia noue creationis accreuit.De iſto Alexãdro diẽ dñs Bonauẽ. ilegẽda maioꝛi. dñs Alexãder qrtꝰ dũ publice pᷣdicaret coꝛã multis fratribꝰ ⁊ audiẽte me aſſe ruitſe ſacra illa ſtigmata dũ ſancrꝰ viueretpꝛo⸗ pꝛijs oculis ↄſpexiſſe. Gꝛegꝰ papa nonꝰ qͥbea⸗ tũ frãciſcũ cathalogo ſctõꝝ aſcripſit i bulla q̃i⸗ cipit Cõſeſſoꝛ dñi glioſus: qᷓ dirigit᷑ vniuſitati vr̃e:nõ indigne duximꝰexpᷣmendũ videlicet ꝙ ſancꝰ franciſcꝰ dũ adhuc vite ſpatiũ ꝑcurreret pñtis ⁊ poſtqᷓ; feliciter cõſũmauit manibꝰ late. re ⁊ pedibꝰ ſpẽ ſtigmatuʒ diuinitus extitit inſi gnitus. Hic Gꝛegꝰantiphonã fecit q̃ cantat᷑ in veſperis ⁊ de ſtigmatibꝰ clare ſicloquit᷑:plage turba pauꝑcula ad patrẽ clama pauperũ h̊ u⸗ gubꝛeſuſpirium pr frãciſce ſuſcipe: ⁊ ꝓde xpᷣo ſtigmata laterl pedũ manuũq;: vt nobᷣ reddat oꝛfanis tãti pris vicariũ. Inſuꝑ Gꝛego.pᷣfatꝰ anqᷓ; bim franciſcũ cathalogo ſctõꝝ aſcriberet ſcrupulũ i coꝛde habuit: quo ad vulnꝰ laterale Nocte vo q̃dã ſicut idẽ põtifex poſt referebat cuũ lachꝛymis beatx franciſcꝰ q̃da faciei ptenſa duricie ei ĩ ſomnis axaruit.Et heſitationẽ coꝛ dis redarguẽſ:eleuauit bꝛachiũ dextꝝ detexit vulnꝰ: fialãq; popoſcit: q̃ poꝛrecta videbat᷑ ſã guine ex latere defluẽte ipleri.Ex tũcvt inquit hn heuotio gin (repane derittt ſache fiede lot (eli⸗ mied perogf gen ren lua holeen lüchn v ſcieri bicil Ni R lecbut leh büamn ſnensst noreſl fancsn oth n Vor mra ſacer lie fep. niſii Ghatan Hdr. ſatusp no hyr lnse dannui ſungc Chckh ug olan ſell⸗ ſpref ſce puaedſi , Eihmn brl: rin Mlducen apaduo isinque eeſtaof⸗ enre öpanfkin re N lono⸗ enn Mitipſis einſimro t Pin Ulnenine noclcleſe SGlngs Udrofigcce vedumad opetorisi pelib-er no ppeie reationis bonave. düpuice. werapeo⸗ non qben ituli⸗ Emniſan la nen ibolne⸗ niitinſi inkn ni poͤge eüb erße Nobrn lateraee eſerebet ei en tionecoꝛ detexit leiſi Ftinqu Bonauen. ad ilud ſacrum miraculũ tãta cepit deuotiõe affici ⁊ emulatiõe feruere: vt nlłlo mõ pati poſſet ꝙ aliqͥs pᷣfulgẽtia illa ſigna:ſuꝑba pſumeretimpugnatiõe fuſcare:qͥn cũ ſeuera in crepatiõe ferret.Et vt ip̃e Bonauẽ.teſtat᷑.vi⸗ derũt ſtigmata illa ex familiaritate quã cũ viro ſacto habebãt aliq cardinales:laudes ſacroꝛuʒ ſtigmatũ ꝓſis ⁊ hymnis ac antiphonis s ad ſpᷣꝰediderũt honoꝛẽ veracit᷑ iferẽtes qͥ iã bo qᷓ; ſcto ꝑhibuerũt teſtimoniũ vitati. ¶ Scdðo ꝓbamꝰ vitatẽ ſtigmatũ f ãciſci ex teſtiũ multi⸗ plicitate. Oꝛeter em põtiſices cardinales ec⸗ cleſie ſãcte de qͥbꝰ diximꝰ: fuerũt ⁊ alij qpluri⸗ mi qͥ ⁊ dũ ſaner viueret ⁊ poſtq; volqauit adſu⸗ peros ſtigmata illa viderũt.na vt dñs Bona⸗ uen. refert cernẽs xpᷣi ſeruus ꝙ ſtigmata carni tã luculẽter impᷣſſa ſocios familiares latere nõ poſſent:timẽs nihilominꝰ publicare dñi ſacr̃m in magno fuit poſiꝰdubitatiõis agone:vtrum qð viderat diceret vel taceret. Cõpulſus iñn cõ ſciẽtie ſtimulo qͥbuſdã ex fratribꝰ intimioꝛibꝰ ſi bi cũ multo timoꝛe ſeriẽ retulit viſionis pꝛefate Iſti fuerũt frater Jlluminatus:frater Leo:fra ter Rubinus:frater paciſicus: ⁊ alij eius ſocij de bus dicit Bonauẽ. ꝙ lʒ eẽnt ꝓpter ſancti⸗ tatẽ pᷣcipuã viri ꝑ oĩa fidedigni:tñ ad ome du⸗ biü ammouẽduʒ:ſic eſſe:acſe vidiſſe tacti ſacro ſanctis iuramẽto firmauerũt. Niderũt etiaʒ in moꝛte illa ſigna mirifica plus qᷓ; quinquaginta fratres:vᷣgoq; deo deuotiſſima clara cũ ceter ſoꝛoꝛibꝰ ſuis ⁊ ſeculares inumeri ex qͥbꝰ q;plu⸗ rimi ⁊ oſculati ſunt ex deuoriõis affectu: ⁊ con tractauerũt ad teſtimonij firmitatẽ.Et in.c. de trãſtationibꝰ.ſiue tranſitu tanti pr̃is ita ſcribit Bonauẽ.Audito tranſitu pr̃is et fama diffuſa miraculi accelerãs populꝰↄfluebat ad locũ:vt id cerneret oculis carnis:qð a rõne dubiũ om ne repelleret ⁊ affectiõi gaudiũ cumularet.Ad miſſi ſũt itaq; ciues aſſiſinates qplurimiad ſti gmata illa ſacra ↄtẽplãda oculis ⁊ labijs oſcu⸗ lãda:vnꝰaũt ex eis Hieronymꝰnoie miles litte ratus pꝛudẽs coꝛã oĩbus mouebat clauos ſta timq; manus pedes ⁊ latꝰmanibꝰ ſuis ↄtracta⸗ bat ꝓpter qð teſtis huiꝰ vitatis conſtans effe⸗ ctus ẽ. ¶ Tertio ꝓbamꝰ veritatẽ ſtigmatũ fraã ciſci ex miraculoꝝ claritate. Multa qpe mira cula operatus ẽ deus: poſtq; illa ſigna frãciſco donauit Nã vt ſcribit Bonauẽ in. c. ð ſtisma cõpleuit. Accurrètes e tanqᷓ; freneticuʒ in lectulo reponere: ille ð re⸗ tibus circa monteʒ aluerne gradinis violenta tẽpeſtas fructus terre cõſuetudinarie deuaſta⸗ bat. Sed poſt illam aparitionẽ felicẽ non ſine incolarum admiratiõe grando ceſſauit vt cele⸗ ſtis illiꝰ viſionis excellentiã ⁊ ſtigmatũ ibideʒ impꝛeſſoꝝ viutem ſerenata pᷣter moꝛem ipᷣa ce li facies declarat. In ꝓuincia reatina peſtis in xliiij. ualuerat valde grauis: quebones etoues oẽs ſic cõſũmebat crudeliter ꝙ nullũ poteratreme⸗ diũ adhiberi: vir aut qda timẽs deũ nocte fuit ꝑ viſionẽ cõmonitꝰ vt ad heremitoꝝ fratrũ ſe⸗ ſtinãter accederet:⁊ loturam manuũ ac peduʒ famuli dei franciſci:qͥ tunc tẽpoꝛis moꝛabatur ibidem acceptam:ſuꝑ animalia cũcta reſparge ret. mane itaq; ſurgens venit ad locuʒ loturaq; huius ꝑ ſocios ſancti viri atẽter obtẽta ꝛ oues 2⁊ boues lãguẽtes ex ca reſperſit. Statimq; ani malia lãguida ⁊ in terra iacẽtia recuperato vi⸗ goꝛe ſurgebãtatinuo: ⁊ tanq; nil mali ſenſiſſent ad paſcua feſtinabãt. Sicq; factũ eſt vt ad vir⸗ tutem mirãdã aque illius ſacras plagas con⸗ tingerat: omnis ꝓꝛſus plaga ceſſaret Apð hi⸗ lerdã ciuitatẽ catalonie acciditviruʒ quẽdã no mine Johez:beato frãciſco deuotũ :quodã ſe⸗ ro ꝑ quandaʒ incedere viam:in qua pꝛo inferẽ da moꝛte latitabant inſidienon quideʒ ipi: ſed alteri cuidã qͥ videbatur ſimilis eiꝰ:⁊ tunc erat in cõmunicatu ipius Exurgens autẽ quidam ex inſidijs cũ hoſtẽ ſuuʒ hunc eſſe putaret tam letaliter eũ plagis plurimis gladiauit vt nulla ꝓꝛſus ſupꝑeſſet ſpes recuperade ſalunis Siqui⸗ dem pᷣmo inflicta ꝑcuſſio humerũ cuʒ bꝛachio pene totũ abſciderat. Et ictus alius ſubmamil la ttã reliquerat aperturã: vt flatus inde pꝛo⸗ cedens circaſex candelas ſimul iunctss extin⸗ gueret. Cum igitur iudicio medicoꝛumipius impoſſibilis eſſet curatio p eo ꝙ putreſcẽtibus plag ex eis fetoꝛ tam intollerabilis exhalaret: vt etiaʒ ipᷣa eius vxoꝛ vehemẽter hoꝛreret nuk liſq; iam humanis iuuari poſſet remedijs.Cõ⸗ uertit ſe ad beati patris patrociniũ quãta pote rat deuotiõe poſcendũ.Et ecce aſtitit ùdã i ha bitu fratris minoꝛis ꝑ feneſtrã vt ei videbat᷑ in greſſus:qͥ vocans euʒ ex noĩie dixit. Quia fidu ciã in me habuiſti ecce dñs liberabit te Aquo cũ eger quis eſſet inquireret.frãciſcũ ille ſe eſ/ſe reſpondit. Et ſtatim vulnerũ illiꝰ ligaturas re ſoluit ſuiſq; manibꝰtetigit Ad cuiꝰ ↄtactũ mox pꝛiſtine datus eſt ſanirati quo facto beat pater abſceſſit Et ipᷣe ſentiẽs ſe ſanatũ ⁊ in vocẽ diui ne laudis ⁊ beati frãciſci letanter erumpẽs vo cauit vxoꝛẽ.At illa celerius currens ⁊ ſtare ia videns quem ſepelienduʒ credebat in craſtino cum eſſet ſtupoꝛe ꝑterrita viciniã totã clamoꝛe cõpleuit.Accurrẽtes aũt ſui cũ illuʒ crederent nitens aſſereret.⁊ oſtenderet ſe ſa natũ:tãto ſũt ſtupoꝛe attoniti:vt quaſi ſine mente omes aſſe cti fantaſticũ eſſe crederẽt qð videbant. Quia quẽ paulo añ ↄſpexerãt plagis atrociſſimis la niatũ ⁊ totũ ia marcidũ:plena cernebãt incolu mitate iocũdũ. Ad qͥs ille qͥ faceꝰ fuerat ſanus nolite timere inquit nolite credere inane qd cer nitis:qꝛ ſanctꝰfrãciſcus mõ a loco receſſit ⁊ ilaa rũ ſacraꝝ manuũ tactu me integre ab omni pla ga curauit. Quo miraculo viſo omnes deũ pa riter laudauerũt. Cõcludit â̊ dñs Honauẽ.di⸗ cens. Digne qͥdem beatꝰ pr carne iã moꝛtuꝰ et viuẽs cũ xpᷣo.pᷣſentie ſue oſtẽſione mirabili: et manuũ ſuaꝝ palpatione ſuaui vulnerato letali ter viro ſanitatẽ conceſſit cũ illius in ſe ſtigma⸗ ta tulerit:qͥ miſericoꝛditer moꝛiens ⁊ mirabilit᷑ ſurgens vulneratũ genꝰ humanuʒ ⁊ ſemiuiuũ relictũ plagaꝝ ſuaꝝ vᷣtute ſanauit.Ecce qð ex omni parte relucet veritas ſtigmatũ franciſci q̃ a viris pᷣſtantiſſimis ⁊ ſanctitate mira fulgenti bus:vt patuit tam multipliciter confirmatur. exr mnpſſioneſtigmatuz trioliclde⸗ coꝛat᷑ ſublimi pꝛogatiua fr CTapitulum .lill.. landũ de ſti * ſacris dicit ſublimitat. gẽter perſcrutari debemus: qſublimis inter ſã ſibi data. Et hoc triplici ratione. 1 Renoanone operis excedentis. Secundo ratione ſimilitudinis excellentis. Certio röne goꝛie reſurgentniis. R . CPꝛimo apparet ſublimiras ⁊ ꝛogatiua frã⸗ ciſci ratione operis excedentis. Auia des i coꝛ⸗ poꝛeillo fecit opus ſupernaturale naturã exce⸗ . dens Ad qð clarius intelligendũ tres difficul tates erunt abſoluende. ꝛimavtrum ſtigma⸗ ta franciſci poterunt eſſe a natura vel artiſicio. Secũda vtrũ ſtigmatiʒatio franciſci annume⸗ rãada ſit inter maxima miracula dei Tertia vtx illud miraculũ fuit ꝑmanens aut ptranſiens ? ſucceſſiuũ Ad pꝛimã difficultatem dicimus ꝙ franciſci ſtigmata non fuerut a natura neq; ab arte:ſed a vtute omipotentis dei. Qð collige⸗ re poſſumus ex his qᷓ dicta ſũt in pꝛecedentibꝰ teſtimonio gregoꝛij ⁊ alexandri atq; alioꝝ. Sʒ foꝛtius id oſtendimus triplici ratione. Rian ratione materie. ecundo ratione foꝛme. CNꝛimo rone materie.nam ſtigmata illa im⸗ pꝛeſſa fuerunt in materia dura in loco oſſoſo et neruoſo vbi non facit caſuʒ imaginatio.Qð ꝓ pterea dicimus qꝛ pleriq; ↄtendere ſatagũt po tuiſſe fteri ꝙ ex vehementiſſima imaginatione paſſionis xpᷣi.franciſcus illas plagas habuerit qæꝛvt dicit Auicẽna in ſexta ꝑte naturaliũ ima⸗ ginatio ſoꝛtis põt coꝛpus traſmutare.Sʒ hoc Ecudu myſteri⸗ natibilligs n quo dili tos franciſcus fuerit effectus ppter ſtigmata turaliter obedit coꝛpus q;tum ad aliqua.puta q́;tum ad caſum de trabe in alto poſita: qꝛ ima ginatio nata eſt eſſe pᷣncipiuʒ motus localis vt dicit᷑ tertio de anima. Similiter etiam q;tũ ad alterationẽ:que eſt ſᷣm caloꝛem ⁊ frigus.⁊ alia cõſequẽtia eo ꝙ ex imaginatiõe ↄſequẽter nate ſũt ↄſequi paſſiones aie ſᷣm q̃̊s mouet᷑ coꝛ.⁊ ſic p cõmotionẽ ſpirituũ totuʒ coꝛpꝰ alterat᷑. Alie vero diſpoſitiones coꝛpoꝛales q̃ nõ habentna turalẽ oꝛdinẽ ad imaginationẽ:non trãſmutã⸗ tur ab imaginatione quãtũcunq; ſit foꝛtis.pu ta figura manus vl pedis:vel aliqᷣd ſimile. hec Tho. Materia igit᷑ illa oſſiũ ⁊ neruoꝝ coꝛpo ris frãciſci nõ habebant diſpoſitionẽ vt ꝑ ima ginationẽ illo mõ trãſmutaret᷑ P aſin Bcdo oſtendi⸗ mus ꝙ ſtigmata fuerũt ſupnaturaliter ⁊ diuia vtute coꝛpoꝛi franciſci depicta rõne foꝛme:nõ em̃ tm erat aperturai manibus pedibꝰa latere. Sed in manibus ⁊ pedibus videbãt᷑ claui dei artificio fabꝛefacti. De quibus ita dicit HOona-⸗ uen.in ca.ð ſtig. In manibus eius ⁊ pedibus apparere ceperũt ſigna clauoꝝ ipᷣoꝝ capitibꝰ i interioꝛi parte manuũ a ſuperioꝛi pedũ aparẽz- tibus:⁊ eoꝝ acuminibꝰ exiſtentibꝰex aduerſo. Erantq; clauoꝝ capita in manibus ⁊ pedibus nem reliquã excedebant.Si qͥdẽ reꝑcuſſio ipᷣa clauoꝝ ſub pedibus adeo ꝓminẽs erat ⁊ extra ꝓtenſa:vt nõ ſolũ plantas ſolo libere applicari nõ ſineret. verũetiã intra curuationẽ circuale,z ipoꝝ acuminũ faciliter iĩmitti valeret digitus manus.ſicut ⁊ ab eis ipᷣe accepi quioculis pꝛo pꝛijs ↄſpexerũt. Et in.c.de traſitu moꝛtis Bo⸗ nauen.ita ſequit᷑. Cernebant᷑ qͥdeʒ in mẽbꝛis i lis felicibus claui ex eiꝰcarne vᷣtute diuina mi⸗ rifice fabꝛefacti:ſicq; carni eidẽ vniti ꝙ duma pte qualibet pᷣmerentur ꝓptinus quaſi nerui cõ tinui ⁊ duri ad ꝑtem owoſitam reſultabãt. Si quis igit᷑ cõſideret illoꝝ clauoꝛũ cõditionẽ fa⸗ cile depꝛehendet ſtigmata illa dei ſola potẽtia fuiſſe foꝛmata Tertio oſtendimus ꝙſtigmata frãciſci fuerũt miraculoſa rõne vite.nõ em̃ po⸗ non eſt intelligendũ in om̃ibus. Uñ Tho. ĩ ter tia ꝑte.q.xiij.diſputãs vtꝝ aĩa xpᷣi habuit om nipotentiã reſpectu ppꝛij coꝛꝑis ĩ reſponſione ad tertiũ argu.ait ꝙ imaginationi ſi ſit foꝛt na rotũda ⁊ nigra Jpa vero acumina oblonga re toꝛta ⁊ reꝑcuſſa.que ð ipᷣa carne ſurgentia: cr tuiſſet ꝑ naturaʒ viuere duobus annis beatus franciſcus plagatus in quinq; locis ſpaſmoſis ex huerlnuo fluebat ſanguis cuʒ doloꝛe ve hemẽtiſſi olü ce . memoꝛia paſſionis dñice. Neq; vſus ẽ ꝓ toto tꝑe illo aliquo vnguento vel medicina. Sʒ tim̃ paanis reſtringebat ſanguinẽ emanentẽ: quem ſexta feria libere pꝛodire ſinebat.Et qð ad hoc mo: nõ ſolũ coꝛpoꝛis imo ⁊ coꝛdis ex . acu nererͤ cnuſanf izetof cludt Prain cich ni ſtniri fciets. t Sd⸗ nntenn erlegit naculii gdoe ange doden minge jenod cutru ſimnii, toplß ldnm vennatu atcheli Unrcbſc⸗ ſaünme Muas ſmnad nohs ing Tho leqyue Pop nmanin, ihnispe Eepti ſl omra foftent rclo Galmin oſtn Gchar Pſteſn lchnne thipp ſnein laſiſ nein hid⸗ Maſn Doſter dablten eporſtme ſitfonn ga pnnn m:geim laglig ncGtüad s,1glis leernigte lccꝛ ꝛſic i Aiie Uninti ftens lſinneher or ap⸗ Npim ugndn efanend Dchenn. Tchid r Bon pedibus capitibei Aüapee radneſ. 1peclpus blongere niz: r uſtoſh⸗ ece e Aieni ecrach na N⸗ ls/r ns⸗ nihisl niami⸗ umn nennc nn. Ruiei ain gone Noͤnpo⸗ noheums uſnoſi⸗ Nloꝛe ye ordisr ,tot tm :quem gadho⸗ miraculũ auget erãtille plage odoꝛe fragrztiſſmi * me: ex qbus nulla vnq; putredo vel imũdicis cauſata fuit Scda diſſicultas erat vtꝝ ſtigna tiʒatio frãciſci ãnumerãda ſit inter maxia mira chla dei. Et vt b̊ meli⸗ ĩtelligat᷑ audiẽda ẽſnia ſancti Tho.j.pte.q.cv.ar.vlij.vbi ait ꝙ nihil pt dici miraculũ ex cõparatiõe diuine potetie⸗ qꝛ? qdᷣcũq; factũ diuine potẽtie cõparatũ ẽ mi⸗ nimũ. Uñ Aug in epla ad voluſianũ inqᷣt.in rebꝰmirabiliter factis tota ratio facti ẽ potẽtia faciẽtis.q̃ ſcʒ ẽ eadem ⁊ q̃ vniuerſa miracula fu it.Sʒ ðꝛ aliqͥd miraculũ ꝑ cõꝑationẽ ad facul⸗ tatem nature quã excedit.⁊ ideo ſᷣm ꝙ magis excedit facultateʒ nature.ſm hoc ðꝛ maius mi raculũExcedit aũt aliqd facultateʒ naturetri pliciter. Oꝛimo qᷓ;tum ad ſubſtantiã facti ſicut ꝙ duo coꝛpoꝛa ſint ſimul vel ꝙ ſol retrocedat aut ꝙ coꝛpus humanũ gloꝛificet᷑ qð nullo mo⸗ donatura facere pᷣt.a iſta tenẽt ſũmũ gradũ in miraculis. Scdᷣo aliqͥd excedit facultatẽ natu⸗ re nõ qtũ ad id qð fit ̊ q;dtum ad id in qͥ fit.Si⸗ cut reſuſcitatio moꝛtuoꝝ ⁊ illumiatio cecoꝝ et ſimilia. pt em̃ natura cauſare viti: nõ in moꝛ tuo p̃t pᷣſtare viſũ: ᷣ nõ in ceco.Et h tenẽt ᷣm locũ in miraculis Tertio excedit aliqᷣd faculta tem nature qtũ ad modũ ⁊ oꝛdinẽ faciẽdi. Si cut cũ aliqͥs ſubito ꝑ vᷣtutẽ diuinã a febꝛe cura tur:abſq; ↄſueto ꝓceſſu nature italibꝰ. Et cuʒ ſtatim mare condenſat᷑ ipluuias vᷣtute diuina abſq; naturalibꝰcauſis.ſicut factũ eſt ad pᷣces ſamuelis ⁊ helie.Et hec tenẽt infimũ locũ imi⸗ raculis. Quelibet tñ hoꝝ habẽt diuſos gdus m ꝗ diuerſimode excedũt facultatẽ nature.hᷣ Tho.Cũ itaq; ſtigmatiʒatio fraciſci ſitopꝰta⸗ le quale neq; natura fecit. neq; facere pᷣt. videt᷑ ꝓpter ſubſtantiã facti ſit cõnumeranda iteſ maxima miracula dei Certia ditficultas an mi raculũ ſtigmatizationis fuit ꝑmanens vel per ꝙ miracula amplius non ꝑmanẽt.lʒ illumina⸗ tio fuerit miraculoſa. Stigmatiʒatio franciſci miraculoſa fuit: dũ ſtigmata illi ſunt impꝛeſſa. Sed miraculũ idẽ ꝑmanſit.qꝛ ſemꝑ videbatur res ſuꝑnaturalis. videbaãt᷑ qͥpe manꝰ pedes cõclauati cum illis cõdictionibus que ſupius poſite ſũt.Et erãt illi daui ſeparati a carne mo uebaturq; ĩ vulneribꝰillis.nec poterãt indeerx at ngruirottS 1,5 enim inueſtigabiles ſint vie dei nibil tamen ab co fieri arbitrandum eſt niſi in pondere nume⸗- ro ⁊ menſura. Idcirco dum fraciſcũ voluit co⸗ ſignare conuenieter ac rationabiliter id effe cit trahi ppter reꝑcuſſionẽ Fert᷑ qe ꝙ dũ coꝛpꝰ ſancti trãſpoꝛtaret᷑ a ſacta maria ð angelis ver⸗ „ ⁵ℳw „ ſus aſſiſiũ: delatũ fuit ad monaſteriũ ſãcti DHa⸗ miani: in qͥ moꝛabat vgo feruentiſſima clara:qᷓ accipiẽs manũ coꝛpoꝛi iꝗ defuncti pᷣ deuotio ne nimia: illã oſculabat. teptauit aũt ex vulnẽ trãſiens ſucceſſiuũ. Na in illuminatione ceci HᷓBuis potẽtia viſiua miraculoſe det᷑ tñ poſt ac⸗ ceptã illaʒ potentiã cecus naturaliter videt ita dauũ extrahereneq; potuit qdða demũ dimiſit. Scdo apparet ſublimitas ⁊ pꝛogatiua fran ciſci ppter ſtigmatizatione rõne ſimilitudinis excelletis. Ipe qͥdẽ ſiłis factus ẽ filio dei(Mo⸗ tanduũ tand diribler imitud t diſtingui. 0 Pꝛima ðꝛ ꝑſonalis ⁊ oimode idẽptitatisqẽp ↄueniẽtiã oimodã in natura.⁊ ſic vna ꝑſona alteri ſils in trinitate vt dicit dnũs Bonauẽ. in ijj. di. xvj. ⁊ hoc non põt cõuenire alicui creaatu re neq; humane neq; angelice. vñ in pſal. dixit ppheta:deus quis ſimilis erit tibi: qſi.d.nul⸗ lus ẽ Secũda ẽ ſimilitudo ꝓpaꝛtionalis.dict? ſᷣm ꝓpoꝛtionẽ.Sicut ↄueniũt ⁊ ſiles ſuntꝛnau ta auriga:̊ mõ aia aſſimilat deo inetum in ea vna: ſuͦt tres potẽtie realiter diſtincte: ſicuti vna eſſentia diuina tres pſone. Siliter oia que ſũta deo aſſimilãt ei vt dicit Tho.pᷣma pte.d. v. inqtum ſũt entia: vtpmo vniuerſali pꝛinꝛ cipio totiꝰ eſſe. Tertia ẽ ſilitudo coꝛpoꝛalis in manibpedibꝰ a latere miraculoſe ſignatis: et hͦ vſ; nunc zↄuenit ſolifranciſco de quo ſicſcr bit Bonauẽ. Deſcẽdit angelic⸗ vir fraãciſcus ð monte ſecũ ferẽs cruciſixi effigiẽ non in tabulis lapideis vel ligneis manu figuratã artiſcis :56 in carneis membꝛis deſcriptaʒ digito dei viui. Et iterũ de eo dicit. Dextrũ quoq; latus qua⸗ ſi lãcea tranſfixũ rubea cicatrice obductũ erat: qð ſepe ſanguinẽ ſacrum effdẽs tunicã ⁊ femo ralia in tanta copia reſpergebat: vt poſtmodũd fratres ſocij:ea lauantes: ꝓtempoꝛe indubita⸗ ter aduerterent: ꝙ; ſicut in manibus ⁊ pedibus ſica in latere famulus domini expꝛeſſe haberet impꝛeſſam ſimilitudineʒ crucifixi Tertioaſpa HM ret ſublimis Hꝛogatlua ranciſei voter eius ſti Enatizatlansrie gleie relurgentis. Nam icut de martyribus refert Augꝰ lib.xxij.de ci ui. de ꝙ reſurgent cũ cicatricibus que ad oꝛrna tüũ facient ⁊ decoꝛẽ coꝛpoꝛum:non ad aliquum defoꝛmitatem. Ita pie tenere poſſumus ꝙ fran ciſcus cum illis ſignis cum quibus ex hac vita diſceſſit ad vitam imoꝛtalem reſurget. . Ertiu myſteri contemplandum de ſtigmatibus be ati franciſci dicitur congruitatis : 5 poteſt autem colligi congruitas talis ſtigmatt tizationis ex triplici reſpectu. Nn Lſtigmata fuerunt impꝛeſſa frciſco atis congrue reſpectu perſone oci ? 3 4 57„½ „ . ”Z —RRN Gecundo reſpectuloci. Tertio reſpectu modi. C e a fraciſco reſpectu pſone. Elegit qdem deꝰ- illũ vt tẽpoꝛibꝰ iſtis nouiſſimis bo etexẽplo ad regnũ celeſte hoies iuitaret ↄfirmaretq; do⸗ ctrina ſua in fide que iam pene vbiq; defecerat Quis igit᷑ illũ audire recuſet. Quis ei de imoꝛ tali vita docẽti nõ credat dũ videt᷑ in illo coꝛpe regis eterni admirandũ vexillũ. ꝛopterea in quit Bonauẽ.alloquẽs ſanctũ Frãciſcũ. Eya nũc ſtrenuiſſime miles xpᷣi ibiꝰ fer arma iuictiſ⸗ ſimi ducis:qᷣbus munitꝰ inſigniter oẽs aduer⸗ ſarios ſuperabis. YFer vexillũ reg altiſſimi:ad cuiꝰintuitũ oẽs pugnatoꝛes diuini exercit ani ment᷑. er nihilomin“ ſigillũ ſũmi põtific xpi: quo verba ⁊ facta tua tanq; irrepᷣhẽſibilia ⁊ au ctẽtica merito ab oĩbus acceptentur. Ita enim ꝓpter ſtigmata dñi ieſu xp̃i que in coꝛpoꝛe tuo poꝛtas:nemo tibi debet eſſe moleſtus qͥn potiꝰ qlibet xpᷣi ſeruus debet eſſe deuotꝰ. Jam ꝑp hec ſigna certiſſima:nõ duobꝰaut trib ieſtibus ad ſufficientia: ̊ qplurimis ad ſuꝑabundãtiã cõo⸗ pꝛobata teſtimonia dei in te ⁊ p te credibilia fa cta nimis: omne tollunt infidelibꝰ excuſationis velamen. hec Bonauẽ. Quare aũt alijs a rã ciſco nõ fuerũt ſtigmata data nõ eſt noſtrũ iue ſtigare ſed nouit illeꝗͥ fecit: cuiꝰ opa cũcta opti maaſunt cẽſenda. ¶ Scdo colligit᷑ congruitas ſtigmatũ raciſci reſpectu loci: impᷣſſa quideʒ fuerũt in loco cõuenienti ſcʒ in monte aluerne: vt ſic dephendi poſſet oꝑis magnitudo. Mam grandia facta in montibꝰcelebꝛata legunt᷑ poſt diluuiũ reqeuit archa in mõtibus armenie: vt ſcribit᷑ Geñ.viij.c. In mõte bethel ſtetit abꝛaã egreſſus a patria: vt ptʒ Geñ.xiij.ca. In mote galaad ſteti: Jacob fugiẽs laban. Heñ xxxiij. ca. In mõte ſynai moyles legẽ accepit. Exodi xx.ca. In mõte garicʒie filij iſrł adoꝛauerũt do minü qñ hᷣmo intrarũt terrã ꝓmiſſionis: ⁊ Ma ralimo. vj. ca. In mõte moꝛia ediſicatũ fuit tẽ⸗ plum Salomonis. iij. Regl.Ix. ca. In mote ta boꝛ trãſfiguratus ẽ xp̃s. datth. xvij. ca. DHe monte oliueti aſcẽdit ad celos. Act.j. Et ne ſin Zgula cõplectamur. In mote aluerne coſignat⸗ fuit ſignis paſſionis franciſcus. Jlle ſiquidem mons ſeparat'eſt ab alijs: ad innuendũ ꝙ fran ciſcus penitꝰ fuit alienꝰ ab amoꝛemundanoꝛũ. Eſt inſup eleuat ad ſi gnificandũ q; beatꝰfran ciſcus eleuatus erat ad ↄtemplationẽ diuinoꝝ ⁊ amoꝛem vonoꝝ celeſtiũ. Et ad hoc illemos in pleriſq; locis apertus: vbi ſciſſure videntur q̃ſi violẽter:nõ naturaliter facte:poſſibile eſſet: vt tẽpoꝛe illo ita eueniret:ꝙ petre ille ſciſſe ſunt 8 Pꝛimo reſpectu perſooe. patiste in cruce ieſii filio dei. C⸗ ligif e ogrüitas ſtigmatu fraciſci reſpectu modi qui 4 patistein cruceieſuflio dei. ¶. Tertio colligk Eerpꝛimit᷑ a Honauen dum ait. Fidelis reuera famulꝰ ⁊ miniſter xpᷣi franciſcus:biennio añqᷓ; ſpiritũ redderet celo:cũ in loco excelſo ſeoꝛſũ q̃ mons aluerne dicit᷑ ädragenariũ ad honoꝛem archangeli michaelis ieiuniũ inchoaſſet ſupꝑpne ↄtemplationis dulcedine abundantiꝰ ſolito ſu perfuſus ac celeſtium deſiderioꝝ ardẽtioꝛe flã ma ſuccenſus ſuꝑpnaꝝ cepit imiſſionũ cumulati us dona ſentire. Dü igit᷑ feraphicis deſiderio⸗ rũ ardoꝛibꝰ ſurſũ ageret᷑ in deũ ⁊ affectus: com paſſiua teneritudine trãſfoꝛmaret᷑ in eũ: cuiex charitatis nimia cruciſigi cõplacuit: quodam mane circa feſtũ exaltationis ſancte crucis ĩla-⸗ tere mõtis oꝛans:vidit q̃ſi ſpeciẽ vniꝰ ſeraph. ſex alas tam fulgidas qᷓ; ignitas habentẽ de ce loꝛũ ſublimitate deſcendere qͥ volatu celerrimo ad aeris locũ viro dei ꝓpinquũ pueniẽs: non ſolũ altus:ſed ⁊ cruciſixus apparuit. ο, nus qdem ⁊ pedes habẽs extenſos ⁊ cruci affixos. Alas vo ſicmiro modo hincinde diſpoſitas: vt duas ſupꝛa caput erigeret ad volãdũ exten⸗ derct:duabꝰ vo reliqͥs totũ coꝛpꝰ circũplecten do velaret. Hoc videns vehemẽeter obſtupuit mixtüq; doloꝛi gaudiũ mens eius incurrit:dũ ⁊igratioſo xpᷣi aſpectu ſibi tam mirabiliter q; familiariter aparẽtis:exceſſiuã quandã cõcu⸗ piebat leticiã ⁊ dira cõſpecta crucis affixio ipi- us animã cõpaſſiui doloꝛis gladio ꝑtranſibat. Et infra ſeqͥtur.diſparẽs igit᷑ viſio poſt archa num ac familiare colloquiũ mentẽ ipᷣiꝰ ſeraphi co interius inflamauit ardoꝛe.Carnẽ wo cruci fixo cõfoꝛmi exterius inſigniuit effigie:tanqᷓ; ſi ad ignis liquefactiuã vtutem p̃ambulaʒ: ſigil latiua qdam eẽt impꝛeſſio ſubſecuta. Ex his lu culẽter aparet q; digna qᷓ; ſingularis q; ve ſtu⸗ penda fuerit impᷣſſio illoꝝ ſtigmatũ:nec tituba re quiſpiã debet de aparitione xpᷣi:qͥ in ſpẽ ſe⸗ raphin ⁊ veluti crucinxus videri voluit: quo⸗ niam hmõi awaritio cõueniebat tali myſterio Nouo qͥpe modo cruciſigẽdus erat frãciſcus: atq; ardoꝛe ſeraphico debebat inflãmari..Qua re vt diſcipuli euntes ĩ emaus viderũt illuʒ in ſpecie peregrini:⁊ magdalena q̃ſi hoꝛtulanum inſpexit:⁊ ſtephanns veluti ſtantẽa dextr dei agnouit:⁊ paulus ingẽti lumine decoꝛatꝰintui tus eſt:itafrãciſus regem celoꝝ ⁊ dñm głie ve⸗ luti cruciſixũ ſibi apparẽtẽ adoꝛauit. Ofelices oculi qui meruerũt adhucĩ hac vita moꝛtali ta liviſione gaudere. Oaures beati frãciſci que a redeẽptoꝛe mũdi vigilãter vocari ſe ꝑceperunt O coꝛpus omni mũdicia repletũ:in quo mira⸗ bilirer xpi vulnera ſunt renonata: hec igi᷑ ſunt illa ſtigmata:ſpeculuʒ imoꝛtalitatis: ſpes vite ſtnt⸗ diſſtn tione⸗ fͤclſ ierae uflu⸗ ſtynnt busin fiamnin Een pale hiob uſſia mchi fyvgan deume ſöſran ficſl guan ſhm rh⸗ hnc⸗ 2 pbe ſteun cumn:, Menn finese holiſin hico⸗ te Pgites Nefie Af future: firmitas fidei: ⁊ domini nr̃i iu xpi vali rtio ex multipl . uwre e a i i ihu xpᷣi vali Tertio ex multiplici viſione. n Dicni. teſtimoniü:hee ſunt qᷓ rota mẽtis deuo Suantoer H ionen tione unn ene cunceie fidelibꝰ ſunt colẽda. Hec ſuntã Quinto ex mundi cõmotione i ſach Ki 3 Er ench xpᷣo:dũ ꝓ fidelibein ¶ Pꝛimo ꝓbari põt ꝙ beatus franciſcus fuit N ra:filius latus ⁊ vul g3 dei oſtendit pec vbe electus a deo cui⸗ aucioꝛitate:tã ſanctas noui nan s nat . eict vi nera: et fraciſcus ſua ſacra tates induxit:ex ꝓpherica pᷣnũciatiõe Hã de or ibee unpe in us inte ueniẽtibꝰ:euʒ inuocã⸗ ipſo ꝑ multa antea ſecula pphetauit ſibylla: qᷓ loſt ibus impetrat erxoptata beneficia: tadẽ gra⸗ fuittperegis ꝛia mi ⁊ trolani belli:ã dü p i rſi tiam in pᷣſenti ⁊ in futuro griam. RAmen. xiſſet xpᷣm ventuꝝ in mun güat nigaßoe⸗ . (Sermo uadrageſimuſquintꝰ detri- digendos:tandez bestoꝝ vominicl aſaneiſet buscxc lentijs beati franciſci .— pᷣnunciauit aduentuʒ. Inquit ergo ſic.in vlti⸗ ma etate humiliabit᷑ deꝰ ⁊ humiliabit᷑ les di n. al edente aboꝛtiu ſolis habentem ue⸗ Huellar Riciqequcabi de⸗ ⁊ homo Sarinn del uirclamanit vocemar maſe eder apndiudcos mne vetuſtiſſe d gna. Scribunk becvba Apor. vlj:ca clariſſi orbiomirabit e puen cõcipiet Hoete.l. ſtella Gn ꝙᷓ ſuꝑeminẽt oẽm humani eloquij facultatem ſcatoꝛib⸗ penes. xxxiij.annos ꝛelegit ſibi de pi⸗ Gng Abundauitpein eogfa ſaluatoris nfi dquem oinbolii tinda. 246 in duodenariũ: vnüa⸗ WR pater miſericoꝛdiaꝝ ⁊ luminũ t larga dulcedi vꝛ olũ. . iudã. Hõ in gladio: belloue eneadẽ ſfue, nis bñdictione pᷣuenit ꝙ ſicut ex vite ip̃ius de yꝛbẽ ſcʒ roma regeſcß ſubijciet. Sʒ in hamo pi Wl. curſu luculẽter aparet. nõ ſolũ de mundialib⸗ ſcatoꝛis deiectiõe ⁊ pauperie ſupabit.diuitias end tenebꝛis eduxit in lucẽ: ⁊ pfectis efſecit vtutũ ⁊ſuꝑbiã cõculcabit:moꝛte ꝓpꝛia moetuos ſu⸗ gunmn pᷣꝛogatiua ⁊ meritis celebꝛẽ:necnõ pᷣclaris cir⸗ ſcitabit: ⁊ cũ mactabit᷑ viuet ⁊ regnabit. Et cũ ihti taeſm ucis offenſis myſterus inſigniter ar. ↄſũmabũt᷑ omia fiet reſurrectio:bonos iudica hmrdi mõſtrauit illuſtrẽ. Licet &̊ in pᷣcedenti ᷣmone bit ⁊ malos.huic q̃ttuo: animalia ſurgent ĩ te⸗ glin frãciſcũ mira laude fuerimꝰ ꝓſecuti:ex eo ꝙ ſi⸗ ſtimoniũ ſcʒ qttuoꝛ euãgeliſte.nomẽ agni in tu Hci⸗ gna cruciſixi biẽnio tulerit: nihilominꝰ offerũt ba cõcinent ſerẽtes iuſticiã legem; irrephẽſi⸗ noißi⸗ ſe q; multa memoꝛata digna ð ipo adhuc diſſe⸗ bilẽ ſcz euangeliũ:cui ↄtradicet᷑ a beſtia ſcʒ an ſtbat. rẽda:hec vo a Johe ſunt deſignata in vbis aſ ichſſto Er ſurget ſtella mira.lſ. paul qttuo⸗ tach, ſumptis pthemate: in q;bus triplex excelletia habẽs animaliũ imaginẽ. Erit in tubamira ſeap ſancti franciſci expꝛimit᷑ vel continetur. bili damnatos illuminabit. hic gladiabit᷑:mo⸗ ocni PRe dicitur diuinalis miſſionis. riens illuſtrabit poero gloꝛioſus exitus eius. rtmßf ecunda vtualis perfectionis. Erit aũt beſtia hoꝛribilis ab oꝛiẽte veniens.ſ. Hi Tertia ſingularis magnificationis. magumeth: cuierugit' vſh ad gentes punicas (α£ beat“ frãciſcꝰ fui ee audicet᷑. Sequit᷑ poſtea Sibyila dicẽs ð beato nir⸗ ¶ Obegt⸗ frãciſc? fuit miſſus a deo qs dominico ⁊ frãciſco.ſtelle quoq; due ↄſimiles uba ꝓbat᷑ qnq; rationibꝰ.¶ Caplm.I. bme inſurgẽt vtra iam ⁊ non obtincbunt vſ; iſ⸗ — R uerE denn veniat abhominatio: ⁊ volũtas altiſſimi ano⸗ ima excellen . 2 umetur. Inſuꝑ abbas Joachim vir eximie e IJin nniſßaetſe .öirinall miſls, ſugii toits San Ert ue vint n Vincal fuzin. cium: amabilẽ xp̃o:imitabilẽnobis: ⁊ admira lumb 8: ſek li a Bius c . er Yge degfuns ——— unndinetseſe õ — minco rcitaret ad deſiderid ſupnon mec vi⸗ nbinnag mart aqͥlonare traſibit vſq; ad no rni aboli ſuggeſtione aut ſpirituũ ⁊ humoꝛũ melã⸗ regina a n duraturus aſpera paſcua gul abit felices ius tres oꝛdies oꝛdinauit: abꝛenũciauit mũdo eius ſua pdicatione mitigabit. . ntalita parẽtes reliqͥt: ⁊ xpᷣm ſtuduit imitari autez tur in menxi ianemitig bit Aſpero cquce tes reliat: xx⸗ luit imitari. Rautez 1 planuʒz in mone eius.Terra ſalſugini igues der fãciſcũ elegerit veluti nouũ apłm: qͥ vitaz id eſt. egypti ad dominũ ↄuertet ꝑ ip gins petunt euangelicz renouaret ꝓbari põt er quin;. dem terra ſecure euan lii enpimeAve Nn Pꝛmo ex pphet PS u dem terra ſecure euangeliũ pᷣdicabit:mulite gẽ in Fans opherua pnuntode. nordik medelimb,rr itſunt. ecldeeectA YOGt Oe. . . . mracuius lingua ignoꝛabit: que definib e es ve Alv veniens miſſa a deo in adiutoꝛiũ terre pmiſſio nis:⁊vt ipᷣa cognoſcat deum patrem omnipo⸗ tentẽ ⁊ filium eius vnicum deminuʒ noſtrũ ad ſidem catholicazʒ conuertet᷑ ſuturũ eſt enim oꝛdo columbinꝰ viriliter ſe oponet cõtra moꝛ⸗ tis angelũ.Et contra eum pᷣdicando plures ?ꝰ maxima multitudo deſfilijs ibius oꝛdinis mar tyrio ad deum trãſibunt. Sicut dictum eſt per Bauid pphetã MPoſuerũt moꝛtalia ſeruoꝛum tuoꝛũ eſcas volatilibꝰ celi carnes ſanctoꝝ tio rum beſtijs terre:gaudebũt in cãticis ſuis.id ẽ? pᷣdicationibꝰ omnes :ribus terre:⁊ gens imun da machometiqͥ remanebũt:⁊ qui reſidui crůt ad dominũ cõuerten.hec ille.Qui etiaʒ in ex. relit beato it a⸗ rere:cuſꝰ vite ſanctitas in oꝛdine autenticã red poſitiõe lieremie in ꝓlogo ca.j.multa ſimilia locutus ẽ. Et qð oꝛe ꝓphetauit demonſtrauit opere.Nam depingi euʒ fecit in eccleſia ſancti Qarci de venetijs:cũ ſtigmatibꝰ ſuꝑ oſtium ſcriſtie:ſicut hodierna die cernentibꝰ ptʒ Itẽ de beato fraciſco multa p̃dixit Cirillus abbas mõtis carmeli:cui ab angelo dũ celebꝛaret de late fuerũt due tabule ſcripte litteris grecis:in q; bus multa erant debeato Franciſco vẽtura. ¶ Secũdo pꝛobari poteſt ꝙ beatus frãciſcuis fHuit electus ⁊ vocatusa deo: exſpeciali vocan one. Gum em̃ adoleſceétibus in domo parẽtuzʒ adhuccohabitans:ad hoc egreſſus ſemelvti⸗ quit Bonauen.ad meditandũ in agro: cuʒ de ambularet iuxta eccleſiã quãdã ſancti Bami⸗ aoni: que minabatur pᷣ nimia vetuſtate ruinam inſtigante ſe ſpiritu eandẽ cauſa oꝛationis in⸗ traſſet ꝓſtratus ante imaginẽ cruciſixi nõ mo⸗ Dica fuit in oꝛãdo ſpũs cõſolatione repletꝰ.Cũ Gq lachꝛymoſis oculis intenderet in dominicã crucem vocẽ de ipᷣa cruce ad ſe miro quodãmo do delaplam coꝛpoꝛeis audiuit auribꝰ ter dicẽ tem. Franciſce vade repara domũ meã que vt cernis tota deſtruitur. Ad cuius ſtupende vo cis cõmonitionẽ mirificam:vir dei pꝛimũ qui⸗ Ddem pterritus: dehinc gandio admiratione repletus ꝓtinus exurrexit totum ſe recolligẽs dd pꝑſiciendum mandatũ de reparãda materia lis eccleſie denuo:lʒ bncipalis intentio vᷣbi ad eam ferret᷑ quaʒ chꝛiſtus ſuo ſanguine acquiſi uit: ſicut cum ſpũſſanctꝰ edocuit:⁊ ipᷣe poſtmo Duʒ3 fratribꝰ ſibi familiaribꝰreuelauit. Aerũta men collecta pecunia ad eccleſiaʒ illam ſe cõtu⸗ lit:⁊ dũ ſacerdos pecunia recuſaret accipere in quanda feneſtrã illã piecit:a in dicto loco cum Acerdote pfato aliq;diu moꝛã ↄtraxit. ¶ Ter tio ꝓbari põt. beatꝰ ranciſcus fuit electus ⁊ vocatus a deo ex multiplici viſione Mꝛima viſio oſtenſafuit cuidã ſacerdoti nomie Silue ſtro ciuitatis aſſiſij: hic a pᷣncipio cõuerſionis Frãaciſci cũ ꝓpter nouitateʒ rei viam Frãciſci fratũq; ſuoꝛũ humano ſpũ abhoꝛreretne per⸗ clitaret᷑ ꝓ temeritate iudicij:lumine fuit ſuꝑne gratie viſitatꝰ: videbat nãq; in ſomnis totaʒ afa ſiſij ciuitatẽ a dꝛacone magno circũdari:pᷣ cuiꝰ magnitudie nimia tota regio videbat᷑ extermi nio ſubiacere:cõtuebat᷑ poſt hoc crucẽ quãẽda auream ex oꝛe ꝓcedentẽ Frãciſci cui ſũmitas celos tangebat:cuiuſq; bꝛachia ꝓtenſa in latũ vſq; ad mũdi ſines videbant᷑ extendi.Ad cui⸗ etiã aſpectũ pᷣfulgidum dꝛaco ille tecer ⁊ hoꝛri dus peniteffugebat᷑:hoc dũ ſibi tertio mõſtra ret᷑ diuinũ eſtimas eſſe oꝛaculũ: viro dei ⁊ fra⸗ tribus ſuis ꝑ oꝛdinẽ enarrauit ac nõ mło poſt mundũ relinquẽs beato Frãciſco voluit adhe didit eã quã ĩ ſeculo habuerat viſionẽ. Ex hu⸗ ius vo viſionis auditu vir dei nõ in głia ẽ ela⸗ tus humana:ſᷣ bonitatẽ dei recognoſcẽs:foꝛti us animatꝰeſt ad hoſtis antiqᷣſ gloꝛiã crucis xpᷣi pᷣdicandaʒ monſtrata fuit Innoc̃.pape.iij. ãrefert Bo⸗ nauen.ꝙ dũ beatus Frãciſus cũſocijs ppone ret adire pᷣſentiã ſũmi põtificis ꝓ ↄfirmatione regule obtinẽda:xpᷣs vicariũ ſuũ ꝑ viſionẽ cöo⸗ monefecit:vt ſupplicãti pauꝑculo ⁊ placitũ da ret auditũ ⁊ benignũ pᷣberet aſſenſum: vidit nã q; in ſomnis põtifex ipᷣe romanus lateranẽſem baſilicã ruine foꝛe iam ꝓximã quã qͥdã homo pauꝑculus a deſpectꝰ ꝓpꝛio doꝛſo ſubmiſſo ne caderet ſuſtẽtabat. Cũ igit᷑ dei famulꝰſuis cõ⸗ paruiſſet ↄſpectibꝰ:vere inqᷣt ̊ eſt ille:q oꝑeet doctrina xpᷣi ſuſtentabit eccleſiã vnde pᷣcipua deuotiõe repletus:petitioni eiꝰſe ꝑ oĩa inceina uit:atq; illuʒ ſpeciali ſemꝑ amoꝛe dilexit(Ter tia viſio fuit illa de qua ſcribit᷑ in vita ſcti Ho⸗ minici. dũ em̃ ipᷣe ad vꝛbẽ ꝓ ↄſirmatione ſui oꝛ dinis ſe ↄtuliſſet nocte oꝛãs: vidit in ſpũ xᷣmi gere exiſtentẽ ⁊ tres lãceas in manu tenentẽ:at q; ↄtra mundũ eas vibꝛantẽ.Cui vclociter be⸗ nigna mater occurrẽs.Quidnã vellet facere iĩ⸗ qſiuit: ⁊ ille:ecce totꝰmundus tribꝰvitijs eſt fe dat. ſuꝑbia.ſ.auaricia.⁊ luxuria Et ideo his lãceis volo ipᷣm perimere:tũc vᷣgo ad eius ge⸗ nua ꝓcidens ait:fili dulciſſime iuſticiã tuaʒ di gneris tꝑare cuʒ miſcðia:peccatoꝛes ſuſtinelõ ganimitate tua:habeo em̃ fidelẽ ſeruũ⁊ pugilẽ ſtrẽnuũ qͥ vbiq; diſcurrens mũdũ expugbit æ= tuo dñio ſubiugabu: aliũq; ſeruũ ſibi ĩ adiuto riũ dabo:qͥ ſecũ ſit decertabit.Cucilla ſancrtũj Dominicũ xpᷣo pᷣſentauit obtulit etiã ſãctũ frã ciſcũ:qͥs xpᷣo vultu placido cõmẽdauit.San⸗ ctus ergo Dominic ſociũ ſuũ in viſione ſua di ligẽter ↄſiderãs quẽ antenõ viderat:in craſti⸗ no in eccleſia inuentũ:ex his q nocte viderat ſi ne indice cognouit:⁊ eiꝰ amplexꝰ ⁊ oſculaſctã Lert arviſ ¶u Be Hſlate lie ſtusit flovict pp Virosi muit. feſſoꝛ ſus: fece fulgo⸗ liepe ſpe⸗ 1deir füfn hoxea Fin eni, lerme gͤadſi 1s Gii lemies geſen des⸗ 1 w e⸗ tipl loce lapt beni. uen vie⸗ ſeget devotti loten pepad blitr fleran de ſggii f Goh Dep N ruens ait. bñ es ſociꝰme bñ pariter curres me cũ:viſionẽ qʒ pᷣdictã ſibi ꝑ oꝛdinem enarrautt⸗ Et ex tũc factũ ẽ eis coꝛ vnũ ⁊ aia vna in rdâdudo. Quarto ꝓbari pᷣt ꝙ beatꝰ Frãciſcꝰ fuit vo. D catꝰa deo ex autẽtica teſtiſicatione. Oñs papa Bꝛeg'nonin ꝓſa quã fecit ð beato Frãciſco qᷓ incipit.caput dꝛaconis vltimũ ſic dicit: veꝝn 8 xpᷣi latere nouꝰ legaꝰ mittit᷑ in cuiꝰſacro coꝛꝑe vexillũ crucis cernit᷑. Et dñs Alexãder papa qrtus ĩ pᷣuilegio ð ſtigmatibꝰ ita ait:poſtq; dei filiꝰvictoꝛ moꝛt ad patrẽ vñ deſcẽderat vehicu ¶ lo ꝓpꝛie maieſtatis aſcẽdit miriſice foꝛtitudis viros in ↄfirmationẽ ſctõꝝ diuerſis tꝑibꝰ ſuſci tauit. Inter alios aũt dicbꝰnr̃is almus xpᷣi cõo⸗ feſſoꝛ aparuit Frãciſc ſignis ⁊ vtutibꝰgloꝛio ſus: clariſſinꝰ pie viuẽdi meritis ⁊ exemplis fecũdauit eccłiaʒ ⁊ caligatia pᷣſentis etatis tpa fulgoꝛis ſui lãpade illuſtrauit: viã ꝑfecte iuſti⸗ tie parans in deſerto altiſſime pauꝑtatis qua,z ipᷣe currẽs alacriter ⁊ exultãs: carnem nudã ⁊ demones velut gigas traxit poſt ſe ð infero⸗ rũ faucibꝰ:⁊ trãſduxit ad dñũm płm humilẽ bo noꝝ opeꝝ ſectatoꝛẽ. ¶ Quinto ꝓbat᷑ ꝙ beat⸗ Frãciſcus fuerit a deo miſſus ex mũdi comoti⸗ one:niſi em illũ elegiſſet deꝰ:nõ potuiſſetĩ toto terraꝝ oꝛbe ⁊ ita cito tantaʒ facere cõmotionẽ: nã ad ſui ſequelã attraxit hoĩes graues ⁊ ſapiẽ tes. Siẽ fuerũt frater Bernardus deqnta val⸗ le:miles de aſſiſio:frater Ruſfinus canonicꝰec⸗ cleſie maioꝛis de aſſiſio frater angelus de reate miles ⁊ doctoꝛ ⁊ alij q;plurimi.Et illud miran dũ eſt ꝙ ſuo tꝑe in caplo generali cõuenerũt vl tra qnq; milia fratꝝ. ̊ ita refert Honauẽ. in le gęẽda in ca. de ꝓfectu oꝛdinis ꝓceſſu tꝑis mul⸗ tiplicatis iã fratribꝰ cepit eos paſtoꝛ ſolicitus ĩ loco ſancte Marie de poꝛtuncula ad generale capitulũ cõuocare:vbilʒ oim neceſſarioꝝ eſſet penuria fratrũq; multitudo vltra quinq; milia ↄuenirẽt:aliqñ diuina tñ opitulãte clemẽtia:⁊ victꝰ ſufficiẽtia ſuberat ⁊ ſalꝰ comitabat᷑ coꝛpo rea et ſpũalis iocũditas affluebat: inſuꝑ ad ſui deuotionem induxit oẽm romanã curia: ⁊ p̃la tos reuerẽdiſſimos eccłieſancte dei. Innocẽtiꝰ papa dedit ſibi ð pnia pᷣdicãda mãdatũ appꝛo⸗ bauit regulaʒ ⁊ laicis oibꝰ fratribꝰ:q̊ͥ ſeruũ dei fuerant comitati: fecit coꝛonas ꝑuulas fieri: vt vbiũ dei libere pᷣdicarẽt:ſicut recitat Bonauẽ. i legẽda in ca. ð inſti. religionis. Et vt cãtat᷑ in pmis veſpis eiꝰ feſti cepit ſb Innocentio curſũ q; ſub honoꝛio ꝑfecit gloꝛioſum ſuccedẽs his Hiꝛeg' magniſicauit ampliꝰ miraculis famoſũ. qnq; pclariſſimis virtutibꝰ: quibꝰ Laplm: II ſoꝛuit beatꝰ Fraciſcꝰ. ¶? 7 ſumis. pp tes eius:deuote cõſiderabimus· ¶ Pꝛima dicitur pictatis. CSecunda paupertatis. Tertia auſteritatis. Quarta humilitatis. CTAQuinta patientie. in habitu viueret ſeculari.ideo de ipᷣo ſic refert dñs Bonauẽ Inerat nãq; iuuenis Frãciſci ꝰP coꝛdijs diuinitꝰ indita qdã ad pauꝑes miſera⸗ tio liberalis que ſecum ab infantia creſcẽs tãata coꝛ ip̃ius benignitate repleuerat: vt iã eunannge lij non ſurdus auditoꝛ omi ꝓponeret ſe petenti tribuere:maxime ſi diuinuʒ allegaret amoꝛem Cũ aut ſemel negotiatiõis intenttumultibus pauperẽ quend ꝓ amoꝛe dei petentẽ elemoſy⸗ nã pᷣter moꝛẽ ſolitũ vacuũ repuliſſet: ſtatim ad coꝛ reuerſus:cucurrit poſt iᷣm ⁊ elemoſynail⸗ li clemẽter impẽſa: ꝓmiſit dño deo ꝙ nunq; ex tüc dum adeſſet poſſibilitas petentibꝰꝓ amoꝛe dñi ſe negaret. Qð vſq; ad moꝛtẽ indefeſſa pie⸗ tate obſeruãs copioſa in deũ dilectiõis ⁊ gre i⸗ crementa pmeruit. Quid plura:ex pietate mi litem quẽdã generoſũ ⁊ pauperẽ ſenudato ve ſtiuit: ⁊ poſtq; ſeculo renũciauit totiꝰ humilita tis amatoꝛ ſe trãſtulit ad lepꝛoſos eratq; cũ eis diligẽtiſſime ſeruiẽs oĩbus ꝓpter deũ:lauabat ipoꝝ pedes:ligabat vlcera:educebat putredi⸗ nẽ ⁊ ſaniẽ abſtergebat oſculabat᷑ etis ex miran da deuotione vlceroſas plagas ipᷣoꝝ euangeli cus medicus mox futurus. ¶ Secũda virtus beati Franciſci ↄſideranda ð paupertatis vo luntarie qmpe ꝓpter xpᷣm pauꝑtatreʒ ardentiſſi⸗ me cõplexusẽ᷑: hanc publice ꝓfeſſus eſt: dum ſeculo ⁊ patri renũciauit:coꝛam epᷣo aſſiſi:naʒ dum pater eius teptaſſet eum vt facultatibꝰ re nũciaret paternis:ad epiſcopũ ciuitatis ambo ſe cõtulerũt. Ibi adoleſcẽs Frãciſcus depoſiti omnibꝰ veſtimentis reſtituit ea patri Inuẽtus eſt aũt tũc ſub veſtibus delicatis cilitiũ ad car⸗ nem habere nudus vero manẽs patrem ſic al⸗ locutus ẽ: vſq; nũc vocaui te patrem in terris: ammodo aũt ſecure dicere poſſum pr nr̃ qͥes in celis:apð quẽ oẽm theſauꝝ reponi ⁊ oẽm ſpei fiduciã collocaui. Inſuꝑ vt aſſerit Honauen. nemo tam auri qᷓ;ipſe cupidus pauꝑtatis: nec theſauri cuſtodiẽdi ſolicitioꝛ vllus:q; ige hui⸗ beati Frãciſci ð: vtualis ꝑfecti⸗ onis floꝛuit qͥdem vtutibus pᷣclariſ mis. ppterea dixit Johes illu aſcẽdere. Etre iquis omiſſis:quinq; duũtaxat in hac ꝑte vYtu C Pꝛima vtus beati Srãciſci cõſideranda d.· nõ ſolũ poſtqᷓ; xp̃m ꝑfecte induit. Sʒ etiã dum lv. euangelicemargarite. Tunica coꝛdula ⁊ femo ralibꝰↄtentus fuit vſq; adimmoꝛtẽ. Chꝛiſti auteʒ ihu pauꝑtatẽ ⁊ matris frequent᷑ cũ lachꝛymis reuocabat ad mẽtẽ:inde hanc vᷣtutũ alſeres eẽ reginã qꝛ in rege regũ ⁊ in regina matre ipiꝰtã oe, vI Ho⸗ obedirẽ ſi mihi Guardianꝰ daret᷑ ſicut antiqᷣſ- ſimo ⁊ diſcretiſſimo fratri:ſubditꝰem pᷣlatũ ſuũ noõ hominẽ ↄſiderare debet ſ̃ illũ ꝓ cuiꝰ ẽ amo⸗ ſtanter effulſit. In regula vo fratꝝ minoꝛum ipᷣos ad pauꝑtatis obᷣuantiã onimauit cũ di⸗ xit:fratres nihil ſibi appꝛopꝛiẽt nec domuʒzʒ.nec locũ:nec aliquaʒ rem. Sed tanqᷓ; ꝑegrini ad ius to magis humilitas obedientis placet: ſuntq; alia plurima de illius humilitatea Bonauen. deſcripta:q̃ in legẽda poteris iuenire. C Quin ta virtus in beato XFraciſco ↄſiderãda dꝛ patiẽ tie:a pꝛincipio nãq; ſue ↄuerſionis dum ciues aſſiſij cerneret eũ facie ſqualiduʒ ⁊ mente muta tum:ac ꝑ hoc alienatũ putarẽt a ſenſu:luto pla uene in h ſeculo:in pauꝑtate ⁊ hũilitate dño fa mulantes: vadũt ꝓ elemoſyna conſidẽter: nec opoꝛtet eos verecũdari:qꝛ dñs ꝓ nobis ſe fecit pauperẽ in hocmũdo.lhec ẽ illa celſitudo altiſ ſime pauꝑtatis:q̃ vos chariſſimos fratres me⸗ os heredes ⁊ reges regni celoꝛuʒ inſtituit pau⸗ peres rebꝰ fecit vtutibꝰ ſublimauit cui dilectiſ⸗ ſimi fratres tota inherẽtes nil aliud ꝓ nomine Dñi in perpetuũ ſub celo hr̃e velitis:hecĩ regu la pᷣſata. Et vt aſſerit Bonauẽ. mãdabat dirui aliqñ domꝰ erectas:aut fratres exinde amoue ri: ſi aliqͥd in eis ꝓciperet qð rõne appꝛopꝛiatio nis vel ſumptuoſitatis cõtrariũ eẽt euangelice pauꝑtati. ¶ Tertia vᷣtus ↄſideranda in beato Fraciſco ðꝛ auſteritatis:miro qͥpe mõ ſuo coꝛ poꝛi vt illud ſpiritui ſubderet auſterꝰfuit. Jðo De ipo ſic ſequit᷑ Bonauẽ. attendens em̃ illud npli verbũ:qͥ aũt ſunt xpᷣi carnẽ ſuam cruciſixe rũt cũ vitijs ⁊ ↄcupiſcentüs:vt crucis armatu ram iugiter ſuo ferret in coꝛꝑe:tanta diſcipline rigiditate ſenſuales apetit arcebat:vt vix ne⸗ ceſſaria ſumeret ſuſtentationi nature. Difficile nanq; foꝛe dicebat neceſſitati coꝛꝑis ſatiſfacere ꝓnitati ſenſuũ non parere:ꝓpter qð cocta ci⸗ baria ſanitat tꝑe vix admittebat ⁊ raro Admiſ ſa vo aut cõficiebat cinere:aut cõdimẽti ſapoꝛẽ ndmixtione aque vt plurimuʒ reddebat inſipi Dũ:de potu viui q̊ͥd dicã cũ ⁊ de aqua dũ ſitis extuaret ardoꝛe vix ad ſufficientiaʒ biberet.Et lʒ ita ſuũ coꝛpꝰↄtinue maceraret:tñ extra dum Hoſpitaret᷑ in alicuiꝰ domo ↄfoꝛmabat ſe iĩ cibo ⁊ potu:alijs ne ſingulis reputaret᷑. De illiꝰve⸗ ro doꝛmitione refert Bonauẽ. Nuda humꝰ vt frequẽtius:lectus erat:laſſato coꝛpuſculo. Et ſepius ſedens ligno vel lapide ad caput pofito Doꝛmiebat. Omitto ciꝰ diſciplinas:verbera tũ ſiones pectoꝛis:ſuſpiria:lachꝛymas et reliqua quibus coꝛpuſculuʒ illud continue cruciabat. ¶Quarta vᷣtus ↄſiderãda iĩ beato Franciſco dicit humilitatis. non em in tanto vtutum cu⸗ mulo vt deſe pᷣſumebat:non ↄtemnebat alios: non verba iactantie dicebat imo vt ait Bona⸗ uentura.Omniũ vtutũ cuſtos ⁊ decoꝛ humili tas copioſa viruz dei vbertate repleueret. In ꝓpꝛia qdeʒ reputatiõe nihil erat:niſi peccatoꝛ cũ in vitate ſpeculũ eet et ſplendoꝛ oimodeſau⸗ X ctitatis:ſtultũ pinde iudicabat mũdanis extol li fauoꝛibꝰ. Gaudebat de opꝛobꝛijs ⁊ de laudi bus triſtabat᷑:generali vo cedens officio. Gu⸗ ardianũ petijt cuiꝰ volũtati ꝑ oia ſubiaceret:di cebatq; ſocijs. Ita diligẽter nouicio vniꝰ hoꝛe re ſubiectus:quãto aũt cõtẽptibilioꝛ pᷣſidet:tã teaꝝ:⁊ lapidibus impetebãt: ⁊ tanqᷓ; inſanoct demẽti clamoꝛoſis vocibus inſultabãt:famulꝰ autẽ dñi nullus fractus aut mutat iniuria: vt ſurdus in omnibꝰ ꝑtrãſibat: de hoc ſic dicit᷑ in reſpõſoꝛio:dũ paterhũc ꝓſequit᷑ latens dat lo cum ire. Cõſtanter poſt aggredit᷑ in publicum ꝓdire. Squalenti vultu cernit᷑ putaturinſani reluto ſaxis impetitur Sed patiens vir nititur vt ſurdus ꝑtrãſire:deinde toto tꝑe viteſuecũ⸗ ctos laboꝛes:oẽs cõtumelias:quaſcũq; egritu dines mente hilari ſemper ꝛulit.Et vt inqͥt Bo nauen.in ca.de patientia ipᷣius ⁊ tranſitu moꝛ⸗ tis in legenda maioꝛe:ad hoc per varias ⁊ diu turnas ac quotidianas egritudines deductus eſt vt conſũptis iam carnibus quaſi ſola cutis oſſibus cohereret. Cunq; durius coꝛpus auge retur doloꝛibus illas ſuas anguſtias:nõ pena⸗ rum cenſebat nomine:ſed ſoꝛoꝛũ. Cum autẽſe⸗ mel grauius ſolito:doloꝛum vꝛgeretur aculeis Quidam frater ſimplex dixit ad eum frater fr ciſce oꝛa dominũ vt mitiꝰ tecuʒ agat:manũ em̃ ſuaʒ plus debito:ſuper te grauare videt᷑. Quo gaudito vir ſanctus cum eiulatu exclamans ait niſi noſcerem inte ſimplicẽ puritatem tuum ex nunc abhoꝛrerem cõſoꝛtium: qui auſus fueris circa me diuina iudicia repᷣhenſibilia iudicare Et ꝓijciens ſe in terram:oſſa debilia duro caſu colliſit. Et deoſculans humũ. Gꝛatias inquit tibi ago dñe deus de omnibꝰ doloꝛibus meis. Teq; mi domie rogo:vt cẽtuplum ſi tibi placu erit addes:quia hoc erit mihi acceptiſſimũ::cũ tue ſancte volũtatis adimpletio:ſit mihi conſo latio ſuperplena: videbat᷑ ꝓpterea fratribꝰ q̃ſi alterũ Job viderent:cui cuʒ languoꝛ creſce ret carnis creſcebat ſimul ⁊ vigoꝛ mentis. OQualiter deus magnificauit ſanctuʒ Franciſcum pcipuein quinq; pꝛogati lulera ca der Outs fito:9 hee dN gooſo ſſtio diuin iter hercex eac⸗ alrvo erter nenpla diap hhheii Wo G ann atn mon Qo mnen ſubite linam. gtaren Loonn pldice poniluc cope Plnus. ftero⸗ ſcblio⸗ lkater⸗ uit lünce Ueküy⸗ guter Geel Ulit. W ſeto Ni do,G kererd⸗ hore antii ühi amo⸗ let aͤnes kmmen non ſaoa fme⸗ a Rä lodaro ban Ni Niniur ſech⸗ cHrn he unor⸗ 5101 cus uts zauge öpen⸗ annel⸗ Allos wii nic Ao gan mer neris dice ocaſn ingin it frater ⁊ ad pedes eiꝰ ꝓuolutꝰ hũiliter veniaʒ Ertia excellẽtia beati Frãeiſci ðꝛ ſingularis magnif cationis:voluit deus magnꝰ⁊ excel ſermone pꝛecedenti de ſtigmatibus ſacris:pꝛe⸗ cipue tamen in quinq;. CPꝛimo in intellectus illuſtratione. ¶Secundo in creaturaꝝ condeſcẽſione. ¶ Tertio in felici cõſũmatione. ¶CQuarto in ſolẽni canoniʒzatione. CAQuinto in miraculoꝝ coꝛuſcatione. CPꝛimo magnificauit illũ deus intellectus il ſeruũ decoꝛare lʒ in multis vt patuiti luſtratione. Hã vt aſſerit Gonauẽc. in legeéda ĩ ca.de intelligẽtia ſcripturaꝝ ⁊ ſpiritu ꝓphetie Euis Frãciſcus nõ habuerit ſacrarũ lr̃aꝝ pe ritiã:p doctrinã eterne tñ lucis irradiat fulgo ribꝰ:ſcripturaꝝ ꝓfundo miro intellectꝰ ſcruta⸗ bat᷑ acumine. Interrogatꝰſenis a quodaʒ reli⸗ gioſo viro theologie ſacre doctoꝛe de qᷣbuſdaʒ ſtionibus difficilimis tanta claritate doctrine diuine ſapiẽtie patefaciebat archana: vt vehe⸗ mẽter ſtuperet vir ille peritus.⁊ cũ admiratio⸗ ne referret:vere theologia ſancti pr̃is iſtiꝰ puri tate ac ↄtẽplatiõe tãqᷓ; alis in altũ ſubuecta eſt adᷣla volãs:nt̃a vero ſcientia venter gradit᷑ ſu⸗ per terram:lʒ em̃ imperitꝰ eẽt pmone: ſciẽtia ta men plenꝰ enodabat dubia queſtionũ: ⁊ abſcõ dita ꝓducebat in lucẽ. Claruit etiã in ipᷣo ſpũs ꝓphetie:vt ⁊ pᷣuideret futura: ⁊ coꝛdiũ ↄtuere tur occulta:abſentia qͥʒ velut pᷣſentia cerneret: ⁊ ſe pᷣſenteʒ abſentibꝰ mirabiliter exhibet̃ Apð celanuʒ ſuplici deuotione a milite quodã inui tatus ad pꝛandiũ benignũ hoſpitẽ familiariter monuit vt cito ↄfiteret᷑ ⁊ domui ſue diſponeret Qõð cũ ille diligẽter feciſſet intrauerũt tãdeʒ ad menſam ⁊ incipiẽtibꝰ alijs manducare:hoſpes ſubito ſpm̃ exhalauit iux vbuzʒ hois dei repen tina moꝛte ſublatꝰ:dũ ſemel fatigatus ⁊ laſſus eqͥtaret ſuꝑ aſelluʒ.eſſetq; in itinere cum fratre Leonardo de aſſiſie:frater ipᷣe Leonardus ce⸗ pit dicere intra ſe humanũ aliqͥd paſſus nõ de pari ludebãt parentes huiꝰ ⁊ mei.Et ipᷣe eqᷣtat ⁊ego pedeſter aſinũ eiꝰ duco: hec illo cogitãte ꝓtinus de aſino deſcẽdit vir ſanctꝰ ⁊ ait. Non frater ↄuenit vt ego equitẽ tu venias pedes qꝛ nobilioꝛ ⁊ potẽtioꝛ me in ſeculo fuiſti:obſtupu petijt. C Scðo magnificauit de beatũ Fraci⸗ ſcũ in creaturaꝝ obediẽtia ⁊ ↄdeſcẽſione.Apð aretiũ viuus viro dei fuit oblatꝰ lepuſculꝰ:qui lʒ in terra poſitꝰ cũ poſſet qͥ vellet effugere vo⸗ cate eũ pr̃e benigno in ſinũ illiꝰ ꝓpero curſu ſal tauit.Qð cuʒ pluries effeciſſet iuſſu pr̃is a fra⸗ tribꝰ delatꝰ ẽ ad loca ſolitudinis tutioꝛa:mõ cõ ſimili in inſula lacus puſmi cuniculꝰ qͥdam ca⸗ ptus:⁊ viro dei oblatꝰ: cũ ceteros fugeret ma⸗ nibꝰ ſuis ⁊ ſinu ſe domeſtica ſecuritate cõmiſit Apud lacũ reatinũ eidẽ ad heremũ de aretio ꝓ perãti:piſcatoꝛ vnaʒ ex deuotione obtulit auẽ fluuialẽ:quã cũ libẽter ſuſceptã apertis inuita⸗ ret manibꝰad receſſum nec illa vellet abire: ere ctis in celũ oculis in oꝛatione diutiꝰꝑmãſit Et q̃ſi aliunde poſt hoꝛã reuerſus ad ſe iterato dul citer mãdatũ auicule fecit vt deũ laudatura re⸗ cederet. Suſcepta itaq; cũ benedictione licẽtia geſtu coꝛpoꝛis quoddã pᷣ tẽdens gaudiũ aduo lauit. Alio tẽpoꝛe ambulãs cũ quodã fratreꝑ paludes venetiaꝝ:inuenit maximã auiũ muiti tudinẽ reſidentiũ ⁊ cantantiũ in vᷣgultis:qͥbus viſis dixit ad ſocium:ſoꝛoꝛes aues laudãt crea toꝛem ſuũ nos itaq; in mediũ ipᷣaꝝ euntes lau⸗ des ⁊ hoꝛas canonicas domino decãtemꝰ: cũ⸗ q; in medio eaꝝ intraſſent nõ ſunt aues cõmote de loco:⁊ qꝛ ꝓpter garritũ ipᷣaꝝ in dicẽdis ho ris ſe mutuo audire nõ poterãt:cõuerſus vir ſã ctus dixit ad aues: ſoꝛoꝛes aues a cantu ceſſate donec laudes ⁊ hoꝛas canonicas ꝑſoluamꝰ At ille cõtinuo tacuerũt:tãdiu in ſilẽtio ꝑſiſtentes qᷓ;diu dictis hoꝛis ⁊ laudibꝰ ꝑſolutis a ſacto de cantãdi licentiã receperũt. Dante aũt viro dei licentiã eis ſtatim cantũ ſuũ moꝛe ſolito reſum⸗ ſerunt. Eidẽ ſenis infirmo faſianꝰ qͥdam de no⸗ uo captus:a nobili quodã trãſmiſſus eſt viuꝰ: q̃ cõtinno vt virũ ſanctũ audiuit ⁊ vidit:tanta illi ami cabilita te coheſit vt nullo pacto patere tur ab ipᷣo diſiungi.Nã pluribꝰvicibꝰ extra lo cellũ terraꝝ ĩ vinea poſitꝰ vt abiret ſi vellet ra⸗ pido ſemꝑ curſu redibat ad patrẽ:tãqᷓ; ſi ab eo dem fuiſſet omni te educatꝰ: deinde cuidã col latus viro:qͥ ex deuotione ſeruũ dei viſitare ſo lebat:velut ſibi moleſtũ foꝛet a pi patr abſen⸗ tari cõſpectu e ſcã recuſauit omnino. Repoꝛta⸗ tus tandẽ ad famulũ dei ſtatim vt cõſpexit eun dem:qͥbuſdaʒ hilaritatis pᷣtenſis geſtibus aui⸗ de mãducauit.Cũ ex cõtinuo fletu infirmitatẽ oculoꝝ incurriſſet grauiſſimã cõſuluerũt medi ci:vt pateret᷑ ſibi ꝑ cocture remediũ ſubueniri gaſſenſit vir dei vocatuſq; venit cirogicꝰ inſtru⸗ mentũ ferreũ igni ſubmittens ad faciẽdũ coctu ram.At ipᷣe ſeruꝰcoꝛpus ꝓpꝛium iam hoꝛroꝛe concuſſum cõſo:tans ſicut amicũ cepit ignẽ al⸗ loqui dicens:mi frater ignis vtuoſuʒ pulchꝛũ ⁊ vtilem te creauit altiſſimꝰ eſto mihi in hacho ra ꝓpitius eſto curialis:pᷣcoꝛ magnuʒ deum q̊ͥ te creauit vt tuũ mihi caloꝛẽ tẽperet. Oꝛatione finita ↄtra ignẽ ſignũ crucl edidit ac deinceps intrepidus ꝑſiſtebat. ꝓfundatuz eſt crepitans ferrũ in tenera carne:et ab aure vſq; ſuꝑcilium coctura ꝓtracta. Statim ſanctꝰ ad frẽs 3 rke. laudate altiſſimũ qꝛ vere dico vobis:necignis ardoꝛẽ ſenſi: nec carnis vllũ doloꝛẽ.Et conuer ſus ad medicũ Si nõ ẽ inqͥt caro bñ decocta im pꝛime iteꝝ. Stupefactꝰmedicꝰ miraculũ extu⸗ lit dicens. dico vobᷣ frẽs:vidi mirabilia hodie Tertio magnificauit deꝰ beatũ fraciſcũ in fe lici ↄſũmatione.nõ em ſilẽtio pᷣterire debemus quata deuotiõe quãta feruoꝛe trãſijt Frãciſcꝰ i HB mũdo ad pr̃em.de qͥ ſic ſcribit Honauen.q; anno vigeſimo a ſua ↄuerſioe cũ fuiſſet multis infirmitatibꝰ moleſtatꝰ tuliſſet q; biẽnio ſtigma ta illa ſacra ad ſanctã mariã ð poꝛtiicula ſe poꝛ tari popoſcit:quo cũ fuiſſet pꝑductꝰ ſuꝑ nudaʒ humũ ſe totũ nudatũ in ſpũs feruoꝛe ꝓſtrauit. Decubans ſic ĩ terra ſaccina veſte depoſita:fa ciem ſolito moꝛe leuauit in celũ ⁊ itẽdẽs illi glo rie totus manu ſiniſtra dextri lateris vulnꝰ ne videret᷑ obtexit.Et ait ad fratres.ego qð meũ ẽ feci:qð veſtrũ ẽ xpᷣs edoceat. Illachꝛymanti bus aũt ſocijs ſãcti vnꝰex eis quẽ vir dei guar dianũ ſuũ eſſe dicebat votũ ipᷣiꝰ diuina inſpira tione cognoſcẽs feſtinus ſurrexit. Et acceptaʒ cũ coꝛda ⁊ femoꝛalibꝰ tunicã pauꝑculo xpᷣiob tulit dicẽs.h̊ tibi tanqᷓ; pauꝑi cõmodo⁊ tu illa ſuſcipias obediẽtie ſacte madato Gaudet ex hᷣ vir ſactꝰ qꝛ ſidẽ tenuiſſe dñe pauꝑtativſq; ĩ finẽ ſe vidit:palmaſq; leuat as ad celũ xpᷣm ſuũ be⸗ nedixit:ſicq; indutꝰ habitu vili.fratres aſſiſtẽ⸗ tes ↄſolatoꝛijs vbis ꝓſua moꝛte demulcẽs pa terno affectu ad diuinũ eſt hoꝛtat ꝰamoꝛem.Et poſt bñdictionẽ datã adiecit valete filij omes ĩ timoꝛe dñi ⁊ ꝑmanete in eo ſemꝑ. Ego ad deũ ꝓpero:cuius gre vos oẽs cõmendo. Juſſitq; euangelioꝛũ ſibi codicẽ appoꝛtari: ⁊ euangeliũ hm Johem. l.ante diem feſtũ paſce ſibi legi po poſcit. ipᷣe vero ꝓut potuit ĩ huius pſalmi vo⸗ cem pꝛoꝛupit. voce mea ad dñm clamaui: ⁊ ad finẽ vſq; compleuit inquiẽs.me expectãt iuſti donec retribuas mihi Tandẽ cũctis in eum ex pletis myſterijs obdoꝛmiuit in dño Fuitq; mi niſtro tre laboꝛis ⁊ epᷣo aſſiſinati exiſtẽti ĩi mon te gargano: eius trãſitus diuinitus reuelatus ⁊ diffuſius videre poteris in legenda.Tranſijt auũt venerabilis pater ex huius mundi naufra gio anno dñice incarnatiõis.M. ccxxx. q̃rto nonas octobꝛis die ſabbati in ſero:ſepultus eſt in die dñico.¶ Quarto magnificauit de bea⸗ tũ franciſcũ in ſolẽni canoniʒatione.cuzʒ em pa ſtoꝛ eccleſie gregoꝛiꝰ nonus nõſoluʒ ex miracu lis auditis poſt moꝛtẽ franciſci: vetrũetiam ex experimẽtis in vita ipᷣius oculis viſis ⁊ mani bus ↄtractatis ſanctitatẽ eius mirabilẽ: plena ſide certiſicatus agnoſceret:ac ꝑ hoc ĩ celis glo riſicatũ a deo nullatenus dubitaret: cathalago ſactoꝝ aſcribenduʒ ſtatuit.Qua de reſeruatis om̃ibus que fieri debent in canoniʒatiõe ſãcto rũ ⁊ examiĩata cauſa ꝑ cardinales ad hoc depu tatos veniens ꝑſonaliter ad ciuitatẽ aſſiſij cuʒ maximis que longũ foꝛet enarrare ſolẽnijs bea tum patrẽ canoniʒauit. ¶ Quinto magniſica⸗ uit deus beatũ fraciſcũ in miraculoꝝ coꝛuſcati one. Et omiſſis illis que ipo viuente dignatus eſt deus eiꝰ meritis operari: aliqua hic inſera⸗ mus celebꝛata poſt moꝛtẽ In caſtro pomarico i mõtanis apulie poſito:defuncta ẽ puella que dam parentibꝰ vnica ⁊ pᷣdilecta inuocauit ma⸗ ter plena fide franciſcũ cui deuotiſſima erat Ap paruit illi in viſu frãciſcus dixitq;.noli flere qꝛ qð poſtulas obtinebis. Statim illo diſparente filia eius viua ⁊ incolumis videntibꝰ cũcij ſur⸗ rexit. In ciuitate nocerie ſilius pᷣmogenitꝰ cu⸗ iuſdã petri ex iunfirmitate moꝛtuꝰ inuocato bea to frãciſco redijt ad vitam. Cuiuſdaʒ vꝛbis ro me notarij puerulus:vix ſeptẽnis matrẽ ad ec⸗ cleſiaʒ ſancti euntem puerili moꝛe ſequi deſide⸗ rãs:dũ remanere domi compelleret᷑ a matreꝑp feneſtraʒ palatij ſe ꝓiecit:⁊ vltima quaſſatione colliſus continuo expirauit.mater vᷣo que non dü longe diſceſſerat ad ſonitũ coꝛruentis celeri ter redijt:filiũq; reperiens extinctũ:ſuis clamo ribꝰtotã excitauit viciniã ad lamẽtũ:frater vo dqdam Rao nomie patrẽ induxit: vt puerũ ſan cto franciſco cõmendaret:qð cum factũ fuiſſet: ſtatim coꝛã oibus ſurrexit incolumis puer In cinitate capue:puer qͥdã in flumen cecidit:vbi cum diu ſtetiſſet a natatoꝛe quodã inuent fuit ſub ſabulo. Eduxit tandẽ illũ extra extinctũ at qꝙ; defunctũ.inuocato voa ſuis ⁊ a populo cir cũſtante beati frãciſci noĩe incolumis puer ſur⸗ rexit petijtq; ſe ad eccleſiã beati frãciſci deduci vt gratias illi deuotus exolueret cuius ſe noue rat vᷣtute mirabiliter ſuſcitatũ. In ciuitate ſueſ ſa:repente domꝰ quedam coꝛruit ⁊ vnũ abſoꝛ⸗ buit iuuenẽ ac interemit.Amotis vo poſt ſpa⸗ tium lignis ⁊ lapidibꝰ:moꝛtuꝰ inuẽtus eſt. At mater doloꝛis vocibꝰexclamabat.ſancte franci ſceredde mihi ſiliũ meũ.ſic ⁊ populi qͥ aderant beati patris pᷣſidium flagitabant.Sed cumnõ eſſet vox neq; ſenſus:cadauer poſuerũt in lectu lo ad ſepelienduzʒ ipᷣm: diem craſtinũ expectan tes:mater vo fiduciã habẽs in domino ↄtinue btõ frãciſco ſiliũ cõmendabat.Et ecce circame dis noctis hoꝛã exurgens ſanus iuuenis in lau dis vᷣba ꝓꝛupit. In caſtro poſis qð in campa⸗ nia poſitũ eſt. Sacerdos qͥdaʒ thomas nomie ad reꝑanduʒz acceſſit eccleſie molendinũ: deam bulans aũt i caute ſecus extrema canalis:ſubi⸗ to caſu cauilloſo ligno intruſus eſt.cuiꝰ impul⸗ ſu voluit᷑ molendinũ. Cuʒz igit᷑ ↄſertus iaceret in ligno ⁊ ſuꝑ os ipᷣius qꝛſupinus erat aquaꝝ ——————,e W znpen leratl ghum ſoche mmoli cerce⸗ clvick flptunn Ecolun zusninn Cloular bat:a Aus voft caut gquar fuart ſemit reſe auis parea lnt pch̃ deputi gbecio fenintan pten nulerq lucder aaven Pwen W Nonn loe pone lertit ige pime ninis Nennt. worllab leyore lnyltad bduet i⸗ Ncecg⸗ Mralic kapeiui gnobi nnli f hororn. (n 0 impetus inundaret coꝛde tm̃:qꝛ lingua non po N B ſiſe J fr I. niode gnum vo ſpatiü ſic illo iacente: ac de vita ißi q gerns ſic iſte refulſit in templo dei gniſien ſocijs iam penitꝰ deſperatis in ↄtrariã parten · SBcri dunt hecverba oꝛigingliter Nuſezi molã cum violentia reuoluerũt. Et ſic eiectſa Ece .1.c. Qui mundũ condes mi Matus cerdos palpitãs volutabat᷑ in aquemeatu. Et rabili ſapientia celos diuerſis oꝛnauit ſideribꝰ inſera⸗ ecce qͥdam frater minoꝛ cũ magna ſuauitate ar⸗ ipe eccleſiam ſuam ſanctoꝛum varietate voluit ie Ego ſum franciſcus quẽ vocaſti:ille ſic libera⸗ patere poſſe:elegit de quolibet ſtatu aliquos qᷓ t tus nimis obſtupuit volenſq; peduʒ ipius de electoꝛũ numero aſcriberent. Jdcirco ⁊ beatũ — oſculari veſtigia huc atq; illucanxiꝰ diſ curre⸗ Ludouicũ eximiũ confeſſoꝛem ſuum fecit meri ſeen bat:querẽsa ſocijs vbi eſt ile: quo abijt ſanctꝰ tis ⁊ gloꝛia copioſum:is eſt qui iam beatus cũᷣ ſrente Qua via diſceſſit: ſicq; gras egit deo ⁊ ſuo ſer⸗ chꝛiſto nunqᷓ; deſerit eos:qui patrociniũ eius M uo frãciſco. Juuenis qdam de burgo celani in expoſcunt.Cuius pꝛofecto interceſſione vt ap nt N cautꝰ in puteũ cecidit qͥ quaſi paſſus quattuoꝛ parebit in ſequentibus innumera vt ſic dicam Eren aquarũ cõtinebat:accurrentibꝰautẽ alijs vt eiu bñficia ſũmo patre petita impetrãtur. Pꝛopte ſs iuuarẽt poſt longũ ſpatiũ dimiſſis vnus per fu rea in pꝛeſenti ſermone ad eius laudes ingetes Wd nem in puteũ puerũ reſpexit in aquaꝝ ſuꝑficie expꝛimẽdas omni ſtudio eſt elaboꝛandum De nine reſidentẽ extractus tãdẽ de puteo dixit olbus quo cõuenientiſſime dici poſſunt verba in the⸗ iaſte qui aſtabãat Quãdo ſubito cecidi beati frãciſci mate pᷣpoſita. In quibus triplicem ſplendoꝛẽ maney patrociniũ iuocaui. Qui coꝛruẽti mihi ſtatim ſancti Ludouici diſtinguemus. ́ðU ſue pſentialiter affuit ⁊ manũ poꝛrigens leuiter aa C Pꝛimus dicit nobilitatl. enr pꝛehẽdit nec vnq; deſeruit donec vna vobiſem CSecũdus ſanctitatis. ſi de pe teo me eduxit. In ſbinen vioceli netuts ¶Tertius claritatis. ano quedã octogenaria erat cuiꝰſilia moꝛiẽs lactäa⸗ / nali J vomacgnifica⸗ urſe tem infantulũ dereliquit. Cũ igit᷑ anus pauꝑ⸗ Qualiter. ſactꝰ E. udouicamagnitica⸗ wüͤn cula plena eẽt inopia: ⁊vacua lacte: nullaq; et tur ex nobilitate ſue oꝛiginis eo ꝙfu⸗ iie mulier ꝗᷓ ſitienti paruulo lactis ſtillicidium: iu it filius pmogenitus: vegis karoli: re erg xta qð exigebat neceſſitas erogaret: quoſe ver gis ſicilii. ¶ Caplm. 1. tpbi teret vetula penitus ignoꝛabat. debilitato vo 8 „ ſ len J 02 pfuit infantulo:nocte quadã omni humano deſtitu⸗ ₰ 91 AE I1DP ð naist ta ſubſidio ad beati patris franciſci auxiliũ im⸗ Iſancti Ludouici dicitur nobilitatis Moei ploꝛandũ ſe ↄuertit:affuit ſtatim innocẽt ama- ¶ fuit qͥdem nobilis genere karoli re⸗ nerſur toꝛ etatis.Ego inquiẽs ſum frãciſcus o mulier gis ſicilie filius hmogenitus pꝛout teſtatur po idi pone mãmas tuas in oꝛe puerili: qꝛ abundan⸗ tifex maximus Johannes. xxij. in bulla cano⸗ ena ter tibi lac dominꝰ dabit. Implſeuit anus ſãcti niʒationis Verũtamẽ hoc loco videndũ ẽ vtæz vid mãdatuʒ ⁊ ſtatim octogenarie mãme lactis co nobilitas ſanguinis ⁊ carnalis oꝛiginis ſanct ior piam effuderunt: qð factum innotuit multis tã ad laudem ſit aſcribenda Et ꝙ ſic ꝓbatur ſuſſi hn viris q; mulieribus:qͥ omes deũ pariter lauda cientiſſime: quoniã qui vitas ⁊ geſta ſanctioꝛuʒ uerunt:⁊ ne oĩa diſtincte ꝑcurramus:cũ audi⸗ ſcripſerunt ſemꝑ illoꝛũ nobilitatẽ pꝛius notiſi⸗ mai toꝛũ laboꝛe cõcludo cum dño Bonauen. dicen care voluerũt. Ande Matth.j. ca. genealogi⸗ crant te. poꝛro vir iſte beatꝰ mirãdis vtutum ſignis am xp̃i texere conatus eſt dicẽs. Liber genera cmro in vita claruit: ⁊ die a trãſitꝰ ſui vſq; in pᷣſentis tionis ihu xp̃i fili dauid fili abꝛaam ⁊c Eteccle nleens ꝑ diuerſas mundi partes pᷣclaris miraculoꝛuʒ ſia cantat ſic de virginematre. Matiuitas glo⸗ hecnn paigijs diuina ſe potentia gloꝛificãte coꝛuſcat rioſe vginis marie ex ſemine abꝛac oꝛta deiti⸗ üme nã cecis ⁊ ſurdis: mutis ⁊ claudis:idropicis ? bu iuda clara ex ſtirpe danid. Et iterũ. Rega⸗ fane paraliticis: demoniacis ⁊ lepꝛoſijs:naufragiis li ex pꝛogenie maria exoꝛta rer ulget. 5 in ralcri nbau ⁊captiuis ipᷣiꝰ meritis remedia ↄferunt᷑ oibuſ ptis ⁊ ſequẽtibus ſanctis ita habetur. Micola mnpa⸗ q́ᷓ; moꝛbis neceſſitatibꝰ ⁊ periculis ſubuenit᷑: ?5 us ex nobiliſſimis parentibus oꝛiginem duxit ſotie ⁊ multĩ moꝛtuis ꝑ ipᷣm mirifice ſuſcitat innote: Vincenti⸗ nobilis genere nobilioꝛ fide.im⸗ dem ſcit fidelibe'magniñcẽtia vtutis altiſſimi cui eſt bꝛoſius ſilius pꝛefecti rome Alexius fuit flius ſbbi⸗ honoꝛ ⁊ gloꝛia ꝑ infinita ſecula ſeculoꝝ.Amẽ. Euleniani vii⸗ nobililſnni⸗ gtianls upeteto⸗ a i f„ ris pꝛimi germanus nobilulimus genere. Der n (Der mo.xlvj:S ſancto Ludouico oꝛ narane eEnobitilimis parennbus oꝛtus eſt. ktſer dinis minoꝝ epo tholoſano. Egidius ex ſtirpe regia genitus hhieronymus r. reptum ꝑ bꝛachiũ extra flumen eduxit dicens. decoꝛare.Et vt oſtenderet viam ſalutis oibus F 4 . 4* ₰G 4 — 2 euſebij viri nobiliſſimi filius. lemens epᷣs ex nobili romanoꝛũ ꝓ ſapia oꝛtus.Lucia vgo ſi⸗ racuſana nobilis genẽ. Anaſtaſia nobiliſſima romana Maula fuit nobiliſſima matrona roma na. Agatha ingenua mente ⁊ coꝛpoꝛe. Maria magdalena a caſtro magdalo denominata:cla⸗ riſſimis eſt oꝛta natalibꝰ vtpote ex ſtirpe regia deſcendentibꝰ. Criſtina nobiliſſmis parẽtib⸗ oꝛta. Ratherina coſti regis ſilia:clara claris oꝛ ta natalibus.Et de ioſeph ab arimathia ſcribi tur Luce.xxiij. Et Marci vlil.ca. Venit Jo⸗ ſeph ab arimathia nobilis decurio. Quarẽ vi⸗ det᷑ ꝙ nobilitas carnis facit ad extollentia etiã ſanctoꝝ Ex ꝑte altera videt᷑ pbari poſſe ꝙ no bilitas paruiaut nullius valoꝛis exiſtat. Nam apłs.j.ad Corl.j.ca.dixit. Ignobilia ⁊ cõtem⸗ ptibilia mũdi elegit deus. Ad idẽ facit ca.cum Bm. de pbendis ⁊ dignitatibus.Ad qð ego re ſpõdeo.ꝙ ex vbis apłi non dat᷑ intelligi ꝙ no⸗ bilitas nõ ſit oꝛnamentũ eoꝛũ qui illam habent ſed tm ꝙ denon elegit nobiles ⁊ doctos viros ſed piſcatoꝛes ⁊ ſimplices:vt ſic magis nota fie ret vtus diuina dum per illoꝛum pꝛedicationẽ — in xpᷣm crederet mundus Sed notandũ ꝙ tria „ hominũ genera reperiunur. ꝛimi ſunt nobiles oꝛigine nõ vtutibus. Sedi ſunt nobiles nõ oꝛigine ̊ vtutibus. Tertij ſüt nobiles ⁊ oꝛigine⁊ CPeꝛimi qdem ſatis obſcuri ſunt infames ⁊ re Pꝛehelibiles.ꝓ quibus Claudianus dicit.De generat homines vitijs fiũtq; minoꝛes. Et Se neca in tragedijs. Qui genus iactat ſuũ aliena laudat. Et Ouidiꝰlibꝛo de ponto non cenſus nec clarum nomen auoꝝ. Sed ꝓbitas magnũ ingeniũq; facit. Hinc Culliꝰ in inuectiua con⸗ tra ſaluſtiũ dicebat. Ego maioꝛibꝰ meis virtu⸗ te mea pꝛeluſi:vt ſi pꝛius noti non fuerant a me accipiant initium memoꝛie ſue. Tu vo tuos qᷓ; turpiter offendiſti: vt ſi fuerant egregij ciues iĩ obliuionem venerint. Quare noli mihi antiqᷣs Yiros obiectare.hec ille.ĩueniuntur muſti qui flagicijs ⁊ de decoꝛe affecti goꝛiant᷑ ſic de nobi dixiſſet. Non eũ ſua ſed patrie gloꝛia ſplendoꝛẽ aſſecutum nec Hercle inquit. Si ergo ſerifius eẽt ignobilis:nec tu ſi athenienſis eſſes clarus vnqᷓ; fuiſſes. Alij dicũt nec ego ſeriſius ſi eſſem nobilis. Et ſaluo melioꝛe iudicio vtrũq; ſtare poteſt:ſcilicet nobilis ⁊ ignobilis.nam ſi dixe⸗ rimus ignobilis:poteſt eſſe ſenſus nec ego cum virtutibꝰ meis eſſem ignobilis ſi eſſem ſeriſius in patria ſcʒ humili natus. Et ſi dicamus nobi lis poteſt intelligi ſic:nec ego qui ſcilicet in pa⸗ tria gloꝛioſa ſum natus:ſi eſſem ſerifius ſcilicet vitioſus eſſem nobilis Secũdi ſunt nobiles:et ſi non oꝛigine tamen vᷣtutibus qui de ſuoꝛũ pa rentum humilitate cõfundi nõ poſſunt.nam vt inquit Hieronymad cellãtiaʒ. Sola apud de um libertas eſt non ſeruire peccatis ⁊ vera no⸗ bilitas clarũ eſſe vtutibus.Et Caſſiodoꝛꝰ ĩ epi ſtolis.hec eſt indubitata nobilitas que moꝛibꝰ ꝓbatur oꝛnata. Et Juuenalis. nobilitas ſola eſt atq; vnica vtus. Et Ariſto.in.iiij.politice ingenuitas eſt vtus.Et Seneca ad lucillũ.ani mus nobilẽ facit cui ex quacũq; cauſa lʒ ſupꝛa foꝛtunam ſurgere.Et Claudianꝰ.exaltat vtus nobilitãdo genꝰ.Et licꝰ vt refert Seneca in tra gedijs.nobiles nõ ſunt mihi aui nec altis incli⸗ tũ titulis genꝰ ſ lara vtus. Et ĩ decretis di.xl ca.nos ðᷣ nos qͥ pſumꝰ nõ ex locoꝝ vł generis dignitate moꝛum nobilitate innoteſcere debe mus:nec vꝛbium claritate ſed hidei puritate. Tertij ſunt nobiles et oꝛigine et virtutibus q̃ inter homies ſplendent:vt ſol in firmamento celi. Satis vtiq; decoꝛat hominẽ nobilitas ſã⸗ guinis cũ nobilitate bonoꝝ moꝛũ. Quiſnã nõ magnifaciet ſanctũ ludouicũ qͥ regis ⁊ regine ſi lius foꝛmoſus coꝛꝑe diuitis affluẽs.Etate flo rens ingenio acutł:ac qbuſlibet tꝑalibꝰ bonis affluens: vitia ſpꝛcuit:terrena calcauit.⁊ xpᷣm ihm bene beateq; viuendo queſiuit. Iſta tn in ſequenti ſplendoꝛe diffuſius expꝛimenf. Qualiter ſanctꝰ ludouicꝰſpꝛeto mun 50 7 tempoꝛali regno. vi glem elegit pmanes vſq; ifin 7 . litate parentum. Alij vo vitijs ſoꝛdẽtes de pa trie nobili cõditiõe letant᷑. Contra quos eſt ex⸗ emplum quod refert ꝗ ohanes ſolobꝛieſis i po licatone de anatharſiſtita. hic cum vit uperare tur ab archico quoniaʒ ſcita foꝛet: mihi inquit dedecus patria. Cu vo patrie at etiaʒ temiſto⸗ cles vt ſcribit᷑ a Cicerone in libꝛo deſenectute: fertur ſeriſio cuidam in iurgio reſpondiſſe ꝛcuzʒ 7* inqu ſiderans ſanct' iſte.ꝙ mundus tot ſit poſitus tam ſpiritu⸗ — „ nitate. Caplin Ecunqusſp Ludouici dicit᷑ ſan 2 quaãta vo fuerit ſanctitas eius depꝛe hendere poſſumus pꝛecipue ex tribus. THehnder mundi deſpectione. ¶ Scðdo ex ſpeciali exercitatione. ertio ex vᷣginitatis dilectione. CPꝛimo depꝛehendimus qᷓ; grand ctitas Ludouici ex mũdi inquit Joßes. xxij. in b oꝛ ſancti ℳα☚ ns q; grandis fuit ſan deſpectione: nam vt lla canonizationis.cõ in maligno qðq; cuʒ cõcupiſcentia ſua tranſit. ipᷣm fugiendo deſeruit totaliter ⁊ contempſit. nã rediens de catalonia.votũ qð fecerat de in⸗ trando oꝛdinẽ minoꝝ in conuentu ſãcti franci⸗ paſe ſte utep fine un facot nuslu Cs dinom iu tqhfe niſione möen cüfr⸗ pit. ſmnta minoꝛ obiti oren (uitn Pun dus. ſrauit miſoꝛ grogan tunetſe eralton hleres habit Gieftan i er obijt aden aſc plath ſaunmpa hancan ckrac guou eecato fücbole flier: ſeehbeni Mnſin inse toard cole ſiprn ſciſten Wap haae lihte⸗ ocrn ſerns usnc tt in Pe. ſahlica Uleg rip⸗ nam yt d de⸗ mano⸗ Wwiehi enci lrſc polince lini Plpn upns nt o ddin kenn e Ahe tae. nete unsſ⸗ inii pneß teko 9honis arhn Natiin 3 E — — ſonis 00 poſins anſit. enpſit. ndein⸗ iſtanc⸗ ſci de monte peſulano voluit adimplere: ſed ei fratres timoꝛe patris ipᷣm recipere nõ auderẽt votum ipᷣm ibi publice iterauit.Et cũ a Boni⸗ facio papa pᷣdeceſſoꝛe ipius Johis requireret 4. aſſenſum pꝛeſtaret ꝓuiſioni de ſe facte:eccle⸗ ſie tholofane:reſpõdit ſe hoc facturum nullate nus quo aduſq; votum qð fecerat adimpleret. Cuius deuotioni annuẽte pontiſice habitũ oꝛ⸗ dinis minoꝝ ſuſcepit in pᷣſentia generalis mini ſtri:qui fuit poſtea Johes epiſcopꝰpoꝛtuẽtis. atq; flexis genibus fecit ꝓfeſſionẽ quo facto ꝓ uiſionẽ ð ſe factã eccleſie tholoſane acceptauit mãdariſq; apoſtolic obediuit: itaq; habituſã⸗ cti frãciſei veſtitus:põtiſicalẽ dignitatem ſuſce pit. Quẽ habitum ſemꝑ vſq; ad moꝛtẽ detulit Em tamẽ eondecentiã epᷣalis gradis.Et in hoc minoꝛũ oꝛdinis excellentia demonſtrat᷑:cuius habitũ deferre non erubuerũt tot inſignes ⁊ ce lebꝛatiſſimi viri:vt ſanctꝰ ludouicus ð quo lo⸗ quimur. Et alij plurimi qͥ non ſunt omittendi. Nꝛam vt habemus ĩ cronicis oꝛdinis.ferdina: dus. Rex caſtillie dimiſſo regno nepotiſuo in⸗ trauit hunc ſanctũ oꝛdinẽ moꝛtuuſq; eſt frater minoꝛ ſepultus colibꝛie. Rex iacobus iregno arroganie moꝛtuus eſt cuʒ habitu fratrũ mino rum et ſepultus barchinone. In eodem regno rex alfonſus moꝛtuus eſt cũ habitu ⁊ ſepulius hilerde Fridericus rex inſule ſicilie moꝛtuus ẽ cũ habitu ⁊ ſepultus meſſane. Robertus rex ſi cilie frater ſancti ludouici ꝑ tres dies ante moꝛ tem ſuſcepto habitu ⁊ facta eſſon⸗ ſepultus eſt neapoli in ſancta clara. eatus Henricus rex cipꝛi virgo puriſſimus factus frater minoꝛ obijt cum habitu ⁊ ſepu tus eſt nicoſie.Tanta q̃dem eſt xp̃ianoꝝ deuotio ad habitũ beati frã ciſci vt qͥ illum in vita non ferũt ſepenumero cu piãt habere in moꝛte ⁊ ſepultura. Ob quã cau⸗ ſam põtifices ſũmi ſpũſancio edocti deuotionẽ hanc ampliare volentes ſpũalibus gratijs ſic deferẽtes habitũ donare voluerũt. Nam vꝛ:ba nus quartus conceſſit remiſſonẽ quarte ptis peccatoꝛũ moꝛiẽtibus cuʒ habitu fratrũ mino rũ:bulle habent᷑ ianue ⁊ in mõte peſulano.Si⸗ militer ⁊ Hicolaus quartꝰconcedit remiſſionẽ quarte partis. Idem facit Clemens tertiꝰ bul⸗ le habent᷑ ianue:peruſij:mediolani: ⁊ venetijs dicta ſũt hec ad extollendã merito humilitatẽ habitus oꝛdinis minoꝛũ quem beatꝰludouic⸗ tanto ardoꝛe ac deuotione geſtauit. ¶ Secun⸗ do dephendimꝰqᷓ; ſublimis fuit ſanctitas beati ludouici ex ſpirituali exercitatione. vt em̃ teſta tur ſupꝛanominatꝰ Johes.xxij.ſanctꝰ iſte ĩ eta te exiſtens tenera reigioſiſſime educatus ẽ dũ vero quartũdecimũ attigit annuʒ : ductus fuit in cataloniaʒ cum duobꝰ ſuis fratribus:datus obſes p liberatione patris. vbi tam feruẽter de dicauit ſe ſtudio ꝙ infra ſeptẽniũ quo mihi ob ſes fuit ſub diſcipulis fratrũ minoꝝ: quos ſecũ habebat i ſocios in pᷣmitiuis ſciẽtis ⁊ ſacra pa⸗ gina ſic ꝓfecit ꝙ vir dei pollens ingenio de pꝛe dictis ſcientijs non ſolũ publice ac puateſubti⸗ liter diſputare valeret ſed ſolẽniter clero ⁊ po⸗ pulo ꝓponere verbũ dei vt putaret᷑ hec ſcietia infuſa ſibi magis diuinitꝰ qᷓ; humanitus acqui ſita:oꝛationi erat aſſiduꝰmiſſas audieoat deuo te. In magnis vo feſtiuitatibꝰ cum pᷣparatiõe mkłłta coꝛpus ſũmebat dominicũ.factus aũt ſa⸗ cerdos diebus quaſi ſingulis celebꝛabat.audi entie vbi dei inſiſtebat attente. ira wo com paſſione ad pauperes ferebat᷑: quibus ſiargius tam puatas qᷓ; publicas elemoſynas faciebat. vnde factus epᷣs tholoſanus ꝑ vnũ ſuũ famili⸗ arem ſecretariũ mandauit ꝙ ðe ſuoꝛũ qüãtita te reddituũ quantũ ſibi ſuficeret ꝓ moderatis expenſis retineret volens q; totũ reſiduũ in ſu⸗ ſtentandis pauperibꝰ poneret᷑: q;qᷓ; pꝛelatꝰ tã * pariſius pauperi quẽ quaſi nudũ reperit mul⸗ tũ compatiens:abſcondite capã cõtulit:quaʒ poꝛtabat ſibiq; fecit ſecrete aliam apoꝛtari Vi gintiquinq; pauperes in ſua domo reficiebat quotidie:quoꝛũ ipᷣe aquam manibus infunde⸗ bat aliaq; ſeruitia menſe miniſtrabat: viſitabat multotiens hoſpitalia pauperũ ⁊ infirmis ꝓm pto animo ſubueniebat: pontiſicatus officium exercebat euʒ diligentia miſſas dicẽdo aſſidue oꝛdines deuotiſſime celebꝛãdo.Clericos qͥbus de beneſicijs puidere volebat examinando de articulis fidei: vita ⁊ moꝛibꝰdiligenter iudeo⸗ ⁊ gentiles inducebat ſedulo ad baptiſmũ ac q⸗ dam eoꝝ de ſacro fonte leuauit. ¶ Tertio depᷣ⸗ hendimus quãta fuerit ſanctitas beatiludoui⸗ ei ex virginitatis dilectione floꝛuit quippe v⸗ nitate puriſſima.ð qua Johes. xxij. in bulla le⸗ pius nominata ait. Caſtitatis amoꝛ a puero af fecerat eius mẽtem adeo ꝙ ob ipᷣius fidẽ cuſto diam: mulierũ conſoꝛtia vitabat oino:intantũ ꝙ niſi foꝛſan cum matre ⁊ ſoꝛoꝛibꝰ:ſolus cuʒ ſo la:nullo vnqᷓ; tẽpoꝛe loquebat᷑:verba inhone⸗ ſta hoꝛrebat audire: ⁊ loquentes talia grauiter arguebat fratres nõ minꝰ qᷓ; duo ⁊ interdũ ã̃t⸗ tuoꝛ in ſua iacebãt camera in ſue teſtimoniũ ni tide puritatis.Cum aplo etiam paulo ſobꝛicta te cibi⁊ potꝰ eoꝛpꝰ ſuũ caſtigabat aſſidue ſeq; frequẽter manu ſua qñq; autẽ alicuius cõſocij cathenis ferreis diſciplinans veſtiendo ꝓ ca⸗ miſia rudem ſtamineã ⁊ deferendo ad nudam carnem ꝓ cingulo coꝛdam groſſam:ipᷣaʒ carnẽ in ſeruitutem ſpũs redigebdat. magnus eſſet ac filius tanti regis Cum aũt iret l ¶ Qualit᷑ ſanctꝰ Ludouicus migrauit — . — . . „ 4 — iuuenis ex hac vita:quẽ Johes.xxij canoniʒa nitzcler plurima eiꝰ miracu lanarrat. Caplm:III- t ſuanct ludouici dic ¶ Pꝛima dicit᷑ felicis conſũmationis* ¶Secũda eccleſiaſtice canoniʒationis. TZertia miraculoſe coꝛuſcationis. ꝛima claritas dicit᷑ felicis cõſumatiõis:re T Wꝛima claritas dicit felicis cöſumatiois fert de io Johannes. xxij. hec vba. gloꝛioſus iſte ſanctus ad deũ fontem viuũ quẽ auide ſiti⸗ erat migraturus infirmitate decũbens vltima deudtiſſimeſũpſit:dñicum coꝛpꝰ qᷓ;uis ſatl de⸗ bilis de lecto exiens in occurſũ dñi ſaluatoꝛis: quo reuerenter ſuſcepto oſculataq; cruce in ſilẽ tio diutius manſit.Tandẽ in eum diuinis con pletl miniſterijs aia illa ſancta carne ſoluta in ce lum aſcendit:cuiꝰ facies poſt moꝛtem pulchꝛi⸗ oꝛ qᷓ; ante apparuit. Ipſũ q; intuentibꝰ nõ moꝛ⸗ tuus ſed doꝛmiẽs videbat᷑. In ipſa aũt ſui trãſi tus hoꝛa. Quidã frater minoꝛ deuotus officio pꝛedicatoꝛ in orõne exiſtens ĩ quodam loco re⸗ moto neſciens de obitu eius:vidit animã ipſiꝰ multitudine angeloꝝ in celuzʒ deferri dicentiũ. ſic fit uienti ðo in mũditia ⁊ puritate.Fuit ãt totius vite ſue curſus vigintitriũ annoꝝ et ſex menſiũ. Tranſiuit ex hoc mũdo in loco qͥ bun dula dicit᷑ anno dñi. M. cc.lxxxix.quartode⸗ cimo kalẽdas ſeptemb:is media nocte:ferie ſe⸗ cunde infra octauã aſſumptiõis beate marie vo⸗ ginis. Et ſepult in regia ciuitate marſilie in ec cleſia fratrũ minoꝝ. ꝓut ipſe iã dum viueret oꝛ dinauit. Pꝛopter hec oĩa ⁊illa q̃ dicẽda erunt Ait enim.laudet᷑ magniſice deus noſter cuius derxtera huic epo contulit ſtelliferũ regium dia Dema. Aplaudant ⁊ ipᷣi celi ciues quoꝛum ceti dus ſanctꝰ iſte ſole ſplendidioꝛ eſt inſertus.Ca nant quoq altiſone francieſciie 1 vng nic fe⸗ Er ſe vouiſſet ad ſepulcrum eius veniens ⁊ of⸗ ferens caput cere anteq; exiret eccleſiaʒ reperit ſe ſanatũ.ec inquit Johes. xxij.ſunt mirabi⸗ lia ſolius altiſſimi quibus ⁊ qᷓ;pluribꝰ alijs mi⸗ riſicare voluit ſanctũ ſuũ ac toti mũdo reddere venerandum. Igitur ⁊ nos depꝛecemur illum yt ſua interuentione obtineamus dei gratiã et tandem gloꝛiam ſempiternam. Amen. erm o.x lvij. de ſancto Thoma de 7 L qquino oꝛdinis pᷣdicatouum. gna de quoꝛum oꝛto cãdoꝛis niuei flos crupit. uoꝛũ vitis germinat dulcem vuam cuius li⸗ quoꝛ celũ letiſicans:abũde effundit᷑ in calice ſũ mi regis Letet᷑ inſupꝑ ciuitas tholoſana tãto di tata pᷣſule:que apud deũ aduocatũ habet ſedu lum ⁊ patronũ.Sed ⁊ fratrũ minoꝛũ oꝛdo con ſpicuus:noue laudis canticũ pꝛomerenon de⸗ ſiſtat: in aula celeſti tam p̃clarum alünum feſti ne diuinis cõſpectibus repꝛeſentans hecigitur Secũda claritas qua deus ſplẽdere fecit be⸗ atum ludouicũ dicit᷑ eccleſiaſtice canoniʒatio⸗ ſancti ludor ur claritatl. vo⸗ luit nanq; deus ipſum triplici clari⸗ febꝛes expirauit.facto vo voto ꝑ patrẽ iſtiſan- cto mox ſuſcitata ẽ ⁊ vbera matris ſuxit. Qui⸗- dam puer qͥnq; annoꝛũ febꝛibus extinctus.fa- cto voto ꝑ patrẽ eius:ad vitaʒ redijtſanꝰ ⁊ ab qꝙᷓ; febꝛibus.Qucdã puella annoꝛũ ſeptem perr nis Johßes qdem ſecundus ip̃m cathalagoſua ſt ctoꝝ aſcripſit ſuatis oibus que requirũt᷑t inaa noniʒatione ſanctoꝝ. Mã pᷣdeceſſoꝛes ſui.ſ.bo nibacius octau cuius tꝑe beat ludouicus ex . hꝛac luce migrauit. Et bndictus vndecimꝰ. Et clemens qͥntus iterueniẽte moꝛte id cõplerenõ valuerunt. ¶Tertia claritas ðꝛ miraculoſe co ruſcatiõis nã q; vt pᷣfatꝰ Johʒes.xxij.aſſerit ma gnis miraculis de ſanctuʒ ludouicũ poſt eius obitũ clarũ fecit.quoꝝ aliqua certis ꝓbata te⸗ ſtimonijs ad declarandã huiꝰ ſancti głiam ipſe narrat.q̃ etiã nos h̊ loco duximꝰinſerẽda.Que dam duoꝝ annoꝝ puella duob? menſib?paſſa dies aliquos febꝛibꝰ cruciata tandẽ expirauit. facto vo voto ꝑ ſuos ad dictũ ſanctũ:recupera uerit ſpiritũ ⁊ reuixit. Quedã puella nobilis q ex caſu ad terraʒ de nutricis bꝛachijs ꝑſeptem annos paſſa fuerat ſurditatẽ ad iuocationẽ hu⸗ ius ſancti ad plenũ extitit liberata. Quidam dq poſt foꝛtẽ febꝛem loquelã ꝑ menſem ꝑdiderat: ad ſepulcrũ ſancti huius delatus illã recupera uit. Quedã mulier cũ ex partu quodã violẽto de puero moꝛtuo ⁊ in eius vtero trãſuerſato cõ tracta in manibus ⁊ pedibus ac femoꝛibꝰ bien⸗ nio ꝑmãũſiſſet.facto voto ad iſtũ ſãctũ:q ſi eam ſuis meritis adiuuaret.toto tꝑe vite ſue viſita ret eccleſiã vbi coꝛpꝰ ſãcti iacebat.ſubito cepit doꝛmire. Et expergefacta repperit ſe ſanatam. MQMQEulier qdã ꝑ octo annos moꝛbo epilẽtico fa⸗ tigata emiſſo voto ꝙ ſingulis annis ſepulcrum ſãcti viſitaret mox extitit liberata. Monialis q̃dã poſt lõgã febꝛẽ quã paſſa fuerat doloꝛẽ in⸗ cureratin olb nedels ſuis ſaraeij y dieb?e duo dien⸗ rartiſſt Pia vrii decim nõ niſi alieno adiutoꝛio de lecto poterat Aaieria mm vera eruiſſma Jorig To⸗ ſe mouere. Inuocato vo hui ſacti atfocinio ſana ⁊ incolumis ẽ effecta. Cũ hõ qͥdaʒ qͥ mira raculis huiꝰ ſãcti detrahere nitebat euerſionẽ faciei ⁊ oculoꝝ turpiter icurriſſet: ſicq; manẽs duos dies huic ſancto cũ oĩ deuotiõe q̃ pote . Pine on fmait oc fhonni lunlin⸗ coruil etdoaus Tenint ſehusts utꝛapl erinſi efierig equuen 6ͤhun⸗ cpastn (Cua Alnel De edegi riidr ſehns Cn a nusſ. ohs⸗ Arfſſnete n voq ſnsſe (plonoti cpiotori ringen neſnp lol Bo⸗ Cnfner Ppfern ſbge Ahen len er TI,, IS rr e üin ) — I SII L abꝛaam iſaac ⁊ ſilibus:ergo nonẽ ars velſcten n ) dD N E dit illi ſciẽtiaʒ tia. Ald h ita rñdet Alexãder de ales in.j.ſũme nnsn fctön. Scribunt h vba oꝛiginaliter vniuerſale dꝛ qttuoꝛ modis. In pᷣdicãdo vx· eme Sapie. x. ca. Obligatur xpᷣiana rei hõ. In exemplãdo vt foꝛma ſorularie ad Vnl . R gio colere ac venerari deuotioe pᷣcipua ſanctů tos Frle ee. Et rit tob e dan irdt 3 loſen thomã de adno qͥ ſua erudinõe mirabili ſingu⸗ ming. 3n igniſica Kache erlya ar exercetſei ſentmm lariſſimaq; doctrina eccłiaʒ dei magnopere de u i q dtrahit ců Rarina Frcanlando vt e unt Semor i rnrae ennictne lis reparatiois hoiuz. m b diceduͦ & vni⸗ n ſ rehenoamagetumngins i diuinie:kanr docuit: Uerſale in ſcriptura ſacra hʒ en ſnins gener leg e beſeri poſſit. Qua de reſcientia eius diſſerere V ad ſenſum extenoꝛe ẽ vniuerſale ſcdo mododi equũ eſt ac rõnabile quã mag ſilli a deo infuſſ ctumſcʒ in exemplando.vt verbi gra. In litte⸗ nne 5 bumnanrus acguiſtin pie pateri poſſumꝰ:in rali hiſtoꝛia abꝛae ⁊ iob: qð narratur eſi ſigsn .Kr Ki bus triplicẽ excellenti ſcientie ſãctithome ꝓ lare. Sʒ adhuciſcriptura narrat vt exemplar Ummg ponimus extollendam. H ſiit vite ⁊ cõuerſationis bonoꝛuzʒ. Hinc ad Ro⸗ n Sꝛima dicitur ſublimitatis. ma xv. ca. ait apoſtoꝰ. Quecũq; ſcripta ſũtad ncn Penaricbur i l noſtram doctrinaʒ ſcripta ſunt. tum vero ad liihiei Tertaſalietitatis. ffenſü interioꝛt ſpũaleʒ eſt vniũᷣſale tertio mo⸗ 1sſenen wdddooin particularibꝰ ſententijs ſcʒ vtile in ſigniſi HD annehr ¶ Qualiter ſanctthomas fuit doctoꝛ cando:quia eſt ſignum rei vniuerſalis ad mul-⸗ utni theologie. ⁊ de ipi? theologie atq; ſci ta. &tum vo ad vtrũq; ſenſum interioꝛẽ ⁊ ex hlcent entie laudihus. ¶ Capim. I. rerioꝛem ſiue in ſententijs particularib ſiue ge euper, celle neralibus m ꝙ ſit reductio ad deum q eſt eauu lingen Img excellen⸗- minerſalis conditionis rerũ: vel ad chꝛiſtũ nſp . tia ſcientie ſacti thome ðꝛ ſublimita-⸗ qui ẽ vniuerſalis cauſa reparationis. Vniuer⸗ . in⸗ tis. Naʒ doctoꝛfuit ſacre theologie ſale eſt quarto modo in cauſando.ᷣm e ge hac glan que dignitate ſua pponitur cunciis ſciẽtjs na moduʒ ⁊ diſiiuctomech Dicere voctin sn . eyſir⸗ turalibꝰ moꝛalibꝰ. Scd ꝓ intelligetia plenio⸗ eſſererũ vniuerſaliũ. ¶ Secundũ dubiuʒ Ad oten re huius partis: tria dubia ſunt abſoluida. vtrum theologia ſit alus ſcientijs dignioꝛ itſa nun. Pꝛimũ vtæ theologia ſit ſcieninia. q reſpõdet Tho. vbi ſupꝛa. ꝙ ſic. nã cum iſta ſii⸗ Scum vix ſit alijs ſcientijs dignio. ſtcientia chtum ad aliquid ſit ſpeculatiua 2 ꝛ2 hlann Tentiũ vta ſcia igenerali ſpta ſit extimanda ctica omes alias traſcendit: ta ſpeculatiuas B Monui CAd pꝛimuz dubiũ rũdet Tho.j.pte.q.j. Bpꝛꝛacticas.Speculatiuaꝝ ei Kienine⸗ nn * dolni. theologia ſcientia eſt. Sed ſciendũ ꝙ duplex ẽ tera dignioꝛ ðꝛ.tum ꝓpter ce itnnet e bec Nchv⸗ genus ſcientiaꝝ. Quedaʒ em̃ ſũt qᷓ̃ ꝓcedunt ex pter dignitatẽ materie.Et q;tuʒ ad vtrũe . ppolgat ncipij is: lumi alis itellectus. ſiẽ ſcientia alias ſciẽtias ſpeculatiuas excedit. m un pucipijs notis: ſumine naturalig ſtellectus. ſi ſcientia idem. alie ſcientie certitudineʒ goeinio ariſmetrica: geometria: muſica et hmõi. Que⸗ certitudinem quidem. alie ene ane vor zanin dam vo que ꝓcedunt ex pᷣncipijs notis lumie habẽt ex mau naine rönigt mm On, erſiole⸗ ſuꝑioꝛis ſcientie:ſicut ꝑſpectiua ꝓcedit ex pn⸗ errare.hec aũtſcientis i n voͤr. Seom. pnanis cipijs notiſicatl ꝑ geometriã.Et muſica ex bn⸗ mine diuine ſcientie ale decini Eet K ct⸗: u eneeirteneanwcedexbncgonon efimer bebis Aneſuaainendineronem waſel⸗ ſens 10/ octrina eſt lcientig: q; ꝓcedite „,H fer „ X Aor & t ern gmt lumine ſuperioꝛsſcieniſerque cz eit dei abea dunt Alie volcientiecoſiderant eatii guera. nimrbr toꝛũ. AUnde ſicutmuſica credit pncipia tradita tioniſub unrat. Re e om kne bꝛdn PAlis⸗ ab ariſinetrica:ita ſacra doctrina credit pꝛinci⸗ la dignioꝛe niane ennwonnmn deteln⸗. onhie Diakeuetatan deo Sz obicce auiapoieſt narommneinttante oꝛdinatur fſinis autem the mn dsalagin ic denene maniAr e. logiefue doctrine ſacre ꝛinctum eſt pꝛactica i ars vero vniher ali i at ars cũ ex mult ex⸗ eſt beatitudo teanarRre dhüPH; perimẽt ĩ intellectu vna ſit de ſimilibꝰacceptio finẽ oꝛdinãtur anea ij arois inl.b. 8 oma de Sed docrtina theologie ꝓ magna parte nonẽ cticarum. F rancucus ſii ſit ad inſtantiaz vniuerſaliũ:ſᷣ ſingulariũ.tractat enim de geſt veritatibꝰ dionyſij quem leripli untee — tegis Roberti. ſup libꝛũ demyſtica theologia dit. Omnes ſciẽtie ancil ãt theologie ⁊ aliquo modo ſubalternãt᷑ Sed notandũ ꝙ quattuoꝛ modis vna ſciẽtia ðꝛ ſbalteri alternari.ꝛimo mõ qꝛ efficiens ſub efficiẽte: vt qꝛbᷣncipiuʒ ſub dðSncipio:ponendo ꝙ bncipia ſunt cauſe cõclu⸗ ſionum effectiue Et ſic ſubalternat᷑ muſica ariſ metrice ⁊ ꝑpſpectiua geometrie:quia ↄcluſiões ſuperioꝛũ ſunt pᷣncipia inferioꝝ. Et iſta ðꝛ pꝛo pꝛia ſubalternatio Scdᷣo modo qꝛ materia ſub materia: ⁊ qꝛ ſubiectũ ſub ſubiecto.Sicut phi⸗ ſica ſuboꝛdinat᷑ metaphiſice Quia coꝛpꝰmobi le qð ẽ ſubiectuʒ phiſice ↄtinet᷑ ſub ente quod eſt ſubiectũ metaphiſice. Tertio modo qꝛ foꝛ⸗ ma ſub foꝛma.vtpote qꝛ modus agendi ſſ̊ mo do agendi.Et ſic omnis alia ſciẽtia ſuboꝛdina tur logice.qꝛ ipᷣa tradit modũ ſillogizãdi ⁊ de⸗ monſtrandi vniuerſis.Quarto modo qꝛ finis ſub fine:frenefactiua equeſtri:qꝛ finis illiꝰ ẽ ꝓ⸗ pter finẽ iſtius.Alie ergo ſciẽtie nõ ſubalternã tur theologie ᷣmo modo: qꝛ eius pᷣncipia non ſunt cõmunia. vtpote articuli fidei. Neſecun⸗ do modo qꝛ ſubiectum eius eſt ſingulariſſimũ Nec tertio modo qꝛ nõ ꝓcedit ꝑ regulas quas alijs ſciẽtijs tradat Sed q̃rto modo qꝛ fines ali arum ſũt ꝓpter fineʒ iſtius: melius tñ ðꝛ ſuboꝛ Dinatio qᷓ; ſubalternatio.hec frãciſus. C Ter⸗ nium dubiũ fuit vtrüſcientia in generali ſũpta it magnificiẽda Etvt refert Tho.iij.pte.q ix ſcientia large accipit᷑ ꝓ älibet cognitiõe intelle ctus.ſunt ergo nõnulli qͥ ſcientiã repꝛobant vi⸗ roſq; doctos aſpernant Contra quos duo ad laudẽ ſcientie merito duximꝰ inſpiciẽda. ꝛi⸗ mum in dbus ſcientia reperit᷑ cum decoꝛe ⁊ oꝛ⸗ namẽto maximo. Scðʒ quantã humano gene riſciẽtia attulit vtilitatẽ Accedit qdem pꝛimo ad cõmendationẽ ⁊ extollentiaʒ ſciẽtie ꝙ ipſa reperit᷑ in deo ⁊ in buſlibet ab eo pductis ele ctiſq; creaturis.De ↄditoꝛe ſiqͥdem oĩm aiunt theologi i rebus diuinis exercitati: ꝙ ſicut bo nus eſt eternus imenſus incõmutabilis ⁊ beoa⸗- tiſſimꝰ. Ita ⁊ oia ſciens Sciẽtia tamẽ vt ponit Tho.j.ꝑte.q.xiii.non ẽ in eo ilitas vel habi⸗ tus:ſed actus purus:⁊ ſubſtãtia: qm̃ nõ ꝑ ali: ud a ſe itelligit. Et qᷓuis alia a ſe cognoſcat:ta⸗ men vt ſcripſimꝰ in vmone pᷣmo detimoꝛe iudi cioꝛũ dei.intellectus ille diuinꝰ infinitus nõ re cipit aliunde ꝑfectionẽ: cuius ꝑfectio ẽ ſola di uina eſſentia. Quo fit vt materialia imateriali⸗ ter diuiſibilia indiuiſibiliter ⁊ młta vnitiue co gnoſcat:qꝛ ipᷣe iĩmaterialis eſt ſimplex ⁊ vnus. vvnge qlis eſt ipſe:talis ⁊ cognitio eiꝰ. Et ne in his diutius ĩmoꝛemur:in deo ẽ ſciẽtia q̃ cogno ſcit ſeip̃m.Et quicqd eſt in rebꝰ creatis ſiue in celo ſiue in tra ſiue in mari.qͥnimo ſapia ſua coõ digdit tam varias diſtinctas oꝛdinataſq; rerum naturas vniuerſa ↄſtitituens in põdere:nume ro:⁊ mẽſura.nouit om̃ia anteqᷓ; eſſent qͥ nume⸗ rat multitudinẽ ſtellaꝝ ⁊ gutulas oceani. Sʒ taceamꝰ ſtupendaqᷓ dici poſſent de ſcia dei.Et ad alios vtamus ſermonẽ. Fecit ille artifex ſa pientiſſimꝰ angelos a ſue creationis pᷣmoꝛdio: tãta luce ſciẽtie pᷣditos:vt itellectuales ſubſtã⸗ tie ſpũales mentes ⁊ imaterialia lumina a ſan⸗ ctis intelligentieq; a philoſophis nuncupent᷑. At ⁊ hoi pᷣmo hoc donũ ampliſſimũ tradit᷑ fu⸗ iſſe tributũ:ꝙ reꝝ oiuʒ ꝓpter ipᷣm cõditaꝝ co gnitionẽ acceperit vt męr̃ ſniaꝝ refert di.xxiij. fſ(cdi li. cunctiſq; aiantibꝰ noĩa ſᷣm ſuaʒ pꝓpꝛieta tem deſign auit. Non eſt pᷣtereundũ ſilentio.ꝙ dũ verbũ caro factuʒ eſt ⁊ habitauit in nobis aiam de nouo creatã plenam ſcientia ⁊ gr̃a ſibi vinculo indiſſolubili copulauit:om̃i ignoꝛãtia ſecluſa.vt diximus in mone.v.hmõi operis. Apoſtoli inſuꝑ mi itantis eccleſie fundatoꝛes cum l̃is operã nõ dediſſent: ⁊ ad pᷣdicationeʒ euangelij foꝛent deſtinãdi a ſpũſancto illumia⸗ ti ſunt:vt ſic doctioꝛes effecti euãgelicã tubam ſonarent. Inde moti patres antiq ſtatuerunt: vt nullus officiuʒ pᷣdicationis exerceat:niſi ſit appꝛime eruditus ⁊ doctꝰ ſicut in ãdrageſima⸗ li ſcripſi in mone ð vbo dei. Cur ergo nõ erit extollẽda ſciẽtia.cur nõ ſtudioſe q̃renda. Cur non a cũctis moꝛtalibꝰauidiſſime exoptãda.fa cit aũt ad eius cõmendationẽ pᷣter illa q cõme⸗ moꝛauimꝰ. ꝙ oẽs homies natura ſcire deſide⸗ rant. vt dicii Ariſto. Et oẽs ducimur ⁊ trahi⸗ mur ad cognitiõis ⁊ ſcientie cupiditatẽ ſᷣm ꝙ ait Cicero. Pꝛopter q̃ oia Plato in thimeo di xit. Scientia ẽ diuina dei: quo nihil maius di⸗ ina magnificẽtia humano generi cõmodauit Gcððo ꝑſcrutari debemꝰ.quãta ſit ſcientie alti⸗ tudo ſublimis ex vberrima vtilitate quaʒ ↄtu⸗ lit humano generi ⁊ indies afferre nõ deſinit:⁊ in pᷣmis a iuris cõſultis viris clariſſimis initiũ ſumẽdi duxi.ipᷣi nanq; legibꝰ ab eis ↄditis: ex q̃bus inſimul collectis iã grãdia volumina cõ plent᷑ gentes populoſq; inſtruxerunt vthuma nã celibẽq; vitam excolerẽt.Quiſnã hoies ra⸗ tione pᷣſtantes: nõ exiſtimet bꝛutis deterioꝛes vilioꝛeſq; pecudibꝰ: ſi paſſionibꝰ vitioſis non dominent᷑ . Ideo lex ꝓdit᷑ vt appetitꝰ noxiꝰ ſſb iuris regula limitet᷑ ꝑ quã genus humanuʒ vt honeſte viuat:alteꝝ nõ ledat:ius ſuũ cuiq; tri buat infoꝛmat᷑.ſicut ponit᷑ ĩi ꝓlogo decretaliũ. ſũmo igit᷑ ingenio facteſũt leges vt ſcribit᷑ diſ. iiij. ca. facte ſunt aũtleges vt eaꝝ metu hũana coherceat᷑ audacia.iutaq; ſit inter impꝛobosi nocẽtia. Ciues paciſice viuant: maioꝛes mino ribus fauo:ẽ impendant: minoꝛes maioꝛibus feuere eE lank. etſcn gnnuin dionn Etin iteiſ Pern horebi netn bont ſtnel⸗ inge hiso eſene numß ev ſſur iin nige od ſgah⸗ Guſen ſoglan ſtatis: mpeit lgardo⸗ lcaulal wine dors we phi⸗ tro buſa ninnia letat mnk. lilocof wemnanr Pprerl tolige genn doncui tlite N N Ns. enes Mnitt ſins⸗ fanſe Xlvij. reuerentiã exhibeãt: pares paribꝰcoꝛdiã do⸗ àͥ doctrina pollẽt clariſſimi habent· Quinimo tinn⸗ Eones ſwnodli deo piercligioſeq; famu ciuitates ⁊ regna in quibelraꝝ ſtudia frequen aeni ent᷑. Deipᷣis vo medicis qͥd referemus:nõ ta⸗. tant᷑ miro fulgeẽt decoꝛe. Ande Aug'. xviij li. ſündis cet ſcriptura ſacra dignitatẽ eoꝝ: dum ſnia illa de ciui.dei.ait.q;uis atheniẽſes in grecia plu⸗ lemin grauiſſima ſapiẽtis oblectat᷑. Honoꝛa inqt me⸗ rimũ claruiſſe fateat. Etiam Saluſtiꝰromanꝰ znouite Lenni Bniel neceſſitatẽ em creauit altiſſmus hiſtoꝛicꝰplus tñ fama qᷓ;re ia. Mã loquẽs de leſi⸗ t nae ciplina medici exaltabit caput illi⸗ illis. athenienſiũ inqt res geſte ſicut ego exiſti⸗ ninaſen Ze c eeru magug ſor collaudabit᷑ altiſſimꝰ mo ſatis ample magnificefuere. verũ aliquato nabef Dekerta Geauirmechtcina: vr curneneeab mmnderacg ſema eir g0 qꝛ pucnere ibiſcri imnaffi⸗ ca. donſe 3. uE vba ponunt Ecẽi.xxx viij. ptoꝛum ingeniap terraꝝ oꝛdem athenienſiũ fa rc⸗ N: 0 ecto coꝛpoꝛa nr̃a aie itellectiue inſtru· ctaꝑ maxima celebꝛant᷑. Ita eoꝝ qͥ fecerũt vir mii mein 0sgans delicats a ererurtigt mnd tus tanta habet᷑ quantũ vbis potuerũt extol⸗ ignn or mn la ſepemedicon pſidis curata:gratiſ lere p̃clara ingenia. Accedit huic ciuitati non inn . me ſanitati reddunt᷑: vqᷓ ſana ut robuſta ne paruas eriaz ex r̃is ex pvᷣis gloꝛia q ibi p otiſſi⸗ linie bide aues egritudines incidant pᷣſeruant᷑. Sed mü talia Rudlavigberuz kee He di⸗ regno vo ff, Bis omnibemaius theologo; opaſzerum caod vin doctikuigebar aſ ſpleoftmane igui . nßell ane mẽtis ambigit. Mõne apoſtolo⸗ ti ⁊ q̃ſi ſtelle in ꝑpetuas eternitates vt dicitur nen ße catione idolatrie pernicies qᷓ totuʒ px Dañ. xij. ca. Joo Hieroꝰaſſerebat. Diſcamus lie ſnre⸗ auerat oꝛbẽ vndiq; eſt eiecta. Inſuꝑ tot in terris quoꝝ ſcientia nobiſcũ ꝑſeuerat in celo ürun mene ndes pereſec ae⸗ erxpugnauit quis euer magna itach ſcientie v doctrine eſt excellentia. nind nacee Nm ſuffocauit: niſi vtus ⁊ ſapien⸗ In qua ſingularis inuẽtus eſt beatꝰ Thomas colhck ia eoꝛũ qui ſe doctrine firmiter dedicarũt. Atu· Meq; tm̃ viribus ingenij exercitij illam acdqſi — deo dicere ꝙ ſi doctoꝛes vtriuſq; lingue grece uit. ſed munere diuino poſt factam qdem pfeſſi den ſcʒ ⁊ latine hereticoꝝ venenatas fraudes oſpu onem ſuã i oꝛdine pᷣdicatoꝝ. Frater Johanes tninſſ, gnaſſent: xpiana religio foꝛet extincta. Obmit: Theutonic' magiſter oꝛdinis im ſecum pari kaſim to quanta facta ſint ab inqſitoꝛibꝰ hereticepꝛa qſiũ duxit.deinde colonis. Vbi ſᷣfratre Alber⸗ dan uitatis:pᷣcipue p̃dicatoꝝ ⁊ minoꝝ oꝛdinũ con/ to magiſtro in theologia eiuſdem oꝛdinis floꝛe ni ,u tra ꝑditiſſimas hereſes manicheoꝝ: arrianoꝝ bat ſtudiu generale. Studio aũt vacans oꝛati⸗ mriu legardoꝝ: fraticelloꝝ :alioꝛũq; quoꝛũ vocabu ni ⁊ ſilẽtio quãtũ poterat adeo ſe dabat. vt vo icone⸗ la cauſa bꝛeuitatis ſubticemꝰ.Et vt ꝑtem iſtazʒ carẽt eũ fratres bouẽ mutũ.Cum aũt magiſter * edeſice bꝛeuius expediamꝰ dicimꝰ.ꝙ ſciẽtia viros do Albertus libꝛũ dionyſij ð diuinis nominib⸗ le⸗ ruuchi ctos reddit in vtroq; ſeculo gloꝛioſos. HNã So geretqͥdam ſtudens tardus ingenio ad ſanctuʒ mfng cratesmagnu nomẽ adeptus ẽ. de quo Tulliꝰ thomã ſe ptulit vt ei lectionẽ repeteret.qð ſan⸗ nthimon tanenionn tuſculanis ait. Socrates pꝛimus ctus tho. libenti aĩo fecitnõ ſine admirationeil lnnüztn boan vocauit ecelo quã locauit in vꝛbibin: lius.qui mox magiſtro pſpicacitatẽ ingenijſa⸗ GMolu no uhri donnos coegit de vita ⁊ moꝛibꝰre⸗ cti thome reuelauit. Contigit aũtillis diebꝰ di⸗ Cinin uſq; bonis ⁊ malis qrere. Et Hiero cõtra io ctum magiſtrũ diſputare quãdã qſtionẽ diffici guz⸗ uinianũ dicit deſocrate.Hunc omniũ phoꝝ ſe lem. quꝗ cum frater thomas collectã ſcripſiſſet eſte ctetanqᷓ ſapientie ⁊ vtutis vnicũ fontem vene in cedula. ⁊ qdem ſtudẽs caſu ipam ante ei cel sini rant᷑. Is tñ vt Aaleriꝰmeminit de his qͥ humi lulã inueniens magiſtro Alberto oſtendit.qui Anse⸗ li loco nati clari euaſerũt atre obſtetrice pa mandauit magiſtro ſtudentiuzʒ vt queſtionem nin tre marmoꝛario genitus eſt. cuiꝰnomẽ ſplendet ſatis difficilem ei cõmitteret de qua in craſtino enbun ꝓpter ſcientiã. Oemoſten es inſuꝑ hnceps oꝛa reſponderet. quã ex obedientia ſuſcepit. Etad iheisrn toꝛũ grecie humilimos habuit genitoꝛes. Au⸗ oꝛationẽ cõfugit atq; in craſtino ita rñũdit vi di ene luſgelius etia li. j. noctiu actican refent ꝙphe cerct eimagiſter frater thoma. Cu nõ viden te taſs dan cuiꝰ nomẽ plato illũ libꝛũ diuinũ de imoꝛ: nere locũ reſpondẽtis ſed determinatis.fecite itort talitate aie dedit. Puus fuit emptus a cebe ſoꝛa ſibi qttuoꝛ argumẽta tam ſubtiliſſima vt crede umm nca cunie ſocis fuit in phie diſciplinis. er poſt ret oino illum concluſũ.Ald que cuʒ frater tho icuicht Pßus! luſtrfuit. Oenipus fuitſeruꝰ poſtea mas ſufficiẽtiſſime reſpondiſſet.dixit albertus. dealiͤ Phus. Babil buethelaſtr i pipatetici. poſtea os vocamꝰ iſtũ bouẽ mutũ: ſ ipe talẽ mugi nbtdi⸗ pphus. Merſeus zenonis ſtoici ſeru⸗ phᷣus. Di⸗ tum dabit: q ſonabit in toto mũdo.Tandẽ cuʒ r hian Ssenes egen ſeru⸗ ex ſ uitute in libertateʒ in bꝛeui plurimũ ꝓfeciſſet factus fuit baccalari pobos⸗ 8 Penittan Hez pᷣus. Epictet⸗ſeruus poſtremo us pariſin- Et ibi pariſiꝰgradũ magiſterij cum Nomind ppᷣus.q omes ex phis ꝓpter peritiã lraꝝ glo⸗ humilitateſuſcepit. Omni etꝑpe dumlegere 8 ſolebat deũ Vnc gionbns D riam ſibi ampliſſimã vendicarũt.Nec ſoluʒ ipi vel diſputare debebat oꝛare ¶ Qualit doctrina ſãcti thome? ſati⸗ . „ oꝛationem diecbat. Treatoꝛ ineſfabilis qui de theſauris tue ſapiẽtie nouẽ angeloꝝ ierachias noſti.⁊ eas ſupꝛa celum empirreũ miro oꝛdine collocaſti atq; elegãtiſſime partes vniuerſi di⸗ ſpoſuiſti. Tu inquò qͥverus fons luminis dice ris atq; ſupeminẽs pᷣncipiuzʒ infundere dixeris ſuꝑ intellect mei tenebꝛas lumẽ claritatis ⁊in ſticie duplicẽ in ꝗ natꝰſũ remoueas pᷣuationeʒ tenebꝛaꝝ. pctm̃ ſcʒ ⁊ ignoꝛantiã. Quilinguas infantiũ facis diſertas linguã meã erudias ⁊ in labus meis gr̃am ⁊ bñdictionẽ infundas. Da mihi intelligẽdi acumẽ:addiſcẽdi facilitatẽ: re tinẽdi capacitatẽ:interpᷣtãdi ſubtilitatẽ:loqu?z dDi gram copioſam:ingreſſum inſtruas: ꝓgreſ⸗ ſum dirigas. Egreſſum compleas ꝑ xpᷣm dũim nrm.Amẽ.Dũ itaq; gradũ magiſterij deberet ſuſcipere:⁊ oꝛationi ſeruẽter intenderet aliquã tulũ obdoꝛmiuit. Aparuit autẽ illi ſic doꝛmiẽ tij dangelus cõfoꝛtans eum vt magiſterium acce ptaret.ꝓponeretq; in ſuo examineillud publi⸗ ce. Rigans montes de ſuperioꝛibꝰ tuis:in fru⸗ lu operum tuoꝝ ſatiabitur terra. — vtilis:eo —„ copioſa facilis me àA — pta triplicem habent cõditionem. C“eima 8: copioſitatis. „ tioſitatltlis. it ðꝛ co P IOeeH ea ſpectãt ad =ä Sed ſuper oĩa res diuina abũdantes notauit. Scripſit ſuꝑ qttuoꝛ libꝛos ſniaꝝ.ſũmã theolo gie quã in tribvoluminibꝰcõpilauit Sũmam Ztra gẽtiles. opus ſuꝑ q̃ttuoꝛ euãgelia.Et pie ter hoc aliã poſtillã ſuꝑ euangelia. Suꝑ epłlis pajuli. ſuꝑ Eſaiã ſuꝑ Hieremiã. ſuꝑ Cãtica. ſu⸗ per Job. ſuꝑ magnã pꝑtẽ pſalterij. Cõ pendiuz theologie. qſtiones de veritate. qᷓſtiones de qͥ libet. q̃ſtiones de aia ſuꝑ dionyſiũ de angeliea ierarchia. de diuinis noibꝰ. ſuꝑ boetiũ de tri nitate. hebdomatibꝰ. ⁊ de duabꝰ naturis. cõ tra auerrois de vnitate intellectꝰ. ʒ guilelmuz de ſacto amoꝛe qͥ dicebat religioſos mẽdicãtes ſnnõ labotates manibꝰ nõ poſſe ſaluari. Scripſit 6 8 inſipientibus grata . . . . —= . = 4 ome ðꝛ vtilitas. ꝛo⸗ uiit naq; mirũ imodũ eccleſie dei:eo Ynon tm̃ fuit in ſe ſciens.ſed alios docuit pꝛe⸗ dDicando ⁊ legendo: ⁊ vt ꝑpetua fierent que do cebat ſcribendi officiũ accepit. Eius auteʒ ſcri itio eo; que ſanct? thomas ſcri⸗ tatis. Scripſit nanq; copioſe:tã naturalẽ vel etiã moꝛalẽ phiam ꝓuocarũt ad riſu.ille em legerat apludꝗ veteres ruſticos frumẽti furfureũ dixiſ ſe.itez floꝛes audierat pꝛiſca voce ſignificane vi ni ſecem vitiacijs expꝛeſſam. pꝛimuũ vybumlege rat in plauto.ſcpʒ apud ccciliũ in polimenis: ſibi ad omamẽta oꝛationuʒ ſeruauerat. diximꝰ iſta vt oſtendamꝰ qᷓ; ſit laudabile ſentẽtias ſub tiliſſimas cũ om̃i qua fieri põt facilitate explica etiaz officiu de coꝛpexpi. Et plura opuſculas „ de diuerſis materijs vt in ̊ videat᷑ de eo tã ſtu pẽdũ miraculũ.ꝙ vnus homo modico tpe:tot potuerit ſubtilitates q̃ſtionũ ⁊ pfunditates tã ſubtiliter penetrare ſtilo tam cõpoſito ⁊ ſuccin⸗ cto diſcurrere Quei totvoluminibꝰredu xit in ſcriptis.vigintiqnq; anni fluxerũt inter eiꝰ ma „ giſteriũ ⁊ obituʒ. Obijt nanq; anno dñi. M. cclxxiiij. pontificat/ gregoꝛij.x. anno.iiij. Etvi te ſue anno. xl viij.ſeptima die marcij. hoꝛa ma⸗ tutinali. At igit᷑ vbertatẽ doctrine ſancti Cho memagnificem“ dicere poſſumus. ſi omnes libꝛi phᷣie ⁊ theologie perirẽt. Et illi quos tho mas ſcripſit ſoli reperirenł᷑: nũqᷓ; luxſcientie et veritatis poſſetextingui. C ocda cõditio ox⸗ que thomas ſcripſit dicit᷑ facilitatis.habet em doctrina illa quãdaʒ claritatẽ ⁊oꝛdinẽ ita ſua⸗ uem vt abſq; multa difficultate imbibi valeat. Neq; ꝓpterea eſt paruipẽdenda:quia cum fa cilitate ſit tradita:cuz ĩ quolidet genereſiue do cendiſiue dicendi a cunctis viris doctis facili taæs extollat᷑. Inquit em̃ Cicero li.de oꝛatoꝛe. Is ẽ eloquẽs qͥ alta humiliter:humilia grauit᷑ 2 mediocra temperate dicere põt. Ir eodeʒ in⸗ ſuper libꝛo magis compꝛobare videt᷑ ſentẽtias graues abſq; oꝛnatu:qᷓ; fucata vba ſineſenten tia ait ergo. Quid eſt tam furioſũ qᷓ; vboꝛũ vel optimon atq; oꝛnatiſſimoꝛũ ſonitꝰ inanis nul⸗ la ſubiecta ſentẽtia:nec ſciẽtia. Sunt nõnulli q̃ gloꝛiant᷑ ſiid qð docent aut ꝑſuadẽt: ꝓpter in⸗ uſitata verba: aut confuſas ⁊ implicitas ratio⸗ nes:ſub auditoꝛibꝰcum laboꝛe intelligaãt᷑.Con tra quos auluſgeliꝰ li.x.noctiũ acticaꝝ itaſcri⸗ bit. Verbis vti nouis ⁊ incognitis durius eſt. qᷓ; vbis ſoꝛdentibꝰ. Rome qͥdam celebꝛatꝰ ho⸗ mo in cauſis cũ apud pᷣfectum vꝛbis verba fa⸗ cceret. Et dicere vellet: inopem quendã miſero victu viuere ⁊ furfureũ rodere panẽ vinũq; fe tidum potare.hic inqͥt. Eques romanus:aplu dam edit: ⁊ floꝛes bibit que vba cunctoꝝ aſta⸗ tium animos ꝓuocarũt ad riſũ. ille em legerat: re:ſicut ſanctus thomas feciſſe Fparun A Ter tia coditio doctrineſacti thome ðꝛ gratioſitas Eſt quippe vniuerſaliter grata doctis pariter ? indoctis. Qð veꝝ eẽ ego expertſũ in pᷣdicati onibꝰ qꝗs feci in oibꝰ fere italice ciuitatibꝰ.nam fauẽte deo vbiq; ad me audiendũ populi imul titudine copioſiſſima cõuenerũt. Quibus pꝛo on, reani doctox gendo Pliniri dicgo lerind⸗ Nobno NWW dos ſune ( — . 1 . /1 . ncog eta.⸗ ſleti Pod Nſi Geh (ere gin irne os Rn ie⸗ Plkuts dtun. btpene ltarest⸗ licchn⸗ durtin kaym .ch. Etri ma⸗ Tho nes losſho venitn S ug nliu Mer. namin eoede Gsſn connr. gaut hin⸗ is ſen ürel ahul⸗ lliqh krin⸗ mo⸗ Don aſi⸗ wsc. who⸗ ebafe ſniin, nigt p ſt⸗ t: ditil ſe lge 8:4 im ſo⸗ gicn . nrs nier G Mam fnul 0 maio:i pteſacti thome:⁊ dñi Bonauẽture du⸗ bia ⁊ q̃ſtiones de diuerſis occurrẽtibꝰrebꝰ de⸗ claraui.Accepi nãq; a patre meo ſancto franci ſco documẽtũ vt annũciarẽ vitia ⁊ vᷣtutes: de qͥbꝰnemo vel abundãtiꝰvel melius:vt ſic dixe rim:thoma diſſeruit. De geſtis vo ſaluatoꝛis nti ihu xpᷣi:⁊ gr̃a pᷣeminentia vginis mr̃is nul lus eo diffuſiꝰ atq; dulcius locutꝰ eſt. Qdð ipᷣiꝰ benigniſſimi ihu teſtimonio idubitabili fuit cõ pꝛobatũ.HNã dũ pᷣfatus ſanctꝰ in cõuentu nea⸗ politano tertiã partẽ ſcriberet: nocte quadã ad oꝛandũ ſicut ↄſueuerat añ pulſationẽ oꝛologij ad eccleſiã in capellã ſãcti Nicolai deſcẽdit. Et dũ ibi oꝛaret ante imaginẽ crucifixi.frater dñi⸗ cus de caſerta cõuerſus:qͥ erat ſacriſta: vir vti q; magne deuotiõis ⁊ ſanctitatis.ſanctum do⸗ ctoꝛẽ curioſius obſeruans:vidit ipᷣm miro mo do in oꝛatione ſuſpenſũ. Et coꝛꝑe eleuatũ a ter ra.audiuitq; a cruciſiri imagine ꝓcedere vocẽ dicentẽ ſibi.thoma vera de me ſcripſiſti: quaʒ mercedẽ ꝓlaboꝛe tuo recipieſ:Qui rñdit:dñe teipᷣm. Quid referã de quattuoꝛ euãgelioꝛum Matthei ſcʒ Marci Luce ⁊ Johis declara⸗ tione.inſpiciat᷑ opus illð:qñ recte cathena au⸗ rea nũcupat᷑:in quo ipſe tam oꝛdinate collegit doctoꝝ tã grecoꝝ qᷓ; latinoꝝ ſnias q̊s ipſe ꝓſe quendo ꝓ clarioꝛe intelligentia mirabiliter am pliauit:non mirũ igit᷑:ſi ego qͥ minimus ſumpᷣ dicatoꝛum eccleſie dei:tanti doctoꝛis obſerua⸗ uerim documenta ſiue pᷣdicando ſiue pᷣdicabi les ᷣmones ſcribendo:vᷣm gram a domio mihi ¶ Quali datam: cũ vt pᷣdixi videã ſatis ꝓficere ad veri⸗ tatis illuſtrationẽ atq; cõſolationem fidelium: ſancti thome doctrinã ſequendo. L lane thom doctꝰ ſʒ virtutibꝰ oꝛnatus:q mundo ſpꝛeto religioſus effectꝰ:mũde vixit: ⁊ vitã felicit᷑ ↄſũmauit· ¶ Ca. in· £ fulgeret in ipo ſanctitas vite. ¶ Pꝛimo ex mundi deſpectione. ¶ Scdo ex religioſa ↄ uerſatione. ta thomas:non ſolũ fuit Ertia excelletia cciẽtie ſacti thomne ðꝛ ſanctitas. paꝝ aãgqdem eſt imo nihil multa ſcire:mul⸗ ta cognoſcere:multa docere: nõ ſolũ nature ſe⸗ creta: ⁊ ꝓpꝛietates elementoꝝ aſtroꝛũq; motꝰ: ſed etiã fidei rudimẽta: niſi bñ beateq; viuatur Igeo beat iacobonꝰ dicere ſolebat. Scientia acqͥſita moꝛtal ſi daferita ſi non ſera veſtita de coꝛe humiliato.ſanctus vo Aug in pꝛincipio coõuerſionis ſue.dum audiuit famã antonij ma gni. vt ſcribit᷑ in libꝛo cõfeſſionuʒ exclamando dixit Surgunt indocti ⁊ rapiunt regnũ celoꝝ Nos autem cũ noſtris doctrinis demergimur in ꝓpfundum: que omnia conſiderans thomas gloꝛioſus dedit operam vt ſimul cuʒ doctrina xlvij ctitas vite. Poreſt vo ſacti⸗ tas eius potiſſime er tribus monſtrari. — „ ¶ Tertio ex finali cõſũmatione. ¶ Wꝛimo monſtrat᷑ ſanctitas thome ex mũdi — απ —— deſpectione. deſpexit qdem munduʒ ⁊ omnem pompam eius vt xpᷣm lucrifaceret: qliter vero id expleuerit: audiamꝰ ea que in eius legenda ſcribunt᷑.Hic nanq; ex nobili ꝓpſapia domino⸗ rum de aquino oꝛiginẽ duxit patre landulfo:? matre theodoꝛa nuncupatis dũ vo mater pue rulum nõdum natum geſtaret in vtero.Quidã heremita bonꝰre ⁊ nomine dei reuelatione ei pᷣ dixit: qualiter filium eſſet paritura quẽ thomãꝭ vocarent: æ qui oꝛdinem fratrum pᷣdieatoꝛum eſſet ingreſſurus: in quo ita ꝓficeret: ꝙ ſuò tem poꝛe tam in ſciẽtia qᷓ; in vtute:vix parem habe ret:mato igit᷑ infante cum ingenti parentuʒ leti⸗ cia qð heremita pᷣdixerat iam viſum eſt fuiſſei pletum. dum antum attigiſſet annũ miſſus fuit a parentibꝰ ad monaſterium montis caſini vt ibi ſub ſpeciali vita imbueret᷑ litteris ⁊ moꝛibꝰ abbas monaſterij videns in puero poſt paruũ tempus ingenij ſubtilitatẽ: conſuluit patri ſuo domino landulfo vt eum neapolim mitteretad ſtudenduz. Sicq; factum eſt.⁊ ibi neapoli ſub magiſtro inartino grãmatice: a ſo magiſtro pe⸗ tro de hibernia logice operã dedit.adultus au tem oꝛdinem pᷣdicatoꝝ intrauit qð vt mater au diuit que erat in rocca ſicca: feſtina neapolim acceſſit: vt filiũ in vᷣuitio domini cõfoꝛtaret fra tres vo ꝓpoſitum eius ignoꝛantes timenteſq; ne filiuʒ materna pietate turbaret:ipᷣm romam miſerũt.at ibi mater eam ſecuta eſt.quẽ fratres inde fugauerũt:pariſius tẽptantes illũ deſtina re de quo mater turbata ad filios ſuos qui erãat cum imperatoꝛe in caſtro aque pendẽtis miſit nunciũ ſpecialem:mãdans eis ꝙ thomã ſuum filiũ:fratrẽ ipſoꝝ:quem fratres pᷣdicatoꝛes fu⸗ gabant quererẽt:ita vt eum in ſuis haberẽt ma nibus:qui obtenta ab imperatoꝛe licentia ꝑ vi as miſerũt famulos tandẽ cõtigit illos pᷣdictu,zʒ fratrẽ ſuum iuxta cuiuſdã fontis irrigua qᷣeſcẽ⸗ tem:cum quattuoꝛ fratrib dicti oꝛdinis inue⸗ nire:quem cõfeſtim matri trãſmiſerũt. ipſa o cuʒ cuſtodiri fecit in carcere: vſq; ad filion ad uentum. Et interim vt expiretur voluntatẽ ei monuit eum ⁊ moneri fecit:vt habitũ depone⸗ rert.Ad qð thomas nunqᷓ; conſenſit. In carce⸗ re ſic exiſtens:bibliã totã legit ⁊ textum ſenten tiarũ ⁊ cõpilauit tractatũ fallatiaꝝ.Et quãdã ſuam ſoꝛoꝛẽ ad dei ſeruitiũ induxit: que mona⸗ fratres ſui:qui tẽptauerũt eũ verbis ſnaſtonis cha ſancti benedicti facta eſt: venerunt tandeezz miurijs: 2 laceratione habitus: a ſuo ſancto ꝓ poſito remouere:nec valuerũt:introduxerunt poſtmodũ pulchꝛam puellã oꝛnatã habitu me retricio vt eum molliret. Quã expulit indignẽ ter. Et intactus remanẽs ſigno crucis ſe muni⸗ ens c; lachꝛymis obdoꝛmiuit: tũc duo angeli aparuerũt ſibi: a ſtringẽtes ipᷣm in lũbis dixe⸗ runt. Ex parte dei te cingimꝰ cingulo caſtitat qð nula poſſit diabolica impugnatione diſſol⸗ ui itaq; vbo vginitatis donũ in ſe confirmatũ accepit. ſtetit ꝑ bienniũ carceratus:quem vlti⸗ mo ater dilſtenulata cuſtodia abire pmiſit:de ſeneſtra caſtri ꝑ funẽ vbi parati erant fratres ö dicatoꝛes:quẽ ſuſceptũ cuʒ gaudio:neapolim duxerũt. ¶ Scdo monſtratur ſanctitas beati thome: ex religioſa cõuerſatioe a pncipio quip adeo laudabiliter ⁊ ſãcte cõuer⸗ pe vſq; ad ſationis fuit: vt nihil in eo repᷣhenſibile potue⸗ rit inueniri.fuit eqͥdem humilis:deuotꝰ:pius: ſobꝛius:temperatus:⁊ virgo puriſſimꝰ:non ſo lum coꝛpoꝛe:ſed etiã mente frater Raymũdus ſeueri:qͥ pariſius in ↄfeſſione:thomã audiebat Aurauit.qꝙ in ſeptẽ annis quibus fuerat ſecuʒ in ſtudio ⁊ audierat eum in cõfeſſione.qꝙ nũqᷓ; cõ⸗ ſenſit in aliquã cogi:ationẽ carnalem. Quidaʒ A ius frater petrus nomie:qui in extremis con feſſionẽ ſuaʒ audierat: generale in pꝛedicatione ſua ad populũ teſtimoniuz referens ſue laudis Diyxit. ꝙ ſua cõfeſſio fuerat ſic pura etmunda a carnis ↄtagione ſicut ↄfeſſio vniꝰ pueri ꝑuuli. Igem teſtatus eſt frater Bernardus ſociꝰcius qui eũ adhuc in ↄfeſſione audiuerat. Cur puri ati tota vita ſua teſtimoniũ phibuit veritatis que ſic fuit vtutum actibus dedita vt nullꝰcõ⸗ trarijs moꝛibus poſſit eſſe collapſa.nam veriſi⸗ mile de eo cõꝑtuz eſt. ꝙ nocturno tempoꝛe hu mane deputato quieti:poſt bꝛeuẽ ſomnũ ĩ oꝛa⸗ tione ꝓſtratꝰ:impetrabat qð dictando vel ſcri bendo docebat Et pᷣter illud tempus modicu,z qð ſomno vel refectioni ꝓvalitudine coꝛpoꝛis indulſiſſet:reliquũ tempus oꝛationi lectioni di ctamini:vel ſcribẽdis voluminibꝰoccupabat: vt nullũ tempus eſſet vacuũ:quod non foꝛe ſã ctca actione repletum. ¶ Tertio monſtrat᷑ ſãcti tas beati thome ex finali cõſumatione vt enim uidius in lib. metamoꝛphoſios cecinit. vlti it:modo quiſequit᷑. Cumſumus pontiferx gre⸗ goꝛius decimus generale cõciliũ induxiſſet ce⸗ lebꝛare lugduni ad qð greci ↄuenire debebant mandauit fratri thome vt cõtra erroꝛes greco⸗ rum de qbus erant in cõcilio cõuincendi opus quod fecerat de mandato ſui pᷣdeceſſoꝛis vꝛba Sermo Alviij. ni pape ad conciliũ ſecũ deferret. Quod cuz ex exiſtens neapoli:vidit in ſomnis nocte pᷣcedẽ⸗ te diẽ quo dictus doctoꝛ debebat iter rripere beatũ paulũ ingrediẽtẽ ſcholas dicti doctoꝛis cui cũ occurreret iterrogauit ipᷣm ſi bene expo⸗ nita ſecula ſeculoꝝ. Amen. ma ſemꝑ expectãda dies homini:diciq; beatꝰ: Anie obituʒ: nemo ſupꝛemaq; funera. Felix ita qꝙq rranſitus thome vltimiq; diei cõſũmatio fu- ctiſſimiq; Nicolai. vbiq; illiꝰ miracula ſu ybiꝙ tandẽ a ſidelibꝰ deuotiocſingular ſuerat ſuas eplłas.qui dixit ei.bene expoſuiſti. Sed tẽpus eſt vt mecũ venias ad patriaʒ. vbi melius intelliges. Et trahens ip̃ᷣm ꝑ capaʒ võ debatur ipᷣm ſecũ ducere quẽ thomas libenter ſequebat᷑. tũc frater paulus clamãs in ſomnis dicebat: ſuccurrite fratres qꝛ frater thomas re⸗ cedit. Et cũ dicto clamoꝛe euigilãs : omia alijs fratribꝰenarrauit.ipᷣe vo ſanctꝰ thomas iterin choans iuit ꝑ capaniã verſus romã. Inſoꝛma tus autẽ in itinere diuertit ad monaſteriũ foſie noue qð cum ingrederet dixit.hec reqͥes mea j⸗ ſeculũ ſeculi:hic habitabo quoniã elegi eã.Cũ vo cepiſſet grauius infirmari petijt ſacramẽta eccleſie:cũq; depoꝛtatuz fuiſſent illa accepit.⁊ poſt modicũ cum laude ⁊ benedictione dei ſan cta illa aia faci iter diſceſſit a coꝛpoꝛeque ab an gelis ad ſuperos fuit delata ipᷣm vo coꝛpus in eodem monaſterio ſepultũ honoꝛiſicentiſſime: ad cuiꝰexequias młti nobiles acreligioſi tam pᷣdicatoꝛes q; minoꝛes ac alij ↄuenerut: nec de fuit ibi vtus diuina ĩ miraculoꝛũ oꝑatiõe quã do ſuperioꝛ dicti monaſterij patiens in oculis cõmendanſq; ſethome liberatus eſt. Et quidã frater petrus:q̃rtanaʒ patiens:meritis huiꝰ ſa nitatẽ recepit.ſicq; ⁊ alij plurimi beneſicia ſani tatis impetrarũt.igit᷑ hunc ſanctũ pio venere mur affectu.qui nũc in celis cũ xpᷣo letat᷑ ꝑ inſi Germo quadrageſimuſoctauðᷣ ſan Hicolao famoſiſſimo ↄfeſſoꝛe. beſuiſ pla cuit deo.ex lib. eccleſiaſtici aſſumit ater hecverl 4 4 q; ſtudio vnuſqͥſq; laboꝛare debet vt placeat i . . omnibꝰ vijs ſuis altiſſimo creatoꝛi noſtro quo niã cos qui ſtudent ſuam voluntatẽ implere et in hoc cõplacere maieſtati ſue:nõ ſolũ in futurs imoꝛtali vita. verũetiã ⁊ in pᷣſenti ſeculo:ſubli⸗ miter magniſicat ⁊ exaltat. quiſnam explicare queat quãta ſit beatiſſimi Nicolai gloꝛia.nõ ſo lum in illa ſocietate ſanctoꝝ vbi pax eſt ꝓfecta: ⁊ poſſeſſio ſecura indeſiciẽtis boni ſed adhuc in eccleſia militãte:vbi ſpe currimus ad heredita tem pmiſſaz. vbiq; pſecto celebꝛeeſt nomẽſan ba ſancta eccleſia oꝛigi ata ſey eri ec. gneſun guop Pnenn ſuce nſn Mem Nenslet ſerf⸗ i udbo fisze ſakfn oad Wone d Alvij ecevolitur: quia vero elus hodierna diefeſtum ce dentis. puta cuz aliquis beneↄſiliat recteiu gigi ſmo⸗ ceni dar. re ſigillatim curabimus. CPꝛima dicit᷑ pꝛudentia ſpũalis. CScda miſericoꝛdia pximalis. ¶ Tertia obſeruantia paſtoꝛalis. 22 ¶Qualit hena nicolaus placuitoeo p.· pter pꝛndẽtiã ſpnalem q ſpꝛeuit terre⸗ na ⁊ celeſtia ↄcupiuit. lke⸗ Hima beati Ni Tapl „α colai virtus qua placuit deo dicitur prꝛudeẽtia ſpſᷣalis. ð hac dixit ſapiẽés NPꝛou. iij. ca. In omi poſſeſſione tua acqͥre ptu Ddentiã. Et.x vj. ca. acquire pꝛudentiã.quia pꝛe TEen eſt falla. Scõda vera. cioſioꝛ ẽ argento.Et xpᷣs ¶ Matth.x.ca. Eſto⸗ te pꝛudẽtes ſicut ſerpentes.eſt autẽ hec pꝛudẽ dẽtia vt docet Ariſto.in.vj.ethicẽ̃. Recta ratio agibiliũ:qua homo in qͥbuſcũq; agendis fineʒ cõſiderat:atq; ad illũ media cõuenientia acco⸗ modat ⁊ diſponit. qꝛ vt Boetius inqt in.ij.de ↄſolatione.qð añ oculos ſitũ ẽ nõ ſufficit itueri ſen exitus pꝛudẽtia metit tñ vt ait Cho.ſcᷣa ſce.q.xivij.triplex pꝛudẽtia diſtingui poteſt. „ cta que in malis ⁊ peccatoꝛibꝰ reperi:ur.et de hac xpᷣs Lucce.xvj. ca. dixit. filij huiꝰ ſecłi pꝛu⸗ Tertia fecta. dentioꝛes filijs lucis ĩ generatiõe ſua ſũt ⁊ pau lus ad Romanos. viij. ca. Pꝛudentia carnis moꝛs eſt.Cũ em̃ pꝛudens ſit qui bene diſponit que ſunt agenda ꝓpter aliquẽ bonuʒ ſinẽ. Ille qui ꝓpter aliquẽ malũ finẽ aliqua diſponit cõ gruentia illi fini habet falſã pꝛudentiã inqᷓ;tum illud qð accipit ꝓ fine.non eſt verũ bonum ſed m ſimilitudinẽ.ſicut dicit᷑ aliquis bonꝰ latro eßli· lebꝛaf equũ eſſe cenſui ad eius ingentes ampliſ dicat de his que ptinent ad totam vitam. vöO nõ nee ſimaſq; laudes poꝛandas cũ dei adiutoꝛio om efficaciter perci⸗ Tertia eſt pꝛudẽetia nẽ dare operã. de quo dicunt᷑ verba in thema⸗ te poſita ꝙ in diebus ſuis placuit deo. Etlz H fuerit ꝓpter plurimas virtutes ſuas tamenex illis tres pꝛecipuas colligemus quas explica⸗- cipit.Et hecin ſolis bonis reperit᷑.ð hac dicit ſapiens ꝛouer.j.ca. NMꝛudẽtia ſeruabit te vt eruaris a via mala.hec auteʒ in pauciſſimis re peritur. quoniã omes ꝓ maioꝛi pte ſolliciti ſũt de terrenis ⁊ tẽpoꝛalibꝰ bonis.ð quibus dicit Baruth. iij. ca. Exquiſierũt pꝛudentiã que de terra eſt. Et de celeſtibꝰ aut nulla aut modica ẽ illis cura. Hi ſunt qui in die iudicij videtes ele ctos ⁊ amicos dei affluere omni bonoꝛũ copia Et ſeipſos cõſiderãtes eternis foꝛe deputatos ſupplicijs dicent illud Sapie. v. ca. Ros inſen⸗ ſati vitam illoꝛũ eſtimabamꝰ inſania: ⁊ finẽ illo rum ſine honoꝛe. Ecce quomodo cõputati lt inter filios dei et inter ſanctos ſoꝛs illoꝛum eſt. Pꝛopterea beatus Haicola⸗ pꝛudentia verann bi ritualem ⁊ ꝑpfectaʒ ſectatus eſt. nam ex diui tibus ⁊ ſanctis parentibus oꝛiginẽ duxit.Cu⸗ ius pater epifanius mater Johãna ex ciuitate patere ciues cuʒ in pᷣmo iuuentutis ſue floꝛe eena genuiſſent cõtinenter viuentes celibẽ vitaʒ du xerunt.Hic pᷣma die duz balnearet erectus ſte tit in pelui.inſuꝑ quarta et ſexta feria ſemel tim ſuggebat vbera. Factus auteʒ iuuenis aliouz iuuenũ deuitans laſciuias eccleſiaꝝ potiꝰtere⸗ bat limina.Et quicqͥd ibidẽ de ſacra ſcriptura intelligere poterat memoꝛiter retinebat. Paræz tibus vo defunctis non cogitauit vxoꝛẽ duce⸗ renon multiplicare diuitias nõ ſatiſfacere coꝛ: poꝛis voluptati:ſed qualiter tãtã diuitiaꝝ co⸗ piam:non ad laudẽ humanã ſed ad laudeʒ dei diſpẽlaret:vt ſic theſauriʒaret theſauros ĩ celo iuxta pᷣceptum ſaluberrimuz noſtri ſaluatoꝛis AQAatth. vj. ca. Molite inquit theſauriʒare vo bis theſauros in terra vbi fures effodiunt ⁊ fu- rãt᷑:theſauriʒate vobis theſauros in celo qͥ fur nõ appꝛop:iat neq; tinea demolit᷑ Ad bona igi tur ſempiterna dedicauit animũ ⁊ p illis adipi ſcendis omnẽ adhibuit diligentiam. efficaciter percipit. ¶Tertia eſt pꝛudẽtia vera pfecta.Et hec eſt que recte cõciliatur et recte iudicat ad bonim ſinem totius vite acetiam ꝓꝑ Quglit ſanctꝰ Nicolaꝰ ex miſericoꝛ niiudlne Keut dici? aliauis bon laro Oualit ſancte Hicolas ex miſe fun hoc em modo poteſt m ſimilitudinez dici hu oia ſubuenit ciui pauperiq tres filiag ⸗ dens latro.qui cõuenientes vias inuenitadb E E aIEAC ,MAS. ſb⸗ trocinandũ. Secũda eſt pꝛudẽtia vera: ſedi nuptui tradidit, ppter elemoſinã qus iee perfect qnencn vlor ccotgados aafinc nicolaustee Apme. .õ 4 bonũ ſed ẽ imꝑfecta dupliciter. Uno modo q ꝛ E d be „AP m⸗ lar. illud bonũ quod accipit ꝓ ſine nõ eſt comunis ½ U (udal eati m Nn finis totius hũane vite.ᷣ alicuius ſpecialis ne colai vtus: qua placuit deo: v miſe dan gocij puta cũ aliquis adinuenit vias accomo. ☚ nicoꝛdia ꝓximalis. de hac redẽpto:ꝛ: lin das ad nauigandũ vel negociandũ dicit᷑ pꝛu-⸗ mundi dixit ¶Oatth. v. ca. beati miſeriecoꝛdesz lu dens nauta vel negociatoꝛ. Alio modo pꝛudẽ qm̃ ipᷣi miſericoꝛdiã conſequent. Haãc Hiero?ꝰ DH tia dicit imꝑfecta.qꝛ deſicit ĩ pᷣncipali actu pꝛu Gomedauitin ca. quiclementi ixxxvj rzbi — ☛ * —☚ xly liſ. ait. Qui demẽtiaz nõ hzʒ nec indutus ẽ viſcera charitas non ſoli friguit. Sed vt videt᷑ penit U’ miſcðdie quis ſpũalis ſit nõ adimplet legẽ xpi. eſt extincta:oẽs q ſua ſunt querunt omes timnſe uiirt Ert Ambꝛo.eadẽ di. ca.ĩ ſingulis inqͥᷣt. Miſe⸗ ipos diligũt:q reuera etiãẽ gentiliũ voce ↄfun ſinp ricoꝛdia cõmunisẽ vſus:iðo cõmune pᷣceptu,ʒ di merito poſſunt.inqᷣt Seneca ad lucillũ non ſanct oibꝰofficijs: oibetatibꝰneceſſaria: ⁊ ab oibꝰde põt quiſqᷓ; beate degere:q̃ſe tm intuet᷑ qui oia Hyll ſerẽda. Hõ publicanus: nõ miles excipit᷑:ꝛnon ad vtilitates ſuas ouertit: alteri viuas opoꝛtet evn agricola:nõ vꝛbanꝰ diues ⁊ paup oẽs in comu ſi vis viuere tibi.Et idem in lib.de beata vita in ni admonẽt᷑.vt ↄferãt nõ habẽti Hãc miſcdiaz Abicũq; homo eſt beneficio locus ẽ. Et Oui⸗· cmn in ſe fuiſſe beatꝰ Nicolasapertiſſime demõſtra-⸗ dius libꝛo de ponto. Regia crede mihi res eſt hcii uit: dũ elemoſynã indigẽti ⁊ in extrema neceſſi⸗ ſuccurrerelapſis.Conueniẽs hoi hoĩeʒ ſᷣuare cgere tate poſito cõuicino ſuo benignetribuit:habe⸗ voluptas:ſᷣ pᷣter voces ⁊ documẽta paganoꝝ· ſgee bat ille tres filias vᷣgines qᷓs pᷣ inopia ꝓſtirue⸗ aſſunt nob xpᷣi ⁊ ſanctoꝛuzʒ monita pariter ⁊ ex aſe recogebat᷑ vt ſic infami eaꝝ cõmertio aleretur empla:inter qvnũ qð de beato Nicolao iam pᷣ aS AQ5 vt ad aures viri ſancti deuenit ſcelꝰabboꝛ diximus notabile valde eſt ac ſingulare. ſor⸗ multia maſlam auni hang inuo u n damicie (Qualit beat nicolaꝰ obſeruauit offi uint ciu prfſeneſtraʒ clam piecit clamq; receſſit. ORπωnq e e ⸗ ———— ſiürgens hõ malſſam auri reperit: ⁊ deo gratis ciũ boni paſtoꝛis: circa regimen aĩaꝝ nbe agẽs pᷣmogenite nuptias celebꝛauit. Indead I otus ad tpalem Sltatez ex vo . ſce —NECaplm. M · Ad la die ſicopi vei famulceit ad rurnz nntgtedel. le reperiẽs ⁊ ĩ laudes imenſas ꝓpꝛumpẽs ò ce Sa Z Se cetero vigilare ppoſuit: vt ſciret qͥs eſſet q̊ ſuie e è tia Birt . qua 8 in inopie ſubueniſiſet. Poſt etiã paucos dies duuꝛ· Fcuir deo almus cõfeſſoꝛ Nicolaꝰ (or plicatã auri maſſam in domũ piecit Ad cuuus Ddꝛobſeruantia paſtoꝛalis: obſerua⸗ ſonitũ ille excitat᷑: et nicolaũ fugientẽ inſequik uit quidemofficium paſtoꝛis boni circa curaʒ taliq; voce alloquit᷑ ſiſte gradum teq; aſpectui ⁊ regimẽ aiaꝝ: qð oſtẽdimus tripliciter. ii nõ ſubtrahas meo. Et accurrẽs velocius Ni⸗ Pꝛimo in ſua pmotieorr. uii colaũ hunceſſe cognouit. Mox humi ꝓſtratꝰ cdo in paupeꝝ ſubuentieolr. (SLc Tertio in populi doctrinatine. fllſep⸗ Pꝛimo oſtendimꝰ beatuʒ Nicolaũ fuiſſe pa eh di⸗ 4 . oſculari volebat pedes eius:ꝙ ille refugiẽs ab eo petijt ne factũ alicui qᷓ;diu viueret reuelaret dearnz El In hac vo elemoſyna obſeruauit Nicolaꝰtres ſtoꝛẽ bonũ in ſua ꝓmotione.non em̃ ꝓmotus lden fiiit ad epalem dignitatẽ pꝛece vel pꝛecio vt ſie ſen illius conditiones neceſſaris. vt ſie ¶C Pꝛima ri ſolet tpibus his malignis:ſᷣ cum humilitate Ni acceptauit onus regiminis vocatꝰ ad illð ex di ¶ Tertia quia fuit ſecreta. ſpenſatiõe diuina.hodierna wo die nullꝰ ꝓmo iitt Pꝛima ꝛditio illi elemoſy uet᷑ iuitus:imo eccleſiaſtica beneſiclan vlent. i qꝛ non multis pᷣcibꝰ data vel impet tates non niſi impoꝛtune petentibꝰ diſpenſant den Seneca libꝛo de beneſicijs. Ingratũ ẽ bnſicid Ex quo facti ſunt hoĩes ambitioſi:⁊ dum ſuſci len q5ð diu int dantis manꝰ heſit.Et idem. Nulla piunt cathedra paſtoꝛaleʒ non niſi de terrenis Am res carius emit᷑ q que pᷣcibus empta eſt. Et lʒ ⁊ trãſitoꝛijs curãt. Sed audiant id qð Chꝛy. dcmi deo grata ſit elemoſyna qᷓ dat᷑ pauperibꝰ illam ſcribit di.xl.ca.multi.in fi. Quicunq; deſidera deine petentibꝰ. Gꝛatiſſima tñ eſt ↄſpectuiſuo cũ tri⸗ uerit pꝛimatũ in terra inueniet 2fuſionẽ in celo leſtg buit᷑ pauperi: ⁊ egeno:pᷣ verecũdia petere non nec inter ſuos xpᷣi computabit᷑ q̊ͥ de pꝛimatu Mmnin audenti Ex hoc ait Ambꝛo.li·j.ð officijs. Sũt tractauerit. Ad beatü itaq; nicolaũ redeuntes fan multi q malut miſerta tacite egeſtatis aſtringi oſiderem qᷣliter ẽalem honoꝛẽ ſuſcepit defun Uein qᷓ; publica petitiõe ↄfundi:hi qrendi ſunt ⁊ ad cto qͥdeʒ epo mirree ciuitatis: vbi ipᷣe moꝛaba Ahor iuuandi: vł ꝑ h ampliꝰgaudeãt: ꝙ paupertati tur cõuenerunt epi couicini illi eccleſie de epo ctenun niapu ſoꝛi. Scha ditio illius elemoſyne pꝓuiſuri. Aderat inter eos q̃dag magne auctoꝛi oog ſuit copioſa. qm tantũ dedit quãtũ ſufficere iu: tatis eps· ad cuiꝰ clectioneʒ oiuʒ ſnia depende cto dicauit ꝓ puellis vginibus maritãdis ſm cõ⸗ bat.cum ergo cũctos ieiunijs ⁊ oꝛationibꝰ inſi eci ſtitutionẽ Tobie qui.iiij. ca.ait. Si multũ tibi ſtere monuiſſet:nocte illa vocẽ audiuit dicẽteʒ nto fuerit abundanter tribue. Tertia ↄditio fuit ſe. ſibi: vt hoꝛa matutinali foꝛes eccleſie obſerua⸗ unno creta.qꝛ obſeruauit documẽtũ ſaluatoꝛis nri ret:⁊ quẽ pꝛimũ ad ecdleſiã cui nomẽ ẽ Nicola umn AHatth. ca. v. dixit. Cũ facis elemoſynaʒ noli us:venire ↄſpiceret ipᷣm in epᷣm ↄſecraret.hoc ſantn tuba canere ſicut hypocrite faciũt.o quàta te- ergo ⁊ alijs reuelãs epᷣis ammonuit vt oes oꝛa Am *. piditate his tpibus ducunt moꝛtales in bus tiooniinſiſteret ipep foꝛibexcubarct Et ecee (t CScdᷣa qꝛfuit copioo. TCertis quia fuit ſecreta. — Serno le. pvoꝛ:a matutinali ſia deo miſſus añ oẽs ad eci rembonũin pli doctrinatione. nõ em̃ neglexit Cm cleſiã nicolaꝰ ꝓperauit: quẽ aſpꝛehendẽs eös populũ ſibi ſubiectuʒ paſcẽ cibo ſpüali qnimo fm dixit ei: qð tibꝛnomeu eſt:ille vt erat colſbina cum regio illa idolis deſeruiſſet. adhuc poſt cõ guion ſimplicitate plenus. inclinato capite inqt vre uerſionem ad chꝛiſtũ populus nephande dia⸗ ponn ſunctitatis uus nicolaꝰ: quẽ in eccleſia dueces ne adhuc deſeruiebet. Et ſub quadam arboꝛe niyi Eh plurimũ renitentem: in cathedra collocauit: illi conſecrata quoſdam ritus gentiũ exercebat Oni⸗ neq in hoc rep̃henſibilem ipᷣm quiſpiam iudi⸗ quem ritum de omnib finibus vir. dei erpulir riſt cet qui paſſus eſt in cathedra collocari cuʒag½ amch arhorem pcidi mandauit. Tandein fnar nouerit hoc ex dei votuntate ꝓueniſſe.cetia cuz ſeuerantia bonoꝛü operum feliciter ad chꝛiſtũ n. ab epiſcopis ibidem congregatis rationabili migrauit. Et vt ſcribitur in eius legẽda an ant in cogtretur. PMam vt ſcribitur. viij.q ca:in ſcri meeritum angelos ad ſe venieres vidit. Eani Wun85 pturis. Si is qui valet omnipotẽtis dei oues cto pſalmo.In te domine ſperaui. vſq;. iman⸗ 8 paſcere renuit: oſtendit ſe ſůmum nõ amare pa mas domine cõmendo ſpiritũ meum :tradidit ₰ℳ — . ſtoꝛẽ Alcceptato itaq; a nicolao pontiſicat offi ſpiritũ. anno dñi. ccdxiu. vbi apud terrigenas toff cio ſectabatur in omnib“ humilitatẽ: moꝛũ gra celeſt audita eſt melòdia. Coꝛpus itaq; hono⸗ Nnin uitatem: peruigilabat in oꝛatiõe coꝛpus mace⸗ rifice in tumba marmoꝛea rep oſuuz fuit: quoh e rabat: mulieꝝ vitabat conſoꝛtia: affabilis in ſu tãdẽ barũ trãſſatũ fuit: anno dñi. . xxxvij. fſtcipiendo:efficax in ſoquendo:alacer in exhoꝛ· Oigitur felix anima Nicolai: que peracto hu tando:ſeuerus in coꝛripiẽdo.Et vt in cronicis ius bꝛeuis tẽpoꝛis curſu: tandẽ celeſtia regnag ag legitur: fuit tẽpoꝛe Cõſtantini ſecundi filij Cõ⸗ petiuit. ibi cõgaudet xpᷣo ⁊ omnibus electis Nic nanim gi. Et Julij nabe cõgr Vaul i,mnfinita ſecula ſeculoꝝ. Zimmen. M inodũ apud niceam trecentoꝛuʒ decem ⁊ octo g een Chen patrũ Toris arriũ.de qua ſertbit. vv. di ca c ¶Sermo. xlix, de tribus huilegijs bea nantz nones. Et ibi fuit Nicolaꝰ: eius tẽpoꝛe floꝛue⸗ tiſtephanipzorbomann raed coope –— C D s „ rũt Euſebius ep̃s vercellenſis. Illarig ep̃s pi rante xpo eũ gloꝛi ipm ſtantem a dextris vtutis ctauiẽſis. Antonius magnus. Marchariꝰ. N. 66 JIgdeo celoſa Secũdo oſtendimus beaniſſmũ Nicolaum . ſſen⸗ one. naʒ yt dicit hieroꝰ ad nepotianũ poni Woli cribuntur hec verba Actul dſe perũ opibus puidere ignominia ſacerdotis eſt tribulatiõe poſitis ac laboꝛantibus quibuſcũ⸗ Mee pꝛis ſtudere dinitijs. Et in ca.aurũ.·xij.q.li. q; pꝛo diuino amoꝛe: necſt auriliũ ſur ledi Ambꝛo.ait.aurũ habet eccleſia nõ vt ᷣuetſel ne uc ſi; v aueclch. näu⸗ 14 nedre Wpro vt eroget. Ex hoc ſanctiſſimꝰ Micola⸗ de pau⸗ nõ ſolũ nõ moleſte:̊ equo aĩio ac iocundiſſimo rdoi⸗ peribꝰ ſpecialiter curaʒ ſuſcepit ob qð pijſſimꝰ ferant.nihil em terribiliꝰeſt moꝛte: quã ti ami⸗ ain deus menſuram tritici ab eo ſuſcepti miraculo cidei etiã violentã paſſi ſunt ꝓ xpᷣo gaudẽtes. mmi⸗ ſe ſuppleuit. Quodã nanq; tẽpoꝛe totaʒ pꝛouin Ecce in ꝓmptu occurrit nobis exẽplũ ſtepypa⸗ len dei naues onuſtas tritico applicuiſſe poꝛtui il⸗ denorcneamnr bonoꝛ quem polium erbi⸗ cdo luc ſtatim ꝓfſiciſcitur. Et rogans nautas vt ſal vere: vt ſic valeaminterueniẽtib'eius meritis nunn tem in ceniũ modijs per qualibet nauẽ famepe vite ip̃iꝰimitatoꝛes fieri: hodierna die ad illuʒ neo riclitantibꝰ ſubuenirẽt. cũ illi repõdiſſent non Fmonè vertem: ͥ vidit xpᷣm ſtantez a dextis defin audemꝰ pater: qꝛ menſuratũ alexãdrie opoꝛtet dei paratiſſimũ ad eũ adiuuãdũ: ꝓut ipſe reu onda in hoꝛrea impatoꝛis nos reddere ſanctꝰ inqᷣt fa lit in vbisa nobis pmiſſis. In qbus tria beati xch e nunca ico⸗ Ecidefe aneA d ſtephani huilegia diſtinguemus: àͥ cooperqte nue A0 ſeelend redemeſtni deri. E ceertnd gonohiünccs oendit. hyn dꝛie quã acceperant reddidiſſent miniſtr is im· ¶Scðm victoꝛie. dicee, peratoꝛis miraculum referunt: ⁊ deuz in uo ¶Tertium gloꝛie. —ðÿ famulo magnifica la ide attollunt. frumẽtũ au Qu b ſtebbansofauent . Hl Srjj tem vᷣniuſcuiuſq; indigentiã vir dei diſtribuit E ualiter beatus ſtephan⸗ fauente di ita vt miraculoſe duobus annis non tim̃ ad vi⸗ uina gratia ſuꝑauit.ſuꝑbiaʒ .quariti⸗ . nad eule due⸗ Uusnontimse nasgiaeisgicp E e cum ſufficeret ß eti aduſum ſeminisabũdaret m uxuriã-⸗ CaplmiIA-. ¶ Certiooſiẽdimꝰ bestũ nicolsũ fuiſſe pato 5 4 imũ pꝛimlegi ia ⁊ foꝛtitudie faciebat ꝓdigia ⁊ ſigna magna in populo. Fuit eqͥdem in eo gra:qua tria pnci palia peccata ad que cetera reducunt᷑ ſupauit. Pꝛimũ fuit ſuꝑbia. Scdᷣm auaricia.Terti luxuria.de qͥbus Johᷣ:hᷣme canouicc. ca ij.ait Ome qð eſt in mundo cõcupiſcetia carnis eſt: aut ↄcupiſcentia ocuſoꝝ:aut ſuꝑbia vite.Su⸗ perbiã nanq; ſuꝑauit ꝑ virtutẽ humilitat Lu ¶ Quare vicit beat⸗ ſtephanꝰ cuʒ adin toꝛio dei tria plia ĩ quoꝝ quolibet af/ xuriã ꝑ vᷣtutẽ caſtitatis.⁊ Auaritiã ꝑ vtutem pauꝑtatis Pꝛimo fuit humilis in honoꝛe ſibi ab eccleſia exhibito. Nã vt ſcribit᷑ Acij.vj.ca. um beati ſtephani dꝛ gre de quo ſic 2 Actl. vj. ca. ſtephanus plenꝰ gra⸗ Iypſe fuit vnꝰ imo bᷣmus ex ſeptẽ diaconibꝰab apłis oꝛdinatis ĩ miniſteriũ.Cũ em̃ excreſceret multitudo credentiũ apłi decreuerũt eligereſe x Senmicaup ptem:qͥ pᷣeſſent adminiſtrationi tꝑali vt ipi va gium beati ſtephani victoꝛie vi⸗ carent vᷣbo diuino. Etelegerũt ſtephanũ virũ reiJe plenũ ſide ⁊ ſpirituſacto:a philippũ ⁊ ꝓchoꝛü: ⁊ nicanoꝛẽ:⁊ timonẽ:⁊ ꝓmenam:⁊ nicolaũ ad uenã anthiocenuʒ. In qua electione ⁊ honoꝛe ſibi exhibito ſtephanus hũiliter ſe cõtinuit qdʒ quantũ ſit laudabile cuʒ qͥs in dignitatibꝰ⁊ ho noꝛibus nõ tumeſcit.ptʒ ex vbo ſapientis:qui ca.iij. Ecci git. Quanto maioꝛ es humilia te in tnon tiñ oẽs eã recipiũt ſᷣm eandẽ diſpoſitione,zʒ Are ⁊ aliqui gram nec in minimo habẽt:qꝛ illaʒ pre ↄtemnũt: ⁊ loquoꝛ de gra gratum faciente q̃ͥdam gram hũt ſeruantes in charitate diuna maãdata. Alij aio feruẽtioꝛes qᷓ; pꝛimi ad obſer-⸗ vno qᷓ; in alio. Unde Aus n qbus habitat deus non equa gra maioꝛ eſſe põti ad dard Fm quãtitatẽ dimenſiunãõ. fuit ſibi diuinũ auxiliũ.¶ C expellunt vt docet Ariſto.x. metaphiſice et in pᷣdicamentis.Sicut calidum non ſtat cũ frigi⸗ do: aut albũ cũ nigro ſiue tenebꝛa cũ lumie.ido anum ait. Et idem ad bonifaciũ gra meret᷑ augeri.quod pm Alexandrũ in tertio intelligendũ eſt dema gnitudine ⁊ augmẽto ᷣm quãtitatẽ vᷣtualẽ.nõ Ecundũ pꝛiuile cit eqͥdeʒ cũ adiutoꝛio diuino malos hoies euʒ ꝑſequentes:mos nanq; maloꝝ ẽ bo nis ⁊ vᷣtuoſis moleſtiam inferre.qꝛ ᷣm poꝝ ſniaʒ ↄtraria ſimul ſtare nõ poſſunt:ſᷣ mutuo ſe Jider ſenn riott deinn g U h Ps ſigene densi ceos⸗ deick ſtage deren Gicn wien tſen kdor ſo⸗ chu lopic⸗ Hus diatüne eEcelgl xxiij.q.iiij.ca.qui ſᷣm carneʒ.Hieroꝰ ait. Qui dn oĩbus:qð Cicero in pᷣmo ð of̃cijs elegãtiſſime Sm carnẽ natus eſt ꝑſequebatur ſpũalẽ:nunq an . retulit. In rebus inqt etiam pſperis ſupbia ſu vo ſpũalis carnaleʒ pſequit᷑ ſed ignoſcit quaſi n gienda eſt ⁊ arrogantia. na vt aduerſas res ſic ruſtico: ſurrexerunt ergo viri magni contraſ,te (coaſi ⁊ſecũdas imoderate ferre leuitatis eſt Secun/ phanũ pꝓcurantes moꝛtem eius:interueniente sn do beatus ſtephanꝰ ſuperauit luxuria ꝑ vtutẽ triplicipꝛeliooo. B caſtitatis nam v: de eo q fuit vir boni teſtimo ¶ Pꝛimum fuit diſputationngs. i nij a mũdiſſime fame hoc vo expleri nõ potefſft C Scomaccuſatonlis. „ * abſq; auxilio diuine gre:qꝛ vt ait Augꝰ inlib. ECTerid cminanonta. l = de agone rpᷣiano. Inter omnia xpᷣanoꝝ certa ¶ Pꝛimũ fuit plium diſputationis de quo di mina: durioꝛa ſunt pllia caſtitatis. vbi quotidi cit᷑ ſurrexerunt autẽ quidam de ſinagoga que k ana pugna ⁊ rara victoꝛia Certioſuꝑauit aua appellabat᷑ libertinoꝝ a regione ſic nominato⸗ in arian riciã ꝑ vᷣtutem pauꝑtatis.na fuit plenus ſide. rũ ſᷣm Nico.delyra. ⁊ cirenenſiũ a cirene ciui⸗ Byuper que verba inquit Aug qui verã fidej tate. alexandrinoꝛũ ab alexandria metropoli N habent de deo:non cupiũt in his miſerijs diui egypti ⁊ eoꝛũ qui eranta cilicia et aſia: queſũt nlis tes fieri. Sed pleriq; obſtinatiõe volũtaria in regiones ꝓpinque iudee. diſputantes cum ſte mn ſuis peccatis cõmoꝛantes excuſare ſu pꝛauita- phano in quo pꝛelio datus eſt ſibi ſpũſſanctus en tem ſatagunt aſſerẽtes nõ poſſe vtuoſe viuere: qui ſibi facundiã miniſtrauit. m xpᷣi pmiſſ, Annal quia ipᷣis deus non poꝛrigit gratiam ſuaziqui gquui Luce. xxj.ca. dixit. Ego dabo vobis 2 pnſs bus reſpõdemus ꝙ gratià ad ſalute neceſſariaz ſapientiam cui non poterũt reſiſtere aduerſarij ndo deus non denegat:niſi his qui illaʒ habereno/ veſtri. Exhoc dicit᷑ de ſtephano.nõ poterant gen lunt. Ideo Cipꝛianꝰ in epła ad donati ait: p-o reliſtere ſapientie ⁊ ſpiritui qͥ loquebat᷑. ¶ Se enn luens largiter ſpus nuliis finibꝰ pmit᷑ :nec vl-⸗ cundũ p̃lium fuit accuſationis. videntes em iu an lis coercentibꝰ clauſtris intra certa metaꝝ ſpa⸗ dei g iſputddo ſuccubuerunt callide ſubmiſe Glepi tia refrenat᷑:manat iugiter exuberat affuẽter rät duos falſos reſtes: qͥ eũ ĩ iudicio accuſorYet lllbfi nim ti pectꝰ ſitiat ⁊ pateat quãtũ illuc fidei cx dixerũtq; eum blaſſemaſſe deum moyſen taber h pacis afferim? tatu inde gre mũdãtis haurimꝰ naculũ a templũ: que omia potentiſſime confu N heciüle Igit vt inqt Ariſto. in li.de cauſis .pꝛi tauit. Et dum loqueret᷑ affuit ſibi diuinũ auxi ſardt ma caula ineſt oiberebus m diſpoſitionẽ vnãs liũ qm intuẽtes in eum oẽs qui erant in cõſilio iin Mceain ifigi⸗ mie. io it Qui nuch guaſt kniege . Neod mn ili wpoli veſcn unſte mans pniſ, di0s! eii holoen ksemi ſbbmnie Cuſorat muber elonful iauri coſtlio ita ꝙex gra viderũt faciem eius tanqᷓ; faciem angeli bus ipᷣe declarauit magniſcãdo deum. legem moy ſen: v templũ de deo dixit: ip̃m fuiſſe locutũ pa tribus qui eſt deus gloꝛie.ð moyſe.ꝙ amicus dei fuerit. de lege ꝙ fuerat a deo data ð templo ꝙ inſtructi fuerai ex dinino pᷣcepto. ¶ Terti⸗ um pᷣlium fuit cõminationis.nã cũ ſtephanus „ valebant: audientes ͥ dicebãt᷑:diſſecabãt᷑ coꝛ⸗ dibus ſuis ⁊ ſtridebant dentibus in eum Tũc videns iminere ſibi de pꝛoximo moꝛteʒ: inten⸗ dens ĩ celum vidit gloꝛis dei ⁊ ait.Ecce video celos apertos ⁊ ihin ſtanteʒ a dextris virtutis dei Hic dubitat a quibuſdã vtrum viſio bea⸗ ti ſtephani fuerit mentalis aut imaginaria vel aaeponligſ Aliaui dicunt. ꝙ fuit mẽtalis tim: peciali fuit conceſſuʒ ſtephano vi dere non ſolũ humanitatẽ xpᷣi ſed etiã deitateʒ Sicut ⁊ paulo de quo dicit Augꝰ ad paulã de videndo deũ:ꝙ ſibi fuit cõceſſuʒ videre diuinã eſſentiã eo ꝙ erat docto: gentiũ ⁊ moyſi qui fu⸗ it doctoꝛ iudeoꝛũ.Et hoc videt᷑ dicere quedaʒ glo.ſuꝑ locum iſtũ que talis eſt.quidã electoꝝ adhuc in hac vita detenti mũdato coꝛdis ocu⸗ lo videre meruerunt gloꝛiaʒ dei:vt hic ſtepha nus a paulus ad tertiũ celuʒ raptus. Sed hoc dictũ non videtur ſufficiens.quoniã vt docto⸗ res dicunt viſio diuine eſſentie non eſt cõceſſa alicui ĩ vita pᷣſenti: vtenti ſenſibꝰ exterioꝛibus niſi homini xp̃o.vnde ⁊ paulus non dicit᷑ deũ ſic vidiſſe:niſi ĩ raptu ab iſtis ſenſibus ſtepha nus autẽ non videt᷑ tunc fuiſſe raptus ſ̊ magis vtens ſenſibus:naʒ loquebaf᷑ iudeis audienti bus Alij opinant᷑ ꝙ fuit viſio imaginaria: ita W in eius imaginatione fuerũt effigies diuini⸗ tus fſoꝛmate ad repᷣſentandũ deum:a homine,ʒ xpᷣm.ſicut legitur de Eſaia ca.vj.ꝙ vidit dñm ſedentẽ ſuꝑ ſoliũ ⁊ mente cognouit ſignificatũ illius:ita ⁊ ſtephanus habuit viſionem imagi nariam:⁊ agnouit ſigniſicatũ illius repᷣſentati onis.Et ſic qᷓ;tum ad hoc fuit non ſolnʒ imagi naria viſio ſed etiã mentalis ſicut viſiones pio phetarũ.Et non eſt dubiuʒ ꝙ potuit ſic ſieri:ſᷣ ex modo loquendi ſcripture videt̃ ꝙ fuerit coꝛ poꝛalis:quia dicit᷑.intendẽs in celũ vidit glo⸗ riam dei. Pꝛopter qð aliqui dixerunt ꝙ viſus ſtephani fuit a deo foꝛtiſicatꝰintantũ ꝙ vidit ie ſum exiſtenteʒ in celo empirreo celos acucie vi ſus penetrãdoſſed iſtud non videt᷑ poſſe ſtare: qꝛ ſic viſus fuiſſet extramittẽdo ab oculo:⁊ nõ intus ſuſcipiendo ab obiecto qð impꝛobat phi ꝛopter qoð vt loſophus lib. ð ſenſu ⁊ ſenſato u ꝓbabiliꝰ vi⸗ refert Nico.delyra ſuꝑ hoc pa Ddeitur dicendũ ꝙ a coꝛꝑe xpᷣi exiſtentis in celo fnit imutatus oculug ſtephani ad viſioneʒ bu⸗ uiſſet multa locutus qbꝰ iudei cõtradicerenõ eſt de quolibet alio coꝛpoꝛe gloꝛioſo.qꝛ totali eſt ſubiectũ anime ppter qð videt᷑ ꝙ ad nutuʒ eius poſſit imutare viſu indifferentera longe ?æ ð ꝓpe. Sicut in poteſtate eius eſt ꝙ imutet vi ſum ⁊ videat᷑ in ꝓpꝛia vel in aliena effigie. dei⸗ tatẽ vo videre nõ potuit iſto modo: ſed ſicuti vilſione imaginatia foꝛmat᷑ in vtute imaginati ua aliqua effigies ad rep̃ſentandũ deũ vt dictũ eſt Ita exterius põt diuinitus foꝛmari ad imu tationẽ coꝛpoꝛalis oculi ſicut ſuo modofitia p paritione angeloꝝ quãdo apparent in coꝛpoꝛi bus aſſumptis que coꝛpoꝛaliter vident᷑:itia ali- qua effigies coꝛpoꝛalis nõ a deo aſſumpta:ſed foꝛmata põt ipᷣm repꝛeſentare oculo coꝛpoꝛali. Et ſic ꝓdabiliter aoſq; vlla ↄtradictiõe poteſ dici. ꝙ ſicfuit in viſione ſtephani.mẽtaliter ta men cognouit e illa effigies nõ erat ia deitas niſi tm̃ repᷣſentatiue. Et huic modo dicẽdi con coꝛdat l̃a cuʒ dicit. Ecce video cclos apertos ſi igit᷑ viſio pᷣtacta ſtephani fuit coꝛꝑalis:iunc tria ibi fuerũt miracula.ꝛimũ qꝛ vidit clos apertos.qð ſᷣm Nico.de lyra intelligendũ eſt. non ꝙ celi fuerũt diuiſi cũ ſint incoꝛruptibiles ſed quia ſic clare vidit ac ſi nullũ eſſet obſtacu⸗ lum inter mediũ Scom miraculũ fuit: qꝛ vidit ihm in gloꝛia patris: cum m naturã impoſſibi le ſit vt coꝛpus gloꝛiſicatũ in ſua gloꝛia ab ocu lo coꝛpoꝛali nõ gloꝛiſicato videri poſſit.Terti um miraculũ fuit: qꝛ cũ coꝛpꝰ xpᷣi ſit in celo em pirreo. videndo ipᷣm vidit vltra celum ſideren gereũ ⁊ criſtallinnʒ. Impoſſibile eſt autem vm naturã ꝙ oculus coꝛpꝑalis in tanta diſtãtia poſ ſit videre.Si inſuꝑ viſio ſtephani fuit menta⸗ lis vt pᷣdictum eſt. tunc factũ eſt vr eius mens eſſet a deo illuminata ad noticiã gloꝛie dei 1 do mini ihu xpᷣi filij ſui.ꝙ nihil aliud poſſet vł vel⸗ let deſiderare:nec moꝛtẽ quaʒ omes naturalit timẽt ⁊ fugiũt timeret ſicut ⁊ facto oſtẽdit. Ju dei autẽ cum audiſſent eum talia dicentẽ:conti nuerũt aures ſuas ſᷣm glo.ne audirẽt blaſfema tem. Sic em̃ falſo extimabant ipᷣm blaſfemare. Quare educẽetes cũ ex ciuitatẽ lapidabaãt:⁊ te⸗ ſtes depoſuerũt veſtimẽta ſua vt celeriꝰ interſi cerẽt:ad pedes adoleſcẽtis qͥ vocabat᷑ ſaulus: poſtea vo fuit paulꝰ vas electiõis ipe aſt lapi dat: vulneratꝰ cruoꝛe ꝑfuſus.nõ dicebat hen me dolẽtẽ nõ heu me iuuenẽ:nõ heu me gꝛ mo⸗ rioꝛ abſq; culpa:relinquo mũdũ: parẽtes deſe ro ⁊ amicos:moꝛte violẽta occiſus: nõ h velſi milia loquebat᷑.Sʒ aio hilari:facie ad celũ di⸗ recta.dñe inquit ihu accipeſpm̃ meum:⁊ ne ſta tuas illis hoc penm. quod cum dixiſſet obdox⸗ miuit in dño.vbi glo.pulchꝛe dictuʒ eſt obdo: manſitatis xpᷣi.nã in poteſtate eius eſt coꝛpꝰ ci ſic videat᷑ a longe ſicut de ꝓpe. Et foꝛte idẽ ¶ obeatus ſtephanus dicit pꝛimꝰmar Serxmo 1 . mmiuit ⁊ nõ moꝛtuꝰ eſt: aꝛ obtulitſacrificiſi dile⸗ ctionis: ⁊ obdoꝛmiuit in ſpe reſurrecticis. * yra qualirermultign iraculis coꝛ auit: quiiamn blene beatificatus ẽin 6 celis, — urn beati ſtephani dicitur gloꝛi eptus nanq; fuit ppter ei merita co pioſa triplicem gloꝛꝛa¶aaom. CPꝛima vꝛ ſpecialis honoꝛationis. cda miraculoꝝ opatt Tertiaplene beatificationis. Pꝛima gloꝛia dicit᷑ ſpecialis honoꝛationis Eſt em in eccleſia dei inter martyres pᷣmꝰ cui⸗ feſtuʒ imediate poſt natiuitatẽ domini celebꝛa tur. Sed pleriq; dubitare ſolent: quomodo ſte phanus pᷣmus martyr dicatur: cum ante ipſuʒ etiam alij martyres pᷣdicẽtur.nam abel martyr innocentes martyres: Johes baptiſta martyr non ergo ſtephano pꝛioꝛitas martyrij debetur Ad qð reſpõdemus ꝙ ideo pᷣmus martyr t ici tur.quia ipᷣe pꝛius ceieris paſſus eſt:poſt noui teſtamẽti cõſũmationem que facta fuit: quado omnino ceſſarunt legalia dũ xpᷣs dixit cõſũma tum eſt etiam quia pᷣmus euolauit. nam ali lʒ martyriũ fuiſſent paſſi ante ibmn: nihilominus nõdum erat aperta ianua nõ euolauerũt. Bicitur inſuꝑ pꝛimus martyr: quia paſſus eſt ꝓpter fidei defenſionem ⁊ confeſſonem. Inno centes qͥppe paſſi ſunt ꝓ xpᷣo ſed nondũ illũ con fiteri poterant Johanes baptiſta paſſus eſt qꝛ arguebat herodem. abel ppter inuidia fratris. ſtephanus autẽ quia xpᷣm pᷣdicabat filiuʒ dei regẽ regũ ⁊ dominũ dominantiũ. Motandũ ta men ꝙ beatus ſtephan paſſus fuit die qua eiꝰ inuentio celebꝛaf.inuentũ nanq; fuit tunc coꝛ pus eiꝰ anno dñi.ccccx vij.honoꝛij pᷣncipis an no ſeptimo. mutauit tamẽ eccleſia feſtiuitates vt feſtũ paſſionis eiꝰ cũ amplioꝛe deuotione ce lebꝛaret᷑ imediate poſt natiuitatẽ dũi.qꝛpaſſio eius dignioꝛ eſt q; inuẽtio. ¶ Secũda głia bea ti ſtephani dicit᷑ mi em̃ Aug lib. xxii impoſiti ſũt q̃ͥ ↄtinuo lumẽ recepit.qͥdaʒ inſuꝑ nobilis marcialis noĩe: cum infidelis eſiet ⁊ ne⸗ gquaqᷓ; ↄ uerti vellet:cuʒ plurimũ egrotaret ge⸗ neer ſuꝰ valde ſidelis ad eccleſiaʒ beati ſtephani venit. Et de ipᷣis floꝛibꝰ qͥ ſuꝑ altare erat acci⸗ onis. miraculoꝝ operationis. dicit 6 .xxij. de ciui. dei. beatũ ſtephanũ inumer miraculis coꝛuſcaſſe ⁊ moꝛtuos ſex ſu guoꝛibus. Et vt ibi refert:flo:es de altariſã cti ſtephani aſſumpti cuiuſdã mulieris cece ocłis/ piens ad caput ſoceri latenter poſuit. Sup s cũ ille doꝛmiſſet ptinꝰ ante diluculuzʒ clamauit vt ad epᷣm mitteret: cũ autem epᷣs abeſſet ſacer⸗ dos ad eũ venit:⁊ cũ ſe credere diceret baptijza tus eſt. Qui qᷓ;diu vixit h̊ vbũ ſꝑ in oꝛe habuit Rpe accipe ſpm meũ: cuʒ m̃ ignoꝛaret:h fuiſſe vꝓba vltima ſacti ſtephani ¶ Tertia glia ðꝛ ple ne beatificatiõis . hanc hʒ in regno celoꝝ dñũm clare vidẽdo: tenẽdo:atq; fruẽdo:ibi fact/ eſti pace locus eiꝰ ibi poſſeſſionẽ hʒ opulẽtã:ibi co ronat᷑ aureola:q̃ dat᷑ doctoꝛibꝰ:virginibus:⁊ martyribꝰ:ð q̃ plenius in monibus de vᷣgini bus diſſeremꝰ. Oigit᷑ felix iuuentus beati ſte⸗ phani:que moꝛte ⁊ martyrio fuit in melius cõ mutata. O pcioſa ⁊ delicata tollerãtia. O dul ces lapides toꝛrẽtl qͥbus tam grãde pᷣmiũ eter⸗ ne vite ſtephanus ipſe ꝓmeruit.moꝛtuꝰ fuit ꝓ xpᷣo ⁊ ecce ineternũ regnat cũ xpᷣo qᷣͥ eſt benedi ctus in ſecula ſeculoꝝ. Rimen. Sermo anqnageſimus ve innocenti bus occiſis ab herode aſcalonita qui xpᷣm puerulũ extinguere nitebat· ◻ Brge et accipe pueꝝ ⁊ fuge ĩ egyptũ angeli ad Jo ſeph loquei vba ſütiſta oꝛiginalit ☚ * Mat.j. ca.⁊ in euãgelio pñtis feſtiuitat iniq⸗ tas male mẽtis herodis impij crudelis ißmi c7una vagientem ꝑſequi cepit. HLã volẽs illum perimere alios paruulos occidi iuſſit credẽs i numero eoꝝ xpᷣm ↄcludere.Qua de re beatiſſi mis illis inocẽtibꝰeccłia ſãcta honoꝛẽ debituz tribuit ſtatuẽs hanc ſolẽnitatẽ ad eoꝝ reueren tiã a fidelibꝰcelebꝛãdã.vt aũt mens xpᷣiana ꝑ⸗ cipere valeat quãta ſit obligatio nr̃a ad filium vginis diligenduʒ qͥ in qualibet etate ꝓ nobis pati non recuſauit.in pñti mone decurremus ea que de illius peregrinatione in egyptum et pueroꝛũ interfectione euangelica tradit hiſto⸗- ria. vbi tria myſteria ſeofferunt ↄtemplanda. TEꝛimu d: xiperecrinatio SGedm herodis malignatio. Certiũ innocentiũ coꝛonatio. Qualit ioſeph monente angele hero Rimu myſteri⸗ . natio. Et hoc notat᷑ in bᷣma ꝑte euã⸗ en hoe loco dubia diſceptanda. Su geluot onte adil rtnns⸗ cnat eminig wanan lomint ſterſen videb. gelica⸗ hiero eſtdig itnie clͤſe cuzſt nuntea lrang fropel ſinecpe Urieay büditin Pori Waye (Eh o fode od ſpis aute? gelis⸗ nonden ſemino ckusan duoch⸗ ma Die gelij cũ dꝛ. Angelus dñi aparuit in ſomnis io⸗ ſeph dicẽs. Surge ⁊ accipe puerũ ⁊c.Ad quo rum vboꝛum explanatiouẽ mitioꝛem trniaſunt ditn aänit ofecio ſagen inſor Grpe Dni onit ſaſge⸗ tbpen ehabuit thfiſe nörole dn Dnn Meſti ibico nidus: NRni Nnce⸗ imeinsdh Holl miiar⸗ nfit khertt MMocgt ninl Cbe Gignnlt itnſ iniͤ⸗ Asiini lisilum (edesi fedenicli * Non, dfeen pun, 1uflun ne ons unmmus u4 hiſto⸗ dr. ¶ SPcoz cur angel aparuit ioſeph iſomnis. (Teriiũ qre in ſuaſuga xpᷣs egyptũ pethtt. ¶Ad pꝛimũ dixerũt aliqui ꝙ chꝛiſtus habuit angelũ ad ſui cuſtodiã.nã Luẽc᷑.ij. ſcribit᷑ qan ſtodgiri dicit s; gelus annunciauit paſtoꝛibꝰ xp̃i natiuitateʒ 4 potuit eſſeangelus eius cuſtos.Et Luce.xxij cLa. dicir. Ecce apparuit ei angelus domini con foꝛtans eum. vbi Beda ait. In teſtimoniũ vtri uſq; nature angelus eum cõſoꝛtaſſe et angelus ei miniſtraſſe deſcribit᷑. Inſuꝑ xpᷣs ipſs ſᷣm hu manam naturam ⁊ paſſibilitatis ſtatũ fuit pau lominus ab angelis minoꝛatus.vt docet magi ſter ſententiaꝝ in.j.di xvj. AUnde qᷓ;tuʒ ad hoc videbatur angelico indigere pᷣſidio Adhucan gelica cuſtodia facit ad anime dignitateʒ. Vñ Hieroꝰſuꝑ.x viij.ca.atth̊. Magna inquit eſt dignitas animaꝝ vtvna queq; ab oꝛtu nati uitatis ſue in ſui ꝓfectuʒ ⁊ cuſtodiã habeat an⸗ gelũ ſpecialiter deputatũ. Anima auteʒ chꝛiſti cuʒ ſit nobiliſſima nõ debet tanta dignitate pꝛi nari Sed orarla tgunt doct. in . ij. ſentẽtia di. xj. vbi dicit dñs Bonauẽ. . xpᷣs nõ indige bat angelo cuſtodicnte:qꝛ aduerſariꝰ non pote rat oppꝛimere ꝑ violentiã coꝛpꝰ diuinitati vni⸗ tũ:nec poterat ſeducere ꝑ aſtutiã intellectũ ple narie a verbo illuſtratuʒ:nec poterat allicereꝑ blãditias affectũ plenitudine gratie ↄfirmatũ: Igeo vpᷣs nõ inaGebgeange bono:nec q;tũ qad coꝛpoꝛis defenſi poꝛis defenſionẽ: nec qtum ad eruditio⸗ nem rõnis:nec qᷓ;tum ad incitationẽ aſſectiõis non cõpetebat etiam ipᷣi xpᷣo habere angelũ cu ſtodem:qꝛ cuſtodia in cuſtodiente reſpectu cu⸗ 2„£ — dus chꝛiſtus in cruce⁊ in ſua infirmitate ſicut cum apxpa rebit in ſua vtute.Cum vero diceba⸗ tur ꝙ angelica cuſtodia facit ad hois dignita⸗ tem.Oicendũ ꝙ cuſtodiri ab angelis ita dicit 18 dignitatẽ in aĩa reſpectu aliaꝝ creaturaꝝ que lachꝛymantib oculis cum ioſcph ſene puella nõ cõmittunt᷑ angelice cuſtodie:vt tñ dicat im voten nuchaens perfectionẽ reſpectu angeloꝝ beatoꝛuʒ qui alie anima.quot noctes duxerunt inſomnes. quot na cuſtodia nunq; egent. Et qꝛ aia xp̃i ab inſtã tiſue cõceptionis erat ꝑfecte beata ange uzʒ cu ſtodientẽ nõ debebat habere: ſed bñ miniſtran tem nõ vnũ tmn ſed etiã plures C Scom dubiiũ fuit. Cur angelꝰama ruit ioſeph in ſomnis. Ad ꝗqqʒ reſpõdet Cheyp. in omelia diccs. Jonon i dicit pᷣſidentiã quandã.Et quia angeli xrõpo dño ſuberant: ideo nul ũ officiũ pᷣſidentie ipis angelis reſpectu cõmitti debebat Quicqͥd autẽ de ſcripturis allegatũ eſt contrariũ: dean gelis adminiſtrantibꝰ ⁊ ſeruientibꝰ ipᷣi chꝛiſto non de pᷣſidentibus eſt intelligendũ: nunqᷓ; em ſic minoꝛatus eſt xps ab angelis vt aliquis an gelus auderet ei pᷣſidere:cuʒ ita bene ſit adoꝛão⸗ vicibus ſitis eſtuabant ardoꝛe quotiens ⁊ abl· apparuit manifeſte ſicut paſtoꝛibus: qꝛ valdefi delis erat: paſtoꝛes indigebãt quaſi rudes.vir go indiguit qſi de maximis inſtruẽda. Sil ter · Racharias indiguit añ ꝓlis cõceptionẽ viſio⸗ ne mirabili. At Remigialiã rõneʒ aſſignarmo ralẽ dicẽs.ꝑ h ꝙ angelus in ſomnis aſparuiſſe dꝛ:myſtice deſignat᷑:qꝛ illia curis terrenis ⁊ ſe cularibꝰ negocijs requieſcũt:ꝑfrui angelica vi ſionemerent᷑. Dixit ergo angelus ſic aparens ioſeph accipere puerũ et matrẽ eius.non dicit accipe matrẽ ⁊ puerũ eiꝰ.quia vt dic Chꝛyv. non ꝓpter matrẽ puer naius eſt ſed ꝓpter pue rum mater pᷣparata. Et notanter dixit matrem eius nõ cõiugem tuã: ſicut anteqᷓ; xpᷣm peperiſ ſet vt oſtẽderet᷑ matris xpi vginitas.vt ponit Illarius ſuꝑ Mattheũ. ¶ Lertiũ dubiũ tuit ₰⁵ cur i ſua ſuga xps egyptũ peiijt. Ad qð reſpo⸗ . – det euãgeliſta. vt impleret inqt qd ſcriptuꝭ efſft pꝑ ꝓphetaʒ. Ex egypto vocaui filiũ meũ iſux- Elſa.xix.ca.ita ꝓphetauit.aſcendet dominꝰ ſu per nubẽ leuẽ ingrediet᷑ egyptũ ⁊ mouebunt ſimulacra egypti a facie eius Narrat magiſter in hiſtoꝛia ſcholaſtica.ꝙ ea nocte chꝛiſtus cu,ʒ matre intrauit egyptũ qua pꝛecepto ſuo exiue- rant filij iſrael Et ſicut tunc non fuit domus in qua non iaceret moꝛtuus angelo ꝑcutiente ſic ipo ingrediẽte non fuit templuʒ in quo idolum non coꝛruerit. de egypto Iidoꝛꝰ in. xiiij. ethi⸗ mologiaꝝ libꝛo.ita ſcribit.egyptus pꝛius ares dicebat deinde egyptus vocata ab egypto da nai fratre ibi regnante. hec ab oꝛiente ſirie eſt? mari rubꝛo coniuncta Ab occaſu libiam habet a ſeptẽtrione mare magnum. Regio celi imbꝛi⸗ bus inſueta ⁊ pluuiaꝝ ignara.nilus ſol circũ⸗ fluens eam irrigat inundatione ſua fecundat vnde multã terraꝝ patrẽ ſenum ait. Ceteroꝛũu quoq; negocioꝝ adeo copioſa yt impleat mer⸗ cibus ſuis etiam oꝛbẽ terraꝝ. Jam ad puſſimãũ ihu matrẽ redeundũ eſt que egyptũ petereaio ſeph monita fuit. retulit ſoꝛte illi ſpõſus ioſeph caſtiſſimus excitatus a ſomno. Ovirgo digni ſima fugiamus repente.: qꝛ ab angelo didici herodes tuum q̃rit extinguere fuiuʒ. quiſnã ex plicet quãtus timoꝛ virgineã mentẽ inuaſeri· quãtũ ſue doloꝛ percuſſerit coꝛ eius benignuj. puto nanq; ꝙ mox filiũ in bꝛachijs ſuſcipiens iter ad deſerta direxit. Cõtemplare nũc fidelis qᷓ; cibo ꝑnoctarũt in heremo. Compatere aia mea creatoꝛi tuo ꝓ te peregrinãti. Cõpatereio ſeph qͥ tm̃ laboꝛat ꝓ viribus vt neceſſitatibus mris acſili ſuccurrat. ⁊ qn; ꝓpter ſolitudin?· loci qd queritinuenire nõ poteſt:. Eompatere . . * „* . 1 virgini ſacratiſſime que nũc terretur nũc pa⸗ uet:nunce hiliũ inter vbera ſtringit: nunc faciem eiꝰ lachꝛymis rigat:nũc adoꝛat:nunc aſſũptas deploꝛat penalitates. alioꝝ qui ſic vocatiſunt.Et quarenõ eodeʒ anno quo natꝰ eſt xps fuerunt Rnoente⸗ occi tia. ¶ Cap d 2 Im. n. rogdis malignatio. ad qð ben — CPꝛimo differentij7. ¶ Bcvdo ſufferentiã. ¶ Tertio maliciã. ¶ Pꝛimo ſideremus . gntipas qͥ decollauit Joheʒ ⁊ fuit filiꝰherodis aſcalonite. Tertiꝰ dict' eſt agrippa qͥ iacobũ oc cidit ⁊ petrũ incarcerauit: a iſte fuit nepos an: tipatis.pᷣmꝰ fuit innocentũ iterfectoꝛ.¶ Scðo 2ſideremus ſufferentiã. nõ em eoipo quo delu us fuit a mag pueros occidi mãdauit. ſ poſt aliqð tpᷣs vt dicit Nico.ð lyra ſuꝑ Mattheũ cũ vellet oẽs pueros bethleẽ interſicere ne chꝛi ſtus ſibi incognit?euaderet. impeditꝰeſt ab ex⸗ ecutione hui facti.eo ꝙ a ceſare auguſto ꝑ epi ſtolã fuit citatꝰ.filioꝝ accuſationibꝰreſpõſurꝰ. eundo aũt romã manendo in curia ⁊ redeun⸗ do ad iudeã.appoſuit annũ ⁊ plus. et ideo fere poſt duos annos ad regnũ ſuũ reuerſus ⁊ in re gno cõſfirmatꝰ.qꝛſniam ꝓ ſe ↄtra filios habuit tunc pꝑfecit necem pueroꝝ pᷣus in mente conce⸗ ptam. CTertio cõſideremus herodis maliciã tanto nanq; furoꝛe ſuccẽſus fuit neqᷓ; herodes vyt ꝑderet xpᷣm omes pueros qͥ erant in beth leem ⁊ in oibus finibꝰ eiꝰ occidi mandauerit ab imatu ⁊ infra. id ẽ. ab infantibꝰduoꝝ annoꝛuz vſq; ad pueros qͥnq; annoꝛuz. Cui aſſertioni ſi dem facere videntur qdam oſſa innocẽtũ adeo grãdia ꝙ pueroꝝ duos annos habẽtiũ eſſenõ poſſunt.niſi dixerimꝰ coꝛꝑa tunc maioꝛis quã titatis fuiſſe. vel ab imatu ⁊ infra.id ẽ. ab inſan tibus duoꝝ annoꝝ vſq; ad pueros vnius no ctis.vt em ait Augꝰ in mone. Timebat hero des ne puer cui aſtra famulabant᷑ ſpem ſuaʒ in faa etate vel ſupꝛa paulo trãſfſoꝛmaret.tuncad⸗ implei eſt qð dictuͦ eſt ꝑ Hierennã ppheta yor iil rama audita eſt ploꝛatus a vlulatꝰ mu tis rachel ploꝛãs filios ſuos.vbi Hieroꝰ ait ꝙ dut ðᷣꝛ in ramanõ putemꝰnomèẽ loci eſſe qð ẽ in e differentia herodis aſcalonite, et cudu myſteri. um ↄtamplandũ in euangelio d:ꝛ he Pꝛimo⸗ differentiã. vt em colli⸗ gimus ex hiſtoꝛia ſcholaſtica. Tres fuerũt he⸗ rodes Nꝛimaſcolonita ſbᷣ q̃natꝰ ẽ xpᷣs. Scõs ¶ inocẽtes patiẽdo ꝓxpᷣo 4 Ertiũ myſteri ſiſe: eo ꝙ in eis nondũ eratexpedi 7 4 „» . .„ 2 . . . . * . 7 . 4.. . - 4 . . 4 . xta gabba. Sed rama excelſuz interpᷣtat᷑ vt ſit ſenſus. vox in excelſo audita eſt longe lateq; di ſperſa. vnde bareſun hocloco ait.ploꝛatus ſignificat lamentũ. Et qꝛ in euãgelio ðꝛ rachel fletum paruuloꝝ oſt 4 ploꝛans filios ſuos.ſᷣm Nico.ð lyrametapho rice eſt intelligẽdũ aſi rachel ſit mater bethleẽ rõne ſueſepulture:qꝛ ibi ſepulta eſt vt habetur Geñ.xxxv.ca.hinc Hieroꝰ ſuꝑ attheum ait. Querit᷑ quõ rachel filios alteriꝰ tribus ſcʒ filios bethleẽ quaſi ſuos ploꝛet. Reſpõdemus bꝛeuiter.qꝛ ſepulta fuit iuxta bethleẽ in effrata ⁊ materni coꝛpuſculi hoſpitiũ nomẽ matris ac cepit ſiue qm̃ iuda ⁊ beniamin qͥ ð rachele nat ẽ due tribus iũcte erãt.Et herodes pᷣcepat nõ ſolum in bethleẽ interſici pueros:ſed i oibꝰ fini bus eiꝰ. vnde ꝑ occiſionẽ bethleẽ: itelligimus multos etiã de beniamin fuiſſe occiſos.o quale edictũ irrationale ⁊ crudele.o qᷓ; lugubꝛis ⁊ fle bilis executio.o qᷓ; iniuſta ⁊ iniq̃ occiſio Rapi ebant᷑̃ paruuli qͥdam a peccatoꝛibꝰ matrũ:qui dam in cuna iacentes:qͥdam blande parentibꝰ alludentes:qͥdam vꝛbane in domibus pambu lantes: ⁊ ſine vlla pietate: vel pijciebãt᷑ ad mu ros:vel feriebãt᷑ gladio:vel ſtrictis in gutture manibꝰ ſuffocabaãt᷑:vidiſſes tũc in t᷑ra iacere ca dauera paruuloꝝ: vidiſſes et terrã paruu oꝛũ ſãguine madefactã:vidiſſes mr̃es in ĩlibet o mo ſparſis crinibꝰtam hoꝛrẽdũ flagitiũ:ſingul tibus lachꝛymis:⁊ vlulatibus acclamãtes. * —— .„ ℳ= decoꝛari coꝛona martyrij.¶ Ca. II. u templandũ vꝛ innocẽtũ coꝛonatio ißpos vtiq; hac die honoꝛat ecdleſia: . Im in celis coꝛonã habẽt martyrij. Sʒ circa h riplex reperit᷑ dicẽdi modus.¶ Pꝛimꝰeſt eo⸗ rũ q tenent paruulos iſtos occiſos nihil meru⸗ „ ℳ₰— . dit'rõnis vſus nec voluntarie ꝓ xpᷣo patiebant᷑. Cõtra quos eſt auctoꝛitas vniuſalis eccleſie:que illos mar tyres noĩat ⁊ appellat.vñ dicit in oꝛatione. De us cuius hodierna die pᷣconiũ innocẽtes mar⸗ tyres:nõ loquendo ſed moꝛiẽdo:ↄfeſſi ſunt.Et Augꝰ in ſermone hodierne feſtiuitatis ita pul⸗ chꝛe loquit᷑.Hodie fratres chariſſimi natalẽ il loꝝ infantũ colimꝰ quos ab herode crudeliſſi⸗ mo rege interfectos eẽ euãgelij texꝰ eloquitur Et igeo cũ ſũma exultatione: gaudet terra nr̃a celeſtiũ militũ ⁊ tantaꝝ parens fecũda vtutuʒ Ecce ꝓphanus hoſtis nunq; beatis paruulis tantũ ꝓdeſſe potuiſſet obſequio quãtum ꝓfuit ſtant gbüe fulſt. ſegs cogli ſtti. tlecol Nqhc Ut he peroꝛa firvl Ged⸗ neq liter paulin nonh E Pm g Gorin ſenti di.Et Moau⸗ ſadub Whiſe nd N her fali xe lobe goꝛ laſea oguale wisde ſoi mnücgri Menno⸗ panbr fn ntune We l⸗ wad g tes, a SJus anos ostnar one. De eonma⸗ ln lupil ſMotslel Udeiſc ogitns ar nnutu munlis n pfun odio. nam ſicut ſacra pᷣſentis diei feſta manife⸗ ſtant:quãtũ ↄtra beatos paruulos iniquitas regis ſmanitatẽ in pueroꝝ extinctione ꝑpeſſa es:qͥ ſub vno tpe candidatã plebem imbecillis infantie deo offerre meruiſti: digne tñ illoꝝ na⸗ talẽ colimꝰ quos beatiꝰ eterne vite mũdusedi Sermo abũdauit tãtũ in eis gra diuine bñdictionis ef fulſit. Beata es o bethleẽ terra iuda q̃ herodis dit q; quos mũdo maternoꝝ viſceꝝ ꝑtus effu tenuerũt ꝙ in inocentibꝰ miraculoſe accclerat⸗ fuit vſus ſiberi arbitrij:ita ꝙ volũtarie paſſi ſũt neq; a doctoꝛibꝰaffirmatũ:nõ eſt a vobisita le pterea eſt tertiꝰ modus dicendi 'm Tho. d3. Et h;̊ eſt qð Augꝰ dicit in quodã ᷣmõe:q̃ſi alloquens innocẽtes. Ille inqͥt de veſtra coꝛo⸗ na dubitabit in paſſione ꝓ xpᷣo qͥ etiã paruulis dð baptiſmũ ꝓdeſſe nõ extimat: nõ habehatis eta tem qua ĩ xpᷣm paſſurũ crederetis: ſed habeba tis carnẽ in qua ꝓxpᷣo paſſuro paſſionem ſuſti dit. hec Aug. q merita innocentũ elegãtiſſime peroꝛauit.¶ Scðs modus dicẽdi ẽ alioꝝ qui Sed cũ h̊ nõ inueniat᷑ in ſcripturis expꝛeſſum uiter acceptãduʒ.qꝛ vt ieroꝰrefert in epła ad paulinũ. Qð de ſcripturis ſanct auctoꝛitaten non hʒ eadẽ facilitate ↄtẽnitur qᷓ ꝓbat᷑.Et p⸗ ſcðe.q.cxxiiij.martyrij gloꝛiã quam in alijs gr̃am ſunt aſſecuti.nã effuſio ſanguinis ꝓpter / xpᷣm vicẽ gerit baptiſmi.vñ ſicut pueris bapti/ Zzatis ꝑ graʒ baptiſmalẽ meritũ xpᷣi oꝑaturad gloꝛiam obiinendã. Ita in occiſis ꝓpter x-im: meritũ xpᷣi opatur ad palmã martyrij obtinen neretj. ille. Cũ itaq; viderimꝰ hos paruuloo feliciſſimos celicolas eſſe factos:qꝛ ꝓpter xõm paſſi ſunt.eos ita veneremur vt etiã ꝓ dño ihßu xpo ſimul cuʒ eis pati nõ timeamꝰ. Qui pꝛo ſe laboꝛantes exaltati fine ⁊ beatos facit in regno gloꝛioſo celoꝝ: in quo viuit ⁊ regnat per inſni . * . – ta ſecula ſeculoꝛum. Amen. (Sermo.li. de beato Geoꝛgio mart rrequi foꝛtis fuit in bello tempoꝛal rali ⁊ p ſim Seoꝛgi/ qin legitime certauit in tern. Co⸗ rona qͥpe victoꝛibus datur vt inquit Augꝰ in ovwmelia. 1 B paulus exp̃ᷣſſit.j.ad Thimo.ij. ca. — R . „ aſſionali. is fuit ĩ bel⸗ l. Scribunt᷑ hec verba oꝛiginaliter Ecci.xlvi.ca. Gaudeti celis beatiſ⸗ qm legitime certauit in terr.Co⸗ Non coꝛonabit᷑ inqᷣt niſi qui legitime certauit quãta vo fuerit Gegoꝛij pꝛobitas ⁊ animifoꝛ titudo declart Ambꝛoſiꝰ in pᷣfatiõe vbi ait Ge oꝛgius fideliſſimus miles xpᷣi dũ xpᷣianitat. p- feſſio ſilentio tegeretur: ſolus iter chꝛiſticolas dei filiũ eſt confeſſus: cui T tantã fidei cõſtanti ¶¶ Qualit beatꝰ Geoꝛg debent hi:aui volſir lan „ . . ꝓpꝛia voluntate meret᷑ illi paruuli occiſi ꝑ dei gratia diuina cõceſſit:vt tyrqnice poteſtatis pᷣ cepta cõtemneret ⁊ inumerabiliũ non foꝛmida ret toꝛmenta penarũ.hecille.verũtñ vt vtutuʒ eius ⁊ ſanctitatis excellentiã diffuſius explice⸗ mus in pᷣſenti ᷣmone curabimus aperire.in qͥ⸗ bus bellis inclitis hic pꝛeliatoꝛ foꝛtis inuẽtus eſt ⁊ victoꝛioſus.nã lʒ verba ꝓpoſita ð Joſue dicantur ad litterã:tamẽ appꝛopꝛiate cõuenire pofſſunt ſancto Geoꝛgio xpᷣi militi inuictiſſimo Qui foꝛtis lait in triplici belo. . Peuna in bello tempoꝛaill. Scdoο in bello feraail. Tertio in bello paſſionai. is miles fuit ſtrẽ duodecim oditionibus quas babere abiliter mi⸗ oꝛgius fuit foꝛtis i bello tpali. eſer⸗ 4 Iuiuit qe laudabiliter exercitiomi⸗ Utari. vñ interrogatus a datiano p̃ſide: vñ eẽt aut quo noĩe vocaret᷑. Rñdit Geoꝛgiꝰ vocoꝛ ex nobili capadocũ ꝓſapia.paleſtinã xpᷣo ſfauẽ e deuici: ß oia deſerui:vt ſeruire poſſim liberiꝰ eo celi Ged in hac pꝑte ꝗqreret aliqs: vtꝝ pec⸗ catũ ſit militarc Ad qð rnñdet Augꝰli. de Vbis vñi. Et ponit᷑.xxiiij.q.j.ca.militare. ilita⸗ reinqt nõ eſt pctm:pᷣ ppter pᷣdam militare pec catũ eſt.Et idẽ ad Bonifaciuʒ. ⁊ nõ.xxiij.q.j. ca.noli. Noli extimare neminẽ deo placere poſ ſe:qͥ armis bellicis miniſtrat. In his eratſact⸗ dauid cui dñs tam grande ꝑhibuit teſtimoniũ In his etiam plurimi illius tꝑis iuſti. In his erat ille centurio qͥ dño dixit.Nõ ſum dignꝰ vt intres ſub tectũ meuʒ. Et ideʒ ↄ manicheos.⁊ habet᷑.xxiij.q.j.ca.qͥd culpat᷑.xpᷣs tributa ce⸗ ſari monet reddi.qꝛ ꝓpter bella neceſſaria mili⸗ ti ſtipendiũ pᷣbet᷑.Et de hoc ita ſcribit᷑ xxii.q j.ca.paratus.in fi. Nã ſi xpᷣiana diſciplina oĩa bella culparet:hoc potiꝰoſiliũ ſalutis petẽtibꝰ in euangelio diceretur:vt abijcerent arma ſeq; oĩno militie ſubtraherẽt.dictũ eſt autẽ eis.ne⸗ minẽ cõcuſſeritis.Eſtote ↄtẽti ſtipendijs vris Quibus ꝓpꝛium ſtipendiuʒ ſufficere pꝛecepit debere militare vtiq; non pꝛohibuit. glo. ſup il lo verbo concuſſeritis. Concutere eſt aliqͥd pe⸗ tere vltra debitũ rõne officij alicuius: Notan⸗ dum tamẽ ꝙ volens debite ⁊ laudabiliter exer cere: duodecim debet cõdi * duodecim deber cõditiones habere. CPꝛima ðꝛ laicalis ſtatus. ¶ Scda virilis ſexus. D 15 CTertia diſpoſitum coꝛpus. CAQuarta affectus iuſtus. CAuinta animus magnus. Bexta pꝛeuium exercitiu. ¶ Septima victus ſobꝛiuus. C¶ Sctaua pꝛomptum obſequium. Mona fidelitas firma. Becima pꝛudẽtia circũſpecta. Andecima miſericoꝛdia benigna. CBuodecima ſupna confidentia. ⁊ alijs ad cultũ diuinũ deputatis interdicitur vſus ⁊ officiũ artis militaris.Sicut ptʒ.xxiij. q.viij.ca.j.vbi ðꝛ.Cũ petrꝰqͥ pᷣmus aploꝝ ma terialẽ gladiuʒ vellet exercere vtmagiſtrũ a iu deon iniuria defenderet:audiuit.ↄuerte gladi um tuũ in vaginã. Idẽ ↄfirmat᷑ eadeʒ cauſact q̃ſtione.ca.cũ a iudeis.ca.non pila.ca. clerici. ca.qᷣcũq;.Et di.l.ca.clericũ.ðꝛ.Nõ ↄuenitmi litib eccleſie militare ſeculo. Rõ eſt ᷑m Tho. ſcðᷣa ſcdᷣe.q.xl.qꝛ i militari arte multa ẽ inquie⸗ tudo ↄtraria clericali officio:ita ꝙ nõ ſũt cõpa tibilia. ꝓpterea dixit apſus.ij. ad Timo.ij. ca. Nemo militãs deo implicet ſe negocijs ſecula ribus vt ei placeat cuiſe pbauit.Qð dictũ po 2 nit᷑ lxxx.di. ca.ↄſequẽs. Et. xvj.q.j.ca. ſũt nõ nulli. Et. xxj.q.iij. ca.placuit.Et.xxiij.q.viij. ca. rep̃hẽſibile. ex ne cle.vel mo.ca.multa. et ca. nec. Notãdũ tñ ſᷣm Tho.⁊ Alexandrũ ð ales in.iij. volumie ſũme.qꝛ lʒ clerici nõ poſſint nec debeãt pugnare manu:pnt m ĩ caſu pugna re nutu:iuſſu: vel auxilio.ſicut ꝓbat᷑.xxiij.q. 217 yilij.ca. igit᷑.⁊ ca.ſcire nos opoꝛiet.⁊ ca.omi ti mMoꝛe.in ca. hoꝛtatu ðꝛ oꝛtatu ⁊ pᷣcibus adri⸗ ani romani vꝛbis ep̃i. Exhoꝛtatꝰ karolus rex bellũ longobardos ſuſcepit. Et in ca.vtpᷣdẽ ca ſtatuta eſt in babilo.nec poſito illo habitu qͥ habeb. ꝙ beatus Gꝛegoꝛi ciuibꝰtuſcie manda Uit.vt ↄtra longobardos arma pararẽt ⁊ mili⸗ tibus ſtipendia decreuit. Non ſolum pugnare etiaʒ arma deferre interdictũ ẽ clericis.vt pa tet de vita ⁊ honeſta.cle.ca.clerici.vbi ðꝛ. Cle rici arma poꝛtãtes excõmunicẽt᷑.glo.tamẽ ibi Dicit. ꝙ ſi trãſituʒ faciunt ꝑ loca periculoſa tũc poꝛtare poſſunt arma: ad terroꝛẽ latronuʒ: lʒ ꝑ cutere nõ debeat niſi vim vi repellendo cũ mo⸗ deramine inculpate tutele. ¶ Scðᷣa aditio ei⸗ q̃ militiaʒ habet debite exercere dicit᷑ virilis ſe xus.q em vult militare vir eſſe debet: nõ muli⸗ er.eo/ꝙ mulieribus conditio non eſt apta belli cis artibus ſuntnãq; mulieres pauide: timide molles ⁊ delicate:nec ſumiciũt ferre laboꝛes qui requirunt᷑ in pᷣliantibus. Nerũtamẽ quãdoq; inuente ſũt alique mulieres bellicoſe ⁊ ſtrẽnue ſatis. Judith qdem vidua vt ſcriptura ſancta tradit.trücauit coput holofernis. Pãthanilea C¶ Pꝛima cõditio ðꝛ laicalis ſtatꝰ.naʒ clericis ferre:cõſuetu onmico regina in auxiliũ troyanoꝛũ venit.mul⸗ taq; i bello cũ ſuis puellis egit ſtrẽnue ac virili ter dimicãdo. De thamiri maſſagetarũ regina ſcribũt Juſtinꝰ⁊ Oꝛoſi.ꝙ nõ muliebꝛiter quã do Cirus bellũ ſibi intuli:aduentu hoſtiũ ter⸗ rita eſt. nam cum ꝓhibere ipᷣos trãſito araxis fluminis poſſe tranſire ꝑmiſit: ſperans ſibi faci lioꝛem victoꝛis inter termios ſui regni:⁊ hoſti⸗ bus fugam difficilioꝛẽ obiectu fluminis.Et cũ Cirus flumẽ ꝑtrãſiſſet firmaſſetq; aliquãtiſper caſtra:ſimulato metu.q̃ſi fugiens inſtructa ca ſtra vine epuliſq; deſeruit.Qð cũ regine denũ ciatum foꝛet.adoleſcentulũ flium ad ſequẽduʒ eum cum tertia parte copiaꝝ miſit.Adoleſcẽs aßt rei militaris ignarus cũ veniſſet ad caſtra tanqᷓ; ad epulas:nõ ad pꝛelia omiſſis hoſtibus ꝓꝛupit ad crapulas.Cirus autẽ per exploꝛato res edoctus nocte reuertit᷑ cunctoſq; cum regi⸗ ne ſilio interfecit. At virago thamiris:perdito vnico filio ⁊ militãtiũ magna parte.nõ lachꝛp mis ſed hoſtiũ ſanguine cogitat iniurias vindi care. ſimulata igit᷑ diffidentia pptervulnus re center acceptũ. Cirũ ſemꝑ reſugiebat quouſq; hoſtem in inſidias traxit vbi diſpoſitis in inſi⸗ dijs inter montes ducẽta milia perſarũ cũ rege deleuit. adeo ꝙ nec tante cladis nũcius ſuꝑfue rit:Ciriq; caput amputatũ in vtre humanoſã guine pleno reponi iuſſit: dicẽs.ſatia te ſangui ne humano quẽ triginta ãnis ſitiſti ſanguineʒ ſitiſti:ſãguinẽ bibe.Narrat inſuꝑ ANaleriꝰma⸗ ximus li.ix.rubꝛica de ira dicẽs.ſemiramis aſſirioꝛũ regina cũ ei circa cultũ capitis ſui oc⸗ cupate:nũciatũ eſſet babiloniã defeciſſe altera ꝑte crinium adhuc ſoluta ꝓtinus ad eaʒ expu gnandam cucurrit:nec pꝛius decoꝛẽ capilloꝛũ ĩoꝛdinẽ qᷓ; tãtã vꝛbẽ in poteſtatẽ redegit:qͥ cir⸗ ad vltionẽ exigendã celeritate pꝛecepti tetẽdit Sed cum iſta rara in mulieribꝰ ſint reperta re⸗ ſpectu tot belloꝝ: que geſta ſunt in mundo nõ ſunt trahenda in cõſequentiã. ¶ Tertia condi tio illius q; militiã vtuoſe habet exercere dici Ee diſpoſitũ coꝛpus Nõ em̃ licet militiã aſſumere his quibus coꝛpoꝛa ſunt delicata:qꝛ vt inquit lieroꝰ ad demetriadem vginem. Statim coꝛ⸗ poꝛa delicata frangũt᷑ .opoꝛtet ergo milites eẽ robuſtos:vt ferre poſſint famẽ ſitim:friguſ:ca loꝛes:⁊ ſimilia. Ideo AUegetiꝰ li.j.de re milita ri ait. Nũqᷓ; credo potuiſſe dubitari aptioꝛẽ ar mis ruſticaʒ plebem que in laboꝛenutrit᷑:ſolis ardoꝛem patiens. vmbꝛe negligens: balneoꝛũ neſcia:deliciaꝝ ignara:ſimplici animo:paruo cõtenta:duratis ad omnẽ maloꝛũ tollerantiaʒ membꝛis:cui geſtare ferrũ ducere foſſaʒ:onus derure eſt. Et Seneca ad Cu ln ade ne ris glo po une ti lan. gorn: ligus cum tunn mili ytil oſhe Na ſtin ſed ful ſul ſiy ſo⸗ hon⸗ Eenni ſtile at nihi re. W W Eün c M⸗ Nii eon rari te ngris ifad oſti⸗ Gnidi uuste ouſg inge gie no ſnge ig mna fanis ſuoe⸗ Aes ep Mlon ngo⸗ Ging ni 1 rö nmere guin cor⸗ negee Mc emuins coeer S mo nno ia; onus cillum ait. Mullũ laboꝛes recuſant manus que ad arma ab aratro tranſferunt᷑.qͥſnam explicet quot laboꝛibꝰquatiunt᷑. NDerſepe hi qui ad bel la ſe conferunt:ſi s homo ſcire velit legat ceſa⸗ ris:pompei:ſcipionis:lucilli:marci antonij:et alioꝝ geſta:imo interrogent eos q̃ noſtris tem poꝛibus ſub his qͥ in rebus bellicis floꝛẽtiſſimi fuere militauerũt.dicant ipᷣi quot noctes duxe runt inſomnos:quot diebꝰnon guſtauerũt pa⸗ nem:quotiẽs exigente neceſſitate aſperrima fri goꝛa:caloꝛſq; intenſos ꝑtulerũt. Recitat frõ⸗ tinus de re militari ſcipionẽ emilianũ in itinere cum amicis ambulantẽ accepto pane veſci ſoli tum. C Quarta cõditio dicit affectus iuſtus. militandũ qͥdem eſt ꝓ iuſticia.ſcʒ ꝓ patria vel vtilitate rei publice. namvt ait Tullius lib.j.ð offcijs. Belluz ita ſuſcipiat᷑ vt nihil aliud niſi pax queri videat᷑:non debet miles finẽ ſuũ cõ⸗ ſtituere lucrũ tempoꝛale.aut ꝓpꝛium cõmodũ ſed cõmune bonũ. ꝛopterea Aalerius li. iiij. rubꝛica de abſtinẽtia cõmendat:curiũ qui con ſul factus cõtra ſamnites ab ipᷣis auro deuinci tẽptatus ẽ.nam dũ ſcamno ſederet ligneo lega⸗ tis ſamnitũ vt erat ſe ſpectãdũ pᷣbuit:qui pau⸗ pertatẽ eius mirati magnũ pondus auri publi ce miſſum benignis vbis hoꝛtati ſũt reciꝑe.ri⸗ ſit ille ⁊ ait.carum vobis ⁊ mihi ſuꝑuacuũ.me tallũ in patriã repoꝛtare:nõ em̃ habere aurum mihi pᷣcioſuzʒ exiſtimo ſed aurũ habẽtibꝰimpe⸗ rare. ¶ Quinta cõditio dicit᷑ animus magnꝰ- vt em inq̃t Saluſtius in catillinario. Semꝑ in bello his maximũ eſt periculuʒ qui maxime ti⸗ ment audacia ꝓmuro habet᷑.ex hoc Seneca li.iij.de qſtionibꝰ naturalibꝰ ait.Nullꝰ ꝑnitio⸗ ſioꝛ hoſtis eſt: q; quẽ audacẽ anguſtie faciunt Et Vegetiꝰ li.j.de re militari ait Hoc ẽ in quo totius rei publice ſalus cõſiſtit: vt tirones non tm̃ coꝛpoꝛalibꝰ:ſed etiã animis pᷣſtantiſſimi eli gant᷑ Et qͥdem cauendũ eſt ne dubitantẽ foꝛmi dantẽq; exercitũ ad pugnã publicam aliquan⸗ do ꝑducas.Et ibidẽ Vegetiꝰ ſequit᷑. Jpa die qua certaturi ſunt milites qͥd ſentiãt diligẽter exploꝛa.nam fiducia vel foꝛmido ex vultu:ver bis:inceſſu:moꝛibus cernit᷑ ⁊ noueris te opoꝛ tere differre ſi exercitati bellatoꝛes metuunt di micare. ¶ Sexta cõditio eſt pꝛeuiũ exercitiuʒ ſm em̃ ꝙ ait Caſſiodoꝛꝰ lib.j.epiſtolaruʒ Ars bellandi ſinon pᷣludit᷑: cũ fuerit neceſſaria non habet᷑. Et hoc Aegetiꝰrefert. In omni pꝛelio: non tam multitudo ⁊ vtus:qᷓ; ars ⁊ exercitiuʒ ſolet pᷣſtare victoꝛiam hoc vtiq; declarant nob exempla. Scribit Frontinꝰ lib.iiij.ð re milita ri domitiꝰ coꝛbulo duabꝰ legionibet pau⸗ ciſſimis auxilijs diſciplina coꝛreptis panthos ſubſtrauit Alexãder macedo qᷓdraginta milibꝰ hominũ iam antea philipo patre diſciplineaf ſuefactis:oꝛbem terraꝝ agreſſus inumeras ho ſtium copias ſuperauit Cirus bello aduerſus perſas.xiiij.milibus armatoꝝ inumerabilẽ ex ercitũ fudit. Luculus aduerſus mitridatem ⁊ tigrauem cũ qndecim milibus armatoꝛũ hoſti unm inumerabilẽ multitudinẽ inhabilẽ debella uit.Epaminundas dux thebanoꝛuʒ quattuoꝛ milibus hominũ ex bus quadringenti tm̃ eq⸗ tes erant lacedemonioꝝ exercituʒ vigintiqttu oꝛ miliũ peditũ:equitũ miliũ ſexcentoꝝ vicit. Hinceſt ꝙ Vegetiꝰ ait. Nulla alia re yvidemꝰ populũ romanuʒ oꝛbẽ ſubegiſſe terrarũ niſi ar moꝛũ exercitio diſciplina caſtroꝝ vſuq; militie Septima cõditio ðꝛ victus ſobꝛius.debent milites eſſe ſobꝛij ⁊ tẽperati:neq; licet eis incon tinenter ⁊ laſciue viuere.ꝓpterea AValeriꝰ ma⸗ ximus lib.ij.de diſciplina militari commendat Quintũ ceciliũ metellũ qͥ aduerſus iugurtaʒ a romanis miſſus.oĩa que vires poſſent effemia- re bellantiũ de exercitu remouit. Et YFrontinꝰ li.j.de re militari ſcipionis.cõtinentia magniſi⸗ cat dicẽs.Scipio africanꝰ in hiſpania cũ inter captiuas eximie foꝛme vgo nobilis ad eũ eſſet ꝑducta:que omniũ oculos in ſe cõuertebat ſũ⸗ ma cuſtodia habita ſponſo reddidit. Inſuꝑq: aurũ qð parẽtes eius redempturi: captiuã ſci⸗ pioni attulerant eideʒ ſponſo ꝓ nuptiali mune re dedit. Qua multiplici gra vniuerſa gens vi cta imperio populi romani acceſſit.C Octaua conditio dicit᷑ ꝓmptũ obſequiũ nihilvtiq; mi litibus eſt ita neceſſariũ:ſicut pꝛompta obediẽ tia:qm̃ vbi nõ eſt obedientia:non eſt oꝛdo. Et vbi non eſt oꝛdo:ibi cõfuſio. IJdco Augꝰ li.v. de ciui. dei. narrat illud qð ponit Valeriꝰ. q̃li⸗ ter mallius toꝛquatꝰ cõſul miſſus ↄtra tuſcula⸗ nos pᷣcepto edixit. ne qͥs extra oꝛdinem pugna ret in hoſtem:qͥ cum oꝛaturus rei gra in pᷣtoꝛio eſſet:ſilius eiꝰin caſtris remanẽs:a tuſc ulanoꝝ duce iniurijs fuit puocatus ad iram a qͥ tãdeʒ audiuit.Tuipᷣe cõgredere mecũ:vt modo iam hic euentu cernat᷑: quãtũ latinus eques pᷣſtet romano:qͥ verbis ꝓuocatus atq; imperij pt̃is oblitus ad bellũ ingredit᷑ ⁊ hoſtẽ interfecit ſpo lijſq; detractis ad patrẽ acceſſit dicẽſ.vt me pa ter omnes tuo ſanguine natũ referant:hce ſpo lia capta ex hoſte ceſo poꝛto qð vt pater cogno uit cõſilio ↄuocato eũ moꝛti tradidit.ſic inqui⸗ ens. Quãdo neq; imperiũ cõſulare:neq; maie⸗ ſtatẽ paternã veritus aduerſus edictuʒ noſtrũ extra oꝛdinẽ pugnaſti: quãtũ in te fuii diſcipli nã militarẽ qua ſtetit vſq; ad hãc diem res ro⸗ mana ſoluiſti: meq; in eã neceſſitateʒ adduxiſti vt aut reipublice mihi:aut mei meoꝝq; obliui ſcendũ fit:nos potiꝰ noſtro delicto Pleciezniit: Coditio dicit᷑ ſuperna cõſidentia in deo naq; ſi⸗ qᷓ; reſpublica tanto ſuo dãno nr̃a peccata luat. mandauit igit᷑ lictoꝛi vt ipᷣm moꝛti traderet:qꝛ tutiꝰerat ipᷣm interficere:q rempublicꝗ milita⸗ ri diſciplina carere C Hona ↄditio ðꝛ fidelitas firma. debẽt milites eè fideles etia inimicis:dũ eis qͥcqᷓ; ꝓmittit᷑. Añ Augꝰ.xxiij.q.j.ca.noli gait. fides qñ ꝓmittit᷑ etiã hoſti vᷣuanda eſt. Et de hoc ſatis cõmendant᷑ antiq romani:q etiam ſuis inimicis fideliſſimi erant. Añ Aaleriꝰ lib. yi. rubꝛica de iuſticia.dicit camillo faliſtos ob ſidenti. ludi magiſter liberos faliſtoꝝ tãqᷓ; am⸗ bulandi eã extra murũ eductos:tradidit dicẽs repetẽdis obſidibꝰ neceſſario ciuitateʒ impera ta facturã.camillus nõ ſolũ ſpꝛeuit ꝑfidiam ſed etiã reſtrictis poſt terga manibꝰ:magiſtrũ vir gis agendũ:ad parẽtes tradidit:ſic adeptꝰ be⸗ nefſicij victoꝛiã:quã fraude nõ cõcupierat.naʒ faliſti ob hanc iuſticiã ſe eiſpõte dederũt.mul⸗ ta etiã valerius refert ð ſidelitate romanoꝝ ac de ſide publica. CBecima ditio ðꝛ pꝛudẽtig circũſpecta. debent milites magis pꝛudẽtie q; viribus coꝛpoꝛis inherere:qꝛ ingeniũ ſuperat vires.Et maxime ꝓuidentia illis vtenduʒ eſt. Agꝛ vt dicit Aaleriꝰ de diſciplina militari. Ni⸗ Hil tam turpe inducit᷑ in milite qᷓ; dicere:nõ pu tabꝗ.eo ꝙ cũ ois erroꝛ emendationeʒ recipiat. erroꝛ q in bello cõmittit᷑ emendationẽ non reci pit ß erroꝛem martis ſtatim ſequit᷑ penitentia. ¶ Vngecima conditio ðꝛ miſcdia benigna. de cet quippe milites eſſe clemẽtes atq; benignos m crudelitas vitiũ eſt ſatis cõtrariũ humane coditioni. Ideo Augꝰli.j. de ciui. dei. dicit de romanis. ꝙ amabant ſibi in laudibꝰdici.parce re ſubiectis ⁊ debellare ſuperbos.Et lib.v.lau Dat clementiã marci marcelli. Egregiꝰ inqͥt ro. mani nois marcus marcellus.qͥ ſiracuſas vꝛbẽ oꝛnatiſſimaʒ cepit.fertur eam pꝛius fleuiſſe rui tktura ⁊ ante eius ſanguineʒ ſuas illi lachꝛymas effudiſſe. geſſit ⁊ curã pudicitie etiã in hoſte ſer uange.nam pꝛiuſqᷓ; opidũ victoꝛ iuſſiſſetinua Di conſtituit edicto.ne qͥs coꝛpus liberum vio ſcunt᷑ etiaʒ carnibus eius diuerſos moꝛbos. Sciunt em ſeparare venenũ a carnibꝰ eius.nã laret. Quod exemplũ ponit᷑ a valerio li. v. ru⸗ baiꝛica de humilitate ⁊ clemẽtia. CBuogecima dDucia milituʒ eſt collocanda.qꝛ vt dixitiudas machabeꝰ.ij. Machabeoꝛ.iij. ca. Nõ in mul⸗ titudine exercitus victoꝛia belli. ſed de celo foꝛꝛ ittudo eſt. Cũ his itaq; cõditionibus vtvaleri us refert diſciplina militaris eſt pᷣcipuũ decus et ſtabilimentũ imperij tenaciſſimũ vinculuz ⁊?pacis tutela firmiſſima. Et ð hac ait Ambꝛo⸗ ſius li.j.de offi illud qð nõ.xxiij.q.iij. ca. foꝛti⸗ tudo. Foꝛtitudo qᷓ bello patriã tuet᷑ a barbar vel domi defendit infirmos vel a latronibꝰ ſoci os plena iuſticia ẽ. Igit᷑ beatiſſimꝰ gꝛegoꝛiꝰmi tit populũ ad fidẽ xpi. ¶ ¶ Tertium dꝛaconis occiſio. ditio. Bſid eſt cũctis ſerpentibꝰ: ſiue oĩbꝰ aiantibꝰ q ſũt ſu per terrã qͥ ſepea ſpelũcis abſtractꝰ fert᷑ in aerẽ litie tẽpoꝛali laudabiliter deſeruiuit quſq ad ſpũaleʒz militi longe melioꝛẽ ſe trãſtulit. beat? geoꝛgius occiſo dꝛacone cõuer aplm. II Ecundo beatuſ Geoꝛgius fuit foꝛtis in bello ferali. dum ſcz feram peſſima dꝛaconez in⸗ iſta clarioꝛ ſit tria conſideremus. CPꝛimũ eſt dꝛaconis conditio. ¶CScuðm dꝛaconis offenſio. gentem v̈tuoſiſſime ſuperauit. tamen vt pars ð e 2ſiqerare debemus eſt dꝛaconis o. Inqt em Yſið. li. xij. ethi. dꝛaco maioꝛ ——— C cõcitaturq; ꝓpter eum aer. Eſt aũt criſtatꝰoꝛe paruo ⁊ artis fiſtulis vim aũt nõ in dẽtibusſ in cauda hʒ gignit᷑ aũt in ethiopia ⁊ in india.i ipᷣo incẽdio iugis eſtus.Et vt refert Pliniꝰli. viij.ð naturali hiſtoꝛia.ca.xiij.dꝛaco.xx. cubi toꝝ.magnitudine naſcit᷑ apð ethiopes Et ca. xij. aſſerit & int᷑ elephãtes ⁊ dꝛacones ꝑpetua ẽ dimicatio.Na dꝛaco cauda ↄſtringit elephã tem ⁊ cadere eũ facit ſů non impune:qꝛ dũ inter ficit elephantẽ interficit᷑ caſu eiꝰ.Suꝑlillũ autẽ locũ ieremie.xiiij.ca.attraxerũt ventũ ſicut dꝛacones. Hieroꝰait.dꝛaco ẽ aial valde ſitibũ⸗ dum intantũ ꝙ vix põt in aqua ſatiari.Et iðo apperit os vẽto vt ſic extinguat ardoꝛẽ ſitis vñ cũ videt nauim i mari ⁊ maximꝰeſt vẽtus ↄtra velũ.vt ibi hauriat ventũ frigidũ volat ad ve⸗ lũ.⁊ qñq; ꝓpter magnitudinẽ coꝛꝑis ⁊ ꝓpter foꝛtẽ eius impetũ ſubuertit nauem. ⁊ naute qñ vigdent apꝛopinquare dꝛaconẽ: qð ꝑcipiũt ex tumoꝛe aque:ſtatim deponũt velum ⁊ ſic eua⸗ dũut. Idem dicit Solinus addens ꝙ ethiopes vtũt᷑ ſanguine dꝛaconis q feruoꝛem eſtus:ve⸗ ſolũ habet venenũ in lingua ⁊ in felle.Et ideo amputant ei linguã ⁊ fel:q̃ receptiua ſunt vene ni.⁊ ſic abſtracto veneno vtunt᷑ coꝛꝑe reliquo tã in medicina qᷓ; in cibo.⁊ hoc videtur tãgere Bauid cũ dicit.Dediſti eũ eſcã populis ethio pum. Addit Pliniꝰ ꝙ vi veneni ſempꝑ erigitur eius lingua. et qñq; ẽx caloꝛe veneni inflamat gerẽ ita ꝙ videt᷑ ſpirare ex ſe ignẽ.Aliqñ etiaʒ emittit: dũ ſibilat flatũ cõtagioſũ. Et inde coꝛ⸗ rumpit᷑ ger ⁊ inficit᷑ ⁊ moꝛbus peſtilẽs inde ge nerxrat᷑ in mari qñq; habitat:qnq; in fluminibꝰ natat in ſpeluncis ⁊ antris latitat: raro doꝛmit inol lici⸗ zve ſe poc hlin oen cen hit üür⸗ dan ſeadn fauſe ii⸗ lüe vig mnag ſoe ſia⸗ de be diaa lthi e cupat ſetes icl lone cs ( G li, Etqh Dhmn tuſ dnez Npas vmte iti fnri Whroe düthnss nincizi Murl, .abi Ea. WMenn düͤme Muau iſint eſiidä⸗ Liide ſisyi nsh latogw c er ua⸗ opes e⸗ os. s. N Eideo yvne ſeigo nligee gahio ur Uümat jetiiz ſeco⸗ gege inid⸗ mit iigi imo ſemꝑ vigilat:aues ⁊ beſtias deuoꝛat.acu⸗ tiſſimũ hʒ viſũ vñ a remotis videt pᷣdã ſuã.Et vera ſint iſta oĩa.tñ qͥ ad magnitudinem ne⸗ cio an dꝛaco reliqͥs ſerpẽtes ſuꝑet.Nã Mlini⸗ pᷣtacto li.viij.ca.xiiij.inqͥt. Megaſtenes ſcri⸗ bit i india ſerpẽtes ĩ tantã magnitudine adole⸗ ſcere vt ſolidos hauriãt ceruos thauroſq;. Au luſgeliꝰinſu li.vj.noctiũ acticaꝝ ait. Tubero in hiſtoꝛijs ſcriptũ reliqͥt bello pᷣmo punico.At tiliũ regulũ conſidẽ in africa caſtris ad pꝛabu⸗ gudam flumẽ poſitis pᷣliũ grãde atq; acre feciſ ſe aduerſus vnũ ſerpẽtẽ in illis locis ſtabulãtẽ: inuſitate imanitatis:cũq; magna totiꝰ exercitꝰ ↄflictione baliſtis atq; catapulis:diu ocugna tũ eiuſq; interfecti longiũ coꝛiũ:pedes centũ et viginti romã miſiſſe: ſᷣ quicqͥd fit negarijnõ pᷣt magnitudo ⁊ imanitas dꝛaconuʒ ſicut ptʒ non ſolũ relatu ſapientũ:verũetiã exꝑientia reꝝ ge ſtaꝝ. ¶ Scom qð ↄſiderare debemꝰ eſt dꝛaco nis offenſio.inuenit qͥdẽ geoꝛgiꝰ dꝛaconẽ quen dam populos grauiſſime offendentẽ. nã dum ꝑueniſſet ad ꝓuinciã libie: ad ciuitatẽ q ſileita dicebatur ſe cõferebat. Et vt ſcribit Iſið.xiiij. ethimo.lj.Libia cirenenſis in ꝑtes africe pᷣma eſt:a cirene vꝛbe metropoli:q̃ eſt in eiꝰfinibꝰnũ cupata.huic ab oꝛiente egyptus eſt:ab occaſu ſirtes maioꝛes ⁊ trogodite:a ſeptẽtrione mare libicũ:a meridie ethiopia ⁊ barbaroꝝ variena tiones ⁊ ſolitudines inacceſſibiles:q̃ etiã baſi⸗ licos ſerpẽtes creant. Juxta igit᷑ ciuitatẽ pᷣta⸗ ctam ſileitã erat ſtagnuz inſtar maris:in qͥ dꝛa⸗ co peſtifer latitabat:q̃ ſpe populum ↄtra ſe ar matũ in fugã vertebat:flatuq; ſuo ad muros ci uitatis accedens plurimos occidebat:quapꝛo pter cõpulſi ciues duas oues quotidie ſibi da⸗ bant: vt ita eiꝰ furoꝛẽ ſedarẽt. Cũ ergo iã oues pene defeciſſent:inito ↄſilio ouẽ cũ adiũcto ho mine tribuebãt.Cũ ergo ſoꝛte filij ⁊ filie oim da rent᷑ ⁊ ſoꝛs nominẽ exciperet.Quadam vice fi lia regis vnica ſoꝛte eſt depꝛehenſa: ⁊ dꝛaconi adiudicata:hãc dũ pater liberare nõ poſſet p ⸗ pter furoꝛẽ ꝓpłi:induit eã veſtibꝰregalibꝰ⁊ am⸗ plexatus eã cũ lachꝛymis ⁊ ſingultibꝰ ad locũ deputatũ accedere dolẽs ꝑmiſit. Nec incredi⸗ bile videri debet:potuiſſe dꝛaconem ciuitatem vnã ita grauiter obſidere:vt cogerẽt᷑ ciues ho minũ coꝛpoꝛa ſibi tradere:qñ certũ eſt:neſcimꝰ q̃ dei iudicio:ciuitates ⁊ gentes a minimis ani malibꝰ fuiſſe deletas. Refert nãq; Plinius li. viij. de naturali hiſtoꝛia. A cuniculis ſuffoſſuʒ in hiſpania opidũ A talpis in theſalia a ranis ciuitatẽ in gallia pulſam a locuſtis in africa.ex giaro cicladum inſula amidios a muribꝰfuga⸗ tos.i italia amidas a ſerpentibꝰdelatas.citra ci namulgos ethiopes late deſerta regio ẽ aſcoꝛ⸗ pionibꝰ⁊ ſolipigis genteſublata. ¶ Tertiũ qð 2liderare debemꝰ ẽ dꝛaconis occiſio.dũ embe atus geoꝛgiꝰappꝛopinquaſſet ad locum:in quo puella dꝛacoꝛnẽ pᷣſtolabat᷑:foꝛte ligata vel aliqͥ mõ oſtrictaj. iterrogata qͥd ibi ſola faceret:cur ve amariſſime fleret. illa factuzʒ retulit Cui bea tus geoꝛgiꝰ.noli inquit timere:qꝛ ego te in xpᷣi noĩe adiuuabo.Et dũ h loquerent᷑. Ecce dꝛa⸗ co veniẽs caput de aqua leuauit. Tũc geoꝛgiꝰ equũ aſcẽdens ⁊ ſigno crucis ſe muniẽs dꝛaca nẽ o ſe venientẽ audacter aggredit᷑: ⁊ laceã foꝛ titer vibꝛãs:⁊ ſe deo cõmẽdans: ipᷣm grauiter vulnerauit:⁊ ad terraʒ deiecit:dixitq; puelle: pꝛoice zonã tuam in collũ dꝛaconis:nihil dubi tans ſilia. Qð cũ feciſſet:ſequebat᷑ eã velut mã ſuetiſſimꝰcanis.Cũ ergo populꝰ ciuitat terre⸗ retur nimiũ:a beato geoꝛgio ↄfoꝛtatꝰ eſt.Et cũ fidẽ xpᷣi plurimuʒ cõmendaſſet. Rex ⁊ oẽs po⸗ puli baptiʒati ſũt.beatꝰ aũt geoꝛgiꝰ euaginato gladio dꝛaconẽ occidit:quẽ extra ciuitatẽ effer riſpᷣcepit. Baptiʒati ſunt aũtilla die viginti mi lia hoĩim:exceptis paruulis et mulieribꝰ. Rex aũt in honoꝛe beate marie:⁊ beati geoꝛgij eccle ſiam mire magnitudinis conſtruxit. ¶ Qualiter beatus geoꝛgiꝰfoꝛti animo tulit ſeuiſſimos cruciatus. ⁊ tandem capitis obtruncatiõe: martyr effectꝰ eſt. Caplin. . 5⸗ oꝛgius fuitf fu it ſoꝛtis in bello paſſionali na ꝓpyter xpm aſperrimos cruciat⸗ toꝛmẽtaq; imaniſſima paſſus ẽ.ideo ab eccleſia martyriũ eiꝰ venerabiliter celebꝛat᷑ DBe q ĩmar tyrologio ſic ſeribit᷑. In ꝑſide ciuitate dioſpo⸗ li:paſſio ſãcti geoꝛgij martyris:cuiꝰgeſta paſſi⸗ onis:⁊ ſi inter apocrifas cõnumerat᷑ ſcpᷣturas tñ illuſtriſſimũ eiꝰ martyriũ eccłia dei inter co⸗ ronas martyriuʒ venerabiliter honoꝛat. JFuit aũt vt ponit᷑ ĩ eiꝰ legẽda martyrio coꝛonatꝰ im⸗ perantibꝰ diocletiano maximiano. Suo tꝑe ſeuiſſima erat ꝑſecutio xpᷣianoꝝ. Beatus itaq; geoꝛgiꝰ militari habitu abiecto:publiceſe xpi⸗ anum vbo ⁊ oꝑe demõſtrabat.Qua ð re dati⸗ anus pᷣſes:ↄ eũ indignatꝰ:iuſſit eũ in eculeũ le⸗ uari:⁊ mẽbꝛatim coꝛpꝰeiꝰvngulis laniari.Ap poſitis inſuꝑ ad latera facibus patentibꝰ viſce rum intimiſſale plagas eius fricari iuſſit.ſᷣ cuʒ in fide cõſtans ⁊ imobilis ꝑmaneret: nocte xpᷣi dulci viſione cõfoꝛtatus ẽ.videns vero datia⸗ nus ꝗ eum ſupare non poſſet quendã maleſicũ cum aduocauit:qͥ bis venenũ bibẽdũ geoꝛgio ꝓpinauit.Qõð vtiq; ſigno crucis facto:ſine le⸗ ſione bibit:q̃re magus illead xpᷣm conmc er õ 4 Dermo ſij xpᷣianuʒ Reri ſe poſtulauit. Quẽ moxiudex de collari fet:ſequẽti die iuſſit geoꝛgiũ poni irota bis acut gladijs vndiq; circũſepta Sʒ ſtatim ſit euʒ in ſartaginẽ plumbo liquefacto plenam adlition pꝛoici:qͥ remiſio ſigno crucis i e intrauit: inq̃ ſtetit ſicut in recẽti bahneo ⁊ delectabili.Extra ctus inde a pᷣſide monet᷑ blãdicijs:vt xpᷣo reli cto ſacrificet idolis. At geoꝛgiꝰ ad tẽplũ ꝑgere petijt ſimulans velle idolis imolare. Cũq; ibi maxia multitudo ꝓpłi ↄueniſſet oꝛauit geoꝛgiꝰ dDñm:vt tẽplũ cũ idolis diſſiparet.ſtatim ignis de celo deſcẽdẽs templũ cuʒ idolis ⁊ ſacerdoti bus ↄcremauit. Cüq; poſt hec datiano pᷣſenta ret᷑.vxoꝛ datiani xpᷣianam ſe dixit. Que iuſſu viri ꝑ capillos ſuſpẽſa ⁊ flagellis duriſſunis ce ſa emiſit ſpiritũ. Tandẽ geoꝛgiꝰ capitis abſciſi one martyriũ cõſũmauit.felix autẽ aia eius ad celos cõſcendit vbi ineternũ dei iocuuda viſio eius gaude ne letabitur atq; cum xpᷣo ⁊ ſanctis Ser 8 ſta:.qui leoni ꝓpter digi dextris ipoꝝ quattuoꝛ. Scribũt᷑ geliſte loquant᷑ de xpᷣo Tamẽ qꝛ mattheus circa eiꝰ humanitatẽ verſat᷑ vt ha⸗ bens faciẽ hominis pᷣnunciatus ẽ a ꝓpheta.⁊ qꝛ Lucas xpᷣi expꝛimit ſacerdotiũ faciẽ bouis Habere ðꝛ qð ẽ animal imolatitiũ ſᷣm antiquaʒ legem. quoniã vo Johhes diuinitateʒ xpᷣi altiꝰ intonauit velut habẽs faciem adqle deſignatur arcus autẽ xpᷣi regnũ ⁊ reſurrectionẽ ardẽ ter ꝓnũciãs:leoni animaliũ regi:merito aſſimi latur. Dicunt᷑ wo hi quattuoꝛ euãgeliſte:quat tuoꝛ aialia.qꝛ vᷣm Iſið.in.vj.ethi.lib. Per q̃t= tuoꝛ mũdi ꝑtes: fides xp̃iane religionis eoꝛuʒ dicatione diſſeminata eſt. aialia aũt dicta ſũt quoniꝗ ꝓpter animã homis pᷣdicatur euange lium xp̃i. Cuũ igit᷑ hodierna die feſtũ beati mar ditiones 7 Ppꝛietates expli ¶ Quglit beatꝰ marcus multos popu⸗ ci ab eccleſia celebꝛet᷑. laudes illiꝰ exploꝛari vo lentes triplicẽ eiꝰ excellẽtiã:Fm tres leonis cõ⸗ inones 7 Ppꝛietates explicabimus. EEen 2 viuacitatis. Scda animoſitatis. ¶ CTertia gratioſitatis. los viuificauit:eusageliũ ſcribẽdo.p⸗ aplnt dicãdo obſeruãdo. C gs illi?aialis lcies leonis a hec vᷣba Eʒzech.j. ca.lz oẽs euan⸗ bus diebꝰ⁊ trib?ꝰnoctibꝰ doꝛmire fert᷑.tũc dein de pr̃is fremitu vel rugitu veluti tremefactꝰcu bilis loc ſuſcitare ðꝛ catulũ doꝛmiẽtẽ:ſic q;tuʒ ad h̊ beatiſſimꝰ marcus młos pctõꝛes ⁊i pctis moꝛtuos excitauit ⁊ viuificauit. Et h̊ triplicit᷑ CPꝛimo legẽ euangelica deſcribendo. ¶ Scdo legem euagelicã pᷣdicado. ¶ Tertio legẽ euangelicã obſeruando. ꝛimo beat marcus vocauit multos ad vitã Et hec tria dubia legẽ euagelicã deſcribendo⸗ erũt declarãda.ꝛimũ vtxle nẽ aliã legẽ ſuperet ⁊ excedat. Scomvtꝝ q̃ttu⸗ oꝛ debuerũt eſſe legis euangelice pᷣncipales ſcri ptoꝛes.Tertiũ vtꝝ beatus marcꝰ in deſcripti⸗ one ſui euãgelij potuit errareAd pꝛimũ dubiũ ex euãgelica om⸗ reſpõdeo ſᷣm HNico.ð lyra in ꝓlogo ſuꝑ Mat theũ ꝙ cuiuſlibet legis cõuenienter date ſunt oz2 Cõditiones. Pꝛima eſt vitia extirpare. NRN veritatẽ. In his q̃ttuoꝛ ↄditionibꝰ:lex euãge⸗ lica excedit oẽm alia legẽ ⁊ diuinã ⁊ humanaz „ 1 patebit ꝑ ſingula dunedo ꝛima ig . 2ditio legis eſt.ꝙ debet vitia extirpare.A „ — 6 em leges date ſunt vt qͥs puata caſtigatio cohi bere nõ potuit metu penarũ qlegibꝰ infligunt᷑ a maleſicijs retrahãt᷑. AUñ in ꝓlogo decretaliũ 2. ideo lex ꝓdit᷑: vt apetitꝰnoxius ſub iur re⸗ gula limitet᷑. Et dil.iiij.ca.facte ſunt. Iſið.ait. Facteſũt aũt leges vt eaꝝ metu hũana coher⸗ ceat᷑ audacia:tutaq; ſit inter impꝛobos innocẽ tia :et in ipᷣis impꝛobis foꝛmidato ſupplicio re⸗ frenet᷑ nocendi facultas. Pꝛopter hoc diẽ apo ſtolus.j.ad Timo.j.ca.Juſto non eſt lex poſi ta iniuſtis ⁊ nõ ſubdit impijs ⁊ peccatoꝛibꝰ ſceleratis ⁊ contaminatis patricidis ⁊ matrici dis homicidis ⁊ foꝛmicarijs maſculoꝝ ↄcubi⸗ toꝛibꝰ plagiarijs mendacibꝰa periuris In hac autẽ extirpatione vitioꝝ lex humana inuenit᷑ defectiua:qꝛ nõ ponit om̃ia mala.cuiꝰratio eſt qꝛ lex cõitati ꝓponitur obſeruãda. In cõitate autem pauci inueniunt᷑ virtuoſi ⁊ ꝑfecti:⁊ plu res imꝑfecti ⁊ defectuoſi.ideo ſicut pueris ali⸗ qua ꝑmittunt᷑:que nõ ꝑmitterent᷑ viris perfe⸗ ctis:ita ĩ legibꝰque cõitati ſeruande imponũt᷑: aliqᷓ mala minoꝛa pmittunt᷑ vt maioꝛa euiten⸗ tur Sicut lex ciuilis meretrices in ciuitatibus ꝑmittit:ne res publice ꝓpter imꝑfectionẽ mul titudinis:que caſtitatẽ difficile obſeruare põt: at g e rae Notat i ppꝛietate ſeu ↄditiõe leonis rota fra git ⁊ geoꝛgi iuenit illeſus. lic irat⸗ iuſ qà̊ filiũ doꝛmiẽtẽ excitat ⁊ viuificat. Nã vt ſcri⸗ bit Iſið.xij.ethi.li.Cũ catulꝰ leonis naſcit᷑:tri cda moꝛes ſeu actus hoim oꝛdinare. Lertia ucere ad felicitatem. Quarta lucidetradere n diſſentionib que ppter libidineʒ inſurgerent Etideo in talibꝰ inuenit imꝑfecta:lex aũt euã lo cõturbet᷑.vnde dicit Augꝰli. deoꝛdine. AKufer gelica tanqᷓ; ꝑfectiſſima:generaliter ꝓh bet cõ nſe meretrices a ciuitatibꝰ oĩa cõturbabis libidini cupiſcentia malaʒ ⁊ ↄcupiſcentibus indicit pe ſĩn bus.verũtñ iſta mala q̃ bono modo auferrinõ nam infligẽdã. Mꝛopter qð ſaluatoꝛ ¶Matth. edii hoſſunt: reliqt diuino iudicio punienda. vnde v. ca. ait. audiſtis qꝛ dictuʒ eſt antiquis nõ oc * Aug.j.de li. arbi. ait. Cex iſta q̃ regendis ciui cides.Qui autẽ occiderit reꝰ erit iudicio.Ego uitatibꝰ fert᷑: multa ↄcedit atq; impunita relin-⸗ autẽ dico vobis:qꝛ omis qui iraſcit fratri ſuo ni; At:q̃ ꝑ diuinã ꝓuidentiã vindicant᷑ Similiter reus erit iudicio. Et eodem modo dicit ð alijs dans lex moſayca diuinitꝰ data: aliqua tamẽmala ꝑ p̃ceptis Tertio ad legem ꝑtinet ad felicitateʒ ict mittit: ſicut permiſit dare libellum repudij. vt homies adducere.verũtame lex humana non habet᷑ Dcut..xxiiij.ca.ne vxoꝛes interſicerẽt. adducit:niſi ad felicitateʒ politicã:q̃ eſt trãqᷣltꝰ Et dare ad vſuram extraneis ne fratres pꝛiopꝛi ⁊ pacificus ſtatus ciuitatis in vita moꝛali.Sʒ . os grauarẽt. Ratio huiꝰ fuit qꝛ lex illa data fu ad felicitatẽ que poſt hanc vitã habet᷑ oꝛdinat ni it populo dure ceruicis ⁊ imperfecto: iðo ſunt lex diuina:qꝛ felicitas illa:nõ habet᷑ niſi ꝑgra⸗ nn eis ꝑmiſſa aliqua mala minoꝛa vt euitent ma⸗ tiam ſui.ꝙ ðꝛ ad Roma. vj. ca. gratia dei vita Lon⸗ ioꝛa. Pꝛopter qð ſaluatoꝛ Matth.xix.ca.diẽ eterna.hanc aũt gram lex moſayca nõ dabati W. iudeis de ꝑmiſſione libelli repudij. Ad duritiã ad ipᷣam diſponebat ꝓpter qð dicit᷑ ad hebᷣ. coꝛdis veſtri ꝓmiſit vobᷣ dimittere vxoꝛes ve vij.ca. Neminẽ ad ꝑfectum adduxit lex. Sed kann ſtras ſic ergo patet:ꝙ tam lex hũanaqᷓ;moſuy⸗ hanc pfectionẽa xpᷣo dandã expectabat vᷣm ꝙ; idhi ca permittit aliqua mala:⁊ qᷓ;tuʒ ad hoc eſtim ſcribit᷑ Joh̊.j.ca.Lex ꝑ moyſen data eſt gratia Ce perfecta. Sed lex euãgelica nullum malum per ⁊ veritas ꝑ iſᷣm xpᷣm facta eſt. Pꝛopter quod eſn mittit tãqᷓ; ꝑfectiſſima:ſed omia excludit ⁊ pu-⸗ ſaluatoꝛ in pꝛincipio euangelice doctrine dicit par. nienda pᷣdicit: ꝓpter qð legiſlatoꝛ euãgelius Matth.iiij. penitentiã agite apꝛopinquabit en: ipᷣs xpᷣs dicit atth̊.xij. ca. DPico aũt vobis em̃ regnum ccloꝛũ Quario ad legem ꝑtinet ve ere wWde omi verbo ocioſo:multo grauius denoci ritatem plane ⁊ lucide tradere.cuius ratio ẽ.qꝛ ſie⸗ uo: qð locuti fucrint homĩes ſuꝑ terrã:reddẽt lex pᷣponitur multitudini intelligẽda ⁊ ſeruan⸗ nz rationẽ in die iudicij. Et ſi de vbo multo mag da. in multitudine aũt ſunt plures deficientes Gnn. de facto BSecũdo ad legem pertinet moꝛes ſeu ingenio: ⁊ pauci ſubtiles ⁊ ingenioſi: ꝓpter qð * ; actus humanos ad bonum oꝛdinare. vnde di lex que multitudini pᷣponitur debet veritatem i cit phus.ij.ethi. Intentio cuiuſlibet legiſſato: plane aclucide tradere.In hoc autẽ inuenitur nt. ris eſt ciues facere bonos in hoc aũt inuenitur lex humana defectiua: qꝛ ibi inueniunt᷑ multe ani lex humana defectiua: qꝛ de actib exterioꝛibꝰ obſcuritates ⁊ ꝑplexitates:q patz ꝑ legũ mul⸗ iere tim̃ oꝛqinat: lex aũt diuina oꝛdinat actus interi titudinẽ ⁊varietatẽ ⁊ mutationẽ: ⁊ aliquaꝰ ar . ar oꝛes. Similiter lex moſayca ĩ hoc deficit.qꝛ vt rogationẽ.vt patet intuenti iura canonica ⁊ ci ir habet i glo. ſuꝑ epłaʒ ad Chilippẽ.iij. ca. ꝛo uilia. Similiter in hoc deficit lex moſayca: qꝛi u hibebat manũ nõ aĩam.qð dupliciter põt intel velaminibꝰ a figuris tradidit veritatẽ de agẽ⸗ n ligi. Uno mõ erronee.Et ſic intelligebant do: dis credibilibus:in cuius ſignũ moyſes vela , ctoꝛes iudeoꝝ dicentes voluntatẽ malã nõeſſe ta Reictoanebaf ad populũ. vt habet᷑ Exodi pctm̃:niſi aliquo mõ exeat in actũ.vt patet pr· xxxiiij.ca.ideo apoſtolus.j.ad Corl.x.ca. dixit Joſephũ.xiij.li.antiquitatũ.Et qũ arguebaꝛ Omia in ſigura cõtingebãt illis.Sed lex euan ti 3 eos.qꝛ ſcriptũ ẽ Exodi.xx.Nõ concupiſces gelica in hoc inuenitur ꝑfecta:qꝛ veritas que iĩ yxoꝛẽ ꝓximi tui reſpõdebãt ſic.ꝙ hoc pᷣcepto veteriteſtamẽto latebat occulta ꝑ euidentiam n nõ ꝓbibex᷑ cõcupiſcentia vitioꝝ:ſed manifeſta facti facta eſt manifeſta. In cuius ſignũ in paſ Uar tio exterioꝛ quaſi dicat nõ cõcupiſces.i.ſigna ſione domini quãdo myſteria noue legl fuerũt hunit cõcupiſcentie nõ facias.vt ꝑ amplexus ⁊ oſcu-⸗ impleta:velũ templi ſciſſum ẽ mediuʒ.vt dicit oc la ⁊ cõſimilia.Sed hoc manifeſto patet falſũ. Luce.xxiiij.ca.ꝓpter qð dicit ſaluatoꝛ Johᷣis otne ꝗqꝛ actus exterioꝛ nõ habet maliciã vel bonita⸗ xvj.venit hoꝛa cũ iam nõ in parabolis loquar ipl tem moꝛalẽ: niſi inq;tum ꝓcedit ab actu interi: vobis:ſed palam de patre annunciabo vobis. olle oꝛ de ſentẽ.excõ.ca.cũ volũtate. Alio mõ itel Pꝛopter pᷣdicta quattuoꝛ dicit᷑.pſalmo.x viij helfe⸗ ligit᷑ pᷣdictum vbum ſcʒ ꝙ lex vetus ꝓhibebat lex domini.id ẽ.lex euãgelica:que ẽ dñi noſtri nit: manũ nõ animũ:recte ⁊ bñ videiicet ꝙ lex vetꝰ ihu xpᷣi imaculata:quia nullũ vitium ꝑmittit: lten⸗ in paucis ꝓhibebat animũ ⁊ cõcupiſcentiã in⸗ cõuertens animas:quia act interioꝛes anime ſbus terioꝛẽ.videlicet i vitio: mechie ⁊ auaritie tĩũ. perfecte oꝛdinat ⁊ diſponit.teſtimoniuʒ domi⸗ inul Et adhuclʒ ꝓhibet in iſtis cõcupiſcentiã:non ni ſidele:quia ad felicitatem ꝓmiſſaʒ efficaciter poͤt tamẽ traſgreſſoꝛibus infligebat aliquã penam perducit:ſapientiam pꝛeſtans pa: uuin : quia 54 veritatẽ oibꝰ lucide tradidit: facit inſup d hu ius legis dignitatẽ legiſlatoꝛis excellẽtia. Nã beſt oiĩbꝰ qͥ leges tulerũt:imo cũctis angelis et hoibꝰ ceteriſq; creaturis celi ⁊ terre.vt em tra⸗ dit IJſið.v. ethim. li.multi fuerunt legis aucto Lach. vj. ca. Puodecimo in q̃ttuoꝛ animalibꝰ oculatis ante ⁊ retro.Apoc̃.iiij. ca.que redem non habebũt die ac nocte dicentia. Sanct' ſan res namoꝛoneus rer re b̈mus:leges iudi⸗ ciaq; conſtituit. Mercuri termegiſtus öᷣmus leges egyptijs tradidit. Solon pᷣmꝰ leges athe nienſib' dedit. Ligurgus pᷣmus lacedemonjs inra ex apollinis auctoꝛitate confinxit. Numa pumpiliꝰ qͥ romulo ſucceſſit in regnuʒ pᷣmus le ges romanis edidit. Deinde cũ populꝰ ſeditio os magiſtrar ferrenõ poſſet decẽ viros legibꝰ ſcribẽdis creauit:qͥ leges ex libꝛis:ſolonis:i la tinũ ſermonẽ tranſlatas: duodecim tabulis ex. proſuerũt.Fuerũt aũt hi. Apius.Claudiꝰ. Ge nutius. Vecerius. Juliꝰ. MManiliꝰ. Sulpitiꝰ Sectius.Curatiꝰ.Romulꝰ.Poſtumius.Su pꝛadicti m̃ oẽs dño ihu xpᷣo:nec in minimo va lent cõparari. ¶ Ooyſes vo gentis hebꝛee pꝛi⸗ mus oiuʒ diuinas leges ſacris lẽis explicauit verũtamẽ qᷓ;uis vetus ⁊ nouũ teſtamentũ ſint a deo data. Tñ vetus fuit datũ mediantibꝰan⸗ gelis.vnde Actil.vij.ca. Stephanꝰ dicebat iu Deis.accepiſtis legem in diſpoſitiõe angeloꝝꝛ. Sʒ nonũ teſtamentũ oedit ꝑ ſeipᷣm xpᷣs deꝰꝓ nobis incarnatꝰ.ppter qð Aug in li.de ſᷣmo⸗ ne dñi in monte exponens illud Matth. v. Et aperiens os ſuũ dicit.tunc aperuit os ſuum qᷣ in lege veteri aperiebat oꝛa ꝓphetaꝝ. Et h̊ eſt dð ait apłs ad heb.j.ca. Multipharie multiſ q; modis olim deus loquens patribus in pꝛo⸗ phetis.nouiſſime dicbꝰ iſtis locutus eſt vobis in filio quem cõſtituit heredem vniuerſoꝛũ per is euangelice debuerũt eſſe quattuoꝛ pꝛinci pter ſigurã ſacramẽti: quia iſte q̃ternarius fuit in veteri lege multipliciter fſiguratus. Pꝛimoi quattuoꝛ fluminibꝰ de paradiſo exeuntibus ð es ſcriptoꝛes. Et dicimus ꝙ ſic. Et hoc p⸗ Abus ſcribit Geñ.ij. ca. Secundo in quattuoꝛ ſtantem aquilegiã illum deſtinauit. vbi vbt patriarchis pᷣncipalibus:a qbus denominata dei pᷣdicans inumeras geẽtiuʒ multitudines ad eſt coꝛia thabeer.id eſt. ciuitas q̃ttuoꝛ q̃ antea dicebat Ebꝛon. vt patet Joſue.xiiij.ca.Quia quatuoꝛ magni patriarche ſuntibi ſepulti cũ Vxoꝛib ſcʒ adam eua:abꝛaam ſara:iſaac et re⸗ becca:iacob ⁊ lia. Tertio in quattuoꝛ circulis arce teſtamẽti.Exodi.xxv.ca.Quarto ĩquat⸗ tuoꝛ pedibus menſe ꝓpoſitiõis. Exodi. xxv. ca.Quinto in ã̃ttuoꝛ coꝛnibꝰ altaris holocau⸗ ſtoꝝ. Exodi.xx vij. ca. Sexto in qttuoꝛ oꝛdini aquilegiẽſem quẽ at roma eatu pe trũ adduxit:quẽ petrus quilegienſem epᷣm co⸗ Nono in qttuo: faciebus ꝗᷓ aparuerunti rota vna Eʒechᷣ.j.ca. Decimo in qttuoꝛ fabꝛis coꝛ: nua hominũ deijcientibꝰ. Zach.j. ca. Undeci⸗ mo in qttuoꝛ quadrigis ꝑ oꝛbem diſcurrẽtibꝰ. ctus ſanctus dñs deus omipotens:cui eſt ho⸗ noꝛ ⁊ gloꝛia in ſecula ſeculoꝝ.Amen. ¶ Terti⸗ un dubium fuit vtrü beatus marcus euãgellii ſcribẽdo potuiterrare. Et ad hoc reſpõdemus ꝙ nõ.tum qꝛ: ☛ cit. vnde de ipo vt refert Hieroꝰ in pꝛologo in in baptiſmate filiꝰ:atq; ĩ diuino mone diſciu lus ſacerdotiũ in iſrael agens ſᷣm carnẽ leuita ↄuerſus ad fidẽ xp̃i euangeliũ in italia ſcripſit oſtẽdẽs in eo qͥd ⁊ generi ſuo deberet ⁊ xpto.h . deo electũ ⁊ aſſumptũ inſuꝑ ⁊ eũ a petro eruci tum aſſerit:enarrãs deinde ſtatũ eius añ ↄuer⸗ ſionem:qꝛ ad ſacerdotes ⁊ leuitas ꝑtinebat ſci re p̃teritas ſcripturas veteris teſtamẽti: queð xpᷣo teſtimoniũ ꝑhibent vt dicit Nico.delyra tẽ:cũ ad officiũ ſcribendi euangeliũ.dicit euʒ a in plogo in Marcũ. Dũ itaq; cũ petro ronmm veniſſet: ⁊ petrus ibi euangeliũ pᷣdicaret:roga uerũt fideles qͥ erãt rome beatũ marcũ: vteuã⸗ geliũ ad ꝑpetuã memoꝛiã deberet conſcribere. qʒðs ille fecit.ſcripſitq; euangeliũ greco Pmone. Et poſtmodũ aquilegie iten ſcripſit ilið ſᷣmo⸗ nelalino:qð vſq; hodie in aquilegienſi eccleſia oſtendit᷑.⁊ deuotiõe cõgrua reſeruat᷑. In hoc aũt aparet ꝙ ſpũſſanctus erat in eo:qꝛ cum fu⸗ iſſet hebꝛeꝰ linguis tamẽ oiuzʒ gentiũ loqueba⸗ tur:q̃re nec errare neq; mentiri poterat:qꝛ ſpũſ ſanctus ſpũs ẽ ſapiẽtie ⁊ veritatis. ¶ Sco be canit multos ad vita legẽ eug̊ aies Sdicãdo à vides petrus ipᷣm ĩ fide cõ 9 ntem aquilegiã illum deſtinauit. vbi vbum ſden rolpuertit. Tandeʒ hermogenã ciuem em quẽ ↄuerterat romã ad beatũ pe ſecrauit. Ille vo aquilegiã reuerſus cũ aquile gienſem eccleſiã optime gubernaſſet. TCandem ab infidelibꝰ captus martyrio coꝛonatꝰ ẽ.bea⸗ bus lapidum rationalis.Exodi.xx viij. ca. S ptimo ĩ quattuoꝛ deambulatoꝛijs domus ſalo⸗ monis. iij. Regl. vij. ca. Octauo in q̃ttuoꝛ ven s moiluos viiiſicativus. Eʒcch. xxx vij.c. tus vo marcus alexandriam iuſſu petri petit. Et vt dicit filo diſſertiſſimus iudeoꝛũ in pꝛimo ingreſſu eius maxima multitudo in fide chꝛiſti deuotione:⁊ cõtinentie obſeruatione aduna⸗ ta eſt. Deinde iuit egyptũ: vbi idola deſtruxit maximã multitudinẽ cõuertit: ⁊ vtutes młtas fecit. venit cirenem ⁊ pentapolim: vbi cecos m qꝛ illud q ſcripſit a ſpũſancto accee· pit. tum qꝛ ⁊ a petro apłoꝝ pᷣncipe multa didi⸗ digh riib maiib⸗ fegen cleſan ſtho⸗ Nens ace⸗ inddr oin r. tdilinn lan. ſot 1boh aot ſcrenza vendl ir⸗ balſi, dled Nn noNri teua⸗ nbere. mone. ßro⸗ erceſi bor mi uthe lefi deo Gourn esed en ie. inch laute Lmdan ice peine chuſti duna⸗ huxit nine (ecS6 Alllluminauit: moꝛtuos ſuſcitauit: quos baptiz3a uit: iſide xpi ↄfirmauit. ¶ Lertio beat mar cus vocauit multos ad vita legẽ euangelicam obſeruando hic terrena oĩa ſpernit:celeſtia de⸗ ſiderat: vtutes amplectit᷑: vitia deteſtat᷑:⁊ de⸗ um diligit ſuꝑ omia.vt diximus ipᷣmo dubio. hãc marcus ꝓfeſſus indeſinẽter vſq; ad moꝛtẽ coluit ⁊ ſeruauit:ꝓ hac inſuper policẽ ſibi am putauit.vt hieronymꝰrefert in ꝓplogo ĩ Or cum. ne ad oꝛdinẽ ſacerdotij poſſet humano iu dicio ꝓmoueri. Nerũtamẽ diſpoſitio dei au ctoꝛitas ſancti petri pᷣualuit qui ipſum alexan⸗ dꝛiam epiſcopũ deſtinauit. Notandũ tamen hᷣ quia vt dicit Nico.de lyraſuꝑ.viij.ca. Oat. non eſt amputandũ aliquod membꝛũ vteuite- tur peccatum. tum quia per hocnon excludit᷑ concupiſcentia interioꝛ in qua viget peccatum tum quia per aliam viam poteſt melius obuia ri peccato per rationem ⁊ liberum arbitriuʒ co hercendo membꝛũ a peccatoꝝ exercitio Et ſic dicitur manus abſcidi:inquãtũ pꝛohibetur ab illicito actu:quia manus abſiciſa non poteſt ali quid agere. Et eodem modo exponendum eſt de alijs membꝛis. auteʒ marcus amputauit ſibi policẽ:potuit eſſe ꝙ i fecerit inſtinctu ſpi⸗ rituſſancti.vt dicit Nicolaus de lyra in pꝛolo⸗ go in ρ arctum. npee Nualit beatus marcus cõgqrat leo⸗ ni: ppter magnitud 772 amartyrij: ⁊ diuini Ecunga excell ria beati marci ðꝛ animoſitas que le inez qua ha 8 2ſolati — — onis ꝓpꝛietati recte ↄuenit.Naʒ vt refert linius.leo eſt aial animoſũ ſatis et au⸗ dax:qui maxime i periculis apparet gloꝛioſus vnde cũ ꝑſequit᷑ a canibꝰ venatoꝛibnon lati⸗ tat nec ſe occultat:ſed ſedet in campis vbi vide ri poſſit ⁊ ad defenſionẽ ſe parat.vnde vbi vir gultuʒ ſiluaſq; penetrat acerrimo fertur curſu: valde reputans turpem abſcõ ſionem: non em̃ ſe abſcondit eo ꝙ timeat:ſed ſolum ne timeatur Quando vulneratur mira obſeruatione noſcit pꝛimo ſe tangentẽ:etiam in quãtalibet multitu dine:pꝛimũ ꝑcuſſoꝛẽ. Et cum quis telum miſe rit ⁊ eũ non tetigerit coꝛreptũ raptatũq; ſternit ſed nequaqᷓ; ip̃ᷣm vulnerat ſiue ledit que omnia ex animi generoſitate uentant ſc beat mar- 1 pplicia fuit imperterritꝰ cuius paſſio fuit valde acerba. NPꝛimo qꝛ fuit dis ꝑ ciuitatẽ fune ligato ad collũ eius tractus Cũ em̃ in ſolẽnitate paſcali miſſa celebꝛaret:cõ⸗ uenerũt illuc omes ⁊ funei collo eius miſſo ip⸗ cus inter toꝛmentoꝝ ſu aſſimilgtur cul pfie ica ve. netoꝛũ ſuſtentat/ eiuſq; gloꝛiq idies guget · ¶ Caplm. II. in terrã fluebant. Tertio fuit ſanguine cruents tus:nam illo lapides rigabant᷑. Quarto fuir in carcere recluſus: ibiq; vſq; mane dimiſſus. eruit tamsini duro Plomulti uee ache lationẽ. Mꝛima fuit diuina conſoꝛtatio · n ibe dñs ips xpᷣs eum viſitauit cõfoꝛtauitq; dicces Nax tibi marce euangeliſta meus: noli timere qꝛ ego ſum tecũ vt eruã te. Scda fuit angelii apparitio nam angelus ad euʒz in carcerẽ venit ⁊ipᷣm cõſolatus fuit dicẽs.Eccenomẽtuumi ille aũt dum traheret᷑ gras agebat dicens. J manus tuas dñe cõmendo ſpiritũ meum.& 2 . dicens. ſpiritum exhalauit. cum autezʒ pagani * coꝛpus vellẽt cõburere:ſubite ger turbat: gra⸗ do exoꝛit᷑:tonitrua intonant:fulgura coꝛuſcat ita vt quilibet euadere niteretur. Epiani vero coꝛpus eius rapuerunt: ⁊ in eccleſia cuʒ omni reu erentia ſcpelierunt. (Pegratitudins leonis per exẽpla de larata: in qua ſibi beatus ar7 ½+; ☚ is pſidio reſpublica ve⸗ E * * Ertia excellẽ 2 Aſið.xij libꝛo circa hominẽ leonum natura · vt non niſi leſi nequeantiraſci. patet enim eoꝛũ miſericoꝛdia exemplis aſſiduis pꝛoſtratl enim parcunt. Captiuos obuios repatriare permit⸗ tunt hominem nõ niſi in magna fame perimüt. Plinius autem lib. viij denaturali hiſtoꝛig re fert: ꝙ leo eſt animal valde gratum cognoſccẽ⸗ 1 diligens benefacientem. nam quantũ ſpectat ad amicitiam demonſtratur exemplo mento⸗ ris. ð quo rerert Mentoꝛ ſiracuſanus. in ſiria leone obuio:ſuppliciter voluntate attonit pa uoꝛe cum refugienti vndiq; ſeſe fera oppone⸗ ret et veſtigia lamberet adulanti ſimilis eni⸗ maduertit in pede eius tumoꝛem vulnuiq;. Et extracto ſurculo liberauit cruciatu. Wictura caſuz hunc teſtatur ſiracuſis.De recognitione vero beneficij a leone ſuſcepti ſic ſetur lini⸗ us. Helpis ſamnis natione in aff icam dalatus ſum p ciuitatẽ trahebàt dicẽtes. Trabam/ bu· balũ ad loca buculi:erat em locus extra ciuits tem alexandrie iuxta mare.qͥ ſic vocabat᷑. SO. cundo fuit toto coꝛpoꝛe laceratus: ⁊ carnes ec⸗ celo ſcriptũ eſt.ſociuſq; factus es ſuperna vir tutũ: maneigitur facto trahebant euz ſicut pꝛi. beati Aldarci gratioſitas nuncuppes ttur. Et in hac cum leone conuenit nam eſt animal homini ſatis amicabile vtinq 2 Sermo liij mane ⁊ iuxta littus oſpecto leone hiatu minari ſtatim rei capitalis dãnandum dandũq; ad be arboꝛẽ fuga petiit.At leo ꝓcũbens ad arboꝛẽ: ſtias curauit.intelligo autẽ hunc quoq; leonẽzʒ hiatu q terruerat miſerationẽ petebat. Os em metunc ſeperato captum. gram nüc mihi bene moꝛſu auidioꝛe inheſerat dentibꝰeiꝰ:cruciabat ficij ⁊ medicine referre.quibus auditis andro⸗ cqʒ: inedia:q̃re helpis timoꝛe depoſito deſcẽdit dus. a pena ſolutus ⁊ leo liberatim donatꝰ fuit dearboꝛe ⁊ leonẽ audiuit:liberauitq; cuʒ ab il⸗ Poſtea inquit appion videbamus androdum lo impedimẽto oſſe de ipiꝰ oꝛe euulſo. Tradut ⁊ leonem loco tenui reuinctũ vꝛbe tota circum q qdiu nauis ea in poꝛtu ſtetit: retuliſſegram tabernas ire.donari ere androduʒ floꝛibꝰ ſpar⸗ venatꝰagregãdo. Auluſgelius vo li.v.noctiũ gi leonem:omneſq; fere vbiq; obuios dicere.h̊ᷣ acticaꝝ ſtupendiſſimũ inducit exemplũ de leo eſt leo hoſpes hominis.hic eſt homo medicus nis gratitudine. Awion inqᷣt lris homo mul⸗ leonis.Ad ſanctũ arcũ iam redeamus qui tiis pᷣditus narrat:ſe rome vidiſſe: gram leonis qᷓ; ſit gratus deuotis ſuis experiẽtia ipᷣa decla exhibitã.androdo cuidã erat ipᷣe ſeruꝰ viri cõ⸗ rat.veneti qͥdeʒ anno dñi.cccclx vj.coꝛpꝰ cius ſularis:qͥ ad beſtias dãnatꝰfuit:inter quas ad de alexandria venetias trãſtulerunt. vbi eccle⸗ erat leo vnus terribilis valde.h̊ᷣvt androdũ vi ſia in honoꝛe ſancti arci mire pulchꝛitudis ddit peul repente qſi admirat ſtetit: ac deinde fabꝛicata eſt. ibiq; ſacrũ illud pignus recondi⸗ ſenſitu atq; placide:tanqᷓ; noſcitabũdus ad ho tum. Et lzʒ a cunctis ſidelibus beatus ¶arc⸗ minẽ accedit. Tũ caudã moꝛe atq; ritu adulã⸗: veneretur tamẽ veneti illum deuotiõe ſingula tiũ canũ:clementer ⁊ blandemouet:hoiſq; ſeſe riſſima colunt.illum ſuũ apud deum habent in copoꝛi adiungit. Cruraq; eius ⁊ manꝰ:ꝓpꝛia terceſſoꝛem pᷣcipuũ. illum ptectoꝛem ⁊ patro⸗ exanimati metu ligua leuiter demulcet. andro⸗. num coꝛum benigniſſimum pꝛedicant ⁊ confi⸗ dDus inter illa bladimenta ammiſſũ recuꝑat ani tentur.quibus q; ſit ie beniuolus.qᷓ;; gratꝰ mũ paulatimq; oculos ad contuendũ leonem illiꝰ ciuitatis ceſſitudo manifeſtat cui recte con refert. Tum qſi mutua recognitiõe facta:letos uenire poteſt illud pſalmiſte dictum. Gloꝛioſa ⁊ gratulabũdos vidẽs hoĩem ⁊ leonem. Que dicta ſunt de teciuitas dei. Quã ſuis meritᷣ be fidiſe res in eũ oẽs in admirationẽ traxiſſet:eductus atus Marcus exaltat in dies: pꝛeſidio igaur AMusa gAndrodus:atq; ceſari pᷣſentatus reqͥritur. Cur Marci gloꝛioſiſſimi ad qð veneti ſemꝑ confu (öeſtr . ſiibi leo tam familiarẽ ſe pᷣbuiſſet.At ille. Cũ in⸗ giunt:liberanf a grauiſſimis malis ⁊ meiitis il ychii quitaffricam ꝓ cõſulari imperio meꝰ dũs obti lſius eoꝝ ſtatus imobiliter cõſeruatur. Ob qð on neret. Ego ibi iniquꝰ quotidianis vberibꝰ ad petrus damianus in ſermone dicit Beata es o fugã ſum coactus: ⁊ vt mihia dño terre illius alexandria triumphali huius ſanguine purpu A pᷣſide tutioꝛes latebꝛe foꝛent:in campoꝛũ ⁊ are rata Felix ⁊ tu italia coꝛpoꝛis huius theſauro C narũ ſo itudines cõceſſi:ac deſiciente cibo con⸗ diues effecta. Oaudeant itaq; ⁊ letentur veneti 6 * ſilium fuit: moꝛtẽ aliquo pacto q̃rere.tum ſole qui apud celeſtem regem beatum Marcũ ha- C medio rapido ⁊ fragati ſpecũ quandã nactꝰre⸗ bent ſolicitiſſimũ interceſſoꝛẽ ſperantes indubi C motgꝗ latebꝛoſãq; in eam merapio ⁊ recõdo:ne tanter ꝑ illius ſuffragia non ſolum tꝑalem glo⸗ CELdH ꝙᷓ multo poſt ad eandẽ ſpecũ venit h̊ leo:debi riam ampliare ſed acqͥrere dei gram in pᷣſenti ⁊ cſtau inno⸗⸗ cruẽto pede gemitꝰ õõ in futuro vitam eternam. Amen. W Doloꝛẽ cruciatũq; vulneris cõmiſerãtia: atq; il r L ee, lic bmo aſpectu pauere cepi. Sed poſtqᷓ; intro (Ser mo. liij. de beato inca cnageliſta a greſſus leo mitis manſuetꝰ acceſſit: ⁊ ſublai vt bos vel vitulꝰ figurat eo ꝙ ala pedẽ oſtẽdere mihi ⁊ poꝛrigere qſi opis peten cerdotio ſcipit zacharie Et xpi genea de gra viſus e: ibi ego ſtipem ingentẽ veſtigio logiã p ſacerdotes deſcribit. nn pegbdlis eiꝰ herẽtẽ euuiſi:ↄceptãq; ſaniẽ vulnreY 1 intmio exp̃ſſi:atq; deterſi cruoꝛẽ. Ille tfũc mea 1I HWLeS opꝑa ⁊ medela leuatꝰ.pede in manibꝰmeis poſi chhariſſimus ſalutat vos. vba ſũt do rd t0 recubuit ⁊ quieuit.atq; ex eo die trienniũẽ toQ(coꝛis gẽtiũ in epła ad Colocen.iiij. a, tũ ego ⁊ leo in eadẽ ſpecu eodẽq; victu vixrimꝰ ca. In oꝛdine quattuoꝛ euãgeliſtaꝝ:poſt mat⸗ nrac nam qs venebatur feras membꝛa opimioꝛa ad theũ ⁊ marcũ terti ponit᷑ beatꝰ lucas.De quo ſtuch ſpecum mihi ſuggerebat: queco ignis copiam ita inquit Jſið.lib.vj ethimo. Lucas greci ſer lnp⸗ non habẽs ſole meridiano toꝛrens edebã. Scd monis eruditiſſimus euangelium in grecia ſcir thabn vvbi me vite illius ferme iam perteſum ẽleonei pfſit ſb̊ theophilo epᷣo:initiãs a ſacerdotali ſpi⸗ iger venatum ꝓfecto.reliqui ſpecuʒ ⁊ viam fere tri rniu dicens.fuit in diebus herodis regis iudee ſicſs dui pmenſus a militibꝰ viſus apꝛehenſuſq; ſũ ſacerdos qͥdaʒ noie ʒacharias:vt manifeſtaret n Et ad dominũ ex africa romã deductus.is me xpᷣm penatiuitatẽ carnis:⁊ pᷣdicatõeʒ euãgelij ani . 3 — „ . 2. Galde Plont hibene andro⸗ Nt'ſuit vdun inum ſpar e.⸗ Waus nogni N Ncns anc⸗ wt Ge o hanmn 1 Mo⸗ 1toſ Bgr en Goꝛoſ⸗ mnit be loigrur oconti Eitil nes urpu N Grpenen Mühe gilen nah⸗ ſi Re echti Ntmat⸗ Heqlo geaſſe daſr liſpi⸗ giudet ſſtaret nigeh hoſtiam fuiſſe eſfectũ ꝓ ſalute mũdi: ipᷣe eſt em̃ ſacerdos de qͥ dictũ eſt in pſalmis. Tu es ſacer⸗ Dos ineternũ ᷣm oꝛdinẽ melchiſedech: vbi em̃ xpᷣs aduenit ſacerdotiũ iudeoꝛũ obmutuit:lex ⁊ ꝓphetia ceſſauit.h ille. Cum ̊ hodierna die huiꝰeuãgeliſte memoꝛiã digniſſimã ſãcta eccle ſia celebꝛet rõnabile ẽ vt laudes eiꝰnõ taceamꝰ pñt vtiq; de ipᷣo multa narrari q̃ ſide ibꝰcũctis ob reꝝ magnitudinẽ iocunda gratiſſmaq; eſſe debẽt:qͥbus etiaʒ ⁊ nos dicimus vba pauli in themate poſita:vbi de beato luca trialaude di gna ↄtinent᷑ myſteria a nobis ↄtemplanda. TReuni dicf aualitans l Scömvtuoſitatis. ¶ Tertium vtilitatis. Be gete ⁊ patria ac exercitio beati lu⸗ ce atq; qᷓliterad medicos ẽ recurren Dduũ. q infirmos ad cõfeſſionẽ iuduce retenẽt᷑ ⁊ 8 ſalario medicoꝝ. Ca·r. 7 Numa nobis cõtemplandũ ðꝛ qlitatj ‚gqdð continet᷑ i vbis apli qͥ ait. lucas medicꝰ:oſtẽdẽs qlis cõditiõis extiterit:anteqᷓ xpᷣi diſcipulis iungeret᷑. Sʒ Hieroꝰ in ꝓlogoĩ actus apłoꝝ latius id expꝛimit dicẽs. ucasna tione ſirus:cuiꝰlaus in euãgelio canit᷑:apð an tiochiã medicine artis egregius:et apłoꝝ xpᷣi diſcipulus fuit.Et in ꝓlogo in lucaʒ ait.lucas natione ſirus anthiocenſis:arte medicus: vbi Zditionẽ eius denotat qtum ad tri. eꝛimo q;dtumad gentem. Scðo q;tum ad patriam. — rtloctumacererauü TPꝛimo Hieroedenotat ↄditionem beati lu⸗ eſt autẽ ſiria vt Iſiõ.dicit.xiiij.li.ethi.que ab oꝛiente fluuio eufrate:ab occaſu mari mauro v egyptio terminat᷑ tangens a ſeptẽtrione arme⸗ niam ⁊ capadociã:a meridie ſinunp arabicum Situs eius poꝛrectus in imenſaʒ longitudinẽ in lato anguſtioꝛ:haber em̃ in ſe pꝛouincias co magenã:feniciã: ⁊ paleſtinã cuiꝰpars ẽ iudea abſq; ſaracenis ⁊ nabatheis. Et vt multi veriſ ſime tradũt:eſt ſiria regio ſpecioſiſſima:fertiliſ ſima frugibus:⁊ fructibus armentis ⁊ pecudi bus:eqͥs aſinis ⁊ camellis ditiſſima In cedris in ſpeciebꝰaromathicis ⁊ metallis munitiſſima ciuitatibꝰ⁊ caſtrl. Irrigua nobiliſſimis fluuis ⁊ lacubus atq; ſtagnis habẽs nobiles poꝛtus maris:⁊ hoc pᷣcipue in paleſtinis maritimis ⁊ fenicijs.Ex hoc itaq; beatus lucas oꝛiginẽ du vi. ¶ Scdo Hieroꝰ denotat ↄditionẽ beati lu ce quatũ ad patriaʒ:que fuit antiochia:de hac ita dicit Iſ. lib. xv. ethi. ſelentus vnꝰ erx pue ris alexandri: poſt moꝛtem eiuſdem occupato regno oꝛientis: vꝛbẽ in ſiria condidit: eamq; ex anthiochi patris ſui nomie anthiochiã nuncu pauit:⁊ ſirie caput inſtituit. ¶ Tertio denota tur cõditio beati luce quãtũ ad exercitiũ: quia erat medicus artẽ exercẽs medicine: medicina autẽ vt inquit Iſið.lib.iiij.ethimo.eſt que coꝛ poꝛis vel tuetur vel reſtaurat ſalutem: cuiꝰ ma teria verſat᷑ in moꝛbis ⁊ vulneribus. Et ðꝛ me dicina a modo.id eſt.a tẽperamẽto: vnde ſᷣm huguitionẽ medicina quaſi modicina: huiꝰar⸗ tis auctoꝛ aut repertoꝛ apud grecos ꝑhibetur apollo:hanc filius eiꝰ eſculapius laude vł ope re ampliauit. Sed poſtq; fulminis ictu interijt interdicta fertur medemi ars:⁊ ars ſimul cum auctoꝛe defecit: latuitq; ꝑ annos pene qͥngen⸗ tos vſq; ad tẽpus artaxerſis regis ꝑſarum:tũc eam reuoeauit ilucem hipocrates aſclepio pa⸗ tre genitus. Inſula cheo Sed qꝛ de medi lo⸗ quumur tria occurrüti hac ꝑte dubia ſoluẽda. ¶Pꝛimũ vtrũ medici vocãdi ſint ab infirmis ad eoꝝ ſanitatẽ ꝓcurandõ. ¶ Scoᷣm vtruz me dici teneant᷑ infirmos ad confeſſionẽ inducere CCTertiũ vtrü medici poſſint ꝓpter infirmoꝝ. curam pᷣcium reciꝑe. ¶ Pꝛimũ dubiũ vtrum medici vocandi ſint vt infirmoꝛũ ſanitatẽ ꝓcu rent.Et qdam dicunt ꝙ nõ. Nam deus E qui ſanat ⁊ qͥ occidere põt ⁊ viuificare: vñ ſapiens Ecẽ̃i xxx viij.ca.inqͥt.a deo ẽ omis medela.Et meſue i ꝓlogo.ſanat ſolꝰ languoꝛes deꝰ.Et JvKsa cobꝰ.v.c.ſue canonice.infirmat᷑ qͥs ĩ vob indu cat pᷣſbꝛos eccłie:⁊ oꝛẽt ſuꝑ eũ: vngentes eum oleo ĩ noĩe dñi: oꝛatio fidei ſanabit infirmũ: alleuiabit eũ dñs. Et Job. v. c. increpationcʒ dñni ne repꝛobes:qꝛ ipᷣe vulnerat ⁊ medet᷑:pcu tit ⁊ manꝰeiꝰſanat. Et btã agatha dicebat.me⸗ dicinã carnalẽ coꝛpoꝛi meo nũq; exhibui:vᷣha beo dñm qͥ ſolo ſmone reſtaurat vniuſa. Sed ↄtrariũ ꝓbari p̃t ꝑ auctoꝛitates ⁊ exẽpla. In⸗. qͥᷣt em ſapiẽs Ecci.xxx viij.ca.da locũ medico etenĩ dñs illũ creauit:⁊ ñ diſcedat a te. qꝛ opa eiꝰſũt neceſſaria.⁊ iteꝝ ibi.honoꝛa medicũ:p⸗ pter neceſſitatẽ em̃ creauit illũ altiſſimꝰ. Etite⸗ rũ ibidẽ.altiſſimꝰ ð fra creauit medicinã: ⁊ vir ſapiẽs nõ abhoꝛrebit illã.⁊ Augꝰ i regla dicit. ſi nõ ẽ certũ de infirmitate alicuiꝰ fratrl medicꝰ ↄſolat᷑.Et.xxiij.q.viij.ca.ð thirijss:ſequen. gratian ait. Ouis certiſſime ſciamꝰ neminẽvl tra terminũ ſibi a deo pᷣfixũ eẽ victurũ: oĩbꝰ iñn languẽtibus nõ incõgrue medemur.Sãcti vi⸗ ri inſu ꝑ vſi ſunt medicinalibꝰ.nam legimus de Johãne euãgeliſta: ꝙ exiſtẽs ĩ balneis vidẽés cherintũ hereticuʒ dixit ſocijs.fugiamus hine ne balnea coꝛruant in qbus cherintꝰ ſilius dia⸗ boli lauatur. Et de hoc habet.xxiiij.q.j.c.oĩs Sanctus inſuꝑ germanꝰ epiſcopꝰ capuanꝰ ad balnea infirmitatis cauſa acceſſit vt refert Oꝛe goꝛiꝰin.iiij. dialogoꝝ lib.ſic ⁊ alij ſancti medici nã nõ recuſarũt:quare ad oẽm dubietatẽ amo⸗ uendã dicendũ eſt. ꝙ deus om̃es infirmitates ⁊ ſolus ſanat effectiue:tñ ſepius agẽs ꝑ cauſas ſecundas ſiue mediãtibꝰcauſis ſecũdis effectũ ſanitatis inducit. Operat᷑ qͥdem deus median tibus cauſis ſecũdis nõ ð neceſſitate: ſed vt ſer uetur oꝛdo ſue ineffabilis ſapiẽtie:qᷓ;uis igitur pfhter naturã operari ſemꝑ poſſet ſi vellet tamen id raro facit tũ iudicat h̊ humanc ſaluti expedi re.ſi qͥs igitur medico indigens: cuʒ poſſet illũ habere: expectareta ſolo deo ſanitatem graui⸗ ter peccaret:qꝛ tẽptaret deũ niſi ſuꝑ hoc habe⸗ ret familiare ↄſiliuʒ ſpũſſancti:ſicut habuit be⸗ ata agatha:erat em̃ experta diuinã beniuolẽti am:yt diẽ Tho.ſcða ſcðe.q.xc vij.arti.j.in re⸗ ſpõſione ad tertiũ ar.Et ſic patet ꝙ ſua deo ſit ſemꝑ ſalus expetenda:pᷣncipaliter iamẽ qꝛ me⸗ dicus eſt inſtrumentũ dei ⁊ artifex nature qrẽ⸗ dus eſt ⁊ ↄſulendus atq; iuxta ipius documẽ ta ſubueniendũ egrotis.inc caſſiodoꝛꝰ.vj.li. eplaꝝ.epla.x viij.ait.inter vtilimas artes: q̃s ad ſuſtentandã humane fragilitatis indigẽtiã diuina clemẽtia tribuit:nulla videt᷑ pᷣſtare ali⸗ quid ſimile ei:qð põt auxiliatrix medicina con ferre:ipᷣa em moꝛbo periclitantibꝰmaterna gr̃a ſemꝑ aſſiſtit:ipᷣa cõtra doloꝛes ꝓnoſtra imbe⸗ cillitate ↄſurgit Et ibi nos nitit᷑ ſnbleuare:vhi mille diuitie nulla põt dignitas ſubuenire. Ju riſperiti palmites habeñ qͥ negocia deſendũt ſinguloꝝ:ſed quaãto gloꝛioſiꝰ eſt defendere vel depellere qð moꝛtẽ videatur inferre: ⁊ ſaluteʒ egrotanti ꝓmittere: de qua coacti fuerãt ceieri deſperare. hec ille. C Secũdũ dubiũ fuit vtrũ medici teneant᷑ infirmos ad ↄfeſſionem induce re.Ad qð reſpõdeo ꝙ ipᷣi tenent᷑ ſeruare illud qð ſcribit᷑ extra de penitẽtijs ⁊ remiſſionibꝰ.c. cũ infirmitas.vbi ſic habet᷑.cuʒ infirmitas coꝛ poꝛalis nõnũqᷓ; ex peccato ꝓueniat:dicẽte do mino languido quẽ ſanauerat. vade et ampli noli peccare ne deteriꝰ tibi ↄtingat.pñti decre⸗ to ſtatuiꝰ ⁊ diſtricte pᷣcipimꝰ medicis coꝛpoꝛũ vt cũ eos ad infirmos vocari cõtingerit: ipſos ante omia moneãt ⁊ inducant:vt medicos ad⸗ uocent aiaꝝ: vt poſtq; fuerit infirmo de ſpũali ſalute ꝓuiſum:ad coꝛpoꝛalis medicine remedi um ſalubꝛius ꝓcedat᷑:cũ ceſſante cauſa ceſſetef fect. vbi dicit Jo. an.in nouella ꝙ ſignãter di cit decretalis nõnunqᷓ;. qꝛ nonſemꝑ ſed aliquã do. vnde. vij.q.j. Gꝛegꝰ ait.cuʒ pcuſſio coꝛpo tingat iudiciũ dei in hoc ignoꝛatur. cõſtitutio ¶ Be virtutibus ſanctiluce in quonul⸗ Cccat tate vſq; aꝗ ſgit᷑ illa medicis iniũgit᷑ ex pᷣcepto in quacũq; infirmitate ſiue moꝛtali ſiue nõ moꝛtali. Sʒ du bium eſt an ſufficiat medicl tm admonere inſir⸗ mos ꝙ vocent cõfeſſoꝛes qͥbus confiteant᷑: an etiã requirat᷑ ꝙ ita inducãt vt etiaʒ ſequat᷑ effe ctus.ſ.ꝙ infirmus cõfiteat᷑: ałs medicꝰ derelin quat eũ.Et de hoc videt᷑ ſentire Hoſtiẽ.ꝙ ſic ſed dura videt᷑ talis opinio cũ in periculo con ſtitutis quãtũcũq; etiã obſtinatis ſit ſubueni⸗ endũ ſᷣm oꝛdinẽ charitatis.nec textus hoc diẽ ideo petrꝰð palude dicit ꝙ tenẽt᷑ medici tm̃ ad monendũ.CTertiũ dubiũ fuit vtrũ medici ꝓ inſirmoꝝ cura poſſint ſtipenaiũ ſiue ſalariũ re⸗ cipere.Ad qð reſpondet᷑ ex dictis Augꝗ.. xiiij. q.v.ca.non ſane.ꝙ ſic.quia vt dixit chꝛiſtꝰlu⸗ ce.x.ca.dignus ẽ operariꝰ mercedeſua: nec ex hoc ꝙmedicus accipit ⁊ pet it ſalariũ dicit᷑ vẽ dere ſcientiã ſuã vel ſanitatẽ:que ſpũalia ſunt vᷣ locat operas ſuas ꝓſuo laboꝛe habito: tũc vel pꝛius in ſtudendo.nam vt ſcribit᷑.x.q.ij.c.pꝛe carie. Nemo de ſuo cogit᷑ facere beneſiciuʒ.x gqũt ſancti medici coſmas ⁊ damianus nil ſuſce⸗ perint cum curabãt infirmos:hoc ideo fecerũt ne viderent᷑ vendere gratiãꝗ ſanitatũ:quia non vtute et induſtria hũana: ſed infuſione diuina docti fuerãt illaʒ artẽ ⁊ miraculoſe ſanabãt Si cut etiam heliſeus ꝓpheta poſt naaman cura⸗ tum a lepꝛa nil tẽpoꝛale accige voluit.⁊ giecʒi qui ex auaricia pᷣciuʒ occulte accepit ſine ſcitu heliſei:lepꝛa percuſſus eſt vt ſcribit᷑.iiij. Reg. v.ca.Licet igi᷑ moderatuʒ ſalariũ medicis pe tere ⁊ accipere:qð intelligendũ eſt ab his qͥ poſ ſunt: nam pauꝑibus non valentibꝰ ſoluere gra tis debẽt mederi:⁊ nõ ſe ab eoꝝ cura ſubtrahe⸗ re:qꝛ h̊ eẽt indirecte occidere:moꝛteʒ em̃ ꝓbat languẽtib“ inferre qͥ hãc cũ põt nõ excludit vt dicit Simachus papa. lxxxiij. di. c. j. diximus oĩa ſupꝛadicta tñ ad laudẽ medicoꝝ de qͥꝝ nu mero ſanctꝰ lucas fuiſſe pᷣdicat᷑:tũ etiã vt ⁊ ſuꝑ ſtitioſos danemꝰ qͥ dũ poſſunti ſuis infirmita⸗ tibꝰmedicoꝝ auxiiio ſanari illos negligũt ⁊ cõ tẽnũt:tũ inſuꝑ vt medicis pauꝑes ⁊ impoten⸗ tes ad ſoluẽdũ cõmendatos efſiciamus. lum peccatũ ſcʒ moꝛtale fuit poſt con uerſionẽ adxpᷣin: quoniaʒ in eo erat t iſancti⸗ rium a nobis contemplandũ de bea⸗ to Luca dicitur virtuoſitatl. fuitqͥ: ꝛideo paulo ⁊ ceteris chariſſimꝰ: qꝛ cicerone teſte.Nihil ẽ amabiliꝰ vᷣtute & tũ yero⸗ oſten⸗ u (utus rii ſeqr nacm. ſlaanct ſones⸗ (See . crunt inqtl peca Nico (aoft pi⸗ epi. losd Gute dic. fogaue ſheſien lcipul osſe nofſi Weye Gan N di gin bus luc filiſt dom cone nfn auon busdil, ctoph flitate ürien pn⸗ porla mig N eiſt M:a lgkefſ derein gſi locon ueni⸗ Adie ma miine⸗ niſe⸗ ſ eeer Nii guns feige nie okrhit Mionon diina dii naa⸗ 1d eſin N lospe i ege ſhrche⸗ cipi Ccen genms dtu tſue mmia⸗ 1170 olen⸗ . wonl bN ſcoenn⸗ ſte⸗ eher⸗ ſit ſſin⸗: C vero ⁊ vᷣtuoſus ⁊ ſanctus extiterit beatꝰ lucas oſtendit hieronymus in ꝓlogo in lucã dicẽs. O lucas diſcipulus apoſtoloꝝ fuit qͥ paulũ ſe⸗ cutus eſt vſq; ad cõſũmationem eiꝰ per marty⸗ riũ.ſ.in vꝛbe roma ſeruiens dño ſine crimie:nã neq; vxoꝛẽ vnq; habens neq; filios:ſeptuagin taqttuoꝛ annoꝛũ obijt in bithimia plenus ſpiri⸗ tuſancto:ex qbus verbis colligimus tres cõdi tiones virtutum beati lu—c. C¶ Pꝛima dicitur puritatis. CESecunda veritatis. ¶ Tertia firmitatis. ¶ Pꝛima ditio ð 2puritatis.qꝛ vᷣtutes eiꝰ fu erunt ſine aliq̃ admixtione alicuiꝰ peccati.Nã inqͥt hiero ꝙ uiuit dño ſine crimine:hẽ ſine peccato moꝛtali ſaltẽ poſt cõuerſionẽ ſuam ᷣm Nico.de lyra.Sʒ pleriq; dubitãt vtꝝ beaiꝰ lu cas fuit vnus de ſeptuagintaduobꝰ diſcipulis xpᷣi:vt em̃ ait damaſus papa.lx viij.di.ca.Coꝛ epi. Nõ ampliꝰ qᷓ; duos oꝛdines inter diſcipu los dñi eẽ cognouimꝰ.id ẽ.xij.apłoꝝ ⁊ ſeptua⸗ gintaduoꝝ diſcipuloꝝ. Et anacletꝰ papa. xxj. di. c. In nouo teſtamẽto.dicit.vidẽtes aũt ipᷣi apoſtoli meſſm eẽ multã ⁊ operarios paucos rogauerunt dñm meſſis vt mitteret oꝑarios in meſſem ſuã vñ ab eis electi ſũt ſepꝑtuagintaduo diſcipuli Et de his ðꝛ luce.x.deſignauit dñs ⁊ alios ſeptuagintaduos: ſicut deꝰ accepit ð ſpũ moyſi:⁊ dedit ſeptuagintaduob viris qͥ rege⸗ rent populũ cũ moyſe.vt ðꝛ Numeri.xj.ca.iſte etiã numerꝰ fi guratꝰ fuit i ſeptuagintaduabus palmis qs inuenerũt filij iſrael in deſerto. Exo di. xl. ca. inſuꝑ ille numerus ↄueniebat ſeptua⸗ gintaduabꝰ linguis in s mũdus diuiſus ẽ:qͥ⸗ bus pᷣdicandũ erat euangeliũ xpᷣi. Modo de luca varia eſt opinio. Nam qͥdam aſſerunt euʒ fuiſſe diſcipulũ apoſtoloꝝ ⁊ non domini:ita ꝙq dDomino pᷣdicanti non adheſit: ſed poſt reſurre⸗ ctionem eius ad fidem venit. Alij auteʒ referũt ißm fuiſſe vnũ de ſeptuagintaduobꝰdiſcipulis quoniã dum narrat aparitionẽ xpᷣi factã duo⸗ bus diſcipulis euntibꝰ in emaus nomẽ vniꝰſcʒ gaeeophe explicat: alterius vero tacet:qð ex hu militate fecit:qꝛ ipᷣe fuerat ſecũdus.Et iſtð cõö⸗ muniter tenet᷑ a doctoꝛibꝰ.Et qᷓ;uis dicat hie ronymꝰ ipᷣm diſcipulũ apoſtoloꝝ fuiſſe:hocẽ: ꝗꝗz paulo in oibꝰtribulationibꝰſemꝑ adheſit:a ab eo nunqᷓ; diſcedẽs eidẽ in pᷣdicationibꝰ ſub⸗ ſiccdiũ fuit.de qͥ ſcðᷣe ad Timo.iiij.ca. Paulꝰ di xit. lucas ẽ mecũ ſolus.ſ.tanqᷓ; adiutoꝛ ⁊ defen ſoꝛ. ⁊ ſcdᷣe ad Cor.viij. ca. Oꝛdinat“ eſt ſcʒ lu⸗ cas ab eccleſijs comes peregrinatõis noſtre in hanc gr̃am que miniſtrat᷑ a vobis. ¶ Secuda coditio vᷣtutum beati luce dicit veritatis fue⸗ rũt quie in eo vtutes vere:qꝛ charitate infoꝛ mate:qð pbatur quoniã fuit plenus ſpirituſa cto. Sed h̊ inſiſtendũ eſt ⁊ diſputãdũ. Atrum abſ; charitate poſſit eſſe aliq̃ vera virtꝰ.Et ꝙ; ſic videt᷑.nã ꝓſper in li.ſniaꝝ ait.oĩs vᷣtus pꝛe⸗ ter charitatẽ poteſt eſſe cõis bonis ⁊ malis Et ieroꝰ.xx viij.q.j:· Ex his inqᷣt vᷣtutibus ro mani ꝓmeruerũtimperiũ Nã vtutis eſt bonũ actũ ꝓducere.a hoc fieri poteſt ſine charitate. Quis enim antiquoꝝ romanoꝝ geſta vtuoſa non reputabit de qbus tanta laude digna nar rant᷑: ⁊ tamẽ cũ infideles eſſent ⁊ idola colerẽt abſq; charitate talia facere potuerũt:ex qb ali qua exempla delegemꝰex multis valeriũ publi colam Aug.li. v. ð ciui. dei.de pauꝑtate cõmẽ dat. Is vt valeriꝰrecitat li.iiij.finito regio im⸗ perio ĩ vꝛbe initiũ ↄſularus accepit ⁊ tres ↄſu⸗ latꝰ aeceptiſſime rexit et tatefuit pauꝑtatis ꝙ patrimoniũ eiꝰ ad impenſas exequiaꝝ defecit. Be catone vticenſi fert᷑ ꝙ floꝛuit tata rigidita⸗ te:vt vitia hominũ rigide expugnaret ⁊ cõdẽ⸗ naret put refert Boeti li.j.de ↄſolatiõe:⁊ Sa luſtius in catilinario. Quid dicemꝰ de iuſticia bꝛuti. de cõſtantia nũcij: de ↄtinentia ſcipionis de fidelitate marcij reguli:⁊ de magnanimitate pau i emilij:ac reliqs vtutibꝰqbus floꝛuerunt antiqui romani vtiq; ſine charitate tales vtu⸗ tes cõplectebant᷑. Sed ↄtrariũ ꝓbari pot qm Aug ĩ gloſa ad romanos ait :illud qð notatur xxviij.q.j.ca. oẽs · S. ex his.vbi deeſt agnitio eterne ⁊ incõmutabilis veritatis. Falſa vtus eſt etiã in optimis moꝛibꝰ: a loquit᷑ ð cognitio nenõ ſolũ itellectiua bᷣ affectiua q iuncta ẽ cha⸗ ritati. Reſpondet ergo ſanctꝰ tho. ſcõᷣa ſcde. q. xxiiij.⁊ pᷣma ſcðᷣe.q.lxviij. vtutes moꝛales put ſũt opatiue boni ĩ oꝛdine quantũ ad finẽqᷣ nõ excedit facultatẽ naturalẽ hoĩs poſſunt per opa humana acqͥri: ⁊ ſic acſite ſine charitate eſſe poſſunt: ⁊ ſic erũt in multis gentibꝰ Scom aũt ꝙ vtutes ſũt oꝑatiue boni in oꝛdine ad vl timũ finẽ ſuꝑnaturalẽ:ſic ꝑfecte ⁊ vere habent rõnem vtutis: ⁊ nõ poſſunt humana actibꝰac⸗ quiri ſed a deo infundunt᷑.Et huiuſmodi vᷣtu tes moꝛales:ſine charitate eſſe nõ pñt. Quare ſole vtutes infuſe ſunt ꝑfecte ⁊ ſimpliciter dice de vtutes. qꝛ bene oꝛdinãt hominẽ ad finẽ vlti mum ſimpliciter. Alie vero vtutes cqſiteſũt m quid vtutes nõ autẽ ſimpliciter qꝛ oꝛdinã t hominẽ ad aliquẽ bonũ finẽ particularem non oꝛdinatũ ad bonũ vniuerſale.¶ Tertia condi⸗ tio vtutũ beati luce ðꝛ firmitatis. Mã firmiter i illis perſeuerauit: qd non multi faciunt. Inqᷣt em Hieronymus ad lucianũ heremitã Cepiſſe multoꝝ ẽ: ad calcẽ vo ꝑueniſſe paucoꝝ. Bea⸗ tus vo lucas ĩ via ⁊ lege dñi ꝓſiciẽs iuit ð vir tute in vtutẽ.Et vt ſuꝑius diciũ ẽ.xxiiij.anu rtatis ag zsH qui euiti pace Sʒ h̊ dubitãt nõnul li de numero annoꝝ beati luce:qm Hieroꝰ ĩ ꝓ⸗ logo i actibꝰapłoꝝ alit᷑ dic: videlicʒ ꝙ. lxxxiiij annos etatis agẽs i bithinia de ſecuio noſcitur emigraſſe. Mirũ ergo ꝙ Hieroꝰ ibi dixerit ꝙ lxxiij. annoꝝ:h̊ ꝙ.lxxxiiij.ſpiritum deo dede rit.Ad qð rñũdẽt qͥ dã.ꝙ HHieroꝰin ꝓlogo ĩi actꝰ apłoꝝ cõputat oẽs annos ſue etat. In ꝓlogo vo in lucã cõputat annos ſue ↄue ſionis ad ſi-⸗ dem catholicã:vᷣ q̊ nõ videt᷑ veriſimile: qm̃ añ ↄuerſionẽ fuit arte medicus:⁊ puer.x.annoꝛũ nõ põt illam artẽ ſcire neq; exercere:ꝙ tñ opoꝛ teret dicere m iſtos ⁊ ppterea vt inqͥt Nico. de lyra. Alij aſſeruerũt ⁊ meliꝰ ꝙ varietas illa annoꝝ nõ fuit ex obliuione vel ignauia hiero⸗ nymi. ſᷣ potius vitio ⁊ defectu ſcriptoꝛũ. Igit aut.lxxiiij.aut.lxxxiiij.annoꝝ erat dũ quieuit i pace.Sepultꝰaũt fuit i bithinia. De bithinia refert ſic Iſið.li.xiiij.ethi.HBithinia ex põti ex oꝛdio ad ꝑtẽ ſolis oꝛientis aduerſa tracie iacet: multis antea noibꝰappellata. Na pᷣus hebꝛicia dicta:deinde migdoma: mox a bithino rege bi thinia nũcupata. IJpᷣa ẽ ⁊ maioꝛ frigia nicome dia vꝛbs in ea eſt: vbi hãnibal fugiens veneni hauſtu animã expirauit.hec Iſið.Tpe vo cõ ſtantini oſſa beati luce in cõſtantinopolim ſunt trãſlata:deinde vt fertur in italiam deducta:⁊ padue ĩ eccleſia ſãcte iuſtine collocata:bꝛachiũ vo eiꝰ oſtẽdit᷑ ĩ ſacta maria maioꝛe in vꝛbe. Quãtũ ꝓfuit ecclie dei beatus lucas ſcribẽqo euãgelin ad qð induxerunt diuina vtilitas eccleſie et en volütas 8 ecclei fal con. ([Caplm.I,. anobis ↄtẽpladũ de beato Luca ðꝛ Sytilitatis: vberrimũ qͥe fructuʒ at tulit eccleſie dei nõ ſoluʒ pᷣdicatiõe ſua q̃ młtos populos attraxit ad xpᷣm ſ etiã euãgelu deſcri ptiõe. Be qͥ ita ſcripſit paulꝰ ſcðᷣe ad Corl.viij ca. Cuiꝰ laus ẽ in euãgelio ꝑ oẽs eccłias:qð lʒ Aliqᷣ exponãt de beato barnaba vt dicit Nico. de lyra qui fuit comes peregrinatõis apłi cui⸗ laus eſt in euãgelio ab eo pᷣdicato tamẽ cõmu⸗ niter vᷣbum illud de ſancto Luca alij aſſerũt in telligẽdũ: cuiꝰ laus eſt in euãgelio ab eo deſcri⸗ pto:ad illud vo ſcribendũ tria induxereeum. Pꝛimũ dei volunas. ¶Scdm eccleſie vtilits. FEand hereticoꝝ falſitas. C Mꝛimũ fuit volũtas dei ⁊ inſtigatio ſpũſſan cti: vñ ieroꝰ in ꝓlogo ait. Cũ ia ſcripta eẽnt euãgelia ꝑ mattheũ qpe i iudea: ꝑ marcũ ĩ ita⸗ lia: ſacto inſtigãte ſpũ lucas in achaye ꝑtibus enim refert Eico. de lyra. ſcripſit euãgeliũ:vnde em̃ inquit Aug.yvoluit dñs duos teſtes hr̃e de viſis.ſ.matcheũ ⁊ Jo hannẽ.Et duos de auditis.ſ.marcũ ⁊ lucã Et qm̃ teſtimoniũ qð eſt de viſis firmꝰ ẽ ⁊ certius qᷓ; illud qð eſt de auditis.ideo duo euãgelia q̃ ſũt de viſis ponunt᷑ extrema: ⁊ alia duo ꝗqſũt ð auditis ponũt᷑ media: vt h media tãqᷓ; inſirmi⸗ oꝛa ab illis extremis q̃ſũt certioꝛa hincindeful ciant᷑ ⁊ roboꝛent᷑.Neq; pꝓpterea inualiduʒ eſt marci ⁊ luce teſtimoniũ:qꝛ audita nõ vila refe⸗ rũt:cũ illi a qbꝰaudierũt fuerint qͥ cũ xpᷣo ↄuer ſati fuerãt ⁊ vitatl defenſoꝛes falſa nequaqᷓ; di⸗ cere potuiſſent.Et h̊ ẽ ꝙ lucas ait in ꝓlogo ſui euãgelij.ſicut tradiderũt nobᷣ qͥ ab initio ipi vi derũt ⁊ miniſtri fuerũt ſmonis. Credit᷑ inſuꝑ abſq; dubio ꝙ beatꝰ lucas de multis a virgine vginũ inſtructꝰ fuit.nã ipᷣa ↄſeruabat oia cõſe rens in coꝛde ſuo:vt ila poſtmodũ ſcriptoꝛibꝰ reſeraret.vñ glo.ibideʒ ait.Oia q̃ de dño vela dño facta vel dicta cognouit in memoꝛiã recõ⸗ debat vt cũ tpᷣs pᷣdicãde vel ſcribende incarna tionis adueniſſet ſufficiẽter vniuerſa put eẽnt geſta poſſet explicare q̃rẽtibus. Et Berñ.aſſi⸗ gnans rõneʒ q̃re angelꝰannũciauit beate vingi ni ↄceptũ heliſabeth inqͥt.ideo ↄceptus heliſa beth nunciat᷑ marie: vt dũ nũc ſaluatoꝛis nũc pᷣcurſoꝛis edocet᷑ aduentꝰrerũ tpᷣs ⁊ oꝛdinẽ te⸗ nens ipᷣa poſtmodũ meliꝰ ſcriptoꝛibꝰ pᷣdicato⸗ ribus euãgelij reſeret vitateʒ q̃ plene deoibus a pᷣncipio cclitus fuit inſtructa myſterhs.Ere⸗ dit igit᷑ ꝙ euãgeliſte cam de multis interroga⸗ bant ⁊ ipᷣa eos certificabat. Et pᷣcipue tenet᷑ ðᷣ beato luca ꝙ ad eã tãq; ad archa teſtamenti re currit:⁊ ab ea didicit młta q ipᷣi vᷣgini ſoli ↄſta bãt. Sicut myſteria annũciationis natiuitatis æ hmõi de qͥbus lucas ſolꝰ tractat. ¶ Scdʒz qð induxit beatũ lucꝗ ad ſcribendũ euangeliũ fuit vtilitas eccleſie. Maã lʒ mattheꝰ marcus vera ſcripſiſſent tñ aliqua de xpᷣo omiſerãt:qͥꝝ noti⸗ cia ẽ valde vtilis:imo neceſſaria.ſicut agnoſce re xpᷣi ↄceptionẽ natiuitatẽ cũ laudibꝰ ⁊ ingẽti lumine ab angelo annunciatã ⁊ hmõi que ꝑ lu cam fuerũt ſuppleta vt ſic q̃ttuoꝛ euãgeliſte ĩ de ſcribẽdo vitateʒ euãgelij ĩ multis ↄcoꝛdarẽt in nullo diſcoꝛdarẽt:⁊ tamẽ ſinguli aliqua ꝓpꝛia dicerent. ¶ Tertiũ qð induxit beatũ lucamad ſcribendũ euangeliũ fuit hereticoꝝ falſitas vt ei uidaʒ pſeudo euã⸗ geliſte ſub nomine diſcipuloꝛũ xpᷣi vtpote tho⸗ me ⁊ matthie ſcripſerũt euãgelia iſerẽtes here⸗ ſes vt ſub noĩe diſcipuloꝝ xpᷣi faciliꝰ ſeducerẽt ſimplices qͥꝝ falſitas ex deſcriptiõ e euãgelij lu ce depꝛehenditur.ſicut per alia euãgelia a mat theo marco et iohane deſcripta. Et vt Hiero⸗ aſſerit in ꝓlogo in Actꝰapłoꝝ.poſtqᷓ; Lucas iĩ SS hafe ai 1n ſn dak. ucjcon. hunect Pnicnn nunistn ſchoſto Peron Hoſtote fmar nouerit ſausen Pbeil ſogo dicina ſei tmnete ctema mon ytonn luis tel irt ucaypu rean wec er⸗ geiny hucio⸗ ſtutrd mnenori dunocl piube Mnnſtin berosm lohono henaͤlen ſeſläͤp⸗a hliuome Mennte ffänan bernn ni Sermo liij hi acchape ptib eus geliũ ſcribes grecis fidelibein. oſtegetes e nõ fuitii oinuẽta iniqᷣtas q ſetoo tli· arnationẽ difdelinarratioe oſtẽdit eudeq; ti ardeti nd an tente ou boe rcenins ex ſtirpe dauid deſcẽdiſſe mõſtrauit ſibiñ ime⸗ tiens qcũq; dura ⁊ ſeuiſſima illata ſibi ſupplicia ui rito ſcribendoꝝ aplłoꝝ actuſi ptãs ⁊ myſterũũũñ ¶ Pꝛimꝰ ignis dicit᷑ diuine dilectionis. voͤein 18 . dat᷑. In plogo ad i i epła ad hebꝛeos Hiero? Cecudus ignis primalis miſerationis. n ucicemindet deilius eirtraductde airem ZDeniusig,totyfantcepſecutionis. ndefi hanc epłam fert᷑ ap s ad hebꝛcos ↄſcriptaʒ he (u Ni gigniatrraeede e. ſctzeſf bmica ingua miſiſſe Cuius ſenſum 1 oꝛdinem ¶Qualit beat? laureti⸗ examinat? fuit lnef⸗ retinẽslucas euzgeliſta poſt erceſſi beati pou igne oiuini amoꝛis. 6 pfectidediut l apoſtoli greco mone compoſuit. Tandem ned lectõis ? magnitudie illi pcepti Mohuer lhierony. ad paulinũ lucã ita extollit.actꝰ inar qtq; ð inductiuis ad amoꝛ? dei Ca: I odi apoſtoloꝝ nudam qͥdem videret᷑ ſonare hiſto „E * riam ⁊ naſcẽtis eccleſie infantiaʒ texere.Sedſi * imulig nis m nuli np nouerimꝰſcriptoꝛẽ eoꝝ lucꝗ eſſe medicũ:cuius / gquo examinatꝰ c ⁊ ꝓ vat' iuẽtus eſt rnn laus eſt in euãgelio animaduertim pariter oia aAbſ dekect inſe vba illius aĩie languẽtis eſſe medicinõ.Et in ꝓ ð diuit intd logo Actuũ aploꝝ ita Hiero.ſequit᷑.lucaʒ ita dicebat Nhori diuina ſubſecuta ẽ gratia vt nõ ſoluz coꝛpoꝛibꝰ terrq: ⁊ RKR ſed etiã animabꝰ eius ꝓficeret medicina. Salu ce dixit dee Leuitl. vj. c. Jgnis i altan meoſo mt ergo lucas ſideles A credetes inxpm .ideſt. ardebit: H ignis amoꝛ deiitelligit t iugiter ar⸗ R eternã illis oibus ſalutẽ exoptat quos inſtruit dere dʒ i altari.i.in aia:q aia alta ? eo ꝙ ad ima bai ⁊ monet doctrina exempio ⁊ euangelio ſcripto ginẽ ⁊ dei ſilitudinẽ creata Altare qſpe qſi alta Naenid yt dñm ieſum verbis ꝛ factis ↄſiteant᷑:qͥ ⁊a moꝛ res interpᷣtat᷑.dũ g ignis diuini amoꝛis i aia ẽ RW tuis reſurget videntibꝰ poſt diſcipulis aſcẽdit ſucceẽſus facit tẽpoꝛalia cũcta ↄtenere 1 der ſũ mnenſe laeln, z: cũ ſuis angelis ſanctis ac beatiſimo mũ bonũ diligereſuꝑ oia vitãq; Pſentem olpe waueie luca v uit ⁊ regnat in ſecula ſeculoꝝ. Amẽ. riculo moꝛtis libeter exponere: ſic factũ legin- zaila⸗ ¶ Sermo. liiij de beato Laurẽtio mar in beatolaurentlo vt videhit in ſeanent doe deoibus tyre qui ꝓbatus a deo triplici igne in nectoꝛmẽta timuit nec moꝛtẽ acerbillimaz dg. “ Uehtasen nemigniegee⸗ . foꝛtiſſimuʒ martyrè ſeuiſſima ꝑſecutoꝛis fiama Gnue me E ram R ſupare nõ potuit: qꝛ lõge ardẽtiꝰ veritat radijs SPileie erl ami⸗ mens eius accẽſaferuebat. Sʒ loco cumlodᷣ naſti ⁊ non eſt inuenta in meiniqui⸗: mur de dilectie dei tria erunt dubia ſolueda- tas. Scribunt hec vba pſalmo.xvj C Mꝛimũ vtrĩ poſſit aliqua creatura dei pfe⸗ abſq; defectu iniqtatl beatꝰ laurẽti⸗ edilectionis: amoꝛ em̃ dei ignis ẽdech hs Luce.xij.ca. Jgnẽ veni mittere! qvolo niſi vt ardeat. Et deiſto myſti Kricheid Wwenr Uunſl 2 Gnnu GHatis ſuperq; pia ẽ paſſio beati Laurẽtij quę cte ⁊ totaliter diligere. äl 1, abeccdleſia cum grãdi veneratiõe celebꝛat᷑: na,z CSecundũ quare pᷣceptuʒ de dilectiõe dei di nin inter martyres facit ipᷣm ſingularem in ieiunio citur pꝛimũ 2 maximimm. mun, qꝛ in vigilia eiꝰ ſtatuit ieiunandũ: in officio ad Tertiũ que ſũt illa que incitãt nos vt diliga iw⸗ puc ipᷣm honoꝛat dũ ꝑ octauã deipo laurẽtio mus ſuꝑ omnia deum. (e.q.“ S ſicut ⁊ de ſtephano ſingulis canonie hoꝛis ei C: d mũ dublũ reſi odet Tho. ſcdᷣa ſcde.q- incei memoꝛiã facit feſtumq; illiꝰ ſolẽniter obſeruan xxiiij. ꝙ ꝑfectio dilectiõis pᷣt duplicit intelligi nügente dum ac ſanctificandũ cũctis fidelibꝰ ſub pꝛece⸗ vno mõ ex pte diligibilis.alio mõ ex pte diligẽ nigeſkid pto iubet. Nꝛopterea in matutinis legit᷑ mo tis Ex ꝑkte diligibilis pfecta ẽ dilectio.cũ aliqd NMKrin venuſtiſſimꝰ beati Augl. qui ait. Cum omnes diligit᷑ qtum diligibile eſt. de aut tm̃ diligibi ianmt⸗ beatos martyres quos nobis tradidit antiqui lis eſt qᷓ;tum ẽ bonus.bonitas aũt eiꝰeſt infini⸗ incondne tas honoꝛificẽtia digna veneremur: pcipue mñ̃ tavndeiinfinite diligibilis e:nulla aut creatura ilton beatũ laurentiũ martyrẽ debemtota deuotio⸗ põt eü diligere infinite cũ quelibet vtus creata glucheun ne ſuſcipe. hec ille. erito itaq; hodierna die ſit ſinita. vnde ꝑ hunc modũ nulla creatura pt pueetho⸗ huius martyris laudibus Eincũbenduʒ: vt ſie deum ꝑfecte ⁊ totaliter diligere. Secũdo perſe jishere⸗ valeant efficaciꝰ ad illiꝰ reuerẽtiã coꝛda fideliũ ctio dilectionis põt cõſiderari ex parte diigen cducerit inflamari. Quapꝛopter de ipo vba facturi ð il tis: ⁊ ſic dicitur eẽ ꝑfecta quãdo aliquis m to nigeihlu lius examinatiõe ⁊ ꝓbatione facta ꝑ ignẽ dice⸗ tum ſuũ poſſe diligit:qðꝝ quidem cõtingit in di diuamat mus. na introducit᷑ qſi ad deũ loquẽs laurẽtiꝰ lectione dei tripliciter. AUno modo ſic ꝙ totum hiero/ gloꝛioſus ĩ ybis pᷣmiſſis themate i qbꝰtriplicę coꝛ hois actuialiter ſe ferat i deũ. ⁊ hec eſt Pie s ihae ctio dilectisis pre que non eſt poſſibilis ucti ignẽ ꝓbatõis ⁊ examinatiõis ſue diſtinguem⸗ O8 (en vita in qua impoſſibile eſt ꝓpter humane cõdi tionis infirmitatẽ ſemꝑ actu cogitare de deo ⁊ moueri dilectiõe ad ipᷣm. Sedo ↄtingit vtho⸗ mo vm ſuuz poſſe diligat deü: ita vt ome ſuum ſtudiũ deputet ad vacandũ deo ⁊ rebꝰdiuinis ſũt illa qᷓ nos incitant vt dili iacobꝰ ð tudecto dicebat. Amoꝛe dinino amo: cd re.amoꝛe chenon ſepy amato amoꝛe la tua ami⸗ citia e piena di delicia nõ cade may in triſticia lo coꝛ chi te ha aſſagiato ertiuz dubiü fuitã igamus deuz ſuper erhib ffuc e mi 5ptermiſſis alijs niſi quantũ neceſſitas vite pꝛe⸗ ola: lʒ ſint multa tñ nos dicemus denq;. ſn ſentis reqͥrit:⁊ iſta ẽ ꝑfectio dilectionis:q ẽè poſ CPꝛin 1ſeriptuta. l mdel 3 curg. H . ſibilis in via non tñ ẽ cõmunis oĩbꝰnec oẽs ob C Scom eſt £ Dlenss der a — 5. 'Tet mindy . . 4—. — ſilitudinẽ trãſfoꝛmarj. ligant᷑ ad illã.Tertio ↄtingit vt homo ſm ſuũ poſſe diligat deum ſic ꝙ habitualiter aliqs coꝛ ſuũ ponat ĩ deo:ita ſcʒ ꝙ nihil cogitet vel velit qðõ ſit diuine dilectioni ↄtrariũ.⁊ hec ẽ pꝑfectio cõmunis oĩbꝰpoſſibilis ad quaʒ oẽs tenẽt᷑.Ex his ↄcludimꝰcũ dño Bonouẽc.in.iij.di.xx vij. ꝙ pꝑfectio charitatis ⁊ dilectionis diuine quei ac pñ̃ti vita ex ꝑte hominuʒz diligentiũ deum exigittm vt excludat oẽm affectũ cõtrariũ non aũt omnẽ affectuʒ extraneũ. ¶ Scom dubium fuit q̃re pᷣceptũ de dilectione dei dicit pꝛimũ æ maxim ü: ſicut dixit xbᷣs ANMatth. xxij.ca (Ad emꝰ ꝙ hocẽ multiplici rõne. qð rñ Elige tibi vitã vt tu viuas ⁊ ſemẽ tuũ:diligas dñm deũ tuũ. Et Johes pᷣma Canonica. ca. ilj Qui nõ diligit manet in moꝛte.⁊ Apoc.iij.ca. ðꝛ de illo. ꝗ;ſine dei dilectione putat ſe viuè ha bsés v?tutes alias:nomẽ habes ꝙ viuas v moꝛ tues. Scdᷣa rò eſt qꝛ oẽs virtutes abſq; amoꝛe dei ſunt imꝑfecte:nec põt aliqͥs ſine dei amoꝛe Ein tlciter Piuoſns 1 eri:ido aptsag Roma. Eiij.dixit.plenitudo legis ẽ dilectio.⁊ Gꝛegꝰin omet inqt.nõ hʒ aliqd viriditatis ramus boni opis ſi nõ mãſerit i radice charitatis Tertiara tio eſt qꝛ dilectio dei dũ eſt in coꝛde rationalis creature fac eã ꝓmptã foꝛtẽ ⁊ expeditiſſimã ad quecunq; ardua et difficillima toleranda.ideo ꝛegꝰ in omelia ait. W☛— 7 — . . 5.:diẽ. Scio aia mea ꝙ du aliũ diligis i eius Talis ẽ vnuſaſq; q̃lis ẽ dilectio ſua:ſi deũ Diligẽtibꝰ deũ ola cooperant᷑ in bonũ:qꝛ in ꝓ ſperitate ⁊ aduerſitateſꝑ ſũt ĩ leticia.ido beat em naturaliter amat ꝛzimg qꝛ em natt at hilius p guo Paber parteʒ coꝛpoꝛis ſui:quãto magis amare debet dilectio dei ẽ vita aie: vnde Nheut:.iij.ca. dicit᷑ Di’e t. Amoꝛ dei nunq; ẽocioſus perat em magna ſi ẽ. Si aut operari negligit Anoꝛ nõ eſt. Et Hiero. ad euſtochiiũ ita ſcribit Almemus vpᷣm ⁊ ei ſemꝑdramus amplcxus: ⁊ facile videbit᷑ omne difſicile bꝛeuiaq; putabi mus vniuerſa q̃ loga ſut: ⁊ iaculo illiꝰvulnerati p hoꝛaꝝ momenta dicemnꝰ. heu mihi qꝛ incola tus me ꝓlongat-eſt. Quarta ro eſt qꝛ dilectio deimagis vnit aiam cũ deo q; qlibetalia vtus vndeapls bmead ca. D ne mead Corl. vi. ca. dicit. Quiadhe ſen deo vnꝰ ſpus ẽ cũ deo. ⁊ Hugo ĩli. de arra CTertium creatu. CAuartum gratia. CAuintum amiciis. CNꝛimum eſt ipa ſcriptura: vnde DBeut.vj. ca ſcribit.Audi iſrael dñs deus tuꝰvnus ẽ᷑:di liges dñm deũ tuum ex toto coꝛde tuo:ex tota daia tua: ⁊ ex tota foꝛtitudinetua. Et eiuſdẽ.xj. ca. Ama dñʒ deũ tuũ.⁊ Matth xxij. Marci xij. ⁊ Euce. x. Diliges dñm deũ tuuʒ ⁊ ꝓximũ tuum ſicut teipᷣm. In his duob“ pceptis tota lex pendet ⁊ ꝓphete¶Gcom qð nos inducit vt diligamus deũ eſt factura qꝛ ipſe fecit nos Si ius patrem a quo haber deum qui coꝛpus ⁊ animã fecit. Ideo ſapiens Ecci.vij.ca.ait.In tota anima tua dilige eum qͥ te fecit. Nam ſi diligẽter qͥs attendat quãtuʒ eſt beneficiũ qð illi deus tribuit dũ coꝛpus de⸗ dit vtiq; dignũ amoꝛe cenſebit. QAuot em̃ ſunt mẽbꝛa in coꝛꝑe tot dei beneſicia iueniunt᷑ ⁊ ma gna. Et ꝓ nimio membꝛo plus debet᷑ hõ ama⸗ re deũ qᷓ; ament euʒ multi ꝓcunctis bñſicijs qᷓ ab eo receperũt. Si qͥs em amiſerit oculũ:qᷓ;tũ amaret euz qui ſibi reſtitueret. Et ſi qͥ meruiſ ſet amittere eũ:q;tum diligeret illũ qͥ ſibi oculũ cõſeruaret. Nõ minus ergo amãdus eſt qͥ eum ab initio dedit ⁊ datũ cõſeruauit cũ ſepenume ro vtendo illo cõtra deũ euʒ amittere meruerit homo. Sic referre poſſumꝰ de ſingulis mẽbꝛis Et ſi tantũ amãdus eſt qͥ dedit coꝛpus:quãto foꝛtius qͥ dedit aiam. Clamant igit᷑ omia que i᷑ Homie ſunt a deo facta. Ama deũ. Clamãt ocu li:ama deũ. Clamãt aures:ama deuʒ. Clamat lingua:ama deũ.clamãt dentes:ama deuʒz. cla mant manus:ama deũ.clamãt pedes:ama de⸗ um.clamat ratio:ama deum.clamat memoꝛia: ama deũ.clamat intellectꝰ:ama deũ.clamatvo luntas:ama deũ:qꝛ ab ipᷣo ſunt omnia.Ob qð Berñ. inqͥt. Ualde omnino mihi amãdusẽꝑ q uẽ ſum: viuo ⁊ ſapio.¶ Tertiũ nar cit vt diligam deü eſt omis creatura. ait em ð gis de es. ſi hoieʒ hõ.ſi terrã terra.Quinta ra qꝛ dilectio dei magis letificat ⁊ delectat aiaʒ q; qcunq; vtus.vt inqͥt apłsad Roma. viij. cI. ertiũ qð nos indu⸗ hoc Augꝰ lib.x. ↄfeſſionũ. Celuʒ ⁊ terra ⁊ oia q̃ in eis ſũt:ecce vndiq; mihi dicũt vt teamem nec ceſſant dicere omnibꝰ vt ſint inexcuſabiles Bupliciter dicunt creature nobis vt deũ ame⸗ mus.vno modo oſtẽdendo eũ digniſſimũ amo re noſtro. Bonit as em̃ vniuerſitatl creaturaꝝ fgi igeiſ mus Uip and fuine ſecen nſpie ciafa lenen mea o M ſon denſo ſongu moris nensf ric ih nondo⸗ anni⸗ nitin füfiti Al eeN Mwerion tauſkp Wer sͤtant nnds S grohere mredcbe pſpen Igeenn 1guing nkam höana: fted ürc lnins ito fingbei mätocu Oama denz,d1 : Amade⸗ menone cunare a Cg⸗ mcisey pſat aten rra vo teanen ebües del ame⸗ mmüame eatura; amãt ʒ ament᷑.ᷣ nõ ſic eſt ð eo qͥ oſtendit creatoꝛẽ eſſe optimũ: ⁊ ideo amoꝛe di-⸗ fugientem miramur. Mox ⁊ ipᷣe rãdet. O aĩa mea amoꝛ tuus ad hec oia me compellit Si ſin gulos eius actus ſubtiliter meditamur oẽs ab amoꝛe ardẽtiſſimo emanare videmꝰ Quid plu ra vincula:ſputa:ludibꝛia:verbera:ↄtumelie: deriſiones:flagella:coꝛona ſpinea:crux: claui: ſpongia:lancea:nõne ſuo modo ſonum faciunt amoꝛis.O inſenſibilis rationalis creatura. D mens ſerrea om̃i adamãte durioꝛ.O deniq; in gratiſſima aia quaʒ non inflãmant nõ adurunt xpᷣi ihu amoꝛis incendia. ꝓpter hec oia Ber·.· in lib. ð diligendo deũ ait.Auid retribuã dio pꝛo oibus que retribuit mihi.in pᷣmo opereme mihi dedit: in ſcdᷣo ſe ⁊ vbi ſe dedit memihi red Digdit: datus ergo ⁊ redditus me ꝓme debeo ⁊ bis debeo. Quid deo retribuã ꝓſe: nã etiam ſi me millies rependere poſſem qͥd ſũ ego ad dñʒ ſuꝑ Can. Sup oĩa reddit te mihi ama bilẽ bone ihu calix quẽ bibiſti: opus redẽptio nis noſtre hoc amoꝛẽ noſtrũ facile vendicat:to tum ſibi. hoc inquã eſt qð noſtrã deuotioneʒ ⁊ bladius allicit ⁊ iuſtiꝰexigit ⁊ artius ſtringit et Et id afficit vehemẽtius.Et iteꝝ in ᷣmonibꝰ Berñ. Ddicit. O duri ⁊ indurati filij adam qͥs nõ emol lit tãta benignitas tãta flãma tam ingẽs ardoꝛ amoꝛis tã yehemens amatoꝛ:qͥ ꝓvilibus ſarci nulis tam pᷣcioſas merces expendit¶ Quintuʒ 4 nos incitat ad amoꝛẽ dei ðꝛ amicitia. de ſolo pe deo certi eẽ valemus: ⁊ ſi eũ diligimꝰ nopᷣ ſit fidelis ⁊ verus amicus.Alij vo amici inue⸗ niunt tripliciter infideles. Pꝛimo qꝛ aliqñ nõ 220 Uer. ca. ait Es o diligentes me diligo. ⁊ de hoc xpᷣs Aui diligit me diligetur a pre meo:ego diligã eũ. Scðo qꝛ multi ſũt ami⸗ ci tꝑe ꝓſperitatis ⁊ in aduerſitate deñciũt: iðõo. ⁊nõ pman amant amicos dũ viuũt ſed in m recitat᷑ in legẽda.Tpe beati ſixti philius im timũ: ? ide di⸗ Rpiẽs Ecẽl. vj.ca. ait. eſt amicus vm tps ſuũ: gniſſimũ.Alio modo dicũt nob vt amemꝰ deun ⁊nõ exhibẽdo nobis tot inumera bñſicia. Nã terra Lfructus eius aqua ⁊ piſces maris.Aer ⁊ vo⸗. lucres celi. Ignis ⁊ claritas ſolis:⁊ ſpẽdoꝛ ſtel larũ ⁊ lune:⁊ omia alia que homini pᷣſtãt: non cCeſſant ſuo modo homini dicere. Ama deum: aIaqma deũ:ama deũ:qͥ cuncta ad vſũ tuum oꝛdi⸗ nauit Quartũ qð nos inducit vt diligamꝰdeũ Egẽa ſcʒ nobis tributa:cũ deus ꝓnobis incar natus trigintatribꝰ annis cũ dibus ↄuerſando pati ꝓnobis voluit famẽ:ſitim:frigꝰ: caloꝛem ⁊tandeʒ ſubiüt iugũ grauiſſime crucis in q̃ ſan- guinem fundẽs moꝛte pᷣcioſa genus humanuʒ regdemit. Ha ſi puerulũ ipᷣm in pᷣſepio naſcẽtezʒ inſpicimus:audimꝰ illũ dicenteʒ. amoꝛtuuso oia facit me deũ celi carne veſtitũ hoc vili loco teneri. Si pãnis inuolutũ vel vagientẽ ĩi cuna: aut herodis iram pegrinando in vlnis matris ⁊nõ pmanebit in tꝑe tribulatiõis. Sʒ nõ ſicẽ in deo de qͥ vꝛi pſalmo. Juxẽ dñs his qͥ tribu⸗ lato ſunt coꝛde q;uis amicos ſuos ⁊ eoꝝ ytili rit quos in tribulatioõe cõfoꝛtat.Tertio pleriq; ſiciunt᷑: moꝛtuos expoliates ⁊ bona eoꝝ pau⸗ peribꝰ diſpenſanda tanqᷓ; lupi rapiẽtes. Sʒ de us ſpirituʒ a coꝛpoꝛe exeuntẽ ad ſe ſuſcipit: illũ ꝙꝙ delicijs ac diuitüs er᷑ne vite facit participẽ. Cõſiderans oĩa ſupꝛadicta beatus laurentius patria ſcʒ hiſpaniã ⁊ parẽtes reliquit: terrena oia calcauit ſpꝛeuitq; hereditatẽ:cũ ſilius fuiſ- ſet vt aiunt nobiliſſimi ducis:atq; beatuʒ ſixtũ papam ſecutus romam vſq; ꝑuenit: ibia beato ſixto factus eſt archidiaconꝰ: qui tãto fidei ʒe⸗ lo ductus fuit:vt nec cõminationes nec vbera dura nec ignis incẽdiũ hoꝛreret Jðo Ambꝛo. i ᷣmone ſic ſcðᷣſit ð illo.ardebat extrinſecꝰ mar⸗ Vyr laurẽtiꝰ tyrãni ſeuiẽtis incẽdijs:ſᷣ maioꝛ il⸗ lũ intrinſecꝰ xp̃i amoꝛis flãma toꝛrebat. Qualit beat⸗ laurerte pbatkultigne ꝓximalis miſeratiois.⁊ an poſſit ele moſyna dari abſq; charitate.⁊ ſi fieri Eotdeil licite acqſitis.⁊ quõ põt cau⸗ are ſpualem effectum CTapim. n. REcundus ignis quo examinat eſt ⁊ pbatus inuẽt abſq; crimine beatꝰ laurentiꝰdðꝛ ꝓxi alis miſerationis: nã ad ꝓximos miſericoꝛs t. qbus theſauros ecclie diſpenſauit: naz vt peratoꝛ:⁊ ſilius ſuꝰnoie philippus fidẽ xpᷣi rece perãt: ⁊ eccleſiã ſublimare plurimũ intendebãt Regnauit aũt iſte philipus ãno milleſimo ab vꝛbe cõdita:vt milleſimus rome annꝰ xpᷣo po⸗ tius qᷓ; idolis diceret᷑:qͥ annus milleſimꝰ fuita romanis cũ ingenti ludoꝝ ⁊ ſpectaculoꝝ appa⸗ ratu celebꝛatꝰ.Erat aũt cuʒ philipo imꝑatoꝛe miles qdã nomie decius:quẽ miſit in galliã vt eã rebellãtẽ imperio romano ſubiugaret. Qui pergens cum exercitu ꝓſpere cuncta geſſit: vi⸗ ctoꝛq; ad vꝛbẽ redibat. audiens imꝑatoꝛ eiꝰ ad uentũ honoꝛare eũ volens eidẽ a roma vſq; ve ronã obuius iuit nec videri debet cuiq; duruʒ hoc qð ðꝛ de verona:quaſi vellet eã nouã foꝛe ciuitatẽ:quoniã vt in cronica ricobaldi ſcribit the tarquinij pꝛiſci qnti regis romanoꝝ:cõdi⸗ te fuerunt in italia agallie vꝛbes ſcʒ mediolanũ bꝛixia verona vincentia. decius igit᷑ ambitioe imperij papilionẽ imꝑatoꝛis latenter introiuit ⁊ doꝛimientẽ dñm iugulauit. attraxit aũt exer⸗ ung. ſijs ⁊ pauꝑibus erogarẽt:necte moueat ꝙ the ſauri quos laurentiꝰ diſpẽſauit:nõ dicunt᷑ the ſauri imperatoꝛis ſed eccleſie:qꝛ potuit eẽ ꝙ cũ ipᷣis theſauris philipi aliquẽ etiam thaſauruʒ eccleſie diſpẽſauit:vel foꝛte iðo dicunt᷑ theſau ri eccleſie qꝛ philippus eos reliquerat eccleſis diſpẽſandos.Senatꝰ ergo obuiã decio ꝓceſſit ⁊ ipᷣm in imperiũ cõſirmauit: ne vo ꝓditoꝛie ß ʒZelo idolatrie dñm ſuũ occidiſſe videret᷑ xpᷣia- nos cepit crudeliſſime ꝑſeqͥ adeo vt multimar tyrio coꝛonarent᷑ inter quos etiã philipus iu⸗ nioꝛ annumeratus fuit:poſt hoc oblatus ẽ de⸗ cio beatus ſixtus tanqᷓ; qui xpᷣm coleret ⁊ ipe⸗ ratoꝛis theſauros haberet:tüc decius in carce re recipi ipᷣm iuſſit donec ꝑ illata toꝛmẽta ⁊ the ſauros ꝓderet ⁊ xpᷣm negaret.beatus autẽ lau rentius ipᷣm ꝓſequens:poſt eũ clamabat: quo ꝓgrederis ſinefilio pater: quo ſacerdos ſancte ſine miniſtro pperas.Tu nunqᷓ; ſine miniſtro ſacrificiũ offerre ↄſueueras. Quid in me diſpli cuit paternitati tue: nũqͥd degenerẽ me ꝓbaſti experire certe vtrũ idoneũ miniſtrũ elegerl cui cõmiſiſti dominici ſanguinis diſpẽſatiõeʒ Cui beatus ſixtus dixit:nõ ego te deſero fili neq; te derelinquo. ſed maioꝛa tibi debent᷑ ꝓ fide xpᷣi certamina.nos quaſiſenes leuioꝛis pugne cur⸗ ſum recipimꝰ:te autẽ quaſi iuuenẽ manet gloꝛi oſioꝛ de tyranno triũphus.poſt triduũ me ſeq̃ᷓ ris ſacerdoteʒ leuita: deditq; ei oẽs theſauros pᷣcipiens vt eccleſijs ⁊ pauꝑibꝰ erogaret.Qui xpᷣianos diligenter die ac nocte queſiuit ⁊ vni cuiq; ꝓut opus fuerat miniſtrauit om̃eſq; pau peribus diſpẽſauit.idðo eccleſia cantat de eo id pſalmiſte qð ponit᷑.ij.ad Corl. viij.c.diſperſit dedit pauperibus iuſticia eius manet in ſeculũ ſeculi.Que verba ponderãda ſũt diſperſit em̃ dicit᷑:qꝛ pluribꝰ cõdiuiſit ⁊ nõ vni: diſperſit et non auare retinuit: dedit ⁊ nõ vẽdidit.dedit li bere ſine ſpe mercedis lucri aut cõmodi aut ob ſequij tẽpoꝛalis.dedit nõ dãdũ poſt moꝛtẽ de reliquit pauperibꝰ ſcʒ xpᷣinon parẽtibus non diuitibus.ideo iuſticia eius manet in ſeculũ ſe culi:qꝛ merces iuſticie eius eſt eterna:vt expo nit Nico.delyra. Sed quia hocloco elemoſy⸗ na beati laurentij tam ſublimiter magnificat᷑ li 2„ „₰ .₰ bet tria de ip̃a dubia diſputre. ¶Pꝛimũ vtꝝ elemoſyna dare ſit actcharit ¶ Secundũ vtrũ elemoſyna fieri poſſit dei Gkeacquifſtits. lli⸗ ſua cauſa:ſed bona ſpiritualia ſunt potioꝛa coꝛ . EE atſpiritualẽ effectum. tate:igit᷑ nõ erit actus charitatis.nã pꝛime ad Corl.xiij.c.aplłs dixit. Si diſtribuero ĩ cibos pauperũ om̃es facultates meas charitatẽ aũt nõ habuero nihil mihi ꝓdeſt. Ad hoc reſpon⸗ det Tho. ſcða ſcde.q.xxxij. aliqͥd dicit᷑ eſſe actus vvtutis dupliciter: vno modo materiali⸗ ter ficut actiuſticie eſt facere iuſta: a talis acc· põt eſſe ſine vᷣtute:nam multinõ habẽtes habi tum iuſticie operant᷑ iuſta:vel ex naturali rati⸗ one:vel ex timoꝛe:vel ex ſpe aliqͥd adipiſcendi Alio modo ðꝛaliqͥd eſſe actus vtutis foꝛmalit ſicut actus iuſticie eſt actio iuſta eo modo quo iuſtus facit ſcʒ pꝛompte ⁊ delectabiliter. Et H modo actus vvtutis non eſt ſine vᷣtute.vᷣm h̊er go dare elemoſynã materialiter pᷣt eſſe ſinecha ritate. dare vo elemoſynã foꝛmaliter. id eſt.p⸗ 2* pter deum H 2 pꝛompte ⁊ onini eo õ eſt ſine charitate elemo ſyna qͥdem eſt opus quo dat᷑ aliqͥd indigẽti ex e ꝓpter deũ. C Scom dubiü fuit vt-· ſyna fieri poſſit deillicite acqſitis.Ad S det Tho. vbi ſupꝛa. ꝙ aliquid põt dici tripliciter illicite acquiſitũ Tno modoillð qð illicite ab alio accipit᷑ ⁊ debet᷑ ei: nec poteſt ab eo qui accipit retineri: ſicut cõtingit in rapFina modo quo delectet: 1 cõpaſſõ furto ⁊ vſuris ⁊ de talibus cuʒ homo teneatur ad reſtitutionẽ elemoſyna fieri non põt. Secũ: do modo eſt aliquid illicite acquiſitũ: qꝛ ille qᷓ acquiſiuit retinere nõ põt:nec tamẽ debetur ei ꝗ quo acquiſiuit ſcʒ qꝛ cõtra iuſticiã accepit et alter cõtra iuſticiã dedit.Sicut cõtingiti ſymo nia in qua dans ⁊ accipiens cõtra iuſticiã leg diuine agit:vnde non debet fieri reſtitutio ei q̊ dedit. Sed debetĩ elemoſynas erogari: ⁊ eadẽ ratio ẽ in ſimilibꝰ in quibꝰ ſcʒ datio ⁊ acceptio ertio modo eſt aliqᷣd illi⸗ äcz geia acqᷣſitio ſit illici eſt contra legem.e cite acquiſitũ non qͥdeʒ qꝛ ipᷣa acqlitio fit illici ta:ſᷣ qꝛ id ex quo acquirit᷑ eſt illicitũ Sicut ptʒ de eo qð mulier acauiitP meren icll ⁊ hoc ꝓ⸗ uia em mulier qme⸗ retriciũ exercet turpiter agit ⁊ 3 legẽ dei. Sed in eo ꝙ accipit non iniuſte agit nec ↄtra legem vndelicite retineri põt ⁊ de eo elemoſyna fieri: nõ tamẽ fit ð tali lucro oblatio ad altare.iuxta illud Deut.. xxitij. c. Non offers mercedẽ ꝓſti⸗ buli in domũ dei tui:tum ꝓpter ſcandalũ: tum acoꝛpoꝛalis habeat ſpiritualem v nõ eck nõ ẽ potioꝛ pꝛie vocat᷑ turpelucrũ. ꝓpter ſacroꝝ reuerentiã. ¶ *½ . Ey citũ ⁊ ilos qͥ cũ impatoꝛe venerant p̃ce pᷣtio ? ¶ Tertium vtrum elemoſyna coꝛpoꝛalis habe muneribus:atq; cũ eis ad vꝛbẽ gradu cito pꝛo è perauit.audiẽs hoc philippus iunioꝛ vehemẽę ter extimuit:a totũ theſaurũ patris ⁊ ſuũ beo-⸗ to ſixto ⁊ ſancto laurẽtio cõmendauitvt ſiiſßjm a decio interfici ↄtingeret theſauruʒ ipᷣm eccle⸗ CAd pꝛimũ dubiũ poſſet quis dicere arguen⸗ do. . actus charitatis non põt eſſe ſine chari⸗ tate:ſed largitio elemoſynaꝝ põt eſſe ſine chari ponul betſp⸗ cauſa copo non hel denii Hüc attnip ſooſtan eectun prime ſeciue düect affert ut⸗ guaſt fierp ſene poꝛ ſamaio⸗ noſfſne lurbea goütor Wba⸗ os⸗ he pen dee pPooꝛalibus:non ergo elemoſyna coꝛpoꝛalis ha⸗ loꝛe capſtis liberauit ⁊ pauperũ pedes lauuns betſpirituals effectum. Sechnndo multiplicta ommnbue denonn dectt Balen zortem AN . echn /· auſa multiplicaf᷑ effectus. Si ergo elemoſyna mo cuiuſdam xp̃iani veniens quendam cecun kechrr coꝛpoꝛalis cauſarct ſpũalem effectuʒ: ſequereẽ ibi rewerit ⁊ facto ſigno crucis cũ illuminaut:· inend Reſte elemoſyna magis ſpiritualit᷑ ꝓſiceret vnde eccleſia cantat de eo Laurentius bonum bos ð eſt cõtra id qð ſaluatoꝛ dixit Luce.xxi.c. opus operatꝰ eſt:qͥ per ſignum crucis cecos i: Eait de vidua ponẽte duo era in gaʒophilatiũ(Re luminauit. Cum autẽ beati Sixtus decio nol. Pon. ſpõdet Tho.vbi ſupꝛa:ꝙ elemoſyna coꝛpalis lert cõſentirenec idolis imolare ipᷣm decollari p tteſe põt tripliciter cõſiderari. Ano modo ſᷣm ſuam cepit: accurrens autẽ beatus Laurentius poft· wuli⸗ ſubſtantiã ⁊ m hoc non habet niſi coꝛpoꝛale, ipm exclamabat.noli me derelinquere paterſi· e Exeffectum inquatũ ſcʒ ſupplet coꝛpoꝛales defect cte:qꝛ theſauros tuos iam expedi: quos tradi nl ꝓximoꝝ. Alio modo põt cõſiderari ex ꝑte cau diſti mihi.Tunc milites audientes theſzuros lln⸗ ſe eius inquãtũ ſcʒ aliquis elemoſynã dat ꝓpt laurentiũ tenuerunt.⁊ perthemio tribuno tr⸗ nc dilectionem dei ⁊ pꝛoximi. Et quãtumad hoc diderũt. Ipᷣe autem decio eum pᷣſentauit Qui mit affert fructum ſpiritualem: vnde ſapiens Ecci. tradidit euʒ Aaleriano pꝛefecto vt aut theſau r xxix.ca.ait. Elemoſyna viri gratiam hominis ros pꝛodat ⁊ ſacriſicetidolis:aut diuerſis eum te quaſi pupillã cõſeruabit. Tertio põt cõſidera interire faciat ſuplicijs ⁊ toꝛment. valerianus M. tſn 1ries echeno ier ß 1dici 6e5 ſteb Pina Gr Dech Weiz uptet Gtiſro rü toiq Pralti atpto⸗ Goili⸗ tilici p; c ſne⸗ gen ura ſſi⸗ alem otio: ri ex parte illius cui datur:⁊ ſic habet ſpiritua⸗ lem effectũ inq;tum ſcilicet ꝓximus cui per coꝛ poꝛalẽ elemoſynã ſubuenitur mouetur ad oꝛan dum ꝓ benefactoꝛe Ad pꝛimũ itaq; argumẽtũ dicendũ ꝙ ratio illa pcedit de coꝛpoꝛali elemo ſyna ſᷣm ſubſtantiã.Ad ſecunduʒ vero dicit᷑ ꝙ vidua que minus dedit ſᷣm quãtitateʒ plus de dit ᷣm ſuam ꝓpoꝛtionem:ex quo peniat᷑ in ip⸗ ſa maioꝛ charitatis affectꝰ:ex qua charitate ele moſyna coꝛpoꝛalis ſpũaleʒ efficaciã habet Igi tur beatus laurentiꝰex hoc maxime cõmendat quia totus charitate ſuccenſus theſauros pau peribus diſpenſauit. Nec obſtat qꝛ ſui nõ erãt quos ſi voluiſſet potuiſſet ꝓ ſe retinere: cũ etiã ſi ſp illos poſſediſſet: adhuc diſtribuiſſet pau⸗ peribus ꝓpter diuinũ amoꝛem. ¶ Qualiter beatus Laurentius exami natus eſt igne tyranice perſecutionis de gratia conſtatia ⁊ glona beatilau- Ertiꝰ ignis quo Capim-I. examinatus eſt beatus Laurentius ⁊ nõ eſt inuenta in ill dicit᷑ tyrãnice ꝑſecutio — patientie: us pſecutus eſt eum vſq; ad moꝛtem: quã ipſe letanter Pxpo ſuſcepit. de hactamen illius pſe emus tria. cutione cõſiderare debe * CPꝛimo cõuertendis gẽtilibꝰ.veniens nanq; ad domũ cuiuſdam vidue que multos xpᷣianos in domo ſua abſconderat:quã longus doloꝛ capitis de tinebat:impoſita manu ſuꝑ caput: eius eſja do ꝛimo conlideremus gratiaʒ quã deus cõ tulit beato Laurentio in miraculis faciedis et effudit ⁊ ipᷣm in chꝛiſti nomie baptiʒ auit.Sta⸗ timq; qui cecus fuerat lumen recepit.Auapꝛo pter multi ad eum ceci veniebãt: a ab eo illumi nati redibãt. Interrogatꝰab hipolito ð theſau ris:ita reſpondit ꝙ ipᷣm ad fidem ↄuertit ⁊ cuʒ omni familia baptizauit. Secũdo conſideremꝰ beati Laurẽtij cõſtatiam qua habuit in tome tis:poſt omnia qdemſupꝛadicta mandauit vo lerianus ad hipolitũ vt Laurentiũ pᷣſentaret: cuiſLaurentiꝰ ait. ambulemus pariter qꝛ mihi tibi gloꝛia pꝛeparatur.ad tribunal igitur am bo veniũt et ſit iterum inquiſitio de theſauris: laurentiꝰ autẽ triduo indutias petijt: quas va lerianꝰeidẽ ſ̊ hipolliti pollicitatiõe cõceſſit: in hoc triduo Laurẽetiꝰ pauperes claudos cecos ⁊ alios collegit:⁊ eos i palatio ſaluſtiano coꝛãa decio pꝛeſentauit dicens Ecce iſti ſunt theſauri eterni qui nunqᷓ; minuũtur ſed creſcunt:qͥ i ſin- gulis diſpergunt ⁊ in omnibꝰ inueniunt᷑.hoꝛũ enim manus theſauros in celum depoꝛtauerũt Aalerianus pᷣſente decio dixit.Quid variaris per multa iam nũc ſacriſica ⁊ magicam artẽ de⸗· pone. Cui Laurentiꝰ. Quis debet adoꝛari quu factus eſt an qui fecit. Jratus decius iuſſixeuʒ ſcoꝛpionibus cedi: ⁊ omne genus toꝛmentoꝛũ ante ipᷣm afferri: quem cũ ſacriſicare iuberet vt/ hec toꝛmẽta euaderet.reſpõdit inſclix: beg autem cuidam vicario nomie hipolito in cuſſto diam euz tradidit: quẽ ille cũ multis alijs i car cere recluſit. Erat autẽ ibi in cuſtodia qͥdaʒ gece⸗z·· tilis nomine lucillus qui ploꝛando lumen oon loꝛum amiſerat. Cui beatus Laurentiꝰ lumẽ ſe reſtaurare ꝓmiſit:ſi in xpᷣm crederet et baptii mũ ſuſciperet:ac ille ſe baptiʒare inſtantius o ſtulauit. Accipiens ergo Laurentiꝰaqu dixit· ei: omnia in cõfeſſione mundat᷑. Cunq; illuʒ de articulis ſidei iterrogaſſet diligẽter. Et ille oia ſe credere confeſſus fuiſſet:aquaʒ ſuꝑ eiꝰ caput y 8 „ .* 7* las ſemper fſtibus ceditur v ardétes lamine ad latera ap magicã toꝛmenta deludis: ine tamen deludere non valebis. Juſſitq; eũ plũbatis duriſſime co diet,:laurẽtius autem oꝛauit dicẽs. Domine ihßu chꝛiſte accipeſpiritũ meum: tũc audiẽte decio vox inſonuit.Adhuc multa certamina tibi de⸗ bentur. Tũc decius furoꝛe repletus dixit: viri romani: audiſtis demones iſtum ſacrilegũ con ſolantes:qui nec deos colit nec toꝛmẽta metuit nec iratos pᷣncipes expaueſcit. Juſſitq; iterum eum ſcoꝛpionibꝰ cedi. Subꝛidens autẽ Caurẽ ”Ml ¶ Sermo quinquageſimuſquintus de ſancto Auguſtino pꝛeclariſſimo lumi tius gratias egit:⁊ ꝓ aſtãtibus exoꝛauit :eadẽ hHoꝛa romanus in xpᷣm credidit Recluſus poſt heciterum Laurentiꝰ in cuſtodia hipoliti: no⸗ Ale ſequenti Laurentiꝰad decium adducit᷑.cui decius: aut inqt dijs ſacriſicabis aut nox iſtai te cum ſupplicijs expendet᷑. Cui laurẽtius maa c nox obſcurum non habet:ſed omnia in luce cla⸗ reſcunt. Dixitq; decius:afferat᷑ lectus ferreus yt requieſcat in eo contumax Laurentiꝰ:mini ſtri ergo eum exuentes ſuꝑ craticulã ferreaʒ ex tendũt: ⁊ pꝛunis ſuwoſitis eüũ cũ furcis ferreis cõpꝛeſſerunt. Dixiiq; laurentiꝰ valeriano. di⸗ ſce miſer:qꝛ carbones tui mihirefrigeriuʒ: tibi autẽ eternuʒ ſuppliciũ pᷣſtant: quia ipᷣe dominꝰ nouit ꝙ acculat non negaui euʒ:interrogatus chꝛiſtũ cõſfeſſus ſum:aſſatus gratias ago:dixit qᷓ; hilari vultu ad deciũ.Ecce miſer aſſaſti vnã partem gira aliam 1 manduca. deinde ſubdidit gras ago tibi domine:quia ianuas tuas ingre⸗ di merui:⁊ ſic ſpiritũ emiſit. Confuſus decius cum valeriano ambulauit in palatiũ tiberij re⸗ licto coꝛpoꝛe ſuꝑ ignẽ.Qð hipolitus manera⸗ puit ⁊ cum iuſtino pᷣſbytero in agro verano cõ ditum aromatibꝰ ſepeliuit. ¶ Tertio cõſidere beat? Lauréti⸗ mus gloꝛia quam aiſecutus ei eſt impſcruta igamus mente quaʒ tribuitilli deus in ſua ec- eſia militante fecit qdem deus ſanctũ ſuũ mar tyrem multis miraculis coꝛuſcare: de ùbus ꝓ deuotione noſtra aliqua pauca narremus. Re fert Gꝛeg turonenſis. ꝙ dum qͥdam ſacerdos gquandum eccleſiã ſancti Lauretij repararet ⁊ trrabes quedam nimiũ bꝛeuis eſſet. rogauit be⸗ aatum Laurentiũ vt qui pauꝑes fouerat ſue in opie ſubueniret. Que ſubito ſic excreuit vt ꝑs non modica abũd aret. Quaʒ partem ſacerdos minutatim in cidit et multas inde infirmitates ſanabat. Quidã inſuꝑ pᷣbyter nomine Santu optaui.Tunc iubente decio nudus ponũtur. Dixitq; laurentiꝰ. Domine ihu chꝛi ſte deus de deo miſerere mihi ſeruo tuo: qꝛ ac⸗ cuſatus non negaui: interrogatus te dominuʒ cõfeſſus ſum. Dixitq; ei decius.ſcio ꝙ per artẽ 02 auguſtino diſtinguemus yriu tilla que in celis eſt Sermo v. lus beati laurenti eccleſiã a lõgobardis incen- ſam reparare volens artiſices multos cõduxit Quadã autẽ vice dum qͥd eis aponeret nõha beret pᷣmiſſa oꝛatione reſpexit in clibanũ ⁊ ibi⸗ dem candidiſſimũ panem inuenit. Sed cũ vox ad vnius pꝛandij eſum tribus ꝑſonis ſufficere vigeret᷑ laurenti artifices ſuos nolens defice- re ſic pᷣdictuʒ panem multiplicari fecit ꝙ in ali⸗ mentum decem dierũ operarijs cũctis ſuffecit. Sũt ⁊ alia huius ſacti miracula que cauſa bꝛe uitatis omittimꝰ.igit᷑ deuotiõe qua poſſumus beatũ Laurẽtiũ depᷣcemurvt ſua interceſſione nos dignos efficiat qua mediate puenire vale⸗ amus ad illam gloꝛiã ſempiternã in qua ipᷣele⸗ ria in ſecula ſeculoꝝ. Amen. tatur cuʒ domino ihu xpᷣo.Cui ſit honoꝛ ⁊ glo ne eccleſie lancte dei · peccata ipiua v exaltauii inetern Eoꝛnu eius Sapiẽtis ſüt ver iginaliter Ecci. xl vij . Se . „ tamẽ ne in ſolennitate ipᷣius ab eius deuotione Coliigemuſq; aliqua ex multi que ſancti augu ſtini merita ⁊ gloꝛiam expꝛimunt verba ſapi⸗ entis in themate in qbus tria myſteria ð beato um declarandũ de beato auguſtino dicit cõuerſionis de quo dicit. x-pᷣs purgauit peccata ipᷣius.hoc vtiq; factuzʒ fuit: dü relicta vanitate phᷣoꝝ:abiectaq; impiſſſima hereſi manicheoꝝ in xpᷣm ꝑfecte crediditetſa⸗ crü baptiſina ſuſcepit ad ꝗð plenius intelligen dü tria in hacparie dubia polent 3. Reunumgte fierint cauſe augii tinu ad he (Se⸗ pales: C ſnent nin gocordi fmao inaliter Ecci. xl vij.ca. Ex omni parte reſo nant laudes eximie auguſtini doctoꝛis pᷣſtan⸗ tiſſimi. Tanta ex verbo illaꝝ copia eſt vt nõ ni ſi longiſſimis oꝛationibꝰ explicari queat.verũ⸗ mens noſtra ieiunet aliqua ð ipᷣo patre celebꝛa tiſſimo bꝛeuiter diſſeremꝰ. Gaudent quippe bꝛe uitate moderni. vtnotat᷑.ff. q metus cau.lj.C de awellationibꝰ. l. amplioꝛẽ · · in refſutatoꝛijs etan gcume ßedel ond. tüene⸗ meißn Quica auic deaun nüne⸗ celer eſtiſe cduc ſncn percn nacet⸗ waetſi hereian ſonige lceſuo .D— wo ⸗ im deo neb iuli rem debat ſiwie iaec Kitati nodon fuul nidus Neaus⸗ fus wn GMeron haui fage a r lun dune noh 1idr ur. ſie⸗ lali⸗ ecſt. abre mus ſwe. Ne⸗ lſſet⸗ nig pales 7 deteſtdi. ⁊ cõuerſionem auguſtini cooperantia. (Tertium que fueruntmedia ad penitentiaz C Ad pꝛimũ dubium reſpondemus q fuerint 7 tres cauſe pᷣcipue que induxerunt auguſ in erroꝛes manicheoꝛũ. n tia coꝛdis obduratio. C Mꝛima cauſa fuit ex⸗ iſtmatio intellectus:habuit nanq; ex dono na ture tantã ingenij ſublimitatẽ tãtũ q; itellectus acumẽ vt videat᷑ quodãmodo impoſſibile qð ipᷣe de ſe in vitate fatet᷑. Ait em̃ ſic in lib.cõfeſſi onũ. Omes libꝛos artiũ quas liberales vocãt tũc nequiſſimꝰ cupiditatũ iniquaꝝ ſeruus per meipm legi ⁊ intellexi quoſcũq; legere potuit. Quicqͥd em̃ ẽ de arte diſſerẽdi ⁊ loquẽdi Quic quid de dimenſionibꝰ ſigurarũ ⁊ demuſicis et de numeris ſine magna difficultatenullo homi nũ tradẽte intellexi.Scis tu dñe deus meus ꝙ celeritas intelligẽdi ⁊ diſcẽdi acumẽ donũ tuũ eſt:ſed non inde ſacriſicabã tibi:hoc ideo ſic cõ⸗ cludit qm̃ non ſe hũiliabat deo neq; ſcripturis ſanctis pᷣbere volebat aſienſuʒ. Et vt Berñ.ſu per cantica aſſerit. Superbo loco veritas non videt᷑. Et ſuꝑ illud ieremie.xlix.arrogantia tua et ſuꝑbia coꝛdis tui decepit te.glo.ait.oĩs hereticus arrogans quia ſuꝑbia facit hereticũ non ignoꝛãtia. Gꝛegꝰ inſuꝑ dicit.Tantoa dei luce ſuꝑbi lõgeſunt quãto apud ſe humilis nõ ſunt.Ad hanc itaq; dementiaʒ ſuꝑbi deueniũt vt intellectum eoꝛũ minime limitatũ arbitren creduntq; illum ꝓpꝛia vi attingere poſſe omia intelligibilia. Sic ⁊ auguſtinꝰputabat ſeabſq; deo ſuo intellectu omnia penetrare:ob quod ſi nebat eum deus ruere in tenebꝛas erroꝝ:vnde in lib.cõfeſſionum loquẽs ad deuʒ dicit.tumo re meo ſperabar a te ⁊ nimis inflata facies caau debat oculos meos.Et iterũ in eodem libꝛo.in ſtitui animuʒ intendere in ſcripturis ſacris:ſed viſa eſt mihi ſcriptura indigna quã tuliane di⸗ gnitati cõpararem. Tumoꝛ em̃ mẽtis fugiebat modum eius. Illa auteʒ erat que creſceret cum paruulis: ſed ego dedignabar eẽ paruulꝰ ⁊tu⸗ midus fauſtu grandis mihi videbar. ¶ Secũ⸗ da cauſa que induxit auguſtinũ in erroꝛes fuit affectus inoꝛdinatio.inclinauerat qͥ pe affectuʒ ſuuz inoꝛdinate ad iſta tẽpoꝛalia bona ad diui⸗ tias ad gloꝛiã vanam ⁊ ſimilia. Nam de carta⸗ gine romã ⁊ de roma mediolanũ perrexit:vt re thoꝛicã venderet illam ſcʒ legẽdo ⁊ ſue cupidi tati ⁊ gloꝛie ſatiſſaceret: vnde ipe ait in lib.con feſſionũ.Docebã artem rethoꝛicã ⁊ victoꝛioſã loquacitatem victus cupiditate vendebã. Et iterum in eodem libꝛo.Exalabant nebule de li⸗ erroꝛes manicheoꝛuũ. Pꝛima dicit intellect* exiſtimatio. Secũda affectus inoꝛdinatio Ter CPꝛimus tis ⁊ obnubilabãt coꝛ meũ vt nõ diſcerneret᷑ ſe 2. . . . .ẽ renitas dulcedinis a caligine libidinis Multi em̃ tanto ardoꝛe ad hec tẽpoꝛalia inflammãtur vt omnino ceci facti in varios labant᷑ erroꝛes: hij lʒ interdũ chꝛiſtianos ſuo oꝛeſefoꝛe dicant: tamẽ in coꝛde nil crequnt de vita futura:nec pe nas timẽt.neq; deſiderãt gloꝛiam ſempiternaʒ Tertia cauſa que induxit Aluguſtinũ in erro res dicit᷑ coꝛdis obduratio: vocatꝰnãq; a deo multotiens⁊ tactus gratia illius nolebat aperi re coꝛ ſuum:imo claudebatillud. vnde in libꝛo — ℳ cõfeſſionũ dicebat. Vocaſti me ⁊ non eratqͥ re⸗ ſponderet tibi dicenti mihi. Surge qͥ doꝛmis ⁊ exurge a moꝛtuis:ligatus em̃ eram non alieno ferro ſ̊ mea ferrea voluntate. Nolutabatr᷑ ergo auguſtin in ꝑditiſſimis erroꝛibus manicheo rum necnõ ⁊ alioꝛũ. Nam ad has nugas addu ctus eſt vt arboeꝛm fici ploꝛare diceret: cum ab ea ficus vel folium tolleret᷑. ¶ Secundũ dubi⸗ um fuit:qui ſunt manicheoꝛũ erroꝛes pꝛinciba pales ⁊ deteſtãdiia ad hoc dicimus ꝙ ſũt tres CNꝛimus eſt contra pꝛincipij veritatem. ¶Scõs cõtra incarnationis xpᷣi veritatemn. Tertius contra legis antique bonitatem. Peꝛit erroꝛ manicheoꝛũ eſt cõtra pncipij vnitatem.nam vt dicit᷑ in.c.j.de ſũma trinitate ⁊ fide catholica.vnuz vniuerſoꝛũ pncipiũ Qö Ariſto.⁊ phi.viij. phiſicoꝝ vnum mouens: ? in libꝛo de cauſis vnam pꝛimã cauſaʒ et in.xij. metaphiſice. vnum pꝛincipẽ appellat. Sed Au guſtinus cõſcribit in lib.de natura boni.mani⸗ . chei duo öncipia ponũt vnum mali aliud boni vnꝰm eos bpᷣncipes lucis eſt Cuius habitatio regio lucis ſuꝑ iſta viſibilia Alter eſt pꝛinces tenebꝛaruʒ ex aduerſo:cuius habitatio ẽ regio tenebꝛarũ: ⁊ vterq; pᷣnceps habet populũ ſuuʒ 2 a pꝛincipio tenebꝛarũ dicũt eſſe coꝛruptibilia ⁊mutabilia. Iſte erroꝛ valde cõtumelioſus ẽ: et creatoꝛi ⁊ creaturis.Creatoꝛi qᷣpe quia ma⸗ gnam ꝑtem ſui regni ⁊ gloꝛie ſue aufert ei domi nũ creaturarũ viſibiliũ alteri tribuit. Creatur etiam cõtumelioſus eſt:quas retrahit a domio tam honoꝛabili ⁊ ſubdit eas tam vili ſeruituti;: vt eſt ſeruitus diaboli Sed vt apareat huius erroꝛis falſitas ſubdemus auctoꝛitates ⁊ ratio nes qͥbus inititur vt ſic debilitas eius faciluius coꝛruat.Arguũt ̊ pᷣmo manichei.qꝛ Matth. vj. ca.dixit chꝛiſtus.nemo põt duobus domi⸗ nis ſeruire: vocans diabolũ dominũ eo ꝙ ipſe ſit dominus mundi:vt ipᷣi aiunt:ergo ipᷣe ẽ de⸗· us vel creatoꝛ ipius.Sed argumentũ non con udit. cum reges gentiũ dominent luce. xxiI. ſed tamẽ non ſüt dij vel creatoꝛes. Secundo ar guũt qꝛ atth.vij.c.ſcribitur.non põt arboꝛ 33 lv. pona fructus malos facere. Et quo inferũt: er⸗ “ Bo malans oſſunt eſſe ab eodẽ bncipio a quo ſunt bona. Ergoſũt duo pncipia vnũ bonoꝛũ: aliud maloꝝ. Quibꝰ reſpõdemꝰ ꝙ lʒ arboꝛ bo⸗ na nõ faciat malũ fructum:tamen nihil ꝓhibet fructũ quẽ arboꝛ bona ꝓduxit poſſe putreſieri ⁊ coꝛrumpi:⁊ nemo adeo fatuus eſt vt cum vi det diuerſa pira in archa vel in mẽſa: quoꝛum galia putrida ſũt:alia ſana ꝙ ꝓpter hoc non cre⸗ dit ea nõ poſſe eſſe ex eadẽ arboꝛe:nec aliqͥs cre dat duas mulieres nõ poſſe habere vnã mfez: co ꝙ vna vᷣgo alia coꝛrupta. Sic nihil ꝓhibet diabolũ eſſe bonũ creatiõè ⁊ factũ a deo:maluzʒ voſua voluntate. ¶ Tertio arguüt manichei qꝛ Johis.viij.c.ſcribit᷑. vos ex parte diabolo eſtis.ergo diabolus eſt creatoꝛ illoꝝ:quibꝰ ver bailla ſic dicta ſũt. Reſpondet᷑ ꝙ nõ ſequitur nam pater dicit᷑ aliqͥs alterius: vel qꝛ ab eo ha betſubſtãtiã:vel quia ab eo habet moꝛes ſuſci⸗ piendo eius doctrina:vel imitãdo vitã:h̊ ſcðo modo diabolꝰ erat pater phariſeoꝝ. ⸗ nit em pnceps mundi huius ⁊ in me nõ habet quicqᷓ;:diabolꝰ pᷣnceps mũdi vocat᷑:ergo mũ⸗ dus eſt ab eo. reſpõdet᷑ ꝙ non omnes pᷣncipes ſunt dij vel creatoꝛes: pꝛeterea ipe nceps erat yſurpatione:vnde iudicio a mũdo erat eicien⸗ dus: m illud Joh;.xij. Nunc iudiciũ eſt mũdi nũc pᷣnceps mũdi huius eiciet᷑ fſoꝛas. ¶ Quin to arguũt quia Johᷣ.xviij. dixit xpᷣs.regnũme unm non eſt de hoc mũdo. ergo xpᷣs non eſt rex huius mũdi:ergo mũdus eſt regnum diaboli. Reſpondet᷑ ꝙ regnũ rp̃i ſideles vocant᷑:qͥ non ſunt de hoc mũdo:qꝛnon ſunt dediti mũdanis ſunt tamẽ in mũdo ſed quaſi exulãtes ⁊ eternũ Dei deſiderãtes. ¶ Sexto arguũt: qꝛ apoſtolꝰ . nẽt adhuc manichei legẽ veterẽ datam ecẽapᷣn cipe tenebꝛaꝝ ⁊ malam eſſe. Cui erroꝛi occaſio⸗ is grauitas. Niſũ eſt ein ali⸗ ſcda ad Cor..iiij.ca.ait.deus huius ſeculi exce ſeculi eſt. Reſpondet᷑ ꝙ diabolus nücupatiõe deus eſt vel dñs ⁊ non ᷣm veritatẽ. Nam ⁊ vẽ ter deus vocat᷑ ad Philippẽ.iij.ca. quoꝛũ deꝰ venter eſt: tamẽ venter nõ eſt creatoꝛ:oſtenden dum eſt igit manicheis ꝙ om̃ia ſunt creata ab ſᷣpᷣo deo viſibilia ⁊ inuiſibilia. Scribitur nãq; Matth.vj. ca. Reſpicite volatilia celi ⁊c. Et ſubdit᷑ pater veſter celeſtis paſcit illa:ergo cibꝰ coꝛruptibilis quo aues paſcunt᷑ a patre celeſti eſt. Et Matthᷣ.v.c.dicit᷑ de pane celeſti. pluit ſuper iuſtos ⁊ iniuſtos: ergo pluuia eſt a deo. Et Matth. viij.ca. ſcribit̃᷑ de x-pᷣo ꝙ vẽti ⁊ ma retanq; domino obediebãt ei.⁊ Joh̊.j.c. Om⸗ nia ꝑ ipᷣm facta ſunt.⁊ iteꝝ ibi. In ꝓpꝛia venit ⁊ ſui eam non receperũt.Sed nò erat ꝑ gratiaʒ ſui:cum eſſent mali:ergo ſui erant ꝑ creationẽ. Item mutauit aquã ĩ vinũ coꝛruptibile. Johᷣ. to arguunt Joh. xiiij. xpᷣs dixit de diabolo. ve nenm dedit ymol quibnõf hj.ca. ergo ⁊ coꝛruptibilia ſunt ab ipᷣo.Etapłs ad Roma.ij.ca.ait.ex ipᷣo ⁊ ꝑ ipᷣm ⁊ in ipo ſũt om̃ia Et pᷣmead Corj.x.ca.Ex deo omia.⁊ ad Ephe.ij.ca.ipᷣius factura ſumꝰ.⁊ eiuſdẽ.iij. c. In deo q creauit omia.⁊ ad Collocẽ.iij.c. In ipᷣo cõdita ſũt vniuerſa que ſũt in celo ⁊ in ra viſibilia ⁊ inuiſibilia.Et ad Heb.j.ca. Initio tu dñeterrã fundaſti: ⁊ opꝑa manuũ tuaꝝ ſũt ce li.⁊ Actl.iij.ca.dicit᷑. Tu feciſti celũ ⁊ terram. ⁊ eiuſdẽ.x vij.ca.deus qͥ fecit mundũ ⁊ omia q̃ᷓ in eo ſũt.⁊ Apoc̃.x.ca.iurauit ꝑ viuẽtẽ in ſecu laſeculoꝛũ qͥ creauit celũ ⁊ terram mare ⁊ om̃ia que in eis ſũt.mouent᷑ itaq; manichei abſq; vl⸗ la rõne docentes multas fatuitates. ¶ Secun⸗ 22% e dus error manicheoꝝ ẽ ↄtra incarnstiois manã naturã. Sed contra iſtos eſt ſcriptura ſa⸗ cra:que xpᷣm affirmat deũ ⁊ hominẽ:homineʒ vo ꝑfectum ex aia rationali ⁊ hũana carne ſub ſiſtentẽ:atq; verũ redemptoꝛẽ mundi affirmat nos redemit pᷣcioſo ſanguine ſuo.¶ Tertius erroꝛ manicheoꝝ eſt cõtra legis antique boni⸗ tatem. dicũt em̃ patres veteris teſtamẽti fuiſſe daͤnatos leren aliquãdo peccaſſe Sʒ ſimi liter dicendũ foꝛet ð petro ⁊ paulo qͥ aliquãdo peccauerũt.qð ipᷣi negãt Sed nos ꝓbamus te ſtimonijs noui teſtameti qð ipᷣi recipiunt anti⸗ quos patres bonos ſuiſſe atq; ſauatos:nam le git atth.viij. ca. ulti ab oꝛiẽte ⁊ occidẽ cigdente veniẽt ⁊ recũbent cũ abꝛaam iſaac ⁊ ia⸗ cobiĩ regno celoꝝ:ergo abꝛaã iſaac ⁊ iacob fũti regno celoꝛũ. Item ¶ Watth. vij. ca. in trãſfigu ratiõe domini aparuerũt moyſes 7 he ias cuʒ eo loquẽtes:ſi damnati fuiſſent in traſfiguratio Meen KufennR uce olzan or tuus poꝛtatus eſt ab angelis in ſinũ abꝛae ſe deu benignũ q tam graue onus populo impoſuerit.Ad qð dicẽdũ ꝙ coꝛda iu⸗ deoꝛüũ erecta erant per pᷣſumptionem. Nam di cebant Exodi. xviij.ca. Nõ deeſt qui impleat: ſed deeſt qui iubeat. Et Exodi.xxiiij.ca. Re⸗ ſpondit vniuerſus populus ſimul cuncta q lo⸗ cutus eſt dominꝰ faciemꝰ.ideo humiliãdi erãt graui onere legis vt ad auxiliũ gratie currerẽt. Secũdo dedit occaſioneʒ huic erroꝛi iuſticia qᷓ puniebant᷑ criminoſi.vnde dicũt non fuiſſe de⸗ um benignũ qͥ legem tam crudelẽ dedit.Ad qð dicendũ ꝙ cum pᷣncipium ſapiẽtie ſit timoꝛ dei vt ſcribitur NPꝛouer.j.ca.ꝑfectio vero ſapiẽtie ſit amoꝛ dei. bma lex debuit inchoare a timoꝛe malos acriter puniẽdoſecũda lex debuit ſapiẽ tiam ꝑſicere cuʒ amoꝛe multis amonitionibꝰ et N tando bum⸗ utiſu inn tiofi foned⸗ mlein gaeeni lesride Sigan 6Sman pooſe⸗ onen düan rum, mob⸗ & geni nich⸗ ſtian. ſumar daman dunn ger ſisaſtu cundie NNR non lllee ppi ſed⸗ pum. lonta pheria polſo ſeat Griſtu bimeia egen fͤgute beinhe eluri) nnd nn ſutnr ſome ſöaig. Paſent fiͤczi muste nonti⸗ namle gccidẽ cie⸗ dori iga nsa; gurato er ne vuc⸗ jali⸗ nus iu⸗ md leat: te⸗ glo⸗ erat eret. claqᷓ ede⸗ dg ndei etie nore ſapie libee pꝓmiſſionibus ⁊ beneficioꝛũ exhibitionibꝰ inci tando. Tertio huic crroꝛi occaſionẽ dedit ver⸗ bum apoſtoli ad Roma.vj. ca.vbi ait.nunc ſo luti ſumus a lege moꝛtis:et vocat᷑ ab apoſtolo lex vetus lex moꝛtis.Ad qð dicẽdũ ꝙ lex moꝛ tis fuit ſuis trãſgreſſoꝛibꝰ:ſed lex vite fuit inten tione dantis:ſed lex moꝛtis vitio traſgredientii vnde ſubdit apoſtolus. Quid ergo dicemꝰ:lex peccatũ eſt abſit.Sunt ⁊ alij manicheoꝛũ erro res ridendi:quos cauſa bꝛeuitatis omittimus Si quis autẽ de illis pleniꝰ edoceri velit legat ſũmam de vvtutibus ⁊ ibi materiã iſtaʒ bene co pioſeq; digeſtam inueniet. ¶ Tertiũ dubiũ fu⸗ it: Que fuerũt media ad penitentiã ⁊ conuerſi⸗ onem auguſtini cooperãtia Et dicimꝰ ꝙ tria: pꝛimũ fuit pie matr lachꝛymoſa oꝛatio. Secũ⸗ du ambꝛoſij facũda pᷣdicatio.Tertiũ exemplo rum ꝓuocatio. Pꝛimuz fuit pie matris lachꝛy moſa oꝛatio. IJpᷣenanq; in ꝓuincias africe ciui tate vero cartaginẽſi oꝛtus honeſtis parentibꝰ genitus ẽ ex patre ſcʒ patritio:matre vero mo⸗ nicha nuncupata:hec religioſa valde:⁊ in chꝛi ſti amoꝛe fundata plurimũ flebat pꝛo filio:a ip⸗ ſum ad vnitatẽ ſidei reducere ſatagebat. Qua⸗ dam autem vice ⁊ ipᷣe in libꝛo cõfeſſionũ teſtatf mater illa ſancta vidit ſe ſtare in quadam lineli gnea lʒ triſtem:⁊ quidaʒ ei pulcherrimus iuue nis aſtitit ⁊ cauſaʒ tante triſticiereqͥ ſiuit. Que cum diceret ꝑditioneʒ ſilij mei auguſtini deplo ro. Ille reſpondit:eſto ſecura:quia vbi tu ibiil le:⁊ ecce continuo Rliũ ſuuʒ iuxta ſe ſtare vidit hec poſt dum auguſtino retuliſſet. Ille ait falle ris mater non tibi ſic dictũ eſt. Sed vbi ego ibi tu.ecõtra illa dicebat. Non fili mihi dictum eſt vvbi ille ibi tu. Sʒ ybi tu ibi ille. Rogabat ergo ſedula mater quaſi impoꝛtuna quendaʒ epiſco pum vt pꝛo ſuo filio ĩtercedere dignaretur. Cui tanta quodãmodo impoꝛtunitate deuictus ꝓ⸗ phetica voce reſpondit: vade ſecura quia im⸗ poſſibile eſt vt fiius tantarũ lachꝛymarum pe⸗ reat DOe ipᷣa itaq; referre poſſumus illud quod chꝛiſtus in ᷣmone qui legitur iĩ feſto beati iaco bi maioꝛis dixit. non ſentiebat inquit illa ſicut cetere matres que coꝛpus natoꝛum amant ani⸗ mã autem contẽnunt.Deſiderãt enim illos va lere in hoc ſeculo: et non curãt quid in alio ſint paſſuri. Alij militias filjs ꝓuidẽt alij honoꝛes ⁊ nemo filijs ꝓuidet dominũ:ꝑditionem illoꝝ cum magno pᷣcio cõparãt:⁊ ſalutẽ illis nec do⸗ no acciꝑe volũt.Si vident illos pauperes tri⸗ ſtantur ⁊ ſuſpirãt. Si aũt viderint peccãtes ne mo triſtat᷑.vt oſtendãt qꝛ coꝛpoꝝ ſũt parentes nõ aiaꝝ.hec ille.Scoõm mediuʒ qð cõcurrit ad penitentiã ⁊ ↄuerſionẽ auguſtini fuit ambꝛoſi facũda pᷣdicatio.Cũ em auguſtinꝰapud carta⸗ ginẽ multis annis rethoꝛicaʒ docuiſſet occulte matre neſciẽte romã venit:⁊ ibidẽ multos diſci pulos cõgregauit:his tẽpoꝛibus mediolanen⸗ ſes a ſynaco pᷣfecto romanoꝝ petiere ſibi doctò rem in rethoꝛica deſtinari. Erat ibi tũc pᷣſulvi dei ambꝛoſiꝰ ⁊ ad pᷣces mediolanẽſiũ illuc mit⸗ titur auguſtinꝰ:mater autẽ eius quieſcere non valens cũ multa difficultate ad eum venit:⁊ ip ſum iã nec vere manicheũ: nec vere catholicuʒ repperit. Cepit autẽ auguſtinꝰ beato ambꝛoſio adherere a eius pᷣdicationes frequẽter audire Erat em in pᷣdicatione ſatis ſuſpẽſus ne qd cõ⸗ traipam manicheoꝝ hereſim vel p ipa dicere tur. quadã vice cõtra illũ erroꝛẽ ambꝛoſi diu⸗ tius diſputauit ⁊ ipᷣm aꝑtis rõnibus ⁊ auctoꝛi tatibus ↄfutauit:ita vt erroꝛa coꝛde auguſtini penitus pelleret᷑. Certiũ meqiũ qð cõcurritad penitẽtiã ⁊ cõuerſionẽ auguſtini dicit᷑ exẽplo⸗ rũ ꝓuocatio inflãmatio. Cũ em ſicut ipe nar rat in lib.cõfeſſionũ iam via xpᷣi ſibi placeret v per ipam anguſtã adhuc ire pigeret imiſit dñs in mẽtẽ eius vt ad ſimplicianuʒ in quo lucebat gratia diuina ꝑgeret vt ſibi eſtus ſuos cõferẽti ꝓferret qͥs eſſet aptus modus ambulãdi in via dei in qua alius ſic ibat:diſplicebat em̃ ei quic⸗ quid agebat in ſeculo pᷣ dulcedine dei ⁊ decoꝛe domus eius quã dilexit:Simplicianꝰ autẽ ce⸗ pit eum hoꝛtari ipe quoq; cepit ſeipᷣm hoꝛtari ac dicere. Quot pueri ⁊ puelle intra eccleſiam deo ſeruiũt.tu nõ poteris ꝙ iſti ⁊ iſte⸗ an vero iſti ⁊ iſte in ſeiis poſſunt ⁊ nõ in deo ſuo:quid in te ſtas ⁊ nõ ſtas:pꝛoice te in euʒ ⁊ excipiet te ſanabit te. Int᷑ hoꝝ colloquia memoꝛia victo⸗ rini ĩ mediũ venit: vñ exhilaratꝰ ſimp icianus narrat Qualiter idẽ adhuc gẽtilis ob ſui ſapiẽ tiã rome qð maximũ erat tunc ſtatuã meruiſſet Et qualiter ſe ſepius chꝛiſtianũ dicebat:cui cũ ſimplicianꝰ diceret:non credo niſi videro te in eceleſia:ille iocãdo dicebat:nũquid parietes ſa ciunt hominẽ chꝛiſtianũ:tandeʒ dum ad ecdle⸗ ſiam veniſſet ⁊ ei tanqᷓ; verecũdo occulte liber vbi erat ſymbolũ fidei ad legendũ datus fuiſſei ille in altũ aſcẽdit ⁊ alta voce ꝓnũciauit Tune etiaʒ ab africa quids amicus auguſtini nomie pontianus ſuꝑuenit ⁊ vitã ⁊ miracula ipᷣiꝰma giſtri antonij qui nuꝑ in egypto ſub Cõſtãtino imperatoꝛe defunctus fuerat recitauit.hoꝝ ex emplis auguſtinus vehemẽier exarſit:ita ꝙ ſo ciũ ſuũ alippiũ ta vultu qᷓ; mẽte turbatꝰ inuaſit ⁊ foꝛtit᷑ cxclamauit.Quid patimur qͥd audimꝰ Surgũt indocti ⁊ ceũ rapiũt ⁊ nos cuʒ doctri nis noſtris i inrernuʒ demergimur:a accurrẽs in quendam hoꝛtum ſub quadain ficu ſe piecit vt iße narrat in lib.confeſſionum amariſſime flens lamentabiles voces dabat.Cũ ain amg . ¶ Be humili guſtini.¶ Caplm.I· quidem riſſime fleret audiuit vocem dicentẽ ſibi. Tolle lege:aperuitq; ſtatim codicẽ apoſtolicũ ⁊ con⸗ iectis oculis ad pꝛimũ capᷣ.legit. induimini do minũ ihm xpᷣm. ⁊ ſtatim ab eo om̃es dubietatl tenebꝛe diffugerũt:interim autẽ tam vehemen⸗ tiſſimo doloꝛe dẽtiũ toꝛq̃ri cepit: vt fere ad cre⸗ dendam opinionẽ coꝛnelij phᷣi ſuccẽderet᷑ ꝙ ſũ mũ bonum anime in ſapiẽtia: ſũmũ vero bonũ coꝛpoꝛis in nullũ ſentiendo doloꝛẽ poſuerat.tã vehemẽs aũt ille doloꝛ fuit ꝙ etiã loquelã ami ſit. Quo circa vt ĩ li. cõfeſſionũ refert in tabulis cereis ſcripſit vt om̃es ꝓ eo oꝛarẽt vt doloꝛẽ il lum deus mitigaret: ipᷣe vero cum alis genua flexit ⁊ ſubito ſanũ ſe ſenſit.inſinuauit ergo per litteras ſancto viro ambꝛoſio votũ ſuũ vt mo⸗ neret quid ſibi de libꝛis ſanctis legenduʒ eſſet: quo acrioꝛ fieret fidei xpᷣiane:at ille iuſſit Eſaiã ꝓphetam ea ꝙ euãgelij ⁊ vocationis gentium ꝓnuciatoꝛ apertioꝛ videatur. Cuius pncipiuʒ cum Auguſtinꝰ non intelligeret totũ aliud tale eſſe arbitrans diſtulit vt illud relegeret cũ iſcri⸗ pturis ſanctis magis exercitatus eſſet. Adueni ente vero paſcali tempoꝛe Auguſtinꝰ cum eſſet annoꝛũ triginta cum filio ſuo a deo dato puero valde ingenioſo:quem Auguſtin“ in ſua adole ſcentia dũ adhuc gentilis ⁊ philoſophꝰ eſſet ge nuerat:necnon cũ alipio ſuo amico ſacrum ba ptiſma ſuſcepit:de hac Auguſtini conuerſione ſcripſit ſanctꝰ datius epiſcopꝰmediolanẽſis li. j.ſue cronice.ca.x.de quo datio gregoꝛiꝰ memi nit in libꝛis dialogoꝝ.Tunc in illo baptiſmate ambꝛoſiꝰ cepit.Te deũ laudamꝰ.⁊ Auguſtinꝰ reſpondit.te dominũ cõſitemur. Et ſicipᷣi duo hũc hymnũ alternatim cõpoſuerũt: ⁊ vſq; in ſi nem decãtauerũt: ꝓtinus aũt in fide catholica mirabiliter ↄfirmatꝰ ſpem omnẽ quã habebatiĩ hoc ſeculo dereliqᷣt:⁊ ſcholis quas regebat ab⸗ renũciauit. o miranda dextre dei excelſi muta⸗ tio q̃ auguſtinũ nõ ſolũ de tenebꝛis eduxit in lu cem illũ lumiare grãdei ſua eccłia pᷣfecit. „ . inte penitentia et ſingularid ctrina at — e maxime detriblus. Pꝛimo de penitentie humilitate. ¶ Tertio de vite integritate. „ — ſain Iʒ peccata grauia amariſſime defleuiſſet: ta men ex ipᷣa hũilitate de peccatis q nos minima 2 O⸗ —— 4 „ 51 N . . eclarandũ de be . 2 „ ꝛimo cõmendat᷑ de penitẽtie humilitate. reputamus in lib.cõfeſſionũ deo ſe dolenterac cuſat. Sicut de eo ꝙ cũ puer eſſet ludebat ad pi lam cũ ad ſcholas ire deberet. Itẽ de eo ꝙ non volebat legere vel addiſcere niſi vi a parentibꝰ vꝛgeret᷑. Iteʒ de eo ꝙ fabulas poctaꝝ ſicut fa. bulã enee cũ adhuc eẽt puer libenter legebat:? didonẽ moꝛtuã ꝓpter amoꝛẽ ploꝛabat. Itẽ de honc de celario vel mẽſa parentũ aliq furaba⸗ tur vt pueris ludentibꝰdaret. Itẽ de eo ꝙ in lu dos pueroꝝ fraudulẽtas victoꝛias exercebat. Item de eo ꝙ pira de quadã arboꝛe vicina vi⸗ nee ſue cũ eſſet annoꝝ ſedecim furatꝰfuerat.Ac cuſat etiã ſe ð eo ꝙ aliquãdo nimis libẽter canẽ nationẽ libẽter pſpexit:⁊ de eo ꝙ domiexiſtẽs araneas muſcas ſuis retibꝰ capientes nimis at tente ꝓſpexit. Ideo aũt de his coꝛã dño cõſite bat᷑ vt ipe dicit. Quia aliquãdo a bon . tationibꝰauertunt ⁊ oꝛatiões interrũpunt.Si q̊s wo feruoꝛẽ cõpunctiones deuotionẽ ↄtriti⸗ onẽ auguſtini penitetis plene ſcire deſideratle gat libꝛos cõfeſſionũ qͥ vndiq; reſonat liquefa- ctionẽ coꝛdis ipᷣiusi ſtinus de doctrine ingularitate α ingularis 7 excellentiſſimꝰfuerit in doctrina oſtendũt no bis libꝛi qnos cõpoſuit:ſed ad eius gloꝛiã acce dit alioꝝ ſanctoꝝ doctoꝝ teſtimoniũ:qui ò au guſtino loquẽtes ipᷣm copioſiſſimis laudibus attolunt. Unde pꝓſper in libᷣide vita cõtempla tiua inqͥt Auguſtinꝰ epiſcopꝰ acer erat ingenio ſuauis eloquio:ſecularibꝰ litteris peritꝰni eccle ſiaſticis laboꝛibꝰ ſtudioſus: in quotidianis di ſputationibꝰ clarus:in omi ſua actione cõpoſi tus:in q̃ſtionibus ſoluẽdis acutus:in cõuincẽ dis hereticis circũſpect“: in expoſitiõe fidei no ſtre catholicus:inexplanãdis ſcripturis cano nicis cautꝰ.Quẽ in libellis meis ꝓ poſſibilita⸗ te mea ſum ſecutꝰ.Et Anſelmin ꝓlogo mono⸗ logioñ.nihil potui inuenire nec dixiſſe qð non catholicoꝝ patꝝ ⁊ maxime beati auguſtini di ctis cohereat.Et policrates lib.ij.c.xviij.nar⸗ ratiõis auctoꝛẽ magnũ teneo Augl.Et poſſido nius. auguſtinꝰ ſapie lumẽ pᷣfulgidũ ꝓpugna- culũ veritatis omnes eccleſie doctoꝛes tã inge P nioqqᷓ; ſciẽtia vicit. Incõparabiliter floꝛẽs tam IIL &E EVtutum moꝛibus q; influẽtia doctrinarũ.Hu⸗ go in didaſcalõ. lib.iiij.?⁊ Iſið.lib.vj.ethimo. De noſtris apud grecos oꝛigenes in ſcriptura rfrũ laboꝛe tam grecos qᷓ; latinos opeꝝ ſuoꝝ nu mero ſuperauit: deniq; hieronym' ſex milia li⸗ bꝛoꝝ eiꝰ legiſſe fatet:hoꝝ tamẽ oĩuz ſtudia au guſtinꝰingenio ⁊ ſciẽtia ſua vicit.nam tãta ſcri plit vt diebus ac noctibꝰ nõ ſcribere quiſqᷓ; va⸗ leat libꝛos ſuos:ſed nec legere quideʒ occurrat Et egeſippus in ꝓlogo libꝛi de floꝛibus paradi do a bonis medi (t Cann thor⸗ It⸗ ſes eccl ionore, mirabt vener⸗ ſtitenſ⸗ nants (lipa Ee⸗ Auguſt ſndie cemno faſum: vado diceto andeci dehon ſipere euͤli⸗ öton neg lum: detan enf, dinlip ſcöne⸗ ſnbeni dererp ſtontbu oibid⸗ Pore coti⸗ vYobi dennus tieben legte: futre bett ſcneri ſeepoſ bodehe Mande liumc Ptomr ſepnun dahelt lelſend n Pkng iaſdſ⸗ nee Ahi Gnon ennb cutſi⸗ bat ede abe⸗ inlu tar. ayi⸗ nNe R fiöre⸗ enſi⸗ nie e: edi S ede igucn Kug Gulans gütho acce nöan ius gennto⸗ lecde Wisdi cöp corina⸗ ſta e o⸗ on nidi nar⸗ ho ⸗ ſͤinge estun ühe⸗ Abino. nptuns ſor niiuli⸗ hu iuaſeri ſchva⸗ urrat ganndi quãto amplioꝛe ſolatio e ſii· Inter magnos etegregios catholice docte⸗ res eccleſie pclarum fuiſſe ⁊ eſſe auguſtinuʒ qs ignoꝛet: quẽ cum diuina æ bumana eruditiõe mirabilẽ om̃es oꝛthodoxi in toto terrarũ oꝛbe venerantur:pꝛecipue cuʒ apoſtolice ſedis anti ſtites ſcripta eius ſua pꝛobabile auctoꝛitate ſir⸗ mantes: tanto maioꝛe ſtudio ſemꝑ amplexi ſũt mee mare ip̃ᷣius quoꝛundã pſalmoꝝ fontibꝰ p⸗ fuſum: diuina miſericoꝛdia largiẽte inriuulos vadoſos cõpendioſe bꝛeuitatis deduxi vno co dice tot diffuſa cõplectens quot ille in decades q̃ndecim mirabiliter explicauit. Sed vt qdam de homero ait. Tale eſt de eius ſenſu aliͤd ſub ripere quale herculi clauã de manu tollere Eſt eni l̃aꝝ omniũ egregius magiſter decurrẽs tã qᷓ fons puriſſimus nulla fece pollutus.Sed in integritate fidei ꝑſeuerans:neſcit hereticis lo⸗ cum dare:vnde ſe poſſint aliqua colluctatione defendere. Totus catholicus.totꝰ oꝛtodoxus iuenit᷑:⁊ in eccleſia dñi ſuauiſſimo nitoꝛe reſplẽ dẽs: ſuꝑni luminis claritate radiat᷑.Et haymo in cõmẽtario ſuper ſecũda epła ad Coꝛinthios Hm beatũ auguſtinũ:neceſſe eſt ad altioꝛa cõſcẽ dere:⁊ pfundioꝛa ſcrutari:qui in lucidandis q̃ ſtionibus om̃es doctoꝛes excellit. Et iteꝝ hay mo ibidem. Sicut ſol in lumine excedit omnes planetas: ita auguſtinꝰomnes exceſſit in ſacris exponendis ſcripturis. Et voluſianꝰcui augu ſtinꝰ epłas ſcpſit. Legi dei deeſt quicqͥd Augu. cötigerit ignoꝛare. Et Oꝛeg' in epiſtola ad ino centiũ pᷣfectuʒ africe. expoſitionẽ ſancti iob vobis trãſmiüiti voluiſtis: veſtro ſtudio cõgau demus: ſed ſi delitioſo cupitis pabulo ſagina- i: beati Auguſtini cõpatriote veſtri opuſcula legite: ⁊ ad cõparationẽ illius ſiliginis noſtrũ furfurẽ non queratis. Et idem in regiſtro legit ꝙ beatus auguſtinꝰ nec cuʒ ſoꝛoꝛe habitare cõ ſenſerit dicens. Que cũ ſoꝛoꝛe mea ſunt ſoꝛoꝛes mee nõ ſunt. docti ergo viri cautela magna no⸗ bis debet eſſe inſtructio. Et Hieroꝰ in li.ð duo decim doctoꝛibꝰ. Auguſtin? epᷣs volans ꝑ mõ tium cacumina: quaſi aquila multa celoꝛũ ſpa⸗ tia terrarũq; ſitus ⁊ aquarũ circulũ claro ſᷣmo ne ꝓnunciauit. Et idem in epła ad auguſtinuzʒ duob libellis tuis eruditiſſimis: ⁊ ois eloquẽ tie ſplendoꝛe fulgentibꝰ reſpondere non potui. Certe quicqͥd dici potuit:⁊ aſſum ingenio ⁊ de ſfſcripturaꝝ hauriri fontibus a te poſitum eſt at q diſertum: ſed queſo reuerentia tuaʒ parũper patiaris me ruũ laudare ingeniũ : Sunt et alia tam hieronymi qᷓ; alioꝝ doctoꝝ teſtimonia de is vſuros ſe fuiſſe teſta tur. Et caſſiodoꝛꝰ in plogo ſuꝑ pſalteriuʒ. Ad Auguſtini facundiſſimi patris coſugi opulen⸗ tiſſimã lectionẽ: quo circea memoꝛ infirmitatis laudibus auguſtini quenos bꝛeuitati cauſap⸗ tranſimus ¶ Tertio cõmendatur auguſtinus ve vite integritate: poſt couerſionẽ qdem inte⸗ gerrimã vitam atq; ſanctiſſimã duxit: na eme⸗ diolano diſcedens aſſumptis ſecum nebꝛidio ? cuodio matre ad africam remeabat. Sed cum eſſent apud hoſti tiberniã: pia mater eius de⸗ functa eſt:poſt cuius moꝛtẽ reuerſus eſt augu⸗ ſtinus ad agros ꝓpꝛios: vbi cũ his qui ſibiad herebãt ieiunijs ⁊ oꝛationibꝰ deo vacabat ſcri⸗ bebat libꝛos indoctos docebat. ama ãt ciꝰ vbiq; defundebat᷑ ⁊ ĩ omnibꝰ libꝛis ſuis ⁊ acti⸗ bus admirabilis habebat᷑. Refugiebat aũtad. Eodẽ tẽpoꝛe apud hypponem erat qdã vinrma accederet ⁊ verbum ex oꝛeſuo audirei ſeculo re nunciare poſſet. Qð auguſtinus ybi cõperit: il luc concitus iuit. audiẽs autẽ valeriꝰ hypponẽ ſis epiſcopꝰ famã eius ipᷣm plurimũ retinenteʒ in eccleſia ſua pſbyteruz oꝛdinauit: nõnullis ꝗ/ dem lachꝛymas ſuas ſuꝑbe intenpiãtibus: ⁊ ſ6 q; eum cõſolantibus: m dicentibus quia a loc/ pᷣſbyterij ʒ ip̃e maioꝛi dignus eẽt apꝛopinqua ret tamẽ epiſcopatui. Qui ſtatim monaſteriuʒ clericoꝛũ inſtituit.Et cepit viuere m regulam ſub ſanctis apoſtolis cõſtitutam vbi nullus ali quid ꝓpꝛium habebat:ſed omes in cõmuni vi uebant. De cuiꝰ monaſterio decem epiſcopi fu regulares vocauit regulã tra didit ſub qua mi⸗ litant p̃dicatoꝛes heremitani:ſeruite: oꝛdo ſan⸗ cte bꝛigide: oꝛdo ſancti hieronymi: oꝛdo ſancii Johãnis hieroſo omitani: oꝛdo ſãcti antonij: erũt electi. Fratribꝰ autẽſuis quos c⸗ nonicos oꝛdo cruciferoꝛũ.Cum vero valerius epiſcopꝰ eſſet grecus:⁊ minus in latina lingua 7 litieris doci auguſtino poreſtateʒ tribuit: vt otramo rem oꝛientalis eccleſie coꝛaʒ ſe in eccleſia pꝛedi caret:vnde cum ep̃i cõtradicerent ille de p non curabat: dũmodo per eũ ſiert: quod per ſe ſie- ri nõ valebat. Eodẽ tẽpoꝛe pᷣſbyteꝝ foꝛtunatũ manicheũ ⁊ alios hereticos:pᷣcipue rebaptiʒ tos donatiſtas manicheos ↄuicit abſtulit et fugauit. Cepit aũt beatꝰ valeriꝰ foꝛmidare ne ſi bi auguſtintolleret᷑ ⁊ ab alia ciuitate i ep̃ᷣm pe teret᷑:nã ſibi aliqñ ablatꝰ fuiſſet: niſi cũ ad locũ ſecretũ tranſire euraſſet: ita vt inuenire minime potuiſſet. impetrauit igit᷑ ab archiepᷣo cartagi⸗ nenſi: vt ipe cederetta auguſtinũ hy onẽſi ec cleſie p̃ficeret ĩ ẽm.ᷣ cũ h̊ auguſtinꝰ omnimo⸗ de recuſaret:cõpulſus iñ ſuceubuit ⁊ epᷣatꝰcu⸗ ram ſuſcepit. Qð in ſe poſtea fieri non debuiſſe yt ſuo viuente epᷣo oꝛdinaret᷑: ⁊ dixit ſcripſit ppter ↄcilij vniuerſalis ꝓhibitionẽ Quq poſt modũ oꝛdinat didicit:qᷓ; ſancte in ẽatu ſeha-⸗ buit videre poten ĩ legẽda.in diebꝰ aüt eiꝰvan dali totã africe ꝓuinciã occuparũt: vaſtantes om̃ia: necparcẽtes ſexuioꝛdini veletati. Etvt pleriq; tradũt vandali poloni eẽ credunt᷑ a fiu- mine vaãdalo polonie dicti. in li. vo hiſtoꝛie hi ſpanie ſcribit. O tpe agenſoꝛici reg vadaloꝛuʒ facta ẽ ab ipo grauis eccleſie ꝑſecutio in hiſpa nia ⁊ africa.nã multos martyres fecit:ↄfeſſoꝛi buſq; linguas abſcidit:qͥ vt Iſidoꝛꝰ narrat ab⸗ ſciſſis linguis ꝑfecte lodbant᷑.⁊ de his fit men tio.C. ð offi.pfec.pᷣtoꝛio africe.cũ tãdẽ vanda⸗ li ad hypponẽſem ciuitatẽ veniſſent: Augꝰↄuo catis fratribus dixit. Ecce rogaui dñm vt aut nos ab his ꝑiculis eruat:aut patientia tribuat aut me de hac vita ſuſcipiat ne tot calamitates Vĩdẽ cõpellar. Et ecce tertiũ qð petijt obtinuit Tertio nanq; obſidionis menſe febꝛibus labo⸗ rans lecto decubuit in quo ſeptẽ pſalmos cũ la chꝛymis legẽs:ſũptaq; euchariſtia:reuerẽdiſſi me integro aſpectu atq; auditu coꝛã poſit fra- tribus ⁊ oꝛantibus migrauit ad deũ anno eta⸗ tis ſue. lxxvj. epatus vo ſui.xlvx. ini:ð quo fit officiũ duplex e traſlatione coꝛ pis be declaraduũ de beato auguſtino oicit᷑ magnificatio· placuit qdẽ oipotenti TReind inmiraenlor utl atrone. Scdo in coꝛpoꝛis traſlatione. Tertio in officij celebꝛation. C.'Mꝛimo magnificauit eũ deꝰin miraculoꝝ ru tilatione. Naʒ in vita ⁊ in moꝛte miraculis cla ruit. In li.nã q;.xxij.de ci.dei.dicit deſe nomẽ ex hũilitate nõ expꝛimens Scio epᷣm ſemel pꝛo – — — adoleſcẽte quẽ nõ vidit oꝛaſſe illũq; illico demo õ oleſcẽte quẽ nõ vidit oꝛ⸗ üllico honoꝛifice collocat ¶ nio caruiſſe.Cũ etiã qͥdã infirmꝰincidi deberet legunt᷑.poſt moꝛtẽ vo cõpertũ ẽ illũ miraculis plurimis coꝛuſcaſſe. Ex qbus aliq̃ enarrabimꝰ MMolendinariꝰ qͥdã in beatũ auguſtinũ ſpecia lem deuotionẽ habẽs: cũ quãd infirmitatezꝗᷓ ðꝛ flegma ſalſũ in tibia pateret᷑:beatuʒ auguſti nũ deuote in ſui adiutoꝛiũ inuocabat. Cui ꝑpvi ſum ſanctus auguſtinꝰ apparuit: ⁊ tibiã manu palpãs integre reſtituit ſanitati: qͥ excitatꝰſe li⸗ beratuʒz inuenit: ⁊ deo ⁊ beato auguſtino gr̃as reddidit. Quida puer cũ vitio lapidis pᷣmeret᷑ deo huc ſanctũ magniſicare pᷣcipue in tribus. ⁊ de ↄſilio medicoꝝ incidi deberet:mater pu0e⸗· ri moꝛtis ſibi timẽs periculũ beatũ auguſtinuuz deuote ĩ ſui filij ſubſidiũ iuocauit. Sraumq; fu ſa oꝛatione vꝛinã cũ lapide emiſit:⁊ plenã ſani⸗ tatẽ recepit. ꝛepoſu cuiuſdã eccleſie in beaa⸗ tũ auguſtinũ multã deuotionẽ habens: cũ pr tres annos grauẽ inſirmitatẽ paſſus fuiſſet: itia vt de lecto ſurgere nõ valeret aduenientẽ ſolen⸗· nitatẽ beati auguſtini cuʒ iq in eiꝰvigilia ad ve ſperas pulſaret ad roganqu ſanctũ auguſtinuuz3 tota deuotiõe ſe ↄtulit Cui in albis ſanct' augu ſtinꝰ aparẽs dixit.Ecce aſſum totiẽs ad teñ vo catus:ſurge cito ⁊ celebꝛa mihi officiũ veſperiti nũ.Qui ſanus ſurgẽs cũctis ſtupentibꝰeccleſi am intrauit:⁊ officiuʒ deuote peregit. ¶ Scdo magnificauit deus beatũ auguſtinũ ĩcoꝛpoꝛis tranſlatioe. Maʒ poſtqᷓ; gens barbara africam occupauit fideles coꝛpus auguſtini ceperũt:⁊ ipᷣm in ſardiniã tranſtulerũt. Lranſactis autez ab eius obitu annis ducẽtis octoginta. Lupss· dus deuotus longobardoꝝ rex audiens ſardi⸗ niã a larracenis depopulatã lolẽnes illuc nũci⸗ os miſit vt doctoꝛis ſancti reliquias papiaʒ de ferrent Qui magno pᷣcio dato coꝛpꝰ ſãcti augu ſtini tulerũt.⁊ vſq; ianuã poꝛtauerũt. deuo tus rex audiẽs vſq; ad pᷣdictã ciuitatẽ cumma gno gaudio eidẽ obuiauit ⁊ reuerenter excepit LCuũ aũt mane vellẽt coꝛpꝰillud deducere: nullo modo moueri potuit:donec rex votũ emiſit ſi ſe inde deduci ꝑmitteret:ibideʒ in ſuo noieec· cleſiã fabꝛicaret:cũ aũt votũ feciſſet ſtatim ſine difſfficultate inde deductũ eſt. Rex aũt qð voee rat impleuit. Et ibidẽ ĩ honoꝛe beati auguſtini cecckiaʒ fabꝛicauit IJdẽ miraculũ die ſequenti in quadã villa ep̃at terdonenſ q̃ ðꝛ caſelle ↄtigit Et eo mõ ibidẽ in honoꝛe beati auguſtini eccle ſiã fabꝛicauit. Inſuꝑ villã ipᷣaʒ cũ oĩb appendi tis ↄceſſit Fuiẽtibꝰeccłie ſancti auguſtiniꝑpe⸗ tuo poſſidẽdã.Sicq; cũ magno gaudio papis deducit᷑:⁊ in eccłia ſancti petri q celũ aureũ dꝛ ertio magnificauit de 2 ⁊ de ei moꝛte ob inciſionẽ plurimũ timeret᷑ cd us beatũ auguſtinũ in offcij cclebꝛatiõe. Nam infirm cũ multis lachꝛymis deũ exoꝛaſſet: cuʒ eo ⁊ ꝓeo auguſtinꝰoꝛauit: ⁊ ſine aliq̃ inciſiõei⸗ nõ niſi deo inſpirate factuʒ ẽ vt eccleſia ſtatuit vt Aicid rluor voclos Bacinolia Fuglin tegrã ſanitatẽ recepit. H et alia in vita ſua facta oen elevearer ſieper i. Y. err⸗ liquijs ⁊ veneratiõe ſanctoꝝ in.c.głioſus deꝰ. Isit᷑ auguſtinũ doctoꝛẽ magnũ veneremur in terris: vt ſic ꝑ illiꝰmerita cuʒ ipᷣo regnare poſſi mus in celis. Abi xpᷣo iſu fruemur cũ gaudio à benedictus in ſecula ſeculo ꝝ. Amen. gliam ingentẽ gdeptus ẽ ꝓpter ſcien⸗ tiam penitentiã ⁊ patientiã · (Sa Sermo.lvj.de btõ Hieronymo:qui ſcor noiſpe lrine nülie odeeut ſickein gobn⸗ aſacn chcusi colck: niget fulgett ſorte hieron wer deeo lerin det puin CMs Cun neh⸗ .. du NDE enc Uece Pazde Mauge roe Inna. epit nullo⸗ iſt iet nſne. dvoe Güktmi. uenin lexyn inan pnl e. is eadꝛ de Vam kanit Gſhvi Ggſne jdere⸗ ſsde + ehoſt nucho ecceſt q̃ copia fatet᷑:eiuſq; ſcripta roboꝛat cõfirmat atq; com⸗ pꝛobat ⁊ acceptat:ſicut ptʒ.xv.di.decretoꝛuʒ ca.ſãcta romanaeccłia. Is eſt qͥ in toto oꝛbea⸗ cũctis fidelibꝰ ſũma ⁊ ſingulariſſima deuotiõe colit᷑:cuiꝰnomẽ latitudis terre cõpleuit. Is de niq; ẽ qͥ inter angeloꝛũ choꝛos ñ mediocri glia fulget in regno celoꝝ quẽ deꝰ benedictꝰ ſtola i- moꝛtalitatis decoꝛauit. Quis igit᷑ audebit de hieronymo nõ niſi balbutiẽdo loqui. Nerũta men vt debito ſatiſfaciã: cuʒ in ſolennitate ipiꝰ de eo verba facere opus ſit: cum omni qua ppꝰ terimus affectione de illius gloꝛia tractabimꝰ: de qua dicuntur verba ꝓpolita. In quibus ex pꝛimit᷑ magnitudo gloꝛie hieronymi quaʒ aſſe cutus eſt tam in beata vita qᷓ; etiam in pᷣſentiſe culo. Quare autem hieronymus ſit adeo glo⸗ rioſus effectus. Triplex põt ratio aſſignan.· CERꝛima dicik ſcientte. ¶Secunda patientie. ¶ Tertia penitentie. ¶ Oualit ſcientia hieronymi fuit ama — . ne hiſtoꝛiaruʒ ⁊ in vtiliſcripture traſ/ Caplm.· — hac parte tria ſe ingerunt dubia declaranda. — eo a magiſtris ei docentibus cauſatg. — CTertiũ nymi fuit ĩ eo cauſata a magiſtris cũ docentibꝰ Eatificauit illũ in glia ꝛ circũcinxit illũ ʒona gloꝛie· Scribũt᷑ h vba Ecci.xlv.c.HNeſcio copia ⁊ facultate dicẽdi laudes hierony.glo rioſi peroꝛari poſſint qͥ tũ doctrine vbertate:tũ eximie ſãctitatis merito admirabilẽ ac venerã⸗ dü ſe cũctis moꝛtalibus pᷣbet. Is nanq; ẽ quẽ eccleſia ſancta dei pᷣclariſſimũ vᷣitatis doctoꝛẽ giſtris eũ docẽtibꝰcauſata 1 ſlimul n illa habuit ſcientig infuſam ⁊ qua liter alios doctoꝛes ſuperauit in noti cia diuerſoꝝ ideomatuʒ ⁊ multitudi in terra dicit ſcientie: nam effulſit in eo ſcientia rerum humanaꝝ ⁊ diuinarũ.Et illa vᷣbo ⁊ lit⸗ teris cõmunicauit.hinc Dañ.xij.ca.ſcribitur. Qui docti fuerint fulgebunt quaſi ſplendoꝛ fir mamenti:⁊ qui ad iuſticiã erudiunt multos:q̃ᷓ ſi ſtelle in perpetuas eternitates. Nerũtamẽ in ¶Pꝛimũ vta ſcientia beati hieronymifuit in rtiũ vtꝝ ſcia Hiero. fuit excellentiſſima. CAd pᷣmũ dubiũ rũdere poſſumꝰ ꝙ ſcia hiero lvj N vt colligif ex dictis eiꝰ in libꝛo de viris illu ſtribus:cuz ipe genite eſſet patrecuſebio .xxvj anno imperij magni Cõſtantini:in oppido ſtri donio qda gothis euerſũ dalmatie quõdã pean nonieq; ↄfinium fuit cũ parẽtibus in puericia veniens nomãt viris inſignibꝰ tradit᷑ inſtruen- dus:nã in grãmatica donatũ habuit pᷣceptoꝛẽ in rethoꝛica victoꝛinũ. ¶tuz vo ĩ diſcendo la boꝛauerit:ipᷣe aſſerit ĩ epla ad occeanũ:vbiſcri⸗ bit. Bü eſſem iuuenis nimio feruebã amoꝛe di ſcẽdi:nec iuxta quoꝛũdã pᷣſũptionẽ ipe me do⸗ cui:apollinarẽ audiui anthiochie frequẽter et colui. Jã canis ſpargebat᷑ caput ⁊ magiſtꝝ po tius decebat q; diſcipulũ:perrexi tñ alexãdriã audiui didimũ i mul: ei gras ago: qꝛ qð neſcie bam didici: ⁊ qð ſciebã illo docente nõ ꝑdidi: veni rurſus hieroſolymã a bethleẽ᷑: qͥ laboꝛe:qᷓ pᷣcio baraniã nocturnũ habui pᷣceptoꝛẽ.Time bat em̃ iudeos:⁊a alteꝝæ mihi exhibebat nicode mũ.Et in epła ad ruſticũ monachũ inqᷣt. Suʒ eſſem iuuenis: et meſolitudinis deſerta valla⸗ rent incentiua vitioꝝ: ardoꝛẽq; nature ferrenõ poterã. Quã cũ crebꝛis ieiunijs frangerẽ:mẽés iñ cogitationibꝰ eſtuabat:ad quã hebdomada cuidã fratri qui ex hebꝛeis crediderat me in di ſciplinaʒ dedi: vt poſt quintiliani acumina. Ei ceroniſq; fluuios grauitatẽq; frontonis leui tatem Olinij alphabetũ diſcerẽ ſtridẽtia anhe lantiaq; verba meditarer: d ibi laboꝛis ſupſe⸗ rim:quid ſuſtinuerim difficultatis: quotiens deſperauerim:quotiẽſq; ceſſauerim: ⁊ cõtentio ne diſcendi rurſus inceperim teſtis eſt cõſcien⸗ tia tam mea:qͥ paſſus ſum qᷓ; eoꝝ qui mecũ vi⸗ tã duxerũt: ⁊ gr̃as ago dño ꝙ de amaro ſemĩ'e laꝝ dulcedinis fructus capio.h̊ ibi Perrexit etiã cõſtantinopolim vbi audiuit grego:iũ na⸗ ʒãſenũ: vt ipe teſtat᷑ in tertio Eſaie explanatio nmnnü libꝛo. Sʒ obuiare qs pᷣt ꝙ vnꝰ hõ aiiũ doce PRBimaro quare hHhieronym gloꝛioſus effectỹeſt: 1no men grade ſibi vendicauit in celo et re nequeat. dicitnãq; dñs Mat.xxiij:c. Noli te vocari rabbi vbi dicit glo.ihiero.ne diuinu honoꝛẽ hoĩbꝰtribuatl.eẽ g̊ magiſtꝝ ꝑtinet pꝛo pꝛie ad diuinũ honoꝛẽ.Sʒ docere ẽ ꝓpꝛiuma⸗ giſtri: hõ ergo nõ põt docere. Sʒ hoc ẽ ꝓpꝛiũ dei Rñdet Lho.j.par.q.cx vij.x circa hoc di uerſe fuerũt opiniones. Auerrois em in comẽ to tertij de aia poſuit vnum intellectũ poſſibilẽ eſſe oiuz hominũ. Et ex hocſequeret᷑ ꝙ eedeni ſpecies ĩtelligibiles ſũt omniũ hominũ. Et ᷣm ̊ ponit ꝙ vnus hõ ꝑ doctrinã nõ cauſat aliam ſciẽtiã in altero ab ea quã ipe habet: ſed cõicat ei eandem ſciẽtiã quam ipſe habet ꝑ hocꝙ mo uet eum ad oꝛdinandũ fantaſmata i anims ſua ad h̊ ꝙ ſi diſpoſita conuenienter ad intelligibi lem appꝛehenſionẽ Que quidem opinio quãtũ ad hoc vera eſt: ꝙ eſt eadeʒ ſciẽtia in diſcipuls lyi⸗ ⁊ magiſtro ſi ↄſideret᷑ idemptitas ſᷣm vnitate⸗ rei ſcite. Eadẽ em̃ rei veritas c:quaʒ cognoſcit 2 diſcipulus magiſter. Sʒ quãtũ adꝙ po⸗ nit vnũ intellectũ poſſibilẽ oiuʒ hoiuʒ a cadez ſpecies intelligibiles differẽtes ſolũ ᷣm diuerſa fantaſmata: falſa ẽ eiꝰ opinio.Alia ẽ opinio pla tonicoꝝ :qᷣ poſuerũt ꝙ ſcientia ineſt a pncipio aiabus nris ꝑ participationẽ foꝛmaruʒ ſepara taxꝑ:ſicut etiam ponif.j.ꝑte.q.lxxxiiij.ſᷣ aia ex yrvnione coꝛpoꝛis impedit ne poſſit oſiderare li⸗ bere ea quoꝝ ſcientiã habet. Et ᷣm diſcipu⸗ lus a magiſiro nõ acqrit ſcientiã denouo: p ab eo exercet᷑ ad ↄſiderãdũ ea qͥꝝ ſcittiã habet vt ſic addiſcere nihil aliud ẽ q; quodãmodoremi niſci. Sed h̊ falſum ẽ:qꝛ intellectꝰ poſſibilis aie hũanc eſt in potẽtia pura ad ĩtelligibilia.vt di-⸗ t Ariſto.in tertio de aia. Et ideo aliter dicen duü 6 docens cauſat ſcientiã in diſcipulo re ducendo ipᷣm de potẽtia in actuʒ ſicut ðꝛ.viij. phiſicoꝝ.Ad cuiꝰeuidentiã ↄſiderandũ eſt:q erfectuũ qͥ ſũt ab exterioꝛi bncipio: aliqͥs eſt ab cxterioꝛi bncipio tm̃:ſicut foꝛma domus cauſla tfur in materia ſolũ ab arte.Aliquis aũt eſt effe⸗ ccus:qñq; qͥdem ab exterioꝛi pncipio:qñq; au tem ab interioꝛi:ſicut ſanitas cauſat᷑ in infrimo qũq; qͥdem ab exterioꝛi pᷣncipio ſcʒ ab arteme⸗ Dicine:qũq; aũt ab interioꝛi pncipio.cuz aliqͥs ſanat᷑ vᷣtute nature Et in talibus effectibꝰ duo ſunt attendenda. ꝛimo qdem ars imitatur naturã in ſua oꝑatione Sicut em natura ſanat inſſirmũ alterado: digerẽdo:⁊ expellẽdo mate⸗ riam q̃ cauſat moꝛbũ.ita ⁊ ars. Secũdo attẽdẽ dü eſt:ꝙ bncipium exterius ſcʒ ars nõ oꝑatur ſicut ᷑n cipale agens:ᷣ ſicut coadiuuans pᷣnci pale agẽs:qð eſt pncipiũ interius:cõfoꝛtando ipm ⁊ miniſtrãdo ei inſtrumẽta ⁊ auxilia qbꝰ vtat᷑ ad ꝓducendũ.Sicut medicus ↄfoꝛtatna turã ⁊ adhibet ei cibos ⁊ medicinas qbus na- tura vtat᷑ ad finẽ intentũ.Scientia aũt acqͥrit᷑ in homie: ⁊ ab interioꝛi pncipio: vt ptʒ in eo qͥ p inuentionẽ ꝓpꝛiã ſciennã acqrit.Et a pꝛinci pio exterioꝛi: vt patʒ in eo qͥ addiſcit. Ineſt eni vynicuiq; homini quoddaʒ pᷣncipiũ ſcientie ſcʒ lumen intellectꝰ agẽtis ꝑ qð cognoſcũt᷑ ſtatim apncipio naturaliter quedã vninerſalia pꝛinci pia omniũ ſcientiaꝝ. Cuʒ aũt aliqͥs hmõi vni uerſalia pꝛincipia applicat ad aliqua particula ria:quoꝝ memoꝛiã ⁊ experimentũ ꝑ ſenſuʒ ac⸗ cipit:p inuentionẽ ꝓpꝛiã acqᷣrit ſcientiã eoꝛuʒ que neſciebat ex notis ad ignota pcedẽs. VUñ ⁊ qlibet docens ex his q diſcipulꝰnouit:ducit euʒ in cognitionẽ eoꝝ que ignoꝛabat ᷣm ꝙ di⸗ cit᷑ in pᷣmo poſterioꝝ: ꝙ ois doctrina a ois di⸗ ſciplina ex pexiſtenti fit cognitiõe¶ Gucit autẽ magiſter diſcipulũ ex pᷣcognitis in cognitionẽ 4 - . . Wl m ex pᷣcognitis diſci vte 4 en tia hieronymi fuit acqᷣſitaAe ſpondemꝰ ꝙ reperiunt᷑ tria hoinʒ genera:qͥdã habẽt ſcientia gmplicſneracaulſitam ſicuthi qᷓ ęæa q̃ᷓ humanã rönem non trãſcendũt do ⁊ ab alijs audiẽdo didicerũt. Tales fuerũt illi de bus hieronymꝰ in epła ad paulinũ ait. Legim in veteribꝰ hiſtoꝛijs quoſdaʒ luſtraſſe ci tradunt intrauit perſas: ꝑtraſiuit caucaſum ignotoꝝ dupliclter. Pꝛimo qͥdẽ pponendo ei aliqua auxilia vel inſtrumẽta qbus itellectus eius vtat᷑ ad ſcientiã acqͥrendã.puta cuʒ ꝓpo⸗ nit ei aliãs ꝓpoſitiones minus aduerſales:q̃s 1 gnitis puue dijudicare põt: vel cũ ꝓponit ei aliquaſenſibilia exempla vel ſimi lia vel opoſita vel aliqua hmõi ex qᷣbus intel⸗ lectus addiſcentis manuducit᷑ ad cognitionẽ veritatis ignote.Alio modo cũ ↄfoꝛtat intelle ctum addiſcẽtis: nõ qͥdẽ aliqua vtute actiua: qſi ſuꝑioꝛis nature: qꝛ oẽs intellectꝰ hũani ſũt vnius gradus in oꝛdine naturc. Sed inquãtũ ꝓponit diſcipulo oꝛdinẽ pncipioꝝ ad ↄcluſio nes:q̃ foꝛte . ſeipᷣm non haberet tantã vᷣtutem collatiuã: vt ex pᷣncipijs poſſet cõcluſiones de⸗ ducere Et ideo ðꝛ in pᷣmo poſterioꝝ : ſillogiſ mus eſt demõſtratio faciens ſcire:⁊ ꝑ hũcmo⸗ dũ ille qͥ dcmonſtrat auditoꝛẽ ſcientẽ facit:ho⸗ mo ergo docens ſolũmodo exterius miniſteri⸗ um adhibet ſicut medicus ſanãs. Sed natura interioꝛ eſt pncipalis cauſa ſanatiõis. Ita ⁊ in⸗ terius lumẽ intellectꝰ eſt pncipalis cauſa ſcien⸗ tie:vtrunq; aũt hoꝝ eſt a deo. Etideo ſicut de deo dꝛ. Qui ſanat oẽs infirmnitates tuas:ita de eo ðꝛ qͥ docet hominẽ ſcientiã inquantũ lumen vultꝰ eius ſuꝑ nos ſienat. C Sid fuit — cendũt inueſtigã⸗ ꝓuicias nouos adijſſe populos maria trãſiſſe: vt eos quos ex libꝛis nouerant coꝛã quoq; vi deret: ſic picthagoꝛas mefuicos vates: ſicpla to egyptũ: T architã tarẽtinũ eãdemq; oꝛa ita⸗ lie que quondã magna grecia dicebat᷑ laboꝛio ſiſſime peragrauit: vt qͥ athenis magiſter erat ⁊ potẽs cuiuſq; doctrinas achademie gymna⸗ ſia ꝑſonabant ſieret peregrinus atq; diſcipulꝰ: malens aliena verecũde diſcere qᷓ; ſua impudẽ ter ingerere. deniq; cũ lr̃as toto qſi oꝛbe fugiẽ⸗ tes ꝑſequitur captus a piratis ⁊ venundatꝰ ty rãno crudeliſſimo:paruit captiuus vinctus et puus.Tamẽ qꝛ pbᷣus maioꝛ emente ſe fuit Ad titũ liuiũ lacteo eloquẽtie ſonte manantẽ ex vl⸗ timis hiſpanie galliarũq; finibꝰ quoſdaʒ veniſ ſe nobiles legimus. Et quos ad ſui cõtẽplatio⸗ nem romã non traxerat vnius hois fama ꝑdu xit:habuit illa etas inaudituʒ oibus ſeculis ce lebꝛandũq; miraculũ:vt vꝛbẽ tantã ingreſſi ali ud pᷣter vꝛbem q̃rerent. Apolliniꝰ ille ſine ma⸗ gus vt vulgus loquit᷑ ſiue phᷣus vt pictagoꝛi⸗ rid — Aban fegn⸗ amne⸗ amit tnnte dean Clatuia ſaho⸗ ſusaf⸗ .Jun ſcens nichme QAuio 7plat Gunt cut de cerunt iüven huch ſance nasd teſpi guede lterioti ſclpſtt: ſuno ſenta eſpon gosdo K 6 id : lus/ loqu gls y⸗ Cogul ſipasn woppn goce iphia tepee Whpno eetuti 1 Ne lens lesi ted elſini gintet ition; intcle (ius: aniſät Wtü Nolſio nnen iir lcho⸗ ho⸗ en Mnmn vſatde orlade lnen igöre⸗ niqd utbiq cſtigi⸗ 3fueriͤt lincan. Naſta. uniſle gogn ono ent nn ipuß: d ſage⸗ dar nansc kfin D i ſput⸗ napen auloct reſigli ſtema⸗ dagorr caſue reſpondere alios doctoꝛes exceſſit. albanos:ſcitas:maſſagetas opulẽtiſſima indie regna petrauit ⁊ ad extremuʒ latiſſime phyſon amne trãſiniſſo puenit ad bꝛagmanas vt hiar⸗ cam ĩ trono ſedentẽ aureo ⁊ de tantali fonte po tantẽ:int᷑ paucos diſcipulos ð nar̃a:ð moꝛibꝰ de curſu dieꝝ ⁊ ſiderũ audiret docentẽ:inde ꝑ. elamitas:babilonioſ:chaldeoſ:medos:aſſirioſ parthos:fenices:arabes:paleſtinos.reuerſus galexãdria:puenit ethiopiam: vt gymnoſophi⸗ ſtas ⁊ famoſiſſimã mẽſam ſolis videret in ſabu lo. Inuenit vbiq; vir ille qͥd diſcere: vt ſemꝑ ꝓ ficiens ſemꝑ ſe melioꝛ fieret. Scripſit ſuꝑ h̊ ple niſſime octo voluminibꝰphiloſtratꝰ.h Hieroꝰ Qui oſtẽdit quãto laboꝛe ⁊ ſtudio pictagoꝛas ⁊ plato ac apollonius ſcientiã adepti fuerunt. Sunt⁊ alij qͥ cientiã habẽt ſimplicit᷑ infuſaʒ:ſi cut de apoſtolis diximus:qui a ſpũſãcto didi⸗ cerunt omnẽ veritatẽ ad ſalutẽ neceſſariã. Ter tij vero habẽt ſcientiã acquiſitã:⁊ pᷣter illaʒ ad huchñt ſciaʒ infuſã. hij fuerũt doctoꝛes eccłie ſancte:qui lʒ humano ſtudio liberales diſcipli nas didicerit:tamẽ de rebꝰ diuinis nõ niſi a fõ⸗ te ſpũſſancti acceperũt tam multa tãq; ſtupẽda que docuerũt ⁊ redegerũt in ſcriptis:⁊ vt de ce teris taceamus inſpiciãt᷑ libꝛi quos Hierony. ſcripſit ⁊ aperte patebit ipᷣm ſpirituſancto inſpi ratum locutũ fuiſſe. ¶C Tertiũ dubium fuitvtꝝ ſcientia hieronymi fuit excellẽtiſſima: ⁊ ad hoc poſſumꝛq in tribus hieronymus CPꝛimo in linguaꝝ variette. ¶ Scðo in hiſtoꝛiaꝝ multiplicitate. NPꝛimo fuit excellẽtiſſima ſciẽtia hieronymi qꝛ doctoꝛes alios ſuꝑauit ĩ linguaruʒ ſeu lraꝝ varietate.Fuit em ꝑitiſſimꝰ in ĩis latinis gre cis ⁊ hebꝛaicis. Vñ de eo ſic ſcribit Augꝰ. Sã ctus hieronymꝰ pᷣſbyter greco latino ⁊ hebꝛeo eloquio eruditus in locis ſanctis atq; in l̃is ſa cris vſq; ad decrepitã vixit etateʒ cuius nobis eloquij ab oꝛiente vſq; in occidentẽ inſtar ſolis lãpas reſplẽduit.Et Iſið.in lib.ethi.ait.ie⸗ ronymꝰ triũ linguaꝝ peritꝰ extitit.cuiꝰ interpᷣ⸗ tatio ceteris antefert᷑ qm ⁊ verboꝝ tenatioꝛ eſt ⁊ ꝑſpicuitate ſnie clarioꝛ atq; vtpote a xpᷣiano interpꝛete verioꝛ.in dialogo vo ſeueri ſic ð hie ronymo ðꝛ.ieronymꝰp̃ter fidei meritũ:dotẽ q; vtutũ nõ ſolũ latinis ſed grecis atq; hebꝛai⸗ cis l̃is inſtructus eſt:ita vt ſe illi in omi ſciẽtia nemo audeat cõparare. ¶C Scdo fuit excellens doctrina hieronymi in hiſtoꝛiaꝝ multiplicita⸗ te.Ob qð ipᷣe ĩ expoſitiõe danielis ꝓphete ait Ad intelligẽdas extremas danielis ꝑtes multi plex grecoꝝ hiſtoꝛia neceſſaria eſt. Sutoꝛij vi⸗ delicet ⁊ callinici: diodoꝛi:polibij:poſſidonij: thheonis ⁊ andronici :ioſephi quoq; ⁊ eoꝛſ qͥs ponit ioſephus:noſtriq; liuij ac põpei trogi:q̃ oẽs extreme viſionis narrant hiſtoꝛiã.Et poſt alexandruz vſq; ad ceſarẽ auguſtũ Scelenci ⁊ Antiochi ſirie ⁊ egypti ac ptholomeoꝛum bella deſcribunt. Et ſi qñ cogimur ſeculariũ lr̃aꝝ re⸗ coꝛdari:⁊ aliqua dicere ex his que olim obmi⸗ ſimus:non nr̃eeſt volũtatis: ſed grauiſſime vt ita dicam neceſſitatis vt ꝓbemus ea quea ſan⸗ ctis ꝓphetis ante ſecula multa pᷣdicta ſunt tam grecoꝝ qᷓ; latinoꝝ ac aliarũ gentiũ lr̃is ↄtineri hec ibi.vbi Hiero.oſtẽdit ſe hiſtoꝛiaꝝ noticiaʒ copioſiſſime habuiſſe. ¶ Tertio fuit excellens ſciẽtia hieronymi in trãſſationis vtilitate.Cun cta nanq; volumina veteris teſtamẽti pꝛius de greco:poſtea vero veratioꝛe editione ð hebꝛai co trãſtulit in latinũ.Ex qua trãſſatiõe lucet ec cleſie dei veritas ſcripturaꝝ ſãctaꝝ.oꝛdinauit inſuꝑ officiuʒ eccleſiaſticũ:vt em̃ refert YJohes beleth. Cum olim vnuſquiſq; caueret qð vole bat:theodoſiꝰ imꝑatoꝛ rogauit damaſũ papaʒ vt alicui viro docto officiũ eccleſiaſticũ cõmit⸗ teret oꝛdinandũ.Qui ſciẽs hieronymũ in omi ſcientia ſũmũ:eidẽ officiũ pᷣdictum cõmiſit.hie ronymus itaq; pſalteriũ ꝑ ferias diſtinxit. Et vnicuiq; ferie nocturnũ ꝓpꝛium aſſignauit ac gloꝛia patri in fine cuiuſſibet pſalmi dicendũ in ſtituit. Deinde eplłas ⁊ euangelia ꝑ anni circu⸗ lum decantãdas: ceteraq; ad officiũ ꝑtinentia pᷣter cantũ rationabiliter oꝛdinauit miſit qð fe⸗ cerat de bethleẽ ad ſũmũ põtificẽ ⁊ ab eo auctẽ ticatũ ꝑpetuo fuit ⁊ apꝛobatum. ¶Be patietia hieronymiin pſecutioni bus maloꝝ clericoꝝ et alioꝛum ꝗ ſibi inuideba t achereticoꝛũ quos cõuin⸗ Scundarõ qua ieronymus gloꝛiã grãdẽ adept eſt ðꝛ patiẽtie ꝓbat qe fuit ⁊ exa⸗ minat, in foꝛnace pſecutionũ qs iniuſte paſſus e:q̃ in triplici differẽtia diſtingui poſſunt ſcJ. CClericoꝛum. CEmuloꝛum. C DereticorDu. ¶¶Pꝛimo paſſus eſt perſecutiones clericoꝛum. Nã vt in ſua legenda narrat᷑:dum eẽt annoꝛuzʒ triginta vel pauloplus in romana eccłlia pᷣſby⸗ ter cardinalis oꝛdinatꝰ ẽ. Moꝛtuo vo liberio papa:hieronymꝰdignꝰ ſũmo ſacerdotio ab oi⸗ bus acclamabat᷑. Sed dũ quoꝛundã clericoꝛũ et monachoꝛũ laſciuiã increparet:illi nimiũ in⸗ dignati inſidias ei parauerunt:⁊ ꝑveſtẽ mulie bꝛem: vt ait Johes beleth turpiter eſt derſſue⸗ Nã cũ hieronymꝰ ad matutinũ ſolito moꝛeſur geret veſtẽ mulieris quã emuli iuxta lectuʒ po ſuerant reperit:ſuã q; credens eſſe induit ⁊ i ec cleſia ſic ꝓceſſit veriſimile ẽ ꝙ veſt illa aliquae,z ↄfſfoꝛmitatẽ ad veſtem eiꝰ habuiſſet. Et in eccle ſia ſic ꝓceſſit:hoc aũt illi nequã faciebãtvt mu lierẽ i thalamo habere crederet᷑. Qð ille vidẽs locũ ire dare diſpoſuit. Itaq; ex vꝛbe diſceſſit: ⁊æ de ſuo receſſu ſic ipᷣe ſcribit in epła ad rufinũ. Nenſe auguſto flatibꝰ ethereis cũ ſancto vin centio pᷣſbytero ⁊ adoleſcente fratre ⁊ alijs mo nachis qͥ nüc hieroſolyme cõmoꝛant᷑: nauemi romano poꝛtu cõſcendi:maxima me ſanctoꝛuʒ frequẽtia pſequente veni regiũ: in ſiculo litto⸗ re paululũ ſteti:vbi veteres didici fabulas:⁊ pᷣ cipitẽ fallacis vlyxis curſũ:⁊ ſirenaꝝ cãtica et inſatiabilẽ caribdis voꝛaginẽ. deinde vt ibidẽ gſſſſerit ꝑꝛexit cipꝛũ:⁊ poſt pfectus ẽ anchiochi am: depoſt mediã:inde intrauit hieroſolymaʒ inge cõſcendit egyptũ: ⁊ tandẽ venit ↄſtatino⸗ polim ad gregoꝛium naʒanʒenũ. ¶ Scdðo paſ⸗ ſus ẽ beatus hieronymꝰ ꝑſecutiones emuloꝛi q inuidia moti:ſuo laboꝛi qᷓ; neceſſario ⁊ vtiliſ⸗ ſimo:quẽ in trãſlatione ſcripture ſubijt emper detrahebãt.Nã pleriq; damnabat eũ qm ſup⸗ cloꝛẽ qͥ apud hebꝛeos admirationi habebatur aſſumpſi. Et ↄtuli cũ eo a vertice vt aiunt vſq; dd extremũ vnguẽ. Ei ſic cõfirmatus auſus ſũ facẽ qð iubebaſ..libere em vob loqͥr:ita ⁊ i gre cis ⁊ i latinis codicibꝰ h̊ nominũ lit er vitioſus flue egiſſet tãſferendo eaq̃ iam ꝑ ſeptuaginta ĩ terpꝛetes trãſlata fuerãt: ꝓ qbus ipᷣe dicit in ꝓ logo in libꝛis paralipomenõ ſcribẽs ad ccroma tium. Si ſeptuaginta interpꝛetuʒ pura ⁊ vt ab eis in grecũ verſa eſt editio bmaneze ſeue mi cromati epᷣoꝝ ſanctiſſime atq; docciſſi pelleres vt hebꝛea volumia latino monc trãſ⸗ ferrem. Qð em̃ ſemel aures hominũ occupaue rat ⁊ naſcentis eccleſie roboꝛauerat:fidẽ iuſtuʒ erat etiã nr̃o ſilentio cõpꝛobari. a vero cũ ꝓ varietate regionũ:diuerſa ferãt᷑ exemplaria et germana illa antiquaq; tranſlatio coꝛrupta ſit atq; violata:ñi arbi rij putas aut pluribꝰ in⸗ dicare qͥd verũ ſit:aut nouũ opus in veteri oge cudere:illudẽtibuſq; iudeis coꝛnitũ vt ðꝛ ocu⸗ los ↄfigere.hec ibi.vbi oſtendit ꝙ tranſſatio ſe ptuaginta ꝑ multos coꝛrupta fuerat. Inſuper ⁊ ſequit᷑ in eadẽ epła oſtẽdẽs ꝙ erat diminuta inqͥᷣt. Scripſi nuꝑ libꝛũ de optimo genereinter pꝛetandi: oſtendẽs illa de euãgelio Ex egypto vocaui filiũ meũ. Et qm̃ nazareus vocabitur. Et videbũt in quẽ cõpunxe:unt.Etillud apo⸗ ſtoli. Que oculus nõ vidit:nec auris audiuit: nec in coꝛ hoĩs aſcẽderunt:q̃ pᷣparauit deꝰ dili gentib' ſe: ceteraq; his ſimilia hebꝛeoꝝ libꝛis i uenire certe apłi ⁊ euãgeliſte ſeptuaginta inter pꝛetes nouerat.Et vñ eis hec dicere q̃ in ſeptu⸗ aginta nõ habent. Chꝛiſtus de noſter vtriuſ⸗ qᷓ; teſtamẽti cõditoꝛ ĩ euãgelio ᷣm Joheʒ Qui credit inqt in me ſicut dicit ſcriptura:flumia ð ü mei⸗ . . 1 . vVẽtre eius fluent aque viue: vtiq; ſcriptũ ẽ qd ſaluatoꝛ ſcriptum eſſe te ſtat᷑.vbi ſcriptuʒ eſtſe⸗ ptuaginta nõ habent: apocrifa neſcit eccłia ad hebꝛeos ergo reuertendũ eſt: vñ ⁊ dñs loquit ⁊ diſcipuli exempla pᷣſumũt:hec pace veterum loquoꝛ:⁊ obtrectationibꝰmeis tm̃ rñũdeo:qͥ ca⸗ nino dente me rodũt.Et in epła ad domnioneʒ ⁊rogatianũ ita ſcribit. Quõ grecoꝛũ hiſtoꝛias magis intelligũt qͥ athenas viderint. Et tertiũ vir gilij libꝛuʒ qͥ a troade leuchaten:⁊ a croche⸗ rauma ad ſiciliaʒ:⁊ inde ad hoſtia tiberina na⸗ uigarint. Ita ſancta ſcripturã lucidiꝰ intucbit qiudeam oculis cõtemplatus ẽ.Et antiquarũ vꝛbiũ memoꝛias locoꝛũq; vel eadeʒ vocabula: vel mutata cognoueit:vñ ⁊ nobis curefuit cũ eruditiſſimis hebꝛeoꝝ hũc laboꝛẽ ſubire vt cir cũiremus ꝓuinciã quam vniuerſe xpᷣi eccł e ſo⸗ nant.Fateoꝛ em̃ mi domnion ⁊ rogatiane cha⸗ riſſimi nunqᷓ; me in diuinis voluminibꝰ ppꝛijs viribꝰcredidiſſe:nec habuiſſe magiſtra opinio⸗ nẽ meã. Sced eti ea de qͥbꝰſcire me arbitrabar iterrogare me ſolitũ. Quãto magis de his ſuꝑ qbꝰ anceps eram. Deniq; cum a me ſuper lr̃is flagitaſſet: vt vobis paraligomenõ larino ſer⸗ mone trãſſerrem de tiberiade legis quendã au⸗ eſt:vt non tã hebꝛea qᷓ; barbara q̃dam a ſamari tica noĩa cõgeſta arbitrandũ ſic.Nec h̊ ſeptua ginta interpᷣtibꝰ qui ſpũſancto pleni erant ea q̃ᷓ vera fuerunt tranſtulerunt: ſed ſcriptoꝝ culpe aſcribenduʒ:dũ de inemendatis inemendanda ſcriptitãt:⁊ ſepe tria noĩa ſubtraci emedio ſyl⸗ labis in vnũ vocabulum cogunt:vele regione vnũ nomẽ ꝓpter latitudinẽ ſuã in duo vel tria vocabula diuidũt.hec ibi. Item in ꝓlogo in li bꝛo iob inqͥt. Cogoꝛ ꝑ ſingulos diuine ſcriptu⸗ re libꝛos aduerſarioꝝ reſpõdere maledici.Et infra. Memini me ob intelligentiã huiꝰ volu⸗ minis iudeũ quendã pᷣccptoꝛẽ qui apud hebꝛe os pᷣmus haberi putabat᷑:nõ paruis redemiſſe nũmis. Cuius doctrina an aliqͥd ꝓfecerim ne⸗ ſcio:hoc vnũ ſcio non potuiſſe me interpᷣtari:ni ſi ꝙ ante intellexerã. Et poſt multa ait ibi Hie⸗ ronymꝰ. Audiant qᷓpꝛopter canes mei idcirco me in hoc volumine laboꝛaſſe:nõ vt interpᷣtati onem antiquã repᷣhenderem: ſed vt ea que in il la aut obſ ura ſũt aut obmiſſa:aut certe ſcripto rum vitio depꝛauata manifeſtioꝛa noſtra inter pꝛetatione fierent qͥ ⁊ hebꝛeũ ſermonẽ ex parte didicimus.Et i latino pene ab ipᷣis cunabulis inter gramaticos ⁊ rhetoꝛes ⁊ phos nutriti vł mine⸗ (lic Gbent cunn logel ſoopi phele ſisen htiies ; ſtſe⸗ cfae slogui⸗ Nterun to 6. niong ſoꝛigs lertiij loche⸗ Maha⸗ ncif An Nlr meſtnd brenci iagke⸗ mnechn⸗ wus nioprio Wrrpr dehesli⸗ ſperfi nole⸗ ien⸗ ebatur lisſ ige ious ſamani ſepwa ia onclle nctnen nidoßn pe hli Npa⸗ .Et vO⸗ hehre Qanſe rimte⸗ fömim nbihe⸗ eidan⸗ urötndid geinil eſppo raiſter. rye nbulis detriti ſum ꝙ ſiapud grecos poſt ſeptuaginta ℳ— „ — — „ — editionẽ iã xpᷣi euãgelio coꝛuſcãte iudeus aqla ⁊ſimachus.ac theodotion iudaiʒãtes heretici ſũt recepti:qͥmulta myſteria ſalutoꝛis ſubdola interpᷣtatione celarũt.Et tñ in exemplarijs ha⸗ bent᷑ apud eccleſias explanãt᷑ ab eccleſiaſtids viris:quãto magis ego xpᷣianus de parentibꝰ xp̃ᷣianis ⁊ vexillũ crucis in mea frõte poꝛtans cuiꝰ ſtudiuʒ fuit obmiſſa repetere ⁊ depꝛauata coꝛrigere ⁊ ſacramenta eccłe puro ac ſideli ape rireſermone:vela faſtidioſis vel a malignis le⸗ ctoꝛibꝰ non debeo repꝛobari. ¶ Tertio paſſus E beatꝰ hieronymꝰ pſecutiones hereticoꝝ:arrxi anoꝝ videlicet: vt ipᷣe ſcribiti epła ad damaſũ papã:quos oẽs potẽter euicit et xbiana docu mkta publice defenſauit: quãta vero hierony⸗ mus paſſus ſit a fictis amicl ipᷣe declarat ĩ epła ad aſellã. In omnibꝰ tñ modeſtiã ſeruans non niſi ꝓpter deũ ⁊ ꝓximoꝛũ vtilitatẽ ſibi falſo de trahẽtes rõnabiliter obiurgabat. HMWG ¶ Be auſteritate pnie hieronymi:ĩqua triennio perſeuerauit: ob quam acce⸗ pit niercedẽ celeſtisregni. ¶Ca. · Nnuit dicitur penitentie: de qua conſi⸗ deremustrig. e CSecundo diuturnitatem. ¶Tertio vtilitatem. C Numoꝛↄlideremus de penitentia Hierony mi auſteritatẽ. Hac ipᷣe declarat in epiſtolaa Euſtochiũ: vbi ſie ſcribit. Quotiẽs in heremo cõſtitutus ĩ illa vaſta ſolitudine: q̃ exuſta ſolis ardoꝛibꝰ:hoꝛridũ monachis pᷣſtat habitaculũ putabã me romanis delitijs intereſſe:hoꝛrebat ſacco mẽbꝛa:defoꝛmis ſqualida cutis ſitũ ethi opice carnis obduxerat:quotidie lachꝛyme:qͥ⸗ tidie gemitus. Et ſi qũ repugnantẽ ſomnus im minẽs oppꝛeſſiſſe::nuda humo vix oſſa herẽti collidebã: de cibis wo ⁊ potu taceo: cũ etiã lan guentes monachi: aqua frigida vix vtat᷑: ⁊ co⸗ ctum aliqͥd accepiſſe:luxuria ſit IJlle igit ego q ob gehẽne metũ tali me carceri ipe danaueraʒ: ſcoꝛpionũ tm̃ ſociꝰ ⁊ feraꝝ ſepe choꝛis itereraꝝ puellaꝝ:pallebant oꝛa ieiunijs:⁊ mens deſide⸗ rigjs eſtuabat i frigido coꝛꝑe: ⁊ añ hoĩem iã ſua ccarne pᷣmoꝛtuũ:ſola libidinũ in ẽdia bulliebãt Itaq; omni auxilio deſtitutad ieſu iaceb pe⸗ des:rigabã lachꝛymis ⁊ crinetergebã: ⁊ repu⸗ gnãtẽ carnẽ hebdomadaꝝ media ſubiugabam Et infra memini me diẽ crebꝛo iũxiſſe cũ nocte necpᷣus a pectoꝛis ceſſaſſe vberibus q; rediret 2 .„ Lrimo wiſ. dño increpãtetranq̃llitas:ipᷣaʒ qͥ cellulã meã q̃ſi cogitationũ meaꝝ conſciam ꝑtimeſcebã: 2 mihimet iratꝰ⁊ rigidus ſolꝰ deſerta penetrabã Sicubi ↄcaua valliũ:aſpera mõtiũ:rupiũ pꝛe rupta cernebã. Jbi mee oꝛatiõis locꝰ: ibi illud miſerrime carnis ergaſtulũ.Et vt mihiteſtis ẽ dñs poſt multas lachꝛymas:poſt celo ocłos ĩi⸗ herẽtes: nõnunq; videbat᷑ mihi intereſſe agmi nibꝰ angeloꝝ. ¶C Scdo ↄſideremꝰ de pnia hie⸗ ronymi diuturnitatẽ. HNaã lʒ fuiſſet oibꝰ diebus vite ſue in laboꝛibꝰ ⁊ pnia:tñ in illa pnia ſic du ra q̃driẽnio ꝑſeuerauit. QAua ꝑactaſad bethleẽ opidũ remeauit: impetrauitq; ab epᷣo Ciryllo locũ habitãdi:vbi monaſteriũ ↄſtruxit:⁊ cum monachis habitauit:multos aũt ibidẽ diſcipu los coadunans in ſãcto ꝓpoſito ⁊ tranſſatione ſcripturaꝝ qͥnquaginta annis ⁊ ſex mẽſibꝰ de ſudauit. Tãta deniq; laſſitudine fatigatꝰ ẽ: vt ĩ ſtratu ſuo iacẽs:funiculo ad trabẽ ſuſpẽſo ſup⸗ pinis manibꝰ ſe leuaret. ¶ Tertio ↄſideremꝰ ð pnia hieronymi vtilitatẽ: aſſecutꝰ nãq; eſt ꝓil la ſuiſq; laboꝛibꝰmercedẽ ꝑpetuã celeſtis regni MNaã octuageſimooctauo anno etatis ſue. Duo decimo vo ãno imperij iunioꝛis Theodoſij: i ſenectute bona migrauit ad dñm. Si qͥs wo ali qͥd de trãſitu eiꝰ noſcere cupiat:legat tranſituʒ eiꝰ:qͥ ʒ inter ſcripturas apocrifas numeretur: tñ multa ſunt ibi veriſimilia qꝗ in felici doꝛmitio ne hieronymi occurrere potuerunt.Sicut ẽ de uota ſacramẽti euchariſtie ſuſceptio: circũaſtã tiũ exhoꝛtatio: ⁊ ĩ terra obdoꝛmitio:atq; aie il⸗ lius ad celũ deductio. Felix igit᷑ aia illiꝰ que in bethleẽ onere carnis depoſito:indubitanter ꝓ perauit ad xpᷣm cuʒz à̊ letat᷑ in ena requie. Ad quã nos meritis eiꝰ ꝑducat clementia ſaluato⸗ ris viuit ⁊ regnat in ſecula ſeculoꝝ. Amen. ¶ Germo. lvi j:de ſancto Bñdicto glo n rioſiſſimo patremonachoꝛ.· minib⸗ cuius memoꝛia in bñdictiõe 5 ri „ „ — „ „ it me ſãctitas eximia beati bñdicti üt hec vba oꝛiginalit Ecci xlv. ca. Cog vt eiꝰampliſſimas laudes peroꝛare debeã. De quolʒ ſcripſerit abunde Oꝛeg in. ij. dialogoꝝ libꝛo:tñ vt ̊ dicẽdi oꝛdine:qͥ ad populũ loqui ↄſueuimꝰ:eiꝰ pᷣconia audientibꝰ illuceſcant: in pñti ſermone aliq ex multis bꝛeuiter explicabi⸗ mus.Mã vt in ſequẽtibꝰ apparebit inter ſacto⸗ rum oꝛdines:non mediocrẽ aut infimũ obtinet locũ:quippe cũ eius nomini opera ⁊ facta ↄ coꝛ dent: ppterca de ipo dicunt᷑ vba ꝓpoſita in qᷣ bus oſtẽdit᷑ q memoꝛiailliꝰ in bñdictioneẽ. qꝛ ſczʒ benedictus eſt a deo hominibus. veich C¶ Pꝛimũ d um tres eius pꝛerogatiuune. EPrima dicit religionis inſtitutio. ¶ Scda ſanctitatis ꝑfcctio. ¶ Tertia vite pᷣſentis cõſũmatio. oſtẽderepoſſumus maxime ꝓpter tria:que di⸗ atu exalta guificẽtijs religionis:⁊ quꝗ 7 bugi Znimir dae in e: ſãctã monachoꝝ ipᷣe ſcripſit. Tamẽ vt ꝑs iſta cldarioꝛ ſit:tria occurrũt dereligion C¶ Pꝛimũ dicif̃᷑ accepto. CScdöm magniſicato. ¶ Tertium exaltatio. CPumũ dereli uot ſcz modis rel ſan. epiſ. · damꝰ. Quarto religio capit᷑ ſtrictil⸗ ſime ꝓ ſtatu illo in quo qͥs per ꝓfeſſionem ſub⸗ dit ſe imperio p̃lati: dedicãs ſe totuʒ deo: vxno tat extra de voto ⁊ voti redẽptis.c.ex multa. CSecũdũ oſideranduʒ de religione dicit᷑ ma gnificatio.Et in hoc cõfutare debemus ſtulti⸗ tiam quoꝛundã:qui ſtatum religionis irratio⸗ nabiliter danant:aſſerentes poſſe multa fieri in ſeculo meritoꝛia ⁊ ſalutez anime cõcernẽtia ob que fatuũ eſſe videt᷑ vt quis religionis cuiuſcũ Gꝙᷓ vitam aut regulam ꝓfiteatur. Contra quos ꝓbabimus ſtatum religionis excedere ſtatum ſecularem quadruplici rattienrr. † Eeimo fanioneinperanon ¶ Tertio ratione diſſolution CAQuarto! onis. ratione derelictionis. ⸗ de ndictione ð religionis inſtitutio iſpirãte dco religionẽ: ⁊ reglzʒ e ſiderãda tione cõſiderqdũ d acceptio tſcʒ modis religio accipit᷑ Et ad hoc dicit o. an. ſuꝑ rubꝛica de regularibꝰ trãſeuntibꝰ ad religioneʒ. O accipit᷑ qdrupliciter. ꝛimo modo ſolum ꝓ debito cultu veri dei: quoad fi dem:⁊ ſic cõpꝛehendit totã chꝛiſtianitatẽ q̃ di citur chꝛiſtiana religio. Et de hac acceptione hꝛabetur. xcvij. di. c. j. extra de diuoꝛ.ca.gaude mus. et.C. de ſũma trini.et fide catho. In epra Inter claras.circa bn. Secundo ſumit᷑ religio ꝓ cultu veri dei non ſolũ ꝑ ſidẽ:ſed ꝑ opera bo na. Et ſic cõpꝛehendit vniuerſitateʒ bonoꝛum cchꝛiſtianoꝛũ:⁊ de hacſcribit᷑.xvj.q.j.c. Juxta 2. xxxiij. q. v. qð deo. ⁊ extra de conſti.c.eccle ſia.Tertio ſumit᷑ religio ꝓ ſtatu clericali.ſicuat Patet.j.q.iij.c.ſaluatoꝛ.⁊.xij.q.j.c.j.⁊ in autl.ð CPꝛimo ſtatus religionis cxcedit ſtatũ ſecu⸗ larerone ſupationis . Ma lʒ in ſeculo poſſet s elemoſynas pauperibꝰ erogare: veſtire nudos paſcere famelicos ⁊ hmõi:tñ ingrediẽs religio nem ⁊ in ea ꝓfeſſionẽ faciens:ſnperat oia hmi prieratis oꝑpa. Pꝛopterea Hieroꝰ in epła ad iun lIlliienuz ait. Holo tm̃ ea offeras dño que põtftur rapere:hoſtis inuadere:pᷣſcriptio tollere:q ac:· cedere poſſunt ⁊ recedere: atq; inſtar vndaruʒ 2 fluctuũ a ſuccedentibꝰ ſibi dominis occupan tur:atq; vt vno cuncta cõplectar ſᷣmone:q̃ no⸗ lens in moꝛte dimiſſurus es. Illud offerre ma⸗ gnü eſt qð nullus tibi poſſit hoſtis auferre: nul la eripere tyrãnis:qð tecuʒ pergat ad inferos: imo ad regna celoꝝ ⁊ ꝑadiſi delicias.Extruis monaſteria:multus a te ꝑ inſulas dalmatiemo nachoꝝ numerus ſuſtentat᷑. Sed melius face⸗ res ſi ⁊c ipᷣe ſanctꝰ inter ſanctos viueres. Sãcti eſtote qꝛ ego ſanctus ſũ:dicit dñs.Apłi gloꝛiã tur:qꝛ omia dimiſerũt ⁊ ſecuti ſunt ſaluatoꝛẽ:⁊ certe pᷣter retia ⁊ nauẽ nihil eos legimus dimi⸗ ſiſſe:⁊ tñ teſtimonio futuri iudicis coꝛonãt᷑ qꝛ ſe offerẽtes totũ dimiſerãt qð habebãt.⁊ ĩ epyla· ad pãmachiũ ait. Zacheꝰ diues erat:apoſtoli paupꝑpes Reddidit ille druplum qð rapuerat diuiſitq; pauperibꝰ partẽ ſubſtantieqᷓ reman/ſe rat.Tamẽ qꝛ paruus erat: a in apoſtolicã ꝓce ritatem non ſe potuit extendere:nõ fuit in duo decim apoſtoloꝝ numero. Apoſtoli aut qtuʒ ad diuitias nihil:quãtũ ad voluntatẽ totũ mũ dum pariter reliquerũt.Et glo.ſuper tertio.c. Numeroꝝ inquit.Alij vouẽt vitulos:alij ari⸗ etes:illi domos. Naʒareus ſemetipᷣm:hoc eſ cm̃ votũ naʒarei qð eſt ſuꝑ omne votum. Fili us em vel filia:aut pecus:aut pᷣdiuʒ extra nos eſt.ſemetipᷣm deo offerre:nec alieno laboꝛe v p- pꝛio placere ꝑfectius ⁊ eminẽtius eſt omnibus yotis. Hec ibi Elemoſyna itaq; illa qua ſeißm quiſq; donat deo in religione pᷣeminet ᷣbuſcũ qꝙq generibus elemoſynaꝝ que ſieri poſſent iſe⸗ culo. Qð adhuc ieronymꝰ ĩ epiſtola ad pau linũ cõfirmat dicens. PPhiloſophus gloꝛie ani mal ⁊ popularis aure vile mancipiũ totã ſeme? ſarcinã depoſuit.Et tu reputas in vtutum cui mine cõſtitutum Rparte ex toto offerat:te vult dominꝰ:non tua. iuaz placentẽ deo. Superat inſuper ſtatus religio⸗ nis omne genus penitẽtie:quã quis poſſetiſe⸗ culo facerè. Ob qð ingredieti religionẽ nulla penitẽtia alia ꝓ peccatis pᷣteritis iniũgẽda:de peccatis tamẽ còmiſſis poſt ingreſſum religio⸗ nis imponẽda eſt penitẽtia. vt notat᷑ extra de regularibꝰ ⁊ trãſeuntibꝰad religionem. ca.vlt. Winc deuotus Berñ. i libꝛo de pcepto ⁊ diſpẽ ſatione ait.Audire vultis a me.vnde inter cete ra penitẽtie inſtituta monaſterialis diſciplina hãc meruerit pᷣꝛogatiuaʒ:⁊ ſcom baptiſma ni cupetur. Arbitroꝛ ob ꝑfectam mũdi renũciati⸗ einquit vult hoſtiã viuaʒ 8 Ning gari ſegun ſeu omn hof pti non ſel Ne ſon ſün lo⸗ abl. i dicui ential anti ercel ſeen N iee du⸗ gz imiü e. jeani⸗ dceſt aos dußy⸗ antus gleyn uci l. u eini anel d vt Ni; igio⸗ ſeiſe nula’ lude ſtigo⸗ mide rcele gina Ciati onem ⁊ ſingularem excellẽtiam vite ſpiritualis que pᷣeminet vniuerſis vite humane generibꝰ hmõi ↄuerſatio. MPꝛofeſſoꝛes ⁊ amatoꝛes ſuos diſſimiles hominibꝰ: ſimiles angelis facit:imo diuinã in homie refoꝛmat imaginẽ: ↄfigurans xpᷣo inſtar baptiſmi: dũ per id qð moꝛtificamꝰ membꝛa noſtra qᷓ ſunt ſuꝑ terrã :rurſus xpᷣm in duimus:cõplantati ſimilitudinẽ moꝛtis eius. hec ille. Pꝛopter dicta nõ videret᷑ incõueniẽs vt ingrediẽtes religionem cõſequerent᷑ eandeyʒ gratiã ſ.quo ad peccatoꝛũ remiſſionẽ quam cõ ſequũtur baptizati: vt ponit Tho.ſcdõᷣa ſcᷣe.q vlil. C Secũdo ſtatus religionis excedit ſtatũ — 42 ſecularem rõne abſolutionis. nam abſoluit ab omni voto tẽpoꝛali: qð quis in ſeculo implere poſſet: vnde ſcribitur extra de voto ⁊ voti redẽ pti. c. ſcripture. Reus fracti voti aliqu atenus: non habet᷑ qͥ tempoꝛale obſequiũ in perpetuaʒ religionis obſeruantiã noſcitur cõmutaſſe. Et vt ait richardus in.iiij.di.xxx viij.exceptis ꝑ⸗ ſonis alicuius dignitatis: que debent cõſulere ſũmum pontiſicẽ:quilibet alius obligatur vo⸗ to ad viſitandã terrã ſanctam:poteſt abſq; alia abſolutione religionẽ ingredi: ⁊ per ꝓfeſſioneʒ in illa abſolutus eſt a voto ⁊ ita abſoluit᷑:vtpᷣ⸗ dictum eſt ab omni alio voto. Naʒ cum obedi entia ſit maximũ votoꝛum ꝓ omni voto ſuffici entiſſime recõpẽſat. ¶ Tertio ſtatus religiõis excedit ſtatum ſecularem rõne diſſolutiõis.nã diſſoluit matrimoniũ contractum per verba ð pᷣſenti non conſumatum. In tali em caſu poteſt alter coniugũ etiam altero inuito intrare religi onem. Et facta ꝓfeſſione ille qui remanet in ſe⸗ culo:poteſt libere nubere. vt notat᷑ extra de cõ uerſione coniuga.c. veꝝ.c.ex parte.et.ij.c.Ex publico. C Quarto ſtatreligionis excedit ſta tü ſecularem ratione derelictiõis. Nam lʒ filijs parentes relinquere: dũmodo non ſint in extre ma neceſſitate poſiti:atq; ipᷣis inuit religioneʒ intrare.Cuius ratio ẽ.qꝛ magis vnuſquiſq; te netur deum ⁊ animã ꝓpꝛiaʒ qᷓ; parentes dilige re. Ex hoc inquit hieronymꝰ in epiſtola ad fu⸗ riã de viduitateſeruãda Sola cauſa pietatis ẽ vbi carnis nulla noticia eſt:honoꝛa patrẽ tuũ: ſed ſi te a vero patre non ſeparat:taãdiu ſcitoſã⸗ guinis copulã qᷓ;diu nouerit conditoꝛem. Alio quin tibi dauid ꝓtinus clamat. Audi filia ⁊ vi de ⁊ inclina aurem tuam: ⁊ obliuiſ ere populũ tuũ ⁊ domũ patris tui:⁊ concupiſcet rex deco⸗ reum tuũ. Et in epiſtola ad heliodoꝛũ de cõtem⸗ ptu mundi ait. Licet paruulus ex collo pẽdeat nepos: z in limie iaceat pater:lʒ ſparſo crineet ſciſſis veſtibus vbera qͥbus te nutrierat mater oſtendat: percalcato perge patre: ſiccis oculis ad vexillũ crucis cuola. Solũ pietatis genus ẽ nachi nigri: de qͥb us fit mẽtio in clemẽtina Ne ſvij in hac refuiſſe crudelem. hecille. Et cũ iſta ð re ligione loquimur:qͥdam nobis obicere ſolent. Quid ſi omnes religioſi eſemus eſſet de mun⸗ do:que obiectio non niſi ex fatuitate pꝛocedit cum gubernatio mũdi ſpectet ad deũ. Hinc eſt ꝙ hieronymꝰ aduerſus vigilãtiũ ait. Argumẽ taris ⁊ dicis. Si om̃es ſe clauſcrint ⁊ fuerint in ſolitudine:quis celebꝛabit eccleſias quis ſecu⸗ lares homies lucrifacit. Et qͥs peccãtes ad pe nitentiã poterit cohoꝛtare Hoc em̃ modoſi om nes tecũ fatui eſſent:ſapiẽs qͥs eſſe poterit. In⸗ fantes in cunis non vagient : obſtetrices abiq; mercedibus mẽdicabunt: ⁊ in lectulo ſuo frigi⸗ dus atq; cõtractus doꝛmitãtius vigilabit.Ra ro vᷣtus eſt neca pluribus appetit᷑ atq; vtinam hoc om̃es eſſent ꝙ pauci ſũt de bus ðꝛ Mul⸗ ti ſunt vocati pauci vero electi. C Tertium cõ ſiderandum de religione dicitur exaltatio. Nã vt de religione baeti bnñdicti loqmur exaltataʒ illam videmus quadruplici ratione. CPꝛimo rõne dignitattis. Scdðo ronc ſanctitatis. ¶Tertio rõne numeroſitatis. Auarto rõne gratioſitatis. EPꝛimo cxaltata fuit religio ſacti bñdicti ra⸗ bus eccleſiaſticis conſtitutos pene inumeros. Nã Johes vigeſimuſſecũdus extrahi illos fec de archinis ſũmoꝛũ pontiſicũ:a inuenit ꝙ a tẽ⸗ poꝛe ſancti benedicti vſq; ad pontificatũ eiꝰ fu⸗ erunt de oꝛdine ſancti benedicti ndecim milia ſeptingẽti ⁊ q̃ttuoꝛ abbates quoꝝ confirmatio ſpectat ad papã.Et epᷣi nq; milia ⁊ quattuoꝛ Archiep̃i ſeptingẽti.cardinales tricẽtitrigita Sümi vo poͤtifices vigintiqᷣn. ¶ Scdo exal tata fuit religio ſãcti bndicti rõne ſanctitat: vt em̃ cõpertum ẽ in cathalogo ſanctoꝛũ fuerunti 9 ea trigitaq̃ttuoꝛ millia canoniʒati. ¶ Tertio ex tione dignitatis. altata fuit religio ſancti benedicti rõne numero — — „ — tis. Sub iſta na q; ſancti bñdicti militãt mo in agro. Qui cũ eſſent relaxati refoꝛmati ſunti cõgregatione que dicit᷑ ſancte iuſtine habẽtes ſpeciales cõſtitutiones ⁊ exemptioes ꝑ Euge⸗ niũ papam artum confirmatas. Sub regula in ſuper ſancti bñ dicti militãt ciſterciẽſes: qͥs bea tus Berñ. mirabiliter dilatauit: camaldulẽſes inſtituti ꝑ beatũ Rõcaldum. Oꝛdo vallis vm bꝛoſe. Oꝛdo humiliatoꝛũ. Oꝛdo montis oliua rũ:Cluniacẽſes: Silueſtrini: ⁊ Celeſtini: quo⸗ rum oꝛdinẽ inſtituit ſanctꝰ petrus de murone. ¶ Quarto exaltata fuit reigio ſãcti bñdictira tione gratioſitatis.Naʒ ſũmi pontifices eidem conceſſerunt ampliſſ mas gratias: inqulgẽtias exemptiones. Religioneʒ ipſam ſemperaff pPpriectio: q aapaterno ſouemes. , . raculꝗ ſpiritu „. —— eius in benedictioneẽ: ðꝛ ſanctitatis uã colligere poſſumus ex tribus. Pꝛimo ex miraculoꝝ rutilatione. ¶ Scðdðo ex ꝓophetica illuſtratioe. ¶ Tertio ex mundi cõmotion. CPꝛimo coll tionẽ ligimus pfectionẽ ſanctit⸗ em deus gon libꝛo fideliter deſcripſit Et bmũ ẽ de capi ſterio fracto ⁊ ↄſolidato. nrhnn benedict⸗ ex nurſia ꝓuincia:cũ rome liberalibus ſtudis traditꝰeẽt:in ipᷣa ſui infantia lr̃as deſeruit: ⁊ de ſertũ petere decreuit.Quẽ nutrix ſua q̃ eum te⸗ nerrime diligebat vſꝙ in quẽdã locum qͥ ðꝛ effi de ſecuta ẽ Vbi ad purgandũ triticũ mutuo ca piſteriũ petijt. Sed ſuꝑ mẽſam incaute ponẽs ⁊coꝛruẽs ĩ duabus ꝑtibꝰ fractũ vidit:quaʒ be nedictus flere phicks ꝑtes capiſterij accepit: urgẽs integre ſolidatuʒ inuenit. Poſtmodũ nutricẽ occulte fugiẽs in quendaʒ ocũ venit:vbi tribꝰ annis hoibꝰ incognitꝰ mãa ſit.Excepto quodã monacho romano nomie: en U ab oꝛatione q̃ ſibi ſedule neceſſaria miniſtrabat ¶ Scdᷣʒ mi raculũ fuit de aqua educta in monte. Nã dum vndecim monaſteria cõſtruxiſſet: ex bus tria ſurſum in rupibꝰ montis erat. Fratres deoꝛſuzʒ cũ magno laboꝛe aquas hauriebãt.Cunq; vi⸗ rũ dei ſepe rogarẽt vt monaſteria illa mutaret: quadã nocte cũ quodã puero montem aſcẽdit: vbi diutius oꝛãs petras in eodẽ loco ꝓ ſigno poſuit.Cũq; domũ redijſſet: ⁊ fratres ꝓ eadeʒ aqua ad eũ veniſſent dixit. Ite in illã rupem in qᷓ tres petras inuenietis:i modico cauate. NHa let dñs inde vobis aquã ꝓducere Qui euntes ⁊ iam rupẽillã ſudãteʒ inueniẽtes concauũ lo cũ fecerũt: ⁊ mox aqua repletũ inuenerũt Que vſq; nuc tq ſufficicter emanat: vt ab illo montis cacunmine yſq; ad inferioꝛa deſcẽdat. ¶ CLertiüũ nubꝛiũ. Quad em vice: cum circa monaſteriũ viri dei:qͥdam cum falcaſtro vepꝛes abſcinde⸗ ret: ferrũ de manubꝛio exiliẽs in quendaʒ lacũ ꝓfundiſſimũ cecidit.Cũq; de hoc ille nimiũ an guſtiaret: vir dei pietate motus manubꝛium ĩ lacũ poſuit.⁊ mox ferrũ vſq; ad ſuũ manubꝛiũ ſanctitate pfectꝰ:qð oſtendunt eiꝰ mi rus pꝛophetie atq; cõmo⸗ uda pᷣꝛogati- ua ſancti benedicti: quare memoꝛia 1 . 4 . 6 . s be⸗ — „ nedicti ex miracuſoſa coꝛuſcatione YFecit eñmm deus illuʒ coꝛuſcare multis miraculis:ex bus aliqua recitabimꝰque ꝛeg in ſcðo dialo geramus. C S ctitatis beati be enatauit. C Quartũ miraculum fuit de puero temo ſo . = mortuo reſifſeitat. Bamen ieſte r-8 naliter ſanctus benedictꝰ? fuit etiiã moꝛtuo reſuſcitato. Oum em̃ faciẽte hoſte ma⸗ ligno cecidiſſet ꝑs cuiuſdã parietis: iterfeciſſet q; monachũ quẽdã: vir dei puerũ illũ moꝛtuũ ⁊ laceratũ ad ſe in ſacco adduci fecit. Et oꝛatio⸗ ne facta ip̃ᷣm a moꝛtuis ſuſcitauit. C Quintum miraculũ fuit de vaſe vitreo piecio:⁊ oleo mul tiplicato. Quodã tẽpoꝛe dum totã ꝓuinciaʒ in qua erat ſanct benedictꝰ fames valida occupes ret. Et vir dei omia que inuenire poterat egẽti bus miniſtraret. Itaq; nihil in monaſterio pie ter modicũ olei in quodã vaſe vitreo remãſiſſet IJuſſit cellerario:vt illud modicum olei cuida,z egenti daret. Ille vo ibidẽ pauperẽ audiuit:S obedire cõtẽpſit. vir dei vbi comperijt vas vitreũ cũ oleo ꝑ feneſtrã pꝛoijci iuſſi:ne quid i monaſterio ꝑ inobedientiã remaneret. Pꝛoie⸗ ctum itaq; cuʒ ꝑ ſaxa ingẽtia cecidiſſet:necvas fractum:nec oleũ eſt effuſum. Qð ille leuari iu ſit: ⁊ dari integrũ egenti poſtulãti. ,nachiü auteʒ illum de inobedientia ⁊ diffidentia incre⸗ pans ſeſe in oꝛatione dedit ⁊ cõtinuo quoddaz magnũ doliũ qð ibi erat vacuũ oleo plenũ fuit Qð adeo excreuit vt per pauimentũ effundere tur. Sunt ⁊ alia eius miracula que pꝛetermitti mus ne ꝓlixitate d icendi tedium audientibꝰ in õ nedicti ex ꝓphetica illuſtratio nechabuit qdem lumen ꝓpheticum:vt cogno. ſteretea que naturaliter cognoſci non Sicut ꝓbatur multis exemplis. C NPꝛimi emplũ eſt de placido quẽ rapuerant aque. Cuz eyñm ille puer ⁊ monachus ad hauriendã aquaʒ egreſſus in fluuiũ cecidiſſet:⁊ pene aqua illũ in vnius curſu ſagitte retraxiſſet:vir dei ĩ cella cõ⸗ ſiſtens hoc in ſpũ ſtatim cognouit. Et mauruzʒ vocans:qͥd puero acciderit indicauit:ac vt ad ipᷣm eripiendũ pergeret imperauit Accepta be nedictione concitus maurus ſurrexit:⁊ q̃ſi per terram ſe exiſtimans ambulare ſuꝑ aquas vſq; dQdg puerũ venit:eũ q; per capillos tenẽs ð aqua extraxit. Qui ad virũ dei veniens retulit quid acciderat Qð benedictus non ſuis meritis ſed obediẽtie mauri deputabat ¶ Secũdũ exẽplũ fui de pane venenato quẽ cognouit.nam qͥdaʒ p̃ſbyter floꝛentinꝰnomine::viro dei inuidẽs ad tantam deuenit inſaniã ſiue malitiã: vt panenꝰ veneno infectũ viro dei tãqᷓ; ꝓ bũdictione tra⸗/ mitteret:quẽ ſanctꝰ gratãter accepit:a coꝛuoqͥ de ei manu panem accige cõſueuerat ipᷣm pie⸗ cit dicẽs. In nomie ihu xpᷣi hunc panẽ tolle.et eum in tali loco vbi a nullo homie ſumi valeat ꝓice.Tũc coꝛuus aperto oꝛe ⁊ expaſis alis cir ca eundẽ panem cepit diſcurrere atq; clamare: ac ſi aperte diceret.⁊ obedire ſe velle ⁊ iuſſa im oſſunt. 1 imiz Nerenon giebatd diri en dijt: pit Lotlhen duh mmonſt nmuregio⸗ ſinauitic lponepo gllerrace ſerpan viderat: ctu bene ſuuspon lumnerel vini A oend wüin vinücd pverüͦ ſneq lauter palgecbe byeen lnusſerp Honacho⸗ evirdei rees Noea G ig⸗ lilom cogal besapo unera Modr pen intne Enon felpuen ſicit ileonat lopic nerint fnyle Noten Nloen dnen Scir ne: tinus ſerpẽs exiuit.C¶ in. plere non poſſe.Cui ſanctꝰ iterũ atq; iterũ pᷣci⸗ piebat dicẽs. Leua leua euʒ ſecurus acipᷣm vt dixi pꝛoice. Qui eum tollẽs poſt tres hoꝛas re dijt: ⁊ de manu eius annona quã ↄſueueratac⸗ cepit. ¶ Tertiũ exemplũ fuit de ſpatario totile Totila em rex gothoꝛũ experiri volens:vtruʒ vir dei ſpiritũ pphetie haberet:cuidã ſuoſpa⸗ tario veſtimẽta regalia tribuit ⁊ cum omi apa ratu regio cũ ad monaſteriũ ſancti benedicti de ſtinauit:quẽ ille venientẽ cõſpiciens dixit. Fi⸗ li pone pone:qð poꝛtas nõ eſt tuũ.qui ꝓtinus in terra cecidit: ⁊ qꝛ tanto viro illudere pᷣſũpſiſ ecit. Ham pꝛimiceriũ eeclie ca⸗ puane doloꝛe capitis opꝛeiſum ſanauit: rogatꝰ* quidem abeo vt ꝓ ſe oꝛaret:dixit ei. In nomie ſet expauit Cũq; reaijſſet ad iotilaʒ retulit que viderat audireat. Cun c acceſſi totilas ad ſi⸗ ctũ benedictũ:cui ille multa pᷣdixit:ſicut dif̃u⸗ tum exemplũ fuit de puero abſcondẽte valde ab eo exiuit:⁊ reuerſus volens adhuc ꝓ bare qð audierat cũ flaſconẽ iuclinaſſet de eo ꝓ uintüexemplũ fuit de —☚ monacho tenente lucern bie intra ſe cogitare cepit Quis eſt h̊ cuimãdu canti aſſiſto:lucernã teneo:ſeruinum impendo ds ſum ego vt iſti ſeruiã. Cui ſtatim vir dei ait Signa coꝛ tuũ frater quid eſt qð cogitas:voca tiſq; fratrib us lucernam iuſſit de manibꝰ eiꝰ tol li ipᷣm vero ad monaſteriũ accedere ⁊ quietum — Z ſedere. ¶ Tertio colligimus ſanctitatẽ beati be nedicti ex mũdi cõmotione:mira res eſt pꝛofe⸗ cto ꝙ audito nomie ſancii benedicti reges pᷣnci pes ⁊ populi xpᷣiani ad tantaʒ deuotionẽ erga illum exarſerint:vt in toto terrarũ oꝛbe tam ſũ⸗ ptuoſa ⁊ dotibus copioſiſſimis ditata conſtru xerint monaſteria Quoꝝ pꝛimũ alioꝝ caput eſt monaſteriũ mõtis caſſim. Nam ad illũmon tem ꝑuenit ſanctus benedictꝰ.Et tẽpluʒ apol- linis qð ibi ſitũ erat in honoꝛẽ ſancti Jopis ba monach ptiſte oꝛatoꝛiũ fabꝛicauit:⁊ circũ adiacentẽ po pulũ ab idolatria ↄuertit. Illum eũt montẽ io⸗ tum ex integro cũ omnibus ꝑtinentijs ciꝰ:⁊ ca ſtra villas ⁊ poſſeſſiones donauit lancto bũdi⸗ dicto tertullus nobiliſſimꝰ romanꝰ ex gente fla uia pater placidi. Naʒ ex vxoꝛe ſua q̃ erat ex fa milia octauie gentis habuit tres filios ſcʒ placi dum euticiũ ⁊ victoꝛinũ ⁊ vnam filis nomie fla uiam.Qui audita fama ſancti benedicti qͥ apðo ſius nonit Oꝛeg in. i.lib vialogop. Qu ar⸗ cten e flaſconẽ? vini. Quidam em̃ vir duos flaſcones vini per qquendã puerũ miſit ſancto benedicto. Sed ille vnũ in via abſcondit ⁊ aliũ detulit.vir aũt dei 4. Cum em quadaʒ vi ce vir dei lero cenaret: qͥdã monachus nobilis genere ei aſſiſtens ⁊ lucernã tenẽs ꝑ ſpiritũ ſuꝑ caſſinũ perrexiſſe iuit ad eum cum multis nobi liſſimis romanis. Et tũc fecit donationẽ pᷣfatã. Honauit etiam ⁊ multas poſſeſſ ones quas ha bebat in ſicilia. Cum autẽ placidus ad etateʒ ꝑ uenit virilem miſit illum beatus benedictus in ſancto germano epiſcopo benigne ſuſcept mul ta ibi miracula fecit. Nam pꝛimiceriũ eecłie eg⸗ ereptus ſum: adiutuſq; meritis patris mei he- neditcti: ſi ſidem habes tate crudelitatis reſtitu At te deus pꝛiſtine ſanitati. Liberauit ⁊ vnũ cc cũ atq; filiũ cuiuſdã mulieris in vltimis laboꝛ a dei tẽ: venit deinde beneuentũ ſuſceptꝰ aſãcto mar vinũ cũ gratiarũ actione ſuſcepit:⁊ deſcẽdẽteʒ ſiano epiſcopo vbi liberauit caudũ cum ſcabel puerũ admonuit dicẽs. Vide fili ne de illo fla⸗ ſcone quẽ abſcondiſti bibas. Sed inclina eum caute ⁊ inuenias qͥd intus habes. Qui ↄfuſus lis ambulantẽ ſup genua: poſtea trãſtulit ſe ca nufiſũ ad ſanctũ ſabinũ epiſcopum: inde acceſſit regiũ ad ſanctũ ſiſiminũ epᷣm: tandeʒ aſplicuit meſſanã. Et ibi de redditibꝰ poꝛiꝰ ⁊ poſſeſſtionũ patris q̊s donauerat ſacto bndicto fecit edifica rari monaſteriũ ĩ honoꝛẽſãcti Johis baptiſte. Auo cõpleto poſt multa ſigna ã de ꝑ illũ fecoc⸗ rat martyrij coꝛonã adeptꝰ ẽ. Nam venerat ad cũ videndũ fratres eiꝰ euticiꝰ ⁊ victoꝛinꝰ ac ſo⸗ roꝛ flauia cũ multis alijs ex vꝛbe. Et ecce dazʒ manucha capitaneꝰ: abdale ſaraceni qͥ tũc tonri hiſpanie pᷣſidebat cum claſſi minutiſſima cepRit· poꝛtũ meſſane fregit mõſteriuʒ.Et captos pla⸗ cidũ ⁊ frẽs ac ſoꝛoꝛẽ vgineʒ:cogebat abnegare fidẽ.Qð cũ illi facere renuiſſent poſt dies alids flagellatos ⁊ ceſos iuſſit tandẽ decollari.Dixi mus iſta vt agnoſcat vnuſquiſq; qᷓ; admirabi⸗ lis fuit ſanctitas patr Benedicti:quẽ vt ſupe· rius enarrauimus tot inſignes vini deuotione pꝛecipua coluerunt. Be felicitrãſitu patris bñdicti.dqidẽ Hn E one: a qualiter eigloꝛia fuit duobus ua ſanct — ſentis conſũmatio. Maʒ ſicut ſancte vixit: ita et ſanciiſſime vite pᷣſeni curſum expleuit. Jneiꝰ quixc feliei tranſitu: tria occurrerunt ſanctit tem eius pſignantis. „ ¶ Pꝛimüũ fuit vera Pnunciatio. 4 lvij ſublacum moꝛabatur:acceſſit ad euʒ:obtulit; ſibi placidũ iam ſeptẽnem: eoq; relicto ⁊ bene⸗ dictione accepta a ſancto viro dei romꝭ rediitt. WPoſtqᷓ; vo ſenſit beatum benedictũ ad montẽ· ius ytute abaquis quib' trahcbar Im. . „. „ = — — 2 .☚ . „. .. ſancti Bñdicti quare ei memo⸗ Nria in benedictione eſt dicitur vite P Dermo viij LTertium diuina reuelatio. C Wꝛimũ fuit vera pnũciatio. Eodẽ qdeʒ ũno quo de hac vita vir dei erat exiturꝰ: obitus ſui diẽ fratribꝰ nüciauit. Ante ſexiũ vo diẽ ſui exi tus aperiri ſibi ſepulcrũ iuſſit.Et lʒ ſapiens di- cat Ecẽs.ix.c.Neſcit homo finẽ ſuuʒ. Et cois extat ſnia ꝙ nil incertiꝰ hoꝛa moꝛt: illð nihilo⸗ 24 „ de ex pᷣuilegio ſpeciali voluit diẽ ſui exitꝰ reue lare. C Scoᷣm qð occurritĩ tranſiiu beati bene dicti ðꝛ ſingularis deuotio Febꝛibꝰnãq; coꝛre 2 ptus cũ ꝑ ſingulos dies lagoꝛ ingraueſceret: ſe xto die ĩ oꝛatoꝛiũ ſe poꝛtari fecit. IJbiq; exitum ſuũ dñici coꝛꝑpis ſaguinis pceptione muniuit atq; inter diſcipuloꝝ manꝰ imbecillia membꝛa ſuſtẽtãs erectis in celũ manibꝰ ſtetit ⁊ vltimum ſpiritũ inter vba oꝛatiõis efflauit. ¶ Tertium gð occurrit ĩ trãſitu beati bñdicti ðꝛ diuina re⸗ uelatio. Ipa qpe diebꝰ fratribꝰ vni in cella mo rãti: alteri lõge poſito reuelatio eadẽ mõſtrata eſt: viderũt naq; viã pallijs ſtrata atq; inume⸗ ris coꝛuſcantẽ lampadibꝰ a cella ſãcti bencdicti verſus oꝛientẽ vſq; ad celũ tendẽtẽ. Cui vene⸗ rãdo habitu vir qdam clarus aſſiſtens:cuiꝰeẽt yvia qua cernerer in quiſiuit. Qui cum neſcire ſe diceret ait.hec eſt via qua dilectus deo benedi atus celſ̃ aſccdit. Sepul us vero eſt ĩ oꝛatoꝛio ſancti Johis baptiſte: qd deſtructa ecclia apol linis ipe ↄſtruxit. anima po illa tantis redimi⸗ in vita beata: ad quã nos ipeihs ꝑducat qui ẽ benedictus in ſecula ſeculoꝝ. Amen. Sermo.lviij.de ſancto dñico inſtitu oz oꝛdinis ſacri pdicatoꝝx. Fuit quo dDder maced v.c.q tñ ſãcto dñi RR co appꝛop o.qꝛ bꝛeui ſpatio ⁊ ꝑpꝑuomanu totuʒ fere ſubegit oꝛiẽtẽ. Nõpeius etiã dux pᷣclariſſi mus dict'eſt magnus a romanis ob reꝝ geſta⸗ rũ magnitudinẽ. Ham vᷣm hoꝛoſiũ vigintidqdu. os reges oꝛientales ⁊ populos innumerabiles ſubdidit romane reipublice.ob qð Eucanꝰ ip⸗ ſum deſeſicnducelocenen. „ thia cõderet oꝛbem. Ante bis exactũ qᷓ; cinthia cẽ Bmne fretũ metuẽs pelagi pijrata reliquit Anguſtã q; domũ terraꝝ a ſede popoſcit Idem ꝑ ſithici querẽs diuoꝛtia poti. Indomitũ regẽ romanaq; fata moꝛantẽ Ad moꝛtẽ ſcijlla felicioꝛ ire coegi. Pars mih: nulla vacat mũdi:łᷣ tota tenet (OQuslit ſacte dñiicus fuit multip ir C.tn co apꝛopꝛiari pit dã ſalutatus magn a grecis alexan- it diuinit? rer totuz onib“ de eo facy pille her lam mũd dis ſermone ſcdᷣo de beato frãciſco.Et pᷣter illa que ibi poſuimus ſubdidit ipᷣa ſybilla loquens ð be ato dñico ⁊ de beato frãciſco.Erunt in diebus Vltimis due ſtelle lucidiſſime quibꝰ erunt quat tuoꝛ animaliũ facies. Tubã pꝛioꝛis ſtelle reſu⸗ meẽt in pauptate ⁊ directiõe ſpernẽtes diuitias vociferabũi nomẽ agni Scda reuelatio ccta abbati ioachim:hic pᷣter illa que diximus i pmone de beato frãciſco ſuꝑ Hieremiꝗ ait. Si⸗ cut per moyſen ⁊ ioſue chananeos dñs iſraeli⸗ tis ſubiaceret:xpᷣianis ꝑ paulũ ⁊ Johez euan Terra meis quocũq; iacet ſub ſole roppeis Hinc me victoꝛẽ gelidas ad faſidis vndas Arthos hʒ calida medius mihiↄditus axis Egypto atq; vmbꝛas nuſqᷓ; flectente ſiene Occaſus mea iura timet:thetiq; fugacem Auifſerit exꝑtus poſt oia flumina bethis Me damit cognouit arabs me marte feroces Emoti.notiſq; erepto vellere colchi. Cappadoces mea ſigna timẽt ⁊ dedita ſacris Incertim dea dei molleſq; ſupphene Armenios cilicaſq; ſeros tauroſq; ſubeii auid ſocero bellum p̃ᷣter ciuile reliduu deʒ dicit Pꝛunduſij tacas conſcendit magnus in arces. Sʒ Alexãdri atq; põpeij memoꝛia perijt cũ ſo⸗ ₰ Hec ille. Pꝛopter qᷓ oia Lucan dee . nitu:⁊ dñs ineternũ ꝑmanet:qͥ voluit lõge me lius honoꝛe ſãctos eiꝰ qᷓ; populi ſuos bᷣncipes 7 dñs terre. IJdeo nos magnũ int᷑ ſactos dñicũ gloꝛioſũ vocamꝰqͥ poſt deuictũ mũdũ domina taq; vitia coꝛonatꝰ reſidet ĩi regno celoꝝ. Cum aũt hodierna die feſtiuitas eiꝰ ab eccłia celebꝛe tur:equũ eſſe arbitroꝛ: vt tãti patris laudes ex plicemꝰ ð quo vba in themate dicũt: ꝙ magn⸗ vocabit᷑ in regno celoꝝ.id ẽ.ĩ eccleſia militate yt em̃ ait Gꝛeg in omeł. Regnũ celoꝝ pᷣſentis tꝑis eccłia dicitur in qua ꝓfecto beatus domi⸗ nicus magnus merito pᷣdicatur. Et maxime ꝓ pter triplicem illius excellentiim. C Pꝛima dicit᷑ diuina reuelatio. ¶Scda vtuoſa decoꝛattio. Tertia ſublimis puilegiatio. 2 —wm reuelatus tãq; ig q a deo electus fuit: vt eccieſiam pdicationeſua æſuoꝛuʒ 4 ti dnici qua e magnꝰ pᷣdicat oꝛ diuina reuelatioqꝛ ei ſactitas fu⸗ it diuinitꝰ reuelata: qd oſtedimꝰ ĩ ſeptẽ reuelati ꝛima reuelatio fuit facta ſy⸗ itree: q́̃ pdixit ſanctuʒ dñicũ velut ſtel⸗ o irradiãtẽ venturũ:ſicut diximus in cða reuelatio fuit fa Cliten uurO00 ſubicſt ci linſm uiaue er i glcluea chet ali ſonami Hecele Plenion reuelie eodeli qnan primo Afſlicti traipt Nrg busp ſütſt geli gnhi ſicnun ntd goquts ßeerhi ſigſe Utetal nenq tnundi ſißvet uſceha lcni füdei antes Mmene nche R ſiene cen his eferoces ſiis Ngi Nedict inardes, hentcäſ⸗ t ene snapes Chodſich lidoninn don Cun⸗ kacdche oldeetr lgmg ſamiitie v lents usdoni⸗ rine o, Hidei faaaſt⸗ uſtc⸗ ommosin late gendde unndienis gruntqua ſelerſſp gdiuitis nuuͤf Nrin ait⸗ G siſracl⸗ Pezeun geliſtam ſtrauit idolatras:ſic ⁊ nũc ꝑ duos fu⸗ turos oꝛdies ſignatos:i illis gẽtes incredulas ſubijciet ⁊ 2uertet. Et iteꝝ ibidẽ. Expectabit! lucẽ.id ẽ.duos futuros oꝛdines in moyſe ⁊ he lia in mõtcʒ eccłe cũ dño aparẽtes:q ſi nõ ac⸗ quieueritis veritati ploꝛabit in abſcondito ais mea. Et iteꝝ ibidem refert. Sicut ſodomo duo ficiũ pᷣdicatiõis babeant in duobꝰ oꝛdinibꝰ de⸗ ſignati in moyſe ⁊ helia Et ibidẽ adhuc ſequi Necelſſe eſt vt qdð linguis igneis aplis coſtẽſũ plenioꝛe myſterio in futuris viris euangeltcis reuelãdis in mũdo tpe iſto ſexto cõpleat᷑. Eti eodẽ lib.ita loqͥt oab ⁊ ainon duo ſilij lot q̃ nati ſunt de inceſtu duos oꝛdines extremosi ꝓximo reuelandos inſinuat quos tato durius afflictio ſeculi depꝛimet quãto inſtantias con⸗ tra ipſuʒ eoꝝ vexatio ſub eccleſie fluctustione ↄſurget.Et rurſus ibidẽ inqᷣt.Sicut deſicienti bus patribꝰin deſerto:ſub ioſue ⁊ caleph terrã ſũt filij irrael ꝓmiſſionis ingreſſi:ita nũc ſb cuã⸗ geliʒantibus teſtibꝰ ſecuturis ſpũ alium intelli⸗ gentiã aſſequent᷑:vita em̃ illoꝝ ꝓpter vtriuſq; ſcientiã teſtamẽti in melle ſimul ⁊ lacte verſabi tur:vt de vbis ſimplicibꝰ ꝓſiciat iuſtus: et de eloquijs myſticis ſtupeat eruditusCertia re⸗ uelatio fuit facta matri ipᷣiꝰ ſancti dñici.fuit em̃ ipe ex hiſpanie partibꝰ villa ðꝛ cararoga cxo⸗ menſis dioceſis:patre felice matre aũt iohãäna hec añqᷓ; paruulus naſceretur viditi ſomnis ſe angeli euerterũt. et ſinagogã ſili er duo angeli Johes ⁊ xpᷣs:ſic ⁊ nüc optet vt duo angeli of⸗ geſtare catulũ i ſuo vtero ardẽtẽ in oꝛe faculaz baiulãtẽ:qͥ egreſſus ex vtero totũ mũdũ incen dere videbat᷑:nec inanis fuit hmõi viſio cuʒ P⸗ dicatoꝛes in ſedtura canes vocent᷑.ſicut patet xliij. di. c. ſit rectoꝛ Quarta reuelatio facta fuit cuidã matrone q̃ euʒ de ſacro fonte leuauerat: videbat᷑ ſiqdẽ illi ꝑ ſomnũ puer dñicus:quaſi ſtellã habẽs in fr onte:q̃ totã terrã ſuolumie ꝑ⸗ luſtrabat. Quinta reuelatio fuit cuidam magi ſtro in theologia famoſiſſimo apud tholoſam: hic dum quodaʒ mane ante diẽ ſuas lectiones pᷣuideret:opꝛeſius graui ſomno caput ſuuʒ in cathedra reclinauit ⁊ doꝛmire cepit: viſũq; eſt ſibi ꝙ ſeptẽ ſtelle ſibi pᷣſentarent᷑ Qui dũ de no uitalie talis enxenij plurimũ miraret᷑ ſubito ilu xus ⁊oſcula ſancta ruens ait. Tu es ſociꝰmeꝰ*· Be ſepteʒ pꝛecipuis virtu dominici. ¶C. mine ⁊ quãtitate tãiũ excreuerũt ꝙ totã patris ⁊ mundũ üluminabãt. Qui euigilans d noim las intraſſet ⁊ legeret beatꝰ dñicus cũ ſex ſocjs ceſſerũt: intimãtes eidẽ ꝙ fratres eſſent qͥ euan⸗ geliũ dei in partibꝰ tholoſanis pᷣdicarent:ſigni ſicantes adhuc ꝙ ſcholas ſuas venerãt frequẽ raie ⁊ lectiones audire:qð multo tꝑefactũ eſt. coꝛ vnum: æ anima vna in r0-’. tibus beatt Recolens ergo magiſter ille viſionẽ ipſos eſſe ſeptẽ ſtellas quas viderat nullatenꝰ dubitauit Sexta reuelatio fuit facta innocẽtio pape.dũ em a deo inſpiratꝰad ipᷣm põtiſicẽ acceſſiſſetip⸗ ſe dñicus:poſtulaſſetq; ↄfirmari ſibi ſiuſq; ſuc⸗ ceſſoꝛib⸗oꝛdinẽ qͥ pdicatoꝝ diceret᷑ ⁊ eẽt.cũ ali quãtulũ põtifex diſficilẽ ſe exbiberet: nocte q:· dam iße põtifex videbat ĩ ſomnis ꝙ lateranc5 eccłia ſubito minaret᷑ ruinaʒ. Qd dum tremẽs gaſpiceret:ex aduerſo dei dnic' occurrebat hu⸗ tabat: qre exinde virũ dei põtifer iibẽter audi⸗ uit: annuitch vo eie deo vocis eius p ola Se⸗ ptima reuelatio fuit facta ipi patri ſacto di —. meriſq; ſuppoſitis totã illã caſurã fabꝛicã ſuſt⸗ ico dü em ipe rome moꝛaret᷑ inſtans ꝓ ſui oꝛdinis ↄfirmatiõe:nocte viditi ſpũ xpᷣm iaere exiſten tem ⁊ tres lãceas ĩ manu tenentẽ ⁊ mũdũ eas vibꝛat. cui velociter mater occurrens qd naz vellet facere inqᷣſiuit. Et ille ecce to mundus tribꝰ vicijs plenꝰ ẽ.ſ.ſuꝑbia luxuria ⁊ anaritia Et ideo his tribꝰ lãceis ipſum volo perimere. Tic vgo ad ei genua pcidens ait. flichariſſ. me miſerẽ ⁊ tuã iuſticiã tẽpera.cui xpᷣs.Nõne mũdil ⁊ vitia expugnabit ⁊ tuo dñio ſubiuga⸗ ſecũ ſiliter cecertabit.⁊ xpᷣs rũdebat. Neilẽ v dere qͥs vis ad tm officium deſtina re. Tũc illa vides qute mihi iniurie irrogaãt᷑. cui illa. Ce⸗ pera fili furoꝛẽ pauliſper expecta. habeo em ſidelẽ uũ pugilẽ ſtrẽnuũ qͥ vbiq; diſcurrens xp̃o ſãctũ dñicũ pᷣſentauit. Cui xpᷣs ve bonꝰ ẽ vigderat ſine indice recognouit. Et in eiꝰ ample tu pariter curres mecii: ſtemꝰ ſimul ⁊ nullꝰ ad H . * . 1 - „ dñi . — HõôPü 77 2 ſeptem vᷣtutibus pcipuis decoꝛꝛatuius. LPꝛima dicit᷑ coꝛpoꝛis moꝛtificotio. CBSecuda ꝓpximslt ¶Tertia feruẽs oꝛatio. 8 deſpectio. e uarta mundiali CAQuinta martyrij cſidcratio. tur dicit wtuoſa decoꝛatio Fuit em̃ ⁊ ſtrẽnuus pugiliſte ⁊ ſtudioſe faciet q̃ dixiſti: obtulit etiã ſanctũ frãciſcũ. Et hũc xpᷣs ſicut ? pmũ pariter cõmẽdauit. Sãctꝰ g̊ dñicus ſociũ viderat ĩ craſtino ĩ eccłia inuẽtũ ex his nocte uerſarius hualebit: viſionem quoq; pdictaʒſi bi ꝑ oꝛdinem enarrauit. Et extunc factũ eſt eis CBeptima vginitatis pfeſſio. „. „ CPꝛima virt beati dñ catio: voluit em coꝛpꝰcaſtigare ⁊ in buitutẽ re digere:ne aia ſenſualibꝰ delectationibꝰ polluere tur. Et vt in legẽda eiꝰ narrat᷑.Dũ eſſet adhuc puerulus: nõdũ a nutricis diligẽtia ſegregatꝰ dephẽſus eſt ſepe lectulũ dimittere: qſi carnis iam delitias abhoꝛreret: quare declinata ſtra⸗ tus mollitie frequẽtiſſime ſuꝑ terrã doꝛmiebat. Inſuꝑ dũ eſſet palentie in ſtudio: vinũ ꝑ decẽE⸗ niũ non bibit:poſtmodum laceſcẽte ſtomacho cõpulſus eſt a bone memoꝛie Bidaco exoniẽſi epᷣo modico vino vti. Quid plura ꝑ multa tẽ⸗ lci ðꝛ coꝛpoꝛis moꝛtiſi res ſi cõpꝛehẽderemus te: Reſpondit. rogarẽ vos ne mihi bꝛeui cõpendio moꝛtẽ celerẽ infer⸗ retis:ſed paulatim et ſucceſſiue mẽbꝛa ſingula mutilantes:deindeoculos meos eruẽtes advl timum ſemiuiuũ laceratũq; coꝛpus ꝑmitteret ſic cruentatũ in ſuo ſanguine volutari: vel ꝓꝛ⸗ ſus ad libituʒ necaretis:ad que verba heretici coõpuncti deſtiterũt vltra inſidiari ei. C Sexta vtus dicit euangelica pᷣdicatio.pᷣdicauit naq; lõgo tẽpoꝛe ↄtra hereticos: ⁊ ꝓpterea oꝛdineʒ pᷣdicatoꝝ inſtituit de quo ipᷣe talẽ habuit viſio nem. Bũ rome in eccleſia ſancti petri ꝓ dilatio ne ſui oꝛdinis oꝛaret gloꝛioſos apłos petruʒ et pautlũ ad ſe veniẽtes aſpexit quoꝝ pꝛimꝰ petrꝰ ſlei3 te⸗ obt rumn no:denn Luipei ſmnin Nunbent iteti auitec Alrina lareg⸗ Raiob ntenn bennid enfen videlicet baculũ: paulus vo ſibi libꝛũ tradere videbat᷑:addebãtq; dicẽtes:vade pᷣdica:qm̃ a deo ad h⅝̊ miniſteriũ es electus Moxq; in mo mẽto tẽpoꝛis videbat᷑ ei ꝙ filios ſuos ꝑ totum G mundũ diſperſos aſpiceret incedẽtes binos et Ment binos:⁊ vbũ dei populis pᷣdicãtes: qᷓpꝛopter ione tholoſam rediens fratres ſuos diſperſit.Et qͥſ⸗ dam adẽ in hiſpania:quoſdã vo pariſi:alios KH tandẽ bononiã deſtinauit. ¶ Septima virtug denn beati dominici ðꝛ vginitatis ꝓfeſſio. feſſus ͥ dem eſt vginitatẽ: quã coꝛde et oper? amplexꝰ baſ⸗ eſt.illãq; vſq; ad moꝛtẽ ſeruauit:ob qð ex oſcu W lo manꝰ eius qͥdã a ſtimulo carnis valde vexa⸗ nto tas liberatus ẽ. Erat ille ſcholaris qͥ miſſaʒ au⸗ erton diẽs beati dñici manũ eiꝰ cũ reuerentia ⁊ deuo engnn tione oſculari popoſcit Quã deoſculãs miram Aſic odoꝛis fragrãtiaʒ ſenſit.Et extũc eſtus libidis Mhn mirabilit᷑ ĩ eo refriguit:vt qͥ añ erat vanus ⁊ lu bꝛicefficeref poſtmodũ ↄtinẽs atq; caſtus.O fuen . non pꝑpmiſit qui eum ad alia maioꝛa reſeruabat: quãta mũdicie puritate eiꝰ caro poliebat: cuiꝰ ſien nam ülli milien aliter vuiſum ieanen deit odoꝛ tã mirabiliter ſoꝛdes mentis purgabat. P nicus non fuit pcio venditus. ¶ Tertia vᷣtus ¶ Beſeptẽ pꝛiuilegiis in qᷣbꝰ deus ſubli fne beati dominici dicit᷑ feruẽs oꝛatio: nocturnis (Peſepten ae ici. neaſili le⸗ qͥdem hoꝛis nemo vigilijs ⁊ obſecrationibꝰper wein ecit begtu onicu · CaI; ſalt⸗ omnẽ modũ inſtantioꝛ diẽ imꝑtiebat᷑ ꝓximis E erti „ ell en— nn poꝛa ſingulis noctibꝰ:recipiebat manu ſua ꝓ⸗ ptꝛꝛia de quadã cathena ferrea tres diſciplinas: yVyvnnam pꝓſe:alterã ꝓ peccatoꝛibus qͥ verſant᷑ in mundo:tertiã ꝓ his qui in purgatoꝛio cruciã tur. Tholoſe cum ſocio in pane ⁊ aqua quoti⸗ Ddie totam quadrageſimaʒ ꝑtranſiuit ſuꝑ tabu las doꝛmiẽdo. Idem fecit aliaʒ quadrageſimã apud carcaſonã ¶Gecũda vtus beati domini ci dici᷑ pximalis compaſſio:cum eſſet palentie et fames valida multos affligeret: dum adhuc er at in ſeculo venditis libꝛis ⁊ omni ſuppellecti⸗ lij acceptum pꝛecium. Diſperſit dedit pauꝑibꝰ Auo exẽplo magnos clericos ⁊ diuites acma giſtros ad miſericoꝛdie oꝑpa ꝓuocauit. arra tur adhuc de ipᷣo ꝙ dum in ꝓpꝛia patria moꝛa retur:quedam mulier conqueſta eſt ei fratrem ſuũ apud ſarracenos detineri captiuũ. Ille ve⸗ ro nimia cõpaſſione cõmotus:ſeipᷣm ꝓ redem⸗ pptione captiui vendendũ obtulit. Sed deus h̊ noctẽ deo. Sepe etiã cõtingit: vt in via ſugue- nientibus pluuijs ſua ſocioꝛũq; veſtimẽta ma⸗ 1 tia beati dñici re magnus vocatur Domin dicit ſublimis Puilegiatio: ſublimẽ a defierent: cũq; poſt cenam ſocij eius remanerrtt dicit ſublimis bui fecit illum deus in hucpen dad ignem vt veſtes ad exiccandũ extenderẽt ? coꝛpoꝛa recrearẽt vir dei ſic cum veſtibꝰmade⸗ factis ad oꝛandũ intrabat eccleſiaʒ. C Quarta Aus beati dominici dicit᷑ mũdialis deſpectio am ſpꝛeto mundo adheſit exomẽſi epiſcopo ꝗa quo in ſua eccleſia factus eſt canonicus regu llaris:ibiq; qʒ inuitus factus ẽ ſuꝑioꝛ monaſte⸗ eus in ſeptem builegis. Pan dicit᷑ oꝛdinis apꝛobatio. G ¶ Scõom fratrum multiplicatio. egl CT umn Poheſeaſtumemtdo. . uſine miraculoſa coꝛuſcatio. funn CAQuintũ diabolica effugano. uft CBSextum felix cõſũmaltio. 0 4 rij. CQuinta vtus dicit᷑ martyrij deſideratio CSeptimũ eccleſiaſtica veneratio. nog e tquippe rꝓ xpᷣo. E Lnmũ puilegiuz beati dominici dicitur oꝛ⸗ pen cõtra hereticos pᷣdicaret:illi necẽ ſibi minaban dinis apobatio. Anſtituit em ipᷣe oꝛdinem p̃⸗ finune tur Jpᷣe vo intrepidus ꝑmanebat: ꝑtranſiboat dicatoꝝ ad docendũ pᷣdicandũ ⁊ confeſſiones Upe loca in quibus inſidie ſibi parate erant ſecurus audiendũ:ad vtilitatem ꝓximoꝛũ ad obſequiũ iuufi Et dum ſemel heretici dixiſſent ſibi. quid face⸗ dei:ad expugnatõeʒ hereticoꝝ:ad defenſionẽ Mune deſiderabat quippe effici martyr ꝓ xpᷣo. Et dvdũ leeſfr. Aſconn Etegaufl pmnictere nryel R. therenc (Sern uitnig arcine ltpiſio Nio Na Nhen⸗ büümer diagn rgiuno 0sptotun eo dinose :öpropter eſt E⸗ Niſpalos inane ſhoq unpler⸗ geroſa Aexcerr⸗ goieu nna dend lonmnliran uslibidi⸗ s A ſns lichen al gughe Muil dſhine. . L MMimro nanenp⸗ feſione⸗ ale xfenſione ſidei: ⁊ ad cãſeruationem diuini cultus. Cepit autẽ oꝛdo ille: Anno domini. M. ccx vj. Illuʒ apꝛobauit innocẽtius:⁊ ↄfirmauit honoꝛius: ab iſto oꝛdine ſecutus fuit oꝛdo ſoꝛoꝛuʒ incluſa rum. Quarũ caput fuit monaſteriũ de pꝛulia⸗ no:deinde ſecutũ eſt monaſteriũ de mõtargis. Cui pꝛefuit beata anutia de viniaco Et mona⸗ ſteriũ ſancte agnetis deipononia: cui pᷣfuit que dDoaom beata cecilia. Eſt etiã alius oꝛdo ſoꝛoꝛũ ð penitẽtia beati dominici:quarũ religionẽ cõſir mauit eccieſia romana ⁊ multis builegus dota uit:in quo oꝛdine floꝛuecrũt beata margarita ſi⸗ lia regis vngarie.ſancta katherina de ſenis: be ata iohãna de caſtello:btã bencuenuta de ciui⸗ tate auſtria: ⁊ multe alie. C Secundũ pᷣuilegiũ beati dominici dicit᷑ fratrũ multiplicatio.non em̃ fieri potuit abſq; vtute dei: vt in oꝛdine ſan cti dominici tam bꝛeui ſpatio tot fratres multi⸗ plicarent᷑. Quoꝛũ aliqui excellentes fuerũt ra⸗ tione martyrii:ſicut ſãctus petrus mariyr:fra⸗ ter dominicꝰſocius eius: frater cõꝛadus theo⸗ tonicus: frater guihelmꝰ: ⁊ frater bernardus de rupe ſoꝛti:frater ſtephanus de narbona:fra ter raymundus carboni:qͥ in caſtro auinioneti dioceſis tholoſane ab heretic ꝓ ſide xpi ⁊ obe dientia ſancte romane eccleſie occiſi fuerũt can tando. Te deũ laudamꝰ. Alij fuerunt pᷣſtantes merito vite:qͥ ⁊ miraculis coꝛuſcarũt.ſicut fra⸗ ter reginaldus ſancti auiniani: fiater henricus altiſiodoꝛen: frater ioꝛdanis: frater pelagius hiſpanus:frater petrꝰ golſalnij hiſpanꝰ: frater mauritius toletanꝰ:frater dñicus de vallerica frater bernardus de cantro:frater gualterꝰ ba⸗ ſilienſis:frater bernardus ð vaſconia:frater io hãnes de valentia:frater cabertꝰ lugdunenſis: frater dñicus ſegobiẽſis:frater ambꝛoſiꝰ ſenen ſis:frater iacobꝰ de anagnia:frater iacobꝰ ð ve netijs:frater marcolinꝰ furliuiẽſis: frater ſimõ griminẽſis Nõnulli inſuꝑ fratres oꝛdinisſãcti dñici ſingulariſſimi habiti ſũt ꝓpter ſcientiaʒ ⁊ doctrinã quoꝝ noĩa explicabimus in ſermone de cõceptione vginis gloꝛioſe.vltra quos ad⸗ huc peritiſſimi iuris cõſulti ð illo oꝛdine ꝓdie⸗ runt. Sicut raymũdus de pẽna foꝛti cõpilatoꝛ decretaliũ.frater iohãnes coloniẽſis.compila toꝛ ſũme cõfeſſoꝝ.frater bꝛocardus theotonicꝰ frater rogeriꝰ bꝛixienſis.frater bartholomeꝰ pi ſanus.frater vlricꝰ argẽtinenſis: ⁊ alij plurimi Ob qð ⁊ pleriq; aſſũpti fuerũt ad ecclie digni⸗ tates. Sicut hugo:poſtillatoꝛ totiꝰ bibile Ro bertꝰ angelicꝰ.nicolaꝰ de pꝛato.Et alij multi q̃ fuerunt cardinales. Pontiſices vo maximi fu erunt petrus de carantaſia dictus innocẽtiꝰſqn tus Nicolaus de treuiſio dictus:benedictꝰ vn decimus. Johãnes de vercellis qui electus ſũ legium beati dñici dici miraculoſa coꝛuſcatio w: 1 mus pontitex moꝛte p̃uentus non fuit coꝛona⸗ tus. CTertiũ pᷣuilegiũ beati dñici dicit᷑ pphe tica illuminatio habuit qdem lumen ꝓphetic. Sicut pꝓbatum eſt indicus maniſeſtis.pᷣdican te nanq; ipo pratre gloꝛioſo in partibus tholo ſanis. cum qͥdam heretici eſſent incendio depu tati: aſpexit ſanctus dñicus vnũ eoꝛũ: ⁊ officia libꝰ curie dixit. Iſtü reſeruate.qð ſactũ eſt. cõ⸗ uerſuſq; ad eũ blandeq; alloquẽs Scio inquit fili mi ꝙ adhuclicet tarde: bonus homoeris ⁊ ſanctus. dimiſſus ille ꝑ annos multos ĩ hereſi pmanſitTãdeʒ dei gratia illuſtratus ad lumẽ veritatl venit.Et factꝰ frater oꝛdinis pᷣdicato⸗ rũ vitam ſuã laudabiliter duxit ⁊ feliciter cõſũ mauit. Rome inſuper dum habitaret in ſancto Sixto quadam die fratribꝰ ad capitulũ conuo catis palã omnibꝰ nunciauit. quattuoꝛ fratres ex ipᷣis in bꝛeui duos in ala duos in coꝛtꝑe mo⸗ rituros. Inde ad aliquos dies duo fratres mi⸗ grauerũt ad dñm. duo vero ad ſeculũ tẽdentes penitus de oꝛdine receſſerũt. ¶ Quartũ pꝛiui⸗ voluit em deus illũ coꝛuſcare miraculis Exqᷣ bus aliqua explicabimus. Rome die quadaʒ adoleſens cõſanguineus dñi Stephani cardi nalis de foſſanoua.lapſus equo pᷣcipiti g aui⸗ ter colliſus deferebat᷑ exanimis:plãgentibꝰ cũ ctis cõtigit illuc beatũ dñicum ꝓperare. Qui⸗ dam bonus frater Trachedus noie beatũ do⸗ minicũ exoꝛauit vt oꝛaret ꝓ illo. Quare beatꝰ djñſicus fecit illud coꝛpꝰ i cõclaue repoꝛtari. Et facta oꝛatione ꝓtinus eũ vite reſtituit In loco ſancti Sixti architectũ cõtritũ ſub quadã rui⸗ na de cauerna ſubductuʒ oꝛatiõis ſue ſuffragio vite ſimul ⁊ ſanitati reſtituit. In eodẽ loco cuʒ elſſent fratres circiter nquaginta. die quadã i⸗ minente refectõis hoꝛa. ꝓcuratoꝛ.ſ.frater iaco bus romanꝰad ſanctũ Dñicum acceſſit. Expo ſuitq; nõ eſſe panẽ ad ſufficiẽtiã At ſanctꝰ dñi⸗ cus id qð erat diuidi ⁊ ſuꝑ mẽſaʒ poni manda⸗ uit. Cõuenerũt ů̊ fratres dũq; ꝑ oꝛdinẽ reſide⸗ rent ⁊ vnuſqͥſq; buccellã cũ gaudio ſuſciperet. Ecce duo iuuenes eiuſdẽ habitꝰ foꝛmeq; ↄſimi lis refectoꝛiũ itrauerũt pallios plenos panibꝰ ferẽtes ⁊ beato dñico in capite menſe ſuẽier ob⸗ tulerũt ⁊ ſubito diſceſſerũt ita ꝙ nullꝰ vnqᷓ;ᷓ ſci⸗ re potuit vñ venerũt vel quo diuertiſſent. IJIn eodẽ loco dũ pᷣnoĩiatus frater Jacobꝰ vncuõe ſuſcepta laboꝛaret in extremis.dolentibꝰ fratri bus qꝛ vtilem hoiem ꝑdebant.dñicꝰ cõpaſſiõe motus excluſis oibꝰ clauſoq; oſtio oꝛationi ſe dedit: fratribuſq; vocatꝰ incolumẽ fratrẽ ipᷣis per manuz pᷣſentauit. In partibus tholoſanis cũ tranſiſſet nauigio quandã aquaʒ:nauta im⸗ poꝛtune pᷣcium petebat: cui beatꝰ dnicus mer⸗ — 6 cedè eterne vite pollicebat᷑ aſſerens. Argentuʒ ¶ Sermo lix. de ſancto vincentio do⸗ nit ⁊ aurũ non ea manl. Arlllegd niſtneczonn cCccoꝛe ęximio ac celeberrimo famoſiſ⸗ . he capxpã eũ apꝛehẽdit inquiens:niſiſolueris no ſimo pdicatoa ſaag Rai- 4 hlch ie bienin Düic pir delerectis in celumoculis ſimo pᷣdicatoꝛe oꝛdine pdica lore. ſin paululũ intra ſeip̃ᷣm orus mmor in rra WPii N. 92n edio ecclie le ens denariũ diuino nutu pcuratũ aſpexit dixddit aperuit os eius. Sapiẽtis vba ſunt 40, q; illi. Tolle ⁊ me dimitte. Sunt ⁊ alia einsim UAU ia Ngnrn Eeic phalen ni⸗ racula multa in vita ipius ⁊ in mote v eriſſime teneceſſita ehoꝛũ tempoꝝ qbus mũdus qua⸗ ui3 t cõpꝛobata.¶Quintũ puilegiuʒ beati dñici : ¶ſitotevitijs erat obꝛutus: xp̃iana religio nau ef diabolica effugatio. Ad ſanctitatẽ nanq; er cõ fragiſ patividebat᷑ ſuſcitauit deus ſpiritũ ſan⸗ frii pꝛbandaʒ voluit deus vt demones ab obſeſſis cti Aincẽtij: ſua pdicatiõe inumerabiles po⸗ ne coꝛpoꝛib ad eius imperii diſcederet. Un mul pulos cõuertit ꝛ refoꝛmauit huũcnon abreſan wene. tos a demonib⸗ liberauit. ¶ Gextũ pꝛiuilegii (cia romana eccleſia catalago ſanctoꝛũ aſcripſit mient⸗ beati dñici ꝛ felir cõſumatio. afpꝛopinquante Quẽ Calixtus tertiꝰ in vebe maxima ſoleniter annc nanc ſue pegrinationis termino oſtitut; abð ¶(anoniʒauit. ſtatuitq; ill a cunctis fidellibꝰ ve dän bononiã. graui cepit coꝛꝑis infirmitate langue nerandũ. Quapꝛopter vt eiꝰ feſtiuitas deuoti eo re vbi poſt multa deuotiõis ſigna ad extrema, oneferuẽtiſſima celebꝛet᷑:dignũ duxi in h̊ vᷣmo hahaue hoꝛam venieẽs anno dñi. MM. ccxxj. doꝛmiuit i neillius pᷣdicationis laudes eximias recenſere iiet dño. Ea diefrater Guale hoꝛ bꝛixie poſtmodũ de quo cõuenientiſſime dici poſſunt vba in the moge eiuſdẽ ciuitat epᷣs.cũ ſe ſopoꝛi paululũ dediſſy mate poſita: in bus tria myſteria pponimus Neroi, vidit i ſomnis quaſi apertũ celũ ⁊ duas ſcalas Tontenpianda A. AEREEA— ultae quarũ vns in ſũmitate retinebat xpᷣs aliã vgo E Wꝛimu ð: idoneitatis ſenſo. mater. Angeli aũt aſcẽdebãt ⁊ deſcẽdebãt. Et x. com ſingularitatis. nicknn in imo ſcalarũ ſedes poſita erat in qua ſedebat ertig weiltstis. muont qdã frater pᷣdicatoꝝ faciẽ habẽs velatã capu⸗ O beat vincẽti fuit idoneus ad pᷣdi finin tio ſicut ſoſẽt fratres ſepeliri. Jhs aũt ⁊ mr ei?ꝰ beat vmcel IUI Fait in illo frif chc ſcalas ſurſũ trahebãt donecſedente in celi ele: candum tũ qꝛ gra dei fuit in illo tum ltopoe uato aꝑtura celi clauſa eſt. Intellexit ex poſt ? ꝓpter ſcientia. tum etia ꝓpter ſancti finrin Dietus ſialer Lncri Wlotizcadem diserhes tatem vite. Caplm ⸗I. “ uuch ex hac vita migraſſe.Eadẽ die frater Raho:ti P181 ſt 8= goze bure exiſtẽs qꝛ audierat ſanctũ prem bononie J muzm. . terI egrotare celebꝛãs miſſam cũ veniſſet ad illũ lo⸗ um cõtemplandũ de p̃dicatiõe ſãcti N cum in quo de viuis cõmemoꝛatio ſieri ↄſueuit vyinceẽtij ðꝛ idoneitat. Fuit pe ipe ſüen oꝛãs ꝓ patre facteſt ĩ extaſi. Raptuſq; iſpũ vi idonead pᷣdicãdũ euageliũ xpᷣi triplicirone. fn dit virũ dei dñicũ coꝛona quada laureatũ totlti ꝛimo rone gre inſpiranniiis. gio q; mirabili ſplendoꝛe fulgentẽ duobꝰqͥbuſdam C Scðdo rõne ſcientie excellentis. biti reuerẽdis viris comitatũ hincinde extra bono (Tertio rõne vite reſplendenitiii. nin niã via regia ꝓcedentẽ. Intellexitq; ꝙ edem C Pꝛimo fuit idone ad pdicandũ rõne grein reyti hoꝛa dñicus ad celos migrauerat.ſ.hoꝛa ſexta ſi lrantis.pie qͥdeʒ tenere poſſumꝰ beatũ vincẽ lilet. feria ſexta. ¶ Septimũ pꝛiuilegiuʒ beati dnici tiũ fuiſſe inſpiratũ a deo: vt oꝛdinẽ ſancti dñici (S dꝛ eccleſiaſtica veneratio. Ha eccleſia ſãcta dei ingrederet᷑. Nã vt in eius legenda narrat᷑ ipſe Neand ſtatuit dñicũ ab oĩbus xpᷣiſidelibꝰ venerandu natusẽ valẽtie ex familia ferrarioꝛũ parentibꝰ dchent cuiꝰ feſtũ celebꝛat annuatim oꝛdinẽq; ſuũ mul⸗ clariſſimis: ⁊ honeſtis. Qui tres filios genue⸗ lini tis fauoꝛibꝰ et gratijs ſpũalibus pſequit᷑. Sic rũt ſcʒ petrũ vincentiũ ⁊ bonifaciũ.hic bonifa hoeloe em placet ſũmo deo qͥ vt pᷣdiximus in pᷣma ꝑte cius fuit iuris vtriuſq; doctoꝛ peritiſſimꝰ: q ex lnnius elegit dñicum ducẽ populi ſui ⁊ pᷣdicatoꝛẽ euẽ tincta vxoꝛe ſuaſu beati vincẽtij cartuſiẽſiũ ha imiel gelice doctrine. Hic igit᷑ eſt ille pater ⁊ patriar bitũ ſuſcepit:in quodaʒ monaſterio extra mu⸗ mnun cha eximius qui tetrũ ⁊ hoꝛridũ ſeculũ ſua vi- ros valẽtie:qð ab incolis vocat᷑ poꝛta celi.Et tan, ta ⁊ ſcientia illuſtrauit. Cuiuſq; filij in dies pꝛa ob ſue vite grauitatẽq; moꝛum:poſt q̃ttuoꝛ an arde uitatẽ hereticam validiſſime ꝑſequunt᷑. Hunc nos illius oꝛdinis electus fuit rectoꝛ generalis ilg deuotione ſingulari colimus ꝑ quẽ deus tãta Et vr debeato vincentio dicamꝰ qbuſda indi⸗ ſocti magnalia dignatus ẽ oꝑari: ͥ onere camis de⸗ cijs quãtus euaſurus cẽt oſtenſũ eſt. Matrinã ſgnn poſito nũc gaudet atq; letat᷑ inter agnina ange q; eius doꝛmienti nocte quadã viſũ eſt ꝙ cum S loꝛũ laudans ⁊ benedicẽs xpᷣm ꝑ inſinita ſecu⸗ in eccleſia fratrũ p̃ᷣdicatoꝝ eẽt quendã virum ſie la ſeculoꝝ. Amen. venerabilem i habitu ſacii dominici pdicatem id hnodo⸗ faumef tor. cle baſan 1, Znſi⸗ isun Cionau hriüſan⸗ nchreſan N ſinie ſiclye nnbößno Preenſere ihainthe Moinus nch terl deſacti tͤgrip⸗ Wärne, mil innc ldſici ipſe enn hue⸗ Cvonif⸗ mder ſeübe an ncclE Smoran Meralis indt⸗ otrins gum virum icäͤten audiebat.Cũq; illũ attẽte deuotiſſime audiret. Ille dicebat. Congratuloꝛ tibi. O fili dilectiſſi me. poſt paucos em̃ dies vxoꝛ tua pariet tibifi liũ:cuius erit tanta vite integritas:tãta doctri ne vtilitas:tãte fame ac mirabiliuʒ operũ clari tas:q oẽs hiſpaniaꝝ galliarũq; łi:eum taãqᷓ; vnũ ex veteribꝰapłis venerabunt᷑. Eritq; fra⸗ ter oꝛdinis cuiꝰmeeſſe vides poſt ã dicta multi tudo q ibi adeſſe videbat᷑ magnis vocibꝰ deo gras referebat. Itaq; dũ ⁊ ipᷣe in illiꝰmodi gra tiarũactione ſeſe multitudini cõfſoꝛmẽ reddere conaret᷑:ſtatim excitatꝰ ẽ conatuq; vocis doꝛ⸗ mientẽ vxoꝛẽ excitauit. ater inſuꝑ ipᷣiꝰ vin centij dũ ↄcepiſſet ſatis leuiter eũ poꝛtauit.Et dũ eum geſtabati vtero audiebat ſepe tãqᷓ; vo⸗ ces canis latrantis emitti qð a multis dei ſᷣuis pᷣcipue a Johhe valentine vꝛbisepᷣo. Interpᷣta tũ eſt ꝙ fuiꝰ quẽ retinebat in vtero futurus eẽt euãgelij xpᷣi feruentiſſimꝰ pᷣdicatoꝛ. Dũ aũt ex vtero infans ꝓdijt:⁊ ad baptiʒandũ delatꝰ eẽt multa erat inter ſuos de noie ei imponendo diſ⸗ ſenſio. At ſacerdos illũ baptizans. Vincẽtius inqͥt vocet᷑.qð ⁊ factũ eſt. In infantia ſua quie tus erat ⁊ aſpectu decoꝛꝰ:⁊ grãdiuſculꝰ factus frequẽtabat eccłias:audicbatq; libẽter pᷣdicã⸗ tes:quoꝝ geſta ⁊ vocẽ motuſq; quaſi pᷣdicans alijs pueris referebat.Tãdẽ lĩ̃is traditus eua⸗ ſit in virũ doctiſſimũ. Ita vt inter eos qui va⸗ lentie phiaʒ:theologi q; ꝓfitebantur: ſũmus oluʒ haberet᷑. Dum aũt decimũoctauũ attigit annũ:pr eius allocutꝰ eſt eũ dicens:vt ex tribꝰ eligeret vnuʒ:aut vxoꝛẽ duceret:aut ad roma⸗ nã curiã pergeret:vt ibi exaltaret᷑:aut oꝛdineʒ fratꝝ pᷣdicatoꝝ intraret. Cui vincentius rñdit aio iam diu ↄcepiſſe vtſãcti dñici ſuſciperet ha bitũ:quẽ pater ad matrẽ duxit:eiq; fllij ꝓpoſi tũ indicauit.Cuʒ bñdictione itaq; vtriuſq; pa rentis:ad ↄuentũ fratrũ pᷣdicatoꝝ acceſſit:qui eũ letantes ad ſacrum ſuuʒ oꝛdinẽ receperunt. Scðdo fuit idoneus beatus vincentiꝰ ad pꝛe n dicandũ vbum dei rõne ſcie excellẽtis. Quãta debeat eſſe pᷣdicantiũ ſcientia.dixi in qdrageſi⸗ mali nr̃o:in ſᷣmone de vᷣbo dei. Sufficiat igit i hocloco expꝛimere:qᷓ; fuerit doctus beatꝰ vin centius. Ipᷣe nanqᷓ; poſt ſuſceptuʒ habitũ oꝛa⸗ tioni ⁊ lectioni ſe totum dedit.Et cum eius do ctrina nota eſſet a pꝛioꝛe cõuentus iniunctũ fu it ei:vt ꝓ fratrũ adoleſcentũ ꝓfectu de dialeti⸗ ca ⁊ de phᷣia aliquid legeret.q; cũ humiliter io⸗ cũdeq; acceptaſſet: rumoꝛ impleuit aures mul⸗ toꝝ ciuiũ. Et ad eiꝰ lectionẽ multi ſeculares cõ fugerunt audiebãtq; eũ legẽtẽſupꝛa ſeptuagin ta. In quo exercitio tres cõtinuos annos cõſũ pſit.poſtmodũ miſſus fuit barchinonã: ⁊ inde hileridã in qbus ciuitatibꝰeo tꝑe floꝛebant ſtu dia liberaliũ diſciplinan. Tandẽ cũ theologie dediſſet operã:vigeſimũoctauũ annũ agẽs ma giſtrali coꝛona fuit inſignitus:poſtea redijt va lentiã. Abi honoꝛiſfice ſuſceptus eſt: ⁊ ꝑ ſex an⸗ nos publice legit ⁊ pᷣdicauit.Ad quẽ etiã ex vi cinis ciuitatibus multi ↄfluebãt vt eũ ⁊ pᷣdicã cantem audirẽt:⁊ ſub tam inſigni lr̃aꝝ ⁊ moꝛũ pᷣceptoꝛe ꝓſicerent. Inter hec tꝑa venit valen tiã:petrus de luna cardinalis.ſ.clemens qͥ cle⸗ mens electus fuerat in fundenſi ciuitate:ab illa ꝑte cardinaliũ:que diſceſſerat ab vꝛbano ſexto Is ergo petrus miſſus erat legatus ad Carolũ francoꝝ regem qͥ audita fama beati vincẽtu eũ ſecũ duxit:ac tãdiu tenuit donec peracto lega⸗ tionis tẽpoꝛe ad ipᷣm põtificem redijt. Lantuʒ aũt fuit grata cardinali vincentij ↄuerſatio: ꝙ; vix multis pᷣcibus impetrare potuit licentiaʒ: vt rediret valentiã ad cõſueta legendi ⁊ pᷣdicã⸗ di exercitia. ¶ Tertio fuit idoneꝰ beatꝰ vincen tius ad pᷣdicandum vbum dei:rõne vite reſplẽ dentis Fuit equidẽ vita eius ꝓtutum ſplendo re decoꝛata. Nã qᷓ;tuʒ ꝑtinet ad carnis moꝛtifi⸗ cationẽ.xlij.annis cõtinuis ieiunauit exceptis dñicis diebus. Et ſextis ⁊ quartis feris in pa⸗ ne ⁊ aq̃:a quo ieiunio nũqᷓ; abſtinuit:niſi qũq; ex coꝛpoꝛis infirmitate. Itinerabat diſcurrẽ̃do nonetans:ſed ꝓpꝛijs pedibus: cõtentus ſolo baculo quẽ manu geſtabat. Idq; fecit viginti duob'annis. Sed poſtea ex quadã inſirmitate ſuꝑueniẽte in tibia grauioꝛ effectus fecit ſibi ꝑ⸗ quiri aſinũ quo vehebat᷑ quotiens de ciuitate in ciuitatem volebat ꝓficiſci. A tꝑe auteʒ quo cepit euãgeliʒãdo diſcurrere:vſq; ad extremuʒ vite ſue terminũ:nunqᷓ; niſi aut ſuꝑ ſarmentoꝝ aut paleaꝝ:aut hmõi rerũ ſtraminibꝰ:aut pau pereſacculo modica lana pleno cum eiſdẽ veſti bus qͥᷣbus iudutus erat doꝛmiebat.A pꝛima in ſuꝑ adoleſcẽtia vſq; ad vite ſue terminũ:ſingu lis noctibus coꝛpus ſuũ diſciplinis flagellabat Et ſi foꝛte egritudinis impedimento illud face re nequiuiſſet:hoc a ſuis ſidelibꝰ ſocijs fieri vo lebat.Quid de illius humilitate dicemus:que tãta fuit:vt quaſcũq; dignitates eccleſiaſticas animoſus effugerit. Nã nec dignitatẽ cardina⸗ latus voluit acceptare. Defuncto nãq; clemẽ⸗ te auinnioni:creatus fuit petrus de luna:qͥ fuit benedictus.xij.A quo ꝑ l'as vocatus fuitſan ctus vincentiꝰ ⁊ confeſſoꝛ eius factus:ac magi ſter ſacri palatij. Et qm romana eccłia tuncſciſ mate fluctuabat. Eratq; tres põtifices.videli⸗ cet ipᷣe Benedictꝰ. xij Gꝛegoiius.xij.⁊ Johes xxiij. Facto cõcilio cõſtantienſij i quo creatus fuit papa artinus qntus.Cuʒ renũciaſſent Sꝛeg'⁊ Johes:beat Aincẽtiꝰꝓ pace ⁊ vnita te ecclie ſuaſit bñdicto.vt et ipᷣe cederet. ac; 1 ſlle facere recuſaretlicentiam petijt diſcedendi. Potifex vo aduocat multis ex pᷣlatis qͥ eius curiã ſequebant᷑:paratoq; rubeo pileo: voluit eũ facere cardinalẽ: at ille gras ei referens obla tũ ſibi honoꝛẽ penit recuſauit: ⁊ licentiꝗ petijt quã tandẽ obtinuit: vt ꝑgeret ad diuerſas mũ di ꝑtes pᷣdicãs regnũ dei.quãte aũt fuerit mũ⸗ dicie ⁊ puritatis quantũ ve caſtitatem dilexit: oſtẽdũt pᷣcipue duo exẽpla:ã de ipſo veriſſime recitant᷑ Pꝛimũ ẽ:q; dũ ipſe pᷣdicabat valẽtie Moulier qdaʒ capta fuit amoꝛe ipiꝰ: q̃ ſingens aduerſaʒ valitudinẽ atq; in lecto decubas vin centiũ vt ei ↄfiteret᷑ poſtulabat aduocari:qͥ ve niens ad eã intranſq; camerã eiꝰexeuntibꝰalijs remãſit ipᷣ̃e ſolus:qͥ ad pniazʒ cepit puellam ex⸗ hoꝛtari.At illa blãdis vbis ei ſuũ ſecretũ appe⸗ ruit:inhoneſtoſq; geſtus coꝛpꝑis ei exhibuit:q̃ oĩa ille abhoꝛrens:pus eam charitatiue cõmo⸗ nuit.inde ab illa ſeceſſit:q̃ confuſa cogitauit cla⸗ mando viro dei infamiã inferre.Et qᷓ; pꝛimum vocẽ voluit emittere: diabolus eius coꝛpꝰ gra niſſime vexare cepit.⁊ cũ id feciſſet diebꝰ mult Tandẽ cepit dicere.Ex hoc coꝛꝑe nũqᷓ; me po geritis pellere: niſi huc veniret vir ille qͥ in me⸗ dio poſitigni:nõ potuit ab igne cõburi.Et cũ audiẽtes neſcirẽt qͥd vellẽt hec vba ſigniſicare q̃dam de circũſtantibus dixit. Aduocet᷑ frater vincẽtius qui cõfeſſionẽ eius audiuit:⁊a eſt vir ſanctꝰ ⁊ ſapiens:⁊ intelliget hec qͥ vocatus ad⸗ uenit. Et ecce demõ vllulatum teterrimũ emit⸗ tens. heu adeſt inquit vir ille qͥ in medio ignis poſitus nõ fuit ab igne cõbuſtus Et hec dicẽs tinus abijt. Et copus ſemimoꝛtuũ dereliqt. Scðm qð deillo compertũ eſt dũ adhuc valẽ tie fuiſſet narrat᷑. Suggeſſit em diabolꝰ nõnul⸗ lis inuidis ⁊ malignis:vt mulierẽ quandã me⸗ retricẽ ſpecioſiſſimã pᷣcio ductã in cellã eius no cte itroducerẽt. Capto ergo opoꝛtuno tꝑe quo videlicet vincentiꝰipᷣe ex moꝛe in ecclcſia oꝛati⸗ oni inſtabat. emoꝛata femina in cellam eiꝰi troducta eſt. VUincentiꝰ ab oꝛatiõe regrediens clauſo oſtio ⁊ in locũ vbi doꝛmireſolebat veni⸗ ens:reperit mulierẽ ſedenteʒ: ⁊ in pᷣmo aſpectu vehementer obſtupuit: ⁊ antcqᷓ; eã alloqueret multa cogitauit.Sed tñ non extimauit illã eſſe mulierẽ qͥn imo putabat diabolũ eſſe:qui in ſpye cie mulieris eũ deciꝑe voluiſſet. Vnde hoc pa cto locutus ẽ.Que tibi cauſa fuit vt huc veni⸗ res in tali foꝛma maledicte diabole:qͥ ſeruis dei nouis dolis ſemꝑ inſidiaris. Mercetrix rñdit. Femina ſũ nõ diabolus. Sed obſecrote vtme patiẽter audias.fere quattuoꝛ mẽſes ſũt ꝙ tuo amoꝛe ſũ capta: frequẽter temptaui vt vel diei vel noctis tꝑe:ad te venire potuiſſem Sʒ nũqᷓ; mihi miſere ſeſe obtulit opoꝛtunitas. Nüc autẽ a nemine hoiuz viſa:huc ingreſſa ſũ. Et neceſſa rium eſt vt h̊ in lectulo ſimul hac nocte doꝛmia mus. Eroq; de cetero tibi deditiſſima ⁊ famaʒ tuã cũ ſilẽtio ↄſeruabo.hec ⁊ ſimilia loquẽs in oſcula ⁊ in obſcenos amplexꝰ ruere voluit.Ac vincentiꝰ viriliter ei reſiſtens dure illã increpa uit. Que cõpuncta pꝛupit in lachꝛymas ⁊ cau ſam quare ad ipᷣm tẽptanduʒ acceſierat:reſera⸗ uit. petijtq; humiliter veniaʒ ꝓmiſitq; meretri ciũ relinquere.Sicq; ab eo cũ multa mentis cõ tritiõe diſceſſit atq; relicta ſpurcitia meretrica⸗ li:virũ accepit:⁊ de cetero modeſtiſſime vixit. Quibꝰ exemplis facile inducimur vt eũ vgini tatis co ꝛona credamꝰredimitũ. Sʒ adhucman ſuetudinẽ illius cogimur admirari: q tanta fuit yt iniurias ⁊ inſidias maloꝝ equo aio ferret:il liſq; pijſſime indu geret. Inter cetera tñ ſtupen da q̃ animi ſui benignitatem oſtendũt occurrit vnũ explicandũ.ꝙ in ciuitate valentie euenit. Frater ᷣdaʒ theologie magiſter laſciuus ⁊ diſ ſolutus inuidẽs fame ⁊ opinioni ſancti vincẽ⸗ tij. poſt multas detractiones:voluit nomẽ ſan cti viri modo qͥ ſequi᷑ maculare. Introduxit qdem nocte in ↄuentu meretricẽ quandam q̃ſe cũ doꝛmuuit. Erat mulier hec aduena:q̃ ⁊ illis diebus valẽtiã aduenerat. ¶Oane aũt ꝑſoluto pᷣcio meretrici:nõ tñ qlem ſe habiturã ſperabat eam vt potuit ſecreto emiſit. Illa vo vultũ fra tris intuita vt videlicet eũ Sgepoſkrens teũ obſecrauit: vtſi ſcere: anteq; cellã egrederet eũ obſecrauit: vtſi bi ſuũ nomẽ indicaret.At ille vocoꝛinqͥt magi⸗ ſter vincẽtiꝰ. Abijt meretrix ⁊ lenoni eius mul tiſq; alijs dixit. ꝙ in cõuentu fratrũ pᷣdicatoꝛũ p integrã noctẽ cũ magiſtro vincẽtio doꝛmiſſet nec tñ dignaz laboꝛis mercedẽ accepiſſet:ita fa ctumẽ: vt turpis hec fama ꝑ vniuerſaʒ vꝛbem diuulgaret p idem tẽpus erat valentie germa nus ille ſancti vincẽtij vonifacius:de quo in pᷣ⸗ cedentibus fecimus mentionẽ:qͥ ⁊ in ilo anno ꝓ patrie illius veteri ↄſuetudine magiſtratum gerebat patrũ iuratoꝛũ.Huic multi q de beato vincentio dicebant᷑ narrauerũt:que tñ ipe cre dere nec voluit nec potuit:ſ exiſtimauit oĩa ex inuidia emuloꝝ pꝓcedere. Ex eius itaq; ↄſulto hi q̃ ſecũ magiſtratũ gerebãt:ſtatuerunt vt fie⸗ ret in vꝛbe generalis ꝓceſſio:in qua om̃es reli⸗ gioſi cõuenirẽt. Statuto aũt die bonifaciꝰ ipſe ⁊ vniũſa nobilitas vꝛbis ſeſe collocauerũt ilo⸗ co quodã vbi meretricẽ illam ſtare voluerunt. Pꝛocedẽtibꝰ g ſingulis fratribꝰ tandẽ trãſeũte magfo vincẽnorillinobiles iterogaucrüt cam an ille eẽt cũ q̃ͥ doꝛmierat:non:inqt illa.Et ad⸗ ueniẽte illo qͥ ſccꝰ ꝑpetrauerat. IJlla digito euzʒ demõſtrãs.Ecce inqͥt iſteẽ ille frater mgratꝰ ſi⸗ nita itaq; ꝓceſſione bonifac ccteriq; nobiles; gtesnoct (olpabe uc (etico Vensſ ( pone⸗ mari (the ſ bücdi mofe, iſh müm Aicne (aleata. A Mierſ⸗ rra. ſrein Mla (ade fyeni ultte Mi⸗ ineſ redon afng l glit ge Bincep 967 cI trreſerg⸗ mereri entis co aicz⸗ meyſn. doni n Glannaſhit ohme hüſyn liocanit eanan. ns n Maivinci. tnoneſn ynocnn mame rils tololuto perabet ultüſt agno itryrſt mage⸗ insmul cnon Nornfe ſain ſyyhen uenm ou emo⸗ m bezto⸗ ee gler⸗ io⸗ lſe⸗ ſesfti⸗ cbiſſe eütilo⸗ enmt. nilite itenm Elad⸗ toeltz rl⸗ bies; ¶ Be ſingulari excell⸗ fmonẽ mi infamatoꝛẽ aduocauerũt. Qui petm̃ ſuũ celare nõ valẽs: publice ↄfeſſus ẽ. pergẽſq; ad beatũ vincẽtiũ qͥ adhuc factũ ignoꝛabat: ab eo cũ la⸗ chꝛymis veniã poſtulauit ⁊ obtinuitt. ☛ ati vincetij: ꝗq multis annis ⁊ diuer ſis pplis pꝛedicauit dño coo aculis ↄfirmate.¶ C Ecudumyt e valde maxime ꝓpter tria. ¶ Pꝛimo pꝓpter cõtinuationem. ¶ Scdᷣo ppier cõmunicationem. ¶ Tertio ꝓpter ↄfil CNꝛimo pᷣdicatio eiꝰ fuit cõtinuata p plures annos.Nã lʒ añ ĩ multis locis vᷣbũ dei euange liſaſſet.tñ a triceſimooctauo ſue etat ãno:cepit ſuarũ pᷣdicationũ cõtinuũ exercitiũ ꝑſeuerare vſq; ad.lxxv.annum vite ſue:qͥ ex hac luce mi⸗ grauit. In h autẽ diſcurſureꝝ ſuaꝝ oꝛdo talis fuuit Mocte qͥnq; hoꝛas quieti tribuebat:reliqᷣs ptes noctis aut oꝛatiõibꝰ:aut ſacris lectionibꝰ occupabat. Mane vo ad locũ q̃ͥ pli euangeli nars expec abãt ſe ↄferebat.pꝛimũq; ibe miſ/ ſaã cãtãdo celebꝛabat.deinde pᷣdicabat. poſtea volens ſatiſfacere deuotioni populoꝝ:eis ma⸗ nas oſculãdas pᷣbebat.oblatoſq; ſibi inſirmos cruce ſignabat. Dicebatq;. Signa autẽ eosqͥ crediderint h ſequentnr. Suꝑ egros manꝰ im⸗ ponẽt et bñ habebũt.deinde adiciebat. Jeſus marie filius mũdi ſalꝰ⁊ dñs.qͥ te traxit ad fideʒ catholicã te ↄſeruet i ea ⁊ beatũ faciat ⁊ ab hac infirmitate te liberare dignet. Amẽ. Poſtea ci bũ cũ dei bñdictiõe ſumebat.nunqᷓ; voluit niſi vyvno ferculo vti.ab eo ãno qͥ religionẽ igreſſus x. vſq; ad terminuʒ vite a carnibꝰ ſꝑ abſtinuit. vinũ multa aq̃ cõmixtum ſꝑ ſumebat. ¶ Scðᷣo : — 77 rõne cõicationis. qꝛ fuit multis ꝓplis et gentibꝰ coõicata. Regiones em in qbꝰp̃dicauit:hec fue⸗ runt. Catalonia. Regnum valẽtie. Arogonia. vvniuerſa hiſpania in ꝗᷓ ſũt poꝛtugalia: gallitia: nauarra. Mꝛedicauit etiaʒ ĩ gallia:in comitatu tHmholoſano:i linguadach:in delphinatu:in aui + „ nione:in ſabaudia:in aluernia:i hibernia:ibur gungdia: in noꝛmãdia. Juitq; ad inſulã maioꝛi⸗ carũ: ad angliã: ad ſcotiam deſcẽdit. In italiaz väy:tt vniuſam regionẽ pedis mõtis luſtrans: de mü venit vſq; ad ianuã ſemꝑ euãgeliʒãs. ꝛe dicauit etiã alexadrie:vbi interfuit ſanctꝰ Ber nardinꝰiũc adoleſcẽs de qͥ ie vincentiꝰ publi⸗ r Etia pdicatiõis be ryieincentij vꝛ ſin gularitatis. Fuit ed doem ſdicatio eius ſingularis ⁊ excellentiſſma cti vincẽtij fuit excellẽs ⁊ ſingulan: po quoſq; eũ ſuperauero. 7 ce retulit ꝓphetico ſpũ. EFntuꝝ illũ in bꝛeuito tius lumẽ italie:qð ſecutũ eſt. Sanctꝰ qͥdẽ vin centiꝰ.xxx.annis obijt pꝛiuſqᷓ; ſanctꝰ bernardi nus. Et ſanctꝰ bernardinꝰ canonizatꝰ ẽ quinq; annis pꝛiuſq; ſanctꝰ vincentius. ¶ Tertio pᷣdi catio ſacti vincẽtij fuit ſingular rone ↄfirmati⸗ onis. qꝛ fuit multj miraculis ↄfirmata. Ex qᷣbꝰ aliqᷓ reteramꝰ. Diſcedẽte viro dei ex vico ã eſt ciuitas catalonie: ⁊ vſus barchinonã ſe ↄferen te ad quoddã hoſpitiũ declinauit. Illi o qᷣb? erat cura de refectiõe:ĩterrogauerũt hoſpitẽ:ſi q̃d ſibi eſſet qð viro dei ceteriſq; eũ comitãtibꝰ comedendũ apponeret. Hoſpes rñdit.nihil ſibi eſſe niſi paruʒ farine parũq; vini in dolio. Illi reſpõderũt:ex farina q̃ tibi eſt conficias tot pa- nes: q́t potes: vt ſaltim cibari poſſit hſeruꝰdei: I aliqͥ nobiles qͥ eũ comitant᷑: vinũ qͥʒ de dolio extractũ iuſſerat reponi in quodã ligneo vaſe: qð ab illiꝰ loci incolis poꝛtatoꝛia vocat᷑. Opoꝛ tunoitaq; tꝑe cepit beatꝰ vincẽtiꝰ ſeſe ad diſcũ: bẽdũ accingere.At viri pᷣdicti ei nũciauerũ nę qꝙᷓ; panẽ neq; vinũ vniũſe multituqini poſſe ſuſ⸗ ficere. & cũ audiuit vir ſanctꝰ deſũma dei libe raliate ↄfiſus:iuſſit eis ne cui dicerẽt aliud:ſed panes qͥs habebãt quõ meliꝰpoſſent multitudi ni diſtribuerũt: vinũ vo in poꝛtatoꝛia poſitum ab oibus quẽadmodũ cõſueuerãt ſumi ꝑmittę rent.Cepit inde bñdictione facta cuʒ vniuerſa multitudine ferme triũ miliũ hoĩm diſcumbere AWor aũt dũ panes qͥ erãt qͥndecim diſtribue⸗ rent᷑ vinũ q; ſumeret᷑:non ſolũ ex eoꝝ multipli⸗ catione eſt illa multitudo ſaciata:vᷣ eiiã iſmvi⸗ nũ qð fereacetũ erat: in optimũ mutatũ c. Qd vbi perpendit hoſpes humi ꝓſtratus a beato vincẽtio bñũdici poſtulauit: quo viſo miraculo oẽs deo gr̃as retulerunt.Altera vo die hoſpes pma luce cõſurgens: paranſq; ꝓfarina æ v ino ad vꝛbẽ velle pꝓfſiciſci: archã farina ⁊ doliũ op⸗ timo vino vſq; ad ſũmũ plenũ cõpetit.Aduo⸗ catis deinde nõnuilis traſeuntibꝰeis rem geſta —s narrauit Oꝛedicãte beato vincẽtio in qdazʒ vil la ↄtigit vt narraret factũ illud mirabile q fert ſancta margarita diaboluʒ in hũana ſpecie ſibi apparentẽ humi pſtrauiſſe. Erat inter eos qͥ vi rũ dei ſequebant᷑:adoleſcẽs qdaʒ lõgobardus cuiꝰerat multa ſimplicitas. Ideo audiẽs duel lũ iliud cepit intraſe dicere.Si de aliqñ ꝑmile rit vt viſibili ſpecie diabolꝰmecũ certare volu⸗ erit eũ ↄſimili mõ ſternã: tantũq; pedibꝰ calca⸗ Igit᷑ circa pꝛimaʒ et vigeſimã hoꝛã ex villa egrediẽs captatoq; ſibi opoꝛtuno loco ad oꝛanduʒ genua flectẽs petijt a deo ſibi cõcedi vt diabolu viſibi foꝛma ei ap⸗ parere ꝑmitiat:de quo poſſet victoꝛiã repoꝛta re. Inter hec venit mulier qdam Kcei na deferẽs miſſa ad metẽdũ ferraginẽ qua ibidem cpus plenerat. hec aũt mulier erat a natiuita te muta. Que veniẽs ĩ locũ vidẽſq; adoleſcẽtẽ inter ſegetẽ genu flexũ vehementer expauit ac aliquãtulũ retrocedẽs cepit vocẽ ſine expᷣſſiõc hmonis emittẽ: ⁊ ipi adoleſcẽribuſdaʒ ſignis manuũ ⁊ capitis minabat᷑. Ille cernẽs feminã eſſe decrepitã coꝛꝑe oblongam facie macilentã laceratas veſtes habenteʒz: voces altas ſine ex pꝛeſſione vboꝝ emittẽtẽ ſibi falce quam manu po:tabat minantẽ diabolũ eſſe eſtimauit: credi Ditq; ſuas pᷣces exauditas.qre in eã irruens in terrã deiecit: veniſti inqt maledicte diabole ve⸗ niſti. Non certe me viſibili certamine ſuꝑabis quã inuiſibili ſuperaſti temptatione ſepiſſme. lHec dicẽs crinibꝰ eã huc ⁊ illuc trahẽs mõ ma nibus aliqñ falce quã ipᷣa poꝛtauerat tãdiu ver berauit totq; ſibi vulnera in facie ⁊ in ceter coꝛ poꝛis ꝑtibus intulit: ꝙ eã ſeminecem reliquit. Ad vocẽ aũt vtriuſq; magna multitudo cucur rit:⁊ videntes qð factũ fuerat adoleſcenteʒ ca⸗ prũ carceri detruſerunt. Relata ſunt hec beato vincẽtio:qͥ coꝛpus fere exanime ad ſe illico fer⸗ ri iuſſit mox frontẽ deinde pectꝰ vltimo coꝛ mu lieris cruce ſignauit. Et ecce coꝛpꝰ qð extinctũ videbat᷑ reſpirare cepit: ⁊ femina quã a natiui tate oĩs catalonia mutã cognouerat locuta eſt. Et ſacerdotem petijt:cui ↄſiteret᷑:qͥ dum veniſ ſet confeſſa eſt ſingula pferendo diſtincte: ac ſi nũqᷓ; muta fuiſſet. deinde petijt cetera ſacra ſibi cõferri:poſtremoſe moꝛientẽ dño cõmendauit ⁊ loqui nũq; deſijt quouſq; ſpiritum exalauit. Aldoleſcẽs vo beati vincẽtij pᷣcibꝰaſuſpendio liberat᷑:⁊ iuſſu vincentij in italiã remeauit In villa ſancti matthei nõ lõge diſtante ab vꝛbe va lentie:in qᷓ̃ beatꝰ vincentiꝰ aliquos dies cõmo⸗ ratus fuerat.viſus ẽ vir qͥdã venerabilis ſpeci em ⁊ habitũ gerens homis heremite:qͥ ſe vltro obtulit beatũ vincẽtiũ vna cũ alijs ſecuturum. Fuit gᷓa cũctis magna cũ iocũditate ⁊ humani tate ſuſceptꝰ. Itaq; in initio fuit eius ↄuerſatio oibus gratiſſina poſt paucos vo dies cepit de trahere doctrine beati vincẽtij:ita vt aliqs ſub uerteret: venerũt hec ad aures officialiũ. Qui eũ captũ ac cathenis vinctũ carceri mãciparũt Altera vo die volẽtes eũ examinare:miſſis ad carcerẽ miniſtris qͥ eum adducerẽt neminẽ niſi cathenas inuenerũt. Mox ad virũ dei venien tes rem geſtam narrauerũt: q̃ſurridens nõ hõ inqͥt vt putabatis ᷣ diabolꝰ fuit: volẽs impedi re fructũ quẽ ex pᷣdicatiõe mea multi ↄſequũt᷑. HNꝛatione ſua in barbaſen ſedata fuit tẽpeſtas populo p̃dicare in feſto mota eſt: dũ voleb⸗ aploꝝ petri ⁊ pauli Idem factuʒ eſt tholoſe in feſto ſancti martini. In ciuitate carcaſone a mẽ ſe iunio vſq; ad iamuariũ tãta fuit terre ſiccitas vt oẽs de fructibus colligẽdis deſperarẽt. Ad uocauerũt ciues beatũ vincẽtiũ qͥ tholoſe pᷣdi⸗ dicabat:ad quos cũ veniſſet quarto die quo fu erat ciuitatem ingreſſus finito vmone: monuit populũ vt oẽs genua flecterẽt:⁊ dei miſcdiam imploꝛarẽt:ipᷣe etiã oꝛauit.deindeſe erexit ⁊ in gere fecit ſalutare ſignũ: habito inquiẽs ⁊ dño gr̃as refcratis.Exaudite ſunt oꝛatiões veſtre: — vix vba finierat cũ ſubito aer nubibus plenꝰẽ zaſceti⸗ ⁊ tanta aquarum abundantia eſt e celo dimiſſa CPin quantã incoleiliaꝝ regionũ ſeſe vidiſſe memi⸗ ( nerint In ciuitate caſtrẽſi q̃ eſt in gallia i feſto Tar aſcẽſionis xpᷣi:oblatuʒ ſibi hoĩem qͥ paraliſim (Pen ſeptẽ annis paſſus fuerat:bñdixit ⁊ ſanatus eſt nie In qua ciuitate ꝓxima die maximã tẽpeſtatẽ gluergl motãa dũ pᷣdicaret crucis ſigno facto penitꝰ fu⸗ incana gauit In möteſquino nõ lõge a tholoſa. vir qͥ ftunera dam gerardus noie moꝛbũ caducũ patiens: ac nntope cepta benedictiõe a viro dei liberateſt. In lo⸗ figaur co quẽ ⁊ icũt ð mõte oluio ꝓpe carcaſonã:quẽ Cimug dam mercatoꝛẽ cui nomen guilhelmꝰ:tribꝰ an⸗ montest nis viſu oꝛbatũ poſt factã benedictionẽ ad ocu Virar loꝛũ officiũ reſtituit Aalẽtie ductũ ad ſe hoĩeʒ Hnhͤpen q̃ fuerat mutus q̃draginta annis cruce in oꝛen kitinice gnauit:⁊ ille ſtatim locutꝰ eſt: ſemperq; lingue batoten officio vſus fuit q;diu vixit. Surdũ alium qui keciſnene octo annis nũqᷓ; audierat:facto in eiꝰauribꝰ ſi⸗ “ gno crucis ꝑfectiſſime audire fecit. Apð murſi nedeir am hiſpanic ciuitatẽ:quodaʒ eſtatis tꝑe:tanta Wiesör fuit locuſtaꝝ ⁊ bꝛucoꝝ multitudo ꝙ in qttuoꝛ ecene dierũ ſpatio fere ↄſumpſerãt qcquid viride ha Aa bebat᷑ in cãpis. Nincentiꝰ illis diebꝰin ipᷣaʒ vꝛ. dedere bem venerat:quẽ ciues lachꝛymãtes reqᷣſierũt ckiaͤ vt ꝓ ip̃ᷣis oꝛaret. Qui ſtatim iuſſit aqua afferri telegn eamq; bñdixit. deinde extra vꝛbẽ egreſſus con dege tra locuſtas ⁊ bꝛucos ipᷣam aquaʒ aſperſit. Al cpo tera vo die moꝛtua cõperta ſunt illius generis nutema qialia. Noluit etiã deus beatũ vincentiũ ſpũ il eligeb mihi retulit ſanctitas ſua:pᷣdixit matri eum fili⸗ k . um futurũ pontificẽ maximuũ· Harchinonc tẽ⸗ rgta poꝛe qͥ erat maxima penuria pᷣdicãs populo:pᷣ “D dixit duas naues ea die onuſtas foꝛe vẽturas ſe on de qᷣbus nulla erat mẽtio. Pꝛonũciauit moꝛtẽ g cuiuſdã fratris heremitani. Et etiã cuiuſdaʒ al lak. terius monachi. Cum apud ceſaris auguſtam nanin nobilẽ aragonie ciuitatem pᷣdicaret mediuʒ ſer noyn monẽ interrupit: cepitq; vehementer flere: de⸗ en inde lachꝛymas terſit. demum ad populum io⸗ lieſte cundo vultu conuerſus. Hac inquit hoꝛa ma⸗ hlnunti, ter mea valentie extincta eſt: ⁊ ad requiem cele⸗ ldani ſtis regni perducta. Que vba audientes nota flaler, uerunt. Et ex facti poſtea euidentia vera fuiſſe ngalg comperta ſunrrr. ſtſoſi ſcni 2 ſ fH N Quã fructuoſa fuit pꝛedicatio ſancti peperitq; filios quoꝛum vnus fuit petrus vir eſer vincetij ĩ cõuerſiõe peccatoꝝ ⁊T bapti magne pꝓbitatis:qui patri ſucceſſit:fuitq; dux dgnon zatione infideliũ/ob qð gliam ingetẽ bꝛitanoꝛũ.N axima itaq; multitudo erepta ẽ mnonut adeptus eſt. Caplm. I. VʒV doe manibus diaboli: mucrone pᷣdicationis ſue in Eeehe Einꝛeiß in Firori teßnlonetentntts naeo ritan E L * ſt H w frequẽtiſſime accidit vt multi in peccatis ob 5170 * Trtiummy teri ſtinati eius pᷣdicationem audiẽtes: ſic cõmoti veſtre: umztemplandũ de pᷣdicatione bea ſunt vt in terrã tremebũdi pꝛoſtrati coꝛam vni PlendS ii vincetij: ðꝛ vtilitatis. Ex eiꝰ nãq; uerſa multitudine veniã pcaret᷑. Et quis ipis deniſtl p̃dicatione triplex vtilitas eſt exoꝛta. peccatoꝛibus ſicterribilis videretur: tamẽ ſua ememt⸗ C ꝛima ð peccatoꝝ ↄuerſionis. vba cũ tãta moderatiõe mitigabat:ꝙ ipos mi uiſe LVcda infidelium baptizationis. ro quodã modo alliciebat vtad eũ audiendquʒ miün Tertia ſuiſpſius gloꝛiſicationg. rraberent᷑. C Scda vtilitas ꝗͥ puenit ex pdica hullet C Pꝛima vtilitas q exoꝛtaeſt ex pᷣdicatiõeſan tione ſacti vincetij öꝛ inſideliũ baptizatio.Coõ⸗ l cti vincẽtij:ðꝛ pctõꝝ conuerſionis.Quiſna ex. tra iudeos nãq; ita acutus ac copioſus acerq; lnci⸗ plicet q;t peccatoꝛes audientes vba vite ab oꝛe diſputatoꝛ fuit: eiſq; ita ſcripturaꝝ ſacrarũ ſen Mpr vincètij couerſi ſũt ad dñm deũ ſuũ:fuerũt ſere ſum aperiebat: vt in diuerſis ciuiiatibꝰ ſuꝑ vi⸗ Nensz inumerabiles:inter quos fuerat capitale odiũ gintiqͥnq; milia fecerit bapt ʒari.Multi quo⸗ gl⸗ multoꝝ annoꝝ ppt necẽ:aut ꝗqmicoꝝ aut affi⸗ q;ſe arraceni quoꝝ in hiſpania magna copia eſt ſngle niũ aut ↄſanguineoꝝ generatũ: qͥ eo pdicante ſacrilegã ipſoꝝ ſeciẽ abnegantes ſuaſione eius nibrnn ämagkacdpaͤrtiore in mediũ ſurrexerũt:cla ſacrũ baptiſina ſuſceperũt: quoꝛũ numerꝰ octo ede mantes ſe velle parcere inimicis: homicidis: miliũ ferme fuit Tam gratioſa erat doctrina eiꝰ lhoig dm aut dei in his mlta cautela vtiſolebat. Naʒ yt etiam ip̃i infideles q;ſepe vltro currerent ad nans marpentess ilpeberprnuij oſcula pacis da ipᷣm audienduʒ. Apud cartuſi catalonie ciui⸗ limne suniels⸗ ubli eckane vniuerſo popu⸗ tatem: cum aſcẽdiſſet ad pᷣdicandum nõ ſtatim nnqli ran ico quẽ ad hoc ipᷣe ſecũ duce⸗ cepitvt ſolebat.obꝛem expectans populus lbeſe re cõſueuerat:illoꝝ remiſſiones annotari facie⸗ aqdinirabat᷑:quid ſibi vellet illa moꝛa inſiletio. urt bat. Meretrices:lenones: homicidas: pyra: Jðpe autẽ hoc aiaduertens.Nulla inquit ſit in . etunta. tas: dei ſanctoꝛũ blaffemos 2 hmõi generis vobis admiratio. Expecto em̃ graʒ dei vobis Zmr Bolen adta gieta ſer milia reduxit exſceleꝝ ꝓ aduenturã. veniẽt nanq; huc homies quoꝛum eba unditate: nõ ſolũ ad mentiũ ↄtritionẽ ſed etiaz aduentꝰ vobis omnibꝰerit gratiſſimꝰ. vix vba ad agendaʒ pniaʒ publicam.Nec durũ videri finierat. Et ecce iudeoꝛũ multitudo illuc veni⸗ ezN. debet ꝙ tm fructum fecerit aiaꝝ: qñ vt pᷣdictũ ens dixit:ſe velle vincẽtij doctrinã audire.At niſceit eſt pᷣdicabat dño cooꝑante ⁊ ſermonẽ cõſirmã vincentiꝰcoꝛã omni multitudine eos iterrogo⸗ . Migfin. te ſequentibꝰ ſignis. Inter q̃ erat mirabile val-⸗ bat:quiſnã eis ſuaſerat vt illuc ꝓficiſcerent᷑: I saen de. ꝙ apud vniuerſos hiſpanie gallieq; ⁊ italie li reſpõderũt ꝙ nemine ſuademe ſed ſua ꝓpꝛi⸗ lid populos:ſua pᷣdicatio fuerit ⁊ ſemꝑ ſua lingua ſponte venerãt.Igit᷑ vicentiꝰ dicendi pᷣncipiũ ni materna fuerit locutus:om̃es tñ ſic loqueniem fecit.⁊ tanta gra diſuſa eſt in labijs eius vt illa hil intelligebant:fructũq; ſue doctrine capiebant: die multi ex illis iudeis ad fidẽ xpᷣi cõuerterẽt᷑ cliet pinde ac ſi ſinguloꝝ auditoꝝ lingua loquerek Rex granate audita ſuoꝝ opeꝝ celeberrima ſa nfli⸗ Huius rei teſtes fuerunt plurimi theotonici et ma miſſo legato quodã viro in ſua lege doctiſſi⸗ nele⸗ anglici:quoꝛuzʒ idioma quantũ diſtet a lingus mo eumad ſuũ regnũ ire obſecrauit:vt nõ ſolü nlo⸗b valẽtinoꝛũ:nouit populus vniuerſus. Teſtis vigereſed etiaʒ pᷣdicantem audire potuiſſet: fi⸗ tunas eſt et illa gallie regio q̃ noſtris tpibus bꝛitania de publica ſibi ꝓmittens: vt in eius regno pol⸗ norte apellat᷑. In qua duobus annis ſtetit ⁊ ibi feli: ſet legem xpᷣi libere pᷣdicare:q ⁊ factũ eſt.At ip lazal cem curſum vite cõſũmauit.Sunt in illa patria ſerex videns ex ea re multos ex ſuis ſacrum ba ſtam homies vtriuſq; ſexus inumerabiles:quos vo ptiſina ſuſcepturos timẽs ne ex hoc pelleretur ſce⸗ cant bꝛitones bꝛitoniʒãtes quoꝝ idioma obſcu aregno nõ ẽ paſſus:vt vir dei ibi ſᷣmonẽ diui⸗ e:de⸗ riſſimũ eſt: vtpote nuillis niſi ipis cognitũ: ⁊ num effunderet:ob qð ipſe ad xpᷣianos redut. mio⸗ ſunt non niſi ſe inuicẽ intelligentes: qui tamen (¶Tertia vtilitas qꝗᷓ exoꝛta eſt ex ßicgtianeſa ama⸗ virũ dei nõ min itelligebant: q; ſi i coꝝ lingua cti vincentij dicit᷑ ſuijpius gloꝛiſcatio Aolun ccle⸗ pdicaſſet. Ibi multa deus per illũ miracula fee em deus ipᷣm gloꝛioſũ reddere:nõ ſolũ in beata nots Arxoꝛ quippe ducis bꝛitanie et francie reg filia vita:ſed in hoc mũdo tam in moꝛte q; etia poſt fuiſſe religioſiſſima:multis annis infecũda fuit. Sed moꝛtẽ. Cũ em̃ ex bꝛitania decedere decreuiſiet. 1 poſtq; a vincẽtio bñdictioneʒ accepit:cõcepit: Ex venetenſi vꝛbe aſino vt ſolebat vecr mocke 3 c. Sermo 1x. gerarripuit: pgenſq; mlta milia paſſuſi demuz luceſcente die añ poꝛtas ciuitatis ſe eſſe depꝛe⸗ hengdit. Qua ex re ad ſocios conuerſus. Rede aumus inqͥt fratres in vꝛbẽ qꝛ dei volũtas eſt: vt hoc loco vitenr̃e curſus peragat᷑. NPauc poſt diebus occupatus grauiſſimis febꝛibꝰfratres ſuos cõuocauit:eiſq; dixit ſe ex hac vita migra turũ.Factaq; ꝑ eũ humili cõfeſſione abſoluti⸗ oneq; plenatia abſolutus m cöceſſionẽ ſibi fa ctã a martino qͥnto ſalutaria ſacramẽta venera bilis ſenex oia religioſe ſuſcepit. APꝛopinquã te vo termino vite petijt vt legeret paſſio xpᷣi: iuxta narrationẽ quattoꝛ euangeliſtarũ. Poſt ea voluit audire ſeptem pſalmos penitẽtiales. In fine vo totus iocũdus ⁊ hilaris iunctis ele uatiſq; manibus ac oculis in celum. Felix illa anima ad dominũ euolauit. Nonas apꝛilis an no dñi milleſimoquadrigenteſimodecimono⸗ no.Et quẽadmoduʒ dũ viueret multis claruit miraculis.ſic poſt eius moꝛtẽ vſq; ĩi hodiernũ diẽ miraculis rutilare non ceſſat.Hunc calixt tertius in die ⁊ i feſto ſancti petri cathalago ſã⸗ cctoꝛum ꝓ cõſuetudine xp̃iane religionis aſſcri⸗ plſit.uũc omnis eccleſia dei merito veneratur hunc ſfideles pꝛecipuum patronũ habent: ⁊ ad ocatum: qui eius pꝛeſidium imploꝛantibꝰcuʒ ſfide ⁊ deuotione liberaliſſime ſubuenit. Cuiis mweriti nam pacem. Amen. ermo ſexageſimus de coꝛona beati petri mariyris oꝛdinis pdicatoꝝ motheũ ij.c. Nullus foꝛmidare debet inire qd gnantibus eſt paratus:⁊ victoꝛibus coꝛonam curſum conſũmaui:ſidem ſeruaui. In reliquo repoſita ẽ mihi coꝛona iuſticie: qua reddet mi: hi dominus iĩ illa die iuſtus iudex. ꝛopterea gloꝛioſus petrus martyr audacter cuʒ hoſtibꝰ anime congreſſus eſt:quem dominus gloꝛia et honoꝛe coꝛonauit. Cum autẽ hodierna die ſit feſtum eius ad eius laudes enarrandas inuigi⸗ lare debemus: ð quo locuturi ad caꝛonã ſue vi rna pponimus contemplanda. ¶ Pꝛimum dꝛ conditionis. — ctoꝛie vertemus ſermonem. Se qua tria myſte coꝛona begtipetri bcioſior futt: chqnozhe s depꝛecemur xpᷣm vt nobis tribuar eter verba ſũt iſta: oꝛiginaliter. ij. ad Ti⸗ unq; pᷣlium ꝓ xpᷣi amoꝛe:qui ⁊ opem ferre vpſu 6 ros hoſtiũ Caſtrenſis coꝛona erat aurea.hanc imperatoꝛ illi donabat qͥ pꝛeimus caſtra hoſtiũ intrabat. Naualis ſimiliter aurea erat.roſtris nauiũ inſignita:qua donari ↄſueuerat qͥ pꝛimꝰ aargitur. Hinc Jacob.j.ca. ait. Beatus vir qJ ſuffert tẽptationem: quoniam cuz pꝛobatus fu- erit accipiet coꝛonam vite quam repꝛomiſit de ad Timothei.v. ca. Honuz certamen certaui ¶ Scdm inultiplicationis. CTertium oſtenſionlis r. „ ſ. * . „ . narty petri martyris: ð: conditionis HNon enim fuit talis quales cõſueuerunt deferre hidqᷓ in bellis tempoꝛalibus victoꝛes euaſerunt: de quibus mentionẽ facit Pliniin li.xvj.de natu rali hiſtoꝛia. Dicit em ꝙ antiquitus nulla niſi deo dabatur geſtanda coꝛona.additq;.pꝛimũ omniũ liberum patrẽ ſuo capiti coꝛonam exhe dera impoſuiſſe. Romani autem vt etiam atte ſtatur Auluſgeliꝰ libꝛo.v.noctium acticarum. Babant coꝛonam triũphalem:obſidionaleʒ ci uicam:muralẽ caſtrenſem:⁊ naualem. Trium⸗ phales coꝛonc erant aurec. que ob honoꝛeʒ tri umphi mittebant᷑ imperatoꝛibꝰ.hec antiquitꝰ ex lauro vel mirto erant. Sed creſcẽte potẽtia romanoꝛũ ex auro facte ſunt.Obſidionalis co rona erat quaʒ liberati ab obſidione dabãt du⸗ ci qui ipᷣos liberauit.Et talis erat graminea ex eo facta gramine quod eo loco generatũ eſſet in rya quem clauſi eſſent obſeſſi.Coꝛona ciuica di cebat᷑.vt etiã Valeriꝰ ſcribit rubꝛica de iure tri umphandi: quam ciuis ciui a quo fuerat ſerua tus in pᷣlio in teſtem vite ſalutiſq; ſue dabat Et talis ex quercu erat: quoniã cibus victuſq; an tiquiſſimꝰ ex quercu fuerat: hac coꝛona ciuica. Lugelius vir cenſoꝛius in ſenatu Ciceronẽ cõ⸗ ſulem donaria republica cenſuit eo ꝙ eius oꝑa fuiſſet atrociſſima illa ↄiuratio catiline detecta 2 vindicata. Muralis coꝛona erat aurea q̃ do nabat᷑ ab imꝑatoꝛe qui pꝛimo ſcandebant mu⸗ in nauali pᷣlio armatus in nauem hoſtiuʒ trãſi⸗ lijſſet. Cepitq; in bellis piraticis eaʒ date pom peio magno.Erat etiam coꝛona oualis.⁊ poſt ca oleagina q̃ ⁊ ſupꝛadicte cũ incredibili gloꝛia poꝛtabantur. Sed coꝛona beati petri martyris omnes illas incõparabiliter excedit que nil ali⸗ ud eſt niſi pꝛemiũ illud eterne beatitudinis qð adeptus eſt poſt curſum pᷣſentis vite. In quo aſſecutus eſt aureolã cum vᷣginibus: martyri⸗ bus ⁊ pᷣdieatoꝛibus.Sed vt iſta melius intelli gant᷑: de ipa aureoia tria ſunt cõſideranda. Eu ologie diun Obica gocha daane cpeler tuntut ncdqin diciaur⸗ habedi⸗ conſurm interen Etrehp .ſtpren natumn operis perqs premii geneni luhal deſicen altitde ſolebſtu Aureola) Noperi⸗a Wnitati oha 6 ( C balcate namnip cpusro⸗/ ſinio⸗ igtis lenntia angzil hſtng merresy nrodicbe ciade Coyigor ugii⸗ berter überen dng l⸗ * henti Mon tehic ne Renara ullanic Puni merhe anante ezci Tun⸗ norezt⸗ nuiguit poleni is Stdu⸗ eaer fetin jagdi reti ſerua ERR can Aönir. gonelb⸗ eiuech⸗ Eta nuid Mmu⸗ ahane hoſia Nhs näpen⸗ Fuzrii NiepN tpoſt gona rs nilali⸗ is qd tquo 4 n. inteli n. eſt pꝛemiũ ſub CTertiũ qᷣbus debetur aurcola. CAd pꝛimũ reſpõdet᷑ ex dictis in cõpẽdiothe ologie li.vij. aureola eſt mẽtis ſpeciale gau⸗ dium: veniens ex oꝑe pᷣcellenti ⁊ pꝛiuilegiato. Vbiſciendũ ꝙ ſicut ex gaudio eſſentialis pᷣmij qð eſt aurea redundat in coꝛpoꝛe beatoꝝ qͥdaʒ decoꝛ q̃ eſt ĩ gloꝛia coꝛpoꝛis.Sic aureola lʒ pᷣn⸗ cipaliter ſit in mente:ꝑ quãdamtamẽ redũdan tiam fulget in carne. Ne ꝓpter hoc decoꝛ cica⸗ tricũ qͥ in martyꝝ coꝛpoꝛibus apparebit poteſt Dici aureola:qꝛ martyres aliqui cicatrices non habebãt:vtpote qui ſunt ſubmerſi ĩ aquis: vel conſumpti famis inedia:vel ſqualloꝛe carceris interempti tamẽ iſti aureolam habebũt.¶ Se cundũ conſiderandũ a quibus differt aureola. Et reſpondet᷑ ꝙ ab aurea ⁊a palma Aurea em̃ ãtiale qð metaphoꝛice ðꝛ coꝛo⸗ na:tum ex parte meriti:qꝛ non reſpõdet generi operis:ſed radici charitatis:tũ ex parte pꝛemij per qð fit aia particeps diuinitatis. Ralmaẽ pꝛemiũ accidẽtale:qð nec radici charitatis nec generi operis debet᷑:ſed tm̃ voluntati.Talepᷣ⸗ miũ habuit ſanctus martinus:eo ꝙ martyriuʒ deſiderauit:lʒ opus non fuerit ſubiecutuʒ. An cantat᷑ de ipſo. Quem ⁊ ſi gladius ꝑſecutoꝛis non abſtulit:tamẽ palmã martyrij non amiſit. Aureola vo eſt pꝛemiũ accidentale qð reſpon⸗ det operi excellenti ⁊ pꝛiuilegiato ſcʒ mariyrio Yginitati ⁊ p̃dicationi. ¶ Tertiũ ↄſiderandũ qᷣbus debet᷑ aureola. et iam pᷣdiximus ꝙ trib CNꝛimo rõne excellentis operationis. CScðo role excellentis ſuꝑationis. CTertio rõne excellentis cõfoꝛmationis. CNꝛimo debet aureola aliquibꝰ rõne excellẽ tis operationis.qꝛ in vᷣginibus:martyribus ⁊ pᷣdicatoꝛibus inueniũt᷑ tria excellẽtiſſima ope⸗ ra triũ potentiaꝝ anime.Excellentiſſimũ enim opus rõnalis eſt pᷣdicatio veritatis. Excellen⸗ tiſſimũ opus cõcupiſcibilis eſt obſeruatio vᷣgi nitatis. Excellentiſſimũ aũt opus iraſcibilis ẽ tolerantia moꝛtis. Secũdo debet᷑ aureola vgi nibus pᷣdicatoꝛibus ⁊ martyribus. rõne excel⸗ lentis ſupationis Ipi nanq; ſuꝑant magniſica hoſtes anime.ſ.carnẽ:mũdũ:⁊ demonia.Naʒ martyres vincũt mundũ:vgines carnẽ:pᷣdica toꝛes diabolũ In martyribꝰergo ẽ ꝑfectiſſima victoꝛia de impugnatiõe exterioꝛi.Et hec ꝑfe⸗ ctio victoꝛie conſiderat᷑ ex duobus. Pꝛimo ex magnitudine paſſionis.qꝛ inter oẽs paſſiões il latas exterius moꝛs eſt oibus pᷣncipalioꝛ. Se⸗ cuũdo ex cauſa pugne q ipᷣe xpᷣs eſt.martyrẽ em̃ nõ facit pena.ſᷣ eã.i.moꝛs ſuſcepta ꝓpter xpᷣm QMMartyrio nanq; nõ debet᷑ pꝛemiũ ᷣm h̊ ꝙ ab exterioꝛi infligit᷑.ſed ꝓpter hoc ꝙ ꝓ xpinomie volütarie ſuſcipit᷑:qꝛnõ meremur niſi ꝑ ea que ſũt in nobis.⁊ nõ ꝑ ea q̃ extra nos. ſicui nec de meremur niſi ꝑ ea que ſũt intra nos.quãto aũt id qð qͥs ſuſtinet volũtarie difficilius eſt id vo luntati ſuſtinere. tanto voluntas aue ꝓ xpᷣo il⸗ lud ſuſtinet oſtẽdit᷑ in xpᷣo magis firma.⁊ ideo excellentiꝰei pꝛemiũ debet᷑. Virgines inſuꝑſin gularẽ victoꝛiã de carne obtinẽt:q;uis auteʒ ⁊ vidue pugnant ↄtra carnẽ ꝑfectius tamen vir⸗ gines triumphant:qꝛ nobiliſſimũ victoꝛie genꝰ eſt nunqᷓ; hoſti ceſſiſie ꝛedicatoꝛes adhuc ve ritatis:diabolũ ſublimiter impugnant quẽ nõ ſolũ a ſe ſed etiã ab alijs eijciunt. Nec eſt dicen dũ vt qͥdam volebant ꝙ aureola pᷣdicatoꝝ de⸗ beatur pᷣlatis tãtũmodo:quibus cõpetit ex offi cio pᷣdicare:ſed qͥbuſcũq; qͥ exercent licite actũ iſtum. Pꝛelatis aũt non debet᷑ hec aureola qᷓ;⸗ utis habeant officiũ pᷣdicandi niſi actu pᷣdicent: qꝛ aureola non debet᷑ habitui ſed actui. ¶C Ter tio debet᷑ aureola vginibus pᷣdicatoꝛibꝰ⁊ mar tyribus rõne excellẽtis ↄfoꝛmationis.hi equi⸗ dem nobiliſſime confoꝛmant᷑ xpᷣo qui fuit vgo ⁊ Yginitatem illibatam ſeruauit.fuit martyr in ſua paſſione acerbiſſima. fuit pꝛedicatoꝛ ⁊ veri tatem mundo manifeſtauit. ¶ O beatus petrꝰ triplici aureola coꝛo/ natur ex eo ꝙ fuit virgo:pꝛedicatoꝛ⸗ — martyr. ¶ Caplm. I. um ↄtẽplandũ de coꝛona beati petri jmartyr:ð multiplicatiõis. Sibina q; nõ vna aureola:bᷣ oẽs tres ſimul debent. CNPꝛima ſcʒ ppter vginitatem. Scdða ꝓpter pᷣdicationem. ¶ Tertia ꝓpter martyrſiuun. ¶C¶ Pꝛima aureola debet᷑ ſancto petro martyri ꝓpter vginitatem. Fuit eqͥdem coꝛpo:e ac vo luntate virgo mundiſſimus.de quo ſic ait In⸗ nocen.papa in littera canoniʒzationis eiꝰ. Vir⸗ ginitatẽ mentis ⁊ coꝛpoꝛis ſemꝑ illabatã ſerua uit: nec alicuius moꝛtalis criminis vnqᷓ; ſenſit ↄtagiũ:ſicut ſuoꝝ ↄfeſſoꝝ ſideli teſtimonio eſt ꝓbatum.Et hymno ſui officij ſic de eo canitur Petrus flos pulchꝛitudinis ⁊ vtutũ ſacrariũ: nullũ moꝛtalis criminis ſenſit vnqᷓ; cõtagium. Quare autẽ ſic mũde vixit. Rõ eſt.Ex ꝑte dei auxiliũ gr̃e ſue illi poꝛrigẽtis:⁊ ex ꝑte ipᷣius in ſe fuit faciẽtis. HNã vt dicit pᷣfatus Innocẽ. papa. Carnẽ ſuaʒ aſſidua cibi ⁊ porꝰ parcitate reſtrinxit:ne vo ꝑ ocij deſidiã hoſtibꝰ pateret inſidus.in iuſtiſi atiõibꝰdñi exercebat᷑ aſſidue vt co circa licita totaliter occupato:locũ in ipᷣo illicita nõ haberẽt:⁊ a ſppũalibꝰnequicij AKus Ecundu myſte⸗ generibus pſonaꝝ. a hoc triplici r=ne. W eſſet. Nocturna qdeʒ ſilentia:humoane deputa⸗ ta quieti:poſt doꝛmitionẽ bꝛeuẽ decurrebat in ſtudijs lectionũ:a⁊ ſomni tempus vigilijs occu pabat. Dies aũt impẽdebat comodis animaꝝ vel ſedulis iminendo pᷣdicationibus: vel cõfeſ ſionũ audientie inſiſtendo: aut hereticoꝛuʒ do Eina peſtiferum validis rationibꝰ confutado. C Secunda aurcola debet᷑ ſancto petromarty ri ꝓpter pᷣdicationem. Mam pᷣdicauit conſtan ter fidem xpᷣi:quã ſuo tẽpoꝛe heretici validiſſi⸗ me impugnabãt. Ad pᷣdicanduʒ autẽ videtur a deo fuiſſe miſericoꝛditer electus:tũ qꝛ ex parẽ tibus hereticis oꝛtus:illoꝝ labe non fuit pollu tus:tum qꝛ oꝛdinẽ pᷣdicatoꝛuʒ ꝓfeſſus eſt:tum etiam qꝛ hereticos multos reduxit ad lumẽ ve ritatis. HNatus em̃ in ciuitate veronẽſi parẽtes ſuos hereticos ⁊ infideles habuit. Cum aũtad huc ſeptem eſſet annoꝝ:⁊ a ſcholis rediret a pa truo q hereſim ſapiebat: quid nã in ſcholis di⸗ dicerat interrogatur. Qui reſpõdit ſe didiciſſe. Credo ĩ deũ patrẽ oĩpotentẽ creatoꝛẽ celi ⁊ t᷑re Et ille.noli dicere creatoꝛẽ celi ⁊ terre: cuzʒ ipſe viſibiliũ creatoꝛ non fuerit. At petrus ↄtrariũ affirmabat ⁊ cũ veritate cõfundebat illũ.ita vt ei reſpõdere neſciret. Tandẽ cũ adult factꝰeẽt: oꝛdinem pᷣdicatoꝛũ intrauit.hinc Innocẽ pa pa inquit.Gaudeat inſignis oꝛdo pᷣdicatoꝛuʒ. ex eo ꝓdiit ſtella micãas. Iſte eſt arc poſitus in nubibus:qui eſt ſignuʒ feder ſidei catholice ⁊ ſubleuatione ſancte matris eccleſie.Et iteruʒ idgem põtifex dicit de eo. Ingreſſus oꝛdinẽ fra⸗ trum pᷣdicatoꝛũ: cõuerſatione conſpicuus:ſpe⸗ ctabilis fama:opiniõe mirabilis:deuotiõe gra tus:humilitatelenis:obedientia placidus:be nignitate ſuauis:pietate cõpatiẽs: patiẽtia cõ⸗ ſtans:charitate pᷣſtabilis ⁊ in cũctis moꝛũ ma turitate fuit cõpoſitus.Fuit aũt in ipſo pᷣdica toꝛũ oꝛdine.xxx.ãnoꝝ ſpacio.fultus catherua vtutum.Et pᷣdicans euangeliũ xpᷣi velut fidei pugil egregius:hereticoꝝ dogma peſtifeꝝ i vi ta ſua plurimũ eradicauit. poſt moꝛtẽ tamẽ ſuæã eiꝰ meritis et coꝛuſcantibꝰ miraculis fuit adeo extirpatuʒ: vt plurimi ſuo erroꝛe relicto ad gre miüũ eccleſie cõuolarent. Ita vt ciuitas medio⸗ coꝝ reſidebant. adeo ſit purgatavt alijs expul ſis ⁊ alijs ad fidẽ ↄuerſis:nullꝰ ibi fuerit auſus ( de cetero aparere. Plures etiaz de eis maximi famoſi oꝛdinẽ pᷣdicatoꝝ intrarunt. ¶ Tertia aureola debet᷑ ſancto petro martyri ꝓpter mar nic Ma vt inquit Innocẽ.papa. ꝛo de⸗ enſione fidei obedientia romane eccleſie: vir ille venerabilis acerrima moꝛtẽ tulit.Factꝰ nãa qꝙᷓ; inquiſitoꝛ heretice pꝛauitatis:iniunctuʒ ſibi officiũ diligenter exercens:hereticos vbiq; per quirebat nullã eis requiem tribuens:ſed mira⸗ biliter om̃es confundens patenter cxpellẽs:ſa⸗ pienter cõuincens:ita vt nõ poſſent reſiſtere ſa⸗ pientie ⁊ ſpiritui qui per eum loquebat᷑. Que videntes heretici de ipᷣius moꝛte tractare cepe runt.Cum ergo de ciuitate cumana: vbi fratꝝ ſui oꝛdinis ibi moꝛantiũ pꝛioꝛ erat: mediolanũ pergeret:pꝛo exequenda inquiſitione cõtra he reticos ſibi ab apoſtolica ſede cõmiſſa.Quidã de ipᷣoꝛum hereticoꝛũ credentibus pꝛece illoꝛũ inductus ⁊ pꝛecio:in eum iter ſalutaris pꝛopo⸗ ſiti pſequentem funeſtus inſilijt inagnum:vti q; lupus ferus in mitem:in piũ impius:furibũ dus in manſuetũ in modeſtũ:effrenis ꝓfanus: in ſanctum pᷣſumit inſultum:exercet conatum: moꝛtem intentat. Sacrum autem illius caput gladio crudeliter impetẽs: diris in ipᷣm impꝛeſ ſis vulneribus:⁊ ſaciato ſanguine iuſti enſe:ve nerandũ illum nõ diuertentẽ ab hoſte:ſed exhi bentem ſe ꝓtinus hoſtiam: ⁊ ceſoꝛis ſuſtinentẽ Ü⸗L I2* „ „» in patientia truces ictus dimiſit ſpiritu petẽte ſuperna in ipᷣo loco paſſionis occiſum. Ille nõ querula voce murmurãs:ſufferens omia patiẽ ter:ſuũ domino cõmendabat ſpiritũ dicẽs. In manus tuas dñe cõmẽdo ſpiritũ meũ. Simbo lũ etiã incepit dicẽ fidei: cuiꝰ nec ĩ hoc articulo deſijt eſſe pᷣco: ꝓut ipᷣe nephandus occiſoꝛ. Et qͥdam frater dñicus eius ſociꝰ qui ab ipᷣo licto⸗ re ꝑcuſſus:diebus aliquibus vixit poſtea:retu lerunt.ſed cũ adhuc martyr dñi palpitaret:cul tellũ lictoꝛ crudelis arripuit: ⁊ ꝑ latera eiꝰ traſ⸗ fixit. Fuit auteʒ eius paſſio veneranda ſimilis dñice paſſioni.Chiiſtꝰem̃ paſſus eſt ꝓveritate quã pᷣdicabat. Netrus ꝓ veritate fidei quã de fendebat.Chꝛiſtꝰ paſſus ẽ ab infideli populo iu deoꝝ petrus ab infideli turba hereticoꝛum Et xpᷣs in paſcali tꝑe cruciſixus petrus eodeʒ tꝑe martyriũ patit᷑. RZpᷣs cũ pateret᷑.in manꝰ tuas dñe cõmẽdo ſpiritũ meũ dicebat ꝓetrus dũ oc cideret᷑ eadem vba clamabat. Rps ꝓ triginta denarijs fuit traditꝰ:vt erucifigeret᷑.petrus ꝓ libꝛis quadraginta fuit venditus. ¶ De miraculis qbus claruit beatus pe lani comitatus eiꝰ vbi vot couenticula hereti trus martyr:in vita in moꝛte:? poſt t eius merita apud deu.· ℳ contemplãduʒ de coꝛona beati petri nãq; deꝰmerita ⁊ głiam ipᷣi ꝑ miracula ⁊ ſigna 2 oo PHꝛimo in viit. ſi⸗ n o/ Luin Glet lisd o⸗ ſupe mute lolig plate dommn lelici fumnn Li⸗ corru dormn uſe ſe⸗ in⸗ tereſr Q: ecge ffare olanqj trahe uidi lloꝛii Ropo⸗ meyti furdi dſanus: Namun: gcput ninpre, enleve echi ſtinenti pae luptid 6s. bo ano n. Et ligo⸗ Peu N enͤl⸗ ſwois Neriae igde pubin un tzhe Muas ioe inta 1s p „ mait ¶ Scðdo in moꝛte. CTertio poſt moꝛtem. Pꝛimo deus fecit claruz ſignis miraculis beatum petrũ in vita. Ex quibusialiqua enar= remus Cum apud mediolanũ quenda hereti⸗ cumſa fidelibus captum: beatus petrus exami⸗ naret. Et multi epiſcopi ⁊ religioſi et maxima multitudo populi ibi cõueniſſet. ⁊ dies tam ex p̃dieatione qᷓ; ex illa examinatione in lõögum ꝓ tracta fuiſſet.⁊ maximus eſtus cunctos afflige ret.Dixit hereticus ille coꝛam omnibus. Ope tre ꝑuerſe ⁊ ſi tu es ita ſãctus: ſicut hic ſtultus populus te affrmat. Cur eum eſtu affligi ꝑmit tis.⁊ non rogas deum vt nubem aliquaʒ inter ponat.ne affligat᷑ iſta tãta multitudo. Ad quẽ beatus Petrus reſpondit.Si vis ꝓmittere te abnegaturum hereſim tuaʒ.⁊ fidem catholicã recepturuʒ.rogo dominũ ⁊ faciet quod dixiſti Tunc fautoꝛes hereticoꝛũ conclamantes dice bant. pꝛomitte pmitte. Credebãt em̃ ꝙ fieri nõ poſſei. Quod beatus petrus coꝛam omibus ſe facturum ſpopondit.⁊ maxime cuʒ nulla nube cula etiam minima awareret in aere. Catholici autẽ ſuꝑ obligatione beati petri contriſtari ce⸗ perunt.timentes ne fides catholica ex hoc con fuſionem pateretur. Cum ergo hereticus obli⸗ gari ſe nollet. Beatus petrus cum fiducia ma⸗ gna dixit. Ad hoc ꝙ verus deus viſibiliũ ⁊ in uiſibiliuʒ creatoꝛ monſtretur.⁊ ad conſolatio⸗ nem fideliũ:⁊ cõfuſionẽ hereticoꝝ. Rogo dñʒ vt aliqua nubecula aſcẽdat:⁊ ſe inter ſolẽ ⁊ po pulũ interponat.Qð pꝛemiſſo crucis ſignacu⸗ lo factũ fuit ꝑ magnã hoꝛam in modũ papilio⸗ nis populũ nubecula ꝓtegente Contractus q̊ dam nomie aſſerbus cum ꝑ qnq; annos ſicma ſiſſet:vt per terrã in ſextario traheret᷑:mediola num ad beatũ petrũ ductus fuit.Quẽ cuʒ bea tus petrus ſignaſſet. cõtinuo ſanatus ſurrexit. Cuiuſdã nobilis filiũ pᷣ nimio hoꝛribili totius gule tumoꝛe:nec loqui nec ſpirare valẽtẽ:leua⸗ tis ad dñm manibus ⁊ crucis in eo facto ſigna⸗ culo.illoq; accipiente ipᷣius caam ⁊ i inſirmo ſuwonente loco ſanauit(Cuidam etiam iuueni muto imiſſo digito in os eius:ſueq; lingue ſolu to ligamine beneſiciũ loquele cõceſſit. Ceſenei platea ciuitatis qͥdam nobiles iuuenes quoꝛũ domus erat cõtigua palatio dñi cum eſſent he⸗ retici iaciebãt lapillos ↄᷣſanctũ pᷣdicãtẽ.Quo⸗ rum malignitatẽ ſepius increpans nihil ꝓfecit Tãdẽ publice illi domui maledixit:que ſtatim coꝛruit et qᷓ;plures interfecit ex illis. deinceps dDomus pᷣdicta nunqᷓ; reꝑari potuit etiam vſq; in pᷣſentem diẽ. ¶ Scdo deus fecit clarũ beatſũ petrü martyrẽ in moꝛte.na lampades ad ſepul⸗ crũ eius pendẽtes pluries ꝑ ſeipas abſq; omi uenibus ante quandam tabulam vbi e depi humano ſtudio ⁊ miniſterio diuinitus ſunt ac cenſe. Apud floꝛentiã in monaſterio deripolis ſaãctimonialis qᷓdam in oꝛatione poſita ea die qᷓ beatus petrus moꝛtẽ ſuſtinuit. vidit beaiã vir ginẽ in excelſo trono in gloꝛia reſidere: duos fratres de oꝛdine pᷣdicatoꝝ: in celuʒ aſcendere: ⁊ hincinde iuxta eã collocaios eſſe.Et cuʒ inq⸗ reret: qui nã eſſent audiuit vocẽ dicẽtẽ ſibi.Hic eſt frater petrus qͥ in ↄſpectu dñi tanq; tumus aromatũ gloꝛioſus aſcendit. Reꝑtũqꝙ; ꝓcerto eſt. ꝙ eadeʒ die moꝛtẽ ſubüt:q̃ dicta ſactimoni⸗ „ —— alis viſionem vidit. Vñ cũ graui ⁊ longa infir mitate laboꝛaret ad rogandũ beatũ petrũ tota deuotione ſe cõtulit:⁊ ſanitatẽ integra mox re⸗ cepit. Suꝑ locũ inſuꝑ paſſionis ſancti petri ſe⸗ peluminaria de celo deſcendẽtia ⁊ ad ceiũ aſcẽ dentia: plures religioſi viſibiliter aſpexerũt.in ter que luminaria duos fratres ĩ habitu pᷣdica. toꝛũ ſe vidiſſe teſtati ſunt. IJdropica quedã ad locum paſſionis illius ꝑuceniens:fuſa ibi oꝛati⸗ one ſanitatẽ integram mox recepit.Quidã pu⸗ er ex caſu gᷓuiſſimoſic opꝛeſſus: vtmotu ⁊ ſen⸗ ſu penitus deſtitutꝰtanq; moꝛtuꝰdefleret᷑:mox awoſita de terra: ſuo pectoꝛi ſacro eiuſdẽ mar⸗ tyris cruoꝛe ↄtacta incolumis exſurrexit. Qui dam etiã cuius carnẽ cancer edax ſedula coꝛro ſione voꝛabat linitis huiuſmodi tra vulneridꝰ eſt curatꝰ.Alij achuc diuerſis infirmitatibus occupati qͥ ſepulcrũ in vehiculis ⁊ alis ſuſten taculis adierũt plenã incolumitatẽ receperunt Cum autem ſũmus pontifex Innocẽtiꝰ quar⸗ tus beatum petrum ſanctoꝛũ martyriuʒ catha lago aſcripſiſſet. Fratres apud mediolanuʒ ad capitulũ cõuenerũt. volẽtes eius coꝛpus ad al tioꝛem locũ trãſferre.cum plus qᷓ per annũ ſub terra iacuiſſet: ita ſanũ ⁊ integrũ ac ſine alicui exalatione fetoꝛis repertũ eſt: ac ſi eadẽ die fuiſ ſet ſepultũ. Fratres ergo ſuper magnuʒ pulpi⸗ tum iuxta plateã coꝛpus eius cuʒ magna reue⸗ rentia deduxerunt: ⁊ ibidem ſic ſanũ ⁊ integrũ omi populo eſt oſtenſum. ¶ Tertio deus fecit claruʒ miraculis beatum pctrũ martyrem poſt moꝛtem. Quidam iuuenis de ciuitate cumana cũ de panno tunice ſancti petri haberet: ⁊ qdaʒ hereticus cidem deridendo diceret. vt ſi ſãctũ eum credebat in ignem pannũ ipᷣm ꝓijceret: et ſi comburi non contingeret:abſq; dubio ſanctꝰ eſſet:⁊ ipᷣe ſue fſidei adhereret Mox ſuꝑ carbo nes accenſos pannũ ꝓiecit:ſed ab ipᷣo igne alti us reſiliuit. deinde ꝑ ſe ſuꝑ carbones rediẽs ip ſos ardentes penitus exunxit.ꝗð videns here ticus ad viam veritatis redijt. Apud floꝛentis iuuenis heretica pꝛauitate coꝛruptꝰ: cũ i ecclia fratrum de floꝛentia cum quibuſdam alijs iu⸗ 5. Sermo lxj. etum martyriũ ſancti petri:ſtaret ⁊idens ibili⸗ ctoꝛem ꝑcutientem:ipᷣe dixit.vtinã ego ibi fuiſ ſem:qꝛvalidius percuſſiſſem:quo dicto ſtatim mutus effectus eſt. Cunq; ſocij requirerent qͥd haberet:⁊ ipᷣe eis nihil reſpõdere poſſet:eũ do⸗ mũ reducere voluerunt. Sed cũ in via ecceleſiã ſoncti michaelis vidiſſet:elapſus de manibꝰſo cioꝛum eccleſiã intrauit:⁊ flectẽs genua coꝛde ſanctuzʒ petrũ rogauit:vt ſibi parceret:voto fi⸗ cut potuit ſe obligãs ꝙ ſi liberaret᷑:peccata ſua cõſiteretur: ⁊ omnẽ hereſim abnegaret. Tunc ſubito loquelam recuperauit: ⁊ veniens ad do mũ fratrũ ⁊ abnegata hereſi peccata ſua confeſ ſus eſt: data licentia confeſſoꝛi ꝙ hoc populo pᷣ dicaret. Ipſe quoq; ĩ publica pᷣdicatiõe ſurgẽs coꝛam omi multitudine hec confeſſus ẽ Muli er quedam in flandria cũ iã tres ſilios moꝛtuos peperiſſet:atq; ex h̊ viro ↄtẽptibilis redderet᷑: rogauit ſanctũ petꝝ vt ſibi auxiliũ ferret. Cũ g̊ rtũ ſiliũ peperiſſet.moꝛtu eſt reꝑtus: quẽ mr accipiens ad rogandũ ſanctũ petꝝ totã ſe cõtu lit:vix oꝛationẽ compleuerat ⁊ puerulꝰ viuus aparuit. Cũ g ad baptiſinũ poꝛtatus fuiſſet: ?2 vt Johes vocaret᷑ eẽt diffinitũ. Sacerdos cũ eiꝰ nomẽ dicere deberet: dixit petrꝰ: qð nomen ſemp retinuit. Frater iohes polonꝰ cum apud bononiã quartana laboꝛaret: ⁊ ĩ feſto beati pe⸗ tri martyris ſermoneʒ ad clerũ facere deberet: acceſſionẽ eadẽ nocte iuxta curſũ naturalẽ ex⸗ pectans:timere valde cepit:ne in iniuncto ſibi Emone deſiceret:ad ſancti petri ̊ cõuerſus ſuf⸗ fragia ad altare ipiꝰ cũ deuotiõe acceſſit: oꝛãs qt eius pᷣcibus iuuaret᷑ cuius debebat gloꝛiaʒ pꝛedicare ſicq; factum eſt ꝙ illa nocte penitus fſebꝛis ceſſauit. Multos liberauit a ſpiritibus imundis:a qͥbus erant verati( Gcholaris qͥdã cuʒz ꝑgeret ad montẽ peſſulanũ ex quodã ſaltu adeo fuit ruptꝰ in inguine: vt doloꝛe nimio ve⸗ xaret᷑:⁊ incedere non valeret.hic aliquãdo au diens pꝛedicari. ꝙ quedaʒ mulier terrã ſangui ne beati petri reſperſã ſuꝑ cancri coꝛroſionẽ po nens fuerat liberata:dixit.dñe deus de terra il la nõ habeo. Sed qͥ illi terre meritis beati petri tantã dediſti vtutem potes ⁊ iſti dare.Accipi ens ergo de terra cũ ſigno crucis ⁊ in venerati⸗ one martyris:loco ſupoſuit: ⁊ ſtatim curatus fuit(In ciuitate cõpoſtella fuit qͥdam vir bene⸗ dDictus nomie: qͥ tibias inflatas habebat in mo duũ vtriũ:ventrẽ tumentẽ inſtar pꝛegnãtis:fa⸗ ciem pᷣ nimio tumoꝛe hoꝛribilẽ: totũq; coꝛpue inſlatũ:ita vt non homo ſᷣ monſtrũ aliqð vide . . ret᷑.ic cuma quada matrona ſuper baculũ ſe ſuſtentãs elemoſynã petijſſet. Illa rñdit. magl foſſa q; elemoſyna indiges: ſed meo cõſilio acq̊ eſce: ⁊ ad domuz frata pᷣdicatoꝝ ꝑgens:beati petri martyris patrociniũ quere. Ille cum ms ne ad domũ fratꝝ veniſſet: ⁊ oſtium eccłie clau ſum eſſet:ſecus poꝛtaʒ ſe poſuit ⁊ doꝛmiuit. Ex ecce qdam vir reuerẽdus in habitu pᷣdicatoꝛũ ei apparuit:⁊ cappa ipᷣm cooperiens::in eccłiam introduxit. Ille aũt euigilãs ⁊ intus in ecclia ſe reperit:⁊ ꝑfecteſeſanatuz inuenit.qui multiꝭ ad mirationẽ intulit ⁊ ſtupoꝛẽ:cuʒ viderent homi nem pene moꝛtuũ:tam ſubito liberatũ Nauis q̃dam in medio maris pene naufragiũ pateret᷑ ſeua fluctuũ inundatiõe quaſſata: oẽſq; naute caligine noctis tenerent᷑ vniuerſi multoꝝ ſacto rũ ſuffragia poſtulabant. Quidam vo natione ianuenſis facto ſilentio. Audiſtis inquito fra⸗ tres: q̃liter qdam de oꝛdine pᷣdicatoꝝ noie fra⸗ ter petrus:nuꝑ ob defenſioneʒ ſidei catholice: ab hereticis ſit iterfectus per cuiꝰ merita deus multa miracula facit. Nũc g̊ deuote eiꝰpatroci niũ imploꝛemꝰ:qꝛ ſpero ꝙ liberabimur.Aſſen⸗ tiũt vniuerſi inuocãtes in fuũ auxiliũ beatũ pe trũ.Mox antẽna nauis cereis accẽſa tota cõ⸗ ſpicit᷑.Et reſpiciẽtes viderũt quẽdã ihabitu pᷣ dicatoꝝ ſuꝑ velũ ſtantẽ:ſtatimq; mare quieuit ⁊ tranqllitas magna fuit.Cũ ergo pᷣdicti nau⸗ te ianuã incolumes adueniſſent ad domum fra trum pᷣdicatoꝝ venerunt:⁊ deo ⁊ beato petro g̃as referentes:eiſdẽ fratribus totius miracn⸗ liſeriẽ narrauerũt( In ꝓuincia francie ciuitate ſenonẽſi:puella quedã cũ in aqua raptim traſe⸗ undo cecidiſſet:⁊ ꝑ magnũ ſpaciũ tempoꝛis ſte tiſſet:tandẽ de flumie moꝛtua eſt extracta.moꝛ⸗ tis autẽ eius erant quattuoꝛ argumẽta ſcʒ ma⸗ gnũ ſpatiũ tꝑis:⁊ rigiditas coꝛpoꝛis:⁊ frigidi tas:⁊ nigredo.delata eſt ̊ a quibuſdã ad eccle ſiam fratrũ:qͥ cũ eaʒ ſancto petro deuote ac ſide liter cõmendaſſent:cõtinuo vite eſt reddita ⁊ ſa luti. Sũt ⁊ alia inumera vt ſic dicã:huius glo⸗ rioſiſſimi ſãcti miracula:q̃ nos bꝛeuitatis cauſa ptranſimus. Oſtẽdũt aũt illa cere imagines et alia ſanitatũ ſigna:q̃ in capellis ad honoꝛẽ ipᷣi coõſtructis vbiq; locoꝝ cernunt᷑.Quare illum pie veneremur:ſperãtes ſuo patrocinio libera⸗ ri ab iminentibꝰ malis ⁊ tandeʒ dei gram obti⸗ nere. Quã nobis ↄcedat ieſus filius dei:qͥ ẽ be nedictus in ſecula ſeculoꝝ.Amen. ¶ Sermo.lxj.de ſancto Ambꝛoſio do⸗ ctote ſãcte ecclie eo mediolanẽſi · Anctũ fecit illũ Scribunt᷑ hec verba ad laudeʒ bea⸗ tiſſimi Ambꝛoſii aſſumpta oꝛiginali⸗ ter Ecẽi.xlv.ca. Sũmi dei ſapientia ineffabilis eccleſis ſuam varietate ſanctoꝝ voluit decoꝛa⸗ re. In qᷓ alios conſtituit ꝓphetas:alios aplłos ho ſermn ALlno os oibin mdi raßit galie ſpin⸗ il oliai horelſi ſeyce is etr let o vamv. foget risg olff lesſu blibus ſenme Uzyt ggecun losna leſmno Aleſtt Minpe⸗ ſoeni ſtsin hier Pinn hie mmm lecn l. i ctlan ercle. dti Nhoni Haus Mteret Snguue nce Natone offe⸗ hholee: adens garoci S 4 enie lonco⸗ Nbinß gvienn Ninan⸗ nf peto raa⸗ iate fͤſe⸗ aſte mor: zwu figidi ecce, eaſee linth lch⸗ 6el in luin cti⸗ gebe do⸗ 1 i ben⸗ ali⸗ bllis oꝛa⸗ ples tria myſt CPꝛimũ ðꝛ digne aſſimilationis. 7 BGecöm virtuoſe ꝑpfectionis. ſanctitag heatſ ambꝛolij aſſim 2 alios pdicatoꝛes ⁊ doctoꝛes:alios euãgeliſtas oĩbus autẽ ſm ſui ſtatus ↄdecentiã:gre ſue do na diſtribuit. Nam ꝓphetis dedit lumen futu⸗ ra pᷣuidẽdi.Aplis linguaꝝ ⁊ ſciẽtie ⁊ vſũ. Euã geliſtis anctoꝛitatẽ ſcribẽdi. Et ipᷣis doctoꝛibꝰ lplẽdoꝛẽ ſpũalis doctrine. At aũt eẽnt recepta cuila munda.qꝛ vt ſcribit᷑ Sapie.j.ca. In mali⸗ uolã aĩaʒ nõ intrabit ſapia nec habitabit in coꝛꝛ poꝛe ſubdito peccatl.Cepioſa illis munera gre ſue ↄceſſit. YFuerũt qͥdẽ ipᷣi nõ ſolũ in rebꝰ diui⸗ nis eruditiſſimi:ſᷣ etiã omi ſãctitate ꝑfecti ⁊ ce⸗ terj oꝑmiſſis:ad ambꝛoſiũ mẽtis oculos reuol uamus:qᷣ ob merita ſactitatis:⁊ admirabilẽ pᷣ⸗ rogatiuã vtutũ:ĩ celis gaudet cũ xpᷣo.Et iter⸗ ris a cunctis fidelibus colit᷑ ⁊ venerat᷑. JIJdcir co in pᷣſenti pᷣmone laudes eius ꝓmere cupien tes:ſub titulo de illius ſãctitate dicemꝰ: ð qua yſteria pponimus contemplanda. ertiũ lucide maniſeſtationis. anctitati qnqʒ; ꝑſonaꝝ digniſſimarũ Rimũ myſteri⸗ um ontempl andũu de ſanctite te bea ti ambꝛoſij dicit digne aſſimilatiois Aſſmilat nanq ianctitati quinq; pſonaruʒ di gni ſſimarũ veteris teſtameniti. C ꝛim 0 ſanctitati abel in v. initate. TScðo ſanctitati abꝛae in ſidei ſinceritate. ¶Quarto ſãctitati helie in victus parcitate. ¶ Quinto ſanctitati dauid in humilitatt. ſanctitatl abel in virginitate.Fuit quideʒ abeil virgo puriſſimꝰ. vt refert ZRugꝰin li.j.de mira⸗- bilibus ſacre ſcripture. Erat em̃ ſᷣm cõputatio nem methodij:qñ occidit eũ Cayn annoꝛũ.xi. Nazʒ vt ipᷣe ait Cayn natus eſt anno trigeſimo ade cum ſoꝛoꝛe ſua calmana:⁊ poſt annos.xxx alios natus eſt abel cũ delboꝛa ſoꝛoꝛe ſua.Cen⸗ teſimo vo anno ade interfectus eſt abel. Ntrũ autẽ ſi longioꝛe tꝑe vixiſſet ↄtraxiſſet matrimo niũ.Augꝰ ĩ pꝛedicto libꝛo videt᷑ opinari ꝙ ſic vt impleret pᷣceptum domini quo dixerat.Cre ſcite ⁊ multiplicamini. niſi deꝰ ſecũ diſpenſaſſet Sed nobis eſſe ſatis debei:qꝛ cum vᷣginitate i⸗ nocentiã ſuaʒ obtulit deo.Sic ⁊ beatus ambꝛo ſius in vᷣginitate perpetua deo ſeruiuit. Nam Jeit nauit helias draginta diebus ⁊. xl.noctibus väyghVli Hieroꝰteſtat᷑. Amoꝛoſiꝰ ipᷣe ð ſe dixit. Nir⸗ na .xl. noctit Beatus vo ambꝛoſiꝰ tante abſtinentie fuit ꝙ ginitatẽ non ſolum efferimus:ſed cuſtodimus: hinc eſt ꝗ de ipᷣa ſemꝑ magniſice loquebat᷑. . non feciſſetniſi virginitatem diligeret. Inqutt enim Hieroꝰ ad filiam mauricij:de cõmendati one vginitatis. Luxurioſo verbum caſtitatis . offenſio eſt: quoꝝ venter deus: culitum nolunt amare ieiunij. Et Chꝛy. ait. Cu audis aliquẽ de deo loquentẽ:intellige ꝙ coꝛ illi? amoꝛe dei repletum eſt. qui libidinis iheſauruzʒ habet : in coꝛde de puellis dicere delectat ⁊ audire.Igi⸗ tur ambꝛoſius ⁊ de vginitate ampliſſime dixit atq; in laudem vginitatis de ginibus libꝛum copioſiſſimũ ſcripſit. C Secũdo ſanctuas bea=⸗ ti ambꝛoſij aſſimilat ſanctitati abꝛae:in fidei ſin. ceritate. fuit ipe abꝛaam deo chariſſimus maxi mne ppter fidem. Ande Geñ. xv. ca. dicit. Cre didit abꝛaam deo ⁊ reputatũ eſt ei ad iuſticiaʒ. li. Sic ⁊ beatus ambꝛoſius in fide firmus inuẽ tus eſt atq; ſincerus qui credidit omnes articu Credidit vtiq; qð illi pmiſerat deus Lqꝙ non· eelſet egreſſurus ex vtero ſuo:ex quo multiplicẽ dum foꝛet ſemẽ eius ad ſimilitudinẽ ſtellarũ ce⸗ los fidei:⁊ hereſim arrianoꝝ validiſſime expu· gnauit. Ex quo ipᷣe dicebat ð imperatoꝛe pete te ab eo baſilicã.vt notat᷑.xxiij.q.viij.ca.coue nioꝛ. pus eſt vt animam mihi qᷓ; fidem auferat. Tertioſãctitas beati ambꝛoſij aſſimilar ſacti tati moyſii pietate ⁊ cõpalſ idolatrantẽ lachꝛymis ſuis ⁊ oꝛatiõe placauit. Erat em̃ populo illi pius ⁊ manſuetus· xyt piʒ xlv. di. ca. diſciplina. Et. xxiij. q.iiij. ca. d cru dele. Sic ⁊ beatus ambꝛoſius lachꝛymabatur ſepius ex pietate. Nam dum aliqͥs lapſum ſibi tur Exo. xxxij. ca. Iratum deũ contra populũ ↄſitebat᷑ ſic amariſſime flebat:qꝙ illũ fiere ſimili ter cõpellebat. AUnde ⁊ pᷣtacto ca.ↄuenioꝛ.ipe dicebat. Aduſus arma milites gothos quoq; lachꝛyme mee arma mea ſũt. Et. xxiij q. viij. c. non pila ait. Mon pila querũt ferrea. no arma xp̃i milites coactus repugnare non noui:b do loꝛ fletus: oꝛationes:lachꝛyme fuerũt mihi ar⸗ ma aduerſus milites. Talia em ſunt munimẽta ſacerdotis. pᷣter huiuſmodilachꝛymas eranti eo lachꝛyme oeuotionis ꝓ eternis deſiderijs. Cũ em̃ alicuiꝰ ſancti ſacerdotis vel ep̃i obitus nũciabat᷑ ſic amariſſime flebat vtvix conſolari valeret.Cũq; interrogaret᷑. Cur viros ſãctos q̃ad gloꝛiam ꝓficiſcebant᷑ ſic fleret. aiebat. Ne putetis me flere qꝛ reccſſerit ſ̊ qꝛme pꝛeceſſerix 7 qꝛ difficile inueniet qui tam dignus eius offi cio haheatur. C Quarto ſanctitas beati Am⸗ bꝛoſij:aſſimilat᷑ ſã ctitati helie in parcitate:⁊ ab ſtinentia. vt em ſcribitur.iij. Regl.xix.c. Jeiu quotidie niſi ĩ ſapobato ⁊ die dñica ⁊ feſtis pꝛeci 1X . 4 —. v»* 2 . . . puis ielunabat. Añ in hiſtoꝛia eccleſiaſtica ðꝛ de eo.Aduerſus luxurie furoꝛẽ nõ ſe manu de fenſabat:vel telo. Sʒ ieiunijs ⁊ ↄtinuatis vigi lijs:ſub altari poſitꝰ:ꝑ obſecra iões deſenſoꝛeʒ ſibi atq; ecclłie deũ parabat. ¶ Quito ſactitas beati ambꝛoſij aſſimiat᷑ ſãctitati dauid in hũili tate. Qui vt ſcribit᷑.ij. Regl.vj.c. Nidẽs oʒa ꝑcuſſuʒ a dño:eo ꝙ tetigerat archã pᷣſũptuo/ſe extimuit i die illa dicẽs. Quõ ingrediet᷑ ad meꝰ archa dñi. Et noluit diuertere archã dñi i ciui tatẽ dauid: ᷣ diuertit eã in domũ obededõ ge⸗ thei. Et habitauit archa dñi ĩ domo obededõ gethei tribꝰmẽſibꝰ ⁊ bñdixit dñs obededom et oẽm domũ eiꝰ Nũciatũq; eſt regi dauid:qꝛ bñ dixiſſet dñs obededõ:⁊ oia eiꝰ ꝓpter archã dñi dixit. ibo ⁊ reducã archã dñi cũ benedictiõe in domũ meã qð ⁊ fecit Adduxitq; archã cũ gau dio:ipᷣeq; ſaltabat coꝛã dño.Cũq; pactis oibꝰ repᷣbenderef a michol filia ſaul vxoꝛe ſua ꝙ ſal taſſet coꝛã dño.Hixit dauid viuit dñs:qꝛludãa añ dñm:qͥ elegit me potiꝰqᷓ; patrẽ tuũ:⁊ qᷓ; oẽʒ domũ eius:⁊ pᷣcepit mihi vteſſem dux ſuꝑpo pulũ dñi iſrł: ⁊ ludã ⁊ vilioꝛ fiam pluſqᷓ; factus ſũ ⁊ ero humilis ĩ oculis meis. Sic beatus am bꝛoſiꝰ ex hũilitate timuit acceptare dignitateʒ epᷣalem. Oſtẽditq; ſe hre tria q̃ ſũt officio pᷣlati⸗ onis inimica. Pꝛimo crudelitatẽ Es tribunal cõſcẽdit ⁊ H ↄſuetudinẽ ſuã toꝛmẽta ꝑſonis ad hiberi iuſſit. Scðo vanitateʒ phicam. Cuʒ em populꝰacclamaret pctm tuũ ſuꝑ nos.turbat⸗ domum redijt.⁊ phiam ꝓfiteri voluit.Tertio oſtẽdit ſe hr̃e inhoneſtate. Nã publicas mulie res ad ſe venire fecit:vt ſic populũ a ſua inten⸗ tione reuocaret. Sed cũ nec ſic ꝓficeret popu lo acclamante pctin tuũ ſuꝑ nos. Fugã media nocte petüt.cũq; nicinũ ꝑgere ſe putaret: mane ad poꝛtã ciuitatis mediolanenſis q̃ romana ðꝛ ſe inuenit: qui inuẽtus cũ cuſtodiret᷑ a populo miſſa eſt relatio ad clementiſſimũ imperatoꝛem Valentinianũ:Qui cum ſũmo gaudio accepit Zindlse⸗ a ſe directi ad ſacerdotiũ peterentur CLetabat᷑ etiã ꝓbus pᷣfectus ꝙ verbum ſuumi eo fuerat adimpletũ. Dixerat em cuʒ ꝓſiciſcen ti mandata daret. Nade:age non vtiudex:ſed vt epiſcopꝰ. pendẽte relatione iteꝝ abſcondit ſed inuentus cũ adhuc eſſet cathecuminus ba⸗ ptiʒzatur. Et tãdem in epiſcopalẽ cathedrã ſub limatur. Audiuimus iam qᷓ; humiliter poſt tot contradictiones. Ambꝛoſius curã epiſcopalẽ ſuſcepit. Si ita fieret tempoꝛibꝰ iſtis vtiq; ſoꝛ⸗ didis obſcuris:populi abundantius in viaʒ dñi dirigerentur. Eccleſie in dies in oꝛnamen⸗ tis ⁊ reparationibus magis pꝛoficerent:⁊ diui nus cultus deuotius ſanctiuſq; celebꝛaret᷑ Sʒ nunc coꝛrupta eſt omnis iuſticia ⁊ vtus contẽ pttibilis facta omnes que ſua ſunt querũt:non En eqnq; pᷣcipuis virtutibꝰ ſanctiam⸗ bꝛoſij: ex qᷣbꝰ colligit᷑ quãtũ fuerit in ſanctitate ꝑfectus. ¶ Caplm:II· nis. Nam pᷣter eà que dicta ſunt in quinq; pᷣci⸗ puis vtutibus ꝑfectus futt. X in liberalitatc. ¶ Sedo in rigiditate. ¶ Tertio in magnanimitate. C Quarto in charitate. ¶ Quinto in vexitate. —õ — . tate.qꝛ ola qͥ habebat paupeꝝ erãt:qbꝰ libera⸗ liſſime ſubueniebat.Et hoc vtiq; epᷣo conuenit qui pater eſſe debet pauperum. VUnde Hiero⸗ nymus.xij.q.ij.ca.gloꝛia.inquit:gloꝛia epiſco pi eſt pauperuʒ opibus pꝛouidere:ignominia ſacerdotis pꝛopꝛijs ſtudere diuitijs. Ideo di⸗ cebat Ambꝛoſius.xxiij.q.viij.in ca.ſuperius allegato. conuenioꝛ. Omnia que mea ſunt pau perum ſunt.Et cum ſuo tempoꝛe radicem om⸗ niũ maloꝛũ auariciã magis ac magis in homi⸗ nibus increſcere vidiſſet: maxime in his qͥ erãt in ptãte conſtituti:apud quos pᷣcio om̃ia ven⸗ debant᷑ necnõ etiam in his qͥ erant ſacris myſte rüs deputati vehemẽter ingenuit: ⁊ ſe de huẽ ſeculi erũpna liberari inſtantiꝰ exoꝛauit.¶ Se cũdo beav ambꝛoſiꝰfuit ꝑfectus in rigiditate. am ſicut cato vticenſis vt refert Saluſtiꝰ in cãtilinario. Nitia hoiuʒ rigide expugnabatet cõdẽnabat. Ita ⁊ Ambꝛoſiꝰ. Naã ⁊ theodoſiũ imperatoꝛẽ de crudelitate occiſoꝛũ innocentuʒ dure redarguit: ab ingreſſu eccleſie ſuſpẽdit:et publicam pniaʒ eidem iniunxit: ꝓut ponitur ĩ hiſtoꝛia triꝑtita.⁊.xj.q.iij.ca.cũ apud theſolo nicã.⁊ ergo idem diffuſius ſcripſi in ſermone ð diuino cultu:in tractatu de timoꝛe iudicioꝛum dei. ¶ Tertio beatus ambꝛoſius fuit perfect in magnanimitate. Nõ em foꝛmidabat pericu⸗ la:neq; moꝛtem pꝓ defenſione fidei ⁊ eccleſiaſti iuſtina mater ANalentiniani imꝑatoꝛis arriane hereſis alũna:conturbare cepit eccleſie ſtatum cõmin ari ſacerdotibꝰ depulſiones ⁊ exilia:niſi griminẽſis conſilij decreta reuocarẽt. Quo bel lo eccłie murum ⁊ turrim validiſſimã pulſabat ambꝛoſiũ.qͥ in omnibꝰ imꝑterritus mãſit.Ad⸗ huc vt ðꝛ in ſepius allegato ca. cõuenioꝛ.Cum imꝑatoꝛ valentinianus quandã baſilicã vſur⸗ celibertatis. Ande ðꝛ in hiſtoꝛia eccleſtica.x Ecũdum myſte rium contemplandũ de ſanctitatebe ati ambꝛoſij dicitur vtuoſe ꝑpfectio⸗ Pꝛimo beat ambꝛoſi⸗ fuit pfectus i liberali ius gel tus tnn ucct gert cius Pute Alti ano⸗ lime ſepil bent Dici⸗ inſin lße ſurre apli⸗ Nici diuini Plammil lunmeſe nonün Auen ed amt ?ob cxrun bus ſiema oilbus c(usbe ſtoi duofi Vphf lirte lniſca inen Tnont ii b⸗ Leubbn ſbn Reſtr. l. ign Tirin ſte Aebe ha⸗ mepio Momminia eodi⸗ perius tpau non⸗ homi⸗ cerat aen⸗ de Rhue CE gicſtue, Mtat ulſi Nz Na gituri eco oned⸗ torum eſece eion⸗ ceſutti tied. grrione ſumm ſamiſi pare vellet. Ambꝛoſi ſic rñdit. Noli grauare te imꝑatoꝛ vt putas te ĩ ea que dei ſũt imꝑiale ius vllũ hr̃e. Tributũ celaris eſt:nõ neget᷑. Ec cleſia dei ẽ:ceſari vtiq; nõ donet᷑. Et dũ pᷣpoſi tus valẽtiniani dixiſſet ambꝛoſio. Tu cõtẽenis valẽtinianũ:caput tibi tollo. Rñdit.deꝰꝑmit⸗ tattibi vt facias qð minaris atq; vtinaʒ deus auertat milites ab eccłia.⁊ in me ola tela ſua cõ aertant.⁊ ſanguine meo ſitim ſuã expleant.In cius vo p̃ fatiõe ſic ð co cãtat᷑. Tata ambꝛoliũ wulte ſolidaſti ↄſtantie tãto munere celit deco raſti vt ꝑ eũ excluſa toꝛquerent᷑ demonia arri⸗ aonoꝛũ impietas ꝓpulſa tabeſccret. cſeculariũ pncipũ colla tuo iugo ſubacta redderent̃ humi lima. C Quarto beat-ambꝛoſi ꝑfectus fuit in charit ate: ꝓ dei qpe amoꝛe ⁊ ꝓximoꝛuz ſalute ſepiſſime clero ⁊ pplo pꝛedicabat. Id facere de⸗ bent p̃lati. vt ðᷣꝛ in ca.inter cetera.de officio iu⸗ dDicis oꝛdinarij. Hoc exercitio vſus ẽ xpᷣs Iſtð nſuꝑ docuit apłos exercere. Inqt em Lucas dDe xpo. viij. c. Ier faciebat ꝑ ciuitates a caſtel la pᷣdicans ⁊ euãgelizãs regnũ dei.Et poſtre⸗ ſurrectionẽ die q̃ gloꝛioſus celuʒ ↄſcẽdit.dixit aplis Marci vltl.ca. Euntes ĩ mundũ vniuer ſũ pᷣdicate euangeliuʒ oĩ creature. pᷣdicatio em̃ diuini wbi lux eſt humanaꝝ mentiũ.iuxta illꝰ pſalmiſte. Lucerna pedibꝰ meis vᷣbum tuũ :et lums ſemitis meis.Et iteꝝ.declaratio inqͥt ſer⸗ monũ tuoꝝ illumiat ⁊ intellectũ dat paruulis. Et ne multa loqmur cuʒz ceſſabunt in eccłia dei voces pᷣdicãtiũ extinguet᷑ in populis lux veri⸗ tatis: ⁊ bonoꝝ moꝝ. Rogateo ſideles xp̃ico⸗ le rogate dñm meſſis: vt mittat o ꝑarios ĩ vine am ſuã: meſſis qͥdẽ multa operarij aute pauci. Neſcio qͥd futura pariet dies.verũtñ timeo ſa⸗ tis:⁊ valde ꝑtimeſco: ne ꝓpter ingratitudineʒ ⁊ obſtinationẽ xpᷣianoꝝ hnet ſilentiũ in ra.ꝗu eerunt ſiquidẽ diebꝰ meis in italia ex oibꝰoꝛdini bus religioſoꝝ ⁊ pᷣcipue ex oꝛdine minoꝝ mul ti eruditiſſimi pᷣdicatoꝛes quoꝝ ſonus exiuiti oibus finibus eiꝰ. M:edicauit ille dux vbi ſan⸗ ꝗ ctus bernardinꝰ.pᷣdicauerũt ⁊ alij ſti ũ eiꝰimi⸗ tãtes in oĩbꝰitalie ciuitatibꝰ. Et tñ nunq; mun dDus fuit ita poſitus in maligno ſicut eſt hodie. O piſſine de“. o benigniſſime pater.o creatoꝛ celi ⁊ terre:⁊ vniuerſe cõditoꝛ creature. Nere- miniſcaris deucta mea vel xp̃ᷣianoꝝ delinquen tiũ.neq; vindictã ſumas de peccatis nr᷑is Sed cuũ reuerẽtia ad vos pᷣlatos digniſſimos clami⸗ to.non relinqua gregẽ lupoꝝ mo:ſibꝰ traden dũu. Exaltate q̃ſi tuba vocẽ veſtrã: ⁊ annũcia⸗ teouibus vr̃is pericula ipaꝝ.Et qð g voſip⸗ Ps non poteſtis facere:vel non vultis: religio los qbus a ſũmis pontiſicibꝰ pᷣdicãdi licentia ẽ cõceſſa:cũ bñdictione dci ⁊vra explere ſinatis dicationũ. Sanctꝰ ambꝛoſiꝰ igit᷑ merito extol⸗ lẽdus eſt:qͥ populũ ſibi creditũ p. uit cibo ſpi⸗ ritualis doctrine. In q̃ ſpũſſanctus indubitan ter aderat eiꝰ lingue. QAð patet tum ex couerſi⸗ one beati auguſtini ⁊ alioꝝ.ium inſuper ex vi⸗ ſione cuiuſdam heretici. Ille nanq; acer imus diſputatoꝛ: æ durus incõuertibilis ad fidẽ: cuʒ audiret ambꝛoſium pᷣdicantem vidit ad aures eius angelum loquentem vba que populo pꝛe hucuſq; deuenimꝰ:qꝛ nõ poſſum nõ cõquerið . 7 dicabat. Quo viſo fidem quaʒ ꝑſequebatur ce pit defendere. C Quinto beaius ambꝛoſi per lectus fuit in veritate.hanc vtiq; dilexit: hanc pꝛedicauit: ⁊ cũ ab hac libꝛos:ſᷣmones:⁊ ome⸗ lias ſcripſit.Quare ⁊ Auguſtinꝰ eius dicta in maxima veneratione ſemꝑ habuit. Endeimli⸗ bꝛo de nuptijs ⁊ cõcupiſcentia inquit. Melagi us hereſiarcha ſic laudat ambꝛoſiuʒ. vlſoicat. PBeatus ambꝛoſius epᷣs in cuius pᷣcipue libꝛis romana lucet fides:q̃ſi ſcriptoꝛum ĩter latinos flos qͥdam emicuit. Et ſubdit Aug cuius ſidẽ 1 puriſſimum in ſcripturis ſenſum: nec inimicꝰ quidem auſus eſt repꝛehẽdere. Et Auguſtinꝰ in epła ad ianuarium. ⁊ ponit᷑.xij.di.c. illa ait. Ocuʒ mater eius imitata eũ fuiſſet mediolanũ inueniſſetq; eccleſiã ſabbato non ieiunanteʒ:ex quo cepit fluctuare ⁊ admirari Auguſtinus vt ſatiſfaceret matri: conſuluit ambꝛoſiũ.Qui re⸗ ſpõdit. Cum romã venio ieiuno ſabbato:cũ ve ro ſum mediolaniſabbato non ieiuno. Sic v iu ad quã foꝛte eccleſiam veneris:eius moꝛe Pᷣua/ ſi cuiqᷓ; non vis ſcandalum eſſe: nec queq; tibi. Et ſubdit Augꝰ. Ego de hac ſentẽtia etia atq; etiam cogitans ita ſemꝑ habui tanq cam cele⸗ ſti oꝛaculo acceperin. ¶rdnq; modis mamieſtata ẽ lucidiſ⸗ . H n. unm contemplandũi de ſanctitate bea ꝛimo in doꝛmitione. ¶ Scdo in electione. ¶Tertio in expulſione. QAuinto in coſumatione. is. In qnq; em lucide manifeſtata et. 9 ꝛimo maniteſtata fuit ſancti 2 » in doꝛmitione.J põᷣe enim filius Ambꝛoſij pꝛefe cti rome cuʒ in cunabulis in atrio pꝛetoꝛij eſſer poſitus ⁊ doꝛmiret:examen apum ſubito adue niens faciẽ eius ⁊ os ita impleuit vt quaſi in al ueolũ ſuuz intrarẽt pariter ⁊ exirẽt:que poſtxa ſime ſactitas beati ambꝛoſiiCa: ·. tas Ambꝛolij tiambꝛoſij dicit᷑ lucide maniſeſtatio ZTPe, 602 ſũt:vt vix hũanis oculis viderẽt᷑. Quo ꝑacto „ . territ pater ait. Si vixerit infantul iſte aliqd magni erit: nec impoſſibile às H̊ exiſtimare de⸗ bet de ambꝛoſio q ſanctꝰ futurꝰ erat: cũ ⁊ ð pla tone aliqͥd ſimile. Naleriꝰ referat pᷣmo lib.c.ij BSoꝛmientis qᷣwe paruuli platonis in cunis la bellis apes mel inſeruere Quare audita ꝓdigi oꝛ:um interp̃tes ſin gularẽ eloquij ſuauitatẽ oꝛe eiꝰ einanaturã dixerũt. ¶ Scdo fuit maniſeſta 2 taſinctitas ambꝛoſij in electiõe. Fuit em̃ electꝰ in ep̃m ex miraculo dei Nã dũ fuiſſet rome lrfis eruditꝰ: cũ cauſas pᷣtoꝛij ſplendide peroꝛaret a valẽtiniano imꝑatoꝛe ad regendaʒ liguriã emi liãq; ꝓuinciã directus ẽ. Cũq; mediolanũ ve⸗ niſſet:⁊ ibidẽ epᷣs tũc deeſſet:ↄuenit populꝰ vt ſibi de epo ꝓuideret. Igif cũ inter arrianos catholicos de eligendo epᷣoſeditio nõ modica oꝛiret᷑:illuc ambꝛoſiꝰcauſa ſedande ſeditiõis ꝑ rexit. Et ſtatim vox infantis inſonuit dicens: ambꝛoſiũ epᷣm. Cui voci oẽs vnanimit᷑ ↄſenſe rũt ambꝛoſiũ epᷣm acclamãtes. ¶ Tertio mani feſtata fuit ſãctitas ambꝛoſij i expulſiõe Naʒ a multi eiecit demones qͥ illos vexabãt. Accidit aũt ꝙ mu ti demones . oꝛa illoꝝ qͥs obſidebat clamarẽt ⁊ dicerẽt ab ambꝛoſio ſe toꝛqueri Ju ſtina autẽ ⁊ multi arrianoꝛum dicebãt pecunia ambꝛoſiũ hoĩes cõparere:qͥ ſe ab imũdis ſpiri: tibus vexari mẽetirẽt᷑: ⁊ ab ambꝛoſio dicerẽt ſe tftoꝛ:q̃ri. Tunc ſubito vnꝰex illis arriams qͥ aſta bat arreptiꝰ a demonio in mediuz pſiliuit: atq; Qlamare cepit. Atinã ſic toꝛqueãt᷑ vt toꝛqueoꝛ d nõ creduũt ainbꝛoſio.At illi cõfuſi in piſcinam demerſũ hoiem necauerũt. C Quarto manife⸗ õõ ſtata fuit ſanctitas beati ambꝛoſij in punitione. Nꝗ de multos acriter puniuit qͥ illũ vel i vita ſua vel poſt moꝛtẽ ꝑſequi pᷣſumpſerũt. Oũ ad quãdaʒ ciuitatẽ ꝓ quodã epo oꝛdinãdo iuiſſet 2 eius electioni iuſtina imperatrix ⁊ alij hereti ci ↄtradicerẽt. AUna ð arrianoꝝ vginibꝰ impu dDentioꝛ cereris beatũ ambꝛoſiũ ꝑ veſtimetum apꝛehẽdit.volẽs ipᷣm ad ꝑtẽ mulieꝝ trahere: vt ab eis ceſus de eccłia c iniuria expelleretur CLui ambꝛoſiait. Et ſi ego indignꝰ tanto ſacer⸗ Dotio ſũ:tñ nõ ↄuenitte in qualẽcunq; ſacerdo tem manꝰ inij ere vñ timere debuiſti iudicium deti:ne aliqͥꝗ mali tibi ↄtingat:qð factũ exitꝰcõ⸗ firmauit. Haã die altera moꝛtuꝗ ad ſepulcrũ de durxerũt. Cũ multi inſta ent cũ iuſtina impera trice vt ambꝛoſiũ ĩ exiliũ mitterẽt: vnꝰeoꝝ cete rriꝛs infelicioꝛ: intantũ furoꝛẽ excitatꝰẽ: vt iuxta ecchiaʒ domũ ſibi locaret:ac in eadeʒ quadrigã Paiats ahcerct⸗A peumonteinſtina mailin⸗ ra ptiuũ ad exilium depoꝛtarei. Sʒ dei iudicio iſ5o Ae e bieqͦſe u rapere nr eadé adriga de iutoꝛio viriliter ſupauit. die q̊ ſe eũ rapere arbitrabat᷑ in eadẽ qdriga de Sermo hyij cuolantes in tãt aeris multitudinẽ ſubleuate eadẽ domo exilio dãnatus . Quidam pᷣbyter dü in ↄuiuio cũ multi eſſet ⁊ ſãcto ambꝛoſio de⸗ trahere cepiſſet eũ ↄtinuo plaga ꝑtulit:a de cõ uiuio ad lec ũ adductꝰ finiuit vitãa. In v:ꝛbe car taginẽſi cũ tres ep̃i inſimul ↄuinarẽt:⁊ vnꝰ eo rũ beato ambꝛoſio detraxiſſet:relatũ ẽ illi qͥd il li p̃ſbytero qͥ ſibi detraxerat accidiſſet. Qð cuʒ ille vilipẽderet: ſubito letale vulnus accepit: ad extremũ ↄtinuo diẽ clauſit Quinto mani 1b feſtata fuit ſãctitas beati ambꝛoſij i ↄſumatiõe. Nã obit ſui diem añ pᷣſciuit:reuelauitq; fratri bus cuʒz gaudio: q̃liter vſq; ad reſurrectionem dñicã eẽt cũ eis maſurꝰ.inte xo paucos dies qᷓ; lectulo detineret᷑:cũ qdrageſimũqrtum pſa mũ cũ notario dictaret:ſubito vidẽte notario ĩ modũ ſcuti:bꝛeuis ignis caput eiꝰcooperuit:⁊ facies eiꝰ tãqᷓ; nix effecta ẽ:⁊ poſtmodũ ad ſuaʒ ſpeciẽ reuerſa Jpo ̊ die ſcribẽdi ⁊ dictãdi finẽ fecit. nec ipᷣm pſalmũ explere potuit. Cũ vo in firmitate grauari cepiſſet. Comes italie qtunc mediolani erat nobiles ↄuocauit dicẽs. tan to viro recedẽte periculũ eẽt:ne italie interitus imineret. Ro nuuitch vt ad virũ dei accederent peiraret: qð ille vbi audiuit rñdit. Mõ ita inter vos viri vt me viuere pudeat: nec moꝛitimeo: cũ bonũ dñʒ habeamꝰ.Eo tꝑe qttuoꝛeiꝰoiaco ni inuicẽ ↄuenerũt: tractates in ſe qs poſt eius obitum bonus eſſet. Cũ ergoa loco in quo vir dei iacebat lõge eſſent: vt ſimplicianumita pla ne nominaſſent vt vix inuicem ſe audirent. Ille ab eis longe poſitus ↄtinuo exclamauit.ſenex ſed bonus:qð illi audientes territi fugerunt: ? nõ niſi illũ poſt eiꝰobitũ elegerũt.onoꝛatꝰ ve ro ep̃s vcellẽſis qͥ beati ambꝛoſij exitũ expecta bat:cũ ſeſopoꝛi dediſſet: vocẽ tertio ſe clamatẽ audiuit. Surge qꝛmõ eſt receſſurꝰ.Qui cõſur⸗ gens mediolanũ cõcitꝰ venit: ⁊ ei dñici coꝛꝑis ſacramentũ dedit. Aſdoxq; ille manꝰin moduʒ crucis expãdit:⁊ vltimũ ſpiritũ inter vᷣba oꝛa⸗ tionis efnauit. Floꝛuit aũt circa anos domini cccxc. Cum auũt in nocte paſce coꝛpus eius ad eccliaʒ fuiſſet delatũ:plurimi infantes baptiʒa⸗ ti eũ viderũt:ita vt aliqͥ eũ ſedentem i cathedra vel tribunali dicerẽt. Alii aſcẽdeniẽ in celũ pa rentibus ſuis digito demoſtrarẽt. Mõnulli ve⸗ ro ſtellam ſuꝑ coꝛpus eius ſe vidiſſe narrarent Anima igit iilius ad ethera ↄuola uit: ibiq; in⸗ ter angeloꝝ agmina fruit᷑ eterna pace: ad quaʒ nos ꝑducat ieſus filius dei. Qui ſit bñdictus i ſecula ſeculoꝛũ. Amen. ate. ꝗᷓ diaboli tẽptamenta cũ dei ad (A ſofen ibeñ Dhpjeit ſſhenit Nayos: nann hune, onice. ulin Mhn lanen leqͤtune 6.Gn mertus Kalerent 1doin ainer limeo: ioco keius ovir upla Me⸗ Ker num gonve⸗ japec echmnin icön⸗ pis oz on⸗ omini sa zpup⸗ ther ceüpe iye⸗ frarent ſhin⸗ qugz icus ab⸗ CCertium coꝛonationis. nes a diabolo te mptari. elſupatus aude — . rit accipiet coꝛona vite: quazʒ repꝛo⸗ miſit deus diligetibus ſe. Gcribunt hecverba oꝛiginalit᷑ Yacobi.j.c. In toto terrarũ oꝛbe cla us habet᷑ antonius:qui ſuffragia eius poſcen * tibꝰ: liberaliſſime ↄdeſcẽdere ↄſuenit Eſt quip pe magni meriti apud deũ:ido ſe inuocantes a periculis grauiſſimis ꝑſepe liberat. oti ex HB; fideles diẽ feſtiuitatis eiꝰ vbi ſoleniter agunt Aliqᷣ ↄuiuia pauperibus pᷣparantes. Noõnulli diuina ꝑ miniſtros eccleſic celebꝛari facientes. AQuidam vero pia vota exſoluẽtes ieiunioꝛũ ⁊ viſitationũ temploꝝ dei:que vocabulo ſancti antonij ſũt ↄſecrata. Idcirco in pñti pᷣmone de ipᷣo patre beatiſſimo dicturi erimꝰ. Cuius lau⸗ des potiſſimũ extollunt᷑:qꝛ demones ↄfudit at qᷓ; deiecit:paſſus em̃ eoꝝ impoꝛtunas inſidias nõ ſuccubuit:imo ſuꝑbiam illoꝝ cõtriuit atq; deuicit. IJdeo ↄuenientiſſime ð illo dicunt᷑ ver ba in themate poſita. In qbꝰde tẽptatione üli⸗ 1 tria myſteria ꝓponimꝰↄtemplanda. CPꝛimũ ðꝛ verificationis. Scom modificationis. — kem um cõtemplandũ de tẽptatioe beati Antoni vðᷣꝛ veriſicationis. vere qpe a diabolis tẽptatꝰ fuit q̃rentibꝰeuma via recta deuiare. Sʒ ꝓ amphoꝛe huiꝰ partis intelligen⸗ tia q̃ttuoꝛ dubia erunt abſoluennna. Pꝛimũ vtꝝ ꝓpꝛiũ diaboli ſittẽptare. nere debeat homi⸗ ¶ Tertium vtruz diabol⸗ ſeme ꝗtamplius temptaar. Quartũ vtx teptatõis ĩpulſio ſitvſigerãda ¶ Agd pꝛimũ dubiũ rñdent aliqᷣ. ꝙ nõ ſit ꝓpꝛi⸗ um officiuʒ diaboli tẽptare. Nam tẽptat deus Añ Beñ.xxij.c.ðꝛ.tẽptauit deus abꝛaam. Et HGapie.iij.c.ſcribit᷑ de iuſtis:deꝰ tẽptauit illos ⁊ inuenit ilios dignos ſe. Et Beuti.xiij.c. Tẽ ptat vos dñs deus vtr᷑̃ vt palã fiat vtꝝ diligatl eum autnõ. Et in põ. Mꝛoba me domie ⁊ tem⸗ pta me. Inſuꝑ tẽptat caro.vnde Jaco.j.c.ſue canonice.ait.vnuſquiſq;. temptat᷑ a ↄcupiſcẽ⸗ tia ſua. Temptat adhuc hõ. ſicut de xpᷣo legit= Joh.vj. c. Cũ interrogauit philipum vñ pa⸗ nes emerent᷑ tẽptans cũ. Apᷣenanq; ſciebat qͥd Eat vir qui ſuf — Een Hee el re. Sed ex pie altera videt᷑ pbari poſſe. ꝙ dia⸗ fertteptationẽ: qm cum pbatus ſue boliofftciu fit teptare l⸗ ſſe.g diabolotẽptauit Antonſuʒ qſemꝑ emptat admaluz;, de buidam du bijs tẽptationis. Caplin. . eſſet facturꝰ. Igit nõ ↄuenit diabolo ſoli tẽpta boli officiũ ſit tẽptare.HNã glo.ſuꝑ illo vpo ad Theſſolonicẽſes. ca.iij.bme ep e.ne foꝛte tẽpta uerit vos is qͥ tẽptat ait.id ẽ.diabolꝰ cuiꝰ offici um eſt temptare. Et MMatth̊.iiij. c. vocat᷑ dia⸗ boł iẽptatoꝛ. Reſpõdẽdũ gẽ ſᷣm doctrinã dñi Bonauẽ.in.ij. dil.xxj.Etſancti Tho.pᷣma ꝑte g. cxiiij. ꝙ hoc vocabulũ temptare multas ha⸗ bet acceptiones. Sicut dicuntilli qui ſignifica⸗ tiones vocabuloꝝ ſtudioſe rimati ſunt. Sita⸗ men velimus eius pᷣncipalem ⁊ pᷣcipuam ſigni ſicationẽ acciꝑe:tẽptare ꝓbare eſt. Vñ tẽpta⸗ tio dici põt qͥdã tactꝰquo illð quo tãgit᷑ ꝓbat᷑. Sicut cecꝰ dꝛ tẽptare qñ ſuo tactu vult aliquaãa ceriitudinẽ habere de aliqua re qua tangit.per hunc modũ in ſpũalibꝰ tẽptatio qdam tactꝰ ðꝛ ad ꝓbãdũ oꝛdinatꝰ.lhoc aũt põt eſſe multipli⸗ citer. Aut qꝛ ille qͥ tẽptat intẽdit pbare ⁊ axpꝛo bare:ſiue apꝛobatũ oſtẽdere.⁊ hoc mõ tẽptat de qͥ l ſciat bonitatẽ amicoꝝ ſuoꝝ vult nihilo minus illã ꝑ tẽptationem ſuam alijs inoteſcere Aut ille qͥ pulſat intendit pꝛobare ⁊ repꝛobare ſiue repꝛobatũ facere.a ſic tẽptat diabolꝰ qͥ ſem per tẽptat ĩ pctm̃ pᷣcipitãdo. Aut qꝛ ille ͥ tem⸗ ptat intẽdit ꝓbare exꝑimẽtũ ſumere.a ſictẽ⸗ ptat hõ ꝙ ſieri pᷣt bñ dũ de hoie tm qrit experi⸗ mentũ. Dõt etis fieri male:dũ exꝑimentũ qrit inſidioſe. Sicut faciebãt phariſei tẽptates xpᷣʒ dum interrogabant. Si licet cenſum dari ceſari Quibus reſpõdit:quid metẽptatis hipocrite. ¶ANatth.xxij.ca.Sed peſſime facit homo dum temptat deuz. Et vt dicit glo ſuper illo verbo Heuti.vj.c.Nõ temptabis dñm deum tuũ. de um temptat qui habens qð faciat ſine rõne cõ⸗ mittit ſe periculo:experiens vtrũ poſſita deo li berari. Nã lʒ in deo pᷣncipaliter oĩs ſpes moꝛta liũ ſit erigenda.Tñ debet hõ facere qð in ſe eſt ad q̃cunq; pericula euiiãda.Noluit em xpᷣs de pinaculo ſe eicere qꝛ periculũ erat ᷣm naturaʒ Et miraculũ facere tũc non erat expedis. Sic paulus de muro ꝑ ſpoꝛtam: vt euaderet dimit ti ſe iuſſt:nec expectauit ꝙ deus mitteret ange lum ſuũ.Qð aũt beata agatha medicinas car nales ↄtẽnebat:⁊ alij ſãcti multa ſimilia fecerit nõ erat ex tẽptatione dei:ſed ex familiari inſtin ctu ſpũſſancti: vt inqt Tho.vᷣa c.q xcvij Et q̃a iure cõi exoꝛbitãt in ↄñtiam non ſũt trahen da. vt ðꝛ de regu.iuris.in.vj. Non eſt ita tem⸗ ptandus deus neq; quantũ ad ſuam potẽtiaʒ. Sicut faciunt iili qͥ in periculis poſiti:dum via humana liberari poſſunt nolunt:expectãtes li⸗ berationẽ a deo. Siẽ fecit iudas machabeꝰ qui cũ reperiret ſecuʒ paucis: ⁊ videret exercitum. bachidis numeroſũ cũ poſſz declinare certamẽę erubeſcẽtia ductus cõmittens ſe deo bellũ init in quo occiſus eſt. vt habet᷑ in ðᷣmo Machab. libꝛo. DOuella inſuꝑ aſſumere voluntarie ꝑtinet ad temptationẽ dei. IJdeo ꝓhibent᷑.ij.q.iiij.c. monomachiam. Et ſi obijceret᷑ ð dauid qͥ inüt ſingulare certamẽ cuʒ golia. vt ponit᷑ pᷣmi Re gu. x vj.c. Reſpõdet Nico.de lyra.ꝙ hoc fecit ex inſtinctu ſpũſſancti. Fuit etiazʒ figura duelli qð xps fecit cuʒ diabolo ſignato in golia: qͥ po tentia ⁊ malitia ſua oẽs exterrebat. Sed xpᷣs ſi urabat in dauid qͥ interpᷣtat᷑ manus foꝛtis:qͥ unda humilitatis ⁊ lapide foꝛtitudinis:totus inermis ſuſtinẽdo humilimã paſſionẽ eum pꝛo ſtrauit.Nec tẽptari debet deus qᷓ;dtum ad ſuam ſapientiã Sicut faciũt hi qͥ inepti ſunt:⁊ ponũt ſead pᷣdicandum legendum diſputandũ ſperã tes a deo ſcientiã ſibi infundi. HNon ẽ etiã tẽptã dus deus q;tum ad ſuam bonitatẽ ⁊ clementiã ſicut faciunt hi qͥ peccatis veteribꝰ addẽtes no ua expectantes in fine vite ad penitentiã redire ſperãt ex dei miſcðia ſalui fieri. Sed hos dimit tamus ↄcludentes ꝙ ſolus diabolus ⁊ ſemper tẽptat ad malũ. Caro auteʒ ⁊ mundus dicũtur tẽptare inſtrumẽtaliter ſeu materialiter:inq;tũ ſcʒ põt cognoſci q̃lis ſit homo. Ex hoc qð ſeqͥt vel repugnat ↄcupiſcẽtijs carnis. Et ex hoc ꝗ ↄtemnit mundi ꝓſpera ⁊ aduerſa: qͥbus etiam diabolus vtit᷑ ad tẽptandum Igit᷑ ↄtra diabo lum muniti eẽ debemus:de quo inquit petrus epła pᷣma. c.v. Sobꝛij eſtote ⁊ vigilate:quia ad uerſarius veſter diabolꝰ tanqᷓ; leo rugiens cir⸗ cũit querẽs quem deuoꝛet: cui reſiſtite foꝛtes ĩ ſide.Et paulus ad Eph̃.c.vj.ait.Cõfoꝛtamini in dño:⁊ in potentia vᷣtutis eius:induite vos armaturã dei:vt poſſitis ſtare aduerſus inſidi⸗ as diaboli:qꝛ non eſt colluctatio aduerſus car nem ⁊ ſanguinẽ. Sed aduerſus pᷣncipes ⁊ pote ſtates: aduerſus mundi rectoꝛes tenebꝛarũ ha rum. In qbus vbis admonet nos apoſtolꝰ cõ foꝛtari in dño ⁊ induere armaturã dei.id eſt.q̃ a ſolo deo fabꝛicat᷑ ſcʒ armatura vtutum. UVnñn ſignanter dicit. Induite ⁊ non facite: quia deꝰ arma facit. Illa vo nos debemus accipere vt poſſimus reſiſtere i bello grauiſſimo qð nobis mouet hoſtis antiquus Cuius gratuitateʒ de ſignat paulꝰex multis. Mꝛimo ex ꝓpinquitate quia colluctant᷑ nobiſcũ ipᷣi demones inferna⸗ les.Secũdo ex ſimplicitate. Nõ em̃ ipᷣi demo⸗ nes ſunt materiales:⁊ nobis cõmunicãt in ma⸗ teria. MPꝛopterea dixit apłs Aduerſus carnem ⁊ ſanguinẽ.i.non habemꝰ luctari aduerſus ho mines debiles ⁊ fragiles:vel nõ habemꝰ lucta⸗ ri aduerſus carnẽ ⁊ ſanguineʒ tm.id eſt.aduer⸗ ſus vitia carnalia:q̃ ex carne ⁊ ſanguine pꝛoce dunt. Tertio ex vtuoſitate. Vnde ſubdit.Sed aduerſus pncipes ⁊ poteſtates.id ẽᷣ.non ſolum aduerſuʒ minoꝛes demones:ſed etiã aduerſus pes. Et aduerſus etiã maioꝛes quos vocat po teſtates:qꝛ maioꝛes habẽt poteſtatẽ ſuꝑ medi⸗ ocres:qͥ minoꝛibꝰpᷣncipãt᷑.Et vult dicere apo⸗ ſtolus:ꝙ habemꝰ luctas occultas ↄtra omnes demones.ſcilʒ maioꝛes.mediocres.⁊ infimos. NPꝛopterea ſequit᷑ aduerſus mũdi rectoꝛes.id E.aduerſus multitudinẽ demonũ q̊ munduʒ re gunt:non qdẽ mundũ iſtũ ſenſibilẽ:quẽ deꝰcre auit atq; regit.Sed mundũ.id ẽ.mũdanos ho mines mundanoꝝ amatoꝛes: ꝓpterea ſubiun⸗ git tenebꝛaꝝ haꝝ.Et qꝛ apłus noiat demones pᷣncipes ⁊ poteſtates Aduertendũ ſᷣm theolo goꝝ ſententiꝗ in ſcõo.diſ.viij. inter demões eſt oꝛdinũ diſtinctio. Sed vt inquit Bonauẽ. de angelis poſſumus loqui qᷓ;tuʒ ad triplicem ſtatũ.ſcʒ głie.⁊ nature inſtitute.⁊ lapſe. tuʒ ad ſtatuʒ g oꝛie:cſt in eis ponere oꝛdinũ diſtin ctionem ꝑpfectam. ĩtum ad ſtatum nature in⸗ ſtitute oꝛdinũ diſtinctionẽ ꝑfectam. &αtuʒ ad ſtatũ culpe ſiue nature laple:ẽ ponere in eis oꝛ⸗ dinũ diſtinctionẽ imꝑfectam ⁊ ꝑuerſam. Im pfectã ꝓpter pꝛiuationẽ gre que habilitatẽ na⸗ ture ꝑficit ꝑuerſam. ꝓpter penitentiaʒ culpe:qᷓ qᷓ;uis ſubſtantiã naturalẽ nõ coꝛrũpat:tamẽ fe dat ⁊ deoꝛdinat.Et hoc manifeſtũ ẽ ſi attẽdat᷑ iilli qͥ melioꝛa habuerũt naturalia:alüs gra⸗ uius peccauerũt ⁊ peccant:tũ ꝓpter hoc ꝙ ar dentiꝰ appetiuerũt:tũ qꝛ magis ingrati fuerunt tum qꝛ modo etiã acrius vexãt. Ideo in ipᷣis ẽ oꝛdo m pᷣcellentiã naturaliũ ſᷣ pꝑuerſus adiun ctione culpaꝝ.Et ſic inter eos ẽ oꝛdo:ita ⁊ pᷣla tio de qᷓ dixi in tractatu de timoꝛe iudicioꝛũ dei Bemones itaq; tẽptant ſemꝑ ad malũ induce⸗ re nos ſatagentes. C Scom dubium fuit vtruũ deus debeat pmittere hoies a diabolo tẽptari Erplench obn cere ſolẽt ꝙ non. Nam non eſt equa conditio pugne vt inſrmus ↄtra foꝛtem: ignarus ↄtra aſtutũ exponat᷑ ad bellũ. Sʒ ho⸗ mines ſũt infirmi ⁊ ignari:diabolꝰ aũt potẽs ⁊ aſtutus.de quo ðꝛ Job xlj.c. Non ẽ poteſtas ſuꝑ terrã que comparet᷑ ei.Et habet mille nocẽ di modos:vt refert Aug. Igit᷑ nõ debet deus auctoꝛ ois iuſticie ꝑmittere vt homies a diabo lis impugnent᷑ Ad h̊ rñdet Tho.vbi fupꝛa ꝙ lʒ inequaliter ſit pugne cõditio inter demones ⁊ hoies ex ꝑte hoim.tñ fit recompẽſatio ex ꝑte dei:qͥ tẽptatis ſubuenit: ⁊ auxilio gr̃e ſue illu⸗ minãtis intellectũ: ⁊ roboꝛãtis affectũ. Et etiã angeloꝝ miniſterio:qͥ nobis in tẽptationibꝰ aſ⸗ ſunt:quareẽ debilis hoſtis. vt Gꝛeg dicit:et non vincit niſi volentẽ. IJdeo deus ad głiaʒ ele ctoꝛum ↄcedit diabolo temptandi facultatem. ctu tal bo⸗ Unia den undeẽ hubrs liee hoie⸗e pmit pelli aſtut diabe triun gue⸗ rid ſeg gbli ini aitae ſien/ zeden ſcann Gdi Gest d G der ſſid bri⸗ len/ glia⸗ ſinp ſiact plian cato: doq⸗ peti lint peti Cnntn noe ducan mmän Gho t nns m eſqſs Npnci cn mel⸗ kepo⸗ mnes mos. . id ire doe sho emones ntheno⸗ denoes Nane ſen E ſn Murein⸗ Cnzel neiso⸗ ſin n in Upeq Mfe nidat ga c eruon gihs: 6Aiun intie cotie ilu⸗ Hen oneck nen: zho⸗ oles Nckns henock gedens adiebe ſupn ¶ FTertiũ dubiũ fuit vtrũ diaboltẽptãs poſt Znegt audeat ampliꝰtẽptare.Ad hoc dicit Tho. vbi ſupꝛa ꝙ voluerũt qdam demonẽ vi⸗ ctũ:nullũ hoĩem poſſe de cetero tẽptare:nec de codẽ nec de alio peccato.nã N at.iij.ca.ðꝛ de xpo ſugante.Tũc reliqͥt eũ diabolꝰ: ſᷣ h̊ videt ſtare nõ poſſe:qꝛ xpᷣs in ᷣma tẽptatione diabo liũ vicit:⁊ nihilominꝰ ſcdᷣo ⁊ tertio tẽptauit eũ⸗ dem. Alij aũt aſſerũt ꝙ pᷣt alios tẽptare:⁊ etiã eundẽ:lʒ qñq; victus rẽptare ceſſat ad tpᷣs.Et huiꝰratio duplex eſt:vna ex ꝑte diuine clemen tie:qꝛ vt Chꝛyv.dicit ſupꝑ Matth̊.Non tãdiu hoies dei diabolꝰtẽptat q;diu vult:ᷣ qᷓ;diu deꝰ pmittit:qui ⁊ ſi ꝑmittit pauliſper tẽptare:tñ re pellit ꝓpt᷑ infirmã naturaʒ. Alia ratio ſumit᷑ ex aſtutia diaboli. AUñ Ambꝛo.dicit ſupꝑ Lucã ꝙ diabolus inſtare foꝛmidat:qꝛ frequẽtiꝰ refugit triumphantẽ:qꝙ tñ diabolꝰ aliqũ redeat ad euʒ quẽ dimiſit:ptʒ ꝑ illud qð ſcribit᷑ Matth.xij. Reuertar in domũ meaz vñ exiui.¶ Quartuz dubiũ fuit vtxy tẽptationis impulſio ſit deſide rãda.Et ꝙ ſic videt᷑. Nã Jacob.j.c.ait. Om ne gaudiũ exiſtimate frẽs cũ in tẽptatiões vari as incideritis Et Dauid in põ. Pꝛoba me dñe ⁊ tẽpta me. Inſuꝑ om̃e illud ẽ deſiderandũ qð facit ad exercitationẽ vᷣtutis:⁊ ꝓmotionẽ gra⸗ tic:⁊ ↄſũmationeʒ meritoꝝ. Tẽptatio ẽ hmõi deſiderãda. Sʒ ↄtrariũ videt᷑ qꝛ nihil ẽ de ſiderandũ:cuius cõtrariũ ẽ ↄtinue petẽdũ.Sʒ oẽs dicere debẽt.Etne nos inducas in tẽptati onẽ ̊ nullꝰ debet illã deſiderare. Inſuꝑ xpᷣs di xit Mat. xxvj. Vigilate etoꝛate ne intretis in tẽptationem:ergo tẽptatio ẽ pᷣcauẽda non deſi deranda.Ad hanc.q.determina ndã duplicit᷑ rñdere poſſumꝰ Sᷣm Bonauẽ.di.xxiij.ſecũdi li bꝛi. Vno modo ſic vt dicamꝰ:ꝙ cum triplex ſit temptatio:ſiue a triplici pᷣncipio: vna ſcʒ a deo alia a carne:⁊ tertia a diabolo ꝛima tẽptatio ſimplicit᷑ apetẽda eſt:qꝛ deus nõ tẽptat nos ni· ſi ad bonũ.Altera vo tẽptatio q̃ eſt a carne ſim pliciter fugienda ẽ:qꝛilla nõ põt eſſe abſq; pec⸗ cato:ſicut magiſter docet ĩ ſco di. xxj. Tertia vo q̃ eſt a diabolo aliquibꝰ fugiẽda ẽ: aliquibꝰ appetẽda.his em̃ qͥ vtute foꝛtes ſunt nec de faci li in tẽptationẽ induci poſſunt etiã ſi tẽptantur appetibiliter ẽ tẽptari ad ſue vᷣtutis exercitiũ et cumulũ meritoꝛũ. Infirmis vero minime:qꝛti mere poſſunt ne ex ipᷣo impulſu in tẽptationẽ i⸗ ducant᷑:q om̃es debẽt refugere.Nã ſi tẽptari malũ nõ ſit in tẽptationẽ induci:ſemꝑ malũ eſt qꝛ hoc eſt a tẽptatione ſuꝑari. Et hoc eſt qð di cit Augꝰ lib.xiiij.de ciui.dei Sicut ſe habet fir mitas electoꝝ ſic metuũt cupiũtq; tẽptari.Ali us modus dicẽdi eſt: ꝙ dupliciter eſt loqui de tẽptatione:aut ſub rõne ꝓpꝛia: ⁊ ſic tẽptatio ẽ impulſus ad illicituz: m ꝗ de ea fit ſermo ĩ p⸗ poſito Loquimur em̃ hic ðe tẽptatione diabo li:que ſit ꝑ mali culpe ſuggeſtionẽ: qua diabo⸗ lus hominẽ ad malũ nitit᷑ incuruare:nõ de tem ptatiõe dei que fit ꝑ flagellationẽ illam:ergo tẽ tationẽ ꝑ ſe ↄſideratam:nullus debet appetere: imo abhoꝛrere ⁊ refugere maxime ↄſiderando finem. Aliter eſt cõſiderare tẽptationeʒ put eſt materia exercẽde vtutis:⁊ ſica viris iuſtis de ſiderari põt:ab eis potiſſime qui iĩ charitate fer uent:adeo ꝙ ignis deuotionis ipᷣoꝝ potius in flãmat᷑ ex pᷣſentia cõtrarij qᷓ; extinguit᷑.Ab eis aũt qui modice ſunt charitatis nõ ſic deſidera⸗ ri debet. Et exemplũ eſt qꝛ vẽtus ꝑflans foꝛna cem magis ⁊ mag accẽzdit ſed cãdelã extinguit. Et ideo tẽptationis impulſus:⁊ ſi qtum inſeẽ refugiendus ſit ab oibus:⁊ ab infirmis potiſſi⸗ me. Inquantũ tamẽ eſt vᷣtutis exercendemate ria a viris feruentibꝰ ⁊ ꝑfeciis apeti põt. Jlloð tamẽ genus tẽptationis potiſſime appetunt vi ri iuſti qdð eſt in fla gelloꝛũ ꝑpeſſione Sicut paſ ſus eſt Job ⁊ Tobias ⁊ ſancti martyres ab im⸗ pijs zelo diabolico excitatis.Et ꝑ hec ſoluunt obiecta ad vtranq; partem: ꝑ tẽptionũ itaq; ſe mi: am nos ire cõuenit:qꝛ regnũ celoꝝ vim pa⸗ titur: ⁊ violẽti rapiunt illud:ſicut ¶ Oatth.xij. ca. ſaluatoꝛ dixit. Sed ꝓfecto dolendũ eſt qera riſſimi reperiunt᷑:quos diabolus nõ ſubegerit Oqᷓ; magna multitudo eoꝛũ qͥ dereliquerũt de um et diabolo adheſerunt: om̃es declinauerũt ꝓ maioꝛi parte:⁊ inutiles facti ſunt:nec eſt qui velit ꝑſeueranter facere bonũ.Antoniꝰ vo bea tiſſimus a demonibꝰ multimode tẽptatus illos ſpꝛeuit vt audiemꝰ in ſequenti myſterio. Et qꝛ firmiter adheſit xpᷣo:demonibꝰ ſuꝑatis aggre⸗ gatꝰ fuit ſocietati iocũdiſſime angeloꝝ bonoꝝ. rium cõten tiantonij: ðꝛ modifi. tuoꝛ nanq; modis diabolus eũ illũ a virtutũ amoꝛe reuocare. CPꝛimus vᷣ naturalis aſfectionis. Secuũdus carnalis ſtimulatiõis. Tertius coꝛpoꝛalis flagellationis. C¶Quartus argẽti ⁊ auri oſtenſionis. CPꝛimus modus quo diabolus antoniũ in⸗ uaſit fuit naturalis aſfectionis: qᷓ inclinabatur ſoꝛoꝛem ſuaʒ diligere ac ſeipᷣm: vt em̃ narrat be atus Athanaſius epiſcopus qᷣ vitã eius deſcri pſit. Antoniꝰ nobilibꝰ parentibꝰ ieg pto mar. eſt: tanta ſioꝛũ nuttitus cura: vt nihil aliud p⸗ ter parentes domũq cognoſceret: ⁊ cũ iã puer eſſet nõ ſe l̃is erudiri:non ineptis infantiũ iũgi paſſus eſt fabulis.Ad eccłiaʒ cum parentibus ſepe cõueniẽs totum ſe deuotioni pᷣbebat:poſt moꝛtẽ autõ parentũ:cum eſſet annoꝝ.xx.cũ ſo⸗ ro:e admodũ ꝑuula derelicłꝰ:⁊ domꝰ ⁊ ſoꝛoꝛis honeſtã curaʒ gerebat. Nerũtamen vt ſaluato rem imitaret᷑ in illa etat e floꝛẽti: venditis oĩbꝰ ⁊ pauperibꝰ diſpenſatis:paruis ꝓ ſo oꝛe ſerua tis:ſoꝛoꝛe ſidelibus ac deuotis vᷣginibus cõmẽ data:ad dei vᷣuitiũ ſe cõtulit.Cũq; vigilijs oꝛa tionibus ⁊ ieiunijs inſiſteret: volens diabolus illũ accepto inſtituto retrahere imittebat ei me moꝛiã poſſeſſionũ ſoꝛoꝛis defenſioneʒ: generis nobilitatẽ:amoꝛẽ rerũ:fluxam ſeculi gloꝛiã: eẽ Yariã delectationẽ:⁊ reiiq̃ vite remiſſionis blã⸗ dimenta:poſtremo vtutis arduũ finem:a ma⸗ ximũ ꝑueniendi laboꝛẽ: necnõ ⁊ coꝛpoꝛis fragi litatẽ:⁊ etatis ſpatia plixa.AIntonius vo om̃ia oꝛatione ſua fideli a ſuo coꝛde penitus expelle⸗ bat. C Secuũdus modus quo diabolꝰ antoniũ impugnabat dicit carnalis ſtimulationis. Co⸗ ſueta qͥdem aduerſus om̃es adoleſcentes arma ſuſcipiẽs:nocturnis cuʒ inquietabat illecebꝛis Conabaturq; cogitatões ſoꝛdidas inſerere.Et vntonius eas oꝛatu ſubmouebat aſliduo. Ille titillabat ſenſus carnis ardoꝛe. ic fide ac ieiu njs coꝛpus ofne vallabat. Ille ꝑ noctes in pul chꝛe mulieris vtebatur oꝛnatum: nulla dimit⸗ tens figmenta laſciuie. Hic vltrices gehẽne flã mas ⁊ doloꝛẽ vermis recoꝛdãs: cogitationibꝰ libidinũ obijciebat. Ille lubꝛicum adoleſcentie iter ⁊ ad ruinazʒ facile ꝓponebat. Hic eterna fu turi iudicij toꝛmenta cõſiderans:illeſam anime puritatẽ ſeruabat.Ac poſtremũ hoſtis ille ma lignus qualis eſt merito talẽ ſe demonſtrabat. Aparebat em puer hoꝛridus atq; niger:ad eiꝰ geſiua ſe pꝛouoluens:⁊ quaſi deflendo dicens ultos ſeduxi:plurimos decepi:nũc autem tuo ſum laboꝛe ſuꝑatus. Quẽ cũ interrogaſſet antonius qs eſſet:ait.Ego ſũ foꝛnicatiõis ami⸗ cus. Ego qate ſemꝑ ſü paſſus repulſam. Cum hec audiſſet antonius gras agens deo.Aduer ſario reſpõdit. ultũ deſpectibilis es: multũ ꝙ vilis.·aʒ ⁊ obſcuritas tua ⁊ etas inſirmaꝝ ſigna ſunt rerũ:nulla mihi iam de te cura ẽ. do⸗ minus mihi adiutoꝛ: et ego deſpiciã inimicos meos. Et ſtatim ad vocẽ canentis fantaſma qd videbat᷑ euanuit. Antonius vero confoꝛtatus magis ⁊ magis ſuũ coꝛpus anime ſᷣuituti ſub⸗ debat. ¶ Tertiꝰ modus quo diabolꝰ tẽptauit antoniũ dicit coꝛpoꝛalis flagellatiõis.Mã vo⸗ lens antonius artioꝛẽ ducere vitã: ad ſepulcra qdam remota ⁊ ſolitaria ꝑꝛexit: vni fratrũ ð co gnitis mãdans:vt ſtatutis diebus ſibi alimen⸗ ta deferret.Et cũ in vna tũba marmoꝛea ſupꝛa dictus frater eũ clauſiſſet:ſolus ibidẽ moꝛabat᷑ metuẽs autẽ diabolꝰnec acceſſu tempoꝛis here mũ habituri faceret:ita euʒ aggregatis ſatelliti bus ſuis varia cede lacerauit.vt dolorl magni tudo motũ auferret ⁊ vocẽ. Nã ⁊ ipᷣe poſtea re ferebat vulnera fuiſſe tam grauia: vt vniuerſa hominũ toꝛmẽta ſuperarẽt. Ged die ſequẽti is frater quem ſupꝛa diximꝰ venit cibos afferens cõſuetos.Et fractis foꝛibus inuenit eũ in terra iacentẽ quaſi moꝛtuũ: ⁊ humeris impoſitũ ad villule domiciliũ repoꝛtauit: qͥ audito ingens vicinoꝝ atq; affiniũ multitudo ↄcurrens triſte imedio poſiti funeris officiũ reddebat. Et iam media noct parte decurſa omniũ oculos deui⸗ cerat ſopoꝛ.Tunc antoniꝰ anima paululum re⸗ deunte ſuſpirans eleuauit caput: ⁊ poſtqᷓ; cete ris doꝛmientibꝰeũ a quo delatus fuerat vigila re cõſpexit: nutu aduocãs obſecrauit vt nullo penitꝰ excitato ad pꝛiſtinũ ſe referret habitacu⸗ lũ Relatus ergo iuxta moꝛẽ ſolus iterũ ꝓꝑmane bat:⁊ ſtare qͥdem ꝓpter recẽtes plagas nõ pote rat. Oꝛans vero ꝓſtratus poſt oꝛationeʒ clara voce dicebat Ecce hic ſũ ego antoniꝰ:nõ fugio veſtra certamina. Tüc ſonitus repentinꝰ incre⸗: puit:ita vt loco funditus agitato:⁊ parietibus patefactis multifaria demonuʒ exinde turbaſe funderct. Nam ⁊ beſtiarũ ⁊ ſerpentũ foꝛmas i⸗ duentes:oẽʒ ꝓtinus locũ repleuerũt fantaſijs leonũ:tauroꝝ:lupoꝝ:aſpidum:ſcoꝛpionũ:vꝛ⸗ ſoꝛũ:⁊ pardoꝛum.Et hec ſingule ſᷣm ſuã freme bant naturã. Antoniꝰ vero inimicos deludens dicebat. Si viriuʒz aliquid haberetis ſufficeret vnus ad pᷣlium. Si dominꝰ vobis me in pote⸗ ſtatẽ dedit:ecce pꝛeſto ſũ deuoꝛate. Si vo non poteſtis:cur fruſtra nitimiui.:Beniq; cum le⸗ uaſſet oculos vidit deſuper culmẽ aperiri ⁊ de⸗ duct tenebꝛis radiũ ad ſelucis influere. NMoſt cuius ſplendoꝛis aduentuʒ:nec demonũ aliqs axparuit:⁊ coꝛpoꝛis doloꝛ ↄtinuo ceſſauit.Edi ficiũ quoq; qð pauloante diſſolutũ videbatur: inſtauratũ eſt. Illico pᷣſentiã domini intellexit antonius:⁊ ex imo pectoꝛis trahẽs longa ſuſpi ria dicebat. Abi eras o iu:? vbi eras:q̃rea pᷣn⸗ cipio non affuiſti vt ſanares vulnera mea: Et vox ad cũ facta ẽ.Antoni hic eram ſed expecta bam videre certamẽ tuũ. Nunc autẽ quia viri liter dimicaſti ſemꝑ auxiliaboꝛtibi ⁊ faciam te ĩ omni oꝛbenominari.his peractis ⁊ coꝛpoꝛe ⁊ animo mirabiliter cõfoꝛtatus ẽ. ¶ Quartꝰmo dus quo diabol⸗ tẽptauit antoniũ dicit᷑ argen uri oſtenſionis. NHolẽs nanq; antoniꝰ mu eũ contendit ad montẽ et heremi adhuc „ ti au tarel monachis ignote: rupto metu viam conat? eſt cit. tian au, gull ſhpi t4 aoll ſci gadit guit. itiner damn wbif Pen aliu hbitar daſe ul n S et ishere ſteliti agni Keare uerſh letins ſeens gera nd s woniſte Eiim bo deui⸗ Ulunn⸗ tiee Ayigle Mnul hinan Upmure nin Hchn 6ſg⸗ mare: bus baſe nasi⸗ ſy⸗ ene udens uſfeamm Mpote formr lis KEéi aur: i ubi keaptt⸗ eneb hen gawi inte vore: Pfnu huc et pandere Sed nectunc ceſſauitimpoꝛtunus ad uerſarius. Nam argenteũ diſcũ in itinere pꝛoie cit. Quo viſo antonius diaboli cognouit aſtu⸗ tiam:ſtãſq; intrepidus ⁊ diſcum toꝛuis intuẽss oculis:iter ſe dicebat vbi hic in deſerto diſcus⸗ auiũ hoc iter eſt:nulla ſunt veſtigia cõmeantiũ lapſus de ſarcina pᷣ magnitudine latere non po tuit. Sed qui ꝑdiderat reuerſus ad ſolitudines locoꝛũ inueniſſet ꝓfecto qð ſuum fuerat.hoc ar tiſiciũ diabole tuũ eſt: argentũ tuum tecũ ſit in perditiõe.hec illo dicẽte diſcus vt fumus eua⸗ nuit. Dehinc ingentẽ maſſam auri iacentem in itinere conſpexit:at ille rapido curſu qſi quod⸗ dam vitaret incendiũ ad monteʒ vſq; perrexit: vbi flumine trãſuadato iuenit caſtellũ deſertuʒ plenuʒ ob tempus ⁊ ſolitudinẽ venenatoꝝ ani maliũ.In quo ſe cõſtituens nouus hoſpes ha bitauit. Statimq; ad eius aduentũ ingens tur ba ſerpentũ q̃ſi ꝑſecutoꝛẽ paſſa ꝓfugit. Be quat cellẽtiſſimis bꝛogati⸗ is beati antonij In qbus manifeſta tur gloꝛia eius:quam habuit etiaʒ in cõtemplandũ de temptatione ſancti Iantonũij dicit᷑ coꝛonatio Coꝛonauit qᷣwe illum deus nõ ſolũ in celeſti regno gloia 7 bonoꝛe. Sed etiã in boc mũdo admirãdis pᷣꝛo gatiuis ex qbꝰnos ttuoꝛ pᷣcipue decurremꝰ. 4 THum⸗ ðꝛ coꝛpoꝛis cõſeruatio. ¶ Scda mentis illuſtratio. ¶ Tertia mundialis cõmotio. CQuarta ſancta cõſũmatio. C Pꝛima pᷣꝛogatiua ſancti antonij dicit᷑ coꝛpo ris cõſeruatio. Naʒ vt aſſerit athanaſiꝰ cũ poſt viginti annos i ſolitudine exactos inuẽtus eẽt tam ab his qͥ ꝓpoſitũ eiꝰimitari cupiebãt qᷓ; ab alijs amicis ⁊ not obſtupucrũtvniuerſi: ⁊ oꝛis gratiã ⁊ coꝛpoꝛis dignitatẽ: qð nec ꝑ quietem intumuerat : nec ieiunijs demonũq; certamine decoꝛem amiſerat:que in eo fine dei gratia ſieri minime potuiſſent. ¶ GSecũda pꝛogatiua bea⸗ ti antonij dicit᷑ mentis illuſtratio. Nam lʒ litte ras nõ didicerit:mira tamẽ ſagacitate pollebat ingenij ⁊ venuſtate dicendi.Aliquãdo philoſo phi duo gentiles venerũt ad eum putantes an toniũ ſe poſſe decipere:quos cum vidiſſet paga nos intellexit ex vultu.Et ꝓcedens ad eos per iterpᷣtem ita dicere cepit.QAuaretam lõge ſtul⸗ tum hominẽ ſapientes viſitare voluerũt.Illis dicentibꝰnon eſſe illũ ſtultũ ſed nimiũ ſapientẽ: yigilanter reſpõdit. Si ad ſtultũ veniſtis ſuꝑ⸗ fluus laboꝛ veſter eſt:ſi autẽ putatis me ſapien oꝛonauit tem eſſe: a ſapientia bona eſt:imitamini que x⸗ batis:qꝛ bona cõuenit imitari:ſi ego ad vos v· niſſem vos imitarer. Sed qꝛ vos ad me quaſi ad ſapientem veniſtis:eſtote chꝛiſtiani ſicut er egoſum.Abſceſſerunt philoſophi vtrũq; mirã tes ⁊ acumen ingenij ⁊ elegantiã loquendi.Ali os quoq; mundi ſapientes qͥ eum irridere cupi ebant:qꝛ litteras ignoꝛaret:tali diſputatiõe col ligauit dicens. Reſpõdete mihi qͥd pꝛius ẽſen⸗ ſus an littere:⁊ qdem cuius exoꝛdiuʒ eſt. Sen ſus ex litteris:an littere oꝛiũt᷑ ex ſenſu⸗ Illis afſ· ſerentibus quia ſenſus eſſet auctoꝛ litterarũ ait Igit᷑ cui ſenſus incolumis eſt hiclitteras nõ re quirit. Obſtupuerũt illi tantã in viro dei ſaga citatem animi admirantes. Quid plura claruit ⁊ ſpiritu ꝓphetico:⁊ diuinas reuelationes ha⸗ buit:ſicut patet in exemplis ſequentibꝰ Nirgo quedã que a tripolitane regionis ciuitate buſi⸗ ride erat: moꝛbo paraliſis grauiſſime vexata a parentibꝰ ad antoniũ adducebat᷑.Erant auteʒ in eoꝛũ ſocietate monachi qͥdam qͥ iter oſtende⸗ bant Illi vo monachi noluerũt puellã vſq; ad antoniũ pducere:ſed eam cum parẽtibꝰ dimiſe runt apud beatũ confeſſoꝛẽ monachũ pãnuciũ q̊ effoſſo ꝓ xpᷣo oculo ſub maximiano pꝑſecuto⸗ re:tali dehoneſtamẽto coꝛpoꝛis plurimũ gloꝛi abatur:ꝑuenerũt itaq; monachi ad antonium. Cũq; de puelle moꝛbo referre diſponerent:rela tionem eoꝛum ſenis ſermo pᷣuenit: ⁊ omnem de bilitatis itineris vſq; ad ſanctuʒ pannucium cauſam:quaſi ipᷣe interfuiſſet expoſuit Rogan tibus autẽ eũ monachis vt parentibꝰ cũ ſilia ꝑ mitteret᷑ ingreſſus:non conſenſit:ſed ait.Ite ⁊ inuenietis puellã curatã. Et adiecit:nullus de bet ad meã humilitatẽ venire:qꝛ largitio cura⸗ tionũ non ẽ humane miſericoꝛdie:ſed ihu xpᷣi q vbiq; in ſe credentibꝰ pᷣſtare cõſueuit auxiliuʒ. obꝛem ⁊ illa ꝓ qua petiſtis ſuis pᷣcibus libe rata eſt. Et cũ ego oꝛarẽ ad dominũ mihi pᷣſen⸗ tia ſanitatj eius indulta eſt. Exeuntes igit᷑ mo⸗ nachi foꝛas ad beatũ pannuciũ ⁊ filiã ſoſpitem ⁊ parentes letos inuenerũt.Nõ multos autem poſt dies cũ duob⸗ fratribꝰeuntibꝰ ad antoniũ aqua in itinere defeciſſet:vt vno ſiti moꝛtuo:al ter iaceret in terra moꝛtẽ expectans.Antoniꝰ ſe dens ad ſe duos monachos vocat: qͥ foꝛte ibi⸗ dem ſüt reperti:pᷣcepitq; vt lagenaʒ aque aſſu⸗ mentes:inuaderent iter qð ducit ad egyptũ:di xitq; vnꝰ e fratribus huc adueniẽtibꝰmodo mi grauit ad dñm: alter ſi non occurritis addet᷑: em̃ mihi nũc oꝛanti reuelatũ eſt. Statim mona chi feſtinãtes cxtinctũ coꝛpꝰinueniunt:terraq; id operiẽtes alterũ rerocillatũ ſuo iũxere comi tatui: dei nãq; iudiciũ fuitvt vnus moꝛeret᷑:al ter ſuꝑuiueret.h̊ tñ in antonio mirabileẽ: ꝓ in 2 monte remotiſlimo ſedens rem illam domioin⸗ dicante cognouit.Alio rurſus tẽpoꝛe cum ſede ret in mõte ⁊ oculos ſubito leuaſſet in celũ vidit quandã animã letãtibꝰin eius occurſũ angelis ad celum pergere:oꝛauitq; vt rei pᷣſentis agni⸗ tio pãderet᷑:⁊ ſtatim vox ad eũ facta ẽ:inqens iſtam eſſe Amus monachi animã: qͥ nitrie mo⸗ rabatur. Erat autẽ Amus vir gradeuus quia ꝓneritia vſq; ad ſenectutẽ domino in ſanctitate Huierat:dierum quoq; tredecim a vitria locus in quo ſedebat antonius diuidebat᷑. Nidentes ergo eum admirant᷑ monachi qui venerant de pꝛecati ſunt vt cauſaʒ hilaritatis ediceret. Qui bus ait Amũ quieuiſſe:quem illi optime noue⸗ rãt.At illi norauerũt diẽ:⁊ venientibꝰdenitria fratribus poſt dies triginta ſciſcitãtes rewere⸗ runt ꝓꝙ illo die illaq; hoꝛa Amus doꝛmierat:q̃ᷓ nimꝗ eius ferri ſenex antonius viderat. Sepe etiã ad ſe venientiũ turbaꝝ ante dies æ menſes acauſas dixit ⁊ tempoꝛa. ¶ Tertia pꝛogatiua =– — beati antonij dicit mũdialis cõmotio. Intãtũ eim ſanctitatis eius nomẽ reſplẽduit: vt etiã pa fant ⁊ idoloꝝ ſacerdotes ad eũ videndũ cõuo⸗ larent. Cõſtantinꝰ vero auguſtus ⁊ eius liberi Cõſtans atq; cõſtantius famã eius audientes crebꝛo ad eũ quaſi ad patrẽ miſſis l̃is obſecra⸗ baãt: vt recipꝛocis eos ſcriptis exhilararet: qui dad ſuſceptas eplas cõueniẽter reſcripſit: lauda uit pꝛimũ ꝙ xpᷣm colerẽt:deinde ſalutaria ꝑſua ſit⸗nemagna putaret regis poteſtatẽ neſenn carnis imperio tumẽtes ſe hoies eſſe neſcirent. Ad poſtremũ clementie circa ſubiectos ⁊ iuſti: cie cure qͥʒ inopũ admonuit:atq; vnũ ſempiter nũ eſſe regẽ oĩuʒ ſeculoꝝ ihᷣm xpᷣm epls teſtat eſt. His pncipes ſuſceptis l̃is letabant̃. Con⸗ luebãt ad eũ multi vt doctrina ⁊ exẽplo illius ediſicarent᷑. Alij vt oꝛationibꝰ eiꝰ ſeſe cõmitte⸗ rent:atq; ſic multi a demonibꝰobſeſſi liberabã⸗ tur:⁊a varijs infirmitatibꝰſanabantur egroti. Archelaus comes rogauit eũ vt oꝛaret ꝓ poli⸗ cratia q̃ in laoditia erat admirabili ⁊ xpᷣo dedi⸗ ta vᷣgine:patiebat᷑ em̃ peſſimos ſtomachi ⁊ la⸗ teris doloꝛes:qͥs ieiunijs nimijs vigilijſq; con traxerat:⁊ erat penitꝰ tota debilis coꝛꝑe.Oꝛa⸗ uit antoniꝰ:⁊ diem quo oꝛatio erat facta anno⸗ tauit.Archelaus redijtlaoditiã inuenit virgi⸗ nem incolumẽ ꝑcunctatus diem ſanitat repe⸗ rit eo tꝑe fuiſſe a doloꝛibꝰ liberatã: q̃ͥ oꝛans an⸗ tonius pꝛo ipᷣa bonitatem ſaluatoꝛis iuocauit. CAuarta pꝛogatiua ſacti antonij ðꝛ ſancta cõ ſũumatio Cum em̃ centũ qͥnq; annoꝛũ eſſet:pꝛe⸗ dixit monachis ſui coꝛpoꝛis diſſolutionẽ iamĩ minere.Cũq; mediocre incõmodũ ſenia mẽbꝛa turbaſſet:poſt exhoꝛtationis vba grauiſſima: vocatis ad ſe duobfratribꝰqui ſibi familiares muli nouerit:ↄfidite in dño:qꝛ neceſſario reſur rectionis tꝑe:h̊ coꝛpuſculũ:reſiliet incoꝛruptũ Aeſtimẽtoꝝ aũt meoꝝ ſit iſta diuiſio:melotezʒ ⁊ paliũ trituʒ cuiſuꝑiaceo athanaſio epᷣo date qð mihi nouũ ipᷣe detulerat. Serapion autem epᷣs aliũ accipiat melotẽ: vos ciliciũ habetote veſtimentũ:⁊ valete viſcera mea:antoniꝰenim migrat:⁊ iam non erit in pñti ſeculo vobiſcum vba ſfinierat ⁊ oſculantibꝰſe diſcipulis extẽdẽs paululũ pedes:moꝛteʒ letꝰ aſpexit:ita vt ex hi⸗ laritate vultꝰ eius angeloꝝ ſanctoꝝ q̃ ad ꝑferẽ dam aĩiaʒ eiꝰ venerant pᷣſentia noſceret᷑. Serua uerũt mãdata diſcipuli ⁊ inuolutuʒ coꝛpus hu mo operuerunt. Hic fuit antonij magni termi⸗ nus vite:cuius anima gaudet in celis Nos ve ro deuotiõc ardẽtiſſima illũ venerari conemur mus ad illa głiam in qᷓ is filius dei viuit et re⸗ gnat ꝑ infinita ſecula ſeculoꝝ.Amen. ¶ Sermo.lxiij.de liberalitate ſãcti gre Soꝛij pape:, 2 pter quã deo homini oꝛij pape: P deo Thomin bus ſe amabilè exhibuitt Zlarez eni d H npiigr deug Zberg ie onln . PVvba ſut iſta oꝛiginaliter.i’j. ad Corſ. ix.ca. DPat deus pijſſimꝰ pr creaturis beneficia ſua affluenter: ⁊ nõ impꝛoperat:vt Jacob aſſe rit pᷣmo ca.ſue Cano. Pꝛoptera diligit illos q; eũ imitari conãt᷑.eſt em ſimilitudo amoꝛis cau ſatiua. Et vt inqͥt Seneca in tertio de bñſicijs. Magni animi ẽ magnifici iuuare pdeſſe:qͥ dat bñficia deos imitat᷑. Cũ aũt hᷣ̊ ex liberalitate ꝓ ueniat:ideo gregoꝛiꝰ diuitias q̊s poſſidebat li⸗ beraliſſime diſpẽſauit. Eſt autẽ liberalitas que hojeʒ nõ tm deo ſed etiã hoibꝰ amabilẽ reddit. Vñ Zulliꝰ in pᷣmo de officijs ait. qᷓ; omnis vtus nos ad ſe allicit:facitq; eos diligamꝰ:ĩ qͥ⸗ bus ipᷣa eſſe videat᷑:tñ iuſticia ⁊ liberalitas id maxime efficit. ꝛopterea beatuʒ gregoꝛiũ cõ⸗ mẽdare cupiẽtes de ip̃ius liberalitate in pᷣſenti ſmone dicemꝰ. Ob ipᷣaʒ nãq; dilexit eũ deus: qꝛ vidit eũ hilarẽ in donando. Se cuiꝰ liberali tate tria myſteria ꝓponimꝰↄtemplanda. ¶ Pꝛimũ dicit oppoſitionliiis. ¶Scdm determinationis. ¶ Tertiü tribulationis. QOualit beaty grego oobpoſuit libe⸗ — tatẽ vitio auaritie, Et are liberali tasẽ virtus.cuiofficiũ ẽ donare Et erãt. Vos inqᷣt hamo tegite: vos pris operite coꝛpuſculũ.Et illud qͥſenis vr̃i cuſtodite ma⸗ datũ: vt nemo pᷣter veſtrã dilectionẽ locum tu⸗ Aau ſchoo⸗ vt ſic eiꝰ interueniẽtibꝰ meritis ꝑuenire valen⸗ tfn ficia pee ſelrx⸗ luſtiu haber gitd GV neq ſatiat baral ue eſfl⸗ mt eiur Upti lote, date Ntem note mim ſum s led. pie Senn ush lene se Nner en tate⸗ i⸗ s. i . l Et num cotemplandum de liberalitate 4 bpti Gregoꝛij dicit oſpoſitiõis. Op⸗ nanq; illum auaricie que mater eſt ⁊ ra⸗ dix cucto:ũ maloꝛũ. Ande Tullius in.ij.de of hicijs dicebat. Nullũ vitiũ deterius qᷓ; auaricia ⁊ pᷣſᷣtim in pᷣncipibus ⁊ rempublicam gubnan tidus.Et Martiał cocus ait. Mõ ſibinec aliſ ꝓgeſt dum viuit auarus. Et Saluſtiꝰ in catili nario inqͥr.Auaricia fidem ⁊ ꝓbitatẽ ceteraſq; bonas artes ſbᷣuertit.Et Aalerius li.ix. Aua⸗ ricia eſt latentium indagatrix lucroꝝ manifeſte pꝛede voꝛago auidiſſima: neq; habendiſfructu felix ⁊ querẽdi cupiditatemiſeria. Et iteꝝ Sa⸗ luſtius in catilinario. Auaricia pecunie ſtudiũ- habet quam nemo ſapiens amauit vel concupi uit:h quaſimał venenis imbuta coꝛpꝰ animuʒ q; virilem effeminat:ſempꝑ infinita inſatiabił eſt neq; copia neq; inopia minuit᷑. Cõtra iſtam in ſatiabilem beſtiã voluit beatiſſimꝰ Gregoꝛiꝰ li⸗ beralitatis ſcutoſe munire. Nerũtamen vtꝑs iſta iocundiꝰ expediat᷑ tria dubia declaremus. ¶ Pꝛimũ vtrũ liberalitas ſit vétus. CScðm vtrũ ad liberaleʒ maxie ꝑtineat dare ¶ Tertiũ vtrũ liberalitas ſit pars iuſticie. ¶ Ad pᷣmum dubium rñdet Tho.vᷣa. Se.q.cx vij.ꝙ ſicut dicit Augꝰ. in li. de libe.arbi. Hene vti his qͥbus male vti poſſumus: ꝑtinet ad vir tutem. Moſſumus auũt male ⁊ bñ vti non ſoluz his queintra nos ſunt.ſ.potẽtijs ⁊ paſſionibꝰ anime:ᷣ etiam his que extra nos ſunt.ſ.rebus huj˖ÿius mundi ↄceſſis nobis ad ſuſtentatõʒ vite Et ideo cum bñ vti his rebus ꝑtineat ad libe⸗ ralitateʒ: conſequens eſt vt liberalitas vtus ſit Eſt em̃ liberalitas vt dicit Ariſto.iiij. ethico. medietas qdam circa pecunias. Uñ ad libera lem ptinet emiſſiuum eſſe. VUñ ⁊ alio nomie libe ralitas largitas nominat᷑. qꝛ quod largum eſt non eſt retentiuũ: ſᷣ emiſſiuum: q̃re materia li⸗ beralitatis remota eſt ipᷣa pecunia ⁊ qͥcquid pe cunia menſurari poteſt. Nam vt dicit Ariſto. iiij. ethi. Pecunias eſſe dicimus omnia quoꝛũ dignitas numiſinate menſurat᷑: materia vᷣo ꝓ⸗ pinqua ſunt paſſiones interioꝛes m quas ho⸗ mo afſicit circa pecuniã. Et ideo ad liberalitatẽ ðcipue ꝑtinet vt homo ꝓpter inoꝛdinataʒ affe ctionem ad pecuniã non ꝓhibeat᷑ a qͥcunq; de⸗ bito vſu eius. Eſt auteʒ duplex vſus pecunie: vnꝰ aũt ad eipᷣm qui viðꝛ ad ſumptus vł expẽ ſas ꝑtinere. Alius aũt quo quis vtit᷑ ad alios qð ꝑtinet ad datiões. vt videbit᷑ in ſequẽti du bio. Is g liberalis eſt qui neq; ꝓpter inoꝛdina⸗ tum amoꝛem pecunie impedit᷑ a ↄuenientibus ſ. I. expenſis. neq; a conuenientibus datiõibꝰ. Jõ Artiſto. dicit. ꝙ circa dationes ⁊ ſumptus libe⸗ ralitas conſiſtit. Sed hic oꝛit᷑ difficultas vtrũ liberalitas ſit maxima vtutum: ⁊ ſic poſſet pꝛo bari. nom homies maxime amant᷑ ⁊ honoꝛan⸗ tur ꝓpter vtutem. Sed Ariſto. dicit in quarto ethi. ꝙ inter vtuoſos maximeliberales amant: ugliberalitas eſt maxima vtutum. In ↄtrariuzʒ vigdet᷑ eſſe auctoꝛitas Ambᷣ.qui in pᷣmo de offi/ cis ait. Juſtitia excellentioꝛ videt᷑ liberalitate ſed liberalitas gratioꝛ?.Et Ariſto.in.iij.rheto⸗ rice inqͥt. Yoꝛtes ⁊ iuſti maxime honoꝛantur:⁊ poſt eos liberales. Dicendũ itaq; m Tho. ꝙ Ilibet vtus tendit in aliquod bonum. vñ q;to aliqua virtus in melius bonum tendit tãto me lioꝛ eſt. Liberalitas aũt tendit in aliq bonum duplicit᷑. Ano modo pᷣmo ⁊ ꝑſe.alio mõ ex cõ⸗ ſequenti. ꝛimo qͥdem ⁊ ſe tendit ad oꝛdinã⸗ dam pꝓpꝛiam affectionem circa pecuniarum er poſſeſſionũ vſum. Et ſic ᷣm hoc pꝛefert᷑ libera litati temꝑantia que moderat᷑ concupiſcẽtias ⁊ delectationes ptinentes ad ꝓpꝛium coꝛpꝰ. Et etiam liberalitati p̃ferunt᷑ iuſticia ⁊ foꝛtitudoꝗᷓ oꝛdinant᷑ ad bonum cõmune. Ana in tempoꝛe pacis: altera in tempe belli. Et omnibus pꝛefe- HNam bonum diuinü pᷣeminet cuilibʒ bono hu mano:æ in bonis hnmanis bonum publicuʒ pᷣ⸗ eminet bono puato. In qbus bonum coꝛpoꝛis p̃eminet bono exterioꝛũ rerum. Alio mõ oꝛdi⸗ natur liberalitas ad aliquod bonum ex ↄſequẽ ti. Et ſm hoc liberalitas oꝛdinat᷑ ad omia bõa 5pdicta. Ex hoc em̃ ꝙ homo nõ eſt amatiu pe⸗ cunie:ſequit᷑ de facili vtat᷑ ea: ⁊ ad ſeipſuʒ et aad vtilitatem alioꝛũ ⁊ ad honoꝛem dei.Et vm hoc habet quandam excellentiam ex hoc ꝙ vti lis eſt ad multa. quia tamen vnumquodq; ma⸗ gis iudicat᷑ ſm illud quod pᷣmo ⁊ ꝑ ſe competit ei qᷓ; m id quod conſequenter ſe habet. Jõ di⸗ cendum eſt liberalitatem non eſſe maximã vvtu⸗ tum. Ald argumentum vo reſpondenduʒ ꝙli⸗ berales maxime amant᷑ non qͥdem amicicia ho neſti. I. vt melioꝛes: ſed amicitia vtilis: qꝛ ſunt vtilioꝛes in exterioꝛibus bonis:que cõmuniter pomies cupiũt. Et ꝓpter eandem etiã cauſam clari reddunt᷑. C Scoᷣm dubiũ fuit vtrũ adli⸗ beralem maxie ꝑtineat dare· Et ꝙ ſic patet per Ariſto. qui dicit in.iiij.ethi.ꝙ liberalis eſtſuꝑ⸗ abundare in datione. Ratio eſt qꝛ ꝓpꝛium eſt liberalis vti pecunia: vſus auteʒ pecunie eſt in emiſſione ip̃ᷣius. Nam acquiſitio pecuniemagl aſſimilat generationi qᷓ; vſui. Emiſſio auteʒ alt cuius rei q;to fit ad aliquid diſtantius tanto a maioꝛi vtute ꝓcedit.Sicut ptʒ in his ã ꝓijciu/ tur. Et ideo ex maioꝛi vtute ꝓcedit Pnis emittat pecuniã dando eam alijs q; expenden⸗ do eã circa ſeipᷣm:ꝓpᷣum eſt aũt vᷣtutis vt pꝛeci pue tendat in id qð ꝑfectius eſt.Nam vxtus eſt fectio dam.vt ðꝛ in.vij.phiſicoꝝ.Et ideo li eralis maximelaudat᷑᷑ ex datione. Quare iur conſulti donatiõem liberalitatem vocant. ſicut ptʒ. C. de donationibus.l.ſi donatio.l.ſiauia. .l.ſi patri. ff. mandati.l.idemq;· S·finali. Et de bet eſſe donatio ex liberalitate nõ in neceſſitate: q? in neceſſitatibus nemo liberał exiſtit: ⁊æ do⸗ nari videt᷑ ꝙ nullo iure cogente cõcedit᷑. vt.ff. de dona. l. vonari. Debet etiam qͥ donat dona⸗ re deſuo nõ de alieno. Ande Cato in oꝛatione in catilinã quam Saluſtins recitat ait. Jaʒ pꝛi⸗ dem equidem nos vera vocabula rerum amiſi mus.qꝛ bona aliena largiri liberalitas: malarũ rerum audacia foꝛtitudo vocat᷑. MNec ad libera litatem ſpectat donare meretricibus ⁊ hiſtrioni Reiant venatorvus el hrerclo. g⸗ dubiũ fuit vtrum liberalitas ſitꝑs iuſti bus.yvt. C. de dona.l.donationibus.⁊.lxxxvj Tertiu cie cꝙ; as. iuſticiam ⁊ beneſicentiã: quam qdam beni⸗ ginitatem aut liberalitatem vocant. Et ſi obijce retur:qꝛ iuſticia reſpicit debitũ: liberalitas aũt non. Reſpondet Tho. ꝙ liberalitas a ſi non at tendat debitũ legale:qð attendit iuſticia: atten dit tamen quoddã debitum moꝛale: qð attendi tur ex qdam ipᷣius decentia nõ ex hoc ꝙ ſit al⸗ treri obligatus: vñ minimũ habet de raiõe debi ti. HMam datoꝛ non obſtantibꝰ omnibus ädam vrbanitate donare debet quaſi ex debito. vnde * in.c.j.de dona.dicit textus. hanc ſibi quodam modo nobilitas legẽ impoſuit: vt debereſe qðᷣ ſponte tribuit exiſtimet. Ad hec inſtaret aliqͥs: Couenienter dare ꝑtinet ad beneficentiam ⁊ mi ſericoꝛdiã que ꝑtinent ad charitates. ̊ liberali⸗ tas magis eſt ꝑs charitatis qᷓ; iuſticie: Ad hoc dicit Tho. ꝙ datio beneficij ꝓcedit ex eo ꝙ hõö eſt aliqualirer affectus circa pecunias dum eas non ↄcupiſcit neq; amat:ſᷣ delectabiliter expoiĩt vnde nõ ſolum amicis ſ etiaʒ ignotis dat quãä⸗ do opoꝛtet. licʒ & liberalitas a iuſticia differat: ꝑ hoc qꝛ iuſticia alteri quod eſt eiꝰ: liberalitas autem exhibet quod ſuu eſt: habet tamẽ quan⸗ dam cum iuſticia ↄuenientiam: qꝛ pᷣncipaliter ẽ ad alterum ſicut et iuſticia licet m aliã rationẽ Ex pᷣdictis dicere poſſumus ꝙ quiliberalis eſt voluntariã paupꝑtatem nõ hoꝛret.ex q̃ vere dij uitie 2 animi libertas ſequunt᷑. Ande Aaleriꝰ li. iiij. ait. Locupletem fabꝛicium faciebat non multa poſſidere:ſᷣ pauca deſiderare. Liberali- tas etiam ad charitatem ad miſcdᷣiam ad beneſi S„. — c videt ex vbis Ambꝛo. quiin pᷣmo ð officijs ait. Juſticia ad ſocietatem generis humani re⸗ fertur. Societatis em ratio diuidit᷑ in ptes du⸗ centiam ⁊ ad magnifica queq; inclinat atq; diſ⸗ ponit. Sicut clarius in ſequenti myſterio appa explicabit᷑. COQugliter beatus Gregoꝛius ppter rebit:in quo liberalitas beati Gregoꝛij plenius liberalitateʒ expoſuit pecunias adcõ ſtruéda monaſteria:et ſubuenit pau⸗ peribꝰ et egenis atq; pegrinos et pau beres benigne cibaut. 5 . U . - .. 2 . . . * . „ — 2 . . meétemplandum de uberalitate ſiſtit liberalitas beati Oregoꝛij. Et qᷓuis poſſz ecendich multa ſint q̃ llultrs t:illa tmi ij magniſica diſpenſatio. Ab ipᷣa quippe li⸗ beralitate ꝓuenit magniſicentia:q̃ eſt ſpecialis 2 mi ampla q̃dam ⁊ ſplendida ꝓpoſitiõe cogita⸗ tio atq; adminiſtratio. Cogitatio aũt refert᷑ ad interioꝛem intentionẽ. Adminiſtratio vo adex· rerioꝛem executõeʒ. Mꝛopterea inqͥt Ariſto. in iiij.ethi coꝝ ꝙ non omis liberał eſt magnincꝰ. ſcʒ qtum ad actũ:qꝛ deſinit ſibi ea qbus vti ne⸗ ceſſe eſt ad actũ magniſficũ: tñ omnis liberał ba bet habitũ magniſicentie vel actũ vel in pꝛopin qua diſpoſitiõe. Et vt ait Tho. Marie magni ficentie pñt dici ⁊ ipi ſumptus qbus vtitur ma gnificus ad opus magnũ. Et ipa pecunia qua vtif̃ ad ſumptus magnos faciendos ⁊ amoꝛ pe cunie quem moderat᷑ magnificus:ne ſumptus magni impediant᷑. hec magnificentia in beato Gregoꝛio effulſit. Qui ſtirpeſenatoꝛia genitus ex pre Coꝛdiano ⁊ ĩe Siluia cuʒ ſummũ phi loſophie apiceʒ in ipᷣa ſui adoleſcentia attigiſſʒ: ac rerum ⁊ diuitiarũ copia plurimũ abũdaret: cogitauit omnia deſerere ⁊ in religionẽ ſe tranſ⸗ ferre:⁊ patre oꝛbatus ſex mõaſteria in Sicilia conſtruxit:⁊ ſeptimũ intra menia vrbis in ho⸗ noꝛem ſancti Andree in ꝓpᷣa domo fabꝛicauit:i quo relictis ſericis auro gemmiſq; radiantivus uili monaſtico habitu tegebat᷑: vbi ad tantaʒ ꝓ fectionem in bꝛeui deuenit vt in ipᷣo ſue ↄuerſio 7 „ „ „ nis initio poſſet iam in ꝑfectoꝛum numero com Secundũ quod illuſtrat liberalitatẽ putari. C¶ beati BGregoꝛi dicit᷑ determinatois An ano vigere debemus in quo determiate cõ⸗ liberalitatem beati Bre⸗ uſtratliberalitaté bti Grego/ penſatio. Ab ißa quippeli⸗ virtus. vt docet Ariſto. Et Tho. a. e q. cxx xiiij. Et vt Cicero ait in ſua rhetoꝛica. Eſt ma⸗ gniſicentia magnarũ rerum ⁊ excelſarũ cum ani anh hegtit Thol inchtn aus plera N borum Gpisl pofna⸗ ſiquoch Plitarel ſbiat cum caden feapiſ⸗ lo lelp ſot inp lbat ſteradi genten reſoet benter. deifpit ponufe ſeunbus nonachi buenied Reifan ice pon Nenc mal⸗ icie Je busd hen Ghor a mighe ſlAlo legtios gluit heleofn Ziuſton ſuit ninwe mag benen nce lge. fnrch ſen cd oe lenns DM Hol innͤs inecc⸗ hoſi nbre⸗ 4 lpeli⸗ is ee nanr ia⸗ fd exr ein nio. vine⸗ ahr p e in pe⸗ us o uuns ipi ⸗ lae: Ganl⸗ e ho⸗ nitij 1n6 ft vom beati Gregoꝛij dicit̃ pia largitio. Nam licz lar⸗ giri elemoſynas ſit actus charitatis. vt inquit Tho.Sa.pe.q xxxij.iñ ꝑtinet ad liberalitatem £ inq;tum liberalitas aufert impedimentũ huius actus qð eſſe poſſet ex ſuꝑfluo amoꝛe diuitiarũ ꝓpter quem aliqᷣs efficit᷑ nimis retẽtiuus earũ. Ideo Ariſto.dicit.iiij. eihi.q dare aliqͥd ꝓpt᷑ bonum eſt actus liberalitatis. igit᷑ beatus Gre goꝛius in quolibet ſuo ſt atu ad largiendum ele moſynas pijſſimus erat. Quadam aũt vice dũ in quodam ſuo monaſterio vbi abbas erat ſcri/ ptitaret angeꝰ domini in ſpecie naufragi affuit ſibiq; miſererilachꝛymabiliter poſtulauit. Cui cum Gregoꝛius ſex argenteos dari pꝛecepiſſet: eadem die iteꝝ redijt ſeq; multa ꝑdidiſie pauca recepiſſe ꝓhibuit:qͥ cum ab eo totidem argẽte os recepiſſet. Iterũ tertia diereuerſus miſereri ſibi impoꝛtunis vocibus ⁊ clamoꝛibus poſtu⸗ labat. Sed cũ Gregoꝛius a ꝓcuratoꝛe ſuimõa⸗ ſterij didiciſſet nihil dari poſſe p̃ter ſcutellam ar genteam quam mater ſua cũ liguminibꝰ mitte⸗ re ſolebat:illam ſtatim dari pᷣcepit: quam ille li benter accipiens letus abſceſſi.lhic vo angelꝰ dei fuit:vt in ſequentibus declarabit᷑. Suʒ võo pontificalem honoꝛẽ fuit aſſecutus nõ ſolũ pꝛe⸗ ſentibus ſ̃ etiam longe poſitis ⁊ in monte ſinay monachis neceſſaria miniſtrabat. omia inin per indigentiũ ſcripta habebat ⁊ eis libersliter ſbueniebat. Monaſteriũ hieroſolymis iſtituit ⁊ dei famulis in illo degentibus neccſſaria mit tere ꝓcurabat. Tribus q; milibus ancillis dei ri annualit offerebat. ¶Tertiũ qð illuſtrat libe ralitatem bti Gregoꝛij ðꝛ benigna cibatio Quo tidie nãq; in ſua mẽſa pegrinos q̃ſlibʒ ĩuitabat Inter qͥs die q̃dam vnus acceſſit in cuiꝰ mani⸗ bus dü ipᷣe ex humilitate aquã fundere vellet: ↄuerſus vrceũ accepit.Sʒ repente cũ in eiꝰ ma nibus aquã fundere voluit:mox euanuit.Cũ⸗ q; hoc factum ſecũ ipᷣe miraret᷑:eadẽ nocte dñũs ꝑ viſionem dixit. Ceteris diebꝰ me in mebꝛis meis:heſtemo aũt die me in memetipᷣo ſuſcepi⸗ ſti.Alio aũt tꝑe pᷣcepit cancellario vt duodeciʒ pegrios ad pꝛandiũ inuitaret:qͥ ꝑgens iuſſa cõ pleuit.dum aũt ſimul diſcũberent intuẽs papa tredecim numerauit: ⁊ accerſito cancellario cur ʒ iuſſioneʒ ſuã tredecim inuitare pᷣſumpſerat re quiſiuit:quos cancellariꝰ numerãs tm duode⸗ cim inueniẽs ait Crede mihi nõ ſunt niſi duode cim:a animaduertit Gregoꝛiꝰ virũ ꝓpiꝰ diſcũ⸗ bentem vultũ crebꝛo mutare ⁊ nüc adoleſcẽteʒ nunc vo ſibi vetulũ veneranda q̃dam canicie ſi mulare.Finito aũt ↄuiuio illũ in cubiculũ indu xit vehement adiurans: vtei ſe nomenq; ſuum ſii ꝓdere veret. Qui reſpondens ait. Et quid .— liij. eſt ꝙ interrogas de nomie meo að eſtmirabile lerũtamen ſcito ꝙ ego ſum ille naufraguscui ſcutellam argenteãa tribuiſti: quam tibi miſerat cũ leguminibus mater tua.Et h̊ tibi ꝓ certo ſit cognitũ qꝛ ab illa die quo mihi ſic feciſti pꝛede⸗ ſtinauit te dñs fieri eccleſie ſue pᷣſulem ⁊ Petri apoſtoli ſacceſſoꝛem. Cui Gregoꝛiꝰ.Et tu quõ hoc noſti.At ille. Qm angelus ſum: ⁊ me tibi dñs nunc remiſit:vt te ſemꝑ debeam ꝓtegere: ⁊omne qð petieris ꝑ me apud ipᷣm valeas im⸗ petrare:ſtatimq; ab eo diſparuiit. Codeus multipliciter magnificauit eatum BGregoꝛium ꝓpter lberalita⸗ temnm. ELapitulu. II. ↄtemplandũ de liberalitate bti Gre⸗ goꝛij dicit᷑ retributio. Noluit qdem deus retribuereſancto Gregoꝛio abundantem mercedẽ:qꝛ non vult deliberalitatea nobis ſu/ perari. Idcirco eũ magnificauit pᷣcipuei tribꝰ. CPꝛimo in aſſumptieon. CSccũdo in exauditidbe. CTertio in cõmendatienr. TWꝛio magnificauit de btm Gregoꝛiuin in aſſumptõe. Nam cũ electꝰ fuiſſʒ ab oi plebe põꝰ tifex maximꝰ moꝛtuo Melagio papa fugere vo luit.Et cũ non poſſet ꝓpterea qꝛ die noctuq; ꝓ pter eum poꝛtas vrbis Romani cuſtodiebant. mutato habitu a qbuſdam negociatoꝛibꝰ obti- nuit:vt in qͥdã dolio ſuꝑ ãdrigam de vrbeedu⸗ ceret᷑:qͥ mox ſiluas expetijt ⁊ cauernarum lati bula reqͥſiuit:ibiq; tribus diebꝰ latuit. Nerũta men du die ſollicite qreret᷑:colũna lucis pᷣfulgi da a celo depẽdẽs ſuꝑ locũ in quo latitabat ap⸗ paruit. In q̊ colũna ãgelos aſcendẽtes ⁊ deſcẽ⸗ dentes qdam recluſus aſperxit. Moxq; ab vni uerſo pplo capit᷑ trahit᷑ ⁊ ſummus põtifex oſe⸗ cratur. C Scdo magniſicauit deus btiñ Gre⸗ goꝛiüũ in exaudinioõc. Nam exaudiuit illũ ꝓtrai ano depcantem. ſicut ſcripſi in drageſimalino ſtro in tractatu de iuſticia dei. Exaudite inſuꝑ fuerũt pces illius: di peſtis vrbẽ crudeliſſime deuaſtaret. Oꝛdinauit em̃ tũc quodam paſcali tꝑe ꝓceſſiones cũ letanijs ꝑ ciuitatis circũituʒ fieri.Dũ vo depoꝛtaret᷑ imago beate virginis: quã btũs Lucas depinxerat.Ecce tota aerl in fectio ⁊ turbulentia imagini cedehat:acſi ipſa,ʒ imaginẽ fugeret ⁊ eiꝰ pntiaʒ ferre nõ poſſʒ Sic qꝙᷓ; poſt imaginẽ mira ſerenitas ⁊ aeris puritas remanebat.tũc in aere iuxtaimaginẽ audite ſũt voces angeloꝝ canẽtiũ. Regina celi letare allła quia quem meruiſti poꝛtare alleluia. Reſurre⸗ xit ſicut dixit alleluia. Statiq; btũs Gregoꝛiuſ qð ſequitur adiunxit.Oꝛa ꝓ nobis denelk. — * iin maxima ven Tiüc Sregoꝛiꝰ vidit ſuꝑ caſtrũ Creſcẽtij ange⸗ lum dñi qui gladiũ cruentatũ detergẽs in vagi nam reuocabat. Intellexitq; Gregoꝛiꝰ ꝙ peſt illa ceſſaſſet. Et deinde caſtrũ illud caſtrũ ſãcti angeli eſt vocatũ. Amplius qᷓ; gte fuerunt deo oꝛationes eius oſtendit angelus qui ſibi in mii/ ſaclara voce reſpondit. Cum enim in die paſce opud ſanctã mariã maioꝛem miſſam celebꝛaret: Pax domini ꝓnunciaret. Angelus domi al⸗ ta voce reſpõdit. Et cum ſpũ tuo. AUnde papa Apud illam eccłam in die paſce ſtationem facit: nec ſibi cũ dicit Pax domini in huius miracu⸗ li teſtimoniũ reſpondet᷑. ¶ Tertio magniſica/ uit deus beatũ Hregoꝛiſi in cõmendanoe. TCẽé⸗ poꝛe nanq; eius fuit qͥdaʒ heremita vir magne yirtutis qui omnia reliquerat ꝓpter deuʒ: ⁊ ni C Hhilpᷣter vnam gattam poſſidebat. Cui blãdiẽs cebꝛo quaſi cohabitatricem in ſuis gremijs re fouebat. Oꝛauit &ᷓ ad dñm vt ſibi oſtendere di⸗ gnaret᷑ cum quo future remuneratiõis manſio nem ſperare debuiſſet: qui illius amoꝛe nihil ex reuelatur vt cũ Gregoꝛio romano põtifice man ſionem ſibi ſperare deberet. Atille foꝛtiter inge miſcens parũ ſibi voluntariã pauꝑtatem ꝓfuiſ ſe putabat:ſi cum eo remuneratiõz reciꝑet qͥ ti; tis mũdanis diuitijs abũdaret. Cum ́ Grego rIij diuitias ſue pauꝑtati die noctuq; ſuſpirädo conferret. Alia nocte audiuit deum ſibi dicẽteʒ Kuun diuitem nonpoſſeſſio diuitian faciat ſad E ſe cdupiditas. Cur audes pauptatem tus Grego⸗ rij diuitis comꝑare:qͥ magis illam gattã quã iii. Aug .li. xii deci. dei. Miſcpia ẽ cõpaf ſio miſerie alteriꝰ.i. paſſio aliene miſerie in nſo coꝛde. Et eſt ppᷣe ad alteꝝ nõ ad ſeipᷣm:niſi pᷣm HGille tantas diuitias quas non amãdo ſed cõ⸗ temnendo cunctiſq; liberalit᷑ largiendo diſpgit Itaq; ſolitarius deo gras retulit: ⁊ qui meritũ ſuum diminutũ putabat ſi Sregoꝛi compare⸗ tur:oꝛare cepit vt cum eo manſionẽ qñq; acci⸗ pcre mereret᷑. Pꝛopterliberalitatẽ itaq; ſuam aliaſq; vtutes tandem ad celeſtia regna de⸗ illũ pduxit. Cum em̃ ſediſſet annis tredecim menſi- bus ſex ⁊ diebus decem: plenus oꝑibus bonis migrauit a coꝛꝑe:accepitq; coꝛona eternam vi⸗ te. ad quam nos ꝑducat Jeſus benedictus filiꝰ dDei. AmmenM. CGBermo ſexageſimuſquartus de mi 5 ſericoꝛdia ſancti Martini cõ pauperi beatus erit. Scribuntur hec vba oꝛiginaliter ꝛouerbio. lj. ca. Ad laudem ſancti Mar . eratiõe habet᷑ a cũctis chꝛiſtico Wi miſeretur aſſumpta. In collegio cõfeſſoæ lis beatus Martinus. MNam ⁊ eccła feſtũ eius ſtatuit q;tum ad operũ ceſſatiõʒ ſolenniter foꝛe Fuanduʒ:⁊ officiũ illius cum ingenti ſono eius noiĩs celebꝛat.qdð in pleriſq; eccleſis vſq; ad di⸗ em octauũ ꝓtrahit᷑: ꝓpterea dignũ ⁊ rationabi le eſt in ſolennitate illius laudibus eum pſequi qͥbus poſſumus. In quo ⁊ ſi multe vtutes exi⸗ mie vere perſtiterint : nibilominus miicoꝛdia veld ſydus radiantiſſimũ fulſit. Idcirco ĩhoc mone ſub titulo de miſericoꝛdia erimus verba facturi.Ob quã deipᷣo gloꝛioſiſſimo ſancto di/ cuntur vba in themate poſita. In quibus tria myſteria ꝓponimus contemplangdga. CPꝛimũ dicit acceptationis. Becundũ exaltationis. rtiũ gloꝛiſicationis. de his que inducunt nos ad illam,at- ü d raſ ₰ mẽdat᷑. Sʒ us qd ſit declaremꝰ. Et ad h dicit quãdã ſiłlitudinẽ.nam ad ſeipᷣm nõ eſt ppᷣe miſe ricoꝛdia:ſᷣ doloꝛ.puta cũ patimur aliqð crude⸗ le in nobᷣ. Ita etiã ſi ſint aliq̃ ꝑſone nob ↄiũcte: vt ſint q̃ſi alidqd nr̃i puta filij vel parẽtes in eoꝝ matx nõ miſeremur:ſłᷣ dolemꝰ.ſicut in vulneribꝰ ꝓpꝛijs.Et ſm h ppᷣs dicit. v. eth. duꝝ eſtex pulſiuũ miatiõis. Miſcdᷣia itaq; ꝓut diẽ tri⸗ ſticiã de alienis mal ſepiſſime in ſcpᷣturis lauda tur. vñ Zach. vij. c. ait. ec diẽ dñs exercituũ Judiciũ veꝝ iudicate: miſcdᷣiaʒ ⁊ miatões fa cite vnuſqᷣſq; cũ ꝓxio ſuo.Et ſapiẽs Pꝛouer. xxj · ca. Facere miſcdᷣiaʒ ⁊ iudiciũ magis placet dñno qᷓ; victie. Et Ecci. ſiij.c. Eſto pupill miſe⸗ ricoꝛs vt pr ⁊ ꝓ viro mr̃i illoꝝ: ⁊ eris velut fi⸗ lius altiſſimi obediẽs:⁊ miſerebit᷑ tui. Et Oſee vſ. c. Miſcðᷣiaʒ volo ⁊ nõ ſacriſiciũ.Et ſapiẽs Pꝛouer. xiiij.c.honoꝛat deũ q̊ͥ miſeret᷑ pauupe ris.Et Dauid in pſal.cxf. Jocundus homo qdq miſeretur commodat.Et Paulus ad Ephe. ecõmendatione miſericoꝛdie et lypeho Aaadie fircan T Tꝛimũ qð occurrit ↄſideranduʒz de miſcvia dꝛ cõmendatio.qᷓ;tũ.ſ. miſcdᷣia in ſcᷣtura com/ Peirn annato boolt⸗ lijnoh ti ſin Poyplen delocat aarmire ELc lerveſ Beri ¶Sct mieric Witas one. Gipu paretl oße⸗ lernin ſeo? tui nplarie dilctovan ſoncnrie W ſtſni⸗ ignann nogen pepetti loſche amphe ngoräe Mſe ine ſichi Acom/ Adit nalin ichi Einm n nick⸗ ige: geor. ei⸗ cher dini⸗ 8laud⸗ bcrehi oosf uu. palet lnte⸗ aut ⸗ Vſe ſpies baue no Epe iii.ca. Eſtote inuicẽ benigni miſericoꝛdes. Et VPetrus ſᷣma ſua canonica.c.iij.Om̃es vnani⸗ imes in oꝛationc eſtote cõpatiẽtes fraternitatis amaroꝛes miſericoꝛdes modeſti hſiles. Et am bꝛo. lxxx vj.di. ca. In ſingulis miſcvia plenitu do vᷣtutũ ẽ. Et Hiero.lxxx vj.di.c.Qui clemẽ tiã nõ hʒ:nec indutꝰviſcera miſcdie:etiã ſi muil tũ ſpũalis ſit nõ adimpletlegẽ xpᷣi.Et Augꝰ in xiiij.de ciui.dei.inqᷣt.Lõge meliꝰ ⁊ humanꝰ et pioꝝ ſenſibꝰaccomodatiꝰ Cicero in ceſaris lau de locutꝰ eſt vbi ait.Nulla de vtutibꝰ tuis nec admirabilioꝛ nec gratioꝛ miſcdðᷣia. Et ſaluatoꝛ n᷑ Luce.vj.ca.Eſtote miſericoꝛdes ſicut ⁊ pa⸗ ter veſter celeſtis miſericoꝛs ẽ᷑. Et at.v.ca. HBeati miſericoꝛdes qm̃ ipᷣi miſcviaʒ ↄſequent᷑ ¶ Scʒ qð occurrit ↄſiderãdũ circa miſcdiaʒ ðꝛ inductio Sunt qͥpe multaq nos inducũt vt miſericoꝛdes ſimus ¶Et pꝛimũ ẽ pncipi noſtri vnitas. Sumus em̃ omes ex vno patre et vna matre. Vñ Augꝰ libᷣ. de diſciplina xpᷣiana ait. Si putamus nõ eſſe ꝓximos:niſi qͥ de eiſdem parẽtibus naſcunt᷑. Adam ⁊ euam intẽdamus ⁊ om̃es fratres ſumus.Eſt adhuc in nobis fra ternitas ſpiritualis inq;tum ſumus ex vno pa⸗ tredeo ⁊ vna matre eccłia Scðm qð nos indu cit ad miſericoꝛdiã eſt nature cõfoꝛmitas.Oẽs quipe holes eiuſdẽ ſpeciei ſũt atq; nate.Pꝛo⸗ pterea dicebat Eſa.lviij.Cũ videris nudũ ope ri eũ:⁊ carnẽ tuã ne deſpexerio Certi deiex emplaritas.Eiꝰem̃ ẽ ꝓpꝛiũ milereri: vt patʒ in oĩ ſcriptura vtriuſq; teſtamẽti:ficut in q̃drage⸗ ſimalinr̃oſcripſi ĩ pmone ð miſcðia dei ¶C Ter tiũ ↄſiderãdũ de miſcðia ðꝛ dilatatio. Ad ipᷣaʒ nanq; dilatauit coꝛ ſuũ beatus martinus: qᷣ cõ⸗ paſſus eſt triplici ꝓximoꝝ neceſſiraitt. ¶ Secundo coꝛpoꝛali. ¶ KTertio ſpirituali. CNꝛimo cõpaſſus ẽ beatꝰmat neceſſitati pximoꝝ tẽpoꝛali: dũ em eẽt adhuc cathecuminus in adoleſcẽti etate.Quodã hie⸗ mali tꝑe ꝑ poꝛtã ambianenſiũ tranſiẽs:paupe⸗ rem quẽdã nudũ obuiũ habuit:qͥ cũ a nullo ele ¶ moſynã accepiſſet.Martinꝰ hũc ſibi ſᷣuatũ in telligẽs. arrepto enſe:qꝛ militie deſeruiebat cla midẽ ſuã diuidit.⁊ ꝑtem tribuens pauperi:tm̃ reliqua rurſus q̃ ſupererat induit᷑. Sequẽti igi C Scoð ¶ Tertio in miraculoꝝ oꝑatione. tur nocte xpᷣm clamidis ſue q̃ pauperẽ texerat ꝑpte veſtitũ vidit:ipᷣmq; ad circũſtantes ange⸗ los ſic loquẽtẽ audiuit.Martinꝰ adhuc cathe cuminꝰ hac me veſte cõtexit. AUñ vir ſancènõ in gloꝛiã eſt elatus:ſed dei bonitatẽ cognoſcẽs cum eſſet annoꝛũ.xviij.baptiʒari ſe fecit.Atq; ad inſtantiã ⁊ impoꝛtunitatem tribuni ſui ꝑx bi enniũ militauit.Deinde reiicta militia ad ſactũ feſtatiõe deſiſteres ⁊ te factoꝝ tuoꝝ arrinꝰ ex miſcia hyarium pictauieſeʒ epiſcopũ pꝛexit:a quo fu it acolius oꝛdinatus Legit᷑ adhuc in dialogo ſeueri ⁊ galli diſcipuloꝝ beati martini.ꝙ marti nũ in quadã feſtiuitate ad eccleſiã tendentẽ dũ epᷣs erat:pauper qͥdã nudus ſecutus eſt οar tinus autem pᷣcepit archidiacono: vt egentem veſtiret. Sʒ cij hoc ille facere diſtuliſſet: ingreſ ſus martinꝰ ſecretariũ tunicã ſuam illi tribuit⁊ ↄtinuo abſcedere iuſſit.Cũ g archidiaconꝰ mo neret vt ad ſolẽnia ꝑagẽda ꝓccderet ille ð ſelo⸗ quẽs rñdit:ſe ire nõ poſſe donec pauꝑ veſtẽ ac cipiat. Archidiaconꝰ vo nõ intelligẽs.qꝛ cum extrinſecꝰ capa tectꝰ eẽt.ipᷣm nudũ interi non videbat:pauperẽ nõ adeſſe rñdit.Atille Mi⸗ hi inqᷣt veſtis deferat᷑ ⁊ pauꝑ nõ deerit veſtien dus. Cõpulſus ille a fo⸗ vadit:⁊ qnq; argen teis tunicã vilẽ ⁊ curtã rapiẽs añ pedes marti⸗ ni iratꝰ ꝓiecit.Quã ille ſecreto induit cuiꝰ ma⸗ nice vſq; ad cubitũ ⁊ lõgitudo vſq; ad genu ꝓ⸗ tẽdebat᷑.⁊ ſic miſſazʒ celebꝛaturꝰ ꝓceſſit.dũ aũt· miſſaz celebꝛaret giobeigne⸗ ſup caput eius ab paruit:⁊ a multis ibidem viſus erat. ¶ Secdo cõpaſſus ẽ beat martinꝰex abundati ſua miſeri coꝛdia ꝓximoꝝ neceſſitati coꝛꝑali. Haã inter ce tera ð ipo narrat᷑ ꝙ pariſiꝰ lepꝛoſũ quẽdã hoꝛ ribilẽ ſatis obuiũ habuit: quẽ oſculatꝰ eſt atq; bñdixit qͥ ſtatim mũdatꝰ ẽ. ¶ Tertio cõpaſſus martinꝰ neceſſitati ꝓximoꝝ ſpũali.Nã pecca toꝛes ad pniazʒ hoꝛtabat᷑: às ad pniaʒ ↄuerſos cõpaſſionis ſinu recipicbat.Cuʒ aüt diabolus ipᷣm repᷣhẽderet.Cur ſemel lapſos ad pniaʒ re⸗ , eniteret: ciperet.rñdit.Si tuipᷣe o miſerabilis Ponrs in⸗ ego ↄfiſus ĩ dño tibi eiꝰ miſcdᷣiam pollicerer. ¶ Qualit deꝰ exaltauit beatũ martinũ quẽ voluit ĩmaxima veneratione ab hoibꝰ haberi:.atq; timeri a demonibꝰ ⁊ clarere miraculis:¶ Caplm: . ati martini: dicitur exaltatiõis ppr liſericoꝛdiã quippe ceteraſq; vtutes eius fuiẽ a deo exaltatus maxime in tribus. C Pꝛimo in hoſtiü opinione. o in demonu fugatione. C Pꝛimo exaltat fuit a deo ĩ hoiuzʒ opinione. deo qᷣdem faciente homines uliꝰ tẽpoꝛis marti lũ venerari conabant᷑:de quo erat opinio com munis ⁊ fama ex euidentia facti: qꝛ ſanctꝰ erat 72 a mundo totaliter ſeparatus. Cuʒ aũt plebo Turonica epiſcopo careret:ipᷣm plurimum re⸗ riũſcõtemplandũ de miſeri coꝛdia be cõuenerãt eo ꝙ defoꝛmis eẽt habitu ⁊ vultu de ſpectus reſiſtebãt:inter quos pᷣcipuus fuit qui dam noie defenſoꝛ. Sed qͥdã accepto pſalterio pꝛimũ qͥ ſibi occurrit pſalmũ legit vbi h̊ vſus erat.Ex oꝛe infantiũ ⁊ lactentiuʒ deus pꝑfeciſti laudẽ ꝓpter inimicos tuos vt deſtruas inimi⸗ cũ ⁊ defenſoꝛẽ.Et ſic iſte defenſoꝛ fuit ab oĩbus ↄfutatus.Oꝛdinatus itaq; epᷣs cuʒ populi tu⸗ multũ nõ ferret duobꝰ vo milibꝰextra vꝛbẽ mo naſteriũ ↄſtituit.vbi cũ.lxxx.diſcipulis ĩ m ta abſtinẽtia vixit.Nã ibi vinũ nemo nouerat ni⸗ ſi quẽ infirmitas coegiſſet. ollioꝛ habit ibi ꝓ crimine erat. plurime ciuitates de his epᷣos eligebãt.Quodã tꝑe martinꝰ valentinianũ im ꝑatoꝛẽ ꝓ quadã neceſſitate adijt. Sed ille ſciẽs eum velle petere qð ille nolebat dare. foꝛes pai- latij ſibi claudi fecit. At martinꝰ ſemel ⁊ iteꝝ re pulſam paſſus cilitio obuolutꝰ⁊ cinere conſper ſus ꝑ vnã hebdomadã cibi ⁊ potus abſtinẽtia macerat᷑. Tũc monẽte angelo ad palatiũ venit ⁊nullo ſibi ꝓhibente ad imꝑatoꝛẽ vſq; puenit quẽ cũ veniẽtẽ videret:iratꝰ:quia fuiſſet admiſ ſus ei aſſurgere noluit donec cellaʒ regiã ignis operiret:⁊ ipᷣʒ imꝑatoꝛẽ a ꝑte poſterioꝛi ignis ſuccenderet.Tunc ſancto iratꝰ aſſurgens vᷣtu⸗ tem diuinaʒz ſe ſenſiſſe cõfeſſus eſt. multũq; ipᷣm cõplectens ſibi oia anteꝙᷓ; rogaret ↄceſſit:mul⸗ taq; munera obtulit.ſed martinus non accepit ¶ Scvdo exaltauit deꝰ beatũ martinũ in demo⸗ num fugatiõe Sepe nãq; demones ab obſeſſis coꝛpoꝛib effugauit. In dialogo aut Seueri et galli legi᷑ ꝙ quedaʒ vacca a demonio agitata cũ vbiq; ſeuiret ⁊ multos confoderet: ⁊ verſus martinũ ⁊ ſocios in itinere furibũda ↄcurreret ille manu eleuata ipᷣam ſiſtere iubet: q̃ imobili ꝑmanẽte:vidit demonẽ doꝛſo illius inſidentẽ: quẽ increpans:diſcede inquit funeſte de pecu⸗ de ⁊ innoxiũ animal agitare deſiſte. Quo ꝓti⸗ nus diſcedente vacca ad pedes illius pſternit᷑ ⁊ ad eius imperiũ cum omni manſuetudinead gregẽ eſt reuerſa. ¶ Tertio exaltauit deus bea tum martinũ in miraculoꝝ operatione. NHã de us multa miracula oꝑatus eſt meritis ⁊ fide il⸗ „ alias herbas inaduertẽter in cibũ ſũpſit ⁊ vici⸗ nam moꝛtẽ ſentiẽs periculũ ⁊ doloꝛem virtute oꝛationis fugauit.Cum qͥdam iuuenis defun⸗ ctus fuiſſet: ⁊ mater eius ꝓ reſurrectione filij be atũ martinũ cũ lachꝛymis exoꝛare: ille imedio capi vbi erat inumerabilis multitudo gẽtiliuʒ genua fixit:⁊ cũcij vidẽtibꝰpuer ſurrexit Qua⸗ ꝓpter omnes iili gẽtiles ad fidẽ cõuerſi ſũt.Cũ beatus martinꝰquoddã templũ antiquiſſimuʒ diruiſſet ⁊ arbo:ẽ pini diabolo dedicatã vellet excidere obſiſtentibꝰ ruſticis ⁊ gentilibꝰ vnus lius. Nam vice quadã venenatã herbam inter eoꝛum dixit. Si ð deo tuam fiduciã habes nos hanc arboꝛem ſuecidemus:⁊ tu illaʒ ſuſcipe: et ſi tecũ deꝰtuus eſt vt dicis euadas.Quo annu ente ſucciſe arboꝛi ⁊ iam verſus eum cadenti ſi⸗ gnum crucis oppoſuit:⁊ in aliam partẽ rediẽs: ruſticos quiiĩ tuto loco erãt fere oppꝛeſſit. Quo viſo miraculo ad ſidẽ ↄuerſi ſũt. ( deaſſuũpſit ad gliaʒ ſuã beatũ mar tinũ:q pnunciauit diem obitus ſui.⁊ cum ingenti deuotione ex hac vita di ſceſſit : cuitrãſitus fuit diuinitus re⸗ 6 uelatus: Q(Caplin- . contemplandũ de liberalitate ſancti martini ð gloꝛiſicatio.Adeptꝰ qͥpe eſt gliam celeſtis regni in qua ꝑpetuo cõmoꝛa⸗ bitur in gaudio ⁊ exultatione eritq; felix int᷑ ſã ctos ⁊ angelos ⁊ ipᷣe ſanctꝰ. Sãctitas vo eius in extremo vite maxmie inotuit ꝓpter tria. CDPꝛimo ꝓpter pᷣnunciationẽ. . ¶ Scðdðo ꝓpter deuotionem.,. CTertio ppier reuclatiohnem. ¶Pꝛimo innotuit ſanctitas beati martini pꝛo pter pꝛenunciationem. Nam obitum ſuum lon ge ante pᷣſciuit quem ⁊ fratribus pꝛenunciauit Interea condacenſem dioceſim cauſa ſedande diſcoꝛdie viſitauit In qua diutius cõmoꝛatus viribus coꝛpoꝛis cepit deſtitui ⁊ diſcipulis in⸗ dicat ſe reſolui. Tũc omes flẽtes inquiũt.Cur nos pater deſerl:aut cui nos deſolatos relinqͥs Inuadent enim gregem tuum lupi rapaces Et ule quoq; motus fletibus eoꝛũ ſlens ſic oꝛauit Domine ſi adhuc populo tuo ſum neceſſarius non recuſo laboꝛem:ſiat volũtas tua. Ou bita⸗ uit em pene quid vellet.quia nec hos deſcrere nec a xpᷣo volebat diutiꝰ ſcꝑari. ¶ Secũdo in⸗ notuit ſactitas beati martini ꝓpter deuotioneʒ —22 Cuʒ em aliq;diu moleſtia febꝛiũ teneret᷑ ⁊ a di ſcipulis rogaret᷑ vt in lectulo ſuo vbi i cinereet cilitio decũbebat ſtramẽtũ aliqð poneret᷑. Nõ decet inquit filij chꝛiſtianũ niſi i cinere ⁊ cilitio moꝛi. Oculis igit᷑ ac manibus in celuʒ ſemꝑ in tentus inuictũ ab oꝛatiõe ſpiritũ nõ relaxabat. Et cũ ſupinus ſemꝑ iaceret ⁊ a pᷣbyteris roga retur vt coꝛpuſculũ mutatiõe lateris releuaret. Sinite me fratres inqᷣt ſinite potius celuz reſpi cere qᷓ; terrã.vt ſpiritus ad dominũ dirigat᷑ Et hoc dicẽs vidit diabolũ aſiſtere. Quid inquit h aſtas cruenta beſtia: Nihil in me funeſtuʒ re peries:abꝛae me ſinus recipiet. Et in hac voce anno dñi. ccccxlvj. vite vero eiꝰ.lxx vj.ſpirituʒ deo reddidit. Vultus autem eius tanq; angeii reſplẽduu:ac choꝛus angeloꝛũ ibidẽ concinẽs Ertiũ myſteriũ lſi umnukt niſ tercati monae Uiane Noae⸗ Untur⸗ googy ueis gienſis nasme auso cunſq⸗ fernaci teraula dere:an loſuſte guaſce ſcopun Uiten demo ſedni Echi nuynnu chls iterobe ſnnr. Geock Wn wsſen dicio kogſc nüch migne ſus mn Atarei tamn usnikt niſao Zunho hettain t.Ad⸗ lomaft ſobſegu akann tite⸗ icheept lanplad eſos H ſhe Monn benſe ſccſis. ſran Wine- atadi tusre⸗ in re Ncönon rineſs e enn. mmin um ion ncauit cnde oranus ulisin⸗ K. LIn feinqs es bi ſicouui eeſhrus Baorio⸗ ln in fudi led . N ciliio moin rꝛbet. 1064 narel. ztepi l inquit ſtuzre cvoce birin angel nciues igneo:ſtillantibꝰoculis:crine purpureo:tenẽs libꝛũ in manu dextra:quẽ de vita eiꝰ idem ſeue rus ſcripſerat eidem aparuit.Cũq; poſt bene⸗ amultis auditus fuit.Ad eius aũt trãſitum:pi ctaui ſicut turonicij ↄuenerũt. Ibiq; magna al tercatio oꝛta eſt. Dicebãt em̃ pictaui:noſter eſt monachus.nos requirimꝰcõmendatũ. Quibꝰ illi a nobis eſt ablatus.nobis aũt a deo datus. Nocte ergo media pictaui omes penitus ſopi⸗ untur.⁊ ſic a turonicis ꝑ feneſtram eiectũ naui gio ad vꝛbem turonicã cũ gaudio depoꝛtatur. ¶ Tertio inotuit ſãctitas beati martini i traſi⸗ tu eius ꝓpter reuelationẽ. Multa qͥwe fuerũt de ipᷣo reuelata Beatꝰ nanq; ſeuerin⸗ epᷣs colo nienſis:cum die dñica loca ſancta:poſt matuti nas moꝛe ſolito circũiret:illa hoꝛa qua vir ſan⸗ ctus obijt:angelos in celo cãtãtes audiuit:vo⸗ canſq; archidiaconẽ interrogauit ſi aliqd audi Dermo lyxy acceperat mũdi dominũ induiſſe. O felix largi tas qua diuinitas operit᷑.O clamidis gloꝛioſa diulſio:que militẽ texit ⁊ regẽ.O ineſtimabile donũ:qð veſtire meruit deitatẽ:digne huic cõ feſſionis tue dñe pᷣmia cõtuliſti: digne ei arria⸗ noꝛ:ũ ſubiacuit feritas. Digne amoꝛ martinip ſecunoꝛis toꝛmenta nõ timuit. Quid erit ꝓ ob⸗ latione coꝛpoꝛis integri recepturus:qͥ ꝓ quãti tate veſtis exigue veſtire deuʒ meruit ⁊ videre hec ille. Nidet ⁊ modo martinus deũ in gloꝛia claritatis ſue.videt vtiq; ⁊ affuit ⁊ dilatat᷑ coꝛ ſuũ.exultans leticia inenarrabili in beata vita ad quã nos deducat ih̊s filius dei cuiꝰnomen ſit benediciũ in ſecula ſeculoꝝ.Amẽ. ret: ⁊ cũ ille audire nil diceret: ⁊ eps cuz dilige⸗ ¶ Sermo. Ixv. de ſancta katherina vir ter auſcultare moneret:cepit collum ſurſũ extẽ⸗ dere:aures erigere:⁊ ſuꝑ ſũmis articulis bau lo ſuſtentante ſtare. Sed dũ epᷣs pꝛo co oꝛaſſet: quaſdam in celo voces audire ſe dixit. Cui epi⸗ ſcopus dominꝰmeus martinus eſt:qui migra⸗ uit emundo:a nunc angeli eum in ceiũ deferũt Demones auũt affuerũt qui eum tenere voluerũt⸗ ſed nihil ſuũ in eo reꝑientes confuſi receſſerũt. Archidiaconꝰergo diem ⁊ hoꝛaʒ notauit ⁊ tũc martinũ migraſſe cognouit. Seuerꝰ etiã mona chus q vitã eius ſcripſit cuʒ poſt matutinas le uiter obdoꝛmiſſet:ſicut ipᷣe in quadam epla te⸗ ſtatur. Sanctus martinꝰ albis indutus:vultu dictionẽ in celũ conſcendere ipᷣm videret: ⁊ cũ eo aſcẽdere cuperet:euigilauit.poſt hec autem nũcijs venientibꝰ eadẽ nocie ſanctũ Martinũ migraſſe cognouit. Eo quoq; die ſanctꝰ ambꝛo ſius mediolanẽſis epᷣs miſſam celebꝛans ſuper nus niſi ipᷣo innuente auderet epiſtolaʒ legere: trãſacto longo ſpacio excitauerũt eum dicẽtes Jam hoꝛa pꝛeterijt:⁊ populus valde laſſus ex⸗ pectat:iubeat dominꝰ noſter vt clericꝰ epłam le ⸗ gat.Ad quos ille.NMolite turbari:frater em me us martinus ad dñm migrauit. Et ego eiꝰ fune an 33 k PS. Dexrug uit equidẽ ſe mundazg a tribus vitijs: que deus ri obſequiũ pᷣbui.Sed vltim oꝛationẽ vobis excitantibꝰ explere nõ valui.At illi diẽ ⁊ hoꝛã notãtes:inuenerũt tũc ſanctũ martinũ migraſſe ex hac vita.ꝓpter hec oĩa beatus Rimbꝛo.inpᷣ fatione ait. Heatus martinus ꝓphani erroꝛis templa deſtruxit: vexilla pietatj erexit: moꝛtu⸗ os ſuſcitauit: ab obſeſſis coꝛpoꝛibus demonia excluſit:ac varijs laboꝛãtes languoꝛibꝰ ſalutis remedio ſubleuauit. Quiita ꝑfectus inuentꝰẽ vt xpᷣm texiſſet in pauꝑtate ⁊ veſte quaʒ egenꝰ gine ⁊ martyre ⁊ ſpõſa xpᷣi pᷣdilecta· Mauit eam rex BScxribunt hᷣ vba oꝛiginali Heſter t 1 lj. ca. Ex his qᷓ ꝓxpᷣo beata katheri a Ptu na BeGil: iccs nr̃a catholica magnoꝑe roboꝛat᷑.QAuis em̃ in xpᷣm nõ credat verũ dei ⁊ hoiĩem de vᷣgine natũ:quẽ katherina tã ↄſtã/ tiſſime pᷣdicauit:vt etiã dura queq; ſuppliciavſ q; ad capitis trũcationem non timuerit ſubire. Mira ſũt ꝓfecto ea q̃ de katherina legunt᷑:at⸗ q; ab oibꝰ fidelibꝰ nõ ſine deuotione recolenda „. Pꝛopterea in h̊ ᷣmone illa conabimur expli⸗ caſſe. Nã rex regũ dñs ihs xpᷣs amaui eã:atq; benigniſſime ſibi deſpõſauu:de q locuturi tria myſteria ꝓponimꝰↄtẽplanda. In dabꝰ tres ex⸗ cellẽtie ſancte Ratherine ↄtinent. CPꝛimum ðꝛ mũdicie. . ¶Scom ſapientie. ẽẽ ¶Tertiüũ patientic. altare inter pphetiam cpiſtolaʒ obdoꝛmiuit: ( Qualiter beata katherina müda fuit 4 cum nullus eũ excitare pᷣſumeret: ⁊ ſubdiaco Pficelſtate aluruna. 2 ſupbia. Cap . . ſt H . S um contemplandũ de beata katheri na dicit mũdicitie Hec eſt pꝛima ei excellentia: ꝓpter quã amauit eaʒ xpᷣs. Serua £ TEaimoan inſideli ſtulticia. ¶ Tertio a coꝛdiali ſuꝑbia. ¶SNꝛimo beata katherina ſeruauit ſe mũdam ab infideli ſtulticia:na idolatriã ſpꝛeuit.⁊ credi dit in xbᷣm ihm ſiliũ dei. Andecũ maxentiꝰ im/ peratoꝛ ꝑꝛexiſſet alexandriã: cõuocaſſetq; oẽs tam diuũes q; pauperes vt idolis imolarẽt: et lev xpᷣianos imolare nolentes puniret. Ratherina cuũ eẽt ãnoꝝ. xviij. audiẽs aialiũ diuerſoꝝ mu⸗ gitus ⁊ cãtãtiũ plauſus:miſſouluc nũcio inqͥri iuſſit celeriter qͥd hoc eẽt. Qð cum didiciſſet: aſſumptis alidbꝰde palatio:ſigno crucis ſemu⸗ niẽs:illuc acceſſit:ibiq; multos xpᷣianos metu moꝛtis ad ſacriſicia duci ↄſpexit. Que vehemẽ ti doloꝛe coꝛdis ſauciata ad imperatoꝛemſe au⸗ Ddacteringeſſit ⁊ ait. Salutationẽ tibi ꝓferre et oꝛdinis dignitas:⁊ ratiõis via monebat:ſi cre gtoꝛẽ celoꝝ agnoſceres:⁊ a dijs animũ reuoca res. Stanſq; añ ianuã templi ꝑ varias ↄcluſio nes ſillogiſmoꝝ doctiſſime multa cuʒ ceſare di ſputauit. Deinde rediẽs ad cõmune colloquiũ dixit Hec tibi tãqᷓ; ſapiẽti ꝓferre curauKũc au tem q̃re incaſſũ ↄgregaſti hãc multitudineʒ ad colẽdã ſtulticiã idoloꝝ. Miraris ̊ tẽplũ ma⸗ nu artiſficũ oꝑatũ. Miraris oꝛnamẽta pᷣcioſa ꝗ̊ velut puluis añ faciẽ venti erũt. Mirare po tius celũ ⁊ terrã mare ⁊ oĩa q ĩ eis ſũt. Mirare oꝛnamẽta celoꝝ:ſolẽ videlicet lunam ⁊ ſtellas. Mirare famulatũ eoꝝ q̃liter a mundi initio vſ NGqʒ ad finẽ die ⁊ nocte currũt ad occidentẽ: ⁊ re⸗ deunt ad oꝛientẽ:nec vnq; fatiganf. Et cũ hec giaduerteris interroga ⁊ diſce qͥs ſit eoꝛum pa⸗ tratoꝛ Cũ aũt ipᷣm eo donãte intellexeris:nec il li ſimilẽ inuenire valueris:ipᷣm adoꝛa:ipᷣm glo⸗ riſica. IJpᷣe em̃ ẽ deꝰdeoꝝ ⁊ dñs dñantiũ.Cuũq; de incarnatiõe filij ſapiẽter plurima diſputaſſet ſtupefactꝰ ceſar nõ valuit ad hec rũdere.Tadẽ ad ſe reuerſus dixit ad eam. Sineo mulier:ſine nes finire ſacrificiuʒ: ⁊ poſt hec tibi rũſa redde mus. ꝛecepit g̊ eam ad palatiũ duci:⁊ cuʒ oi Diligentia cuſtodiri. Ex qbus patet qᷓ; feruens erat ſides katherine: quãtũ q; infidelitateʒ hoꝛ rebat. Sed vt ea que dicta ſũt cũ aliqua doctri ne ſpeculatione auidius capiãtur: tria dubia ſunt declaranda. CPꝛimũ vtrũ inſidelitas ſit peccatũ. ¶ Scoʒvtꝝ inſidelitas getiliũ ſ EKald vren dliberaend iuſ CAd muz dubii thdet Cho. va ſce..r. X inſidelitas ẽ pctm.qꝛ ↄtrariatur vtuti fidei verũtñ põt duplicit᷑ accipi. Ano mõ ſᷣm pura negationẽ.vt dicat᷑ qͥs inſidelis ex eo ꝙ non hʒ ſidẽ.Alio mõ põt inſidelitas ĩtelligi m ↄtrari⸗ etatẽ ad fidẽ qꝛ ſcʒ aliqͥs repugnat auditui fidei vel etiã ↄtemnit ipᷣm.Et in h̊ ꝓpꝛie ꝑficit᷑ ratio infidelitatis.Et m hoc infidelitas eſt peccatũ Si aũt accipiat᷑ infidelitas ſᷣm purã negationẽ ſicut i illis qͥ nihil audierũt de fide nõ hʒ ratio⸗ nem peccati:ſᷣ magis pene:qꝛ talis ignoꝛantia diuinoꝝ ex pctõ pᷣmi parẽtis ẽ cõſecuta Et qui ſic ſunt inſideles dãnant᷑ qͥdem ꝓpter alia pec⸗ cata:q̃ ſine fide remitii non pñt:nõ ꝓpter ipam it guioꝛ ceterl infidelitatem. ñ xpᷣs dixit. Si nõ veniſſem et eis locutꝰnon fuiſſem pctm nõ haberẽt. Et ſᷣm Augl.loquit᷑ de peccato q̃ iudei nõ crediderũt in ꝓpm̃.Eſt ergo inſidelitas ſcðᷣo mõ dicta gra uiſſimũ pctm̃:qꝛ cũ ome petm̃ foꝛmaliter conſi ſtat in auerſione a deo tãto aliqð pctm̃ ẽ graui quãto ꝑ ipᷣm magis hõ ſeꝑat᷑ a deo:ꝑ inſideli⸗ tatẽ maxime a deo hõ elongat᷑: qꝛ nec verã dei cognitionẽ hʒ.ꝑ falſam aũt cognitionẽ ipiꝰ:nõ appꝛopinquat᷑ ei:ſ magis ab eo elongat᷑ Scðʒ dubiü fuit vtꝝ infidelitas gentilium ſiue paga noꝛum lit grauioꝛ ceteris: ⁊ ad hoc dicit Tho. in inſfidelitate duo pñt ↄſiderari.quoꝝ vnũ eſt cõpatio ciꝰad fidẽ:⁊ ex hac ꝑte grauiꝰ cõtra fidẽ peccat:qͥ fidei ↄtrariat᷑ quã ſuſcepit.qᷓ; ille q̃ eã non ſuſcepit.Et ſᷣm h̊ inſidelitas heretico⸗ rũ qͥ ꝓfitent᷑ fidẽ euangelij ⁊ ei ↄtrariant᷑ coꝛrũ pentes ipᷣ̃am: grauioꝛ eſt infidelitate iudcoꝝ q̃ fidẽ euangelij nunqᷓ; ſuſceperũt ⁊ infidelitas iu deoꝝ qᷣ figurã euangelij acceperunt in veterile ge:⁊ tñ male interpᷣtãtes coꝛrũpunt: grauioꝛẽ infidelitate gẽtiliũ. Scom qð põt in infidelita⸗ te cõſiderari.eſt coꝛruptio eoꝝ q̃ ad fidẽ ꝑtinẽt ⁊ ſm h̊ cũ in pluribꝰerrent getiles qᷓ; iudei:⁊ iu dei qᷓ; heretici:grauioꝛ ẽ inſidelitas gentiliuʒ qᷓ; iudeoꝝ:⁊ iudeoꝝ qᷓ; hereticoꝛũ. ¶ Tertiũ du⸗ biü fuit vtrũ qlibet actio inſidelis ſit pctm̃.Et qͥdã dicũt ꝙ ſic.Neam glo.ſuꝑ iſto vbo apliad NRoma.xiiu.ca. Omne qð no eſt ex fide:pctĩ c.ait.Ois infideliũ vita eſt pctm:ſᷣ ad vitã inſi deliũ ꝑtinet:om̃e qð agũt:& oĩs actio infideliũ eſt pctm̃.Alij vo ↄtrariũ aſſerũt:qꝛ vt habetur Actl.x.c.Accepte fuerũt deo elemoſine coꝛne lij centurionis in inſidelitate adhuc ꝑſiſtentes. Dicit ꝭ̊ Tho.ꝙ pctm̃ moꝛtale tollit gram gra⸗ tũ facientẽ:nõ aũt totaliter coꝛrũpit bonũ natu re.vñ cuʒ infidelitas ſit quoddã moꝛtale pctm̃ infideles qͥdeʒ gra carẽt remanet tñ in eis bonũ nature.vnde manifeſtũ eſt: ꝙ inſideles nõ pñt oꝑari oꝑa bona:q ſũt ex gr̃a ſcʒ oꝑa meritoꝛia: tñ oꝑa bona ad q ſufficit natura:oꝑari pñt. vñ nõ oꝑtet ꝙ in oi ſuo oꝑe peccẽt. Sʒ qñcũq; ali qð opꝰopant᷑ ex inſidelitate tũc peccãt.Et ſici⸗ telligüt vba glo.ſuꝑius allegate. De coꝛnelio inſuꝑ ſciendũ qꝛ infidelis nõ erat: habebat aũt fidẽ implicitã:nõdũ manifeſtata vitate euãge⸗ lij. Jðo ad eũ fuit miſſus petrꝰ: vt plene de fide ipᷣm inſtrueret. RPeccato itaq; infidelitatis tꝑe beate katherine mũdus erat infectꝰ quã ipᷣa re fugit in fide xpᷣi firmiſſima ꝑſeuerans.C Scdo btã katherina ſuauit ſemũdam a carnali laſci⸗ uia·fuit qdẽ vgo pmanes ĩ vᷣginitate ꝑpetua: q̃i ea ſatis cõmẽedabilis fuit:maxime ꝓpt᷑ tria. EHeumd ppier foꝛmoſitatem. ¶SBcðdo ꝓpter lib e 7 (Prin ne ppte⸗ bilispl s weh fine, ſonin. ſeo Ptii Gorich ſntmwdin l. .02 i ſubcki us.xi cl Min nibeint uitqde ſiuuen meocd⸗ jo l luten C ctic cogita Kumerit cionnen wenmep tiano Mndoke aded lenden chone hotent⸗ Monal, itain honicsin un (iüm liooꝛigi us inp. Wärequ lectecc (untſtul nei pye amoze Pondaf N lodia ſn fien int cori leoni ſeinsin nyagile grauioi jinſdcin iptne iudazin niiluzq miou⸗ I. Et eihein Wi ei Wevenu ſwhe cone iſtenes igrunge tbonüen atiepun nasboni vopßt Morin: itxi, dcügi Etſici⸗ comnei⸗ cbataut euage⸗ deſie gtistoe ißare ¶She glilaſci petua rin — ne ppte tatis faciã fabꝛicari atq; a cũctis adoꝛaberis ve lut dea. Cui vgo. deſine talia dicere: q ſcelꝰ ſũt homics in ſupbiam erumpere. ¶ Tertio ꝓpter impoꝛtunitatte. ¶ Pꝛimo ſuit cõmẽdabilis vginitas katheri⸗ ne ppter foꝛmoſitatẽ. ðꝛ em ð ea eratincredi dilis pulchꝛitudinis: et oĩuʒ oculis admirabi⸗ lis videbat᷑. Eſt at pulchꝛitudo ĩ iuuẽcula caↄ venrnmis dilitian ſupbia ?. Iba t go kathe⸗ rina tꝑalia oĩa velut puluerẽ vilipẽdit. ¶C Ter⸗ tiũ qð fuit in beata katherina eſt ſcia. Erð hac dicem in ſequenti myſterio. ꝓ ipᷣa tñ non intu muit:ſ ea ad diuinũ vtebat᷑ honoꝛem. riuine. aꝛ vt inqt Aurcol theofaſt. Wulchꝛa ¶ Be ſapia ſãcte katherine cuinõ potu cito adamat᷑. Et ſapiẽs Mꝛou. vltl. ca. Fallax ſpẽs ⁊ vana ẽ pulchꝛitudo. ⁊ Eʒechiel ca.xvi.· habẽs fiduciã ĩ pulchꝛitudie tua foꝛnicata es. Sʒ pulchꝛitudo katherine nõ obfuit:q animũ foꝛtitudine decoꝛauit. vñ de ipᷣa dici põt illud NPiꝛoũ: ylt ca. Foꝛtitudo ⁊ decoꝛ indumètum Onmem cei. C Scdo fuit cõmẽdabilis vginitas kathe rine ppt libertatẽ: qꝛ ſui ⁊ ſuoꝝ dña remãſerat ( itñ ſubdidit ſe totã deo viuẽs in filiali timoꝛe il lius.vñ ſibi cõueniũt vba ſapientis Pꝛouᷣ. ad huc vltl. ca ¶ OPulier timens deũ ipᷣa laudabit᷑ ¶ Tertio fuit cõmẽdabilis vginitas katherie pptr᷑ impoꝛtunitatẽ HNã virilit obſtitit ꝑſuaſio nibꝰ impoꝛtunis ꝓmiſſiſq; imꝑatoꝛis. Tẽpta⸗ uit qͥdẽ illãvxoꝛẽ hr̃e.Cui dixit.o vgo genero⸗ h:iuuentuti tue ↄſule ⁊ poſt reginam ĩ palatio „ £ meo ſcðᷣa vocaberis:a imaginẽ tui ĩ medio ciui etiã cogitare.Ego me xpᷣo ſpõſaʒ tradidi Ille glia mea:ille amatoꝛmeus: ille dulcedo ⁊ dile⸗ ctio mea: ab eius amoꝛc nec blandimẽta nectoꝛ mẽta me poterũt reuocare. Et cũ iterũ poſt di⸗ es aliquos imꝑatoꝛ ei diceret. Non te qſi ſfamu- lam poſſidere cupimꝰ: ſed regina potens et ele⸗ cta decoꝛe in regno meo triũphabis. Rñdit.at tende ⁊ tu obſecro ⁊ iudicij examineveridica ſã ctione diſcerne: quẽ magis eligere debeo. Aut potentẽ eternũ gloꝛioſũ ⁊ decoꝛũ: vel infrmuʒ moꝛtaleʒ: ignobilẽ ⁊ defoꝛmẽ. ¶ Tertio beata katherina uauit ſe mundaʒ a coꝛdiali ſuꝑbia. — „ ☛ä tquippe in eo tria ex quibus cõſueuerunt õ CPꝛimũ fuit nobilitas. (Scoöm abundantia. ¶ Pꝛimũ qo fuit i beata katherina fuit nobili ias oꝛiginis: nã fuit coſti regis filia: ⁊ nihilomi nus impatoꝛi eã interrogãti ⁊ dicẽti.ꝓgeniem tuã requirimus. humiliter rñdit. Scriptuzeſt. Nec te collaudes: nec te culpaueris ipᷣe.hoc fa ciunt ſtulti q̊s gloꝛia vexat inanis. confiteoꝛ tiũ meã ꝓgeniem nõ tumoꝛe iactãtie ſed humilita⸗ tis amoꝛe Ego enim ſum katherina coſti regis qequondã filia:q̃ quis ĩpurpura nata: ⁊ liberali no / bus diſciplini mediocriter inſtructa. Hec tñ oia oↄtẽpſi:⁊ ad dñm ihᷣm ↄfugi.¶ Scom ꝙ fu it i beata katherina:fuit abũdantia diuitiaꝝ ⁊? bonoꝝ tꝑaliũ.ex his ꝓuocãt᷑ holes ad ſuꝑbiã ⁊ſcie dei Iſta aut ſapia nihil aliud q̃ tñ ſolet attribui filio:p appꝛopꝛiationeʒ:ſicut pr̃i potẽtia:a ſpũiſã cto clementia. vnde Ecci. mogenita añ oẽm creaturã. Et.j.ca. etoꝛes phi quoſ ad fidẽ ↄuertit:O rium cõtemplandũ ð beata katheri⸗ na dicit᷑ ſapiẽtie. ⁊ hec eſt ſcda illius excellentia: ad quam plene intelligẽdꝗ ſciendũ ꝙ triplex eſt ſcienhii. Pꝛima increata. ¶Scda cõdemnata. ¶ Tertia cõmendata. Pꝛima ſapia increata ẽ ii⸗ dei. ð q paulus ad Roma. xi.ca. ait Oaltitudo diuitiaꝝ ſapie a aut ſapia nihil aliud ẽ qᷓ; ipᷣe de⸗ xxiiij. c. ?. Ego ſapia pꝛodi ex oꝛe Kn fons ſap entie vbũ dñi ĩ excelſis. ¶ Scha ſapia ẽdena ta. vt enim colligit᷑ ex dictis Tho. ſca ſcðe.ꝗ. ⸗Sie bonũ dꝛ duplicit᷑.aliqñ vere illð. ſ. qðᷣ ẽſimplicit᷑ bonũ.aliqñ ſiłitudinarie: vel abuſi⸗ ue. ſicut cũ ðꝛ.ille ẽ bonꝰ vel optimus latro.ita ſapĩa aliqñ ðꝛ vere aliqñ ſilitudinarie. Cũ ergo q́ͥs ſapiẽs ẽ ad male agendũ: ſapia in eo eſt per ſikitudinẽ dicta Heqᷓ Hiere.iiij. ca. ribit Sa⸗ pientes ſũt vt faciãt mala :bñi autẽ facereneſcciee rũt.Et Jaco.iij.ca. Molite gloꝛiari ⁊ mẽdaces eſſe aduerius veritatem. Mõ ẽ iſta ſapia de ſur⸗- ſũ deſcendẽs:ſᷣ terrena: aialis: diabolica.Et de claratur iſta diuiſio a ſctõ Tho. vbi ſupꝛa.ſic. AQAuicũq; auertit᷑ a fine debito : meceſſe eſt ꝙ ali quẽ finẽ indebitũ ſibi pᷣſtituat: qꝛ oẽ agẽs agit pvpt finẽ. Vñ ſi pſtituat ſibi finem in bonis ex⸗ terioꝛibus terrenis vocatr᷑ ſapia terrena. Si in bonis coꝛꝑalibꝰ:vocat᷑ ſapia aialis. Si auũt in aliqᷓ excellẽtia animi: vocatur ſapia diabolica. Siẽ fuit ſapia tyrãnoꝝ ⁊ pᷣoꝝ.Dehac ita lo⸗ quit᷑ Gꝛegil moꝛalibꝰ. Huiꝰ mundi ſapia eſt coꝛ machinationibꝰtegere:ſenſum vbis velare q̃ falſa ſũt vera oſtẽdere:q̃ vera ſũt falſa demon ſtrare. hãc qͥſciũt: ceteros ſuꝑbiendo deſpiciüt Sed de ipᷣis phᷣis ſuꝑbientibus:qͥſapiẽtes vo cari voluerũt: donec pictagoꝛas: phᷣm. i. ama⸗ toꝛem ſapie ſe noĩauit.vt J ſið. vihj. ethi. memi nit. Et Zlug' li. xviij.dẽ ciui dei. ita in taplus ad Roma.j.ca. Cuũ, deum cognouiſſent. ſ. rõne naturali nõ ſicut deuʒ gloꝛiſicauerũt: quis non ri: li iudicio ꝗ̊ vns pueilã qnquaginta oꝛato. uatß res eponis:qͥs ⁊ ꝓ victoꝛia remunerãdos ptas llt mitt: meſine ſpe mercedis pugnare cõpellis. mnlin Erit tñ mihi merces dñs ihs xps: qͥeſt ſpese et l toꝛib, ſapietiſſime diſputaret: ⁊ eos aptis rati · t onibꝰſutaret. Obſtupefacti illi ⁊ quid diceret ben, rogitauerũt.ſq impꝛopoꝛtionabiliter excedit cognitionẽ nr̃am: ⁊ ꝑ ↄſequẽs ſuꝑ oia ẽ gloꝛifſi cadus:neq; gr̃as egerũt.ſ.de cognitiõenatura li ſibi a deo data Sʒ euanuerũt iĩ cogitationib ſuis ſcʒ ſuꝑbiẽdo de ipᷣa naturali cognitiõe dei ⁊ obſcuratũ eſt inſipiens coꝛ eoꝝ ſcʒ iuſto iudi cio dei:⁊ dicẽtes ſe eſſe ſapiẽtes:ſtulti factiſũt. ¶ Tertia ẽ ſapia cõmẽdata.⁊ hec aliqũ ponit vtus intellectualis ab Ariſto.in.vj. ethi. q̃ nil aliud ẽ ̃m Augl.in.xiiij.ð trinita.q; co diuinoꝝ:q̃ tn vt inqt Zho.rõne naturali acqͥ⸗ rit᷑ vel habet᷑.Aliqn a ſanctis accipit᷑ ꝓ gratia mo ſapie ſcʒ cognitio diuinoꝝ ꝑ lumẽ infuſũ: að qdẽ poſſet eſſe etiã in peccatoꝛibꝰ. Quia do na gre gratj date ſm Alexãdrũ inſuo.iij. oſ⸗ ed nõ cum ſpũſancto ſũüt eſſe qñq; a ſpſancto: j ſancto Aliqñ iſta ſapia cõmẽdata ponit᷑ vnũ de ſeptẽ donis ſpũſſancti:qᷓ ↄſiſtit in cognitiõe diuinoꝛ illoꝛũq; ſapoꝛoſo guſtu: ⁊ eſſe nõ põt ſine chari tate ⁊ gra gratũ faciente. Juxta illud Sapie.j. ca. In maliuolã aiaʒ nõ intrabit ₰☛ ⁊ ſideiſue ſaãcte cognouit ⁊ deguſtauit.Cũ hac ſapia ſupauit maxẽtiũ:ↄuertit phᷣos ⁊ reginaʒ atq; poꝛphiriũ:cũ ducẽtis milinh adxpᷣm ai⸗ traxit. Maxentio qͥ pe dixit. Dij qͥs colis nec te nec alios iuuare pnt. Cui rex.ſi ita eſt vt aſſe 2„ ſO⬤ ris.gꝗtotꝰ mũdus errat ⁊ tu ſola veꝝ dicis:cuʒ tñ oeẽ verbũ ĩoꝛe duoꝝ vel triü teſtiũ ↄfirme. =⸗ Si angelus eſſes:ſi celica virtus:adhuc nemo q tibi credere deberet:quãto minꝰ cũ femina fra⸗ te eꝑ r̃as vt oẽs grãmatici ⁊ rhetoꝛes ad pᷣtoꝛiũ alexãdrie feſtinãter venirẽt imẽſa munera rece pturi:ſi cõcionatricẽ vginẽ ſuis aſſertionibꝰſu perarẽt.Adducti ſũt igit᷑ de diuerſis ꝓpuincis qͥᷣnquaginta rhetoꝛes:qͥ oẽs moꝛtales i owi mun dana ſapia excellebãt. Quibꝰ interrogantibus eur detãa remotis ꝑtibꝰ cuocati fuiſſent. Ceſar rñdit. Eſt apud nos qdd puella ſenſii ⁊ pꝛudẽ⸗ tia incõpabilis:q̃ oẽs ſapientes confutat: ⁊ de os nros demones eſſe affrmat:quã ſi ſuꝑaueri tis:cũ magno honoꝛe ad ꝓpꝛia redibitis. Cui lus dñi aſtitit. Et vt oſtanter ſtaret admonuit aſſerẽs: nõ ſolũ ab illis vinci nõ poterat:ſ᷑ in ſuꝑ illos ipᷣa ad palmã martyrij deſtinaret. Cn Scoꝛã oꝛatoꝛibꝰadducta fuiſſet. Dixit impato . trinita. q; cognitio lapia: nec ha⸗ ditabit i coꝛpe ſubdito peccat.. Sapia igit᷑ fuit i beata katherina:ꝗ̃ nõ ſolũ in hũanis: etiã in diuinis illuminatiſſima fuit: atq; ea q̃ dei ſunt: gilis eſſe ꝓpberis. Et poſt multa vba videns ce Pei, ſipie obuiaren poſetꝛmãdauitoccul no inueniẽtes: muti penitꝰ ſunt eſſecti. Tũc im patoꝛ nimiũ ↄ eos furoꝛe repletꝰ increpare eos cepit. Cur ab vna puella tã turpiter ſe vinci p⸗ mitterẽt. Lũc vnꝰmagiſter alioꝝ ſic ait. Noue U ꝓ gratia ris imꝑatoꝛ ꝙ nullus vnqᷓ; añ nos ſtare potuit gratis data. Jux illud apui. Alij dat᷑ ꝑ ſpirituz qn ↄtinuo vinceret᷑. Hec autẽ puella in qᷓſpũs dei loquit᷑:ſic nos ĩ admirationẽ cõuertit: vtꝰ xpᷣm aliqͥd dicere: aut oĩno neſciamꝰ: aut peni⸗ tus foꝛmidemꝰ. ñ imꝑatoꝛ ↄſtanter fatemur colimus ꝓtuleris ecce oẽs ad xpᷣm ↄuertimur Audiens hec tyranus nimio furoꝛe ſuccenſus: omes in medio ciuitatis cremari iuſſit. At vxgo Ratherina ipos cõfoꝛtans ad martyriũ cõſtan tes effecit ⁊ de ſide diligẽter inſtruxit. Cum er go ſigno cruc muniti flamis fuiſſent iniecti:ita animas domino reddiderũt: vt nec capilli:nec veſtimẽta eoꝛũ ab igne in aliquo lederet᷑. Qua liter vo reginam vxoꝛem maxentij: ⁊ poꝛphiri xit dicemus in ſequenti myſterio. cte katherine. gloꝛio ſomartyrio eius. Caplm. m. itur patientie. Tulit quidem pa⸗ ETertio decollationem. ¶Nꝛimo tulit incarcerationẽ. Uidens nanq; 4 5 um cum ducentis militibus ad fidem xp̃i dedu maxentiꝰ ꝙ non poſſet animu katherine molli⸗ re. Juſſit eaʒ ſpoliatã ſcoꝛpionibꝰ cedi:⁊ ce/ſam in obſcuruz carcerem trudi. Ibiq;. xij. diebꝰ fa me cruciari. Rege autẽ ꝓ quibuſdaʒ cauſis in- ſtantibus extra regionis cõſinia ꝓcedente. Re gina eius nimio amoꝛe ſuccẽſa: cum pncipe mili nagt tum nomie poꝛphirio media nocte ad carcerẽ illi dixerũt Adducat᷑ coꝛãa nobis puella:vt ſua remeritate cõuicta: nunqᷓ; ſe ſapietes vidiſſe co gnoſcat. Sed cũ vgo certamẽ qð ſibi iminebat didiciſſet: tot ſe dño cõmẽdauit. Et ecce ange vginis ꝓperauit.Quo cum regina introiſſet: vidit carcerem ineſtimabili claritate fulgenteʒ et angelos plagas vᷣginis pungẽtes. Incipiẽſ q; vᷣgo ei erna gaudia pᷣdicare: ⁊ ad fidẽ cõuer ⁊ cũ ducẽtis militibꝰ fideʒ recepit:qꝛ vero per tens martyrij coꝛonã eidem pᷣdixit. Sicq; vſ; ad mediã noctẽ ᷣmonẽ ꝓtraxerunt:que cũ oia poꝛphiriꝰ qaudiuiſſet:ad pedes vginis ꝓcidit: bnaffic Nuxen ars diriſſer tenein Altſae menta lescog eü xp önob haſtor cnqn quartn miscl imon mon⸗ wou Grmno docönat lesinpin wmuit Mirci N emoe domni deodilec goci tbiimma Wwcnita haſtii⸗ luinsco ſanian ſochann ſamvsin dercn lulnſie Mloe tce ſod ueninur Mcenſus: ſe⸗ mücöſen . Lune⸗ ineiirn Plimner 1. Qua aphii dean loro atann icanv⸗ lanq; noli⸗ eſam Ah ſoin⸗ . emili ccerẽ iſſet: oͤuer⸗ vſq; adt: ropen ſed vp̃ᷣs me per ſuum angelũ enutriuit.Cui cuʒ trimentũ vᷣginem diſſecaret ⁊ ceteros xpᷣianos puli circũaſtantis ipᷣaʒ machinã diſſiparet.Et ccce angelus molã illam cũ tanto impetu diuel lendo cõcuſſit:ꝙ quattuoꝛ milia gentiliũ intere mit. Regina auteʒ que deſuꝑ hoc aſpiciebat 2 n tibi immoꝛtalem acquires. tra ciuitatem et miniſtri mamillas eius ferreis haſtilibꝰ euellentes:tandẽ caput pꝛeciderunt. Cuius coꝛpꝰpoꝛphirius rapiens ſepeliuit.Se quenti autẽ die cum de coꝛpoꝛe regine queſtio fieret:⁊ multos ex hoc ad ſuppliciũ pertrahi ty duodecim dies ſine cibo tyrãnus eam eſſe iuſſe rat:xpᷣs ꝑ hos dies miſſa de celo candida colũ⸗ ba celeſti eaʒ cibo refouebat. Deinde dñs cum multitudine angeloꝝ ⁊ vginuʒ eidem awaruit dicens. Agnoſce filia creatoꝛẽ tuum ꝓ cuiꝰ no⸗ mine loboꝛioſum ſubiſti cõflictum:cõſtãs eſto qꝛ ego tecum ſum. Rediens igit᷑ impatoꝛ: ⁊ vi dens eam ſplẽdidioꝛẽ:quã tato ieiunio eſtima bat afflictã: cuſtodes carceris toꝛqueri pᷣcepit. Illa vero ait.Ego cibum non ab homie accepi dixiſſet multa verba. Impatoꝛ videns firmita tem eius indignatait. E duobꝰ elige tibi vnuʒ aut ſacriſicare vt viuas.aut exqͥſita ſubire toꝛ⸗ menta vt pereas. Et illa quecũq; toꝛmenta po tes cogitare ne differas: quia carnẽ ⁊ ſanguinẽ meũ xpo offerre deſidero ſicut ipᷣe ꝓ me ſemet⸗ ipm obtulit. Jpe eſt deus meus.amatoꝛ meus paſtoꝛ ⁊ ſponſus vnicus meus.C Secũdo bea ta katherina tulit patiẽter rotationem. Suaſit em̃ quidaʒ pᷣfectus regi furenti vt infra triduũ quattuoꝛ rotas ſerris ferreis et clauis acutiſſi⸗ mis circũtectas p̃ᷣpararet:vt tam terribile de⸗ tam dire moꝛt exempluʒ terreret. Oꝛdinatũq; eſt vt due rote vno oꝛdine voluerent᷑:due autẽ cõtrario impetu agerent᷑ vt ille deoꝛſũ laceran⸗ do cõtraherent. Iſte repugnãtes ſurſũ deuoꝛã tes impingerẽt.Tũc virgo katherina dominũ exoꝛauit vt ad laudẽ ſui noĩs ⁊ cõuerſionẽ po⸗ vſq; tunc ſe celauerat:ſtatim deſcẽdẽs impera⸗ toꝛem de tanta ſeuicia durius increpauit. Rex autẽcum regina ſacrificare ↄtemneret:iuſſit eã extractis pꝛius mamillis decollari.Que cũ ad martyriũ deducerer̃᷑ katherinã rogauit vt ꝓ ſe dominũ pꝛecaret᷑.Que reſpõdit. Netimeasa deo dilecta regina: quia tibi hodie ꝓ traſitoꝛio regno cõmutabit᷑ eternuz. E t moꝛtali ſponſo Educta igit᷑ fuit ex rannus iuberet. Poꝛphirius ꝓꝛumpens ĩ me⸗ dio exclamauit. Ego ſum quixpᷣi famulaʒ ſepe liui:⁊ fidem xpᷣi recepi Confeſſi adhuc ſunt cõ/ militones eius fidẽ ſuſcepiſſe ihu xpᷣi Quarepᷣ/ cepit ceſar omnes decollari:⁊ coꝛpoꝛa eoꝛuʒ ca nibus dimitti. ¶ Tertio beata katherina pati⸗ enter tulit decollationẽ.Nam cum nullo terro⸗ — ,oꝛiginaliten rationalis fide foꝛmat nat adeo grata efficit᷑ regi ſeculoꝛum imoꝛtali ⁊ inuiſibili deo ¶ Tertiũ defenſionis. Serno lyj renec pcibus aut pmiſſisa fide ⁊ amoꝛe chꝛiſti iubetur. Que cum ad locum ducta fuiſſetere ctis iĩ celũ oculis oꝛauit dicens. Oſpes ⁊ ſalus credentium. Odecus ⁊ gloꝛia vginſ Jeſu rex bone obſecro te:vt quicunq; paſſionis mee me moꝛiam egerit: ſeu in exitus anime ſue vel in ꝗ⸗ cunq; neceſſitate me inuocauerit tue ꝓpitiati⸗ onis conſequat᷑ effectum. Factaq; ẽ vox ad eã dicens. Veni dilecta mea: ſponſa mea ſpecioſa mea. Ecce tibi celi ianua eſt aperta. Naʒ ⁊ his qui paſſionẽ tuam celebꝛauerint: optata pꝛeſi⸗ dia ꝓmitto de celis.HBeinde cum decollata fu⸗ iſſet: de eius coꝛpoꝛe ꝓ ſanguine lacemanauit. Angeli autem coꝛpus eius accipientes:ab illo loco vſq; ad montem ſinay itinere dierũ vigin⸗ ti deduxerunt:⁊ ibidem honoꝛifice ſepelierunt Ex cuius oſſibus oleum indeſinenter emanat: quod cunctoꝛuʒ debiliũ membꝛa ſanat. Maſſa ẽaũt anno domini tricẽteſimo ⁊ decimo. Ani⸗ ma vero illius ad etherea regna volauit ꝑma⸗ nens leta cum xpᷣo.Qui ſit benedictꝰ per omia ſecula ſeculoꝛum Zmen. J ¶ Sermo.lxvj · ð fide ſancte cecilie vir ginis ⁊ martyris: ob quam xpᷣs eãſu am ſponſam feccit. donſe bii ſide deiviuentis. Verba ſüt iſta ta ſe exoꝛnat adeo grata vt illã dignetur ſpirituali caſtoq; matrimonio ſibi copulare. Nec retrahit᷑ celſitudine maieſta tis ſue:que infinita eſt.quinimo ex abundanti charitate ſua creaturam ipᷣaʒ ad ſui vnionẽ tra hit Yacitq; illam extra terminos naturc pꝛoce dere. Quando em̃ potuit operari natura illa ã de beata v̈gine cecilia legunt᷑ vnde in ea tanta puritas mentis vt vginitatẽ vnqᷓ; voluerit de⸗ ſerere:vnde tãta ſapiẽtia tãta ve fecũdia:vt va⸗ lerianũ ſponſũ ſuum fratremq; eius tiburtium non ſolũ ad fidẽ:ſᷣ etiã ad martyrij triũphũ per duxerit. Vñ deniq; tanta conſtantia vt nec toꝛ menta: nec violentã moꝛtẽ hoꝛruerit niſi ex pꝛe ſentia ſpõſi ſui:qͥ graz illi poꝛrigebat indelinen ter. Pꝛopterea in pñti ᷣmone de ipᷣa puella ſã⸗ ctiſſima locuturi:ad fideʒ eiꝰ mẽtes nr̃as aioſq; vertemus. Qm vt verba pꝛopoſita dicunt: de ſponſata fuit xpᷣo:in fide pfecta.de qua triamy ſteria ꝓpponimus contemplanga. ¶Pꝛimũ ð cõmendationis. Scöm appꝛobationis. N2 g babuit fide avirtugeſt et ma 3: cpmendatiois Hã fuit in ea fides vgo clariſſima ex nobili genere exoꝛta ab ipſis cunabulis in fide xpᷣi nutrita abſcõditũ ſemper euangeliũ xpᷣi gerebat in pectoꝛe:⁊ nõ diebꝰne q; uoctibus a colloquijs diuinis ⁊ oꝛatione ceſ bat. Sed in hac pte de ipᷣa fide tria ꝓponimus CPꝛimũ vtrũ ſides ſit vtuu. Scöm vtꝝ fides ſit pᷣma vtutum. * 2 1 qᷓ; in alio tus.Et hoc ꝓbari poteſt ᷣm Bo ſuo.iij.di.xxiij.Et Tho.ſcða ſcðe.q.iiij.multi ꝛima eſt.qꝛ fides hoĩem iuſtificat Ande ad Roma. v. ca. ait apłs. Juſtiſicati ex ſide pacẽ habemꝰ.Et vt Ariſto.docet ĩ.v.ethi coꝛũ. Juſticia eſt tota vtus.Secũda ratio eſt. plici rõne. qꝛ ſides eſt pꝛincipium noſtre ſalutis. Vñ xpᷣs uce. vij. ca. Marci. v. ca. Matth. ix. ca. et Luce.x viij.dixit. Fides tua ſaluũ te fecit. Et Marci.vltl.ca.Qui crediderit ⁊ baptiʒatꝰ fu erit ſaluus erit Tertia ratio.qꝛ ſides placet deo Vnde Ecẽi j.ca.ſcribit᷑. Beneplacituzʒ eſt deo fides ⁊ manſuetudo.Et ad Hebꝛeos.xj.ca.Si ne fide impoſſibile eſt placere deo.Et ad Gala⸗ thas.iij.ca. Qui ex fide ſunt hi ſunt filij abꝛae. Et Joh̊.j.ca.Dedit eis poteſtatẽ filios dei fie⸗ ri:his qui credũt inomine eius. Quarta ratio quare fides eſt vtus.quia opponitur infidelita⸗ ni:que eſt vitiũ.hinc ẽ ꝙ ſides a ſanctis magni fide:⁊ ad Epheſeos.vj.ca. In omibꝰ ſumẽtes ſcutũ fidei Et õ fidem vi cerunt regna:operati ſunt iuſticiaʒ adepti ſunt repꝛomiſſiões. Et ibi apoſtolꝰ magnificat fidẽ ſanctoꝝ patrũ. Sed contra obijciunt aliqui ꝓ bantes ꝙ fides non ſit virtus. Mam virtus oꝛ⸗ dinatur ad bonũ.qꝛ vt inqͥt Ariſto.in.ij.ethi. Virtus eſt q̃ bonum facit habentẽ.Si fides oꝛ dinat᷑ ad verũ:ergo non eſt virtus.Ad hoc re ſpõdet Tho.vbi ſupꝛa. verum eſt:bonũ itel lectus:cum ſit ꝑfectio ipᷣius: ⁊ ideo inq;tum ꝑ fidem intellectus determinat᷑ in verũ:fides ha⸗ bet oꝛdinẽ in quodda bonũ. Credere nanq; eſt naxime cõmẽdãda ẽ beata cecilia virtutuʒ. ⁊ ĩ cecilia ma⸗ ¶Tertium vtrũ fides poſſit eſſe maioꝛ in -no apami dubiaeſnem⸗ ſides ſit vir⸗ onauenturs in actus ĩtellectus.aſſentiẽuis vero ex imperio vo luntatis.Ad hoc auteʒ ꝙ iſte actus ſit ꝑfectus duo requirunt᷑.Quoꝛũ vnum eſt vt infallibili ter intellectus tendat ad ſuũ bonũ qð eſt veruʒ Aliudeſt vt infallibiliter oꝛdinetur ad vltimũ finem: ꝓpter quem voluntatẽ aſſentit vo. Ite⸗ rum arguũt ꝙ fides non ſit vtus: qꝛ nulla vir⸗ tus eſt in demonibꝰ:ſed ſides eſti demonibus: de quibꝰ dicit᷑ Jacobi.ij.ca.Demones credũt ⁊2tremiſcunt:ergo fides non eſt virtus. Ad h iterũ dicit Tho.ꝙ voluntas poteſt mouere in tellectũ ad aſſentiendũ que ſunt fidei ex duobꝰ. Vno modo ex oꝛdine volũtatis ad bonũ: ⁊ ſic credere eſt actus laudabilis.Alio modo qꝛ itel tellectus cõuincitur ad hoc ꝙ iudicet eſſe credẽ dum:his qua dicunt᷑ lʒ non ↄuincatur per eui dentiam rei. Sicut ſi aliquis ꝓpheta pꝛonun⸗ ciaret in ᷣmone domini aliquid futurum adhi bens ſignũ moꝛtuũ ſuſcitando:⁊ hoc ſigno cõ⸗ uinceretur intellectus videntis:vt cognoſceret manifeſte hec dici a deo:qui nõ mentit᷑ lʒ futu⸗ rum quod pᷣdicitur in ſe euidẽs non eſſet. In fi delibus ergo xpᷣi laudatur ſides ᷣm pꝛimũ mo dũ ⁊ ᷣm hoc non eſt in demonibꝰ ſed ſoluʒ ſecũ do modo. vident enim młta manifſeſta indicia ex quibus ꝑcipiunt doctrinaʒ eccleſie eẽ a deo q;uis ipᷣi res ipᷣ̃as quas eccleſia docet nõ vidẽt puta deum eẽtrinũ ⁊ vnũ:vel aliqua huiuſino di. Quare ſides demonũ ẽ quodãmodo coacta ex ſignoꝛũ euidentia: ⁊ ideo nõ pertinet ad lau dem voluntatis ipſoꝛum quod credunt. ¶ Se cunduʒ dubiũ fuit vtrum ſides ſit pꝛima virtu PPaA eſſe pꝛius altero dupliciter. AUno modo perſe. Alio modo ꝑ accidens. Per ſe qͥdem inter om⸗ nes vtutes pma eſt ſides. Cum em̃ in agibilibꝰ finis ſit pꝛincipium neceſſe eſt vtutes theologi cas quoꝛũ obiectumẽ vltimus finis eẽ pꝛioꝛes ceteris vᷣtutibus Jpᷣe autẽ vltimus ſinis opoꝛ tet vt pꝛius ſit in intellectu qᷓ; in volũtate:quia voluntas non fertur in aliquid:niſi ꝓut eſt ĩ in tellectu appꝛehenſũ. Unde cuz vltimus finis ſit qdem in volũtate ꝑ ſpem ⁊ charitatem. In itel lectu aut per fidem neceſſe eſt ꝙ fides ſit pꝛima inter omes vtutes:quia naturalis cognitio nõ poteſt attingere ad deum ſm quod eſt obiectũ beatitudinis ꝓut tẽdit in ipᷣm ſpes ⁊ charitas. Sed per accidẽs poteſt aliqua vtus pꝛioꝛ eſſe fide:inq;tum remouet impedimenta credendi: ſicut foꝛtitudo remouet inoꝛdinatuʒ timoꝛẽ im pedientẽ fidem:⁊ humilitas remouet ſuꝑbiaʒ: ꝑ quã intellectus recuſat ſe ſubmittere veritati ſidei:⁊ ſic de alijs vtutibus:qᷓ;uis nõ ſint vere vtutes niſi pᷣſuſpoſita fide ſm Aug..contra iu m. Et ad hoc reſpondet Tho.qꝙ aliquid põt Tertiũ dubiũ fuit vtrũ ſides poſſiteẽ gnütbl magnd ri. direM. iſefcts fie Mono oneludie MWeran noof⸗ obiecti vſexb ſeſt V gedend nn hon ſaynop plicün voneſt ſei p gofie ſectus, Nom puin ign Orniabun ſueninor luptin (lcoer⸗ chewur. Nded NN bigue bat d bus: caggn ſige⸗ atico⸗ ſscecilli atpu umtſich u do ecus lioni veng; läini Ne 1yir⸗ bus: ecut Adb dein W. aſe oeirl ka; Na Nun⸗ ſachi oc⸗ a h⸗ a müno zlei ic 1deo idet⸗ no⸗ c dlae NNe oparſe term gblh⸗ hnleg Nors cpo guia ſtiin. ſisſi hin ſpuins mnono hiecti⸗ ias. ſe endi: W biaz: fuani yae nain ſuee (E tñ cũcta ſeculi blãdimẽta ſpernebat. eius a deo maioꝛ in vno qᷓ; in alio. Et dicit Tho. ſcda ſcde q.v.ꝙ ſic.Quia vbicũq; iuenitur paruũ ⁊ ma gnũ ibi inuenit᷑ magis ⁊ minꝰ:ſᷣ in fide inuenit magnũ ⁊ paruũ. Dixit em̃ dñs petro Matih̊. xiiij. Mod ice fidei q̃re dubitaſti Et chananee dirit Matth. xv. O mulier magna ẽ fides tua q̃re fides põt eſſe maioꝛ in vno qᷓ;in alio Scien Du tig quãtitas habitus ex duob attẽdi põt Ano mõ ex obiecto. Alio modo ſᷣm pticipati⸗ onẽ ſubiecti. Obiectũ aũt fidei põt dupliciter ↄſiderari. Uno mõ ſm foꝛmalem rõnem Alio modo m eaꝗᷓ materialiter pponũf. YJoꝛmaie obiectũ fidei ẽ vnuzʒ ⁊ ſimplex ſcʒ veritas pᷣma. vñ ex hac ꝑte fides nõ diuerſiſcat᷑ in credẽtibꝰ ſeſt vna ſpecie in oibus.Sed ea q materialiter credenda ꝓponunt᷑:ſunt plura. Et ſᷣm hoc pᷣt vnꝰhomo plura explicite credere qᷓ; alius:⁊ ſic in vno põt eſſe maioꝛ fides ᷣm maioꝛem ſidei ex plicitationẽ. Si vo ↄſideret᷑ ſides ᷣm ꝑticipa⸗ onẽ ſubiecti. hoc ↄtingit dupliciter. Naʒ act ſidei ꝓcedit ex inteilectu ⁊ ex voluntate: põt er⸗ go fides in vno dici maioꝛ q́; in alio ex ꝑte intel ſectus ꝓpter maioꝛem certitudinẽ ⁊ firmitateʒ Alio modo ex ꝑte voluntatis ꝓpter maioꝛem ꝓmpritudinem ſeu deuotionẽ: vel ↄfidentiam Aagna fuit fides beate cecilie qᷓ ꝓpter xpᷣm omia huius ſeculi bona ↄtempſit Et cũ cuidaʒ iuueni nomie valeriano deſponſata fuiſſet: ⁊ di es nuptiaꝝ inſtituta eſſet: illa ſubtus ad carneʒ cilicio erat induta: ⁊ ſuꝑ deauratis veſtibꝰ te⸗ gebatur: ⁊ cantantibꝰ oꝛganis illa in coꝛdeſuo ſoli deo decantabat dicens. Fiat dne coꝛ meuzʒ ⁊ coꝛpus meũ imaculatum vt non ↄfundar.Et biduanis ac triduanis ieiunijs oꝛans cõmẽda bat dño qð timebat. Inuitabat angelos pꝛeci bus:lachꝛymis:interpellabat apoſtolos:⁊ ſan cta agmina omia xpᷣo famulantia exoꝛabat: vt ſuis eã depꝛecatiõibꝰ adiunarent ſuo dño pudi citiã comendantẽ. Oilluminata puella. O fide lis cecilia.O femina oi laude digna:iuuencula erat:pulchꝛa:nobilis:⁊ ſponſo clariſſimo tradi Qualit᷑ fides btẽ cecilie fuit appꝛoba — a eo ꝙ valerianꝰ fuit ð illa comon ex viſiõe: qꝛ angelũ viſibilit inſpexit 2 conuerſus. ¶ Caplm. I. dicit᷑ apꝛobationis Euit nãq; ſides apꝛobata ⁊ ↄfirmata:dũ illam doce re conata eſt ſuũ ſponſũ valerianũ:habuit qui⸗ dem illa tria veritatis teſtimonia. atq; virtute deifrater ei fuit ad fide;ʒ Ecundu myſte⸗ Eplandũ deſide beate cccilie 4 C Tertiü fraternalis cõuerſsi. Pꝛimuz teſtimoniũ quod habuit valerianꝰ de veritate fidei dicitur mirabilis aparitio. vx· enim ſcribit᷑ in legenda.DOum venit nox in qua cum cecilia ſuſcipere debebat ſecreta cubilis ſi⸗ lentia dixit ei cecilia. O dulciſſime atq; amãtiſ ſime iuuenis Eſt myſteriſt quod tibi otear modo tu iurat aſſeras tota te illud obſeruãtia cuſtodire. Jurat valerianꝰ ſeillud nulla neceſſi tate detegere: nulla ꝓdere rõne. Tunc illa dſitt. Angelũ dei habeo amatoꝛẽ ̊ᷣ nimio zelo cuſto⸗ dit coꝛpus meuz:hic ſi vel leuiter ſenſerit ꝙ tu me polluto amoꝛe contingas:ſtatim feriet te et amittes floꝛẽ tue gratiſſime iuuẽtutis. Si autẽ cognouerit ꝙ me ſincero amoꝛe diligas ita qʒ diliget te ſicut me: ⁊ oſtẽdet tibi gratiamſuam. Tũc valerianꝰ nutu dei coꝛreptus ait.Si vis vt credam tibi ipᷣm angelum mihi oſtende: ⁊ ſi vero ꝓbauero ꝙ angelus ſit: faciã qoᷣ hoꝛtarl. Si autẽ virũ aliũ diigis te ⁊ illũ gladio feram Cui cecilia dixit. Si in deuʒ vyerũ crediderig ⁊· baptizari te ꝑmiſeris:ipᷣm videre valebis. AAg de igit᷑ in tertiũ miliariũ ab vꝛbe:via q̃ apianu· cupat᷑:⁊ pauperibꝰ quos illic inuenies dices. cecilia me miſit ad vos:vt oſtendatis mihi ſan cctum ſenẽ vꝛbanum: qm̃ ad ipᷣm habeo ſecreta mãdata q̃ pferam. Hunccuʒ videris: indica ei. omia verba mea: poſtqᷓ; ab eo puriſicatus fu eris ⁊ redieris:angelũ ipᷣm videbis.Tunc va⸗ lerianus perrexit:⁊ ſm ſigna que acceperat ſa ctum vꝛbanũ epiſcopũ intra ſepulcra martyruũ latitãtẽ inuenit. Cunq; ei omia verba cecilie di xiſſet:ille manus ad celũ expandens dixit. D0 mine iu xpᷣe ſeminatoꝛ caſti conſilij ſuſcipe ſe⸗ minũ fructus quos in cecilia ſeminaſti. DHomie ihu xpᷣe paſtoꝛ bone:Cecilia famula tua quaſi apis tibi argumentoſa deſeruit. am ſponſum quem quaſi leonẽ ferocẽ accepit ad te qſi gqgnuũ manſuetiſſimũ deſtinauit. Et ecce ſubito apa⸗ ruit ſenex quidaʒ niueis veſtibus indutus: te⸗ nens libꝛũ aureis litteris ſcriptũ. Quẽ videns valerianus pꝛe nimio timoꝛe quaſi moꝛtuꝰcece dit. Et a ſene leuatus ſic legit. Anus deus vna fides: vnuʒ baptiſma: vnus deus ⁊ pater oiuʒ qui eſt ſuper omnes:⁊ ſuper om̃ia ⁊ in omnibꝰ nobis. Cuq; hec legiſſet dixit ei ſenioꝛ. Credis ita eſſe: an adhuc dubitas: Tunc ille exclamas dixit. Non eſt aliud quod veri poſſit credi ſub celo. Statimq; illo diſparente valerianꝰ a ſan⸗ cto vꝛbano baptiſma ſuſcepit. C Secüdũ telti⸗ moniũ quod habuit valerianus de veritate fi⸗ dei: dicit angelica collocutio . Rediens nanq; ad ceciliã illam cum ange o loquentem ngeni 3 Pꝛimũ fuit mirabilis agparitto. com angeli a collocuto. lxv Angelus autez duas coꝛonas ex roſis ⁊ lilijs in manu habebat:⁊ vnam cecilie:alteram vale riano tradidit dicens. Iſtas coꝛonas imacula⸗ to coꝛde ⁊ mũdo coꝛpoꝛe cuſtodite quas depa fadiſo dei ad vos attuli: nec vnqᷓ; marceſcent: nec odoꝛem amittent: nec ab alijs niſi quibꝰ ca⸗ ſtitas placuerit videri poterunt. Tu autem va leriane:quia vtili cõſilio credidiſti:pete quod⸗ cunꝙ volueris. Cui valerianus. Nihil mihii hac vita dulcius extitit:qᷓ; vnicus fratt mei af fectus. Neto igitur vt ⁊ipᷣe mecum veritatem agnoſcat. Cui angelus.placet domino petitio tna.⁊ ambo cum palma martyrij ad deum veni etis. ¶ Tertium teſtimoniũ qð habuit valeria nus de venitate fidei dicit᷑ fraternalis cõuerſio Ingreſſus nanq; tiburtiꝰ:frater valeriani. Cũ nimiũ roſaꝝ ſenſiſſet odoꝛem. Dixit. iroꝛ H tẽpoꝛe. Roſeus hic odoꝛ ⁊ lilioꝝ vnde reſpirat Cuivalerianus Coꝛonas habemus quas ocu li videre non p̃ᷣualent: roſeo coloꝛe ⁊ niueo cã⸗ dDoꝛe vernantes. Et ſicut me interpellante odo rem ſenſiſti. Sic ⁊ ſi credideris videre valebis Cuitiburtius. In ſomnis hoc audio:an in ve. ritate iſta tu loqueris valeriane:Cuivalerianꝰ Inſomnis vſq; modo fuimus:ſed iam nunc in Yeritate manemus. Ad quem tiburtiꝰ. AUnde hec noſti: Et valerianus. Angelus dei me do⸗ cuit:quem tu videre poteris ſi purificatus fue ris: ⁊ omnib“ idolis abꝛenunciaueris.Tũc ce⸗ cilia euidenter oſtendit ei omnia idola eſſe ſper nẽda. Ita vt tiburtius diceret. Qui iſta nõ cre dit pecus eſt. Tunc cecilia oſculans pectus eiꝰ dixit. Hodie fateoꝛ te meum eſſe cognatuʒ. Si⸗ cut enim amoꝛ dei fratrem tuum mihi coniugẽ ſecit:ita te mihi cognatum faciet contemptꝰido lo:um. Vade ergo cum fratre tuo vt purificati onẽ recipias:⁊ angelicos vultꝰ videre valeas. dixitq; Tiburtiꝰ fratri ſuo. Obſecro te frater: vt mihi dicas ad quẽ me ducturus es. Cui va lerianus Ald vꝛbanũ epᷣm. Cui tiburtiꝰ. de illo vꝛbano dicis q̊ totiens dãnatus eſt ⁊ adhuc i latebꝛis cõmoꝛat᷑.Tüc cecilia multa ſibi pᷣdica uit de vita futura:de paſſione ieſu xpᷣi:et alijjs ad ſidẽ ꝑtinentibꝰ. Quare tiburtiꝰ totꝰ cõpun⸗ cius:fratri ſuo dixit. Miſerere mei ⁊ pduc me ad hoiem dei:vt purificationẽ accipiã. Ductꝰ ergo ⁊ puriſicatus angelos dei ſepe videbat:⁊ oĩa q̃ poſtulabat ptinus obtinebat. uare fides cecilie fuit inn vt fie⸗ ides xp i defenderet᷑ triplici mar⸗ ſtrumentũ —== ..ùc ðð dick defenſionis. Fuit quippe inſtrumetu vtfi⸗ des xpᷣi triplici martyrio defendere. CScdᷣo martyrioſuo ppio. CTTKertio martyrio vꝛbani pontiſiciss. CKrimo fides chꝛiſti ſuſtetata fuit martyrio aleriani:tiburtij:⁊ maximi. Nam poſt ſuſce⸗ ptum baptiſma: valerianus ⁊ tiburtius elemo ſinis inſiſtebãt: ⁊ ſanctoꝛũ coꝛpoꝛa quos alma chius pꝛefectus occiderat:ſepulture tradebãt. Quos almachius ad ſe vocãs: cur damnatos pꝛo ſuis ſceleribus ſepeliant:inquiſiuit.Cuiti⸗ burtius. Atinam ſerui eſſemus eoꝛuʒ:quos tu damnatos appellas:qui contempſerunt.qð vi⸗ detur eſſe ⁊ nõ eſt:et inuenerũt illud qð non vi⸗ detur eſſe ⁊ eſt. Cui pᷣfectus. Quid nã eſt illud Et tiburtius.quod videtr᷑ eſle ⁊ nõ eſt. eſt om̃e qð in hoc mũdo eſt:qð hominẽ ad non eſſe per ducit. Qð vero non videtur eſſe et eſt. eſt vita iuſtoꝝ ⁊ pena maloꝛuʒ. Cui pꝛofectus. NMõ pu to ꝙ mente tua loquaris Tunc iubet aſtare va lerianum dicens ei. Quoniã non eſt ſani capit frater tuus tu ſaltem poteris ſapienter dare re⸗ ſponſum Conſtat plurimum vos errare:qͥ gau dia reſpuitis ⁊ om̃ia inimica gaudij affectatis. Tunc valerianus ſe vidiſſe ait. Glaciali tẽpoꝛe ocioſos iocantes et operarios agricolas deri⸗ dẽtes. Sed eſtiuo tẽpoꝛe dum adueniſſent glo rioſi fructus laboꝛum gaudentibꝰ illis:qui pu tabãt᷑ vani ceperũt flere qui videbant᷑ vꝛbani. Sic ⁊ nos.Hunc qͥdeʒ ſuſtinemus ignominiã ⁊ laboꝛem. In futuro auteʒ recipiemus gloꝛiã ⁊ eternam mercedẽ. Vos autem nunc habetis tranſitoꝛiũ gaudium In futuro auteʒ eternum inuenietis interitũ.Cui pꝛefectus. Ergo nos ĩ uictiſſimi pꝛincipes eternũ habemus luctnz et pſone viliſſime eternũ poſſidebũt gaudiũ.Cui valerianus. Homogenes eſtis non pꝛincipes tẽpoꝛe veſtro nati citius moꝛituri:⁊ deo ratio⸗ nem plus omnibꝰ reddituri. Bixit autẽ pᷣfect quid imoꝛamur verbis. Offerte dijs libamina ⁊ illeſi abſcedite.Sancti reſpõderũt. Nos deo vYero quotidie ſacriſiciuʒ exhibemus. Quibus p̃fectus.quod eſt nomẽ eius. Cui valerianus. Nomen eius inuenire nõ poteris:etiam ſi pen⸗ nis volaueris. Pꝛefectus dixit.ergo nomẽ dei iupiter nõ eſt. Cui valerianus. Nomen eſt ho micide ⁊ ſtupꝛatoꝛis.Ad quem almachius.er go totus mũdus crrat:⁊ tu cum fratre tuo veꝝ deum noſcis. Nalerianꝰ reſpondit.nos ſoli nõ ſumus:ſed inumerabilis multitudo hanc ſacti⸗ tatem recepit. Tradunt᷑ ergo ſancti i cuſtodiã maximi.Quibue ille ait.Oiuuẽtutis flos pur pureus. O germanrraternitatis affectꝰ. Quo modo ad moꝛtem quaſi ad epulas feſtinatis. C Huimo marprio valeriani tibunii maximi do mar “H fetig mar niie ocol roꝛ Mui ſcheb gur cuneun lntur ſeind⸗ diſſe: moen detul xp̃ian litquu lla cee CSe cultan ſefeci ſenten wpori logoa⸗ trawcrer uentu deſcer feexchn Verome derg Wsd Chi⸗ tendͤi fuſſt (e? ſin / dorio⸗ lumin⸗ uicti Mputa garti ſaniune ndnüen oſbus crat veb Manasi henitnan lcſico linter legtinen Rinof epöte Clnedies inf⸗ Min ſuſce⸗ Aeno Ang ehat. nos uti⸗ Wds non yß⸗ tilud ⸗ e Per Kyin ö ſtarn pi darete⸗ cgau nns. lpore ugeo nipu bani. winia⸗ wers gemum Gogj nz A Gpes nio: ſtc wina 6deo widas ianus⸗ ſepen⸗ Me etho⸗ ls. er. ner lino⸗ ſigi⸗ vodii spur⸗ Auo Cui valerianus ait. ſi crediturũ ſe pꝛomitte⸗ ret:gloꝛiam eoꝛũ poſt moꝛtẽ videret. Credidit maximꝰa omnis eius familia.Ac vniuerſi ear⸗ nifices crediderunt. Et a ſãcto vꝛbano qui illu occulte venit baptiſma ſuſceperunt. Igitur dũ auroꝛa finem daret cecilia pergẽs ad eos excla⸗ mauit dicẽs. Eya milites chꝛiſti abijcite opera tenebꝛarum ⁊ induamini arma lucis. Quarto igitur miliario ab vꝛde ſãcti ad ſtatuã iouis du cuntur. Et dum ſacrificare nollẽt pariter decol lantur. Tunc maximus cum iuramẽto aſſeruit ſe in hoꝛa paſſionis eoꝛuʒ angelos fulgentes vi diſſe: ⁊ animas eoꝛum quaſi virgines de thala mo exeuntes quas in gremio ſuo in celũ angeli detulerunt. Amachius vo audiens maximuʒ xpianũ effectum eſſe cuʒ plũbatis tãdiu cedi fe cit quouſq; ſpiritũ exhalauit.Cuius coꝛpusſſã cta cecilia iuxta valer ianũ ⁊ tiburtiũ ſepeliuit. CSecũdo fides xp̃i autenticata fuit martyrio ꝓpꝛio begte cecilie. Inquirẽs em almchius fa cultates Valeriani ⁊ Tiburcij: ceciliam coꝛaʒ ſe fecit aſtare. Juſſitq; vt idolisimolaret: aut ſententiã moꝛtis acciperet. Cuʒ autẽ ad hoc ab apparitoꝛibus vꝛgeret᷑.⁊ illi vchementer flerẽt eo ꝙ puella tam decoꝛa ⁊ nobilis vltro ſe moꝛti traderet.Dixit ad eos.Hoc boni iuuenes nöG & iuuentuteʒ perdere:ſed mutare. Multaq; eis de ſide xpᷣi ⁊ futura vita beata perſuaſit.Qua⸗ re exclamantes illi dixerũt. Credimus chꝛiſtũ verum eſſe deum qui talẽ famulã poſſidet. No cato ergo vꝛo⸗ no epiſcopo quadringẽti ⁊ am- plius baptiʒati ſunt.Tunc almachius ſanctaʒ ceciliã ad ſeaduocãs:diutius cũ ipᷣa de ſide cõ tendit. Tandem ab ipᷣa rationabiliter ſuperatꝰ iuſſit illam ad domũ ſuã reduci. Ibiq; tota no⸗ cte ⁊ die buliente balnco concremari:que qua⸗ ſi in loco frigido manſit:nec modicum ſalteʒ ſu doꝛis pſenſit.Qð cum audiſſet almachiꝰ iuſſit eam in ipᷣo balneo decollari: quã ſpiculatoꝛtri bus ictibus in collo ꝑcuſſit: ſed tamẽ caput eiꝰ amputare non potuit. Et quia decretũ eratne quartã percuſſionẽ decollandus acciperet:eaʒ ſemiuiuentem cruentus carnifex dereliquit: ꝑ triduũ autẽ ſuꝑuiuẽs:omia que habebat pau⸗ peribus tradidit. Et omes quos fideʒ ad ↄuer terat vꝛbano epiſcopo cõmendauit dicẽs.Tri duanas inducias mihi poſtulaui: vt hos tue beatitudiui cõmendarẽ:⁊ hãc domũ mes in ec cleſiã cõſecrates.Saãctus aũt vꝛbanus coꝛpus eius inter epᷣos ſepeliuit:⁊ domũ ſuaʒ vt roga⸗ uerat in eccleſiã cõſecrauit.¶ Certio fides ceci lie fuit defenſata martyrio beati vꝛbani. Hic vt legit᷑ in officio eccłie:fuit natiõe romanꝰ:ex pa⸗ tre põtiano:qui ſedit annos octo menſes vnde cim:dies vndecim. MDoſt multa vo ab eo circa Sermo. lxvij.de fide Ate lucie ¶ Oualiter fides infuſa fuit anime beꝗ conuerſionẽ paganoꝛũ laudabiliter geſta. Ail⸗ machius pᷣnominatꝰ inquiri eũ fecit ⁊ iquodã antro cum tribus pᷣſbyteris:⁊ tribus diaconi⸗ bus reperit᷑:et in carcerẽ miſſus eſt. Noſt hoc plũbatis cum ſocijs ceſus eſt:⁊ iterũ in carcere recluſus:vbi tres tribunos ad ſe venientes cũ cuſtode carceris anolino ſanctꝰ vꝛbanus bapti ʒauit.Audito ꝙ auolinus xpᷣianus factus eẽt pᷣfecto reſiſtit᷑ ⁊ ſacriſicare renuens decollatur. Sanctus vero vꝛbanus ⁊ ſoecij eapitalẽ ſenten tiam acceperũt.Sʒ ſtatim almachius a demo⸗ ne arripitur ⁊ deos ſuos blaſſemãs ⁊ xpᷣianos inuitus magniſicãs a demone ſuſocat᷑.Qð eiꝰ vxoꝛ mamernia vidẽs cũ filia ſua lucina ⁊ tota familia a ſan cto foꝛiunato pᷣſbytero buptiſmuʒ ſuſcepit:⁊ poſt h̊ ſanctoꝝ coꝛpoꝛa honoꝛiſiceſe peliuit.Ecce quales fructꝰ ꝓduxit fides cecilie cuiꝰexemplo miraculis ⁊ doctrina: tãta multi⸗ tudo ꝑuenit ad xpᷣm. Oid erito igit᷑ deſpõſauit cam:iribuitq; coꝛonaʒ eterne beatitudinis ꝓn qua gloꝛioſa reſidebit per infinita ſecula ſeculo rum. Rmen. 7 inuictiſſima be — virginis ſiracuſane. qparate tias. Verba ſüt redemptoꝛis ni: oꝛiginaliter at. xx v. ca. ⁊ in euagelio hodi⸗ erno. Pꝛomittit᷑ merces exne vite oĩbꝰ qui cre düt i xpᷣm ſiliũ dei de vgine natũ. Vñ ſaluatoꝛ ipſe Joh.iij.ca.dicebat. Exaltari oꝑtet filium hoiĩis:vt ois qͥ credit ĩ iᷣm nõ pereat:ſᷣ habeat vitã eternã.Et.vj.ca. hec ẽ volũtas pt̃is mei q̃ miſit me:vt oĩs qͥ videt filiũ:⁊ credit in eũ ha beat vitã eternã.Et iteꝝ eodẽ ca.mẽ amẽ di co vob:qͥ eredit in me hʒ vitã eternã.Et.xj.ca. Ego ſũ reſurrectio ⁊ vita.Qui credit ĩ me etiaʒ ſi moꝛtu fuerit viuet. Et oĩs qͥ viuit ⁊ crediti me nõ moꝛiet᷑ inetnũ.Et eodẽ ca. Si eredider videbis głiam dei. Pꝛopterea beatiſſima vgo lucia hdẽ ihu xpᷣi ꝓ ſue aie oꝛnamẽ o ſuſcipiẽs ad nuptias delicatas paradiſi ꝑuenit Qua de re ip̃am laudibꝰ ꝓſequi cupientes. In ſolẽnita teeius:ad ſuã fideʒ vertemus ᷣmonẽ. De qua tria myſteria ꝓponimus contemplanda. CPumũ dicit᷑ infuſonis. Beöm robozationis. ¶ Tertiũ ↄſũmationis. te lucie a deo.⁊ quomodo meritoꝛuũ eſt credere: ⁊ ꝙ nides infoꝛmis ſit do⸗ 24 num dei⸗Caplm. 1. 8 ⁊ foꝛmata:qm deinfudit illã eius mẽti atq; fer uẽter xpᷣm ↄfeſſa eſt:in quẽ ꝑfecte credidit. Sʒ —. 2 infuſionis. Haʒ fuit in ea viua fides in hac ꝑte tria dubia declaremus. CPꝛimũ vtrũ credere ſit meritoꝛiũ. ¶ Scðm vtrũ fides ſit aĩe infuſa a deo. ¶ Tertiũ vtrũ fides infonnis ſit donũ dei. dicẽs. Sicut i radice arboꝛis nulla awaret ſpe⸗ ſteri Num ↄtẽplandũ de fide beate lucieꝛ CAd pꝛimuʒ dubiũ rũdet Alugꝰ ſup Jobhem cies pulchꝛitudinis:⁊ tñ qͥ cqͥd ẽ i arboꝛe deco. ris ex illa ꝓcedit. Sic ex fidei humilitate:qͥcqͥd meriti:qͥcqͥd beatitudinis aĩa ſuſceptura ẽ:ex ſi dei fundamento ꝓcedit. Sanctꝰvo Tho.ſcða mis ſit donũ dei.Et ad hrñ glo.j àqd Corſ. xiij. ca. ait. Fides ꝗᷓ eſt ſine charitate ẽ ſcðe.q.iij.ait. actꝰnr̃i ſũt meritoꝛij: inq;tũ ꝓ cedũt ex libero arbitrio moto a deo ꝑ graʒ. Ex q̊ͥ ois actꝰ hũanꝰ qͥ ſubijcit᷑ libero arbitrio ſi ſit relatus in deũ põt eſſe meritoꝛiꝰ. Ipᷣm aũt cre.- dere eſt actꝰ intellectus aſſentientis veritati di uine:ex imperio volũtatis a deo mote pꝑ gram.,. Et ſic ſubiacet libero arbitrio ĩ oꝛdie ad deum: vñ act⸗ fidei põt eſſe meritoꝛiꝰ. Sʒ ) obijcit ali⸗ qs ſic. Ille qͥ aſſentit alicui credẽdo:aut hʒ cau ſam ſufficient᷑ñ inducẽtẽ ipᷣm ad credẽdũ:aut nõ raculũ ⁊ audiendũ eandẽq; pᷣdicationẽ ſiue do ctrinã:qͥdã credũt:qͥdã nõ credũt Et ido oꝑtet ponere aliã cauſã interioꝛẽ:q̃ mouet hoieʒ inte⸗ rius ad aſſentiẽdũ his:q̃ ſũt ſidei:hanc aũt cau ſam pelagiani ponebant ſolũ libeꝝ arbitꝛiũ ho minis. Et ꝓpter h̊ dicebãt ꝙ initium fidei ẽ ex nobis inq;tum ſcʒ ex nobis ẽ᷑: paratiſumꝰ ad aſſentiendũ his qᷓ fidei ſunt. Sʒ ↄſũmatio fidei eſt a deo:ꝑ quem nobis ꝓponunt᷑ ea credere debemꝰ. Sʒ ẽ falſu:qꝛ cũ homo aſſentiẽdo his q̃ ſunt fidei eleue: ur ſuꝑ naturaʒ ſuã: oꝑtet ꝙ B inſit ei ex ſuꝑnaturali pncipio interius mouen-⸗ te:qð eſt deus.Et ideo ſides qᷓ;tuʒ ad aſſenſũ qͥ eſt pᷣncipalis actꝰ ſidei ẽ a deo interiꝰ mouente p gram. C Tertiũ dubiumfuit vtꝝ fides infoꝛ mis ſit donũ dei. Et ad h̊ rũdet᷑ ꝙ ſic.Na glo.j donüu dei Siautoobiegrer fides infoꝛmis ẽ qͥd imꝑfectũ: ⁊ oꝑa dei ſũt ꝑfecta.vt ðꝛ Deute⸗ rono.xxxij.ca.ergo ſides infoꝛmis non eſt oꝰ dei. Rñdet Tho.ꝙ ſides infoꝛmis ⁊ ſi nõ ſittg fecta ſimpliciter ꝑfectiõe vᷣtutis:eſt tamen ꝑfe cta q̃dã ꝑfectione:que ſufficit ad fidei rationez. ern poſſet quis inſtare ſic. Quecunq; deus Si ſic tũc nõ videt᷑ h ei eẽ meritoꝛiuʒ:qꝛ nõ ẽ ei is liberũ credere:⁊ nõ credere. Si aũt nõ hʒ ſuf ficiẽs inductiuũ ad credẽdũ:tũc leuitat eſt cre dere. Jux illud Ecci.xix.ca.Qui cito creditle uis ẽ coꝛde:⁊ ſi non videt᷑ meritoꝛiũ eſſe.Ad ̊ ita rñdet Cho. O ille qͥ credit hʒ ſufficiens in⸗ ductiuũ ad credendũ. Inducit᷑ em auctoꝛitate diuine doctrine miraculis ↄſirmare:⁊ ꝙ pl?eſt interioꝛi inſtinctu ducit᷑ dictãtis:vñ no leuiter credit:qꝛ tñ nõ hʒ ſufficiẽs inductiuũ ad ſcien⸗ dum. iðo nõ tollit᷑ rõ meriti. Scðz dubiũ ſu it ytruz ſides ſit infuſa aiea deo. Et ad ̊ rndet apls ad Ephᷣ.ij. ca. dicẽs. Ora ſaluati eſtis per fidẽ ⁊ nõ ex vob:dei em donũ eſtMe vm Tho. ſcða ſcðe.q.vij.O ad ſfidẽ d andu ti o reqrũ anat totaliter ſanat. vñ xpᷣs dixit Johis vy. ca. Totũ hoĩem ſanũ feci: ſed ꝑ fidem hõ ſanaf ab infidelitate Quicũq; g̊ donum dei accipiſi mul ſanat᷑ ab oibus peccatis. Sed hoc non fit niſi ꝑ fidem foꝛmataʒ:ergo ſola ſides foꝛmata ẽ donũ dei: æ non fides inſoꝛmis. Ad hoc ita diẽ Tho.qꝙ ille qui accipit fideʒ a deo q;uis abſ; charitate nõ ſimpliciter ſanatur: ſed ſanat᷑ ᷣm quid ſcʒ vt ceſſet de tali peccato.hoc autem fre quenter ↄtingit:ꝙ aliquis deſiſtit ab vno actu peccati:etiã deo h̊ faciẽte:qͥ m̃ ab actu alterrius peccati nõ deſiſtit: ꝓpꝛia iniquitate ſuggerẽte Et ꝑ hunc modũ datur aliqñ a deo hoi:ꝙ cre⸗ dat:nõ tñ datur ei charitas. Sicut etiã aliqbꝰ daf abſq; charitate donum ꝓphetie: vel alidd tñ ſile. In hoc itaq; relucet bonitas ſummi dei: etiã peccatoꝛib“ ſua dona gratis data largitur. tur.qͥꝝ vnũ eſt:vt hoi credibilia ꝓponant᷑: qð reqrit᷑ ad hoc ꝙ hõ aliqᷣd explicite credat. Ali⸗ ud aũt qð ad fidẽ reqͥrit᷑ ẽ aſſenſus credẽtis ad e qͥ ꝓponũt᷑. tum g ad pꝛimũ hoꝝ neceſſe eſt:ꝙ ſides ſit a deo. Ea em qᷓ ſũt fidei excedunt potetiꝗ humanãꝗ. vñ non cadũt in ↄtẽplatione hois:ſine cognitiõe niſi deo reuelãte. Sʒ qͥbuſ dam qͥdẽ imediate reuelant᷑ a deo:ſicui ſunt re uelata apłis ⁊ ꝓphetis Quibuſdã aũt ꝓponũ tur a deo mittete fidei pᷣdicatoꝛes. tuz vero ad ſcʒ.ſ.ad aſſenſũ hoĩs ad ea q̃ ſut ſidei pᷣt cau ſa ↄſiderari duplicit᷑. Ana qͥdẽ exteriꝰinducẽs ſicut miraculũ viſũ:vel ꝑſuaſio hois fidẽ docẽ tis:qͥꝝ neutx ẽ ſufficiẽs eã videndũ em̃ ideʒ mi ¶ Be tribus miraculis em̃ multi abſq; charitate operent᷑ actus bo⸗ nos ex genere:⁊ deo ⁊ ecclie obedient:a deo ꝓ uen it.. alij abſq; charitate firmiter ⁊ ſimplici ter credãt:ex fonte diuine pietatis hominẽ ad: iuuantis ꝓcedit. Si vero aliqui fidem foꝛmatã habeant ꝑ charitatem ⁊ oꝑa bona a bono deoo efficiente idipſũ recipiũt. Ipᷣe ergo hancſidem lucie virgini tribuit: qua ipa libenter cõplexa totam ſe diuine voluntati cõmiſit. Erãtq; oꝑa eius ſancta:iuſta:recta:mũda:qualia decet ꝓ⸗ ſequi credentes in xpᷣm. Be tribus miraculisg dbꝰroboꝛatafn⸗ it fides beate lucie. Caplm. u. —5ü ð ſachei Pein (Aan (Pim namnag diengen Griſſe Goianm ſuerp⸗ contigt muliene fuciam deggat gotmige cücctern Gudel ligi cham angelor⸗ Joen. peto lue, Nam ſtaloun Mlied⸗ durranch ugerr Coce Ehenits kariar c ſepe ſicdiſ⸗ ſie ej ſtantem ceumm: dentesp Egoſumm N.N. leßtatue Nnio:rſo c.E: pielrenn nuchodon heſtchos ſoneres hnſm, eneme Mrrhi iniaſig Uonulad Moſinonn nede opn zine⸗ itcan üho eiee m'ad ſdeſ edere ohis A 6 We. ſenz nonene igo/ mmnei ſmsi nctoy⸗ ſnöſtp menpe onq. Pens 9. y. ſanf rſi. „ 1 nanas aN cs Mk rongfte Wos . eris ſgoerir e ij ic⸗ aldd ſdeing 1giur. msbo⸗ deop implici neag⸗ mata ſo deo ſidem öplers coe; cet p⸗ ¶ Pꝛimũ miraculũ quo fu on „ die: dicit᷑ roboꝛatio Fuit enim a deo fides eius roboꝛata triplici miraculo. CPuꝛmũ luit ſancte agathe viſio. ¶ Scdm matris ſanatio. ¶ Tertiũ coꝛpoꝛis firmatio — it fides lucie roboꝛa „☚ – — ta ⁊ magnificata dicit᷑ ſancte agathe viſio. Au⸗ diens em̃ famã ſacte agathe ꝑ tota ſiciliã diuul gari:ſepulcrũ eius adit cũ matre ſua euticia 116 go iam ſatis tẽpoꝛe fluxũ ſanguinis incurabili⸗ liter patientẽ. Inter ipᷣa igitur miſſarũ ſolẽnia contigit vt illud euageliũ legeret᷑: in quo dům mulierẽ ab hac paſſione ſanaſſe narratur. Tuüe lucia matri dixit. Si credis his que legunt᷑ cre de agathã illum ſemꝑ habere pᷣſentez: ꝓ cuius nomine ſuſtinuit paſſonẽ. Si ergo eius ſepul⸗ crũ credens contigeris ꝑ fecte:cõtinuo ſanitate gaudebis. Igitur recedẽtibus cunctis: et mr̃e ⁊ filia iuxta ſepulcrũ in oꝛatiõe exiſtentibus:lu ciam ſomnus arripuit: viditq; agatha i medio angeloꝛũ:gẽmis oꝛnatã ſtantem: ⁊ dicentẽ ſibi Soꝛoꝛ mealucia virgo deo deuota: quid a me petis:qð ipſa poteris pꝛeſtare continuo matri tue. Nam ecce ꝑ fidem tuaʒ ſanata eſt. Sed dũ iſta loquimur:increduli nos accuſare ↄtẽdunt Kuliebꝛia inquiũt ſunt iſta ⁊ leuibus ꝑſonis enarranda. Mam dixitſapiens. Multos fece⸗ runt errareſomnia ⁊ exciderunt ſperãtes i illis Auibus nos reſpondemꝰ. ꝙ lłʒ ſomnia poſſint euenire: vel a cauſa naturali: vel a cauſa volun taria:vł ab inniuentis celi:vel ab illuſiõe: tamẽę ⁊ ſepe eueniſſe reꝑinus a volũtate creatoꝛis:qͥ ſic diſpoſuit iſõnis iiłta myſteria reuelare Iõ ne Geñ.xx viij.ca. Nidit iacob in ſomnis ſcalã ſtantem ſuper terram ⁊ cacumẽ illius tangens celum:angelos quoq; dei aſcẽdentes ⁊ deſcen⸗ denies ꝑ eam:⁊ dñm innixũ ſcale dicenteʒ ſibi. Ego ſum dñs deus abꝛaam patris tui ⁊ deus Jlaac.Joſeph etiam vt ſcribit᷑ Geñ.xl.ca. In terpᷣtaius ẽ ſomnũ pincerne ⁊ piſtoꝛis phara⸗ onis:⁊ ſomnũ ipᷣius pharaonis:vt patʒ Geñ. xlj. ca. Et Dañ. iij. ⁊. iiij ca.habet᷑.qualit ipſe daniel reuelauit ſigniſicationem ſomnioꝛũ na⸗ buchodonoſoꝛ regis babylonie Magi adhuc poſtqᷓ; adoꝛauerũt xpᷣm qmoniti fuerunt ĩ ſom nis:ne redirent ad herodẽ. Et Joſeph ab ange lo in ſomnüs inſtructus fuit:vt cũ puero ihu et virgine matre fugeret in egyptum.ſicut recitat Matth.ij. ca. Apud gentiles etiã ſomnia ſepe aliquid ſigniſicare cõperta ſunt. Unde Valeri us multa de ſomnijs ſcripſit lib.j.Sicut ð ſom nio ſunonidis qͥ naufragiũ euaſit. Et ð ſomnio „ te . m contemplandũ defide beatelu⸗ minã que ſe noĩe appellans diceret:homericum matris dionyſij que cũ conceptum vtero habe ret: ſomniauit ſe ſatiriſtũ parere: ſatiriſt ſerpẽs eſt de quo tiriaca conficit᷑. Conſultoq; ꝓdigio⸗ rü interpte clariſſimũ ac potẽtiſſimũ filiuʒ dixit pariturã. Et ita refert alia q;plurima.Tullius auuüt in.j.de diuinatione ait. Eſt apud platonẽ: cum ſacrates eſſet in cuſtodia publica dixit Ccritoni familiari ſuo ſe poſt diẽ tertiũ moꝛituru vidiſſetq; in ſomnis pulchꝛitudinis eximie fe⸗ quendã verſũ. Terclatichile tempeſtas leta le⸗ uabit. qð vt eſt dictũ ſic ſcribit᷑ contigiſſe Sue⸗ tonius aũt in lib.de.xij.ceſaribꝰ recitat. Ano⸗ cte pᷣcedẽte diẽ qua ceſar occiſus fuit: vxoꝛ eiꝰ in qͥete vidit faſtigiũ domus labi:⁊ ceſarẽ in ſi⸗ nu ſuo iacentẽ multl vulneribꝰ ꝑfoꝛatum:qua-— reſomnij atrocitate ꝑterrita: eum rogare nõ de ſiſtit. vt die ꝓxima ſe a curia abſtineret. DHicta ſunt hec om̃ia vt oſtẽdamus nõ eſſe quid fahu⸗ loſũ ꝙ de viſione beate lucie ſuperius explica⸗ uimus:ſicut rei exitus: vt aparebit plene ↄſir⸗ mat. ¶ Scðʒ miraculũ quo fides lucieroboꝛa⸗ ta fuit ⁊ vera declarata: dicitur matris ſanatio Euigilãs qͥdẽ a ſomno lucia matri dixit. Oa⸗ ter mea ecceſanata es: ꝑipᷣam ergo te depcoꝛ qͥ ſuis oꝛationibꝰ te ſanauit:ne mihi de ceterono mines ſponſuz. Sed quicqᷣd mihi datura eras p dote:pauperibꝰ elargire. Cui mater. Tege bᷣus oculos meos ⁊ quicqͥd volueris ð faculta tibus facito. Ad quã lucia. ꝗð moꝛiẽs das.idᷣo das:qꝛ tecũ ferre nõ potes.Da igit᷑ dumviuis 2z mercedẽ habebis. Cũ ergo rediſſent fit quoti die detractio reꝝ: ⁊ dant᷑ in neceſſitatibꝰ paupe rũ. Interea dũ patrimoniuʒ diſtribuit᷑.ſpõſus lucie de his nutricẽ eiꝰinterrogauit Rñdit illa caute ꝙ vtilioꝛẽ poſſeſſionẽ ſpõſa ſua inueniſſet quã volebat emere. Et ideo videbat᷑ aliquata diſtrahere: credidit ille ⁊ cepit auctoꝛ eſſe vẽdẽ? nũ. CTertiũ miraculuʒ qͥ ſides lucie roboꝛata fuit: ꝛ coꝛꝑis firmatio. Na venditis oĩbus et pauperib“ erogatis. Spõſus trahit eã coꝛõ pa ſcaſio cõſulari dicẽs eam xpᷣianã eſſe ⁊ 5 leges agere auguſtoꝝ. Inuitãte eã paſcaſio ad ſacri ficia idoloꝝ. Rñdit. ſacriſiciũ placens deo ẽ: vilſitare pauperes:et in neceſſitatibus ſubueni⸗ re:a quia iam amplius non habeo quid offerꝗ meipᷣam ſibi offerendã tribuo. Cui paſcaſius. Iſta vba tibi ſimili ſtulto xpᷣiano narrare pote ris:mihi auteʒ qui p.incipũ decreia cuſtodio: fruſtra ꝓſequeris.Ald quẽ lucia. Tu pᷣncipum tuoꝝ decreta cuſtodis:⁊ ego legem dei mei cu⸗ ſtodiã. Cui paſcaſiꝰ.patrimoniũ tuũ cũ coꝛmu⸗ ptonbꝰ expẽdiſti: ⁊ ideo qſi meretrix oqueris Cuilucia patrimoniũ meü in iuto loco conſti⸗ mi:coꝛruptoꝛes aũt mentis et coꝛpoꝛis nun; ini. Rñdit paſcaſiꝰ. qͥ ſũt coꝛruptoꝛes mẽtis c⁊coꝛpis.Lucia dixit. Coꝛruptoꝛes mẽt vos eſtis: qͥ ſu adetis vt aia ſuuʒ deſerat creatoꝛem. Coꝛruptoꝛes coꝛpoꝝ ſũt:qͥtꝑalẽ delectationẽ pᷣponunt epulis ſempiternis. Maſcaſius dixit Ceſſabũt vᷣba cũ puentũ fuerit ad vbera. Cui lucia.verba dei ceſſarenõ pñt.Cui paſcaſiꝰ.tu / D deus es.Lucia rñdit.ancilla dei ſũ. Qui di⸗ xit. Dũ ſteteritis añ reges ⁊ pᷣſides nolite cogi tare quõ aut qͥd loquamini: dabit᷑ em̃ vobis in illa hoꝛa qdloquamini. Hõ em̃ vos eſtis qͥ lo- quimini: ſ ſpũs patris vr̃i qͥ loquitur i vobis. Maſcaſiꝰ dixit. In te ſpũſſanctus eſt.Cui lu cia. qͥ caſte viuũt templũ ſũt ſpũſſancti. Cuipa C ſcaſiꝰ.ego faciã te duci ad lupanar:vt ibi viola tionẽ accipias:⁊ ſpiritũſanctũ perdas.Cui lu⸗ cia. Non inquinat᷑ coꝛpus niſi de cõſenſu men tis:nã ſi inuitã violari me feceris caſtitas mihi duplicabit᷑ ad coꝛonã:nunqᷓ; aũt volũtatẽ me⸗ am ad conſenſuũ poteris puocare Hoc loco do ctoꝛes dicunt.ꝙ ſi aliqua vᷣgo violenter oppꝛi⸗ matr vginitatis coꝛonã nõ amittit. Sicut patet xxxij.q.v.ca. qðᷣ aũt. ca. tolerabiliꝰ. ca.reuera. siaegſor ea debudiettis cn n. gis timeamꝰ. Sanctꝰ vo Tho. in ſuo q̃rto diſ. xlix.arti.v.ita ait.Si aliqua vᷣgo ꝑ violentiaʒ oppꝛeſſa fuerit non amittit ppter hͥ aureolã vir⸗ ginitatis:dũmodo ꝓpoſitũ ꝑpetuo vginitatẽ Fuandi inuiolabiliter teneat. Et h̊ ſiue ꝓſide ſi ne ꝓ quacũq; alia cauſa violẽter coꝛrumpatur Seld ſihᷣ ꝓ fide ſuſtineat erit ei meritoꝛiũ: ⁊ ad genꝰmartyrü ꝑtinebit. Vñ lucia dixit. ſi inui⸗ tam me fecerl violari:caſtitas mihi duplicabi⸗ lur ad coꝛonã: non ꝙ habeat duas vginitatis daujreolas:ſᷣ ꝙ duplex pꝛemiũ repoꝛtabit:vnuʒ . Fegiuitate euſtoditozauud iniuria quã paſ lſaeſt. Dato etiã ꝙ talis violẽter oppꝛeſſa ↄcipi⸗ at:nec ex h̊ merituʒ vginitatis ꝑdit.hec Tho. Ad luciã iã redeamꝰ: q paſcaſio addidit. Ec⸗ ce coꝛpꝰmeũ ad ome ſuppliciũ paratuʒ: qͥd mo⸗ raris. Incipe fili diaboli deſideria tuaꝝ pena⸗ rũ exercere.Tũc paſcaſius leones ad ſe venire fecit dicẽs eis. Inuitate ad eã oẽm populum ⁊ tãdiu illudat᷑:donec moꝛtua nücict᷑.Oſtupen düũ miraculũ.O inuincibilis vᷣtus dei viui vo lłtes eã trahere.Tãto põdere ſpũſſanctus eaʒ ſixit:vt oino ipᷣaʒ mouere neqͥrent. Fecitq; pa ſcaſius mille viros accedere: manꝰ ⁊ pedes li gare:Fᷣ eã nullatenꝰpoterãt mouere.Tunc etiã cum viris mille paria hoũ adhibuit:ſed tamen gintaquinq;: put legitur in ſuo officio. Iſta ac vᷣgo domini imobilis ꝑmanſit. vocatis auteʒ magicis vt ſuis incantationibꝰmoueret᷑ omni⸗ no moueri non potuit. Bixitq; Maſcaſiꝰ Que ſunt iſta maleſicia. ꝙ vna puella a mille homini bus non mouet. Lucia dixit. Nõ ſunt iſtama de loco in qͥ ꝑcuſſa eſt:non eſt mota:nec ſpiritũ leficia: ſed beneficia chꝛiſi. Qualit beata lucia voluit ꝓ fide xp̃ᷣi — cõſmare:- Taplin⸗I. Ertiũ myſteriũ vitam pſentẽ ꝑ martyrij tolerantiam 2 ſũmare. In quo tria concurrerunt. CNeꝛimũ a moꝛte p̃ſeruatio. ¶ Scom ſecreton reuelatio. TXertiũj coꝛpis xpi ſuſcepttioo. C Pꝛimũ qð ↄcurrit circa tolerantiam marty/ rij beate lucie:ðꝛa moꝛte pᷣſeruatio.Nõ em toꝛ menta po: uerunt extinguere illaʒ:ita cito ſicut feciſſent: qꝛ deꝰ p̃ſeruabat eã vſq; ad tᷣs. HNaʒ cum paſcaſius anguſtiarer᷑ nimis:vidẽs illam adeo iĩmobilẽ effectam:iuſſit copioſũ ignẽ circa eam accendi picẽq; ⁊ reſinã ac feruens oleũ ſuꝑ eãfudi. Sixit lucia. Indutias impetraui mar⸗ tyrij mei: vt credentibꝰ timoꝛẽ auferam paſſio- nis ⁊ non credentibꝰ vocẽ inſultationis: viden tes autẽ amici paſcaſij euʒ anguſtiari: in guttn re eiꝰ gladium imerſerunt: q̃ nec ſic extincta eſt nec loquelã amiſit. ¶ Scuᷣm qð cõcurrit circa martyriũ beate lucie:dicit᷑ ſecretoꝛũ reuelatio. Reuelauit em ea qᷓ ſecreta erant: ⁊ ſciri nõ pote rant: ꝓpter diſtantiã loci.dixitq;. Annũcio vo bis pacem eccleſie redditam maximiano hodie moꝛtuo ⁊ de regno ſuo diocletiano expulſo Et ſicut ciuitati cathanienſi ſoꝛoꝛ mea agatha da⸗ ta eſt ptectrix. Sic ⁊ ego ciuitati ſiracuſane cõ ceſſa ſum interuentrix. Dum hec verba loqui⸗ tur. Ecce miniſtri romanoꝝ venerunt ⁊ paſca⸗ ſiũ appꝛehẽdẽtes:vinctum ad ceſarẽ ſecũ duxe⸗ rũt.Audierat em̃ ceſar ꝙ młta rapuerat.Qua⸗ re de ſuis ſceleribus ↄuictus capitali ſententia fuit punitus.¶ Tertium að cõcurrit in marty rio beate lucie:dicit᷑ coꝛpis xpi ſuſceptio. Naʒ tradidit: quoaduſq; venirẽt ⁊ coꝛpus dñi ſacer dotes ei traderẽt: ⁊ omes aſtates amen dño re⸗ ſpõderẽt. In eodẽ aũt locoẽ ſepulta ⁊ ecclia fa bꝛicata. Fuit alia lucia cuiꝰ officiũ eccleſia cele bꝛat menſeſeptẽbꝛis.hec tꝑe diocletiani ⁊ ma⸗ ximiani in viduitate ꝑ annos triginta et ſex mã ſerat. Cuiuſq; anni totius vite fuerunt ſeptua⸗ cuſata a filio Eupꝛepio ꝙ chꝛiſtiana eſſet iuſſu diocleciani carceri mancipata fuit: vbi cõſola⸗ tionẽ diuinã ꝓmeruit. Deinde coꝛã dioclecia⸗ no ſedente pꝛo tribunali extenſa eſt:et fuſtibus diutiſſime verberata. Poſtea ĩ ollam plumbo OEStemplanduz effde beateluctedi acit cõſuũmationis. Aoluitequidẽ ꝓ ſide xpi pᷣſentem vitã ꝑ martyrij toleranti co⸗ Morge Eccj. Uſioe enr cpetitn⸗ Amnci Nroclen iglio Bin hatolet fitüſtne Anbeoli ſthwbeis Cieszui leeetbiy tiröpet Aenvs⸗ doleserf Mibyinte iMöre Wornurg Nmanns Cereſen Wkr Wwa de Cſbnech elocre ntaper ſecidue ra. Qur ſenna mna. o. Hʒ cſptritü dſiſacer dfore⸗ chaa eſiacele Ama⸗ ſexmi ſeptua⸗ ſtaac iuſtu coſola⸗ clecia⸗ ſſtious Numdo ¶ Tertiũ ſigniſicationis. Bermo lxviij. plenã i circũitu igne copioſo ſuccẽſã demerſa ?ꝭ amici:qͥs neq; armis cogere:ſeq; auro parere queas:officio fideq; parant᷑.Et Seneca in lib. detranqͥllitate animi.Nihil eque oblectat ani⸗· mũ:qᷓ amicitia fidelis ⁊ dulcis.Et Theophia ſtus phᷣe. Quãti ? ſine aia coꝛpꝰ:tati ẽ ſine ami cis hõ. Et ſcðᷣs ph̊s interrogatꝰ ab adriano coe- ſare. qͥd eſt amicus.rñdit.deſiderabile nomen: infelicitatis refugiũ: indeficiẽs quies:amanda felicitas.Et Ariſto.in.viij. Ethico.ca.j. Ami⸗ citia maxime neceſſaria eſt in vita: ſine amicio nullus eligeret viuere: habẽs reliã bona oiaet mendicantibus et pꝛincipatus et ptãtes poſſlſ⸗ dentibus: videt᷑ amicis maxime opus eſſe. Et Abi ſãcta dei pſallẽs triduo vixit vltimo gla⸗ dio aladuerſa ẽ. Itaq; pᷣma lucia ĩ vginitate ꝑ manẽs:martyriũ ꝓ xp̃o paſſa ẽ. Iſta vo in vi⸗ duitate ꝑſeuerans:moꝛi ꝓ xpᷣonon recuſauit. NQuaꝝ aie gliaz celeſtis regni ineternũ paciſice poſſidebũt.Ad quã nos ꝑducat ihs filiꝰ dei: qᷓ ſit benedictꝰ in ſecula ſeculoꝝ.xRimen. ¶ Sermo.lx viij. de laudibavere amici tie qhoie in ſãctitate pſerugtt.· nmnmnmnit amicũi ven. BGapientis vbaſunt Aiſta oꝛigina lit Ecci. xxv. ca. Satis efficax eſt tius qᷓ; rõnales hoĩes ꝗmicitiã ⁊ paruipendũt ⁊ fugiunt. Idcirco in pᷣſenti ſermone de eiꝰlau dibus erimus verba facturi:de qua tria myſte ria pponimus cõtemplanda. CPeimu de coõmendationis. ¶ Scõom diſtinctionis. S 2 (ioſacti moꝛaleg ohi gloꝛioſelo quunt deg Rimuz myſteri ndũ de amicitia ðꝛ cõmẽ⸗ Ecẽci.vj.ca.ait.Amicꝰ fidelis ꝓtectio foꝛtʒ.Et Caſſiodoꝛꝰ in libꝛo de amicitia. In hũanis re⸗ bus nihil amicitia dulcius iuenit᷑:nihil ſancti⸗ apetit᷑:nihil fructuoſiꝰ cuſtodit᷑. Et in eodem li. Amicitia ꝓpꝛia ſuauitate vᷣtutes alias con⸗ dit:aduerſa tꝑat:triſtiaq; iocundat.Et ideʒ in cpłis.Sine amicis ois cogitatio eſſet tediũ ois oꝑatio laboꝛ:ois terra ꝑegrinatio:oĩs vita toꝛ mẽtũ:ſine amicoꝝ ſolatio:viuere eẽt moꝛi. Et Ambꝛo. li.ð officijs. Solatiũ qͥpe vite huiꝰẽ: vt habeas cui pectꝰ tuuʒ aperias: cui archana cõices:cui ſecreta tui pectoꝛis cõmittas:vt col loces tibi virũ fidelẽ:qͥ in ꝓſperis gratulet᷑ ĩ tri ſtibꝰcõpatiat᷑:in ꝑſecutionibꝰ abhoꝛtetur. Et Aalerius maximus li.iiij. Amicitie vinculum potẽs ẽ ⁊ pᷣualiduʒ:neq; vlla ex ꝑte ſanguinis nu. Hõ reperio ꝗ in rebꝰ hanis excogitaue⸗ rit natura pᷣſtãtiꝰ amicitia:qͥd ↄcoꝛdia ↄ foꝛtu⸗ nã maius auxſliũ.Et Saluſ.in iugurtino.Nõ exercit? neq; theſauriſũt regni pᷣſidia:ſed veri auni inne fi tã in ſpũali q;ᷓ ciuili vita: vinculũ ami Litie vere:q̃ hoies cõmunicant ſibijpᷣis vtrãq; foꝛtuna Pꝛopterea a macrobio ſpecies iuſticie ponit᷑ ⁊ ab ipo atq; a catceris ſapientibꝰmiris laudibus pᷣconiʒat᷑:qꝛ tamẽ pleriq; ferales po⸗ moꝛales de illa gloꝛioſe loquũt. Unde ſapiẽs ideʒ in.ij.politice.Amicitiã qͥdem putamꝰma⸗ ximũ eſſe bonoꝝ ciuibꝰ.Et idẽ in.iij.topicoꝝ. MMagis eligenda eſt ſuꝑabundantia amicitie ‚ᷓ pecuniaꝝ. Et Lullius i qſtionibus tuſcula⸗ nis. Sũmũ genꝰ felicitatis eſt hĩe amicos. Et· idẽ in li. illo de amicitia ð qͥ inquit auluſgeliuus in.j.noctiũ acticaꝝ. cũ libꝛũ illuʒ cõponeret legit libꝛũ theophꝛaſti ð amicitia ait. Excepta ſapia nil melius eſt datuʒ hoĩ a dijs imoꝛtalibꝰ amicitia.Et iteꝝ ibi. Solem emũdo tollere vi⸗ dent᷑:qͥ amicitiã e vita tollũt:qꝛ nihil a deo me⸗ liꝰhabemꝰ:nihil iocũdius.Et iteruʒ.Ego vos hoꝛtari tm poſſũ:vt amicitã oibus rebꝰhuma⸗ nis anteponatis. Nihil em̃ eſt ta nature aptuʒ taãq; cõueniens ad res vel ſcas vel aduerſas. Et idẽ li.j.de finibꝰbonoꝝ ⁊ maloꝝ. Omniuʒ rerũ qᷓs ad beate viuẽdũ ſapia cõparauit.nihil eſt maius amicitia:nihil vberius: nihil iocũdi us Sed pᷣter pᷣdicta querunt aliqui: vtꝝ felixi digeat amicis. Et poſſet argui ꝙ non:qꝛ qᷣcũq; ſüt ꝑ ſe ſibi ſufficiẽtes ex bonis q hñt:non indi⸗ gẽt amicitia alioꝝ:ſᷣ felix ꝑ ſe oiuʒ bonoꝝ ſuffi cientiã hʒ. &̊nõ vidẽ indigere amicis. IJnop⸗ poſitũ vo arguit᷑ tali rõne. Inter oĩa exterioꝛa eſt maximũ bonũ hr̃e amicos.vt ꝓbatũ ẽ pau⸗- lo ſuꝑius ꝑ Ariſto. Si g̊ felici cui oia bona tri⸗ buunt᷑ nõ dant᷑ amici:tũc felici deerit maximũ bonoꝝ exterioꝝ ſcʒ amicitia qð eſt ↄ̊ rõneʒ felt cis. Rñder ab iſta ſoluẽda.ꝙ aut loqmur de fe licitate celeſtis patrie:aut de felicitate pñtis vi te. Nꝛimo em̃ ſi loquimur de ꝑfecta felicitate q̃ erit in patria.tunc aut loqᷣmur de neceſſitate be atitudinis:aut de bene eſſe. Pꝛimo mõ dico ꝙq ſocietas amicoꝝ nõ reqᷣrir de neceſſitate ad bea titudinẽ patrie.qm ille qͥ habet totaʒ plenitudi nẽ ſue pfectionis in vno nõ indiget in alia.ſed beatus in patria habet totam plenitudineʒ ſue pfectionis in deo.ergo nõ indiget alio. Et hoc eſt qð ſcribi Sapie.vij.ca. Aenerũt aũt mihi omia bona pariter cum illa.ſ.cum diuina ſapia in dei clara viſione cõſiſtit. Ande Augꝰ. viij lib.ſuꝑ Geñ.ad lr̃am dicit.ꝙ crcatura ſpũalis ſuãs. J lrviig ad hoc ſit beata non niſi intrinſecus adiuuat cternitate:veritate ⁊ charitate creatoꝛis. Naʒ pfectio charitat eſt eſſentialis beatitudini q;tũ ad dilectionẽ dei:nõ aũt q́;tum ad dilectioneʒ pꝓximi. Quare ſi eẽt vna ſola aia fruens deo nõ hñs ꝓximũ quẽ diligeret:adhuc beata eet:ſed ſuwoſito ꝓximo ſeqͥt᷑ dilectio eiꝰex perfecta di lectione dei. Vñ q̃ſi ↄcomitanter ſe hʒ amicitia ad pfectaʒ beatitudinẽ. Scdᷣo vo ſiloqmur de bñ eſſe beatitudinis tuc verũ cietas amicoꝛũ:qꝛ ſicut beatitu Aqu hʒ beat apð deũ ſolum: ita beatitudo acci Retais Squr na begt ap aliũ beatuʒ. Si vo loqmur ð felicitate imꝑfecta q̃ nihil aliud ẽ: lar geilla ſumendo qᷓ; pſperitas ⁊ bonoꝝ tꝑaliuʒ Aobũdatia.tunc dico ꝙ felix aliquo mõ nò indi⸗ get amicis ⁊ aliquo mõ indiget (Mã felix nõ in⸗ Diget amicitia vtili:qꝛ exiſtũt ſibi oia bona:in⸗ diget tñ amicis maxime ꝓpter tria. Pꝛimo ꝓ⸗ pter cõicationẽ.vt cõicet amicis indigentibꝰ fe licitatẽ ſuã.qm vt inqͥt Plato i Thimco. Bo⸗ nos viros decet cõmodos eſſe.Et Ouidius in li. de ponto. Regia crede mihi res eſt ſuccurre⸗ reelapſis. Coueniẽs hoi eſt hoiem Pᷣuare volu⸗ prtasg. Scvo felix indiget amicis ꝓpter ↄſerua tion=qꝛnulſins ſi ſie ſous Euare oſperuate do inqͥt Tulliꝰin li.de amicitia. QAm̃ res hu5umane fragiles ſũt ⁊ caduceſꝑ acqͥrendi ſunt ds diligamꝰ⁊ a qͥbꝰ diligamur.charitate em be niuolentiaq; ſublata oiĩs ẽ ſublata: ⁊ ita iocũdi⸗ tas. Certio felix indiget amicis ꝓpter delecta⸗ tionẽ:qꝛ delectabile ẽ ↄuiuere amicis. Unde ⁊ Tulliꝰ in p̃fato lib.de amicitia dicebat.Quid dulci qᷓ; hr̃e aliquẽ cuz qͥ audeas ſic loqͥ oĩa vt tecũ. Pꝛopter h oia ↄcindit ſapiẽs Ecẽi.vj.c. Oq inuenit amicũ ſidelẽ iuenit theſauꝝ Ami⸗ co q; e fideli nulla ẽ cõꝑatio ⁊ nõ ẽ digna põde ratio auri ⁊ argẽti ↄtra bonitatẽ fidei illius. - . ¹ Ecudũu myſter um contemplandũ de amicitia dici tur diſtinct 3* Auedam vera. mdg ami CAQueda X ꝑfecta ẽ bonoꝝ amicitia:⁊ ſᷣm vtutẽ ſimiliũ 5 N ꝙ ad illã facit ſo diſtinctio. Biſtinguitur quipe turis diuinis ⁊ hũanis tripliciter. Naʒ Et Tulliꝰ in li.ð amicitia inqͥt. Virtꝰ amicitiã ⁊ gignit ⁊ continet:nec ſine vᷣtute amicitia eſſe Vllo pacto põt.Etiteꝝ ibi ſic ↄcludit. ihocſen tio niſi i vonis amicitiã eſſenõ poſſe.¶ Scðaẽ gzmicitia falſa: vel ſimulata qñ ſcʒ aliqͥs diligit ſolo noie ⁊ nõ ope qð vtiq; facile impleri dicit Ambꝛoſiꝰ li.iij.de officijs. Facilis inqͥt vox et cCõis tuus ſũ totus:ſᷣ paucoꝝ effectꝰ.Sũt ⁊ alij q̊ ſe amicos dicũt: ⁊ nõ niſi ꝓpter ppꝛiũ cõmo dũu amant.õ quos dicit Seneca ad lucillũ.Ne gociatio eſt nõ amicitia q̃ ad cõmoduʒ accedit. Et ieroꝰin epła ad paulinũ ait. Vera amici⸗ tia illa eſt ⁊ xpᷣi glutino copulata quã non vtili tas rei familiaris.non pᷣſentia ti coꝛpoꝛis non ſubdola ⁊ palpãs adulatio: ſᷣ dei timoꝛ ⁊ diui⸗ naꝝ ſcripturaꝝ ſtudia cõciliant. Et ideʒ ſuper Micheã ꝓphetaʒ. Belicata ẽ amicitia qᷓ ami⸗ coꝝ felicitatẽ ⁊ diuitias ſequirur. In h̊ genere amicitie hodie voluit᷑ qſi totus mũdus. VUnde Ouidius li.ij.de põto ait. Aulgus amicitis vtilitate ꝓbat:illud amicitie quondã venerabi le nomen pꝓſtat ⁊ in queſtu vꝛo meretrice ſedet Sũt ⁊ adhuc amici falſi.qñ hi qͥ ſe amicos fate bant᷑:amicos deſerũt in aduerſis. Nam vt ſcri bit ſapiẽs NRꝛoũu.x vij.ca.om̃i tꝑe diligit qͥ ami cus eſt. Et Aaleriꝰ lib.iiij. Sincere fidei amici pᷣcipue in aduerſis rebus cognoſcũt᷑: in qͥbus quicqͥd pᷣſtat᷑:totũ a cõſtanti beniuolẽtia ꝓfici ſcit᷑. Ob id Tulliꝰ in queſti.tuſcu.⁊ in.iij li.de officijs.cõmendat vna cũ valerio maximo dã⸗ monẽ ⁊ ficiã pictagoꝛicos qͥ amicitiarũ animo adeo ſtricti erãt vt cũ alterũ ex his ſiracuſanus dionyſius occidere terminaſſet:⁊ is qͥ moꝛti ad iectus eſſet:paucos dies qbus domũ ꝓfſiciſce⸗ ret᷑ a dionyſio impetraſſet: ſin aliũ ꝓ reditu ei daret:alter rñdere ꝓ amico nõ dubitauit: affir⸗ mans ꝙ niſi rediret alius infra aonarute ſb terminũ ipᷣe moꝛeret᷑. Oẽs pᷣmo iſto inſultu ſũt iadmirationẽ verſi: qᷓ;ᷓ; derideret᷑ a plurimis 6 cũ tandẽ reuerteret᷑ amicꝰſeq; ad diẽ termini p̃ſentaſſet:admiratꝰ tyrannꝰ eoꝝ fidẽ ſuppliciũ remiſit. Rogãs ſe tertiũ in ſocietatẽ recipi. Sʒ hodierna die tales minime inueniunt᷑: qͥnimo vt QOuidiait li.ij de ponto. Diligit᷑ nemo nifi cũ foꝛtuna ſcða eſt.Et in lib.de triſtibꝰ.DOonec eris felix multos numerabis amicos Tpaſi fu erint nubila ſolus eris.Et in eodeʒ libꝛo: ſic de gquodã ſuo amico tepido lamentat. ergg. In caput alra ſuum labent᷑ ab equoꝛeretro. CPꝛima amicitia ð mala. que eſt inter eos maali ſut.ſicut Luce.xxiij.ca.ſcribit᷑ factiſũt amici herodes ⁊ pilatus. Abi glo.nephanduz fdus qo herodes ⁊ pilatus in occidendo xᷣm pepegerũt. ꝓpterea Ariſto. viij. ethi. ait. ca. iij Flumina:cõuerſis ſolq; recurrit equis Terra feret ſtellas:celum ſcindet᷑ ararrro Anqda dabit flãmas: dabit ignis aquas Omnia nature pꝛepoſtera legibus ibunt. NParſq; ſuũ mundi nulla tenebit iter. Omnia iam fient fieri q̃ poſſe negabam. Eden binteby diatnalo Napot icntio⸗ occultar⸗ du a Nhüe beichd poete minenn nerti. Q nſecali ßapuea ogitat ſakentno noib⸗ hindem gvodan heminin ninanrre mnquern (plato. marerab ülſornc ghine Et nihil eſt de quo nõ ſit habenda fides. hHec ego vaticinoꝛ:qꝛ ſum deceptus ab illo. KLaturum miſero:quem mihi rebar opem. Allud amicitieſanctũ ⁊ venerabile nomẽ Retibi ꝓ vili ſub pedibuſq; iact. Tertia igit᷑ amicitia ⁊ vera eſt illa quefũda⸗ tur ſup vᷣtute ⁊ pſeuerat in quolibet ſtatu ſiue pꝓſperitatis ſiue aduerſitatis. „ Be ſignis vere amicitie. Caplin.· *Ertin mylterin SPtemplanduʒ de amicitia dicitur ſi⸗ gnificatio. Sunt enim aliqua ſigna per que cognoſci poteſt quãdo quis eſt verus amicus. Et hec diſtinguuntur in tria. Nam ¶ Alia ſunt ſigna coꝛdis. ¶ Alia ſunt ſigna oꝛliiis.· ¶ Alia ſunt ſigna opeis. ¶ Pꝛimo ſunt alia ſigna coꝛdis.que ſubdiui⸗ Ripoſſuntinrtigg ¶ Pꝛimũ eſt voluntatũ concoꝛdatio. ¶ Scom ſeccretoꝝ cõmunicatio. CTentü animi ↄfirmaio. CPꝛimũ ſignũ eſt voluntatũ ↄcoꝛdatio.de q̊ ait Lulliꝰli.de amicitia. Idẽ velle ⁊idẽ nolle. E⸗a demũ vera eſt amicitia:qð vtiq; ĩtelligẽdun ẽin rebꝰvtuoſis:debitis:⁊ honeſtis. Nã ↄcoꝛ dia maloꝝ nõ vere amicitia:ſᷣ ſᷣm ſilitudinem dici põt. ¶ Scðm ſignũ ẽ ſecretoꝝ ⁊ ↄſilioꝛuʒ cõicatio.vt em̃ ait Ambꝛao.li.de officijs. Nihil occultat amicꝰ:ſi verꝰ ẽ. Nerũtñ caute agendũ ẽE yt ſᷣuet᷑ regula Senece ad lucillũ dicẽtſ. Oia cui amico delibera:vᷣ de ipᷣo pꝛius.Naʒ inquit Aaerobiꝰ lib.ſaturnaliũ. Ita amicũ habeas vt hũc fieri poſſe inimicũ putes.Et Valeriꝰ ru bꝛica de dilectione ⁊ amoꝛe dicit. Rias aiebat opoꝛtere hoies ita ĩ vſu amicitie verſari vt me minerint eã ad quiſſimas inimicitias poſſe cõ⸗ uerti.Qð qͥdem pᷣceptuʒ pᷣma ſpecie nimis foꝛ⸗ taſſe callidum videbat᷑:nimiũq; ſimplicitati:q̃ pcipue amicitia gaudet ↄtrariũ:ſᷣ ſi animi alti⸗ oꝛ cogitatio demiſſa fuerit ꝑ qᷓ; vtile reperietur ¶ Tertiũ ſignũ vere amicitie ðꝛ animi ↄfirma tio. Hhoc vtiq; ad verã amicitiã ſpectare cogno ſcit᷑:vt non ſtatim mala de amicis credãaãtur ſu⸗ ſurronibꝰ ⁊ bilinguibꝰ. Ideo Aaleriꝰ li.iiij.ru bꝛica de moderatione.laudat plautonẽ.qui cũ aꝗ quodam audiret xenocratẽ diſcipulũ ſuũ de ſe multa impie locutũ ſine vlla cunctatione cri minantẽ reſpuit. Inſtabat ille certo vultu cau⸗ ſam querens cur ſibi fides nõ adhiberet᷑. Adie cit plato. Non eſſe credibile vt quem tãtopere amaret ab eo non düigeret. Poſtremo cuʒ ad iuſiurandũ inimicitias ſcrentis malignitas cõ⸗ fugilſſet ne de giurio eius diſputaret affirmauit re. ¶ Tertiũ ſi⸗ xvi iſ. nunqᷓ; xenocrat? illa dicturũ fuiſſe: niſt ea dici expedire ſibi iudicaſſet. ¶ Secũdo ſunt alia ſi⸗ AInga oꝛis ⁊ hec diſtinguũtur intri CPꝛimũ eſt ſecreta monitio. ¶ Scoᷣm rectalocuiio. TTerti manifeſta laudatio. C Pꝛimũ ſignü oꝛis vere amicitie ſecretamo nitio. Cũu ſcʒ qs dephẽdens in aliqͥ ſuũ amicuʒ errare ſecrete ſtudet illũ monere Juxta ſaluato ris nr̃i documẽtũ.qͥ Matth. xviij.c.dixit Si peccauerit ĩ te frater tuꝰ: vade ⁊ coꝛripe eũ ĩter te ⁊ ipᷣm ſolũ. Et ð p̊ ita pulchꝛe loqᷣt Ambꝛo. liiij. de offcijs. Obiurget amicus amicũ:non iactãtie ſtudio:ſᷣ affectu charitatl: vt nec amo⸗ nitio aſpera ſit:nec obiurgatio cõtumelioſa Et Seneca in li. de moꝛibꝰ. Vires tuas mag ami ci ſentiam bñficijs qᷓ; iniurijs. C Scom ſignuʒ oꝛis eſt recta locutio.vt amicꝰ magis lot ami co vera ⁊ vtilia qᷓ; blanda ⁊ falſa ⁊ cũ ſuo dãno illi placẽtia.Hinc ſapiens Mꝛoũuũ.x.ca.ait. Si⸗ . mulatoꝛ oꝛe decipit amicũ ſuũ.Et.xvj.ca. Air iniquꝰ laudat amicũ ſuuʒ: ⁊ ducit eũ ꝑ viã non bonã.Et Augꝰ ſuꝑ illo verbo pſalmiſte. Lau⸗ dat᷑ peccatoꝛ in deſiderijs aie ſue. Adulantiuʒ inquit lingue alligant animas in peccatis:dele ctat em̃ ea facere in quibus non ſoluʒ metuit re phenſoꝛ:ſed etiã laudat᷑ peccatoꝛ.¶ Tertiũ ſi⸗ gnü eſt manifeſta laudatio.vt em̃ inqͥt Chꝛy. Hic mos amantiũ eſt vt amoꝛẽ ſuum ſuentio te gereneqant. C Tertio ſunt alia ſigna vere ami citie in opere:⁊ hec adhuctria. CPꝛimũ eſt grata cõuerſatio. — Scm pꝛompta condeſcenſio. ertiũ honeſta ſatiſfactio. maſigng ſt ↄuerſatio. Inqᷣt em̃ 1 riſto. ix. Ethicoꝝ. . amicus ẽ alius ipᷣe.Et Tulliꝰ. Amicꝰ ẽ alter ego. Idcirco qͥ veri ami⸗ ci ſũt:libenter ↄueniũt:familiariter ↄuerſantur AQuare ⁊ Ariſto.dicit amicis eligibiliſſimũ eſt cõuiuere. C Scom ſignũ eſt pꝓmpta conde ſcenſio. Cũ qͥs amico ↄdeſcẽdit ſubueniendo ſi n bi in neceſſitativꝰ ſuis. IJdeo phᷣus qͥdã cũ dice eſt. cur inqᷣt illo diuite pauꝑ eſt:amicus nõ eſt: q̃ particeps non eſt foꝛtune.Et dũ amicꝰ aliqᷣd expoſtulat:non eſt ꝓcraſtinandũ. Vñ ſapiẽs in Pꝛouů.dixit.Ne dicas amico tuo vade ⁊ re⸗ uertere cras em dabo tibi cum ſtatim poſſis da gnü eſt honeſta ſatiſſactio. Nec amicus turpia petere debet:nec alius in his ſa tiſfactere tenetur. Hinc Aalerius libꝛo.vj. Ru bꝛica grauiter dicta aut facta.reſert publiꝰ Ru tilius cum amici cuiuſdam iniuſte rogationi re ſiſteret: atq; is per ſũm indignationẽ dixiſſet. AQuid ergo opus eſt mihi amicitia tua: ſi Aod Sermo k x. rogo non facis. Reſpondit.imo qd mihi tua:ſi ꝓpter te aliqͥd inhoneſte facturus ſũ Et Auluſ gelius in pᷣmo noctiũ acticaꝝ querẽs an ꝓvtili tate amicoꝛꝝ delinquendũ aliqñ ſit.ait. Chilo lacedemoniꝰ de hoc dubitauit. Nericles athe⸗ niẽſis egregius vir ingenio boniſq; oib diſci⸗ plinis oꝛnatus ab amico ſuo rogatus vt pꝛo re cauſaq; eius falſum deieraret Rñdit. Opus ẽ me amic cõmodareſed vſq; ad aras theophꝛa ſtus parua inquit ⁊ tenuis vel turpido vel infa mia ſubeunda eſt. Si ea re magna vtilitas ami co queri põt rependitur quippe ⁊ cõpenſatur le ne damnũ delibate honeſtatis maioꝛe alia gra uioꝛeq; in adiuuando amico honeſtate.hec au luſgelius.Sed Cicero in libᷣ.de amicitia ita cõ cluſit Nulla ẽ excuſatio peccati:ſi amicitia pec caueris.HNã cũ cõſiliatrix amicitie vtutis:opi/ nio fuerit. difficile ẽ amicitiã manere:ſi a vtute defeceris. Hec de amicitia ſcripta ſũt:vt cogno ſcat vnuſquiſq; quãta ſit vis illius:que tamen arariſſimis obſeruat᷑:vt decet: vbiq; eteni pua tus amoꝛ alas ſuas iam expandit: vnuſqᷣſq; q ſuũ eſt q̃rit ⁊ ſuo tm cõmodo ſatiſfacere ſtudet. Nos vo qͥ xpᷣiani ſumus ad amicitis excolẽdã inducimur:ꝑ legem illã diuinã: quã xpᷣs deus Dei filius de virgine natus verbo docuit:pari⸗ ter ⁊ exemplo. DRiliges ait ꝓximũ ꝓ tuuʒ.qð ſi fecerimꝰ pignus eterne vite ab eo largiter acci⸗ picmꝰ:qͥ ſuam nobis gram largiet᷑ ĩ pᷣſenti ſecu lo. Et in futuro gloꝛis ſempiternã:in qua viuit 2 regnat ꝑ inſinita ſecula ſeculoꝝ. Amen. ¶Sermo. lxix, debeariſſimo cofeſſoꝛe Antonio paduano de oꝛdine minoꝝ ttas abſcõdi ſupꝛa mõtẽ poſita. vba ſit redeptoꝛis nr̃i oꝛiginalit ¶at. vx. ca. ⁊ in euangelio pᷣſentis ſolẽnitatis Cuncti fere moꝛtales qͥ baptiſmali caractere ſũt inſigni i: vcatũ antoniũ paduanuz deuotiõe ardentiſ/ ſima colunt ac venerant᷑:nec ipᷣe patrociniũ eiꝰ expoſcentibꝰ:ita ſit affabilis ⁊ ꝓpitius vt vide atur quodãmodo cuʒ illis cõuiuere ⁊ cõmoꝛa⸗ ri. Nullꝰa fonte ſue dulcedinis ſitibũdus abſce dit: omibuſq; eum inuocantibꝰpꝛeſto eſt Etvt veriſſime cantat eccleſia Ad ſacrum eius tumu lum frequẽter membꝛa languentũ: modo ſani⸗ tati quolibet moꝛbo fuerint grauata reſtituũt̃᷑. Nꝛopterea ne beneſicioꝛuʒ illius imemoꝛes ac cuſemur:in ſolenntate pᷣſenti ad ſue laudis pᷣco nia extollẽda:oĩi ſtudio:oi diligẽtia:oiq; vi di⸗ cẽdi debemꝰincũbere.Eſt qͥpe in eccłia dei ve lut ciuitas poſita in cacumine mõtis:q̃ ab oibꝰ vigderi pᷣt.vt vᷣba ꝓpoſita dicũt.Qm multa in 4 de neceſſitate dubia declaranga. ¶ Pꝛimũ vwũ circa religionis ingreſſux ſitjba hoc ſancto reperiunt᷑ qᷓ fulgent in domo dñi:luũ centq; oĩbꝰ qͥ ſunt in illa: ꝓpter q̃ patrẽ qͥ eſt in celis gloꝛificãt ⁊ bñdicũt.Sed vt iſta clariꝰ ha beant de ſacto antonio in pᷣſentiarũ vᷣba factu⸗ ri. Triplicẽ excellentiã eius poꝛabimus. C Pꝛima de religionis. ¶ Scda pᷣdicationls. ¶ Tertia gloꝛificationis. ualit᷑ beatantoniꝰ etate tenellha * ſtini ſuſcepit. Indeq; zelo martyrij/ ſucceſus trãſiit ad religioneʒ minoꝝ bitũ canonicoꝝ regularin ſacti augu tia ſancti antonij:vꝛreligionis. BDe⸗ dicauit nãq; ſe deo: ⁊ in religioneſã⸗ cta laudabiliter vſq; ad moꝛtẽ pſeuerauit. At em̃ ſcribit᷑ ĩ cronicis oꝛdinis noſtri minoꝝ.Fu erunt anni vite beati antonij.xxxvj. Nam fuit in domo parentũ annis ndecim. In monaſte rio vo ſãcti vincentij annis duobus. Et in mo naſterio ſãctecrucis de colimbꝛia nouẽ annis. Poſtremo in oꝛdine beati frãciſei multis mira culis clarus decẽ annes felicit᷑ ↄſũmauit.Etlʒj in eo multa 2ueniãt:que ſue religionis ꝓfeſſio nẽ extollũt:nos tñ tria dũtaxat explicabimꝰ. CMꝛimu eſtees. 5cöm cauſalitas. rtiũ charitas. ¶ Pꝛimũ quo extollit᷑ ꝓpfeſſio aſſimpte religi⸗ onis a beato antonio ðꝛ etas. Non em̃ expecta uit ſenectã:non iuuenilibꝰannis pᷣus voluit ob tempare:ſed vbiſextũdecimũ attigit annũ ſpꝛe tis mundi ⁊ carnis illecebꝛis ad quoddaʒ ceno bium oꝛdinis ſancti auguſtini vlixbone ciuita⸗ tis de q̃ ie oꝛiũdus erat vicinũ ſe cõtulit. JIbi q; deuotꝰ habitũ religionis aſſumpſit:vbi biẽ⸗ nio exacto:amicoꝝ carnaliũ frequentia turba⸗ bat᷑:ne vt cupiebat ſedulo ↄtemplationi vaca⸗ ret:q̃re ad ſancte crucis de colimbꝛia cũ ſuperi⸗ oꝛis licẽtia aliud ſcʒ eiuſdẽ oꝛdinis monaſteriũ cõuolauit.Sed pleriq; cũ hec dicimꝰ:vel anto nio ad iuuenilẽ quaſi motũ imputãt:qꝛ ad reli⸗ gionẽ ſe tranſtulit:vł detrahũt viris religioſis q inducere conant᷑ laicos vt ⁊ ip̃iſant religio⸗ ſi:aut religionẽ damnãat:q̃ viros quãdoq; flagi tioſos atq; ſceleſtos recipit.Mꝛo quibꝰ tria ſũt — bendamaona deliberati. q; ad religionis ingreſſum. ¶Ten CSecom ytruz peccet ille qui hoꝛtat᷑ quoſcun u vtrü peccatoꝛib' ſit denegandus re- luena ledecoꝛ müͤci dicoo⸗ wadee NV e ſias diue diue heſer . .Cn ſelibe imdine hgerino tgne gii a. Ugriuun. eceſſtz hen tonon epponi ſosſie ſaerne dr Gzi l e Ben neſſ c nfn mit nte kinno⸗ nis. uin 5S ſio —— nird nüſyr Cut N i⸗ ſba⸗ e⸗ cri⸗ tnii nto felii oſts go⸗ lagi ſüt ligionis ingreſſus. ¶ Ad pꝛimũ dubiun rñdet Tho. ſcda ſcde. q. vVlt.. ꝙ diuturna deliberatio multa oſilia reqʒ runt᷑ in magnis dubijs. vt dicit Ariſto. in.iij. ethicoꝝ. In his autẽ q ſũt certa ⁊ determinata nõ requirit᷑ ↄſiliũ.Circa aũt ingreſſũ religiõis tria pñt ↄſiderari.ꝛimũ eſt ipᷣe ingreſſus reli gionis ſᷣm ſc.Et ſicẽ certũ ꝙ ẽ meliꝰ bonũ:⁊ qͥ deh dubitat quãtũ de ſeẽ: derogat vpᷣo qͥ hoc ↄſiliũ dedit. Scðᷣo põt ↄſiderari religionis in⸗ greſſus ꝑ cõpararionẽ ad vires eiꝰ qͥ eſt ingreſ ſurus.Et ſic nõ eſt locꝰ dubitatiõis:qꝛ illi qͥ in⸗ grediunt᷑ religionẽ:nõ ↄſidũt de vᷣtuteſua:ſed diuina. ſᷣm illud Eſa.xl.ca. Qui ſperant iĩ dño mutahũt foꝛtitudinẽ. Si tamẽ eſſet aliqð ſpeci⸗ ale impedimentũ: puta infirmitas coꝛpalis ꝛvl onera debitoꝝ:vel aliqͥd hmõi requirit᷑ delibe ratio:ↄſilium habendũ eſt cũ his qͥ ꝓdeſſe pñt nõ impedire. Tertio põt ↄſiderari ingreſſus re ligionis q;tum ad modũ:⁊ quã religionẽ qᷣs in gredi debeat.Et in talibus haberi põt ↄſilium a viris timentibus deuʒ. Sed pene omes q̃ ſua ſunt querũt nõ que ihu xpᷣi ſuam religionẽ om⸗ nibus pᷣferẽtes:⁊ plerũq; qð grauius eſt alijs derogantes non attẽdentes ad quã quis voce tura domio. Voluit qͥpe ipᷣe deus cuius ſapi⸗ entie non ẽ finis:eccłiaʒ religionũ multiplicita te decoꝛare:qᷓ tamẽ om̃es vni xpᷣo famulantur: vnũq; iugũ ſuaue illius trahũt Sicut ⁊ de eᷣs diſcoloꝛibus.Hiero.in epła ad palmachiũ ſcri bit dicens. Diſcoloꝛes equi ſed voluntate ↄcoꝛ des vnum aurige iugũ trahũt. Mõ eſt itaq; de trahendũ alicui religioni quã appꝛobauit eccle ſia. Sed omnibꝰ honoꝛ eſt exhibendus:in qͥbꝰ diuerſe cõſtitutiones reperiunt᷑: vt ſic ſatiſfiat diuerſis inclinationibꝰ volentiũ deo in religio⸗ neſceruire. ¶Ad ſcom dubiũ dicit Tho. vbi ſu ꝛa. O illi qͥ inducũt aliquos ad religione: ma⸗ gno ſunt pꝛemio digni. Nam ſcribit᷑ Jaco.v. ca. Qui cõuerti fecerit peccatoꝛẽ ab erroꝛe vie ſue liberabit animã eius a moꝛte:⁊ operit mul⸗ titudinẽ peccatoꝝ.Ad hoc etiaʒ facit qð dicit᷑ di. xv. ca.tria ſunt. Poſſet tamen cõtingeretri⸗ plex inoꝛdinatio. Pꝛima eſt ſi violẽter aliquis aliquẽ ad religionẽ cõpelleret:vt em̃ ſcribit᷑.xx q:iij.ca.pᷣſens clericus.Nullũ bonuʒ niſi volũ tarium. Et Hiero.ait de cõſe.di.v. Quicquid neceſſitate fit cito ſoluit᷑ qðᷣ voluntate pſeuerat Aduertant ad hoc parentes hi qui filias inui⸗ tas monaſterijs recludũt quãto periculo illas exponũt.Cõſiderent ⁊ religionũ pᷣlati qͥ moni⸗ les ſic factas inuitas recipiũt: quid reſponſu⸗ ri eterno iudici qͥ neminẽ vult ſaluare inuitum Audiant autẽ om̃es Aug.qui lib.pᷣmo cõfeſſi onũ ait.Nemo inuitus bene agit: etiaʒ ſibonũ ternã nullus ducẽdus eſt opitulãte mendacio. C¶Adtertiũ dubiũ ſanctus Tho. vbi ſupꝛa re ſpõdet ꝙ ingreſſus religionis:nõ ſo ũ ↄgruit ⁊ expedit exercitatis in obſeruãtia pᷣceptoꝝ: vt eſt qð agit. Secũda inoꝛdinatio ẽ. Si aliquis ſimoniace aliũ ad religionẽ trahat pꝛetio dato yel recepto.qð ꝓhibetur.j.q.ij.ca.quam pio. Nota ꝓpterea ꝙ lʒ pꝛo ingreſſu religionis ſiue monsachoꝝ ſiue monialiũ non liceat aliquid ac cipere vel exigere quaſi pᷣciuʒ. Spõte tamẽ ob lata nõ interueniẽte aliqua coꝛrupta intentiõe licet recipere.ſicut ꝓbatur.j.q.ij.ca.ſicut epᷣm Tertia inoꝛdinatio eſt cum quis mẽdacijs alli cit quẽpiam vt religionem ingrediat᷑:puta qꝛ religiõis aſperitatẽ ⁊ temptationũ hella vel ne gat vel tacet. Aut quia multos religioſos cum xpᷣo loqui familiariter mẽtit᷑ ⁊ ſimilia: que ⁊ ſi anon vera inueniant᷑:tamẽ de pleriſq; fal o cõfingunt᷑.Illicitũ eſt talibus fallacijs deci⸗ pere iuuenes:vt ſic mundũ cõtemnãt:qꝛ vt re⸗ fert Augꝗ..xx.q.ij.ca.pꝛimũ.Ad ſaluteʒ ſempi⸗ ad maioꝛẽ ꝑfectionẽ ꝑueniant:ſed etiã nõ exer⸗ citatis ⁊ peccatoꝛibꝰ.Nam ⁊ dñs attheuz publicanũ qͥ nõ erat exercitatus in pᷣceptoꝛum obſeruãtia vocauit ad obſeruantiã conſilioꝛuʒ Ald hoc facit ꝙ habet᷑.xxxiij.q.ij.ca.admoue⸗ re. Abi ſtephanꝰ papa ↄſulit cuidaʒ vxoꝛicide ꝙ ingrediat᷑ monaſteriũ dicẽs. Relinque hoc maximũ peccati facinus:ingredere monaſteri⸗ um.Ad antoniũ itaq; redeũdo dicimus ꝙ ipᷣe ſpũſancto inſtigante religionis ſtatũ elegit. qͥdem lʒ ex euentu rei:qꝛ de bono in meliꝰ ſemꝑ ꝓfecit dep̃hendere poſſumus id nihilominus manifeſtat eius ↄditio anteqᷓ; a mundo diſcede ret. Natꝰ quippe ex venerabilibꝰ honeſtiſſimiſ q; parentibꝰ:atq; ab eis in pꝛimo floꝛe genitus iuuentutis: vocatuſq; in ſacro baptiſmate fer⸗ dinandus.tradius ab eis fuit educãdus ⁊ lris imbuẽdus in eccleſia gloꝛioſe vᷣginis marie:in qua beati vincẽtii martyris coꝛpus honoꝛiſice requieſcit.Qua de re cũ ipᷣe ſic a teneris annis bonis moꝛibus fuiſſet inſtrucius non niſi vera pꝛudentia comitante in religione deo ſeruire di ſpoſuit. ¶ Secũdũ quo extollit᷑ ꝓfeſſio aſſum⸗ pte religionis a beato antonio dicit᷑ cauſalitas Kauſaquiſpe finalis ꝓpter quam religioſus ef fectus eſt:ſpꝛetis quibuſſibet tẽpoꝛalibꝰbonis fuit vite religioſe perfectio: ð qua ꝑfectiõe tria a ſe ingerunt. . declaranda ſein Sõ ¶ Pꝛimũ in quo ↄſiſtit ꝑfectio religionis. ¶ Scom qu in tribus votis integrat᷑ ⁊ perfi⸗ citur ſtatus religionis. ¶ Tertiũ cur inter tria vota pᷣncipaliꝰ ẽ ⁊ eſſen tialius ipᷣa obedientia. õl Cαmriz;epoſſim? q pffetu; cut nihil deeſt: vt vult Ariſto.iij phiſt. . v. meta⸗ phiſi. Et cõmentatoꝛibidem cõmento.xxj.Et ◻ Tho. vma pte.q.iiij. Cõſiſtit ̊ pfectio hoĩs in adoptiõe charitatſ. Jux illð ad Colocẽſes.iij. ca. Suꝑ oĩa charitatẽ habete q̃ eſt vinculũ ꝑfe ctionis. Amoꝛ em̃ hʒ vtutem traſfoꝛmatiua et vnitiuã diligẽt ĩ dilectũ ꝑ ĩtellectũ ⁊ affectum. Et in h̊ ꝑpficit Keatura Goniare affectũ cũ cre 2e cui nihil boni t aũt triplex perfe⸗ atoꝛe cui nihil boni deeſt Et aũt triplex ctio ſᷣm Tho.ſcdᷣa ſcðe.q.clxxxiiij.arti.ij ma abſoluta qᷓ nõ ſolũ attẽdit᷑ m totalitateʒ ex Pte diligẽtis.ᷣ etiã ex ꝑte diligibilis:vt.ſ.dili⸗ gat᷑ de qᷓ;tũ ẽ diligibilis.⁊ talis ꝑfectio nõ eſt poſſibilis alicui creature ſᷣ ſoli deo ↄuenit.Se⸗⸗ cuũda ꝑfectio ẽ abſoluta ſᷣm totalitatẽ abſolutã ex ꝑte diligẽtis ꝓut.ſ.affectio ᷣm totũ ſuũ poſ ſe ſemꝑ actualit᷑ ferat᷑ in deũ:⁊ talis ꝑfectio nõ ẽ poſſibilis ĩ via cũ hõ ⁊ doꝛmiat ⁊ alijs in qͥbꝰ occupet᷑ mẽtis actu nõ fert᷑ in deũ. Et iſta ẽ ꝑ⸗ fectio patrie.Et ð hac ðꝛ de pe.di.ij. charitas. ꝑſfecta charitas i hac vita haberi nõ pᷣt. Tertia aũt ẽ ꝑſectio que neq; attẽdit᷑ ᷣm totalitatẽ ex pte diligibilis neq; ſᷣm totalitatẽ ex ꝑte diligẽ⸗ tis:vt ſcʒ ſꝑ actu ferat᷑ ĩ deũ.Sed qᷓ;tũ ad h q excludãt᷑ ea q̃ motui dilectiõis ĩ deũ repugnat ⁊ h̊ põt haberi ĩ pñti vita.Et h̊ duplicit᷑. Ano mõ inq;tũ ab effectu hoĩs excludit᷑ oẽ illud q charitati cõtrariat᷑:ſicut ẽ pctm̃ moꝛtale.vt ſcJ nihil cogitet vł velit deliberare qð ſit diuine di lectioni ↄtrariũ:⁊ ſinetali ꝑfectiõe charitas eẽ nõ põt. Alio mõ vt hõ ſtudiũ ſuuʒ deputet ad vacãdũ deo ⁊ rebus diuinis:pᷣtermiſſis alijs: excludẽdo oẽm affectũ extraneũ niſi qᷓ;tũ neceſ ſitas vite pñtis reqͥrit. Et ad iſtũ oꝛdinat᷑ reli⸗ gio vt ad finẽ. VUñ ſtatꝰreligionis eſt q̃dã diſci plina ⁊ exercitiũ ꝑueniendi ad ꝑfectonẽ C Sg i· rib? votis inte cũdũ qð erat declarãdũ quõ in trii grat᷑ ⁊ pficit᷑ ſtatꝰreligionis Et ad p̊ reſpo mus ſᷣm Tho.ſcdða ſcde.q.clxxx vj.arti.vij. ſtatꝰ religionis pᷣt triplicił ↄſiderari. Inomõ Em qð ẽ quoddã exercitiũ tendẽdi in ꝑfectiõeʒ charitatl.Alio mõ öᷣm qð quietat humanũ ani mũ ab exterioꝛibꝰ ſollicitudinibus. Tertio mõ Em qð ẽ quoddã holocauſtũ ꝑ quod aliqͥs ſe ⁊ ſua offert deo.Et m h̊ in tribꝰ votis integraf ſtatꝰ religiõis. Nꝛimo qͥdẽ qᷓ;dtum ad exercitiũ ꝑpfectiõis requirit᷑ ꝙ aliqͥs a ſe remoueat illa ꝑ ꝗᷓ poſſet impediri ne totaliter affectꝰ eius tẽdat i deũ in ͥↄſiſtit pfectio charitatis ( hmõi aüt ſũt tria Pꝛimũ eſt cupiditas exterioꝛũ bonoꝝ q̃ tolli᷑ ꝑ votũ pauꝑtatis Gcom ẽ cõcupiſcen tia ſenſibiliũ delectationũ inter q̃s pᷣcellũt dele ctationes veneree q̃ tollit᷑ ꝑ votũ ↄtinẽtie¶Cer tiũ ẽ ino:dinatio volũtatis humane q̃ excludi⸗⸗ tur ꝑ votũ obedientie. Similiter ſollicitudinis V ſecularis inetudo pᷣcipue ingerit homini cir⸗ ca tria. Pꝛimo circa diſpẽſationẽ exterioꝝ rey que amputat᷑ ꝑ votum pauꝑtatis. Scdᷣo circa gubernationẽ vxoꝛis ⁊ filioꝝ que tollit᷑ ꝑ caſti tatem. Tertio ꝑ diſpoſitioneʒ ꝓpꝛioꝝ actuũ qᷓ tollit᷑ ꝑ obediẽtiã. Similiter holocauſtũ ðꝛ cũ aliqᷣs totum qð hʒ deo offert abet aũt hõ tri plex bonũ. Pꝛimũ ẽr erũ exterioꝝ q̃s totaliter offert deo ꝑ pauꝑtatẽ Scoᷣm bonuʒ ꝓpꝛiũ coꝛ poꝛis qð offert deo pᷣcipueꝑ votũ caſtitatis:q abꝛenunciat maximis delectationibus carnis. Tertiũ eſt bonũ aĩe:qð totaliter offert deo per votũ obedientie:ꝑ qð hõ offert deo ꝓpꝛiã vo. luntatẽ ꝑ quã hõ vtit᷑ oibꝰ potẽtijs ⁊ habitibꝰ gie. Oẽs aũt alie obſeruãtie religionũ oꝛdinaz tur ad pᷣdicta tria vota.nã laboꝛ manuũ ⁊ mẽzÜz dicitas ad pauptateʒ vigilie ieiuniũ ⁊ diſcipli⸗ na ad caſtitatẽ.Alia exercitia vt lectio:oꝛatio viſitatio infirmoꝝ: ⁊ hmõi ad obedientiã.He⸗ terminatio auũt habitꝰ ꝑtinet ad oĩa tria pᷣdicta tanqᷓ; ſignũ obligationis. Interioꝛes autẽ actꝰ vYtutis:vt hũilitas patiẽtia ⁊ hmõi:nõ cadunt ſub voto religionis:qꝛ oiuʒ vtutũ mater ẽ cha ritas ad quã oꝛdinet᷑ ſtatus religionis vt ad fi nem (Ad tertiũ qð erat declaranduʒz. reſpondet Tho. ſcda ſcde.q.Qxxxx.arti.viij. int᷑ tria vota pᷣncipaliꝰ ⁊ eſſentialius religioni ẽ obediẽ tia. Et h̊ triplici rõne. Pꝛimo qꝛ qd ꝑ eã maiꝰ deo offer?᷑ qᷓ; ꝑ alia.ſ. ꝓpꝛia volũtas. Scdðo diꝛ votũ obediẽtie ↄtinet ſub ſe alia vota:̊ nõ ecõ uerſo. Tertio qꝛ votũ obediẽtie ꝓpꝛie ſe exten⸗ dit ad actus ꝓpꝛios ꝓpinquos ſini religionis quãto aũt aliqͥd eſt ꝓpinquiꝰfini tantomelius Motãdũ tñ h̊ loco multaſũt in bus religio ſinõ tenent᷑ obedire pᷣlato Pꝛimo ſi pᷣlatus pcẽ peret ↄ dei mãdata:vt crimen occultũ reuelari ſibi:nõ ſuato oꝛdine fraterne coꝛrectionis. vel pꝛeter mãdata: vt mendaciuum officioſũ Non eñim̃ debet hmõi p̃ceptis parere. vt ptʒ.xj.q.iſj. ca.ſi dñs. Scdo ſi ↄtra oꝛdinationes ecclie: t nõ ieiunet die ſtatuta ab ecclia ⁊ ſilia ſicut ppa tur. xj. q.iij.ca.ſi s ep̃s.Tertio fiotra oꝛdina tiones ſue regule vei ↄſtitutionũ.Quartoſi pᷣ⸗ cipit ea ad q̃ nõ ſe extendit pᷣlature auctoꝛitas: vt ſi ciꝑet peccata ↄfeſſa iteꝝ ↄfſiteri ſine cau⸗ ſa: ⁊ ſiłia.Quinto ſi pᷣciꝑet qð habet ſpẽm ma⸗ li vt ꝙ nudaret ſe coꝛã hoĩbꝰ:qꝛ obediẽtia itel⸗ ligit᷑ in licitis ⁊ honeſtis:vt ꝓbat᷑.xj.q.iij.non eſt. Sexto ſi pᷣciꝑet vt ſubditꝰ reſpiceret aues volãtes ꝑ aera:lʒ aliqui dicãt ꝙ etiã in his lau dabilius ſit obedire: ſicut diximꝰ in ẽmone de ſancto Mattheo. ¶ Tertiũ quo extollit᷑ ꝓpfel te religionis a beato antonio ð: cha ritas. Tãto nanq; feruoꝛe charitatis ſuccẽſus fuit ꝙ nõ ob aliã cauſã: niſi vt martyriũ pat᷑· Muoft lberi larſ⸗ mne frane ler die hu dei (De um inis ltu (Scd Ean Pnan pitulum.II. ecuda excelle C¶ Pꝛima ↄditio q̃ decoꝛã fecit p txpoa religione ſancti auguſtini trãſierit ad religionẽ fraciſci.Et lzʒ vt inqͥt Tho.ſcða ſeðe q.clxxxix. MNõ liceat tranſire de vna religione ad aliã:tum qꝛ ſcãdaliʒant illi qͥ relinquunt᷑:tũ qꝛ faciliꝰ ꝓſicit aliqᷣs in religione inq̃ viuere cõ ſueuit qᷓ; in alia:tñ qñ h̊ fit vel ꝓpter magnã vti litatẽ:ſiue ꝓpter neceſſitatẽ laudabile ẽ.Hodie vo ãſi oẽs oꝛdines obtinuerunt ne poſſit qͥs ꝓ feſſus ꝓ libito oꝛdine ſuo dimiſſo ad aliũ cõme are. Olim etiã fiebat trãſitus ab oꝛdinibꝰ men dicantiũ ad oꝛdines monachales quoſcunq; ſi ne diſpẽſatione pape.Et reputabat᷑ licitꝰin fo⸗ ro iudiciali ecclie tãqᷓ; trãſitꝰ ad ꝑfectioꝛẽ ſtatũ ſcʒ ↄtẽplationis:cũ tñ in rei vᷣitate nõ hoc intẽ derẽt trãſeuntes:ſᷣ vt maioꝛi libertate ad malũ vterent᷑:ſicut apparebat in ↄuerſatione eoꝛum. Sʒ ꝑ ↄſtitutionẽ martini qͥnti in ↄſilio ↄſtanti enſi decretũ eſt vt de oꝛdine mẽdicãtiuʒ nullus poſſit trãſire ad aliquẽ oꝛdinẽ monachalẽ: niſi cartuſienſiũ:etiaʒ cũ licẽtia ſui oꝛdinis niſi ſuꝑ hoc haberet diſpẽſationẽ a papa: ⁊ ꝙ in bulla diſpẽſationis fieret mẽtio de ↄſtitutiõe martini gals eſſet iſte apoſtata: nec poſſet manere in illo oꝛdine ad quẽ tranſit. Sanctus ergo antonius audiẽs famã quoꝛundã fratꝝ minoꝝ q̊ inmar rochio ꝓ xpᷣo martyriũ paſſi fuerãt ↄcepit ani⸗ mo fratꝝ minoꝝ ſocietati ſe copulare vt cũ eis liberius ad martyriũ ꝑgeret:etiaʒ pᷣlati ſui licẽ tia ⁊ ſi cũ dificultate obtenta venientibꝰad ſuũ monaſteriũ fratribꝰ minoꝛibus habituʒ ſancti franciſci deuotus recepit: moxq; cuʒ ipis inde receſſit. Quidã vo ex canonicis ſuꝑ hoc graui ter dolens:abeunti antonioi amaritudine coꝛ⸗ dis dixit. VUade vade qꝛ foꝛſitã ſanctꝰ eris Cui humiliter ſic reſpondit.Cũ meſanctũ audieris deũ vtiq; collaudabis. ℳ. . De pᷣdicatiõe beati antonij ꝗ ſcientiã dabuit nõ ſolũ acdſitã: ſz infula: are cum hũilitate pdicãs:.meruit q;pluri –— tiaſ. ãcti antonij ðꝛ pᷣdicatiõis. Naʒ feruẽtiſſime xpᷣi euangeliũ pᷣdicauit Fuit auũt ſua pdicatio triplici ↄditiõe decoꝛata ¶Pꝛima ↄditio fuit clara intelligẽtia. ¶ vVScðda humilis obedientia. ¶ Tertia gratioſa aſſiſtentia. ctaꝝ:quã ⁊ legẽdo ⁊ oꝛãdo atq; ↄtẽplando cõ parauit:nã vt ſcribit᷑ in eiꝰ legẽda. MPoſtqᷓ; ad monaſteriũ ſãcte crudl de colibꝛia ꝑuenit ꝓpel⸗ mis ſignis ⁊ miraculis coꝛuſcare.Ca NMꝛima a ditio ꝗqᷓ decoꝛã fecit beati antonijp dicationẽ:fuit clara itelligẽtia.ſ.ſcripturaꝝ ſan labat eũ iã ſpũs quodazʒ futuroꝝ pᷣſagio ad di⸗ uinaꝝ ſtudia lr̃aꝝ in qͥbꝰ iugiter meditãdo nõ ſolũ qliter ĩ agro alieno vitia extirpando: vtu⸗ tes inſereret:ſemetipᷣm ſollicite bᷣmitꝰ excolẽdo cognouit:verũetiaʒ qliter fidei noꝛman aſtrue ret:ac ↄfutaret erroꝛes:firmiſſimis patrum ſen tẽtijs ſe muniuit.Sicq; factũ ẽ vt illo inſpirãte q̃ iteruallo tꝑis ĩ docẽdo nõ indiget: nõ multo poſt vir dei ſapie plenꝰeẽt.h in legẽda.Et vt i cronicis oꝛdinis notaf᷑. cũ tꝑe generalis ↄcilij rome coꝛaʒ papa ⁊ cardinalibꝰvniuſoq; popu⸗ lo pᷣdicaſſet ſuaq; natiua lingua ſatiſfeciſſet nati onibꝰ varijs:q̃ referebãt diſtincte illius vᷣba in⸗ tellexiſſe:cũ oẽs fuiſſent i admiratiõe ſuſpenſi⸗ papa ipᷣm archã teſtamẽti vocauit. In ipis ad huc cronicis ſcribit᷑ ꝙ beatꝰ antoniꝰ de bñpla⸗ cito pr̃is frãciſci fuit pꝛimꝰ ſtudẽs ĩ theologia cũ fratre adã de mariſco anglico in oꝛdine ꝑ ge nerale capłm oꝛdinatꝰ.Et acceſſerũt ad abbatẽ ſancti andree de vcellis:qͥ clariſſimꝰtheologus libꝛos beati dioniſij nouit᷑ ex greco trãſtulerat i latinũ atq; pulcherrime cõmẽtauerat Abbas vo eos benigne recepit:⁊ cuʒ inſpexiſſet animi puritatẽ:⁊ intelligẽtie limpitudinẽ in beato an tonio ĩſuo cõmẽto ſuꝑ dionyſiũ ð myſtica the ologia.ca.iij.de beato antonio ſic dixerit. Fre quenter amoꝛ penetrat vbi cognitio phiſica fo ris ſtat. Legim em quoſdã ſanctos epos minꝰ imbutos fuiſſe phiſicis:qͥ ⁊ myſticã theologiã captu mẽtis hauriẽtes:celos penetrabãt:oẽm phiſicã cognitionẽ ſubtiliſſime trãſcẽdẽtes:vſ-⸗ q; ad beatiſſimã trinitatẽ:qð ⁊ ego in ſãciofra⸗ tre antonio ð oꝛdine fratꝝ minoꝝ peculiari fa⸗ miliaritate exꝑtus ſũ: qͥ cũ eſſet minꝰ imbutus lis ſecularibꝰ:animi puritate ⁊ mentis ardoꝛe ſuccẽſus myſticã theologicã captu mẽtis ⁊ fer⸗ uẽter deſiderauit:⁊ abundanter hauſit:vt poſ ſim dicere de eo qõ ſcribitur de Johhe baptiſta Ypſe erat lucerna ardẽs ⁊ lucens qꝛ em amoꝛe ardebat interius lucebat exterius.hec ille. Ip⸗ ſe inſuꝑ antonius gloꝛoſus ð licẽtia ſancti frã⸗ ciſci theologiã fratribꝰ eũ rogantibꝰ legit. Cui tale in ſcriptis ſanctꝰ franciſcus dedit reſpõſũ. Chariſſimo meo fratri antonio. Frater frãciſcꝰ ſalutẽ in xpᷣo Placet mihi ꝙ ſanctã theologiã legas fratribꝰ dũmodo ꝓpter hmõi ſtudiũ ſa⸗ cte oꝛationis ⁊ deuotiõis ſpiritũ nõ extinguãt ſicut i regula ↄtinet᷑. AHale.Pꝛopter theologie ſacre cognitionẽ atq; ſpeculationẽ reꝝ diuina⸗ rũ introducit᷑:q̃ſi de ſe loquẽs beatꝰantoniꝰ in epła hodierna q̃ ſcribit᷑ Sapie.vij.ca. Optaui 2 datus ẽ mihi ſenſus. Inuocaui ⁊ venit in me ſpus ſapie:⁊ pᷣpoſui illa regnis ⁊ ſedibꝰ⁊ diuiti as nihil eẽ dixi in cõꝑpatiõe illiꝰ: nec cõꝑaui illi lapidẽ pcioſũ: qm ocauꝶ ĩ cõꝑatiõcili arena lxy zexigua xtãqᷓ lutũ eſtimabit᷑ argẽtũ ĩ ↄfpectu Mliꝰ. ¶ Ocda 2ditio qᷓ decoꝛẽ fecit pdicationeʒ eati antonij ð: huilis obedientia. Nã ad pᷣdi⸗ cãdũ nõ ſe pᷣſũptuoſe vel arrogãter ingeſſit:łᷣ pᷣ latoꝝ ſuoꝝ pᷣcepto monitꝰ⁊ aſtrictꝰ. Et vt ſcri bit᷑ in.c.niſi cũ pꝛidẽ.de renũciationibꝰ.Cüci te verã humilitatẽ cuſtodies:cũ ꝑ eã locũ ſubli mẽ aufugies:⁊ ꝑ obediẽtiã nõ dimittes. Cum beati antonij 4 4 etm tẽptaſſet ad ꝑtes ſarracenoꝝ nauigare cũ li cẽtia pᷣlatoꝝ aduerſa grauiq; valitudine impe Ditus ad ꝑtes fideliũ tandẽ redire cõpulſus fu⸗ it:⁊ dum naulgaãtes hiſpaniã tẽptaſſent petere vxẽtis flãtibꝰnõ ſecũdis ad ſicilie inſulã aplicu erũt. Inſtabat aũt eo tge generale caplin fratꝝ minoꝝ aſſiſij ꝓxime celebꝛãdũ.ld qð antoniꝰ Ddebilis ⁊ infſirmꝰꝑuenit Soluto vo ex moꝛe ca pitulo frater gratianꝰ tunc romãdiole miniſter ſanctũ antoniũ ſecũ duxit.iſitq; illũ ad quẽ dam locũ ↄtẽplationi diſpoſitũ m ꝙ ipſe ſup⸗ pliciter expoſtulauerat: vbi totũ ſe oꝛationibꝰ 2 alijs ſpũ alibꝰexercitijs dedicauit:ſicut diffu⸗ ſuus ponit᷑ i legenda:ſicq; aliq;diu dono ſapie plenꝰ ſimplicẽ int᷑ ſimplices vitaz duxit.Cum vo frẽs ꝓ ſuſcipiẽdis oꝛdinibꝰmiſſi ad ciuitatẽ foꝛliuij ↄfluxerũt inter qͥs affuit beatꝰ antoniꝰ. dj̃i piſces maris ⁊ fluminis:ex quo illud audi re ↄtemnunt heretici inſideles. Et ecce ↄueni ſtatim ibi tanta piſciũ multitudo ꝙ nũqᷓ; tantas ſimul in illis partibꝰ fuit viſa: ⁊ oẽs tenebãtes pita aliquãtulũ extra aquã. Quibꝰ ſanctꝰ anto nius ſolẽniter pᷣdicare cepit dicẽs Jromeigt ſces multuzʒ tenemini ꝓ veſtro modulo referre gęas creatoꝛi qͥ in veſtrũ habitaculũ dedit vo⸗ bis tã nobile elementuʒ:ita vt aq̊s dulccs ⁊ ſa? ſas ꝓut expedit habeatis refugia. Inſuꝑ mul⸗ tiplicia ↄtulit:vt euitetis incõmoda tẽpeſtatis Exhibuit inſuꝑ vobis elemẽtũ dyaſfanũ ⁊ lim⸗ pidũ:vt vias ꝑ qs incedatis ⁊ eſcas plenius vi deatis vt viuere poſſitis. Idẽ creatoꝛeſcas vo bis neceſſarias adminiſtrat: vos ĩ creatiõe miꝗ di ꝓ benedictiõe a deo multiplicatiõis pᷣceptiꝰ habuiſtis:vos ĩ diluuio ceteris aĩalibus extra archã pereuntibꝰabſq; leſione reſeruati fuiſtis AVobis data ſuit ex imperio Jonã ꝓpham dni reſeruare ⁊ illũ poſt triduũ in terram reponere VAos ⁊ cenſũ dño ihu xpᷣo:cũ tã pauꝑ nonha⸗ beret vñ ſtaterẽ ſolueret obtuliſtis vos ante re ſurrectionẽ:⁊ poſt fuiſtis cibꝰ eterni regis dñi Eps loci perquiſiuit religioſos oꝛdinum qͥ ibi Zuenerat:an aliqs vbũ dñi pᷣdicare eẽt diſpo⸗ ſKitus. Et cũ oẽs id recuſarẽt ad antoniũ ſe ver⸗ tit: impoꝛtuneq; ſatis eũ vt id ꝑficeret exoꝛauit Cũ vo ipᷣe ſepiꝰrecuſaſſet:tandẽ deo ſic diſpo⸗ nẽte epᷣi volũtatẽ adimpleuit Cepitq; pᷣmo cũ timoꝛe dñi ſimpliciter fari:in ꝓgreſſn aũt mo nis dei eloquia:ita pꝛofunde: ita ſubtiliter: ita etiã efficacit᷑ eructauit:vt oẽs in vehemẽtẽ ſtu poꝛẽ ↄuerterit.Fratribꝰ aũt ipᷣis minoꝛibꝰ res videbat᷑ hec noua:qm̃ lʒ ſanctꝰantoniꝰtantam deſuper gram accepiſſet:vt memoꝛia ꝓ codici⸗ bus vteret᷑:nullũ tñ in eo ſciẽtie aliud ꝑpende⸗ c bat᷑ iudicium:niſi ꝙ pauca perraro laliter lo⸗ quebat᷑.Cũ vo vᷣtus tãti patris generali mini ſtro nota fuit.mox in publicũ ꝓdire cõpellens antoniũ:officiũ ſibi pᷣdicatiõis iniũxit. ¶ Ter d dicit tia ↄditio ꝗᷓ decoꝛauit anton gloꝛioſa aſſiſtentia. Aſtitit illi ꝛimũ de piſcibꝰ ad pᷣdicationẽ ſuã nõ niſi mi dignabãt᷑· Quare ſanctꝰ antoniꝰ deo inſpirãte acceſſit q̃dam die ad os fluminis iuxta mare: ⁊ oꝛioſa alliſtentia. A ſpe p̃dicanti ve riſſime gra dei:qð vtiq; multa de illo miracula veriſſime ſcripta teſtant᷑.Ex qͥbꝰaliq̃ enarremꝰ raculoſe ↄfluentibꝰ. Dũ em̃ ipᷣe ariminũ pᷣdica ret:vbi hereticoꝝ magna copia moꝛabat᷑ ↄtra coꝝ erroꝛes diſputãs cupiebat eos ad lumẽ re ducere veritatis. Ipᷣi vo nec eius vba audire — . ihu xpᷣi. Pꝛopter q̃ oĩa laudate ⁊ bñdicite deũ a quotot bñficia ſingularia pᷣ ceteris aialibꝰre cepiſtis. Ad hec verba ⁊ ſimilia exultabant pi ſces apericbãt oꝛa ⁊ ſignis qͥbꝰ poterant altiſſi müũ tollaudabãt.Tüũc antoniꝰclamãs dicebat. Benedictꝰ de eternꝰ qꝛ magis honoꝛãt piſces deũ qᷓ; hoies heretici Ad qð miraculũ ↄcurrit populꝰ ciuitatis:qð vidẽtes heretici cõpũcti coꝛde ad pedes ſãcti antonij vt pᷣdicationemſij lis faceret ↄſederũt.Tũc ſanctꝰ antoniꝰ de fiide illis effcaciter adeo pᷣdicauit ꝙ oẽs ↄuertithe reticos: ⁊ fideles in fide roboꝛatos cuʒ gaudio ⁊ benedictione remiſit. Piſces etiã licentiati a ſancto antonio quaſi gaudentes ⁊ capitibꝰ ſan udentes:ad maris ꝑtes varias abie⸗ pluuia ſpargi:timens vo populus abire diſpo nebat. At ſanctꝰſilentio imperato oꝛauit ad do minũ.Statim in loco illo ceſſauit pluuia:cũ ta men in circũitu vndiq; pluuia efflueret abũdã ter. Finito itaq; ᷣmone omes gratias dederũt omnipotenti deo In ciuitate adhuc paduana q̃ͥdam nomie petrus filiõ ſuam que paduana di cebatur ad ſanctum adduxit:erat illa annoꝛuʒ quattuoꝛ:pedum greſſu pꝛiuata:ac moꝛe ſerpẽ tum reptans:⁊ moꝛbo caduco laboꝛans: hanc * aaosnnnm dum ad pces patris antonius in ſancte trinita⸗ ſtans iĩ rippa que mari apꝛopinquabat ⁊ fltumi ni incepit piſces aduocare dicẽs. Audite vbũ tis nomie coſignalſet: mor omnis aduerſa vali tudo dimiſit.S Aliud miraculũ fui de pluuia que nõ te⸗ tigit auditoꝛes eiꝰ Cũ em̃ ſemel in ciuitate leni- ſarcenſi populo p̃dicaret in quodã latiſſimo c,õ po:turbatus eſt aer tonitrua ſonare ceperũt et anaq; facia eſt amoꝛbo cadu heniene lbbietu giqud us6 mode poten cnachk ſornd C CX CP⸗ us felica Ham pt. quobea lit. Abo⸗ nismedi lngedien behiuoli busgre feſinant ſeybitun Glerr9 ſonsno⸗ dernns Pagerei wirvri⸗ mecllan ſaggires ſoäe lusig enir nnn tes nto ipi nhe⸗ leje diͦ N . uocant patrociniũ eius co a ab ambulãdi impedimẽto. In eadẽ ciuita te paduana:qͥd am noie leonardus cõfeſſus eſt beato antonio:qꝙ pede ꝑcuſſerat matrẽ ſuã : ira ꝙ ex vehemẽti impulſu ĩ terrã ceciderat: ꝙ vir dei hoꝛrens ipᷣm dure redarguit.Et inter cete⸗ ra ei dixit. Mes qͥ ꝑcutit patrẽ aut matrem de⸗ bet ꝓptinus amputari. Hoc autem vir ſimplex non recte intelligens ⁊ ꝓpter culpam ⁊ ſãcti ex aſperationẽ triſtis effectus domũ cõcite redijt pedemq; ꝓpꝛiũ illico mutilauit:quod vbima⸗ ter aſpexit ad ſanctum antoniũ feſtina perrexit Conqueſtaq; de ipᷣa ꝙ filiũ ſuum ita inſtruxe⸗ rat: ⁊ conſidens tñ in ſanctitateillius pᷣcabatur vt pꝓ ipo dũm exoꝛaret Sanctus autẽ ipᷣam cõ ſolando ſe legitime excuſauit: ⁊ mox ad ipſuʒ ꝑ ueniens oꝛatione pꝛemiſſa pedem coniungens tibie:facto pariter ſigno crucis ſacrl manibus aliquãdiu deſuper liniens ſtatim pes ita inſer⸗ tus ⁊ cõſolidatus eſt tibie ꝙ ibidẽ ſurrexit ho⸗ mo alacer ⁊ incolumis exultãs ⁊ laudẽs omni potentem deum. der gloꝛificauit ſãctũ antoniũp re uelationẽ moꝛtis eiꝰ⁊ cano frequentẽ exauditionẽ illoꝝ din te – atrociniuũ eiusCap tonij excellẽtia dicik gloꝛificatiõis. —— . Pꝛeter ſpe gkiaz illabeati quaʒ ad eptus eſt in regno celoꝝ gloꝛiſicauit de ſaciuzʒ ſuum in eccleſia militãte triplici gloꝛia. C Pꝛima reuelationis. ¶ Secũda canoniʒationis. ¶ Tertia exauditionis. 82 ¶ Pꝛima gloꝛia dicit᷑ reuelation is Aoluit de us felicem Üllius tranſituʒ mirabiliter reuelare: nam vt ſcribit᷑ in cronicis oꝛdinis. Eodem die quo beatus antoniꝰ padue ex hac vita migra⸗ uit. Abbas vᷣcellenſis erat in camera ſua diui⸗ nis meditationibꝰ intentus. unc ad eum ſolꝰ ingrediens antonius poſt minimã ſalutationẽ beniuolã vir ſanctus adiens.Ecce domine ab⸗ bas ꝙ relicto aſello meo paduevado ad patriã feſtinanter. Et confeſtim cum abbatẽ in guttu re vbi tunc grauiter patiebat᷑ familiarius teti⸗ giſſet: ⁊ ↄtinuo ab egritudine liberaſſet exiens foꝛas nõ ẽ amplius viſus. Ille wo abbas cõſi⸗ derans ꝙ foꝛte ad natiuã patriam ſcʒ hiſpaniã pergeret: eius deceſſum totaliter ignoꝛans ſur⸗ rexit vt ipſum aliquãtulũ retineret: ⁊ exies ex⸗ tra cellam cum nõ inueniret anxie a monachis requirebat: vbi eẽt frater antonius.Quibꝰ re⸗ ſpondentibꝰ ipᷣm non veniſſe ⁊ vbi eſſet ſe peni⸗ tus ignoꝛare. Ille ſrmiter aſſeruit ſe modo illũ patrem ꝑ moꝛtis exceſſum ad patrie celeſtis cõ uiuiũ perrexiſſe. Et notãs tẽpus diligẽter poſt vidiſſe:a quo etiam ⁊ curatum ſeatq ſanatum aſſerebat Et cum nullibi reperiret᷑ pꝛefatus ab bas ad coꝛrediens certiſſime intellexit beatum modũ liquido repperit eadẽ hoꝛa qua ſibiappa ruit ip̃ᷣm ex hac vita migraſſe. C Secunda glo ria qua deus hunc ſanctũ ſublimauit dicit᷑ ca⸗ nonizationis. Gꝛegoꝛiꝰ em nonus obſeruatis omnibein ſanctoꝝ canoniʒzatione debitis: ĩm ſanctum cathalago ſanetoꝛuʒ aſcripſit: die ſui obitus menſe. xj. Eodeʒ die vniuerſus vlixbo⸗ nenſis populus vnde iſte ſanctus fuerat oꝛiun dus ſolẽnitate maxima letabat᷑: ⁊ cauſam exul tationis hmõi omes penitus ignoꝛabãt.Nam de ip̃ius canonizatiõe nihil ſciebãt: ⁊ vt aiunt campane ciuitatis ꝑ ſe ſonabãt. Cõpertũq; eſt poſtea ꝙ eodeʒ die fuerat beatiſſimus antoni⸗ ſolẽniter canoniʒatus. Anno vo doſniniceim · carnatiõis. . cclxiij. Cõſtructa pꝛegandi ec cleſia in eius honoꝛe. Coꝛpus ibi t anſſatũ eſt: 7 cũ diu ſub terra iacuiſſet inuẽta eſt lingua eiꝰ adeo recens rubicũda ⁊ pulchꝛa: quaſieandem hoꝛa pater ſanctiſſimꝰ diſceſſiſſet: cum tñ elapſi fuiſſent a die moꝛti anni. xxiiij.⁊ ampliꝰ. IJbaʒ aũt linguã dñs Bonauẽtura tũc oꝛdinis gene ralis miniſter qͥ poſtmodũ fuit cardinalis eps albanẽſis:cũ pᷣſens eſſet illius traſlationis guau dijs in manibus reuerẽter accipiens cũ lachꝛy mis cepit deuotiſſime huiſcemodi Ybis affari. Olingua bñdicta q̃ ſemꝑ dñm dñdixiſti ⁊ ali⸗ os bñdicere feciſti:nũc manifeſte apparet quati exiſtis meriti apud deum. Et infiges ei dulcia oſcula:iuſſit eam ſeoꝛſum honoꝛiſice collocari. ¶ Tertia glia beati antonij ðꝛ exauditiõis Jp ſe qͥe auxiliũ ei poſcẽtibꝰ eũq; inuocantibꝰ li beraliter ↄdeſcendit: pᷣceſq; ac vota ſuoꝝ deno toꝛũ exaudit.Qua it᷑ vo ſãcti beati oꝛatiões nras agnoſcãt: oſtẽdit richar.in.iiij.di.xlv. di cẽs & ipᷣi cognoſcũt oẽs ſupplicatiões nras ꝗs eis poꝛrigimꝰ ĩ vbo dei qð clare vidẽt. uis em̃ nõ videãt oĩa que videt vbum tñ ꝓbabile eſt ꝙ in illo videant oĩa q facimus ⁊ dicimꝰ et q̃ i coꝛde geſtamꝰad reuerẽtiã eoꝝ. Et qᷣs enar rare valeret: quot a diuerſis periculis beatien tonij fuerint meritis liberati. Quot ad eũ füdẽ tes pias pᷣces exauditi. Obmilſſis tñ glüs aliqᷓ deuotione nr̃a inflada hoc loco ſubnectemꝰ. Regina legionis multũ ĩ btõ antonio ↄfidens tenuit hiliã.xj. annoꝝ ↄtra volũtatẽ regis ? ba ronũ tribus diebus defunctã: oꝛans et dicens Beate antoni ego fui ð patria tua: redde mihi filiam meam. Que ſurrexit matriq; dixit. NMar cat tibi deus mater. Lü em eſſem inter vgines in glia: beatꝰ antonius pᷣcibus veſtris 2 ricr⸗ * a dño impetrauit:vt ad vitã redirẽ. Sʒ vnum ſciatis ꝙ nõ ero vobiſcũ niſi diebus. xv. qdð ita ipletũ ẽ ſicut dixit In ciuitate vlixbone filiꝰſo roꝛis beati antonij foꝛte qnquẽnis ⁊ puerulus cũ alijs pueris ĩ mari ludẽs:euerſa nauicula ſo lus alijs natãtibꝰ ẽ ſubmerſus ¶ CPater vo poſt ſpatiũ triũ hoꝛaꝝ accurrẽs filium moꝛtuũ a pi ſcatoꝛibꝰaccepit.Quẽ cũ vellet ſepelire pater. Cõuerſa mater ad beatũ antoniũ dixit cum la⸗ chꝛymis. Frater mi ſi piꝰ extraneis es:noli mi⸗ hiſoꝛoꝛi tue eẽ crudelis ⁊ durꝰ.Eſto mihi ꝓpi tius ⁊ mihi filiũ redde:quẽ tuo oꝛdini ſanctoſi reuixerit dedicabo. Mox puer ſurrexit inco⸗ lumis:⁊ tandẽ adultꝰ intrauit oꝛdinẽ:⁊ vſq; in ſinem ſue vite ſancte ac laudabiliter ꝑſeuerauit Frater Bernardinꝰð parma ex q̃da graui egri tudine duobꝰmenſibꝰmutexiſtẽs ad tantã de⸗ bilitatẽ ꝑuenerat:ꝙ nec candelã poterat extin⸗ guere ſuo flatu timẽs de ſuffocatiõis periculo: cũ iam ei diffiderẽt medici ſubuenire: fecit ſe ad ſanctũ antoniũ paduam adduci: ⁊ ante archã ſancti ꝓſtratꝰ:oꝛanſq; feruẽtiſſime cũ mult fra tribꝰ ⁊ populi frequẽtia ſtatim ibideʒ ⁊ loque lam recuꝑauit ⁊ ꝑfectaʒ ſanitatẽ recepit.Atq; cum fratribꝰſalue regina: leta ⁊ ſoꝛonoſa voce cantauit Tempoꝛe bonifacij pape octaui repa rata eſt tribuna baſilice ſaluatoꝛis in laterano: cui depingẽde opere moſaico deputati ſũt duo fratres minoꝛes in illa arte valde periti. Deſi⸗ ghatis aũt imaginibus quas idem papa ibi de pingi mãdauerat:vidẽtes illi fratres ꝙ adhuc loca ſuꝑerant:iĩ qbus alie imagines poſſent po ni. ꝓpꝛio motu vel foꝛte diuino inſtinctu beato rũ frãciſci ⁊ antonij imagines q̃ etiaʒ hodieibi cernunt᷑:hincinde depinxerũt. Quo ad eiuſdẽ domini pape delato noticiã mandauit qᷣbuſdã clericis hec ſibi ex liuoꝛe nũciantibꝰ ita dicens De imagine ſancti frãciſci poſtqᷓ; ibi eſt equani miter toleramus: ſancti antonij vero imagineʒ delete: ⁊ loco eius imaginẽ beati Gꝛegoꝛij faci⸗ atis. Nui accedentes vnus poſt aliũ aſcenden tes cõfeſſi ſunt ab vna ꝑſona terribili ab alto in terram deici.⁊ quaſi in furiã verſi fuerunt a ce⸗ pto ꝓpoſito impediti. Et ſicut dicti fratres pi⸗ ctoꝛes referebant:qͥdam illoꝛũ ſtatim infra bꝛe⸗ ue tempus ſpiritũ exhalarũt. Audiẽs hoc me⸗ moꝛatus papa referentibꝰ demãdauit. Dimit⸗ tatis inqt ſtare ſanctũ illũ ſicut vult: qꝛ potius poſſemꝰcũ eo ꝑdere qᷓ; lucrari In begra caſtro regni poꝛtugalie vir qdã petrꝰnoie potes et di⸗ ues:⁊ oꝛdini fratꝝ minoꝝ tanta dilectiõe aſtri cctus:ꝙ eis ibi ↄtulit locũ ꝓ edificatiõe cõuẽtꝰ 2⁊ꝓcdinſcijs plura dedit. Cum autẽ infirmaret᷑ ad moꝛtẽ: quattuo: fratres minoꝛes ⁊ alij ð ſua familia vigilãtes ĩ camera eius exitum expecta bant. Tenebat ex deuotione pdictus petrꝰ ha⸗ bitum fratꝝ cum quo elegerat ſepeliri. Et ecce duo fra tres minoꝛes vnus ad eius dexterã ali us ad ſiniſtrã ſibi aparuerũt. Cui vnus eoꝛuʒ dixit. Petre cognoſcis nos: Et ille: cognoſco vos eſſe fratres minoꝛes:ſed non habeo notici am perſonarũ.Et ille:ego ſum ſãctus franciſcꝰ ⁊ iſte eſt ſanctus antonius: ⁊ ppter deuotionẽ quam ſemꝑ ad nos habuiſti:miſſiſumus ad te cõſolandum: ⁊ de iſta infirmitate curandũ. Et tunc ille rogauit ſanctũ frãciſcũ vt habitũ quẽ ſuper ſe habebat benedicere dignaret᷑.Quo fa cto ambo diſparuerũt. Et ille tãta celeritate cõ ualuit:ꝙ oẽs pñtes in ſtupoꝛem ↄuertit. Et ex tũc duodecim annis ſuꝑuixit:reſeruãs ſibi illũ habitũ benedictũ in ſcrinio cum quo fuit tãdeʒ moꝛtuus ⁊ ſepultus Dũ filia cuiuſdã milit Jo hanis petri de guarino de licio ciuitate mea na tiua ſuperioꝛibꝰannis ageret in extremis ⁊ iam ꝓ ipa exequiaꝝ pompa diſponeret᷑: pararent᷑ q; funeralia indumenta: et luminaria:ceteraq; m patrie moꝛẽ:emiſſo voto ꝑ patrẽ eiꝰ pᷣfatuʒ ad ſanctũ antoniũ illico ad ſe redijt: ↄfoꝛtataq; lodq cepit ⁊ die ſequẽti de lectulo ſana ſurrexit. n pᷣfata ciuitate licij euenit quod narro. Erã ego hoꝛa miſſaꝝ i camera mea:⁊ venit ad meq̊ᷓ dam de tra tricaſij meſtꝰ dolẽs:qm die pᷣcedẽ ti ſacculũ quenda cũſcẽtũ ducatis ꝑdiderat:ro gabatq; vt ĩ nr̃a pᷣdicatiõe inuẽtoꝛes monerem q̃tenꝰreſtituerẽt ſibi:qð bona ↄſcia retinere nõ poterãt.At ego illũ cõmonui vt ad eccłiaʒ ꝑge ret:⁊ ſãcto antonio ſe cõmẽdaret:Qui meis cõ ſilijs acqͥeſcẽs ad ſacriſtiã ſe ↄtulit: ⁊ frẽʒ vnuʒ ſacerdotẽ reqͥſiuit:vt miſſã ĩ honoꝛẽ ſãcti anto⸗ nij ꝓeo celebꝛaret. Dũ aũt ſic miſſa celebꝛaret aſtabat ille ⁊ mẽte deuota ſancto antonio ſe cõ⸗ mẽdabat:vix ſacerdos eleuauit ſãctiſſimum ſa cramẽtũ:⁊ ccce veneread me duo iuuenes ſac⸗ cũ cũ integra pecunia deferẽtes:oꝛãtes vt plo ſignificarẽ in publico nro ſᷣmone q̃liter ipᷣi pe⸗ cunias iilas inueneraãt: q̃s reſtituere erãt ꝑati: dixi eis ꝙ nõ erat lõge eũdũ cũ patronꝰĩ eccłia àd h̊ moꝛaret᷑. Miſi itaq; ſociuʒ ꝓ illo ⁊ miſſa finita ad me venit ac pecunias amiſſis meritis beati antonij recuperauit. Pauca ſunt imo q̃ſi nulla qᷓ diximꝰ: cũ qtidie moꝛtales innumera a deo ſuſcipiãt btõ antonio ĩterueniente bñſicia. Liberãt᷑ eiꝰiteruẽtu a naufragio ſepiſſimenaui gãtes a ꝑiculis guiſſimis: mulieres ꝑturiẽtes ab infirmitatibꝰ varijs illas patiẽtes:ab obpꝛo bꝛio ſterilitat vxoꝛes qñq; ꝓpterea vir exoſe: a ꝑiculis fluminũ:latronũ:alioꝝq; diſcriminũ pegrinãtes Mꝛopterq; oĩa ⁊ ſilia ĩ toto oꝛbe ſã tus h̊ a cũctis fidelibꝰ fideliſſimus aduocatus expoſcit᷑. Quem nos depᷣcemur vt et ꝓ nobis ftioneint Ndeuoti ſexpedt galinge ſeythecf lacvätar ſosobuie ectin cphe Eierce terig beonz noſco hotici anciſe⸗ tions ate 1,E lqus un nbig bſbiii nnüde; nlilgeo lemerta nsrinn Dareni eng ifn Nbogtig 1ſert o,Eii Amec epege leratno oherem. nereno lozpge imeis fizmy iciant en! ſeid⸗ Hunſi tsſac⸗ tpo hipe⸗ pan: ſeccia datice periis linoqſt meraa hüſcia. nenaui nrieles obpꝛo aoſe. fininnͤi oebeſi ocatus pobis Vltj. Inu Berxrnmo lxx perpetuus interceſſoꝛ apud deũ imoꝛtalem aſſi ſtat: impetretq; graʒ ⁊ tãdẽ vitã eternã. Amẽé. ¶Sermo. lxx. de ſancta hatherina de dinis ſancti dominici · ſenis tertij oꝛ ⁊ ſanctitatl. Oibus tñ pᷣlata ẽ beata katherina ſenẽſis noſtro tꝑe cathalago ſanctoꝝ ꝑ ium pontificẽſũmũ annumerata.Sʒ ytſua oꝑa at⸗ ᷓ vtutes pleniꝰinnoteſcant:in pñti ᷣmone de pſtantiſſima tante vᷣginis excellẽtia vᷣba facie⸗ mus.Cui non incõgrue imo accõmodatiſſime referre poſſumꝰ vba ꝓpoſita in themate nro in q̃ cõmendat᷑ ꝙ diuitias vtutũ copioſiſſmeſu⸗ per ceteras ↄgregauit. Inqᷣt em Berñ. in mo ne ð ſpũ ali regno. Verẽe diuitie nõ opes ſũt m „ vtutes qs ſecũ oↄſciẽtia poꝛtat: vt in ꝑpetuũ di ues fiat.mõi honuſta diuitijs katherina in⸗ greſſa ẽ regnũ celoꝝ. Be cuius excellentia tris myſteria pponimus contemplanda. ¶ Pꝛimũ ðꝛ poſſibilitatis. ¶ Scom ſingularitatis. Tertiü ſublimitati — therinã in muliebꝛi ſtatu tã ampliſſimis pᷣꝛo gatiuis fuiſſe dotatãa. ¶ In ſcðᷣo qbꝰ vtutibus fuit ſingularitate adoꝛnata. ¶ In tertio vog fuerita deo fuꝑnaturalibꝰgratijs ſublimata. nõ debet aliqs exiſtimare ipoſſibi- lia foꝛe illa: q beata hatherina dicu⸗ tur:cũ deꝰmultipliciter magnif voluerit etiã femineũ ſexũ um 2templandũ de excellẽtia ſan⸗ ctitate beate katherine ðꝛ poſſibili⸗ atis. Inſultat qͥpe nobis de ea loquẽtibꝰ ple⸗ Bimuzm ſteri ac deuotione penitus ieiuni ⁊ nudi: aſſerentes nõ expedire de vna muliere tanta eructarema⸗ gnalia:nec poſſibiliter credũt: aut veriſimile fo re:vt hec ſponſa xp̃i fecerit tãta egregia facino⸗ ra quãta vel ſcripta ſũt de ea vel dicũt᷑. Quib⸗ nos obuiare volẽtes oſtendemꝰꝙ deus omni⸗ potens muliebꝛẽ ſexũ:quia ſibi ſic placuit:ma gnifecit in multis ⁊ pꝛecipue in ſeptem. CPꝛimo in nobili ꝓductione. ¶ Scðdo in excellenti 2ſignatione. lte fuie cogre x auerüt diuitias cog vniuerſas. Scribunt᷑ h vba ꝛou. lt. Inuẽte ſũt vſq; in pᷣſentẽ diẽ q;plures mu lieres ſanctiſſime q in habitu ſancti dñici ſeruiẽ· tes ihu xpᷣo reſplenduerũt miro fulgoꝛe vᷣtutũ riq;: vel paſſione humana deuicti: vel ſua pᷣſü⸗ ptione inflati:aut qð deterius eſt: ſide religiõe ¶(Teitio in pphetica illuſtration. Quarto in materna electione. Auinto in iocũda apparitioeo. ¶ Sexto in mirabili ſoꝛtificatione. ¶Septimo in gloꝛioſa reſurrecnione. CMꝛimo de magnif cauit muliebꝛẽ ſexum in nobili pductione. Na deus bndict/ vt inquir Tho.pma ꝑte.q.xcij. Quiſolus ẽ nature inſti tutoꝛ:potuit virũ de limo terre:vel mulierẽ de coſta viri foꝛmare. vnde Augꝰ li.ix.ſuꝑ OHeñ. ait. Foꝛmare vel edificare coſtã vt mulier eſſet nõ potuit:niſi deꝰ a quo vniuerſa natura ſubſi ſtit. & aũt miniſteriũ angeli exhibuerũt deoin foꝛmatione mulieris neſcimꝰ. Certũ tñ eſt ꝙ ſi cut coꝛpus viri delimo nõ fuit foꝛmatũ ꝑ ange lum:ita nec coꝛpus mulieris de coſtaviji.oꝛ mauit vo deꝰipᷣam mulierẽ in adiutoꝛium virr vtſcribit᷑ Geñ. ca.ij. In adiutoꝛiũ ſcʒ generati· onis. Et m phm etiam domeſtice vite: qre et ipa ad vniuerſi ꝑfectionem cõcurrit. Et vt ait Richar. in ſuo. mij. diſ. xliiij. uis mulier ge⸗ neret᷑ pᷣter intẽtionẽ nature ꝑticularis:eſt tt de· intentiõe nature vniuerſalis:qᷓ vtrunq; ſexũ re quirit ad ꝑfectam humane ſpeciei generationę väy8kt aut deꝰ pducte pꝛime mulieris nobilitatem manifeſtaret:dũ illaʒ de coſta ab adꝗ detracta. foꝛmare vellet: imiſii ſopoꝛẽ in illũ. At aut aſſe rit Aug.ix.ſuꝑ Geñ.ad lram. Sopoꝛ ille fuir ¶ In pꝛimo videbimꝰan fuerit poſſibile beatã raptꝰ vel extaſis:qꝛ tunc foꝛte vidit per eſſentii⸗ ai videbimꝰan fuerit poſſibile beata am dñi ⁊ iterfuit curie angeloꝝ. Coſta etia illa pm Tho. detracta fuit abſq; leſione et doloꝛe. Et vt refert landulphus in ſuo pᷣmõe.di.x yiij. fuit coſta ſic detracta angelico miniſterio:lʒ ii⸗ loꝝ nõ fuerit miniſterio foꝛmata. ¶ Scdðo deꝰ magnificauit muliebꝛẽ ſexũ in excellenti conſi⸗ gnarioe. Noluit qdem ſua imagine illam conſi gnare. vñ Geñ.j.ca. Cũ dixiſſet ſcriptura.Cre auit de hoiem ad imaginẽ ſuas: ad imaginen dei creauit illum. Deinde ſubiunxit maſculum ⁊a feminã creauit eos:vt ſic intelligat᷑ etiammu lier ad imaginẽ dei creata. Ad qð clarius inuue ſtiganduʒ dicit Bonauẽ. in. ij. di. xvj. Cho. pma pte.q.xciij. & cũ hõ m itellectualẽ natu⸗· rã ad imaginẽ dei eẽ dicat᷑: ̃m hoc maxieẽsd imaginẽ dei ꝙ itellectualis natura deuʒ maxie imitari pᷣt. IJmitat᷑ aũt itellectualis natura ma⸗- xime deuz: qtũ ad h̊ ꝙ deus ſeipᷣm intelligit et amat. Ei fictã ĩ viro q; in muliere inuenit᷑ dei imago:qᷓ;tum ad illud in quo pꝛincipalit᷑ ratio imaginis ↄſiſtit:ſcʒ q;tuʒ ad intellectualẽ natu ram. Sʒ q;tum ad alièd ſecundariũ imago dei· iuenit᷑ in viro:ᷣm qð nõ ĩuenit᷑ in muliere.Nã vir ẽ ncipiũ mulieris ⁊ finis:ſicut de⸗ eſt vꝛin cceipiũ ⁊ finis totius creature. Unde apoſtolus aaad Coꝛinth. AUir eſt imago dei: mulier autẽ eſt R „ N imago viri.Et h̊ͥ mõ intelligenda ſũt vᷣba q̃ po nunt᷑.xxxiij.q.v.h imago.⁊.c.mulier.vbi ðꝛ. Mulier nõ ẽ ad imaginẽ dei.ſ.qᷓ;tũ ad h̊ ſecũ⸗ dariũ nõ qᷓ;tũ ad pᷣncipale.Siłr dicit Richar. de angelo ⁊ ð hoie ĩ ſuo ſcðo.di.xv.qꝙ.ſ.q;tum ad id ĩ qͥ eſſentialit᷑ ↄſiſtit rõ imaginis:expᷣſſiꝰẽ imago dei ĩi angelo qᷓ; i hoie Jdẽ diẽ Tho. vbi ſupꝛa. Vñ Gꝛegꝰ.xxx vij.moꝛaliuʒ exponẽs il lud Eʒechielis. Tu ſignaculũ ſiłlitudinis.ait: Licet hõ ad ſilitudineʒ dei creatꝰ ſit angelo tñ qᷓſi maius aliqͥd tribuẽs nõ eũ.ad ſiutudinẽ cõ⸗ ditum ſ ipᷣm ſignaculũ ſiłitudinis dei dic:vt qͥ ſubtilioꝛ ẽ ĩ natura:eo ĩ illo ſiitudo dei plenius credat᷑ exp̃ᷣſſa.h ille.Sʒ qᷓ;tũ ad aliq̃ accidenta lia:expᷣſſiꝰ ẽ imago dei in aia qᷓ; i angelo:qᷓ;tum gia ↄtinet ⁊ regit totũ coꝛpꝰ ſuũ:tãqᷓ; ſuũ vniũ⸗ ſuũ exiſtẽs ĩ qlibet ꝑte illiꝰſicut deꝰ regit ⁊ cõti net totũ vniũſũ:totꝰexiſtẽs in q̃libet ꝑte vniũſi vir itaq; ⁊ mulier ↄueniũt i imagine:qᷓ;tũ ad id qð imagini eſſentiale vt pᷣdictũ ẽ:lʒ vir illã exce dat q;tũ ad id qð ẽ accidẽtale ¶ Tertio deꝰma gnificauit muliebꝛẽ ſexũ i pꝓphetica illuſtratiõe NHã ⁊ mulieres q;plures ꝓpbᷣie lumiĩe illuſtra⸗ uit.Sicut fuerũt maria ſoꝛoꝛ aaron. vt ptʒ; Ex odi.xv.c.qͥnquageſima di.decretoꝝ.c.ſi poſt oꝛdinationẽ Et Anna ꝓphetiſſa Luce.ij.c. Et Sybille:q̃ꝝ meminit Lactãtiꝰli.j.diuinaꝝ in⸗ ſtitutionũ. Et vt ſcribit᷑ ĩ glo.iudicũ.iiij.ca. mulieres aſſũpteſũt ad graʒ pꝓphᷣie ſit vt in h pᷣ ſter occaſio mulieri nec ꝑ infirmitatẽ deſperet. CAQuarto magniſicauit de muliebꝛẽ ſexum ĩ muariomagnincauit de muliebꝛe ſexum i materna electioe. Nolẽs qpe humana ſibi co⸗ pulare natura:vginẽ mulierẽ imatrẽ elegit cui tã ampliſſimũ gre ſue munꝰ ↄceſſit:vt tã ĩ meri⸗ toq́; in pᷣmio:poſt ſuũ filiũ oẽm ſuꝑauit creatu rã:tã angelicã qᷓ; humanã: cui etiaʒ ⁊ ſi honoꝛ latrie nõ ſit exhibendus tñ honoꝛ dulie dignio ris nõ ẽ ſibi denegandus:itł ꝙ maglipᷣa ſit ho noꝛãda qᷓ; aliqͥs alius:imo qͥcũq; alij ↄciues et ſãcti regni celoꝝ.Be pᷣſtãtia vo eiꝰmaternitat diximꝰ i ᷣmone de eiꝰ viſitatiõe ¶ Quinto ma gnifecit de muliebꝛẽ ſexũ in iocũda apparitioõe Surgẽs nãq; ex moꝛtuis rex ſeculoꝝ pᷣmo mu liebꝛibꝰ ſe vidẽdũ exhibuit. AUñ M arcꝰ vltj. ca.ait Surgẽs ihs mane pᷣma ſabbati:bᷣmo ap An paruit marie magdalene.Electa fuit mulier vt ¶ Be ſeptem eẽt nuncia vite:ne deſpiceret᷑ ſexus femineꝰ: eo ꝙ mulier nũcia fuerat moꝛt. Et ð hac materia diffuſe dictü eſt in vmone de reſurrectione xpᷣi. bili foꝛtiſicatiõe Fuerũt qͥdẽ mulieres inume ¶ Sexto magnificauit deꝰmuliebꝛẽ ſexumi mi E pioꝝ tyrãnoꝝ minas timuerunt:nec illata cu⸗ iuſcũq; gener hoꝛruerũt ſupplicia: nec moꝛtem rabiles:q vginitat amoꝛe ſuccẽſe: ʒeloq; fidei xpᷣi inflamate adeo foꝛtes inuẽte ſũt:vt nec ima⸗ aufugerũt violẽtã. Patent hͥ oiĩa in katherina Cecilia Agatha Lucia Agnete Eufemia Ruf fina. Secũda Anaſtaſia: Eulalia: Mꝛiſca: Do rothea:Giuiana: Criſtina: Juſtina:lherina: Margarita:Martina: Emerẽtiana: Apolo⸗ nia: Sabina: Barbara: Arſula ⁊ vndeci mili⸗ bus ſociabꝰeiꝰ:ceteriſq;:qͥꝝ noĩa ⁊ mirãda ge⸗ ſta lõgũ foꝛet exbmẽ:q̃ oẽs ↄ naturã ↄditionis naturalis ipᷣaꝝ aĩo foꝛti atq; ↄſtãti queq; ſuꝑa uerũt toꝛmẽta:moꝛtẽq;ʒ int᷑ illa ↄſtãtiſſime ꝑtu lerũt.Nõ potuerũt h̊ fieri niſi ſuꝑno aſſiſtente pᷣſidio:cũ mulieres ſint natura ſua molles i ali os:⁊ multo mag ad ſeipᷣas pie. Inqͥt em Ariſ. in li.de aĩalibꝰ In oĩ genẽ aialiũ.mulieres ſunt naturalit᷑ pie excepta vꝛſa ⁊ leoparda Tata igi tur firmitas animi i vginibꝰ ſnpꝛadictj non po tuit niſi a bono deo ꝓuenire Ob qð cccleſia ad deũ ita dicit. Deꝰ qͥ int᷑ cetera potẽtie tue mira cula etis ĩ ſexu fragili victoꝛiã martyrij ↄtuliſti Septimo magnificauit de muliebꝛẽ ſexũ in glioſa reſurrectiõe. AUñ eqͥdeʒ teſtat᷑ Aug.lib. xxij.de ci. dei. ulieres ĩ ſexu femineo reſur⸗ gẽt:qꝛ h̊ exigit natura indiuidui:⁊ ↄgruitꝑfe⸗ ctioni ſpeciei:⁊ erit occaſio laudandi ſapiazʒ di⸗ uinã vt ponit richar.in qrto:vñ ,Augꝰ vbi õ ſe quit᷑ dicẽs. Mẽbꝛa feminea nõ erunt accõmo data veteri vſui:ſᷣ nouo decoꝛi qͥ ñ alliciat᷑ aſpi ciẽtis ↄcupiſcẽtia:q̃ nlła erit: ſᷣ dei laudet᷑ ſapi entia atq; clemẽtia.Cũ igit᷑ artifex ille mũdi ſa⸗ piẽtiſſimꝰ muliebꝛẽ ſexũ tot miris varijſq; mo⸗ dis voluerit reddẽ dignũ. Cur incredibile ẽ ꝙ beat hdtherins magnã fecit int᷑ ſãctos. No ẽ impoſſibile apð deũ om̃e vbũ. Jpᷣe itaq; deus hãc vᷣginẽ naſci fecit in famoſa ampliſſimaq; ci uitate ſenaꝝ:parẽtibꝰ popularibus honeſtiſſi⸗ mis ⁊ timẽtibꝰ deũ:fame bone apð oẽs Pater ZJacobus benencaſa vocateſt:mater vo lappa Ex ipᷣis ꝓdijt hec filia ĩ etate infantili omibus grata ⁊ cunctis amabilis.Que dũ qͥntũ vix at tigit annũ ad vᷣginis gloꝛioſe marie deuotionẽ ſe ↄuertit.Et ſepius tunc videbat᷑ aſcendẽdo ⁊ deſcendẽdo ꝑ gradus ſcale q̃ erat in domo: dei matrẽ humiliter ſalutare dicendo.Aue maria: cuius vᷣtutes in qͥbus ꝓfecit in ꝓſequenti my⸗ ſterio latius reſerabunt᷑. qbus floꝛuit beata katheri⸗ virtuti Ecundu myſte⸗ )rium contemplanduʒ de excellentia 6. 2 ſactitate beate katherine dꝛſingu⸗ laritatis. Fuerũt qpe i illa vltra alias vtutes S ſeptẽ p̃cipue 2 ſingulariſmme. =* . . Se — =— ſeptol pi Ter nin, exp ſtatge ytſict guoni dus lofor deſar fantu cliun rituſ domole Cm wind Gror⸗ crust exuti etnt mns . co⸗ pter⸗ i ſgnoꝛa eniſſi. ſtabetr Ptuitra huitr lerſezc ſtälin Puaſio gond hanpr Neniali dglion eie lenlee⸗ ec⸗ Ni henn h o eninn: pole eimi⸗ d e⸗ lionis eptu ſente Sigli dd. Winn Dinis nonpo ad lenn Nlkt iin Nplb. eote e⸗ piedun ae aön⸗ tapi eſyi ſciſa⸗ Gmo⸗ Meig (Me dene ſngcd oneſfi SP wl⸗ ſihus ra tione ido o dei maria: mim⸗ Ins hen⸗ e⸗ lentis ingu⸗ tutes ¶Scðdo pꝓpter ↄtrarietatem CSecunda magnanimitas. ¶ Tertia auſteritas. ¶.AQuarta pietas. N¶ Auinta patientia. ¶ Sexta humilitas. ¶ Septima pſeuerantia. CT Pꝛima virtus pcipua a ſingularis fuit vir⸗ ginitas: que in ea ſatis laudabilis extitit maxi⸗ mepzopterrliiig. CPꝛimo ꝓpter etatem. CTertio ppter purirataarn. CPꝛimo reddit laudabilis ginitas katheri ne ꝓpter etatẽ. Nã ſeptimo etatis anno votum expꝛeſſum emiſit de vginitate ᷣuandalł?ec ob ſtat qꝛ nondũ ad annos ꝑuenerat pubertatis: vt ſic diceretur infantili motu excitata vouiſſe: quoniã ſi malicia ſuplere põt eiateʒ: vt inquit dus Hoſtieñ.in ſũma li.x.de deſpõ.impu.mul to foꝛtius id põt gratia dei. Sicut pie credimꝰ de ſancto nicoloo qͥ quarta ⁊ ſexta feria duz in⸗ fantulus erat: lacex pectoꝛematris vel alteriꝰ cuiuſcũq; ſuggere recuſabat. Rotuit itaq; ſpi⸗ rituſſancti gra liberũ arbitriũ katerine accelera re vt vᷣginitateʒ ſe ſeruaturã voueret: qdð facile dep̃hendi põt. Ex oſtẽſa ſibi viſione mirabili. Sexto qͥdem anno etatis ſue redeunte puella ðᷣ domo ſoꝛoꝛis ſue nuptie: vidit in aere ſupꝛa ec⸗ cleſiam fratrũ pᷣdicatoꝛũ ſaluatoꝛẽ ſedentẽ itro no indumẽtis papalibus inſignituʒ ⁊ aplis ſo ciatum. Qui eleuata manu in es intueẽs ſigno cruc illã bñdicebat. Qua habita viſione adeo extitit in domino cõfoꝛtata: vt nil aliud quere⸗ ret niſi loca ſecreta oꝛationi apta: puellaſq; cete ras vbo ⁊ exemplo induceret ad oꝛãdũ.¶ Se⸗ cũdo reddit᷑ laudabilis vginitas katherine ꝓ pter ↄtrarietatẽ. Nã lʒ parẽtes illius miio tpe vidiſſent in filia tot ſigna et pꝛimoꝛdia ſãctitati ignoꝛabãt nihilominꝰ votũ vginitatis per eaʒ emiſſũ. Quare de re cũ.xij.annũ iã attigiſſet in ſtabat mater vt incipet ſe oꝛnare ſicut cetere nu ptui tradẽde facere ↄſueuerũt: qð illa facet ere nuit: a poſt ſoꝛoꝛis illius iã nupte ſuaſu velleui ter ſe ad oꝛnatũ cõpoſuit:nõ vt vginitatl ꝓpo⸗ ſitũ infirmaret:ᷣ vt ſic ↄdeſcẽderet impoꝛtune pſuaſioni ſoꝛoꝛis. Tñ cito ſemetipᷣaʒ redargu⸗ ens: ad lamẽta pnie ſe ↄuertit:ac ſi aliqð grade petm̃ ꝑpetraſſet: cũ in rei vitate vix peccauerit venialiter. Cũ vo ardẽtioꝛ ex poſt deuotioni ⁊ ꝛationi ſe dediſſet:nullaq; ð oꝛnatu coꝛꝑpis in⸗ eſſet ei cura:parẽtes quẽdã religioſũ deũ timẽ⸗ tem ⁊ eis notũ pᷣcati ſũt vt filiã alloqueret᷑ mo⸗ nerẽtq; vt ſe pararetad virũ i bꝛeui ſuſcipiẽdũ Ille aũt cognito ꝓpoſito vginis ill ĩ dño con foꝛtauit: monuitc; vt capillos tõderet: qð ills q́;pꝛimũ impleuit. Meſciẽtes adhuc ſui ã ĩ coꝛ⸗ de eiꝰ latebant om̃i libertate locoq; ſecreto pua runt: deputarũtq; cũctis vilib ſeruitij dom⸗⸗ q̃ patiẽter oĩa ſuſtinẽs ad quandã camerã vniꝰ ſui germani que erat ſine clauſura ſe colligebat ibiq; ſpõſũ vᷣginũ xpᷣm oꝛabat. Tãdem elapſo aliquãtulo ſpatio ſuos aduocãs votũ qð ab in fantia vouerat publice reſeruauit Atr parentes omi duritia t epoſita:illã bñdixerũt: ꝓhibuit qʒ; pater oĩbꝰ de domo neillã de cetero molẽeſta rent. ¶ Tertio laudabilis fuit vᷣginitas Rathe rine ꝓpter puritatẽ. Mõ em ſolũ integritatem carnis retinuit:ſᷣ mẽtis puritatẽ vſq; ad moꝛtẽ ſᷣuanit:qð declarauit mira ipiꝰdeſpoͤſatio. Cõ tigit qͥdẽ quodã carniſpꝛiuij tꝑe katherinã cũ⸗ ctis tꝑalibꝰ delectationibꝰ ↄtemptis oꝛatione ſuã intenſius replicare:eiq; dñũm apparere ac di cere:Quoniã mũdana queq; meo amoꝛe calca ſti:ego ſolẽniter te deſpõſare decreui. Tũcap⸗ paruit gioꝛioſa dei genitrix: Johes euãgeliſta Apoſtol“paulus:beatus dominic'atq; dauid pſalteriũ pulſans. At genetrix dei dexterã vgi nis ſua manu ſuſcipiẽs digitoſq; ſuos extẽdẽs ad filiũ poſtulabat atenus eã deſpõſare digna⸗ ret᷑ Qui annulo ſuſcepto:dextereq; ſue annula ri digito imponẽs.Dixit deſpõſo te mihi crea⸗ toꝛi ⁊ ſaluatoꝛi ſuo in fidevſq; quo in celis tuas mecũ nuptias celeb:abis ⁊ tua vginitas ſemꝑ cõſeruabit᷑ illibata. ¶ Secũda vᷣtus pᷣcipua et ſingularis beate katherine fuit magnanimitas ex q̃ audacter mundũ contempſit: habitũq; oꝛ⸗ dinis de penitẽtia ſancti dominici: deuole rece pit:hic vero oꝛdo tripliciter cõmendat. CPꝛimo qꝛa ſancto dominico inſtitutus. Scdo qꝛ ab eccleſia apꝛobatus. rtio qꝛ a deo magnificaius. NRVR CPꝛimo oꝛdo ille fuit a ſancto dominico inſti tutus Apᷣe beatus pater in lombardia huncoꝛ dinẽ inſtituit:quẽ de militia ihu xpᷣia pᷣncipio appellauit: eo ꝙ illius oꝛdinis fratres hereticis bona eccleſiaꝝ vſurpantibꝰ viriliter ſe oppone⸗ bant:pugnabãtq; omni conatu ꝓ pᷣdicatoꝛum bonoꝝ recuperatiõe ⁊ cõſeruatiõe. Sʒ poſtea hereticis ꝑ ſanctum dominicũ ⁊ ſanctũ petruʒ martyrẽ alioſq; pꝛedicatoꝛes deletis penitus quaſi extinctis mutatũ fuit nomen ülud de mi⸗ litia in nomen de penitentia. ¶ Secundo oꝛdo ille ab eccleſia fuit apꝛobatus.quod ptʒ ꝑ Ho noꝛiũ quart ũ ⁊ Johannẽ.xxij. Bonitaciũno nũ.⁊ Innocẽtiũ ſeptimũ:qui dicto oꝛdini plu⸗ rima pꝛiuilegia ↄceſſerũt. ¶ Tertio hic oꝛdoẽ aldeo magnincatꝰ. Noluit em pleraſq; domies in illo viuentes ⁊ moꝛiẽtes ſignis ⁊ miraculis plurimis coꝛruſcare. Siẽ fuu biã Johana ð v⸗ be veteri: beata margarita nouella de ciuitate caſtelli: beata helena de vngaria: ſancta Ka⸗ therina de qua loquimur alieq; multe. Quali⸗ rer ergo katherina huic oꝛdini ſancto ſe dedica Uiit docet eius legẽda:in qua narratur ꝙ a tene ris annis ad patrem ſanctũ dominicũ feruentiſ ſima deuotione trahebatur. Et cũ ſemel domi⸗ nũ exoꝛaret vt conſeruaret eam iu ꝓmiſſa virgi nitate tali fuit viſione cõmonita. Aparuerunt pbcipue ⁊ carniũ vſũ pꝛſus abieciſſet: nec pulmẽtarijs vllis vteret᷑ adextremũ eo deducta ẽ:vt necle⸗ gumia ederet nec pane veſceret᷑ niſi celeſti:quẽ verus chꝛiſtianus in ſacramento ſumit altaris Quarta vtus pᷣcipua ⁊ ſingularis beate ka therine dicit᷑ pietas. Fuit ipa pijſſima valde et itum ad tria genera ꝑſonarũꝗ.· CPꝛimo qᷓ;tum ad pauperes– delat plebi mirat tiain⸗ edine hathel ni⸗ hnn Tertio q;tum ad peccatoꝛges. miid CNꝛimo q̃tuʒ ad pauperes. Inquit em̃ Mi⸗ aert in vna manu lilium ardens ſine cõbuſtione: et usi bulla pꝛetacta:pauperibꝰchꝛiſti larga ma⸗ AIdf in altera ſuum habitũ cõſuetum p dominas de nu ſubuenit. Scribit᷑ in ſua legenda ꝙ a ſuo pa ſmitil poꝛtari. Cüq ſibi a p̃fatis offererer̃ quem oꝛdi⸗ tre licentiã obtinuit:poſſe de bonis dom⸗ pau⸗ „Men num vellet eligere. Reſpondit ſe velle ſancti do peribus elargiri. Et cõtigit ſemel ꝙ dũ inſirmi mitte minici habitum ſuſcipere. At ille beatus domi tate coꝛpoꝛis grauaret᷑:audiuit a multis referẽ Et/ nicus dixit. oꝛti animo eſto o filia:qꝛ certiſſi⸗ tibus qualiter vidua quedã cõuicina filijs ⁊ ſi gnad me hoc habitu vt deſideras indueris Sicq; vi lhiabus multa cruciaret᷑ penuria:oꝛatione pᷣmiſ ucit ſio diſparuit:⁊ ipa manfit in domino confoꝛta ſa tantũ robur obtinuit: frumentũ vinum et chs⸗ ta. Tandeʒ poſtq; parentibꝰ reuelauit ſe vgini oleũ yſq; ad centũ quaſi libꝛarũ põdus ĩ auro⸗ rus⸗ atem voniſſe illis cõſentientibꝰ apud eccleſiaʒ ra ꝓfunda ꝓpꝛijs humeris mira agilitate poꝛ⸗ iisf fratrum pᷣdicatoꝛũ deſenis habituʒ diu affecta tauit: ac mirabiliter aperto oſtio q; planiꝰ po⸗ katt tuim cum magno feruoꝛe ſuſcepit. ¶ Tertia vir tuit in vidue domo depoſuit: lʒ diſpenſante do cro tus pcipua ⁊ ſingularis beate katherine dicik mino velut alter nicolaus fuerit dephẽſa. Als ppn Aauſteritas. Fuit nanq; ſuo coꝛpoꝛi auſtera ⁊ ri woſemel in fratꝝ p̃dicatoꝝ eccleſia conſtituta: hem Sigdiſſima ꝓpter xpᷣm ⁊ pᷣcipue in tribtuus. cum q;dam paup ab ea elemoſynã peteret:⁊ illa uue ¶ Pꝛimo in cibo ⁊ ptu. nihil öter crucem argenteã que erat inter pater iſin noſter haberet:ſtatim illa auulſa tradidit indi⸗· glan ſiqᷣqẽ ſibi plures pres iſtitutoꝛes oꝛdinũ diuer Doꝝ :iter quos erat beatus dominicus :habẽs ¶ Secuũdo in veſtitu lecto. . Tertio in vigilijs ⁊ oꝛationibꝰ. genti. Apparens autem ſibi poſtmodũ domin⸗ e ¶ Pꝛimo q;tũ ad victuʒ. Ab infantia carnes illãq; oꝛnatam lapidibus pᷣcioſis oſtendens ei Mon: e se iara raro ſumebat:quas poſtmodũ totalt aſe amo⸗ dixit. Tu mihi hãe heſterna die dediſti: ⁊ ego lit:ſeq; ad eſum panis ⁊ crudaꝝ herbarum: ex ꝓmitto tibi ꝙ in die iudicij coꝛã vniuerſo ange toto reduxit. Anno etatis ſue. xij. herbaruʒ vſa loꝛũ ⁊ hominũ cõſpectu:illam ad tui gaudij cu eſt ſucco: vinũ autem ita limphatũ ſumebat mulü pᷣſentabo Inſupꝑ cũ beata katherina ſem gi . vini ſapoꝛe carebat Illud autẽ a.xv.etatis ſue per de melioꝛibꝰ traderet ↄtigit ꝙ vegete melio de anno a toto relinquens inedias pluriũ dierum ris vini abundãter pauperibꝰerogaret. Intan ſey ſepius paſſa eſt. ¶ Secundo fuit auſtera in ve- tũ autẽ eſt augmentatũ: ꝙ vbi dictum vas ſuffi ſume ſtitu ⁊ lecto.Panis laneis vſa eſt ad tantũ de cere cõſueuerattoti famiſie per dies viginti vel iti⸗ ueniens:ꝙ tam hieme q; eſtate vna ſola tunica circa:tiñ ꝓ dicta familia ⁊ etiã p pauꝑibus vſ⸗ gie yeſtiebatur. Cilitio quãdoq; vſa eſt: quod iĩ c⸗ q; ad tertij mẽſis pncipiũ abũdãtiſſime ꝑdura⸗ dn thenam ferream cõmutauit: ⁊ patrem domini⸗ uit. ¶ Secũdo fuit pia hec vgo qtum ad infir . 8 cum imitans: ſe ter quotidie foꝛtiter diſciplina⸗ mos. Nam egrotãtibꝰ ſũma diligetia miniſtra . breat:lectum inſuꝑ detabulis habebat:⁊ lignuzʒ uit. Seruiuit cuidã infirme nomine andree ab ⸗ p ceruicali abſq; alteriꝰrei additameto. ¶ Ter oibus derelicte:nec hoꝛroꝛe plagarũ illã exhoꝛ ſacn tio fuit auſtera in vigilijs ⁊ oꝛationibꝰ. Nã ad ruit. Quinimo cuz aliqñ nauſeam paſſa fuiſſet: we Hos deuenit ꝙ infra duos dies: vix ꝑ hoꝛã ⁊ di vuinerũ illi ꝓputredinẽ inſpiciẽs ⁊ ↄtrectãs re⸗ fdr midia doꝛmiebat. Ald tantã auteʒ tenuitatè er collecta in qdã ſcutella lotura cũ ſanie illam ebi inet auſteritatibus deductũ eſt coꝛpus eius: ꝙ cuʒ bit dicens. Amoꝛeſpõſi ihu xpi coꝛpꝰ meuʒ ſic * tranſiſſet eius ſpiritus ex hac vita repertus eſt caſtigabo Quo facto ſtatim ceſſauit ois pᷣcedẽ ifl yVymbilic' renibus adherere. In pncipio etiam tis nauſea tẽptatio: habuitq; poſtea ſuo ↄfeſſo CP lue puellarl etatis duple fert fuiſſe latitudinis ri referre nunqᷓ aliqd tam ſuauis pcepiſſe ſapo ( c. xx viij. annoꝝ exiſtẽs. Cõſirmat hec omnia ris atq; odoꝛis. Nocie vero ſequẽti apparuit ei (N Nius pontifex maximꝰ q in bulla canomiʒatio ihs xps: oſtenditq; ſua ſacratiſſima vulnera di n nis ita aſſerit. SBüma huius vginis abſtinẽtia cens. Quia meo amoꝛe ta abbominabilẽ potũ tüe fuit ⁊ mirabilis vite auſteritas. Nam cuʒ vini ſũpſiſti tibi ingratꝰ non ero.Sicq; applicas os ned ge frans Alnrs atehe Aee Biauro⸗ eyper ſantedo . A . paer mdl⸗ min nsei 1eo⸗ ge ndicu inalen venel⸗ Nnn Vyet gy⸗⸗ na⸗ ſtra eib hoꝛ ſet: gte⸗ lebi zſic tede . po litei di hoti s605 virginis ad ꝓpꝛij vulnꝰlateris. Bibe inqͥt filia de latere meo potũ:qͥ aia tua tanta ſuauitate re plebit᷑: ꝙ etiaʒ in coꝛꝑe: qð ꝓpter me ↄtẽpſiſti mirabiliter redundabit. Quo facto tã in aia qᷓ; etiã in coꝛpoꝛe incredibili extitit ſuauitate dul⸗ cedineq; repleta. ¶ Tertio fuit pia valde ſãcta katherina erga peccatoꝛes. hos nãq; oꝛati onibꝰ ſuis ⁊ meritis iuuit ne perirẽt.Siẽ diffu⸗ ſe ponit᷑ in legẽda.Andreã debelãtis ciuẽ Se⸗ nariũ diuitijs affluentẽ egrotãtẽq; ad moꝛteʒ: cũ ex toto pnĩaʒ ſperneret ſua oꝛatione ↄuertit ad dñim. Cũ em̃ ꝓ illo oꝛaſſet ardentiſſime appa ruit ih̊s xpᷣs pᷣfato infirmo hoꝛtatuſq; ẽ illuʒ q ↄſiteret᷑ peccata ſua:qꝛ paratus erat ſibi illa re⸗ mittere. Qui cõpunciꝰ valde ſubito ↄfeſſus eſt Et ↄdito teſtamẽto ad extrema deductꝰ cũ ma gna deuotione migrauit ad dñm. Fueruntad⸗ huc in pᷣfata ciuitate ſenaꝝ duo pꝛo ſuis maleſi cijs ad moꝛtẽ dãnati.Qui cũ ducerẽt᷑ ſuꝑ cur⸗ rus ⁊ carnes eoꝝ a carniſcibꝰ decerperẽt᷑ igni tis foꝛcipibꝰdeũ impie blamſfemabãt.Cũ autẽ katherina iſta nouiſſet ꝓeis dñm amaro coꝛde exoꝛauit. Quibꝰ cũ ad poꝛtã ciuitat veniſſent aſparuit ſaluatoꝛ totꝰvulneratꝰ eos ad ↄuerſio nem inuitans:qͥ ſtatim cõpũcti ↄfeſſi ſunt ſacer doti: ⁊ blaſſemias mutauerunt in laudes: ſicq letiſſimi tulerũt illatã moꝛtẽ. Et quis enarrare queat ↄuerſiones oĩiuʒ maloꝝ: ꝓfectoꝝ bono rũ:roboꝛationes impfectoꝝ:ↄſolationes deſo latoꝝ:admonitiões ſpũaliũ ꝑiculoꝝ:tã per ſu as eplas qᷓ; etiam oꝛaculo viue vocis erga ꝑſo nas oiĩs ſexus ↄditionis ⁊ ſtatus ꝑ vginẽ exci⸗ tatas. Quot ſceleratos ð faucibꝰ inferni abſtra kenite gu obſtittzto⸗ ad ſui cognitionẽ redu⸗ xerit: qͥt ſeculo deditos induxerit in eiꝰ ↄtẽptũ t vtriuſq; ſexus ad religionũ diuerſaꝝ ingreſ⸗ ſum allexerit:quot delaqueis tẽptationũ erue rit:Difficilenãq; foꝛet cũcta cõmemoꝛare.Nã aliquotiẽs maxime italia ex remotiſſimis ꝑti⸗ bus ad ipᷣam vtriuſq; ſexus ꝑſone cõfluebant. Ad eius aſpectũ atq; colloquiũ taliter cõpũge bant᷑:vt ſine dilatione currerent ad conſitẽduʒ peccata ſua. Ob quã cauſaʒ gregoꝛius.xij.i ad iutoꝛium Rkatherine tres cõfeſſoꝛes pꝛecipuos deputauit. Qui taliter aliquãdo occupabant᷑: vt nec ſpaciũ haberentedẽdi. ¶ Quinta vᷣtus pᷣcipua ⁊ ſingularis beate katherine fuit patiẽ ꝛimo in plecutionibus. Bcdo in teptationibus. ertio in paſſionibus. Wꝛimo fuit paties i pſecutionibꝰ: qð exem⸗ pla ſequẽtia manifeſtãt. Fuit ſenis q̃dã palme rina de pnia ſancti dñici:q̃ inſtigãte ſathana fa cta ẽ katherine talit᷑ emula:vt nec nomẽ eiꝰ au⸗ tia: fuit ſiqdẽ pa iẽtiſſima ⁊ pcipue ĩ tribus. dire valeret. Sed vgini ſemꝑ detraheret. IbPa tñ ꝓ illa dñm exoꝛabat:⁊ cũ ad infirmitatẽ gra uẽ incidiſſet. Ratherina ad eã viſitãdã ſe ↄtulit infirma vo durioꝛeffecta eã expelli ð domo iuſ ſit:ꝓ ̃ nõ ceſſauit katherina pᷣces ingeminare Quibꝰfactũ ẽ vt eã ſibi recõciliaret:atq; ↄtrita illa ⁊ cõpũcta ſacramẽtis et gra dei munita:in dño ex hac vita migrauit. Dũ etis ſeruiebatil⸗ li infirme Andree de q̃ pauloante diximꝰ: illa ĩ patiẽs ↄtumelijs plurimis katherinam afficie bat:⁊ pcuranteſpũ malo de inhoneſtate apud glias ſoꝛoꝛes accuſabat. Ratherina tñ ꝓpterea nec indignabat᷑ ci:nec ab eiꝰ obſequijs ceſſabat Cũq; illa indies ĩ ſua duritia ꝑpſeueraret:kathe rina oꝛationi ſe dedit de iniurijs ⁊ infamijs pie cõquerit᷑.Cui xpᷣs aparẽs duas oſtendit coꝛo nas.vnã ſpineã ⁊ aliã auream dicẽs Si h elige res aureã:ſpineã poſtea repoꝛtabis. Si autẽ h̊ ſpineã poſtea aureã obtinebis.Qð illa audiẽs ⁊ ad patiendũ ꝑ oĩa ſe offerẽs:accepit de manu dñi ſpineã quã ſuo capiti imponẽs etiã diebus pluribꝰ vehemẽtiſſimũ ſenſit in capite doloꝛẽ. Sicq; a dño cõfoꝛtata patiẽtie armis foꝛtiterſe muniuit. Infirma vo patietia katherine ſupa⸗ ta:cõpũcta ⁊ ingemiſcens katherinã alta voce ſanctaʒ oibꝰ pᷣdicabat:ſeq; ream accuſabat:mi ſericoꝛdiã petẽs de his q̃ falſo dixerat o illam. Quid plura dũ katherina tãta inedia coꝛpꝰ af⸗ fligeret:frequẽtaretq; dñicaʒ menſam: pleriq; vtriuſq; ſexus falſos rumuſculos:vt ſieri ſolet eructabãt. Aliqui dicebãt neminẽ ĩ mõ viuẽdi ſingularẽ eẽ debere.Aliqui extremitates fuiſſe ſempꝑ deo ⁊ hoĩbꝰ exoſas.Aliqui katherinam fingere ⁊ decipere. Aliqui ad inanem głaʒ illa oĩa facere ⁊ ſimilia. Queipᷣa deo ꝑlacere ꝑ oĩa ſtudẽs patiẽtiſſimetolerabat.¶ Scðo ſuit pa⸗ tiens in tẽptationibꝰ demonũ. Ait qͥdeʒ Mius in bulla canoniʒationis. Luctabat᷑ qᷓ; frequen tiſſime cuʒ demonibꝰ: multiſq; illoꝛũ moleſtijs vexabat᷑.Sʒ aiebat cũ apoſtolo.Cũ inſirmioꝛ tunc foꝛtioꝛ ſum. Et vtin ſua legẽda narratur: qñq; demones deo ꝑmittẽte katherine coꝛpu⸗ „ ſculũ tãtis penis ⁊ Hguoribt affirerani ri ma nifeſte viderent᷑ in ea ſigna peuſſionũ ⁊ verbe⸗ rũ ita vt q̃ſi quoddã mõſtrum videret᷑ a cũctis Tertio fnit patiens in paſliomibꝰſiue in peni tentus voluntarie aſſumptis ſine inſirmitatibꝰ coꝛpoꝛi ſuo ſuꝑuenientibꝰ.Teſte em Pio vbi ſupꝛa. Doloꝛe capitis pene aſſidue toꝛqbatur. Eſtuabat febꝛibus necilloꝝ cruciatu carebat. humilitas:quam oſtendit maxime in trib?.· CNPꝛimo in timoꝛe. „ ¶ Sexta beate katherine vᷣtus admirãda fuit Sevo in deſpection ¶ Tertio in cõnerſatione. cvo% in deſpectien.— C Pꝛimo oſteditſuã humilitat ĩ timoꝛe. Dũů em̃ cepiſſet viſionibꝰ⁊ imaginarijs ⁊ coꝛꝑalibꝰ a dño ihu xpᷣo vilitari:plurimuʒ foꝛmidare ce pit:dñoq; ſe cõmẽdauit: a qͥ edocta pleniſſime fuit:q̃li᷑ viſiones bonas vel malas hr̃et agno⸗ ſcere.Et dũ ſemel ſuo ↄfeſſoꝛi ð viſionibꝰ ſibi fa ctis referret q̃dã ſecreta:ille heſitare cepit:atqʒ; i eã reſpiciẽs vidit illã trãſfoꝛmatã:quatũ ad fa ciẽ in effigiẽ xpᷣi reſpiciẽtis i eãẽ Cũq; ex h̊ excla maret ac diceret. O qᷣs eſt qͥ me reſpicit. Rñdit katherina itle qͥ eſt. Quo dicto facies illa diſpa ruit:⁊ ↄfeſſoꝛ pᷣfatꝰ illo modo de vginis ſactita te ↄfirmatꝰremãſit.¶ Scdᷣo oſtẽdit katherina hũilitatẽ ĩ ſui deſpectiõe Hãc aũt diqicit a xpoõ ſibi apparẽte diceteq; ſibi. Scis nefilia:qᷓ tues ⁊ q̊s ego ſũ:Si h duo noueris beata eris. Tu em̃ es illa q̃ nõ es.Ego ſũ ille qͥ ſum. Si hãc no⸗ ticiã habueris in aia tua:nũqᷓ; decipere te pote rit inimicus. Siquidẽ de nihilo creatura facta ẽ: ⁊ ſibi relicta cadit i nihilũ:⁊ ꝑ ſe tendit in pec catũ:qð nihil eſt:⁊ ex ſe nihil boni cogitare va⸗ let.Quare reſpectu dei inſiniti nihil eẽ ↄuincit Ideo ẽ illa qnõ ẽ:ſᷣ qm̃ deꝰ ẽ fons totiꝰ eſſe ⁊ in dependẽs eẽ. Ideo ipᷣeſolus ẽ qð ẽ. ¶ Tertio oſtẽdit katherina hũilitatẽ ĩ ouerſatione. Nã in publicũ ꝓdijt magniſq; rebus ſe ingeſſit:nõ ſua ſᷣ dñi volũtate. NPoſtqᷓ; em habitũ ſacrũ ſu⸗ ſcepit:ſilentiũ ↄtinuũ ꝑ trienniũ vᷣuauit:⁊ clau ſurã celle tenuit:excepto cũ eccłiaʒ adijt vigili⸗ gs vſq; ad ſcdᷣm ſignuʒ matutinale ptrahebat. Tũcq; cũ ad laudandũ deũ frẽs pᷣdicatoꝛes in choꝛũ iã acceſſiſſe putaret ipᷣa cedebat ad aliqli ter qeſcendũ dicẽs. Ecce dñe germani mei ⁊ ſer ui tui vſq; nũc doꝛmierůt. Modo voſurrexe⸗ rũt ad te laudandũ Tu ſᷣua eos ⁊ ego parũper quieſcam. Noſt vo diuturnã exercitationẽ in ſpũali vita frequẽtãſq; xpᷣiviſitatiões:iteꝝ ap parens ci indixit:vt ex ꝓcederet:ꝓximoꝛũq; ſa luti vbo intẽderet:ac exẽplo ꝓmiſitq; ĩ cũctis illã ad aiaꝝ ſalutẽ gerendis ſuũ ſibi ſupernũ pſidiũ exhibiturũ.Qð ita fuiſſe vt patebit i ſe⸗ quẽtibꝰrei exitus declaruit. ¶ Septima vᷣtus ſacte katherine ðꝛ ꝑſeuerãtia: vt em ait Hiero. ad lucianũ heremitã. Cepiſſe multoꝝ ẽ: ad cal cem vo ꝑueniſſe paucoꝝ. Ratherina vo nõ ſo lũ ꝑſeuerauit.Sʒ de vtute in vtutẽ ꝓceſſit: de narũ redijſſet a ſua vxoꝛe monebat᷑ vt loquere⸗ tur cũ katherina. Qd cũ ille facere ↄtempſiſſet q̃ tria inter cetera refert digna laude Pius pon tifex maximꝰ vbi ſupꝛa. ꝛimũ qð reſpicit ſan⸗ ctitatis eiꝰ initiũ. Ait em. Nirgo katherina ex ciuitate ſenẽſi oꝛiũda mediocribꝰ oꝛta parẽtibꝰ pᷣus deo ſeſe dedicauit qᷓ; deũ poſſet ꝑ etatẽ co⸗ gnoſcere. Scðm eſt qð inſpicit vite eꝰ ꝓgreſſũ Inqt itaq; ſic.Nullüũ ab ea vbum nõ religioſũ non ſanctũ excidit Ois ſermo eius de moꝛibus fuit:de religione de pietate: de ↄtẽptu mundi: ¶ Sexta felix reuelatio. de amoꝛe dei ⁊ ꝓximi:de celeſti patria.Tertiũ refert᷑ ad eius vite terminũ. de quo ſic ꝓtulit. Anno etatis ſue tertio circiter ac trigeſimo ĩ vꝛ⸗ be Roma diẽ ſuũ clauſit:de cuius anime ĩ celũ aſſumptione ⁊ gloꝛioſa receptiõe:ſtupẽde ⁊ ad mirabiles reuelationes facte reperſiunk. ¶ Qualit deꝰ ſublimauit beatã hathe⸗ rinã ſeptẽ gratioſis ⁊ admirandis pꝛe rogatiuis.C — templãduʒ de excellẽtia v ſa — „ gratijs Pꝛogatiuis admirandis. TNꝛima fuit mentalis illuſtratio. ¶Scvo ꝓphetica infuſio. Tertia cõſolabilis viſio. ¶Quarta ſuauis cibatio. „ E CAQuinta miraculoſa coꝛuſcatio. „ 4 ¶ Septima ſolẽnis canoniʒatio. ꝛima gratia ſiue pꝛerogatiua kathe EE „☚ H . ſtrauit deꝰilliꝰ itellectũ luce ſlapiẽtie ⁊ doctrine ita vt ð ipᷣa Pius põtifex vbi ſupꝛa ita referat Nemo ad eam acceſſit qui nõ doctioꝛ melioꝛq; abierit. Doctrina eiꝰinfuſa nõ acqͥſita fuit:pꝛi⸗ us magiſtra viſa ẽ qᷓ; diſcipula. Quiſpe q̃ ſacra rũ lĩr̃aꝝ ꝓfeſſoꝛibꝰ ipᷣiſq; magnaꝝ eccliaꝝ epᷣis difficillimas ð diuinitate qſtiones ꝓponẽtibꝰ pꝛudẽtiſſime reſpõdit ⁊ adeo ſatiſfecit:vt tanqᷓ; agnos manſuefactos remiſerit. Quos tanqᷓ;ᷓ lu pos:ac leones ferociẽtes acceperat Quoꝝ nõ nulli diuinã in vgine ſapiẽtiã admirati. Diſtri butis mox inter xpᷣi pauperes q poſſdebãt ſub ſtantüs accepta dñi cruce vitã deinde euangeli cam egerũt. ¶ Scoda gfa fuit pphetica inſuſio Et de hac Pius papa inqͥt. YFuit in ea ſpũs ꝓ⸗ phetie ⁊ multa pᷣdixit anteqᷓ; ſerent ⁊ occultiſſi ma reuelauit. hec ille. In legẽda vo ipᷣius mul ta ſcripta ſũt ex qbus aliqua enarremus. Fuit in ciuitate ſenenſi: qdam nobilis miles dictus dñs MNicolaꝰ de ſarracenis qͥ cũ ałs in mult lo.- cis fuiſſet in armis:⁊ tandẽ ad ſuã ciuitatẽ Se vxoꝛ katherine illũ vt ꝓ eo oꝛaret deuotiſſime cõmẽdauit Quadã itaq; nocte katherĩa militi in ſomnis aparuit:eumq; monuit: vt ſi ſaluari cuperet vxoeis monitis aſſentiret. Qui euigi⸗ lans viſionẽ vxoꝛi retulit: ⁊ inde ad katherinã ſe ↄtulit:cuiꝰcolloquio ⁊ ſancta pᷣſentia cõpun ctus ſᷣm vᷣginis ↄſiliũ ad ↄfitendũ ſua peccata Ertimyſteriñ limauit nempe de hãc mulierẽ bendicta ſeptẽ ublimata e a deo d: mentalis illuſtratio. Illu⸗ Dul, noin jeicag 14 o⸗ me t g, du. ipis ſub⸗ nnij niͤl lrni li ſi⸗ p⸗ i wl an ho⸗ Ge ere⸗ iſet ine liti ari gi⸗ ina un X pꝓceſſit Quo facto ad katherinã redijt aſſerens ſe cõfeſſũ ſua peccata ſacerdoti. Interrogatus ab ea an oĩa retuliſſet:cum ille affirmaret ꝙ ſic: vocato ad partẽ peccatũ quoddam enoꝛine ab eo dimiſſũ in cõfeſſione:qð in apulia ſecrete cõö⸗ miſerat diſtincte narrauit. De q̃ ille admirans ⁊ peccatũ illud ↄfeſſus fuit ⁊ katherinã deuoti one ſingulariſſima coluit.Dũ fraterthomas ð fonte pᷣmus katherine cõfeſſoꝛ ⁊ frater geoꝛgi⸗ pergerent ad monaſteriũ ſancte agnetis de mõ te poltiano:in itinere capti fuerint a qbuſdã la trũculis:deductiq; fuerunt ad latebꝛoſa nemo ro vt ibi occiderent᷑. Tũc frater thomas cũ la⸗ chꝛymis dicẽ cepit. O filia katherina tuis oꝛa tionibꝰ ſuccurre nobis in ̊ tã crudeli periculo Quibꝰ vᷣbis pꝓlatis latrũculi taliter ſũt imuta⸗ ti: ꝙ nõ modo vitã ſ cũcta q̃ illis abſtulerãt re⸗ ſtituerũt: ⁊ ita ad monaſteriũ quo ibant incolu mes ꝑuenerũt.Cũ aũt poſtmodum Senas re⸗ dijſſent cõperijt pᷣdictꝰ frater thomas: in illo pũcto in q̊ͥ inuocauerat katherinã:ipᷣa ſocie di xit:pater meꝰ me vocat:⁊ ſcio ꝙ magna neceſſi tas eũ vꝛget:⁊ h̊ dicẽs ad locũ oꝛationis acceſ ſit. Ex cuiꝰ vtute credit᷑ latrũculoꝝ illoꝝ fuiſ- ſementẽ mutataʒ. Pꝛedixit futuꝝ ſciſina poſt moꝛtẽ gregoꝛij vndecimi:⁊ alia plurima pᷣnun ciauit:q̃ videre poteris ĩ legẽda. ¶ Tertia gra tia qᷓ katherina ſublimata fuit ðꝛ ↄſolabilis vi⸗ ſio. Supꝑnaturalibꝰ quippe viſionibꝰa dño me⸗ ruit ↄſolari:q̃ vt in pluribꝰ ſibi fiebãt: in raptu T extaſi mẽtis:de quo ſic refert Pius. Rapie⸗ bat ſepe a ſpũ ⁊ in aere ſuſpẽſa:diuinis ↄtẽpla⸗ tionibꝰ paſcebat᷑:adeo extra ſe acta vt expũcta pcuſſaq; nihil omnino ſentiret.hec ille.Obmiſ ſis vo multis vſiionibꝰciꝰ:eã vnaʒ referã: ꝓ q̃ᷓ inter minoꝛes ⁊ pᷣdicatoꝛes ↄtentio videt᷑ exoꝛ ta. Cũ katherina eẽt in ciuitate piſana: qdaʒ mane in eccłia ſãcte chꝛiſtine cõicaſſet: ac iuxta altare rapta maneret in ſpũ :poſtqᷓ; diu ſic ſtete rat:vidit xpᷣm cruci affixũ magnoſuꝑ ſe cuʒlu⸗ mine deſcendentẽ:radioſq; ſanguineos ex ſuis qnq; ſacratiſſimis cicatribꝰ eminentem. Cũq; tüc videntibꝰpluribꝰ vtriuſq; ſexus ipam expe ctantibꝰ: vᷣgo ſe erigeret:⁊ ſuꝑ genua ſua ſtans facie rutilãte bꝛachia eleuaſſet ac manꝰ: oꝛaret Nq rnecicatrices in coꝛꝑe ſuo aparerẽt exterius tüũc ex radijs ſanguinibꝰ in ſolaribꝰ imutatis a cicatricibꝰ crucifixi ꝓcedentibꝰ ⁊ ad manus pe des ⁊ ad coꝛ illiꝰpuenientibꝰvalde intrinſecus Ddoloꝛ ſenſibilis in dictis ꝑtibus coꝛꝑis eſt reli⸗ ctus. Ex qͥ cũ coꝛpus eiꝰ diu ſic ſtarct rigidum oculis clauſis tandẽ cecidit ac ſi fuiſſet letali⸗ ter vulneratũ. oſt modicũ ad ſe reducta tan⸗ ta doloꝛe ↄcutiebat᷑: vt a cũctis putaret᷑ in bꝛe ui moꝛitura. Dominica vo ſequẽti ibi cõmuni cansa doloꝛe extitit liberata. Ex viſione pꝛeta cta in pleriſq; locis nõnulli ſanctã katherinam ſuſcipientẽ ſtigmata a xpᷣo depingi fecerunt: ſi ea intentiõe id egerint:vtꝑ viſibilia inuiſibi⸗ lia cognoſcãt᷑: ⁊ ꝑ picturã iilã viſibilẽ doloꝛ ci⸗ inuiſibilis lʒ ſenſibilis deſigner᷑: foꝛte nõ obſtã⸗ te erroꝛe indeſequente: qͥ credi poſſet ſtigmata eã viſibilia ſuſcepiſſe tolerari vtiq; poſſent Sʒ ſi hecfacta ſũt:vt ſicequiparet᷑ beato franciſco cui ſoli vſq; in pᷣſens ſingulari mõ ſtigmata di⸗ uinitꝰ ſũt impꝛeſſa vtiq; repᷣhẽſibile eſt. Nã vt dixi in ᷣmone de ſacris ſtigmatibꝰ beati franci ſci. Inter miracula grãdiantr̃e hidei fi gciſci cõ⸗ ſignatio ſupꝛemuʒ obtinet gradũ.Fuerũt qͥppe ſtigmata ⁊ viſibiliter ⁊ ſenſibiliter a xpo ſibi i⸗ pꝛeſſa. Tulit illa duobꝰ annis cõtinuis: ⁊ in vi ta ⁊ in moꝛte etiaʒ a viris ſanctis ⁊ grauiſſimis viſa tacta. Sũmi põtiſices Gꝛegoꝛiꝰnonus. Alexãder q̃rtus. Benedictꝰ. Nicolaus: et alij illa apꝛobates fatent᷑ ſinguli miraculo in fraãci⸗ ſci pedibꝰmanibus ⁊ latere fuiſſe depicta:ab eo artifice ſapiẽtiſſimo qͥ creauit celum etterram. Quid vo de cetero ſit facturus cuiꝰ archana: niſi ip̃o reuelante ꝑſcrutari nequimꝰ ipᷣe nouit Vnü ſcio ⁊ qͥdem abſq; vllo crroꝛe:ꝙ frãciſcus vſq; ad pᷣſens electus fuit a dño ieſu xpᷣo vtin coꝛpoꝛe ꝓpꝛio vexillũ crucis biẽnio anteq; ſpi ritũ redderet ce o deferret. Non derogẽt iſta di gnitati beate Ratherine: nec aiterius acti. Ego peccatoꝛ qͥ hunc ſᷣmonẽ cõfeci ſanciã ipam de⸗ uotione q poſſum ⁊ colo ⁊ veneroꝛ. Eramq; ro me Anno dni. MM. cccc. lxxj. Anno tertio NMij põtiſicis maximi. uãdo pontiſex pᷣſatus ſpũ ſancto volente ſanctã Ratherinã ſolenni celebꝛi tate canoniʒzauit. Nulla tunc a referentibꝰ 2 vi ta ⁊ miracula ka:herine de ſtigmatibꝰfacta eſt mẽtio. Mulla pictura cũ ſtigmatibꝰ fuit delata MNulla inſuꝑ in bulla quam ſuperius frequẽter allegauim de ſtigmatibꝰmẽtio habita ẽ. Ego inſuꝑ ea die canonizationis ſermonẽ ad popu⸗ lũ habui:poſt pꝛandiũ in eccleſia minerue oꝛdi nis pᷣdicatoꝝ. Inſpexi legi ⁊ qdem ſepiꝰ om̃ia qWue ſcripta erãt de laudibus huius ſancte: nil gliud inuenire potui: niſi qð ſuperiꝰ expꝛeſſum eſt ð illo doloꝛe quẽ tulit abſq; ſignis in ſuo ex tacito raptu. Et ſi noie ſtigmatũ doloꝛem illuʒ intelligi volumꝰ:non tamẽ in illo ↄtinent᷑ ⁊ in⸗ dudunt᷑ cõditiones miraculoſe ſtigmatũ beati frãciſci. Igit᷑ cuʒ deꝰnõ egeat noſtro mẽdacio: ea ꝓferamꝰ de ſanctis qᷓ ᷣm rei veritatẽ nõ inuẽ tionem hoiuʒ illis poſſũt accõmodari. Fuit ka therina. vt pa et ex dictis: ⁊ ex his q ſequẽtur aupliſſimis puilegijs ⁊ gratijs decoꝛata. Sed ſtigmatũ ſpecie non fuit vt fraciſcus inſignita: Que ſi ad nos gloꝛioſa rediret: dura mneFalt RTSe 4 fratribꝰatq; illos comederẽt:omnibꝰ de domo ſuffecerunt diebus pluribꝰ:etiam in archa mul tiplicati. De qbus aliqui a qᷓ;pluribus ſunt tã ꝓ reliquiüs qᷓ; in argumentũ miraculi reſeruati Tempoꝛe etiã quo katherina fuit ĩ vꝛbe: ⁊ ibi in regione colũne cum ſua familia viueret ð mẽ dicitate ⁊ nihilominꝰadueniẽtes hoſpites reci piebat:ita vt cõtinuo quaſi triginta ꝑſoneĩ do mo ſua comederẽt Contigit ſemel ꝙ die quodã Ddeficiẽte pane ꝙ cũ katherine fuiſſet renuncia⸗ rale ꝑgere:depᷣcabaturq; xp̃imatrẽ coꝛaʒ qua dam imagine vt eũ ꝓtegeret a periculis Mox quandã vocẽ audiuit dicentẽ ſibi. Ne timeas qꝛ ego ſũ hic ꝓte:ego ſum in celo ꝓ te. Ego te ꝓtegã ſis ſecurus. Et heſitans ꝓ tunc vñ vox ꝓdiret:tãdeʒ inuenit qualiter eadẽ hoꝛa kathe rina migrauerat: ꝑuenit tãdẽ pᷣfatus magiſter bononiaʒ vbi magiſter generalis canonice fuit electus:qð iam ſibi Katherina indubitãter pᷣ⸗ dixerat: vt auteʒ ſequit᷑ MPius in bulla.Tactu oneferiretillos qͥ ſub ſpeciepietatis mẽdacis tũ mãdauit vt ſicad meſaz ſe ponerent ⁊ modi⸗ c yellent ſuã głiam ampliare. Oꝛa tñ pr̃es meos co paneqͥibi reperiebat᷑ inciperẽt comeſtionẽ. n p̃dicatoꝛes ⁊ minoꝛes ne populos ſcãdaliʒent. Ipa vero ad oꝛationem acceſſit. Quid plura⸗ uui Quibus tam multa mira de ſanctis ſe offerüt ? Edẽtibꝰ illis famelicis ⁊ ieiunis:panis illemo but pᷣcipue de katherina vt mẽdacia: ꝓpterſeip dicus ſuffecit omnibꝰ abũdanter. Tãtũq; etiã cept⸗ ſa ⁊ ppter veritatis abundantiã delerere ⁊ de⸗ ſupꝑfuit: vt ex illo plures elemoſyne pauꝑibus hr teſtari cogant᷑. C Quarta gratia beate katheri largirent᷑. Dũ eſſet in ciuitateſenarũ: audiens ahſnn ne dꝛſuauis cibatio: vſu nanq; ⁊f equentia ſa- quẽdã dominũ mattheũ rectoꝛẽ hoſpitalis mi⸗ u cramenti tãta ſuauitate conſolationeq; ſpũs re ſericoꝛdie ſibi deuotiſſimũ ex moꝛbo peſtilenti mufi pleta fuit vt aſſerat ſic de illa Cius vbi ſupꝛa. grauiter egrotare: acceſſit ad eũ dixitq; cuʒ ma lep Inuẽta eſt aliquãdo a die cinerũ vſq; in pẽthe gno feruoꝛe Surgatis domie matthee ſurgat: ſonn coſten ieiuniũ ꝓduxiſſe:ſola euchariſtie comu qꝛ nõ eſt tempus in lecto quieſcẽdi: mox ad ei e nione cõtenta per annos circiter octo minimo vocem feoꝛis ⁊ inguinis apoſtema pᷣfatũ peni Gan herbarũ ſucco:eoq; parũ retento ⁊ comunione tus dimiſcrũt.Sanauit ⁊ multos alios peſteꝑ che ſacra ſuſtentata eſt.Ad cibum quaſi ad ſuplici cuſſos ſua oꝛatiõe fideli. Sicut fuerũt magiſter mie um pergebat.Ad cõmunionẽ altaris:quaſi ad raymũdus ⁊ magiſter bartholomeꝰkatherine hat celeſtes nuptias inuitata eſſet ſüma cum alacri coſfeſſoꝛes.Et ne ſingula cõplectamur:ita ð ip⸗ mn tate ꝓficiſcebat᷑.hec ille. Tam efficax erat eius ſa loquitur NPius.Magnũ ⁊ ſanctũ erat ĩ ple ſuc ad ſacramẽtũ illud ineffabile reuerẽtia: vt mẽs bibus katherine nomen: vndiq; ad eã egrotiet nen BGꝛegoꝛij.xj. flecteret᷑ ad cõcedendũ katherine maligni vexati ſpiritibus deducebant᷑. Et mul oi poſſet eligere cõfeſſoꝛem: qui eam abſolueret ti curabant᷑ languoꝛibꝰ⁊ febꝛibꝰ In xpᷣi nomie ⁊ ſibi euchariſtiã miniſtraret: ⁊ cũ altari viati iperabat ⁊ demones cogebat ab obſeſſs abire ſ co abſq; alia licẽtia ad nutũ katherine celebꝛa⸗ coꝛpoꝛibꝰ. Pꝛopter quas res duobꝰ romanis ret. ¶ Quinta gratia ⁊ pꝛogatiua ſingularl be põtificibꝰ SGꝛegoꝛio.xj.⁊ Vrbano.vj.acceptiſ⸗ l ate katherine fuit miraculoſa coꝛuſcatio. Yecit ſima fuit adeo vt legationibꝰ eoꝛũ fungeretur: 4 illam deus in vita ⁊ moꝛte multis clarere mira multiſq; ⁊ magnis ſpiritualibus gratijs ab eis culis. Ex qbus aliqua explicabimus. In ciui donaret᷑. hecibi. Abi adhucinterſerit quedaʒ agi tate Senarũ ãdam nobilis domina Alexia ha que nõ niſi vᷣtute dei cooperãte ꝑ katherinain cho⸗ bitum oꝛdinis de penitẽtia ſuaſu katherine re feri potuiſſent. Ait em Diſſidẽtes ſũmo ſtudio n cepit:queillã coegit vt ſecũ in domo ſua como cõponebat:młta extixit odia: ⁊ moꝛtales inimi eg raretur. Contigit autẽ ex chariſtia tunc illos citias:ꝓ pace floꝛẽtinoꝝ qͥ cum eccleſia diſſide domo pᷣfate domine Alexie veſci panibus fari⸗ bãt ⁊ interdicto ſupoſiti erat eccleſiaſtico.Ap ne putride. Supueniẽtetritico nouo conſuluit penninũ ⁊ alpes traſire atq; vſ; in auinionem ¹ glexia katherinaʒ: an certum reſiduũ pᷣfate fari ad Gꝛegoꝛiũ vndecimũ ꝓficiſci non dubitauit n ne ꝓijciendũ foꝛet. Que nequaq;ᷓ ꝓijciendũ al- cũ vorũ ſuũ ipe Oꝛego. de petẽda vꝛbe roma i. ſeruit:ſed parari aquã iuſſit ⁊ farinã afferri In⸗ occulto factum: ⁊ ſoli ſibi ac deo notũ ſeſe diui n triuit ergo pꝛimo maſſam: et tandem panes de nitus cognouiſſe mõſtrauit. ¶ Sexta gratia i ſ parua quãtitate illiꝰfarine quouis etiaʒ expul deus katherinaʒ ſublimauit: dicif felix reuela⸗ ſo fetoꝛe tam celeriter ⁊ tot confecit: quot deq⸗ tio Cũ em i vtbe romana ipᷣa poſt multa ſigno h Dꝛuplici aut quintuplici quãtitate fere tot facti rũ experimẽta erhoꝛtationes ſpũales aliac ex de fuiſſent:cum ſtupoꝛe ſoꝛoꝛis Alexie ⁊ alioꝛuʒ erxcitia religioſa moꝛientiũ dñica die circa hoꝛã ge de domo. Cum aüt panes de clibano depoꝛta⸗ tertiam die. xxix.aplis. M. ccclxxx. migraſſet die ti fniſſent. inuenti ſunt adeo ſapidiſſimi: vt om: ad patrẽ. Eadem die magiſter raymũdus vlti⸗ 3 nino imutatio ſapoꝛis ad miraculuʒ ꝓcederet. mus eius ofeſſoꝛ in ↄuẽtu Januenſi erat diſpo S Et cum daretur de ipis panibus pauperib et ſitione piſas deinde bononiã ad capitulũ gene Dermo d Sẽto PBernardmo. coꝛpoꝛis eius poſt illius felicẽ tranſitũ pleriq; egroti falutem cõſecuti ſunt adeo vt nõnullis ſa luti fuerit:ea tetigiſſe que ſacrata katherinemẽæ bꝛa tetigere. Poſtea vero vᷣgo ipᷣa iam celo re cepta vota ſupplicantiũ benigne audiuit:⁊vt a ſponſo et domino ſuo xpᷣo ſaluatoꝛe exaudirẽt curauit Multi em ex diuerſis egritudinibꝰcu rati ſunt:qui audita beate katherine gloꝛioſiſſi ma fama eius patrociniũ ſupplices petiucre. h ille.Placuit itaq; benigniſſimo deo ſponſe ſue gloꝛiam inumeris vt ſic dicã vſq; in pᷣſentẽ diẽ miraculis manifeſtare. C Septima katherine S — „ Ganaa Pfos upelani eſt dicta ſolẽnis canoniʒatio. Rome ſi tri apoſtoloꝛũ pncipalis aſtãte populo ⁊ clero habitoq; ſermone ab ipᷣo pio põtiſice de vita et miraculis eius miſſarũ ſolẽnijs celebꝛatis ⁊ cõ⸗ ſuetis cerimonijs rite peractis ad canonizatio⸗- nem ſancte ꝓceſſit:ſub his verbis.Ad honoꝛẽ om̃ipotẽtis ⁊ eterni dei patris ⁊ filij ⁊ ſpũſſan⸗ cti:ad exaltationeʒ fidei catholice ⁊ chꝛiſtiane religionis augmẽtũ:auctoꝛitate domini noſtri ihu xpᷣi ⁊ beatoꝝ petri ⁊ pauli apoſtoloꝝ eius ac noſtra. Ratherinã Senẽſem illuſtris ⁊ inde libilis memoꝛie vginem:cuius coꝛpus ĩ ecccia p̃ᷣdicatoꝛum que de minerua dicit᷑ hic romeia⸗ cet in celeſti hieruſalẽ inter beatoꝛuʒ virginum choꝛos:quãdo id ſua vᷣtus diuina ſuffragante gratia meruit:iam pꝛidem fuiſſe receptã:⁊ eter⸗ ne gloꝛie coꝛona donatã de fratrũ noſtroꝛũ con ſilio declaramus eamq; tãq; ſanctã publice pꝛi uatimq; colẽdaʒ eſſe decernimus ⁊ diffinimus atq; in ſanctarũ cathalago vᷣginũ:quas roma⸗ na venerat᷑ eccleſia religi ⁊ aſſcribi mãdamus. Statuẽtes feſtum eius ſingulis annis: pꝛima menſis madij dominica die ab vniuerſali eccle ſia celebꝛanduʒ eſſe.Sicq; deus in ſanctis ſuis admirabilis katherinaʒ in vtraq; eccleſia triũ⸗ phante.ſ.ac militãte ſublimiter exaltauit.QAuẽ depᷣcemur:vt illius meritis interuenientibꝰ:di gnetur ⁊ nos aſcribere beate vite.Qui ſit bene dictus in ſecula ſeculoꝝ. men. Sexmo de ſancto bernardino pᷣdica⸗ toꝛũ noſtri tempoꝛis pꝛincie-· deo eth minibus: cuius memo:ia in benedi⸗ cctioneeſt. Sapientis verba ſüt iſta oꝛiginaliter Ecci. xlv.ca.Et i epiſtola hodier⸗ ne feſtiuitatis. Nellem hoc cẽpoꝛe tate eloquẽ⸗ tie ſplendoꝛe fulgere vt non ſolum alterum de⸗ d lec moſthenem pᷣncipem oꝛatoꝛuʒ grecie:aut Cice ronem latinũ me putarẽt omes aſtantes:ſed an gelum crederent de celo miſſum vt fari poſſem patienti eximias laudes illius ſãcti bernardini qui ſua p̃dicatione nomẽ gloꝛioſuʒ ihu xpᷣi mirabiliter exaltauit. Ipe quippe alter paulus ⁊ vas electi onis xpᷣianam religioneʒ ſua doctrina refoꝛma uit Jpᷣe italie populos ꝑ abꝛupta vitioꝛũ deui antes ad ſemitã vtutum ⁊ iuſticie reduxit. Ipᷣe deniq; religionẽ ſacram minoꝛũ numero ⁊ ſan⸗ ctitate adauxit. ¶ erito itaq; in eius ſolẽnita⸗ te pᷣconia pᷣdicationis eius enarrare debemus Ob illã nanq; deo ⁊ hominibus dilectus eſt ⁊ memoꝛia eius benedicta ĩ ſempiternũ manebit De qua in pꝛeſenti ſermone tres excellẽtias ꝓ⸗ CPꝛima dici᷑ comendationis. T Scda conditionits ¶ Tertia honoꝛationis. 4 ¶ ONcõmendat᷑ pᷣdicatio ſacti bernardi ni ꝓpter humilitatem: charitatem: ?v· am. (Caplm.I. H Rima excellen tia pᷣdicatiõis ſãcti bernardini ꝛ cõ mẽdatiõis Sua qᷣe pᷣdicatio ſatis eſt cõmẽdanda. Et maxime ꝓpter tria. CPꝛimo ꝓpter humilitatẽ. ¶ Scðdo pꝓpter charitatem. ¶ Tertio ꝓpter patientiã. CPꝛimo cõmendat᷑ pdicatio ſancti bernardi⸗ N ni ꝓpter humilitatẽ. Non em pᷣdicauit pꝛeſum ptuoſe aut ſuꝑbe ſe ingerens ſed miſſus. Offici um nanq; pᷣdicatoꝛum officium eſt angeloꝛuʒ: quia ſicut angeli annũciant diuina: ita ⁊ pdica toꝛes de qͥbus Bauid in põ ait. Annũciauerũt opera dei. Angeli autẽ non ex ſe veniũt: ſed vt dicit apoſtolꝰ ad ebᷣ.ij.ca. In miniſteriũ miſ⸗ ſi fũt. Sic ⁊ pᷣdicatoꝛes. Quomodo pᷣdicabũt ait apoſtolꝰ ad Roma.x.MNiſi mittant᷑. Aaũt Eſaias non vocatus ſe obtulit ad pᷣdicandum cũ dixit.Ecceego:mitte me.Eſa.vj.ca. Et cõj⸗ tra cum Hieremias mitteret᷑ a deo ſe excuſauit dicẽs. A a a dñe deus. Ecce neſcio loqui.lie⸗ mie.j.ca.Et ſi diuerſa vox extra ꝓdijt:non ta⸗ men a diuerſo fonte dilectiõis emanauit. HDuo quippe ſunt pᷣcepta charitatis vt ait Gꝛegoꝛiꝰ. Amoꝛſcilicet dei ⁊ ꝓximi. Per actiuã vitaʒ ꝓ deſſe ꝓximis cupiẽs Eſaias officiũ pᷣdicatiõis ape:ijt. RPer cõtemplationẽ vo Hieremias ſe⸗ dule amoꝛi cõditoꝛis inherere deſiderãs ne mit ti ad pᷣdicandũ debeat cõtradicit. Qð laudabi liter vnus apetut:hoc laudabiliter alter expa⸗ uit. Iſte ne tacite cõtemplatiõis luc ũ loquen⸗ do perderet. Jlile ne damna ſtudioſi operis ta⸗ cendoſentiret. Sed hoc in vtriſq; ẽ ſubtiliter ĩ⸗ tuendum quia ⁊ is qͥ recuſauit vlenend ati⸗ . S. bernardino ⁊is qui mitti voluit ante ſe per altaris calculũ purgatuʒ vidit.Et paulo ſupꝛa O:egoꝛiꝰ dicit Sicut toto deſiderio occupationẽ fugere debe mus:ita ſi deſit qͥ pꝛedicet occupationis onus libenti neceſſe eſt animo ſubire.hec omia.viij. q.j.ca. In ſcripturis.Et quia difficile eſt ⁊ caꝝ videre ſe purgatũ.NQuia nemo ſcit vtruʒ odio vel amoꝛe dign ſit vt dicit᷑ Ecẽs.ix.ca. Jdeo nullus debet pᷣſumere ex ſe ire ad pꝛedicanduʒ Sed expectare debet vt mittatur vel a deo vel ab eccleſia. vnde de Johanne baptiſta dicitur Johis.j.ca.Fuit homomiſſus a deo.Non ta⸗ men creditur alicui dicenti ſe miſſum a deo qui ab eccłia non ẽ miſſus niſi ꝓbet per miraculum ſicut ¶Oſes: extra de hereticis.ca.Cũ ex in iuncto, Et argumẽtũ de cõſe.di.ij.ca. Reuera Sic fuit miſſus Equiciꝰ cui aparuit in ſomnis angelus ⁊ eum ad pᷣdicanduʒ miſit.xvj.q.jS· Hoc idem. Ab eccleſia autem mittitur quis vł oꝛdinarie vt quilibet curatꝰ ſaltem quo ad ſub⸗ ditos. Ad rectoꝛes enim eccleſie maxime perti⸗ net pꝛedicare per ſe vel per alium ſubditis ſuis vnde pꝛimis rectoꝛibus dixit chꝛiſtus. Mar⸗ ci vltil.ca.Euntes in mundũ vniuerſũ pꝛedica⸗ te euangeliũ omni creature.Et Gꝛegoꝛiꝰdiciti ret in ey mihi qui⸗ danm vir ſidedignus cancellarius dominij ſenẽ ſis nomine leonardus qui conſocius eius fue⸗ paſtoꝛali.xliij.di.ca.Si rectoꝛ Officium pꝛedi cationis ſuſcipit qͥſquis ad ſacerdotiuʒ accedit vt ante aduentum iudicis qui terribiliter ſequi tur ipe ſcilicet clamado gradiatur.id eſt.pᷣdicã do. Et loquitur Gꝛegoꝛiꝰ de curatis. Qui etiã ſiguraʒ inducit. Exodi. xxviij.ca. vbi dicitur: ꝙ ſlacerdos ingrediens tabernaculum tintinna bulis ambiatur vt audiatur ſonitus quando iĩ greditur ⁊ nõ moꝛiatur. Quia vt exponit Gꝛe⸗ goꝛius dicto ca.Si rectoꝛ. Irã contra ſe occul⸗ ti iudicis exigit ſi ſine pᷣdicationis ſonitu ince⸗ dit Et ſic moꝛitur ſpiritualiter Unde inqͥt dñs Ezʒechieli ꝓphete.xviij.c. Fili hominis ſpecu laioꝛem dedi te domui iſrael. Si dicentemead impiũ moꝛte moꝛieris tu nõ annũciaueris ipſe i iniquitate ſua moꝛietur. Sanguinẽ vero eius de manu tua requiram. Confirmat ideʒ Nico⸗ laus papa.xliij.di.Diſpenſatio inquit celeſtis ſeminis nobis iniũcta eſt.ve ſinon ſparſerimꝰ: ve ſi tacuerimus. Ael ab eccleſia mittitur quis ad pᷣdicandum ex pꝛiuilegio vt pꝛedicatoꝛes ⁊ minoꝛes: Auguſtinẽſes carmelite:⁊ ſᷣuite ſaltẽ in eccleſijs ſuis. In alijs eccleſijs non niſi voca ti.Et hi etiam debent mitti a pꝛelatis ſuis. De quibus fit mentio in clemẽtina:dudũ:de ſepul turis. Qui autem vocatus ſeu miſſus ad hoc ꝑ tinaciter recuſat:ab eccleſia ⁊ deo contemnitur Quod figuratum fuit in eo qui nolebat ducere vxoꝛem fratris moꝛtui:⁊ ꝓpterea diſcalciabat vno pede vt exponit Auguꝰ. viij.q.j.c. Olim Nunc inquit euãgelij quiſq; pꝛedicatoꝛ ita de bet in eceleſia pꝛedicare ſiue laboꝛare vt defun⸗ cto fratri.id ẽ.chꝛiſto ſuſcitet ſanctum qͥ pꝛono bis moꝛtuus eſt.Et quod ſuſcitatuʒ fuerit eius nomẽ accipiat. At igitur ad ſanctum bernardi num cõuertamus ſermonem. Jpᷣe ſicut experi⸗ entia facti manifeſtauit a deo electus ⁊ a pꝛela⸗ tis oꝛdinis per obedientiam aſtrictus officium pꝛedicandi ſuſcepit. Natus em in ciuitate maſ⸗ ſa pꝛouincie thuſcie ex honeſtiſſimis parentioꝰ patre videlicet tollo ⁊ matre niera nobilibus ſe nenſibus ante completuʒ ſeptenniũ vtroq; pa- rente oꝛbatus remanſit ſub cura ⁊ regimine cu iuſdã venerabilis domie ſoꝛoꝛis matris eiꝰcui nomẽ erat diana:que puerulũ induxit ad vᷣgi⸗ nis gloꝛioſe pꝛecipuã deuotionẽ. Et operã de⸗ dit vt litteris vacaret ac moꝛibꝰ bonis. Creuit agutem de virtute in vᷣtuteʒ honeſtus affabilis ⁊ pauperibꝰliberaliſſimus.tãtaq; fuit in eo ap titudo ingenij ⁊ ſubtilitas itellectus ꝙ ante cõo⸗ pletũ annum quintũdecimũ in grãmatica logi ca ⁊ moꝛali phia ſatt mediocriter fuit inſtructꝰ. Indceq; cepit lectionẽ iuris canonici frequẽta⸗ re.Eratq; vita eius ita munda vt omnibꝰ alijs cederet in exempluʒ. Nam vt retulit mihi qui⸗ rat in ſcholis in etate illa adoleſcentie ad maluʒ pꝛona. Hullus audebat coꝛã bernardino vbuʒ turpe aut laſciuũ pꝛoferre. Quinimo ſi quãdo q; alij adoleſcentuli ⁊ ſcholares abſente bernar dino aliqua inter ſe verba ocioſa referrent ſi vi diſſent ex poſt bernardinũ adueniẽtẽ mox alter alteri loquebatur. Taceamus inquit quia ber⸗ nardinus venit. Quid plura. Anno etatis ſue decimooctauo Duz peſtis truculẽtiſſima ſeui⸗ ret quaſi ĩ tota italia. In hoſpitali magno ſenẽ ſi iacebat multitudo egrotantiuʒ ex peſte ⁊ vix erat qui illis miniſtraret. Nam 7 famuli om̃es pꝛo maioꝛi ꝑte ⁊ aromatar ij in illo hoſpitali cõ moꝛantes ⁊ capellani ⁊ alij plurimi peſte ꝑcuſ⸗ ſi obierant. Erat illis tempoꝛibus rectoꝛ hoſpi talis qͥdam vir deuotus ⁊ pꝛobus dominꝰ Jo hãnes de gẽnaronibꝰ qui videns ſibi humanũ deeſſe auxiliũ ad vginem pujſſimam ſe cõuertit illam depꝛecans vt tam extreme infirmoꝛuʒ ne⸗ ceſſitati ſuccurreret. O felix adoleſcẽtia bernar dini. O ardẽtiſſima charitas coꝛdis eiꝰ. O pie tas omnibus poſteris pᷣdicanda Mox vt ber nardinus audiuit que deinfirmis patientibus dicebantur monuit q;plures iuuenes ⁊ vna cũ illis ad hoſpitale ſe contulit. Nec timuit moꝛi. Nec hoꝛruit peſtẽ. Neq; laboꝛes refugit ſit ibi q̃ttuoꝛ menſibus die noctuq; miniſtranz egrotis ꝓpter deum. Exinde cum peſtis ceſſaſ⸗ n ono larcj ben⸗ el lum na⸗ b⸗ aſe pe⸗ ſocn Wcri yg⸗ ir⸗ faut hlis wap teci⸗ nboi n, en i n e⸗ 3 ; iu ie Aer ho⸗ le 1 A— Oll⸗ ſet repetüt domũ ⁊ quattuoꝛ menſihꝰegrotans quaſi ſemꝑ in lectule iacuit.Adepta vero bona Vaitudine ſenſit ꝙ q̃dã domina bartholomea ſoꝛoꝛ patris eius ceca ⁊ ſurda ⁊ in lectulo vali⸗ tudinaria nemineʒ habebat qui illam iuuaret. MMox ad illaz ſe contulit eiq; ꝑ plures menſes vſq; ad moꝛtẽ obſequioſiſſime miniſtrauit nul⸗ la fractꝰ nauſea nulloq; laboꝛe turbatꝰ. Moꝛ⸗ tua illa a deo inſpiratus relicto ſeculo⁊ omnibꝰ ſuis bonis pauꝑibus erogatis habitũ religio⸗ nis minoꝛũ deuotus accepit in die natiuitatis Vginis gloꝛioſe qua etiã dienatus fuerat ex vte ro matris Anno etatis ſue.xx.ante altare maiꝰ ſancti franciſci de ſenis.QAuẽ habitũ ſibi dedit frater Johᷣes riſtoꝛij vir ſanctus ⁊ in dei ſuitio ꝓbatus. Inde ad locũ de colũbaria de volun⸗ tate pᷣlatoꝝ ſe contulit vbi in omi deuotione ⁊ perfectione ⁊ obſeruãtia regule ſuũ nouiciatuz expleuit. Facta vero ꝓfeſſionc in die ſcilicet na tiuitat vginis oꝛationi a ſtudio litteraꝝ ſe de⸗ dit. Et cum factus eſſet ſacerdos pꝛimã miſſam ĩ die natiuitatis vginis celebꝛauit. Qua etiam die mãdato acccepto a generali miniſtro de pe⸗ nitentia pᷣdicanda: pꝛimũ ſermonẽ ad populũ habuit. ¶ Secũdo cõmẽdatur pᷣdicatio ſancti bernardini ꝓp:er charitatẽ ꝛedicauit em ad honoꝛẽ dei ⁊ ſalutẽ animaꝝ. Iſte em̃ debet eſſe finis pᷣdicatoꝛũ verbi dei. Naʒ qui pꝛopter cu piditatẽ pꝛedicant vel vanitateʒ ⁊ gloꝛiã mun⸗ di figurãtur per balaam. De quibus dicit Pe trus in.ij. epiſtola. Secutiſũt viã balaã ex bo ſoꝛ qui mercedem iniquitatis amauit: coꝛrepti onem vero habuit ſue veſanie:ſubiugale mutũ Super quibus verbis dicit Beda.ij.q.vij.ca: ſecuti. & multi catholicoꝛũ intantũ amant mer cedem iniquitatis vt etiam docti ab indoctis: lerici a laicis merito redarguant᷑.Qui iure cõ parantur pꝛophete qui verbis aſine contrana turam loquentis coꝛripitur: nec tamena ꝓpo⸗ ſito pꝛimi operis retardatur.hec ille. Euis ta men pᷣdicatoꝛes non debeant pᷣdicare pꝛincipa liter ppter tẽpoꝛalia habẽda.Alias taqᷓ; vẽdi⸗ toꝛes boũ de tẽplo eijciuntur. Debet tamen po pulus ſubminiſtrare eis neceſſaria iuxta ill.j. ad Cor..ix. ca. Non alligabis os bouis triturã tis.vñ lhieronymꝰ. xvj.q.j.ca.penultimo ait. Apoſtolicis viris ⁊ euãgeliʒãtibꝰ i neceſſarijs 7 vſibus nolle tribuere ſcipm condemnare ẽ. Et Auguſtin in libꝛo de baptiſmo paruuloꝝ Nõ eſt venale euangeliũ vt ꝓ tẽpoꝛalibꝰ pᷣdicetur Qui em̃ ſic vendunt magnã rem vili vendunt. Accipiant ergo pᷣdicatoꝛes ſuſtentationẽ neceſ ſitatis a popuio:mercedẽ diſpenſatiõis a deo. HNHon em a populo redditur quaſi merces illis q̊ ſibi in charitate euangelij ſeruiunt:ſᷣtanq;ᷓ ſti re.DNixi hec oĩia ꝓpter indiſcretionẽ quoꝛũdaʒ populoꝝ qui vellent p̃dicatoꝛes viuere ð aere vel vento. Nolo tñ excuſare pᷣdicatoꝛes cupi- dos ? auaros ambitioſos honoꝛũ ⁊ dignitatũu Aui imitari debent ſanctũ bernardinũ rerũt· poꝛaliuz contemptoꝛẽ. Nam ⁊ ter vocatus ad epiſcopaleʒ dignitatẽ minime acquieuit. Diui tias non congregauit dicens cum paulo Actl. xx.ca.Argentũ aut aurũ aut veſtẽ nullius ve⸗ ſtrum concupiui. Etlz in omi vita ſua verꝰ fue rit pauꝑtatis amatoꝛ diſcipuluſq; ⁊ filius bea⸗ ti franciſci. Tamẽ illud eſt de ipo notabile iter cetera quod mediolani oſtendit exemplũ chari tatis necnõ ⁊ contẽptus pecunie.Dum em ibt populo diebus pluribꝰ pdicaſſet: illuſtriſſimꝰ dux eiuſdẽ vꝛbis philipus eidẽ per fidelẽ nun ciũ multã auri copiã in elemoſynã miſit. Nun⸗ cius itaq; auri pondere reuerẽter aſſumpto ad cõuentũ fratrum feſtinanter acceſſit.Et ꝑgens ad cellã ſancti bernardini aurũ ſibi ex parte 0% mini ducis benigne reuerẽtiſſime pᷣſentauit. Iðe vo vir dei hilari vultu gratulãtiq; animo pꝛedictũ au reũ munus ⁊ ſi in pꝛopꝛios vſus ac cipere recuſaret: charitatis tamen ʒelo in redẽ⸗ ptionem captiuoꝛũ ⁊ pauperũ vſus miſericoꝛ⸗ diter exhibere decreuit. Accerſuo igit᷑ quodaʒ pꝛobo venerandoq; ciue ſocioq; vocato ſũpta q; ab ipo ciue pecunia ad carceres clam ⁊ incũ⸗ ctanter acceſſit ⁊ qᷓ piurimos inde captiuos re⸗ demit reliquãq; ꝑteʒ pauꝑibꝰ cũ magna animi hilaritate diſtribuit. Scies aüt illuſtriſſimꝰ il⸗ le dux q facta fuerãt ſanctũ bernardinũ mirabi Tertio cõmendat᷑ pᷣdicatio liter cõmẽdauit.¶ ſancti bernardini ꝓpter patieutiã. fuit em pati-⸗ entiſſimus i laboꝛibꝰ in infirmitatibꝰ ⁊ i ꝑſecuti onibus. Et vt de perſecutionibꝰ loquar:accu⸗ ſatus fuit tanqᷓ; hereticꝰab emulis buſdã mar tino qnto. Qui eũ ad ſe venire pᷣcepit. Ante ve ro qᷓᷓ ſe cõtuliſſet ad vꝛbẽ ſonabant vndiq; falſi rumoꝛes ð ſancto barnardino. Dicebãt em̃ po puli: veniet veniet ille hereticꝰ. Alij cõburek il 7 le hereticꝰ ⁊ ſimilia. DOũ vo vꝛbẽ intrauit oſtẽ⸗ debatur digito ⁊ vnus alteri cachinando dice⸗ bat. hic hẽ ille Jpe vo hec omnia ꝓ dei amoꝛe equanimiter tolerabat.Et tandẽ veritate inſpe cta ⁊ cõperto clariſſime ꝙ non ſolũ catholic?è fo ret ſed etiam, fidei catholice digniſſimꝰ pꝛecoa pontifice gratioſe viſus eſt ⁊ auditus ⁊ cuʒ eiꝰ benedictione pꝛedicare cepit in vꝛbe. Zylam de = bernaroino. pendiũ datur quo vt poſſintlaboꝛare paſcant. lhec ille.Et paulus.j.ad Cor ix. ca. Quis mi litat ſuis ſtipendijs vnq;. Et iteꝝ. Si nos vo⸗ bis ſpũalia ſeminamꝰ non magnũ eſt ſinos car⸗ nalia veſtra metamꝰ. Et iterũ. Dñs oꝛdinauit his qui euangeliũ annũciant ð euangelio viue 7 De vnawmo- vo gratiam deus oꝛi eius ⁊ verbis infudit: vt / omnis populus conflueret ad eum audiendi ac ſi fuiſſet angelus dei ⁊ quãto pꝛius nomẽ ei?ꝰ videbatur omnibus odioſum:tanto poſtea cũ ctis vtriuſq; ſexus factum eſt venerabile. Pꝛe dicauit ſic multo tẽpoꝛe cum incredibili anima rum fructu: qui etiam perdurat vſq; ad tempo ra noſtra. Paſſus eſt ⁊ alias ꝑfecutiões: eo ꝙᷓ ſemper virtutes perſequitur inuidia.A nõnul lis emulis dicebat᷑ litterarum ignarus cum ta⸗ men ĩ ſcripturis diuinis foꝛet eruditiſſimꝰ Alij vo quadraginta ſermones dũtaxat euʒ ſcire aſ/ ſeuerabãt. Pleriq; vero curioſi ⁊ vana cloquẽ tia tumidi ignauũ ineptum ⁊ impolituʒ fatebã tur. Qui tamen in hoc dicendi genere ⁊ in his que pꝛedicari debent pꝛo ſalute populoꝛuʒ irre pꝛehẽſibilis erat. Sed hoc nõ videri debet mi⸗ rum ꝙ ſibi homines flagitioſi detraherẽt: cuʒ ſemper fuerit hominũ maloꝛum conſuetudo ſa nam doctrinaʒ ſpernere ⁊ deteſtari. AUnde La⸗ ctantius libꝛo.v.diuinarũ inſtitutionũ de Cy pꝛiano ſic refert. AUnus pꝛecipuus ⁊ clarus ex titit cypꝛianus:qui magnaʒ ſibi goꝛiam ex ar⸗ tis oꝛatoꝛie ꝓfeſſione queſierat ⁊ ad modũ mul ta conſcripſit in ſuo genere miranda Erat enim ingenio facili copioſo ſuaui ⁊ que ſmonis ma⸗ xima eſt virtus aperto: vt diſcernere nequeas vtrum neoꝛnatioꝛ in loquendo an facilioꝛ in ex plicando an potentioꝛ in perſuadendo quiſq;ᷓ fuerit. Hic tamen placere vltra verba ſacramẽ tum ignoꝛantibꝰnon poteſt:quoniam myſtica ſũt que locutus eſt ⁊ ad id pꝛeparata vt a ſolis fidelibus audiantur. Deniq; a doctis huius ſe culi quibus foꝛte ſcripta eius inotuerunt deri⸗ deri ſolet.Audiui ego quendam hominẽ diſer tum ſane qui euʒ imutata vna littera copꝛianũ vocaret quaſi qui elegans ingenium ⁊ melioꝛi bus rebus aptuʒ ad aniles fabulas contuliſſet Hec ille.Oe beato hieronymo quid referemus qui lumen ſplendidiſſimũ eccleſie fuit: ⁊ tamen dentes malignoꝛum non euaſit Etvt ipᷣe ad ne potianum ſcribit Per infamiã ⁊ bonam famaʒ chꝛiſti miles graditur. Nec laude extollit᷑: nec vituperatione frãgitur. NMer diem ſol non vrit euʒ neq; luna per noctem. Impleuit iſta ſanct⸗ bernardinus:qui dum falſo ſibi multa obijcerẽ tur:⁊ quãdoq; contumelioſe dicerentur in faci em:nunqᷓ; vultus hilaritatem mutauit: nunqᷓ; verbum pꝛotulit iracundie. Sʒ in omnibus be nedicebat deum Sicut accepti ab his quiſecũ) familiariter conuerſati ſunt. ¶ De fufficientia 7 pꝛudeẽtia atq; ſtupẽ⸗ da efficacia pꝛedicationis ſancti Ber nardini. ¶CTapm.N. H Jtutibꝰ:⁊ huiuſmodi. AEcungg excelle CPꝛima ðꝛ ſufficientia. ¶ Scda pꝛudentia. ¶ Tertia efficatia. C¶ NPꝛima conditio fuit ſufficientia. Tria enim requiruntur in pꝛedicante: vt populum indu⸗ cat ad bene beateq; viuendum:ſᷣm Auguſtinin iiij. libꝛo de doctrina chꝛiſtiana. Pꝛimũ eſt vt doceat. Secunduʒ vt delectet. Tertium vt fle⸗ ctat ⁊ moueat. Et cum quis iſta facit induſtria artis rhetoꝛice ad honoꝛem dei ⁊ ſalutẽ anima rum bene eſt et laudabile ſᷣm eundem Auguſti num.Sed cum ſpirituſſanctus vtitur lingua pᷣ dicatoꝛis vt inſtrumento ad iſta efficiendum. ſi cut fuit in apoſtolis qui imperiti erant. Tunc opus illud eſt gratia gratiſdata:que dicit᷑ gra⸗ tia ſermonis ⁊ lingua angeloꝛum. Et ſermo ſa⸗ pientie dicitur in locutione de diuinis Sermo ſcientie de humanis: vt de moꝛibus et vitijs et hym Tho. xxij.q. cxxiij NPerſfectius auteʒ iſta operatur gratia qᷓ; natu ra vel ars. Sed aliquando aptitudine natura⸗ li in pꝛedicatoꝛe exiſtẽte ⁊ arte rhetoꝛice adiũ⸗ cta:aliquando etiam ſpirituſſanctus operatur plenius iſtud ſcilicet inductionem auditoꝛum ad faciendum que pꝛedicat. Hominis ergo eſt ſe pꝛeparare ſcilicet vt bene dicat. Beum autẽ dirigere linguam. Etvt dicit Auguſtinus in pᷣ fato libꝛo de doctrina chꝛiſtiana. Sapientiaſi ne eloquentia parum pꝛofuit quo ad populos Eloquentia ſine ſapientia multum nocuit.Eſt enim vt gladius in manu furioſi. Sapiẽtia cuʒ eloquentia multum iuuat ⁊ operatur. Sanciꝰ bernardinus pᷣdicãdo docebat: quia ipᷣe vere doctus erat vt etiaʒ patet in ſermonibus quos compilauit.Belectabat etiam auditoꝛes:adeo vt vniuerſaliter omes verbis ſuis reuocillarẽ⸗ tur tanqᷓ; ſi ſumerent ſapientiſſimũ cibum. Fle ctebat inſuper ⁊ mouebat hominũ affectus: vt oſtendemus in tertia conditiõe. Quare ipᷣe ſuf ficientiſſime docuit ⁊ pᷣdicauit. ¶ Secunda cõ ditio pꝛedicationis ſancti bernardini dicit᷑ pꝛu dentia. JFuit enim pꝛudentiſſimus ad euitãduʒ omnia illa:a quibus pꝛedicatoꝛes verbi diuini C I tas. (docbent abſtinere: queſunt. citur conditiõis. Habuit qdem ſua pᷣDdicatio tres ſingulares conditiones. dnie cnſa cnin ſcu⸗ ſnt ſte h in at⸗ ; n ⸗ in nolr n nse lni e m 4 iaßt Indiſcretio. E Pꝛimo abſtinere dcbent pdicatoꝛes afalſi⸗ tate. Non em ſunt aſſumenda aliqua falſa pꝛso quacũq; vtilitate que poſſet inde ſequi:quia ſic. veritas ſidei redderet᷑ ſuſpecta. argumentũ di. ix.ca. Si ad ſcripturas. Ideo Auguſtinus ait xxij.q.ij.ca.ꝛimũ.Ad ſalutẽ non debet quis peruenire opitulate mẽdacio. Et idem pertra⸗ ctans iüllud apoſtoli.j.ad Corl.xv.ca. Inueni⸗ mur falſi teſtes. Perhoꝛrendũ eſt inquit aliqdd falſe de deo dicere:etiam ſi ad laudem eius per tinere videatur. Mon enim minoꝛe ſed maioꝛe foꝛtaſſis ſcelere in deo laudatur falſitas:q; vitu peretur veritas. Et idem in libꝛo de mendacio lendacium maxime pernicioſum ẽ quod fit in his que ad religionem chꝛiſtianaʒ pertinent Ideo doctoꝛes tenent ꝙ ſi quis nõ ex lapſu lin gue ſed ex induſtria diceret mendaciũ in pꝛedi⸗ cando moꝛtaliter peccaret nec excuſaret᷑ ſi hoc foceret cauſa cõuertendi animas ad deuʒ: quia vt ait apoſtolus. Deus non eget noſtro mẽda⸗ cio Tempoꝛe meo inuenti ſunt aliqui fingetes et alia huiuſmodi qui tamen euanuerunt inco⸗ gitationibus ſuis. Nõnulli vero vt ignoꝛanti⸗ bus ſapientes apparerẽt falſlas allegationes ſuum ꝓpoſitum induxerunt. AUnde dum qͥdaʒ amicus meus pꝛedicaret neapoli inducere vo⸗ luit ad robur ⁊ cõfirmationem cuiuſdam ſui di⸗ cti ſententiã cõmentatoꝛis qui tamen foꝛte nec i aliquo cõmento dictum illud tãgebat: et dum falſo allegaſſet cõmentatoꝛem.j. de anima. iij. ð anima.ij.phiſicoꝛũ.iij.metaphiſice ⁊ huiuſino di. Tandem multiplicãdo verba dixit. Et hoc idem cõſirmat cõmentatoꝛ.j.ethicoꝛũ.iij.ethi⸗ coꝛum. vij. ehicoꝛũ.qui tamen de ethicis nõſe intromiſit. Ille idem fecerat ſibi quãdaʒ cathe nam docto: um ⁊ falſo illos inducebat dicens. Et hoc refert Auguſtinꝰ libꝛo.ij.ð ciuitate dei .iij. de trinitate.⁊ in Encheridion ⁊ huiuſmo di. Ita ꝙ apud imperitos videbat᷑ homo mira bilis:ſed apud doctos ignarus ⁊ mẽdacijs ple nus. C Secundo p̃dicatoꝛes abſtinere debent ab adulatione ne ſcilicet landet populũ in qui⸗ bus rep̃henſibilis eſt quod eſt peſſimum. Del etiam de tẽpoꝛalibus magnificẽtijs niſi foꝛte h ſcöm fiat tẽperate vt melius ferant coꝛrectionẽ duram imediate ſequendaʒ. Adulari em pecca toꝛibus eſt graue peccatum. vt patet. xl vj. diſ. ca. Sunt nõnulli. Et clericus adulationi ſerui⸗ ens degradari debet. eadem di. ca. Cleric'“. Et nihil eſt miſerius eo qͥ adulationibꝰ delectatur vt dicit᷑. xxxxiij.di.c. Nihil illo paſtoꝛe. Etvti lius eſt peccantem ſeuere coꝛrigere q; adulado Et iunc coꝛ De .2 hbernardmno. palpare. v. q. v. ca. Non omis. Etvtilius eſt melius ꝓ veritate pati ſuppliciũ: q; pꝛo adula⸗ tiõe beneſiciũ xj. q.iij.ca. Nemo. Et adulatio hibetur. E. Si quis aliquem teſtari ꝓhibue t. Et eſt adulatio ſermo pꝛolatus vt placeat. ¶ Tertio debent dicatoꝛes cauerea iactatia Sunt em quidaʒ qui ſemper deſe bene dicunt Zalios contemnunt: de quibus O?egoꝛius ait xlvj. di. ca. j. Habet hoc ꝓpꝛium doctrina⸗ arro gantiũ vt neſciant humiliter docere qð ſeiunt. TQuarto debẽt pꝛedicatoꝛes cauereaſcanda ſis pꝛelatoꝛum ⁊ alioꝛum maioꝛuzʒ vt non dieg — tur irrationabiliter eoꝛum vitia: vndeſequitur ꝙnec illi emendantur nec populi ꝓpterea ediſi cant᷑ aut melioꝛes fiunt. Et pꝛecipue caute agẽ dum cum loquunt᷑ pꝛedicatoꝛes de cdlericis:qꝛ yvt ſcribitur extra de imunitate eccleſiarum. co- CLlericis. Clericis laicos infeſtos oppido.id eſt valde. m gloſam tradit antiquitas. IJdem. ij. q.vij. ca. Laicos.⁊ ca.Laici C Quinto debẽt dicatoꝛes pꝛudentes cauere q cõtentioniboch igẽtes alijs pdicatoꝛibus. vnde apoſtol.,ad Cimo ⁊ pᷣdicantes miracula falſa viſiones excogita⸗ theum.iij. ca. ait. Moli ↄtendere verbis :ad nil tas Mꝛophetias determinatas ᷣm ſuum ſenſũ enim vtile eſt niſi ad ſubuerſionẽ audientium. HNec ex hoc ꝙ alius habeat maioꝛem cõcurſuz qui ſit etiã minus ſciens pꝛedicatoꝛ indignatio nem oſtẽdat. Maʒ et chꝛiſtus indignatus non fuit ꝙ aliquãdo Johãnes baptiſta fueritima⸗ ioꝛ iopinione populi q; ipe.Si autem augit ali um pꝛedicatoꝛem dicere aliqua quenon ſut re⸗ pꝛobata nec contra fidem vel bonos moꝛes ſee dubia: quis ipe nõ ſit illius opinionis ſufficit ſibi dicere opinionẽ ſuam cuz ſuis rationibus et non impugnet alium odioſe: quia hoc eſtin⸗ trare contẽtioncs ⁊ ſcnndaliʒare populos Bir etiam audit pꝛedicatoꝛem alium dixiſſe contra ſidem ⁊ bonos moꝛes v determinata per eccle ſiã non credat faciliter niſi audiat a fide digiis rigat eum fraternaliter vt retraciet Quod ſi ille noluerit facere tunc publice pꝛedi candum contra ipſum. Si autem pꝛedicato? ip ſe admonitus errauit debet patienter audire et ſecoꝛrigẽ dictaq; ſua er onea emendare.¶ Se xto pꝛedicatoꝛes pꝛudẽtes debent abſtinere⸗ ſuperfluitate nimia pꝛolixitate: quia vt ꝓuer bio dicitur. Gaugent bꝛeuitate moderni.. qð mer caula. l.j. Et. C. de appellationibꝰ. l. Am⸗ plioꝛem. S. In refutatoꝛijs. Et. C. de pꝛecibus imperatoꝛi offerendis.l. Simili. vnde Dꝛegoꝛi us in omelia sit. Alimẽta que minus ſufficiunt auidius ſumũtur. C Septimoatł ſtincre debet pꝛedicatoꝛes a leuitate ne dicant verba ocioſa 2 fabulas ad ꝓuocãdum riſum. Et ſi aliquãdo deſta facecia tẽperate ſiat ⁊ raro. Mõ ſit etis5 te de.& bernarno. uis pꝛedicatoꝛ ad ferendam ſentẽtiam de quo⸗ libet actu ꝙ ſit peccatum moꝛtale. Et in omib⸗ vtatur grauitate ſicut bos lapſus qui foꝛtiter ſi git pedem. ¶C Octauo abſtinere debẽt pᷣdicato res ab indiſcretione. Mam ddam inter mulier⸗ culas de ſubtilitatibꝰtheologie pᷣdicãt.Alij do ctis ⁊ ſapientibꝰ viris fabulas narrãt Nõnulli in pᷣcipuis ⁊ maximis ihu xpᷣi ⁊ vginis matr alioꝛũ q; ſanctoꝛũ ſolẽnitatibus de ludo alee:ð blaſfemia de vſura ⁊ ſimilibus pꝛedicant. Mi⸗ hil de copioſa materia feſtiuitatis occurrent tangentes. Heu non poſſum non accuſare quẽ dam qui in die natiuitatis ihu chꝛiſti in ciuita⸗ te neritonenſi de ſodomia totum ſermonẽ cõte⸗ xuit:cum tamẽ miranda occurrant de natiuita te chꝛiſti iocũda. Pleriq; etiam dum cõtra vi⸗ tia inuehũt om̃i honeſtate demiſſa talia loquũ tur ⁊ dicunt qualia etiam in oꝛe leonũ turpiſſi⸗ ma viderent᷑.hi nolunt audire verba ſãcti frã ciſci qui ſic ĩ regula fratrũ minoꝛum ſanctiſſime retulit. Moneo quoq; ⁊ exhoꝛtoꝛ eoſdem fra⸗ tres meos in domino ihu chꝛiſto vt in pᷣdicati⸗ one quam faciunt ſint examinata ⁊ caſta eoꝛuʒ eloquia ad vtilitatẽ ⁊ ediſicationẽ populi.An⸗ nũciãdo vitia ⁊ virtutes penã ⁊ gloꝛiã cũ bꝛeui tate ſermonis In omnibꝰ pꝛedictis pꝛudentiſſi mus fuit p̃ ceteris pꝛedicatoꝛibus hoꝛum tem⸗ poꝛum dux ille verbi ſanctus Bernardinꝰ Nã ſempꝑ recte inceſſit pᷣdicauitq; veritatem ſine fal ſitate: ſine fictionibus:ſine adulatione cum ho noꝛe ⁊ reuerentia pᷣlatoꝛum et totius cleri cum humilitate in vbis factis: cum patientia ad co tentiones vitandas cũ mẽſura ⁊ modo:cũ gra⸗ uitate ⁊ diſcretiõe multa adeo ꝙ exceptis emu⸗ lis eius ſermo gratus dulcis ⁊ delectabilis fuit oinnibꝰ doctis pariter ⁊ indoctis viris ⁊ muli⸗ eribus cunctiſq; generibꝰ hominũ: put omnis italia clare firmtterq; teſtatur. CZertia condi tio pᷣdicationis ſancti bernardini dicitur effica cia. Mꝛedicauit em cum admirabili animaruz — fructu adeo ꝙ om̃es italie ciuitates ⁊ maioꝛes ⁊ mediocres ⁊ minoꝛes ꝓ maioꝛe parte ſua do. ctrina reduxit ad chꝛiſtũ. IJpᷣe peccatoꝛes con⸗ uertit. Ye vſuras extinxit. Ipe multos habi⸗ tia loca et monaſteria cõſtrui fecit. IJpᷣe diſcoꝛ⸗ Dantes ad pacẽ reduxit. Ipſe ad feſta colenda populos traxit. Jpᷣe deniq; cunctos mares ac mulieres yt deũ timerẽt amarẽt allexit Teſtã⸗ tur hec om̃ia pᷣclariſſime incliteq; italie vꝛbes. Roma.ſena peruſia.floꝛentia.bononia.ferra⸗ ria. venetia.padua.verona. vincentia. bꝛixia. mediolanuʒ.ianua.⁊ alie q;plures. In qͥbꝰ ita efficaciter ſeminauit vᷣba vite vt vſc; in pᷣſentẽ diẽ adhuc guſtent᷑ fructus pᷣdicationũ ſuarum ¶ Qualit deus honoꝛau e nardinũ in miraculis:in canonizatio tum religionis induit. Ipᷣe fratruʒ de obſeruſũ Quinimo ⁊ ſi qui poſt ipᷣm in officio pᷣdicandi dari ſunt habiti vt frẽs Johes de capiſtrano. Jacobe de marchia. Mattheꝰde ſicilia. Anto nius de botonto. Andreas de ſancto geminio. Johes de pꝛato. Jacobꝰde donzʒellis de bono nia.HHerculanꝰ de peruſio. Frãciſcus ð treuio Silueſter de ſenis. Antoniꝰ de arimino. Mi⸗ chhael de mediolano. Bartholomeus de ayano Antonius de vercellis. Seraphinꝰ de gaieta. Cherubinus de ſpoleto. Frãciſcus de ſpoleto. Hieronym de floꝛẽtia. DHominicꝰ de goneſſa. Jacob de gallio. omnes frẽs minoꝛes in hͥ ge⸗ nere dicẽdi famoſiſſimi ⁊ quicunq; alij etiaʒ de alijs oꝛdinibꝰ mendicantiũ ꝓ maioꝛi ꝑte cona⸗ ti ſunt imitari modũ ⁊ regulã atq; ſtilum ipius ſancti bernardini. Adhuc ⁊ multi ex his ſermo nes illiꝰ:populis pnũciarũt qui fructꝰ vberri⸗ mos ꝓduxerũt Ego etiã qͥ de bernardino ⁊ ſii cõpoſite tñ nõ ſine deuotiõe pᷣcipua iſta refero oẽm italiam luſt iupᷣdicauiq; qdraginta annis euangeliũ ihu xp̃ᷣi:bernardinũ habui ſtilo p⸗ nũciadi necnõ ſcribẽdi prĩem ⁊ pᷣceptoꝛem. Et lʒ illũ nõ viderim legi tñ ᷣmones ameniſſimos quos cõpilauit. ꝛedicaui ⁊ illos quãdoq; lʒ poſtmodũ alias ego ↄfecerim. Qð vtiq; nõ ex pᷣſumptione ſed charitate ac neceſſitate tempo⸗ rũ volui tẽptare.Nam ⁊ ꝓpter ſtudia humani tatis quibus iam completa eſt omis italia 1 p⸗ pter viroꝛum doctiſſimoꝛũ in qualibet faculta⸗ ie copiam ac etiã ꝓpter ſubtilitatem populoꝛũ qui quodãmodo ꝓpter multarũ pᷣdicationum frequentiã effecti ſunt curioſi: conſulte viſum ẽ mihi agere vt ſermones illos ↄtexerem. Qua⸗ re vt partem iſtã expediam cõcludo ꝙ ſanctus bernardinus fructuoſiſſime pᷣdicauii. deus honoꝛauit ſanctum ber . Ertia excellẽtia pꝛedicationis ſancti bernardini: dici tur honoꝛationis. VNoluit em̃ deus ne.⁊ in gloꝛia beata. Caplm.iIi. CNPꝛimus vꝛ miraculoſe rutilationis. ¶ vScos ſolennis canonizationis. ¶ Tertiꝰ ſuperne gloꝛiſicationis. CMꝛimus honoꝛ fuit miraculoꝛum rutilanti⸗ um. Aulta eqͥdem miracula viſa ſũt de ſancto iſto. Mam eo moꝛtuo in vigilia aſcẽſionis ieſu xpᷣi. dum fratres eius ſocij in aquilano conuen tu coꝛpoꝛe in cellula cum luminaribꝰ ſolo dimiſ ſo incederẽt vt capſa celeriter fieret in ꝗᷓ coꝛpus illud reconditum ſenas traſpoꝛtarent. Quidaʒ adoleſcẽs paſqualis nomine permultos qnos 8 ⸗ io ſ il . 33 s daudus q̃ nec rectus incidere poterat ſ̊ mani⸗ bus reptando ibat: cuius genua carnoſa dura erãt ⁊ tumida aſpũſãcto inſpirat ſic reptando vt potuit ad coꝛpꝰ ſancti bernardini ꝑuenit: et deuotiõe inflãmat tetigit faciẽ eius ⁊ indege⸗ nua ſua cũ ſide infuſa mirabili cõmẽdans ſe ſan cto viro.Mox in pedes ſurrexit ſanꝰ ⁊ liber ⁊ currẽdo cũ lachꝛymis ⁊ clamoꝛibꝰ exultatiõis ad eccliam ꝓperauit. Sentiũt omes voces: vi dent libeꝝ quẽ viderãt vſu ambulãdi pꝛiuatũ. Mirant᷑: gras referũt oĩpotenti deo ⁊ ſancto bernardino. Cõmouet ciuitas tota ⁊ fit cõcur⸗ ſus viroꝝ ac mulierũ. Ciues vo coꝛpus ad ec⸗ cleſiam cũ hymnis ⁊ laudibꝰ⁊ armatoꝝ cuſto⸗ dia deferri faciunt:ſocijs atq; ſanctj referuntne theſauꝝ ipis a deo datũ inde amouere pᷣſumãt vidi ego illũ paſqualẽ ⁊ ſecum locutꝰſũ qretu⸗ lit oĩa qᷓ narrata ſũt.Eodeʒ die iuuẽcula qdam noĩe partia q̃ mẽſibꝰ pluribus in lecto iacuerat nec ꝑ ſeip̃am poterat ambulare: patiebat᷑ etiaʒ vulnera qdam qᷓ fiſtule dicunt᷑ a medicis: audi ens ſanatum paſqualẽ ſupliciter expoſtulauit ad coꝛpus ſancti deferri. Quo cũ ꝑueniſſet oꝛa tioneq; facta incolumis redijt domũ nõ ſolum reſtituta viribus coꝛꝑis ſᷣ etiã eodeʒ inſtanti a fiſtulis ꝑfecte ſanata.ãc ego allocutꝰſũ ⁊ pa⸗ rentes ac vicinos eiꝰ qͥ omes affirmarũt ſic eſſe vt expoſitũ eſt. Sicilia deſpoleto vxoꝛ nobilis viri franciſci nõ valẽs ſe mouere de lecto cũ ſic per plures annos moleſtata fuiſſet: deducta ad coꝛpꝰ ſancti bernardini reſtituta ẽ optime ſani⸗ tati. Et hec oĩa retulerũt multi ſpoletini etiaʒ ⁊ ipᷣa q̃ pma erat in eccłia maioꝛe dũ ibi vna q̃dra geſima pᷣdicaui. Alia mulier de populo q̃ ãꝗnis trigintaſeptẽ omi vſu ambulandi pᷣuata extite⸗ rat ducta ad coꝛpꝰ ſancti bernardini mox ſani⸗ tatẽ adepta eſt. Hãc ego vidi ſanã ⁊ robuſtam ac ſi nullũ antea maluʒ paſſa fuiſſet. Sũt ⁊ alia A ₰ „ noꝛum:ponti keſle Baſilee impꝛeſſum. Anno dñi. 24 * Aquinatis:opus de ¶ Clariſſimi ac celeberrimi pᷣconis fratris Roberti Car iſtius fancti miracula multa vſq; in hodiernuʒ diem. Ad ſacrũ cuiꝰ tumulũ frequenter mẽbꝛa languentiũ modo ſanitati quolibet moꝛboſfue rint gᷓuata reſtituunt᷑. ¶ Scos honoꝛ quo de⸗ honoꝛauit ſanctũ bernardinũ ðꝛſolennis cono nizationis. Fuit eqͥdem canoniʒat/ cuʒ multa vlenitate magnificẽtia pᷣ ceteris s vidimus canoniʒzari. Nam tꝑe meo eugenius art'cano⸗ niʒauit ſanctũ nicolaũ de tolentino. Calixt ter tius ſanctũ vincentiũ ⁊ ſanctũ oſimundũ.Mi⸗ us ſcdᷣs ſanctã katherinã de ſenis.Sixtꝰ quar tus ſanctũ Gonãuẽturã. Et nicolaus qnt ſan ctum bernardinũ. Sed in caniʒatione iſtimu . — ta ↄcurrerũt facientia ad gloꝛiã eius :videlicer annus iubile?quo ex oĩibꝰ xpᷣianoꝝ ptibꝰ mul⸗ titudo maxima ↄfluebat ad vꝛbem. Et dies peᷣ thecoſtes feſtum vtiq; ſolẽniſſimũ.Et genera⸗ le capitulũ fratrum minoꝝ in qͥ ↄuenerũt vltra q̃nq; milia fratrũ.Et ego de ipᷣo poſt canoniʒa tionẽ ſermonẽ ad populũ habui in quo ↄcurre runt multa milia viroꝝ ac mulieꝝ. ¶Tertius honoꝛ quo de honoꝛare voluit ſanctũ bernar dinũ ðꝛ ſuperne gloꝛiſicationis. In celeſti nan⸗ q; patria vltra eſſentiale pᷣmium coꝛonat aure⸗ ola q̃ debet᷑ doctoꝛibꝰ de ã diximus in oꝑe de laudibꝰ ſanctoꝝ in ᷣmone de ſancto petro mar tyre. Dicere itaq; poſſumꝰillo pſalmiſte. Ma⸗ gna eſt glia e:magna vtiq; in ecckla militante maioꝛ in eccłia triũphante. Quare ↄuenienter de ipo referre poſſumꝰ qð de paulo pᷣmo here⸗ mita in ſua vita Hieronym ſcribit. Si mihi in quit lectionem optione dñs dignaret᷑ 2cedere magis eligerẽ tunicã pauli cũ meritis eiꝰ: ita ⁊ ſancti bernadini qᷓ; regũ purpuras cum gemis ſuis. Depꝛecemur ergo deũ celi vt meritata⸗ ti ſancti dignos efficiat nos ſua gratia. Et tan⸗ dem ad vitam ꝑducat eternam. Amen. azoli de Licio:oꝛdinis mi „ 5 laudibꝰ ſanctoꝝ accuratiſſime ꝑ Nicolaũ M. ccccxc.ãrto Ralł marcij.⁊c. R — d/d . 2 . 4 8 „ . 4 . — . 4 P 4 7 — 4 . 2 . „ - 5 3 4. . — . . — — 7 1 . — — —– . . ͦ”Mẽl . 4 . . 2 . 4 . . 4 . * . . / . S . . . . * ⸗ 4 . * * — £. — . 3 . ℳℳ „ „ * 2 — 7. 4 . 8 5 4 4 . . 1 4 7 4 3 . . * 2 1 R * * . . . . R 4 4 . . 3 . .- . E „ Sä 2 4 — — . 5 e. S 8 .s — — — — — r — hhhhhhh . — — — —2 — —— — N ies Hund deo eſt qc; difficlle. Et. xxij. c. dere. Et. xxxij. ca. Deus fidelis æ abſq; vlla ini . emptauit deꝰ abꝛaã. Eodẽ loco. Nenerũtad quitate:iuſtus ⁊rectus. Et Joſue.ij.ca.DHomi — — 5 locũ quem oſtẽderat ei deꝰ. Et. xx vij.c. Det ti⸗ nus enim deus noſter: ipeeſt deus in celo ſur⸗ Des is 5ͤ umn ſter: ipeeſt deus in celo lur⸗ 5 bi de de roꝛe celi.Et.xx viij.c.heꝰ oĩpotẽs bñ ſum:æ in terra ſum. Et Judie re 6 dicat tibi:⁊ creſcere te faci ripli um: æ in terra deoꝛſum. Et Judicum. vj. capi. 5 creſcerete faciat atq; młiplicet. co Ego deus veſter non timeatis deos amoꝛeo⸗ — dem. ca. Mõ eſt hic aliud niſi domꝰ dei ⁊ poꝛa rum.Et pᷣmi Requm.ca.ij ſcientiarum 5 na et Do um.Et pᷣmi Regum.ca.ij. Oeus ſcientiarum 5 celi.Et.xxx.c.Exaudiuit deꝰ pᷣces eiꝰ.l.lie. Eo dominus eſt· Et vi.ca. Auriliatus eſt nob deꝰ Rie . dominus eſt; Et. vj.ca. Auxiliatus eſt nob deꝰ 5 dem. c. Bixit Rachel. Abſtulit deꝰ ob ꝓbꝛium Et.ix.c vir dei in cinitate hac di . 5 5 AKmdun D Et. ix. ca. Eſt vir dei in ciuitate hac.Et ſecundi = S meũ.Et.xxxv. c. Apparuit Jacob deꝰ cũ fuga⸗ Re in, ca. Mon vult Deus verire animã 2 3 V. C. Ap uge gum.xiiij.ca. Non vult deus perire anima ret fratrem ſuũ.Eodem.c. Ego ſum deꝰoĩpotẽs Et. xxij.capi.Quis foꝛtis pꝛeter deũ noſtrum. 3 Aeſce a mulriplicare. Er. .. ca Dirir voleph. Ettertij Regum.iiij.capi. Dedit quoq; deus Rennc eſtimnapratlo⸗Ft.vc. Ondie ſapientiam Salomoni ⁊ pꝛudentiam multã ni⸗ Ene 02 ocut 68.1 t. xl viij. c. Hixit ia cob mis ⁊ latitudinem coꝛdis.Et quarti Reguʒ. v. nego moꝛioꝛ: ⁊ de erit vobiſcũ.Et Exo.ij. c. capi. Nonuntur verba regis iſrael: Nunquid G dirxit Moyſes. Deus pr̃is mei: adiutoꝛ meus deus ſum ego:vt occidere poſſim et viuiſicare. cruit me de manu pharaoniſ. Et. iij. c. dixit de* Eodẽ capitulo ſcribitur ꝙ dixit Naaman. e⸗ 8 ESa ſum deus pr tui. de Abꝛaũ: deꝰ VYſaac. reſcioꝙ non ſit alius deus in vniuerſa terra: ni⸗ W 5 odem. c.dixit Moyſes. Deus patrũ noſtro⸗ ſitantũ deus iſrael. Et pꝛimi NMaralypomenon 6 rum miſit mead vos. Et.v. c. Deus hebꝛcoꝛuʒ xvij. c. Dixit Natan ad Dauid. Omnia quein s vocauit nos vt eamus via triũ dieꝝ in ſolitudi coꝛde tuo ſunt fac:deus enim tecum eſt. Et ſecid O nem ⁊ ſacriſicemus dño deonr̃o. Et.vj.ca.ait di Paralypomenon.xx v.capi.dicitur.Dei eſt dñs. Scietis ꝙ ego ſum dñs deus veſt.Et.xv adiuuare ⁊ in fugam vertere. Et pꝛimi Heſare 2 ca. ſcribit᷑. Iſte deus meꝰ: ⁊ gloꝛiſicabo eũ deꝰ pꝛimo capi.Cirus rex perſarũ retulit. Omnia 5 pris mei.⁊ exaltabo eum.Et.xviij.c. Eſto po⸗ regna terre dedit mihi dominus deus celi. Et S pulo in his que ad deuz ſunt.Et.xx.c.Ego ſum Thobie. vj.c. ſcribuntur verba angeli ad ¶ho de domo ſeruitutis. Eodem.ca. At ꝓbarernos quibus pꝛeualere dorſi demoniu. hi naq; ſunt venit deus. Et. xxiiij. c. Hominatoꝛ dñe deus: qui coniugium ita ſuſcipiũt vt deuma ſe: ⁊ ſua miſericoꝛs ⁊ clemẽs.Et Leuit᷑.xj.c. Tuſtodite mente excludant.Et Judith.xiiij.capi. Achi⸗ omia que ſcripſi:vt ſim veſter de. Et. xviij.ca. oꝛ videns virtutem quam fecit deus iſrael: reli⸗ Ego dñs deus veſter:cuſtoditeleges meas Et cte gentilitatis ritu credidit deo. Et Job.xxiij. e ix. c. Sanctificamini ⁊ eſtote ſancti: qꝛ ego ſin-⸗ capi. Deus molliuit coꝛmeum: ⁊ omnipotens ctus ſum: dñs deus veſter. Et. xxiiij.ca.hõ qᷓ conturbauit me. Et in pſalmo.iiij. Cum inuoca maledixerit deo ſuo poꝛtabit peccatũ ſuum. Ec rem exaudiuit me deus. Et. vij. Homine deus — xxvj.c. Ambulabo inter vos ⁊ ero veſter deus meus inte ſperaui. Et pſalmo.ix. Nꝛopter qð g EtMHumeri. x vj. ca. Foꝛtiſſime deus ſpirituum irritauit impius deum. Et pſalmo.xvij. DHeus vniuerſe carnis:nũ vno peccante contra omnes meus adiutoꝛ meus ⁊ ſperabo in eum. Et pſal.· ira tua deſeuiet.Et.xxiij.ca. Non eſt deus qua xviij.Celi enarrant gloꝛiam dei. Et pſał.xxiiij. – . ſi hõ vt mentiat᷑. Et Deut᷑.iij.c. Neq; enim eſt Libera deus iſrael ex omnibus tribulatiõibus alius deus vel in celo vel in terra: qui poſſit fa⸗ ſuis.Et. xlj. Quemadmodũ deſiderat ceruꝰ ad cere opera tua:⁊ cõpari foꝛtitudini tue. Et. iiij fontes aquarum: ita deſiderat anima mea adte . ca. Non eſt aliqua natio tam grandis qᷓ habeat deus. Et pſał. xlij. Quia tu es deus foꝛtitulo deos appꝛopinquantes ſibi: ſicut adeſt nob deꝰ mea. Et pſał xliij. Deus auribus noſtris audi⸗ noſter. Et.vj.c. Diliges dominũ deum tuumm. uimus.Et pſał.xliij. Pꝛopterea vnxit te deuz Fogem. ca. Mon temptabis dñm deuz tuũ. Et deus tuus.Et pſał xlv. Beus refugiũ noſtruzʒ oo vij.c. NPopulus ſanctꝰes dño deo tuo: Et.viij ⁊ virtus.Et platłxlvj. Omnes gentes plaudi⸗ ca. Obvᷣua⁊ caue ne qñ obliuiſcaris dñi dei tni temaubus:iubilate deo in voce exultationis. Et.x.c. DOmñi dei tui celum eſt ⁊ celi celoꝝ: ⁊ oa Eodem pſał.Quoniẽ rex omnis terre deꝰ: pſal . * z que in eo ſunt. Eodem.c. Deus nr ipᷣe eſt deus lite ſapient᷑.Et.xlvij. hic eſt deus noſter in erer deoꝝ ⁊ dñs dominantiũ deꝰ magnꝰ potens æ num ⁊ in ſeculũ ſeculi.Et.xlix. Deꝰ deoꝝ dñs . terribił Et. xiij.cj. Dñm deum veſtrũ ſequimi⸗ locutꝰ eſt. Et. I. Mißere mei deꝰ m magnam . „ ni: ⁊ ipᷣm timete. Et.xiiij.ca.Filij eſtoie dni dei miſcdiaʒ tuã.Et. lij. De⸗ de celo ꝓſpexit ſuꝑ fili vyeſtri.Et.x viij.ca. Perfectus eris ⁊ abſiq; ma⸗ os hoim.Et.liij. Dheus in noie tuo ſaluũ me fac 5 cula coꝛam domio deo tuo.Et.xxiij.ca.Cũ vo Et.ps.lxx.Deus docuiſti me a iuuentutemea 2 tum voueris vomio deo tuo:non tardabis red Et pſalmo.lxxij. &α bonus iſrael deus his quu 5 9 6 — E 2* 0 . — — ſD