Gb671_fol Provided by University Library of Tübingen Transcribed with Tesseract

To the best of our knowledge this work is free of known copyrights or related property rights (public domain).

 Sermones de laudibus sanctorum Caraccioli, Roberto 2= . ”” N12511944505 021 IIHIIIMIWIIIIIAI ⸗ DB TOhizaen 8 . E — 4 = . . mmm nnnnn S M = . 6 4 . èðM 4 1 . 2 ä ” = * =ð . —s 3 R R . S * ☛ „ R „ 4 . . DðJðZ 1 9 M . . . 17 / . * . . . 1 „ . 2 . 1 7 ð —– . 4 . „ RHr 1. . = 8 .B S / . 4 . .* „ . 7 17 „ 5 5 7 . 5 — 7 7 — 7 3 4 ⸗ 2 — 1 7 1 2 . 1 — — . J * 4 * B . 4 . . * . 1 . „ ð 4 1 „. 3 . S . . 4 „ . . 1 — — . 5 . 7 7 N 6 „ 1 — . „ 7 . , 4 7 D . „ 6 . . 4 . 27 4 2 „6 „ , . 4 * “D * , . 7 9 / 1 N * 1 „* 0 5 . 4 . X 4 1 . — — — —w— . 2 — — 4 ⸗ . . = . — — 3 H . 6 „ . 4 — 4 1 . . 5 . .* . * . . — 1¹ 7 D 4 3 . * . . . R 7 4 „ 6* . * g V . 3 2 7 . * 4 4 „ — R . — 6 . 7 * —– 8 . . * . 2 — S 3 „D „ — —, . 8 . . D 1 — . — 7 . — . — Abula pꝛeſentis oꝑis:de laudibus ſanctoꝝ. In qua ponuntur per oꝛdi ermo pꝛimus ð laudib Altiſſimi Dei cui excellentiã nobis declarant pᷣcipue tria noĩa quibus eum nominare ſolemus. Capitulũ pꝛimũ.Qualiter deꝰ bñdictus eſt noiabilis etiã pluribus noĩbo.Et de ſcriptu ris tam hũanis q; diuinis in qbus expꝛimi tur boc nomem deus. La.ij. ꝙ deus ðꝛ pr hoĩm et creaturaꝝ: culꝰ filij per ſigna et experiẽtiã cognoſci poſſunt. Ca.iij.ꝙ deꝰ vocat᷑ in ſcripturis dũs: eo q; illi ſint cuncta ſubiecta:et ĩmutare põt etiã ⁊ annihilare ſi velit oẽm creatã naturram. Sermo. j. De ſumma ſimplicitate dei. A.i.qꝙ ſufficiẽtiſſimis rõnibus oſtendi põt deũ coꝛpoñ eẽ Et ꝙ ſcpture.mẽbꝛa coꝛpoꝛea deo attribuẽtes metaphoꝛice ſũt ĩtelligende. a. ij. ꝙ iĩ deo nõ eſt cõpoſitio materię et foꝛ me Et qualiter dicatur deus habere aĩanvet paſſiones coniunctim. SVMã Ca.iij.ꝙ deus nõ venit in compoſitione ali cnius creature. H —.—.ã Wermo⸗ iij. de Incarnatione ieſu xp̃i. in quo declaratur ſũma liberalitas dei patris. La.i.de varijs opinionibo circa incarnatio⸗ nem xpᷣi:ſi non peccaſſet hommo. Xa.ij. ꝙ tempꝰ incarnat:onis xpᷣi merito ðꝛ tempꝰ plenitudinis reſpectu dei:reſpectu an geli:et reſpectu hominis. Ca.iij. qualiter accibiendum ſit mediũ tꝑis quo xpᷣs incarnatus eet. = BSermo. iiij.ĩ q̃ tractat᷑ ð ĩcarnatõe dñi nr̃i ſeſu xpᷣia cuiꝰ explicita fide iã nullꝰ excludit Ca.i.qualiter fuit poſſibile incarnari deũ. a.ij.q quinq; rõibus pꝛecipuis:fuit necei ſariũ ex parte hoĩs xpᷣm incarnari. Ca.iij. ꝙ tꝑe gre oẽs obligant᷑ credere expli cite myſteriũ xpᷣi incarnati. Ber mo. v. dẽ incarnatõe xpᷣi:in quo con⸗ futant᷑ erroꝛes illoꝝ qͥ mundanã ſapientiam ſectantes male ſentiunt de xjõo- Ca.i.de tribus opinioniba falſis:circa ver⸗ bum etrnale. ,B Ca.ij.de tribo falſis opinionibo adinuentis circa aĩiam xpᷣi. Ca.iij. de tribs alijs falſis opinionibi exco⸗ gitatis circa ſubſtantiã et naturã coꝛꝑis xp̃i. Der mo. vi. de incarnatõe xpᷣi contra erro res iudeoum. Ca.i.q; ex teſtamẽto duodecim patriarchaꝝ cõfundi pñt iudei qui negãt xp̃ᷣi diuinitatẽ. Ea.ij. ꝙ xpᷣs iã veit:quẽ iudei veniſſe negãt Ca.iij.qꝙ paſſio xpᷣi fuit in veteri teſtamẽto a ꝓhetis pꝛenũciata:⁊ multipliciter figurata nem Bermones et eoꝛum capitula. ¶ Sermo. vij. ð iocũdiſſima natiuitateſal⸗ uatoꝛis noſtri ieſu xpᷣi. H Ca.i.de puritate coꝛpꝑis xpᷣi:⁊ qualit᷑ xp̃ᷣs aſ ſumpſit carnẽ de materia nobis ↄfoꝛmi:⁊ de hu militate ipſius naſcẽtis:reſpectu tpis: io ci:et habitacuil. D Ca.ij. de puilegijs vᷣginis parturietis xpᷣm ſine coꝛruptõe ⁊ abſq; doloꝛe:illũq; ſuo lacte miraculoſe nutriẽtis. Ca.iij.ð paſtoꝛũ electõe quib⸗ natiuitas xpᷣi fuit oſteſa ab ãgelis:⁊ ð fide ac ðuotõe illoꝝ BSermo viij. de circũciſiõe xpᷣi:et de gloꝛio ſo noĩe eius atq; ſanguinis effuſione. a.i.de circũciſione qᷓ; cõgrue inſtituta fuit et de terminatõe illius.Et quare xpᷣs voluit circumcidi. Ca. ij. ꝙ auenient filiꝰ dei vocat ẽ ieſus ⁊ ẽ admirãdis efficacijs hꝰ nois ac reuerẽtia eiꝰ a. iij. de multiplici effuſiõe ſanguinis xp̃i. ermo. ix. de pꝛecipua ſingulariſſimaq; deuotione triũ regũ qui xpᷣm queſierũt et in uentũ humilit adoꝛarunt:offerẽtes illi mu⸗ nera auꝝ thus et myrrham. Ca.i.qualiter magi cognouerũt xpᷣm natũ. a. j. quare tres illi reges dicunt᷑ magi et q̃ the venerũt ad xpʒʒ:⁊ q̃re curbarꝰ fuit herodei Ca.iij.q̃lit᷑ magi uẽetũ xpᷣm adoꝛauerũt ? de muneribo oblat xpᷣo:⁊ ð illoꝝ reuerſione Bermo. x. de baptiſmo xp̃i qũ in ioꝛdane baptiʒatus fuit a ioanne baptiſlt. bat a.i.de ↄditõibo baptiſmi q̊ ioes baptiʒa⸗ La. tj. de triplici circumſtantia xpᷣi baptizati ſcʒ cauſe.loci.et tpis. a. i, qre xp̃s ↄuerſatus eſt inter hoĩes:? q̃re nõ ſo duxit auſterã vitã:⁊ curvoluit ieiunare 9. j.de tentatõe xp̃ᷣi.quare.ſ. diabolus ten „ „ luit tentarit. La.iij.qualiter xpᷣs ſupauit oẽs diaboli ten⸗ tationes.et de illarũ tentationũ mõ. 72 . SDer mo. xij. de dulciſſimo ſpectaculo traſ figurationis xpᷣi. Ca.i.de claritate coꝛꝑis xpᷣi in trãſfiguratõe Ca.ij.de apparitõe moiſi et helie q cũ xpᷣo re⸗ uerenter loquebananaonnt. Ca.iij.de equalitate pr̃is ⁊ filij demonſtrata in voce quã audierũt diſcipuli. è 5 ermo.xiij.de innocentia xpᷣi:in quo cõ uta futat blaſphemia eoꝝ qͥ dicũt xpᷣm ſua culpa iudeis fuiſſe exoſum. “ A.i.de plenitudine gre xrpᷣi: ex qua illiꝰ aa fulgebat oĩ mũdicia et ſanctitate. . — La.ij. ꝙ nõ eſt mirandũ ſi iudei ꝑſecuti ſunt LCa.iij. de tribo excellentiſſimis ſignis qᷓ ab⸗ gruerũt in baptiſmo xp̃i. l ermo.xi.de ieiunio:fame:⁊ tentatõe xpᷣi tauit eũ. qualiter ſibi apparuit.et cur x-pᷣs vo⸗ xpᷣm:qui ſemꝑ malefacere cõſueuerunt. Aa. iij.ꝙ ſepenumero mali ꝑſequunt᷑ bonos ꝓpter odiũ et inuidiã:ac ꝓpꝛiũ amoꝛẽ:et ſic in⸗ dei gſecuti ſuntxym. tia crucis ermo. xiiij.de ſublimitate ⁊ magnitficẽ⸗ La.i.de dignitate crucis q̃ colligi pᷣt ex figu⸗ ris ct reuelatõe atq; inuentõe ipius. Ca.iij.qualiter crux exaltata fuit dũ xpᷣs in illa pepẽdit:et deinde tꝑe heraclij imꝑatoꝛis: et tandẽ exaltabit᷑ in die iudicij. . Ca.iij.q̃liter adoꝛãda eſt crux in q̃ xpᷣs pepẽ dit:et alie cruces in ſuo noĩe picte ł fabꝛicate. Dermo.xv.de amoꝛe xpᷣi exhibito hũano ghni:qͥ expmit᷑ miſticeĩ euãgelio ſamaritane. — La.i.q̃liter xpᷣs ꝑegrinãdo in pauꝑtate ⁊ pe nalitate:qᷓſiuit hoĩem lapſum. LCa.ij.q̃li᷑ xpᷣs ex atioꝛe maiĩfeſtaunit hoĩ veri tatẽ ſũmi boni falſitatẽ mi ⁊ ſublimitatẽ dei Ca.iij.qualiter xpᷣs ex amoꝛe ↄfirmauit di⸗ ſcipulos vt p̃ᷣdicaren. Sermo. xvi. ð mirabili reſurrectõe laʒari a.i.de infirmitate icurabili laʒariꝓpt᷑ quã miſerũt ſoꝛoꝛes eiꝰ nunciũ quendã ad ieſum Ca.ij. de moꝛte lazari ⁊ de verb xpᷣi cũ apłis habitis añq; iuiſſet ad laʒarũ ſuſcitandgun. a.iij. ꝙ quinq; fuerũt ↄditões oſtendẽtes certitudinẽ miraculi in reſurrectõe laʒari. BSerwmo. xvij. de pijſſinm paſſione ſaluato ris noſtri ieſu xpᷣi. JèGMV Ca.i. ꝙ vxpᷣs ex ardentiſſimo amoꝛe volens paſſus eſt:et de volũtatis eius q̃litate. La.ij. ꝙ paſſio xp̃ᷣi fuit abiectiſſima:rõe loci: tis: et cõſoꝛtiij. . La.iij. ꝙ paſſio xpᷣi fuit acerbiſſima ex ꝑte aĩe et coꝛꝑis ac virginis mattis. SBSermo. xviij.ð gloſa reſurrectõe ieſu xpi in ſigno viſibili ignearũ linguarũ. La.i.ꝙ vi nature ſpũs ſanctꝰ nõ eſt ↄgnoſci bilis:ſed tm̃ ꝑ reuelationẽ.et q̃liter ſpũs ſan ctus ẽ deꝰ ꝓcedẽs a pf̃e ⁊ ſilio ipᷣis coeq̃lis. a.ij.quid ſit miſſio in diuinis. et q̃liter ſpi ritus ſanct mittit᷑ inuiſibiliter et viſibiliter et de cõgruitate tꝑis:quo ſpũs ſanctus fuit datus aplis in ſigno viſibili. Ca.iij.qꝙ apli faciente ſpiritu ſea ancto loque⸗ bantur varijs linguis:et acceperũt ſciam di⸗ uinarũ rerũ:atq; foꝛtes effecti fuerũt:vt non timeret illatas penas neq; moꝛtẽ. Sermo. xxi. de beatitudĩe ſanctoꝝ. In qᷓ cõfutat᷑ fatnitas hoĩm mundanoꝝ:qͥ nõ cre⸗ dunt aliqͥd de vita futura. Ca.i.q beatitudo eſt bonũ qð cuncti deſide rare debent. a.ij. ꝙ beatitudo cõſiſtit in aĩa:ĩ intellectu vicz et in volũtate. vite. Ca. inj. ꝙ beatitudo nõ pᷣt eſſe ĩ bonis pñtis SDermo. xxij. de gandijs beatoꝝ:qð pue⸗ nide ex viſione dei et dotatione coꝛpoꝝ atq; habitatõe in celo empireo. LQa.i.q̃liter eſſentia diuina videri pᷣt ab hoĩe vel angelo.Et quõ nõ oẽs vidęet illã eq̃liter: et e;ta ſit ĩ illa viſione iocũditas ⁊ delectatio. Ca. ij. de oꝛigine dotiũ coꝛpoꝛũ beatoꝝ:⁊ de nu mero atq; cõditione illarũ. . ,.„ CLa. iij. de celo emnireo in quo cũ leticia in⸗ gentiſſima beati manebũt. ⸗7 „ „ Sermo. xxiij. de eximia nobilitate 2 pꝛe⸗ ſtantia aĩe rõnaiis tã coꝛpoꝛi vnite qᷓ; a coꝑe ſeparate. La.i.qͥd ſit aĩa:et quõ nõ eſt coꝛpꝰ: neq; ex ſe mine cauſata:et ꝙ vna ſola eſt in hole. Ca.ij.de ꝓductõe aĩe rõnalis:q̃ nõ ab ange⸗ Q ſufficiẽtiſſime hũano generi declarata fuit lo ſʒ a deo ꝓducta ẽ de nihilo.ↄueniẽter vni Ca.i.qualiter xpᷣi reſurrectio maĩfeſtata fuit ta coꝛpi oꝛganico:de nouo creata et infuſa. mulieribo deuotis vſitantibw. monumentũ. CLa. iij.ꝙ aia ſeꝑats ẽ immoꝛtalis:⁊ de locis Ca.ij.qualiter angelꝰam mouit lapidẽ a mo ad q aie trãſferunt᷑:poſtq; exeũt de coꝛꝑib. numento et ſedebat ſuꝑ illũ:et q;; ↄgrua fuuit Sermo. xxiiij.de ↄceptõeheate marie vix angeli apparitio. . inis. De qua varie ſunt opiniones doctoꝝ: Ca.iij. ꝙ mulieres ↄueniẽter fuerũt nuncie licet feſtũ ab eccleſia celebꝛet᷑. reſurreciõis:q xpᷣm reſuſcitatũ viderunt. Et CLa.i.q; deus ab eterno ↄcepit virginẽ ĩ ſua cur ſp̃ᷣis de petro facta fuit ſpecialis mentio. mente:oĩbus puris creaturis pꝛeferendã. BSermo. xix.de aſcenſione ſaluatoꝛis nfrſi CLa.ij.qꝙ angeli a pᷣncipio ſue beatitudis co⸗ ieſu x-i. Inolerut xpᷣm incarnadũ devirgie naſcituꝝ Ca.i.de dignitate et pᷣeminentia xpᷣi:q̃ notat᷑ Ca.iij.ꝙ beata vᷣgo ſᷣm antiquoꝝ opinionẽ ꝑ hoc ꝙ ſedet a dextris dei.Et qͥd per dexte⸗ abſq; ſui infamia vel iniuria culpã oꝛiginalẽ ram ſignificatur.. oötraxit: a qᷓ tñ ſm opinio nẽ modernoꝝ pᷣſer a.ij. ꝙ aſcenſio xpᷣi ↄgrue celebꝛata eſt re⸗ nata fuit. ſpectu tpis:pſone:et termini. “ ermo. xxv. de ſancta nobili ? digna na Ca.iij.qualiter xpᷣs aſcẽdit cũ poteſtate ⁊ ma tiuitate virginis gloꝛioſe. Ca.i.q beata virgo fuit invtero matris ſan gnificentia in conſpectu diſcipuloꝝ ſuoꝛũ et ctificata: ex q̃ ſanctiſicatõe:fomes in ea nullũ actũ habuit:et ab oĩ peccato fuit pᷣſeruata. virginis matris. H Sermo X. de ſpũ ſctõ qͥ miſſus eſt apłlis 2 — +☛☚ E ie .: o. curſoꝛe dñi nr̃i ieſu xpᷣi. Ca.ij. de nobilitate virginis marie deſcripta ab euãgeliſta mattheo. Et de ↄcoꝛdia mat⸗ thei et luce in hmõi deſcriptõe. Ca.iij. ꝙ digniſſima fuit natiuitas virginiſ rõne bonitatis parentũ qbo angelꝰ nũciauit de illis virginẽ oꝛiundã. tiſſime. R Ca.i.ꝙ ſingulariſſima fuit annunciatio vir ginis:reſpectu dei:angeli:et ipius virginis. Ca.ij.q̃liter angelꝰ ſalutauit virginẽ. et q̃re virgo turbata fuit.et de gr̃a virginis copio⸗ ſa:atq; de ſuꝑuentõe ſpũs ſancti in ißam. CLa. iij. qꝙ ↄceptio xpᷣi fuit miraculoſa rõe vir Ginis ⁊ tꝑis:atq; inauditi muneris. Sermo. xxvij.de pꝛiuilegijs maternitatꝭ virginis marie. Ca.i.q̃liter xpᷣs traxit totã coꝛpulentã ſubaʒ a virgine matre oꝑe ſpũs ſancti.⁊ quare xpᷣs nõ pt dici filius ſpũs ſancti. DðWDðB TZa.ij q beata vgo fuitvera mater xpi etre xpᷣs voluit de feĩa naſci. Dermo.xxviij.ð tribo vᷣtutibo virgis glo rioſe ↄtẽplandis.in feſto purificatõis eiuſdẽ La.i.de ꝑpetua virginitate ſancte Marie:q̃ fnit aꝓphetis pᷣnunciata et ab ipᷣa voto ↄfir⸗ mata.et ſꝑ inniolabiliter obſeruata. Cag.ij.de humilitate virginis ꝓpter quã tri⸗ bus legis cerimonijs ſe ſubiecit. Ca.iij.de liberalitate virginis q̃ manitfeſtat in diſpenſatõe muneꝝ ⁊ ↄceſſione filij.atq; ĩ oẽs eãa inuocãtes beniuola cõdeſcenſione. „ ginis ſacratiſſine. Ca.i.de felici trãſitu virginis:et de his q̃ oc currerũt in illo. Ca.ij.ꝙ gloꝛia virginis excedit gloꝛiã quo⸗ rumcunq; beatoꝝ angeloꝛũ et hominũ:xpᷣo dumtaxat excepto. 2 „ 9 a.iij.qualiter pie credere poſſumꝰ et veriſi militer debemꝰ tenere virginẽ a moꝛtuis re⸗ itatã: beata cũ xpᷣo ĩmoꝛtalitate gaudere. ¶Sermo. xxx.de angelis quoꝛũ ſolẽnitas in eccleſia celebꝛat᷑ ꝓpter miraculũ qð viſum fuit in mõte gargao. Ca.i.qualit᷑ ange pto coꝛpoꝛe apparere. empireo. Ca.ij. ꝙ deus ꝓduxit angelos ex tꝑe in celo Ca.iij.qualiter angeli ad nos mittunt᷑ qͥ ho mines cuſtodiũt neq; dolent de malis eoꝛũ quos cuſtodiũt. —M BSermo. xxxi. de ſancto iohãne baptiſta p⸗ a.i.de quinq; excellẽtijs natiuitatꝭ iohis ermo. xxvi. de annunciatõe virgĩis bea g. iij. ꝙ beata virgo dei genitrix eſt dicẽda Sermo. xxix.de aſſumptõe et exaltatõeyir nalit anel? ab hole cognoſci pt: qui eſt ſpiritus incoꝛpoꝛeus:qui tñ pᷣt in aſſum⸗ OOSðG baptiſte. Ca.ij. de ſctĩtate io his baptiſte:quã demon⸗ ſtrãt qͥnq; vᷣtutes illiꝰpᷣcipueꝛ ſingulariſfſime Ca.iij.de quinq; dignitatib qᷓ oſtendunt qᷓ; ſit ſublimis inter ſanctos iohanes baptiſta. o doctoꝛe gentiũ. bus q̃ cõcurrerunt in illo. Ca.iij.de raptu pauli in quo vidit eſſentiaʒ dei:et de ↄditionib illius rappuus. Sermo. xxxiij. de pmatu ſancti petri apo ſtoli.Et de illius eximijs virtutibus:atq; de ipᷣius petri et pauli martyrrio. Ca.i.q beatiſſimꝰ petrus pꝛinceps apoſto⸗ loꝛũ fuitet digniſſimũ caput eccleſie. ne xpᷣi atq; pnĩa petri. Ca. ij. de ꝛbiectõe rerũ tempoꝛaliũ ⁊ cõfeſſio Ca.iij.de martyrio petri et pauli:qʒ cõſide⸗ Sermo. xxxij.de ſancto paulo apło ſum-⸗ . diſcipuloꝛ Ca.i.qualiter paulus feruebat in ꝑſecutõne Ca.ij.de cõuerſione pauli et ſeptẽ mirabili⸗ ratur reſpectu tꝑis cauſe et molll. Semno rrrtide ſancto Andrea apoſto o fratre ſimonis petri.et in paſſione ſocio. Ca.i.qualiter ſanctꝰandreas fuit diligẽs cõ uerſando cũ bonis et audiẽdo verbũ dei:at⸗ q; alijs audita cõmunicando. Ca.ij.q̃liter beatꝰ diuit xpᷣo eũ vocanli ſimul cũ petro:qð ſatis ſtulte quidã auſi ſunt impꝛobaꝛe. Ca.iij.qualiter beatꝰ andreas iubente egea. crucis martyrũ paſſus eet. . Sermo. xxxv. de amoꝛe dulciſſimo domi ni noſtri ieſu chꝛiſti: quem exhibuit iohanni † euangeliſte. Ca.i.q xpᷣs dilexit iohannẽ amoꝛe pᷣcipuo ⁊ ſm qð homo:et ſᷣm qð deus.Et de differen⸗ ita intenſe iohannẽ dilexit. Ca. ij. qualiter xpᷣs oſtẽdit amoꝛẽ ſuũ ioban ni cõuerſando ſecũ familiariter:atq; exaltã⸗ do illũ ⁊ ↄmendando ſibi virginẽ matrẽ. Ca.iij. qualiter iohannes miraculis clarnit Et qͥd tenendũ:an ſit moꝛtuus qͥ in celo ba⸗ 4 bitat gloꝛioſus. ðð Sermo xxxvi. de ſancto Jacobo maioꝛe filio zebedei:et frẽ iohannis euãgeliſte. Ca.i.qualiter btũs iacobus ſuꝑauit diaboli cas artes.et quõ pᷣt diabolꝰ humana coꝛpo⸗ ra moleſtare et viſibiliter apparere atq; trãſfi gurare ſe in angelũ lueis. La.ij.de felici martyrio beati iacobi ad qðᷣ cõcurrit ſanitas paralitici et cõuerſio Joſie: atq; ſepulture miraculoſa diſpoſitio. Ca.iij.qualiter beatus Jacobus gratioſus eſt et benignus:his qui imploꝛant eius pa⸗ trocinium. dreas rõnabiliter obe- „ D rrrrr.ẽðẽ tia amoꝛis eiꝰ et petri. Et qᷓ; rõnabiliter xvẽ N * ¶ Sermo. xxxvij. de ſancto mattheo aplo ct euangeliſta qͥ xpᷣm ſecutus eſt in obediẽtia pauꝑtate et patiẽtia. = La.i.qualiter beatꝰ mattheus obediuit xpᷣo vocanti. Et quõ in oib obediendũ eſt deo. et qᷓre obediẽtia ſit hoĩ pᷣſtanda.et de ſeptem obediẽtie gradibus. Ca.ij.q̃liter btũs mattheꝰſecutus fuit x-pᷣmĩ pauptate:q idicta fuit apłis ſub pᷣcepto quã ipᷣi diligẽter obſeruauerũt etiã mendicãdo. Cg.iij.q̃liter beatꝰ matcheꝰ ſecutꝰ fuit xpᷣm ĩ patiẽtia:quã habuit eq̊ aĩo ferendo illatã ſibi moꝛtẽ:ob quã hirtacꝰ dei iudiciũ nõ euaſit. Bermo. xxxviij. de btõ thoma aplo:qͥ liczʒ fuerit ex.xij.vnus:qð ad ſuã gloꝛiã accedit. tũ inuentꝰ eſt triplici pᷣconio decoꝛatus. Ca.i.qualiter thamas fuit in fide cõfirmat⸗ꝰ vidẽdo xpᷣm:vbi declarat᷑ quõ coꝛꝑꝰ gloꝛifi⸗ catũ ſit palpabile:et an thomas xtigit xpᷣm. Et ſi de eodẽ pᷣt eẽ fides et viſſio. Ca.ij.ꝗqliter thomas apls pᷣdicauit ppʒlis di⸗ uerſarũ ꝓuiciaꝝ loquẽs ideomata eoꝝ varia CLa.iij.qualiter beatꝰ thomas apls gloꝛioſo martyvrio vitã cõſummauaut. ¶ BSermo. xxxix.de ſctõ iacobo dicto iuſtoꝛ minoꝛe:filio alphei:et frẽ dũi nr̃i ieſu xpi. La.i.qliter btũs iacobo fuit in iuſticia ⁊ ſan ctitate ſingularis:tũ ꝓpt& inclinatõʒ nature tũ /ꝓpter exemplũ xpᷣi: tũ/ꝓpter ſanctificationẽ in vtero. CLa. ij. qliter beat iacobo fuit vᷣgo puriſſimꝰ q carnẽ ſuã moꝛtificauit et oꝛõi aſſiduꝰ fuit. Ca.iij.qualiter btũs Jacobꝓpterveritatem quã pᷣdicabat martyrio coꝛonatus eſt. BSer mo.xl.de laudibo fidei xpᷣiane:q̃ veriſ ſima ꝓbat᷑. In feſto apłoꝝ philippi et iacobi recitanhgaunaað⁊ðgs. Ca.i.ꝙ vera ſit fides xpᷣi:eo ꝙ mundꝰ totus illã acceptauit:mediãte pꝛedicatõe aploꝝ. CLa.ij.ꝙ vera eſt fides xpᷣi ex eo ꝙ ꝓ illiꝰ cõ: tam foꝛti aio tulerunt. „2 feſſione tot hoĩes et mulieres moꝛtẽ violen⸗ Ca.iij. ꝙ fides xpᷣi vera eſſe ꝓbatur:ex eo deus uũlã ↄtinuis miraculis magnificat. Sermo. xli. ſingulari electõe ſancti mat thie:qᷓ ad aplatum aſſumptus fuiut. Ca.i.qualiter ꝓter peccatũ deſperatõis Ju das damnatꝰ fuit.Et cur apli locũ iude vo⸗ lu erũt ſupplere. La.ij. q̃lit ſinglaris fuitꝛ ſancta:electio mat thie reſpectu eligentiũ:modi eligẽdi:eclectiq;. Ca.iij.qualiter beatꝰ matthias pᷣdicauit cõ⸗ ſtanter veritatẽ euangelicã.O b quã marty⸗ rij coꝛonã accepit. Sermo. xl. de glia bti apli bartholomei q magna ↄgnoſcit᷑ ex triplici eiꝰ excellẽtia. Ca.i. qliter beatꝰartholomeus pᷣdicans in india:idolatriã extinxit.Et de idolatrie diſf⸗ finitione:oꝛiginatõe:et graui offenſione. Ca.ij.qualit᷑ in albano maioꝛis armenie be⸗ atus bartholomeꝰ paſſus eſt martvriũ:de cu ius paſſione varia eſt opinio. * Ca.iij.q̃liter coꝛpus aplłi cõſeruatũ eſt mira rabiliter q ꝓiectũ ĩ mari: deuenit ad inſulã A ippaaritanꝗ. Et inde collectis oſſibi:q̃ a ſa⸗ racenis fuerũt diſpſa delatũ fuit beneuentũ. Sermo.xliij.ð ſctis aplłis ſimone ⁊ iuda CLa.i.q liter ſimon et iudas deuicerũt diabo los.Et vtrũ demones habeãt ſcĩaʒ futuroꝝ cõtin gentiũ.Et quõ hñt ꝓphetas falſos atq; qualiter veritatẽ fatent᷑ quã odiunt. La.ij.qualiter ſimon et iudas deuicerũt ma gos. Et qᷣ dicunt᷑ magiatq; de dr̃a miraci⸗ loꝛũ dei et ſctõꝝ:a miraculis magox. Ca.iij.qᷓliter ſimon ⁊ iudas debellarũt põti ſices idoloꝝ:eligẽtes moꝛi potius q;ᷓ ſtatuã ſolis adoꝛare. * SBSermo. xliiij. de ſacris admirandiſq; ſti⸗ gmatibus ſeraphici franciſ. Za.. i.qꝙ nõ eſt fictio quicqd ðꝛ de ſtigmatib⸗ Ca.ij.ꝙ ex impꝛeſſione ſtigmatũ triplici pᷣ⸗ rogatiua franciſcus fuit decoꝛatus. Ca.iij. ꝙ ſtigmata fuerũt impꝛeſſa franciſco ſatis cõgrue reſpeœtu ꝑſone:loci:et modi. ermo. xlv.de trib excellẽtijs bũ frãciſci Ca.i.ꝙ btũs franciſcus fuit miſſus a deo. —— a.ij.de quinq; pclariſſimis virtutibi q bus floꝛuit beatus franciſus. Ca.iij.qliter deꝰ magnificauit ſanctũ franci ſcum pᷣcipue in quinq; pro gatiuis. Sermo. xlvi.de ſancto Lodouico oꝛdi⸗ nis minoꝝ ep̃o tholoſano. a.i.qualiter ſanc/ lodouicus magnificat᷑ ex nobilitate ſueoꝛiginis. Ca.ij.qualiter ſanctꝰlodouicus ſpꝛeto mun do ⁊ tꝑali regno:vitã ſpiritualẽ elegit: ꝑma⸗ nens vſq; in finẽ in virginitate. Ca.iij.q̃liter ſanctꝰ lodouicꝰ migrauit iuue nis ex hac vita:quẽ iohes.xxij.canoniʒauit. Sermo. xlvij.de ſancto Thoma de aqui no oꝛdinis pᷣdicatoꝝ.· “ Ca.i.q̃liter ſanciꝰ thomas fuit doctoꝛ theo⸗ logie:et de ipᷣius theologie ſcie laudibus. Ca.ij.qualiter doctrina ſancti thomeẽ val⸗ de vtilis:eo q; eſt copioſa facilis et merito ſa pientibus et inſipientibus grata. Ca.iij.q̃liter ſctũs thomas nõ ſolũ fuit do⸗ ctus ſʒvirtutibo oꝛnat.· mo feſſoꝛe. BDermo. xlviij.ð ſancto nicolao famoſiſſi a. i qualiter beatꝰ nicolaus placuit deo p⸗ pter pꝛudentiã ſpiritualẽ qᷓ ſpꝛeuit terrena et frãciſci:cũ veritas tãte rei multiplr ↄfirmef. — — „ — — — — — ——ʒ——MVN0 —— —⸗ — ———ðẽ 014 re. 16 “ et celeſtia concupiuit. Ca.ij.qualiter ciuis pauꝑ ex mĩa ſibi a ſctõ nicolao exhibita tres filias nuptui tradidit. LCa.iij.qualiter beatꝰ nicolaus obſeruauit officiũ boni paſtoꝛiſ circa regimẽ aiaꝝ ꝓmo tus ad eccleſiaſticã dignitatẽ ex volũtate dei Bermo. xlix. de tribo puilegijs beati ſte⸗ phani ꝓthomartyris. Ca.i.q̃liter beatꝰ ſtephanus fauente diuina gra ſuꝑauit ſuꝑbiã:auariciã:et luxuriã. Ca.ij.qualiter vicit btũs ſtephanꝰ tria pᷣlia in quoꝝ q̊libet affuit ſibi diuinũ auxiliũ. Ca.iij.qre btũs ſtephanus ðꝛ pꝛimus mar⸗ tvyr:et qualiter multis miraculis coꝛuſcauit. Bermo.l.de innocentib occiſis ab hero de aſcalonita. La.i.qualiter ioſeph monente angelo fugit cũ ieſu et virgine matre in egyplu. Ca.ij.de dr̃a herodis aſcalonite et alioꝝ qui ſic vocati ſunt.et de ipᷣius herodis ſeuitia. Ca.iij.ꝙ innocẽtes patiendo ꝓ xpᷣo merue runt decoꝛari coꝛona martyrij. Sermo⸗li⸗ de beato Heoꝛgio martyre:q 0 ꝛtis fuit in bello:ferali:tꝑaluet paſſionali. Ca.i.q̃liter beatꝰ geoꝛgius miles fuit ſtren⸗ nuus.Et an ſit licitũ militare.Atq; de.xij. cõ ditionibo quas hr̃e debẽt qͥ volũt laudabili⸗ ter militiã exercere. a.ij. qualiter draco eſt aĩal terribile.et qu? beatus geoꝛgius occiſo dracone cõuertit po pulũ ad fidẽ xvi. Ca.iij.qualiter beatus geoꝛ gius foꝛti aĩo tu lit ſeuiſſimos cruciatus:et tandẽ capitis ob⸗ truncatione martyr effectus eſt. BSermo. lij. de beato marco euangeliſta. Ca.i.q̃liter beatꝰ ma rcuſ multos pplłos viui ficauit euangeliũ ſcribendo:pꝛedicãdo ⁊ ob⸗ M La. iij.dc auſtera penitẽtia hieronimli. ſeruando. Ca.ij.q̃liter beatꝰ marcus ↄꝑat᷑ leoni ꝓpter magnanimitatẽ:quã hʒ in tolerãtia marty⸗ rij.et de diuinis ↄſolatõib ſibi factis. Ca.iij.de gratitudie leonis ꝑ exempla decla rata:in qua ſibi beatꝰ marcus aſſimilat᷑ cuiꝰ pᷣſidio reſpublica venetoꝛũ ſuſtentat᷑: eiuſq; gloꝛ ia in dies auget᷑. „77 tes deſcribit. QJUMVU a.i.de gẽte ⁊ pr̃ia ac exercitio bi luce.atq; ꝗq̃liter ad medicos ẽ recurrẽdũ:qͥ ĩfirmos ad ↄfeſſionẽ ĩducere tenẽt᷑:⁊ de ſalario medicoꝝ Ca.ij.de virtutib ſancti luce in q̊ͥ nullũ pec catũ moꝛtale fuit poſt cõuerſionẽ ad chꝛiſtũ. qm̃ in eo erat ſpiritus ſanctus. ſimo lumine eccleſie ſancte dei. re ſacri oꝛdinis pᷣdicatoꝝ. latus CLa.i.qualiter ſanctꝰ dñicus fuit multiplicit᷑ Ca.iij. ;tũ pfuit eccleſie dei beatꝰ lucas ſcri bendo euangeliũ:ad qð induxerũt eũ vo lun tas diuina:vtilitaſ eccie:⁊ falſitas hereticoꝝ ¶ Sermo. liiij. de brõ laurẽtio martyre:qͥ ꝓ batus a deo triplici igne:inuentꝰ eſt ſine ini quita.. ’. Ca.i.qualiter beatꝰ laurẽtius examinatꝰ fu⸗ it igne diuini amoꝛis:et de ꝑfectione diuine dilectõis ⁊ magnitudine illiꝰ pᷣcepti:atq; de inductiuis ad amoꝛẽ deii. Ca.ij. qualiter beatus laurentiꝰ pbatus fuit igne ꝓximalis miſeratõnis.Et an poſſit ele⸗ moſyna dari abſq; charitate.Et ſi fieri pᷣt de illicite acqͥſitis.Et quõ coꝛꝑalis elemoſyna pᷣt cauſare ſpiritualẽ effecud. Ca. iij. qualiter btũs laurentis examinatꝰ eſt igne tyrannice ꝑſecutionis. Et de eius grf=a cõſtantia atq; gloꝛia. ⸗ Sermo. lv. de ſancto Auguſtino pclariſ⸗ CLa.i.de ↄuerſione bti auguſtini.et de his q̃ induxerunt eum ad hereſim.et de erroꝛibus manicheoum. La.ij.de hu mili penitẽtia.⁊ ſingulari doctri na atq; integritate vite beati auguſtini. CLa.piij.de miraculis ⁊ trãſlatõe coꝛꝑis beati auguſtin. ¶ SDermo. vi. de beato Hieronimo: qͥ glo⸗ riam in gentẽ adeptis eſt/ ꝓpter ſciam.patien tiã.et penitentiã. Ca.i.ꝗqliter ſcia hieronimi fuit a mgris cum docẽtibo cauſata.et ꝙ ſił cũ illa habuit ſciazʒ infuſaʒ. Et q̃liter alios doctoꝛes ſuꝑauit in noticia diuerſorũ ideomatũ ⁊ multitudinis hiſtoꝛiarũ.Et in vtili ac ꝑneceſſaria ſcriptu re ſancte tranſlatñde. Ca.ij.de patiẽtia h ieronimi. gloꝛioſiſſimo monachoꝝ. CLa.i.quot modis accipit᷑ religio. Et de ma BSermo. lvij. de ſancto Benedicto patre eſt religio ſancti benedicti. ſpũs ꝓphetie:atq; cõmotio mundxi. Ca.inj.de felici tranſitu pr̃is benedicti qͥ diẽ ſui obit? p̃dixit. Et de mira ipᷣiꝰ deuotõe.Et — te eiꝰ gla fuit duoba monachis reuelata. Sermo. lviij. de ſancto Dñico inſtituto⸗ reuelatus. Ca.ij. de ſeptẽ pᷣcipuis virtutib ſci dñici. Ca.iij.de ſeptẽ pꝛiuilegijs in q bus deꝰ ſub⸗ “V limem fecit beatũ dominiciũ. gnificentijs religionis. Et quantũ exaltata La.ij.qualiter ſanctꝰ benedictus fuit in ſan CLititate ꝑfectus:qð oſtendũt eius miracula.⁊ Sermo. liij. de beato luca euãgeliſta:qͥ vt Z bos vel vitulꝰ figurat᷑:eo ꝙ a ſacerdotio in⸗ cipit zacharie et xpᷣi genealogiã ꝑ ſacerdo⸗ ¶ Sermo. lix. de ſancto Vincentio docto⸗ re eximio:ac celeberrimo:famoſiſſimoq; pᷣdi catoꝛe oꝛdinis pꝛedicatoꝝ. LCa.j.q beatus vincentius fuit idoneus ad pᷣdicandũ.tũ qꝛ gratia dei fuit ĩ illo.tũ/pter ſcĩam.tũ etiã ꝓpter ſanctitatẽ vite. Ca.ij.de ſingulari excelleti ati vincenti. a.iij. q; fructuoſa fuit pdicatio bii vincẽtij in ꝓuerſione pctõꝝ:⁊ baptiʒatõne infideliũ. BSermo. x. De coꝛona ſancti petri marty ris oꝛdinis pꝛedicatoꝝ. . Ca.j.qꝙ coꝛona beati petri martyris longeß cioſioꝛ fuit q́; quoꝛũcunq; imperatoꝝ ⁊ regia Et de ipᷣa aurcola. a. ij q beatus petrus triplici aureola coꝛo natur eo ꝙ fuit vir vo:pᷣdicatoꝛ:et martyr. LCa.iij.de miraculis q bus claru it beatus pe cmrus martyr:in vita:in moꝛte: et poſt moꝛtẽ. BSermò.lxxi.De ſancto Ambꝛoſio docto⸗ re ſancte eccleſie. E pᷣo mediolanenſi. ctitati quinq; ꝑſonarũ digniſſimarũ veteris teſtamenti. ambꝛoſij. LCa.ij. de qui diſſime ſanctitas beati anbꝛoſij. Sermo.lxij. De ſctõ Antonio abbate qͥ diaboli tentamenta cũ dei adiutoꝛio viriliter . * dam dubijs tentationis. 7 Ca.ij.de quattuoꝛ modis tentatõnis:qͥbus diabol? conatus eſt anto niũ ſuperare. LCa. iij. de ꝗttuoꝛ excellẽtiſſimis pᷣrogatiuis Ca.i.qualit᷑ beat? gregoꝛiꝰ oppoſuit liberali tatẽ vicio auaricie:et q̃liter libalitas ẽ virtꝰ cuiꝰ officiũ ẽ donare. et quõ eſt ꝑs iuſticie. Za i · qualiter beatus gregoꝛi ppter liberali tatẽ expoſuit pecunias ad ↄſtrueda monaſte ria:ad releuãdas neceſſitates pauperũ. Ca.iij.qualit᷑ deꝰ retribuit ſancto gregoꝛio rce GCcoſeſſoꝛis. Bermo. lxiiij. De mia ſancti Hartini Ca.i.de ↄmendatõe mĩe:et de his q̃ nos in⸗- abundantẽ mercedẽ. ducũt ad illã:in qᷓ pꝛomptiſſimꝰ fuit beatus martinus. SMMM Ca.ij. qualiter deꝰ exaltauit beatũ martinũ: Ca.iij.ꝙ deus aſſumpſit ad gloꝛiã ſuã hea tũ martinũ:qͥ pᷣnunciauit diẽ obitus ſui ſibi diuinitus reuelatũ. * Bermo. xv. de ſancta Ratherina virgine et martyre ſponſa xpᷣi pdilecta. a pᷣdicationis be Ca. j. q ſanetitas btĩ ambꝛoſij aſſimilat᷑ ſan nq; pꝛecipuis virtutibus ſancti Ea.·iij. ꝙ quinq; modis manisfeſtata eſt luci Ca. .q diabolus tẽtauit antoniũ: de qbuſ⸗ Bermo. lxiij. De liberalitate ſancti Gꝛe⸗ Ca.i.q̃liter beata katherina mũda fuit ab in fidelitate:a luxuria:et a ſuꝑbia. La.ij. de ſapia ſancte Ratherine:cui non po tuerũt reſiſtere quinquaginta doctiſſimiviri quos ad fidẽ cõuertit. CLa.iij.de patientia ſancte Ratherine et glo⸗ — rioſo martyrio eius. ¶ Sermo. lxvi. de fide ſctẽ Cecilie virginis et martyris:ob quã xpᷣs eã ſuã ſponſaʒ fecit. La.i.q; maxime cõmendan da eſt beata ceci⸗ — lia:eo ꝙ habuit fidẽ:q virtus eſt prima in oꝛ⸗ dine aliarũ virtutũ. La.ij. ꝗqᷓliter fides btẽ cecilie fuit appꝛobata. CLa.iij.qu aliter fides cecilie fuit inſtr̃m vt fi des xpᷣi defenderet᷑ triplici martyrrio. Sermo. lxvij. de fide inuictiſſima btẽ lu⸗ cie virginis ſiracuſanae. La.i.qualiter fides infuſa fui cie a deo:et quõ meritoꝛiũ eſt credere:et ꝙ fi⸗ des infoꝛmis ſit donũ dei. Z.A.ij.qualiter fides beate lucie fuit roboꝛa⸗ ta et magnificata triplici ſolenni miraculo. Ca.iij.qliter btã lucia voluitꝓ fide xpᷣi per martyrij tolerantiã vitã pñtem ↄſummare. Germo. xviij. de ſancta Amicicia. La.i.qꝙ oẽs ſancti et phi gloꝛioſe de amici⸗ cia loquuntur. .„ * La.ij. de triplici amicicia:falſa:mala:et vera a.:iij.de ſignis oditionib vere amicie. Sermo. xix. de beatiſſimo cõfeſſoꝛe anto nio paduano de oꝛdine minox. Ca.i.qu aliter beatꝰ antonius zelo martyrij/ ſuccenſus trãſijt de religione canonicoꝝ re⸗ gulariũ bii Auguſtini ad religionẽ minoꝝ. La.ij. de pꝛedicatõe beati antonij qͥ ſciaʒ ha buit nõ ſolũ acquiſitã ſed infuaam. Ca.iij. qꝙ; deus gloꝛificauit ſanctũ antoniũ per reuelationẽ moꝛtis eiꝰ et canoniʒationẽ atq; frequentẽ exauditionc: illoꝝ q inuociat Sermo. lxx. de ſancta katherina de ſenia tercij oꝛdinis ſancti dñiic . Ca.i.qꝙ nõ dʒ aliqͥs exiſtimare ĩpoſſibilia fo re illa q̃ de btã Katherina dicunt᷑.cũ deꝰ młti plicit᷑ ma gnificarevoluerit etiã femineũ ſexũ CLa. ij. de ſeptẽ pᷣcipuis ⁊ ſingulariſſimisvir tutibus:qbus floꝛuit beata katherina. La.iij.qᷓliter deꝰ ſublimauit btãm katheri⸗ nãa:ſeptẽ gratioſis ⁊ admirãdis pᷣrogatiuis. Berm de ſancto Bernardino. Finit feliciter tabula Sermonũ in hoc vo⸗ lumine cõtentoꝛum · t aĩe beate Lu 1 — — S,S £ ☛ £ — E S A — cipit pꝛima pars ſermonũ de laudibus ſan⸗ cctoꝛum ſcm fratrẽ Robertũ caraeolũ de Li ac oꝛdinis minoꝝ:Epᷣm Aquinateñ. Bermo pꝛimus de laudibo altiſſimi dei: cuins excellentiã nobis declarãt pᷣcipue tria noĩa quib eum noĩare ſolemus. NOn gloꝛietur ſapiens in ſapiẽtia ſua: nec diues in diuitijs ſuis. Sʒ in hoc gloꝛiet᷑ qͥ gloꝛiatur ſcire et noſſe me. Dei viuẽ⸗ goꝛiginaliter Hieremie ca. » ix. Quoniã def⸗ e ſui creatoꝛis:abundauit iniquitas multoꝛũ et malitia excreuit ſuꝑ terrã. Multiplicant᷑ in dies nephandiſſima ſcelera:hoꝛrenda vi⸗ cia et indomabilia incoꝛrigibiliaq;ʒ peccataꝰ Ois quippe caro videt᷑ iam viam ſuã coꝛru piſſe.Et dum ad ſingulos hoĩm ſtatus va⸗ riaq; ſtudia cõſpicimus:rariſſimos inueni⸗ mus qui iuſte:recte:pure:ſimpliciter:et mun de agant. Vbiq; dolus:vbiq; fraus:vbiq; ſi mulatio.vbiq; pꝛiuatus amoꝛ:vbiq; cupidi tas:vbiq; ambitio:vbiq; deniq; ignominia et turpitudo. Que ꝓfecto nõ eſſent ſi deũ an te mentis oculos vellemꝰ habere. Iccirco in hoc ſermone de ipo altiſſimo deo aliqua ex⸗ plicabimꝰ q bus humana coꝛda excitent᷑ ad ipᷣm colendũ:amandũ:timendũ:atq; deſide⸗ randũ. In hoc ſiquidẽ ſtat vera ſapiẽtia vt pie veneremur deũ pᷣceptaq; illius diligẽter ſeruemus. Ad hoc vero inducimur dũ ocu⸗ los mentis erigimus ad cõtemplandã excel ſam maieſtatẽ eius. Hanc aũt vnuſqͥſq; cõſi derare põt ex noibus que generaliter de deo cõſueuerunt dici.Qua de re et ip̃a nos noĩia ꝑſcrutari ſtudebimus vt ꝑ illa ad agnoſcen dum deum et dñm noſtrũ facile pducamur. Bunt itaq; tria pꝛincipalia noĩa qbus deuſ noĩatur a nobis:que illiꝰ pᷣeminentiã et ma⸗ gnitudinẽ expꝛimunt. ¶ Pꝛimũ eſt nomẽ timoꝛis:ipᷣm eſt deus. SBocom eſt nomẽ amoꝛis:illud eſt pater. ¶Terciũ eſt nomẽ honoꝛis:hoc eſt dña. AQualiter deus benedictus eſt notabilis enã pluribo noibus:et de ſcripturis tã huma men deus. Lapitulum pꝛimũ. NRiimũ nomẽ quo deus noĩatur a no is eſt nomen timoꝛis:ipᷣm eſt deus. MVNam fm Iſidoꝛũ.x.ethimologiarũ 7 ¶ In nomine domini noſtri iein chꝛiſti yn libꝛo. Deus dicitura theos qð eſt timoꝛ qꝛ ti foꝛtis in ſoꝛtitudĩe ſua: nec erũt hoĩes a vera cognitöe Et Exo.iij.capi.E nis qᷓ; diuinis in quibug expꝛimitur hoc no⸗ moꝛ ſit colentibo eũ. Ded qꝛ pleriq; inſani t ſtulti qñq; dicere nõ foꝛmidãt:vbi eſt deus: gqual is eſt:quis illũ vidit:qð nomẽ eius: dsG üli debemꝰ:et ſimilia. Ideo ad eoꝝ doman⸗ dam ꝑfidiã pꝛauitatẽq; confundendã tria in hacꝑte dubia declaramus. ¶ Rꝛimũ vtrũ deus ſit noĩabilis a nobis. Scõoͤm vtru de ſit noiabil pluriba noibj. Cerciũ vtrũ hoc nomẽ des inueniat᷑ i ſrrn· pturis expꝛeſſum. ¶ Pꝛo pꝛimi dubij clario re intelligẽtia poſſet qͥs arguere ꝙ deus a no bis noĩari non põt. Nã dicit Ariſto. in li. de cauſis. Pꝛima cauſa ſupꝑioꝛ eſt omni narra⸗ tione.Et Aug'. in li.de verbis dñi ait. De⸗ us eſt ineffabilis qꝛ nõ pᷣt fari. Et diony ſiꝰ in li.de diuinis noĩbus inquit.Deũ neq; di=. cere neq; intelligere poſſ bile eſt. Et iterũ ibi⸗ dem. Dei neq; nomen eſt:neq; verbũ:neq; rõö neq; opinio:neq; fantaſma. Ex qͥb ↄcludi videt᷑ ꝙ deũ nullꝰnoĩare poſſit. Sʒ ↄtrarin aptiſſime cõpꝛobat᷑:tũ qꝛ ipᷣe dioniſius libꝛi edidit de diuinis noĩb:tum etiã qꝛ de noĩe dei multa in ſcripturis tradunt᷑. VUñ Gene. iiij. ca. ſcribit᷑. Deth natus eſt filius quẽ vo⸗. cauit Enos et iſte cepit inuocare nomẽ dñnit. gonng qui ſum hoc no men mihi in eternum eſt. Et.xv.ca. O mni⸗ potens nomen eius. Et.xx.ca. Nõ aſſumes nomẽ dei tui in vanũ. Et ¶eui.xix.ca. Hõ ꝑiurabis in noĩe meo.Et ps.viij. Dñe důũĩũõ noſter ẽ;ᷓ admirabile eſt nomẽ tuũ in vniuer ſa terra. Et pᷣs.xlv. Notus in iudea deus: in iſrael magnũ nomẽ eiꝰ.Etpᷣs.xlvij. Scoðm nomẽ tuũ deus ita et laus tua in fines terre. Et pᷣs.lxxxiij. Cognoſcat qꝛ nomẽ tibi deꝰ. Etps.cx. Sanctũ ⁊ terribile nomẽ eius. Et pᷣs.cxiiij. Non nobis dñne nõ nobis:ſed noi tuo da gloꝛiã. Et ꝓuer.xviij. ca. Turris foꝛ2ꝛ tiſſima nomẽ dñi.Et E ſa.xlij.ca. Ego dñs hoc eſt nomẽ meũ.Et Hiere.xx.ca. Magnꝰ es tu:et magnũ nomẽ tuũ.Et.xxxij.ca.Dns exercituũ nomẽ eius.Et Amos.ix.ca. Dñs nomen eius. Et.C. de ſum. tri.et fid. ca.l.ij. Summi dei nomẽ vbiq; celebꝛet᷑. Et. C.de tranſac.l.ſi quis maioꝛ. Inuocato dei omni potentis noĩe. Ita ⁊ in pleriſq; locis nomen dei frequẽter expꝛimit᷑. Ex quo videt᷑ ꝙ no⸗ minari poſſit. ¶ Ad hanc dubietatẽ amouẽ Bonauen. in pꝛimo diſ. xxij. ſicut intelligere dicit᷑ dupliciter:ita ⁊ no⸗ minabile. Nam intelligere vno mõ dicit᷑ ꝑ perfectã cõpꝛehenſionẽ. Alio mõ ꝑ ſemiple⸗ nam cognitionẽ. Sic noĩabile vno mõ dici⸗ tur per perfectã expꝛeſſionẽ. Alio modo per a i èòM ſemiplenã narrationẽ. Si ergo dicat᷑ noĩabi le pꝛimo mõ ſic.ſicut deus ſibi ſoli eſt intelli⸗ ibilis:ita effabilis et noĩabilis noĩe:qð ipᷣe cit verbo: qð ipᷣe nouit. Sicut itaq; nobis eſt incõpꝛehenſibilis:ita et innoĩabilis.Et mõ intelligende ſunt auctoꝛuates ad pꝛimã partẽ inducte. Si vero accipiamꝰ noĩabile ſm qualemcũq; narrationẽ. Sic quẽadmo⸗ dum deus eſt nobis cognoſcibilis:ita et no minabilis. Et qͥ melius cognoſcit:meliꝰ no⸗ minat. Vñ expꝛeſſius noĩat fidelis ⁊ ſcriptu ra que fidei ſuffragat᷑ vt ſcriptura ſacra q; rõ naturalis vel phia. Cõcoꝛdat his Chomas pꝛima ꝑte.q.xiij.cuius verba ſunt iſta. De⸗ cundũ ꝙ aliqͥd a nobis intellectu ↄgnoſci pᷣt ſic a nobis põt noĩari cũ ergo deus cogno⸗ ſcatur a nobis ex creaturis:ſic poterit noĩa⸗ ri nõ tũ ita ꝙ nomẽſi ignificãs ipᷣm expꝛimat diu inã eſſentiã ſᷣm ꝙ eſt. Sicut boc nomen homo:expꝛimat ſua ſignificatõe eſſentiã ho⸗ minis ſᷣ m ꝙ eſt. Significat enĩ eius diffini tionẽ declarantẽ eſſentiã eiꝰ. Ratio enĩ quã ſignificat nomẽ eſt eiꝰ diffinitio:vt dicit Ari ſto. iiij. metaphyſice. Dicit᷑ ergo deus nõ ha bere nomẽ: vel eſſe ſupꝛa narrationẽ.qꝛ eſſen tia eius eſt ſupꝛa id qð de eo intelligimus et voce ſignificamus. Rorꝰ vero in ſuo pᷣmo Di. xxij.inqͥt. licet viatoꝛ nõ poſſit diſtin⸗ cte cognoſcere diuinã eſſentiã põt nihilomi⸗ nus illã noĩare aliquo noiĩe diſtincte eã ſigni ficante:reuelato vel impoſito ſiue ab angelo ſiue ab ipſo deo. ſicut ptz de noĩe dei thetra⸗ gramaton:qð ſcᷣm rabi Moyſes ſignificat ſolã eſſentiã diuinã cũ intrinſecis ſuis ꝓpꝛie⸗ tatibus.Et licet quidã putẽt in hoc Scotũ cõtradicere tã dño Bonauenture: qᷓ; ſancto Thome. Ego tñ aliud ſentio:qm̃ doctoꝛes il li pclariſſimi de noĩe dei loquunt᷑ qd viribꝰ ingenij et vi nature adinueniri põt. Doctoꝛ vexo ſubtilis extendit ſead nomẽ qð vel an⸗ gelus vel deus ipᷣe nobis reuelauerũt.¶ De cundũ dubiũ erat:vtrum deus noĩari poſſit pluribo noibus.Ad qð rñũdet Ricar.de me⸗ dia villa.di.xxij.pꝛimi libꝛi.ꝙ ſic.nã quedã noĩa ſignificant deũ ſ̃m ſe:quedã in cõpara tione ad cregturas. Nominũ autẽ ſignifican tiũ deũ ſᷣm ſe.Queda ſignificant eſſentiam. Quedã ꝑſonas. Quedam notiones. Noĩa q̃ ſignificant eſſentiã: plura ſunt:q;uis diuina eſſentia ſit ſumme ſimplex tñ ꝓpter infinitatẽ ꝑfectionis ſue:et noſtri intellectus debilitatẽ nõpᷣt homo illã perfectionẽ vnico conceptu expꝛimere:ſed de illa foꝛmat plures ↄceptꝰ. Et nihilominus ſi de illa foꝛmaret cõceptus ſine fine nunq; ꝑ illos conceptus expꝛimeret eam perfecte. Facit aũt intellectus noſter ali um cõceptum de diuina perfectione ſub ra⸗ tione qua potentia: alium ſub ratione quaꝰ- ſapientia:et ſic de alijs attributis. Unde q; uis plurima nomia dicta de deo ſignificent rem eandẽ:tñ ullãſigniſicant ſub diuerſis ro⸗ nibus:et a d iuerſis rõnibo imponunt᷑. Ideo talia noĩa nõ ſunt ſinonima:qꝛ noĩa ſinoni⸗ ma ſola voce differũt. Noĩa inſuꝑ que ſigni⸗ ficant pſonas plurificant᷑: qꝛ plures ſunt ꝑ⸗ ſone diuine. ſic et noĩa que ſignificant notio nes.ſᷣm Bonauen. in bꝛeuiloquio. Relatio⸗ nes in diuinis ſunt quattuoꝛ.ſ.paternitas:fi liatio:ſpiratio: ꝓceſſio. Hotiones vero ſunt relatõnes pᷣdictoꝛũ cũ in naſcibilitate: noi=a que ſignit icãt deũ in cõparatione ad creatu⸗ ras plurificant᷑ Quia ſᷣm dioniſiũ ca.vl.de diuinis noĩbus.Deũ per creaturas triplici⸗ ter cognoſcimus. Aut ꝑ ablationẽ cõditio⸗ —— ut ꝑ ſupereminentiã cõditionũ perfectarũ aut per cauſalitatẽ creaturarũ. Et ſcõm hoc deum tripliciter nominamus.Illa vero no⸗ mina quibus noĩamus deũ remouendo plu rificantur:quia plures ſunt cõditiones im⸗ perfecte in creaturis quas noĩiando a deo re mouemus. Quarũ vna eſt finitas:quã remo uemus cũ dicimuſ.Deus eſt infinitus. Alia eſt creatura:quã remouemus cum dicimus. Deus eſt increatus. Similiter dicimus de⸗ um immenſum:qꝛ ſine menſura.incoꝛrupti⸗ bilem: quia ſine coꝛruptõe. immoꝛtalẽ:quia vita eſt ſine defectu moꝛtis.incoꝛpoꝛeũ:quia ſine coꝛpoꝛali materia. Noĩa autẽ quib no⸗ minamus deũ ſibi attribuendo ſupeminen⸗ tes cõditiones q̃ ſunt in creaturis:plurificãt᷑ ſ̃m ꝙ ſunt plures ꝑfecte ↄditões ĩ creaturꝭ qᷣ ꝑ ſupereminentiã deo attribuuni: ſicut ſunt lux:vita:bonitas:et ſic de alijs. Hoĩa etiam quibus noĩamus deũ ſub rõne qua eſt cauſa creaturarũ:plura ſunt:ſ m ꝙ creature referũ⸗ tur ad ipᷣm ſub alia et alia habitudine cauſe. Referunt᷑ enĩ ad ipᷣm vt ad cauſam efficientẽ ſui eſſe. et ſic noĩatur creatoꝛi et ad cauſam ex emplarẽ:et ſic dicit᷑ exemplar.et ad cauſam fi nalẽ:et ſicvocat᷑ finis. ODagnus itaq; de eſt ℳ₰ et excelſus valde:cui tãta noĩa cõpetũt q nos inſtruunt vt cõtemplemur eũ ſuꝑ oĩia exiſten⸗ tẽ ſuperantẽq; oẽm intellectũ cuiuſlibet crea ture. ¶ erciũ dubiũ fuit vtrũ hoc nomen deus inueniat᷑ in ſcripturis expꝛeſſum. Pꝛo quo audiende ſunt voces oĩm ſcnpturarũ: tam diuinarũ q; humanarũ:in qbus ꝓphete: atriarche:apoſtoli:euãgeliſte:doctoꝛes:im⸗ ꝑatoꝛeſiphiloſophi:medici:aſtrologi:? po ete⸗ um imperfectarũ q̃ reperiunt᷑ in creaturis. Men cum fiteh bn nit fut a. len cun ſe min ſir „ 1 ns. n bor wo Jeob e den A.½ „ . 3 Cnus. s de⸗ e hoc nomen deus in auribo omnium ſonant: cum eximia laude.Ergo incipiamus a vete ri teſtamento et ſequamur ea que ponunt᷑ in nouo.Deinde q̃ a pꝛenominatis tanguntur. Scribit᷑ nãq; Benef.i.ca. In pᷣncipio crea uit deus celũ et terrã. Eodẽ ca. Dixit deus: fiat lux.Etiterũ. Uidit deus lucẽ ꝙ eſſet bo na.Et ibidẽ ſepius repetit᷑. Dixit quoq; de⸗ us.Dixit vero deus. Et.iij.ca. Dixit ſerpẽs ad mulierẽ. Cur pᷣcepit vobis deus ne come deretis ex omni ligno ꝑadiſi.Eodẽ ca. No⸗ cauit dñs deꝰ adã.Et.v.ca.Hiceſt liber ge⸗ nerationis adã in die qua creauit deus ho⸗ minẽ.Et.vi.ca.Dixitq; deus:nõ ꝑmanebit ſpiritus meus in hoĩe in eternũ:qꝛ caro eſt. Et.ix.ca. Benedixitq; deos noe et fuijs eiꝰ: dixitq; ad eos. creſcite ⁊ multiplicamini.Et xv.ca. Credidit abꝛaã deo:et reputatũ eſt ei ad iuſticiã. Et.xvij.ca.Ego ſum deus oĩpo tens:ambola coꝛã me. Et.xviij.ca. Nunqͥd deo eſt quicq; difficile.et.xxij.ca. Tẽtauit de us abꝛaã.eodẽ loco. Venerũt ad locũ quem oſtenderat ei deus.et.xxvij.ca.Det tibi deus de roꝛe celi.⁊.xxviij.ca.Deus omnipotẽs be nedicat tibi:et creſcere te faciat atq; multipli cet.eodẽ ca. Nõ eſt hic aliud niſi domꝰ dei ⁊ poꝛta celi.ct.xxx.c.Exaudiuit deꝰ pᷣces eiꝰ.ſ. Lie. eodẽ ca. Dixit Rachel.abſtulit deus ob pꝛobꝛiũ meum.et.xxxv.ca:Apparuit Jacob deus cum fu garet fratrẽ ſuũ.eodẽ ca. Ego ſum deus oĩpotens creſce et multiplicare. et xl.ca.dixit ioſeph. Nunqͥd nõ dei eſt interp⸗ tatio.et.xli.ca.O ſtẽdit tibi deus oĩa q̃ locutꝰ es.et.xlviij.ca. Dixit iacob. En ego moꝛioꝛ: ct deus erit vobiſcũ.Et exo.ij.ca.dixit moy⸗ ſes. Deus pr̃is mei:adiutoꝛ meꝰ eruit me de manu pharaonis.et.iij.ca.dixit deus. Ego ſum deꝰ pr̃is tui:deus abꝛaã:deꝰ iſaac.eodẽ ca.dixit moyſes. Dens patrũ noſtroꝝ miſit me ad vos.et.v.ca. Deus hebꝛeoꝝ vocauit nos vt eamus viã triũ dierũ in ſolitudinẽ et ſacrificemus dño deo nr̃o.et.vi.ca.ait dñs. Scietis ꝙ ego ſum dñs deus veſter. et. xv. ca.ſcribit᷑. Iſte deus meus:et gloꝛificabo eũ de pr̃is mei ⁊ exaltabo eũ.et.xviij.ca. Eſto ꝓpo in his q̃ ad deũ ſunt.et.xx.ca.Ego ſum dññs deus tuus:qui eduxi te de terra egipti:⁊ de doms ſeruitutis.eodẽ ca. Vt ꝓbaret vos venit deus. et. xxiiij.ca. Dñatoꝛ dñe deus: miſericoꝛs et clemẽs.Et ¶eui.xi.ca. Cuſto⸗ dite oĩa q̃ ſcripſi:vt ſim vr deꝰ.et.xviij. Ego dñs deus veſter:cuſtodite leges meas.et.xix ca. Sanctificaminiꝛ eſtote ſancti:qꝛ ego ſan ctus ſum:dñs deus vr̃.et.xxiiij.ca. Homo qͥ maledixerit deo ſuo poꝛtabit peccatũ ſuũ. et. xxvi. ca. Ambulabo inter vos ? ero veſter deus. Et nume. xvi.ca. Foꝛtiſſime deus ſpi⸗ rituũ vniuerſe carnis nũ vno peccãte cõtra oẽs ira tua deſeuiet.et.xxiij.ca. Nõ eſt deus quaſi hõ vt mentiat᷑.Et Deutro.iij.ca. Neq; eni eſt alius de vel in celo vel in terra. qͥ poſ ſit facere oꝑa tua:et cõꝑari foꝛtitudini tue. et iiij.ca. Nõ eſt aliq̃ natio tã grãdis q̃ habeat deoſappꝛopinquates ſib i:ſicut adeſt nob de us nr.et.vi.c. Diliges dñm deũ tuũ.eodẽ ca. Hõ tẽtabis dñm deũ tuũ.et.vij.c. Populus ſanctus es dño deo tuo.et.viij.ca. O bſerua et caue ne qñ obliuiſcaris dñi dei tui.et.x.ca. Dñi dei tui celũ eſt et celi celoꝝ:et oĩa q̃ in eo ſunt.eodẽ ca.Deus noſter ipᷣe eſt deus deoꝝ et dñs dñantium deus magn et potẽs ⁊ ter ribilis.et.xiij.c.Dñm deũ veſtrũ ſequimini? ipᷣm timete.et.xiiij.c.Filij eſtote dm dei ve⸗ ſtri. et.xviij.c. Perfectus eris et abſq; macu⸗ la coꝛã dño deo tuo.et.xxiij.c.Cũ votũ voue ris dño deo tuo:nõ tardabiſ reddere.et.x xxij ca. Deus fidelis et abſq;vlla iniquitate:iuſtꝰ et rectus.Et Joſue.ij.c.Oñs eni deꝰ noſter ipe eſt deus in celo ſurſum:et ĩ terra deoꝛſuʒ Et Judicũ.vi.ca.Ego deusveſter nõ timea tis deos amoꝛreoꝝ.Et.i. Regũ.ca.ij. Deus ſcientiarũ dñs ẽ. et.vi.c.Auxiliatꝰ eſt nobis dey. et. ix.ca. Eſt vir dei in ciuitate hac.et.ij. Regũ.xiiij.ca. Nõ vult deus perire aiam. et xxij.ca. Quis foꝛtis pᷣter deũ noſtrũ. Et.iij. Regũ.iiij.ca.Dedit q̊ʒ deus ſapientiã Sa⸗ lomoni et pꝛudentiã multã nimis et latitudi nẽ coꝛdis.Et.iiij. Re.v.c.Ponunt᷑ verba re gis iſrael:nunqd deus ſum ego vt occidere poſſim et viuificare. eodẽ ca. ſcribit᷑ ꝙ dixit naaman. Vere ſcio ꝙ nõ ſit alius deus ĩ vni uerſa terra:niſi tm̃ deꝰ iſrael.Et.i. Paralip. xvij.ca. Dixit natan ad dauid. Oiĩa qᷓ in coꝛ de tuo ſunt fac:deus enĩ tecũ eſt. Et.ij. Para lippo.xxy.c.dicit. Dei eſt adiunare ⁊ in fugã vertere. Et.i.Eſdre.i.ca.Cyrus rex ꝑpſarũ re tulit.Oĩa regna terre dedit mihi dñs deus celi. Et thobie. vi.ca. ſcribunt᷑ verba angeli ad Thobiã loquẽtis.O ſtendã inqͥt tibi que ſunt qbus pᷣualere pᷣt demoniũ:hi nãq; ſunt qui ↄiugiũ ita ſuſcipiũt vt deũ a ſeet ſua mẽ te excludant. Et Judith.xiiij.ca. Achioꝛ vi⸗ dens virtutẽ quã fecit deus iſrael:relicte gen tilitatis ritu credidit deo. Et Job. xxiij.ca. Deus molliuit coꝛ meu et omnipotẽs cõtur bauit me. Et in pᷣs.iiij. Cũ inuocarẽ exaudi uit me deus. et. vij. Oñe deus meus in te ſi pe⸗ raui.et.ix. Pꝛopter qð irritauit impius deũ. et.xvij.Deus meus adiutoꝛ meus⁊ ſperabo in eũ.et.xviij.Celi enarrãt gloꝛiã dei.et.xxiiij a H Domü dei iacob. et. vi. c. bant:ſanctꝰ:ſcũs:ſcũs dñs deus ſabaoth. et Vibera deus iſraelex oĩbus tribulationibꝰ ſuis.et.xli. Quemadmodũ deſiderat ceruus ad fontes aquarũ:ita deſiderat aĩa mea ad te deus. et. xlij. Quia tu es deus foꝛtitudo mea⸗ et. xliij. Deus auribo nr̃is audiuimꝰ.et.xliiij Pꝛopterea vnxit te deus deus tuus.et.xlv. Deus refu giũ nr̃m et virt.et.xlvi.O ẽs gen tes plaudite manibo:iubilate deo in voce ex⸗ ultatõis. eodẽ pᷣs. Am̃ rex oĩs terre deꝰ:pſal lite ſapiẽter.et.xlvij. Hic eſt deus nð in eter⸗ nũüi:et in ſeculũ ſeculi.et.xlix. Deuſdeoꝝ dñs locutus eſt. et. l. Oiſerere mei d eus ſᷣm ma gnã miam tuã.et lij.Deus de celo ꝓſpexit ſu per filios hoĩm.et.liij. Deus in noĩe tuo ſal⸗ uũ me fac.et.lxxx.Deus docuiſti me a iuuẽtu te mea.et.lxxij.qᷓ; donus iſrael deus his qͥ re⸗ cto ſunt coꝛde.et.lxxvi. Viderũt te aqᷓ̃ deus: viderunt te aque et timuerũt ⁊ turbate ſunt abyſſi. et. xxxij. De? qͥs ſilis eſt tibi.⁊.lxxxiiij Audiã qͥd in me loquat᷑ dñs deus.et.lxxxv. Magnus es tu et faciẽs mirabilia:tu es deꝰ ſolus.Et Ecci.i.ca.Oĩs ſapĩa a dño deo eſt et.ij.ca. Fili accedẽs ad ſeruitutẽ dei:ſta ĩ iu⸗ ſticia et in timoꝛe.et.iij.ca.Qui timet deũ ho noꝛat parẽtes.et.vij.ca. Nõ te iuſtifices ante deũ.et.x.ca. Perdit deug memoꝛiã ſuꝑboꝝ. et.xv.ca. Deus ab initiõ conſtituit hoĩem.et xlv.c. Delectus deo ⁊ hoĩb:moyſes.Et Sa pientie.i.ca.Deus moꝛtẽ nõ facit. Et Eſaie ij.ca. Venite aſcendamꝰ ad montẽ dñi:ct ad Seraphin clama⸗ xl.ca. Cõſolamini ↄſolamini ꝓple meꝰ: dicit deus noſter. Et Hiere.iij.c. Vere ĩ dño deo nðr̃o ſalus iſrael.Et Danieł.i.c.Dedit aũt ðᷣs danieli gratiã in ↄſpcũ pncipis eunuchoꝛũ. et. ij. ca. Daniel bñdixit deo celi.et.iij.ca. Am bulabãt in medio flamme:laudãtes ⁊ bñdicẽ tes deũ. Et.xi.ca.Aduerſus deũ deoꝝ loque tur. et.xiij.c. Deus eterne qͥ abſcõditoꝝ es co gnitoꝛ.Et O ſee.xxij.c.Deũ abſq; me neſcies Et Jone.iiij.ca. Tu es deus clemẽs et miſe⸗ ricoꝛs.Et michee.vi.ca.Curuabo genu deo excelſo. Et pme Petri.v.ca.Deus oĩs gratie vocauit nos in eternã gloꝛiã ſuã.et eodẽ ca. Humiliamini ſub potenti manu dei.Et ad NRo. i.ca. Cũ deũ cognouiſſent:nõ ſicut deũ gloꝛificauerũt.et.viij.ca. Si deus ꝓ nobis ds ↄtra nos.Et.i.ad coꝛinth.xiiij.ca. Nõ eſt diſſenſionis deus:ſed pacis.Et.ij. ad coꝛin. ⁊.ca. Nõ enĩ qͥ ſeipᷣm cõmendat ille ꝓbatꝰ eſt ſed quẽ deꝰ cõmendat. Et ad ephe.ij.ca. De⸗ꝰ diues eſt in mĩa. et ad Philip.ij.c. Deus ex⸗ altauit illũ. et. i. ad Theſſalo.v.ca.Deus pa⸗ is ſanctificet vos. et Actuũ.v. ca. Obedire 4 opoꝛtet deo.et.xviij.ca. Inueni aram in qua ſcriptũ erat:ignoto deo.et Apocalł.i.ca. Sl gnificauit deus q̃ opoꝛtet fieri cito.et.vij.ca. AVidi alterũ angelũ aſcendentẽ ab oꝛtu ſolis habentẽ ſignum dei vini.et. xiiij. ca. Timete deũ et date illi gloꝛiã et honoꝛẽ.et.xxi.c. Ab ſterget deꝰ oẽm lachꝛymã ab oculis eoꝝ. Et Johãnes pᷣme ſue cononice ca.i. Deũ nemo vidit vnq;.Et in ſuo euãgelio.i.c. Nerbum erat apud deũ.et.viij.c.Qui ex deo eſt verba dei audit.et.iij.ca.Sic deus dilexit mundũ. et Math. v. c. Beati mundo coꝛde:qm̃ ipſi deũ videbũt.et.vi.ca. Nõ poteſtis deo ſenri⸗ re et mãmone.eodẽ c.Pꝛimũ q̃rue regnũ dei. et.xix.ca.O uos deꝰ cõiunxit hõ nõ ſeꝑat. et xxij.c. Reddite q̃ ſunt ceſaris ceſari:et q̃ ſunt dei deo. et Luce.i.c.QOõð enĩ ex te naſcet᷑ ſan⸗ ctũ:vocabit᷑ filius dei.et.vij.ca.Deus viſita uit plebẽ ſuã.et.xviij.ca.Deus/pitiꝰ eſto mi tʒi peccatoꝛi.et Caſſiodoꝛꝰ ſuꝑ pſalmũ. Ma gnus deus et laudabilis nimis. Deus inqͥt eſt virtus inexplicabilis:pietas incõpꝛehen ſibilis: ſapĩa ineffabilis:cuiꝰ vera diffinitio * eſt finẽ in ſuis laudibs nõ habere. Et Boet. in li.de trinitate.Deus eſt pulcherrimũ:foꝛ⸗ tiſſimũq; vere vnũ in quo nullꝰ numerꝰ:nul⸗ lum ĩ eo aliud pᷣterq; id qð eſt.et Anſel.in ꝓ⸗ ſologion. Deus eſt pulchꝛitudo q̃ nõ videt᷑ odoꝛ qͥ olfactu nõ ꝑcipit᷑ſapoꝛ qͥ nõ ↄgnoſci tur:bonitas q̃ nõ ſentit᷑. Et Augꝰ.in li.de li bero arbitrio. Deus eſt quo nihil ſuꝑius eſſe cõſtat eternus incõmutabilis.et in li.de ve⸗ ra religione. Deꝰ eſt incõmutabilis natura: pꝛima vita:pꝛima eſſentia⸗ pꝛima ſubſtantia. C. de vete. iur̃.enu. l.i.inquit.Deo auctoꝛe:et noſtrũ gubernãte imperiũ bella feliciter ꝑagimus et pacẽ deco ramus:⁊ ſtatum reipublice ſuſtentamus.Et Et Juſtinianꝰ imꝑatoꝛ. C. de off i. pfec. pᷣtoꝛio.aphꝛice.l.i. Dultas quidẽ et antea a deo ꝓmeruimus largitates: et innumerabilia eiꝰ circa nos beneficia cõfi temur. Et. C. de rebo creditis.et iureiurã.l.i. Juriſiurandi ↄtẽpta religio ſatis deũ hʒ vl⸗ toꝛẽ.et.ff.de legiby.l.ij. ſcribit᷑. Oĩs lex inuen tio et domũ dei eſt. Et ideo habes in epiſto⸗ la Inter claras.C. de ſumma trinita. et fide catho. Et in ꝓemio inſtituti.et. C. ne faius ꝓ patre.in auten. habita.et.C. de iudeis.l.iu deis.et.C. de raptoꝛibo virginũ.l.raptoꝛes. et. f. de iureiurando.l.ait p̃toꝛ.et. C. de epi⸗ ſco. et cleri.l.deo nobis.et in auten.vt nõ lu⸗ xurientur ↄtra naturã.et in auten.de manda tis pꝛincipũ.in..opoꝛtet.et in anten.de fið. inſtrumen. in. 5. cũ igit᷑.et in auten. de q̃ſtoꝛe in pꝛincipio.Et ſibilla heretica:cuius verba futon Gaͤm bitc Din Xil ſum uii nüſe cno ſuioꝛ gom cllun gn ein ſg⸗ cguͤn ön ſu⸗ i lun/ ſilibt deimi rte ſepeno aAbn nomd⸗ nom Pine 1 1 9 Aman Sir⸗ hoin. bno⸗ deop. denso Gor e oe ab leck. Gcke oee müͤg⸗ toe ahce ir oin ſaln vene 4 mminqar daS rnſolis a Diner uic A lgedn. Et Deänme Uoabun octyohe MImoni. Weqnioi odeoſenn⸗ engnüdei. oͤ ſeat e nic jſunt naſcckſun⸗ Nas viin dwbchoni Mami Dr 8. Das n⸗ 8 icinrin W Mun be 1ai oonntt no. Gin lde! liuginsch nm.. de Plis um. nuũ ſemꝑ viuẽs.et rex Auicẽna in ꝓlogo canonis. In pꝛimis deo grãs agamꝰ:ſicut ponit Lactantius li. pꝛimo diuinarũ inſti⸗ tutionũ.ita loquit᷑. VUnus deus q vnꝰ eſt iſ⸗ qʒ; ampliſſimus increatꝰ. Et plato ĩ thimeo. Pcerffectus et purgatus hinc exiens habita⸗ bit cũ deo.Et vt Hiero.aſſerit ſuꝑ pᷣmo ca. Daniel. Hic dixit fabꝛicatoꝛẽ mũdi deũ.et Ariſto. in pmo de celo et mũdo.Oẽs quidẽ ſummũ locũ deo tribuũt:et greci et barbari. 7„ et ĩ.xij.metaphi. Dicimꝰ deũ aĩal ſempiter⸗ ſui oꝛdinis celſitudo ⁊ bñficij ipius multitu do meret᷑.et in eodẽ ꝓlogo.Si mihi deꝰ au xiliatus fuerit:et hũc cõfirm auero libꝛũ:ad⸗ dam poſtea in vno libꝛo Anthĩdotariũ. Et idẽ in pꝛima fen.pᷣmi libꝛi canonis.doctrĩa iij.ca.ij.de cõplexionibus mẽbꝛoꝝ.Deꝰ cui⸗ q; aĩali ⁊ cuiq; mẽbꝛo donauit ex cõplexione qð magis meret᷑. Et Galienꝰ medicoꝝ pn⸗ eps: ſuꝑ pᷣma ꝑticula ꝓnoſticoꝝ hypocatꝭ ò inuenimꝰhypocratẽ dicere ĩ aliq̃ libꝛoꝝ ſuoꝝ:ꝙ deus bñdictus et ſublimis cauſaſſet aliquã egritudinẽ.et Raſis ĩ ꝓlogo libꝛi ad Almanſoꝛiũ regẽ. Regi almanſoꝛio cuiꝰ vi⸗ tam ꝓlonget deus. et Damaſcenꝰ in plogo ſui libꝛi.de ↄſolatione medicinarũ. In noĩe dei miſericoꝛdis cuius noĩatu ſermo recepit gratiã et doctrina ꝑfectionẽ. et idẽ in plogo ſue pꝛactice. Sanat ſolus languoꝛes deus et Albumaſar in ſuo introductoꝛio in aſtro⸗ nomiã. Deus eſt mouẽſ oĩa immobilis:cuiꝰ nomẽ eſt benedictũ et exaltatũ exaltatõe ma⸗ xima.Et Seneca in tragedijs. Sequit᷑ ſu⸗ erbos victoꝛ a tergo deꝰ.et ad ¶ucillũ. NHi hil deo clauſum eſt. et O uidius in li. de arte amandi. Flectit᷑ iratus voce rogãte deus.et Sirvxtus pitagoꝛicus in ſentetijs.Cogitatio hoim nõ latet deũ.et Cicero in libꝛo de legi⸗ bus. Nihil eſt pᷣſtantius deo.et li.de natura deoꝝ. Nulli eſt nature obedies aut ſubiect deus:oẽm ergo regit ipᷣe naturã. et iterũ ibi. Copꝛehende aio:et ꝓpone añ oculos deũ.etĩ codẽ.Quid eſſe pᷣt in rerũ natura hoĩe meliꝰ In eo enĩ ſolo eſt rõ qua nihil pᷣt eſſe pᷣſtanti us.Eſſe aũt hoĩem q nihil in oĩ mũdo meli us eſſe q;ᷓ ſe putet deſipiẽtis arrogãtie eſt.Er go eſt aliqͥd meliꝰ:eſt ergo ꝓfecto deꝰ. Quid amodo audebũt dicere curioſi:an tantoꝝ vi roꝛũ quoꝝ teſtimonia retulimꝰ:ſnĩa inanis eſt. O ſtulti et tardi coꝛde ad credendũ.O ce ci peccatoꝛes:et inimici dei. O maligne men tes iniquoꝝ exꝑgiſcimini et intuemini eũ qͥ oia cõdidit: oibus pᷣeſt:et nos ꝑdere põt atq; ſaluare. Sed qͥ illũ nõ timẽt:nõ diligũt neq; venerant᷑:ſtatim inflatis bucchiſ mihi detra go ſui ritualis.et ſic dici hunt ſic loquenti. Supꝑflua inquiunt ac tu⸗ mida eſt tanta pᷣcedens turba auctoꝛitatũ de deo:cũ eum agnoſcamꝰ:cõfiteamurq; creato rẽ celi et terre:viſibiliũ oĩm et inuiſibiliũ.O infelix eſt hoꝝ cõditio tom dũ cõpletũ ex⸗ perimur id qð apls ſcribit ad Titũ.i.ca. Cõ fitent ſe noſſe deũ:factis aũt negãẽt. deus vocat᷑ pater noſter in quo oſten⸗ ditur eius benignitas q̃ nos allicit ad eũ di⸗ ligendum. Capitulũ ſecundũ. cundũ nomẽ quo deus noĩiat᷑a no bis ẽ nomẽ amoꝛis:illud ẽ pater Mi Irg res ꝓfecto:qꝙ ille qͥ condidit celũ et terrã et oĩa q̃ in eis ſunt:dignet᷑ a nobis ver niculis pater appellari. Nos tñ ipᷣrꝰ filij dei eſſe refugimus dũ magis hec infima vilia at qʒ terrena:qᷓ; ißm ſummũ bonũ diligimus. O bid ipᷣe cõquerit᷑ dicens Eſa.i.ca.Filios enutriui et exaltaui:ipᷣi aũt ſpꝛeuerũt me. Ve runtñ vt ad tãti pr̃is dilectionẽ coꝛda inflam mentur humana: de ipᷣa paternitate tres cõſi deratões faciemus. Zercia ſignificationis. ꝛima cõſidemtio dicit᷑ diſtinctõis in qᷓ bet: ꝙ patres et multiplici untur. Ham “”èMBẽg ꝛimus dicitur carnalis. ecundus ſpiritualis. Tercius ſacramentalis. uartus infernalis. ¶Muintus ce is. — W mus pater dicit᷑ carnalis:aut rõne im diate generatiõis:de quo dicit᷑ Exo.xx.c. Honoꝛa patrẽ tuũ.Aut rõne oꝛiginis. et ſic oẽs aui:paui:aitaui:tritaui dicunt᷑ pr̃eſ. Añ Hiero. ſuꝑ Danielẽ aſſerit de Balthaſar 4 vocat patrẽ NHabuchodonoſoꝛ. vt ſcribitur Daniel.v.ca. nõ facit erroꝛẽ ſcientibo ſcri pture ſancte ↄſuetudinẽ:qua paui oẽs ⁊ ma ioꝛes patres vocant᷑. Nã ſᷣm Beroſum chal deum:et Joſephum Habuchodonoſoꝛ re⸗ gnauit annis quadra gintatrib:cui ſucceſſit filius qͥ vocatus eſt Euilmeridach.huic ſuc ceſſit fil dictus Hegliſar.qᷓ̃ moꝛtuo regna⸗ uit filius eiꝰ Laboꝛſodoc.huius filius fuit Balthaſar.Et nihilominꝰ ipᷣe dicebat Da⸗ nieli. Tu es daniel de filijs captiuitatis iu⸗ da:quẽ adduxit egPare meꝰ.ſ. Nabucho⸗ donoſoꝛ de iudea. Secũdus patereſt ſpi⸗ pater qlibet ſacerdos.vt patet. xcvi.di.c.qͥs dubitet.vbi dicit. Quis dubitet ſacerdotes chꝛiſti regũ oĩm et princi pum pf̃ es et magiſtros cenſeri.¶ Eſt inſuꝑ 3 iH pater ſpiritualis ſacerdos qui audit cõfeſſio nes: ſicut ptʒz. xxx.q.i.c.oẽs. Similiter q eru dit ⁊ docet aliquos vocat᷑ pater. Hinc macro bius in plogo ſuꝑ ſomniũ Scipionis.Eu⸗ ſtachiũ diſcipulũ filiũ vocat.Et Paulus ad BGBala.iiij.ca.dicit.Filioli:quos iterũ ꝑturio donec xpᷣs firmet᷑ invobis. epᷣus cõfirmans:et quicũq; alius tenẽs ĩ ba⸗ ptiſmo vel ↄfirmatõe illũ qͥ baptizat᷑ aut cõ⸗ firmat᷑. Pꝛobant᷑ iſta.xxx.q.i.c.ad limina.S. filia. Et.xxx.q.iij.c.ita.Et de conſe.di.iiij.c. vos ante oia. Et extra de cognatõe ſpiritua⸗ li.c.vlu. Qð populis ẽ declarandũ ꝓpter eos qui falſo tenẽt ſacerdotẽ baptiʒantẽ nõ fieri cõpatrẽ.¶ Quartus eſt pater infernalis.hic eſt diabolꝰ pater iniquoꝝ.De quo dicit Am ꝛ0. xxij. q. v. c. cauete frẽs. O ẽs qͥ amant mẽYæ daciũ filij ſũt diaboli. Et dũs ieſus dicebat indeis Jo.viij.ca. Vos ex pf̃e diabolo eſtis: et deſideria pr̃is veſtri facitis.¶ Quint? eſt pater celeſtials qui eſt deꝰ bñdictus:de quo clarũ eſt ꝙ ſic noiatur. Vñ E ſa. xiij.c. ſcribi tur. Tu dñe pater noſter ⁊ redemptoꝛ noſter Et Jere.iij.ca. Voca me pater meus.et.xxxi ca. Yactus ſum iſraeli pałgr. Et Malach. ij. ca. Nunqͥd non pater vnls oĩm noſtrũ.Et Mat. v. ca. Pater tuus qui videt in abſcõdi to:reddet tibi.Et iteꝝ ibi.Sitis filij patris veſtri qui ſolẽ ſuũ oꝛiri facit ſuꝑ bonos ⁊ ma los.Et.x.c. Nõ enĩ vos eſtis qui loquimini ſed ſpiritꝰ patris veſtri qui loquit᷑ in vobis. et.xxiij.ca. AUnus eſt enĩ pater veſter qͥ in ce⸗ lis eſt. Et Luc.vi.ca.Eſtote miſericoꝛdes ſi cut et pater veſter celeſtis miſericoꝛs eſt. Et Matthei.vi.ca. Cũ oꝛaueritis dicite:pater noſter qͥ es in celis⁊c̃. Et.i.ad Coꝛint.viij.c. Vnus eſt de pater ex quo oĩa.Et de hoc ita loquit᷑. Mirgił.in pᷣmo Eneiõ. At pater oĩ⸗ potens ſpelũcis addidit atris.Eti.x.At pa⸗ ter oĩpotens rerũ:cui ſumma poteſtas.Et in pmo Geoꝛgicoꝝ.Ter pater extructos:deie⸗ cit fulmine mõtes.Et Oꝛatius odda ſecũda Jam ſatis terris niuis atq; dire grãdina mi ſit pater. Et rubente dextra ſacras iaculat᷑ ar ces.Terruit vrbem terruit gentes. Scribit Oꝛoſius ꝙ; Pyrrhus rex epirotarũ:qͥ in au xiliũ tarentinoꝝ venit:fretus viribo theſſalie ac macedonie totiuſq; grecie:dũ in pꝛima pu gna in campania Aaleriũ leuiniũ cõſulem. omnẽq;ʒ quaſi exercitũ romanoꝝ deuiciſſet: cum extraq; ꝑte multi fuiſſent interfecti:atq; numerus occiſoꝝ ex ꝑte Pyrrhi pᷣgrandis fuiſſet:poſt habitã illã victoꝛiã:affixit titnlũ illo. Secundũ d ubiũ fuit:vtꝝ hoc nomẽ pater ꝑ pꝛius dicatur in deo reſpectu filij: in tẽplo Jouis:in quo ita ſcriptũ erat. Qui ter ſacramẽtalis:is eſt ſacerdos baptiſans et ante hac inuicti fuereviri pater optime olym pi. Hos ego in pugna vici:et ab eis vicuus ſum. Cum redargueret᷑ a ſuis qꝛ ſe victũ faet batur. Rñdit ſi rurſus ſunili mõvincã:reuer tar ſine militibo in epirũ.Ecce itaq; ꝙ apud oẽs nationes de deo nomẽ patris ꝓclamat. Sed dũ iſta tractamꝰ opus eſt vt in hac ꝑte trig dubia diſputemmgs. Pꝛim vtrũ ſit vna paternitas filij dei et Hecundũ vtrũ hoc nomen pater ꝑ pꝛeius . r., dicat᷑ in deo reſpectu filij ab eterno geniti. q; reſi eenn hois et creature. ꝛo declaratõe pꝛimi dubi . unt. ꝙ filij dei et creature nõ ſit vna paterni⸗ tas:ſed diuerſa. Pꝛ ima qꝛ vbi ſunt diuerſe relatões oppoſite ibi diuerſa rõ paternitatis. Sced in paternitate qua deꝰ eſt pater filij ab eterno geniti: et qui eſt pater creature ſunt di uerſe relatões oppoſite.ergo diuerſa rõ pater nitatis. Relatio enĩ qua refert᷑ pater ad fiiũ eſt increata.illa qua ad creaturã creata. ⸗ q;videt᷑ hec paternitas ſit alia ab illa. e cundo arguit᷑.qꝛ vbi ſunt diuerſi reſpectus paternitatis:ibi diuerſe paternitates. Sed alio reſpectu eſt deus pr filij:alio reſpectu eſt pater creature. Nã vt dicit gloſa Auguſ.ſuꝑ illoverbo Johannis.xx.capitulo.Aſcendo ad patrem meum et patrem veſtrum: meum natura: veſtrum vero gratia. Ergo. alia eſt aternitas filij et alia creature. Reſpõdet ad oc Alex.de ales in tercio ſumme.ꝙ in rela⸗ tione qua deus eſt pater filij:et pater craatu⸗- re tria ſunt cõſideranda.ſ. Pꝛincipiũ:termi⸗ nũi:et modus. Pꝛincipiũ eſt pater. Termini ſunt filius dei et creatura. Mogus deus eſt pater filij ꝑſonaliter et pater creature eſſentia liter. Licet ergo termini huius relatõis plu⸗ rificent᷑ et modus ſit dinerſus. tñ pꝛincipiũ eſt vnũ nõ diuerſum nec plurificatũ. Unde Aug'. li. de trinitate ait. Pater dicit᷑ pꝛinci⸗ ium filij:qꝛ genuit eũ:et pꝛincipiũ ſpiritus ſancti:qꝛ ſpũs ſanctus eſt donũ eius:et pꝛin⸗ cipiũ creature:quia creauit eam. Et tñ/ꝓpter has diuerſas rõnes nõ multiplicat᷑ rõ pꝛinci pij. Ergo cũ dicit᷑ pater filij et pater creatu⸗ re:nõ multiplicabit᷑ ratio patris reſpectu fi⸗ lij et reſpectu rõnalis creature. Et ſic ſolutuzʒ eſt pꝛimũ argumentũ.Ad ſea ecundũ dicit Ale xan.qꝙ gratia ⁊ natura faciũt diſtinctionenõ ex pte illiuſ a quo:ſed ex ꝑte eoꝝ que ſunt ab erciũ cur in diuinis maternũ nomen ta dubij pleriq; argu⸗ ſeſpett * quod lende ſuope totar⸗ uator milit olax noma leoni⸗ hoiei Npor ſimii foͤpate omeal anrt Ventn ſonſ inal ittin fato hale/ fonabt aOn kofmi lincins Aiaiin Naſi go ſepp⸗ GS mune homen hiumg ſtpern ſennat alurrep spare ioſater lenirch lnDoe Nliein Gha icſen Gurden hporn dun nlug enlpd Uige Göpan liment uoln 8picns üſene Areuer S ead hmat. indane füüdeig raptis ogenia; nomenn noang⸗ 1puemni⸗ A dinate mimns. Nerfün do meſamdi Kianöpa u f iaen e ithens ünn uerou⸗ nüem Tanuni gdaock Urcſenit inn ai Gni⸗ ici no⸗ h ſinins nollgult Etng troen 0 nn⸗ nſonſ/ ſcolunh inic reſpeetu hominie et creature. ¶ Et ad hoc reſpondet Tho.i.parte.q.xxxiij.ꝙ ſic. Nã quod eternũ eſt pꝛius eſt tꝑali. Ab eterno au tem deꝰ eſt pater filij ⁊ ex tꝑe p̃ creature. In ſuꝑ per pꝛius dicit᷑ nomẽ de illo in q̃ ſaluat tota ratio noĩs perfecte qᷓᷓ de illo in quo ſal⸗ uatur ſᷣm aliquid.De hoc ſiquidẽ dicit᷑ ꝑ ſi⸗ militudinẽ ad illud in quo ꝑfecte ſaluat᷑.qꝛ oĩa ꝑfecta ſumunt᷑ a ꝑfectis. Inde eſt ꝙ hoc nomẽ leo ꝑ pꝛius dicit᷑ de aĩali in quo tota rõ leonis ſaluat᷑:qð ꝓpꝛie dicit᷑ leo:qᷓ; de aliquo hoĩe in quo inuenit᷑ aliquid de rõne leonis. vtputa audacia vel foꝛtitudo:de hoc nãq; ꝑ ſimilitudinẽ dicit᷑manifeſtũ eſt aũt q; ꝑfecta rõ paternitatis et filiationis inuenit᷑ in deo patre et in deo filio:quia patris et filij eſtvna natura et gloꝛia:in creatura vero filiatio in⸗ uenitur reſpectu dei nõ ſᷣm ꝑfectã rõem:cum non ſit vna natura creatoꝛis et creature. ſed ſm aliquã ſimilitudinẽ q̃ quãto ꝑfectioꝛ fiee rit:tãto ꝓpinquius accedit adverã filiatõnis rationẽ.Dicit᷑ autẽ deus al icuius creature pater ꝓpter ſimilitudinẽeveſtigij tm̃:vtpote ir rõnabiliũ creaturarũ.ſᷣm illud Job.xxxviij. ca. Quis eſt pluuie pater aut qͥs genuit ſtel⸗ las roꝛis. Alicuiꝰ etiã dicit᷑ pater ꝓpter ſimi litudinẽ imaginis:et ſic dicit᷑ pater hominũ Alicuius pater vocat᷑ ſᷣm ſimilitudinẽ gra⸗ tie:et ſic homo dicit᷑ filius dei adoptiuꝰ ſᷣm ꝙ oꝛdinat᷑ ad hereditatẽ eterne gloꝛie.Qua⸗ re ꝑ pꝛiuſ dicit᷑ pater reſpectu filij quẽ ſibi co equalẽ genuit:q; reſpectu alicuius creature. Ses ↄtra iſta poſſet quis ita arguere.Cõ mune ſ̃m intellectũ eſt pꝛius ꝓpꝛio.ſed hoc nomen pater ſᷣm ꝙ ꝑſonaliter ſumit᷑:eſt pꝛo⸗ pꝛium ꝑſone patris reſpectu ꝑſone:et patris reſpectu ꝑſone filij. Scðm ve ro ꝙ ſumitur eſſentialiter eſt cõmune toti trinitati:et ſic di⸗ citur reſpectu creature. nã toti trinitati dici mus pater noſter. Ergo ſequit᷑ ꝙ pꝛincipali us pater dicat᷑ reſpectu creature qᷓ;ᷓ filij coe⸗ terni ⁊ cõſubſtantialis. Soluit hoc argumẽ tum Tho. vbi. S. cõia abſolute dicta vᷣm oꝛdinẽ intellectus noſtri ſunt pꝛioꝛa qᷓ; ꝓpꝛia qꝛ includunt᷑ in intellectu ꝓpꝛioꝝ ſed nõ ecõ uerſo. In intellectu enĩ ꝑſone patris intelli⸗ gitur deus:ſed nõ cõuertit᷑. Cõmunia vero ᷓ impoꝛtant reſpectũ ad creaturã:per poſteri dicunt᷑ qᷓ; pꝛia que impoꝛtant reſpectus ꝑſo nales.qꝛ pſona ꝓcedens in diuinis ꝓcedit vt pꝛincipiũ ꝓductionis creaturarũ. Sicut enĩ verbũ cõceptum in mente artificis ꝑ pꝛi⸗ us intelligit᷑ pcedere ab artifice qᷓ; artificiatũ qð ꝓducitur ad ſi imilitud inẽ verbi cõcepti in mente.Ita ꝑ pꝛius ꝓcedit filius a patre qᷓ; creatura de qua nomen filiationis dicit m ꝙ aliqd ꝑticipat de ſimilitudine filij. ¶ er cium dubiũ fuit:cur in diuinis nomẽ mater num tacet᷑:paternuʒ vero expꝛimit᷑. Ad hoc ita dicit důs Bonauen. di. v. pꝛimi libꝛi.ĩ de claratõne littere: vbi allegat Anſel.in pſolo⸗ gion. pᷣncipiũ maternũ pᷣexigit aliud pn⸗ cipium pꝛius.qꝛ mater eſt pꝛincipiũ paſſiuũ: et omne tale mouet᷑ ab alio.ergo ante ipᷣm eſt pꝛincipiũ aliud:Om̃ ergo pꝛincipiũ genera tionis filij in diuinis eſt pꝛimũ:et eſt purum actuale. Ideo nullo mõ tranſſfertur maternũ pꝛincipiũ ad diuina.Dicta ſunt hec de filio dei yt agnoſcamus q; benignuſ eſt pater eiꝰ qui hoĩes tanti dignos facit honoꝛis:vt fi⸗ lios etiã ipos habeat:et ſi nõ ſᷣm veritatẽ na⸗ ture:ſm t aliquã ſimilitudinẽ vel ꝑticipatio nem. ¶ GBecunda cõſideratio de paternitate dei:dicitur rõnis:in qua perſcrutari debemꝰ qualiter deus dicit᷑ pater noſter quintuplici ratione. Eimo rõne generationis. S ecũdo rõn. . ernationis. ercio rõne inſtructionis. Nuarto rõne ꝓtectionis. Nuinto rõne dosationis. Pꝛimo dicit deus pater noſter rõne gene rõnis.pater nãq; eſt qͥ habet filiũ a ſe genitũ et ſimilẽ ſibi. Deꝰ aũt et ſi nõ a ſe nõ genuerit fuittũ cauſa nobis vt eſſemꝰ et ſᷣm coꝛpus ⁊ ſm aĩam. Ideo Lactantiꝰ li.ij.diuinarũ in⸗ ſtitutionũ ait.Deus veri pr̃is officio functꝰ eſt ip̃e coꝛpꝰ effinxit:ipᷣe aiam qua ſpiramꝰ in fudit.Illius eſt totũ quicqͥd ſumꝰ.Et moy ſes Deutro.xxxiij.ca. Nunqd nõ ipᷣe eſt pa⸗ ter tuus qui fecit et creauit et poſſidet te. Ibi gloſa. Fecit coꝛpus:creauit et poſſidet te. Ibi glo. Fecit coꝛpꝰ:creauit aĩiam:poſſidet vtrũ⸗ q;.Et vidua illa timẽs deũ q̃ filios hoꝛtaba tur quecũq; ſupplicia ferre:qᷓ; cõtra legẽ poꝛci nas carnes comedere.vt ſcribit᷑.ij. Hacha⸗ beo.c.vij.ita dicebat. Neſcio qualiter in vte ro meo apparuiſtis:neq; ego ſpiritũ et aiam donaui vobis et vitã et ſinguloꝝ mẽbꝛa non ego ipᷣa cõpegi. ecũdo deus dicit᷑ pr̃ no ſter rõne gubernatõis. Ipᷣe ſiquidẽ cunctis creaturis celi et terre mãdauit vt humanis vſibus indeſinenter deſeruiãt. Ob qð vt di⸗ cit Hugo de ſancto victoꝛe.QOuelibet creatu ra trina voce alloquit᷑ hoĩem. Accipe:redde: inge. Accipe beneficiũ ex me in vſum tuum. Accipe inqͥt celũ a me:et luminarib meis:ii⸗ luminationẽ et motũ. Accipe ait ignis a me caloꝛẽ. Accipe ab aere reſpirationẽ. Accipe ab aqua refrigeriũ et lotionẽ. Accipe a terra a iiij aialia: fructus:et ſuſtẽtationẽ:et ſimilia. Se cunda vox eſt redde:ſcʒ obſequiũ tuo bene· factoꝛi et meo creatoꝛi qui ideo me creauitvt * tibi ſeruirẽ. Tercia vox eſt: fuge.ſ. ſupliciũ:⸗ ne illud incurraſ ꝓpter ingratitudinẽ. er cio deus dicit᷑ pater noſter rõne inſtructõis. Inſtruxit nos equidẽ triplici lege.ſ.nature: ſcripture:et gratic.vt ſciremꝰ quid agendũ: quid fugiendũ:qͥd amandũ:qͥd timendũ: qd colendũ:quidue deſiderandũ. Neq; cõqueri debemus ſi neſcimꝰ tot ſecreta nature:aſtro⸗ rũ curſus:motus ſiderũ:occeani ambitũ:na turas herbarum:futura ↄtingentia:et hmõi Om̃ vt inqͥt Lactantiꝰ li.ij.diuinarũ inſti⸗ tutionũ. Cũ apiret hoĩ veritatẽ deus:ea ſo⸗ la nos ſcire voluitqᷓ interfuit hoĩem ſcire ad vitã cõſequendã. Que vero ad curioſam ⁊ ꝓ phanã alar ꝑtinebãt:retinuit vt archa na eſſent. Muarto deꝰ dicit᷑ pr noſter rõne ꝓtectionis:qꝛ ipᷣe nos pꝛotegit et defendit a piculis ⁊ tentatõibo pene innumeris:·niſi enĩ ipᷣe auxiliaret᷑ nobis et angelico nos tuere pſidio vix poſſemꝰ ad hoꝛã ſuꝑ terrã viuere. nuinto de dicit᷑ pater nr̃ rõne dotatõis: ipᷣe quippe dicturus eſt electis. Nenite ad nu ptias: venite ad paradiſj delicias:venite ad opulentiſſimũ celoꝝ regnũ.O quales erunt ille ꝓmiſſe diuitie:qualis aĩe et coꝛꝑis glo ria:q̃lis angeloꝝ ſocietas:qualis deniq; illi u8 henes. vite iocunditas. O q; felix erit vox illa ieſu chꝛiſti filij dei q; ſuauis qᷓ; dele⸗ ctabilis cũ dicet in die iudicij.venite bñdicti patris mei poſſidete paratũ vobis regnũ a cõſtitutione man ari ↄſideratio cir ca paternitatẽ dei dicũ ſignificatõis in qua notãda ſunt quinq; ſigna ꝑ que diſcerni poſ ſunt filij dei a filijs diabo0oll. Pꝛimũ dicitur audientia. Becundũ beniuolentia. ¶erci um obedientia. Nuartum reuerentia. Muintũ pꝛouidentig. — „— Pꝛimũ ſignũ dicitur audiẽti : qu. ſ. quis Lo. xps dixit. Quie ex deo eſt verba dei audit. renen vos nõ auditis qꝛ ex deo nõ eſtis Becundũ ſignũ eſt beniuolentia. Ille ſi⸗ quidẽ dei filius eſſe cognoſcit᷑ quideũ ſuper oia diligit. De quo dicit᷑ Mat. xxij.ca. Dili⸗ ges dum deu tuũ ex toto coꝛde tuo et ex tota aĩa tug et ex tota mente tua et ex oĩibus viribꝰ tuis. ¶ Cercium ſignũ eſt obediẽtia. de hoc cchꝛiſtus dixit Johãnis.xiiij.ca. Si Riig tis me mandata mea ſeruate.Etiterum. Si . pᷣcepta mea ſeruaueritis manebitis in dile⸗ Libẽter audit verba diuina. Uñ Johis. viij. — ctione mea. ¶ Auartũ fignũ dicit᷑ reuerẽtia: quãdo qͥs reuerentiã deo exhibet: reuerenter ſe habendo ad eius nomẽ ſanctũ:ad ſacra lo ca:ad ſacras pſonas:ad ſacras cerimonias: et ad oĩa que pertinẽt ad cultũ dei.Quin⸗ tum ſignũ vocatur ꝓuidentia. Ille vtiq; bo⸗ nus eſt filius qui patri ꝓuidet in ſuis neceſ⸗ ſitatibus. Sic quicũq; deo ſubuenire ſollici tus eſt:filius eius credi poteſt.Et licet deus nullo indigeat qui feliciſſimꝰ ac beatiſſimus eſt:tñ ſibi aſcribit quicqͥd ꝓ illius amoꝛe pxi mis noſtris tribuit᷑. Jdeo at. xv. c. dicit᷑. Qõ vni ex minimis meis feciſtis.O qᷓ; exi⸗ guus eſt numerus filioꝝ dei qũquidẽ a ra⸗ riſſimis audit᷑ minus diligit᷑ et pᷣceptis eius a paucis obtemperat᷑: cunctaq; ad religionẽ ſpectantia deturpata ſunt:et penitus diſſipa ta ac ꝓximis ꝓ dei amoꝛe ſuccurrere vix ali⸗ quis curat.O ſeculũ tetrũ ⁊ ſoꝛdidũ quo ho mines a deo patre totaliter ſe auerterũt:et ſe⸗ quuntur cõcupiſcentias ſuas:nihil amplius ſperãtes de ꝓmiſſa hereditate celeſtis regni. ¶ &Æ£ deus benedictus nuncupat dñs qo eſt nomen honoꝛis:de ipſo dicitur: quia illius imperio cuncta ſubiacent. Erciũ nomẽ quo deꝰ nolat᷑ a nobis eſt nomen honoꝛis:illud eſt dñs. ſic us adã. Et.x.ca. Reſpexit dñs ad abel et ad munera eiꝰ.Et.vi.c.Coꝛrupta eſt terra coꝛã dño. et.vij.c.Dixit dñs ad eũ. Ingredere tu et oĩs domus tua in arcaʒ.et.viij.ca. Recoꝛ⸗ datus aũt dñs NHNoe.et.xij.ca. Dixit dũs ad abꝛahã. Egredere de terra tua.et.xv.ca. Ap⸗ paruit ei dñs in cõualle mãbꝛe.et.xxi.c. Vi⸗ ſitauit dñs ſarã.et.xxij.c. Angelus dñi de ce lo clamauit.et.xxxix.ca. FZuit aũt dũs cũ Jo ſeph. Et Exo.iij.ca. Dixit dñs ad moyſen. Et ſic incipit capi.viij.ix.x.xi.et.xij. Capitu lũ vero.xiij.habet.Locutꝰ eſt dñs ad mov⸗ ſen. Et ſimilit᷑ ſcribit᷑ xiiij.xv.xx.xxxi.xxxiij et. xl. ca. Et Leui.iiij.vi.viij.xi.xij.xiij.xiiij. xv.xvi.xvij.xviij.xix.xx.xxij.xxiij.xxiiij.xxv et vlti. ca. Et idẽ Nume.i.ij.iiij.v.vi.viij.ix. x. xv.xix.xxxi.xxxiij.ca.Et ita frequẽter repe ſtamento. Quare autẽ ſic vocetur:aſſignari voſſunt tres rönes. ¶ Rꝛima dicitur ſubiectionis. Becunda immutationis. ercia annihilationis. QA apitulum tercium. in tota ſciptura ſepins noĩat᷑. Ande BGeñ.c.ij.dicit. Dixit dñs deus.nõ eſt bonũ hoĩem eſſe ſolũ.Etin.iij.ca. Nocauit dñs de titur hoc nomẽ dñs tã inveteri q; in nouo te ltion Nein 6 † fige⸗ patt pu lin. liul t gult guſt fune Nipt vche füpen lden huic ige⸗ nege dein erun tuitu busl ſtiun gci guide⸗ iin Can ſi⸗ llie ben nun nn ſnqta looſuo pulen uice ginen rfe ſtchſi ancoe ſceno duoeſ Guonen fespan No nn⸗ Rtoi auni Ptnne luon ketin. hnenerenne mſacnalo Gnonus: uin⸗ eyngbo⸗ nſuis ere⸗ Nenireſolic kadens benniſimus Ns amrpri t cdik. i8,0 ei⸗ ignicegrn⸗ cepts eins d wigont ins diſih noei W⸗ Gidü gnohe menerüraſe mhAmplu Wumtad. nolot1nds deſt disl noizt,Und 8 noeſt boni hocnuitdiek S1 hld ckena Trn ma Kwi⸗ Dirdisa na y arricV Ausdidec⸗ iidi 1 nnſſl iacii titr, Igeo ad diuinã bonitatẽ ꝑtinetvt ſicut pdu ¶ Pꝛima rõ:quare dũs nucupat᷑:dicit᷑ ſubie ctionis.qꝛ oĩa q̃ in mũdo ſunt:ſiue in celo:ſi ue in terra:maxia et minima:ab ipᷣo ſunt:eiuſ qʒ ꝓuidentie et gubernationi ſubdunt᷑. hoc fides vera firmiter tenet:hoc oĩs doctrina ſa na teſtat. VUñ Sapie.xiiij.ca.dicit᷑. Tu autẽ pater:ſapiẽtia tua gubernas oĩa. Et Heſter xiij.c. Oñe deꝰ rex oĩpotẽs in ditiõe tua cun cta ſunt poſita.et nõ eſt qͥ poſſit reſiſtere volũ tati tue. Et Boeti in li.de ↄſolatõe inq t.O qui ꝑpetua mundũ rõne gubernas.Et Au⸗ guſti. li.v.de ciui.dei.Deꝰ nõ ſolũ celũ ⁊ ter⸗ rã:nec ſolũ angelũ et hoĩem:ſed nec exigui et ↄtẽptibilis aĩantis viſcera:nec auis pennulã nec herbe floſculũ:nec arboꝛis foliũ ſiue ſua rũ partiũ ↄueniẽtia derelinqͥt. Et Cicero in li.de natura deoꝛũ.Quis en nõ timeat oĩa ꝓuidentẽ et cogitantẽ et animaduertentẽ:et oĩa ad ſe ꝑtinere putantẽ curioſum et plenũ negocij dñi. Cũ tñ hanc ꝓuidentiã ſummi dei nõnulli tripliciter errauerũt CPꝛimi fu erunt quidã antiqui phi qui dixerũt oĩa foꝛ tuitu agi:vt Democritꝰ et Epicurus.de qui bus loquit᷑ Lactantiꝰ in li.pmo diuinaꝝ in ſtitutionũ.Quoꝛũ poſitio ſůᷣ m tho.pᷣma pte q.ciij. impoſſibilis oſtendit᷑ ex duob⸗ Pꝛimo quidẽ ex eo ꝙ apparet in ipᷣis reb. Nidemuſ enĩ in rebus naturalibo ꝓuenire qð melius eſt: aut ſemꝑ:aut in plurib:qð nõ cõtingeret niſi ꝑ aliquã ꝓuidentiã res naturales dirige rentur ad finem boni:qð eſt gubernare. Vñ ipᷣe oꝛdo certus rerũ maxime demõſtrat mun di gubernatiõʒ. Sicut ſi qͥs intraret domũ bene oꝛdinatã:ex ipᷣa domus oꝛdinatõe:oꝛdi nationis rõem ꝑpenderet.Et hoc eſt qʒ La ctantius vbi.S. elegãtiſſime retulit. Nemo inqͥt eſt tã rudis:tã ferus moꝛibo:qui nõ ocu los ſuos in celũ tollẽs:tametſi neſciat cuius ꝓuidentia dei regat᷑ hoc oẽ q cernit᷑nõ ali⸗ qquã tñ eſſe intelligat ex ißarum rerũ magni⸗ tudine:pulcritudine:vtilitate: temperatone. Nec fieri poſſe:quin id qð mirabili rõne cõ⸗ ſtat cõſilio aliquo maioꝛe ſit inſtructũ. Se⸗ cundo apparet illa poſitio impoſſibilis ex cõ ſideratõne diuine bonitatis ꝑ quã res in eſſe ꝓducte ſunt. Cum enĩ optimi ſit:optima p⸗ ducere.nõ ↄuenit ſumme bonitati diuine q; res ꝓductas ad ꝑfectũ nõ ꝑducat vltima aũt ꝑfectio vniuſcuiuſq; eſt in cõſecutõne finis. xit res in eſſe: etiã eas ad finẽ ꝑducat.¶ Se⸗ cundi qui errauerũt circa dei ꝓuidentiã fue runt aliqͥ aſſerẽteſ deũ ita gubernare mundũ ꝙ tñ nec rõnalis creatura:nec aĩalia bꝛuta il⸗ lius ꝓuidẽetie ſubdunt᷑. Nõ creatura rõalis quia ſeip̃am gubernare pᷣt:cũ habeat domi⸗ nium ſui actus et ꝑ ſe agat. Nõ aĩalia bꝛuta quia apls.i.ad Coꝛinth.ix.ca.dicit. Deo nõ eſt cura de bobus. ¶ His reſpondettho. vbi ſupꝛa.ꝙ creatura rõnalis gubernat ſeißiam ꝑintellectũ. et voluntatẽ:quoꝝ vtrũq; indi⸗ get regulari et perfici ab intellectu etvolunta te dei. Et ideo ſupꝛa gubernationẽ qua craea tura rõnalis gubernat ſeip̃am tanq́; dñẽa ſu actus indiget gubernaria deo. Aialia etiim bꝛuta vt boues et ſimilia nõ totaliter ſubtra⸗ huntur a cura gubernatõis diuine:ſed ſoluʒ ꝙ;tum ad modũ qui cõpetit rõnali creature q a deo inducitur ad bonũ et retrahit᷑ a ma- lo ꝑ pꝛecepta et phibitiones:pᷣmia et penas. qð nõ fit in creatura irronali q nõ eſt ad bea titudinẽ oꝛdinata.(¶ Kercij qui errauerunt circa ꝓuidentiam diuinã ſunt alij qui tenent ita deũ gubernare mundũ:q oĩno excludũt cauſas ſecundas. arguentes quia melius eſt aliqͥd fieri ꝑ vnũ q; per multa. ſi ſit poſſibile:. yt dicit.viij. phiſicoꝝ. Deus ergo poteſt per ſeip̃m gubernare abſq; cauſis ſecundis. terũ arguunt:qꝛ nihil eſt in deo imper/re ctum et deficiens:ſed ad defectũ gubernat o ris ꝑtinere videt᷑ q; mediantib aliquibo gu⸗ bernet. Sicut rex terrenus:qꝛ nõ ſufficit ad oĩa agenda:nec vbiq; pñs eſt in ſuo regno. Etꝓpterea expedit vt habeat ſue gubernatõ nis miniſtros et coadiutoꝛes. ¶ Iſtis ita re ſpondet Tho. ꝙ in gubernatõe duo cõſide⸗ rantur.ſ. Ratio gubernatõis:que eſt ꝓuiden tia. Et executio quantũ ad rõem gubernatio nis ꝑtinet:deus immediate omnia gubernat Quantũ autẽ ad executionẽ deus gubernat quedã mediantibo alijs: eo ꝙ ꝑ gubernatiöz res q̃ gubernant᷑ ſint adducẽde ad ꝑfectionẽ tanto eſt melius gubernatio quanto maioꝛ perfectio a gubernãte rebus gubernatis cõ⸗ municat᷑. Maioꝛ aũt ꝑfectio eſt ꝙaliquid in ſe ſiſtit bonũ:et etiã ſit alijs cauſa bonitatis: qᷓ; ſi eſſet ſolummõ in ſe bonũ. Et ideo ſic de us ꝓuidentia ſua res gubernat vt quaſdã in gubernãdo cauſas alioꝝ in ſtituat. Sicut ſi aliquis magiſter ſuos diſcipulos nõ ſolũ ſci entes faceret ſed etiã alioꝝ doctoꝛes. ¶ Ad dictũ vero Ariſto.rñdetur.qꝙ ſi ſolus deꝰ gu bernaret:ſubtraheret᷑ perfectio cauſalis a re bus:vnde nõ melius totum fieret per vnum quod fit per multa. Nam ſi nõ eſſent alique cauſe medie exequẽtes diuinã ꝓpuidentiam: non eſſet in rebus oꝛdo cauſarũ:ſed effectuũ: tm̃ exigit ergo ꝑfectio ꝓuidentie diuine: vt ſint cauſe medie exequẽtes ipᷣius voluntatẽ. HNHinc eſt qð in pᷣs.dicit᷑. Bñdicite dũm oẽs virtutes eius que facitis voluntatem eius. ¶ Aa aliud aũt qð obijciebat᷑ de defectu gu bernantis. Rndetur ꝙ ad dignitatẽ regẽtis ꝑtinet: vt habeat multos miniſtros et diuer⸗ ſos ſui regiminis executoꝛes:qꝛ ſic pᷣclarioꝛ poteſtas eiꝰ oſtendit᷑ Et ſi qͥs obijceret: ꝙ de us ita gubernat mediantibo cauſis ſecũdis. ſicut aliqͥs ſuperioꝛ et ꝓuiſoꝛ quedã magna et vniuerſalia ꝑ ſeipᷣm excogitat:qualiter ſint oꝛdinãda. Minimoꝝ vero oꝛdinẽ ipᷣe nõ ex 717 cogitat:ſed alijs inferioꝛib⸗ excogitandũ re⸗ liquit. Sic et deus minima nõ cogitat ſiue poꝛdinat. Rñdere poſſumꝰ ꝙ nõ eſt ſimile in deo et gubernatoꝛe finito in q̊ cõtingit ſic fie ri: ꝓpter defectũ eius intũ vel minino vel ſingulariũ oꝛdinatòes ignoꝛat:vel nõ ſuffi⸗ cit ad omniũ oꝛdinẽ excogitandũ ꝓpter libꝛo mũ vel tpis ꝓlixitatẽ q̃ requireret᷑: hmõi autẽ defectus lõge ſunt a deo. Nã ipᷣe oĩa ſingu⸗ laria cognoſcit:nec in intelligendo laboꝛat: aut tꝑs requirit. Ideo cũcta ipᷣius ꝓuidẽtia ſubiacent:nõ ſolũ in vniuerſali ſed etiã ĩ par ticulari:nõ ſolũ celeſtia:ſed infima et terrena. Vñ Augꝰ.li.x.de ciui.dei.ca.xvij.ait.Phi⸗ loſophi ⁊ pᷣcipue platonici:rectius ceteris ſa puiſſe laudant᷑:qꝛ diuinã ſapientiã vel ꝓui⸗ dentiã:hec q̊ʒ rerũ infim atq; terrena admi niſtrare docuerũt.Et ſᷣm hoc dictũ Auguſ. nõ videt᷑ eẽ vſquequaq; verũ qð platoni im putat᷑.ſ.qꝙ diuiſerit puidentiã in tres. Pꝛi⸗ mã pꝛimi dei qͥ ꝓuidet rebo celeſtib. Secun — dam ſecundoꝛũ deoꝛũ:qͥ celũ circumeunt:q̃ eſt reſpectu eoꝝ que fiũt in generatõe et coꝛ⸗ ruptione.Terciã quoꝛundã demonũ q ſunt cuſtodes circa terrã humanarũ actionũ.Si tũñ plato ſic dixerit in hac ꝑte:vtiq; inſaniuit Sed mirant᷑ q;plurimũi:ſi deus ſapientiſſi⸗ mus pꝓuidentia ſua gubernat oĩa:cur tot ma la ſinit in reba eſſe:aut nõ pᷣt ea impedire:⁊ ſic nõ eſt omnipotẽs:aut nõ de oĩbus curã ha⸗ bet. Quibo rũdet tho.i.pte.q.xxij.ar.ij.in re⸗ ſponſione ad ſecundũ argumentũ.ox aliter eſt de eo qͥ habet curã alicuius ꝑticularis:ex cludit defectũ ab eo qð eius cure ſubdit᷑ q;tũ pᷣt. Pꝛouiſoꝛ vero vniuerſalis ꝑmittit aliquẽ — defectũ ĩ aliquo accidere ne impediat᷑ bonũ totius. Vñ coꝛruptões et defectus in reb na turalibo dicunt᷑ eſſe cõtra naturã particularẽ tñ ſunt de intentione nature vniuerſalis in⸗ quantũ defectus vniꝰ cedit in bonũ alteriꝰ: vt etiã totius vniuerſi. Nam coꝛruptio vni us eſt generatio alterius:per quã ſpecies cõ ſeruat᷑. Cum ergo deus ſit vniuerſalis ꝓui ſoꝛ totius entis ad ipᷣam ꝓuidentiã pertinet vt ꝑmittat quoſ. dãdefectus eſſe in al’quibus particularibo rebus ne impediat᷑ bonũ vni⸗ uerſi perfectũ. Si enĩ oĩa mala impedirent᷑: multa bona deeſſent vniuerſo. Nõ eſſet vita leonis ſi nõ eſſet occiſio animaliũ. Neq; eſſet patiẽtia martyrũ:ſi nõ eſſet ꝑcuſſio tyranno rum. Ideo Augꝰ.in Encheridion inqͥt.De us omnipotens nullo mõ ſineret aliqð ma⸗ lum eſſe in operibus ſuis niſi vſq; adeo eſſet omnipotẽs et bonus vt bene faceret de malo Quia vero intellectus noſter debilis et infir mus nõ poteſt archana dei penetrare:cũ vi⸗ demus vel bona malis.vel mala bonis. aut moꝛi ꝓbos et vtiles:impios et iniquos diu⸗ tius viucre.⁊ hmõi cetera recoꝛdari debemꝰ illius grauiſſime ſentẽtie dauid in pᷣs. Judi cia dei abyſſus multa. Cui cõcoꝛdat qð pau lus ſcribit ad Ro.xi.ca.O altitudo diuitia⸗ rum ſapiẽtie et ſcientie dei:qᷓ; incõpꝛehenſi⸗ bilia ſunt iudidicia eiꝰ:et inueſtigabiles vie eius. Vtiq; ꝑiculoſiſſime errant qui ꝓfunda ſecretoꝛũ diuinoꝛũ ſuis viribus ꝓpꝛijs attin gere tentant.Ob qð Lactantiꝰ li.i.diuina⸗ rũ inſtitutionũ dicebat. Veritas et archanũ ſummi dei qui fecit oĩa:ingenio et ꝓpꝛijs ſen⸗ ſibus:nõ poteſt cõpꝛehendi.Alioquin nihii inter deũ:hominẽq; diſtaret:ſi conſilia et di⸗ ſpoſitiones illius maieſtatis eterne cognitio aſſe quere᷑ humana. ¶ BGecũdo creatoꝛ oĩm dicit᷑ dũs rõne immutationis.Poteſtipᷣe dũ ſibi placet immutare legẽ et ꝓpꝛietatẽ cuiuſcũ q; create nature. Vt eni inquit Tho.i.pte.q. cv. Si oꝛdo rerũ cõſideret᷑ put dependet a pꝛima cauſa:ſic cõtra rerũ oꝛdinẽ deꝰ facere nõ poteſt. Sic enim ↄtra rerũ oꝛdinẽ faceret ſi faceret cõtra ſuam pꝛeſcientiã aut volunta tem aut bonitatẽ. Si vero cõſideretur oꝛdo rerũ pꝛout dependeta qualibet ſuarum cau⸗ ſarum:ſic deus poteſt facere pꝛeter oꝛdinem rerum:quia oꝛdini ſecundarũ cauſaꝝ ipᷣe nõ eſt ſubiectus:ſed talis oꝛdo ei ſubijcit᷑ quaſi ab eo ꝓcedens nõ per neceſſitatẽ nature:ſed per arbitriũ voluntatis.potuiſſetenĩ et aliꝰ um oꝛdinem rerũ inſtituere. VUnde poteſt pᷣ⸗ ter hunc oꝛdinẽ inſtitutũ agere cũ voluerit: puta agendo effectus ſecundarũ cauſarũ ſi⸗ ne ipᷣis:vel etiam ꝓducendo aliquos effect⸗ ad quos cauſe ſecunde nõ ſe extendũt. Ideo Au guſtinꝰ cõtra Fauſtum inquit.Deus cõ tra ſolitũ curſum nature facit:ſed cõtra ſum⸗ mam legẽ tam nullo mõ facit:qᷓ; cõra ſe ipᷣm nõ facit.Et iteꝝ ibidẽ. Illud eſt vnicuiq; rei naturale:qdð ille fecerit a eſt oĩs modus:nu merꝰ:et oꝛdo nature.Igit᷑ dũ ſibi placuit de uricſi Giant fobt ſgoge Nedi guite d ufe Gp gu un l fnrore ſigt fint fode Whn M ſyr hoe necl li glin⸗ nuut gyol n Gnn epe ſoſ⸗ Wer d gt hil n i⸗ ſin heren daene ſpir ſeſabe mnore ſtrere hei Glaſep migt aſeg When Er m hen idn zyni; irns gyin geſet nmnno de gom⸗ lo ſe emaio ginfi ig an odin: di pan dali⸗ pfund s4tit diuin⸗ wani jsſer⸗ nnibi gade nio i nlci eg duriſſimo lapide aquaʒ eduxit pplo ſitienti. Sicut ponit᷑ E xo.xvij.ca. Grauitatẽ a fer—- ro abſtulit:cũ tꝑe heliſei de ſecuri excuſſum⁊ in aquã demerſum ſuꝑnatauit.vt notat᷑ de ↄſe. di. ij. c. reuera. Retrigerauit ardoꝛẽ igniſ qui tres pueros in illũ iniectos:nec minimo leſit. At habet᷑ Daniel.iij.c.Et alia innume ra fecit:tã in veteri qᷓ; in noua lege.ſicut etiaz cõſpicimꝰ in oꝑibus miraculoſis. Eercio dicit᷑ dñs rõe annihilatõis:ſi enĩ vellet in ni hilum cũcta redigeret. VUñ Hiere.ca.ij.dice⸗ bat. Coꝛripe me dñe:verũ in iudicio ⁊ nõ in furoꝛetuo:ne foꝛte ad nihilũ rediges me.ñ aliqui ↄtra hoc arguũt:qm̃ deus eſt cauſa re rũ vt ſint ꝑ ſuã bonitatẽ.qꝛ ſᷣm Augꝰ.in pꝛi⸗ mo de doctrina xpᷣiana. Inquantũ deus eſt bonus ſummꝰ. Si ergo deus noõ pᷣt nõ eſſe bonus:neq; videt᷑ ꝙ poſſit facere vt res non ſint:et ex cõſequenti nec illas anibilare. Ad hoc rũdet tho.pꝛima ꝑte.q.ciiij.Oð deꝰ be⸗ nedictus nõ ꝓduxit res in eſſe agẽdo ex ne⸗ ceſſitate nature. Qõð ſi eſſet verũ:nõ poſſet rẽ aliquam anihilare:ſicut nec pᷣt a ſua natura mutari. Pꝛoduxit aũt oẽm creaturã ex libe⸗ ra volũtate ex q̃ eſſe ipius creature dependet Cõſeruat vero deus res in eſſe:inquantũ eis⸗ Oõtinue influit eſſe. Sicut ita; anq; res el⸗ ſent:potuit eis nõ cõmunicare eſſe:et ſic eas nõ facere. Itaq; poſtq; iã facte ſuntpᷣt eis nõ influere eſle:et ſic eſſe deſiſterẽt abſq; pᷣiudi⸗ cio diuine bonitatis q̃ nõ depẽdet ex rebus creatis.Et licet poſſet deꝰ res anihilare:ni⸗ hil m̃ oĩno in nihilũ redigit᷑ex eo ꝙ magis maniteſtat᷑ potẽtia diuina in rerũ ↄſideratõe q́ᷓ; in illarũ anihilatione. Ideo ſapiẽs Ecẽs iij.ca.ait.Didici ꝙ oĩa oꝑa q̃ fecit deus:ꝑſe⸗ uerent in eternũ.Dicta ſunt hec de poteſtate dei excelſi:vt ſic moꝛtales hoĩes ampliſſimũ: ſempiternũq; dũm eius cõtuentes maieſtati ſue ſubeſſe nõ repugnẽt. Ipᷣe nanq; eſt deus magn: dus et rex magnꝰ ſuꝑ oẽs deos. Ipᷣe eſt rex regũ:et dñs dñantiũ:cuius eterna po⸗ teſtas:q̃ nõ auferet᷑ ab eo. Ipᷣeeſt qui domat colla ſupba:⁊ cõcidit ceruices peccatoꝝ. Ipᷣe deniq;ʒ eſt: de quo Pauł ſcripſit.i.ad Thi. i.ca. Regi ſeculoꝝ immoꝛtali ⁊ inuiſibili ſoli deo:honoꝛ et gloꝛia in ſecula ſeculoꝝ. ¶ Demo ſecundus de ſimplicitate dei: cõ⸗ tra idolatras et colentes hoies:atq; celeſtia Net eos qͥ adoꝛãt eũ in ſpiritu et ve Nrritate adoꝛare opoꝛtet. Saluato⸗ Piritus eſt deus ris noſtri verba ſunt iſta oꝛiginaliter Johis iiij.ca. Qui deũ verũ rẽ aliquã coꝛpoꝛeã eſſe ſt uſpicant᷑: ꝓfecto in laqueũ incidũt erroꝛis: ꝑnitioſiſſime falſitatis. Nã licet nulla crea⸗ tura eius magnitudini valeat cõparari:nibhi lominus cuncta q̃ coꝛꝑis inde in ſuo eſſe ꝑfi ciuntur: ab illiꝰ natura ſunt penitus aliena. Eſt quidẽ deꝰ vere et ſumme ſimplex.vt Au guſti. docet in. vi.de trini. Ideo tenendũ eſt firmiter vt ſcũs Tho. docet. i. ꝑte. q. iiij. &— in deo nõ eſt cõpoſitio neq; ꝑtiũ q;titatinarã neq; foꝛme et materie:neq; in eo eſt aliud na tura et ſuppoſitiuũ:neq; aliud natura et eſſe. PNeq; eſt in eo cõpoſitio generis ⁊ differẽtie: neq; ſubiecti ⁊ accidẽtꝭ. Sʒ vt faciliꝰ dei ſim plicitatẽ capiamus: in pñtiſermonne tres ve theologicas explicabimus. ꝛima ꝙ deus eſt ſpirius. Decundo ꝙ in deo nõ eſt ↄpoſitio ſoꝛme et materie. ?UùM aage deus ĩ ↄpoſitõʒ alioꝝ nõ venit. X de' eſt ſpus: et nullo mõ p̃t eſſe coꝛpus vel aliqͥd coꝛpoꝛeũ. api. pꝛimũ. AKuima veritas:ꝙ deus nõ eſt coꝛpus Hoc declarat᷑ a Tho.pma ꝑte.q.iij. Pꝛimo qꝛ nullũ coꝛpꝰ mouet᷑ nõ mo tum:et deus eſt pꝛinełpiũ mouẽs immobile. Secũdo:qꝛ deꝰ eſt id qð eſt nobiliſſimũ in entib:qð cuncti ſapiẽtes:ꝓfitentur. JImpoſ ſibile autẽ eſt aliquod coꝛpus dari nobiliſſi⸗ mum omniũ entiũ. Nam coꝛpus aut eſt vi⸗ uum aut nõ viuũ.Coꝛpus viuũ nobilius eſt corpoꝛe nõ viuo. Coꝛpus autẽ viuũ non vi uit inquantũ coꝛpus:quia ſic omne coꝛpꝰ vi ueret.Opoꝛtet ergo ꝙ viuat per aliqͥd aliud ſicut coꝛpus noſtrũ viuit per animã. Illud ergo ꝑ quod viuit coꝛpꝰ nobilius eſt q; coꝛ⸗ pus.quare impoſſſibile eſt deuʒ eſſe coꝛpus. Ded arguere poſſumus ꝙ deus ſit coꝛpus gr q; rõnibus. nr Mꝛumo rõne attributionis. Secudo rõne figurationis. Cercio rõne teſtificationis. QAuarto rone ſituationis. uinto rõne terminatöis. ¶ Pꝛimo arguitur ꝙ deus ſit coꝛpus rõne attributionis. NHam ſcriptura attribuit deo trinã dimenſionẽ q̃ ſpectat ad coꝛpus.Scri bitur enĩ Job.xi.ca. Excelſioꝛ eſt celo:et qͥd facies ꝓfundioꝛ inferno et vnde cognoſces: longioꝛ terra menſura eiꝰ et latioꝛ mari. Sʒ ex huiuſmodi verbis nõ cõcluditur ꝙ deus ſit coꝛpus:quia ſacra ſcriptura cum trinã di menſionẽ deo tribuit ſub ſilitudine q;titatis coꝛpoꝛee:quantitatẽ ipᷣius virtualẽ deſignat: vtputa per ꝓfunditatẽ:virtutẽ cognoſcendi occulta. Per altitudinẽ excellentiã maieſta⸗ tis ſuꝑ oĩa. Per longitudinẽ durationẽ ſui eſſe. Per latitudinẽ affectũ dilectõis ad oĩa. Nel vt Dioniſi dicit in li.de diuinis noĩbꝰ Per ꝓfunditatẽ dei intelligit᷑ incõpꝛehenſi⸗ pilitas eſſentie eius. Per longitudinẽ ꝓceſ⸗ ſus virtutis oĩa penetrantis. Per latitudinẽ ſupextẽeſio eiꝰ ad oĩa inquantũ.iſ.ſub eiꝰ ꝓte⸗ ctione oĩa cõtinent᷑. ¶ Gecũdo poſſumꝰ ar⸗ guere:ꝙ deus ſit coꝛpus rõne figurationis. O mne nãaq; figuratiuũ eſt coꝛpus:cũ figura ſit q̃litas circa qtitatẽ.Deus aũt videt᷑ eſſe fi guratus. Hã Beneß.i. ca. dixit. Faciamꝰ ho minẽ ad imaginẽ: ſilitudinẽ noſtrã. Figura vero dicit᷑ eſſe imago:ſed ex hoc nõ cõcludit w1ʃ3 deus ſit coꝛpus:qꝛ hõ dicit᷑ eſſe ad imagi⸗ nẽ dei nõ ſᷣm coꝛpus ſed ſ̃m id q̊ homo excel lit alia aĩalia:q;tũ ad rõem et intellectũ:que ſunt res incoꝛpoꝛee. WE deus ſit coꝛpꝰ rõe teſtificatõis. Teſtat᷑ enim ſcriptura deũ hr̃e ꝑtes coꝛpis. Vñ in pᷣs di⸗ citur.O culi dñi ſuꝑ iuſtos:et aures eiꝰ in pᷣ⸗ ces eoꝝ.Et iterũ.A facie dñi mota eſt terra. Et Job. x. ca. Hanus tue dñe defecerũt me. d hoc rũdemus ꝙ ocutões hmõi meta phoꝛice ſunt accipiẽde.ꝑtes quidẽ coꝛpoꝛee attribuunt᷑ deo rõne ſuoꝝ actuũ:ſᷣm quandã ſimilitudinẽ:ſicut actus oculi eſtvidere. VUñ oculus de deo dictus ſignificat virtutẽ eius ad videndũ ſuo mõ intelligibili:et ſile eſt de alijs.¶ Quarto arguimus rõne ſituatõnis: ſitus nõ cõuenit niſi coꝛꝑi:ſed ea q̃ ad ſitũ ꝑ⸗ tinent dicunt᷑ de deo. NHã ſcribit᷑ Eſa.iij.ca. Stat ad iudicandũ dñs.et.vi.c. Vidi dñm ſedentẽ. Stare itaq; et ſedere ad ſitũ ſpectãt: ergo deus eſt coꝛpus. eſt rñndemus:qꝙ ea q̃ ad ſitũ ꝑtinent:attribuũ tur deo m quandã ſilitudinẽ. Et ſic dicit᷑ ſe dens ꝓpter ſuã immobilitatẽ et auctoꝛitatẽ:⁊ ſtare ꝓpter ſuã foꝛtitudinẽ ad debellandũ oẽ dʒðò ei aquerſat᷑. minatõis:nihil vtiq; pᷣt eſſe terminꝰ motus localis a quo et ad quẽ:niſi ſit coꝛpus vel ali quid coꝛpoꝛeũ.ſed deus in ſcriptura ðʒ eſſe terminus motus localis vt ad quẽ.ſᷣm illud ps. Accedite ad eũ et illuminamini.Et vta quo.iuxta iilud Hierę.xvij.ca. Recedentes ate in terra ſcribent᷑. crõ ſoluit᷑ qm̃ ad Deũ non accedit᷑ paſſibo coꝛpalibus cũ vbiq; ſit: ſed affectibo mentis:eodẽqʒ mõ ab eo diſce ditur. Ita q acceſſus ⁊ receſſus ſub ſimilitu dine localis motus deſignant ſpiritualem affectum. Den ituale ercio arguimus ꝙ d hoc vt pꝛedicti⸗ Luinto arguimꝰ rõne ter⸗ ¶ pter ſummam ſimplicitatem que eſt in deo nõ cadit in eo cõpoſitio materieet foꝛ⸗ me. pitulum ſecundũ. Ecunda veritas:qꝙ ĩ deo nõ eſt cõpo ſitio foꝛme ⁊ materie. Pꝛima rõ ſcõᷣm Tho.eſt:qꝛ materia id qð eſt in potẽ⸗ tiã eſt.Et deꝰ eſt actus purꝰ nõ hũñs aliqͥd de potẽtialitate. Secunda rõ:qꝛ oẽ cõpoſitũ ex materia et foꝛma eſt coꝛpꝰ.Quãtitas enĩ di⸗ menſiua eſt:q̃ pᷣmo ineſt materie:et deꝰ nõ eſt coꝛpus.Tercia rõ:qꝛ oẽ ↄpoſitũ ex materia ⁊ foꝛma eſt ꝑfectũ ⁊ bonũ ꝑ ſuã foꝛmã.vñ opoꝛ tet ꝙ ſit bonũ ꝑ ꝑticipationẽ ſᷣm ꝙ materia ꝑticipat foꝛmã. Purũ aũt qð bonũ ⁊ optimũ qð eſt deꝰ nõ eſt bonũ ꝑ ꝑticipatõʒ.Quia bo nũ ꝑ eſſentiã eſt pꝛiꝰ bono ꝑ ꝑticipationẽ.Et ſi qͥs inſtaret ꝙ in deo ponit᷑ ira et gaudiũ ac ſikia q̃ ſunt paſſiones cõiuncte.vt dicit Ariſ. pmo de ala. Rñdere poſſumꝰ qꝙ ita tribuũt᷑ deo ſᷣm ſilitudinẽ effectꝰ.Effectus nãq; ire ẽ punire.punitio igit᷑ dei ira eſt ei.et ſic de re liqͥs q̃ nullo mõ de deo accipiunt᷑ ſᷣm paſſio nis defectũ. Expᷣdictis ſequit᷑ ꝙ de eſt idẽ ꝙ natura ſua ſiue eſſentia.qm̃ ĩ his q̃ nõ ſunt cõpoſita ex materia ⁊ foꝛma in qbus indiui⸗ duatio nõ eſt ꝑ materiã indiuidualẽ.i.ꝑ hãc materiã.ſʒ ipᷣe foꝛme ꝑ ſe indiuiduant᷑.opoꝛ⸗ tet ꝙ ipᷣe foꝛme ſint ſuppoſita ſubſiſtẽtia.vñ in eis nõ differt ſuppoſitũ et natura:ſicut ĩ re⸗ bus cõpoſitis ex materia ⁊ foꝛma. neceſſe eſt ꝙ differat natura vel eſſentia ⁊ ſuppoſitũ.Cũ itaq; deꝰ vt dictũ eſt nõ ſitcõpoſitus ex ma⸗ teria et foꝛma opoꝛtzʒ ꝙ deꝰ ſit ſua diuinitas ſua vita et quicqͥd aliud de deo ſic pᷣdicat᷑. ¶ de nõ venit in ↄpoſitõʒ alicuiꝰ creatu re neq; ſicut pᷣncipiũ foꝛmale nec materiale. Ercia veritas eſt Lapi. terciũ. Nꝙ de i ↄpoſitõʒz alioꝝ nõveit. neq; ſiẽ VPpncipiũ foꝛmale neq; ſic pᷣncipiũ ma teriale.qꝛ eſt cã pᷣma efficiẽſ:cuiꝰ ẽ pᷣmo ⁊ ꝑ ſe agere. qdᷣ aũt venit in ↄpoſitõʒ alicuiꝰ nõ eſt pꝛio ⁊ ꝑ ſe agẽs:ſed magis ↄpoſitũ. Et licet Augẽ. li. de ᷣbis dñi dicat. ꝙ verbũ dei qðᷣ eſt deꝰ ẽ foꝛma nõ foꝛmata.q̃re ſequeret᷑ ꝙ cũ foꝛma ſit ꝑs ↄpoſiti.Tñ ſcũs tho.dic ꝙ vᷣba ſcĩ Auguſ.ſunt ſane intelligẽda.qm̃ verbũ in diuinis eſt foꝛma exẽplaris et non foꝛma q̃ eſt pars alicuius cõpoſiti.Quare ex dictis liquido cognoſcere poſſumus. q;multipli⸗ citer errauerũt antiqui. Nã quidã dixerũt ꝙ; deus eſſet aĩia mundi que infoꝛmat celũ ⁊ ter rã et oĩbus viuentibo miniſtrat vitã.Et ꝙ ꝑ qttuoꝛ elemẽta fuſa vniuerſa ſub celo gignat Pꝓtegat et coꝛrumpat.ſᷣm illud Virgilij ĩ.vi. Pꝛincipio celũ et terras campoſq; liquẽtes. — Uun fust golat holm moꝛe gioin lſed leril nse pii: ſin⸗ diuin⸗ neine thrin⸗ Sin ſcloge nunin fumin inſi Win Vo nol iyt ſer po⸗ o⸗ n Der funi. Aben pogw N ſdi Noͤn ſolus Mdir ſeiin Gobi Ayolin⸗ inhin lpine Ants ine ſmnde igeeſtin mee ſo⸗ Nand. nckchh⸗ ſöſoön cngat⸗ Nngtiisde (doſtier Ulaseni di⸗ erde oeſ ermru mi ope ngmumi nitoptini Ouudo none E igaudiäae it Ai. ini wsrüginti haſccden untfn nidonten⸗ ſubſitun tumſian⸗ na. net ſapoſti ſimsn ſun unn⸗ nſeinuu Cunil. nepl. Ncün Pung o c i S nenidac heng⸗ a . Lucentẽq; globũ luna titaniaq; aſtra. Spi ritus intus alit totãq; infuſa ꝑ artus. Mẽs agitat molẽ et magno ſe coꝛꝑe miſcet. Inde hoĩm pecudũq; genꝰvite volantũ.Et q̃ mar moꝛea fert mẽſtra ſub equoꝛe pontꝰ. Hec opi nio impia eſt et falſa qm̃ vt eſt pᷣdictũ nõ põt eſſe de ꝓpter ſuã ꝑfectionẽ.foꝛmale neq; ma⸗ teriale pᷣncipiũ creature.licet ſit cauſa effici⸗ ens et finalis oĩm rerũ.qꝛ eſt alpa et o pꝛinci piũ ⁊ finis.Alij vero tenuerũt celeſtia coꝛꝑa eſſe deos.de quibo ita Lactantiꝰ ſcribit li.ij. diuinarũ inſtitu. CPhiloſophi ſtoice diſcipli ne in ea ſunt opinione vt oĩa celeſtia q mouẽz tur in deoꝝ numero habenda eſſe cenſeant. Siquidẽ Qucilius ſtoicus apud Ciceronẽ ſic loquit. Hanc ergo ſtellis cõſtantiã hanc tantã in tã varijs curſibo ↄuenientiã nõ poſ⸗ fum intelligere ſine mẽte rõne cõſilio que cũ in ſiderib eſſe videamus nõ poſſumꝰ ea ipᷣa nõ in deoꝝ numero ponere.At paulo inſga Lactantius ſic ſequitur. Vos o philoſophi nõ ſolũ indoctos et impos verũ cecos ⁊ in⸗ eptos et deliros ꝓbamus.qm̃ ignoꝛãtiã im⸗ peritoꝝ vanitate viciſtis. Illi enĩ ſolẽ ⁊ lunã vos etiã ſidera deos putatis. Nõnulli vero ad hãc venerũt ſuꝑſtitionẽ vt hoĩes putaue⸗ runt fuiſſe deos.nã vt actantiꝰ refert li.pꝛi mo. Coluerũt egiptij Iſidẽ Mauri Jubam Macedones cabirun. Peni vranũ. Latini faunũ. GSabini vtanctũ. Romani quirinũ. Athenienſes mimeruã. Samij iunonz. Pa hij venerẽ. Temnij vulcanũ. Naxij liberũ. elfici apollinẽ.qui oẽs fuerũt boĩes. Exq̊ ibi Lactantiꝰ ſubdidit. Marcus tullius:qͥ nõ tm̃ ꝑfectꝰ oꝛatoꝛ ſed phᷣus fuit. Siquidẽ ſolus extitit platonis imitatoꝛ in eo libꝛo q̊ ſeipᷣm de moꝛte filie cõſolatus eſt.nõ dubita uit dicere deos qͥ publice colerent᷑ hoĩes fuiſ ſe. Et in libꝛo de natura deoꝝ Licero ſic fa⸗ tetur. Suſcepit aũt vita hoĩm cõſuetudoq; cõis vt bñficijs excellẽtes viros in celũ fama ac volũtate tollerẽt. Hinc hercules.hinc ca⸗ ſtoꝛ.hinc pollux.hinc eſculapius.hinc liber. In pꝛimo vero libꝛo diu inarũ inſtitutionũ Lactantiꝰ deridet illos qͥ iouẽ deũ appellãt. UNVana inqͥ t ꝑſuaſio eſt eoꝛũ qͥ nomen iouis ſummo deo tribuũt. Et iterũ ibi de ioue ait. Antiquus auctoꝛ emerus qͥ fui t ex ciuitate melſſana res geſtas iouis et ceteroꝝ qͥ dij pu⸗ tantur collegit hiſtoꝛiã quã cõtexuit ex titu⸗ ls et inſcriptõib ſacris q̃ in antiquiſſimis ttẽplis habebant᷑. Maximeq; in fano iouis trif li.vbi aureã columnã poſitã eſſe ab ipo iouc titulus indicabat in ꝗ colũna ſua geſta pſcripſit vt monumenta eſſent poſteris rerũ habitaſſe docet hiſtoꝛia eadẽ q̃ dicit. Eadem ſuarũ. Et iten infra ait. Olimpus ambiguũ nomẽ eſt ⁊ mõtis et celi. In olimpo aũt iouẽ tẽpeſtate iupiter ĩ mõte olimpo maximã ꝑtẽ vite colebat. Et eo ad eũ in ius veniebat ſi q̃ res in cõtrouerſia erant. Itẽ ſi quis qͥd noui inuenerat qð ad vitã humanã vtile eſſet eo ve niebat atq; ioui oſtẽdebat. Et iterũ ibi La⸗ ctantius ait. Cicero de natura deoꝝ cũ tres ioueſ a theologꝭ noĩari diceret ait terciũ fuiſ ſe cretenſem ſaturni filiũ cuiꝰ in illa inſula ſe pulcrũ oſtendit᷑. Quõ ergo pᷣt deꝰ alibi eſſevi nus. alibi moꝛtuns:alibt pulcrũ. hec ille. Ubi oſtẽdere cõtendit qð in piter hõ moꝛtalis nõ deus fuit. Sed mirũ nempe eſt qd de romanis antiqͥs pᷣdicat᷑ ad — — „— tanta nãq; dementiã deuenerũt vt etiã mere trices deas colerẽt. Nã vt dicit Lactantius Romuli nutrix lupa honoꝛiby eſt affecta di⸗ uinis.fuit enĩ fauſtuli vxoꝛ et ꝓpter vul gati noĩs vtilitatẽ lupa inter paſtoꝛes nuncupa⸗ ta eſt. vnde etiã lupanar dicit. Quedã de meretrix Leena dicta cũ tyrannũ occidiſſet ꝓ deꝗ eſt habita.Et qꝛ nephas erat ſimula⸗ crũ cõſtitui meretricis in tẽplo apollinis effi finxerũt eſſe q̃ floꝛiba pᷣ giem poſuerũt cui nomẽ gerebat.Colebant adhuc faulã meretnicẽ. Et de alia floꝛa refert lactãtiꝰ ꝙ cũ magnas opes ex arte meretricia — q̃ſiuiſſet ꝓlIm romanũ ſcripſit heredẽ certã⸗ q; pecuniã reliqͥt cuius ex annuo fenoꝛe ſuꝰ natalis dies celebꝛet᷑ editõe ludoꝝ q̊s appel⸗ lant floꝛalia.Qð qꝛ ſenatui flagitioſum vi⸗ debat᷑ ab ipᷣo noĩe argumentũ ſumi placuit „ vt pudẽde rei quedã d ignicns adderet᷑. Deã . i. ſit eãq; opoꝛtere pla⸗ cari vt fruges cũ arboꝛibo aut vitib bñ ꝓſpe req; floꝛeſcerẽt. Et ne ſingulis immoꝛemur tã romani q; cetere natões idolatre vt Paulꝰ ſcribit ad romanos.i.ca. Mutauerũt gloꝛiã incoꝛruptibiliſ dei ĩ ſiſitudinẽ imaginis coꝛ ruptibilis hoĩs et volucrũ et quadrupedũ ⁊ ſerpentũ. Cõtra q̊s ita pulcre ſcriptũ eſt Sa pien.xiij.ca. Vani ſunt oẽs hoĩes in qͥba nõ ſubeſt ſcĩa dei. Et de his q̃ vident᷑ bona non potuerũt intelligere eũ qͥ eſt. Neq; opib at⸗ tendẽtes agnouerũt qͥs eſſet artifex. Sʒ aut ignẽ aut ſpiritũ aut citatũ aerẽ aut girũ ſtel⸗ larũ aut nimiã aquã aut ſolẽ aut lunã recto= res oꝛbis terrarũ deos putauerũt. Quoeũ ſi ſpecie delectati deos putauerũt ſciãt quãto his dñatoꝛ eoꝝ ſpecioſioꝛ eſt. Speciei enim generatoꝛ hec oĩa cõſtituit.hec ille. Illos ve ro quibo veritas iam effulſit neq; paganoꝛũ deliramentis innitimur ſatis ſuꝑq; repꝛehẽ ſibiles ſumus. q; deũ verũ magnũ et olpotẽ⸗ hr̃e templũ. alibi ſe tem agnoſcentes illivt decet reu erentiã debi tam nõ impendimꝰ neq; ad ꝓmiſſam nobis ab eo hereditatẽ celeſtis regni ꝓcuramus ac cedere.Ad qua nos ipᷣe ꝑducat qͥ eſt benedi⸗ ctus in ſecula ſeculoꝝ Amen. ermo tercius de incarnatõe ieſu xpᷣi in quo declarat᷑ ſumma liberalitas dei pris et tꝑs incarnatõnis cõueniens. LTpbi Vvemt ple nitudo tempoꝛis miſit de filiũ ſuũ factũ ex muliere factũſub le ge vt eos qͥ ſub lege erãt redime ret vt adoptionẽ filioꝝ reciperemus. Docto ris gentium verba ſunt iſta oꝛiginiter ad Bala.iüiij.ca.Deſcendit de celo in vterũ vir⸗ ginis deus dei filius vt hoĩem perditũ redi meret atq; reduceret ad regna celoꝝ. Poſt la pſum ſiquidẽ pꝛimoꝝ parentũ humanũ ge⸗ nus ꝑ longiſſima tempoꝝ ſpacia ſub diuina indignatõe ꝑmãſit.Oẽs eramus filij ire nec dabat᷑ cuiq; aditus ad paradiſum. Zrahebã tur pr̃es ad limbũ:ibiq; habitabant in tene⸗ bꝛis.nõ valẽtes attingere ad lumẽ deſiderabi le viſionis diuine. Oẽs iuſti erant in luctu et mundus totus pauciſimis dũtaxat exce⸗ ptis: idolis deditus poſt principẽ tenebꝛarũ currebat. Landẽ recoꝛdatus deus ꝙ puluis ſumus:miſertus eſt figmẽti ſui.Et ira depo⸗ ſita apuit fontẽ pietatis ſue.miſitq; filiũ ſuũ dilectũ qui verus deus et homo: malis oĩb⸗ finẽ dedit. Cũ vero nos deceat tanti benefi⸗ cij memoꝛes eſſe.ne ꝓpter ingratitudinẽ im⸗ ij apud altiſſimũ inueniamur. Iccirco in boe ſermone de incarnatõe ieſu xpᷣi loqui in cipiemus.de qua dixit aplłs paulus verba in themate poſita. vbi tria myſteria erunt decla ꝛimũ dicit᷑ charitatis. Becundum tarditatis. Terciũ tempoꝛalitatis. Se varijs opinioniby circa incarnationẽ èJM (¶Lapitulum pꝛimum. Rimũ myſteriũ declarandũ dicitur dum eſt q;ᷓ ardẽtiſſima fuit erga nos filiũ ſuũ carnẽ aſſumere et crucẽ fecit ſubire. Ded ꝓ ſpirituali nõ quidẽ curioſo ingenij nr᷑̃i exercitio circa dubiuʒ illud aliquãtiſper inſudabimus quo qri ſolet. An ſi nõ peccaſ⸗ ſet adã chꝛiſtus fuiſſet incarnatꝰ. Et de hoGd apud theologos ꝑitiſſimos duplexextat opi mnio. Pꝛima eoꝝ qui tenent ꝙ ſi nũq;ᷓ adã la⸗ ſcharitatis. In quo deuote cõſideran Paritas dei patris qͥ p nobis peccatoꝛibus pſus eſſet adhuc deus homo factus fuiſſet. vt dicit Bonauẽ. in. iij.di. i. Iſti diſtinguut de incarnatõe. NHam cum incarnatio ſit car⸗ nis aſſumptio.caro aſſumpta põt cõſiderari dupliciter.aut q;tum ad ſubſtantiã aut q;tũ ad defectũ paſſibilitatis.ſi fiat ſermo de ipſa q;tum ad defectũ paſſibilitatis et moꝛtalita- tis: tũc ſi nõ peccaſſet homo et redimendꝰ nõ eſſet xpᷣs moꝛtalẽ carnẽ nõ aſſumpſiſſet. Si vero loquamur de incarnatõe ſᷣm ꝙ dicit aſ ſumptionẽ humane nature ſimpliciter.i. ſi⸗ ne defectibus et penalitatibo.ſic volũt iſti ꝙ ſi nũq; peccaſſet homo:adhuc xpᷣs fuiſſet inz⸗ carnatus. Aſſumunt autẽ huius opinionis cõfirmationẽ ſeptẽ ꝑſuaſiuas rõnes. Pꝛima dicit᷑ hois perfectio. Secũda humane nature diſpoſitio. Tercia dei manifeſtatio. Quarta humane nature exaltatio. Ouinta meriti cõparatio. Serxta matrimonij ſignificatio. Septima aĩe chꝛiſti nobilis cõditio. Pꝛima rõ cõfirmans opinionẽ pꝛefatã dici hoĩs ꝑfectio. Incarnatio quippe facit ad ho⸗ minis ꝑfectionẽ.et ꝑ cõſequens ad ꝑfectionẽ vniuerſi in hoc ꝙ cõpletionẽ dat humano generi. Pꝛimo q;tum ad illud qð reſpicit na turã. Secundo quantũ ad illud qð reſpicit gratiã.Terciũ qᷓ;tũ ad illud qð re⸗ picit glo⸗ riam. Pꝛimo q;tum ad ulud qð reſpicit na⸗ turã.qꝛ ĩ incarnatõe eſt ↄ ſummatio modoꝛũ educendi hoĩem in eſſe.Quadruplex nanq; modus eſt educẽdi hoĩem in eſſe.Pꝛimꝰ nec de viro nec de muliere ſicut fuit adã. Secun dus de viro ſine muliere:ſicut eua. Tercius de viroꝛ muliere:ſicuteducimur oẽs.Quar tus de muliere ſine viro:ſicut eductꝰ eſt chꝛi⸗ ſtus. Sed hic quartus eſt in incarnatõe.er⸗ go ſi homo ſtetiſſet incarnano fuiſſet. aut ſi nõ:tũc vnus modus ꝓductõis hoĩm defice⸗ ret. et ſic vniuerſum ꝑfectũ nõ eſſet qꝗð eſt ma ximũ incõueniẽs.Dicit nãq; Augꝰ. in li. de libero arbitrio.q; vniuerſuʒ hʒ tantã ꝑfectio nẽ ꝙ nemo pt in eo imperfectũ aliqͥd rõnabi liter inuenire:nec rõnabiliter aliqͥd addere. Becia incarnatio facit ad ꝑfectionẽ ho inis qᷓ;tũ ad illua qð reſpicit gratiã. Nam xpᷣs eſt caput eccleſie nõ ſolũ ſᷣm diuinã natu rã.ſʒ etiã ſᷣm humanã ſicut dicit Augꝰ.ſuꝑ Joßem. Sed ſi hõ nõ peccaſſet adhuc eſſet .„ coꝛpꝰ eccleſie. aut dei filius incarnaret᷑ aut coꝛpꝰ eccie remaneret acephalũ ſine capite. EKercio incarnatio facit ad ꝑfectionẽ hoĩs quantũ ad illud qð reſpicit gloꝛiã. Ut enim inquit Augꝰ.li.de ſpiritu et aĩa.totũ homi⸗ cuate YE iadeeeb ginnien loſusch ſncurnas ſetü wͤck Pntore plorim hoc woꝛti ſoſtüren ſcöpor alanse hiing ſack W W ndin liciß⸗ blütiſti⸗ pinionis 9. „ tio. Nefnin Wofein rhumnun tſpiin Pnhi hiat go⸗ Chictna⸗ wod erneng Peicrhe vi Gean Wnis Au. cht⸗ dett ſauti ndeſce⸗ öckmn Gmide ipfeno i fünt ſ, en⸗ ioneho zi un niniun ug; lpuceſe nurtkin ne an ionehe UN oi M nem aſſumpſitvt totü beatificaret. vt ſiue in⸗ tus ingrederet᷑ ſiue extra egrederet᷑ paſcua in ueniret. Sed homo debebat totus beatifica ri.et ita plene ſi nõ fuiſſet lapſus ſicut poſtq; cecidit.Ergo ſi ne nõ peccaſſet xpᷣs fuiſ-⸗ Becunda rõ ꝓ pᷣdicta opi nione dicit᷑ humane nature diſpoſitio. Di⸗ cit enĩ gloſa ſuꝑ ilo verbo ad Hebꝛe. Nuſ⸗ q́ᷓ; appꝛehẽdit angelos nõ angelice nature da ſet incarnatus. ta eſt et dignitas vt ei ꝑſona diuina vniretur Si ergo humane nature nihil dat᷑ fruſtra. Si nõ peccaſſet talis dignitaſ nõ remaneret ita decebat deũ manifeſtare ſuã potentiã:ſa⸗ pientiã et bonitateʒ:ſi homo ſtetiſſet ſicut ſi lapſus eſſet.ergo ſi oĩa iſta facta ſunt in oꝑpe incarnatõis videt᷑ ꝙ incarnatio adhuc fuiſ⸗ ſet.etiã pctõ hoĩs nõ interueniente.¶ Quar ta rõ eſt humane nature exaltatio. In incax⸗ natione ſiquidẽ filij dei humana naturae plurimũ exaltata. Si ergo deus incarnat᷑ ex hoc ꝙ humana natura peccat videt᷑ ꝙ homo repoꝛtat cõmodũ de malicia ſua.qð nõ decet iuſtũ retributoꝛẽ. ¶ Quinta ratio dicit᷑ meri ti cõparatio.Tante vtiq; nobilitatis et diffi cultatis eſt mereri et vendi care ſiue acquire⸗ re ſibi infinitũ bonũ.ſicut ſatiſfacere ꝓ offen ſa q̃ eſt cõtra infinitũ bonũ. Si ergo homo nõ poterat ſatiſfacere ꝓ ſe de offenſa q̃ offen⸗ derat deum.ſic nec ꝑ ſe pᷣCt mereri habere de⸗ um. ergoſicut opoꝛtunum fuit filium dei in carnari homine cadente vt ꝓ hoie ſatiſface⸗ ret.ſic videt᷑ ꝙ opoꝛtunũ fun dei filiũ incar⸗ ri hoĩe ſtante vt hoc mereri poſſit per cũ. Sean rõ dicit᷑ matrimonij ſignificatio. Siequidẽ homo lapſus non fuiſſet:nihilo⸗ minus fuiſſet ſacramentũ matrimonij. Si vero ſacramentũ matrimonij in ↄiunctione ſexuũ dicit ſiue ſignificat cõiunctionẽ xp̃ᷣi et eccleſie quantũ ad naturarũ vnionẽ ꝓpter in⸗ ſeperabilitatẽ. Unde aplus ad Ephe. v. ait. Sacramentũ hoc magnũ eſt. Ego autẽ dico in xpᷣo et in eccleſia.ergo ſi homo ſtetiſſet aut ſacramentũ matrimonij eſſet falſum ſignuʒ: aut dei filiꝰ fuiſſet incarnatus. Leenm ratio dicit᷑ aĩe chꝛiſti nobilis cõditio. Si in carnatio facta eſt pꝛincipaliter ꝓpter peccati expiationẽ ſequeret᷑ ꝙ aĩa chꝛiſti facta ſit nõ pꝛincipali intentione:ſed quadã quaſi occa⸗ ſione. Sed incõueniens eſt nobiliſſimã crea turã occaſionaliter eſſe introductã cũ agens intẽdat pꝛincipaliter oꝑa nobilioꝛa. Igitur videtur ꝙ incõueniens ſit dicere incarnatio hem factã eſſe ꝓpter hoĩs reparationẽ. Pꝛedi cua:ſed adhuc vniret᷑ cum diuina natura. ¶ Zercia ratio dicit᷑ dei manifeſtatio. Nam ctis itaq; rõnib⸗ muniti affirmẽt pleriq;. q; i nõ peccaſſet adã adhuc xpᷣs carnẽ aſſumere nõ refugiſſet. Sed alioꝝ ſecunda opinio eſt. wꝓvſi nõ fuiſſet peccatũ hoĩs.neq; fuiſſet aliid pacto incarnatio ſubſecuta.Et iſti quidẽ rõ nes ꝓ alia ꝑte ſiue opinione ꝓductas pꝛim ſoluere et nil illas valere cõtendunt.Deinde ſeipᷣ̃os muniunt viriliter et defendũt tam rã nibus catholicis qᷓ; auctoꝛitatiba fidedignis Dicũt ergo ꝙ pꝛima rõ debiliſſima eſt.qꝛ dũ dicit ꝙ deũ cõueniebat incarnari ꝓpter perre ctionem vniuerſi quodammõ deũ intra ꝑfe- ctionẽ vniuerſi cõcludit.et quandã neceſſita tem incarnatõis imponit ei.qð cõtra mentt phᷣi qui.xi.meth aphi.ait.q deus ſupꝛa oem oꝛdinẽevniuerſi ponẽdus eſt.ſicut nõ diciiur eſſe dux de exercitu ſʒ ſupꝛa exercitũ. Et ad illud qð dicit᷑ de multiplici mõ educendi ho minẽ. Rñdetur ꝙ ille quartus modus educẽ? di hominèẽ nõ eſt de ꝑfectione vniuerſi: ſʒ ſu pꝛa ꝑfectionẽ. Ideo Jere.xxxi.ca. dicit. Ho⸗ uum fecit ð ñs ſuꝑ terrã femina circundabit virũ.ex quo nõ ſequit᷑.ꝙ ſi homo ſtetiſſet q/ talis modus ꝓducẽdi hoĩem eſſʒ:nec ex hec ſequit᷑ ꝙ vniuerſum ſua ꝑfectione careret. Dicut etiã nõ põt argni imꝑfectio vniuerſi qᷓ;tũ ad ſuſcitationẽ moꝛtui quã deꝰ nõ feciſ⸗ ſet ſi homo ꝑſtitiſſet. Poſſet etiã dici ꝙ de il⸗ lo mõ ꝓductõis nõ pᷣt argui veritas incarna tionis.qꝛ deꝰ poſſet ꝓducere hoĩem de mulie re abſq; viro qͥ tñ nõ eſſet deu s.Ad alind ve ro qð ſequebat᷑ in pᷣfata rõe ꝙ incarnatio fa⸗ cit ad ꝑfectionẽ hoĩs q;tũ ad illud qð reſpi⸗ cit gratiã exquo xpᷣs eſt caput eccleſie ſm hu manã naturã. Rñdet᷑ ꝙ duplex eſt ppꝛietas capitis. Vna q̃ attendit᷑ ᷣm cõfoꝛmitatẽ ad mẽbꝛa.Alia q̃ attendit᷑ ᷣm gratuiã donoꝛũ influentiã. Rõne pꝛime ꝓpꝛietatis xpᷣs eſt ca put eccleſie inquantũ homo. Rõne vero ſe⸗ cunde caput eſt inq;ũ deus.Et hac rõnc pn cipaliter tenet rõem capitis. Ideo eſto ꝙ in⸗ carnatus nõ eſſet adhuc eccleſia capite nõ ca reret.qꝛ ſicut eccleſia angeloꝝ hʒ caput deũ: ita eccleſia hoĩm.quare nõ ſequit᷑ ꝙ coꝛpꝰ ec cleſie eſſet acephalũ.q;uis nõ haberet caput ſᷣm oẽm /ꝓpꝛietatẽ.De illo vero qð dicit᷑ ꝙ in carnatio facit ad ꝑfectionẽ hoĩs q;tũ ad glo⸗ riã. Rñdet᷑ ꝙ illa nõ eſt rõ pᷣcipua incarnati⸗ onis ſed annexa pᷣncipali.ꝓ eo ꝙ ſi nũq; deꝰ incarnatus eſſet.homo gloꝛificatõne coꝛpo⸗ ris ſui et viſione dei ꝑfecte ⁊ totaliter beatus eſſet. Viſio enim xpᷣi coꝛpoꝛalis ſpectat nõ ad eſſentialẽ cõpletionẽ beatitudinis ſed ad quoddã accidẽtale gaudiũ. Nam gloꝛia coꝛ poꝛis et ſenſuũ externioꝛũ erit ꝑ redundantiꝗ delectationis venientis ab anima ex viſione dei. vt dicit Auguſ.in epła ad dioſcoꝝ. VUñ multũ derogire videt᷑ ſummo bono.qui di—«⸗ cit ipᷣm nõ ſufficere abſq; bono creato ſibiad iuncto ad hoĩem ꝑfecte beatificandũA. Se cunda rõ ſoluit᷑.qꝛ illa idoneitas et congrui⸗ tas data humane nature ad incarnationẽ at tenditur ex ꝑte reparabilitatis hoĩs pꝛinci⸗ paliter q;uis rõne dignitatis et aliarũ condi tionum aliq̊ mõ attendat᷑. Ideo ſicut homo nõ fuiſſet reparatꝰ ſi nõ cecidiſſet q;uis eſſet reparabilis deitati nõ eſſet vnitus q;uis eſ⸗ ſet vnibilis. NHec tñ fruſtra fuiſſet illa poten⸗ tia qꝛ multe ſunt potentie et idoneitates que ad actũ nõ reducunt᷑ et tñ fruſtra nõ ſunt:qꝛ dignitati et nobilitati nature atteſtant᷑. Nec dicit᷑ potẽtia fruſtra ſi nõ reducit᷑ ad actũ ſed tunc fruſtra eſt cũ ad actũ nõ reducit᷑:et tũ ad actũ exigit eã reduci tꝑs et locus. ¶ Cercia ratio friuola cenſet᷑ ex eo ꝙ deus ſufficienter mani feſtauit ſuã potentiã ſapientiã ⁊ bonita tem ꝑ opus creationis rerũ diſtinctõis et oꝛ natus. licet iſtã manifeſtauerit in oꝑe incar- nationis dũ ꝓpter hoĩs lapſum decuit xpᷣm carnẽ aſſu mere natura nõ tũ ſequit᷑ ꝙ homo ex hoc repoꝛtet cõmodũ de malitia ſua.qꝛ incarnatio nõ fu- it ex malitia hoĩs:ſed ex ſumma benignitate et ſapientia dei.Quia enĩ ſapientia deivincit maliciã. Hinc eſt ꝙ nõ patit᷑ eſſe malũ aliq dG de quo nõ eliciat bonũ et etiiĩẽ maius bonũ. Alioquin nõ ꝑfecte maliciãvinceret.Pꝛopte rea cõtra pᷣuaricationẽ ade qui totũ genꝰ hu manũ interfecit ſtatuit rectitudinẽ ſecundi ade qui ꝓ toto genere humano poſſet ſatiſfa cere.Et cuius obediẽtia multo plus ſibi pla ceret qᷓ; inobediẽtia ade potuit ſibi diſplicere Quare filiũ dei incarnati nõ fecit noſtra ma licia ſed dei charitas nimia et miſericoꝛdia. offenſa. Nã ad meritũ vite eterne ſufficit cõ⸗ placentia ex ꝑte merentis.ad hanc aũt cõpla centiã ſufficit diuina gratia.Et qꝛ gratiã di⸗ uinã poterat homo habereꝑ miſſionẽ ſpirit ſancti ⁊ filij in mẽte abſq; filij miſſione in car nem. Hinc eſt ꝙ ad ꝑfectionẽ meritivite eter ne nõ opoꝛtuit incarnatõʒ interuenire. Ad ſatiſfſaciendũ autẽ nõ ſolũ requirit᷑ ſatiſſa ctio placeat ſed ꝙ damnũ recõpenſare vale⸗ at. et honoꝛẽ deo ſublatum reſtituat. Et ideo nõ tãta fuit neceſſitas incarnatõnis ꝓpter ne⸗ ceſſitatẽ merendi ſicut ꝓpter neceſſit atẽ ſatiſ⸗ faciendi. Et ꝙ iſtud ſit verũ ptʒ in angelis carnẽ aſſumere¶ Quarta adhuc rõ inficit qꝛ licet ꝑ xpᷣm incarnatũ ſit exaltata humana ¶Muinta rõ nihil cõcludit qm̃ nõ eodẽ mõ ſe habent meritũ vite eterne et ſatiſfactio pꝛo quoꝛũ natura nõ eſt vnita verbo et tñ merue runt vitã eternã. Inſuꝑ eſto ꝙ tante difficul tatis ſit mereri vitã eternã ſicut ſatiſfacere ꝓ offenſa.tñ nõ opoꝛtet ꝙ ꝓpter hoc neceſſaria ſit incarnatio xpi ꝓ eo ꝙ ſpũs ſanctus ipſeqͥ pꝓ charitatẽ mouet aĩam dignã eã facit gloꝛia ſempiterna Sed ad ſatiſffaciendũ neceſſaria eſt incarnatio.qꝛ vt aiunt oẽs theologi.Cõ⸗ gruentiſſimus modus ſatiſfaciendi fuit per moꝛtẽ et paſſionẽ xpᷣi.ſicut cõgruentiſſimus eſt ad merendũ per charitatem et dilectionẽ. Bexta rõ ad hoc nõ pᷣt militare qꝛ matri moniũ duplicẽ habet ſignificationẽ.ſignifi⸗ cat enĩ cõiunctionẽ dei ad eccleſiã ſᷣ m chari⸗ tatem. Et ſignificat etiã cõiunctionẽ natura S rũ ĩ ꝑſone vnitate.dictãq; ſignificationẽ ha⸗ bet ſᷣm ſtatũ nature lapſe.pꝛimã vero habu. iſſet ſi ſtetiſſet homo.Et ideo nõ eſſet falſum ſignũ.ſicut enĩ matrimoniũ nũc eſt in ofiiid um eet in remediũ tunc autẽ ſolũ in officiũ ſic mõò habet duplex ſignificatũ tunc vero vnũ. ¶ Septima inſuꝑ ratio nõ admittit᷑ nec ac ceptat᷑ qm deꝰ ab eterno pᷣſciuit lapſum hu⸗ mani generis qð tñ fecit qꝛ ſe reparaturũ co gnouit.Et ideo pꝛincipalius in intentione fuit reꝑatio lapſi qᷓ; cõditio eius ad lapſum poſſibilis.Et ꝓpterea nõ ſequit᷑ ꝙ aĩa xpᷣi fa⸗ cta ſit quadã occaſione et nõ pꝛincipali intẽ⸗ tione.hoc enĩ teneret ſi deus in cõditione ge neris humani nõ pᷣcognouiſſet hoĩs lapſum Ex quibs oĩbus qui tenẽt ꝙ nõ fuiſſet incx natus xpᷣs ſi nõ peccaſſet adã:aſſerũt ꝙ opi⸗ nio iſta eoꝝ magis deũ honoꝛat q; pꝛima q deũ intra ꝑfectionẽ vniuerſi includit.hocve ro ſupꝛa oẽm oꝛdinẽ vniuerſi ponit illũ.De quo vide Bonauen. in.ij. di. xv. q.iiij. in lit tera: Inſuꝑ foꝛtificat᷑ eoꝝ ſnĩa tali rõne.Si deus aſſumpſit humanã naturã. Aut hoc fu it ꝓpter humanã dignitatẽ.Aut ꝓpter neceſſi tatẽ. Si ꝓpter dignitatẽ cũ angelica natura ſit dignioꝛ q; humana magis debuit aſſum pſiſſe angelicã. Si ꝓpter neceſſitatẽ et neceſ⸗ ſitas indigẽtie nõ ſit niſi ꝓpter peccatũ.ergo videt᷑ ꝙ pᷣcipua rõ incarnatõis fuit redem⸗ ptio humam generis lapſi. Accedit ad hoc ad firmioꝛẽ cõfirmationẽ ꝙ oẽs doctoꝛes fa moſi celeberrimi ita expᷣſſe tenẽtet loquunt᷑ Vñ ſuꝑ illo verbo Matthei. xviij.ca. VUe⸗ nit filius hoĩs q̃rere et ſaluũ facere qð ꝑie⸗ rat.Auguſ.in li.de verbis apli ſic dicit. Si homo nõ peccaſſet filiꝰ hoĩs nõ veniſſet.Et iterũ ſuꝑ illo dicto apłi.i.ad thi.i.c. Chꝛiſtꝰ ieſus venit in hũc mundũ ſaluos facere pec catoꝛes. Augꝰ.ait. Nulla cauſa fuit venien di chꝛiſto dño niſi peccatoꝛes ſaluos facere. Lolemo ſamncsian miſlluüt Augert epenſe ſchoſon woine deus lan iogenni hiti⸗ ln Glhe dectono: Prgonin Piat l nipoen ſannuue nlinci Gennnn vernusi nide Merue Gopin Cſſeh (600 Cknobt hhi eumne EVit Wpi⸗ Ght ſhüy ilün⸗ Hler popan My aann Pecarer gety Gn⸗ Moeamal ſlofrche nragir Pentne nete nig Gen WMep⸗ nn eneng ndffial ninen NM mmande dünenfni holg dendifnie Tuenniſinns adllegine reqem, none ſini üfnchan⸗ Noninumn fcnonehe⸗ iyoobabe⸗ chafiſun icinoſic üinoſficäe. mmcrNſi. Wminir ſenmi⸗ itgü ncoinon tboislayy⸗ zfuiſſe u enteß “ uin NNid ☛ iunun ghogun . in ,, 0 n gof⸗ ſnc⸗ 9 ſſcniſee⸗ s ſoen i fuitronn los imn ſpectu angeluet reſpectu hoĩs. Tolle moꝛbos tollevulnera ⁊ nulla erit caun ſa medicine. Et ſuꝑ illo verbo Mat. i. Ipſe eni ſaluũ faciet populũ ſuũ a peccatis eoꝛꝛũ. Augꝰ.refert.ſi homo nõ peccaſſet virgo nõ peperiſſet. Et idẽ ſuꝑ iſto verbo pſalmi. In⸗ fixus ſum in limo ꝓfundi.vtinã maneret ho mo in eo qð de fecit. Si maneret in eo qðd deus fecit nõ in limo infixus eſſet quem de⸗ us genuit.Et iteruʒ Augꝰ.ſuper illo verbo Jo hã.xi.ca. Dñe ecce quem amas infirma⸗ tur. Si peccatoꝛes dñs nõ amaret ad terrã de celo nõ deſcendiſſet. Et ad idem eſt dictũ Bꝛegoꝛij in hymno. Exultet iam angelica. vbi ait. Nihil enim nobis naſci ꝓfuit niſi re dimi pꝛofuiſſet. Et ¶eo papa in ſermone de natiuitate inquit. Si homo ad imaginẽ et ſimilitudinẽ factus in ſuo honoꝛe manſiſſet creatoꝛ mundi creatura nõ fieret neq; ſempi ternus tempoꝛalitatẽ ſubiret. aut equaliſ deo patri dei filius foꝛmã ſerui aſſumeret.Et næ vlterius fatigent᷑ animi audit q ; opinio ſtare poſſit. Ego dico caſſet homo:quid fuiſſet: nobis reuelatũ nõ eſt. Sufficere nobis debet ꝙ chꝛiſtus factꝰ eſt nobis vt peccatum generis bumani de⸗ leret hic dirigẽda eſt ↄtemplatio noſtra hoc piead mentẽ reuocandũ. Cõſideremus er⸗ go quãta fuit admirãda charitas dei patris qui ꝓpꝛio filio ſuo nõ pepercit ſed pꝛo nobis omnib tradidit illũ.De hoc ſic ſcribit᷑ Jo⸗ han. üj. ca. Dic deus dilexit mundũ vt filüin ſuũ vnigenitũ daret vt omnis qui credit in üillũ nõ pereat ſed habeat vitam eternaʒ. Qð Miero.admirans in epiſtola ad Damaſum papam inquit. Que maioꝛ poteſt eſſe clemen ſia q; vt dei filius:filius hominis putaretur decem menſium faſtidia ſuſtineret. partus ex pectaretaduentum. per ſingulas adoleret e⸗ tates.et poſt cõtumelias vocũ alapas et fla⸗ gella cruciſq; pꝛo nobis fieret maledictũ vt nos a maledicto legis abſolueret.Et Grego rius reclamando ſic patrẽ eternũ alloquitur O inextimabilis dilectio charitatis. vt ſer⸗ uum red imeres filiũ tradidiſti. Et merito qͥ⸗ llbet in ſtupoꝛẽ verti debet cum audit deum carne veſtitum paſſibili.et humiliatum vſq; Qd foꝛmã ſerui.nõ pꝛopter ſuam ſed ꝓpter no ſtram indigentiã vt nobis pereuntibus fer⸗ tempus incarnationis chꝛiſti merito itur tempus plenitudinis reſpectu dei:re 2 apitulum ſecundũ. Ecundumi myſteriũ declarandũ de incarnatione chꝛiſti dicitur tardita⸗ dicabit in nationibo implebit ruinas. lumeret. cio dicit᷑ tempus plenitudinis reſpectu hoĩs toꝛu cum vcra⸗ q ſi nõ pec⸗ Johis inqt de chꝛiſto. Iter i tis. In quo fideliter cõfitemur chꝛiſtũ ratio⸗ nabiliter diſtuliſſe tempus incarnationis vſ q; ad ſextã etatẽ mundi. Quare autẽ nõ an⸗ le voluerit incarnari dixi in quodã ſermone de annunciatõne virginis. qui licet alibi ſit nNotatus tamẽ ꝓ huius operis perfectõe eti⸗ am in hoc libꝛo ſcribitur. Nunc vero aperiẽ dum eſt cur tẽpus illud quo deus homo fa⸗ ctus eſt ab apoſtolo tẽpus plenitudinis ap⸗ pellatur. Et ad hoc reſpõdet dñs Bonauen. in. iij. diſt. i. in declaratõe littere ꝙ ſic dicitur ꝛimo reſpectu dei.qꝛ in incarnatõne eſt facta plena ꝑticipatio diuinitatis. VUnde ad Coloß.ij. ca. dicit aplus. In chꝛiſto habitat . A⸗ plenitudo diuinitatis coꝛpoꝛaliter. ecundo dicitur tempus plenitudinis. reſpectu angeli:qꝛ per chꝛiſtũ reparata eſt an geloꝛũ ruina. Ideo dauid in pᷣs.cix.ait. Ju Eer Zum qꝛ plene a culpa liberat᷑ tum qꝛ plene eſt de veritate neceſſaria edoctus.tũ qꝛ plena gratia diffuſa eſt in credẽtes. VUnde dicitur Johis.i.ca.ꝙ; Johãnes baptiſta teſtimoniũ phibens de chꝛiſto ait. De plenitudine eius accepimus omnes & gratiã ꝓ gratia. qꝛ lex per moyſen data eſt: gratia ⁊ veritas ꝑ ieſum chꝛiſtum facta eſt. Qualiter accipiendũ ſit mediũ tempoꝛis in quo chꝛiſtus incarnatus eſt. apitulũ tercium: rcium myſteriũ declarandũ de in⸗ arnatõe chꝛiſti dicit᷑ tempoꝛalitatis. Et in hoc inueſtigandũ eſt. An xpᷣs incarnatus ſit in medio tꝑis.Et quidã arbi trantur ꝙ ſic. ꝓpter verba Abacuc ꝓphete di centis.ca.iij. Oñe audiui auditionẽ tuam et timui. Dñe opus tuũ in medio annoꝝ viui⸗ fica illud. In medio annoꝝ notũ facies. Cũ iratꝰ fueris miſericoꝛdie recoꝛdaberis. Que yerba vt dicit᷑ in argumento in Abacuc in⸗ telligunt᷑ de chꝛiſto.Et qbus id videt᷑ affir⸗ mariꝙ deus homo factus eſt in medio tꝑis At et alij cõtrariũ ſentiunt tenentes ꝙ chꝛi⸗ ſtus in vltimis tꝑibus viſibiliter deus et ho mo mundo apparuit. NHim Augꝰ ſuꝑ.iiij.c. ipius eſt caro ꝓ nobis aſſumpta.Qui enĩ vbiq; eſt quo it.ni ſiqꝛ ad nos nõ veniret ſi foꝛmãviſibilis car⸗ nis nõ aſſumeret. Ideo fati gatus erit ab iti⸗ nere. quid eſt aliud q; fatigatꝰ ĩ carne. Qua re ergo hoꝛa ſexta.qꝛ etate ſeculi ſexta.Cõpu ta tanq; vnã hoꝛam. Vnã etatẽ ab adam vſ⸗ q; ad noe. Secundã a noevſq; ad abꝛaham. Terciã ab abꝛahã vſq; ad dauid. Quanam b i a dauid vſq; ad tranſmigrationt᷑ babylonis. Quintã vſq; ad baptiſmũ iohãnis. Sextã vſq; ad cõſummationẽ ſeculi.hec ille. õſtat guũt ꝙ ſexta etas in q̃ xpᷣs venit nõ eſt in me⸗ dio tꝑis cum ſit vltima. ergo magna reſtat in hHoc pꝑplexitas quã ammouendã puto neĩ du bio animus in cõtemptũ cadat ſcripturarũ ſanctarũ. Et ꝓpterea dicere poſſumꝰ ꝙ medi⸗ um ſumit᷑ dupliciter. ſ. ſtricte et punctaliter pꝓ eo tꝑe qð equaliter diſtat ab extremis.ſcJ / ꝛincipio et fine tꝑis.Et accipit᷑ large ꝓ eo ſcʒ qð eſt inter illa extrema verba.itaq; Aba cuc mediũ tꝑis deſignãt. Hoc mõ ſecundo ſi ſtricte vellemus intelligere tũc nobis eſ ſet certitudinaliter cognita hoꝛa iudicij qðd in fine tempoꝛũ et cõſummatione ſeculi fiet cõtra id qð ſaluatoꝛ noſter dixit Marc̃.xiij. et Mat. xxiiij.c. De die aũt illa et hoꝛa nemo ſcit.Ob qð Augꝰ.li.xviij.de ciuitate dei di⸗ cit. Fruſtra annos qͥ remanẽt huic ſeculo cõ putare ac diffinire conamur.cũ hoc nõ eẽ no ſtrum ex oꝛe veritatis audiuimꝰ. Sufficiat igit᷑ nobis agnoſcere ꝙ incarnat eſt xpᷣs in⸗ ter pncipiũ et finẽ tꝑis qð eſt mediũvaldela tum nõ aũt in extremitatib in pncipio.ſ. et fine.De annis vero qͥ flxerũt a pᷣncipio mũ di vſq; ad incarnationẽ Tpᷣi varia eſt opinio. Nã ſᷣm Bedã fuerũt anni quinq; milia cen tũ nonagintanouẽ. Alij vero cõputãt ãnos tria milia nongẽtos ſexaginta. Non tñ ꝓpter hoc cuiq; durũ videri debet.cũ difficillimũ credã pᷣuncta licere poſſe ſeruari memoꝛiã an noꝛũ in reb geſtis. Debemꝰ itaq; nos omni curioſitate depoſita redemptoꝛi noſtro gras quas poſſumus dicere.qꝛ nõ expectamꝰ am plius eum in carnẽ venturũ qui iam venitet viã fecit oĩbus vt facile ſaluari poſſumꝰ ape ruitq; ianuam regni celoꝛum ad quod nos ipᷣe perducat qui viuit et regnat in ſecula ſe⸗ um. “ ¶ BSermo quartus in quo tractat᷑ de incar⸗ natione dñi noſtriieſu xpᷣi a cuius explicita fide iam nullu xcludit᷑. —ꝑꝰ dum vt viuamꝰ ꝑ eũ. Verba ſunt Johis pꝛi me ſue canonice ca.iiij. Refugit quoꝛundaʒx animꝰ deũ ĩcarnatũ audire qͥ blaſphemiã ar bitrantur qð nos ad laudeʒ creatoꝛis noſtri accedere cõfitemur. Tunc quidem illum be⸗ negicimus cum ſtabili fide credimus eum pꝛo nobis hominẽ factũ. Vt autẽ cõfundan tur increduli et mens bonoꝛũ in ipᷣa veritate EZerxcium credulitalis. Mualiter fuit poſſi deum carnem aſſu Pehoc apparnit charitas dei in nobis qm filiũ ſu um vnigenitũ miſit deꝰ in mun⸗ letetur in hoc ſermone de incarnatione Jeſu xp̃i benedicti verba faciemꝰ.de qua locutus eſt Johãnes ĩ verbis in themate poſitis vbi tria myſteria occurrũt cõſideranda. Primũ dicitur poſſibilitatis. Secundum neceſſitatis. mere. ¶CLapitulum pꝛimum. Rimũ myſteriũ ↄ ſiderandũ dicitur poſſibilitatis.in quo oſtendemus q; deũ incarnari fuit poſſibile. Et hoc „„ „ ⸗ 5 Fm tho. iij.pte.q.i.triplici rõne. ꝛimo rõne omnipotentie.. Hecundo rone excedentie. Tercio ronec . Pꝛimo oſtendit᷑ impoſſibilitas incarna⸗ tionis rõne oĩpotentie. Nam cũ deus ſit oĩ⸗ potens pᷣt omne illud ꝙ nec cõtradictionem iacludit nec aliquẽ defectũ ĩ deo ponit.iuxta verbũ angeli ad virginẽ beatiſſunã Quce.i. dicẽtis. Hõ erit impoſſibile apud deũ omne verbũ. Sed deum humanã naturã aſſume⸗ re nec cõtradictionem includit.nec aliquem defectum in deo ponit.quod patet.quia diui na natura vniri humane in vnitatẽ pſone nõ eſt aliud qᷓ; diu inã perſonã que ab eterno fu⸗ it bypoſtaſis reſpectu diuine nature:eſſe hy poſtaſim reſpectu humane nature in tempo re.hoc aũt nõ dicit aliquã imperfectionẽ ſed potius dignitatẽ et nobilitatẽ. Sicut enĩ cũ de ſit bonuſ ab eterno in nullo fit derogatio bonitati ſue dũ ẽ cauſa bonitatiſ creature in tꝑe.q;ᷓuis bonitas creata lõge ſit inferioꝛ bo nitate increata. Dic cũ ꝑſona filij dei ſit hy poſtaſis intelligibũlis intellectualis et ſpiri⸗ tualis et increata ab eterno.in nullo derogat ei ſi fit hypoſtaſis rõnalł nature create in tꝑe Et quemadmodũ deus de nõ creante fit cre ans in actu abſq; aliq̃ ſui mutatõe.ſed ſoluʒ facta mutatõe ex ꝑte nature create. Sic pſo⸗ na filij dei q̃ nõ erat hypoſtaſis humane na⸗ ture in actu abſq; aliq̃ ſui mutatõe vel inno uatione facta eſt hypoſtaſis ipᷣius ſola muta tione facta ex ꝑte aſſumpte nature. Hinc leo papa in ſermone ait. In vtraq; eius natura idem eſt dei filius.noſtra ſuſcipiens et ꝓpꝛia nõ amittens.in hoĩe hominẽ renouãs in ſe incõmutabilis ꝑſeuerans. Deitas enim que illi cũ patre cõmunis eſt nullũ detrimentuʒ oĩpotentie ſubijt nec dei foꝛmã ſerui foꝛma violauit:qꝛ ſumma et ſempiterna eſſentia qᷓ ſe ad humani generiſ inclinauit ſalutẽ. Hos quidẽ in ſuã gloꝛiã tranſtulit.ſed qð erat eſſe nõ deſijt. Secundo oſtenditur poſſibilitas gune Hlanuus. ausintel dicgeetn ſuepotel ſcaron ſumppo lentc lunci nen. narions lommoog Oadbon luonana⸗ nuornuur nſen Slono⸗ ann ſümnnn Giklur ſble 1600 Ceckon grninu Monuun loedw⸗ ſnllucoe guiniſ ſchinun Lpw ucee blish gumdi ſumond Mußea holmmi⸗ ll gö Adei. Rgench menatk badige ansdig fonals⸗ gualier ſeancoa lengein Cnglipe reoen Nliggan Cinus hludl angeby ſuop ione u bchnns polns wi 4 amentſt uumpinmn. noädieine tendenns bie Sthe inemn⸗ idensſuc⸗ radicionen oponit urn Hini ui dus dainr Pammofn reclihy rinenpo Knoneſel cc zadaognn aemri ſtininrt iifr oaßn anrſtan elu b⸗ 6N** mnmnen eel ino ſolamuna Hincles iusnatr lisin 1 in q⸗ unenu; mni forn lue. ⸗ anſ oſbls “ incarnationis rõne excedentie:vt enĩ inquit Hilarius. Plura põt deus facere q; intelle⸗ ctus intelligerc. Sed homo põt rõnabiliter dicereet intelligere deũ incarnatũ. Tũ ꝓpter ſue potẽtie ſapie et bonitatis eminentẽ mani feſtationẽ que facta eſt ĩ bumani generis aſ⸗ ſumptione. Tũ ꝓpter operũ diuinoꝝ excel⸗ lentẽ cõſummationẽ q̃ facta eſt cũ vltimũ cõ iunctũ eęſt pꝛimo.tũ ꝓpter peccati ſatiſfactio⸗ nem. C ercio oſtendit᷑ poſſibilitas incar⸗ nationis rõne cõuenientie. Nam eoꝝ eſt faci lis vnio que adinuicẽ ſimilitudinẽ habent. Sed homo creatus eſt ad imaginẽ et ſimili tudinem dei.ergo ſibi vniri potuit humana natura in vnitatẽ ꝑſone.Sed ex iſta rõe tria poſſʒ qͥs querere. An humana natura ſit ma gis aſſumptibilis a filio dei qᷓ; quelibet alia natura. Et poſſet aliqs arguendopbare ꝙ; nõ:maxime ex duob. Pꝛimo quia Kug in epiſtola ad voluſianũ inquit. In rebus mi rabiliter factis tota rõ facti eſt potẽtia facien tis. Sed potẽtia dei facientis incarnationẽ que eſt opus maxime mirabile nõ limitatur ad vnã naturã cum potentia dei ſit infinita. ergo natura humana nõ eſt magis aſſumpti bilis a deo qᷓ; aliqua alia creatura. Secũdo ſimilitudo eſt rõ faciens ad incarnatõnis cõ gruitatẽ.ſed in natura angelica inuenit᷑ expᷣſ ſioꝛ ſimilitudo dei qᷓ; ĩ humana. vt dicit Hꝛe go. xxxvij.li.moꝛaliũ.et in O melia de centũ ouibo.ergo natura angelica magis erat vni⸗ bilis q;ᷓ; humana. Ad hoc plene intelligen⸗ dum dicit Tho.in.iij.ꝑte.q.iiij. aliqͥd aſ ſumptibile dicit᷑ quaſi aptum ſumia diuina ꝑſonaqᷓ quidẽ aptitudo nõ põt intelligi ſᷣm potentiã paſſiuã naturalẽ q̃ nõ ſe extẽdit ad illud qð tranſcendit vnio ꝑſonalis creature ad deũ. Vñ relinquit᷑ ꝙ aſſumptibile dicat᷑ aliqd ᷣ m cõgruentiã ad vnionem pꝛedictã q̃ attendit᷑ ſm duo in humana natura.ſ.ſcoᷣm eius dignitatẽ ⁊ ᷣm eius neceſſitatẽ. Scom eius dignitatẽ:qꝛ humana natura inq; tũ eſt rõnalis ⁊ intellectualis nata eſt attingere ali qualiter ipᷣm verbũ ꝑ ſuã operationẽ cogno⸗ ſcendo et amando ipᷣm. Scõdᷣm neceſſitatẽ au tem:qꝛ indigebat reparatõe cũ ſubiaceret oꝛi ginali peccato. Hec duo aũt ſoli humane na ture ↄueniũt.nam creature irrõnali deeſt di⸗ gnitas:angelice vero neceſſitas.Cũ ergo di cimus ꝙ creatura irrõnalis nõ eſt aſſumpti⸗ bilis.nõ ita dicimus ꝙ ſubtrahamus aliqͥd diuine potẽne.ſed ad oſtendendũ cõditionẽ creature que ad hoc aptitudinẽ nõ habet.de angelo vero iam dictũ eſt ꝙ nõ erat ĩ eo neceſ ſitas ꝓpter peccati angelici irremiſſibilitatẽ. 5 . Xquinq; rationibo pcipuis fuit neceſſa⸗ rium ex ꝑte hoĩs xpᷣm incarnarr. zanndn myſteriũ cõſiderandũ de in arnatõe xpᷣi ðꝛ neccſſitatis. Vbi qᷓri tur an fuit neceſſariũ xpᷣm incarnari Etad hoc dicit ſanctꝰ tho.iij.ꝑte.q.i.q; ne⸗ ceſſitas iſta refert᷑ ad hoĩem ꝑ xpᷣm incarnatũ redimendũ.Et ſᷣm hoc neceſſariũ dicit᷑ du⸗ pliciter. Uno mõ ſine q̊ nõ pᷣt quis cõſequi finẽ vt cibus neceſſariꝰ eſt ad vite ſuſtẽtatio nẽ.Alio mõ ꝑ qð meliꝰꝑuenit᷑ ĩ finẽ.vt equꝰ eſt neceſſarius etiã homini ſano vt meliꝰ iter ꝑficiat Nõ fuit neceſſariũ pꝛimo mõ xpᷣm in carrnari.qꝛ deus cuius ſapiẽtie nõ eſt nume rus.nec eſt finis potẽtie et virtutis eius.po⸗ tuiſſet ſua volũtate auctoꝛitate hoĩ lapſo ſuc currere.Fuit tñ ſecũdo mõ neceſſariũ.qꝛ per xpᷣm incarnatũ homo melius pᷣt in finẽ ſuũ uenire. Et hoc multiplici rõne. ꝛima dicit᷑ fidei roboꝛatio. Decunda ſpei ſubleuatio. Cerciã charitatis inflammatio. Nuarta vite exemplatio. Pnt hoĩs inſtructio. Pꝛima ratio dicꝙ fidei roboꝛatio: magis quidẽ roboꝛat᷑ homo in fide ex eo ꝙ ipe deo incarnato loquenti de myſterijs inuiſibilib credit. Uñ Auguſ.li.ix.de ciui.dei. Vt ho⸗ mo inqͥ t fidentius ambularet ad veritatem: a veritas dei filius homine aſſumpto co⸗ tituit atq; fundauit fidẽ.¶Hotandũ hic ꝓ pter illud verbũ hoĩe aſſumpto.qꝙ epheſina ſinodus dicit q; pſona nõ aſſumpſit hoĩem. Ex quo ſanctꝰ tho.iij.pꝑte.q.viij.ait. lo⸗ cutiones doctoꝝ qui dicũt xpᷣm aſſumpſiſſe hoĩem nõ ſunt extendende tãq; ꝓpꝛie ſed pie exponẽde.vt dicamꝰ homineʒ aſſumptũ.qꝛ eius natura eſt aſſumpta. Et qꝛ aſſumptio terminata eſt ad hoc ꝙ filius dei ſit homo. ¶ Secũda rõ quare meliꝰ homo ſaluat᷑ per xpᷣm incar natũ dicit᷑ ſpei ſubleuatio Suble uatur quippe ſpes noſtra vt futurã beatitudi nem expectemus dũ xpᷣs in ſua incarnatõne — O— nobis oſtẽ dit quãta eſt erga nos dilectio dei atris. Hinc Aug. li. xiij.de trini.inqt. Ni il tã neceſſariũ fuit ad erigendã ſpem nr̃am qᷓ; vt demonſtraret᷑ nobis qᷓ;tũ diligeret nos deus. Quid vero huius rei iſto iudicio ma⸗ nifeſtius q; ꝙ dei filiug noſtre nature digna tus eſt inire cõſoꝛtiũ. rcia rõ dicit᷑ cha- ritatis inflammatio. Quis nam tã durus tä inhumanus tã ferreus ſit qui deũ nõ diligat a quo tm̃ ſe diligi cõſpicit vt nõ niſi amoꝛe dignet᷑ aſſumere foꝛmã ſemn. Jdeo ug li. de catheziſandis rudibꝰ ait.Que maioꝛ cau ſa eſt aduẽtus dũi niſi vt oſtenderet deus d lectionẽ ſuam in nobis.Et infra ſubdit. Si et bone beateq; vite. Et iõ Augꝰ.in quodã ſermone de natinitate dicit. Homo nõ erat ſequendꝰ qͥ videri poterat. Deus ſequẽdus erat qͥ videri nõ poterat:vt ergo exhiberetur homini et qͥ ab hoĩe videret᷑ et quẽ homo ſe⸗ queretur deꝰ factus eſt homo. ¶ Quinta rõ dicit᷑ hoĩs inſtructio. Inſtruit᷑ enĩ vnuſqͥſq; vt intelligat quãta ſit hoĩs dignitas:ne illaʒ coinquinet peccãdo. Pꝛopterea Aug. li.de vera religione inqt. Demonſtrauit nobis de us q; excelſum locũ inter creaturas habeat humana creatura in hoc ꝙ hoibus in vero hoĩie apparuit. Et leo papa in ſermone de na tiuitate ſic ſequi. Agnoſce o xpᷣiane digni⸗ tatem tuã et diuine cõſoꝛs factus nature no li in veterẽ vilitatẽ de graui cõuerſatione re⸗ Aire. Nõ valet ergo quiſpiã recte ſe de cetero cxcuſare.ſi ad paradiſi delitias nõ feſtinet cũ iot ac tãta pᷣconia de vite eterne immarceſſi⸗ bili gloꝛia vndiq; ſonant. myſteriũ xpᷣi incarnati. apitulũ. iij. Terciũ myſteriũ ↄſiderandũ de in⸗ carnatõe xpᷣi dicit᷑ credulitatis. In q̊ N videndũ eſt. an credere myſteriũ xp̃ᷣi ſit de neceſſitate apud oẽs.Et ad h̊ dicit ſan ctus tho.ij.ij.q.ij.O via hoĩs veniẽdi ad iu ſticiam eſt myſteriũ incarnatõis et paſſionis xypᷣi.Dicit᷑ enĩ Act.iiij.c. Nõ eſt aliud nomẽ Datũ hoĩbo in q̊ opoꝛteat credẽtes ſaluos fie ri.Et Augꝰ.in li.de coꝛreptione ⁊ gratia in⸗ quit. Illa fides ſana eſt qua credimus nullũ hHoliem ſiue maioꝛis ſiue ꝑue etatis liberare A cõtagione moꝛtis et obligatõe peccati niſi per vnũ mediatoꝛẽ dei et hoĩm ieſum xpᷣm. O poꝛtuit ergo myſteriũ incarnatõis xpᷣi ali qualiter omni tꝑe eſſe creditum apud oẽs.di uerſimode tñũ ſᷣ m diuerſitatẽ tempoꝛũ ⁊ per⸗ ſonarum. Ham ante ſtatũ peccati homo ha buit explicitã fidẽ de xpᷣi incarnatõe ſᷣm ꝙ oꝛ dinabat᷑ ad cõſummationẽ gloꝛie.nõ aũt ſᷣm wꝙ oꝛdinabat᷑ ad liberationẽ a peccato ꝑ paſ⸗ ſionẽ et reſurrectionẽ:qꝛ homo nõ fuit pᷣſci⸗ us peccati futuri.videt᷑ aũt incarnatõnis xpᷣi pſcius fuiſſe:ex eo ꝙ dixit. ꝓpter hoc reliquet Homo patrẽ et matrẽ et adherebit vxoꝛi ſue. yt dicit᷑ Ben.ij. c. Ex hoc apls dicit ſacramẽ tũ magnũ eſſe in xpᷣo ⁊ ĩ eccia.qð quidẽ ſacra mentũ nõ eſt cred Xtꝑe iſto oẽs obligint᷑ credere explicite Poſt peccatũ aũt fuit explicite creditũ myſte rium xp̃ᷣi: nõ ſolũ ſchan incarnationẽ. ſed etiã quantũ ad paſſi Alare pigebat ſaltem reamare non pigeat. ¶¶ Muarta ratio dicit vite exemplatio. Ha⸗ bent nãq; hoĩes xpᷣm exemplar oĩs virtutis 1 onẽ et reſurrectionẽ qb⸗ humanũ genus a peccato liberat᷑. Qualiter et patres antiqui patriarche.ſ. et ꝓphete pᷣfi⸗ gurarũt xpᷣi paſſionẽ quibuſdã ſacrificijs et ante legem et ſub lege quoꝛũ quidẽ ſacrificio rum ſignificatũ explicite maioꝛes cognoſce⸗ bant. minoꝛes autem ſub velamine illoꝝ ſa⸗ crificioꝝ credentes ea diuinitus eſſe diſpoſi ta.quaſi de xpᷣo venturo habebãt fidẽ velatã Poſt tꝑs aũt gratie reuelate tam maioꝛes qᷓ; minoꝛes tenent᷑ habere fidẽ explicitã de my⸗ ſterijs xpᷣi pᷣcipue qᷓ;tũ ad ea q̃ cõiter in eccle⸗ ſia ſolennizant᷑ et ꝓponunt᷑.¶ Ged ↄtra iſta poſſet qͥs obicere. Pꝛimo qꝛ nullus tenetur credere qð nõ cognoſcit. Sed hoĩes nõ co⸗ noſcunt myſteriũ incarnatõis.qꝛ iohannes baptiſta videt᷑ illud ignoꝛaſſe cũ exiſtes ĩ car cere miſit ad xpᷣm diſcipulos dicẽs.LTu es qͥ venturꝰes an aliũ expectamꝰ. Scðo qꝛ dio⸗ niſius dicit in li.de celeſti ierarchia. MHulti gentiliũ ſaluti adepti ſunt ꝑ myſteriũ ãgelo rum.et tñ iſti nõ habuerũt de xpᷣo fidẽ impli⸗ citam nec explicitã. His rñũdet᷑ ad pꝛimũ q; iohãnes nõ ignoꝛauit myſteria xpᷣi incarna ti qui dixerat Johis.i.Ego vidi et teſtimo⸗ nium ꝑhibui qꝛ hic eſt fuius dei. VUñ nõ di⸗ cit. Tu es qͥ veniſti. Sed tu es qui venturꝰ es.querens de futuro nõ de pᷣterito. Simili ter nõ eſt credendũ ꝙ ignoꝛauerit eũ ad paſ⸗ ſionẽ venturũ qꝛ dixerat. Ecce agnꝰ dei ⁊c̃. pꝓnuncians eiꝰ immolationẽ futurã. Poteſt ergo dici ßᷣm Bꝛego. ꝙ inquiſiuit ignoꝛãs an ad infernũ in ꝓpꝛia ꝑſona eſſet deſcenſurꝰ Vel ſᷣm Ambꝛo.nõ q̃ſiuit ex dubitatione ſi ue ignoꝛãtia ſed magis ex pietate. Vel ſicut XLriſoſto.dicit.nõ queſiuit q̃ſi ipᷣe ignoꝛaret ſed vt per chꝛiſtũ ſatiſfieret eius diſcipulis. Ad quoꝝ inſtructionẽ rpᷣs rũdit ſigna ope⸗ rum oſtendẽs.Ad dictũ vero dioniſij reſpo⸗ det Tho.ꝙ multis gentiliũ fuit facta reuela tio de xpᷣo.vt patet de Job qui dixit.xix.ca. Scio ꝙ redemptoꝛ meus vinit. Et idem de Sibillis. Si qui tñ ſaluati fuerũt qͥbus re⸗ u elatio nõ fuit facta nõ fuerũt ſaluati abſq; fide mediatoꝛis.qꝛ ⁊ ſi nõ habuerũt fidẽ ex⸗ plicitã. habuere tñ fidẽ implicitã diuina ꝓui dentia credẽtes deũ eſſe liberatoꝛẽ hoim ſᷣm modos ſibi placitos.et ſᷣm ꝙ aliquibo veri⸗ tatẽ ↄgnoſcẽtibo ipᷣe reuelaſſet.hec tho.Qua recredere myſteriũ chꝛiſti hoc tꝑe obligant᷑ oẽs hoies mũdi.cũ nullus iam de ignoꝛan⸗ tia niſi volũtaria excuſare ſe poſſit. JIpᷣm qͥp⸗ ibile pꝛimũ hoĩeʒ ignoꝛaſſe pe incarnandũ pdixerunt ꝓphete. Incarna⸗ n voro⸗ nerunrap lomumſ getotmi iſünem Fherüta le gel uuntainl ſingon ouclidi ſſtooduce larbginn nusw Coanntar E t Penei Kragin iauno⸗ arch tropi gemende. deſeihisy luleprin ſodilaban cirihe gimnerg, Hepen maͤeinbe igimns ſominca wundang Gnräin Cesyr tumbab lererpen it O peinche⸗ Amne caune en ktenge hariüme nmoni ſcl Immion b Nk dlim laphffi ſiſuhhe oreg chgndſ lamine lon in lus eſe din chätfickni ummaan; Aplictiden icbiterineut domie hullasmar A boies en is. ge iobenns cäüeriſtisie 8dices. Lugg Soognn mchia Han 1 wtanigt eriviiin mid 17 — — ) SE Iije gen us iſel⸗ itin onllipe itſunul dirie c. .Cticende eitabror⸗ ſſum 1w Mgit ict ⸗ auidiuinghn ci win /n lgnibo e⸗ etbo Ol e oblicn jbeignonn⸗ ſi. Jnc⸗ te. und = tum vero poſt eius aſcenſionẽ in celũ p̃dica⸗ uerunt apoſtoli. quoꝛũ ſonus exiuit in oẽm / terram. Pꝛo ipᷣo inſuꝑ eiuſq; noĩs cõfeſſio⸗: ne tot milia viroꝝ ac mulierũ letãter et liben tiſſime martyriũ violentãq; moꝛtẽ tulerunt. Fuerũtq; adhuc ſapientiſſimi vtriuſq; lin⸗ gue grece.ſ.et latine eruditiſſimi doctoꝛes qͥ tanta in laudẽ xpᷣi ſcripſerũt vt nullus eum iam veniſſe rõnabiliter dubitare poſſit. Ob qð Maximus in ſermone de martyribo in⸗ quit. Nõ ſine magno diſcrimine religionis veritatẽ diſputamus quã tantoꝛũ ſanguine cõfirmatã videmus. Magni piculi res eſt ſi poſt ꝓphetarum oꝛacula.poſt aploꝝ teſtimo nia. poſt martyrũ vulnera veterẽ fidẽ quaſi nouellã diſcutere pᷣſumas.et poſt tam mani feſtos duces ĩ erroꝛe ꝑmaneas.hec ille.Cre⸗ damꝰ & in xpᷣm illũq; totis viſceribo diliga⸗ musvt ſic mereamur fieri ꝑticipes gr̃e ſueꝑ quam tandem ad vitam perueniamus etex⸗ nam Amen. „ Sermo quintus de incarnatiõe xpᷣi in q̊ cõfutantur erroꝛes illoꝛũ qui mundanã ſa⸗ pientiã ſectantes male ſenſere de xpᷣo. it in ſapiẽtia hoĩm ſed in virtu⸗ dei. doctoꝛis gentiũ v̈ba ſunt iſta oꝛiginaliter.i. ad Coꝛinth. c. ij. Pꝛopter vanã curioſitatẽ hoĩm qͥ ſe ingenio ac ꝓpꝛijs ſenſibo archna dei cõpꝛehendere putãt.exoꝛ⸗ te ſunt opiniones multe falſe quidẽ et oĩno ſpernende. Hic ſiquidẽ mos eſt ſuperboꝝ vt de ſeipᷣis pᷣſumentes cum dei magnalia vir⸗ tute /ꝓpꝛia nõ poſſint attingere in erroꝛũ foue as dilabant᷑. Cũ ergo audiũt in incarnatiõe ieſu xpᷣi factã vnionẽ naturarũ in pſona di⸗ uina.et ꝙ vnꝰ idẽqͥ erat ab eterno deꝰ ipᷣe ex tꝑe verꝰerat hõ ſtatim averitate diſcedũt.Cõ tra q̊s in h̊ ſermone de incarnatõe xpᷣi dictu ri erimus ſub titulo de falſis erroꝛibus circa xpᷣm incarnatũ.in qb heretici quidã ſapĩa mundana inflati ceciderunt. Nam et doctoꝛ gentiũ in verbis ꝓpoſitis admonet cũctos fi deles vt reiectis naturalibus rõnibus q̃ oꝛ⸗ tum habẽt ab humana ſapĩa credãt ſimplici ter et pure his q̃ nobis virtus diuina reuela uit.Ob quod euitare debemus tres erroꝛes pꝛincipales. ́JMM Pꝛimus erroꝛ eſt circa verbũ eternale. Decundus circa animã ronalen. . cius circa naturã coꝛpoꝛale. etribus opinionibuũs falſis cirea verbũ eternale quas heretici maligni inuenerũt. —èò KEapitulum pꝛimũ. NRKumus erroꝛ circa xpᷣm incarnatum Eeſt circa verbũ eternale:in quo triplex opinio falſa cõtinetur. Pꝛima dicitur ꝓpductionis. Becunda cõuerſionis. erciã filiaãtionis. ima opinio falſa dicit᷑ pductionis. Cõ itetur quidẽ fides catholica deuʒ ab eterno verbũ ꝓduxiſſe qð et deus eſt. At Eunomi us heretic? dicebatverbũ nõ ab eterno ſed ex tꝑe ꝓductũ.ſequẽs quoꝛundã philoſophoꝝ opinionẽ qui dicebant a deo effluxiſſe quan dam mentẽ in qua eſſent omniũ rerũ foꝛme quã vocabant paternũ intellectum. Et hanc Auicenna ſuꝑ pꝛimo de celo et mundo dixit eſſe pꝛimꝗ intelligentiã mouentẽ pꝛimũ celũ Ded vt ſic loquẽtes repꝛobemus.videndũ pꝛius eſt qͥd ſit verbũ in diuinis. Etad hoc dicit Franciſcꝰ de marone in quodã ſermo⸗ ne. Verbũ eſt ſecunda ĩ trinitate ꝑſona ꝑ mo dum nature et intellectus pꝛoducta.De hoc Au gy. vi.de trinitate ait. Verbũ ſolus filiꝰ accipitur.et eo dicitur verbũ quo filius. Et in.xv.li.de trini.idem Augꝰ.inquit. Ipᷣa ꝓ pꝛietas ꝑſonalis filij diuerſis noibus ſigni ficatur.ad expꝛimendã diuerſimode ꝑfectio nem eius vt oſtendatur patri equalis dici⸗ tur filiusvt oſtendat᷑ patri ꝑ oĩa ſimilis dici tur imago.vt oſtendat᷑ immaterialiter geni⸗ tus dicitur verbũ. Ad habendã autẽ aliqua lem noticiã iſtius verbi vt refert Bonauen. in.i.di.xxvij.cõſiderare debemꝰ qualiter ver bum reperitur in nobis. Nam vox ſignifica tiua in nobis dicit᷑ verbũ.ſed tm̃ large et de⸗ nominatiue inquantũ ſignificat interioꝛem mentis cõceptũ.ſicut vrina dicitur ſana in⸗ quantũ eſt ſanitatis indicatiua. Et ideo p⸗ pꝛie dicitur verbũ id quod ꝑ vocẽ ſignificat ſcʒ interioꝛ mẽtis ↄceptus. VUñ Ariſto.in.i. pihermeni. Uoces inqͥt ſunt note.i.ſigna ea⸗ rum que ſunt in aĩa paſſionũ. Et ideo cõce⸗ ptus mentis interioꝛ etiã ſi nũq; ꝑ vocẽ deſi⸗ gnaretur ꝓpꝛie dicit᷑ verbũ. Hinc Aug.xv. de trini. ait. Quiſqͥs pᷣt intelligere verbũ nõ ſolũ anteq; ſonet.verũ etiã anteq; ſonoꝝ eiꝰ imagines cogitatione inuoluant᷑. pᷣt videre aliquã illiꝰ verbi ſimilitudinẽ de quo dictũ eſt. In pꝛincipio erat verbũ. Aduertendũ tñ ꝙ duplex eſt nobis cõceptus mẽtis interioꝛ Vnus infoꝛmis et imperfectus. Alius foꝛ⸗ matus et ꝑfectꝰ. Cuius rõ eſt.qꝛ cognitio no ſtra ꝓcedit de imperſecto ad ꝑfectũ. Et ideo de re pꝛimo habemus cõceptum cõfuſum et imperfectũ.vt dicit᷑.i.phyſicoꝝ.Et talis cõ⸗ ceptus non dicitur ꝓpꝛie verbum a e tio pcedendo autẽ ꝑuenimus ad habenduʒ cõceptum rei perfectũ ⁊ determinatũ q a phi loſophis vocat᷑ diffinitio:a ſanctis autẽ ver⸗ bum. In deo ergo ponit᷑ verbũ nõ ad ſimili tudinẽ verbi large dicti qð eſt ipᷣa vox ſigni ficatiua vel cõceptus rei imꝑfectus.qꝛ in deo nihil ẽ ſenſibile vel imperfectũ. Et ꝓpter hoc vox eſt ſignificatiua q eſt ſenſibilis et ipᷣa co gitatio qᷓ licet ſic intelligat tñ imperfectionẽ implicat nõ habẽt ibi locũ.ſed ibi ponit᷑ ver bum inq;tũ impoꝛtat cõceptũ rei perfectum Quia deus vnico actu intelligẽdi ſeipᷣm et oĩa alia cõcipit ꝑfecte. Ex quo ptʒ differen⸗ tia verbi noſtri ad verbũ diuinũ.qꝛverbum noſtrũ in mente plurificat᷑. Quot enim ſunt ibi cõceptus perfecti vel foꝛmati tot ſunt ibi verba. In deo autẽ eſt verbũ vnicũ:qꝛ nõ eſt ibi niſivnicus cõceptus ꝑfectiſſimus. Iterũ verbũ in nobis eſt accidens et qͥd tranſiens. qꝛ non ſemꝑ actu intelligimus. Sed in deo idẽ eſt ꝙ ſubſtãtia diuina.Eſt etiã verbum ſemꝑ actu permanẽs et eternũ.Et vt inquit Augꝰ. nos frequẽter cogitamus que neſci⸗ mus.et ſic verbo noſtro cõiuncta eſt fallacia frequenter q̃ nolumus.et tunc iuncta eſt di⸗ ſplicentia:que nõ poſſumꝰ.tũc iuncta eſt im⸗ potentia.verbũ aũt diuinũ eſt veriſſimũ pla centiſſimũ omnipotẽtiſſimũ. Et de illiꝰ eter nitate loqui᷑ Johãnes cũ dicit in pꝛincipio ſui euangelij. In pꝛincipio erat verbũ. Au⸗ guſtinꝰ li.vi.de trini.in pꝛincipio ait.ſic di⸗ ctum ẽ q̃ſi diceret añ oĩa. Vñ ſciendũ ꝙ pn⸗ cipiũ in diuinis:aliqñ eſt nomẽ eſſentiale: et ſic ↄuenit toti trinitati.ſicſumit᷑ in.c.i.extra de ſum.tri.⁊ fi.ca.cũ ðꝛ. VUnũ vniuerſoꝝ pn cipiũ.Aliqñ eſt nomẽ ꝑſonale:et qnq; ſigni⸗ ficat patrẽ qͥ eſt pꝛincipiũ ſine pᷣncipio. ſicut ſumit᷑ ab Auguſti. li.iiij. de tri. vbi dicit. pater eſt pꝛincipiũ totiꝰ deitatis.qũq; ſigni⸗ ficatfiliũ qui eſt pꝛincipiũ de pᷣncipio.ſicut ſumit᷑ ab apło ad Hebꝛe.i.Et tu in pncipio id eſt in filio terrã fundaſti.Qñq; ſignificat patrẽ et filiũ qui ſunt vnũ pꝛincipiũ ſpiritus ſancti. Qñq; ſignificat eternitatẽ.⁊ ſic accipi tur a Johanne. In pꝛincipio.i.ab eterno. Hinc Anaſtaſius in ſuo ſimbolo ait. Eter⸗ nus pf eternꝰ filius eternꝰ ſpũs ſanctus. Et Hilariꝰ ĩ li.de tri. Inter gignereꝛ gigni nul lum cadit mediũ. Magiſter vero ſen. di. ix. pꝛimi li.pbat verbũ eſſe eternũ. Pꝛimo ex rõ ne ſumpta a ſili et eſt talis. Spledoꝛ eſt eiuſ dem duratõis cũ igne et tñ eſt generatus ab igne.ergo multo foꝛtius cũ filius ſit ſplẽdoꝛ atris q;uis ab ipᷣo generet᷑ erit ei coeternꝰ. Secũdo inducit mgr Auguſti d ait. Fillus ( Rime rõne immu tabilitatis. Secundo rone ſimplicitatis. 1 dei eſt virtus et ſapientia. ergo ſi nõ eſt eter⸗ nus aliqũ fuit deus ſine virtute et ſine ſapiẽ tia qð eſt impoſſibile. Sco.vero ⁊ Bonauẽ. ſuꝑ pᷣfata diſ.dicũt ꝙ pcedens eſt poſterius duratõe eo a quo ꝓcedit triplici rõne. in rõne limitationis potẽtie. Secũdo röõne modi ꝓducenlii. F rõne libertatis. . rioꝛ eo duratõe¶ BGecũdo rõne modi ꝓdu cendi.q eni aliqͥd ꝓducit᷑ ꝑ motũ qmotus eſt in tꝑe opoꝛtet ꝙ ꝓductũ ſit poſteriꝰ ꝓdu cente duratõe.qꝛ ꝓductũ hʒ pᷣmo eſſe in illo inſtanti in q̊ terminat᷑ ille motus. ¶ Cercio rõne libertatis.qũ aliqd ꝓducit᷑ libere et nõ de neceſſitate nature.tunc ꝓductũ eſt poſteri iᷣ ꝓducente ꝙ tale agens pᷣt expectare ad p⸗- ducendũ ſuũ effectũ. Sicut creare a deo cu⸗ ius potẽtia eſt ꝑfectiſſima et ſine tranſmuta⸗ tione ⁊ motu.tñ creatura nõ eſt ſibi coeterna qꝛ ab eterno pꝛoducere noluit.Et ſi obſtaret q̃s ꝙ ſpũs ſanctꝰ ꝓducit᷑ ꝑ modũ volũtatis et tñ eſt eternꝰ.Dicit Ricar.in.i.di.x. cre ature emanãt a deo ꝑ modũ volũtatis nõ tñ de neceſſitate:ſʒ in diuerſitate ſubſtãtie Spi ritus aũt ſanctus emanata ſuo pncipio per modũ voluntatis de neceſſitate immutabili⸗ tatis ⁊ i idemptitate ſubſtãtie. Redeamꝰ iam ad verbi eternitatẽ cõcludentes ꝙ nullo mõ poteſt poni in diuinis ꝙ filius ſit poſterioꝛ patre. Pꝛimo qꝛ nulla eſt ibi potẽtia ꝓducti ua imperfecta. potuit nanq; ab eterno pater generare filiũ. Secundo qꝛ verbũ nõ ꝓcedit motũ et mutationẽ. Cercio qꝛ filius ꝓce⸗ dit a patre de neceſſitate nature qꝛ deꝰ neceſ⸗ ſario intelligit ſe:quare et filiꝰ patri ẽ coeter⸗ nus/¶ Becunda opinio falſa circa verbuz eternale dicit᷑ cõuerſionis.Quidã hereticus cui nomẽ Apollinaris:tenere pꝛeſumpſit ꝙ; verbũ ſit in carnẽ cõuerſum ꝓpterea qꝛ in eu angelio dicit᷑ verbũ caro factũ eſt Sicut aq̃ᷣ cõuerſa eſt in vinũ.de qua Johis.ca.ij.ſcri⸗ bitur. vt autẽ guſtauit architriclinꝰ aquã vi⸗ num factũ. Sʒ hoc nõ eſt ſimile:qꝛ aqua.po tuit in vinũ cõuerti.verbũ autẽ dei in carnẽ cõuerti impoſſibile eſt.qð ſanct tho.in. iiij. ſumme ↄtra gẽtiles ꝓbat triplici rõne. orone incõmunicabilitatis. imo rõne limitatõis potẽtie:qñ pꝛodu cens nõ habet a pꝛincipio ſue duratõis po⸗ tentiã ꝓductiuã ꝑfectam.ſicut homo a pꝛin⸗ cipio pueritie nõ habet potentiã generandi ꝑfectã.Et ideo eius filiꝰ neceſſario eſt poſte Rꝛimo rõe immutabilitatis. Eſtvtiq; de inmutad nunet,4 leckcf ſuitimp⸗s ſaummel ne cöue ſun ennl ſin noaq incarna plumet poſſbin coicobil figerin⸗ ſioni. . nerſorun ſeßtone Gn⸗ wade⸗ mar deusn ergoin herſun ſolubi. nutunin nirginis Pnenee pwunnſ. hchio Nahon N ſchie ſveme ſune neing ſuher⸗ in Ni rittn Dlurame mlgogbe nendana llolgbilis Ctclliine tanr uib untgind ſnc cheium insfingi ndon⸗ Ulnan⸗ ſt aſneſge r Bon . cdirns lanm, tin. itiegfd dumus vy⸗ tdononnn⸗ m genendt Trock e Mengen wii non⸗ Liniſ nocſe nil⸗ 8 Cmco Alberan Nüch hoſei Mamendy. mmendoda⸗ enmnin ckian. inans ii bſtie mmu, 3 e sſwirn⸗ vein n ENnun imwn emndt ug n jcn Hliſn a ,un in n ho ith ui e. . . ſmngt immutabilis.O mne aũt qdð ↄuertit᷑ in aliud mutat᷑. Cũ ergo verbũ der ſit deꝰ:impoſſibi⸗ le eſt ꝙ fuerit in carnẽ cõuerſum decũdo fuit impoſſibile rõne ſimplicitatis: deus eſt ſumme ſimplex. Si ergo verbũ dei eſt ĩ car⸗ nẽ cõuerſum.opoꝛtet ꝙ totũ verbũ ſit cõuer⸗ ſum.qð aũt ĩ aliud ↄuertit᷑ deſinit eſſe quod erat.ſicut aqua in vinũ cõuerſa nõ eſt ampli us aqᷓ.ſequeret᷑ ergo ſᷣm Apollinarẽ ꝙ poſt incarnationẽ verbũ dei nõ er it:quod eſt im⸗ pium et iniquiſſimũ = eſt im⸗ poſſibile ꝙverbũ dei ↄuertat᷑ in carnẽ rõein cõicabilitatis.Eoꝝ enĩ qͥ nõ cõicant ĩ mate⸗ ria et in generevno impoſſibile eſt fieri ↄuer ſionẽ. Nã ex linea non fit albedo:qꝛ ſunt di⸗ uerſoꝛum generum. neq; coꝛpus elementa⸗ re pᷣt ↄuerti in aliqð coꝛpꝰceleſtevł in aliquã coꝛpoꝛeã ſubaʒ et ecõtra.qꝛ nõ ↄueniũtĩ ma teria. verbũ autẽ dei cũ ſit deus nõ cõicat in materia nec in genere cũ quocũq; alio eo ꝙ deus neq; in genere eſt neq; materiã habet. ergo impoſſibile eſt verbũ in carnẽ fuiſſe cõ⸗ uerſum. dicit᷑ igit᷑ caro factũ ꝓpter illã indiſ⸗ ſolubilẽ vnionẽ qua ſibi copulauit humanã naturã ita mirabiliter ꝙ vnꝰ et idẽ erat dei et virginis filius nature diuine et bumane ꝓ⸗ prietate ſalua. De hoc ſic elegãter loquit᷑ leo papa in ſermone. Verbũ dei: deus q erat in pꝛincipio apud deũ ꝑ qð facta ſunt oia et ſi⸗ ne quo factũ eſt nihil ꝓpter liberandũ a moꝛ⸗ te eterna hoĩem factus eſt homo. Ita ſe ad ſu ſceptionẽ noſtre humilitatis ſ ine diminutõe ſue maieſtatis inclinans vt manens qð erat. aſſumens quod nõ erat verã foꝛmã ſerui foꝛ me in qua deo patri eq̃lis ẽ vniret.Et tanto federe vtrãq; naturã conſccraret vt inferioꝛẽ aſſumeret gloꝛificatio nec ſuperioꝛẽ minue⸗ ret aſſumptio. Salua igit᷑ vtriuſq; ꝓpꝛieta⸗ te ſubſtantie et in vnã coeunte perſonã ſuſci⸗ pitur a maieſtate humilitas.a virtute infir⸗ mitas. ab eternitate moꝛtalitas. et ad depo⸗ nendum cõditionis noſtre debitũ natura in uiolabilis nature ẽ infuſa paſſibili. At ⁊ in⸗ creduli inſtant ꝑſcrutari tante vnionis mo⸗ dum.et hoc aliqͥ exemplo ſuaderi ſibi flagi⸗ tant. Quibo ergo reſpõdeo ꝙ in vanũ labo⸗ rant qͥ audire debẽt ſuauiſſima verba leonis pape iam noĩati in ſermone de natiuitate di centis. Excedit quideʒ dilectiſſimi multũq; ſupereminet omnẽ eloquij facultatẽ diuini operis magnitudo.Et inde oꝛitur difficul⸗ tas fandi vnde adeſt ratio nõ tacendi. Quia in dño noſtro ieſu xp̈o filio dei nõ ſolũ ad di uinam ſed humanã ſpectat naturã qð dictũ eſt per phetaʒ. Generationẽ eius quis enar 4 rabit.vtranq; enim ſubſtantiã in vnũ conue niſſe perſonã niſi fides credit ſermo nõ expli cat.Et ideo nunq; materia deficit laudis:qꝛ nunq; ſuff icit copia laudatoꝛis.G audeamꝰ igitur ꝙ ad eloquendũ tante materie ſacra⸗ mentũ impares ſumꝰ.Et cũ ſalu noſtre al titudinẽ attingere nõ valemꝰ.ſentiamus no bis bonũ eſſe ꝙ vincimur. Nemo ad cogni tionẽ veritatis magis appꝛopinquat qᷓ; qͥ in⸗ telligit in rebus diuinis etiã ſi multũ ꝓficiat ſempꝑ ſibi ſupereſſe qðᷣ qᷣrat. Hec ille. Quare fideliter cõfitemur ita incarnatũ verbũ dei. vt ille qui erat dei filius ab eterno ſcõᷣm di⸗ uinam naturã:de virgine ſᷣm humanã naſce retur ex tempoꝛe.Et qui erat deus impaſſi⸗ bilis immoꝛtalis ⁊ gloꝛioſus ſᷣm diuinita⸗ tẽ paſſibilig eſſet moꝛtalis ⁊ humilis ſᷣm hu manitatẽ..¶ ¶ ercia opinio falſa circa verbũ eternale dicit᷑ filiatõis. Nã quidã heretici vt Paulus ſamoſetanꝰ Cherintus ⁊ Ebion di xerunt ꝙ licet verbũ caro factũ ſit tũ xpᷣs nõ eſt dei filius ꝑ naturã ſed ꝑ gratiã ſiue ꝑ ado ptionem cõtra quos dixi plene in ſermone. Tu es xps filius deiviui:in quadrageſi imali ſuꝑ.vi.fer.iiij.ebdomade in quadrageſi ima. oſtendiq; ꝙ xpᷣs eſt natꝰ ex deo patre et ex vir gine matre ᷣm verſtatẽ nature. . Se tribo falſis opinionibus adinuẽtis cir iam xpi. ¶ Capitulum ſecundũ Ecundus erroꝛ a nobis vitanaꝰ de xrvpo incarnato eſt circa aĩaʒ rõnalem N de qua triplex opinio falſa reperit᷑. 4 „ dicitur negatio Secunda ignoꝛation eria cõtagionſis. ¶ Pꝛima opinio falſa circa aĩam xp̃i dicitur negationis. Pleriq; nanq; heretici negaue⸗ runt expꝛeſſe xpᷣm habuiſſe aiam rõnalẽ dicẽ tes ꝙ loco aĩe fuit diuinitas eius. Sumpfſe⸗ runt aũt occaſionẽ erroꝛis qꝛ neſcierũt intel⸗ ligere illud dictũ Johis.i.Aerbũ caro faciũ eſt. Ex quo arguebãt ꝙ denoĩatio fieri debʒ a dignioꝛi. Cum ergo aĩa dignioꝛ ſit coꝛpo⸗ re ſi in xpᷣo fuiſſe et ala iohãnes dixiſſet. Aer⸗ bum aĩa nõ verbũ caro factũ eſt. Sed cõtra iſtos dicit ſanct tho. in. iiij. võtra gentiles. ꝙ deus foꝛma coꝛꝑis eſſe nõ pᷣt ꝓpter ſummã implicitatẽ ſuã et perfectionẽ.qꝛ vt dictũ eſt in ſermõe de deo nõ venit in cõpoſitionẽ ali cuius create nature neq; vt pꝛincipiũ foꝛma le. Inſuper ſubtracto eo qðò eſt de rõne hoĩs verus homo eſſe nõ poteſt. Anima aũt pꝛin cipaliter eſt de rõe hoĩs:quia eſt eius foꝛma. ergo ſi xpᷣs animã nõ habuit verꝰ homo nõ fuit: cõtra id qð apłs dicit.i.ad Chimo.ij. c. Vnus eſt mediatoꝛ dei et hoim homo xpᷣus ieſus. Ideo fides catholica pᷣdicat vᷣba atha naſij ĩ ſuo ſimbolo dicẽtis. Perfectus deus pfectus homo ex aĩa rõnali et humana car⸗ ne ſubſiſtens. Ad illudvero Johis. Verbũ caro factũ eſt. Rũdet dñs Bonauen⸗in. ij. di.ij. ꝙ iohannes loquit᷑ g ſinodochen acci⸗ piendo partẽ ꝓ toto.hic vero modus loquẽ di frequenter inuenit᷑ in ſcriptura. Uñ Eſa- xl. O mnis caro fenũ.i.oĩs homo. Et Quce inj.ca. Midebit oĩs caro.i.oĩs homo ſalutare dei. Et Mat. xriiij. Hiſi bꝛeuiati fuiſſent di es illi nõ fieret ſalua oĩs caro.i.oĩs homo.et Geneß.vi.ca. Oĩis quippe caro coꝛruperat viã ſuã.⁊ ſic de alijs. VUſus eſt aũt Johãnes locutõne ꝑ ſinodochen.qꝛ natura aſſumpta notioꝛ eſt nobiſ ex ꝑte ſubſtãtie coꝛpoꝛalis qᷓ; ſpiritualis. Et ↄgnitio noſtra incipit ab his q ſunt magis nota. In aſſumptõne igit᷑ car⸗ nis includitur aſſumptio aĩe rõnalis.qꝛ ſi aſ ſumpſit carnẽ multo magis aĩam. Ideo de⸗ nominatio non ſemꝑ fit a dignioꝛi:ſed etiã a voriorierla opinio falſa circa aiam xpᷣi dicit᷑ ignoꝛationis fuit eoꝛũ qͥ dixerunt xpᷣm a pncipio aſſumpſiſſe alam ſicut eſtaĩa noſtra tanq; tabula raſa in qua nihil eſt de⸗ pictũ. Sed cõtra iſtos eſt veritas fidei q ex⸗ cludit a xpᷣo oẽm ignoꝛantiã.tum qꝛ vt dicit magiſter ſniaꝝ in.iij.di.xv. Hõ cõueniebat in xpᷣo ignoꝛantiã eſſe.qꝛ aĩa eius debuit eſſe plena luce ſapie et rectitudine iuſticie. Igno rantia aũt pꝛiuatio eſt ſcientie.et põt eſſe via in erroꝛẽ et obliquationẽ a rectitudine iuſti cie.tũ qꝛ non expediebat nobis xpᷣm aĩam cũ ignoꝛãtia habuiſſe. Venerat eniĩ nos dirige re et docere quod facere nõ potuiſſet ſi fuiſſet ignoꝛãs. VUnñ Anſel.li.cur deus homo inqt. Quõ illi crederẽt hoĩes ſi illũ ſcirent neſcien tem. Igit᷑ vt dicunt oẽs theologi ſacri in.iij. di. xuiij. Aiĩia xpᷣi ab inſtanti creationis luſtra ta fuit ſplendoꝛe ſcĩe.ſᷣm aũt Alexan.de ales in.iij. ſumme. In xpᷣo fuit multiplex modꝰ ſciendi.Pꝛimꝰ ſᷣm naturã diuinã. et ibi ſcia idẽ eſt qð idipᷣm. Et iſte modus fuit in filio dei ab eterno. Secũdus modus eſt ſm gra⸗ tiam vnionis:qͥ modus differt ab oĩ alio ſci ente incõicabilũſ cuicũq; alteri creature.Ter cius ſᷣm gratiã ↄpꝛehẽſionis in quo cõicant angeli beati ⁊ aĩe ſancte. Quart ſᷣm naturã integrã aĩie ſ̃ᷣm quẽ habuit adã ſcientiã in ſta tu innocentie. Quintus ſᷣm penalẽ naturã aſ ſumptã. Sextus eſt quedã gratia data xpᷣo Qꝗa cognoſcendũ res ſm naturã et ꝓgreſſum tpis. Quantũ ad pꝛimũ modũ ſciendi ſimili ter ſe hʒ xpᷣs añ incarnatiõʒ et poſt. Quantũ . ad ſecundũ habuit cognitionẽ oĩm eoꝝ que pertinebãt ad myſteriũ incarnationis paſſio nis et redemptõis. Quantũ ad terciũ habu it cognitionẽ oĩm eoꝝ q̃ ꝑtinebãt ad ſuã glo riam et ſuoꝝ ⁊ eoꝛum qui oꝛdinant᷑ ad illam Quantũ ad quartũ modũ habuit noticiã eo rum que cognouit adam in ſtatu innocẽtie. QAuan Arero ad quintũ didicit diuerſas pe nalitates ꝑ experientiã in affectiua quas tñ cognouit ſᷣm alium modũ.ſ.ſᷣm gratiam co gnitionis que data eſt ſibi ꝑ gratiã vnionis. DSecundꝰ modus cognitionis eſt ad cogno ſcendũ per experientiã nõ vt pꝛioꝛ qui fiat aſ fectiue ſed ↄgnitiue ex ſenſibꝰ.Cõtra iſta op ponũt ſe pleriq; tenẽtes ꝙ in xpᷣo nõ fuit alia ſci ntia pꝛeter diuinã:qꝛ ſi per illã cognoſce bat oĩa ſuperfluũ fuiſſet ꝙ eſſet in eo alia ſcia Tamẽ hi ſic aſſerentes damnant᷑ in.vi.ſino do Epheſina.Et ꝓpterea dicit ſanctus tho. in.iij.pꝑte.q.ix.x filius dei humanã naturã integrã aſſumpſit:nõ ſolũ coꝛpus ſed animã Et ideo opoꝛtuit ꝙ haberet ſcĩiam creatã ꝓ⸗ pter anime perfectionẽ. Anima enĩ ſᷣm ſecõ⸗ ſiderata eſt in potẽtia ad intelligibilia cogno ſcenda.qꝛ eſt ſicut ta bula raſa:et tũ poſſibile eſt in ea ſcribi ꝓpter intellectũ poſſibilẽ in qᷓ eſt oĩa fieri.vt dicit᷑ in.iij.de aia.Quod autẽ eſt in potentia eſt imperfectũ niſi reducat᷑ ad actum. Nõ autẽ fuit cõueniens ꝙ filius dei humanã naturã imperfectã aſſumeret ſed ꝑ⸗ fectam. vtpote qua mediante totũ humanuʒ genus ad perfectũ erat reducendũ. Et ideo opoꝛtuit ꝙ aĩa chꝛiſti eſſet ꝑfecta per aliquã ſcientiã que eſſet ꝓpꝛie ꝑfectio eiꝰ. Alioquin eſſet imperfectioꝛ aiabus alioꝝ hominũ. gutẽ chꝛiſtus cognouit omnia per ſcientiam diuina illud fuit operatõe increata qᷓ eſt ipᷣa dei eſſentia. Dei eni intelligere eſt ſua ſubſtã⸗ tia. vt ꝓpbat Ariſto.xij.metaphy. vnde hmõi actus nõ potuit eſſe anime chꝛiſti cum fit al⸗ terius nature. Si ergo non fuiſſet in anima xp̃i alia ſcientia pꝛeter diuinã nihil cognouiſ ſet et ita fruſtra fuiſſet aſſumpta anima bu⸗ mana cũ omnis res ſit ꝓpter ſuã operationẽ. Pꝛopter pꝛedicta dubitat᷑ an anima xpᷣi com pꝛehendat diuinaʒ eſſentiã. Et poſſet argui ꝙ ſic.Pꝛimo qꝛ Iſidoꝛus dicit.Trinitas ſi bi ſoli nota eſt et homini aſſumpto. Igit ho mo aſſumptus cõmunicat cũ ſancta trinita⸗ te in illa noticia ſui q̃ ſancte trinitati pꝛopꝛia eſt. Huiuſmodi autẽ eſt noticia cõpꝛehenſio nis. ergo anima chꝛiſti cõpꝛehendit diuinã eſſentiam. Secũdo magis eſt vniri deo ᷣm elſſe ꝑſonale q;ſm viſionem. Sed ſicut dicit Hamaſcenꝰ in. iij. li. Cota diuinitas in vni⸗ ttepeſ⸗ Pergom gnimn tp⸗ Entdiuin fliodelk 1t. Zus hendere. luränerg Tho. i fum in tureinch ſtingre ture ſi blle a linn, ficogi NSo henök Gärin unen hinäe hono Mgii luſ citi. ſecenii ahunn midiuin Mune mn Ayirusd Croorie und Zagock fnni üture Ptitue uohr⸗ hibif⸗ Mogipo bTho Curdiuin ſiOun ſogneo prnuͤgi rs uücen hempuat ſonmn n guos Meoͤbeo orecn Pllle binem yyl untopne dnigpſſo Gmiübabe N 4 ſi Go iailam uumiciien n inneide. dinaſise n guas n ngnuun Mäpnong. Sckatag weguifirf Cönitnp vnoͤftini licogole ncoaluſen kinniſin⸗ monsſh. mämni 1s ſmini uum crin, maifnbo⸗ tcühunn Mdi n. An umiui umun ſuſcti⸗ mebem unſth⸗ Ginanine lognui. ninahe⸗ imachi tpola nl Tiningi ⸗ ninte niproru ipehenn, Gir diumn⸗ unideofn ſſicut don nsde mocdũ poteſt dici ꝙ filius homis eſt creatoꝛ. hec Tho. Licet itaq; aĩa illa nõ cõpꝛehen⸗ dat diuinã eſſentiã tiñ nullã habuit ignoꝛan tiã. Quare nos nõ erramꝰ pᷣdlariſſimũ ducẽ ſequẽtes qui Johis.viij.ca.dixit.Ego ſum lIux mũdi qui ſequit᷑ me nõ ambulat in tene⸗ bris. ¶ Tercia opinio falſa circa xpᷣm incar⸗ natũ q́;tum ad eius aĩam dicit᷑ cõtagionis: hec inuoluit quoꝛundã aĩos ita vt impie aſ⸗ ſererent xpᷣm habuiſſe aiam peccatricẽ. Con tra quos clamãt et auctoꝛitates ſanctoꝝ et rõ nes theolo goꝝ. VUñ Petrꝰ pma ſua epla ca. ij. ait. Peccatũ nõ fecit nec dolus inuentꝰ eſt ni oꝛe eius. Et Gꝛego.in.xij. moꝛaliũ inqͥt. Nullus homo ſine peccato eſt niſi ille qͥ in hunc mundũ nõ venit ex peccato. Et Augꝰ inexpoſitõe pſalmi.xxx. hꝛiſtus oẽs necca tate perſonarũ eſt vnita bumane in xpo:ꝛmul to ergo magis tota natura diuina:videt᷑ ab anima xpᷣ. Et ita videt᷑ ꝙ aĩa xpᷣi cõpꝛehen⸗ dat diuinã eſſentiã.Tercio illud qð cõuenit filio dei ꝑ naturã ↄuenit filio hoĩs ꝑ gratiã vt. Aug'. dicit in pꝛimo de trini. Sed cõpꝛe hendere diuinã eſſentiã ↄuenit filio dei ꝑ na turã:ergo filio hoĩs ꝑ gratiã. Rñdet ſanctꝰ Tho. iij.pte.q.x.e ſic facta eſt vnio natura rum in ꝑſona xpᷣi ꝙ tñ ꝓpꝛietas vtriuſq; na⸗ tu re incõfuſa ꝑmãſit ita.ſ.ꝙ increatũ manſe⸗ rit increatũ.⁊ creatũ mãſit infra limites crea ture ſicut Damaſ.dicit li.ij.Eſt aũt impoſſi bile ꝙ aliq̃ creatura ↄpꝛehẽdat diuinã eſſen tiam. vt dicimꝰ in ſermone de gaudio beato rũ eo ꝙ infinitũ nõ cõpꝛehendit᷑ a finito. Nã vt Aug'. dicit li. lxxxiij.q. Qõð aliqͥs cõpꝛe⸗ hendit finitũ ẽ ſibi. Sed eſſentia diuina nõ eſt finita in ↄparatõe ad aĩam xpᷣi cũ in infini tum eã excedit.igit᷑ aĩa xpᷣi nõ ↄpꝛehendit di uinã eſſentiã.Ad pꝛimũ aũt obiectũ dicit᷑ ꝓ homo aſſumptuſ cõicat diuine trinitati ĩ ſui cognitione nõ rõne cõpꝛehenſionis ſed rõne cuiuſdã excellentiſſime cognitionis pᷣ ceteris creaturis.Ad ſecundum vero reſpondet᷑. nec eti in vnione queeſt ſm eſſe ꝑſonale na tura humana cõpꝛehendit dei verbũ ſiue na turã diuinã que qᷓ;uis tota vnita fuerit hu⸗ mane nature in vna ꝑſona filij nõ cñ fuit to⸗ ta virtus diuinitatis ab humana natura q̃ſi circumſcripta.vt dicit Augꝰ. in epla ad Vo luſianũ.Ad terciũ vᷣo dicimꝰ ꝙ verbũ illud Auguſtini eſt intelligendũ de gr̃a vnionis Fm quã oia q̃ dicunt᷑ de filio dei ſᷣm diuinã naturaʒ dicitur de filio hominis ꝓpter idem ptitatẽ ſuppoſiti. Et ſᷣm hoc vere pᷣt dici ꝙ fi lius hoiĩs eſt cõpꝛehenſoꝛ diuine eſſentie nõ quidẽ ſm aĩam ſed ſ̃m diuinã naturã ꝑ què toꝛes inuenit:ſolꝰ ſine peccato venit.? Aug⸗ in li.de nuptijs et cõcupiſcẽtia.O mnes ſub peccato naſcimur.et per vnũ ſolum qui ſine peccato natus eſt liberamur. Et idẽ in En⸗ cheridion. Per mediatoꝛẽ qui ſolus ſine pec cato natꝰ eſt recõciliari nos opoꝛtebat. Ma giſter vero ſnĩaꝝ in.iij.di.xij.⁊ oẽs theologi cũ eo dicũt ꝙ nõ ſolũ xpᷣs nõ peccauit immo nec peccare potuit.qm̃ vt inqͥt Ricar.de me dia villa in ſuo.iij.et Anſel.libꝛo cur deꝰ ho mo. hꝛiſtus peccare nõ potuit inquantuʒ deus vt ptʒ:neq; inq;tũ homo:qꝛ erat cõpꝛe⸗ henſoꝛ nõ ſolũ viatoꝛ.Et ſic angeli beati pec care nequeunt uta nec ipᷣe potuit peccare etiã inquantũ viatoꝛ ex eo ꝙ tantã habuit gratie plenitudinẽ ꝙ equabat ⁊ implebat totam ca pacitatẽ aĩe ſue.ideo nõ fuit paſſibilis ad cõ⸗ trariã pꝛiuationẽ que eſt per peccatuʒ. Et ſi obijceret᷑ quia Damaſcenus dicit. omnia q̃ in noſtra natura plantauit deus aſſumpſit verbũ. Sed deus plantauit in noſtra natu⸗ ra liberũ arbitriũ quo poſſemus eſſe vel bo⸗ ni vel maliꝓ libito.ergo ⁊ chꝛiſtus habuit li berũ arbitriũ.ex cõſequenti potentiã pecan⸗ di. Reſpõdet Alex.de ales in ſuo.iij.ſumme. ꝙ potentia peccãdi ſumitur dupliciter. Hã aliquãdo ꝓ potẽtia qua peccat᷑: aliquãdo ꝓ potentia ad peccandũ diſpoſita. Pꝛimo mõ fuit in xpᷣo potẽtia peccãdi.qꝛ fuit in eo libeꝝ arbitriũ qð eſt potẽtia q̃ peccat᷑. Sed nõ fu⸗ it in eo potẽtia peccãd i ad peccandũ.ſ.diſpo ſita.qꝛ vt pꝛedictũ eſt liberũ arbitriũ xpᷣi gra tie plenitudine confirmatum deficere nunq; ¶ Be tribus falſis opinionibo excogitatis circa ſubſtantiã coꝛpoꝛis ehꝛiſti. apitulum tercium. Ercius erroꝛ a nobis euitandus de xypo incarnato eſt circa naturã coꝛpo ralem.De ipᷣo quidẽ coꝛpoꝛe ieſu be⸗ nedicti tres falſas opiniones inuenimꝰ. Limgen manicheoꝛum. Secunda valentinianoꝛum. XCercia ſarracenoꝛum. MMV Ceianpots falſa ⁊ ſtultiſſima eſt mani⸗ cheoꝝ. Iſti vt Iſidoꝛꝰdic.li.viij.ethy.a quo dam perſa cui nomen erat manes. manichei ſunt appellati. Ponẽtes duo pᷣncipia oẽm veritatẽ tã theologoꝝ q; philoſophoꝛũ. De chꝛiſto vero aſſerunt eũ aſſumpſiſſe coꝛpus fantaſticũ et apparẽs.et ꝙ ea q̃ ᷣm hoĩem geſ ſit. ſ. natus eſt. ꝙ comedit.ꝙ moꝛtuus eſt. et ſilia in veritate nõ fuerũt:ſed in quadã ap⸗ parentia. Et hec opinio beſtialis totũ incar natõis myſteriũ ad quandã fictionẽ deducit Cotra quã opinionẽ eſt ſcriptura ſancta.di⸗ cituneni Johãnis.i.ca. Verbũ caro factum eſt.ſ.ᷣm exiſtentiã nõ ſᷣm apparentiã.Et apo ſtolus ad Roma.i.ca. Factus ex ſemine da⸗ uid ſ̃ᷣm carnẽ.Et xpᷣs poſt reſurrectionẽ di⸗ xit diſcipulis Luce vlti.ca. Palpate et vide⸗ te qꝛ ſpiritus carnẽ et oſſa nõ habet ſicut me videtis habere.Sequeret᷑ inſuꝑ ᷣm iſtos de liros manicheos ꝙ chꝛiſtus nõvere redemit nos cõtra id qð ſcribit᷑ Apocal.i.ca.Dilexit nos ⁊ lauit nos a peccatis noſtris in ſangui ne ſuo.Et.v.c. Redemiſti nos deus in ſan⸗ guine tuo. Sequeret᷑ ad hoc ꝙ apoſtoli fue runt teſtes reſurrectõis chꝛiſti mendaces.de quibo dicit᷑ Act.iiij. ca. Nirtute magna red⸗ debant apoſtoli teſtimoniũ reſurrectõis ieſu xppᷣi dñi noſtri. Sunt et alia multa q̃ opinio nẽ manicheoꝝ irrõnabilẽ oſtendũt ⁊ ſtultã Cõtra quos nõ multũ elaborandũ puto cũ facile ſit eos fatuos cognoſcere qͥ deũ fallacẽ deluſoꝛẽ et mendacẽ pꝛimo pꝛedicãt.deinde aplos oẽs euangeliſtas et doctoꝛes menda⸗ cij teſtes accuſant. ecũda opinio falſa de corꝑe ieſu bñdicti fuit valentinianoꝝ.Hi cõ fitent᷑ xpᷣm habuiſſe verũ coꝛpus tñ nõ terre⸗ num.qꝛ poꝛtauit illud de celo:et nihil de ma tre virgine accepit et ꝑ eã quaſi per aque du⸗ ctum trãſiuit.occaſionẽ autẽ huius erroꝛis acceperũt ex quibuſdã verbis ſacre ſcripture male intellectis videlicet.qꝛ Johis.iij.c.ſcri bitur. Nemo aſcendit in celũ niſi qui deſcen dit de celo filius hoĩs qui eſt in celo.Et Jo⸗ han. vi.ca.xpᷣs dixit. Deſcendi de celo.q̃ ver⸗ ba ip̃i exponũt quaſi xpᷣs coꝛpus ſuũ de celo tulerit. Sʒ talis erroꝛ veritatẽ carnis exclu⸗ dit a xpᷣo.qꝛ caro vera nõ foꝛmatur ex mate⸗ ria celeſti ſed ex elementis. Et xpᷣs veram car nem aſſumpſit.Et beata virgo eiꝰ benigniſ⸗ ſima mater tenet᷑ ſᷣm veritatẽ nature:vt dice⸗ mus in ſermonibo de laudibꝛ ipᷣiꝰ virginis clementiſſime.Et matthe.deſcribit genealo⸗ giam xpᷣi ſᷣm eiꝰ tempoꝛalẽ natiuitatẽ. Jdeo catholice dicimus xpᷣm ſumpſiſſe coꝛpus de maſſa nobis cõfoꝛmi.Quare aũt hoc fecerit dicemus in ſequentib/¶ Tercia opinio fal ſa de coxpe xpᷣi fuit. Sarracenoꝝ qui dicũt xpᷣm aſſumpſſe naturã humanã ſine penali⸗ tatibus ita ꝙ nũq; paſſus eſt famẽ neq; ſitim neq;ʒ laboꝛes neq; doloꝛes.cõtra id qð ſcribi bitur Eſa.liij.c. Doloꝛes noſtros ipᷣe poꝛta⸗ nit. Quibo declarandũ eſt ꝙ decuit xpᷣm no⸗ ſtras cõmunes penalitates accipere ſᷣm dñm Bonauẽ.di.xv.tercij.maxime ꝓpter tria. Pꝛi mo /ꝓpter fulcimentum noſtre fragilitatis.vt ſic declaret ꝙ m veritatẽ aſſumpſit noſtram naturã.et hec eſt ratio magiſtri ſnĩaꝝ in l̃a. Secundo /ꝓter pꝛeciũ noſtre ſalutis:vt ſic nos redimeret.Tercio ꝓpter exemplũ virtu⸗ tis et pᷣcipue humilitatis et patiẽtie.vt dicit xciij.di.in.c.dñs. Hotandũ iñ ſᷣm magiſtrũ ex alia cauſa ſunt penalitates in nobis et in xpᷣo. In nobis ſunt ex neceſſitate ↄtracte. In xpᷣo ex volũtate aſſumpte.Oð a Bona⸗ uentu.ſic declarat᷑. Nos penalitates a paren tibus trahimus ꝓpter legẽ ꝓpa gationis et le⸗ gem ↄcupiſcentie que militat in iſtis mẽbꝛis. Nam paſſibilis generat paſſibilẽ.Et habẽs legẽ cõcupiſcentie in mẽbꝛis generat filium ſubiectũ cõcupiſcentie ex reatu cuius ↄcupi⸗ ſcentie inſunt ꝓli omnes penalitates.Et p⸗ pterea dicunt᷑ iſte penalitates in nobis cõtra cte quaſi ex ↄcurſu duoꝝtractevicʒ ꝓpagatio nis nature ⁊ coꝛruptionis cõcupiſcentie. In chꝛiſto aũt ſecus eſt. Ipe enim neutro modo fuit ꝓpagatus.nec ſᷣm ꝓpagationẽ legis natu nlis nec ſᷣm coꝛruptionẽ libidinis. Sed ſpi ritus ſanctus adueniens in ipᷣam virginẽ fe cundam carnẽ eius ab omni feditate coꝛru: ptionis purificauit:paſſibilitatẽ tñ reliquit. Ex illa autẽ carne ipᷣe filius dei edificauit ſi⸗ bi coꝛpus immaculatũ.et illud coꝛpꝰ vniuit ſibi et aĩie rõnali.que quidẽ immunitatẽ ha⸗ buit a culpa et in ſe et in carne cõiuncta. Et ſicut ĩmunitatẽ habuit a reatu culpe.ſic fᷣm oꝛdinẽ diuine iuſticie immunitatẽ hr̃e debu iſſet a debilitate miſerie. ergo in carne üla remãſit penalitas:hoc fuit ex diſpẽſatõe ipᷣiꝰ aſſumentis concurrente ſimul acceptatione ipᷣius anime rõnalis q̃ in pꝛimo inſtanti ſue creationis habuit vſum cognitionis et pla⸗ cuit ſibi tali coꝛpoꝛi vniri ꝓpter ſalutẽ huma ni generis. Et ſic patet ꝙ tales effectꝰ in xpᷣo fuerunt nõ neceſſitate generationis ſed volũ tate diſpenſationis voluntate diuina pᷣueni ente:ſed voluntate creata cõcomitante.Dici⸗ mus auteʒ ipos fuiſſe auctoꝛitate diuina nõ tanẽq; infligente de nouo. ſed tãq; a relinquẽ te in acceptatione anime xpᷣi cũ in eius arbi⸗ trio eſſet. et poteſtate illos defectꝰ excuderet. hec Bonauen. Fugiamus ergo vanitatem hereticoꝛũ attendentes ad verba leonis pa⸗ pe dicentis in quodã ſermone. Cum ad in⸗ telligendũ ſacramentũ natiuitat xpᷣi qui de matre virgine eſt oꝛtus accedimus abijciat᷑ pcul terrenarũ caligo rationũ et ab illumi⸗ nate fidei oculo mundane ſapie fumus ab⸗ ſcedat. diuina eſt eni auctoꝛitas cui credimꝰ. diuina eſt enim doctrina quã ſequimur.Et ſic de xpᷣo illa firmiter teneamꝰ q ſaneti veri⸗ tatis amatoꝛes nos docuer̃t:vt ſic mereamur — onſotoi ſinmooſeg ternam ſem ſoesind niaincn Vyud iud lennvenit jöisinag Pnoc. deuslot indicus faflioc ſectaſe 3060 Gſhir, ofnit ſi ſalici nu Moaffi⸗ unonlhp Nploncuo funrloiſo phoman Philon fboasedn höne⸗ Rinine Gterſin ppin Sůdoth ſn rur. Perinogn cüdoe Toqn lte Gfinune (i n mtagn Phinse duglein difinif, amhäpin⸗ minndicf Ninmatti unnde „Oörenn Alansznn gnnons l⸗ iniſtsnin Cheriſtun main⸗ Wggn ene R intamnos nonikegszn Cini Gal⸗ an mgret trecen Migni aniiunutie epy pnii nmtatehy⸗ nca 6 he ſeſn Pranell LArenane oinkna uns dl/ ur u in nmnn ninſeen undi, 8₰ conſoꝛtio illoꝛũ aſcribi in hoc ſeculo dei gra tiam cõſequentes et in futuro gloꝛiam ſempi ternam Amen. ”JYDMU—ß W ermo ſextus de incarnatõe xp̃i cõtra er roꝛes iudeoꝝ qui in xpᷣm credere nolũt. et ſui eũ nõ receperũt. Scribunt᷑ ec verba Johis pmo ca. Pꝛeco apud iudeoꝝ gentẽ fuerũt ꝓclamata.Cũ au tem venit plenitudo tꝑis deus homo factus ipᷣis iudeis ingratiſſimis viſibiliter apparu it. Et ſicut apłs elegãtiſſime dicit ad hebꝛe. pmo.c. Multipharie multiſq; modis olim deus loquẽs patrib in ꝓphetis. Nouiſſima in diebus iſtis locutus eſt nobis id ẽ iudeis in filio quẽ ↄſtituit heredẽ vniuerſoꝝ ꝑ quẽ fecit et ſecula.A pꝛincipio vero ſui oꝛtus vſ⸗ q; ad gloꝛioſam aſcenſionẽ in celũ miſſionẽ⸗ q; ſpiritꝰ ſancti et pꝛedicationẽ aploꝝ nihſ omiſit quoverius dei filius potuiſſet cogno ſci. Ueruntũ populus ille dure ceruicis nõ ſolũ eũ ſuſcipere voluit meſſiã in lege ꝓmiſ⸗ ſum.quinimo crudeliſſime ꝑſecutus eſt vſq; quo affixꝰ fuit patibulo crucis.Ceteris aũt nationibo in illũ credentibo q̃ voce et ſignis aploꝝ edocte oẽm ſpurcitiã ydoloꝝ relique runt.ipᷣi ſoli iudei xpᷣm impugnãt atq; blaſ⸗ phemant. Et licet in multis qꝛ volũt errãt. Nihilominus in hoc ſermone de trib erro⸗ ribus eoꝝ erimus verba facturi:qm̃ vt dicit Johãnes in verbis pᷣmiſſis. In ꝓpꝛia venit. qꝛ in iudea naſci viuere cõuerſari et moꝛi ele git et ſui quos peculiares cultoꝛes cõſtitue⸗ rat vnius dei veri et bus legẽ dederat tãtiſ qʒ dotauerat bñficijs eũ nõ receperunt.Om̃ vſq; in pꝛeſentẽ diẽ circa xpᷣm incarnatũ er⸗ rant maxime q́;tumad tria. ꝛimo quantũ ad diuinitatẽ. Secũdo quantũ ad tempoꝛalitatẽ. Cercio quantũ ad paſſibilitatt. E. amentis duodecim patriarchaꝝ — 244 (¶ Lapitulum pꝛimũ. Rimo errant iudei circa xpᷣm incar⸗ natũ qᷓ;tum ad diuinitatẽ: dicũt enĩ cõfundunt᷑ iudeiqͥ batnne, o nõ fuit deus. Cotra qͥs et ſi ſuffici ant ea que diximus in ſermone de diu initate xyi tñ ad eoꝝ cõfuſionẽ inducã aliqua dicta duodecim patriarchaꝝ qͥ de xpᷣo venturo lo quẽtes aꝑtiſſime diuinitatẽ eius expꝛeſſerũt. De his ita ſcribit Nincentiꝰ li.ij.ſpeculi hi⸗ ſtoꝛialis.Ertant teſtamẽta duodeeim patri archarũ in qbus ſunt pulcerrime de xpo ꝓ⸗ de verbo ad verbũ notaui.⸗ ctũ eſt patriarche Jude qͥ ait. Uiſitabit nos Npꝛopꝛia vVenit nia incarnatõnis ieſu xpᷣi filij dei multo tꝑe ex gentibus. phetie quas nuꝑ tranſtulit magiſter Rober tus gruſſus caput linconienſis epᷣus:de gre⸗ co in latinũ.hec ille. Ego vero ex ipᷣis teſta⸗ mentis quedã extraxi q̃ ad rem faciũt nõ oĩa Nimũ ergo di dñs in miſericoꝛdia et exurget hõ de ſemine meo.hoc eſt germen dei altiſſimi: vt ſol iuſti cie ambulabit cũ filijs hoĩm ĩ manſuetudie et iuſticia et omne peccatũ nõ inueniet᷑ in eo Et aperient᷑ ſuꝑ ipᷣm celi ad effundendũ ſpi⸗ ritus ſancti benedictiõʒ.¶ Oecundũ dictũ eſt patriarche Ruben.inqͥt ſic. Quis noſcet legẽ dñi et ſacrificia ꝓ oĩ iſrael vſq; ad cõſum mationẽ tempoꝛũ pꝛincipis ſacerdotũ xpᷣi q; dñs:qm̃ in eo elegit dñs regnare ſuꝑ oẽs po pulos et adoꝛari ſemẽ ipius qm̃ ꝓ nobis mo rietur in bellis viſibiliba et inuuſibilibus.et erit in nobis rex ſeculoꝝ.(¶ Lerciũ dictum eſt patriarche Gad. Auferte odiũ ab aiabus veſtris et diligite inuicẽ in rectitudine coꝛ⸗ dis.dicite autẽ et vos filijs veſtris vt hono⸗ noꝛent iudã et S ex eis oꝛiri faciet dñs ſaluatoꝛẽ noſtrũ.¶ Quartũ dictũ eſt Aſer. Altiſſimus viſitabit terram:et ipᷣe veniẽs vt homo cũ ho ĩbus manducãs et bibẽs hic ſal uabit iſrael et oẽs gentes vir abſconditus.di cite ergo filijs veſtris ⁊ non diſcedant ab eo. uintũ dictũ ¶eui patriarche.Ecce filij mei oſtendi vobis tꝑa extrema qm̃ oĩa fient in iſraele. Et vos mandate filijs veſtris vt vniãtur ¶eui et Jude.ꝑ iudã enĩ oꝛietur ſa⸗ lus iſrael et in ipᷣo benedicet᷑ iacob.ꝑ ſceptrũ enĩ eius apparebit deus habitãs inter hoĩes vt ſaluet᷑ genus iſrael cui cõgregabit iuſtos extũ eſt dictũ patriarche Dan. Dñs erit in medio iſrael et ſanctus re⸗ gnans ſuꝑ eos in humilitate et paupertate ?⁊ qui credent in eũ regnabũt in celis in verita te. ¶ Septimũ dictũ eſt patriarche Sime⸗ on. Dñs deus magnus iſrael apparebit ĩ ter ra vt homo et ſaluabit᷑ in ipſo adam. Tunc dabunt᷑ oẽs ſpiritus erroꝛis in cõculcatio⸗ nem. ⁊ homines regnabũt ſuꝑ ꝑnitioſos ſpi ritus. Zunc reſurgã in leticia et benedicã al tiſſimũ in mirabiliba ſuis qm̃ deus coꝛpus . tgomedẽs cũ hominibus ſalua⸗ ¶Octauũ eſt dictũ patriarche le⸗ ui.Cognoui o fili ex ſcriptura Enoch qm̃ ĩ fine impie regetis in dñim manus imponen tes in oĩ malicia.Et cõfundent᷑ in vobis fra . ires veſtri et in omnibus gentibus eritis il⸗ lu ſio. onum eſt dictum patriarche Iſa mnẽ agreſtem feram ſeruituti ſubij⸗ char. cietis habentes vobiſcũ deũ celi. Ambulate cum hominibe in ſimplicitate coꝛdis. ¶ De cimũ eſt teſtimoniũ ʒabulon. Videbitis de⸗ um in foꝛma hois qm̃ iam elegit dñs nomẽ ei.Et rurſum in malicia ſermonũveſtroꝛum ad iracundiã ꝓuocabitis eũ et abieeg eritis vſq; ad tempus cõſummationis.¶ Vndeci mum dictũ eſt patriarche Joſepacici qm̃ ex iuda nata eſt virgo habens ſtolã byſſinã. Etex ipᷣis pdijt agnus immaculatus gratia dei ſaluans oẽg gentes.regnũ aũt eiꝰ eternũ a nonibir uodecimũ eſt dictũ Benia min.Adoꝛabitis regẽ celoꝝ qͥ in terra appa⸗ rebit in foꝛma hoĩs. Et quotq̃t credidere eũ in terra ↄgaudebũt ei. AUltra hec patriarcha rũ et ꝓphetarũ ac ſibillarũ teſtimonia diuini tas xpᷣi ſufficientiſſime demonſtrata fuit qñ ſibi obediebãt venti et mare.qñ curabant᷑ in⸗ firmi et ad vocẽ ipᷣius moꝛtui ſuſcitabantur ꝓpter que oĩa ipᷣe dicebat iudeis Johis.x.c. O pera q̃ ego facio in noĩe patris mei hec te⸗ ſtimoniũ phibent de me. Hinc Bꝛegoꝛiꝰ in omel.de epiphania inqͥt.O mnia elemẽta au ctoꝛem ſuũ veniſſe teſtata ſunt.vt enĩ de his quaſi quodã vſu humano loquer.deũ hunc celi eſſe cognouerũt qꝛ ꝓtinus ſtellã miſerũt. Mare cognouitqꝛ ſub eius plantis ſe calca bile pᷣbuit. Terra cognouit:qꝛ eo moꝛiente cõtremuit. Sol cognouit:qꝛ lucis ſue radi⸗ os abſcondit. Sarxa et parietes agnouerũt: qꝛ tꝑe moꝛtis eius ſciſſa ſunt. Infernꝰ agno uit:qꝛ hos quos tenebat moꝛtuos reddidit. Et tñ hũc quẽ oĩa elemẽta inſenſibilia ſenſe⸗ rũt adhuc infideliũ iudeoꝝ coꝛda deũ eſſe mi nime cognouerũt.Et durioꝛa ſaxis ad peni tentiã ſcindi nolũt eũq; cõfiteri abnegãt quẽ elemẽta vt diximus ſignis aut ſciſſionib de um clamãt.hec ille. S rxps iã venit quẽ iudei veniſſe negãt et g aduentꝰ eius pᷣterijt. Capitulũ.ij. Ecundo errãt iudei circa xpᷣm incar natũ q;ᷓtũ ad tꝑalitatẽ.nolũt quidẽ ac ceptare vxpᷣm veniſſe:ſed illũ dicũt vẽ turũi.Quibo veritatẽ aduent xpᷣi iam pᷣteriti et ↄpleti oſtẽdere poſſumꝰ maxime ꝓpter tria in e iudaici regni defectionẽ. coõoꝓpter imperij romani ſubiection-.· Fercio ꝓpter generalẽ cõſfeſſione. 1. ꝛimo ꝓbamꝰ vxpᷣm veniſſe ꝓpter iudaici regni defectionẽ. Nã vt dicit Augꝰ.li.xviij. de ciui.dei.ca.xlv. Regnante herode alieni⸗ gena natꝰ eſt xpᷣs.iam enĩ venerat plenitudo tꝑis ſignificata ꝓphetico ſpũ ꝑ os patriarche iacob:vbi ait. Nõ auferet᷑ ſceptrũ de iuda et dux de femoꝛe eiꝰ donec veniatqͥ mittendus eſt et ipe erit expectatio gentiũ. Sed iudei di cunt ꝙ hec auctoꝛitas q̃ ponit᷑ G eneſ.xlix. ca. loquit᷑ de NHabuchodonoſoꝛ rege baby⸗ lonis qͥ miſſus eſt ex oꝛdinatõe diuina p hie⸗ ruſalẽ ꝓpter pctã ꝓpli.vt habet᷑.iij. Re.xxiiij. ca.Et extunc defecit regnũ iudeoꝝ:qꝛ cepit DSedechiã regẽ et eũ excecauit:et filios eius occidit.vt habet᷑ ibið.xxv.c.nec poſtea aliqͥs de eiꝰ ſtirpe regnauit. Sed hoc ptʒ eſſe fal⸗ ſum.qꝛ poſt captiuitatẽ babylonicam habue rũt duces ⁊ pᷣncipes ſicut patet de zoꝛobabel eſdra neemia habuerũt etiã reges. Nã vt po nit Augꝰ.li.xviij.de ci.dei. Ariſtobolus aſ⸗ ſumpto diademate rex ⁊ põtifex factꝰ eſt. Ari ſtobulo ſucceſſit Alexander etiã ipe rex ⁊ põ tifex.poſt hũcvxoꝛ eiꝰ alexãdra regina iudeo rum fuit. Cuiꝰ tꝑe mala ſunt eos ſecuta gra uioꝛa. Nã filij huiꝰ alexãdre ariſtobulłlꝰ⁊ hir canus inter ſe de imꝑio dimicãtes vires ad⸗ uerſus iſraeliticã gentẽ ꝓuocauerunt roma⸗ nas. Hircanus nãq; ↄtra fratrẽ popoſcit au Miũ venitq; pompeius pᷣclariſſimꝰ pnceps q̃ iudeã cũ exercitu ingreſſus ciuitatẽ hieru⸗ ſalẽ cepit templũ reſerauit nõ deuotõne ſup⸗ plicis ſed iure victoꝛis.qꝛ vt ipᷣemet teſtat᷑ nõ colebat deũ iudeoꝝ. Vñ dixit vt ſcribit Lu⸗ canꝰ.Cappadoces mea ſigna timẽt. et dedi⸗ ta ſacris. Incerti iudea dei molleſq; ſophene ⁊c̃.Et ad ſancta ſanctoꝝ q̊ nõ niſi ſummum pontificẽ intrare licebat nõ vt veneratoꝛ ſed vt ꝓphanatoꝛ acceſſit:cõfirmatoq; hircani põ tificatu et ſubiugate gẽti ĩpoſito cuſtode an tipatre vinctũ ſecum ariſtobolũ duxit.Et ex tunc iudei tributarij romanoꝝ eſſe ceperũt: fm Eutropiũ li.vi.Deinde poſt paucos an nos herodẽ alienigenã habuerũt.De iſto he rode ſic habet᷑ in hiſtoꝛia ſcolaſtica ſuo ma⸗ chabioꝝ libꝛis Eutropio ↄcoꝛdãte.Gayus caſſius vnꝰ ex pꝛincipalioꝛibo in ↄiuratione moꝛtis ceſaris occiſo eo fugit in ſyria:vbi pᷣ ſes fuerat colligẽs exercitũ ↄtra Auguſtum adoleſcentẽ et marcũ antoniũ nepotes Julij ceſaris.mox herodes de galilea veniẽs auri et bellatoꝝ ſibi duxit auxilia.Qua ꝓpt᷑ fauo rem caſſij meruit intm̃ ꝙ ei ꝓmiſerit obtẽta victoꝛia iudeoꝝ regnũ. Herodes igit᷑ cũ caſ ſio ad bella ꝓfectus eſt. Sed dũ in campis philippicis occubuit.Caſſius octauianꝰ au⸗ guſtus Romã ⁊ marcus antonius prexit ad ſyriã. Tunc herodes munerib placauit an⸗ toniũ.qui herodẽ et fratres iudee tetrarchas fecit. O perãte poſt hoc antonio cum Augu ſto et ſenatu idẽ herodes fuit coꝛonatus rex iudee.Deinde cõmiſſo pᷣlio inter Marcũ an tonium et O ctauianũ auguſtũ herodes nõ interfuit miſſus ab antonio cõtra regẽ arabũ onree a. Vice ſa hoe gioe ſonio e cofuiſte Menta ihige ſmiyon gcife ſaluns Oullun ſegost (liin indeſe deſe eſr Ppol VD O ſfictsn io hr clſmte Mſſene Weden Wog boct ec phaliy ocal a nleh (tiſn ecyen Mnye hrtn Nefus ſndl (ꝛdr fo (hinp Dmirnt Pencam enten Eppe holin aunis: u Nemi G 9 cit Laflios ans Xpoſe ig Ne ptzeſſeſl⸗ nican hebne 1dezoroblbe⸗ 6s. Pino nitobolist⸗ rfack Si iißenrtp rggnaiude dsſenn g ſtobalerbir esviresad⸗ eruniron⸗ nipohoſctan riſin pnens ciitihinn⸗ dangini⸗ tiartti nril oniſſnmn twnam binn iocuſtun üdurd Ncſecri. otuuddsN iODrhh Kpc. irbin⸗ Hunmnen uwi uonn Gs il n r iud mnt obli gigttcial incanpss Minn u Pgreniid cauitan⸗ archus un Augn natus Oman goces /r regenti = „ ad bñplacitũ clespatre. moliebat᷑ enĩ moꝛte omniũ regũ oꝛientaliũvt ꝓ oibus ipᷣa regna ret. Victo itaq; antonio cũ octauianꝰ veniſ ſet Rhodũ.herodes ſibi occurrit depoſito rregio habitu dicẽſ. Fateoꝛ me vtilẽ fuiſſe an tonio et fidelẽ quod exꝑtus fuiſſem ſi cum co fuiſſem ĩ bello. Verũ nec oĩno defui fru⸗ menta et auxilia mittẽs. Hec mõ deeſſem ſi mihi acquieſcẽs occidiſſet cleopatrã odij ve ſtri vomitẽ.vna & cũ victovictꝰ ſum coꝛonã q; cũ foꝛtuna depoſui.Ad te aũt venio ſpes ſalutis de tua virtute pᷣumẽs. Ad hec ceſar Daluus eſto ⁊ nũc certiꝰ regna meritꝰ esvt regas plurimos cũ amicinã tanta fide tuea⸗ ris.Cu aũt ꝓperauit Auguſtꝰ in egiptũ non ſolũ iu pᷣlijs vireꝰ herodis emicuit verũetiã in deſerto ita parauit neceſſaria vt nec aqua deeſſet nec quicq; vtenſiliũ adeo vt miraret ceſar. Dicit de ipo Joſ. aph'. xvij. ãtiquitaſi libꝛo.qꝙ ex idumearũ gente paternũ genꝰ &r aAaAaarabu vero materni ſanguinis oꝛiginẽ du⸗ xit.Qui cõfirmato ſibi regno in ſuꝑbiã eru pit et iudeis mala plurima intulit. NHã ?2 poõ tifices nõ iã ſᷣm generis oꝛdinẽ cõſtituebat. ſegd ignobilibo quibuſcũq; ſacerdotia ꝑmit⸗ tebat. Dacrã etã veſtẽ potificis ſummi ob⸗ cluſam ſignaculo retinuit nõ omiſſa vlteriꝰ poteſtate vſus eiꝰ deſtruxuq; libꝛos q̃s ha⸗ bere potuit. In quib iudeoꝝ nobilitas erat deſcripta ne ipᷣe ignobilis putaret᷑. Diximꝰ hec oĩa vt ꝑfidi iudei enarrata hiſtoꝛie veri⸗ tate cognoſcant xpᷣm natũ tꝑe annotato ĩ ꝓ phetia iacob patriarche. Et q;uis ipi mul⸗ tis calliditatibo et falſis expoſitõibo conent᷑ illiꝰ ꝓphetie vᷣba ꝑuertere atq; coꝛrũpere di⸗ centea: ꝙ nõ ſint dicta de xpo. Tñ ↄtra ipos eſt trãſſatio caldaica:qꝛ vbi Hiero. trãſtulit donec veniat qͥ mittendꝰ eſt. Caldaicũ habet dDdonec veniat meſſias. Et rabi ieſu exponẽs meſſias vonec extenderit ſe regnũ nequã ſuꝑ . verba iacob dicit. HNõ veniet filius dauid.i. iſrael.Glo.rabi Salomonis dicit. i. Roma no. Exꝑ giſamini o iudei ⁊ nolite obdurare coꝛda vra. Cõfitemini veniſſe xp̃ᷣm ⁊ memo res eſtote ꝙ ab eiꝰ aduẽtu vſqʒ ad pñtem diẽ eo ꝙ impleta ſunt oĩa ꝑdidiſtis oẽm pᷣteritã dignitatẽ. Dicite qᷓſo mihi:vbi ſunt illa ſtu⸗ ppenda miracula q opabat᷑ virtꝰ diuina añe; . 2 * . . „ 7. 1 „-—ʒ— veniret meſſias a vobis deſideratꝰ. Vbi vo⸗ „ ces ꝓphetarũ.vbi victoꝛie.i.inimicoꝝ vr̃oꝝ Abi dignitas regia honoꝛabilis ⁊ decoꝛa. Diſpſi eſtis p oꝛbẽ terrarũ cũctis gentibo ab⸗ Hoiabiles facti. Quo peccato q̃ culpa irrita⸗ ſtis deüvt a mille qdringẽtis ſeptuagita ſer veAounnis deſeruerit vos q̊s ſecerat antea wpim ſibi peculiarẽ niſi qꝛ vnigenitũ tiliũ ſuũ nobis incarnatũ contempſiſtis. Venit vtiq; venit qui iam nõ amplius q;ad gicanduʒ yenturꝰ veraciſſime pᷣdica tur.1Becnnde peꝛobamus chꝛiſtum veniſſe pꝛopter imperij Romani ſubiectionem. Hullus vtiq; ſa⸗ ne mẽ ambigit imperiũ romanũ fuiſſe lon ge lateq; diffuſum oꝛbẽq; terrarũ ſubegiſſe. HNihilominus ſubiecit ſibi illud dus ieſus xpᷣs cuiꝰ regni nõ erit finis.J mperatoꝛ ꝗp⸗ pe romanoꝝ ſubdit? eſt vicario xpᷣi a q̊ inſti tui et deſtitui põt et ab ipᷣo benedicit᷑ et coꝛo natur. vt ptʒ de maioꝛitate et obe. in. c. ſolite. c in clemen. romani pontifices.de iureiurã. Eſt aũt imperatoꝛ ille ſ uꝑ oẽs reges. vij. q. i. ca. in apibus.et oẽs nationes ſub eo.xi.q.i. S.bec ſi quis. Jpeeſt pꝛinceps mundi? dñs H. ad. l. rodiã. l.depꝛecatꝰ. Et etiã iudei ſunt ſub eo. C. de iudeis.l. iudei.et oẽs ꝓuintie. ſubijciunt᷑ illi. lxiij.di.ca. Adrianus. Et oĩæ ſunt in poteſtate imꝑatoꝛis.di.viij.c. quo iu re.Et. xxiij.q.viij.c.Cõuenioꝛ. Et ſi obijce⸗ ret aliqͥs ↄtra dicta. Pꝛimo qꝛ imperatoꝛ ex electõne hʒ ius in imꝑio et põt adminiſtrare ante ↄfirmationẽ pape.vt pbat᷑.xciij. di. c. le gimus.et hoc dicit Inno.et Hoſti.extra de elec. in. c. venerabilẽ. Secũdo qꝛ xpᷣs ſoluit tributũ. ſicut habet Mat. xvij. c. et. xxiij. q. viij.c. tributũ.et.xi.q.i.c.ſi tributũ.Et iterir q; xpᷣus dixit Johis.xix. Regnũ meũ nõ eſt de hoc mũdo.ergo imꝑatoꝛ nõ ſubijcit pape q̃ vicẽ xpᷣi gerit in terris. Rñdere poſſumua ad pꝛimũ ꝙ ius qð habet imꝑatoꝛ eſt qꝛ eli⸗ gitur ab illis q̊s papa et eccleſia inſtituit ele ctoꝛes. HNã illi qui eligũt imperatoꝛẽ a papa hnt hoc ius eligẽdi vt in pᷣdictoc. venerabi⸗ lem. et in pᷣfata clemẽ. romani põtiſices. Ad illud autẽ qꝛ ſolutione tributi dicimus ſᷣm gloſam in pᷣallegato ca.ſi tributũ. xpᷣs fe⸗ cit illud nõ ex debito ſʒ neſcandaliʒaret. e aut xp̃s dixerit nõ eſſe de hoc mundo regnã ſuum verũ dixit:qꝛ ante paſſionẽ cũ illa ver⸗ ba ꝓtulit nõ venerat miniſtrari ſed miniſtra re et humilis in foꝛma ſerui cũ hoĩbus ↄuer ſari.poſt paſſionẽ autẽ ⁊ reſurrectionẽ dixit diſcipulis Math. vlti. ca. Data eſt mihi oĩs ptãs in celo ⁊ in terra.Quare cũ papa gerat in terris vicẽ xpᷣi ſuꝑioꝛ eſt imꝑatoꝛe oĩbuſq; pꝛincipiba terre. in qua re perſcrutandũ eſt quãta fueritvirtus ⁊ potẽtia xp̃i qͥ nõ armis et legionibus militũ nõ ꝓmiſſis bonoꝝ tem hpoꝛaliij vrbẽ maximã imperiũq; romanũ ad ſuũ cultũ attraxit.neq; alia cauſa tante noui tatis dari poteſt niſi patiẽtia? miracula mar tyrum poſt pꝛedicationẽ apoſtoloꝛum petri et pauli atq; ex poſt cõuerſio miraculoſa cõ⸗ ſtantini. FHã imperiũ vſq; ad eius tꝑa ſemꝑ in vrbe fuit.qꝛ lepꝛa liberatus ex deuotione ſuſcepti baptiſmatis data libertate eccleſias edificandi templa deoꝛum claudi iuſſit. De quo ſic ſcribit᷑.xij.q.i.in capi.futurã. Vir re ligioſiſſimus Cõſtantinꝰ pꝛimus ſcʒ inter pꝛincipes fidẽ veritatis patenter adeptus li centiã dedit ꝑ vniuerſum oꝛbem ſub ſuo de⸗ gentibo imperio nõ ſolũ fieri xpᷣianos ſed eti am fabꝛicandi eccleſias et pᷣdia cõſtituit tri⸗ buenda.Deniq; idẽ pᷣfatꝰ pꝛinceps donaria immẽſa cõtulit et fabꝛicã tẽpli pꝛime ſedis.i. lateranenſis ſᷣm gloſam beati Petri inſtitu⸗ it adeovt ſedẽ imperialẽ relinqueret et beato petro ſuiſq; ſucceſ ſoꝛibꝓfuturã cõderet.hec ibi. Hic Conſtantinus biʒantiũ ſe cõtulitq̃ ciuitas cõdita fuit in trachia tꝑe tulij hoſti⸗ lij tercij regis romanoꝝ.quam ampliauit et ſuo noĩe appellauit conſtantinopolim.Ex q̊ dicta eſt noua roma.vt ptʒ.xxi.di.decretoꝝ. ca.ſacroſancta.ca.cõſtantinopolitane.ca.re⸗ nouantes.c.diffinimꝰ Pleriq; iudeis ĩ hac pte deterioꝛes negãt cõſtantinũ tã alte tamq; gloꝛioſiſſime eccleſiã etp̈ter ſedẽ ſublimaſſe Lactantij ſnia ĩ pᷣmo Quos impꝛobamꝰ ex li. diuinarũ inſti.ſicad cõſtantinũ loquẽtis. Hoc opus nũc noĩs tui auſpicio inchoamꝰ cõſtantine impatoꝛ maxime qͥ pꝛimus roma noꝛũ pꝛincipuũ repudiatis erroꝛibo maieſtatẽ dei ſin gularis ac veri et cognouiſti et hono raſti. Sed poſt iſtũ cõſtantinũ fuerũt tot im⸗ peratoꝛes vſq; ad tꝑa noſtra qͥ multis fauo⸗ ribus multa reuerẽtia multaq; deuotõe xpᷣm et ſuã eccleſiã ſunt ꝓſecuti. Inter qᷣs fuit ille Juſtinianus qui tanta edidit in honoꝛẽ dñni ĩeſu xpᷣi et xpᷣiane religionis augmentũ. Si 4 cut ptz in libꝛo Codicis.in cuius pꝛincipio ttactat de fide xpᷣi tenenda.Dicit nãq;.C. de ſum. trini. et fide catho.in.l.i. Cunctos po⸗ pulos q̊s clemẽtie noſtre regit imperiũ in ta li volumꝰ religione vᷣſari quã diuinũ petrũ apłm tradidiſſe Romanis religio vſq; ad⸗ huc ab ipo inſinuata declarat. Et ne ſingu⸗ la cõplectamur arguimꝰ ↄtra iudeos. ꝙ ille cui ſubijciendũ erat imperiũ romanoꝛuʒ eſt xpᷣs. Sed ieſu filio virginis marie ſubeſt im periũ romanoꝝ.& ipᷣe fuit xpᷣus. O imperiũ romanoꝝ ſub xpᷣo deberet eſſe ꝓbat᷑ ꝑ id qð. ſcribit᷑ Daniebl.ij.c. vbi habet᷑.ꝙ Nabucho⸗ donoſoꝛ vidit ſtatuã magnã cuius caput ex auro optiĩo erat:pectꝰ et bꝛachia de argento. poꝛro venter et femoꝛa ex ere.tibie aũt feree. Et ſequit᷑. Abſciſus eſt de monte lapis ſine ferreis manib, et ꝑcuſſit ſtatuã in pedibo ei et fictiliboꝛ cõminuit eos.Per hãc ſtatuã de ſignant᷑ q̃ttuoꝛ regna magna ſibi ĩ oꝛbe ſuc⸗ cedentia ſᷣm ꝙ Daniel diuinitꝰinſpiratꝰ ibi exponit. Pꝛimũ eſt regnũ chaldeoꝝ quod ſi gnificatur per caput aureũ. Secundũ eſt re- gnum perſarum quod ſignificat᷑ per argen⸗ tum.Tercium eſt regnũ grecoꝛum ſeu Alex xandri quod ſignificat᷑ per es. Quartum eſt regnum Romanoꝛũ qð ſignificatur per fer rum.qð ſubiecit ſibi omnia regna mundi ſi⸗ cut ferrũ domat oĩa metalla. Per lapidẽ aũt abſciſum de monte ſine manib deſignat᷑ ipᷣe chꝛiſtus ſiue regnum eius cui vt rent icitur ſubijciendũ erat regnum romanoꝛũ. Ler⸗ cio ꝓbamus chꝛiſtũ veniſſe ꝓpter generalem cõfeſſionem. omnes quidẽ nationes mundi chꝛiſtũ veniſſe affirmant. Judei ſoli obſtina to coꝛde hoc acceptare nolunt qui facile cõ⸗ fundi poſſunt pꝛeter ea que dicta ſunt ex au⸗ coꝛitate Aggei ꝓphete ca.ij.vbi ait. Nolite nimere:quia hec dicit dñs exercituũ.Adhuc vnum modicũ eſt et ego mouebo celũ et terrã et mare et aridam et mouebo oẽs gẽtes et ve niet deſideratus cunctis gentibus et imple⸗ bo domum iſtam gloꝛia. Et infra. Oagna erit gloꝛia domꝰ iſtius nouiſſime pluſq; pꝛi⸗ me. Scõðm oẽs expoſitoꝛes hebꝛeoꝛũ iſte de ſideratꝰ eſt rex meſſias ſiue ehꝛiſtus. Loquit᷑ ergo ꝓpheta de gloꝛia domus dñ̃i edificatea iudeis poſt reditũ captiuitatis babylonice. ergo ſtante illa domo venit xpᷣs.qꝛ ꝓpheta di cit eã replendã gloꝛia deſiderati cunctis gen tibus ad eã.Domꝰ aũt illa deſtructa eſt ꝑ ti⸗ tum et veſpaſianũ quadrageſimoſecũdo an⸗ no poſt paſſionẽ xpᷣi. Inſuꝑ et ĩ pᷣallegata au ctoꝛitate ðꝛ. Hagna erit gloꝛia domꝰ iſtius nouiſſime magis qᷓ; pꝛime.Cõſtat ꝙ loque⸗ batur ꝓpheta de domo edificata poſt captiui tatẽ babylonicã vt dictũ eſt. Ad cuiꝰ edifica⸗ tionẽ inducebat ꝓplm et pꝛedixit gloꝛiã eius futurã maioꝛẽ qᷓ; fuerit gloꝛie domus edifi⸗ cate ꝑ Salomonẽ. Hoc autẽ nõ pᷣt intelligi ꝓpter maioꝛes diuitias ſeu honoꝛes vel cul⸗ tũ diuinũ vel ſtructuras et oꝛnamẽta qꝛ ſta⸗ tus ꝓpłi illo tꝑe erat q̃ſi nullꝰ reſpectu illius ſtatus qͥ fuit ſub ſalomõe.Pꝛopter hoc ðꝛ in ij. Eſdre.qꝙ ſacerdotes qͥ viderãt pᷣmũ domũ lachꝛymabant᷑ alijs exultãtib in dedicatiõe domꝰ ſecũde.:qꝛ q̃ſi nulliꝰ momẽti erat reſpe ctu alteriꝰ. Quare nõ pᷣt intelligi maioꝛ gła eiꝰ niſi ꝑ aduentũ ipᷣius deſiderati cũctis gẽ tibus qͥ eã gloꝛificauit pñtia ſua qñ ĩ ea fuita matre oblatꝰ ſᷣm ꝙ pᷣdixerat Malach. ꝓphᷣa iij. c. Statim veiĩet ad tẽplũ ſctm ſuũ dñatoꝛ quẽ vos q̃ritꝭ ⁊ angelꝰ teſti quẽ vos vultis. Planent equcterd uliudeie ſcieit hocpov rithoct ignomin erdehon ſuitibiab bolamol nachabe guitani⸗ güſonp pensta Abocot Utpins ounoen GNA cncke ſepteßnn inſou lit hit leuth ſio Gen lione iie ſis Ounn tinllig fufritrt ed chr luize chomn 4 ſon ſocrin o, ſotphen oirers Uncinr Iom⸗ nop Ctf rleſoi ſonege ugpnan hofe Kpnten nndebhl nont fü Ceinn leronein nola Kecipiben lufra nn ſeopon hiimide hhlobeſac⸗ noͤthmn llenrn Beontichw cnke n⸗ rum ſa Ber 8. Oumnc nifcanrhef regnamundit Perlmniiii ihdeſguß iyt ealcnt manori Per ganann Utoones nunti ndeiſolioptin nn quifacleci dichlunterer iwian Poi wrini Ab⸗ hoiai sgiN ba ie uf Hgn nepalchd⸗ coniiſede iſus. Docei Diicdifan is dadfone shen minasg dchun co – iilcn. un in . Jpſam etiã demum honoꝛauit quando ibi qui iudei ad hoc: ꝙ maioꝛ fuit gloꝛia dom? ſecũde q; pme in anniſ:qꝛ plus durauit. Sʒ hoc nõ valet:qꝛ licet verũ ſit ꝙ plus duraue rit:hoc tñ nõ fuit ad eius gloꝛiã ſed potius ignominiã qꝛ plurib tpibus fuit cõculcata et dehonoꝛata. Hã antiochus epifanes po- ſuit ibi abbominandũ idolũ et fecit ibi pſti⸗ bula mulieꝝ.ſicut ptʒ in pmo ⁊ ſecũdo libꝛo machabeoꝝ. Idẽ dicit ioſephus li.xiij.anti quitatũ. Similiter domꝰ ipa fuit ꝓphanata qñ Pompeius cepit hieruſalẽ vt diximus ſu perius.et qñvltimo per Titũ fuit deſtructa. Ad hoc dicũt aliqui ꝙ pꝛima domus dura⸗ uit plus q; ſecũda:qꝛ plures anni fluxerũta quarto anno ſalomonis in q̃ fundata eſt vſ⸗ qꝙ; ad vndecimũ annũ Sedechie in qᷓ deſtru cta eſt.qꝛ fluxerũt anni quadringentiviginti ſeptẽ ſm ꝙ pᷣt ↄputari ꝑ tꝑa regu intermedioꝰ rũ inſpiciendũ terciũ et quartuʒ regũ. Pfecta aũt fuit vndecimo anno regis Salomonis et ſtetit ꝑfecta quadringẽtis vigintitribo an⸗ — nis. Secũda vero domus durauit ſᷣm cõpu tationẽ iudeoꝝ quadringentis viginti an⸗ nis.Quare gloꝛia domꝰ iſtius ſecũde nõ ali ter intelligi pᷣt niſi vt eſt pꝛedictũ:qꝛ xpᷣi pᷣſen tia fuit illuſtrata et decoꝛata. Eſt inſi upꝑ ↄtra iudeos perfidos ꝓphetia Danielca.ix. Ipſe quippe angelus gabꝛiel ex volütate dei reue⸗ lauit tos aduentus xpᷣi dicẽs. Deptuaginte ebdomade abbꝛeuiate ſunt ſuꝑ populũ tuũ et ſuꝑ vrbẽ ſanctã tuã:aut ↄſummet᷑ puarica tio et finẽ accipiet peccatũ et deleat᷑ iniq tas ctadducat᷑ iuſticia ſempiterna ⁊ impleat᷑ Eu ſio ⁊ ꝓphetia et vngat᷑ ſancta ſanctoꝝ. quoꝛũ verboꝝ plenioꝛẽ habendã noticiã no tandũ ſim PHicolaũ de lira. ĩ ſacra ſcriptu ra vno mõ accipit᷑ hebdomada ꝓ tꝑe ſeptem annoꝝ. Et ſic ſumit᷑ Leui.xxiij.ca.vbi dici ſi tur. O ſeptẽ hebdomade ſunt accipiẽde a fe⸗ ſto paſce que fuerũt quadragintanouẽ dies et in quinquageſimo die celebꝛandũ eſt feſtũ da ꝓ tpe ſeptẽ annoꝝ. Et ſic loquit᷑ ſcriptu⸗ ra de hebdomada Leuit.xxxv. ca. vbi dicit᷑. Humerabitis ſeptẽ hebdomas annoꝝ que faciũt qnadragintanouẽ annos.et quinqua geſimus annꝰ immediate ſequẽs dicit᷑ iubi⸗ leus:nec inuenit᷑ hebdomada accipi pluribꝰ modis. Nõ pt aũt in dicta ꝓphetia danielis accipi hedomoda pᷣmo mõ qꝛ fuiſſet cõpleta infra annũ et dimidiũ.ergo ꝑ locũ a diuiſio ne opoꝛtet ꝙ accipiat p hebdomada annoꝝ. Et in hoc oẽs expoſitoꝛes cõueniunt catho nauit quando ibi liciet hebꝛei. Septuaginta vero bebdoma⸗ frequẽter docuit et pᷣdicauit.Dicunt autẽ ali de annoꝝ faciũt annos quadringẽtos nona ginta quod tempus pᷣteriſſe nullus dubitat. Oꝛanti ergo danieli:angelus gabꝛiel denun ciauit liberationẽ populi a captiuitate baby lonica et perfectã liberationẽ fiendã ꝑ xpᷣm. His oĩbus q̃ iam retulimus territi iudei ad impugnandũ nos ad alia ↄfu giunt:et dicũt ꝙ xpᷣs nõ venit.Et hoc multipliciter ꝓbare conant᷑.Et pꝛimo adducũt Eſ aiã. ij. ca. di⸗ centẽ.Erit in nouiſſimis diebus pᷣparatus mons dñi in vertice montiũ et eleuabit᷑ ſuꝑp colles:et fluent ad eũ omnes gentes.Et in⸗ fra. Cõflabunt gladios ſuos in vomeres et lanceas ſuas in falces. Nõ leuabit gens cõ⸗ iIra gentẽ gladium:nec exibunt vltra ad pꝛe⸗ lium. Ex iſtis verbis foꝛmant quadrupler argumentũ. ꝛimũ qꝛ dicitur hic. Erit in nouiſſimis diebus. Jeſus naʒarenus nõ fuit in nouiſſimis diebus.qu ia poſt natiui⸗ tatem eius et moꝛtẽ multa tempoꝛa fluxerunt ergo nõ fuit vere chꝛiſtus cuiꝰ aduentus ꝓ⸗ mittitur in nouiſſunis diebus. HBecundũ argumentũ quia dicitur ꝙ mons dñi erit in vertice montiũ. Mons ille ẽ mons ſi ion vbi fuit templũ qui nõ eſt in aliquo eleuatus.nã vt dicũt aliq doctoꝛes hebꝛei:dñs debet ap⸗ poꝛtare montẽ Taboꝛ et montẽ ſinai ?⁊ mon tem carmeli ad locum vbi eſt hieruſalẽ:et ſu⸗ per verticem iſtoꝛũ montiũ ponere montem ſyon. hoc autẽ nongũ eſt adimpletum: ergo chꝛiſtus nõ venit.¶ Tercium argumentum quia in pᷣfatis verbis dicitur:fluent ad eum omnes gentes. Sed nõ omnes gentes cre⸗ diderũt in ieſum naʒarenũ: ergo nõ fuitxps. Muartũ argumentũ.quia ſequitur in ver bis mmin is. Non leuabit gens cõtra gentẽ ⁊c̃. Sed poſt moꝛtẽ ieſu naʒareni fuerunt et in iudea bella atrociſſima tempoꝛetiti et ve⸗ paſiani:ergo nõ fuitvere chꝛiſtus. ¶ Ad pꝛi mum argumentũ reſpondet᷑ ꝙ dies meſſie in ſacra ſcriptura dicuntur dies noniſſimi:tũc nõ ſolum dies meſſie ſed etiã aliqua tempoꝛa ipᷣm pᷣcedentia.vt patʒ Bene.xlix.ca. Ubi patriarcha iacob dixit filijs ſuis. Congre⸗ gamini vt annunciẽ que ventura ſunt nobis in diebus nouiſſimis.Et ibi cõſequenter an nunciat nõ ſoluũ aduentũ chꝛiſti:ſed etiã mul impleta ſunt tꝑe regũ iſrael et iudi Ud ſecundũ dicendũ.ꝙ eleuatio mõ tis ſyon nõ eſt intelligenda m eleuationem localem ſed ſᷣm nobilitatẽ et extimationẽ p⸗ nt etiã exponit Rabi ſalomon. E leuatio era go illa fuit multitudo ſignoꝛũ et claritas mi raculoꝛũ que xpᷣs operatus eſt in mõte ſyon. pꝛius ad inuicẽ nociui et odioſi pacifice ſi⸗ mul habitauerũt cõuerſi ad fidẽ xpᷣi. Unde ſcribit᷑ Act.iiij.ca. Hultitudinis credentiũ eratcoꝛ vnũ et aia vna.Et eodẽ modo dicen dum eſt de pueris et aialibus venenoſis:qꝛ ſimplices et puri non ledunt᷑ ab eis qui ante cõuerſionẽ ad fidẽ xpᷣi erant veneno infideli tatis et ꝑfidei repleti. aũt tal is modus lo Vbi nanq; illuminauit cecum natũ. ibi ſana ut languidũ ĩ ꝓabtica piſcing. Ibidẽ ſpiri⸗ tum ſanctũ apoſtolis dedit. . ro dicimus ꝙ ibi eſt diſtributio ꝓp generib⸗ ſinguloꝝ nõ ꝓ ſingulis generũ. Sicut dici tur omne aial fuit in arca noe:quia de ſingu lis ſpeciebus animaliũ fuerũt ibi aliqua in diuidua. Similiter de oĩbus generibus ali⸗ qui crediderũt chꝛiſto.vt patet ꝑ diffuſionẽ filgei in toto oꝛbe. Aliter põt dici ꝙ oẽs in ſa cra ſcriptura intelligunt᷑ multi. VUnde.ij. Re gujm. vij.ca. Dixit abſalon et oẽs viri iſrael. melius eſt cõſilium chuſi ⁊c. Certũ eſt enĩvt . 23 erãt oẽs filij iſ ſic d terciũ ve⸗ —„„⸗ quendi ſit in pᷣdicto ca. patet ꝑ id qð ibi pꝛe mittitur ꝛ ſtirpẽ vocat radicẽ ieſſe et chꝛiſtũ flioꝛem. Similiter metaphoꝛica eſt locutio. Erit iuſticia cingulũ lumboꝝ eius. ¶ Ler⸗ cio iudei arguũt cõtra nos.qꝛ Zacha.vi.ca. gel ibi pᷣſentesſed multi eſt in ꝓpoſito. ¶ Ad quartũ reſpondet᷑ circa tẽpoꝛa xp̃ᷣi fuit pax diuturna ſicut oſten Aitur in ſequẽti ſermone.Et vbi dicit᷑. Hon leuabit gens cõtra gentẽ gladiũ ⁊c. Aduer⸗ tendum ꝙ vltra nõ impoꝛtat pacis eternita⸗ tem ſed diuturnitatẽ. VUn.iiij. Re.vi.ca. Vl⸗ tra nõ venerũt latrones ſyrie in terrã iſrael. qʒð dicit᷑ ꝓpter diturnitatẽ nõ ꝓpter eternitatẽ qꝛ poſtea frequenter legunt᷑ inuaſiſſe terrã iſ⸗ rael et depꝛedaſſe.iiij. Re.xiij. iudei cõtra nos inducũt ad hec verba Eſa. ca. xi. dicẽtis. Egrediet᷑ virga de radice ieſſe c⁊cc̃.vbi loquit᷑ de aduentu meſſie ſᷣm oẽs. Et ſequit᷑ ibidẽ. habitabit lupus cũ agno et par Adus cũ ede cubabit.Et ſequit᷑. Et delectabi⸗ tur infans abvbere ſuꝑ foꝛamen aſpidis.Et in cauerna reguli qͥ ablactatus fuerit manũ ſuam mittet. Dicunt iudei ꝙ in aduentu xpᷣi Alalia ſilueſtria ſic deberẽt domeſticari ꝙ pa cifice habitabũt cũ aĩalibus naturaliter mã⸗ ſiuuetis.Et ꝙ aĩalia venenoſa nõ nocebũt ho minibo vel pueris immo infantes ſecure lu⸗ Aent cũ eis.Et hoc nõ eſt impletũ:ergo xpᷣs noõ veit. Rñdetur ꝙ iſta eſt locutio metapho rica.et noiantur ibi hoĩes nominibo anima⸗ lium. Sicut GBeñ.xlix. Beniamin lupus ra parx. et dan ſicut coluber in via. Sic ad ꝓpoſi tum eſt dicendũ.qꝛ iudei et gentiles qui erãt merus ꝓ plurali ⁊ ecouerſo. ¶ nunt ſe nobis iudei allegãtes illud qð habe tur Deutro. xxx.ca. Si ad cardines celi fue⸗ ¶ Becundo „** * ſcribit᷑ E cce vir oꝛiens nomẽ eius.vbi trãſia tio chaldaica habet meſſias nomẽ eius. Et ſeq uit᷑ textus.⁊ edificabit templũ dño.Sed ieſus naʒarenꝰnõ edificauit aliqd templum dño:ergo nõ fuit xpᷣs. Rñdetur ꝙ edificauit templũ de lapidibo viuis et ſpiritualibo vicʒ de ipis fideliba.et talis edificatio cõueniebat rpo q̃ eſt ꝑfectiſſima:qꝛ regnũ eius eſt ſpiri⸗ tuale:et ſic eius templũ. Rabi tñ ſalomon di cit ꝙ hec auctoꝛitas intelligit᷑ de templo ſe⸗ cundo edificato ꝑ Zoꝛobabel. Ego vero di⸗ co ꝙ etiã ſi intelligat᷑ de xpᷣo adhuc litterali⸗ ter eſt impleta. qꝛ xpᷣi vᷣtute edificata ſunt in honoꝛẽ dei nõ vnũ ſed tot vbiq; terrarũ ⁊ po tiſſiminũ vrbe roma templa mirifica.Et nõ eſt incõueniens ꝙ aliqñ ponat᷑ ſigularis nu⸗ Quarto oppo vis diſſipatus inde retrahet te dñs deus tu⸗ us:et aſſumet atq; introducet in terrã quam poſſederũt pr̃es tui.Et hoc ipᷣi inferũt. Cũ ſimus diſꝑũi ꝑ totũ mundũ et nõ cõgregati ſe quitur ꝙ nõ venit xpᷣs.Dicendũ ꝙ iſtud fu⸗ it adimpletũ in reductõe eoꝝ de captiuitate babylonica. Sed cõtra hoc obijciunt per il lud qð habet᷑ Ezech.xxxix.c.Scient ꝙ ego dyjůs illoꝝ eo ꝙ tranſtulerim eos in nationes et cõgregauerim eos ſuꝑ terrã ⁊ nõ derelique rim quenq; ex eis.ibi in captiuitate babvlo⸗ nica multi remanſerũt et nõ oẽs reuerſi. Rũ detur ꝙ tunc fuit impletũ illud qð dictũ eſt: qꝛ nulli fuerũt ibi derelicti qͥ voluiſſent reuer ti. Hã cirus qui erat monarcha in oĩbo illis regnis dedit licentiã generaliter oiĩbus rede⸗ eundi immo dedit munera reuertentibus vt ptʒ Eſdre.i.c.Et ideo cõpletũ eſt verbum moliſi et eʒechielis. qꝛ nullus derelicł eſt ibi qui voluit reuerti OQui aũt noluerũt indigni „ fuerũt bũficio dei.¶ Quinto iudei obijciũt p illud qð habet᷑ Jere.xxiij.ca. Ecce dies ve niunt dicit dñs:et ſuſcitabo dauid germẽ iu ſtum: qð intelligit de xpᷣo.Et ſequit᷑ ibidem. In diebus ilis ſaluabit᷑ iuda et iſrgel habi⸗ tabit cõfidenter. Sed nunq; tot miſerie aeci derunt filijs iſrael ſicut poſt moꝛtẽ ieſu naʒa reni:ergo nõ fuit xpᷣs. Rñdet᷑ ꝙ ꝓpꝛie loquen do nõ erãt filij iſrael et iuda.q; erant auerſia deo ex eo ꝙ xpᷣm negauerat et occiderãt ꝓpter qð et illã miſeriã meruerũt. Alij aũt qui vere erãt filij iſrael:et iuda vere ſaluati ſunt.quia rxypm receperũt nec ſolũ ſaluati ſunt ſpiritua⸗ liter ſed etiã coꝛpoꝛaliter. Ham ſicut dicit᷑ in hiſtoꝛia eccleſiaſtica. Inminente deſtructõe ciuitatis bhieroſolimitane facta per Titum: anmnoin anglüv⸗ guierate. deregno ndio. Perüln bamih liquu cheiſon bibuscel ſcnptun⸗ muncüe ſcnbital lennnap Alentu. cüſeite Racüre oman Tpmina reapot treooli ghoe nm gue gumiſf⸗ ſogem⸗ yaſion alinep Gideat Wangn Cihtunsn Mresds Kd ſoihr wy Möyeni ma ſchle locher Outtlis Uünczuren ungi figdindi honbäur inneſansbi alinse Ure Dc nane cllunſe W gencſig ankeins E din Sg Ugzmmpun mgeikenit Pinnuii Mocönenche n ausck hi⸗ Nnſtonondi de nho ſ⸗ 4 Eood adhuclegnli⸗ icneſuris lmitp ninna Etn kicalansfu⸗ lundog Uud aöhene Winoschifue⸗ edis deuse⸗ nintmnigunn ii inti Ak ſobgam Gam vs in hunnns 1 ödertig nünnebab⸗ Mioni⸗ uingni omUs ickmtun tichab nütinag dei obiei gediesſe Githbin⸗ ide⸗ unietin tſeuni⸗ peſoeui taunt itni nn guin 1ſunt gu⸗ itſpinun⸗ urdicni ANrAe u angelü vt mranſirent in regnũ regis agrippe qui erat cõſederatus romanis. Et etiaã illiqͥ ammoniti ſunt fideles qui crãt in iudea der de regno biſunt habitant cõfidenter in pa⸗ radiſo. exto iudei dicũt ꝙ xpᷣs nõvenit ꝓpter illud qð habet᷑ Daniel.iij.ca. Aſpicie⸗ bam in viſione noctis et ecce cũ nubibus ce⸗ li quaſi filiꝰ hoĩs veniebat:hoc intelligit᷑ de chꝛiſto. Sed ieſus naʒarenus nõ venit ĩ nu — bibus celi & nõ fuit xpᷣs.Ad hoc dicendũ q ſcriptura loquit᷑ de duplici aduẽtu xpᷣi.ſ.in mundũ et ad iudiciũ. Pꝛimus aduẽtus de⸗ ſcribit᷑ cũ humilitate. Secundꝰ aũt cũ excel lentia et ptãte. Daniel aũt loquit᷑ de ſeuundo aduentu. Oõð ptʒ qꝛ paulo poſt dicit. Judi⸗ ciũ ſedit et libꝛi aꝑti ſunt. Judei aũt excecati neſciũt hunc duplicẽ aduentũ diſtinguere. ?ꝰ „ ideo multa erronea dicũt. nã aliqui expectãt xpm in aduentu ſuo in tanta virtute appare⸗ reet poteſtate ꝙ omnia terrena ſibi ſubij ciek et eos liberabit et regnũ eoꝛuʒ reſtituet. ꝓpter quod etiã xpᷣi diſcipuli poſt eius reſurrectio⸗ nem querebãt.dñe ſi in tpe hoc reſtitues re gnum iſrael. Act.i.ca. Alij aũt ꝓpter ſcriptu⸗ ras que manifeſte loquunt᷑ dexpᷣi humanita teet paſſione.⁊ ꝓpter illas q loquunt᷑ de eius eminẽtia ?⁊ poteſtate expectãt duos meſſias. Vnũ qͥ erat occidendꝰ:et aliũ qͥ illũ reſuſci⸗ tabit et regnũ iſrael reſtaurabit. Sed hoc de ſcripturis nõ habet auctoꝛitatem.licet enim plures dicti ſint meſſie ſiue vncti quod idem eſt. vt dauid ⁊ ſaul et qͥ dam alij nullus tñ in ſcriptura diciturventurus ad ſalutem popu niſi vnꝰ Septimo iudei arguũt xpᷣs nõvenit pꝛopter illud quod ſcribitur E ſaie xxx.ca. Erit lux lune ſicut lux ſolis etlux ſok ſeptẽpliciter.que verba dicunt ꝙ in aduentu xbi debeat fieri immutatio coꝛpoꝛũ celeſtiũ SDed talis immutatio nõ fuit facta in aduẽ⸗ tu naʒareni.ergo chꝛiſtus nõdũ venit.Dicẽ⸗ dqum ꝙ illa verba loquunt᷑ de aquentu chꝛi⸗ ſti ad iudicium. Tunc enĩ mutabuntur et in nouabũtur quodãmdo coꝛpoꝛa celeſtia. Et tunc ſanabitur vulnus populi et percuſſura plage eius vt ðꝛ in textu.qꝛ tũc deſtruet᷑ moꝛ talitas per peccatũ pꝛimoꝛũ parentum indu cta ꝗe oẽs hoĩes reſurgent ad vitã immoꝛtalẽ ctauo impugnãt nos iudei ex dicto da — uid in pᷣs.lxxxviij.vbi habet᷑ Sic ponã in ſe culum ſeculi ſemẽ eius. Sed ieſus naʒerenꝰ nõ habuit filios ergo non fuitchꝛiſtus. Rñ dendũ ꝙ habuit filios ſpũales per fidem nõ er carnalem pꝛopagationem queſemꝑ ha⸗ et turpitudinẽ piunctã. Et talis filiatio ſpi ritualis ↄpetitei.Oe tali etiã ſpirituali filia⸗ rijs paſſionis eiꝰ. Tercia de tione loquit᷑ Danid ĩ ps.lxxxi. Ego dixi dij eſtis et filij cxcelſi oẽs. Dictũ ſit ꝓ iſta parte de chriſto qui venit. Jam ad terciũ erroꝛem S delendum pcedamuXus. hebairerunt ron paſſurn p ſau— lam excuſationẽ hr̃e pñt amoniti ⁊ edocti an teq; xpᷣs veniſſet ꝑ dicta ꝓphetarũ de myſte⸗ „ multipliciter pᷣſignata. et hoc q;tũ ad tti. Nꝛimo q;tum ad initum. Becundo q;'tum ad ꝓgreſſum. Tercio qᷓ;tum ad terminũ. ¶ Pꝛimo paſſio xpᷣi fuit in veteri lege vbis Pp betan et figuris pꝛenunciata q;tum ad il lius initium in quo ponunt᷑ ſeptẽ veritates ꝛima eſt de cõcilij cõgregatione. Secunda de iude venditione. i egreſſione. Quarta de vehementi cõtriſtatione. BSexta de angeli aparitione. Coõciliũ inierunt oẽs pꝛincipes ſacerdotũ ᷓ Quinta detrina oꝛationſe. Deptima de ſanguinis ſudatione. H Dath. ca. xxvij. ieſum vt eũ moꝛti traderẽt. Et Johes. xij. ca. Kollegerũt pontifices et phariſei cõcilum. Hoc pᷣdixit patriarcha Jacob Bene. xlix. c. : ſic. Simeon et leui fratres baſa iniquitatis bellãtia in ↄcilio eoꝝ nõveniat aĩa mea:qꝛ in — furoꝛe ſuo occiderũt virũ. Maledictꝰ furoꝛ eoꝝ qꝛ pertinax ⁊ indignatio eoꝝ quia dura Hicolaus de lira ſuꝑ.xi.ca. Johis inquit. Pontifices erant de tribu leui: phariſei pꝛo magna ꝑte de tribu ſimeon. Eſt alia phetia dauid in pᷣs.xxi.vbi dicit. Circundederunt me canes multi cõſiliũ malignantiũ obſedit me. Et iterũ Sapie.ij. ca. ſcribit. Dixerunt impij:cõueniamus iuſtũ qm inutilis eſt no⸗ bis et cõtrarius oꝑibus noſtris. Jere.ſuper xi. ca.ita in ꝑſona xpᷣi locutus eſt. Suꝑ me cogitauerunt conſilia dicẽtes. venite mitta⸗ mus lignũ in panẽ eius et eradamꝰ eũ de ter ra viuentiũ.Lactantiꝰ vero li.iiij. inducit ſi billã ita vaticinantẽ. Inierũt ↄciliũ deteſtan dum vt pꝛiuarẽt eũ vita qui vt eos iuſtifica⸗ ret aduenerat.¶ Gecũc itas paſſioni xp̃i eſt de iude venditõe de qua dicit᷑ Oat. xxvi.ca.ꝙ ꝓditoꝛille nequã Vend an EPm Ercio errant iudei circa xᷣm incar-⸗ natũ q;tum ad paſſibilitatẽ. erbi ſiquidẽ crucis ſcandalũ eſt eis qͥ nul At aũt incredulitatẽ eox ytiliter cõfutem aduertendũ eſt ꝙ paſſio x-xpi in veteri lege fuit verbis ꝓpheticis ⁊ figuris triginta argenteis. Hoc vtiq; figuratũ fuit in ioſeph de quo habet᷑ Geñ.xxxvij.c. ex⸗ trabentes eum fratres ſui de ciſterna vendi⸗ derunt iſmaelitis triginta argẽteis. Et iſtuid exn bi ſcribit᷑ Jo. xviij. ca. Abierũt retroꝛſum ⁊ ce⸗ ciderũt in terrã.De hoc eſt ꝓphetia Jere.qui 6. .xx. ca. ait. Dñs mecũ quaſi bellatoꝛ foꝛtis.ic⸗ de ꝗᷓ ſic ſcribit᷑ Johis. xviij.c. Egreſſus ẽ ie —„m pnunciauit Zacharias ĩ ꝑſona xpᷣi.c.xi.vbi ait. Appenderũt mercedẽ meã triginta argen teos. rcia veritas eſt de xpᷣi egreſſione. ſus trãs toꝛrentẽ cedron. Hoc figuratũ fuit ijj. Reg. xv. ca. vbi habet. O rex dauid tranſ⸗ grediebat᷑ trãſtoꝛrentẽ cedron:oẽs aũt viriqᷣ erãt cũ eo fiebant. Et iterũ.iij. Re. ca. ij. Fuit dictü Semei:quocũq; die tranſieris toꝛren tem cedron ſcito te interficiendũ. ¶ Quarta peritas eſt de vehemẽeti cõtriſtatione: de qua dicit᷑ mat.xxvi. c. Cepit ↄtriſtari ⁊ meſt“? eſſe et ait illis. Lriſtis eſt aia mea vſq; ad moꝛtẽ. Hoc figuratũ fuit in Helia dũ fugiebat ꝑſe cutionẽ Zeʒabelis poſtq; ꝑueit ad ſpeluncã qui dixit dño vt ſcribit᷑.iij. Re.xix. ca. Dereli ctus ſum ego ſolꝰ? et querũt aiam meã vt au ferant eã. Et hoc pꝛedixit Jere.in ꝑſona xpᷣi Zrenoꝝ.i.ca. Vide dñe afflictionẽ meã qm̃ cõturbat? ſum. Et Daniel. vij.c. Cogitatio nibus meis cõtriſtabar:et facies mea immu⸗ tata eſt in me.¶ Quinta veritas eſt de trina oꝛõne.dicit᷑ enĩ mat. xxvij.ca. Oꝛauit tercio eundẽ ſermonẽ dicẽs. Hoc figuratũ fuit ĩ da uid de qᷓ dicit᷑i. Re.xx.c. Cadẽs dauid n? in terrã oꝛauit tercio.Et in da niele qͥ vt ſcri⸗ pitur eiuſdẽ.vi.c. Lribus vicibo ĩ die flecte⸗ vpat genua ſua. Sexta veritas ẽ de angeli ap paritõe:de q̃ dicit AQuẽ.xxij.c. Aparuit illi angeb de celo ↄfoꝛtãs eũ. Hoc figuratũ fuit ĩ gedeone cui yt ſcribit Judic̃.vi.c.Apparu it angelꝰ dicẽl. dñs tecũ viroꝝ foꝛtiſſime. Et in Joſue cui dixit deꝰ Joſue. i. ca. CLöfoꝛtare et eſto robuſtꝰ noli timere:qꝛ tecũ eſt dñs deꝰ Et hoc pᷣdixit Daniel.x.cloquẽs in ꝑſona xpᷣi. Tetigit inqͥt me quaſi viſio hoĩs:et cõ⸗ foꝛtauit me et dixit. noli timere pax tibi. con foꝛtare et eſto robuſtus. ¶ Geptima veritas eſt de ſan guinis ſudatione. Ait enĩ Lucas xxij.ca. Factus eſt ſudoꝛ eius ſicut gutte ſan irx. c. Veſtimẽtũ tuũ mixto ſanguĩe. Et Eʒe chie. xvi.c. VUidi te cõculcari ĩ ſanguine tuo. ecũdo paſſio xp̃ᷣi fuit in veteri lege ver Peꝛima de iudeoꝝ ⁊ miniſtroꝝ ꝓſtratione. Decunda de xpᷣ ligatione. S Tercia xilla pcuſſione. Nuarta de falſa teſtificatione. Auinta de impia deriſione. O6 guinis currẽtis in terrã. De hoc dixit Eſa. bis ꝓphetarũ ⁊ figuris pᷣmonſtrata q;tũ ad lius ꝓgreſſum in q̊ ponunt᷑ ſeptẽveritates xix. ca. Baiulans ſi cẽ exiuit in eñ diicit᷑ caluarie locus. Huiꝰ figure pᷣceſſit qũ Sexta de crucis baiulatione. tima de amara potatione. ima verita ratione iudeoꝛũ er miniſtroꝝ qͥ voluerũt cape Jeſum. de q ſic ſequunt᷑ me cadent ⁊ infirmi erũt Ag auit nt me cadent ? in ¶ Gecunda veritas de xpi ligatõne. de hac dicit Jo. xviij. ca. Diniſtri iudeoꝝ ↄpꝛehẽ derunt ieſum ⁊ ligauerũt cũ. Hoc figuratũ fuit Indi.xv.c.in philiſteis qͥ ligauerũt ſam ſonẽ. Et hoc ꝓphetauit Jere.c.xij.dicẽs. De di dilectã aĩam meã in manu inimicoꝝ.Et . „ Eʒechiel.iij.ca.dixit. Ecce data ſunt ſuꝑ te vincula ligabũt te in eis ⁊ nõ egredieris de medio co Cerci veritas de maxille ꝑ⸗ cuſſione.ſcribit enĩ Jo. xviij.c. Tunc vnꝰ al ſiſtens miniſtroꝝ dedit alapã ieſu dicẽs. ſic . mñdes põtifici Figuratũ hoc fuit.iij. Re. xxij ca. Qñ ſedechias rex pꝑcuſſit micheã ꝓphetã in maxillã.Et ipᷣe micheas.v.ca.iſtud pᷣnun ciauit. Sic ꝑcutient maxillã iudicis iſtael. Etiterũ Sibilla quã ſuperiꝰ allegauim ait Et in manꝰ impias infideliũ veniet. dabũt gũt deo alapas inceſtis manib. Quarta veritas eſt de falſa teſtificatione. vt eni refert Math.xxv. ca. Nouiſſime aũtvenerũt duo falſi teſtes qͥ et dixerunt.hic dixit. poſſum de ſtruere templũ dei. Hoc pᷣuidit in ſpiritu da nid cũ dixit in pᷣs.xxvi. Inſurrexerũt in me teſtes iniqui:et mẽtita eſt iniquitas ſibi. Et O ſeas.c.vij.ait.Ego redemi eos et ipᷣi locu ti ſunt ↄ me mẽdacia.¶ Quinta veritas eſt de impia deriſione. dicit nãq; Mat. xxvij.c. Zunc expuerũt in faciẽ eiꝰ ⁊ colaphis eum ceciderũt. Alij aũt palmas in faciẽ eius dede runt dicẽtes ꝓphetiſa nobis xpe qͥs eſt qui te ꝑcuſſit. Hoc ꝓphetatũ eſt:nã dauid in ps.xxi ita in ꝓꝑſona xpᷣi loquit᷑. O ẽs vidẽtes me de⸗ riſerunt me locuti ſunt labijs et mouerũt ca⸗ put. Ezechiel aũt. xij. c. ita vaticinat? eſt. Fa ciem tuã velabũt ⁊ nõ videbis terrã. Et SDi billa de qᷓ paulo añ retulimꝰ ita ſequit᷑. Im⸗ purato oꝛe expuent venenata ſputa dabit ve ro ad verbera ſimpliciter ſanctũ doꝛſumꝰ co laphas accipiens tacebit neq́s agnoſcat qð verbũ ſit. vel vñ veniat vt inferis loquat᷑ et coꝛona ſpinea coꝛonet᷑ipᷣa enĩ inſipiẽs gens deum tuũ nõ cognouiſti ſed ſpinis eũ coꝛo⸗ naſti ⁊ hoꝛridũ illi fel miſcuiſti *„ „- — bi crucẽ exiuit in eũ qui „ „ tähBKrulit abꝛaã ligna et impoſuit ſupꝑ ilaac filiſi . ODBextave ritas de crucis baiulatione.ait eni Johãnes ſübeel ggnuscn ritnsdes aur dee lemnirtn. ſhißs meapota lit re henns ſinchhet terilege ömma yeritate⸗ Puimac⸗ Ccunc Tand ſm inn Gnd r iu o dihume ntalent phen f hüodeig. otiunnos loenkonn fusgen Wod Woc unsl lhere heyfe ſbn i hin Munt u wins Atnanpen Gauomer ſpatiſune ſinenen lunn lione Nen oeenagn wedenin Pngieg medſäin deana Fucne — eilheni Ninäſe unmſumrce⸗ n rgti n ngie rinfümiai⸗ öne debee ndeor peche Doe ſamni igaumiin miis de luincon C lunrle rctens de denacllep⸗ Duncwwn n dis ſt itii Ken wicheiphei zindcist ürenct d e meni wenerürde⸗ Lipoſſumn tinſpirine meraiüt un „ guitnoſb! iesakiiild nummich MrEα⁰ uPA. laisnul duhen dasnN noni, unt 471 mnibe ſnit nudbi dnſuma o ns aun inis⸗ gen cur ctun. . 7 nue immer ⸗ * gagnus qui poꝛtat᷑ ad victimã. ſuũ. Pꝛedixit hoc etiã Jeremias. Ego quaſi eptia ve ritas de amara potatõe deq̃ mat.xxvij.c.di⸗ citur. Dederũt ei bibere vinũ myrratũ cũ fel le mixtũ. Hoc expᷣſſit dauid loquẽſin ꝑſona xpᷣi pᷣs.lxviij.Dederũt in eſcã meã fel ⁊ in ſiti mea potauerũt me aceto. Et hoc inſuꝑ pᷣdi⸗ xit Jeremias Trenoꝝ.iij.c. Recoꝛdare pau pertatis ⁊ BigcAsrs i.afflictõis mee ab⸗ ſinthij et fellis.¶ Cercio paſſio xpᷣi fuitĩ ve⸗ teri lege verbis ꝓphetarã et figuris pᷣoſtenſa qᷓ;tum ad eius terminũ in quo ponunt᷑ ſeptẽ veritates. P ꝛima eſt de crucifixione. Secunda de clementi oꝛatione. ercia de veſtimentoꝝ diuiſione. Quarta de flebili lamentatione. LNuinta de mtiũ blaſphematlone. Dexta de ſpiritus emiſſione. — eptima de planctu et cõpaſſione. ꝛima veritas ponit᷑ Luce.xxiij.c. vbi di citur. Crucifixer̃t eũ. Hãc expᷣſſit dauid ĩ pᷣs xxi. Foderũt inqͥt manꝰ meas et pedes meos dinumerauerũt oĩa oſſa mea. Que verba vt vt aſſcrit Lactantiꝰli.iiij. nõ de ſe locutꝰ eſt ꝓpheta. Fuit eni rex ⁊ nũqᷓ illa perpeſſus eſt: ſpũs dei ꝑ illũ loquebat᷑ qͥ erat illa paſſurus poſt annos mille ⁊ quinquaginta.tot enĩ col ligunt᷑ anni a dð vſq; ad crucẽ xpᷣi.Et ʒacha rias ꝓpheta.xij.capi. ita dixit. Aſpicient ad me quẽ cõfixerũt. Et idẽ.xiij.c. Que ſüt iſte plage in medio manuũ tuaꝝ ⁊ dicet his pla⸗ gatus ſum in domo eoꝝ qͥ me diligebãt.i. di ligere debebant. ¶ Bcda veritas ð pia or̃o ne vt enĩ refert lucas.xxiij.ca. Pꝛo crucifixo ribꝰoꝛauit dicẽs.pater ignoſce ilłqꝛ neſciunt quidq faciũt. Hocclare pᷣdixit Eſaias ca.liij. Ipſe inquit ꝓ tranſgreſſoꝛibꝰ oꝛauit.(¶ Ler tia veritas de veſtimentoꝝ diuiſione de qua ait mattheus.xxvij.ca. Diuiſerunt veſtimen ta eius mittẽtes ſoꝛteʒ.quod a dauid pᷣs.xxi. apertiſſime fuit pꝛedictum.Diuiſerunt ſibi veſtimenta mea ⁊ ſuper veſtem meã miſerunt ſoꝛtem. ¶ Quarta veritas de flebili lamenta tione.vt enĩ ſcribit mat.xxvij.ca. Clamauit voce magna dicens. deus deus meus quare me dereliquiſti. Et de hoc pᷣdixit dauid ĩ pᷣs xxi.qui ad litterã intelligit᷑ de chꝛiſto vt ple⸗ ne dixi in ſermone de paſſione in quadrageſi — mali nro¶ Quinta veritas de pᷣtereuntium P aſp enarone oij enĩ Mat. Pꝛetereuntes blaſphemabãt eũ mouẽtes capita ſua ⁊ dicẽ tes.ſalua temetipᷣm ſi filius dei es deſcende de cruce.Hoc Jere.ca.xx ꝓphetauit dicens. Factus ſum in deriſum tota die oẽs ſubſan⸗ nabant me audiui enim cõtumeliam multo⸗ rum et terroꝛẽ in circũitu exta veritas de ſpiritus emiſſione.vt ſcribit᷑ Johis.xic. et Luẽ.xxiij. Inclinato capite emiſit ſpiritũ Et hocvtiq; ſic pᷣdixit Eſa.ca.liij.radidit in moꝛtẽ aĩaʒ ſuã. eptima veritas eſt de planctu et cõpaſſione.Dictũ quippe fuit vir⸗ gini gloꝛioſe a Symeone iuſto. vt ptʒ Luc. in.i.ca. Tuã ipᷣius aiam ꝑtranſibit gladius. qð impletũ fuit dũ filiũ vnigenitũ in cruce pendentẽ amariſſimis q̃relis defleuit. Hoc ꝓphetauit Jere.ix.ca.dicens. Vox lamenta⸗ tionis audita eſt de ſyon.et Zacharias.xij.c. q ait. Plangent eũ et dolebũt ſuꝑ eũ vt dole ri ſolet in moꝛte pꝛimogeniti. Sed obſtina⸗ tiſſimi iudei pᷣallegatas ꝓphetias de xpᷣo in⸗ telligi debere ſua malicia negãt q̊s tñ facile cõuincere poſſumꝰ ex verbis Rabi moyſi qͥ in libꝛo directõnis ꝑplexoꝝ ait. O ẽs ꝓphete nõ ſunt locuti niſi ad dies meſſie. Aeruntñ ne diu cõtendamus cũ ipᷣis afferamus in me dium E ſaie ꝓphete vaticinia qͥ de xpᷣo ꝓ ge⸗ neris humani ſalute paſſuro luculentiſſime eſt locutꝰ. Nã ca.ix.poſtq; pᷣdixit chꝛiſtũ vẽ turũ deũ et hoĩem. ſubdidit.Et faciꝰ eſt pꝛin cipatus ſuꝑ humerũ eius.ſ.crucẽ ſibi baiulã do ꝑ quã ptãtes aereas debellauit. et regnuʒ ſuũ potẽter intrauit.ſᷣm illud Luce vlti.ca. O poꝛtuit pati xpᷣm ⁊ reſurgere a moꝛtuis:⁊ ita intrare in gloꝛiã ſuã Et.liij.ca.inqͥt. Dñe qͥs credidit auditui noſtro.i.paſſionis xpᷣi myſterio qð ego ⁊ alij ꝓphete audiuimꝰ a ſpũ ſancto. Et brachiũ dñi cui reuelatũ eſt quaſi dicat paucis.Et aſcendet ſicut virgultũ co⸗ ram eo.ſ.chꝛiſtus coꝛã deo pr̃e.et ſicut radix ſcʒ ſurſum fructificãs de terra ſitiẽti.i.de vir gine nõ humectatavel fecundata humano ſe mine ⁊ nõ eſt ei ſpẽs neqʒ decoꝛ.ſ.in paſſione et vidimꝰ eũ et nõ erat aſpectus ⁊ deſideraui mus eũ deſpectũ ⁊ nouiſſimũviroꝝ.virũ do loꝛũ et ſcientẽ infirmitatẽ et q̃ſi abſconditus vultus eiꝰ ⁊ deſpectus.ſ.pᷣ verecũdia.vñ nec reputauimꝰ eũ vere languoꝛes nr̃os ipᷣetulit et doloꝛes nr̃os ipᷣe poꝛtauitet nos reputaui mus eũ q̃ſi lepꝛoſum ⁊ ꝑcuſſum a deo ⁊ hu⸗ miliatũ. Ipᷣe aũt vulneratus eſt ꝓpter iniqui tates nr̃as et attritus ꝓpt᷑ ſcelera.diſciplina pacis noſtre ſuꝑ eũ.et liuoꝛe eius ſanati ſu⸗ mus. oẽs nos qᷓ̃ſi oues errauimꝰ vnuſqͥſq; in viã ſuã declinauit et dñs poſuit in eũ iniqͥ tatẽ oĩm noſtrũ. Confundant᷑ itaq; iudei re⸗ pꝛobi qͥ paſſionẽ xp̃i deridere ſolẽt.et inſpici⸗ ant pᷣterea q̃ dicta ſunt ꝙ ob nullaʒ aliã cãm in nationes diſꝑſi ſunt cum obpꝛobꝛio abie ctione et ignominia niſi qꝛ xpᷣm dñm cruci⸗ C.⁊ h fixerũt. Nos vero qui xpᷣiani ſumus pio effe ctu colamus eũ qui nos ꝑticipes efficiat re⸗ gni celeſtis in quo gloꝛioſus triumphat de⸗ us et hõ ꝑ infinita ſecula ſeculoꝝ Amen. ¶ Sermo ſeptimus de iocundiſſima nati⸗ uitate ſaluatoꝛis noſtri dñi ieſu xpᷣi filij dei et virginis gloꝛioſe. eſt nobis et filiꝰdatus eſt nobis E ſaie ꝓphete vaticinãtis de xpᷣo Sonuit vor leticie in terra noſtra vox exul tationis aduenit. Auditũ eſt verbũ ſuaue oĩ iocunditate repletũ. Jeſus chꝛiſtus filiꝰ dei in bethleem iude de virgine natus eſt. Jubi late deo omnes hoĩes mundi et laudate no⸗ men ſanctũ eius. Ad hanc ſpiritualẽ haben dam leticiã inuitat cunctos ſancta mater ec⸗ cleſia q̃ verbis vtitur ſancti Leonis pape in ſermone de natiuitate dicẽtis. Saluatoꝛ no ſter hodie dilectiſſimi nat?eſt gaudeamꝰ. Ne q́ᷓ; enĩ phas eſt locũ eſſe triſticie vbi natalis eſt vite q̃ cõſumpto moꝛtalitatis timoꝛe inge rit nobis de ꝓmiſſa eternitate leticiã. Nemo ab huius alacritatis ꝑticipatione ſecernit᷑. vna cunctis leticie cõmunis eſt ratio. Quia dñs noſter ieſus vpᷣs moꝛtiſ peccatiq; deſtru ctoꝛ ſicut nullũ a reatu libeꝝ repperit ita libe randis oĩbus venit.Exultet ſanctus qꝛ ap⸗ pꝛopinquat ad palmã. Gaudeat peccatoꝛ qꝛ inuitatur ad veniã. Animet᷑ gẽtilis qꝛ voca tur advitã.hec ille. Vt ergo excitent᷑ oĩm coꝛ da et hauriamus aquas in gaudio de fonti⸗ bus ſaluatoꝛis. In pñti ſermone de ſingula ri colendiſſimaq; xpᷣi natiuitate dicemus.de qua ꝓpheta Eſaias pᷣdixit verba ꝓpoſita. In quibo tria pꝛincipaliter cõtemplari debemꝰ. uns aiſtum naſcentenn. Becundo virginẽ parturiente. Tercio viſionẽ aſpparentem. Per paruitate coꝛpoꝛis xpᷣtet qualiter xpᷣs aſſumpſit carnẽ de materia nobis cõfoꝛmi et de humilitate ipᷣiꝰ naſcẽtis reſpectu tꝑis lo⸗ ci et habitaculi. apitulũ pꝛimũ. Rimo cõtemplari debemus xpᷣm na ſcentem.in quo mente pia cõſiderare licet ad hec tria. S ꝛimo ipᷣius paruitatem. BGecundo cõfoꝛmitatem. Tercio humilitatem. ¶ ꝛimo cõſideremꝰ chꝛiſti naſcẽtis parui⸗ tatem.qꝛ natꝰ eſt hñs coꝛpus paruulũ ſicut ceteri infantes qñ naſcunt᷑. Abi aduertẽdũn ſm teologoꝝ doctrinã. x coꝛpus xpᷣi in ſua Aruulus natus Ddño noſtro verba ſunt iſta ca.ix conceptione fuit in inſtanti foꝛmatũ et q;tũ ad perfectionẽ mẽbꝛoꝝ et partiũ ipᷣius ꝑfecte oꝛ ganiʒatũ. VUñ Gꝛego.dicit.xviij. moꝛaliũ Angelo nunciãte ⁊ ſpũ adueniente mox ver⸗ bũ in vtero mox intra vterũ verbũ caro. Et Aug'.in li.de fide ad petrũ.Firmiſſime tene et nullatenꝰ dubites nõ carnẽ xpᷣi ſine diuini tate in vtero virginis fuiſſe cõceptã pꝛiuſqᷓ; ſuſciperet᷑ a verbo.Et magiſter in.iij. diſ.iij. Verbũ nõ ſuſcepit niſi carnẽ foꝛmatã. Hoc dauüt fuit ↄgruũ ſᷣm Bona. et tho. triplici ro⸗ ne. ¶ Pꝛima eſt ex ꝑte verbi aſſumẽtis.qꝛ nõ debebat verbũ aſſumere ꝑtem humane natu re ſed totã.et ita carnẽ ⁊ aiam q̃ nõ debet vni ri niſi carni oꝛganiʒate. virtutis operãtis.qꝛ virtus diuina oꝑat᷑ mi raculoſe.hoc aũt eſt miraculũ ꝙ feĩa cõcepit ſine viro. Ideo ad oſtenſionẽ potẽtie ſubito foꝛmauit illud coꝛpus qð natura nõ pᷣt niſi ſucceſſiue. ¶ Tercia rõ fuit ex pꝑte virginis tõcipiẽtis q̃ ſtatim vt ↄſenſit repleta fuit ſpi ritu ſancto ⁊ mr dei effecta.et qꝛ mater dei nõ erat niſi eſſet deꝰ vnitus humane nature. iõ ſtatim cũ ↄſenſit deꝰ hõ factus eſt. Coꝛpus itaq; illð ſic foꝛmatũ a deo ꝑuũ fuit.vt mgr dicit ꝙ obiectũ oculis vix videri potuiſſet. Quantũ vᷣo ad q;titatẽ molis nõ ſtatim ꝑ⸗ ductũ eſt ſʒ ſucceſſiue tã in vtero qᷓ; extra.qð cõueniens fuit ſm Bonauen.adhuc triplici rõne.¶ Pꝛimo ꝓpter legis vniuerſitatis cõ⸗ ſeruationẽ.qꝛ deus nõ operat᷑ miraculis vbi natura pᷣt oꝑari.Et qꝛ natura poterat coꝛpꝰ illud ſucceſſiue ad ꝑfectã qtitatẽ adducere. iõ nõ ſtatim ex miraculo cõpletũ fuit.¶ De⸗ cunda rõ ꝓpter fidei cõfirmationẽ vt.ſ.oſten⸗ deretur ꝙ habuit verã ⁊ nõ fantaſticã carnẽ. ¶ Zercia rõꝓpter humilitatis et charitatis xpᷣi ↄmendationẽqͥ ꝓ nobis cũ excelſus deꝰ eſſet tã ꝑuulusvideri voluit. Quis nã non miret᷑ videre vagientẽ infantẽ inuolutũ pan nis in cuna.de qͥ cãtat eccleſia illud Ambꝛo ſij. Vagit infans inter arta cõditꝰ pᷣſepia mẽ bꝛa pannis inuoluta virgo mater alligat et manꝰ pedeſq; crura ſtricta cingit faſcia Crãſ eamus o chꝛiſticole deuotõe ſuccenſi.trãſea⸗ mus cũ paſtoꝛibovſq; bethleem vt inueniamꝰ infantẽ blandũ affabilẽ piũꝛ totũ deſiderabi lem. Cõſideremꝰ paruitatẽ q̃ videt᷑ et adoꝛe mus diuinitatẽ q̃ latet.qm̃ vt inqͥt leo papaĩ ſermone feſtiuitat hodierne.Dilectiſſimi ve rus veneratoꝛ eſt ⁊ pius cultoꝛ qͥ nec de incar natione dñi aliqͥd falſum nec de deitate ali⸗ qu id ſentit indignũ.paris enĩ ꝑiculi eſt ma⸗ lum ſi in illa aut nature noſtre veritaſaut pa terne gloꝛie negatur equalitas. cða rõ ex parte (Sund Afta 006 ſeſnaa ſomitnle. fanobise Ggliad h ſanctkican giens one Bandamt cinſdeng ccut feuurnob mißedi ienbun carodic oyrtonn opuimn Vhienſal uintchi nortu nlgietuee⸗ nriuenan mlunrt iioreq enaruuir Mniniru ndasaſo⸗ Nariaſope ☚ NNäie Wnd NsD Pyrde 1 ealtuni. poſioin gon in Lor lGie Gunscſta nidish ſeſpeon Puorepea caundort Cos mon Ndent annign depaſn launnnon ruminde uratöeen loanen . La tho ns Men dunmen n nödden oap usdiningoget i incinn ſonipoler in Ommmm wöir iter genngi niitſeplen inß Wageng din bumme un i, ſns c Cu nuinin , von ianlis Custiſon immhühnn aAnr nun igtt, nttd ſuentini uinnenn, Ptüdeſictt — = catoꝛẽ. exaltari. Becuñndo reſpe N¶Secungo coſideremus xp̃i naſcentis cö⸗ foꝛmitaté. Aſſumpſit quidẽ carnẽ de mate ria nobis et nr̃e nature confoꝛmi.iuxta illud ꝗpli ad Hebꝛe.ij.ca.Qui eniĩ ſanctificat et qͥ ſanctificant᷑ ex vno oẽs.Fuit aüt hoc conue niens vt dicit Bonauen. xij. diſt. iij. triplici rõne.¶ Pꝛima rõ dicit᷑ iuſtificatõis ad ſer⸗ uandam rectitudinẽ iuſticie ſcõᷣm Anſel.vt dem generis eſſet ſatiſfactoꝛ⁊ pᷣuaricatoꝛ ecunda rõ dicit᷑ oſtenſionis.vt oſtende retur nobis dulcedo miſericoꝛdie dei quoni am ipe dñs qui ↄtemptus fuerat ab hoiĩe iſve idem humano generi vniret᷑ in xpᷣo. ¶ Ter⸗ cia rõ dicit᷑ oꝛdinatõis.oꝛdinauit quippe de⸗ us vt totum genus humanũ deduceretur ex vno pꝛimo Adam ꝓpter repꝛeſentationẽ illiꝰ vniuerſalis pꝛincipij a quo omnia ſunt pꝛo ducta. Rationibus ergo dictis conueniens fuit vt chꝛiſtus carnẽ ſumeret ex materia ab gagam deriuata. que tñ ab omni infectõne ins munis fuit eo ꝙ nõ fuit in adam ſᷣm ſemina lem rõnem cum nõ fuerit cõcepta ex ſemine virili ſed myſtico ſpiramine. vt dicit ſanctus tho.iij.pte.q.xxxi. VUnde leo papa in ſermo⸗ ne de natinicate inquit. Alienum quippe ab hbac natiuitate eſt qd de oĩbus legit᷑. NHemo mundus a ſoꝛde nec infans cuius eſt vnius diei vita ſuper terrã. nihil in iſtaʒ ſingularẽ natiuitatẽ ð carnis cõcupiſcẽtia trãſijt.nihil de peccati lege emanauit. hec ille. Si aũt qᷓ⸗ reretur quare xpᷣs nõ aſſumpſit adã. Rñdet dñs Boneuẽ. ꝙ hoc fuit ꝓter tria.¶Sꝛimo VYpter deũ ꝗͥ nõ debebat aſſumere hoĩem pec⸗ cdo ꝓpter adãqͥ nõ debebat tñ̃ ercio ꝓpter humanũ genus.qꝛ paſſio innocentis magis erat grata deo ꝓ re ptione eius q́; hois peccatoꝛis. litatẽ. Sicut enĩ humilis in foꝛma ſerui di⸗ gnatus eſt apparere: ita rex iſte angeloꝝ ⁊ bo minũ dñs humiliter naſci voluit. Et hoc tri plici reſpectu. ꝛimo reſpectu tempoꝛis. vei. — rcio reſpecfu habitaculi. Pꝛuno nat? eſt x̃s huili lo ante oꝛtũ ſolis Marco tullio Cicerone ⁊ ta milia ciuiũ romanoꝝ.S ſtrum in hiſtoꝛia ſcolaſtica. Juſſu ceſaris fa⸗ ctũ eſt vt oẽs hoĩes ad vrbẽ vñ traherẽt oꝛi⸗ ginẽ pꝑgerent et qͥlibet denariũ argenteũ q va lebat decẽ numos vſuales.vñ et denariꝰ di⸗ cebat᷑ pꝛeſidi ꝓuincie traderet vt ſe ſubdituʒ rcio cõſideremus xp̃ᷣi naſcentis humi nat? eſt xp ter reſpectu tpis qꝛ.ſ.tꝑe deſcriptõis vniuerſi oꝛbis.qñ vt lu. cas refert ca.ij.Exijt edictũ a ceſare auguſto vt deſcriptio hmõi fieret. hic ceſar auguſtus Octauianus fuitqͥ ſᷣm Suetoniũ in libꝛsa De.xij.ceſaribo et Eutropiũ natus eſt in vel⸗ letrano oppido de clariſſima familia octauio rum in die illo q̊ rome in curia agebat᷑ de cõ iuratõe catilline octauo kłas ſeptẽbꝛis pau⸗ Gayo antonio coſit ulib. Expfe octauio ſe⸗ natoꝛe:⁊ matre Accia nepte iulij ceſaris geni ta ex iulia ſoꝛoꝛe q̃ nupſerat lucio balbo Hic ſᷣm Oꝛoſiũ Eutropiũ Plutarcũ ĩ li.de vita et obitu Ciceronis. Et in li. de vita et obitu marci antonij. Et S van Senecã in li. pmo li. de queſtionibs natural b. Occiſo iulio ceſare anüũculo eiꝰ ⁊ patre i adoptionẽ cũ ipᷣm in te ſtamẽto reliquerit heredẽ ab Apollonia vbi vacabat ſtudijs litterarũ reuerſus eſt. Et vt inqͥt Pliniꝰ li.ij.de naturali hiſtoꝛia.Cũ vr⸗ bem intraret apparuerunt ſtelle circa ſolẽ ad modũ coꝛone poſite. Regnauit ̃ᷣm Sueto⸗ niũ et eutropiũ annis quinq̃ gintaſex.duode cim cũ marco antonio et marco lepido.et q̃⸗ dragintaquattoꝛ ꝑ ſe. Sedatis aũt oib bel lis oꝛbẽ totũ ſuo ſubegit imꝑio cũctis inimi cis et turbatoꝛibo romanoꝝ deuictis. Et vt retert Solinus in libꝛo de mirabilib mũdi Ts eius ſolũ repertũ eſt quo plurimũ ceſſa uerũt arma et floꝛuerũt ingenia. In diebus quidẽ illis inuenti ſunt in vrbe viri clariſſi⸗ mi.Oꝛatius. Flaccus. Uirgiliꝰ. O uidius. Hacer. Catullusveronenſis.Pꝛopertius. Terentius. Marro. Marcus tulliꝰ cicero. Apollodoꝛꝰ. Valerius maximꝰ. Saluſtiꝰ. et alij. Anno igit᷑ O ctauiani auguſti.xlij.Et ab vrbe cõdita ſe ep tingenteſimo quinquage⸗ ſimo ſecũdo. nat eſt xpᷣs ieſus. Voluit enĩ ceſar auguſtꝰ vn iuerſo pᷣſidens oꝛbi ſcire q̊t H Paaumnee q̊t ciuitates quot caſtra q̃t ville q̊t oĩes eſſent in toto oꝛbe.Et vt ſcribit Euſe bius in li. de tpibus. Yactus eſt rome cenſus Et inuenta ſunt in vrbe trecenta ſeptuagin⸗ cõm vero magi⸗ vnuſqſq; romano imꝑio ꝓfiteret᷑. Hã et nu⸗ mus imaginẽ pᷣferebat ceſaris et ſuꝑſcriptio nem nois. dicebat᷑ autẽ ꝓfeſſio et deſcriptio ſegd diuerſa ↄſideratõe. Pꝛofeſſio dicebat᷑ qꝛ qlibet qũ reddebat cenſum pᷣſidi ꝓuincie po nebat denariũ ſuꝑ caput ſuũ et ꝓpꝛio oꝛe ꝓfi⸗ tebatur ſe foꝛe ſubditum Romano imperio. Vñ dicebat᷑ pꝛofeſſio.i.ꝓpꝛio oꝛe faſtio.et fie bat hoc coꝛã omni populo. Deſcriptio autẽ dicebatur qꝛ numerus eoꝝ qui cenſum capi tis ferebãt certo determinabat᷑ numero ⁊ re⸗ digebatur in ſcriptis. Vt ergo dicit ſanctus Tho. iij. ꝑte.q.xxxv. Quia xpᷣs venerat nos in ſtatum libertatis reducere de ſtatu ſerui- tutis. Ideo ſicut moꝛalitate noſtrã ſuſcepit c iij vt nos ad vitaʒ reduceret. Ita ſm Bedã eo tpꝑe dignatus eſt incarnari q̊ mox natus cen ſus ceſaris deſcriberet᷑ atq; ob noſtri delibe⸗ rationẽ ipᷣe ſeruitio ſubderet᷑. Et vt Grego. inquit in O meł.Naſcituro dño mundꝰ de ſcribit᷑ quia ille aparebat in S rne qͥ electos ſuos aſcriberet ĩ eternitate. ¶ Secũdo chꝛi ſtus humiliter natus eſt reſpectu loci qꝛ in bechleem. Sicut ſcriptũ fuerat Michee. v. ca. Et tu bethleem effrata paruula es in mili tibus iuda. Ex te mihi egrediet᷑ dux qui ſit Dñatoꝛ in iſrael et egreſſus eiꝰ ab initio a die bus eternitatis. In bechleem ergo xpᷣs natꝰ eſt. vt dicit ſanctꝰ tho.iij ꝓte.q.xxxv.quia fa ctus eſt ex ſemine dauid ſcõᷣm carnẽ cui facta fuerat ꝓmiſſio ſpecialis de xpᷣo. Et ideo in bethleem de qua natus fuit dauid naſci vo⸗ luitvt ex ipᷣo loco ꝓmiſſio ei facta ĩpleta oſten deretur.et hoc deſignat euangeliſta dicens de ioſeph eo ꝙ eſſʒ de domo⁊ familia dauid. Addit Gꝛego.in O mel.rationẽ myſticã di⸗ cens. Bechleem quippe domus panis inter⸗ pꝛetatur:ipᷣe nãq; eſt qui ait. E go ſum paniſ viuus q de celo deſcendi. Locus ergo in q̊ xpᷣs naſcit᷑ domꝰ panis ante vocatx eſt:qꝛ fu⸗ turũ ꝓfecto erat vt ille ibi ꝑ materiã carnis ꝗꝓpareret qui electoꝝ mẽtes in eterna ſatieta te reficeret. Si autẽ aliquis q̃reret. Cur nõ hieroſolimis aut rome natus fuerit. Rũdet ſanctꝰ tho. ſicut dauid in bethleem natꝰ eſt ita etiã hieruſalẽ elegit:vt in ea ſedẽ regni cõſtitueret et templũ dei ibi edificaret. Et ſic hieru ſalẽ eſſet ſimul ciuitas regalis ⁊ ſacer⸗ dotalis. Sacerdotiũ aũt xpᷣi et eiꝰ regnü pᷣ⸗ cipue ↄſummatũ eſt in eiꝰ paſſione. Et ideo cõuenienter elegit bethleẽ natiuitati et hieru roſolimã paſſioni totãq; ꝑ hoc hoĩm gloꝛiã cõfutauit qͥ in ſuꝑbiã eleua nt᷑ ſi ex nobilib⸗ ciuitatibo oꝛiginẽ ducãt.XpC̃s ĩ ciuitate igno bili naſci voluit ex nobili obpꝛobꝛium pati. De roma vero dicit᷑ ĩ quodã ſermone Ephe ſini cõcilij. Si maximã romã elegiſſet ciuita tẽ ꝓpter potentiã ciuiũ mutationẽ oꝛbis ter⸗ rarũ putarẽt. Si filius fuiſſet imperatoꝛis poteſtati vtilitatẽ aſcriberet. Sed vt diuini tas cognoſceret᷑ oꝛbẽ tranſfoꝛmaſſe terrarum pauperculã elegit matrẽ pauperioꝛẽ patriã. Elegit aũt deus infirma mundi vt ↄfundat foꝛtia. Et ideo vt ſuã poteſtatẽ magis oſten⸗ deret in ipᷣa roma q̃ caput oꝛbis erat ſtatuit caput eccleſie ſeu in ſignuʒ ꝑfecte victoꝛie vt exinde fides deriuaret᷑ vt vniuerſuʒ mundũ Em ꝙ ꝓphetauerat Eſaias ca. xxvi. dicens. Ciuitatẽ ſublimẽ humiliabit et cõculcabit eam pes pauperis.i.xpᷣi greſſus egenoꝛũ.i. toꝛis exponã.Et illud pᷣ apoſtoloꝛũ petri et pauli. ercio xpᷣs ſimiliter natus eſt reſpectu ba bitaculi. Nã ꝓfectꝰ a naʒareth ioſeph cum virgine gloꝛioſa in bethleem qꝛ pauꝑes erãt inuenire nõ potuerũt hoſpitiũ. Sedvt mgr dicit ĩ hiſtoꝛia ſcolaſtica: diuertere ad diuer⸗ ſoꝛiũ.Erat enĩ inter duas domos oꝑimẽtũ habẽs ſub q̊ͥ ciues ad colloquendũ vel ad cõ ueſcendũ diebus ocij vel ꝓ aeris intemperie diuertebãt vbi foꝛte ioſeph aĩalibus ſuis bo ui et aſino pꝛeſepiũ fecerat. VUel ̃ᷣm quoſdã cum ruſtici ad foꝛũ veniebãt aĩalia ſua ibidẽ ligabant. Et ideo ibi pᷣſepe cõſtructum erat. O q; humilis erat habitatio illa de qua Hie ro.ad marcellũ de vrbe ſecedendũ ita ſcribit Quo ſermone qua orsſpelu ne⸗ tibi ſalua⸗ epe in quo infantu⸗ lus vagijt ſilentio magis qᷓ; infimo ſermone honoꝛandũ eſt. Abi ſunt late poꝛticus.vbi aurata laquearia.vbi domus damnatoꝝ pe is et miſeroꝝ laboꝝ veſtite.vbi inſtar pala⸗ tij extructe baſiulice vt vile coꝛpuſculũ hoĩs pᷣcioſius inambulet et quaſi mundo quicqᷓ; nõ poſſit eſſe oꝛnatius tecta ſua magis velit aſpicere qᷓ; celũ.bethleem.Ecce in hoc paruo terre foꝛamine celoꝝ conditoꝛ foꝛmatus eſt. Hic inuolutꝰ pannis.hic viſus a paſtoꝛib hic demonſtratꝰ a ſtella.hic adoꝛatus a ma⸗ gis. Et in epła ad Euſtochiũ ait. Ille cuius pugillo mundus cõcludit᷑ pᷣſepis cõtinet᷑ an guſtia.O mira circa nos pietas ieſu benedi⸗ cti.O charitas inaudita.O hũilitas incar⸗ nati dei. naſcit᷑ hyemali tꝑe et nõ eſt illi locus in diuerſoꝛio.inuoluit᷑ pannis et a ſola ma⸗ tre bñdicta et ioſeph ſuſcipit. Currecito ſide lis aĩa:ingredere operimentũ illud.vagien⸗ cẽ infantẽ audacter alloquere.dic ei audienti beniuolo.O rex regũ⁊ vniuerſe coꝛditoꝛ cre ature. vis ne te ſimul cum matre et ioſeph ad meã domuʒ recipiã vis vt aureã faſciã ad te deferã.vis oꝛnamẽta ⁊ pᷣcioſa iocalia tibi tra dam. vis vt famulos et ancillarũ ad obſequẽ dum turbã adducã. vis vt matri que peperit delicata cibaria pᷣparem. Visvt cuiuſcunq; generis muſicoꝝ peritos modulatoꝛes⁊ ma giſtros aduocem: et ſimilia. Statim audies illũ reſpondentẽ tibi. Non ꝓpter tꝑalia veni nõ iſta mihbi ſunt grata. Sed ſi mihi placere cupis o aĩa mea imagie inſignita lar gire mi⸗ hi peccata tna atq; delicta.da mihi ↄpunctio nẽ. da mihi lachꝛymas.da mihi cõuerſionẽ et emendationẽ. deſcẽdi de celo vt hõ factus ꝓ peccatis hoĩm ſatiſfaciã. Trigintatribus annis laboꝛabo ſudabo cruciaboꝛ fame⁊ ſi⸗ ti vſq;quo affigar patibulo crucꝭ. Reuertere -e f ä Oemncun ny unn Ciclinon Pertnͤz Cunditae. minuns Ubunde ſanae M a ſmrkut lcaſſE Goitinuot ſin Boe E Gnin rv cauſhe legtin Heimo⸗ amit riſinin. ſanrenn ſeſciſmn tpirgo⸗ htenſl unoͤnſ⸗ cpit Caſt Güſtiin fuſmma fuſani⸗ ſertge hie dſſion cunp fine füageo echi lunſetn narhrndn ochann nng Venmeuldinen donosoinii Mnendänu wngmnane, 5Alhnsſusd, 1Aden aadi uluſinhdi cöſrnaungr. bildeguh⸗ Vengiiantbi einguoinkna⸗ infimoſenone MRicls sdamnr) Awinſtrg⸗ cnſali h⸗ Larinborn s uin, Vouns, ind⸗ Dhülspan zanicklbws misaMun lrn rientimgt D lrink. umiunn Ninrainag thanetnit Saun ui⸗ plumn il günc⸗ 9 H ai⸗ n h ſe tunmnhe boꝛ famet⸗ G: Raum ad me o peccatrix aĩa ⁊ ego ſuſcipiãẽ pondus peccatoꝝ tuoꝛũ ꝓ quibus patri meo debitũ ſoluã. Nõ enĩ veni vocare iuſtos ſed pecca⸗ toꝛes quos meis laboꝛibo et ꝓpꝛio ſanguine redimere ſum paratus. ¶ Bepꝛiuilegijs virginis parturiẽtis qᷓ pe⸗ perit xpᷣm ſine coꝛruptõne:et abſqʒ doloꝛe et ſuo lacte nutriuit. —) apitulũ. ij. ( Ecundo cõtemplari debemꝰ de nati⸗ nuitate xpᷣi virginẽ parturientẽ. Data ſunt q pe diuinitus virgini ſanctiſſi mẽe m ſuo partu tria pꝛiuilegia. Pꝛimum dicit᷑ doloꝛis immunitas. Secundum virginitatis integritas. cium vberum fecunditas. MU ꝛimũ pꝛiuilegiũ exhibitũ virgini in ſuo feliciſſimo ꝑtu dicit᷑ doloꝛis immunitas pe⸗ perit nãq; fuliũ ſine doloꝛe et cũ maxima iq; cunditate.ſicut pᷣdixerat Eſa.xxxv.ca.Ger⸗ minans germinabit ſicut liliũ et exultabit le tabunda. Nec audiendi ſunt illi qͥ dicũt ob⸗ ſtetrices fuiſſe ad obſequium virginis.quia Hiero.aduerſus helindiũ ait. Nulla ibi ob ſtetrix fuit nulla muliercularũ ſedulitas in⸗ terceſſii.Et mater et obſtetrix fuit.pannis in gui inuoluit infantẽ ⁊ poſuit ĩ pᷣſepio. Que ia Apocriphoꝝ deliramẽta cõuincit. HBecundũ pꝛiuilegiũ virginis parturien tis fuit virginitatis integritas.fuit enim in partu virgo:qꝛ filiũ peperit remanẽte clauſo clauſtro pudoꝛis. Uñ Aug'. in ſermone qui legit᷑ in vigilia Epip hanie ait. Qui natꝰ eſt pꝛimo ſine matre in celis hodie natꝰ eſt ſine patre ĩ terris.O miracula.o pdigia frẽs cha riſſimi.nature iura mutant᷑ in hoĩe.deus na ſcitur. virgo ſine viro grauidat᷑. Morx viri neſciã ſermo dei maritat. Simul facta ẽma⸗ ter? virgo:mater facta ſed incoꝛrupta.virgo habens filiũ neſciens virũ. Semper clauſa ſed nõ infecunda.Et in alio ſermone qui in⸗ cipit. Caſtiſſimũ marie virginis vterũ.Au⸗ guſtin? inducit virginẽ ſic loquentẽ. Poꝛta facta ſum celi:ianua facta ſum filio dei. Illi facta ſum ianua clauſa qͥ poſt ſuã reſurrectio nem ingreſſus ẽ ꝑ oſtia clauſa.Oꝛitur tamẽ hic difficultas. quia Gꝛegoꝛiꝰ in O mel. in octaua paſce ait per hoc ꝙ ianuis clauſis ad diſcipulos poſt reſurrectionẽ intrauit dñs oſtendit coꝛpus ſuũ eſſe eiuſdem nature et at terius gloꝛie.Et ſic per oſtia clauſa tranſire videtur ad gloꝛiã coꝛpoꝛis pertinere.Coꝛpꝰ autẽ chꝛiſti in ſua natiuitate nõ fuit gloꝛio⸗ ſum ſed paſſibile habes ſimilitudinẽ carnis peccati yt apoſtoł? dicit ad Roma. viij. NlSÿ go videt᷑ ꝙ exiuit ꝑ virginis vterũ clauſuʒ Inſugꝑ nihil in illa ſancta natiuitate xpi eſſe debnit per qð coꝛpus eius fantaſticũ apare ret. Sed ꝑ clauſa tranſire nõ videt᷑ cõuenire vero coꝛpoꝛi ſʒ fantaſtico.eo q; duo coꝛpoꝛa ſimul eſſe nõ poſſunt. Nõ ergo debuit ex ma tris vtero clauſo coꝛpus xpᷣi pdire.¶ Rñdet hiſ ſanctꝰ Tho.in.iij.parte.q.xxviij qui dam dixerũt xpᷣm in ſua natiuitate fubtilita⸗ tis dotẽ aſſumpſiſſe qñ exiuit de clauſo virgi nis vtero ⁊ dotẽ agilitatis qũ ambulauit ſic⸗ cis pedibo ſupꝛa mare. Sed meliꝰ dicenduʒ eſt ꝙ oĩa iſta facta ſunt miraculoſe ꝑ virtutẽ dininã. VUñ Augꝰ.dicit ſuꝑ Johannẽ. Mo li coꝛpoꝛis vbi diuinitas erat oſtia clauſa nõ obſteterũt. Ille quippe nõ eis apertis intrare potuit quo naſcẽte virginitas matris inuio lata ꝑmanſit.Et dioniſius dicit in quadam epiſtola. ꝙ xpᷣs ſuper hominẽ operabat᷑ ea qᷓ ſunt hoĩs et hoc demõſtrat virgo ſi uꝑnatura liter cõcipiens et aqua inſtabilis terrenoꝛũ pedũ ſuſtinẽs grauitatẽ. autẽ obijciebaf᷑ ꝙ tranſire ꝑ clauſa nõ cõuenit coꝛpoꝛi vero. Dicẽdo ꝙ ita voluit xpᷣs veritatẽ ſui coꝛpis demõſtrare ꝙ etiã ſimul eiꝰ diuinitas decla⸗ raret᷑.Et ideo permiſcuit ima humilib. Uñ vt coꝛpus eius verũ oſtenderet᷑ naſcit᷑ ex fe⸗ mina. Sed vt eiꝰ diuinitas innoteſceret na⸗ ſcitur ex virgine.Talis enĩ partus decet de⸗ um vt Ambꝛoſiꝰ dicit in hymno natiuitatis ciũ pꝛiuilegiũ virginis ꝑturiẽtis xpᷣm fuit vberũ fecunditas.Ex miraculo qͥ ꝓpe fa ctũ eſt vt virginis vbera lacte quo infantulũ alerent replerent᷑. Ob qð eccleſia cantat. Ja⸗ centẽ in pᷣſepio ſola virgo lactabat vbere de celo pleno. Excita coꝛ tuũ o fideł aĩa et mẽte ſollicita ad locũ natiuitatis ꝓficiſcere. Con⸗ templare ibi virginẽ oĩ ſanctitate oĩ virtute oĩ deniq; venuſtate decoꝛã. Inſpice mentis oculis media nocte dũ ꝑtus iꝑs inſtaret illã oꝛantẽ lachꝛymantẽ pᷣ deuotòne et exultantẽ in deo ſalutari ſuo.Et cũ ſumma iocũditate ſupꝛa fenũ abſq; doloꝛe abſq; coꝛruptõne vt pᷣdiximus filiũ parere vagientẽ. Illũ ſtatim vt natus eſt adoꝛat. Vñ eccleſia dicit.virgo quẽ genuit adoꝛauit.O ſi poſſemꝰaudire ver ba ſiue coꝛpoꝛis ſiue mentis ipᷣius virginis in qua lumen gratie refulgebat ꝓfecto ſimul cũ ipᷣa totis viribo grãs diceremus altiſſimo deo. Poterat virgo illa iacenti filio ſupᷣ fenũ dicere. O deus meus ⁊ oĩm cõditoꝛ rerũ. O angeloꝝ⁊ hoĩm gloꝛia.O immoꝛtalis ⁊ ſem piterne rex celi ⁊ terre adoꝛo te humili coꝛde et benedico tihi qui vt ſaluũ faceres populũ tuũ de me bodieverus hõ naſci dignatus es Factus es mihi filius ſm aſſumptã naturã quẽ pr̃ ſibi coequalẽ genuit ab eterno. Bu⸗ ſcipiã te reuerẽter ⁊ dulciter amplexaboꝛ. Nõ deero infantiã tuã fouere et in bus valeo ti bi neceſſaria miniſtrare.Paſcã te lacte meo ? pauꝑculis pannis inuoluã.Aeuabat eũ ⁊ in ter ſacra vbera ↄſtringebat. Co llachrymãti⸗ bus oculis caput ſanctiſſimũ ⁊ faciẽ deoſcu labat᷑. et mẽbꝛa pãnis inuoluta faſcia ſtricta cin gebat.indeq; ad pᷣſepiũ reclinabat.vnge⸗ batr coꝛ illud virgineũ balſamo ⁊ melle incre dibilis gaudij dũ tãta miracula experiebat᷑. Ded humilitatẽ pauꝑtatẽ ⁊ penalitatẽ filij ploꝛãtis aĩo voluẽs gaudiũ vertebat ĩ luctũ. ¶ De paſtoꝛũ electõe qbus natiuitas xpᷣi eſt oſtenſa ab angelis ⁊ de fide ac deuotõe illoꝝ xpᷣm natui. ¶Lapitulũ terciũ. Ercio cõtemplari debemꝰ in hac ſan qꝛ apparuit angelꝰdñi de celo paſtoꝛi bus cũ in geẽti lumie dixitq; illis. Ecce euãge lizo vobis gaudiũ magnũ qð erit oĩ pplo qꝛ natus eſt nobis hodie ſaluatoꝛ qͥ eſt xpᷣs dũs Et cũ eo viſi ſunt plures angeli q dicebant. Bloꝛia in altiſſimis deo:⁊ in terra pax hoĩb⸗ bone volũtatis.vbi tria ↄſiderare debemus. Pꝛimum eſt paſtoꝛũ electio. Becundum paſtoꝛũ inſtructio. Tercium paſtoꝛũ fides et deuotio. ¶PRimũ qð cõſiderare debemelt paſtoꝛũ electio. Jpᷣos quidẽ elegit deꝰ vt eis filij ſui natiuitas reuelaret᷑.inqͥt Luc.c.ij. Paſtoꝛes erãt in regione eadẽ vigilãtes et cuſtodiẽtes vigilias noctis ſupꝛa gregẽ ſuũ. Hos qui⸗ dem fuit antiqͥs ſᷣm aliq̊s in vtroq; ſolſtitio ſ.hvemali ⁊ eſtiuali cuſtodirevigilias noctis ita ꝙ ſollicite vigilabãt et hoc ꝓpter venera⸗ tionẽ et reuerentiã ſolis cui antiquitus ꝓpter ſuã claritatẽ fiebat magna veneratio.q̃ mos foꝛte inoleuerat apud iudeos ex vſu cohabi tantiũ. Erãt itaq; iſti paſtoꝛes iuxta bethleẽ vno miliario. Et nocte media vigilãtes vi- derũt celeſtẽ nunciũ annunciantẽ eis xpᷣi na- té. Moluit aũt xpᷣs ad hoc paſtoꝛes eli gere. ¶ Mꝛimo vt illis tãqᷓ; puris atq; ſimpli cibus maioꝛ fides adhiberet᷑. NHãm ̃ᷣm Am bꝛoſium. Simplicitas nec noua fin gere ncc . tn ecũdo vt ſuꝑbiã repꝛimeret hoĩm elatoꝝ. Quare et xpᷣs dice bat mat.xi.Cõfiteboꝛ tibi pater dñne celi⁊ ter reæeq abſcõdiſti hec a ſapientib et pꝛudentib et reuelaſti ea ꝑuulis. Hinc et Criſoſto. di⸗ cit. Angelus manifeſtans chꝛiſti natiuitatẽ audita nouit mutare. cta natiuitate xpᷣi viſionẽ apparentẽ in laudẽ creatoꝛis ꝓrupi ns iuit hieroſolimã nõ requiſiuit ſcribas et phariſeos.Erant enĩ coꝛrupti ⁊ pꝛe inuidia cruciabant᷑. Sed paſtoꝛes erant ſinceri an⸗ tiquã cõuerſationẽ patriarcharũ et movſi co lentes.¶ Lercio voluit xpᷣs natiuitatẽ ſuã paſtoꝛibus manifeſtari vt ſe paſtoꝛẽ oſtende⸗ ret. VUñ Beda bene inqͥt. Nato dno paſtoꝛes ſupꝛa gregẽ vigilãt. Ille enĩ natus eſt qui di cit.Ego ſum paſtoꝛ bonus. Sed et tꝑs im⸗ minebat quo idẽ paſtoꝛ oues ſuas q diſ/ errabant ad vite paſcua reuocaret. dum quod cõſiderare debemus eſt paſtoꝛũ inſtructio.de qua ſequit᷑ Qucas in euange⸗ lio.Ecce angelus dñi aſtitit iuxta ilos. Ra⸗ tio nabiliter factũ eſt vt angelus natiuitatem dñi nunciaret:quia hoĩes ꝑ xppᷣm ad angelo⸗ rum ſocietatẽ ſunt perducendi. In apparitio ne autẽ illa lumen refulſit et claritas dei.id ẽ diuina virtute facta.Et vt inqͥt Beda. Nũ⸗ in tota veteris teſtamenti ferie reperimus angelos qui tam ſedule apparuere patribus cum lumine apparuiſſe. Sed hoc pꝛiuilegiũ huic tempoꝛi recte eſt ſeruatũ quãdo oꝛtum eſt in tenebꝛis lumen rectis coꝛde. Ad hanc inſolitam dignãq; viſionem paſtoꝛes timue runt timoꝛe magno. quibus dixit angelus. nolite timere. deinde inſtruxit eos de ſacra⸗ mento natiuitatis xpᷣi. Ecce inqͥt.i.certe euã geliʒo vobis.i.nunciũ bonũ poꝛto.gaudiũ magnũ qð erit oĩ populo.ſ.tam peregrinan⸗ tibus in mundo q; patientibus in limbo q; etiam regnantib in celo quia natus eſt vo⸗ bis hodie ſaluatoꝛ. vobis.ſ.hominiby indi⸗ gentibus.nõ angelis vel quia nõ indigẽt ſi⸗ cut boni:vel quia non pñt redimi ſicut mali. Et dixit hodie.i.iſto tpe.HNõ eni eratdies eo modo quo vſitato noĩe diẽ vocamus. Sub dit angelus.Et hoc vobis ſignũ. Inuenie⸗ tis infantẽ inuolutũ pannis et poſitũ in pᷣſe pio. In quib verbis ſignificauit de chꝛiſto tria.¶ Pꝛimo puritatẽ et innocentiã contra luxuriã.quia dixit infantẽ qui agnus erat ſi ne macula.¶ Secundo paupertatẽ ⁊ indi⸗ gentiã atra auariciã.qꝛ dicit pannis inuolu tum.¶ Eercio humilitatẽ ⁊ obedientiã ↄtra ſuperbiã. qꝛ dicit poſitũ in pᷣſepio. Et facta eſt cũ angelo multitudo militie celeſtis exer⸗ citus vt natiuitas dñi ſit magis credibilis ⁊ de ipᷣa iam nullus dubitet ſed totũ diuulget poꝛbem. AUnde Beda inqͥt. Ne parua vniꝰ an geli videret᷑ auctoꝛitas poſtq; vnus ſacra mentũ noue natiuitatis edocuit ſtatim cele⸗ ſtium agminũ multitudo affuit. Et vt idem Bega refert. Multitudo illa celeſtis militie — ₰ „ c vt et epᷣo deuotõz ſchenſc ſtpengen defachts Picchite lenupar aait O muosctet dio un minibns ſewlut⸗ ſtorin nnen dfl⸗ iſii diſceſert Cannoi hunnqo⸗ Puwrale⸗ (ſonen ſawomm ergo w bihcche Nu⸗ ſentaſi Abſens Miöm! geno⸗ ſymauti hobencli/ ſobusbe Gonri Pcle Paon muinss oblisſt bingn ariſne wbii octhe tnite ſſi mbje ick e ſardiaie Ueſcreſnuni dipenſetne Degioric Gödauner luhtſlune Videne ban len Dois Gbedicner ſupſodi mangtor ſtnnnene buntchn Wni lbne Pürpeinnidi domfnenmn Gmemmſ Minnniſti ePalonidſende ndinnin unamscketin Segar wi, lusidwe a. (Hei Museſ ti gin ange lnrn Aloo, K snutininen nauangel⸗ napurito cunins darid ni Becn Pi⸗ iene wyenims nmuge panbor mi rico enn scndr r ummsck imiuni eNE— vms h i un ui noe itci tüäcN nnſ Pmntithdh⸗ Gmmsiil ntiin liratfiͤge 1os bi⸗ ioinn eoru 1 iymna l 9 i ſin i impendant et nos ſuo inſtruant exemplo vt de receptis beneficijs gratias deo ꝑſoluamꝰ Dicebãt ergo.G loꝛia in altiſſimis deo:et in terra pax hoĩbus bonevoluntatis. Ubi Be da ait.O ptant pacẽ hoĩbus:qꝛ quos infir⸗ mos et abiectos deſpexerãt naſcẽte in carne dño iam ſocios venerant᷑. Quibus aũt ho⸗ minibus pacẽ poſcũt exponũt ipᷣi dicẽtes bo ne volũtatis.ſ.ꝗ ſuſcipiunt natũ xpᷣm.nõ enĩ eſt pax impijs ſed pax multa diligẽtibus no men dñi. Aeral qð cõſiderare debemus eſt paſtoꝛũ fides ⁊ deuotio. Ipᷣi poſtq; angeli diſceſſere in celũ loquebant᷑ ad inuicẽ. Trãſi & eamus vſq; ad bethleem et videamꝰ hoc ver bum quod factuʒ eſt.et dñs oſtendit nobis. HNaturale quippe eſt ꝙ homo bonũ diligat: qꝛ ſicut pꝛimũ obiectũ intellectus eſt verum ita ꝓpꝛ ium obiectũ volũtatis eſt bonũ.Quia ergo vnaqueq; potẽtia appetit ſuũ obiectũ. hinc eſt ꝙ voluntas naturaliter bonũ appę⸗ tit.Illud aũt qð naturaliter appetitur a po⸗ tentia ſi ſit pᷣſens ipᷣam delectat. Si vero ſit abſens poſſibile tñ haberi potẽtia mouetur ad ipᷣm habendũ. Homo igitur bonum dili gens qñ ſibi pᷣſens eſt in ipᷣo delectat᷑. O ſten ſum aũt ſi ſit abſens inquirit qñ ſperat ipᷣm habendũ.Quia ergo angeli nunciauerũt pa ſtoꝛibus bonũ maximũ xpᷣm natum. Et oſtẽ derunt vbi erat reperiendus qꝛ in bethleem. Ißpiſolliciti moti ſunt querere et inuenire eũ In quo relucet eoꝝ magnanimitas et ſtren nuitas:quia nõ hoꝛroꝛe noctis nec damno ouilis ſui qð ſolum relinquerẽt retrahuntur ab inquiſitione ſaluatoꝛis iam nati. Et fide maxima ac deuotõne dicunt.videamus hoc verbũ.i.deifiliũ incarnatũ qui ꝓ nobis fa⸗ ctus eſt homo.Et vt inquit Beda non dixe runt videamus puerũ ſed verbũ quod factũ eſt.i.verbũ qð ſemper erat quõ ꝓ nobis caro factũ eſt. Et venerũt feſtinant s ⁊ inuenerũt ſicut dictũ eſt ad ilos.Oꝛigenes hic ait. In uenere mariã que illũ fudit ĩ partu et ioſeph diſpenſatoꝛẽ oꝛtus dñici et infantẽ poſitum q⸗ pꝛeſepio.vidẽtes aũt cognouerũt de verbo qdʒõ dictum erat illis de puero hoc.i.intellexe runt illum puerũ eſſe verbũ vel filiũ dei.vel videnites humanitatẽ cognouerũt diuinita⸗ tem.Et oẽs qui audierũt mirati ſunt de his que dicta erãt a paſtoꝛibus ad ipᷣos. Gloſa ſup iſto paſſu dicit.non ſolum mirabant᷑ de incarnationis myſterio.ſed etiaʒ de tanta pa ſtoꝛum atteſtatione que fingere inaudita ne ſcirent. ſed ſimplici facund ia vera pꝛedica⸗ bant. Maria aũt modeſta et taciturna man ſueta ⁊ bũilis cõſeruabat oĩa verba hec et cõ Keimum eſt illius inſtitutio. eN E ferens in coꝛde ſuo.paſtoꝛes vo reuerſi ſunt ad gregẽ laudãtes et gloꝛificantes deũ. Cũ quibo et nos ꝓ tam ampliſſimo munere iam ſuſcepto gratias quas poſſumus referamus pijſſimo ſaluatoꝛi qͥ nõ iam in pᷣſepio ſed in⸗ lUenitur coꝛonatus in celis quẽ adoꝛant oẽs angeli ceteriq; beati qui ſit ineternum bene⸗ dictus Amen.. H ermo octauus de memoꝛia chꝛiſti cir⸗ cumciſi et de nomine ipſius atq; de ſangui⸗ nis effuſine. — Onſummati ſüt dies octo vt circumcideret᷑ puer Gcribunt᷑ hec verba oꝛiginali ter luc.ij.ca. Et ĩ euãgelio pnñtis ſolenitatis. Poſtq; natus eſt xpᷣs multa die octaua erga ipᷣm infantulũ geſta fuere memo rie digna. In qualibet eniĩ etate laboꝛe ⁊ paſ ſionibo plurimis attritus oſtẽdit nobis exu⸗ berantiſſimã charitatẽ ſuam. Neq; illi ſatis erat ſtatu to tpe ꝓ ſalute humani generiſ cru cis ignominioſe ferre ſupꝓpliciũ.Quinimmo ab vtero virginis gloꝛioſe vſq; ad extremuʒ vite coꝛpꝰ illud pᷣcioſiſſimũvarijs penis cru ciatibuſq; ſubmiſit. Hodierna vero die ſᷣm antiquã iudeoꝛũ traditionẽ nõ ſine doloꝛis acerbitate circũciſus eſt.Et ſicut peccatoꝛ vi deri voluit qͥ ab oĩ labe et cõtagione mũdiſſi mus venerat in ſuo ſanguine peccatoꝛes la⸗ uare.Qua de re ſtatuit ſancta mater eccleſia diẽ iſtũ a cũctis fidelibo ſolenniter celebꝛari. HNos vero vt xpᷣi circũciſi ſacramentũ oĩb innoteſcat.de ipo in pñti ſermone dicemus. Inͥᷣ tria myſteria erũt cõtemplanda. Pꝛimũ dicit᷑ circumciſionis. Becundũ vocatõis vel noiationis. E effuſionis. e circũciſione qᷓ; cõgrua inſtituta fuit et de determinatõe illius.et quare xpᷣus voluit circumcidi. apitulum pꝛimũ. Rimũ myſteriũ cõtemplandũ dicit᷑ circumciſionis.vbi ꝓ clarioꝛe intelli Agętia dicendoꝝ dexp̃o qͥ cicũcidi vo⸗ d h̊ de cicũciſione tria erũt elucidãda Becundum determinatio. ercium ſubiectio. HW E ꝛimũ de circumciſione elucidandũ e ſt illius inſtitutio. Et hic ꝑſcrutari libet quali ter circũciſionis ſacramentũ cõuenienter in⸗ ſtitutũ eſt et hoc triplici reſpectu. Pꝛimo reſpectu cauſe. . .Z Secundo reſpectu ſexus. 3 Tercio reſpectu ꝑſone. “ 3 EPzino circumciſio cõuenienter inſtituta eſt reſpectu cauſe.q̃re inſtituta fuit. Ut enim coll igit᷑ ex dictis Hugonis in li.de ſacramẽ tis. et magiſtri ſniaꝝ in.iiij.di.i.Et Alex.de ales.in.iiij.volumĩe ſumme.CTriplex fuit cã potiſſima vt circumciſio inſtitueret᷑.¶ CPꝛi⸗ ma dicitur diſtinctõis vt.ſ.diſtin gueret᷑ po⸗ pulus fidelis de q̊ chꝛiſtus naſciturꝰ erat ab alijs infidelibo et idolatris.qꝛ vt Augꝰ.inqͥt li.v.de ciui.dei.c.xij. Illo tꝑe oẽs gẽtes exce ptavna populi hebꝛeoꝝ deos falſos colebãt et nõ deo victimas ſʒ demonijs immolabãt. Et ſi obijceret᷑ ꝙ anteq; daret᷑ circũciſio erãt fideles ⁊ infideles.g añ circũciſio inſtituẽda nũ genus circa tꝑa abꝛae vſq; ad ꝓfundiſſi⸗ mũ peccatoꝝ venerat.ſ.infidelitatẽ:qꝛ tũc in cepiſſe fert᷑ idolatria ⁊ viciũ turpiſſimũ ↄtra naturã.vt ptʒ de ſodoma ⁊ gomoꝛra. (Se cunda cã quare circũciſio fuit inſtituta ðꝛ op poſitõis vt.ſ.eſſet remediũ oppoſitũ oꝛigina⸗ li pctõ.qð quidẽ circũciſio repntabat q;tum ad cauſam que erat ipᷣa ꝓpagatio libidinoſa. Igeo fiebat in mẽbꝛo deſeruiente generatõi q; tũ ad pceſſum circularẽ.qꝛ ſᷣm Anſel.pᷣmo ꝑſona coꝛrũpit naturã deinde natura coꝛrũ⸗ pit ꝑſonã.Et q;tũ ad effectũ qͥ eſt cõcupiſcen⸗ tia. Ideo pellicula pijciebatur. Et ſi diceret ꝙ ante inſtitutionẽ circumciſionis humanũ genꝰ oꝛiginali pctõ erat obnoxiũ.ergo circũ ciſio ante fuiſſet inſtituẽda. Dicere poſſumꝰ ſᷣm Hugonẽ li.de ſacramẽtis.Oe in q̃libet le ge benignitas dei humano generi de opoꝛtu nis remedijs ↄtra oꝛiginale peccatũ ꝓuidit. In lege ſiquidẽ nature fuerũt tria remedia. Pꝛimũ oblatio q̃ cepit ab abel et durauit vſ qq ad diluuiũ.de q̃ dicit᷑ Gene.iiij.ca.Abel obtulit de pmogenitis. Secundũ remediũ fuit ſacrificatio:⁊ durauit a noe vſq; ad abꝛa am.Terciũ fuit decimatio.de qua GBeñ.xiiij. c. Abꝛaam dedit melchiſedech decimas. In lege ſcripture remediũ ↄtra oꝛginale fuit cir⸗ cumciſio.q̃ licet tpe abꝛae et legisnature ce⸗ perit.tñ tꝑe moyſi fuit ꝓmulgata. In legeve ro gratie eſt ſacramentũ baptiſi i. I Geis rõ qᷓre inſtituta fuit circũciſio ðꝛ ſignificatio nis.vt eni dicit ſanct tho.in.iiij. Habet cir⸗ cumciſio myſticã ſignificationẽ. Nã ſᷣm in⸗ tellectũ moꝛalẽ ſignificabat caſtitatẽ ſeruan⸗ gationẽ peccatoꝝ ꝑ xpᷣm futurã. Scom in⸗ tellectũ anago coꝛruptibili ſurrectõe. tis carnis et ſanguinis in re⸗ ecũdo circũciſio eſt cõuenien erat. Rñdere poſſumꝰ ſᷣm ſanctũ Tho.i ſuo iiij. O ex coꝛruptõe peccati oꝛiginalis huma dã.ſm intellectũ allegoꝛicũ ſignificabat pur gicũ ſignificabat depoſition?ꝰ ter inſtituta reſpectu ſexus.qꝛ oꝛdinauit de⸗ us vt maſculi circũciderent᷑ nõ muliereſ. Rõ yero multiplex eſt ᷣm Alexandrũ.Et pꝛima eſt mẽbꝛi deficiẽtia.qꝛ mulieres nõ hũt mem bꝛũ ad circũciſionẽ diſpoſitũ Scða rõ eſt di ſtinctõis ſufficiẽtia.qꝛ ꝓpłs fidelis ab infide⸗ li ſufficienter diſtinguebat᷑ ꝑ viros.qꝛ vir ca put eſt mulieris.ſicut ptʒ.xxxiij.q.v.c.cũ ca⸗ put.ercia rõ eſt peccati independẽtia.quia peccatũ oꝛiginale nõ depẽdet a muliere cau⸗ ſaliter licʒ occaſionaliter. Nam q;uis tranſ⸗ greſſio a femina ceperit.tñ tranſfuſionis pec cati oꝛiginalis cã nõ fuit ipᷣa ſed vir.qꝛ ſi vir nõ eccaſie oꝛiginale tranſfuſum nõ fuiſſet. ercio circũciſio ↄuenienter inſtituta eſt reſpectu ꝑſone. Indicta q pe fuit abꝛae dũ erat annoꝝ nonagintanouẽ.vt ſcribit᷑ Geñ. xvij.ca. Diligebat quidẽ deus abꝛaã maxime ꝓpter tria.Pꝛimo/pꝓt fidẽ.qꝛ vt ſcribit᷑ Geñ. xv.ca. Credidit abꝛaam deo ⁊ reputatũ eſt ei da iuſticiã. Scðo ꝓpter hoſpitalitatẽ: qꝛ val de hoſpitalis fuit. AUñ hiero. ad palmuchiũ inqͥt.Diues erat abꝛaam auro argento peco re poſſeſſione multãq; familiã habebat.itavt ad ſubitũ nunciũ armare poſſet exercitũ iu⸗ uenibus electũ. tamen poſt crebꝛum hoſpi⸗ talitatis officium dum homines non recu⸗ ſat ſuſcipere meruit deum. CTercio diligebat de abꝛaã ꝓpter obedientiã. fuit equidẽ pꝓm⸗ ptiſſimus ad obediendũ deo cũ ſibi filiũ im⸗ molari pᷣcepit.vt ptʒ Geñ.xxij.ca. ecundũ elucidandũ de circũciſione eſt eius determinatio que cõſiderari habet qᷓ;⸗ tum ad tria. Mꝛimo q;tum ad diem. Secũdo q́;tum ad inſtrumentũ. Lercio q;tum ad finem. mo cõſiderare habemus determina⸗ tionẽ circumciſionis qᷓ;tum ad diẽ.dicit᷑ enĩ Beñ.xvij.ca. Infans octo dierũ circumcide tur in vobis. Ubi ſanctꝰ tho.dicit. O octa⸗ uus dies erat de neceſſitate circũciſionis qᷓ;tũ ad obligationẽ pꝛecepti ita ꝙ reus trãſgreſ⸗ ſionis erat qui illud tꝑs nõ obſeruabat. ſed nõ erat de neceſſitate eius qᷓ;tũ ad efficaciam ſacramẽti.qꝛ etiã in alio tꝑe circũciſio facta ſuum effectũ ſacramentalẽ habebat. ſicut eti⸗ am accidit miniſtrantibo noſtra ſacramẽtaqͥ ſeruant materiã et foꝛmã debitã et omittunt aliud de ritu ad ſolennitatẽ ſacramẽti ab ec⸗ cleſia inſtituto. Sʒ hic plures difficultates oꝛiuntur. Pꝛima eſt an ſi octaua dies fuiſſet exterioꝛibo fuiſſet licitũ facere circumciſionẽ. Rũuqdet ſanctus tho.ꝙ ſic.qꝛ circumciſio nõ dies ſabbati in q̊ pᷣcepta erat quies ab oꝑib⸗ Gopnot ſore ba. Ctiop Ueaccepar ſ.Sdad deſetond⸗ potentoe doc y l lengenc⸗ movebant detuberna ſupernoͤ ſtmoosbi cboltohol Minwinen oChrindit⸗ ewas ſchnin ſeOnd libeode Pvehie bantur circune bebir ſanau⸗ Ounr ne Nhocpttn Kumoen Dchnd W N ſhelire aricnn ocvg. tiyſiri Hrnſcxta dſopnuhoe Nimmitenen wooctzui peertes a eſſininin o noricot Uulanipnis modugſi Cdidüdb Ntminand Niſtcecci ſichorcre ſndennio⸗ Maon nies ndle ergochen Pinoan Nönnlerſg endidegin u en Sar fdeis biſie Lyns Na W 4. Kimiat mahniong⸗ Rſdringnn, iannit tenmr inäinuc pefnhrzi e rſai . shainun Pnſabk ii⸗ rnhutnictt irltas Nad MAndi d neen eorii⸗ onis a Necircicin Geran e, s rmiu dinken dict M, cdionsc us ni enun ſch uͤcfam cchn ſonn ſrnſoe Mnin giicomnm mmin che⸗ aſfllni dies fniſ⸗ nis boph umciſin umcii⸗ 10 erat opus pure coꝛpoꝛale.ſed ſacramentũ le⸗ gis ſicut et ſacrificia q̃ in ſabbato offerri lice dat. Et iõ xpᷣs dicebat Jo.vij. c. Circũciſio⸗ nẽ accepit hõ in ſabbato ⁊ nõ ſoluit᷑ lex moy ſi. Scðda diff icultas qꝛ illi qͥ vagati ſunt in deſerto nõ fuerunt octaua die circumciſi ſed poſtea tpe Joſue ĩ galgalis. vt ðꝛ Joſue. v. ca.et tũ ülis ꝓfuit circũciſio. Ad hoc dicunt doc. ꝙ cũ illis fuit diſpenſatũ ꝓpter neceſſita⸗ tem:qꝛ neſciebãt qñ caſtra mouẽda erãt que mouebant᷑ ſ̃m ꝙ mouebat᷑ ⁊ eleuabat᷑ nubes de tabernaculo.vt ſcribit᷑ NHume.ix.ca. In⸗ ſuper nõ erat neceſſe eos tũc aliqð ſignũ di⸗ ſtinctõis hr̃e vt Damaſce. dicit qñ ſeoꝛſum ab alijs hoĩb habitabãt. LTercia difficultaſ an imminẽte moꝛtis articulo licitũ fuiſſet añ octauũ diẽ circumciſionẽ facere. Ad qð rñ⸗ demus ꝙ magiſter videt᷑ ſentire in littera ꝙ& licebat imminẽte moꝛtis articulo diẽ pᷣueni⸗ re. Quidã vero dicunt ſequẽtes Hugonẽ in libꝛo de ſacramẽtis. nõ erat neceſſitas diẽ pᷣueniendi.qꝛ illis qui ante octauã diẽ moꝛie bantur valebat ad falutem remediũ qð ante circumciſionẽ fuerat qð ad hoc efficaciã ha⸗ bebat. Et hoc ↄfirmant per iudeos qu i nũc ſunt qui nunq; ante octauũ diẽ circumcidũ⸗ tur. Quarta diff icultas quare inſtitutũ fuit vyt infantes die octaua circumciderent᷑. Et ad hoc pßt triplex rõ aſſignari. ꝛima penes intellectũ litteral. Secunda penes intellectũ anagogiciꝗũG. cia penes intellectũ tropologleu. (Raams rõ ſumit᷑ penes intellect u Hiſtoꝛ iciu . ſiue litteralẽ. Nam ſicut dicit Rabi movſes maximus philoſophus et theologus apud iud eos. Puer in ſeptẽ diebo tã tener adhuc eſt qᷓ; ſi exiſteret ĩ vtero matris.in octaua aũt foꝛtificat᷑ et ſolidat᷑. Et ideo vt dicit noluit dñs puulos ante octauã diẽ circũcidi:ne ob nimiã teneritudinẽ nimiũ lederẽtur. Vltra vero octauũ noluit circumciſione elongari ꝓpter tres cauſas. Pꝛima vt periculũ euitet ne. . ſi nimiuz differreret᷑ ſine circumciſione eos moꝛi cõtingeret. Secũda vt doloꝛi par⸗ uuloꝛũ ꝓuideatur:cum enĩ in circumciſione maximus ſit doloꝛ voluit pueros dũs circũ cidi dũ adhuc paruã imaginationẽ habent: vt minoꝛẽ doloꝛẽ ſentirẽt.Tercia vt parentũ triſticie cõſolat᷑. Hã cũ ex circumciſione ple⸗ riq; moꝛerent᷑ ſi circumciderent᷑ iã magni ex indemaioꝛ doloꝛ eſſet paretibꝰ qᷓ; ſi moꝛerẽt habẽtes tm̃ octo dies. cdᷣa rõ ſumit᷑ pe ners intellectũ anagogicũ ſiue celeſtẽ. Fiebat ergo circũciſio die octaua vt daret᷑ intelligi ꝙ in octaua reſurrectõis ab oĩ pena? miſeria circumcidemur. Et ſm hoc octo dies erunt octo etateſ. Pꝛima ab adãvſq; ad noe Scdðᷣa àa noe vſq; ad abꝛaam. Tercia ab abꝛaã vſq; ad moyſen. Quarta a movſe vſq; ad dauid. Quinta a dauid vſqʒ ad xpᷣin. Sexta a xpᷣo vſq; ad finẽ mũdi.Septia moꝛientiũ.Octa na reſurgentiũ. ¶ Lercia rõ ſumit᷑ penes in tellectũ tro pologicũ ſiue moꝛalẽ.Etſᷣm hoc octo dies pñt accipi ꝓ octo cõditionibo q̃ re⸗ quirunt᷑ vt aia peccatrix circumcidat᷑ ⁊ gra⸗ ta ſit deo.Pꝛimus itaq; dies eſt pꝛima cõdi⸗ tio que eſt ↄgnitio peccati. Niſi enĩ peccatoꝛ ſuã infirmitatẽ cognoſcat nunq; ad pnie me dicinã venire curabit. Ideo inquit Seneca ꝗad Lucillũ. Hõ eſt extrinſecus malũ noſtrũ intra nos eſt:in viſceribo ipᷣis ſedet. Ideo dif ficulter ad ſan itatẽ venimus:qꝛ nos egrota⸗ re neſcimꝰ. Et Augꝰ.ſuꝑ pſalmo. Nemo ait eſt ſanabilioꝛ eo qui ſibi ſanus videt᷑. Hinc dauid in pſalmo.l.dicebat. Iniquitatẽ meã ego cognoſco. Secunda dies eſt/ ꝓpoſitũ de⸗ ſerendi malũ et faciendi bonũ.qð notat᷑ in fi lio ꝓdigo qui dixit. Surgam et ibo ad pa⸗ ſ. pu trem meũ. Tercia dies eſt tercia cõditio. doꝛ de peccato.vt homo de ſuis malis eru⸗ beſcat.Quarta dies eſt timoꝛ de futuro iudi cio. Quinta cõtritio ſiue doloꝛ de peccatis. Sexta eſt ↄfeſſio loco et tꝑe. Septima ſpes venie.nõ enĩ ſufficiũt pᷣcedentia ſine hac ſe⸗ ptima cõditione.quia vt ſcribit᷑ de peni.diſ. i, in ca.nemo. Nemo pᷣt bene agere pniaʒ ni⸗ ſi ſperauerit indulgentiã. ptʒ ̊ de iuda qͥ li⸗ cet peccatũ fuiſſet confeſſus tñ quia deſpera⸗ uit de venia damnatus eſt. Octaua dies eſt ſatiffactio. His cõditioniboquaſi quibuſdã dieb circumcidit᷑ aĩa et in ſtatũ ſalutis repo⸗ nitur atq; diſtinguit᷑ ab illis qui ſunt impe⸗ nitentes et obſtinati. Secũdo cõſiderare ha bemus de terminatõe circumciſionis q;tum ad inſtrumentũ.iebat enĩ cũ cultello lapi⸗ deo vt ptʒ Joſue.v.c.et Exo.iiij.c. Dicit tñ ſanctus tho. talis cultellus nõ erat de ne⸗ ceſſitate circumciſionis neq; q;tũ ad obliga tionẽ pꝛecepti neq; qᷓ;tum ad efficaciã ſacra⸗ menti qð ritus iudeoꝝ vſq; hodie oſtendit. licet ĩ pꝛincipalibo circumciſionib in qbus xpᷣm ſignificari opoꝛtebat tale inſtrumentũ ſit aahibitũ. Significabat enĩ xpᷣm qͥ petra dicitur per ſimilitudinẽ.et eſt cã pꝛincipalis meritoꝛia remiſſionis oꝛiginalis culpe.Ter cio cõſiderare habemꝰ determinationẽ circũ ciſionis qᷓ;tum ad finẽ. Debuit vtiq; circum ciſio finẽ habere. VUnde apoſtolus ad Gal. v. ca. In xpᷣo eniĩ ieſu neq; circumciſio aliqͥd yalet neq; ppuciũ ſʒ noua creatura. Et iteruᷣ Si circumcidimini xpᷣs nil pꝛoderitvobis. Ratio eſt ̃ᷣm doc.quia cũ venit qð ꝑfectũ eſt euacuari debuit qʒ; ex ꝑte eſt ſi ad idem oꝛdi netur:qꝛ gratia nõ facit ꝑ duo qð per vnũ pᷣt facere ſicut nec natura.Circumciſio aũt im⸗ perfecta erat reſpectu baptiſmi triplicit᷑. Pꝛi⸗ mo q;tum ad ſignificationẽ:qꝛ nõ ita ſigniſi cabat expᷣſſe emundationẽ totiꝰ hoĩs ab im⸗ mundicia oꝛiginalis culpe ſicut ablutio ba⸗ ptiſmalis. Scðdᷣo q;tũ ad efficaciã qꝛ nõ tam abundans gratia ad operandũ et repꝛimen⸗ determinatũ ſexũ qð in baptiſmo nõ accidit. Et ideo adueniente baptiſmo debuit ceſſare circumciſio. Sed iudei arguunt cõtra nos. Pꝛimo qꝛ Gene.xvij.c.dicit᷑. circumci⸗ ſio datur in fedus eternũ. Sed eternũ eſt qð nullo fine claudit᷑ ergo circumciſio ceſſare nõ debuit. Secũdo qꝛ poſt baptiſmi inſtitu tionẽ paulus circumcidit thimotheũ.vt ptʒ Actui.xvi.ca. Rñdet ſanctꝰ tho. eternũ hic accipit᷑ ꝓ ſeculo qð quidẽ finẽ habet ſed nõ eſt nobis determinatũ. Vel etiã pᷣt dici ꝙ qð ei ſuccedit.Sicut etiã fides ðꝛ ſo mane⸗ re reſpectuviſionis q̃ ei ſuccedit ĩ patria.Ad ſecundũ dicit ſanctꝰ Tho.ꝙ ante xpᷣi paſſio⸗ nem circumciſio et legalia fuerũt obſeruãda ex neceſſitate diuine iuſſionis et habuerunt adhuc effectũ. Sed poſt xpᷣi paſſionẽ añ di⸗ uulgatũ euangeliũ obſeruari poterant a iu⸗ deis ad fidẽ cõuerſis nõ ſpem in ipᷣis ponen⸗ tibus quaſi alicuiusvirtutis eſſent aut qua⸗ ſi ſine eis gratia xpᷣi non ſufficeret ad ſalut. Ded ne omnino videret᷑ lex vetus repꝛobãa⸗ da ſi ſtatim quaſi idolatria fugeret᷑. Et ideo hoc modo erat mater ſinagoga cum honoꝛe: ad tumulũ deducẽda.Sed poſt diuulgatio:⸗ nem euangelij legalia nõ ſolũ nõ ſunt ſaluti fera ſʒ moꝛtifera. Medio ergo tẽpoꝛe.ſ.poſt paſſionẽ xpᷣiante diuulgatũ euangeliũ petrꝰ et paulus et alij apoſtoli legalia obſeruabãt nõ ſimulatoꝛie ſed vere.petrus tñ incaute ſe habuit in obſeruatõe legaliũ nimis cõdeſcen * vt aliqui eius exemplo inducerent᷑ ad ea ob⸗ dens iudeis illis qui legalia obſeruabãt ita ſeruanda quaſi neceſſaria.Et ideo vere repꝛe henſibilis erat et aliquã leuẽ incurrit culpã. Et Paulus ad Gala.ca.ij. Uere etnõ diſpẽ ſatiue ip̃ᷣm cum charitate repꝛehendit. Cir⸗ cumciſio ergo et alia legalia ante xp̃i paſſi io⸗ nem quãdo xps ea ſeruauit nõ erant moꝛtua neq; moꝛtifera ſed ſalutifera. TCempoꝛe autẽ apoſtoloꝝ ante diuulgationẽ euangelij erãt quedã moꝛtua quaſi nullius exiſtentia vtili tatis ſed moꝛtifera. Modo vero et moꝛtua et moꝛtifera ſunt:ideo nec obſeruanda.et ſic cir cumciſio finẽ accepit. erciũ elucidandũ de circumciſione dicit᷑ ſubiectio. Licet enim xypᷣus oꝛiginale peccatũ nõ cõtraxerit voluit nihilominus circumcidi. Quod quidẽ fecit n⸗ multiplici rõne. vt inquit ſanct? Tho. iij. ꝑte dum fomitẽ dabat᷑ in circumciſione ſicut in baptiſmo. Tercio q́;tum ad vtilitatẽ:qꝛ non erat eiꝰ vtilitas ita cõis ſicut baptiſmi cũ ha⸗ beret determinatũ populũ determinatũ tos q.xxxvij. Cꝛimo vt oſtenderet veritatẽ car⸗ nis humane cõtra manicheum qui dixit eũ habuiſſe coꝛpus fantaſticum. Et cõtra apol linarem qui dixit coꝛpus chꝛiſti eſſe diuini⸗ tati cõſubſtantiale.Et cõtra Valentinũ qui dixit chꝛiſtum coꝛpus de celo tuliſſe. Secũ⸗ do voluit chꝛiſtus circumcidi vt appꝛobaret circumciſionẽ quam olim deus inſtituerat. Tercio vt oſtenderet ſeeſſe de genere abꝛae qui circumciſionis mandatũ acceperat in ſi⸗ gnum fidei quã de ipſo habuerat. Quarto vt iudeis excuſationẽ tolleret dũ eum nõ re⸗ cbperunt qu ia nõ potuerũt dicere ꝙ eſſet in⸗ cCLircumciſus. Quinto vt obediẽtie virtutem 5 eſt no Vel et ſiuuo nobis cõmendaret exemplo. Sexto vtqͥ circũciſio coꝛpoꝛalis potuit eſſe ĩ fedus eter⸗ num q́;tum ad ſuũ ſignatũ et quantũ ad id in ſimilitudinem carnis peccati aduenerat remediũ quo caro peccati conſueuerat mun⸗ gari non reſpueret. Septimo vt legis onus in ſe ſuſtinẽs alios a legis onere liberaret. EEcõuenienter filius dei vocatus eſt Je⸗ „ us et de admirandis efficaci nis ac reuerentia eius. ¶ apitulũ.ij. chꝛiſto circumciſo dicit᷑ vocatõis vel .noĩationis.Quia vocatũ eſt nomen eius ieſus ſideranda ſunt. imum ipius cõuenientia. reuerentia. eſt ipᷣius cõuenientia. Vbi querit᷑ vtrũ filiꝰ dei ꝓ nobis incarnatus cõuenienter ſit vo⸗ catus ieſus.Et dicimus ꝙ ſic:triplici rõne. Pꝛimo rõne ſignificationis. Secundo rõne reuelationis. cio rõne ann unciationis. Pꝛimo dei filius cõuenienter eſt vocatus ieſus rõne ſignificationis. tunc enĩ nomen cõuenienter imponitur cum eius ſignificatũ coꝛreſpondet ꝓpꝛietati rei. Nomina autẽ ſin⸗ gulariũ hominũ ſemꝑ imponunt᷑ ab aliqua ꝓpꝛietate eius cui nomen imponitur.vt dicit ſanctus CTho.iij.ꝑte.q.xxxvij.vel a tempoꝛe 8 huius nomi cundũ myſteriũ contemplandũ de 8: de quo iocundiſſimo noie tria cõ ꝛimũ cõſiderandum de hoc noĩe ieſus ſtine zineon! (lfllio in cognate Ptiſte vo Zchari ſeob roe cens Ob Bañgle cuinone Ouimn fusona Morwe⸗ ,uurtuen lii luüdonie Madi Gpmmim Nine aunct menton ene Miimpve Atordi mmaöng fndiani enen Mnſhin itmüͦ lrurai Aurmo: ipugn inia lloſlit ii holiſimnm ſoſtchae⸗ – füms lnlteli Medcpelat, ſfgin ei⸗ balniden norinanri . ſaurſtiing kieſocf ſffingeg uonattiin tn ſicut imponunt᷑ noĩa aliquoꝝ ſanctoꝛũ his loquẽdo dicit. Reuelabit᷑ filius meus ieſus ndangigiig in coxꝝ feſtis naſcunt᷑.vel a cognatõe ſicut cũ his qͥ cũ eo iocundabunt᷑. Et Abacuc.iij. uuseie cũ filio imponit᷑ nomẽ patris vel alicuiꝰ de ca. Ege aũt in dño gaudebo ⁊ exultabo in ie Nadnnnoag cognatõe eius.Et ̊ mõ ꝓpinqui iohãnis ba ſu deo meo. Et ſibilla heritrea deqna loquit᷑ Enmnlaſt Ptiſte voluerunt eum vocare noie patris ſui Augꝰ li. xviij.de ci.dei. inverſib illis. Judi ariictteni Zachariam. Vel etiam ab euentu. ſicut io⸗ cijſt ignũ tellꝰ ſudoꝛe mageſcat. E celo rex ad ano Uingn ſepb vocauit pꝛimogenitũ ſuũ Manaſſẽ di⸗ ueniet ꝑ ſecla futurus ⁊c̃. Accipiẽdo pꝛimã S cens. O bliuiſci me fecit deus laboꝛũ megꝛuà læfam cniuſſibet verſus ⁊ oẽs inſimul cõple⸗ Odciddra Geñ xli. c. Vel etiã ab aliqua qualitate eius cctendo dixit. Jeſus xpᷣs filius dei ſaluatoꝛ. eNnfn cu nomen imponit. ſicut Geñ.xxv.c. dicit᷑. /Degd arra boc inſtat 98 Eſaias loquẽs de mine qui pꝛimo egreſſus ẽ de vtero matris ruf̃ Fpo venturo. vij.c. ait. Uocabit nomẽ eius RKð ſus erat et totus in moꝛem pellis hiſpidus. emanuel. et. viij. ca. Nocabit nomẽ eiꝰ accele . ma Igeo vocatũ eſt nomen eius Eſau.qð inter ra ſpolia detrahe feſtina pᷣdare.Et. ix.c. VUo dit “ pꝛetat᷑ rubeus. Noĩa aũt que diuinitus im⸗ cabitur nomẽ eiꝰ admirabilis cõſiliarius de encle un⸗ ponunt᷑ aliquibo ſemꝑ ſignificãt ali ð gra⸗ us foꝛtis pater futuri ſeculi pꝛinceps pacis. Aumntig tuitũ donũ eis diuintus datũ.ſi icut Geneſis Et Zacha.c.vi.dixit. Ecce vir oꝛiens nomẽ uſe Iri⸗ xvij..ca. dictũ eſt abꝛae Appellaberis abꝛaã. eiꝰ. & incõuenienter vocatũ eſt nomẽ eius ie⸗ unmahm q; patrẽ multarũ gentiuʒ cõſtitui te. Quia ̊ ſus. Rũdet ſanctꝰ tho. ꝙ in oĩb illis noĩb⸗ ans iſtimer. homini chꝛiſto hoc munus gre collatũ erι quodammoõ ſignificat᷑ h̊ nomẽ ieſus qð eſt eNenntn vtꝑ ipᷣm oẽs ſaluarent᷑. Ideo ↄuenientervo ſignificatiuũ ſalutis. Naʒ in hoc qð dicitur u e acatum eſt nomen eius ieſus.i.ſaluatoꝛ. Sed emanuel qð interpꝛetat᷑ nobiſcũ de deſigna dhan ſ V Gna hoc poſſet qͥs obijcere er eo qd Eſaias tur cauſa ſalutis que eſt vnio diuine ⁊ huma larnimi⸗ LCa. lxij. loquẽſde xpᷣo dixit. Vocabit᷑ tibi no ne nature in ꝑſona filij dei ꝑ quã factũ eſt vt itdin n⸗ men nouũ qð os dñi noĩauit. Sʒ hoc nomẽę eſſet nobiſcũ deus. Per hoc aũt qðᷣ dicit᷑. vo obelunn iieſus nõ eſt nomẽ nouũ ſed pluribo ante xpᷣm cabitur nomen eius accelera ſ/ polia detrahe nplo Den fuit impoſitũ.ꝙ nomẽ iſtud nõ cõuenit xpᷣo. deſignatur a quo nos ſa aluauerit.qꝛ a diabo darn n Ad hoc dicit ſanct? tho. O his qui fuerunt lo cuius ſpolia abſtulit. m illud apłi ad Eo onſicnean ante xpᷣm potuit cõuenire hoc nomen ieſus loſenſes.c.ij. Expolians paincipatus et po⸗ no nlegen ſůᷣm aliquã aliã rationẽ. puta ꝗꝛ aliquã ꝑticu teſtates traduxit cõfidenter. In hoc qð dici maelban larem et tꝑalem ſalutẽ attulerut. Sed ᷣm roõ tur vocabit᷑ nomẽ eius admirabilis ⁊c̃. De⸗ iwennst, nenm ſpüalis ? vniuerſalis ſalutis hoc nomẽ ſignatur via et terminus ſalutis nr̃e inq;tũ xis niunmnm elſt pꝛiü xpo. km hoc dicit᷑ eſſe nouñ. Inne ſ. admirabili diuinitatis cõſilio et virtute ad uui ,· mnitur aũt in ſcriptura hoc nomẽ inpoſitum hereditatẽ futuri ſeculi ꝑducimur. In q̃ erit amennemuin gquattuoꝛ hoĩby. Nuon pꝛim fuit Joſ neg pax ꝑfecta filioꝝ dei ſub ipᷣo pꝛincipe deo. ꝙ imwrion fſit pugnatoꝛ foꝛti unus. de quo dicit Ecci vero dicit. Ecce vir oꝛiens nomẽ ei ad idẽ milunm, lyi. ca. Foꝛtis in bello Jeſ⸗ us naue. Secun refertad qðᷣ pꝛimũ.ſ.incarnatõis myſterium oer dus fuit ieſus filiꝰ ioiadeqͥ ſuit ſacerdos de⸗ ma ꝛlũ eſt in tenebꝛis lumen rectis coꝛ⸗ unotiſſimꝰ. Aggei. ij. ca. Tercius fuit ieſus fi q ercio filius dei et virginis cõuenien liunus ſirach fuit doctoꝛ ſapiẽtiſſimꝰ.Ecẽi.i. ter vocatus eſt ieſus rõne annunciatõis. qꝛ AQuantus fuit ieſus filiꝰ virginis marie ſan angelus gabꝛiel vt ſcribit᷑ QLuc.i.c.qͥ annun ctiſſimns figuratꝰ per tres pꝛimos no voca ciauit virgini de filio naſcituro diuina ſee eeietins liter ſed realiter. Pꝛimo quidẽ qꝛ ſicut ieſus ta inter cetera ſibi dixit. Ecce cõcipies in vte n ſ⸗ mnaue debellatiſ chananeis introduxit filios ro et paries filiũ et vocabis nomẽ eiꝰ ieſum. ifſfſrael in terrã ꝓmiſſionis.ita noſter ieſus de Et iterũ cũ aparuit ioſeph in ſomnis dixit nng G. bellatis demonib extraxit ſanctos de infer⸗ ei de vxoꝛe pꝛegnantevt ðꝛ math.i. c. Joſeph Crgiän. no ⁊ induxit eos in terrãviuentiũ. Scdᷣo qe fili dauid noli timere.acciꝑe mariã cõiugem ſicut ſecũdus ieſus edificauit templu.ſic no⸗ tuã:qð enĩ in ea natũ eſt de ſpũ ſancto eſt. Ec ſtter ieſus edificauit eccleſiã ſi ubuerſo templo ce pariet filium et vocabis nomẽ eius ieſum. 6 ſynagoge.Tercio qꝛ ſicut ieſus filiꝰſirach re Jðe enĩ ſaluũ faciet populũ ſuũ a peccatꝭ eo⸗ erckwonn nonauit ſapiam de coꝛde ſuo ſic ieſus nr̃ re. rum. Heus igit hoc nomẽ angelo renelanit Gemi nonn nNouauit:quia teſtamentũ nouum inſtituaDit. pꝛiuſe q; ad virginẽ mitteret eũ. 2vt dicit Am sſgifn t/Secundo filius virginis cõuenienter eſt vo bꝛo. Illud nomẽ nõ vſurpauit ſibi angelus nuaui ,caus leſus röne reuelatõis. Sic equidẽ pᷣ⸗ ſed audiuita deo. Sed Aeriq; doceri eunt⸗ tob n dixerũt ꝓphete ꝙ. ſ. vocaret᷑ ieſus ſpũ ſancto/ int cũ xpᷣs dicat᷑ fili dei ieſus et xpᷣs que ſit nn illis reuelante, Uñ deus pater in.iij. Eſdre/ Anter hec noĩa differẽtia. Quib⸗ dieimmns M filius dei vocatur inquantũ eſt deus de deo. Xps inq;tũ eſt homoꝗ ꝑſona diuina tum ad humanã naturã aſſumpt?. Jeſus inctu eſt deꝰ humanitati vnitꝰ. Alex. vero de ales in. iij. dicit. ꝙg cũ deus et hõ vnus ſit xpᷣs in vnitate pſone pᷣt ſignificari pꝑſona xpi dupli citer. Vel rõne diuine nature in ↄparatoe ahd humanã ſᷣm quã dicit᷑ ieſus.i.ſaluatoꝛ.ver⸗ — bo enĩ naturã hbumanã ↄuenit ſa aluare. Vel * rõne humane nature ꝑ vnionẽ ad diuinã. et ſic dicit xpᷣs.¶ Secundũ qð erat cõſideran dum de hoc benedicto nole ieſus:dicit᷑ effi⸗ cacia. Et licet multe ſint efficacie illius. nos m hic dumtaxat de tribo dicemus. Cꝛima eſt miraculoꝝ operatio. Secunda periculoꝝ euaſi. xit Marci vlti. ca. Signa eos qui credide⸗ rint bec ſequent᷑. In noĩe meo demonia eijci entlinguis loquent᷑ nouis.ſerpentes tollẽt et ſi moꝛtiferũ quid biberint nõ eis nocebit. Sup egros mar imponẽt ⁊ bů habebunt. Et hoc dicit Petrꝰ Raueñ.in quodã ſermo ne. Hoc eſt nomẽ qð dedit cecis viſum. ſur⸗ dis auditũ.claudis greſſuʒ.ſermonẽ mutis. vitã moꝛtuis reſtituit totãq; diaboli ptãtem de obſeſſis coꝛpibo virtus huiꝰ noĩs effuga⸗ uit. Qualiter vero hec oĩa impleta ſint enar⸗ rabimꝰ cũ de ſanctis apłis martyrib⸗ virgi⸗ nibus et cõfeſſoꝛibo ſigillatim loqmur. Nũc vero tm̃ in hoc loco inter onem illud qð ĩ vita ſancti dioniſij ſcribit᷑. Dũ eni paulꝰ ve⸗ niſſet athenas.ſicut etiã ſcribit᷑ Act.xvij.ca. Et cũ phis diſputaret pᷣcipueq; cũ dioniſio tũc clariſſimo.cecus quidã ꝑtranſiuit.ſtatim q; dioniſius dixit paulo. Si dixeris huic ce co in noie dei tui vide et viderit.ſtatimq; cre dam ſed nevtaris verbis magicis qꝛ foꝛte no ſti verba q̃ habẽt hmõi efficaciã. At paulus rũdit.dioniſi tu ad cecũ ꝑge eiq; dic.In noie ieſu xpᷣi nati de virgine crucifixi moꝛtui ꝛſe⸗ pulti qui reſurrexit a moꝛtuis et aſcẽdit in ce lum vide.quã foꝛmã verboꝛũ etiã ſibi tr adi⸗ dit ſcriptã. O res mirabilis.o virtus ineffa bilis noĩs ieſu benedicti. Cũ dioniſius ceco pꝛefata verba dixiſſet ptinus viſum recepit. Quare Dioniſi cũ Damari vxoꝛe ſua oĩq; familia baptiʒatꝰ eſt. Sicq; a paulo ꝑ trien⸗ niũ inſtructus athenis eſt oꝛdinatꝰ epᷣs.vbi ille pdicationi inſiſtẽs ipᷣam ciuitatẽ et partẽ regionis illius ad fidẽ xpᷣi cõuertit. Scrihit inſuꝑ Act.iij.c. ꝙ dũ petrus et iohãnes aſcẽ debãt in templũ ad hoꝛq oꝛõnis nonã.quidã vir qui erat claudus ex vtero matris ſue bo⸗ iulabat quẽ ponebãt quotidie ad poꝛtãtem pli qᷓ dicitur ſpecioſavt peteret elemoſy nã ab introeuntibus in templũ. JIs rogabat petrũ et iohannẽ vt elemoſy nã acciperet. Intuens aüt eũ petrꝰ cũ iohãne dixit reſpice i nos. At ille intendebat in eos ſperãs ſe aliqͥd acceptu ß. Petrus aũt dixit. argentũ et aurum non ſt mihi. qo aut habeo hoc tibi do. In noĩe ieſu xpᷣi naʒareni ſurge et ãbula.Et appꝛehẽ ſa manu eiꝰ dextera alleuiauit eum. Et ꝓtinꝰ cõſolidate ſunt baſes eiꝰ et plante et exiliens ſtetit et ambalabat.et intrauit ñ illis in tem⸗ plũ laudãs ⁊ benedicẽs deũ. ¶ Hcda effica cia noĩs ieſu ðꝛ ꝑiculoꝝ euaſio. Qui enĩ re⸗ uerẽter et fideliter ac deuote innocãt nomen illud q; ſepiſſime a ꝑiculis imminentib⸗ libe rantur ſicut et ego experiẽtia certa cognoui. HMã multis obmiſſis q dicere poſſem. Refe⸗ rã tñ vnũ qð vidi in ciuitate mediolani. Dũ enĩ ego era in cõuentu ſancti Franciſci fate ciuitatiſ deambulabã die quadã ſolus ſupꝛa in clauſtrũ infirmarie audiui flebilẽ clamoꝛẽ cuiuſdã pueri.ſtatimq; accurrẽs ad ꝑtẽ illaz iuxta quã inferiꝰ edificata ẽ piſcina bñ ꝓpfun da aqͥs repleta adeo vt aq̃ ibi excreſcẽtes vel ꝓfluentes ſtaturã cuiuſlibet hoĩs operirent ꝓſpexi aũt puerũ ibi ꝑiculo ſubmerſionis ex poſitũ. erat vt puto ſeptennis.rapuerant illũ aque vſq; ad medietatẽ piſcine pfate. attoni⸗ tus ego et memoꝛ dulciſſimi noĩs ieſu. ieſu in geminando puerũ cui nil pꝛeſidij afferre poterã hoꝛtatus ſum vt et ipe ieſum aduoca ret. teſtoꝛ deũ et angelos eius ꝙ q; pꝛimũ ie⸗ ſum noĩare cepit. immobilis interaquas ꝑ⸗ mãſit. ita ꝙ erect?vſq; ad medietatẽ tm̃ erat immerſus. Reliqua vero ꝑs coꝛpoꝛis.ſ. pectus bꝛachia et caput extra aquas retine⸗ bat tãq ſi aliquis pedes eius ſub aqͥs firmi⸗ ter retineret. Stetit illo mõ q;diu fratres cu⸗ currerũt qui lancea ſibi poꝛrecta eduxerunt illũ ad terrã pᷣſeruatã a ꝑiculo ſubmerſionis virtute noĩs ieſu bñdicti. cia efficacia noĩs ieſu dicit᷑ coꝛdiũ conſolatio. Hoc noie ſuauiſſimo cõſolant᷑ peceatoꝛes qui eiꝰ virin te peccata illis remittunt᷑. VUñ Johes.i.c. ait Scribo vobis filioli qm̃ remittunt᷑ vobis peccata veſtra in noĩe eius. Et Ricar.de ſan cto vietoꝛe inqͥt. Jeſus nomen dulce nomen Delectabile nomẽ ↄfoꝛtans peccatoꝝ co ꝛda ⁊ beate ſpei. ů ieſus eſto mihi ieſus. B noĩe con ſolantur iuſti ſperãtes in illo eternã ſalutem acquirere. VUñ Act. viij.ca.petrus dicebat. Nõ eſt aliud nomen ſub celo datũ hominib⸗ in quo opoꝛteat credentes ſaluos fieri. Hoc denichno ſßo Lalin benn Jon clilslatd wbailin acdarit⸗ nolbus nis epet nögmori gareboct nisgit menson oꝛig iuin uanon ls ſacriti woplübe⸗ leoel nofri cihni⸗ ncliE whuls Mamon ſeroton Ntienoi⸗ ſuirerer ſthocnon ſocbebi⸗ oicus cadge Gonedii⸗ glillauree Nooci ſndan Pus prma coſe mi NMculin niracuo. chorla. glapide n ſatenn kanei censeinſd mppcq ſümlindt tunidint Vruscd Uimoſane ehoein monorig Perſpler ait Siſe ieſumn niſtinſo omriſuebe⸗ den muin Natoneſnie egn deni nnan Nnng reſpicinos ſeiilunn maauunn tbi do gwwi ddulg Cth uiteum Etpi Kunnann uugiillsintn Gacfu ſo Qui anire⸗ innocik nomen mminenth ib. cam cogrr. len Nr w madion di i ſantir gaugiolv Ginitniam canilgil Pdeiuan biamim thois on ſubnmſo anpuemnil öur m/ i n Apühfen ietunndno uyiͤniuir⸗ üniu/ l 1nt tine ſthnefnn⸗ Gifmu nmndumi Pibnmſons uſfn munic obesi rN 4 deniq; noĩe roboꝛant᷑ et foꝛtificant᷑ certãtes ꝓ xpᷣo ⁊ alia aduerſa queq; tolerãtes. Eſt de poc exẽmꝑlũ ſancti Ignatij qͥ diſcipulꝰ fuit beati Johãnis euãgeliſte et es Antiocenꝰ cuius tata fuit auctoꝛitas ꝙ etiã dioniſius verba illius ad confirmationẽ dictoꝝ ſuoꝛũ adduxit. Cum eni vt ipᷣe in libꝛo de diuinis noĩbus atteſtat᷑ quidã nomẽ amoꝛis in diui nis repꝛehenderẽt dicentes nomẽ dilectõnis nõ amoꝛis in diuinis ponẽdo volens oſten dere hoc noĩe amoꝛis per oĩa vtendũ in diui meus crucifixus eſt. Hic cũ traiani impera⸗ ius noĩs vocatꝰ fuit Paulus deq̃ dixit xjs⸗ Ananie vt ſcribit᷑ Act.ix.ca. Vas eleccõnis eſt mihi vt poꝛtet nomẽ meũ coꝛã gentiboet regibus et pꝛincipibs terre. De hoc dicebat ipᷣe Paulus Act.xxi.ca.Ego in hieruſalem nõ ſolũ alligari ſed et moꝛi paratus ſum pꝛo noĩe eiꝰ.Et cũ decollatus ẽ rome ⁊ caput eiꝰ a coꝛpꝑe exiliret ieſus xpᷣs qͥ ſibi in vita ſua tã dulcis extiterat hebꝛaice clara voce inſonuit Dicit᷑ enĩ ꝙ in ſuis eꝑłis ieſum xpᷣm quingẽ⸗ tis vicibo noĩauit. ¶ Tercio ↄſigerandũ de reuerẽtia exhibẽda:qꝛ oẽs creature celi ⁊ ter⸗ nis ait. Scribit aũt diuus Ignatiꝰ.Amoꝛ (fuarir o noie ieſu ðꝛ reuerẽtia. Eſt huic noĩ toꝛis iuſſu a militibꝛvinetꝰ fuiſſet romã per⸗ ductus vt eccleſiaſtica docet hiſtoꝛia cũ ido lis ſacrificare noluiſſet pᷣcepit. Traianꝰ pꝛi⸗ mo plũbatis ſcapulis eius cõtundi et vngu lis latera laniari et duris lapidibo eiꝰ vulne⸗ ra cõfricari.deinde carbones viuos afferri. et ipᷣm ſuꝑ illos nudis plantis ambulare cõ pelli.Et iterũ cũ h̊ feciſſet illeſus doꝛſum ei vngulis laniari eiuſq; plagas ſale ꝑfundi.et vltimo tradi duob leonibo pᷣfocandus. In⸗ ter tot aũt genera toꝛmentoꝝ nunq; ab inuo catõe noĩs ieſu xpᷣi ceſſabat.Quẽ cũ toꝛtoꝛes requirerẽt.cur hoc nomẽ totiens inuocaret: ait.hoc nomen coꝛdi meo inſcriptũ habeo.et ideo ab eiꝰ inuocatiõe ceſſare nõ valeo. Poſt moꝛtẽ cius quidã volẽtes curioſius experiri cũ coꝛ eiꝰ a coꝛpoꝛe euellerẽt et illud ſcindẽ⸗ tes ꝑ mediũ totũ inſcriptũ hoc noĩe litteris quaſi aureis inuenerũt.et qꝛ foꝛte hoc apud pleroſq; incredibile videret᷑. Extat exemplũ ſimile noſtro ſeculo manifeſtũ. Inſpexi ego ꝓpꝛijs oculis et manibo cõtrectaui paſſionis xpᷣi imaginẽ in coꝛde ſancte clare de mõte fal cone miraculoſe foꝛmatã.De illo quippe cõ⸗ pacta ſunt nõ humano artificio ſed diuino miraculo.crux claui lancea ſpongia colũna et flagella. Inſuꝑ et in coꝛde illo inuenti ſunt tres lapides puuli et rotundi qͥ vt dicebãt ſi in ſtatera ponant᷑ ⁊ exꝑte altera pondꝰ equa⸗ le coaptet᷑ ſublato vno adhuc duo ſunt pon deris eiuſdẽ cuiuset tres.ſublatis duobo eti am vnꝰ eq̃lis eſt ponderis cuiꝰ erãt oẽs tres ſimul in qbus inſinuari videt᷑ trinitas pſo⸗ narũ diuinarũ ⁊ eq̃litas.quia nõ tres dij ſed vnus eſt deꝰ.Et qualis pr̃ talis filiꝰtalis ſpi ritus ſanctus.Ad nomen ieſu iã redeamus De hoc inq̊t denot? Bernardꝰ? Jeſu dulcis memoꝛia dans vera coꝛdis gaudia. Sed ſu per mel et oĩa eiꝰdulcis pñtia.Et iterũ ibidẽ ait. Si ſcribas non ſapit mihi niſi legero ibi ieſum. Si diſputes ac cõferas nõ ſapit mihi niſi inſonuerit ibi ieſus. Ad pᷣdicationẽ hu⸗ re angeli ⁊ demones licʒ diſpari mõ venerãt illud. Uñ aplłs ad Philip.c.ij. In noĩe ieſu omne genu flectat᷑ celeſtiũ terreſtriũ et infer⸗ noꝛũ.Exultãt quidẽ ad huiꝰ noĩs ꝓclama⸗ tionẽ oẽs angeli dei.terrent᷑ demones et tar⸗ taree legiones. Hoĩes vero qͥ credũt in ieſuʒ vt pᷣdiximus iubilantes illud laudãt et bñdi cunt. Nõ eſt ergo nomẽ hoc blaſphemandũ non ꝑiurandũ in illo.ſed honoꝛificentiſſime audiendũ et noĩandũ.Et vt ſcribit᷑ in.c.de⸗ cet.de immuni.eccle.li.vi.Cõuenientes fide les in eccleſia nomẽ illud exhibitõe reueren⸗ tie ſpecialis attollant flectant genua mentis ð in capitis inclinatõe ꝓteſtent᷑. ””MB We multiplici effuſione ſanguinis xpᷣi quo peccatoꝛes inducunt vxnõ deſperẽét. HM EKapitulum tercium. Erciũ myſteriũ ↄtemplandũ dexpᷣo circũciſo ðꝛ ſanguinis effuſio.hodie nãq; ſanguinẽ ſuũ ꝓ nobis effunde⸗ re cepitꝗ poſtmodũ pluries ipᷣm effundere voluit. Quinq; eteni vicibo xpᷣs effudit ſan⸗ guinẽ. Pꝛimo in circũciſione.Scõo in oꝛõ ne.Tercio in flagellatõne. Quarto in cruci⸗ fixione. Quinto in lateris apertõe. Fecit aũt hoc vt peccatoꝛes attraheret ꝓ qͥbo tã copio ſiſſime ſatiſſecit. VUñ Bernar.ſuper cantica ſermone.xxij.ait.Ad cumulũ pietatis tradi⸗ dit in moꝛtẽ aĩam ſuã et de ꝓpꝛio latere ꝓtu⸗ lit pᷣciũ ſatiſfactõis. Vñ ad ſe verſiculũ illum traxit.Apud dñm miſericoꝛdia et copioſa a⸗ pud eum redemptio. Inſuꝑ induxit nos vt q́;dtum poſſumꝰ euitemus peccata agnoſcen⸗ tes aĩe noſtre nobilitatem. Vel dicere poſſu mus ꝙ xpᷣs ſuũ effundere voluit ſanguinẽ. Pꝛimo ꝓpter patrũ ⁊ iuſtoꝛum liberationẽ. Juxta illud Zacha.ix.ca. Tu q̊ʒ in ſangui⸗ ne teſtamẽti tui eduxiſti vinctos tuos de la⸗ cu in q̊ non erat aqua.Facit ad hoc exemplũ qð legit᷑ in hiſtoꝛia ſcolaſtica vb i narratur Oe ſalomon habebat ſtrutionẽ h abentẽ pul⸗ lum quem ſalomon in quadam cauea vitris. nutriri faciebat. Cũ vero pater pullũ ſuũ hba bere nõ poſſet vermẽ quẽdã de deſerto poꝛta uit de cuiꝰ ſanguine caueã ipam liniuit.⁊ cõ tinuo fracta fuit:ſicq; pullum inde dedu xit. Iſte vermis eſt xpᷣs qͥ dicit in ps. Ego ſum vermis ⁊ nõ hõ. VUermis enĩ nõ naſcit᷑ ꝑ ge⸗ nerationẽ carnalẽ:ſed de humoꝛe terre virtu te radij ſolis ꝓducit᷑. Et ſicvermis patrẽ ha bet in celo.ſ.ſolẽ.et matrẽ hʒ in terra.ſcʒ terre humoꝛẽ. Sic etiã xpᷣus hʒ in celo patrẽ ſine matre.et in terra matrẽ ſine patre.Pulli in⸗ cluſi in cauea erãt ſancti pr̃es in limbo deten ti. Sed venit iſte vermiculꝰ et infernũ ofre⸗ git atq; ſanctos pres inde liberauit. Scðo xpᷣs fudit ſanguinẽ ſuũ ꝓpter debiliũ cõfoꝛta tionẽ. Inqͥt enĩ Gꝛego.Si paſſio xpᷣi ad me moꝛiã reuocet᷑ nihil eſt qðᷣ nõ equo aio tole⸗ ratur. Refert Ariſto. O ſi fiat vas ð cera no na et diligenter claud at᷑ et in mari ponat᷑ aq̃ q̃ ꝑ poꝛos ſubintrabit dulcis efficiet᷑. Iſtud vas cereũ eſt coꝛpus dñicum. Sicut enĩ cera generat᷑ ab apib ſine ↄmixtione ſic caro xpᷣi fuit generata a virgine ſine coꝛruptõe.Fuit gũt caro noua qꝛ nulla peccati vetuſtate vici ata. fuit etiã clauſa:qꝛ nulli diabolici tenta⸗ tioni fuit aꝑta.poꝛi eius ſunt vulnera eius. Si igit᷑ nr̃as amaritudines ꝑ recoꝛdationẽ et deuotionẽ in vulnera ei miſerimus mox in dulcedinẽ cõuertent᷑. Ideo aplus ad He⸗ bꝛe. xij. ca. ait. Recogitate eũ qͥ talẽ ſuſtinuit a peccatoꝛibo aduerſus ſemetipᷣm cõtradictio nem vt nõ fatigemini animis veſtris deficiẽ tes. Lercio xpᷣs ſanguinem fudit ꝓpter coꝛ⸗ dium cõpunctionem. Nam vt naturales tra dunt. Adamas lapis nõ frangit᷑ mallei per⸗ cuſtiione nec ignis aduſtione nec aliqua ttis diuturnitate ſed ſola ſanguinis hircini infu ſione. Sic multi ſunt qͥ per pniam nõ fran⸗ guntur nec ꝑ diuinã cõminationẽ nec ꝑ ſpi ritus ſancti internã inſpirationẽ:nec ꝑ ſene⸗ ctutẽ Frangunt᷑ aũt ꝑ dñici ſanguinis medi tationẽ atq; virtutẽ. Ideo ieſu xpᷣo grãs oẽs dicamus qͥ ſua liberalitate pᷣcioſo ſanguine ſuo nos redemit.quẽ etiã humiliter depꝛece⸗ mur vt ꝑducat nos in illã requiẽ in qua vi⸗ uit et regnat ꝑ infinita ſecula ſeculoꝝ Amẽ. S ermo nonus de pcipua ſingulariſſima ꝙᷓ;ᷓ deuotione triũ reguũ qui xpᷣm queſierũt et inuentũ humiliter adorarunt offerentes illi munera aurũ chus et myrrham. „* 9- Agi ab oꝛiete ve nerũt hieroſolimã. Scribuntur hec verba oꝛiginaliter Matb. ij. Mgelio pꝛeſentis ſolennitatis.Cõ mendatur hodierna die ſapiẽtia triũ regum oꝛientaliũ qui mox vt xpᷣm natũ agnouerũt ipᷣm ſtudioſiſſime q̃rere ſunt conati.Queſie⸗ runt quippe illũ qui totius oꝛbis conditoꝛ et dus erat ⁊ ꝓ ſalute hoĩm dignatus eſt devir gine naſci. Hec laboꝛauerũt fruſtra quoniã adepti ſunt qdð volebant. Inuenerũtvtiq; cũ incredibili leticia quẽ diligebat anima eoꝝ. Pꝛebet nãq; ſeipᷣm volentibus eũ. nec eſt qͥ ſe abſcondat a caloꝛe eiꝰ. Viderũt magi iðᷣm paruulũ in pᷣſepio pannis inuolutum. NHos vero ſi voluerimus intuebimur gloꝛiſam fa ciem ipᷣius regnãtis in celo. Inſuper et aꝑte diuinitatẽ ꝓſpiciemus. Curramus ad ipᷣm ad quẽ fide ſpe et charitate poterimꝰ ꝑuenire his virtutibo moniti reges inclyti meruerũt ducatu noue ſtelle ad xpᷣi dei et hoĩs pꝛeſen⸗ tiam ꝓperare.Cum ergo in hac ſolẽnitate ce⸗ leberrima eccleſia ſancta recolat iſtoꝛũ dñoꝝ erga ieſum xpᷣm deuotionẽ ardentiſſimã pꝛe cipuamq; ac ſingulariſſimã affectionẽ. NHos in hoc ſermone ſub titulo de ipis magis di⸗ cemus. De quibus tria myſteria erunt decla ognouerũt vpᷣm veraciter. Cognitũ inqui ſierunt diligenter. Queſitũ vero inuenerunt Aaauner magi cognouerũt vxpᷣm natũ et quomodo illuminati fuerũt vt crederẽt ipᷣm Lapitulum pꝛimũ. Rimũ myſteriũ declarandũ de ipſis magis ðꝛ cognitio. VUbi querit᷑ quõ ecum ip̃i in remotiſ agerent xpᷣm natũ cognoſcere potuerũt.Et ad hoc dico ꝙ tri⸗ inſtructi fuerũt de chꝛiſti natiuitate deum. pliciter i locunda. ð Pꝛimo per ſignũ mirabile. Secundo per vocẽ audibilem. Tercio per gratiã inuiſ ibilem. De ſtella que magis apparuit. ¶ Pꝛimo illuminati fuerũtvt cognoſcerent xpᷣm natũ p ſignũ mirabile.qꝛ viderunt ocu lis coꝛpis ſtellã fulgentiſſimã ad hoca deo ꝓductã vt ſignificaret illis xpᷣi natiuitatem. SDed de hac ſtella tres varie dicunt᷑ opinio⸗ nes. Pꝛima eſt eoꝝ qui dicũt ꝙ fuit ſpiritus ſanct qͥ ſicut apparuit in linguis igneis apo ſtolis.ita et magis in ſigno ſtelle. Sed ſaluo melioꝛi iudicio hoc ſtare non p̃ᷣt.qm̃ vt inqᷣt Alex.in pꝛimo volumine ſumme.Miſſio vi ſibilis ſpiritus ſancti eſt ad manifeſtationẽ plenitudinis redundãtis qualia fuit in xpᷣo tolanon fluitinfue Onodud Amarori üadh fuentag mines. foinp ticiven niusſi lumbect Cilline goteeſp ſhiono Hidept doennn icenüi⸗ oon Wisy lurtg Cherar augort Je ſbiuli lunti/ Aprruit lunptoa erlent, lgi Wausd (Gae Our lopnt aae luoſon töhent debvit⸗ coguo Doroncun fiuldie, Gmmneig Uedu ſoͤſtiong fdeocn ſconant Ukpen Düfecn höfata Doce dine upiüenn M oneni cnm. Oucti⸗ ſdenditne cnmatdern irfihgmi nneneirpt eba Mina dr, bug ii ut Ndeiinngi, innolumn Ros dimur gnin o lge Ammnsi epotennouai Binchn nmei daia os ger nbuſginnune Colritorüdie imdantilnnin ninfaioni euandn — Cogitöinge coinnenen Ciunin miintn Neev nikiuiurar et aliquo mõ in apoſtolis. In xp̃ᷣo ſiquidem fuit influentia plenitudinis ꝑ modũ cauſe? modũ doctrine.ꝑ modũ cauſe efficientis q̊ ad naturã diuinã. et ꝑ modũ cauſe meritoꝛie qᷓ;tũ ad humanã.Et his duob modis eſt in fluentia gre in ſacramẽtis ꝑ q̃ regenerant᷑ ho mines. Influentia ꝑ modũ doctrine fuit in xpᷣo in pꝛedicatõe eius ꝑ quã accepimus no ticiã veritatis. Ideo apparuit viſibiliter ſpi⸗ ritus ſanctꝰſupꝛa xpᷣm baptizatũ in ſigno co lumbe et ſupᷣ ipᷣm tranffiguratũ in ſigno luci diſſime nubis. In aplis etiã fuit plenitudo gratie ſpũs ſancti deſcendens a plenitudine xpᷣi ꝑ modũ doctrine et ꝑ modũ miniſterij. Hã de plenitudie veritatis xpᷣi accepimꝰ erxr doctrina aploꝝ.Et de plenitudine gr̃e ꝑ mi niſteriũ ipoꝝ in diſpenſatõne ſacramentoꝛũ. Igeo qñ data fuit auctoꝛitas generalis apo ſtolis pᷣdicandi et baptiʒandi.datus eſt viſi bil iter ſpũs ſanctꝰ.Qñ vero tribo magis de⸗ clarata fuit natiuitas xp̃ᷣi.non fuit ipis daſa auctoꝛitas generalis pᷣdicandi vel baptizan di. Ideo nec ſpũs ſanctꝰ illis miſſus eſt in vi ſibili ſigno. Secũda opinio eſt alioꝝ qui di cunt ꝙ ſtella illa fuit angelus qͥ in illa ſpecie apparuit magis:ſicut aparuit paſtoꝛib in aſ ſumpto coꝛpe. Sed doctoꝛes ↄtrariũ ſenti- re vident᷑. Uñ Augꝰ.in ſermone de ephia in quit. Paſtoꝛibo angeli:magis ſtella xpᷣm de⸗ mõſtrat. vtriſq; lingua celoꝝ. qꝛ lingua iam ceſſauerat ꝓphetarũ.Et Gꝛego. in O melia. Querendũ nobis eſt qͥd nã ſit redemptoꝛe na to paſtoꝛibo in iudea angelus apparuit.atq; ad adoꝛandũ hũc ab oꝛiente magos nõ ange lus ſed ſtella ꝑduxit. Quia vicʒ iudeis tanq; rõne vtentibo.rõnale aial.i.angelus pᷣdicare debuit. Bentiles vero qui vti rõne neſciebãt ad cognoſcendũ deũ nõ per vocẽ ſed ꝑ ſigna perducunt᷑.Tercia opinio eſt mathematico rũ qui dicũt ꝙ illa fuit ſtella fatalis ſub cuiꝰ cõſtellatõne natus eſt chꝛiſtus. Ded hoc eſt Oõtra veritatẽ fidei et dignitatẽ xpᷣi naſcẽtis. Vnde Augꝰ.cõtra fauſtũ ait. Nulli aſtrolo gi ↄſtituerunt ita naſcentiũ hoĩm fata in ſtel lis vt aliquã ſtellarum hoĩe aliquo nato cur ſus ſui oꝛdinẽ reliquiſſe.et ad eũ qui natꝰ eſt perrexiſſe aſſererent. Ex quo verius dicimꝰ. hſm oẽs catholicos tractatoꝛes vt dicit gloſa ſuꝑ mattheũ.et Tho.iij.ꝑte.q.xxxvi. illa fuit vera ſtella de nouo ꝓducta que ab alijs differebat in multis.Pꝛimo in oꝛigine.quia nõ fuit cum alijs ſtellis die quarta foꝛmata. Dicit᷑ enĩ Geñ.i.c.ꝙ quarta die fuerũta deo diſtincta luminaria celi. Et vt inqͥt Tho.i. parte. . lxx. Pꝛima die fuit pducta lux m coõmunẽ lucis naturã.quarta vero die attri⸗ buta eſt luminaribo determinatavirt' ad de⸗ termi natos effectus ſᷣm ꝙ videmꝰ alios ef⸗ fectus hr̃e radios ſolis ⁊ alios radiũ lune et ſic dealijs.Et ꝓpter hãc determinationẽ vix tutis dicit Dioniſiꝰ.iiij.c.de diuinis noĩbo. lumẽ ſolis qð erat infoꝛme pꝛimo quar⸗ ta die foꝛmatũ eſt. Stella vero q magis ap⸗ paruit ſᷣm ranciſ.de marone in quodã ſer⸗ mone. HNõ fuit quarta die foꝛmata.ſed de no uo de aliq̃ poꝛtiuncula illiꝰ lucis pꝛimo crea te de q̃ foꝛmata ſunt alia coꝛpoꝛa celeſtia.que poꝛciuncula fuit diuina ꝓuidentia pᷣſeruata vt de ipᷣa foꝛmaret illa ſtella tꝑe quo xpᷣs na ſciturus erat q̃ eſſet de natura aliarũ ſtellarũ Ad cõfirmationẽ aũt dictoꝝ afferamꝰ teſti⸗ mMonia merito accipienda. Inqͥ t leo papa in ſermone de epiphania. Tribus magis in re gione oꝛientis ſtella noue claritatis apparuit q̃ illuſtrioꝛ ceteris pulcrioꝛq; ſideribo facile in ſe intuentiũ oculos animoſq; cõuerteret. Et Aug.ↄtra fauſtũ ait. Nõ ex illis erat ſtel lis q̃ ab initio creature itinerũ ſuoꝝ oꝛdineʒ creatoꝛis lege cuſtodiãt. ſed nouo virginis ꝑtu nouũ ſidus apparuit. Et idẽ in ſermone de ephia dicit. Dũ pendet ad vbera ⁊ vilium patit᷑ deus inuolu mẽta pannoꝝ repẽte nouũ de celo ſidus effulſit Secũdo differebat illa ſtella ab alijs in officio.quia ille facte ſunt vt ſint in ſigna et tꝑa et dies ⁊ annos et luceant in firmamẽto celi.hec vero facta eſt ad ſigni ficandũ xpᷣm natũ et magos dirigendũ.Ex quo damnant᷑ illi qͥ aſſerũt fuiſſe cometã.Cõ tra q̊s ita loquit᷑ Calcidius ſuꝑ timeũ plato nis. Hõ fuit ſtella illa moꝛbos et moꝛtẽ de⸗ nunciãs ſed aduentũ dei venerabilis.quã cũ ſuſpexiſſent chaldeoꝝ ꝓfecto viri ſapientes et in reb aſtroꝝ exercitati q̃ſiſſe dicunt᷑ recen tem oꝛtũ dei.Tercio differebat in duratione qꝛ alie ſtelle ſunt ꝑpetue. hec ꝑacto officio re redijt in pꝛeiacentẽ materiã.licʒ quidã tene⸗ ant illã foꝛe reſeruatã in celo empirreo vſq; in diẽ iudicij.et tũcaparebit ad cõfuſionem iudeoꝝ ſicut et inſtrumẽta paſſionis. Quar⸗ to ſtella illa differebat ab alijs in ſitu.qꝛ non erat localiter ſita in firmamẽeto ſed pendebat in meditullio aeris ꝓxima terre.Et licet di⸗ cctum ſit ſuperiꝰ ꝙ apparuit in celo.in ſcriptu ra tñ ſacra aer dicit᷑ celũ. Vñi pᷣs. Volucres celi ⁊ piſces maris. Quinto differebat in mo tu.tũ qꝛ ille ſtelle naturales incedũtvia circu lari. hec aũt ſᷣm Criſoſto. incedebatvia trian gulari. ſ. ab oꝛiẽte ꝑ perſidẽ in hieruſalẽ. Hã d ii SS iaßm trian guliũ.verbi gr̃a vide figurã. Hieruſalem . oꝛiens terra iuda ⁊ ꝑſida inuicẽ ſunt diſpoſi „ — —,— . 4 — . . Tum etiã differebat i;tum ad motũ interci⸗ ſum. nã oẽs alie ſtelle vel ꝑ accidẽs vel per ſe ſempꝑ mouent᷑ et nũq; ſtant. Et licet ſint aliqͥ planete ſtationarij aliqñ ceſſantes a motuꝑ ſe quẽ habent in oꝛbe ſuo tũ mouent᷑ cõtinue et ſp motu ꝑ accidens quẽ habẽt ex motu nõ⸗ ſuo qð ẽ firmamẽtũ ſeu octaua ſpera:hec aũt ſtella habebat motũ quietibus interciſum ſi cut habebãt magi qui nõ ſemꝑ ambulabant. BSerxto illa ſtella differebat ab alijs in fulgo re. xerat enĩ ceteris ſplendidioꝛ.nec ſplendoꝛẽ eius poterat obſcurare ſplendoꝛ ſolis immo in meridie apparebat lucidiſſima. Septimo Differebat in aparitõe. Nam qñ magi intra runt in hieruſalẽ diſpenſatõe dei ſtella ſub⸗ traxit ſe. Et iterũ poſt exitũ de ciuitate vide⸗ runt illã. Factũ eſt aũt hoc. Pꝛimo vt magi cõfirmarent᷑ de veritate xpᷣi nati eſtimonio duplicato.ſ.ſtelle ⁊ doctoꝛũ legis. VUñ leo pa pa in ſermonc ita dicit. Per iudeoꝝ ſcribas atq; doctoꝛes qð ſacra de oꝛtu xpᷣi pᷣnuncia⸗ uerat ſcriptura didicerũt vt gemino teſtimo nio cõfirmati ardentioꝛi fide expeterẽt que et ſtelle claritas et ꝓphetie manifeſtabat auctoꝛi tas. Scðdo ſubtraxit ſe ſtella vt indei inexcu ſabiles redderent᷑. Uñ Hiero.ſuꝑ mattheũ git. Deſerunt᷑ magi ſtelle inditio vt ſacerdo⸗ tes a magis interrogati de xpᷣo inexcuſabi⸗ les fierẽt de aduẽtu eius.Diximus de illius ſtelle qualitate q̃ magis apparuit et xᷣm na⸗ ſei tum monſtrauit. Sed quõ inquies hoc ipſi potuerũt intelligere. Ideo nos pᷣmiſimꝰ q/ ip̃i illuminati fuerũtvt cognoſcerent chꝛiſtũ — natũ ꝑ vocẽ audibilẽ:nec hoc repugnat ſnie Brego. q dixit paulo ante.qꝙ gentiles nõ per vocẽ ſed ꝑ ſigna ad cognoſcendũ dñm ſunt Pgducti. Quia verũ dixi qᷓ;tum ad initiũ co⸗ gnitionis.Apparuit quidẽ eis pꝛimo ſignũ ſtelle quã cũ admiratõe aſpicientes deſidera⸗ bant intelligere qͥd hoc eſſet.Et vel vigilãti⸗ bus vel doꝛmientibus angelus myſteriũ xpᷣi ngti declarauit.hoc videt᷑ opinando Augꝰ. aſſerer. Uũñ in ſermone de ephia ait. Si di⸗ cLuruſ es a quibo audierũt ꝙ talis ſtella xöm natũ ſignificaret. ꝓfecto ab angelis aliq mo exhiberęt fiduciã Inſuꝑ magus idẽ eſt qð ſa . mnuitde reuelatõnis. Qriſo.vero ſuꝑ mattheũ narrat ſe inueniſſe ĩ quibuſdã libꝛis licʒ apo criphis.qꝙ in ꝑtibus oꝛientis erãt quidã ſa⸗ pientiſſimi reges qui vel deſcenderãt de ſtir⸗ pe Balaã vel ad eos eiꝰ ꝓphetia ꝑpuenerat in qqua dixit. Oꝛiet᷑ ſtella ex iacob ex qua diuul gatũ fuit apud eos.ꝙ naſcẽte xpᷣo ſtella que dam admirabilis ⁊ inſolita appareret.quare ſtatuerũtvt eligerent᷑ duodecim qͥ ſollicite cõ ſiderarẽt oꝛtũ illius ſtelle.OQð vt meliꝰ face⸗ rent in quodã altiſſimo monte vbi ſemꝑ erat ger puriſſimus ↄſtrui fecerũt pulcerrimũ pa latium cũ copia rerũ neceſſariarũ ad victum Et ibi ꝑmanebant iſti deuote pᷣcantes deuz vt ſtellã hanc ipᷣis oſtenderet.Quibus oꝛan tibus nocte media quãdo natuſ eſt xpᷣs appa ruit ſuꝑ eos in aere ſtella pᷣfulgida et pulcer⸗ rima.in cuius ſummitate erat imago pueri paruuli: ſuꝑ cuius capite crux ſplendebat qͥᷣ illis dixit. Ite velocius in terrã iuda et ibi re fenm xpᷣm deũ et hoĩeʒ natũ inuenietis. Har fauerũt vero iſta ſapientibo regionis illius qͥʒ de ip̃is tres elegerũt qui irẽt et munera pᷣcio ſa deferrẽt et puerũ natũ adoꝛarẽt¶ Zercio illuminati fuerunt hi reges vt xpᷣm natũ co⸗ gnoſcerẽt ꝑ gram inuiſibilẽ. Vñ leo papa in ſermone ait. Pꝛeter illã ſpeciẽ ſtelle q̃ coꝛpo⸗ reũ excitauit aſpectũ fulgentioꝛ veritatis ra⸗ dius eoꝛũ coꝛda ꝑdocuit. Sicut enĩ ꝓphete in viſione imaginaria illuſtrabãt᷑ intrinſecꝰ vt intelligerẽt dei ſecreta vẽtura. Ita potuit eſſe vt aſpiciẽteſ magi ſignũ viſibi ſtelle illũi narent᷑ adeo vt ↄgnoſcerẽt ꝙ nat erat xpᷣs. Quare tres üllireges dicunt᷑ magi.et quo tempoꝛe venerũt ad xpm et qñ turbatus eſt . des. CLapitulũ ſecundũ. VEcundũ myſteriũ declarandum de magis ðꝛ inqͥ ſitio. Inquiſierũt xpᷣm natũ diligẽter vt ptz in littera ſancti gelij. vbi nos tres ↄſideratões faciemus „ 2„ —„ 8. Et de hoc ſtat triplex ſnĩa ſᷣm ꝙ mag tripli citer ði. Nã magꝰ dicit᷑ illuſoꝛ maleficꝰ ⁊ ſa⸗ piens. Dicũt ergo quidã hos reges ab affe⸗ ctu dictos fuiſſe magos.i.illuſoꝛes ex eo.ſ.q; herodẽ illuſerũt.qꝛ ad eũ nõ redierũt. Magꝰ iterũ ðꝛ maleficus. vñ malefici pharaonis dicunt᷑ magi. Et inde aſſerunt aliqͥ hos ma gos vocatos qꝛ fuerãt ante malefici ſʒ poſtea cõuerſi.qͥbus dñs voluit natiuitatẽ ſuã reue larez eos ad ſe adducere vt ꝑ hoc peccatoꝛib ima coſideratio dicit᷑ noĩationis in videndũ eſt cur iſti reges nuncupant᷑ magi. pee⸗ ecep C(ntur piene gvos Pam G minat fütad li ſ gitßit wurmmi mos tiE Achyre Cſtün ſclarn apee (gnü⸗ glend ali⸗ Miel incpe, gunipu⸗ Ginnonn Ettu Achn. Poneü n Poruon Done urrit imnpon. noant, luralii⸗ hoct ne⸗ elnbyr⸗ Monc fi ſeoſlede ſuntmiliar ocan Cnriguin gb eho cpn o. Nafe e Etc Aprquni uhedni⸗ roſini⸗ aggilid guererent biieb ſo⸗ Nsgignii Ecceieſi⸗ unerr ig odarzudl rrieſclige anmng iniſlrg N Nabi merbiſnyer umnin mnimiufn orön Na.Ouhenn nſin minchabin ncias. onsilins; ünmune n eri (Tn gNrönnnio⸗ eins nt cüp ätinn ual. anigad 1gödns Pinliſani mund ularitn nmn ſon sfcon gitinsn onen piens. Nam per ſe magus. hebꝛaice ſea criba. Frece philoſophus.latine ſapiẽs dicit. Di⸗ cuntur & magi.i.ſapiẽtes. Vñ magi q̃ſi in ſa prientia magni. Noiĩa vero ꝓpꝛia iſtoꝝ ſm ali quos in hebꝛeo ſunt Appelleius. Amecius. Damaſcꝰ. In greco aut Galgalath. Mal⸗ galat. Sarachim. In latino Caſpar Balda ſar. Melch WS rũt ad xpᷣm.Et circa hoc varia ẽ opinio mul toꝛũ. Quidã eni opinati ſunt ꝙ per bienniũ an xpᷣi natiuitatẽ apparuit ſtella ⁊ tũc mirabã tur magi qͥ d eſſet. Xo aũt nato reuelatũ eſt magis ꝑ angelos ꝙ ſtella ſignificabat xpᷣm mnatũ.Et tũc inceperũt venire ⁊ in tredecim Diebovenerũt et puerũ adoꝛauerũt.Alijvero exiſtimauerũt ꝙ multo tꝑe añ xpᷣi natiuitatẽ ſtella magis apparuit. Et tũc ceperũt venire et ꝓpter nimiã diſtantiã poſuerũt totũ illum annũ ad itinerandũ. In tredecima vero die alteriꝰ anni cũ xp̃s adhuc erat in cunabilis applicuerũt ad ipᷣm. Nõnulli inſuꝑ tenẽt ꝙ in die natiuitatis aparuit ſtella Et fũc magi inceperũt venire. Et poſt annũ.xiij. die ſcdi anni ꝑuenerũt ad xpᷣm. Sed cõis opinio hʒ 5„ in natiuitate vñipmo ſtella magis apparu it. Et tũc ceperũt iter ſuũ et.xiij.die ꝓperarũt ad xpᷣm. Et ſi diceret᷑ quõ in tã bꝛeui ſpacio potuerũt longiſſima itinera ꝑtrãſire. Rñdet Remigi ꝙ puer ad quẽ ꝓperabãt eos in tam Paruo tꝑe perducere potuit. Vel habuerunt ODromedarios q ſunt aĩalia velociſſima et tm̃ currüt in vno die q;tum equus in trib. nec Unpoſſibile videri debet aut difficile ſatis ſi velocitatẽ venientiũ regũ aſcribimus aut na turali virtuti animaliũ pꝛedictoꝝ.aut qð ma ius eſt virtuti diuine. Cũ Solinꝰ veraciſſi me ſcribat ĩ li.de mirabilibo mũdi. aniſſe⸗ nacon et filonidos Alexãdri magni curſo⸗ res mille ducẽta ſtadia vna die tranſierũt q̃ ſunt miliaria centũ quiquaginta. qm ſtadiũ eſt octaua ꝑs miliaris. Inquit enĩ Plinius li.i.de naturali hiſtoꝛia.c.xxiij. Stadiũ vi⸗ Sintiquinq; noſtros efficit paſſus. Vel ſi re ges pꝛenoĩati de ꝓgenie Balaam fuere. Re Bio eoꝝ nõ multũ diſtabat a terra pꝛomiſſio nis. Iccirco potuerũt iter ſuũ tã expedite ꝑfi cere.Et qð dicit᷑ illos ab oꝛiẽteveniſſe intelli gipᷣt quaſi ab illa regione venerũt q̃ iudeis in pte oꝛiẽtali eſt ꝓpinqua.venerũt itaq; hie⸗ roſolimã qꝛ erat ciuitas ſ- acerdotalis ⁊ regia et ad illã direxit eos ſtella quã ſequebantur. ercia cõſideratio ðꝛ tu rbatõnis. Cũ eni quererent magi de xpo nato atq; enar arent que viderãt. audies rex herodes turbatꝰ eſt cõᷣa ↄſideratio ðꝛ deter moꝛi ſubiecta eſt. Si minatõnis.in q̃ querendũ eſt q̊ tꝑe iſti venez . 5 Pꝛimo ne ipᷣe tanq; alienigena pelleret᷑ re⸗ gno. Vnde Criſe oſto.ſuꝑ mattheũ ait. Ideo urbat᷑ audiens regẽ natuʒ iudeis ex genere iudeoꝝ. cũ ipᷣe eſſet ex genere iqumeus ne re⸗ gno reuoluto iterũ ad iudeos ipᷣe a iudeis ex pelleret᷑ et ſemẽ eius poſt ipᷣm pᷣcideretura re gno. Semp eni grandis poteſtas maioꝛiti⸗ * in excelſo poſitarũ etiaʒ ſi leuis aura flauerit mouet. ſic et ſublimes hoĩes etiã leuis nun⸗ cius cõturbat. Humiles aũt ſicut in cõualle plerũq; in trãquillitate ↄſiſtunt. Hinc O ui „ dius li.de triſtibo ait. Uiue tibi et longe no⸗ mina magna fuge. Viue tibi quecũq; potes pfluſtria vita.Effugit hibernas demiſſa an⸗ tenna ꝓcellas. Aataq; plus puis vela timo⸗ ris habẽt. Ad qð ꝓpoſitũ Seneca in trage⸗ dijs dicit. Stet quicũq; volet potẽs.Aule culmine lubꝛico me dulcis ſaturet quies. Ec ceꝙ herodes ex verbis magoꝛũ turbauit ſe ipᷣm dubitans amittere regnũ cui ſic loquit etiã in hymno. Hoſtis herodes impie xpᷣm venire qͥd timeſ nõ arripit moꝛtalia qͥ regna dat celeſtia. Secundo turbatus eſt herodes vt dicit gloſa nõ ſolũ ꝓpter ſe ſed ꝓpter irã ro⸗ manoꝝ quã timebat occurrere ſi diſſimulaſ⸗ ſet aut ꝑmiſiſſet ꝙ aliqͥs rex vocaret᷑ ſine illo⸗ rũ ↄſenſu. Et oĩs hieroſolima turbata eſt cũ herode.i.oẽs hieroſolimitani et ponit᷑ cõti⸗ nens ꝓↄtento.Turbati ſunt ergo illi de hie ruſalẽ.tũ vt regi turbato adularent᷑ ſ̃m glo. tũ qꝛ ex hoc timuerũt ne pñte et venturo re ad inuicẽ certantibo ipᷣi vt dicit Criſoſto.ꝑ⸗ ne pñte et venturo rege tur batõibo inuoluerent᷑. Tunc herodes oẽs ſacerdotes et ſcribas ↄ gregãs ſciſcitabat᷑ ab eis vbi xpᷣus naſceret᷑. Et cũ didiciſſet ꝙ in bechleem iude aduocatis ad ſe clam magis diligent didicit ab eiſtꝑs ſtelle dixitq; eisvt inuẽto puero ad eũ redirẽt ſimulãs eũ velle adoꝛare quẽ volebat occidere. VUñ CTriſoſto. ſuꝑ math. inqͥt. Deuotionẽ ꝓmittebat ſzʒ gla diũ acuebat⁊? malitiã ſui coꝛdis humilitatis coloꝛe depingebat. Et Bꝛego. in omel. Ado rare ſe eũ velle ſimulat vt quaſi hũc ſi inueni repoſſit extinguat. MMQualiter magi inuentum chꝛiſtum ado⸗ rarunt et de muneribus oblatis chꝛiſto ⁊ de illoꝛũ reuerſione. Ercium myſterin declarandũ de ma gis dicitur inuentio. Queſitũ pe xpᷣm inuenerũt letanter. Audito enĩ teſtimonio de chꝛiſto nato de ſcrioturis ac⸗ cepto et verbis herodis de inquiſitõe pueri. cut eni ramos arboꝛũ Capitulum terciñũ. H tes hieruſalẽ iterũ viderũt ſtellã eos antece⸗ dentẽ queveniẽs ſtetit immobilis ſupꝛa locũ vhvbi puer erat.Et intrantes domũ inuenerut ppuerũ cum maria matre eius. Hic vero cõſi geranda occurrũt pꝛincipaliter tria. Pꝛimum dicitur adoꝛatio. ecundumoblati. Tercium reuerſio. “ ¶Bꝛimũ qð occurrit conſiderandũ dicitur adoꝛatio.qꝛ ꝓcidentes adoꝛauerũt eũ adoꝛa tione. ſ. latrie. firmiter ipᷣm credentes eſſe de⸗ um. Unde Leo papa in ſermone ait. Ado⸗ rant magi in carne verbũ.in infantia ſapien tiam. in infirmitate virtutẽ.in hoĩs veritate thꝛonũ maieſtatis. Et Bernar. deuotiſſime ſic exclamat. Quid facitis ꝙ aurũ offertis: ergo rex eſt iſte. Et vbi ẽ aula regia vbi thro nus vbi curie regalis frequẽtia. Nunqͥd au la eſt ſtabulũ.thꝛonus pᷣſepiũ curie frequẽtia ioſeph et maria. Iſti inſipiẽtes facti ſunt vt fierent ſapiẽtes.¶ Becundũ qð occurrit cõ ſiderandũ dicit᷑ oblatio Aꝑtis enĩ theſauris ſuis obtuler̃t ei munera aurũ thus ⁊ mirrhã HMjã vt Remigiꝰ inqͥt. Yuit traditio antiquo rũ vt nullus ad deũ vel ad regẽ vacuus in⸗ trroiret. Perſi aũt et chaldei cõſueuerũt offer⸗ re aurũ thus et mirrhã quibo regio eoꝝ abũ dat. Utrum autẽ oẽs illi tres obtulerunt oĩa iſta. diuerſimode tenet᷑ a multis. Quidã eni dicũt ꝙ vnus eoꝝ ꝓ oĩbus obtulit iſta mu⸗ nera. Alij vero ꝙ vnus obtulit auruʒ alius thus alius mirrhã. Alijs videtur et melius ꝙ quilibet eoꝝ obtulit iſta tria. Eſt autẽ tali unm munerũ oblationis ratio myſtica ſcõᷣm Auguſti. in ſermone de ephia.qꝛ aurũ ad tri butũ.thus ad ſacrificiũ.mirrha ad ſepultu⸗ ram ptinet moꝛtuoꝛũ. Aurũ ergo ſoluit᷑ q̃ſi regi magno.thus immolat᷑ vero deo. et mir rha tãq; ꝓ ſalute hoĩ moꝛituro.ita ꝙ tria pᷣdi cta ſignificabant in xpᷣo regiã poteſtatẽ diui⸗ nã maieſtatẽ et humanã moꝛtalitatẽ. Quis mõ explicet quali geſtu qᷓ; blanda facie infan tulus ille ieſus magos excipiebat.Quis eti am excogitare valeat q; grauiſſima et admi⸗ randa fuerũt ad magos reſponſa modeſtiſſi me virginis. Quis adhuc inueſtigare ſuffici at illoꝝ regũ immobilẽ fidẽ. Crediderũt vt pꝛedictũ eſt ⁊ adoꝛauerũt xpᷣm deũ quẽ cõſpi ciebant in paruo tugurio natũ de pauꝑcula matre. Inuenerũt quippe illã vt Criſoſto.di cit ſup mattheũ. Hõ diademate coꝛonatam. nõ in lecto aureo recũbentem. ſed vix tunici habentẽ vnã nõ ad oꝛnatum coꝛpoꝛis:ſed ad .. nuditatis tegumentũ qualẽ habere poterat / . widancwolults ioh ae baptizari. iter quod ceperãt ꝑficereſtuduerũt. Et exeun carpentarij vxoꝛ peregrecõſtituta. ¶ Cerciũ quod occurrit cõſiderandum dicit᷑ reuerſio. MNam vt dicit᷑ in euangelio. Reſponſo acce⸗ pto in ſomnis ne redirẽt ad herodẽ per aliaʒ viã reuerſi ſunt in regionẽ ſuam. Cõceperat quippe ambitioſus et fallax herodes interfi⸗ cere puerũ inuentũ a magis et inſuper ipᷣos dechꝛiſto loquentes. Quo factũ eſt vt beni⸗ gnitas dei monuerit eos ne ad herodẽ redi⸗ rent.ne ſic agnoſceret natũ puerũ nec magis inferret iacturaʒ. In ſomnis vero admoniti eſſe dicũtur vel ab angelo dei nuncio.vel ab ipᷣo deo immediate. Nec infantulꝰ ieſus ad ipos locutus eſt vt vera eius humanitas ha beretur. Mira certe et laudibus attollenda fuit iſtoꝛũ magoꝝ fides.qm̃ vt Criſoſto.ait Non ſcandaliʒati ſunt in ſeipᷣis dicẽtes. Si magnus puer eſt hic que neceſſitas fuge eſt et occulte receſſionis.Cum vero redierũt ad pꝛopꝛia multos de xpᷣi myſterijs erudierũt. Et deniq; cũ thomas apls ad ꝓuinciam illã applicuiſſet baptiʒzati ſunt.factiq; ſunt adiu⸗ toꝛes pᷣdicationis illius.quoꝛũ coꝛpoꝛa poſt felicẽ moꝛtẽ pꝛimo ꝑ helenã Cõſtantini ma⸗ trem reperta ⁊ in cõſtantinopolim tranſſata. Poſtea ꝑ ſanctũ Euſtoꝛgiũ mediolanenſiũ archiepᷣm Mediolanũ ꝑducta. VUltimo per Fredericũ imperatoꝛẽ in Coloniã theotho nie ſunt delata. Anime vero ſimul cum xpᷣo viuunt in eterna gloꝛia Amen. Sermo decimus de baptiſmo xp̃i qñ.ſ.in Enit ieſus a gali lea in ioꝛdanẽ ad iobannẽ vt ba⸗ tiʒaretur ab eo. Scribunt᷑ bec verba Math. lij. ca. O ia qᷓ geſſit ſaluatoꝛ nr dñs ieſus xpᷣs etiã ſᷣm hoĩem digne et rõna⸗ biliter facta fuiſſe firmiter eſt tenendum. In ſingulis enĩ actibus et oꝑib eiꝰ aderat ei im periũ rõnis et lumẽ diuinitatis. Nihil in eo repꝛehẽſibile inuenire potuit cuncta rectiſſi⸗ me diſponebat. Cũ autẽ ad iohannẽ acceſſit popoſcitq; baptiʒari officiũ vtiq; ſanctimo⸗ nie ⁊ virtutis exoluit.nõ ſe aut leuẽ aut pec⸗ catoꝛẽ oñdit. Pꝛopterea vt hoc clarꝰ innote ſcat in pñti ſermone de xpᷣo baptiʒato verba faciemꝰ cõtemplabimurq; tria myſteria. Pꝛimũ dicit᷑ pſone baptizantis. Côgruentis. lentis. Secundũ circumſtantia erciũ apparitionis excel , — % . — „ e illiꝰ baptiſmi ↄditõiby. ¶ Xapitulũ.i. Riiumũ myſteriũ ↄtemplandũ de xpᷣo baptiz ato dicit perſone baptizantis. iter vpᷣs baptizatus fuit a iohãneet Poe Dcl. ſohinis h⸗ licperitan iiAbe lalediuin baprilad ſareinaq gn de guibapr. Dybet⸗ nisyini fverütau bmptiſn ſorpuinr dohninni4 wriſac⸗ lcpen Canmni⸗ Mlong Mutr goͤctſu Mntig Nis G/ Nuſnus/ oſauthn o Hr Nhoinann hciſolver oroſcch⸗ nſen Mhedi faiſer ſoltio Gyen ſinoyfi Oi deſeot⸗/ lingoot Plgauttiot atdugli aßſehabe wobinis Penti igb tiſ hingif püniu Caradin mungii inidiin Piſni S ſinn Teri ndit aeto, o Nenſoag⸗ ibeneh lin fuan. Gen cberlgunf;, ginin i facichndan ead he Ninh⸗ puen angs s Wonnn da nuncon mninmbion dibes wlac günathe ſcöisdii natuſtnsſigt nycoruiai ſtens andri 3poincun; tiicgfamn cicn mi Clnm Lnüth oſinul n mnmn. Niino thici daphen ſwugl hmme miunker Nſtlluumt ndranii Tumim Ernan Graſhlne tmmmn pbimi uul ingennnn Aleueguthe⸗ mifmnin numiſen s ., taiobi nis plann m ebepteni Baptiʒari nãq; voluita iohanne vt ptz etiã Marci.i.c.et Tuce.iij.c.De baptiſmo vero iohãnis notande ſunt in hac ꝑte tres catho⸗ lice veritates. Pꝛima veritas ſᷣm Ricar. in iiij. O baptiſmus ille fuit inſtitutus auctoꝛi tate diuina. Hoc pbat᷑ꝑ illud qð a iohanne baptiſta dictũ eſt Jo.i.c. Qui miſit me bapti ſare in aq̃ ille mihi di rit. Suꝑ quẽ videris ſpiritũ deſcendentẽ ⁊ manentẽ ſuꝑ eũ ipſe eſt qui baptiʒat in ſpũ ſancto. Idipᷣm piʒ quia Hatb. xxi. Fpo querenti de baptiſmo iohã nis vtrũ eſſet er celo an ex hoĩbus.iudei non fuerũt auſi dicere ꝙ ex hoĩbus. Et dicit᷑ ille baptiſmꝰ iohãnis eo ꝙ ipᷣe ſolus fuit mini⸗ ſter pꝛimarie inſtitutionis et executiõis illiꝰ baptiſmi. Secũda veritas ꝙ ſi extendamus nomẽ ſacramẽti ad omne ſignũ rei ſacrãtis ſuſcipientẽ.ſic baptiſmus iohannis erat ſa⸗ cramentũ:quia expꝛeſſe repꝛeſentabat xpᷣi ba ptiſmuʒ:qui eſt res ſuſcipientẽ ſacrans. Si aut reſtringamus nomẽ ſacramenti ad illud gð eſt ſacrerei ſignũ er cauſa ſic nõ erat ſacra menti quia nõ cõferebat gratiã. Unde dicit dñs Bonauen. diſt. ij. quarti li. & talis ba⸗ ptiſmus fuit inſtitutus ꝓ quadã pꝛeparatõe et aſſuefactiõe ad bap tiſmũ xpᷣi. Hinc ẽ ꝙ in gloſa Mat.iij. ca. ſi nher illo verbo. Ego ba⸗ . ptiʒo in aqua.dicit᷑ ſic. Cm̃ coꝛpoꝛa lauo qꝛ Pctã ſoluere neqᷓo.vt ſiẽ naſcẽdo et pᷣdicãdo pᷣtereo ſic baptiʒando ad xpᷣi baptiſmũ diri⸗ gam. Pꝛopterea dicit mgr ſen.in lr̃a. ba⸗ ptiſmꝰ iohãnis reſpectu baptiſmi xpᷣi dʒ di⸗ ci fuiſſe ſacr̃ale.qꝛ fuit quedã pᷣparatio et di⸗ ſpoſitio ad illius baptiũmi ſuſ. ceptionẽ. Ter cia veritas ꝙ baptiʒati baptiſmo iohannis ſimplr iterũ debuerũt rebaptiʒari baptiſmo xp̃i. Sicut ptʒ ꝑ Augꝰ.ſup iobannẽ.⁊ ponit de ↄſe. di. iiij. c. aliud. vbi ðꝛ. Si q̊s baptiza uit iudas hi nõ ſunt iterũ baptiʒati. et q̊s ba ptiʒauit iohãnes iteꝝ ſunt baptizati. Idẽ di cit Augꝰ.li.de baptiſmo ̊ donatiſtas.Et G̊ exp̃ſſe habet᷑ Act. ix.c. Qñ baptiʒzatos baptiſ mo iohãnis paulꝰ baptiʒauit baptiſmo xpᷣi. HNotandũ iñ ſᷣm Bona. O quoꝛundã opi⸗ nio fuit ꝙ baptizati baptiſmo iohis ſi nõ ha bebãt fidẽ trinitaꝶ rebaptiʒãdi erãt. Si aũt habebãt fidẽ trinitaꝶ nõ opoꝛtebat eos reba tiſari.ſed ſufficiebat manꝰ imponi qꝛ tales abebãt ablutionẽ exterioꝛẽ ⁊ habebãt fidẽ trinitatis q̃ interiꝰ inſigniebant᷑ tãq; chara⸗ cter. ⁊ habebãt ſom̃ ſanctũ ꝑ impoſitionẽ ma nuũ.et iõ nõ erãt rebaptiʒãdi. cotus vero in.ij.di.ſui q̃rti dicit.ꝙ dupliciter pᷣt intelli⸗ gi baptiſmꝰ iohãnis. VUno mõ in foꝛma ba⸗ ptiſmi xpi quã potuit didiciſſea diſcipulis xp̃i vel ab alijs audientib eos baptiʒare. et tũc nõ ðꝛ ꝓpꝛie baptiſmus iohãnis ſicut ne baptiſmꝰ petri vel pauli.Et tales ſic baptiza ti nõ erãt rebaptiʒandi. Alio mõ pᷣt intelligi baptiſmꝰ iohãnis nõ ĩ foꝛma xp̃i ſed in aliq̃ᷓ alia foꝛma ꝓpꝛia.ſ.in noĩeventuri.vt ðꝛ Act. xix.c.vel abſq; aliq̃ foꝛma.Et de ſic baptiʒa tis ſatis videt᷑ neceſſariũ ꝙ erãt baptiʒandi baptiſmo xpᷣiꝓpter pᷣceptũ generale obligãs oẽs:quos nõ implebãt ſic baptiʒati a iohãne Igdeo in hoc paſſu nõ tenet᷑ a doctoꝛibo opi⸗ nio magiſtri cõtrariũ ſentiẽétis. e triplici circũſtãtia xpᷣi baptiʒati.ſ.cau (apitulũ ſecundũ. Ecundũ myſteriũ cõtemplandũ de xpᷣo baptiʒato ðꝛ circũſtãtie ↄgruen tis.Triplex nãq; circumſtãtia ĩ illo baptiſmo cõſiderari pt. Quare xpᷣs in quo nulla immũdicia fuit vo⸗ luit baptizarii. Rꝛima dicitur cauſe. Secunda tempoꝛis. ercia loci. — ima circumſtãtia ↄſideranda in baptiſ mo xp̃i ðꝛ cauſe.q̃re.ſ.voluit xpᷣs a iohanne baptiʒari cũ in eo nulla fuerit immundicia. Et ad hoc dicit Ambꝛo.ſuꝑ Lucã. Bapti⸗ zatus eſt dñs nõ mũdari volẽs ſed mundare aqᷓs vt ablute ꝑ carnẽ xp̃i q̃ pctm̃ nõ cogno⸗ uit baptiſmatis vim haberẽt.et vt ſanctifica tas relinqret poſtmodũ baptiʒãdis. Cũ aut dicim xpᷣm a io hãne baptiʒatũ.nõ puremꝰ intelligendũ de baptiſmo ꝓpꝛio quẽ ipe poſt⸗ modũ inſtituit.ſʒ de baptiſmo q̃ baptiʒabat iohãnes.vt inqͥt Augꝰ.ſuꝑ iohannẽ. Scðo xpᷣs baptiʒari voluit vt inqͥt Beda ad appꝛo bationẽ baptiſmi iopᷣis. Tercio voluit xpᷣs baptiʒari ſm tho.in.iij.ꝑte.q.xxxix.vt nos ſuo exemplo induceret ad bap tiſmũ. Et idᷣo ad hoc ꝙ eſſet efficatioꝛ eius inductio voluit baptiz ari baptiſmo quo maniteſte nõ ind ige bat vt hoĩes ad baptiſmũ accederẽt quo indi gebant. Di vero aliqͥs qreret cur noluit xpᷣs baptiʒari baptiſmo /ꝓpꝛio qͥ erat optimꝰ. Di⸗ cit tho. ꝙ baptiſm? xp̃i eſt quoddã ſpiritua⸗ le remediũ quo xpᷣs nõ indigebat qͥ a pꝛinci⸗ pio ſue ↄceptõis gratia ſpũs ſancti repletus fuit. ¶ Dcda circumſtãtia ↄſiderãda in ba⸗ ptiſmo xp̃i ꝛ tꝑis. Nĩ vt dicit᷑ luẽ.iij.c. Oñ baptiʒ atꝰ eſt erat incipiẽs q̃ſi annoꝝ trigĩta. Hoc aũt ↄueniẽs fuit.vt inqͥt ſanctꝰ tho.tri⸗ plici rõne.Pꝛimo rõne pᷣdicationis.qꝛ xpᷣus baptizabat᷑ quaſi extunc incipiens docere et pꝛedicare ad qð requirit᷑ ꝑfecta etas qualis eſttriginta annoꝝ. Vñ Geñ. xli.c. legit. triginta annoꝝ erat ioſeph cũ regnare cepiſ ſet in egypto ſub pharaone.Silr.ij. Re. v. c. ðꝛ de dauid.qꝙ triginta annoꝝ erat cũ ad re⸗ gnũ fuit ſublimat.Et eʒechiel anno trigeſi⸗ mo cepit ꝓphetare. vt ptzʒ Eʒzech.i. c. Et ſi qͥs obiceret ꝙ deꝰ reuelauit ſapiam daniet pue ri vel iuuenis. vt ðꝛ.xiij.c.eiuſdẽ.ergo a foꝛ⸗ tioꝛi debuit manifeſtari ſapiẽtia xpᷣi añ trige ſimũ annũ qð factũ fuiſſet ſi docuiſſet añ illã etatẽ. Dicendũ ꝙ xpᷣs ꝓponebat᷑ hoĩbus ĩ ex emplũ oĩm.et ideo opoꝛtuit in eo oñdi illud qð cõpetit oĩb ſᷣm legẽ cõem vt. ſ. in etate ꝑ⸗ fecta doceret. Sed ſicut dicit Gꝛego.naczʒa⸗ ʒenus.nõ eſt lex eccleſie q̃ raro cõtin git. ſicut nec vna hyrundo ver facit. Aliquibo enĩ ex quadã ſpeciali diſpenſatõe ſᷣm diuine ſapie rõem conceſſum eſt pᷣter lege cõmunẽ vt ante perfectã etatẽ officiũ vel pᷣſidendi vel docẽdi haberẽt. Sicut fuit Balomon Daniel ⁊ Je remias. Secũda rõ quare xpᷣs baptizari vo luit in etate triginta annoꝝ fuit legis imple tionis. Inquit enĩ Criſo.ſuꝑ matth. Futu⸗ rum erat vt poſt baptiſmũ xpᷣi lex ceſſare in⸗ ciperet. Ideo bac etate xpᷣs ad baptiſmũ ve⸗ nit qͥ põt oĩa peccata ſuſciperevt lege ſeruata nullꝰ dicat ꝙ ideo eã ſoluit qꝛ implere nõ p tuit. Si ergo aliqͥs q̃reret cur fideles xpᷣi lau dabiliter baptiʒant᷑ nõ ſolũ añ trigeſimũ an⸗ num ſed etiã in infantili etate ⁊ xpᷣs baptiʒa tus eſt te pᷣnotato. Rũdet tho.ꝙ vt ptz ex di ctis.xpᷣs nõ eſt baptiʒatꝰ indigẽs purgatiõe nec aliqð illi potuit imminere ꝓpter dilatio⸗ nẽ ꝑiculũ. Sʒ cuiuis alij nõ in ꝑuũ redũdat piculũ ſi ex hac vita diſcedat ſine baptiſmo. Tercia rõ quare xpᷣs voluit baptiʒari in illa etate ðꝛ pfectõis.Dat᷑ enĩ intelligi ꝙ baptiſ⸗ mus parit viros perfectos ſm illud apli ad Ephe.iiij.ca.Donec occurramꝰ oẽs in vni⸗ tate fidei et agnitõis filij dei in virũ ꝑfectum in menſurã etatis plenitudinis xpᷣi. Unde⁊ ipᷣa ꝓpꝛietas numeri ad hoc ꝑtinere videtur. Cõſurgit enĩ trigenariꝰ numerus ex ductu ternarij in denariũ.per ternariũ aũt intelligi tur fides trinitatis ꝑ denariũ autẽ impletio mandatoꝝ legis.Et in his duobo ꝑfectio vi te xpᷣiane cõſiſtit.¶ Eercia circumſtãtia cõ⸗ ſideranda ĩ baptiſmo xpᷣi ðꝛ loci. Baptiʒat⸗ nãq; fuit ĩ ioꝛdane vbi difficultas oꝛit᷑. Cur nõ in mari rubꝛo potiꝰvoluit baptiʒari. Nã veritas dʒ rñdere figure. Sʒ figura baptiſ⸗ mi pᷣceſſit in tranſitu maris rubꝛi vbi egiptij ſunt ſubmerſi:ſicut pctã delent᷑ in baptiſmo ergo videt᷑ ꝙ magis debuit baptizari ĩ mari rubꝛo q; in flumine ioꝛdanis. Inſuꝑ ioꝛda⸗ zari voluit vt ptiſmũ quo nos baptizari debebamus. Et ideo in baptiſmo ſuo ea demonſtrari debue⸗ rũt q pertinẽt ad efficaciã baptiſmi nr̃i. Cir nis interpꝛetat᷑ deſcendẽs.ſed ꝑ baptiſmũ ali quis plus aſcẽdit qᷓ; deſcẽdit. VUn math.iij. ca. ðꝛ. O baptizat ieſus cõfeſtim aſcẽdit de aqua.igit᷑ videt᷑ incõueniens fuiſſe ꝙ bapti⸗ zaret᷑ ĩ ioꝛdane. Rñdet his ſanct?tho.vbi.s. ꝙ trãſitꝰ maris rubꝛi pᷣfigurauit baptiſmuʒ q́;tũ ad hoc ꝙ baptiſmꝰ delet pctã. Sʒ trãſi⸗ tus ioꝛdanis q;tũ ad hoc ꝙ aperit ianuã re⸗ gni celeſtis qͥ eſt pncipalioꝛ effectus baptiſ⸗ mi ⁊ ꝑ ſolũ xpᷣm impletꝰ.Fluuiꝰ nãq; ioꝛda⸗ nis fuit ꝑ quẽ filij irrael in terrã ꝓmiſſionis intrauerũt. Baptiſmꝰ aũt xpᷣi introducit in regnũ dei qð ꝑ terrã ꝓmiſſionis ſignificat᷑ ñ ðꝛ Jo.iij.ca. Niſi qͥs renatus fuerit ex aqua et ſpũ ſancto nõ pᷣt introire ĩ regnũ dei Agd h̊ etiã ꝑtinet ꝙ helias diuiſit aq̃s ioꝛda nis qͥ erat in curru igneo rapiendꝰ in celũ.vt ð. iiij. Re.ij.ca.qꝛ.ſ.tranſeuntibo ꝑ aquã ba⸗ ptiſmi ꝑ ignẽ ſpũs ſancti ptʒ aditꝰ ĩ celũ Eſt ætiã in baptiſmo aſcẽſus ꝑ ꝓfectũ gr̃e q̃ reqͥ⸗ rit hũilitatis deſcenſum.ſm illud Jaco.iiij. Deꝰ ſuꝑbis reſiſtit:hũilibo aũt dat gr̃aʒ ſuã. Et ad talẽ deſcenſum referenduʒ eſt nomen ioꝛdanis. II S e tribo excellẽtiſſimis ſignis qᷓ̃ aparue⸗ t in baptiſmo xpᷣi. apitulũ terciũ. Erciũ myſteriũ ↄtẽplandũ ð xpᷣo ba ptiʒato ðꝛ apparitõis excellẽtis. Ap⸗ paruerũt qͥ pe mox vt de aqua exiuit tria excellentiſſima ſigna. Pꝛimũ fuit celoꝝ apertio ⁊ patefactio. Secundũ ſpũs ſancti deſcenſio. Zerciũ paterne vocis auditio. . ¶ RBꝛimũ excelles ſignũ fuit celoꝝ reſeratio. Dicit᷑ quidẽ Mat. iij. c. Baptizatus aut cõ⸗ feſtim aſcendit de aqᷓ et ecce aꝑti ſunt ei celi. Et Marẽ.i.c. Statim aſcendẽſ de aq̃ vidit celos aꝑtos.Et Luc.iij.c. Jeſu baptiʒato et oꝛante apertũ eſt celũ. Hoc aũt ſᷣm cõmunẽ doctoꝝ expoſitionẽ intelligendũ eſt.ꝙ circa xpᷣm baptiʒz atũ tantus ſplendoꝛ diuinit? ef⸗ * fulſit in aere vt viderent᷑ aperti celi ſicut in coꝛuſcatõne videt᷑ fieri.vt dicit Nico.de lira Rõ vero huiꝰ claritatis celeſtis fuit ſm tho. vor'. arrxrixtercie ꝑtis. Quia vxpᷣs bapti uo baptiſmo conſecraret ba⸗ ca quã tria ſüt ↄſiderãda.ꝛimo quidẽ pn⸗ cipalis virtus exqᷓ baptiſimꝰ eff icacia habet qᷓ eſt virtꝰ celeſtis. Et iõ baptiʒato xpo aptu eſt celũ vt oſtenderet᷑ ꝙ de cetero virtus cele ſtis baptiſma ſanctificaret Scdo ↄſiderãda eſt fides eccleſie el qͥ baptiʒat᷑ que oper at Acheciil cheurabar ſpiantoe autcit zuogptiſi cficüͤb ſtis qusin ſafhernet ſuntalunt celj Norn ticnoꝛin laüdelen betfnensn, lgienn bypnfnicu obnioti perchE fnitinbupe asten (Ndaini, Uhietner gbicgaf⸗ ſenumo Osauna ſuciine, nutbinc Wotenc ipde⸗ ün innöfn pliect ſuegas hrcoc⸗ Nöcg ſan be Nplütlo run ſangiſeört lun⸗ Wickinni urannpnn genidick Cterofliu engoſpüse colorhero⸗ nherd ſihifen⸗ ſoncie, cie dick e be Gi lunbene iſiniiin n ilneg⸗ lncbhdhz mmaunbmming Aai Sniß Pcpent untir Gcſſtcno hnnn ſune if⸗ Wriomiſind tüinewadra ſonis ſigninte enatus fuente woireiregnün diniſit qsiot Peng;inccin unnhpaqnin ibictill D fmilad Aoi wuütdugßti inmdrzck vne igsm Muiiinn uce . iucntn õ S= — . nunric liri, ſeubwpa zütfnin ndidfuld 4 idi Godenitn gfut S= zntho, nadhs di mienmudr Sõ nnhn dr Cpnini il Niwauilie ad efficaciã baptiſmi. Uñ baptizati fidẽ ꝓfi tentur.et baptiſmꝰ ðᷣ fidei ſacrm.ꝑ fidẽ autẽ inſpicimꝰ celeſtia q̃ ſenſum et rům humanã excedũt.Etad hoc ſignificandũ xpᷣo bapti⸗ zato apti ſunt celi. Tercio ↄſiderãda eſt circa eff icaciã baptiſmi reſeratio ianue regni cele⸗ ſtis quã intramꝰ baptiʒati qᷓ pꝛius hoĩ pᷣclu ſa fuerat ꝑ peccatũ.vñ baptizʒato xpᷣo aperti ſunt celi vt oſtenderet᷑ ꝙ baptiʒatis ptʒ viaĩ celũ. Notandũ vero in hac ꝑte ꝙ celũ aꝑtũ eſt ieſu oꝛãte in q̊ xpᷣs dedit exemplũ ſᷣm Ni⸗ colaũ de lyra.O in receptõe ſacramẽtoꝝ de⸗ bet mens nr̃a in deũ eleuari. Vel vt det᷑ intel ligi ᷣm Criſoſto.ſuꝑ math.x hoc ipᷣm ꝑ baptiſmũ celũ aperit᷑ credẽtib eſt ex virtute oꝛõnis xpᷣi Ideo ðꝛ apertũ eſt ei celũ.i.oĩbus pter erumag excellẽs ſignũ qð appa ruit in baptiſmo xpᷣi ꝛ ſpũs ſancti deſcẽſio. Deſcẽdit enĩ ſpũs ſanct coꝛꝑali ſpecie ſicut colũba in ipᷣm.vt ðꝛ Luẽ.iij.ca. Hoc vero cõ. uenienter eſſe factũ inqͥt Crtſoſto. Quoniã quicqͥd factũ eſt ĩ baptiſmo xpᷣi ꝑtinet ad my ſterium oĩm qui poſtmodũ erãt baptiʒandi. Oẽs autẽ qͥ baptiſmo xpᷣi baptizant᷑ ſpiritũ ſanctũ recipiunt:niſi ficte accedant ſᷣm illud math. iij. c. Jpe vos baptiʒabit in ſpũ ſancto Aduertendũ tñ eſt in hoc loco.qꝛ Augꝰ.di⸗ cit li.xv.de tri. Abſurdiſſimũ ẽ dicere ꝙ xpᷣs cũ eſſet iã triginta annoꝝ accepiſſet ſpm̃ ſan ctũ. Sed venit ad baptiſmũ ſicut ſine pctõ ita nõ ſine ſpũ ſancto.Si enĩ de iohãne ſcri ptü eſt ꝙ replebit᷑ ſpũ ſancto ex vtero matris ſue.qͥd de hoĩe xpᷣo dicendũ eſt.cuiꝰ carnis ipᷣa cõceptio nõ carnalis ſed ſpiritualis fuit. uũc ergo.i.in baptiſmo coꝛpus ſuũ.i.eccle ſiam pᷣfigurare dignat᷑.in q̃ baptiʒati pᷣcipue accipiũt ſpiritũ ſanctũ. Sciendũ ad hoc qꝛ vt Augẽè. dicit li.ij. de tri. Spũs ſanctus de⸗ ſcendiſſe ð ſuꝑ xpᷣm ſpecie coꝛpoꝛali ſicut co lumba nõ qꝛ ipᷣa ſubſtãtia ſpũs ſanctividere tur qͥ eſt inuiſibił.neq; ita ꝙ illa viſibilis cre atura in vnitatẽ ꝑſone diuine aſſumeret. ne⸗ q; enĩ dicit᷑ ꝙ ſpũs ſanctꝰ ſit colũba ſicut di⸗ citur ꝙ filius dei eſt homo rõne vnionis.ðꝛ ergo ſpũs ſanctdeſcẽdiſſe ſuꝑ xpᷣm in ſpecie columbe rõne columbe ſignificãtis ſpirituʒ ſanctũ. Quare aũt apparuit in colũbe ſpecie triplex rõ aſſignat᷑ a ſancto ho. Pꝛimo ad ſignificandũ diſpoſitionẽ q̃ requirit᷑ ĩ bapti⸗ Szato qꝗ eſt vt nõ fictus accedat.ſi vult ſpiritũ ſanctũ recipere.hoc aũt denotat columba q̃̊ eſt alal ſimplex aſtutia ⁊ dolo carens. Unde dicik Math. x. c. Eſtote ſimplices ſicut colũ be. Secũdo apparuit ſpũs ſanct ĩ ſpecie co⸗ lumbe ad ſignificãdũ effectũ ꝓpꝛiũ baptiſmi. qui eſt remiſſio peccatoꝛũ et reconciliatio ad deũ.Columba enim eſt aĩial manſuetum.Ezł ideo ſicut Criſoſto.dicit ſuꝑ math. In dilu⸗ uio apparuit hoc aĩal ramũ ferens oliue ⁊ cõ munẽ oꝛbis terrarũ trãquillitatẽ annunciãs Et nüc etiã columba apparet in baptiſmo li⸗ berationẽ nobis demonſtrans.Tercio appa ruit ſpũs ſanctus in ſpecie columbe ſuꝑ xpᷣm baptiʒatũ ad ſignificandũ cõmunẽ effectum baptiſmi qui eſt cõſtructio eccleſiaſtice vnio⸗ nis.Columba eni eſt aĩal cõgregabile et ami cabile. Vñ et Canticoꝝ.v. dicit᷑ de eccleſia. Vna eſt columba mea. Pꝛopter dicta necnõ et ꝓpter ſequẽtia de voce patris audita pleri q; ſcire cupiunt.vtrum ſpecies ſiue voces in quibus apparuit patervel filius vel ſpũs ſan ctus ſint adminiſtrate ꝑ angelos.Et reſpon det Alex.de ales in pᷣmovolumine ſumme ſe quẽdo Au guſti.in.iij.de trini. oẽs appa⸗ ritiones tã noui qᷓ; veteris teſtamẽti excepta illa apparitõe qua filius apparuit in carneꝑ angelos ſunt adminiſtrate.vñ ſpecies et vo⸗ ces ꝑ angelos foꝛmate ſunt. Si aũt querere tur quare ſpũs ſanctꝰnõ foꝛmauit illã colum bam vel pater vocẽ immediate. Rñdet Alex. ꝙ hoc ꝑtinet ad excellentiã diuinã et etiã ad excellentiã rõnalis creature. Ad excellentii quippe diuinã ꝑtinet operari per miniſtrum in his in q bus põt miniſter. Ad excellentiã etiaʒ miniſtri pertinet miniſtrare creatoꝛü in quibus põt. Unde cum angeli ſuperioꝛẽ ha beant deũ. Inferioꝛes coꝛpoꝛales creaturas pares rõnales competit et ſibi et creatoꝛi vt ſint medij in adminiſtratõe creaturarũ coꝛ⸗ poꝛalium et rationalium. VUnde etiam ſicut dicit Auguſtinꝰ. In operibus miraculoſis ſunt miniſtri angeli quantũ ad ea que pñt. vt eſt pꝛeparare materiã vel hmõi. Nam nõ omnia ſubiecta ſunt potẽtie angelice. Lnde etiã in opere incarnatõis fuerunt angeli nun cij. Et etiã in operibus iuſtificatis ſunt an⸗ gelij medij in his que poſſunt.vt eſt excitare intellectũ vel affectum.et etiã in generali re⸗ ſurrectione in collectõne puluerũ. Cõgruit ergo ſuꝑioꝛi operari ꝑ miniſtrũ.Cõpetit eti am miniſtro habere auctoꝛitatẽ reſpectu eoꝝ que infra ipᷣm ſunt. VUnde cum aſſumit᷑ coꝛ⸗ poꝛalis creatura irrationalis ad oſtenden⸗ dum pꝛeſentiã diuinã cõpetit vt adminiſtret᷑ per angelicã tanq; mediã inter ip̃am ⁊ ſuum creatoꝛẽ. Sed cõtra iſta poſſet qͥs obijcere ꝙ carnem in qua apparuit xpᷣs filius dei nõ foꝛ mauit angelus ſed immediate ipſe deus.er⸗ * „ go columbã in qua apparuit ſpũs ſanct nõ debuit foꝛmare angel ſed ĩmediate ipe de?. Ad hoc dicit Alexan.qꝙ non eſt ſimile:qꝛ ca⸗ ro illa fuit aſſumpta in vnitate ꝑſone. VUnde xpᷣus vniebat᷑ illi carni nobiliſſima vnione. Nec in illa vnione cõgruebat vt eſſet pꝛinci⸗ pium alia natura q;ᷓ diuina cui vniebat᷑.ſed ab eo moueret᷑ cui vniebat᷑.Angelꝰ etiam in his q̃ oꝛdinabant᷑ immediate ad recõciliatio nem humani generis nõ debuit eſſe medius ſed ſolũ ille qui debebat eſſe mediatoꝛ qui.ſ. erat deus et homo.Et ideo in foꝛmatõe coꝛ⸗ poꝛis xpᷣi vel in adminiſtratõe eoꝝ que in ꝑ⸗ ſona xpᷣi agebant᷑ nõ debuit eſſe angelus ad miniſtratoꝛ ſed ſolus ille qᷣ erat mediatoꝛ. Jl le aũt ſpecies in qbus apparuit pater vel ſpi⸗ ritus ſanct? nõ fuerũt vnite ei ita vt ex illis et ſpũ ſancto fieret vnũ in ꝑſona. Nec oꝛdi⸗ nabanft niſi ad oſtendendã pᷣſentiã ipᷣius dei ſ.pr̃is vel ſpũs ſancti. Vñ mediãte alia crea⸗ tura nobilioꝛi potuit mouere hmõi creaturã aſſumptã ad oſtendendã ſuã pnñtiam.ſ.medi ante creatura angelica.Oꝛit᷑ tũ hic difficul⸗ tas quedã.qꝛ ſi illas ſpẽs ⁊ voces foꝛmauit et mouit angelꝰ? et vniebat᷑ illis ſicut motoꝛ. ergo in illis ſpeciebo nõ poteratvere dici mit ti vel aparere ſpũs ſanctus aut loqͥ paterſʒ potiꝰ angelus. Soluit hec oĩa Aug'. in. iij. de trini. licet angelus eſſet ille qͥ foꝛmaret voces illas et ſpẽs.qꝛ tñ nõ in ꝑſona ſua ſed in ꝑſona dñi loquebat᷑.nec pꝛeſentiã ſuã ſed pñtiam dñi demonſtrabat.ideo dicit᷑ nõ an⸗ gelus ſed ſpũs ſanctꝰ apparere et pater loqui. qꝛ oĩa hec ſunt ad indicandã pnñtiam dñi et non angeli. Ex pꝛemiſſis inſurgit dubitatio quedã.ſ.q̃liter ſpũs ſanctꝰ dicat᷑ eſſe in illis ſenſibilibo creaturis in qbe aparuit. Ad qðᷣ ita dicit Alexan. deus ĩ creaturis irrõna⸗ bilibus dicit᷑ eſſe dupliciter. Vel ſicut cauſa in effectu.vel ſicut ſignatũ ĩ ſigno. Sicut cã in effectu ðꝛ eſſe generaliter in oĩba creaturis eſſentialiter pᷣſentialiter ⁊ potentionaliter.qꝛ iðÿße habet eſſe in eis ſicut tenẽs ineſſe ⁊ regẽs eas.qꝛ q̃ltibet creatura q;tũ ad hoc recipit in⸗ uentiã a deo.aliter tenderet in nihilũ. Si⸗ cut aũt ſignatũ in ſigno dicit᷑ eſſe dupliciẽ. B ſatiſfaceret eſſet deus et homo. deus qͥ pote⸗ Nã eſt quoddã ſignũ qð eſt in creatura irra tionali a natura.quoddã ex inſtitutione.Ex natura dicit᷑ oĩs creatura irrõnalis eẽ ſignũ totius trinitatis q;tum ad cõditiones penes s determinat᷑ veſtigiũ trinitatis q̃ ſunt in oĩbo creaturis. Sicut eſt vnitas veritas bo- nitas naturalis modus ſpecies ⁊ oꝛdo ⁊ bu inſmodi penes q deuenit᷑ in ↄ gnitionẽ trini tatis qͥ ad ea qͥ ſunt appꝛopꝛiata ꝑſonis. Et hoc mõ ſi pꝛeſſo a creatoꝛe ðꝛ eſſe tota trinitas in oĩb cut ĩ veſtigio vel ſigno naturaliim creaturis. Ex inſtitione etiã dicit᷑ aliqñ crea tura eſſe ſignum pñtie creatoꝛis. Et hoc mõ nõ ðꝛ deꝰ eſſe in oĩbo irrõnabilibo creaturis: ſed in aliquibo. Nã eſt quoddã ſignũ inſtitu tũ ad ſignificandũ pñtiam diuinã qͥ ad ali⸗ quẽ effectũ.et hoc ſimpliciter et nõ ad ts ſi⸗ cuteſt ĩ ſacramẽtis q̃ inſtituta ſunt ad ſigni⸗ ficandã pntiam diuinã ſiue ſpiritũ ſanctũ q ad aliquẽ effectũ gr̃e. Vnñ quotienſcũq; trãſe unt verba ſuꝑ elementũ ad hoc inſtitutũ.eo mõ qᷣ inſtitutũ eſt hʒ rõem ſacramẽti. VUnde ſacramentũ baptiſmi inſtitutũ eſt in aq̃ vt ſp habeat fieri in aqᷓ ⁊ nõ in alio elemẽto ⁊ ſic de alijs. Et hoc mõ ðꝛ deus eſſe in ſacramẽtis. Alio mõ q; in creaturis alijs irrõnabilibus Vnñ pter illũ modũ quo eſt ibi ſicut cauſa in effectu eſt etiã ſicut ſignatũ in ſigno ⁊ ad hoc ſpeeialiter et ad ſemꝑ inſtituto. Eſt aũt aliud ſignũ inſtitutũ ad ſignificandã pᷣſentiã diui⸗ nam. nõ q́;tũ ad omne tꝑs ſed q;tũ ad aliqð tꝑs.Et hoc mõ dicit᷑ fuiſſe ſpũs ſanctꝰ in co lumba flatu et igne qñ apparuit ſuꝑ xpᷣm ⁊ ſu per apłos. Nõ enĩ columba aſſumpta ſignũ erat naturale ſed inſtitutũ a deo ſiue a ſpiri⸗ tu ſancto ad ſignificandã pꝛeſentiã ſuam nõ ſp ſed ad tꝑs.ſ.qᷓ;diu mãſit ſuꝑ xpᷣm. Et ipᷣa aſſumptio ad hoc demõſtrandũ erat epinſti tutio.Et q;diu fuit aſſumptio:tãdiu fuit ſi⸗ gnũ.Erat ergo ſpũs ſanct in colũba ſicut ſi gnatũ in ſigno inſtituto ſiue aſſumpto ad tÜ⸗ pus ad ei pꝛeſentiã demonſtrandãa. In xpᷣo aüt erat deus nõ ſolũ ſicut in ſigno:ſed ſicut vnitus carni vnitate ꝑſonali et hoc nõad tẽ pus ſed ad ſemp. Et bic eſt modus ſingula⸗ ris qͥ nõ reperit in alia creatura. Sed nõ ad mittunt q̃ dicta ſunt pleriq;ʒ curioſi dicẽtes. ꝙ cũ eque nobilis ſit ꝑſona ſpũs ſancti ſicut pꝑſona filij.ergo in eque nobili creatura de⸗ buit maniteſtari ſpũs ſanctꝰ ſicut manifeſta tus eſt filius.Ad qð ita rũdet Alex.q aſſum ptio carnis nõ oꝛdinabat᷑ ſolũ ad oſtenden⸗ dam pꝛeſentiã filij in carne ſed ad ſatiffacien dum ꝓ humano genere et ad reconciliandũ humanũ genus deo. O poꝛtuit aũt q ille qͥ rat et homo qui debebat. Similiter vt ille q erat mediatoꝛ inter deũ ⁊ hoĩem eſſet deus ⁊ homo Et ideo filius apparnit vt vnitus illi creature ꝓ q̃ debebat ſatiſfacere. Sed aſſum ptio colũbe ſiue alterius creature nõ oꝛdina batur niſi ad oſtendendã pꝛeſentiã ſpũs ſan cti ad teſtimoniũ in habitatõis xpᷣi vłlaplłos eius. Vngde erat in illa creatura vt pᷣdiximꝰ ſicut ſignatũ in ſigno non in vnione ꝑſone. Quia ergo nihil eſt perfecte deo vnibile niſi tanifcbbit loperquas ſino Joes ſalirnoqe ſoniſined gentarnir fcurpnita ſpügſane ni Nſ Plonapien Awparebatn iſnce⸗ curnbis pnruirinb gito Aua Heckri⸗ Aüͤtſontadoe guovoliine boman. intas a⸗ 1c Dr lunbehe ionetin baprz nmuem odocaco nnoctfil Nncheiip Nmüdcce idcs hade Dnee cninnos Ptoneden Pperpoan unneeh lngiſc⸗ MClcs ſlhrtirili lunſnin nliunon, Clodſiae odkapn ſintirng Quigi decetero Nnſocanei n nlimickitit nalochneptien geſein ſnmi⸗ is inönebin dckbiſiataan minſignorast tinn Tritin ſetchäni nile hüsinntin riptinin mmäinef ptioticiutt Pin cüͤbein ine ſunns onſtrmai , minſ Pnuititi un Hahl ganiiits ſisſhnilan blienum de⸗ 6ſon nunfa Nn an lid oenle⸗ ſuuluifen un tantind oruttitgu no.daus lor Sinlini mi unain ſui ſhit Gthinn⸗ Iyt Pdlen ayt bo, nione ht⸗ M beatificabile et hoc ſolũ eſt ſubſtantia rõna⸗ lis per quã debebat fieri redemptio et recõci liatio. IJIdeo filiꝰ apparuit ſolũ in creatura rõ nali ⁊ nõ quacũq; ſed reparabili. Sed ſigna tioni ſiue demõſtrationi pure.magis ↄuenit creatura irrõnalis q; rönalis.ne foꝛte crede⸗ retur vnitavnitate ꝑſonali ſicut filius.Et iõ ſpũs ſanctus apparuit in creatura irrönali tm. Inſuꝑ cõgruebat vt ſicut erat diſtinctio pꝑſonaꝝ ita eſſet diſtinctio ſignoꝝ.vñ qꝛ filiꝰ apparebat in natura humana.nõ debuit ſpi ritꝰ ſanctꝰ apparere ĩ illa nec ĩ angelica.qꝛ nõ eratvnibilis ditio. Audita q pe fuit vox patris dicentis. Nic eſt fili⸗ meus d ilectus.ſ.naturalis.Alij aũt ſunt adoptiui in q̊ͥ mihi bñ ↄplacui.i.in quo volũtas mea cõplebit᷑ de ſalute generis humani. UVbi claret ꝙ in baptiſmo xpᷣi tota trinitas apparuit. vt dicit Nico. de lira ſuꝑ i. ca. Marci. Pater ĩ voce.ſpũs ſanctꝰ in co lumbe ſpecie.et filiꝰ in carne.Etꝑ talẽ appari tionẽ trinitat demonſtratũ fuit ꝙ baptiſmꝰ q̊ baptiʒant᷑ fideles cõſecrat᷑ in inuocatõe et virtute trinitatis.ſᷣm illud Mat.vlti. Eun⸗ tes docete oẽs gẽtes baptiʒantes eos in noĩe patris et filij et ſpũs ſancti. Hilariꝰ aũt ſuꝑ mattheũ ita pulcre loquitur. Suꝑ ieſum ba ptiʒatũ deſcẽdit ſpũs ſanctus et vox pr̃is au dita ẽ dicetis. Hic eſt filiꝰ meus dilectus.vt ex his qᷓ ↄſummabant᷑ in xpᷣo cognoſceremꝰ poſt aque lauacrũ et de celeſtib ꝑtibus ſan ctũ in nos ſpiritũ aduolare ⁊ pr̃nevocis ado ptione dei filios fieri. Notandũ vero hic eſt ꝓpter vocabulũ apparitõis ſᷣm Alex.in pᷣmo ſumme. apparitio aliqñ ðꝛ maifeſtatio fa⸗ cia in aliq́ effectu intelligibili oblato intelle⸗ ccui. Et ſic ð᷑ꝛ Sapie.i.c. Apparet aũt his qᷣ ſidẽ hñt in illũ· Secũdo apparitio ðꝛ manife ſtatio facta in aliqᷓ ſiłitudine coꝛpali oblata imaginationi.Et hoc mõ ðꝛ matth̊.ij.c.An⸗ gelus dñi apparuit in ſomnis ioſeph. Ter⸗ cio dicit᷑ apparitio manifeſtatio facta in aliqj ſilitudine coꝛꝑali ſenſibili oblata viſui. et ſic vſitato mõ ðꝛ apparitio.Quarto mõ appari⸗ tio dicit᷑ manifeſtatio facta ĩ aliq̃ ſigno ſenſi bili repñtato ſenſui ſiue illud ſignũ ſit viſibi le ſiue audibile.Et hoc mõ apparuit pater in voce in nouo teſtamento. Inſupꝑ ſciendũ vt inqͥt ſanct tho. filius ⁊ ſpũs ſanctus qui ſunt ab alio dicunt᷑ nõ ſolũ apparere ſed etiaʒ viſibiliter mitti. Pater autẽ qꝛ nõ eſt ab alio awparere quidẽ pᷣt ſed viſibiliter mitti nõp̃t. Quis igit᷑ tã ineptus tã durus aut tã ptinax de cetero pᷣſumat eſſe vt nõ humili coꝛde ſu⸗ nibili⸗ erciũ excellẽs ſignũ qð ap paruit in baptiſmo xpᷣi ðꝛ paterne vocis au⸗ ſcipiat q̃ de ꝑſonarũ diuinarũ numero oꝛigi ne et ꝓpꝛietate tradunt᷑.de celis ad nos veri⸗ tas iſta deſcẽdit. NHec doceri potuit a thalete mileſio vno ex ſeptem ſapiẽtibo aſtrologo et philoſopho.nõ ab eius auditoꝛe anaximan⸗ dro.nõ ab iſtius diſcipulo anaximane.nõ a diſcipulo anaximanis anaxagoꝛa.nõ ab ar⸗ chelao diſcipulo anaxagoꝛe. HNõ a famoſiſſi mo ſocrate ab anaxagoꝛa inſtructo.nõ a pla tone diſcipulo ſocratis.nõ deniq; ab ariſto⸗ tele auditoꝛe platonis.qͥ oẽs ſucceſſiueſcho⸗ lam tenuerũt vnus poſt aliũ. Non ab oĩbus hmõi phis credimus ⁊ ſimpliciter ↄfitemur patrẽ filiũ ⁊ ſpiritũ ſanctũ tres ꝑſonas⁊ vnã eſſentiã.qm̃ dignatus eſt deus clemẽtia? pie tate ſua nobis iſta reuelare. O quãtus erroꝛ vtiq; deteſtandꝰ illoꝝ qͥ fabulã narrare nos putant.cũ xpᷣi myſteria pᷣdicamus cũ loqui⸗ mur de ꝑſonis diuinis.dum ſacrũ baptiſma ianuã eſſe celeſtis regni docemꝰ.Ecce bapti⸗ zatur xpᷣs a iohãne.et tãta de ſuꝑnis offerũt ſe teſtimonia diuinitatis ſue. Quare letẽtur cuncti fideles ex aq̃ et ſpũ ſancto regenerati. ſperãtes ꝑ chꝛiſtianã vitã indubitãter poſſe ad eternã beatitudinẽ ꝑuenire.Ad quã nos ꝑducat filius dei qͥ cũ pr̃e et ſpiritu ſanctovi uit in ſecula ſeculoꝝ.Amen. S DSermo vndecimus de ieiunio fame⁊ tẽ⸗ tatione xpᷣi ꝓ pꝛima dñica in q̃drageſima. Dctus eſt ieſus in deſertũ a ſpirituvt tentaret᷑a diabolo. Scribunt᷑ hec verba — math.iiij. ca. Docuit nos exem plo ſuo dñs nr̃ ieſus xpᷣs equo aĩio ferre q̃q; ardua et difficillima ſi cupimꝰ ad regna cele ſtia ꝓperare.qm̃ vt inqͥt Gꝛeg.in omelia.Ad magna pᷣmia ꝑueniri nõ pᷣt niſi ꝑ magnos la boꝛes.Et Hiero.ad Paulinum. Nihil ſine magno laboꝛe dedit hec vita moꝛtalibo. Ob quod doctoꝛ gentiũ et vas electõnis dicebat Act.xiiij.ca.O poꝛtet nos per multas tribu lationes intrare in regnũ ceee⸗ At et ipe re⸗ demptoꝛ oim Math. xi. ca. aſſerit. Regnum celoꝝ vim patit᷑ et violenti rapiũt illud.Oð ſuo mõ ꝓtulit Seneca in tragedijs dicens. Non eſt mollis e terris ad aſtra via. Igitur dei filius poſtq; baptiʒatus eſt deſertũ petijt vbi quadraginta diebo et noctibo ieiunauit. Et cũ eſuriret aggreſſus eſt illũ ſathanas.va rijſq; tentationũ pꝛelijs eũ credidit ſuperare quod cum facere nequiuiſſet cõfuſus abſceſ⸗ ſit et xᷣo dño angeli miniſtrabãt. Quare vt hec oĩa clari intelligant᷑. noſq; ꝓmptioꝛes reddamur ad penitentie crucem tolerandũ e i atq; animoſius cõfligamus cum hoſte ma⸗ ligno. In pñti ſermone de ieiunio fame et tẽ tatione xpᷣi dicemꝰ.vbi tria myſteria induci mus cõtemplangd. Pꝛimum dicit᷑ abſtinentie. ecundum pugne. 7 Luare xpᷣs cõuerſatus eſt inter homines et quare nõ ſemꝑ duxit auſterã vitã ⁊ cur vo luit ieiunare. CLapitulum pꝛimũ. Rimũ myſteriũ cõtemplandũ dicit᷑ abſtinẽtie de q̊ dicit Hath. Ductus eſt ieſus in deſertũ.qð.ſ.ſᷣm gloſam eſt inter hieruſalẽ et iericho ſecũdo lapide di ſtans a iericho iuxta aquas ab heliſeo ſana tas.et arabes ſtant ibi.Et inde diſcurrebant et occidebãt tranſeuntes. Juxta qð dũs ſcri pſit parabolã de illo ꝗ iter faciebat a hierm in iericho. Luc.x.c.Et mõ dicit᷑ quartana. Ductus autẽ ieſus in illud deſertũ a ſpiritu ſancto vt dicit Gꝛeg. in omelia. qð expꝛeſſe Lucas ca.iiij.ꝓfitetur. Inqͥt enĩ.ieſus ple⸗ nus ſpiritu ſancto egreſius ẽ a ioꝛdaneꝛ age batur a ſpiritu in deſertũ. Et cum ieiunaſſet quadraginta diebo et qdraginta noctib po⸗ ſtea eſurqjt. Lucas aũt dicit. et nibil mandu cauit illis diebus Ubi ꝓ amplioꝛi intelligẽ cia tria dubia oꝛiuntur. Pꝛimum eſt de xp̃i cõuerſatione. Wecundum de xpᷣi manducatione. Tercium de xpᷣi ieiunatione. Seimũu dubiu eſt de xpᷣi cõuerſatõe. q̃re.ſ. nõ fuit ſempꝑ in deſerto et ſolitudine ſed vo luit inter hoĩes ↄuerſari Ad qð rñdet ſctũs tho.i.iij.ꝑte.q.xl. ↄuerſatio xpᷣi tal debu it eſſevt ↄueniret fini incarnatõis ſᷣm quãve nit ĩ mundũ Veit aũt ĩ mundũ.Pꝛĩo quidẽ ad maniteſtãdãveritatẽ.ſiẽ ipe dicit Jo.xix. x. In hoc natꝰ ſum ⁊ ad hoc veni in mundũ vt teſtimoniũ phibeã veritati.Et iõ nõ debe bat ſe occultare vitã ſolitariã agẽs ſed in pu blicũ pcedere publice pᷣdicando. VUñ Luẽc̃. iiij.ca.dixit illis qͥ volebãt eũ detinere.Quia et alijs ciuitatibo opoꝛtet me euangelizare re gnum dei qꝛ iõ miſſus ſum. Secũdo venit xps in mundũ ad hoc ꝙ hoiĩes a peccato li⸗ beraret.ſᷣm illud.i.ad Thimo.i.ca. ſpᷣus ie ſus venit in hũc mundũ peccatoꝛes ſaluos facere.Et iõ vt Criſo.dicit.licet in eodẽ loco manẽdo poſſet oẽs ad ſe attrahere vt erꝰ pᷣdi cationẽ audirẽt nõ tñ hoc fecit.pᷣbens nobis exemplũ vt ꝑambulemus ⁊ requiramꝰ ꝑeun tes ſicut paſtoꝛ ouẽ ꝑditã et medicus accedit ad infirmũ. Tercio venit xpᷣs in mundũ vtꝑ ipᷣm habeamus acceſſum ad deũ.vt dicit᷑ ad Ro. v. ca. Et ita familiariter cũ hoĩb⸗ cöoner ſando cõueniens fuitvt olbus fiduciã daret ad ſe accedendi.Ex hoc ðꝛ mat.ix.ca. Factũ eſt diſcumbente eo ꝙ in domo ecce publica⸗ ni et peccatoꝛesvenientes diſcumbebãt cũ ie ſu ⁊ diſcipuk eiꝰ. Supꝑ queverba Hiero.ait Videãt peccatoꝛes publicanũ a petis ad me lioꝛa ↄuerſum locũ inueniſſe pnie.Et ob id etiã ipᷣi nõ deſperẽt ſalutẽ. Sed õ dicta poſ⸗ ſet aliqͥs ar guere oſtendẽs ꝙ xpᷣs debuit ſoli tariã agere vitã. Pꝛĩo qꝛ opoꝛtebat ipᷣm oſtẽ dere ſe nõ ſolũ hoĩem ſed etiã deũ. Sed deũ nõ cõuenit cũ hoĩbo cõuerſari.ðꝛ enĩ Daniel ij.c.Exceptis dijs quoꝝ nõ eſt cũ hoĩbo cõ⸗ uerſatio. Et ph̊s dicit in.i.politice. O illeqͥ ſolitariꝰ viuit aut eſt beſtia.ſ.ſi hoc ꝓpter ſeui am faciat aut eſt deꝰ ſi hoc faciat ꝓpter cõtem plandã veritatẽ.ergo videt᷑ ꝙ nõ debuit xpᷣs cũ hoĩbus cõuerſari ſed ſolitariꝰ viuere. Se cundo debuit xpᷣs vitã ꝑfectiſſimã ducere ꝑ⸗ fectiſſima aũt eſt vita cõtemplatiua. Ad vitã aũt ↄtemplatiuã maxie cõpetit ſolitudo ſᷣm illud Oſee.ij.c. Oucã eũ in ſolitudinẽ et lo⸗ quar ad coꝛ eius.&̊ videt᷑ ꝙ xpᷣs debuit ſolita riã ducere vitã.Tercio ↄuerſatio xpᷣi debuit eẽvnifoꝛmis.qꝛ ſoĩ eo debuit aparere qð eſt optimũ.ſed qñq; xpᷣs ſolitaria loca querebat turbas declinãs vt Remigiꝰ dicit ſuꝑ mat⸗ theũ.Tria refugia legit᷑ dñs habuiſſe. NHa⸗ 7 uim montẽ et deſertũ.ad quoꝛũ alterũ quo⸗ tienſcũq; a turbis ↄpꝛimebat᷑ cõdeſcendebat ergo ſemꝑ debuit ſolitariã vitã agere. Ad pꝛi mũ argumentũ rñdet ſanct Tho. O xpᷣus ꝓ humanitatẽ ſuã voluit manifeſtare diuini tatẽ.Et ideo cum hoĩbus cõuerſando qð eſt ꝓpꝛiũ hoĩs manifeſtauit diuinitatẽ ſuã pᷣdi⸗ cando et miracula faciẽdo et innocent᷑ ⁊ iuſte inter hoĩes ↄuiuẽdo.Ad ſecundũ argumen⸗ tum ðꝛ ꝙ vita ↄtẽplatiua ſimpliciter eſt me⸗ lioꝛ qᷓ; actiua q̃ occupat᷑ coꝛꝑales actus. Sʒ vita actiua ſᷣm quã aliquis pᷣdicando et do⸗ cendo contemplata alijs tradit eſt ꝑfectioꝛ qᷓ; vita que ſolũ cõtemplat᷑.qꝛ talis vita pᷣſuppo nit abundantiã ↄtemplationis.Et ideo xpᷣs talem vitã elegit. Ad terciũ vero dicimꝰ. chꝛiſtus voluit dare exemplũ pꝛedicatoꝛib⸗ qui nõ ſemꝑ debent eſſe in publico. Ad hoc aſſignari poſſunt tres rõnes.qꝛ xpᷣs qũq;ʒ ſe retraxit a turbis. Pꝛima rõ fuit ꝓpter coꝛpo⸗ ralem quietẽ. Vnde ſcribitur Marci.vi.ca. Oe dñs dixit diſcipulis. Venite ſeoꝛſum in deſertũ locũ ⁊ requieſcite puſillũ.Erant eniĩ qui veniebãt et red ibant multi et nec ſpaciũ manducandi hebebãt. Secunda ratio fuit Apter oꝛõem. Hinc Lucas ca.vi.inqͥt. Exijt — ntont onͤſer Vvtis Sgurre dochetk lud D⸗ itinm. ſedin n bilado ſcdoren Hutare ucatoe⸗ cr vriot mnanduch anonchd ienniſin lbinone linthhixe Gerane ſnce lccger dane nalte bie M A ſun ckal pilcinn nne N ſulaqe worine imzee unitg s me Unioo cigeno umm nihoꝛyi inaneni nt annn hieguni lagnucr busarnor ſtunnnor ſunmnod- ſeninn moopne nsgr moytſtt anil ca die Eiſn rumen käͤhehcig Mefüintiene a ei A⸗ 9 undticie. Nodhnat üabeisaun ſepnie dd⸗ ld⸗ Prösdehute werhun ön dei Sl nreni dug ckci boibch⸗ Wlince. Cle übocprrin n weercö Pnödcbuitri⸗ wyinge imädnon lanin An n ſolinde uaſretäiw pmpt ntuiſ N Tns lnani ſiit⸗ nmocenttut ndüen S dicind ð in montẽ ſolus oꝛare et erat pernoctans in oꝛatõne dei. Ubi dicit Ambꝛo.ꝙ ad pᷣcepta virtutis ſuo nos infoꝛmat exemplo. CTercia rõ quare xpᷣs qñq; retraxit ſe a turbis fuit vt doceret fauoꝛẽ humanũ vitandũ. Vñ ſuꝑ il lud Math. v. c. Midẽs ieſus turbas aſcen⸗ dit in montẽ vtꝑ hoc ꝙ nõ in ciuitate ⁊ foꝛo ſed in mõte ⁊ ſolitudine ſedit.erudit nos ni hil ad oſtentationẽ facere.et a tumultibs ab⸗ ſcedere maxime cũ de neceſſarijs opoꝛteat di ſputare. ecundũ dubiũ eſt de xpᷣi man⸗ ducatõe cur vicʒ xpᷣs nõ ſꝑ auſterã vitã du⸗ xit.vt iohãnes baptiſta.nec ſꝑ ieiunauit ſed manducauit ⁊ bibit etiã cũ publicanis ⁊ pec catoꝛibo. Ad qð ita rũdet ſanct? tho. ↄue nientiſſimũ eſt cũ qͥs cũ alijs cõuerſat᷑ vt ſe il lis in ↄuerſatõe cõfoꝛmet ſᷣm illud.i.ad Co⸗ rinth. ix.c. Oĩbus oĩa factſum. Quare xpᷣs cõuerſans cũ hoĩbo/ꝓpter illoꝝ ſalutẽ.voluit ſicut ceteri in cibo et potu ſe hr̃e. Sicut eni licita et laudabilis eſt vita illiꝰqui a ↄſoꝛtidð hoĩm ſegregatus abſtinentiã ſeruat.ita et vi ta alteriꝰ qͥ in ſocietate poſitꝰ manducat et bi bit. Nã abſtinẽtia cibi et potꝰ nõ ꝑ ſe ꝑtinet ad ſalutẽ ſᷣm illud ad REi. Heng dei nõ eſt eſca et potus.¶¶ Terciũ dubiũ erat de xpᷣi ieiu natõe.Cur voluit in deſerto xpᷣs ie⸗ iunare. Nõ eſt dicẽdũ ꝙ ad refrenandã ſen⸗ ſualitatẽ q̃ erat ꝑfecte obediẽs rõni.nec ad ele uationẽ mẽtis q̃ erat vnita deo ꝑfecte.nec ad virtutes acquirẽdas qᷓ erãt oẽs ĩ ipᷣo. Ergo ieiunauit ꝓpter nr̃m exemplũ. VUñ Criſo.ſuꝑ math. inqͥt. Vt diſcas q; magnũ bonũ eſt ie⸗ iuniũ et qualiter ſtatutũ eſt aduerſum diabo lum. et qm̃ poſt baptiſmũ nõ laſciuie ſed ie⸗ in nio opoꝛtet intẽdere ipᷣe ieiunauit nõ eo in digens ſed nos inſtruens. Quare aũt tanto numero ieiunauit. Rõ eſt ᷣm Criſoſto. Nec minoꝛ videat᷑ moiſe et helia qui tot diebo ie⸗ inauerũt.nec vlterius ꝓtraxit:ne diabolus ipᷣm ſupꝛa hoĩem aliqͥd exiſtimaret dũ eximi os ꝓphetarũ in qtitate dierũ ſuperaret. Sed hic querũt nõnulli cũ vpᷣs nil comederet il⸗ lis quadraginta diebo et quadraginta nocti bus et non eſurierit. A quo facta fuit illa ſu⸗ ſtentatio vt nõ eſuriret. Et ad hoc dicere poſ ſumus ꝙ trib de cauſis poteſt aliquis non ſentire famẽ. Pꝛimo ex redundãtia gloꝛie aĩe in coꝛpus ſm ꝙ datur coꝛpoꝛi aliqua quali⸗ tas gloꝛioſa ꝑ modũ habitus vel diſpoſitio nis vt ſit impaſſibile et ſic erit in beatis ꝑ mo dum habitus immanẽtis. Uñ Apocal.vij. ca.dicitur. Non eſurient neq; ſitientampliꝰ Et ſic potuit fuiſſe ĩ xpᷣo.vt ſicut dimiſit glo riam anime redundare in coꝛpus q;tum ad ℳ 25SS claritatẽ in tranſfiguratõe per modũ diſpo⸗ ſitionis tranſeuntis ⁊ nõ immanẽtis.ita age re poterat qᷓ;tũ ad impaſſibilitatẽ hũidi a ca loꝛe. Secũdo pᷣt aliqͥs nõ ſentire famẽ ex ali⸗ qua virtute cibi pᷣaſſumpti foꝛtificantis hu⸗ midũ radicale et ſpeciei virtutẽ.et hoc ſiue il la virt ſit natural illi cibo ſicut eratĩ ligno vite. vel ſuꝑnaturaliter data ſicut in cibo da ta helie.iij. Re.xix.ca. In cuius foꝛtitudine ambulabat quadraginta diebo et quadragin ta noctib. Sic potuit eſſe in xpᷣo ꝙ pᷣaſſum pſiſſet aliquẽ cibũ cui talis virtꝰ fuit diuini⸗ tus data. Tercio pᷣt ↄtingere ꝙ aliqͥs nõ ſen tiat famẽ ex ſuſpenſione actionis caloꝛis na turalis ꝑ virtutẽ deitatis immediate ita ꝙ vi ta remaneat.nulla ex ſuꝑioꝛib cauſis exiſtẽ te.Et hoc fuit diuini virtuti ſolũ in xpᷣo cu⸗ ius eſſe diuinũ erat eẽ exiſtere illiꝰ hoiĩs. Si vero diceret᷑ ꝙ exq̊ xpᷣs nõ eſuriebat ieiunã⸗ do nõ pᷣbuit exemplũ penalitatis et patiẽtie. Rũdemꝰ ꝙ hoc nõ ſequit᷑ qꝛ poſtea eſurijt. Inſuꝑ ſicut martyres ꝓpter exceſſum diuine dilectõis et cõfoꝛmationẽ volũtatis diuine ⁊ expectationẽ gloꝛie qũñq; nõ ſentiebãt toꝛmẽ⸗ ta nec tñ minꝰ merebant᷑ aut dabãt exemplũ' patiẽtie. Ita hic xpᷣs.ſed oĩs dubitatio ſolui tur qꝛ poſtea eſurijt. Cõtemplare nũc fidelis aia illũ qui animantibo cũctis alimẽta pᷣſtat et vitã ꝓ tuo amoꝛe fame ac ſiti qᷓ; ſepius la⸗ boꝛantẽ.et cõpatere illi atq; inſpice diligen⸗ ter quid pᷣcipue tribo vicibus inuenit ad co⸗- medendũ ſiue bibendũ.Eſurijt equidẽ poſt leiunüũ et ante miniſteriũ an geloꝝ nõ habu⸗ it niſi lapides. Eſurijt adhuc in via dum ex becthania deſcendẽs ꝑgebat hieruſalẽ et non inuenit niſi folia ficus.vt ſcribit᷑ Hath.xxi. ca. Tandem ſitiuit in cruce:et oblata fuit oꝛi eius ſpon gia aceto plena. q̃ ſi ad ſenſum mi⸗ ſticum referamus cũ ↄtinuo xpᷣs eſuriat⁊ ſi⸗ tiat ſalutẽ noſtrã. Pleriq; illi lapidea coꝛda oĩ duritie plena pᷣſentant.nec illũ timẽt nec diligũt vt vel timoꝛe vel amoꝛe abducant᷑ a vicijs. Alij vero folia ſibi et bona verba ſine fructibo p̃bent. ſicut faciebãt phariſei q̊s re⸗ darguit Math. xv. c. dicens. Ipocrite bñ de vobis ꝓphetauit Eſaias. Populus inqͥt hic labijs me honoꝛat coꝛ aũt eoꝝ lõge eſt a me. nõnulli inſuꝑ acetũ ei poꝛrigũtad bibendũ hi ſunt qͥ vel mũdano amoꝛe inebꝛiati vel va na ſapiĩa et curioſitate oecepti nõ ſolũ nõ coꝛ rigũt ſua delicta. ſed qð grauiꝰ eſt detrahũt xrp̃o et impiaverba ſiue blaſphema temere lo quuntur de deo.Aiunt qnq;. Si xpᷣs ĩ cru⸗ cevoluit moꝛi qᷣd nob.imputet᷑ ſibi. Si deꝰ erat cur nõ abſq; ignominia ſue cruc indul⸗ S Qs lit humano generi. Et ſilia ſacrilegis buccis publice reſonãteſerga xpᷣm nulla pietate mo uent᷑.O peſſimũ genꝰ hoĩm. O mẽtes neqſ⸗ ſime. O deniq; ingratiſſimi peccatoꝛeſ. Du ſtinuit ſaluatoꝛ nr ab vtero virginis vſq; ad patibulũ crucis tot laboꝛes.tot cruciatꝰ ⁊ pe nas vt q́;tum nos diligebat cognoſceremus Poſt vo exactos qdraginta dies ieiunij ſui voluit ꝓ nobis peccatoꝛibo eſurirre. ¶ De tentatione xpᷣi quare.ſ.diabolus tenta unit en.qualiter apparuit.et cur chꝛiſtus volu it tentari apitulũ. ij. 4 cundũ myſteriũ ↄtemplandũ in h̊ ¶ſermone ðꝛ pugne. de qᷓ Mattheꝰ ita ſequit᷑. Accedẽs tẽtatoꝛ.ſ.diabolꝰ vt patet LQuc̃.uij.ca.dixit ei ⁊c. Vbi tria dubia ſunt declaranda. Pꝛimum dicit᷑ inductionis. Decundum apparitionis. reium rationſlis. Peimd onbi declarandũ ðᷣꝛ inductõnis ꝗᷓ.ſ.motiuo diabolꝰ inductus eſt vt tentaret xpᷣm.virtꝰ nãq; eius demonibo nota erat.ðꝛ enĩ Luc.iiij.c.Exibant aũt demonia a mul⸗ tis clamãtia ⁊ dicẽtia qꝛ tu es filiꝰ dei.et in⸗ crepans nõ ſinebat ea loqͥ qꝛ ſciebãt ipᷣm eſſe xXxpᷣm. Mirũ ergo videt᷑ ꝙ diabolꝰ xpᷣm ten⸗ Lauerit.nã tentare eſt expimentuʒ ſumere qðᷣ nõ fit niſi de reignota.Ad qð rñũdet ſanctus Tho.iij.ꝑte.q.xli.x ſic Augꝰ.dicit.ix.li.de ci.dei.Fps tm innotuit demonibo qᷓ;tũ volu it nõ ꝑ id qð eſt vita eterna ſed ꝑ quedã tpa⸗ lia ſue virtutis effecta.ex q bus quandã cõie⸗ cturã habebãt xpᷣm eſſe filiũ dei. Sed qꝛ rur ſus in eo quedã ſigna hũane infirmitatis vi⸗ debãt.nõ ꝓ certo cognoſcebant eſſe filiũ dei. Et iõ diabolꝰ eũ tẽtare voluit.Hinc ait Cri ſoſto. audiẽs diabolus in vpᷣi natiuitate angelũ paſtoꝛiba annunciantẽ.angeloꝝmul titudinẽ iub ilantẽ.iohannẽ digito demon⸗/ ſtrantẽ.pr̃em ĩ baptiſmate teſtificantẽ.ſpiritũ ſanctũ in colübe ſpẽ deſcendentẽ et nũc q̃dra ginta dieb, ⁊ noctib ieiunantẽ eũ eſſe dei fili um ſuſpicatꝰ eſt.Ged poſtmodũ vidẽs eum eſuriſſe ipᷣm eſſe dei filiũ plurimũ dubitauit. Nõ eni credebat poſſe dei filium eſurire.Et Hilariꝰ ſuꝑ mattheũ dicit. Tẽtare xpᷣm dia⸗ bolus nõ fuiſſet auſus niſi in eo ꝑ eſuritõis infirmitatẽ que ſunt hoĩs recognoſceret.Et Gꝛego. expones illud. Si filiꝰ dei es.inqͥt. Quid ſibi vult talis ſermonis exoꝛſus. niſi qꝛ cognouerat dei filiũ venturũ eſſe. ſeg ve⸗ niſſe ꝑ infirmitatẽ coꝛꝑis nõ pirabere cundũ dubiũ declarandũ ðꝛ apparitõis.qli⸗ ter.ſ.axparuit xpᷣo diabolus in hac tentatöe. NMDE Et ad p̊ dicit glo. Oĩia qᷓ de xpi tentatse hic dicunt᷑ coꝛpoꝛeis ſenſibo ↄpleta ſunt.Et ſᷣm quoſdã credit᷑ ꝙ tentatoꝛ ille fuit lucifer.pꝛi⸗ mus pctõꝛ ⁊ maximꝰ tẽtatoꝛ.iuxta illud qð ſaluatoꝛ nr dixit Jo.xij.ca. Venit enĩ pꝛin⸗ ceps mũdi huiꝰ et in me nõ hʒ Aic ar ciũ dubiũ declarandũ ðꝛ rõis.Quare.ſ.xpᷣs tentari voluit.Ad qð aſſignant᷑ tres pᷣcipue rõnes. Pꝛima fuit ꝓpter nr̃am inſtructionẽ. Inſtru xit qͥppe nos vt ſciremus paratã eſſe nobis diaboli pugnãa q̃ nullus q;tumcũq; ſanctꝰ immunis exiſtit. Jõ Hilariꝰ ſuꝑ mat theuũ ait. In ſanctificatis maxie diaboli ten⸗ tamenta craſſant᷑.qꝛ victoꝛia magis eſt ei ex⸗ optanda de ſctis. Et ſapiẽs Ecci.ij.c.inqͥt. Vili accedẽs ad ſeruitutẽ dei ſta in iuſticia ⁊ timoꝛe et pᷣpara aiam tuã ad tentationẽ. Et Augꝰ.̊ fauſtũ. Nullus eſt hõ tãta iuſticia pᷣditus cui nõ ſit neceſſaria tẽtatio vel ad ꝓfi ciendũ vlł ad pbandũ.Et Gꝛeg.xxiiij.moꝛa. UAſus nr̃i itineris nequaq; pagit᷑ ſine mune re tentatõis. Hic tũ oꝛit᷑ difficultas qm̃̃ xrvĩů“3 tentatõi ſe expoſuit.Cũ & eius tẽtatio ſit no⸗ ſtrũ exemplũ videt᷑ ꝗ; etiã alij debeãt ſe inge⸗ rere ad tentationes ſuſcipiẽdas. qð tñ videt᷑ eſſe ꝑiculoſum cũ potius tentationũ occaſio nes vitare debeamus. Ad hoc rñdet ſanctus tho.qꝙ; duplex ẽ tentatõis occaſio. VUna qͥdẽ ex ꝑte hoĩs puta cũ aliqͥs ſe peto pinqu fa⸗ cit occaſiones peccandi nõ euitans.Et talis occaſio tentatõis eſt vitanda. ſicut dictũ eſt Toth Geñ.xix.c. Ne ſteteris in oĩ regione circa ſodomã. Alia vero tentatõis occaſio ẽ exꝑte diaboli qͥ ſemꝑ inuidet ad melioꝛa ten dentibo.et talis occaſio nõ eſt vitanda.qmvt inqt Paulus.i.ad Coꝛinth.x.ca. Fidelis de us qͥ nõ patit᷑ vos tentare ſupꝛa id qð pote⸗ ſtis. ſed facit cũ tentatione ꝓuentũ. Ex hac vero tentatõe cũ dei adiutoꝛio deuicta coꝛo⸗ na victoꝛiba dat᷑. Uñ Jaco.i.ca.ðꝛ. Beatus 7. 7 — — — vir qͥ ſuffert tentationẽ qm̃ cũ ꝓbatus fuerit accipiet coꝛonã vite quã repꝛomiſit deus di ligentib ſe. Secũda rõ quare xpᷣs voluit ten tari fuit ꝓpter tentatoꝝ cõſolationẽ vt.ſ.ten⸗ tatis cõſalationẽ daret. Fuit quidẽ tentatus ſtatim poſt baptiſmũ qñ.ſ.a patre filius fue rat appellatus.et ſpũs ſanct in columbe ſpe cie manſerat ſuꝑ eũ et celi ſibi viſi ſunt aperi⸗ ri et diebo quadraginta et noctib ieiunaue⸗ rat vt daretur intelligi ꝙ ſi aliqͥs tentat᷑ ꝓpter hoc non eſt minus dei filiatione dignus nec ſua penitẽtia deo eſt minus accepta. Tercia ratio quare xpᷣs tentari voluit fuit ꝓpter dia boli cõfuſionẽvt ipᷣe dolo inuidia et malicia plenus ſuperatus a xpᷣo ↄfuſus abiret. ſicut ſprtbirin galite nontse 3 ieſ⸗ bol Nſtisg ibuginl detplia Kung cnao⸗ Lrode⸗ ſldeicosd hivint dackdeag hnye Kruda Adaſuad Nndtri unend dun ſſonid cnten hiclhon ſogoeue lenolutt.a clafenda ſwwädck Mn agnäin Kitti neretote pincm hooõs ho / in eeſt ab Codane⸗ Eſiaſuntt Funigrdoe hols antz ſtnl ainq eu⸗ Mgeni i tonentn Erinnig. ſorac mahpen Ponie Pornire banotn lgd Nälnnned uſnr Ei in de n ludg „Oannchi de , E is,Aumneſch nnnöen mintngot Nremnseni nulusiönmnei Dnn mrieditboltn umagsckatg 1 Scii ei Niſtiniuſce A entarioe Kbötitn inſin Nitnio lad; Segtoijm. Sngiſem fatpin austämoſtn⸗ mnimni w Due Nigingiͤt, aims Als kſondii nngn mmisoct Aud nu e e ig goho⸗ miel 1 odeuicna anke ipoas inn etjonoulin govene . Gidttmtns me fluus de counbeſe Kſn ciciunnne ptmih es ſu nn Nn ſitppterd etmmaliel 2 arebit in ſequentibus. H Niio deßule. M ecundo de inani gloꝛia. filiꝰ dei es dic vt lapides iſti panes fiant.hic „ Qualiter xpᷣs ſuperauit oẽs diaboli ten⸗ tationes et de mõ illarũ tentationũ. – W 11 Erciũ myſteriũ ↄtemplandũ de dño peccatis grauibo tentat.ſed paulatim a leuio ribus incipitvt ad grauioꝛa ꝑducat. Iccirco — de triplici vicio conatꝰ eſt xpᷣm tentare. Bercio de anari. ꝛmo tentauit xpᷣm de gula dicens. Si Hiero.ita loquit᷑. Qane agis demon ſi filiꝰ dei eſt decipi nõ poterit. ſi purus hõ lapides in panẽ ↄuertere non valebit. Cñ multa fuit aſtutia diaboli qꝛ cogitabat intra ſe. Si faci at qd ſuadeo cognoſcã ipᷣm eẽ deũ.ᷣſi nõ faci⸗ at adducã eũ ad pᷣſumptionẽ faciẽdi. Nectẽ. tauit eũ de cibis delicatis ſʒ tm̃ ne ceſſarijs. 2 arbitrabat᷑ eũ virũ bonũ qͥ tñ ſi purus hõ iſſet nõ de pᷣſumens lapides ĩ panes con⸗ uertere vt coꝛpoꝛali ſue fami ſubueniret.ob hãc inoꝛdinationẽ viciũ gule incurreret.At xpᷣs qͥ deus verus erat lapides ĩ panes ↄuer tere noluit qð vtiq; facere potuiſſet.qꝛ mira cula fienda erãt ad vtilitatẽ fideliũ nõ ad in⸗ ſtantiã diaboli.nõ eni diabolꝰ ſupplicat ſʒ tẽ tat. Anno vero ſequẽti pia mr̃ impetrauit q; agquã in vinum cõuerteret in chana galilee. Rñdit itaq; diabolo xpᷣs vt ſic dubius rema neret atq; deuictuſ. Scriptũ eſt enĩ Deutro. viij.c. Nõ in ſolo pane viuit homo:ſed in oĩ verbo qð ꝓcedit de oꝛe dei.qð ppᷣt intelligi de verbo pᷣdicato q̊ aĩia viuit ꝑ gratiã vt ſit ſen⸗ ſus. Sicut panis eſt ciba coꝛꝑis ita cibo ſcri pture eſt cibo aĩie. VUñ et xpᷣs dixit Jo.ca.vi. Uerba que ego locutus ſum vobis ſpiritus et vita ſunt.tãte efficacie vᷣba xpᷣi fuerũt tãq; grauiter doctiſſimeq; ꝓlata vt neſciret dia⸗ bolus aut z dicere aut replicare Quare pceſ ſit ad id in q̊ ſpũales viriqũq; deficiũt vt.ſ. aliqᷓ ad oſtentationẽ operent᷑ qð ꝑtinet ad in⸗ anẽ gloꝛiã. Jõ ſcdᷣo de hoc vicio ipᷣm tẽtauit Inqͥ t nãq; Mach. tunc.ſ.finita poꝛi tenta⸗ tione aſſumpſit eũ diabolus.Qõð pᷣt duplici ter intelligi. Ano mõ ꝙ ſup̃ ſe acceperit. Et ſicxt dicit Bꝛego. Mens hoc refugit huma na.et hoc audiens expaueſcit.ſed nõ eſt mirũ ꝙ ꝑmiſit ſe ſic a diabolo aſſumi.ſi conſideret ꝙ; ꝑmiſit ſe a mẽbꝛis diaboli.ſ.ex eius inſti⸗ Gatione flagellari et crucifigi.Alio mõ pᷣt in telligi ꝑ cõcomitationẽ q̃ſi dicendo venias ACapitulum terciũ. ieſu xpᷣo ðꝛ victoꝛie. Vicit nãq; dia⸗ bolũ qͥ ſpiritualẽ hoĩem nõ ſtatim de mecũ.ſicẽ mattheꝰ.xvij.c.Aſſumpſitlieſus pe trum iacobũ ⁊ iohannẽ.et ¶Luẽ.xviij.Aſſum g duodecim diſcipłos ⁊c̃.diabolꝰ itaq; aſ⸗ ſumpſit xpᷣm vel pmo mõvt dictũ eſt. Et ſᷣm Criſo.Agebat qᷓ;tũ in ſe erat vt ab oĩbd vida retur.Et xpᷣs diabolo neſciẽte faciebat vt ne mo illũ vid eret. Vel aſſumpſit eũ ſcõo mõ in ſanctã ciuitatẽ.i.hierlim q̃ ſic noiat᷑ qꝛ diuino cultui erat deputata.Et ſtatuit eũ ſupᷣ pinna culũ tẽpli.Quidã dicũt ꝙ pinnaculũ erat lo cus eminens ſiue pulpitũ vbi lex pmulgaba tur. Hico. vero de lira dicit. erat tectum templi qð erat deſuꝑ planũ.qꝛ ſic fiebãt tunc domus paleſtinoꝝ. Dixit ̊ diabolꝰxpᷣo. Si filius dei es mitte te deoꝛſum. Scriptum eſt enĩ.ſ.in pᷣs.Angelis ſuis deus mãdauit de te vt cuſtodiãt te ĩ oibo vijs tuis. q̃ ſcriptura ſm Auguſ.de mẽbꝛis ðꝛ nõ de xpᷣo.Allega⸗ uit vero diabolꝰ ſcripturã.qm̃ in pꝛioꝛi pu⸗ gna fuerat a xpᷣo ꝑ ſcriptu rã ↄcluſus. Sed ipᷣe deꝰ incarnatus iteꝝ ſibi rñũdit. Scriptũ eſt Deutro.vi.c. Nõ tentabis dñm deũ tuũ. Dñnm qͥs tentat cũ hʒ naturali auxilio vel rõ ne qͥd faciat.et tũ ↄmittit ſe ꝑiculo.vt experia tur an de poſſit vel velit liberare. Mittere itaq; ſe deoꝛſum ꝑiculũ erat ſᷣm naa.r mi raculũ facere tũc nõ erat expediẽs.¶ CTercio diabolus tentauit xpᷣm de auaricia.ꝓdurxit quidẽ tentationẽ ad id qð iã nõ eſt ſpualiũvi roꝛũ ſcʒ.carnaliũ.ſ.vt diuitias et glam mũdi cõcupiſcãt vſq; ad ↄtemptũ dei.E tiõ in pꝛi mis duab tẽtationib dixit. Si filiꝰ dei es. nõ aũt ĩ tercia q̃ nõ pᷣt ſpũaliba cõuenire.Se quitur ergo euãgeliſta. Iterũ aſſumpſ it eum diabol? in montẽ excelſum.qͥ ſm aliq̊s diſtat aloco quarantane ſiue ieiunij duob miliari bus. Et oñdit ei olĩa regna mũdi.ſᷣm Criſo. Põ eſt intelligendũ ꝙ videret ipᷣa regna vel ciu itates vel aurũ vel argentũ. Sed ꝑtes in qͥ bus vnumqpq; regnũ vłciuitas poſita eſt Diabolus gů̊ digito demõſtrabat.et vniuſcu⸗ iuſq; regni honoꝛẽ et ſtatũ verbis expone⸗ bat. Vel 'm Rabanũ oñdit quia vanitatẽ pompe mũdane quã ipᷣe diabolus diligebat qᷓ; ſpecioſa ſit et deſiderabilis verbis demon ſtrauit.vt ad amandã illã ipᷣm induceret.vel ſim Oꝛigenẽ oñdit ei quõ ipᷣeꝑ diuerſa vic a regnabat in mũdanis.in quibuſdã.ſ.ꝑ ſuper biam.in quibuſdã ꝑ auariciã.in quibuſdã ꝑ luxuriã. vt exemplo multitudinis poſſet ad cõſentiendũ faciliꝰ inclinari. Pꝛima expoſi⸗ tio magis ↄſonat littere ſancti euãgelij. Pꝛo pterea vt ſcribit Lucas.iiij.c.diabolꝰ dixit. Omnia mihi tradita ſunt ⁊ cui volo do illa Mentitus eſt qͥ eſt mendax et pr̃ mendacij. ec iij qꝛ vt inqͥt danid in pᷣs. Dñi eſt terra et pleni⸗ quã tribo diſcipulis pᷣnoiatis in ſua tranſti⸗ tudo eius oꝛbis terrarũ et vniuerſi qui habi tant in eo.Et iterũ.Lui ſunt celi et tua ẽ ter⸗ ra oꝛbis terre ⁊ plenitudinẽ eius ta fundaſti Mẽdacio itaq; ſuo ſatagebat diabolꝰ xpᷣm ſeducere. Et ſubdidit. hec oĩa tibi dabo ſi ca dæẽs adoꝛaueris me.Tüũc dixit ei ieſus. vade ſathana.ſ.ſᷣm Hiero.i infernũ qͥ ꝑax eſt tibi et angelis tuis. Scriptũ eſt eni. ODãm deuʒ tuũ adoꝛabis ⁊ illi ſoli ſeruies. NHõ dixit hec verba expꝛobꝛatiua in pma et ſcõa tentatõe. ſed ĩ iſta qꝛ hic diuinũ vſurpare volebat ho noꝛẽ.Tũc reliqͥt eũ diabolꝰ et ecce angeli ac⸗ ceſſerũt et miniſtrabãt ei. Reliquerãt enĩ an⸗ geli ipᷣm ieſum vt dicit Hico.de lira ad tꝑs vt diuinitas eiꝰ diabolũ magis lateret et vt cõuenientiꝰ locũ tentãdi hrẽet et vt victoꝛia ipᷣiꝰ xpᷣi excellẽtioꝛ a pareret ex ̊ ꝙ ſolꝰ ipᷣm deuinceret. Et iõ victo tentatoꝛe et pᷣ ↄfuſio⸗ ne recedẽte acceſſerũt angeli et miniſtrabant ei ſiẽ vero dño ꝓpꝛij ſerui.Ex q̊ aparet diui⸗ nitas xpᷣi qꝛ nulla natura eſt ſupᷣ an gelicã ni ſi diuina. Credunt᷑ aũt miniſtraſſe illi etiã ci buñm naturalẽ. ſicut fecerũt helie. Inſuꝑ ciba runt illũ ſpũali delectatõe collaudãdo et bñ⸗ dicendũ ſanctũ nomẽ eius.qdð et nos ſemper benedicamꝰ in ſecula ſeculoꝝ. Amen. ¶ Sermo duogecinꝰ de dulciſſimo admi⸗ randoq; ſpectaculo tranſfiguratõis xp̃i. Drxit ulos in mõ tem excelſum. Scribunt᷑ hecver ba Mat. xvij. c. Rem grandẽ at⸗ ꝙ; mirabilẽ oꝑatus eſt xpᷣs in ſua trãſfigura⸗ tione iocunda. Ad cui ſpectaculũ delectabi le ad oẽs aplos voluit adeſſe. Tũ qꝛ ſecreta nõ ſunt oĩbo reuelãda.tũ qꝛ debẽt a maioꝛib⸗ in alios deriuare ſicut fit in celeſti ierarchia. vt refert Dioniſiꝰ. Lũ etiã vt Damaſ. dicit. Ne iudas indignus interueniſſet q nec ſolꝰ repellẽdꝰ erat ne ad inuidiã indignationẽq; pꝓuocaret᷑.Admiſſi ſunt vero tres. Petrus ꝓ pter pᷣrogatiuã feruoꝛis fidei. Johãnes ꝓprt excellentiã virginitatis.et Jacobo ꝓpter pꝛio ritatẽ martyrij.qꝛ pꝛimꝰ ſuſtinuit martyriũ Apter xpᷣm. vt ptʒ Actuũ.xij.c. His reuelata ſunt altiſſima myſteria xpᷣi q̃ nullus valeret ingenio ac ꝓpꝛijs ſenſibo cõpꝛehendere.Que m poſtmodũ ab eis pᷣdicata ſunt etab euan⸗ geliſtis deſcripta advtilitatẽ ⁊ eruditionẽ no ſtram. Pꝛopterea vt mens nja illuſtret᷑ veri tatis ſplendoꝛe.et dñm xpᷣm pio veneremur affectn. in pᷣſenti ſermone de triplici ſublimi excelſaq; dignitate ſaluatoꝛis nr̃i. dicemus guratione monſtrauit. Pꝛima dicit᷑ caritatis. Becunda ſuperioꝛitatis. — Eeinegualitans. . . .. e claritate coꝛpis xpᷣi in tranffiguratiõe in qua monſtrata fuit diſcipulis dignitas eius. ¶ Lapitulum pꝛimũ. Pꝛima ſubli dñi ieſu xpᷣi triba apłis demõſtrata ðꝛ claritatis.vt eni inqͥt matcheꝰ.Crãſ⸗ figuratꝰ eſt añ eos.nõ ꝙ mutauerit liniamẽ ta coꝛꝑis vel amiſerit pꝛiſtinã foꝛmã et faciẽ vt Hiero.ait.ſed ꝓpter claritatis vultꝰ eius immenſitatẽ de q̃ ðꝛ. Reſplẽduit facies eius ſicut ſol ⁊ veſtimẽta eiꝰ facta ſunt alba ſicut nix. Placuit aũt ſibi ſic trãſfigurari ⁊ clarita tem oñdere.qm̃ pᷣnunciata paſſione ſua diſci pulis vt ſcribit᷑ math.xvi.c.illos induxitad ſue paſſionis ſequelã dicẽs. Si qͥs vult poſt me venire.ſ.meã doctrinã et facta ſequendo ab neget ſemetipᷣm.i.affectũ humanũ non ſo lũ meã paſſionẽ nõ impediẽdo ſed etiã me in hoc imitãdo.et tollat crucẽ ſuã.i.paratꝰſit in animo volũtarie crucẽ poꝛtare in q̃ crucifi⸗ gatur ignominioſe ſᷣm NHico.delira.O poꝛ⸗ tet aũt ad hoc ꝙ aliqͥs directe ꝓcedat in via ꝙꝙ finem aliqualiter pᷣcognoſcat. Et pᷣcipue qñ via eſt difficilis aſpera et laboꝛioſa.finis vero iocundꝰ. Cũ xpᷣs ꝑ ſuã paſſionẽ ad hᷣ euenerieye gloꝛiã obtineret nõ ſolũ aĩe quã habuit a pncipio ↄceptõis ſed etiã coꝛpoꝛis ſ̃m illud LQuc.vlti.ca.O poꝛtuit pati xpᷣm et ita intrare in gloꝛiã ſuã. Ad quã etiã ꝑducit eos qͥ veſtigia ſue paſſionis ſectant᷑. Jõ ↄue⸗ niens fuit vt diſcipłis gloꝛiã claritatis oſtẽ⸗ deret.cui ſuos electos cõfigurabit. VUñ Pau lus ad ph ilip.c.iij dicebat. Saluatoꝛẽ ex⸗ pectamus dñm ieſum xpᷣm qͥ refoꝛmabit coꝛ pus humilitatꝭ nr̃e cõfiguratũ coꝛꝑi clarita tis ſue. Sed vt ꝑs iſta lucidiꝰ explanet᷑ tria erunt dubia declarana. Pꝛimũ vtrũ claritas illa quã xpᷣs oñdit in fa cie fuit in eius coꝛꝑe ſicut in ſubiecto. Gcõm vtrũ illa claritas fuit gloꝛioſa. rein trũ ꝑ claritatẽ cõnenienter ſiguifi⸗ cetur gloꝛia coꝛpoꝛũ beatoꝝ. M ¶ Ad peimit dubin rũdet Alexan. in.iij. vo⸗ lumine ſumme. O claritas illa fuit in coꝛpe xp̃i tãq; in ſubiecio nõ tm̃ in aere circumſtã⸗ te. Inqͥt eni Lucas.ix.c. Facta eſt dũ oꝛaret ſpẽs eiꝰ altera.i.alteratavt dicit glo.qð nõ pᷣt eſſe niſi fieret immutatio circa ip̃am. Aliter tñ erat claritas in veſte.et aliter ĩ coꝛꝑe.qꝛ in coꝛꝑe erat ab exterioꝛi vt dicetur. et ita vt in mis et excelſa dignitas ſbiech lendo⸗ cter fͤang con giitinfu inſabie figuran nal ſummpl iüc Cmn cloricate Olkde fagack giocus W We⸗ ſho nüiie nein fic lxit ⸗ nninuan uo cñ hordin oünme mugson⸗ erllomi wwephe an Wene rit uſig Obe M ic⸗ ien ünden du I coend ſoti (töin feinmort nul Zn ude⸗ Oipe ſemoni Dicch Mrenge ciug. i donnen iiun, — nnnſimni Manlsdgin XMlulmdini erril Usdenöteng naennhe Ti enuraugi inin einifmniti Miniſit ſantabeie rifigenmitan unſoneſun llosindart nifun ſennnn Wübuanmnäie. Nhidoſclenir Mſciionri direan un ni no ſoli isſeletieß⸗ onniteßtt A giti ngin i icninnphſß 4mr, ſtunuiln mücenent ſubieeto. ſed in veſte ab exterioꝛi.ſa ſuꝑfuſo ſplendoꝛe faciei. Rõ aũt quare claritas fuit in coꝛꝑe ſiẽ in ſubiecto nõ in veſte.qꝛ veſtis nõ erat gtoꝛificabilis.ſed bñ erat gloꝛificabi le coꝛpꝰ. et ꝓpter hoc ad oſtendendã gloꝛiã qᷓ erit in futura reſurrectõe q̃ erit in coꝛꝑe ſicut in ſubiecto. ſic debuit eſſe claritas illa in trãſ figuratõe. Ad ſcᷣm dubiũ rñdet ſanctus .* tho.iij.pte.q.xlv.e claritas illa quã xpᷣs ai ſumpſit in tranſfiguratõe fuit claritas gloꝛie ;tũ ad eſſentiã:nõ tñ q;tũ ad modũ eſſendi. Claritas enĩ coꝛꝑis gloꝛioſi deriuat᷑ ab aĩe claritate. vt Augꝰ. dicit in epła ad dioſtoꝛũ. Silxr claritas coꝛꝑis xpᷣi in trãſfiguratõe de riuata eſt a diuinitate ipius vt Damaſce. di⸗ cit.⁊ a gloꝛia aĩe eiꝰ x eni a pᷣncipio ↄceptio nis glia aie nõ redũdaret ad coꝛpꝰ ex quadã diſpenſatõe dinina factũ eſt. vt in coꝛꝑe paſſi bili nre redemptõis expleret myſteria. Non tñ ꝑ hoc adempta eſt ptãs vxpᷣi deriuãdi glo⸗ niã aie ad coꝛpꝰ.Eth̊ idẽ fecit q;tũ ad clan⸗ tatẽ in tranſfiguratõe.alit᷑ tñ qᷓ; in coꝛꝑe glo⸗ rificato. Hã ad coꝛpus gloꝛificatũ redũdat claritas ab aĩa ſicut quedã q̃litas ꝑmanens coꝛpꝰ efficiẽs. Vñ fulgere coꝛꝑaliter non eſt miraculoſum in coꝛꝑe gloꝛioſo. Sʒ ad coꝛ⸗ pus xp̃i in tranſfiguratõe deriuata eſt clari⸗ tas a diuinitate et aia eiꝰ nõ ꝑ modũ qualita tis immanẽtis et afficiẽtis ipᷣm coꝛpus.ſed magis ꝑ modũ paſſionis trãſeuntis ſicut cũ ger ũllum inat᷑ a ſole Vñ ille fulgoꝛ tũc in coꝛ poꝛe xpᷣi aparẽs miraculoſus fuit ſicut et H ipᷣm ꝙ ambulauit ſuper vndas maris.Exq̊ noõo tenet᷑ opinio Hugonis de ſctõ victoꝛe qͥ dirxit. O xpᷣus aſſumpſit dotes claritatis in traſfiguratõe:agilitatis ambulãdo ſuꝑ mare BDubtilitatis egrediẽdo de clauſo virginis vtero.qꝛ dos noĩat quandã qualitatẽ imma nentẽ coꝛꝑi gloꝛioſo.ſed miraculoſe habuit ea q̃ ꝑtinent ad dotes.Et eſt ſimile q;tum ad aiĩam de viſione qua paulus vidit deũ in ra⸗ ptu Illa &D claritas fuit claritas gloꝛie mõ di cto.ſed nõ coꝛꝑis gloꝛioſi. Ideo inqͥt Beda ſuꝑ.xvij.c. Matthei. In coꝛpe moꝛtali oſtẽ⸗ dit nõ immoꝛtalitatẽ ſed claritatẽ ſimilẽ futu re immoꝛtalitati. Sed ꝓpter dicta querũt nõ nulli.An ſolũ chꝛiſti coꝛpus fuit tranſfigu⸗ rabile. nam ſcribit᷑ de moiſe Exodi. xxxiiij.c. Oe apparuit facies eius coꝛnuta ex cõſoꝛtio ſermonis dñi ex maximo ſplẽdoꝛe. Et.ij.ad Coꝛinth.iij.c.dicit᷑.ꝙ nõ poterãt filij iſraal intendere in faciẽ moiſi ꝓpter gloꝛiã vultus cius. Inſup de beata virgine dicit glo. ſug illo verbo Math. i. c. Nõ cognoſcebat eam donec peperit filiũ ſuũ pꝛimogenitũ. quia io ſeph mariã facie ad faciẽ videre nõ poterit. Quare videt᷑ ꝙ coꝛpus moiſi et virginis fu⸗ it tranſfiguratũ. Ad hoc dicit Alexan.in. iij. vbi ſupᷣ.ꝙ aliter fuit ſimilitudo gloꝛie in fa⸗ cie moiſi.in beata virgine et in coꝛꝑe xpᷣi. In facie nãq; moiſi et beate virginis fuit ſimili tudo claritatis qui erat alterius generis ſim — pliciter q; claritas gloꝛie. Sed in coꝛꝑe xpᷣi fuit claritas q̃ erat eiuſdẽ generis cũ clarita⸗ te gloꝛie.et ſi nõ ſimplr̃ tñ ſᷣm ꝑtẽ. Et hoc eſt ꝛ radius claritatis in facie moiſi fuit a cõ⸗ ſoꝛtio dei quẽ habebat ſpũaliter in mẽte. Si militer radius claritatis in facie virginis e⸗ rat exoſoꝛtio dei quẽ nõ ſolũ habebat ſpũali ter in mẽte:ſed etiã coꝛꝑaliter in ventre. Sʒ in coꝛpe xpᷣi fuit claritas ex vnione cum di⸗ uinitate ⁊ aĩa in ꝑte ſuꝑioꝛi beata.Et ꝓpter H̊ nulla alia oſtẽſio claritatis debuit dici tranſ figuratio ſicut iſta. qꝛ ſolũ illa q̃ eſt in expſſa ſimilitudine ad gloꝛiã dʒ dici trãſfiguratio. Et ſi ad hoc diceret᷑ ꝙ claritas moiſi fuit ma ioꝛ claritate xp̃i eo ꝙ nõ poterat p̃cipi niſi ve laret. ergo magis fuit oſtẽſiua claritatis glo rie. Rñdet Alex.ꝙ nõ fuit copioſioꝛ claritai gloꝛie moiſi q́; claritas coꝛꝑis xpᷣi. Ham q; claritas faciei moiſi non poſſet videri fiebat nõ qꝛ maioꝛ eſſet ſʒ qꝛ offendebat ⁊ diſgrega bat viſum. Sicut etiã videmus de claritate ſolis qͥ ꝓpter hoc nõ pᷣt videri. Sed claritas apparens in facie xp̃i erat delectans viſum⁊ cõfoꝛtans.ſicut claritas gloꝛie q̃ confoꝛtat et coꝛroboꝛat viſum. Vñ Apocałxxi.c. Clari tas ciuitatis ſuꝑni ↄparat᷑ iaſpidi cuiꝰ clari tas demulcet⁊ delectat aſpectũ. Sʒ his obij cipᷣt.qꝛ ðꝛ ꝙ claritas coꝛꝑis xpᷣi fuit ſitis cla ritati ſolis qᷓ videri nõ pᷣ̃t.̊ nec ita videri po tuit claritas coꝛꝑis xpᷣi. Rndemus ꝙ clari⸗ tas coꝛꝑis xp̃i ðꝛ ſił is claritati ſolis.qꝛ ſol ex cedit ĩ lumine oẽs blanerge Tñ gloſa dicit Math. xvij.c. Reſplenduit facies eius ſicut ſol plus certe q;ᷓ ſol ſed nõ habuit exemplum maiꝰ cui ↄpararet. Sivero aliqͥs q̃reret cur nõ cõparata fuitclaritas illa claritati iaſpi⸗ dis ſicut ſolis. Dicimꝰꝙ Iʒ claritas iaſpidis ſit delectabil nõ tñ ita eſt oib nota ſicut clari tas ſolis. Ad terciũ iã dubiũ eſt deueniendũ an. ſ.p claritatẽ ↄuenient ſignificer gla coꝛ⸗ poꝛũ btõꝝ.Etvidet᷑ ꝙ nõ Hã claritas nõ ſo lũ eſt coꝛpm gloꝛificatoꝝ ĩmo et cõis alioꝛũ coꝛꝑm.Cõuenientioꝛ aũt eſt oſtenſio facta ꝑ ꝓpꝛietates ꝓpꝛias ſicut ꝑ agilitatẽ impaſſibili tatẽ ⁊ ſubtilitatẽ qᷓ; ꝑ cões. Ad hoc ita pulcre dicit Alexander.qꝙ cum ſint quattuoꝛ pꝛo⸗ pꝛietates ſ'm quas oſtendit᷑ gloꝛificatio coꝛ poꝛum ipa claritas eſt pꝛincipalis ad quan cõſequunt᷑ cetere. Naturã eni lucis cõſequit ſubtilitas. vñ lux ꝑ naturã hʒ ſubtilitatẽ ad penetrandũ coꝛꝑa maxime coꝛpoꝛa tranſpa⸗ rentia ſic ptʒ in lapide criſtallino qͥ penetrat aluce. Silr ad ipᷣam cõſequitur agilitas.vn motus vel mutatio eius fit qſi ſubito. Siltr. ad ipᷣam cõſequit᷑ impaſſibilitas.vñ etiã nul lum inquinamẽtũ patit᷑ ab alijs. Quia q̊ cla ritas pꝛeſupponit oẽs alias ꝓpꝛietates qᷓ ſunt coꝛpoꝝ gloꝛificatoꝝ et nulla illarũ poĩt oẽs alias. J0 ↄuenienter fit oſtenſio gloꝛificatio⸗ nis coꝛpoꝛũ ꝑ claritatẽ. Iccirco dñs in euan gelio math. xiij.c. Significãs gloꝛiã reſur⸗ rectõis nõ multiplicat verba.ſed ꝑfecte inte⸗ gre et totaliter ſignificat ꝑ claritatẽ cũ dicit. Juſti fulgebũt ſicut ſol in regno patris eoꝝ. UVe aaritde moiſi et helie qͥ cũ cpᷣo reue⸗- renter loquebant᷑ exhibẽdo illi tãq;ᷓ vero deo re uja et honoꝛrẽ. (Lapitulũu. ij. Ecunda ſublimis ⁊ excelſa dignitas dñi ieſu xpᷣi aplis demõſtrata ðꝛ ſu⸗ vnũ ex ꝓphetis.iõ capita ꝓphetarũ induxitvt dr̃a appareat inter ſeruos et dñm oſtendẽdo ꝙ nõ erat helias neq; moiſes. ſʒ illis ſuꝑioꝛ immo et dum ſe angeloꝝ et hoĩm manifeſta⸗ ret. Ecce inqͥt Matcheꝰ. Apparnit illis moi ſes ⁊ helias cũ eo loquẽtes. Pꝛo clarioꝛe vᷣo huiꝰ ꝑtis intelligẽtia tria ſunt hic dubia de⸗ clarãda. s iter aparuerũt ibi moiſeset helias m quo diſcipuli cognouerũt ilo Terciũ quid loquebant. d pꝛimũ dubiũ diuerſimode rñdetur a multis. Quidã enĩ dicũt. ꝙ moiſes ⁊ helias nõ apparuerũt ibi vere ſʒ imaginarie. Alij ve “ ro ꝙ angeli ꝓ ꝑſonis eoꝝ ĩ aſſumptis coꝛꝑi⸗ bus in ipoꝝ.ſ.moiſi ⁊ helie ſiłitudine appa⸗ ruerũt. NHec fuit fictio.qꝛ illud angeli fecerũt et de intentione eoꝝ qð ipᷣi ꝑſonalit᷑ feciſſent Sicut etiã ðꝛ dñs locut ẽ ad moiſen qñ an⸗ gelus in ꝑſona dñi loquebat᷑. Nõnulli autẽ aſſerũt ꝙ apparuerũtibi moiſes ⁊ helias ve⸗ re. Sʒ apparuit moiſes ĩ ſuo coꝛꝑe aſſumpto ad tꝑs. Hoc videt᷑ dixiſſe Augꝰ.in li.de mi⸗ rabilibo ſacre ſcripture. Nec mirũ eſt ꝙ ꝓ tã magna re ad tꝑs reſurrexerit et realiter vene⸗ rit. Alex.aũt in.iij.dicit. apparuit ibi heli gas in coꝛpe et aĩa. moiſes vero in aĩa tm̃. Ut enĩ inqͥt Augꝰ.ad paulinũ ĩ li.de cura ꝓ moꝛ tuis agẽda.Alij ſunt humanarũ limites re⸗ rũ.Alia diuinarũ ſigna virtutũ.Alia ſunt q̃ naturaliter. Alia q̃ mirabilit᷑ fiũt Apparitio itaq; animarũ poſt moꝛtẽ ſᷣm limites reꝝ nõ perioꝛitatis. Quia enĩ vt ait Criſoſt. ) eſt poſſibilis ſed ſolũ ßm ſigna dininar vir⸗ tutũ ſiue ſolũ ſᷣm diuinã potentiã ⁊ nõ ſᷣm re rũ naturã.Aiĩa igit᷑ moiſt iaarui⸗ ibi yere ꝑ diuinã potẽtiã. Sicut diẽ Augꝰ. ꝙ aĩe mar rũ ꝑ diuinã potentiã pñt hoĩbus apparere. t de ↄfeſſoꝛe felice refert ipᷣm apparuiſſe ci ulibo nolanis piea ſe dilectꝭ cũ a barbaris no la oppugnabat᷑. Sʒ tüc reſtat qſtio n i aiĩa moiſi tm ſine coꝛꝑe apparuit cũ ipa ſit inſen⸗ ſibilis quõ potuit apparere aſpectibs aploꝝ. Ad qðõ dicendũ ꝙ ſubſtãtia ſpũalis apparet ſenſui duob modis. Uno mõ ꝑ coꝛpus aſ⸗ ſumptũ ſic apparet angelꝰ.Alio mõ ꝑ ſolã ſi⸗ militudinẽ coꝛꝑis quã facit in ſenſum et per quã ĩmutat ſenſum. Sicut enĩ an gelꝰ pote⸗ ſtatẽ hʒ ſupᷣ coꝛpoꝛa vt ſibi coꝛpus poſſit aſ⸗ ſumere ⁊ apparere ſenſui ꝑ illud. Ita hʒ potẽ tiã vt poſſit aliquã coꝛꝑis ſilitudinẽ in ocu⸗ lo efficere et ꝑ illã oculũ immutare vt ab oc lo ꝑ illã ꝑcipiat᷑. Sicut &̊ mediãte coꝛꝑe põt focere ſilitudinẽ q̃ ↄpꝛehendit᷑ ita et ſine coꝛ:- poꝛe. Sic aĩa ſancta q̃ᷓ gloꝛioſa eſt hz iſtã po tentiã.et hoc mõ potuit aia moiſi aparere o⸗ culis coꝛꝑalibo apłoꝝ ſine coꝛꝑis aſſumptõe id ſecundũ dubiũ rũdet Ambꝛo.ꝙ; diſci puli cognouerũt moiſen et heliam ex habitu verbis et interna reuelatõe.qͥ vt pie credi pᷣt q;pꝛimũ ibi aparuerũt poſtea ad pedes ieſu humiliter ⁊ reuerẽter dixerũt. Adoꝛamus te xpᷣe ⁊ benedicimꝰ tibi qͥ veniſti ꝑ crucè ⁊ paſ⸗ ſionẽ tuã redimere genꝰ humanũ.¶ Adter⸗ ciũvero dubiũ dicit LQucas.qꝙ loquebant᷑ de exceſſu quẽ cõpleturꝰ erat in hierm. Et vo⸗ cat exceſſum paſſionẽ eiꝰ. Pꝛimo /ꝓpter exce⸗ dentẽ paupertatẽ.qꝛ nõ habuit in cruce vbi reclinaret caput. Scðo ꝓpter excedentẽ hu⸗ militatẽ et obedientiã.Tercio ꝓpter exceden⸗ tẽ penalitatẽ. Quarto ꝓpter excedentẽ chari⸗ tatẽ.qͥbus virtutibus veluti q̃ttuoꝛ gemmis exoꝛnant᷑ q̃ttuoꝛ coꝛnua crucis.O q; affabi lis erat ex vtraq; pte collocutio illa. O q; be⸗ nigna erat vox ſaluatoꝛis.dũ moiſi et helie apłis audientibo loquebat᷑. Lũc petrꝰ ꝓru⸗ pit in mediñ ⁊ dixit.dñe bonũ eſt nos hic eẽ ſi vis faciamꝰ hic tria tabernacula.tibi vnuʒ moiſi vnũ ⁊ helie vnũ.Et vt dicit Luẽ.etiã et Marcus. Neſciebat petrꝰ qͥd diceret.Pꝛi mo qꝛ ibi ꝑpetuo eſſe cupiebat tanqᷓ; ſi in vi⸗ ſione claritatis coꝛpis xpᷣi beatitudo cõſiſte⸗ ret cũ beatitudo eſſentialiter cõſiſtat in viſio ne clara ipᷣius diuinitatis.licet aſpectus hu manitatis xpᷣi faciat ad pꝛemiũ accidẽtale q̃ ſancti maxime delectant᷑. CPetrus aũt in illa tranſfiguratõe nõ vidit diuinã eſſentiã ſicut paulus in raptu.ſed tm̃ eius humanitatẽ in conpti fonciba ſamge inepe ge godnait pbet mnanns runtoi⸗ Phüͤge⸗ miſeri quöedt quelig Zueioe clbatc tufien hobinn fet terei peneobt gofac⸗ CondC (inen oinal Giteos rüd Cepen o iin apni ſornri ſiſumne ſentoniy firredund hawüinc d Feinphe ſheifi ſtihnud⸗ heronet he Ni MMherq denbbebi intse nehier⸗ Nnbisloc reſunect⸗ (en el „ Mauie ir nüti⸗ meusdlg ite den enn indoen WMuinnitin ninpößnr bhiher gim Odasihm. n mmiſec Wabmnnsn gtogiſi hiorſeinten⸗ heapn lpünls wr mocot⸗ lonos b⸗ inſenſunge mi ngn Rusoſtt⸗ ud nt Utmgine igon nmnurentcen ürcnee kinaſiecn vuckhzii woiliapner⸗ npigaſunpin Atbroi nababin nor aruißt Aedes en Daozamn kigang; ni.. abeotne mraA. nend ꝗquã audierũt diſcipuli. foꝛma gloꝛioſa. Scdo neſciebat qd diceret. anct? effrem in quodã ſermone xpᷣm ita in⸗ troducit loquentẽ. Petre ſi hic mãſerimꝰ ver ba ꝓphetaꝝ qͥs adimplebit vt illud. Yoderũt manus meas et pedes meos ⁊ dinumeraue⸗ runt oĩa oſſa mea.Si hic mãſerimꝰ cirogra phũ adeqͥ ſdiuidet.qͥs debitũ ſoluet. Si hic mãſerimq dixi tibi.quõ fiẽt. Eccleſia ſuꝑ te quõ edificabit᷑ claues celoꝛũ qͥs accipiet aut quẽ ligabis vel ſolues.hec ille.O qᷓ; ſuauis qᷓ;ue iocũda erit viſio diuinitatis.qũ ita dele ctabat coꝛ petri aſpectꝰ humanitatꝭ.petebat tria fieri tabernacula.vnũ ꝓ xpᷣo in q̊ ipᷣe co⸗ habitaret aliud ꝓ moiſe in qᷓ icobus ꝑmane ret.terciũ ꝓ helia in qᷓ moꝛaret᷑ iohãnes.O petre oblitus videris ꝓximoꝝ tuoꝛũ et oim q ſcripti ſunt in libꝛo vite nõ ꝓ tã paucis de us fact eſt hõ.nõ tã exiguus erit numerꝰ ele Kene paſſione xpᷣi ſe regnare putabat. Ideo Lerciũ vtrũ fili⸗ atre.⸗ Ad pꝛimi dubij ſolutiõʒ notadã ſunt tria theologica documẽta m doctrinã cti tho. P ꝓceſſio ctoꝛũ. Sʒ indulgendũ ẽ tibi qꝛ pᷣ nimia dul cedine poſtulas qð fieri nõ debet Pꝛopterea ipo ita loquẽte Ecce nubes lucida obumbꝛa uit eos. VUbi ſm doctoꝝ ſniam trinitas ꝑſo⸗ narũ diuinarũ aplis illis fuit demonſtrata. pr̃ aparuit ibi in voce.filiꝰ in carne.⁊ ſpi ritus ſanctꝰ i ſpecie nubis lucide.Quare aũt in baptiſmo apparnit in ſpecie colũbe ⁊ ĩ traſ figuratõe in ſpecie nubis lucide.dicit Alex. in.i.ſumme.x apparitio ſpũs ſancti fuit ad oſtenſionẽ plenitudinis greet veritatis que fuit redundans in xpᷣo in baptiſmo.ergo ap paruit in ſpecie colũbe ꝓpter fecunditatẽ.q̃ at tendit᷑ in colũba in qͥ ſignificat᷑ fecunditas gre in xpᷣo ad regenerationẽ et ſacramentoꝛũ ſanctificatõʒ. In tranſfiguratõe vero apparu it in nube lucida ad ſignificandũ plenitudi⸗ nẽ veritatis redundãtis in xpᷣo ꝑ modũ ðo⸗ ctrine. Nã plenitudoveritatis in xpᷣo fuit ſiẽ nu bes ex qᷓ generata eſt pluuia doctrine.Et ðꝛ nubes illa fuiſſe lucida.qꝛ de plenitudine veritatis eius accepimꝰ lumẽ fidei et doctri ne. Hiero.vero ſuꝑ math.dicit de petro.De frondibo aũt tẽtoꝛijs q̃rebat tabernaculũ.ſed nubis lucide operit᷑ vmbꝛaculo.vt diſcat in reſurrectõe nõ tegmine domoꝝ ſed ſancti ſpi ritus gloꝛia ſanctos eſſe ꝓtegendoos. Se eqlitate pr̃is ⁊ filij demõſtrata in voce Ercia ſublimis ⁊ excelſa dignitas dñi ieſu xpᷣi aplis demõſtrata ðꝛ equalitatꝭ dite.De hac ita ſcribit petrꝰ.ij.epła.c.i. Non enĩ indoctas fabulas ſecuti notã facimꝰ vo⸗ bis dñi nr̃i ieſu xpᷣi virtutẽ et pᷣſentiã. ſed ſpe Audierũt nãq; vocẽ pr̃is dicentẽ. hic eſt filiꝰ meuns dilectus in q̊ mihi bñ ↄplacui ipᷣm au cu latoꝛes facti illiꝰmagnicudinis. Accipi⸗ ens eni a deo pr̃e gloꝛiã et honoꝛẽ voce dela, pſa ad eũ huiuſcemõi a magnifica gla. hic ẽ filiꝰ meus dilectꝰ in q mihibñ cõplacui ipᷣm audite.Et hãcvocẽ nos audiuimꝰ de celo al latã cũ eſſemꝰ cũ ipᷣo in mõte ſancto. Qualis eniĩ pr̃ talis filius.Eternus pr eternꝰ filius. Immẽſus pr immenſus filiꝰ. Increatus pr ₰ℳ increatus filiꝰ. O mnipotẽs pr oĩpotẽs filiꝰ Ded ꝓ declaratõe huius ꝑtis tria ſunt hic darbi ecli nde. ðð Dꝛimũ vtrũ ꝓceſſio verbi in diuinis ↄgrue dicat eneriioo. Secundũ vtrũ orf̃ poſſit dici pncipiũ filij. gtre. it alius a i. pte. q.xx vij. Pꝛimũ documentũ . „. ο R . . .* TW in diuinis nõe aceipiẽda ſᷣm ꝙ eſt in coꝛpo ralibo vel ꝑ motũ localẽ. vel ꝑ actionẽ alicu⸗ ius cauſe in exterioꝛẽ effectũ. vt caloꝛ a calefa ciente in calefactũ. Sed ſm emanatoʒ intel ci eo a ligibilẽ. vtpote verbi intelligibilis a dicente qð manet in ipſo. Eſt ᷓ lo i intr. nõ ab extra.Exquo id qð ꝓcedit tali ꝓceſſu intelligibili.nõ eſt diuerſum ab eo a qᷓ pcedit nmo q;to pfectiꝰ pcedit tãto magis ẽ vnũ co a ꝗᷓ ꝓceditj Maniteſtü eſt eni ꝙ quãto aliqͥd magis intelligit᷑ tanto cõceptio intelle ctualis eſt magis intima intelligẽti ?⁊ magis vnũ. Hã intellectꝰ ſᷣm hoc ꝙ actu intelligit ſm hoc fit vnũ cũ intellecto. Vñ cũ diuinũ intelli gere ſit in fine ꝑfectõis neceſſe eſt ꝙ ver bũ diuinũ ſit ꝑfecte vnũ cũ eo a q ꝓcedit abſ q; diuerſitate. Secundũ documentũ a noĩle generatõis duplr vtimur. VUno mõ cõiter ad ola generabilia et coꝛruptibilia. Et ſic gene⸗ ratio nil aliud eſt q; mutatio de nõ eẽ ad eſſe coꝛruptioni o poſita. Et vtriuſq; ſubiectum eſt materia.et ſic nõ ponit᷑ in dininis. Scdðo mõ generario ðe ꝓpꝛie in viuentiby. Et ſic ge neratio ſignificatoꝛiginẽ alicuiꝰ viuentis/a pncipio viuente cõiuncto.et hec ꝓpꝛie ꝛ na⸗ tiuitas. Non tñ oẽ hmõi ðꝛ genitũ ſe ed pꝛie qð ꝓcedit ſm rationẽ ſimilitudis. Vñ pilus nõ habet rationẽ geniti et filij:ſed ſolũ qð ꝓ cedit ſm rõem ſilitudinis nõ cuiuſcũq;. ã vermes qͥ generant᷑ in aĩalibo nõ habẽt ratio nẽ filiationis licʒ ſit ſilitudo ſᷣm genꝰ. Sed requirit᷑ ad rõem talis generatõis ÿ ꝓcedat m rationẽ ſilitudinis in natura eiuſqẽ ſoe⸗ oĩe:⁊ equus ab equo i. Sic hõ ꝓcedit ab h In viuentib ergo q̃ depotẽtia in actũ vite p cedunt.ſicut ſunt hoĩes et aĩalia generatio vtrãq; generatiõʒ includit. Si aũt ſit aliq * 4 . vinẽs cuius vita nõ exeat de potẽtia in actã dicit. hoc nomẽ pꝛincipiũ nihil aliud ſi⸗ untli pcelſio ſi qᷓ in tali inuenit᷑ excludit oĩno pꝛi⸗ gnificat q;ᷓ illuda aliad Pcedit. oẽ eni aqᷣ nniie mã rõem generatonis. Sed pᷣt habere r'em aliqͥd ꝓcedit quocũq; mõ dicim ee pꝛincidii n ſ⸗ generatoõis qᷓ eſt ꝓpꝛia viuentiũ. Sicergo p⸗ um. Cuũ ergo py ſit a ̊ͥ ꝓcedit ali ſequit᷑ ma ceſſio verbi in diuinis babet rationẽ genera pf ſit pꝛincipin. Sʒ 3 B tripliciter obuceit. ſiin⸗ , tionis. pcedit eni ꝑ modũ intelligibilis acts Pꝛimo qꝛ pꝛincipiũ et ca idẽ ſuntem phᷣm. ilin nis qᷓ eſt operatiovite et a pꝛincipio ↄpiunco Sed nõ dicimꝰ prem eſſe cauſam filij ne in⸗ ſioſn et ſm rationẽ ſilitudinis:qꝛ cõceptio intelle curram erroꝛẽ Atrij.q dixit filiũ pcedere a eſne⸗ ccus eſt ſilitudo rei intellecte ⁊ ĩ eadẽ natura. pfe ſicut effectꝰ a cã.ideoq; eſſe pꝛimã eiꝰ cre incnhiune, qꝛ in deo idẽ eſt intelligere et eẽ. AUñ ꝓceſſio atura. Et ſpiritũ ſanctũ ꝓcedere ſicut creatu deiinte veerbi in diuinis ðꝛ generatio et iᷣm ꝓcedẽs rã vtriuſq;. Et ſᷣm h̊ neq; filiꝰ neq; ſpũs ſan ngice 382 fil. Si aut alids qreret.q̃re ꝓceſſio ver⸗ cceus eſſer verus de qð eſt ) veritale et fidẽ. hſſun Abi intelligibil in nobis nõ oꝛ generatio ſicut ergo ſicut nõ dicimꝰ prem ee cam filij ita ne⸗ nnigmn in diuinis. Rñdet᷑ ꝙ intelligere in nobis nõ q; pncipiũ. Scðo obijcit.qꝛ pᷣncipiũ ðꝛ re⸗ ruttidh eſt ipa ſubſtãtia intellectus. vñ verbuũ qð m ſects Dncihialt fili? eſſet hncipiar/ et ꝑ cõ enmse intelligibilẽ operationẽ ꝓcedit in nobis nõ ſequẽs creatꝰ q eſt falſiſſimũ. Cercioobüci Mrinng eiuſdẽ nature eſt cũ eo a à ꝓcedit. Ideo non tur qꝛ hoc nomẽ pꝛincipiũ a poꝛitate ſumit. tegſonni ꝓpꝛie et cõplete cõpetit ibi rõ generatõis. S Sed vt inqt Achanaſiꝰ.In hac trinitateni Stalii intelligere diuinũ eſt ipᷣa ſubſtãtia intelligen hil pꝛius aut poſteriꝰ nihil maius aut min? Noe Ber tis. Quare verbũ ꝓcedens ꝓcedit vt eiuſdẽ ergo pr̃ nõ debʒ dici pncipiũ fuij. Ad pꝛimi wosindin nature ſubſiſtens Et ꝓpter hoc ꝓpꝛie dicit᷑ ge obiectõʒ rñdet ſctũs tho.ꝙ greci vtunt᷑ indit benewl nitũ ⁊ filiꝰ. Terciũ documentũ ꝙ in diuinis ferenter in diuinis noĩe cauſe vel noĩe pꝛincei Woiediſd in onepecſſiones. verbi et amoris. Nam pij. Sʒ latini doctoꝛes nõ vtunt᷑ noie cie tſſz ſei ibivt dictũ eſt nõ eſt pceſſio niſi m actionẽ q ſolũ noie pncipij. Rõ eſt ꝙ bncipiũ eſt vmu ſeüna nõ tendit in aliqð extrinſecũ.ſed manet ĩ ißo nius q; ca.pꝛimꝰ eni terminus vel etiã pᷣma (plan agente. hmoi aut actio in intellectuali natu-⸗ ꝓs rei dꝛ bncipiũ ſʒ nõ ca. ̊ nomẽ ca videt ſuncon ra eſt actio intellectꝰ? actiovolũtatis.pceſſio impoꝛtare diuerſitatẽ ſubſtãtie ⁊ depẽdentiã ſerliten autẽ verbiattendit᷑ im actionẽ intelligibilę. alicui ab altero q nõ impoꝛtat nomẽ prni mmfin 2 Em aut operationẽvolũtat inuenit᷑ in nobis pij. In oĩbn eni cae generibo ſp inuenit᷑ dittö iliin quedã alia pceſſio.ſ.amoꝛis ᷣm quã amatũ tia inter cãm et illud cuiꝰ eſt cã fm aliquã ꝑ⸗ Ghu eſt in amãte.ſicut ꝑ cõceptionẽ verbi res di⸗ „ fectionẽ aut vᷣtutẽ. Sʒ noie pncipij vtimur olarur cta vel intellecta eſt in intelligẽte. Iſta lithe Hin his qᷓ nullã hmõi dram hũñt ſed ſolum ſᷣm usli: ceſſio amoꝛis in diuinis nõ ðꝛ generatio ſiẽ quenda oꝛdinẽ. Sicut cũ dicim punctũ e ſlaeſn dicit Atanaſiꝰ. Spũs ſanctꝰ a pr̃e ⁊ filio nõ pꝛincipiũ linee. Ael etiã cũ dicimꝰpꝛimã ꝑtẽ ſin mici factus nec creaiꝰ nec genitꝰ. Ro eſt qꝛ heceſt linee eſſe pncipiũ linee.Ad ſecundã obiectio nnotipn⸗ dra inter intellectũ ? voluntatẽ ꝙ intellectus ¶nẽ dicit pfatꝰ doctoꝛ. ꝙ apud grecoſ inuenit᷑ nnuoni fit in actu ꝑ hoc ꝙ res intellecta eſt in intelle de filio vel ſpũ ſancto dici ꝙ pᷣncipient. Sʒ Minscoi⸗ ctu bm ſuã ſimilitudinẽ. Colutas aüt fit in⸗ boc nõ eſt in vſu latinoꝝ. qꝛ licet attribuam lmanonn actu nõ ꝑ hoc ꝙ aliqᷓ ſił itudo voliti ſit in vo pfialiqͥd auctoꝛitatis rõe pꝛincipij. nihil tñ Nnn. Ner⸗ lente ſed ex boc ꝙ volũtas hʒ quandã incli-⸗ ad ſubiectõʒ vel minoꝛationẽ qcuq; mõ pꝑli⸗ tniftch nationẽ in rẽ volitã. Oꝛoceſſus ergo q atten nẽs attribuimꝰ filio vel ſpũi ſctõ vtvidet oi mſlin ditur m actionẽ intellectꝰ eſt m rõem ſili- erroꝛis occaſio. Ad terciã obiectõʒ rĩdemꝰ. Nrann tudinis.Et iõ pᷣt hr̃e rationẽ generatõnis ꝓꝙlicet 6 nomẽ pꝛincipiũ q;tũ ad illud a ᷣ im Könſaline oẽ generãs generat ſibi ſile. pceſſio aũt ꝗᷓ at⸗ ponit᷑ ad ſignificandũ videat᷑a poꝛitate ſum ſnſiinf tendit᷑ m actionẽ volũtatis nõ ↄſiderat᷑ ßm ptum.nõ tñ ſignificat pꝛioꝛitatẽ ſed oꝛiginẽ. Pdimi rõem ſilitudinis ſʒ magis ſᷣm roem mouen⸗ ¶ erciü dubiü erat vrr ũ fili? in diuinis ſit günni tis ⁊ impellẽtis in aliqͥd. Et iõ qd ꝓcedit in aliꝰ a pfe. et arguũt qͥdãꝙ nõ.nã 'm grãma⸗ ſlirn diuinis ꝑ modũ amoꝛiſnõ ꝓcedit vt genitũ ticos.Alieſt relatiuũ diuerſitatis ſube.li ntici vel vt filiꝰ ſed magis pcedit vt ſpũs qͥ noie filius eſt aliꝰ a pꝛe videt᷑ ꝙ ſit a pr̃e diuerſus ſanide quedã vitalis motio et impulſio deſignat. qð eſt ſnĩam doctoꝝ. Inqͥtenĩ Aug'.vij. tein ꝓut aliqͥs ex amoꝛe ðꝛ moneri vel impelli ad de trini.Cũ dicimus tres ꝑſonas nõ diuer⸗ Sanlin aliqd faciendũ.¶ Secundũ dubiũ erat vty ſFitatẽ intelligere volumus. Et Ambꝛo. in . i. ſoſttnn pr̃ poſſit dici pꝛincipiñ filij. Ad h̊ dicit Au⸗ detrini. ater et filius diuinitate vnũ ſunt. fiönnn guſti. in. iii. de trini. ater eſt pꝛincipiũ to⸗ nec eſt ibi ſubſtitie ora neq; vlla diuerſitas. inin tius deitatis. Sanct vo tho. l. pte. q. xxxij. Et Oilarius in li. de trini. In diuinis ꝑſo⸗ aiche aorirnte inr Iubaminon Mmuiusant ni Ninn in Agräymnku nieyandin ünmini uitn ibneicni ponxnin ppinnadl tai nun ehdl i dian mit düniänhin uinis.nõ tñ dicimꝰ vnicũ deũ.qꝛ pluralitas nis nihil eſt diuerſum nihil alienũ nihil ſe⸗ parabile. filiꝰ nõ eſt alius a pre. Veruntñ cotrariũ videt᷑ eſſe. qꝛ Augꝰ. in li.de fide ad petrũ ait. Ana eſſentia pr̃is ⁊ filij et ſpũs ſcti in ꝗᷓ nõ eſt aliud pr̃ aliud filiꝰaliud ſpũs ſan ctus.q;uis pſonalit᷑ ſit aliꝰpr̃ alius filiꝰ aliꝰ ſpũs ſanctꝰ.Ad intelligendã itaq; veritatem dicit ſanctꝰ ho.i.ꝑte.q.xxxi. ex verbis inoꝛdinate ꝓlatis incurri᷑ hereſis. Ideo cũ de trinitate loq mur cũ cautela ⁊ modeſtig eſt agendũ.qꝛ vt Aug'. dicit in.i.de trini. Nec ꝑiculoſius alicubi errat᷑. nec laboꝛioſius ali quid querit᷑ nec fructuoſius inuenit᷑. O poꝛ tet autẽ in his ꝗᷓ de trinitate loquimur duos erroꝛes oꝓpoſitos cauere.inter vtrunq; tꝑate pꝓcedentes.ſ.erroꝛẽ Arrij.qui poſuit cũ trini tate pſonarũ trinitatẽ ſubſtantiaꝝ. Et erroꝛẽ Sabellij qͥ poſuit cũ vnitate eſſentievnitatẽ pſone.Ad vitandũ ergo erroꝛẽ vitare debe⸗ mus in diuinis nomẽ diuerſitatis ꝛoiffer⸗⸗ c jpede ver ⁊ gloꝛioſus viã ſummi boni nos docuit tie ne tollat᷑ vnitas eſſentie. Poſſumꝰ aũt vti noĩe diſtinctõnis ꝓpter oppoſitionẽ relatiuã. Et ſic ſi q; inueniret᷑ nomẽ diuerſitatis vel dre ſumendũ eſt ꝓ diſtinctõe. Ne aũt tollat᷑ ſimplicitas diuine eſſentie vitandũ eſt nomẽ ſepatõis vel diuiſionis q̃ eſt totius in ꝑtes. Pe tollat᷑ equalitas vitandũ eſt nomẽ diſpa ritatis. Ne tollat᷑ ſimilitudo:vitandũ eſt no⸗ men alieni vel diſcrepãtis.Ad vitandũ erro rẽ Sabellij vitare debemꝰ ſingularitatẽ ne tollatur cõicabilitas eſſentie diuine. Uñ Hi larius li.de trini. Patrẽ ⁊ filiũ ſingularẽ de“n — pᷣdicare ſacrilegiũ eſt. Debemꝰ etiã vitare no men vnici ne tollat᷑ numerus pſonarũ. Dici mus tñ vnicũ filiũ qꝛ nõ ſunt plures filij ĩ di deitatis cõis eſt. Qitamꝰ nomẽ cõfuſi ne tol laturoꝛdo nature a ꝑſonis. Uñ Ambꝛo.li.i. de trini. Nec ↄfuſum eſt qð vnũ eſt nec mul tiplex eẽ pᷣt qd indifferẽs ẽ. Vitandũ eſt etiã noms ſolitarij ne tollat᷑ ↄſoꝛtiũ triũ ꝑſonarũ Ad argumentũ vero dicendũ ꝙ hoc nomæ ali maſculine ſumptũ impoꝛtat diſtinctiõz ſuppoſiti.vñ filiꝰeſt alius a pre.ſ.eſt aliud ſup poſitum diuine nature ſicut eſt alia ꝑſona et glia hypoſtaſis. Eſt ergo filiꝰ alius a patre ſed nõ diuerſus neq; alienꝰ.Quia eni in di⸗ uinis eſt diſtinctio ſᷣm ꝑſonas nõ aũt ſᷣm eſ⸗ ſentiã.Dicimꝰpr eſt aliꝰa filio ſed non aliud Etecõtrario dicimus ꝙ ſunt vnũ ſʒ nõ vnꝰ. Equalẽ igit᷑ deo patri dei filiũ pᷣdicamus de q̊ dixit vox paterna vt ſupꝛadictũ eſt.hic eſt filiꝰ meus.ſ.naturalis.Alij aũt ſunt adopti⸗ ni in q̊ mihi bñ ↄplacui.i.in q̊ diuinũ bñpla citũ cõplebit᷑ de redemptõe mundi.Audien⸗ tes iſta diſcipuli ceciderũt in faciẽ ſuã.qꝛ ᷣm Hiero.ſuꝑ math. Humana fragilitas ↄſpe ctũ maioꝛis gloꝛie nõ ſuſtinet. Ab hac autẽ fragilitate ſanant᷑ hoĩes ꝑ xpᷣm eos ĩ gloꝛiã inducẽdo.Qõ ſignificat᷑ ꝑ hoc ꝙ acceſſit⁊ te tigit eos dixitq; illis Surgite nolite timere q leuãtes oculos neminẽ viderũt niſi ſolũ ie ſum. eo.ſ.qꝙ moiſes et helias reducti fuerant volũtate diu ina ad loca vñ fuerant abducti. Deſcendentib aũt illis de mõte pᷣcepit ieſus ne alicui viſionẽ dicerent donec reſurgeret a moꝛtuis filius hois.Que ꝓhibitio facta tt ſm doctoꝛes.nec alij audiẽtes xpᷣm eis appu ruiſſe in foꝛma gloꝛioſa ſcandaliʒarent᷑ po⸗ ſteavidẽtes ipᷣm pati tam ignominioſe.Ecce q̃t modis añ et poſt reſurrectionẽ ſuã ſalua⸗ toꝛ nr̃ allicere coꝛda hoĩm pcurauit ad ſuꝑ⸗ ne felicitatis deſideriũ.et tũ moꝛtales miſeri nõ niſi trãſitoꝛia bona iſta atq; terrena ſum⸗ mo ſtudio adipiſci conãt᷑. Ipᷣe dei filiꝰ deus Ipße ad regnũ celoꝝ nos inuitauit. Ipᷣe ĩ ſua trãſfiguratõe tribo aplis claritatẽ coꝛꝑis de⸗ lectabilẽ ⁊ oĩ ſuauitate repletã videri fecit.vt ſpꝛetis mundalib rebo ſuꝑna gaudia feruen tius affectarẽt. Ad q̃ nos ꝑducat ipᷣe qui eſt iaur et laudabil in ſecula ſeculoꝝ. Amẽ. Bermo terciuſdecimus de innocẽtia xpᷣi in quo cõfutat᷑ blaſphemia eoꝝ qͥ dicũt xpᷣm ſua culpa iud eis exoſum fuiſſe. Eccatumno fe⸗/ cit nec dolus inuentus eſt in oꝛe en. Verba ſunt pncipis aplo2n 2,pma ſua epla ca.ij. Iniqͥtas quo ã hoim ꝑuerſoꝝ vſq; adeo inualuit vt cũ audiuit pijſſimũ ſaluatoꝛẽ iudeis pcuran tibus ignominioſe crucis toꝛmentũ ſubijſſe. nõ ſine ipᷣiꝰ culpa factũ fuiſſe impꝛobe fateã tur.deteſtant᷑ paſſionis eiꝰ myſteria qͥ ꝓ no⸗ bis dignatꝰ eſt moꝛi.Et vt inqͥt petrꝰ. Tra⸗ debat iudicãti ſe iniuſte qͥ pctã nr̃a ꝑtulit in coꝛꝑęſuo ſuꝑ lignũ vt pciis moꝛtui iuſticie viuamꝰ.O bijciũt aũt nobis illi neqᷓ; qð nõ videt᷑ veriſile iudeos ita ↄcoꝛdit᷑ ita frequẽ⸗ ter ita hoſtiliter ↄ̊ xpᷣm fuiſſe ↄmotos niſi ali qͥd repᷣhenſione dignũ depᷣhendiſſent. Neq; pilatꝰ ↄ iuſticiã hoĩeʒ ſanctũ veluti ſeditio⸗ ſum et reũ ſcelerat ↄdẽnaſſet ad moꝛtẽ.Quã obꝛem vt hmõi ꝑditiſſimꝰ erroꝛ penitꝰ extin guat᷑ decreui de innocẽtia xpᷣiĩ h ſermõe diſ ſerere. O ñdamq; xpᷣm ieſuʒ deiꝛ virgis filiũ innocẽt᷑ paſſum.nõ ꝓpt᷑ aliqð eiꝰ pctm̃ qꝛ ab oĩ labe penitꝰ fuit ĩmunis ꝓut verba ppoſita dicũt in b de innocẽtia xpᷣi locuturi triplici ratione pꝛincipali ꝓbare illã cõtendemus. Pꝛima ro dicit gre plenitudo. Scecunda malitie cõſuetulo. exemploꝝ multitudo. de plenitudine gratie xpᷣi qua illiꝰ aĩa ful nctitate. gebat oĩ mundicia et ſa nima eius plena gra. Vñ ſcribit᷑ Jo nit in nobis. Et vidimus gloꝛiã eius gloꝛiã qſi vnigeniti a patre plenũ gratie ⁊ veritatis Quare vt diximus in ſuperioꝛibo nec pecca uit nec peccare potuit. Sciendũ tñ ſᷣm theo logoꝝ doctrinã et pᷣcipue Alexandri de ales in.iij. volumine ſumme.qꝙ in xpᷣo diſtinguit triplex gratia. zꝛima dicit᷑ vnionis. Becunda capitis. TZercia ſingularis ſanctitatis. ¶Pꝛima Reratiayhlomtod ẽqua dicit Au guſti. Maioꝛ gratia nõ pᷣt cogitari qᷓ; ꝙ filiꝰ hoiĩs fit filius dei. Ratio huius gratie eſt qꝛ nõ poſſibile ipᷣi creature humane ꝑ donũ cõ ditionis nature.ꝙ eleuet᷑ et diſponat᷑ ad di⸗ uinam vnionẽ.Et ideo neceſſaria eſt ei gra⸗ tia que eleuet et diſponat ipᷣm ad vnionẽ dei tatis.hanc aũt gratiã dicimus vnionis que in xpᷣo fuit pfectiſſima ſᷣm rationẽ cauſe fina lis. Nam vltimꝰ effectus gratie eſt nos vni⸗ re deo. Sed in alijs a xpo talis vnio fit ꝑ co gnitionẽ et amoꝛẽ. In xpᷣo vero nõ ſolũ per cognitionẽ et amoꝛẽ.ſed etiã in vnitate pſo⸗ ne. vt ſic idẽ filius qui et filius dei.et hec eſt maioꝛ vnio qᷓ poſſit eſſe vłexcogitari. Unde iſte eſt effectus pleniſſimꝰ qͥ poſſit eſſe gratie. BSecuũda gratia q̃ eſt in xpᷣo dicit᷑ capitis ſim qua eſt caput eccleſie etiã ſᷣm humanam naturã. Vñ ad Ephe.i.c.dicit apłs. Ipᷣm dedit caput ſuꝑ oẽm eccleſiã q̃ eſt coꝛpus eiꝰ hec vero gratia fuit in xpᷣo plena ſᷣm rõnem cauſe efficientis. Nã ſicut quedã luminaria pficiunt᷑ ſuo lumine ſolũ et nõ habent pote⸗ ſtatem influendi ſuũ lumen alijs.ſicut ptʒ de carbone. Quedã vero nõ ſolũ retinent ſuũ lu men in ſe. ſed ipᷣm influunt et illuminant alia coꝛpoꝛa. Sicut patet de flamma. Ita gratia xpᷣi radiat ab ipᷣo ad alios.non aũt gratia in alijs ſanctis.ſed tm̃ pficit ipoꝝ aĩas.nec ha⸗ bent poteſtatẽ influendi ip̃am. Et ꝓpter hoc ſicut lumen in flamma dicit᷑ lumẽ plenũ.lu⸗ menvero in carbone dicit᷑ ſemiplenũ.ita gra tia in xpᷣo ſᷣm quã eſt caput debet dici gratia plena. In alijs vero ſanctis reſpectu eiꝰ gra⸗ ¶ Capitulum pꝛimũ. Pꝛima rõ qua ꝓbamus innocentiã xpᷣi ðꝛ gratie plenitudo.Fuit nãq; a⸗ PHannis.i.ca. Verbũ caro factũ eſt et habita⸗ tia ſemiplena. Vnde Hugo in libꝛo de ſacra mentis ait. Sicut ſpiritus hoĩs mediãte ca⸗ pite ad mẽbꝛa deſcendit viuificanda. ſic ſpi⸗ ritus ſanctus ꝑ xpᷣm venit ad xpᷣianos cuiꝰ plenitudo quidẽ exiſtit in capite. participa⸗ tio vero in mebꝛis. Notandũ tũ hic ꝙ influ entia gratie a deo eſt dupliciter ſine medio ⁊ per mediũ. Sine medio xpᷣs ſᷣm ꝙ deus im mediate eſt datoꝛ gratie auctoꝛitate ⁊ in ꝓpꝛia rõne efficiẽtis.p mediũ xpᷣs ſᷣm ꝙ homo eſt datoꝛ gratie multis modis.Eſt enĩ mediũ ꝑ modũ fidei.ꝑ modũ meriti.ꝑ modũ deſidernj ſiue oꝛõnis.et ꝑ modũ diſpoſitõis.Eſt enim xpᷣs pꝛimo mediũ per modũ fidei ꝓut ipᷣe cõ ſideratur in fide Nam fides q̃ de ipᷣo ſiue de deo hoĩe eſt diſponit immediate aĩaʒ ad gra tiã ĩmo impoſſibile fuit ſine fide illa aliquẽ gratũ eſſe deo. Pꝛopter hoc dixit p̃ Hath. iij.et.xvij.ca. Hic eſt filius meus dilectus in q̃̊ mihi bñ complacui. Ibi gloſa.i.ꝑ ipᷣm alij mihi placẽt.Et Augꝰ. Sine fide mediato⸗ ris nullus vnq; placuit deo. Similiter xpᷣs eſt quoddã mediũ ꝑ modũ meriti qꝛ ꝑ paſſio nem ſuã meruit a patre vt daret᷑ gratia oĩb⸗ credentib in ipᷣm et amãtibus ipᷣm. Adhuc ꝑ modũ deſiderij eſt quoddã mediũ.qꝛ oĩbo credentibus oꝛat gratiã et deſiderat. Añ Jo hannes pma ſua canonica ca.i. Aduocatuʒ habemꝰ apud deũ ⁊ patrẽ dũm noſtrũ ieſum xpᷣm. Jpe ergo eſt mediũ ſicut aduocatus et oꝛans vt det᷑ nobis gratia. Inſuꝑ eſt mediũ ꝑ modũ diſpoſitõis q;tum ad naturã.qꝛ to⸗ ta humana natura añ incarnatõʒ erat digna odio ⁊ repꝛobatõe ꝑ peccatũ oꝛiginale.Sed cũ fuit humana natura aſſumpta a filio deiĩ vnitate ꝑſone diſponebat᷑ rõne pᷣdeſtinatoꝛũ ad gratiã diſpoſitõe cõgruitatis ſiue digni⸗ tatis. Sicut ̊ ꝑ vnũ hoĩem fuit lapſa.itaꝑ vnũ hoĩem deũ.ſ.xpᷣmꝑ vnionẽ cum deitate fuit diſpoſita ad iuſtificatiõʒ. ¶ Cercia gr̃a que eſt in xpᷣo dicit᷑ ſin gularis ſanctitatis q̃ fuit in eo plena ſᷣm rationem cauſe foꝛmalis plene infoꝛmans aĩam xpᷣi et pleniſſime oẽs vires eius q;tum ad oẽs actus ipᷣarum.quia in ipᷣa aĩa xpᷣi eſt gratia cognitionis et verita tis omniũ.Et hec ꝑficit q;tum ad actum ra tionis. Et ꝑficit q;tum ad actũ cõcupiſcibi⸗ lis qui eſt amoꝛ bonitatᷣ. Et etiã ꝑficit q;tũ ad ʒelũ iraſcibilis. In alijs vero ſanctis licʒ infoꝛmaret ſᷣm excellentiã ad vnũ actum nõ tñ ad oẽs actus.Et cũ in alijs ſanctis ſit pᷣ⸗ eminentia reſpectu alicuius doni.In xpᷣo tñ eſt peminentia reſpectu oĩm donoꝝ.quia nõ habet gratiã ad vnũ actum gratie tm̃: ſed ad omnes.Et hoc eſt qdð dicit Augꝰ.ꝙ accepit quicfin tütot⸗ gol neae clligati⸗ cieſtcap gatarpr c'Cir tio ſunc⸗ ſohote⸗ Aniun ii hoin iniponoſ heyirtue ſogunm ſintonina iUointio piſchi n ſinediuinä nishocmun heohuitvirn fiderſant! nict eſ⸗ llo poten ſe denuun ſurdenan hhcipiü c⸗ locficve Ggtiscte Voeniüs Wihs Mlh⸗ dicendin utaj mutdit lolgof⸗ wertinn W Gesdta guniber libenlin Mlenserg dabant 5 ſan die nohegna ugtni⸗ frintin ſansn Peraugig luofohp pantml gccpiter nöͤhinn cchaldeh crilvdeien Spinteng cnuafnns⸗ iin apn gncd, andändco, Plickeſein oxpsfn dani ncortin Nis Ei i⸗ wigwin dihoſtüdin wdiſi iti. itciehziin mmurin 1ie ikilla i bodict Det usnanlan Nigoiginn Gefide nedt⸗ u Sinüͤn⸗ winaugni⸗ rndt idümnokn iſon uin tia. Jinn inaieNN Cingn nu,ud ir infunn ninsſinedi⸗ m futlytin nionian m ii Crig Ens unidl mautſiml⸗ is nſ r, ns mnnn Giionis aſen n ag Actunt Sunad Mnn xi anic⸗ laüͤgfii⸗ gratiã totaliteret vniuerſaliter. ALnde cõpa ille heroꝛcus vel diuinus nõ differt a virtu⸗ te cõiter dicta.niſi ſᷣm fectioꝛẽ modũ inq;dti ſ. aliqs eſt diſpoſitus ad bonũ quodã altioꝛi culi ad figuras alias angulares. Circuuus enĩ eſt capaciſſima figura reſpectu aliarũ:ita ratio gratie xpi ad gratias alion ſm plenitu gratia xpᷣi capaciſſima ẽ. Capax qpe eſt oĩis actꝰ cuiuſſibet virtutis qð nõ eſt in alijs gra tijs ſanctoꝝ. Cõtra iſta poſſʒ qͥs arguẽdo di cere. in xpᷣo nõ fuit plenitudo gr̃e. Nã in xpᷣo hoĩe nõ fuerũt oẽs virtutes. Sed nõ eſt plenitudo gratie ſine plenitudine oĩm virtu tũ.ergo in ipᷣo nõ fuit pleniſſima gratia. Hã in ipᷣo nõ fuit liberalitas et magnikficẽtia.qꝛ he virtutes hñt actũ ſuũ circa diu itias quas xpᷣs ↄtempſit. Scðo nõ fuit in ipo temperã tia ⁊ ↄtinẽtia.qꝛ he ſunt õ̊ ↄcupiſcẽtias pꝛa uas q; in xpo nõ fuerunt.Cercio ſᷣm phᷣm in ſiue diuinũ habitũ qui attribuit᷑ hoĩbo diui⸗ nis.hoc autẽ maxime cõuenit xpᷣo.ergo non babuit virtutes ſed aliqͥ d altiꝰ virtute. His⸗ rñdet ſant? tho.iij.ꝑte.q.vij. O ſicut gratia reſpicit eſſentiam anime. ita virtus reſpicit eius potentiã. Unde opoꝛtet ꝙ ſicut poten⸗ tie deriuantur ab eius eſſentia. ita virtutes ſint deriuatöes quedã gr̃e. Quãto aũt aliqð pꝛincipiũ eſt pfectius tãto magis impꝛimit ſuos effectꝰ Vñ cũ gra xpᷣi fuerit ꝑfectiſſima cõſequẽs eſt ꝙ ex ipa ꝓceſſerint virtutes ad ꝑficiendũ ſingulas potẽtias aĩe q́ᷓ; ũ ad oẽs aie actus.Et ita xpᷣus habuit oẽs virtutes. Ad ülud vero qðᷣ inducebat᷑ de liberalitate. dicendũ ꝙ liberalitas et magnitficẽtia ↄmen dant᷑ circa diuitias inq;tũ aliqͥs nõ tm̃ exiſti mat diuitias ꝙ velit eas retinere pᷣtermitten do id qð fieri opoꝛtet. Ille aũt minime diui tias exuimat q penitus eas ↄtemnit ⁊ abijcit WPter ꝑfectõis amoꝛẽ. Et ideo in hoc ꝙ; xp8 oẽs diuitias ↄtempſit.oñditĩ ſe ſummũ gra dum liberalitatis et magnificentie.licet autt liberalitatis actũ exercuerit m ꝙ ſibi cõne⸗ niens erat faciẽdo pauperibo ero gari q̃ ſibi dabant. Ad illud vero qð tangebat᷑ de tẽpe rantia dicit ſanct tho. ꝙ licet xpᷣs ↄcupiſcẽ⸗ tias pꝛauas nõ habuerit. ꝓpter hoctñ nõ ex⸗ cludit quin habuerit temperantiã. qᷓ tãto p⸗ fectioꝛ eſt in hoĩe q;o magis pꝛauis cõcupi⸗ peratus in hoc differta ↄtinente. q; tempera tus nõ hʒ pꝛauas ↄcupiſcentias qᷓs ↄtinens patit᷑ vñ ſic accipiẽdo cõtinentiã ſicut pᷣs accipit. ex hocipᷣo xpᷣs ꝙ habuit oẽmyirtutẽ nõ habuit ↄtinentiã q̃ nõ eſt virtus ſed ali⸗ quid minus virtute. Ad aliud inſuꝑ qð di⸗ vij.ethi. Nirtus diuidit᷑ ̊ quendã heroicũ mõ q; cõiter oĩbus cõpetat. Unde ꝑ hocnö oſtendit᷑ ꝙ xpᷣs nõ habuit virtutes.ſed ꝙ ha buit eas ꝑfectiſſime vltra cõmunẽ modũ.ſi⸗ cut etiã Plotinus poſuit quendã ſublimem modũ virtutuʒ:quas eſſe dixit purgati ani⸗ mi. Sed adhuc dubitat᷑ de fide ſpeet penite tia que nõ vident᷑ fuiſſe in chꝛiſto. NHã fides elſt cum viſione enigmatica. Chꝛiſtus veo videbat ſine enigmate. Et ſpes ẽ expectatio future beatitudinis que nõ habet᷑. Ipᷣe aut iam beatitudinẽ habebat et nõ expectabat e,’“ä.· Poenitentia eſt virtus qua cõmiſſa cum emẽ⸗ dationis ꝓpoſito plangimus et odimus qd xpᷣo cõuenire nõ poteſt. Rñdet ad hoc Alex. de ales ꝙ ſunt quedã dona gratuita cum im perfectione. Quedã que nõ dicunt imperfe⸗ ctionẽ. Fides ergo eſt donũ gratuitũ cũ im⸗ perfectione. NHam aſſentit veritati quã nõ vi det. hoc qð dico aſſentire veritati ꝑfectionis eſt. Ded hoc qð dico quãꝗ nõ videt imperfe⸗ ctõnis. Spes etiã heret ſummo bono llud expectando. Expectare imꝑfectionis eſt. ſeld herere ſummo bono pfectionis. Similiter pnĩa eſt donũ gratuitũ cũ imꝑfectõe.penitẽ tia nãq; cõſiſtit in deteſtatione mali qð com⸗ miſſum eſt. deteſtatio mali dicit ꝑfectionẽ.ſʒ qð cõmiſſuʒ eſt dicit imperfectionẽ. Cũ ergo in ipᷣa gratia q̃ eſt plena immo pleniſſima ſi⸗ cut eſt gra xpᷣi nulla ſit imꝑfectio.ptʒ ꝙ non Ddebuerũt in ipᷣo eſſe dona gratiarũ cũ impfe ccione rõne ſue ꝑfectõis.Et ꝓpter hoc nec fi⸗ des in rõne fidei nec ſpes in rõne ſpei.nec pe nitentia in rone pnie debuerũt eſſe in xpᷣo.qꝛ „ ſub rõnibus iſtis dicũt imperfectionẽ. SGed/ illud ſoluʒ qð erat ꝑfectũ in iſtis donis fuit in xpᷣo. In ipᷣo enĩ fuit aſſenſus pꝛime verita ti qð eſt ꝑfectionis in fide. Sed illud qð eſt impꝑtectõis nõ fuit in ipᷣo.ſ.cognitio enigma tica. Similiter in ipᷣo fui „ . uit maximeqð eſt o⸗ fectõnis in ſpe.ſ.adheſio cũ ſummo bono.ſ, nõ cũ illa imperfectõne q̃ eſt expectatio boni qdᷣ nõ habet. Sic etiã qð eſt ꝑfectionis in pe nitentia fuit maxime in ipᷣo.qꝛ nunq; aliĩss . 9 . i⸗ tantũ potuit deteſtari peccatũ qᷓ;ẽtũ ipᷣe dete⸗ ſcentijs caret. Un ſᷣm phm. vij.ethi. Tem⸗ ſtabat᷑ qm̃ nunq; aliqs habuit tantã oppoſi⸗ tionẽ volũtatis ad malũ. Semꝑ ergo qð eſft abſoluta ſiue ſingularis ſanctitatis ipſius chꝛiſti. ergo in ipo ſ̃m ꝑfectionẽ oẽs virtuteſf oss gratie gratis date ⁊ oĩa dona ſpũs ſancii ru Virthre, iuꝑ qo d½ Veruntñ aliqui dubitãt an in xpᷣo fuerit o cebat᷑ de habitu heroico. Rñdetur ꝙ habitꝰ nũ timoꝛis.qꝛ Johãnes pꝛima ſua canonica „ Ea.iij.dicit. Perſecta charitas foꝛas mittit ti moꝛẽ. pfectiſſima aũt charitas fuit in chꝛiſto quare videret᷑ ꝙ nõ fuerit in ipᷣo donũ timo⸗ ris.Coõtrariũ tũ habet᷑ ꝑ Eſaiã qͥ ca.xi.ita di cit de xpᷣo. Requieſcet ſuper eũ ſpũs timoꝛis dñi. Pꝛopterea notãda ſunt vᷣba ſancti tho. in.iij.ꝑte.q.S.poſita vbi ait.q; timoꝛ reſpicit duo obiecia. Quoꝛũ vnũ eſt malũ terribile. Aliud eſt ille cuiꝰ ptãte malũ põt inferri. In xpᷣo fuit timoꝛ dei nõ quidem ſᷣm ꝙ reſpicit malũ ſeꝑationis a deo ꝑ culpã.nec ſᷣm ꝙ re⸗ ſpicit malũ punitõis ꝓ culpa.ſed ſᷣm ꝙ reſpi cit ipaʒ diuinã eminentiã ꝓut.iſ.aĩa xpᷣi quo dam affectu reuerẽtie mouebat᷑ in deũ a ſpũ ſancto acta.vñ ad Hebꝛe.v.c.dicit᷑. Exaudi⸗ tus eſt ꝓ ſua reuerẽtia.hũc aũt affectũ reue⸗ rentie ad deũ xpᷣs ſᷣm q; hõ p᷑ ceteris habuit plenioꝛẽ. Johãnes ᷣ cũ dicit. pꝑfecta cha⸗ ritas foꝛis mittit timoꝛem.loquit᷑ de timoꝛe ſm ꝙ reſpicit obiectũ qð ẽ malũ. Quare ſᷣm theologoꝛũ ſnĩam ⁊ veritatis doctrinã.Xpᷣs oĩ virtute oĩq; ſanctimonia pᷣditus fuit.erat totus dulcis.totꝰmodeſtus.oĩbo benefaciẽs et neminẽ iniuſte ledẽs.Et vt inqͥt Eſa.liij. ca. Vul neratus eſt ꝓpter iniquitates nr̃as.⁊ attritus eſt ꝓpter ſcelera noſrn. ¶ nõ eſt mirandũ ſi iudei perſecuti ſunt xpᷣm qui ſemꝑ malefacere ↄſueuerütt. Ecunda rõ qua pbamus innocentiã xpᷣi ꝛ malicie cõſuetudo. Populus nãq; indeoꝝ paucis dũtaxat exceptiſ coſuũeuit eſſe malꝰ a generatõe in generatõʒ. Põ eſt igit᷑ mirũ ſi innocentẽ filiũ virginis crucifigi ꝓcurauit. Et ne iudei conquerant de nobis quaſi vellemꝰ ipᷣos falſo ↄdemna⸗ re.ꝓducamꝰ in mediũ veteris teſtamẽti ſcri⸗ pturas q̃ apud eoſ etiã oĩveritate fulgere cre dunt᷑.Exo.xxxij.c.et Deutro.ix.c.dixit deꝰ moiſi. Cerno ꝙ ꝓpls iſte dure ceruicis ſit Et Nume.xi.c.Oꝛtus eſt murmur pꝓpli q̃ſi do⸗ lentiũ pꝛe laboꝛe ↄtra deũ. Et NHume.xiiij. ca.quaſi cõqueri viſus eſt deus dicẽs. VUſq; quo detrahet mihi ꝓpls iſte. Et Nume.xvi. ca. Murmurauit oĩs multitudo filioꝝ iſrł. Et egreſſa ira a dño ꝑcuſſi ſunt quattuoꝛde⸗ cim milia hoĩm. Et Nume.xxij.ca. Locutꝰ eſtpls cõtra deũ et ait.aĩa noſtra nauſeat ſu per cibo iſto leuiſſimo. Et Deutro.ix.ca.di⸗ „ xit moiſes.Cõtempſiſtis imperiũ dñi dei ve ſtri et nõ credidiſtis ei neq; vocẽ eius audire yoluiſtis ſed ſemꝑ fuiſtis rebelles. Et Ju. ij.ca. ſcribit᷑. Fecerũt filij iſrael malũ in ↄſpe⸗ etu dñi et ſeruierũt baalim ac dimiſerũt dim beñ pami ſuo durerateos deterraege tuth i,c ultitudo bermafima cöuenef pti et ſecuti ſunt deos alienos. Et infra. Ira tus dñs cõtra iſrael tradidit eos in mano di⸗ ripientiũ qͥ ceperũt eos ⁊ vendiderũt hoſtib- qui habitabãt ꝑ gyrũ.Et Juð.iij.c.Filij iſ⸗ rael habitauerũt in medio chananei et ethei et amoꝛrei et euei ⁊ iebuzei et phereʒei.et du⸗ xerũt vxoꝛes filias eoꝝ.ipᷣiqʒ filias ſuas eo⸗ rũ filijs tradiderũt et ſeruierũt dijs eoꝝ.fece⸗ rũtq; malũ ĩ ↄſpectu dñi et obliti ſunt dei ſui ſern ientes baalim et aſtaroth. Jratuſq; otra iſrael dñs tradidit eos in manibo regis meſo potamie ⁊ ſeruierũt ei octo annis. Et Judi. liij.c. Addiderũt filij iſrael facere malũ in cõ ſpectu dñi poſt moꝛtẽ aoth. Et tradidit illos dñus in manu Jabin regis chanaan. Et Ju dicũ.vi.c.Fecert filij iſrael malũ in ↄſpectu dñi qui tradidit eos in manus madian ſeptẽ annis et opꝛeſſi ſunt valde ab eis. Et Juð. x. ca. Filij iſrael peccatis veteribo nona iun⸗ gentes fecerũt malũ in cõſpectu dñi.et ſeruie unt idolis baalim et aſtaroth et dijs ſirie ac idonis et moab et filioꝝ ãmon et philiſtim. dimiſerũtq; dñm et nõ colebãt eũ. Cõtra q̊s iratus dñs tradidit eos in manꝰ philiſtino⸗ rũ et filioꝝ ammon.afflictiq; ſunt et vehemẽ ter oppꝛeſſi ꝑ annos decẽ et octo.Et.ij. Para lippo.xxiiij.ca. Pꝛincipes iuda dereliquerũt templũ dñi ſeru ierũtq; ſculp tilibo.⁊ facta eſt ira dei cõtra iudã.mitiebat eis ꝓphetas vt re uerterent᷑ q̊s illi audire nolebãt.Et.i.Eſdre ix.c.Peccauimus dñe grauitervſq; ad diem hanc ⁊ ꝓ iniquitatibo noſtris traditi ſumus ipᷣi et reges nr̃i et ſacerdotes noſtri in mani⸗ bus regũ terrarũ in gladiũ et captiuitatẽ.et ij. Eſdre.ix.ca. Patres noſtri ſuꝑbe egerunt et indurauerũt ceruices ſuas et nõ audierũt mandata ſua.et Judith.vij.c. Peccauimus cũ patribo nr̃is iniuſte egimꝰ iniquitatẽ feci mus.et Eſa.i.ca.cõquerit᷑ deus dicẽs.Fili⸗ os enutriui et exaltaui ipᷣi aũt ſpꝛeuerũt me. Cognonit bos poſſeſſoꝛẽ ſuũ et aſinꝰ pᷣſepe dñi ſui.iſrael aũt nõ cognouit me:ppls meus nõ intellexit.ve gẽti peccatrici populo graui iniqͥ tate ſemini neq; filijs ſceleratꝭ derelique rũt dñm blaſphemapherjrt ſanctũ iſrl abalie⸗ nati ſunt retroꝛſum. Et.Eſa.xxx.c. Populł⸗ enĩ ad iracundiã ꝓuocãs eſt et filij mẽdaces filij nolẽtes audire legẽ dei.et Jere.v.c.Au⸗ di popule ſtulte qͥ nõ habes coꝛ qui habẽtes oculos nõ videtis et aures nõ auditis.et Je remie.vij.ca. Nõ audierũt me inqͥt deus nec inclinauerũt aurẽ ſuã:ſed abierũt in pꝛauita⸗ te coꝛdis ſui mali.et Jere.xiij.c. Populꝰ peſ⸗ ſimus qui noluit audire verba mea. et Ba⸗ inopt minin Eechieli glionee⸗ cicls i gawagne nqneon⸗ gnoeran tanticc) bettonpo ſcdum hottcepen igſetiOn Muarorgu, ccupablẽ jnol Poofi ofeun Aup ineien ſtflius ſonen dia fias Anri ioſiion hotierg fomann Ntocini teinhe ſicns ſinpe Nnr Geſalns lamato⸗ Kunrofi Nonicha adl loboe⸗ Fuulte begluodie talib buoul caſon aügirn lerinae titnn Ganflo Gicge laatci ginſth Nbinin cdmengch andenin, iflinſtpn nidnse Jnggn nundam damnis Whemenuöini 5 Lmmaicrlis Gchmen Amuii ihaien nns cian gi ebeg Er d mi ong lun⸗ Nndaſeut wchadeſie inonaphlkn nä. Gy unad wihr igſannwe iida n Mpalliind Nas hu lchin Eudr mienizn ſdis aulns esnthue E waö uden huiae ſll usdidn i⸗ ſnanin ai itnentn aſius te bopb in minimã. populus eſt enĩ dura ceruice. Et Eʒechielł.ij.ca.Filij dura ceruice et indoma bili coꝛde ſunt ad quos ego mitto te.Et Eʒe chielis.viij.ca. Iniquitas domus iſrael ⁊ iu da magna ẽ valde.Quid ad hec ⁊ multo plu n que omittimꝰ iudei poterũt reſpõdere.aut quõ excuſare valebũt iniquitatẽ ipᷣoꝛum. tot tantiſq; vocibus pꝛedicatã. Sicut in quoli bet tempoꝛe erga deũ ingratiſſimi ſunt repꝑti. ſic dum in ꝓpꝛia venit et homo factus eſt eũ nõ receperũt immo ſibi vſq; ad moꝛtẽ fuerũt infeſti. Qui tũ obliqui adhuc de xpᷣo pꝛeſu⸗ munt.arguũtq; cõtra nos dicentes ipᷣm fuiſ ſe culpabilẽ et peccatoꝛẽ potiſſimũ ꝓpter tria. Kein ter offenſionem. ecundo /ꝓpter violationem. Percio ꝓpter indignatioanee. rimo iudei dicun iſſe culpabilẽ ꝓter offenſionẽ. Quia pᷣdicauit iudeis illos offendendo.hoc autẽ fieri nõ debuit.qm̃ vt Aug'. dicit in libꝛo de agone xpᷣiano.in ho mine ieſu xpᷣo ſe nobis ad exemplũvite pᷣbu⸗ it filius dei.nos vero debemus vitare offen⸗ ſionẽ nõ ſolũ fideliũ ſed etiã infideliũ.ſᷣm il⸗ lud.i.ad Coꝛint.x.ca. Sine offenſione eſto te iud eis et gentibo et eccleſie dei.Quare vi⸗ detur ꝙ ipᷣe tps in ſua doctrina vitare debu it offenſionẽ iudeoꝝ. Ad hoc rñdet ſanctus cho.iij.ꝑte.q.xlij. ſalus multitudinis eſt pᷣferenda Rer quoꝛũcunq; ſingulariũ hoĩm alutẽ impediũt nõ eſt timẽda eoꝝ offenſio a pᷣdicatoꝛe vel doctoꝛe. Scribe aũt et phari⸗ ſei impediebãt ſalutẽ populi.tũ qꝛ repugna⸗ bant vxpᷣi doctrine ꝑ quã poterat audiẽtibus eſſe ſalus.tum etiã qꝛ pꝛauis ſuis moꝛib vi⸗ tam alioꝝ coꝛrumpebãt. Etideo dñs nõ ob ſtante offenſione eoꝝ publice veritatẽ quam illi odiebãt et eoꝝ vicia arguebat. Uñ math. xv. ca. diſcipulis ei dicentib. Scis qꝛ iudei audito hoc verbo ſcandaliʒzati ſunt. Rñdit. Sinite illos ceci ſunt et duces cecoꝝ. ve ro apłus dicat. Sine offenſione eſtote. Rñ⸗ dendũ.qꝙ hõ ſic debet eſſe ſine offenſione oĩ⸗ bus vt nulli det ſuo facco vel dicto minꝰ re⸗ cto occaſionẽ ruine. Si tñ de veritate ſcan⸗ dalũ oꝛit᷑ vtilius ſcandalũ naſci ꝑmittit᷑ q; ve ritas relinquat᷑.¶ Scdðo iudei dicunt xpᷣm fuiſſe peccatoꝛẽ ⁊ legis tranſgreſſoꝛẽ ꝓptervio lationẽ:qꝛ ſabbata violabat. Pꝛeceptũ qͥppe erat vt nil oꝑis tũc fieret. Ipᷣe vero dixit lan⸗ guido quẽ ſanauit in ꝓbatica piſcina vt tol leret lectũ ſuũ Jo.v.c.Et cõſenſit diſcipulis qͥ in ſabbato ſpicas euellebãt excuſando eos vt habet᷑ mat. xij. c. Ergo in hoc peccauit et deo qũñ aliqui ſua ꝑuerſuate multitudinis cõta legẽ fecit. Ad hoc rũdet ſanctꝰTho.in iij. ꝑte.q.xl. xpᷣus in oĩb m legis pcepta cõuerſatus eſt.in cuius ſignũ etiã voluit cir cumcidi.circũciſio ei ẽ quedã ꝓteſtatio legis implede. aũt curauit ĩ ſabbato languidũ cui dixit vt tolleret lectũ ſuũ non fuit q legẽ. Pꝛimo qꝛ ꝑ pᷣceptũ de ſanctificatiõe ſabbati nõ interdicit᷑ opꝰ diuinũ ſed humanũ.Quã⸗ uis enĩ deus die ſeptima ceſſauerit a nouis creaturis cõdendis. q;tũ ad eaꝝ pncipia.ſꝑ tñ operat᷑ in rerũ ↄſeruatõe et gubernatõne. Itaq; miracula q̃ xpᷣs faciebat in ſabbato nõ erant oꝑa humana ſed diuina. VUñ ipᷣe dixit Jo. v. ca. Pater meus operat᷑ vſq; mõ ⁊ ego operoꝛ. Scdo xpᷣs nõ fecit ↄtra legẽ. qꝛ illo p̃ᷣcepto de ſabbato ſanctificando nõ phibent oꝑa q̃ ſunt de neceſſitate ſalutis coꝛpoꝛalis. Vñ Luc.xiij.c.dixit. Vnuſqͥ ſq; veſtrũ non ſoluet ſabbato bouẽ ſuũ aut aſinũ a pᷣſepio ⁊ ducit adaquare: Et infra.xiiij.c. Cuis vr̃jm aſinus aut bos in puteũ cadit et nõ cõtinuo extrahet illũ die ſabbati. Maniteſtũ eſt autẽ ꝙ oꝑa miraculoſa qᷓ xpᷣs faciebat ad ſalutem coꝛꝑis et aĩe ꝑtinebãt.Tercio non fuit legis trãſgreſſoꝛ xpᷣs qm̃ illo pᷣcepto nõ ꝓhibent᷑ oꝑa q̃ ꝑtinẽt ad dei cultũ. VUñ dirxit Wath. xij. An nõ legiſtis in lege qꝛ ſabbatis ſacer⸗ dotes in tẽplo ſabbatũ violãt.et ſine crimine ſunt. Et Jo.vij.c. dixit. Circumciſionẽ hõ accipit ĩ ſabbato. aũt xpᷣs palitico mãda⸗ uitvt lectũ ſuũ ſabbato poꝛtaret ad cultũ dei Ptinebat.i.ad laudẽ virtutis diuine. falſo& obij ciebãt iudei dicẽtes Jo.ix.c. Nõ eſt hic homo a deo qͥ ſabbatũ nõ cuſtodit. Simili⸗ ter diſcipuli nõ fecerunt cõtra legẽ cũ ſpicas collegerũt in ſabbato quia ſic facere coegitil los neceſſitas. ꝓpterea iudeis murmurantib- reſpondit xpᷣs. An nõ legiſtis qͥd fecerit da⸗ uid qñ eſurijt et qui cũ eo erant.Quõ intra⸗ uit in domũ dei et panes ppoſitionis come⸗ dit.licet in lege pꝛeceptũ fuiſſet ꝙ panes il⸗ los ſacerdotes ſoli comederẽt. Imminente tñ neceſſitate dauid ſanctus pᷣdictos panes ſi in peccato comedit.ſicut patʒ.i. Re.xxi.ca. ercio iudei dicunt xpᷣm fuiſſe repꝛehen⸗ ibilẽ ppter indignationẽ. Indignabat᷑ eni et iraſcebat᷑ verbiſq; et factis moleſtabat pha riſeo s ac illoꝝ ſequaces.¶oquebat᷑ illis cõ⸗ tumelioſe et eiecit flagello emenes et vendẽ⸗ tes de templo. Ira autẽ opponicur manſuetu dini vt patet per phm in.iij cthic. Et vt inqͥt Jacobus.i.ca.Ira enim viri iuſticiã dei nõ operatur. Ex quo videtur ꝙ chꝛiſtus nec iu ſtus nec manſuetus fuit ergo peccatoꝛ et cul pabilis multũ. Ad qð rñdemꝰ ſᷣm oenina theologoꝝ ꝙ in xpo nõ fuit ira que eſt viciũ ſed ira ꝑ ʒelũ a rõne imperata. Nam vt dicit Ariſto. Nõ iraſci vbi et qũ opoꝛtet videtur inſip iẽtis eſſe. Irz ergo que tranſgredit᷑ oꝛ⸗ dinem rõnis eſt cõtra iuſticiã et manſuetudi nem. nõ ira qᷓ eſt ̃m rõnis imperiũ. Locutꝰ — itaq; eſt xpᷣs cõtumelioſe phariſeis amoꝛe in ſticie et veritatis. Similiter ꝓpter zelũ eiecit oẽs emẽtes et vendẽtes de templo.in q̃ etiaʒ ſuã diuinitatẽ declarauit. Uñ Hiero. ſuper mattheũ ait. Inter oĩa ſigna ꝗᷓ fecit dñs hoc videt᷑ eſſe mirabiliꝰ ꝙ vnus ho et illo toe cöo⸗ temptibilis potuerit ad vniꝰflagelli verbera tantã eijcere multitudinẽ. Igneũ eĩ quoddã et ſidereũ radiabat ex oculis eius ⁊ diuinita tis maieſtas lucebat in facie Et Oꝛige.dicit ſuꝑ Johem hoc eſſe maiꝰ miraculũ eo quo Aqqᷓ cõuerſa eſt in vinũ eo ꝙ illic ſubſiſtit in⸗ animata materia.hicvero tot miliũ hominũ domant᷑ ingenia. Nihil ergo ↄtra xpᷣm loqͥ debent iudei maligni.ſed agnoſcere pꝛauita tem et duritiã coꝛdis eoꝝ. S=ð ¶ E ſepenumero mali ꝑſequunt᷑ bonos ꝓ⸗ pter odiũ et inuidiã acꝓpꝛiũ amoꝛẽc.ita iudei ſecuti ſunt xm. Ercia rõ pꝛincipalis qua pbamꝰ in⸗ ocentiã xpᷣi ðꝛ exemploꝝ młtitudo. Sunt nãq; in ꝓmptu exempla plu⸗ rima in ſcripturis diuinis et humanis.inqͥ⸗ bus oſtendit᷑ q; ſepenumero qui mali fuerũt et peſtilentes.innocentib et bonis ac iuſtis agduerſati fuere.Qõ factũ ↄperimus triplici de cauſa. vPꝛima ꝓpter odiũ veritatis. Bcda ꝓpter inuidi aliene felicitatis. ercia ꝓpter ſatiſfactionẽ cupiditatis. Pꝛima cã qᷓ̃re multi ſcelerati hoĩes iuſtis et bñ viuentibo fuerũt aduerſati fuit odiũ ve ritatis. Nã qꝛ illi vt debebãt veritatẽ loque⸗ bantur odio ſunt habiti. Inqͥt eni Theren⸗ tius.O bſequiũ amicos veritas odiũ parit. et Hiero.ad occeanũ.Ita ſe hʒ natura mara ſit veritas.vicia vero dulcia exiſtimi Sʒ quõ inqͥs hoc ẽ credibile vt veritas odi da ſit cũ Lactantius dicat in.i.li.diui.inſti. Aullus eſt ſuauioꝛ aĩe cibus qᷓ; cognitio ve ritatis.Et rũdet dñs Bonauẽ. in ꝓlogo pꝛi mi li.ſnĩaꝝ.ꝙ duplex eſt effectus veritatis. Pꝛimus et illuminare et q;tũ ad iſtũ nemo ipᷣam odit.q; oẽs naturaliter illuminari de⸗ ſiderãt. Scoseſfect eſt arguereet hũc hz in malis manifeſtando enĩ mala redarguit illa facientẽ.Ex quo mali odiũt veritatẽ. Añ ſal natonnk ſol i cd dicit. Oiaq maleagit oditlucẽEt vyt veniar us ad re eſt exemplũ ¶ apitulũ terciũ. E ſaie innocentis qͥ ꝓpterveritatẽ fuit ſerra ſe catus.de q̊ inqt DHiero.in ꝓlogo in Eſaiã. Eſaias in hieruſalẽ nobili genere oꝛtus eſt. ibiq; ꝓphetauit ſub manaſſe rege.ſectus ĩ du as ꝑtes occubuit. Manaſſes idolatra fuit: et Eſaiã auũ maternũ ſᷣm hebꝛeosvel affin ſuũ eiectũ extra ciuitatẽ hierlm circa piſcinꝰ ſiloe ſerra lignea ꝑ mediũ ſecari fecit. De Je remia inſuꝑ diximus in ſermoniby de timo⸗ re diuinoꝝ iudicioꝛũ.qualiter grauiſſimas ꝓPter veritatẽ paſſus eſt ꝑſecutiones et iniun⸗ rias:tandẽ lapidatus eſt. Uñ Jero.in ꝓlo⸗ go in Jeremiã dicit. Jeremias anathothiteſ qui eſt viculus tribs ab hierlis diſtans milia ribus apud taphnas in egypto de ꝓplo lapNi dibus obrutus occubuit. Jacet vero ĩ eo lo⸗ co ſepultus q̊ͥ dudũ pharao rex habitauerat Et qm̃ poſtulatõe ſua defugatis ab eodẽ lo co ſerpentibus.egvptios a tactu aſpidũ facit eẽ ſecuros. Magna eũ ibi religione egyptij venerant᷑.hec Hiero. Daniel ꝓpter veritatez leonibo deputatus fuit in quoꝝ lacu ꝑmãſit ſex dieb.Ad quẽ adductꝰ eſt ꝑ angelũ Aba cucvt cibaret eũ.vt ſcribit᷑ Danie.vlti.oj. Jo hannes baptiſta quia arguebat herodẽ ppter herodiadem quã tulerat fratri ſuo phuupo vxoꝛẽ vt refert Marcus ca.vi. In vinculis poſitus eſt ⁊ capite truncatus. Anaxagoꝛas apud athenienſes reus factus eſt qꝛ dixit ſo lem eſſe lampadẽ ardentẽ. negãs vtiq; eẽ de⸗ um. vt dicit Augꝰ.xviij.de ciui.dei. Socra⸗ tes ꝓpter veritatis patrociniũ veneno perijt. Cicero vt ſcribit Plutarcus quartũ et ſexa⸗ geſimũ ageẽs annũ.iuſſu Marci antonij ꝓpt brilipicns quas ↄtra eũ ſcripſerat capite et dextera truncatus eſt. Sed Lactanti defen dere volẽs verũ cultũ xpᷣi aduerſus deos fal ſos gentiliũ Ciceronẽ repꝛehẽdit. q;ꝛ in reb diuinis timuit veritatẽ ſua eloquẽtia ptege re. Inqt enĩ li.ij.ſic. Cũ intellexiſſet Cicero falſa eſie q hoĩes adoꝛarẽt multaq; dixiſſetqᷓ ad euerſionẽ religionũ valerẽt.ſubdidit illa imer. nõ eſſevul go diſputãda. Et infra ſequit᷑. Si qͥd tibivirtutis eſt Cicero experire ꝓplm face re ſapientẽ.di gna res eſt vbi oẽs eloquentie tue vires exeras. Hõ eni verendũ eſt ne tibi in tã bona cã deficiat oꝛõ.q ſepe etiaz malas copioſe ac foꝛtit᷑ defendiſti. Sʒ nimiꝝ So. cratis carcerẽ times.ideoq; patrociniũ veri⸗ tatis ſuſcipere nõ audes.At moꝛtẽ vt ſapiẽs coõtemnere debuiſti. Et erat multo pulcrius vt ob benedicta q; maledicta moꝛereris. nec tibi laudis plus philippice afferre potuerũt qᷓ; diſcuſſus erroꝛ humani generis ⁊ mentes boĩm ad ſanitatẽ ua diſputatiõe reuocare. beeLuct irthfo gentlii tonins ll lera tccer.a Bna Plerſuu interalen Auutan qrierbin ginqua maln die bus mag loquetes lur.(Sa lloſcgeie nedehnr Piginſen anil Mentus cafen äprn Vonüi baG Gultem ma⸗ nabini ſo Etnp Kmce Weywen Wüdrin gueuin mnaſads Deluan loe no⸗ Nlemnnti omini o ſulai⸗ Roninari Olunmn taumd nſinioih apodͤc⸗ atäüe Onnep gefume ullasſen diſſh⸗ poſini igt es⸗ inancit⸗ acuoſe ſioneſi Luizen lamus⸗ uilin Knang engei ſsenſin +– = = etin. ainan i Enonidinn ln gmilins unoneggi. iJmagn⸗ us nahoni ſsdiünnsni ode golri Marpewicnh rbebiten ngabevde an iiiſ igoneegrh mi⸗ 18 Ahrcige oeſt ardivtd cu.de. Sen züvenmon ee Omimeg Uiutipi m unh qnenu gee leriſalum luugdiii hinſani⸗ 18 Cognene Jtiz nin unpenn , nninſ nulnhuln 1pomenss. n lin potnen mse menn Kereuoan ſunt ab ini qᷓ diſſiparẽt. hec Lactantius. Aeruntñ et ſi cicero nõ oĩa dixit q foꝛte nouit de ſupſtitionibus noxijs gentiliũ. Nobis debet eſſe ſatis ꝙ marcꝰ an⸗ tonius illũ occidi fecit.qm̃ vicia illius ⁊ ſce⸗ lera tacere noluit. At eni tradit Plutarcus Marcus antonius odio erat cunctis bonis Apter ſuã laſciuã vitãverſabat᷑ quidẽ libent inter aleatoꝛes.ſcoꝛta.mimos.et hiſtriones. Qui tandẽ ab Octauiano ſuꝑatus Alexan drie vbi fugiẽs ſe collegerat anno etatis ſue quinquageſimoſexto gladio ſe ꝑemit. Et ne multa dicamus iniquis ⁊ depꝛauatis menti bus magis placent adulatoꝛes blandi falſa loquẽtes q;qͥ vera dicere quocũq; mõ conan tur.¶¶ Scðda cã quare mali inſidiant᷑ bonis illoſq; ꝑſequunt᷑.eſt inuidia felicitatis alie⸗ ne. de hacvero plene dixi in qᷓdrageſimali de pniĩa in ſermone de inuidia.vbi cõmemoꝛan dum eſt ãliter innocẽs Abel a fratre chaym pemptus fuit vt ſcribit᷑ G eñ.iiij. ca. Et Jo⸗ ſeph a fratribus venditꝰ iſmaelitis.vt dicit᷑ BGBeñ.xxxvij.c.Et dauid a ſaule tẽtatꝰ occidi yvt ponit.i. Re.xviij.c. IJbiq; de furio camil lo et Scipione affricano explicatũ eſt quãta „⸗ X85 „ „t ercia cã quare innocẽtes et iuſti oppᷣſſi tis. Exemplũ eſt de naboth deq̊ ſcribit᷑.iij. Re.xxi.c.x occiſus eſt pcurãte doloſa iecza bele vxoꝛe regis agab eo ꝙ noluit dare vineẽ⸗ —— ſuã q̃ erat iuxta palaciũ achab regis ſamarie quarea falſis teſtiba cõnictus tanq; blaſphe maſſet deũ et regẽ extra ciuitatẽ lapidatꝰ eſt. De ſuſanna inſuꝑ legimꝰ Daniel xiij. c. O& eo qꝛ nõ cõſenſit in libidinẽ illoꝝ ſenũ qͥ ex⸗ arſerant in cõcupiſcentiã eius ꝓcurabãt illi ignominioſam eiꝰ moꝛtẽ.qᷓ ſecuta fuiſſet niſi dens ſuſcitaſſet ſpiritũ danieł qͥ ſenes de fal⸗ ſa criminatõe cõuicit.q̃re et ipi lapidati ſunt Duſanna vero de infamia ⁊ moꝛte diuinit⸗ꝰ releuata. Dñs igit᷑ nr̃ ieſus xpᷣs vt diximus in ſuꝑioꝛib veritatẽ docebat arguebatq; vi⸗ cia publica phariſeoꝝ. Inſup et turbe ſeque bant᷑ eũ eratq; fama illiꝰ in plo fulgẽtiſſima Quare phariſei odiebãt eũ ⁊ inuidebãt głie ac fame ſue. Inſuꝑ timebãt ne foꝛte aliq̃ no⸗ uitas ſequeret᷑ ex q indignati romani ſe ſua⸗ Rr, inaudita.O excogitata malicia. Couenerũt aduerſus ſanctũ ſciõꝝ et paratũ nos ſua paſ ſione ſaluos facere moꝛte vio lẽta pemerunt. Cuiꝰ nomẽ benedictõe deuotiſſime benedi⸗ camus laudemuſq; in ſecula ſeculoꝝ amen. iniuſte tulerũt eis ab ĩuidis ciuib irrogata. quis ꝓpter ſatiſfactionẽ cupiduta⸗ ris et reuelatõe atq; inuenti iſſiparẽt. Jõ oĩ hũanitate ac veritate de⸗ poſita qſierũt pilatũ vt eũ moꝛti traderet.O igit᷑ gẽs crudeliſſima iudeoꝝ. O crudelitas et magniticẽtia crucis in qua xpᷣs operatus eſt ſalutẽ humani generis. BHmiliauit ſeme BSermo quartuſdecimus de ſublimitate et ip̃m fact? obedies vſq; ad moꝛtẽ mmMmMoꝛtẽ aũt crucis ꝓpter qð ⁊ deus exaltauit illũ et dedit illi nomẽ qð eſt ſuꝑ oẽ nomen. Doctoꝛis gentiũ verba ſunt iſta ad Philip.ca.ij. Pijſſima verba de cruce xpᷣi p⸗ clamata offendüt aures maliuolas iniquoꝝ ꝓ quibus ita loquit᷑ paulꝰ.i.ad Coꝛint.c.i. UVerbũ eni crucis geuntib quidẽ ſtulticia ẽ his aũt qͥ ſalui fiũt.i.nobisvirtus dei eſt. Et infra. Judei ſigna petũt greci ſapiaʒ querũt Nos aũt pᷣdicamꝰxpᷣm crucifixũ iudeis qͥde ſcandalũ. gentibo aũt ſtulticiã. Quia vo bu mani gener redẽptio facta eſt ꝑ xpᷣm ĩ cruco. Indeq; oĩs gr̃e ⁊ ſalutis emanat plenitudo vt letentur fideles deuoto coꝛde colẽtes xpᷣm Pengentẽ in ligno. terreantq; iudei et incre⸗ duli oẽs. In hoc ſermone de laudibo crucis xpᷣi dicemꝰ. Ad illã vtiqʒ auctoꝛ vite hũilis et mãſuetꝰↄſcendit.vt vñ moꝛs oꝛiebat᷑ inde Pꝛimũ dicit᷑ magnificatois. Secundũ exaltationlnnis.. Cerciu adoꝛationlnis. De dignitate crucis que colligi pᷣt ex figu One ißins. M apitu lũ pꝛimũ. Rimũ myſteriũ ↄtemplandũ de cru ce xp̃ᷣi ꝛ magnificatõis.diligent᷑ qui gem epſcrutari debemꝰquãta ſit digni tas et magnificẽtia crucis. Qð poterimꝰ fa⸗⸗ cile depꝛehẽdere ſi voluerimꝰ de illa ↄſidera locuturi tria myſteria ꝓponimꝰ ↄtemplãda. re atq; inſpicere maxime tltiia. Pꝛimo eius figurationn. SDecundo eius reuelatione. Tercio eius inuentioeee. ualiter crux q;tũ ad materiã figurata fuit Nimo poſſumꝰ? cognoſcere magnificen⸗ tiã et dignitatẽ crucis ſi ↄſideremꝰ eius figu rationẽ. Inuenimꝰ nãq; młta magnalia dei nõ ſine my ſterio in ligno celebꝛata.q vtiq; li gnũ illug venerabile crucis in q̃ ſaluatoꝛ nr̃ pepẽdit pᷣmonſtrarũt et figurarũt vt Augꝰ. dicit in ſermone de paſſione. In.. nãq;. ca. Beñ. legimꝰ. ꝓduxit deus lgnu vite in medio ꝑadiſi cuiꝰ fructus ſenætutẽ impedie bat ſm Augꝰ. li. xiiij. de ci. dei. q ita decla⸗ rat Nico.de lira. Ad vitã inqͥt vniuerſalem cõtinuando reqrit᷑ ciba ꝑ quẽ reſtituit᷑ humi⸗ dũ deꝑditũ ꝑ actiõʒ caloꝛis uatmial. verſlin 7 vita reſurgeret. De ipᷣa itaq; benedicta cruce iſta reſtauratio nõ fit ᷣm equiualentiã vt di⸗ ꝑ xpm in eo crucifitũ amaritudo peccatoꝛũ letaſtrmo⸗ cit ph̊s in.i.de generatõe. Quia caro genera hoimvertit᷑ in dulcedinẽ b⸗ darches ran ſntpodeſc̃ ta ex alimẽto impurioꝛ eſt q; pꝛima.ſic̃ et vi⸗ cia venie ↄſequẽde.Exo.etiã:c.xxvij. fit men ((Ainubit nũ generatũ ꝑ aq̃ apoſitionẽ ⁊ ↄuerſionẽ q tio de arca quã fecit heſleel de lignis ſethbiim. ngtideſce ſi ↄtinuaret᷑ talis appoſitio vinũ fieret aquo inꝗ;ᷓ recõdita fuergt virga in memoꝛiã libe jius igni⸗ ſum et tandẽ deficeret ſpẽs vini.Et eodẽ mõ ratõis de egypto⸗ ana ĩ memoꝛiã refectio ucfigide qꝛ caro generata ꝑ alimentũ impurioꝛ eſt ⁊ ꝑ nis in deſerto et tabule in memoꝛiã date leg miraculoſen talẽ ↄtinuationẽ inducit᷑ ſenect in qᷓ carnes Ethec arca figura eẽ potuit crucis de ligngeg runtetere ſunt iĩpurioꝛes et tandẽ deficit vita. Ad hoc fabꝛicande.in qᷓ reponi debebat ſaluatoꝛ mũ poſinndn ergo qꝙ pᷣdicta reſtauratio fieret in adã ſᷣm e⸗ di. In ipᷣo nãq; fuerũt tres nature in vna ꝑ· tücucs quuiualentiã ? ꝑ ↄſequẽs impediret᷑ ſenectus ſona diuina. ſ. increata ⁊ ſpũalis creata ⁊ coꝛ pottöipni dabat ſibi edere de ligno vite. Potuit hoc fi poꝛalis. diuina natura deſignat᷑ ꝑ virgã.nã itapannoe gura eẽ ligni crucis xpᷣi cuiꝰ fructusa fideli: ſm eã ipe dei fili eſt dei virtꝰ. Spũalis etiã Jyuenn ven bus deguſtat vitã gre cõſeruat in aĩa. Fru-⸗ natura xpᷣi.ſ.aĩa eiꝰ ſetiſſima ꝑ duas tabulal noiſoge cctus eni crucis eſt dñs ieſus xpᷣs p nob pec legis expꝛimit᷑ in q bus erat lex diuina ↄſcri eſeſticnt catoꝛibꝰcrucifixus. In. vi. aũt. c. Beñ. habe pta. ꝑ duas nanq; tabulas duo deſignant᷑ q ſinezgevn tur. O volẽs de tꝑe diluuij ĩ noe ⁊ filijs eo ſunt in aia xpᷣi.intellectꝰ vicʒ ĩ ꝗᷓ erat oĩs ſda fordebann rũq; vxoꝛibꝰ humanũ gen ſaluare pᷣcepit ar et volũtas in qᷓ fuit oĩs rectitudo ⁊ bonitas. gtinist cam fieri de lignis leuigatis.potuiſſet niq p mãana vero denotat᷑ natura carnis xpᷣi que ochlosgscen de abſq; tãta inundatõe aquaruũ in aliq̊ mõ fuit puriſſima ab oĩ labe pcti. Vltio ad men Actentii⸗ te aqͥs diſcooꝑto vel alia via ſaluos facere il⸗ q to euocandũ cenſeo illud qðᷣ Nume.ca. xxi lgriges los. Voluit mm vt id fieret in arca lignea ad ponit᷑.qñ miſit deus in pplm de ipo male lo⸗ Edonet denotandũ ꝙ ĩ lignea cruce erat hũani gene quentẽ ſerpẽtes ignitos. et oꝛãti ꝓ pplo moi Miwliore ris ſalꝰ ꝓcurãda. Scribit᷑ ad hoc Exo.iiij. ſe dixit dñs.fac ſerpentẽ eneũ ⁊ pone in pèrii utit ca. O cũ de clemẽtiſſimus miſit monſen et cã eminentẽ in medio ꝓpli ⁊ quicũq; ꝑcuſſuz ſczinbo aaron ad pharaonẽ ꝓ liberãdo ꝓplo ſuo.cñ fuerit a ſerpẽte reſpiciat eũ ⁊ viuet. et factu eſt iiulnin allegaſſet moiſes inabilitatẽ ſuã eo ꝙ impez⸗ ita. Hic ſerpẽs figura fuit xpᷣi qͥ in ꝑtica cru⸗ ſeciſnnt dite et tardioꝛis eſſet lingue.dixit dñs ad eůũ cis effigendꝰ erat.ꝑ cuiꝰ intuitũ fide acdeuo Pennſſinus Aaron loquet᷑ ꝓ te ad ꝓplin et erit os tuũ.tu tioneſanamura moꝛſibo demonioꝝn. Exdia fültönan aut eris in his q ad deu ꝑtinẽt.virgã q̊ʒ hãc ctis clarere pᷣt q; ſit pꝛecelſa q;ue ſublimis ar anhrſi⸗ ſume in manu tua in ꝗᷓ facturꝰ es ſigna. hec boꝛ crucis xpᷣi.q deputata fuit vt eſſz inſttm ndi fuit illa virga q̃ ↄuerſa eſt in ſerpentẽ coꝛam inqͥ dei filiꝰ hoĩm pctã ſanaret. ¶ Secũdo Sibttü pharade rurſumĩ virgã redijt.vt pt; Exo. poſſum cognoſcere dignitatẽ ? magnificen D vij. c. Hec fuit vᷣ ga qᷓ moiſes culli⸗ aqs flu tiã crucis ſi ↄſideremꝰ eius reuelationẽ. In⸗ Ueinencet minis q;ᷓ mox velut ſanguis facte potari nõ notuitqpe regine Sabe ꝙ in cruce pati de ſunnieft poterãt.hec fuit virga in qͥ ↄpleta ſũt alia ſi⸗ bebat dei filiꝰ incarnat qð nõ ex vi ſuiinge oltiliri gna qᷓ omittam cã bꝛeuitatis. Nõ eſt tñ pꝛe⸗ nij ſʒ dei reuelatiõe pᷣuenit. Sicut eni de my lcicß⸗ 1 tereundũ ſilẽtio id qð factũ eſt dũ opus fuit ſterijs rpiephcrics ſhi ſibille locute ſunt. ita Cingne, pugnare amalechitas. vt eni ſcriptura tra hec regia Saba pᷣdixit ĩ ligno xpᷣm foꝛe paſ ſico on dit Exoð. xvij.c. Luc dixit moiſes ad ioſue ſurũ.Qualit aũt hoc factũ ſit audiamꝰ. Re⸗ nei tl Elige viros ⁊ egreſſus pugna ↄtra amalech fertmgf in hiſtoꝛia ſcolaſtica. O regia Da⸗ Weſen as ego ſtabo ĩ vertice collis bũs virgã dei ba viditiĩ quadã domo ſalomonis q diceba᷑ meinie in manu mea. Fecit ioſue iuxta verba moiſi domus ſaltus lignũ quoddã pulcerimũ di akü et pugnauit amalech. Moiſes aũt et aarõ xitq; ſalomoni ꝙ in illo eſſet crucifigendus e ben et hur aſcenderũt ſuꝑverticẽ collis.oꝛauitq; vnus.ꝑ cuiꝰ moꝛtẽ regnũ iudeoꝝ deleri de⸗ nehehn ibi moiſes expãſis manibo? ſecuta ẽ victoꝛia bebat. Iſtud aũt lignũ vtaſſerit iohanes be güncbin Quig ĩ tot pdigijs dei vᷣtute ac potẽtia opa let remaſerat in pᷣtacta domo.qm cũ ſatis re⸗ ibnn tis virga illa ſo ↄcreta fuit vſq; ad hãc victo ctũ et pulcerrimũ videret᷑ nũq; potuit alicui W niſi vtpᷣſignaret᷑ virga crucis xpᷣi in q̊ c opificio deputari.dũ aũt qñq; longitudine anchi ſummãda erat hũani generis redẽptio et po-⸗ ſuꝑabat.aliqñ vᷣo bꝛeuitate deficiebat. Qua Mard teſtas diabouca ſuperanda. In. xv. inſuper. re artifices illud dimiſerunt. Salomõ ita Preiu Exo.ca.narrat᷑ quẽadmodũ aq marath fluæ⸗ verba regie Sabe magnifaciẽs. Iignũ ibim B chſei minis ama iſſime in dulcedinẽ verſe ſunt o in ꝓfundis terre viſceriby iuſſit ſepeliri. In engtenit gnw er paſult ibi lignũ qoᷣdã qð oñdit ei o aũt loco poſtea ꝓbatica piſcina fuit ↄſtru toſuſn deus. Et ̊ lignũ crucis xpi pſignauit. qi’n ta. de qua dicit Jo. v.c. in circuitu iace⸗ Smnn ancsde be lumnni Snanmtimen, 2 Modeſinnt; gigaois i nncor bonins namorßigne l tonmen 5 Fome ari nRiöoma ⸗ nriipgo inori lrgncig mis tingu inmtida roit. ue ihut enci miiag⸗ 3Nncato, gincnuxd rpend GuuaiN uru vochnbory⸗ miin d rreci nonsint iglimm 1fgi Gin n e⸗ irMhinsbe gailisſt 6 nginain. cen lul. ihtin u ftü,ſi crciiat⸗ bat infirmoꝝ multitudo. Angelus vero dni hſm tꝑs deſcẽdebat in piſcinã ⁊ monebat᷑ ad et ſanabat᷑ vnus. Que vtiq; fiebãt nõ ſolum angeli deſcendentis pñtia.ſed etiã ſᷣm aliq̊s ip̃ius ligni virtute. Inſtante aũt die q̃ xᷣnus crucifigi debebat.pꝛetactũ lignũ ſupnataſſe miraculoſe ꝑhibet. qð vidẽtes indei gccepe⸗ runt et ex eo crucẽ dno parauerũt.¶ Lercio poſſumꝰ cognoſcere dignitatẽ ⁊ magnificen tiã crucis ſi aſideremus eiꝰ inuentionẽ. Nã poſt xpᷣi paſſionẽ iterũ a iudeis abſcõdita fu⸗ it.et ꝑ annos ducẽtos⁊ vltra ſub terra latuit Inuẽta vero fuit ab helena cõſtantini mr̃e mõò qui ſequit. Cũ eniĩ ipᷣe Cõſtantinꝰ vt Ec cleſiaſtica teſtat᷑ hiſtoꝛia cũ hoſtibo copioſiſ⸗ ſime ↄgregatis iuxta danubiũ manus cõſe⸗ das am babo manibus plauderet ac dicerert. rere deberet. nocte ſui exercitꝰ ꝑicula cogitaaãa et timẽs ſuoꝝ ſtragẽ ⁊ ſanguinis effuſionem oculos ad celuʒ leuauit.Et in ſomnis vidit ad oꝛientalẽ ꝑtẽ ſignũ crucis in celo.ſ.aereo fulgoꝛe igneo rutilare. Angeloſq; aſtare ſibi. qᷓ; dicere.Cõſtantine in h̊ ſignovinces.Qui tali viſione cõfoꝛtatus ſimilitudinẽ ipius ex N quro fecit.⁊ ante ſuũ exercitũ ferri iuſſitirru enſq; in hoſtes ipos in fugã cõuertit.⁊ mul⸗ titudinẽ maximã interfecit. Scoᷣm quoſdã iſte cõſtantinus fuit pfr illius cõſtantini quẽ beatiſſimus ſilueſter baptiʒauit qͥ poſt victo riã in xpᷣm credidit.Et poſtmodũ ab Euſe⸗ bio papa ſuſcepit ſacrũ baptiſma. Moꝛtuo vero eo Cõſtantinus filius memoꝛ victoꝛie pfis quã v irtute ſa ncte crucis habuerat hele nam matrẽ ſuã hieroſolymã ꝓ ipᷣa cruce in uenienda tranſmiſit. Alij vo tenent ꝙ iſte cõ ſtantinꝰ fuit idẽ quẽ baptiʒauit Silueſter qͥ vero ſex extrahi ſe petijt et crucẽ ſe indicatuꝝ ꝓmiſit. Eũ & extractus veniſſet ad locũ ⁊ ibi dem oꝛaſſet.locus ſubito cõmouet᷑ et ſumus aromatũ miri odoꝛis ſentit᷑ ita vt miratꝰ iu⸗ In veritate xpᷣe tu es ſaluatoꝛ mundi. Erat aũt in illo loco ſiẽ in hiſtoꝛia eccleſiaſtica le⸗ git᷑ templũ veneris qð Adrianꝰ ĩpatoꝛ ibidẽ ↄſtruxerat.vt ſi qͥs xpᷣianoꝝ in illo loco ado rare volniſſetvideret venerẽ adoꝛare.Ob qð pene oblinioni locus fuerat datus. Regina aũt templũ funditꝰ fecit deſtrui ⁊ locũ arari. Poſt hoc indas pcin ges ſe virilit᷑ fodere ce⸗ pit.et viginti paſſus ſodiẽs tres cruces ab⸗ ſcõditas repperitq̃s ad reginã ꝓtinus depoꝛ tauit.Cũ aũt crucẽ xpᷣi ab illis latronũ neſci rent diſcernere eas in ciuitatis medio poſne- rũt:ibidẽ gloꝛiã dñi pᷣſtolantes.Et ecce circa hoꝛã nonã quidã iuuenis moꝛtuus deferk. iudas feretrũ tenuit ⁊ pꝛimã et ſcdõam crucẽ ſuꝑ coꝛpꝰ defuncti poſuit ſʒ nequaq; ille ſur rexit. Appoſita vero tercia ptinus redut de⸗ funcrt ad viti. poſt h̊ iudas baptiʒat ꝛ qria⸗ cus appellat qͥ defuncto hieroſolomitanoꝝ epo eſt ep̃s oꝛdinatꝰ.Cũ aũt beata helena cla uos dñi nõ haberet rogauit epᷣm quiriacũvt ad locũ ꝑgeret et clauos inquireret.qͥ dũ ve⸗ niſſet ad locũ ⁊ oꝛaſſet cõtinuo clauivelut au rũ ĩ terra fulgẽtes apparuer̃t.q̃s ille accipiẽs regie deiulit. Crucis vᷣo ptẽ helena detulit fi lio. pꝑtẽvero argẽto oꝛnatã reliqͥt in loco. ¶la poſt illã victoꝛiã habitã perfecte nõ credidit nec tũc ſacrũ baptiſma ſuſcepit Sʒ aliquãto tꝑis interiectoviſionẽ illã petri⁊ pauli vidit et ſacro baptiſmate eſt renatus et a lepꝛa mũ datus in xpᷣm deinceps pfecte credidit et ſic matrẽ ſuã hieroſolimã miſit vt crucẽ dñi reqͥ reret. Cũ aũt hieroſolimã helenaveniſſʒ:oẽs iudeoꝝ ſapiẽtes qͥ ꝑ totã regionẽ reꝑti ſunt ad ſe ↄgregari pᷣcepit q̊s de cruce xpᷣi et paſ⸗ 7 ſionis loco interrogauit. ↄminataq; eſt illis H niſi veritatem patefacerẽt. faceret eos oẽs igne cremari. At illi timẽtes tradiderũt quẽ dam apud eos multe auctoꝛitatis virum cui nomẽ erat indas dicẽtes. Hico dña iuſti et/ ꝓPhete filius optime nouit legẽ.et tibi oĩa qᷓ ab eo qſieris indicabit.Tũc illa oẽs dimit⸗ tens tenuit iuda. Cui dixit. moꝛs et vita ap⸗ poſitꝗ ſunt tibi q̃ malueris elige.oſtẽde mihi lignũ ſancte crucis. Qui dũ hoc ſe ſcire ne garet duro eſt carceri mancipatꝰ. Poſt dies uos inſuꝑ obtulit filio.Ex qͥb vt refert Eu⸗ ſebius ceſarienſis frena qbus vteret᷑ ad bella ↄpoſuit.⁊ ex alijs galeã ſuã armauit. Grego. vero turonẽſis aſſerit fuiſſe qttuoꝛ clauos.ex qb helena duos in freno imꝑatoꝛis poſuit terciũ in imagini cõſtantini ꝗᷓ rome ſuꝑemi⸗ nebat vrbi locauit.Et quartũ in mare adria nũ qð vſq; tũc fuerat nauigantiũ voꝛago pie cit. Patet iã q; excelſa ſit gla cruq qũ vt Cri ſoſto. dicit. Crux de penis latronũ trãſit ad frontes imperatoꝛũ. QAualiter crux exaltata fuit dũ xp̃s in illa pepẽdit.et poſt tꝑe heraclij imꝑatoꝛis et in fi ne in die iundicij. ¶ Capuulũ ſecundũ. Ecundũ myſterin ↄteplandũ de cruce Vpi ðꝛ exaltatõiſ.pt aũt diſtin gui triplex BPꝛima exaltatio crucis ð: paſſionał tune iquidẽ exaltata fuit qñ in ea exaltatꝰ eſt dei filius qui Jo.xij.ca.dixit.E go ſi exaltatus fuero a terra oia trahã ad meipᷣm. Sed hic poſſet aliqͥs qᷓrere. Cur xpᷣus moꝛi noluit in aliq̃ domo ſiue ſub tectu:ſed erucifix ĩ aere Ad qðd rũdemꝰ ꝙ hoc cõgrue factũ eſt tripli ci ratioane. . Pꝛimo rõtione medietatis. cðdo rõne comunitatis. Lercio rone ſanctitattis. “ ¶ BPꝛimo xpps moꝛivoluit in aereröne medi etatis ad innuendũ ꝙ ſicut aer eſt medius in ter celũ ⁊ terrã.ſic ipᷣe fuit mediatoꝛ inter deũ et hoiem. Scribit tñ Augꝰ. li. ix. de ci. dei. q⸗ qͥdã phi dixer̃t mediatoꝛes eẽ int᷑ nos ⁊ deũ demones. qm̃ de eſt ĩmoꝛtalis ⁊ ſine oĩ miſe ria. hoĩes miſeri? moꝛtales demones miſeri et ĩmoꝛtales.Cũ & ĩmoꝛtale ⁊ miſerũ mediũ ſit int᷑ ĩmoꝛtale ⁊ beatũ ⁊ moꝛtale ⁊ miſerũ.vi geret᷑ ꝙ demöes inter deũ ⁊ hoĩes debeãt eẽ mediatoꝛes. Sʒ hoc eſſe nõ pᷣt.qꝛ demones ſeparãt et impediũt acceſſum ad beatitudinẽ Jõ dicit Augꝰ.Alius eſt mediꝰ malus qͥ ſe⸗ Parat amicos ſiẽ eſt diabolꝰ Alius eſt mediꝰ onꝰ qͥ recõciliat inimicos.ſ.dñs ieſus xps.,. Sillr angeli boni nõ pñt eẽ mediatoꝛes qm̃ ipᷣi ſũt ĩmoꝛtales ⁊ bi quoꝝ neutra/ppꝛietas cõuenit hoĩ.O poꝛtet ů̊ ꝙ aliqͥs fit mediatoꝛ qᷓ ſit moꝛtalis et beatꝰ moꝛtalł ad tgs.beatus petuo.vt eo ꝙ moꝛtalis ad tꝑs cõueniat cũ hoie exiſtẽte in via.ꝑ hoc ꝙ btũs ↄueniat cũ his ꝗq exiſtũt in pr̃ia:talis eſt xpᷣs deus homo Jõ Augꝰ.vbi. S. dicit. Querencdł eſt mediꝰ nõ ſoluũ homo verũ etiã dey ſit.vt hoĩes ex moꝛtali miſeria ad beatã ĩmoꝛtalitatẽ huiꝰ medij btã moꝛtalitas interueniẽdo ꝑducat Quẽ neq; nõ fieri moꝛtalẽ opoꝛtebat neq; p⸗ manere moꝛtalẽ. Moꝛtalis quippe factus eſt nõ infirmata v̈bi diuinitate. ſed carnis infir mitate ꝑcepta. HNõ aũt ꝑmanſit in ipᷣa carne moꝛtal qꝛ reſurrexit a moꝛtuis qm̃ hicẽ fru⸗ ctus mediationis eius.vt nec ipᷣi ꝓpter s li berãdos mediatoꝛ effecc ẽ.in ꝑpetua carnis motꝛte remanerent piũ itaq; meditoꝛem inter nos et deũ et moꝛtalitatẽ hre opoꝛtuit tranſe untẽ ⁊ beatitudinẽ ꝑmanẽtẽ.vt ꝑ id qð trãſit congrueret moꝛtuis.⁊ ad id qdð ꝑmanet trãſ⸗ ferret ex moꝛtuis.Ex his colligimus ꝙ xpᷣs inq;tũ hõ eſt mediatoꝛ int᷑ nos ⁊ deũ.vt dicit Alex in.iij. Extrema eni ſunt deus immoꝛ⸗ talis et beatꝰ hõ moꝛtalis et miſer. Medius eſt hõ moꝛtalis ⁊ beatꝰ qͥ fuit xpᷣs qtũ ad na turã humanã. Sʒ hoc argui poſſet ac mõ ſtrari ꝙ xpᷣs ino; tũ hõ nõ ſit mediatoꝛ. He⸗ diũ enĩ dʒ cõicare cũ vtroq; extremoꝝ. Sʒ xyps inq; tũ hõ nõ cõicat niſi cũ altero.ſ.cum hoĩbo et nõ cũ deo.̊ inq;tũ hõ nõ eſt media⸗ toꝛ. Ad hoc rũdet Alex.ꝙ mediũ ðꝛ triplX᷑̃. Pꝛimo tũ ad ↄueniẽtiã nature. Scoo q;⸗ cõuenientiã ꝑſone. Pꝛimo modo eſt mediũ in coloꝛibo.Et ſic nõ eſt mediñ inter deũ ⁊ ho minẽ qm̃ nõ pᷣt eẽ natura media.Scðo q;tũ tũ ad ↄuenientiã ꝓpꝛietatis. Tercio q;tũ ad ad ↄuenientiã ꝓpꝛietatis xpᷣs pᷣt dici medius q;tũ ad humanã naturã int deũ ⁊ hoĩeʒ.qmſũm̃ hʒ ꝓpꝛietates ↄuenientes cũ vtroq;.cũ deo.ſ. beatitudinẽ.plenitudinẽ gre ⁊ ſcĩe.Et hʒ ali as /ꝓpꝛietates in qbs cõicat cũ hoĩe.ſ.moꝛtali tatẽ et alios ↄmunes defect.Cũ & ðꝛ ꝙ ne⸗ ligendũ ꝙ deꝰ et hõ nõ ſunt extrema ſᷣm ſu⸗ as naturas. ſed q́;tũ ad ſuas ꝓpꝛietates. VUñ deus dicebat᷑ extremũ rõe ſue ĩmoꝛtalitatis et btitudinis.hõ vero rõne ſue miſerie ⁊ moꝛ ſis eſt ex duab naturis. qð ſic q; in ſua ꝑfectione remanet. Xp̃ᷣus & q;tũ ad humanitatẽ pᷣt dici mediatoꝛ deiet hoĩm.qꝛ licʒ q;tũ ad naturã cõicet cũ hoĩbo ſolũ.rõne tñ ꝑſone cõicat cũ deo.qm̃ ꝑſonã hʒ filij dei nõ ꝑſonã creatã aut cõpoſitã:ſed eternã ⁊ ſim plicẽ.¶ Scdo xpᷣs moꝛi voluit crucifixus in aere rõe cõitatis. Quia ſic aer oĩbus eſt cõ munis ita eiꝰpaſſio. Nã paſſiones alioꝝ ſan ctoꝝ fuerũt ꝓpꝛie.qꝛ petrꝰ paſſus eſt ꝓpter ſe. ceſſariũ eſt mediũ cõicare cũ extremis. Intel talitatis. Xpᷣs aũt q;tũ ad naturã humanã v⸗ triuſq; cõicat alterã ꝓpꝛietatẽ. Cercio mõ öͤͤ xps mediꝰ inter deũ et hoĩem.ſ.qᷓ;tũ ad ↄvue⸗ nientiã pſone eo ꝙ eiꝰ ypoſtaſis eſt in duob naturis. Vñ dicit Damaſce.ꝙ eius ypoſta⸗ onit᷑. i. in duab naturꝭ ſubſiſtit.ſ.diuina ⁊ hũana nec mutat᷑ diuina ĩ humanã nec ecõuerſo.ſʒvtra paulꝰ ꝓpter ſe. ita et ceteri.Chꝛiſtꝰ vᷣo paſſus cõis illis qͥ ſunt in celo.i.angelis qꝛ ſuntre⸗ parati. Illis qͥ ſunt in mundo iſto.qꝛ ꝑ ſuã eſt cõiter ꝓpter omnes. Eius enĩ paſiio fuit paſſionẽ ſunt ſaluati. AUñ ad Coll.i.c aplus dicit. Pacificans ꝑ ſanguinẽ crucis ep ſiue q̃ in terris.i.hoĩes.ſiue ꝗ in celis ſi unt.i. ange los. Fuit etiã cõis illis qͥ erant in inferno.i. patribus inde liberatis. licet non fuerit cõis demonibus ⁊ reliqͥs damnatis ꝑ diffinitinã ſnĩam qͥ remanſerũt in ſuis ſuꝓplicijs deſola aere rõe ſanctitatis:vt aerẽ ſctificaret. San⸗ ctificauerat quidẽ terrã trigintatribo annis ſuꝑ eã ambulãdo. Sanctificauerat aquã in erat ignẽ ſpiritũ ſanctũ in ſpecie ignis mit⸗ tendo.nõ reſtabat niſi vt ſanctificaret aerem nõ ſub tecto ſed in ipo moꝛiendo. Ideo Cri ſoſtom“ in ſermone de paſſione ait. In ex⸗ celſo ligno et non ſub tecto paſſus eſt vt eti⸗ am ip̃ius aeris natura mundaretur. Sed et ti. ¶ Cercio xpᷣs moꝛi voluit crucifixus in ipᷣa ſe baptizari faciendo. Sanctificaturus * Gten ſleb delnereſung ananeruta huarquiceee⸗ ſſtiealta Znnothiſ nichtepen ſeuntiipage fegnaſuoi yenienspl⸗ reliiuttult dbobys co Centoetlure ſolsaclune oſubtilesen. deſupinfuna nuiqoniis ſerti noyeri ſgoregnotra ſGerciuen ſeobcid irdeoffa gengtiih⸗ ſitocofil ſwopar oroꝛerex Neiurr Nlenit D 1 Piloopont edenn Wed⸗ poninn buchis vVlũ ſe der loloneq, noeo ma hcnier Coſtwem ſhollirt ſi Nſnoagai⸗ Ueimuſatc uneö⸗ ſcocfdeen fanznif Occkiigt Nen Pponizd ſegogen lemcicge vmmgin o wck mii Aüimdith dn chi Poftniin Nrdaitdiggi wogäde Gerſärbh tcäberel nen Ciiter amen n memenfnl⸗ nluſi le inorns rüemiſnenm umibunmi⸗ . Toco ni⸗ ntid,. sckinder agensſpot Piccontit duimntäm nrcii / õ I binſin Cril ſdarenin diuetn Monegine aſsat⸗ i an agin hliug/1 Clich oscln Cisſo mtin fuutin, Anorirt ipᷣa terra ſile beneficiũ ſentiebat decurrentis de latere ſan guinis ſtillatõe mũdata. Se cunda exaltatio crucis ðꝛ ſingularis. Tele⸗ bꝛat quidẽ eccleſia ſolenniter q;‚tũ ad officia feſtũ exaltatõis ſancte crucis ꝓpt᷑ id qð eueĩt Anno ppi ſexcenteſi imo quntodecimo. Illo nãq; tꝑe ꝑmittente dño ſuũ ꝓplm flagellari ꝑ ſeuitiã paganoꝝ. Coſdroe rex pſarũ multa regna ſuo imꝑio ſubiugauit. Hieruſalẽ aũt veniens ꝑtẽ ſancte crucis quã ſctã helena ibt reliq̃rat tulit ſecũq; aſpoꝛtauit. Volẽs autẽ 2b oĩbus coli vt deus. turrim ex auro et ar⸗ gento et interlucentibo geẽmis fecit. Et ibidẽ ſolis ac lune ac ſtellarũ imagines collocauit ſubtiles etiã ⁊ occultos duct? q̃ſi deꝰ aquã deſuꝑ infundebat. Et in ſubterraneo ſpecu equi q̃drigas trahẽtes in circũitu ibãt vt q̃ſi terrã mouerẽt ⁊ tonitruũ ſimularẽt. Filio & ſuo regno tradito in tali phano ꝓphanus re ſidet.et iuxta ſe crucẽ dñi collocãs. appellari ſe ab oĩb deũ iubet. Et ſicut legit᷑ ĩ libꝛo mi⸗ tralide officio. Ipſe coſdroe in thꝛono reſi⸗ gqens tãq;ᷓ pr̃ lignũ crucis ſibi a dextris po⸗ ſuit loco filij. et gallũ aſiniſtris loc⸗ ſpũs ſctiĩ ſe vero patrẽ voluit noĩari.Tũc heracliꝰ im⸗ peratoꝛ exercitũ copioſum collegit et õ filiũ coſdroe iuxta danubiũ fluuiũ dimicaturus aduenit. Tandẽ vtriſq; pncipibo placuit vt ipi ſuꝑ pontẽ ſoli certarẽt.⁊ q victoꝛ exiſteret ipe ſine damno vtriuſq; exercit⸗ imperiũ re⸗ tineret. Decretũ etiã exijt vt quicũq; pꝛinci⸗ pem ſuũ inuare pᷣſumeret cruribus exciſis et bꝛachijs in flumine mergeret᷑. At heraclius totũ ſe deo obtulitet ſe cruci ſanctiſſime de⸗ uotone q potuit cõmendauit. Factũ eſt autẽ yt deo ꝓpicio heraclius victoꝛ euaderet.qui cunctu exerciiũ inimicoꝝ ſue ptãti ſubegit. Coſdroe vero ignoꝛabat exitũ belli qꝛ cũ ab oĩbyodiret᷑ ſibi a nemine intimat Quare he raclius ad eũ ꝑuenit et in thꝛono aureo eũ ſe gentẽ reperiẽs.interrogauit an vellet ſ geruz baptiſma ſuſcipꝑe.itaq; vitã cũ regno ꝑpiter cõ ſeruare. Qð cũ ille acceptare noluiſſet ab he raclio eſt decollat.Filiũ vᷣo ſuũ decẽ anno⸗ rũ baptiʒari fecit ⁊ de ſctõ fonte ipᷣm ſuſcipi⸗ ens regnũ paternũ ei dimiſit. Turrim vero illa deſtruẽs argentũ in pꝛedã ſi ui exercitus tans ad ꝓpꝛia remeauit. intraret nõ cultu regio ſed humili aſello in⸗ grediens humilitatis exemplũ ſuis cultoꝛi⸗ bus dereliquit: his dictis angelus abſceſſit. Tũc impatoꝛ ſe vſq; ad camiſ iã exuit. depo⸗ ſuitq; calciamẽta crucẽq; dñi cũ lachꝛy mis accipiẽs vſq; ad poꝛtã baiulauit. moxq; poꝛ ta cũctis patuit redeuntib lapidibus ad pꝛi ſtina loca diuina virtute. Rex aũt deuotiſſi⸗ mus in has crucis laudes pꝛorupit.O crux ſplendidioꝛ cũctis aſtris.mũdi celebꝛis.hoĩ bus multũ amabilis.ſanctioꝛ vniuerſt is.q̃ ſo la fuiſti digna poꝛtare talentũ mũdi dulce li gnũ dulces clauos dulcia ferẽs pondera ſal ua pñtem cateruã in tuis hodie laudib con gregatã. Dicq; pcioſa crux in ſuo loco reſti⸗ tuitur. et antiqua miracula renouanf᷑. Moꝛ tuus quidaʒ vite reſtituit.paralitici qᷓ̃ttuoꝛ curant᷑.Lepꝛoſi decẽ mundant᷑.quindecim ceci illuminant᷑.demones effugant᷑. plurimi q;a varijs languoꝛibo liberant᷑. Et ita impe regijs muneribb do ratoꝛ eccleſias reparãs ⁊ ercia exaltatio crucis ðꝛ generalis. Erit qͥ pe crux in die iu dicij exaltata.qꝛ vt cãtat eccleſia. Hoc ſi ignũ crucis erit in celo cũ dñs ad iudicandũ vene rit. Et vt ex dictis Lriſoſto.colligi pᷣt.Crux. in qᷓ ſaluatoꝛ nr̃ pepẽdit miraculoſe repara⸗ bitur ⁊ apparebit ſole lucentioꝛ. Ipᷣa inſuper ſigna crucis in coꝛꝑe xpᷣividebunt᷑ ab oibus quo cunctis ſtupẽtib, angelꝰ dñi ſignũ crus⸗ cis in manibs tenens.ſuꝑ poꝛtã apparuit di⸗ cens. Cũ rex celoꝝ ꝑ hanc p oꝛtã ad paſſionẽ qͥ in maniby eius pedibus ⁊ latere iõ ſeruata: ſunt yt in ꝑpetuũ ſue victoꝛie xpᷣs ferret tri⸗ umphũ.Tüc vt ait Hiero.ad heliodoꝛũ de ↄtemptu mũdi.Tu ruſticanꝰ exultabiſ ac di⸗ ces. Ecce crucifixus de meus. Ecce qͥ obuo lutus pannis ĩ pᷣſepio vagijt.hic eſt o erarij ac q̃ſtuarie filiꝰ.hic demoniũ hñs 2 ſamari⸗ tes.hic veſtitꝰ coccino.hic ſentiby coꝛonatꝰ. Cerne manꝰ iudeeqs fixeras.vide latus ro mane qð foderas.videte coꝛpꝰ an idẽ ſit q; dicebatis clam nocte ſuſtuliſſe diſcipulos. Qualiter adoꝛãda eſt crux in qua xpᷣs pe⸗ endit. et alie cruces inquihus nõ pependit apitulũ terciũ. xpᷣi adoꝛatõnis. In quo aperire de⸗ Brciũ myſteriũ cõtemplandũ de cruce dedit.Aurũ vero et gẽmas ad reparãdas e cleſias qᷓs tyrannus deſtruxerat reſeruauit. DSacra igit᷑ crucẽ ſuſcipiẽs hieroſolimã re⸗ poꝛtauit.Cũ aũt de möte oliueti deſcendens ppoꝛtã q̃ dñs paſſurꝰ trãſierat. in equo ſuo regio et oꝛnamẽtis imperialib⸗ ingredi vel⸗ let. repente lapides poꝛte deſcenderũ t. et inui cem q̃ſi eſſet vnus paries ſe clauſerũt. Sug emꝰ vtrũ cultus latrie ſit exhibendus cruci xpᷣi. Ad qð rñdet Bonauẽ.i.iij.di.x. hic eſt multiplex modꝰ dicẽdi. aidã enĩ tenẽt wip̃i cruci debet᷑ honoꝛ qͥ ↄꝛ vperdulia. Et rõ huiꝰeſt.qꝛ ipᷣa crux fuit inſtrumentũ toti⸗ redemptõis humane. In ipᷣa eni ſalꝰ et redẽ ptio totiꝰhũani generis eſt facta.et ideo oẽs hoĩes debent ei eſſe ſubiecti ſubiectoe notabi li et ſpeciali.et ꝓpterea dicunt debere adoꝛari eã excellentioꝛi adoꝛatõe q;ᷓ ſit dulia qᷓ debet᷑ rõnali creature. Quia tñ crux iſta nec eſt de nec ipᷣi diuinitati aliqͥ d vnitũ.ideo nõ eſt ei cultus latrie exhibendꝰ ꝓpter hoc ꝙ tenet me dium inter latriã et duliam. adoꝛatio crucis vt dicat᷑ yperdulia. Sed qm̃ adoꝛatio ſicut allocutio videt᷑ eſſe ſolummõ inter res roͤne capaceſ.Adoꝛatio enĩ quedã oꝛatio eſt ad ali quid oꝛdinatũ.vñ adoꝛare eſt ad aliqͥd oꝛa⸗ re.crux aũt xpᷣi caret oĩno rõne. Ideo alij di⸗ xerũt eã nõ eſſe adoꝛandã.nec inqtũ ĩ ea ado ratur xpᷣs.nec aliq̃ eſt ei reuerẽtia exhibenda honoꝛis niſi rõe crucifixi.ſicut nec imagini rõne imaginati.Et iõ dixerũt ꝙ cruci xpᷣi eſt cultus latrie ecxhibendꝰ.et nullus alius nec dulie nec vperdulie. Rem enĩi inſenſibilẽ ſtul tũ eſt honoꝛare cũ ꝓ indifferẽti habeat hono rẽ et vituperiũ.Et hoc innuunt cõfirmare Damaſce.in.c.de imaginibs.vbi dicit. ꝙ nõ crucẽ adoꝛamus ſed tipũ.i.figurationẽ. E ſic nõ videt᷑ ꝙ crux adoꝛet᷑ inquantũ eſt res aliqua ſed inq;tũ eſt ſignũ. Teruntñ ſi cõſi⸗ deremus verba Damaſceni in. c. de cruce vi detur.ꝙ nõ ſolummõ cruci xpᷣi ꝓut eſt ſignũ ſiue inquantũ tipus eſt. ſed in rõe materie ex hibenda ſit reuerẽtia qꝛ nõ ſolũ eſt venerãda figura ſed etiãverũ lignũ crucis in quo dñs pependit. In alijs vero crucibusveneranda eit ſolũ figura nõ materia.Ait eni. Jpᷣm qui dem pᷣcioſum lignũ trucis venerabile in q̊ ſeipᷣm ꝓ nobis xpᷣs obtulit vt ſanctificatum tactu coꝛpoꝛis et ſanguinis decenter eſt ado randum. Et poſt. Si autẽ ex alia materia fa cta eſt.nõ materiã adoꝛamus abſit ſed tipũ. vnge ſi aurũ et pᷣcioſi lapides fuerint poſt ti pi diſſolutionẽ non ſunt adoꝛanda. Ex quo colligit᷑ ꝙ aliq̃ ſit ipᷣi cruci reuerẽtia exhiben da excepta adoꝛatõne latrie.Et huius ſignũ eſt qꝛ eccleſia ſolenniʒat in crucis intentõne et exaltatõe ſiẽ in feſtiuitatiba ſanctoꝝ. Et iõ In qbus tres amoꝛes nenter pꝛedictoꝝ modoꝛũ videt᷑ ſufficiens. Pꝛopterea dicendũ ꝙ duplici mõ exhibetur alicui honoꝛ. Aut in obſequiũ reuerẽtie. Et iſte eſt honoꝛ veneratõnis. Aut in teſtimoni um virtutis et cõplacentie famulatũ. Et iſte eſt honoꝛ adoꝛatõnis.vterq; aũt iſtoꝝ hono / rũ offert᷑ cruci. NHã crucẽ adoꝛamꝰ et crucem veneramur. Sed in hoc eſt dr̃a.ꝙ honoꝛ ve neratõis exhibet᷑ ipi cruci tanq; inſtru mẽto noſtre ſalutis.vñn ſicut exhibemꝰ reuerentiã ſacramentis. qꝛ eſt in eis aliq̃ mõ nr̃e ſalutis cauſalitas. Sic cruci xpᷣi ⁊ clauis eius aliq̃ reuerẽtia eſt exbibẽda. Etreſpectu iſtius ho noꝛis hʒ crux in ſe aliqͥd pter qð debet ho⸗ noꝛari.Honoꝛ aũt adoꝛatõis oſfert᷑ ipi cruci rõne crucifixi. Nemo enĩ intendit ei placere vel aliqͥd impetrare ab ea.ſed ei qͥ in ea affixꝰ fuit.Et ſic nõ debetur ei niſi adoꝛatio latrie. Sic igit᷑ cruci xpᷣi duplex honoꝛ debet et v⸗ nus ẽ latria. Alius vᷣo nõ dð ʒ dici neclatria neq; dulia. qꝛ nõ eſt ſpẽs adoꝛatõis.ſed voca ri pᷣt honoꝛ veneratõis.hec Bonauen. Wul ta itaq; ſunt crucis pᷣconia ꝓpter q̃ a cunctis fidelib cruxvenerabilis eſt colenda.qꝛ hecẽ ſcala ꝑ quã patet electis aditus ad regna ce⸗ loꝛum.in quo viuit et reg nat in ꝑpetuũ xpᷣs filius dei qͥ ſit in ſecula benedictus.Amen. „ ermo quintuſdecimus de amoꝛe xp̃ᷣi ex hibitus humano generi qͥ expꝛimit᷑ myſtice in euangelio ſamaritrarrg. £ c eſt vere ſal/⸗ ä☛ uatoꝛ mũdi.Scribunt᷑ hec ver angeliſta de benignitate miran da ſaluatoꝛis noſtri ieſu xpᷣi exhibita mulie⸗ ri ſamaritane.grata iocundiſſimaq; debent eſſe fidelibo cũctis qm̃ in illis myſtice ac ſpi⸗ ritualiter deſignat᷑ amoꝛ ardentiſſimꝰ quem ſaluatoꝛ noſter dignatuſ eſt humano generi demoſtrare.O mnia equidẽ q̃ fecit queq; di⸗ xit ab vtero virginis vſq; ad patibulũ cru⸗ cis ad ſalutẽ hoĩm oꝛdinauit. Pꝛopterea nã qʒ deus factus eſt hõvt ꝑditũ hoĩem redime ret atq; ad regna celeſtia reuocaret. ꝓcurauit aũt q;tu m in ſe fuit nõ ſolũ mulieris ſamari⸗ tane ſed inſuꝑ oĩm qui ſibi adherere volunt hereditatẽ incoꝛruptã im marceſſibilẽ et incõ taminatã in celis. Qua ꝓpter vt iſta deuotiꝰ attentiuſq; cõtemplari poſſimus.in pñti ſer⸗ mone ꝑcurremus hiſtoꝛiã ſamaritane ſub ti tulo de amoꝛe xpᷣi erga humanũ genꝰ qð ſua beniuolentia charitateq; reparauit. ſicut ver ba ꝓpoſita dicũt. hic eſt vere ſaluatoꝛ mundi diſtinguere poſſ umꝰ. ꝛimus dicit᷑ amoꝛ pegrinans. ecundus amoꝛ manifeſtans. ercius amoꝛ cõfoꝛtans. Qualiter vxpᷣs pegrinãdo Rimus amoꝛ vpᷣi hoĩ lapſo mõſtratus 7 diſcurrẽdo q̃rere oues errãtes.qð notat᷑ in pncipio euãgelij ſiue in pꝛima ꝑte. Dicit᷑ nã q; ibi. Aenit ieſus ĩ ciuitatẽ ſamarie qᷣ ↄꝛ ſi⸗ char. Eſt aũt ſamaria vt inqͥt Beda inſignis paleſtie ꝓuintie ciuitas adeo vt tota regio ei ſociata ſamaria dicat᷑. De hac inſuꝑ ita di⸗ ba Jo. üij.c. Que deſcripſit eu⸗ npauptate ? pe nalitate q̃ſiuit hoĩeʒ lapſi gn⸗Aigiui i. NJõꝛ gegrinãs. WMoluit nãq; ꝑegrinando icor ſekinenb ſocbiſan ſelinuc oturhecn igit dic⸗ Jcoeit mneonet guit obi Gitioobio YPot cgrüabenne bitnuitiurn ſiſunthabie⸗ ſnpoſſeſinn U Beirr miam fis feingaior gacecni Msiſode (Whurn nig Rug onorſe Noima b Giauri, diet Giai lowat xrno⸗ ſeudh locköhe Pc Echmd dſſer Mrndiitl ayni chenmn inn 3 Sunnnni oſrgon kſchenii dzd n Gcnͤsl de Bamh u nitann ckcotncnghe Witns re 1gnr in gaui⸗ benediang u msdennarni idapeini mi fvor Sawuther Oudedonoſs Nanigniige nir ntierhibia ndiſinac r is nrſtier mNiſin Abunmmo ger eiſtaneg; z1d Mh/ mit. de⸗ Ndicdeie UnenoeI iſhiurmnnn orriAN iiiif⸗ vrmi, u lu nun r . s. unni innmihe cit Iſidoꝛꝰ xiiij.i. echimoł Samaria regio paleſtine ab oppido quodã nomẽ accepit qd yocabat᷑ ſamaria. ciuitas quondã regalis in iſrael.qᷓ nüc ab auguſti noie ſebaſtia nuncu⸗ patur.hec regio inter iudeã et galileã media lacet. iuitaſ & ſichar erat ĩ illa regione qᷓ an liquit dicebat᷑ ſichem. vt ptʒ Geñ. xxxiij.c. Igeo ait Criſo.locꝰille erat vbi ꝓ Dina Si meon et Leui grauẽ occaſionẽ fecerũt. Se⸗ quit᷑ Johãnes in euãgelio iuxta pᷣdiũ qd de dit iacob ioſeph filio ſuo. Dicit Nico. de li⸗ ra.ꝙ Jacob veniens de meſopotamia emit agrũ ab emoꝛ pᷣncipe ſichem ⁊ ibi ad tꝑs ha bitauit iuxta vrbẽ. Sʒ ppter raptũ dine occi ſi ſunt habitatoꝛes illiꝰ ciuitatis.et ſic ceſſat in poſſeſſione eius.et illũ locũ dedit ioſeph. Vnñ Beñ. xlviij.c.dixit Jacob. do tibi ptem vnã extra frẽs tuos quã tuli de manu amoꝛ⸗ re in gladio ⁊ arcu meo. Ampliauerat iacob agruũ quẽ emit addẽs et cõuicinas poſſeſſio⸗ nes iuſto bello /q̃ſitas. Ibi aũt erat fons ia⸗ cob.ſ.puteus quẽ effodi iacob fecerat.Dicit nãq; Augꝰ. in omel. pñtis lectõis.O ĩs pute us fons:ſed nõ oĩs fons puteꝰ.vbi enĩ aqua deterra manat et vſum pbet hauriẽtibo fons ðꝛ. Di aũt in ꝓmptu et ſupficie ſit fons tm̃ dicik. Di aũt in alto ⁊ in ꝓfundo ſit ita pute us vocat᷑ vt nomẽ fontis nõ admittat. In ᷣ loco ſic ait Theophilus.Ex cõmemoꝛatiõe fontis et pᷣdj edocemur ꝙ ea q̃ patriarche ꝓ pter fidẽ quã in deo habebãt adepti ſunt iu⸗ dei pter impietatẽ eoꝝ ꝑdiderũt.et eoꝛũ loca getibo tradua ſunt. Fatigatꝰ ̊ ieſus qꝛ hoꝛa erat q̃ſi ſexta ſedebat ſic ſuper fontẽ diſcipuli aũt iuerãt ĩ ciuitatẽ vt cibos emerẽt. Seſſio illa vt Criſo. dicit ꝓpter laboꝛẽ facta eſt et vt expectaret diſcipulos.⁊ ꝓpter eſtũ refrigerãs coꝛpꝰ apud fontẽ.dũ ſic ſederet venit mulier de ſamaria haurire aquã. ſᷣm Nico.de lira. Samaria nõ eſt hic nomẽ ciuitatis ſed gen⸗ tis vel regionis.qꝛ illa mulier erat de ciuita⸗ te ſichem q̃ tũc erat metropolis ſamaritano⸗ ri.vt dicit Joſaphus.xi.antiquitatũ li. Di⸗ xit ieſus illi mulieri.da mihi bibere. Rñdit illa.Quõ tu cũ iudeꝰ ſis a me bibere poſcis qᷓ ſum mulier ſamaritana. Refert Criſo. Jude — um eũ eſtimauit a figura ⁊ locutõe. Nico.ve ro de lira dicit. ꝙ cognouit eũ eſſe iudeũ per habitũ quẽ poꝛtabat.qꝛ ſiẽ erãt iudei diſtin⸗ cti ab alijs ĩ cultu dei et circũciſione ita et in veſte. Quare vero iudei abominabant᷑ ſama ritanos multiplex rõ aſſignari p̃t. Et pꝛima hm Criſo.qꝛ ſamaritani ſolũ ea q̃ moiſi ſunt ſuſcipiẽtes ꝓphetarũ nõ multã curã habebãt Scða qꝛ ſamaritani colebãt deũ et idola et riea errabãt dicentes deu eſſecoꝛpus. Zercia roõ ſm Pico.de lira.quia ſamaritani moleſtias multas intulerũt iudeis in reedificatõe tem pli et ciuitatis. vt ptʒ Eſdre.i.c. Sedq ĩ hac Ete lr̃a euãgelij dimiſſa ad PRegrinantẽ illum oculos metis nr̃e vertamꝰ. Ipᷣe vtiq; deus incarnatꝰ ꝑegrinãdo et diſcurrẽdo aias no⸗ ſtras vt paſtoꝛ ſollicitiſſimus ꝑquiſiuit.ha⸗ buit aũt pegrinatio ſua tres cõditiones. ima fuit cõditio penalitatis. Secundapaüperaas. a diuturnitaiwis. ma fuit cõditio penalitatis. Molunta qpe languoꝛes nr̃os tulit doloꝛeſq; poꝛ⸗ tauit. Quiſnã enarrare ſufficiat laboꝛes xp̃i. qs tulit vigilãdo.oꝛãdo ꝓ peccatis ⁊ ingra⸗ titudine hoĩm. ſepiſſime lugẽdo.ambulãdo. pᷣdicando.ieiunado.et tandẽ paſſionẽ acer⸗ biſſimã ſuſtinẽdo. Exꝑgiſcere fidelis aĩa et intuere regẽ celoꝝ ⁊ dũm nõ ſolũ hac vice de atigatũꝛ ſedentẽ ſup fontẽ. Sʒ fatigatũ in p̃ſepio anguſto.fatigatũ ĩ bꝛachijs maternik dũ fugit herodẽ. fatigatũ in egipto.fatigatũ in ieiunio.fatigatũ in oꝛõe.fatigatũ ĩ ſudoꝛe ſanguineo. fatigatũ ſub pedib⸗ capientiũ illũ fatigatũ in vinculis. fatigatũ in illuſionibo. fatigatũ in ſputis ⁊ fetidis oſ- culis. fatigatũ in colũna.fatigatũ ĩ cruce.O dura mẽs ho⸗ minũ.o duricies coꝛdiũ nr̃oꝝ. fatigat᷑ xpᷣs examoꝛe.patit ex amoꝛe.effũdit ſanguinẽ ex amoꝛe. Moꝛit᷑ ex amoꝛe.et nos eũ qͥ nos tm̃ diligit diligere nolumꝰ Pꝛopterea Augꝰ.in li.ð qnq; hereſes. inducit xpᷣm ita ad hoĩiem ingratũ loquentẽ.Cũ eſſes inimicꝰpr̃is mei recõciliaui te. Cũ inter mõtes ⁊ ſiluas erra⸗ res qſiui te.hũeris meiſ poꝛtaui te. laboꝛaui ſudaui.caput meũ ſpinis oppoſui.manꝰ me⸗ 28 ? pedes clauis obieci. vt te mihi copularẽ et tu diuideris a me¶ Scda aditio Pegri⸗ natõis xpᷣi fuit pauꝑtatis.dũ enĩ in hac vita mãſit pauperẽ vitã geſſit. Exq̊ dicebat mat. viij.ca. Aulpes foueas hñt et volucres celi nidos:filiꝰ aũt hoĩs nõ hʒ vbi caput ſuũ re⸗ cdinet. Notanduzʒ tñ ꝙ qñq; hr̃e voluit cum aplis aliqͥd ĩ cõi qð colligit᷑ ex euãgelio.vbi ðꝛ diſcipuli aũt abierãt in ciuitatẽ vt cibos emerẽt. Sʒ ꝓpter hoc dicit Aug. xij. q. i. .. c. habebat. hẽbat dñs loculos a fidelib obla⸗ ta cõſeruans et ſuoꝝ neceſſitatibo ⁊ alijs indi gentiby tribuebat. Et ſuꝑ pᷣs. Cui idẽ Aug. inqt. Habuit dñs loculos ſiẽ dictũ eſt deq⸗ buſdã religioſis feis ꝙminiſtrabãt ei de ſua ſubſtantia futurus erat paulus nihil tale ali quando querens et omnia puincialibus do nans. SDed qꝛ multi infirmi iſta qſituri erãt magis infirmoꝝ ꝑſonam ſuſcepit chꝛiſtus. ſublimius paulus.nunDd et xpᷣo ſublimius xpᷣs qꝛ miſericoꝛdius.Cũ eni videret paulũ iſta nõ eſſe queſiturũ.ꝓuidit ne damnaretꝗq⸗ ſiturũ et pᷣbuit exemplũ infirmo.hec ille.Et licet ita eſſe firmiter ſit tenendũ nihilominꝰ paupertatẽ ſemꝑ verbo et exemplo ſublimi⸗ ¶ Tercia cõditio gꝑegrinaz⸗ uturnitas. Triginta etenin ter comendauit. tionis vpᷣi dicit᷑ di . * tribus annis multipliciter patiendo vt pdi⸗ ctum eſt. aĩias noſtras errabundas queſiuit. Nec ardoꝛ huiuſcemodi ſitis de animabus inueniendis vllo vnq; tꝑe potuit in eo extin gui. Sitio dixit ſamaritane da mihi bibere. Ditio inſuꝑ clamauit in cruce.Sitiebatvti q; noſtrã ſalute. O ieſu benedicte. O fili dei altiſſimi.tu ſitis ſalutẽ noſtrã et nos totis vi ribus illã recuſamus.Lu pꝛeciũ tui ſangui nis ꝓ debito noſtro ſoluis:et nos illud cõ⸗ temnimus. Tu pie dolens in cruce clamãs. Sitio ſitio ſitio.et nos obaudiuimus.Etq̃ uitia? Auctoꝛẽ vite audire nolumus qꝛ ma⸗ litia noſtra nos excecauit.diximus de amo⸗ veritatẽ ſummiboni.falſi limitat em dei. uuit quidẽ multa ſamaritane.q̃ inſuꝑ omnibo nobis fecit ac voluit eſſe nota. et pꝛe⸗ cipue tria. OJMB Pꝛimũ eſt ſummi boni veritas. Secundũ eſt mundi falſittas. Lerciũ eſt dei ſublimitas. ¶RPꝛimũ qð maniteſtauit ieſus eſt ſummi boni veritas. Errabat quippe mundus va⸗ rijs diuerſiſq; opinionibo circa ſummũ bo⸗ nũ.nec inter phos inuẽtus eſt quiſpiã qͥ ſuo ingenio illud valeret attingere. Quinimmo cũ de illo varia fuiſſent locuti.tandem abſq; immoꝛtalitate cõcludebant hoĩem fieri poſſe beatũ. Ideo inqͥt Lactantiꝰ in.iij.li.diuina. inſti.cõtra tales.hummũ bonũ qð beatũ fa cit nõ pᷣt eſſe niſi in ea religione atq; doctri⸗ na cui ſpes immoꝛtalitatis adiuncta eſt.hec ille.Quiſnã beatũ cenſeat eum qui vel volu⸗ ptate animi ſiue coꝛꝑis oblectet᷑.vel ingenio et ſciẽtia polleat vel honeſtate niteſcat.vel di uitijs affluat.vel gloꝛia tꝑali pᷣfulgeat et hu⸗ iuſmodi.cum oĩa iſta velociſſime tranſeãt at⸗ qʒ deficiant. Pꝛoptea xpᷣs dicebat. Qui bibe rit ex aqua qua ego dabo ei nõ ſitiet in eter⸗ num. ſed fiet in eo fons aque ſalientis in vitã reperegrinane. (ualiter xpᷣs ex amoꝛe manifeſtauit hoĩ tatẽ mundi.et ſub⸗ Zapitulũ ſecundũ. Ecundꝰamoꝛ xpᷣi generi humano ex bibitus ö manifeſtãs. Manifeſta⸗ cocupiſcenda. Hoc eternã.Aqua chꝛiſti eſt dei gratia qua medi ante acquiritur eterna vita. Apparet itaq; ꝓ ſummũ bonũ eſſe nõ poteſt vbi eternitas de⸗ eſt. Hanc autẽ eternitatẽ xpᷣus pᷣconiʒauit cid dixit Jo.ij.c. Sic deus dilexit mundũ vt fi liũ ſuũ vnigenitũ daret vt oĩs qͥ credit in ilũ nõ pereat ſed habeat vitã eternã.Et iterum vi. ca. Hec eſt volũtas pr̃is mei qͥ miſit meyt qui videt filiũ et credit in eũ nõ ꝑeat ſed ha- beat vitã eternã.Et.x.c. Oues mee vocẽ me am audiunt et ego do eis vitã eternã. Et mat thei.xix.c.Ois qͥ reliquerit domũ aut agros ⁊c̃.ꝓpter nomẽ meũ centuplũ accipiet et vitã eternã poſſidebit.Et.xxv.ca. Ibũt hi in ignẽ eternũ.iuſti aũt in vitã eternã. qð manifeſtauit ieſus eſt mũdi falſitas dum dixit. Ois qͥ biberit ex hac aqua ſitiet iterꝗ. Zn hoc ſiquidẽ decipit mundus dilectoꝛes ſuos ꝙ dũ deſiderata bona tꝑalia largit᷑. nũ q; tñ aim ſatiare mentemq; quietare pᷣt.Hin diui⸗ Miero. ad demetriadẽ virginẽ ita pulcre di⸗ eſt noſtra ingratitudo.que ꝑtinacia.queue ſe cebat.Diuitiarũ amoꝛ inſatiabilis eſt. exple ri neſcit.bonoꝝ cupido celerẽ rei habiture fi nẽ ſine fine querunt᷑. Nõ ab re igit᷑ xpᷣs dice bat ſamaritane.O ſi ſcires donũ dei et quis eſt q dicit da mihi bibere. foꝛſan et tn petiſ⸗ ſes ab eoꝛc̃.qꝛ xpᷣs ieſus paratus eſt benigne gratiã ſuã cõcedere oĩbus illã poſtulantib. Sed moꝛtales miſeri qñq; cũ deo cõtende⸗ re nõ erubeſcũt. Cur inquiũt quos damnan dos ſpᷣſciuit crearevoluit.Cur nõ oẽs ante; peccarent in gratia ſua cõfirmatos impecca biles reddidit. Cur hoĩ peccare volenti im⸗ pedimentũ nõ pᷣſtat et ſiłia. Quib cõſulimꝰ iſta nõ eſſe querenda:cũ bonus deus oĩa be⸗ nefecerit.ſed tm̃ cõſideremꝰ ꝙ; quiſqͥs iſlle ſit qè ſaluari velit ⁊ gratiã dei deſiderat nũqᷓ; ſi⸗ bi denegat᷑. HNolunt gratiã dei qui tempoꝛa⸗ lium bonoꝛuʒz amoꝛe decepti in illoꝝ fragili bꝛeuiq; vſu beatos ſe putant. HNõ percipiunt hi ea que dei ſunt. Quinimmo inflammaue⸗ re indies ad terrena iſta et tranſitoꝛia bonz ſtice apparet in ſama⸗ ritana.que dum audiſſet a xᷣo cõditionẽ a ſpiritualis coꝛpoꝛalẽ aquã intelligebat ⁊ af⸗ ſeraba Aiebat enĩ.dñe da mihi hanc aquã vt nõ ſitiã neq; veniã huc haurire. Ubi di- cit Augꝰ. Adhuc iſta mulier canẽ ſapit.dele ctata eſt ſitire.et putabat hoc ſᷣm carnẽ a vo,0. ſibi eſſe ꝓmiſſum. Declarat enĩ deꝰ aliqñ ſer uo ſuo helie vt per quadraginta dies nec eſu riret nec ſitiret. Qui hoc potuit dare ꝑ qua⸗ draginta dies non poterit dare ſemꝑ? Dele⸗ ctata ergo tali munere rogat vt ei aquã vius daret. Dixit aũt ieſus illi. Noca virũ tuũ i. in Aruc nlicrint ckraretid ſetſevirün⸗ glitreuele adeſ ſublimitus⸗ poreütyle iglarelatt guanthiois niq vtMi Raunek ne d goginmorn Pben estuoe funterposdi wiadcure licchatoꝛaren ſmao. Jar umin mote nt mons ge ſruntdeñ gi ocabiri⸗ mn ſoo ſin ſucllron Migie guhrte atioqͤe⸗ vello Miguuge⸗ ſcwpoꝛal uginunr — Pri . s) sient NAmiinf adiaatli — 9 „ — — — = 1 NISMeld 4 Ducsren udoinnen a piͦdag niiſlirs X AAnaſita ti nundes dilern upala hroti neneindlan sdonüni nan us.in sili poſtulane gcäded d niütggosnn n Oahin 7 2 16 , õ Siquivonon, ginlofani. Dönn nmoitmn rmänun 2 W — — — — —,— —— ☛ =☛ — SS — S=. = — . – — — == S= — = — –☚ — — ☛ S = = = X S= — — = —₰ S=S — = — = S= — — — — „* .⸗ — — — –— GSm Au guſti. ſet. poſt 22 moꝛtẽ ſucceſſiue adulteriũ ac⸗ ſublimitas.qꝛ nõ eſt ip̃e dñs oĩm aliqͥd coꝛ⸗ bus dixi in pꝛimo ſermone huiꝰ oꝑis. Pꝛo⸗ nãq; vt Criſo.ait.A xpᷣo repꝛehẽſa nõ cõtri ſtata eſt.neq; dimittẽs fugit ſed admiratma T gis et immoꝛat᷑dixitq; xpo. dñe vt video ꝓ⸗ pheta es tu.patres noſtri in mõte adoꝛaue⸗ dum in mõte ſamarie ſᷣm NHico. de lira. Ille erxrat mons gariʒim in quo filij iſrael benedi⸗ erunt deũ qñ intrauerũt terrã ꝓmiſſionis. cꝛ ſalus ex iudeis eſt. Dicit Criſo. Samari lani quidẽ qð neſciebãt adoꝛabãt qm̃ localẽ ct coꝛpoꝛalẽ eſtimabãt deũ nihil de eo plus imaginantẽ q; de idolis.et iccirco cultũ dei (i cultu demonũ miſcuerũt. Subdidit xpᷣs SDed venit hoꝛa et nũc eſt qñ veri adoꝛato⸗ et eos qͥ adoꝛãt eũ in ſpũ et veritate adoꝛare oboꝛtet. Nã placuit mulieri ſnĩa xpᷣi.voluiſ tuũ. ſed lit: bat xpᷣs vt de⸗ uã Nã cũ illa dixii Au guſtr. neeſonta intellectũ t teraliter intelligendo! clararet ſibi turpitudinẽ „ ſet ſe virũ nõ habere. xpᷣs illã benigne redar⸗ guit reuelando ſibi ꝙ quinq; viros habuiſ⸗ cepiſſet. ¶ Cerciũ qð xpᷣs manifeſtauit eſt dei poꝛeũ et vile vt falſo eſtimarũt pleriq;. de qͥ⸗ pPterea cõfundit᷑ ſtulticia gentiũ qᷓ poſt idola cucurrerũt. et ineptia illoꝛũ ꝗ vel hoĩes vel ialia vel celeſtia coꝛꝑa deos eſſe dixerũt. Au diant hi oẽs xpᷣm ſamaritane loquentẽ. Illa runt.et vos dicitis qꝛ hieroſolymis ẽ locus vbi adoꝛare opoꝛtet. iudei q pe dicunt ꝙ nõ* licebat oꝛare niſi in tẽplo a? aglomone con⸗ ſtructo. Samaritani vero aſſerebãt eẽ oꝛan Et vocabãt ſamaritani Jacob et priarchas patres ſuos.ſiue qꝛ ipᷣi legẽ moiſi tenebant. ſiue qꝛ ille mons ex hereditate iacob ad eos uenerat. Rñdit itaq; ieſus mulieri. Crede mihi qꝛ veniet hoꝛa qñũ neq;ʒ in mõte hoc ne⸗ qʒ in hieroſolymis adoꝛabitis pr̃ez vos ado ratis qð neſcitis:nos adoꝛamus qð ſcimus res adoꝛabũt patrẽ in ſpũ et veritate.nã ⁊ pa ter tales qrit qui adoꝛẽt eũ. Spũs eſt deus ſet enĩ ꝙ xpᷣs diceret in mõte illo eẽ oꝛandũ. Et ꝓpterea dixit.ſcio qꝛ melſſias veniet qͥ dꝛ cib Xps.cũ ergo venerit ille nobis annunciabit oĩa. Dicit ei ieſus Ego ſum qͥ loq̃r tecũ. Et cotinuo venerũt diſcipuli eius et miraban cũ muliere loquebat᷑ xpᷣus. Admiraban inqt ſicꝑ abundantẽ xpᷣi maſuetudinẽ ⁊ hu⸗ militatẽ qm̃ ita ꝑſpicuus exiſtẽs ſuſtinuitlo qui cũ tanta benignitate mulieri inopi et ſa maritane. Relicta vo idria ſua abijt feſtina mulier in ciuitatẽ dicẽs. Venite et videte ho minẽ ꝗͥ dixit mihi oĩa que feci.nunqͥd ipe eſt xpᷣs: Quare multi de ciuitate venerüt ad il ⸗ Q lum audientes q̃ ſamaritana referebat. Hã vt dicit Nico.de lira. Samaritani erant in ſuſpẽſo de aduentu xpᷣi de ꝓximo. tum ꝓpter impletionẽ tꝑis.tũ ꝓpter pꝛedicationẽ Johã nis cuius pᷣdicatio tũc erat famoſa ⁊ de xpo ꝓclamata. Ideo facilius crediderunt verbo ulieris. ¶ Qualiter xpᷣs ex amoꝛe confoꝛtauit diſci 5 ulos vt pᷣdicarent. ¶ LCapitulũ terciũ. EFrcius amoꝛ xpᷣi generi hũano exhbi Obitus ðꝛ cõfoꝛtans.Cõfoꝛtauit ſiqui Aem diſcipulosvt ꝓ ſalute hoĩm pᷣdi et. Et vt eoꝝ pdicatio efficax fructuoſaq; haberet᷑ tripliciter illã docuit exercendã. ꝛimo feruenter. cuit diſcipulos p̃dicare feruen ter cũ deſiderio.ſ.ſalutis pximi.nã de illa ma gis dz eſſe pᷣdicatoꝛ ſollicitus qᷓ; de ꝓpꝛia coꝛ poꝛali neceſſitate.Hinc eſt ꝙ cũ tꝑs inſtaret comedendi voluit benignus ieſus differre. yt intederet pᷣdicationi.dans exemplũ alijs ſilr faciẽdi.Et hoc eſt qdð dicit᷑ in euãgelio. Interea.i.añqᷓ; veniſſent ſamaritani roga⸗ bant eũ diſcipuli eiꝰ dicẽtes. Rabbi mãduca Ille aũt dixit eis.E go aliũ cibũ habeo mã⸗ ducare quẽ vos neſcitis. Hic Theophilus ait. Dñs ſciens ꝙ ſamaritana totã ciuitatem ad eũ attraheret hoc diſcipulis ſignificauit dicẽs. Ego cibũ habeo manducare quẽ vos neſcitis.Et Criſo.hoĩm ſalutẽ hic cibũ vo⸗ cauit. oſtend ẽs q; tũ deſideriũ hʒ nr̃e ſalutits Dicebant diſcipuli adinuicẽ. Nunqͥd ali⸗ quuuiis attulit ei manducare: Rudes adbuc e⸗ rant et de cibo coꝛpali putabãt xpᷣm loqui. At iße ſubdidit. Meus cibus ẽ vt facã vo⸗ luntatẽ eius qͥ miſit me.ſ.vt ꝑficiã opꝰ eius. vt pᷣdicando ſamaritanos ↄuertã ⁊ in cruce moꝛiẽdo ac meũ ſanguinẽ fundẽdo ꝓ pctis hoĩm ſatiſmaciã.O ſi videremꝰxpᷣm labia ſua dulcioꝛa ſuꝑ mel et fauũ aperientẽ. audire⸗ muſq; ſuauiſſimã vocẽ eius dicentẽ. Heus cibus eſt vt faciã voluntatẽ pr̃is mei q miſit me. pieq; cõſiderare vellemus ardoꝛẽ ſui coꝛ dis quo feruetiſſime noſtrã ſalntem exoptat vtiq; viſcera nr̃a cõmouerent᷑Oõ ſinõ fie⸗ et durioꝛes petris immanioꝛes bauis ⁊ in domitis feris crudelioꝛes merito cẽſendi eri mus. Dicebat ergo diſcipulis ecpoſt. Nõne vos dicitꝭ ꝙ adhue qᷓ̃ttuoꝛ mẽſes ſunt ⁊ meſ ſis venit. qſi dicat. licet tps meſſis coꝛpalis adhuc diſtet. tñ tꝑs meſſis ſpũalis inſtat Di citur aũt meſſis collectio frugũ. et ad ſi ilim⸗ dinem huius meſſis ſpũaliter dicit᷑ vocatio poiĩm ad fidẽ. ꝑ quã cõgregabunt᷑ hoĩes in oñi hoꝛreũ. Vñ lequit᷑ Ecce dico vobis le⸗ nate oculos vros ⁊ videre regiones qꝛ iã al be ſunt ad meſſem. hoc dicebat ꝓpter ſamari⸗ nuanos venliẽtes ad ipᷣm iã diſpoſitos ad cre⸗ dendũ ¶Scoo docuit diſciplos pᷣdicarele tanter. vt. ſ. ↄſideratõe pᷣmij nõ euitarẽt pᷣdi⸗ candi laboꝛes. Sicut enĩ ſamaritanti ia erat diſpoſiti ad credendũ per pᷣdicatione xpi.ua etiã xpᷣs videbat multitudinẽ gentiũ ꝑ totu mundũ cito ↄgregandã in hoꝛreũ eccleſie ꝑ p̃dicationẽ aplłoꝝ.ex qua ꝛedicatõe merue⸗ runt p miũ eterne vue. Et hoc eſt ꝙ dicit. Et qui metit mercedẽ accipit.in pnti enĩ eſt pꝛi⸗ ma meſſis ꝑ quã hoĩes adducunt᷑ ad fidẽ. et in hac meſſe meſſoꝛes fuerũt apli. Altia vᷣo melſſis erit ĩ iudicio qũcolligẽt fideles intra hoꝛreũ glie.et tũc meſſoꝛes erũt angeli. Et iõ ſequit᷑. Qui ↄgregat fructũ.i. multitudinẽ fi deliũ reponendã in vitã eternã.qꝛ ꝑacto iudi cio reponent᷑ ĩ hoꝛreo głie ꝑ miniſteriũ ange loꝝ.Et qꝛ xpᷣs locutꝰ ẽ de meſſe ſpũali ꝑ ſili tudinẽ meſſis coꝛꝑalis.iõ oñdit in q̃ eſt ſilis et in ̊ diſſimilis. Ad cuiꝰ intellectũ ſciendũ ꝙ apud indeos erat ꝓuerbiũ de hocꝙ qñ ali qu is multũ laboꝛabat in re aliq̃ et aliꝰ repoꝛ tabat fructũ dicebat᷑ ꝓuerbialiter. VUnus ſe⸗ minat et alius metit.qſi diceret᷑.vnꝰ laboꝛat et alius gaudet. Et ſic aliqñ ↄtingit de meſſe coꝛpoꝛali.que ab vno aliqũ ſeminat᷑.et ab eiꝰ hoſſte irruente colligit. De meſſe vero ſpiri⸗ tuali ſic eſt. ꝙ alij ſeminauerũt et alij meſſue runt. qꝛ patriarche et ꝓphete antiqui ſemina ucrũt pꝛima ſemina fidei ſed apłi meſſuerũt. inquantũ populũ ad ꝑfectionẽ fidei reduxe⸗ runt. Aeruntñ vterq; repoꝛtat gaudiũ.quia eug Igeo in peꝛſenti ſermone de laʒaro reſuſciira to dicemus. de quo tria erunt myſteria con-:· 7 tam ꝓphete antiqui q; etiz apoſtoli ꝓpter meri tum laboꝛis ſui recepti ſũt ad celeſte gaudiũ Et in hoc nõ tenet ꝓuerbiũ de meſſe coꝛpo⸗ rali de qua nõ gaudet ſeminãs ſi ab alio me⸗ irmita cure Becundũ moꝛtis indubitabilis. tatur. Et hoc eſt qð dicit᷑ vt etqͥ ſeminat ſi⸗ mul gaugeat et qͥ metit. ſ. ꝓpheteꝛ abti. in hoc eni verbo verũ eſt. i. puerbiũ eccleſie ꝓ habet locũ in ꝓpoſito. qꝛ aliꝰ eſt qͥ ſeminat.ſ. patriarche ⁊ ꝓphete. et alius eſt qͥ metit. ſ.apo ſtoli. Jdo ſequit᷑. Ego miſi vos merere.i. ad pfectionẽ fidei adducere.qð vos nõ laboꝛa⸗ ſtis ꝓphete enĩ et patriarche multũ laboꝛaue⸗ runt indenunciando aduentũ xpᷣi ⁊ arguen do fideliatẽ ꝓpłi. ꝓpterea ſubaudit᷑ Alij labo rauerũtt vos in laboꝛes eoꝝ introiſtis. qꝛ. ſ. ꝓphetias ab aljs ꝓnunciatas pꝛedicabitis. Cercio oocuit xp̃s diſcipulos pᷣdicare ꝑſe ueranter. qꝛ manſit ipᷣe cũ ſamaritanis duos dies. Dicit nãq; ĩ euagelio.Exciuitate aute ep tanto tate i randa miſerũt ſoꝛoꝛes eiꝰ .ſ.ſichar multi crediderũt in eũ ſamarita⸗ Iſtud teſti moniũ videbat efficax er duobo. ꝛimo q: obi cebat ↄ honoꝛẽ ſuũ ex ʒelo veritatis. Scðo ꝗqꝛ oſtendebat eũ ſcire talia q̃ nõ poterat ſcire via hũana. Veruntñ qꝛ hoc teſtimoniũ non fuit niſi qdã ꝑſuaſio ad credendũ. qꝛ ꝑfectio fidei ipoꝝ facta eſt ꝑ xpᷣm. Iceo ſubiungi. Cum igit᷑ veniſſent ad illũ ſa ri. qꝛ iã nõ ꝓpter loquelã tuã credimꝰ.ipᷣi enĩ audiuimꝰ ab ipᷣo.ſ.qͥ eſt deus et hõ.et ſcimꝰ no:ũ ꝓpter verbũ mulieris teſtimoniũ ꝑhibẽę tis qꝛ dixit mihi oĩia quecũq; feci. Iſt Eumigit ve maritani ro ga⸗-⸗ bãt eũ vt ibi maneret ⁊ acqeuit petitioni o Et mlto plures crediderũt in eũ ꝓpter ſerno nẽ eius q; a pncipio.et pleriq; dicebãt mulie firmiter credẽdo qꝛ hicẽ vere ſaluatoꝛ mũidi uiꝓ tot innumeris bñficijs hũano generi collatis oẽs debitas gras ꝑſoluamus.vt ſic mereamur ingredi regnũ celoꝝ. Amen. ₰ ¶ Bermo ſextuſdecimus de mirabili reſur rectione lazari. oia mirabilia qᷓ fecit xpᷣs mẽ Tatim pꝛoduit tur bec verba Jo. xi. ca. Et ſi tes nras ĩ admiratões ꝑducere debeãt. id tfi p ceteris efficit ſtupenda reſurrectio laʒari. Ideo Augẽ. in omel.ita inqͥt. Inter oĩia miæ racula qᷓ fecit dñs laʒari reſurrectio pᷣcipua 5pdicat᷑. Sed ſi attendimꝰ qs fecerit.delecta ri debemus potiꝰqᷓ; admirari. Ille ſuſcitauit hoiem qͥ fecit hoĩeʒ. plus eſt boiem creare qᷓ reſuſcitare. bec ille. Quia vero in tãto mir⸗ culo ⁊ fides roboꝛat᷑ dum potẽtis diuinitatꝭ xpᷣi oñdit᷑et ſpes ad immoꝛtalitatẽ ſubleuaẽ. iu reſurrectôis mirabilis. W apitulum pꝛimũ. bilis. Hoc vtiq; ↄtinet᷑ in.i.pte euan cientibo qſi viriba et vie nature curari nõ po terat. Sequit᷑ littera. A bethania de caſtello martheet marie ſoꝛoꝛũ eiꝰ qꝛ in illo caſtello — . lacebat infi templanggq.. ꝛimũ ð infirmitatis incurabilis. einfirmitate incurabili lazari p qua cu nunciũ ad ieſum. ro reſuſcitato ðꝛ infirmitat incura⸗ gelij vbi ſic ſcribit euãgeliſta.Eratqdã lan: guens lazarus.dicit Nico. de lua. infir? mitas eis erat moꝛtalis eo ꝙ ianguebat. defGd⸗/ rmus, Erat autẽ bethania iuxa inlktäſtt Gntqneynl uehlli mbat. Qn nirdeqjſerd Aia Väilt ſetppterbo nome hicerp Sadilaften ſtier dtuoi⸗ (Narii in Ceitamanut nige Jodut⸗ Vnctonehetie yctioneapds lonegviloas ſcyent huccopinionie Nehdſeidrn Genee Ben mreisdeice CEdaeamase hoͤlueritiß⸗ Mo no ue Ho e reben ulcitimnilin en anſech⸗ ſowamrss Uehiing Mmonitthiſt 1otbigaermt etddav lontcade Wüſanif isionunne Pnihoög nimiiſa itit nci fin grunng hgrincligen flumuofne fröſiitveren mucnigeli⸗ . Ren t. c beefſctagn hiſthdnn W knn n ſe darri n maniſſtnid iilnn riütani igeiin unn ſigocn inog nn nngn rging nätüenſen Eboekſinmnüng RM — ſbing: Lüngnnn malgnſnm iai aediijn tdansg ho gin iyer aluamti ſficishünnoge 1Mluunns ni. Nücn Inen msdenirtblit mo nunN r giuil Vlgit Mumn Mtri 1rümeno int Iurun⸗ 12 hiernſalẽqſi ſtadijs quindecim. Maria añt er at que vnxit dñm vnguẽto et exterſit pe eius capillis ſuis cuius frater laʒarus infir⸗ mabat᷑. Utrũ aũt bec maria fuerit illa pecca trix de qͥ ſcribit᷑ Quẽ. vij.c.varie loquũt᷑ do⸗ ctoꝛes. Hiero.eni et Criſoſt. dicũt iſtã fuiſſe aliã. Uñ illa ꝛ peccatrix. hec ſanctaet hone ſta.et ꝓpter hoc nomẽ illius tacet᷑ iſtius autẽ nomẽ hic expꝛimit᷑ etambe vnxerunt xpᷣm. Del illa fecit hoc ex pctõꝝ ſuoꝛũ ↄpunctõe iſta exr deuotõe. Gꝛego. vero et Augꝰ. dicũt coõtrariũ.vñ in li.de ↄſenſu euãgeliſtaꝝ dicit iſta maria bisvnxit dñm.ſumẽs argumẽ tũ qꝛ Jo.dicit.hec vnxit in pᷣterito expꝛimẽs vnctionẽ pedũ.et in ſequẽti ca.explicat ſcdᷣaʒ „ vnctionẽ capitis.pᷣma aũtvnctio fuit exↄtri tione quã lucas narrat diffuſe ⁊ hic bꝛeuiter repetit᷑. Scðda vero vnctio fuit ex deuotõne huic opinioni adheret ſctã mr̃ eccia.vt pleni us poſuiĩ q̃drageſimali.Ergo ad lazarũ re⸗ gdeamꝰ Miſerũt quidẽ ſoꝛoꝛes eiꝰcurationẽ⸗ fratris deſiderãtes ad ieſum dicẽtes. Dñe ec ce quẽ amas infirmat᷑. Queret hicaliqͥs cur nõ iuerũt ipᷣe ꝑſonalit᷑. Ad h̊ ita Criſo.inqͥt. 9*— Igeo nõ iuerũt ad xpᷣm ſiẽ centurio et regu⸗ lus.qꝛ vehementer cõſidebant de xpᷣo Pter multã familiaritatẽ quã habebãt ad eũ et qꝛ 9 luctu detinebant᷑. Theophilꝰvo ait. Hu⸗ lieres erant qᷓs nõ decet de facili domũ exire. Hoc Hiero.in epla ad Euſtochium docet. arus ait tibi ſit egreſſus ĩ publicũ marty⸗ res tibi querant᷑ in cubiculo. Diſtabat itaq; a bethania xpᷣs ꝑ dietã.poſtq; enĩ iudei volu erunt eũ lapidare ex eo ꝙ dixerat. Ego et pr vnũ ſumꝰ. ipᷣe de manibi eoꝝ euadens abijt trãs ioꝛdanẽad quẽ nõ iuerũt ſoꝛoꝛes laʒari rõnibus pᷣdictis.ſed miſerũt nec dixerũt ve ni.qꝛ amãti ſufficit nũciare neceſſitatẽ amici Audiẽs aũt ieſus dixit eis.ſ.reſpondẽdo ꝑ nunciũ. Infirmitas hec nõ eſt ad moꝛté:ſʒ pꝓ gloꝛia dei.vt gloꝛificet᷑ filiꝰ dei ꝑ eã. HNõ eſt ꝑ hoc intelligendũ vt doctoꝛes ſancti declarãt ꝓlaʒarua 'm opinionẽ quoꝛundã heretico rũ nõ fuit vere moꝛtuus.qꝛ ſic deſtrueret᷑ ve ritas euã gelij.cũ tñ infra xpᷣs dicat. laʒarus moꝛtuus eſt. Sed ꝓ tanto ðꝛ. Infirmitas hec nõ eſt ad moꝛtẽ.qꝛ nõ tendebat ad moꝛtẽé ibi ſiſtendo ꝓpter reſurrectionẽ. Hinc Theo philus dicit. Jpa moꝛs nõ erat ad moꝛtẽ. ſʒ potiꝰ ad miraculũ.quo facto crederẽt hoĩes in xpᷣm et vitarẽt veram moꝛtẽ. Igeo dixit. ſed ꝓ gloꝛia dei ⁊c.qꝛ.ſ.in reſurrectiõe lazari manifeſtari debebat virtus et potẽtia diuini talis que erat in xpᷣo quiverus homo erat ac verus deus. Vt aũt audiuit qꝛ infirmabat᷑ Tunc quidem man ſſit in eodẽ loco ſcʒ trãs ioꝛdanẽ duobus dieb⸗ expectando.vt refert Triſoſto.vt laʒarus moꝛeret᷑et ſepeliret eſſet q; quatriduanus anteq; illuc accederet ad maioꝛẽ certitudinẽ miraculi. De moꝛte lazari ⁊ de verbis xp̃i cũ apoſtolis anteq; iuiſſet ad laʒarũ ſuſcitandũ. — Xapitulũ ſecundũ. Ecundũ myſteriũ ↄtemplandũ de la Zꝭaro reſuſcitato ð: moꝛtis indubita⸗ bilis. nã indubitant laʒarꝰ moꝛtuuſ xpᷣs diſcipulis voluit ſapiẽtiſſi ime ꝓpa lare. Dixit eni eis. Eamus iteꝝ in iudeã. Di cũt ei diſcipuli. Rabbi nũc q̃rebãt te iudeila pidare et tu iterũ vadis illuc.q̃ſi dicãt.nõ eſt tibi nec nobis ſecurũ. Rñdit ieſus. Honne duogecim hoꝛe ſunt diei ſi qͥs ambulauerit ĩ die nõ offendit:qꝛ lucẽ huiꝰ mũdi videt. Si auũt ambulauerit in nocte offendit.qꝛ lux nõ eſt in eo. Hic ſm aliq̃s appellat ſe diẽ er duo decim aplos. xij. hoꝛas. ac ſi dicat. Hoꝛe ſe— quunt diem et nõ dies hoꝛas. Sic ⁊ vos de betis ſequi voluntatẽ meã nõ ego veſtrã. Et iõ ſi voluntatẽ meã qͥ ſum dies ſecuti fuerit nõ offendetis. ſi aũtvoluntatẽ vr̃aʒ q eſt nox ſecuti fueritis offendetis. Vel aliter pᷣ̃t intel⸗ ligi ᷣm Nico.de lira. Nõne.xij.hoꝛe ſũt diei nõ debetis credere ꝙ iudei ꝑſeuerẽt in volũ⸗ tate me lapidãdi.qꝛ ſicut hoꝛe mutabiles fũt ſic et affectꝰ hoĩm quinimmo ſe epiꝰ in die mu tatur coꝛ hoĩſq; hoꝛe.Etiõ ſi qs ambulabat in die. i. ſancte iu ſte et pacifice nõ offendit.et Im pꝛimã expoſitiõʒ.q́ ambulat in die. i. me cũ qꝗͥ ſum lux mũdi faciẽs diẽ gre.nõ offend it id ẽ ſecurus dʒ eſſe.qꝛ lucẽ huimũdividet.i. meip̃m. Siqͥs aũt ambulauerit in nocte.i.ſi ne pñtia mea offendit. poſtq; ſic dixit reuela⸗ uit moꝛtẽ laʒari noĩe ſomni expmẽs illã.¶a zarus inqͥt amicꝰ nr̃ doꝛmit ſed vado vt a ſo mno excitẽ eũ. Hic Augꝰ ait. O aũt dirit. doꝛmit verũ dixit. dño doꝛmiebat hoĩb moꝛ tuus erat q eũ ſuſcitare nõ Poterar. Hã dñs tãta felicitate excitabat de ſe excit pulcro quãta tu excitas doꝛmientẽ de lecto. Dixit ergo doꝛ⸗ mit ſᷣm potentiã ſuã.hãc aũt cauſam ſui iti⸗ neris vt dicit Nico. de lira. aſſignauit vt eſſe curaret diſciplłos.q̃ſi dicat.nõ debetis time⸗ reqꝛ nõ vado ad diſputandũ cũ iudeis:ſ 3 ad laʒarũ ſuſcitandũ. At diſcipuli rñdere. Dñe ſi doꝛmit ſaluus erit.i.exquo doꝛmit ſignum eſt ſue curatõis.nõ eſt neceſſariũ ꝙ; vadas il⸗ luc. Nondũ eniĩ erãt aſſecurati ad plenũ per Yerba xpᷣi.q; aduc erãt infirmi et imperfecti. Sed graue videt᷑ nõnullis ꝙ diſcipuli credi derint dñm velle ire t longã viã ad bominẽ 6 ij excitandũ. Pꝛo quibo ita refert Criſo. Iſtud dicemꝰ? qm extimabant hoc enigma eſſe qlia multa loquebat᷑.qꝛ etiã erãt rudes ⁊ in tino re poſiti male capiebãt verba xpᷣi. Jo inſta⸗ bant ne redirẽt in iudeã. LZũc manifeſte lo⸗ cutus eſt dicẽs. Laʒarꝰ moꝛtuus eſt et gau⸗ deo nõ.ſ.de moꝛte eiꝰ abſolute. ſed ꝓpter vos . „ vt credatis ⁊ in fide cõfirmemini.qm no era ibi et tñ moꝛs illiꝰ mibi nota fuit. Sʒ eamꝰ ad eũ. Dixit thomas.ſ.alijs diſcipul.Eamꝰ et nos et moꝛiamur cũ eo. ꝓtulit hec verba tho. m aliq́s ex quadã deſperatõe. Vel m Alios ex amoꝛe ⁊ dilectõe.q̃ſi diceret.meliꝰ eſt nobis cũ illo moꝛi qᷓ ſine ulo viuere. Veĩt ᷣ ieſus et inuenit eũ q̃ttuoꝛ dies iam in monu mẽto habentẽ. Quattuoꝛ dies dicit ad oſtẽ⸗ * dendũ certitudinẽ moꝛtis.qꝛ licet ſint aliq̃ in firmitates latẽtes quibo videt᷑ aliqs moꝛtuuſ — ad tꝑs hoc tñ nõ durat ꝑ q̃ttuoꝛ dies. Dicit etiã in monumẽto.ſ.intra recluſus.qꝛ dato q; fuiſſet ibi poſitꝰ viuus.nihilominꝰ in tan to tꝑe fuiſſʒ ibi moꝛtuꝰ. Oulti gũt ex indeis venerãt ad marthã ⁊ mariã vt cõſolarent᷑ eas de fratre ſuo. Sed quõ inqͥt Criſo. iudei cõ⸗ ſolabant᷑ dilectas a xpo.cũ iam ſtatuiſſent ꝙ ſi qͥs xpᷣm ↄfiteret᷑ extra ſina gogã fieret. Sz pter calamitatis neceſſitatẽ aut qſi nobiles pas mulieres reuerẽtes eas cõſolabant᷑. aut ꝗaꝛ hi aderãt qͥ nõ mali erãt multi eni ex ipis credebant. hec ille. Hartha ergo vt audiuit qꝛ venit ieſus.ipᷣa enĩ habebat cura domus. Et iõ pꝛimo eſt ei nunciat aduẽtus xpᷣiꝑ ali quẽ qui illũ pᷣuenerat et occurrit illi reuerẽ⸗ ter et deuote. Maria aüt domi ſedebat cum iudeis qͥ ad eas venerãt. Dixit & martha ad ieſum. Dñe ſi fuiſſes bic frater meꝰ nõ fuiſſet moꝛtuꝰ. Ex hoc apparet ꝙ credebat ipᷣm po⸗ tuiſſe pᷣſeruare fratrẽ ſuũ a moꝛte tñ impꝑfecte credebat. qꝛ videt᷑ innuere ꝙ nõ poſſet xpᷣus tm̃ abſens q;tum pᷣſens. Subdidit martha. Sed nũc ſcio qꝛ quecũq; popoſceris a deo — dabit tibi deus. Uidet᷑ ꝑ hoc ꝙ nõ fuiſſʒ bñ edocta de eiꝰ diuinitate qꝛ nõ dixiſſet qcunq; popoſceris.ſed quecũq; iuſſeris fiẽt. Pir il li ieſus. Reſurget frater tuus.hoc illa intelle xit de reſurrectõe futura.ꝓpterea rñdit HBcio qꝛ reſurget in reſurrectõe in nouiſſimo die. loquebat᷑ aũt de reſurrectõe generali ſᷣm Cri ſoſto. vel qꝛ audierat multa a xpo de reſurre⸗ ctiõe loquẽte. Vel qꝛ erat de ſecta phariſeoꝝ q reſurrectionẽ cõfitebant᷑ ex verbis ſcriptu⸗ —— rarũ.Dixit ei ieſus explicans intentionẽ ſuã de reſurrectõne ꝓpinqua. Ego ſum reſurre⸗ ctio et vita. Sum.ſ.vita ꝑ eſſentiã ꝓpter qad 2* ſum cã vite oĩbo viuẽtibus ⁊ poſſum dare vi fuerit viuet. Et oĩs qͥ viuit et credit in me nõ moꝛiet᷑ in eternũ.credis hoc: Hõ petit quaſi ignoꝛãs ſed q̃rens eiꝰ cõfeſſionẽ ad meritũ. qꝛ oꝛe fit cõfeſſio ad ſalutẽ.Ait illi vtiq; dñe. pverba eni xpᷣi erat in fide inſtructa.plenius in fide qᷓ; ante qð ptʒ ex eiꝰſequẽti cõfeſſione Exr qua pꝛimo expꝛimit᷑ xpᷣi dignitas ſacer⸗ dotalis et regia cum ðꝛ.Ego credidi qꝛ tu es xpᷣs.i.vnctus.vnctio debebat᷑ regib ⁊ ſacer dotibo. Scðdo explicat᷑ xpᷣi diuinitas cũ ſeq⸗ tur. filiꝰ dei.ſ.naturalis. Cercio ponit᷑ incar natõis veritas cũ ſubdit᷑.qui in hũc mundũ veniſti.nõ ꝑ loci mutationẽ:ſed ꝑ carnis aſ⸗ ſumptionẽ. Et cũ hoc dixiſſet a xpᷣo edocta abijt ⁊ vocauit mariã ſoꝛoꝛẽ ſuã ſiẽtio. Cri- ſo.ait. Ideo occulte ſoꝛoꝛẽ vocat.qꝛ ſi ſciuiſ-⸗ ſent indei xpᷣm aduenire receſſiſſent ⁊ nõ fuii ſent teſtes miraculi.Dixit itaq; martha ſoꝛ ri. Magiſter adeſt et vocat te. Nõ eſt creden⸗ dum hoc loco marthã fuiſſe mẽtitã. cũ dixit. vocat te.qꝛ nõ fuit ab euãgeliſta expꝛeſſuʒ cũ id euãgeliſta fecerit ꝓpter bꝛeuitatẽ. Vt autẽ maria audiuit marthã ſurrexit cito et venit ad xpᷣm.qͥ nondũ venerat in caſtellũ ſed erat adhuc in illo loco vbi occurrerat ei marthbo. iudei ergo qͥ erat cũ ea in domo ⁊ cõſolabank eã ſecuti ſunt eã dicentes.qꝛ vadit ad monu-⸗ mentũ vt ploꝛet ibi.maria ergo cum veniſſet vbi erat ieſus vidẽs eũ cecidit ad pedes eius ⁊ dixit ei.Dñe ſi fuiſſes hic frater meꝰnõ fuii ſet moꝛtuus. At ieſus vt vidit eã ploꝛantẽ et iudeos qͥ venerãt cum ea ploꝛãtes infremuit ſpũ et turbauit ſemetipᷣm et dixit.vbi poſui⸗ ſtis eũ. Hic dicit Beda. Nõ oia dixit maria q̃ martha ꝓtulerat.qꝛ ↄſueto hoim moꝛepᷣ lachꝛy mis nõ oĩa ꝗ voluit ꝓferre potuit. Et· de xpᷣo ait Criſo Marie loquẽti nihil xpᷣus loquit᷑.neq; ea dicit q̃ ſoꝛoꝛi dixerat. Turba eni aderat multa et nõ erat tꝑs illoꝝ verboꝝ Seld cõdeſcendit et humiliat᷑ humanã natu ram denudans. Infremuit ergo ſpũ et tur⸗ bauit ſeipᷣm. Dicit Nico. de lira. Fremitus coõſurgit ex indignatõe. Iſte ergo xpᷣi fremi⸗ tus pꝓcedebat ex indignatõne eius ↄtra dia bolũ per cuius ſuggeſtionẽ moꝛs intrauit in mundũ.quẽ erat cuo debellaturus. Turba tio aũt illa ꝓcedebat ex cõpaſſione laʒari⁊ ſo roꝛum eius. Sciendũ tũ ꝙ iſte paſſiones et cõſimiles nõ fuerũt in xpᷣo vicioſe ſed magii vixrtuoſe.quia nõ erãt ꝑuertentes iudiciũ ro⸗ nis ſed magis ſequẽtes et per ipᷣm excitate. Aduertendu inſuper ꝓ eo ꝙ chꝛiſtus dixit. nmoꝛtuis Quia a eſttale g eſſentiaz eck ã oĩm alioꝝ ꝗᷓ ſunt ꝑ ꝑticipationẽ vt habek 4 . „ rün Cipoit narbisdin. dehelſeafi gütdixenu. numentüc mabatun rushomo⸗ poſonte venturcr ſengodict ndoadtn ſchuentim menbiian d monun go hocleen laeamore⸗ ſobili nn deinſens boigancer Cad indeie Ecegkoa isdiccit loocecinani Monina ltuginemi⸗ Gla⸗ Waürczen Wc mde Fi g, mu Nintli 6 Ami ntnütoirtr fenidin in nlenitſreng ſihmnoftire prites. Eran Wontei ſowocner nndirt nhrnte Aenmhd Demhni⸗ nckkif ſichdeid vobri ſi oſadir ſiortlin utuig nicenſe Ctrßioze cMaindhe unmaiſnon, bor Fitgſ ſatnni. miAinea. kiinmgan n ahnen iſh⸗ Echidigiir Cocntigns Mhidiningiſ⸗ Tawopetin nquiinbücn neſd anaD Nniſa athoi mi ſui ſlenod Neroent geſiſcd twaliſentꝛ õ nn. octan iiienäiic, dgiehguſ Drr u iur rindälen uII nponorch. ge uagn daiter na ein . ”ä n hin ui ninnk s onde uepn en nnd apfin nu ClSN lenſeig Pumü eſt ſepulcri deſcriptio. vbi poſuiſtis eũ.qꝛ ſjm Augnſtinũ in li.de verbis dñi. Nõ locũ ſepulti ignoꝛare credi debet ſed fidẽ populi apꝛobare volebat. At aũt dixerũt ei veni et vide et iter verſus mo⸗ numentũ cepit.lachꝛymat eſt ieſus ¶LQachꝛy ma bat᷑ quidẽ ex cõpaſſione et pietate tãqᷓ; ve rus homo.lachꝛymabat᷑ etiãvt pie ↄſiderare poſſumꝰ ꝓpter ea qᷓ quintadecima futura die ventura erant ſuꝑ eũ. Itaq; intra ſemetiᷣm flendo dicebat.O laʒare mi dilecte ego plo⸗ rando ad tuũ monumẽtũ accedo. Et.xv.die ſequenti magdalena cũ mulieribus et matre mea bñdicta decruce depoſitũ ploꝛando me ad monumentũ nouũ adducẽt O laʒare mi ego hodie eruã te a faucibus moꝛtis ⁊ quin tadecima die egoꝓ ſalute hoĩm illiꝰ ptãti me ſubdã. O laʒare mi aĩa tua exaudietvocẽ me am de inferis et coꝛꝑi vniet᷑.et.xv.die clama bo in cruce ⁊ ingrati hoĩes nõ audiẽt me vo cantẽ.iudei aũt videntes xpᷣm flere dicebãt. Ecce quõ amabat laʒarum. Quidã inſuꝑ ex ip̃ᷣs dicebãt. Hõ potuit hic qui aperuit ocu los ceci nati facere vt hic nõ moꝛere. ¶ Aÿ quinq; ſunt ↄditiones q̃ oſtendũt cer⸗ titudinẽ miraculi in reſurrectõe laʒari. Lapitulũ terciũ. Erciũ my ſteriü oremnla ndũ de laʒ aro 1 reſuſcitato ðꝛ reſurrectõis mirabilis.in quo quinq; ſunt cõſideranda q̃ faciũt ad mi⸗ raculi certitudinẽ et magnificentiiã. Secundi lapidis amoto. Terciũ txpi oꝛatio. ᷣð uartũ laʒari vocatio. Raann ae vocar rrectio. . . imũ ↄſiderandũ eſt ſepulcri deſcriptio yt aut dixit textus euangelij. Jeſus rurſus fremẽs in ſemetipᷣo venit ad monumentũ.i. puenit ſiue applicuit:Fremitus aũt ille ⁊ in⸗ dignatio fuit ꝓpter iudeos de illo iniqᷓ mur⸗ murãtes.Erat aũt ſpelũca et lapis ſuꝑpoſi⸗ tus erat ei. Opelũcavt dicit hic Beda eſt ru pis vocata. 8 vocata cõᷣm ↄſiderandũ ðꝛ lapidis amotio.dixit quidẽ ieſus tollite lapidẽ. Cri ſo.hoc dixitvt eos teſtes faciat miraculi.Rñ dit martha. Dñe iã fetet q̃triduanus eſt.̃m Theophilũ hoc martha tãq; diffidẽs dixit. veluti impoſſibite credẽs poſſe fratrẽ ſuſcita ri ob dierũ diuturnitatẽ. Vel ſᷣm alios.hec verba nõ ſunt deſperatõis ſʒ potius admira cionis. Dixit illis ieſus. Nõ ne dixi tibi qm̃ ſi credideris videbis głãz dei.i.gloꝛioſaʒ eiꝰ virtutẽ in ſuſcitatõe fratris tui.Lulerũt la pidẽ ad pᷣceptũ xpᷣi.¶ erciũ ↄſiderandum eſt xpi oꝛõ. Noluit quidẽ oꝛare vtↄfunderet hanni vir gini dei electo acqeſcere recuſatis. Ißpe vtiq; lazʒari reſuſcitati texuit hiſtoꝛiã qͥ „ maliciã iudeoꝝ qui ſibi imponebãt ꝙ; facie⸗ bat miracula virtute demonũ. Quare eleua tis oculis ſurſuʒ dixit. CPater grãs ago tibi qm audiſti me.Deus eniĩ pr̃ celeſtis magni⸗ ficentiſſimꝰ eſt. Et iõ ex graꝝ actõe de pᷣteri⸗ tis ad pᷣſtanda bñficia ſequẽtia ꝓuocat᷑. hoc vtiq; eſt pꝛiũ magnitici.vt habet᷑.iiij.ethico rũ. Subiũxit in oꝛõe xpᷣs Ego aũt ſciebã qꝛ ſo me audis.ſʒ ꝓpter ꝓplm qͥ circũſtat dixi.vt credãt.qꝛ tu me miſiſti. Sciendũ h̊ ꝙ oꝛare preʒ ↄuenit xpᷣo rõe hũanitatis in minoꝛ: ẽ pre nõ rõe diuinitatꝭ in ꝗᷓ eſt ei eq̃liſ.¶ Quar tũ ↄſiderandũ eſt laʒari vocatio.poſtq; eĩ ſic oꝛauit clamauit voce magna.laʒare veni fo⸗ ras.Dicit hic Theophilꝰ.Altius clamauit vt gẽtiliũ oꝛa refrenet fabulantiũ in tumuliſ eẽ aias defunctoꝝ.Clamat igit᷑ qſi aduocãs de lon ginq̊. Vel ᷣm Nico. de lira. Clama⸗ uit voce magna qꝛ ſi dixiſſet ĩ ſilẽtio.poſſent aduerſarij dicere ꝙ verba magica ꝓtuliſſet. uintũ ↄ ſiderandũ ðꝛ ſubita reſurrectio Statim nãq; ꝓdijt qͥ fuerat moꝛtuꝰ ligatus manꝰ et pedes inſtitis.ᷣet facies ſudario erat ligata.hic declarat᷑ virtꝰdiuina.nõ ſolũ ſuſci tando moꝛtuũ ſʒ etiã faciẽs exire ligatũ. In hoc inſuꝑ apparet certitudo miraculi inq;tũ exiuit laʒarus eo mõ garl ſepulcro poſi tus. Dixit eis ieſus. Soluite eũ. YFecit hoc vt accedẽtes de ꝓpe ⁊ tangẽtes exviſu ⁊ tactu eſſent teſteſ miraculi.ſubiũxit xpᷣs. Et ſinite abirevt oſtendat᷑ vere ſuſcitatꝰ ꝑ oꝑa vite.cu iuſmodi ẽ ambulatio ⁊ comeſtioꝛ ſilia Dul ti & ex eis qͥ venerãt ad mariã et marthã et vi⸗ derãaãt q̃ fecit ieſus crediderũt in eũ. Quidam auũt ex ipᷣis abierũt ad phariſeos ⁊ dixerunt eis qꝗͥ fecit ieſus. Dicũt doctoꝛes aliqͥ ꝙ id fe⸗ cerũt bono ʒzelo moti.volẽtes ex miraculovi ſo refrenare irã eoꝝ õ ieſum tãq́; irrõnalem. Alij vero aſſerũt ꝙ; ex malignitate moti fue.⸗ rũt ad hoc.qꝛ ex viſis ſignis boni et electi cõ⸗ uertunt᷑.mali obdurãt᷑.Et hoc magis vide⸗ tur ex lr̃a ſequẽti.vbi agit᷑ de ↄgregatõe pha riſeoꝝ ad tractandũ de moꝛte xpᷣi. Expimur ſic eſſe in ꝓplo xpᷣiano in q̊ͥ miti audiẽteſ enar rari exqͥ ſita oꝑa xpᷣi:afficiũtur ſpũali leticia. pleriq; vero illa deridere ſolẽt.et qd grauius eſt negãt et impugnãtveritatẽ ꝓphetarũ aplo rũ martyrũ doctoꝛũq; teſtimonio cõpꝛobatã Mendaciũ inquiũt eſt ꝙ laʒarꝰ reſurrexit. O ſtulti. o tardi coꝛde ad credendũ.vos mẽ⸗ daces eſtis vos filij diaboli. Aenageliſte io⸗ cere recuſatis. oĩa oculate ꝑſpexit. Ergo oĩ infidelitate de poſita. demus gr as xpᷣo noſtro redẽptoꝛi qͥ g in 2 =èò ſicut laʒarũ quatriduanũ ſuſcitauit a monu mento ita in fine ſeculi reſuſcitari faciet oẽs hoies mũdi vt in eternũ damnent᷑ iniꝗͥ. Ju⸗ ſtig vero tribuat᷑ pꝛemiũ vite eterne. Amen. Sermo decimuſſeptimus de puſſima paſ ne ſaluatoꝛis noſtri ieſu xbYi. — ſeri dʒ. quiſqͥs ille ſitꝗͥ ad tanti my ſterij me⸗ moꝛiã nõ cõpungit᷑. Si enĩ abſq; lachꝛy miſ nõ ſolũ narrari vel dici.immo nec excogita⸗ ri pñt qᷓ de moꝛte Ceſaris aut Pompei ma⸗ gni aut Hectoꝛis troiani.aut Darij ꝑſarũ re gis.vel Alexãdri macedonis.alioꝛũq; regũ vel imperatoꝝ cõſcripta ſunt.quãto magis moꝛs regis regũ plangentibs oculis ad men tem eſt reuocãda.Accedit ad hoc ꝙ illeqͥ pec catũ nõ fecit.nec dolus inuentꝰ eſt in oꝛe eiꝰ. moꝛtuus eſt ꝓ nobis debitoꝛ ibo moꝛtis.vt nos redimeret.vt nos ſaluos faceret.vt n os ad celeſtẽ patriã reduceret.ĩ ligno crucis pe⸗ pendit.Cõpatiendũ itaq; illi eſt qͥ tã dura p/⸗ nobis tulit toꝛmẽta.ne in die iudicij cũ ve⸗ nerit in gloꝛia maieſtatis ſue inueniemur ir grati in cõſpectu eius. Nã vt quidã deuotꝰ ait. Hodie xpᷣs de cruce ſic alloquit᷑ vnũquẽ q;. Vide hõ q̃ ꝓ te patioꝛ.vide penas q bus afficioꝛ.vide clauos quibs ↄfodioꝛ.nõ eſt do loꝛ ſicut q̊ͥ crutioꝛ.cũ ſit tãtus doloꝛ exterioꝛ intus tñ doloꝛ eſt grauioꝛ.tam ingratũ dũ te experioꝛ.Deponamꝰ igit᷑ duriciã animi.in⸗ duamuſq; viſcera pietatis et deuotõe q̃ poſ-⸗ ſumus cxpᷣm in cruce paſſum ꝑiter lugeamꝰ. Nec vile aut muliebꝛe putandũ eſt hoc offi ciũ exoluere.quinimmo et piũ⁊ laudabile fo re exempla luculẽtiſſima manifeſtãt. Scri⸗ bitur nãq; Beñ. l. c. O ioſeph ruit ſuꝑ faciẽ patris ſui defuncti flens ⁊ deoſculans eũ.Et GB eñ.xxv.c.Qualiter abꝛaã fleuit ſarã vxoꝛẽ ſuã defunctã.Et.ij. Re.i.c.Quõ dauid plan xit ſuꝑ Saul et Jonatha interfectos in pᷣlio Et.ij. Regũ.iij.ca.Quemadmodũ dauid le⸗ uauitvocẽ ſuã ⁊ fleuit ſuꝑ tumulũ abner quẽ Joabet abiſai interfecerãt.Et.ij. Re.xviij. ca.dicit᷑ adhuc de dauid.qꝙ cũ audiſſet moꝛtẽ filij ſui abſolon flebat dicẽs. Abſolon fili mi fili mi abſolon.Et Nume.xx.c. Laudat᷑ po pulus qꝗ moꝛtuo Aarõ fleuit ꝑ triginta dies —— Loꝛemuſante do minũ q fecit nos qꝛ ipᷣe eſt vñs deꝰ noſter. Ad paſſionẽ nos inuitãtis phete illuminati verba ſunt iſta pᷣs.xciiij. Neſcio qͥd flebilius ac pietate et comiſeratõe magis dignũ cõmemoꝛari pᷣt.q;; abiectiſſima paſſio moꝛſq; acerbiſſima Jeſu xp̃ᷣi filij dei. Atiq; oĩ fera crudelioꝛ durioꝛq; petris cen⸗ BSecundũu humili Et.i. Re.xxviij. Samuel moꝛtuꝰ eſt plan⸗ xitq; eũ oĩs ꝓpłs.Et.ij. Machab.ix.c.poni tur.qꝙ poſtq; iudas machabeus cecidit et oc ciſus fuit in pᷣlio fleuit eũ oĩs ꝓplus planctu magno. Narrat etiã Juſtinus.q cũ nuncia tum fuiſſet Alexandro vxoꝛẽ darij quã deti⸗ nebat captiuã in partu moꝛtuã fleuit ex hůüa- nitate. Inſuꝑ ꝙ dũ alexãder expoſt exinime coꝛpus darij inuenit quẽ ſui interfecerantſu dit lachꝛymaſ.Quis ergo abſq; gemitu au- dire põt ꝙ illeqͥ oĩbus pᷣſtat vitã ẽ moꝛtuꝰ in cruce.O xpᷣiani oẽs.O viri.O mulieres.O »* iuuenes. o ſen es. o virgines. o vidue. o nu⸗ pte.o pie matres.o populi cuncti nobis oĩbꝰ⸗ dicit eccleſia verba in themate ppoſita. Plo⸗ remus ante dũm affixum patibulo crucis qꝛ ipᷣe eſt dũs deꝰ nr̃. Ad quẽ ploꝛatũ poſſumꝰ deo ꝓpitio puenire. ſi diligẽter voluerimꝰ ac fideliter ↄſiderare ignominiã crucis dñi nr̃i ieſu xpᷣi. Iccirco in pñti ſermone de ipᷣa paſ⸗ ſtone dñica tria myſteria ꝓponemꝰↄtẽplãda. Pꝛimũ dicit᷑ voluntaills. Cerciũ acerbitatis. ſus eſt et de voluntatis eius qualitate. „ — rũ in xpᷣo fuerũt plures volũtates vtru in xpo fuit orietas voluntatũ. imũ dubiũ dicere debem⸗ Auter neceſſitatt. 7 — 3 paſſio xpᷣi fuit bona et meritoꝛia ergo volũta ria. VUñ Augꝰ.li.i.cõfeſſionũ ait. Nemo in⸗ nitus bñ agit etiã ſi bonũ eſt qð agit. Et hec ſnia cõfirmat᷑.xx.q.iij.c.pñs clericus. Nul⸗ lũ bonũ niſi voluntariũ.Et.xv.q.i.c.nõ eſt. Voluntariũ ſibi militẽ elegit xb:ᷣs. Quare et ipᷣe volũtarie paſſus eſt. Dicit nãq; Alex. de ales in.iij.volumine ſumme ſequendo Da⸗ maſcenũ Hilariũ et Hugo. in li.de ſacramYę tis.x aliter fuit potẽtia patiendi in xpᷣo q; ſit in nobis in ſtatu miſerie et in adã in ſtatu innocentie. Nã in ſtatu innocentie fuit po⸗ tentia patiedi ſine neceſſitate ⁊ ſinevolũtate. quare Adã impaſſibilis erat ex vᷣtute diuine xp̃ᷣs ex ardentiſſimo amoꝛe voles paſ⸗ NLEapitulum pꝛimũ. Rimũ myſteriu cõtemplandũ de paſ ſione ieſu xpᷣi ð volũtatis.Ad cuius clarã explanatio nẽ tria dubia occur⸗ Nrũt enucleanda. M Pꝛimũ vtrũ chꝛ iſtus paſſus ſit ex volũtate voluũtate paſſionẽ ſuſtinuit. Hoc vtiq; ꝓba⸗ mus abunde.ðᷣꝛ enĩ ꝑ Eſaiã.liij.c.Oblatus eſt qꝛ ipᷣe voluit.Et Damaſcenꝰ inqͥ t. Nihil coactũ in xpᷣo ſed oĩa volũtaria.volẽs eſuri⸗ uit volens ſitiuit volẽs moꝛtuus eſt. Inſu- plectöisn ttpotetia nte Jndn gumnötn ſialeytin Gumetch) Piſi potentine ütani poti Hunjre J ntapoten ſeroſn ſu luntasn’h feei wlette buitetpotis PotiegiMun lieg Noane gr. iin oinx. noͤfen riän ponratmnutan Ginengrure,n Corp'anarur Prliatarib coip Alion ulrmn ynimi bute ſtinin 66or iſnmehz Pwpdrkna War⸗ Dorneſien fuge d ſioilaaſin tönis ha isaſſüplit uusa d lſn. Poun bentſum/ llonitſepen Urifliäbois hebenyidi Ckintclig mnmepeſ Wegilud; Tpntitain deicnbdit nunchri nantlapere deed Et tnsſunch, lblgioi töochſſlmn Grerte tem doenalint gdisgiginan inggann normiſanigdi, ſuiinriennt urtiinn, Uin. m Dnes onnn Wlncihui⸗ mneſn d nbne Ai brnn vſun ummi sdiif, tnndeiet⸗ upnmnd i. 8 RDG—WE 3 wmnensi le ptmlunpeii tenponci de — EN Hrucz por nc, en nd Urin il Netulsd i ructd Dnüm aon⸗ ,tnicoel⸗ 1ch Oumet de.N, rris SBerd neſcgen der ptectiõis no er ſua natura. In ſtatu miſerie eſt potẽtia patiẽdi cũ neceſſitate ⁊ ſinevolun tate. In dño ieſu xpo fuit patiẽtia ad patien qum nõ tñ indiſpoſita.vt in adã nec cũ neceſ ſitate vt in nobis. ſed cũ diſpoſitõe ad patiẽ dum et cũ volũtate potete phibere paſſionẽ. Nã cũ ſit duplex potẽtia.ſcʒ actia et paſſiua potentia actiua in nobis eſt ſolũ ſubiecta vo⸗ lũtati.potẽtia paſſiua nõ ⁊ ſequit᷑ cõditionẽ nature. In dño vero ieſu potentia paſſiua ſi⸗ cut et potẽtia actiua fuit ſubiecta volũtati vt eſſet dña ſui actus ⁊ ſue paſſionis.vt ſicutvo luntas nr̃a hʒ dñium ſui actus potẽs ꝓhibe re eũ vel equcere.ita xpᷣi volũtas dnium ha⸗ buit et potẽs fuit phibere paſſionẽa potẽtia patiẽdi aſſumpta vel ipam educere in actũ pa tiẽqi. Notandũ tñ hic ſᷣm tho.iij.ꝑte.q.xiij. ar.iiij.ꝙ aĩa xpᷣi pᷣt duplicit᷑ ↄſi iderari. Uno mõ ſᷣm ꝓpꝛiavirtutẽ ⁊ naturã.Et h mõ ſic nõ poterat mutare coꝛꝑa exterioꝛa a curſu etoꝛ⸗ dine nature. ita etiã ñ poterat ĩmutare ꝓpꝛia coꝛpꝰ a naturali diſpoſitõe.qꝛ aĩa xpᷣi ᷣm ꝓ⸗ pꝛiã naturã hʒ determinatã ꝓpoꝛtiõʒ ad ſuũ coꝛpꝰ.Alio mõ pᷣt ↄſiderari aĩa xpᷣi ſᷣm ꝙ eſt inſtr̃m vnitũ verbo dei in ꝑſona.⁊ ſic ſubde⸗ bat᷑ eiꝰptãti totalit᷑ oĩs diſpoſitio pꝛij coꝛpo ris. Quia tñ virtꝰ actõnis nõ ꝓpꝛie attribuit᷑ inſtrumẽto ſʒ pᷣncipali agenti.iõ talis poten tia attribuit᷑ magis xpᷣo verbo dei q; ale xpᷣi Diximꝰ iſta ↄcludẽtes ꝙ potuiſſet xpᷣs phi bere paſſi lonẽ ſʒ pati voluit vt ꝓ nobis ſatiſ⸗ faceret. Et vt inqͥt tho.iij.pꝑte.q.xlvi. qꝛ paſ⸗ ſio illa aſſumpta fuit volũtarie ꝓpter finẽ libe ratõnis hoĩm a pctõ. Jõ tantã qtitatẽ dolo⸗ ris aſſũpſit q̃ eſſet ꝓpoꝛtionata magnitudini — fructus ei?qͥ inde ſeq̃ᷓbat᷑. Sʒ arguũt pleriq; cõtra dicta aſſerẽtes xpᷣm de neceſſitate fuiſie paſſum. Pꝛimo ex ꝑce nr̃aqͥ x eiꝰ paſſionẽ li berati ſumꝰ.ſᷣm illð Jo.iij.c. Sicut moiſes exaltauit ſerpentẽ in deſerto ſic opoꝛtet exal⸗ tari filiũ hoĩs vt oĩs qͥ credit in eũ nõ pereat ſzʒ habeat vitã eternã.qð qͥdẽ de exaltatiõe in ernce intelligit. Scdo ex ꝑte ipᷣiꝰ xpi qͥ ꝑ hu militatẽ paſſionis meruit gloꝛiã exaltatõis. iuxta illud Luc.vltio ca. Hec opoꝛtuit pati xpᷣm? ita intrare ĩ gloꝛiã ſuã.Tercio ex pte dei cui diffinitio circa paſſionẽ xpᷣi fuit pꝛe⸗ nunciata in ſcripturis ⁊ pᷣfigurata in obſer⸗ uantia veteris teſtamẽti ᷣm ꝙ ðꝛ Luc. xxij. ca. Filiꝰ quidẽ hoĩs vadit ſᷣm ꝙ diff initũ ẽ de eo. Et Luc.vlti. c. Hec ſunt verba q̃ locu tus ſum cũ adhuc eſſem vobiſcũ.qm̃ neceſſe eſt ipleri oĩa q̃ ſcripta ſunt ĩ lege moiſi? ꝓphe tis et pſalmis de me.et qm̃ ſcriptũ eſt. qm o⸗ poꝛtebat pati chꝛiſtũ ⁊ reſurgere a moꝛtuis. — Pꝛo declaratõe iſtoꝝ notãde ſunt de neceſſa rio tres diſtinctões. Pꝛima eſt Alexãdri in iij. ſumme qꝗ ait. m Ariſto. v. metaphy. Neceſſariũ ðꝛ qᷓ̃ttuoꝛ modis ſᷣm q̃ttuoꝛ ge⸗ nera cauſarũ. Eſt enĩ neceſſitas ſᷣm cauſam foꝛmalẽ ſᷣm ꝙ ðꝛ calidũ de neceſſitate calefa⸗ cit ſiue patiẽs de neceſſitate patit. Etẽ neceſ⸗ ſitas ſ m cãm materialẽ ſcᷣm q; ðꝛ.ꝙ calidũ in ſummo neceſſe eſt fieri ignẽ m qꝙ diceret ꝙ paſſibile in ſummo neceſſe eſt pati.Etẽ ne ceſſitas ſᷣm cãm eff icientẽ q̃ vocat᷑ neceſſitas ſm violentiã ſᷣm ꝙ ðꝛ ꝙ lapidẽ foꝛtit᷑ impu ſum neceſſe eſt moueri. Eteſt neceſſitas m cãm finalẽ ſᷣm ꝙ ðꝛ ꝙ ſerrã neceſſe ẽ eẽ ex fer⸗ ro et calibe eo ꝙ eſt ad diuidendũ dura et ſo⸗ lida In dño g ieſu xpᷣo fuit neceſſitas ad mo reindũ ſᷣm rõem cãe finalis ſolũ. VUt enĩ ðꝛ „* ad Galathas.iiij. c. Miſit deus filiũ ſuũ vt nos redimeret. Iſta redẽptio nõ potuit eẽ ni ſiꝑ ſatiffactionẽ. nec ſatiffactio niſi ꝑ paſſio⸗ nẽ. Nõ aũt fuit ĩ xpᷣo neceſſi itas ad moꝛiendũ m rationẽ cauſe efficietis.qꝛ nulla cã creata poterat en cogere ad moꝛiendũ. Neq; neceſ⸗ ſitas ſm rõem cãe materialis qꝛ illaẽ neceſſi tas 2tracta ex vicio ꝓpagatõis ĩ nobis.neqʒ neceſſitas ſm rõeʒ cae foꝛmalis q; illa nõp̃t pꝛohiberi nec eſt volũtaria.Et de xpᷣo dicit Jo. damaſcenꝰ. O paſſiones ⁊ ſi ſᷣm legẽ na ture fiebãt in eo nõ tñ coacte ſed voluntarie. Scda diſtinctio.ꝙ eſt neceſſitas immutabi⸗ litatis et neceſſitas coactionis vel phibitio⸗ nis. Neceſſe fuit xpᷣm moꝛi neceſſitate ĩimu⸗ tabilitatis.qꝛ immutabilit voluit moꝛi.neceſ ſitate vero coactõis vel ꝓhibitõis minime. Tercia diſtinctio ſᷣm Anſel.iĩ.ij.li.cur deus hõ. in. c.xvij.x eſt neceſſitas pᷣcedẽs qᷓ c eſt vt ſit res. Et eſt neceſſitas ſequẽs quꝗ res fa⸗ cit.pᷣcedens ⁊ efficiẽs eſt neceſſitas cũ ðꝛ celũ voluiqꝛ neceſſe eſt vt voluat᷑. Sequẽs vero et qᷓ nihil efficit ſed fit. Cũ dico te ex neceſſita te loq cũ loqris.Cũ eni hoc dico ſignifico te nihil facere poſſe vt dũ loq̃ris nõ loq̃ris. nõ ꝙ aliqᷣd te cogat ad loquendũ. Nã violentia naturalis ↄditõis cogit celũ volui.te vo nul la facit neceſſitas loqͥ. Sed vbicunq; eſt pᷣce dens neceſſitas et ſequẽs.nõ aũt vbi ſequẽs ibi ſtatim et pcedens. Poſſumus nãq; dice⸗ re neceſſe eſt celũ volui quia voluitur. Sed nõ ſimiliter eſt verũ.iccirco te loqui qꝛ neceſ⸗ ſe eſt vt loquaris. Iſta ſequẽs neceſſitas cur rit ꝑ oĩa tꝑa hoc mõ. Quicqͥd fuit neceſſe eſt fuiſſe.Quicqͥd eſt neceſſe eſt eſſe. Quicqͥd fu⸗ turum eſt neceſſe eſt eſſe futurũ. Sivis ergo Ooim q xp̃s fecit et q̃ paſſus eſtverã ſcire neceſ ſitatẽ. ſcio oĩa ex necitate fuiſie.qꝛ ipe voluit S g iiij è voluntatẽ vero eius nulla pceſſit neceſſitas. Quare ſi nõ fuerũt niſi q̃ ipᷣe voluit.ſi nõ vo luiſſet nõ fuiſſet. Ex his oibo depꝛehendimꝰ xps paſſus eſt volũtarie. Et quicqᷣd de ne ceſſitate ðꝛ a ſua volũtate bñũdicta dependet. coõᷣm dubiũ erat vtrũ in xpᷣo fuit volu- tatũ pluralitas. Ad qð rñdet ſanct cho.iij. pte.q.xviij.q; quidã poſuerũt in xpᷣo ee vna ſolã voluntatẽ. Sʒ ad hoc ponendũ diuer⸗ ſimode moti eẽ vident᷑.Appollinaris eni nõ poſuit naturã intellectualẽ in xpᷣo ſed qð ver bũ eſſet loco aĩe vel loco intellecc. VUñ cũvo luntas ſit in rõne vt ph̊s dicin.iij.de aĩa.ſe⸗ quebat᷑ ꝙ in xpᷣo nõ eſſʒ volũtas hũana.? ita in eo nõ eſſet niſi vna volũtas. Macharius aüt priarcha anthiocenus.et Cyprus alexã drinus.et Sergius ↄſtantiñ.et quidã eoꝛũ ſequaces.poſuerũt in xpᷣo vnã voluntatẽ qᷓ; uis ponerẽt duas naturas ſm ypoſtaſim v⸗ nitas.qꝛ opinabant᷑ ꝙ hũana natura in xpᷣo nũqᷓ; mouebat᷑ ꝓpꝛio motu ſʒ ſolũ ſᷣm ꝙ erat mota a diuinitate.vt ptz ĩ eplła ſinodica Aga thonis pape.Etiõ in ſexta ſinodo apud cõ⸗ ſtãtinopolim celebꝛata determinatũ eſt opoꝛ tere dici ꝙ in xpᷣo ſint due volũtates.vbi ſic legit᷑. Pꝛedicamꝰ duas volũtates naturales in xpᷣo ⁊ duas operatões.Et hoc neceſſariũ fuit dici. Manifeſtu eſt enĩ ꝙ filiꝰ dei aſſum ſit humanã naturã ꝑfectã.ad ꝑfectionẽ aũt potẽtia ſicut et intellectꝰ. Vñ neceſſe eſt dice re ꝙ filiꝰ dei humanã volũtatẽ aſſumpſit in hũana natura.ꝑ aſſumptionẽ enĩ hũane na⸗ ture nullã diminutionẽ paſſus eſt filiꝰdei in his q̃ ꝑtinẽt ad diuinã naturã cui cõpetit vo luntatẽ hr̃e.Quare neceſſe eſt dicere ꝙ ĩ xpᷣo fuerũt due volũtates.vna diuina alia hũana Hoc tenet męr̃ ſnĩaꝝ in.iij.di.xvij. et Johã nes damaſcenꝰ ceteriq; ſancti doctoꝛes.qꝛve ro vt inqͥ t tho. Filiꝰ dei ſicut pᷣdictũ eſt hũa nã naturã aſſumpſit cũ oĩbus q̃ ꝑtinẽt ad ꝑ: fectionẽ ipᷣius nature. In humana aũt natu ra includit᷑ etiã natura aĩalis.ſicin ſpẽ inclu⸗ ditur genꝰ. VUñ opoꝛtet ꝙ filiꝰ dei cũ hũana nature aĩalis inter q̃ eſt appetitus ſenſitiuꝰ qͥ ſenſualitas ðꝛ. Et iõ opoꝛtet dicere ꝙ in xpᷣo fuit ſenſualis apꝓpetitꝰ ſiue ſenſualitas. Sen ſualitas aũt ſiue ſenſualis appetitꝰ inqᷓ; tũ na tus eſt obedire rõni rõnalis per ꝑticipatõʒ vt ptʒ ꝑ phm in.i.eęthicoꝝ.Etqꝛ volũtas eſt in rõne.pᷣt dici ꝙ ſenſualitas ſit volũtas per pticipationẽ. Quantũ etiã ad rõem volũtas in rpᷣo plurificat᷑ nõ rõe potẽtie q̃ vna eſt:ſed rõne actus.Quare dicit Hamaſcenꝰ duplex ſiane nature ꝑtinet volũtas q̃ eſt naturalis eſt hois volũtas. Una naturalis q vocat᷑ the leſis. Alia rõalis q vocat᷑ buliſis.Pꝛima ðꝛ theleſis.i.ſimplex volũtas q̃ a magiſtris vo catur voluntas vt natura.hec repudiat ea q̃ ſunt nature oria et q̃ ſunt ſcõm ſe mala puta moꝛtẽ ⁊ ſilia. Scða volũtas ðꝛ buliſis.i.cõ ſiliatiua q̃ vocat᷑ volũtas vt rõ.hec illud qðᷣ volũtas refugere pᷣt vt natura eligit. vt rõ ex oꝛdie ad finẽ. Sicut etiã in aliq̃ hoĩeſenſua litatis eius et volũtas abſolute ſiue vt natu⸗ ra cõſiderata refugit vſtionẽ.quã tñ volũtas ſm rõem eligit ꝓpt᷑ finẽ ſanitatis.Quare ſᷣm dicta diſtinguimꝰ ĩ xpᷣo voluntatẽ multipli cẽ.ſ.diuinã ⁊ humanã.Et hãc diuidimus in voluntatẽ ſenſualitatis et voluntatẽ rõnis. Et voluntatẽ rationis adhuc dicimus ali am ꝓut ager vt natura.aliã ꝓut cõſidera tur vt rõ. ¶ Cerciũ dubiuʒ erat vtrũ in xpᷣo fuit voluntatũ orietas.Et ad h̊ rũdet Alex. in.iij.ſumme. xpᷣus ðꝛ habuiſſe diuerſas volũtates tribꝛ modis. Pꝛĩo iuxta duas na⸗ chras diuinã ⁊ humanã dicunt᷑ in xpᷣo diuer ſe volũtates diuina.ſ.et humana.Scðo mõ ſᷣm humanã naturã dicunt᷑ ĩ xpᷣo diuerſe vo lũtates. volũtas.ſ.rõnis ⁊ volũtas ſenſuali: tatis. Tercio mõ dicunt᷑ in xpᷣo ſᷣm rõem di⸗ uerſevolũtates qꝛ rõ hʒ quandã voluntatẽvt natura eſt vnibilis coꝛꝑiet hʒ voluntatẽ.vt rõ eſt ↄfoꝛmis diuinitati.et ſᷣm hoc dicerenk in xpᷣo diuerſe volũtates.volũtas naturalis et volũtas rõ.is. VMolũtas diuina in xpᷣo erat vt iße doloꝛes ⁊ paſſiões ⁊ moꝛtẽ pateret᷑.nõ iſta eſſent a deo volita fm ſe.ſed ex oꝛdine ad finẽ humane ſalutis. Molũtas rõnis erat vt volũtas diuina impleret᷑. volũtas aũt ſen ſualitatis naturaliter iſta refugiebat. Six volũtas vt natura iſta repudiabat tãqᷓ;ᷓ natu re ria. Veruntñ licet iſte fuerint volũtates diuerſe nõ tñ ↄtrarie. Hã hecvolũtas ſenſua litatis pria volũtati rõis.nec volũtas hũa⸗ na oria volũtati diuine.necvolũtas natural cõtrariavolũtati rõnis.qꝛ ſᷣm Damaſce.Cõ traria nata ſunt fieri circa idẽ. voluntas aũt opoꝛtet ꝙ fil na moꝛiendi ⁊ viuedi nec ſᷣm idẽ in xpᷣo.q; vnũ natura aſſũpſerit etiã ea q̃ͥ ꝑtinent ad ꝑfectoz circa ſenſualitatẽ.aliud circa rõeʒ. Ex q̃ inqᷣt cho. vbi.S. neq; volũtas diuina neq; vo⸗ luntas rõis in xpᷣo ipediebat᷑ aut retardabat᷑ ꝑ volũtatẽ naturalẽ.neq; ꝑ volũtatẽ ſenſuali tatis. Silr aũt nec ecõuerſo volũtas diuina vel volũtas rõnis refugiebat aut retardabat motũ naturalł volũtatis et motũ ſenſualitatꝭ Placebat enĩ xpᷣo ſᷣm volũtatẽ diuinã.et etiã Fm voluntatẽ rõnis.vt volũtas naturalis in ipᷣo et voluntas ſenſualitatis ſᷣm oꝛdinẽ ſue nature mouerent᷑. Hinc oſtẽdit᷑ magnitudo 4—. holristßi eiIaii fooꝛetetia d fönisus liaſupio⸗ pntienteno ageregden. ſidiuerſin Etſiobi gausing unuin iintinott tofuentr mnnsfmD ſtin thoqhi portitchan rationi ate ſcdem müru vuonmüb lebisqnope nocdintho dakfonpatte inpleckpol geheris Fut ſnſinnäßnm lmuli imn Meairioꝛ nodicenti⸗ Malrikere Wi tigzan turlic batagdie⸗ tujnelinse nes fefugi Cbilitg lle nimij ſocin Cioluserla⸗ hoboin pein oodihu⸗ Ugingsbeis e gucigtas eſungtiſpi ſbnorglage higeſclimͤin ſchrenti motiate: ſocin mnan aggeigy Ecotnti cundianie nnl t lur ut ni giii mitnis nf⸗ Mwinri aoluncgifz huecinn aläiutcſn He miie Sid Ae hihniſedinett idiorndans ankinchodi mm Sc 1Müusdtis 7212„ tucofaH miran 4w rin bocde olänas nanr diniminti wole ni fmſeXE rigtn lij Aniit wlidle Müͤnsſali evdaͤns hi whin idinnas Gutihchn Aig ilit niin nr uufturono giate ſeſiu wolötss Dilid aut fundt 1 oi niulen eoln doloꝛis xp̃i patiẽ i patiẽtis.qm̃ ſᷣm Tho.iij.płe.q. xlvi. In alijs patiẽtibo mitigat᷑ triſticia inte⸗ rioꝛ et etiã doloꝛ exterioꝛ ex aliq̃ ↄſideratõne rõnis ꝑ quandã deriuationẽ ſeu redundan⸗ tiã a ſu ꝑioꝛibo viriba ad inferioꝛes.qð ĩ xpo patiente nõ fuit. Unicuiq; eni viriũ ꝑmiſit agere qð eſt ſibiꝓpꝛiũ.Quare in illavolunta tũ diuerſitate nulla ↄtrarietas eſt ponenda. Et ſi obijceret᷑ꝑ id qð ſcribit Lucas.xxij.c. Factus in agonia ꝓlixius oꝛabat. Sʒ ago⸗ nia videt᷑ impoꝛtare quandã impugnationẽ animi in ↄtraria tendentis.q̃re videret᷑ ꝙ in xpᷣo fuerit voluntatũ gᷣrietas. Rñũdere poſſu mus ſᷣm Damaſce.in.ij.li. agonia nõ fu⸗ it in xpᷣo qtũ ad ꝑtẽ aĩe rationalẽ.ſᷣm ꝙ im⸗ poꝛtat cõcertationẽ voluntatũ ex diuerſitate rationũ ꝓcedentẽ.puta cũ aliqͥs ſᷣm ꝙ rõ cõ⸗ ſiderat vnũvult illud ⁊ ßᷣm ꝙ ↄſiderat aliud vult ↄtrariũ.hoc enĩ cõtingit ꝓpter debilita⸗ tẽ rõis q̃ nõ põt diiudicare qͥd ſit ſimplr̃ meli us.qð in xpᷣo nõ fuit.qꝛ ꝑ ſuã rationẽ iudica bat ſimpliciter eẽ melius ꝙ ꝑ eius paſſion impleret᷑ volũtas diuina circa ſalutẽ hũani generis. Fuit tñ in xpᷣo agonia qᷓ;tũ ad ꝑtem ſenſitiuã ſᷣm ꝙ impoꝛtat timoꝛeʒs infoꝛtunij vel mali imminẽtis. Inſpiciamus g ieſum benedictũ oꝛantẽ illũq; auribo coꝛdis audia mus dicentẽ. Pater ſi poſſibile eſt tranſeat a me calix iſte.veruntñ nõ mea ſed tua volun⸗ tas fiat. Et cõſiderantes voluntatẽ eius ſen ſualitatis voluntatẽq; rõnis naturalẽ cõpa⸗ tiamur illi.Scom enĩ has volũtates moue bat᷑ ad oẽs penas.ad oẽs iniurias.ad oẽs cõ tu melias.ad oẽs ꝑcuſſiones.ad oẽs paſſio⸗ nes refugiẽdas cũ triſticia et doloꝛe inexpli cabili.atq; intra ſe dicere poterat. heu me do ni nocui captus ero hic ad modicũ tanq; ſe⸗ ditioſus et latro. Ego ſpecioſus foꝛma pᷣ fi- lijs hoĩm velut lepꝛoſus apparebo.Ego qui meos diſcipulos tm dilexi vt ⁊ pedes illis la uerim. et ab eis et ab alijs amicis inter verbe ra et cruciatus relinq̃r. Ego qͥ carnẽ devirgi ne ſumptã ſpũ ſancto cooꝑante retineo. liuo ribus ⁊ plagis impleboꝛ.Ego qͥ gloꝛioſus hieroſolimã intraui acclamantibo cũctis bñ dictꝰ qͥ venit in noĩe dñi.cõfuſus ⁊ abiectus extra ciuitatẽ deducar oneratus grauiſſima cruce.E go qͥ coꝛã turb miracula feci publi⸗ ☛ ce coꝛã ioi medio latronũ crucifigar. Cõ⸗ 1 fodient᷑ manꝰ mee ⁊ pedes ĩ ligno.⁊ a plan⸗ ta pedis vſq; adverticẽ nõ erit in me ſanitas Ego qͥ vitã oĩb liberalit᷑ donovt peccatoꝛeſ viuicẽ vita pꝛiuaboꝛ.O pr mi ⁊ qͥs vnq; ta⸗ lia paſſus eſt,. O mr̃ mea et ꝓ te maxĩe ↄtriſta boꝛ. Bꝛauis erit mihi filio tuo dilecto igno⸗ minia crucis.ſʒ granioꝛvox lamentatõis tue DHis et hmõi cogitatõibo intẽtus pijſſimꝰ ie⸗ ſus nõ ſolũ in oꝛõe ſed vſq; ad exitũ aĩevehe mẽtiſſime affligebat᷑. Altera vᷣo ex ꝑte dũ vo⸗ luntatẽ eiꝰ diuinã voluntatẽq; rõis q̃ vt rõ cõſiderat᷑ intuemur ad gr̃as illi expibendas obligatiſſimos nos inuenimus. Flagrabat quippe deſiderio eſtuatiſſimo q̃q; dura queq; aſperrima ꝓ ſalute humani generis tolerare Jõ ↄcludebat dicẽs. Fiat volũtas tua. Ao⸗ luiſti o pr̃ eterne vt ĩ virginis vtero mibi co pularẽ hũanã naturã ⁊ ↄplacui tibi. Volui⸗ ſti vt coꝛpꝰ mũdiſſime cõceptũ penalitatib⸗ hũane viteĩ alijs ex pctõ debitis ⁊ neceſſariji volũtarie ſubijcerẽ ⁊ obediui tibi.voluiſtivt pauperẽ vitã laboꝛioſamq; gererẽ ⁊ nõ ↄtra⸗ dixi tibi.vis vt ꝓ redemptõe mũdi meũ ſan⸗ guinẽ fundã. Vis vt ad man iniquoꝝ de⸗ ueniã. Vis vt hãc mihi ꝑatã de ꝓxio igno⸗ minioſam paſſionẽ ſuſtineã. Nisvt in cruce cõfixꝰ pendeã. Vis yt ibi ex violẽtia illataꝝ paſſionũ moꝛiar? Fiat volũtas tua. O cha⸗ ritas inflãmatiſſ ima ieſu xpᷣi filij dei.o amoꝛ oĩa vincẽs ꝑatũ ſe offerebat oĩa ꝑpeti vt re⸗ Feei ianuã nobis apiret. H „ X'paſſio xpᷣi fuit abiectiſſima rõne loci tẽ poꝛis et cõſoꝛtij. apitulũ ſecundũ. ſione dñi nr̃i ieſu xpᷣi ðꝛ hũilitat. volu⸗ ppe eligere paſſionẽ ⁊ moꝛtẽ ↄtemptibilẽ hũilitate.qð oſtendimꝰ triplici rõne. ꝛimo rõne loci. HM ex ecundo rone tpis. Z paſſio et moꝛs xpᷣi rõne loci.qꝛ in ciuitate fa⸗ moſa ⁊ celeberrima hierim q̃ erat diuino cul tui deputata.Quare aũt ibi et nõ in bethleẽ vbi natus fuit.in naʒareth vbi nutritus erat pati voluit. aſſit ignant plures rõnes. Pꝛima quide qꝛ hieruſalẽ erat locꝰ a deo electus ad * ſacriſficia ſibi offerẽda qᷓ quidẽ figuralia ſacri ficia figurabãt xpᷣi paſſionẽ q̃ eſt verũ ſacrifi ciũ.ſᷣm illud apłi ad Ephef.v.c.Tradidit ſe metipᷣm oblationẽ ⁊ hoſtiã deo ĩ odoꝛẽ ſuaui tatis. VUñ Beda dicit in quadã omel. ap pꝛopinquãte hoꝛa paſſionis dñs appꝛopin⸗ quare voluit loco paſſiõis.ſ.in hierłm.q̃ ꝑ⸗ uenit añ quinq; dies paſce.ſiẽ agnus paſca⸗ lis ꝗante quinq; dies paſce.i.in decima luna ſm pᷣcepiũ legis ad locũ immolatõnis duce⸗ batur. Scðdᷣa rõ qre in hierim pati voluit eſt virtꝰ paſſionis eiꝰ ad totũ mundũ diffun enda erat. ideo in medio terre habitabilis Ecundũ my ſteriũ ↄtemplandũ de paſ⸗ Cercio rone coſoꝛti. . HDZ S Hmõ fuit cõtempribilis et abiecta ſatis lentẽ nimiũ.Ego q̃ſi agnꝰmãſuetus qͥ nemi pati voluit. Uñ ðꝛ in pᷣs. Deus autẽ rex nr añ ſecula oꝑatus ẽ ſalutẽ ĩ medio terre.ſ.hie⸗ ruſalẽ q̃ ðꝛ eſſe terre vmbilicꝰ.Tercia rõ fuit qꝛ hoc maxime ↄueniebat hũilitati eiꝰ.vt.ſ. ſicut turpiſſimũ genꝰ moꝛtis elegit.ita etiaʒ ad eiꝰ hũilitatẽ ꝑtinet ꝙ in loco tã celebꝛi cõ fuſionẽ pati non recuſauit. Quarta rõ eſt vt oſtenderet᷑ a pꝛincipib ꝓpłi oꝛtã eſſe iniquita tẽ occidentiũ xpᷣm. Et iõ in hieruſalẽvbimo rabant᷑ voluit pati. Uñ ðꝛ Actuũ.iiij.c. õ uenerũt in iſta ciuitate aduerſus puerũ ſan⸗ ctũ tuũ ieſum quẽ vnxiſti.herodes ⁊ pontiꝰ pilatꝰ cũ gẽtiby ? pplis iſrael. Ded poſſet ali quis qrere cur xpᷣs nõ in tẽplo vbi ſacrificia offerebant᷑ paſſus eſt aut in ipſa ciuitate ſed extra poꝛtã.Ad qð rñdet ſanct tho.iij.pte.q xlv. ꝙ hoc factũ ẽ triplici rõe. Pꝛimo quidẽ vt veritas reſpõderet᷑ figure. Hã vitulus et hircus qͥ ſolẽniſſimo ſacrificio ad expiatiõʒ totius multitudinis offerebant᷑. extra caſtra coõburebant.vt pᷣcipit᷑ Leuit᷑.xvi.c. Et hoc eſt qð dixit paulus ad Hebꝛe. xiij.c. Quoꝛũ aĩalium refert᷑ ſanguis ꝓ pctõ hoꝝ coꝛpoꝛa cõcremabant᷑ extra caſtra.ꝓpter qð et ieſus vt ſanctificaret ſuũ ꝓpłm extra poꝛtã paſſus eſt Scda rõ eſt ꝓpter exemplũ vt.ſ.nos inſtrue⸗ ret exirea mundana ↄuerſatõne. VUñ ibidem apls ſubdidit. Exeamus igit᷑ ad eũ extra ca ſtra impꝛoperiũ eius poꝛtãtes.Cercia rõ vt Criſo.dicit in ſermone de paſſione. Voluit dñs pati nõ ſub tecto nõ in tẽplo iudaico.ne iudei ſubtraherẽt ſacrificiũ ſalutare ne puta rẽt ꝓ ülla tm̃ plebe oblatũ.Et iõ foꝛas ciuita tẽ foꝛas murosvt ſcias ſacrificiũ eſſe cõe qð totiꝰ terre eſt oblatio qð cõis eſt purificatio. Sʒ adhuc dubitat᷑ cur xpᷣs nõ in hebꝛõ vbi agsꝗ fuit ſepultꝰ.ſed in mõte caluarie voluit crucifigi. cũ paſſio eiꝰ fuerit medicina õ pec catũ Ade. Ad qõ rũñdet Hiero. ſuꝑ mattheũ dicens. Quidã exponũt caluarie locũ in q̊ ſe pultus eſt adã.Et iõ ſic appellatũ qꝛ ibi anti⸗ qui hoiĩs ſit ↄditũ caput. fauoꝛabilis interpᷣ tatio et mulcẽs aures pꝓpli nec tũ vera.Extra vrbẽ en⁊ foꝛis poꝛtã loca ſunt in q bus trun cant᷑ capita damnatoꝝ et caluarie.i.decolla toꝛũ ſumpſere nomẽ. ꝓpterea aũt ibi crucifixꝰ eſt ieſus. vt ibi pꝛiꝰ erãt aera damnatoꝝ ibi erigerent᷑ vexilla martyvrij. Adã vero ſepul⸗ t iuxta hebꝛõ in libꝛo ieſu filij naue ſepultũ legimꝰ. Et vt ponit᷑ Joſue.xiiij.c. vbi ſic ha bet᷑. Nomẽ hebꝛõ antea vocabat᷑ cariatarbe Adã maximꝰ ibi in terra enachim ſitus erat JIgit᷑ xpᷣs magis crucifigendꝰ erat ĩ loco cõi damnatoꝝ q; iuxta ſepulcrũ ade.vt oſtende retur ꝙ crux xpᷣi nõ ſolũ erat in remediũ ↄtra peccatũ pſonale ade ſʒ etiã ↄtra petm̃ totius fuit ↄtemptibilis ⁊ abiecta paſſio xp̃i rõe tꝑis.qꝛ paſſus eſt in die ſolẽni paſce qñ ex oĩ iudea ꝓpłi ad bierim ↄfluebãt. mũdi. Et vt doctoꝛes declarant paſcale feſtuũ apud iudeos incipiebat a veſpa diei in q̊ luna erat xiiij. Dies aũt feſtiuus apud eos incipit a ve ſpera vniꝰ diei ⁊ durat vſq; ad veſperã ſequẽ tis diei. vt ptʒ Leui.xxiij.c.Et ſic dies ſolẽ⸗ nis paſce erat luna.xv. ꝓpt᷑ qdð eundẽ diẽ quẽ Johes noĩiat añ diem feſtũ paſce. ꝓpter diſtin ctionẽ naturalẽ dierũ. Marc noiat pꝛimũ diẽ azʒimoꝝ.qꝛ a veſpa pᷣcedẽtis diei incipie bãt comedere aʒima. Ex quo Hiero. Beda Augꝰ.et doctoꝛes theologi diſt. xi.dicũt. O xp̃s fecit cenã luna.xiiij.et paſſus ẽ luna.xv E rat autẽ equinoctiũ.qꝛ vt inqᷣt Augꝰ.in li. queſtionũ noui et veteris teſtamẽti. Lũc vo luit dñs paſſione ſua mundũ redimere et re foꝛmare qñ eũ creauerat.i.in equinoctio.Et otũc dies ſuꝑ noctẽ increſcit. qꝛ ꝑ paſſionẽ ſal uatoꝛis a tenebꝛis ad lucẽ ꝑducimur. In li. yvero. xviij. de ci. dei. Jdẽ Aug'. refert ꝙ paſ ſus eſt xpᷣs.viij.Ral.apꝛilis.Si vero quiſqᷓ; quereret.Cur xpᷣs pati voluit in etate iuue⸗ nili nõ in infantili vel in ſenectute ſua. Rn⸗ det ſanctꝰ tho.iij.ꝑte.q.xlvi. paſſio chꝛiſti ſubiecta erat eiꝰ volũtati.voluntas aũt eius regebat᷑ diuina ſapia q̃ oĩia ↄuemiter diſpo⸗ nit. Ideo ad moꝛiendũ tꝑs iuuẽtutis elegit. qꝛ ſic voluit. AUñ Augꝰ.exponẽs illud Jo. xiij.c. Sciens ieſus quia venit eius hoꝛa vt tranſeat ex hoc mundo ad patrẽ inqt. Cantũ fecit q;tũ ſuff icere iudicauit. Venit hoꝛa ei nõ neceſſitatis ſed volũtatis. Quare autẽ ſic voluit aſſignant᷑ tres rões. Pꝛuma quidẽ vt ex hoc magis ſuã dilectionẽ cõmendaret ꝙ; vitã ſuã p nobis dedit qñ erat in ꝑfectiſſino ſtatu. Scõda qꝛ nõ cõueniebat vt in eo appa reret nature diminutio ſicẽ nec moꝛbus. Cer cia vt in inuenili etate moꝛiẽs et reſurgẽs.fu turã reſurgentiũ qualitatẽ in ſeip̃ᷣo pꝛemon⸗ ſtraret. ¶ Tercio fuit cõtemptibilis et abie⸗ cta paſſio chꝛiſti rõe cõſoꝛtij.qꝛ crucifixi fue runt cũ eo duo latrones.vnus a dextris ali us a ſiniſtris.hoc aũtvt inqͥt ſanctꝰ Tho.iij pte. q.xlvi. Alia rõne factũ eſt q;tũ ad inten⸗ tionẽ iudeoꝝ. Alia vero q;tũ ad dei oꝛdina⸗ tionẽ. Quantũ enĩ ad intentionẽ iudeoꝝ vt dicit Criſo.duos latrones crucifixerũt iu⸗ dei vt eoꝝ ſuſpitionis fieret ꝑticeps.ſed nõ ita euenit. naʒ de illis nil dicit᷑. chꝛiſti autem crux vbiq; honoꝛatur. Reges diademata deponentes aſſumunt crucem in purpuris in diadematibus maximis immenſa vbiq; Hnamd aur. lncoz tps te govkoi1. bis maledie ſalute inten SLcoyt ne duolit niſträanch Demonſtran Manig Beüng hin minü faciea lanüdyol oen hüani cramentüp diuerſitate derieririi derteriſiuns ſgit erogi xpodinis os lotones conigudi ci ſanccier enlanllin lutſegino gffityo. Ou ereo Mio⸗ nnoyt Out⸗ hervbtel⸗ Gedct Wdtüm Ag vand ſummnsit nunmnerü p ergbitei buſohenn kuiit. puſſo, . iniofuitan Moneſanimnis Ge ſen türee Emghirg ſiud deien li bereti upichkin i udtiüſmen ndesne inc ſena Pecantihig Räiegpnin BDrutni ANelensduir Ergo hnde Nogditidid Kapaſagilng Grekamen. Tien Thincgoinoctio 5 „ ägducimu. N K ug rineH / Curfed ni Aein Unolunnoalt di i N, ui) ñõ Nti cöene iringfoiimn nichuſinto orisate Ntin ig enhigl ſengmni nusrNNN “ uͦns ia üittns n MPuimo ex pte anime. terrqrũ crux emicat. Quantũ vo ad dei oꝛdi natõʒ xpᷣs cũ latronibus crucifixus eſt. Pꝛi⸗ mo vt diẽ Hiero.ſuꝑ mattheũ. Sicut p no bis maledictũ crucis factꝰ eſt xpᷣs.ſic ꝓ oĩm ſalute inter noxios quaſi noxius crucifigit᷑ Dcdo vt ait ¶eo papa in ſermone de paſſio ne. duo latrones vnꝰ ad dexterã alius ad ſi- niſtrã crucifigunt᷑.vt in ipſa patibuli ſpecie demonſtraret᷑ illa q̃ in iudicio ipius oĩim ho minũ faciẽda eſt deſcriptio. Tercio ᷣm Hi⸗ lariũ duo latrones leue ac dextere affigunt᷑ oẽm hũani generis diuerſitatẽ vocari ad ſa⸗ cramentũ paſſionis dñni oſtendẽtes Sʒ qꝛ ꝑ diuerſitatẽ fideliũ atq; infideliũ fit oim ſᷣm Dexterã ⁊ ſiniſtrã diuiſio.vnus ex duob ad Dexterã ſitus fidei iuſtificatiõe ſaluat᷑. Quis igit᷑ excogitare poſſit q;ã ↄfuſionẽ paſſus ẽ xpᷣs dũ viſus eſt denudat in cruce inter du⸗ os latrones pendere.pceſſerãt in eo tanta pᷣ⸗ conia laudũ dñica elapſa. diffuſa erat fama. eiꝰ ſanctitatis atq; doctrine ⁊ miraculoꝝ no men latiſſime erat vulgatũ. Poſtmodũ vero velut ſeditioſus ⁊ blaſphemꝰpatibulo ſtabat gffixus. Quare pᷣtereutes blaſphemabãt eũ Dicæẽtes. Alios ſaluos fecit ſeipᷣm ſaluũ face⸗ re nõ pᷣt. Silr et latrones qͥ erãt crucifixi im pꝛoperabãt ei.Et licet lucas dicat ꝙ vnꝰ ex eis dixerit. Demẽto mei dñe ⁊c. Quare vi⸗ deret᷑ ꝙ nõ ambo ſʒvn blaſphemauerit. Zñ Au gꝰ. dicit ĩ li. de ↄſenſu euãgeliſtaꝝ.q; poſ ſu mus intelligere mattheũ poſuiſſe pluralẽ numerũ ꝓ ſingulari.cũ dixit.latrones ipꝛo⸗ perabãat ei. Vel vt refert Hiero.pꝛimũ vterq;ʒ blaſphemauit. deinde viſis ſignis vnꝰ eoꝛũ credid́́iͦt. Lapitulũ.iij. Secuũdo ex ꝑte coꝛpis. exrcio ex pte matris virginis. eimo fuit paſſio xpᷣi acerbiſſima ex parte ale. Ut eni inqt ſanctꝰ tho.iij. ꝑte.q.xlvi.ar. vi.in rũſione ad quartũ argu.Doluit xpᷣs amiſſione vite coꝛpoꝛalis q tante fuit digni⸗ tatis et pcipue ꝓpter vnionẽ ꝗꝛ coꝛpus iſtud erat vnitũ diuinitati.qꝙ de eiꝰ amiſſione etiã ad hoꝛã magis eſſet dolendũ q; de amiſſio⸗ ne alterius hoĩs ꝑ q;tumcũq; tꝑs. VUñ ph̊s dicit in. iij. ethicoꝝ. O virtuoſus plus dili⸗ git vitã ſuã q;to ſcit eã eſſe melioꝛẽ.et tñ eam exponit ꝓpter bonũ virtutis.Et ſũr xpᷣs vitã — ¶ E paſſio xp̃ᷣi fuit acerbiſſim ex pte aĩie et coꝛpꝑis et virginis matris. Erciũ myſteriũ cõtemplandũ de flebii paſſione ſaluatoꝛis nr̃i ieſu xpᷣi ðꝛ acer⸗ bitatis YFuit quidẽ paſſio illa acerbiſſima et doloꝛoſa nimis ⁊ hoc ex triplici ꝑte. ſuam maxime dilectã expoſuit ſpter bonum charitatis.ſᷣm illud Jere.xij.c.Dedi dilectã . alam meã in manibo inimicoꝝ eius. Doluit etiã xpᷣs ꝓ peccatis oĩm hoĩm qͥ doloꝛ excef ſit oẽm doloꝛẽ cuiuſſibet cõtriti.tũ qꝛ ex ma⸗ ioꝛi ſapietia ⁊ charitate ꝓceſſit ex quibus do loꝛ cõtritionis auget᷑ tum etiã qꝛ ꝓ oĩm pec catis ſimul doluit. VUt aũt iſta clarius intel⸗ ligant᷑ notanda ſunt hic tria theologoꝝ do⸗ cumẽta.Pꝛimũ ſ̃m tho.iij.pꝑte.q.xv.Et dñũO/s Bonauen. in.iij.di. xvi. O aĩam in coꝛpe cõ ſtitutã dupliciter cõtingit pati. Ano mõ paſ ſione coꝛpoꝛali.Alio mõ paſſione aĩali.al ſione quidẽ coꝛpali patit᷑ ꝑ coꝛpoꝛis leſionẽ. Cũ eni aia ſit foꝛma coꝛpꝑis.cõſequens eſt q; vnũ ſit eſſe aĩet coꝛꝑis.Et iõ coꝛꝑe ꝑturbato aliquã coꝛpoꝛeã paſſionẽ.neceſſe eſt ꝙ aia ꝑ accidẽs cõturbet᷑.ſ.q;tũ ad eẽ qd hʒ in coꝛ poꝛe.Quia &̊ coꝛpus xpᷣi fuit paſſibile ⁊ moꝛ tale. neceſſe fuit vt etiã eiꝰ aĩa paſſibilis eſſet. Paſſione aũt aiali pati ðꝛ aia m oꝑatõʒ q vel eſt ꝓpꝛ ia aĩe.vel eſt pꝛincipaliꝰ aĩe q; coꝛ⸗ poꝛis.Et qᷓ;uis etiã ſcõm intelligere et ſenti re dicat᷑ hoc mõ aĩa aliqͥd pati.tũ ꝓpꝛijſſime dicunt᷑ paſſiones aĩe ꝗffectões appetitus ſen ſitiui qᷓ in xpᷣo fuerũt ſic et cetera q̃ ad naturã hoĩs ꝑtinẽt. Sciendũ tũ ꝙq; hmõi paſſiones aliter fuerũt in xpᷣo q; in nobis q;tũ ad tria. Pꝛimo q;tũ ad obiectũ qꝛ in nobis plerũq; ferunt᷑ ad illicita:qð nõ fuit in xpᷣo. Scðo qtũ ad pꝛincipiũ.qꝛ hmõi paſſiones frequẽ ter in nobᷣ pᷣueniũt iudiciũ rõis. Tercio q;tũ ad effectũ.qꝛ in nobis qũq; hmõi motus nõ ſiſtüt in appetitu ſenſitiuo ſed trahũt rõnem qõ in xp̃o nõ fuit.qꝛ motꝰ naturaliter hiani carni ↄueniẽtes.ſic ex eiꝰ diſpoſitõe in appeti tu ſenſitiuo manebant qꝙ rõ ex his nullo mõ impediebat᷑ facere q̃ͥ ↄueniebãt. Gecunduʒ docu mentũ eſt iuxta ſnĩiaʒ Johis damaſce⸗ ni. O magnitudo doloꝛis pᷣt dupli ↄſidera⸗ ri. Eſt eni magnꝰ doloꝛ: 4 magis eſt natu- rã patiẽqᷣ. Sʒ eſt maioꝛ q eſt ̊ naturã ⁊ ↄtra voluntatẽ. Maioꝛ igit᷑ fuit doloꝛ in xp oq;i cęteris patiẽtibo in hac vita qꝛ magis fuitꝰ naturã patiẽꝶ eo q cũ coꝛpꝰ fuerit optie ani me illi ↄueniẽs vt pᷣdictũ eſt aia maxie dolu⸗ ꝓ it in ſeparatõe ab illo. Si vero ↄſideref ma gnitudo doloꝛis ſᷣm ꝙ ðꝛ ↄtravoluntatẽpa tientis.hoc eſt dupliciter. HNã eſt volũtas na turalis et voluntas rõnalis. Pꝛimo mõ fuit maximus doloꝛ in chꝛiſto. Secundo modo nõ fuit doloꝛ in chꝛiſto.quia nunq; fuit mar tyr ita infoꝛmatus charitate qui moꝛi deſi⸗ deraxret ſicut chꝛiſtus. Exquo vt dicit Alex. in. iij.ſumme. Delectatio erat in voluntate „ vt eſt rö. Et paſſio in volũtate vt eſt natura. Quare in eadẽ aĩa erat doloꝛ ⁊ gaudiũ. Nec doloꝛ ſuꝑueniens diſcõtinuauit gaudiũ.nec doloꝛ intenſus fecit gaudiũ eẽ minꝰ ꝑfectũ. Nã doloꝛ paſſionis in xp̃oꝛ gaudiũ fruitio nis nõ ſũt affectões orie.qꝛ nõ ſunt reſpectu eiuſdẽ. nec oĩno eodẽ mõ inſunt eidẽ Terciũ documentũ ꝙ xpᷣs ſiłerat viatoꝛ ⁊ ↄpꝛehen⸗ ſoꝛ.ita ꝙ nec viatoꝛis cognitio ĩpediebat cõ pꝛehenſoꝛis cognitõʒ.nec affectio affectionẽ Et illud fuit ĩ xpo ſingulare ꝓpter officiũ me diatoꝛis q̊ debebat experiri ⁊ diuina? hũana Vñ ſiẽ ſimul⁊ ſemel poterat ꝑfecte ↄuerti ad Deuũ et cõuerti ad nos ita ꝙ vna illarũ cõuer ſionũ alterã nõ impediebat nec retardabat. Sic potuit aĩa xpᷣi ſiłet ſemel gaudereĩ deo et cõpati coꝛꝑe ſuo ita ꝙ nec doloꝛ a gaudio nec gaudiũ a doloꝛe pateret᷑ aliquã diminu⸗ tionẽ ſiue remiſſionẽ. Si aũt aliquis q̃reret quõ potuit xpᷣs ſimul eſſe viatoꝛ ⁊ ↄpꝛehen⸗ ſoꝛ cũ viatoꝛi cõpetat moueri ad finẽ btitudi nis ↄpꝛehẽſoꝛi aũt in finẽ qeſcere q̃ ↄuenire eidẽ nõ pñt. Rñdet ſanctꝰ tho.iij.ꝑte.q.xv. O impoſſibile eſt moueri ad finẽ et qͥ eſcere ĩ finẽ ſᷣm idẽ.ſed ſᷣ m diuerſa nihil phibet. Si cut aliqͥs hõ ſimul eſt ſcies qᷓ;tũ ad ea q̃ iam nonit ⁊ addiſcẽs q;tũ ad ea qͥ nõ nouit.Qua liter vero xpᷣs fuerit ſimul viatoꝛ ⁊ ↄpꝛehen ſoꝛ ſm diuerſa pᷣt ſic intelligi Nã aliqͥs dicit᷑ viatoꝛ ex eo ꝙ tẽdit in beatitudinẽ.cõpꝛehen ſoꝛ aũt ex hoc ꝙ beatitudinẽ obtinet.vᷣm illo i.ad Coꝛint.ix.c. Sic currite vt ↄpꝛehẽda⸗ tis. Hoiĩs aũt beatitudo ꝑfecta cõſiſtit in aia et coꝛꝑe. In aĩa quidẽ q;tũ ad id qð eſt ei ꝓ⸗ pꝛium. ſᷣm ꝙ mensvidet et fruit᷑ deo. In coꝛ poꝛe vero ſᷣm ꝙ coꝛpꝰ reſurget głoſum et in⸗ coꝛruptibile.Fs aũt añ paſſionẽ ſᷣm mentẽ plene videbat deũ.et ſic habebat beatitudinẽ q;tũ ad id qð eſt ei ꝓpꝛiũ. Sed qᷓ;tum ad alia deerat ei beatitudo. qꝛ et aia eius erat paſſi⸗ bilis ⁊ coꝛpꝰpaſſibile ⁊ moꝛtale Et iõ ſimul erat ↄpꝛehenſoꝛ inqᷓ; tũ habebat beatitudinẽ aĩe ꝓpꝛiã et ſimul viatoꝛ inq; tum tendebat in beatitudinẽ ᷣm id qð ei de beatitudie deerat ¶ Scdo fuit acerbiſſima paſſio xpᷣi ex ꝑte coꝛꝑis de hoc triplici rõne. Pꝛuno rõne viuacitatis. Secũdo rone generalitatis. cio rõne dinturnitatis. Pꝛimo roneviuacitatis. NHã vt dicit dñs Bonauẽ.in.iij.di. xvi. Erat in xpᷣo maxima cõplexionis eq̃litas et viuacitas ſenſus.vñ qꝛ nullus potuit ei equari nec in eq̃litate cõ⸗ . lexionis nec in viuacitate ſenſus.Doloꝛ il⸗ lius fuit oĩm doloꝝ acutiſſimꝰ. Cõfirmat H ad columnã ligatũ fuit grauiſſima xp̃ᷣi rone diuturnita ꝭ. Hãli pã dedit ĩ faciẽ in quã deſiderãt a ngeli pſ⸗ 0 coꝛpꝰerat optie cõplexionatus.ex eo ꝙ coꝛr illud fuerat firmatũ miraculoſe operatõe ſpi ritꝰ ſcti. Sicut et alia q̃ ꝑ miracula facta ſũt fuerũt alijs potioꝛa.vt Criſo. dicit de vino in qð xpᷣs aquã cõuertit in nuꝑtijs. Et iõ in eo maxie viguit ſenſus tactꝰ.¶ SGcðo ex ꝑte coꝛꝑis fuit doloꝛiſſima xpᷣi paſſio rõne gene ralitatis. A planta enĩ pedis vſq; ad verticẽ nõ fuit in eo ſanitas.paſſus fuit in oibʒ mẽ⸗ bꝛis et in oĩbus ſenſibo. In capite paſſus eſt pungentiũ ſpinarũ coꝛonã. arundis ꝑcuſſio nẽ.⁊ capilloꝝ depilationẽ.in facie paſſus eſt ſputa fetidiſſima alapaſq; deriſoꝝ.ĩ manib⸗ et pedibo paſſus eſt fixionẽ clauoꝝ.ĩ oꝛe paſ ſus eſt amaritudinẽ felleati ⁊ mirrati vini.in toto coꝛꝑe paſſus ẽ flagella verberantiũ illũ Lercio ex ꝑte coꝛꝑis cet abvtero virgis in q̃libet etate pauperevi * tã gerẽs paſſionibo.laboꝛibo.vigilijs.pegri⸗ nationibo. pᷣdicatiõibo et hmõi ſanctũ ilud coꝛpus expoſuerit.verũtũ in vltimis chari⸗ tate feruẽtiſſimꝰ voluit plus ſolito laboꝛio⸗ ſiſſimis penis inſudare. Hã qͥ nta feria ꝑata cena poſt eſum agni paſcał lauit pedes diſci puloꝝ añ pedes illoꝝ genuſlecus. Ibi mirũ in modũ ſemetipᷣm affſixit.dũ tetigit ꝓdito⸗ rẽ.dũ illũ a ſuo pciõ q;tũ in ſe fuit ſtuduitre⸗ uocare.dũ exoꝛnatiſſimo ſermõe ꝓ ſuo traſi tu diſcipulos cõfoꝛtauit. Deinde hymno di: cto ad montẽ oliuarũ ſe ↄtulit.nõ petijt locũ quietis.nõ intrauit aliquã domũ. ad locũ ſe cõtulit oꝛõis vſq; ad noctẽ mediã oꝛauit ad pfeʒ. ꝓpter vehemẽtẽ aĩ anxieratẽ ſanguineꝰ ſudoꝛ: carnẽ virgineã madefecit. Irruerunt poſt h in eũ turbe furetes et ceperunt ipᷣm.li ganerũt manꝰ innocẽtis q̃ tactu ſuoviuifico infirmos curauerãt. CPoſuerũt ⁊ in collo fu⸗ nẽ violẽter trabẽtes agnũ illũ mãſuetiſſimũ nemini vnq; nocuit. Duxerũt eũ ad annã oceꝝ cavphe coꝛã q̊ crudelit᷑ ſeruꝰ vnus ala cere. aufu gerũt ab eo diſcipłi er.et ipᷣe ſolus abſq; ↄſolãte erat ĩ medio eoꝝ qͥ ꝓcurabãt ejrꝰ moꝛtẽ. A doino anne pceſſit ligatꝰ tanq; latroꝛ ſeditioſꝰad domũ cayphe.Ibi falſas accuſatões audiuit.ibi multiplr̃ velut reus a põtifice coꝛã alijs ſenioꝛib fuit examinatꝰ Ibidẽ tandẽ derelictꝰ in manꝰ miniſtroꝝ vſ q; mane iniurias.ↄtumelias. blaſphemias. clamoꝛes.pcuſſiones.deriſioneſq; paſſus eſt O ieſu fili dei bñdicti.O ſaluatoꝛ pijſſime.⁊ qͥs tibi nõ ↄpatiat᷑qͥs tã ferreꝰ tꝗue ab hũa⸗ ercio fuit nitate alienꝰ. vt nõ ↄpungat. ſctũs Tho. iij. pꝑte. q. xlvi. dicẽs. rus m obbicins Pligebatn ſcbatvirtt flitüge⸗ virginem xös düpen cocepltiur tnbi/n mntplomg⸗ Sptenten⸗ ſſolictudi⸗ botenunutt Ptunnisfli dintſinen denceiicc ligiſhmno crce audicb⸗ ſaminconen ocopnen Virnnirg⸗ wenpeerte hgiiro ſoſcetoolo de r morirr Noneſig mdunihifil eTunrdin oniord⸗ Alſnoſioa ſoftiopelc- Ghriad eſchera⸗ (Meſican , Cemih e nmidi⸗ Mhl necena helmnmeſodo mieſnſenebe Uhitieraſc unwepali gartptiape geiyemen lanoneren hhlinſe (Dernode nnngeheie nagöuft mgtepgeen, epe ſeſ Anruhnſi adderin * Uön tigtſofig R usſfitucht; Nnqenit MWlnisanſ, Aitnlig gir ui midner in Mtmimunrun nmni Mor n baanepenper Muts ias Jon itnigr ch nſeinnſunn Nnlir Ni ntitin nm ſnor Cunull. in, Nen orilſic girtince Uünimn uamiti rinii⸗ icant an,inihi Gtlgnt Lcerbiſſima paſſio xpi er gte matris vi ſcebat v nr H Diligebat naq; matrẽ ul amo⸗ at eq ab eterno.iũ qꝛ ſatis diſtincte cogno „ —.—— virginẽ matrẽ q; ecõuerſo Reco gitabat ergo xpᷣs dũ pendebat in cruce q;ta charitate ipᷣm cõcepit in vtero dũ dixit.Ecce ancilla dñi fi at mihi ſᷣmverbũ tuũ.Quãto amoꝛe nouem mẽſibo ipᷣm geſtauit.q;ta leticia ipᷣm peperit. q;ta pietate pãnis inuoluit.pauitq; lacte.qᷓ; ta ſollicitudine ad egyptũ deduxit.quãto la⸗ boꝛe nutriuit.q;ta dulced ine mentis et oꝛis tot annis fili mi aſſerẽs illũ vocauit.Et hec ola xpi mentẽ ad mr̃is amoꝛẽ inflammabãt. deinde ĩſpiciebat eã de cruce meſtã.facieſqua lidã.ſparſo crine lugẽtes oculos leuantẽ ad crucẽ.audiebatq; vocẽ illiꝰ flebilẽ ⁊ doloꝛo⸗ ſam ingementẽ.O fili mi bũdicte. O lumen oculoꝝ meoꝛũ.o agne ma nſĩ uetiſſime. o va⸗ 8⁸ virtutũ ⁊ gre. video te patientẽ in crucet aĩq mMeaꝗpter te patit᷑ ĩ meo coꝛꝑe.video clauos foſſa eſt doloꝛis aculeo.O fili mi quis mihi det vt moꝛiar tecũ. Quid faciã q̊ me vertar: cõfodiẽtes manꝰ et pedes tuos.et aĩa mea cõ Ad quẽ ↄſugiã. Tu mihi pr. Tu mihi fra⸗ ter. Tu mihifilius charꝰ eras. Tu mee deli ꝙ mote fuerũt vt venirẽt et vngerẽt coꝛpus ieſu ex pietate ⁊ beniuolẽtia q̃ ad xpᷣm afficie tie. Tu mee diuitie. Tu oẽ bonũ meũ. Heu me dolentẽ oꝛbatã filio dulciſſimo. filio ſan ctiſſimo.ſilio ſapientiſſimo.filio amoꝛoſiſſi i⸗ mo.filio pulcerrimo. filio floꝛẽtiſſimo. His et hmõi querelis pulſabat aures filij mr̃ illa ſanctiſſima. Quare xpᷣus et ſi nõ oꝛe poterat coꝛde ſic aut ſiłr rñdere aſſerẽs illud Jere.xv ca. Ve mihi mr mea qre genuiſti me virũ ri⸗ xe.virũ diſcoꝛdie in vniuerſa terra. Nõ fene raui nec fenerauit mihi quiſq;. O ẽs maledi⸗ cũt mihi. Itaq; ex mr̃is aſpectu atq; ↄpaſſio ne immẽ ſo doloꝛe. mens illa pia benigniſſi⸗ mi tieſu feriebat᷑. Et vndiq; abundabãũt in eũ anguſtie ⁊ afflictões.ex quarũ vehemẽtia cũ clamoꝛe valido emiſit ſpiritũ. Depꝛecemur ꝗ euũ vt pꝑticipes nos efficiat paſſiõis ⁊ moꝛtꝭ ſue:ita vt meritis ipᷣiꝰ habeamꝰ vitã illã quã ſua moꝛte recuperauit.iĩ q̃ regnat gloꝛioſus ꝑ infinita ſecula ſeculoꝝ. Amen. Benna decimuſoctauus de gloꝛioſa re⸗ ſurrectõe ieſu xpᷣi q̃ ſufficientiſſime humano generi declarata fuit. tvirtutes eiꝰ qᷓ; iſa cognoſceret ᷣtutes filij.tũ qꝛ capacius erat coꝛ xp̃i ad diligendã £☛☚ Drrexitnon eſt pic. Verba ſant angeli ad mulie⸗ .res deuotas loquẽtis oꝛiginali⸗ ter Marẽ.xvi:c. et in euãgelio hodierne ſo⸗ lennitatis ſolacuit redemptoꝛi nr̃o dño ieſu xpo ita luculenter ſuã reſurrectionẽ hoĩbus reuelare vt nemo deinceps dubitare qᷓat ibßmn eẽ regẽ glie.oĩm creaturaꝝ celi ⁊ łre dim at⸗ ꝙ; immoꝛtal vite largiſſimũ donatoꝛẽ. HotꝗA qppe fecit nobis viã celeſtis regni vt reſi urgeſ adimplenit nos leticia cũ vultu ſuo. Quia ve ro in leciõne ſcii eua gelij deſcribit᷑ illa q̃ mu lieribo pijs ad monumẽtũ eũtibo de xpo iã ſu ſcitato facta eſt declaratio. Ideo ad eruditõ,z nram de manifeſtatõe xpᷣi reſurgẽtis aliqᷓ de curremꝰ.Coõſiderabimꝰ aũt illã pᷣcipue q́;tũ ad tttrſa. D Nuno eßtum ad mulieres. ecundo q;tum ad angelos. Rele kum ad diſcipulos. Hualiter xpᷣi reſurrectio manifeſtata fuit mlierib deuotis viſit ntibo monumentũ. N„ „ (Lapitulum pꝛimu. Rimo ↄſideranda eſt maniſeſtatio re⸗ uurrectõnis xp̃ᷣi q́ũ ad mulieres de qͥb ðꝛ. ꝙ cũ pparaſſent aromata venerũt ad mo numentũ.vbi tria ſunt dubia declarãda. —— ſꝛimũ quare venerũt. DSecundũ qũ venerũt. rciũ ad quid venerüt. ¶Pꝛimũ dubiũ q̃revenerũt. Ad qð dicimꝰ bant. Maria nãq; magdalena miłta ſuſcepe rata xpo bũficia. Ab ipa eiecerat ſeptẽ demo nia. Soꝛoꝛẽ ſuã marthã a fluxu ſanguinis li berauerat. Fratrẽ ſuũ laʒarũ qᷓ̃triduanũ ſu⸗ ſcitauerat. eãq; ſy dulcit᷑ excuſauerat tã gpo phariſeũ qͥ dicebat ißam immundã ꝙ apud ſoꝛoꝛẽ qᷓ dicebat eã ocioſam. qᷓ; apð indaq; e= ꝓdigã appellabat. Maria aut.ſ. lagcobi mino ris mr̃.et maria ſalome.iſ.ſiũlia xpᷣm tãq; nepo tẽ tenerrime diligebãt. Hã Anna tres bhabu it viros.ſ. Joachim. Cleophã.et Salome.? de iſtis tribo viris habuit tres marias quas duxerũt tres viri.ſ. Joſeph. Alpheus.⁊ Ze bedeus. Maria q̃ nupſit ioſeph pepit xpᷣm vgo imaculata quẽ de ſpũ ſctõ ↄcep ria q̃ nupſit alpheo habuit Ittuoe tllog. io ſeph iuſtũ.iacobũ minoꝛẽ.ſimonẽet iudam. Mariavxoꝛ zebedei duos habuit filios. Ja cobũ maioꝛẽ et Johannẽ euãgeliſtã. Iſte mulieres nõ leuitate ducte ſʒ amoꝛe ſctõ deui cte emerũt aromata vt venietes vngerẽt coꝛ⸗ pus illud qð in ſepulcro exaĩe iã reliquerant. QDuantũ aũt ad h̊ͥ amendari merito dñt. qnmm yirtuoſam amiciciã ad xpᷣ̃m ſe hr̃e monſira⸗ runt. Pauci q e ſunt qͥ amicũ diligũt ĩ vita cũ vt ĩ plurib accidat veriſficari illud ouidij dictũ li.ij.de ponto. Uulgus amicicias vti⸗ litate ꝓbat.Paucioꝛes inueniunt᷑ qͥ amicos diligut in moꝛte. Quinimmo ꝑſepe filij pa⸗ rentibo aduerſant᷑.vxoꝛes viris et viri vxoꝛi bus dũ ſalutẽ impediũt moꝛientiũ.aut negli eter illã ꝓcurãt. CRauciſſimi vero reꝑiri pñt à diligãt poſt moꝛtẽ. Quare q libet moꝛtuuſ dicere pᷣt ilud pᷣs.O bliuioni datus ſum tã⸗ q́; moꝛtuus a coꝛde. Iſte aũt mulieres pᷣſtan tiſſime xpᷣm dilexerũt ĩ vita.qꝛ ſequebant᷑ eũ pᷣ̃dicantẽ.vt patʒ Luc.viij.ca. Dilexerunt in moꝛte qꝛ ſociauerũt eũ in cruce pendentẽ.vñ Jo.xix.dicit᷑. Stabant aũt iuxta crucẽ ieſu mr̃ eiꝰ et ſoꝛoꝛ mr̃is eius maria cleopheꝛ ma ria magdalena. Dilexerũt inſuꝑ poſt moꝛtẽ iõ vnguẽta parauerũt ⁊ ad ſepulcrũ dñi ꝓpe rarũt. Sed pleriq; querũt.Cur virgo ſacra⸗ tiſſima pᷣ ceteris xpᷣm dilexit nõ viſitauit ſe pulcrũ! ibe mulieribo. demus ꝙ hoc potuit eẽ multiplici de cauſa. Pꝛima eſt qꝛ paraſceue et ſabbato tm̃ fleue⸗ rat ꝙ pᷣ nimia debilitate ſubſiſtere nõvalebat Vnñ ſᷣm Bernar.opoꝛtuit ꝙ de loco paſſio⸗ nis inter manꝰ diſcipuloꝝ tãq; ſemiuiua ad domũ ꝓpꝛiã deferret᷑.Hinc Aug.in quodã ſermõe inqͥt. Illa q pe pia mr immani dolo⸗ re exulãs et pectoꝛa delicata ↄtundẽs ita ipᷣa viſcera oĩaq; fatigauerat mẽbꝛa vt iã virib⸗ deficiẽs vix ꝑuenire potuiſſet ad xpᷣi funus Sca cã ⁊ pcipua fuit qꝛ ipᷣa ſciebat filium die tercia reſurrecturũ. Hã ſi de ſua reſurre⸗ ctione diſcipulos crebꝛo fecerat certioꝛes qᷓ;⸗ to magis de illa cũ ſua digniſſima mr̃e ꝑſepe cõtulerat. Iccirco pᷣſtulabat᷑ illũ auidiſſima in loco oꝛõis.et foꝛte illa hoꝛa q̃ mulieres ci⸗ uitatẽ exiere.filiũ viderat vel colloquebatur cũ eo. ¶ Scoõm dubiũ declarandũ. Qñ mu lieres ad ſepulcrũ venerũt. Nã marcꝰ dicit. Valde mane vna ſabbatoꝝveniũt ad monu numentũ oꝛto iã ſole. Mattheꝰ vero ſcribit. Veſpe aũt ſabbati q̃ luceſſit in ᷣᷣma ſabbati venit maria magdalena et altera maria vide re ſepulcrũ.Et Johes dicit. Una aũt ſabba⸗ ti venit maria magdalena cũ adhuc tenebꝛe eſſent ad monumẽtũ. Et Lucas inqͥt. VUna aũt ſabbati valde diluculovenerũtad monu mentũ.Ad iſtoꝝeuidentiã pᷣmo notandũ.q ſabbatũ in ſcriptura triplr̃ accipi conſueuit. Aliqñ ꝓ tota ſeptimana. VUn ¶Quẽc̃.xviij.c. Jeiuno bis in ſabbato.i.in ſeptiana. Aliqñ accipit᷑ ſabbatũ ꝓ die ſeptima m illud E xo. xx. Memento vt diẽ ſabbati ſctifices. Aliqñũ ſumit p q cũq; die ſeptimanerũ iſtis noibuſ numerabilib⸗ pᷣma ſcdᷣa tercia qᷓrta quita ſex ta.ita ꝙ dies immediate ſequẽs ſabbatũ dice nõ potuerũt ilij cũ his tribo mulierib. Ad qð rã reliqs, Scom notandu vt refett guendũ xpᷣmvſq; ad veſperã diei ſequẽtis.qꝛ ſolẽnitas ſabbati incepta erat ab hoꝛa ſepul ture.in q̃ nõ licebat aliqd emere vſq; ad ve⸗ ſperã ſequẽtis diei.ſ.ſabbati de q̃ Jo.xix.ðꝛ. Erat q pe ma gnꝰdies ille ſabbati.et tũc eme runt aromata et pᷣparauerũt vt dicit Lucas ꝓpter noctẽ de ꝓximo imminentẽ.ſʒ in mane ſequẽti venerũt.Terciũ notandũ ſᷣm Augꝰ. de ↄſenſu euãgeliſtaꝝ.q veſꝑa duob modis accipit᷑. Uno mõ ꝓ fine dici et pncipio nociꝭ Alio mõ ꝓ fine noctis ⁊ pncipio diei.et iſto vltio mõ loquit᷑ mattheꝰcũ dicit. Neſpe aũt ſabbati q̃ luceſcit in pᷣma ſabbati.Si vᷣo ve limus dictũ matthei accipe pmo mõ tunc il⸗ lud qð dicit Veſpe aũt ſabbati. refert᷑ ad mu lierũ pᷣparatõʒ.qꝛ tũcveſpꝑe ſabbativt pᷣdictũ oeſt pᷣparauerũt ſe ad veniendũ.licʒ ꝓpter no⸗ ccẽ nõ veniſſent. Illud aũt qʒ dicit Johes. Cũ adhuc tenebꝛe eſſent.Et illud qð diẽ̃lu⸗ cas. Aalde diluculo.Et illud qð dic marcꝰ UValde mane. Intelligendũ ẽ ꝙ nõ mlieres inceperũt iter eratvalde mane ſeu diluculũ ?⁊ tenebꝛe etiã erãt.qꝛ neq; ꝑfecte dies neq; ꝑfe cie nox Sʒ cũ ꝑuener̃t ad monumẽtũ iã ſol erat oꝛtus. Sol aũt pᷣt intelligi oꝛiri dupylfj. Vno mõ pfecte qñ pᷣmo egredit᷑ ⁊ aparet ſu per terrã.et ſic nõ accipit᷑ hic. alio mõ qñ lux ei incipit apparere.ſ.ĩ auroꝛa cũ ab oꝛieteal⸗ beſcere incipit.vñ valde mane et tenebꝛe?⁊ di luculũ ⁊ oꝛto ſole accipiũt᷑ ꝓ eodẽ¶ Terciũ Dubiũ declarandũ.Ad qͥd mulieresvenerũt Ad qð rñũdet᷑ ꝙ mos erat iudeoꝝ vngere coꝛ poꝛa defunctoꝝ vt ↄſeruarent᷑ a fetoꝛe ⁊ pu⸗ trefactõe Iſte ; ſctẽ mulieres neſciẽtes q; coꝛ pus xpᷣi coꝛrũpi nõ poterat illud ex deuotio ne vngere decreuer̃t. Ad hoc aũt clariꝰ intel ligendũ cõmemoꝛanda eſt ſnĩa doctoꝛis no⸗ ſtri Ricardi de media villa ĩ ſuo.iiij.di.xliij. vbi ait. oĩa coꝛꝑa icinerabãt᷑ excepto coꝛ poꝛe xp̃ᷣi? coꝛpevirgis mr̃is q̃ incinerata nõ fuerũt. De coꝛꝑe xpᷣi certiſſimũ ẽ.de coꝛpoꝛe mfj is credere piũ eſt. Sicut enĩ culpa oꝛigia lis in aia inducit debitũ ſeꝑationis aĩe a ſuo coꝛꝑe ꝓpter ſeꝑationẽ ſui a deo ꝓpt᷑ culpã ita viciũ vomitis in carne inducit debitũ inci⸗ neratõnis eiuſdẽ.vñ ſicut oẽs ex debito pᷣter xpᷣm moꝛtui ſunt vel moꝛient᷑ ita oĩb coꝛpo ribus hũanis pᷣter coꝛpꝰ xpᷣi et matris ſue in cineratio debet᷑. Quãuis enĩ btã virge pecca tũ oꝛiginale ↄtraxerit vel ſi ab illo pᷣſeruata fuerit ↄtrahere tñ debuiſſet.qua ꝓpter fuit in a ſabati et ſequa ſcbs ſabbati et atq eſtq ſlnentin porndele qo Job⸗.Z fecenis nccopa ronat uhn nluerond mſomts lloeis Ncheitcſen lunecnoti unace cdoin eeill uiſta colponin ſbito. d. inainerb. A ſcheniri Wbmotein Wodaha (ourn encl Nadinn Hoſtion Hotthe: oſtiün nonume/ iidomuic dofnüiu aſclhhe lchrtie nfäng⸗ aneilſol⸗ wememndnr widakg neſie idei n eſbongiin rthr menihinnu otndift A, whaduh es Naicöregan Dnapodigh cidict. Nehi Gor Sifen cönomönN bennigkadn ſboentinödtd üia 6 ga dict ⸗ Ciludgni, Arsg; miuna⸗ mitprnl CAinöchin ciddie add Smwiomment iuue undn ,lut)l⸗ aid Auderdanor iitdmin SL iſvoinnan⸗ it anhd⸗ s6inaim mitbe miahugil vgt aii ulmn de inci ea debitũ moꝛiendi.tñ fomes in ean iun; ali uẽ actum habuit. et ꝑ ſcdᷣam ſanctificationẽ er fuit ſublatꝰ ab ea. Hoc vo qð dicit̃ leratõe coꝛpoꝝ cõi curſu nature ↄcoꝛ dat qᷣ eſt ꝙ oĩa generabilia et coꝛruptibilia re ſoluent᷑ ĩ id de q̊ facta ſunt. Hũana vero coꝛ pPoꝛa de terra facta ſunt.ſic ptʒ Geñ.ij.c.Ob qð Job.xiiij.ca.ðꝛ. Hemẽto q̃ſo ꝙ ſiẽiutũ feceris me ⁊ in puluerẽ reduces me. Ea vero in q coꝛpa reſoluunt᷑ hũana dicunt᷑ cineres ꝓꝓpter antiquã ↄſuetudinẽ qũ moꝛtuoꝝcoꝛꝑa 2burebant᷑.Hõ fuit igit incinerabile ſiue in pulueres reſolubile coꝛpꝰ xp̃ᷣi.qꝛ in illo vici um fomitis nũq; fuit Et ſi obiceret᷑ ꝙ reſur rectio eius fuit exemplũ reſurrectõnis nre. debuit eſſe a cineribo. Rñdere poſſumꝰ q; re⸗ ſurrectio xp̃i fuit exemplũ reſurrectõis nr̃e. tũ ad eiꝰ eſſentiã.ſ.a moꝛte in vitã nõ autẽ G6ßtũ ad oia accidẽtia. Sʒ adhuc difficultas oꝛit᷑ de illiſ à imminẽete iudicij tpe inuenien? viui qͥ ſtatim moꝛient᷑ et reſurgẽt. quõ illoꝛũ coꝛpoꝛa incinerabunt᷑ cũ incineratio nõ fiat ſubito. Ad qð rñdet Ricar. O coꝛpoꝛa illa incinerabunt᷑ ꝑ ignẽqͥ pcedet facieʒ iudicij. Licet ergo mulieres in fide xpᷣi deficerẽt. tñ vehemẽtiſſima erat pietas ⁊ deuotio ũlarũ qᷓ nec timoꝛe iudeoꝝ nec terroꝛe militũ qͥ ad ſe⸗ pulcri cuſtodiã fuerãt deputati.nec inſuꝑ dit ficultate rei retardabant᷑. qn ad coꝛpus xp̃i vnguendũ oẽm diligẽtiã adhiberẽt. dicebãt dQdii ad inuicẽ. Quis reuoluet nobis lapidẽę oſtio monumẽti. Erat q pe magnꝰ valde Batthe vero dicit. Aduoluit ſaxrũ magnũ dQa oſtiũ monumẽti. AUbi ait Nico.de lira q; monumentũ illud erat factũ ad modũ cuiuſ dã domũcule in cuiꝰ mediũ erat ſepulcrũ. et in domũcula erat qðdã oſtiolũ ad habendũ H mento ⁊ ſedebat ſuꝑ illũ ⁊ q;cõgruũ fuit mu lieribus apparere. ¶ monumenttit. BSecundũ vtrũ idẽ angelus ſedit ſuꝑ lapidẽ illuc ingreſſum. Sepulcrũ aũt erat clauſum 9 poſitõe et militũ deputatione. Mualiter angelus amouit lapidẽ a monu grãdis lapidis ad os aduolutõe.Sigilli ap apitulũ ſecundũ. Ecundo ↄſideranda eſt maniteſtatio rreſurrectõis xpᷣi q;tũ ad angelos.vhi tria ſunt dubia dedarandao. Pimũ vtrũ angelꝰ amonit lapidẽ ab oſtio qui ſegebat in derxtris. òð erciũ vtrũ cõgruũ fuit angelũ mulieribus ẽ ſic apparere. „ qꝛ natura coꝛpalis nata eſt n a natura ſpũali ſᷣm locũ. Vñ et phi poſuerür d primũ dubiũ ptʒ rñſio ex dictis mat⸗ thei q ait. Ecce terremotus factus ẽ magnꝰ angelus aut dni deſcẽdit de celo et accedens hec ille.ᷣm vero B reuoluit lapidẽe ⁊ ſedebat ſuper eũ. Amotio iſta et reuolutio lapidis facta fuit poſt xpᷣm iã ſuſcitatũ vt oẽs doctoꝛes affirmãt. Cauſꝗ vero huiꝰreuolutõis fuit vt vacuũ oſtẽderet ſepulcrũ a quo clauſo xpᷣs reſi urgẽs exiuerat Nec heſitandũ eſt ꝙ angelus potuitz moue re terrã ⁊ reuoluere grandẽ lapidẽ.cũ ſit ſnĩa Au guſtini in.iij.de tri.Et ſancti Tho.i. pte g. cx. Et Hico.de lira ſuꝑ iſto paſſu matthei X q;uis materia coꝛꝑalis nõ obediat ange⸗ lis ad nutũ ſʒ ſoli deo:qꝛ oĩs infoꝛmatio ma terie vel eſta deo immediate vel ab gliq̊ agen te coꝛpali:nõ aũt ĩmediate ab angelo. Cerũ⸗ t oĩa coꝛpa obediũt angelis ad motũ localẽ. eſt moueri ĩmediate ſupᷣma coꝛpa moueri localitera ſpũalibꝛ ſub ſtantijs. Ad ſecundũ dubiũ dicendũ licet matthe dicat angelũ ſedere ſuꝑ lapidem. et marcus ſedere in dextris.tñ nõ eſt ↄtrarietas qꝛ potuit eſſe ꝙ idẽ angelꝰ pmo viſus eit ſe⸗ dere ſuꝑ lapidẽ. poſtmodũ viſus eſt ſedere in monumẽto. Uel ßm Aug'. de oſenſu euãge liſtarũ. foꝛte fuerũt duo et matthe loquit de yno marcus de alio. LQucasvero dicit. Ecce ono viri.i.angeli apparẽtes in ſpecie viroꝛã ſteterüt iuxta illas. Iſta apparitio potuit eſſe poſt pꝛimã: ſecundã.dũ circũirent monumẽ tü intrãtes et exeütes. poſtq; et dũ ſola mag⸗ dalena remãſit vt dicit Jo. et inclinata pi pi ceret ad monumentũ.vidit duos angelos in albis ſedetes. vnũ ad caput ⁊? vnũ ad pedes vbi poſitũ fuerat coꝛpo ieſu. Facile eni eit an gelis ſic apparẽtiba vt dicit Nico. de lira ſug lucã. mutari de ſeſſione in ſtationẽ et ecõuer ſo. Ad terciũ dubiũ dicimꝰ ꝙ ↄgrua fuit an geli apparitio de qᷓ marcꝰ ſcribit pᷣcipue q;tũ ad tria. Pꝛimo tũ ad aſpectũ qꝛ viderũt eu iuuenẽ. Scdo q;tũ ad ſitũ qꝛ ſedentẽ in dex⸗ tris. ercio q́;ũ ad amictũ qꝛ cooꝑtũ ſtola candida. Pꝛimo viderũt eũ mulieres iuuenẽ ad innuendũ ſᷣm glo.qꝙ oẽs in etate iuueni⸗ li reſurgemꝰ. Et vt ſic familiariꝰ illas alloqᷓ⸗ retur inſtar angeli thobie.de qͥ ðꝛ thobie. v. c E greſſus thobias inueit iuuenẽ ſtantẽ ſplẽ⸗ didũ ⁊ ꝗqſi pcinctũ ad ambulandũ. Scdo vi derũt eũ ſedentẽ in dextriſ qdð ↄgrue factũ eſt NHã vt inqt Bꝛego.in omel. Quid ꝑ ſiniſtrã niſi vita pnᷣs. qd vero ꝑ dexterã niſi vita ppe tna deſignat᷑. Quia & redeptoꝛ nr̃ i pũtis vi te coꝛruptionẽ trãſierat recte angelꝰ q nũcia re eiꝰ vitã ꝑhennẽ venerat in dextera ſedebat. o Bedã coꝛpus xpᷣi ſic fuit in bat plagam meridianam. Cercio viderunt 63 SW enm coopertũ ſtola candida q;tũ ad amictũ. Iſta aũt veſtis ſᷣm glo.nõ erat coꝛpoꝛea. ſed quedã reſplendentia ex virtute ſpuali angeli ad ſilitudineveſtis.Oe aũt ſic apparuit moꝛa lis eſt rõ.qꝛ ſicut coloꝛ albo et candidꝰ eſt co⸗ loꝛ pulcerrimus ⁊ puriſſimꝰ.ita poſt reſur⸗ rectõʒ erimꝰ cãdidi ⁊ gloꝛioſi.vel vt Gꝛego. dic in omel. Stola cãdida cooꝑtus apparu it qꝛ feſtiuitatꝭ nr̃e gaudia nũciauit. Cãdoꝛ eni veſtis ſplendoꝛẽ nr̃e denũciat feſtiuitatis Ded pleriq; querũt cũ tã ex etate iuuenili qᷓ; ex fulgoꝛe et luminoſa pñtia delectabilis et iocũda fuerit angeli apparitio.quõ mulieres timoꝛe cõcuſſe fuerũt. Ad q̊s ſacri doctoꝛes rñdent ꝙ hec eſt dr̃a inter apparitõʒ boni et mali angeli. Hã malus terret ⁊ nõ cõfoꝛtat. Bonus añt ſubitaviſione terret tũ immedia te cõfoꝛtat. Sicut patʒ de angelo qͥ apparuit Danieli de q̊ ipe dicit.c.x. cũ ſtupefactus eſſet ad viſionẽ angeli.angelꝰ cõfoꝛtauit eũ ⁊ dixit ſibi. Noli timere vir deſiderioꝝ pax ti- bi cõfoꝛtare et eſto robuſtꝰ.Eodẽ mõ iſte an⸗ gelus bon' mulieres a pᷣncipio terruit ꝓpter rem grandẽ ⁊ inſolitã tũ immediate cõfoꝛta uit eas dicens. Nolite expaueſcere. ieſum q̃ri tis naʒarenũ crucifixum. ſurrexit:nõ eſt hic. S locus vbi poſuerũt eũ. ¶ e mulieres cõuenienter fuere nuncie rez ſurrectionis que xpᷣm reſuſcitatũ viderunt. Ettcur de petro fit ſpecialis menti. A (Lapitulũ terciũ. Ercio ↄſideranda eſt manifeſtatio re ſurrectõis xpᷣi q;tũ ad diſcipulos qꝛ ſubdidit angelus. Ite dicite diſcipu lis eius et petro qꝛ pᷣcedetvos in galileã. vbi — tria ſunt dubia declaranda. acta fuit ſpecial metio. Pꝛimũ vtrũ fuit ↄuenies vt xpᷣi reſurrectio lerunt.“ ¶Agd pꝛin fuerũt nücie reſurrectõis. Hã ſicut fuit oꝛdo damnatõis et moꝛtis humani generis ſic de ũ reſpondemꝰq; mulieres ↄgrue buit eſſe oꝛdo denunciatõis reparatõis vite et beatitudinis. Per myſteriũ nãq; mali an⸗ geli mulier fuit pꝛimꝰ nuncius moꝛtis ⁊ pec cati.quãdo.ſ.dedit viro de pomo et comedit. Mulier itaq; ꝑ myſteriũ boni angeli eſt pꝛi mus nuncius vite et gratie.annuncians re⸗ ſurrectionẽ xpᷣi ꝑ quã redempti ſumꝰ et viui cati. In hoc inſuꝑ erigit᷑ ſpes muliebꝛis ſexꝰ ne de futura reſurrectne deſperet. Si enim mulieres facte ſunt reſurrectõis nũcie. ergo tt ipi cũ viris reſurget. Heq; andiendi ſunt Augy.li.xxij.de xliiij.vbi catholice tenet᷑.ꝙ oẽs reſurgẽ ̃ rgẽt. l. ed̃ viri in ſexu virili.mulieres in ſexu femineo. ? hoc exigit natura indiuidui et cõgruit ꝑ⸗ ectioni ſpeciei et erit occaſio laudandi ſapiẽ tiã dei. Hõ enĩ oim indiniduoꝝ natura eun gem exigit ſexũ.ſed natura quoꝛundã exigit maſculinũ.⁊ quoꝛundã natura femineũ.Et vt ibidẽ refert Augꝰ.ca.xvij. Mẽbꝛa femi⸗ nea nõ erũt accomodataveteri vſui ſed nouo decoꝛi. quo nõ alliciant᷑ aſpiciẽtes ↄcupiſcen cia q̃ nulla erit. ſʒ dei laudet᷑ ſapia atq; clemæ tia.Et iterũ.nõ erit ibidẽ libido q̃ ↄfuſionis cauſa eſt. nã pꝛiuſq; peccaſſent nudi erãt vir et femina.vñ ⁊ poſt reſurrectionẽ nõ erit opꝰ veſtibus ꝓ tegumento. ſed tm̃ ãmicti erunt llumine ſicut veſtimento. ¶ Gecundũ dubi um fuit.cur de petro facta eſt ſpecialis mẽtio Ad qð dicũt doctoꝛes. Pꝛimo ꝓpter pꝛinci⸗ palitatẽ quã tenebat inter apłos.de qua ĩ ſuo *„ ſermone plene dictũ eſt. Ideo tanq; pncipa-⸗ li dicit ꝙ ſibi denunciẽt. Secũda rõ Hiero⸗ nimi vt tolleret᷑ ab eo materia deſperatõnis. qꝛ indignũ ſe iudicauit diſcipulũ dũ ter ne gauit magiſtrũ. Sed ꝑ penitentiã veniã ob tinuit et gratiã. Tercia rõ ſᷣm Bꝛego.in ome lia.ad amouend ab illo verecundiã ⁊ erube ſcentiã.nam ex eo ꝙ ter vocaliter negauerat xpm cũ quo moꝛi ſe ꝓmiſerat.verecundaba tur inter diſcipulos aparere. Subdiditau tem angelus. Quia pᷣcedetvos in galileã.ibi eũ videbitis ſicut dixit vobis. Iſta viſio nõ fuit die qua reſurrexit. Sed qñ vndecim di⸗ ſcipuli vt refert mattheꝰ abiere in galileã in montẽ.ſ.thaboꝛ.vt dicit Nicolaꝰ de lira.ibi vbi tranifiguratus fuerat coꝛã pauciſ.petro Seoömcur! . ſ.iacobo et iohãne.cõpletã reſurrectionẽ ſuã Terciũ vtrũ he mulieres xpᷣm a moꝛtuis ii diſci⸗ . Kvidernunnt. pulis. VUñ ꝓbabiliter credit᷑ ꝙ illa fuit mani manitſeſtauit vniuerſaliter oĩbus ſuis diſci⸗ feſtatio quã deſcribit apłs.i.Coꝛint.xv.ca. Deingeyiſus eſt pluſq; quingentis fratribꝰ ſimul. Matthe tñ nõ expꝛimit niſi.xi. apo ſtolos.qꝛ iudas erat moꝛtuus ⁊ iſti erãt pꝛin cipales diſcipuli xpᷣi. Scoõm vero moꝛalem intellectũ G alilea xpᷣo ſuſcitato recteↄgruit MNam galilea interpꝛetat᷑ tranſfiguratio ſᷣm Begdã et Bꝛegoꝛiũ in omelia.vt deſignet᷑ ꝗ; in reſurrectõe facta eſt tranſfiguratio de moꝛ talitate ad immoꝛtalitatẽ q;tum ad coꝛpus. de paſſibilitate ad impaſſibilitatẽ q;tum ad animã. de miſeria et penalitate ad eternã glo riam et felicitatẽ qtum ad vtrũq;. Dum eni Eps in hac vita crat voluntarie defect? nr̃os qui dicunt illas in ſexu virili reſunectumas. unnmn ſutts.⸗ nortaltati aſn ſgfirmit ſe ctuine inonncn letinochn neruſne ehnaten fotonemi Hafſta (henina muſchunt Nunluchl dint eund Ctoneturet ſmagno is actil Riti Adonuenn Gasden Krürent Etcivo⸗ urhi Vlttlnal Aonqrin ihalien hcſeſun fecnourra Nndew runtenm. e oban nauutdo tbenmina. hotenwent litbeamin deitgeioh Rdirru Woma Godonc tüͤtdiſc magdale giefut batad fn ſorerinch Sone noſaffia inittot Semnüdlt mogee pend whosdegit Amie 6 nnin Diäd. Alier neg ru vecnu e. Blhdr osilglii ba Pnͤnl eiim nmri Alin elnd ienol en Can cgionii asuis , E uftinn. tuna⸗ “ nẽ trãſmigramus.¶ Terciũ era ille ſancte mulieres q bus angelus xpᷣi reſur⸗ aſſumes. patiebar qtum ad coꝛpus vefectũ maoꝛtalitatis. q; tũ ad aiam paſſi m vero 44 vtrũq; patiebat m ultiplicẽ miſe et penalitatẽ qᷓ olia in reſurrectòe depoſi⸗ dinc AZeo papa in lermone inquit. infirmitas in virtutẽ moꝛtatitas in eternita⸗ tẽ. cõtumelia traſiuit in gloꝛiã.Et vt Bꝛego. in omel.refert. nos reſurrectõis eius gloꝛiã leti videbimꝰ.ſi a vicijs in virtutũ celſitudi⸗ erciũ dubiũ eratvtrũ rectionẽ manifeſtauit viderũt xpᷣm ſuſcitatũ Et ꝙ ſic apparet ex dictis euangeliſtarũ. In quit enĩ marcus. Surgẽs ieſus mane pꝛi⸗ ma ſabbati apparnit pꝛimo marie magdale⸗ ne a qua eiecerat ſeptẽ demonia. Et mattheꝰ dicit. & audito ab angelo nouo de reſurre⸗ ctione exire cito de monumẽto et in timoꝛe⁊ in magno gaudio currẽtes nüciare diſcipu⸗ lis. Ecce ieſus occurrit illis dicens. Auete. Ille aũt acceſſerũt et tenuerũt pedes eius & adoꝛauerũt eũ. VUbi aduertẽduũ ꝙ poſtq; an q̊ gelus de reſurrectõe vt dictũ eſt mulieres in⸗ ſtruxerat.ipᷣe cõſternate mẽte abire ceperunt. Etcũ nondũ plene capaces eſſent tãti myſte zi uͤtabar fortergi coꝛpꝰ a iudeis fuiſſe ſub latui ⁊ in aliq̃ vili loco collocatũ. Quare mag dalena qᷓ xpᷣm ardentiſſime diligebat anteqᷓ; aliqͥd diligentius ſcrutaret᷑.ipᷣm ſublatũ pio certo eſſe ſupponẽs.petro et iohanni nuncia re cucurrit.vt ſcribit Jo. dicens. Tulerunt dum de monumento et neſcimus vbi poſue runt eum. Illi vero venerũt ad monumentũ et Johannes cucurrit citius Petro et incli nauit caput ad ſepulcrum. viditq; poſita lin theamina nec tñ intrauit illud. Petrus vero poſtea veniẽs intrauit in illud.viditq; poſita lintheamina et ſudariũ capitis ſtans ad ꝑtẽ deinde iohanes intrauit ⁊ vidit et credidit qð dixerat magdalena.ſ.dñm eile ſublatü de monumẽto. Hondũ eni ſciebant ſcripturas q opoꝛtebat eũ a moꝛtuis reſurgere. poſt h̊ aũt diſcipuli ↄtriſtati ad ꝓpꝛia redierunt.Et magdalena cũ bis mulierib ad ſepulcrũ re⸗ dierunt.a q̃ illis duabo recedentibi.maria ſta bat ad monu mentũ foꝛis ploꝛans.⁊ dum ſic fleret inclinanit ſe et ꝓᷣſpexit in monumentũ Scom eni Bꝛego. Amanti ſemel aſpexiſſe nõ ſufficit.qꝛ vis amoꝛis multiplicat affectũ inqͥ ſitõis.et tũc vidit duos angelos ſedẽtes vnũ ad caput ⁊ vnũ ad pedesvbi poſitũ fue rat coꝛpꝰ ieſu.dicũt ei illi.mulier qͥd ploꝛas. dicit eis. Lulerũt dũm meũ et neſcio vbi po ſuerüt eũ.Cũ boc dixiſſet ↄuerſavidit ieſum oſt paſſionẽ xpᷣi ruptis vinculis moꝛtis. qd ploꝛas. Jpa die tercia pcedente viderat ſtants et nelciebat qꝛ ieſus eſſzt dixit ei ielus Mulier qͥd ploꝛas: Quẽ qͥris. O bone ieſu deſideriũ aie ſue. Cur interrogas qͥd ploꝛas quẽ queris. Jpᷣa paulo ante oculis viderat te ſpem ſunã ſuſpendi in ligno et tu nune dicOis. manus tuas qbus ſepe bñdicta fuerat et p⸗e⸗ des qͥs lachꝛymis rigauerat clauis affigi. t· nũc tu dicis qͥd ploꝛas. Nũc inſup coꝛpus tuũ ſublatũ extimat.ad qð vnguenduʒ vt ſe quodãmõ cõſolaret᷑ veniebat.et tu dicis qͥd te ſolu diligit. ꝓte oĩa Otẽnit.⁊ tu dicis qu jq ris. Cu cã qrele. Tu cã ploꝛatꝰ tu ea dilectẽ? diſcipulã totam ad te attraxiſti. At illa exiſti mansde hoꝛtulanꝰ eſſʒ. dixit ad eũ. Dñe ſi tu ſuſtuliſti dicio mihi vbi poſuiſti eũ et ego eũ tollã. O admirabilis muliens andacia. O maria. ſi foꝛte coꝛpꝰ ieſu poſitũ eſt ĩ atrio pn⸗ cipis ſacerdotũ vbi aploꝝ pꝛinceps calefa⸗ ciebat ſe ad ignẽ qͥd factura es ego eũ tollam Seld ſi in platea foꝛet cũ multitudie iudeoꝝ liquefiebat. Abſolute ꝓmitiit. ego eũ tollã. Dicit ei ieſus. Maria.hec ſiquidẽ vox᷑ pene trauit aiam eius. Cognouitq; ieſum ⁊ dixit. Raboni.i.magiſter.et cucurrit ad pedes eiꝰ. Cuiieſus.Noli me tangere.nondũ enĩ aſcẽ di ad patrẽ meũ.ſ.ᷣm tuũ iudiciũ infidele ac ſi apte dicat. Libi nõ aſcendi.qꝛ nõ credidi⸗ ſti ꝑfecte me equalẽ pri.vel foꝛte hoc ait: vt il lam humillaret ne nimis pſumeret. qꝛ iöhm re ſuſcitatũ pᷣma oĩm ↄſpexiſſet.diſtulitq; ei cõ cedere tactũ donec ſcðᷣa vice cũ alijs appare⸗ ret. Et addidit dñs marie dicens. NMade ad fres meos et dic eis.Aſcẽdo ad pfem meũ et patrẽ veſtruũ.deũ meũ ⁊ deũ vrm. Statimqʒ diſparuit. At et magdalena in fide ſolidata agio iocunda egrediẽs hoꝛtũ. pgebat vt iuſſa dñi et mgri ꝑficeret. Cuq; feſtina rediret ſoci as ſuas in itinere infra ſepulcrũt h ierłm ad inuentci qͥbus xpᷣm in ſpecie hoꝛmlani ſe vi⸗ Adilſe narrauit. Euq; feſtino greſſuverſus hie ruſalẽ piter irẽt. ecce ieſus occurrit eis dicẽs. Auete. Iſte aut gcceſſerũt ⁊ tennerũt pedes eius.et adoꝛauerũt eũ adoꝛatõe latrie.in fi de iã roboꝛate.Lũc ait illis ielſus. Nolite time re. Ite nũciate fratribꝰ meis vt eãt in galileã ibienĩ me vigebũt. Nocat aut diſcipłos fra⸗ tres amantiſſimꝰ pꝛinceps. tũ vt oſtendat ſe ſurrexiſſe in carne generis nr̃i.tum vtad ſui amoꝛẽ magis eos accendat.et ad fiduciã ſo⸗ cietatis ſue ac viſionis coꝛroboꝛet et ↄfirmet E tũ vero vt filios eterni pr̃is ⁊ xpᷣi ſe ha ceret qd nũc ageres:? E go eũ tollã.O ↄſtantia.) ardoꝛ inflammatiſſime q̊ mens magdalene coheredes. O huius almi regis benignitas qui relictus in bello pauidos ſuos foꝛmido ſos et fugitiuos ſocios cũ euaſit noĩat fres ¶Ad pꝛ uenit xpᷣo tris. aliunt ita de xpᷣo loquẽtes. Pꝛimũ n poꝛale cõpetit deo qͥ ſpũs eſt. Sed nouitatẽ celeſtẽ in ſuo coꝛꝑe oſtendere repꝛo mittit. Et ſicut ðꝛ Jo. xx.ca. Venit maria.ſ. cuũ alijs marijs annunciãs diſcipulis qꝛvidi dñm. et hec dixit mihi. Curramꝰ igit᷑ ⁊ nos fide ac deuotõne ad xpᷣm oĩ ſtudio requiren⸗ dum. qͥ ad ſe euntes nõ eijcit foꝛas.cõcedens illis et in pnti gratiã et in futuro gloꝛiã ſem⸗ iternam. Amen. uatoꝛis nr̃i ieſu xpᷣi qñ videntibo diſcipulis celos aſcendit. 1 ca. et in euã facti oñderit clarũ ad ſuꝑos iter. Qð miche as pᷣdixit ca.ij. Aſcendit pandẽs iter añ eos. Pꝛofecto res clariſſima et admirãda fuit.dũ xßs. xl. die poſtq; ſurrexit a moꝛtuis.viden⸗ tibo diſcipulis eiꝰ alijſq; deuotis q;plurimis et bñdicta mr̃e.de mõte oliueti celũ ↄſcendit. Qua pter vt hec oĩa cunctis innoteſcãt. ad dñm dicẽſ. Dixit o ledeg . meis. Et ſi iudei negarẽt teſtimoniũ pauli et xpᷣi aſcenſionẽ dirigamꝰ? aĩm et verba. De q̃ᷓ in pñti ſermone tria myſteria pꝛoponimus Ccoötemplanda. Eimi 182 dignitatis. ecundũ cõgruitatis. CLerciũ qualitatis. . ⸗ p hoc ꝙ ſedet a dextris deie Rimũ myſteriũ oten apitulũ pꝛimũ. tur ſiue in hoc ſeculo ſiue in futuro. Sed ꝓ „ clarioꝛe huius ꝑtis intelligetia tria ſunt bic dubia declaranda. patris. Becundũ vtrũ ſedere ad dexterã patris cõ⸗ ueniat xpo mꝙ bom. Pꝛimũ vtrũ xpo cõneniat ſedere ad dexterã tera tus . . pes.xx.Dextera tua inueniat oẽs qͥ te oderũt. dexterã patris. d Sermo decimuſnonus de aſcenſione ſal Bſumptus eſtin celũ ⁊ ſedet a dextris dei. Scribũt᷑ hec verba oꝛiginaliter Warci vl. — gelio pñtis ſolẽnitatis. Jocun⸗ diſſimũ nouũ aſcẽſionis ieſu xpᷣi fiij dei me nint excitare dʒ mẽtes nr̃as.ſubleuareq; oim coꝛda ad ardentiſſime deſiderandũ bonũ il⸗ lud ſummũ ac copioſum.qð cũ qᷣſqᷓ; acq ſie⸗- rit nũq; amittet. Neq; ampliꝰ excuſare ſe ho mines pñ̃t ſi ſe ignaros ꝓmiſſe felicitatis di cãt. Cũ ipᷣe ieſus nõ ſolũ vᷣbo ſed exꝑientia edignitate et peminentia xpiꝗᷓ notatur tqd dexteram nplandũ de aſcen⸗ aſſione xp̃ᷣi ðꝛ dignitatis.qꝛ aſcẽdit et ſe.- det a dextris dei.i.pᷣeminet oĩbus creaturis et angelis ⁊ hoĩbo. Juxta illð qð ſcribit apla ad Ephe.i.c.Cõſtituit illũ ſuꝑ omnẽ pꝛin⸗ cipatũ et poteſtatẽ ⁊ ſup omne nomẽ qð noſĩa Terciũ vtrũ alijs a xpᷣo conneniat ſedere ad dubiũ arguunt quidã qꝙ nõ cõ ere ad dexterã patris.neq; b ſiniſtra ſunt differẽtie poſitionũ coꝛpoꝛaliũ: ergo nõ ↄueniunt deo. Scðo ſi filius ſedet ad dexterã. & pr ad ſiniſtrã.ſed dextera nobi- lioꝛ eſt ſiniſtra.&̊ pater ſedet in ꝑte ignobilio ri.Tercio ſtare et ſedere ſũt oꝓpoſita.ſʒ Act᷑. vij.ca. Stephanus vidit ieſum ſtantẽ a derx tris virtutis dei.̊ nõ ſedet.Sed ↄtra ſic ar⸗ Guẽtes pꝛius opponam“ teſtimonia ſcriptu⸗ rarũ. deinde ſolnemꝰ obiecta. In ſimbolo nã q; aploꝝ ðꝛ. Aſcedit ad celos ſedet ad dexte rã dei pris oĩpotentis.Et in ſimbolo patriũ. Aſcẽdit in celũ ſedet ad dexterã pr̃is. Et ad Epheb.i.c.ſcribit᷑. Cõſtituens illũ ad dexte rã in celeſtib.Et ad Colo.iij.c. Chꝛiſtus eſt in dertera dei ſedens. Et ad YHebꝛe. c. De⸗ cetlad dexterã maieſtatis in excelſis. Et. . c. Seget ĩ dexterã dei pr̃is.Et ad Roma.viij ca. Xpus ieſus eſt ad dexterã dei qͥ etiã inter⸗ baar p nobis. Et Marẽ xiiij. Luce. xxij. Hath. xxyvi. Erit filiꝰ hoĩs ſedẽs a dexcris virtutis dei. Hoc pᷣdixit Dauid p̃ᷣs.cix.Di⸗ xit dñs dño meo ſede a dextris meis. aũrt hec verba de xpᷣo dicant᷑ ptʒ ex eo ꝙ pauluus ad Hebꝛe.i.c.ait. Ad quẽ aũt angeloꝝ dixrdit aliqñ deus. ſedea dextris meis? Et xpᷣs mat thei. xxij.dixit. Quõ dauid vocat eũ in ſpũ dñm diceſ. Dixit dñs dño meo ſedea dextris xpᷣi aſſerẽtes.verba iſta de alio nõ de ipᷣo xpᷣo affirmari debere.ſtatim incredulitatẽ eon cõ uincimus ꝑ doctoꝛes ipoꝝ. Nã Rabi iona⸗ than apud hebꝛeos ꝓbatiſſimus in ſua trai latöne chaldaica ait.Dixit dñs verbo ſuo. Et Rabi Joden ſuꝑ illud pſalmi.xvij.De- diſti mihi ꝓtectionem ſalutis tue et dextera tua ſuſcepitme. Inqͥt. In futurũ deus ſan⸗ ctus et benedictus cõuertere faciet regẽ meſ⸗ ſiam ad dexterã ſuam. Sicut ſcriptũ eſt. Di⸗ xit dñs dño meo ſede a dextris meis. Iſtud inſuꝑ tenet Rabi moiſes addarſan. Pꝛo ſo⸗ lutione igit᷑ obiectoꝝ notande ſunt tres ve⸗ ritates. Pꝛima veritas ꝙ hoc nomẽ dextera in ſcripturꝭ inuenit᷑ de deo dictũ. VUñ Exo. xv. c. Dextera tua dñne magnificata eſt in vir⸗ tute dextera tua ꝑcuſſit inimicũ. Et pᷣs.xv. Delectatões in dextera tua vſq; in finẽ. Et Et pᷣs.xlvij. Juſticia plena ẽ dextera.Et pᷣs. cxvij· Dextera dñi fecit virtutem dextera dñi dextera nlin hetterat anſck necllide cinus v, ginusp eſt metap Dul bꝛa⸗ tuales g. Damma lederten ſcripnbt lig verit Gorud leſtas. noſe niichmn initiu biltrareg iofiodic ingandeifi patrichſab Pte.glyi a derteri ſonaleimp groou nut Ohinis obo⸗ Ccerne ibi⸗ Porsdecn (Cpalerde ideſinbon Nlnr gen ltho pbi Aderteri tus ſanc 60Syſpi leri pfis n. lſinuan glitns. C flioegutlit nczcnero. fifummey⸗ mporradi Nonead ⸗ hzſoüsſan⸗ daneripfn poſtunns. lefani nlidinin inpſonie coegan ndiuin ne etſee malli de ic Witusck horie e arls Elre Du muri nidädtünn⸗ tii an visſtnigmn snes hin acng in⸗ in mece s, En R ctinit uuic⸗ li ſmuiyluni gis rabo ſin NAndpide ismes . nmimt eſttind⸗ . tſonit s dun inten H exaltauit me. Et pᷣs.cxxxvij. Saluũ me fecit menſa eſt celos Et Abacuc.ij.c. Circũdabit te calix dextere dñi. Scda veritas.x cũ di⸗ cimus xpᷣm ad dexterã pfis ſedere nõ intelli gimus ꝑ dexterã aliqͥd coꝛꝑale. Sʒ locutio eſt metaphoꝛica q̃les ⁊ alie cũ dicimꝰ oculos dñi. bꝛachiũ dñi et ſilia.ꝑ q̃ deſignant᷑ ſpiri⸗ cuales ꝓpꝛietates ſiue oꝑatões diuine. Hinc Damaſcenus.in.iij.ſuarũ ſniaꝝ ait. Nõ loca lẽ dexterã pr̃is dicimꝰ.qualiter enĩ qͥ incircũ ſcriptibilis eſt localẽ adipiſcet᷑ dexterã. Ter cia veritas ꝙ noie dextere intelligunt᷑ tria.ſ. gloꝛia diuinitat. beatitudo.et iudiciaria po teſtas. Exqͥ ᷣm Aug'. li.de ſimbolo.et Da⸗ maſce. Sedere ad dexterã pr̃is nil aliud eſt niſi cũ patre hr̃e gloꝛiã diuinitatis ⁊ beatitu dinẽ et iudiciariã poteſtatẽ ⁊ hoc incõmuta⸗ biliter et regaliter. Uñ Damaſce.inqͥt.Dex⸗ terã pr̃is dicimꝰ gloꝛiã et honoꝛẽ diuinitatꝭ in qua dei filius extitit ante ſeculavt deus et patri cõſubſtantialis. Scom vero Tho. üf. Rte.q.lvij. Hec pᷣpoſitio ad vel in cũ dicimꝰ ad dexterã vel in dextris ſolã diſtinctionẽ ꝑ⸗ ſonalẽ impoꝛtat ⁊ oꝛiginis oꝛdinẽ.nõ autem gradũ nature vel dignitatis. qͥ nullus eſt in diuinis ꝑſonis.qꝛ ſᷣm Athanaſiũ.tres ꝑſone coeterne ſibi ſunt et coeq̃les. Et ſic ſoluimꝰ pꝛimũ obiectũ oſtendẽtes ꝙ; non ðꝛ dextera coꝛꝑaliter de deo. Ad ſᷣm vᷣo rũdet Augꝰ.ĩ li.de ſimbolo. In illa beatitudine oĩa dexte⸗ ra ſunt.qꝛ nulla eſt ibi miſeria.veruntñ vt in quit tho.vbi S.nullo mõ pᷣt dici ꝙ pr̃ ſedeat ad dexterã filij vel ſpũs ſancti qꝛ filiꝰ et ſpiri tus ſanctꝰ trahũt oꝛiginẽ a pre.et nõ ecõuer ſo. Sʒz ſpus ſea anct ꝓpꝛie pᷣt dici ſedere ad dex terã pris vel fuij ſᷣm ſenſuʒ pᷣdictũ. Verun⸗ tiñ pm quandꝗ appꝛopꝛiationẽ attribuit᷑ filio cæq̃litas. VUñ Augꝰ. ait. In pꝛe eſt vnitas. in filio equalitas.in ſpñ ſancto vnitatis eq̃lita tiſq; cõnexio. Cõfirmat hanc ſniam Alex.in iij. ſumme.vbi ait. Sedere ad dexterã pr̃is impoꝛtat diſtinctionẽ ꝑſonarũ et equalitatẽ ſone ad ꝑſonã in gloꝛia et honoꝛe. ſed ſic ſe bʒ3 ſpũs ſanct? ad prem. & ei ↄuenit ſedere ad dexterã pr̃is. Sʒ de eq̃litate dupliciter loqj poſſumus.ſ. ꝓpꝛie vel ꝑ apꝛopꝛiationẽſᷣm ꝙ; ꝓꝛie ſumit᷑ nõ dicit aliud eqlitas in diuinis niſi diuinã eſſentiã vel virtutẽ q nõ eſt maioꝛ in ꝑſonis in vna q; in alia ſed vna eadẽ in q̃ᷓ coequant perſone.hoc mõ eſt vna equalitas in diuinis ꝑſonis ſiẽ vna eſſentia. Alio mõ ſumit᷑ equalitas in diuinis ᷣm appꝛopꝛiatio nẽ.et ſic appꝛopꝛiat᷑ filio. Ad ſecundũ obie⸗ ctũ dicimus ꝙ viſio ſtephani fuit eodẽ mõ qᷓ dicit in li. de ſimbolo. Sedere ad dexterã eſt habitare in eiꝰ beatitudie. Sʒ oẽs electi ſũt xp̃ᷣs au xiliũ ſibi pſtare iã erat paratꝰ?. Vnde Bꝛego. in omel.inqͥt. Sedere iudicantis eſt ſtare vero pugnãtis vel adiuuãtis. Stepha nus & in laboꝛe certaminis poſit⸗ ſtantẽ vi⸗ dit quẽ adiutoꝛẽ habuit. Sed hũc poſt aſcẽ ſionẽ marcus ſedere deſcribit. qꝛ poſt allum⸗ ptõis ſue gloꝛiã iudex in fine videbit᷑ Se cundũ dubiũ erat vtrũ ſedere ad dexterã pa⸗ tris ↄueniat xpᷣo ſᷣm ꝙ hõ. Et ad hoc dicũt ſanctꝰ Tho. et Alex.x cũ noie dextre intel⸗ ligant᷑ tria ſupᷣdicta.ſ.glia diuinitatis beati⸗ tudo ⁊ iudiciaria ptãs hec pᷣpoſitio ad quẽ⸗ dã ad dexterã acceſſum ſignificat. in q̊ deſi⸗ gnat᷑ ↄuenientia cũ quadã diſtinctõe. qð pᷣt eſſe tripliciter. Pꝛimo vt ſit ↄueniẽtia in na⸗ tura et diſtinctio in ꝑſona. Et ſic xpᷣs ſᷣm q; filius dei ſedet ad dexterã pr̃is qꝛ hʒ eandeʒ naturã cũ pr̃e. Vñ glia diuinitatꝭ beatitudo et iudiciaria ptãs ↄueniũt eſſentialit᷑ filio ſi6 et pri: ⁊ B eſt eẽ in eqlitate pr̃is. Scdo pᷣt in telligi m gratiãvnion is q̃ impoꝛtat ecouner ſo diſtinctõʒ nature et vnitatẽ ſuppoſiti ſiue ꝑſone.Et ſᷣm hoc xpᷣs ſᷣm ꝙ hõ eſt filius dei et ꝑ ↄſequẽs ſedet ad dexterã pr̃is ſᷣm equali tatẽ honoꝛiſ inq;tũ eodẽ honoꝛeveneramur ipᷣm filiũ dei cũ eadẽ natura aſſumpta.bũani tas quidẽ xp̃i ſᷣm ↄditionẽ ſue nature nõ hʒ gloꝛiã vel honoꝛẽ diuinitatis quã tñ hʒ rõne ꝑſone cui vnit᷑. VUñ Damaſce.ait. In gloꝛia diuinitatis dei filius exiſtẽs añ ſecula vt de"ꝰ et pri cõſubſtantialis ſedet cum gloꝛificata ei carne eiꝰ. Adoꝛat᷑ enĩ vna ipoſtaſis vna ado ratione eius cũ carne eiꝰ ab oĩ creatura.Ler cio pt intelligi ̃ᷣm ꝙ hõ ſᷣm ↄditionẽ nature et hoc ſᷣ m gram habitualẽ q abundantioꝛ eſt in xpᷣ̃o pᷣ oibus alijs creaturis. intm̃ ꝙ ipſa natura hũana in xpo beatioꝛ eſt et ſuꝑ oẽs a⸗ lias creaturas hñs regulã et iudiciariã ptã⸗ tem. ⁊? ſic eẽ in eq̃litate pr̃is nõ ꝑtinet ad ipaz naturã humana xpᷣi ſʒ ſolũ ad pſonã aſſumẽ tẽ. Nihilominꝰ ſic ſᷣm ꝙ hõ ſedet ad dexterã pr̃is.i.ᷣm Auguſti.in bonis paternis potio riba pᷣ ceteris creaturꝭ.qꝛ oẽs alias creaturas pcellit in beatitudie ⁊ iudiciaria ptãte vt pᷣdi ctũ = dubiũ erat vtrũ alijs a xõo cõueniat ſedere ad dexterã pris. Hã Aug bti. oẽs ſedẽt ad dexterã: Qõð cõfirmari pt pillud Hatth. xxv. Statuet oues quidẽ a dertris. Cõtrariũ tñ videt᷑ eſſe ex eo ꝙ apła ad Hebꝛe.i.c.ait. Cui aliqũ angeloꝛũ dirxit. ſede a dextris meiſ.quaſi dicat nulli. Rñũdet ergo ſanct tho. xp̃s ſedet ad dexterã pris ini;tum ſm diuinã naturã eſt in equalitate patris. Scom bumanã vero eſt in excellẽti poſſeſſione bonoꝝ diuinoꝝ p̃ ceteris creatu ris.qð nutlli homini vel angelo ↄuenit. Se gere ergo in dextera nõ ſignificat ſimplicix elſe in beatitudine.ſed hr̃e beatitudinẽ cum quada dnatiua ptãte ⁊ qſi ꝓpꝛiã naturalẽ.qdðᷣ ſoli xpo cõuenit. Poteſt tñ dici ꝙ oĩs beat ⁊ ſi nõ ſedeat ſit tñ ad dexterã dei cõſtitutꝰ.Cõ ſideremꝰ itaq; ex his q̃ dicta ſunt q;ta eſt glo ria filij virginis beate.quem adoꝛãt angeli. cui oẽs obediunt creature:in cu ius noiĩe fle⸗ ctitur omne genu. WMhe ſtultis gentib' ipᷣm deſpicientibo. Ue duris iudeis in eũ nõ cre dentibus. AUe malis xpᷣianis illũ nõ ſequen tibus. Hic eſt ille ieſus qͥ ꝓ nobis carnẽ aſſu mens deꝰ et hõ trigintatrib annis cũ hoĩb⸗ habitauit. Hic eſt ille qͥ affix-us pepedit in li gno in medio latronũ ſpinis coꝛonatus.hic qui tercia die ſurrexit a moꝛtuis. Hic qui re gnabit ĩ eternũ cuius regni nõ erit finis ſᷣm angeli ſententiã Luce.i.c. Hic eſt deniq; de quo dũ aſcenderet ad celos angeli dixerunt tanta pᷣconia. Hã poſtq; nube tectus videri deſujt diſcipuli intuebant᷑ in celuʒ ſuſpenſis vultibus et erectis luminibus. Et ecce duo viri.i.an geli in ſpecie viroꝝ apparẽtes iuxta illos in ꝓpinquo.ſ.aere in veſtib albis in ſi⸗ gnũ ſolennitatis et leticie qͥ et dixerũt vt ha⸗ betur Act.i.c. Viri galilei cur ſtatis aſpiciẽ tes in celũ quaſi admirãtes ⁊ ſtupidi de hoc qð vidiſtis.et q̃ſi triſtes ⁊ deſolati de hoc ꝙ magiſtri vri pᷣſentiã coꝛpoꝛalẽ ꝑdidiſtis.hic ieſus qͥ aſſumptus eſt a vobis in celũ ⁊ aſcen gere potuit.qꝛ opus a patre ſibi impoſitum cõſummauerat.nec cõtriſtemini.qꝛ ſic veni⸗ et quẽadmodũ vidiſtis eũ euntẽ in celũ.O felix regnũ qð nõ deficiet.O rex inclite qui ⁊ ſeruos tecũ regnare pmittis.O gens ſancta amicoꝝ tuoꝛũ qͥ vocẽ tuã dulciſſimaʒ erunt audituri. Venite bñdicti patris mei poſſide te paratũ vobis regnũ a cõſtitutione mundi XTu igit᷑ rex gloꝛie xpᷣe. Tu patris ſempiter⸗ nus es filius. Lu ad dexterã dei ſedes in glo cioſo ſanguine redemiſti. aſcenſio xpᷣi cõgrue celebʒata eſt reſpe⸗ Ecundũ myſteriũ ↄtemplandũ de aſcẽ ctu tpis ꝑſone et termini. ſione xpᷣi ð ↄgruitas. Cõgrue naq; cõ mientiſſimeq; facta fuit aſcẽſio illa. Et boc (enen reſpectu. ꝛimo reſpectu tꝑis. Becundo reſpectu pſone Tercio reſpectu termim. ein tꝑis.Quia die q̃drageſimo. poſtqᷓ; vite auctoꝛ a moꝛtuis ſurrexit aſcendit ad ce lIos.potuiſſet quidẽ antea aſcẽduſſe. Sed ſic differre voluit vt veritatẽ reſurrectõis pba⸗ ret.difficilius enĩ erat ꝓbare veritatẽ reſur⸗ rectõnis qᷓ; paſſio nis.qꝛ a pꝛima die vſq; ad terciã vere ꝓbare poterat moꝛs. Sed ad ve⸗ ram reſurrectionẽ ꝓbandã plures dies reqͥ⸗ rebant᷑.Et hoc eſt qð dicit᷑ Act.i.c. Pꝛebuit ſeipᷣm viuũ poſt paſſionẽ ſuã in multis argu mentis ꝑ dies q̃draginta apparẽs et loquẽs de regno dei. Hinc Leo papa in ſermone de aſcenſione inqͥt. Quadragenariꝰ hodie die⸗ rũ cõpletus eſt numerus ſacratiſſima oꝛdina tione diſpoſitus.et ad vtilitatẽ nr̃e eruditõis impenſus vt dũ a dño in hoc ſpacio moꝛapᷣ ſentie coꝛpalis extendit᷑ fides reſurrectionis documẽtis neceſſarijs muniret᷑.Et iterũ in eodẽ ſermone ait. Nõ hi dies qͥ inter reſurre ctionẽ dñi aſcenſionẽq; flu xerũt ocioſo trãſi ere diſcurſu.ſed magna in eis ↄfirmata ſunt ſacramenta. magna ſunt reuelata myſteria. In his metus dire moꝛtis aufert᷑ et nõ ſolũ aie ſed etiã carniſ immoꝛtalitas declarat᷑. In his per inſufflationẽ dñi infundit᷑ apoſtolis ſpũs ſanctꝰ.⁊ beato petro ſupᷣ ceteros poſt re gni claues ouilis dñnici cura mãdat᷑. In his duobo diſcipulis tercius in via dñs iungit comes et ad omnẽ noſtre ambiguitatis cali⸗ ginẽ detergendã pauentiu mvel trepidantiũ tarditas increpat᷑.flammazʒ fidei illuminata coꝛda ↄcipiũt. et ꝗᷓ erãt tepida reſerante dño ſcripturas efficiũt᷑ ardẽtia.hec ille. ¶ Scdo fuit ↄgrue aſcẽſio xpᷣi ꝑpacta reſpectu pſone. vbi a doctoꝛib queritur. An fuit cõueniens xpᷣm aſcendere.Et poſſit qͥ arguẽdo dicere ꝙ nõ. Pꝛimo qꝛ phs dicit in.ij.de celo ⁊ mũ do.Illa q̃ optimo mõ ſe hñt poſſidẽt ſuũ bo num ſine motu. Sed xpᷣus optimo mõ ſehba buit ⁊ ſ̃ᷣm diuinã naturã qꝛ eſt ſummũ bonũ et ſᷣm humanã qꝛ erat optime gloꝛificat?.er⸗ He Dertenae go nõ ↄueniebat illi aliqs motus. Sʒ aſceon ria patris. Judex crederis eſſe venturus.Ce ergo qᷓſumus tuis famulis ſubueni quos pᷣ ſio eſt quidã motus q̃re videt᷑ ꝙ nõ debebat aſcẽdere. Scðo oẽ qð mouet᷑ moue?᷑ pter a⸗ liquid melius.ſed xpᷣo nõ fuit melius eſſein celo q;ᷓ in terra nec q́;ũ ad aĩam nec qtũ ad coꝛpus.qꝛ vbiq; eque beatus.ergo nõ debe⸗ bat aſcendere. Cercio ſi poſt reſurrectionem ſuã fuiſſet cũ hoĩbus cõuerſatus vel gloꝛio⸗ ſus regnaſſet ĩ terris multo plures eũ ſeque rentur q;ᷓ mõ.ergo debuit nobiſcũ manere et noö aſcendere in celũ. zo declaratone verita tis et hoꝛũ ſolutione. Reſpondet ſanctꝰ tho. iij.ꝑte.q.lvij. locus dʒ eſſe ꝓpoꝛtionatus ꝛimo fuit cõgrue aſcenſio xp̃i celebꝛata bato h nortaleti winquol ccorupn corrupton ſeträſtoli auipoſti mutabilis mo mutab alfnn miſtroreut msalttribu. rpogſcene deeſſentug gecrenttalin heneeſlego⸗ ſcbͤis auton ckiſcaſol Winom acdea Pücdenon Neit ſel rrinpletn⸗ inu coa linitnno, nenoalcana noſbgo⸗ Mlosſtingnn munns dieh iciptis: Gblis gaytd fun vdicgd Wanneſegde ſtendoytdie wicktßo dinigegopo ſcno defci ſuc, ihn i . Neiin, ini igamng känmn ite Rpune ZZ airanni⸗ ocſhrcid Gfeſumeinn nint Etieni sqhinner reſn toütocicſon dsofmunt maann untt 2e 12. mnidt N. undilsl S Ihitinn Een, n t poſceſtic ohenonͤn ctſunnie negnil in nans in gnnn inlisdſl in rzein in moꝛtalẽ ⁊ incoꝛruptibilẽ inchoauit.locꝰ ve⸗ ꝓꝙ tüc de nouo gaudere inciperet qñ in celum aſcẽdit.ſed qꝛ nouo mõ gauiſus eſt ſicut de ¶ bus. Ob qð Mat. vlti. dũ aſcendẽdo diſci⸗ pnulos relinquebat dixit. Ecce ego vobiſcũ ſum oĩbus diebo vſq; ad ↄſummatõʒ ſeculi. Fuit cũ apłis aſſiſtendo eis in oꝑibus mira in ſermone de aſcenſione ita pulcre loquit᷑ do ſub fragilitate nr̃a miracula edidit nobis fſcendit ipᷣe eſt et qͥ aſcẽdit ſuꝑ oẽs celos vtim locato. Chꝛiſtus aũt ꝑ reſurrectionẽ vitã im ro in quo habitamus eſt locus generatõnis et coꝛruptõis.ſed locus celeſtis eſt locus in⸗ coꝛruptõnis. Jõ ↄgruenter xpᷣs ad locũ illũ ſe trãſtulit. Ad pꝛimũ &̊ dicit tho. deuſ eſft qui poſſidet ſuũ bonũ ſine motu:qꝛ oĩno im mutabilis eſt. Quelibet aũt creatura eſt aliqͥ mõ mutabilis ſᷣm Augꝰ.viij.ſuꝑ Geneſim. ad lr̃am.Et qꝛ natura aſſumpta a filio dei re mãſit creata.nõ eſt incõuenies ſi ei aliqsmo tus attribuat᷑. Ad ſcõᷣm rñũdet ſanctꝰ tho. xpo aſcendæeti nihil accreuit qtũ ad ea qᷓ ſunt de eſſentia gle ſiue m coꝛpꝰſiue ſᷣm aĩaʒ.Tñ accreuit aliqᷣd q;tũ ad loci decentiã qð eſt de bene eſſe gloꝛie.nõ ꝙ coꝛpoꝛi eiꝰ aliqͥd aut ꝑ⸗ fectõis aut ↄſeruatõis acquireret᷑ ex coꝛpoꝛe celeſti.ſed ſolummõ ꝑ quandã decentiã.hoc gqũt aliquo mõ ꝑtinebat ad eius gloꝛiã.Et de hac decẽtia gaudiũ quoddã habuit.nõ qdez —— — re impleta. Ad terciũ argumentuʒ ðᷣꝛ ꝙ licet pñtia coꝛꝑalis eiꝰ fuiſſet ſubtracta nõ tñ di⸗ uinitatis. Adeſt inſuꝑ ſemꝑ nobucũ in ſacra mento altaris licet nõ videat᷑ oculis coꝛpꝑali pleret oĩa m Nico. de lira ſupꝑ hoc paſi ſu nõ eſt intelligendũ ꝙ aſcenderit totaliterſi up ce lum empireũ vbi nullus eſt locus nec creatu ra aliqua. SDed ꝙ aſcenderit ad ꝑtẽ dignio⸗ rẽ celi empirei.qð eſt locus beatoꝝ et celũ ſu pꝛemũ.locus aũt ille debet᷑ etiã ſubſtãtijs ſpi ritualiba ſᷣm quandã ↄgruentiã qꝛ ille ſub⸗ ſtantie ſunt ſupᷣme in oꝛdine ſubſtãtiarũ. Et tñ xpᷣs aſcẽdit ſuꝑ oẽs ſubſtãtias ſpirituales et ſupꝛa oẽs oꝛdines angeloꝝ nec eſt incöoue- niens coꝛpꝰ xpᷣi pᷣponi ſubſtãtijs ſpũalibus cũ ſpũs ſimplicit᷑ nobilioꝛ ſit oĩ coꝛpe.Quia vt inqͥt ſanctꝰ tho.icet coꝛpus iſtud ↄſide rando cõditionem nature coꝛpoꝛee ſit inrra ſubſtãtias ſpũales.Cõſiderando tñ dignita tẽ vnionis qua eſt ꝑſonaliter deo ↄiunctũ ex cellit nobilitatẽ ⁊ peminentiã oĩm ſubſtãtia⸗ rum ſpiritualiũ et oĩm angeloꝝ. Mualiter xpᷣs aſcendit cũ poteſtate et ma⸗ icentia vidẽtibus pateter diſcipulis. (ELapitulü terciũ. Erciũ myſteriũ ↄtemplandũ de aſcen⸗/ ſione xpᷣi ðꝛ qualitatis. In quo ꝑſcruta ri debemus qualiter xpᷣs aſcendit.Ad qð di gni cimus qꝛ aſcedit tripliciter. ecundo magnitice. culoſis.qꝛ vt dicit Harcꝰ vlti. Pꝛedicane⸗ runt vbiq; dño cooperãte et ſermonẽ cõfir⸗ mante ſequẽtiba ſignis.Aſſiſtit nobiſcũ exi⸗ ſtendo vt dictũ eſt in ſacramento euchariſtie vbi eſt xpᷣs totus.Aſſiſtit etiã eccleſieſꝑ ipa,ʒ dirigẽdo ꝑ occultos inſtruct ſpũs ſancti vt ſic nõ deficiat fides petri. Pꝛopterea Augꝰ. Oia chariſſimi q̃ dñs ieſus xpᷣs in hoc mun ꝓficiũt. Qui dũ humanã ↄditionẽ ſyderib⸗ impoꝛtauit.credẽtibo celũ patere poſſe mon⸗ ſtrauit.Et dũ victoꝛẽ eiuſdẽ moꝛtis in cele⸗ ſtia eleuauit victoꝛẽ eiuſdẽ moꝛtis q̊ ſequere mur oſtẽdit.Aſcẽſio ̊ dñi cacholice fidei cõ⸗ firmatio fuit vt ſecuri impoſterũ crederemꝰ⸗ miraculi ipᷣius donũ.cuius in pñti ꝑcepiſſe mus effectũ.et fidelis qͥſqʒ cũ iã tãta ꝑceperit ꝑ ea qᷓ agnoſcit pᷣſtita diſcat ſyare ꝓmiſſa.ac dei ſui pᷣterita pntiq; bonitate q̃ſi futuroꝝ te neat cautionẽ. hec Augꝰ. Tercio aſcẽſio xpᷣi fuit ↄgrue celebꝛata reſpectu termini.qꝛ aſcẽ dit ſuꝑ oẽm creaturã tã ſpiritualẽ q; etiã coꝛ poꝛalẽ.Ex q̊ͥ apłs ad Ephe.iiij.c.ait.Qui de Brcio pafenddter. teter vbi tres difficulta tes oꝛiunt᷑. Pꝛimo vtx aſcẽdere ↄueniat xpo ſm diuinã naturã. Ad hoc ita rũdet ſanctꝰ tho.ybi.S.qꝙ li ſᷣm duo ppᷣt notare.ſ.oditionẽ aſcendẽtis:⁊ cãm aſcenſionis. Pꝛimo mõ nõ pᷣt ↄuenire xpᷣo ſm ↄdicionẽ diuine nature. tũ qꝛ nihil eſt diuinitate altiꝰ q̊ poſſit aſcẽde re.tũ qꝛ aſcẽſio eſt mot localis qͥ diuine na⸗ ture nõ cõpetit q̃ eſt immobilis ⁊ inlocalis. Sed ꝑ hunc modũ ↄpetit xpᷣo ſᷣm humanã naturã ꝗᷓ cõtinet᷑ loco ⁊ motui ſubiacet. Ita qʒ xpᷣs aſcẽdit in celũ ſᷣm ꝙ hõ nõ ſᷣm ꝙ deꝰ. SDi vero li ſcdᷣm dicat cauſam aſcẽſionis cũ xpᷣs ex virtute diuina in celũ aſcẽderit.dici⸗ mus ꝙ aſcẽdit ſ̃ᷣm ꝙ deus. Scda facultas vtrũ aſcẽdit ꝓpꝛia vᷣtute.Ad illud tho.dicit. cũ ĩ xpᷣo ſit duplex natura. diuina.ſ. hu mana ſᷣm vtrãq; accipi pᷣt ꝓpꝛia virtꝰ.pus ergo aſcẽdit ꝓpꝛia virtute diuina. de virtute vero humana diſtinguit tho. ꝙ hoc põt du⸗ pliciter accipi. Una quidẽ eſt virtus natura lis q̃ ꝓcedit ex pꝛincipijs nature et hac xpᷣs nõ aſcendit:Alia aũt virtus eſt gloꝛie ſcom quã xpᷣs in celũ aſcendit. Cuius quidẽ virtu tis rationẽ quidã accipiũt ex natura quinte eſſentie qᷓ eſt lux vt dicũt quã ponũt eẽ de cõ⸗ poſitõne coꝛꝑis hũani ⁊ ꝑ eã elemẽta ↄtraria h uij cõciliari in vnũ. Ita q; in ſtatu buius moꝛ⸗ talitatis natura elemẽtaris in coꝛpiby hũa⸗ nis dñatur. Et iõ ſm naturã elemẽti pdomi nantis coꝛpꝰ humanũ naturali virtute deoꝛ ſum fert. In ſtatu aut gloꝛie pdominabit᷑ na tura celeſtis ſm cuius inclinatione? virtutẽ coꝛpꝰ xpᷣi et alia ſanctoꝝ coꝛꝑa ferunt᷑ in celũ Alij vero aſſignãt rationẽ pᷣdicte virtutis ex pte aiĩe gloꝛificate ex cuius redundantia glio rnificabit᷑ coꝛpus. vt dicit Aug.ad dioſcoꝝ. et. xxij. li. de ciui. dei. Erat eni tãta obedietia coꝛpꝑis gloꝛioſi ad aĩaz beatã:vt vbi volet ſpi ritus ibi erit ꝓtinus coꝛpus:licet ergo aſcen dere ſurſum ſit ↄtra naturã humani coꝛpis ſm ſtatum pñtis vite tñ nõ erit ↄtra naturãa coꝛpꝑis gloꝛioſi cuius tota natura erit oino ſubiecta ſpiritui. Lercia difficultas eſt. An coꝛpus xpᷣi et qʒd; cũq; gloꝛioſum poſſit locali ter moueri in inſtanti cũ in tali motu opere virtus diuina. Ad hoc rũdet Alex.et tho. licet virtus diuina ſit infinita q;tũ eſt ex ꝑte operãtis. tñ effectus illiꝰ virtutis recipit᷑ in rebo ſᷣm capacitatẽ earũ et diſpoſitionẽ. Coꝛ⸗ pus aũt nõ eſt capax vt i inſtati localiter mo ueat᷑ qꝛ o poꝛtet ꝙ cõmiſceat᷑ ſe ſpacio ſᷣm cu ius diuiſionẽ diuidit᷑ tꝑs vt ðꝛ.vi.phyſicoꝛ0 Veru niñ licet coꝛpus xpᷣi nõ fuerit motũ in inſtanti de terra ad celũ nihilominꝰ motus ille fuit ſatis velox atq; feſtinꝰ oũ eadẽ die de terra euolauit ad empireũ. qð eſt ſup oẽs ce⸗ los. Refert eni Rabi moiſes maximus phᷣs ꝙ quilibet circulus cuiuſſibet planete habet tm̃ ſpaciũ qtũ poſſe t aliqs ire de via plana in quingentis annis.Et diſtãtia inter celũ ⁊ celũ.i. inter circulũ et circulũ eſt ſitr vt dicit via quingentoꝝ annoꝝ.et iõ cũ ſint ſeptẽ ce li erit ſm ipᷣm a centro terre vſ; ad cõcauũ celi ſaturni qð eſt ſeptimũ celũ via multoꝛũ miliũ annoꝝ.i.tm̃ ſpaciũ qtũ de via plana gliqs iret in multis milibo annis ſi tm̃ viue ret:ita tñ ꝙ iter vniꝰ cuiuſſibet diei ſint qua⸗ draginta miliaria. Qõ ſi verũ eſt nouit deꝰ. Clarũ tñ eſſe pᷣt ꝙ ſatis lõga diſtãtia eſt a ter ra vſq; ad celuʒ empireũ qꝛ coꝛpoꝛa celeſtia ſol et luna cũ excedãt in quã itate oĩa elemen ta tñ ita pua vident᷑ ecũdo aſcẽdit xpᷣs magnitſice cũ tripudioꝛ leticia angeloꝝ.Si enĩ beatiſſimi ſpũs illi alios ſanctos ad celũ euntes cũ exultatõe recipiũt.q;to mag regi regũ ſeſe oẽs obſequioſos reuerẽtiſſimos ac iocundiſſimos echibuerũt. Ex illis vtiq; fue mt duo illi de qvns diximꝰ in pꝛimo myſte rio: q; aſt iterũt iuxta diſcipulos in veſtibo al bis. Sed hoc loco interponendã duco Bꝛe Goꝛij ſententiã qͥ in omelia inqͥt. Querendu eſt quidnã ſit ꝗ; nato dſio angeli afparuerůüt ct tñ nõ legunt in veſtibus albis aparuiſſe. Alſcendẽte aũt miſſi angeli in albisveſttbus legunt᷑ apparuiſſe. In albis veſtib gaudiũ et ſolẽnitas mẽtis attendit᷑.qꝛ magna tũcſo lennitas angelis facta eſt cũ celũ deus hõ p⸗ netrauit.Quia naſcẽte dño videbat᷑ diuini tas humiliata:aſcendẽtevero eſt hũanitas ex altata. Albe etenĩ veſtes exaltatõi magis cöo⸗ gruunt q; humiliationi. In aſcenſione erga eius angeli in albis veſtibo videri debuerüt qꝛ qͥ in humanitate ſua aparuit deè humuliſ in aſcẽſione ſua oſtẽſus eſt deꝰ ſublimis. hec ille. Ad triumplũ iam xpᷣi redeam etcogite mus q; ſtupendũ qᷓ;q; mirabile fuit ſpectacu lum illud: qñ cũ gloꝛiſicata carne ſua regna celeſtis penetrauit. Superauerat hoſtes: ter ruerat demones:⁊ pꝛedã innumerabiliũ ſan ctoꝛũ eduxerat de inferno:ꝓſtrauerat moꝛtẽ quã ſua moꝛte deſtru xit:⁊ ad pr̃is dexterã ſeſ ſurus ꝓficiſcebat᷑. Nõ talis nec tãtus fuit il⸗ loꝛũ triumphꝰ quoꝝ hiſtoꝛia romana memi nit qꝛ iã perijt memoꝛia eoꝝ cũ ſoniuu:ſed ie⸗ ſus xpᷣs in eternũ ꝑmanet. Rem grandẽ pleri q—rKq putãt dũ legũt vel audiũt:ꝙ ceſar poſt tot victoꝛias ⁊ finẽ belloꝝ ciuiliũ:moꝛtẽ q; pom pei:dũ redijtad vrbẽpᷣm Suetoniũ vno mẽæę ſe ſed interiectis dieb quinquies triumpha⸗ uit. Pꝛimo de gallia? britannia. Secũdo de egypto. Tercio de farnate et ponto.Quarto de iuba et africa. Quinto et vltimo de hiſpa nia. Alij nõ ſine maxima voluptate ↄmemo rant q̃ de q;pluribo ad eoꝝ laudem cõſcripta ſunt qᷓ oð reipublice libertatẽ:hoſtes rebelleſ q; Romanoꝝ domuerũt. Scribit nãq; Pli nius in li.de viris illuſtribo.et Eutropiꝰ li. iiij. ꝙ Arilius metellus dictus macedonicꝰ a deuicta macedonia philippũ macedonie re gem circa tempoꝛa qbus carthago euerſa eſt Duxit ad vrbẽ:et triumphans ante currũ vin ctũ trahi fecit. Metellus filius eius dictus creticus ſcðõᷣm Oꝛoſiũ ⁊ Eutropiũ.qꝛ Cretã romano populo ſubin gauit: reuerſus romã triumphauit. Papirius ꝗ lucius papirius curſoꝛ ſᷣm Titũ liniũ.qꝛ ſamnitũ duriciam pꝛelijs fregit ⁊ adeo clare cuncta geſſit ꝙ Eu tropius et Oꝛoſius dicant ꝙ romani bhunc Alexandro magno ducẽ parẽ eſſe putabant ſi Aſia domita ĩ Europã arma tentaſſet. Ro mam rediẽs poſt debellatos hoſtes triũpha uit. Papirius filius eius cõſul adhuc cõtra ſamnites qui aquiloniã ciuitatẽ eoꝝ cepitex pu gnau itq; aliã ciuitatẽ illoꝛum foꝛtiſſimã ſͦm Zitũ liu iũ:poſt romã rediens triumpha uit. O ctauian vt refert Oꝛoſius? Eutropi⸗ picto⸗ Vjben gucer loꝛ f⸗ cit A thas. peran duce⸗ perat ſisili rioſet nunqᷓ ſlluefe ſtrutoo leonwa ocal lroincice flay Ubaidor Grung Woans guiasen lbbenan. llnrg niuo lih· enumn henau⸗ tcoſel mn. noſgum unboſti⸗ Uuuttuor. 8 Gqoannor. infinin Ninniſer. tbiochip⸗ Vmnphige⸗ ſeho aui Ptr lunph⸗ poterotgron auinmiun hentunp⸗ ag oconme Kichleici untpoft lg licig rat * igneft victoꝛ rediens ab oꝛiente cũ triplici triũpho quali milicia celũ in gre Re cũ tr dit᷑ 1 quot innumeri — vrbem in greſſus tunc pꝛimũ qꝛ rempublicã an geli ei pcedũt obuli. quuiat ſit i eln m artngi ae erdt. Auguſtus ſaluat? eſt pbus impera motio. O feſtũ tranſcendes oẽm exaltationẽ kangin toꝛ ſm Rukfinu in annaliba romanoꝝ qͥ vi⸗ ſublimẽ et gloꝛiã quozumcũq; imperatoꝝ et mn i Alemanos:germanos:gothos:et ſarma regũ qꝗ fuerũt ab initio mundi etqͥ erũt vſq; ni ii 1 neOb a electus fuit unherator poſtq; ſu in finẽ. Ducebat xpᷣs ſecũ oẽs aide ſancta. dckting ber aun ello⸗ Kiocon er noſm lpe quas edurxerat de inferno. qꝛ nutla añ iöm Ain R uces mi erat ad ptidium ga liarũ:at illi un ad epirreü buenerat. ducebat et ſanctos reſu nnn 8e peratoꝛes ſe dixerant pacata ꝓu incia ⁊ occi ſcitatos qui in coꝛꝑet ala iꝑm feliciter ſeque Nclluch ſis illis ĩ plio romã redies quinq; diebo glo bant᷑. Ducebat inſuꝑ et aĩas eoꝛum iuſtoꝝ t ninun rioſe triũphauit Nã inter alia ſpectacula qð ꝑuuloꝛũ fideliũ q in his quadraginta dieb⸗ Pmnigdehnl nNnunq; pꝛius factũ fuerat totũ circũ in ſi bpecie a ꝓpꝛijs coꝛpoꝛibo per moꝛtem diſceſſerant ö deſcuht ſilue fecit cõſeri arboꝛibs ac ꝑ diuerſos adic quibo oibus aliqui tenent ꝙ a reſurrectione Finhan en ſtrutiones mille:ceruos mille. Apꝛos mille. xpᷣi vſq; ad aſcenſionẽ eiꝰ fuerũt in paradiſo inieintin leones centũ. centũq; libicos immiſit leopar terreſtri. Aliqͥ vo aliter opinant. ſ.q em aſ naneinIn dos. et quotq̃t alias viuas feras hr̃e botuit ſociabãt inuiſibiter in ̊ mũdo cũ hymnis 2 wermndoſr et oĩa cõceſſit dirip iẽda populo. Scipio at⸗ laudibus.Et vtrũq; ẽ poſſibile licʒ nõ ſit au imunadbilit fricanꝰ vt ponit Titus liuius poſt victũ bha ctoꝛitate firmatũ. Ibi nõ erat opꝰ curru quẽ mAtN nibalẽ domitãq; cartha ginẽ:vbi romã atti⸗ equi traherent:UVbi coꝛpus q̃druplici dote rrfsdnni. git triump ho oim clariſſimo capitoliũ hone claritatis agilitatis ĩpaſſibilitatis ⁊ ſubtilita Mrünsttni ſtauit quẽ ſequebant᷑ captiui omnes rom mi tis eg ſemetipᷣm mirabilit ferebat in celuũ. Et rümnIe quiad quattuoꝛ milia erãt de manib⸗ holtiũ qñ dicit ꝙ nubes ſuſcepit eũ ab oculis eoꝛũ. nutcäſona liberati. Scip io frater eiꝰ poſt multa b eũ fe intelligendũ eſt ſᷣm oẽs doctoꝛeſ. ꝙ nubes il a Rengein liciter geſta domita alia quare vt ſcribit Pli la nõ pbuit adminiculũ xp̃o aſcendenti per kürycnn nius libꝛo de viris illuſtrib⸗ aſiaticus dictꝰ modũ vehiculi: ſed apparuit in ſignũ diuini⸗ inlüi goit eſt triumphauit. Luius triumphus oculoꝝ tatis. ſed ꝙ gloꝛia dñi aparebat ſup taberna Snammüm ſpectaculo maioꝛ qᷓ; affricani fuit. Ha boꝛta cyulũ ĩ nube. puto aut nubẽ illã fuiſie lucidã mniasgnunid uit cõſul triumphans ducenta vigintiquat aſpectu decoꝛã:angelico miſterio foꝛmatã et ni Scit tuoꝛ ſigna mil itaria hoſtiüũ ſimulacra:capto⸗ ad xpᷣm reuerẽtiſſime ꝑductã. Nã ?: nubes il ahondin rum hoſtiũ:oppidoꝛũ et vrbiũ cenin triginta la de qua ðꝛ Hũeri.ix c. ꝙ operuit taberna⸗ Elüee quattuoꝛz. Aureas coꝛonas ducentas nigin culũ et ᷣm ꝙ mouebat᷑ vel ſtabat ita faciebãt Qugar . Hauattuoꝛ. Vaſa aurea et argentea numero filij iſrael. mouebat᷑ angelico pᷣſidio. vt inqt aze infinita. Pꝛincipes vrbiũ ⁊ duces ecentos Mico. de lira. Hubes inſuꝑ in qᷓ ſpũs ſanct⸗ Anden vigintiſex:cũ uibus et adoleſcentẽ filiũ An Aparnit in tranffiguratõe xpᷣi lucida fuit.vt re thiochi pꝛetulit ante ſe:fuerũt ⁊ aln quib tri ſcribit᷑ mat. xvij.c ercio xpᷣs aſcẽdit patẽ n umphi gloꝛia cõceſſa fuit qᷓs omittimus ne ter. qꝛ voluit a diſcipulis videri in manifeſtto Fna i tedio auditoꝛes afficiamꝰ. Illud tñ ſciendũ Abi aduertendũ ꝙ ipᷣa die aſcenſio nis bis agi⸗ wꝓvtriumphus erat honoꝛ maximꝰ qui dari apparuit diſcipulis. Pꝛimo apparuit vnde⸗ poterata romanis. nã erat triplex notabilis cim aplis recũbentibo in cenaculo:oẽs enĩ tã tn i letitia triumphantis. Erat hꝛima ꝙ cũ ad v?· apli q;ᷓ alij diſcipuli necnõ et mulieres habi n bem triu mphalis ciuis rediret ei cũ effuſa le tabãt in illa ꝑte hierlm qᷓ dicebat᷑ mello.ſ. in iie uicia occurrebat populus vniuerſus. Erat möte ſyon. vbi dauid ↄſtruxerat ſibi palatiũ miſecua leticia trüphantis zurru pcegebaͤt et erat ibi cenaculuʒ grande ſtratü in qᷓ dũs nnnin manibo poſt terga legatis coptini oẽs. Ter⸗ ſcepit ſibi parari paſca. Et in illo cenaculo Rans M 4 cia leticia erat maxima: qñ triumphãs lauro tũc xpᷣiani apli habitabãt. Ceteri aijt diſcipu ebmmüne coꝛonatus indutus aurea veſte aſcendebat li et mulieres habitabãt circũquaq; ꝑ Diuer⸗ ncn ſe curtu aureũ triumphalẽ tractũ a q̃ttnoꝛ al⸗ ſa hoſpitia. Cum ergo in iſto cenaculo come b 4 bis equis. Sicq; dux bompaticius peunte gerẽt dñs eis apparuit ⁊ expꝛobꝛanit incredu n ſennatu i capitolio:albos tauros ſacrificabat litatẽ illoꝝ et duriciã coꝛdis. et officiũ pꝛedi mmmnlin ioui.multaq; alia fiebãt ad gloꝛiã ducis tri⸗ candi cõm iſit ⁊ foꝛmã baptiſmi inſtituit at⸗ vsbolts ni umphantis. Attamẽ oĩa illa vana fuerũt fri qʒ gratiã miraculoꝝ cõtu lit.vt ptʒ Marci et ſi hug nols. et tranſitoꝛia ludiſq; pueroꝛũ cparan mat. vlti. c. Deinde fuit cũ eis fa miliariſſime nintue AAddda:- Erigꝗamus er go metis noſtre oculos ad pꝛanſus. vt dicit Act. i. c. vt ꝑ effectũ come⸗ leun ini rege regu beatoꝛũ ducem inuictiſſimũ ieſum ſtionis ſᷣm Bꝛego. veritas pateſceret carnis. dcsrin xpᷣm aſcendentè ad celos. et cõſideremus ci Et in his omnbns credendũ eſt matrẽ ſuam tren MUWUw h iiij fanctiſſimã affuiſſe. Hã vt haber᷑ Ack. i. ca. ſinuoluebat: ꝑ ipᷣos deniq; via regni celoi ahnßi Poſtq; vpᷣs aſcedit reuerſi ſunt diſcipuli in moꝛtalibo facta fuit nota. Lata q ppe virtute dehitin domũvbi manebãt cũ mulieribo ⁊ matre ieſu ex alto pᷣditi ſpũ ſancto cooperãte fuerevt ſic nnſnchoe et fratribo eiꝰ. Iſta aüt regreſſio denotat ꝙ in ps. refert. In oẽm terrã exiuit ſonus eoꝝ.cũ iuitiiſuncn de exierãt. Refectõe aũt cõpleta pcepit eis vt fructu 7 vtilitate oĩm gentiũ. atch; in fines oꝛ doecle gente in montẽ oliueti verſus bethaniã irent. Ali bis terre verba eoꝝn. Mopterea vt tãti miræ— fliatſpirin qui dicũt ꝙꝙ xp̈s iuit cũ eis: ex eo ꝙ lucas ait culi memoꝛes eſſe poſſimus:in pñti ſermone ſngorept Eduxit illos foꝛas in bethaniã. Aliqͥ vo te⸗ de ſpũ ſancto in apłos miſſo erimꝰ verba fa⸗ Ghinmsſ nent ꝙ poſtẽe dixit vt irent ad montẽ oliueti cturi: de ̊ tria ꝓponimꝰ myſteria ↄtempläda ANplenet diſparuit ab eis: et iterum in möte awaruit. Kind ieregmtinis⸗ M Shinnol. Erat aũt mõs ille ᷣm Pico.de lira extra hie ecundũ miſſionis. thennel ruſalẽ ĩ via eundi verſus bethaniã. Ibi ali⸗ eraconinsz. lunnbuinſon quãdiu ſtetit xpᷣs cũ bñdicta mre ?⁊ diſcipulii ¶ vi nature ſpus ſanctus nõ eſt cognoſccd ſnna d⸗ ſuis ſiẽ amici valefaciẽtes ſolẽt figere gradũ bilis: ſed tm̃ ꝑ reuelationẽ. et qualiter ſpiri- nalanhi Ibi diſcipulos docuit ꝙ nõ erat eoꝛũ noſſe ſanctus eſt deus ꝓcedẽs a patre et filio iwrßvis riſontoi tꝑa vel momẽta qᷓ pr poſuit ĩ ſua ptate : cũ pe⸗ coequalis. ¶ Capitulũ.i. ſoguru ſpn terẽt. Si in illo the reſtituendũ eſſet regnũ iſ KRimũ myſteriũ ↄtem landũ de ſpũ ſan rtſtept rael. Ibi pᷣcepit eis ne diſcederẽt a hierlin q̊ Acto ðᷣꝛ cognitõis. In nokande ſũt rters Clfli⸗c,. uſq; reciperẽt ſpiritũ ſanctũ. Ibi tandẽ poſt theologoꝝ veritates. Pꝛima ꝙ nullꝰ viatto: Urcſchiſt multa blanda 7 cõſolatoꝛia ba bũdixit eis pᷣt cognoſcere ꝓpꝛia vi nature terciã ꝑſonãin 1cCrius Pie quidẽ ptemplari poſſum ꝙ du dixiſſet dieiniſ quã dicim ſi m̃ ſanctũ. An Hilarꝰ fiapaſthen Dmf mea bñdicta. O genetrix ſuauiſ ima. in li. de tri. ait. Hõ putet hõ ſua intelligétfiua faſuncdin O düecti meid ſcipuli. Ecce compieta ſunt ſacramentũ generatõis ⁊ pceſſionis ſe poſſe wintsl. oĩa. Zps ẽ vt reuertar ad eũ me miſit. Igit cõſequi.Et Dloniſi⸗ in li.de diui.no. Hon Ursſume ſuſcipite benedictionẽ meã ꝙ oẽs cadentes eſt audendũ dicere aliqd nec co gitare de ſug ygbuchhi in terrã adoꝛauerũt eu? benedictõne accepta ſubſtatiali occulta diuinitate pter ea ͥ dini⸗· phoirius genua tenebãt in terrã defixa: aſpiciebãtq; fa nirnobis ex ſacris eloquijs ſunt expſſa. Et linooie ciem in quã angeli deſiderãt pſpicere. At ie⸗ de hoc pauls. iad Coꝛint. ca. j. oirit. oqui S rni nei⸗ ſus ad oꝛientẽ reſpiciẽs foꝛte in geminãdo be mur dei ſapientiã quã nemo pꝛincipũ huiuns nnineno nedicta ſis mater mea:bñdicti vos diſcipuli ſeculi nouit. ſ. phoꝝ m glo. Scda veritts Grpftort mei: leuatis manibo paulatim ferebat in cell ꝙ nobis reuelatũ eſt in diuinis eſſe terciäp.p· hirano⸗ O noua ꝓdigia.O miracula inaudita. Ille ſonã ꝓcedentẽ ꝑ modũ amoꝛis q̊ ðꝛ ſpiru Mannriſe qui de virgine natuſ moꝛtẽ tulit abiectiſſime ſanct?. Nã in veteri ac in nouo teſtamẽto fit 15Oniſacs crucis nõ ſolũ ſurrexit a moꝛtuis ⁊ ſuã reſur mentio de ſpiritu dei. VUñ Beñ. i. c. dꝛ. D pi odede rectionẽ ſignis euidentiſſimis cõpꝛobauit. ritus dñi ferebat᷑ ſuꝑ ads. Et. vi. c. Hõpma pcadſd Seld poſt hec oĩa palã? hoꝛa nonavt credik nebit ſpiritus meus in Hoie. Et. xli. Hundcd n Bonan viſibiliter a monte oliueti ad celos pgredi inuenire poterim? tal⸗ virũ qͥ ſpũ dei plenns inſolritta Currite gentes vndiq; ⁊ adoꝛate illũ qͥ ẽ rex ſit? Et Judic.iij.ca. Fuit in eo ſpiritus diun Era corpu regũ ? dñs dominantiũ. Poſtq; vero videri et iudicauit iſrael.et. xi. ca. Factus eſt ſux (laon amplx?nõ potuit regreſſi ſunt apłi ⁊ ceteri in pte ſpũs vñi. et. i. Re. x. c. Inſiluit ſup ſaulẽ ſ Delal Hhierim laudantes et benedicentes deum in ſpiritus oñi et phetanit. et Ps. xxxij. Cerdo (lurſpis. 5 audio et leticia. Amen. päjiceli firmati ſunt:et ſpiritu oꝛis eius ois iſceſtnoms ermo vigeſimꝰ de ſpũ ſancto qͥ miſſus virtus eoꝝ.et pᷣs.l. Spiritũ ſanctum tuune lponeqj eſt aplis in ſigno viſibili ignearũ linguarũ. auferas a me. et ps. ciij. Emitte ſpiritũ tuũ x· Pirnnlie E Wiritus ſ anctus creabunt᷑. Et pᷣs. cxlij. Spiritue un⸗⸗ bo fpimin ——II ! eSnus deducet me in terrã recta. et Sapie. i.. Wntin quẽ mittet pater in nole meo ille Spiritus dñi repleuit oꝛbẽ terrarũ. Et.xij. Bllapo V835vos docebit oĩla. Verba ſunt re⸗ ca. O q; bon et ſu auis eſt ſpirit' tuus in no ſigſnc⸗ demptois nr̃i oꝛiginaliter Jo. xiiij.c. et in bis. et E ſa.i.ca. Requieſcet ſuꝑ eũ ſpũs dni. tocſtmnh ã gelio pñtis ſolẽnitatis. Ampliſſimũ do et. xli. c. Dedi ſpiritũ meũ ſuꝑ eũ. et. xlviij. ca. ’ ſncingn nũ hodierna die collatũ fuit humano generi Dus miſit me⁊ ſpiritus eius. et. lxi. ca. Spi repſin cũ ſpũs ſanctꝰ vilibilit miſſus ẽ ĩ apłkos fun ritus dñi ſuꝑ me. et Johelis.ij. ca. Effundi giedite datoꝛes militãt eccleſie. Per illos eni ĩxym ſpiritũ me et dabo ꝓdigia in celo ⁊ in terra iſinn credidit mundꝰ. Per ipos deleta fuit penit? Eod ca. Effundã ſpiritu meũ ſuꝑ oẽm ca⸗ vlten et extincta ꝑnicies idolatrie: qᷓ oẽs q̃ſi wplos nem et ꝓphetabunt filij veſt ri et ſilie veſtre. ciferſ kugni ra floͤ Cinii ncüdeſpüſ wanceſütte Ynul'vind mcii MNdii Caniſti Nni Log⸗ mmciziuin Sovenids schewai „ — ED. . . 4 ir; ℳ . 1 . ann . et Matth. i. c. J nuenta eſt in vtero habene⸗ de ſpiritu ſancto.et.iij.c. Baptizabit vos ſpi nitu ſancto.et.xij.c.Qui dixerit verbũ cõtra ſpiritũ ſanciũ nõ remittet᷑ ei.⁊ vlti.c.Euntes * docete gentes baptizantes in noĩe patris et filij et ſpiritus ſancti. Et Luc.i.c. Spiritu ſancto replebit᷑ ex vtero matris ſue.eodẽ ca. Spiritus ſanctus ſuꝑueniet in te.eodẽ ca. Repleta eſt ſpiritu ſancto eliʒabeth. et.ij. ca. Spiritus ſanctus erat in eo.et.iij.ca.Deſcẽc⸗ dit ſpiritus ſanctus coꝛpoꝛali ſpecie ſicut co lumba in ipᷣm. Et Jo.xx.c. Accipite ſpiritũ ſanctũ.et Actuũ.i.c.Accipietis virtutẽ ſuꝑ⸗ uenientis ſpiritus ſancti in vos. et.ij.ca. Re pleti ſunt oẽs ſpiritu ſancto.et.x.c. In natio nes gratia ſpiritus ſancti effuſa eſt. et. vi. ca. Elegerũt ſteph anũ plenũ fide et ſpiritu ſen⸗ los cto.et.viij. ca. Imponebãt manus ſuꝑ illos ct accipiebãt ſpiritũ ſanctũ.Et ad Romañ. v. c. Charitas dei diffuſa eſt in coꝛdibus ve 7 ſtris per ſpiritũ ſanctũ. Et.ij.petri.i.ca. Hpi . ritu ſancto i ercia veritas verbũ et ſpiritus ſanctus.⸗ ve iter. Pꝛimo pꝛo q ſpiritus accipit᷑ multiplic ſubſtãtia aĩe. VUñ Act. vij.c. Dñe ieſu accipe ſpiritũ men. Et pᷣs. xxx. In manus tuas ðdo mine cõmendo ſpiritũ meũ. Secũdo accipi tur p vento vt ibi Jo. iij. c. Spirit/ vbi vult ſpirat. Tercio p aere vt in ps. Os meũ ape⸗ rui et attraxi ſpiritũ. Quarto ꝓ angelo vt in ps.Qui facis angelos tuos i⸗ piritus. Quin to ꝓ deo. Jo.iiij. ca. Spũs eſt dens. Dexto ꝓ tercia ꝑſona in trinitate Sed aduertendũ m Bonauen. in pmo di. x. ꝙ ſpũs in ſubſtẽ tia ſpirituali ðꝛ dupliciter.ſ.a ſpiritualitate. cõtra coꝛpulentiã. Et ſic ſubſtantia rõnalis vel intellectualis aut eiꝰ potẽtia interioꝛ öZ ſopũs. Vela ſpiratõe et ſic amoꝛ vel affect? di citur ſpũs. Pꝛimo mõ cõuenit toti trinitati: — et ſic eſt nomẽ abſolutũ. Secũdo mõ ↄuenit illi ꝑſone qᷓ ꝓcedit vt amoꝛ. Spirari enĩ in ſpiritualib eſt ſolius amoꝛis. Et qm̃ amoꝛ pᷣt ſpirari recte ⁊ oꝛdinate et ſic eſt purus: vel indirecte et immunde. et ſic eſt libidinoſus. Igeo illa ꝑſona q eſt amoꝛ nõ tm ðꝛ ſpũs ſed ſpũs ſanctꝰ. ſic filꝰ ðꝛ ſ⸗ anct?. qꝛ genera⸗ tio eſt motꝰ naturalis circa quẽ nõ attendit᷑ ſanctitas vel purit as:ſiẽ attendit᷑ circa amo⸗ rẽ volũtatis. Albert aũt in dbendi theolo gie dicit. q; ſpus ſanct?multa hʒ noĩa. Dicit᷑ enĩ ſpiritus a ſpirãdo actiue eo ꝙ ſpiret vbi vult. Et ſic cõuenit tribo ꝑſonis:ſed ſpiritui èò 8 „ itu ſancto inſpirati locuti ſũt ſancti dei ho⸗. mines.Et Johes pꝛime ſue canonice.v.ca. Tres ſunt qui teſtimoniũ dant in celo pater ſancto per afpꝛopꝛiationẽ. Alio mo dicit ſpi ritus a ſpirando paſſiue eo ꝙ ſpirat᷑. Et hoc mõ /ꝓpꝛiũ eſt ſpiritui ſancto qͥ ꝓcedit ꝓ modũ ſpiratõis.nõ ſolũ aũt ðꝛ ſpũs ſed addit᷑ ſan⸗ ctus.qꝛ ſanctꝰ idẽ eſt mundꝰ vel firmꝰ vel ſine terra. Que cõueniunt nõ ſolũ ei quo ad ſe ſed in cõparatione quo ad nos. Hã ꝑ gra⸗ tiam ſpiritus ſancti a peccatis mundamur. in bono firmamur.a terrenis ſeꝑamur. In⸗ ſuper ſpũs ſanctꝰ vocat᷑ nexus vnitas et am⸗ plexus.et hoc ꝓut ↄparatur ad patrẽ et filiũ. Item dicit᷑ donũ dei altiſſimi. qꝛ om̃e donũ ab ipo fluit. Dicit᷑ fons viuus quia ſitienti=⸗ bus gratiã largitur. Dicitur ignis quia af⸗ fectum accendit. Dicit᷑ charitas nõ ſolum qꝛ eſt amoꝛ patris et filij:ſed qꝛ nos amantes fa cit.Dicit᷑ ſpiritalis vnctio.qꝛ omnes tribu⸗ lationes mundanas ſuaues facit et iocũdas Fm illud. In laboꝛe requies ĩ eſtu temperies Dicitur dextere dei digitus.qꝛ ſicut oẽs coꝛ poꝛales res digito demonſtrant᷑.ita p ſpiritũ ſanctũ oſtendunt᷑ res ſpũales oculo ſpiritua li. Dicit᷑ paraclitus.qꝛ cõſolationes celeſtes mentib inſtillat. Dicit᷑ magiſtroꝝ optimus quia intellectũ ad cognitionẽ dei et ſui ipius illuminat. Eſt itaq; ſpũs ſanctus vt colligik ex dictis Auguſtini in li.de trini.deus ter⸗ cia pſona in trinitate ꝓducta a patre et filio per modũ volũtatis. Deus nãq; eſt umme ſimplex.vt ptʒ.xij. meraphy.vbi phᷣ̊s dicit. ꝙ deus eſt actus puriſſimus abſq; aliqua cõ poſitione. ergo omne qð eſt in deo eſt deus. Et ꝑ cõſequens ſcientia ſapientia intellectꝰ cognitio volũtas et amoꝛ dei eſt deus.Con ſtat autẽ ſpiritus ſanctus eſt amoꝛ patris ad filiũ. Deus enim pater per intellectũ ſuũ cognoſcit eſſentiã ſuã eſſe infinite bonitatis: ergo eque amat amoꝛe infinito. Sicut ergo qua ſeipᷣm cognoſcit/co gnitio eſt filius: ita amoꝛ q ſeipᷣm amat eſt ſpiritus ſanctus. Hʒ cõtra pᷣdicta tres inueniunt᷑ hereticoꝛũ opi⸗ niones damnate. Pꝛima fnit opinio Arrij qui vt dicit ſanctus tho.in.iiij.ſumme.ↄtra gentiles ca. xvi. docuit filiũ et ſpiritũ ſancxũ eſſe creaturas:filiũ tamẽ maioꝛẽ ſpiritu ſan⸗ cto:et filiũ minoꝛẽ patre:quẽ erroꝛẽ quantu,ʒ ad ſpiritũ ſanctũ ſecutus eſt Macedoniꝰ qͥ de patre et filio recte ſenſit:ꝙ vnius eiuſdem ſubſtãtie ſint. Sed hoc de ſpiritu ſancto cre gere noluit creaturã eẽ cõteſtans. VUñn quidã Macedonianos ſemi arrianos vocat:co ꝙꝙ cũ arrianis in ꝑte ↄueniũt ⁊ ĩ ꝑte diferũt ab eiſdẽ. quos tñ oẽs ↄuincimꝰ teſtimonio ſcri ptur arũ ſanctaꝝ: ex ab⸗ veriſſime colligim⸗ ꝙ ſpũs ſanctus eſt deꝰ. Nã nulli templũ cõ⸗ ſtruit᷑ ⁊ ↄſecrat᷑ niſi deo.vñ in pᷣs ðꝛ.Dñs in temnpio ſctõ ſuo. Sʒ templũ deputat᷑ ſpiritui ſctõ.Dicit eĩ apłs.i.ad Coꝛinth̊.vi.c. An ne ſcitis qm̃ mẽebꝛavr̃a templũ ſunt ſpũs ſancti g ſpũs ſanct? ẽ deus. Inſuꝑ ↄpꝛehẽdere oĩa ꝓfunda dei nõ eſt alicuiꝰ creature:ſed ſpũs ſanctꝰ ↄpꝛehẽdit oĩa ꝓfunda dei igit᷑ nõ eſt creatura.dicit᷑ eni.i.ad Coꝛint.ij.c. Que dei ſunt nẽo ↄgnouit niſi ſpũs dei. Itẽ de locu tus eſt ꝑ æhas: vñ Nume.xij.c.ſcribit᷑. Si qs fuerit inter vos ꝓpheta dñi in viſione ap⸗ parebo ei vel ꝑ ſomniũ loq̃r ad illũ. Sʒ ſpi⸗ ius ſanctꝰ locutus ẽ ꝑ ꝓphetas:&̊ eſt de?. PHã Act.i.ſcribit᷑. O poꝛtʒ impleri ſcripturã quã pdixit ſpũs ſanctꝰ ꝑ os dauid. Et.ij. Pe.i.c. Spiritu ſctõ inſpirati locuti ſunt ſancti dei hoĩes. Itẽ interiꝰdocere ꝓpꝛiũ opꝰ dei eſt. vn m. Deg hoc eſt in pᷣs. Qui docet hoĩem ſcia opꝰ ſpũs ſcti:ů̊ eſt deꝰ. Nã Jo.xiiij.ca.dicit᷑ Paraclytus aũt ſpũs ſanctꝰ quẽ mittet pr in noie meo ille vos docebit oĩa. Adhuc. Quo rũ eſt eadẽ oꝑatio opoꝛtet eandẽ eſſe naturã: eſt aũt eadẽ oꝑatio filij et ſpũs ſcti:nã xpᷣs lo quit᷑ in ſctis. Jõ paulꝰ.ij.qad Coꝛint.vlti.ca. dicebat. An exꝑimentũ ritis eis in melo⸗ quit᷑ xpᷣs. Spũs ſanctꝰ etiã loqͥt᷑iuxta illud mat. x.c. Hõ enĩ vos eſtis qͥ loqu imini ſʒ ſpi ritus pfr̃is vri qͥ loquit᷑ in vobis. Ergo eadẽ eſt natu ra filij et ſpũs ſcti ⁊ ꝑ ↄſequẽs pfr̃is. Ampli?. Eſſevbiq;ʒ eſt pꝛiũ dei qͥ dicit Jere. xxiij.c.Celũ ⁊ terrã ego impleo:hoc ſpiritui ſciõ ↄuenit.ſᷣm illud Sapie.i.c. Spũs dñi repleuit oꝛbẽ terrarũ.ꝗ̊ eſt deꝰ. Pꝛeterea Act. v.c.petrꝰdixit.Anania cur tẽtauit ſathanas coꝛ tuũ mẽtiri te ſpũi ſctõ. Et poſtea ſubdit. Nõ es mentitꝰ hoib ſʒ deo:̊ð ſpũs ſanctꝰ eſt deus. Paulus etiã in pᷣma ad Loꝛint.ca.xij. ita ſcribit. Nemo pᷣt dicere dñs ieſus niſi in ſpũ ſancto:diuiſiones vᷣo gratiarũ ſunt:idẽ aũt ſpũs.Et diuiſiones miniſtrationũ ſunt. idẽ aũt dñs. Et diuiſiones opationũ ſunt. idẽ vᷣo deꝰ qͥ oꝑat᷑ oĩa in oĩbo. Unicuiq; autẽ dat᷑ manifeſtatio ſpũs ad vtilitatẽ. Alij qͥdẽ ꝑ ſpm̃ dat᷑ ſermo ſapie.Alij aũt ſermo ſciẽtie ſm eundẽ ſpm̃.Alteri fides in eodẽ ſpiritu. Alij gratia ſanitatũ in vno ſpiritu. alij ope⸗ ratio virtutũ.alij ꝓphetia. alij diſcretio ſpiri⸗ tuũ.alij genera lin guarũ.alij interpᷣtatio ſer⸗ monũ.Hec aũt oĩa opatur vnꝰ atq; idẽ ſpiri tus diuides ſingulis ꝓut vult. In qbusver bis manifeſte expꝛimit ſpm̃ ſanctũ eſſe deũ. eoa opinio dãnata de ſpũ ſctõ ꝙ nõ ꝓce dit a filio ſed a ſolo pr̃e. Que ſᷣm tho.i. pte. q xxvi.inueta fuita Heſtoꝛianis vt patet in . — D “ quodã ſimbolo damnato ab Epheſina ſino do. Pꝛopterea in ſimbolo patrũ dꝛ. Et in ſpi ritũ ſanctũ dñm ⁊ viuificantẽ qͥ ex pf̃e filioq; ꝓcedit.Athanaſius etiã hoc retulit eũ dixgit Spũs ſanctꝰ a pr̃e ⁊ filio nõ factꝰ nec creua⸗ tus nec genit' ſʒ ꝓcedẽs. Idipᷣm ꝓfitet᷑ Ci,., rillus in epla ſua quã ſinodus calcedonẽſis recepit. Idẽ fatet᷑ didimuſ in libꝛo de ſpiriun ſctõ. Augo etiã ſic aſſerit ſuꝑ iohannẽ.etĩ li⸗ bꝛis de tri. Sʒ greci ↄ hoc inſtãt. Pꝛimo q vps de ſco ſpuᷣ loques cũ a pre ꝓcedere diri nulla mentione facta de filio.vñ Jo. xv. ait. A venerit paraclytus quẽ ego mittãvobis a patre ſpiritũ veritatis q a pre ꝓcedit. Se⸗ cundo q: Johanes Damalce. dicit. Spiri⸗ tũ ſanctũ ex pr̃e dicimꝰ et ſpiritũ pr̃is nomi⸗ namus. Ex filio autẽ ſom nõ dicimꝰ:ſpiritũ vero filij noĩiamꝰ.Tercio ſpũs ſanctꝰ ꝑfecte Pꝓcedit a pfe &̊ ſuperfluũ eſt ꝙ ꝓcedat a filio. Dzʒ ad pꝛimũ rũdet ſanct tho.i.ꝑte.q.xxxvi et in.iiij. ſum me cõtra gẽtiles ca.xxv. O ꝓpt * vnitatẽ eſſentie qð in ſcripturis de vna ꝑſo⸗ na ðꝛ de alia opoꝛtet intelligi niſi repugnet ꝓpꝛietati ꝑſonali ipᷣius:etiã ſi dicto excluſiua adderet᷑:licet enĩ dicat᷑ Mat.xi.c. Nemo no uit filiũ niſi pr:nõ tñ a cognitõe filij vel ipſe filiꝰ vel ſpũs ſanct? excludit᷑. VUñ etiã ſi dice⸗ retur in euãgelio ꝙ ſpũs ſanctꝰ nõ pcedit ni ſi a pr̃e nõ ꝑ hoc remoueret᷑ quin ꝓcedereta filio: cum hoc pꝛopꝛietati filij nõ repugnet. Nec eſt mirũ ſi dũs ſpm̃ ſanctũ a pre ꝓcede re dixit de ſe mentõe nõ facta.qꝛ oĩa qad pr̃em referre ſolet a ̊ habet quicqͥd habet. Sicut cũ dicit Jo. vij. c. Mea doctrina nõ eſt mea ſed eius ꝗ miſit me pris. Et multa bmoõi in verbis dñi inueniunt᷑ ad cõmendandã in pa tre auctoꝛitatẽ pꝛincipij nec tñ in verbis alle gatis omnino obticuit eſſe ſe ſpiritus ſancti pꝛincipiũ. Cum dixit eñ ſpiritũ veritatis ete ſe pꝛius dixerat veritatẽ. Pꝛeterea ſhirtue 4 ſanctus a filio mittitur ſᷣm illud Jo.xv.c Cũ venerit paraclitus quẽ ego mittã vobis ſed mittẽs auctoꝛitatẽ habet aliquẽ in miſu, Opoꝛtet ergo dicere ꝙ filius habeat aliqui’; auctoꝛitatẽ reſpectu ſpiritꝰ ſancti:nõ aute do minij vel maioꝛitatis:ſed ſm ſoluʒ oꝛigine. SDiqͥ autẽ obijceret ꝙ filiꝰ mittit᷑ a ſpiritu ſancto.qꝛ dicit᷑ Luce.iiij.ca.ꝙ dñs dixit in ſe impletũ illud Eſaie. Spiritus dñi ſuper me euangeliʒare pauperibo miſit me. Rñde⸗ re poſſumꝰ ꝙ filius a ſpũ ſancto mittit᷑ ſcᷣm naturã aſſumptã. Spiritus autẽ ſanctꝰ? nõ aſſumpſit naturã creatã.vt ſᷣm eã poſſit dici miſſus a filio.vel filius habere auctoꝛitateʒ reſpectu ipſius. Relinquit᷑ ergo ꝙ reſpectu nehaben no dicil us izuis ſnnlang pervopi pfis dich plectepe cereqy p ynaeſtv necelleel repngne Jot pf aſp c(tlone pſoneſt actonec ſpüſna ſpbohe banren heckſan fllhn⸗ liſĩ⸗ ſrctfünt Ardler. W v ſpeora eno ſos, btfi Iarimi Fflochar Umiicendn ti do nichar. S voqnerak pocengi noͤßtetine Ppotrer filio fecroneiß nologiongi Nbertiton mila. San rqhſianen loinflioee⸗ Phergener ſſtagui Pholtige quäpaer dans E arefo⸗ ficannran cendamne ekfili doigeg whrsdern rnican oguide iin ir Ciain ſine ini ci an Mder i nnore ſncie keiczabeid 4 4 Münulni rüinmiel täiſrünis A o nicgominin Unme Seum hi betalicveinn Pinsbitetan ie ſmminint frdin gil a gdiodſin . . bniunme) on niſ⸗ ins Mii fnaiin bar uulin it eg Srrnsn . 4 ſom̃ ſanctũ eſſe a filio:ita etiã nõ negat ex v. verboꝝ illoꝝ. Ad terciũ de ꝓductõne ꝑfecta pris dicit ſanct? tho. 7 ꝑ hoc ſpũs ſanctꝰ Pfecte ꝓcedit a pre:nõ ſo cere ꝙ ꝓcedat a filio ſed oĩno neceſſariũ.qꝛ neceſſe eſt eſſe a filio niſi ꝓpꝛietati filiationis Zerxci⸗ pf filio qꝛ creatoꝛẽ genuit pater.filiꝰ nõ ge⸗ f in m nuit creatoꝛc. Neq; enĩ nõ potuit ſʒ nõ opoꝛ ca. Miſit meviuẽs pꝛ.Et.viij.ca.Qui miſt ic tuit.i.nõ ex impotẽtia fecit ſed qꝛ ſibi nõ Zue niebat. Similiter pᷣt dici in ꝓpoſito. Si ve⸗ clitus quẽ ego mittã vobis.E in patre qua potuit generare. Sic eadem e tris ⁊ filij q̃ pũt dare.i.ſpirare. VUñ Augꝰ.li. rare:filiꝰ aũt habet eã vt accipiẽs.⁊ hoc ſigni ficatur cum dicit᷑ poteſt generari. Idem di⸗ cendum eſt de ſpiritu ſancto reſpectu patris pſone eterne filius ſuꝑ ſpiritũ ſanctũ auctoꝛi ¶ Quid ſit miſſio in diuinis:et qualiter ſpi⸗ tatẽ habeat. Ad ſecundũ obiectũ de Dama⸗ ritus ſauctꝰ mittit᷑ inuiſibiliter ⁊ viſibiliter: ?-· ſceno dicit ſanctꝰ tho.qꝙ in hoc nõ eſt audiẽ6⸗ de cõgruitate tꝑis quo ſpũs datus fuit apo⸗ dus q;uis a ꝗbuſdã dicat᷑ ꝙ ſicut nõ confite ſtolis in ſigno viſibſil. (Wapitulü. ij. Ecundũ myſteriũ ↄtemplandũ de ſpiri tu ſancto dicit᷑ miſſionis. In quo tres cõſiderationes faciemus. ima dicit᷑ qui Secun lũ nõ eſt ſuꝑſftuũ di⸗- vna eſt virtꝰ pr̃is et filij. Et quicqͥd eſt a pr̃e Pꝛima ↄſideratio ðꝛ quidditatis:vbi qͥd ſit miſſio ĩ diuiniſẽ aperiendũ.Ad qð ita ait Ricardus in pmo di.xv. Miſſio eſt perſone emanãtis vel emanatõis ꝑſone ꝑ aliqͥd ſibi appꝛopꝛiatũ actuvel habitu maiĩfeſtatio. NHã repu gnet.nõ enĩ filiꝰ eſt a ſeipᷣo licet ſit a pr̃e. Igit᷑ pf et filiꝰ ſunt vnũ pꝛincipiũ ſpũs ſan⸗ cti ꝓpter vnitatẽ diuine virtutis:et vna ꝓdu⸗ ctione ꝓducunt ſpiritũ ſanctũ:ſicut etiã tres ꝑſone ſunt vnum pꝛincipiũ creature: et vna latuũ⸗ actõne creaturã ꝓducũt.¶ Tercia opinio de miſſio reſpectu miſſi:duo hʒ ex ſuo intellectu ſpũ ſancto dãnata fuit aliquoꝝ qͥ dixerũt: ꝓ ema nationẽ et manifeſtationẽ ꝑ effectũ. AUñ ſpũs ſancc nõ ſit eqlis pr̃i aut filio. Argue⸗ Aug.iiij.li.de trini.inqͥt. Huti eſt cogno⸗ bantvero ſic. Dare ſe totũ ſine ſui diminutio ſci eſſe ab alio.Et qꝛ pater a nullo ideo nũcz ne eſt ſum me potẽtie:hoc aũt pᷣt pater:hoc ſju dicit᷑ miſſus.Sed vt iſta clariꝰ habeant᷑tria filiꝰnõ autẽ ſpũs ſanctꝰ:nõ enĩ põt generare in hac ꝑte dubia ſunt aperienda. fuiũ ſic pr:nec pᷣt ſpirare ſpm̃ ſanctũ ſicut pa Pꝛimũ vtrũ ſit ponere miſſionẽ in dininis. ter et filiꝰ ergo nõ eſt illis eq̃lis. Ad hoc rmt⸗ Scõm vtrũ miſſio ſit qͥd increatũ vel creatũ det Alex.in pꝛimovolumine ſumme.qꝙ ſicit ¶ Terciũ vtrum miſſio dicat᷑ de deo ab eterno eadẽ eſt potẽtia filij qua potuit generari q̃ eſft S tꝑe vel vtroq; mwlKãõ. ſt Iid pꝛimũ dubiũ rñdet ſcriptura ſancta. Dicit᷑ enĩ ad Galathas.iiij.c. Miſit diꝰ fili⸗ um ſuũ. Et ibidẽ. Miſit de ſpiritũ filij ſui ↄtra maximũ inqͥt. Abſit vt ideo ſit potẽtioꝛ in coꝛda vr̃a.Et Jo.iij.c. Nõ enĩ miſit deus filiũ ſuũ in mundũvt iudicet mundũ.Et.vi potẽtia ſpũs ſancti q̃ pᷣt dari.i.ſpirari qua pa ne verax eſt. Et Jo. xvi. ca. Cũvenerit para iv litt vqbus 2? ſimi ro querat᷑ vtrũ artata ſiue ligata ſit potentia libus ptʒ ꝙ; filius miſſus eſt etiã et ſpũs ſan⸗ ꝓducendi in ꝑſona ſpũs ſancti.ꝓpter Mauiunat hoc tñ quidã obijciunt. Pꝛimo 1 nõ pᷣt exire in actũ ꝓducẽdi ꝑſonã ſicut pᷣt in/ qꝛ qͥ mittit᷑ ab aliq̃ diſcedit ab eo ⁊ ad aliquz? patre ⁊ filio. Dicendũ ꝙ nõ immo ex ſumma. Jlocũ de nouo vadit:ſed in diuinis nõ pᷣteſſe pfectione ip̃iꝰ potẽtie eſt:qꝛ nõ p̃t exire ĩ actũ hmõi:qꝛ nõ cõgrueret. VUñ Anſelmus inmo n e miſſio. Scoõo omne nologion ait. Qui pᷣt qd ſibi nõ ꝓdeſt et nõ tur a mittete:ſʒ in diuinis nõ eſt ponere ſepa debet:tãtomagis aduerſitas ⁊ ꝑuerſitas pñt in illũ. Sanctꝰ? vero tho.pma ꝑte.q.xlij.di⸗ cit.ꝙ ſicut eadẽ eſſentia q̃ in patre eſt paterni tas:in filio eſt filiatio.ita eadẽ eſt potetia qua loci mutatio cũ de) ſit vbiq;:ergo in diuinis nõ pᷣt eſſe miſſio. Scõo omne qð mittit᷑ ſepa tionẽ vniꝰ ꝑſone ab alia:ergo nec miſſionẽ. Tercio nihil ꝑtinens ad inferioꝛitatẽ et ſupe rioꝛitatẽ dicit᷑ de vna ꝑſona reſpectu alteriꝰ-. VUnge dicit Damaſcenus ꝙ filius ſcom ꝙ deus nõ dicitur obediẽs vel inobediens pa tri: ſubiectoꝛũ enim eſt hoc. Cum ergo illeqd mittitur inquantũ huius ſit inferioꝛ q; ille q lationẽ in diuinis:habet ergo eandẽ potẽtiã mittit.et ille qui mittit ſit ſuperioꝛ: nõ dicun quã pater:ſed cũ aliꝗ relatõne.qꝛ pr̃ hʒ eã vp tur hmõi noĩa mittere et mitti de vna oſona dans.Et hoc ſigniſicat᷑ cũ dicit pr̃ pᷣt gene⸗ j reſpectu alterius. Ad ſoluenda huiuſmodi pater generat et qua filiꝰ generat. Vñ verũ eſt ꝙ quicqͥd p̃ᷣt pater põt filiꝰ. Nõ tñ ſequit᷑ q poſſit generare:nã generatio ſignificat re⸗ obiecta: notandum eſt ſcðᷣm Bonauen tu. in pꝛimo. diſt. xv. ꝙ miſſio in his inferioꝛibus habet reſpęcum ad tria.ſcilicet ad pꝛiſcipi⸗ et filij. uunm: ad terininũ: et ad miſſum. Ad pꝛincipiũ fGGohet ſiue ad mittentẽ miſſio habet ſub triplici ha poꝛtatex alia pte nouũ modũ exiſtendi in ali . inmniſt bitudine cõparari.vicʒ vt ad dantẽ eſſe et ſi quo.Sicut filius ð eſſe miſſus a pre in li nilſione mittit᷑ radius a ſole. VUt ad dantẽ virtutẽ ſic dum ſᷣm ꝙ incipit eẽ in mundo viſibiliter x Ddepedt mittit᷑ iaculũ a piectoꝛe.Et vt ad dantẽ iurfiſ carnẽ aſſumpta:et tñ antea in mundo eratvt (Decli ictionẽ et ſic mittit᷑ nuncius a pꝛeceptoꝛe. dicit᷑ Jo.i.ca. NHõ ponit᷑ ergo miſſio in diuui: diojꝛ to⸗ Scoõm oẽm banc ↄparationẽ eſt miſſio ĩ di nis q̃ ſit Eᷣm motũ localẽ.Quare nec ibi eftſte .Mispol uinis:qꝛ ſpũs ſanctꝰ mittit᷑ a preet filio taqparatio ſʒ ſola diſtinctio oꝛiginis. Neq; · epoſt rñs eſſe ⁊ virtutẽ et auctoꝛitatẽ ĩ oꝑando in ęc minoꝛatio cũ nõ ſit a ncipio mittẽte. at lchnl eis. Etiõ miſſio ſcõᷣm hũc reſpectũ cõpletiſ-⸗ ſm imperiũ aut ſᷣm ↄſiliũ:qꝛ imperãſeſtmma lnut Lii ſime eſt in diuinis. Silx ad terminũ ſub ter ioꝛ et cõſilians ſapiẽtioꝛ. Et vt pᷣdictũ ẽ mii/ ml cia habitudine cõparat᷑. Mittit᷑ enĩ aliquid ſio illa nõ impoꝛtat niſi ꝓceſſionẽ oꝛiginis q ternfuli alicubi vbi videlicet quietat᷑ vt lapis mit⸗ eſ ſm equalitatẽ. Secundũ dubiũ fuit vtrũ enmuͤtel titur deoꝛſum. Mittit etiã aliqͥd alicubi yt/Amiſſio ſit qͥd creatuʒ vel increatũ. Ad qð ita 6ßtn a q̊ͥ habeat᷑ ſic aliqs mittit alicui donũ Hit rñdet Alex.in bᷣmo ſumme.x miſſio ſiue did lncn titur inſuꝑ ad aliqᷣd qð oꝑet᷑:et ſic mittit᷑ fuiꝰ catur actiue de pfe reſpectu filij:ſiue de patre biloobi vel ſpũs ſanctꝰ vt alicubi inhabitãdũ:vt ali et filio reſpectu ſpũs ſcti. Siue dicat᷑ paſſiue tocpiſ⸗ cubiad poſſidendũ vt donũ ad aliqͥd.ſ.ad ef de filio vel ſpũ ſcrõ eſt qd increatũ et idẽ qð olac fectũ ↄferendũ. Et iõ miſſio ꝑ ↄparationẽ ad deꝰ.nã ꝓceſſio ſpũs ſcii eſt ipᷣe ſpũs ſancius phinqi terminũ reperit᷑ ↄpletiſſime ĩ diuinis multo ꝓcedẽs.et ſanctificatio ſpũs ſcti eſt ipᷣe ſpũs mmurbi magis q; in creaturis. Si aſit loquamur de ſanccꝰ ſanctificãs. Sʒ miſſio ſpũs ſci eſt eiꝰ pdecendi miſſione in ↄparatõe ad miſſuʒ. Sic in his ꝓceſſio a pr̃e ⁊ filio ad ſanctificandũ creatu⸗ miunt. inferioꝛibo ponit triplicẽ ↄditionẽ imꝑfectio rã:vtrũqʒ aũt ẽ qͥd increatũ qð eſt ſpũs ſanctꝰ barkibber nis.ſ.ſeꝑgtionẽ: ſubiectionẽ:et mutationẽ.q Sᷓmilſſio q̃ ſpũs ſanctꝰ ẽ miſſus eſt qͥd increa ſeminted quidẽ nõ ſunt ĩ diuinis Eſt tũ aliqd ꝑfectio tũ. Et eadẽ rõe miſſio q̃ᷓ filiꝰ mittit᷑ et qua p Aobocir nis ibi iſtis coꝛreſpondẽs. Etrõ huius ptʒ mittit.Terciũ dubiũ fuit vtrui miſſio dicat lano amnil ſic. In iſtis inferioꝛib õ de deo ex tꝑe vel ab eterno. Et rũdent docoo Auliunio te:nã cũ mitto aliquẽ Romã qꝛ roma diſtat. eres theologi ꝙ ðꝛ ex tꝑe. Veruntũ Alex.in 1 cuckrau a me ille quẽ mitto ſeꝑatur a me. In diuinis pꝛimo ſumme dicit ꝙ in miſſione duo ſunt. le dicn yero qꝛ deꝰ mittẽs eſt vbiq; nulla ẽ diſtãtia: Eſt eni ibi pᷣncipale ſignificatũ qð eſt qd in⸗· nuchriih ideo nulla ſeꝑatio:loco tũ hui ẽ miſſi a mit⸗ creatũ.Et eſt ibi aliqð ↄnotatũ.ſ.effecx ĩ rõ emn tente egreſſio ſiueemanatio. Silr in his in- nali creatura qð eſt qͥd creatũ. Nã miſſio eſt 6hennad ferioꝛ ib eſt in miſſo ſubiectio ꝓpter draʒ mit pꝓceſſio alicuiꝰ ꝑſone manifeſtata ĩ creatura: Cuoimonan tentis ad miſſum:qꝛ miſſus differt a mitten vel maniteſtatio ꝓceſſionis eterne facta rõ⸗ ihnd te in ſubſtantia. Sed in diuinis nõ eſt ſub⸗ nali creature:rõne &̊ cõnotati qð tꝑale eſt di⸗ titic ſtãtialis dr̃a.Et iõ ola ſunt equalis nobili-⸗ citur miſſio tꝑalis. Sed ſanctꝰ tho.in.i.ꝑte. Atteniin tatis in miſſo ⁊ mittẽte Sic etiã in his infe⸗ vbi. s. dicit.ꝙ in his qᷓ impoꝛtãt oꝛiginẽ di⸗ nes dicunt rioꝛib eſt ĩ miſſo mutatio ꝓpt᷑ diſtantiã miſſi uinarũ ꝑſonarũ eſt quedaʒ dr̃a attendenda. pontkin 9, a termino. Quia vero ĩ diuinis miſſus nu Quedã eni in ſua ſignificatõe impoꝛtãt ſolã unftitge⸗ lo loco abeſt.iõ nõ eſt ibi mutatio:ſed alicuiꝰ habitudinẽ ad pꝛincipiũ vt ꝓceſſio ⁊ exitus enniuf effectus de nouo pꝛoductio. hec Bonauen. Quedã vero cũ habitudine ad pꝛincipiũ de 4 nuntiͦcfi Sancta vero tho.i.ꝑte.q.xliij. eandẽ ſniam terminant ꝓceſſionis terminũ.Quoꝛũ que⸗= rme cõfirmãs vt aſſerit:ꝙ in rõne miſſionis duoe dam determinãt terminũ eternũ:ſicut genera gonn r impoꝛtant᷑.quoꝝ vnũ eſt habitudo miſſi ad tio ⁊ ſpiratio.nã generatio eſt ꝓceſſio diune lafti ſe cũ a q̊ mittit᷑. Aliud ẽ hitudo miſſi ad termi-⸗ ꝑſone in naturã diuinã. Et ſpiratio paſſiue ch nũ ad quẽ mittit᷑. Per h autẽ ꝙ aliqͥs mittii accepta impoꝛtat ꝓceſſionem amoꝛis ſubli in diegi oſtendit᷑ pceſſio quedã miſſi a mittẽtevel im ſtentis. Quedã vero cũ habitudine ad pꝛinæ imnqiut imperiũ:ſicut dñs mittit ſeruũ:vel ſᷣm ↄſilia cipiũ impoꝛtãt terminũ tempoꝛalẽ:ſicut mi⸗ igtieſ riũ: vt ſi ↄſiliariꝰdicat᷑ mittere regẽ ad bellã⸗ ſio et datio Mittit᷑ enim aliquid ad hoc vt 2“ n dũ. Vel ſm oꝛiginẽ vt ſi dicat᷑ flos mitti in aliquo ſitet datur ad hoc vt habeat᷑. Per⸗ l ab arboꝛe. O ſtedit᷑ etiã habitudo termini ad ſonã autẽ diuinã haberi ab aliqua creatua Niibiunn quẽ mittit᷑ vt aliq̊ mõ ibi eſſe incipiat.vel q vel eſſe nouo mõ exiſtendi in ea eſt quoddaz crann pꝛiꝰ ibi oino nõ erat q̊ mittit᷑ Vel qꝛ incipit tꝑale. Vñ miſſio et datio in diuinis diaonk iſnel ibi aliqᷓ mõ eſſe quo pꝛiꝰnõ erat. Diſſio di ¶tpaliter tm̃. G eneratio autẽ ſpiratio ſolũ lb ſnh nieine pſone ire p vimdn . RE er ee ee (bformnetg nine bſone ↄuenire pᷣt ̃ᷣm ꝙ impoꝛtat exvna eterno. Pꝛoceſſio aũt et exitus dicunt᷑ in di⸗ ua ꝑte ꝓceſſionẽ oꝛiginis a mittete Et ſ̃ᷣm ꝙ im nuinis eternaliter ⁊ tempoꝛaliter. Nã filiꝰ ab Murfn eterno peeſſit vt ſit deus:tpaliter aũtvt ſitbõ tirii Selt yfieDei ter anty quieti. Et hoc eſt qð dicit᷑ Act. ij.ca. Dũ co⸗ miſinfii ſm ꝓmiſſionẽ viſibilẽ:velvt ſit in hoĩe ſcõm plerent dies penthecoſtes.i. dies requietõis dundendlin miſſionẽ inniſibilen. Illud eni feſtũ erat ad req niẽ deputatu. J06 annnirn Pete die et hoꝛa miſſionis ſpus ſancti. dirit deus o Eſa. ca. x. Dup quẽ requielcet bonilgann⸗ DBecũda ↄſideratio de miſſione ſpũs ſan ſi puũs meus niſi ſuꝑ humile? quietuů. Scoo Ammgzi cuͤ: aaltatio ju anaauo tte mnicne fnir erat apli dilectõe vniti:q notat᷑ cũ ðꝛ. Ert cnſe aptis ponderare debemꝰ. H quinq̃ᷓ gen une oẽs pariter. Eior quidẽ eis coꝛ vnum et aĩa hnaponnirg Die poſt xpᷣi reſurrectionẽ my Ei uitu⸗ nit ena. Sicnbenl puũs hoĩs nõ viuificat mem iiginrich celebꝛatũ. Et hoc quidẽ ↄgrue factũ eſſe con bꝛa coꝛꝑis niſi vnita. Sic nec ſpũs ſanctus Etniecin ſtat. Cũ qꝛ in veteri teſtaméeto ſic fuerat figa mẽbꝛa ſi pũalia. ercio ert apli loco ſecreti: ntciin ratũ:dũ quinq̃ geſima die poſtq; moiſes edqdu de h̊ ſubdit᷑ in eodẽ loco.ſ.ĩ cenaculo. Quar uotigu xerat filios iſrt de egypto:deſcedit deꝰ i igne to erãt oꝛoni aſſidui.iõ ſubdit᷑ Erant Rneeſ ndüin in mõte ſynai. Sic? quinq̃ geſima die poſts ra ntes vnanimiter in oꝛõne:de illis cãtat ec⸗ nenmi Ai xps traxerat pr̃es de inferis:deſcẽdit ſpiritꝰ cleſia. Oꝛantib aplłis deũ veniſſe nu nciat. nr nſtir ſanctus in linguis igneis Tũ etiã vt q in u Quinto erãt humilitate pᷣditi ex eo ꝙ ſcribi tnſuenen bileo bñficia ls accipiebat data fuiſſe mul tur qꝛ erãt ſedẽtes.i.hũiles.Sexto erãt pace Dirniliii to copioſioꝛa in xp̃ᷣm credentibea ſpuſancto cõiuncti qꝛ erãt in hierlim q interpꝛetat᷑ viſ i narmi ali⸗ noſcant᷑. At eĩ colligit᷑ ex.xxv.ca.Leuit᷑. nu pacis.Septimo erãt ↄtemplatõe erecti: ꝑ H̊ tie pisſenn mero quinq̃ genario annoꝝ in iubileo debi⸗ ꝙ dicit᷑. qꝛ receperũt ſpiritũ ſanctũ ĩ ſuꝑioꝛi is ick iheſhi ta remittebant᷑. Ita ſpũs ſancti gr̃a ĩ apoſto cenaculo.Qualiter autẽ miſſio illa viſ ibilis loſpüsſcickt los deſcendẽtis penitẽtibo peccata et debita in aplos fuerit cõpleta declarat᷑ Act.ij.c. vvi Wwincndä remittunt᷑. Silr in illo iubileo ſerui dona? dicit. Factꝰ eſt repẽte de celo ſonꝰ tãqᷓ; adue⸗ icckſisir bant᷑ libertati. Ita nunc ſpũs ſanctꝰ liberata nientis ſpũs vehemẽtis ⁊ repleuit totã do⸗ msch lian ſernitute diaboli in ſpem gloꝛie filioꝛũ dei. mũ vbi erãt ſedẽtes. NHicolaus de lira.ſeden Wninken Aldhuc in illo iubileo recuperabant᷑ heredi⸗ WAMnin tates amiſſe. Sic ſpũs ſanct eſt pignus he Sediſtis in cadeſ barne multo tꝑe.i.manſi mEiY/N reditatis nr̃e. Veit etiã ſpũs ſanctꝰ in die dñi ſtis. Nã aplłi tũc erãt in oꝛõne q̃ nõ fit ſedẽdo mid, ca vt eſſet dies renouatõis qᷓ fuerat et creatio ſed magis flectẽdo genua vel ſtando. Inſuꝑ rurierui. nis. Dñica nãq; die creatꝰ eſt mundus. Ho Luc. vlti. xpᷣs dixerat eis. Sedete in ciuita⸗ igtitli ra adhuc qᷓ ſoũs ſanctꝰ in apłos deſcẽdit fu⸗ te.i.manete quſq; induamini virtute ex alto mri i it tercia:vt ptʒ ex auctoꝛitate eccleſt ieq cantat Et apparuerũt illis diſpartite lingue tanc; üfinne in hymno. Dũ hoꝛa cũctis tercia repẽte mũ ignis:ſeditq; ſup ſingulos coꝝ⁊ repleti ſunt nithuin dus intonat:oꝛantibo aplłis deũ veniſſe nũci oẽs ſpũ ſctõ Szp Pollz aliqᷣs rere an aptiañ ermrin at. Idipᷣm habet᷑ ex verbo petri Act.ij. c. Fu/⸗⸗ſtã diẽ acceperant ſpir im ſanctũ.Et rndent M it aũt iſta hoꝛa ↄuenies.Lũ qꝛ ſpũs ſanctus doctoꝛes ꝙ ſic ſʒ nõ ĩ tãta copia.Cũ eni fue⸗ ge ie eſt tercia in trinitate ꝑſona.tũ qꝛ pꝛimi parẽ⸗rũt vocati ad xpᷣi ſequelã ⁊ apoſtolatũ recepe atn tes dicunt᷑ in hoꝛa tercia ꝑdidiſſe gratiaʒ: vt rũt ſpiritũ ſanctũ ad ꝓpꝛiã iuſtificatiõʒ ⁊ eſo man n ponit᷑ in ↄpendio theologie li.i.vnñ cõueni⸗ nalẽ ꝑfectionẽ.QOñ aũt miſit eos ad pᷣdican⸗ enns fuit ꝙ eadẽ hoꝛa aplis redderet᷑. Cũ etiãẽ dum añ ſuã paſſionẽ tũc recepert ſpiritü ſan c vt inſinuet᷑ ꝙ in tercio tꝑe gr̃a dei copioſe in ctũ ad infirmoꝝ curationẽ:⁊ miraculoꝝ ope ginun d mundũ effuſa ẽ. Nã genꝰ humanũ ſub tripli rationẽ.Dedit nãq; poteſtatẽ illis curãdi lã S ci ſtatu decurrere ponit᷑ a doctoꝛibj. Pꝛimꝰ guoꝛes:eijciẽdi demones. Sicut ptʒ Mat. mnin legis nature ab adã vſq; ad moiſen. Secun x.ca. Sed qñ inſufflauit ⁊ dixit eis. Accipi⸗ nianii⸗ 4 dus fuit legis ſcripte:a moiſe vſq; ad xppᷣm. te ſpiritũ ſanctũ:tũc receperũt eũ ad peccato⸗ g ſnn Tercius legis gratię:a xpᷣo vſq; ad cõpletiũ rũ remiſſionẽ ⁊ ſacramentoꝝ miniſtrationẽ. ibinſtc numeꝝ electoꝝ.Rercia ↄſideratio de mii Et vt refert Auge. iiij.li.de trini. Yla tus il⸗ mna u ſione ſpũs ſctĩ ðꝛ qlitatis.Duplex eſt miſſio le coꝛpoꝛeꝰ ſubſtãtia ſpũs ſancti nõ fuit ſed Puinnn ſpũs ſancti: vna inuiſibilis qᷓ mittit᷑ ĩ mente demonſtratio ꝑ cõgruam ſigniſicationẽ nõ nmnifſann ad ſanctificandũ creaturã: ⁊ iſta miſſio fit ad tm̃ a patre ſed a filio ꝓcedere ſpiritũ ſanctũ. icnin inhabitationẽ creature rõalis. Alia miſſio Et ſpiritus ſanctꝰ? ibi nõ accipit᷑ ꝓut eſt ter Neſtl viſibilis ſicut aparuit ſuꝑ xpᷣm ĩ colübe ſpe cia in trinitate pſona:ſed pꝛo dono ſpiritus biugu cie:et ſuꝑ aplos in linguis igneis.Qui ſpiri ſancti: vt ſit ſenſus. Accipite ſpiritũ ſanctũ.i. linac i tũ ſanctuʒ inuiſibiliter hr̃e cupit opꝰ eſt vt ſe donũ ſy piritus ſancti pꝛout exponit Philip virnini cõfoꝛmet aplis in qbus ſeptẽ ↄditões deſcri pus de mõte calerio in euangelio Johänis iinnn Iſta vero die apłi receperũt ſpiritũ ſanctũ ad buntur fuiſſe. Pꝛima cõditio fuit qꝛ erãt aĩio tes. i. manẽtes eo mõ q̊ dicit᷑ in Deutro.ca.i. pabendã intelligentiã ſcripturarũ vt decla⸗ rabimꝰ ĩ ſequẽti myſterio.et noticiã oĩm lin⸗ guarũ ad audaciã et foꝛtitudinẽ:ad oim me⸗ * ritoꝛũ plenitudinẽ:ad pꝛedicationẽ euãgelij: ad tolerationẽ martyrij:ad ↄuerſionẽ popu loꝛũ ⁊ coꝛuſcatiõʒ miraculoꝝ. Ergo repleti ſunt nõ ſolũ plenitudie ſufficiẽtie ſed etiã ple uitudine redundantie. N¶ ¶V apki faciẽte ſpũ ſancto loquebant᷑ va⸗ rijs lin guis ⁊ acceperũt ſciam diuinaru reru atq; foꝛtes facti fuerũt vt nõ timerẽt cruciat neq; moꝛtẽ. ¶ LCapitulũ.iij. —— 1 ſctõ ðꝛ operatõnis. Inter cetera qpe ſtupẽda q ĩ aplis eſt oꝑatus:ſunt pᷣci pua et ſingulariſſima trid. Eemum fulr locunn⸗ H DSecundum illuſtratio. Zercium foꝛtificatio. Pzimu opus mirabile fuit locutio:nã ſta tim fecit illos loꝗͥ ideomata oĩm gentiũ q tñ antea nõ didicerãt.Et licʒ quidã dicere vo⸗ luerũt:q; apłi lingua ꝓpꝛia loquętes intellig bant᷑ ab audientiba ac ſi eoꝝ ideomata ꝓfer⸗ rent. Tũ verioꝛ ẽ ſnia illoꝝ tenẽt ꝙ ipᷣi apli varia linguarũ genera ꝑ ſpiritũ ſanctũ didi⸗ cerũt Un eccleſia de ipᷣis cantat.Linguis lo quunt᷑ oim turbe pauẽt gentiliũ: muſto ma⸗ dere deputãt quos ſpũs repleuerat.Et Acx. ij. c. ſcribit᷑. Ceperũt loqui varijs linguis ꝓ⸗ ut ſpũs ſanctus dabat eloqui illis.Eraãt aũt in hierl'm habitãtes iudei viri religioſi.i. in naſar regẽ aſſirioꝝ nõ redierũt in iudeã. Si militer captiuati ꝑ rege chaldeoꝝ nõ redier̃t oẽs:q;uis haberẽt licentiã redeundi ſed re⸗ manſerũt multi amoꝛe filioꝝ q̊s genuerant ibi et poſſeſſionũ q̃s acquiſierãt. Qulti ad⸗ huc captiuati ꝑ Anthiochũ regẽ grecoꝛũ et diuerſis gentib venditi remanſerũt. Nerü⸗ cm aliqͥ eoꝝ magis deuoti ꝓpter reuerentiã tẽ⸗ pli aliqñ in hierm maxime in ſolennitatibꝰ- magnis quarũ vna erat ſolẽnitas pentheco ſtes. Et dicit᷑ penthecoſtes a pentha qð eſt quinq; et coſte qð eſt decẽ. Quinquageſuma nãq; die a paſcha celeberrima erat apud iude os in memoꝛiã bñficij legis date q̃ fuit data in mõte ſynai qnquageſuma die vt ſuꝑius ta ctũ eſt:poſtq; filij iſrael egreſſi ſũt de egypto Erciũ myſteriũ ↄtemplandũ de ſpũ debit loqui:ↄuenit multitude ? mẽteↄfuſa eſt.i.ſtu pefacta:qm̃ audiebat vnuſquiſq; lin gua ſua illos loquẽtes:dicebãt aũt cũ admi: ratõe. Noõne ecce oẽs iſti qui loquunt᷑ galici ſunt: Et quõ nos audiuimus vnuſqͥſq; lin⸗ guam noſtrã in qua nati ſumꝰ. Parthi⁊ me diet helamite et qui habitant meſ. opotamiã iudeã et capadociã pontũ et aſitm:friglaʒ et par vpiigtearßzfi et ꝑtes libie qᷓ eſt circa cii nani. Et dicuntur hic ro⸗ mani aduene potius q; alij.tũ qꝛ a remotio⸗ renẽ et adułne ro ribus ptibus venerũt:tũ qꝛ mare tranſierãt. Judei qͥq; et pſeliti.i.ↄuerſi de gẽtilitate ad ĩudaiſmũ. Creteb et atabes audiuimus eos loquẽtes nr̃is linguis magnalia dei.Al aua· qͥbus cãtat eccleſia. Huſto madere deputi·4 dq̊s ſpũs repleuerat. ñ petrus veritatẽ reig ſcripturas declarauit. Et illa die appoſiie ſunt.i.baptiʒati ⁊ ad numerũ fideliũ ↄgregg te aie circiter tria milia. Gecundũ opꝰ mira * mittet pater in noĩe meo ille vos docebit oĩn et ſu ggeret vobis oia quecũq; dixero vobis. —— . Et. xvi.c.Cũ venerit üle ſpũs veritatis do⸗ cebit vos oẽm veritatẽ. Et Luẽc.xxi.c. Ego dabo vobis os er ſapĩam cui nõ poterũt õdi cere aduerſarijvr̃i. Res eſt ꝓfecto ſtupẽdaxp cultu diuino deuoti ſᷣm Nico. de lira.ex oi natione q̃ ſub celo eſt.qͥ cõuenerant in hieru ſalẽ rõne feſti. Nã iudei captiuati ꝑ Salma tã celeriter abſq; doctoꝛeſſpus ſcti ſola pñtia noticiã apłi pleniſſimã acceper̃t de oibus q a moiſe et pꝛophetis fuerãt cõſcripta. Hin Hiero.ad Paulinũ ait. Phariſei ſtupentinn· Doctrina dni et mirant᷑ in petro et Johanne quõ legẽ ſcit cũ litteraſ nõ didicerint.Quic quid eni alijs exercitatio et quotidiana in le ge dũi meditatio tribuere ſolet illis ſpiritus ſanctus ſuggerebat et erant iuxta qð ſcripbtrũ eſt docibiles deo. Quinimmo de ſecretis di uninis magis fuerũt illuminati q; phete ve⸗ teris teſtamenti: ⁊ in maioꝛi plenitudine qgag tiam ſpiritus ſancti receperũt:atq; donũ z-z phetandi excellentius habuerũt. aũt apo ſtoli ꝓphetie munere fuerunt pꝛediti.patet Actuũ.ij.ca.v.ca. vi.ca.xi.ca.xiij.ca.xxvij. ca. Tanta aũt fuit in illis vis doctrine ꝙtin * omnes gentes et nanones mundi ꝑ eos lux eritatis effulſit. Cerciuz opus mirabileqð Facta igit᷑ hac voce.ſ.ſpũs vehemẽtis ane biru ſanctus operat“ eſt in apoſtolis dici ii vel tonitrui q̃ ab alijs audita fuit.vel apo ſtoloꝝ ⁊ alioꝝ cũ eis exiſtentiũ deũ voce ma gna laudantiũ qii pꝛius timoꝛe ducti nõ au tur foꝛtificatio. qꝛ coꝛda eoꝝ adeo foꝛtiſica⸗ uit:vt nullo timoꝛe: nullo terroꝛe nullaq; cõᷣ minatione a xpᷣi pꝛedicatõne retardarentur. bile ꝗqo ſpug ſanctꝰ in aplis fuit oꝑatus illu ſtratio ðz. Hã intellectũ eoꝝ illuminauit.t de diuinis q̃ ad ſalutẽ ſunt neceſſaria nihii penitꝰ ignoꝛarẽt: hoc ꝓmilſerat eis xpᷣs ciu di xit Jo. xiiij.c. Paraclitꝰ aũt ſpũs ſanct/ quẽ? Poinſen Prego.alt. cos ornan ontiü Oun merat dicen Zliſerno⸗ ges incode ſoi. Etiuf oꝛnamenci Vabooſich ois nimseo diſpüs di is vatase ſunpuct Nöpſumar ſolaaſtth ſenn cuent Weni llo CQLhpicimus ceedebilitan Venüpob ſiadicat vn mori muit lguuct in Oagn lokaauennu/ Vsnugidraan Wrplsreinn nungorn Mmgsh⸗ licneliden hhsſtusthi Mozggäto⸗ Wenriscöſt⸗ wuseryigin Gucerorc ſurppoien Crvoercnud 66Scaapt llnirceſpi⸗ gtn. enm. imnpn Uribuguf ſes spe rtns ſuncb: einſpice Kamedeie henioefi engteri hte Jdeo in ſermone qui legit᷑ in officio aploꝝ. niſi ſpũs ſanctꝰ: Abi admirari plurimũ ſi⸗ anen Brego. ait. Scriptũ eſt. ſpiritus dñi oꝛauit mul et in fide ↄſolidari debemꝰ dũ ſupᷣdicta uike celos:oꝛnamẽta enĩ celoꝝ ſunt virtutes pᷣdi⸗ oia in ſexu fragili mulieꝝ inu eniri ↄſpicimꝰ REK cantiũ. Que vicz oꝛnamenta Haulus enu⸗ P vere ſtupenda virtſpũs ſcti ꝗqᷓ tot boies iunen merat dicens. Alij oat p ſpiritũ ſermo ſapie. ſup hoĩes elenauit. O gfa dei electis copio⸗ ſchec⸗ Alij ſermo ſciẽtie ſᷣm eundẽ ſpiritũ. Alij fi ſiſſime diſpẽſata q terrenos hoĩes celeſtes et Nie Nalrictem des in eodẽ ſpũ. Alij gratia ſanitatũ in vno fecit. O fons indeficiẽs bonitatꝭ dei ad quẽ ſpũ.Et infra. Quot ſunt bona pᷣdicantiũ tot cũcti moꝛtales cõfu gere ſecuri debẽt. qm̃ vt Anamẽta celoʒ. Hinc rurſum ſcriptum eſt. inqt Cypꝛianꝰ in epla ad Donatü. ꝛ:oflu⸗ Aerbo dñi celifirmati ſunt er ſpuͦ oꝛis eins ens largiter ſos nullis finibo pꝛemit necxł· ols virtus eoꝝ. Uerbũ eni oni eſt filiꝰ pris. lis cohercentib dauſtris intra certa metaz ſpacia refrenat. Manat iu giter: exuberat aft⸗ eIDH Sec eoſdé celos vicʒz ſanctos apłos vt tota uaſideginn ſimul trinitas oſtendat᷑ oꝑata repẽte de ſan⸗ fluenter:noſtrũ tantũ pectus ſitiat et pateat. es MNIn cti ſpũs diuinitate adiungit᷑. Et ſpũ oꝛis ei?ꝰ Quantü illuc filij capacis afferimꝰ tm̃ inde en oĩs virtus eoꝝ.Celoꝝ igit᷑ virtus de ſpiritu g undãtis haurimꝰ. wibgeniinn ſumpta eſt qꝛ mũdi huiꝰ poteſtatibo cõtrarie ci coꝛde igit᷑ poſtulemꝰ vt pijſſimus deꝰ ſpũ ne noô pſumerent niſi eos ſancti ſpũs foꝛtitudo ſancto ſuo repleat coꝛda nr̃a.Qui ſit benedi gratie inundãtis haurimꝰ.hec ille.S nwpli⸗ nanii „ ſolidaſſet Quales nãq; doctoꝛes ſancte eccle ctus in ſecula ſeculoꝝ. Amen. MUM 1 Audie poe D ſie anñ aduentũ huiꝰſpũs fuerint ſcimꝰ:⁊ poſt ermo vigeſimuſpꝛimꝰ de beatitudine Mi idtlüge aduentũ illius cuius foꝛtitudinis facti ſunt ſanctoꝝ in ̊ cõfutatur fatu itas hoĩm müdaæ Stncih · CTöoſpicimus. Certe ipᷣe paſtoꝛ eccleſie. Petꝰ noꝛũ qui nõ credũt aliqͥd de vita futura·· = Ste debilitatis quãteq; foꝛmidinis antead Waere ventü bui⸗ ſpũs fuerit ancilla oſtiaria redui C rces Vé Hraco n edn ſita dicat.vna eniĩ mulieris voce ꝑcuſſus: dũi pioſa eſt in celis. Uerba ſunt re Nirin moꝛi timuit vitam negauit. Et tũc Pettus aemptoꝛis nr̃i oꝛiginaliter mat-· MEE— NN „* ☚ „ üͤpii negauit in terma: cum latro confitebatur in thei. v. c. Tanta eſt quoꝛundã ſtulticia vt ar nwarkn cruce. Sed vir iſte tante ſoꝛmidinis qualis bitrentur nullaeſſe bona pter ea que in pñti isa ſäsvonans d . 2 . 6, . nih NCeen . „ %7 9 NEN.. erNCXG. N = mus et vidimꝰ nõ loqui. Et illi quidẽ ibant in pñ̃ti ſermone de beatitudine verba fecero. hunih gaudeẽtcs a cõſpectu cõſilij qm̃ digni habiti Bomla cuncti deſiderare debẽt que meri nontinn ſunt ꝓ noie ieſu ↄtumeliã pati.hec ille.Se⸗ ꝗto pᷣponenda eſt oibus que ab hoĩe pᷣcio ha⸗ alle cnrtus et gaudes ad cruc pperauit petr ita beri ſolet: de bac quilibet iuſtus atq; fidelis ntupn n et frater eius andreas.qꝛ ſpũs ſanct erat in aſſerit illud Sapie. ca. vij. ꝛepoſui illa re⸗ noNen eis. Sic et aplłi ceteri moꝛtẽ violentã letãter gnis et ſedibꝛ. et dinitias nibil eſſe dixi in cõ minnit in tulerũt. qꝛ ſpũs ſanct oẽm ab eis timoꝛẽ eie paratione illius:nec cõparaui illi lapidẽ pꝛe inigonmuni cerat. Nectm aplis hec foꝛtitudo ſupꝑnatu⸗ cioſum:qm̃ oẽ aurũ in cõparatione ulius ha miuNAE. raliter tributa ẽ. Quinimmo et ſanctis vt ſic rena eſt exigua:et tanq; lutũ exiſtimabit᷑ ar⸗ PriC dicã innumeris ↄfeſſoꝛib.virginibo.et mar gentũ in cõſpectu illius. Suꝑ ſalutẽ⁊ ſpẽem prtin tvyribus. Quiſna fecit tpaliũ bonoꝝ ↄtẽpto⸗ dilexi eã:et poſui ꝓ luce habere illã qm in⸗ dadia res eos qͥ xpᷣm nudũ nudi ſecuti ſunt niſi ſpi extinguibile eſt lumen illius: venerũt autem SNnit ritus ſanctꝰ? Quis habitare fecit in ſolitudi mihi oia bona pariter cũ illa. ¶t igit diſpo –☛ ne in ſpelücis amicos dei vigilates oꝛites. namus ea qꝗᷓ tractaturi ſumus oꝛdine debito eiete, et carnẽ dulciſſimiſ ieiunijs diſciplinis ⁊ ver beatitu diniſq; laudes mirificentiſſimas cõ⸗ Hberiba affligẽtes: niſi ſpoũs ſanct?? Quis de⸗ plectamur q copioſa merces a nr̃o ſaluatoe . ng ſenr niq; fecit RS aio itrepido tot illata toꝛ merito nuncupat᷑:de ipᷣa tria myſteria pꝛinci rnin mela ⁊ exqſitiſſima cruciatuũ genera ꝑpeti palia pꝛoponemus cõtemplangna. fienm H poſt aduentũ ſpũs exiſtat audiamꝰ. Fit ↄuẽ tus magiſtratuũ atq; ſenioꝝ:ceſis denuncia tur aplis ne in noĩe ieſu loqui debeãt. Petrꝰ magna auctoꝛitate rũdit. O bedire opoꝛtet deo magis qᷓ; hoibus.Et rurſum. Si in cõ ſpectu dni iuſtũ eſt vos potiꝰ audire qᷓ; deũ: iudicate:libens beatus Andreas ꝑſecutoꝛi⸗ bus ſuis rñdit. Tãto eni ero regi meo acce⸗ ptioꝛ quãto ꝓ eiꝰ noĩe fuero ꝑmanẽs in toꝛ⸗ mentis cõſtantioꝛ. Nõ eni poſſumꝰq̃ audiui vita a pijſſimo deo vſibo humanis cõcedun⸗ tur, Hil credunit:nil cogitant. Nihil deniq ſperant de futura celeſtis regni hereditate. Somnũ putãt immo fictionẽ ⁊ fabulã:quic — quid m omnẽ veritatẽ de ſanctoꝝ beatitu⸗ dine ꝓclamatur. Hi omnẽ diligentiã adhi⸗ bent:vt coꝛpoꝛeis ſenſibo in ſuis delectatio⸗ . . . ð bus voluptuoſis ſatiſfiat. Animã vero vir tutib honeſtiſq; moꝛibi inſtruere ⁊ negligũt et cõtemnunt. Pꝛopterea equũ eſſe cenſui ſi vpeatitudinẽ dirigãtcoꝛdis affectũ:illaq; bus totis conent᷑ adipiſci. Nam? de hoc ita Pꝛimum vtrum bomini cõueniat agere p⸗ Seild um vtrum finis humanevite ſit be atitudo. —— Tercium vtrum Rꝛimũ dicit᷑ beatitudinis deſideriũã. Secundũ beatitudinis ſubiectu. Zerxrciũ beatitudinis obiectũ. bonum quod cuncti deſi ¶ Lapitulũ pꝛimũ. Ov beatit derare debent. citur beatitudinis deſideriũ. in quo inducenda eſt cunctoꝝ mens vt ad viri pulcre loquiẽ Seneca ad Qucillũ.Ad ſum mum inquit bonũ et ꝓpoſitũ totius vite tue reſpice Illi enĩ cõſentire debet quicquid agi mus:ido peccamus quia de partibo vite oẽs deliberamus de tota vero nemo deliderat. Errant cõſilia noſtra qꝛ nõ habent quo diri Fannn. Ignoꝛanti quẽ poꝛtuʒ petat: nulluſ inus certus eſt. hec ille. Sed vt ꝑs iſta luci dioꝛ fiat opus eſt vt ad tria dubia reſpo deamus. derabile. . pꝛimũ dubium reſt ponget ſanct/ tho. pma ſcdᷣe.q.i.ꝙ actionũ que ab hoĩe agunt: hominis inquantũ eſt homo.differt aute ho mo abalijs rönalibus creaturiſ in hoc ꝙ eſt dũs ſuoꝝ actuũ qð fit per rationẽ et volun- tatẽ. Ille itaq; actiones ꝓpꝛie humane dicun tur ꝗᷓ ex voluntate deliberata ꝓcedunt, Alie vero non ꝓpꝛie humane ſunt ſicut dů mouet pedẽ: vel fricat barbã alijs intentus ⁊ ſimilia licet ſint hoĩs iſte actiones ſecũdenõ ſunt ꝓ pter finez ex abus homo nec mereri põt nec * voni. Eum itaq; finis ſit qui mouet agentẽ. et licet in executõe ſit poſterioꝛ tñ pꝛioꝛ eſt in intentione agentis et habet rationem cauſe. Vpterea ad hominẽ ſpectat vt agat ꝓpter finẽ. Ad ſecundũ dubiũ reſpondet Ricar. in. iiij. i. xlix. ꝙ vltimus finis humane vite eſt bea uiunttudovt ait Augꝰ.li.viij.de ciui.dei. Finis boni appellat᷑ quo quiſq; cũ ꝑuenerit beatus elt. Et idem li. xix. de ciui.dei. Illud eſt finis boni ꝓpter qð appetenda ſunt cetera:ipᷣm aũt — Pꝛimũ myſteriũ cõtemplandum di⸗ beata ſint. 4 . Vpter ſeipᷣm. Et xxij li de cini dei. Einie in? quit noſter eſt ꝑuenire ad illud regnũ cuaiuus nullus finis eſt. Et aplłs ad Roma. vi. DHa⸗ niam cũ beatitudo ſit in ipᷣo deo.et beautu⸗ tudo eſt finis bumaneviteetiam erit finis o mnium creaturarum. Nam vt inquit Dio⸗. niſius in li.de diuinis nominibj. Deus co⸗ uertit oĩa ad ſeipᷣm tanq; ad vltimũ finẽ. Ad qð dicit Tho. ma fᷣe.q.i.qꝙ ſicut colligit ex dictis Ariſto. ij. phy ſico⁊.et.v.metaphꝰſice Finis dicit᷑ dupliciter.ſ.vel eius terminus in quo id ẽ ipᷣa res in qua rõ boni inuenitur vel vſus ſiue adeptio uũlius rei. Sicut ſi di⸗ camus ꝙ; motus coꝛꝑis grauis finis eſt vel locus inferioꝛ vt res vel hoc qð eſt eſſe in lo⸗ co inferioꝛi vt vſus. Et finis auari eſt vel pe cu nia vt res. vel poſſeſſio pecunie vt yſus. Si ergo loq̃mur devltimo fine hoĩs q;dtum . ad ipᷣam rem q̃ eſt finis. Sic in vltimo fine hois oia creata cõueniunt:quia deus eſt vli mus finis hoĩs ⁊ oim aliarũ rerũ.Si gqũtlo uamur de vltimo fine hois q;tum ad coſe⸗ beatitudo ſit bonum deſi-⸗ cutionẽ finis. Sic in fine hoĩis nõ cõmuni⸗ ü᷑᷑᷑iit creature irrationales. Ha et homo ⁊ alie creature rõnales conſequnt᷑ vltimũ finẽ co⸗ gnoſcendo et amãdo deũ:qð nõ cõpetit alis creaturis q̃ adipiſcunt᷑ vltimũ finẽ inquantũ ꝑticipant aliquã ſimilitudinẽ dei m ꝙ ſunt vel viuũt vel etiã cognoſcunt ᷣ m inſtinctuʒ tionalẽ vt ſummũ bonũ intelligeret: intelli⸗ gendo amaret:amando poſſideret:et poſſidẽ do frueret᷑. Quare vt Auguſtin? docet inli. Non cadit in aliqᷓ rõne carentia vt Kerciũ dubiũ fuit vtrũ beatitaꝛ lxxxiij.q. . demereri. Sed pꝛime actiones ad finẽ ſunt do ſit bonũ deſiderabile Et poſſet qͥs argue dirigende. Inquit nãq; phs in. ij. phvſico. Finis eſt pꝛincipiũ in operabilib ab hoĩe.et in. ij. ethicoꝝ aſſerit. YFine omnes operant. Et iterũ in.ij.phyſicoꝝ. Hõ ſolum intelle⸗ ctus ſed natura agit ꝓpter finẽ.Et in.ij. mez—3 taphy. Qui infinitũ faciunt auferũt naturã reꝙ nõ.nam nullũ bonũ incognitũ eſt deſi⸗ derabile.hoc ptʒ. Quia bonũ appꝛehenſum eſt obiectũ appetitus vt inqᷣt Ariſto.in. üj. de aia. Ideo Augꝰ. li. x. de trini.c.i.ait. Firmiſ ſime nouimus amari niſi nota nõ poſſe. Sʒ beatitudo eſt bonũ incognitũ ergo nõ eſt bo num deſiderabile Ohiloſophi quidẽ multo ſubtiliter elaboꝛarut vt de beatitudie ac ſum mo bono cognitionẽ innenirent. Et vt La⸗ ctantius ſcribit in pncipio pꝛimi li. diuina. inſtitu. Neq; adepti ſunt qð volebant et ope ram ſimul atq; induſtriã ꝑdiderũt: hoc ideo dixit.qꝛ vt recitat Augꝰ.li.xix.de ciui. dei. Marcus varro notauit ducentas octuagin taocto falſas opiniones de beatitudine ds phi ſuo ingenio adinuenerũt. Augetiam ro vitã eterna. Sed hic oꝛit᷑ diff icultas. que nature: licet nõ ꝑ rationẽ vel intellectũ. IJdeo magiſter.i.di.ij.dicit. Yecit deus creaturã ra ſtit⸗ gine in eal qo cthicor tius li bonüͤn pusin nonnoe lanxen ſumn dolend coꝛpo? ſcietia fequo⸗ ſo. in Colon ſcli ſnpcit eiſed Woy Pors h⸗ hinur. nũ pooa bacun linioiimn/ ſahhent⸗ fmnre loor anaſ necin nsbisg gineſie⸗ cſthöͤat ll eg de uguei⸗ lglaſnia⸗ lheroseſe Gniſummme cenoꝛho nochic⸗ enesb oicon hräe⸗ tae w lepprs accigin bimno Oecn Zc . Knl unfͤ in. xi⸗ ſda poſuill 1mum t ſic eſt olbus nota. Quilibet enĩ ſcit aſeng dinẽ in voluptate coꝛ ꝑis:quoſdã ĩ volupta quid eſt bonũ et quid eſt ſuff icientiſſimũ. Et· l te aĩ: quoſdã in alijs reb; puta i dinitijs vel hoc mõ oẽs beatitudinẽ appetunt. Nam ſic ginie bonoꝛiba ꝛ hmoõuxt etiẽ ſcribit Ariſto. in. i. apetere beatitudinẽ nihil eſt aliuc q; apete⸗ nin ethicoꝝ. Dehis ad hoc ita loquit actan⸗ re vt volũtas ſatict q quilibet vnlt. Et poc nmeſ tius li.iij.diuinarũ inſti.Epicurus ſummũ eſt qð Boetius dixit in. iij. ð cõſolatõe. Oĩs Rn bonũ in voluptate animi eſſe cenſet. Anſtio nanq; moꝛtaliũ cura q; multipliciũ ſtudio⸗ munden pus in voluptate coꝛꝑis. Caliphon et Di⸗ rũ laboꝛ exercet:diuerſo qͥdẽ calle ꝓcedu: ad G nomochus cirenaici honeſtatẽ cũ voluptate vnũ tñ beatitudinis finẽ nitit᷑ peruenire.Et Li iunxerunt Diodoꝛus in pꝛiuatione doloꝛis ſumit᷑ h̊ vnꝰ finis ᷣm Beraldũ oddonis ſuꝑ gihiangt ſummũ bonum poſuit. Hieronymus in nõ pꝛimũ ethicoꝝ nõ ſm ſpeciem opinionis ſed da Ddolendo. Peripatetici aũt in bonis animi et vm ꝓpoꝛtionẽ. Nam ſicut leuia Pabent vnii Wanni coꝛpoꝛis et foꝛtune.Et illi ſummũ bonũ eſt finẽ m ſpeciem nature.ſ.locũ ſurſũ.Et gra⸗ uröden n ſciẽtia. Zenonis cũ natura cõgruenter viue nia habeãt aliũ finẽ ſ m ſpeciẽ nature.ſ.locũ linsm Sani⸗ re quoꝛũdam ſtoicoꝛum virtutem ſequi Ari deoꝛſum.tñ grauia et leuia habent vnũ finẽ smnsfine, ſto. in honeſtate ac virtute ſummũ bonum fſm ꝓpoꝛtionẽ nature.Eo qꝙ; e aber oes Ahoecckn collocauit.hec ille. Sʒ infra de Epicuro ita deoꝛſum ad grauia.ſicut loc ſurſũ ad leuia küninnn ſequit᷑. Epicuri diſciplina multo celebꝛioꝛ Ita ⁊ oẽs hoiĩes tẽdũt ad vnũ finẽ ſᷣm ꝓpoꝛti ſoeauennis ſemꝑ fuit q ceteroꝝ:no quia veri aliquid au / onẽ opinionis.eo ꝙ ita ſe habet pecunia ad ino irhian ferret:ſed quia multos ad populare nomen auarum in qua opinatur ſe fieri poſſe vnũ ſi⸗ Sicinnnnd voluptatis inuitat. NHemo enim nõ in vicia cut delectatõ libidinis ad luxurioſum.qui in rgnuast; ꝓnus eſt. ꝛoptereavt ad ſe multitudinẽ cõ ſua luxuria putat cõſtare beatitudinẽ. Qe8 Hmii Dn trahat appoſita ſingulis qbuſq; moꝛibus lo⸗ quippe appetunt quidquid etiã indebite a tpe Diaihinn. quitur. Deſidioſum vetat lr̃as diſcere.Aua tunt tanq;ᷓ cõſummatũ bonũ.Secũdo po uchöniin rũ populari largitione liberat. Ignauũ ꝓhibeatitudo accipi in ſuo eſſe ſpeciali inquatũ l bet accedene ad rempublicã: pigrũ exercere: ſcilicet conſiſtit nõ in bonispᷣſentis vite.ſed u'ninin timidũ militare. Cõſtat itaq; ex his q; erro⸗ in clara dei viſ ione et ꝑfecta eius diiectõne et inichi nea fuerit philoſophoꝝ mens circa beatitu⸗ gaud io qð habet᷑ de dei bonitate pñti ꝑ cla⸗ riinnmi oοα⁰αdine agnoſcengz Deg pᷣ⸗ter illos aghuc cõo⸗ ram eius viſionẽ et perfectam dilectionẽ. Et nuitirt firmare poſſum ꝙ beatitudo nõ eſt cogno⸗ hoc modo beatitudo non fuit nota philoſo wimintkg ſcibilis ꝑ verba pauli qui pꝛimead Coꝛint. phis quã tñ poſtq; xpᷣus dei filius venit in Neniuäri ca.ij. ait. Oculus nõ vidit et auris nõ audi⸗ mundũ oẽs qui volunt agnoſcere de ſidera⸗ Fnidopnt uit nec in coꝛ hoĩs aſcendit q pꝛeparauit de re et acquirere valẽt. Jpe quide qͥ lux ſuit et r us his qui diligũt illũ.Sed iſta de beatitu-⸗ ſplendoꝛ oĩs veritatis viã nobis ſummi bo⸗ iurtfi, dine ſic Paulus locutꝰ eſt. Ergo tale bonũ ni oſtẽdit. Ipᷣe clamauit Mat. iiij. dicẽſ. Pe n eſt qdᷣ a nobis ꝑcipi minime pt et ex ꝓſequen nitentiã agite aꝓpꝛopinquabit regnũ ceioꝛũ. unit ti neq; deſiderari. At in cõtrariũ eſt ſenteétia Et.v.c. Merces veſtra copioſa eſt in celis. gläimwibecn in. xiij. de tri. allerit quoſd iſſe beatit Auguſtini q li. x.de ciui.deĩ.c.i.ait. Omniũ certa ſnĩa eſt qui rõne quoquo modovti pñt . „ Et. vi.c. Nolite theſauriʒare vobis theſau⸗ ros in terra:theſauriʒatevobis theſauros in beatos eſſe oẽs hoĩes velle. Et in. xiij. de tri. Ag apetendũ beatitudinẽ natura cõpellit n cui ſumme bonus et immutabiliter beatus celo. Et Jo. xvij. ca. Hec eſt vita eterna vt co gnoſcant.iſ.facie ad faciẽ te veruʒ deũ:et qu? miſiſti ieſum xpᷣm filiũ tuũ.Et cõpletis hu- D creatoꝛ hoc indidit. Et de hoc Ariſto. in pii mane redemptõnis myſterijs quadrageſima Nnnittſ mo ethicoꝝ ſic ſcripſit.bene enuncianerunt die poſtq; ſurrexit a moꝛtuis videntibo diſci hiiuſin 6 dicentes bonũ eſſe q oẽs appetunt. Et in.iij pulis eleuatus eſt et aſcẽdit ad celos. IJccir⸗ mi nli⸗ thopicoꝝ. Maxime bonũ omnes maxime co Lactantiꝰ li.vij.diuinarũ inſtitu. ait. Da igniquci, appetüt. Pꝛo amouenda igit᷑ omni ambigui ter enĩ veſter ac dñs qͥ cõdiditfirmauitq; ce⸗ Nmenintſe, tate notandũ ex dictis Ricardi in.iiij. diſt. lum qui libꝛatã magnitudine ſua terrã valla Gninn bi, lxxxix.Et tho.pma ſᷣe.q.v.qꝙ beatitudo põt nuit montib:mare circundedit amnibuſq; di⸗ onnn accipi triplictter. EKinxit. et quicqd eſt in boc mundo mirabile nct , Nuimo in ſuo eſſe generali. cõflanit ac ꝑfecit ex nihilo. ꝑſpectis erroꝛibb iilonehn Secundo in ſuo eſſe ſpeciali. hoĩm: ducẽ miſit qͥ nobis viã iuſticie pande⸗ licr , ercio in ſuo elſſe ſpecialiſſimo. rei. Huc ſequamur oẽs:hunc audiam:huic R Hꝛuno pᷣt beatitudo accipi in ſuo eſſe ge- deuotiſſime pareamus.qm̃ ſolus vt ait Lu⸗ v a erali inq; tũ eſt bonũ quoddã, ſufficientiſli⸗ cretius veridicis bominũ purgauit pectoꝛa dictis et finẽ ſtatuit toꝛpedinis atq; timoꝛis oſtenditq; bonũ ſummũ quo tendimus oẽs quid foꝛet: atq; viã monſtrauit limite paruo que poſſemus ad id recto contendere curſu. Hec tm oſtedit ſed enã pᷣceſſit:neqs difficul iatis gratia iter virtutis hoꝛ reret. Dec ille. Tercio pᷣt accipi beatitudo in ſuo eſſe ſpecia iſſimo put. ſ. eſt actualiter in beatis cuiꝰ ma nulla ſenſibilis experiẽtia quarumcũq; dele ctationũ pñtis vite minimã ꝑtẽ illius dulce dinis pᷣt deſignare.Et oculus non vidit nec auriſ audiuit:neq; humanũ coꝛ excogitauit vnq; q; ingens ſit illa ſuꝑna felicitas. Hinc Bꝛego. in omelłinqt. Si cõſideremꝰ fratres chariſſimi q̃ et quãta ſunt que nobis ꝓmit⸗ tun᷑ in celis vileſcũt animo oĩa q̃ habent᷑ in terris. Terrena nãq; ſubſtãtia ſuꝑne felicita ti cõparata:pondus eſt nõ ſubſidiũ. Tꝑalis vita eterne vite cõparata: moꝛs eſt potiꝰ di⸗ cenda q; vita. Hinc in tranſitu beati Hiero⸗ nimi ſcribit hec verba Augꝰ.ad Cirillũ eo die et hoꝛa qua Hieronimus ſanctiſſimꝰ ex hac luce migrauit.dũ Iponie in cellula mea quieſcẽs de gloꝛia beatoꝝ co gitarẽvellẽq; de illa tractatũ bꝛeuẽ cõponere ohulſ us pᷣcib⸗· noſtri ſeueri quondã venerabili gillariq; ſu ſceptiſ:volui epiſtolã ſcribere ſan ctiſſimo hieronimo deſtinandã:vt qd ipᷣe in re tã diff icili ſentiret:rũderet.Cũq; iam ſcri⸗ bens ſalutatõis exoꝛdiũ hieronimo pᷣſenta⸗ rẽ: ineffabile ſubito lumẽ:cũ inaudita odoꝝ fragrantia cellulã in ꝗᷓ ſtabã intrauit:hoꝛa iã cõpletoꝛij.Ad quã viſionẽ ꝓpter rei tã admi⸗ rabilis nouitatẽ perterritus eſſe cepi. Cũq; quidnã id eſſet attentiꝰ co gitarẽ de luce vox inſonuit dicens. Auguſtine auguſtine quid queris: putaſne bꝛeui immittere vaſculo ma re totũ. Hodico includere pugillo terrarũ oꝛbẽ. Celũ firmare ne ſuos exerceat motus. Infinite rei qͥs inerit finis. immẽſa q̃ menſu ra metieris: Potius totũ mare in artiſſimo auderet᷑ vaſculo:potius oꝛbẽ terrarũ puus teneret pugillłꝰ:potiuſa motu ↄtinuo celũ de ſiſteret:q; gaudioꝝ ⁊ gloꝛie bus beatoꝝ aĩe ſine fine potiunt᷑ minimã ꝑticulam intellige res:niſi vt ego experietia docearxis: diſcurre ad hoc bꝛeue tꝑis ſpaciũ ⁊ talia ſata ge oꝑa ex ercere vt poſtmodũ ibi q̃ hic aliqualit intel⸗ ligere cupis in eternũ habeas. Interroganti vero mihi quiſnã eſſet qͥ talia tã grauiſſime loqueret᷑. Rndit benigne:hieronimi illiꝰ pᷣ⸗ ſbyteri cui epiſtolã ſcribere cepiſti ſum aĩia ꝗᷓ in hac hoꝛa in bechleem carniſ onere depoſi gnitudinẽ explicare nequaq; poſſumꝰ quia ot quondã vener 8 Martini epᷣi turonenſis diſcipuli:charta calamo pu⸗-⸗ to iocunda et gloꝛioſa Pgo ac regna celoꝛi. “ poſt qᷓ alia multa qᷓ mecu cõtulit a meis oorr lis lux diſparuit. Quãto igit᷑ minꝰ beatitu⸗ dinis ſuꝑne ſublimitas pᷣt ↄpꝛehẽdi tãto ar· dentius eſt a nobis exoptanda. . N elicet et in volütate. (¶Xapituli. i cundũ myſter iũ ↄtemplandũ ðꝛ beaz abſoluenda. Cerciũ vt rũ ſit pꝛincipaliꝰ in actu volũta B intellectus. M Id pꝛimũ dubiũ rñdet Ricar.in.iii xlix. qꝙ beatitudo eſt actꝰ aĩe tm. Nã beatitu — do eſt nobiliſſimũ qð in hoiĩe poſſit eẽ: necin creaturis infra holes ↄuenire pᷣt. O poꝛtet cõſiſtat in actuꝓpꝛio hoĩ:nõ qcũq; ſʒ nobi liſſimo. Actꝰ aũt hoĩs ꝓpꝛius nõ eſt niſi ile q eſt boĩs p illã foꝛmã ꝗᷓ hõ eſt:hoc eſt aũt aia intellectiua. Nobiliſſimꝰ ́ actus hoĩs ẽ ile qͥ ſibi ↄuenit ſᷣm aĩam intellectiuã:ſiue ſit co gnitio ſiue dilectio.Ex q̊ damnat᷑ opinio il loꝛũ qͥ dixerũt aiam ſine coꝛꝑe beatã eſſe nõ „ do de beatitudine pꝑfecta q̃ in dei viſione cõ⸗ tinet:diuina aũt eſſentia ꝑ fantaſmata videri nõ põt. VUñ cũ viſione diuine eſſentie ꝑfecla hois beatitudo ↄſiſtat:nõ depẽdet beatitudo boiĩs a coꝛꝑe q̃re et im coꝛpꝰ ad pfectõʒ bea titudinis nõ requirit᷑. Sciendũ tñ ꝙ ad ꝑfe ctionẽ alicuius rei dupirñ aliqͥd ꝑtinet. Ino „ mõò ad ↄſtituendã eſſentiã rei.ſic aia requitit ad ꝑfectionẽ hoĩs.Alio mõ requirit᷑ ad pꝑfez-⸗ ccionẽ rei id qð ꝑtinet ad bũ eſſe e:ſicut pul critudo coꝛpꝑis ⁊ velocitas ingenij ꝑtinet ad ptfectõʒ hoĩs. Quãuis coꝛpꝰ pmo mõadꝑę ſectionẽ beatitudis hũane nõ ꝑtineat ptinet tñ ſcdᷣo mõ. Quare q;to aia pfectioꝛ erit ĩ ſua natura:ꝑfectiꝰ hẽbit ſuã ꝓpꝛiã operatõʒ in q ↄſiſtit felicitas:h vᷣo erit cũ ſuo coꝛꝑi ipᷣa btã reuniet᷑. Pꝛopter illã autvnionẽ nõ erũt boi neceſſaria exterioꝛa iſta bona:qꝛ coꝛpꝰ ex co⸗ iunctõe ſui ad niam erit gloꝛioſum ac ĩpaſſi⸗ bile. Nã vt ſcribit dũs Bonauen. in ſuo.iij. di. xxviij. Lõtingit aliqͥd eſſe beatũ triplłr.ſ. eſſentiã? ꝑ pꝛimã inflnentiã:⁊ ꝑ quandã re dundantiã. Beatũ ꝑ eſſentiã ẽ ſols de?. Bea tãꝑ pꝛimã influentiã eſt ſolus rõnalis ſpus. hearã deniq; ꝑ quandã redundantiã Ecoꝛpꝰ buanũ ĩ qð gaudiũ glie redudat ex ↄiuncloe X beatitudo cõſiſtit in aĩa:in intellectuvi titudinis ſubiectũ:in qͥ tria dubia ſunt PRuimũ vtrü beatitudo ſit actꝰ nieiem. Scõm vtrũ ſit actus intellect? ⁊ volũtalis. poſſe. Hã vt inqᷣt tho. pma ße. q. iiij. loquen⸗ ſiſtit: ſine coꝛpe aĩa ht eẽ beata. qm intellect ad ſui operationẽ nõ indiget coꝛꝑe niſipter fantaſma ta in qbus intelligibilẽ veritatẽ cöo⸗ ſiagi⸗ ſtadim deiimag iicionbil mrioꝛib⸗ diuitie rooine⸗ bio fent tllgala coepolud lligitddk ſciennuq hois nigan nthitveri fütatsſi.S ſcwdinis Gning Picarling gclupolün Aſentinbe u nione inchoitrn ſioginn Giicroönati Locnüberi aide uiriobie Negſummi ed wincih obieciiye bonie Pamn viſio⸗ Pterpltinĩ erimegiatee dopimnediae deoinät nrin ſicdſcre simalie nwone Ricmr ne. ic⸗ cöcomnit guſtili. ſummm Etiili ſumman (esettbe yiſion⸗ Mdtliineggn Mnd nanid nimud 4 „ Welartnis 4 . — Kerii 9 —,μ⸗ iem Nin boieoſircen mrit Ooon „ 0 „ „ nins noctniii ckhocckmn 4 a⸗S zwns deii Mcünäſent „ 27 NjnN ie! Apeni nuinufin e o W ugn lori 1*: „ n N „Le ſenk ichec ſon npnutt, ℳ. G, . , dgn n „ 6 4 1 Nnintliie Gben, nrgag , miad AAD, vwN ſui ad aiam beatã. Etlicet coꝛpꝰ bumanũ nõ * ſit ad imaginẽ dei ꝑ ſe:tñ vnuũ eſt aĩe q̃ ẽ ad dei ima ginẽ:et rõne illiꝰ eſt beatitudis ↄpar ticipabile. Di v̈ aliqs inſtaret g dicta de ex terioꝛiba bonis qꝛ videt᷑ õriũ Hã cib pstus Diuitie ⁊ regnũ exterioꝛa bona ſunt et hec p⸗ mittunt᷑ beatis. Uñ Luce.xxij.xpᷣus dixit. Edatis ⁊ bibatis ſuꝑ menſam meã in regno meo.Et mat. vi. Theſauriʒate vobis theſau ros in celo.et mat.xxv. Poſſidete paratũ vo bis regnũ:ů et iſta ad beatitudinẽ exigunt. Rũdet tho.ꝙ oia iſta metaphoꝛice ſunt in⸗ * telligeda:m ꝗ in ſcripturis ſolent ſ pũalia ꝑ coꝛꝑalia deſignari. Sicut ꝑ cibũ ⁊ potũ in⸗ telligit᷑ delectatio beatitudis:ꝑ diuitias ſuf⸗ ſicientia q̃ ſufficit hoĩ deꝰ:ꝑ regnũ exaltatio boĩs vſq; ad ↄiunctõʒ cũ deo. Scom dubi⸗ um fuit vtrũ btĩtudo ſit actus intellectꝰ ⁊ vo lũtatis ſilł.Et licʒ quidã teneãt ꝙ eſſentia bea titudinis vite hũane ĩ ſoliꝰ intellectꝰ actu cõ ſiſtat ita ꝙ nullo mõ in actu voluntatis.Liᷣ Ricar.i.ilij.vbi.S.dicit.q; btĩtudo ↄſiſtit in actu volũtatis ⁊ intellectꝰ ſił. Cuis rõ eſt:qꝛ eſſentia beatitudinis vite hũane ↄſiſtit in ꝑfe cta vnione aĩe rõnalis cũ deo. Hec aũt vnio includit vnionẽ aĩe cũ deo ſᷣm oẽm ſui potẽ⸗ tiã ꝑ quã vnibilis eſt cũ eo ĩmediate. Potẽtia aũt aĩe rönalis nõ tm̃ eſt intellectꝰ ſʒ volũtas ctr ꝑ quãlibet illaꝝ vnibilis eſt cũ deo ĩmedia te. Diẽ enĩ deꝰ ſub rõe q̃ ſummũ verũ:eſt im mediatũ obiectũ intellectꝰ beatoꝝ:ita ſub rõ ne qͥ ſummũ bonũ eſt ĩmediatũ obiectũ volũ tatis eoꝝ. Quãuis enĩ ipᷣo ĩmediate nõ frue⸗ rent᷑ niſi ipᷣm ĩmediate viderẽt:tñ immediatũ obiectũ volũtad eoꝝ nõ eſt ipᷣa viſio ſũmibo ni:ſʒ ipᷣm ſũmũ bonũ. Nõ enĩ volũt ummũ bonũ /ꝓpr illã viſionẽ ſiẽ̃ ꝓpter finẽ:ſed volũt —— ipᷣam viſionẽ ꝓpter ipᷣm ſummũ bonũ ſiẽ p⸗ pter vlcimũ finẽ. JIpm ò ſummũ bonũ pmo et ĩmediate eſt ab ipᷣis volitũ:& eſt volũtatis ecoꝝ ĩmediatũ obiectũ. Ergo pfecta vnio aĩe cñ deo in qᷓ biitudo ↄſiſtitẽ ꝑ intellectũ ⁊ vo luntatẽ Itaq; ĩ actuvtriuſqʒ ſimul ↄſiſtit.Et ſi obijceret᷑ ꝙ auctoꝛitates ↄtrariũ nolentib⸗ eas intelligere otrariũ ſonarevident᷑ puta in viſione dicũt beatitudinẽ ↄſiſtere. Rñdet Ricar.ꝙ ſemꝑ includũt ↄcomitantẽ dilectio nẽ. Nã cõſummata dei dilectio inſeꝑabiliter cõcomitat᷑ clarꝗ eius viſionẽ. Pꝛopterea Au guſti. li. i. de tri. ca. penultimo dicit. & viſio eſt ſummũ pᷣmiũ et ipᷣa eſt actus intellectus. Etĩ.i.li.de doctrina xpᷣiana idẽ dicit. Hecẽ ſumma merces vt ꝑfruamur deo:ſũma me ces eſt beatitudo et fruitio eſt actꝰ voluntatꝭ: ᷓ viſionẽ cõcomitat᷑. ¶ Tercium dubiü erat yvtrũ beatitudo pꝛincipaliꝰcõſiſtat in actuvo luntatis q intellectꝰ.Et rñdet Ricar. ſic. Pꝛimo qꝛ ſicut inter habitꝰ vie charitas eſt donũ pꝛincipaliꝰ ſᷣm Aug'. xv. de trini. ca. xviij. Ita inter habitꝰ patrie charitas patrie eſt donũ pꝛincipalius. Sed in patria nobili oꝛ habitus hʒ nobilioꝛẽ actũ. Ergo deũ pre⸗ cte diligere qui eſt actus charitatis patrie eſt actus nobiliſſimꝰ aĩe.cũ ergo in nobiliſſimo actu pꝛincipaliſſime cõſiſtat beatitudo:et di ligere ſit actus voluũtatis:pꝛincipaliꝰ cõſiſtit in actu volũtatis qᷓ; intellect. Secũdo ꝓba tur ꝙ beatitudo pꝛincipaliꝰ conſiſtit in actu volũtatis q intellectꝰ exeo ꝙ volũtas ẽ no. bilioꝛ potẽtia qᷓ ſit intellectus. H Bernar. in li.de libero arbitrio dicit rõem eſſe quodã mõ pediſſequã volũtatis. Et Anſel.in li. de cõceptu virginali.d ñium totiꝰ regni anime attribuit᷑ volũtati. Et Ariſto.in.vij. politice ca.v.potẽtia qua eligimꝰ pncipalioꝛ eſt. Ad huc id ꝓbat᷑ qꝛ volũtas in ſuo actu cogi nõ pᷣt nec crca ea q ſunt ad finẽ neceſſitari. In⸗ tellectus aũt cogi p̃t et circa ea q̃ ſunt ad finẽ neceſſitari. Inſuꝑ magis põt tranſfoꝛmare alam volũtas qᷓ; intellectus et ſuũ obiectum reſpicit ſub rõne nobilioꝛi. Bonũ enĩ eſtob⸗ iectũ volũtatis. Ens obiectũ intellectus. Rõ añt boni eſt ꝑfectioꝛ qᷓ; ſit rõ entis. Tercio batur qꝛ deus eſt vltimus finis maxime ſub rõne qua bonũ:qð ptz qꝛ ex hoc ꝙ creature oꝛdinant᷑ in ipᷣm vt in finẽ maxime eſt in eis ratio bonitatisiſicut ꝑ hoc ꝙ ipᷣm reſpiciũt vt exemplar:maxime eſt in eis ratio veritatt. Sed deus ſub rõne qua ſummũ bonum eſt voluntatis obiectũ ſub ratione qua ſummũ ens vel verũ eſt intellectus obiectũ. ergo vo luntas magis reſpicit deũ ſub rõne finis q; intellectus. Sed deus ſub rõne qua vltimꝰ finis eſt beatificans.̊ ſub rõne qua eſt beati tudinis obiectũ:pꝛincipaliꝰ tendit voluntas in ipᷣm q; intellectus. Et ſic ↄſiſtit beatitudo pꝛincipaliꝰ in actu volũtatis qᷓ; intellectus. beatudo nõ poteſt eſſe in bonis pᷣſen⸗ is vie. apitulũ. iij. Erciũ myſteriũ cõtemplandũ dicit᷑ bea titudinis obiectũ:in quo tria ſunt du⸗ bia abſoluenda. MMBUñ NReꝛim virũ beatitudo ſit quid creatũ. Becundũu vtru beatitudo poſſitamitti. reiũ vtru biitudo poſſiti hacvita haberi. Ad pꝛimũ dubiũ rũdet Ricar. vbi. S. E tho. pma fe.q.iij. beatitudo vite humane dupliciter pᷣt accipi. Ano mõ ꝓ illo bono in quo pfecte et plenarie requieſcit hũana vita. Alio mõ ꝓ ꝑfecta quiete humane vite in ü⸗ lo bono que cõſi iſtit in ꝑfeeta hoĩs ↄiunctõe cñ illo bono. Pꝛimo mõ beatitudo accipit pꝛo beatitudinis obiecto.et ſic beatitudo eſt quid increatũ.ſ.ipᷣe deus. Beatitudo autẽſe cundo mõ accepta eſt aliqᷣd exiſtẽs in beato tãq;ᷓ eius vltimata et plenaria ꝑfectio: et ſic ẽ aliqͥd creatũ. Cum enĩ beatitudo cõſiſtat in viſione dei:videre deũ eſt actus creature vi⸗ dentis. ¶ S pliciter cõſiderari. Lercio ali reſtrictc. AEPꝛimo pᷣt beatitudo cõſiderari in ſua im⸗ perfectõe. ꝓut.ſ.beatitudo eſt illa imꝑfecta q̃ᷓ litas q̃ in hac vita haberi pᷣt ſiue ſit felicitas cõtemplatiua ſiue ſit actiua:hec quidẽ amit⸗ ti p̃t licet nõ de facili:ſicut ptz in felicitate cõ⸗ templatiua q̃ amittit᷑ vel per obliuionẽ.puta cum coꝛrumpit᷑ ſcia ex aliqua egritudine vel etiã ꝑ aliquas occupatões.qbus totaliter ab ſtrabit᷑ aliqͥs a ↄtemplatione. Patet etiã idẽ in felicitate actiua: volũtas enĩ hoĩs trãſmu tari pᷣt vt in viciũ d egeneret a virtute. Ideo phs dicit in. i. ethicoꝝ aliquos eſſe in hac vi ia beatos nõ ſimpliciter: ſed ſicut hoĩes quo rum natura mutationi ſubiecta eſt. Secun⸗ do pᷣt beatitudo cõſiderari in ſua generali ra tione:et ſic beatitudo nõ pᷣt amitti.Cũ enĩ ſit pfectũ bonũ et ſufficiẽs opoꝛtet q; deſideriũ hoĩs quietet:et oẽ malũ excludat. Naturali⸗ ter auũt homo deſiderat retinere bonũ qð ha⸗ bet et ꝙ eius retinendi ſecuritateʒ obtineat. Alioquin neceſſe eſt ꝙ vel timoꝛe amittendi vel doloꝛe de certitudine amiſſionis affligat᷑ ERꝛimo in ſua imperfectione. Secundo in ſua generali rone. in ſua ſpeci ecundũ dubiũ fuitvtrũ beatitu go poſſit amitti. Et ad hoc dicimus ex ſnia ſancti tho. pᷣma ſe.q.v.q; beatitudo põt tri-⸗ „ Requiritw᷑ ergo ad verã beatitudinẽ ꝙ homo certã opinionẽ habeat bonũ qð habet nüqᷓ; ſe amiſſurũ:que quidẽ opinio ſi vera ſit: cõſe quens eſt ꝙ beatitudinẽ nunq; amittet. Si aũt falſa ſit:hoc ipᷣm ẽ quoddã malũ.ſ.falſaʒ opinionẽ bre. Nã falſum eſt malũ intellectꝰ ſicut verũ eſt bonũ ipᷣius.vt ðꝛ in.vi.ethico. PNõ er go iã erit vere beatꝰ ſi aliqðᷣ malũ ei in eſt. Lercio pᷣt beatitudo ↄ ſiderari in ſua ſpe ciali re ſtrictõe inq;tũ.ſ.pfecta beatitudo cõſi ſtit in viſione diuine eſſentie. Et ſic beatitu⸗ do nullo mõ põt amitti neq; ex ꝑte videntis nec ex ꝑte dei.neq;ʒ etiã ex ꝑte alicuius alteriꝰ agentis. Hõ ex ꝑte videntis.qꝛ impoſſibile eſt ꝙ aliqs vidẽs diuinã eſſentiã velit eã nõ videre. Rõ eſt:qm̃ omne bonũ habitũ q̊ qͥs carere vult:aut eſt inſufficiẽs ⁊ q̃rit᷑ aliqͥd ſuf ficiẽs loco eius:aut habet aliqð incõmodũ annexũ ꝓpter quod in faſtidiũ venit. Uiſio aüt diuine eſſentie replet aiam oibus bonis: et nõ bzelias incõmodũ adiunctuʒ. Quare ꝓpꝛia volũtate nõ pᷣt beat beatitudinẽ deſer re. Silłr beatus nõ pᷣt beatitudinẽ ꝑdere deo ſubtrahẽte:qꝛ cũ ſubtractio beatitudinis ſit quedã pena nõ pᷣt talis pena a deo iuſto iudi ce ꝓuenire niſi ꝓ aliqua culpa q̃ cadere non p̃t in eũ q; dei eſſentiã videt:cũ ad hãc viſionẽ de neceſſitate ſequatur rectitudo volũtatis. HNõ pt etiã beatitudo amitti ex ꝑte alicuius alterius agẽtis.qꝛ mens deo cõiuncta ſuper oĩa alia eleuat᷑.et ſic ab hmõi ↄiunctiõe nul⸗ lum aliud agens pᷣt ipam excludere.Eſter⸗:⸗ go beatitudo ꝑfectio cõſummata q̃ oẽm defe ctũ excludit a beato. Et ideo abſq; mutabili tate adducat eã habẽti: faciente hoc virtute diu ina q̃ hoĩeʒ ſubleuat in ꝑticipationẽ eter nitatis tranſcendẽtis oẽ m mutationẽ. Jccir co male dixit Oꝛigenes ſequẽs quoꝛundam atonicoꝝ erroꝛẽ ꝙ; Zolt riin beatitudinz J rciũ dubiũ fuit vtru beatitudo poſſit haberi in hac vita. Etaddß reſpondemꝰ ꝙ nõ:loquẽdo de lege cõi.⁊ boc ꝓpterea qꝛ dñs noſter ieſus xpᷣs fuit viatoꝛ; +.uG cõpꝛehenſoꝛ. Quare vero in hac vita qͥs bea tus eſſe non pᷣt aſſignari poſſunt tres rõònes Pꝛecihne. Pꝛima dicit i omo pt fieri miſer. k inſatiabilitatis. ecunda penalitatis. ercia moꝛtalitatis. dñs B onauen. di. v. iiij. libꝛi. Beatitudo eſt finis ſatiãs appetitũ. Sʒ bona pñtis vite nõ ſatiãt a ppetitũ:nõ diuitie:nõ delitie:nõ hono res:nõ fama: nõ gloꝛia: nõ quecũq; deſidera bilia ⁊ delectabilia excogitari pñt:vt docet ex perientia. Ergo nec in hmõi bonis beatus qͥs reputari dʒ. Cho. v̈o. i. ꝑte. q.ij. dicit. Im poſſibile ẽ beatitudinẽ hoĩs eẽ in aliqᷓ bono creato. qꝛ beatitudo eſt bonũ ꝑfectũ qd totali ter aner appetitũ: alioqᷣn nõ eſſetvltimꝰ ſi⸗ nis ſi adhuc reſtaret aliqͥd appetendũ. O bie⸗ —— ctũ aũt volũtatis ẽ vniuerſale bonũ ſicut ob⸗ iectũ intellectus eſt vniuerſale verũ. Ex quo s ꝙ nihil põt quietare voluntatẽ hoĩs niſi onumvniuerſale:qð nõ inuenit᷑ in aliquo creato ſed ſolum in deo. qꝛ oĩs creatura ha⸗ het bonitatẽ ꝑticipatã. VUñ ſoldeus volũta tẽ hoĩs implere pᷣt. Ideo dauid in pᷣs.dixit. Satiaboꝛ cũ apparuerit gloꝛia tua.Et Au⸗ guſti. li. i. cõfeſſionũ. Yeciſti nos dũe ad te et inquietũ eſt coꝛ noſtrũ donec quieſcat in te. Et i.iiij.li:Redite inqt puaricatoꝛes ad coꝛ et inherete ei qͥ fecit vos: ſtate in eo ⁊ ſtabitis: Pꝛima rõ ðꝛ inſatiabilitatis. At eni inquit gnieſeit rnqies trgia⸗ ccpseſ circont let S⸗ beac'di fegp⸗ gutpis jniamn etinoruin nulapptaat legtecopi busbeni catit ho herepecrt liodor mnorne en lictuisd cundacl felinerin laſoꝛol gunt Ne c ſitſtn/ lercel onin git Gener Penodeſh li Houih nareevertit lebent. Pcrand Tul Kticec ſoꝛtune⸗ hutoi giigeßo⸗ bgleie Moolharen opoucoo ſaohnenetn enchaln lin crc⸗ Ueitccht lipenief Denm Migae gſuntn finif UCſtes Caffici lubſal b eſe be noꝛè le nullo in cinaſn nRoiuncing crduden i⸗ nnmni Gnſg nuhl r bonin Nucpanonen nunnoni N Gesqactund ninäbenindi i ddüfuüm rrinn Lru adelegechthe sris iitnmn nbue Rur ziN . — uninſn niNri imnigdͤ irANAh 6 quieſcite in eo quieti eritis. Quo itis ĩ aſ/ pe ri:q̃ itis.bonũ qð q̃ritis ab illo eſt. Quia igi tur aĩa eo imago dei eſt ̊ eiꝰ capax eſt et ꝑti⸗ ceps eſſe pᷣt.vt ſcribit Augꝰ.xiiij.de trini. Ic circo nulla creatura aie capacitatẽ iplere va⸗ let. Scða rõ cur in hac vua nõ poſſit qͥs eſſe beatꝰ dicit penalitatis.vt enĩ ait Tho. pma e.q.v. Beatitudo excludit oẽ ma lum. Vita aũt pũs multis malis⸗ penalitatibo ſubiacet q̃ vitari nõ pñt.Et ignoꝛãtie ex ꝑte intellectꝰ et inoꝛdinate affectõis ex parte appetitus: et multiplicibo laboꝛib: calamitatibo ⁊ erũnis exꝑte coꝛꝑis.quõ igit᷑ in tot influctuationi⸗ bus beatũ ſe credere quiſpiã hz. Inqͥt Job ca.xiij. Homo natus de muliere bꝛeuiviuẽs the replet᷑ multis miſerijs. Et Hiero. ad he⸗ liodoꝝ. AUbiq; luctus:vbiq; gemitꝰ et pluri ma moꝛuis imago.Et boetius li.ij.de cõſo⸗ latõe. Quã multiſ amaritudinib- humane fe licitatis dulcedo reſperſa eſt:qᷓ ⁊ ſi fruenti to cunda eſſe videat᷑ tũ quo minꝰ cũ velit abire retineri nõ pᷣt. Et Seneca in tragedijs. Nul la ſoꝛs lõga eſt:doloꝛ atq; voluptas inuicẽ ce dunt. Nemo vtiq; reperit᷑ qͥ diutius in quo cũq; ſit ſtatu delectani poſſit et abſq; turbatio ne vel qnimi vel coꝛpis ptranſire. Nemo in quit Seneca vbi. S. ↄfidat nimiũ ſecundis Nemo deſperet melioꝛa lapſis. Et ad Lu⸗ cillũ. Noli huic trãq;llitati ↄfidere momẽto mare euertit᷑ ⁊ eodẽ die vbi luſerunt nauigia ſoꝛbent᷑. Quiſnã felicioꝛ iudicari potuiſſet Policrato tyranno ſamioꝝ. de ipᷣo qͥppe re⸗ fert Tulli in li. de finibo bonoꝝ et maloꝛũ. Et idẽ cõfirmat valerius de mutatõe moꝝ et foꝛtune.qꝙ adeo ſibi foꝛtunã obſequioſaʒ ha buit ꝙ oĩa deſiderata ꝑficiebat. Ad moderã⸗ dã igit᷑ foꝛtune inuidiã ſumpto e manu anu lo quẽ pᷣcioſum poſſidebat in mare iecit. Sʒ inopinate illũ repete recuperauit. Nã poſt di es paucos a piſcatoꝛib piſcis captꝰ qͥ anulũ ſoꝛbuerat tyranno donatus eſt. Accidit tan dem ꝙ aduerſus Dariũ ꝑſarũ regẽ duxit ex⸗ ercitũ.et ꝙ Oꝛtuthes pᷣfectus darij illũ acie fuderit cepitq; et in ſummo megalenſis mõ⸗ tis vertice ſuſpendi iuſſerit. Et relictꝰ auiba lacerandus. ꝗ vbiq; feliciſſime in terra vixe⸗ rat in aere miſerrime expirauit. Hutant᷑ oĩa qᷓ ſunt in hoc mũdo.et nihil eſt ſtabile. nihil firmũ.nihil deniq; tutũ. Ideo ſapiẽs Eccle ſiaſtes.ij. c. dicebat. Vidi in oĩbus vanitatẽ et afflictionẽ ſpũs et animi ⁊ nihil ꝑmanere ſub ſo le Lercia rõ q̃re in pñti vita nullus pt eſſe beatꝰ dð moꝛtalitatis. O ẽs qiuppe ad moꝛt tendimꝰ cuius manus potentiſſimas nullo ingenio.nulla vi.nulla arte. nullo pᷣ⸗ delectatio. cio euitare valemus. Inſtat ceruicibonfis. Di qͥs igit᷑ dixerit aliquẽ beatũ eo ꝓ diuitijs affluat ſtatim reſpõdebo. Hõ ſic nõ ſic. qꝛ di uites moꝛiunt᷑. Siqͥs aff irmauerit aliũ eſſe beatũ eo ꝙ oĩbus delitijs huiꝰ ſeculi fruat᷑ Ad hoc rñdebo.nequaq; ſic ẽ. qꝛ poſt bꝛeuẽ hanc vitã oẽs hoies moꝛient᷑. Diqͥs beatũ reputauerit eũ qͥ oꝛbi vniuerſo dñaret᷑ Lla⸗ mabo et ego ꝙꝙ nec regna ſiue imperia beatũ hoĩem reddũt.qm̃ pꝛincipes et reges ⁊ pur purati ⁊ imꝑatoꝛes oẽſq; dñi moꝛient᷑. Et iõ cũ Lactantio cõcludimꝰ dicẽte. iij.li. Sum mum bonũ qðo beatos facit nõ pᷣt eſſe niſi in ea religione atqʒ doctrina cui ſpes immoꝛta litatis adiuncta eſt. Igit᷑ demus operã ne de cipiamur tempoꝛaliũ bonoꝝ ſuauitate. atq; mundũ audacter ſub pedibus habeamus.eo q; tm̃ vtamur vt ſic tandem ꝑueniamus ad fruitionẽ illã beatã.ad quã nos pducat ieſus filius dei qui cũ patre et ſpũ ſancto viuit ⁊ re in ſecula ſeculoꝝ. Amen. dermo vigeſt imuſſecundꝰ de gaudijs be atoꝛũ ꝗ letabunt᷑ ex viſione dei ⁊ dotatione coꝛpoꝛũ atq; habitatõe in celo empirreo. Eultabunt ſancti in gloꝛia. Illuminati ꝓphete ver⸗ ba ſunt iſta oꝛiginaliter pᷣs.cxlix. Licet arta ſit via q̃ ducit ad vitã qtum eſt ex pte virtuoſoꝝ actuũ. Nihilominꝰ facillima atq; ſuauis ex ↄſideratõe futuri pᷣmij. Inqᷣt eni Oꝛigenes ſuꝑ eplas pauli. Spes futu⸗ roꝛũ laboꝛibo requiẽ parit.HincHieronim⸗ Euſtochiũ virginẽ in epla ad eandẽ como⸗ net. vt allicientes blanditias ſeculi ad q̃ mẽs hũana cõiter inclinat᷑ paradiſi recoꝛdatõe cõ culcet. Ait ergo. Quotiẽs te vana ſeculi dele ctat ambitio.Quotiẽs ibi videris aliqͥd glo rioſum.ad paradiſum mente trãſgredere. et eſſe incipe futura es E gredere qſo pauliſꝑ de carcere coꝛꝑis tui et pñtis laboꝛis merce⸗ dem añ oculos depinge.quã oculus nõ vi⸗ dit et auris nõ audiuit. nec in coꝛ hois aſcen dit.hec ille. Iccirco vt in via dñi expeditius foꝛtiuſq; bñ viuẽdo ambulemus. decreui in pñti ſermone de gaudio beatoꝝ verba facere Oð vtiq; q; ſit immenſum oſtendemus ma⸗ xime ꝓpter tria. ꝛimo ꝓpter dei viſionẽ. SGGoꝗpter coꝛpoꝛis dotations. Eexrcio ꝓpter loci habitatione. Qualiter poteſt videre eſſentiã diuinã ho mo vel angelus.⁊ quõ nõ oẽs vidẽt illã equa liter et quata ſit in illa viſione iocunditas ec apitulũ.i. iii z Rimo oſtendamus ẽ ſit copioſuʒ gau⸗ tria ſunt cõſideranda. Pꝛimũ dicit᷑ poſſibilitas. Wecundu inequatitas. — T ℳ Terciũ iocunditas. “ (Bꝛimũ ↄſiderandũ ð⸗ poſſibilitas. Vbi inueſtigandũ eſt vtrũ poſſit ꝗͥs hõ vel ange⸗ lus videre deũ in ſui eſſentia ſiue facie ad fa⸗ ciẽ. Et p pte vera et affirmatiua dicimd ꝙ ſic Pjã vt dicũt doctoꝛes in.iiij. di. xlix. tẽ de poc gloſa ſuꝑ illud ps. Oſtenda illi ſalutare mei. Lota merces ẽ viſio et ad hoc facit au⸗ ccoꝛitas apłi q.i.ad oꝛint. xihh. c. git. ide⸗ mus nũc ꝑ ſpeculũ in enigmate tũc aũt facie ad faciẽ.Et literũ ibi. Nũc cognoſco ex ꝑte: tüc cognoſcã ſicẽ et cognit?ſum. Et xpᷣs mat. v. ait. Beati mundo coꝛde qm̃ ipᷣi deũ vide⸗ but. Et mat.vxviij. Angeli eoꝝ ſꝑ vidẽt faciẽ pfris mei qᷣ eſt ĩ celis. Oʒ nõnulii arguũt cõ⸗ tendentes pbare ꝙ nulla cteatura pᷣt videre diuinã eſſentiã.Et hoc tripliciter. Pꝛimo au ctoꝛitate. Scdᷣo rõne. Tercio exemplo. Pꝛi mo ꝓbant auẽte. Nã ſcribit᷑ Jo.i.ca.Deum nemo vidit vnq;. Que verba ſic ꝓſequitur Aug ad paulũ de vidẽdo deũ.qm ſiẽ natu⸗ ea incoꝛruptibilis ita ⁊ natura inuiſibilis Et VYriſo.ſuꝑ Jo. exponẽs dictũ pᷣallegatũ in⸗ quit. Idipᷣm qᷣ de eſt nõ ſolũ ꝓphete ſʒ nec aungeli viderũt nec archan geli. Oð enĩ crea⸗ bilis nature ẽ qualit᷑ videre poterit qð increa bile eſt. Et apłs.i.ad Thimo. vlti. c. dicit de deo. Sol? hʒ immoꝛtalitatẽ et lucẽ habitat — inacceſſibilẽ quã nullus vnq; videre potuit. ſed neq; pᷣt. Et Dioniſi li. de myſtica theo⸗ logia ait. Deꝰ inuiſibilis eſt ⁊ incognoſcibi⸗ lis oẽm ſenſum ſuperans ⁊ oẽm intellectũ. Scdᷣo arguũt rõe. Nã ↄgnoſcæetis ad cogni * tũ opoꝛtet eẽ ppoꝛtionẽ.cũ cognitũ ſit ꝑfectio cognoſcẽtis. Sʒ nulla ẽ ꝓpoꝛtio creature ad creatoꝛẽ. q; in inſinitũ diſtãt. nulla creatu⸗ ra p̃t videre diuinã eſſentiã. Tercio iſtud vi⸗ detur poſſe pbari exẽplo. Nã Exodi.xxxiij. ca. babet᷑. OQualit᷑ dũ loqueret᷑ deꝰ moiſi cui apparebat in ſigno vel ſubiecta creatura moi ſes dixit. O ſtende mihi gloꝛiã tuã.i.ſᷣm Ni co. de lirg. O ſtende mibi teipᷣm ſic videris ĩ gloꝛia. Et dñs rũdit ei.nõ poteris videre fa ciem meã. Nõ videbit me hõ ⁊ viuet. Et in⸗ fra. Poſterioꝛa mea videbis: faciẽ autẽ meã videre nõ poteris. Pꝛo ſolutõne pᷣdictoꝝ et intelligẽtia veritatis notare debemꝰ tres ca⸗ tholicas/ ꝓpoſitões ſequetes Alex. de ales in == SS H dium beatoꝝ ꝓpter dei viſionẽ. de qua i.volumine ſumme. Et Bonauen. in ſuo. i. diſt. iij. Et Tho.i.ꝑte.q.xij. Pꝛima veritas. eſſentia dei videri nõ pᷣt oculis coꝛpalibꝰ qꝛ deus incoꝛpoꝛeus ẽ vñ nec ſenſu nec ima ginatione videri pᷣt ſed ſolo intellectu. Et ſi diceret᷑ ꝙ de; pᷣt videri ab hoĩe viſione ima⸗ ginaria.qꝛ dicit᷑ E ſa.vi.c. Nidi dũm ſeden⸗ tem ſuꝑ ſoliũ excelſuʒ et eleuatũ.vt viſio ima ginaria a ſenſu oꝛiginẽ habet. qꝛ fantaſia eſt motus factꝰ a ſenſu ſᷣm actũ.vt ðꝛ.iij.de aĩa. ergo dey ſenſibiliter viſionevideri pᷣt. Rñdet Tho.qꝙ in viſione ima ginaria nõ videt᷑ ipᷣa dei eſſentia. ſed aliᷓ foꝛma in imaginatione foꝛmata repᷣſentans deũ ſm aliquẽ modũ ſi⸗ militudinis. ꝓut in ſcriptura diuina per res ſenſibiles metaphoꝛice deſcrib unt᷑. Scdða ꝓpoſitio ꝙ nullus hõ vel angelus pᷣt videre diu inã eſſentiã viſione intellectualiꝓpꝛia v nature. Rõ eſt ſᷣm tho.in.iij. ſumme õ genti læ. qꝛ qdð eſt ſuꝑioꝛis nature ꝓpꝛiũ.nõ pᷣt cõſe qui natura inferioꝛ niſi per actionẽ ſuꝑioꝛis nature cutꝰ eſt ꝓpꝛiũ. Sicut aqᷓ nõ pᷣt eſſeca⸗ lida niſi ꝑ actionẽ ignis. Uidere aũt deũ per ipam eſſentiã diuinã eſt ꝓpꝛiũ nature diuine. Operari enĩ ᷣ m ꝓpꝛiã foꝛmã eſt/ ꝓpꝛiũ cuiuſſi bet operantis. nulla & intellectualis ſubſtam tia pt videre deu vel viuinã ellenti niſi de h faciente. Et hoc eſt qdð dicit᷑ ad Roma.vi.ca- Bꝛatia dei vita eterna.qꝛ videre diuinã eſſen tiã ↄuenit intellectui creato p gratiã nõꝑ na turã. Zercia ꝓpoſitio. vidẽtes ꝑ eſſentiaz deũ licet apꝛehendãt eſſentiã diuinã.nõ tñ ił lam ↄpꝛehendũt.vidẽt nãq; eſſentiã diuinã infinitã ſed mõ finito.nã illud ↄpꝛebendi ð qð ꝑfecte cognoſcit᷑ ꝑfecte aüt cognoſcit᷑ qðᷣ tm̃ cognoſcit᷑ qtũ cognoſcibile eſt. Aäſiu⸗ lud qð eſt cognoſcibileꝑ ſcientiã demonſtra tiuã opinione teneat᷑ ex aliqᷓ rõne ꝓbabili cõ cepta. nõ cõpꝛehendit᷑.puta ſi hoc qð eſt tri⸗ angulüu bfre tres angulos equales duobo re⸗ ctis aliqͥs ꝑ demonſtrationẽ cognoſcat ↄpꝛe hendit illud. Si vero aliqs opinionẽ eiꝰ ac cipiat ꝑ hoc ꝙ a ſapientibo et phis ita dicik. nõ cõpꝛehendit ipᷣm.q nõ ptinget ad illũ p⸗ fectũ modũ cognitõis quo cognoſcibile eſt. Nullus aũt intellectus creatus ꝑtingere pt· ad illũ ꝑfectum modũ cognitönis dinine el ſentie quo cognoſcibilis eſt. Quia cũ eſſen⸗ . „ tia diuina ſit infinita infinite cognoſcibilis eſt. ⁊ intellectus creatus nõ pᷣt illa infinite co gnoſcere. Intm eni aliqs intellect? creatus Diuinã eſſentiã ꝑfectius vel minus pfecte co gnoſcit inq;tũ maioꝛi vł minoꝛi lumine glo rie pfundit᷑. Eiũi ergo lumẽ gloꝛie in quocũu⸗ gintele iii.In ceatus? perBug git. Den Lijlide Pechene iceaop re, liuc Gann ernal it Ciai Ntopychen lertcolla dei gpelig corevigcit mefcice ſu tennlummmn ſuttmede ſaſti ſan ſummen gahhein néum anplidie ſoͤßt riiin ſoheinela igiwri⸗ 1oiualecrä, Pricani, Ccheſonss Mrüaaa nhlc, Gaadse N ad Regtarei usade ntellegen gundei ofnq ls ſo nnerdeie gnngiger aſeckpe Geennieni miinel didri⸗ Ungende bl gedeid angelor 0esen ii mnulteſe cca boegi⸗ hmaig Pamnn dalsenic Kſann nrlai Memiſaenr m Roin „ . 4 1 . . Mi ni nduuingen ibont. Oa Gelns itiin Nmalipruan ſunme;gen Prü Nöhtti ioni ſans tinöeche nic iai nus idin v* . 4 . aeors lä, N11 „ miumwuf ige eile⸗ orſcin, s donde l CN . Wbhe, 16 N WAARKU „ ſie ME coM 1 qʒ intellectu creato receptũ nõ poſſit eſſe infi nitũ. Impoſſibile eſt ꝙ aliquis intellectus creatus deũ infinite cognoſcat. Pꝛobãt᷑ iſta per Auguſti.qui in li.de cognitiõe vere vite git. Deus eſt ſpũs incõpꝛehenſibilis. Et in xij.li.de ci.dei.c.xviij.inqͥt. Quicqͥd ſcia cõ⸗ pꝛehendit᷑ ſcientis awꝛehenſione finit᷑. Et idẽ ad paulã de vidẽdo deũ.Aliud eſt vide⸗ re. aliudtotũ videndo cõpꝛehendere.videt ꝙ neceſſariũ pñs ſentit᷑. Cõpꝛehendit᷑ qð ita videt᷑ vt eius nihil lateat cuius fines ↄſpici pñt. Vñ cũ deus ſit infinitus nulli creature eſt ↄpꝛehenſibilis.Quis igit᷑ nõ admiret᷑ pa riter ⁊ collaudet infinitã celſitudinẽ ſummi dei. quẽ licʒ tot milia miliũ angeloꝝ ⁊ hoim clare videãt et intelligãt ſumme bonũ.ſum⸗ me felicẽ.ſumme gloꝛioſum. ſumme ſapien⸗ tem. ſumme pulcrum. ſumme delectabilem. ſumme deſiderabilẽ.ſumme potentẽ.ſumme iuſtũ.ſamme clementẽ. ſumme dominantẽ ſumme regnantẽ.et ſilia. Tñ in his excedit᷑ adhuc incõꝑabiliter cognitõʒ illoꝝ. Soluẽ da & iam ſunt obiecta. Et ad auẽtes atq; ex⸗ emplũ dicimꝰ.x deus in ſui eſſentia videri nõ pᷣt viſione coꝛꝑali.neq; ꝓpꝛia vi nature vi ſione intellectuali. Sʒ tali viſione videri pᷣt ců adiutoꝛio ipᷣius dei illuminãtis et eleuan tis intellectũ creatũ ad ſuam beatã viſionẽ. Hec ſic eti videri pᷣt a creatura viſione cõ⸗ pꝛeheéſionis vt iã pꝛedictũ eſt. Ad rõem q̃ in 2ↄtrariũ adducta fuit. Rñdet tho. ꝙ; ꝓpoꝛtio ðꝛ dupliciter. Uno mõ certa hĩtudo vnius q; titatis ad alterã.Alio mõ q̃libet habitudo vniꝰ ad alterũ hoc mõ ſecũdo pᷣt eſſe poꝛtio creature in deũ inq;tũ ſe habet ad ipᷣm vt effe ctus ad cãm aut potẽtia ad actũ. Et ſ̃m boc intellectus ꝓpoꝛtionatus eſſepᷣGt ad cognoſcẽ dum deũ.Et vt clarius loquar. Alia eſt ꝓpoꝛ tio ſ m q;titatẽ vtputa eſt ꝓpoꝛtio aque ĩ dus bus vaſis eiuſdẽ ↄtinẽtie.et ſic nõ eſt ppoꝛtio inter deũ et creaturã. Eſt alia ꝓppoꝛtio ſcõm quanda attingentiã ſiue oꝛdinis ↄuenientiã et ſic eſt poꝛtio inter guttulã aque etaquam oceani etiã ſi eſſet infinita.hoc mõ eſt ꝓpoꝛtio inter intellectũ creatũ angeli vel hoĩs ⁊ ipᷣm deu. Exq̃ Augꝰ. dicit li. xiiij. de tri. Eo aĩa imaga dei eſt qᷓ eius capax eſt et ꝑticeps eſſe pt.¶Becundũ cõſiderandũ de beata viſio⸗ ne dei ðꝛ inequalitas.licʒ enĩ tot milia miliũ angeloꝝ et hoĩm videãt eſſentiã dei.tñ non oẽs equaliter vidẽt. VUñ ſaluatoꝛ noſter Jo. xiiij.c.dixit. In domo pr̃is mei manſiones multe ſunt.vbi glo.i.dinerſe pᷣmia meritoꝝ. Hec autẽ inequalitas ſm Tho. vbi. S. erit ꝑ boc ꝙ intellectus vnius habebit maioꝛẽ vir intellectui creato ſm ſuã naturã,ſed ꝑ lumen glie qð intellectũ in quadã dei foꝛmitate cõ⸗ ſtituit. Uñ intellectus plus ꝑticipãs de lu⸗ mine gloꝛie ꝑfectius deũ videbit.Plus autẽ ꝑtieipabit de lumine gloꝛieqͥ plus habet de charitate. Quia vbi eſt maioꝛ charitas ibi ẽ maius deſideriũ et deſideriũ quodãmõ facit deſiderantẽ aptũ ⁊ paratũ ad ſuſceptionẽ de ſiderati. Vñ qͥ plus hʒ de charitate ꝑfectius eũ videt et cũ maioꝛi beatitudine. Si vᷣo ali quis obſtaret ex verbo Johãnis qͥ.i.canoni ca.c.iij.ait. Nidebimus eũ ſicuti eit.ſed ipſe vno mõ eſt. ergo vno mõ videbit᷑ ab oibus et ſic nõ ꝑfectius ab vno qᷓ; ab alio. Rñũdere poſſumꝰ ſᷣm tho.ꝙ cũ dicimꝰ videbimꝰ eũ itaſicuti eſt. aduerbiũ determinat modũ vi⸗ ſionis ex ꝑte rei viſe vt ſit ſenſus. Nidebimꝰ eũ eſſe ſicuti eſt.qꝛ iᷣm eſſe eius videbimusz qð eſt eꝰ eſſentia. Nõ aũt determinat modũ viſionis ex ꝑte vidẽtiſ.vt ſit ſenſus ꝙ ita erit pꝑfectus modus videndi.ſicut eſt in deo per⸗ fectus modus eſſendi.Quare diuerſitas il⸗ la videndi nõ erit ex ꝑte obiecti.qꝛ idẽ obie⸗ ctũ oĩbus pᷣſentabit᷑.ſ.dei eſſentia. Sed erit p diuerſam facultatẽ intellectus nõ naturalẽ ſed gloꝛiã. deũ tanta iocunditas ⁊ plena leticia vt in it la oẽ hoĩs deſideriũ quieſcat. Nihilq; ampli us appetat. Rõ eſt ſᷣm Ricar in.iiij.diſt.xlix. Cen ſeſc⸗ naturaliter appetit ſuã ꝑfectionẽ ecundaria vero humani intellectus ꝑfe⸗ ctio cõſiſtit in ꝑfectione ſui actus qͥ eſt intelli gere. Hunq; autẽ actus intelligendi eſt pfe⸗ ctus niſi ſit reſpectu nobiliſſimi ĩtelligibilis et nobiliſſimo mõ intelligẽdi. Nobiliſſimũ intelligibile eſt deus. nobiliſſimꝰ modus in⸗ telligendi eſt intelligere ipᷣm in ſui ſubſtan⸗ tia. Ex q̊ͥ ti amabilis tanq; gratiſſima eſt vi⸗ ſio illa ꝙ ſi quis pponeret alicui beato.vellet ne ꝑ milia miliũ annoꝛũ eſſe in boc mundo abſq; hoc ꝙ videret deum. baberetq;dsomnes diuitias. omnes theſauros.omnes pecuniaſ omnes pꝛecioſos lapideſ.omnia iocalia.om nia regna mundi.omnia delicata cibaria.o⸗ mnem viroꝛum clariſſimoꝛum famam et glo rlam.ac deſiderabilia queq; que in hoc ſecu lo poſſunt eſſe.ſtatim clamaret.Diſcede a me et ſine me eſſe in delitijs viſionis dei qᷓ ſola incoꝛpaliter excedit quelibet tꝑalia bona. qᷓ libet toalia gaudia.quãlibet philoſophoꝛã ſcientiã.quamlibet regũ: imperatoꝛum pꝛe eminentiam. Hinc Auguſti.li. iin. de libero gloꝛiã. ¶ Terciũ ↄſiderandũ de viſione dei dicit᷑ iocunditas. Erit vnicuiq; videnti tutẽ ſeu facultatẽ ad videndũ deũ q; ali. Fvzz cultas vᷣo videndi deũ vt dictũ eſt nõ ↄpetit arbitrio ait.Tanta eſt illa pulcritudo iuſti-⸗ cie et incõmutabilis lucis eterne ꝙ ſi nõ lice ret in eo moꝛari pluſq; vniꝰ diei hoꝛa.pter hoc ſolũ inumerabiles anni hui vite pleni circumfluentia bonoꝝ tꝑaliũ recte meritoq; cõtemnerent᷑.Et li.x.de ciui.dei.ca.xv.inat. Illa nãq; beata viſio dei tãte pulcritudinis viſio eſt ⁊ tãto amoꝛe digniſſima.vt ſine hac quibuſſibet alijs bonis pᷣditũ et abundantẽ nõ dubitem ꝓtinus infeliciſſimũ dicere. Et apls.i.ad Coꝛint.c.ij.Oculus nõ vidit ⁊ au ris nõ audiuit nec in coꝛ hoĩs aſcendit:que pparauit deꝰ his qͥ diligũt illũ. Cũ autẽ ex⸗ periemur ea admirabimur et letabimur ſcien tes multo vberioꝛẽ eſſe felicitatẽ ipᷣam ſancto rũ.qᷓ; rumoꝛ qͥ inſonat noſtris aurib in hac vita. Sicut factũ legimꝰ de regina ſabba qᷓ venit a finiba terre ad Salomonẽ audita fa⸗ ma ipᷣius.vt ðꝛ.iij. Re.x.c.Hec cũ cõſideraſ⸗ ſet ſapiaz Salomonis vidiſſetq; domũ quã edificauerat.et cibos menſe eius.⁊ habitacu la ſeruoꝝ.et oꝛdinẽ miniſtrantiũ veſteſq; eo⸗ rũ et pincernas.et holocauſta q̃ offerebat in domo dñi. nõ habebat vltra ſpiritũ. Dixitq;ʒ ad regem. Werus eſt ſermo quẽ audiui in ter ra mea ſuꝑ ſermonibo tuis et ſuꝑ ſapientia et nõ credebã narrantibo mihi donec ipᷣa veni et vidi oculis meis et ꝓbaui ꝙ media pars mihi nũciata nõ fuerit. Maioꝛ eſt ſapĩa tua et oꝑa tua qᷓ; rumoꝛ quẽ audiui. Bii viri tui et beati ſerui tui hi qͥ ſtãt coꝛã te ſ et audiũt ſapientiã tuã.O igit᷑ pꝛeclarũ illũ diẽ cũ aĩa nr̃a adviſionẽ illã diuinã attinget Cõperiet ꝓfecto tantã eſſe illius viſionis delectationẽ ꝓꝙ merito dicere poterit. O deus dulciſſime beati qͥ te querũt.beati qui te habẽt:beati qui te vidẽt.beati qͥ habitãt ĩ domo tua. beati de niq; qͥ mundo ſpꝛeto te verũ et ſummũ bonũ ¶ De oꝛigine dotiũ coꝛpoꝛũ beatoꝝ.⁊ de nu nero atq; cõditione illarũ. x Ecundo oſtendimꝰ q; ſit copioſum et uimmenſum gaudiũ beatoꝝ ꝓpter coꝛpo ris dotationẽ.de quibus dotibus tria conſi deremus. Pꝛimo oꝛiginationem. Secundo diſtinctionẽ. Tercio cõditionen. . Pꝛimo cõſideremꝰ oꝛiginationẽ.vnde.ſ. erit oꝛigo dotiũ in coꝛpoꝛibo beatoꝝ.Ad qð ita dicit Ricar.in.iiij.diſt.xlix.Dotiũ oꝛigo erit a deo ꝑ creationẽ vt quidã vero impꝛo⸗ babiliter dicunt. Vñ ꝓ tanto dicit᷑ ꝙ dotes erunt in coꝛꝑe a beatitudine aĩe ꝑ quandã re qundantiã qꝛ deus illas creauit in coꝛꝑibus citetcõſummat. ¶ Scdo cſigerem tibus btõꝝ coꝛꝑm diſtinctionẽ.diſtinguunt enĩ a ſanctis q̃ttuoꝛ dotes ipᷣm coꝛpus glo⸗ apitulü. ij. — . . . beatoꝛũ ꝓpter meritũ animarũ.qꝛ in via ⁊ ſi- bi et eoꝛpoꝛiba ſuis gloꝛiã meruerũt. Vel pᷣt dici ꝓbabilit᷑.qꝙ oꝛigo illarũ dotiũ erit a deo nõ tñ ꝑ creationẽ ſʒ mediãte beatitudine aie qꝛ ſicut dicit Augꝰ.in epła ad dioſtoꝝ.Tã potentẽ fecit deꝰ aiam vt ex eius pleniſſima beatitudine q̃ in fine tym ſanctis pmittit᷑ re dundet in inferioꝛẽ naturã q̃ eſt coꝛpus non beatitudo q̃ fruentis et intelligẽtis eſt ꝓpꝛia ſed plenitudo ſanitatis⁊ incoꝛruptõis vigoꝛ Dñs aũt Bonauẽ.in ſuo.iiij.di.xlix.ita po⸗ ſuit. eſt loqui de dotibo coꝛꝑis in quibus eius gloꝛificatio cõſiſtit.vel qᷓ;tũ ad diſpoſi⸗ tionẽ.vel qᷓ;tũ ad cõſummationẽ.Si q;tum ad diſpoſitionẽ ſic dicunt᷑ diſpoſitões qᷓ ſunt q̃litates abſolute ipᷣius coꝛpꝑis q̃ ſibi dant᷑a deo in eiꝰ refectõe. Si qᷓ;tũ ad cõſummatio⸗ nẽ.ſic dico ꝙ ſunt a gloꝛia aĩe ſiue ab aĩa glo rioſa. Vñ ſicut in pñti aĩa in coꝛpus influit P illã influentiã coꝛpꝰ eſt coloꝛatius.dura bilius.virtuoſius.et agilius q; cũ aĩa ſexat᷑. Sikbr dico in ꝓpoſito ſuo mõ ꝙ aĩa gloꝛioſa influens in ſuũ coꝛpꝰ oẽs dotes iſtas ad q̃s ↄiſpoſitionẽ habebat ꝑ ſui refoꝛmatõʒ perti⸗ cðᷣ o cõſideremꝰ de do rioſum ꝑficientes.vicʒ impaſſibilitas. clari⸗ tas.ſubtilitas.⁊ agilitas. Rõ aũt huiꝰ nume ri et ſufficiẽtie aſſignat᷑ a Bonauẽ.qꝛ coꝛpus noſtrũ eſt cõpoſitũ ex q̃ttuoꝛ elemẽetis etqꝛ e⸗ lemẽta ſunt inꝑfecta:quadruplicẽ hʒ ab eis defectibilitatẽ.Ab aqua q̃ ẽ eiementũ humi dũ et paſſibile hʒ paſſibilitatẽ ⁊ coꝛruptionẽ vñ humidũ aqueũ coꝛpꝰ coꝛrũpit.A terra q̃ eſt elementũ opacũ hʒ obſcuritatẽ.Ab igne aĩalitatẽ qꝛ caloꝛ ↄſumit continue.iõↄtinue indiget ciboꝝ alimonia. Ab aere hʒ infirmi tatẽ.Aer enĩ facile immutat᷑ et cedit cuilibet impellẽti.OQm ergo q̃ttuoꝛ iſti defectus de⸗ bent per bona oppoſita remoueri. Ad hoc q; coꝛpus ſit ꝑfectũ ꝑfectõe cõpleta. Ideo quat tuoꝛ ſunt dotes ̊ coꝛruptionẽ ⁊ paſſionẽ in coꝛruptibilitas vel ipaſſibilitas. Cõtra ob⸗ ſcuritatẽ claritas.Cõtra aĩalitatẽ ſpũalitas. Cõtra infirmitatẽ virtꝰ ſiue penetrabilitas. Hinc apls.i.Coꝛint.xxv.c.ait. Seminat᷑ in coꝛruptõe ſurget in coꝛruptõe.Ecce impaſſi bilitas.ſeminat᷑ in ignobilitate.ſurgetĩ glo ria. Ecce claritas.ſeminat᷑ in infirmitate ſur get in virtute.Ecce ſubtilitas.ſeminat᷑ aiale ſurget ſpũale.Ecce agilitaſ. Et Augꝰ.li.xxij de ci. inqͥt Abijciet᷑ a coꝛpibo nr̃is.oĩs defoꝛ mitas. oĩs tarditaſ.oĩs infirmitaſ.oĩs coꝛru ptio.oĩs defoꝛmitas ꝑ claritatẽ.oĩs tarduas glitn ascortur ſfficens pisdu ls nobil ſenanure chifn eincpa cio coſid (itio Erüten ſibllig. gerſimo celeme ti noß ſtotna eſtpug illa en hockene ſblog hunk n (yeſun ¶ Mοασ is Sgñni⸗ holibiliat ſmnenibil⸗ (amock⸗ (äubucro fbitſvoiii „ mibenrop⸗ Colgtccici⸗ ſuneenͤhe eodw mdeusne gütinprt ſgniag ob lucoboſti Mblitao chedotat Eiſcoge⸗ Dumnaon. grafin tigdotnt⸗ dotniafi ſionifan Ayolun tisdict⸗ ſbiliuc r nod abigne nrügnn⸗ immmi mdin K * Dluas dein nioſti ncrns incr dcoeminsde usötii dNigige Gcibn wiug Bonwiun nd ü Pbunhyiin fauuttcul. ſkiocſkcs onn Dde „ eg ℳ R — 7 Mragilitatẽ. oĩs infirmitas p ſpiritualitatẽ oĩs coꝛruptio ꝑ impaſſibilitatẽ.videt᷑ itaq; ſufficiens iſta dotiũ enumeratio. Hã dotes coꝛꝑis dicunt᷑ nõ oẽs qualitates.ſʒ qualita⸗ tes nobiles et pꝛincipales de nouo ſuꝑaddi⸗ te nature.Et qꝛ de nouo ſuꝑaddite debẽt ac cipi ſᷣm naturales defectus.et hi ſ̃ᷣm cauſas pꝛincipales q ſunt quattuoꝛ elemẽta. ¶ Ler cio cõſideremꝰ de dotibus coꝛpoꝛũ beatoꝛũ ccõditionem. Pꝛima dos eſt impaſſibilitas. Erũt enĩ co:pa illa incoꝛruptibilia et impaſ ſibilia. Sed huiꝰ impaſſibilitatis cãm di⸗ uerſimode pleriq; ponũt.Dicũt ergo quidã ꝙ elemẽta erunt in coꝛꝑe gloꝛioſo ſm ſubſtã tiã nõ ſᷣm qualitates.Et iõ qꝛ ſubſtãtie nihil eſt ↄtrariũ.ſed vbi nulla eſt ↄtrarietas nulla eſt pugna nec diſſolutio ex cõſequenti coꝛpa illa erunt incoꝛruptibilia ⁊ impaſſibilia:ſed hoc ſtare nõ pᷣt vt dicit Bonauen. ꝙ a coꝛpo ribus golꝛioſis vt refert Augꝰ.vicia detra⸗ hunt᷑ natura ſeruabit᷑. Sʒ qualitates elemẽ tares ſunt eis naturales manebũt. Si diꝰ cas ꝙ manẽt ſᷣm eſſentiã nõ ſm actũ. Cõtra qꝛ vnũqsðq; nobiliꝰ eſt qñ eſt ↄiunctũ actui qᷓ; qñ nõ.Alij dicũt ꝙ; coꝛꝑa beata erunt im⸗ paſſibilia ꝑ hoc ꝙ ceſſabit motus celi q̊ ceſ⸗ ſante nihil pᷣt moueri. Sed articulus iſte ex cõicatus eſt. Nã ſᷣm Aug“.ſi ceſſaret motus celi adhuc rota figuli poſſʒ moueri.andul fus in ſuo.iiij. aſſerit ꝙ cã impaſſibilitatꝭ coꝛ poꝛũ beatoꝝ eſt ex hoc ꝙ volũtas diuina nõ coagit cuicũq; cãe ſecũde coꝛrumpenti.Ceſ⸗ ſante enĩ pᷣma cã ab actõe ceſſabit cã ſua ſcõua Igeo nulla cã ſecũda pᷣt coꝛrũpere coꝛꝑa btã qꝛ deus nõ coaget illi ſic coꝛꝑa triũ pueroꝛũ erãt impaſſibilia ab igne.qꝛ deꝰ nõ coagebat igni ad ↄburendũ eos.licʒ coageret ei ad ta⸗ lia cõbuſtibilia. Si obijcias õ iſta qꝛ tũc im paſſibilitas nõ eſſet dos qꝛ nihil poneret in coꝛꝑe dotato niſi pꝛiuationẽ actõnis diuine. Et ſcdᷣo qꝛ eodẽ mõ erũt ipaſſibilia coꝛpoꝛa damnatoꝝ.qꝛ deꝰ nõ coaget igni vt coꝛrum at ea. Rudet Landul. ꝙ nõ opoꝛtet ꝙ dos ſit in dotato. Hã dos nõ eſt in ſpõſa qᷓ dotat᷑ ſed ſufficit ꝙ ex dote aliqͥd fiat circa ꝑſonaz dotatã.et ſic eſt in ꝓpoſito. Vel dicere poſſu⸗ mus ꝙ impaſſibilitas ẽ quedã pꝛiuatio paſ⸗ ſionis:ſeu potẽtie recipientis paſſionẽ.et iſta pꝛiuatio eſt in coꝛꝑe dotato.ſ.coꝛꝑe btõ.ſʒ eſt A voluntate diuina.de coꝛpibus vero dãna⸗ tis dicit Landul.q nõ habebũt dotẽ impaſ ſibilitatꝭ. tũ qꝛ foꝛtiſſime patient᷑ ab igne.tũ qꝛ nõ datur eis ꝓ meritis ꝙ nõ coꝛrumpãt᷑ ab igne. ſed vt ↄtinue crucient᷑. Ricar.vero ĩ ſuo.iiij. vbi. S:relert ꝙ in impaſſibilitateẽ cõ ⸗ð ſiderareet illud qð ponitet illud qd exdudit Quãuis enĩ ſignificet᷑ negatiuo mõ tũ res eã ſignificata nõ eſt pꝛiuatio ſed habitꝰ.Eſt enĩ qualitas in coꝛꝑe ex redundãtia beatitu dinis aĩe cauſata. coꝛpus phibens ab omiin paſſione coꝛruptõi gria.Obmiſſis itaq; do⸗ ctoꝝ opinionib varijs de cã impaſſibilitatꝭ illoꝝ coꝛpoꝛũ gloꝛificatoꝝ firmiter et ingau.&C bitanter tenere debemꝰ ꝙ pᷣtacta coꝛpoꝛa nec patient᷑ nec poterũt pati nec ab interioꝛi nec ab exterioꝛi.nõ a frigoꝛe nõ a caloꝛe.nõ a fa me. nõa ſiti.nõ ab egritudinibo et hmõi qb⸗ moleſtamur in pñti vita quotidie. Jõ Apo- calipf.xxi.c.ſcribit᷑. Abſterget deus omnẽ la chꝛymã ab oculis eoꝝ et moꝛs vltra nõ erit neq; luctus neq; clamoꝛ. Erit itaq; ibi ſani⸗ tas ſine infirmitate. iuuentus ſine ſenectute. H vita ſine moꝛte. Secũda dos coꝛpoꝛũ btöx ðꝛ claritas.de hac ſcribit᷑ Sapie.iij.c. Ful⸗ gebunt iuſti. et Marẽ.xiij.c. Fulgebũt iuſti ſicut ſol in regno patris eoꝝ. Sunt nihilo⸗ minus in hac ꝑte tres theologoꝝ ꝓpoſitiões attendende. Pꝛima eſt dñi Bonauẽ. et Can dulfi.qͥ dicũt ꝙ coꝛꝑa beatoꝝ erũt luminoſa et coloꝛata. Coloꝛata quidẽ ꝓpter naturam Itttuoꝛ elementoꝝ et eoꝝ qualitates exbus cõſtabit coꝛpus humanũ.Sed luminoſa ra tione luminis ſuꝑadditi.nam ⁊ noctiluca de die apparet coloꝛata:de nocte lucida. Simili ter carbo ꝑ ſui naturã alicuiꝰ coloꝛis ẽ igne aũt adueniente efficit᷑ luminoſus ⁊ tũ nihilo minus eſt coloꝛatus.qꝛ eſt ibi lux materie ter reſtri incoꝛpoꝛata. Sic coꝛpus reſurgens ꝑ naturã ſuã habebit coloꝛẽ et claritas lumis⸗ ſuꝑinduet ipᷣm ſicut ignis carbo neʒ. Scoa ꝓpoſitio ſᷣm Ricar.ꝙ lux elementaris et lux coꝛꝑis gloꝛificati nõ ſunt eiuſdẽ ſpeciei.ſed lux eſt qſi quedã imitatio illiꝰſicut lux ſpĩua- lis alĩe.nõ eſt eiuſdẽ ſpeciei cũ ſpirituali luce gloꝛie. ſz ẽ quedã imitatio illiꝰ Silr lux ſola ris eiuſdẽ ſpeciei nõ eſt cũ luce coꝛpoꝛis glo⸗ rificati.ſed vna eſt quedã ſimilitudo ſeu uni⸗ tatio alterius. Et licet dicatẽ Matth̊.xvij. c. de xpᷣo. Reſplenduit facies eius ſicut ſol.tñ glo. ibi dicit plus certe q; ſol.ſed non habu⸗ it exemplum maius cui cõpararet.Cercia ꝓp poſitio eſt ꝙ lux coꝛpoꝛis chꝛiſti eiuſdẽ ſpe⸗ ciei eſt cum luce que poſt reſurrectioneʒ erit in alijs coꝛpoꝛibus gloꝛificatis. Ideo Apo⸗ ſtolus dixit. Refoꝛmabit coꝛpus humilita⸗ tis noſtre cõfiguratũ coꝛpoꝛi claritatis ſue. Tamẽ erit differẽtia inter lucẽcoꝛpoꝛis chꝛi⸗ ſti et lucem alioꝛum. Et inter ſe etiã differüt lux vnius coꝛpoꝛis gloꝛioſi a luce alterius: ſcdᷣm magis et minus.quod notauit aplus * dicens. i. ad Coꝛint. xv. ca. Alia eſt claritas ſolis. Alia claritas lune.Alia claritas ſtella⸗ rũ. Stella enĩ differt a ſtella in claritate.ſic ⁊ reſurrectio moꝛtuoꝝ Nã ſiẽ dicit męr̃ ſnĩiaꝝ in l̃a.Claritas coꝛꝑm eſt differẽs ſᷣm dram gloꝛie alaꝝ.qꝛ ex claritate beatitudĩs aĩe cla⸗ ritas redundabit i coꝛpꝰ. Vñ ſᷣm ꝓpoꝛtionẽ q̃ beatitudo aĩe xpᷣi excedit beatitudinẽ cu⸗ iuſſibet alterius aĩe ſic lux coꝛꝑis xpᷣi excedit lumẽ futuꝝ in qcũq; alio coꝛꝑe.Tercia dos coꝛꝑm btõꝝ erit ſubtilitas.vbi dicit Ricar. de media villa ex mẽte phi. res triplici de cã eſt penetratiua.Aut ꝓpter q;titatis ꝑuitatẽ maxime ſᷣm latũ et pfundũ. Vñ acus q;uis longa penetratiua eſt. Aut ꝓpter raritatẽ ⁊ ſic ger eſt penetratiuꝰ.Aut ꝓpter actiue virtutis magnitudinẽ.Et ſicvinũ ẽ penetratiuũ mul to magis q; ſimplex aq̃ q;tumcunq; tenuis. Qua pꝛopter aq̃ cũ modico vino bibita ma gis refrigerat ſanũ qᷓ ſi ꝑ ſe bibat᷑.qꝛ vinũ fa cit eã ad loca coꝛpoꝛis penetrare.ſᷣm pꝛimã cãm penetrãdi nõ attendit᷑ ſubtilitas coꝛꝑm btoꝝ:qꝛ in debita qᷓ;titate reſurgẽt. Nec etiã ſm cãm ſecundã qꝛ tota materia q̃ eſt neceſſa ria ad eſſentiã eoꝝ reſurget in eis Uñ quidã errauerũt dicẽtes.ꝙ coꝛꝑa gloꝛioſa erunt ra⸗ rioꝛa aerevel vento.quẽ erroꝛẽ vt ponit Gꝛe Go.in moꝛalib tenuit Euticius cõſtantino politanevrbis ep̃s. Igit᷑ ſubtilitas illoꝝ coꝛ poꝛũ erit m terciã cauſam.ꝑ virtutẽ nãq; be atitudinis aĩe erit ĩ beatis coꝛꝑiba tanta ma⸗ gnitudo virtutis actiue ꝙ; ꝑ eã multo effica cius poterũt penetrare qᷓ; ignis vel aer. Unñᷓ Anſel.ĩ li.de ſilitudinibo inter pᷣncipiũ ⁊ me dliũ de qlibet btõ dicit. ꝙ intm̃ erit foꝛtis vt etiam ſi velit terrã ↄmouere poſſit. Quarta dos coꝛꝑm btõꝝ erit agilitas.de q̃ Sap̃.iij. ca.ſcribit᷑. Cãqᷓ; ſcintille ĩ arundineto diſcur rent.ſ.btati volabũt ⁊ nõ deficiẽt. Ad qð in⸗ telligenqũ dicit Landul.ꝙ tria ↄcurrunt ad agilitatẽ. Pꝛimũ eſt potẽtia aĩie motiua.Du⸗ plex enĩ motꝰ eſt in hoie. Unus qͥ eſt ᷣm ele⸗ mentũ pᷣdominãs q̃ mouet᷑ deoꝛſum. et iſte motus nõ ineſt ſibi ꝑ aĩiam.Alius eſt motus ꝓgreſſiuus cuiꝰ pꝛincipiũ eſt aĩa.qͥ motꝰ tri⸗ pliciter differũt. Pꝛimo qꝛ vnus eſt ab ala.ſ. pꝓgreſſiuus.alius aũt nõ. Scðo qꝛ motꝰ pꝛi mus eſt ad vnũ tm̃ eo ꝙ ſequit᷑ grauitatẽ.ſe⸗ cundus pᷣt eẽ ad diuerſa ſᷣm diuerſam appꝛe henſionẽ ſenſus quã ſequit᷑ aia Tercio qꝛ in pꝛimo motu grauitas q̃ eſt pꝛincipiũ eiꝰ nõ tdeſiſtere.ſed in ſcõo motu pᷣt aĩa deſiſtere. hʒ nihilominꝰaĩa potentiã nõ ſolũ ad motũ ꝓgreſſiuũ oꝛganice ſed ad mouendũ coꝛpuſ nõ oꝛganice. Dicit᷑ autẽ aĩia mouere oꝛgani⸗ A ceqñ mouet vnã partẽ mediãte alia. ſicut mo uendo coꝛ mouet alia mẽbꝛa:et ſic fit motus ꝓgreſſiuus. Mouet enĩ immediate vnã ꝑtẽ mediante illa mouet aliã. et ſic mouet᷑ totus hõ ſucceſſiue. Dicit᷑ etiã mouere nõ oꝛganice mouẽdo totũ ſil.Et ſic aĩa btã poterit coꝛpꝰ ſubito mouere licet nõ in inſtanti de loco ad locũ. Secundũ qð occurrit ad agilitatẽ erit multiplicatio ſpirituũ puriſſimo ꝝ.tũ qꝛ ſpi- ritus vitales erunt puriſſimi ⁊ vi goꝛoſiſſimi tũ qꝛ coꝛpus replebit᷑ aliq̃ puriſſimo elemen to.ſ.puriſſimo aerevt nõ ſit vacuũ qꝛ nõ erũt tunc feces.Terciũ qð concurrit ad agilitatẽ erit remotio oĩs indiſpoſitõis q̃ eſt in neruis et in coꝛꝑe.et oĩs ponderoſitas q̃ nõ eſt de eſ⸗ ſentia nature.Et tunc aĩa poterit mouerefa ciliter tale coꝛpus vel motu ꝓgreſſiuo velto tum ſimul. Si dicas quõ ſtabũt coꝛpoꝛa in celo empirreo. Rñdeo ꝙ ambulabũt ⁊ moue bunt᷑ ſubito ꝓ libito.ſi qñ ſtabũt credit᷑ ꝙ ſta hunt erecta.licet enĩ coꝛpoꝛi inq;tũ coꝛpꝰeſt magis cõpetat ſederevel iacere.Cñ inq;dtum eſt inſtrumentũ aĩe magis cõpetit ſibi ſtare p pter participationẽ ad operandũ. Unde ſte⸗ phanꝰ vidit ieſum ſtantẽ a dextris dei.Act. ingens erit leticia btõʒ t in celo empirreo. e reo habita Lapitulũu. in. Nan oſtendimꝰq;ᷓ ſit copioſum gaudi a Nunm btõr ꝓpter loci habitatõʒ. qꝛ habi⸗ ſit ĩ celo.vbi tria dubia merito declarem recte denunciiee. Scom vtrũ celũ ſit vnũ vel pluurnſes. vtrũ celũ ſit locus beatox. Ca paimn dubiũ oꝛit᷑ ambiguitas et qui⸗ lem nõ parua. qm̃ Gene.i.c.ſcribit᷑. In pᷣn cipio creauit deus celum et terrã.vbi aſſerit ſcriptura celum pꝛima die creatũ. Deinde ſe quitur.vocauit deus firmamentũ celũ quod cõfirmat ſecunda die factũ. Ad hoc reſpon⸗ det Tho.i.pte.q.lxviij. Pꝛimo ſᷣm Criſo. qͥ aſſerit ꝙ moiſes ſummarie dixit qð deus fe⸗ cit pᷣmittens. In pꝛincipio creauit deus ⁊c̃. oſtea per ꝑtes explicauit.ſicut ſi quis dicat dic artifex fecit hanc domũ.et poſtea ſubda⸗ tur.pꝛimo iecit fundamẽta.ſecũdo erexit pa⸗ rietes.tercio ſuppoſuit tectũ.Et ſic nõ opoꝛ⸗ tet nos aliud celũ intelligere cũ dicit᷑. In bᷣn cipio creauit deus celũ et terrã. Et cum dici tur ꝙ ſecunda die factũ eſt firmamentũ. Se cundo poteſt dici aliud eẽ celũ quod legit᷑ in pꝛincipio c reatum et quod legitur ſecunda die factum. et hoc diuerſimode. NHam ſcöom Ausuſtinũ: Celum qð legit᷑ pꝛima die facti Pꝛimũ vtrũ ſcriptura ſacra celi ꝓduction- Enatute lurſcddd Bei cicſtccl ſcͤndie citccel⸗ ficöſinel imeſe Veturmno (öſ Dulhiüitnin ſmmi po⸗ Haii aſnſcipen Peakror ba cins i⸗ blen ſnthutl olart lielr . Cldr-l Rpernſant hei Open Shoein. i gaclidihen⸗ Crſotom GDoralirer: Wrdlg N Ltüändai⸗ gütetde⸗ hec diuer Criſoſto ſupteri dlcunten. ope ſanr. lusponitp conſcen Felrſenpen er aſicee oſornacta WriEter Miteriuci lotclierd iſthlin cigügen inocto⸗ ſpenoy dickce eleſtis⸗ lisactn (eſteb bonity⸗ n eſtnon it monlbüttnne itbitartiige hatſbitr ed üching ii;/ mmiwOedn 4 . Ns Nee. 7 ic, nrißin nidil — ☛ R ctũ ſcdᷣa die intelligit᷑ celũ ſidereũ. eſt natura ſpſ̃alis ĩ foꝛmis. Celũ aũt qd legi tur ſcdᷣa die factũ eſt celũ coꝛpoꝛeũ.ſᷣm vero Begdã ⁊ Serabiũ. Celũ qdð legit᷑ pᷣma die fa⸗ ctũ eſt celũ empireũ. Firmamẽtũ vᷣo qð legit᷑ ſcda die factũ ẽ celũ ſidereũ.Damaſce.vo di cit ꝙ celũ pᷣma die factũ eſt quoddã celũ ſpe⸗ ricũ ſine ſtellis.de quo phi loquunt᷑ dicẽtes ipᷣm eſſe nonã ſperã et pꝛimũ mobile qð mo uetur motu diurno.Per firmamentũ Ve fa⸗ Scöm dubiũ fuitvtrũ celũ ſit vnũ vel plures.Et ꝙ; ſit vnũ ꝓbari poſſet. qꝛ ðꝛ celũ in ſingulari. Beñ.i.c.vbi.S. SDed hec obiectio debilis eſt qm ſcriptura ſepi celos noiat in plurali.vñ Deutro.xxxiiij.ca. Audite celi q̃ loquar. Et ij. Re. xxij.c. Inclinauit celos et deſcẽdit. et Job. xv. ca. Celi nõ ſunt mundi in cõſpectu eius. Et p̃s.ij. Qui habitat in celis irride⸗ bit eos.Etpᷣs.xxxij. Verbo dñi celi firmati ſunt.et pᷣs.xlix. Annũciabũt celi iuſticiã eiꝰ. et pᷣs.lxxxviij.Tui ſunt celi et tua eſt terra.et Sapie.ix.Que ĩ celis ſunt qͥs inueſtigabit et Eſa. xlv. Roꝛate celi deſuꝑ.et Ezechie.i. Aperti ſunt celi et vidi viſiones.et ad He⸗ bꝛe.i.O pera manuũ tuarũ ſunt celi. Rñdet &̊ tho.in.i.ꝑte vbi.s.O circa hoc videt᷑ eſſe quedã diuerſitas inter Baſiliũ et Criſoſto. Criſoſtomꝰeni dicit nõ eſſe niſi vnũ celũ.Et ꝙ pluraliter dicit᷑.celi celoꝝ.hoc eſt ꝓpter ꝓ⸗ ꝛiecatẽ lingue hebꝛee in qua ↄſuetũ eſt vt ce lũ ſolũ pluraliter ſignificet᷑. Siẽ ſunt multa etiã noĩa in latino q̃ ſingulari carẽt. Baſiliꝰ aut et Damaſcenꝰ dicũt plures eẽ celos. Sʒ hec diuerſitas magis eſt invoce q; in re. Hã ACriſoſto.vnũ celũ noĩat totũ coꝛpus qð eſt ſupᷣ terrã et aquã.nã etiã aues q̃ volãt in aere dicunt᷑ ꝓpter hoc volucres celi. Sʒ qꝛ in iſto coꝛꝑe ſunt multe diſtinctões ꝓpter hoc Baſi⸗ lius ponit plures celos.Ad diſtinctiõʒ ergo celoꝝ ſciendã ↄſiderandũ eſt ꝙ celũ triplicit᷑ Sè in ſcripturis. Qñq; enĩ ð ꝓpꝛie ⁊ naturali ter. et ſic ðꝛ celũ coꝛpꝰ aliqð ſublime et lumi noſum actuvel potẽtia ⁊ incoꝛ ruptibile ꝑ na turã.Et ſᷣm hoc ponunt᷑ tres celi.Pꝛimũ to taliter lucidũ qð vocant empireũ.Secundũ totaliter dyafanũ qð vocant celũ aqueũ vel criſtallinũ.Terciũ ꝑtim dyafanũ et ꝑtim lu⸗ cidũ actu qð vocãt celũ ſidereũ. Et diuidit᷑ in octo ſperas.ſ.ſperã ſtellarũ fixarũ et ſeptẽ ſperas planetarũ q̃ pñt dici octo celi. Scdᷣo dicit᷑ celũ ꝑ participationẽ alicuiꝰ ꝓpꝛietatis celeſtis coꝛpis.ſ.ſublimitatis et luminoſita⸗ tis actu vel potẽtia. Et ſic totũ iſtud ſpaciuʒ qð eſt ab qaqͥs vſq; ad oꝛbẽ lune. Damaſcenꝰ ponit vnũ celũ noĩans illud aereũet ſicf m eum ſunt tres celi. aereũ. ſidereũ.et aliud ſu⸗ perius de quo intelligit ꝙ apls legit᷑ raptus vſq; ad terciũ celũ. Sed qꝛ iſtud ſpaciũ cõti net duo elementa.ignis et aeris.et in vtroq1Rʒ eoꝝ vocat᷑ inferioꝛ ⁊ ſuꝑioꝛ regio. Jdo iſtud celũ Rabanꝰ diſtinxit in qᷓttuoꝛ. Supꝛemã regionẽ ignis noĩans celũ igneun. Inferioꝛẽ vero regionẽ celũ olimpiũ ab altitudine cu⸗ iuſdam montis qͥ vocat᷑ olimpus. Supꝛe⸗ mam vero regionẽ aeris vocauit celũ ethereũ ꝓpter inflammationẽ. Interioꝛẽ vero regio⸗ nẽ celũ gereũ.Et ſic cum iſti quattuoꝛ celi tri bus ſuperioꝛibo cõnu merant᷑ fiunt invniuer ſo ᷣm Rabanũ ſeptẽ celi coꝛpoꝛei. Tercium dicit᷑ celũ metaphoꝛice.et ſic qũq; ipᷣa ſancta trinitas dicit᷑ celũ ꝓpter eius ſpiritualẽ ſubli⸗ mitatẽ et lucẽ. Qnq; etiã ſpiritualia bona in quibus eſt ſanctoꝝ remuneratio ꝓpter eoꝛuʒ eminentiã celi nominant᷑.Qñnq; vero tria ge nera ſupernaliũ viſionũ.ſ.coꝛpoꝛalis.imagi narie.et intellectualis tres celi noĩiantur. de quibus exponit Augꝰ.ꝙ paulus eſt raptus vſq; ad terciũ celum.¶ Cercium dubiũ fuit vtrum celũ ſit locus beatoꝛũ. Et ꝙ ſic patet ex teſtimonio ſcripturarũ. Inquit enim ſal⸗ uatoꝛ noſter matth.v.c. Beati pauperes ſpi ritu quoniã ipᷣoꝛum eſt regnũ celoꝝ. Et.vi. ca. Merces veſtra copioſa eſt in celis ct. xxij. ca. Erũt ſicut angeli dei in celo. Et paulus Act.xiiij.c.O poꝛtet nos ꝑ multas tribula⸗ tiones intrare in regnũ celoꝝ.et CPetrꝰ.i.ehi ſtola c.ij. Benedictꝰ deus et pr̃ dñi nr̃i ieſu xp̃i qͥ regenerauit nos in ſpem viuã.pꝑ reſur⸗ rectionẽ ieſu xpᷣi filij ſui et dñi nr̃i in heredi⸗ tatem incoꝛruptibilẽ et incõtaminatã in ce⸗ lis. Et etiã eccleſia cantat. Gaudent in celis ggnime ſanctoꝛũ qui chꝛiſtiveſtigia ſunt ſecu ti. Et iteruʒ in officio vnius martyris. Iſte eſt qui cõtempſit vitam mundi et ꝑuenit ad celeſtia regna.Et Macropius ſuper ſomni⸗ um Scipionis. Sic habeto omnibus qui patriam ſeruauerint iuuerint au xerint cer⸗ tum eſſe in celo diffinitum locũ vbi beati euo ſempiterno fruantur. Et Lucretius deqnuo refert ¶Qactantius li.vij. Cedit ideʒ retro de terra quod fuit ante in terram. Ged quod miſſum eſt ex etheris oꝛis. Id rurſuʒ celi ful entia templa receptant. Cõueniunt itaq; in oc omnes viri ſapientes ꝙ beati habita⸗ bunt in celo.Theologi vero explicant illud foꝛe celum empireũ.quod ſᷣm Tho. i.pte.q. lxvi. dicitur empireum.id ẽ igneum nonab ardoꝛe ſed a ſplendoꝛe. Qualiter vero acce⸗ dit ad leticiam ſanctoꝛum eſſe in illo celo ſa⸗ tis cõſtare pᷣt ex his que dicunt᷑ in ſermone de aĩe rönalis admirandis pᷣro gatiuis. Igi tur dicere poſſumꝰ cũ ꝓpheta. Beatiqᷓ habi⸗ tant in domo tua dñe in ſecula ſeculoꝝ lau⸗ dabunt te. Ibi erit ex omni ꝑte quies et dele ctatio.et ſancti oẽs eterna pace fruentur. Ad quã nos ꝑducat dei et virginis filius ieſus chꝛiſtus qui viuit et regnat in ſecula ſeculo⸗ ruam. Amen. .. . WBorma vigeſimullereins de eximia nobi litate et pᷣſtantia aĩe rõnalis tã coꝛpoꝛi vmi⸗ g coꝛꝑe ſeꝑate. wme mee ſunt. Dei viuentis verba ſunt iſta oꝛiginaliter E ʒech. xviij ca. Dolendu 1 pereuntiũ.qui cõcupiſcentias pꝛauas inſe⸗ quentes.virtutib ieiuni oẽ vicioꝝ turpitu⸗ dini ſeſe dederũt.Hi equidẽ obliti excellẽtie ac dignitatis animarũ ſuarũ deſluunt luxu⸗ ria.et delicate atq; molliter viuũt abhoꝛrẽt q; parcitatẽ. cõtinentiã.ſobꝛietatẽ.et quicqd eſt qd viros bonos deceat. Fidei vero docu menta irrident.doctrinã euangelicã ſpernũt de regno celoꝝ deſperãt. negant atq; penas te inferni:LZalibus aũt erroꝛibo inuoluuntur: qm̃ de aĩa rõnali minus bene ſentiunt.qũq; affirmantes aias nõ reperiri. Aliqũñ et illas nõ multe nobilitatis foꝛe ſuadentes. Inter⸗ dum vero et eas cũ ſuis coꝛpoꝛibus impꝛo⸗ be ſatis cõtendentes coꝛrumpi. Quos quid aliud dixerim niſi pecoꝛa immundiſſima at⸗ q; indomitas feris immo quibuſcũq; beluiſ immaniſſimis deterioꝛes. Inqͥt eni Dauie in ps. Homo cũ in honoꝛe eſſet nõ intellexit cõparatus eſt iu mentis inſipiẽtibo ⁊ ſimilis factus eſt illis. Ham ſummus ille pater qui ſapientia ſua cõdidit oĩa.minuit hoĩem pau lominus ab angelis. coꝛonans gloꝛia ⁊ ho⸗ noꝛ:e dum intellectiuã aĩam illi dedit.qua de re vt aperiant᷑ mentes cunctoꝝ ad aĩe veriſſi mam cognitionẽ illamq; vnuſquiſq; ſtudeat bonis et ſanctis moꝛibo exoꝛnare decreui in pñᷣti ſermone de ipᷣa aĩa verba facere. de qua tria myſteria ꝓponimus cõtemplanda. Cimu dieſ diffin itionlnis. Becun uctionis. Tercium ſeparationis ¶ Muid ſit aia q nõ eſt coꝛpus necex ſemi⸗ nẽ cauſata.et q̃ vna ſola eſt in bomine. Rimũ myſteriũ cõtemplandũ de aĩa declaremus. Dicitenim Albertus in õpendio theologie.ꝙ a quibuſdã aĩia diffi⸗ Cce omnes am/ i pfecto eſt de multitudine hoim ¶ Kapitulũ pꝛimũ. dicit᷑ diffinitõis.in quo quid ſit aĩia nitur vt ſpus. a quibuſdã vtala.a quibuſc vero vt ſpiritus et aĩa. Inquantũ cõſiderat᷑ vt ſpirit diffinit᷑ ſic ab Au guſtino in li. de motu coꝛdis. Aĩa eſt ſubſtãtia incoꝛpoꝛea in tellectualis illu minationis a pꝛimo vltima reuelatõe ꝑceptiua.vltima dicit᷑.qꝛ medianti bus an gelis ꝑcipit.Ex qua diff initione co⸗ gnoſcimus. ſpiritus humanus eſt aia. inter oẽs creaturas im mediate poſt angelos illuminationis diuine ſit ꝑceptiuus. Inquã tum aia diffinit᷑ ſic a Remigio. Aia eſt ſub⸗ ſtantia incoꝛpoꝛea regẽs coꝛpus.Et ab Ari ſtote. in. ij. de aĩa dicit᷑. Aia eſt endelechia.i. actꝰ ſiue foꝛma coꝛꝑis oꝛganici phiſici potẽ tia vitã habentis.Ex qbus verbis dat᷑ intel ligi.ꝙ aĩa vnibilis eſt coꝛpoꝛi nec oĩ ſed ſoli oꝛganico vel phiſico.i.naturali ad ſuſceptio nem aie rõnalis diſpoſito. JInquantũ autẽ ſpiritus et aĩa diffinit ab Auguſti. ſic. Ala eſt oĩm ſimilitudo:q diffinitio data eſt ꝑ cõo⸗ parationẽ ad creaturas. Aia eni ex ſui natu⸗ ra ad ſuſcipiendas oĩm rerũ ſimilitudines tãa coꝛpoꝛaliũ q; ſpiritualiũ apta eſt. Etſᷣm Augẽ.li. de ſpiritu et aĩa. multipliciter noia⸗ tur. ſ. Aia. mens. rõ. ſpiritus. ſenſus. memo⸗ ria.volũtas.Anima dicit᷑ inquantũ aiat coꝛ pus ſiue viuificat. Hens inquantũ recolit. Ractio cum rem iudicat. Spiritus dum ſpi rat.vel qꝛ ſpiritualẽ naturã habet. Senſus dum ſentu. MWemoꝛia dũ recoꝛdat᷑. Volun tas dum cõſentit. Hec noĩa diuerſe ſuntaĩe nõ ꝓpter eſſentie pluralitatẽ ſʒ ꝓvter effecuuni multiplicitatẽ et operationẽ.ſed ꝓ huiꝰ par ꝗ tis intelligẽtia plenioꝛi quattuoꝛ ſũt dubia. Abſoluenda. vimum vtrũ ſit aĩa. Dcoõm vtrũ aia ſit coꝛpu0s. Terciũ vtrũ aia cauſet ex ſemine. pꝛimo dubio expugnandaeſt et oino repꝛobanda ꝑditiſſima opinio illoꝝ qui te⸗ nent aĩam nõ eſſe aſſerentes nõ niſi coꝛpoꝛa aut coꝛpales ſubſtãtias reperiri.Quos nos cõuincere poſſumꝰ triplici lumine. Pꝛimũ dicit᷑ teſtificationis. Secundũ operationis. Tercium figurationis. ¶Pꝛimũ lumen a oſtendit᷑ aia ſit dicit te ſtificationis.Teſtant᷑ quidẽ oẽs tã diuine humane ſcripture aiam eſſe.atq; de illa ſubli miter ſemꝑ loquunt᷑. De hac itaq; ſcribit ſa⸗ piens Ecẽi. ca.ij. Fili in manſuetudine ſer⸗ ua aĩaʒ tuã.Et.iiij.c. Humilia coꝛã deo qni mam tuã. Et eodẽ ca. Nõ cõfundaris ꝓaia tua dicere verũ.Et.x.c. Qui multis vcitur Bbitvſa bisled fuepat⸗ menes de c Inn teodec ce. cxx.c den.xer. tui Et⸗ vidiſtis. giamene lectuset lemusi etanin Ouitun Deauen EM Nũ Maud Meins d Guſickkaian a. Pövutt Tole iun fegizmei. e Etyij⸗ . Möden meaffamn oſelenauie finet Dmk. (afon nde. lcri Ros ur dixitl ra Nol gutno pñ hoiſi vnin mieiiponan iln Et, s Etln iit B⸗ Niginee unpnt Ouiconnen ſellnddite fuuniineſtn nungyetr Mov⸗ ſtinnere⸗ aduofig püſlimeft quicßse tetimere fatengi, nonibye⸗ (iöp lcſih lineunz, rqudifinnnn sbunmmgi nedinine ſuegechnnn de Lwig Ra Satktg w. Jgnami 1 Auguſt ie naodanch, Aaiceſtia ℳ inmirguan riens Ms 717 nioniſec⸗ igumndn 6 n Ed. . — verbis ledit animã ſuã.et.xxix. ca. Qui cuim fuire ꝑticipat ledit aiam ſuã. et. xxxiiij. ca. Ti mentis deũ beata eſt aia illius.et.li.c. Lau⸗ dabit vſq; ad moꝛtẽ aia mea dñm. et Sapie i. ca. In maliuolã aiam nõ intrabit ſapietia. et eodẽ ca.Os qð mentit᷑ occidit aĩaʒ.et Ec cle.xxx.ca. Milſerere aĩe tue placẽs deo.eiuſ⸗ dem. xxxvij.ca. A cõſiliario malo ſerua aĩiam tuã.Et Cantico.i.c. Nũ quẽ diligit aĩa mea vidiſtis.eiuſdẽ.iij.ca. Queſiui quem diligit aĩa mea.et.vi.ca.Aia mea liquefacta eſt vt di lectus eſt locut?.Et Judicth.viij. c. Humi⸗ liemus illi aias noſtras. Et Job.x.ca. Te⸗ get animã meã vite mee. Et Chobie. xij. c.. Qui faciunt peccatũ hoſtes ſunt aĩe ſue. Et Deutro.iiij.ca. Cuſtodite ſollicite aias vr̃as Et Joſue.ij.c.Eruatis aias veſtras de moꝛ te.et Abacuc.ij.ca. Qui incredulꝰ eſt nõ erit recta eius aĩa.et.i. Re.ca.xxvi.ſcribit᷑. OHa⸗ gnuficet᷑ aia mea in oculis dñi.et.ij. Re.xiiij. ca. Nõ vult deus ꝑire aĩam. et.iij. Re.xix. c. Tolle nĩam meã.et.iiij. Re.i.c. Noli deſpice re aiaʒ meã.Et pᷣs.vi.Aia mea turbata ẽval de.Et.vij. Ne qũ rapiat vt leo aĩaʒ meã.Et xv. Hõ derelinqᷓs aiaʒ meã ĩ inferno. Et.xx Erue a framea deꝰ aiam meã. Et. xxiiij.Ad te dnᷣe leuaui aiaʒ meã Et. xxxij. Aia mea ſu⸗ ſtinet dũm Et.xli.Quemadmodũ deſiderat ceruꝰ ad fontes aquaꝝ ita deſiderat aia mea ad te deꝰ.Et.lxij. Sictiuit in te aia mea.et pᷣs lxxi. Alas paupeꝝ ſaluas faciet.Et ſaluatoꝛ nr dixit Matth.vi.ca. aĩa plus ẽ qᷓ; eſca. Et x.ca. Nolite timere eos qͥ occidũt coꝛpꝰ aiam aũt nõ pñt occidere.Et.xvi.ca.Quid ꝓdeſt hoĩ ſi vniuerſũ mũdũ lucret᷑ aievo ſue detri mẽtũ patiat᷑ aut quã dabit hõ cõmutatiõʒ ꝓ aĩa ſua.Et.xxvi.ca.CTriſtis ẽ aia meavſq; ad moꝛtẽ Et luce.ij. Btã virgo ĩ ſuo cantico ita cecinit. Magnificat aia mea dñm. et Sime on vir ginẽ eodẽ ca.ſic allocutꝰ eſt. Luã ipᷣiꝰ aiam ꝑtranſibit gladius. et Jacobo. v. c. ait. NQui conuerti fecerit peccatoꝛẽ ab erroꝛe vie ſue ſaluabit aĩiam eius a moꝛte.et.i.c. In mã ſuetudine ſuſcipite inſitũ verbũ qð pᷣt ſalua⸗ re alĩas veſtras.et Petrꝰ.i.epła ca.ij.inquit. Obſecro vos tãqᷓ; aduenas ⁊ pꝑegrinos ab⸗ ſtinere vos a carnalibo deſiderijs q̃ militant aduerſus aĩam. In ſacris vero canonibo ſe— piſſime fit mentio de aĩa.ſicut ptʒ.xxiij.di.c. qui epᷣs.et.xi.q iij.c.placuit.c.abſit.c.noli⸗ te timere.c.audi.et.xiij.q.ij.c.tpᷣs.c.hunc.c. fatendũ.c.aĩe defunctoꝝ.et.xvi.q.i.c.in ca⸗ nonibo.et. xxi.q.i.in.c.relatio.et.xxiij.q.iiij. ca.ipᷣa pietas.c.ꝙ xpᷣs.c.diſplicet.et.xxiiij.q iij.c. ſi habes. et. xxvi.q.vi.c.agnouimus. et 4 et di.ij. c. charitas.c.ergo.et di.iij.c.pt.c.ſi qͥs c.qͥd ergo.et di.v.c.cõſideret.et de cõſe.di.ij. c.reuera.et di.iiij.c.ſi baptiʒata.et de maio.et obe.c. ſolite. et de ſumma trini. et fide ca. fir⸗ miter.etſde pe.et remiſ.c.cũ infirmitas. et de renuncia.c.niſi cum pꝛidẽ.et de cele.miſſa.c. in quadã.et de decimis.cũ nõ ſit in hoĩe. In clemen. de ſum ma trini. et fi. ca. damnant il⸗ li qui dicunt aĩiam nõ eſſe foꝛmã coꝛꝑis. Nã Ariſto.viij.metaphy. dicit. O differẽtia ſu⸗ mitur de foꝛma rei. Sed differẽtia cõſtituti na hoiĩs eſt rõnale qð dicit᷑ de hoie rõne aĩe intellectiue ſeu intellectiui pꝛincipij.vt inqᷣt Tho.i.pte.q.lxxvi.ergo aia eſt hoĩis foꝛma. Ad gentiles iam veniamꝰ qui naturalis ra⸗ tionis lumine illuſtrati ma gnificẽtiſſime de gĩa ſunt locuti. Inqͥt Cicero in paradoxis. Deus et mater oĩm natura dedit tibi animũ quo nihil pᷣt eſſe pꝛſtantiꝰ nihil diuiniuſ.Et idem in li.de natura deoꝝ.Quid eſſe pᷣt in re rum natura hoiĩe melius.in eo enĩ ſolo eſt ra tio qua nihil pt eſſe pᷣſtantius.Et idem inli. de republi. Ut mundũ deus eternus regit ſic fragile coꝛpus animus ſempiternus mo⸗ uet. Et Plato in thimeo. Deus virtutibus aĩam pᷣire iuſſit ip̃amq; dñam noſtri coꝛpo⸗ xxx.q.i.c.ad limina.et.xxxij.q.ij.ca.q; vero. ſi illud. ca. moyſes. et. xxxiij.q.ij.ca.alo natu re.et de pe.di.i.ca.reſuſcitatus.c.voluiſſent. ris foꝛe voluit.qð ipᷣa tuetur. Et Saluſtius in iugurtino. VNt genus humanũ cõpoſituʒ ex coꝛꝑe et aĩa eſt.ita res ſtudiaq; oĩia noſtra alia coꝛpoꝛis alia animi naturã ſequunt᷑.Et O uidius in li.de remedio amoꝛis. Vt coꝛ⸗ pus redimas ferrum patieris et ignes. VUtq; aĩo valeas quicq; tolerare negabis.Et ne ſin guloꝝ repetamus dicta ↄcludimus. oẽs ſcti.oẽs eruditi viri. oẽs deniq; phᷣi et ſtoici et peripatetici ac alij quicũq; aĩlam eſſe et do⸗ cent et ofirnk eBecungi lumẽ quo oſtẽ⸗ dimus ꝙ ſit aĩa ðꝛ operatõnis.vt eni ſcribit Alex.de ales in ſcdo volumine ſumme.Vi⸗ demus quedã coꝛpoꝛa que nõ nutriunt᷑ ne⸗ q; augent᷑ neq; generant᷑ nec mouent᷑ motu voluntario vt lapides. Quedã que nutriun tur augent᷑ et generant᷑ vt plante. Quedã q̃ᷓ vltra hec mouenkt et ſentiũt vt aĩalia.Quedã autẽ que agunt rõne.Si ergo pꝛincipiũ ha⸗ rum operationũ eſſet coꝛpoꝛeitas.inueniret᷑ tunc in oĩbus coꝛpoꝛibus.ergo illud a q̊ iſte operationes ꝓueniũt erit aĩa.Et ſic in plan⸗ tis eſt aia vegetatiua.in alalibus bꝛutis aia ſenſitiua.in hominib vero aĩa intellectiua. Quiſnã nõ miret᷑ quãta ſit humani ingenij perſpicitas.q; ſtupẽda intellectꝰ ſablimitas i q;ue admirabilis vigoꝛ rõnis. Et vnde ꝓhe nit niſi ex animi ſapia.vt volantes aues per aera. habitantes in aquarũ pfundis piſces. et diſcurretes ꝑ nemoꝛa ferociſſimas beſtias bõ ad ſuũ vſum ꝑducat. Hõ ꝓdeſt aquilis altus volatus.nõ leonib foꝛtitudo. nõ ele⸗ phantibo magnitudo. nõ venenoſitas draco nibus et ſerpentibo. nõ ceruis agilitas. non — deniq; marinis beluis latitudo.vaſtitaſq; a⸗ quan.cũ ab hoĩby artificijs pene innumeris xapiũt᷑. Quid de artiũ inuentõe exercitatio⸗ neq; dicemꝰ. Inſpici amus agriculturã lani ficium architecturã fabꝛefactiuã et reliquas in quaꝝ effectibo depꝛehẽdit᷑ aliquid in hoĩe eſſe vltra coꝛpus. Que antiqui vulgares cũ pꝛiuſtalia nõ fuiſſent exꝑti illos qui ea pᷣmo in aliqᷓ ꝓpuincia facere docuerũt.crediderũt eſſe deos. Iſis Inachi filia regis arginon . 5 ſoꝛoꝛ foꝛonei nauigãs ĩ egyptũ qꝛ lr̃as q̃ ægyptijs dedit ⁊ de agricultura młta eos do cuit poſt moꝛtẽ in numero dearũ recepta eſt. Saturnus vt recitat paulus in hiſtoꝛia ro⸗ manoꝝ.Jouem filiũ e grecia fugiẽs in ciui⸗ tate qᷓ ex eius noĩe ſaturnia dicta eſt.haud ꝓ⸗ cul ab vrbe rudes pplos domoſ edificare.ter ras incolere.plantarevineas docuit.atq; hu manis moꝛibo viuere cũ antea ſemiferi glan dium tantummõ alimẽtis vitã ſuſtentarent. Et aut in ſpeluncis aut fr ondibavirgultiſq; coõtextis caſulis habitarẽt ab indocili et ru- ſtica multitudine deus eſt apellatꝰ. Romu⸗ lus qꝛ vrbẽ fundauit vallauitq; muro apud paludẽ capꝛe.nuſqᷓ; cõparuiſſet anno regni trigeſimonono ad deos trãſiſſe creditus eſt. .„ aaitn noĩe ↄſecratus.De liberalib autẽ ciplinis grãmatica.logica.rhetoꝛica. ariſ et di metrica.geometria.muſica.aſtrologia.illarũ . ria eſt inqu antũ ipᷣa aĩa cuius eſt hec virtus eſt coꝛpoꝛis foꝛma et terminus generationia humane. Sic ergo phs dicit in. iij. de aig. Ov intellectus eſt ſeparatus.qꝛ nõ eſt virtus alicuius oꝛgani coꝛpoꝛalis.Ex quo apparet q; rectoꝛibo ꝓlixioꝛ eſſet ſermo habendꝰ. Sʒ vt cõplectamur oĩa ſuccincte.tantus in illis eſt decoꝛ hũane vite:tãta intellectus ꝑfectio. tanta loquẽdi et viuendi moderatio.tãta de niq; cognitio rerũ.vt qͥ illis inueniũt᷑ imbu⸗ ti ſumma veneratõne celebꝛent᷑ a cunctis.O Deteſtabilẽ erroꝛẽ.o damnabilẽ cecitatẽ.o de niq; fatuitatẽ peſtiferã eoꝝ qͥ tanta.vt ſic di⸗ cam aiarum facta mirabilia cõtuent᷑ et aias nõ eſſe tenẽt. Pꝛo qbus Augꝰ.li.x.ↄfeſſionũ ait.Eunt hoĩes mirari alta montiũ. ingẽtes fluctus maris. altiſſimos lapſus fluminum. oceani ambitũ.et giros ſiderũ.et relinquunt ſeipos nec mirant᷑. Et in pncipio li.de ſpũ ⁊ aia inqᷣt. Om̃ dictũ eſt mihivt meißm ↄgno ſcam ſuſtinere nõ poſſum vt me habeã inco⸗ — mitũ. Magna nã nitu. na nãq; negligetia ẽ neſcireqd And ſit q̃ celeſtia plundtenslatgnabt⸗ ralia tã ſubtili indagatõne inneſtigamus. et de ipᷣo q; creatoꝛe nro iã ꝓfunda deſidera⸗ mus ſcire nec eſt res pꝑegrina neclonge que⸗- renda. animus qͥ iſta ſapimꝰ ſed et ſꝑ nobi⸗ ſcũ adeſt.tractat loquit᷑ et intus neſcit᷑. Datũ eſt illi ta ingentiũ rerũ ſcireę ſecreta et ſeipᷣm cognoſcere nõ pᷣt.hec ũle.¶Terciül oſtendimꝰ ꝙ ſit aĩia dicit᷑ figuratõnis. Ipſa quippe coꝛpis hũani figura ad celos erecta. deſignat aliqᷣd eſſe in hoĩe qð ad celos tende re debeat. Hinc Ouidiꝰ ĩ.i.methamoꝛpho. dicit. Pꝛo naq; cũ ſpectent aĩalia cetera terrã Os hoi ſublime dedit celũq; videre. Juſſit: et erectos ad ſidera tollere vultꝰ. Et Bernar dus ſuꝑ cantica ait. Coꝛpoꝛis ſtaturã ideo deus dedit homini rectã. vt coꝛpoꝛea rectitu do exterioꝛis vilioꝛiſq; figmẽti.hoĩem inte⸗ rioꝛẽ rectitudinis ſue foꝛmande moueret et decoꝛ viui defoꝛ mitatẽ argueret animi. he .Bernardus.Ex qbus cõcludimꝰ ꝙ ĩ nune ro creaturaꝝ reperi᷑ aia rönalis ad imagin et ſimilitudinẽ dei creata cuius pꝛeſtantiã ex bis q̃ amodo diſſeremꝰ vnuſqͥſq; ꝑcipere pᷣt ecundũ dubiũ abſoluendũ eſt vtrũ ais ſit coꝛpus. Ad qð reſpondemus ſequẽtes in bac ꝑte doctrinã fidei et ſacre theologie. x%h aia eſt ſpiritualis ſubſtãtia. Ariſto.vero i.j. phyſicoꝝ dicit ꝙ vltima foꝛmarũ naturaliũ ad quã terminat᷑ ↄſideratio phie naturalis ſcʒ aia humana eſt quidem ſeꝑata. ſed tamen in materia. Quod ex hoc ꝓbat. Quia homa ex materia generat hominẽet ſol. Separata quidẽ eſt ſᷣm virtuteʒ intellectiuã.qꝛ virtus intellectiua nõ eſtvirtus alicuius oꝛgani coꝛ poꝛalis. ſicut virtꝰ viſiua eſt actus oculi.In telligere eni eſt actus qui nõ pᷣt exerceriꝑ oꝛ⸗ ganum coꝛ poꝛale ſicut viſio. Sed in mate⸗ ineptia illoꝝ qui vt dicit Tho.i.pte.q.lxxv. l coꝛpoꝛa dicebant eſſe et quod nõ eſt coꝛpꝰ nihil eſſe. Cõtra iſtos eſt auctoꝛitas ſcriptu⸗ re Eccleſiaſtes vltimo ca. vbi ſic habet᷑. Re⸗ uertatur puluis in terrã ſuam et ſpiriins re⸗ deat ad deum qui dedit illum Aug'. inſuꝑ li. xix.de ciui.dei ↄmendat Varronẽ qui ho minem nec animã ſolaʒ nec ſolũ coꝛpus.ſec animã ſimul et coꝛpus eſſe arbitrabat᷑. Et ſi obijceret ꝙ mouentis ad motum opoꝛtet eſſe aliquẽ cõtractum. cõtractus autẽ nõ eſt niſi coꝛpoꝝ.ergo cũ aia moueat coꝛpus videt ꝙ Lerciũ lumen Imaginationẽ tranſcendere nõ valentes ſo⸗ ſtcorpiu cötractun corp'd corpus! coꝛpus. nullus anemnit ſencik n hoc fi tilaſ⸗ tincr ſirent. ochlis ñ etdemon feavone ſicinuse üacsſob Cont,Hin Wlaner an⸗a Nen ztneqs ortylib fi iſtimn unn io ltcl por veexn nmie deſ⸗ ſpuo beei Cilinaſcze üdodioc wosſur NAag. Nubilab gueoault lgennaſ⸗ Hunmß bhineeto⸗ agn ſitan⸗ norlin ominion Ecogigint banogene Chomane Gotinne Cobeniene tibrgtſ Uinter benimn bmpre vurtnnee numge effeaun inte iine, ut innstäd nſenti, (Crin kſniu) Snten egölttr Pilachumn üg itn i n. Ee incpon gniihoin mmndenout roene mint fnnliis Wing doomiei NNr i 17 ſmitli mgne (hon en eaſa4 17 Vtrani) Giifti ilinn auzii⸗ Riar ninn locki ſit coꝛpus. Rñdet Tho. vbi.S. ꝙ duplex eſt cõtractus.ſ.qᷓ;titatis et virtutis. Pꝛimo mõ coꝛpꝰ nõ tangit᷑ niſi a coꝛpoꝛe. Secũdo mõ coꝛpus habet tangi a re incoꝛpoꝛea q̃ mouet coꝛpus. Ged adhuc pleriq; inſtant ꝙ aiam nullus videt.quõ ergo eſt dũ a coꝛꝑe ſeparat᷑ a nemine cõſpicit᷑.qͥd ergo eſt ſi nõ videt᷑ nõ ſentit᷑ nõ audit᷑.neq; q̊ ſe cõferat ſcimus.Ad hoc rñdet Bꝛego.in.iiij. dialogoꝛũ li.qꝙ aĩa eſt illa ſpũalis ſubſtãtia cuius virtute q;diu eſt in coꝛpoꝛe.coꝛpus viuit.coꝛpꝰ ſentit. ocu li vident. aures audiunt. et tñ ipa coꝛpoꝛeis oculis nõ videt᷑. Idem dicimus de angelis et demoniby et de ipᷣo altiſſimo deo. ꝙ ülloꝛũ effectus negare nõ poſſumꝰ quos oculis in⸗ ſpicimus et manibus ↄtrectamꝰ ⁊ cuius ſint ſpũales ſubſtãtie coꝛpoꝛeis ſenſibo nõ ſubij⸗ ciunt᷑. Hinc Lactantius li. vij. diui. inſti de deo loquens aliqua deducit exempla qbus cõuinci poſſunt hi qͥ nihil eſſe volũt niſi q vident. Quia inqᷣt deus ab hoĩe videri non pt ne qͥs eũ putaret ex eoipᷣo deum nõ eſſe.qꝛ moꝛtalibus oculis nõ videt᷑ inter cetera ſuo rũ inſtitutoꝝ mirabilia fecit etiã multa quo⸗ rum vis qu idẽ apparet.ipᷣa aũt nõ vident᷑.ſi⸗ cut eſt vor odoꝛ ventus vt harũ rerũ argu⸗ mento ⁊ exemplo etiã deũ licet ſub oculis nõ veniret. de ſua tñ vi et effectu et operibo cerne remus.hec ille.Cari mõ et aĩe virtutũ ſtupẽ diſſimaſq; operatões vt diximus in pᷣceden⸗ ti dubio cõtuentes animam eſſe depꝛehendi mus ſubſtantiã ſpiritualem nobiluſimã. Et vt Aug'. refert in li.de immoꝛtalitate anime Nihil abſurdius dici pᷣt qᷓ; tantũmõ ea eſſe que oculis cõſpicimus.et ea nõ eſſe que intel ligentia ſubſiſtere iudicamus.¶ Lerciũ du⸗ bium abſoluendũ eſt.vtrũ anime cauſent᷑ ex ſemine.et poſſet qͥs arguere ꝙ ſic. Pꝛimo qꝛ Geneſis.xlvi.c.ſcribit᷑. Cuncte aĩeq̃ ingreſſe ſunt cum Jacob in egyptũ et egreſſe ſunt de femoꝛe illius. Sed nihil egredit᷑ de femoꝛe homin is niſi inquantũ cauſatur ex ſemine. ergo aĩa intellectiua cauſat᷑ ex ſemine. Gcðo homo generat ſibi ſimile ſᷣ m ſpeciẽ.ſed ſpeci es humana cõſtituitur ꝑ aĩam rationalẽ. er⸗ go aĩa rationalis eſt a generante.Tercio in⸗ cõueniens eſt dicere ꝙ deus cooperet᷑ peccĩo⸗ tibus.ſed ſi aĩe rõnales cauſarentur a deo.de us interduʒ cooperaret᷑ adulteris.ex quoꝛũ illicito coitu pꝛoles interdũ generat᷑.Ad ha⸗ bendam huius veritatis noticiã.ſanct tho. pᷣma pte.q.cxviij.ita dicit. impoſſibile eſt virtutẽ actiuam que eſt in materia extendere ſuam actionẽ ad pꝓducendum immaterialeʒ effectum. Manikeſtum eſt autẽ ꝙ pꝛincipiũn tum dubi intellectiuũ in hoĩe eſt pꝛincipiũ tranſcendẽs materiã.habet enim operationẽ in qua non cõicat coꝛpus.Et ideo impoſſibile eſt ꝙ vir⸗ tus que eſt in ſemine ſit ꝓductiua intellecti⸗ ui pꝛincipij. Similiter etiã qꝛ virtus que eſt in ſemine agit in virtute anime generantis ſᷣm ꝙ anima generantis eſt actus coꝛpoꝛis vtens ipᷣo coꝛpoꝛe in ſua operatõne. In ope rationc aũt intellectus nõ cõmunicat coꝛpuſ Vnge virtus intellectiui pꝛincipij ꝓut intel lectiuum eſt nõ poteſt ad ſemen ꝑpuenire. Et ideo ph̊s dicit in li.de generatõne animaliũ Relinquit᷑ intellectus ſolus defoꝛis adueni⸗ re. Simititer etiã anima intellectiua cũ ha⸗ beat operationẽ ſine coꝛpoꝛe eſt ſubſiſtens et ita ſibi debet᷑ eſſe et fieri. Et cum ſit immate⸗ rialis ſubſtãtia nõ pᷣt cauſariꝑ generationẽ: ſed ſolũ ꝑ creationẽ a deo. Ponere ergo aĩaʒ intellectiuã a generante cauſari nihil alincd eſt q; ponere eam nõ ſubſiſtentẽ.et ꝑ ↄſequẽs coꝛrumpi eã cum coꝛpe.Et ideo hereticũ eſt Dicere ꝙ ala intellectiua traducat᷑ cũ ſemine. Ad pꝛimũ vero quod adducebat᷑ in oppoſi⸗ tum dicendũ ꝙ in auctoꝛitate illa ponitur ꝑ ſinodochen pars pꝛo toto.i.anima ꝓ toto ho mine. Ad ſecundũ vero reſpondemꝰ. ꝙ ho⸗ mo generat ſibi ſimile inquantũ ꝑ virtutem ſeminis eius diſponit᷑ illa materia ad talem foꝛmam ſiue ad ſuſceptionẽ talis foꝛme. Ad terciũ aũt rñũdet᷑. ꝙ in actione adulteroꝛũ id qð eſt nature bonũ eſt et huic cooperat᷑ deus qð vero eſt inoꝛdinate voluntatis. malũ eſt et huic deus nõ cooperat᷑.hec Cho. Quar iũ declarandũ vtrũ in hoĩe ſit vna ſola aĩa intellectiua vel plures ꝑ eſſentiã dif⸗ ferentes. Ad hoc rñndet Augꝰ.in li.de eccle⸗ ſiaſti.dogma. Neq; inqͥt duas aĩas eſſe dici⸗ mus in hoiĩe ſicut Jacobo et alij Siroꝝ ſcri bunt. vnã animalẽ qua animat᷑ coꝛpus ⁊ im mixta ſit ſanguini. Alterã ſpiritualẽ q̃ rõni miniſtret. Sed dicimꝰ vnã et eandẽ eſſe aĩiaʒ in hoĩe q̃ et coꝛpus ſua ſocietate viuificat. et ſemetipᷣam ſua rõne diſponit.Et licet quidẽ dicere voluerũt.qꝙ ĩ embꝛio ne pᷣmo pᷣexiſtat gia vegetatiua.qꝛ Ariſto.dicit in li.de aĩali⸗ bus.qꝙ embꝛio pꝛius eſt aĩal q; homo.Et de inde ſupꝛa aĩaʒ vegetatiuã ſuꝑuenit alia aĩa que eſt ſenſitiua.et ſupꝛa illaʒ iterũ alia q̃ eſt intellectiua.et ſic eſſent tres aie in hoĩe. Cñ hoc impꝛobat tho.i.pte.q.lxxvi.et.cxviij.af firmans. O cũ generatio vnius ſempꝑ ſit coꝛ rubptio alterius.neceſſe eſt dicere q tã in hoĩe q; in alijs aĩalibo qñ ꝑfectioꝛ foꝛma aduenit fit coꝛruptio pꝛioꝛis ita tñ ꝙ ſequens foꝛma habet quicqͥd habebat pꝛima ⁊ adhuc ampl. i l us. Quare cũ aĩa intellectiua creat᷑ et infun:⸗ ditur a deo ſimul eſt ſenſitina et vegetatiua coꝛruptis foꝛmis periſtentibo. Oulta elſent boc loco dicẽda q ne tedio auditoꝛes afficia mus ſilentio pterimus. Oſtenſum iã ex di⸗ ctis eſt. ꝙ qlibet aĩazʒ creaturã excellentiſſimã cognoſcere debet eãq; ſemx mundã ⁊ imma⸗ culatã ſeruare. Nã ſi tãta diligẽtia coꝛrupti⸗ bile coꝛpus gubernamꝰ? q;to magis rõnalẽ aĩam oĩ ſtudio a qbuſcũq; vicijs tueri tene⸗ mur. Heu heu inqt Bernardꝰ. abſtergit ca⸗ liga et ↄtemnit᷑ aĩa. Pauciſſimi quippe repe⸗ riunt᷑ nõ magis ꝓcoꝛꝑe q; ꝓ aĩa ſubeant quoſcunq; laboꝛes/ ¶ De pauctione aĩe rõnalis que nõ ab an⸗ gelis ſed a deo ꝓducta eſt de nihilo ↄuenien ter vnita coꝛpoꝛi oꝛganico.et de nouo creata ectinfuſſa. (apitulũ.ij. 14 cundũ myſteriũ de aĩla ↄtemplandũ bia ſunt enucleanda. ꝛimũ vtrũ aĩa ſit pducta ab angelis. Snerg ala ſit pducta de ſubſtãtia dei. erciũ vtrũ oẽs aie fuerũt ſimul creaaꝛte. Quartũ vtrũ deus debuit alam rationalẽ ta li coꝛpoꝛi vnire. .. UL do pꝛimi dubij planioꝛe intelligẽtia. qui dã arguũt ꝓbantes licʒ veritatẽ.ꝙ aia ro⸗ nalis pducta eſt ab angeliſ. Pꝛimo qꝛ maioꝛ eſt oꝛdo in ſpũalibo q; Icoꝛpalib.ſʒ coꝛpoꝛa inferioꝛa ꝓducunt᷑ꝑ coꝛꝑa ſuꝑioꝛa vt Dioni ſius diẽ iij.c. de diui.no. inferioꝛes ſpũs q ſunt aĩe röonales ꝓducunt᷑ ꝑ ſpũs ſuꝑioꝛes q ſunt angeli Scðo pꝑfectũ eſt qð pᷣt ſibi ſile fa cere:ſed ſpũales ſube ſunt multo magis ꝑfe⸗ cte qᷓ coꝛpales. cũ &̊ coꝛꝑa faciãt ſibi ſił ia 'm ſpeciẽ multo magis angeli poterũt facere a⸗ liqd infra ſe ſᷣm ſpeciẽ nature.ſ.aĩ am rõnalẽ Sʒ 5 iſtos ita loquẽtes eſt auctoꝛitas gloſe ſupꝑ illo ̈bo pᷣs.Qui finxit ſigillatim coꝛda coꝝ. q̃ ait. Ereat deꝰ aĩas ſinguloꝝ ꝑ ſe de ni hilo. Et iõ inqͥt tho.i.ꝑte.q.xci.qꝙ cũ aĩa rõ⸗ nalis ꝓducat᷑ in eſſe ꝑ creationẽ nõ pᷣtpduci niſi a deo.qꝛ ſᷣm Augꝰ.in.iij.de tri.nec boni nec mali angeli pñt eſſe creatoꝛes alicuiꝰ rei. Etrõ ſumi pᷣt m tho. vbi. ö. qꝛ ſolius pꝛimi agẽtis eſt a gere nullo pᷣſuppoſito.cũ ſo agẽs Sm p̃ſupponat aliqͥd a pᷣmo agẽte O aũt agit aliqͥd ex aliqͥ puppoſito agit trãſmutando.⁊= ideo nullũ aliud ages agit niſi trãſmutãdo. ſed ſol'deus agit creando. Et qꝛ aĩa rönalis noͤßt ꝓduci ꝑ tranſmutationẽ alicuiꝰ mate⸗ rie.iõ nõ pᷣt ꝓduci niſi a deo immediate.Ad pꝛimũ argumentũ rũdet Tho. ꝙ coꝛꝑa ideo 5: pductõis. In ̊ adbuc quattuoꝛ du pdncunt coꝛpoꝛa qꝛ agũt p tranſmutation? materie. Ad ſcõm vᷣo argumentü rñdet la⸗ tius.i.pte.q.xlij.vbi ait.arti.v.in rñſione ad i. ar. ꝙ aliqd ꝑfectũ ꝑticipãs aliquã naturã facit ſibi ſile nõ quidẽ pducendo illã naturi abſolute ſʒ applicãdo eã ad aliqd Nõ eni bic hõ p⸗t eſſe cã nature hũane abſolute qꝛ ſic eſſʒ cã ſui iius. Sʒ eſt cã ꝙ natura hũana ſiti hoc homie generato. Et ſic pᷣſupponit in ſua actöne determinatã naturã ꝑ quã eſt hic bõ. Szʒ ſiẽ hic hõ ꝑticipat humanã naturã. ita qoᷣcũq; ens creatũ ꝑticipat naturã eſſendi qꝛ ſolus deꝰ eſt ſuũ eſſe. Nullũ &̊ ens creatũ pᷣt ꝓducere aliqð ens abſ. olute. niſi inq;tum eſſe cauſat ĩ hoc. Et ſic opoꝛtet ꝙ pᷣintelligat᷑ id Baabgar eſt hoc actõe qua facit ſibi ſiłe. n ſubſtãtia aũt immateriali nõ pᷣt pᷣintelli⸗ gi aliqͥd ꝑ qð fit hoc. Quia eſt hoc ꝑ ſuã foꝛ⸗ mãꝑ quã hʒ eſſe. Subſtãtia ò̊ immaterialis nõ pᷣt pducere aliã ſubſtantiã immateriale ſi bi ſilłem q;ᷓtũ ad eiꝰ eſſe.ſed q;tũ ad aliquam pfectionẽ ſuꝑadditã. Sicut ſi dicamꝰ ꝙ ſu⸗ perioꝛ angelus illuminat inferioꝛẽ.vt Dioni ſius dicit.Ex q̃ aparet ꝙ nullũ ens creatum pt creare aliqͥd niſi pᷣſi npſic aliquo qð re⸗ pugnat rõni creationis.SE ecundũ dubiũ ꝓpoſitũ fuit vtrũ aĩa ſit ꝓducta a deo de ſub⸗ ſtantia dei. et vt refert Aug. in. vij. ſup Be⸗ neſim ad Ir̃am. Et in libꝛis õ Fau ſtũ. Et in li. de duab aĩ abo. Pꝛiſtilligniſte Oanichei et Hnoſtici heretici tenuerũt aĩaʒ foꝛe de ſub ſtantia dei. Euripides etiã phs teſte Tullio in q̃ ſtionib tuſculanis dicebat alam deũ eé. Ipᷣe adhuc Tulliꝰ in pᷣfato li.dixit. Huma —— nins anim er diuina mẽte cõceptus cũ nul⸗ * * lo alio niſi cum ipᷣo deo ↄpararipᷣt. Seneca aa hoc ſcribẽs ad Qucillũ inqt. NHihil eſt ali ud nr̃a rõ q ꝑs diuini ſpũs in coꝛpꝰ nr̃mim merſa. Idẽ ꝓfeſſus eſt macrobi ſuꝑ ſomniũ Scipioniſ. Cõtra ̊s oẽs Aug. in li. de oꝛr gine aie ait. Nõ aliter audiendi ſunt qᷓ; here tici qui aĩam deũ eſſe dicũt. Nã ſi ſic eſlet nec in meliꝰnec in peius labi poſſet. Et vt ſcribit tho. i. pte. q. xci. Dicere aiam eſſe deſ ubſtãtia dei manifeſtã impꝛobabilitatẽ cõtinet. Nam aĩa hũana qnq; ẽ intelligẽs ĩ potẽtia ⁊ ſciam quodãmõ a rebo acqᷣrit ⁊ hʒ diuerſas poten⸗ tias q̃ oĩa aliena ſunta dei natura q; eſt actus purus et nihil ab alio accipiẽs nullã diuer ſitatẽ hʒ in ſe. Sed pleriq; dubitãt qꝛ Bene⸗ ſis ca. ij. ſcribit. Foꝛmaui deus hoĩem de li⸗ mao terre et inſpirauiit in fociẽ eiꝰ ſpiraculũ vi teet factus eſt hõ in aiam v iuentẽ. Sed ille qui ſpirat aliqd a ſe emittit.ergo ala qua hõ viuit ẽ aliqͥd de ſubſtatia dei. Ad hoc rũder Tho.4 ſter S ſenode corpolu tiaſuat lercoi pducn lateim loꝛigt Denoe bꝛoit lliuſen ttigne ſillanti⸗ ige pfirt ſanis DVumb Fertbe Lonhls ſcohenn seſc Direi Dioge o inl dicbet lnij de wloxii nuochuna ntagbuct lboinlide nnctatorn agear ſnia Zag exbis no qsiſtis exterra n neqerbi bopoſta endeib ſa ſorbikin tiuglioſul oushun ſcheipfe Kyirtutes lahgtie Mhgtn ugiin menen hoitk leyy tolbbe deemn ſhlisi eſteken tio K R disaligi nanmdimt ſiſeii dumnimin Nnumichir luraiinöend wünnligi. uu tcr ſbiti uayſiſe⸗ uzinmaris nmücnen Viv Aigunn Sunuin enadedel in. vo. ſy * 85 Fmli riih Se S ae G n dſni⸗ s, Tho. ꝙ inſpirare nõ eſt accipiendũ coꝛpoꝛa liter. Ded idẽ eſt deũ inſpirare qð ſpm̃ face⸗ re nõ de ſubſtãtia ſua ſed de nihilo.nã et hõ coꝛꝑaliter ſpirãs nõ emittit aliqͥd de ſubſtan tia ſua ſed de natura extranea. Iccirco firmi ter cõfitemurvt in ſuꝑioꝛib diximus.x aĩa pꝓducta eſt in eſſe a deo de nihilo.Qua veri⸗ tate immobiliter ꝑſiſtente repꝛobat᷑ opinio il loꝛũ qui dixerũt aiam foꝛe ignẽ. Hãc tenuit Democritus vt ait Ariſto.in.i.de aĩa. In li⸗ bꝛo aũt de vita et moꝛte Ariſto.legit᷑ Hera⸗ clitũ ſemꝑ affirmaſſe deos oẽs ex igne eſſe. et ſi ex igne vniuerſa conſtare et aĩiam fauillã eſſe ſtillantis eſſentie.Zeno inſuꝑ ⁊ Leuncippus idẽ pfitebant᷑ iᷣm Tulliũ in q̃ſtionibstuſcu⸗ lanis. Idẽ affirmabat Iparcus ꝓut ſcribit Hacxrobiꝰ in.i.li.ſuper ſomniũ ſcipionis. Fuerũt huiꝰ opinionis ſomnia. aĩa pᷣſen te coꝛpus caleat et recedẽte frigeſcit.Et foꝛte ſic opinantes ignei erãt et humoꝛibo coleri⸗ cis affluentes. Sed qͥd referemus de alijs qᷣ dixerũt.qꝙ aĩa ſit aer ſeu ventus.hoc docuit Diogenes ᷣm Ariſto.in.i.de aĩa.Anaxima nes inſuꝑ nõ tm̃ aĩas ſʒ deos et quecũqʒ alia dicebat ab aere genita. vt cõmemoꝛat Augꝰ. li. viij. de ciui. dei. hic ßm ·Pliniũ inuenit ho rologiũ.At et hi gaerei ſanguineiſq; humoꝛi bus abundãtes credi rõnabiliter pñt. Erra⸗ nit adhuc thales meleſius qͥ vt ſcripſit Tul lius in li.de natura deoꝝ.dixit deũ ex aqua cuncta foꝛmaſſe.ideoq; ⁊ aiam aquã eſſe.Cõ tra quẽ et reliquos pᷣnominatos phos extat ſnia Auguſti.q in li.de quãtitate aĩe ait. Nõͤ ex his notis vſitatiſq; naturis anima factaẽ q̃s iſtis coꝛpoꝛeis ſenſib⸗ tangimꝰ. Nã neq; ex terra neq; ex aqᷓ neq; ex igne neq; ex aere neq; ex his oĩbus neq; ex aliquiba cõiunctis boꝝ ↄſtare aĩaʒ puto.Quare abiectis phᷣoꝝ erroꝛibo ſequamur dicta catholicoꝝ tenẽtes vt ſcribi? in ↄpen dio theologie. aĩa ẽ ſpi ritualis ſubſtãtia et rõnalis ad viuificandũ coꝛpus humanũ de nihilo creata. Creata eſt inq; aĩa ꝑfectibilis ⁊ imperfecta q;tũ ad ſciaʒ et virtutes. ꝑfectiſſima tñ eſt q;tũ ad natura⸗ les potẽtias.qᷓ;titatẽ habet nõ diffuſiuã ſed poteſtatiuã ⁊ virtualeʒ.Et ꝛ eſt ſimplex nec au gmẽti nec detrimẽti eſt ſuſceptiua. Et nec in coꝛpe maioꝛi maioꝛ.nec minoꝛi minoꝛ re⸗ perit᷑.Eſt ad imaginẽ dei facta capax virtu⸗ tis vel vicij ſuſceptibilis pene vel pᷣmij arbi⸗ trio libera.potẽtijs ⁊ habitibo et affectionib⸗ decoꝛata. Caret pondere figura ⁊ coloꝛe.paſ ſibilis ẽ et mutabilis. Eo magis eſt q̊ capax eſt eternitatis. Eo recta qᷓͥ appetẽs eſt bonita⸗ tis. Eo beata quo particeps eſt diuinuatis EVerciñ dubiũ fuit vtrũ oẽs aĩe fuerant ſi⸗ mul create.Et phi quidã cũ Platone aſſerẽ tes. ꝗ aie intellectiue accidat vniri coꝛpoꝛi ponẽtes eã eſſe eiuſdẽ ↄditõis cũ ſub ſtantijs ſpũalibo q̃ coꝛpoꝛi nõ vniunt᷑tenueru nt oẽs aĩas hoĩm ſimula pᷣncipio cũ an gelis fuiſſe creatas.Quã opinionẽ ſequẽs Oꝛigenes di xit. oẽs aĩe fuerunt cũ angelis create ⁊ ad ſuggeſtionẽ dei tenebꝛarũ rebellauerũt deo. quare datũ eſt illis coꝛpus loco carceris òt ibi puniantur.poſt ſeparationẽ vero ab illo ic purgate ad celos redeũt. Sed ꝓfecto ex oĩ ꝑte impia ẽ atq; falſiſſima opinio iſta. Nã vt inqᷣt tho.i.ꝑte.q.cxviij. Si accidẽtaliter cõueniret aĩevniri coꝛpoꝛi ſequeret᷑ ꝙ homo qui cõſtituit᷑ ex iſta vnione eſſet ens per acci⸗ dens.qꝙ etiã ala humana nõ ſit eiuſdẽ natu⸗ re cum angelis ipᷣe diuerſus modus intelli⸗ gendi oſtendit. Homo eni intelligit accipie⸗ do a ſenſibiliba et cõuertendo ſe ad fantaſma ta. Angelus vero nõ ſic. Nã vt ſcribit᷑ in cõ⸗ pendio theologie. Intellectus diuinus co⸗ gnoſcit ſeipᷣm. Intellestus angeli cognoſcit res ꝑ ſpecies cõcretas. Intellectꝰ vero hüa⸗ nus cognoſcit ꝑ ſpecies abſtractas a reb pti cularibo ꝑ ſenſum pꝛius cognitiſ. Et p̃ᷣcipue in q̃ttuoꝛ differũt permaxime angelꝰ et aĩa. Pꝛimo differũt penes eẽ naturale.qꝛ aĩa eſt vnibilis coꝛpoꝛi etiã actu ſeꝑata:angelꝰ nõ. Scðo differũt penes eſſe logicũ.i.diffinitio nẽ.qꝛ aĩa rõnalis eſt:ſʒ angelꝰ intellectualis Aia eni appꝛehendit inquirẽdo et ↄferendo. angel? aũt intuendo.Tercio differũt penes eſſe metaphyſicũ.i.ſepatũ a materia ⁊ motu. qꝛ angelꝰ nõ hʒ paſſibilitatẽ niſi reſpectu ſu perioꝝ. Aiĩa vero reſpectu inferioꝝ qꝛ immu tatur a ſenſibil ho. Quarto differũt penes eẽ theologicũ.qꝛ aĩa vertibilis eſt a bono ĩ ma⸗ lum ⁊ ecõuerſo.angelꝰ vero nõ qꝛ manet in eo ad qð ſe cõuertit:ſiue bonũ ſiue malũ. Jn ſuper ↄ fidẽ eſt ⁊ totã ſcripturã ſacrã ponere nullã aiam debere damnari. Quare in hoc acceptanda eſt ſnĩia Auguſti.qͥ in li.de eccle⸗ ſiaſticis dogma.ait. Credendũ eſt ⁊ firmiter tenendũ.qꝙ aĩe nõ ſũt ab initio create vt Oꝛi genes finxit.nec cum coꝛpibus ſeminant᷑.vt Quciferani et Cirillus et quidã latinoꝝ af⸗ firmant. Sed a deo aĩam creari ſimul et in⸗ fundi in coꝛpoꝛe cõpoſito ⁊ foꝛmato. Si ve ro obijceret᷑ ꝙ deus ceſſauit a creatione rerũ qꝛ vt ſcribit᷑ Genef.c.ij. Ceſſauit ab oĩ opere qð patrarat. Rñdet tho.vbi.S.q; deus ðᷣꝛ ceſ ſaſſe die. vij.nõ quidẽ ab omni oꝑe. cũ dicat᷑ Jo. v. Pater meus operat᷑ vſq; modo et ego operoꝛ. Sed ceſſauit a nouis rerũ generib K iij et ſpeciebus cõdendis. Nã vt idẽ Lho. po⸗ nit.i. pte. q.lxxiij. Poſt opera ſex dierũ a deo multa facta ſunt. et fiũt a deo quotidie. ſicut noua indiuidna in q̃libet ſpecie.⁊ noue ſpẽs que frequẽter apparẽt in aĩalibus ex putrefa ctione generatiſ.et noua miracula ⁊ noue aie Zñ nibil ex his factũ eſt nouũ quin aliqua liter in oꝑibus ſex dierũ pᷣceſſerit aut pextue⸗ rit. Sius materialiter ſicut de coſta Ade foꝛ manit mulierẽ: ſiue cauſaliter ſiẽ indiuidua que nunc generant᷑ pceſſerũt in pꝛimis indi uiduis ſuarũ ſpecierũ. Species etia noueſi que apparẽt pᷣextiterunt in quibuſdã actiuis virtutibus.ſicut ꝙ aĩalia ex putrefactõne ge nerata pducant᷑ ex virtutibo ſtellarũ et elemẽ toꝛum quas a pꝛincipio acceperũt.etiã ſi no⸗ ue ſpecies taliũ aĩalium ꝓducant᷑.aut quedã pꝛeceſſerũt ſᷣm ſimilitudinẽ ſi icut aĩe que nũc creant᷑.ideo nihil nouũ ſub ſole. Eccle.i.ca. Dõ de aiabus de nouo creatis intelligi etiã St. eo ꝙ aĩa ade in operibo illis ſex dierũ crea ta fuit cui oẽs alie qᷓ̃ ꝓducuntur ſigũlatim ſimiles ſunt. Sed adhuc oꝛit᷑ difficultas de aia pꝛimi hoĩs an.ſ.fuerit creata ſimul cum coꝛꝑevel ante coꝛpus.Et Augꝰ.ſuꝑ Geneſ. ad IFam videt᷑ ſentire ꝙ creata fuit ante coꝛ⸗ pus cũ angelis.ſed hoc nõ dicit aſſerẽdo Et in li. de eccleſiaſti.dogma.expꝛeſſe ↄtrariũ aſ ſerit. Sanctꝰ vero tho.i.ꝑte.q.xci. cũ aĩa vniat᷑ coꝛpi vt foꝛma.⁊ ſit naturaliter ꝑs hu mane nature eſſe nõ pᷣt ꝙ fuerit ante coꝛpus creata. NHã deus pꝛimas res inſtituit inper⸗ fecto ſtatu ſue nature ſᷣm ꝙ vniuſcuiuſq; rei ſpecies exigebat.Aĩa aũt cum ſit ꝑs huma⸗ ne nature non babet naturalẽ ꝑfectionẽ niſi ſm ꝙ eſt coꝛpoꝛi vnita.vñ nõ fuiſſet ↄueniẽſ aĩam ſine coꝛꝑe creari.¶ Quartũ dubiũ ꝓp⸗ poſitũ fuit vtrũ deus debuit aiam tali coꝛꝑi vnire. Eſt quidẽ vt apparet coꝛpꝰ humanũ paſſibile coꝛruptibile moꝛtale debile ſatis et imbecille. Supꝑatur a coꝛpoꝛibus celeſtibuſ in impaſſibilitate in ſplendoꝛe in decoꝛe. A lince in viſu.a cane ⁊ vulture in odoꝛe.a poꝛ co in auditu.a ſimea in guſtu.et aranea in ta ctu. a volucribo in agilitate et hmõi. Si aĩa nobiliſſima eſt creatura cur coꝛpoꝛi tam infi mo deus illã copulauit.Ad qð rũdet Bona uen. in. ij. di. xvij. O hoc cõuenienter factuz eſt quattuoꝛ rationibus. Z Peims qꝛ ſic requirebat oꝛdo hoĩs in ſe. ecũda qꝛ ſic requirebat oꝛdo hoĩs ad crea erxcia quia ſic requirebat oꝛdo holĩs ad cre agturam parem. . — uarta qꝛ ſic requirebat oꝛdo hoĩs ad fin.· imo requirebat oꝛdo hoĩs ad ſe vt ani ma tali coꝛpoꝛivniretur. Nã homo cõditus fuit vt natus multa cognoſceret nõ ſolũ co⸗ gnitione intellectiua ſed etiã ſenſitiua. ideo debuit ei dari coꝛpus multifoꝛme vt diuerſa oꝛgana diuerſitati ſenſuũ deſeruirent ad di⸗ uerſa obiecta cognoſcenda.Quia etiã cõdi⸗ tus fuit in vertilitate arbitrij vt potens viue re in iuſticia et moꝛi per culpã. Dari debuit etiã ei coꝛpus qð nõ tm̃ eſſet abile ad viuen⸗ dum ſed etiã poſſet fieri abile ad coꝛrumpen dum ſiue moꝛiendũ. Ideo coꝛpus illud nõ debuit eſſe celeſte ſed elementare· Secũdo requirebat oꝛdo hoĩs ad creaturã inferioꝛẽ vt tale coꝛpus ſibi daret᷑. Quia enĩ coꝛpoꝛa⸗ les nature inferioꝛes facte ſunt vt deſeruirẽt creature rõnali.hinc eſt ꝙ debuit fieri rõna⸗ lis creatura taliter cõpoſita ꝙ obſequiũ crea turarũ inferioꝛũ eſſet ei vtile. Quare nõ de⸗ buit coꝛpus hoiĩs tã ex natura ſuperioꝛũ coꝛ oꝛũ q; ex natura elementoꝝ cõſtitui. co ſic requirebat oꝛdo hominis ad creaturã parẽ. Sicut enĩ facta eſt vna creatura rõna⸗ lis ꝓpe deũ ⁊ in loco ſupꝛemo.ſ.celo empirreo — ſic debuit fieri alia rationalis creatura ĩ loco infimo.ſ.in terra.Et ideo coꝛpꝰ eius debuit inſtitui ex natura tali habitationi ↄuenienti Quarto oꝛdo hoĩs ad finẽ requirebat vt ſubijci deo per abiectionẽ humulitatis vt ſic aſcenderet vñ angelus ceciderat ꝑ electionẽ. Igeo ei da ri debuit coꝛpus in quo puluerẽ ereputãs deo ꝑ oĩa ſubiaceret. Et ſi obijce⸗ retur ꝙ ꝑfectioꝛis foꝛme debet eſſe gfectius ſuſceptibile. Sed aĩa intellectiua eſt pfectiſ⸗ ſima animaꝝ. Cum oĩm alioꝝ animaliũ coꝛ poꝛa habeãt naturaliter inſita tegumẽta pu⸗ ta piloꝝ loco veſtium.et vnguiũ loco calcia mentoꝝ.habeant etiaz arma naturaliter ſibi data ſicut vngues dentes aut coꝛnua. vide tur ꝙ aĩa intellectiua nõ debuerit vniri coꝛ⸗ poꝛi imꝑfecto tãq; talibus auxilijs pꝛiuato Ad h̊ rũdet tho.i.ꝑte.q.lxxvi.arti.v.ĩ rũſio⸗ ne ad quartũ ar. O aĩa intellectius qꝛ eſt vni uerſaliũ ↄpꝛehẽſiua hʒ vᷣtutẽ ad infinita. Et 1iõ nõ potuerũt ſibi determinari a natura de terminate extimatões naturales vel etiã de⸗ terminata auxilia vel defenſionũ l tegumẽto rũ ſiẽ alijs aĩalibo quoꝝ aĩe hũt appꝛehenſio⸗ nem et virtutẽ ad aliqua ꝑticularia determi⸗ nata.ſed loco hoꝛũ oĩm hõ naturaliter habet rõnem et manus q̃ ſunt oꝛgana oꝛganoꝝ. q ꝑ eas hõ pt ſibi pparare inſtrumẽta infinito⸗ rum modoꝛuz et ad infinitos effectus. Cun cta ergo qᷓ ſunt in hoĩe tã ex ꝑte aĩe q; ex ꝑte tale coꝛpus baberet. Debebat quidẽ homo fecit en glammna niopune Poroan nrchnſh ntepinen baconisf trorun ſdi Hmaadel eeunde npꝛin danewo⸗ horeio/ muemorql inimi Oandür (Wimmd faſtünme nunt Jgt uinc tonigegna hoſerlein ſcegoin⸗ Uymornlgi Anocrge caotr⸗ anba ſhtn refälife Acelemin coinſerm celladiti eritti Etice bitie⸗ utrn, waiins ſemnitie⸗ üſatin nmnmt Neumud⸗ naaii⸗ mnhomnsfe⸗ hi dr ſatdieni biennm doces uls⸗ Guntun, Den Mugi an ut r Nini Nhuit ſentn gcblbi le Oure nödr unſugeronic Kn. C. ninis adcun matnmtis noſamn uisgumie Cng id Cuoni v muirhe Nr guide do⸗ umiarsr AANdcne 8 indno WRL l ti uübej An umninſh tcenm’ Caurun , ucius hinnn “ tN kidg 3 6 inlon miiunn exeunt de coꝛpoꝛibus. Secũdo ex euidenti rõne. 4 . coꝛpoꝛis q; etiã ex parte vtriuſq; bene opti⸗ meq; diſpoſuit ſapientiſſimꝰ artifex ille deꝰ Ob qð Licero in li.de legibus dicebat. Ani mal hoc ꝓuidũ ſagax multiplex. acutũ me⸗ moꝛia.plenũ rõnis et conſilij quẽ vocamus hoĩem pᷣclara quadã cõditione generatũ eſſe a deo cõſtat.Et Bernardus in ſermonibus inqͥt. Parũ ne tibi videt᷑ hoc.cogita qualẽ te fecit.nempe ſᷣm coꝛpuſegregiã creaturã.ſᷣm gĩam magis imaginẽ creatoꝛis inſignẽ.rõ⸗ nis participẽ.beatitudinis eterne capacem. Poꝛro ambo ſibi coherere fecit artificio incõ pꝛehenſibili et ſapia inueſtigabili. NHec hoc ante ꝓmeruit qui ante nõ fuit.nec ſpes retri⸗ butionis fuit. Nec ideo fecit quia bonoꝛum noſtroꝛum eget. ¶ Deala ſeparata que immoꝛtalis eſt et ꝑpe⸗ tua et de locis ad que aĩe tranfferunt᷑ poſtq; Erciũ myſteriũ de aĩa ↄtemplandũ ð⸗ ſepationis. Pꝛopter tranſgreſſionẽ qui Jem pꝛimoꝝ parentũ moꝛs ĩ oẽs filios adã decreto dei iuſte deſeuit. QOuare ⁊ aĩam a coꝛ poꝛe ſuo ſeꝑari neceſſe eſt.De qua in hac ꝑte Auattuoꝛ dubia declaremus. eimd vai ia a coꝛpe ſepata ſit ĩmoꝛtalis. Secundũ vtrũ aie ſeꝑate tranſferant᷑ ad ali Terciüu vtrũ loca faciant ad delectationẽ vel penã aiabus ſeparatis. NQuartũ vtrum anime exeant de locis ad que raniferunr.ee imũ dubi it immoꝛtalis Hã pleriq; temere affirma 12 æe nõ erubeſcũt. aĩe ſimul cũ coꝛpoꝛib⸗ mo riant᷑. In quoꝝ pſona inqͥt ſapiẽs Eccleſia⸗ ſtes.iij.c. Unus interitus eſt hoĩm et iumẽ⸗ toꝛũ et equa vtriuſq; cõditio. Sicut moꝛit hõ ſic ⁊ illa moꝛiunt᷑.Cõtra q̊s eſt auctoꝛitaſ fidei et oim ſapientũ doctrina. Apparet autẽ immoꝛtalẽ aĩam atq; incoꝛruptibilẽ ex triba. Pꝛimo ex generali cõfeſſione. Tercio ex clara exemplatione. * Pꝛimo apparet ꝙ ſit immoꝛtalis aĩa ex ge nerali cõfeſſione. Id nãq; cõfitent᷑ ⁊ pdicant phpᷓi. poete. doctoꝛeſ.immoꝛ qlibet magno et excellenti ingenio viri.quoꝝ dicta in hoclo co inſeramus.Auerrois ſuꝑ.xi.metaphyſi⸗ ce ita dixit. Aĩa manet poſt mo ꝛtẽ et finis p⸗ ſperitatis eius erit ſi iun gat pꝛimo motoꝛi. Et Auicenna.v.pte naturaliũ.Cũ aĩa libe⸗ rabit a coꝛpoꝛe ⁊ ab accidẽtibi coꝛꝑis tũc po — ũ eſt vtrũ aĩa a coꝛpoꝛe ſeꝑi⸗ terit cõiungi intelligetie agẽti. Et tunc inue⸗ niet in ea pulcritudin del ctationẽ ꝑhennem. et vocat intelligentiam agentẽ deũ. Balienus in li.de ſpermate. Si⸗ cut lumen ſolis quod eſt incoꝛruptibile ſepa ratur ab aere et ab oĩ oculoꝝ intuitu. ſic ſine ſui coꝛruptõne ſeꝑatur a coꝛpoꝛe aĩa. lato intelligibilem et dele⸗ bᷣm Macrobiũ in li.ſaturnaliũ.et Au gelliiũ in li.noctiũ acticarũ.libꝛũ ſcripſit de immoꝛ talitate aie quẽ Tullius trãſtulit in latinũ. denoĩauitq; illũ a phedone quodã ſocrati et platoni dilecto.ibi ſicait. Perfectꝰ et purga⸗ tus hinc exiens habitabit cũ deo. Idẽ in thi meo.Aiĩa eſt immoꝛtalis et ſᷣm ꝙ vicerit pat ſiones vel victa fuerit pꝛemiabit᷑ vel puniet᷑ poſt hanc vitã. Macrobius ſuꝑ ſomniũ ſci⸗ pionis. Sic habeto oĩbus qͥ patriã ſernaue rint.iuuerint.auxerint certũ eſſe in celo defi nitũ locuʒ vbi beati euo ſempiterno fruant᷑. Lactantius li.vij.diui.inſti.aduerſus gen⸗ tes dicit.ꝙ quidã cõſuluit Apollinẽ mileſiũ vtrũ aia maneat poſt moꝛtẽ.qͥ rũdit. Aĩa qᷓ; diu vinculis detinet᷑ in coꝛꝑe coꝛruptibiles paſſiones ſentiẽs moꝛtaliba cedit doloꝛibus. Lũ vero poſt humanã ſolutionẽvelociſſimã poſt ſolutũ coꝛpus inuenit᷑ oĩno e terra fer᷑. nunq; ſeneſcens.et manet in eternũ.Lucre⸗ idẽ retro de terra qð fuit ante in terrã. Sed qð miſſum eſt ex etheris oꝛis. id rurſum celi fulgentia templa receptãt. Iterũ ¶actantiꝰ ibi de Fericide. mmoꝛtales eſſe aias ferecl des diſputauit.hec vero ꝓpria eſt in nr̃a reli⸗ gione doctrina.Ergo Dicearcus cũ Demo crito errauit qui ꝑire cum coꝛpoꝛe ac diſſol⸗ tius vt ibidẽ Lactantius refert:dixit. Cedit ui argumentatus eſt. Quintilianꝰ ita retu- lit. Si qͥs ſciat quis ſit finis bonoꝝ.que ve ra felicitas:nunq; ſibi videbit᷑ pᷣmitura moꝛ te perire.Et Ouidius li.iij.methamoꝛpho. ltima ſe n ger expectanda dies homini di ciq; beatua.⸗ nera debet. Saluſtius in libꝛo de republi. Ingenia et egregia facinoꝛa ſicut aia immoꝛ talia ſunt. Valerius maximus li.ij.c.i.Aſſe⸗ „ rriit moꝛem fuiſſe galloꝝ mutuare pecunias: vt eas reciperent apud inferos. Seneca ad Lucillũ ita ſcribit. Si tranquille volumus viuere in expedito habenda eſt anima vt ſiue illã inſidie ſiue egritudines petant.quid ali⸗ ud debeo niſi vt exeat exhoꝛtari et cũ oĩbus eam bonis emittere. Uade inq; vade foꝛti⸗ ter.vade feliciter. nihil dubitans en rerũ na tura q̃ te generauit expectat.et locus iſte meli nte obitũ nemo ſupꝛemaqʒ fu oꝛ ⁊ tutioꝛ.Didimꝰad Alexandrũ ita loquit Hos nõ ſumus huius mũdi incole ſed ad⸗ — 7„ uene. nec ita in oꝛbẽ terrarũ venimꝰ tanq in eo cõſiſtere libeat:ſed tranſire.ꝓperamus eni ad patriũ larẽ nullis delictoꝝ ponderibo pꝛe grauati.Tullius in q̃ſtionibus tuſculanis clamat. Nõ eſt lugẽda moꝛs quã immoꝛtali⸗ tas conſequit᷑. Idẽ in li.de ſenectute inducit cathonẽ conferentẽ cum Publio ſcipioneet Gayo lelio.Ego inqͥt patresvros viuere ar bitroꝛ et ea quidẽ vita q̃ eſt ſola vita noĩanda PNã dũ ſumus incluſi in his ꝓpaginiba coꝛ⸗ poꝛis munere quodã neceſſitatꝭ ⁊ graui oꝑe ꝑpfungimur. Eſt eni celeſtis animus ex altiſ⸗ ſimo domicilio depꝛeſſus et quaſi demerſus integrũ locũ diuine nature eternitatiq; riũ Sed credo deos immoꝛtales ſpiraſſe aĩos ĩ hũana coꝛꝑa vt eſſent qͥ terra vterent᷑.quiq; celeſtiũ oꝛdinẽ ↄtemplãtes imitarent᷑ eũvite mõ atq; cõſtantia. Nec ſolũ me rõ impulit vt ita crederẽ ſed nobititas etiã ſummoꝝ phoꝝ et auctoꝛitas demonſtrabunt᷑ mihi pᷣterea qᷓ Socrates ſupᷣmo die vite de immoꝛtalitate aĩoꝝ diſſeruiſſet. Is qͥ eſſʒ oĩm ſapientiſſimꝰ oꝛaculo appollinis iudicatꝰ.Quid multa ſic mihi ↄſuaſi ſic ſentio cũ tãta ſit celeritas aĩo rum memoꝛia pᷣteritoꝝ.futuroꝛũ pꝛudentia rã q̃ res ipᷣas cõtineat eſſe moꝛtalẽ. cðo tot artes.tot ſcĩe.tot inuẽta nõ poſ Ei natu⸗ apparet ꝙ aĩa ſit immoꝛtalis ex euideti rõne q̃ multiplex aſſignari pᷣt. ꝛima dicit᷑ ceſſationis. SBecunda ſuperationis. Cerciã operationis. = Quarta inctinationis. uinta perfectionis. . DBextã oꝛdinationis. ima iuſtificationis. Oectaua remunerationis. Hona aſſimilationis. Pecima reſurrectionis. AUndecima oꝛationis. Duodecima coparationis. è zima olligit᷑ ꝙ ſit ĩmoꝛtalis aĩa ðꝛ ceſſationis.CLeſſat quidẽ in ea materia cũ ſit ſuba ſimplex ⁊ nõ ſit ↄpoſita ex materia et foꝛma. Vñ Augꝰ.in.vij.ſuꝑ Geneſim ad lit terã ait. O aĩa nõ eſt facta ex materia coꝛꝑali neq; ex materia ſpũali. Et hoc manitfeſtũ eſt ſim tho.i.ꝑte.q.lxxv.pᷣcipue ex rõne hũane aĩe inq;tuzʒ eſt intellectiua. Nã oẽ qð recipit in aliquo recipit᷑k modũ recipiẽtis. Sic aũt cognoſcit᷑ vnũqðq; ſᷣm ꝙ foꝛma eius eſt in cognoſcente. Aia aũt intellectiua cognoſcit rẽ aliquã in ſua natura abſoluta puta lapidẽ inq;tũ eſt lapis abſolute.Eſt & foꝛma lapidiſ Abſolute ſ m rõnem ꝓpꝛiã foꝛmalẽ in aĩa intel lectiua. Quare et ipᷣa ala intellectiua eſt foꝛ⸗ ma abſoluta ⁊ nõ cõpoſita ex materia et foꝛ⸗ ma.Nã ſi ſic eſſet cõpoſita.foꝛme rerũ recipe rent᷑ in ea vt indiuiduales.et ſic nõ cognoſce ret niſi ſingu lare vt accidit in potẽtijs ſenſiti uis q̃ recipiũt foꝛmas rerũ ĩ oꝛgano coꝛꝑali. Mater ia enĩ eſt pᷣncipiũ indiuiduatõis foꝛ⸗ marũ. Relinquit᷑ ̊ ꝙ aĩa intellectiua et oĩs intellectualis ſubſtãtia cognoſcens foꝛmas abſolute. caret ↄpoſitione materieet foꝛme. Oiĩs aũt coꝛruptio ꝓcedit a ↄditõe materie. licet enĩ ſit incoꝛruptibilis et ingenita ſᷣm ſe vt ðꝛ.i.phyſicoꝝ.tñ eſt cã coꝛruptõis eo ꝙ in potẽtia ad multas foꝛmas nec ſatiſfit apeti⸗ tui ſuo ꝑ aliquã foꝛmã coꝛꝑm inferioꝝ. Nũ licet materiaꝓpꝛie nõ coꝛrumpat᷑ ꝑ ſe nec foꝛ ma ꝑ ſe ſed ſolũ ↄpoſitũ.tñ coꝛruptõis huiui cã eſt materia.Cũ igit᷑ vt dictũ ẽ aĩa nõ ſit cõ poſita ex materia ⁊ foꝛma qꝛ tunc nõ diceret aĩa ſʒ animatũ.& ptʒ ꝙ aĩa ẽ incoꝛruptibilis. tvt inqͥt tho. vbi.S.dato ꝙ aĩa eſſet cõpoſi ta ex materia ⁊ foꝛma.tñ adhuc opoꝛteret po⸗ nere eã incoꝛru ptibilẽ.nõ enĩ inuenit᷑ coꝛru⸗ ptio niſi vbi inuenit᷑ ↄrietas. Generatõnes nãq; et coꝛruptões ex ↄtrarijs in cõtraria ſũt Vñ coꝛꝑa celeſtia qꝛ nõ hñt materiã õrietati ſubiectã incoꝛruptibilia ſunt. In aĩa aũt in⸗ tellectiua nõ põt eſſe aliq̃ ↄtrarietas.recipit enĩ ſᷣm modũ ſui eſſe.ea vero q̃ in ipᷣa recipiũ tur ſunt abſq; orietate. Nã intelligit ignẽet ꝗqquã abſq; orietate. Rõnes quidẽ ↄtrarioꝝ in intellectu nõ ſunt ↄtrarie ſed eſt vna ſnia cõtrarioꝝ. Impoſſibile eſt ̊ ꝙ aĩia intellecti⸗ ua ſit coꝛruptibilis. ¶ Scda rõ qua oñdit᷑ qꝙ aĩa ſit immoꝛtalis ðꝛ ſuꝑationis. Supe⸗ rat aĩa intellectiua et excedit nobilitatẽ et di⸗ gnitatẽ quoꝛũcũq; coꝛꝑm tã elementariũ q; celeſtiũ.qð ꝓbat᷑ ex dictis oĩm ſapientũ. In⸗ quit Aug.ĩ li.de libero arbi.Oĩs aĩa omni coꝛpꝑe eſt nobilioꝛ ſeu melioꝛ.Etidẽ li.lxxxiij queſtio.Oĩs aĩa melioꝛ eſt omni coꝛpoꝛe.et idẽ in li.de duabo aĩabus. Aĩa luce iſta quã hoĩes venerant᷑ melioꝛ eſt qmquidẽ illa intel ligit᷑ mẽte. hec ſenſu coꝛꝑis innoteſcit.Et idẽ Viij. de ciui. dei. c. xx. Omni coꝛpoꝛi pᷣferun⸗ tur anime.Et in li.ſoliloquioꝛũ. Quicquid celi ambitu cõtinetur inferius ab anima hu mana eſt. Et Criſto.in libꝛo de lapſu mundi Quanto ait celum terra pulcrius tanto ani⸗ me pulcritudo omnẽ foꝛmam q;uis pulcerri mi coꝛpoꝛis ſuperat. Ad idẽ eſt glo.c.cũ ſit. de eta.et quali.oꝛdi.et.xij.q.i.c.pꝛecipimus. Et cõfirmat᷑ xxiiij.q.iij.c.ſi habes.Et de pe niten. et re.c.cũ infirmitas. Et.C. de ſacro⸗ ſanc.ec.l. ſancimus. Et Ariſto.in pncipio audo unicnict ſitjonatt honounbili hiueleei asnabe biectn ſgcſenig pzetpoon fupabie Tcorrupt uullümi lenecülu ſubioct. Hunwvomn inhuroe wuͤtſeſ⸗ Cenureq̃ iliones jbabentel ponuntor gere Cien iparabilini ſbucaiain hpop ccleſ ſechnerscee (enuenein denatianc uſtbbenie fa durat defeauqel Vaie ſug Mbit Yob mullo ey⸗ nolglicri/ Mltpciu ſi Digniehe deſagnndiy mnpoſtbileck ſunhrt enöcktfruc Uurnnöftctl oſkkian (Cmganic. ihr Vitzlesſpig reng etgilii tur nerci lcüean teleinge, andug ningezi Kiagmnet ogelenin e mein W octiſuſt cenhösefi Vsninhid in ot micitaunoii ncti dic Niicenptbi gticain Whecodouneg öaiimmien s. bamnin udr öünmijin äN squide meſeckn cdaiͤir⸗ nniall vmidb, Gommi nutphl ini it vicgifimn rusbinnd Gun iide aĩa docet. qualiter ſcia de aĩa q;tum ad bonitatẽet honoꝛabilitatẽ eſt pᷣponẽda aliss ⸗ ſciẽtijs naturalib q̃ ſunt de numero bonoꝝ honoꝛabiliũ ꝓpter nobilitateʒ ſubiecti qð eſt AQaia intellectiug. Iterũ in.i.de aĩa ait. Aĩa aũt aliqd meliꝰ eſſe et antiquiꝰ.i.nobiliꝰ impoſſi bile eſt. Impoſſibilius aũt adhuc intellectu ſcʒ eſſe aliqͥd nobilius.rõnabiliſſimũ enĩ eſſe hʒ et nobiliſſimũ ſᷣm naturã.Ex his arguit᷑ ſic. Omne qð nõ ſubijcit᷑ motui celi eſt incoꝛ ruptibile. Nã motus celi eſt cᷓ generatõnis ⁊ coꝛruptõis.ſʒ aĩa nõ ſubijcit᷑ motui celi.nã nullũ minus nobile pᷣt agere in maius nobi le nec illud deſtruere. Sic itaq; cũ aĩa rõna⸗ lis q̃ eſt ſpũs nobilioꝛ ſit celo qð eſt coꝛpꝰ nõ ſubijciet᷑ celo. Inſuꝑ B̊ demõſtrari pᷣt.OQuia tanto creatura eſt nobilioꝛ q;to magis appꝛo penquneveo. e creature que ſunt tm̃ et ſolũ hꝛ abẽt eſſe ſunt in infimo gradu nobilitatis XCTõreature q̃ᷓ habent eſſe ⁊ viuere ſunt illis no ilioꝛes. Multo dignioꝛes vᷣo ſunt creature* q̃ habent eſſe viuere ⁊ ſentire.Quibo oibus p ponunt creatureq̃ habẽt diſcernere ⁊ intelli⸗ gere. Cũ ergo celi habeãt tm̃ eſſe.ſequit᷑ ꝙ in cõparabiliter illis ſit excellentioꝛ aĩa. Poteſt adhuc aĩa inclinatões coꝛꝑis ex influentijs coꝛpoꝝ celeſtiũ repꝛimere ⁊ refrenare. Qua⸗ re cũ nec a celo cauſet᷑ nec le biſcier erit g coſequens incoꝛruptibilis. ¶ Tercia rõ oſtẽ dens aĩam eſſe immoꝛtalẽ dꝛ operatõis.Cu⸗ iuſtibet nãq; ſubſtãtie coꝛruptibiliſ operatio ſua duratõe debilitat᷑ ⁊ deficitvſq; ad vltimũ defectũ qͥ eſt coꝛruptio vel moꝛs.Sed opera tio aĩe ſua duratõe inualeſcit et ꝓficit.qꝛ vt ſcribit᷑ Job. xij. c. In antiqͥs eſt piẽtia ⁊ in multo ipe pꝛudẽtia.ideo apparet ꝙ aĩa ſit im moꝛtalis et incoꝛruptibilis. Quarta rõ qua ꝓbat᷑ ꝙ aĩa ſitimmoꝛtalis dicit᷑ inclinatõis. Dẽs quidẽ hoĩes naturaliter inclinant᷑ ad deſiderandã vitã ꝑpetuã et beatitudinẽ.ſed inmpoſſibile eſt appetitũ naturalẽ eẽ fruſtra ex ij. metaphy. vbi dicit Ariſto.deſideriũ natu rale nõ eſt fruſtra. Et ĩ li.de celoꝛ mũdo. Na tura nõ facit aliqð factũ vanũ. Igit᷑ neceſſeẽ ponere aĩam immoꝛtalẽ. Hec eſt rõ tho.in.ij. Cotra gentiles.c.lxxviij. Et in.i.pte.q.lxxxv. Luinta rõ ð pfectõis. Ad ꝑfectionẽ nãq; vniuerſi requirit᷑ diuerſus gradus creatura rũ. Vñ Bꝛego.in.iiij.dialogoꝝ dicit. Tres viltales ſpũs creauit oĩpotens deꝰ. Unũ qui carne tegit᷑ et cũ carne moꝛit᷑.hic eſt iumento rũ et aĩaliũ irrationaliũ.Aliũ qͥ carne nõ te⸗ gitur nec cũ carne moꝛit᷑.hic eſt angeloꝝ.Et terciũ qͥ carne tegit᷑ et nõ cũ carne moꝛit᷑. hic eſt hoĩm rõne pᷣdictoꝝ. Apparet ů ad ꝑfe⸗ „ E vniuerſi ponẽda eſt aia immoꝛtalis. exta rõ dicit᷑ oꝛdinatõnis et hoc refert ad diuinã ſapientiã. Sapiẽtis nãq; eſt oꝛdi nare bona ad bonũ et optima ad optimũ fi⸗ nem. Si ů deus oĩa oꝛdinauit ad hoĩem vi⸗ detur ꝙ hõ poſt deũ ſit oim creaturaꝝ finis Finis aũt nobilioꝛ eſt pꝛincipio. Cũ ò̊ mũ⸗ dus ſit ꝑpetuus q;tũ ad ſubſtantiã vt ptʒ de elemẽtis et coꝛꝑibus celeſtibo.ergo et aĩia erit Epetua. Hanc rationẽ actantius tan git li. vij.diui. inſti. vbi ait. Si hoĩm cauſa factꝰ eſt mundus et ita factus eſt vt eſſet eternus.ſ. qtum ad ſubſtantiã:cur ipᷣi quoꝝ cauſa fa⸗ ctus eſt nõ ſunt ſempiterni. At nõnulli deo noſtro ingratiſſimi negare nõ cõfunduntur ad hoĩm vtilitatẽ cũcta q̃ in celo et q̃ in terra ſunt eſſe oꝛdinata. Qui audire debent illud qð ſcribitur Deutro.iiij.ca.Solem et lunã et oĩa aſtra celi creauit dñs deus in miniſte⸗ rium cunctis gentibo. Et dauid loquens ad deũ cum admiratione dicebat.Quid eſt ho⸗ mo ꝙ memoꝛ es eius:aut filius hoĩs qm̃ vi ſitas eum. Minuiſti eũ paulominus ab an⸗ gelis gloꝛia et honoꝛe coꝛonaſti eum et cõſti⸗ tuiſti eum ſuꝑ oꝑa manuũ tuarũ.Oiĩia ſubie ciſti ſub pedibo eiꝰ:oues et boues vniuerſas inſuper et pecoꝛa campi. Volucres celi et pi ſces maris.Et de hoc Augꝰ.adhuc ita lo⸗ quitur.O mnia dñe ſub pedibs hoĩs ſubieci ſti vt ſolus h omo ſuꝑ oĩa tua tuus eſſet tot?x. Exterioꝛa nãq; ꝓ coꝛꝑe cuncta creaſti. Jpᷣm vero ꝓ aĩa animã ꝓ te vt tibi ſoli vacaret te ſolũ amaret et poſſideret ad ſolatiũ. Lactan⸗ tius autẽ li.vij.diuina.inſti.pꝛius eleganter ſuadet mundũ ſine cauſa factum nõ eſſe. de⸗ mum et ꝓpter hominem a deo cõditum con⸗ fitetur. Inquit ergo ſic. Cum mundus om⸗ neſq; partes eius vt videmus mirabilis ra⸗ tio gubernet.cum celi temperatio et equalis in ipſa varietate curſus aſtroꝛum lumin ũq; celeſtiũ:tempoꝛũ cõſtans ac mira deſcriptio terrarũ varia fecunditas:plana campoꝛum munimenta.et aggeries montium:viriditas vbertaſq; ſiluarũ fontium ſaluberrima eru⸗ ptio. Fluminũ opoꝛtuna inundatio. Mariſ opulenta et copioſa interfuſio: ventoꝛuʒ di⸗ uerſa et vtilis aſpiratio.terra ceteraq; omnia ratione ſumma cõſtent. Quis tam cecus eſt vt exiſtimet ſine cauſa eſſe facta in quibus mi ra diſpoſitio ꝓuidentiſſime rationis elucet. Deingde ſequitur Lactantius inſinuans q; nõ niſi pꝛopter hominẽ cuncta ſint facta et ait. Quis eſt enĩ tam ineptus vel tã ocioſus vt aggrediat᷑ aliqͥd facere fruſtra ex quo nul lam vtilitatẽ nullũ comodũ ſperet.qͥ domũ edificat. non ideo edificat vt tantummõ do mus ſit ſʒ vt in ea poſſit habitari. Qui nauẽ fabꝛicat nõ ideo inſumit operã vt tm̃ nauia appareat ſed vt ea nauiget᷑. Item qui vas ali qð inſtituit ac foꝛmat non /ꝓpterea id facit vt tm feciſſe videat᷑ ſed vt vas ulud effectũ capi at aliqͥd neceſſariũ. Similiter cetera qᷓ̃cunq; frugũ cũ ſenſu careat indiget. Sed ne illud quidẽ dici pᷣt ꝙ deus ꝓpter ſeipᷣm fecit mun⸗ dũ.qm̃ pt eſſe ſine mũdo ſicut fuit antea. Et pis oibus q̃ in eo ſunt queq; generant᷑ deus nõ vtit᷑. Apparet ergo animantiũ cauſa mun dum eſſe cõſtructũ.qm̃ rebus his qͥbus con ſtat aĩiantes fruunt᷑. Rurſus ceteras aĩantes hoĩs cauſa eſſe factas ex eo clarũ eſt ꝙ homi⸗ ni ſeruiũt et tutele atq; vſibo eius date ſunt: qm̃ ſiue terrene ſũt ſiue aquatiles nõ ſentiũt mũdi rõem ſicẽ homo.hecLactantiꝰ. Vt aũt bꝛeu ius hanc ꝑtẽ decurramꝰ. Hu go in li.de arra ſponſe ſic ad hoĩem dicit. Reſpice vni⸗ uerſuʒ mundũ iſtũ ⁊ ↄſidera ſi aliqͥd in eo ſit qð tibi nõ ſeruiat.oĩs natura ad hũc finẽ di⸗ rigit curſum ſuũ vt obſequijs tuis famulet᷑: tuiſq; neceſſitatiba ſᷣm affluentiã indeficien⸗ tẽ occurrat.hoc celũ hoc terra hoc mare hoc ger cũ his q̃ ſunt in eis vniuerſis explere nõ ceſſant. hec Hugo. Res eſt ꝓfecto ab oĩbus ponderãda ꝙ pijſſimꝰ oĩm pater deus tot in numeris bñficijs tot ampliſſimis munerib⸗ tot abundantiſſimis gratijs voluerit aĩaʒ rõ nalẽ dotare. Jpᷣi coꝛpus oꝛganicũ mirabili opificio extructũ cũ ſenſib⸗ copulauit. Jpᷣi celos et ſidera firmamẽti elemẽtaq; oĩa et ex illis cõpoſita ſeruire iuſſit. Jhi angelos ad cuſtodiã deputauit. Ipᷣi leges ⁊ pᷣcepta bene viuẽdi inſtituit.Et cum nec ſic ſuũ creatoꝛẽ agnoſceret:miſit vnigenitũ filiũ ſuũ qͥ viã ve ritatis illã doceret qui errantẽ ad ſemitãvite pꝑpduceret:qͥ deniq; illã ſanguĩe ſuo pᷣcioſo re- dimeret. Quis igit᷑ tam egregiã tã inſignẽ tã pclarã tãq; deo chariſſimã creaturã ad ima⸗ ginẽ et ſuã ſimilitudinẽ foꝛmatã moꝛituraz audeat affirmare. Aperi oculos tuos o aia tanto decoꝛe redimita.O aĩa tanta diligẽtia a tuo creatoꝛe cuſtodita. O aĩa tãto laboꝛea ieſu filio dei et virginis q̃ſita:tãto doloꝛe re⸗ cuperata: tãta deniq; pᷣcio redempta et ↄſide ra in teipᷣa ſapiam dei qͥ nõ ab re circa te tan⸗ ta dignatus eſt operari. oſtendimus ꝙ aĩa ſit imm cationiſ. Clamãt oẽs ſancti iuſtiſſimũ eſſe de um. ſicut ptʒ in ſermone de iuſticia dei in q⸗ drageſimali nr̃o. Et vbi eſſi iuſticia dei ſi aĩa cũ coꝛpe moꝛeret᷑. qũquidẽ tot mala in pñti remanent impu nita. Sed ꝓfecto nõ ſine pe na tranſibũt impij qui in ſuis malis ⁊ iniqͥ⸗ inq; tatiba ꝓſperantur.qꝛ in futuravita equiſſimꝰ fiunt nõ vtiq; in ſuꝑuacuũ ſed ad vſus ali⸗ quos vtiles laboꝛant᷑. Oundus ergo a deo factus eſt non vtiq; ꝓpter im mundũ. Neq; enĩ aut caloꝛe ſolis aut lune aut aſpiratione ventoꝛum aut humoꝛe imbꝛiũ aut alimonia ille deus reddet vnicuiq; ſᷣm oꝑa ſua.vt la⸗ tius diximus in pᷣtacto ſermone. Hõ gloꝛiẽ tur peccatoꝛes in malicia ſua:qm̃ de illis in⸗ quit in ps.lxxvi.dauid.Cõſummet᷑ nequi⸗ cia peccatoꝛum.Et pᷣs.xxxi. Multa flagella peccatoꝛis. Et ſapies puerbᷣ.v.c. Iniqͥtates ſue capient impiũ. Nã et Seneca in trage dijs hoc ipᷣm pfitet᷑. Inqͥt aũt ſic.Oð quiſq; fecit patit᷑ auctoꝛẽ ſcelus repetit Et Plato in fedrone dixit. Eſt in reuera defunctoꝝ aias extare:⁊ bonis meliꝰ eſſe malis aũt deterius. ctaua rõ qua deducit᷑ immoꝛtalitas aie ðꝛ remuneratõis. Hoc ſpectat ad clementiã et benignitatẽ dei.qui ſicut nullum malũ im punitũ:ita nec vllum bonũ irremuneratũ re linquit. Hoc aũt eſſet ſi ala periret cũ coꝛpo⸗ re qm̃ amici ſui qui coꝛpoꝛa eoꝝ et volunta⸗ rijs caſti gationibo ⁊ illatis paſſionib obtu lerũt nullã inde repoꝛtaſſent mercedẽ. Intue amur qd apli:qͥd cõfeſſoꝛes:qͥd virgines:qͥd et martyres egerint ꝓ dei amoꝛe.et inde ↄclu damus ꝙ ſi moꝛtua foꝛet illoꝝ aĩa dei manꝰ vacua eſſet a munere liberalitatis. Errauerũt in ſolitudiniba illi.in ſpeluncis:in cauernis in ſciſſuris petrarũ et montiũ affligẽtes cur⸗ nem vigilijs:ieiu nijs: genuflexionibo: verbe ribus ⁊ diſciplinis. Alij ludibꝛia et vincula exꝑti ſunt.Alij lapidati ſunt.Alij capite ce⸗ ſi.Alij flammis aduſti. Alij ſagittis vulne⸗ rati. Alij in mareꝛ fluminibus demer ſi. Alij exquiſitiſſimis cruciatiba necati vt deo glo⸗ riam ⁊ honoꝛẽ impenderẽt. Nunqͥd ſine re⸗ tributõe laboꝛauerũt incaſſuʒ: O pietas dei benedicti. O charitas pr̃is eterni. Jpᷣe vtiq; diligentibus ſe bona inuaſibilia pꝛeparauit que oculus nõ vidit et auris nõ audiuit. Et ꝓpterea ſaluatoꝛ noſter Matth.v. c. ſuos di⸗ ſcipulos cõfoꝛtabat dicens. Beati eſtis cum maledixerint vobis homines et ꝑſecuti vos fuerint et dixerint omne malũ aduerſus vos mentientes ꝓpter me. gaudete et exultgte qmm merces veſtra copioſa eſt in celis. Fiona ratio dicit᷑ aſſimilatõnis.de qua ſic dicit Au guſti. i li. de ſpiritu ⁊ ala. Immoꝛtalis eſt aia ne a ſui creatoꝛis ſilitudine diſcrepare videa tur. Nõ eni poterat eſſe imago et ſil itudo dei ¶ Beptima rõ qua oꝛtalis ðᷣꝛ iuſtifi⸗ ſi vllo moꝛtis termino clauderet᷑ ¶ Hecima ratio ðꝛʒ reſurrectõis. Eſt articulus fidei ꝙ mortlite guadrag generali. ynionea dillina.1 üiüpoſt necele⸗ lis. pdemne gaoriop ſſtimmo⸗ nonis ſonmagd coꝛruptb pmanen ſein (ſbile nhrbleft dho⸗ neepuf perng one O gontaiz iſino / ſlrit. W unmccan nüeren Abienone nözſinepen Waofforre Gaworce ſirpmwin weniameeß ri Cn Ponoi loſeciie. Et ucunn bigann imigrann Deantest; no Eterfomn ſuſacnnce thoneſtnet inn ſli muſcllmnsn Vinisiluen „ —EEEce da Dena NE .„ 2 e meiſe e L.N Ste . 1 . . heiman „— 1, Ge 3 * R N 2 EEW W. / „ Wn 2 4 4 .„2 ℳ eie 8 1 4 EE . 7 ” 0 * W 1 2 17 . uNNen . E „ 7 NV A AATNRö. N i f . . 4 SS , en . rL drurwd 9. NME*& —„ 4 An MRRWK- H6 47 — N, ,9 RW 2 . OS 4 .N. es wotE S 4 0 ℳ4 Reee 4 e H 0 3 AGA N AERN RE e uſbuin un, I 1800 10 n ſenſibile. moꝛtui reſurgẽt. Et de hoc diffuſe ſcripſt iin quadrageſimali in ſermone de reſurrectõne generali. Quia itaq; erit reſurrectio qᷓ fiet ꝑ½ vnionẽ aĩarum ad ſua ꝓpꝛia coꝛpoꝛa virtute diuina.Et qꝛ xpᷣus ſurrexit a moꝛtuis. Et alij poſt moꝛtẽ miraculoſe redierũt ad vitaʒ D habemus cõfiteri ꝙ aĩa ſit immoꝛta⸗ lis.¶ Undecima rõ ð: oꝛõis. Oꝛat eccleſia ꝓ defunctisꝛ ſuffragia facit ꝓ aiabus in pur gatoꝛio penale debitũ exoluentibo. Igit᷑ aia eſt immoꝛtalis.¶ Duodecima rõ ðꝛ cõpara tionis. Cõparando quippe aĩiam q̃ eſt vltima foꝛma ad pꝛimã materiã ponenda eſt aĩia in⸗ coꝛruptibilis. Nã ſicut eſſe intelligibile eſt pꝓmanentiꝰ qᷓ; eſſe ſenſibile. Sic ⁊ recipiens eſſe intelligibile eſt ꝑmanentiꝰ qᷓ; recipiẽs eẽ Cea recipiẽs eſſe ſenſibile eſt incoꝛ ruptibile ſᷣm ſuã ſubſtantiã.ſ. materia pma. ergo multo foꝛtiꝰ intellectus poſſibilis qͥ eſt receptiuꝰ foꝛmarũ intelligibiliũ. ¶ Cerciꝗ aopparet ꝙ ſit immoꝛtal aĩa ex clara exempla⸗ tione. Sunt tria exempla lucidiſſima qᷓ oſtẽ dqunt aĩaʒ eſſe imoꝛtalẽ in qbus tãq; in ſlen didiſſimo ſpeculo qͥlibet tante rei vetitatẽ in⸗ ſpicerep̃t. Rꝛimü exemplũ ⸗ to leratöis. Becundũu apparitonis. WE AD . ) i Aa Tercium exauditionis. 1mm Fhind exemplũ ð: toleratõis.vt eni ſcri⸗ t Cicero in q̃ſtionibo tuſculanis. Nemo vnq; ſine magna ſpe immoꝛtalitatis ſe ꝓ pa tria offerret ad moꝛtẽ.De martyribo clarum eſt ꝙ moꝛtẽ nõ timuer̃t quãvitare potuiſſent ſi xpᷣm relinquere voluiſſent. Sed ad pos veniamꝰ. Recitat Au gꝰ.li.i.de ciui.dei.ca. xxij. quidaʒ pᷣs Theobꝛetus noĩe lecto Platonis li.de ĩmoꝛtalitate animarũ.de mu ro ſe pᷣcipitẽ dedit.itaq; interfecit ſemetipᷣm. Et Lactantiꝰ li.iij.diui.inſti.ait. Hulti ex his qͥ eternas eſſe aias ſuſpicati ſunt tãq; in celũ migraturi ſibipis manus intulerunt.vt Cleantes vt Criſippꝰ vt Empedocles et Ze no. Et ex romanis Latho qui fuit in oĩ vita ſua ſocratice vanitat is imitatoꝛ. et qꝛ de ca⸗ thone fit mẽtio. Sciendũ ꝙ multi fuerũt ſic noĩati. Nã fuit quidã catho cenſoꝛinꝰ de q̊ fit mentio in li.de amicicia.et in q̃ſtionibus tuſculanis a Cicerone. Et a Plinio in li.de viris illuſtribo. Et a Valerio in rubꝛica de ſtudio et induſtria. Hic fuit eloquentiſſimꝰ lr̃is grecis et latinis eruditus.multaq; fecit magnitfica ꝓ rep ublica et ↄſulendo et pᷣlian do.Qui vt ſcribit᷑ in ſpeculo geſtoꝝ mundi tedio duplicis quartane affectus vt beatioꝛe vita frueret᷑ ſemetipᷣm interfecit. Fuit et aliꝰ quẽ foꝛtiter recuperauit ⁊ vulneratis hoſtib ad ſuos redijt. Qð exemplũ adeo romanos animauit ad pᷣliũ ⁊ macedones terruit vt ipᷣi tho filiꝰ ſupᷣdicti et nepos cenſoꝛini qͥ cõſul in affrica diẽ clauſit exxremũ.Catho aũt vti⸗ cenſis qͥ et poꝛtius fuit fuiꝰ pᷣcedentis marci cathonis qͥ vticenſis ðꝛ eo ꝙ invtica libie ci uitate ſe occidit.cauſa vero fuit vt nõ ſubijce retur ceſari.qm̃ ipᷣe pompeianas ptes ſecutꝰ fuerat. Nam vt ait Tullius in.i.de officijs. Moꝛs turpitudini ac ſeruituti anteponẽda eſt. Ex hoc arguũt quidã ꝓbantes aia ſit immoꝛtalis ex auẽte. Ariito.in.iij.ethicoꝝ. qui ait.q foꝛtis dʒ ſe exponere moꝛti ꝓ ſalu catho filius ſupꝛadictivir bellicoſus.qui vt ſcribit Frontinꝰ cũ in bello ↄ macedonie re⸗ gem pugnaret equo ꝓlapſus cũ ſe recollegiſ ſet animaduertit gladium cecidiſſe e vagina macedones vincerent᷑. Fuit aliꝰ marcus ca 7 te patrie.et h̊ ſᷣm iudiciũ naturalis rõis.Sʒ niſi aĩa eſſet incoꝛru ptibilis nõ deberet hoc appetere.qꝛ nõ eſſe ſimplicit᷑ nõ cadit ſub ap petitu. Sʒ hoc nõnulli obijciũt dicẽtes qꝗ; ſtinere moꝛtẽ ꝓ liberatione patrie et ꝓ repu⸗ blica eſſʒ ſᷣm iudiciũ rectũ rõnis. Nã melioꝛ etiã ſi ala moꝛeret᷑ cũ coꝛpoꝛe adhuc velle ſu⸗ eſt modicus actus virtutis intenſus qᷓ; vita vicioſa vel cũ actu remiſſo ꝑ magnũ tꝑs.er⸗ go foꝛtis debet exponere ꝓ bono virtutis.et qꝛ ie eſt ꝑs cõitatis cuius bonũ cõmune na turaliter eſt magis diligendũ q; bonũ pꝛiua ſicut lex ⁊ rõ naturalis pᷣualet oĩ legi et rõni tum. Et iſta videt᷑ fuiſſe opinio Scoti quI impꝛobat ¶andul.in ſuo.iiij.di.xliij.Quia maxime create. Ita bonũ entitatis naturalis pᷣualet oĩ bono cuiuſcũq; virtutis.vñ longe videt᷑ ꝙ ſit eligibilius babere eẽ ꝑpetualiter et nõ virtuoſum eſſe moꝛtaliter nõ dicovicio ſum eſſe ſed nõ virtuoſum q hr̃e eſſe moꝛale ad modicũ tempus et poſtea habere ppetuũ non eſſe. Similiter puto eligibilius habere perpetuã entitatẽ incoꝛruptibilẽ ſine gloꝛia patrie q; habere gloꝛioſum eſſeꝑ vnũ diem⁊ poſtea ꝑpetuo annihilari.et tamẽ maius eſt bonũ patrie qᷓ; bonũ virtutis. hec Landul⸗ fus. Ricardus etiã de media villa in.iij.diſt. xxxiij.ita ſcribit. Si anima moꝛeret᷑ cũ coꝛ⸗ poꝛe vt falſo quidã ſunt opinati.homo non deberet velle ſuſtinere moꝛtẽ ꝓ liberatõe pa⸗ trie. Pꝛimo quia ſᷣm Au guſti.in.i.de libero arbi. Quiſquis recte aliquid eligit appeten⸗ dum neceſſe eſt vt melioꝛ fiat cũ ad id perue nerit quod elegit. Melioꝛ autẽ eſſe nõ poſſet qui nõ eſſet. Sed ſi anima moꝛeret᷑ cum coꝛ⸗ poꝛe homo per moꝛtẽ totaliter deſineret eſſe excepta materia pꝛima. Ergo moꝛiendo vo⸗ lu ntarie pꝓ liberatõe patrie melioꝛ nõ eſſet. et ſic nõ eſſet electio recia. Secũdo nõ debet bo mo vuluntarie intermittere actũ virtutiſ ali cuiꝰ niſi vt liberiꝰvacet exercitio maioꝛis vir tutis. Sed multomagis eſſet cõtra rationẽ recta eligere illud ad qð ſequeret᷑ ꝑpetua im⸗ poſſibilitas operandi ſ̃ᷣm quamcũq; virtutẽ q; ad tempus intermittere actus vnius vir⸗ tutis nõ ꝓpter exercitiũ alterius virtutis. Sʒ ſi aia moꝛeret᷑ cũ coꝛpoꝛe hõ eligẽdo moꝛi:e⸗ ligeret ilud ad qð ſequeret᷑ ꝙ ampliꝰ in ꝑpe tuum ſᷣm virtutẽ oꝑari nõ poſſet. Iſta cauſa exercitij dicta ſunt ⁊ vt ſilentiũ unponat᷑ his qui dicunt nõ eſſe ſufficiens immoꝛtalitatis argu mentũ.ꝙ illi de quibus mentionẽ feci⸗ mus ſuperius etreliqui qui patriã dilexerũt immo et martyres qui xpᷣm cõfeſſi ſunt moꝛ⸗ tem nõ hoꝛruerũt.. Secundũ exemplũ in qquo lucet aĩie immoꝛtalitas dicit᷑ apparitõis. de apparitõne animarũ diximus in ſermone de tranffiguratione ieſu xpᷣi benedicti.ideo tantũ id nũc aſſerimꝰ ꝙ volente deo ad cõſo lationẽ viuoꝝ ſepius aĩie ſeꝑate diuerſimode apparuerũt. In legenda ſancte Lucie ſcribit᷑ ꝙ oꝛante ipᷣa cum matre iuxta ſepulcrũ ſan⸗ cte Agathe. Luciã ſomnus arripuit viditqʒ agacham in medio angeloꝝ gemmis oꝛnatã ſtantẽ et dicentẽ ſibi. Soꝛoꝛ mea lucia qͥda me petis qo ipᷣa poteris pᷣſtare cõtinuo ma⸗ tri tue. Nã ecce ꝑ fidẽ tuã ſanata eſt. Euigi⸗ lans lucia ita inuenit. Nã paſſa fuerat eius mater annis multis fluxũ ſanguinis. Hiero nimus in vita pauli pꝛime heremite narrat qualiter Antoniꝰ longe poſitusa cella pauli vidit angelos aĩam eius deferẽtes qui mox currẽs inuenit coꝛpus pauli flexis genibus in modũ oꝛantis erectũ ita vt ipᷣm viuere ex⸗ timaret. Sed cũ ipᷣm moꝛtuũ didiciſſet dixit O ſancta aĩa qðᷣ gerebas in vita ĩ moꝛte mõ⸗ ſtraſti. Cum aũt nõ haberet vnde ſepulturã faceret venerũt duo leones et foueã paraue⸗ runt:ſepultoq; eo redierũt ad ſiluã. Ambꝛo⸗ ſius refert de beata agnete ꝙ eius ꝑacto mar tyrio cum parentes eius octaua die iuxta tu mulũ vigilarẽt viderũtchoꝛũ virginũ veſti⸗ bus fulgentibus radiantẽ inter quas vide⸗ runt beatã agnetem ſimili veſte ful gentẽ et a dextris eius agnũ candidioꝛẽ niue ſtantem: quibus illa ait. Videte ne me q̃ſi moꝛtuã lu⸗ geatis: ſed cõgaudete mecũ et cõgratulami⸗ ni. quia cũ his oĩbus lucidas ſedes accepi. Pꝛopter quã viſionẽ eccleſia celebꝛat feſtum agnetis ſecũdo. Cõſtantina autẽ virgo filia coõſtantini lepꝛa grauiſſima laboꝛans cũ bãc viſionẽ? audiſſet tumulũ eius adijt:et ibi dũ oꝛõni inſiſteret:obdoꝛmiuit.viditq; beata,ʒ agnetẽ ſibi dicentẽ.ſi in xpᷣm credideris ↄti⸗ nuo liberaberis.ad quã vocẽ euigilãs ꝑfecte ſe ſanatã inuenit. qᷓ baptiſmuʒ recipiens ſuꝑ coꝛpꝰ beate agnetis baſilicã fecit et ibi in vir ginitate pmanſit. In vita ſanctarũ Rufine et Secunde ponit᷑ qualiter apparuerũt cui⸗ dam matrone noĩe plantille he due ſoꝛoꝛes fuerũt virgines romane:parentibus clariſſi mis genite. Aſterio.ſ.et aurelia q̃ nupſerunt armentario et verino:qui accuſauerũt eas q; xpᷣiane eſſent tꝑe Tlaleriani impatoꝛis etca⸗ pte ac tradite donato pᷣfecto poſt multa ver-⸗ ba iuſſit rufinã pꝛius cedi.qð videns ſoꝛoꝛ clamare cepit ad iudicẽ. Quid eſt ꝙ ſoꝛoꝛem meã gloꝛificas⁊ me inhonoꝛas.Tandẽ poſt multa vtriſq; illata toꝛmenta ducte fuerunt in ſiluã ĩ via coꝛnelia abvrbe roma miliario .decimo in fundo qui vocat᷑ buxeco:ibiq;ru⸗ fina capite truncat᷑. Secunda ꝑcutit᷑ etearũ coꝛpoꝛa feris voꝛãda linquunt᷑.Deniq; plã tilla matrona in cuius pᷣdio hoc factũ eſt vi⸗ dit eas in viſu ſedentes gemmatas in thala mo et dicentes ſibi. Plantilla deſine a fla⸗ gitijs idoloꝝ ⁊ crede in xpᷣm et veni in pᷣdiũ tuũ et coꝛpoꝛa noſtra ſepeli qꝗð illa fecit.Gꝛe go. in. ij. dialogoꝝ libꝛo affirmat de ſancto Benedicto ꝙ dũ moꝛaret᷑ apud montẽ caſſi num:nocte quadã dũ ꝑ feneſtrã cellule cõſpi ceret et oꝛaret vidit fuſam lucẽ deſuꝑ cũctas noctis tenebꝛas effugaſſe. Subito aũt totꝰ mundus velut ſub vno ſolis radio collectuſ ante oculos eiꝰ adductus eſt.ibiq; aiam Ger mani ep̃ᷣi capuani ad celũ deferri vidẽs. Cõ perit autẽ poſtea ꝙ illa hoꝛa migraſſet a coꝛ⸗ poꝛe.De ſanctis geruaſio et pꝛothaſio gemi nis fratribus qͥ martyrio coꝛonati fuerũt in ciuitate mediolani ſcribit Ambꝛoſius in ſer mone qui legit᷑ in officio matutinali feſtiui⸗ tatis eoꝝ: qualiter cũ eoꝝ coꝛpoꝛa trecentis annis et vltra latuiſſent ab eo reꝑta ſunt mõ qui ſequit᷑. Quodam nãq; quadrageſimali tꝑe ipᷣi in oꝛationi poſito:nec apꝑte vigilanti nec integre doꝛmienti apparuerũt duo pul⸗ cerrimi inuenes veſtiba candidiſſimis.i.co⸗ lobio et pallio induti caligulis calciati ſecãũ manibus extenſis oꝛantes.qua viſione ela⸗ pſa rogauit dũm vt eum ludificare nõ ſine⸗ ret.ſi vero aliqͥd viſio illa expeteret boni ite⸗ rum appareret. Simili modo canente gallo oꝛantes ſecũ iuuenes aparuerũt.Tercia ve ro nocte nõ doꝛmiẽti ſed ſtupenti cũ tercia ſi bi apparuerũt ꝑſona que ſimilis paulo aplo videbat᷑ ſᷣm ꝙ in pictura pꝛoſpexerat illiſq; oguiaſe enti. ſnenu guont duocee camren olust illaco⸗ nocat pꝛioꝛt ſebipal veroſt ſcntpo rlbat ruſcari Fiüle lluir Me ſumn mninpe rininrr Cckdis⸗ loFnncie tranſinse falobonis, noci iar umepat Aemnbe⸗ mert be⸗ ſrtaſſen NMi Adormoui neacceſſe ſcus ioan lingueree neſimen ſſiuun uu Udnaligre ſiniinnonn Penin lngieſcte hbtiterte un üritare umlie coneſnne lenunge lneclti borisco cla ſant⸗ numglin oboiedi nbusſan unn aktigize liäſadin m mamniſer Uammnmig Ntilebedet Z maſni nmimonnn⸗ W. göridane Ouckir norns Tindn nonar ducrin bndefomn ibarecode Cundapaucke wie unri cicnemiiti PwfniN tp Eukid in nede? Pſis indn momifuin quon coꝛpoꝛa in eo re cam repe tacentibs apłs ſibi dixit. Iliſunt qui nihil terrenũ ſunt ſecuti: o reperies lo 0 in q̊ ſtas uͦ altitudine terre coopertã ar et ad caput eoꝝ libellũ in quo oꝛtus eoꝝ cõtinet᷑ et finis. Ita enĩ ſepelierat lla coꝛpoꝛa phili pus quida chꝛiſtianꝰ. 6 uocatis ergo vicinis coepᷣis.ipᷣe Ambꝛoſiꝰ pꝛioꝛ terre foſſoꝛ acceſſit.Et oĩa ꝓut dixerat ſibi paulus in illa viſione inuenit. Coꝛpoꝛa vYero ita ſunt repta ac ſi ipᷣa hoꝛa ibidẽ fuiſ⸗ ſent poſita. Inſuꝑꝛ odoꝛ mirabilis inde fra grabat:multaq; ibi miracula illoꝝ meritiſ co ruſcarũt. Et vt inqͥt Augꝰ. li.xxij.de ci.dei. In illis diebo ipᷣo pñte et imperatoꝛe ac mul titudine gentiũ:cecus quidã ad coꝛpoꝛa mar tyrum geruaſij et pꝛothaſij lumẽ recepit. In ac inuentione pax inter longobardos 7 ro manũ imperiũ refoꝛmata fuit. Ideo Gꝛego. papa in introitu miſſe cantari inſtituit. Lo⸗ quet᷑ dñs pacẽ in plebẽ ſuã. De pr̃e vero beaꝰ 7o Franciſco narrat onñs Bonauen. ꝙ hoꝛa tranſitus eius miniſter fratrũ tũc tꝑis in ter ra laboꝛis Auguſtinꝰ noĩe in extremis labo rans cũ iam diu ꝑdidiſſet loquelã audienti⸗ bus qui aſtabãt ſubito clamauit ⁊ dixit. Ex. pecta me pater expecta ecce iam venio teci. Querentiba aũt fratribus et mirantibo cui ſic loqueret᷑.beatũ Franciſcũ euntem in celũ ſe videre aſſeruit. Statimq; hoc dictoꝛ ipᷣe feli citer requieuit.Eadẽ hoꝛa ep̃o aſſiſmati qui ad oꝛatoꝛiũ michaelis archangeli pᷣ deuotio ne acceſſerat in mõte gargano beatꝰ Franci⸗ ſcus iocundus apparens mundũ ſe dixit re linquere et ad celũ cũ exultatõe tranſire. Oa ne ſurgens ep̃ᷣs ſocijs narrauit q̃ vidit.Et aſ ſiſium rediens cum ꝑquiſiſſet ſollicite certi⸗ tudinaliter cõperit. ꝙ ea hoꝛa qua ſibi ꝑ vi⸗ ſionẽ innotuit beat pater ex hac vita migra uit. Inueniunt᷑ et alij hmõi apparitões quas longũ eſſet enarrare. Ex quibo cogimur in⸗ dubitãter tenere qꝙ; aĩa ſit immoꝛtalis.¶ Ter cium exemplũ dicit᷑ exauditionis.Ouiſnam noõ videat et ꝑ experientiã cõpꝛehendat q̃t et viri et mulieres qui in ſuis neceſſitatibo ſan ctoꝛũ et ſanctarũ pᷣcipue virginis immacula te matris dei imploꝛãt patrociniũ:exaudian tur. Caceamus miracula qᷓ ſuper hoc indies in eccleſia clareſcũt.Oculos tm̃ coꝛdis ⁊ coꝛ poꝛis cõuertamus ad ſacra templa q̃ in dei ? celoꝝ regine alioꝛũq; honoꝛe ꝑ oꝛbem cõſtru cta ſunt. Cur nõ miremur in tantarũ imagi⸗ num aliarũq; reꝝ aſpectu in qbus indicant᷑ ꝙ hoĩes in tribulationibo poſiti interuenien tibus ſanctis liberati fuerũt. Sunt in italia eccleſie deuotiſſime virginis noĩe dedicate. Sancta maria de martyribus apud melfi⸗ ccum in Apulia. Sancta maria de caſali a⸗ coꝝ q́ᷓ di mus. Inquit eni Ric⸗ . . tra illam nõ tm̃ eſt ſcriptura ſacra immo oĩs pud Grunduſiũ. Sancta maria de angelis duc Aſſiſiũ.Sancta maria de loꝛeto apud achanetũ. Sancta maria annũciata Flo⸗ rentie. Et alie ſic vulgo noĩate:in qbus cer⸗ nunt᷑ in imaginibo cereis et argenteis alijſq; reb oblatis bñſficia ſuſcepta ab illis qͥ ſe vir gini cõmendarũt. Quid rõnes querimus? Quid phoꝝ ſnĩas exquirimus.cũ ipᷣi effu⸗ gere nõ valeamus tã varia tamq; lucidiſſima immoꝛtalitatis animarũ exempla.¶ Secun dum dubiũ pꝛincipalefuit vtrũ aĩe ſeparate tranſferant᷑ ad aliqua loca.Et circa hoc tri- plex inuenit᷑ opinio falſa quoꝛundã. Pꝛima erũt aĩas trãſire de coꝛꝑe in coꝛpꝰ: ita ꝙ cñũ ſeparat᷑ ab vno vnit᷑ alteri et poſtea alteri vſq; ad coꝛꝑa beſtiarũ. Et hec opinio aſcribit᷑ ipi Platoni. deqͥ ita ſcripſit Augꝰ. li. x.de ci.dei.c.iij. Platonẽ aĩas oĩm poſt moꝛtẽ reſoluivſq; ad coꝛpoꝛa beſtiarũ dixiſſe certiſſimũ eſt Sed mirandũ eſt pfecto plato nẽ talia fuiſſe locutũ:de quo Valeriꝰ in ru⸗ bꝛica de ſtudio et induſtria inqͥt.Plato cun ctoꝝ moꝛtaliũ ſapientiſſimus habebat᷑ adeo ꝙ ſi a celo iupiter deſcendiſſet nec elegantio ri nec beatioꝛi facundia eſſet vſurus. Refert adhuc de ipᷣo Apuleius in li. de vita OPlat nis.qꝙ cum Ariſton pater eiꝰ ad ipᷣm inſtruẽ̃ dum deferret ad ſocratẽ nocte pᷣcedente vide⸗ rat in quiete doctoꝛ ſocrates ꝙ pullus odo⸗ ris et candoꝛis eximij vociſq; ſonoꝛis ipᷣius volabat in ſinũ poſtmodũ deſinu exiẽs can tando volabat in celũ. Cũ mane vidiſſet pue rum ſibi adductũ dixit ſomniũ cõpletũ eſſe. Quid plura: vt ſuꝑius cõmemoꝛauimꝰ de immoꝛtalitate animarum copioſe diſſeruit. NQuõ igit᷑ ad tantã inſaniã deueniſſe ceden dus eſt vt circulationẽ illã animarũ poſuerit niſi foꝛte dixerimus qꝛ vt homo errare potu it ac ſibimet ↄtradicere.Tñ quicqͥd ſit de eo opinionẽ iſtam imp ijſſimã expugnare debe icar.in.iiij.di.xliij.qꝙ cõ phia. VUnde Ariſto.in.i.de aĩa redarguit pi — thagoꝛicas fabulas dicẽtes quamlibet aĩiam quodlibet coꝛpus poſſe ingredi ex eo ꝙ vide tur vnũqðq; coꝛpus habere ſpecie et foꝛmaʒ ꝓpꝛiã.Et.ij.de aia dicit.ꝙ nõ ↄtingit aĩaʒ ac cipere qdᷣlibet coꝛpꝰ. qꝛ vniuſcuiuſq; actus aptus natus eſt fieri in ꝓpꝛia materia. Et in⸗ de eſt vt ponit tho.i.pꝑte.q.cxvij.qꝙ aia ſepa⸗ ta ſua naturalivirtute nõ pᷣt mouere aliquod coꝛpuo.Et licet coꝛpoꝛa obediãt angelis ad i motum localẽ nõ tamẽ obediũt aie ſeparate. ſpiritus ſunt in aliquibus coꝛpoꝛalibꝰlocio hei PRõ qꝛ angeli ſunt ſubſtãtie ſpirituales qua⸗ no circumſcriptiue ſed diffinitiue:ſic et aia prrntss rum virtutes nõ determinant᷑ ad aliqua coꝛ⸗ ſeparata nõ obſtante ꝙ ſit ſpiri Et q́;uis ceptacn poꝛa ⁊ ſunt naturaliter a coꝛpoꝛibꝰ abſea olute. ala ſeparata nõ magis cõueniat cu vno looo Nectatie SEt iõ diuerſa coꝛpoꝛa ei obedire pnñt ad mo q;eum alio rõne ſue eſſentie cũ ex loco natuu· uuineſch S cũ. Sed cũ alicuiꝰ ſubſtantie ſpũñalis ſegate ra eiue nõ ependeat: tamẽ ꝓpter operatůes etſli viirrts motiua determinet᷑ naturaliter ad mo⸗ quas in loco exercere debet vel circa eaam de glioll uendũ aliqð coꝛpus nõ poterit illa ſubſtãtia bent exercere magis ſibi cõuenit vnus locꝰ⸗ lumplun mouere coꝛpus maius ſed minus. Vñ cum q; alius. Ex quo duplex illi locus debetur. dLiquac gia m ſuã naturã determinet᷑ ad mouendũ Pꝛimus penalis.ſ.infernus.de quo ait WRde uunbol coꝛpus cuius eſt foꝛma nullũ aliud coꝛpus neca in tragedijs. Ingens voꝛago faucibu quuſei ſua naturali virtute pᷣt mouere. Quare meri vaſtis ptʒ.Latumq; pandit oibus populis ſun io vondemnank bid fallacijs demonũ facile iter. Dunt vero in inferno duattuoꝛ maãſio⸗ Nalſun credunt dũ ipᷣi quoꝛundã viuoꝝ coꝛꝑa obſi nes. Pꝛima inferioꝛ in qua ſunt aĩe damnngz⸗ ponerp dentes ſimulãt ſe eſſe aias defunctoꝝ. Fue⸗ teꝓ ſolo peccato moꝛtali actuali que puniũ⸗ Gncſ runt eiuſmodi deluſiones q;plurime dieb tur pena ſenſus. De hoc dicitur in tragedijs r li meis ſicut ſcripſi in libꝛo de timoꝛe indicio⸗ Senece. Ipᷣaq; moꝛte peioꝛ eſt moꝛtis lo. unuli rum dei de illa q̃ neapoli obſeſſa fuit et q;polu Scðᷣa manſio in qua ſunt aĩe ꝓ ſolo pecca⸗ hinlue rimos in erroꝛẽ ducebat. dũ diabolus qui lo to oꝛiginali damnate que puniunt᷑ tm pena elin quebat᷑ ꝑ eã fatebat᷑ ſe eſſe aiam comitis iaco damni. Tercia manſio eſt in qua de lege cõ⸗ guünnnis bi piccinini.Anno inſuꝑ dñi. M. cccc. xl.in muni purgant᷑ aĩe que deceſſerũt in charita: Euger ꝑtibus terre ydronti ⁊ terre bari multi ſic ob te cõferentes ſecũ aliquod purgabile. Qurr ytllc ſeſſi aiebant ſe eſſe aias quoꝛundã qui dieb ta vero manſio eſt in qua requieſcebat aĩie q gffictonee illis ex hac vita migrauerãt.In vr epꝛedi⸗ decedebant cũ charitate que nihil purgabi⸗ ſp Peima cante meibi Anno dñi. O. cccc xxiin. deca le ſecũ poꝛtabant: vel que poꝛtaueruter but un iuſ pitatus fuit quidã iudeus eo ꝙ aliũ de ſuo gate erant. bec ante chꝛiſti aduentũ dicebeotkxk unpckol genere interfecerat. Poſt paucos vero dies ſinus abꝛae. Quia eni abꝛaam pꝛimꝰ ab infnn ummnu puella quedã hebꝛea loqui cepit nũc in ꝑſo⸗ delibus ſeparauit ſe et fidei ſignaculũ diſtin Gillfg na vnius illoꝝ nũc in ꝑſona alterius.Et diũ ctiuũ accepit. deo locus requiei qui debe⸗ Drhiuea. amboꝝ ptes cõcurrerẽt ad nouũ ſpectaculũ batur aie Ppter fidẽ charitate foꝛmatã ſinuug Pngbant aperiebat multa ſecreta domus illoꝝ reſpon abꝛae dictus eſt. Poſt chꝛiſti vero aduentuy niliſif debantq; ad interrogata ſicut faciebant dũ quarta iſta manſio vacua eſt: qm̃ abta eſt in⸗ öitgiusn viuerẽt hoꝛtabãturq; ſuos vt ſe inuicẽ pacifi nua celi merito paſſionis chꝛiſti: et aie dece calin carent. Multaq; cõfinxerũt mendacia polli dentes in charitate nihil purgabile ſecu ferẽ M mröͤtinge cẽtes iudeis eternã ſalutẽ. Landẽ demones tes ſtatim euolant. Vnge patet ꝙ nõ eund? inodiͤr illi reliquerũt puellã et ſic ceſſauit rumoꝛ ex⸗ locũ intelligimus mõ ſinũ abꝛae cũ rogam/ iiitneet c oꝛtus in plebe. Scda falſa opinio fuitalioꝝ aiĩas in illũ deferri:cum eo ante xpᷣi aduen; dddilinni q crediderunt aĩas ſeꝑatas latitare in ſepul⸗ tum ſinus abꝛae dicebat᷑. Secũdus locus q̊ ineGn cris ſuoꝝ coꝛpoꝛũ ſeu in locis vbi oſſa vel ci debet᷑ aĩab ſetatis eſt locus delectabilis ce ffigihi neres ſuoꝝ coꝛpoꝛũ ſeruarent᷑ Ideo dexpo lum vicʒ empirreũ.de quo ſuo loco abunde umßan vt ſcripſimus in ſermone de reſurrectõe laʒa dicemus. Pꝛopter ꝗ oĩa vt ponit Lactantt egliigti ri inqͥt Theophilꝰ altius clamauit vt refre⸗ li. iij. diu ina. inſti. Eſſe inferos Zeno ſtoicꝰ Abii in ii fabul anti in tumulis la⸗ docuit ſedes quidẽ pꝛioꝝ ab impije eſle d icſdele naret oꝛa genti ep or⸗ titare aiag efunctop:quare alta voce dixit. ſcretas. Et illos quidẽ quietas ac delectabi- aitgn Laʒare veni foꝛas: quaſi aduocaret de lon⸗ les incolere regiones. Hos vero penas ue-: ann ginquo. Nõ eſt igit᷑ oꝑinio illa vera neq; vl⸗ re in tenebꝛoſis locis et ceni voꝛa ginib⸗ hboꝛ A keu lo pacto admittẽda. Zercia falſa opinio eſt rendis. Et Seneca in tragedijs inducittbhe innde quoꝛundã qui dixerunt ꝙ aĩa nõ eſt in locis ſeum dicentẽ. Quiſqͥs placide potens dñſc; Leaonl coꝛpoꝛalibus ſed coꝛpoꝛaliũ ſimilibs ſiue in vite ſeruat in vacuas manus.Et in cruenti Rnn requie ſiue in doloꝛibo:qꝛ aĩa ſeparata nõ de- mitis imperiũ regit. Animeq; parcit longa “ pendet a loco coꝛꝑali. Sʒ huic opinioni ob⸗ pꝓmenſus diu. Felicis eui ſpacia vel celũ pez ſerl ſtat tota theolo goꝝ turba qui oẽs in hãc ſen tit. Ael leta felix nemoꝛis heliſij loca. ſecim „o ne tentiã cõueniunt. vicz: ꝙ aĩe poſt moꝛtè ſunt oẽs poetas heliſij campi pioꝛũ apud inferos in aliquibo receptaculis. Hã vt inquit Ri-⸗ ſunt in quibus vt ipßi dicut bonoꝛum ſedent “ elig ſ caandus.in. iiij.dixlv. Sicut angeli quiſunt gie. MWerciü dubiii pꝛincipale fuit virum isd ns oagiiin nditodesun ogeunti uuſunt iedm⸗ imnaliquenni darintg Gucknann tieſolo oa dpuniunt ine tunqu delege⸗ ritinchen prgthl 0 arntcinii ntnilee leic/ tamzrinin ii tiigin e ſounti ins i uu emſi, Bu NNn vl er, D NK aliqs mitti ex moꝛtuis. Pꝛo hac ambigui⸗ loca facidt ad delectationẽ vel penã aĩabo ſe⸗ paratis.Et ad hoc ita rũdet Ricar.vbi. S. q receptacula coꝛꝑalia aĩarum i aliquo augẽt delectationẽ earũ vel afflictionẽ.Celũ enĩ em pirreũ q;uis in nullo augeat aiarum beataꝝ deleetationẽ eſſentialẽ in aliquo tñ auget de⸗ lectationẽ accidentalẽ inq;tũ ille aĩe locũ il⸗ lum pluſq; alia dili gũt:pñtia aũt rei dilecte aliquã cauſat delectationẽ. Rõ aũt quareil⸗ lum locũ pꝛe ceteris diligũt triplex eſt. Una quia ſciũt locuʒ illũ ſibi eſſe deputatũ a deo quẽ ſumme diligunt.Alia quia in illo ꝓpter exceſſum nobilitatis ſue nature ſuꝑ alia coꝛ⸗ poꝛa expꝛeſſius qᷓ; in alijs locis refulgeretã⸗ ꝙ; in effectu diuinã bonitatẽ cõſpiciunt.Ter cia qꝛ illius loci ſublimitas luminoſitas et immobilitas ſuã ſpiritualẽ ſublimitatẽ ⁊ lu-⸗ minoſitatẽ et quietis ꝑpetuitatẽ expᷣſſius qᷓ qualitates alioꝝ locoꝛũ repᷣſentant. Anuſqͥ i q; aũt ceteris paribus plus diligit illud 3 eſt magis repꝛeſentatiuũ ſue nobilitatis. Re. ceptacula etiã damnatoꝝ in aliqͥ augent eoꝝ afflictionẽ qꝛ locũ illũ odiunt triplici de cau ſa. Pꝛima qꝛ ſciunt ipᷣm ſibi foꝛe deputatũ a diuina iuſticia quã odiũt. Alia qꝛ illius loci vilitas eſt obligatõis ſue ad penã ꝑpetuã re⸗ memoꝛatiua ſeu repꝛeſentatiua Tercia qꝛ eſt cõtentiuus ignis illius q̃ affligunt᷑. Ex hoc Tho.i.pte.q.lxiij.dicit ꝙ locus nõ eſt pena lis angelo aut aĩe quaſi afficiẽs alterando na turã:ſed q̃ſi afficiens voluntatẽ cõtriſtando duũ angelus vel aia appꝛehendit ſe eſſe in loco nõ cõuenienti. Receptaculũ aũt in q̊ͥ purgan tur aĩe in aliquo auget earũ afflictionẽ nõ qꝛ ipᷣm odiãt volũtate deliberatiua cũ ſintĩi cha ritate et ſciant illũ ſibi eſſe aſſignatũ ad tos a diuina iuſticia quã diligũt ad earũ purga⸗ tionẽ. Sed qꝛ ipᷣm naturali motu volũtatis refugiũt ſub rõne qua ſuã obligationẽ ad pe nam q;uis temperaneã repᷣſentant et ſub rõ⸗ ne qua ignẽ cõtinet q̃ affligunt᷑.¶ Q uartuz dubiũ pꝛincipale fuit vtrũ aĩe ſeparate exeãt aliqñ delocis ad q̃ tranſferunt᷑.Et quidã di cunt ꝙ non. ex eo ꝙ Job. vij. ſcribitur. Qui deſcendit ad inferos non aſcendit. Inſuper Augꝰ.li.de cura ꝓ moꝛtuis agendãa ait. Si in rebus viuentiũ intereſſent aĩe moꝛtuoꝛũ me pia mater nulla nocte deſereret q̃ me ter⸗ ra mariq; ſecuta eſt vt mecũ viueret.Si er exirẽt aliqñ de receptaculis ſuis aliqñ inter⸗ ſtent rebus viuentiũ. Alij ↄtrariũ ꝓbant ex eo ꝙ vt ſcribit᷑ Matth. xvij.ca. in tranſfigu ratione ſaluatoꝛis noſtri moiſes apparuit cũ helia. Ob qð Augꝰ. li.pᷣtacto ait. Ad viuos 7 tate remouenda rũdet Ricar. ꝗ; aliqñ aĩas exire de receptaculis ſuis dupliciter pᷣt intel pꝛiã. Pꝛimo mõ de interno et de celo exeunt alique aĩe nõ in ꝑꝓpetuũ ſed ad tꝑs nec de le⸗ ligi. Vel ꝑ diuinã potentiã:vel ꝑ naturã p-⸗ ge cõi ſed ex aliq̃ ſpeciali cã. Sic etiã de pur⸗ gatoꝛio aliq exeunt ad modicũ tꝑs añ exple⸗ tionẽ pene ſue poſt cuiꝰ expletionẽ illuc am⸗ plius nõ reuertunt᷑. In iudicio autẽ oẽs aĩe tã exiſtentes in celo qᷓ; in inferno exibũt m cõem legẽ diuine iuſticiead eadẽ iteꝝ loca cũ ſuis coꝛpoꝛibo reuerſureet in eis in ꝑpetuũ ppmanſure. Per naturaʒ vero ꝓpꝛiã dixerunt quidã nõ poſſe aias de ſuis receptaculis exi re affirmates ꝙ aĩa hũana nullo mõ eſt mo⸗ natur alicubi ꝑ ſubſtantiã ſuã nũqᷓ; mouebit de vbi ad vbi. Sed articulus iſte excõicatus eſt a dño Stephano ep̃o pariſiẽſi. JIdeo ᷣm Ricar.dicendũ eſt ꝙ de ſuis receptaculis exi re poſſent aĩe q̃ vellent niſi ꝓhiberent᷑ a ſupe ille q̃ ſunt in purgatoꝛio ante expletã penitẽ tiam. et ille q̃ᷓ ſunt in inferno ante iudiciũ. Jl le vero q ſunt in celo exire nolũt vſq; ad tꝑs reſurrectõis reſumptõis.ſ.coꝛpoꝛũ ſuoꝝ.ni⸗ bilis ſm locũ nec ꝑ ſe necꝑ accidẽs.Et ſi po rioꝛi virtute. Sed de lege cõi exire phibent ſi aliqñ videãt placere deo ex aliq̃ ſpeciali cã. Vnñ videt᷑ aliquib ꝙ oẽs deſcenderũt de ce⸗ lo in obitu beate virginis marie ꝓpter eiꝰ re⸗ uerentiã:et cũ ea iterũ aſcenderũt in celũ Ab Auguſtino ergo dicũt᷑ aĩe nõ poſſe intereſſe reb viuoꝝ ꝑ ꝓpꝛiã naturã:qꝛ earũ virtꝰ nõ p̃tt ↄtrarie ſuperioꝛi virtuti qua pꝛohibent᷑. deo ꝑ hec dicta ſoluũtur oẽs ꝑplexitates. Siigit nõ habemꝰ hic ciuitatẽ manentẽ. ſi tã felix iocundaq; bñfacientibo habitatio di ſpoſita eſt. Si regnũ celoꝝ pacifice poſſiden dũ nobis ꝓmittit᷑ ↄtemnamꝰ infima hec at⸗ q; terrena. Et queramꝰ q̃ ſurſum ſunt vt ſic ꝑuenire poſſimꝰ ad regio nẽ illã opulentiſſi⸗ mã beatoꝝ in qua de benedictus viuit et re gnat in ſecula ſeſculoꝝ.Amen. Sermo vigeſimuſquartus de ↄceptõe bea⸗ te marie virginis de q̃ varie ſunt opiniones doctoꝝ:licet feſtũ ab eccleſia celebꝛet᷑. ſi et ego iam cõcepta erã. Sapien⸗ tis verba ſunt iſta oꝛ ginaliter CPꝛo uerbioꝝ. viij. ca. et in epiſtola hodierne feſti⸗ uitatis.Ob ſingularẽ et pᷣcipuã reuerentiaʒ quã totus mundꝰ ad virginẽ gloꝛioſiſſimã gerit feſtũ pcer ei gnnuatim ꝑ terrarũ oꝛbẽ ſolẽniter.· (Sunt eni dr innn⸗ M. ij NOndũ eraãt abyſ mera ampliſſimaq; beneficia meritis ꝛ inter⸗ SE 5 ꝛdiuinalis. Decunda ſupernalis. diuina anteq eſſent. ergo nõ magis hoc com fuit pꝛioꝛ oĩ creatura/ rbeepie natura creata / lue dignitate. Si ſui dilectiſſimi filij electõe cut a ſimili dixit de xpᷣo Johannes baptiſta Antat.⸗ ceſſione illiꝰ pijſſime matris a deo pr̃e ipiuſ⸗ petit virgini digniſſime q; reliquis creatu⸗ coros⸗ q; filio et ſpũ ſancto nobis exhibita vt meri⸗ Wa. E ſi dicimus ꝙ virgo fuit in ꝓpꝛio eſſe iilu to ad eã colendã laudandã honoꝛandãq; oĩ/vel genere ante omnẽ creatur tunc irridere WS bus viribus obligemur. Jpᷣa nos ꝓtegit ab nos poſſent fidei et religionis noſtre aduer⸗ pclati hoſte maligno. Ipa iratũ deũ ꝓpter excreſcẽ ſarij:cũ beata virgo nata fuerit ex Joachim Gltas⸗ tes moꝛtaliũ iniq tates ſepiſſime placat. Ipa et anna ſexta etate mundi:q ieſum peperit ea ltate nomẽ eius inuocantiba pᷣſidia liberaliſſime dem etateet ab vrbe cõdita anno ſeptingente moniby p̃ſtat Et nõ eſt qͥ ſe abſcõdat a caloꝛe charita ſimoquinquageſimoſe ido AIHdes i ha pte etſolene tis? beniuolẽtie ſue. Qua ꝓpter vt hodierna inducimus ſententiã Auguſtini.xij.li. con⸗ ſiniobu die cõceptionis illius dignitas agnoſcat᷑ de feſ.vbi ait.ꝙ aliquid dicit᷑ pꝛius altero quat⸗ ſianer ipᷣa in pñti ſermone quedã ꝑpulcra dicemꝰ: tuoꝛ mo dis. Pꝛinio eternitate ſic de? pcedit lanſin audientes auribo coꝛdis virginẽ benedictã oẽm creaturã. Secũdo oꝛigine ſicut ſonus ſteregu⸗ dicentẽ verba in themate poſita. Nondum p̃cedit cantum. Tercio tꝑe ſic flos pᷣcedit fru nedictap erant abijſſi et ego iam cõcepta erã. Inqbus cctũ.Quarto electione vel dignitate. ſic alis CNtügpel triplicẽ virginis cõceptionẽ diſtinguemus. peligit fructuʒ magis q; floꝛem. Virgo igit naee ercia maternalis. . deus ab eterno cõcepit virginẽ in ſua A.l. a. joſe eſt noſt me venturus eſt qui Kdon mente oibus puris creaturis pferendꝗ. Ante mefactus eſt m diuinitatẽ de xpo dici Mugg . Capitulũ.i. mus genitũ nõ factum:ſᷣm humanitatẽ vero Gcum Rima virginis illibate cõceptio ðꝛ di⸗ dũ xpᷣm concepit virgo Johannes in vtero ominii⸗ uinalis. qũ. ſ. ab eterno des cocepit illaz matrris agebat ſextũ menſem. Quare Gergo. onel iñ ſua mẽte. Ad aðs intelligendũ ſcire debe⸗ in Qmel. exponit ante me factꝰ c.i. mihi plæ cilci mus ꝓpoſitũ coꝛdis ðꝛ cõceptio.vñ cũdqs / tis in dignitate Et ſi obijceretur. qyangeli Laper deliberat aliqͥd facere dicere ſolet ita concepi/unt pꝛelt⸗ loꝛes et dignioꝛes hoĩbus cum venbubch/ aĩo. Sic des anteq;ᷓ aliqͥd crearet in ſua volũ Jſint intellectuales ſubſtãtie quõ virgo ſancti w en tate firma et incõmutabili ꝓpoſuit creare vnã?ꝰ ſima angelicam ſublimitatẽ excedere pᷣt. Ad ſouni ſunt puellã virginẽ ſanctiſſimã qᷓ eſſet filij ſui yni hoc reſpõdere poſſumus ex dictis dñi Bo⸗ höcſt n geniti futura mlen ſpũs ſanẽti camera: poꝛ⸗ nauen. in.i.di.xliiij. in qᷓſtione vtrũ de? po⸗ Sineſanin A paradiſi:ac celi regina. Sed hoc loco que tuit virginẽ facere melioꝛẽ. Oe beata virgo Wminpreſa rendũ eſt vtrũ beata virgo fuit ꝓducta ante pt cõſiderari tripliciter. Pꝛimo q;tũ ad ſtatũ Kücdace oẽm creaturã. Nã de ipᷣa eccleſia dicit illud naturalis cõditionis:et ſic fuit paulominus ſeciin⸗ Ecci. Liiij. ca. Ab initio et ante ſecula creata ab angelis minoꝛata. Angelus eni ᷣm ſum ſobſtanri ſum. Et iteꝝ in epła huius ſolẽn itatis indu eſſentialẽ naturã potioꝛ eſt virgine. Secun⸗ r citur virgo dicens illud ꝓuer. viij.ca. Dñs do q;tum ad gratiã cõceptionis ꝗᷓ data e kei cOG poſſedit me ab initioviarũ ſuarũ anteq;ᷓ q cq vt cõciperet xpᷣm eſſetq; veriſſima eiꝰ mater. yirgoer faceret a pꝛincipio.Ab eterno oꝛdinata ſum Etq;tum ad hoc tranſcendit dignitatẽ oim Nenbunn et ex antiqͥ s anteq; terra fieret. NHec dũ erant creaturarũ:oim hoĩm:oimq; angeloꝝ. NHam anni abijſſi et ego iam cõcepta erã. Nec dum fon-⸗ in illo vno cõſenſu cum dirit. Ecce ancilla nmnnti tes aquarũ eruperãt. nec dum montes graui dñi:plus meruit cõſentiendo in ↄceptionem necn⸗ mole cõſtiterant. Ante oẽs colles ego partu xpi q; oẽs creature ſiue angeli ſiue boĩes in bn riebar. Que verba ita ſonare vident᷑ ꝙ ip̃a ꝓ oibus ſuis actib motibus et cogitationibj. ſunc ducta fuerit ante pductionẽ quarumcũq; re Et quigẽ oes quicũq;ʒ meruerũt nihil plus ſgi n Trum. Et ſi diceret᷑ e ipᷣa loquit᷑ q;tum ad eſſe potuerũt mereri niſi ſᷣm diuerſos ſtatus glo ann A q habuit in mente diuina nõ in ꝓpꝛio gene riam felicitatis eterne. Hec auteʒ yirgo illo dl gloꝛioſo cõſenſu meruit pꝛimatũ oꝛbis:dnm vniuerſi:extinctionẽ fomitis et oĩm gratiaz donoꝛũ et virtutũ plenitu dinẽ ſceptrũ regni ſuꝑ oes creaturag:fecunditatẽ in virginita⸗ re:neq; ſic erimus de veritate declarati cum FSyFßm doctrinam dñi Bonauenture ini. di. i. DODiaqᷓ nunc ſunt queq; fuerũt a deo ꝓducta ccxt ꝓducent᷑ vſq; in finẽ fuerunt ab eterno in deo fm cauſatiuã potentiã et ſᷣm ſimilitudi-⸗ te.et maternitatẽ vᷣnigeniti filij dei. et vt ado nis pꝛeſentiãque tũ habent ex toe actualem retur in regno celoꝝ adoꝛatõne dulie dignio exiſtentiã. Elementa itaq;ʒ et coꝛpoꝛa celeſtia 7 ris. Tercio pᷣt cõſiderari beata virgo q;'tum angeli et hoĩes et cũcta q̃ ſunt fuerũt in mẽte ad excellentiã gloꝛificationis.qꝛ vt eccleſſia „-„ misſcinc⸗ Wig uhen Zicnne nnoſehnngrn Guſnad Puslngg iteſt iei gineſans ſcſoe i gnitat MIuNN edignianrd bannes biptn mmumsds umndernn runta unnegnn Genmn i vws idn innmn i caerpt dics dii 38 geri RRdann, elas cantat. Exaltata eſt ſancta dei genitrix ſup choꝛos angeloꝝ ad celeſtia regna. Jpa nãq; fuit illud indiuiduũ ſingulare qð et ſi nõ in natura in gratia tmet gloꝛia oĩb angelis eſt pꝛelatũ. Dignitas auũt greet multo plus di⸗ gnitas gloꝛie incõparabiliter tranſcẽdit di⸗ gnitatẽ nature. Na ⁊ hoc ſeruat᷑ adhuc in de monibo in abus dona nature manẽt integra et ſplendidiſſima cũ tñ ipi viliſſimi et turpiſ⸗ ſimi abiectiſſimi ꝓpter culpã habeant magni „7 cti. Rõ eſt qꝛ ficata ergo fuit a deo tam pᷣclare virgo illa de licatiſſima vt pᷣter fili ſit exequari.O femina ſup oĩa et ab oĩb be⸗ nedicta:pꝛcelectũ ⁊ digniſſimũ vaſculũ fabꝛi catũ a pꝛimo artifice:erariũ diuinoꝝ chariſ⸗ matũ.Elegit te deus et pᷣelegit vt in taberna culo tuo deus et hõ nouẽ menſibo habitaret. ugeo dice ſceret terminiũ meruerũt. ptionẽ ꝑſonarũ ignoꝛat.ſicut nec cu pa an⸗ gelica ſic nec humanã dimiſiſſet impunem. ed ꝓpter pꝛecipuã reuerentiã quã advirgi nem habebat qꝛ eã ab eterno ſuꝑ oẽs creatu⸗ ras vniend ũ eiꝰ nulla creatura poſ Augeo dicere pler virginẽ in mẽte diui⸗ na coceptã ꝑ multa annoꝝ milia anteq; na⸗ Et diuina vltio q̃ acce⸗ as deo q̃ creande erant dilexit/ li dů a pncipio ſue beatitudinis cognouerut xpᷣm incarnandũ ⁊ ex ↄſequẽti de virgine na ZKnmb. d as plehe intelligendũ dicit ſane ctus tho. i. pte. q. lvij. ꝙ ĩ angel eſt duplex co gnitio. VUna naturalis ſᷣm quã cognoſcunt res tũ ꝑ exiſtentiã ſuã tũ ꝑ ſpecies innatas et hac cognitione myſteria gre cognoſcere non⸗ pñit qꝛ ex pura dei voluntate dependent. Si enĩ vnus angelus nõ pᷣt cognoſcere cogita⸗ tiones/ alteriꝰ ex volũtatate eiꝰ dependentes multo minꝰpᷣt cognoſcere ea q̃ ex ſola dei vo luntate dependẽt. Eſt qute alia angeloꝝ co⸗ gnitio q̃ eos beatos facit qua vidẽt verbũ et res in verbo:et hac quidẽ viſione cognoſcũt ſceret humanũ genus fuit pꝛeſeruatũ in eſſie. Eoſtat eni ꝙ ꝓ pꝛima tranſgreſſione Adam et eua nõ ſolũ moꝛtis ſed annihilationis ex⸗ in generali ſum myỹ̃ſteria gratie quidẽ oĩa nec equaliter oẽs ſed ſᷣm ꝙ deus eis voluerit reuelare: ita tñ q; ſuperioꝛes angeli ꝑſpicacius diui nã ſapien tiã cõtemplantes plura myſteria et altioꝛa in ipa dei viſione cognoſcũt qᷓ inferioꝛib mani feſtant eos illuminando.Et hoꝝ etiã myſte⸗ rioꝛũ:quedã a pꝛincipio ſue creatõis cogno⸗ uerũt:quedã vero poſtmodũ ſᷣm ꝙ eoꝝ offi⸗ cijs cõgruit. Quare et myſteriũ incarnatois tũ olbus reuelatũ eſt a pnci pio ſue beatitudiniſ. Cuius rõ eſt. ꝗꝛ hoc eſt quoddã generale pꝛincipiũ ad qð oĩa eoꝝ of pᷣſeruati ſunt ꝓthoplaſti nec in nihilũ reda⸗ ti. hec puella erat ĩ lũbis ade ſᷣm rationẽ ſem inalẽ: et potẽtia ꝓpducende puelle erat impꝛeſſa in pꝛimis parẽtibus donec in actũ educeret᷑. De ea autem debebat naſci ie⸗ ſus qui in adam erat ſolũ ſcõᷣm coꝛpulentaʒ ſubſtantiã de virgine educendꝰ et de nulla alia. Indulſit ergo deus pꝛimiſ parentibus nec eos annihilauit:qꝛ ſi nõ fuiſſet nata bea ta virgo et ꝑ ↄſequens nec ieſus ſiue deꝰ car nem humanã veſtiſſet. Ergo ꝑ iſtã nobilem creaturã ſaluauit deꝰ pꝛimos paretes de pꝛi ma trãſgreſſione:et Noe de diluuio. et Abꝛa ——.. .⁸GseO ‚vv⸗ anm de cege regũ: Iſaac de iſmaele: Jacob de eſau. Populũ iudaicum de egypto:de manu pharaonis:de mari rubꝛo:de ptãte diuerſoꝝ uitate babilonica: Oauid deleone:de Holia et de Baul. Et bꝛeuiter 4 Bar Das e Dc, H regũ tyrannoꝝ:de Nabuchodonoſoꝛ ⁊ c⸗ ti tde S 8 indulgetias et liberationes factas in veteri teſtamẽto nõ du bito deũ feciſſe niſi ꝓ huiꝰ amoꝛe puelle⁊ re cunctis oꝑibus pponendã. gine naſciturum. Lapitulũ. ij. ðꝛ ſuꝑnalis. Cõceperũt quidẽ illã ange . * eerd ejr 3 uerẽtia quã deus ab eterno poꝛdinauit ſuia Ox angeli a pncipio cognonerũt xpᷣm de Ecunda aceptio virginis admirande cia oꝛdinant᷑. Oes eni ſunt adminiſtratoꝛij ſpiritus in miniſteriũ miſſi ꝓpter eos qui he⸗ reditatẽ capiunt ſalutis.vt dicit᷑ ad Hebꝛe. ca.ij.qð quidẽ fit ꝑ incarnatõis myſterium. Vñ opoꝛtuit de hoc myſterio oẽs a pᷣncipio cõmuniter edoceri.de hocſic dicit Augꝰ.li. v. ſuꝑ Geneſ.ad lr̃am. Sic fuit incarnatio nis myſteriũ abſconditũ a ſeculis in deo vt V. m innoteſceret pᷣncipibo et poteſtatiba in cele ſtibus.oquedo tñ de ſacramento incarna⸗ tionis qᷓ;tũ ad ſpeciales ↄditõnes. Sic non oẽs angeli a pncipio de oĩb ſunt edocti: im⸗ 8 mo quidã etiã ſuꝑioꝛes angeli poſtmodũ di dicerũt.vt refert Dioniſiꝰ.vij.ca. de celeſti ie rarchia. VUñ Paulus ad Ephe.iij.ca.dice⸗ bat. Mihi autẽ oĩm ſanctoꝝ.i.aploꝝ mini⸗ mo data eſt gra hec in gentib⸗ euã geliʒare in ueſtigabiles diuitias xpᷣi et illuminare oẽs q̃ ſit diſpẽſatio ſacramẽti.ſ.redemptõis ꝑ xpᷣm facte qᷓ diſpẽſabilis eſt gentibo ſicut et iudeis ſim glo. Nico. de lira.abſconditi a ſeculis in deo ꝗͥ oĩa creauitvt innoteſcat pꝛincipibus ⁊ poteſtatibo in celeſtibus ꝑ eccleſiã multifoꝛ⸗ mis ſapiẽtia dei ſᷣm pꝛefinitionẽ ſeculoꝛum quã fecit in xpo ieſu dño noſtro.hec ibi. Hoc tendendũ et dilectioneʒvſq; ad vocationem loco dicit Nico. delira e angeli ſancti nõ co gnouerũtad plenũ myſteriũ xpᷣi incarnati ex gentiũ: donec pꝛedicantibo aplis fuit imple⸗ WnA&αι net ana! us ſανvα%e, . 2 ä 1 uz * . O veqg ſa 9 a ͤ Grunsrn min. Ouia ante habuerũt tm̃ ſimplicẽ noti ciam qᷓ p̃t dici abſtractiua inqtũ eſt rei non pñtis. Sed qñ fuit impletũ habuerũt non⸗ ciã experimentalẽ ſiue intuitiuã. Sic aſtro⸗ logus pꝑ motũ celi certitudinaliter 2gnoſcit eclipſim futurã tñ adhuc ꝑfectius ea cogno⸗ ſcit qñ videt eã actu exiſtentẽ. Alij vero di⸗ *⁹ *. Ofs ole⸗ cunt ꝙ angelis innotuit myſteriñ xpᷣi de vo catiõe gentiũ ſimpliciter ⁊ oĩ mõ ꝑ eccleſiã.i. 8 —— p pꝛedicationẽ aploꝝ qð tñ q;tũ ad hoc an⸗ tea nullo mõ cognouerãt. Qu icqd ſit nega⸗ re nõ poſſumꝰ ꝙ a pncipio ſue beatitudinis vt eſt pdictũ reuelatiõʒ habuerũt de xpᷣo de virgine naſcituro. Ruto nãq; poſt illa ſao⸗ lenniſſimã victoꝛiã quã habuerũt de lucife⸗ ro ⁊ ſequacib ſuis dũ plenã beatitudinẽ ob tinuiſſent. Quia angeloꝝ ruentiũ ſedes erãt vacuebenigne rex celoꝛum excelſus de ſuo mõ oĩbus dirxerit.O aſtra matutina. O mee creature nobiliſſime. Gaudeteꝛ exultate qmm̃ ex hoĩbus ſaluãdis/iuxta vniuſcuiuſq; meri ta vri oꝛdines ꝑficient᷑ ⁊ implebunt᷑ ruine. Ag id vero exequendũ dũ venerit plenitu⸗ do tpis. Sponſam accipiã puellã vnãvir gi næẽ et plenã gra ĩ cuiꝰ vtero ſpũ ſancto coope rante incarnabit᷑ filiꝰ meus vnigenitus ⁊ di lectus. Sonuit hec vox cũ ingenti leticia in mentibo angeloꝝ qͥ p multa annoꝝ miliavir ginẽ pijſſimã pꝛeſtolãtes miro ullaã colebant affectu:nec angelis tm innotuitvirgo dei fi liũ in ſuo vtero geſtatura. Sʒ inſuꝑ multis patribo patriarchis atq; ꝓphetis bas incar natõis myſteriũ fuit diuinitus reſeratiũꝗ. beata virgo abſq; infa mia culpã oꝛigi uoꝛi nalẽ cõtraxit a qua ſm opinionẽ alio pꝛeſeruata fuitt. ¶ LCapitul re pleriq; cupiũt:vtrũ beata vᷣgo fuit cũ pctõ oꝛiginali cõcepta. Et vt clare oĩa denudent᷑ tria ſunt in hac ꝑte notanda. Pꝛimũ ꝙ cõce ptio pᷣt dupliciter ſumi. Uno mõ ꝓ ↄmixtio ne ſeminum in copulaviri⁊ mulieris.Alio mõ ꝓ animatione q̃ fit dũ aia ſimul creat᷑ et infundit᷑ a deo in coꝛꝑe iã foꝛmato. Secun dũ notandũ ꝙ peccatũ oꝛiginale duob mo do ↄceptionẽ pꝛimo mõ:virgo nõ habuito⸗ riginale foꝛmaliter.qꝛ oꝛiginale foꝛmaliter in aĩa et ſolũ cuiuſſibet peccati eſt aia ſubie⸗ ctũ vt declarat Franciſcꝰ de marone in ſuo iij. Petrus de candia et ſanctꝰ tho.iij.pte.q. Ercia ↄceptio virginis ſacratiſſime ðꝛ Mmaternałqñ cõcepit eã mr̃ ſua. Et qm̃ ceptõnis officiũ publice fit in eccleſia. Sci xxvij. Dicut enĩ virtuſ eſt qlitas ſpũalis ita et vicin. Terciũ notandũ q; radicaliter et in cauſa peccatũ oꝛiginale ẽ in carne. Vñ doc. theologi dicũt ꝙ peccatũ oꝛiginale eſt infe⸗ ctio quedã in aĩa ↄtracta ex e vnione ad car nẽ cõcupiſcibiliter ſeminatã. vt eni ait Fran ciſcus de marone in ſuis ſermonib. Sicuat coꝛpus qð induit᷑ ſoꝛdido veſtimẽto inqui⸗ natur ab eo. ſic ſpũs rõnalis qñ induit᷑ coꝛ⸗ poꝛe infecto ꝑ ↄcupiſcentiã genito ðꝛ macula ri. Et ſicut in veteri teſtamẽto fuit lex poſiia Leuitici.xiiij.ca.q quicunq; intraret domũ lepꝛoſam efficeret᷑ mmundꝰ. ita aĩa ex eo ꝗ⸗ intrat coꝛpꝰ q̃ſi domũ lepꝛoſaʒ efficit᷑ immũ da. Et vt inqt Petrꝰ de candia. Cõtrabere — 5* oꝛiginale cõpetit hoĩbus ꝓpter demeritũ pꝛi⸗ mi parẽtis ⁊ diuinũ decretum liberare obli⸗ gans filios Ade ad penã dãni ꝓ crimineta⸗ li. Nec ſufficit ſolũ demeritũ pꝛimi parentis ad hoc ꝙ ↄcupiſcibiliter ab eo deſcendẽs cõ trahat peccatũ oꝛiginale ſed requirit᷑ diuinũ decretu. Sanctiſſima ergo virgo licet exr bo neſtiſſimis parẽtibo carnẽ ↄtraxerit.iñ caro il la fuit ↄcupiſcibiliter agata. Nec admittẽ da eſt illi vulgi falſa ſnĩia ꝙ.ſ.virgo ↄcebta fuerit ſpũ ſancto cooperãte ſine virili ſemine et abſq; viri ⁊ mulieris copula. Heretica eſt et ꝑnicioſiſſima opinio iſta licet apparẽter vi⸗ deat᷑ ad virginis laudẽ accedere. Sʒ nõ eget des mẽdacio nro. Et vt refert Augꝰ.in li.de mendacio. Mendaciũ maxime ꝑnitioſum qð fit in his q̃ ad xpᷣianam religionẽ pꝑtinẽt Et iterũ idẽ Augꝰ.ptractans illud apli.i.ad Coꝛinth.xv. ca. Inuenimur falſi teſtes ait. Perhoꝛrendũ eſt aliquid falſe de deo dicere etiã ſi ad laudẽ eius videat᷑ ꝑtinere nõ eni ini noꝛi ſed maioꝛi foꝛtaſſe ſcelere in deo laudat᷑ falſitas quã vituperet veritas. Sic damna⸗ biliter cum falſitate virginẽ laudant qui eaz de ſpiritu ſancto cõceptam temere pꝛedicant Vidi et ego in pleriſq; locis depictas imagi nes Joachim et anne ſeſe oſculo obuiantii inferiuſq; rubꝛicã ſic cõtinentẽ. Qualiter an na accepto oſculo a ſuo viro Joachim con⸗ cepit in vtero virginẽ mariam. Deliramẽta ſunt iſta qᷓ et virgini ſumme diſplicent qua⸗ re et depeccato oꝛiginali foꝛmaliter ſumpto reſtat veritas diſſerenda. An.ſ.dum aia coꝛ poꝛi ſuo fuit vnita oꝛiginalẽ maculã contra⸗ xit. Et circa hoc diuerſimode doctoꝛes lo⸗ quuntur. Ex quo duplex eſt huiuſmodi rei famoſa opinio. Pꝛima eoꝛum qui dicit vix· ginem oꝛiginale habuiſſe a quo ſtatim ꝑ ſan ctificationẽ fuit mundata. Secũda opinio modernoꝝ qui aſſerũt virginẽ a peccato oꝛit:⸗ ginalipꝛeſeruatã. Pꝛima opinio habet tria 7 Anade Paule emit linem⸗ ſcn den docuerüt fralen ſem ino⸗ Anſelmun Begaine Cſioobo⸗ Hubonn! Alanuou. Glulbelnun Hulbeinvs Henricuode SBoüheiro⸗ Ene Omnens Dugocrdit Abermotne Pornsdet ddusde Durmndus Henons Hemsde NMoboo ugodea 6Paolauor ſobemoha⸗ Drinsee Vugind 1 Aauarusbi Pbannes Pobertus Aeranger Bononuent Nonoust ahinlae Munes Uingde Banndns: Brrhoonne Dinlcnsod keon Berming Jobnmna⸗ Fortnnn Phane heig nine, nut iin dliir wond Jan Ntninin Sciintti ge nienut ewſnlep Ng ueen Pinügog Wincfnm dn. denmiip, unlbame iipannines imn onen oNcenges i girkdti. nirgolcnh ruuent . Herni Ylrr* Oi Auginin we Mhinoun igoniin giluigi % 4 63 n flithn lerwiN SDS veiNW. Gumt Nmehlic Nicnsini „ . ſcʒ Firmitatẽ: rationũ cõ gruitatẽ: et impecca bilitatem. Pꝛimo habet firmitatẽ qm̃ multi ſancti deuotiſſimi clariſſimiq; doctoꝛes illã docuerũt. Ex quibus aliquos explicabimꝰ. Infraſcripti naq; oẽs expꝛeſſe fatent᷑ virgi⸗ nem in oꝛiginali cõceptam. Anſelmus in libꝛo Cur deus homo. Beda in omelia ſuꝑ Miſſus eſt. Caſſiodoꝛus. Hugo in libꝛo de ſacramentis. Alanus in expoſitione ſimboli athanaſij. Builhelmus altiſiodoꝛenſis. ” Guilhelmus cancellarius pariſienſis. Henricus de gandauo in quolibet. Builhelmꝰ durãdi in rõnali diuinoꝝ offi. ((Et de oꝛdine fratũ pꝛedicatoꝝ. Sanctus Thomas de aquino. Hugo cardinalis in expoſitõe luce. Allbertus magnus. Mr Petrus de tarantaſio qͥ fuit Inno.quintꝰ. Jacobus de voꝛagine. . Durandus poſtea epᷣs meldenſis. * Hoerueus generalis oꝛdinis. Petrus de palude. “?VMV Jacobus de lauſana epᷣs lauſanenſis. Hugo de argentina. Micolaus treueth. Robertus holcoth. Martinus qui fecit cronicas. Vincentius qui fecit ſpecula. eoꝛdine minoꝛum. Aluarus hiſpeꝛnuus. Johannes de rupella. Kobertus conton. Alexander de ales. Bonauentura. Ricardus de media vilala. Reginaldus archiepᷣs rothomagenſis. Johannes Rigaldi. rJ HNicolaus de lira. Beltrandus de turri ca rdinalis. Bartholomeus de piſis. M Biraldus oddonis in libꝛo de figuris. e oꝛdine heremitarum. Egidius de romaa. Bregoꝛius de arimino. Bernardus oliueri. Johannes theotonicius Joꝛdanus theotonicus. Johg hes ſteringacij. SDe oꝛdine carmelitarum. Buido epᷣs maioꝛicenſis. Paulus de peruſio. ¶De collegio canoniſtarum. Johannes theotonic? gloſatoꝛ derreti in. ꝓnunciandũ.de con.di. .„% Bartholomeus bꝛixenſis. et Raymundus in titulo de ferijs. Guilhelmꝰ durandi in ſpeculo iudiciali. Johannes andree in.c.cõqueſtus.de ferijs. BGuido archidiaconꝰ in.c.firmiſſime.de co⸗ Bernardus inſuper virginis amatoꝛ pꝛeci⸗ puus in epiſtola ad canonicos lugdonẽſes repꝛehendit celebꝛ antes feſtũ conceptionis. De quo quidã aiũt et foꝛte ficte.ꝙ poſt moꝛ tem viſus eſt cuidam ſuo diſcipulo in veſte fulgenti in qua erat macula quedã cui indi⸗ cauit hoc ſignificare maculam eius:quia te⸗ nuerat virginẽ in peccato oꝛiginali cõceptã. Sanctus vero Zho. et Bonauentura di⸗ cunt ꝙ per feſtum cõceptionis de virgine ce⸗ lebꝛatum nõ datur intelligi ꝙ in ſua conce⸗ tione fuerit ſancta aut ꝙ fuerit ſine oꝛigina i. Sed quia quo tempoꝛe ſanctificata fue⸗ rit ignoꝛatur. celebꝛat᷑ feſtum ſanctificatõis eius potius q; cceptionis in die cõceptio⸗ nis ipius go oꝛiginale cõtraxit.Et pꝛima eſt quia ſoli chꝛiſto filio dei ac ipius virginis benedicte cõuenit immunitas ab omni peccato.qð ꝓp⸗ batur auctoꝛitate ſanctoꝛum. Inquit enim SBSBeꝛego. li.xij. moꝛaliũ. Hullus ſine peccato eeſt niſi ille qͥ in hunc mundũ nõ venit ex pec⸗ cato.Et Hiro.in euan gelio filij ꝓdigi. So Ius deus eſt in quem peccatũ cadere nõ poot. Et Augꝰ. in expoſitione pſalmi.xxx. Chꝛi⸗ ſtus omnes peccatoꝛes innenit:ſolꝰ ſine pec cato venit. Et idem in li.de nuptijs et cõcu⸗ piſcentia.O mnes ſub peccato naſcimur et per vnũ ſolum qui ſine peccato natus eſt li⸗ beramur. Et idem in Encheridion. Per me dliatoꝛem qui ſolus ſine peccato natus eſt re conciliari nos opoꝛtebat. Et hanc ſententiã idem Auguſtinus refert libꝛo.i.et.ij.contra Julianum. Et li.iij. de baptiſmo paruulo⸗ rum. Et in li.de fide ad petrũ.Et in li.de ꝑfe ctione iuſticie.Et in epiſtola ad optatũ epi⸗ ſcopum. Et in epiſtola ad Valeriũ. Ex qui bus apparet ꝙ cum de ſolo chꝛiſto doctoꝛes affirment ꝙ fuerit ſine peccato et virgo mun da fuit ab omni culpa moꝛtali et veniali igit Dabitur ſibi culpa oꝛiginalis. Secunda ra⸗ tio ad hoc inſinuandũ eſt quia xpᷣs fuit vni⸗ uerſalis redemptoꝛ:ergo redemit virginẽ. ſʒ ſi nullũ habuiſſet peccatũ nõ fuiſſet redẽprtt. . Becundo opinio iſta habet ra tionum congruitatẽ. Adducunt᷑ aũt plures cõgruentes rationes quibus oſtendit᷑ ꝙ vir ergo aut ipᷣa habuit oꝛiginale:aut xpᷣs nõ fu it vniuerſalis redemptoꝛ. Hinc Leo papa in ſermone de natiuitate ait. Oñs noſter ie⸗ ſus xpᷣs moꝛtis peccatiq; deſtructoꝛ ſic nul⸗ lum a reatu liberũ repperit ita liberãdis oĩbꝰ venit. Et Hiero. in Omel. ſup Matth. inqt Notandũ in genealogia ſaluatoꝛis nullam ſanctarũ aſſumi mulierũ ſʒ eas qᷓs ſcriptura repꝛehẽdit vt qͥ peccatoꝛibo venerat de pecca tricibus naſcens oĩm peccata deleret. Et ad Ro. iij. ca. apls dicit. O ẽs enĩ peccauerũt et egent gloꝛia dei.Et.v.ca.Pervnũ hoĩem in bunc mundũ peccatũ intrauit et ꝑ peccatum moꝛs et ita in oẽs hoĩes moꝛs ꝑtranſiuit in q̃ oẽs peccauerunt.Tercia rõ quare videt᷑ q; virgo oꝛiginali culpe ſubiacuit ẽ qꝛ de neceſ⸗ ſitate penas illi culpe debitas incurrit. Nã ⁊ penalitates cõtraxit ⁊ moꝛtẽ euitare nõ potu it ⁊ ſi añ xpᷣm deceſſiſſet nõ intraſſet celũ quſ q; fuiſſet ꝑ xpᷣm ⸗ apta ſed cũ patribus iuiſſet ad limbũ.¶ Cercio iſta opinio habet di nec blaſphemi cenſendi qui de virgine ſic loquunt᷑ cũ peccatũ oꝛiginale culpa ſit cõtra cta nõ acta ꝓ cuiꝰ deletõne ac remiſſione xpᷣo filio ſuo oẽs ingentes debemꝰ gras. ¶ Be⸗ cunda opinio que magis innitit᷑ pietati eſt il loꝛum qui aſſerũt virginẽ ab oĩ labe culpeo⸗ riginalis immunẽ a qua pᷣſeruata fuit. Et vt inqnit Franciſcus in ſermonibus ſuis.non obſtante tali pᷣſeruatione mater dñi dici põt fuiſſe peccato obnoxia. Quia quãdocũq; ali quis defectus ↄuenit alicui ex ſua natura pᷣt ei attribui qᷓ;tumcũq; ille defectus ei auferat᷑ vt cũ dicit᷑. Oẽs declinauerũt ſimul inutiles facti ſunt.et tñ hoc de facto nũqᷓ; fuit verũ.qꝛ ſemꝑ aliqui inuenti ſunt boni. Sed hoc ðꝛ quia q;tum eſt ex ſe ita eſſet niſi eſſent diuina gratia pᷣſeruati. Itẽ ðꝛ in pᷣs. Omnis homo mẽdax.ergo arguit Augꝰ.martyres fuerũt mendaceſ. Ideo dicendũ ꝙ martyres fuerũt mendaces q;tũ erat de ſe niſi ſpũ diuino illu ſtrati fuiſſent veraces. Inſuꝑ Job.iiij. c. ſcri bitur. Ecce qui ſeruiũt ei nõ ſunt ſtabiles et in angelis ſuis repperit pꝛauitatẽ.quoꝛũ pꝛi⸗ mũ ad beatoſ angelos ſcõm ad malos refer vt exponit Gꝛego.in moꝛalibo.et tũ boni an⸗ geli nõ ſunt inſtabiles cũ ſint ĩ gra ↄfirmati. vt ptʒ in.ij.ſententiarũ.dicit᷑ ergo iſtud ꝙ qᷓ; tum eſt ex ſe ſunt inſtabiles niſi eſſent gratia cofirmati. Sic et beata virgo q;tũ erat de ſe ex cõditione nature erat apta nata cõtrahere eirerd Sagnale ſ⸗ ulna nõ ↄtraxit ex pꝛi 1 lpeciali.Ad qð dũ indu infraſcripte rõnes. ſugdendzil inducunt ⸗ ecũda poſſibilis pᷣſeruatio. Tercia virginis exceptuatio. Quarta puritatis coparatio. uinta honoꝛis exhibitio. Sexta gratie cõplettio. 3 tima diuina reuelatio. Pꝛima rõ 8ε ↄtrarioꝝ ſolutio. NHã rõnes inducte pꝛo pꝛima opinione ſolui facile pñt. Cũ ðꝛ ꝙ eſſe abſq; peccato cõuenit ſoli xjo ergo nõ virgini. Rñdet᷑ ꝙ xpᷣo cõuenit ꝑ na turã virgini nõ ꝑ naturã ſʒ ꝑ gratiã.Et ad ũᷣ lud qð adducebat᷑ ꝙ xpᷣs fuit vniuerſalis re demptoꝛ ergo redemit virginẽ ergo ab oꝛigi nali.Dicit᷑ ꝙ redemit eã ab oꝛiginali pꝛeſer⸗ uando. Si qͥs vero quereret quõ xpᷣs potu⸗ it virginẽ redimere pᷣſeruando qͥ nondũ erat incarnatus cũ aĩa vᷣginis coꝛpoꝛi ſuo vnita fuit. Rñdere poſſumꝰ ꝙ beneficia incarna⸗ tionis xpᷣi cõmunicata ſunt nõ ſolũ pũtibus 1 imbu. iſta e oet futuris ſed etiaʒ pᷣteritis. Nã ipᷣe caput eſt impeccabilitatẽ. Nõ equidẽ rei ſunt haben⸗ oĩm electoꝝ et patrũ et patriarcharũ et ꝓphe⸗ tarum veteris teſtamẽti vt docet Alex.in.iij. ſumme.qui anteq; xpᷣus incarnaret᷑ exeo ipᷣm fide incarnandũ cognoſcebãt atq; cre⸗ debant diligebãtq; ieſum meruerũt fieri mẽ⸗ bꝛa eius qui licʒ nondũ eſſet homo in re erat m homo et deus incarnandus in ſpe. cuius gratia mlta illiꝰ beneficia fuerũt pᷣſtita. Sic et in ꝓppoſito cũ deus pᷣelegiſſet virginẽ ſui fi lij futurã matrẽ merito ipᷣius filij incarnan⸗ dia cõtagione culpe oꝛiginalis voluit pᷣſer⸗ uare.Ad terciã vero rationẽ qua dicebat᷑ q; virgo de neceſſitate incurrit penas oꝛigi debitas. Rñdemus ꝙ penas illas incurrit de neceſſitate nature queq;tũ in ſe erat coꝛrũ pere habebat ꝑſonã virginis niſi fuiſſetab oꝛiginali pᷣſeruata. Et ſicut circũciſio vel ba ptiſmus penalitates cõpatiunt᷑. Hã illi qb- circumciſionẽ oꝛiginalis culpa remittebaf et illi qbus ꝑ baptiſmũ nũc dimittit᷑ a penali tatibus nõ liberant᷑. Et ſancti patres qͥ ſine aliq̃ peccato decedebãt trahebant᷑ ad limbũ Ita licet beatiſſima virgo pꝛeſeruationẽ hãc habuiſſet. nihilominꝰ penalitatibo et moꝛti iuſte obligata fuit. Nã vt vtar verbis ſancti tho.iij. ꝑte.q.xxvij.arti.i.ĩ reſpõſione ad ter⸗ ciũ ar. Beata vᷣgo ſanctificata fuit ⁊ nos ada dimus pᷣſeruata a peccato oꝛiginali q;tũ ad maculã ꝑſonalẽ nõ tñ fuit liberata a reatu qᷓ totũ natura tenebat᷑ obnoxia.¶ Gcda rõq̊ᷓ ꝓbat᷑ virgis immunitas ab oꝛiginali culpa ðꝛ poſſibilis pᷣſernatio. otuit nãq; deꝰ ilia ſic pᷣſeruare.et ſi potuit debuit:cum pelegiſſet eam ſuã immaculatã ⁊ dilectiſſimã ſponſan Cuyef ſbit lustln teſtag ectüſui ie gener naliqu hoſtusl minusi magioin dileaion oilige virgineo dilligeree naliculpe reßtinle crevoiun fehticnia ſcntieat mgärn ſonttuian ecöera Nunderei⸗ ſmncikicide Gwlape inteleus Piannrr i⸗ Ciſe Meflürpen hdntin lalndrer Gunltuer ntſordit Wanepani eeſpectu nborerpe agcnennlt (ipeani Giinzi dihvhotr girncen ſtna dce Unhnnog klaſmnore ccige⸗ uflail W vefſii chrabihnd lurgnd d Joben ſegiocire mnn . . . 2 ueſclita h nn. Pröcinmin oonidg uurisr reniaghri borgmiſe uqröchs woq noncie orporiſron Nnöſcüpic Näöean urchnicr ſabwun Wsin r initztu lanit i Amnaman ais vOirß . Ons Apim õ Gu niſfitöO tcncäclo Nd unt⸗Niii luntnin cdininitipn 6 mciong ,e ehunln wannniti aut eſt agẽſpfectiſſim het oẽs ci mi alie ad Johannẽ hieroſolima ⁊ oĩs iudea et oĩs regio circa ioꝛdanẽ. j firmandã opinionẽ iſtã oꝛ puritatis cõopa òẽ —.. Quare Franciſeus de marone in ſuo.iij. ſic gẽs eſt pfecti ſcribit. Quãto aliqð a ecti?tanto ci ſſum. deus tius pᷣt ſuũ effectũ ind Sz ages naturale ef fectũ ſuũ inducit in pꝛimoi qꝛ generatio lucis a ſole fit ĩ inſtanti. Inſi up qñ aliqua potẽtia pᷣt in duas operatões op⸗ poſitas ſi in pꝛimo inſtanti pᷣt in illã ad quã minus inclinat᷑ multo foꝛtius in illã ad quã magis inclinat᷑. Sed potẽtia volitiua pᷣt in Dilectionẽ et odiũ.et deus maxime inclinat ad diligendũ. Sed in pꝛimo inſtanti potuit virginẽ odire.q̊ multo foꝛtius potuit ipam diligere.et hocpᷣſeruando ne inficeret᷑ oꝛigi⸗ nali culpa. Adhuc legiſlatoꝛ qͥ pᷣt legẽ cõde⸗ re pᷣt in legẽ diſpẽſare ⁊ illã deſtruere. Sʒ de creto diuino ꝓpter actualẽ culpã pꝛimoꝝ pa rentũ factũ eſt vt oẽs ab eo ↄcupiſcibiliter de ſcendẽtes naſcerẽt filij ire. ergo eodẽ decreto potuit cũvirgine diſpẽſari vt ꝓ nullo inſtã⸗ iI fuerit filia ire. Sicut enĩ potuit deꝰ ſi oꝛi⸗ ginale cõtraxit in pꝛima ſanctificatõne illam mungdare ita eque potuit ſimul et ſemel eam ſanctificãdo pᷣſeruare. Sʒ reuera nõ dubiũ wmulta poſſit facere deus ⁊ multoplura qᷓ intellectus intelligere. nipilominꝰ nõ niſi ex pietate ⁊ ſingulari deuotõe cogimur accepta re ſic feciſſe deũ ſicut facere potuit ⁊ virginẽę age filiã a peccato pᷣſeruaſſe.¶ Tercia rõ ad aſtendendã virginis mundiciã ab oꝛigina li culpa ðꝛ exceptuatio. Sicut enĩ excipit᷑a generalitate mulierũ q;tũ ad ↄceptũ ⁊ pꝑtum qꝛ vt ſcribit᷑ Geñ.iij.c.Et dictũ fuit eue. In doloꝛe paries filios qð et ad oẽs alias mulie res ſpectare cognoſcimꝰ.vᷣgo tñ cõcepit ſine ruboꝛe ⁊ pepit ſine doloꝛe. Ita etiã excludit a generalitate mulierũ ⁊ viroꝝ qᷓ;tũ ad nequi ciã peccati. Vñ Aug. in li.de coꝛreptione et gra inqͥt. Cũ de peccatiſagit᷑ nullã de matre duivolo facere queſtionẽ qᷓ̃ excepta ſi oẽs ſan cti et ſancte interrogarent ſi peccatũ haberẽt qd aliud dicerẽt niſi ꝗq; Johãnes ait. Si di Lenimus qꝛ peccatũ nõ habemus ipᷣi nos ſe⸗ ducimus ꝛ⁊ veritas in nobis nõ eſt. Et qꝛ ðꝛ ꝙ oẽs peccauerũt. Rũdet᷑ ꝙ duplex eſt vni⸗ uerſalitas. Una pollitica.alia logica. In v⸗ ninerſali logica vna pꝑticular interimit vni⸗ uerſalẽ. Uniuerſali aũt pollitice nõ ↄtradi⸗ cũt ab ipᷣa diſtrahẽtes vnã vel plures pticu⸗ lares vt dicẽdo oẽs de iſta ciuitate ſunt ſani. 8 currunt ad ſpectacula. tñ aliqͥ ſunt infir⸗ Ain domo. Et ſic math.ij. ðꝛ. Exibat uarta rõ faciẽs ad 4 4 . 1 . * S ” nſtanti ſicut ptzʒ 1 ratio. Debuit quidẽ virginis puritas ſuperx cedere puritatẽ quarũcũq; aliarũ creaturarũ et angeloꝝ et hoĩm. VUñ Anſel.li.de ↄceptu virginali inqᷣt. Decuit vt illiꝰ hoĩs ↄceptio de matre puriſſima fieret q̃ ea puritate nite⸗ ret qua ſub deo maioꝛ nequit intelligi cui de us pater vnicum filiũ ſuum ſibi equalem de coꝛde ſuo genitum ita dare diſpoſuit vt eſſet vnus idẽq; dei et virginis filius. Sanctug tho. in.i.ſnĩaꝝ.di.xliiij.arti.iij.in rñſione ad iij.ar. dicit. Puritas intendit᷑ ꝑ receſſi uma coõ trario. In reb aũt creatis nil purius eo qᷣ eſt ſine ↄtagione peccati q̃lis fu it puritas be ate virginis qᷓ a pctõ oꝛiginali et actuali im⸗ munis fuit. Si ergo beata vgo peccatũ oꝛi⸗ ginale cõtraxiſſet tũc puritas eiꝰ nõ exceſſiſ⸗ ſet puritatẽ alioꝝ. Nã angelus creatꝰ fuit ſi ne aliq heveccatt ci et aia pꝛimi hoĩs ⁊ is ½ uinta rõ ꝓ hac opinione dicit honoꝛis exhibitio. Debet vtiq; filius hono mulieris rare matrẽ q;tũ pᷣt.qm̃ vt inquit Hiero.parẽ tibus nemo pᷣt reddere qð tenet᷑. Sʒ xpᷣs po tuit honoꝛare matrẽ illã pᷣſe eruando ab oꝛigi nali culpa.igit᷑ debu it ita facere S exta rõ ðꝛ gre cõp letio. Fuit equidẽ in virgine tanta gre plenitudo q;ẽtam capere potuit aliqᷓ pu⸗ ra creatura Ideo angelus eã dixit plenã gra Xuẽ.i.c. Et Hiero.in ſermone ad Paulã et Euſtochiũ inqt. Ceteris ꝑ partes pꝛeſtatur Harie vero totã ſe refudit gratie plenitudo Quare ꝓ nullo inſtanti defecit illi gratia.qdᷣ tñ non fuiſſet ſi ad modicũ oꝛiginalis culpa habitaſſet in aia eius. Itẽ vt inqͥt Franciſcꝰ Jpa fuit virgo virginũ. Si cõtraxiſſet oꝛi⸗ ginale virginitas eius fuiſſet diminuta. Hã virginitas angeloꝛum que ſpiritualis eſt de qua Hiero.dicit. Semgꝑ eſt angelis cogna⸗ ta vir ginitas.ᷣ eſt maioꝛ virginitate coꝛꝑali. Et ideo ſi fuiſſet virginitas aĩe marie ꝑ oꝛi⸗ ginale coꝛru pta non eſſet par cũ virginitate angelica ¶ Deptima rõ dꝛ dinina reuelatio Cepit nãq; celebꝛari feſtũ ↄceptõis virginis marie reuelatõe dei. Nã vt ſcribit Anſelmꝰ cantuarienſis dũ quidaʒ venerabilis abbas remenſis cenobij helſinꝰ noĩe miſſus fuiſſet a Bnilhelmo angloꝛum rege in daciam du peractis que ſibi commiſſa fuerant:ad angli am redire cuperet ingreſſus ẽ mare vbi poſt qᷓ; per ſpaciũ ꝓſpere nauigauit:vt ſolet eſſe. tempeſtas valida cepit nauigãtes terrere.Fa tigatis igitur nautis nec vltra valentibo ſe iuuare:remis fractis:funibus ruptis:caden⸗ tibus velis: ſpes ſalutis amittitur. et nihil ſibi niſi ſubmerſionis iudicium expectatur Cuq; eſſent de coꝛpoꝝ ſalute deſperati curã 4 ſolummõ animarũ creatoꝛi ſuo magnis cla moꝛib ↄmendaret et beatã genitricẽ dei ma⸗ riã matrẽ miſeroꝝ in ſuũ auxiliũ inuocarẽt: coõſpiciunt quendã venerãde habitudinis vi rũ pontificali infula decoꝛatũ ſtantẽ ꝓximũ naui.Qui aduocãs ad ſe abbatẽ helſinũ his verbis alloqui cepit. Vis ꝑiculũ maris cua⸗ dere: VUis in patriã tuã ſanus redire? Cũq; cũ fletu id ſolum deſiderare dixiſſet.Lũc ille ait. Scias me a dña nr̃a dei genitrice ad te miſſum vt ſi meis dictis obtemperare volue ris ſaluꝰ cũ comitantiba ad poꝛtũ deuenies. Sypopondit ille ſe facturũ oĩa. Cui vir ille. Pꝓmitte mihi ꝙ diẽ ↄceptõis matris xpᷣi ſolẽ⸗ niter celebrabis et celebꝛandũ pᷣdicabis. At helſinus. Et q̃ inquit die feſtũ iſtud erit mi⸗ hi celebꝛanduʒ. Sexto ait ydus decembꝛis vteriſq; officio natiuitatis excepto ꝙ nomẽ natiuitatis mutabis in nomẽ cõceptionis. his dictis ille diſparuit. Et ſedata tempeſta⸗ te abbas cum reliq applicuit ad littus Et ᷓ viderat q bus potuit notificauit. Statuitq in remenſi cenobio ipᷣm feſtũ celebꝛari. Sic paulatim excreſcere cepit deuotio chꝛiſtiano rũ ad ↄceptionẽ virginis excolendã que tñ tꝑibus iſtis vt aparet vbiq; terrarũ ab oĩb⸗ pconizat᷑. O es clerici oẽs religioſi de conce pta vir gine feſtiue officiũ dicũt. At ⁊ Sixtꝰ quartus pontifex maximꝰ ꝑ ſuas Ir̃as ad p⸗ petuã rei memoꝛiã ſtatuitvt ꝑ totã octauam huiꝰ cõceptionis officiũ ꝓtendat᷑.cõcedens eandẽ indul gentiã oĩbus qͥ miſſe et hoꝛis c nonicis adeſſe curauerint q̃ cõcedit᷑ ꝓ feſto ⁊ octaua coꝛꝑis xpᷣi. Planũ iam eſt ꝙ hec opi⸗ nio ſecũda indies roboꝛat᷑ et pficit ⁊ magis videt᷑ foꝛe cõſona pietati.Etᷣm ſniam Ho⸗ ſtien. alioꝛũq; doctoꝝ.Qñ ſunt diuerſa iura et opiniones nõ cõtra deũ nec ð bonos mo⸗ res.humanioꝛ ſnĩia eſt pᷣferenda ceteris pari⸗ bus. xextra de tranſac.c.fi.vbi glo.ſuꝑ verbo. humanioꝛẽc. Pꝛonioꝛes inqͥt eſſe debemꝰ ad G aſſumptʒ pꝛo themate. ꝛedixit quippe Eſai as virginem ex ꝓgenie dauid unchdeſt⸗ gnatam nomine virge que fuit rectiſſima ſi⸗ ne aliqua curuatione ad mania bona ⁊ tran⸗ abſoluendũ qᷓ; ad ↄdemnandũ.vt in.c. ex lit teris. de ꝓba. et. ff. de accuſa.et obliga.l.arria nus. Neq;ʒ tũ vt ex dictis colligi pᷣt feſtũ cõce ptionis refert᷑ad tranſfuſionẽ ſeminis de qᷓ fuit foꝛmatũ coꝛpus virginis q̃ ðꝛ pꝛima cõ ceptio hoĩs.qꝛ licet fuerit ſine peccato paren tum virginis fuit tñ cũ feditate et deoꝛdina⸗ tione nature vt refert dñs Beltrand' cardi⸗ nalis in expoſitõe eple ſexte ferie q̃ttuoꝛ tem⸗ poꝛũ de aduẽtu. Sed feſtũ illud oꝛdinat᷑ ad ſecundã cõceptionẽ ſm quã virgo fuit cõce⸗ pta et in eſſe naturali humano et in eſſe ſpiri to oꝛiginali pᷣſerus⸗ ta ↄcep moõ ſumpta facimus advirginis laudem fe⸗ ſtum referẽtes gratias oĩpotenti deo qͥ aduo foꝛſan o⸗ maſculi animat᷑ quadrageſima dic. Yemine vero octo geſimo.Et hoc mõ ſi fuit de pecca ruata. de iſta ↄceptione ſcdᷣo * catã noſtraʒ tanto pꝛiuilegio decoꝛauit. Si aũt peccatũ oꝛiginale ↄtraxit a quo tñ ꝑ ſan⸗ ctificationẽ mundata anteq; nata tunc feſtũ ſub noiĩe ↄceptõnis ad ipᷣam ſanctification refert᷑. At vero iam finẽ dicendi faciamꝰ co nemur vir ginẽ affectione ſin gulariſſima ⁊ re uerentia qua poſſumus ꝓſequi vt ſic merea⸗ mur ipᷣa interueniente ſui filij gratiã acqui⸗ rere et gloꝛiã celeſtem tandem letanter ingre⸗ di.Amen. ¶ Sermo vigeſimuſquintus de ſancta no bili et digna natiuitate virginis gloꝛioſe. Gredietur vir/ tiuitatis ᷣ ginis gloꝛioſe debet hũana mens in ma gna leticiã ꝓſilire. NHam eccleſia legit ſermonẽ ſancti Auguſtini ſic dicẽtis. Adeſt nobis dilectiſſimi optatus dies beate ac ve⸗ nerabilis ſemꝑ virginis marie Ideo cũ ſun ma exultatione gaudeat terra noſtra tãte vir ginis illuſtrata natali. Hec enĩ eſt fios came⸗ pi de qua oꝛtũ eſt pᷣcioſum liliũ cõualliũ per cuius partum natura mutat᷑ ꝓthoplaſtoꝛũ quo delet᷑ et culpa.Et in antiphona ðꝛ.Cũ iocunditate natiuitatẽ beate marie celebꝛemꝰ vt ipᷣa ꝓ nobis intercedat ad dñũm ieſum chꝛi ſtum. Pꝛopterea vt ad natiuitatis huius p⸗ conia extollẽda excitemur in hoc ſermone de ipᷣa naſcente virgine verba faciemus qꝗᷓ deſi⸗ gnatur noie virge ab Eſaia ꝓpheta inverbis . ſitoꝛia mundi:fuit etiam pleniſſima: quia in ea fuit omne folium ſanctoꝛuũ ſermonum et omnes fructꝰ? ſanctarũ operationũ ⁊ omnis flos ſanctarum virtutũ. Quinimmo ex ipſa pꝛodijt flos floꝛum et fructus fructuũ bene⸗ dictus ieſus filius eius ⁊ dei.Et ꝙ bec phe tia ſit dicta de chꝛiſto patet per tranſſationẽ chaldaicaʒ qᷓ in hoc loco ſic habet. Exurget rex de filijs yſai et meſſias de filijs filioꝛum — octogeſimo die. Nam dicit ꝙ coꝛpus ga de radice ieſſe et fios de radi⸗ LLLe eius aſcendet Eſaie pꝛophete verba ſunt iſta ca.xi.Dũ recolit᷑ memoꝛia na mſoceri ii ple t cñ laqg nentatis . gindebuite aisbfuiſe turergotni gfui io e rulga Vplſt divit cc repee Gzinbocto NI mnnonen N mif opelmneo⸗ Akſmncc thor QNNoror d Sencir donſo fleunden lacreztumr halio beut hocfigurati “ muti Argnia l Erooy onſanrop⸗ Maon di lumſgniſe afaulben gfignfitpe laplscti . imfnunoneſie Nencur hiugen ufnnilie eüͤde ſ ſu ii⸗ laminane tuali gratioſo.i. in animatiõe illius beuedi- eius. Igit᷑ de ipa naſcentevirgine tria myſte 2ð?ð?ð cti coꝛpoꝛis qᷓ fuit din poſt pꝛimã cõception? ria cõtemplemur. loplsl . 20 αναοαGs, gegacfe bes &αRh ra d aptr 4 a 4 .. ☛G p idt Pνααd an Ps 4 26 G. aſtet BesDrer Er re E N erE- . Cap E quddenß e fe : * W Rerl E. “ 4 =èððð ſn-*.NKH g T—Oa e ec FRE * 2 Er ce a cæAro=ß Brrn RWe eſ - TeP oret Wr⸗ W epo . G e, . Be Ti ..NL, l⸗ AKeis n I e W LyeS KEagrnm Tpt e fe e ve F Dadorfer fes , G e R ſπ d= à „ 92α£ alhes ihmn Pꝛimũ ſanctitatis. Fuit iſta nati foꝛmationem ſed anteq; exiret de ventre. De-· Afmin Becui du nobilitatis. as ſcta no⸗ beato inſuper Johanne baptiſta nõ eſt intel eg Cerciũ dignitatis. digna,. ligendũ ꝙ ſpũs vite dicit᷑ aia viuificans.ſed Mneſcx ¶ Obeata virgo fuit in ris ſancti fm ꝙ ſpuͦs dicit᷑ aer exterius reſpiratus. ve luint, lcata.ex qua ſanctificatõe fomes in ea nullũ p̃t dici ꝙ nondũ inerat ei ſpiritus vite.i.aia Nih actü habuit et ab oĩ peccato p̃ſerua. Istum ad manifeſtas et cõpletas operatiöões S H Lapitulũ pꝛimũ. ipius. ecunda difficultas erat an beata wiñͦge⸗ imo cõtemplemur virginis naſcetis/ ¶virgo mundata fuit ab infectõe fomitis. Et 1uneſti anctitatẽ. Fnit nãq; ante ſancta q; ex vad hoc inueſtigandũ ſequamur ſanctũ tho. Cifcn vytero nata. Et licʒ hoc nõ tradat᷑ in ſcriptu⸗- qui ait.ꝙ circa hoc ſunt diuerſe opiniones ifadn ra ſacra expᷣſſe.veruntñ vt dicit ſanctꝰ Cho.! Quidã enĩ dixerũt ꝙ in ipᷣa ſanctificatione ilmtn iiij.pte.q.xxvij. Rationabiliter id credimus: beate virginis qua fuit ſanctificata in vtero Nienan⸗ qm illa q genuit vnigenitũ a pre plenũ gre ? totaliter fuit ei fomes ſubtractus. Qnidã ve müm⸗ ver itatis.p̃ oĩbus alijs maioꝛa gratie puile⸗ ro dicũt ꝗ remanſit fomes q;tũ ad hoc ꝙ fa R—Mã gia debuit acciꝑe. Inuenimꝰ aũt quibuſdax cit difficultatẽ ad bonũ ſublatus tñ fuit q;tũ alijs h fuiſſe ↄceſſum vt invtero ſanctificarẽ ad hoc facit ꝓnitatẽ ad malũ. Alij vero te tur ergo ⁊ virgini nõ fuit negatũ. Dictũ nã⸗ nent ꝙ ſublatus fuit fomes q;tum ptinet ad elncar q; ſuit Jere. ſicut ptʒ eiuſdẽ.i.ca.Anteq; exi coꝛruptionẽ pſone ꝓut impellit ad maluʒ et Grut. res de vulua ſanctificaui te. Et de Johaͤne diſfficultate facit ad bonũ. Remãſit tñ inq;tũ baptiſta dixit angelus Luce.i.ca. Spirita ptinet ad coꝛruptionẽ nature ꝓut.ſ.eſt cauſa Uncto replebit᷑ adhuc ex vtero matris ſue. traducendi oꝛiginale peccatũ in plem. Hõö⸗ ph Sz in hoc loco tres difficultates ſeofferut. “ nulli vero affirmãt ꝙ in pꝛima ſanctificatöe enaen Pꝛima vtrũ beata vir go fuit ſanctificata an remanſit fomes m eſſentiã ſed ligatus fuit. nn nimationen.. in ißa aut? ceptõe filij dei fuit totaliter ſub Biates Scða vtrũ fuit mũdata ab infectõe fomitis latus. Ad hoꝝn aut intellectũ opoꝛtet cõſide⸗ “D Mg Iytrum ꝑ ſan n vtero fuit rare ꝙ fomes nihil eſt aliud q; inoꝛdinata cõ ernata aboipeccto.. ¶[Mpiſcentia ſenſualis appetitus habitualis n ꝛo pꝛume difficultatis decleratõne. Rñ⸗ tũ qꝛ actualis ↄcupiſcẽtia eſt motus peccati. e, det ſanct? tho. vbi. 5. q, ſanctificatio de qlo Bi ahr Zenpiſcenig ſenſualitatis eſſe inoꝛ⸗ Ntoc⸗ . quimur nõ eſt niſi emũdatio ab oꝛigiali pec dinata inq;tũ repu gnat rõni.qð quidem fit Katän cato. Sanctitas eni eſt ꝑfecta mũdicia vt di inq;tũ inclinat ad malũ vel difficultatẽ facit linscn cit Dioniſiꝰ.xij.c. de diui.no.culpa aũt non ad bonũ.Et adeo ad ipᷣam rationẽ fomitis Guilün pt emundari niſi ꝑ gratiã cuiꝰ ſubiectũ eſt ſo ptinet ꝙ inclinat ad malũ vel diff icultatẽ fa bnlin la creatura rõnalis. Et ideo añ infuſionẽ aie ciat in bono. Vnñ ponere ꝙ remanſit fomes Wcr roõnalis beata virgo ſanctificata nõ fuit. Et in beata virgine nõ inclinans ad malum eſt Lacchen, bhoc figuratũ fuit ꝑ ſanctificationẽ taberna-⸗ ponere duo oppoſita ſimul. Similiter nõ eſt ninn culi.Exoð.vlti.c.de quo dicit᷑. Poſtq; cũcta intelligibile ꝙ remanſit fomes inq;tum pꝑti beneh Pfecta ſunt oꝑuit nubeſ tabernaculũ teſtimo net ad coꝛreptionẽ nature nõ in quantũ per⸗ mored nij et gloꝛia dñi impleuit illud. Tabernacu⸗ tinet ad coꝛruptionẽ perſone.Reſtat ergo vt· usi N⸗ lum virginẽ ſignificat de qua ðꝛ in pᷣs. Han dicamus ꝙ vel totaliter fomes fuerit ab ea Vinnn ctificauit tabernaculũ ſuũ altiſſimus. qᷓ ſan⸗ ſublatus ꝑ pꝛimã ſanctificatio nẽ:vel ꝙ fue⸗ ei ctikicata fuit poſte; cũcta eius ꝑfecta ſunt. ſ. rit ligatus. Poſſet tamen quis dicere ꝙ to⸗ lundade⸗ coꝛpus et aĩa vel in ipᷣa animatione ſi fuerit taliter fomes fuit ſublatus hoc modo.q; cõo⸗ n/ ab oꝛiginali pꝛeſeruata. vel ſtatim poſt ißam ceſſum fuit anime beate virginis ex abundã outn animationẽ ſi oꝛiginale cõtraxit.Et ſi obijcc tia gratie deſcendentis in ipam vt talis eſſet en retur ꝙ alij ſanctificati ſunt ante animatio⸗ diſpoſitio virium anime ꝙ inferioꝛes vires ftonund nem ergo et virgo. Nã Jeremie dictuʒ fuit. nunq; mouerentur ſine arbitrio rationis ſi⸗ tonn Pꝛiuſq; te foꝛmarẽ in vtero noui te. NHõ aũt cut dictũ eſt fuiſſe in chꝛiſto quẽ cõſtat pecca mmocth infundit᷑ aĩa ante coꝛpoꝛis ſoꝛmationẽ. Silłr ti fomitẽ nõ habuiſſe.Et ſicut fuit in Adam etiã de Johanne baptiſta dicit Ambꝛoſius ſuꝑ Lucã.qꝙ nondum inerat ei ſpũs vite et Inte peccatũ per oꝛiginalẽ iuſticiã ltag chti ad hoc gratia ſanctificationis in virgine ba rin iam inergteiſpinitus gratie. Ad hocreſpon buit vim oꝛiginalis iuſticie. Et quis hec po Sd det ſanctꝰ Tho.ꝙ dña dicit ante foꝛmatio⸗ ſitio ad dignitatẽ virginia matris pertinere ſen nem in vtero Jeremiã nouiſſe noticia pᷣdeſti videatur: derogat tamẽ in aliquo dignitati enuns nationis:ſed ſanctificaſſe ſe dicit eum nõ afn chꝛiſti abſq; cuius virtute nullus a pꝛima t af, damnatione liberatus eſt: q;uis per fidẽ xpᷣi aliqui ante eius incarnationẽ ſint ſᷣm ſpiri⸗ tũ ab illa damnatione liberati:tñ ꝙ ſᷣm carnẽ aliquis ab illa damnatõe liberet᷑ nõ videtur fieri debuiſſe niſi poſt incarnationẽ eius in qua pꝛimo debuit immunitas damnatõnis apparere. Et ideo ſicut ante immoꝛtalitatem carnis xpᷣi reſurgẽtis nullꝰ adeptus fuit car nis immoꝛtalitatẽ. Ita incõueniens etiã vi⸗ etur dicere ꝙ antecarnẽ xp̃i in qua nullũ fu i peccatũ.caro virginis matris eius vel cu⸗ iuſcũq; alterius fuerit abſq; fomite qui dicit̃ ex carnis ſiue membꝛoꝝ.⁊ ideo melius vide tur dicendũ ꝙ ꝑ ſanctificationẽ in vtero nõ fuerit ſublatus virgini fomes ſᷣm eſſentiã ſʒ remanſit ligatus nõ quidẽ per actũ rõnis ſue ſicut in viris ſanctis.quia nõ ſtatim habuit vſum liberi arbitrij adhuc in ventre matris exiſtens.hoc enĩ ſpeciale pꝛiuilegiũ fuit xpᷣi: ſed per gratiã abundantẽ quã in ſanctifica⸗ tione receperat et etiã ꝑfectius ꝑ diuinã ꝓui⸗ dentiã ſenſualitatẽ eiꝰ ab oĩ motu inoꝛdina⸗ to ꝓhibentẽ. Poſtmodũ vero in ipᷣa ↄceptio nẽ carnis xpᷣi in qua pꝛimo debuit refulgere peccati immu nitas credendũ eſt ꝙ ex ple re⸗ dundauerit ĩ matrẽ totaliter a fomite ſubtra⸗ ctio. Et hoc ſignificat᷑ Eʒechiel.xliij.ca.vbi dicit. Ecce gloꝛia dei iſrael ingrediebat᷑ per viã oꝛientalc.i.p beatã virginẽ et terra.i.ca⸗ xpᷣi. Si gũt inſtaret aliqs ꝙ apls.ij. ad Co⸗ rinth̊.cij.ca.ait. Mirtus in infirmitate ꝑfici tur:et loquit᷑ de infirmitate fomitis ſ̃ᷣm quã patiebat᷑ ſtimulũ carnis. Sed nihil qð ꝑti⸗ net ad ꝑfectionẽ virtu fuit beate vᷣgini ſub trahendũ.ergo neq; fomes. Rñdetur ꝙ in⸗ firmitas carnis ad fomitẽ ꝑtinens eſt quide in ſanctis viris:pfecte virtutis occaſio nõ tñ cauſa ſine qua ꝑfectio haberi nõ poſſit. Suf ficit aũt in beata virgine ponere perfectã vir tutẽ et abundantiã gratie. Nec in ea opoꝛtet ponere oẽm occaſionẽ ꝑfectionis.¶ ¶ercia ifficultas amouenda erat vtrũ ꝑ ſanctifica⸗ AAX tionẽ in vtero fuit virgo pſeuerata ab omni 9 peccato actuali. Et de hoc ſic loquit᷑ ſanctꝰ Tho.qꝙ illos quos deus ad aliqͥd elegit ita pᷣparat et diſponit vt ad id ad qð eliguntur inueniant᷑ idonei. Beagta igit᷑ virgo fuit ele⸗ cta diuinitꝰ vt eſſet mr dei.Et ideo nõ eſt du breietandũ ꝙ deus ꝑ ſuã gratiã eam ad hoc ido neam reddidit:ſm ꝙ angelus ad eam dixit. Inueniſti gratiã apud dñm. Ecce cõcipies ⁊c̃. N aũt fuiſſet idonea mater dei ſi peccaſ⸗ — ſet aliqn:tum qꝛ honoꝛ parentũ redundatin pꝛolem. ᷣm illud ꝓuerbio.xvij. Gloꝛia filio qꝛ ſingule lius qui eſt dei ſap ro ipᷣius virginis ſplẽdebat a maieſtate eiꝰ.i. dicit᷑. Generationẽ eius qͥs enarrabit. Inſu per vt ex Joſephi dictis colligim? in.xvij. inia matris ad filiũ redundaſſet. tum etiã z affinitatẽ habuit ad xpᷣm qͥ ab lẽtia in ipᷣa habitauit. nõ ſolũ in aĩa ſed etiã incoꝛpoꝛe ſiue vtero.Dici tur autẽ Sapie.i. In maliuolã aĩam nõ in⸗ trabit ſapientia nec habitabit in coꝛꝑe ſubdi to peccatis. Et ideo ſimpliciter fatendũ ẽ q; beata virgo nullũ actu ale peccatum cõmiſit nec moꝛtale nec veniale vt impleat᷑ qð dicit Lantico.iiij.ca. Lota pulcra es amica mea et macula nõ eſt inte. ¶ De nobilitate vir ginis gloꝛio Capitulũ.ij. tis nobilitatẽ. Jpᷣa qpe fuit nobilius indiuiduũ oĩbus indiuiduis q̃ in humana natura fuerũt aut potuerint generari.Etqͥ⸗ dem mattheꝰ.i.c.deſcribit eã natã de quattu oꝛdecim patriarchis:de quattuoꝛdecim regi bus:et de quattuordecim duciba.Exquo cũ cũ ipᷣa ſit vera mater xpᷣi:et chꝛiſtus ſit eius verus filius:oĩs nobilitas xpᷣi ſᷣm carnẽ oꝛ⸗ tum habuit a virgine benedicta.Et cum ipe ſit vltimus rex:vltimus dux:vltimus patri archa populi iudaici:hoc totũ habuit a vir⸗ gine benedicta. Quia igit᷑ oẽs pꝛeclaritates: ingenuitates:pᷣfecturas:dignitates:et nobi⸗ litates qᷓ poſſent eſſe in aliquo indiuiduo hu mano ſᷣm oꝛiginẽ ſanguinis deſcribũt euan geliſte in hac puella.O poꝛtet nos eoꝝ teſti⸗ monio eam pᷣferre oĩbus pꝛincipibo et pꝛin⸗ cipiſſis. Regibo et reginis. Imperatoꝛibo et imperatricibus et oibus poteſtatibo tribub⸗ et linguis. Eccleſia vero ſancta dei oĩa iſta cõſiderans in officijs ita illã extollit. Nati⸗ uitas inqͥt gloꝛioſe virginis marie ex ſemine abꝛae oꝛta de tribu iuda clara ex ſtirpe dauid Et iterũ. Regali ex ꝓgenie maria exoꝛta re⸗ fullget. Sed hic tria oꝛiuntur dubia decla⸗ randa. 4 Kaima vnn mattheus potuit genealogiam cheiſti der . ſcribere. gie nobilitas virginis demonſtret. erciũ vtrũ eadem ſit deſcriptio genealogie p̃i facta ꝑ mattheũ que et ꝑ luecij. d pꝛimũ dubiũ poſſet qͥs argu gt theus nequiuerit deſcribere genealogiã xpi et ſue virginis matris. Pꝛimo qꝛ Eſa.liij.6. um patres eoꝝ. Ande eti ꝑ ofpoſitũ igno . loꝛioſe deſcripta ab euan geliſta mattheo:et cõcoꝛdia matthei et luce in huius deſcriptione. Ecundo cõtemplemur virginis naſcen Secundũu vtrũ ex deſcriptiõe hmõi genealo rabit. Inſuu „ abit. Inſ ð nanit ſucron archie Herode ſa igno eſet. Ou fermeq cuangel agneen Eſca⸗ VyEi umblt: phercſe⸗ ſſtonbien⸗ ſonediuint nnnIm indnciri⸗ Mtilkuer Hcliadd nncdicr senarrodr fncarne woscrde Sbal⸗ ul imefit ſöius Lex⸗ Orig ani ſitesge⸗ o goset nbosdo Waarhi chensdeh fuefütült tbichpar iſdichti⸗ ltdomnic⸗ onoriemn Minta Noorsn ſoſnlege fliſerind lepanuit Mnna fben ⸗ mug cirdere ngiaig cundn ſohri ioſept oternt ſamen merir bepira anl tutun Nfemde dtnayil ein mii kunniin eigd WNse 2 riigusaatn grinit woolits säabenae ugnermS ünmi Ndn mumnandinie ch en achitsiis Phi/nair Ma Etani urplimus, tübehai esrdnir dighiernd gnoinlahn nis Mi en nabunin Auude dnſt iapli. nmeglnme Arfimcuil Nrucone Grdad Ciij reparauit cunctaq; leg Antiquitatum libꝛo. Et Beda illud refertin ſua cronica. Cum oẽs generatoes hebꝛeoꝛũ in archiuis templi ſecretioꝛ iarentur. Herogdes alien 6 cẽdi:vt ſic ſua ignobilitas iudeis minus ↄtemptibilis eſſet. Quõ igit᷑ mattheus elapſis iam annis ferme quadraginta deletione hmõi libꝛoꝛũ cuangeliũ ſcribens potuit hanc genealo gii agnoſcere. Ad qdᷣrñndemꝰ et pꝛimo ad illud Eſaie cũ Hieronimo in omelia ſic dicente. In Eſaia legimus. Generationẽ eius quis enarrabit:? Hõ ergo putemus euangeliſtam ꝓphete eſſe ↄtrariũ vt ꝙ ille impoſſibile dixit affatu:hic narrare incipiat:qꝛ ibi de genera⸗ tione diuinitatis:hic de incarnationis eſt di ctum. Veruntñ ↄtra iſtã reſponſionẽ pleriq; inducũt ſniam Leonis pape in ſermone de natiuitate xpᷣi vbi ait. In dñno nr̃o ieſu xpo noõ ſolũ ad diuinã ſed humanã ſpectat natu⸗ ram qð dictũ eſt ꝑ ꝓphetã. Generationẽ eius qͥs enarrabit. Igit᷑ nec generatio tꝑalis xpᷣᷣ Ffm carnẽ eſt explicabilis. Ad hoc reſponde⸗ mus ex doctrina ſancti Tho.iij.ꝑte.q.xxxi. verba iſta intelligunt᷑ de mõ incarnatönis qui ineffabilis eſt qð ex verbis ſequentibus ip̃ius Leonis pape concludit᷑. Inquit enim Utrãq; enĩ naturã in vnã cõueniſſe ꝑſonam niſi fides credat ſermo nõ explicat Ad aliud vcero quod obiectũ eſt de cõbuſtione libꝛoꝝ in qbus deſcripta erat oꝛigo nobilis iudeoꝝ Rñdet Nico.de lira ſuꝑ mattheum.q; mat⸗ theus habuit ꝑ reuelationẽ qdðᷣ nõ habuitꝑ fſcripturã. VUñ apłiet euangeliſte n minus fuerũt illuminati immo magis de myſterijs xp̃i qᷓ patriarche et antiquiꝗꝓphete. Quidaʒ tñ dicũt ꝙ nõ oẽs illi libꝛi cõbuſti fuerunt cũ et domi cõſeruarent᷑ a multis.Etiã et aliqui memoꝛie mandauerãt q̃ de hmõi nobilitate didicerant a ꝓauis.nã et ſi Eſdras ſcriba vt Iſidoꝛus narrat in.vi.ethimologiaꝝ.li.in⸗ cenſam legem a chaldeis ou m iudei regreſſi fuiſſent in hieruſalẽ dluinò aff afflatus ſpiritu 9 legis ac phetarũ volu⸗ mina q fuerũt a gentibus coꝛrupta coꝛrexit: quãto magis potuit mattheus xpᷣi genera⸗ nonẽ retexere qui ſpiritũ.ſ.cũ alijs aplis in linguis igneis deſcendentẽ accepit. Ad ſecũ dqum dubiũ rñũdet Hico.de lira. ꝙ q;uis io⸗ ſeph nõ fuerit pater ieſu tñ beatiſſima virgo et ioſeph fuerũt ex eadẽ tribu:qꝛ mulier non poterat nubere cũ viro alterius tribus qũ ad ißp̃ᷣam pꝑtinebat hereditas paterna.vt ptʒ NHu meri.xxxvi. Beata aũt virgo maria fuit vni ta Joachim patri ſuo.et ideo cogebat᷑ ex le⸗ ge viro ſue tribus nubere ꝓprer boc etiã iuit ioꝛibus poſuit. Aut vnus erat ioſeph nat ralis pater. Alter eũ optauerat: aut moꝛe iu⸗ aun ioſcpb in betbleem cinitatz dauid yt pe „ fiteretur cum eo vt ſcribit᷑ Luce.ij.c. ¶ Ter⸗ cium dubiũ fuit vtrũ ſit eadẽ deſcriptio xpᷣi facta ꝑ mattheũ q per lucã.Et videt᷑ ꝙ ſu di uerſa. Hã mattheus dicit ꝙ Jacob genuit „ — „ ioſeph virũ marie. Cucas autẽ dicit ioſeph eſſe filiũ heli vt ptz.iij.ca.Ad hoc rñdet Au⸗ guſti. li.de ↄſenſu euangeliſtaꝝ dicẽs. Tres cauſe occurrũt quarũ aliquã euangeliſta ſe⸗ cutus eſt. Aut eni vnus euangeliſta patrem ioſeph a quo genitus eſt noĩauit. Alter vero vel auũ maternũ vel aliquẽ de cognatis ma⸗ deoꝛũ cum ſine filijs vnus deceſſiſſet eiꝰ vxo rem/ꝓpinquus accipiẽs filiũ quẽ genuit ꝓpin quo moꝛtuo deputauit ꝙ eſt quoddã genus adoptionis legalis.Et hec vltima cauſa eſt verioꝛ ſᷣm ſanctũ tho.iij.ꝑte.q.xxxi.quã etiã Hierony.ſuꝑ mattheũ ponit. Et Euſebius ceſarienſis in eccleſiaſtica hiſtoꝛia ab affrica⸗ no hiſtoꝛ io grapho traduũ aſſerit. dicũt eni ꝙ mathan et mathat diuerſis tꝑibo de vna eaau dẽq; vxoꝛe Eſta noĩe filios ꝓcrearũt de ma⸗ than natuſ eſt iacob. de mathat heli ita he li et iacob fuerũt fratres vterini. Sed de du obus fratrib a dauid diuerſimode deſcendẽ tibus.heli aũt accepta vxoꝛe moꝛtuus elt ſi⸗ ne ſemine:et ideo iacob frater eiꝰ accepit vxo rem fratris ſui:vt ei ſuſcitaret ſemen:⁊ genuit ioſeph ita ꝙ ioſeph fuit filius naturalis ipᷣiꝰ iacob. Et ſic accepit eum in genealogia mat theus. Et fuit filiꝰ legalis leui:et ſic accepit eum lucas. Hã filius qui mõ dicto naſcebat᷑ Eſm naturꝗ erat filius generantis:ſᷣm aũt lez⸗ gem erat filius defuncti. Idẽ etiã dicit Jo⸗ bannes Damaſcenꝰ li.iiij. ca.vi. Quare non eſt mirandum ſi aliter xpᷣi genealogiã ſcribit mattheus q; lucas cũ vterq; ꝓferat veritatẽ MHã et ſi multa noĩa vel alia dicat lucas que tacet mattheus illud eſt ſft̃m Auguſtinũ de cõ ſenſu euangel. qꝛ mattheus in xpᷣo regiã in⸗ ſtituerat inſinuare pſonã. Lucas aũt ſacer⸗ dotalẽ. Exquo mattheus explicat illos qͥ re⸗ gia coꝛona fuerũt coꝛonati. ¶ucaſ alios qbꝰ dignitas ſacerdotalis fuit cõceſſa. Mattheꝰ poſuit carnales patres. Lucas poſuit pr̃es ſpũales.ſ.iuſtos viros qͥ dicunt᷑ pr̃es ꝓpter ſi 7 militudinẽ honeſtatis. Mattheus deſcribit genealogiã xpᷣi deſcendendo a dauid ⁊ abꝛa⸗ am vſcq; ad ioſeph:ex eo ꝙ deſcripſit aſſum⸗ ptionẽ noſtre humanitatꝭ a deo. ¶Qucas aũt ꝓgreſſus eſt aſcendẽdo a ioſeph vſq; ad deũ qꝛ deſcripſit redemptionẽ noſtrã in deũ que fitꝑ gratiã adoptionis. Sʒ adhuc poſt oĩa L iſta in dubium vertik animus qm̃ vt Hiero. ris ad altare accedẽs oblatisʒ ſuã offerre vo mn iar ſit uper Dantiele eoantoks e malgeri⸗ luit quẽ videns ſacrdos cũ incignatgne ni nac pres dicunt. Lu igit᷑ in generatõe xpᷣi multi mia repulit:et cũ ad altare accedere pᷣſume⸗ Ge⸗ fuerint amieber plures eges quare inm ret incte uit aſſerens nõ eſſe ↄueniens ma⸗ 4 hirn filius dauid ⁊ abꝛaã nücupat᷑. Ad qð rũdet ledictołegis obnoxiũ oblationẽ dno legis nuitan Hiero.in omeł.dicens.Ideo aũt ceteris pᷣ⸗ offerre:nec inter fecundos infecundũ et qui ien termiſſis hoꝝ filiũ nũcupauit.qꝛ ad hos fa⸗ ꝓplm dei nõ auxit aſtare. Joachim &̊ ſic cofu eins f cta eſt de xpᷣo tm̃ repꝛomiſſio.Ad abꝛaã inqͥt ſum ſe videns pᷣ pudoꝛe domũ redire noluit go yren In ſemine tuo benedicent᷑ oẽs gẽteſ. Ad da ne ſimiliter a ↄtribulibo ſuis qͥ hoc audierãt anoſaln uigd. de fructu ventris tui pona ſuꝑ ſedẽ meã tm̃ obpꝛobꝛiũ ſuſtineret: itaq; ad ſuos paſto⸗ nne Dauid & fuit pncipalis inter reges. Abꝛaaʒ res ſeceſſit ¶ Dcðo apparet dignitas natiui dnuſn inter patriarchas. Abꝛaã fuit pꝛimus ꝗ fidẽ . virginis rõne angelice nunciatioms. ⸗ vnius dei publice cõfeſſus.Et in ſignũ huiꝰ uit nãq; ab angelo Joachim et anne moqᷣ Auadl accepit circumciſionẽ que fuit ſignũ diſtin⸗ ſequit᷑ annũciata. vt eniĩ ſcribit in legenda na n guéẽs fideles ab infideliv. Dauid autem fuit tiuitatis. Cũ Joachim aliquãdiun cum ſuis mrüntnlo⸗ pꝛimus rex electus a deo m voluntatẽ dni paſtoꝛibo moꝛã traxiſſet quadã die ei ſoli aneæ munictne ad fidelẽ pplm regendũ. Vnñ ðꝛ.i. Re.c.xiiij. gelus cũ ingenti claritate apparuit:et de eius ſonainbar Queſiuit dñs virũ iuxta coꝛ ſuũ. Saul ault viſione turbatũ ne timeret admonuit diccs. hocfunm⸗ licet pꝛimo fuerit electus a dño hoc tũ nõ fu eEgo ſum angelus dñi miſſus ad tevt annüu⸗ dieithone it ſᷣm coꝛ dñi ſed ſᷣm exauditiõʒ ꝓpli:ꝓpterea ciem tibi pᷣces tuas exauditas eſſe:et elemo⸗ Güwinen dixit deus ſamueli. Audi vocẽ populi.ſ.pe⸗ (ynas in cõſpectu dñi aſcendiſſe.vidi eni pu Collenns tentis regẽ. Etob hanc cauſam mattheꝰ no doꝛẽ tuũ et audiui ſterilitatis obpꝛobꝛiũ nõ oaltsd minat ipᷣm ſolũ regẽ cũ dicit. Jeſſe aũt genu⸗ recte tibi obiectum:pectati quippe nõ natue uni it dauid regem. dauid autem rex genuit ſals vltdꝛ eſt de? Et ideo cũ alicuius vterũ dau⸗ Auncti monẽ. cum tamẽ et ſalomon rex fuerit et ro⸗ dit.ad hoc facit vt mirabiliꝰ denuo aperiat deghoch. boam et manaſſes.et ioſaphat.et eʒechias et et nõ libidinis eſſe qð naſcit᷑ ſed diuini foꝛe lnaroñm reliqui. Pꝛeponit᷑ vero dauid ipᷣi abꝛaã licet ꝙ muneris cognoſcat᷑.Pꝛima gentis vre ma⸗ lulit E fuerit tꝑe poſterioꝛ ꝓpter eminentiã regie di-⸗ ter ſara nõne vſq; ad nonageſimũ annũ ſteri ſireporuun gnitatis. ülietatis obpꝛ obꝛiũ ꝑtulit:et tñ Iſaac cui repꝛo weni Etit ¶ O natiuitas virginis fuit digna rõne bo miſſa erat oim gentiũ benedictio generauit. Umunnlie atis parentũ qbus fuit ꝑ angelũ nũciata. ꝙ Rachel etiã nõne diu ſterilis fuit et tamẽ io Noli Da ¶ apitulũ.iij. ſeph genuit qͥ totius egipti dnium habuit. Kgnende Ercio cõtemplemur virginis naſcẽtis Quis foꝛtioꝛ ſamſone vel ſanctioꝛ ſamuele: Grpcäcn. ignitaté, uit equidẽ natiuitas eiꝰ digniſ⸗ et tñ hi ambo matres ſteriles habuerũt. Ra⸗ lndocdf ſima triplici röne. tioni igit᷑ et exemplis crede dilatos diu coꝛ⸗ Na Rac⸗ Pꝛimo rõne parentalis cõditionis. ceptus ct ſteriles partus mirabilioꝛes eẽ ſole Eggrne 2* Scõdðo rõne angelice nunciationis. „ ꝓinde anna vxoꝛ tua agriet tibi filiã ⁊ vo n , ercio rõne diuine reuelatõis. . . . “ abis nomẽ eius mariã. ec vt vouiſtis erit . Reypirgin Pꝛimo apparet dignitas natiuitatis vir ab infantia dño conſecrata ⁊ ad huc ex vtero re tiſlumos et timez ter populares ſed intemplo dni ſꝑ moꝛgbuit. tes deñ Joachim et Annã. Joachim quidẽ Echiene Neſtertit matre ipa naſcef ita mirabbi ex galilea et ciuitate naʒaretb: ſanctã Annã liter ex ea filiꝰ altiſſimi generabit: cuius no⸗ uſtlltite ex bethleẽ duxit vxoꝛẽ. Ambo aũt iuſti erant men erit ieſus et ꝑ eũ oibus gentibo erit ſal?. CLiigagi et ſine repꝛehenſione in oibus mandatis do Et tibi hoc ſignũ cũ ꝑueneris ad aureã hie⸗ Mnnlei mini incedebãt omneq; ſu ſubſtantiã triſa⸗ roſolyme poꝛtã annã vxoꝛẽ tuã obniã habe dhcuup ie denatenn beenn remplo et templi ſer bis: que de tua tardatione mõ ſollicita c in mdi⸗ pertbus aodabattacm Rons per eie theorrnte Mar ddrenmanare Wetd uara ſuaq; familia reſeruabãt. Et ita nnon vi⸗ ab es diſceſſtr. Sun⸗ SS mene angel?) Puc intt peole n ahee ne a vi ei, guonã vir ſuus iuiſſet ignoꝛarert idẽ ancie. infh ginti pꝛolẽ nõ habẽtes vouerũt dño ꝙ ſi eis ſibi apparuit eteadẽ qᷓviro annunciauerat pba rctiſr ſobolẽ cõcederet eã ſeruitio dñi manciparẽt. tefecit· pv ſiano hieruſalẽ ad aurem Hog ee eeerniro onimanc tefecit:addens q; ꝓ ſigno hieruſalẽ ad aurez odier Luius rei gr̃a cũ ſingulis annis in tribo fe t et ibidẽ viro ſuo redeunti b- ([ß X ſtis pᷣcipuis hieruſalẽ frequentarẽt. In feſto porta geretet Mile eiro ino een ſiooodod cnd Ivencenioꝝ ci ſuis hie ſele ntarct. In keſto niaret. Igit iuxta angeli pꝛeceptũ ambo ſiihd if vy 2 cu luis hieruſalẽ aſccdit:et cũ ceteæ inuicẽ obuiantes de mutua viſione letati et ufcii Dõ 92 EXTTTer . Ee A L n r C ETE E- geGa fer ſaaefals sel NR KE PFr' P ſve.s †* me Pder . AMP — α — Res acedlore v. F Hõä nak † enaſhe ew an zn Mu apepyn QCu Eα. „² Dic Wtρ zu fteren σ☛ Prodi Krf †πω ο ταα— tovie ſde 9* l re olae G. &△nn*αα = PS& . ◻ S G e ve⸗ ngitſnni mdigezu Nhing mni nbenirun di dieaiſi Pprruirerdein Wmonit dicd en mislnn fisbnei) Girrvd * erreuſb uhncimn Ne Mss de pꝛole pmiſſa ſecuri adoꝛato dño redier diuinũ ꝓmiſſum hilariter expectantes. An⸗ na ergo cõcepit et filiã ſuot it qᷓ voca ta fuit maria. ¶ Tercio⸗ dignitas na tiuitatis viginis rõe reuelatõis diuine: poſt q; eni in celũ aſſumpta fuit dies natiuitatis eius aliquãto tꝑe fideles latuit. Cotigit er⸗ go vt refert iohanes beleth ꝙ quidã vir ſan⸗ ctus ſedule cõtemplationi inſiſtens ſingulis annis.vi.ydus ſeptẽbꝛis in oꝛõne poſitꝰ io⸗ cundiſſimã angeloꝝ ſolennitatẽ audiret ĩ ce⸗ lo. Cũq; deuotiſſime ſibi reuelare peteret cur quolibet anno illa tm̃ die et nõ alia hoc audi ret:diuinuʒ accepit rũſum ꝙ virgo gloꝛioſa maria tali die mundo fuiſſet nata. Et iõ hod maniteſtaret filijs ſancte eccie vt concoꝛdes fierẽt in hac celebꝛitate celeſti curie. Cũ vero hoc ſummo pontifici ⁊ alijs intimaſſet hunc diẽ in honoꝛẽ natiuitatis virginis celebꝛan dũ vniuerſaliter ſtatuere. Gaudeamꝰ igit᷑ et exultemus de tot ampliſſimis nobis oĩlbus collatis donis. Nã virgo q̃ nata eſt ſalutẽ at tulit mũdo.Et vt inqͥ t Augꝰ.in ſermone.pᷣ⸗ ciſum eſt in ea illud eue infelicitatis elogium de quo ðꝛ. In triſticia paries filios:qꝛ iſta in leticia dñm parturiuit. Eua enĩ luxit:iſta ex⸗ ultauit. Eua lacheymas: maria gaudiuʒ in vetre poꝛtauit:qꝛ illa peccatoꝛẽ:iſta edidit in⸗ nocentẽ.Et iterũ in eodẽ ſermone. Benedi⸗- cia tu in mulieribo q̃ vitãet viris ⁊ mulierib⸗ peꝑiſti. Mater generis nr̃i penã intulit mũ⸗ do:genetrix dei nr̃i ſalutẽ attulit mũdo. Au⸗ ctrix pcti eua.auctrix meriti maria. Eua occi dendo obfuit. maria viuificando ꝓfuit. er cuſſit illa:ſanauit iſta q̃ ſimul cũ filio collau de r in eternũ ⁊ in ſecula ſeculoꝝ.Amen. ermo vigeſimuſſextus de annunciatio ne vir ginis beatiſſime. ððMB Nueniſti gratiã apud deũ. Angeli gabꝛielis re⸗ uerẽtiſſime virginẽ genitricem dei ſalutãtis verba ſunt iſta oꝛiginaliter Lu ce.i.ca.et in euangelio pñtis ſolẽnitatis. Cũ ingenti leticia mentis dies iſta eſt ꝑcurren⸗ da in qua virgo beata de celo ad ſuũ vterum traxit deũ. Hodie nãq; melliflui facti ſunt ce li et p̃ eternꝰ ira depoſita miaʒ ſuã humano generi demõſtrauit. Hodie facta eſt mira il⸗ la ineffabiliſq;ʒ vnio diuine et humane natu⸗ re:et in vtero virginis habitauit deus et hõ. Hogievir go regia de ſtirpe dauid dei mater effecta officiũ intercedẽdi ꝓ nobis apud ſuũ dilectũ filiũ ſuſcepit.Pꝛopterea ne tanti be⸗ neficij immemoꝛes ingratiq; ſimus de annũ ciatione virginis in hoc ſermone dicemus. Jpa quippe inuenit gratiã nõ ſolũ ꝑ ſe ſuffi⸗ cientẽ:ſed ꝓ toto mũdo copioſam et abundã tem deũ in ſuo vtero dei filio incarnando pa rauit habitaculũ ſpecioſum. Hinc deuotus ille Bernardus ſuꝑ Miſſus eſt: ait. Uirgo regia gemmis oꝛnatavirtutũ geminoq; men tis ⁊ coꝛpis parit᷑ decoꝛe pfulgida ſpecie ſua et pulcritudine ſua celi ciuiũ in ſe ꝓuocauit aſpectũ ita vt regis animũ in ſuã ↄcupiſcen tiã inclinaret.⁊ celeſtẽ ad ſe nunciũ de ſuꝑnii induceret.hec ille. Ergo circa annunciatio⸗ nẽ digniſſimã attendere volẽtes tria myſte⸗ ria ꝓponimus cõtemplana. . Pꝛimũ ðᷣ angelice miſſionis. cundũ mutue collocutionis — virginis. ercin mirabilis coceptionis ſingulariſſima fuit annunciatio virgi nis reſpectu dei:reſpectu angeli:et reſpectu ⸗ ¶ Lapitulü. i. Rimũ myſteriũ ↄtemplandũ ðꝛ angeli ce miſſionis. Inqͥt Lucas. Miſſus eſt an gelgabꝛiel a deo in ciuitatẽ galilee cui no men naʒareth ad virginẽ deſpõſatã viro cui nomẽ erat ioſeph de domo dauid et nomen virginis maria.vbi ponunt᷑ tot noĩa ꝓpꝛia.ſ. angeli miſſi:virginis ad quã mittebat᷑:ſpon ſi ſui ⁊ loci ad oſtendendã certitudinẽ hiſtoꝛ rie vt dicit Nico.de lira.Quantũ vero ſub⸗ limis pꝛeclaraq; fuit iſta miſſio:iſta legatio: nos cõſiderare debemus maxime triplici re⸗ ſpectu. ꝛimo reſpectu dei. Becũdo reſpectu angeli. Cercio reſpectu virginis. SJ dꝛimo inqua cõſideremꝰ huius legatöis pꝛeſtantiã reſpectu dei. Quidnã ipᷣo altius q cũcta pᷣcellit qui eſt oẽ bonũz oĩm creatura rũ celi ⁊ terre dñs.ipᷣe vtiq; eſt deꝰ infinitus: immẽſus:eternꝰ:oĩpotẽs:ineffabilis:deꝰ ma gnus dñs et rex magnus ſuꝑ oẽs deos qͥ hbu mano generi lapſo ſubuenire miſericoꝛditer „0 volẽs:de virgine carnẽ diſponẽs ſumere:ad eã ſuũ angelũ deſtinauit. Sed mirant᷑ pleri q; ⁊ curioſe inqrere ſatagũt.Cur tãdiu ille qG clementiſſimꝰ eſt cui ꝓpꝛiñ eſt miſereri ſemꝑ ?z etꝑcere cõtinuit ĩ ira miſericoꝛdias ſuas.eſft quidẽ incarnationis donũ ſumme liberali⸗ tatis ⁊ ardentiſſime charitatis. Vñ et apłlus ad Ephef.ca.ij.inqͥt.Deus qͥ diues eſt ĩ mi⸗ ſericoꝛdia ꝓpter nimiã charitatẽ ſuã q̃ dilexit nos cũ eſſemꝰ moꝛtui pctis ↄuiuificauit nos in xpᷣo.Charitas vero nõ tardat amico ſub uenire ſᷣm illud ſapiẽtis puerbioꝝ.iij.c. Ne dicas amico tuo vade et reuertere cras enim . m dabo tibi cum ſtatim poſſis dare. Quare vi⸗ dicimus ꝗ; Guis ſpꝛie angeli dicant illi qui deretur ꝙ ſtatim poſt lapſum debuiſſet dei fi ſunt in vltimo choꝛo infume ierarchie: ti lar Kinor lius humanã carnẽ et naturã aſſumere. Ad ge oẽs de qui uſcũq; oꝛdinibo angeli nũcu⸗ nunciab⸗ qð rñũdet᷑ ſᷣm Alex.in.iij.ſumme.⁊ dñm Bo pantur. Hã i. teſtat in. vn. etbimol. li. Soypeniel nauen. in. iij. di. i. et ſanctũ tho. iij. ꝑte. q. i. Angelus latine nu cius ðꝛ. Oẽs aũtvel me iiiniſidil nõ fuit ↄueniẽs ſtatim poſt peccatu incarna diate vel immediate diuina nunciat q̃ ab ipo ölliter ri deũ:ſed dum venit plenitudo tꝑis vt ðꝛ ad deo pꝛius ſeraphin reuelant:et ipi illa cheru ſſoteſtn HGalath.iiij.c. et hoc triplici rone. bin manikfeſtant:et ſic gradatim vſq; ad vlti⸗ deitui ꝛimo ꝓpter peccati punitionr. mũ oꝛdinẽ ſᷣm Dioniſiũ.Et ꝓpterea licʒ Lu ienond Scöo pter moꝛbi curationr. cas dicat miſſus eſt an gelus.nõ tũ ita ſtricte lis ſubin cxcio ꝓpter xpi pꝛenunciatione. ccccipit᷑ vt nõ potuerit eſſe de aliq̊ oꝛdine ſu⸗ imughun Pꝛimo ꝓpter peccati punitionẽ.voluit qͥp perioꝛi. Hinc Bernardus ſuꝑ miſſus eſt. ait fuumg⸗ pe deus ondere hoi ;tũ ſibi petm̃ diſpliceaat Nõ arbitroꝛ hũc angelũ ex minoꝛib eſſe qui gliernin qð ꝑ tot annoꝝ milia tã diuturna caſtigatiõse qualibet ex cã ſoleãt ad terras crebꝛa legatö⸗ agnole puniuit. Yacilitas eĩ venie tribuit incentiuũ fungi qð ex eius noie palaʒ intelligi dat: qgð fene delinquẽdi. vt no. de vi. et ho. cle. c. vt cleri⸗ interpꝛetat foꝛtitudo dei.qꝛ nõ ab aliq̃ alio ſaau coꝛũ.Et di.xxviij.c. q⸗ ſunt. Et di.xlv.c. ſeld foꝛti et excellenti vt ſolet ſpũ ſed ab ipo deo Uunsnea illud. Et di.l.c.de lapſis.et di. xciij.c. puenit mitti ꝑhibet᷑. Sanctꝰvero tho.in.iij.ſcripto urte et.i. q. vlti. c. exigunt. et. xxi.q.ij. c. placuit. et ſnĩaꝝ di.iij. Et.iij.ꝑte.q.xxx. dicit.ꝙ illean mean xxiij. q.iiij. ceſt iniuſta. Et Exv.q.ix.c. loci. gelus fuit de medio oꝛdie infime ierarchie,h cunnens Quare et ſi fuiſſet ex ꝑte dei liberalius bene⸗ oꝛd archangelox. OQð ↄuenienter videtẽ ficiũ ſi a ncipio incarnat fuiſſet:nõ tñ fuiſ⸗ eſſe factũ vt ſaluaret᷑ pꝛietas oꝛdinum:qꝛ ad R n ug ſet vtiliꝰ ex pte huani generis recipiẽtis cui angelos pꝑtinet dirigere actus alicuiꝰ hoĩs q d 6 ex trnareincchetaonlegrani ima cõ ad ipᷣm tm ptinent.vñ dicunt᷑ minima nun⸗ d 11 ditio peccati.¶ Dcda rõ quare fuitↄueniẽs ciare. Ad archangelos vero ptinet dirigere wal, vät nõ ſtatim poſt peccatũ xpᷣs carnẽ aſſume⸗ actus hoĩs in totã multitudinẽ redundãtes ſam⸗ ret ðꝛ pter moꝛbi cu rationẽ. Nã qꝛ hõ ſu⸗ vñ et medij.i.archangeli dicunt᷑ q̃ſi Pncipel HM ſn biendo peccauerat eo mõ erat liberãdꝰ vt hu angeli. Quia ergo cõſenſus virginis qui ꝑ& Man miliatꝰ ↄgnoſceret ſe liberatoꝛe indigere.vñ. angelũ requirebat᷑ erat actus ſingularis p⸗ Umlde glo. ſuꝑ eplam ad Galath.ait. Hagno cõſi ſone redundãs in vtilitatẽ multitudinis:im⸗ Arszs lio factu eſt vt poſt hoĩs caſum nõ ilico dei fi mo totiꝰ hũani generꝭ. Ideo credit᷑ fuerit Aimn lius mitteret. Reliqt enĩ deus hoiem pꝛius deoꝛdine archan geloꝝ 7 ꝙ fuerit ſummus Mluſiil in libertate arbitrij iĩ lege naturali vt ſicvires in illo oꝛdine. Et hoc videt᷑ hr̃e firmitatẽ ex Auigi nature ſue cognoſceret vbi cũ deficeret legey eo eccleſia cantat. G abꝛielẽ archangelũ ſic⸗· manhn accepit. Qua data inualuit moꝛbuſ nõ legis mus diuinitus te eſſe affatũ. Alij aũt opinsgz⸗ eban ſed nature vicio: vt ita infirmitate ſua cogni tur angelũ illü fuiſſe de oꝛdine ſeraphin.qm unpon ta clamaret ad medicũ et gre qreret auxiliũ. vt Gꝛego.di cit. Summũ angelũ venire di⸗ n Antn Tercia rõ illiꝰ dilatõis fuit ꝓpter xpᷣi pe⸗ gnum fuerat qͥ ſummũ oim nunciabat. Hec filifin nunciationẽ. Debebat quidẽ xp̃i aduentus incõueniens ꝙ p tanta re ſingulariſſima ſin ſſnein ob excellentiſſimã ſuã dignitatẽ pᷣnunciari ? gularis nuncius mitteret᷑ qͥ eſſet oĩm angel rihkſtn multo tpe antea ꝓclamari. AUñ ad hoc ⁊ glo. rum excellentiſſimꝰ. Dictus eſt aũt gabꝛiel: mſcito pᷣdicta inq t. Quãto maioꝛ iudexveniebat tä⸗ qꝛ vt Bꝛego. dicit in omel. hoc nomẽ officio ffindei to pꝛeconũ ſeries longioꝛ pᷣcedere debebat. ſuo cõgruit. H abꝛiel eni dei foꝛtitudo no henian [Ses/ Cõſt iderem? an gelice miſſi ionis p⸗ natur.per dei ergo foꝛtitudinẽ nuncianduz eunder eminentiã reſpectu ipi? angeli. de qᷓ apud vi⸗ erat qꝛ virtutũ dũs et potẽs in pꝛelio ag bel⸗ ros doctiſſimos tripliciter dubitari ſolet. Et , landas poteſtates aereas veniebat. ¶ De⸗ er geimo de q̊ oꝛdine ſuerit an gelꝰ ille. Secun Vcundo dubitari ſolet an angel ille apparuit in do an aparuit virgini in viſione coꝛpoꝛali. virgini inviſione coꝛpoꝛali.Et rũdet Tho. DRr Zercio ſi fuit ↄuenies vt angelꝰ virgini an- iij.pte.q.xxx.ꝙ ſic. Nã aug⸗.in ꝑſona virgi N nunciaret in ea dei filiũ incarnandũ. Pꝛimo nis loquẽs in ſermone ait. Nenit ad me qui fil de oꝛdine illiꝰ angeli varia ſolet eſſe opinio. dam magnus paranimphus xpᷣi nõ patriar Mn Quidã dixerũt ꝙ fuit de oꝛdine infimo.ſ.Dan cha pꝛimus:ant ꝓpheta egregiꝰ. ſed gabꝛiel cliſun geloꝝ qꝛ ꝑ ilos ↄſueuerũt diuina hoĩbe reue archangelus facie rutilans: veſte coꝛuſcas. Mn lari. Et hoc videt᷑ innuere textus cũ dicit an inceſſu mirabilis:que ꝑtinere nõ p ſt niſi ald nese gelus 2 nõ dicit archangelus. Sed ad hoc coꝛpoꝛeã viſionẽ. OHoc aũt conueniens fuit. na me l bengini duinigth Dpeuioh rminchin intclang Anöbiln daaii soln! ns nian hif . e W NR w esn 14 / N Nꝛimo rõne ſimilitudinis.qꝛ illud quod an cõueniens fuit vt ad huius rei declarationẽ inuiſibilis creatura foꝛmã aſſumeret in q̃ vi ſibiliter appareret:cũ etiã oẽs apparitões vete ris teſtamẽti ad hãc apparitionẽ oꝛdinent᷑ q̃ dei filius apparuit in carne. Scdo fauit cõue niens rõne certitudinis.Ea eniĩ q̃ ſunt ocu⸗ lis ſubiecta certius cõpꝛehendimꝰ q́; ea que imaginamur. Vñ dicit Criſoſto. ſup Mat theum.qꝙ angelus nõ in ſomnis immo viſi⸗ biliter vir gini aſtitit. Hã qꝛ magnã valdere uelationẽ ab angelo accipiebat. Egebat tãte rei euentꝰ miſſione ſolenni. Tercio fuit c⸗ ueniens vt angeluſ viſibiliter appareret rõne altitudinis.ſ.ꝓpter altitudinẽ et dignitatem matris dei q̃ nõ ſolũ in mente ſed ĩ coꝛpoꝛeo ventre erat dei filiũ receptura. Et ideo nõ ſo lum mens eius:ſed etiã ſenſus coꝛpoꝛei erãt viſione angelica delectãdi. Et ſi obiceret᷑ ctualis viſio eſt potioꝛ et dignioꝛ qᷓ; coꝛpoꝛa lis:et pᷣcipue ipᷣi angelo magis ↄueniẽs. Nã viſione intellectuali videtur angelus in ſua ſubſtantia:viſione aũt coꝛpoꝛalividetur in fi minus ab angelis minoꝛatus bꝛeos ca.ij. Sed qꝛ ꝓpᷣs fuit v henſoꝛ qᷓ;tũ ad cognitionẽ di virgo mater dei ſuperioꝛ erat angelis. Sed vt Dioniſius refert ca.vij.celeſtis ierarchie. Dupꝛemis angelis fit reuelatio immediate a deo:ergo et ipᷣi virgini. Rndere poſumug ꝙ mater dei ſuperioꝛ erat angelis q;tũ ad di⸗ gnitatẽ ad quã diuinitus eligebat᷑. Sʒ q;tũ ad ſtatũ pñtis vite inferioꝛ erat angelis:quia *E etiã ipᷣe xpᷣs rõne paſſibilis vite fuit paulo⸗ vt ð ad De⸗ latoꝛ et copꝛe uinoꝝ nõ indi⸗ gebat ab an gelis inſtrui Sed mater dei no⸗ dum erat ĩ ſtatu cõpꝛehenſoꝝ.Et ideo de di * d * uino coceptu ꝑ angelos inſtruenda erat. Si vero vlteriꝰ cõtra hoc quiſpiã opponeret di⸗ cens ꝙ beata virgo incarnatõnis fidẽ habe⸗ bat ſine qua nullus eſſe poterat in ſtatu ſalu tis:ergo nõ egebat ſuꝑ hoc ab angelo inſtrui Ad boc rñderi p̃ᷣt ꝙ licʒ beatiſſimavirgo ple 1 nam fidem haberet de xpᷣo incarnando tũ qeꝛ ſim Augꝰ. xij.ſuꝑ Geneſim ad lr̃am. Intellhumilis erat nõ alta de ſe ſentiebat neq; cogi tabat ſe tanti dñi matrẽ futurã:et ꝓpterea erat ſuꝑ hoc ab angelo inſtruẽda. Scdo ſuit cõo⸗ ueniens ex ꝑte angeli.ideo inquit Beda in omeł.Aptũ humane reſtaurationis pꝛinci⸗ unſiinnedd. gura aſſumpta coꝛpoꝛea. Igit᷑ angelꝰ anun⸗ pium vt angelus ad yirginẽ muteret᷑ ꝑtu cõ ingts cians magis apparere debuiſſet ĩ viſione in- ſiderandã diuino:qꝛ pꝛima ꝑditionis huma widrsn tellectuali q́; coꝛꝑali. Rñdet tho.vbi.S. ꝙ in ne cauſa fuit cum ſerpens a diabolo mitteba Cnuunuusn⸗ tellectualis viſio eſt potioꝛ qᷓ; imaginaria vel tur ad mulierẽ ſpiritu ſuꝑbie decipiendam. z Sõõ D/ / õ 4 „ 4 EV,„ tuu ochomme N. i uunl ſornne coꝛꝑalis ſi ſit ſola. Sed ipᷣe Aug. dicit ꝙ eſt excellentioꝛ ꝓphetia q babet ſimul intellectu⸗ alem et imaginariã viſionẽ qᷓ; illa q habet al terã tm̃. Beata vero virgo nõ ſolũ ꝑcepit vi-⸗ ſionẽ coꝛpoꝛalẽ ſʒ etiã intellectualẽ ilumina⸗ tionẽ. Vñ talis apparitio ſatis nobilis fuit. Fuiſſet tũ nobilioꝛ ſi ipᷣm angelũ intellectua li viſione in ſua ſubſtãtiavidiſſet.ſed hoc nõ patiebat᷑ ſtatus hoĩs viatoꝛis. tur ſi fuit ↄueniens vt angelus annunciaret virgini dei filium in ea incarnanduʒ. Et ad hoc rñdetur ꝙ ſic triplici rõne. Pꝛin no ex parte dei. ex pte angeli. ſeruaret᷑ oꝛdo quẽ ipᷣe ſtatuit quo mediãtibꝰ angelis ad hoĩes diuina ꝑueniũt. VUnñ Dio⸗ niſius.iiij.c. celeſtis ierarchie dicit. Diuinũ ieſu benignitatiſ myſteriũ angeli pꝛimũ edo cti ſunt poſtea ꝑ ipᷣos ad nos cognitõis gr̃a traãſiuit. Et in eodẽ libꝛo ait. Diuinas viſio⸗ nes gloꝛioſi pr̃es noſtri adepti ſunt ꝑ medi⸗ as celeſtes virtutes. ho.ſᷣa fe.q.lxxi.inqͥt. Loquit᷑ deviſionibo ꝓpheticis que facte ſunt mediantibus angelis. Et ſi aliqs inſtaret ercio qri Tercio fuit expediẽs ex ꝑte virginis tũ vt ex tali nuncio mens eius eleuaret᷑ in deũ. quia ävt inqͥt Aug'. li. de vir ginitate. Beatioꝛ fuit maria cõcipiendo fidẽ xpᷣi q; cõcipiendo car nem xpᷣi. Et poſtea ſubdit. Materna ꝓpin- quitas nihil marie ꝓfuiſſet niſi felicius xym coꝛde q; carne geſtaſſet. Tum vt eſſet certioꝛ teſtis huius ſacramẽti qñ ſuꝑ hoc diuinitꝰ erat inſtructa. Cum etiã vt eius puritas oſte deretur. AUñ Hiero.ad paulã et euſtochium bene inqͥt. Angelus ad virginẽ mittit᷑ qꝛ ſo H eſt an gelis cognata virginitas. Tũ vt volũ taria ſui obſequij munera deo offerret: ad qðᷣ eSS ſſe pmptam obtulit dicẽs. Ecce ancilla dnii. ergleruginie⸗ ̊JJð ¶ Pꝛimo fuit cõueniens ex ꝑte dei vt in boc rat eni quoddã ſpũale matrimoniũ inter eũ et humanã naturã. Et ideo ꝑ annuncia tionem expetebat᷑ cõſenſusvirginis loco to⸗ tius humane nature. ¶ Qercio cõſiderare de bemus miſſionis angelice excellentiaʒ reſpe ctu virginis. Jpᷣa vtiq; ſola facta fuit digna poꝛtare in vtero regẽ celoꝝ et dñm oĩm crea⸗ turaꝝ.Ob qð eccleſia ſancta ſibi dicit San cta et immaculata virginitas q bus te launi bus efferã neſcio:qꝛ quẽ celi capere nõ pote⸗ rant tuo gremio cõtuliſti. At⁊ in ꝑſona eiiua ita cunctos fideles affatur. Cõgratulamini m in „„ e 2 56 e * D 4 . . 17 Ar „ 1 . . „SFen Scdor mihi oẽs qui diligitis me q: cum eſſem par⸗ Ter rõabile fuit ex ꝑte noſtra. pꝛimo e uiiſia placui altiſſimo et de meis viſceribs ge⸗ ᷓquidẽ eo teſtimonio io eph cõpꝛobatũ eſft achr nui deũ et hoĩem. Hec eſt iſta pulcra et deco xpm ex virg natu. Unde Ambꝛoſius di⸗ in r nimis ſilia hieruſalẽ: cui dixit deus illud cit ſuper Luc⸗ Aocupletioꝛ teſtis pudoꝛis Aiuerin Canticoꝝ.vi.ca. Pulcra es amica mea ſua⸗ maritus adhibet᷑ qui poſſit delere iniuriã et hangel nis ⁊ decoꝛq.Hec eſt de qua ibidẽ ſubſequir vendicare obpꝛobꝛiũ ſi nõ agnoſceret ſacra⸗ dicirſl AUna eſt colũba mea: pfecta mea:hec eſt quĩ mentũ. Secu ndo ꝑ hoc deſignat᷑ vniuerſa danſot vigerũt filie ſion et beatiſſimã pᷣdicauerũt et eccleſia q̃ cũ virgo ſit deſponſata eſt vni viro agcidil regine laudauerũt eã.O felix puella. O cell xpᷣo.vt inqͥt Augꝰ.li.de ſancta virginitate. Niſici⸗ regina merito qlibet hõ vel angel? dicere ti⸗ Et tercio qꝛ mr dni fuit deſponſata ⁊ virgo olllpat⸗ bißpt ulud ꝓuerbioꝝ vlti. c. Oulte filie vgre in pſona ipius ⁊ virginitas ⁊ matrimonium pcocgli gluerũt diuitias:tu ſuꝑgreſſa es vniuerſas. honoꝛat᷑ʒ hereticos alteri hoꝝ detrahentes ſndenoh⸗e Ad ipᷣam ſolã miſſus fuit de aula ſumme dei Et vt ait Oꝛigenes ſuꝑ mattheũ. Beatavir (lte dot, legatꝰ? ſingularis ⁊ inſignisvt ipa virgo cõo⸗ go ſponſa fuit ioſeph.nõ tñ in ↄcupiſcentiã anlu ch⸗ tentaret᷑ xpᷣm q de ipᷣa carnẽ ſuſciꝑe cupiebat iuncta. Et vt ſcribit᷑ Matchei.xiij. Eratio⸗ (onrdii⸗ Erat inqͥ t euãgeliſta deſponſata viro cui no ſeph faber lignarius. Ideo Criſo.ſup Mat Non I men erat ioſeph ⁊ nomen virginis maria.de theum inqᷣt. Yabꝛo lignario maria deſponſa unulieit lectabile eſt illud nomen qð interpꝛetat᷑ ſtel ta crat.qm xpᷣs eccleſie ſponſus oẽm ſalutez nemgii la maris vel illuminas et dnaſſiue amarum hoĩim operaturꝰ erat ꝑ lignũ crucis. Puta⸗- uncenl mare qꝛ ipᷣa fuit ſtella in ſanctificatõe:illumi batur inqt Mattheus fabꝛi filius qꝛ vt di⸗ enainun⸗ nans in cõuerſatione amarũ mare in filij ſui ait Ambꝛo.ſuꝑ Lucaʒ. Maluit dñs deſuo düdekin paſſione:et dña in aſſumptõe.Sed in hoc lo oꝛtu q; de matriſ pudoꝛe dubitari.ſcribit eni gici nd co circa eius deſponſationẽ aliquãdiu inſi: tenerã eſſevirginis verecundiã lubꝛicã famã lonnin ſtere libet. Cur voluit xpᷣ matrè ſuã virginę pudoꝛiſinec putauit oꝛtus ſui fidẽ matris in nni G deſponſari. Et ad boc aſſignantur plures iurijs aſtruendã. Dũ igit ita eſſet diſpoſita ſeniglmn, onegs. wuella illa cüctis virtutiby redimita ꝙ et vir pi M Pꝛimo ex parte xi. go erat et ioſeph deſponſata ⁊ tꝑs inſtabatvt oninon ecudo ex ꝑte matri8. iam mere ſuos radios deꝰ effunderet ſuper fahoin cde genſtirg. reerra. Angelus gabꝛiel vt puto cũ oim ange Eumtidup ¶Konabiluer virgo deſponſata fuit pᷣmo, loꝛũ noticia vocat eſt. Cui deus pr:vadeo Nono ex pte xpi. tũ ne ob infidelibo tãcq; illegitime/ Mangele mi ad virginẽ in nazarech ↄ moꝛantẽ Ciob e natus obijceref. Uñ Ambꝛo. dicit ſuꝑ lucã. eãq; meo noie ſalutando requires illã vt me Gingtauſe Quid iudeis:qͥd herodi poſſet aſcribi ſ ĩna⸗:ꝰ acceptare velit ſuũ caſtiſſimũ ſponſum cui di adver tum viderẽt ex adulterio pſecuti. Tum vt cõ lectũ filiũ meũ mihi coequalẽ ab eterno geni eda ſueto mõ eius genealo gia deſcriberet p viriñ tũ ita dare diſpono vt ex ea natus ex tpefßm dig geff Igeo Ambꝛoſiꝰ vbi. S. Qui in ſeculũ venit carnẽ meus mm ſit et ipius filius. Joſe vero prijrii ſeculi debuit moꝛe deſcribi. Tum vt partus filius ſubſecutꝰ eſt.O angele gabꝛiel conabe tudofiel eius ßᷣm J gnatium diabolo celarek Et licet ris virginẽ illã inſtruere ꝙ ipᷣam elegi mr̃em niſneßn diabolus virtute ſue nature potuiſſet cogno dulciſſimã in cuiꝰ vtero nouẽ menſibo habi⸗ ſoadtn ſcere matrẽ dei nõ fuiſſe coꝛruptã ſʒ virginẽ tCtabo ettandẽ immaculata ⁊ incoꝛrupta pa- Epbril ꝓhibebatk tñ a deo ↄ gnoſcere modũ ꝑtus di riet deũ ⁊ hoĩem. Subdidit et ſpũs ſancitus nienſnridon uini. Ham vt docet Augꝰ. in.iij.de tri. Dia E go illũ armariũ gratie mee inſtitutã ⁊ ↄce⸗ lhtiſchzf bolus multa pᷣt virtute ſue nature a quibus ptioni filij vr ſancta ſit et mirabilis coopera . ſüſtiſi⸗ m̃ ꝓhibetur virtute diuina. Si aũt poſtmo⸗ boꝛ.O quale tripudiũ illa hoꝛa fuit in ange itein dum aliqualiter cognouit xpᷣm eſſe filiũ dei licis choꝛis.O quãta leticie cantica dũ tota Umimnd nõ obſtat quia iam tempus erat vt xpᷣs ſuũ celeſtis curia benedixit et gratias dedit im⸗ nöckpi Virtute dininã oſtenderet. Sed in infantia moꝛtali et benigniſſimo do. Igken opoꝛtebat impedire maliciã diaboli ne eum Mualiter angelꝰ ſalutauit vᷣ ginẽ:et q̃ re vir gean gerius ꝑſequerer qñ xpᷣs nec pati diſpoſue⸗ go turbata fui:et de gra virginis copioſa at quaßth P rat nec ſu virtutẽ oſtendere:ſed in omnibus q; de ſuꝑuentione ſpũs ſancti in ißam. dicf infantibo ſe ſimilẽ exhibebat. Similiter ⁊ ſez (¶ Lapitulüũ.ij. hebenn cundo fuit rõnabile ex pte matris. tum q vm Ecundũ myſteriũ cõtemplandũ circa enntclet hoc reddit᷑immunis a pena ne lap.idaretur Jannunciationẽ virginis ðꝛ mutue col⸗ eSin a iudeis tanq; adultera. tum vt ad puerũ ie⸗ itionis. In q̃ tria cõſideremas. grniſ ſum nutriendu haberet ioſeph in auxilium. 4 Pꝛimo vir gis ſalutatiõz qliter fuit ſalutata. vnriNpvn ſnsoin d ianas bun⸗ zilinsnd Midis den Rinabi ntüludeits 8ſuüifinnn titnin twi vcigint⸗ as e — gures im üſonng! ipa Auus Aegtuontr voerründ rüunmmu/ aſpisſme inſtundi,. bis mna dilci ins dhuid . „2 zgnititn gnscnin nin en, nhlndicn/ dennluc nug.. rfuulllu Scvo virgis turbatoʒ q̃liter fuit turbata. Terciovirgis declaraiõʒ q̃l . it declarata Aliter fuit ſalutata. Ingreſi dicit. Quo ingreſſus in ſecreto cubiculo vbi clauſo ſuꝑ ſe oſtio oꝛabat patrẽ in abſcõdito: ad eã dicit oꝛantẽ: ſuſpirantẽ: lachꝛymantẽ. Hã ſi cõceptio pᷣcurſoꝛis fuit denũciata prfi occupato i ſacro officio multo ꝓbabilius eſt wvvwcõceptio ſaluatoꝛis denũciata fuit virgini in deuotõe feruetiſſima exiſteti. Erat aut vt Citer doctoꝛes tenẽt tũc hoꝛa cõpletoꝛij:⁊ ſa cra illa cõfabulatio ꝓtracta fuit vſq; ad no⸗ ctis mediũ.Dixit ergo blandavoce angelus vir gini. Aue gr̃a plena dñs tecũ bñdicta tu in mulieribo. Ubilzʒ ſalutando eam ampliſſi me ma gnifficauerit de eue ↄmutatõe:qꝛ ſicut ęua oẽ malũ occaſionaliter induxit humano generi:ita vir go illo ablato ꝓtulit oẽ bonuʒ uü dedit nobis deũ et de ſingulari mõ eſſen?ꝰ di cũ ipᷣa deũ atq; de benedictiõe ĩ mulieribꝰ nihilominꝰ illud magnuz eſt cũ dixit eã gr̃a plenã. Sed hic inſurgit dubitatio quõ vᷣgo ferit plena gra cũ hoc ſit ꝓpꝛiũ xp̃i. de quo ðꝛ Jo.i. Vidimus gloꝛiã eius gloꝛiã quaſi vnigeniti a pr̃e plenũ gre ⁊ veritatis.Ad qð rñdet tho.iij.ꝑte.q.vij. plenitudo gratie p̃t attendi dupliciter. VUno mõ ex ꝑte ipᷣius gre.Alio mõ ex ꝑte hũtis gratiã.Ex ꝑte qui dem ip̃ᷣiꝰ gr̃e ð eſſe plenitudo ex eo q; alids ptin git ad ſummũ gr̃e:et qtuʒ ad eſſentiã:et q;tũ ad virtutẽ:qꝛ.ſ.hʒ gratiã ⁊ in maxima ex cellẽtia q pᷣt haberi ⁊ in maxia extenſione ad oẽs gre effeciꝰ et talis gratie plenitudo eſt p pꝛia xpᷣi.Ex ꝑtevero ſubiecti ðꝛ eſſe gre pleni tudo qñ aliqͥs hʒ plene gratiã ſᷣm ſuã ↄditio nẽ ſiue ſᷣm intenſionẽ put in eo eſt intẽſa gra vſqʒ ad terminũ pꝛefixũ ei a deo m illud ad Ephe.iiij. Unicuiq; veſtrũ data eſt gra ᷣm menſurã donatõis xpᷣi ſiue etiã ſᷣm virtutem inq;tũ.ſ.hʒ facultatẽ gre ad oĩa q̃ ꝑtinent ad ſuũ ſtatũ ſiue officiũ ſicut apłs dicebat. Mi⸗ hi aũt oĩm ſanctoꝝ minimo data eſt gr̃a hbec iuluminare hoĩes ⁊c. Et talis gr̃e plenitudo noõ eſt ꝓpꝛia xpᷣo ſed cõmunicat᷑ alijs ꝑ xpᷣm. Igit᷑ beata virgo ðꝛ gr̃a plena nõ ex ꝑte ipᷣiꝰ gre:qꝛ nõ habuit gratiã in ſumma excellẽtia qua pᷣt haberi nec ad oẽs effectus gr̃e. Sed dicit᷑ plena gr̃a ꝑ cõparationẽ ad ipam:qꝛ.ſ. habebat graʒ ſufficientẽ ad ſtatũ illũ ad quẽ erat electa a deo. vt.ſ.eſſʒ mater dei. Et ſimili ter Stephanus ðꝛ plena gratia qꝛ habebat gratia ſufficientẽ ad hoc vt eſſet idoneus mi 4 inis ſalutationẽ eſſus inqt euãgeli⸗ ſta angelꝰ ad eã.vbi Bernar. ſuꝑ miſſus eſt. niſter et teſtis dei ad qd erat electus. Et eadè rõne dicendũ eſt de aljs. Harũ tñ plenitudi nũ:vna eſt plenioꝛ alia ſᷣm ꝙ aliquis diuini tus eſt poꝛdinatus ad altioꝛẽ vel inferioꝛem ſtatũ.Queſtione aũt.xxvij.tercie ꝑtis ita ha⸗ betur.qꝙ quanto aliqͥd magis appꝛopinquat pꝛincipio in quolibet genere tãto magis par ticipat effectũ illius pꝛincipij. Uñ dicit Dio niſius.ᷣiiij.c. celeſtis ierarchie. angeli qui ſunt deo ꝓpinquioꝛ es magis ꝑticipat de bo nitatibo diuinis q; homies Chꝛiſtus aũt eſt pꝛincipiũ gratie ſᷣm diuinitatẽ quidẽ aucto ritatiue ſcõm huma nitatẽ inſtrumentaliter. Beata autẽ virgo maria ꝓpinquiſſima fuit chꝛiſto 'm h uma nitatẽ: qꝛ ex ea accepit hu⸗ manã naturã. Ideo pᷣ ceteris maioꝛẽ debuit a xpᷣo plenitudinẽ gratie obtinere. Sciendũ tñ ꝙ in ipᷣa virgine fuit triplex ꝑfectio gratie Pꝛima quidẽ quaſi diſpoſi itiua per quã red debat᷑ idonea ad hoc ꝙ eſſet mater xpᷣi: et hec fuit ꝑfectio ſea anctificatõnis. Secũda ꝑfectio gratie fuit ex pᷣſentia filij dei in eius vtero in- carnati:et hec fuit ꝑfectio cõceptionis. Ter⸗ cia aũt eſt perfectio finis quã habet in gloꝛia autẽ ſecũda ꝑfectio ſit potioꝛ qᷓ; pꝛima et tercia q; ſecunda patet quidẽ vno modo per liberationẽ a malo. Nam pꝛimo in ſua ſatiſ⸗ factione fuit liberata a culpa oꝛiginali. S e⸗ cũdo in cõceptione filij dei fuit totaliter mũ⸗ gata a fomite. Tercio in ſui gloꝛificatõne fu⸗ it liberata ab omni miſeria. Alio mõ per oꝛ⸗ dinẽ ad bonũ.nã pꝛimo in ſua ſanctificatöe agepta eſt gratiã inclinantẽ eam ad bonum. In oceptione aũt filij dei ↄſirmata eſt ei gra tia cõfirmans eã in bono. In ſui vero gloꝛi⸗ ficatione cõſummata eſt eius gratia ꝑficiens eaqm in fruitione omnis boni. Sed oꝛit᷑ hic Difficultas an beata virgo habuit aliq̃s gra tias gratis datas:puta ſapiẽtie et virtutũ et miracu loꝝ ex eo ꝙ non legitur docuiſſe qdᷣ ſpectat ad ſapientiã:aut miracula feciſſe.Ad quod ita dicit ſanctus Tho. Ho eſt dubitÜ⸗ dum quin beata virgo acceperit excellenter donũ ſapiẽtie et gratiã virtutũ et etiã gratiã Aphetie.nõ tñ accepit vt haberet oẽs vſus ha rũ et ſimiliũ gratiarũ ſicut habuit chꝛiſtꝰ ſed ſᷣm ꝙ cõueniebat cõditioni ipᷣius.habuit nã q; vſum ſapientie in cõtemplando ſᷣm illud Luce.ij.ca. Maria aũt cõſeruabat oĩa verba hec cõferens in coꝛde ſuo. Non autẽ habuit vſum ſapientie q;tum ad docendũ eo q; non cõueniebat ſexui muliebꝛi. Nam vt dicit a⸗ poſtolꝰ. Mulieri docere in eccleſia nõ ꝑmit to. Miraculoꝝ vero vſus ſibi nõ cõpetebat S õ dum viueret.qꝛ tũc tpis doctrina cõfirman 2 . da erat miraculis xpi. Et ideo ſoli xpᷣo ⁊ e diſcipulis qui erat baiuli doctrine xpᷣi cõne⸗ niebat miracula facere: ꝓpter qð etiam de hanne baptiſta dicit᷑ Jo. x. O ſignũ nullum fecit vt.ſ.oẽs in xpᷣo intenderẽt. Uſum autẽ ꝓphitie habuit virgo vt ptʒ in cantico qð fe⸗ cit. Magnificat aĩia mea dñm. cõo cõö⸗ ſideremus virginis turbationẽ.de qua ſcri⸗ bit Lucas.que cũ audiſſet turbata eſt in ſer⸗ mone eius et cogitabat qualis eſſet iſta ſalu⸗ tatio:vbi apparet laus virginis. In auditu: in affectu:et cogitatu. In auditu laudat᷑ mo deſtia qꝛ audit et tacet. In affectu verecũdia vnde turbata eſt. In cogitatu pꝛudentia:qꝛ cogitabat qualis eſſet iſta ſalutatio. Turbata eſt aut de angeli ſermone nõ de eius viſione: qm̃ angelos ſepe viderat ſed nunq; talia lo⸗ quẽtes audierat.ob nouitatẽ i git᷑ ſalutatõis admirari cõpulſa fuit. Nã vt Hieronimꝰait Iniungit᷑ noua legatio angelo et virgo no⸗ uam pꝓfeſſa virtutẽ noue ſalutatõis honoꝛat obſequio. Franciſcus de marone in ſuo.iij. di.iiij.dicit. ꝙ; virgo ſanctiſſima ĩ hac ſua tur batione co gitabat myſteriũ incarnatõis ver⸗ bi qð ſibi in ſalutatõe extitit reuelatũ.Et di⸗ cunt quidã ꝙ ſibi etiã fuit cũ hoc reuelatum myſteriũ paſſionis filij ſui.Alij vero tenẽtet melius ꝙ myſteriũ incarnationis in ea con⸗ plendũ fuit ſibi reuelatũ non tñ modus.ſ. virgo pareret:et ideo timebat ne hoc eſſetvel fieret cum virginitatis diminutõne. iccirco de hoc timebat. Et foꝛte plus appetebat eẽvir go q; verbũ cõcipere ſine virginitate.virgi⸗ nitas enĩ eſt de numero laudabiliũ.verbũ ve ro cõcipere eſt de numero honoꝛabiliũ circa qð nõ eſt virtus ſed pꝛemiũ virtutis. Pꝛemi um vero honoꝛabile ſed virtus laudabilis: ſed virtus eſt magis appetẽda qᷓ; pꝛemiũ vir tutis:qꝛ hõ circa virtutẽ meret᷑:nõ aũt circa pꝛemiũ:qꝛ nec eſt in ſua ptãte. ¶ Te deremus virginis declarationẽ qualiter fuit ab angelo declarata ⁊ cõfoꝛtata.ne timeas in quit maria.ſ.de ſalutatõe inſolita:cuiꝰ cauſa ſubdit᷑. Inueniſti enĩ gratiã apud deũ nõ ſo⸗ lum ꝓ te ſed pꝛo toto genere humano. Ubi Bernardꝰ ait.Quã gratiã:dei et hoĩm pacẽ moꝛt deſtructionẽ ⁊ vite reparationẽ. didit angelus.ecce cõcipies in vtero ⁊ ꝑies fi lium et vocabis nomẽ eiꝰ ieſum:hic erit ma gnus. Sempꝑ eni fuit magnus deus:ſed fu⸗ turus erat magnus homo ⁊ magnus ꝓpheta ſm ꝙ ðꝛ Luce.vij.ca. Pꝛopheta magnꝰ ſur rexiu in nobis ⁊ filius altiſſimi vocabitur et ipᷣius dei q ſolus eſt altiſſimus. Nã vt expo⸗ rcio cõſi ub ueniet in te.i.ſupꝛa nit ico. de lira ſequendo Bernardũ. DHO⸗ angelus altioꝛ:deus ſolus altiſſimꝰ. Iſta au tem filiatio dei accipit᷑ hic ꝑ naturã in oibuẽ alijs q;tumcũq; ſanctus eſt tm̃ filiatio dei ꝑ adoptionẽ. Addidit angelus. dabit illi důĩs deus ſedẽ dauid patris ſui ⁊ regnabit in do mo iacob ineternũ:qð ſpũaliter intelligendũ eſt. Ham xpᷣs nõ ſedit ſuꝑ thꝛonũ dauid lo⸗ quendo de tꝑali regno immo iſtud negauit coꝛã pilato dicẽs. Regnũ meũ nõ eſt de hoc mundo:tñ in reſurrectõe ſua accepit poteſta oĩs poteſtas in celoꝛ in terra. Inquantũ eni deus nõ accepit aliquã poteſtatẽ de nouo ſi⸗ ue in tꝑe. Angelus ergo loquit᷑ hic de regno ſpũali et celeſti qð figuratũ fuit per regnũ da uid tꝑale ſicut et celeſtis hieruſalẽ per tempo galẽ: ꝓpterea dixit. Regnabit in domo iacob in eter nũ.i.ſuꝑ electos.Dicit hic Nico.deli ra ꝙ de domo abꝛaam et iſaac aliqui fuerunt repꝛobati ſicut iſmael et eſau. Sed in domo runt tñ egere penitentiã.cõcluſit angelus de xpo. Et regni eius nõ erit finis. Nam m dicit Hicolaus de lira. Chꝛiſtus nõ ſolum inquantũ deus ſed etiã inquantũ hõ regna⸗ tem etiã inquantũ hõ ſuꝑ oẽm creaturã:m iße dixit Matthei vlti. ca. Data eſt mihi Jacob oẽs eiꝰ filij a ſanctis doctoꝛibuſ inter electos ſunt cõputati.qꝛ et ſi aliqui peccaue⸗ bit in eternũ ſuꝑ hoĩes et angelos.Dixit aũt maria ad angelũ. Quõ fiet iſtud qm̃ virũ nõ cognoſco.licet enĩ crederet firmiter verbum angeli implendũ de cõceptione xp̃ᷣi quia ſti angelus ad plenũ nõ expꝛeſſerat modũ cõcis piendi. Ideo de hoc queſiuit allegando vir⸗ ginitatis amoꝛẽ.ſᷣm enim ꝙ dicũt doctoꝛes in. iiij. di. xxx. Beata virgo anteq;ᷓ deſponſa retur ioſeph habuit obſeruantiã caſtitatꝭ vix ginalis in ꝓpoſito ex inſtinctu ſpũs ſancti nõ tñ vouerat expꝛeſſe. Sed cũ poſtea deo oꝛdi go angelus declarauit modũ cõcipiendi di⸗ multipliciter exponit Zho. in. iij. di. iij. Pꝛi mo ſuperueniet in te.i.ſuꝑ poſſibilitatẽ ⁊ cur ſum nature dando fecunditatẽ ⁊ ſeruãdo vir ginitatẽ. Secũdo ſuperueniet in te.i.ſupꝛa id qð habes de plenitudine eius:quia ſicut olim impleuit mentẽ nunc implebit ventrẽ⸗ Tercio ſuperueniet in te.i.ſuper de celis x Nuanto ſupueniet in te.i. ſupꝛa merita tna ?- — ſupꝛa merita oim oẽs q antete fuerunt. Et nante eſſet ei deſponſata qui erat in ſimilipz⸗ poſito ſimul emiſerũt votũ. Reſpondens er⸗ cens. Spiritus ſanctꝰ ſuperueniet in te. qd niet:quia omne datuʒ optimũ deſurſum eſt. creaturarũ. Quinto ſu⸗ hs ons imnool gutr Urbrubit ſovinb⸗: agonal loteabſch deus vel peſiſa ctitas din Pterogt eſtintho. Hatione ECſund Etnnſetme itucochten de.Etpoſte ſederno⸗ EeCoam Nüͤſoi bacogunt telnn ⸗ Kerlio Veybüiſ⸗ lido. niginepe bro.utu Bpeperen ccptuoel, ſſſciser Kerch Mlunitn Vimn Ten⸗ pengsſoe luo ptero neethnm lo Eaei Kapean Ublotclon/ buded⸗ ſhrarnn 1Agens ſglotnrn Ulaope Nchcepei isatns cigoali nimsſen linelch anin utinc Lacegn idimidig, Atenüdnet n ü meütöͤchhe iuugint Mocnmi aaa dutt n Jmid leſnide u louitbedtn füfipnzin bienſix bitin d an Sain sdo Raii ins Mun/n Hritrsno ſal guumäübön vsdlr zindcn airmine õ ſnmi, las õ ,iN; ginis et tꝑis atq; inauditi muneris. virtus altiſſimi. ſ. dei filius qui eſt patris ſa⸗ piẽtia ⁊ virtus.vt ð.i.ad Coꝛint.i.ca. Ob⸗ * umbꝛabit tibi.i.ſub vmbꝛa carnis latebit.qꝛ ſub vmbꝛa carnis latuit virtꝰ deitatis. Jõqʒ et qʒᷣ naſcet᷑ ex te ſanctũ. Sanctũ dicit abſo⸗ lute abſq; determinatõne:qꝛ ſi dixiſſet ſanctꝰ deus vel ſanctus hõ vel aliqͥd cõſimile nõ ex Sup quo verbo Bernardus ait. Que eſt ta ſublimis hũilitas q cedere neſcit honoꝛib: inſoleſcere neſcit gloꝛia. Mater dei eligit᷑ et ancillã ſe noĩat. His verbis expletꝭ adueniẽ⸗ te ſpũ ſctõ mox verbũ in vtero:mox intra vte rũ verbũ caro ↄcepitq; virgo filin. Fuit a‚üt illa cõceptio miraculoſa triplici růõne. pꝛeſſiſſet ſanctitatẽ eiꝰ cõplete.qꝛ in eo eſt ſan Pꝛimo rone tempoꝛis. ctitas diuina et humana et quicqͥd ſanctitatꝭ cðo rone virginis. pᷣt excogitari in quacũq; creatura eminentiꝰ eſt in xpᷣo. Ideo dicit ſanctũ abſq; determi⸗ natione. Dicut etiã dixit moiſi Exodi.iij.c. Ego ſum qͥ ſum:ſic dices filijs iſrael. Qui elit miſit me ad vos vtꝑ hoc oſtenderet᷑ ꝙ ple nitudo eſſendi immo infinitas eſt ꝓpꝛia ipiꝰ Ddei. Et poſtea cõcluſit angelus. MHocabit᷑ fi⸗ lius dei:nõ adoptiuus ſicut alij ſed natura⸗ lis. Et ad maioꝛẽ aſſertionẽ declarat angelꝰ dictũ ſuũ ꝑ exemplũ inquiẽs. Et ecce eliza⸗ bet cognata tua ⁊ ipᷣa cõcepit filiũ in ſenectu te ſua.Et hic menſis eſt ſextus illi q̃ vocatur ſterilis: qꝛ nõ erit impoſſibile apud deũ ome verbũu.i.factũ.dicere enĩ dei eſt facere.ſᷣm il⸗ lud pᷣs.Dirxit et facta ſunt.Et licet maius ſit virginẽ parere q; vetulã ſterilem. Cñ vt Am bꝛo.dicit in exameron. Ob hoc multe ſteri⸗ les pepererũt vt ꝑtus credat᷑ virginis.Et iõ cõceptus eliʒabeth ſterilis inducit᷑ nõ quaſi ſufficiẽs argumentũ:ſʒ q̃ſi figurale quoddã exemplũ.Et ideo ad ↄfirmationẽ huiꝰ exem pli ſumit᷑ argumentũ efficax ex oĩpotẽtia di⸗ uina. Tempus iã adeſt o ullibata virgo vta⸗ perias ſponſo celeſti pulſanti vt dei filiuz in tuo vtero leta ſuſcipias vt matrimoniũ diui ne et hnmane nature tuo ſacro cõſenſu ꝑfici as.Ecce in celeſtib ſpiritibus tã auidiſſima eſt expectatio. In patribo in limbo manenti bus tot clamoꝛes et gemitus. In hoĩib via⸗ toꝛibus de deo recte ſentientibo tot ꝓfunda ſuſpiria vna vox oĩm:vnus clamoꝛ:vna pᷣca tio. Angelus gabriel noĩe oĩm te pꝛecat᷑ tibi ſu ꝓplicat vt ꝑ eũ iam dicta et indubitãter ꝓ⸗ miſſa acceptare benigne digneris. X cõceptio xpᷣi fuit miraculoſa rõne vir⸗ apitulũ. iij. Erciũ myſteriũ ↄtemplandũ circa vir⸗ inis annunciationẽ ðᷣꝛ mirabilis cõce lonis. Currite gẽtes vndiq;ʒ ⁊ inſpicite coꝛ dis oculis mariã virginẽ poſt tãta ſibi diui⸗ nitus reuelata cũ incredibili humilitate nõ ſine lachꝛymis genuflexam et manibo pꝛius expanſis facieq; ad celũ erecta paulatim ca⸗ put inclinãdo bꝛachiaq; remittendo dicere. Ecce ancilla dñi fiat mihi ſm verbũ tuum- Cercio röne muneris. MMV ¶ Wꝛimo fuit illa cõceptio miraculoſa rõne tpis.qꝛ facta fuit in inſtanti:nr̃a vero ſuccel ſiue ᷣm Damaſce. Hã vt inqͥ t tho.in.iij.di. iij. et.iij. ꝑte.q.xxxiij. Cõceptio xpᷣi facta fuit virtute diuina que cũ ſit infinita effectũ ſuũ ſubito et in inſtanti ꝓducere põt. Vñ in illa cõceptione qᷓttuoꝛ ſimul ⁊ ſemel facta fuerũt virtute dei. Pꝛimũ fuit cõuerſio ſan guinis puriſſimi beate virginis in carnẽ ⁊ alias ꝑ⸗ tes coꝛꝑis xpᷣi.SGcðm fuit foꝛmatio mẽbꝛo⸗ rũ oꝛganicoꝝ.Terciũ animatio coꝛꝑis oꝛga niʒzati.Quartũ aſſumptio coꝛꝑis et aĩie a di⸗ uinitate:itavt in eodem inſtanti inuentus ſit xpᷣs in ventre virgineo verus hõ et verus de us. ¶ Gcðo fuit illa cõceptio miraculoſa rõ ne virginis. Magnũ q pe eſt et ſuꝑnatura⸗ le vt virgo cõcipiat. Sed vt ait tho.vbi.ð. Miraculũ cõtingit eſſe duobo modis. VUno mõ qñ neq; agens eſt naturale neq; materia eſt naturalit ꝓpoꝛtionata ad talẽ foꝛmã vt foꝛ matio hoiĩs de limo terre q̃ eſt miraculoſa tä eex ꝑte agentis q; patiẽtis. Alio mo cõtingit miraculũ qũ materia ẽ naturalis:agẽs vero ſuꝑnaturale:ſic dũ aliqͥs a febꝛe ſanat᷑. Quia ergo materia quã ᷣgo adminiſtrauit ad foꝛ mationẽ coꝛꝑis xpᷣi fuit natural ex q̃ natura liter foꝛmari pᷣt coꝛpꝰhoĩs ⁊ ꝓpt᷑ hãc materiã naturalẽ xpᷣs ðꝛ naturalis filꝰ virginis. Sʒ virtꝰ foꝛmãs fuit diuina.Et qꝛvnũqdq; ma gis iudicat᷑ ſᷣm foꝛmã qᷓ; materiã:et ſᷣm ages magis q́; ſᷣm patiẽs. Inde eſt ꝙ ↄceptio coꝛ⸗ poꝛis xpᷣi dʒ dici ſimplicit᷑ miraculoſa ⁊ ſuꝑ⸗ naturalis:ſᷣm qͥd vero ex ꝑte materie pᷣt dici natural.¶ Qercio ↄceptio xpᷣi pᷣt dici mira⸗ culoſa rõe muneriſ.Cõceſſum quidẽ fuit vir gini ĩ tali cõceptu munꝰ inauditũ.vt.ſ.plus poſſet ipᷣa facere de deo q; deꝰ de ſeipo. QOue dam eni cõtraria ⁊ ↄtradictoꝛia inter deũ et virginẽvidebant᷑ q̃ dum acceſſit deus ad vir 1 ginẽ concoꝛdata ſunt.Puta impoſſibile erat deum non generare: impoſſibile erat virgi⸗ nem generare. Impoſſſibile erat deũ genera⸗ re niſi deũ. Impoſſibile erat virginẽ genera re deũ. Impoſſibile erat deũ cum alia ꝑſona generare. Impoſſibile erat virginẽ ſine alia perſona generare. Acceſſit deus ad virginẽ et neceſſe fuit virginẽ generare et non aliũ qᷓ; deũ ⁊ nõ de alio q; de ſe. Sʒ de? nõ potuit ge nerare niſi deũ de ſe. et tũñ ᷣgo deũ fecit hoĩez Deꝰ nõ potuit generare niſi infinitũ:immoꝛ tale:eternũ:inſenſibilẽ inuiſibilẽ:ĩpalpabilẽ: ſub foꝛma dei. Sʒ virgo fecit eũ finitũ moꝛ talẽ:mendicũ:tempoꝛalẽ:palpabilẽ:ſenſibilẽ: viſibilẽ ſub foꝛma ſerui ſu poſitũ ſub natura creata. Mirũ certe vna puella neſcio quibuſ blandicijs maieſtatẽ diuinã inclinauit:veſti uitq; ſummũ amabile obpꝛobꝛijs:anguſtijs enalitatibo et ignominijs.qð totũ ꝓ ſalute büant generis ꝓcreatũ eſt.O igit᷑ res ſtupẽ⸗ da ⁊ oĩ plena pietate.Ecce ꝙ ꝓ recõciliatio⸗ ne hũana paceq; cõponenda inter oĩpotẽtiſſi mũ deũ offenſum et reũ hoĩem inſcrutabilis alcitudo diuini ↄſilij matrimoniũ ↄtraben⸗ dum inter dei filiũ et humanã creaturã mira diſpenſatõe ſtabiliuit. Et qm cõſenſus efficit matrimoniũ miſſus eſt a patre miſericoꝛdia⸗ rum et luminũ angelus gabꝛiel ad mundiſ⸗ ſ ſimã vir ginẽ q̃ donis ſublimata diuinis in⸗ cõparabilis erat vniuerſis q̃ tã pie tamq; ſa⸗ lutari diuine diſpoſitioni in totiꝰ nature hu mane ꝑpſona pᷣberet cõſenſum. O admiranda legatio et ex oĩ ꝑte veneratõe digniſſima que nec pꝛimã ſimilẽ viſa eſt:nec hr̃e ſequentem. Quid enĩ maius.qͥd ſublimius.quid deni⸗ qʒ; ſalubꝛius hũano generi de celo offerri po tuit plane nihil.Qð enĩ natura non habuit vſus neſciuit:ignoꝛauit rõ:mens nõ capit hu mana:pauet celũ:ſtupet terra et oĩs creatura mirat᷑ hoctotũ ꝑ gabꝛielẽ marie nunciat᷑: p xpᷣm adimplet᷑. Ha in virginis vtero verbũ caro factũ eſt. Quiſqs igit᷑ es qͥ xpᷣiano noĩe gloꝛiaris myſteria huiuſcemodi iuſto ꝑpen⸗ de iudicio. Libi enĩ quondam abiecto.Tibi excluſo a ꝑadiſi ſedibs.Tibi ꝑ exilia longin⸗ qua moꝛienti. Tibi in puluerẽ ⁊ cinerẽ reſo⸗ luto dũ iñ nulla eſſet ſpes viuendi ꝑ incarna tionẽ filij dei et virginis poteſtas data eſt vt a longinquo ad tuũ reuertaris actoꝛẽ:reco⸗ gnoſcas parentẽ:liber efficiaris ex ſeruo: de extraneo ꝓueharis in filiũ vt qͥ ex coꝛrupti⸗ bili carne nat es ex dei ſpũ renaſcaris ⁊ ob⸗ tineas ꝑ gratiã qð non habes ꝑ naturã.De⸗ mus ergo deo clementiſſimo gras etvirginẽ matrẽ pijſſimo colamus affectu vt ſic ꝑueni re poſſimus ad pr̃iam celeſtẽ in q̃ viuit et re gnat de ꝑ infinita ſecula ſeculoꝝ. Amen. ermo vigeſimuſſeptimꝰ de pꝛiuilegijs maternitatis virginis marie ꝓpter q̃ ißa ma ter pꝛeſtantiſſima et ſingularis merito nun⸗ cupatur. N Pae boc mihivt veniat mater dñi mei ad me. Eliʒa eth ſanctiſſimeverba ſunt iſta oꝛi ginaliter Quc.i.c.et in euãgelio hodierne fe ſtiuitatis.Diẽ feſtũ viſitatõis gloꝛioſe virgi 4 . nis marie debite celebꝛare volẽtes pſcrutari laus eius ex eo ꝙ facta fuit tanti filij digniſ⸗ ſima mr. Nã elizabeth vetula nõ a ſemetipᷣa ſʒ ſpũs ſctĩ radio illuſtrata hoc nõ ſine admi ratõe grãdi ꝓclamauit.Statim nãq; poſtq; virgo filiũ dei de ſpũ ſctõ cõcepit exurgens abijt in mõtana.ſ.hierłm q̃ erat altioꝛ galilea cũ feſtinatõe ꝓpt᷑ honeſtatẽ ne diutiꝰ videret᷑ in publico ⁊ intrauit ĩ domũ ʒacharie ⁊ ſalu⸗ tauit elizabeth. Ad quã ſalutatõʒ exultauit infans Joh es ſex mẽſes hñs ĩ vtero mr̃is. diligenter debemus q;ᷓ excelſa ſupꝛemaq; ſit Hec vero exultatiovt inqͥt Augꝰ.ad Darda nũ potuit eſſe ſignificatio rei tãte.ſ.ꝙ mulier eſſʒ mr̃ dei a maioꝛibo cognoſcẽde nõ a ꝑuu⸗ lo cognite. vñ in euangelio nõ ðᷣꝛ credidit in⸗ fans ĩ vtero eiꝰ ſed exultauit. Nidimꝰ aũtex ultationẽ nõ ſolũ ꝑuuloꝝ ſʒ pecoꝝ eẽ. Sed hec inuſitata exiſtit:qꝛ in vtero Et ideo ſic ſo lent miracula fieri facta eſt diuinitꝰ ĩ infante nõ humanitꝰ ab infante.quãqᷓ; etiã potuerit in illo puero acceleratꝰ eẽ vſus rõnis ⁊ volũ tatis vt intra viſcera materna iã poſſet agno ſcere:credere ⁊ ↄſentire ad qð in alijs ꝑuulis etas expectat᷑. hec Augꝰ.Qui neutrũ deter⸗ minate aſſerit ſʒ ſiue exultatio illa fuerit abſ⸗ q; hoc ꝙ Johãnes ↄgnouerit diuinã pñtiaʒ ſiue ꝙ illã ↄ gnouerit totũ tñ aſcribit diuiuo miraculo Repleta igit᷑ fuit eliʒabeth ſpũ ſctõ ⁊ exclamauit voce magna bñdixitq; virginẽ et fructũ ventris eiꝰ. Indeq; vᷣba ꝓtuliti the mate poſita in qb ſec humiliãdo licʒ eſſet vir gine antiquioꝛ tñ qꝛ mr̃ erat virgo xpᷣi:indi⸗ gnã ſe tã vrbana ſalutatõe fatet᷑. Pꝛopterea itaq; qꝛ ⁊ nos indeficiẽterviſitamur a virgĩe q̃ blanda ẽ dulcis ⁊ liberaliſſima cũctis moꝛ talibo mr atq; gratie ac mie nuncupat᷑. Ideo in pñti ſermone de maternitatiſ eiꝰ pᷣuilegijs p̃ſſtantiſſimis filio ſuo interueniẽte tractabi⸗ mus.diſtinguemus aũt tria pꝛiuilegia. Pꝛimũ ð totalitateias. S ecundũ veritatis. Terciũ dignitatitis. “ ¶ xps traxit totã coꝛpulentã ſubſtantiã a virgine mr̃e oꝑe ſpũs ſcti.Et quare xpᷣs nõ filiꝰ ſpũs ſancti. apitulü. i. Rimũ pꝛiuilegiũ maternitatꝶ virginis gloꝛioſe dicit᷑ totalitatis.Alij nãq; filij corpulentã ſubſtantiã accipiũt ꝑtima pare ftind ae atur id Peimd. ſttribun Gcoöm Tercii (Mp cyoeyt ſen Ag nituno i nlniweo⸗ ſpüiſano⸗ no ugn Weitn Timer sc KMbn ſenl attnib oſomt ſobocẽ Meſtaſi lloſnerii. rhuinn Arnodts ſhurrobi (mlehynnen ſedtſecen Migtede Earre Cögrwü lerminan Clpiebann boman ſſfeinnen ſuchfiar ij ſanci optirßit Geconcp Decunch ens: Cunbiyn cc i Innenn Clgreinne irbuſe (pinsco cociſil deiqde⸗ lialitatie . 8 ⸗ partim a matre. Filius amẽ virginis ab ißa eauſe efficientis. bec aũt ppoſitio de:vtràq adlitdn tatur. ideo in hac ꝑte tria ſũt dubia apienda. de ſpũ ſctõ ̊ mõ ꝙ efficacia ſi pũs ſci referafß iri⸗ Pꝛimũ vtrũ efficere conceptionẽ xpᷣi debeat ad coꝛpꝰ aſſi umptũ cõſu bſtantialitas ad ꝑſo sgaen attribui ſpũi ſancto. „ ua aſſumentẽ. Et quãq; dicamꝰ xpᷣm de ſpũ Z Scðmyvtꝝ xpᷣs poſſit dici ↄcept de ſpũ ſctẽ ſctõ ↄceptũ nõ tñ dicim? ꝓpꝛie coꝛpus xpᷣi de triinn alwer ths poſſit appellari fili; ſpũs ſceiſpũ ſctõ Pceptũ:qꝛ nõ ẽↄſubſtãtiale ſpũi ſctõ R Ag pꝛimũ dubiũ mdet tho.iij.ꝑte.q.xxxij ſed magis dicim coꝛpus xpᷣi ex ſpũ ſancto. RKWr ꝓ ↄceptõʒ xpᷣi tota trinitas eſt opata.qꝛ vt re Vnñn Ambꝛo. git in li. de ſpũ ſctõ. Oð ex aliq cie⸗ fert Aug.i.i.de trini. Indiuiſa ſunt oꝑa tri eſt: aut ex ſubſtatia:aut ex ptãte eiꝰ ẽ. Ex ſub Snnie nitatis ſicut et indiuiſa eſt eſſentia trinitatis ſtantia icut filiꝰ qͥ a pre eſt.Ex ptãte ſicut ex zuͤmte⸗ efficere vero ↄceptõʒ xpᷣi eſt quoddã opꝰ di-⸗ deo oia quõ et in vtero habuit maria ex ſpũ chlinn uinũ:ideo cõe eſt toti trinitati. Attribnit᷑ n ſctõ. Notandũ adhuc ſᷣm Augꝰ.i Encheri⸗ arinen ſpũi ſancto triplici röne. Aion.qꝙ nõ eodẽ mõ ðꝛ xpᷣs ↄcept ð ſpũ ſctõ Anedni Reimo ꝓpter cauſaʒ incarnatõis ex ꝑte dei. et maria virgine:nã de maria virgine mate⸗ niachrit Secũdo ꝓpter cauſam incarnatõis ex parte rialiter de ſpñ ſctõ effectiue. Ex quo apparet higinmoni ERercio ꝓpter terminũ incarnatönis. ꝙ eſſet ſine pctõ oꝛiginali. Scðm ꝙ eſſet nõ Augea dn. .ðẽd õ ððð Pꝛimo er cãam incarnatõis ex pte dei. puri hoĩs:ſed hoĩs et dei.Terciũ ꝙ eſſet vir vitirlemn SDpuũs eni ſanct? eſt amoꝛ pris ⁊ filij.ᷣ autẽ ginis. ⁊ hec tria habuit a ſpũ ſancto Et ideo oſcidenor ex maximo dei amoꝛe ꝓuenit vt filiꝰ dei car diccit Damaſce.qᷓ;tũ ad pꝛimũ.q ſpũs ſanctꝰ „„ „ 6% DoRN . 0 M⸗ 8 „ RgerſebG . „ „ e ⸗ 4 e Ne Ee LOENK „ Gai H N 8 nem ſibi aſſumeret in vtero virginali. Secũ do attribuit᷑ conceptio xpᷣi ſpũi ſancto ꝓpter cauſam incarnatõis ex ꝑte nature aſſumpte qꝛ ꝑ hoc dat᷑ intelligi ꝙ hũana natura aſſum pta eſt a filio dei ĩ vnitatẽ ꝑſone nõ ex aliqui bus meritis ſʒ ex ſola gratia qᷓ ſpũi ſancto at ſuꝑuenit in virgine purgãs ipᷣam.i.pᷣſeruſis ne cũ pctõ oꝛiginali ↄciperet. Quantũ ad ſe cundũ dicit ⁊ virtutẽ ſuſceptiuã verbi dei tri buens.i.vt ↄciperet verbũ dei.Quantũ autẽ ad terciũ ſubdit ſimul aũt ⁊ generatiuã. vt.ſ. manẽs virgo poſſet generare. erciũ du⸗ onisn. tribnitur. VUñ Augꝰ. dicit in Encheridion. biũ erat vtrũ xpᷣs pollit appellari filius ſpũs nüpſtr AIſte modus q eſt nat/ xpᷣs de ſpũ ſancto in- ſcti.Ad qð rũdet Augꝰ. in Encheridion di Pniznli ſinuat nobis gram dei qua hõ nullis pꝛece⸗ cens.natus eſt xpᷣs de ſpũ ſctõ nõ ſicut filius rinani der dentibo meritis ex ipo pꝛimo exoꝛdio nature et de maria virgine ſic filius. Etſi diceret᷑ ꝙ ilafum ſue q̊ eſſe cepit verbo dei copularet᷑ in tantã beata virgo ðꝛ mater xpᷣiꝓpter materiã quazx cieduutͤi vnitatẽ pſone vt idẽ ipᷣe eſſet filius dei. Cer⸗ in ↄceptõe eius miniſtrauit:ergo videt᷑ ꝙ eti . “ coõgruit termino incarnatõis. Ad hoc enim terminata eſt incarnatio vt homo ille qui cõ cio attribuit᷑ cõceptio xpᷣi ſpũi ſancto:qꝛ hoc cipiebatur eſſet ſanctꝰ ⁊ filius dei:vtrũq; aũt hoꝛum attribuit᷑ ſpiritui ſancto. Nã ꝑ ipᷣm efficiuntur hoĩes filij dei. Jpe etiã eſt ſpiritꝰ am ſpũs ſpũs ſanctus poſſit dici pr eiꝰ ꝓpter boc ꝙ fuit pꝛincipiũ actiuũ in ↄceptiõe ipᷣiꝰ Et vt dicit Ariſto.in li.de generõe gialium. Pater dat pncipiũ actiuũ in generatõe:mr vero miniſtrat materiã. Ad hoc rũdet Tho. vbi. S. ꝙ vpᷣs cõceptus eſt de maria virgine ngchn ſanctificationis. Sic ergo alij ꝑ ſpiritũ ſan materiam miniſtrante in ſimilitudinem ſpoe- ar ctũ ſanctificant᷑ ſpiritualiter vt ſint filij dei ciei:et ideo dicit᷑ filius eius.Chꝛiſtus autem ſianinn adoptiui:ita xps ꝑ ſpiritũ ſanctũ eſt in ſaneti ſ̃m ꝙ homo cõceptus eſt de ſpũ ſancto ſicut ſnucht, tate conceptus vt eſſet filius dei naturalis. de actiuo pncipio nõ tñ ᷣm ſimilitudinẽ ſpe nuncen Becundũ dubiũ erat vtrũ xpᷣs poſſit di- ciei ſicut homo naſcit᷑ de patre ſuo.Dũs ve⸗ gilchuie ci coceptus de ſpũ ſancto. Et ꝙ ſicptʒ: qꝛ ſi- ro Bonauen. in.iij.di.iiij, dicit. iſta locu nmmirnin, caiamꝰ ĩ vtroq; ſimbolo. In ſunbolo aploꝝ tio xps eſt filius ſpũs ſancti nullo mõ eſt ad niuich⸗ Dul cõceprꝰ ẽ de ſpũ ſctõ. Et in ſimbolo pa mittenda.tũ ꝓpter vitandũ erroꝛẽ circa gene⸗ trũ. Incar nat? eſt de ſpũ ſctõ. Et Matth.i. rationẽ eternã qua ꝓpꝛium eſt patris ⁊ nõ ſpi Inuenta eſt in vtero hñs de ſpũ ſe ctõ. Ad qð ritus ſancti generare:tũ ꝓpter ſeruandã ꝓpꝛie 4 clare intelligendũ dicit tho.ꝙ ↄceptio nõ at⸗ tatẽ circa generationẽ tempoꝛalẽ que eſt vt ſi lenti ſt,/ tribui? ſoli coꝛ poꝛi xpᷣi ſed enã ipixpᷣo rõne lius aſſimilet᷑ patri et matri ſᷣm ſimilitudinẽ S ip̃ius coꝛꝑis. In ſpũ aũt ſccõ duplex habiiun ſpeciei:ſi tq; cũ patre et matre eiuſdẽ nature. FEA do cõſiderat᷑ reſpectu xpᷣi. Ham ad ipᷣm filiñ Chriſtusvero 'm ꝙ homo no eſt eiuſdẽ na⸗ nicn dei q dꝛ eſſe cõceptꝰ hʒ habitudinẽ oſi ubſtan ture cum ſpiritu ſancto neq; illi aſſimila tur is Ani tialitatis. Ad coꝛpus auũt eiꝰ? hʒ habitudinẽe ſpecifice:ideo nec eins filius poterit eẽ. Igit üͦtoin virtus ſpiritus ſancti fuit in virgine ꝗᷓ in cö ceptione filij ſui oẽs naturas et ꝑtes mundi vltima ꝑfectione cõpleuit.Et quidẽ deus in mund i creatõe nihil imperfectũ ꝓduxit: ſed oia erit perfecta ſicut ipoꝝ natura exigebat. XTi cõſummatio ꝑfectõis vltimevſq; ad par tum virginis delata eſt ⁊ ſoli vir gini reſerua ta. Entia enim appetebant nobiliſſimũ ens. Spiritualia nobiliſſimũ ſpiruũ.rationalia nobiliſſimũ rõnale.cõteptiones optimũ cõ⸗ ceptũ. natiuitates optimũ naſcibile. Et bꝛe⸗ niter oẽs creature appetebãt optimum. His aũt oĩbus exiſtentibo imꝑfectis:ſic ꝓpuiſum eſt mũdo de femina ſuꝑ olbus bũdicta q̃vni co ſuo partu oĩbus rerũ generibo ſummã et vltimã ꝑfectiõʒ adduxit.Et aduertas ꝙ hec puella tantã ꝑfectionẽ attulit vniuerſo ꝙ nõ eſt ꝑfectionis vlterioꝛis capax. NHec deus pᷣt vlterioꝛi ꝑfectione ipᷣm mundũ ꝑficere.Et ſi ipᷣe pater et ſpũs ſanctꝰ de femina naſcerent᷑ nihil oꝛbi accreſceret ꝑfectionis:qꝛ quicqͥd nobilitatis quicqͥd deitatis et quicqͥd eterni tatis eſt totũ in oꝛbe diffuſum eſt et ꝓductuʒ ꝑ vir ginem in illo eterno ſuppoſuo qð virgo maria generauit. Nec magnũ eſt virgini ꝓ pfectionibo oꝛbis vltimã ꝑfectionẽ induxit CLCui et ipᷣi vniuerſitatis actoꝛi nõnullas ꝑfe⸗ ctiones adiunxerit:puta eterno pᷣncipio ince ptionis pꝛincipiũ. Eternitati diuine tempo rale periodũ. Infinitati immenſe quantitatẽ coꝛpoꝛeã. Speciei eterne pulcritudinẽ no⸗ uam. Dibi igit᷑ ſoli ↄpetit vt virgo ↄceperit xpᷣm ſitq; illius admirabilis mater. beata virgo fuit vera mater xpᷣi:et qre xpᷣs naſci voluit de fſeſlin. 2 CQCLCaapitulũ.ij. Ecundũ pꝛiuilegiũ maternitatis virgi nis beatiſſime ðꝛ veritatis.Pꝛo cuius ꝛimũ vtrũ xpᷣs debuit de virgine naſci. Becundũu vtrũ beata vir go aliqͥd actiueege rit in cõceptione coꝛpis xpi. CTerciũ vtrũ ſanctiſſima virgo fuit vera ma⸗ — Agd pꝛimũ dubiũ dicit tho.iij.pte.q.xxxi. Oe licet filiꝰ dei carnẽ humanã aſſumere po⸗ tuerit de quacũ q; materia voluiſſet ↄueniẽs tamẽ fuitvt illã aſſumeret de muliere triplici ratione. . ” · Pꝛunoꝓpter muliebꝛẽ ſexũ cõfoꝛtandũ. Secundo ꝓpter veritatẽ aſtruendd. Tercio ꝓpter vniuerſutatẽ generationũ adim plendam. = „r intelligetia clarioꝛi tria erunt hic dubia elu⸗ uei aũt xpᷣi in ſola materia coꝛꝑali ꝑ diuinã po⸗ pus generatõis ſexũ maris et femine: niſi eſ⸗ ſet diſtincta operatio maris ab operatõne ſe⸗ n. mine. In generatõe aũt diſtin guit᷑ operatio Pꝛimo fuit cõueniens ꝓpter mulibꝛẽ ſexũ cfoꝛtandũvt cõfoꝛtarent᷑ mulieres ſperaret q; et ipᷣe ꝑ xpᷣm debere ſaluari nõ obſtante q; euã tanta oĩibus mala ꝓuenerãt. Hinc Au guſti. in li. xxxiij.queſtionũ ait. Hois libera tio in vtroq; ſexu debuit apparere Nã quia ſexus maſculinus eſt nobilioꝛ:ideo xpᷣs hu⸗ manã naturã in maſculino ſexu aſſumpſit. Quia vero ſexus femineus liberandus erat Hinc apparet ꝙ vir ille de femina natus eſt. Et idem in li.de a gone xpᷣiano inqͥt. Nolite voſipos cõtemnere femine filius dei virũ ſu ſcepit. Nolitevoſipᷣas cõten nere femine filiꝰ dei de femina natus eſt. ¶ Secũdo fuit vuue niens ꝓpter veritatẽ aſtruendã vt ſic veritas incarnatõis nota fieret. Et de hoc ſic loquit᷑ Au gꝰ.in epła ad Voluſianũ. Si omnipo⸗ tens deus hoĩem vtrũq; foꝛmatũ nõ ex ma⸗ terno vtero crearet ſed repentinũ inferret a⸗ ſpectibus nõne opinionẽ ↄfoꝛmaret erroꝛis vt hoĩem verũ nullo mõ ſuſcepiſſe crederetur oet dũ oĩa mirabiliter facit auferret qð miſeri coꝛditer fecit. Nũc vᷣo ita inter deũ et hoĩem mediatoꝛ apparuit vt in vnitate ꝑſone copu⸗ lans vtrãq; naturã et ſolita ſublimaret inſo litis et inſolita ſolitis temperaret. Hã pꝛimus homo ꝓductus eſt de limo ter⸗ re ſine viro et femina. Eua ex viro ſine femi na. Ceteri hoĩes a viro et femina generant᷑. Vñ et quartus quaſi xpᷣo vltimus relinque baturvt ꝓduceret᷑ ex fem na ſine viro SGe cundũ dubiũ elucidandũ erat vtrũ beata vir go aliqͥd actiue egerit in conceptione coꝛꝑis xõi. Ad qð rũdet ſanctus tho.ꝙ licet quidãa velint dicere virginẽ aliqͥd actiue eſſe opera⸗ tam in ↄceptõe xpᷣi. Tñ melius et verius vi⸗ detur ſibi tenere ꝙ in ipᷣa cõceptione xpᷣi ni⸗ hil actiue operata eſt: ſed ſolũ materiã mini⸗ ſtrauit: operata tñ eſt ante cõceptionẽ᷑ aliquid actiue pᷣparando materiã vt eſſet apta conce ptui. Rõ vero quare in cõceptione nihil eſt actiui opata ſumi pᷣt ex dictis Auguſtini in x. ſuꝑ Geneſim ad lam hꝛineihin nãq; acti * n generatõe ratio ſeminalis. Coꝛpus tentiã cõceptionis foꝛmationiſq; rationẽ de virgine aſſumptũ eſt:nõ aũt ſ m aliquã ratio „ nem ſeminalẽ humanã. Inſuꝑ cũ qlibet res ſiit ꝓpter ſuã operationẽ vt dicit Ariſto.ij. de celo et mũdo. Natura nõ diſtingueret ad o⸗ „ agentis et patientis. Vnde relinquit᷑ ꝙ tota 7 Cercio fuit cõueniens vt xpᷣs de femina naſceretur ꝓpter vniuerſitatẽ generationũ adimplendã. yimooctin nrfomit mnq vis ſenine.⸗O iſetpater t cepit polen gliqdactin mumbeids dꝛin ſcnon Vvñ Luute Lunipi amunecn ili Fli⸗ Sumunri erſendinmn facclogenien lioffond⸗ ſchunupet⸗ igloraced iſatureer inemuturee Ptionenoag toainvra beret Fn VrEiiho, Aumimnt otni Ert, mtonomian ſochamumi⸗ ſoſtifünpi lhnogneris nmari ſctitee Ghmiontone Wecnannd cüchtnntei lannödeg na Ltuani Uuraſocaſen p oorſi aſe Cirg mnvenrec fſinlone ſchünmen ſiniei Ggiociee ſfienu Pöeiv dunhedn pemrſii Wlirieien, lin ſ ſni deſcnimuns enamüffn inefliuseni cennorſui twendien. 1 Ohrſein imi ie ig kenii eunen Giniſtauen duin Gn ninm Mig hein zniaoreape nen To⸗ NNr Moni iNN nseſtde in 4 afeminenm —– RRl / he mnud ctoneſh tcchnon . inlein vere paternitatis vel maternitatis et filiatio⸗ virtus actiua ſit ex ꝑte maris:paſſiuavero ex parte femine: ꝓpter qð in plantis in quibus vtraqʒ vis cõmiſcet᷑ nõ eſt diſtinctio maris? femine.Quia ergo virgo nõ hoc accepit: vt eſſet pater xpi.ſed mater ↄſequẽs eſt ꝙ nõ aGd cepit potentiã actiuam in ↄceptione xpᷣi ſiue aliqͥd actiue egerit. erciũ dubiũ erat v⸗ trum beata vᷣgo fuit vera mater rpᷣi. Sic eni ðꝛ in ſcripturis ꝙ fuerit mater et xpᷣs filius. vñ Quce.i.c.dixit angelus. paries filiũ. Et Auce.ij. peꝑit filiũ. Et matth.ij. Accipe pue rũ et matrẽ eius.Et Luc.ij. dixit mater eius ad illũ. Fili qͥd feciſti nobis ſic. Et Jo.ij. ca. Erat mater ieſu ibi. Sed foꝛte inquiũt:ma⸗ ter ſic noĩatur:qꝛ filiũ illũ in ſuo vtero ex mi raculo genitũ educauit et aluit ita ꝙ ex pieta tis officio nõ conditione aut ꝓpꝛietate nature ſic nuncupet᷑. Ad qð rñdemus ſᷣm Auguſti. in li. de eccle. vog. vbi ait. Natus eſt ſjm veri meruit ↄci x tatẽ nature ex deo dei filiꝰ. Natus eſt ſᷣm ve hoie nõ pni cõpꝛehendi. ritatẽ nature ex hoĩe:hoiĩs filius:vt nõ ado⸗ ptione:nõ appellatõe:nõ nuncupatõe:ſed na⸗ tura in vtraq; natiuitate naſcẽdo filij nomen haberet. Fuit igit᷑ virgo ſanctiſſima vera ma ter xpi qd pbamus ex dictis ſancti tho.i.pte ſancto ſpinitu et ſancta virgine ſuꝑ legẽ cõcae ptionis. Exquo vt inqt tho. ij. ꝑte. q. xrxx. Exꝑte mr̃is natiuitas illa fuit naturalis ſed Vñn beata virgo eſt vera 2 naturalis mr̃ xpᷣi. Quis g explicare queat quãto affectu filiũ il lum geſtauit invtero peperit in pᷣſepio ſi uoq3 lacte pauitvbere de celo pleno. Quis enara re ſufficiat quãto gaudio eius infantilia me⸗ bꝛa cõtrectabat dũ inuoluebat pannis ⁊ ſtti cta cingebat faſcia Quis inſuper excogitare valeat q́; gratiſſima fuit amborũ cõuerſatio amoꝛis dulcedine plena. Cõueniebãt pacifi ce. Colloquebant᷑ benigne Et virgo oꝛe mel liflua fili mi ſepiꝰ ingem inabat:rudiebat re⸗ ſpondentẽ illũ cũ oĩ reuerentia genitrix mea colendiſſim. M beata virgo dei genitrix eſt dicẽda que meruit ↄciꝑe xpᷣm cuius inſuꝑ pꝛogatiue ab pitulũ.iej. l⸗ pꝛiuilegiũ maternitat virginis Millibate ð: dignitatis. Alie nãq; matres ri hoĩs:hec hoĩs ⁊ dei mr̃ fuit Sed ꝓ hiun ius ꝑtis expeditione iocunda tria adhuc du bia declarenus. q.xxvij.Et.iij.ꝑte.q.xxxij. Nam ad rationẽę Pꝛimũ vtrũ beata v irgo ſit dei genitrix ap⸗ nis cõcurrunt pᷣcipue tria. ꝛimũ eſt genera tio viuẽtiũ:vt viuũ generet viuũ.Et ꝓpteren qꝛ ignis generãs nõ eſt qͥdviuẽs nõ dicit᷑ pa ter qaut mater ignis generati. Scom eſt colla tio ſubſtãtie. Ham faber lignoꝝ nõ ðꝛ pater ſcamni aut cuiuſlibet alteriꝰ artificij qd ipſe fabꝛicat qꝛ nõ cõicat ſibi ſuã ſubſtantia. Ler ciũ eſt materie pᷣparate adminiſtratio ꝓpterea terra nõ ðꝛꝓpꝛie mr̃ hoĩs qꝛ eſt materia remo ta. Et quartũ addit᷑ qð eſt aſſimilanio in na⸗ tura ſpecifica. Ideo capillus ab hoĩe genera tus nõ ðꝛ filiꝰ hoĩs qꝛ nõ aſſimilat᷑ hoĩ ſpe⸗ cifice. Cũ ergo beata virgo viuẽs genuerit xpᷣm viuentẽ cõicauitq; ad foꝛmatõʒ coꝛꝑis eiꝰ materiã pᷣparatã ⁊ xpᷣs ab ea genitus fuit ei ſimilis in ſpecie qꝛ ꝑfectus hõ ex aĩa rõna⸗ li et hũana carne ſubſiſtens:ſequit᷑ ꝙ xpᷣs fu it eius filiꝰ et ſpᷣa illius vera mr. Si aũt ali⸗ quis obijceret ꝙ xpᷣs ex beata virgine mira⸗ culoſe natus eſt ſed miraculoſa generatio nõ ſufficit ad rõem maternitatis vel filiatõnis. NHõ eni dicimꝰ euã filiã fuiſſe ade ergo videk ꝙ xpᷣus nõ debeat dici filius beate virginis. Rũdere poſſumus ſᷣm Damaſce. in.iij.li.q; natiuitas tꝑalis qua xpᷣs natus eſt ꝓpter no⸗. ſtram ſalutẽ eſt quodammõ m nos qm̃ na⸗ tus eſt hõ ex muliere et tpecõceptionis debi⸗ to. Suꝑ nos aũt qm nõ exviri ſemine ſed ex Beallangdg. Secundũ vtrũ beata virgo meruit ↄcipere chꝛiſtum. — Terciũ vtrũ virginis pᷣrogatiue poſſint lbb Hoie cõpꝛehendi. — d pꝛimũ dubiũ rñũdemus q; bene ↄgrue ac veriſſime virginẽ gloꝛioſam appellamus genitricẽ dei. Inqͥt nãq; Johãnes Damaſ. Theothocon vere ſanctã mariã pᷣdicamus virginẽ. Et in capitulis Cirilli apꝛobatis in Epheſina ſinodo ðꝛ. Si qͥs nõ cõfitetir ſanctãvirginẽ genitricẽ dei anathema ſit. Et ſancta mater eccleſia in diuinis officijs illaz ſic crebꝛo noĩat. In officio miſſe inducit ver ſiculũ Sedulij. Salue ait ſancta parẽs eni⸗ xa puerpera regẽ qͥ celũ terrãq; regit in ſecu⸗ la ſeculoꝝ.virgo dei genitrix quẽ totus non capit oꝛbis in tua ſe clauſit viſcera factꝰ hõ. Et in offertoꝛio. Poſt partũ virgo inuiola- ta ꝑmanſiſti dei genitrix intercede ꝓ nobis. Et in veſpis.Aue maris ſtella dei mater al⸗ ma. Et in cõpletoꝛio. Sub tuũ pᷣſidiũ cõfu⸗ gimꝰ ſancta dei genitrix.Etĩ letanijs. DHan⸗ cta dei genitrix oꝛa ꝓ nobis. Quare aũt ſir cõueniens ⁊ ꝓpꝛia iſta locutio declarat᷑a Bo nauen.in.iij.dil.iiij. Et a Tho. in.iij.pte.q. xxxv. qꝛ omne nomẽ ſignificans in cõcreto naturã aliquã pᷣt ſuponere ꝓ qualibet ypo⸗ ſtaſi illius nature.Eũ autvnio incarnatonis ex ꝑte operatõis ſpũs ſancti fuit miraculon ſona. coneniens eſt ꝙ, vere poſſit dici deu eſſe cgSceptiͦ etnatu de virgine. Er hoc aut dicit aliqua mulier alicuius mater e eu cõcepit ? nit ad terminũ meret᷑ illud meri gunũi: qꝛ; pꝛemiũ illud excedit laboꝛẽ ſed meri to digni. Quia ex q̊ᷓ ſic placuit regi vel pꝛin cipi vt qui ad talẽ terminũ currendo ꝑ tinge ſit facta in vpoſtaſ i manifeſtum eſt q hoc no men deus pt ſuwponere ypoſtaſi habente bu⸗ manã naturã et diuinã. Et ideo quicqd cõ⸗ uenit diuine nature et humane pᷣt att fuerit humana natura aſſumptaa diuina p⸗ ui it li pſone. Cocipi aut et naſci pſone attribuit et ypoſtaſiſm naturã illa in qua cõcipit᷑ ⁊ na ſcitur. Lũ ergo in ipo pꝛincipio ↄceptionis etm⸗ rpeminentr 1 tutũ qꝗᷓ indudunt in verbis eius. Pꝛima fuit ne diſpolita ů religne mulieres que potne⸗ 2 rint eſſe in omni mundo. At vbi verba illa ſanctiſſima ptulit. Ecce ancilla dñi et ſuum cõſenſum verbo firmauit ilico meruit meri⸗ to digni ↄcipere xpᷣmet effici mater dei. Luc ſiquidẽ inuẽta eſt exceſſiſſe merita oĩm electo rũ et maxime ꝓpter peminentiã quattuoꝛ vir- eſſe obedientia dũ dixit. ecce. Exhibui nanq; ſe genuit. Quare et btã virgo vere dicit᷑ mater dei ꝙ ſi pentis diuinitatẽ et hũanitatẽ eſt mater ſᷣm bumanitatẽ ꝓpter cõicationem ideomatum. Secundũ dubiũ erat vtrũ beatavirgo me muit cõcipere xpᷣm. Ad qð Bonauen. in. ij. di.iiij. ait. ꝙ meritũ diſtinguitur tripliciter. E ſt enĩ meritũ cõdigni. meritũ cõgrui.⁊ me ritum digni. In merito cõdigni attenditur qualitas: vtputa dum qs per die vei menſez ernit alicui p cõnenienti mercedelaboꝛe de⸗ bito finito meret᷑ mercedẽ illam de cõdigno. Quanti eni laboꝛauit et quãto tꝑe tantũ ſi⸗ bi debet. In merito cõgrui attendit᷑ diſpoſi⸗ tio ad aliquã mercedẽ cõt equendam in futu ro. puta ſi rex vel pꝛinceps aliqs ꝓ ſua ma⸗ mari feciſſet ꝙ ſis vno cur gnificentia ꝓcla „ lu p determinatũ ſpaciũ pcederet relis cur rentes lucraret᷑ libꝛã vnã auri:tũc multi hoc audientes ad currendũ ſe pꝛeparent. Inter quos eſſet vnus agilis valde et ad currendũ plus ceteris expeditus licet nondũ eſſent in curſu:vel poſt q; currere ceperint anteq;ᷓ pue nirent ad terminũ diceret᷑ de iſto vno ꝙ me⸗ retur pꝛemiũ merito cogrui. At poſtq; pue⸗ to non cõdi ret aurũ ſibi daret᷑. Ille qui ſic currendo pꝛi⸗ us ceteris applicuit ad locũ pꝛefiruʒ factus eſt dign' mio erx liberalitate pᷣparato. Sic in ꝓpoſito beata virgo nõ meruit cõciꝑe xpᷣm merito cõdigni qm̃ incarnatõis beneficium itũ ad ſuam ſubſtantiã vel eſſentiã eſt ſupꝛa merita oĩm hominũ et angeloꝝ et ipius vir⸗ ginis benedicte. Sed qꝛ ex benignitate ſua Diffiniuit deus vt carnẽ ſnmeret ꝓ ſalute bu mani geniris. et de muliere vna naſcen et de⸗ et homo. Beata virgo a pꝛincipio ficationis et toto tpe intermedio vſq; ad in⸗ carnationẽ merebat᷑ eſſe mater dei merito cõ grui. qꝛ ꝓpter excellentiã ſanctitatis ſue ⁊ hHz⸗ „ fectionẽ virtutũ ad hoc erat mag idonea ſi⸗ t mater diuinitatis. ſed qꝛ perſone ha poſſe obtulit voluntarie deo.¶erciu dur⸗ 8O progatiue poſſint bium erat vtrumvirgini ncipio ſue ſancti adeo ꝓmptiſſimã ad obediendũ deo q;tum fieri pᷣt a pura creatura. Intenſiſſima fuit il⸗ lius volũtas ad talẽ obedientiã q;tũ intendi — potuit:neq; tantuũ intenſa fuit volũtas abꝛae vuũ voluit fil iũ immolare:aut quoꝛumcũq;:ꝗq p dei obedientia dura ⁊ aſperrima queq; vſa ci nõ recuſarũt. Secũda virtus fuit humili⸗ tas quã expꝛeſſit dũ ſubdidit. Ancilla dñi: tunc vtiq; tm̃ reſpectu dei deſcendit in nihi⸗ lum et deſpectũ ſui ꝙ nulla vnq; alia creatu⸗ ra iia viluerit ſibi ipi ꝓ deo ſ icut ipa. Et licet magna fuit humilitas abꝛae cũ dixit Heneß xviij. ca. Loquar ad dnm meũ cum ſim pul⸗ nis et cinis. Et Job cum dicit. xvij. c. Putre dini dixi pr̃ meus es mater meg et ſoꝛoꝛ mea vermibus. Et Johãnis baptiſte dũ ſe voce appellauit:nihilominus humilitas virginis ſupauit humilitate iſtoꝝ ? quoꝛumcũq; alio rum. p xit humilitatẽ ancille ſue: ecce eni ex hoc bea⸗ tam me dicẽt oẽs generatoes. —— intellectũ in obſequiũ dei:crediditq; ſimpli⸗ citer et puriſſime quecũq; ſibi fuerãt ꝑ ange⸗ lum intimata. Hinc eliʒabetb omendando illã dixit. Beata qᷓ credidiſti qm̃ perficientur * in te qᷓ dicta ſunt tibia dño. Quarta virtus fuit charitas ꝗᷓ expꝛeſſa eſt dum ptulit:ſcoᷣm verbũ tuum. Omne coꝛ ſuũ:omne eſſe omne . erciũ du⸗ ab homine cõpꝛehendi. Ad qðo reſ pondemꝰ? q ſicut perfectiones diu ine omni intellectui ſunt incõpꝛehenſibiles: ſi ꝑfectiones gratia rum quas virgo ſuſcepit in ↄceptõe filij dei ſolo diuino intellectui et xpᷣi fuerũt ↄpꝛeben ſibiles. vñ credit᷑ ꝙ ad illã abyſſum impſeru nn . ercia virtus fuit eius fides quã explicauit du pſecuta eſt Fiat mihi. Lunc ſiquidẽ captiuauiſ omnẽ terea in ſuo cantico dixit. Quia reſpe tabilẽ oĩm chariſmatũ ſpũs ſancti qᷓ in beo⸗ tam virginẽ deſcenderunt in hoꝛa cõceptio⸗ s vel angeli nis filij dei: intellectus humanus v cus nunq; potuerũt attingere. Dulto nach plura operatus eſt deus in vin gine et quidẽ grandia q; ea que ſcripta ſu nt aut ex ogita⸗ ta. Iccirco Hieronimꝰ in ſermone ad paul et euſtochiũ. dũ de virginis peminentia eſeex cenmai⸗ ditufus eginel eſoteſiu Gatoꝛ inu aungiaſu nen digt tear quula eſtalan ccllentin pbenisu gunscen ſserhibi fobilct arg glloernl rciti⸗ Nochet vin Gageat NWpncen Morbesd Coꝛiciz glatorde ca Egot Gultuuin Awnmn. Diſitad, ſennonni⸗ ſabſme Nlginii tinpeion mniniet liannss Denno nndas d ſopurice bor ninmt mococfin pginquit, leTllisft ſtdlcipin Remdäil forabüir⸗ s e ſetici tuit. De eytin nitatis ſancto Misga RZ Ammie neluin Fünui Renanininen naigune. dacn tun 1. Soduing äina rumm eſnrin umöti vſanßet⸗ draidid⸗ ndcriek 4 I. 8 dicturus ita locutus eſt. Timeo ſatis et val⸗ de ꝑtimeſco dũ veſtris cupio parere ꝓfectib ne foꝛte ſicut impꝛobus ita et indignus lau⸗ datoꝛ inueniar ꝓfecto cũ nec ſanctitas nec fa cundia ſu ppetãt vt beatã et gloꝛioſam virgi⸗ nem digne laudare queam. OQm̃ vt verũ fa⸗ tear quicqͥd humanis dici pᷣt verbis minus eſt a laude dei qꝛ diuinis et angelicis eſt ex⸗ cellentius p̃dicata et laudata pᷣconijs. A ꝓp⸗ phetis quidẽ pꝛenunciata. A patriarchis fi guris et enigmatibo pᷣſignata. Ab euan geli⸗ ſtis exhibita et monſtrata. Ab angelo vene⸗ rabilit᷑ atq; officioſiſſime ſalutata. CPꝛeterea qualis et quãta eſſet ab eodẽ diuinitꝰ declara tur cũ ait.Aue gratia plena ⁊c̃.Taliba nanq; decebat virginẽ oppignerari muneribus vt eſſet gratia plena: qᷓ dedit celis gloꝛiã: terris deũ:pacem gentib:finẽ vicijs:vite oꝛdinẽ:et moꝛibus diſciplinã. hec ille. Pꝛopter q̃ oĩa coꝛã eliʒabeth deũ ipᷣa magnificauit.que di⸗- gnatur de ſe nobis dicere illud Ecci.xxiiij. ca. Ego mater pulcre dilectõis timoꝛis ⁊ ma ghitudinis et ſancte ſpei. In me oĩs grᷣa vie et veritaſ. In me omnis ſpes vite ⁊ virtutis. Trãſite ad me oẽs qui cõcupiſcitis me⁊ a ge nerationibo meis adimplemini Spirit? eni mens ſuꝑ mel dulcis et hereditas mea ſuper mel et fauũ.Ad eã ergo crebꝛo cõfugiamus vt ſua ꝓtectione liberemur ab oĩibus malis imminẽtib ⁊ benefaciedo mereamur filij eiꝰ gratiã et tandẽ gloꝛiã ſempiternã. Amen. ¶ Sermo vigeſimuſoctauus de tribus vir⸗ tutibus cõtemp landis virginis gloꝛioſe in te.Lalis fuit maria vt eius vnius vita oim ſit diſciplina. Pꝛopterea quecũq; geſta ſunt p eam dũ illũ paruulũ pũtauit in templo ra- tionabiliter facta fuiſſe indubitãter tenendũ eſt. Qð vt et nos deuotius cõtemplari poſſe mus.Sancta mr̃ eccleſia purificatõis eius feſtũ cũ benedictõne candelarũ agendũ ſta⸗ nitatis inſtitutoꝛ. Sergius papa qͥ a ſpiritu ſuncto edoctus voluit vt xpᷣiani ſingulis an nis ad honoꝛẽ genitricis dei hac die totum et in euã gelio pꝛeſentis ſolennitatis. Ople⸗ doꝛ virtutum gloꝛioſe virginis marie miro modo effunditur in celo ⁊ in terra. NHam de ipᷣa inquit Ambꝛoſius in libꝛo de virginita mundũ cũ accenſis et benedictis cereis illus ſtrarent. Inductus vero ad id fuit qm̃ Ro⸗ mani tẽpoꝛe gentilitatis et ſuꝑſticioſi cultus idoloꝝ in Rkalendis februarij ad honoꝛeʒ fe⸗ brue matris martis qui deus erat belloꝛũ ðr bem de qninto in quintũ annũ cũ cereis ⁊ ſfa cibus tota nocte luſtrabãt vt filius eius illi victoꝛiã de inimicis concederet cuius matré tam ſolẽniter honoꝛarẽt. Similiter in febu ario ſacrificabãt febꝛuo.i.Plutoni et ceteris dijs infernalibus pꝛo animabus anteceſſoꝝ ſuoꝝ.ideo ei ſolennes hoſtias offerebãt ⁊ to ta nocte laudibo inſiſtentes cũ cereis et aceen ſis facibus vi gilabãt.Et qm̃ difficile eſt cõ⸗ ſueta relinquere xp̃ᷣiani de gentilitate cõuerſi agdhuc pᷣdictas cerimonias obſeruabãt q̃ de re Pontifex maximus vt extingueret paga⸗ noꝛũ erroꝛẽ indixit vt benedicta luminaria ad honoꝛẽ regine celoꝝ ab oibus fidelibſus poꝛtarent᷑. Ipa nãq; nõ martis ſed ieſu xpᷣi fi lij dei dulciſſima mater a nobis colenda eſt cuiꝰ meritis ⁊ interceſſione innumera:vt ſic dicã: eã innocantibo bñficia donant᷑. Ad cu⸗ ius laudeſ explicandas hodierna die incum bere debemꝰ qᷓ vagientẽ filiã ad templũ ꝑdu xit ibiq; oĩa gfecit q moiſes in lege lubebat. In qbus ꝑ ipᷣam laudabiliſſime geſtis tribli ci eius virtutẽ pꝛe ceteris eligimus contem⸗ plandaoam.“ Pꝛima ðꝛ virginitatis. cia bereeeiggeͤiesz.. ificatois ei He ppetun virginitate ſancte marie q fuit feſto g gletii ʒʒʒWAA phelis pᷣnunciata ab ipᷣa vot .R purgatõis marie ᷣm legem moiſi. 1 BGcribunt᷑ hec verba QLuce. ij. ca. ſꝑ inniolabiliter obſeruata. ¶ ¶apitulũ.i. Secunda bumilitalis. Rima virt excellẽtiſſima illiꝰ feliciſſti⸗ me matris quãa Cõtemplari debemus ðꝛ virginitatis. Hec deſignat᷑ in verbis moiſi. HNa Leuit.xij.c. Ex oꝛd inatõne dei moiſes dixit. Mulier ſi ſuſcepto ſemine peꝑit imma da erit. Iſta cõditio ſi appoſita dat intellige⸗ re:qꝙ qñqʒ mulier eſſet paritura maſculũ non ſuſcepto ſemine.Exquo doctoꝛes dicũt ꝙ ſi gnanter moiſes fuit ita locutus ad excipien dã matrẽ dei ab immũdicia. Et vt Bernar. ait. qꝛ timuit in matrẽ dũi blaſphemiã irro⸗ gare. Ded vt vir ginitatẽ illã ardentiꝰ vene⸗ remur: in hac pte tria dubia ſant aperiẽda. ſꝛimũ vtrũ virginitas marie fuit ante pꝛe-⸗ tuit. Deferunt᷑ vero accenſe cãdele iũle bñũdi EMim mna a et aute Ppee⸗ cte:vt innuatur q; virgo ſacratiſſima tota ſit ſplendida et luminoſa. Fuit aũt pñtis ſolen⸗ —- . nunciaaas. maaaaat.— Zerciũ vta vᷣginitas marie fuit ſo obẽuata ¶ Ad pꝛimũ dubiũ rũdemꝰꝙ placuit altiſii mo deo ꝑ multa añ retroacta ſeculavginitatẽ 1 i marie a ſuis ꝓpbetis ⁊ alijs qb rẽ tã grandẽ?) ꝙ Ezechias erat.xxv.annoꝝ qñ cepit rena itod notã effecit mirabiliter pꝛeconiʒ ari. O mitto repoſt Achas patrẽ ſuũ immediate.vt habe iraſan ſibillarũ oꝛacula. Zꝗceo multoꝝ priarchaꝝ tur.iiij. Re.xviij. c. Achas regnauittm̃.xvi. aöa teſtimonia. m̃ referã qͥd in hiſtoꝛis hiſpa annis. vt habet᷑.iiij. re.xvi.c.Ergoĩ pncipio runkſe nie:qͥd in E ʒechieli: qͥd in Eſaia fideliſſime regni Achas añq; diceret ꝓphetia Eʒechias m ſcribit᷑ In oꝛiginali libꝛo hiſtoꝛie hiſpanice erat nat?⁊ erat nouẽ annoꝝ.Et ꝓpt hoc dicit ean ca. xl. de nõnuillis incidẽtibo tꝑe Fernandi re Rabi ſalomon ꝙ hec ꝓphetia eſt intelligeda 4 ſbile gis:ita babet. Cü apud tolerũ quidã iude? defilio Eſaie acceperat vxoꝛẽ iuuenculär all gfęa ampliãdi vineã ſuã rupẽ cõminuiſſet in iam cõceperat de eo.Et qꝛ de puero exiſtente depe 1 medio ſaxi cõcauitas reꝑta eſt: vbi liber erat in matris vtero neſcit᷑ ſi ſit maſculus vel fe⸗ ſolia lignea hñs deſcriptus triba linguis:Pe mina:ideo Eſaias dabat achas ſignũ libera nba bꝛeis: grecis: ⁊ latinis:ſcriptura qſi vnꝰ pſal tionis a duobo regibo illũ inuadere volenti⸗ nne terij videbat᷑. Hic liber de triplici mũdo diſ bus. ſicut ptzʒ.iiij. Re.xvi.ca.ꝙ vxoꝛ ſua gra non ſpſel ſerebat: ab Adã vſq; ad antixpᷣm Pꝛincipiiũ uida pareret filiũ maſculũ. Sʒ vt refert hi· nch ⸗ vero tercij libꝛi incipiebat a xpo ſi ic exoꝛdies colaꝰ de lira.iſta expoſitio ſtare nõ pᷣt:qꝛ ca.ſe narch, In tercio mũdo filiꝰ dei naſcet᷑ in mundo ex quenti ðꝛ de puero illo. Et erit extenſio alax Aoan⸗ virgie maria:patiet᷑ ; p ſalute hoĩm. Qð cũ eius implens latitudinẽ terre tue o emanuel. n ninn iudeus ↄſpiceret ſtatim cũ familia ſua ſaro Et loquit᷑ de terra regni iudee cuiꝰnũq; fuitt nudching fonte renatꝰ eſt. In fine vero libꝛi erat tee dñs Eſaias.Et ꝓpterea ad litterã intelligt ntagi ſernandi regis inueniri debebat. Ad ꝓp gec de xpᷣo qui dnatur iudee ⁊ oibus q̃ ſunt ince Ponn Eʒzechielẽ iã veniamꝰ cui virginitas marie Jo et in terra.Ad pꝛimũ vero obiectum dicect nen reuelata eſt. vñ ait.c. xliiij. Cõuerti me adviã Nico. de lira ꝙ halma ĩ hebꝛeo ſignificatab· unn vr protte ſanctuarij exterioꝛis q̃ reſpiciebat ad ſconditã ita ꝙ nõ dubitat᷑ de integritate illix. inſtium. oꝛientẽ ⁊ erat clauſa.Et dixit dñs ad me:poꝛ Et ſcribit᷑ per h.et nõ inueniunt᷑ niſi tres ia doplerck ta hec clauſa erit et nõ aꝑiet᷑:et vir nõ tranſiet deſcripte.ꝛima eſt rebecca de qua Ieneſis mu lpn⸗ p eã:qm̃ dñs deus iſrael ingreſſurꝰ eſt per eĩ. xxiiij.ca.ðꝛ. Puella decoꝛa nimis. Sequit᷑. liur. Oc Abi Augꝰ. in ſermone ait. Hirabilis phe puella que egrediet᷑iĩ hebꝛeo ponit᷑: halma qᷓ H ſicutlier/ te viſio ſed mirabilioꝛ ẽ ꝓphetie adimpletio. egrediet᷑. Secũda fuit maria ſoꝛoꝛ moiſi. de ninpnic, NQNuuig eſt poꝛta ĩ domo dũi clauſa niſi ma qua ðꝛ Exo.ij.ca. Juit puella:in peoꝛeo p uunſeß ria ſempꝑ erit intacta? Et qd eſt:hõ nõ tranſi: mitur halma. Juit halma. Et iſte due fuerüt Umniciin bit ꝑ eã niſi ꝙ ioſeph nõ cognouit eã: Etqd virgines puriſſime qñ fuerũt ſic noĩate Cer ekpog eſt ſolꝰoñs intrat ⁊ egrediec ꝑ eã niſi qꝛ ſpũs cia ergo fuit virgo maria ĩ hac ꝓphetia.Qua Mmühnen ſanctꝰ impꝛegnauit eã. Et qͥd eſt clauſa erit rehalma virginem ſignificat. Ad illudyverro Aigoda in eternũ:niſi qꝛ maria fuit virgo an partũ ?⁊ qð adducebat᷑ de noĩe emanuel. Rñdent o Auuntr vir go poſt partũ. Dicat ̊ maria. Poꝛta facra ctoꝛes vt etiã tactũ eſt in ſermone de circmn uini ſum celi ianua fctã ſum filio dei:illi facta ſuy cilſione.qꝙ duplex eſt nomẽ.ſ.nature vt hõ. et RNS ianua clauſa:qui poſt ſuaʒ reſurrectionẽ in⸗ impoſitionis vt petrus et antonius. Ema⸗ ſuſtin greſſus eſt ꝑ oſtia clauſa:ꝑ q̃ egreſſus eſt ad nuel itaq; eſt nomẽ nature. Jeſus vero nomẽ Mläce ſuos crucifixoꝛes. Ad diſcipulos autẽ ſuos impoſitõis. ¶ Secundũ dubiũ aperienduꝗu: (yſc clauſo oſtio cenaculi ingreſſus eſt clauſtra:qͥ/trũ virginitas marie fuit voto cõfirmata. Fylci natus de ventre meo:me matrẽ dimiſit inta-⸗ 3Ad qðoð rñdet Ricar.in.iiij.di.xxx. Ettꝛho. oyh. ctam. Adimpleuit ventrẽ meũ diuinitate: etiij.ꝑte.q.xxviij.ꝙ cum perfectõis opera ma⸗ indiet vterũ meum nõ euacuauit caſtitate.hec ille. gis ſint laudabilia ſi ex voto fiãt q; ſinevo⸗ ni ſ Eſaias vero ſatis aꝑte ca.vij.virginitatem to. virginitaſ aũt in mĩ̃e dei pcipue debet poll uum marie pᷣnunciauit.Ecce int virgo cõcipiet lere.ideo cõueniens fuit vt virginitas eiuis Prinni⸗ et pariet filiũ et vocabit᷑ nomẽ ed emanuel. eſſet exvoto deo cõſecrata. Veruntũ qꝛt e le e Sed iudei g̊ nos arguunt. Pꝛimo qꝛ in he gis opoꝛtebat generatõni inſiſtere ta muliez⸗ mnft pꝛeo nõ ðꝛ virgo ſed halma:⁊ ſigniſicat puel res q; viros:qꝛ ſᷣm carnis oꝛiginis cultꝰ dei Din lanm abſconditã ſiue ſit virgo ſiue coꝛrupta. au gebat᷑ anqᷓ; ex illo pplo xpᷣs naſcerek. Ma aoi Scðdðo qꝛ ðꝛ ꝙ nomẽ eius vocabit᷑ emanuel. ter dei non credit᷑ anteq; deſponſaret᷑ ioſepyp cͤtitl Filius aũt virginis vocatus eſt ieſus xᷣus abſolute vir ginitatẽ vouiſſe:licet eã in deſie⸗ ptini⸗ Et ideo aiũt iudei ꝙ hec ꝓphetia nõ intelligi derio habuiſſet. Suꝑ hoc tñ voluntatẽ ſuã lf tur de xpᷣo et virgine matre: ſed de Eʒechia diuino cõmiſit arbitrio. Poſtmodũ veroac⸗ ön d filio regis achas:qui poſt dictũ ꝓphete nat cepto ſponſo ſᷣm ꝙꝙ moꝛes illius tpis etige⸗ umn. elſt. Sed hoc impugnat Rabi ſalomõ ꝑ hoc bant ſimul cũ eo votũ virginitatis emiſit.o binn — Aluit vᷣo deſponſari ex familiari inſtinctu ſpt ſeph marie cuſtos fuit potiꝰ q;ᷓ maritus. Di⸗ ckn nitus ſancti: confidens de diuino auxilio ꝙ cendũ ꝙ Hiero. accipit maritũ ab actu ma⸗ e nunq; ad copulãcarnalẽ ꝑueniſſent. Cõ fir⸗ trimonij cõſummati. Silr intelligẽda ſunt n enndin mant iſta ꝑ magiſtrũ ſniaꝝ in.iiij.diſ. xxx. et verba Hieronimi in mattheũ. vbi ait. Eum dr S etiã ꝑ illud qð ſeribit᷑ xxvij.qiij.c.ſufficiat. uptig uiu §. beata maria. Landul. tñ dicit ĩ ſuo.iiij.q; poſſibile fuit virginẽ expꝛeſſe vouiſſe anteq; deſponſaret᷑:et nihilominus cum vero voto virginitatis potuit cõtrahere. Nã matrimo virũ audieris ſuſpitio tibi nõ ſubeat nuptia rum:ſed recoꝛdare cõſuetudinis ſcripturaꝝ qua ſponſi viri et ſponſe vocant᷑ vxoꝛes.qð Hieronimꝰ vocat nuptias nuptialẽ cõcubi⸗ iu rginita i here. Ha mo tum. Oia pᷣdicta facile teneri pñt: et ꝙ virgo Nhuſfin niũ eſt cõſenſus in carnalẽ copulã altero cõ⸗ vel anteq;ᷓ cũ ioſepſeph pheret: vei poſte co⸗ nnun iugum petente. Si ergo cõſtaret ꝑ reuelatio traxit ex dei reuelatõne virginitatẽ vouiſſet. nem ipᷣi femine ꝙ nũqᷓ; vir ab ea debitũ pete⸗ agmi em ipi tem luc vir 36 ea d. Et ioſeph illuminat? a deo qͥ elegit eũ tan . Gnn ret cu vero voto virginitatis:poſſet ſtare ve-⸗ te virginis ſponſum et ſui filij alumnũ virgi Pmſüſt rum murimoniũ: qꝛ nuq carnaliſ copula ſe nitatẽ voto fuerit cõplexuscũ ꝑpendimus Smiamt queret᷑. Et ita fuit in ꝓpoſito:qꝛ virgini glo⸗ ip̃ius virginis benedicte moꝛes et actus di menroen neſe fu it reuelatũ ꝙ nunq ioſeph peteret ab uinitus regulatos. In quadã tamẽ hiſtoꝛia uder ar niz ca debitũ:et foꝛte etiã ipᷣi ioſeph:cũ dicatur a/ ſic habet ꝙ beata virgo cõpleto ablactatõis Vlimi nt multis ep ipe inſup ex inſtinctu ſpũs ſancti¶ Ariennio ad templũ dni a parentib fuit pdu⸗ ſn ir ginitat noucrat. as obſtante aut tali vo cta vbi remanſit cum alijs vi ginibo et puel⸗ H o inter maria et ioſeph:verũ fuit matrimoni lis in oĩ ſanctitate ſeruiẽs altiſſimo deo:viſi cntdiguun (um vtreleit mailten niaꝝ. Et. xxvij.q.ij. c tabaturq; ab angelis frequẽtius ⁊ ſpũalibus tnimgin⸗ titutii. H vt inqr Ricar et ſancrus tho. cöſolationibo replebqt. Auattodecimo vere imtioͤn· up lex eſt pfectio rei. pꝛima. ſ.et ſecũda. Oꝛi⸗ eratis ſue anno pontifer publice denuciauit Nu hi ma in ipa rei foꝛma cõſiſtit er qua ſpeciẽ ſoꝛ⸗ vt Fienes qᷓ erant in templo ⁊ etatis tẽpus lnins Cill titur. Ocdᷣa ↄ ſiſtit in operatõe rei ꝑ quã res impleſſent domũ reuerterentvt matrimonia n itj Aliqualiter ſuũ finẽ attingit. Foꝛma aũtn aρ Cötraberét: cuius mandato cũ cetere paruiſ⸗ mieuin imnt oſiſtieln duada indiuiſibili piunz? ſent ſola virgo maria hoc ſefacere non poſſe chntwn ctione alox h quaãvn cõiugũ indiuiſibiliter rũñdit:tum qꝛ paretes ſni eã dñi ſeruitio man nctini alteri fidẽ ſeruare tenet᷑. Finis auũt matrimo⸗ cipaſſent:tum qꝛ virginitatẽ ſuã dño ipᷣa vo milcninn nij eſt ꝓles generada ⁊ educanda. Ad quoꝝ unſſet. Zunc antiatus pontifer ꝓ nouitate ſargee⸗ pꝛimũ puenit ꝑ ↄcubitũ cõiugalẽ. Ad ſcm reiimminente feſtiuitate iudeoꝝ ſenioꝛibus ibupen P alia oꝑa uiri et vxoꝛis q ſiblinuicẽ obſe⸗ Ccõuocatis: oim vna hec fuit ſententia vt dñi fen d quuntur ad ꝓlem nutrieddã. Sic ergo qdtũ coõſilium quereret᷑. Cum aũt oꝛõni inſiſteret n N penna olno v. et pontifex ad cõſulendũ dñm acceſſiſſet: mox nn mũ vir ginis matris dei ⁊ ioſeph qꝛ vterq; cõ de loco oꝛatoꝛij cunctis aduenientibus vox nilum ſenſit in copulã ↄiugalẽ nõ aũt expꝛeſſe in o inſonuit:vt quicũq; de domo dauid nuptijſ nmnis D pulã car nalẽ:niſi ſub cõditione ſi deo place: abiles cõiugati non eſſent:ſinguli virgas ad ien ret. vñ et angelus vocat maniã cõiugẽ diccs. altare delerrent:et cuiuſcũq; virgula germi⸗ Wihant HNoli timere accipe mariã cõiugem tuã. Qð naret et in cacumine eius ſpũs ſanctus in co wncnn expones Aug'.in li. de nuptijs: cõcupiſcen lumbe ſpecie conſederet: ipe pculdubio eſſet nim bin tia dicit. Cõiunx vocat᷑ ex pꝛima deſponſa⸗ cui virgo deſponſari deberet. Erat inter ce⸗ bs olin tionis fidequã ↄcubitu nec cognouerat nee teros ioͤſeph de domo dauid cui cũ incõgru oofüͦz inn fuerat cogniturꝰ.Quantũ vero ad ſecundã um videretur ſi vir iam ꝓuecte etatis tã tene S ꝑpfectionẽ ꝗᷓ eſt ꝑ actũ matrimonij ſi hocrefe⸗ ram yirginẽ duceret in vxoꝛem. Ceteris vir nigninn ratur ad carnalẽ ↄcubitũ ꝑ quẽ ꝓles genera gas ſuis afferentib: ſolus ipᷣe virgã nõ atiu⸗ Genni tur nõ fuit iſtud matrimoniũ conſummatũ. iſit vñ cũ nihil diuine voci cõſonuz appareret Fürtiot Habuit tũ illud matrimoniũ etiã ſcam ꝑfe pontifer iterato dñm coſulendũ putauit:qui ns cnonẽ q;tũ ad plis educationẽ Uñ Augꝰ.di trñdit ꝙ ſolus ille virgã ſuã nõ attulit cui vix rd, cit in li. de nuptijs et ↄcupiſcẽtia. O mne nu go deſponſari debebat Inductꝰ itaq; ioſeph uimi⸗ ptiarũ bonũ impletũ eſt in illis paretib xpi yt virgã ſuã ferret: cum hoc feciſſet ilico ger Muin, ples fides: ſacramentũ. plem cognoſcimus minauitet in eiug cacumine columba coſe⸗ üimtan im Aum ieſum. Fidem aꝛ nullum adulteri dit:quare ſibi deſponſata fuitvirgo:qui iam ceret iſta:qꝛ Hiero.ↄtra heluidiũ ait. Jo⸗ . Die ad pꝛimã ꝑfectionẽ oĩno verũ fuit matrimo⸗ mum parentũ in naʒarceth feiſerſe eſt. Abi in diebus illis angelus gabꝛiel ei oꝛanti a⸗ non m naturã quaſi ab eadẽ matre nat ſed hn paruit:et de ea naſciturũ dei filiũ nũciauit: ſm cognationẽ quaſi conſanguinei eius exi Vnnit bec in legẽda natinitat virginis.¶ Cerciũ ſtentes. Deteſtandus itaq; eſt erroꝛ ꝑnitioo⸗ cob ubiũ fuit vtrü vᷣginitas marie fuit ſo obſer ſiſſimus heluidij vt inqͥt tho.iij.ꝑte.q/xxviij (umg 4 3 uata. Ad qð nequã beluidius bereticꝰ oꝛe ſa Pꝛimo ſicut qꝛ dero gat xpi ꝑfectioni quiſ. ino ni gilego et blaphemo auſus eſt dicere: ꝙ poſt Sm diuinã naturã vmgenitus eſt pris tans· umvß partũ nõ manſit virgo:licet fueritvirgo ante ꝑfectus ꝑ oĩa fili eius:ita etiã decuit vt eſſet ſobil partũ et in ꝑtu. Sumpſit aũt occaſionẽ erro vnigenitus matris tãq; ꝑfectiſſimũ germen ligenüp ris qꝛ male intellexit ſcripturas.Hã in.i.c. cius. Scdo hicerroꝛ iniuriã facit ſpũi ſan⸗ licl ei Matthei ſcribit de ioſeph. Nõ ↄgnoſcebat cto cuiꝰ ſacrariũ fuit vterus virginalis in ſopoſen cæã donec peperit filiũ ſuũ pꝛimogenitũ. Ar⸗ carnẽ xpᷣi fſoꝛmauit. VUñ nõ decebat vt de ce⸗ ſcpledich⸗ guit heluidius et dicit hoc aduerbiũ donec tero violaret᷑ ꝑ cõmixtionẽ virile.Tercio de bingreſe cõſueuit determinatũ tempus ſignificare ᷓ rogat dignitati ⁊ ſanctitati matris dei q in⸗ mungaon coõpleto fiat id qð vſq; ad illud tꝑs nõ fiebat: gratiſſima videret᷑ ſi tanto filio cõtenta nõ ei mnini O verbũt aũt cognoſcendi ibi ad coitũ refertur ſet:⁊ ſi virginitatẽ q̃ in ea mir aculoſe cõſerua nquomd Sicut et Hene.iiij.ca.ðꝛ.q Adã cognouit ta fuerat ſponte ꝑdere vellet ꝑ carnis cõcubi lungecoe⸗ vxoꝛẽ ſuã:ergo poſt partũ beata virgo fuit a tum. Quarto inſuꝑ ipᷣi ioſeph eſſet ad maxri mdieten ioſeph cognita. Inſuꝑ et Jeſus nolatur pꝛi mam pſumptionẽ imputandũ:ſi eã qui rene Gflnchn mogenitus:ergo habuit fratres ſubſequẽtes lantie angelo de ſpũ ſancto deũ cõcepiſſe co⸗ Cbenkdicbe Et hoc cõfirmat᷑.qꝛ Jo.ij.ca.ðꝛ. Heſcendit gnoucrat: polluere tentaret. Quare virginẽ nocſyn in capharnaũ ipe.i.xpᷣs et mater ei frẽs eius. ante partũ: virginẽ in partu: virginẽ et poſt Unhtnit 9 Pꝛo ↄfuſione heluidij et veritatis defſenſio Partũ genitricẽ dei veriſſime pᷣdicamus. Si “ ggfflüoen ne notandũ ꝓ illo verbo cognoſcebat:q qui vęro vlterius aliqs qᷓreret: Cur voluit xᷣqus nictons dam dixerũt hoc nõ eſſe intelligendũ de co⸗/de virgine naſci. Rñdere poſſumꝰ ex dictis Cnhun gnitione carnis: ſed de cognitoc noticie. Dit pfati doctoꝛis ſancti tho.vbi..ꝙ hoc ſactũ r cit enĩ Criſoſto.ꝙ nõ cognouit eã ioſeph an eſttriplici de cann. mniutinn teq; pareret cuiꝰ fuerit dignitatis:ſed poſt )Pꝛimoꝓpter dignitate patris. nefliotn peperit tũc cognouit eã:qꝛ ipᷣius plem ſpeccia Scðo ꝓpter puritatẽ fili. ſtobnogius lioꝛ et dignioꝛ facta fuerit q́; totus mundus Tercio ꝓpter incarnatois fin. ſonngicgo ꝗqꝛ quẽ totus mundꝰ caꝑe nõ poterat in angu Pꝛimoꝓpter atris dignitatẽ cõſeruandã. M ſenmai bälira ſto vtero ſuo ſola ſuſcepit. Quidã aũt hãc co u eni xpᷣs ſit verus ⁊ naturalis dei ſili?:nõ Poomalege gnitionẽ referũt ad noticiã viſus. Sicut eni fuit cõueniens vt aliũ patrẽ baberetq; duauum gasileag moiſi cũ dño colloquẽtis gloꝛificata eſt faci ne dignitas tranlferret᷑ in aliuʒ. DScoo hoc Naſgäinpe es vt nõ poſſent ĩ eũ intẽdere filij iſrael. Sic fuit ↄueniens ꝓpter puritatẽ filij. Jbenand emobnori maria claritate virtutis altiſſimi obumbꝛata eſt verbũ dei:verbũ vo abſq; oĩ coꝛruptione ſicdenoren cognoſci nõ poterat a ioſeph donec pareret. coꝛdis cõcipit᷑ et ex coꝛde abſq; coꝛruptione canſamnec Poſt partũ vero a ioſeph agnita inuenit᷑ ſppe ꝓcedit. Vñ vt oſtenderet᷑ ꝙ illud coꝛpꝰ eſſet flionoo cie faciei nõ libidinis tactu. Hiero.aũt cõce⸗ ipius verbi dei:cõueniens fuit vt de incoꝛ wulierestn dit hoc eſſe intelligendũ de cognitiõe coitus rupto virginis vtero naſceretur. Tercio fuit ſeckineai ſed dicit ꝙ vſq; vel donec in ſcripturis qñũ; ʒcõueniens ꝓpter incarnatõnis finẽ. Ad hoc Cnagcnin ſignificat certũ tꝑs.ſᷣm illud ad Galathᷣ.ij. eni venit xpᷣus vt hoĩes renaſcerent᷑ in filios latciſat ca. Pꝛopter tranſgreſſoꝛes lex poſita eſt do⸗ dei nõ ex volũtate carnis neq; ex volũtate vi Docutn necvenit ſanctum cui ꝓmiſerat. Qñq; vero ri.i.nõ ex ↄſenſu mulieris ⁊ viri ſed ex deo. i. flanibio ſignificat infin itũ tꝑs ſᷣm illud. Donec po⸗ ex dei virtute nati ſunt. Vnñ Augꝰ.in li. de ſüigiin nam inimicos tuos:ponit᷑ ibi donec ꝓſemꝑ ſancta virginitate ait. O poꝛtebat caput nſn radn Et ſm hunc modũ loquẽdi euãgeliſta oſte⸗ inſigni miraculo ſm coꝛpus naſci de vir gis Galrzi dit ꝙ ioſeph nõ cognouit eã donec peꝑit.i. ne vt ſigniſficaret ſua mẽbꝛa de virgine eccle ſſicigten vſq; ad ꝑtũ ⁊ neq; etiã poſt partũ.De eo etiã ſia ſᷣm ſpiritũ naſcitura. ðDðB edſige ꝙ vpCᷣs qꝛ pꝛimogenitus vt ait Hiero.et poooo “ dehn nitur de verbo.ſigni.in.c. Joſeph. Nõ poſt ¶ Detribo legis cerimonijs quas beata vir-⸗ N quẽ aliꝰ ſed ante quẽ nullus. Et de eo quod go ſeruauit ex humilitate. ¶ Capitulü.. crarione beluidius referebat xpᷣm vicʒ habuiſſe fra⸗ cunda virtus pᷣſtantiſſima quã in vi bamrine tres Hieronimus ait. ꝙ quattuoꝛ modis in gine benedicta cõtemplari debemus oloon ſcriptura fare⸗ dicunt᷑.ſ. natura:gente:co⸗ ilitatis. Ob illã nãq; ſubiecit ſe hodier Miumſpe Enatione:et affectu.vñ fratres dñi dicti ſunt/na die tiplici cerimonie legis. nn M . „ * * „ „ „ H.2W . „ nia Pꝛima cerimonia fuit purgationis. omne pꝛimogenitũ in iſrael ꝓ eo q; ad libera Sdn Secunda peeſentations. nonem pli iſrael pcuſſerat pꝛimogenita egy hocei Tgcia oblationis. ppuliiab hoie vſq; ad pecus:pꝛimogenitis filio H Peimd cerimonia s purgatõis. Quadran rum iſracl reſeruatis. Et q; xps fuit pꝛimo⸗ insckn gelſimo nãq; die a natiuitate dñi venit ad te⸗ genitus marie vir ginis mr̃is:vtrũq; fuit fa⸗ i nin pflui vt ſ̃m ↄſuetudinẽ legis mundaret᷑ cũ ctum circa eũ. Pꝛimo q;tũ id qð erat ſpeciale fmniiin iIñ ſub illa lege nõ teneret᷑. Ad qð plene intel- et ꝑtinet ad pꝛimogenitos.Ob qð dicit ¶u nüteie. ligendũ ponderãda ſunt ea qͥ ſrribunt᷑ Leui cas. Aulere ipᷣm in hieruſalẽ vt ĩ iſteret eü. i. 1i tici. xij. c. vbi ſic habet in ſnia:q mulier ſi ſu offerrẽt dño:qꝛ oẽ maſculinũ adaperiẽs vul . — ſcepto ſemine peꝑiſſet maſculũ immũda eſſet nam.i. pꝛimo naſcens ſᷣm Hico. de lira.Cu N ſeptẽ diebus: immunda.ſ.a cõſoꝛtio hoim et iuſmodi erãt pꝛimogeniti: ſanciũ dño voca⸗ W b ingreſſu templi. Sed cõpletis ſeptẽ diebꝰ bitur. Scðo factũ fuit circa xpᷣm id qð cõi⸗ ch munda quideẽ efficiebat᷑ quo ad cõſoꝛtiũ hoz⸗ ter ꝑtinet ad oẽs.Et hoc n otat᷑ cũ ðꝛ. Et vt oflocine minũ. Sʒ adhuc vſq; ad trigeſimũterciũ di darent hoſtiã ſᷣm ꝙ dictũ erat in lege dñi par n em quo ad ingreſſum templi immũda erat: turturũ aut dnos pullos columbarũ. Quia dern tandẽ cõpletis quadraginta diebo q̃drageſi-⸗ vero ðꝛ.Om̃e maſculinũ adaperiẽs vuluã: eſtr ma die templũ intrabat⁊ puerũ cũ muneripp ptzʒ ꝙ loquit᷑ de maſculo cõcepto et nato per däiiin dffercbat. l vero feminã peperiſſet dupli⸗ aperitionẽ clauſtri virginalis:qð nõ habuit ddan h cabant᷑ dics et quo ad cõſoꝛtiũ hoĩm et ̊ ad locũ in beata virgine:q̃ virgo ꝑmanſit in cõ⸗ aOumm ingreſſuʒ templi. Beatiſſima vero virgo nul ceptu et partu:cñ hanc legẽ ex humilitate vo Wrirgiie lam habuit immundiciã a qua purgaret᷑ ne luit obſeruare.¶ Cercia cerimonia cui ſe vir ncdmim q, filiũ ↄcepitvirili ſemine:quare nec legi pu go ſubiecit dicit᷑ oblationis. Nam obtulere Eur s rificationis obligabat᷑ voluit tñ pꝛedictã le⸗ ipᷣa et ioſeph pꝛo dño par turturũ aut duss 8ou Ne gem humiliter adimplere. Nã vt inqͥttho. pullos columbarũ. Hec erat oblatio paupe⸗ NMö,Kxꝑn iij.ꝑte.q.xxvij. Sicut plenitudo gr̃e a xᷣo rum:ſed agnus oblatio diuitũ. Neruntamẽ Der iinat᷑ in matrẽ:ita decuit vt mater humili/⸗ tres difficultates hic oꝛiunt᷑. Pꝛima an con “W tate filij ↄfoꝛmaret᷑. Et io ſiẽ xpᷣs licʒ legi nõ zueniens fuit aliquid offerre deo. Secunda eſſet obnoxius voluit nihilominꝰ circumci⸗ quare oblatio fiebat de aliquibo determina⸗ = ſionem aliaq; onera legis ſubire:ad demon⸗ te nõ de oĩbus.Terxciaq nare aialia offerebz e Giu ſtrandũ hũuilitatis ⁊ obediẽtie exemplũ et vt tur occiſa. Pꝛo pꝛima difficultate poſſet às risA/ aſpꝛobaret lege: et vt occaſionẽ ſcandali a iu arguere iſto modo. NHihil eſt offerengũ ali⸗ ridumti eis tolleret ꝓpter eaſdem rõnes voluit et ma cui quod ſuũ eſt et ipe non indiget. Sed dei iis trẽ ſuã implere legis obſeruãtias qb tñ nõ erant omnia que in ſacrificijs offerebanturrę 5 eerrat obnoxia. Ideo Bernardus ad virginẽ illis nõ indigebat:quia advſum hominis il miß) . ſic deuote loquit᷑. Vere btã virgo nõ habes la deputauerat:ergo non erãt deo offerenaa. in cauſam nec tibi opꝰ eſt purificatõe:ſed nũd Cõfirmant᷑ iſta:qꝛ Dauid in ps.Dñi eſt ter⸗ S filio tuo opus erat circũciſione? Eſto inter ra et plenitudo eius:oꝛbis terrarũ et vniuer yiual mulieres tanq; vna illarũ:nã et filius iuus ſi qui habitant in ea.Et iterũ. Sacrificiũ er NAN d ſic eſt ĩ medio pueroꝝ:hec Bernardꝰ.¶ De oblationem noluiſti. Et in alio ps. Inducit e, cunda cerimonia legis cui ſe ᷣgo ſancta ſub loquentẽ deũ. Nunqͥd manducabo carnes sini iecit ðꝛ pᷣſentationis.vt enĩ ſcribit Exo.xiij. tauroꝝ aut ſanguinẽ hircoꝝ potabo. In cõ Niantuf ca. Locutus eſt dñs ad moiſen dicẽs. San rrarium autẽ eſt illud qð ponit᷑ ¶euit᷑.i.ca. ga ctifica mihi oẽ pꝛimogenitũ qð aꝑit vuluss AVbi deuſ dixit oblata oĩa adolebit ſacerdos nſcdcn. in filijs iſrael. Ubi ſciendũ ꝙ de ꝓle nata du ſuꝑ altare in holocauſtũ ⁊ odoꝛẽ ſuauiſſimũ Auul plex pꝛeceptuʒ tradebat᷑ in lege. Lnũ quidẽ dño.Et ꝓpterea ſanctus Tho. pma ße.q.cij. gcpunn generale q;tũ ad oẽs:vt.ſ.cõpletis diebꝛ pu⸗ dicit.qꝙ deus voluit ſibi offerri ſacrificia tri nMainc rificationis matris offeret᷑ ſacrificiũ ꝓ filio plici ration. ” ee ſiue ꝓ filia.vt habet᷑ ¶euitici.xij.ca. Et hoc Pꝛimo ꝓpter mentis oꝛdination. quidẽ ſacrificiũ erat ad expiationẽ peccati nn Scdo ꝓpter idolatrie excuſation-. quo ꝓles erat cõcepta et nata:et etiã ad conſe Eerxcio ꝓpter figurationee. gunsbe crationẽ quandã ipᷣius:qꝛ tũc pꝛimo pᷣſenta Pꝛimo voluit deus offerni ſibi ſacrificia p⸗ FAE batur in templo.Et ideo aliqd offerebat᷑ in pter mentis oꝛdinationẽ. Ad hanc ꝑtinet vt iſinuau olocauſtũ:aliqd ꝓ peccato. Aliud apce⸗ oĩa qᷓ quis habʒ recognoſcat a deo.vt ðꝛ.xvi minans Reumn erlalede Runo genieis in oĩibus q.i.in.c.reuertimini.et oꝛdinet in deũ tanq; bicitis ᷓ in iumentis,. Sibi enĩ vñs deputauerat in vltimũ fine. Et hoc repꝛeſentabat in ob⸗ lationib et ſacrificijs. Hinc eſt ꝙ dauid vt ſcribit᷑.i.Paralip.c.xxix.dicebat.Tua ſunt dia et que de manu tua accepimus dedimus tibi. Scðᷣo voluit deuſ offerri ſibi ſacrifſicia ꝓpter idoloꝝ excuſationẽ vt ꝑ honoꝛẽ qͥ red- debat᷑ deo retraheret᷑ ꝓpła a cultu idoloꝛum Haã pcepta de ſacrificijs nõ fuerũt data po⸗ pulo iudeoꝝ niſi poſtq; declinauitad idola⸗ triam adoꝛando Utulit conſlatilt. Dercia roö fuit ꝓpter figurationẽ. Futurꝰ nãq; erat xpᷣs qui ſe offerre pꝛo hoĩm ſalute debebat. Ideo oblatõnes veteris legis xpᷣm figurabãt:de qᷓ ſic inqͥt apłs ad Ephef᷑.v.c.Cradidit ſemet ipᷣm ꝓ nobis oblationẽ et hoſtiã deo in odo rem ſuauitatis.Et ad Hebꝛe.x.ca.Xpᷣs vnã ſemel ꝓ peccatis hoſtiaʒ obtulit in ſempiter num. Cõcludimus ergo ꝙ licet dei ſint oĩa qͥbus nec indiget:oblatõnes tñ ſibi fieri vo⸗ luit ꝓpter hoĩm vtilitatẽ rõnibus pꝛedictis. cõa difficultas erat q̃re oblatio fiebat deo de aliquib determinate et nõ de oibus. Mam de generib animaliũ quadrupedũ of ferebant᷑ boues oues capꝛe.Et de auibo tur⸗ tur et colũba:et in mundatõne lepꝛoſi de paſ/ ſeribus. Quare nõ offerebant᷑ piſces:aquile: leones:et ſilia.Et rñdet tho. vbi. S. ꝙ, hoc fie cõmunẽ abilitatt. roblationis ng laritatẽ. te hoĩm:nõ ſic leones aqͥlevel piſces Secun do hoc fiebat ꝓpter mundiciã et puritatẽ qꝛ illa aialia mundũ habent nutrimentũ ſicut Dicit Rabi moiſes.nõ ſic gallina et poꝛcus. Tercia rõ erat ꝓpter oblationis ſingularitatẽ vt eſſet ſingularis oblatio q̃ fiebat deo: difſe rens ab oblatione q̃ fiebat idolis.Et qꝛ egy⸗ ptij colebat oues et venerabant᷑ hircos eo q; demones in illa foꝛma eis apparebãt. Bouel vero habebat inter res ſacras oh reuerentiã vſis quã deã habebãt Hec fuit ſoꝛoꝛ foꝛonei que nauigãs in egiptũ multa egyptioſ de a⸗ gricultura docuit. Iccirco offerebãtur deo oues:hirci:capꝛe:et boues. Inſuꝑ yt ait Ra bi moiſes. In columbis melioꝛes ſunt pulli 5 in turturibus melioꝛes maioꝛes. ¶ Zercia Difficultas erat quare aĩalia offerebant᷑ occi⸗ ſa.Ad qð dicit ſanctꝰ Zho.ꝙ hoc fiebat tri plici rõne. Pꝛimo ꝓpter cõfoꝛmationẽ: qꝛ ſic veniunt in yſum hoĩm. Scðo ꝓpter ſignifi⸗ cationẽ:q; ſignificabant occiſionẽ quã pec⸗ catoꝛ meret᷑ et deus miſericoꝛs ꝓpter humili tatẽ et reuerentiã ſibi factã tolerat illũ 1 pter Pꝛimo hoc fieb at ꝓpter cõem abilitatẽ: quia illa q̃ offerebant᷑ facile haberi poterãt a cõita penitentia indulget ſibi. Tetcio ſic fiebat Pp⸗ pter figurationẽ xpᷣi qui occiſus debebat im molari.His ergo dimiſſis redeamus ad ob lationẽ factã ꝓ xpᷣo. Nã licet ex paupertatis amoꝛe pauperũ oblationẽ elegerit.tñ vt in’gt Tho.iij.ꝑte.q.xxxvij.urtures et colũbi fi gure cõgruunt.Nam turtur qꝛ eſt auis lo⸗ quax pꝛedicationẽ et cõfeſſionẽ fidei ſignifſio⸗ cat.qꝛ vero eſt aial caſtum ſignificat caſtitatẽ quia vero eſt aĩal ſolitariũ ſignificat cõtem⸗ plationẽ. Columba vero eſt aial manſuetũO ſimplex ideo manſuetudinẽ et ſimplicitatem e liberali Ercia virtus pꝛincipalis quã in virgi — Tercio ꝓpter beniuolã cõdeſcenſationẽ. ¶ Paꝛimo poſſum deprehendereliberalita⸗ tem virginis benedicte ꝓpter munerũ diſpen ſationẽ Nã vt ſenbit mattheus cn. . Ma⸗ gi obtulerũt xpᷣo munera pᷣcioſa:aurũ:thus: et myrrbam.veruntũ vt pie credit᷑ oĩa pau⸗ peribo diſpẽſauit. Neq; putandũ eſt ꝙ tres reges vilia dona regi regũ poꝛrexiſſent: licet aliqui hoc velint aſſerere qui dicũt talia fuiſ ſe facta ꝓpter myſticam ſignificationeʒ. Alij vero cõſentientes opinioni eoꝝ qui dicunt magna auri pondera fuiſſe chꝛiſto donata: fin gunt virginẽ illa reſeruaſſe ꝓ peregrina⸗ tione in egypto. Sed reuera qð pꝛius dixi⸗ mus magis eſt veriſimile atq; credibile vir⸗ ginem.ſ.illam pijſſimã cuncta pauperibus diſtribuiſſe. iſſe. Secundo poſſumus ve 2e⸗ hendere virginis liberalitatem ꝓpter filij ſui gratioſam coceſſionẽ: quãdo viczʒ cõceſſit eũ tionem iſrael et ſpiritus ſanctus erat in eo. ſᷣm Hicolaũ de lira hoc intelligit᷑ quantum ad gratie plenitudinẽ:quia nõ ſolum habuit gratiam iuſtificantẽ pꝛout habetur cõmuni ter a iuſtis.ſed etiam q;tum ad illuminatio⸗ nes diuinas et cõſolationes ſpeciales. Ideo ſubditur. Et reſponſum acceperat a ſpiritu ſancto.ſ.in oꝛõnibus ſuis deuotis: no viſu⸗ rum ſe moꝛtẽ niſi videret chꝛiſtũ dni.Lune ur Oin tate virginis q̃ manifeſtat᷑ in Onliſinen diſpenſatõne munerũ et cõceſſione filij at in omnes eam inuocantes beniuola conde⸗ ne beatiſſima cõtemplari debem? dꝛ li⸗ eralitatis :quã depꝛehendere poſſumꝰ ma⸗ Yime ꝓpter trſiiiia. Pꝛimo ꝓpter munerũ diſpenſation. ſimeoni ſancto qui accepit illum in vlnas ſu as:de hoc ſic refert Lucas. Et ecce homo e⸗ rat in hieruſalẽ cui nomen Simeon:et ho⸗ mo iſte iuſtus ⁊ timoꝛatus expectans cõſola Diinsam enierate Hineba⸗ pbetis⸗ Uentius bitcr latione pmiſſn facienc (piteut Gaudio⸗ enumſ neonacce cin Ouen Döanrion Coctifi Geuhi Momnpn limigen ohe anas ltcq ni⸗ lorenri liſet o⸗ nnnr⸗ ſeahnte Ubrofnari Aoſccbani Naumgrane t ont banwnr hacvita gerütoa ſcendere baſtlon impch Moſnt⸗ huchleni⸗ lonen gen Mholvcban Guctenin uſacie Patgengt preogr figäfun bisquen eltzden Eiiliss meonein imgaſa gic eni erat opinio cõis apud intelligẽtes q im nedicere populũ.Et nõ ſolum benedixit ſed ns eoen minebat aduent xpᷣi ᷣm ſignaa pr̃iarchis ⁊ etiaʒ futura pꝛedixit.Ecce inquit poſitus eſt Ma Aphetis data. Et ideo ſimeon de hoc deũ fer hic in ruinam et in reſurrectionẽ multoꝝ in er es uentius oꝛabat et in oꝛone reſponſum acce⸗ irrael.quia ſcʒ in paſſione chꝛiſti que ſutura Z pit ꝙ xpᷣm natũ videret anteq; vitã pñtem fi erant multi iudei fuerunt excecati a veritate unmnte niret. Et venit in ſpiritu in templũ.i.ꝑ reue⸗ cadentes. Et multi fuerunt illuminati qͥ pꝛi⸗ rnrinn lgtionẽ ſpũs ſancti vtvideret xpᷣm ſiẽ erat ei us erant ſimplices et ignoꝛantes.vt patet de ioeftiig Pmiſſuʒ. Et cum induceret puerũ ieſum ad apoſtolis quibus poſt paſſionẽ chꝛiſti data nignäiaee faciendũ que pᷣdicta ſunt ſm legẽ. Et ipᷣe ac⸗ elſt intelligẽtia ſcripturarũ.ſm ꝙ dicitur Cu ge Lcpit eum in vlnas ſuas cũ maximo coꝛdis cevlti. ca. Cunc aperuit illis ſenſum vt intel cktilun gaudio.ſm ꝓꝙ dici? puerbioꝝ. xiij. ca. Deſi-⸗ ligerent ſcripturas. Subſecutus eſt SBime aſnm „ Qerium ſi cõpleatur delectat aiam. Intuea⸗ onꝛet in ſignü ſcʒ federis inter homines ⁊ de Mur Simeonẽ a virgine filiũ expoſcentẽ:cõ um cui cõtradicetur a ſcribis et phariſeis et jn (Alideremuſq; q; blandeq́; benigne q;ue libe⸗ alijs. Et tu ipius animi pertranſibit gladi ſ mliſſime mater illa illũ ſibi cõſignauit. O ſi⸗ us. id eſt doloꝛ paſſi ionis eius ꝑtranſibitani Gdaniti meon cccepiſti illum in vlnas tuas.i.in bꝛa- mam tuam per ↄpaſſionẽvt reuelent᷑ ex mul . chia. Quem accepiſti.et regẽ regũ ⁊ dominũ tis coꝛdibus cogitationes:quia licet virgo ne dñantium. Quẽ ad tunũ pectus dulciter de⸗ tpe paſſionis in fide perſeuerauit:alij tamen * duxiſti: filiũ dei et virginis illibate. Quem diſcipuli diuerſas fluctuationes cogitatio⸗ aſpexiſti.deũ et hoĩem xpᷣm humani generis num habuerũt quouſq; viderunt ipᷣm a moꝛ redemptoꝛẽ.O felicia bꝛachia.O beati ocu⸗, ntuis reſi Prrexidſe aerie poſſumus depꝛe li tui qm̃ meruiſti tanto pꝛiuilegio dotari. hendere vir ginis liberalitatẽ ꝓpter benignngz BDußp hoc Auguſtin in ſermone pñtis ſolẽ cõdeſcenſionem. Cõdeſcendit quippe olbuas nitatis ait. Hec ſunt teſtimonia tua dne ieſu eius pꝛeſidium imploꝛantibo. Jpa eſt dulce⸗ den Anteq; tibi ſternerent᷑ fluctus maris: campi do et ſpes noſtra vt cantat ecclæſia. ipᷣa eſt ſtel Nhangiri. cegcerent imperanti. anteqᷓ;ventꝰ te iubente ſi la maris que naufragantes in mare huius mII luiſſet: mortui te vocante reſurrexiſſent: ſol te mũdi ad poꝛtũ ſalutis dirigit. Ipᷣa ꝓpinqua pi moꝛiente palluiſſſ: terra te reſurgẽte tremuiſ eſt valde peccatoꝛibo ſicut luna inter plane⸗ uimk ſet. celum te aſcendiſſe patuiſſet. Adhue ma⸗ tas ꝓpinquioꝛ eſt terre:vt accedamus ad eaz endtuo · nibus matris poꝛtabaris: et iam dns oꝛbis cofidenter inducit nos deuotus. Gernard? — agnoſcebaris. Et ꝓpterea ſimeon benedixit bis verbis. Securũ inquit habes o homo aemie deum gratias agendo ꝓ tanto beneficio ⁊ di acceſſum apud deũ:vbi habes filiũ ante pa⸗ griann xit. HNuncdimittis dñe ſeruũ tuum ſᷣm ver⸗ trem: ⁊ matrẽ ante filium. Filius oſtendit paj ſotfand bum tuũ in pace.i.de cetero dimittes me de ni cicatrices et vulnera mater o ſtendit filio iningni⸗ hac vita tranſire in coꝛdis quiete. Quia vi⸗ pectus et vbera. Nec vlla poteſteſſe repulſa: ene derũr oculi mei ſalutare tuũ.etanter eni de vbitot occurrunt charitatis inſignia. Et te ni V ſcendere volebat ad limbũ patrũ:exquo vide, n m Bernardus. Quido miſereri nõ pote⸗ gnünt bat ſaluatoꝛẽ natũ.Quod par aſti nte Kce it mater oĩp otentie. Quãdo miſereri nollet mn “l oĩm populoꝛũ.i.coꝛã omnibus populis qu zmater miſericoꝛdie. Et idem. Reuolue totaz ga bus myſteriũ incarnatiõis et redemptionis ſeriem euangelij et ſi quid aſperũ:ſi quid du⸗ –– Ppaeꝛedicatũ eſt p apoſtolos. Lumen ad reuela rum inueneris in maria deinceps eam ſuſpe ün Hteonem gentiũ:quia pꝛius erroꝛum tenebꝛis ctam habegs et ad e accedere verearis. Igit᷑ ncii inuoluebant᷑.⁊ gloꝛiã plebis tue iſrael.Da ſub alis eius cõfu giamus vt ſic tuti eſſe poſ⸗ ton, not gna eſt enim gloꝛia iudeis ad xpᷣi ſfidem con ſimus:et in hoc ſeculo filij ſui gratiãõ merea⸗ nn n uerſis ꝙ xps m carnẽ natus eſt de ipis. Et mur accipere et tandem gloꝛiam ſempiter⸗ ae 4 pgter eius.ſ.ioſeph qui meruit vocari pater ngm. Amen. n Ei:eo nutricius eius fuit. et mater. ſ. ma⸗ Bermo vigeſimuſnonus de aſſumptöne dA ia fuit mater eins vera erant mirãtes ſuꝓ et exaltatione vir ginis ſacratiſſime in q ma⸗ amnn, His dueniecbank deitlorrune Du baneir xima relucet diuina potẽtiaa. ligt pꝛius a magis et a paſtoꝛibus:et a ʒachariaz &à Wrr i mangna Gen, liiz etb reſtirnro puero virgini benedci Cit m mag na eln, xit illis Simeon. ſ. virgini et ioſeph. QOuã⸗ Neanui potens eſt. Gloꝛioſe virginis n Giun uis eni maria et ioſeph eſſent maioꝛes. D marie verba ſunt iſta oꝛiginaliter sſei meone in ſanctitate: ille tamẽ erat maioꝛ q; · Luce pmo ca.Et ſi omnia que in virgine be grnei, uqm ad ſacerdotis officiũ ad quẽ ſpectat be nedicta diuina largitas dignata fuit operari paſſionẽ ſui filij:et ſic ſexagenaria ſit aſſum⸗ pꝓta cum apoſtoli totidem anniſpᷣdicauerint in indea et circa pꝑtes illas.ſicut eccleſiaſtica 5 dit hiſtoꝛia. Scdo videndũ eſt qͥd virgo ———— —— gnos autẽ ſpiritus videre cur metuis c eo⸗ rum ſuperbiã tua bumilitate cõtriueris fiat 7 m voluntas tua vt ipᷣos no videas Hisdi. . ctis abſceſſit angelus. Aiunt aut nonulli magna ſint et ſtupenda:veruntñ exaltatio it fecerit illo tpe vſq; ad ſuã depoſitionẽ. Etad ſumn lius ſuꝑ omnẽ celeſtẽ miliciã cunctos in ſtu ad hoc dicunt quidam ꝙ remanſit in domo geke⸗ poꝛẽ et admirationẽ cõmouere debet. Quid iuxta montẽ ſyon poſita: oĩaq; loca fin ſuua alalam eni excogitari mirabilius pᷣt q; ꝙ vna muli⸗ ſcz baptiſmi:ieiun ij:paſſionis: ſe lture: ree⸗ ntſte on er tranſcenderit beatitudinẽ quoꝛumcũq; ci⸗ ſurrectionis:aſcenſionis:deuotõe ſedula viſi anhi tra filiũ hoĩm et angeloꝛũ eũq; locũ in empi· tabat. Hieronimꝰ aũt ad paulã et euſtochiũ ahet reo celo ↄſcendit:ad quẽ nulla alia pura creaa itaſe cribit. Si querit᷑ poſt aſcenſionẽ qͥd ege⸗ cogreb tu ravllo vnq; tꝑe ꝓperare valebit. Hec oia tri rit vnu ꝓ certo eſt ꝙ vᷣgo ſancta coꝛpe ⁊ men uinns uu cum ingenti leticia deuotioneq; ardentiſſi⸗ te ꝑmanſit. Quia ſane angelus gabꝛiel ac ſi gini n ma a nobis cõmemoꝛari debent. Hinc Hie celeſtis paranimphus intactã cuſtodiuit.Et virhinns ronim in ſermone ad paulã et euſtochiũ in Johãnes apls atq; euangeliſta cui chꝛiſttis Thimot quit. Hodie gloꝛioſa ſemꝑ virgo maria ce⸗ de cruce eã cõmiſit virgo virginẽ ſeruauit: ſu liſancto los aſcẽdit. rogo:gaudete:qꝛ vtita fatear in⸗ iſq; ei deſeruiuit obſequijs. Nõ ꝙ eximius ſonem co effabiliter ſublimata cũ xpᷣo regnat in eternũ ille ſanctoꝝ choꝛus aploꝝ eã deſeruerit inter ſuſcepil Regina mundi hodie de terris et de pñti ſe quos poſt reſurrectionẽ intrans ? exiens fa olligkn culo neq; eripit᷑. Iterũ dico gaudete:q; ſecu⸗ miliarius cõtulit de xpᷣi incarnatõe tanto ſi⸗ fcdicante. ra de ſua immarceſcibili gloꝛia ad celi iĩẽ pue quidẽ verius quãto ab initio pleniꝰ ꝑ ſpiri⸗ lonblla nit palatiũ. Exultate inq; et gaudete et leter tum ſanctũ cũcta didicerat et ꝑſpexerat ocn⸗ ptucnante oĩs oꝛbis qꝛ hodie nobis oĩbo eiꝰ interueni lis vniuerſa:licet et apłi ꝑ eundẽ ſpiritũ ſan⸗ Goftüin⸗ entibus meritis ſalus aucta eſt. Nobis q̊q; ctũ oĩa cognouerint et in oẽm edocti puene nirapell diligentib eã honoꝛ et virtus vna cũ relids cint veritatẽ.hec Hieronimꝰ. Tercio in eſti (hynusc virginibus ſacris amplioꝛ pꝛeſtat᷑ et gratia. gandũ eſt an ſit incõueniens de tranſitu vir Hunncs Iccirco dilectiſſime letamini ⁊ laudate:qꝛ ſi ginis acceptare q̃ in libꝛo apocripho qͥ Jo⸗ hao eib deũ oꝛe ꝓphetico in ſanctis ſuis laudare iube hanni euãgeliſte aſcribit᷑ edocent᷑. Ad qð ita AuE mur: multo magis eũ in hac celebꝛitate beate rñdet Hiero.vbi.S.Si venerit in manibus Atonlon virginis matris eiꝰ opoꝛtet cũ hymnis? can veſtris illud apocriphũ de tranſitu eiuſdem Vu mume tis diligentiꝰ extollere et dignis deo iubila⸗ virginis dubia ꝓ certis nõ recipiatis quecd Etpran/ re pᷣconijs ac miſticis honoꝛare muneribus multi latinoꝝ pietatis amoꝛe ſtudioq; legen rſcumo Hec Hieronimꝰ: Vt aũt mens noſtra virgi i carius amplectunt᷑. Quarto ꝑſcrutari de lecinnor nis in celũ aduolãtis miſteria H bemus ꝗ ſint illa qᷓ vt pie tenere poſſumꝰ oc⸗ lunns.Tu ſit:de ipſa in pñti ſermone dicemꝰ. In q̃ tria currerũt in virginis feliciſſimo obitu. Et vt lnedar magna notabimꝰ qᷓ fecit daus. „ olligit a ſanctis fuerũt pᷣcipue ſex. Pꝛimum Kſehadci. Z ꝛimũ ðꝛ cõſummationis. fuit vir ginis cõſolatio. Die nãq; quadã du nces Becundũ gloꝛificationis. ingfilij deſideriũ coꝛ eius vehemẽter accende Rion an afn lngini⸗ eurrrrretur. Angelus cũ multo lumine ei aſtitit et esdign Sefelici tranſitu virginis et de bis qᷓ oc reuereter ſalutauit. Aue inqt benedicta fili (in rrerunt in ilo. (Lapitulü. i. tuus ad te me miſit qͥ et genitricẽ reuerendã ctunten Rimũ qð fecit deus magnũ in virgine expectat: die itaq; tercia aſſumeris ad regna ſebbiein matre ðꝛ ↄſummatõis. Nã pñtem vitã celeſtia. cui vir o. Qupio inqᷣt vt filij etfra⸗ s Ouen eliciter cõſummauit eiuſq; tranſitus decoꝛa tres mei apii ad me pariter cõgregent: vteos ſimutcä tttus extitit multis pꝛiuilegijs et pᷣrogatiuis. anteq; moꝛiar coꝛpoꝛalibo oculis videã et ab Cllutterof Ad qð plenius intelligendũ.Pꝛimo queri- eis ſepeliri valeã et ipis pnñtibus ſpiritũ deo (Tciis mus quot annis poſtq;ᷓ xpᷣs aſcẽdit ad celos reddã. Iterũ exopto valde vt aia mea de coꝛ (ſedoo illa mater ſanctiſſima ſuperuixit. Et ad hoc poꝛe exiens:nullum ſpiritũ teterrimũ videat: Pmmünail quidã Epiphanius dicit ꝙ beata virgo qũ nullao; ſathane poteſtas occurrat uiange ſoce cõcepit xpᷣm erat annoꝝ quattuoꝛdecim ⁊ in lus.Ecce omnes ad tecõgregabunt apoſto Uoroc quindecimo ipᷣm peperit et manſit cũ eo an⸗ liqui nobiles tibi exhibebũt exequias fune Moc nis trigintatrib:et poſt moꝛtẽ ſupuixit an-⸗ ris:et in eoꝝ cõſpectu ſpiritũ exhalabis. Nã ſicann nis vigintiquattuoꝛ. et m boc qũ obijt erat qui olim ꝓphetam de iudea in babyloniã in mein annoꝝ ſeptuagintaduoꝝ. Aliquib tñ pbabi crine attulit: ſubito ipe ꝓculdubio ad te apo Muu lius videtur ꝙ duodecim annis vixerit poſt ſtolos adducere poterit in momento.⸗ ali⸗ . Dſtnen de boc ita pulcre loani kHieronimꝰ ĩ ſernd nead paulã et euſtochiũ. Ad eius ꝓfecto exrre quias q;tum phas eſt credere famulabantur pꝛeſentauit angelusvirgini palmã qua attu lſit e ꝑadiſo q̃ nimia claritate ſplendebat. Et erat virge viriditati cõſimilis: ſed folia illiꝰ mo e⸗ 6 . . èð „ è „ en inn vt ſtella matutina fulgebant quã ante phere angeli et vniuerſe celoꝝ cõ gratulabant coz⸗ elcn trum poꝛtandã angelus dixit Secundũ qʒ rie.nec mirũ qꝛ honoꝛ maternus eius eſt uu d. Ni⸗ Acchignigte R Miaſbte ginis eueniſſe:ac vnumquẽq; in laudẽ xpi ? ad ſepulturas quoꝛũlibet ſanctoꝝ angelos ceihaics, virginis ſermonem feciſſe:loquens nãq; acd agdueniſſe et ad exequias eoꝝ obſequia pꝛeſti ace Thimotheũ ait. Nos vt noſti et ipe et mul⸗ tiſſe:necnõ et aias electoꝛũ vſq; ad celos cq ouſnat ti ſanctoꝝ noſtroꝛũ fratrũ cõuenimus ad vi⸗ hymnis et laudibo detuliſſe: vbi et vtriuſqq 1 Pgen ſionem coꝛpoꝛis vite pꝛincipis:et que deum ſexus choꝛi cõmemoꝛantur frequẽter auditi aNN ſuſcepit. Qualiter vero ibi apoſtoli venerũt laudes ceciniſſe.Et in terra ⁊ qdð ꝑſpicacius mmsrs colligit᷑ vt puto ex illo libꝛo apocripho:Nã eſt multo nonnũq; lumine coſdem reſplen⸗ anaöe pdaicante Johãne in Epheſo celũ repẽte in⸗ duiſſe. Inſuꝑ et adhuc viuentes in carne ibi nopleno tonuit et nubes candida ipſum ſuſtulit acra dem miri odoꝛis fragrantiã diutius perſen⸗ kapſperant ptum ante marie ianuã collocauit:ꝑcutienſ-⸗ ſiſſe.Quod ſiad recreandã ſpem ⁊ coꝛoboꝛã nceſoinii qq;3 oſtiũ interius introiuit et virginẽ ſaluta⸗ dam fidem interdũ aſtantiũ ſaluatoꝛ noſter dencdoci uit:quẽ illa vidẽs obſtupuit:et pᷣ gaudio la⸗ xpᷣus ob merita ſuoꝝ amplius cõpꝛobanda: occurrit ĩ virginis obitu fuita 7 chꝛymas cõtinere nequiuit. Dixitq; fili J⸗ virginis nit gplop omniu cõgregatio. Refert nãq; Dioniſi in li.de di uinis noĩbus.Apoſtolos in doꝛmitione vir natus eſt ex ea: quẽ oĩs celoꝝ oꝛdo venerat Lb adoꝛat ſuꝑ ſe eleuatũ cum patre in ſede maie⸗ ſtatis denũ. Legimus ergo q́;ſepe ad funera ? tanta et talia dignatꝰ eſt exhib — ere ꝑ ſuos co⸗ e D har ſe. derm hoannes memoꝛ eſto verboꝝ magiſtritui qut li miniſtros circa defunctos: q;to magis bo or, bus me tibi in matiẽ ⁊ te mihi in filiũ ↄmen dierna die credendũ eſt milicia celoꝝ cũ ſuis doent AM dauit. Ecce a dño vocata debitũ humani cõ agminibus feſtiue obuiam adueniſſe genitri ditionis exoluo:et coꝛpus meũ tibi ſollicita ce dei:eãq; in genti lumine circũfulſiſſe:et vſ⸗ vrindt cura recõmendo.Audiui enĩ iudeos dicen⸗ q; ad thronũ olim ſibi etiã ante mundi cõſtt eminbſn tes. Expectemus viri fratres quoaduſq; il tutionẽ paratũ cum laudibo et canticis ſpiri riigegtn A que ieſum poꝛtauit ſubeat moꝛteʒ ? coꝛpꝰ tualibus ꝑduxiſſe. NHulli dubiũ oem illã ceæ rnnen eciius cõtinuo rapiemus:ac iniectũ ignib, cõ⸗ leſtem hieruſalẽ tunc exulta e ineffabili leti⸗ un buremus. Zu igitur hãc palmã deferri faci cia. tunc iocundatã eſſe inextimabili charita e N r. A 3 et ante marie oſtiũ collocãtur. Qui videntes ronimꝰ. Quintũ qð occurrit Lvirginis raſi 6 Min ſe ibidẽ inſimul cõgregatos mirabant᷑ dicen tu fuit iudeoꝝ pi ecutio:nãvt ſpiritũ tradidit incsn, tes. Quenam cauſa ẽ ꝓpter quã hic dñs nos virgo ſanctiſſima dixit apłis dñs. Coꝛpus dinͤrriin⸗ inſimul cõgregauit. Johannes ergo ad os vugims matris in vallẽ ioſaphat deferte v ꝭ rcgnn criuit et dnam de coꝛpoꝛe receſſurà pꝛedirit. monumẽto nouo qð ibideʒ inuenietis illud oelle ii⸗ ZTerciũ qdð occurrit in virginis tranſitu fu⸗ recõdite:et me ibidẽ triduo donec ad vos re ,G iifn run un D es ante pheretrũ:cum coꝛpuſ meũ duxeritis aa ſepulcrũ. Dixitq; Jobaãnes. O vtinã hic elſſent oẽs apoſtoli fratres mei:vt decẽtes ti⸗ dbi parare poſſemꝰ exequias ac exoluerelau⸗ des dignas. Hec illo dicente:oẽs apli de lo⸗ cis in quibus pꝛedicabãt a nubib⸗ rapiunk tit ſine doloꝛe coõſumm v anima illa ſanctiſſima abſq; doloꝛe fuerit .Pie nãq; credit᷑ deam cxpectate. Statimq; a te:tuncq; cũ omni exultatõe iubilaſſe:qm̃ fe⸗ ſtiuitas hec qᷓ̃ nobis hodie reuelabit᷑ annua: illis oĩbus facta eſt continua. nec immerito. creditur eni ꝙ ſaluato? oim ipᷣe q;tum datur intelligi ꝑ ſe totus feſtiuus occurrit:et cum gaudio eã ſecũ ĩ throno collocauit.hec Hie2⸗3 dibus ſuſceperũt dñs vero pheretrũ ⁊ apłlos pli coꝛpꝰ cũ lan mnnitie ſuo coꝛpoꝛe ſeꝑata: vt auteʒ ſcribit᷑ in libo nube ꝓtexit itaq ipi nõ videbant᷑ ſʒ tm vor umit illo apocripho. Cõgregatis aplis circa ho⸗ audiebat᷑ Affuerũt et angeli cũ apłis cõcin⸗ ornit, ram noctis terciã: affuit ieſus cũ angeloꝛũ et nentes etterra tota ſonitu mire ſuauitatis re diranga, ſanctoꝛuʒ multitudine:dixitq; ieſus virgini plentes.Excitati oẽs ad tã dulcẽ melodiam füanie, marie ſue. Aeni electa mea ⁊ ponã in te thꝛo de ciuitate velocius exeunt et quidnã hoc ſit nbnte num meũ:qꝛ ↄcupiui ſpeciẽ tuã. Et illa. Pa diligentius ſciſcitant Tunc extitit qͥ diceret l ratum dne coꝛ meum paratum coꝛ meũ:ſicq mariã illã matrẽ ieſu efferũt diſcipuli moꝛtu nonmb⸗ marie aĩa de coꝛpoꝛe ęgredit: fuitq; ſam a do am:tun⸗ oẽs ad arma ↄcurrunt et ſe mutuo vynmn loꝛe carnis extranea & a coꝛmuptioe extiterat hoꝛtant᷑ dicentes. Venite et omnes diſcipu⸗ iH . aliena. Quartuͦ. occurritin virginis obi-⸗ los occidamuſ aclllud coꝛpus qð ſeductoꝛẽ? ſie, fr fuit rpi et torius curie celeſtis obuiatio. et poꝛtauit ignibus comburamus. Pꝛincepe Jir. DHec eſt oi in qua vſq; ad thi merata mater et virgo ꝓceſſit: atq; ĩ regni ſolio ſublimata poſt xpᷣm gloꝛio auũt ſacerdotũ hec videns obſtupuit et ira re pletus ait.Ecce tabernaculũ illius qui nos et genus noſtrũ conturbauit qualẽ gloꝛiam nũc accepit:et hoc dicens manus ad phere⸗ trum miſit volẽs illũ euertere.Cunc manus eius ambe ſubito aruerũt et pheretro adbeſe runt ita vt ad pheretrũ manibus penderet et nimio cruciatu vexatus lamentabiliter eiu⸗ laret. Reliquus auũt populus ab angelis que erant in nubibocecitate ꝑcuſſus ẽ. Pꝛinceps vero ſacerdotũ clamabat dicẽs. Bancte pe⸗ tre in hac tribulatõne me nõ deſpicias. Cui petrus. Si in dũm ieſum ⁊ in hanc qͥ ipſum poꝛtauit credideris ſanitatis bñficio potie⸗ ris. Cui rũdit. Credo dñm ieſum verũ eſſe fi lium deuet hanc ſacratiſſimã matrẽ eius:ſta⸗ timq; a pheretro ſuerũt manus eius ſolute: ſicq; et ceteri qͥ fuerant cecitate ꝑcuſſi in xpᷣm et matrẽ credeẽtes lumẽ recuperarũt. ¶ Sex⸗ tum qð occurrit in virginis trãſitu fuit coꝛ⸗ poꝛis ſepelitio. Sepelierũt quidẽ apli coꝛpꝰ illud ſanctiſſimũ iuxta mandatũ dni. Hiero nimꝰ ad paulam et euſtochiũ. Monſtrat᷑ ſe⸗ pulcrum eius cernentibo vobis vſq; ad pñs in vallis Joſaphat medio:q̃ vallis eſt intra montẽ ſyon et montẽ oliueti poſita quã et tu o paula oculis cõſpexiſti:vbi in eius honoꝛe fabꝛicata eſt eccleſia miro lapideo tabulatu in qua ſepulta fuiſſe:vt ſcire poteſtis ab oĩibꝰ ibidẽ habitantib pꝛedicat᷑. Sed nũc vacuũ eſſe mauſoleũ cernentibus oſtenditur. Hec Mieronimugs. — Scundũ qd fecit deus magnũ in virgi xp gloꝛia vniꝰ puelle ſuꝑet oĩm beatoꝝ et an⸗ geloꝝ et hoim peminentiã. Ideo Hiero. vbi in qua vſq; ad throni cel⸗ ſa reſedit. Sic itaq; vbiq; cõfidenter ſancta phas eſt credere: vt vltra angeloꝝ vel archan geloꝝ merita tranſcenderit. hec Hieronim Quãta vero ſit gloꝛia virginis in celo quin q illi digni Pꝛima : acharitatis. Tercia tranquillitatis. Nuarta capacitatis. NLuinta vnitattlis. tates declarant. Maioꝛ nãq; eſt excellẽtia virginis ꝙ ſitma⸗ C gloꝛiavirginis excedit gloꝛiã quoꝛum cuũq; beatoꝛũ angeloꝛũ cthoien xpo düutarat epte H Zapitu lu. . ne bñdicia ᷣ gloꝛificatõis. Mirũ certe PRꝛuma dignitas virginis ð maternitatiſ ter dei q;ᷓ ſit dña creaturarũ dei.hoc enĩ dee det ab illo ſicut ramꝰ a ſua radice.Ergo cer⸗ titudinaliter tenendũ eſt:qꝙ; ipᷣa eſt ſuꝑ oẽs oꝛ dines angeloꝝ:tanq;ᷓ ꝑ ſe implens ⁊ cõtinꝛs vnũ integrũ ⁊ totalẽ ſtatũ:cui ſᷣ m rectã ruem gltera ꝑſona cõgruere nõ Priqe ipße ſtatus ex ilẽ dignitatẽ exi⸗ git vnitatẽ. Sicut enĩ nullatenus decet plu res eſſe xpos:nec deũ plures hoĩes.Sic nul lo mõ decet dei filiũ niſivnã ſolã matrẽ natu ralẽ habere. Itẽ rõ naturalis aꝑte ac directe dictat:q; mater regis oĩm eſt in ſede regia ſu— per oẽs oꝛdines miniſtroꝝ et militũ collocãa ſui rõne ꝓpter incõmunica da.vnde qꝛ eſt electa in matrẽe:eſt electa ad di⸗ gnitatẽ excedentẽ dignitatẽ miniſtroꝝ acfa muloꝛũ. Quia vero rõ materni amoꝛis eſt q fertur in deũvt in ſuũ filiũ realẽ:a nullo alio affectu cuiuſcũq; qͥ nõ eſt realiter mater dei: pᷣterq; ab ipᷣa nũqᷓ; ꝑticipari pᷣt. Nã vt dici᷑ ad Hebꝛe.i.ca. Sicut filius dei xpᷣs ſedetad dexterã maieſtatis in excelſis:tãto melioꝛan gelis effectus quãto differẽtius pᷣ illis nomẽz hereditauit:quod nomen eſt:vt ſit vere deus per gratiã vnionis. Sic ⁊ mater dñi ieſu glo rioſa tanto melioꝛ angelus effecta quanto p oiĩbus creaturis hereditauit vt obtineret di⸗ gniſſime matris nomẽ. VUñ ꝓpheta ait. Ele⸗ uata eſt magnificẽtia tua ſuꝑ celos deus:ma gnificentia eni dei facta eſt virgo maria. NHN ſicut in pꝛima cõditione magnificatus eſt de us qꝛ de nihilo tam ſublime vniuerſum ⁊ tã ſublimes angelos cõdidit.Sic q̃q; in repa⸗ ratione nõ minus magnitficatuſ eſt:qꝛ de hbu mana natura infecta ꝑdita et damnata xm hominẽ ꝓpagauit:et de muliebꝛi ſexu in oꝛdi ne rationabiliũ ſᷣm cõmunẽ curſum in filio et matrẽ ſibi dedit et toti celeſti curie.(¶ Ge⸗ cunda excellentia virginis qᷓ magnã ei glo⸗ riam monſtrat:charitas nuncupat᷑. O mnes nempe oꝛdines et ſtatus gloꝛie pꝛincipaliter diſtinguunt᷑ ſm ſuperioꝛes et inferioꝛes ro⸗ nes diuini amoꝛis. Nõ enĩ in omni ratione charitatis diſtingui pñt cum oẽs ꝑticipent illã:nec ꝑ aliquã rationẽ q̃ nõ ſit ratio diunui⸗ ni amoꝛis pᷣt vnus ſuꝑ alterũ in maioꝛi ꝓpin quitate ſeu vicinitate ad deũ ſupercollocari. Maternus ergo amoꝛ incõparabiliter tran ſcendere debet oẽs alias rõnes amoꝛis in de um:pter illã que eſt in aĩa xpᷣi:que.ſ.fertur ran liter in deũ tanq; in perſonã ꝓpꝛiã. ¶ ercia virginis excellentia magnitudinẽ gloꝛie e“* oſtendẽs tranquillitas noĩ atur. Xpᷣi eni aſt ctus filialis ad matrẽ ſingulariſſimꝰ ac ama· roſiſſimus et tranſcendentiſſimus eſſe deber ita ꝙ totã celeſtẽ curiã ſimul ſumptam pꝛeter “ n Hin une ſcboꝛdi loaütde funutan inprim cturac ſubqyv tea deo ſupoes inſenme dignio⸗ inquod orfegel mault. tas dice nioꝛido⸗ ſunt cumterent ſopaoen ickincc wndisn winüſ liereſt rheia nulo e Ndubii ſcuumlin. iano Pinhzür ſapbiri Urin ſ nol ie omo Joam Mc wuon hecin ihoi Muipe luntogeo⸗ re ſinat Cbenn mliet chign Mara ufnmiin dlndur hab wertdn . Eninchun mnargt WinurN ii Hindic SNarheſtan iguͤn hint imnsiloe rnſes ectn, vcbthen ſphemai. NG naciimnt emN1 gu nenmai Micintn mihe orepin Zining Gin enn NAuintus maternalis cõ matrẽ nõ debet aſpicere ſub tali reuerẽtia nec ſub oꝛdine talis aſpectus ſeu amoꝛis. Quan to aũt dei aſpectus altiꝰ fert᷑ in aliquẽ beato rum: tanto foꝛtius et altius ſe pꝑ beatitudinẽ impꝛimit illi: et tanto altiꝰ cõſpicit᷑ et ſuſpi⸗ —„ citur ac acceptat᷑ ab eo Igit᷑ inexplicabile eſt ſub quata altitudine:latitudine:et intimita tea deo virgo aſpiciat᷑. Ideo ex cõſequenti 9 ſuꝑ oẽs alios in gloꝛia coꝛonat᷑.¶Vnñn Hiero. in ſermone de aſſumptõne ait. Hecin mũdo . „ Di oꝛ regali ſelio quo mariã marie filius ſubli⸗ mauit. ¶ Quart. uanta virginis dignitas capaci tas dicta eſt. m enĩ Dioniſiũ. O mnia infe⸗ q̊ rioꝛũ dona in ſuperioꝛibo in tanta excellẽtia ſunt ꝙ q̃ſi nulla ↄpatio eſt niſi ſicut eſt ĩ cir⸗ cumferentia ad ſuũ centrũ.Cũ beatavirgo ſupꝛa oẽm oꝛdinẽ ſit intantũ ſe faciat oꝛ dinẽ incõicabilẽ ſicut pꝛedictũ eſt:ſequit᷑ ſu pea oẽs inferioꝛes oꝛdines ta angeloꝝ q; ha minũ ſimul ſumptoꝝ ipᷣa impꝛopoꝛtionabi liter eſt plata. Et quicqͥd eſt gloꝛie in oĩ infe⸗ rioꝛi gloꝛificata natura tã angelica q́ᷓ; hũana multo pᷣexcellentius eſt in virgine matre dei nec dubiũ hoc reddat alioꝝ beatitudo nu me roſa:mlta:et magna qꝛ ̊ nibil facit ad rẽ ma ioꝛitatis gloꝛie eſſentialis ſeu ſubſtantialis. Nã in ſpᷣalibus idẽ maiꝰ qdð melius reputa tur. Na plus de ſubſtãtiali gloꝛia eſt in vno ſeraphin q; ſit in oĩibus inferioꝛib angelis: etiã ſi ꝑ impoſſibile ſᷣm naturã multiplicarẽ nullꝰ inter puras creaturaſ oꝛdo in celis tmᷣ ſupat oꝛdinẽ immediate ſibi cõiunctũ q;tum gloꝛia matris dei ſuꝑat oẽ qð ei inferius eſt. Ac að intelligendu cõſideremꝰ ꝙ in coꝛpo ribus vniuerſi ſuperio 18 vninert rioza cõtinent inferioꝛa? inextimabiliter plus. Muinta virginis di gnitas q illius gloꝛiã declarat dicit᷑ vnitas. Quãto enim beatimagis vniunt᷑ cum deo: tanto gloꝛioſioꝛes ſunt in eo. Oẽs aũt crea⸗ ture ſimul inncte nõ tm̃ vniunt᷑ deo q;tum ſola beata virgo. Ad cuius intelligentiã no⸗ tandũ eſt ꝙ ſex ſunt gradus vnionis in de⸗ um auibus crenure in illum gradatim aſcẽ ꝛimus eſt vnio geationis. Secundus cognitionis. Tercius d ectionis. Huartus gloꝛificationis. ceptionis. Bextus perſonalis vnionis. Pꝛimus gra eimus grad eſt creationis.i.p participa onẽ eſſendiꝑ quã entia coniungunt᷑ deo vt 5 dignioꝛ locus fuit virginalis vteri templo in quo dei filiũ ſuſcepit:nec in celis ſublimi⸗ le filij impij. Qð quidẽ veri tur in infinitũ. Duperaddendũ ergo eſt q cauſe efficienti etexemplari atq; finali. Se⸗ cundus gradus eſt vnio cognitõis.ſ.ꝑ vim intelligendiꝑ quã intellectualia vniunt᷑ deo vt ſuꝑnaturali credibili:etvt credito ⁊ credẽ⸗ do. Tercius gradus eſtvnio dilectõis qᷓ ami ci dei in pñti vitavniunt᷑ illi ꝑ amoꝛc. Quar tus gradus ðᷣꝛ gloꝛiſicatõis.ſ.ꝑ donũ gloꝛi ficationis ꝑ viſionẽ ⁊ fruitionẽ gloꝛie ſempi terne ꝑ quꝗ aiavnit᷑ deo vt obiecto beatifico faciliter viſo. Quintus eſt vnio maternalis ☛ coceptionis ꝑ quã beata virgo eſt facta ma⸗ ter dei:ita vt vna atq; eadẽ eſſet caro virginii et caro xpᷣi nõ conſiderata in xpᷣo diuinitate eiꝰ. Sextus auũt eſt gradꝰ ꝑſonalis vnionis cõpetit xpᷣo qui fuit deus et bõ ꝓpter vnio nẽe naturarũ in pſona verbi. In quolibet aũt iſtoꝝ graduũ qlibet excedit altep in infinitũ qꝛ inferioꝛ in ſua ſpecie multiplicatꝰ in infi⸗ nitũ:ſupioꝛi equiparari nõ valet. Qõð ſic pa⸗ tere p̃t. Oꝛimũ eni ptʒ. qꝛ eſſe in infinitũ exce dit nõ eſſe qꝛ talia infinita nõ entia nõ equa⸗ lent minimo puncto eſſendi. Secundũ etiaz ptʒz.qꝛ infinita non intellectualia vni intelle ctui equalere nõ pñt.Terciũ ſilłr patz. qꝛ oẽs intellectus infideles ⁊ inimici dei nõ equiua lent vni fideli et amico dei.vñ ꝓuer. xvi.ca. ſcriptũ eſt. Melioꝛ eſt vnꝰ timẽs deũ q; mil⸗ ilij Oð quidẽ verũ eſt niſi ꝓ quãto quidã ex eis in dei pᷣdeſtinatione p tpe futu⸗ ro habent vt dei fideles atq; amici. Quartü etiã ptʒ. NHam quicqͥd dari pᷣt circa viſioneʒ dei nõ eqͥualetvni beato:qꝛ oĩa ſimul ſumpta nõ faceret vnũ beatũ. Quintũ etiã ptʒ. Hã illa vnio ſiue acceſſus qͥ eſt p maternalẽ coõce⸗ ptionẽ tranſcendit oẽs inferioꝛes ⁊ in infini tum ꝓut in hoc acceſſu includit᷑ maxrimus amoꝛ ſibi coꝛreſpondens ac plenarie cõſum⸗ * mans.: qꝛ ſicut cõmunis qamoꝛis gradus cõ⸗ ſummat in gloꝛia:ſic maternus dei amoꝛ cõ ſummatur in maria,. Sextũ et vltimũ inſuꝑ patet. Nam gradus vnionis ꝑſonalis tante eſt tranſcendentie ꝙ reliqui citra ipᷣm infini ties multiplicati ei equalere no pit. Ecceq; gquintus aſcenſus vnionis in deũ.ſ. ꝑ mater nalem cõceptionẽ in infinitũ excedit omnes alios pꝛecedentes. Ex quo manitfeſte awaret ꝙ qtum in pñ̃ti ſeculo talis vnio exceſſit ali as vniones in gratia tm nũc in paradiſo ex⸗ cedit in gloꝛia. ¶U Ev pie credere poſſumꝰ et veriſimiliter de⸗ „ . bemus tenere virginẽa moꝛtuis reſuſcitatã: aſſumptã in coꝛpoꝛeꝛ aiĩa in celum. rE C(Capitulü. iif. Erciũ q fecit deus magnũ in virgine gloꝛiola ðꝛ aſſumptio t enĩ pie credit᷑ 0 1 tercia die poſtq; coꝛpus vᷣ ginis fuit ſepultů. pturarũ firmare conant᷑ ꝙ hiiam cl xore⸗ Gnent reſuſcitati in eternã ſocietatẽ: qð quia it dDeo nõ eſt impoſſibile nec nos de beata ma⸗ Sax vobis. qui rñderunt. Gloꝛia tibi deus ria factũ abnuimus. Secunda ratio pbans vir ginẽ cũ coꝛpoꝛe et aia aſſumpta öꝛhono⸗ rationis.Dicit enĩ Bernardꝰ Sancov coꝛ poꝛa deus pᷣcioſa ſublimiũ tã gloꝛioſe vene⸗ rabilia reddidit et honoꝛe tã mirifico ſubli⸗ mauit:vt et ipᷣis deputet᷑ locus eoꝝ venera⸗ tioni cõgruus et ad ip̃a mundus ꝓperet vni⸗ nerſus. Si ergo marie coꝛpus ſup terrã eſſe Dicat᷑ cũ nec deuota frequentet᷑ viſitatione fi delium nec eidẽ locus deputet᷑ honoꝛis: ni⸗ mirũ videbit᷑ xpᷣm honoꝛẽ materni coꝛꝑis cõ tempſiſſe:cum tñ ſuꝑ terrã alioꝝ ſanctoꝛum coꝛpoꝛa ſic honoꝛet.ercia rõ ðꝛ ſanctifica⸗ 6 du ibidẽ ↄmemoꝛarẽet᷑ apli aduenit ieſus cũ multitudine angeloꝝ ipoſq; ſalutauit duces q̃ ficis mirabilia magna ſolus. unc ſalua toꝛ locutus eſt dicẽs. Surge colũba meꝛ ta bernaculũ gloꝛietemplũ celeſte:ſtatunq; ſur⸗ rerit et de tumulo ab aplis patefacto ꝓdijt. Sicq; gloꝛioſe cũ coꝛpoꝛe ad celeſtia regna prexit. Et licet boc nõ ſit nobis certitudina⸗ liter reuelatu: tũ ſic habet coõmunis oĩm ſan⸗ ctoꝛũ opinio. Jpᷣi nãq; ad hoc tenendũ con⸗ gruentiſſimis ronibus inducunt᷑.Ex quibs nos quinq; annotabimus. Pꝛima ðꝛ cõpletionis. indã Bonoꝛationis. 6 6. . . . / „ „ Auinta gratificationis. . ima ro ꝓbans virginẽ aſſumptã cũ coꝛ⸗ poꝛe et aia ðꝛ cõpletionis. Credit᷑ nanq; q; multoꝝ ſanctoꝝ ſit reſurrectio ↄpleta qui cũ gĩa ſimul et coꝛpoꝛe poſſidẽt regnũ celeſte cũ xpᷣo. Multo magis hoc cõuenire dz virgini gloꝛioſe. Uñ ⁊ de hoc Hiero.in ſermone ad . —— —-— — „ . „ paulã ⁊ euſtochiũ inqͥt. Quõ aũt vel quo tꝑe aut aqͥbus ꝑſonis ſanctiſſimũ coꝛpus virgi/c nis a ſepulcro ablatũ fuerit.vel vbi tranſpo ſitũ:vtrumue reſurrexit neſcit᷑ q;ᷓn is nõnulli aſtruere velint eã iam reſuſcitatã et beatã cũ xpo immoꝛtalitate in celeſtib veſtiri. Qb et de beato Johãne euãgeliſta eiꝰ miniſtro: cui virgini a xpᷣo virgo cõmiſſa eſt plurimi aſſe ruerãt:qꝛ in ſepulcro eiꝰ vt fert᷑ nõ niſi man na innenit᷑ qo eſcaturire cernitur. Ueruntũ qd hoꝝ verius cenſeat᷑ ambigimus. Mel? 1s eins bene cctus in oibus gratus maternis bñficijs in⸗ m deo totũ cui nihil impoſſibile eſt cõmitti⸗ timus:q; aliqͥd temere diffinirevelimꝰ aucto ritate nr̃a. Dicuti et de his qͥ cũ dño teſte eu angelio reſurrexiſſe credunt᷑. Sed vtꝝ redie rint in terre puluerẽ an nõ:certũ nõ habemꝰ niſi qðᷣ legimꝰ qꝛ multa coꝛꝑa ſanctoꝛũ qui doꝛmierãt ſurrexeꝛũt ac venerũt in ſanctã ci nitatẽ.ſ.hieruſalẽ et apparuerũt multis. De quibo ꝓfecto nõnulli doctoꝝ ſenſerunt et in ſuis reliquerũt ſcriptis ꝙ iam in illis perpe tua ſit cõpleta reſurrectio. VUñ et beatus pe⸗ trus dixiſſe legit᷑ cũ de dauid loqueret᷑ in te⸗ ſtimoniũ. Et ſepulcrũ inqͥt eiꝰ apud vos eſt: quaſi non ſit auſus dicere ꝙ ipᷣe aut coꝛdus eins apud vos eſt:ſed tm̃ ſepuicrũ q̊ͥ cõditus fuerat. Hinc eni aiũt reſurrexiſſe ⁊ im cum ceteris ſanctis.Et ideo vacuũremãſiſſe mo⸗ numentũ:vt nũc beate marie cernit᷑. Qð ſa⸗ ne factum et de alijs quibuſſibet locis ſcri⸗ * tionis.vt eni dictũ eſt in pcedentibo: qꝛ bea⸗ naria periectionis. aaa virgo ſanctificata fuit anteq; naſceret: fo. mMmMaes in ea nunq; aliquẽ actũ babuit:et per ſe cundã ſanctificati onẽ totaliter ab ea fuu ſub latus.Cũ ergo viciũ fomitis inducat debi⸗ tum incineratõnis in carne:videt᷑ ꝙ coꝛpus virginis a tali debito oĩno fuerit abſoluta: et per cõſequens nec eius coꝛpus debuit in⸗ cinerari. Iſta eſt rõ Ricardi in.iiij. dil.xliij. Vt plene diximus in ſermone de reſurrectio expᷣi. Quarta rõ ðꝛ ꝑfectionis. Sicut eni maria fuit plena gratia pᷣ ceteris puris crea⸗ coꝛpoꝛe glorificanda ante reſurrectionẽ alio rum. De hoc ſic dicit Augꝰ. Si merito pꝛe oĩbus viuentib marie donata eſt gratia:mo?ꝛ te erit minuenda. Abſit: cũ moꝛs alioꝛũ ſan⸗ toꝛũ pᷣcioſa ſit et gloꝛioſa. Qninta rõ dicit gratificationis. Decuit quippe virginẽ cum coꝛpe ad gloꝛiã dedu ci: et filius eius benedi ueniret᷑. Jhᷣa nãq; fuit qͥ filio ex puriſſimis ſanguinibo ei? coꝛpnulentã ſubſtantiã dedit. Sane⸗ que nouẽ menſibus vtero ſuo poꝛtauit. a ꝗᷓ illũ letanter peꝑit et pannis inuoluit ac lacte pauit. Ipᷣa ꝗᷓ in ſuis neceſſitatib enz iunit illiq; tum potuit ſtudioſiſſime ſemꝑ occurrit. Jpa que eu dulciter ſuũ ieſum dile xit. Ipa ergo digna regnare cũ filio aſſumi debuit etia cũ coꝛpe ad regnũ celoꝛũ. Quia vt Aug' git. Putredo ? vermis hüane eſt ob ꝛobꝛiu cõditionis:a q̊ obpꝛobꝛio cuʒ ieſus alienus ſit marie natura excipit᷑ quã ieſus de ea aſſumpſiſſe ꝓbat᷑. Firmiter credimꝰ ꝙ; ſaluatoꝛ oĩm ieſus co le nd iſſimã ſuã matrẽ voluit in coꝛpoꝛe et aĩa facere gloꝛioſam quᷣ nos laudare conemur. DHec ſiquidem eſt per quã oĩs maledictio ſoluta eſt: ⁊ celeſtis bñdi toriit umiſeniea lanas. 10 ninbocſea nitas nei aparuitn cexerba ſi roſums nñ volen neficinol inuiſtbicst Plaig los Pvoneünbec montegarga Vonwsckin Genged todeſenn poiegarg⸗ lonoeutt acing iruena ulpcmiuc. Cpolſſerila guoietac (esſu codasd xitieiuni⸗ rchange diccs. Eg ſpecuudel lancemnih cllo mmoꝛ 6 ſnoehs⸗ betpeet fübenta⸗ nfige ummt iſti ſee in En is⸗ Outek bogenz niclior n un deſe lc neei; nuin fbebuiter Hisincucut rnidcl ge⸗ vofran N ogisen züinn magun dunmnnenen Giminnt Gdgnn s ii; catoꝛ ib infatigabiliter intercedit. Hec regi⸗ na miſericoꝛdie ad quã cõfu giẽtes tuti eẽ va lemus. Hãc oẽs inuocemꝰ vt ꝑ illius meri⸗ „ „ ta in hoc ſeculo impetremꝰ gratiã ſui filij ⁊ in futuro ꝑueniamꝰ ad eternã requiẽ. Amen. ¶ Sermo trigeſimꝰ de angelis quoꝝ ſolen nitas in eccleſia celebꝛat pter miraculuʒ qð aparuit in mõte gargano. oĩbus vijs tuis. Illuminati ꝓphe⸗ qm̃ volente deo innumera vt ſic loquar: be⸗ neficia nobis pᷣſtare nõ ceſſant. Quia tñ ipi inuiſibiles ſunt et immateriales ſubſtantie: pleriq; illos negligũt venerari.Ob qðvt hu mane imbecillitati cõſuleret᷑ ſingulari mõ in monte gargano.Anno dñi.ccc.xc.locus in⸗ uentus eſt in q̊ archangeli michaelis alioꝛũ q; an geloꝝ ingis memoꝛia vſq; ad ↄſumma „ — tionẽ ſeculi ꝑmaneret. Nã dũ quidã pᷣdiues noĩe garganꝰ qͥ ex euentu ſuo montivocabu lum dedit infinita pecoꝝ multitudine abun daret cõtigit vt ſemel taurũ ꝑderet. Quẽ ſol licite querẽs inuenit eundẽ in vertice mõtis foꝛibo cuiuſdã aſſiſtere ſpelũce:qnẽ cũ ſagitta afppetiſſet illa velut flamine venti retoꝛta eũ a quo iactata eſt mox reuerſa ꝑcuſſit. Turbati ciues et ſtupefacti.Epᷣm Sipontinũ qͥd fa⸗ cto opus eſſet ↄſuluerũt. Qui triduanũ indi xit ieiuniũ:oꝛandũq; deũ pᷣcepit.Quo ꝑacto archangelus michael awaruit ꝑviſionẽ epᷣo dicẽs. Ego ſum michael archangelꝰ q in cõ ſpectu dei ſꝑ aſſiſto. Volui aũt locũ illiꝰ ſpe⸗ lunce mihi dedicãdũ illo iudicio ſa gitte cun ctis moꝛtalib declarare:qua viſione letioꝛ factus epᷣs alijs qð viderat enarrauit. Et ſic ab eo tꝑe eccleſia ibi ↄſecrata fuit ob reueren tiã beati archangeli q̃ vſq; in pñtem diema cunctis fideliba deuotione pᷣcipua frequẽtat Quapꝛopter et ſolenitas angeloꝛũ a patrib⸗ fuit inſtituta:quã ex debito et obligatõe pᷣce⸗ pti menſe ſeptembꝛis oẽs celebꝛare tenentur Quia vero in tanta feſtiuitate mens nfr̃a ad ipos angelos colendos pᷣcandoſq;ʒ eſt inflã⸗ manda. Iccirco de ipᷣis in pñti ſermone di⸗ * ꝛimũ cognitionis ecundũ ꝓductionis. Terciũ miſſionis. C◻ aliter angelus ab hoie cognoſci p̃t et quõ ſpũs eſt incoꝛpoꝛeus: qͥ m̃ pᷣt in aſſum pto coꝛpoꝛe qpparere. ð ℳ E gelis ſuis dens mandauit de te vt cuſtodiant te in teverba ſunt iſta oꝛiginaliter pᷣs.xc. Debito res ſumus fratres chariſſimi angelis beatis nnehg. qbus tria myſteria erũt decurrẽda NMimũ de angeliſ myſteriũ decurrendu BGcognitionis. In quo tria dubia ppo⸗ nimus illuſtranda. ꝛimũ vtrũ ſubſtãtie ſepate qᷓ dicunt᷑ angelli an ſſint cognoſci ab hoĩbo viatoꝛibus. Scoõom vtrũ angeli habeãt coꝛpoꝛa ſibi na⸗ turalſiter vnita. Terciũ vtrũ aſſumũt aliqñ coꝛpoꝛ. ¶Pꝛo pꝛimi dubq illuſtratöne diſtinguere poſſumus triplicẽ noticiã. Pꝛima ðꝛ ꝓpꝛia et intuitiua. Scða cõmunis ⁊ effectiua. Tercia fidelis et reuelatiua. Pꝛima noticia ðꝛ ꝓpꝛia intuitiua q̃.ſ.cogno⸗ ſcitur angelus in ſui ſubſtantiaſt icuti eſt. Et hac angelus cognoſci nõ pᷣt a puris viatoꝛi⸗ bus vt inqͥt tho.i.ꝑte.q.lxxxviij.ex eo ꝙ in⸗ tellectus noſter ſᷣm ſtatũ pñitis vite nihil in⸗ telligit niſi cõuertendo ſead fantaſmata. Et ſic ſubſtãtias immateriales q̃ ſub ſenſu? ima ginatõe nõ cadũt pꝛimo etꝑ ſe ᷣm modũ coꝛꝝ gnitionis nobis expertũ intelligere nõ poſſi- mus.Immo et adã in ſtatu innocẽtie vt etiẽ dicit ho.i.ꝑte.q.xciiij. Intelligere nõ po- tuit ſubſtãtias ſepatas:eo ꝙ illi aie cõpetebat modus intelligedi ꝑ ↄuerſionẽ ad fantalma ta ſicut ⁊ nobis.Et licʒ plato voluerit ſub ſtantie immateriales nõ ſolũ a nobis intelli guntur ſʒ ſint etiã pꝛima a nobis intellecta. Poſuit enĩ foꝛmas immateriales ſubſiſtenæ⸗ ies i ideas vocabat eſſe ꝓpꝛia obiecta noſtri intellectꝰ:et ita hmo⁊ ꝑ ſe a nobis intellecta. Szʒ qꝛ aie cognitio applicat᷑ reb materialibꝰ fm q intellectui ꝑmiſcet᷑ fantaſia et ſenſus. Igeo q;to magis intellectꝰ fuerit deputatus „„„7 2 tãto magis pcipit immaterialiũ intelligibilẽ veritaté. HNihilom inꝰ ↄtrariũ videt᷑ ſentire in Thimeo:vt dixit. Inuiſibiliũ diuinaruʒ poteſtatũ qᷓ demones nuncupant᷑:pᷣſtare r⸗ tionẽ magis eſt opus q; ferrevaleat hoĩs in⸗ geniũ. De cõmendatoꝛevero aſſerit tho.qꝙ; in ij.metap h;.dixit ſi ſubſtãtie abſtracte nõ poſ ſent intelligi a nobis tũc natura ocioſe egiſ⸗ ſet:qꝛ feciſſet illud qð eſt in ſe naturaliter in- tellectũ:nõ intellectũ ab aliq̃. Sed dictũ hoc deficit pꝛimo qꝛ nõ ſequit᷑ ꝙ ſi ſubſtãtie ſexpa te nõ intelligunt᷑ a nobis:nõ intelligant᷑ ab aliquo intellectu:intelligunt᷑ enĩ a ſeipis et a ſe inuicẽ. Scðo deficit ſnia cõmendatoꝛis: qꝛ nõ eſt finis ſubſtantiarũ ſeꝑatarũ vt intel ligant᷑a nobis. ¶ Scda cognitio ðꝛ cõis et fectiua:qñ cognoſcit᷑ cã ꝑ effectũ:et eſt cogni tio quedã generalis:hãc cognitionẽ habue⸗ runt philoſophi de angelis? pᷣcipue Ariſto. in. xi.metaphyſice. qui voluit ꝙ intelligẽtis 0 g mouerent ſperas celoꝛum ⁊ celeſtia coꝛpoꝛd. cia vero cognitio vᷣꝛ fidelis ⁊ reuelati na:q.i.aliqd co gnoſcit᷑ fide qꝛ ſic eſt certitu dinaliter reuelatũ. Hoc mõ relictis phoꝝva nitatibo atq; erroꝛib beĩm curioſoꝝ nos fir miſſime aſſerimus ꝙ angeli ſunt nobiliſſimi ſpũs deo bono fruẽtes:nobiſvt infra docebi mus beniuoli et affecti:qbus medijs dei ſe⸗ creta et myſteria gre bolbns ſunt reuelata. Mali vero penis eterniſ iuſtiſſime deputati Si vero qͥs q̃reret vñ hec veritas eſt exoꝛta Rñdemꝰ ꝙ ex latiſſimo campo ſcripture ſa⸗ cre veteri vitzʒ nouoq; teſtamẽto vbi de ange lis expꝛeſſa fit mentio. Uñ GBeneſ.xvi.ſcribi tur de Agar du fu geretleſſetq; in ſolitudine: — qꝛ affligebat eĩ Sara dña ſua.Cũq; inuenit ſet eã angelus dñi iuxta fontẽ aque in ſolitu dinetẽ. dixit ad illam. Agar ancilla ſarai vñ venis ⁊ quo vadis: q̃ rũdit.A facie dñe mee ego fugio.Dixitq; ei angelus dũi. Reuertere ad dñam tuã et humiliare ſub maniba illius Et G eneſ̃.xix.ca. Aenerũt duo angeli ſodo mã veſpe.Et. xxij.c. Angelus dñi de celo cla mauit dicẽs. Abꝛaam abꝛaã.et.xxviij.c. Ni⸗ Ait iacob in ſomnis ſcalã ſtantẽ ſuꝑ terrã et cacumen illius tangens celũ angelos q̊ʒ dei aſcendẽtes et deſcendẽtes ꝑ illa.et. xxxij.ca. Jacob itinere quo ceperat abijt: fuerũtq; ei Sbunuiã angeli ↄni. Et Exodi.xiiij.ca. Ange⸗ lus dei pᷣcedebat caſtra iſrael:et cum eo piter um qͥ ꝓcedat te et cuſtodiat ĩ via introducat ad locũ quẽ pᷣparaui tibi. Et Nume.xxij. ca. Cũ vidiſſet aſina ſtantem angelũ cecidit ſub pedibo ſedentis. Et.ij. Re.vlti.ca.Cũ exten⸗ diſſet manũ an gelꝰ dni ſuꝑ bieruſalẽ vt diſtꝑʒ deret eã miſertꝰ eſt dñs ſuꝑ afflictionẽ et ait angelo ꝑcutienti. Sufficit nũc cõtine manũ tuã. erat aũt angelꝰ dñi iuxta areã oꝛnã iebu ſei. et. iiij. re.i.c. Angelꝰ vñi locut ẽ ad heliã et. xix. ca. Angelus dñi ꝑcuſſit in caſtris aſſi rioꝛũ.Et thobie.v.ca.Egreſſus thobias in⸗ uenit iuuenẽ ſplendidiſſimũ ſtantẽ pꝛecinctũ ad ambulandũ ⁊ ignoꝛãs ꝙ angelꝰ? dei eſſet ſalutauit eũ et dixit. Uñ te habemꝰ bone iu⸗ uenis.Et Judith.xiij.ca. Viuit dñs qm̃ cu ſtodiuit me angelus eius. Et ecẽi.v.ca. Ne dicas coꝛã angelo tuo nõ eſt ꝓuidentia. Et ps.viij. Minuiſti eũ paulominꝰ ab angelis ect. xxvi. Adoꝛate eũ oẽs angeli eius.Et.ciij. Nui facis angelos tuos ſpiritus. et.cxlviij. Laudate eũ oẽs angeli ee.Et Baruth. vij. ca. Angelus meus erit vobiſcũ. Et Daniel. iij. ca. Angelus aũt dñi deſcẽdit cũ aʒaria et ſocijs eius ĩ foꝛnacẽ et excuſſit ſfiamm ignis columna nubis.et.xxiij.c. Hittã angelũ me *D lius dei.i. patris et filij et ſpiritus ſancti vere id ꝓpꝛium eit vi ſine mmateriali ſubasaa de foꝛnace. Eteod?è ca. Bñdicite angeli düt dño laudate et ſupexaltate eũ in ſecula. Et xiiij.c.dixit angelꝰ dñi ad abacuc.Fer pꝛan dium qð habes danieli in babylonẽ qͥ eſt in lacu leonũ.Et Malachie.iij. ca. Dtatim ve niet ad templũ ſanctũ ſuum dñatoꝛ quẽ vos q̃ritis et angelꝰ teſtamẽti quẽvos vultis.Et QLuce.i.ca. Apparuit Zacharie angelus dñi ſtans a dextris altaris incẽſi.et eodẽ ca. Dit ſus eſt angelus gabꝛiel a deo in ciuitatẽ gali lee cui nomẽ nazareth ad virginẽ deſponſa⸗ tam viro. et. ij. ca. Angelus dñi ſtetit iuxta il⸗ los.eodẽ ca. Facta eſt cũ angele multitudo militie celeſtis exercitus. Et.xxij.ca. Apa⸗ ruit ei angelus dñi de celo cõfoꝛtans eũ.Et Matthei.i.ca.Angelꝰ dñi apparuit in ſom⸗ nis ioſeph. et. iiij. ca. Acceſſlerũt angeli et mi niſtrabãt ei.et.xxij.ca.Erunt ſicut angeli dei in celo et. xviij.ca. Angeli eoꝝ ſꝑ vident faci ciem pr̃is mei q in celis eſt. et. xxiiij. ca. Oit tet angelos ſuos cũ tuba. et. xxv. ca. Cü vene rit filᷣ hoĩs in maieſtate ſua⁊ oẽs angeli eiꝰ cũ eo.et.xxvi.ca.An putas qꝛ nõ poſſumro gare patrẽ meñ ⁊ exbibebit mihi mõ pluſq; duodecim legiones angeloꝝ. Et Joh. v. ca. Angelus aũt dñi ᷣm tꝑs deſcendebat in pi⸗ ſcinã. Et ad Hebre.i.caà. Cui aliqũ angelo⸗ rum dixit filius meus es tu. Et Act. xij. ca. Angelus dñi aſtitit et lu mẽ refulſit in habi⸗ taculo carceris. eodẽ ca. Miſit dñs angeluʒ ſuũ ⁊ eripuit me de manu berodis. Et Apo calips.i.ca. Significauit deus que opoꝛtet fieri cito loquẽs ꝑ angelũ ſuũ ſeruo ſuo io⸗ hanni. et.ij. ca. Fit mentio de angelo pgamt tiatire et ſmirne. Et. uijj.ca. de angelo ſardis: philadelpbie et laodicie.et.vij.ca. de angelo aſcendente ab oꝛtu ſolis.et. x. ca. de angelis amicto nube. Et. xij. capitu. ve angelis pꝛe⸗ liantibus. et.xiiij.ca.de angelo babente eu⸗ angeliũ eternü. et. xvi. ca.de ſeptẽ angelis hñ tibo ſeptẽ phialas ire dei.et. xviij. ca. de ange⸗ loldeſcendẽte de celo hũte poteſtatẽ magna. et. xx. ca. de angelo deſcendete de celo babẽte clauẽ abijſſi ⁊ cathenã ma gnã.⁊.xxij.c.de an. gelo qͥ nõ ꝑmiſit ſe adoꝛari a iohanne. Etqͥ⸗ bus oĩbus cogimur cõfiteri eſſe angelos licz illos ꝓ ſtatn iſto in ſna ſubſtãtia videre non valeamus. De demonibo aut videre potes q; poſui in tractatu de timoꝛe iudicioꝛum dei⸗ Scõm pꝛincipale dubiũ ꝓppoſitũ fuit vi⸗ angeli babeãt coꝛpoꝛa ſibi naturalitervnug-⸗ Et quidam cõtendunt ꝓbare ꝙ ſic. Pꝛum⸗ quia Oꝛigenes in li. periarchon dicit. So⸗ Prl lelligati ſuo cant ſoo vrſ⸗ ſaoe in.vi⸗ videka et ſubti chtang⸗ pnsſb ptecno: UiuVnöſ goange tſtdoeni pijgui⸗ gſenntan Urülterpt Cuncd⸗ Mortig Woon Mümal porionea pno unisi⸗ ſnelemn lltnie n Natai mläſu Mplnin elgcen ichtg Uedn Bunte Piegen guiren Won pon mze dat brhie nlſorin esinli muinei gon e Nc⸗ doeſe woi keſere gnen um annt doſ fi ngnu deigali⸗ ngnien Räan ingonn Mringeit mtſarengail shnieni damia maG mndiangil n veridini r. M NNt, zu An gifefaluu⸗ Drdiis ds en i ſuüſn , N tet pᷣexiſtere aliquod perfectũ in gen Bunt ergo alique ſubſtantie intellectuales pꝓfecte in natura intellectuali nõ indigẽtes ac quirere ſcientiã a rebus ſenſibilibus. Quare nõ omnes ſubſtãtie intellectuales ſunt vnite abſq; vlla coepoꝛee additionis ſocietate in⸗ telligatur exiſtere. Et Bernardus omel. vi. ſuꝑ cantica ait. Liquet oẽm ſpiritum coꝛpo reo ꝓrſus indigere ſolatio. Et Augꝰ. in.ij. ſuꝑ Geneſim ad lr̃am. Et in.iij.detrini.Et in.viij.de ciui.dei Et in li.de eccleſi.dogma. videt᷑ aſſerere.q angeli habeãt coꝛpoꝛa aerea et ſubtiliſſima. Secũdo Gꝛego. in omelł.vo cat angelũ aĩal rõnale.oẽ aũt aĩlal habet coꝛ⸗ pus ſibi naturalitervnitũ.Tercio arguit᷑.qi pfectioꝛ eſt vita in angelis qᷓ; in aiabus. Sʒ ala nõ ſolũ viuit ſed etiã viuificat coꝛpus:er go angeli habẽt coꝛpora ſibi naturalitervni⸗ ta. Sed cõtra iſtos ita debiliter arguentes eſt doctrina omniũ theologoꝝ i.ij. ſmaꝝ. di. viij.qui ſequentes Dioniſiũ et Damaſcenũ aſſerunt angelos nõ habere coꝛpoꝛa ſibi na⸗ tchraliter vnita. Et ratio ſᷣm Tho. i.ꝑpte. q. v. Quia qð accidit alicui nature nõ inuenitur naturaliter in oĩbus in natura ſicut habere alas qꝛ nõ eſt de rone aĩalis nõ ↄuenit omũᷣi animali.Cũ aũt intelligere nõ ſit actus coꝛ⸗ poꝛis nec alicuius coꝛpoꝛee virtutis habere coꝛpus vnitũ nõ eſt de rõne ſubſtãtie intelle⸗ ctualis inquantũ huius. Sʒ accidit alicui intellectuali ſubſtãtie pter aliquid aliud ſi⸗ cut aĩe rõnali cõpetit vniri coꝛpoꝛi qꝛ eſt im a barleci et in potẽia exiſtens in genere intel⸗ ectualiũ ſubſtantiarũ nõ habens in ſua na⸗ tura plenitudinẽ ſcientie ſed acquirẽs eã per ſenſus coꝛpoꝛeos a ſenſibilib rebo. In quo⸗ cũq; aũt genere inuenit᷑ aliqͥd im genere ülo. coꝛpoꝛibus ſed alique ſunt a coꝛpoꝛibo ſepa⸗ rate.Ad pꝛimũ ergo obiectũ de ſnĩa Oꝛige⸗ intelligibilẽ ſocietatẽ quã boĩes expectãt cũ nis dicit Tho. ꝙ audiẽdus nõ eſt qꝛ vt ſcri⸗ bit Hiero.in epla ad deſideriuʒ. Oꝛigenes .RR melioꝛ in bonis peioꝛ in malis fuit. Cui⸗ he reſes in libꝛis periarchon quos ipᷣe cõpoſuit maxime inueniri dicunt᷑. Magiſter in hiſto ria ſcolaſtica ſuꝑ Geneſim circa pꝛincipiũ. Periarchon inq̃t eſt liber in quo Oꝛigenes dirxit xpᷣm adhuc in aere ꝓ demoniby pati de bere ſicut in terra paſſus eſt ꝓ hoĩbo. Aug. vero in pᷣtactis locis nõ loquit᷑ aſſerẽdo ſed referens opinionẽ platonicoꝝ qͥ ponebãt eẽ quedã aialia aerea qᷓ̃ demones nolabant.Di ctium ad huc Bernardi intelligendũ eſt ſane ꝙ ſpũs creati indiget coꝛpoꝛeo inſtrumento nõ ſibi naturaliter vnito ſed ad aliquid aſ⸗ ſumpto ꝓpter inſtructionẽ noſtrã. Ad ſcõm ꝑfectũ opoꝛ de verbo Bꝛego. reſpondet᷑ ꝙ ipᷣe vocat an⸗ gelum rõnale aial methaphoꝛice pter ſimili tudinẽ rõnis. Ad terciũ inqͥt ſanctus doctoꝛ ꝙ viuificare effectiue ſimpliciter ꝑfectionis eſt. vnde et deo cõuenit. Sed viuificare foꝛ⸗ maliter eſt ſubſtantie que ẽ pars alicuiꝰ natu reet nõ habentis in ſe integrã naturã ſpeciei Añn ſubſtatia intellectualis que nõ eſt vnita coꝛpoꝛi eſt gfectioꝛ q; ea que eſt coꝛpoꝛi vni⸗ ta. Hinc Damaſcenꝰ ait. Angelus eſt ſubſtã tia intellectualis incoꝛpoꝛea.Et Dioniſius. Angeli ſunt ſpixi alia lumina immateria⸗ les incoꝛpoꝛei¶ Cerciũ dubiñ pncipale fuit vtrũ angeli aſſumant aliqn coꝛꝑa. Et qoſſic ptʒ. qꝛ augꝰ.li. xvi. de ciui.dei dicit.ꝙ angeli in aſſumptis coꝛpoꝛib Abꝛae apparuerunt. Tho. vero ait q; nõnulli tenuerunt angelos nũqᷓ; coꝛpoꝛa aſſumpſiſſe. Sed oia q in ſcri⸗ pturis diuinis legunt᷑ de apparitionibo an⸗ geloꝝ contigiſſeſ̃m imaginationẽ. Tñ hoc nõ videt᷑ conſonũ intentioni ſacre ſcripture. Qm̃ id qð imaginariaviſione videt᷑ eſt in ſo la imaginatõe videtis.vñ nõ videt᷑ indifferẽ ter ab oĩbo. Scriptura aũt diuina ſic intro⸗ ducit interdũ angelos apparẽtes vt cõiter ab oĩbo viderent᷑. Sic angeli apparẽteſ abꝛae vi ſi ſunt ab eo ⁊ a tota familia eiꝰ:a Lotha aci nibus ſodomoꝝ viſi ſunt angeli qͥ venerunt ſodomã veſpe.Silr angelus qͥ aparuit tho bie ab oibus videbat᷑.Exquo maiteſta ẽ iſta ſic cõtigiſſe ᷣm coꝛpoꝛeã viſionẽ q̃ videt᷑ id ð poſitũ ẽ extra videntẽ.vñ ab oibo videri pᷣt. Tali aũtviſione nõvidet᷑ niſi coꝛpus.Cũ ergo angeli neq; ſint coꝛꝑa neq; babeãt coꝛ⸗ poꝛa ſibi naturaliter vnita: relinquit᷑ ꝙ aſſu⸗ mant aliqñ coꝛꝑa.Et licet illis nõ indigeant pter ſeipos aſſumũt t illa ꝓpter nosvt fami iariter cũ hoibus cõuerſando demonſtrent eis habendã in futura vita. Inſuꝑ ꝙ ange⸗ li coꝛpoꝛa aſſumpſerũt in veteri teſtamento * fuit quoddã figurale iudiciũ ꝙ verbũ dei aſ⸗ ſumpturũ eſſet coꝛpꝰ humanũ.Oẽs enĩ appa ritiones veteris teſtamẽti ad illã apparitionẽ oꝛdinate fuerũt qua filiꝰ dei apparuit in car⸗ ne. Notandũ tñ ꝙ coꝛpus aſſumptũ vnitur angelo nõ quidẽ vt foꝛme:nec ſolũvt motoꝛi ſegd ſicut motoꝛi repꝛeſentato ꝑ coꝛpꝰ mobile aſſumptũ.Sicut eni in ſacra ſcriptura ꝓpꝛie tates en inrelligibiliũ ſub ſi imilituckn hus rerũ ſenſibiliũ deſcribunt᷑. Ita coꝛpoꝛa foꝛ⸗ mantur ſic ab angelis diuina virtute vt con gruant ad repꝛeſentandũ angeli intelligibi⸗ les ꝓpꝛietates.Et hoc eſt angelum aſſi numere coꝛpꝰ.Et ſiqͥs obſtaret ꝙ angeli nõ aſſumũt o iij coꝛpus de tena vel aqua qꝛ nõ ſubito diſpa⸗ rerẽt:neq; de igneqꝛ cõburerent ea q cõtinge rent:nec ex aere qꝛ aer infigurabilis eſt ergo angeli coꝛꝑa nõ aſſumũt. Rñdetho.ꝙ licet ger in ſua raritate manẽs nõ retineat figurã neq; coloꝛẽ: tñ q cõdenſat᷑ et figurari ⁊ colo rari pᷣt: ſicut ptʒ in nubiba. Et ſic angeli aſſu⸗ munt coꝛpoꝛa ex aere cõdenſando ipᷣm virtu te diuina q;tum neceſſe eſt ad coꝛꝑis aſſumẽ di foꝛmationẽ. Sed adhuc oꝛit᷑ hic difficul ₰ tas ꝓpter ea q̃ docent ſacri doctoꝛes. Nã coꝛ⸗ pus aſſumptũ ab angelo videt᷑ quaſi viuũ et oꝑa vite habẽs ⁊ tñ nõ eſt viuũ nec hñs oꝑa vite aparet oꝛganiʒatũ hñs oculos ⁊ nares et alia ſenſuũ inſtrumenta:et tñ ꝑ oꝛgana illa angelus minime ſentit. In coꝛꝑe ſic aſſum⸗ pto angelꝰ videt᷑ loqui:et tñ nõ eſt ꝓpꝛia locu tio illa:ſilr comedit ⁊ ila nõ eſtvera comeſtio Jigitw᷑ in talibus apparitionibo nõ eſt niſi que dam fictio ſiue deceptio. Ad hoc rñdet tho. vbi. S. ꝙ ſicut nõ eſt ̊ veritatẽ ꝙ in ſcriptu⸗ ris intelligibilia ſub figuris ſenſibilibo de⸗ ſcribant᷑:qꝛ hoc nõ videt᷑ ad aſtruendũ:q in⸗ telligibilia ſunt ſenſibilia. Sed qꝛ ꝑ figuras ſenſibiliũ ꝓpꝛietates intelligibiliũ ſᷣm ſimili tudinẽ quandã dantur intelligi:ita nõ repu gnatveritati ſanctoꝝ angeloꝝ ꝙ coꝛpoꝛa ab eis aſſumpta videant᷑ hoĩes viuẽtes:cum nõ ſint. Nõ enim aſſumunt᷑ niſi vt per ꝓpꝛieta⸗ tes hoĩs et operũ hoĩs ſpũales ꝓpꝛietates an geloꝝ et eoꝝ ſpũalia oꝑa deſignent᷑:qdð non ita cõgrue fieret ſi veros hoĩes aſſumerẽt qꝛ Apꝛietates eoꝝ ducerẽt ĩ ipos hoĩes:nõ in an gelos. Dilr eſt dicenduʒ ꝙ angeli ꝑ oꝛgana aſſumptoꝝ coꝛpoꝛũ nullo mõ ſentiũt: nec tũ ſuꝑflue ſunt foꝛmata Nõ enĩ ad hoc ſunt foꝛ mata vt ꝑ ea ſentiant:ſed ad hocvt per hmõi oꝛgana virtutes ſpirituales angeloꝝ denotẽ tur. Sicut per oculũ denotat᷑ virtus cogno ſcitiua angeli.et ꝑ alia mẽbꝛa alie eius virtu tes.vt docet Dioniſius vlti.ca.celeſtis ierar chie.De locutionevero angeli quã facit ĩ coꝛ poꝛe aſſumpto verũ eſt ꝙ nõ eſt ꝓpꝛie locutio ſed aliqͥd ſimile locutioni:inquantũ angelus in coꝛꝑe ſic aſſumpto foꝛmat voces in gere ſi miles vocib humanis:q̃ voces foꝛmant᷑ vt per illas dei ſecreta ad nr̃as aures ꝑueniant. Comeſtio adhuc angeli nõ eſt vera ſed figu ratiua ſpiritualis comeſtionis: nã comeſtio impoꝛtat ſumptionẽ cibi cõuertibilis in ſub ſtantiã comedẽtiſ. Et qᷓ;uis in coꝛpꝰ xpᷣi poſt Tho. pmo ſᷣm Aug.li.xi.de ci.dei.qꝙ ange reſurrectionẽ cibus nõ cõuerteret᷑ ſed reſolue retur in piacentẽ materiã:tñ xps habebat coꝛ pus talis nature in qð poſſet cibo cõuerti. vñ fuit vera comeſtio. Sed cibus aſſumptꝰ ab Mꝛimo quantũ ad cauſam angelo neq; ↄuertit᷑ in coꝛpus aſſumptũ:ne ꝙ; coꝛpus illud eſt talis nature vt ĩ ülud poi ſit alimentũ ↄuerti: ꝓpterea dixit angelꝰ Tho bie. xij. ca. Cũ eſſem vobiſcũ ꝑ voluntatẽ dei videbar quidẽ manducare ⁊ bibere.Sʒ ego cibo ⁊ potu inuiſibili vtoꝛ.Fiunt igit᷑ oĩa in aſſumptis coꝛꝑibus ab angelis nõ ad dece⸗ ptionẽ ſed potius ad vtilitatẽ noſtram vtex pe edictis patet. =èð deus pduxit angelos ex Enbere nee irreo. Ecundũ myſteriũ de angelis aperien⸗ dunm dicit᷑ pductõnis. In q̃ cõſiderare emꝰ ꝓductionẽ eoꝝ ;tũ ad tria. “ Decu ndo quantũ ad tos. — — le Cercio quantũ ad loc beat cauſam ſui eſſe et ſit creatꝰ a deo. Et ad hoc rñũdet ſanctus tho.i.ꝑte.a.xliiij.et.q.lxxi. O neceſſe ẽ dicere et angelos et oẽ id qð pꝛe ter deũ eſt a deo eſſe factũ. Si enĩ aliqͥd inue nitur in aliqͥ per participationẽ neceſſe eſtꝗ⸗ cauſet᷑ in ipo ab eo cui eſſentialiter cõuenit:ſi cut ferrũ fit ignitũ ab igne:deus aũt eſt ipᷣn eſſe per ſe ſubſiſtens et eſſe per ſe ſubſiſtensñ ptoeſt eſſe niſi vnum. Relinquitur ergo æ& omnia alia a deo non ſunt eſſe ſeà participit eſſe: quare cauſantur ab vno ente quod per⸗ fectiſſimum eſt. Ex his dixit. Ariſtote.in. ij. metaphy. Id qð eſt maxime ens et maxime verũ:eſt cauſa oĩs entis⁊ oĩs veri:ſicut id qðᷣ eſt maxime calidũ eſt cauſa oĩs calidi.Alga⸗ zeles vero in eodẽ loco inqͥt. Jpᷣm eẽ deo ma xime cõuenit:qm̃ ipᷣe eſt oꝛigo ⁊ pꝛincipiũ e ſendi et qð eſt a q̊ eſt:quicqͥd ẽ. Qð cõfirmãs Auicenna ait.O mne eſſe eſt exuberãs ab eiꝰ eſſe. Quare ⁊ plato in thimeo ſubdidit:ꝙ no ſtrum eẽ in ↄparatõne illiꝰ eſt non eſſe. Hinc Paulus Ad Ro.cxi. ca. ſcripſit. Ex ipᷣo:et ꝑ ipᷣm:et in ipᷣo ſunt oĩa. Neceſſe eſt ergo ange los a deo eſſe creatos. Sed mirant᷑ quidã ex eo ꝙ de his q̃ ſunt a deo creata agit᷑ Geneſis vbmo ca. ſed nulla mentio fit ibi de angelis: ergo nõ videt᷑ ꝙ ſint creati a deo. Iterũ Ari⸗ ſto. dicit. viij. metaphy.ꝙ ſi aliqua ſubſtãtia ſit foꝛma ſine materia ſtatim ꝑ ſeipᷣaʒ eſt ens et vnũ et non habet cauſam q̃ faciat eã ens et vnũ. Sed angeli ſunt foꝛme immateriales ergo nõ habent cauſaʒ ſui eſſe. Ad hec rñdet li nõ ſunt pᷣtermiſſi in illa pꝛima rerũ creatio ne:ſed ſignificant᷑ noĩe celi vel lucis. Jdeo aũt vel pᷣtermiſſi ſunt vel noĩbus rerũ coꝛpo Capitulũ.ij. ꝛimo cõſideranda eſt angeloꝝ pductio q;tum ad cauſam. Vbi querit᷑ an angelꝰ ha⸗ lüüſig bauurgt naturä. ſitente⸗ fonmals agente in actu: ſubſtan undae periun heretic abeten turas⸗ Hihilt Cumm tioexn Ginezt poſtr nihilon hoſid porticui llleei⸗ hocaſtci fen. Gan Ntoneab Copinion ſcengeif Mrehed aaN hoſnire lenpor birrana Meoecetea uoei⸗ on ge⸗ loguodie ſcent Tho⸗ ctoritus Pnüäinke fpana linian hlin Neſini, Aunge iowln ddetd Fumſcin nn t äi 1. —— inglr n minnaeH Wte. tal * dotis d Baninicein nmtinuct, ns ilei⸗ CMbſitn gnicur erge cnteqaod sn rnſen „* 774 isacH cin munue t 10 Erigde tag i. mtcuiſ⸗ ſdengei⸗ ajmidn aniiin n g⸗ inummmii Anr neig ani luce taine⸗ Ealiũ ſignificati: : moiſes iplo rudi loque⸗ batur qui nondũ capere poterat incoꝛpoꝛeã naturã.De ſubſtãtijs vero q̃ ſunt foꝛme ſub ſiſtentes: dicendũ ꝙ nõ habẽt cauſam aliam foꝛmalẽ ſui eſſeet ſue vnitatis.neq; cauſam agentẽ ꝑ tranſmutationẽ materie de potẽtia in actũ:led bene habẽt uſn centẽ totã ſubſtantiã q̃ eſt iße deus.¶ Secuno cõſide⸗ randa eſt angeloꝝ pductio q;tum ad tẽpus añ.ſ.fnerũt angeli creati. Et circa h̊ tres re⸗ periunt᷑ opinioneſ. Rꝛima opinio falſa eſt? heretica q̃ hoc tenet. ꝙ angeli fuerũt ꝓducti ab eterno:hoc eniĩ eſſe nõ põt:qm̃ ſic deꝰ crea turas ꝓduxit ꝙ eas ex nihilo fecit.i. poſtq nihil fuerãt. Et vt inquit Tho.i.ꝑte.q.xlv. Cum dicit᷑ aliqᷣd ex nihilo fieri:hec pᷣpoſi⸗ tio exnõ deſignat cauſam materialẽ ſed oꝛ⸗ dineʒ tm̃.ſicut cũ dicit᷑ ex mane fit meridies id poſt mane. Et ſi obijceret᷑ ꝙ phᷣi dicũt.ex nihilo nihil fit. Rudet Tho. ꝙ philoſophi nõ ↄſiderauerũt niſi emanationẽ effectuum particulariũ a cauſis ꝑticu laribus quas ne⸗ ceſſe ẽp̃ſu pponere aliqd in ſua actiõe. Etſm hoc eſt cõmunis eoꝛũ opinio ex nihilo nihil fieri. Sed hoc locũ nõ habet in pꝛima ema- natione ab vniuerſali rerũ pꝛincipio. Secũ da opinio fuit quoꝛundã doctoꝝ antiquoꝝ ſ.ꝙ angeli fuerũt creati ante oẽm mundũ coꝛ poꝛeũ. Nã Hiero.hoc videt᷑ aſſerere ſuꝑ epi ſtola ad Citũ.ait enim ſic. Sex milia nondũ noſtri tempoꝛis cõplentur annoꝝ:et quãta tempoꝛa: quãtaſq; ſeculoꝝ oꝛigines fuiſſie ar bitrandũ eſt in qbus angeli:thꝛoni:et dñatio nes:ceteriq; oꝛdines deo ſeruierũt. Damaſce nus etiam dicit in.ij.li. Quidã dicũt ꝙ ante oẽm creationẽ angeli geniti ſunt. vt Theo⸗ logus dicit. Gꝛego.ſ.naʒanʒenus.de quo aſ ſerit Tho. ꝙ tanta eſt in doctrina eiꝰ xpiana guctoꝛitas:vt nullus vnq; eius dictis calu⸗ mnniã inferre pᷣſumpſerit ſicut nec Athana⸗ ſij documẽtis vt Hiero.dicit.Tercia opinio alioꝝ q cauſam pᷣcedentẽ nõ repꝛobat: ſed qꝛzꝛ rõnabilioꝛ foꝛe videt᷑. Iccirco tenet᷑ cõmuni⸗ ter a doctoꝛib:ꝙ angeli ſimul cum creatura coꝛpoꝛea ſunt creati. Angeli enĩ ſunt quedã s vniuerſi qꝛ nõ ↄſtituũt ꝑ ſe vnũ vniuer⸗ ſum:ſʒ t ipi q; creatura coꝛpea in aſtitutio⸗ nẽ vnp vniuerſi ↄneniũt:qð apparet ex oꝛdi ne vnio creature ad aliã. Oꝛdo enĩ rerũ ad in nicẽ eſt bonũ vniuerſi Nulla aũt ꝑs ꝑpfectaẽ a toto ſepata. Hõ ergo eſt ꝓbabile vt des cu⸗ ius pfecta ſũt oꝑa creaturãa angelicã ſeoꝛſi uz ante alias creaturas ꝓquxerit. Et hoc refert dñs Bonauen. di. xij. ſecidi libꝛi. ꝙ quattu⸗ oꝛ a pꝛincipio fuerũt ſimul creata.ſ.angelica . ] natura:celi empirreũ: materia pꝛima et tos late illud accipiendo ꝓ qualibet ſucceſſione. Ratio eſt quia ncrutpꝛuma in omni ge⸗ nere rerũ creari tã in menſuris qᷓ; in ſubſtan⸗ tijs. Pꝛimũ in mẽſuris eſt ts. pꝛimũ in ulb ſtantijs coꝛpoꝛalibo paſſiuis eſt materia:pꝛi⸗ mum in ſubſtatijs coꝛpoꝛalib actiuis eſtce liũ empirreũ. Pꝛimũ vero in ſubſtãtijs ſpiri⸗ tualibus eſt angelica natura. Iccirco at⸗ tuoꝛ hec credunt᷑ fuiſſe pꝛimo creata. er cio cõſideremus angeloꝝ ꝓductionẽ qdtum ad locum:vbi.ſ.fuerunt angeli creati. Et ad hoc dicit ſtrabus ſuꝑ illo verbo. In pꝛinci⸗ pio cre auit deus celũ ⁊c. Celũ nõ viſibile fir mamentũ hic appellat:ſed empirreũ.i.igneũ dõ nõ ab ardoꝛe ſed a ſplendoꝛe ðꝛ:qðᷣ ſtatim factũ an gelis eſt replerum. Ideo tho. vbi. ẽ. ait. ꝙ cũ vniuerſum cõſtet er creaturis coꝛpo ribus ⁊ ſpũalibo:ſic create ſunt ſpũales crea⸗ ture ꝙ ad creaturã coꝛpoꝛalẽ aliquẽ oꝛdinez habẽt ⁊ toti creature coꝛꝑali pᷣſident: vñ ↄue niens fuit vt angeli in ſuᷣmo coꝛꝑe crearent tãqᷓ; toti nature coꝛꝑee pᷣſidentes. Et ſi obij⸗ ceret᷑ ꝙ angeli nõ dependent a coꝛpe ſᷣm ſuũ eſſe. ⁊ ꝑ ↄſequẽs neq; ſᷣm ſi uũ fieri: ergo ãgeli nõ ſunt cregti in loco coꝛpoꝛeo. Rñdet tho. ꝙ angeli nõ ſunt creati in loco coꝛpoꝛeo:ſed vt pꝛedictũ eſt in hoc oſtendit᷑ oꝛdo eoꝛũ ad naturã coꝛpoꝛeã:et ꝙ ſua virtute coꝛpoꝛa cõ rum ꝓqnctiõe vel ad copiendũ difficilia: vel ad plene intelligendũ dura cuiq; viderent:· tanto magis excitare nos debent ad extollen dam totis viribo ſapientiã altiſſimi dei:cuiꝰ opera tam ſtupenda ſunt et inſcrutabilia.vt nullo humano ſenſu ꝑcipi valeãt. Pꝛo qui⸗ bus dicere poſſumus illud pᷣs. Quãmagni ſicata ſunt opera tna dñe:omnia in ſapientia feciſti. Qniuerſus nãq; mundus iſte ſenſibi lis quaſi quidã liber eſt ſcriptus digito dei: et ſingule creature quaſi figure quedã ſi unt nõ humano placito ſed diuinitatis arbitrio inſtitute ad maniſeſtandã quodammõ et ſi⸗ gnandã inuiſibilẽ potentia:ſapientiã: et bo⸗ nitatem diuinã. Inter cetera vero ſuoꝛũ in⸗ ſtitutoꝛum mirabilia angelos cõdidit: quo⸗ rum aliquos ꝓpter ſuperbiã in quã eruperũt eternis abindicauit ſupplicijs. Alios vero qͥ ipi factoꝛi ſuo humiliter adheſerũt: plena be atitudine fecit eſſe felices. Mualliter angeli ad nos mittunt᷑qͥ hoĩes ciſſtodiũt neq; dolent de malis eoꝝ quos cu iunt. 6 Lapitulũ.iij. Ercilũ myſteriũ deangelis manifeſtan⸗ dum dicit᷑ miſſionis. In quo tria ſunt o. iiij Dubia declaranda. Pꝛimũ vtrũ angeli mittanr. · Hcm vtmũ hotes ab angelis cuſtodiant. EZerciũ vtrũ angeli doleant de malis coꝛum quos cuſtodiunt. pꝛimu dubiũ ſe offert veritas ſcriptu⸗ rarũ in q bus angelos mitti perhibet. Et vt inqͥt tho.i.te.q.cxij. Ille mitti dicit qui ali⸗ quo mõ ab alio pcedit vt incipiat eẽ vbi pꝛi us uõ erat ꝑ aliũ modũ. Fili eni aut ſpiritꝰ ſanctus mitti dicit᷑ vt a patre ꝓcedens ꝑ oꝛi ginẽ. Et incipit eſſe nouo mõ. i. ꝑ gratiã vel ꝑ naturã aſſumptãvbi pꝛius erat per diuini ciũ ſit vniuerſale agens virtus eius attingit taris pñtiam. Dei enim / ꝓpꝛiüũ eſt vbiq; eſſe: qꝛ oĩa entia.ideo eſt in oibi rebus. VUirtus aũt — angeli cũ ſit ꝑticulare agens nõ attingit totũ vniuerſum:ſed ſic attingitvnũ ꝙ nõ attingit gliud. Ideo ita eſt hic qð nõ eſt alibi.Cũ igi — tur aliqd eſt fiendũ ꝑ aliquẽ angelũ circa ali quã creaturã coꝛpoꝛeã de nouo applicat᷑ an⸗ gelus illi coꝛꝑi ſua virtute:x ſic angelłꝰ de no uo ibi incipit eſſe:et hoc totũ ſequit᷑ ex impe⸗ rio diuino. Sed actio quã angelꝰ miſſus ex ercet: ꝓcedit a deo ſicut a pᷣmo pꝛincipio:cu ius nutu ⁊ auctoꝛitate angeli oꝑant᷑ ⁊ in deũ reducit᷑ ſicut in vltimũ finẽ. Et hoc facit rõo⸗ ne miniſtri. Nã miniſter eſt ſicut inſtrumen tũ et intelligẽs. Inſtrumentũ aũt ab alio mo netur:et eiꝰ actio ad aliud oꝛdinat᷑. Jõ actio⸗ nes angeloꝝ miniſteria vocant᷑ et ipi dicunt᷑ in miniſteriũ mitti. Si vero aliqͥs quereret quõ angeli mittunt᷑ cũ celũ empirreũ ſit locꝰ ꝑtinens ad dignitatẽ eoꝝ:ſi igit᷑ mitterentur ad nos dignitati eoꝝ aliqd deperiret. Rñdet Tho.qꝙ celũ illud ꝑtinet ad dignitatẽ angeli fm cõgruentiã quandã:qꝛ ↄgruũ eſt vt ſupꝛe mũ coꝛpoꝛũ natureq̃ eſt ſupꝛa oĩa coꝛꝑa at⸗ tribuat᷑. Nõ tñ angel⸗ aliqͥd dignitatis acci pit a celo empirreo. Ideo qñ actu nõ eſt in il lo nihil eiꝰ dignitati ſubtrahit. Sicut nec re gi qñ nõ actu ſedet in regali ſolio qdð ↄgruit eius dignitati. Hinc ſaluatoꝛ noſter loquẽs de angelis qͥ mittunt᷑ ad cuſtodiã hoĩm dixit Angeli eoꝝ ſemꝑ vidẽt faciẽ patris mei q eſt in celis. Ubicũq; itaq; ſint vidẽt eſſentiã dei in cuiꝰ aſpectu cõplet᷑ gloꝛia et beatitudo il⸗ loꝛũ.¶ Gcom dubiũ fuit vtrũ hoĩes ab an gelis cuſtodiant᷑.Et licet de hoc dixerim in quadrageſimali nr̃o:veruntñ aliq̃ erunt hoc loco nouiter diſcutiẽda. Iccirco pᷣſuppoſito ſm veritatẽ ꝙ vnaqueq; aĩa angelũ habeat ſui cuſtodẽ deputatũ:xpo dumtaxat excepto de qᷣ in ſermone de innocẽtibo dictũ eſt. Pꝛi⸗ mo ſciendũ ꝙ neceſſaria fuit hoĩ cuſtodia an X 7 geloꝝ cpter adintoꝛiũ liberi arbitrij. Nã vt inqͥt Lho.i.ꝑte.q.cxiij.Homo ꝑ liberũ arbi trium ppᷣt aliqu aliter vitare malũ:ſed nõ ſuffi cienter.qꝛ infirmat᷑ circa aſfecum doni ꝓpter multiplices aĩe paſſiones. Similiter etiam vniuerſalis ↄgnitio naturalis legis qͥ homi ni naturaliter adeſt aliqualiter dirigit hoĩeʒ ad bonũ:ſed nõ ſufficiẽter.qꝛ in applicando vniuerſalia pncipia iuris ad ꝑticularia oꝑa cõtingit hoĩez multipliciter deficere. VUñ di citur Sapie.ix.ca.Cogitatões moꝛtaliũ tu⸗ mide⁊ incerte puidentie nr̃e. Scðo ſciendũ qꝙᷓ;h dũñ hoĩes pereunt et multa peccata labunt᷑ nõ eſt aſcribendũ ad negligentiã aliquã an⸗ geloꝝ ſed potius malitie hoĩm imputandũ. Nam ſicut hoĩes a naturali inſtinctu boni diſcedũt ꝓpter paſſionẽ peccati:ita etiã diſce⸗ dunt ab inſtigatõe bonoꝝ angeloꝝ q̃ fit inui ſibiliter pter hoc ꝙ hoĩes illuminãt ad be⸗ ne agendũ.Tercio ſciendũ ꝙ ſicut pᷣſcitiad pamnationẽ ⁊ infideles ac etiã antixpᷣus nõ pꝛiuant᷑ interioꝛi auxilio naturaliſ rõnis:ita etiã nõ pꝛiuant᷑ ex interioꝛi auxilio toti natu re humano diuinitꝰ cõceſſo.ſ.cuſtodia ange loꝛum ꝑ quã et ſi nõ iuuent᷑ q;tum ad hoc q; vitã eternaʒ bonis oꝑibus mereant᷑: iuuant᷑ tñ qᷓtum ad hoc ꝙ aliquibs malis retrabunt᷑ uibo et ſibipᷣis et alijs no cere poſſent. Nã⁊ ipi demones arcent᷑ ꝑ bonos angelos neno ceant quantũ volũt. Quarto ſciendũ offi⸗ cium cuſtodie angelice oꝛdinat᷑ quidẽ ad il⸗ luminationẽ doctrine ſicut ad vltimũ 1pꝛin cipalẽ effectũ. Nihilominꝰ ſunt et alij effect ſ. arcere demones et alia nocumẽta ta coꝑa lia qᷓ ſpũalia phibere. Quinto ſciendũ ꝙ ci ca hoĩm cuſtodiã inter angelos qũq ſoleteẽ pugna ſiue diſe coꝛdia. Hã vt ſcribit᷑ Danieł ca. x. Dum ipe oꝛaſſet ꝓ liberatõne populi iu daici qͥ erat in babylonia:apparuit ſibi ange * lus modo mirabili:vt patet in textu. dixitq; illi inter cetera:noli metuere daniel:qꝛ ex die pꝛimo ̊ poſuiſti coꝛ tuũ ad intelligendũ vt te affligeres ĩ cõſpectu dei tui: exaudita ſunt verba tua. Et ego veni ꝓpter ſermones tuos: pꝛinceps aũt regni perſe 5 reſtitit mihi vigin tiet vno diebus. Refert bic Hieronym pn cipem regni perſarũ eſſe angelũ qui ſe opo⸗ ſuit liberationi populi iſraelitici ꝓ quo Da⸗ niel oꝛabat Babꝛiele pᷣces eius deo pᷣſentan⸗ te. Quidã tñ dixerũt ꝙ bec reſiſtentia potuit fieri eo ꝙ pꝛinceps aliquis demonũ iudeos in perſidem ductos ad peccatũ induxerat ꝓ⸗ ter quod pꝛeſtabat᷑ impedimentũ oꝛatiom anielis ꝓ eodẽ populo depꝛecantis. Sed Biꝛegoꝛiꝰ in. xvij. moꝛaliũ li:concoꝛdat cum 1 Hieo honus potatt angel fontb ſuneg ercen ſente indie contt ynus ſoper ſcren lſeh Bici ſbirep tten. ſatco Uhens G nin iß lent vN lhuen ſhapn lcape (neng hrde⸗ lche Angcide n Ne (Apo⸗ homin ines Dolo i mun lltn. ord mmlnc gont hilhi ſin Curin den c⸗ ſien Wle ner loſ larii cata lute hoe⸗ nnintt mäſtif — Siniran rls asi Kiniſti nan i 8 alnie i öesnotlin. Wcaue wininpnn Aüſtinaan Cuiitacie ngeor qir uminit irſctſii cnämiſee nimtdo Koſtrd vnuiennti Nepolſent ngee noſoendi⸗ Gingi ni/ 71 ſAEI i m iephlii Pannüſping Hieronymo. dicit ꝙ pꝛinceps regni perſarũ bonus angelus fuit cuſtodie illius regni de putatus.Ad intelligendũ ergo qualiter vnꝰ angelus alteri reſiſtere dicitur. Notandum ſim tho.vbi.S.qꝙ diuina iudicia circa diuer⸗ ſa regna et diuerſos homines ꝑ angelos ex⸗ ercent᷑. In ſuis autẽ actionibus ſᷣm diuinã ſententiã regulantur. Cõtingit quãdoq; ꝙ; in diuerſis regnis vel in diuerſis hominib⸗ contraria merita vel demerita inueniunt᷑:vt vnus alteri ſubdatur aut pꝛeſit. Quid autẽ ſuper hoc oꝛdo diuine ſapiẽtie exigat cogno ſcere nõ poſſunt:niſi deo reuelãte. Unde ne⸗ ceſſe habent ſuper his ſapientiã dei cõſulere Sic igitur inquantũ de cõtrarijs meritis et ſibi repugnantibus cõſulunt diuinã volun⸗ tatem. Reſiſtere ſibi inuicẽ dicũtur:nõ quia ſint eoꝛum cõtrarie voluntates:cum in hoc omnes cõcoꝛdent ꝙ dei ſententia impleatur Sed quia ea de quibus cõſulunt ſunt repu⸗ gnantia. Cum ergo archangelus cuſtos re⸗ gni perſarum ꝓcuraret q;tum in eo erat ſalu tem illoꝛũ qui erant in dicto regno:videretq; ꝙ ex cõuerſione iudeoꝛum multi de perſis cõuertebantur:erat cõtentus ꝙ populus ille in captiuitate ꝑſeueraret. Alter vero qui pᷣſi⸗ debat populo iudeoꝛuʒ illius populi libera⸗ tionem pꝓcurabat:pꝛeceſq; Danielis pꝛeſen⸗ tabat deo: omnes tamẽ dei voluntatẽ imple ercium dubium erat vtruz rivolebant. angeli doleant de malis eoꝛũ quos cuſtodi⸗ unt. Ad quod reſpondet Tho.vbi.S. ꝙ an⸗ geli non dolent nec de peccatis nec de penis bhominũ:quoniã cum ſint ꝑfecte beati doloꝛ in eis eſſe nõ poteſt. Inſuꝑ vt inquit Augꝰ. Doloꝛ eſt de his que cõtrariantur voluntati Nihil autem accidit in mundo quod ſit cõ⸗ trarium voluntati angeloꝛũ et alioꝛum bea⸗ toꝛum:quia voluntas eoꝛum totaliter inbe⸗ ret oꝛdini diuine iuſticie. Hihil autem fit in mundo niſi qð per diuinaʒ iuſticiam fit aut permittitur. Et ideo ſimpticiter loquẽdo ni Hhil fit in mundo cõtra voluntatẽ beatoꝛum vt enim phᷣus dicit in.iij.ethicoꝝ. Illud di⸗ citur ſimpliciter voluntariũ qð aliquis vult in particulari ſᷣm q; agitur:cõſideratis.ſ. oi⸗ bus que circumſtant:q;uis in vniuerſali ſideratũ nõ eſſetvoluntariũ. Sicut nauta nõ vult abſolute piectionẽ merciũ in mari ⁊ vni nerſaliter cõſiderando:ſed imminente ꝑicu⸗ lo ſalutis hoc vult vnde magis eſt hoc volũ tariũ q; inuoluntariũ. Sic ergo angeli dee⸗ o⸗ cata et penas hominũ vniuerſaliter et ab lute loquendo nõ volunt:volunt tñ ꝙ circa hoc oꝛdo diuine iuſticie ſeruet᷑ fᷣm quẽ qui⸗ dam penis ſubdunt᷑ et peœare ꝑmittuntur. Sed oꝛit᷑ hic difficultas exverbis E ſaie ca. xxxiij.dicẽtis. Angeli pacis amare ſiebant. Quã ſoluit tho.aſſerẽs ꝙ verba illa triplici ter poſſunt intelligi. Ano mõ ſᷣm ſenſum lit teralẽ:et ſic angeli dicunt᷑ nuncij E zechieqͥ fleuerunt ꝓpter verba blaſphema rabſacis. Alio mõ iᷣm ſenſum allegoꝛicũ et ſic angeli pacis ſunt apłi ⁊ alij pᷣdicatoꝛes qͥ flentꝓ pec catis hoĩm. Tercio ᷣm ſenſum anagogicũ:⁊ ſic intelligũt᷑ angeli beati. Locutio tñ eſt me⸗ thaphoꝛica ꝑ quã deſignat᷑ ꝙ ipᷣi volunt in vniuerſali hoĩm ſalutẽ vt iã eſt pꝛedictũ.Ex his oĩbus depꝛehendere poſſumꝰ quãta ſit erga hoĩes dei pietas q;ta largitas: quãtaue eiꝰ clemẽtia:dũ dignat᷑ ꝑ angelos ſuos nos ad patriã ſuꝑnã deducere:in q̃libet etate nõ ceſſant angeli cõmodis nr̃is adeſſe:nunc in⸗ feſtiſſimos hoſtes ne nobis noceant debellẽã do:nunc ad bene viuendũ nos alliciẽdo:nũc a malis retrahendo:nũc ab innumeris ꝑicu lis liberãdo.Et tñ nos illis pñtibo nõ erube ſcimus demonũ pꝛaua ↄſilia:turpeſq; ſugge ſtiones implere:gerere vitã pecudũ:ac oĩ co natu ad religiones tartareas ꝓperare. O aĩa ſoꝛdida.O aĩa tot ignominioſiſſimis vicijs fedata. Aperi oculos mẽtis ⁊ vide an gelũ ſpʒ tibi aſſiſtenteʒ in quouis angulo:in q̊uis di uerſoꝛio:in quouis exercitio. Exhibe illi re uerentiã ⁊ a flagicijs deſine cõſuetis:vſq; ad moꝛtẽ cõmoꝛabit᷑ tecũ:vt ſic appareat ſi teno lueris coꝛrigere ꝙ pater oĩm deus iuſto iu⸗ dicio impenitẽtes ⁊ obſtinatos a ↄſoꝛtio ſan ctoꝛũ et viſione ſua pꝛiuatos ꝓijcit in ignẽ eternũ. Curemꝰ igit᷑ demonũ abhoꝛrere cõ ſoꝛtia atq; angeloꝝ ſocietatẽ oĩ affectu deſide rare vt ſic digni efficiamur gr̃a xpᷣi:qua me⸗ diante angeloꝝ choꝛis mereamur adiũ gi in illo felici regno in quo deus viuit ꝑ infinita ſecula ſeculoꝝ. Imen. D Sermo trigeſimuſpꝛimus de ſancto Jo banne baptiſta pᷣcurſoꝛi dñi nr̃i ieſu xpi. Nter natos mu/ lierũ nõ ſurrexit maioꝛ Johanne aptiſta. Uerba ſunt redempto⸗ ris nr̃i oꝛiginaliter Matthei.xi.ca. Sicut ſol in lumine reliquos planetas excedit:ita laus Johãnis baptiſte poſt xpᷣm et virginẽ mr̃em alioꝝ ſanctoꝝ pᷣconia ſuꝑat Nã neq; in veteri neq; ĩ nouo teſtamẽto inuenteſt ali quis quacũq; ſanctitate: pᷣeminentia fulgẽs qͥ Johãni baptiſte valeat ↄparari.Quecũq; de ipo dicunt᷑ admirãdis pᷣrogatiuis oꝛnant atq; ex omni parte in ipo videt᷑ ſupereffluere gratia dei. Hoc nomẽ eius expꝛimit: qꝛ Jo⸗ hannes in q̊ eſt gratia interpꝛetat᷑. AUt aũt ha rum rerũ noticiã habeamus in pñti ſermone de magnikficentijs Johannis baptiſte meri⸗ to diſſeremus quo teſte ſaluatoꝛe nullus ma ioꝛ ſurrexit. Qð vtiq; intelligendũ eſt de ma gnitudinevirtutis. Nam vt inquit Alex.de ales in. iij. ſumme. Et tho.i.ꝑte.q.xlij. Ha⸗ ius et minus in foꝛmis ſpiritualibo nõ dicit᷑ ſicut in foꝛmis coꝛpoꝛalib. Scõm enĩ Au guſti.in li.de quãtitate aĩe.in foꝛmis coꝛpo⸗ ralibo ð aliqd maiusvel minꝰ ſᷣm q;titatem molisvel dimenſiuã:qꝛ ſunt materiales. Jn foꝛmis vero ſpũalibo iſta dicunt᷑ ſᷣm q;titatẽ virtualẽ. VUnde ipᷣe Augꝰ.in.vi.de trini.ait. In his q̃ nõ mole magna ſunt:hoc eſt maiꝰ eſſe qð eſt meliꝰ eſſe. Welius aũt ðꝛ qð eſt ꝑ⸗ fectius. Sicq; Johãnes nõ fuit ceteris ma ioꝛ ſᷣm ſtaturã coꝛꝑis.cũ in hoc ſibi pleriq; p̃ᷣſtent. Sicut fuit O grex baſan. de q̊ ſcribit Deutro.ij.et.iij.ca.ꝙ monſtrat᷑ lectus eiꝰ fer reus nouẽ cubitos habens.Et Bolias qͥ vt ponit᷑.i. Re.xv.ca.erat altitudinis ſex cubi⸗ toꝛũ et palmo. Et gigantes alij multi. Fuit ergo magnus pfectione virtutis ⁊ gratie:de qjuo tria myſteria ꝓponimus cõtemplanda. — imũ dicit Bralanenl Mercii ati t 8. — ſublimitatis. ¶ Bequinq; excellentijs natiuitatis Jobã nis baptiſtee. ¶ apitulũ.i. Rimũ myſteriũ cõtemplandũ de Johã ne baptiſta ðꝛ natiuitatis. YFuit quidem natiuitas eius digniſſima et ſingularis pᷣci⸗ pue ꝓpter quinq; excellentis. Pꝛima dicit᷑ angelica nunciatio. ecunda paterna ꝑcuſſio. Zercia miraculoſa generatio Quarta iocunda parturitio. Quinta ſan noig angelica nunciatio. Fuit nãq; ab angelo an⸗ nunciata patri ſuo ʒzacharie exiſtenti in loco ſacro.i.in templo ⁊ in rebus ſacris occupato ad denotandũ ſanctitatẽ futurã ꝓlis vt dicit HNico.de lira.Erat aũt Zacharias ſacerdos vt ſcribit᷑ ¶uce.i.ca.et foꝛte exijtvt incenſuʒ honeret.Nã vt habet᷑.i.Paraliꝓpo.xxiiij.ca. Danid volens ampliare cultũ dei. xxiiij.ſa⸗ cerdotes inſtituit quoꝝ vnus maioꝛ erat qui dicebat᷑ pnceps ſacerdotũ.Et hi ſucceſſiueꝑ ebdomadas ſeruiebãt in tẽplo dñi. vtrũ ʒacharias fuit pontifex vel ſummꝰſacerdos apud nõnullos vertit᷑ ĩ dubiũ. Nã Ambꝛo. et Beda ſuꝑ Lucã vident᷑ dicere ſic:eo ꝙ Pꝛima excellẽtia natiuitatis Johãnis dð incenſum ponere ſemel in anno intra ſancti ſanctoꝝ.ſ.in feſto expiatõònis ſoli ſummo ſa cerdoti erat licitũ. Et tẽpus cõceptionis p⸗- curſoꝛis videt᷑ cõcoꝛdare: qꝛ feſtũ expiatõis celebꝛat᷑ decima die ſeptembꝛis: et poſt illud fuit cõceptio Johãnis circa finẽ eiuſdẽ men ſis:reuerſo ʒacharia ad domũ ſuã poſt cõple tionẽ ſui officij.Et ſic ab illo tꝑe vſq; ad na⸗ tiuitatẽ beati Johanis fluxerũt nouẽ mẽſes qui cõtinent periodum a cõceptione vſq; ad ad natiuitatẽ. Addũt alij ad declarationem pᷣfate opinionis ꝙ. xxiiij. ſacerdotes pꝛedicti erant equales in oꝛdine ac etiã dignitate:· nõ tñ ſimul ſed ſucceſſiue:qꝛ ille in cuius ebdo⸗ mada feſtũ expiationis cadebat erat ſummꝰ ſacerdos toto illo anno.Et ad hoc cõfirmã⸗ dum inducũt illud qð dicit᷑ Johis.xi.ca.ꝓ Cayphas erat pontifex anni illius. Zacha⸗ rias ergo fuit ſummꝰ ſacerdos illo anno eo Ekeeclctn feſtũ cecidit in ebdomada ipius. ed vt dicit Nico.de lira qꝛ nulla ſcripta ra autentica:nec Joſephus nec alij deſcribẽ tes ſacerdotiũ iudeoꝛum mentionẽ faciũt de ſummo ſacerdotio huius zacharie. Ideo ſal uo melioꝛi iudicio videtur melius dicendũ eum fuiſſe ſimplicẽ ſacerdotẽ: tum quia in⸗ greſſus fuit templũ ad ponenduʒ incenſum tantũ quod licitũ erat minoꝛibus ſacerdoti⸗ bus vt dicitur ad Hebꝛe.ix.ca. Cum qꝛ an gelus apparuit ei ſtans a dextris altaris in- cenſi:quod ſᷣm Hiero.nõ erat intra ſanctum ſanctoꝛũ:ad quod intrare erat officium ſum mi ſacerdotis.Et illud quod dicit᷑ de.xxiiij. ſacerdotibus: ꝙ ille erat ſummus ſacerdos et pontifex per annũ in cuius ebdomadaca⸗ debat expiationis feſtum videt᷑ eſſe ficticiũ. Tum quia hoc in nulla ſcriptura autentica inuenitur. Tum qꝛ ſummus ſacerdos nõ pͦÜ2⸗ ſidebat per annũ tantũ ſed per totã vitãſuã. Et ita cõmuniter factũ eſt vſq; ad tꝑs Ma⸗ chabeoꝝ.in quo greci obtinuerũt dominiũn ſuper indeos.Et tunc ex cupiditate grecoꝝ et ambitione iudeoꝝ aliqui fuerũt amoti de ſacerdotio ante moꝛtẽ ⁊ alij inſtituti. Sicut patet.ij. Machabeox. iij. c. de Jaſone: De nelao et Liſimacho. Et. xiiij. ca. de Alchi⸗ mo.Et eodẽ modo poſtea factũ eſt q roma⸗ ni ceperũt iudeis dñari:qꝛ tũc erat venaleſa⸗ cerdotiũ. VUnde dicit Joſephꝰ ꝙ; Cayphas emit ſacerdotiũ vnius anni. Potuit etiã eſſe ꝙ iudei inter ſe oꝛdinauerũt pter iſtas ↄten tiones ⁊ ambitiones ꝙ ſacerdotiũ vnius du raret tm̃ ꝑ annũ.Et ſic ↄcludit᷑ ꝙ zacharias nõ fuit pontifex vel ſummus ſacerdos. Am bꝛo. vero ⁊ Beda dixerũt priũ nõ aſſerẽdo ſʒ Glund⸗ acochin maffee noparen trault it poneret ſoꝛio im atnin coꝛpoliot guitnel. Nuo del neſſerde ſbipnun fiettibif Keritgen mentein nocſier cbon ſtenont Datiuita mndie biberert numsſ⸗ NMi aerane onrco⸗ Almnenis: Nin idadde Nipctc ctinarin liaapens ſitinoi obibnof Cllns. tone hamſez Nnigon Momo⸗ Nehemnnnn Pungtiu Gnnrgtt beummn lmnlid lohane ſng ſinſen ſeſponci letheen Meoq hunrur chenig is Aie mminen umümn guan ai u l igs on o; nuiz ihc rihusſactr Ica. Tu anim t muitut L 4 . nsN⸗ Nusd, ANAn. ſu H Gncür domn. mnimhe uſnitin iuſimd. iand opinando. Nihilominns Hiero. in epla ad euſtochiũ ait. Johãnes baptiſta ſanctã ma⸗ trem habuit:pontificiſq; filiꝰ erat tñ nec ma⸗ tris affectu nec pr̃is opibs vincebat᷑ vt in do mo parentũ cũ ꝑiculo viueret caſtitatis. In⸗ trauit itaq; Zacharias templũ vt incenſum poneret:et oĩs multitudo populi erat oꝛans foꝛis qꝛ nõ erat licitũ plo ingredi templũ ſʒ tm̃ atriũ. Aꝓparuit aũt illi angelꝰ in viſione coꝛꝑali dixitq; illi.ne timeas zacharia qm̃ ex audita eſtoꝛatio tua. Frequenter enĩ vt dicit Nico.de lira depꝛecatꝰfuerat deũ de aduẽtu meſſie ⁊ de habende ꝓle.Etiõ angelꝰ vtrũq; ſibi ꝓnunciat dicẽs. Axoꝛ tua eliʒabeth pa riet tibi filiũ et vocabis nomẽ eiꝰ Johannẽ: et erit gaudiũ tibi et exultatio. Gaudiũ.ſ.in mente interius:et exultatio exteriꝰ:ðꝛ exulta tio q̃ſi extra ſaltatio.Et hoc ꝓpꝛie qũ gaudiũ tm̃ abundat in coꝛde qð nõ ppᷣt cõtineri quin oſtendat᷑ exteriꝰ.Et ſequit᷑ angelus:multi in natiuitate eiꝰ gaudebũt. Erit enĩ magnꝰ co⸗ ram dño:vinũ ⁊ ſicerã.i.potũ inebꝛiatiuũ nõ bibet:et ſpũ ſancto replebibit᷑ adhuc exvtero matris ſue.Eimultos filioꝝ iſrael cõuertet ad dñm.i.ad xpᷣm ꝑ ſuã pᷣdicationẽ. Et ipſe pcedet ante illũ in ſpũ et virtute Helie vt cõ⸗ uertat coꝛda patrũ in filios.i.patrũ veteris teſtamẽti ad diſcipłos xpᷣi. Quia vt dicit Ni co.de lira.plures de ſacerdotibo⁊ ſenioꝛibus iudeoꝝ ꝗ dicebant᷑ patres ꝓpli ↄuerſi fuerũt Papoſtolos ad fidẽ xpᷣi. Subdidit angelus et incredulos.i.illos qͥ pꝛius fuerãt incredu li ad pꝛudentiã iuſtoꝝ:que pꝛudẽtia nõ cõſi i⸗ ſtit in oꝑibus legis q̃ non iuſtificabat:ſed in .) oꝑibus fidei charitate foꝛmate. Sequit᷑ an⸗ gelus. Pargre dño plebẽ ꝑfectã ꝑ euãgelij ſu cm aliquos iſte angelus qͥ; ap paruit zacharie fuit:ille idẽ qui apparuit vir⸗ ſceptionẽ. gini gloꝛioſe. Sed iſtud ſtare nõ pᷣt ſi tenere volumus opinionẽ q̃ recitata fuit in ſermo⸗ ne de annunciatõevirginis benedicte vbi ðꝛ ꝙ angelꝰ ille fuit de oꝛdine ſeraphin.¶ Se⸗ cunda excellẽtia natiuitatis beati Johãnis ðꝛ paterna ꝑcuſſio:vt enĩ cantat eccleſi ia. Il⸗ le ꝓmiſſi dubius ſuꝑni pdidit pmpte modu los loquele. NHãvt ſcribit᷑ Luce.i.ca. dixit 34 charias ad angeluʒ. vñ hoc ſciam? E go enĩ ſum ſenex. vxoꝛ mea ꝓceſſit in dieb ſuis. Et reſpondẽs angelus dixit ei. Ego ſum gabꝛi el qui aſto ante deũ.et miſſus ſum loqui ad te ⁊ hec tibi euangeliʒare.Et ecce eris tacens et nõ poteris loqui vſq; in die quo bec fiant ꝓ eo qð non credidiſti verbis meis q̃ imple buntur in tꝑeſuo. Eterat plebs expectans acbariam ⁊ mirabant᷑ ꝙ tardaret ipe in tem plo. E greſſus aũt nõ poterat loqui ad illog Etcognouerũt ꝙ viſionẽ vidiſſet in templo et ip̃e erat annuens illis ⁊ ꝑmanſit mutus. Ded pleriq; ſcire cupiunt cur ʒacharias du bitando plagam incurrit. Ad qð rñdent do ctoꝛes id factum fuiſſe multiplici de cauſa. Pꝛimo ſᷣm Bedã quoniã diſcredendo lociꝝ tus eſt: ideo ſilentio plectit᷑: vt tacendo crede re diſcat. Ut enim inquit Nico.de lira. Tot ſigna veritatis cõcurrebant q; ʒacharias nõ poterat diſcredere abſq; pctõ. Quia angelus vt pᷣdictũ eſt aparuit ei ĩ ſacro loco ⁊ exiſtẽti in miniſterio diuino. Nunciabat etiã ea que ꝑtinẽt ad ↄmunẽ hoĩm ſalutẽ ⁊ ad dei gloꝛiã Ex qbus debebat ʒacharie cõſtare ꝙ; erat bo nus angelus et ꝑ ↄſequẽs q; erat verũ dictũ eius cũ mentiri nõ poſſet. Secundo mutuz- effectus fuit zacharias:vt maius miraculi in natiuitate filij apareret:cũ enĩ in natiuita te Johãnis loꝗia patri reddit᷑ miraculũ mi⸗ raculo copulat᷑.Tercio ↄgruũ fuit vt ʒacha rias vocem amitteret:qũ vox naſcebat᷑ legi ſilentiũ imponebat᷑.¶ Tercia excellẽtia nati uitatis beati iohãnis ðᷣꝛ miraculoſa genera tio. Nã poſt ↄpletos dies officij ʒacharie:cũ redijſſet ad domũ ſuã ↄcepit eliʒabeth vxoꝛ eius ⁊ occultabat ſe menſibo quinq;: qͥ vt ait Ambꝛoſius. Partus ſui erubeſcebat etatem ne in ſenectute vacaſſe libidini videret᷑. Toõ⸗ ceptio aũt illa miraculoſa fuit qꝛ nõ fuit per naturã tm̃ vt dicit Nico.de lira.ſʒ ꝑ naturã gra diuina adiutã. Nam vt dicit᷑ Luce.i.c. Eliʒabeth ſterilis erat:et tã ipᷣa qᷓ; ʒacharias ꝓceſſerãt in diebus ſuis.i.tranſierant tꝑs ge nerandi. Vt eni inqͥt Pliniꝰ li.vij.de natu⸗ rali hiſtoꝛia:poſt annũ quinquageſimũ ceſ⸗ ſat fecunditas mulierũ. Vir vero octogeſi⸗ mo anno generat:hec debẽt eſſe vt in pluribꝰ nam maſſimiſſa rex numidarũ poſt octogeſi mum ſextũ filiũ genuit. Et catho Cenſoꝛinꝰ ex filig Salonis clientis ſui genuit cũ iam tranſiſſet octoginta annos. De Zacharia et elizabeth cuiꝰ etatis fuerint determinate nõ inuenio Tm̃ euã gelica lectio teſtat᷑ ꝙ ambo ad generandũ inabiles erãt. Et de ᷓ̊ angel?* GBabꝛiel dixit virgini gloꝛioſe genitrici dei et ſaluatoꝛis noſtri. Ecce elizabeth cognata tua et ipᷣa cõcepit filiũ in ſenectute ſua: et hic menſis eſt ſexx illi qᷓ vocat᷑ ſterilis qꝛ nõ erit impoſſibile apud deũ omne verbũ.¶ Quar ta excellentia natiuitatis beati Johãnis di⸗ citur iocunda parturitio. De hac ita ſcribit QLucas.Eliʒabeth impletũ eſt tps pariendi ſm Nico.de lira.i.nouẽ menſiũ. Notandũ iñ hoc loco ꝙ vt ait phᷣus.ix. de animalib. Cunctis animalibo ſtatutũ eſt tenpus par⸗ tus:muliere dũtaxat excepta qᷓ in diuerſ is tẽ poꝛibus parit nã qñq; parit in mẽſe ſeptimo qũq; menſe octauo. Verũ frequentioꝛ vſum eſt humano partui nouẽ menſinũ natura de dit. Quedã tñ femine decimo menſe pariũt. Quaſdã inſuꝑ Ariſto.dicit menſe. xi. peꝑiſſe Luius ſententiã appꝛobat Aulus gelius li. iij. noctiũ acticaꝝ dicẽs. Feminã bonis atq; boneſtiſſimis moꝛibus rome.xi.menſe poſt moꝛtẽ mariti peꝑiſſe:factũq; fuit iudiciũ tãq; marito moꝛtuo poſtea muliet ↄcepiſſet. Sʒ cognita cauſa diuus Adrianꝰ cenſuit.xi.mẽ ſi partũ poſſe edi:reqͥſitis veterũ phᷣoꝝ ac in⸗ ſigniũ medicoꝝ ſententijs. Auicenna.ix.de alalibus dicit mulierẽ menſe. xiij. peperiſſe. Tñ eliʒabeth de qua loquimur menſenono cõpleto Johannẽ peꝑit.Quẽ vt dicunt aliq; virgo ſacratiſſima a terra leuauit. Cheophi lus tñ dicit vt refert Nico.de lira.ꝙ imminẽ te ꝑtu Elizabeth virgo receſſit:tũ quiavirgi nes in partu mulierũ nõ ſolent adeſſe.Cum qꝛ alie mulieres iam venerãt ad partũ Eliʒa beth quare obſequiũ Marie nõ erat ei neceſ ſariũ. Sed euãgeliſta nil de hoc ſcripſit tm̃ retulit ꝙ menſe ſexto humilis virgo Maria poſtq; eliʒzabeth Johannẽ cõceperat viſita⸗ uit illã:cum qua manſit menſibuſ tribus ſcʒ vſq; ad tempus partus Eliʒabech et reuerſa eſt in domũ ſuã. Si enim noluit ibi tempo⸗ re partus adeſſe:poteſt rõ veriſimilisaſſigna ri:qꝛ cum cõſuetudo ſit ad mulieres parturiẽ tes pleraſq; alias cõuenire:virgo ila mode ſtiſſima nolens cum tot que mundane erant cõuerſari inde diſceſſit. Audierũt autem vi⸗ cini ⁊ cognati ꝙ Eliʒabeth peperiſſet. Et qꝛ magnificauit dominus miſericoꝛdiã ſuã cũ illa id eſt magnã miſericoꝛdiã ei fecit auferen do ſterilitatis obpꝛobꝛiũ:et dando ei tantuʒ ac talem filiũ ſic annunciatũ mirabiliter et cõceptum ſupernaturaliter. Et cõgratulabã tur ei ſicut pꝛedixerat angelus. cellentia natiuitatis beati Johannis dicit᷑ ſancta nominatio:vt enim dicit Lues.Die octauo venerunt circumcidere puerũ etvoca bant eũ noĩe patris ſui Zachariã. Et reſpõ⸗ dens mater eius dixit. Nequaq;: ſed vocabi tur Johannes. Hoc aũt ſcðᷣm Hico.de lira fuit ſibi a deo reuelatũ.quia a marito non di dicit cum eſſet factus mutus anteqᷓ; rediret ad eam de templo. Dicebant vero ſui Eliʒa beth. Nemo eſt in cognatõne tua qui voce⸗ tur hoc nomine. Quod nõ eſt intelligenduʒ gente iudeoꝛũ ſeg pꝛo his qui erant de ge⸗ hnere ſiue ſtirpe Eliʒzabeth et Zacharie. In⸗ ninta ex nuebant autẽ patri eius.ſ.per ſigna quẽ vel⸗ let vocari eũ.et poſtulans pugillarẽ ſcripſit * dicens. Johannes eſt nomen eius id eſt hoc nomen nõ ei impono ſed impoſitũ eſt a deo. Et mirati ſunt vniuerſi ex mirabili cõueni⸗ entia pairis et matris in noĩe pueri. Apertũ eſt autem ilico os Zacharie et lingua eius et loquebatur benedicens deũ.Et factus eſt ti⸗ moꝛ magnus ſuper vicinos eoꝛum:et ſuper oĩa montana iudee diuulgabãtur oia verba hec.Et poſuerũt omnes qui audierãt in coꝛ de ſuo dicẽtes. Quiſputas puer iſte erit: Ete nim manus dñi erat cũ illo:id eſt virtus dei operatiua miraculoꝛũ in eius annunciatone cõceptione:et natiuitate oſtenſoꝛũ. Exqui⸗ bus rationabiliter ↄcludebatur magnitudo pueri futura coꝛam deo.Et ʒacharias imple tus eſt ſpiritu ſancto et ꝓphetauit benedicen⸗ do deum atq; pꝛenunciando imminentia ſa cramẽta noſtre redemptionis:atq; futura ge oſta mirandi pueri nati. Dicebat ergo:benedi ctus dominus omniũ ſcilicet per generalem gubernetionẽ: deus per creationẽ:iſrael per ſpecialẽ cultum et deuotionẽ et beneficioꝛuz ſpecialiũ populo iſrael exhibitionẽ quia vi⸗ ſitauit.i.viſitabit moꝛe pꝛophetico loquit᷑. Hec viſitatio fuit facta in chꝛiſti natiuitate. que erat adhuc futura et in ſua cõuerſatione. Et fecit redemptionẽ.ſ.in ſua benedicta paſ ſione plebis ſue.Et erexit coꝛnu ſalutis no⸗ bis id eſt virtutẽ cõſequendi ſalutem eternã in ſua reſurrectione:quia reſurrexit ad vitã immoꝛtalẽ:educens ſanctos patres de lim⸗ bo:et in ſua aſcenſione:quia illos ad celeſtia introduxit. In domo dauid pueri ſui:quia iſta adimpleuit chꝛiſtus in carne aſſumpta de domo Dauid. Sicut locutus eſt per os ſanctoꝛum qui a ſeculo ſunt ꝓphetarũ eius: quia ſic pꝛomiſerat per ꝓphetas. Salutxẽ ex inimicis noſtris.ſuꝓple cõſecuti ſumus per chꝛiſtum. de mundo:carne:⁊ diabolo. Et de manu omniũ qui oderũt nos. Ad faciendã miſericoꝛdiã cum patribus noſtris:quia my ſteriũ incarnatõnis impleuit nõ ꝓpter noſtrã iuſtificationẽ: ſed ꝓpter ſuã miſericoꝛdiãim⸗ plendam quã patribus ꝓmiſit. Et memoꝛa ri teſtamenti ſui ſancti.i.pacti firmiſſimi qꝗð habuit cũ patribus veteris teſtamẽeti de xðo venturo:de quo teſtamẽto ad modũ memo⸗ rantis ſeu recoꝛdantis ſe habuit quãdo pa⸗ ctũ impleuit Juſiurandũ qð iurauit ad abꝛa am parrẽ noſtrũ daturũ ſe nobis. At ſineti⸗ moꝛe de manu inimicoꝝ noſtroꝛum liberati ſeruiamꝰ illi. In ſanctitate et iuſticia coꝛim ipᷣo oĩbus diebo noſtris. Et tu puer ꝓpheta ſint A fuüüt ſeyias lo,Ad miſion coꝛdied ſcricoꝛ noso:i bꝛisty eriſtent pncis. culoaun rane laſti⸗O leperpi rimelis⸗ etlei tionineen poſnind (NWan oca ogbor ſdean Peinoe⸗ Schen Toder de (W ſdere llevira mo teli Ouopꝛ⸗ deſertitr gopenick ſo D gyſe ino⸗ ginch e nln ſangu Geeyni lade Vlin G whin nolem D moett buon Sllcii Wont Rnsnri e n. ndo inminn diapar ratnrft „ ceiina ſuncönere zſundanrte * / J seitx ülelln Ss ſeun iun/ “ Ve Ml nuſrui ungan, 8 11 DeN9 ininchl altiſſimi vocaberis. Nunc dirigit ſermonẽ ad filiũ natũ. Pꝛeibis enĩ ante faciẽ dñi para re vias eius.ſ.p pꝛedicationẽ xᷣm annunciã do. Ad dandã ſcientiã ſalutis plebi eiꝰ in re⸗ miſſionẽ peccatoꝝ eoꝛuʒ. Der viſcera miſeri coꝛdie dei noſtri.i.ꝑ intimã ⁊ occultã dei mi ſericoꝛdiã facta ſunt hec:in quibus viſitauit nos oꝛiẽs ex alto. Illuminare his qͥ intene⸗ bꝛis ⁊ vmbꝛa moꝛtis ſedẽt.i.pr̃ibus ĩ limbo crvxiſtentibo:ad dirigẽdos pedes nr̃os in viã pacis. O zacharia pr̃ tãti filij deq̊ᷓ tãta mira cula oculis ↄſpexiſti. O ſenex admodũ vene rande qͥ ꝓlẽ ex te genitã a deo electã nõ dubi taſti.O vir ſanctiſſime qͥ ſpm̃ ſanctũ ĩ tua mẽ te ꝑ exꝑientiã noui luminis ſuauiſſimiq; ſpi ritualis geſtꝰ ſenſiſti.Et qͥs expli et iocundi tatẽ ⁊ leiiciã coꝛdis tui. Quis enarrat ↄſola tionẽ aĩe tue. Nõ miꝝ igit᷑ ſi canticũ qð iã ex poſuimꝰdeũ laudãdo ac bñdicendo ceciniſti Se ſanctitate Johannis baptiſte quã de⸗ monſtrant quinq; virtutes illius pᷣcipue et ndũ myſteriũ cõtemplandũ de Jo hanne baptiſta dicit᷑ ſanctitatis. Quã⸗ nen ſanctitate fuerit pꝛedituſ colligere poſ umus pcipue ex quiunpßz. ſꝛimo ex mundi derelictione Dcdo ex coꝛꝑis moꝛtificatione. Tercio ex humili cõfeſſione. Nuarto ex ferueti pᷣdicatione. D Lumto ex martyrij tolergtine. obãanis ex mũ i derelictõe. Nã ſpũ ſancto afflatꝰ nõ pueri li leuitate motus in etate tenera:paterna do⸗ mo relicta:ad ſolitudines deſerti ſe contulit. Quapꝛopter eccia ipᷣm alloquẽs ait. Antra deſerti teneris ſub annis ciuiũ turmas fugi ens petiſti:ne leui ſaltẽ macularevitã famine poſſes. Manſit aũt ibi abſq; boĩm quoꝛũcũ q; ↄuerſatõevſq; ad tꝑa ſui baptiſmi ſiue pᷣdi ꝛimo aſparet ſanctitas catõnis. NHec eſt heſitandũ ꝙ parẽtes ſui pai ſi ſint pꝛiuari pñtia vnici filij:cũ ſcirẽt ex bis ꝗ̃ in eiꝰ cõceptione ⁊ natiuitate pᷣceſſerãt:pue rũ illũ ad oĩa eius geſta ꝑ ſpiritũ ſanctũ diri giet regulari. Sed circa hoc poſſet aliquis Arere vtrũ ſit ꝑfectioꝛ vita ſolitaria q; ſocia⸗ lis.Et quidã foꝛtaſſe dicerẽt ꝙ ſocialis:tũ qꝛ vt ait ſapiẽs Ecci.iiij.ca. Meliꝰ eſt duos eẽ ; vnũ:qꝛ vnus iuuat᷑ ab alio.tũ qꝛ matth. xviij.xpᷣs dixit. Ubi fuerint duo vel tres in noĩe meo congregati in medio eoꝝ ſum. Tũ etiã qꝛ ſolitaria vita videt᷑ eſſe cõtra naturaʒ hoĩs. Nã vt phs dicit in pᷣmo pollitice. Ho mo eſt aĩal ſociale. Sed Augꝰ.in li.de operi bus monachoꝝ: illos ſanctioꝛes eſſe dicit q; a conſpectu hoĩm ſeꝑati nullius ad ſe pᷣbens acceſſum. Ad plenioꝛẽ tñ intelligentiã ⁊ ob⸗ iectoꝝ declarationẽ notãda ſuntverba ſancti Tho.aqui ᷣa ſe.q.clxxxviij.ar.viij.ait.q; ſo⸗ litudo nõ eſt eſſentia ꝑfectionis: ſed pfectõis inſtrumentũ:nõ tñ eſt ↄ gruũ actioni ſed con templationi. Ideo nõ ↄgruit religionibo q̃ ſunt oꝛdinate ad oꝑavite actiue ſiue coꝛꝑalia ſiue ſpũalia niſi foꝛte ad tous exemplo xpi:qͥ vt ðꝛ uce.vi.Erat ꝑnoctans in oꝛõne dei. Cõpetit itaq; ſolitudo religionib q̃ ſuntad cõtemplationẽ oꝛdinate. Horanau tñ eſt ꝙ; illud qð eſt ſolitariũ dʒ eſſe ſibiꝑ ſe ſufficiẽs Hoc aũt eſt cni nihil deeſt qð ꝑtinet ad ratio nẽ ꝑfecti.Et ideo ſolitudo cõpetit ↄtemplan ti q iam ad ꝑfectũ peruenit.Qð quidẽ cõtin git dupliciter. Uno mõ ex ſolo diuino mu⸗ nere:ſicut fuit de iohãne baptiſta:qͥ vt dictũ eſt repletꝰ fuit ſpũ ſancto adhbuc ex vtero ma tris ſue. Alio mõ ꝑ exercitiũ virtuoſi actus: ad qð exercitiũ iuuatur hõ ex alioꝝ ſocietate dupliciter. Ano mõ qᷓ;tũ ad intellectũvt in⸗ ſtruat᷑ in his q̃ ſunt cõtemplanda. VUñ Hie ro.dicit ad ruſticuz monachũ. Mihi placet vt habeas ſacrũ cõtuberniũ:nec ipᷣe te doce⸗ as. Scðdðo q;tũ ad effectũ.vt.ſ.noxie affectio nes hoĩs repꝛimant᷑ exemplo ⁊ coꝛreptõe a⸗ lioꝝ: qrevita ſolitaria ſi debite aſſumat᷑ pemi net vite ſociali. Si aũt abſq; pᷣcedenti exerci tio talis vita aſſumat᷑ eſt ꝑiculoſiſſima niſiꝑ dinuinã gratiã ſuppleat᷑ qð in alijs ꝑ exercitiũ acquirit᷑: ſicut ptʒ de beatis Antonio ⁊ Be⸗ nedicto. Et ſic q;uis melius ſit eſſe duos q; vnũ:dũ vnus indiget au xilio alteriꝰ:tñ boc au xilio nõ indiget q ſunt ꝑfectionẽ aſſecuti. Sicut etiã xpᷣs eſt in medio eoꝝ q ſunti ſuo noĩe congregati.ita vt ðꝛ.i. Jo.iiij.ca.Deus charitas eſt et qͥ manet in charitate ĩ deo ma⸗ net et deus in eo. Solitarie vero vinere põt Dupliciter eſſe. Aut ꝓpter animi ſeuiciã ⁊ hoc eſt beſtiale. Aut ꝓpter ↄtemplationẽ:dũ ali⸗ quis a ↄuerſatõe alioꝝ ſeꝑat vt liberiꝰ vacet rebus diuinis et ſtudio ſapiẽtie.ꝓpterea Art ſto. pꝛimo pollitice dixit. ꝙ ille qui alijs nõ coõmunicat eſt beſtia aut deus id eſt diuinus vir. ¶ Seðo aparet ſanctitas Johãnis ex coꝛꝑis moꝛtificatõe. Nam vt ſcribit Mar⸗ cus.i.ca.Erat iohannes veſtitus pilis Ca⸗ meli ⁊ zona pellicea circa lumbos eiꝰ:et locu ſtas mel ſilueſtre edebat. Jdẽ habet᷑ matth. iij.ca. vbi Hicolł. de lira inq t. ¶ocuſte ſunt parua aĩalia volitantia per modũ ſaltus ⁊ re periunt᷑ in deſerto iudee et frixa cũ oleo ſunt cib paupeꝝ. Quidã vero putãt locuſtas hic appellari nõ gnimalia illa:ſed genus herba⸗ —- qð vſui humano cõuenire pᷣt. Veſcebat᷑ ita⸗ q; Johannes qͥcũq; mõ locuſte accipiant᷑ ci bo nõ lauto immo tenui et inſipido atq; au⸗ ſtero. Sumebat etiã mel ſilueſtre qð ſᷣm Ni colaum de lira reperitur in truncis arboꝛũ. ¶ Kercio apparet ſanctitas Johãnis ex hu⸗ mili cõfeſſione. Nã qñ iudei miſerũt ad eum ſacerdotes ⁊ leuitas vt ſcribit᷑ Johis.i.ca.vt interogarẽt eũ. Tu quis es:nõ ſuperbe lo⸗ cutuſ eſt quaſi de ſeipᷣo pᷣumens:quinimmo humiliter reſpõdit:et cõfeſſus eſt veritatẽ di⸗ cens:qꝛ nõ erat xpᷣs:neq; helias in ꝑſona:ne q́; ꝓpheta ille vicʒ quẽ ipᷣi querebãt:ſed dixit. Ego vox clamãtis in deſerto:dirigite viam dñi.Coõgrue autẽ ſe vocẽ appellauit. Pꝛimo quia vox oꝛdinat᷑ ad verbi expꝛeſſionẽ. No⸗ ces enim ſunt earũ que ſunt in anima paſſio num note:vt dicit Ariſto.in pꝛimo ꝑiherme niaꝝ. Sic Johannes expᷣſſit verbũ incarna tum. Scðo de rõne vocis eſt ꝙ reſpectu ver bi ſit noticia pꝛioꝛ:oꝛigine tñ poſterioꝛ. NHã ſim rationẽ oꝛiginis pꝛius verbũ cõcipit᷑ qᷓ; vox foꝛmet᷑. Johãnes ergo fuit vox qꝛ reſpe cLtu xp̃ᷣi fuit noticia pꝛioꝛ licet eſſet et oꝛigine poſterioꝛ.Tercio vox tranſit:verbũ autẽ ma net. Johãnes ergo cũ dicit ſevocẽ inſinuat ſe tranſiturũ:xpᷣm vero ꝑmanſurũ. Tandẽ de xpᷣo alta ꝓtulit:de ſe hu milima cũ ſubdidit. Ego baptiʒo in aqua. Medius aũt veſtruʒ ſtetit quẽvos neſcitis.Et ðꝛ medius ᷣm Hi colañ de lira.i.cõiter viuens inter hoĩes:quẽ iudei q;tuʒ ad diuinitatẽ neſciebãt. Subdi⸗ dit Johãnes. Jpe eſt qͥ poſt meventurꝰ eſt. ſ. ad pᷣdicandũ ⁊ myſteriũ redemptõis cõplen dũ.Qui añ me fact c.i.mihi pᷣlatꝰ in digni tate cuiꝰ nõ ſum dignus vt ſoluã eius coꝛri giam calciamẽti.¶ Quarto oñdit᷑ ſanctitas iohãnis ex feruẽti pꝛedicatõe. Nã vt ðꝛ Lu ce.iij. ca.actũ eſt verbũ dñi.i.diuina inſpi⸗ ratio ſuꝑ iohannẽ Zacharie filiũ in deſerto et venit in oẽm regionẽ ioꝛdanis pᷣdicãs ba⸗ ptiſmũ pnie.Etvt ait Matth.iij. ca. Exibat ad eũ hieroſolima.i.pꝓpłs de hieruſalẽ.et acciſ⸗ bat io pitur hic cõtiens ꝓ cõtento. Etoĩs iudea.i. cture.At ille rũdens dicebat.Qui hʒ duas tunicas det vnã nõ habenti.quod intelligi multi.Eteſt hic quedã figura ſᷣm Nico.de lira qᷓ vocat᷑ iperbole.i.locutio multũ expꝛeſ ſiua. Inchoauit aũt pᷣdicationẽ ſuã ſicut et xpᷣs dicẽs. Penitentiã agite:deinde q̃ttuoꝛ — vt ſcribit᷑ matth. iij. c. Nidẽs Johanes mul tos phariſeoꝝ et ſaduceoꝝ venientes ad ba⸗ ptiſmũ ſuũ:nõ tñ credẽtes ſᷣm veritatẽ vt di⸗ cit Nico.de lira. ſed magis ad ſimulationẽ?l⸗ et inſidiationẽ.Ex q̃ xps vt ptʒ matth.xxi.c. queres de baptiſmo Johãnis an eſſet e celo onzeract, et in ignẽ mittek. Secundũ vel ab hoĩby cũ nõ fuiſſent phariſei auſi ri⸗ dere dixit. Quare nõ credidiſtis ei. Idẽ di⸗ cit Joſephꝰ in.xix.antiqui.li.Ipᷣe iohannes dixit illis. ꝓgenies viperarũ qꝛ venenũ erro⸗ ris et ipocriſis a ſuis ꝓgenitoꝛib traxerant. Quis demonſtrabit vobis fugere aventura ira:q̃ſi dicat.licet falſitas vr̃a lateat in cõſpe⸗ ctu populi:tñ nõ poterit latere ĩ cõſpectu dei facite ergo fructus dignos pnĩe:⁊ ne velitis dicere intra vos patrem habemꝰ Abꝛaã. VUt enĩ ait Nico.de lira.phariſei de hoc gloꝛia⸗ bantur qꝛ de Abꝛaã deſcenderãt.Et ideo ex keni ione facta abꝛae ſine oꝑibus ſalutẽ cõ equi pᷣſumebant.Et hoc eſt expꝛeſſe falſum: qꝛ nõ dicunt᷑ filij abꝛae ex carnali ꝓpagatiõe ſed magis ex fidei imitatõe.vt ðꝛ ad Ro.üiij. ca.Et ideo qꝛ phariſei et legiſꝑiti fidẽ abꝛae de xpᷣo reſpuerũt.ideo nomẽ filiatõis abꝛae ꝑdiderũt.Et hoc eſt qdð dicit Johãnes. Et ne velitis dicere intravos ꝑ falſam.ſ.extima tionẽ patrẽ habemꝰ abꝛaã qꝛ nõ eſt ſic ſᷣm ve ritatẽ.Ecõuerſo gentiles fidẽ xpᷣi deuotead pꝛedicationẽ apłoꝝ receperũt:ideo filij abꝛae facti ſunt. Et hoc eſt qðᷣ ſubdidit Johãnes. Dico enĩ vobis qm̃ potẽs eſt deus de lapidi bus iſtis ſuſcitare filios abꝛae. Scom Ni⸗ co.de lira tenẽt aliqͥ ꝙ iohãnes demõſtrauit illos lapides quos filij iſrael de ꝓfundo ioꝛ danis attulerũt.vt habet᷑ Joſue.iiij.ca.ĩ me⸗ moꝛiã miraculi qð dñs in tranſitu eoꝛũ aqds ſoꝛdanis ſiccauit. Sed ꝑ illos lapides iohã nes gentiles ſignificauit:qꝛ colebãt idola de lapidibo facta.Filij ergo abꝛae de lapidibus ſuſcitati ſunt qñ iudeis ꝑ infidelitatẽ a filia⸗ tione abꝛae recedentiba:gẽtiles fidẽ xpᷣi reci⸗ pientes in locũ eoꝝ ſubſtituti ſunt.Et qꝛ do ctoꝛ veritatis nõ ſolũ debet vicia ↄfidẽter ar guere ſʒ eẽ penã pᷣdicere. Jõ ſubdidit iohes Jam enĩ ſecurꝭ.i.ſecuritas diuini iudicij po lta eſt ad radicẽ. O ĩs arboꝛ q nõ facit fructũ Luce. iij. cebt docuit turbas.nã vt ſcribi ca. Interro gabãt iohannẽ turbe qͥd eſſent fa tur ſᷣm Nico.de lira qñ tunica non eſſet ſuꝑ⸗ Mciales impatoꝛis: nibil inqᷣt pluſq; vobis cõ a. Terciũ pᷣceptũ docuit publicanos offi⸗ pᷣcepta docuit. Pꝛimũ docuit phariſeos.nã Atitutũ eſt faciatis. Hoc aũt dixit qꝛ collecio res taliũ ſolent eſſe ꝓni ad plus colligendũ qᷓ;ᷓ ſit eis mandatũ:vt qð ẽ ampliꝰ remaneat. Anartũ pᷣceptũ docuit milites cũ dixit eis: 1 . Lnẽ.iij.ca. Neminẽ cõcutiatis.ſ. Noppꝛimẽdo pauperes et eos deſpiciẽdo. nec; calumniã faciatis.i. non imponatis falſlum. ten di lengibo lbusbon ſtpenahe ans J ciſeribi Decollan Hicrthe nrisſuiß⸗ Herode⸗ cin ccia bat qoſb dioſum.7 gmicos ve ineplaas. ptannarni Yohunn cbpccnto Gonpopo 1 Clauitind Nwüpae buwd htiöma nexca AM conſ ſuolẽ los . lianogdi⸗ wunbenkge Wor nobi nüngun laberodia poddde⸗ raento⸗ na man Stcöni ir leubrtf ohir rici Heooe Gnocliert Phniſe nmtondi⸗ kohechere munakt ngtii 1o id (heenglei⸗ nllecria honitich intcnnt giunabe dolietti⸗ dee il Neogirs i. ctanehtir Nau ſi D ict Jobins etulaman Eenöckſef ide öidean nürdoofilie WWad Yohir adasn r ⸗ ins d N lraur auſimdn loolipigst colhiticd⸗ mudohin Wnugii iuiiin iuiiiti inofuiffii 3 33 ſabeN m en rl ned gunitſ mmt huſznin⸗ noln 67 irsdiN. nint n j Nenti/ . —R ctitas Jobannis ex martyrij toleratõne. At vt amara ſit veritas. Videns itaq; herodes . crimen diuitibo ⁊ potẽtibo vt occaſionẽ extoꝛ quendi bona eoꝝ habeatis:qꝛ ꝑ aliã viã a ta libus bona recipere non pñt.Coõtenti eſtote ſtipendijs veſtris. ¶ Quinto oſtendit᷑ ſan⸗ enĩ ſcribit᷑ Matth.xiiij.ca.et Marci. vi.ca. Decollatus fuit Johãnes iubente Herode. Hic vt habet᷑ in hiſtoꝛia ſcolaſtica vxoꝛẽ fra tris ſui Philippi abſtulit:et Arethã regem:⁊ Herodẽ agrippã et Philippũ in ſui inimici⸗ cia cõcitauit. Johãnes ergo eũ de hoc argue bat:qð ſibi de herodi moleſtiſſimũ erat eto⸗ dioſum. Nã vt ait Therentiꝰ.Obſequium amicos:veritas odiũ parit. Et Hieronimꝰ in eplła ad occeanũ inqͥt. Ita ſe habet natur q; Johannes eũ tã dure redar gueret. Et qꝛ ob pᷣdicationẽ et baptiſmũ ſᷣm Joſephũ ma ggnum populũ ↄgregaret:ipᷣm in carcere vin culauit in Macheronta caſtello arabie: in 5 ꝓxoꝛi placere cupiẽs et populi ſequẽtis Jo⸗ hannẽ diſpendiũ pertimeſcẽs. Deſiderabat. gaũt ipᷣm occidere ſed ꝓpłm foꝛmidabat.Can⸗ dem excogitauit doloſe ⁊ nõ ſine ↄfabulatõe atq; conſilio berodiadis maligne:vt natalis ſui diẽ coꝛã pꝛimis galilee ſuiſq; pꝛincipib⸗ celebꝛaret. Iſta enĩ erat ↄſuetudo apud anti quos.qꝙ pꝛincipes ſolenniʒabãt diẽ ſue nati uitatis:et diẽ etiã natalis imperij ſui in ̊ co⸗ ronabant᷑:quare Herodes ↄuocatis magna tibus ⁊ nobilibo multis:cõuiuiũ illis letiſſi⸗ mũ atq; lautiſſimũ pꝛeparauit atq; ſaltauit fi lia herodiadis.i.tripudiauit.Et hoc fuit ex diſpoſitõe matris et ipius Herodis:qͥ cũ iu⸗ ramento ꝓmiſit ei dare qð peteret:q̃ pᷣmoni⸗ ta a matre petiuit caput Jo hãnis baptiſte. Et cõtriſtatus eſt rex:ficte tũ et ſᷣm apparen⸗ tiã. Nã vt inqͥt Beda.licʒ cõtriſtarer᷑ in facie letabat᷑ m̃ in coꝛde. Simulabat aũt cõtriſta⸗ tionẽ ꝓpter iuſiurandũ qð infringere iudica bat uũlicitũ. Sed vt ait Ambꝛo.li.de officijs Herodes ſaltatrici pꝛemiũ turpiter ꝓmiſit: crudeliter ſoluit.nã vt refert Nicola.de lira. In ꝓmiſſione facta in generali etiã cũ iura⸗ mento nõ intelligit᷑ aliqͥd illicitũ ſub obliga tione cadere:cuiuſmodi erat interfectio Jo⸗ hannis.Et de hoc plene habetur in decretii xxij.q.iiij.quaſi per totũ. Miſſo itaq; hero des ſpiculatoꝛe decollanit Johannẽ in car⸗ cere:et allatũ eſt caput eiꝰ in diſco:et datũ eſt puelle:et illa tulit matri ſue.Oiſcipuli aũt ac cipientes coꝛpꝰ ſepelierũt illud in ſebaſte.vt ponit i.xij.li.hiſtoꝛie eccleſiaſtice. Herodias aũt caput Johanis in hieruſalẽ fecit deferri et iuxta herodis habitaculum caute ſepeliri. Fuit vero Johãnes decollatꝰ circa dies azi moꝛũ anno pꝛecedente paſſionẽ xpᷣi.De q̊ ſic ioquit᷑ Criſo. Johes ſcholas virtutũ: magi ſteriũ vite:ſanctitatis foꝛma:noꝛma iuſticie: vir ginitatis ſpeculũ:pudicitie titulus:caſti⸗ tatis exemplũ:penitẽetie via:peccatoꝝ venia: figdei diſciplia. Johãnes maioꝛ hoĩe: par an gelis legis ſumma:euãgelij ſanctio:apłoꝛuʒ vox:ſilentiũ ꝓphetarũ:lucerna mũdi:pᷣcurſoꝛ iudicis:xpᷣi mediatoꝛ:dñi teſtis:totiꝰ medi⸗ us trinitatis.Et hic tantus dat᷑ inceſtui:tra r adultere:adducit᷑ ſaltatriei. * * . rciũ myſteriũ ↄtemplandũ de beato Johãne baptiſta ðꝛ ſublimitatis. In q̊ Iſublimis inter ſanctos ſit aperiemus: poſ⸗ ſumꝰ aũt id facile ↄpꝛehẽdere ſi ↄſiderare vo luerimus quinq; illiꝰ pᷣcipue dignitates. Becunda cõmendatio ꝛima dignitas Vnñ eccleſia dicit de eo illud Jere.i.ca.Ante ᷓ; exires de ventre ſanctificaui te. Ob iſtam ſanctificationẽ purgatus fuit a plaga oꝛigi⸗ nalis culpe:vñ ſi in vtero mr̃is deceſſiſſet ad ſinũ abꝛae euolaſſet:cũ ceteri vadãt in infer⸗ numq ibi moꝛiunt᷑. Fnit inſuꝑ in vtero ma⸗ tris letificat: cũ tñ ceteri ibi ſint cũ triſticia. Multaq; alia ſpiritualia dona eſt conſecu⸗ tus: quare Gabꝛiel pᷣdixit patri. Spũ ſancto replebit᷑ adhuc ex vtero matris ſue. Secun⸗ da dignitas beati Johãnis ðꝛ ↄmendatoõis Quidnã certius et firmius oſtẽdere pᷣt pemi nentiã alicuius qᷓ; ſnĩa et laus ex oꝛe diuino ꝓcedens.CTurpe eſt laudari a malis viris:ꝓ quibo ait Seneca in ꝓuerbijs. Tã turpe eit laudaria turpibus q; ſi lauderis ob turpia. Bloꝛioſum ergo eſt cũ qͥs laudat᷑ a ſapietib⸗ a viris grauiba et pᷣſtantiſſimis. Sʒ ſuꝑ oĩa grãde eſt: ineffabile donũ dũ qͥs extollit᷑ lan dibus ab oꝛe diuino. At enĩ inqͥt Hiero.in ſermone ad paulã et euſtochiũ.Quicqͥd hu manis dici pᷣt verbis minꝰ ẽ a laude dei. Ex pis aũt quos de dignatus eſt ↄmedare nul lus tãtis laudibo fulget quãtis Johes bapti ſta. Dixit enĩ deꝰ Noe GBeneſ.vij.ca.Te enĩ vidi iuſtũ coꝛã me ex oĩbus gentibus. Et de Dauid ps.lxxxviij. Inueni inqͥt dauid ſer⸗ uũ meũ oleo ſancto meo vnxi eũ.Et de Job De quinq; dign itatibo ꝗᷓ oſtendũt qᷓ;ſubli mis inter ſanctos Johanes beri⸗ e Mapitulũ.iij. Tercia celebꝛ ation1is. NQuarta venerationnis. Wꝛima dignitas beati Johãnis ðꝛ ſancti ficationis. Fuit quidẽ in vtero ſanctificatꝰ. vt ptʒ eiuſdẽ.i.ca. Nunquid ↄſideraſti ſeruũ meũ Job ꝙ nõ ſit ei ſiłis in terra. Et de pau lo Aci.x.c. Aas electõis eſt mihi. Et de cen turione matth.viij.ca. Nõ inueni tantã fidẽ in iſrael.Et petro dixit xpᷣus matth.xvi.ca. Beatꝰ es ſimon bariona. Sed de Johaͤne multo plura multaq; maioꝛa locutꝰ eſt. Nꝗ vt ſcribit᷑ matth.xi.ca. dixit ieſus turbis de Johãne. Quid exiſtis in deſertũ videre ⁊c̃. vbi ↄmendauit eũ de qᷓ̃ttuoꝛ.Dꝛimo de ſoli⸗ ditate fidei ⁊ ↄſtantia cũ dixit. Quid exiſtis ĩ deſertũ videre arundinẽ vẽto agitatã.q̃ſi di⸗ cat:nõ.qꝛ Johãnes fuit ita cõpoſitꝰ ꝙ nec ti moꝛe nec fauoꝛe a veritate decliabat. Scõo coõmendauit eũ ab auſtaritate pnie:dũ ſubdi dit hoĩem molliba veſtitũ.q̃ſi dicat nõ. Ter⸗ cio cõmendauit eũ a claritate noticie dũ ſe⸗ quitur ꝓphetã. Etiã dico vobis pluſq; ꝓphe tam.Et ðꝛ pluſq; ꝓpheta qꝛ nõ ſolũ xpᷣm pᷣui dit venturũ et pᷣdixit ſicut alij ꝓphete ſʒ etiã ipᷣm digito oſtendit. Quarto ↄ mendauit eũ ab auctoꝛitate doctrine dicẽs. Hic eſt de quo ſcriptũ eſt.ſ.p Malachiã. Ecce ego mittam angelũ meũ.i.Johannẽqͥ vitã duxit angeli⸗ cam ante faciẽ meã:qui pᷣparabit viã tuã an⸗ te te. Amen dico vobis:inter natos mulierũ nõ ſurrexit maioꝛ iohãne baptiſta. ¶ Cercia dignitas beati Johãnis dðꝛ celebꝛatõis. De neq; baptiſta narrant᷑ pconia natiuitatꝭi. Ic⸗ circo eccleſia ſolẽniter celebꝛat natinitatẽ eo⸗ rum. Hinc Aug'.in ſermoneq legit᷑ in offi⸗ cio pñtis ſolẽnitatis ait. Poſt illũ ſacroſan⸗ ciũ dñi natalis diẽ nullius hoĩs natiuitateʒ legimꝰ celebꝛari niſi ſolã Johãnis baptiſte. In alijs eni ſanctis ⁊ electis dei nouimꝰ diẽ illũ coti qͥ ilos poſt ↄſummationẽ laboꝛũ et deuiciũ triumphatũq; mundum in ꝑpetuas eternitates pñs hec vita parturijt. In alijs coõſum mata vltimi diei merita celebꝛant᷑. In hoc etiã pꝛima dies ⁊ ipᷣa hoĩs initia cõſecrã tur. Muarta dignitas beati Johannis dꝛ veneratõis. Voluit nãq; deus cõcurrentib miraculis plurimis reliquias coꝛpis eius a fidelib venerari.¶egit᷑ enĩ in hiſtoꝛia eccle ſiaſtica.q cũ ad tumulũ Jobãnis multa mi racula fierẽt:iubente Juliano apoſtata gen⸗ tiles oſſa eius ſparſerũt. Et cũ miracula nõ ceſſarẽt:poſtea collecta et in igne cõcremata inpuluerẽ redegerũt ⁊ ꝑ agros ventilauerũt Tandẽ cineres illi collectia quibuſdã mona chis hieroſolimã fuere delati: deinde poſt a⸗ liqua tꝑa ianuã tranſſati vbi nũc deuote co⸗ luntur. Sicut Alexander terciꝰ et Innocẽ⸗ tius quartus:rei veritate co gnita ſuis pꝛiui⸗ legijs appꝛobarũt. Caput vero eiꝰ tpe ar ciani pꝛincipis inuentũ eſt. Duobquidem monachis beat? Johãnes caput ſuũ in viſu manitfeſtauit:qui ad locũ ꝓperãtes vbi ſepyul tum tamdiu latuerat inuen erũt. illud ſaccis cilicinis inuolutũ:qð poſtmodũ Coõſtanti⸗ nopolim:inde ad galliaſ regnãte CPipino eſt tranſſatũ. Ultimo advrbẽ deductũ ⁊ in eccle ſia ſancti Silueſtri honoꝛifice reſeruatũ Di gitus inſuꝑ ille qͥ dñm oſtederat cõburi nõ potuit vt refert mgr̃ Johãnes Beleth. quia fidelibo ↄſeruatus:poſtmodũ a ſancta Cecla de vltramarinis ꝑtibus in noꝛmandiã dela tus eſt. Muinta dignitas beati Johãnis ðꝛ gloꝛificatõis. Credendũ quippe eſt q ĩ ce⸗ lo magna ſit gloꝛia eiꝰ.et ꝙ poſitus ſit in ſu⸗ emo oꝛdine angeloꝝ atq; iĩ ſede luciteri col locatus. Nã illa ſedes nõ fuit repata p xp̃m qꝛ ſtat ad dexterã patris: nec ꝑ virginẽ quia ſtat ſuꝑ choꝛos angeloꝝ:necꝑ aliũ ſanctum: quia vt pꝛedictũ eſt. Inter natos mulierũ nõ ſurrexit maioꝛ Johanne baptiſta. Et ſieut magnus fuit meritis et ſanctitate:ita magnꝰ eſt gloꝛia et felicitate. Cuius patrociniũ de⸗ uote imploꝛantes ſperare poſſunt illius in⸗ terceſſione conſequi in ſeculo dei gratiã et in futuro gloꝛiã ſempiternã. In qua viuitet re eati Johãnis ðᷣ De gnat deus oĩa ſecula ſeculoꝝ. Amen. ſolo nanq; ieſu xpo et virgine matre Johan Sermo trigeſimuſſecundꝰ de ſancto pau loa poſtolo doctoꝛe ſummo gentiũ. As electionis eſt Amihi.dñi nf̃i ieſu xpᷣi verba ſunt Mta oꝛiginaliter Actuũ.ix.ca. Ad ſionis exemplo peccatoꝛibo ad penitentiã re⸗ dire volentibo ſpem de venia cõſequenda de dit.Ipᷣe vtiq; verbis et factis adeo clarechꝛi ſtum a moꝛtuis reſuſcitatũ atq; in dexteram dei patris ſedentẽ oſtendit:vt nullus ampli us niſi volẽs de fide xpᷣi dubitare queat.Ad ipᷣm igitur ſermonẽ vertamus qui pꝛius no minis Jeſu ardentiſſimus ꝑſecutoꝛ:expoſt factus eſt illius defenſoꝛ acerrimus et pꝛedi catoꝛ eximius:in quo poſt emendatũ delictũ tanta ſuperabundanit gratia vtetiam in bac vita moꝛtali ad viſionẽ diuine eſſentie rape⸗ retur.De ipᷣo pijſſimus ieſus Ananie diſci⸗ pulo ſuo fideliſſimo retulit verba in thema⸗ te poſita. In qbus de Paulo gloꝛioſiſſimo tria myſteria ponimus cõtemplanda. laudes ingentes beati apoſtoli Pauli extcol lendas hodierna die merito eſt elaboꝛandũ Iſßpe nãq; ſua eruditione mirabili:xpᷣi bene⸗ uOei e bicen dicti nomen gentiby patefecit. Ipᷣe ſue cõuer irl nieyirot fainbie inclige eime Genn Tan lun Nlnt — Bareo in m honen⸗ Ncnret fuegnone Soingo logrüde gamlie⸗ oſend voctn Benes lroer⸗ ſchoo⸗ ihrin Elgeni s Ca seonle hecn n anwon Ncc tDi Mluntar fuitbin rſart fürenan nvirgtis Aaliäſae rnatosmar; nheſunc; oi iaun r neWoo md . ctone 1n Jaie Sl i Fenech Aheninmmi, S ingnn uing dum licʒ mutare nomẽ vt ꝑ mutationẽ noĩs ſe ciuẽ romanũ:vt habet᷑ Actuũ.ca.xxij. Et idem coꝛã tribuno cõfirmanit. Ad qð rũdet ꝛimum dicitur perſecutionis. ecundum cõnerſionis. Eercium viſionis. S . AHualiter Paulus feruebat in ꝑſecutionẽ Rimũ myſterium ↄtemplandũ de pau lo ðꝛ ꝑſecutionis. Jpᷣe nãq; validiſſime ₰ Aciui.ix.ca.dicit. Saulꝰ aũt adhuc ſpirãs idd eſt ex vehemeti ſpũ ignẽ ꝑſecutõis accen⸗ dens in ſe et in alios:contra eccleſiã ming. W in verbis iniurioſis:et cedis.i.in verberibu et flagellis in diſcipulos dñi acceſſit ad pn⸗ cipẽ ſacerdotũ et petijt ab eo eplłas in dama⸗ ſcum ad ſinagogas vt ſi q̊s inueniſſet huius vie viros ac mulieres vinctos illos pduce⸗ ad ret in hieruſalẽ. Sed ꝓ huius ꝑtis plenioꝛe te * intelligẽtia circa ſep dubitare cõtingit. Nuarto circa mie cõſecution-. Zuinto cinea liberi arbitrij diſpoſitionẽ. Sexto circa diſcipnj on dlſtinekions⸗ eplimo circa poteſtatis acceptionẽ. Wꝛimo dubitat᷑ circa nois mutationẽ.q̃re Pauli mutatũ eſt cũ pꝛius ſaulus vocaret᷑. Nã mutatio noĩs ẽ phibita.C. de mutatis no.l.i. Sed ad hoc rndet Jo. an. in ſ. nomen glo. in ꝓlogo ſexti libꝛi decretaliũ.ꝙ lex illa loquit᷑ de mutatione fraudulenta. Tñ inter oſtendat᷑ facta mutatio hois. Sicut Jacob voca tus fuit iſrael ex eo ꝓ vidit dñm. vt ptz Beneß. xxxij.ca. Et Simon vocatꝰ eſt Pe⸗ ₰ trus ex cõfeſſione di EKEugenius.iiij. Gabꝛiel. Nicolaus.v. Cho mas. Calixtus.iiij. Alfonſus. Pius.ij. Ene as. Paulus. ij.petrus. Et Sixtus.iiij. dice⸗ batur Franciſcus. Rõ vero talis mutatõig eſt:qꝛ nomẽ debet cõuenire rei.ſicut ptz. xxi. di. c. cleroſ. et de pᷣben.⁊ digni.c.cũ ſecundũ. Et. xvi.q.i.c.ſi cupis.Et inſtitu.de dona. §H. eſt. Tñ de noie Pauli tres opiniones inue⸗ niuntur. Pꝛima eſt Oꝛigenis qui d icit. ꝙ ſo fuit binomius et vocatus ſit ſemꝑ Saulus et Paulus. Scoꝗ eſt Rabani qͥ ait añ cõo⸗ uer ſionẽ dict? ẽ Saulus a ſaule ſupbo. poſt cõuerſionẽ dictus eſt Paulus q̃ſi ꝑuulus a virtute humilitatis. Ande nomẽ ſuũ inter⸗ eetando.i. ad Coꝛinp̃. xv. ca. ait. Ego ſum minimus aploꝝ. Tercia eſtopinio Dieroni cccleſiã expugnare tentauit. Vnde Paulus uinitatis in xp̃o vt ſcribi bitur Matth. xvi. ca. Et in romanis ponti⸗ ficibus mutari ſolet nomẽ. NHã Martinugs gquintꝰ antea vocatus eſt oddo de columna. miet Bede qui aſſerut ꝗ vocatus ſit Hau⸗ lus a pꝛimo ſpolio qð cotulit eccleſie.ſ. Ser gio paulo ꝓconſule que ad fidẽ cõuertit ſi⸗ cut ptʒ Act.xiij.c. Secũdo dubitat᷑ circa ſu perbie occaſionẽ:quare vicʒ paulus erat ita ſuꝑbus vt ſponte ingereret ſe ad ꝑſequendũ xpᷣm:nã non vocatus acceſſit ad pꝛincipẽ ſa cerdotũ. Et ad hoc dicere poſſumus ꝙ tria ert in illo q bus diſponebat᷑ ad extollendũ. erciũ etas floꝛees. ¶Pꝛimũ qð erat in paulo fuit nobilitas ge neris.Inqͥt enĩ Augꝰ.in ſermone. Erat aũt paulus de tribu beniamin. ſicut ipᷣe teſtat᷑ et ad Ro.xi.ca.ipᷣe ait.E go iſraelita ſum ex le⸗ mine abꝛae de tribu beniamin. Ex quo dicit glo. in. c. venerabilis.de pben. et digni. ꝙ fu it nobilis. Tribi vero beniamin ſatis in ſcri ptura magnificat᷑:tum qꝛ illi in diuiſione ter re ꝓmiſſionis hieruſalẽ fuit diſtributa: ſicut ptz Joſue.xviij.ca.Tũ qꝛ habuit bellatoꝛes ſtrennuos ſicut notat᷑ Judicũ.xx.ca. tũ etiã qꝛ ex illa tribu ſᷣm Hiero. fuerunt ꝓ maioꝛi ꝑte innocẽtes interfecti. Aeruntñ pleriq; mi rari ſolent ex his q̃ audiũt dũ de ſe Paulus loquitur. Actuũ nãq; ca.xx.dicit. Ego ſum vir iudeus tharſo cilitie natus.Et. h. ad Co rinth.xi.ca.hebꝛei ſunt et ego. Et Act. xxiij. ca. Phariſeus inqͥt ſum ⁊ filius phariſeoꝛũ. Tñ cum centurio iuſſiſſet eũ verberari dixit Pico.de lira ſuꝑ.xxij.ca. Actuũ.et ſt up. iiij. ca.ij. ad Chimo. ꝙ pater pauli a romaniſob tinuerat romanã ciuitatẽ. Ideo cũ tribunꝰ dixiſſet. Ego multa ſumma pecunie ciuilita tem hanc adeptus ſu m. Paulus rñdit.Ego dauũt natus ſum. Iccirco NHico. de lira expo⸗ nens illa verba Pauli ad Thbimotheũ. Pe⸗ nulam quã reliqui troade apud carpũ veni⸗ ens affer tecũ ⁊ libꝛos ait.Dũ eſſet paulus in carcere Neronis ſeribebat thimotheo vt fer ret ſibi penulã. Erat aũt penula veſtis ↄſula ris qᷓ̃ a romanis data fuit pr̃i pauli in ſ ignũ amicitie cum ipᷣo ⁊ ꝙ eſſet factus ciuis roma nus quã reſeruauerat paulus ob memoꝛiaʒ patris:et in ſignum ꝙ eſſet romanus ciuis:ſi neceſſitas incumberet hoc oſtendẽdi. Erat ergo paulꝰ natione iſraelita. dignitate roma nus cinis:et religione phariſeus ob iſta diui na magnanimus erat et audax. Uerũ vt in quit Seneca in li.de quattuoꝛ virtutibus. Magnanimitas ſi ſe ſupꝛa modũ extollit fa cit virũ minacẽ:inflatũ:inquietũ:et turbidũ: P 1 et in quaſcũq; excellentias dictoꝝ fackoꝛũq; neglecta honeſtate feſtinũ. Scom qð erat in paulo fuit claritas ſciẽtie.Dicit nãq; de illo Hieronimꝰ. Cur paulus apłs vas electõis nempe qꝛ vas legis et ſcripturarũ ſanctarũ armariũ eſt. Et Actuũ. xxi· ca. vixit ſe erudi⸗ tum ad pedes Gamalielis. et. ij. ad Coꝛint. xi. ca. ait. nã ⁊ ſi imperitus ſermone:nõ tamẽę ſciẽtia. At aũt inqt. Sciẽtia inflat. Terciuz qð erat in paulo erat fioꝛens etas. Erat qui⸗ dem adoleſcẽs VUñ Actuũ.vij ca. Sðz. Teſtes depoſuerũt veſtimẽta ſecus pedes adoleſcen tis qͥ vocabat᷑ Saulus. Et ſi qs obſtaret potuerit ille fuiſſe alter qui ſic noĩaret᷑: facili cõuinci pᷣt.qm̃ Actuũ.xxij.ca.Paulus cum hũilitate ⁊ penitẽtia loquẽs ad dum ait. Cũ funderet᷑ ſanguis ſtephani teſtis tui ego aſta bam et cõſentiebã ⁊ cuſtodiebã veſtimẽta in⸗ terficientiũ illũ.Cũ ergo eſſet in etate fioꝛen⸗ ti mouebat᷑ ardenter ad ꝑſecutionẽ diſcibu⸗ loꝛũ. NHã vt inqͥt Ariſto.in.ij.rethoꝛice. Ju⸗ uenes ſunt cõcupiſcitiui talia facere quecũ⸗ q; cõcupiſcũt. Ideo valde amant valde deſi⸗ derant:et ſiłia. Et vtvulgariter dicit᷑ in iuue nibus eſt recens et buliens ſanguis. Tercio dubitat᷑ de paulo circa tꝑis dilationẽ. cur. ſ. tãdiu diſtulit xps vocare illũ ⁊ nõ cum alijs aplis. Ad qð rñdere poſſumus ꝙ ſic factuʒ eſt ꝓpter tria. — Pꝛuno ꝓpter xp̃ᷣi potentiꝗ. cðo /ꝓpter xpᷣi ſapientii. Tercio ꝓpter vpᷣi clementiã. Pꝛimo ꝓpter xpᷣi potentiã vt ſic oſtenderet ꝙ poſt moꝛtẽ xpᷣs qui ſurrexit a moꝛtuis po⸗ tuit inimicos etiã benigne ſuperare. Scðᷣo ꝓpter ſap ientiã: vt ſic innoteſceret multifoꝛ⸗ mis ſapia dei:q ui varios hʒ vocandi et ſal⸗ uandi modos. Tercio ꝓpter clementiã q̃ vo luit vt oĩs fraudis ſuſpitio tolleret᷑ cõuerten dis gentibus:dũ talis magiſter eſt electus q nõ ſolũ nõ fuiſſet de ſocijs xpᷣi hic viuentis: immo fuiſſet acerbiſſimꝰ ꝑſecutoꝛ oĩm qͥ inz⸗ uocabãt nomẽ eius.Et nullo cõmodovel in cõmodo tpali timoꝛe vel fauoꝛe humano fu it ad fidẽ cõuerſus et illius noĩs qð antea ex tinguere nitebat᷑ defenſoꝛ fuit validiſſimus ¶ Ouar to dubitat᷑ de paulo circa miſericoꝛ die cõſecutionẽ:quare cõſecut eſt miam dei adeo vt in actu furibunde ꝑſecutõis xpᷣmvi⸗ derit ⁊ audierit vocantẽ.Et licʒ Augꝰ dicat Sijꝗqris quare hũc trahat:illũ nõ trahat: no li diiudicareſi nonvis errare:nihilominꝰ re ctiſſime pietas diuina egit cũ paulo dum il⸗ lum ad ſe tã mirabiliter traxit ꝓpter tria Pumo ter zelun. ip D BSecundo ꝓpter meritum. Lercio ꝓpter exemplum. Pꝛimo ꝓpter zelum quo mouebatur paulus ignoꝛãs in tali ꝑſecutione qᷓ; grauiter offen⸗ debat: putabat nãq; ſacrificiũ ſe offerre deo ſi xpᷣi nomẽ deleret.Hoc ipᷣe confirmat.i.ad Thimo.i.ca.vbi ait.Gratias ago ei qͥ me cõ foꝛtauit ĩ xpᷣo ieſu dño nr̃o:qꝛ fidelẽ me exiſti mauit:ponẽs in miniſterio qͥ pꝛius fui blaſ⸗ phemus ⁊ pſecutoꝛ. Sed miaʒ cõſecutꝰ ſum qꝛ ignoꝛãs feci in incredulitate. Et ad Gala thas.i.ca.inqͥt. Audiſtis enĩ ↄuerſationem meã in iudaiſmo qm̃ ſupꝛa modũ ꝑſequebar eccleſiã dei ⁊ expu gnabã illã:et ꝓficiebã in iudaiſmo ſupꝛa multos coetaneos meos in genere meo. abundantiꝰ emulatoꝛ exiſtens paternarũ meaꝝ traditionũ. AUt inqᷣt Nico. de lira ſuꝑ hoc paſſu. Apud iudeos erãt ali⸗ qua tradita patribs a moyſe.ſ.qᷓ ſcripta ſunt in lege Et aliqua erant tradita a patrib aliji ptz Matth. v. ca. et ambarũ traditionũ erat apls zelatiſſimꝰ ante ſuã cõuerſionẽ. Scðo miſericoꝛditer actũ fuit cũ paulo/ꝓpter meri⸗ tum. nã ſᷣm Augꝰ.in ſermone. dũ Stepha⸗ nus lapidaret᷑ in oꝛõne quã fecit ꝓ his q aad eius necem inſiſtebãt ſingulariter oꝛauit ꝓ paulo quẽ ↄſpiciebat ↄtra ſe plus ceteris coꝛ de et aĩo deſeuire:nõ enĩ poterat manu ilum lapidibo duris ferire.qꝛ nõ ſpectabat niſi te⸗ ſtibus aliquẽ lapidare:m paulus illoꝛũ reti⸗ nens veſtimẽta aĩabat eos vt viriliter extin guerẽt innocentẽ. Tercio remiſſionẽ ⁊ gẽam inuenit paulus ꝓpter exemplũ:vt ſic in ioſ⸗o tanq; in ſpeculo clare peccatoꝛes intuerenrk de hoc.i.ad Thi.i.õc. ita ſcripſit. Yidelis ſermo et omni acceptõne dignus qꝛ ieſus xpᷣs venit in hunc mundũ ſaluos facere peccatoꝛes quoꝛũ pꝛimus eggog ſum. Sed ideo miſericoꝛdiã cõſecutus ſum vt in me pꝛimo oſtẽderet xpᷣs ieſus omnẽ pa magnitudinẽ mie dei. tientiã ad infoꝛmationẽ eoꝝ qͥ credituri ſunt illi in vitã eternã. ¶ Quinto dubitat᷑ circa li * beri arbitrij diſpoſitionẽ: an vicʒ fuit liberũ arbitriũ eius violentatũ. Ad qð intelligen⸗ dum notanda eſt illa ſentẽtia ðdñi Bonauẽ. in. ij. di. xxv. de qua plene dixi in quadrage⸗ ſimali de penitẽtia: ſermone pᷣmo. ꝙ aliud ẽ? voluntateʒ induci:aliud voluntatẽ mutan: aliud voluntatẽ cogi.Tunc enĩ induci dicit qñ aliqᷓ ꝑſuaſio ei fit qua diſponit᷑ vt ad ali⸗ quod appetibile inclinet᷑:ꝗᷓ ſi valde intẽſa eſt nomẽ coactõis ſoꝛtit᷑q;uis nõ ſit vᷣa coactio Tunc aũt volũtas mutat᷑ qñ ipᷣa nolẽte vim potẽti virtute aſfectio ei immittit᷑ in ↄcrariẽ⸗ minoꝛiboq̃ vocabant᷑ traditõnes ſenioꝝ.t· Khepolente elktoͤris Ptlüfact no ðꝛ Cogl ſeetrepugn gliena virtn ad aliq in ginoptab amutany liberüarbi immutatu (Seuot ve Näs: Exbocq dicit Nie xöm. Di apliſicut duogeann ptuaguut⸗ polis ban vt Euſebi hobetinſi Grunmt? puliomn ruo loiul⸗ mn chrone Oo⸗ falepallnsoe imnperene a Geibebcnit pcriminir phanümors leſtes depol hoclenbi .leſteg en Mulys placl un legein enſnolfin nnberſoae ſhennno⸗ nloiblilos ſülgbbinoe Wiangin! ihieg a hgtgn finder holeilo AA ech Gaurer Veo Mn Mr aüloſny tnſii 1 Godien Pidtinni insſiis zciſort tar Ltub iuginn nocäſener Kapctit Canchs nu nulano min ziugeosgi önes nigz fidbonin oanio an e i owk tri gbis ic otali Nus ns4 rummmilun õ nsdlou mwiriür miſonin wüntſti uunm imn luCh Mur mnin eiinnsc ans in dosonne 1 minſun tial impetrare. Ad qð rñdet et de nolente fit volens:ita q; vna affectio ex pellit᷑ oria inducit᷑. Sicut cũ deꝰamatoꝛẽ tpaliũ facit tꝑaliũ ↄtemptoꝛẽ. Tũc aũt volũ tas ðꝛ cogi qñ itelligit᷑ iᷣaʒ inuitã aliqͥd vel le et repugnãte actu volutatis deliberatiuo: gliena virtute mouẽte ⁊ repu gnãtia manente dd aliqͥd inclinari nolẽdo. Uolũtas igit᷑ co⸗ gi nõ pᷣt ab aliquo:ſed induci ab agẽte creato et mutari valet ab agente increato. Quare et liberũ arbitriũ pauli nõ fuit coactũ: ſed bene immutatu m:et de nolẽte factum eſt volens. ¶ DSexto dubitat᷑ circa diſcipuloꝝ diſtinctõ nẽ. Nã ðꝛ ꝙ paulus pſequebat᷑ diſcipulos Ex hoc querũt aliqui:q erãt iſti diſcipuli Et dicit Nico.de lira ꝙ erant oẽs credentes in xpᷣm. Nã diſcipuli aliqũ dicunt᷑ duodecim apli:ſicut ibi matth.xix.ca.Aſſumpſit ieſus duogdecim diſcipulos ſuos ⁊c̃. Aliquãdo ſe⸗ ptuagiutaduo.ſicut LQuce vlti.Ouo ex diſci pulis ibant ipᷣa die ⁊c̃.Aliqñ oẽs fideles:nã vt Euſebiꝰ tradit in hiſtoꝛia eccleſiaſtica. et habet᷑ inſuꝑ Act.xi.ca.Anteq; eccleſia ↄgre⸗ gregaret᷑ Antiochie:omnes credẽtes diſci⸗ puli nominabant᷑.At vbi credentiuʒ nume⸗ rus ibi multiplicatꝰ fuit:vxpᷣiani noĩari cepe⸗ runt. ¶ Septimo dubitat᷑ circa poteſtatꝭ ac ceptionẽ.Quõ cũ iudei nullã haberẽt pote⸗ ſtatẽ paulus potuit a pncipe ſacerdotũ illaʒ dei habebãt poteſtatẽ ſubdelegatã a romaniſ ꝓ criminiba in legẽ eoꝝ cõmiſſis. Nã Ste⸗ phanũ moꝛe iudiciario lapidaſſe dicunt᷑: qñ teſtes depoſitis veſtiba lapidabãt eum. Et in hoc ſeruabãt oꝛdinẽ iudicij in lege ſtatutum . ſ. teſtes eſſent pꝛimi lapidatoꝛes. Dũ itaqd paulus videbat q̃ fiebãtꝑ aplos timẽs anti⸗ quam legẽ in qua nutritus erat euacnuari:ira uccenſus lr̃as impetranit: aduocauitq; fa⸗ mulos et ſocios negocij ſui. Eamus inqͥ tfra tres eamus cõcitu geſſu in damaſcũ:inueni emus ibi illos deſtructoꝛes noſtraꝝ traditio nũ:ligabimꝰ eos affligemuſqʒ verberibo ⁊ ie iunijs atq; in hieruſalẽ ꝑducemus.O paule qͥd cogitas. O paule qͥd loqueris. O paule cur tanto indiſcreto feruoꝛe moueris: Tu caꝑe /ꝓponis et eris captus.Tu ↄtra diſcipu los paras manũ.Et deus manu tua tetra⸗ het ad gremiũ diſcipuloꝝ. Et nomẽ xp̃i cõ⸗ fundere ſatagis:et neſcis adhuc ꝙ in bꝛeui ꝓ noĩe illo paratiſſimus eris ligari et moꝛi:nõ eſt aſiliũ cõtra dũm. HWl Ede cõuerſione pauli et ſeptẽ mirabilibꝛ j coõcurrerũt in il. (Lapitulũ. ij. Ecundũ myſterium ↄtemplandum de oajulo ð cõuerſionis. Fuit qᷣpe cõuer⸗ ſio eius miranda etſingularis maxime pter ſeptem que ibi cõcurrerun.. Pꝛimum fuit illuſtrato. pioſa. ¶ Scom qð concurrit in cõueri pauli ð ꝓſtratio. Cecidit enĩ in terrã vt ptʒ lotu ill Act. ix.ca.et ca.xxvi.Paulus retulit.Oẽſq; ico.de lira. ꝙ iu⸗ Septimum cofoꝛtatio. Pꝛimũ qð cocurrit in ↄuerſione pauli illuſtratio.Dicit᷑ enĩ Act.ix.ca.Cũ iter face⸗ ret cõtigit vt apopinquaret damaſco. Re⸗ migius inqͥt. Damaſcus eſt ciuitaſ metropo lis ſyrie quã edificauit Damaſcꝰ Elieʒer ſer uus Abꝛae. Sequit᷑ textus. Et ſubito cir⸗ cumfulſit eum lux de celo.De iſta luce poſſet q aſſerere ꝙ fuerit irrumpẽtis auroꝛe vel ſo lis oꝛientis et hmõi. Sed ꝓfecto ipᷣe paulꝰ me declarauit Actuũ.xxvi.ca. Loquẽs nãq; cũ Agrippa dixit.dũ irem damaſcũ cum po⸗ teſtate et ꝓmiſſo pꝛincipum et ſacerdotũ die media invia vidi o rex ſupꝛa ſplendoꝛẽ ſolis circumfulſiſſe me lumẽ et eos qͥ mecũ erant: Actuũ vero ca. xxij. dixit ꝙ lux illa fuit co⸗ Scöm qð concurrit in cõuerſione nos cũ cecidiſſemꝰ in terrã quare videt᷑ ꝙ et ſocij eiꝰ fuerunt ꝓſtrati verſus faciẽ ſ̃ᷣm glo. erciũ qð in tali cõuerſione cõcurrit vOʒ allocutio:nã audiuit vocẽ loquentẽ ideoma hebꝛeũ vt ſcribit᷑ Actuũ.xxvi.ca.et dicentẽ. Saule ſaule cur me ꝑſequeris. Hec vox u it pꝛimo repᷣhenſiua eo ꝙ ſaulus pſequebat᷑ xpᷣm in mẽbꝛis ſuis. Scdo fuit inſtructiua. Querenti enĩ qͥs es dñe:rñdit xpᷣs.E go ſum ieſus naʒarenꝰ quẽ tu ꝑſequeris. Vbi nota ꝙꝙ qꝛ ex luce ſumma et ex alto ſitu celi in qua et in q̃ ſibi apparebat et exinde ſaulũ: eius ſo cios terribiliter ꝓſternente:aꝑte ſe ingerebat ei maieſtatiuũ et oĩpotentẽ. Ideo ſuã humi⸗ lem oꝛiginẽ ſᷣm quã fuit naʒarenus.i.in na⸗- zareth cõceptus et nutritus ei in ſua reuela⸗ tione ſpecialiter expꝛimit:vt oſtendat ꝙ ille idẽ òᷣ fuit inter iudeos humilis eſt ad celos in tãta gloꝛia tanq; dei filiꝰ exaltatus.pꝛo⸗ pterea xpᷣs ſubdidit.durũ eſt tibi ↄtra ſtimu lum calcitrare.i.potẽtioꝛi te incõparabiliter reſiſtere. Tercio vox illa ⁊ allocutio fuit pᷣce ptiua. Tremens qpe paulus ac ſtupẽs de co gnita xpᷣi poteſtate ac maieſtate:totus ↄpun ctus dixit.Oñe quid me vis facere:quaſi di cat ex nunc paratus ſum tibi in oĩbus obe⸗ dire.Cui xpᷣs. Surge et ingredere ciuitatẽ b ij . c dicetur tibi quid te opoꝛteat facere. Socij autẽ ſtabant ſtupefacti:audiẽtes quidẽ vocc neminẽ aũt videntes. Hic aliquãtiſper im⸗ moꝛandũ eſt:qm̃ Actuũ.xxij.ca. paulus di⸗ xit.Et qui mecũ erant lumen quidẽ viderũt: vocẽ tñ non audierũt eius qͥ loquebat᷑ mecũ: * ꝙ cõfuſum vocis ſonũ:nõ auũt articulatã eiꝰ diſtinctionẽ audierunt. Et cõſimiliter vide⸗ runt lucẽ a xpᷣo irradiantẽ:no aũt ſui coꝛxRis foꝛmãet faciẽ. Daulus vero et vidit xpᷣmet diſtincta verba eius audiuit. ¶ Quartũ q cõcurrit in illa ↄuerſione ðꝛ coꝛꝑis excecatio Surrexit aũt ſaulus de terra aptiſq; oculis nihil videbat. Ad manus itaqʒ ſocij trahen tes illũ introduxerunt damaſcũ. Et erat ibi tribus diebus nõ videns et nõ ma nducauit neq; bibit. In hoc triduo ait Beda paulum oꝛationi vacaſſe:fuiſſeq; raptũ vſq; ad terciũ celum. Idem refert Nico.de lira ſuꝑ.ij epla Bege venera⸗ ad Coꝛinth.ca. xi. Sunt aũt Bege vener bilis verba hmõi: apparet ꝙ per triduũ quo * creatus lucis gratiã expectabat nõ ocijs toꝛ pebat:ſed dunina potius illuſtratõe ſublima tus archana celeſtia rimabat᷑. Eſtq; niſi fal⸗ loꝛ credibile:q eo tꝑe myſterium euangelice diſpenſationis edoctus fuerit de quo ipe glo riatur ad Galathas dicẽs. Neq; enĩ ego ab „ hoie accepi illud nea digin ꝑ reuelatio⸗ nem ieſu xp̃i.bec ille.¶ Quintũ qð cõcurrit in cõuerſione pauli fuit eius viſitatio. NHam inſtruxit xps Ananiã vt paulũ viſitaret. ſcri bitur enĩ Actuũ.ix.ca.ſic.Erat aũt quidã di ſcipulus damaſci noĩe Ananias hicvt habe tur Act. xxij. ca. erat de iudeis ad xpᷣm cõuer ſus ſciẽtia et vita famoſus.Et dixit ad illuʒ in viſu dominus. Anania. At ille ait. Ecce ego due. Et dñs ad eũ. Surge vade in vicũ qui vocat᷑ rectus:et quere in domo iude ſau lum noie tharſenſem. Ecce enĩ oꝛat et vidit — * id eſt ſibi reuelatũ eſt:virũ ananiã noĩe:nam reuelatio fuit facta paulo nõ ſolũ de ꝑſona ſʒ de ꝓpꝛio noĩe:introeuntẽ ⁊ imponentem ſibi manũ vt viſum recipiat. Zimens ananias rñdit:dñe audiui a multis de viro hoc q;ta mala ſanctis tuis fecerit in hieruſalẽ ⁊ quare buc ſe cõtulit: Cui deus. Vade anania qm̃ vas electõnis eſt mihi:vt poꝛtet nomẽ meunOz coꝛã gentiba ct regib. Ego autẽ oſtendã illi quãta opoꝛteat eũ pati ꝓ noĩe meo.Et abijt ananias et introiuit in domũ et imponens ei manũ dixit. Saule frater dñs ieſus ad te rum ad pᷣtendendũ pietatẽ oꝛd inauerunt: ꝙ de illo numero aliqͥd minueret᷑ plus vel mi⸗ me miſit qui apparuit tibi in via qua venie⸗ bas vt videas et implearis ſpiritu ſancto. ¶ Sextũ qð cõcurrit in cõuerſione pauli fu it illuminatio. Cõfeſtim nãq; ceciderũt tãq; ſquame ab oculis eius et viſum recepit:⁊ ſur gens baptiʒatus eſt. ¶ Geptimũ qð coõcur⸗ videt᷑ ꝙ hic ſit aliqua ↄtradictio qꝛ pꝛius di rit in ilta ↄu erſione fuit cõfoꝛtatio. Cũ acce citur ꝙ audierunt vocẽ: poſtea paulus affir⸗ mabat ↄtrariũ aſſerẽs ꝙ voceno audierunt. Ad boc ita loquit᷑ Beda ſuꝑ actus aplon. piſſet cibũ cõfoꝛtatus eſt duplici cõfoꝛtatio⸗ ne.ſ. coꝛpꝑis ⁊ ſpũs. Qõð ptʒ:qꝛ ↄtinuo ingrel ſus in ſina gogas pᷣdicabat ieſum et iudeos viriliter ↄfundebat. Hec oĩa facta ſunt eodẽ anno quo xpᷣs paſſus eſt et ſtephanus lapi⸗ datus. Hã rpᷣs octauo kalendas apꝛilis paſ ſus eſt. Stephanus codẽ anno tercio die aun guſti lapidatus eſt. Paulus vero octauo ka⸗ lendas febꝛuarij conuerſus eſt. Et vt refert HMico.de lira.nõ ſtatim poſt baptiſmũ ſuum iuit de damaſco in hieruſalem:ſicut ipᷣe dicit ad Galath.i.ca.Sed pꝛius abijt in arabiaʒ: qua luſtrata pᷣdicando reuerſus eſt damaſcũ Et in iſta reuerſione voluerũt eũ iudei cape⸗ —— „ . re:et per murũ euaſit ſubmiſſus in ſpoꝛta:de inde iam tribus annis a ſua cõuerſione de⸗ curſis aſcendit in hieruſalẽ videre perum et manſit apud euz diebus tribus. V bi ſunto paule dure cõminationes tue? vbi cõtume⸗ lioſa verba qulpns diſcipulos afficiebas: Vbi cathene quas los in hieruſalẽ pduceres?: Mutatus es in alterũ virũ. Hec vtiq; eſt mutatio dextre ex⸗ celſi. Yactus es euãgelica tuba:xpᷣi pꝛeco et inuictiſſimꝰ miles religionis xpᷣiane. Nõ ti mes laboꝛes.nõ hoꝛres ꝑicula: nõ vitas pla gas:nõ fugis moꝛtẽ.Lu ꝓ xpo vt.ij.ad Co rinth. ca. xi. ptʒ: fuiſti in laboꝛibo plurimis. Zu in carceribus abundantiꝰ. Zu in pla⸗ gis ſupꝛa modũ.O quãta cõſtantia: quãtaue fuit eius aĩe foꝛtitudo. A iudeis quinquies quadragenasvna minuſ accepit. Refert Ni co. de lira ſuꝑ hoc paſſu qð Deutro.xxv.ca. cõmittit᷑ iudicibus vt ꝓ minoꝛibo culpis ꝓ quibus moꝛs nõ eſt inferenda imponãt pla⸗ gas ⁊ verbera:ita tũ ꝙ; quadregenariũ nume rum ictũ nõ excedant. Sapietes vero iudeo nus ꝓut rõnabiliter videret᷑ rõne delicti vel cõditionis verberandi:et ſic de alijs circum ſtantijs. Quia vero paulus erat eis odioſus ſubtraxerũt de dicto numero quinquiesyn’i „ ictũ ꝓ vice qualibet.Ter virgis ceſus fuit. ſi cut ptʒ Actuũ.xvi.ca. Semel lapidatus fu⸗ it in ciuitate lichaonia:vt ponit᷑ Act.xiiij. c. Ter naufragium fecit. Et ne ſingula repete mus ꝓ xp in vrbe maxĩa capitis truncatoe deferebas vt vinctos il⸗ goꝛi S No lser ſuor ſenb poe ſiue ſ; incoꝛ foptu deiqn dechy⸗ lateg/ ſſopat len S ſorir Dio inpn Sna 1 mi. nyn ginnacn nlisffn Oivinie sſen ſalen Prerm Nver cine Wile adp⸗ ſint ſaa glihn benvr Dale Cennh⸗ huuli⸗ Ginefn nnsf tavid meng nͤn lltſan gn lin netd WE 8ſirnn nigarti; umn tdapicicin du ine Xoiir taſchbmm. nsen giusck nn nſtenſai waſscke 8 r: hids Hos ofet dsN Dtaus zwonntio ubr onis un „ S lug 5 ir mn bi icͤlnuſt Zuuue, ſaghi ⸗ Da, ioſum martyriũ cõſummauit. ditionibo illi⸗ raptus. Lapitulũ.iij. Brciũ my ſteriũ cõtemplandũ de paulo ðꝛ viſionis. Voluit quidẽ benignꝰ de⸗ e raptu pauli in q̃ vidit egialanue is ex puilegio ſpeciali cõcedere paulo vt in ſuo raptu diuinã eſſentiã videret:de q ipᷣe ita ſcribit.ij.ad Coꝛinth.ca.xij. Scio hoĩem in xpᷣo ante annos quattuoꝛdecim ſiueĩ coꝛpe ſiue extra coꝛpꝰ neſcio deus ſcit raptũ hmõi vſq; ad terciũ celũ.Et ſcio hmõi hoĩem ſiue in coꝛꝑe ſiue extra coꝛpus neſcio deꝰ ſcit qm raptus eſt in paradiſum ⁊ audiuit archana dei q̃ nõ licʒ hoĩ loqui.Pꝛo quoꝝ verboꝛuʒ declaratõe notãde ſunt ſeptẽ theologice veri⸗ tates. Pꝛima veritas ſᷣm Nicol.de lira ſuꝑ iſto paſſu. raptus ꝓpꝛie impoꝛtat quandã violentiã alicui rei Rtra motũ naturalẽ ſibi terminũ motus vt ſi lapis moueat᷑ ſurſum. Alio mõ q;tũ ad modũ motus vtſi lapis p impulſum violentũ ferat᷑ deoꝛſum velocius qᷓ; natus eſt moueri. Sic aĩa hoĩs ðꝛ rapi in id qd eſt pᷣter naturã. Uno mõ qᷓ;tum ad ter minũ raptus puta qñ rapit᷑ ad penas. Alio mõ q;tũ ad modũ hoĩ cõnaturalẽ. Et ſic licʒ aĩa nata ſit moueriin deũ:tñ modus cõnatu ralis ſᷣm ſtatũ vite pñtis eſt ꝙ in cognitionẽ diuinã aſcẽdat ꝑ cognitionẽ ſenſibiliũ vt ſic vtẽs ſenſibo.iõ qñ ducit᷑ in cognitõʒ diuino⸗ rũ a ſenſibo abſtractã ðꝛ rapi:inq;tum hoc fit pᷣter modũ ſibi ↄnaturalẽ. Poſt reſurrectio⸗ nẽ vero qũ erit in coꝛꝑe gloꝛioſo opꝰ intelle⸗ ciue nullo mõ impediẽte raptus nõ habebit ibi locũ.¶ Ocðda veritas ꝙ paulꝰ in raptu vigit eſſentiã diuinaʒ:ſic determinat Augꝰ. ad paulã de vidẽdo deũ:et in.xij.ſuꝑ GBene⸗ ſim ad lr̃aʒ qðꝛ verba apli deſignãt:dicit enĩ ſe audiuiſſe ineffabilia verba q̃ nõ licʒ hoĩ lo qui:hmoõi aũt vident ea q ꝑtinẽt ad viſioneʒ beatoꝝ qᷓ excedit ſtatũvie:m illud Eſa.lxiiij Oculus nõ vidit deꝰ abſq; te q̃ pparaſti dili gentibo te. Quare ſpernẽdi ſunt illi qͥ dixerũt paulũ nõ vidiſſe ipam dei eſſentiꝗ ſed quan⸗ dã refulgentiã claritatis ipius.¶ Eerciave ritas ſm tho.ſᷣa ſe.q.clxxv.ꝙ diuina eſſen⸗ tia videri ab intellectu creato nõ pᷣt niſi p lu⸗ men gloꝛie: qð tñ duplr̃ ꝑticipari põt. Uno mõ ꝑ modũ foꝛme immanẽtis ⁊ ſicbeatos fa cit ſanctos in patria.Alio mõ ꝑ modũ cuiuſ dam paſſionis tranſeũtis:et hoc mõ lumẽ fu it in paulo qñ fuit raptus. Et iõ extali viſio⸗ ne nõ fuit ſimpliciter beatꝰ vt fieret redundã tia ad coꝛpus ſed ſolũ ſᷣmqͥd. Et ſic nõ fuit beatus habitualiter ſʒ ſolũ habuit actũ bea⸗ ſum recte delectatois cõſequentis.Qu ta veritas ꝙ paulus in raptu fuit a ſenſibus alienatus. Hã vt inqͥt Augꝰ. xij. ſuꝑ Gene⸗ nõ eſt ſilis rõ de eo et alijs viatoꝛibo. toꝛũ. ¶ Quarta veritas q; noĩe terciᷣ celi pᷣt intelligi aliqͥd coꝛpoꝛeũ:et ſic terciũ celuz eſt empirreũ qð dicit᷑ terciũ reſpectu celi aerei et celi ſiderei:vel reſpectu celi ſiderei:⁊ reſpectu celi aquei ſiue criſtallini. Et ðꝛ rapt ad ter⸗ ciũ celũ:nõ qꝛ raptus ſit ad videndũ ſimilitu dinẽ alicuiꝰ rei coꝛpoꝛee:ſed ꝓpt᷑ hoc ꝙ locus ille eſt cõtemplationis beatoꝝ. Ibi ů dicit ſe raptũ qꝛ deꝰ oſtẽdit ei vitã in qua videndus eſt in eternũ Et qꝛ viſio dei nõ pᷣt eſſe ſine de lectatõe:ꝓpterea nõ ſolũ ſe dicit raptũ ad ter⸗ ciũ celũ roõne ↄ templatõis ſed etiã Auin uin ſim ad lr̃am. Niſi ab hacvita qͥſq; quodam⸗ mõ moꝛiat᷑ ſiue oĩno exiẽs de coꝛꝑe ſiue auer ſus et alienatus a ſenſibo in illã non ſubue⸗ hitur viſionẽ. Rõ eſt ſᷣm tho.qꝛ opoꝛtet ctum intellectus hoĩs eleuat᷑ ad altiſſimã dei eſſen tie viſionẽ: vt tota metis intẽtio illuc aduoce tur ita.ſ.qꝙ nihil intelligat aliud ex fantaſmma tibo:ſʒ totaliter ferat᷑ in deũ. Nõ enĩ ꝑ aliqðᷣ fantaſma põt dei eſſentia videri quinimmo nec ꝑ aliquã ſpeciẽ intelligibilẽ crcatã: qꝛ eſ⸗ ſentia dei in infinitũ excedit nõ ſolũ oĩa coꝛ⸗ poꝛa quoꝝ ſunt fantaſmata:ſed etiã oẽm in⸗ ſtatu vie videat deũ p eſſentiã ſine abſtractio ne a ſenſibo. Notandũ tñ ꝙ aĩa xp̃ᷣi ĩ ſtatu vie videbat diu inã eſſentiam abſq; abſtractiea ſenſibo. n intellectus illiꝰ aie erat gloꝛificatꝰ ꝑ habituale lumen gloꝛie qͥ diuinà eſſentiam videbat multo ampliꝰ q; aliqs angelꝰvel ho mo. Erat qũt viatoꝛ ⁊ diſpenſatiue patiebat᷑ nõ ꝓpter aliquẽ defectũ ex ꝑte ri e⸗ dD viatoꝛzibo. [Berx ta veritas ꝙ paulꝰ poſtq; ceſſauit videre ſione cognouerat p aliq̃s ſpecies intelligibi⸗ les habitualiter ex hoc in eius intellectu reli ctas:ſicut etiã abeunte ſenſibili remanẽt aliq̃ impꝛeſſiones in aĩia quas poſtea cõuertens ad fantaſmata memoꝛat᷑. VUñ nec totã illam cognitionẽ aut cogitare poterat aut verbis expꝛimere. hec tho. ſa fe. ꝗq. vbi. S. arti.iiij. in rñſione ad terciũ argu. eptima veritas wlicʒz aĩa pauli fuerit a fantaſmatibo et ſenſi piliũ ꝑceptione abſtracta:nõ tñ fuit ita a coꝛ poꝛe ſeꝑata vt ei nõ vniret᷑ q̃ſi foꝛma licet de hoc dubitari poſſit ꝓpter ipᷣus apli verba qͥ ait. ſiue in coꝛꝑe ſiue extra coꝛpus neſcio deꝰ ſcit. Hoc aũt vt Hiero ait in ꝓlogo ſuꝑ Da nielẽ.quidã intelligere voluert ꝙ apls igno rabat an coꝛpuſ eius fuerit raptũ ſimul cum p iij sl ⸗ um p eſſentiã memoꝛ fuit illoꝛũ que in illa vi anima vel nõ. Sed Augꝰ. xij. ſup Seneſim defecerũt. Ibi nunc colit᷑ crucifixus deus et E n⸗ ad litterã dicit. ꝙ apls ſciuit ſe fuiſſe raptum homo verus q ſedet ad dexterã patris. Jbi tin Sm aiam et nõ m coꝛpus: neſciuit tũ quali: ſacra templa dei veri virgini⸗ matris:aplo A rdi ter aĩa ſe haberet ad coꝛpus. Vñ poſt longa x. um:martyrũ:virginũ:et cõfeſſoꝝ a cunctis (aur nquiſitionẽ Augꝰ.ↄcludit dicẽs. Reſtat fſorꝛ fidelibus frequentant᷑. IJbi ſedes petri a cun Kiac taſſe vt hoc ipᷣm eũ ignoꝛaſſe intelligamus. ciis fidelibo regibz et pꝛincipibus deuotõne aal vtrũ qñ in tercif celũ raptus eſt in coꝛpe fue⸗ Pcipug honoꝛat. Ob qað Qeo hapa in ſermo tcn rit aĩa: quõ eſt aia in coꝛpe cũ coꝛpus viuere ne feſtiuitatis hodierne ita eleganter roma, (ſipemm SZꝛ ſiue vigilantisſiue doꝛmiẽtis: ſiue in e alloquitur. O mniũ quidẽ ſanctarũ ſolenni⸗ (can taſi a ſenſiba coꝛpis alienati: an oĩno de coꝛ⸗ tatum chariſſimi totus mundus eſt ꝑticeps cvoctſ/ poꝛe exierit vt coꝛpus moꝛtuũ iaceret. Sed et vnius fidei pietas exigit vt quicqͥd ꝓ ſalu notſam vt idẽ Augꝰ. poſtmodũ refert dubitãte aplo te vniuerſoꝛũ geſtum eſſe recolit᷑:cõmunibus uraulei qs veſtrũ inde certus ⁊ potuit.vñ qͥ ſuꝑ hoc vbiq; gaudijs celebꝛetur. Ueruntamẽ hodi Lick nian loquit᷑ magis cõiecturaliter q;ᷓ ꝑ certitudinę erna feſtiuitas pꝛeter illã reuerentiã quã to⸗ ficinige loquit᷑.Ex his apparet q;ᷓ repᷣhenſibiles inue to terrarũ oꝛbe ꝓmeruit ſpeciali et ꝓpꝛia no⸗ nmnhennn niunt᷑ hi qͥ bonoꝝ tꝑalium falſa venenoſaq; ſtre vrbis exultatõe veneranda eſt vtvbi pꝛe⸗ Mnang dulcedine decepti:alienã vitã felicitatẽq; ⸗ cipuoꝛũ apoſtoloꝝ gloꝛificatus eſt exitus: G miſſam: aut negãt aut acquirere nolũt. O ;ᷓ ibi in die martyrij eoꝝ ſit leticie pꝛincipatus lennas magna multitudo dulcedinis tue deus. O Aſtfi ſunt eni viriꝑ quos tibi euangeliũ xpi ſo e⸗ iocunda facies tua et decoꝛa nimis. O beati roma reſplenduit: ⁊ que pꝛius eras magiſtra ſolon qui habitãt in domo tua.Oſtediſti te paulo erroꝛis: facta es diſcipulaveritatis. Iſti ſunt ſndeß doctoꝛi gentiũ: ſicut? moiſi bᷣmo doctoꝛiiu ſancti pr̃es tui veriq; paſtoꝛes:qui te regnis oe deoꝝ. Voluiſti vt ille a te e ectus nõ ſolũ au celeſtiba inſerendã multo melius multoq; fe omnſeg dita ſed viſa referret. Et vñ in ea tantus fer⸗ licius cõdiderunt q;ᷓ illi quoꝝ ſtudio pꝛima nendlici⸗ uoꝛ tanta cõſtantia:tãta ſollicitudo: tãta dili meniũ tuox funda menta locata ſunt:e qui⸗ Abſßn gentia:tata deniq; patiẽtia: niſi qꝛ te viderat bus is tibi nomen dedit qui te fraterna cede ang in via cui te exhibuiſti m bũanitatẽ lʒ immẽ fedauit. Iſti ſunt qui te ad hanc gloꝛiam ꝓ⸗ nccl C ſa luce rutilantẽ.Et tandẽ ad terciũ celũ ra⸗ uexerũtvt ſis ciuitas ſacerdotalis et ſancta: Afoestun. pto demoõſtrare dignat es diuinitatẽ tuã. cia et ꝑ ſanci beati petri ſedẽ caput totius oꝛbiſ Banciw. mat paulꝰ. upio diſſolui et eſſe cũ xpo. Et effecta latius pſidens religione diuina ; do inchn mihi viuere xpᷣs eſt ⁊ moꝛi lucrũ ad Philip. minatione terrena. Quãuis eni ius imperij nalns i.ca. Cur o paule niſi qꝛ illa eſt vera vita ila tui terra mariq; diſtenderis: minus tm̃ eſt qd Ghinuf quieta: illa trãquilla:illa pacifica:illa delitio tibi bellicus laboꝛ ſubdidit q́; ꝙ pax xpᷣiana aaſic ſa: lla ꝑpetua: illa deniq; oibo boniſrepleta qᷓ ſubiecit. hec Leo. At aũt tantoꝝ beneficioꝝ igo vt ſequit᷑ poſt moꝛtẽ ꝓ xpo: ad quã ꝑuenire no veritatẽ plenius agnoſcamus deipo aploꝝ diut Ha⸗ pñt niſi qui moꝛiunt᷑ cũ xo. Hanc paulus pꝛincipe petro pncipaliter: et demũ de ipo et opelri pᷣdicauit:hanc deſiderauit:hãc tandẽ gloꝛio paulo in hoc ſermone verba faciemꝰ. Dicere Mun mt ſe adeptus eſt. Ad quã nos ꝑducat ieſus filiꝰ quidẽe poſſumꝰ cũ xpᷣo verba / ꝓpoſita. Tu es ouian deiq viuit ⁊ regnat in ſecula ſeculoꝝ. Amẽ. petrus.i.inter apłos cõfeſſoꝛ fidei ſingulari funbie⸗ ? ſimus qui et vrbi et toti mũdo lumen euan⸗ Piſfnn ¶ Sermo trigeſimuſterciꝰ de pꝛimatu ſcti gelicũ ꝓtuliſti: vbi de ipo ſanctiſſimo petro n petri apłi et de illius eximij virtutiby atq; de tria my ſteria ponimus cõtemplanda. Atemnen ip̃ins petri et pauli martyrio. NMꝛimü dicit peminentii. rfrßlin PE P US.ſunt re CTercium patienttiie. ſe Nemptoꝛis nr̃i oꝛiginalit᷑ mat. xvi. 4 Peatiſſimꝰ petrus pnceps aploꝝ fuit? tideen ca.et in enãgelio pñtis ſolẽnitatis digniſſimũ caput eccleſie. Aapltul. an Rutilantia fidei xpᷣiane miracula ſatis ĩ vr⸗ ¶ VRimũ myſteriũ cõtemplandũ de beato l be maxima claruerũt. Inter qᷓ illud vnũ ꝑad ¶¶ petro dꝛ peminentie. In quo cõſidere⸗ pabie mirandũ fuit ↄuerſiovicʒ gẽtiũ romanoꝛiq; mus dignitatẽ eius ex eo q fuit pꝛinceps et mni ciuiũ facta ꝑ apłoꝝ petri ⁊ pauli pᷣdicationẽ?. caput apoſtoloꝛum:quod ꝓbare poſſumus giitni Erant ibi tot ſuꝑſtitiones noxie:tot ad ido⸗ tripliciter. èòM Aſaſe la vana ⁊ ad demones ſacrificia: eimo roneteſtificationi ana ad demo ficia:tot extructa eim⸗ õne teſtificationis. A Atiſcie. mirabili templa falſoꝛũ deoꝛum er Scdᷣo rõneoꝛdinationis. ete alia bmõi,ꝗoiâαpetro et paulo pdicantibus I rone exercitationis 4 nne mom = 1 — =S=ꝛ ae Aoptags Wen asain H nansckan 1aickei Aannanid Kutligrun Cnockin biangtiß, arienn cins nul orkrdoope Nonnori e Corun/ sc ſanatr winsob! dinmön milins imn/ Nh ninh trN poini aingn Iuman dudn thino en undn pbeſi Peni ebauo i dehen ⸗ oee⸗ upine ¶ Pꝛimo pbamus petrũ fuiſſe aploꝝ caput et pꝛincipeʒ rõne teſtificationis. Ita quippe teſtificant᷑ canones ſacri.ſicut ptzʒ. xxi.di.c.i. §S.hoꝝ diſcretio. et.c.ĩ nouo.et.l.di.c.qꝛ tua. c.hi qui.el.ij.c.ↄſiderandũ.c.fidelioꝛ.lxxix. di. c. opoꝛtebit.lxxx.di.in illis.i.q.i.c.eos.iij. q.vi.c.duduz. vij.q.i.c. mutationes.viij.q.i. c.ſi petrus.xxiiij.q.i.c.rogamus. Et de elec. c.fundamẽta.li.vi.Et qꝛ papa canonice ele⸗ ctus eſt ſucceſſoꝛ petri.vt ptʒ. xxi.di..c.in no no teſtamẽto. et. ix. q.iij.c.alioꝝ. Ideo eſt ca⸗ put eccleſie.vt dicit᷑xcvi.di.c.cõſtantinus. Eteſt vicarius xpᷣi.vt ponit᷑ extra de trãſſa. epᷣi.c.inter coꝛpoꝛalia.et.c.licet.Et in cle.ro⸗ mani pꝛincipes.de iureiuran. Et gerit vicẽ dei in terris.vt habet᷑ extra de tranſac.c.quã to. ¶ Secũdo pbamus petrũ fuiſſe apoſto loꝛum et totius eccleſie caput rõne oꝛdinatio nis. Sic vtiq; ſtatuit xpᷣs vt poſtq; ipᷣe con⸗ ſcenderet celũ:petrus curam gereret eccleſie ſancte. Nam ſibi dixit Matth. xvi. ca. Tibi dabo claues regni celoꝝ ad deſignandũ q; omnes alij quibus poteſtas ligandi atq; ſol Dicxit. Paſce agnos meos. uendi cõcedenda erat:dependentiã haberent ab ipᷣo.vt ſcribit᷑.xxiiij.q.i.c.manet.c.quod⸗ cunq;. Inſuper Luce.xxij.ca.dixit xpᷣs be⸗ nedictꝰ.Ego ꝓ te rogaui petre vt nõ defici⸗ at fides tua.ſ.finaliter fᷣm Hicolaũ de lira. Non eni rogauit vt petrus non caderet:ſed vt in caſu nõ remaneret. Ideo ſequitur. Et tu aliquãdo cõuerſus.i.de peccato ad gratiã cõfirma fratres tuos. QOõ dicit᷑ ei qꝛ eccleſia erat ſibi cõmittenda. Impeltum vero id fuit quãdo vt dicitur Jo.vlti.ca.ter chriſtus illi ercio pꝛoba⸗ mus petrũ fuiſſe apoſtolis ceteris et eccleſie pꝛelatũ ratione exercitatõnis.vt enĩ ſcribit Actuũ.i.ca.Primus ſermonẽ fecit in electio ne matthie. Et Actuũ.ij.ca.poſt ſuſceptum ſpiritũ ſanctũ pꝛimꝰ populo pᷣdicauit. Ideo Anaclerus pᷣallegato ca. in nouo teſtamẽto. ait. Petrus pꝛimus ad fidẽ populum virtu⸗ te ſue pᷣdicationis adduxit. Et poſt aſcenſio nem xp̃i pꝛimũ miraculũ factum fuit per pe trum aſſociatũ cũ Johanne:cum dirxit clau⸗ do. Argentum et aurũ nõ eſt mihi:quod aũt habeo hoc tibi do. In noĩe ieſu ſurge et am⸗ bula:ꝓpter que omnia nõ eſt aſcribendũ ſu⸗ perbie ꝙ petrus ſit paſſus in cathedra exal⸗ tari. Cum humilitate quippe honoꝛẽ ſue di⸗ gnitati a chꝛiſto vt pꝛedictũ eſt inſtitute libẽ⸗ pꝛedicauit:populũq; illum ad fidem cõuer⸗ ter ſuſcepit. NHNam vt colligitur ex itinerario clementis. Poſtq; beatus petrus Antiochie 4 enim ſcribitur Matthei. iiij. ca. Ambulanse tit. Theophilus pꝛinceps ciuitatis illiꝰ do⸗ mum ſuã in baſilicam fecit cõſecrari. In cu⸗ ius medio excelſam cathedrã fabꝛicauerunt et petrũ vt ab omnibus videri et audiri poſ⸗ ſet:exaltauerũt. In qua ſedit honoꝛifice ten poꝛibus cõgruis annis ſeptem. Sed poſt⸗ modum veniens Romã anno ſecundo im perij Claudij in romana cathedra ſedit an⸗ nis vigintiquinq; et vltra. De pꝛimo vero honoꝛe eccleſia feſtũ celebꝛat: qꝛ tunc pꝛimo pꝛelati eccleſie ceperunt loco poteſtate et no⸗ mine ſublimari.Ex quibus oĩbus depꝛehẽ⸗ dere poſſumus q; repꝛehenſibilis ſit multoꝝ ignoꝛantia: temeritas et malitia qui pᷣlatos eccleſie pꝛecipue pontificem maximũ:deſpe⸗ ctos:viles:cõtemptibileſq; inſpicere vellent. Nam vt de papa loquar ipᷣea nemine eſt iu⸗ dicandus niſi a fide deuiet.vt ptʒ. xl.diſt.ca. ſi papa. Et debet quãdoq; oꝛnatus coꝛona ⁊ veſtibus pᷣcioſis populo ſe monſtrarelad ho noꝛẽ et gloꝛiã xpᷣi qm̃ pape Silueſtro ⁊ eius ſucceſſoꝛibus Imperatoꝛ cõſtantinus dedit palatiũ ſuum lateranenſe et coꝛonã capitis ⁊ veſtimenta imperialia.xcvi.di.ca. Cõſtanti⸗ nus. Et licet beatus petrus nõ legatur cum tanta magniticentia ſediſſe:tamẽ id fuit quia perſecutio recens et ingentiſſima impugna⸗ bat eccleſiã. Quod ptʒ quiavt ipᷣe nõ infra di cemus iubente Herone crucifixus fuit. Uñ Iſidoꝛꝰ inli.de vita et obitu ſanctoꝝ ait.Pe trus poſtq; anthiochenã fundauit eccleſiam ſub Claudio ceſare cõtra Simonẽ magum Romam pergit. ibiq; pꝛedicans euangeliũ vigintiquinq; annis:eiuſdẽ vrbis epiſcopa tum tenuit.Et trigeſimoſexto anno a paſio ne dñi a Neronevt ipᷣe voluit crucifixus eſt. ¶ De abiectione rerum tempoꝛaliũ et cõfeſ⸗ ſione chꝛiſti atq; penitẽtia petri:quibo tanq; pᷣcioſis gemmis aĩa eius decoꝛata fuit. (apitulũ. ij. cundum myſteriũ cõtemplanduʒ de ppetro apoſtolo dicitur refulgentie. Re⸗ it nanq; et virtutibus claruit:atq; ob ſue vite ſanctitatẽ ⁊ perfectionẽ ſignis plurimiſ et miraculis coꝛuſcauit.Et omnibo alijs di⸗ miſſis tres in hac ꝑte virtutes eius pꝛeſtan⸗ tiſſimas cõſideremuugs. dꝛima ðꝛ bonoꝝ tꝑalium deſpectio. cdᷣa ieſu xpᷣi filij dei cõfeſſio. ercia peccati cõmiſſi amara deploꝛatio. Eeint beati petri virtus a nobis ↄſiderã a: dicitur bonoꝝ tempoꝛaliũ deſpectio. Ut „ 4 . . . ſeſus iuxta mare galilee:viit duos fratres Tho. ka ße.q.clxxxvi.ꝙ ille qui oĩa dimit⸗ AMacti ſimonẽ qui vocat᷑ petrus: et andreã fratrẽ etꝰ tit ꝓpter xpᷣm nõ exponit ſe piculo:neq; ſoiri. Ru mittentes rhete in mare. Erant eni piſcato⸗ tuali neq; coꝛpoꝛali. Spirituale eni pericu⸗ woen res. Et ait illis. Venite poſt me faciam vos lum ex paupertate ꝓuenit quãdo nõ eſt vo⸗ WdN fieri piſcatoꝛes hominũ.At illi cõtinuo reli luntaria qꝛ ex affectu cõgregandi pecunias DPoppte ctis rhetibus ſecuti ſunt eũ. Seda quibuſ⸗ gquẽ patiunt illi qui inuoluntarie ſunt pau⸗ feue dam queritur vtrũ ſit magis ſᷣm virtutẽ poſ poeres:incidit hõ in multa peccata. Iſte autẽ . hiebe ſidere diuitias q; illas relinquere. Et pleri affectus deponit᷑ ab his qͥ voluntariã puauu⸗ ſfl 5 paupertatẽ damnantes arguũt. Pꝛimo quia pertatẽ ſequunt᷑. Magis aüt dñatur his qui ſſan nullus debet exponere ſe ꝑiculo. Sʒ qͥ pau dinuitias poſſidẽt.Coꝛpale etiã ꝑiculũ nõ im oniot pertatẽ ſectatur exponit ſe ꝑiculo ſpirituali minet illis qui intentione ſequendi xpᷣm oĩa Aui e et coꝛpoꝛali:ergo nõ licet relictis oibus pau relinquunt:diuine puidentie ſe cõmittentes wonihi perem vitã gerere. Ham ſapiẽs Pꝛouer. c. Vnñ Aug'“. dicit in li. de ſermone dñi demůõö. ckmnui iij. dicebat. NHe foꝛte egeſtate cõpulſus furer te. Querentibus regnũ dei ⁊ iuſticiã eius nõ ogueocl er periurem nomen dei mei. Et Ecci. xxvij. debz ſubeſſe ſollicitudone diuitie ſibi deſint ſeloͤfte Pꝛopter inopiã multi deliquerũt. Et Ecci pterea ſaluatoꝛ noſter LQnce.xxij. dixit diſci ööcsſin vilj. ca. Dicut ꝓtegit ſapiẽtia:ſic ꝓtegit et pe pulis ſuis.Qnñ miſi vos ſine ſacculo et pera epſn cunia.Et Ariſto.iiqj.ethicoꝝ. Videtur que etcalciamẽtis nunqͥd aliquid defuit vobis. uenioe dam pditio ipᷣius hominis eſſe coꝛruptio di ͤ=Ad ſecundũ argumentũ rñũdet ſanctus tho. gd nitiarũ:quia per has homo viuit. Sunt et ꝙ mediũ virtutis ſᷣm phm in.ij.ethicoꝝ ac⸗ Wbont de hoc alie auctoꝛitates quas inuenies in ſer cipitur ſm rõem rectã nõ ſᷣm qtitatẽ. Nam mone de cõtemptu diuitiarũ. Secundo ar⸗ milo crotonienſis vnũ bouẽ comedebat in guitur cõtra paupertatẽ.qꝛ ſᷣm Ariſto.in.ij. die nõ grauatus ex eo:hic foꝛtiſſimus eratet ethicoꝝ. Virtus conſiſtit in medio.ſed illeqᷓ robuſtiſſimꝰ valde. Alius aũt fruſto panis omnia dimittit per voluntariã paupertatem fm ſue nature cõditionẽ ſuſtentat᷑nõ accipit᷑ nõ videtur in medio cõſiſtere: ſed magis in ergo mediũ virtutis inter iſtos duos.vt.ſ.ſu Midlan extremo:ergo nõ agitvirtuoſe,.excio argui peraddat᷑ cui ſufficit fruſtũ panis et deinde iiͦt Alih tur quia vltima perfectio hominis in beati⸗ diminuat᷑ miloni vt tm̃ vnꝰ qtũ alter come Mlionn tudine cõſiſtit. Sed diuitie cõferunt ad bea dat, Sed accipit᷑ mediũ ſᷣm ꝙ dictatrõ vicʒ deln titudinẽ. Dicitur enĩ Eccle.xxxi.GBeatus di ꝙ vnuſqſq; comedatſm qꝙ requirit cõditio 6 Nbei ues qui inuẽtus eſt ſine macula. Et Ariſto. cõplexionis ſue. Ideo quicqͥd fieri pᷣt ſcdᷣm ſennsdi dicit in.i. ethicoꝝ. ꝙ diuitie oꝛganice deſer⸗ rõem rectã nõ ẽ vicioſum ex magnitudie qᷓti Mſed uiunt ad felicitatẽ: ergo relinquere omnia et tatis:ſed magis virtuoſum. Eſſet autẽ p̃ter Fsſi viuere in paupertate nõ eſt ᷣm virtutẽ. Quar rõem rectam ſi qͥs oĩa ſua ↄſumeret in intem deſnd to arguit᷑.nam dare elemoſynã eſt actus vir perantia:laſciuia:cõuiuijs et hmõi vel abſq; iigfl tutis ⁊ deo gratus:ſed pauꝑtas excludit ele⸗ vtilitate.Eſt vero ſᷣm rationẽ rectã ꝙ aliqͥs cjðʒnee moſynarũ largitionẽ ergo videt᷑ ꝙ pauꝑtas diuitias abijciat vt cõtemplationi vacet at⸗ ctſa nõ ſpectat ad virtutẽ/Contra iſia eſt aucoꝛi Gꝙ; ; vt xpᷣm ꝑfecle ſequat᷑. Ad terciũ qð obijcie i Ilz tas DHiero. ̃ aitotra Jouinianu. Legñtur Y batur rñdet ſanctus tho. ꝙ, dupler eſt beati⸗ E yplurimi phoꝝ diuitias nõ tm cõtempſiſſe ſy tudo ſiue felicitas. VUna quidẽ ꝑfecta quã ex (rr etiã abieciſſe qᷓſi impedimentũ ſapie et virtu-⸗ pectamus in futura vita. Alia aũt impfecta aichſe tis. Et de his Lactantius li.i.diui. inſtitu. Em quã aliqui dicunt᷑ in hac vita beati. Pꝛe miG inqͥt. Ham ⁊ abieciſſe quoſdã res familiares ſentis vero vite felicitas eſt duplex. VUna qauu· ſleiſci Inas et renunciaſſe vniuerſis voluptatibus dem ſ̃m vitã actiuam. Alia fm vitã cõtem⸗ dect cõſtat.vt ſolã nudãq; virtutẽ nudi expediti⸗ platiuam.vt ptzʒ ꝑ Ariſto.in. x. ethicoꝝ. Ad (adi ſequerent᷑. Et Seneca in li.de moꝛibo ita felicitatẽ vite actiue que cõſiſtit in exterioꝛi⸗ Aiie ſequit᷑. Oultis ad philoſophandũ obſtite⸗ bus operationibus diuitie inſtrumentali⸗ friin re dinitie: paupertas aũt expedita ſecura eſt. ter coadiuuant.qꝛvt philoſophus dicit in. i. datr Et de Socrate Hiero.ad paulinũ notauit ethicoꝛum. Multa operamur per amicos: M illud qð ponit᷑.xij. q·ij. ca. gloꝛia epi. . ſora p diuitias:et cinilem potentiã ſicut per que⸗ neein ics. Docrates ille Thebanus homo quon⸗ dam oꝛ gana. Ad ſelicitatẽ autẽ cotempiati⸗ ti danm ditiſſimus cũ ad philoſophandũ athe⸗ ue vite diuitie nõ multũ operant᷑:ſed magis ſusch nar bgeret:magnũ auri pondus piecit: nec impediunt inquantũ ſua ſollicitudine impe dar Putauit ſe poſſe ſimul et virtuteʒ et diuitis diũt animi quietẽ qᷓ maxime neceſſaria eſt cõ 4 . poſſidere Ad pꝛimũ itaq; obiectũ reſponde templatõi.Et hoc ẽ qð phs dicit in.x.ethic. labe DR 4 — „e . 5 —’J ł peculanti ve vel ꝙ fides terent᷑ a fide. Si autem t. actiones multis opus eſt: ſpeci culannre citur nitate guerterenk a fige. õfeſſione ſidei icht aneota A d. bano mltädinm driarur decfe faieliürns alne, ro nunllo taliũ.ſ. exterioꝝ bonoꝛ charitatẽ batio ſta abſq; vtilitate fidei vel fideliũ fi m. On ro nullo talm. ſe dinat᷑ aliqs ꝑ chat manikeſta abſh vt ſu fidem publice confi utan vero beatitudinẽ oꝛdinat᷑ lütaria pauptras ma gabile in tali caſu fidem pub Poli e quã efficaciter ꝑducit volutaria pauꝑ eſt laudabile in icit Watthei. vij. ca. an 8 dan crt dirie anh ri l aabe⸗ terl. Suacdor Qaus neamarcarlegu Sna ꝛoptereg xp bes ⁊ da pauperi umentũ te ſanctum dare canibu s ne ↄuerſi diſrum mnmeſ et vende oĩa qᷓ ba uartü argumentũ s ſpargere ante poꝛcos n a perueniret ſi i elo. Ad quatti orgumenn ſtras Sed ſi vtilitas aliqua p . Ncn r bis cheſaurũ in c echielẽ. illi ꝗᷓ ex poſ⸗ ant vos. Sed ſi vtilitas ta turbatio⸗ n H . i nec Xil. ruc cotempta tut vano⸗ Wni rñdet Zrego ſup E⸗ egentibo miniſtrant . vel naeſer nerenl ee id em publice cõfiteri. imiu ſeſſis rebus ſacrificiũ offerũt ex eo ; ali ne infideliũ deber indo xpᷣm peccauit. Cikuli⸗ anne derunſace ali ſibi rannn Zrupefrnon danpernto nobis conſide Rl quid deo immolãt aliq ut holocauſtum ia virtus beati petri loꝛatio. M qui da eſeruãtofferũt holocauſtum Cerci⸗ cõmiſii amara deploꝛ 2 il ſibi relerua diceret᷑ ꝙ ſic re⸗ ⸗ 2 peccati cõmilli amara deplo. na ektinan vero nihil ſi ificio. Et ſi diceret ꝙ ſic re randa ðꝛ peccati cõm ondũ in gra cõfirma een V us ſacrific „ te liberalis q; eni xpᷣm vt hõ nondt ſſet in eü nmwrehid að eſt maius ſacriti in paupertate liberaus Poſtẽ eni xpᷣi it:cũ reſpexiſſet in eũ —NG linquẽs oĩa et viuẽs in p ione pecunia⸗ pᷣ timoꝛe negauit: ij. cg. E greſ atiſtrütsi linquẽs oiget litas in dationce pecunia⸗ tus ter p timoꝛet lbit Quce. xxij. ca. E greſ R 5 p̃t:cũ libera iſcus in ſuo tracta-⸗ tus t nꝰ ieſu s: vt ſcribit Luce o dili edunineſbii eſſe nõ pt: ndet Franciſcus in ſuo bi pijſſim? . DSed in boc loco d *R rũ cõſiſtat. Rñdet Frane eſſe liberalis habi pij foꝛas fleuit amare. Sed in bo ido xpᷣm emdiini ru coſil ib. ρ paup pt elle libera beret ſus fo ru tandũ an petrꝰ negãdo xpᷣm u⸗ de virtutibo. ꝙ pauꝑ pᷣt. b qꝛ ſi haber nter eſt ꝑſcru tandũ an petrꝰ Eti ſunt qᷓ rimbaß m de virtun tibus interioꝛiba/ qꝛ ſi ha o gentere aliter. Et quidã inuẽti ſunt. * io ex aeulbus intert eſt qꝛ ſubito po cauit moꝛtaliter. ia egauit udei mgenuot Cuius ſignuze bo peccau nõ:ex eo ꝙ non negai tis daret. Cunns in⸗ foꝛtune:ſed non icere voluerunt ꝙ nõ:ex eo ꝗ b eo ſepara ſnmt Crdſl ꝛiuari bonis foꝛtune:ſed non b dicere voli ſed amoꝛe nolẽs ab eo ſepara ichu teſt poman ltats. xp̃ᷣm imoꝛe⸗ ſi dixiſſet ſe eſſe ilcipntnz iner acavere⸗ petria nobis chen ⸗ Ebi ſarun fuiſſ Largeris voctoribo impꝛoba ea Secuidg virt pet ſſio. Cũ eni vt ſcribi opinio falſa eſt a xv. ar. xij. ſi⸗ iſinutn 2 ieſu xp̃i filij dei cõfeſſio. Cũ eni los xps op anct? Tho. ſᷣg ſe.q.xxv.ar. 5 blllaſ ieſu xp̃i filij d ſſet diſcipulos xj ta. HNam ſanctꝰ? The icit. petrus negã enit Matth. “ liũ hoĩs:et illi ð ue vltimo argu. ij. expꝛi iter. Gꝛego. inſupe enatünit Quẽ dicunt hoĩes eſſe filiũ hoĩ hannẽ ba⸗ ue vltim uit moꝛtaliter. Gꝛego. inſu ” ut. Alij heliã.alij ierem eremia dicit goxpm o ait. oũ moꝛ Lir ur. Lili veig. hetis. In Jeremia di in omelia de ipo ait u⸗ Rabanus ſuper nN Gnda an vniſ er obetie n jhein aduer⸗- gniero ſun matihpei QRaponus ſuper Süidt Nico.de lira fuit excellẽs In iohanne au ttheü. et Hꝛego. iij. moꝛal. i⸗ eliquiſſe eain veritatis. J aut qu? mattheu. et Hꝛego. uj. e grauiter deliquule A Nod ſis. In helia zu e it xᷣus. Vos aũt qu? mat zin illa negatöne grauiten e ita re⸗ idit xpᷣus. Uo⸗ Tu es ſcʒ petrũ in illa nega e de paſſione ita egumn ie ſteritas ire Suß ns petrus dixit. Tu es 1c3 o papa in ſermone de palſ ĩ ſt petruſ geiz ſſe dicitis. Rñdens petrus dix tus Et eo papa i heſitare ꝑmiſſus eſt petru i fo me eſſe dicitis. Rñe At ieſus ait illi. Beatus fert. Ob hoc autẽ heſitare ꝑm penitentie re⸗ aik zg fil vun. Nrleus dlt Bar idẽ fert. Ob hoc au cipe remediũ penitentie 6 unmun, xp̃s filius dei vii i.filius iohanna. Ba tra⸗ yvt in eccleſie pꝛincipe tet de ſua virtute cofi Srif e ſmon bariona vfuco ionanne on Londerekteteino Aucereoc ſin virth it. 1,m ra umon va it ꝑ diminution conderet:et nemo auderet ne ſic loquit᷑ i uus iona pon Sequit᷑. qꝛ ca õ nſuꝑ in ſermo * le Or, Mnmiin eſt ꝙ filius iona iohanna. Sequit᷑.qꝛ c⸗ dere.Criſoſto. inſuꝑ in! ſecretuʒ ꝑmiſit vt media ſillaba ꝓ ioban bi. i. hHomo moꝛ circo diuine ꝓuidentie ſecretuʒ ꝑmiſit vi bNG cta media ſillab. euelauit tibi.i. homo Iccirco diuine ꝓuidentie no erga peccato tions ins no reuelagu ſed pater meus ccirco di laberet petrus quo erga pecc Nui9 ro et ſang it te iſtã veritatẽ ſed pa on⸗ pꝛimus ipelab ꝛzij caſus intuitu tempe is nõ docuit te 18. id eſtcon⸗ pꝛimus ꝛẽ ſnĩiam ꝓpꝛij caſus inp. ueminun talis nõ de ibi: qꝛ iu es petrus. id e rã res durio:ẽ ſnĩam ꝓpꝛij rrarũ doctoꝛ et mgr̃ icoht⸗ Et ego dico tibi:qꝛ iu Et ſuꝑ hanc perrã ſes di etrus eni oꝛbis terra indulgen nnind⸗ vere qᷓ eſt x-pᷣs. Et ſut leſiã raret: petri jz impetrauit: vt hec in er ben feſſoꝛ petre ver pm edificabo eccleſiã raret it ⁊ venia impetrauii:vt hee k. hec eriſde Le 8.ſ.ſuꝑ xpᷣm u confelſio peccauit 2 veniã im dicantiba pꝛeberet᷑. hee gſeen nAd uã cõfeſſus es.ſ.ſuꝑ xj ltas vtrũ confe tie noꝛma ⁊ regula iudicantibo pꝛel tõ ex Lipirent qua hic oꝛit᷑ difficultas vtrũ Et ad tie noꝛma⁊ regula ii iſ claret petrũ a pctõ ei zait ittn. eã. Ded hic oꝛit᷑ neceſſaria. Et ꝗ iſoſto. Ex his dictiſ claret petrũ altas nö iiitit meg. Dear ſit ad ſalutem necelſſa cõfeſſio Criſoſto. Ex h ntũ oꝛit᷑ difficultas nõ abentr idei ieſu xp̃i ſit ad ßa fe. q.iüij. ꝙ cõtfeſſio uſari nõ poſſe. Neruntñ oꝛ ne de paſ⸗ rri hoc dicit ſanctus T ffirmatiuis que parua ex vᷣbis leonis pape ĩ ſert lit in te qũO s nolrſe fidei cadit ſub pᷣceptis aff tempoꝛe: et parua ex rũ loquẽtis. Vidit in te i idei cadit 0. ſed ꝓ loco et tempoꝛ: ſione ſic ad petrũ oguerie rſai ſʒ cõſtan⸗ nnidt pbligant ad ſemper ſed ꝓ loco fm quas ſione ſice a: nõ dilectionẽ auerſain ſʒ cõt 4 obligant ad tias debitas ſm quas 15 fidẽ fictã:nõ dð ctm eſſle noͤr cu dile 1tr ias circumſtantias debit⸗ hoc ꝙ ſit nõ figẽ ficta. a. Sʒ petm̃ eſſe nõ pᷣ dile e ſ̃m alias cir ũ limitari ad hoc ꝙ ſit iã fuiſſe turbatã. er pecca⸗ ſi in, ꝛtet actũ humanũ! pᷣm nõ ſemper tiã fu itate: ergo minime petrꝰ p SE opoꝛtet actu h oõfiteri ergo xpᷣm nõ ſempen ione ⁊ charitate:ergo minime didit. Ad inſte virtutiſ. Cöfite eſſitate ſalutis: ctione ⁊ c tionẽ et charitatẽ nõ ꝑd Q Phusdun⸗ aeius ibet loco eſt de necell itafe Ehu⸗ uit qui dilectionẽ .S. ꝙ charitas amit nenn, in quolibet lo omiſſionẽ hu⸗ uj erũd ſanct?tho. vbi. S. q 11 . mrpe , ſed aliquo loco et tpe:qñ ſe honoꝛ deditus hoc rũd liciter. Ano mõ directe per a zi⸗ ſcn ec dgino voc ſubtraheret honoꝛ dedi⸗ 3 niur vuplictter. 5 sD charitatẽ nõ ami ſi, des Gaieanis bin Primis nbertcence lem cõtemptũ:et ſcenvec quis committit nain deo veleaam interrogatus de fide fidem: ſu. Alio modo in ece inn. unt puta ſi aliquis r vel ꝙ nõ haberet filem: ſu. len tter bocgecetctur vel g no ban —RK aliquid ↄtrariũ charitati ꝓpter aliquã paſſio nẽ ↄcupiſcẽtie vel timoꝛis.et hoc mõ petrus cõtra charitatẽ faciẽs charitatẽ amiſit ſed eã cito recuperat dũ lachꝛymaſ ↄtritõis effudit Heq; tãta fuit defoꝛmitas eius culpe quãta ꝓ illa pnie plenitudo. NHec ſolũ ꝓ peccato cõ miſſo ploꝛauit. Quinimmo fertur ꝙ ſemper in ſinũ ſudariũ poꝛtabat quo crebꝛo fluentes tergebat lachꝛymas.Quia qñ dulcedinis et locutõnis et penitentie dñi memoꝛ erat pᷣ ni- mia amoꝛis ſuauitate lachꝛymas continere nõ poterat. ¶ De martyrio petri pauli qo cõſideratur reſpectu tempoꝛis:reſpectu E reſpectu p i. HM Lapitulũ.iij. Erciũ myſteriũ cõtem ppetro dðꝛ patiẽtie.in quo innuemus pa⸗ tria cõſideremus. ſꝛ imo dubeitatem. Decundo cauſalitatem.,. CTercio modalitatem. ¶ Pꝛimo cõſideremus onbietatẽ: an petrus et paulꝰ paſſi ſint eadẽ die.Et quidã dixerũt ꝙ eadẽ die reuoluto anno Sed cõtra iſtos ẽ auctoꝛitas vniuerſalis eccleſie qᷓ in oꝛõne ſic deũ depꝛecat᷑.Deus qͥ hodiernã diem aploꝝ tuoꝝ petri et pauli martyrio cõſecraſti:da ec⸗ cleſie tue eoꝝ in oĩbus ſequi pꝛeceptũ ꝑ quoſ religionis ſumpſit exoꝛdiũ.Et Dionuſiusqͥ eoꝝ interfuit martyrio vt inferius dicet᷑ nar rat qualiter eadẽ dei ſimul et anno paſſi ſunt Igeẽ refert ¶eo papa in ſermone. Hiero. ve ro in li. de viris illuſtriba inq t. Anno Nero nis ſecũdo paulus romã vinctus mittit᷑ et ꝑ bienniũ in libera manẽs cuſtodia aduerſus iudeos diſputauit.deinde a Nerone dimiſ⸗ ſus euangeliũ in occidentis ꝑtibus pᷣdica⸗ nit. Quartodecimo vero neronis anno eodẽ die quo crucifixus eſt petrꝰcapite truncatus eſt. Et in hoc cõcoꝛdant ꝑiter oẽs ſancti. Et licet eadẽ die paſſi fuerini:oꝛdinauit tũ Gꝛe⸗ go. vt ipa die ſpecialius qͥ ad officiũ fieret ſo lennitas petri et in ſequẽti die cõmemoꝛatio pauli.tũ qꝛ eadẽ die fuit dedicata eccleſia ſan cti petri.tũ qꝛ maioꝛ eſt dignitate.tũ qꝛ pꝛioꝛ eſt cõuerſione:et pꝛioꝛ vrbẽ intrauit.¶ Ge⸗ cundo cõſideremꝰ cauſalitatẽ:qua.ſ.ex cauſa petrus et paulus innocẽtes et ſancti ad vio⸗ lentã moꝛtẽ cõdemnati fuerũt.Ad qð reſpõ⸗ gere poſſumus ꝙ tria cõcurrerunt que illos bonos et omni ſanctitate fulgentes coegerũt ad moꝛtem. l Nꝛimũ fuit romanoꝝ ſuꝑbia. cõm neronis ſeuittii. andu de beato tientiã illius in toleratione martyrij:dequo Kenais ſimonis magi malitia. ꝛimũ fuit romanoꝝ ſupbia.nam xpᷣianos ꝑſecuti ſunt:nõ qꝛ xpᷣm pᷣdicabãt:ſed qꝛ iſßᷣßm ſine ſenatus auẽte deificatũ aiebãt:qð ipi de noĩe fieri ꝓhibuerãt.vt ſcribit᷑ in hiſtoꝛia ec cleſiaſtica. NHã cum Pilatus quadã vice ad Tiberiũ eplas de xpᷣo miſiſſet:ipᷣeq; Tiberꝰ eius fidẽ a romanis recipi aſſentiret:ſenatus oĩno reſpuit:ex eo ꝙ nõ ſui auẽte deus voca tus fuit. Et licet Titus liuiꝰ in phpemio di cat in laudẽ romanoꝝ. Ceterũ aut me amoꝛ negocij ſuſcepti fallit:aut nullavnq; reſpubli ca:nec maioꝛ:nec ſanctioꝛ:nec bonis exẽplis ditioꝛ fuit:nec vnq; ciuitatẽ tã ſero auaricia luxuriaq; immigrauer̃t. Tñ neſciuit aut no luit ip̃ᷣe Citus liuius agnoſcere romanoꝝ ſu perbiã q ſe deos extimabãt:et vt Augꝰ.dicit in pncipio pꝛimi li.de ciui.dei.Hoc qð deiẽ affectabãt amabãtq; ſibi in laudibo dici:pce⸗ re ſubiectis ⁊ debellare ſuꝑbos.Et vt pᷣdictũ eſt nolebãt vt qͥs ꝓ deo coleret᷑ abſq; illoꝛuʒ licentia et auctoꝛitate.Ocðm qð cõcurrit vt apli ſancti violenta moꝛte extin guerent᷑:fuit neronis ſeuitia. Ipᷣe tũc romaniſ imperabat qui vt Hoꝛoſius Eutropius et reliqui ſcri ptoꝛes romanoꝝ rerũ tradũt flagitioſiſimꝰ et iniquiſſimus fuit.De quo etiã Johannes de ſabergs in policratone li.i.ita ait. Intan ta mole imperij oẽm ꝑoſus eſt grauitatẽ:phi loſophiã pſequens quaſi maieſtatis imperij) inimicã.Et nobilioꝛa ingenia veritus ſe cõ ſilijs ſubdidit hiſtrionũ. Cũ vero eſſet oĩm auariſſimus adeo vt nulli quodcũq; officiũ delegaret:quin ꝓſequeret᷑:noſti qͥd mihi opꝰ eſt:aut illud ſubijceret. Qui oĩbus pᷣeſt oib indiget hiſtrionibo et mimis pecunias infi⸗ nitas erogare nõ grauabat᷑. Singulos ꝓut qbuſq; placuerat ampliſſime dignitat noĩe ſublimabat. Alios patricioſ:alios ſenatoꝛes dicere hos illuſtriũ ſpectabiliũue noĩbo illu⸗ ſtrabat. hec ille. Qui aliter appellari ſolet po⸗ licratus:et fuit natione anglicus. Et ne vi⸗ cijs neronis diutius immoꝛemur: illud tm̃ afferamus in mediũ qꝙ anno etatis ſue.xxxij Eutropiũ fugiẽs ad quartũ ab vrbe lapidẽ ſemetipᷣm interfecit. Terciũ qð concurrit vt ſanctiſſimi petrus et paulus martyrio coꝛo⸗ narent᷑ fuit Simonis magi malitia. Hic vt ſcribit᷑ in itinerario clementis ſerpentes ene⸗ os faciebat moueri:ſtatuas eneas lapideaſq; ridere et cantare:multaq; huiuſmodi exerce⸗ bat veneficijs et incantationibus magicis: ꝓpter que neroni chariſſimus erat. Nictus virtute xpᷣi:cũ tentaſſet volare:vt Qeo papa tamẽ ⁊ ſuꝑatus q;ſepe ab aplis petroꝛ paulo rotu gls ſahann eimn chli, innitOn nanippan ditcos in lii peeſſin lafigerßi⸗ apiteceiſ itategno⸗ (uontiſin miopggite⸗ mothel. is bſuos lanqh alien veroqrcin ſubijtqna chimother fop defte Oionoͤfe tregreſun Ntpoplusd⸗ gouiitent ſuueſjvx. lunmnutsi eitcolumnn Gerintploran rrcifmnan N Uukinpact e ſcluns Pinnict ſocn feodevicde Unsigtoe⸗ us bede ſocryt e uſchieg Dieimnitnnt ſapeui T Porinn; ulimi bunnn miniganmn Micftotgeg neniſt hllchi (dtinm ſochmnad doſtſßn Rſ ſgi digin udinieg eg Dn amran rdasnt immeme mnöt donerinn ouunt Waiontn⸗ kronnanead tArgeden Mcqodeis idigee⸗ Snthaici zc Gcham mlen San i n iuait u grmiciſ⸗ ſtsr DANXE ol ejticn RH igihugli Ginnet l enoinlt iſoc G capite ceſi ſunt. . rebant cõtinuo coꝛruit: teſtatur oꝛante paulo et petro imperante an gelis ſathane vteñ mlinguerer aue gera fe ractiſq; ceruicibo ex pirauit.Qua de re iratus Hero dedit eos in manibo paulini viri clariſſimi:et paulinꝰ tra didit cos in cuſtodia mamoꝛtini ſub cura mi litũ ꝓceſſi ⁊ martiniani.Quos milites petrꝰ ad fidẽ xpᷣi ↄuertit:et cõperto ꝙ xpᷣiani eſſent coꝛonati ſunt.Et in hoc ſtandũ eſt Dioniſis ¶ Cercio cõſi. ideremꝰ moda litatẽ:quo.ſ.mõ petrus et paulus martyrio ariopagite qͥ de hoc ſcribit in epla ad Thi⸗ motheũ. Hã poſt multa ſigna et ꝓdigia que dñs ꝑ ſuos apłos dignatꝰ fuit oꝑari:petrus tanq; alienigena iuſſus eſt crucifigi: paulus yero qꝛ ciuis erat romanus capitaleʒ ſniam ſubijt:qua lata dicit Dioniſius.O frater mi ipᷣoꝝ defeciſſes quideʒ pꝛe triſticia ⁊ doloꝛe. Quis nõ fleret illa hoꝛa qñ pꝛeceptũ ſenten⸗ tie egreſſum eſt in eos vt petrus crucifigeret᷑ et paulus decollaret᷑. Nidiſſes tũc ꝛturbã iu⸗ deoꝛũ ⁊ gentiliũ ꝑcutiẽtes eos et expuẽtes in faciẽ ipoꝝ. Adueniente aũt terribili tge con ſummatõis ipᷣoꝝ cũ ſeꝑarent ab inuicẽ:liga⸗ uerũt columnas mũdi nõ vtiq; abſq; fratrũ gemitu ⁊ ploꝛatu.Tunc inqt paulus petro. Parx tecũ fundamentũ eccleſiaꝝ ⁊ paſtoꝛ oui Vage in pace pᷣdicatoꝝ bonoꝝ mediatoꝛ et dux ſalutis iuſtoꝝ. Cũ aũt elongaſſent eos um et agnoꝝ xpᷣi. Petrus aũtad igur ait. ab inuicẽ ſecutꝰ ſum magiſtrũ meũ. Nõ eni in eodẽ vico occiderũt eos.hec dioniſiꝰ. Pe⸗ trus igit᷑ ꝑductus ad paſſionis locũ crucifi⸗ xus eſt habens pedes ſurſum et manus deoꝛ ſum:vt Leo et Marcellꝰ teſtant᷑. Tũc petrꝰ vt ſcribit egiſippus de cruce dicere cepit. Te dñe imitari optaui:ſed rectuſ crucifigi nõv⸗ ſurpaui. Lu ſemꝑ rectus et excelſus ⁊ altus Nos pꝛimi hoiĩs filij qͥ caput ſuuʒ demerſit in terrã:cuiꝰ lapſum ſignificat ſpeciei gene⸗ ratõis humane.Sic enĩ naſcimurvt ꝓni in terrã videamur effundi. Inter hec ⁊ ſilia ver ba gras agẽs deo et fideles cõmendãs ſpiri⸗ tum emiſit.Tũc marcellꝰet apuleius fratres diſcipuli eiꝰ eũ de cruce depoſuerũt et diuer ſis cõdientes aromatibo ſepelierũt. Paulus vero cum ad locũ paſſionis duceret᷑ in poꝛꝛta hoſtiẽſi ſᷣm Dioniſi.matronã quandã noĩe Elaner obuiã habuit q̃ flens oꝛõnibo ſuis e ↄmẽdabat. Cui paulꝰ. Vade plãtilla eter ne ſalutis filia:comoda mihi veluʒ q̊ caput tuũ tegis et inde oculos meos ligaboꝝ poſt⸗ modũ illud tibi reſtituã:qdð illa libẽter effecit Cuũ aũt ad locũ palſionis veniſſet ad oꝛientẽ verſus ⁊ manibo in celum extenſis oꝛauit cůꝗ lachꝛymis et gras egit.poſt hec valefaciens fratribo ſuſpexit in celũ muniẽs frontẽ et pe ctus ſuũ ſigno crucis oculoſq; ſuos de velo plantille ligauit:etvtrũq; genu in terrã deti⸗ gens abſq; triſticia et cõpulſione collũ exten dit:et ſic decollatus eſt. Moxq; caput eius a coꝛꝑe exiliens ieſus xpᷣs hebꝛaice clara voce inſonuit.De eius vero vulnere vnda lactis vſq; ad veſtimẽta militis emanauit:et poſtea ſanguis effluxit. In aere lux immẽſa emicu⸗ it: de coꝛꝑe odoꝛ ſuauiſſimꝰ ſpirauit:pꝑcutien te aũt carnifice et amputãte caput pauli: tũc in ipᷣo ictu paulus explicuit velũ et collegit ſanguinẽ ꝓpꝛiũ et inuoluit eũ illaq; hoꝛa ap⸗ paruit plantille tradiditq; velũ cũ ſanguine g die mi Et reuerſo militi carnifici dixit plãtilla:vbi thimothee ſi vidiſſes agones ↄſummatõöis dimiſiſti magiſtrũ meũ paulũ:? Rñdet miles cũ ſocio iacet ibi extra vrbẽ in valle pugiiũ et velo tuo velata eſt facies eius. Ipᷣa aut rũ⸗ dens ait. Ecce nũc intrauerũt petrus ⁊ pauu⸗ lus induti veſte pᷣclara et coꝛonas fulgenttes habebãt in capitibo ſuis.Et ꝓtulit velũ ſan⸗ guine cruentatũ et monſtrauit eis:ꝓpier qdᷣ opus qplures crediderunt dño et facti ſunt xpᷣiani:Aſſerit etiã Dioniſiꝰ apłos ibi apa⸗ ruiſſe. Attende inqͥt miraculũ. Uide ꝓdigi⸗ um frater mi Thimothee die victimatõnis illoꝝ. Hã pᷣſens fui in tꝑe ſeparationis eoꝝ poſt moꝛtẽ autẽ illoꝝ vidi eos ad inuicẽ ma⸗ nu ad manũ intrantes poꝛtas vrbis et indu tos veſte luminis et coꝛonis claritatis et lu⸗ cis oꝛnatos.hec Dioniſiꝰ.Cui de his rebuſ loquenti plena eſt adhibenda fides.tũ qꝛ ex gentili et phᷣo ſummo fact? fuit nõ ab re puuꝝn li diſcipulus.tum qꝛ ſapiẽtia et virtute pol-⸗ lebat.tum qꝛ ꝓpter xpᷣm et ipᷣe non ſine cauſna iutoꝛio q́;tum poſſumꝰ ſanctoꝝ imitari ve⸗ ſtigia vt ſic ſocietatꝭ eoꝝ ꝑticipes mereamur eſſe in illo felicitatis regno in quo pax ſum⸗ ma eſt. Ad qð nos ꝑducat clemẽtia xp̃ᷣi qͥ vi uit et regnat in ſecula ſeculoꝝ.Amen. Samo trigeſimuſquartus de ſancto an- Nrea aplo frẽ ſimonis petri 2 ĩ paſſione ſocio Rat aute andre- as frater ſimonis petri vnꝰ ex vuuo hus q audierant a Johãne et ſetu eſum. Gcribunt᷑ hec verba Jo. i. ca. Celebꝛe nomẽ beati Andree ꝑ terrarũ oꝛꝛ in hac vita virtutibo plurimis floꝛuit et in re gno celeſti fulget gloꝛia mirabili ſed inſuper patrociniũ eius expoſcentibus petita bene⸗ ficia impetrare nõ ceſſat. Placuit aũt pꝛoui⸗ dentie diuine vt ex oſſibus eius cõtinnue mã na ſca turiat vt tali ſigno ad eius deuotionẽ cuncti fideles ardentiꝰ inflamment᷑. Et licʒ coꝛpus eius a maximilla xpᷣo amabili vxoꝛe Egee:vt dicemꝰ apud patres fuerit recõditũ mñ inde ule caſtantinopolin delatũ. Poſtre⸗ mo ad cinitateʒ Amalfie fuit deductum vbi nunc ſacrũ illud pignus honoꝛabiliter ↄſer natur. Quapꝛopter vt in ſolẽnitate eiꝰ illius laudibo reficiamur ſtatui in pñti ſermone de iᷣo aplo gloꝛioſiſſimo verba facere atq; qᷓ;tũ potero cũ dei adiutoꝛio ſuã pᷣeminentiã ex⸗ plicare.Ad eiꝰvero cõmendationẽ aſſumpta ſunt verba ꝓpoſita in qbus triplicẽ excellen⸗ tiam beati andree curabimus enarrare. Pꝛima dicit diligentia. BSecunda obedientia. Tercia patientia. J Qualiter beatꝰ andreas fuit diligẽs ↄuer lijs cõicando q̃ audiuit. ¶ Capitulũ.i. Kima exccellentia beati andree dicit᷑ dili õͤuerſationxẽ. auditionẽ N △ eundẽet vidit et pꝛedicantẽ audiuit: factus eſt diſcipulus eius vt refert Johannes.i.ca. Etiĩ hoc exemplũ nobis dedit vt q;tũ poſſu maus bonoꝝ viroꝛũ conſoꝛtia ſemp expectaæ0 mus. Hinc ſapiẽs Pꝛouer.xiij.ca.ait. Qui cum ſapientiba gradit᷑ ſapiẽs erit. amicꝰ ſtul toꝛum ſimilis efficit. Et Dauid in pᷣs.xvij. Auũ ſancto ſanctꝰ eris:et cũ viro innocẽte in nocens eris:et cum peruerſo puerteris Et xxviij.q.i.c.ſepe maloꝝ.ðꝛ.Sepe maloꝛum cõſoꝛtia etiãẽ bonos coꝛrumpũt:qᷓ;dto magis eeos q; ad vicia ꝓni ſunt.Et.xxiij.q.iiij.c.quiſ/ quis.Quõ incoꝛruptus poteris pꝑmaneredq coꝛruptis ſociaris. Et de hoc inqt Seneca mn. iij. de ira. Sumunt a cõuerſantibo moꝛei Et idẽ ad Lucillũ.Cũ his cõuerſare qui te melioꝛẽ facturi ſunt. Illos admitte q̊s tu po tes facere melioꝛes.Et iterũ ad eundẽ. Nul⸗ la res magis animũ induit honeſtate:nulla⸗ q dubios et inclinatos ad pꝛaua magis ad rectu reuocat q; bonoꝝ aſſidua cõuerſatio. Etide.in.iij. deira. non tm̃ valitudini pfuit ſando cũ bonis ⁊ audiẽdo verbumdei atq; a gentia: quã cõſideremus pꝛecipue q;⸗ ercio q;tum ad comunicationz. Pꝛimo ↄſideremdiligentiã beati andree qᷓ;tũ ad ↄuerſationẽ.Fuit quippe diligens et ſollicitus cõuerſari cũ Johãne baptiſta: dũ eniĩ famã eius ſanctitatis accepit: poſtmodũ ſana regio ſalubꝛeq; celũ gytuz animis paru firmis cõuerſatio melioꝛis:qð intelliges ſi ſferas mãſueſcere videris cõuictu noſtro. Et Iſidoꝛꝰ in.ij.li.ſoliloquioꝝ. AVita malos:ca ue iniquos.Sed aliqͥs obijcere ↄtra hocpᷣt: qm xpᷣs cũ publicanis ⁊ peccatoꝛibo cõuerſa batur:ita ⁊ ſanctiviri feciſſe ꝓbati ſũt.Ad qð declarandũ audiẽda ſunt verba Aug'. in ſer mone de verbis euangelij q̃ ponunt᷑.xxiij.q. iiij.c.a malis.ibi ſic loquit᷑. A malis ſꝑ coꝛ⸗ de diſiungimini.Ad tꝑs caute coꝛꝑe copu⸗ lamini:duobus modis nõ te maculat maluſ ſi ei nõ cõſentias:et ſi redarguas:hoceſt non cõmunicare:nõ cõſentire. Cõmunicat᷑ q ppe qñ facto eius cõſoꝛtiũ volũtatis vel apꝛoba tionis adiungit᷑. Neq; enĩ cõſentientes ſitis malis vt nõ appꝛobetis:neq; negligentes vt nõ arguatis. Et eadẽ ſentẽtia cõfirmat᷑ pᷣdi⸗ cta cauſa et queſtione.c.ita.c.ſi qs.et.c.recedi te. Igit᷑ cõuerſatio xpᷣi cũ peccatoꝛib ex qua ipᷣi boni fieri poterãt et ob quã familiarẽ ſe il lis exhibebat laudabilis erat ⁊ ex radice cha ritatis ꝓcedens. Silr apli inter idolatraſ cõ ueniebant vt eos ad verã religionẽ euocarẽt Sicut de Andrea legimus ꝙ conſiſtens in Achaya poſtq; ſuſcepit ſpm̃ ſanctuʒ eã totã eccleſijs impleuit:effugataq; idolatrie peſte: populos ad xp̃ᷣi fidẽ cõuertit. Vxoꝛeʒ quod; Egee ꝓcõſulis ſacro baptiſmatis fonte rege nerauit. erauit. ¶ Ocdo cõſideremus diligentiam beati andree q;tũ ad auditionẽ. Voluit eni attentius audire Johannẽ de xpᷣo loquentẽ atq; dicentẽ. Ecce agnus dei ecce qui tollit peccata mundi.Quo audito ſecutꝰ eſt ieſum cũ alio cõdiſcipulo:dixit vero illis ieſus.qͥd q̃ritis.At illi reſponderũt ei. Rabi vbi habi tas.dixit eis.venite et videte. venerũt itaq; ⁊ vigderũt ⁊ manſerũt apud eum die illo.vt ptʒ Jo.i.ca. Quantũ autẽ ꝓſit vnicuiq; audire verba ⁊ doctrinã xpᷣi:licet dixerim in quadra geſimali noſtro in ſermone de verbo dei: tũ adhuc expedit aliqᷓ exẽplo id aperire. Scri⸗ bitur enim Actuũ.ij.ca. pᷣdicante Petro audientes verba eius cõpuncti ſunt coꝛdeet dixerũt ad Petrũ et ad reliquos apłlos. Ni⸗ ri fratres quid faciemus Petrus autẽ ait ad illos. penitentiã agite et baptiʒetur vnuſaͤſ⸗ q; veſtrũ. Qui vero receperũt ſermonẽ eius baptiſati ſunt:et appoſite ſunt in illa die ani⸗ me circiter tria milia. Etvt inquit Jeremias ca. xxiij Verbum dei ſicut malleus cõterens petras.i.coꝛda durgꝗ. Pꝛedicatione inſuper apoſtoloꝝ crediderũt omnes gẽtes dum in omnẽ terram exiuit ſonus eoꝝ.qꝛ vt dicitur ad Roma.viij.ca. Fides ex auditu:auditus Vlhtbni ißroverbĩ Uiñrſmnicse, nluode gentaudit wcibotpint nlil itaglos ngereptt (ſideremnus 6icationeln consſuin ro Honrti eiitei Jnue umclen, iitdittgili .urvocberioce obitergoon Cigenruth rosKopin ſenetmnene. . Wncnic Ged miio ſynrinſene rounmag/ (mnentiu anlitipe ina Adovo olln⸗ hlenncoEri urrrockin Aniſehatos ſunnsos ndn lencätagin Pmcchewiſur (ndous der Aciite Miite idan ens enini ſnteß rſni pſatnstti gun sfien ſuchelinte mndrn ocn e Rerh⸗ duii nedt Nqgonuigt Amaie neang Eueshein fünrsr egz Negl clise tartdat K.lel 1 lre . Voe iimmisſon, rennsdie Ntl n wiin ſaundelon⸗ Niannn Ummin iantßen aſnad . uini autẽ ꝑ verbum xpᷣi. Pꝛopterea ſapiens Ecci vi.Pꝛouerbioꝛũ.iij.ca.ait.Di dilexeris au dire ſapiẽs eris. Et Ariſto.in.i.Metaphy. Auditus deſeruit diſcipline.ideo aĩalia que carent auditu ſicut apes et muſce nõ obediẽt voci hominis. nec ſunt diſciplinabilia. qua⸗ re nil ita aĩos hoĩm ad bene beateq;viuendũ dirigere põt ſicut auditus verbi. ercio cõſideremus beati andree diligentiã q;tũ ad cõicationẽ dũ xpᷣm agnouit ſtatim illumina tionẽ ſuã cõmunicare ꝓcurauit fratri ſuo pe tro. Nam vt ſcribit᷑ Jo.i.ca.mox eo inuento diryxit ei. Inuenimus meſſiã: et adduxit eũ ad ieſum.:cui etiã xpᷣs benigne ſeipᷣm manifeſta uit dixitq; illi. Tu es ſimon filius iohanna tu vocaberis cephas qð interpꝛetat᷑ petrus. Noluit ergo andreas bonuʒ ſalutis eſſe ſibi ſoli: pcuranit et illud ꝓ fratre ſuo petro. Sic et nos ſi cupimꝰ regnare cũ xpᷣo: ꝓ ximis opẽ ferre tenemur. Inqt nãq; ſapiẽs Ecci.xvij. ca. Unicuiq; mandauit deus de ꝓximo ſuo Sed mirũ certe quõ nõ cõfundunt᷑ et erube ſcunt in ſemetipᷣis hi qͥ xpᷣiano noĩe decoꝛan tur: oĩa tñ ad ꝓpꝛiũ amoꝛẽ reflectunt:dũ cõtra ſe loquentẽ audiũt:adhuc Ciceronẽ gentilẽ. Retulit ipᷣe in oꝛõne p quinto ligurio:hoĩes ad deos nulla re ꝓpius accedũt q;ᷓ ſalutẽ hoĩ⸗ bus dando.Et in queſtionibus tuſculanis. Que melioꝛ eſt in hoĩm genere natura q; eo⸗ rum qui ſe natos ad hoĩes adiuuãdos et cõ⸗ ſeruandos arbitrant᷑. Sed quõ aliene ſaluti intendẽt qui ꝓpꝛiã negligunt. Heu hen qua pauciſſimi ſunt qui nõ magis inuigilãt pꝛo coꝛpoꝛis beneficio qᷓ; ꝓ aĩe atq; conſcientie tranquillitate. ́́JMẽꝑ nalinr btũs andreas rõnabiliter obedi uit rpᷣo eũ vocãti ſimul cũ petro ꝗð ſatis ſtul tequidã impꝛobare ſunt auſi.¶ Capitulũ.ij. Scunda excellẽtia beati andree ðꝛ obe aientia. Mox enĩ vt ipᷣm atq; fratrem ius petrũ xpᷣs vocauit:relictis oĩbus ſecuti e ſunt eũ.vt ſcribi᷑ MHatth.iiij. ca Erant enĩ piſcatoꝛes ⁊ xpᷣs dixit eis. Venite poſt me fa * ciam vos fieri piſcatoꝛes hoĩm. Habuit aũt ſſta obedientia tres cõditiones mirificas. Mima der ionabilitas. SDcvda ſocietas. Lertia velociitigs. ¶ Pꝛima conditio illius obedientie rõnabi litas ðꝛ. Fuit nanq; rõnabile obedire xpᷣo qͥ Deus erat qͥ imperauit ventis et mari ⁊ facta eſt tranquillitas magna:vt ðꝛ Matth. viij. ca. Qui curauit infirmos:illuminauit cecoſ mũdauit lepꝛoſos:demones a coꝛpoꝛibꝛ ob⸗ ſeſſis eiecit moꝛtuos ſuſcitauit.Ad quẽ ac⸗ ceſſerunt poſt ieiuniũ angeli ⁊ miniſtrabant ei vt ðꝛ mat.iiij.ca. Neruntũ vt refert Hie⸗ ro.ſuꝑ mattheũ.Arguit in hoc poꝛphyrius et iulianus auguſtus vel impericiã hiſtoꝛici mentientis veliſtulciciã eoꝝ qui ſtatim ſecuti ſunt ſaluatoꝛeʒ quaſi irrõnabiliter quẽlibet vocantẽ hoĩeʒ ſunt ſecuti.Sed certe fulgoꝛ ipᷣe et maieſtas diuinitatis occulta q̃ in hu⸗ mana facie relucebat.Ex pꝛimo ad ſe veniẽ⸗ tes trahere poterat aſpectu. Si enim in ma gnete lapide virtꝰ hec eſſe öꝛ.vt anulos et fe ſtucas ſibi copulet q;ẽto magis dũs oim crea turarũ ad ſe trahere poterat s volebat.hec hiero. Sed poꝛphyriꝰ pꝛiuatus ſacrilegus et blaſphemꝰ xpᷣm vocantẽ pᷣſumit culpare aſſerẽs ex malicia piſcatoꝛes ruſticos ⁊ indo ctos ad ſe ſequendũ vocaſſe. Nã cũ illiꝰ facta et geſta fraude et deceptõe vt ipᷣe falſo aſſerit fuerint plena:voluit eos habere comites ůs facile erat deciꝑe.O vᷣba oĩ execratiõe digna O falſitas ab oĩbus exhoꝛrenda Nõ fuit de ceptoꝛ xpᷣs in q̊ oĩs gr̃e plenitudo ſuꝑabun⸗ dauit:oĩs ꝑfectio ſanctitatis emicuit:oĩs de niq; ſplẽdoꝛ virtutis effulſit. Sed iõ paupe res nõ diuites ⁊ potẽtes:piſcatoꝛes nõ phos ad ſe vocauit:vt in ↄuerſione mũdi fienda ꝑ eos virtꝰ diu ina clareſceret:et veritas ꝑ eos p̃dicanda diuine gr̃e nõ humanis fauoꝛib⸗ aſcriberet᷑. Iccirco paulus,i.ad Coꝛinth.i. ca. inqͥt. Que ſtulta ſunt mũdi elegit deus vt cõfundat ſapiẽtes:⁊ infirma mũdi elegit deꝰ vt cõfundat foꝛtia.Et mũdi ignobilia ⁊ con temptibilia elegit deus et ea ꝗᷓ nõ ſuntvt ea qᷓ ſunt deſtrueretvt nõ gloꝛiet ols caro in ſbe ctu eiꝰ. Suꝑ hoc paſſu ita dicit Augꝰ. Si Ddoctus eligeret᷑ foꝛtaſſe iõ ſe diceret electũ:qꝛ ſua doctrina eligi meruit. Dñs aũt nr̃ ieſus xyps volẽs ſuꝑboꝝ frangere ceruices nõ q̃ſi⸗ uit ꝑ oꝛatoꝛẽ piſcatoꝛẽ.ſed de piſcatoꝛe lucra tus eſt imperatoꝛẽ llũ dientie ð ſocietas. Habuit eni ſecũ obediẽ⸗ Scda cõditio illiꝰ obe tem et ſociũ fratrẽ ſuũ petrũ. Simul quideʒ vocati ſunt ⁊ inſimul vocanteʒ ſecuti. Hinc Criſo.ſuꝑ mattheũ ait de ipᷣis.Erant habi⸗ tatõne ciues:dilectõe cõcoꝛdes:artificio pa⸗ res:fraternitatꝭ pietate cõiuncti:iõ ſimul eos vocauit: ne hoĩes itaↄiunctos diſſimilis vo catio ſeꝑaret.hec ille. Sciendũ tñ ꝙ ↄiũctio fraternitatis alqñ habet diſparitatẽ ſicut in caym et abel:quoꝝ vnus deo gratus fuit:al 505%½ ter exoſus.vt ptʒ Gene.iiij.ca. Iſaac etiam hereditatẽ obtinuit Iſmael vero frater eius illã amiſit. vt ſcribitur Genef.xxi.ca. Et ad BGGalath.iiij. ca. Eijce ancillã et filiũ eius: nõ eni erit heres filius ancille cum filio libere. a 1¹ „ 8 „ „ „ 24 » nbili 6 Jacob inſuꝑ amabilis fuit deo.nõ ſic Eſau chariſſimi qꝛ ad vniꝰ iuſſionis vocẽ perus nſhli frater. de qbus Malachie.i.ca.dixit deꝰ. Ja et andreas relictis rhetibo ſecuti ſunt redem⸗ binich . cob dilexi:eſau odio habui.Qñq; aũt copu-⸗ ptoꝛc. Nulla vero hũc facere adhuc miracu⸗ oeimn er la fraternitatis habet paritatẽ. Vñ valerius la viderãt:nihil ab eo de pᷣmio eterne retrioa viechil maximus li.i.recitat de poliſtrato et pipoci tionis audierãt et tñ ad vnũ dũi pꝛeceptum RZBrandn de phis ꝙ fuerunt eodẽ die nati: eiuſdẽq; p⸗ hoc qð poſſidere videbant᷑ obliti ſũt. Quan Higege ceptoꝛis.Epicuri ſectã ſecuti:patrimonij eti ta nos eius miracula videmus.Quot flagel liet ceſn am poſſidẽdi alendeq; ſchole cõmunione cõ lis affligimur: Quantis minarũ aſperitati ſelo iuncti:eodẽq; momento tꝑis vltima ſenectu bus deterremur:et iñ vocantẽ ſequi cõtemin ii te extincti. Sic cognatio petri et andree pa⸗ mus. In celo iam ſedetq̊ de cõuerſione nos ce⸗ 8 rem in multis habuit cõditionẽ.nà fuerunt admonet. Jam iugo fidei colla gentiũ ſubdi un ab eodẽ artificio vocati.dicit nãq; mattheus chit. Jam mũdi gloꝛiã ſtrauit.Jã ruinis cce in iiij.ca.Ambulans Jeſus iuxta mare galilee bꝛeſcentibo diſtricti ſui iudicijꝓpinquum de⸗ uc vidit duos fratres ſimonẽ qui vocatur po- nunciat diẽ. Et tñ ſuꝑba mens nr̃a nõ vult Miezdcck trus et andreã fratrẽ eius mittentes rbete in hoc ſponte deſerere q; qu otidie pdit in via ulcindin 5 mare:erant enĩ piſcatoꝛes.Et ait illis.eni Quid ergo frẽs chariſſimi:qͥd in eius iunliö;: üdeſten te poſt me ⁊c. YFuerũt eidẽ officio deputati.ſ. cio dicturi ſumus qͥ ab amoꝛe pꝛeſentis ſeuuu· ſorſins apoſtolatui xpᷣi. Añ Luẽ. vi.ca et Matth. li:nec pꝛeceptis flectimur:nec verberibo emẽ⸗ ſnattutnl T.ca.ſcribit᷑. Elegit duodecim q̊s aplos no- damur. hec ille. gochmui minanit.ſimonẽ quẽ cognominauit perrum ¶ Qualiter beatus andreas iubente Egea unminn æt andreã fratrẽ eius. Fuerũt inſuꝑ eodẽ pꝛi is martyriũ paſſus eſt. ap itulü. iij. Kkneg nilegio dotati in miraculoꝝ operatione.vñ Ercia excellẽtia beati andree ðꝛ patien yti Matth. x. ca.ðᷣꝛ.cõuocatis ieſus duodecim Nelahe⸗ illlũ violentã moꝛtẽ aĩo cõſtanti S ſinene diſcipulis eius:dedit illis poteſtatẽ ſpirituũ ctolerare fecit: nõ enĩ aufugit illata ſupplicia W rli immundoꝝ vt eijcerẽt ees et curarẽt omnẽ et ꝓ xpᷣo martyriũ pati non recuſauit. de ilo0t rlis Tan guoꝛẽ et oẽm infirmitatẽ. Noĩa aũt duo⸗ tñ tria ſunt cõſideranda. ZMV LLbch decim apłoꝝ ſunt hec. pꝛimus ſimon qͥ dici· )Pꝛimo illiꝰ martyrij cauſa. i n petrus et andreas frater eiꝰ. Altimo fuerüt Scdo illiꝰ martyri modunuss/ rNſ codẽ genere martyrij coꝛonati:qꝛ ambo oru⸗ Tercio illꝰ martyrij gloꝛia. MD iunui cis ſuppliciũ ꝑtulerunt. Ideo eccleſia cantat. ¶ Pꝛimo cõſideràda eſt de martyrio ſancti PpNis Andreas xpᷣi famulus dignus dei aplłs: ger andree cauſa.q̃re.ſ.paſſus eſt. Nõ equidem Gipe ma nus petri et in paſſione ſocius ¶ Cercia paſſus ẽ ꝓpter aliqð ꝑpetratũ fla giciũ autle: Alutpedepon cõditio illius obediẽtie ðꝛ velocitatis. Obe⸗ ſe maieſtatis crimen:ſiue qöcunq; pctm̃ ad⸗ cndihͤ diuit q pe andreas ſtatim ſine moꝛa ſine di⸗ huc minimũ. Sed qꝛ idolatriã deteſtabat᷑ ⁊ bich latione. Sed hoc tꝑe moꝛtales miſeri aures Egeã pꝓconſulẽ redarguebat:cruciſq; myſte adei hñt et nõ audiũt:vocant᷑ ad penitentiã et tñ̃ ria efficaciſſime oompꝛobabat.Ab ipo Egaa Mmltum vix e mule cõuertit᷑ñ vnus. Eoꝝ vero rũſio iniquiſſuno cruci ſuit adiudicatus. In cini Augin eſt vel tacita vel expᷣſſa. Reuertemur ad dũm tate nãq; patras Egeas xpᷣianos ad idolox. edei in ſenectute.Reuertemur ad dũm in infirmi ſacrificia pellebat:cui occurrẽs andreas di hdei tate. Reuertemur ad dñm poſt aliquos an- xit.O poꝛtebat vt tu qͥ iudex hoĩm eſſe merui uuckſui nos.O peccatoꝛes duri.O peccatoꝛes exce⸗ ſti:iudicẽ tuum qui eſt in celo cognoſceres et Ar De, cati:nolite differre:nolite pcraſtinare.hodie agnitũ coleres et colendo animũ tuũ a falſltis lirni inqͥt Dauid in pᷣs. Si vocẽ eius audieritis dijs penitus reuocares.Cui Egeas.Tu es ditog nolite obdurare coꝛda veſtra.hodie inqͥt nõ andreas qͥ ſuperſtitioſam pᷣdicas ſectã quã erheg cras:de futuro quidẽ nil certũ habemꝰ:pñs romani pꝛincipes exterminare iuſſerũt. Aid chei tm̃ tꝑs noſtrũ eſt. Dũ tꝑs habemus ait pauu-⸗ quẽ andreas. Romani pꝛincipes nondũ co tnln lus ad Halathas.vi.operemur bonũ.Et ſa⸗ gnouerũt quõ dei filiꝰ veniẽs docueritidos ngſt piens Ecci.v.ca. Ne tardes cõuerti ad dĩim Rc edemonia. Cui Egeas. iſta vana ieſus üäüinln et ne differas de die in diẽ. ſubito enimvenit veſter pᷣdicans crucis patibulo eſt affirus. Wymin ⸗ ira illins et in tꝑe vindicte diſperdet te.O q Rñdit andreas ꝓ reſtauratõe noſtra nõo po liſe grãdis è numerꝰ ꝑeuntiũ.O q; magna mul⸗ ſua culpa crucis patibulũ ſpõte ſuſcepit.Et M , titudo dei mandata ſpernentiũ. Vocat o? ſatis copioſe crucis fructũ et gloꝛiã aiq; tri⸗ Müi benignus pater tã dulciter:et hoĩes ingrati umphũ coꝛã oĩbus explicauit.Quare indi lle ei obedire poſtponũt. Propter dicta Gꝛego. gnatus Egeasvt idolis ſacrificaret cũ comi ilſea in omelia iia pulqe loquit᷑ Audiſtis fratra nando requiſiuit.Et cum cõminaret multa ſonin ſatien Ne tennant ni Anenn more Nete rcöde 4. E inini i nciii ſi Rni 1tt. Den müſgin Brint terribilia contra illũ facturũ niſi ſue iuſſioni pareret. Andreas audaciter rũdit. Quicqd tibi videt᷑ in ſupllicijs maius excogita.Tan to enim ero regi meo acceptioꝛ q;to fi noĩe eiꝰ in toꝛmẽtis cõſtantioꝛ. Scðo co⸗/ ſigerandus eſt de martyrio andree modus. Naãq; egeas iuſſit illũ a vigintivno hoibus cedi et ceſum manibo et pedibus cruci alliga ri vt ſiclongioꝛẽ reciꝑet cruciatũ. Cũq; du⸗- ceret᷑ ad crucẽ factꝰ eſt cõcurſus ꝓploꝝ dicen tiũ. Innocẽs ſan guis eiꝰ ſine cauſa damnaf quos tñ rogauit apls ne ſuũ martyriũ impe dirẽt. Uidẽs aũt andreas a longe crucẽ ſalu pulcritudinẽ de membꝛis dñi mei ſuſcepiſti: diu deſiderata:ſollicite amata:ſine intermiſ⸗ ſione q̃ſita. Securus et gaudẽs ad te veni ita et tu exultans ſuſcipias me viſeing eiꝰ qͥ pependit in te:qꝛ amatoꝛ tuus ſꝑ fui ⁊ deſi deraui amplecti te. Accipe me ab hoĩb ⁊ red de me magiſtro meo:vt per te me recipiat qͥ pꝓp te me redemit.Et hec ac ſilia dicẽs exuit ſe et veſtimẽta carnificibo tradidit. Sicq; eum in cruce v: iuſſum fuerat ſuſpenderũt. In q̃ bi guo viuẽs.xx.milibo hoĩm aſtantiũ pᷣdicauit J ¶Tercio cõſideranda ẽ de martyrio andree gloꝛia. Minante quidẽ turba E gee moꝛtẽ ?⁊ dicẽte.virũ ſanctũ manſuetũ ⁊ piũ nõ debe⸗ re iſta pati venit vt ipᷣm deponeret. Quẽ vi⸗ dens andreas dixit. Quid ad nos tu veniſti egea. Si ꝓ pnia ipᷣam cõſequeris. Si aut vt me deponas ſcias ꝙ ego viuꝰ de cruce nõ deſcendã:iã enĩ video regem meũ qͥ me expe ctat.Et cũ vellẽt eũ ſoluere nullo mõ potue⸗ rũt ad eũ ꝑtingere. Uidẽs aũt andreas ꝙ ve lent eum de cruce deponere oꝛauit vt ſcri Aug'ꝰ.in li.de pnĩa.et dixit. Ne ꝑmittas me dñe deſcẽdere viuũ de cruce: ſed tpᷣs eſt vt cõ mendes terre coꝛpus meũ et reſurrecturũ ſer uet et reddat ⁊ ipᷣm qͥq; meritũ ſui laboꝛis re cipiat.Terre illud cõmendo vt meamplius vigilare nõ opoꝛteat ⁊ libere ad te fontẽ in⸗ deſiciẽtis gaudij tendere anxiantẽ iã nõ re trabat:hec et ſilia eo loquẽte:ſplẽdoꝛ nimius de celo veniens dimidia hoꝛa eũ circũdedit: ita vt nullus eũ videre poſſet. Et abſcedente lu mine ſpiritũ cũ lumĩe ſimul tradidit. Ma ximilla vo tulit coꝛpꝰ eius ⁊ optimo loco cũ gAromatibo ſepeliuit. Egeas aũt añq; domũ rediſſet arreptꝰ a demone ĩ via coꝛã oĩbo exrvi rauit. Felixigit᷑ ⁊ gloꝛioſiſſimꝰ fuit illiꝰ mar tyrij finis:dũ andreas ꝑ illud meruit ſecreta ſcandere celi:vbi cũ xpᷣo fruitur eterna pace in ſecula ſeculoꝛũ. Amen.“ (Jims myſteriũ ↄtemplan Supauit nãq; amoꝛ ille amoꝛẽ alioꝝ diſci⸗ „ ¶ Sermo trigeſimuſquintus de amoꝛe duk ciſſimo dñi noſtri ieſu xpᷣi quẽ habuit ad io⸗ bannem euangeliſtam. Alectus meuſmi hi et ego illi. Johãnis euangeliſte vyerba ſunt iſta oꝛiginaliter Canti coꝝ. ij.ca. Immẽiſa beatiſſimi euãgeliſte io⸗ hannis pᷣconia oẽm ſuꝑant dicẽdi facultatẽ Quiſnã tã eloques reperit᷑ tãoꝛnatꝰ ĩ expli cando:tãq; potẽs in ꝑſuadẽdovt eiꝰ innume ras:vt ſic dicã:laudes effari queat: Tñ et ſi et. Mid u nõ q;tũ ſibi debet᷑ q;tũ nos poſſumus illius tauit eã dicẽs. Salue crux pcioſa q̃ decoꝛẽ et pꝛogatinas tenemur extollere dignas. Co⸗ lendus quippe eſt ab oĩbus et ſingulari deuo tione honoꝛandꝰ cui dei filiꝰ tã pꝛecipuã di lectionẽ exhibuit quẽ itachariſſimũ habuit cui deniq; tanta cõtulit bñficia. Ut aũt ha⸗ beat mens nr̃a lumẽ intelligetie q̊ iohannis ſublimitatẽ ꝑcipiat de ipᷣo in hoc ſermone di cemus:quẽ ⁊ merito fundabimꝰ in amoꝛeil lo dulciſſimo q̊ eũ xpᷣs pᷣ ceteris apłlisvoluit exoꝛnare:de quo ipᷣe verba in themate poſi- ta dicit. Dilectus meꝰmihi ⁊ ego illi. In quu bus verbis tria myſteria de illo amoꝛe ꝓponi mus cõtemplan. Pꝛimũ ðꝛ ſu erationis. Becundũ oſtenſionis. erciũ cõcluſionis. H xps dilexit iohannẽ amoꝛe pᷣcipuo et ſm ꝙ hõ et ᷣm ꝙ de ⁊ de differentia amoꝛis eiꝰ et petri:et qᷓ; rõnabiliter xpᷣs eũ ita dilexit. — Lapitulũ. i. ũ de amoꝛe quo xpᷣs iohannẽ dilexit ðꝛ ſupationis puloꝝ. Vñ Jo.xiij.ca.ſcribit᷑. Erat recum⸗ bens vnus ex diſcipulis eiꝰ in ſinu ieſu quẽ diligebat ieſus.Et.ix.c.Cũvidiſſʒ ieſus ma trẽ et diſcipulũ ſtantẽ quẽ diligebat. Et. xx. ca. Vna ſabbati maria magdalene venit ma ne cũ adhuc tenebꝛe eſſent ad monumentũ ⁊ vidit lapidẽ ſublatũ a monumẽto. Cucurrit ergo ⁊ venit ad ſimonẽ petrũ et ad aliũ diſci⸗ pulũ quẽ amabat ieſus.Et.xxi.c.Cõuerſus petrꝰvidit illũ diſcipulũ quẽ diligebat ieſus ſequentẽ. Eccleſia vᷣo cãtat illuq Bede. Hic eſt iohãnes qͥ pꝛiuilegio amoꝛis pᷣcipui cete⸗ ris altius a dño meruit honoꝛari. Sʒ vt ꝑtẽ iſtãclarius expediamus tria dubia ꝓponimꝰ2 diſputanag. DM imũ vtrũ xp̃s dilexit iohannẽ m ꝙ de. x. xp̃s pl dilexit iohannẽ q; peru erciu vtrũ xpᷣs debuit ita intenſe iohanne ä —— 22 q in ¶ Ad pꝛimũ dubiũ poſſet quis arguẽdo re⸗ ſpondere.qꝙ xpᷣs nõ dilexit iohannẽ ᷣm ꝙ de us ſʒ im vᷣm ꝙ; S 6: ꝓbat. qꝛ cũ amoꝛ ſit pal⸗ ſio ẽt nulla paſſio cadit in deo:ideo de nibil amare p̃t. Sed cõtra eſt auctoꝛitas ſcripture q̃ deum diligere amareq; in pleriſq; locis te ſtatur. VUñ Dauid in ps.clxvi.ait. Dñs di⸗ ligit iuſtos. Et ſapiens ꝓuer.iij. ca. Quẽ enĩ diligit deus coꝛripit. Et ſapĩe.xi. ca. Diligiſ oĩa que ſunt. Et Ecci.xlv.ca. Dilectus deo et hoĩbus moiſes.Et Malach.i. ca. Dilexi vos dicit dñs. et paulus.ij.ad Coꝛinth.ᷣix. ca. Hilarẽ enĩ datoꝛẽ diligit deus.et Johan nes pᷣma ſua canonica ca.iiij.Sicut deꝰ di⸗ lexit nos et nos debemus inuicẽ diligere. et ſaluatoꝛ noſter Jo.iij. ca. Deus dilexit mun dum. et.xiiij.ca. Qui diligit me diliget᷑ a pr̃e meo.codẽ ca. Si qͥs diligit me ſermonẽ me⸗ um ſeruabit ⁊ pater meꝰdiliget eũ.et.xvi.ca. Iße enĩ p̃ amat vos.Ergo vt qͥd ſentiendũ eſt de amoꝛe dei ad creaturaſ inueſtigare poſ ſumus. Notande ſunt in hac ꝑte tres theo⸗ logoꝝ ꝓpoſitiones.Pꝛima ſᷣm Bonauẽ. di. xxxij.tercij.et Tho.i.pꝑte.q.xx.q neceſſe ẽ po nere amoꝛẽ in deo:qꝛ in quocũq; eſt volũtas yel appetitꝰ opoꝛtet eſſe amoꝛẽ:ille tũ amoꝛ ĩ deo nõ eſt paſſio. NHã amoꝛ et gaudiũ et dele ctatio ſᷣm ꝙ ſignificãt actus appetitꝰ ſenſiti⸗ ui comitat᷑ aliq trãſmutatio coꝛꝑis et maxĩe circa coꝛ qʒ eſt pꝛimũ pꝛincipiũ motꝰ in aĩa⸗ li. Scõðm vero ꝙ pᷣd icta ſignificãt actũ appe titus intellectiui nõ ſunt paſſiones.Et ſic po nunt᷑ in deo m effectũ:nõ ſᷣm paſſionis de⸗ fectũ.Odit enĩ cõicando iuſte penã ei quem odit abſq; ſui tranſmutatõe:diligit creaturã illi ſua bñficia plus minuſue tribuẽdo:idem ſꝑ eodẽ mõ ſe habens. VUñ ph̊s.vij.ethicoꝝ dicit. Deus vna et ſimplici oꝑatione gaudet et eadẽ rõne ſine paſſione amat. Sciendum adhuc ꝙ in paſſionibo ſenſitiui appetitus eſt cõſiderare aliqͥd qð eſt materiale.ſ.coꝛpoꝛalẽ tranſmutationẽ:et aliqͥd qð eſt foꝛmale:id.ſ. qð eſt ex pte appetitus:ſicut in ira.vt ðꝛ in.i. de aĩa. Materiale eſt accẽſio ſanguinis circa coꝛ:vel circa aliqd hmõi.Foꝛmale vero appe titus vindicte. Sed rurſus ex ꝑte eiꝰ qð foꝛ male eſt in quibuſdã paſſioniba deſignat᷑ ali qua impfectio:ſicut in deſiderio qð eſt boni nõ habiti:”et in ira q̃ triſticiã pᷣſupponit.Que dam vero nullã imperfectionẽ deſignãtvta⸗ moꝛ ⁊ gaudiũ.Cũ &̊ nihil hoꝝ deo cõueniat Em id qð ẽ materiale in eis illa q̃ imꝑfectõʒ im poꝛtãt etiã foꝛmaliter deo ↄuenire nõ pñt niſi metaphoꝛice ꝑ ſimilitudinẽ effectꝰ.Que t foꝛmaliter imꝑfectionẽ nõ impoꝛtãt de deo ꝓpꝛie dic unt᷑ vt amo: et gaudiũ ſine p‚f⸗ cða ver itas ꝙ; de* ſione iñ vt eſt pᷣdictũ. oĩa q̃ ſunt amat. Nã vt inqͥt tho.vbi.s.Oia exiſtentia inq;tũ ſunt:bona ſunt. Jpᷣm enim eſſe cuiuſſibet rei quoddã bonũ eſt:et ſilr qli bet ꝑfectio ipᷣius:cũ ̊ volũtas dei cã ſit oim rerũ:opoꝛtet ꝙ intm̃ aliqͥd habeat eẽ aut qð⸗ cũq; bonũ inq;tũ eſtvolitũ a deo.Cuilibet ᷣ exiſtenti deꝰvult aliqdᷣ bonũ.vñ cũ amare nil gliud ſit q; velle bonũ alicui:maniteſtũ eſt q; deus oĩa qᷓ ſunt amat:nõ tñ eodẽ mõ ſiẽnos qꝛ enĩ volũtas nr̃a nõ eſt cã bonitatis rei ſed ab ea mouet ſicut ab obiecto.Amoꝛ nr̃ quo bonũ alicui volumꝰ nõ eſt cã bonitatis ipᷣiꝰ ſed ecõuerſo bonitas eiꝰ vel vera vel extima ta ꝓuocat amoꝛẽ q̊ ei velimꝰ ⁊ bonũ ↄſeruari qð bʒ et addi qð nõ hʒ et ad hoc operemur. Ded amoꝛ dei ẽ ꝓfundens et cauſans boni tatẽ in reb.Ex his apparet ꝙ deꝰ etiã pecca⸗ toꝛes amet. Nã nihil ꝓhibet vnũ et idẽ ſᷣm aliqͥd amari ⁊ ᷣm aliud odio haberi:de pec⸗ catoꝛes inq;tũ ſunt nature quedã amat.Sic eni ⁊ ſunt et ab ipᷣo ſunt:inq;tũ vero pctõꝛes nõ ſunt:ſʒ ab eſſe deficiũt.et hoc in eis a deo nõ eſt vñ ſm hoc ab ipᷣo odio habent᷑. Oꝛi tñ difficultas an deꝰ diligat creaturas irrõ⸗ nales qm̃ cũ duplex ſit amoꝛ ↄ cu piſcẽtie.ſ.⁊ amicitie:illas amoꝛe ↄcupiſcentie nõ diligit: qꝛ nulliꝰ extra ſe eget:nec amoꝛe amicitie:qꝛ nõ pᷣt ad res irrõales haberi.vt ptʒ.viij.ethi co. ergo nullo mõ illas amat. Ad h̊ dicit ſan ctus tho.qꝙ deus ꝓpꝛie loquẽdo nõ amat crea turas irrõnales amicitie: qꝛ amicitia nõ pboõt haberi niſi ad rõnales creaturas in quibus cõtingit eſſe reamationẽꝛ cõmunicatõʒ i ope ribus vite qͥbus cõtingit bñ euenire vel ma⸗ leſm foꝛtunã vel felicitatẽ:ſicut et ad eas p⸗ pꝛie beniuolẽtia eſt. Creature autẽ irrõnales nõ pñt ꝑtingere ad amandũ deũ:necad cõi⸗ cationẽ intellectualis et beate vite qua deus viu it. Sed diligit illas amoꝛe ↄcupiſcentie inq;tum oꝛdinat eas ad rõnales creaturas? etiã ad ſeipᷣm nõ quaſi eis indigeat ſed ꝓpter ſuã bonitatẽ et noſtrã vtilitatẽ. cõcupiſcimꝰ ercia veri⸗ tas ꝙ deus nõ oĩa equaliter diligit. Ham vt enĩ aliquid et nobis et alijs. inquit Augꝰ.ſuper Johannẽ. Omnia dili⸗ git deꝰ que fecit et inter ea magis diligit crea turas rõnales et de illis amplius q̃ ſunt mẽ bꝛa vnigeniti ſui:et multo magis ipᷣm vnige nitum ſuũ. Notandũ tñ ꝙ cum amare ſit vel le bonũ alicui:duplici rõne poteſt aliqͥd ma⸗ ius vel minus amari. VUno mõ ex parte ipᷣiꝰ actus voluntatis qui eſt magis vel minꝰ? in⸗ tenſus. Et ſic deus nõ magis quedã q; alia cmti luntatise jnsbol mnuralig iusbonl Ethocn ljo mag nitatort no vellet nullippe debet el/ ſchbito gpugdenn tdeche⸗ cMenerbi i Bler d Wonarü iitaato bonopſe tone fiylle rüaccep otan nouy. bitarn leſoii donaſiey lllariusc zrurnlon ſgaſtinns enoline Niniqgafſin Müſnity ſpen.St ickheee⸗ nodilig fnciobz Oinon lhnͤſcq̃ utſoßhn⸗ utßan bune N moſi Achrre mache⸗ Hkdie iolte Ertcſo niinie ungef ungn gadiri fupt Alüſ Nupiſ, un n ückett edäͤſn tang ncu Wanm Enanütit wceiſin boninngri .Agig cidoninn; lyanwdar 4 . tboni Iboc eon etcnſnen A wnü dS obabender Nelimms Fäere N Ahocincnn Lvarmnn, e amian ofm⸗ rgieis nung ientn ſantla eaifs aiii Erirgud nlmn Gouun! ſeetcni⸗ — amat:quia oĩa amat vno et ſumplici actu vo luntatis et eodẽ mõ ſe habẽte. Alio mõ ex ꝑte ip̃ᷣius boni qð quis vult amato. Et ſic dici⸗ mur aliquẽ alio plus amare:qꝛvolumus ma ins bonũ qᷓ;uis nõ magis intenſa voluntate Et hoc mõ neceſſe eſt dicere ꝙ deꝰ quedã a⸗ lijs magis amat.Cũ eni amoꝛ dei ſit cã bo⸗ nitatis rerũ nõ eſſʒ aliqͥd aliud meliꝰ ſi deus nõ vellet vni maius bonũ q alteri. Sed nõ nulli ꝓpter ea q̃ dicta ſunt arguũt ꝙ deus nõ debet velle bonũ magis vni qᷓ; alteri. Nã vt ſcribit᷑ ad Ro.ij.ca. Nõ eſt acceptio ꝑſonarũ nd deuz. qð verbũ ponit᷑. xxxij.q.iiij.c.ſiẽ Et de cõſe.di.iiij.c.nec quenqᷓ;. Et de pᷣben. c.venerabilis.Et de iudi.c.nouit.Ad qð rũ det Alex. de ales in.ij. volumine ſumme. q; ꝑſonarũ acceptio cadere nõ pᷣt in liberali gra tuita et voluntaria diſtributõe quoꝛumcũq; bononꝝ ſed tm̃ in debita et neceſſaria diſpen⸗ ſatione. Si enĩ qͥs ex ꝓpꝛia liberalitate largi ri vellet aliquã pecunie q;titatẽ nõ pᷣt pſona⸗ rũ acceptoꝛ cenſeri:qꝛ potius vni q; alteri de derit:cum neq; in eo qͥ recepit neq; in eo qui nõ recepit meritũ aut pᷣceſſerit aut exiſtatvt ſi bi p̃fata pecunia donet᷑. Sicet deus bonita te ſua diuerſa atq; diſparia creaturis cõtulit dona:ſine ꝑſonarũ acceptõe. Quare aũt ex: cellentius cõdiderit angelos qᷓ; hoĩes:hoĩes q; bꝛuta: leones qᷓ; foꝛmicas:aqͥlas qᷓ; paſſe⸗ res et ſilia.nõ intereſt nr̃a diiudicare:ſʒ po⸗ tius multimodã ſapientiã illiꝰ extollere:bo⸗ nitatẽq; affluentiſſimã ↄmendare. Scom dubiũ fuit vtrũ xpᷣs magis dilexit iobannẽ petrũ.Et ꝙ ſic:patʒ ex pᷣdictis. Tñ poſſet qͥs obijcere ꝙ de? illos magis diligit qͥ ipᷣm magis diligunt:ſed petrus magis diligebat xpᷣm q; iobãnes.vñ Jo.xxi.ca.dixit ieſus pe tro. Simon iohannis diligis me plus his. Qõ nõ ſic q̃reret dñs niſi ſciret ꝙ petrꝰ plus ceteris ipᷣm amaret:vt dicit gloſa. ergo vide tur ꝙ vpᷣs magis debuit petrũ diligere q; io bannẽ. Ad boc rñdet Bonauen. diſt. xxrij. tercij libꝛi. Oe hic eſt triplex modus dicendi quoꝛũ vnus facit ad explicationẽ alteriꝰ. Pꝛi mus eſt ſim Auguſti. ſup Johannẽ. vin. ait. c eſt dilectio in ſigno exterioꝛi etĩ effectu in⸗ terioꝛi. Si loquamur de dilectõne in ſigno exterioꝛi magis diligebat xpᷣus iohannẽ qꝛ maioꝛẽ ei familiaritatẽ exhibebat. Si vero loquamur de dilectõe qᷓ;tũ ad interioꝛẽ effe⸗ cum ꝗͥ eſt effect?ꝰ gre: ſic magis diligebat pe trum:qꝛ maius munus gfe illi dederat. Et ſitu obijcias.qꝙ deus illi debebat maioꝛa ſi⸗ gna dilectõnis oſtẽdere quẽ magis diligebat Em veritatẽ. Rñdet Aug.qꝙ per iohannẽ et petrũ ſignificat᷑ duplerx vita.ꝑ petrũ actiua q̃ tranſit per iopannẽ cõtemplatiua q̃ manet. Vñ peiro dictũ eſt. Sequere me.de iohäne vero ðꝛ. Sic eũ volo manere.Et qm̃ actiua laboꝛioſioꝛ et fructuoſioꝛ. Cõtemplatiua ve ro purioꝛ et iocundioꝛ ad ſignificand diffe rentiam huius duplicis vite familiarius ſe exhibebat dñs iohani q; petro. In cuius rei ſignũ cõmiſit ei matrẽ cuſtodiendã: petro ve ro paſtoꝛalẽ curã.Et ex hoc dicit Augꝰ ꝙ pe trus erat melioꝛ:ſʒ iohãnes felicioꝛ. Aliꝰ eſt modus dicẽdi ſᷣm Bernardũ. ꝙ petrꝰ dile⸗ xit feruentiꝰ et diligebat᷑ foꝛtius. Johannes vero diligebat dulcius ⁊ diligebat᷑ familia⸗ rius. Terciusvero modus diligdi eſt. ꝙ pe trus magis diligebat deũ in ꝓximis. Johã nes magis in ſe. VUñ petrus accepit curã re⸗ giminis:iohãnes gratiã ↄtemplatõis Jdeo petrꝰefficacioꝛẽ habuit gr̃am ad laboꝛẽ actio nis:ioh nneſ efficacioꝛẽ ad gratiã cõtempla tionis. erciũ dubiũ fuit vtrũ xpᷣs debu it ita intenſe diligere iobhannẽ. Ad qð rñde⸗ mus q tria cõcurrerũt in iohãne q̃ illũ adeo amabilẽ xpᷣo fecerunt. ꝛimum fuit etas. Secundũ virginitas. Terciũ amabilitas. dꝛimũ qo fuit in iohanne quo xps illũ dile xit amoꝛe pᷣcipuo fuit etas. Secutꝰ enĩ fuit ſaluatoꝛẽ oĩm in etate tenera. Nã licʒ Hiero. dicar ad paulã de doꝛmitione Blefille. Nũ⸗ q; eſt ſera ↄuerſio. Et Seneca in tragedijs. nunq; ſeraẽ ad bonos moꝛes via. Tñ res eſt ad modũ gratiſſima deo hoĩq; ſatis vtilima ab ineunte et adoleſcẽti etate bñ beateq; viue re. Ideo Trenoꝝ.i.ca. Jeremias ait. Bonũ eſt viro cũ poꝛtauerit iuguʒ ab adoleſcentia ſua. Sicut iobãnes dũ eſſet adoleſcẽs voca tus a xpᷣo cũ iacobo ſuo fratre reliquit oĩa et illũ ꝓtinus fuit ſecutus. Sciendũ tñ in hac ꝑte ꝙ duplex fuit vocatio iohannis ᷣm Ni co.de lira in plogo ĩ iohannẽ.Pꝛimo qñ vo catus fuit ad xpᷣi noticiã aliqualẽ. Scripſit nã ipe.i.c. Erat aũt andreas frater ſimonis petri vnus ex duob qui audierãt a iohanne et ſecutifuerunt eum.ſ.xpᷣm. Nomẽ itaq; al⸗ terius diſcipuli tacuit:qꝛ mos eſt ſcribentiũ tacere ꝓpꝛias laudes:et de ſe ſicẽde alio loqui qð iohannes vt ptʒ in pleriſq; locis diſcipu lum ſe tm̃ noĩando obſeruauit:ita et hic no⸗ men ſuũ nõ expꝛeſſit:mñ ꝓbabiliter credit᷑ ipᷣemet fuerit cum andrea: qꝛ circumſtãtias loci et tempoꝛis deſcribit qm̃ oĩa pñcialiter vidit. Secũda vocatio fuit ad xp̃i familiari catem.de qua ſic ſcribit? ero.in pꝛologo in lacobo abüt. G Eercio /pter pulcritudin.· . Pꝛimo diligit xpᷣs virginitatẽ ꝓpter ſimili⸗ eſt adeo: quẽ de nuptijs volentẽ nubere vo⸗ cauit dñs. Nuptie iſte fuerũtſ m cõmunein opinionẽ vt refert Nico.de lira. ille de qbus fit mentio Jo.ij. ca. ꝙ facte ſunt in chana ga lilee: qʒd ꝓbabile eſt. tũ qꝛ nõ legit xpᷣm alijs nuptijs interfuiſſe. tũ qꝛ mater Jeſu erat ibi tanq; in nuptijs nepotis ſui. Terciavocatio fuit ad apoſtolarũ:qñ vt vꝛ Matthei.iiij. ca. Relictis rhetiba et pre poſt rᷣm cum frẽ ſuo Scõm ꝙ fuit in iohãne are et xpᷣs illũ ſingulariter dilexit fuit eiusvirgi nitas:hãc quippe xpᷣus ſumme colit et amat maxime ꝓpter tria. Pꝛimo ꝓpter ſimilitudinẽz. cdo ꝓptermagnitudinẽ. tudine.Eſt q ppe ſimilitudo amicitie cauſati ua. Ideo oẽ aĩal diligit ſile ſibi.vᷣginitas ve ro ſingulariter effulſit in xpᷣo ⁊ in matre eius virgine bñdicta:q̃re et virgines amat.Pꝛo⸗ pter qð Hiero.ad filiã mauritij de cõmen⸗ datõne virginitatis ita ſcribit. Ut virgini⸗ tatis meritũ pateat et qᷓ; digna ſit deo manife ſtiuspoſſit intelligi illud recogitet᷑ ꝙ dñs et ſaluatoꝛ noſter cũ ꝓpter humani generis ſa⸗ lutẽ hoĩem dignaret᷑ acciꝑe:nõ aliũ qᷓ; virgi nalẽ elegit vterũ: virginẽ habuit matrẽ:vir⸗ go manſurus in ſe viris:et in matre feminis virginitatis pᷣbuit exemplũ.hec ille. Scðo Diligit deꝰ virginitatẽ ꝓpter magnitudineʒ. Eſt qͥ pe virginitas ipa opus magnũ et ar⸗ duũ:ideo virgines amoꝛẽ oſtendũt ad xpᷣm ardentiſſimũ:dũ rem tã grandẽ ꝓ ipᷣo aggre⸗ diunt᷑. Ideo Hiero.ad ſacras virgines de cõtinentiavirginali ait. Grande eſt ⁊ immoꝛ tale et pene vltra naturã coꝛpoꝛeã ſuꝑare lu⸗ xuriã et cõcupiſcentie flammã adoleſcẽtie fa cibus eſtuantẽ:animi virtute reſtringere:vi⸗ uereq; cõtra humani generis legẽ. deſpicere cõiu gij ſolatia:dulcedinẽ cõtennere liberoꝝ: et quecũq; pñtis vite cõmoda ſunt ꝓ nihilo ſpe future beatitudinis cõputare.hec Hie⸗ ro. Tercio diligit xpᷣs virginitatẽ pter pul critudinẽ̃. Ipᷣa nãq; pulcrã et decoꝛem facit aĩam. O b qð eccleſia cantat. O q; pulcra eſt caſta generatio cũ claritate. ¶ Terciũ quod fuit in btõ iohãne cã vt diligeret᷑ a xpᷣo ama⸗ bilitas nuncupat᷑. Amauit ipᷣe xpᷣm pluſqᷓ; oĩa tꝑalia bona:pluſqᷓ; patrẽ: immo plus q; ſeipᷣm qð oſtendit qñ cũctis dimiſſis ipᷣm ſo — lum hĩe voluit patrẽ dñm ⁊ magiſtrũ. Inqͥt nãq; Seneca ad lucillũ. Sivis amariama Pꝛimo oſtedit xpᷣs iobannẽ ſe diligere in uerſatõe familiari atq; benigna. Ipᷣm nãq; Zohannẽ. YHic eſt iohaͤues euaͤge liſta ynus et Marcialis cocus. Oiraris q; null? amer æxr duodecim diſcipulis dei qui virgo elect⸗ te Ceciliane: iaeo: gi amas nullũ:dilige cha⸗ rus eris.decipiun apitulũ. ij. Secundo in exaltatione. Fio in recõmendatione. habere voluit cũ petro et iacobo in reſuſcita tione puelle.vt ſcribit᷑ Marci.v.ca. Ihm cũ pᷣfatis duxit ad montẽ thaboꝛ:vbi tranſfigu ratus eſt.vt ptʒ matth.xvij. Jpm etiã ac pe⸗ trũ et iacobũ hr̃e voluit in ſua ſocietate dum ad oꝛandũ imminẽte paſſione ꝓceſſit: vt dicit Matthei. xxvi.ca. Ipm deniq; in cena ꝓmi ſit recumbere ſupꝛa pectus ſuũ ſacratiſſimũ. Scdo oſten⸗ vt aſſerit euãgelnj ſulca. xiij.¶ dit xpᷣs iohannẽ ſe diligere ĩ exaltatõe.Can⸗ tat nãq; eccleſia de ipo in epła pñtis ſolenni⸗ tatis illud qð ſcribit᷑ Ecc̃i.xv.ca. Exaltauit illũ apud ꝓximos ſuos. Hã vt ait paulꝰ ad Ephe.iiij.c.pᷣs dedit quoſdã quidẽ apo⸗ ſtolos:quoſdã aũt ꝓphetas:alios vero euan geliſtas: alios autẽ paſtoꝛes et doctoꝛes ad cõſummationẽ ſanctoꝝ in opus miniſterij: in edificationẽ coꝛpoꝛis xpᷣi. Sed iohanes fuit apłs cũ apłis vnus ex duodecim. ſicut notat᷑ matth. x. ca. Fuitvirgo cũ virginibus vt pꝛedictũ eſt. Fuit ꝓpheta cũ ꝓphetis. Vñ Hiero.contra Jouinianũ li.i.ait. Vidit in pathmos inſula in qua fuerata Domitiano pꝛincipe ob dñi teſtimoniũ relegatus: apo⸗ calipſim infinita futuroꝝ myſteria cõtinen⸗ tem. Apocalipſis idẽ eſt ꝙ reuelatio qꝛ ibip phetico lumine ſcripſit ea que futura erant: Pꝓut ſibi fuerunt diuinitus reuelata. De hoc Apterea Apocalipf.i.ca. ipᷣe inquit. Beatus qui legit et qui audit verba/ꝓhetie huius et ſeruat ea qᷓ in ea ſcripta ſunt. De hoc Hiero. in ꝓloglo in Apocalipſim ait. Cũaꝗpter ver bum dei et teſtimoniũ ieſu xpᷣi iohanes exi⸗ ſio in pathmos inſulã poꝛtaret᷑ illic ab eodẽ apocalipſis poſtenſa deſcribitur. vt ſicutin pꝛincipio canonis.i:li.geneſeos incoꝛrupu ꝓpfecto hi qͥ a xpi amoꝛe ſunt penitꝰ alieni:et pᷣſumũt aſpirare ad illaz felicitatẽ:que non niſi diligentibo ipᷣm eſt re⸗ pꝛomiſſa. ¶ Qualiter xpᷣs oñdit amoꝛẽ ſuũ iohãni cõ⸗ uerſando ſecũ familiariter atq; exaltando ⸗ lum et ↄmendãdo ſi bi virginẽ matr. Edundü my ſterüũ ↄtẽ plandũ de amo- re q̊ xpᷣs iohannẽ dilexit ðꝛ oſtenſionis In multis nãq; oſtẽdit xpᷣs ſe iohannẽ dili⸗ gere:et pᷣcipue in tribus. Pꝛimo in cõuerſatione — — „ Uretpei Nbiisf ſeurdice Zpocatip glot verb nislause biomulti nes ci do boeplhoc Baltwna leſijinſtr giclares lant anon Mut Fin Gheiodya nottonſue doläteruer Uriofehüt dooſerd Wrümon pppoodi⸗ ſcnrinten omiracn uilis yto hheiEtw/ hunnesfnit enalodam oiüden Vire Kan ereigai mutther. Qllicee paſionis iobinesa inEzechia ſiauibyae Hoiuolvmn⸗ tdeißo Ar lomnungr Ibahie Napebüria cſetömn repeni⸗ Wenianeer Uaremi Näfet hunns wä gnet dun unpan hliglin Pfope sane N biguihe termit nnhöin ſtüſchins cernende⸗ ee Curi Einäe oten alehenid — — nniſedin. nr nn⸗ NMdoin in mira n werbinig Pncür ſuſocane ſen nig n N1 i iini (Scdoole eclunie Uins nn G. A. EreH Goſinuinn stma — 309 n ns R Had ie⸗ t lai, 11 Donin egtma hn ſin nin uefuu n⸗ wunde⸗ nit be⸗ pcrhut⸗ dedah, Hin, tus mundꝰ eũ nõ intellexiſſet. Et GBꝛego. ſu⸗ DeN bile eſt pꝛincipiũ pꝛenotatũ:ita etiã incoꝛru⸗ ptibilis finis ꝑ virginẽ in apocalipſi redde⸗ retur dicẽs.Ego ſum alpha et o:initiũ et fi⸗ nis.Et in epła ad paulinũ Hiero.ita ſcribit e. illã pijſſimã querelantẽ audiſſʒ: inſpiceretq; Apocalipſis iohãnis tot habet ſacramenta quot verba:parum dixi et ꝓ merito volumi nis laus oĩs inferioꝛ ẽ. In ſingulis enĩ ver⸗ bis multiplices latẽt intelligẽtie. Fuit iohã⸗ nes cũ doctoꝛibo doctoꝛ:pᷣdicando ⁊ ſcriben do epłas canonicaſ.Et vocant᷑ canonice ſᷣm Beltrandũ.i.vniuerſales:qꝛ vu iuerſalẽ ec⸗ cleſiã inſtruũt. Nõ enĩ fuerũt miſſe ad aliq̃s ꝑticulares eccleſias:ſicut epłe pauli. Nel vo cant᷑ canonice.i.regulares:qꝛ fidẽ et moꝛes aſtruũt. Fuit martyr cum martyribo. Nã de epheſo ductꝰ eſt romà ligatus et ibi flagella⸗ tus ⁊ tonſus ante poꝛtã latinã miſſus fuit in doliũ feruẽtis olen: ꝓpter qð tãq; de ipᷣiꝰmar⸗ tyrio feſtũ facit eccleſia ſexta die maij: licʒ de dolio ſanꝰ exiuerit et illeſus.Et quãq;; mar⸗ tyriũ moꝛte ꝑficiat᷑: nihilominꝰ volũtarie et ꝓmpto aĩo iohãnes ea ꝑtulit q̃ naturalit ſo⸗ lent inferre moꝛtẽ:a qua pᷣſeruatus fuit diui⸗ no miraculo. Pꝛeterea exiliũ eſt moꝛs quedã ciuilis vt dicit Nico.de lira ſuꝑ.xx.ca.mat⸗ thei.Et vt legit᷑ in eccleſiaſtica hiſtoꝛia. Jo⸗ hannes fuit in pathmos inſulã relegatus et metallo damnatꝰ:vt ibi foꝛſitan ſecreta mar moꝛũ vel terrã foderet:aut alijs ſimilibo deſer uiret.vt ait Aymo ſuꝑ Apocalipſim. aũt vere fuerit martyr cõfirmari pᷣt ex verbo xpᷣi matth̊.xx.ca.dicẽtis ad iacobũ et iohannẽ. Calicẽ quidẽ meum bibetis:vbi amaritudo paſſionis deſignat᷑. YFuit adhuc beatiſſimus iohãnes cũ euãgeliſtis euangeliſta figuratꝰ in Eʒechiele ꝑ aquilã:qm̃ ſicut aqla eſt cete⸗ ris auibo acutioꝛis viſus:ita ipᷣe in diuinis maius lumẽ intellectꝰ accepit q; ceteri. Qua re de ipo Augꝰ.ait. Si altius intonuiſſet to per Eʒzechielẽ. Johannes ꝑ hoc ꝙ in egr pio verbũ:vidit etiã ſemetipᷣm tranſijt. Si enĩ ſe nõ tranſiſſet verbũ in pꝛincipio nõ vi⸗ diſſet. Ipᷣe nãq; ineffabilẽ illamverbi diuini generationẽ expꝛeſſit cũ dixit. In pꝛincipio erat verbũ. Que vero in eius euãgelio mirã⸗ ga cõtineant᷑ longũ eſſet retexere. ideo illa in hoc loco pᷣtermittimus tm̃ cõcludimus ꝙ io hannis euangeliũ alijs merito eſt pᷣferendũ. Zaͤco Augꝰ. ſi.x.de ci.dei.c.xxix.ait. Initiũ ſancti euangelij cui nomẽ ſᷣm iohannẽ. qui⸗ dam platonicus ſicut a ſancto ſene ſimplicia no: qui poſtea mediolanenſi eccleſie pꝛeſedit epiſcopus: ſolebamꝰ audire aureis litteris coſcribendũ:et per oẽs eccleſias in locis emi nentiſſimis ꝓponendũ eſſe dicebat ¶ Cercio xpᷣs oſtendit ſe diligere iohannẽ in recõmen datione.dũ enĩ pendebat in cruce ⁊ matrem meſtã et lachꝛymantẽ dixit illi.O mulier ec⸗ cefilius tuus.deinde diſcipulũ iohannẽ eſt allocutus. Ecce inqͥt mater tua. O ſingula- re donũ:de quo Ambꝛo.ait.Auctoꝛ huma⸗ ni generis in cruce pendens pietatis officia diunidebat. Perſecutionẽ apłis:pacẽ diſcibbu lis:coꝛpus iudeis:patri ſpiritũ:virgini para nyphũ:latroni paradiſum:peccatoꝛibo infer num:xpᷣianis penitentibo veniã legauit.Et Criſoſto.in ſermone de paſſione. Lu o iohã nes ſancte ad hoc eligeris vt miniſtres ⁊ ob⸗ ſequaris marie ea dilectõe qua filius:ea obe⸗ dientia qua diſcipulus:ea ſubiectõe qua mi⸗ niſter et famulus:petro cõmendat᷑ eccleſia:ti bi maria:illi tumultuoſa negocia:tibi pacifi ce et quieta.Et petrus Damianꝰ in quodaʒ ſermone. Cõmiſerat dñs petro claues eccle⸗ ſie:delegauit iohãni cuſtodiã marie. Maria mater xp̃ᷣi.eccleſia mater xpᷣianoꝝ dicit dñs petro. Libi dabo claues regni celoꝝ. Nun⸗ quid beata maria celũ nõ fuit in cuius vtero tota diuinitatis plenitudo permanſit: Hic archangelo gabꝛieli ad cuſtodiã matris dñi ſocius eſt datus:vt et ille intactã virginẽ in⸗ uiſibiliter cuſtodiret:et iſte foꝛinſecus fragi litati feminee obedientie ſue miniſteriũ exhi beret. Quantoq; familiarioꝛ cum matre ver bi cõuerſatur:tanto vicinioꝛ verbo inuenit᷑ Et quoniã ab ipᷣa veritate marie dictus eſt fi lius:quadam ſpeciali gratia frater eſt ſalua⸗ toꝛis.hec ille. Mualiter Johannes miraculis coꝛuſca⸗ ſt:et quid tenendũ:an ſit męꝛtuus:qui tñ in lo eſt gloꝛioſus. Wapümi. ih. Erciũ myſteriũ ↄtemplandũ de amo:e uo xpᷣs iohannẽ dilexit:dicit᷑ cõcluſio mis. In fine amoꝛ ille ieſu xpᷣi cõcluſus ac ter minatus eſt pᷣcipue in tribus. ꝛimo in miraculoſa cdo in felici cõſummatione. lo in ſuꝑna gloꝛificatione. ꝛimo quidẽ amoꝛ chꝛiſti ad iohannẽ ex hibitus cõcluſus fuit in miraculoſa coꝛuſca tione:q;plurimis enĩ ſignis et miraculis cla ruit rome vt pᷣdictũ eſt poſitꝰ in dolio feruen tis olei:diuino miraculo illeſus ſeruatꝰ ẽ:nõ ñ ꝓpterea non meruit coꝛonã martyrij. VUñ Aug'. in li.de nupts et ↄcupiſcentia inaͤt. Non impar meritũ eſt in iohanne qui nõ eſt paſſus et ĩ petro qͥ paſſionẽ ſuſtinuit:poſt oc caſionẽ Domitiani dũ ab inſula pathmos re dijt epheſum. Druſianũ deuotiſſimã dñam q̃ mr̃ erat pauperum et iohãnis hoſpita:rep⸗ perit moꝛtuã⁊ in pheretro poſitã quã defere bant vt ſepeliret᷑.depoſito vᷣo pheretro dixit illi. Dñs meus ieſus xpᷣs ſuſcitet te druſiana Burge et vade in domũ tuã ⁊ para mihire⸗ fectionẽ. Statim illa ſurrexit ita vt ſibi vide retur ꝙ de ſomno excitaſſet eã.Jbi Cratonẽ phᷣm ⁊ duos ditiſſimos iuuenes cõuertit ad xpᷣm viſo miraculo ꝙ gẽme qᷓ ſparſe erant in pulueres oꝛãte apło fuerũt reintegrate. Ibi iuuenẽ qͥ moꝛtuꝰ efferebat᷑:ad pᷣces matris ſu ſcitauita moꝛtuis.Oꝛante aplło templũ dia⸗ ne a q̊ oẽs exierãt:coꝛruit.et diane imago pe nitus deſtructa fuit. Nenenũ ſibi ꝓpinatum ab Ariſtodemo idoloꝝ pontifice:qð ⁊ duos bibẽtes pꝛius extinxerat facto ſigno crucis abſq; aliq̊ nocumẽto bibit:illoſq; moꝛtuos oꝛõne ſua ⁊ tunica eius ab ariſtodemo ſuper coꝛpoꝛa poſita reuocauit ad vitã. Hec ⁊ alia plurima fecit vt latius ſcribit᷑ in Eccleſiaſti⸗ ca hiſtoꝛia.Etiã vt narrat Iſido.in li.de vi⸗ ta et obitu ſanctoꝝ.q̃re aſia eccleſijs repleuit Scdöo amoꝛ et ꝓpłos ad fidẽ xpᷣi cõuertit. xpᷣi erga iohannẽ ↄcluſus fuit in felici ↄſum matõe.Dũ enĩ ſenuiſſet in oꝑib bonis eſſet⸗ q; annoꝛũ nonagintanouẽ:anno vicʒ impe⸗ rij Traiani ſecũdo: apparuit ei dñs dicens. Veni dilecte mi ad me:qꝛ tꝑs eſtvt in menſa mea cũ tuis fratribo epuleris:dñica itaq; ve⸗ niente die vniuerſus ꝓpłs cõuenit in eccleſia q̃ fuerat ipᷣius noĩe fabꝛicata:qͥ a pꝛimo pul⸗ loꝛũ cantu pᷣdicauit:hoꝛtãs oẽs vt in fide eſ⸗ ſent ſtabiles et in mãdatis dei feruẽtes. Poſt hec foueã quad ratã iuxta altare fieri fecit et terrã extra eccleſiã iactari:deſcendẽſq; in foue am expanſis ad deũ manibo dixit. Inuitatꝰ ad ↄuiuiũ tuũ dñe ieſu:cccevenio gras agẽs qꝛ dignatus es me ad tuas epulas inuitare. KE oꝛationẽ finiſſet tanta luxſuꝑ eũ emicuit vt nullus in eũ reſpicere potuit. Recedente aũt lumine nil aliud inuentũ eſt niſi manna Exquo pleriq; dubitare ſolẽt vtrũ iohãnes fuit moꝛtuus.Et quidã dicũt ꝙ nõ.ſʒ ꝙ trãſ latus fuerit ſimul cũ aĩa et coꝛꝑe ad empirre un celũ et gloꝛiã beatoꝝ ſicut etiã ſi nõ pec⸗ calſſet adã fuiſſent abſqʒ moꝛte trãſſati hoĩes cũ aĩa ſil et coꝛꝑe ad celeſtẽ illã patriã. Sed bec opinio ideo videt᷑ ſtare nõ poſſe:qꝛ xpᷣus aahuc vir ginẽ a lege moꝛtis excipere noluit nantur ipᷣm in paradiſum terreſtrẽ tranſſatũ ¶ i ſtatutũ ſit hoĩbo ſemel moꝛi. Alij vero opi eſſe. Tee vero antixpᷣi inde educet et fideles cõfirmans ac eis pᷣdicãs ab ipᷣo antixpᷣo oc⸗ cidetur. Vñ Theophilꝰ dicit. X†ps nõ nega⸗ uit iobhannẽ moꝛiturũ. HNã quicqͥd oꝛit᷑ mo⸗ ritur. Sʒ dixit:volo eũ manere vſq; ad fineʒ mũdi:et tũc ꝓ me martyriũ patiet᷑. Nõnulii vero tenẽt eũ eſſe defunctũ et aĩam eius cũ ce teris aplis in celeſtibo regniſ gaudere cũ xpᷣo Coꝛpus vero eius in loco quidẽ hoĩbo igno to:deo aũt cognito reſeruari.Sicut de moi⸗ ſi coꝛꝑe credendũ eſt. Põt quidẽ deꝰ in aliq̊ ſibi noto loco nobis aũt ignoto:aut ꝑ ange⸗ loꝝ miniſteriũ:aut ꝑ aliũ modũ coꝛꝑi dilecti ſui exhibere honoꝛẽ ꝓut decet tm̃ ſuũ dilectũ hbr̃e.Quare aũt diuina ꝓuidẽtia coꝛpꝰ dile⸗ cti ſui iudicauerit occultandũ:nõ ẽ nobis diſ cutiẽdũ ſʒ inter diuina ſecreta ↄnumerandũ Bunt et alij q dicũt ipᷣm adhucviuere⁊ doꝛ mire latẽter ſub terra. Ad qð mouenkt᷑ tripli ci rõne.Pꝛimo qꝛ xpᷣs dixit de ip̃o.ſic eũ vo lo manere donec veniã. Exquo exijt ſermo inter frẽs ꝙ diſcipulꝰ ille nõ moꝛit᷑. Scðo aiunt iſti ꝙ eſt ſile de moiſe qͥ viuit ſub terra: Tũ qꝛ ſepulcrũ eiꝰ nõ inuenit᷑.tũ qꝛ in trãſfi⸗ guratõe xpᷣi cũ helia qͥ moꝛtuuſ nõ eſt viuus apparuit.Tercio ſuã opinionẽ roboꝛãtqꝛ .ia ſepulcro iohãnis mãna ſcaturire videtur ad modũ arenule ſicut in fontibo fieri cõſuenit qdð euenire aſſerũt flatu et anhelitu doꝛmien tis. Sed iſta ſic opinantibo obuiat Aug. di cens.cur xpᷣs eius diſcipulo quẽ pᷣ ceteris ꝓ magno munere dilexit:tã longũ donauit ſo mnũ cũ beatũ petrũ ꝑ ingentis martyrij glo riam onere carnis abſoꝛbuerit. Ad verbum aũt xpᷣi ſic eũ volo manere dicit ꝙ intelligen dum eſt qꝛ iohannes nõ debebat ſequi xpᷣm moꝛiendo moꝛte violenta. Ideo cũ dixiſſet petro ſequere me.ſ.ꝑ martyriũ ad me venies Petrus interrogauit xpᷣm de iohãne hic au tem quid. At ieſus dixit. Quid ad te: tu me ſequere. Iſtũ ſic volo manere donec veniã: nõ ad iudiciũ:ſed adaĩaʒ eiꝰ de coꝛꝑe educen dam. Vñ in euangelio ſcribit᷑ nõ dixit ieſus noõ moꝛit᷑. De moiſe falſum eſt ꝙ viuat. H Deutro.vlti.ca.ſcribitur. Hoꝛtuus eſt moi ſes ſeruus dñi in terra moab iubente deo et ſepeliuit eñ in valle terre moab cõtra fogoꝛ: et nõ cognouit homo ſepulcrũ eius vſq; in pꝛeſentẽ diẽ. Moiſes centũ viginti annoꝛũ erat qñ moꝛtuus eſt:nõ caligauit oculus eiꝰ nee dentes illius moti ſunt. FYleueruntq; eũ filij iſrael in campeſtribo moab triginta die⸗ bus. Et Joſue ca.i.ſcriptuʒ eſt. Yactũ eſt vt poſt moꝛtẽ Moiſi ſerui dei loqueret᷑ dñs ad Joſue filiũ Nun miniſtrũ moiſi⁊ diceret ei. Holſes Funſiioꝛ Ghtapparu einſerm ſcpulcrüe monedeb nelliudei nt. Den pteſſeade menget.⸗ mortuuse geturſent ait Hicel ccſus ſuic ſoomoln deſcealtin⸗ goonepol 16adolote Venik lenn is hie⸗ ornse hnoq n plogor Eiobann ſonisdea loecm egcp/ fonsfgetus ſcttienn⸗ Regtſtoe hinotacc̃ litſentam lodenornt foläſni⸗ ſtibincn Morwoc Maoeden liggee Wegpei coghor enogan Aineninon lleünben nntigre cdenſin Gühntinie Mruhrde Mn berntot dedeith mnlann zine de bianen octauig ciin chichlti D natümaie dlgntni dcbidibine lSang, eicieut lon, Ncati Nidet r mncünies gömonatn dideioſtin Ecquocncdnan enamat 06 rmut oci Mone or gulyfcri mhelinde wodri n Gennsn 7 „„ “ in iun Norohiri Ouduri gecngelho konct id⸗ ctenun., Genmnnsett nod on f oiclef iinignn, l , Fum, S t N galtm Moiles ſeruus meus moꝛtuus eſt: ſurge et tranſi ioꝛdanẽ iſtũ tu ⁊ oĩis ꝓłs⁊c.Qualiter gũt aparuit in tranſffiguratòe xpᷣ:diximꝰple ne in ſermone de ipᷣa tranſfiguratõe:et quare ſepulcrũ eius abſconditũ fuit ſcripſi in ſer⸗ mone de blaſphemia in qdrageſimali noſtro ne.ſ.iudei circa coꝛpus eius idolatriã exerce rent.De mãna ibi ſcaturiente dicit Augꝰ.q; pᷣt eſſe a deo vt moꝛs Johãnis ſic pᷣcioſa cõ⸗ mendet᷑.Tenet itaqʒ Augꝰ.qꝙ iohannes ſit moꝛtuus et aĩa eiꝰ a ſuo coꝛꝑe ſeꝑata. Jdẽ vi detur ſentire Hiero.qͥ in ꝓplogo in Johannẽ ait. Hic eſt iohãnes qͥ ſciẽs ſupueniſſe diẽ re ceſſus ſui:cõuocatis diſcipulis ſuis in ephe⸗ ſo ꝑ multa ſignoꝝ expimenta enens xpᷣm: deſcẽdit in defoſſum ſepulture ſue locũ:facta q; oꝛõne poſitus eſt ad pr̃es ſuos tã extrane⸗ us a doloꝛe moꝛtis q; a coꝛruptõe carnis in uenit᷑ alienus. Et ſi qͥ obſtaret ꝙ; in his ver bis Hiero.dicit iohannẽ extraneũ a doloꝛe moꝛtis:ergo videt᷑ ꝙ nõ ſit moꝛtuus. Rũde⸗ mus ꝙ nõ ita ſonãt verba Hieronymi. HNã in ꝓlogo in apocalipſim idẽ ita ſcribit. Hic eſt iohannes q ſciẽs ſupueniſſe ſibi diẽ egreſ ſionis de coꝛꝑe:cõuocatis in epheſo diſ. cipu lis deſcendit in defoſſum ſepulture ſue locũ oꝛ:õneq; cõpleta reddidit ſpiritũ tã a doloꝛe: moꝛtis factus extraneꝰ qᷓ; a coꝛruptõe carnis noſcit᷑ alienus. Dicit ſciuit ſuperueniſſe diẽ egreſſionis de coꝛꝑe:et ꝙ reddidit ſpiritũ pq verba expᷣſſe fatet᷑ illũ eſſe moꝛtuũ. Ideo cũ aſſerit eum factũ extraneũ a doloꝛe moꝛ⸗ iis:denotat q in ſeꝑatione aĩe a ſuo coꝛpoꝛe nullũ ſenſit doloꝛẽ. Inſuꝑ et ꝙ eius coꝛpus ſit ab incineratõe pᷣſeruatũ vel abſconditum incoꝛruptũ vſq; in diẽ iudicij. Vel vt magis pie credere poſſumꝰ iterũ aĩe reunitũ atq; de latũ ad celuʒ empirreũ vbi cũ xpᷣo et virgine ife gloꝛioſa tã aĩe q; coꝛpis gaudet.(¶ Ter⸗ cio amoꝛ xp̃ᷣi ad iohannẽ cõcluſus fuit in ſu⸗ perna gloꝛificatõne. Sicut enĩ magnũ fecit eũ meritis in eccleſia militãte:ita magnitfica inueſtigare nõ poſſumus tm̃ id cõſideremꝰ beatiſſimi Johannis gloꝛia pᷣeminet ma⸗ gnitudini et potẽtie quoꝛumcũq; regũ ⁊ im peratoꝝ huiꝰ mũdi:qm̃ iohãnes in eternum uit eũ in beata gloꝛia. Sʒ qꝛ illius menſurã/ vinit gloꝛiſus cũ xpo: illoꝛũ vero memoꝛia perijt cũ ſonitu.Quidnã ampliꝰ de diuitijs de delitijs: de magnitficẽtijs:de pompa:de fa mulatu:de fama: de pᷣͤſtantia illoꝝ imꝑatoꝝ q̃ͥ tꝑe Johãnis euãgeliſte clariſſimi fuerũt in oꝛbe. O infelix humana cõditio O labiis octauianũ annis vigintitriby: q regnãte an⸗ no vt puto quintodecimo ſui imperij:iohã⸗ nes factus eſt apls xpᷣi:et nihilominus moꝛ tuus eſt Gavus galligula poſt ip̃m impauit annis fere q̃ttuoꝛ et moꝛtuus eſt. Claudius ſucceſſit huic ⁊ cũ imperaſſet annis fere quat tuoꝛdecim:moꝛtuꝰ ẽ veneno extinctꝰ fraude vxoꝛis. Nero ſumpſit imꝑiũ regnauitq; an nisſredecim:mẽſiba octo:⁊ ſeipᷣm interficiẽs moꝛtuꝰ eſt. Galba illi ſucceſſit et dũ imperaſ ſet menſibo ſeptẽ ab Ottone occiſus moꝛtuꝰ eſt. O tto inuaſit imperiũ ⁊ metu vitellij ſe oc cidens moꝛtuuſ eſt. Vitellius imparevolẽs a militibo veſpaſiani pugnãdo occiſus eſt. Fuitq; imperiũ.Galbe Ottonis et Vitellij circiter menſes decẽ et octo et ſicut pᷣdictũ eſt moꝛtui ſũt. Veſpaſianꝰ in imperiũ ſublima⸗ tus cũ imperaſſet annis decẽ moꝛtuꝰ eſt. Ci⸗ tus filius eius imꝑsuit annis duob ⁊ moꝛ tuus eſt. Domitianꝰ frater Titi imꝑauit an nis quindecim: mẽſibo quinq;: qui edifica⸗ uit templũ Pantheon. et iohannẽ in doliũ feruẽtis olei iuſſit poni. Anno xpᷣi nonagei· moſexto:tandẽ a ſuis cubicularijs occiſus ẽ Herua ſecutꝰ eſt qͥ imꝑauit anno vno:mẽſi⸗ bus qttuoꝛ et moꝛtuus eſt. Traianus impe riũ ſuſcepit et cũ regnaſſet annis decẽ ⁊ nouẽ et mẽſibo ſex moꝛtuus eſt. Quid ex his remã ſit niſi cineres? vermes. At iohãnes vſq; ad ſecundũ Traiani annum imꝑauit vicijs vt ab eo diſcederẽt regnauit in decoꝛe virtutũ: ſeruauit pᷣcepta ſui dilecti magiſtri:ↄtempſit mundũ ſpꝛeuit terrena:tꝑalia q; deiecit:tu⸗ lit patiẽter aduerſa.Et tandẽ ĩ ſenectute bo⸗ na migrauit ad celos. Ibi nunc fruit᷑ eterna pace. Ibi exultat cũ angelis ſancꝭ. Ibi poſ ſidet oẽ bonũ eiuſq; memoꝛia facta eſt ſempi terna. Ibi deniq; ꝓ ſuis deuotis interpella⸗ re nõ ceſſat. Quẽ depꝛecemur oẽs vt ꝓ nobiſ intercedat apud xpᷣm dñũm oĩm et ſuam beni gniſſimã matrẽ q̃tenus in hoc ſeculo digni efficiamur gra dei.et in futuro beatitudinẽ illã poſſideamꝰ q̃ eſt ipe deus:qui viuit et re in ſecula ſeculoꝝ. Amen. H ermo trigeſimuſſext? de ſancto Jacobo gioꝛe filio Teaen fre Johãnis euãgeliſte Idit alios duos fratres Jacobũ Zebedei et Johã⸗ mnem fratrẽ eiꝰ in naui cũ ʒebedeo patre eoꝝ reficiẽtes rhetia ſua et vocauit eos Scribunt᷑ hec verba oꝛiginaliter matt.iiij. ca. In toto terrarũ oꝛbe beatiſſimꝰ apłs Ja⸗ cohus colit᷑ a cunctis fidelibo deuotõe feruẽ tiſſima:qm̃ ſicut meritis apud dñũm magnꝰ inuentus eſt:ita eius patrociniũ expoſcẽtibo benignus ac liberaliſſimꝰ inuenit᷑. Ipe eſt Jacobo maioꝛvocat᷑ ſicut ⁊ alter minoꝛ qð iõ fit:qꝛ poꝛ illo a xpᷣo vocatꝰ eſt. Inſuꝑ ad ma ioꝛẽ familiaritatẽ admiſſus fuit vt pᷣdictũ eſt de iohãne euãgeliſta:et int᷑ aplos pꝛimꝰ mar tyriũ ſuſcepit:celeſteq; regnũ intrauit. Quia vero eccia feſtũ illius ſolẽniter celebꝛat:decet nos q;tũ poſſumꝰcũ dei adiutoꝛio laudibus eiꝰ inſiſtere quẽ iõ xpᷣs ad aplatũ aſſumpſitvt clarus fieret virtutibo atq; ſignis. Quare de ipᷣo in pñti ſermone dicemꝰ de quo tria my⸗ ſteria ꝓponimus cõtemplanda. Pꝛimũ ðꝛ diaboliceſupationis. cõm virtuoſe tolerationis. erciũ gratioſe auxiliationis. Luali artes:et quõ pᷣt diabolꝰ hũama coꝛꝑa mole⸗ ſtare ⁊ viſibiliter apparere ac tranſfigurare ſe in angelũ lucis. (Kapitulũ. i. ARiiuimũ myſteriũ ↄtemplandũ de beato ſumꝰ. vbi ſic habet᷑. Poſt aſcenſionẽ dñi dũ Jacob ꝑ iudeã et ſamariã pᷣdicaſſet in hiſpa niam tandẽ venit:ſed dũ ibi nil ꝓficere ſe vi derettm̃ nouẽ ibi diſcipulos acqͥ ſiuiſſet du⸗ os ex illis cauſa pᷣdicandi ibi reliqͥt: et alios ſeptẽ ſecũ aſſumens iterũ in iudeã abijt. Cũ ergo ibi verbũ dñi pᷣdicaret:magus quidaʒ noie Hermo genes ad inſtantiã phariſeoꝛũ diſcipulũ ſuũ noĩe Filetũ ad Jacobũ miſit vt ipᷣm Filetus coꝛã iudeis ↄuinceret ꝙ ſua pᷣdicatio falſa eſſet:at vbi ille Jacobuʒ vidit audiuitq; docentẽ atq; inſpexit ſigna ⁊ mira cula qᷓ dñs faciehat ꝑ eũ:coꝛde cõpunctus ad Hoermogenẽ redijt ↄteſtans ſe diſcipulũ Ja cobi velle fieri ꝑſuadẽs vt idẽ Hermogenes faceret. Sed ꝓpterea indignatꝰ bermogeneſ Arte ſua magica ita eum ummobilẽ fecit vt ſe nullatenꝰ? mouere poſſet dicẽs. Nidebimꝰ ſi iacoby tuus te ſaluet. Qð cũ filetꝰ Jacobo ꝑ puerũ nũciaſſet: miſit ad eũ iacob ſudariũ ſu um dicẽs.Accipiat ſudariũ et dicat.dñs eri⸗ git eliſos:dñs ſoluit ↄpeditos. Statimq; vt de ſudario tactꝰ eſt ſolutus a vinculis magi⸗ cis artibo hermogenis inſultauit:et ad iaco⸗ bũ ꝓperauit. Iteꝝ hermogenes demones ad 9„ uocauit pcipiẽs vt ipᷣm iacobũ vinctũ cũ file ro ad ſe adducãt. Qui veniẽtes ad Jacobũ agere vllulare ceperũt dicẽteſ. Jacobe aple mi —2⸗ beatꝰ Jacob ſupauit diabolicas acobo ðꝛ diabolice ſuꝑatõis. Nã dia olicas artes xpᷣi virtute deuicit.vt eĩ ſcribi tur matt.x.ca. Cõuocatis ieſus.xij.diſcipu⸗ lis ſuis dedit illis poteſtatẽ ſpirituũ immun doꝛũ vt eijcerẽt eos:q̃liter ?o Jacob demo⸗ nes expugnauit ex legẽda ipᷣiꝰ colligere poſ⸗ — mogenesz morvtadte venim angelus dei nos moleſtare nõ ceſſat.Quibo iacobus.Di mittat vos angelꝰ ⁊ ad hermogenẽ redite eũ⸗ q;ad me vinctũ adducite ſed illeſum. Qð il⸗ li ꝓtinus ↄpleuerũt vinctũq; adduxerũt ad iacobũ:quẽ a Fileto fecit exſolui:non ſinens diabolos illi nocere. Dixitq; illi: ꝑge q̃ vis tua vtere libertate:qꝛ nemo inuitus bñagit. At ille mutatus in alterũ virũ veniã humili ter poſtulauit.Acceptoq; pᷣ timoꝛe demonũ baculo iacobi ꝑrexit ad domũ ⁊ oẽs libꝛos Artis magice ad apłm cremandos adduxit. Quos tñ Jacob in mare ꝓijci fecit. Itaq; hermogenes de cetero aplo adherẽs vᷣtutib plurimis floꝛuit Pꝛopter ea qᷓ dicta ſunt ria dubia de demonibo ſunt aperienda. — Pen moletrururrc. Scoõm vtrũ poſſint hoĩb⸗ viſibilit᷑ aparere Terciũ vtrũ peccet qui adoꝛat diabolũ cũ ſe trãſrigurat in angelũ lucis. ¶Ad pꝛimũ dudiũ dicimꝰ:q cũ ꝑmittit de pñt demones hũana coꝛꝑa multimode ꝑtur bare etiã ⁊ moꝛtẽ inferre. Qð exẽplis clarilſi mis demonſtramꝰ. Scribit᷑ nanq; Thobie vi.ca.ꝙ; Sara fuit ſucceſſiue tradita ſeptẽ vi ris quos oẽs occidit demoniũ.Et Job.ij.c. E greſſus ſathan a facie dñi ꝑcuſſit Jobvlce re peſſimo a plãta pedis vſq; adverticẽ eius. Et matt.xv.c. Filia chananee malea demo nio vexabat᷑. Et mat.xvij.ca.pᷣs eiecit de⸗ moniũ a puero qͥ lunaticꝰ erat:et ſepe cade⸗ bat in ignẽ et crebꝛo in aquã:et curat?eſt pu⸗ er ex illa hoꝛa.Et Luce.xi.⁊ mat.xij. Erat ie ſus eijciẽs demoniũ et illud erat mutũ.et cũ eieciſſet demoniũ locutus eſt mutus. Criſo. ait. O demõ fecerat illũ hoĩem mutũ:ſurdũ: et cecũ. Ideo demone abiecto ſanatꝰ eſt. In vitaſpatrũ legit᷑ de beato Antonio. ꝙ dũ in quodã tumulo latitaret multitudo demonũ adeo illũ lacerauit ꝙ a diſcipulo eiꝰ q̃ſi moꝛ tuus inuentꝰ eſt:ab eoq; inde aſpoꝛtatꝰ hũe⸗ ris ꝓpꝛijs:cũ nocte ad ſe redijſſet a pᷣfato diſecci pulo ad eundẽ locũ aſpoꝛtari ſe fecit Qui cũ ex doloꝛe pſtratus iaceret ex virtute animi ad cõflictũ demones excitabat:quẽ illi iterũ verberib crudeliſſimis affecerũt. Tũc ſubi⸗ to ſplendoꝛ maximus ibi aparuit:et demo⸗ nes cũctos fugauit. Antoniꝰ aũt cõtinuo ſa natꝰ eſt. Jbiq; xpᷣm adeſſe intelligẽs ait bi eras bone ieſu:vbieras: Quarea pꝛincipio nõ affuiſti vt me adiuuares ⁊ vulnera mea ſa nareſ. Cui dñs. Antoni hic erã ſʒ expectaba videre certamẽ tuũ Nũc aũt ꝛviriliter dini caſti in toto oꝛbi faciam te noĩari.De ſaneto Rꝛimũ vtrũ demones poſſint hũana coꝛ oꝛatiot iinüpt. fann pltof bleneri Pirauit Kuir nss Fruc ſuſſoe⸗ wtho⸗ rimor uoera to nuen ſgroste gfia Wboca ſirndins dubolin ſbasno⸗ do tgi Mon GKon gton fci⸗ Vndiu danon liee cler ltmnt ſhindin caſe dape dn fain Plum ptere um Kila kin⸗ guam moze⸗ moi WR V figaunn Z onintig Pngee loacheigf peniandn pociudün Hurad ni Et NaH iiuſſt. H Gdrertis , „ „ gaA 1 ,,9 . * WE . 1,4 . ℳmRE i4 A11 00 8 „* . 4 4 s D. .„ℳ KNE wla) Imn ocliinoi Abne di ſumtodli eictid giimtani Prmli mmdadd dunnn, trulve trn ind Hitc. Dominico ſcriptũ eſt in ſua legenda ꝙ exiſtẽ te ipᷣo Bononie cũ fratres iꝗ ad doꝛmiendũ iuiſſent:quidã cõuerſus a diabolo vexari ce⸗ pit.qð cũ frater Ranerius lauſanenſis mgr eius audiſſet: beato Dñico ſtuduit indicare q̃ ad eccleſiã ante altare ipᷣm poꝛtari pᷣcepit: vbi cũ vix a decẽ fratribo fuiſſet adductꝰ bea tus dñicus diabolo dixit. Adiuro te miſervt dicas mihi quare vexas creaturã dei et quõ huc intraſti. Qui rũdit:vexo illũ qꝛ heri bi⸗ bit ĩ ciuitate ſine lInia nõ adhibito ſigno cru cis.Qð poſtmodũ cõpertũ ẽ verũ fuiſſe. Ad oꝛationẽ vero beati dñici campana ad matu tinũ pulſante:diabolus ab illo diſceſſit. Re⸗ fert Ambꝛo.qͥ paſſionẽ beate agnetis deſcri⸗ pſit ꝙ filius pᷣfectivolẽs illi vim inferre ⁊ vi olenter illã opprimere:pᷣfocatus a diabolo ex pirauit. In vita etiã ſanctoꝛum Simplicij Fauſtini et Beatricis habet᷑ ꝙ Qucretiꝰ pᷣ⸗ fectus qͥ ipam Beatricẽ ſoꝛoꝛẽ Simplicij et Fauſtini renuentẽ idolis immolare pᷣcepit ſuffocari:a diabolo arreptꝰ ⁊ ꝑ tres hoꝛas ve xatus moꝛtuus eſt. De Zoꝛoaſtre vero baci⸗ rianoꝝ rege qͥ qñ natus eſt riſit vt ait Soli⸗ nus et Augꝰ.li.xxi.de ci.dei.et magicas ar⸗ tes inuenit ſᷣm Iſidoꝝ li.ethimo.viij.ſᷣm a⸗ liquos tenet᷑ licʒ bello fuerita NHino deui ctus:t a demone quẽ impoꝛtunus frequen tabat occiſus eſt. Sufficiant iam que dicta ſüt:ad intelligendũ ꝙ niſi dei manu poteſtas diaboli arceat᷑:multimoda pᷣt hũanis coꝛpo ribus nocumẽta inferre. Qñq; vero ſinit illũ dey talia facere vel ad ſue gloꝛie manitfeſtatio nẽ ſicut duenit in illis qͥ vexati ſuo noĩe⁊ ſan ctoꝛũ meritis liberant᷑. Uel ad bonoꝝ exerci tationẽ atq; illoꝝ patiẽtie ↄmendatiõʒ: ſicut factũ eſt in Job ⁊ Antonio. VUel ad iniquoꝝ vindictã et punitionẽ ſicut cõtigit illos q̊s demoniũ interfecit. Nã vt inqͥt tho.i.ꝑte.q. cxiiij.ar.i.demones impugnãt hoĩes dupli citer. Mno mõ inducẽdo ad peccatũ et ſic nõ mittunt᷑ a deo ſed aliqũ ꝑmittunt᷑ ſᷣm dei iu- ſta iudicia. Aliqũ impugnãt boĩes punien⸗ do et ſic nõ tm̃ ꝑmittuntur:ſed etiã mittunt᷑ a deo:pena enĩ refert᷑ in deũ ſicut in pꝛimum actoꝛem. Et tñ demones ad puniendũ miſſi alia intentõne puniũt q; mittant᷑. Nã ipᷣi pu niunt ex odio vel inuidia:mittunt᷑ aũt a deo ter eius iuſticiã. Et licet poſſint vt iam ta ctum eſt humana coꝛpoꝛa ledere:nõ tñ tanta eſt illoꝝ poteſtas vt valeãt coꝛꝑis liniamen⸗ ta in mẽbꝛa bꝛutoꝝ animaliũ tãſfoꝛmare:de qua materia plene dictũ eſt in tractatu de ti⸗ moꝛe iudicioꝛum dei.in ſermone de bello de demones poſſint hoĩbus viſibiliter appare⸗ re.Et ad hoc reſpondeo ꝙ ſinente deo apa⸗ rent qñq; in aſſump tis coꝛpoꝛib:qð etiaʒ ex illis que diebus noſtris euenerũt pbare poſ ſumus. Nam anno dni. Mcccclxvij. dum eram apud Albengã in ꝓuincia ianue affui examinationi quarundã mulierũ que maleſi ce putabãtur:audiuiq; ex oꝛe illarũ quatliter dem ones familiares habebãt qͥ eis aparere coõſueuerunt in humana effigie et multa veri ſimilia de eoꝛũ cõmertio retulerũt.In ꝓuin cia ſancti Franciſci apud Noceriã fuit alia mulier Santucia noĩe que multa ſecreta ho minibus reuelabat.Cõſtruxerat vero ſibi do munculã extra ↄmunẽ habitationẽ in pᷣdio ſuo in quo duo ſui filij cõmoꝛabant᷑ in tento rijs vt venientibo ad matrẽ venderẽt vinũ et alia neceſſaria. Quidã aũt ruſticus dũ pecu niã in panno ligatã ꝑdidiſſet ad eã ſe cõtulit. Ibiq; hoſpitatvt manea ſantucia de ſua pe cunia infoꝛmaretur. Media nocte audiuit extra tuguriũ ſantuciã cũ alio loquentẽ:ille diabolꝰ? erat:nã ſurrexit ruſticꝰ ⁊ caute explo rãs qͥnã hec foꝛẽt:vidit ſantuciã denudataʒ: audinitq; illã dicentẽ:vbi ẽ pecunia huiꝰru⸗ ſtici. Ad q ᷣba audiuit diabolũ reſpõdentẽ licet illũ oculis nõ videret. Pecunia iſtiꝰ eſt in vẽtre poꝛci ſui q̃ cecidit dũ erat ĩ ſtabulo ⁊ poꝛcꝰ ibicomedens cũ alijs immũdicijſ illã deglutiuit:dicas tñ ei qꝛ vxoꝛ eius furata eſt vt ſic diſcoꝛdia ſeminet᷑ inter vxoꝛem et ipᷣm Statim ruſticꝰ inde diſceſſit ⁊ cõcito greſſu ad ꝓpꝛia feſtinãs poꝛcũ ſuũ interfecit in cuꝰ viſceribo pecuniã ꝑditã inuenit:deinde ꝑuſi⸗ um ſe ↄtulit maleficã accuſauit:q̃ ad iudiciũ deducta:et de ſuis cõuicta ſcelerib igne cre⸗ mata eſt. ¶ Lerciũ dubiũ fuit vtrũ peccet qᷓ adoꝛat diabolũ cũ ſe trãſfigurat i angelũ lu⸗ cis. Ad qðd ita dicit dĩõs Bonauẽ.i.iij.di.ix. Arti.i.q.vi.q; honoꝛ latrie pᷣt aduerſario xpi dupliciter exhiberi. aut ſimplr̃ aut ſub cõdi⸗ tione Si ſimpliciter dico ꝙ nõ pᷣt eẽ ſine pec cato:offert᷑ eni cultus latrie alteri q́; deo et iõ eſt ibi peccatũ idolatrie:nec excuſat᷑ rõe igno rantie. Habet enĩ hõ triplex adiutoꝛiũ ꝑ qð pᷣt erroꝛẽ deuitare. Pꝛimũ eſt remediũ admo nitõis ſacre ſcripture q̃ dicit ꝙ multi vẽturi ſunt in noĩe xpᷣi mẽdaciter. Scðm eſt reme⸗ dium ſancte oꝛõnis qua ad deũ debet homo recurrere vt coꝛ eius illuminet. Terciũ eſt ſu ſpenſio credulitatis ſue. Nõ enĩ debet hõ oĩ ſpũi credere ſʒ ꝓbare ſi ex deo ſunt. Qui enĩ cito credit in talibo leuis eſt coꝛde:⁊ foꝛtaſſis inflatꝰ in coꝛde ad tales viſiones ⁊ reuelatrio nes idoneũ ſe eẽ exiſtimat:vñ taleſ apparitões potius ſunt foꝛmidande q;ᷓ deſiderãde. Nar rat᷑ enĩ de quodã ſccõ pr̃e ꝙ cũ ei diabolus i ſpecie xpᷣi apparuiſſet: ule clauſis oculis dixit ſe in hac vita nolle xpᷣm videre.At diabolus eciꝰ hũilitate cõfuſus ſtatim euanuit. Ecõtra de pluribo ðꝛ qͥ ſe ad viſiones idoneos repu tauerũt et deſiderauerũt ꝙ in multas inſani as ⁊ erroꝛes pcipitati ſunt. Etiõ ſi ſimplicit adoꝛat qͥs xpᷣi aduerſariũ nõ excuſat᷑ a pctõ: etiã ſi credat ipᷣm eẽ xpᷣm. Si etiã adoꝛet ſub cõditione hoc pᷣt eſſe dupliciter aut qꝛ eſt illa coditio habitualiter aut actualiter ↄſiderata ſiue oppoſita. Si actualit᷑ ſic nõ adoꝛat ipᷣm luciferũ:ſʒ magis xpᷣm.qꝛ nõ ſtat oꝛõ niſi ſtã te ↄditõe ⁊ ad eũ refert᷑ adoꝛatio ad quẽ refer tur adoꝛatõis impletio vel intẽtio. Si aũt il la ↄditio ſit ſub ↄditõe habituali ̊ mõ non ſufficit ad vitandũ pctm̃ idolatrie reſpectu puiꝰ apparitõis ſiue tranffiguratõis:ſufficit tñ reſpectu ſacramẽti altaris. Nã talis traſfi. guratio ẽ inſolita.Et iõ nõ debet ad eã pcipi tanter ſeqͥ adoꝛatio:ſed cũ maturitate et pᷣu ia oꝛõe. Sʒ ↄſecratio hoſtie ẽ ↄſueta:iõ ſufficit ꝙ adoꝛãs ĩ habitu hãc habeat ↄditionẽ vicʒ ſi conſecratio ſit debito mõ facta. Uñ pauci yel nulli fideles ĩ hac adoꝛatõe peccãt. Oẽs eni accedũt cũ cõditione iia. ¶ De ſelici martyrio beati Jacobi ad qð cõ⸗ currit ſanitas paralitici ⁊ ↄuerſio 1 ie atq; ſepulture miraculoſa diſpoſitio.¶ api.ij. cundũ myſteriũ ↄtemplandũ de btõ . Jacobo ðꝛ virtuoſe toleratõnis. Nã ꝓ rpᷣo martyriũ capitis obtruncatõe ſuſtinuit cceirca qð tria pꝛiuilegia cõſideremus. * ꝛimũ fuit paralitici ſanatio. Scöm Joſie cõuerſio. uũ ſepulture d Lerci iſpoſitto. Erimi Puilegiñ fuit ꝑalitici ſanatio. Cũ enĩ iuſſu herodis ad decollandũ duceretur q uidã paraliticꝰ in via iacẽs ad eũ clamauit vt ſibi lanitatẽ cõferret. Cui Jacob ait. In nchoie ieſu xpᷣi ꝓ cuiꝰ fide ducoꝛ ad decollãdũ cerurge ſanꝰ:et bñdic creatoꝛẽ tuũ:qͥ ſtatim ſa nus fact ſurrexit ⁊ dñm bñdixit.¶Scðᷣm pꝛiuilegiũ fuit Joſie ↄuerſio. Is enĩ funẽ ĩ collo eius miſerat illũq; trahebat:qͥ viſu mi- raculo paralitici ad pedes Jacobi ſe pſtrauit et veniã petẽs xpᷣianũ fieri ſe poſtulauit: qd cuũ vidiſſet Abiachar pontifex ſibi dixit: niſi nomẽ xpᷣi maledixerꝭ cũ ipᷣo Jacobo decolla beris. ui ioſias. Maledici tu. H yi nr̃ i ieſu xp̃ᷣi ſit bñdictũ in ſecula. Tunc Abiachar os eiꝰpugnis cedi iuſſit ⁊ miſſa de eo legatõe ad herodẽ impetrauit vt cũ Jaco bo decollarek. Cũ aũt decollari deberẽt Ja⸗ omẽ añt cobus a ſpiculatoꝛe lagenã aque petit et ibi dem Joſiam ꝓtinꝰ baptizauit:et ſtatim capi tis obtruncatõe martyriũ cõſummauit.De⸗ collatꝰ eſt aũt beatꝰ Jacobo.viij.Ral.apꝛilis in annunciatõe dñe ⁊.viij.Ralł.auguſti in cõ poſtellã tranſtatꝰ:et.iij.Ral.ianuarij ſepultꝰ. qꝛ ſepultura eiꝰ fabꝛicata fuit ab auguſto vſ⸗ q; ad ianuariũ ꝓlongata. Statui t tñ eccle⸗ ſia vt feſtũ eius. viij.Ral. auguſti tpe. ſ. magiſ cõgruo celebꝛaret᷑. ¶ Terciũ pꝛiuilegiũ fuit ſepulture diſpoſitio.vt enĩ refert Johannes Beleth. decollato Jacobo diſcipuli coꝛpus eius nocte timoꝛe iudeoꝝ rapiẽteſ naui illud impoſuerũt:et ſepulturã diuie ꝓuidẽtie cõ⸗ mittẽtes nauim ſine remige cõſcenderũt.Et angelo dñi duce in galiciã in regno lupeap plicuerũt.Erat ibi regia ſic dicta Lupa no⸗ mine ⁊ merito vite: deponẽtes ergo coꝛpꝰ de naui ſnkanend⸗ magnũ lapidẽ illud poſue rũt:qui lapis mox yt cera coꝛpoꝛi ceſſit et in ſarcophagũ coꝛꝑi ſe mirabiliter coaptauit. Ingredietes igit᷑ diſcipuli ad Qupã dixerüt Dñs ieſus xpᷣs mittit ad te coꝛpus diſcipuli vt quẽ noluiſti ſuſciꝑe viuũ ſuſcipias nũc de — functũ.Et narrãtes ei miraculũ qualiter. ſil luc ſine remige adueniſſent locũ ei ſepultu⸗ 4* re ↄgruũ peti eius ſuꝑ hoc cõſenſum haberẽt. Qui eos ce⸗ pitꝛ in carcerẽ recluſit.Cũ aũt ille diſcũberet angelꝰ dñi apparuit et eos libere abire pmiſit Qui ad reginã redeũtes iterũ peterũt locũ ſepulture ꝓ coꝛꝑe beatiſſimi Jacobi. qbus illa rñdit. Accipite boues quos habeo ĩ tali monte et plauſtrũ iungite ac coꝛpꝰ dñi veſtri deferte:etlocũ ſicut volueritꝭ edificate. Hoc aüũt lupa doloſe dicebat. ſciebat enĩ boues eẽ tauroſ indomitos ⁊ ſilueſtres. Et iõ putauit „ qynõ poſſent iungi nec applicari: vel ſi iunge 4 rẽtur huc illucq; diſcurrerẽt ⁊ ſiccurrũ diſſi parẽt et coꝛpus eijcerẽt et ipos necarẽt. Sʒ nõ eſt ſapĩa ↄtra deũ Nã ülli dolũ nõ cogitã tes montẽ aſcenderũt: et draconem quendaʒ ₰ . ignẽ ſpirantẽ et in eos irruentẽ cruce opoſi ta ꝑ mediũ ventrẽ ſcindunt:facto etiã ſuper tauros ſigno crucis velut agni ꝓtinus man ſueuer̃t. Eteos iungentes coꝛpus ſancti Ja cobi cũ lapide ſuꝑ quẽ poſitũ fuerat in cur⸗ ru poſuerũt. Boues auũt ſine alicuiꝰ regimi⸗ ne coꝛpꝰ in mediũ palatiũ Lupe adduxerũt Oð ula vidẽs et ſtupens credidit et xpᷣiana facta:oĩa que peti rũt tribuit et palatiũ in ec cleſiã ſancto dedicãs magnitice ipᷣam dota⸗ uit et in bonis oꝑibus vitã finiunii.· erũt Que dũ regina audiſſetyt p̃fatus Johanes Beleth dicit eos in dolo ad quendã viruʒ crudeliſſimũ deſtinauit: vt (Ount N mirackt celeriter etſufffa currat in bacp numnet dücaptu ſtuseſß ſtaſais. Glici. 1sdfam Nialcion ctbbo⸗ rnolläfu dam ranteso ty onit relingui peue mo/ leoſcctt luudiner? cligracte ☛ ſiapri hücnomn Oil Gccinen Gülouga Gſcs cnonice wormi⸗ Pterfige liine looltn lot onni ſnci ugebot Wrtceo häer⸗ Mdtſn tischie ſant d cüpf lengl cob fediene 1s voc Noſo umnuid iA Augad nuee. ebenghe itüc Auſitelng i inüiin imt Phns cöſcndcis innego n dicn Anr wee nte coe inm ügealal lwia;ſi inaudi Cit cos ind ü deſman rudun, wien i Ag⸗ fazun wreibin z Etö ninli ſcanm Nil „ 4 — nemi. ſant᷑. Data vᷣo ſnĩa oĩia que habebãt hoſp ¶ Qualiter beatus Jacobo gratioſus eſt et benignus his qͥ imploꝛant eꝰ patrociniũ. Capitulum. iij. Erciũ myſteriũ ↄtemplandũ de beato Jacobo dicit᷑ gratioſe auxiliatõis Res mira eſt ↄſiderare q; ꝓmpte q; abunde q;ue celeriter Jacobus in celo btũs ſuis deuotis et ſuffragia illius expoſcentibo freqnter oc⸗ currat. O miſſis tñ multꝭ q̃ dici poſſent.tria in hac ꝑte ſtupẽda miracula exponemꝰ.Pꝛi mum eſt de quodã Bernardo mutinenſe qͥ dũ captus et cathenatꝰ in ꝓfundo turris po ſitus eſſi ⁊ ſꝑ beatũ iacobũ inuocaret apparu it ei ſctũs Jacobo dicẽs. Veni ſequere me in galliciã. Ille vero vinculis ad collũ ſuſpen ſis ad ſummitatẽ turris ↄſcendit:et inde ſin aliqᷓ leſione ſaltũ vnũ fecit cũ turris ſea exagin 1 ta cubitoꝝ altitudinẽ poſſideret. Scom mi raculũ fuit de triginta viris de lothꝛiugia:qͥ circa annũ dñi. M.lxx.ad ſctm̃ Jacobũ ꝓpe rantes oẽs vno excepto fidẽ ſibi mutui ſᷣui⸗ tij ꝓmiſerũt. Unus igit᷑ infirmatꝰ a cũctis relinquit᷑ ⁊ a ſolo illo qͥ fidẽ nõ ꝓmiſerat ad pedẽ montis ſci michaelis cuſtodit᷑. Sʒ ad ueſpaſcẽte die moꝛit᷑:viuus aũt ꝓpter loci ſo litudinẽ ⁊ defuncti moꝛtẽ ⁊ imminẽtis noctꝭ caliginẽ:et gentis barbare feritatẽ timuit val de. Sʒ ſtatim ſcũs Jacob in ſpecie equitis ſibi apparẽs ⁊ eum ↄſolans ait. Crade mihi hũc moꝛtuũ et tu aſcende poſt me ſuꝑ equũ. Sicq; illa nocte ante ſolis oꝛtũ dietaſ quin decim ꝑagentes ad montẽ gaudij qͥ eſt dimi⸗ dia leu ga circa ſanctũ iacobũ puenerũt. Ibi q; ſcũs Jacobo vtrũq; depoſuit:pᷣcipiens vt canonicos ſctĩ iacobi ad ſepeliendũ ꝑegrinũ moꝛtuũ ↄuocaret ac ſocijs ſuis diceret ꝙ ꝓ⸗ pter fidẽ violatã eoꝝ pegrinatio nil valeret. Qui iuſſa ↄpleuit ⁊ ſocijs ea que ſcũs Jaco bus dixerat intimauit. Terciũ miraculũ de eo legit᷑ de quodã theotonico qͥ cũ filio ſuo circa annũ dni Milleſimũnonageſimũ ad ſanctũ Jacobũ ꝑ gens: et in vꝛbe Tholoſa⸗ na gr̃a hoſpitãdi diuertẽs ab hoſpite inebꝛi atur ⁊ ab eo in malis ciphus argenteus ab⸗ ſconditur. Mane igit᷑ exeuntes quaſi latro⸗ nes inſequit᷑ eos:et ꝙ ciphuʒ fuiſſent furati eis obiecit.qð cũ inuentũ fuiſſet iudici accu⸗ dantur et vnꝰ eoꝝ ad ſuſpendiũ iudicat᷑.ſed cũ pr̃ ꝓ fiulio et fuius ꝓ pf̃e moꝛi vellet:tan⸗ dem fiuius ſuſpendit᷑:et pr merẽs ad ſanctũ Jacobũ ꝓgredit᷑. Igit poſt trigintaſex dies rediens ad coꝛpꝰ fuij ſui diuertit:lamentabi les voces emittẽs. Et ecce filiꝰ ſuſpenſus ce⸗ pit ↄſolari eũ dicẽs. Dilectiſſime pr̃ noli fle⸗ „ % reqm̃ hucuſq; ſanctus Jacobus me ſuſten⸗ tauit et celeſti dulcedine refocillauit. Qð pi audiens ad vꝛbẽ cucurrit:⁊ veniẽtes populi pegrini filiũ incolumẽ depoſuerũt ⁊ hoſpitẽ ſuſpenderũt. Sũt et alia miracula in eiꝰ le⸗ genda poſita qᷓ cauſa bꝛeuitatis dimittimꝰ. Retulimꝰ tm iſta tria vt ſic inflãment᷑ ad be⸗ ati Jacobi deuotõeʒ oẽs illi qui ſepe nume ro in hac vita tribulatõibo agitant᷑: habeant beatũ Jacobũ aduocatũ ⁊ nõ deerit eis auxi liũ de celo. In quo ipᷣe gloꝛioſus cũ xpᷣo le⸗ tatur ꝑ infinita ſecula ſeculoꝝ. Amen. Bermo trigeſimuſſeptimus de ſcõ Mat theo aplo ⁊ euangeliſta qui xpᷣm ſecutus eſt in obedientia: pauptate ⁊ patienti. Drgens ſecutus eſt eũ. Scribunt᷑ hec verba MWat⸗ thei.ix.c.et in euangelio pñtis ſo⸗ lennitatis. Gꝛauiſſima eſt iactura illoꝝ qͥ to⸗ to affectu diuitijs huius ſeculi ſeſe dederũt. CTalia quipe oĩa trãſitoꝛia ſunt ⁊ cito depe reunt. Pꝛopterea inqͥ t Dauidin.pᷣs.doꝛmie runt ſomniũ ſuũ et nihil inuenerũt oẽs viri diuitiaꝝ in manib ſuis. Saluberrimũ ita⸗ qʒ ⁊ ab oĩbo acceptandũ ſaluatoꝛiſ nr̃i ẽ docu mentũ.qui Matth.vi.ca.dixit. Nolite the⸗ ſauriſare vobis theſauros in terra.Theſau⸗ riſate in celo vbi nec fures timent᷑ neq; finis foꝛmidat᷑.Audiuit hec verba ſcũs MHatthe us et vocatus achꝛiſto calcatis oĩbo huius mũdi bonis apoſtolicã vitã ſeruauit. Tñ vt ꝑ eũ geſta magnifica ↄpᷣhendamus.in hoc ſermone conabimur laudes eiꝰ depꝛomere: ſub titulo de xp̃ᷣi ſequela. Notabimꝰ aũt pᷣn cipaliter tria in quibo ipᷣe ſecutus eſt chꝛiſtuʒ undum pauper um patientig. e btũs Mattheus obediuit xpᷣo vocan ti.Et qualiter in om̃iba obediendũ eſt deo et quare obedientia ſit homini pᷣſtanda. Et de ſeptem obedientie gradibus Hecl 2ð Capitulum. i. Rimũ in quo Mattheus ſecutus fuit chꝛiſtũ eſt obediẽtia. Erat ipᷣe natõe iu⸗ ddeus vt Hiero.aſſerit in ꝓlogo in Matthe⸗ um.officio publicanꝰ.i.curã hñs de publicꝭ actibo ſᷣm Nico.de lira. Erãt enĩ tunc iudei tributarij Romanoꝝ. Et illi qui collegebãt tributũ romanis mittendũ dicebant᷑ publi⸗ cani. Hmõi cõmuniter ſunt campſoꝛes ⁊ pe cuuiarum numeratoꝛes. Vidit ergo ieſus il lum ſedentem in theloneo. Et theloneum pvnunciatur penultima ꝓducta. Dixitq; ulli. Sequere me.Confeſtim obediuit. Nõ repli cauit:nõ cauſam exegit:nõ ↄtradixit: nõ de⸗ niq;ʒ paſſus eſt moꝛã In hoc xpᷣo quantũ po tuit ſe fecit ↄfoꝛmẽ qͥ pr̃i eterno eſt factꝰ obe⸗ diens vſq; ad moꝛtẽ.vt dicit᷑ ad Philip.ij. Szʒ vt obediẽtie virtꝰ clarius eluceſcat in h loco tria dubia ſe ingerũt declaranda. vtrũ hoĩ ſit obediendum. TCTercium qualiter eſt obediendun. ¶Adq pꝛimũ vubiũ arguunt quidã ſic. Ni⸗ Hil eſt faciendũ ↄtra virtutẽ:ſʒ inueniunt᷑ q⸗ dam pcepta dei cõtra virtutẽ: ergo deo nõ eſt in illis obediendum. Pꝛecepit nãq;ʒ abꝛae vt occideret filiũ innocentẽ.ſicut ptʒ Geñ.xxij. ca. Et indeis vt furent᷑ res egvyptioꝝ. vt po⸗ nitur E xodi. xij. ca. qð fuit ↄtra iuſticiã. Et O ſee vt acciꝑet mulierẽ adulterã qð eſt ↄtra caſtitatẽ. Sʒ ſcũs LZho.iᷣa ſe.q.ciiij.ad hoc ita rñdet: ſicut deus nihil oꝑatur ↄtra na turã:qꝛ hoc ẽ natura vniuſcuiuſq; rei qð in ea deus oꝑat᷑ vt dicit Augꝰ. xix.de ciui.dei. et etiã glo. ad romanos.xi.c.oꝑatur tñ aliqd pn ſolitũ curſum nature. Ita etiã deus ni⸗ hil pᷣt pciꝑe ↄtra virtutẽ:qꝛ in hoc pᷣncipali⸗ ter ↄſiſtit virtꝰ et rectitudo volũtatis hũane q; dei volũtati ↄfoꝛmet᷑ ⁊ eius ſequat᷑ imꝑiũ q;uis ſit ↄtra virtutis modũ. Scðm hocer⸗ go pceptũ Abꝛae factũ ꝙ filiũ innocentẽ oc cideret nõ fuit cõtra iuſticiã:qꝛ deus eſt dñs moꝛ ⁊ vite. Silr nõ fuit ↄtra iuſticiã ꝙ mã dauit iudeis vt res egyptioꝝ acciꝑent:quia eiꝰ ſunt oĩa:et cui voluerit dat illa. VUñ.xiiij q.v. c. dixit dñs.ðꝛ. Nec iſraelite furtũ fece⸗ runt ſʒ deo iubenti miniſterium exhibuerüũt. Mec fuit ↄtra caſtitatẽ pᷣceptum O ſee factuʒ qꝛ ipe deus eſt hũane generatõis oꝛdinatoꝛ. Et ille eſt debitus modus vtendi mulierib- quẽ deus inſtituit. Cõcoꝛdat his dñs Bo⸗ nauẽ.in ſuo pᷣmo di.xlvij.vbi ait. ꝙ de? nõ pᷣt pꝛecipe malũ manens malũ.ex eo ꝙ illud qð pcipit ſꝑ eſt bonũ:licʒ qũq; aliqd eſſet ma lum anq; ab ipᷣo pꝛeciꝑet᷑. Juſtũ itaq; ⁊ debi tum eſt in om̃ibo obedire deo cui oĩs creatu⸗ ra famulat᷑. Ipi nãq; obediũt oẽs an geli ſol et luna ⁊ oĩa ſidera celi.Inſe enſibilia elemen ta et cũcta que in celis ⁊ in terris reꝑiuntur. Quãtomagis eius imꝑio ſubiacere tenet᷑ hõ cui tot innumera largitus eſt bñficia: et ꝓpter obedientiã pollicet᷑ eterna pꝛemia Scoõm dubiñ fuit vtrũ hoiſit obediẽdũ. Ad qð ita rñdet ſcũs Tho.vbi.S.ꝙ ſicut actiones reꝝ naturaliũ ꝓcedũt ex potẽtijs naturalibo ita etiã oꝑatões hũane ꝓcedunt ex hũana volũ⸗ Pꝛimũ vtrũ deo ſit in om̃ib⸗ obediendum. tate. O poꝛtuit aũt in reb naturalibus vt ſu perioꝛa mouerẽt inferioꝛa ad ſuas actõnes ꝑ excellentiã naturalis virtutis collate diui⸗ nitus. VUnde etiaʒ in reba humanis opoꝛtet qꝙ; ſuꝑioꝛes moueant inferioꝛes ꝑ ſuã volun tatem ex vi auctoꝛitatis dininitus oꝛdinate Mouere aũt ꝑ rõnem et voluntatẽ eſt pᷣciꝑe. Et ideo ſicut oꝛdĩe naturali diuinitus inſti⸗ tuto inferioꝛa in rebus naturalibꝰ neceſſe ha bent ſubdi motioni ſuꝑioꝝ. Ita etiã in reb⸗ humanis ex oꝛdine iuris naturalis ⁊ diuini tenentur inferioꝛes ſuis ſuꝑioꝛ ibus obedire. Hoc eſt qð aplłs dixit ad Romanos.xiij.c. O ĩs aĩa poteſtatibo ſublimioꝛibo ſubdita eẽ debet. Nõ eni eſt ptãs niſi a deo. Sʒ pleriq; obijciunt huic ſnie cõtendentes ꝓbare ꝙ nõ debet hõ homini obedire:nam videt᷑ hoc eſ⸗ ſe ↄtra oꝛdinationẽ diuinã cum deus hoĩez condiderit in libertate arbitrij et reliquerit illũ in manu cõſilij ſui:quare videt᷑ ꝙ vnuſ⸗ quiſq; ſuo ↄſilio ⁊ volũtate nõ alterius pᷣce pto ſe regere debz: Ad hoc ita rũdet Tho.qꝙ deus reliquit hoĩem in manu cõſiulij ſui:non qꝛ liceat ei facere om̃e qð vult ſʒ qꝛ ad id qð faciends eſt nõ cogit᷑ neceſſitate nature ſicut creature irrõnales:ſed libera electõe ex ꝓpꝛio ↄſilio ꝓcedente.Et ſicut ad alia facienda de bet ꝓcedere ꝓpꝛio conſilio:ita etiã ad hoc q; obediat ſuis ſuꝑioꝛibo.Ex quo obedire ho⸗ mini qui ſupioꝛ eſt in his que ſpectãt ad ſuã ſuꝑioꝛitatẽ debitum eſt et laudabile. Immo obedientia cũctas virtutes moꝛales excellit. Nam inter virtutes moꝛales tant aliq̃ po⸗ tioꝛ eſt quãtomagis aliquid ↄtemnit᷑ vt deo inbereat. Sunt aũt tria genera hũanoꝝ bo⸗ noꝛum que hõ pᷣt ↄtemnere /ꝓter deũ: quoꝛũ infuma ſunt exterioꝛa bona. Media ſunt bo na coꝛꝑis. Supꝛema aũt ſunt bona aĩe. In ter que quodãmodo pᷣcipua eſt voluntas in- quantũ ſcʒ ꝑ voluntatẽ homo omnibo alijs bonis vtitur. Et ideo ꝑ ſe loᷓndo laudabili oꝛ eſt obediẽtie virtus qua quis ꝓpter deum ↄtemnit ꝓpꝛiã voluntatẽ q; alie virtutes mo rales que ꝓpter deũ aliq̃ alia bona ↄtemnunt Ideo Bꝛego.vlti.moꝛaliũ exponens illud i. Regũ.xv. c. Melioꝛ eſt obedientia q; victi me inquit.O bedientia victimis iure pponi tur:qꝛ ꝑ victimas aliena caro:ꝑ obedientiaʒ vero voluntas ꝓpꝛia mactatur. Quantũ ve⸗ ro obedientia ſu grata deo:oſtendunt nobis exẽpla ꝓbatiſſima. Nam in vitiſpatrũ nar⸗ ratur:qualiter abbas Paulus pꝛęcepit diſci pulo ſuo Joanni vt afferret ei fimum boum quo indigebat. At ille ait. In loco vbi fimꝰ eſt habitat leena. Cui abbaſ. Di venerit ſuꝑ ralig enitle nareß⸗ dicts⸗ lead en nentebe basne e Gic ſtiamaoe oci ſui qiter ſuccurre ſociil luis depntnui Obctiend ſekefun cChedtrel leeni Nor⸗ ytho Etb ae Heleſe. gigur.1 fluusob⸗ Ban hobee inhlce! fingäär Caninare⸗ ldimoler ſarioſke ( T ditn an frisder frtſ hho Cooben idoror ndelage bieniͤd nonfie noſcnt tnrbe sle de . scol, aetsſiin Ronmmsa. ennes dong cundast eridn n Auft „ mnncOlle Alis Rani, nocbelit, ſhecin udadle oralosa courral; niwni! wlng vomnni d,lundi. is er de⸗ ienmmun oncns l lnuf ohrnenn Ouni mduntne⸗ nAAN ni ie alliga eam et duc tecũ. Juit Joannes ⁊ in nenit leenã irruentẽ ſuꝑ eũ qui voluit eã te— nere ſʒz ipa aufugit. Joannes vᷣo ſequebat᷑ eã dicẽs. Abbas meus pcepit vt alligatã ducã ie ad eum:morx beſtia ſubſtitit:et tenẽs eã re⸗ nertebatur ad monaſteriũ. Qõd cũ vidiſſʒ ab bas ne foꝛte diſcipulus inde extolleret᷑ dixit ei. Sicut tu inſenſibilis es ita inſenſibilẽ be ſtiam adduxiſti:ſolue ⁊ dimitte eã vt ꝑgat ad locũ ſuũ. Refert adhuc Gꝛego.ij.dyalogoꝝ lli.qliter Maurus miſſus a ſcõ GBndicto vt ſuccurreret placido puero quẽ rapuerant ad ſpaciũ ſuꝑ aq̃s ambulauit et puerũ eduxit ſaluũ:qð ſcũs Benedictus obediẽtie merito Depnutauit. ¶ Terciũ dubiũ fuit qualiter eſt obediendũ. Ad qð ſ̃ᷣm Bernardũ dicimꝰ ꝙ; ſeptẽ ſunt gradus obediẽtie.quoꝝ pꝛimꝰ eſt obedire libenter quẽ gradũ ipe ait nõ pᷣt aſck gere qui voluntatẽ pᷣcipientis ſuã nõ fecerit. Igeo xpᷣs Joh.iiij.c.dicebat. Meus cibus eſt vt faciã voluntatẽ pr̃is mei qui miſit me. Ex hB Bernardus ait.Quiſquis occulte ſa⸗ nait vt qð vult ipᷣe hoc ei platus iniungat: ipe ſe ſeducit ſi foꝛte ſibi q̃ſi de obediẽtia blã⸗ diatur. Neq; eni in ea ipᷣe pᷣlato ſed magis ei ſatio:ſilatio:impoſſibilitas: aduocatio ami⸗ coꝝ.Añ de vero obediẽte dicit᷑ in ps. In au ditu auris obediuit mihi. Et Bernardꝰ? ad frẽs de monte dñi ait. Uerus obediẽs ſtultꝰ fiat vt ſit ſapiẽs.ad hec oĩs eius ſit diſcretio yt in hoc nulla ei ſit diſcretio. Tercius gra⸗ dus obedietie eſt obedire hilariter. Hilarem eni datoꝛẽ diligit deus.vt ðꝛ.ij.ad Coꝛint᷑. ix.c. Ideo Bernardus ait. Serenitas in vul tu:dulcedo in ſermonibo multũ coloꝛãt obe⸗ dientiã obſequẽtis. Nubiloſa coꝛpis ↄpoſi⸗ tio:⁊ facies tenehꝛis triſticie obfuſcata deuo tionem ab aio receſſiſſe ſigniſicãt. Quartus gradus eſt obedire velociter. Dictũ fuit Za⸗ cheo Luc.xix. Feſtinãs deſcende.Aph inſu per Petrus ⁊ Andreas. Jacob et Johĩ nes ac ipe Mattheus a xpᷣo vocati ↄtinuo ſecuti ſunt eũ. Quintus gradus eſt obedire virili⸗ ter in rebo vicʒ arduis ⁊ duris. AUñ Bernar⸗ dus ait. Mementote fres xpᷣi qui ne ꝑʒderet obedientiã ꝑdidit vitã. Sextus gradus eſt obedire bũiliter. Unde ſaluatoꝛ Luc. xxiij. ait. Cum oſa beneficeritis que pꝛecepta ſunt vobis: dicite ſerui inutiles ſumus qð debui mus facere fecimus. Septimus gradus eſt obedire ꝑſeueranter. qꝛ vt dicit᷑ Matth. x. c. Qui aũt pſeuerauerit vſq; in finẽ hic ſaluue erit. Igit biüs Mattheus obedientiã cõple⸗ xus eſt dũ immediate poſt xpᷣm abire cepit. Duſcepit tñ illũ hoſpitio ⁊ in ſua domo pa⸗ uit ↄuiuiũ: diſcũbente vero xpᷣo:ecce mulci publicani ⁊ pccoꝛes venientes diſcũbebãt cũ leſu ⁊ diſcipulis eiuſ.vidẽtes aut phariſei di cebãt diſcipulis. Quare cũ publicanis ⁊ pee catoꝛibo manducat magiſter vr: quaſi dicat os eſtis fatui qꝛ talẽ ingrm ſeqͥmini. At ie⸗ ſus audiens ait:nõ eſt opus valentibo medi⸗ cus:ſed male hñtibb. Medicũ ſe vocat aĩiaꝝ. ſcʒ de quo in pᷣs.dicit᷑ Miſit verbũ ſuũ ⁊ ſa⸗ nauit eos. Deinde xpᷣus addidit. Euntes di * ſcite.i. diligẽter cõſiderate illud qð ſcribitur O ſee.vi.c. Quid eſt miſcdiaʒ volo ⁊ nõ ſacri ficiũ:quaſi dicat:ſi hanc ſcripturã diligenter ↄſideretis inuenietis me facere m ipam:p⸗ pter qð ↄcludit. Nõ eni veni vocare iuſtos ſʒ peccatoꝛes ad penitentiã. ſcʒ n et ſi aliq̃s iuſtos vocauerit ad augmentũ gre vt Petrũ pᷣlatus obedit. Et idẽ Bernardus in ſermo⸗ it ſi nibo. Maioꝛẽ inqͥt graʒ meret᷑ qui ꝑatũ ſe ex hibet añ mãdatũ q; qui obedire ſatagit poſt mandatũ. Scõs gradꝰ obediẽtie eſt obedire ſumplicit᷑. Wultos enĩ videmꝰ poſt pᷣcipien tis imꝑiũ multas facere q̃ſtiones ⁊ ſepiꝰ in⸗ geminare:q̃re ̊ fieri debeat: quis valet hboc adimpleræ et hmõi:inde murmuratio:excu⸗ et Andreã.⁊ 2ↄſiles:tñ pccõꝛes vocauit ſꝑ ad penitentiaʒ. O pietas ieſu chꝛiſti bñdicti. O verba dulcioꝛa ſuꝑ mel et fauũ.O deniq; fi⸗ ducia et ſpes indubitabilis lan guentiũ aiax Nõ veni inquit vocare iuſtos ſʒ peccatoꝛes. Exꝑgiſcimini ad vocẽ tã blandã:tam ſuau tãq; benignã Sur gite o peccatoꝛes a vicija deponite iam ſoꝛdes illoꝝ:vocat vos xp̃us: 4„ „ obedite illi: et cum Mattheo ſequimini eum qui de ſe dixit. Qui ſequitur me nõ ambulat in tenebꝛis. Nri ¶ E beatus Mattheus ſecutus fuit chꝛi⸗ ſtum in pauptate que data fuit aplis ſub pꝛe cepto quã ipſi diligenter obſeruauerũt men⸗ antes. ((ALapitulum. ij. cundũ in quo Mattheus ſecutus fu en it chꝛiſtũ eſt pauptas altiſſima: nã cun⸗ ctis diuitijs pauꝑib diſpenſatis nihil de ce⸗ tero poſſedit pꝛin. Pauptatẽ itaq; volunta⸗ riam ꝓfeſſus eſt:vt ad celi diuitias pueuiret Hendicando igit᷑ ſibi victũ queſiuitet ele⸗ moſinis bonoꝝ viroꝝ ſe ſuſtentauit. Sʒ in hac pte tria ſunt dubia explanangaa. aubtas fuit a chꝛiſto data apo voluntarie duxerunt. L m apoſtoli vitam pauperem vtrum ſit licitũ mendicarr. u dubiu ridemus ſ̃m voctrinã ſcriptute atq; ſcõꝝ ꝙ chꝛiſtus pꝛecepit aplis vt eſſent paupes. Vñ Ambꝛoſius expon?s illud Luce.x.ca. Nihil tuleritis in via in⸗ quit. Qualis debet eſſe qͥ euangelizat regnuz dei pᷣceptis apoſtolicis deſignat᷑:vt ſine vir⸗ ga:ſine pera.Et glo.ſuꝑ illo verbo Actuum iij.c. Argentũ et auruʒz nõ eſt mihi.hoc dixit Petrus paralitico:memoꝛ illius pᷣcepti do⸗ minici: noli poſſidere auruʒ. Et Augꝰ. in li. de mirabilibo ſacre ſcripture. In excuſatone ęlemoſine et pauꝑtatis ꝓfeſſione dixit para⸗ litico. Surge et ambula:magiſtri pꝛeceptuʒ ſeruans dicẽtis: nolite poſſidere aurum. Et Bernardus ad frẽs de monte dñi Cũ diues eſſet xpᷣs pauꝑ ꝓ nobis factus eſt.Et qui vo luntarie dedit pceptuʒ pauꝑtatis ipᷣe eiuſdẽ in ſe metipſo nobis foꝛmam dignatus eſt de monſtrare. Et Hiero.ad Euſtochiũ. Diſci⸗ puli ſine calciamẽtoꝝ onere:et vinculis pel⸗ liũ ad pᷣdicatõʒ noui euangelij deſtinant᷑.Et milites veſlimẽtis ieſu ſoꝛte diuiſis:caligas nõ habebat quas tollerẽt:neq; enĩ habere po terat deus qð ꝓhibuerat in ſeruis. Et Cri⸗ ſoſto. omelia vlti.ſuꝑ Hattheũ. Di bonuz eſſet aurũ hoc vtiq; dediſſet aplis xpᷣs quib⸗ ineffabilia tribuit dona. Nunc aũt nõ ſoluʒ nõ dedit ſʒ habere ꝓhibuit. ¶¶ Scðm du um fuit vtrũ apli pꝛeceptũ datũ de pauꝑtate coõm dubi impleuerũt.Et ꝙ ſic ptʒ qꝛ ſcribit Matchei xix. qualiter petrus dixit xpᷣo.Ecce nos reli quimus oia. Et Matth. iiij. c. dicit. cõtinuo relictis oĩb ſecuti ſunt eũ. Euſebiꝰ in pᷣmo li. eceleſiaſtice hiſtoꝛie refert. ꝙ poſt aſcenſio⸗ nem xp̃i cũ Abagarus rex ſanatus a thadeo aplo pcepiſſet dari ei auruʒ ⁊ argentũ:ille nõ ſubuolare. Et idẽ ad Helbidiã. Ais pfec eſſe ⁊ in pᷣmo ſtare faſtigio dignitatꝭ? fac qðᷣ fecerũt apli: vende oĩa qͥ habes et da pauꝑib⸗ eæt ſequere ſaluatoꝛẽ ⁊ nudã ſolãq; cucẽ ſola ſequaris. dubiũf 4 mendicare. Ad qð rũdemus ſᷣm Tho. ſcdᷣa accepit dicẽs. Si nr̃a reliquimus quõ acci⸗ piemus aliena? Et de hoc Hiero. ad Agse⸗ rutbiã ita ſcribit. NHemo apłis pauꝑioꝛ fuit: ctriadẽ virginẽ. Apoſtolici faſtigij eſt ꝑfecte qqq; virtutis oĩa vẽdere ⁊ pauꝑibo diſtribuere: æt ſic leuẽ atq; expeditũ cũ chꝛiſto ad celeſtia pfecta ciũ dubiũ fuit vtrũ ſu licitũ ſcõe.q.clxxxvij. quadruplici de cã poſſet vel vtilitatẽ vel nec. vt quis mẽdicare cauſa bũilitatis. Nã actua q uis mendicare. Pꝛimo cauſa cupiditatis: Du gnio SHõ vt theſauriſet vt ſic vi uat de mendicitate:qui victuʒ poſſet acqͥrere laboꝛando. Vñ lex ciuilis imponit penã va lidis me nckenntiaut nõ/p ke⸗ baltare itatẽ mendicãt. Scdðo mendicatois habet quandã abiectõʒ ſibicon iunctã:vñ illi abiectiſſimi vident᷑ inter hoĩei eſſe qui nõ ſolũ ſunt pauꝑes ſʒ intantũ egen⸗ tes ꝙ neceſſe hñt ab alijs victũ acquirere.Et Fm hoc humilitatis cauſa aliqui laudabili⸗ ter mendicãt. VUnde Hiero.in epła ad O cce anum ↄmendat fabiolã de hoc ꝙ optabat vt ſuis diuitijs pauꝑib effuſis ꝓ xpᷣo ſtipes ac ciperet. Qð btũs Allexius ꝑfecit qui om̃ib ſuis dimiſſis ꝓpter chꝛiſtũ gaudebat ſe etiaʒ a ſuis ſeruis elemoſinã accepiſſe. Btũs inſue Franciſcus in ſua regula ita dixit. Frẽs ni⸗ hil ſibi appꝛopꝛient.nec domũ nec locum necc aliquã rem ſʒ tanqᷓ; pegrini ⁊ aduene in pau pertate ⁊ humilitate dño famulantes: vadãt ꝓ elemoſina ↄfidenter:nec opoꝛtet eos vere⸗ cundari qꝛ dñs ꝓ nobis ſe fecit pauperem in hoc mũdo:hec ille. VUbi aduertendũ ꝙ dñs ieſus chꝛiſtus mendicauit vt ſic in hoc hũi⸗ litati ſue nobis pꝛeberet exemplũ. Vñ Bern ardus ſuꝑ.ij.c. Luce ait. At te dñe ꝑ oĩa no⸗ ſtre pauꝑtati ↄfoꝛmares et oẽs vite humane calamitates ſuſciperes quaſi vnus in turba pauperuʒz ſtipem ꝑ oſtia mendicabas.Quis me dabit illarum buccellaꝝ mendicataꝝ ꝑti cipem fieri et illius diuini edulij reliquijs ſa ginari. Tenet Bernarduſ ꝙ in illo triduo q̊ chꝛiſtus ſe ſeꝑauit a matre ⁊ a Joſeph ex ele⸗ moſinis vixit. Et glo.ſuꝑ illo ᷣbo ps. Ego aũt mẽdicus ſum ⁊ pauꝑ: inquit. Hoc dicit chꝛiſtus de ſe ex foꝛma ſerui. Mendicus inã qʒ; fuit qꝛ petens et pauꝑ.i.ſibi nõ ſufficiens: qꝛ mundanas copias non habebat. Et Hie ro.in quadam epła. Caueas ne dño tuo ſcʒ chꝛiſto mendicante alienas diuitias ↄgeras Tercio pᷣt quis mendicare cauſa neceſſitatis Sicut cũ aliquis non pᷣt aliqũ habere vnde viuat niſi mendicet. Quarto pᷣt aliquis men dicare cauſa vtilitatis cũ ſcʒ aliquis intendit ad aliqð vtile ꝑficienduʒ:qð ſine elemoſinis fideliũ facere non pᷣt. Sicut petunt᷑ eemoſi ne ꝓ ↄſtructione pontis vel eccleſie:vel qui⸗ buſcũq; alijs oꝑibus que vergunt in vtilita tem cõem: ſicut ſcholares vt poſſint vacare ſtu dio ſapientie. Ex his apparet q; ſit teme⸗ raria ſiue damnabilis illoꝝ ſententia qui re ligioſos damnãt eo ꝙ mendicando elemoſi nas quib ſuſtentantur acquirũt cũ id lauda biliter fiat. Hã elemoſine religioſis ideo tri⸗ buuntur vt liberius religioſis actibo inſiſte⸗ re poſſintqauon cupin nt ſe fieri ꝑticipes:qui temꝑalia ſubminiſtrãt. Hmõi aũt actus ſunt oꝛõnes:diſcipline:ieiunia:officia diuiua: cele bꝛatio miſſaꝝ: ſtudiũ ſcripture ſancte:pᷣdica⸗ tio cuangelij et huiuſmodi. Vt ergo iamad –=è Vttt legünu blata⸗ pdican⸗ berdue feppert vtquol lepꝛiua pemütn ne greſust gue Phit ngopp lcbanthe clutE foginreg Gerape ſcondene ſonptfi (ücaif⸗ c(eſſrüt⸗ ſcariit Mron Giſr C Nvolyag unerore: lcachit⸗ Moslon Nritmme Nrcmmg Geſtpotch GSinme lcoſe⸗ ſußcepit dentesg Wapar nacna Pröni hegt⸗ etuoe , Ou ichnere Siccoſi lge ac äiifgeen häme Laigre ls miſe hoisle feigetd ſibiſac ns. ſerun leptare Gſbi gininnne annghuſ iehene 1 ſuiitn nnn küguntenie gllut⸗ domünubanr oſmnlnen oporutr ſeftcitpun tſicinbee oes ebe mümon newihhaul nnl atug igun⸗ Met lopdoſel, inggit hen nbeed s elig sailiir aniccſu ſtibeheer vſenlgniot iinisunm ünedena? unmitl uttͤ nnun & anhie, — Mattheũ aplen redeamus: de ipſo nõ ſoluz legimus ꝙ reliquerat omnia:ſed etiaʒ ex poſt oblata ſibi munera copioſa ↄtempſit. Ham pᷣdicans in ethiopia in ciuitate qᷓ dicit᷑ vada ber duos magos noie Zaroes ⁊ Arfaxat ibi repperit:qui ita hoĩes ſuis actibs dementabãt vt quoſcũq; vellent mẽbꝛoꝝ officio ⁊ ſanita te pꝛiuare viderent᷑:qui in tantã ſuꝑbiã eru⸗ perũt vt ſe quaſi deos ab oĩbs facerẽt adoꝛa⸗ ri. Mattheus aũt apls pᷣdictam ciuitatẽ in⸗ greſſus et apud Eunuchũ candacis regine quẽ Philippus baptiſauerat hoſpitatus ita magoꝝ pᷣſtigia detegebat:q; quicquid ipᷣi ciebant hoĩby in ꝑnitie:hoc ipᷣe cõuerteret in ſalutẽ. Eunucho aũt ſanctũ Mattheũ inter rogante:quõ tot linguas loqueret᷑ ⁊ intelli⸗ geret expoſuit ei Mattheus quõ ſpũ ſcõ de⸗ ſcendente oĩm linguaꝝ ſcientiã apłi recepiſ⸗ ſent: vt ſicut illi qui ꝑ ſuꝑbiã turrim vſq; in celũ edificare volebãt pꝛe ↄfuſione linguarũ ceſſarũt ab edificio:ſic apłi ꝑ oim linguaruʒ ſcientiã turrim nõ de lapidibo ſʒ de virtutib⸗ ↄſtruant:ꝑ quã oẽs qui crediderint celũ aſcẽ dant. Lũc venit qui diceret magos illos cũ duob adueniſſe dꝛaconibo qui ignẽ ſulfure⸗ um ex oꝛe ⁊ naribo euomentes cũctos hoĩes occidebãt.Apls aũt ſigno crucis ſe muniẽs ad eos ſecurus exijt.quem mox vt dꝛacones viderũt ante eius pedes ptinus doꝛmierunt dixitq; magis. Et vbi eſt ars vr̃a. Excitate cos ſi poteſtis. Ego autẽ niſi dũm rogaſſem qð in me cogitaueratꝭ inferre in vos ptinus extoꝛſiſſet. Cum aũt ꝓpłs ↄueniſſet:in noĩe ie ſu pcepit d aconibo vt abirent. Et nullũ le⸗ dentes ꝓtinus abierũt. Cepitq; pplo de glo⸗ ria paradiſi terreſtris magnũ ſermonẽ ↄtexe re a qua ꝓpter peccatũ eiectũ hoĩem dixit:ſed ꝑ xpᷣm in ꝑadiſum celeſtẽ reuocatũ. Et cum bec pplło loqueret᷑. Ecce ſubito tumultus ex oꝛtus eſt in quo regis filius plangebat᷑ moꝛ tuus.Quẽ cũ magi ſuſcitare nõ poſſent ſua⸗ debant regi ꝙ in deoꝝ cõſoꝛtiũ raptus eſſet. Et ideo ſimulacrũ ⁊ tẽpluʒ ſibi ↄſtitui opoꝛ tere.Pꝛedictꝰ aũt Eunuchus magos cuſto⸗ diri faciens:apłm aduocauit:qui oꝛõne fuſa eũ ꝓtinus ſuſcitauit.Quapꝛopter Rex noĩe Egippus hoc viſo ꝑ vniuerſas ſuas puinci as miſit dicẽs. Venite ⁊ videte deũ in effigie hoĩs latentẽ. Venerũt igit᷑ cum coꝛonis au⸗ reis et diuerſis ſacrificioꝝ generibo volentes ſibi ſacrificare. Quos mattheus ↄpeſcuit di cens. Viri quid facitis? Ego deus nõ ſum: ſʒ ſeruus dñi nr̃i ieſu xpᷣi. JItaq; ⁊ munera ac ceptare noluit. Illi ergo de auro et argento qð ſibi attulerãt ipo iubente eccleſiaʒ magnã fabꝛicauerunt quam infra triginta dien ſpa⸗ cium ↄſummarũt. Rex aũt egipus cũ vxo⸗ re ſua ⁊ omi ppło baptiſatus eſt. Epigeniam q́ʒ filiã regis aplłs deo dicatã pluſqᷓ́; ducẽétis — vir ginibo pfecit. Patet itad quãto amoꝛe be atiſſimus Mattheus pauꝑtatẽ in omni ſua vita fuerit ꝓſecutus qui oblatuʒ ſibi theſau⸗ rum accipere recuſauit. QAualirer beatus Mattheus ſecutus fuit hꝛiſtũ in patiẽtia quã habuit:equo aĩo feren Q△ do illatã ſibi moꝛtẽ: ob quã Hitarcus dei iu m nõ euaſit. pitulũ.iij. Erciũ in quo btũs Mattheus ſecutus . eſt chꝛiſtũ fu it patientia. Nam foꝛti ani mo moꝛtem violentaʒ ꝓ chꝛiſto ſuſtinuit de qua tria conſideremus. zimo cauſam. ecundo modum. crcio ludiciunm. ꝛimo ↄſideremus cauſam:quare Mat⸗ theus coꝛonatus ẽ martyrio. Et hec aſſigna tur. Ira et indignatio Hitarci regis. de q̊ ſic ſcribit᷑ in legẽda. MHoꝛtuo rege Egippo hic ei ſucceſſit qui de alieno genere erat Epige niam virginẽ ↄcupiſcens:dimidiũ regni ſui aplo ꝓmilſit ſi eã ſibi in ſuũ ↄiugiũ faceret cõ ſentire. Cui apłs rũñdit vt iuxta moꝛem pde⸗ ceſſoꝛis ſui die dñica ad ecciam ↄueniret:et p ſente Pigeni⸗ cũ ceteris virginibo qᷓ; bona ſint iuſta ↄiugia audiret. Qõð rex cũ gaudio adimpleuit putans ꝙ Epigenie vellet cõöiu⸗ gium pſuadere. Mattheus itaq; virginib⸗ et oĩ pplo ↄgregatis de bono mr̃imonio diu locutus a rege plurimũ eſt laudatus:credẽsz ꝙ hoc ideo diceret vt virginis animũ ad cõ ſenſum mr̃imonij puocaret. Deinde imꝑato ſilentio ſermonẽ repetijt dicẽs. Cũ bonũ ſic matrimoniũ ſi ſaluo federe teneat᷑. bene ſcitis aſtantes ꝙ ſi regis ſponſam aliquis ſeruoꝛũ vſurpare pᷣſumeret nõ ſolũ regis offenſam ſ⸗ 5 moꝛtẽ inſuꝑ mereret᷑:nõ qꝛ vxoꝛẽ duxiſſe p⸗ batur ſʒ qꝛ ſponſam dñi ſui accipiẽs eiꝰ mr̃i moniũ violaſſe puincit᷑. Ita et tu rex ſciens Epigeniã eterni regis ſponſaʒ effectã ⁊ ſacro yelamine ↄſecratã:quõ poteris ſponſam po tentioꝛis te tollere ⁊ tuo mr̃imonio copulare Hec verba odij et indignatõis ↄtra aplin fo mitem miniſtrarũt. Hitarci aim inflamarũt ad indiſcretã et irrõnabilẽ iracundiã:hec de⸗ niq; illũ ſuribundũ recedere coegerunt. Se cundo ↄſideremus de moꝛte apłi ſanctiſſimi Matthei modũ. Recedẽte quidẽ hitarco qb eccleſia:apłs intrepidus ⁊ ↄſtans ad patiena⸗ tiam oẽs ad ↄſtantiã ↄfoꝛtauit:et Epigeniã coꝛã ſe ex timoꝛe ꝓſtratã cũ ceteris virginib⸗ . benedixit. Poſt miſſaꝝ aũt ſolennia Rex culatoꝛem miſit qui iuxta altare Dattheuzʒ ſtantẽ ⁊ expanſis in celũ manibo oꝛantẽ miſ⸗ ſo a tergo gladio interfecit ⁊ martyrẽ ↄſecra⸗ nit. O moꝛs pcioſa in ↄſpectu dñi.O moꝛs fructuoſa que vitã in meliꝰ ↄmutauit.O fe⸗ lix tranſuus in q̊̃ Mattheus tam bꝛeui ſpa⸗ cio ad celeſtia regna migrauit. O btã paſſio cui reddit᷑ merces infinita. Quiſnã explicet quãta ſu brĩ Matthei gloꝛia in celo ⁊ in ter⸗ ra. Aĩa eius vtiq; cũ angelis ⁊ ſcis oĩbo frui tur eterno bono. Coꝛpus vᷣo apud Saler⸗ num tranſiatũ a cũctis fidelibo honoꝛatiſſi⸗ me venerat᷑.Euangeliũ inſuꝑ eius pᷣ ceteris magis in eccia freq̃ntatur: ſicut ⁊ pſalmi Da uid:et eplłe Pauli.vt ex hoc peccatoꝛibus ad penitentiã redire volentibꝰ ↄſequende venie ſpes indubia pᷣbeat᷑. Nam dauid peccato lu xurie cecidit. Paulus ſuꝑbia intumuit.Et Mattheus auaricie deditiſſimus fuit. Qui tñ oẽs ꝓpter penitentiã exaltari meruerũt etiã in eccleſia miterante A. Bercto ↄſideremꝰ de moꝛte apłli iudiciũ quo punitus fuit Hitar⸗ cus arrogantiſſimꝰ ⁊ inſanus. Moꝛtuo qui dem aplo ꝓplus ad palatiũ Hitarci incenſu rus oĩa ꝓperabat. Sʒ pᷣſbyteri ⁊ diacones im petũ miti gantes aplłi martvriũ cũ gaudio ce⸗ lebꝛarũt. Rex vᷣo cũ nec ꝑ matronas ad Ep geniã directas nec ꝑ magos poſſet eã aliqua tenus immutare totã domũ eius igne copio ſo vallauit vt ipᷣaʒz cũ ceteris virginibo cocre mar et. Apls aũt eidẽ apparẽs oẽm ignem ab eius domo excuſſit:qui erumpẽs regis pala⸗ tium inuaſit:et ſolo rege cum vnico tilio vix enadẽte cũcta ↄſumpſu. Statimq; filiꝰ eius ꝗ demone arreptus pris crimina ↄfitens ad ſepulchꝛũ apli ꝓperauit. Pater vero turpiſſi⸗ mus lepꝛoſus effectus eſt. Qui cũ curari nõ poſſet manu/ꝓpꝛid gladio ſe ꝑemit. Populus aũt frem Epigenie ab aplo baptiſatũ regẽ cõ ſtituit.qui ꝑ annos.lxx.regnauit.et filiũ ſuũ ſibi ſubſtituẽs chꝛiſtianũ cultum magnitice ampliauit.et totã Ethiopie ꝓuinciã repleuit eccleſijs. O ꝛemus igit᷑ dũm ieſum vpᷣm vt ꝑ merita ⁊ interceſſonẽ btĩ Matthei apli ⁊ eu⸗ angeliſte trahat coꝛda nr̃a ad ſe vt eũ ſequi valemus in oꝑib virruoſis. Sicq; redda⸗ mus nos dignos gr̃a ſua ⁊ tandẽ gloꝛia illa phenni in qua viuit ⁊ regnat ꝑ infinita ſecu⸗ la ſeculoꝛum. Amen. Sermo trigeſimuſoctauus de biõ Tho⸗ 7 ad ſuã gloꝛiã accedit:tñ inuentus eſt triplici pꝛeconio decoꝛatus. ma aplo qui licet fuerit ex duodecim vnꝰ q omas Vnus ex duodecim. Scribũtur hec verba Joh. xx.c.Quãuis btõ Thome ad gloꝛiã in gentẽ accedere videat᷑ eo ꝙ duodecĩ aploꝝ numero illũ dñs copulauerit. Verũ⸗ tñ bene eſt vt recogitemuſ ea q̃ in apoſtolatu egerit digna laude. Parum quippe immo ni hil eſſet apoſtolici faſtigij accepiſſe honoꝛem niſi q̃ ad apoſtolatꝰ officiũ ſpectãt implerent Pꝛopterea in hoc ſermone de ſcõ Thoma di cturi aliqua enarrabimus:ex quibo eũ veruz aplm re et noĩe ↄgnoſcemus. eni vnus ex duogdecim fuerit ptʒ ſatis ex vᷣbis euangelij tã Johh.xx.c.in themate: qᷓ; etiãẽ Matthei.x. c. Igit᷑ referamus quid in eo ↄmendabile re peritur.Et licʒ illius pᷣconia multa ſint nos tñũ de tribe dumtaxat dicemus. Pꝛimũ dicitur confirmatio. Scõm pꝛedicatio. Zercium paſſio. ”Vl Qualiter Thomas fuit in fide ↄfurmatuſ videndo xpᷣm:vbi declarat᷑ quõ coꝛpꝰ gloꝛi⸗ ficatũ ſit palpapile:et an thomas tetigit xym et quõ de eodẽ pt eſſe fides ⁊ viſio. ¶ Cap.i. Imatio. Fuit eni de reſurrectõe xpᷣi t illi⸗ qui eis apparuerat ipᷣa reſurrectõnis die illo abſente credere noluit. Heq; abſentia illa ca⸗ ſualis fuit:ſʒ ex diuina ꝓuidentia vt eſſet oc caſio iterate apparitõis ieſu xpᷣi ad ᷣm redu⸗ cendũ et nos in reſurrectõis fide ↄfirmãdos. ꝓut Gꝛego.aſſerit in omelia. Et licʒ dicatur Luce vltimo.ca.qꝙ duo diſcipuli euntes in Emaus cognito dño in fractõe panis redie⸗ rũt in hierm ⁊ inuenerũt ↄgregatos vndeci inter s opoꝛtuit ꝙ numeraret᷑ Thomas:qꝛ iudas iam erat extinctꝰ.Tñ vt ait Beda.po⸗ tuit eſſe ꝙ thomas dũ illi in colloquio de ap paritõe xpᷣi exiſterẽt exiuit ab apłoꝝ collegio Et in iſto interuallo anq; rediret ad eos xpᷣs apparuit decẽ apłis in cenaculo exiſtẽtibo ab ſente Thoma. NHarrantib ergo illis viſionẽ xpᷣi reſuſcitati. Chomas rñdit. Niſi videro in manibo eius fixurã clauoꝝ ⁊ mittã digitũ in locũ clauoꝝ ⁊ mittã manuzʒ meã in latus eius nõ credã. Hic Criſoſt. ait. Sicut ſun⸗ pliciter qᷓlitercunq; credere facilitatis eſt: ita multũ inueſtigare eſt groſſiſſime mẽtis.etꝑ hoc Thomas accuſat᷑. Alijs enĩ groſſioꝛ exi ſtens eã que eſt ꝑ ſenſum groſſiſſimũ.ſ.tactuʒ querebat fidẽ ⁊ neq; oculis credebat:vñ non ſuſficiebat dicere: niſi videra: ſed addiditet Rimũ pꝛeconiũ bti Thome dicit᷑ ↄfir⸗ us diuinitate mõ ſingulari ↄfirmatuſ. Cum eni vidiſſet apłos recitantes reſurrectõʒ xpᷣi: nittar man dieso parni ſtatim rim datin nuri. ſrne tum tun hum tu lulu benigni ſognete Pucnicne o orden neDe ctcider leligan Nratace Tai Iyrffcan ahrp. eches cun Diote lier co tllimar ſui T lps dinn in Ome et . ubtle agapt . N gaien uaen edeſn rgahin us. Aaim 8e hole öcihe wnüni . anz oe tMiio Tonedic, Nnmn 8rciuneni: mecnisn. nd Ciulan nmunt regnnstt Thonsce gloquod ihuiß an aor ocltuih . Polligdir 1 mittam digitum meü in locũ clauoꝝ ⁊ mittã manũ meã in latus eius nõ credã. Sed poſt dies octo dũ erãt oẽs vndecim ↄgregati ap⸗ paruit illis ieſus. VUbi Criſoſt.inquit. Non ſtatim xpᷣs apparuit ſʒ poſt dies octo vt inte⸗ rim Thomas a diſcipulis ammonitus attẽ dat in maius deſideriũ ⁊ fidelioꝛ fieret in fu⸗ turũ. Stans ergo ieſus in medio dixit eis. Pax vobis:deinde dicit Thome. Infer digi tum tuũ huc ⁊ vide manus meas:et affer ma num tuã ⁊ mitte in latus meũ:et noli eſſe in⸗ credulus ſʒ fidelis. Cõſideremus quãta fuit benignitas ieſu xpᷣi qͥ nõ expectauit ꝙ inter⸗ rogaret᷑ a Thoma ſʒ ex ſua miſcõia quaſi eũ pᷣueniens inuitat ad ſe cognoſcendũ. Rñdit vero Thomas iam in fide firmatus:dñs me us ⁊ deus meꝰ.Cui xp̃s dixit. Quia vidiſti me Thoma credidiſti:bti qui nõ viderunt et crediderũt. Sʒ vt pᷣdicta ſine aliq̊ erroꝛe in⸗ telligant᷑ opus eſt vt tria dubia declaremꝰ. Mꝛimum vtrũ coꝛpus gloꝛificatũ palpabile ta tactu nõ gloꝛiſicato. 2. Scom vtru Zhomas letigit coꝛpus xp̃ᷣi. erciũ vtrũ de eodẽ poſſit eſſe figes ⁊ viſio: pꝛimũ dubiuʒ dixerũt aliqͥ ꝙ coꝛpus gloꝛiſicatũ eſt intangibile.qð ꝓbare ↄtendũt qꝛ Gꝛego.in omelia inquit. Coꝛrumpi ne⸗ ceſſe eſt qdᷣ palpat᷑:ſʒ gloꝛioſi uz coꝛpus eſt in⸗ coꝛruptibile: ergo et impalpabile. Inſt uper Eriſoſto. in O mel. ait. Dignũ eſt querere q̃⸗ liter coꝛpꝰ incoꝛruptibile tangibile fuit moꝛ tali manu ſʒ ne tumultuerꝭ adeſcẽſionis enĩ fuit. Tñ rrariũ ꝓbari pᷣt. Ham Luẽ vlu. c. xpᷣs dixit aplis. Palpate ⁊ videte. Et Bꝛeg. in O melia. Palpabile fuit ꝑ veritatẽ nature et ſubtileꝑ effectũ ſpũalis potentie. Pꝛeterea in coꝛꝑe gloꝛioſo erit veritas oſſis et carnis. Caro eſt mollis ⁊ os durũ:ſed durũ ⁊ molle ſunt obiecta tactus:̊ coꝛpus gloꝛioſum eſt nngibile. Ad hahendã huiꝰ veritatis expᷣſ⸗ ſam noticiã. ſciendũ ſm doctrinã Bonauẽ. in.iiij. di. xlix. ꝙ cũ dico tangibile duo dico: ſcʒ qð pᷣt immutare ſenſuʒ ⁊ hoc eſt pfectõis. Et qð nõ p̃t latere tactũ nr̃m:et hoc eſt imp⸗ fectõis. Et qꝛ remanebit qð eſt ꝑfectõis 7tol letur qð eſt imꝑfectõis. Ideo dicendũ ꝙ coꝛ pus gloꝛioſum pßt ſe pᷣbere tangibile et pt nõ pᷣbere ſiue latere. Et h̊ hʒ vᷣitatẽ ſm diuerſas ↄditões. Nã tangi pᷣt qꝛ pᷣt impellẽti reſiſte⸗ re cũ ſit coꝛpus verũ nõ vanũ vel fantaſticũ: latere pᷣt qꝛ pᷣt penetrare oꝛ ganũ tactus.Dꝛi: mum habet ꝑ veritatẽ nature. Scoõm ꝑ effe⸗ ctũ ſpũalis potetie. Et hec duo ↄtraria ſunt in nobis ſʒ nõ in coꝛꝑe gloꝛioſo.Et ad illud obijciehar qꝛ qð palpat᷑ eſt coꝛruptihile. Dicendum ꝙ verũ eſt de eo qd et tactui ſub⸗ iectum ſed iliud nã erat in coꝛpꝑe dñi:ideo cõ⸗ geſcenſionis fuit¶ Gcðm dubiũ erat vtrũ Thomas tetigit chꝛiſtũ. Et quidã dicunt q; nõ:ex eo ꝙ qñ vidit immediate credidit:et pᷣ reuerentia nõ fuit auſus tangere tantũ dñm: ideo xpᷣus dixit ei. Quia vidiſti me Thoma credidiſti. nõ dixit qꝛ me tetigiſti. Alij aũt aſ⸗ ſerunt ꝙ Thomas tetigit xpᷣm vt ſic verbia eiuſ obediret qui dicebat ei. Infer digitũ tuũ huc. Et qũñ xpᷣs poſtea retulit:qꝛ vidiſtijme: accipit᷑ viſus ꝓ tactu. Nam viſus ꝓpter ſuũ nobilẽ modũ cognoſcendi tranſfer? multoti ens ad actũ aliaꝝ potentiaꝝ ſenſi uiuaꝝg. VUnñ ugꝰ. nõ ait tetigiſti ſed vidiſti me qm gene ralis quodãmodo ſenſus eſt viſie us. Ham 2 alios qᷓ̃ttuoꝛ ſenſus noĩari ſolet:velut cũ di⸗ Imus audi et vide q́; bene ſonet:olfa et vide q́; bñ oleat. Guſta et vide qᷓ; bñ ſapiat. an⸗ ge ⁊ vide qᷓ; bene caleat. VUnde et hic dñs di⸗ cit. Infer digitũ tuũ huc et vige manus me as:vbi nil aliud ait qᷓ tange ⁊ vide: cũ tñ ille oculos in digito nõ haberet. Ergo ſiue intu endo ſiue etiã tangendo xpᷣs ei dixit:qꝛ vidi⸗ ſti me thoma credidiſti:q;uis dici poſſit:non au ſum fuiſſe diſcipulũ T⸗ chꝛiſtũ: licet offerret ſe illi tangendum. ¶ Zercium dubi um fuit vtrũ de eodẽ poſſit eſſe fides et viſio. am aplus ad Hebꝛeos.xi.c.ait. Fides eſt ſubſtantia rerum ſperandaꝝ argumentũ nõ ekurencin 3. Et Augꝰ. ſupꝑ Johannẽ. Fides vutus qua creduntur que non videntur. Tamen chꝛiſtus dixit thome. Quia vidiſti me credidiſti. Inſuꝑ fides btẽ virginis ma⸗ gnopere cõmendatur.Cui Eliʒabeth dixit. vt ſcribitur Luce.i. Beata que credidiſti qm pficientur in te ea que dicta ſunt tibi a dño. Et Augꝰ.li.de virginitat? ait. Beatioꝛ fuit Oaria cipiendo fidẽ xp̃i q; ↄcipiendo car nem xpᷣi. Materna /ꝓpinquitas nibil Warie ꝓfuiſſet niſi felicius xpᷣm coꝛde q́; carne ge⸗ ſtaſſet. Nihilominus ipſa vidit xpᷣm naſcen⸗ tem de ſe virgine:vidit illũ moꝛientẽ: vidit a moꝛtuis iam ſuſcitatũ:vidit aſcendentẽ in ce lum ⁊ credidit. Igitur aliquidq pᷣt eſſe viſum et creditũ. Ad hoc rñũdet onauẽ.in.iij.di. xxiiij.ꝙ viſio ⁊ fides nõ pñt eſſe de eodẽ vno et eodem reſpectu:ſed bene diuerſis reſpecti⸗ bus. Nam qñ aliquid ita videtur ex vna pte ỹ ex alia lateat:ſm id qð latet poteſt eſſe cce⸗ ditum:licet ex parte altera videatur. Lum er go in xpᷣo videretur vel a thoma vel ab apo⸗ ſtoliſ: vel ab ip̃a vᷣgine mre illud qd ad eius coꝛpus ⁊ humanitatẽ ſpectabar tũ diuinitas ſnſum et viſum larehar- e-in 5 maxime virginis illibate fides extollitur: qm̃ videns in filio tantã humilitatẽ: credidit tñ illius di uinitatẽ. Et hoc eſt qd Gꝛego.in omelia di⸗ xit de Thoma.aliud vidit et aliud credidit: vidit hoĩem ⁊ ↄfeſſus eſt deũ. Fuit itaq; in fi de Kianens a qᷓ ceciderat ſicut ⁊ ceteri. ualiter Thomas apls pᷣdicauit popu⸗ lis diuerſaꝝ ꝓuinciaꝝ loquẽs ideomata eo rum varia:et quõ inter ceteros uertit indos fidem chꝛiſii. Pabiulum.. cundũ pꝛeconiũ bii home dicitur pᷣ̃dicatio. Nam fidem ⁊ gloꝛiã chꝛiſti ar ntiſſime pᷣdicauit. Circa tñ pꝛedicationeʒ eius tria ſunt videndad. Pꝛimo quib gentibo pꝛedicauit. cõm quo ideomat. Tercium qua efficacia. Trimu videndum eſt quibo gentibꝰ Tho mas pᷣdicauit.Ad qð ita ait Iſidoꝛus in li. de vita et obitu ſanctoꝝ. Thomas diſcipu⸗ lus chꝛiſti ac ſunilis ſaluatoꝛi:audiendo in⸗ credulus:videndo fidelis fuit:hic euangeli⸗ um pᷣdicauit Parthis: Medis ⁊ Perſis: Ir⸗ caniſq;:et Bꝛagmanis. Et intrans oꝛienta⸗ lem plagã et interna gentiũ penetrans:ibi pᷣ⸗ dicationem ſuã vſq; ad vltimũ ſue paſſionis vduxit:hec ille. In eius aũt legenda ponit᷑ ꝙ pᷣdicauit in india vbi nomẽ xpᷣi plurimuʒ exaltauit. Sunt aũt pꝛenoĩate ꝓuincie lon⸗ ge lateq; diffuſe in quibo habitant populi in numerabilcs. At enĩ inquit Iſidoꝛus.xiiij. ethimolo.li. In parthia ſunt regna decem et octo poꝛrecta a Caſpio littoꝛe vſq; ad terras ſcitaꝝ. Et vt refert Plinius li.v.de naturali hiſtoꝛia.Eſt enĩ parthia multis rebꝰ ꝓdigio ſis et monſtruoſis miranda. Nã ſunt ibi be⸗ ſtie feroces:pardi:tigri:linces:aſpides et ſer⸗ pentes Gens etiã dura eſt ⁊ crudelis victuq; parca. Media inſuꝑ eſt regio opulenta mul⸗ tis fluminib irrigua: ciuitatibo ⁊ oppidis pᷣ⸗ clara:multoꝝ ꝓploꝝ dña. Perſida etiam am⸗ liſſima ⁊ valde populoſa in qua pꝛimũ ſᷣm Iſidð.vbi.S.oꝛta eſt ars magica. Ad eã qui⸗ dem nembroth poſt ↄfuſionẽ linguaꝝ abijt: ibiq; perſas ignẽ colere docuit. Hircania ẽ regio in Aſia ſub iugis caucaſi montis ↄſti⸗ tuta hñs multas gẽtes:iſtius hircanie ꝓplos deuicit Johãnes hircanus filiꝰ Simonis ſummi ſacerdotis tꝑe machabeoꝝ a quibus deuictis Johãnes hircanꝰ noĩatus eſt:vt di cit magiſter in hiſtoꝛia ſcholaſtica in pꝛinci pio hiſtoꝛie euangelice. Sʒ omnibo his di⸗ miſſis de india lo quamur:de q̃ ita refert Iſi doꝛus vbi.S. India vocata ab indo flumĩe quo ex ꝑte occidentali clauditur:hec a meri⸗ 1 diano mari poꝛrecta vſq; ad oꝛtnʒ ſolis:et a ſeptentrione vſq; ad montẽ caucaſuʒ ꝑpuenit: habens gentes multas ⁊ oppida. Inſulã q̃q; capꝛobanẽ gemmis et elephantibo refertam. Criſam et argireã:auro argentoq; fecundas Tilem quoq; arboꝛẽ folijs nunq; carentem habet et flunios Gangen et Indũ ⁊ Hippa nẽ illuſtrantes indos. Terra indie fauomo ſpũ ſaluberrima in anno bis metit fruges. Vice hyemis eſtatem patit᷑ G ignit aũt tincti coloꝛis hoĩes:elephantes ingentes. Mono⸗ ceron beſtiã: pſitatũ auẽ. Cinamomũ piꝑ et calamũ aromaticũ mittit et ebur:lapides q̊ʒ pᷣcioſos Berillos: Criſopaſſos: Adamantẽ: Carbunculum:et alios diuerſi generis. Ibi ſunt ⁊ montes aurei qð adire ꝓpter dꝛaconeſ et grifos ⁊ immenſoꝝ hoĩm monſtra impoſ⸗ ſibile eſt. Pꝛedictas itaq; ꝓuincias btũs tho mas aiĩas chꝛiſto lucrifaciendas luſtrauit. Scom qð erat videndum quo ideomate Thomas apls pᷣdicauerit iam referamꝰ. Et ad hoc pleniꝰ intelligendũ nõnulli ſcire cu⸗ piunt:vtrũ apłi ꝑ donũ linguaꝝ loquebant᷑ linguis oĩm gentiũ.Et licʒ de hoc dixerim in ſermone de ſpũ ſancto:tñ aliqua alia erũt hic inferenda. Igitur ꝓbari poſſet licʒ appa⸗ renter:q apłi nõ loquebant᷑ omnibo linguis Pꝛimo qꝛ illud qð diuina virtute omnibus conceditur optimũ eſt in ſuo genere:ſicut do minus ↄuertit aquã in vinum bonũ vt dicit᷑ Joh.ij.ca. Sed illi qui habuerũt gr̃am lin⸗ guarum melius loquebant᷑ in ꝓpꝛia lingua. Nam dicit Hiero.exponens eplan ad he⸗ bꝛeos nõ eſſe mirandũ ꝙ epła illa maioꝛi re⸗ lucet facundia qᷓ; alie.cum naturale ſit vni⸗ cuiq; plus in ſua q; in aliena lingua valere. Ceteras enĩ epiſtolas apoſtolus ꝑegrino id eſt greco ſermone ↄpoſuit:hanc aũt ſcripſit hebꝛaica lingua:ergo videtur ꝙ; apoſtolus nõ loquebatur ideomata alioꝝ ꝑ donũ gra⸗ tie gratis date. Scðᷣo arguit᷑:qꝛ natura non facit ꝑ multa qð pᷣt fieri ꝑ vnum. Multo mi nus deus qui oꝛdinatius q; natura oꝑatur. Sed poterat deus facere ꝙ linguã vnam lo quentes eius diſcipuli ab oĩbo audirent᷑.er⸗ go videtur ꝙ nõ habuerũt ſcientiã loquẽdi omnibo linguis. Tercio oẽs gratie deriuank a chꝛiſto in coꝛpus eius qð eſt eccleſia ſᷣm i lud Johᷣ.i.De plenitudine eius oẽs accepi⸗ mus. Sed de chꝛiſto non legitur ꝙ fuerü lo cutus niſi vna lingua:ergo videtur ꝙ diſci⸗ puli eius non acceperunt ad gratiam vtom nibus linguis loquerent᷑. Sʒ in ↄtrariũ eſt glo. Greg. Act᷑.ij.c.que ait. Spũs ſcũs ſuꝑ diſcipulos in igneis linguis apparuit et eis Molcu ws poi ſbuasae dicriu Acol uſen fun? ia/ Uraa ſoe Vvoiln banra amngpe⸗ umnache npral inſcdin aan guant vel geo⸗ nrci Muüling rentur. ſionins ſhrn fCintcl lſentez eli NWimni liane d! hikti repnr aahr loqne Peiap luei uil buſtia e / Y ngc 4ligre ls ncuu rh⸗ , oſ 9 odonn rnunng n Den unnte, “ ., m Y vel geometrie.Ad ſecundũ argumentũ rñũde tur ꝙ q;uis vtrunq; fieri potuiſſet ſcʒ ꝙ per vnã linguã apłi loquẽtes ab omnibo intelli⸗ gerentur:aut ꝙ om̃ibo ipᷣi loquerent᷑:tmñ ↄue⸗ nientius fuit ꝙ ipᷣi oibus linguis loquerent᷑ qꝛ hoc ꝑtinebat ad ꝑfectõnem ſciẽtie ipoꝝ ꝑ quã intelligere nõ ſolũ loqui:ſed intelligere poſſent ea que ab alijs dicebant᷑ Si aũt oẽsz vnã coꝝ linguã intellexiſſent. hoc vel fuiſſet ſcientiã illoꝝ qui eos intelligerẽt:vel fuiſſʒ quaſi quedã üluſio dum alioꝛũ verba aliter ad alioꝝ aures pferrent᷑ qᷓ; ipi ea ꝓferrẽt.Et leo glo. Actuũ.ij.c.dicit ꝙ maioꝛi miracu lo factũ eſt ꝙ apli oim linguaꝝ generibo loqᷓ rentur. Et Paulus dicit.i.ad Coꝛinth. xiiij ca. Gratias ago deo ꝙ; oĩm veſtruʒ linguas loquoꝛ. Ad terciũ dicendũ q; chꝛiſtus in pꝛia ꝑſona vni ſoli genti pᷣdicaturus erat ſeʒ iudeis.Et ideo q;nis ipᷣe ſine dubio pfectiſi me haberet ſcientiã oim linguaꝝ nõ tñ opoꝛ tuit ꝙ oĩbo linguis loqueret᷑. Et vt refert au⸗ guſti. ſup Johannẽ. Cum et modo ſpũs ſan Ktus accipiatur nemo loquicur linguis oĩm * remus deo oĩa vota vr̃a.Eos igit᷑ apłlus ba⸗ ptiſanit et de fide eos dili gẽter docuit. Poſta⸗ tos ſanauit debiles ⁊ i olm lin gnan ſcientis dedit. Rudet ergo ſan gennum qꝛ: iam ipſa cccleſia linguis olm ge umde ccus Tho. ſcdᷣa ſcᷣe.q.clxxvi.ꝙ pꝛimi diſci⸗ tiũ loquit: in qua qui non eſt nõ accipit ſpom̃ nnſta puli chꝛiſti ad hoc fuerũt ab ipſo electi vt ꝑ ſanctũ.¶ Qerciũ qdð inueſtigandũ eſt de pdi ngin vniuerſuz oꝛbem fidem eius pdicarent. Nõ catõe Thome:qua etficia verbũ dei ſemina⸗ möam cuũt erat ↄueniens vt qui mittebant᷑ ad alios uerit. Et licʒ fructũ attulerit ſua pᷣdicatio co niͤthe inſtruendos indigerent ab alijs inſtrui qua pioſum in oib puincijs ⁊ regnis ſuꝑius no unoiden luter alijs loquerent᷑ vel qualiter que alij lod minatis:tñ quid in india fecerit audiamus, Nendig bantur intelligerent: pſertim qꝛ iſti qui mite ¶ Peruenit naq; ad ciuitatẽ quandã in änx6 Digntun bantur crant alterius gentis ſcʒ iudee. Erãt llie ſue nuptias celebꝛabat. Cuũ vᷣ̈o ex aſpectu noemas e ctiã pauꝑes et impotentes nec de facili a pn⸗ ex geſtu ⁊ vultu agnoſceret vir grauis inte⸗ inumnin cipio repperiſſent qui eoꝝ verba alijs fideli⸗ ger ⁊ deo deuot a rege licet infideli requirit can e⸗ ter interpᷣtarentur: vel verba alioꝝ eis expo⸗ vt ſponſuʒ 7 ſponſam bñdicat qð apłs adim RKMũ nerent:maxime qꝛ ad infideles mittebantur. pleuit dicẽs. Da dñe adoleſcétulis his bñdi aigere Et ideo neceſſariũ fuit vt ſuꝑ hoc eis diuini ctioneʒ tue dextere:et in eoꝝ mentibo ſemina rependun ius ꝓuideretur ꝑ donũ linguaꝝ:vt ſicut gen ſemẽ vite. Abeũte aplo: in manu inuenis eſt montnie tibus ad idolatriã declinãtibo introducta eſt reꝑtus ramus daculis plenus de quibo ſpõ⸗ incitshiid diuerſuas lin guaꝝ:ita etiaʒ qñ erant gentes ſus ⁊ ſponſa dulcit᷑ comederũt: naeumg voꝛ RK1 ad cultũ vnius dei reuocande: ↄtra hmõi di mierũt ſomniũ ſilr habnerũt: videbat᷑ eteni n go e uer ſuatẽ remediũ adhiberet᷑ ꝑ donũ linsuazæ cis ꝙ rex Fenarne eos amplecteret᷑ et diceret mnmw. rum. Ad pꝛimũ ergo dicendũ ꝙ ſicut ſeribi Apls me⸗ bñdixit vos vt eterne vite ꝑticipeſ inliin⸗ i. ad Loꝛinth. xij. c. Danikfeſtatio ſpũs da⸗ ſitis. Euigllantibo ⁊ mutuo ſibi ſomniũ re⸗ l mr ad vtilitate. Et ideo ſufficienter et Pau⸗ uelãtibo:apłs ad eos ingredit᷑ dicẽs eis. Rex ehrſer mo in ij oiſcrhult fuerunt inſtructi diuini: meus mõ vobis aſparuitet me clauſis ianu⸗ in u tus in linguis oĩm gentiu: quantũ require⸗ is buc adduxit vt ſuꝑ vos bñdictio mea fru uſriz batur ad fidei Doctrinã. Sʒz quantũ ad que⸗ ctificet: habeatis carnis integritate eſt oim ini 8 dam que ſuꝑadduntur hũana arte ad oꝛna⸗ regia vᷣtutũ et fructꝰ ſalutꝭ ppetue:v ginitas nnn 4 tum et clegantiã lectõis: apłs inſtructus erat ſoꝛoꝛ eſt angeloꝝ:poſſeſſio bonoꝝ: victoꝛia u haud⸗ in ꝓpꝛia lingua nõ aũt in aliena. Sicut etiaz libidinũ:ſidei triũphus: expugnatio demos l in ſapientia ⁊ ſciẽtia fuerant ſufficiẽter inſtru num:eternoꝝ gaudioꝝ acquiſitio hec ⁊ ſiia mndoſct cti quantũ requirebat doctrina fidei:nõ autẽ illo referente duo angeli apparuerũt dicẽtes uaitfinn quantũ ad oĩa que ꝑ ſcientiã acquiſitam coꝛ cis. Nos ſumus angeli vobis ad cuſtodiam in pulft, gnoſcuntur:puta de ↄcluſionibs aniſmetrice deputati. Si apli monita ſernaueri is offe⸗ ns bas⸗ modũ vᷣo ſponſa noĩe pelagia ſacro velamis⸗ ne ↄſecrata martyrium paſſa eſt. Et ſponſus noĩe Dioniſius illi ciuitati in ẽm oꝛdinatꝰ Deinde cũ Thomas indtam circũiret:mul⸗ anguit debiles ⁊ infirmos: multoſq; cõo⸗ uertit ad dñm. Et vna die ad pᷣdicatõeʒ eius baptiſati ſunt nonẽ milia viroꝝ exceptꝭ mu Dualiter brũs aplus Thomas gloꝛioſo martyrio vitã ↄſummauit. ¶ Capitulũ.iij. Erciũ pconium biĩ Thome ðꝛ paſſio. Hõ rcuſauit pati ꝓ xpᷣo qcũq; dura et exqſita ſupplicia. Hã irat cõtra eũ rex indie ex eo ꝙ vxoꝛẽ eiꝰ ⁊ vxoꝛẽ cariſu cognati ſui ſerreas ⁊ aplm ſtare nudis pedibo ſuꝑ eas: ſʒ nutu dei ꝓum ibi fons erupit:et eas extinxit Tic rex eũ in foꝛnacẽ ardentẽ miſit q̃ ſic re⸗ frigerata eſt vt die altera ſanꝰ iñ exierit ⁊ ille⸗ ſus. Deduct tandẽ eſt vt ſacrificaret idolo. fleciẽs aũt genua dixit. ego adoꝛo:ſʒ ñ idolũ gnuitur et e Ailn vo lanceis illũ tranſfixerũt. Chꝛiſtian güt coꝛpus eiꝰ tulerũt ⁊ honoꝛifice ſepelief̃t. Anno tñ dñi.ccxxx.coꝛpꝰ illud in Edeſſam ciuitatẽ tranſiatũ eſt Alexãdro imꝑatoꝛe ad Sirioꝝ pᷣces hoc faciẽte. In illa aũt ciuita⸗ te nullus hereticus:nullus iudeus: nullus paganus pᷣt viuere:nec tyrãnus aliqs ibi no cere. Poſtq; Agabarꝰ rex illius ciuitat epi⸗ ſtolã manu ſaluatoꝛis ſcriptã acciꝑe meruit: Eecce adoꝛo ſʒ nõ metallũ. Adoꝛo aũt dſim meü ieſum xpᷣm :in cuius noĩe pꝛecipio tibit Demon qui in eo latitas vt ſimulacrũ ipᷣm co minuas.: ſtatim q̃ſi cera liquefactũ eſt. Tunc oẽs ſacerdotes mugitũ dederũt. Põtifex aũt templi eleuãs gladin aplm tranſuerberauit. nã ſiqñ gens aliqᷓ ↄtra ciuitatẽ illa inſurrexe rit infans baptiſatus ſuꝑ poꝛtã ciuitatꝭ ſtäs eplaz illã legit ⁊ ea die tã ſaluatoꝛis ſcriptu⸗ rag q; apłi Thome meritis hoſtes aut fugiũ=t gaut placant᷑. Uerũtñ q;uis lon go tꝑe dura⸗ nerit nihilominus poſtea ciuitas illa capra fuit a Sarracenis ⁊ ꝓghanata: ſublato bñfi⸗ cio/ ꝓpter abundantiã peccatoꝝ. Igit᷑ ſicut fu it vnus ex duodecim Thomas in hac pegri natõe:ita et nũc eſt vnꝰ ex illis ſedẽs ſuꝑ ſedẽ in glia regni celoꝝ quẽ depᷣcemur vt ſua in⸗ teruentõne nos xpᷣo ↄmendet. Qui eſt bũdi⸗ ctns ⁊ laudabilis ꝑ infinita ſcła ſcloꝝ. Amẽ ermo trigeſimuſnonus de ſancto Ja⸗ cxobo dicto iuſto ⁊ minoꝛe filio Alphei ⁊ fra na erit iuſtus. Verba ſunt Dauid 4 „ imũ dicitur oꝛiginationis. — ecundum determinatönis. Eexcium co Rimum myſieriũ ptempla n. pᷣs.cxi. Oĩs gloꝛia hoĩm extin⸗ laneſcit velut fumus:de quibo in ps ðꝛ. Perijt memoꝛia coꝛũ cũ ſonitu. Juſti aũt vt ſcribit᷑ Sapientie.v.ca.in ꝑpetuũ vi⸗ gent:et apud dũñm eſt merces illoꝝ. Nam ꝑ⸗ acto bꝛeui curſu huius labilis vite pꝛemiuʒ ſuſcipiũt eterne btitudinis in qua omi malo ſemoto bonũ om̃e reꝑitur. in ps. xxxvi. dicit. Juſti hereditabũt terrã. ſ. viſuentiũ. et inhabitabũt in ſeculũ ſeculi ſuꝑ cam. Hinc btũs Jacobo Alphei filius inſti⸗ cie ſe totũ accomodauit. Qui/ꝓpterea nõ ſolũ cxaltatus eſt in regno celoꝝ:verum etiã in ec cleſia militante a cunctis fidelib deuotiſſime honoꝛat᷑. Cũ vᷣo hodierna die immineat eiꝰ f.ſtiuitas colendiſſima equũ eſt vt eius lau⸗ dib inſiſtamus: de quo appꝛopꝛiate dicunt verba ꝓpoſita:in quibo de iuſticia illius tria myſteria occurrunt ↄtemplanda. Pꝛopterea dauid nſummatön. aliter beatus Jacobus kuit in iuſticta * „ 1 Du et ſanctitate ſin gularis:tum ꝓpter inclinatõʒ tum pter exemplũ chꝛiſti:tum ꝓpter ſanctini cationem in vter. (¶ Lapitulum. i. myſteriũ ↄtemplandũ de iuſti tia beati Jacobi dicit᷑ oꝛiginatõis. In quo videndũ eſt vnde oꝛiginẽ habuit iuſti⸗ cia ſancti Jacobi.Et ſumit᷑ iuſticia large ꝓp virtute vel ſanctitate. Et ad hoc dicimus ꝙ; tria fuerũt quaſi pꝛincipia radicalia iuſticie ACnrctirnei einnggs. ¶ Pꝛimum radicale pꝛincipiũ iuſticie ⁊ ſan ctitatis beati Jacobi dicit᷑ naturalis inclina tio. Inclinabat quippe ipᷣm ad virtutes ipſa natura:ſed vt id melius declaretur. Querũt pleriq; vtrum viriutes inſint homini ab ipᷣa natura. Et loquimur de virtutibo moꝛalib⸗ et acquiſitis non aũt de infuſis et theologic Et ꝙ ſint a natura ꝓbari pᷣt ex dictis ſancto rum et philoſophoꝝ. Inquit enim Bernar dus. NHullum vicium naturale eſt:om̃is au⸗ tem virtus naturalis eſt. Et Damaſcenꝰ in iij. Naturales ſunt in nobis virtutes ⁊ equa liter inſunt omnibo.Et Aug'. in.iij. de libe⸗ ro arbi. O mne vicium eo ipſo ꝙ viciũ eſt cõ tra naturam eſt. Et Tho. pꝛima ſecunde.q. lxiij. arguit ſic. Illud dicitur nobis eſſe na⸗ turale qd ineſt nobis a natiuitate. Sed vir⸗ tutes quibuſdam inſunta natiuitate. dicitur enim Job. xxxi. Ab infantia creuit mecũ mi ſeratio et de vtero egreſſa eſt mecũ. Igit᷑ vir⸗ tus ineſt homini ab ipᷣa natura. Et Giraldꝰ oddonis ſuper.ij ethicoꝝ arguit hoc modo. Matura non defſicit in neceſſarijs vt docet ph̊us. Sed virtutes ſunt homini neceſſarie quia ſine ipſis nõ poteſt aſſe’qui ſuum finem Sole inquit Macrobius de ſomno ſcipio⸗ nis faciunt virtutes beatuʒ. Et Seneca ad Lucillum. Sola virtus ad beatã vitam ef⸗ ſicax eſt. Et Ariſto.in.vij.pollitice. Felicita natura ꝓuidit homini de vtrtutibo: Cötra⸗ rium ad hec videtur ꝓbari poſſe. Ham Se neca ad Lucillum ait: Non dat natura vir⸗ tutẽ ars eſt bonũ fieri. Et Ariſto.ij.ethicoꝝ. Boni vel mali natura non ſumus. Ad hec ulud quod eſt bonũ a natura cõmune eſt om nibus hominibo et non tollitur ꝑ peccatũ qꝛ etiam in demonib bona nature manent inte gra. Sed virtus non ineſt omnibo homini⸗ bus et abijcitur per peccatum:ergo non eſt a natura:inſuꝑ ex his que inſunta natura nec laudamur neq; vitu peramur ſm Ariſtolẽ. in. ij. ethico. ſ. 3. pꝛopter virtutes laudamur tem ſine virrute impoſſibile eſt exiſtere. ego uih nutsnd iene de medi ſcientin⸗ fuütplat tlii. die inennſe ſo dil̃ Evirtuti poꝛis gel lone nenoci Ctuboln .undgopu Punseſe ſuonirin ſhreroß⸗ Cedignen iſchico utesin nolnen uboda fima ſcu Anirua ſſchoonu ſchaberag glopervi fueincli Caclunſchr Alterinch lonacggi Kvirdan lsope guigmee oſehed Wefmie cmanun Aigho⸗ olu⸗ Mhin ſlbarct minise morglis luatan aber bſectiu GFinã ſrize⸗ re vir Meſſar 2 ngria han mhemtini⸗ 1agis) dui iſuhe, Aboehin nictit knnmmiisinn nAdVse pinuch nu ter dicir guitnindn uraleckriss Sdmnr lanme ognaiͦt inlſwnd nnchis cl nim. Suß natiude fuanmi tnui mn 0 Taikntn ungnnd tbonnitat ſcniin Neſnnn E — 6 Gbeninm Aliic in kcritnech — * p quibo virtuoſis redditur honoꝛ:ergo vir⸗ tutes nõ ſunt a natura:vt ois ceſſet ꝑplexitas audienda eſt rũſio Thome vbi. S. et Ricar. de media villa in ſuo.iij.diſ.xxxiij. circa ſcientias et virtutes triplex fnit opinio.pma fuit platonicoꝝ qui ſᷣm Dama.in.iij.ſuo.c. xiiij.dicebãt ſcias ⁊ virtutes eſſe totaliter ab intrinſeco ita ꝙ pᷣexiſterent in aia naturaliter ſz ꝑ diſciplinaã et exercitiũ impedimẽta ſciẽtie ct virtutis tolluntur qui adueniũt aĩe ex coꝛ poꝛis grauitate.ſicut ferrũ clarificat᷑ ꝑ lima⸗ tionẽ. Sʒ ↄtra hãc opinionẽ eſt oĩs phia te⸗ nens cũ Ariſto. aĩa nr̃a a pꝛincipio:eſt ſi⸗ cut tabula raſa in qua nihil eſt depictũ. Se eunda opinio fuit Auicen.qui dixit ꝙ ſcie ⁊ vᷣ·tutes eſſent totaliter ab extrinſeco ſcʒ ex in⸗ fluentia intelligẽtie agentis. Sʒ hec opinio ſtare nõ pᷣt qm̃ ſic nullus virtuoſus eſſet lau de dignus.CTercia eſt opinio Ariſtotelis in. ij. ethicoꝝ. quã ſequuntur theologi. vir⸗ tutes inſunt homini ab ipᷣa natura ſᷣm apti⸗ tudinem non ſcdᷣm ꝑfectionẽ. VUnde Beral dus oddonis vbi ſupᷣ ait. O virtus eſt a na⸗ tura ſicut ab inchoatiuo qꝛ illud qðᷣ ſe habet ad virtutẽ in rõne cauſaꝝ pꝛimoꝛdialiuʒ eſt inchoatiuũ virtut 3. Sed natura anime ſic ſe ha bet ad virtutẽ in ratione materie ꝑfecti⸗ bilis per virtutẽ. Item in ratõne pꝛincipalis foꝛme inclinantis ad virtutem tanq; ad ſe⸗ quelam ſibi debitã:quia natura anime natu⸗ raliter inclłinatur ad felicitatẽ ſuam ꝑ virtu⸗ lem acquiſibileʒ. Tercio ſe habet natura aie ad virtutẽ en rõne cauſe efficientis qꝛ efficit illas oꝑpationes ex quibus genetatur virtus quia mediante ipᷣa generant virtuteʒ. Quar⸗ to ſe habet in rõe cauſe finalis qꝛ natura ani⸗ me finis eſt virtutis acquiſite. Ex quo patet ꝙ; natura anime ſe habet ad virtutẽ moꝛaleʒ aliquo modo in rõne quadruplicis cauſe et ꝑ ↄſequens ꝙ eſt eius inchoatiuũ. Secũdo dicit Giraldus ꝙ virtus eſt a doctrina tan⸗ qm;ql̃bi ab excitatiuo et ꝓuocatiuo: qꝛ om̃e oſten ſiuum hoĩ qð ꝓuenit ex virtute et mali ꝓne nientis ex vicio et iuris:⁊ debiti:et naturalis legis quiba te neceſſartũ eſt viciũ euitare ⁊ ſe⸗ qui virtutẽ eſt excitatiuum et ꝓuocatiuũ ho minis ad virtutẽ:hoc vero ſᷣm Ariſto. facit moꝛalis doctrina.Tercio ſicut virt eſt a na tura tanq;ᷓ ab inchoatiuo animi doctrina tã qᷓ; ab excitatiuo ua eſt a cõſuetudine tanq; a pfectiuo:et ſic ſoluunt᷑ obiecta.Ad illud vo qð inducebat᷑ de natura q̃ nõ deficit in neceſ ſarijs:dicendũ ꝙ nõ ſequit᷑ ex hoc ꝙ debeat dare virtutẽ neceſſariã:ſʒ ſufficit ꝙ dedit oĩa neceſſaria ad virtutẽ acquirenda: ficut nõ dat panem neceſſarium humane vite ſed dat ofa neceſſaria ad panem acquirendum: ſed ꝓpter dicta poſſet aliquis dubitare:ſi virtꝰ eſta na tura ſcdᷣm aptitudinẽ et diſpoſitionẽ ſiue in⸗ choationem:vnde eſt ꝙ in pluribo homines currunt ad malum. Unde.xij.q.i.c.i.dicit᷑. O mnis etas pꝛona eſt ad malum ab adole- ſcentia. Inſuꝑ nec oẽs virtuoſi inclinantur equaliter ad ſingulas virtutes: ꝓ quibus di cit Ariſto.i.ethicoꝝ.multis quidẽ delectabi lia aduerſantur ad inuicem qꝛ nõ naturalia ſunt. Et Therentius:quot hoĩes tot ſnie ſu⸗ us cuiq; mos.et Hoꝛatius in eplis deniq; nõ oẽs eadẽ imitant᷑ amantq;. Et Ouidius li.de arte amandi. Pectoꝛibo moꝛes tot ſunt q̃ͥt in vꝛbe figure.Et Perſius. Mille hoim ſpecies ⁊ reꝝ diſcoloꝛ vſus velle lſſuũ cuiqʒ ẽ nec voto viuit᷑ vno. Et CLicero in li.de fato In naturis hoĩm diſſimilitudies ſunt Igit᷑ ex tanta diuerſitate ⁊ ineq̃litate viðꝛ ꝙ virtu tes nõ ſint a natura qm̃ ſi ſic eſſʒ oẽs ad illas equaliter inclinarent᷑. Ad h̊ ita pulcre rnder Tho. vbi.ö. O aliquid ðꝛ hoĩ naturale du⸗ pliciter. Pꝛimo ex natura ſpẽi. Scdᷣo ex na⸗ tura indiuidui. Illud enĩ qð cõuenit ei ᷣm alaʒ rõnaleʒ eſt ei naturale ſm naturã ſpeciei eo ꝙ vuũqðq; hʒ ſpẽm ſm ſuã foꝛmã. Foꝛ⸗ ma po hois eſt aĩa rõnalis. Illud aũt qð cõ uenit hoĩ ᷣm determinata coꝛpis ↄplexiõeʒ eſt ei naturale ſᷣm naturã indiuidui. Indiui duatur nãq; vnũqðq; ſᷣm materiã licet ergo quantũ ad naturã indiuidui ex diſpoſitõne coꝛꝑis aliqͥ ſint diſpoſiti vel meliꝰ vel pius ad quaſdã virtutes. Un vnus habʒ maioꝛẽ? aptitudinẽ ad ſciam:alius ad foꝛtitudinem: alius ad tempantiã ⁊ hmõũtũ quantũ ad na- turam ſpeciei oẽs ad virtutes equaliter incli nantur inquantũ in oldcn eſt quidã We⸗ m röõnem. Sic titus naturalis boni qð eſt ergo biſſimus Jacobo rõne pᷣditus a natu-⸗ ra ipᷣa ↄmouebat᷑ vt vitã eligeret virtuoſam. Scõm radicale pꝛincipiũ iuſticie et ſancti tatis beati Jacobi fuit exẽplaris ſpeculatio: habuit quidẽ ante oculos exemplũ ſaluato⸗ ris nr̃i ieſu xpᷣi qui de ſe ipᷣo dixit Joh̊.viij. ca.Ego ſum lux mũdi qui ſequit᷑ me nõ am bulat in tenebꝛis. Fuit enĩ Jacobo iſte vnus ex duodeci aplis ipᷣiꝰ ieſu cpᷣi vt ptʒ matth̊. x.ca.dictus vᷣo fuit Jacom minoꝛ ad dr̃am Jacobi ʒebedei qui licʒ poſterioꝛ ſit JAacobo alphei:tñ vocatõe fuit pꝛioꝛ:videtur enĩ illa pꝛioꝛitas tꝑis quandã ſecũ trabere dignita⸗ tem.Ob id pontifices maximi cũ de pᷣdicato rum ⁊ minoꝝ oꝛdinib inſimul mentionem aliquã faciũt ſꝑ pᷣdicatoꝝ oꝛdinẽ pᷣponũt qꝛ vt dicit glo. in. c. qꝛ ex eo. de pactis.li. vi.oꝛ⸗ do pᷣdicatoꝝ pꝛius fuit ab eccia appꝛobatus q; oꝛdo minoꝝ. Et ſic in textu ſepius inne⸗ nimus ppoſuũ pᷣdicatoꝝ oꝛdinẽ ſiue pᷣdica⸗ toꝛes vt patz in.c. quoꝛundã. de elect.li.vi. Abi pᷣponuut᷑ in l̃a pᷣdicatoꝛes minoꝛib? minoꝛes heremitanis. Idẽ habet in. c. cu ex eo. de exceſſibo pᷣla. et de Puileg. in. cein his. Et in cle.dudũ.de ſepulturj. Ad Jacobum ſam redeundo dicimꝰ eũ minoꝛẽ vocatũ non qꝛ minoꝛis ſctitatis extiterit q; alter iacob⸗ in ſanctitate vt videbit᷑ aplis ceteris eſt ppo⸗ nendus. Nã vt pleriq; dicũt frater oni noia tur ꝓpter pᷣro gatiuã et excellentia ſcitatis ob quã p ceteris apłis hieroſolymis eſt eᷣus oꝛ dinatus vt ſcribitur. lxvi. di. in. c poꝛro. Ve ruutũ ſunt ⁊ alie cauſe pᷣter iſtã quibo ipe dñi frater eſt nũcupatꝰ ſiue qꝛ ex ſoꝛoꝛe vir ginis erat natus ſiue qꝛ xpᷣo ſiimus eſſe ꝑhibebat. Ob qð iudei caꝑe volentes xpᷣm ſignũ petie rũt a iuda vt oſcularet᷑ eũ ne decepti iacobũ cepiſſent. B etiã teſtat᷑ Ignatius in epla ad io hannẽ euangeliſtã ſic dicẽs Si licitũ eſt mi bi apud te ad hieroſolyme ꝑtes volo aſcẽde re vt videã illũ venerabilẽ iacobũ qͥ cognoĩa tur iuſtuſ quẽ referũt xpᷣo ieſu ſimilimũ facie vita ⁊ modo ↄuerſatõis ac ſi eiuſdẽ vteri: fra ter eſſet geminus. Quẽ dicũt ſi videro:vide⸗ ro ⁊ ipᷣm chꝛiſtũ ſᷣm oĩa coꝛꝑis lineamenta. ¶ Werciuʒz radicale pꝛiuilegiũ iuſticie beati ſacobi ðꝛ ſpecialis ſanctiſicatio: vt enĩ colli⸗ gitur ex dich Hiero. in li. de viris illuſtrib⸗ et egeſippi qͥ fuit apłoꝝ ↄtempoꝛaneus fuit btũs iacobo in vtero mr̃is ſcificatꝰ. Ex qua ſcificatõe ↄſecutus eſt mundatõʒ ab oꝛigina liculpa debilitationẽ fomitis ⁊ pᷣſeruatõʒ a pccẽo moꝛtali.Et licet dicat᷑ ꝙ in moꝛte xpᷣi oẽs apłi peccauetit. Yoꝛte ab iſta generalita te iacob excipit᷑. Ham videtur ꝙ fidẽ reſur⸗ rectõis xpᷣi nunq; amiſerit. Inqͥt enĩ Hiero. in li.de viris illuſtribj. O votũ vouit ſe nõ ↄmeſturũ donec videret dñũm a moꝛtuis ſur rexiſſe. Jpᷣa aũt die reſurrectõnis apparuit ei dñs ac eis qui erãt cũ eo ⁊ dixit ponitc men⸗ ſam eet panẽ: deinde panẽ accipiẽs bñdixit et dedit iacobo dicens:ſurge frater mi comede qꝛ filius hoĩs a moꝛtuis reſurrexit.Et Bͤ eſt qð aſſerit paulus.i.ad Coꝛint.xv.c.deinde viſus eſt icobo. Concurrerũt ita in illo oĩa tria pᷣdicta ꝓpter q̃ iuſte et ſancte mundiſſime q; viuere iuuentus eſt. Cuiꝰ ſanctitatẽ admi ra bilẽ explicabimus in ſeq̃nti myſterio. ualiter btũs Jacobus fuit go puriſ⸗ imus qui carnẽ ſuã moꝛtificauit et oꝛatõni alſſiduus fuit. ¶Kapitulum. ij. „ Ecundũ myſteriũ ↄtemplandũ de iuſti cia btĩ Jacobi dicit determinatõis. vbi determinandũ eſt in quo pᷣcipue ipe inſtus et ſanctus fuit exiſtimatus. Et dicimus ꝙ ſin gulariter in tribus. Pe in vir ginitatis obſeruatione. c Zo in carnis moꝛtificatöne. Tercio in oꝛatõnis exercitatione. ¶ Pꝛimo quidẽ in vir ginitatis obſeruatõe. vt ait Hiero.in li.de viris illuſtribꝰ. Jacoby in ꝑpetua vᷣ ginitate ꝑmanſit.In hoc ſeq̃ns redemptoꝛẽ mundi qui virgo de virgine na ſci dignatus eſt Nec audiendi ſunt illiqͥ vir ginitati detrabũt aſſerentes illã aut nullius aut parui foꝛe pᷣmij:qm̃ vt Hiero.inquit in epla ad fuliã Mauritij de ↄmendatõe virgi⸗ nitatis. Quiſquis pudicitiã aut nulliꝰ pᷣmij aut ꝑui foꝛe exiſtimatcertũ eſt illũ aut igno⸗ rare aut non voluntariũ eius ferre laboꝛem. Quiſnã nõ ↄſideret:ideo devᷣ gine natũ xpᷣm vt virginitatis amplitudinẽ ſic moꝛtalibus oſtentaret. Hinc Hieroꝰ. ad fuiã Mauritij vbi. S. ait. Vt illuſtrius virginitatis meritũ clareat et q;digna ſit deo manifeſtius poſſit intelligi illud recogitet᷑ ꝙ dñs ⁊ ſaluatoꝛ nr̃ cũ ꝓpter hũani generis ſalutẽ hoĩeʒ dignare tur acciꝑe nõ aliũ qᷓ; virginalẽ elegit vteruʒ : virginẽ habuit mrezʒ: virgo manſurꝰ:in ſe yvi ris:et in mr̃e feminis:vᷣginitatis pᷣbuit exẽ⸗ plũ.hec ille. Dʒz de virginta pᷣconijs alio loco copioſius diſſeremꝰ.¶ Scðo btũs Ja cobus iuſtus ⁊ ſanct valde viſus eſt in car⸗ nis moꝛtificatõne. Nã vt Hiero. zeſertli.de viris illuſtrib. Vinũ et ſicerã nõ bibit: car⸗ nes nunq; comedit ferrũ in caput eiꝰ nõ aſcẽ dit:oleo nõ eſt vnctꝰ:balneo nõ eſt vſus.Ex quibs verbis axparet ipᷣm in cũctis curãcoꝛ⸗ poꝛis neglexiſſe. YFaciebat quidẽ hoc ne leui ſaltẽ maculare vitã famine poſſet. Pcca nãq; venialia ⁊ ſi charitatẽ nõ extinguat illius tñ feruoꝛẽ diminuũt.Ideo et ſcĩ viri adhuc in gra ↄfirmati euitare illa totis virib ſtudue⸗ runt.Et vt imquit Tho.ſa ſe.q.xliij.ar.vij ad vltimũ argumentũ. Quãuis ꝑ pccẽm ve⸗ niale gra nõ tollat᷑ ꝑ quã eſt hoĩ ſalus:inquã tum tñ veniale diſpõit ad moꝛtale: vergit in detrimentũ ſalutꝭ. Huius rei gra:queritura multis an peccatũ veniale ſit cõmittendũ vt ꝓximo ſubueniat᷑ ne moꝛtale incurrat Et vt refert Tho. quidã dixerũt ꝙ ſic. Sʒ hoc im plicat ↄtradictoꝛiã. Si eni ↄmittendũ eſt:iã — — nõ eſt malũ neq; peccatũ. Nam pcẽm etiã ve niale nõ pt eſſe eligibile. Cötin git tñ aliquid ꝓpter aliquã circũſtantiã nõ eſſe peccatũ veni ale:qð illa circũſtantia ſublata: pccẽm veniale Aunpeh Exi nialeqis ſatöͤnabil ti. Ou atumno⸗ pcco moꝛt cobipnui adiutoꝛio nuare. ( abomnib UWeni m lens inord bus ſau Mnlamn aithi itteostur i⸗ onimmola (fhcentiin Knscortgdi neralos⸗ Videyee diianipei (loſiardl hon celcbꝛi deoity mi⸗⸗ derligaity Cumenas, . ns Hlorizi⸗ Npontöote⸗ delrimiguin btceyi, ndinerſa aier tignipe hunntr in. Ktgueon gidi, at. focui mini Meiziz me eNe iensehent. it hhri⸗ Miſuntüi Dieim ckülü nsfneher epginenis⸗ leſicnoni füBn Tinitnnset nmniktſtins Nitſlunr boicz i licdegetrien nunſorint Knnsinit⸗ d dcont RKriüstic, / 5 — 4 4 6 e GidsNN, ſet enm ignillunn inniaohuet rih ſd fegtiicn — = sggine — — — =— S —- — = eſſet. Sicut verbum iocoſum eſt peccatũ ve niale:qñ abſq; vtilitate dicit. Si aũt ex cau⸗ ſa rõnabili ꝓferatur nõ eſt ocioſum neq; pec catũ.Quare ſi pcẽm veniale remaneret pec⸗ catum nõ deberet ſieri vt ꝓximus liberaret᷑ a pceẽo moꝛtali:diximus iſta exemplo btiĩ Ja⸗ cobi vnuſquiſq; quantũ pᷣt conetur cum dei adiutoꝛio venialia peccata effugere ac decli⸗ nare.(¶ Cercio btũs Jacobus iuſtus ⁊ ſcũs ab om nib ꝓbatus eſt ꝓpter oꝛõis freqᷓntatõʒ Vct enĩ tradit Hiero.in li.de vi.illuſtri.To tiens in oꝛõne genna flectebat vt calos in ge nibus ſicut calcaneis videret᷑ habere.O b ni miam aũt ſanctitatẽ ſuã ſolus inter aplos ꝑ⸗ mittebatur in ſancta ſanctoꝝ intrare:nõ qͥ⸗ dem immolatõis cauſa:ſʒ oꝛõis.Tante etiã reuerentie in pplo extitit vt fimbꝛiã veſtimẽti euius certatim tangere cuperẽt. Hic pꝛimus inter aplos miſſam celebꝛauit hieroſolymis Vñ de dſe. di. i. c. iacob. ita ðꝛ Jacobo frater Dñi cui pꝛimũ credita eſt hieroſolymitana ec cleſia:tradidit nobis miſſe celebꝛatõʒ.i.oꝛdi⸗ nem celebꝛãdi miſſe. Qð nõ eſt inteiligendũ de oĩby miſſe ſol ennitatibo ⁊ oꝛdinatõibo:ſed de aliquibo. Om̃ vt ſcribit Hugo li.ij.de ſa⸗ cramentis. Introitũ in miſſa poſuit Celeſti⸗ nus. Gloꝛia in excelſis deo. decreuit ↄciliũ. vt ponit᷑ ðᷣ ↄſe. di.i.c.ð hymniſ.dñs vobiſcũ vꝛ ex antiquiſſimo vſu. Collcãs oꝛdinauit Grego. et pr̃ nr̃ Gꝛego.et ſic a diuerſis vidẽ tur diuerſa ⁊ multa addiia. M Mualiterpeatus Jacobus ꝓpter veritateʒ Lonatus eſt. btĩ Jacobi ðꝛ ↄſi ummatõis. Cõſt umma a quippe fuit dum violentã moꝛtẽ ꝓ xpᷣo nõ onnurde qua ↄſideremus tria.videlicʒ: Egein opſideremus de moꝛte Jacobi vio lenta cauſam. Et hec fuit libera atq; publica pᷣdicatio veritatiſ. Hec eſt nanq; illa veritas quã deus in nobis diligit:qꝛ ipᷣe veritas eſt. ad Ro.iij.c.Eſt aũt deus verax. De hac inqͥt Eſaias.xxxiij.c.Qui loquit᷑ veritatẽ in ex⸗ celſis habitat. Et ſapiens Sapiĩe.üiij.c. Nõ cõtradicas verbo veritatis vllo modo. Hec eſt que ↄſuetudini iure pᷣponitur:de qua Au guiſti. di. viij.c. veritate.ait. Cedat ↄſuetudo veritati.Et eadẽ di.ca.ſi ↄſuetudinẽ.ſubdit᷑ vſus qui veritati eſt ↄtrarius abolendus eſt. Idem ↄfir mat᷑ in.c.qui ↄtempta.et in.c. con liiuetudo. Hec ẽ quã Zoꝛobabel tã ampliſſi⸗ quam pꝛedicabat martyrio . ¶ Aapitulum. iij. Egendl ↄtemplandũ de iuſticia rexp tur. Quidã alius pᷣtulit vinũ:eo ꝙ vinũ ani⸗ me ↄmendauit coꝛã Dario pſaꝝ rege. Nam yt colligit ex.iij.li.Eſdre.ca.iij.dum ꝓpoſita fuiſſet coꝛã Dario queſtio.Quid de tribo foꝛ tius videretur. Rege vino ⁊ muliere. Anus rñdit ꝙ rex:qꝛ cum hõ pꝛeſit ceteris aĩantib⸗ homini ⁊ ad nutũ eius oĩa diſponũ⸗ mi foꝛtitudinẽ ſuꝑat.Zoꝛababel vero mulie rem vtroq; foꝛtioꝛeʒ aſſeruit. Nam regibo et his qui vitẽ Ptaneant mulieres dñantur.Et ꝓ mulieribo hoĩes cuiuſcũq; ſtatus aĩas po⸗ nere nõ ſoꝛmidãt. Suꝑ hec aũt oĩa veritateʒ⸗ dixit eſſe foꝛtioꝛẽ:quã oĩs terra inuocat:etce lum bñdicit: et manet ineternũ. Pꝛopter hãc aut veritatẽ ꝓferendã hoꝛtatus eſt chꝛiſtꝰ di⸗ ſcipulos:vt moꝛi nõ ꝑtimeſcerẽt: dixit enim Matth. x. c. Nolite timere eos qui occidũt coꝛpus:aĩam aũt nõ pñt occidere. Sʒ ve no bis:nos ſumus in quos fines ſeculoꝝ deue nerunt. Ab omnibo ꝓ maioꝛi ꝑte veritas cõ⸗ culcatur. Cũcta mendacijs:dolo:fraude:de³ll ceptionibo:et falſitatibo fedata cernunt᷑ vbiq; adulatões: iuſticiã ⁊ veritatẽ deciũt. Nõ eſt hec doctrina phoꝝ.inquit Ariſto. iiij. Topi coꝝ. et.iiij.Ethicoꝝ.ꝑ ſe mendaciũ pꝛauũ et fugiendũ eſt: verũ aũt et bonũ ⁊ laudabile eſt Ded mundi redemptoꝛ veritatẽ nos excole re docuit.qꝛ ipᷣe eſt veritas ⁊ vita. Hinc ⁊ be atus Jacobo ülã ſuo ſanguine defendere nõ recuſauit.dum enĩ vt Egiſippus refert. Ju⸗ dei requiſiuiſſent eũ vt ↄtra xpᷣm pᷣdicaret in die ſolenni paſce.aſcendẽs ſupꝛa pinnaculũ templi voce magna rñũdit.Quid me interro⸗ gatis de filio hoĩs. Ecce ipſe ſedet in celis a dextris ſumme virtutꝭ:viuos ⁊ moꝛtuus iu dicare venturus. Que verba et ſiłia iudeos et iuſtus errauit:interficiamus eũ. cðo ↄſideremus de moꝛte Jacobi penã. Statim quidẽ aſcendẽtes iudei pcipitauerũt eum:de inde lapidauerũt. Ipᷣe vero ſuꝑ genua pcũ⸗ bens dicebat. Rogo dñe dimitte eis: qꝛ neſci unt quid faciũt. Quidã vero ſacerdos excla⸗ mauit ꝑcite queſo quid facitis? ꝓ nobis hic oꝛat:iuſtus:quẽ lapidatis. Tũc vnus pticã fullonis arripiẽs valido ictu caput eius im⸗ petijt ⁊ cerebꝛũ excuſſit. Taliq; martyrio mi⸗ grauit ad dũm.anno trigeſimo ep̃atus eius Depultuſq; eſt ibidẽ ꝓpe templũ.Cũ autem ꝓplłs moꝛtẽ eius vindicare ⁊ malefactoꝛes ca ere ac punire vellet pꝛotinus aufugerunt. ercio ↄſideremus de moꝛte iacobi vin⸗ dictã. Nam iudei et ꝓpter hoc peccatũ 2 pꝛin cipalius qꝛ xpᷣm occederũt diuina vltioneg cuſſi fuerũt: qꝝ deſolationẽ ac deſtructionẽ in tantũ leſerũt:vt exclamantes S 0 ciuitatis narranimus in tractatu de timoꝛe ſudicioꝛũ dei. Nunc vero ſufficit intellexiſſe quantũ beatuſ Jacobo deo celi fuerit gratus guẽ in hoc ſeculo tot virtutib pollere fecit ⁊ in futuro eterno bono donauit. Ad qð nos pgducat clemẽtia xpᷣi. Qui eſt bñdictus ⁊ lau Agbilis in ſecula ſeculoꝝ. Amen. Germo quadrageſimus de laudibo fidei chꝛiſtiane:q veriſſima ꝓbatur extra quã nul lus ↄſequi pᷣt eternã ſalutẽ. In feſto ſanctoꝝ. Pbilippi et Jacobi recitandus. N me credite. eb demptoꝛis nr̃i. Joh.xiiij.c.⁊ in eu Flerie⸗ no debili paruiſſimoq; ingenio no unt acceptare illa qͥ deus nobis ſua benigni xate reuelauit. Reputãt quippe ſtultũ foꝛe ac ſatis leue ſi credant᷑ pure ⁊ ſimpliciter altiſſi⸗ ma fidei chꝛiſtiane myſteria. Cõtra q̊s loqui tur ſcriptura oñdens q; ſu laudabile qᷓ;q; vti le ⁊ meritoꝛiũ credere diuinis abſq; inquiſi⸗ tõe curioſa vel ↄtradictõe. Scribit᷑ nãq; Ge⸗ neſis. xv. c. Credidit abꝛaã deo ⁊ reputatũ eſt ci ad iuſticiã.Et.ij. Paralip.xx.c. Credite in dño deo vðr̃o ⁊ ſecuni eritis.et Ecci.ij.c.Qui timetis deũ credite illi ⁊ nõ euacuabitur mer ces vra.Et ad Roma.x. c. Coꝛde enĩ credit᷑ ad iuſticiã. et Marci vlti.c. Qui crediderit ? baptiſatus fuerit ſaluꝰ erit.qui vero nõ cre⸗ diderit ↄdem nabitur. Et Joh̊.i.c.Dedit eis ptãtem filios dei fieri his qui credũt in noĩie eius. Et.iij.c. Sic deus dilexit mundũ vt fi lium ſuũ vnigenituʒ daret:vt oĩs qui credit in illũ nõ pereat ſʒ habeat vitã eternã. Et.vij ca. Qui credit in me ſicut dicit ſcriptura flu⸗ mina de ventre eius fluẽt aq̃ viue. Et.viij.c. Si nõ credidevitis moꝛiemini in pcco vr̃o. Et. xi.c. Qui credit in me eriã ſi moꝛtuus fu erit viuet. Et.xx.c.Biĩ qui nõ viderũt ⁊ cre⸗ diderũt.Et vlti.c. Credentes vitã habeatis in noie eius. Et QLuce.ij. ca. Eliʒabeth a ſpũ ſcõ mota dixit immaculate virgini. Btã que credidiſti. Et licʒ iſta ſufficerẽt ad extinguẽ⸗ dam nequiciã hoĩm elatoꝝ.verũtũ oñdemꝰ in pñti ſermone fidei nr̃e clariſſimã veritateʒ. Hanc pᷣdicauerũt philippus ⁊ iacobo apliqʒ ceteri. hãc didicerũt a xpᷣo:hanc deniq; ꝓpꝛio ſanguine defender̃t. Neq; dari pᷣt alia fides ter iſtam in qua ſperari palle⸗ eterna ſalus. na inquit textus in.c.firmiter.de ſum. tri. et fi. ca.eſt fideliũ vniuerſalis eccia extra quã nullus oĩno ſaluat᷑.Et aplłs ad Epheſios.v c.ait. Unus deus vna fides q̃ ſcʒ credit xᷣm deũ ⁊ hoĩem de virgine natũ ſaluatoꝛẽ mun⸗ . di añt iſta ides veriſſima ſit: mdubitun ꝓbare poſſumus triplici rööne. ꝛima dicitur mundialis acceptatõis. Scdöa paſſionalis toleratönis. ngelio pñtis ſolennitatis.decepti Lercia diuinalis magniticatöis. v ſides xpᷣi vera ſit oſtendit᷑ eo ꝙ mũdus totus illã acceptauit mediante pᷣdicatõe apło rum qð fieri nõ potuiſſet abiq; virtute dei et miraculis cuidentibd. (Capitulũ. i. Ruma rõ qua ꝓbat᷑ ꝙ vera ſit ſides xpᷣi ðꝛ mũdialis acceptatõis. Nõ enĩ abſq; virtute dei fides iſta acceptata fuit in toto ter rarum oꝛbe a pplis:a phis:a regib ⁊ imꝑato ribus.Clarũ quippe eſt ꝙ ante pᷣdicatõʒ apo ſtoloꝝ mundus totus ſuꝑſtitõibo varijs no⸗ xijſq; crat immerſus. Et vt in ſermone ſcðᷣo ↄuius oꝑis diximus. Alij colebãt ꝓ deo ce⸗ leſtia coꝛꝑa. Alij clementa inſenſibilia. Alij coꝛruptibiles hoĩes ac moꝛtales.Alij beſti⸗ as ⁊ ſerpentes.Alij deniq; idola vana ſurda et muta.Ob qð et innumera flagicia ꝑpetra bant atq; ritus deteſtabiles obſeruabãt. Nã vt inquit Euſebeus panphili li.i.de euange lica pꝛeparatõe. Perſe mr̃eg ꝓpꝛias nephan⸗ dis nuptijs cognoſcebãt. Scite carnibo ve⸗ ſccbantur hũanis. Maſſagete ⁊ derbices p⸗ pinquos ⁊ affines ſuos ſenectute ↄfectos mi ſerrimos putantes interficiebãt immolando ipᷣos idolis:deniq; comedebãt. Tibareni ſe⸗ nioꝛes ſuos viuos pᷣcipitabãt.Et vt tradunt Manethus hiſtoꝛicus Egyptius ? Apol⸗ lodoꝛus:⁊ Philo qui fenicũ ſcripſu hinoꝛiã Et Dioniſius alicarnaſea vir romane hiſto rie ac italice ꝑitiſſimus:ita pr̃ vnicũ fuiũ di⸗ lectum:mater filiã demoni tanq; ouẽ ſacrini⸗ cabant.Oiĩa tñ iſta ⁊ ſilia pᷣdicatõe aplłoꝝ pe⸗ nitus ſunt deleta. O miſſis aũt ceteris. Flöne philippus apłs Scitaꝝ gentes ad xpᷣm con uertit? Ipſe quidẽ illis euan geliũ xpᷣi ꝑ an⸗ nos.xx.feruentiſſime pᷣdicauit. Abi quattu⸗ oꝛ miranda fecit. Pꝛimo dꝛaconem expulit: nam cum aĩal illud immaniſſimũ ſub ſtatua martis lateret indeq; exiuiſſet interfeciſſetq; fiuliũ pontificis et duos tribunos:iuſſu beati philippi in locũ deſertũ deſcendit:nulliq; de cetero nocuit. Scðdðo idolũ martis cõfringi iuſſit:et loco eius crucẽ xpᷣi erexit quã oẽs fi⸗ deliter adoꝛauerũt.Tercio om̃es moꝛbidos flatu dꝛaconis perfecte ſanauit:et illis tribus moꝛtuis vite beneficiũ reſtituit:qui oẽs cre⸗ diderũt in xpᷣm et baptiſati ſunt. Quanto he reſim ebionitaꝝ qui carnẽ xpᷣi fantaſticã do⸗ gmatiſabant extinxit.Erant aũt illi due fllie ſacratiſſime virgines ꝑ quas dñs multos ad ſidẽ conuertit. Notandũ tñ hoc loco ꝙ lait 2 4 glius dequoſ Hiero. ſignis? qgienit ſuntna Pꝛinn llefuit icropol aofllus rincccli ulibabi f hocmag. ſuc opto lactobiti Tpmbarb nariocce Gpornid nigceern ulazc⸗ lanono Sdicant ſinedeo chiſenb pbig oñ. ocntlly/⸗ ſenonne gußgia⸗ litendea utnonri flädevi⸗ Gungen ca die (os aſc rige Cubten. Rlemi⸗ aunune funſae rn j tofſen wearcia ſiſranir oſch NWdornß ſuſon⸗ flinin Chegen lTer etenn Pdicin ☛ Mam larn “ bgn onmti⸗ hian nghin gfiin tminſann liatcin n ininil igioum nanſegu Aes obnui hbüiliian nin gibre Gutant wrrdopie naunt )ſn Gci. Ohn mdi nu ghni alius philippus vnus ex ſeptem diaconibus de quo ſcribitur in actibs aplłoꝝ:de quo dicit Hiero.in martilogio ꝙ octauo idus Julij ſignis ⁊ virtutibo inclitus apud Ceſareã re⸗ quieuit:iuxta quem filie eius tres tumulate ſunt nam quarta apud epheſum requieſcit. Pꝛimus ergo philippus ab iſto differt: quia ille fuit apls iſte diaconꝰ. Ille quieſcit apud ieropolim. Iſte apud ceſareã Ille habuit du as filias ꝓphetiſſas. Iſte quattuoꝛ:licʒ hiſto⸗ ria eccliaſtica videat᷑ dicere ꝙ fuit philippus qui habuit quattuoꝛ filias ꝓphetiſſas.ſed in hoc magis Hiero.eſt credendũ.De philippo itaq; aplo ita ſcribit Ambꝛoſius in li. de vi⸗ ta et obitu ſcõꝝ. Philippus gentilib⸗ pᷣdicat xpᷣm:barbaraſq; gentes vicinaſq; tenebꝛis et mari occeano ↄiunctas ad ſciẽtie lumẽ fidei qʒ; poꝛiũ deducit:demũ in Jerapoli frigie p⸗ uincie vꝛbe crucifixus:lapidatuſq; obijt ſi⸗ mulq; cũ filiabo ſuis ibi requieſcit. Diximus liam ↄuerſionẽ ſcitaꝝ aliarũq; gentiũ factam pᷣdicante philippo:apliſq; ceteris. Qð vtiq; ſine deo adiuuãate ꝑfci minime potuiſſet.vt enĩ ſcribitur Marci vlti.c. Apłi pᷣdicauerũt vbiq; dño cooꝑante ⁊ ſermone ↄfirmante ſe⸗ quentibo ſignis. Non ↄfirmaſſet deus illoꝝ ſermonẽ: neq; ſigna fuiſſent ſecuta: niſi fides quã pᷣdicabãt vera fuiſſet. Pꝛopterea Augꝰ. li. xxij.de ciui.dei inquit. Tria eſſe magna et ſm naturã incredibilia. Pꝛimũ eſt xpᷣm dei filiũ de virgine natũ ⁊ paſſuʒ ⁊ in cruce moꝛ⸗ tuum atq; in ſepulchꝛo poſitum:reſurrexiſſe tercia die:⁊ quadra geſima poſtq; ſurrexit ad celos aſcendiſſe. Dum phi: Stoici:E picuri et reliqui audiebãt Athenis paulũ iſta pᷣdi⸗ cantem. Aliqui dicebãt eum ſemiuerbiũ.id eſt ſeminatoꝛẽ verboꝝ. Alij vero addebant: annunciatoꝛẽ nouoꝝ demonioꝝ id eſt noua rum ſcientiaꝝ videtur eſſe.vt dicitur Actuũ xvij.c. Scðm magnũ et incredibile eſt totũ mundũ credidiſſe ulud pꝛimũ. Nam vt pa⸗ tet om̃es natões relictis ſuꝑſtitionibo idola⸗ trie crediderũt in chꝛiſtũ. Quod etiã ↄfirma ri p̃t:quia Roma abiecta idolatrie ſpurcicia ſ xpᷣm ↄfeſſa eſt et vſq; in pñs illum crucifixũ adoꝛat. Neq; vt quidã aiunt indocta plebs ſuaſioni apłoꝝ conſenſit:quinimo ⁊ phi cla riſſimi ⁊ ciues honoꝛatiſſimi ⁊ reges ⁊ pꝛin⸗ cipes ac ſapientiſſimi viri xpᷣm ſunt venera⸗ ti. Terciũ magnum ⁊ ſm naturã incredibile eſt mundũ totũ pꝛimũ incredibile credidiſſe pᷣdicatione apłoꝝ qui neq; pollicebant᷑ tem:- poꝛalia bona:neq; voluptati fauebant: neq; vitam tꝑalem tuendam dicebãt. Sed pᷣdica bant mundi ↄtemptũ:paſſionũ tolerantiã: et N moꝛtis violente deſiderium: non in pulcri⸗ tudine ⁊ elegantia oꝛõis:nõ in vi armoꝛꝝ po⸗ pulos attraxerũt vt crucifixo ieſu chꝛiſto di uinum exhiberẽt honoꝛẽ. O res agmodum ſtupendiſſima. O inuicta virtus oĩpotentis dei duodeci ſimplices hoĩes a xpᷣo electi po⸗ tuerunt in oẽs pplos et nationes veritatẽ eu⸗ angelicam diſſeminare. Aut igitur miracu⸗ lis et ſignis fidẽ quã pᷣdicabant vt infideles illam acceptarent ↄfirmauerunt. Et ſic appa ret ꝙ in eis tanq;; fideliba nuncijs eterne vi⸗ te ef fluxit diuina gr̃a. Aut ſi abſq; miraculis id fuit effectũ:et hoc vtiq; miraculũ pmaxi⸗ mũ erit cenſendũ:vt ſimplici ꝑſuaſioni apto rum crediderit totus mundus:rem pꝛimam tam grandẽ et vt pꝛedictũ eſt ſᷣm naturã in⸗ credibilẽ. Sed quidã inſenſati obijciũt no⸗ bis. ꝙ ſi ideo eſt vera fides chꝛiſti qꝛ ab om̃i⸗ bus nationibo fuit ſuſcepta:pari modo dice⸗ re poſſumꝰ ſ ſecta Magumethi iam quaſi vbiq; dilatata fuerit a deo:et p ↄſequens ma gu metani pñt ſperare futurã ſalutẽ. Ad hoc rndemus. Pꝛimo qꝛ ſecta illa multa cõtinet ſtulta ⁊ irrõnabilia et pᷣter illa que vitã Ma⸗ gumechanoꝝ voluptuoſam ⁊ bꝛutalẽ oſten⸗ qunt:id maxime eſt attendendũ:videlicet q; illoꝝ beatitudo adhuc in voluptate finietur Ham vt aſſerunt:ꝓmiſit deus ſeruantibo le⸗ gem Magumech adiſum.i.hoꝛtũ delitiaꝝ aquis pꝛeterfluentib irrigatuʒ: in quo ſedes habebũt ꝑpetuas:nec frigoꝛe aut eſtu aliquo alfligentur: omnibo ciboꝝ veſcent᷑ generiby Bericis veſtimentis oĩs coloꝛis induent᷑:et virginibs ſpecioſiſſimis cõiungent᷑. In deli⸗ tijs oibo accumulabũt:quib angeli pincer⸗ narum moꝛe cũ vaſis aureis ⁊ argenteis mi niſtrabunt offerentes eis vinũ lac et mel.di⸗ centes.comedite et bibite in leticia. Tria nan ꝙ; flumina ſcʒ lactis et mellis et vini optimi aromatici eos habere dixit DHagumeth in paradiſo: et angelos pulcerrimos ſunt vi ſuri adeo magnos ꝙ ab vno oculo angeli vſq; ad celũ ſitiſt pacium vnius diei. Contra quas fatuitates inquit Auicenna.ix. meta⸗ phyſice. c. vij. lex nr̃a quã dedit Hagume⸗ tus oſtendit diſpoſitionẽ felicitatis ⁊ miſerie que ſunt ſᷣm coꝛpus.Sed eſt alia pmiſſio qᷓ appꝛehendit ab intellectu. Sequitur. Sapi entibus multo magis fuit cupiditas ad cõſe⸗ quendum hanc felicitatẽ q; coꝛpoꝝ: que q;⸗ uis daretur eis tũ non attenderũt nec appꝛeci ati ſunt eam ↄpatione felicitatis que eſt con⸗ iuncta pꝛime veritati. Scdᷣo lex ülla multo veneno cõmixta eſt. Nam aſſerit in ſuo alco⸗ rano Magumech. ꝙ, Moiſes fuit magnus . 6 U gꝓpheta:ſed chꝛiſtus maioꝛ ⁊ ſummus pheta rum natus ex maria vᷣgine virtute dei abſq; hoĩs ſemine. Sʒ venenũ immiſcuit:qꝛ xᷣm nõ vere paſſum nec vere reſurrexiſſe dixit:ſʒ aliũ quendaʒ hoĩiem ſibi ſilem hoc egiſſe vel paſſum eſſe docuit. Tercio ipᷣe maximus fuit deceptoꝛ qui rudes ꝓplos facile ꝑuertere po⸗ tuit. Nam ſecutus Epicuri doctrinã cũ fin⸗ xiſſet multa falſa:ſibi credẽtib indulget oẽʒ laſciuiã. De epicuro quippe ſic ait Lactantiꝰ li. diui.inſtitu. Epicuri diſciplina multo ce⸗ lebꝛioꝛ ſemꝑ fuit q; ceteroꝝ:nõ qꝛ veri aliqᷣd affert:ſʒ qꝛ multos ad populare nomẽ volu⸗ ptatis inuitat. HNemo enĩ nõ in vicia ꝓnus eſt. Pꝛeterea ad ſe multitudinẽ ↄtrahat:oppo ſita ſingulis quibuſq; moꝛibo loquit᷑ deſidio ſum. Vetat lr̃as diſcere:auarũ populari lar⸗ gitione liberat:ignauum ꝓhibet accedere ad rempublicã:pigrũ exercere:timidũ militare: hec ille. Pari modo magumeth ſeq̃ntibo illũ ad luxuriandũ ⁊ foꝛnicandũ liberã licentiaʒ largitur.Fuit aũt tꝑe bonifacij quarti ⁊ He raclij imꝑatoꝛis ex gente arabũ qui vt aiunt conſilio cuiuſdã Sergij monachi apoſtate: multa calliditate ⁊ aſtutia decepit arabes: de inde vſq; ad tꝑa nr̃a: neſcimus quo iudicio dei maximã oꝛbis ꝑtem coꝛrupit. Cui nihil efficacius obijcere poſſum q; ſua deliramẽta q̃ in libꝛis ſarracenoꝝ inueniunt᷑ deſcripta. In alcoꝛano quippe Bagumeth ait. Lauſ eius ſit qui tranſire fecit ſeruũ ſub vna nocte ab oꝛatoꝛio hellaꝝ que eſt domus Mecque vſq; ad otatoꝛiũ remotiſſimũ que eſt domus ſancta in hierlm quã bñdiximus Expoſitio huius ſnie eſt in li.qui ðꝛ arabice halmaeriſ qʒðõ latine interpᷣtatur in altũ aſcendere.Et iõ vulgariter ðᷣꝛ ſcala magumeth. Ibi inducit᷑ magumeth qui de ſe loquens dicit ridendas Ac deteſtandas ſmicates Peinag cum doꝛ miret ⁊ in lecto iuxta vxoꝛeʒ in Mecqua in arabia apparuit ei gabꝛiel an gelus et dixit ei BSurge ⁊ veni poſt me.cũq; ſurrexiſſet et ve⸗ niſſet ad poꝛtã domus vidit ꝙ gabꝛiel tene⸗ bat ꝑ habenas quandã beſtiã cui nomẽ erat Alboꝛath q̃ erat grandioꝛ aſino: et habebat faciẽ hoĩs:et crines de perlis:pectus de ſma⸗ raldo:caudã de rubino:oculos clarioꝛes ſo: le:pedes ⁊ vngulas ad modũ cameli: Sellã pᷣcioſam de perlis et auro. Et erat illa beſtia circũdata angelis qui cuſtodiebant eam. Et cum dixiſſet angelus Magumeth aſcende? equita.beſtia ſtare nolebat. Cui dixit angelꝰ. Alboꝛath ſta in pace:qꝛ nunq; talis hõ equi tauit ſuꝑ te nec equitabit.Tũc beſtia interro gauit. Quis eſt iſte: et gabꝛiel rũdit. Hic eſt magumeth dei nuncius et pheta magnus. vt hec audiuit beſtia ſtetit ⁊ ma gumeth eqauu tauit:et gabꝛiel tenuit ſibi ſcandile ſiue ſtaf⸗ fam. Scðdᷣa fatuitas ꝙ alboꝛat ↄfeſtim ire co pit cito ⁊ ſuauiter: Et paſſus eius ita magni erãt ꝙ inter vnũ paſſum ⁊ aliũ erat tantũ ſpa⸗ cij quantũ poſſit hõ longius ꝓpꝛijs oculis re ſpicere a remotis. Tercia fatuitas q ſic aſſo⸗ ciatuſ ab angelo ꝑuenit ad templũ in hierlm et inuenit oẽs ꝓphetas ſtantes ibi quos deus fecerat exire De ſeulch io vi honoꝛarẽt ipᷣm alutauerũt eum gaudẽtes et amplexantes. Quarta fatuitas ; exuntes tẽ magumecth:qui plum angelus oſtendit ei quandã ſcalã que durabat a terra vſq; ad pꝛimũ celũ et erãt gra dus illius de lapidib pᷣcioſis ⁊ angeli circũ⸗ dabant eam. Tũc gabꝛiel dixit illi. Aſcende magumeth:et aſcendit:et gabꝛiel ⁊ alij ange⸗ li aſſociabãt eum. Cũq; aſcendiſſʒ inuenit in via vnũ angelũ ita magnuʒ ꝙ tenebat caput ſuũ ſupꝛa celũ et pedes eius in abyſſum. Et erat factus ad modũ galli:cui deus oſtende⸗ bat qn erat oꝛandũ.nam veniebat ad eũ que dam vox de celo dicẽs. Tu creatura que deo es obediens lauda deũ.Et mox ille angelus dicebat alta voce. Bñdicat᷑ deus rex ſanctil⸗ ſimus. quo dicto: galli qui ſunt in terra canz⸗ tabant. Quinta fatuitas.ꝙ vidit quendã ali um angelũ cuius medietas erat ignis ⁊ me⸗ dietas nix:nec ignis deſtruebat niuẽ nec ecöo⸗ tra.qui etiã laudabat deũ oꝛans ꝙ ſicut ineo ↄiunxerat igneʒ et niuẽ ſic cõiungeret coꝛda gentiũ que ipᷣi deo eſſent obedientes. Sexta fatuitas q; ꝑuenit ad celũ lune qð trat totuʒ ferreũ.Et cũ pulſaret gabꝛiel ad poꝛtã:venit quidã angelus ita magnus ꝙ ipᷣe habebat in longitudine ſpaciũ itineris hoĩs ꝑ mille an⸗ nos et tantundẽ in latitudine.Et poꝛtis aꝑ⸗ tis ab iſto angelo ma gumeth intrauit. Se⸗ ptima fatuitas q; cũ intraſſet ibi vidit ange⸗ los qui habebãt facies hoĩm ⁊ coꝛꝑa ad mo⸗ dũ vaccaꝝ ⁊ alas ad modũ aquilaꝝ. Et crãt in numeeo ſeptuaginta milia capita. Et qð⸗ libet caput ſeptuaginta milia coꝛnua. Et qð libet coꝛnu ſeptuaginta milia nodoꝝ:⁊ inter vnũ nodũ ⁊ aliũ erat ſpaciũ itineris hoĩs per quadraginta annos Et in quolibet pᷣdictoꝝ. capitũ erant ſeptuaginta milia facies.Et q̃li bet facies habebat ſeptuaginta milia oꝛa Et quodlibet os ſeptuaginta milia linguas:etq libet ex illis linguis ſciebat ſeptuaginta mi⸗ lia loquelas ⁊ laudabãt deũ ſeptuaginta mi libus hoꝛis in die. Octaua fatuitas ꝙ ꝑue⸗ nit ad ſcpᷣm celũ qð erat encũ. inde ad tercii’ũ qð erat argenteum poſtea ad quartũ qð qrat atonre M i lue ſchtimid diverc goldck den wün fltheren ſäinlan gpegtrin lolasue Gunni Ninueinue mübonet umvtine hiſenenta holliger: florgignus nquigei chniduinen, Nhamnu ſineauid⸗ ſugcgiun Wivenda Awaremne⸗ ſwuaror. ſaſcan ſeoplde Upolpen i⸗ e ſonurhn wan Cndiei⸗ unannün Aontn nesidigrne tboneeni itangaus ninsgan ndißzinnein tnd 1g inthrſind nidans ain nichn gais ucaurqu tnorileme snr unrin rii gendin an igisnn nininn unsq i id gn SS ine lien binmm , 1ℳNαα⁷ anilEih crnu. 1AlN aſbeſti aniun lulng⸗ pndg ipmuge, glanm 6 aureũ.Et in hoc vidit ſeptuaginta milia an⸗ geloꝝ:qui oẽs habebat facies qquilaꝝ.Et q̃ libet ala habebat ſeptuaginta milia pennas: et quelibet penna habebat in longitudine ſe⸗ ptua ginta milia cubitoꝝ. Nona fatuitas q; poſtea puenit ad quintũ celũ qð erat totũ de perla:et hic vidit vnũ angelũ qui totus erat de igne:?⁊ habebat ſeptuaginta milia bꝛachia Et in q̃libet ſeptuaginta milia manus Et in qᷓlibet manu ſeptuagita milia digitos. Deiñ venit ad ſextũ celũ qð erat de ſmaraldo.⁊ ad ſeptimũ qð erat de rubino. Et tandẽ ad octa uum qð erat de topaſion: ⁊ hic inuenit deũ qͥ dixit qliter elegerat eum ⁊ oꝛdinauit ei legeʒ et ola qᷓ debebat facere.Et tandẽ redijt ꝑ ean⸗ dem viã vſq; ad finẽ ſcale ⁊ equitauit Albo⸗ rath et venit ad domũ ſuã et inuenit vxoꝛem ſuã in lecto que doꝛmiebat:narrauitq; ei oia que geſta fuerãt.Ecce qualib figmentis dia bolicis vſus eſt magumeth:in quib nil con gruum:nil rectũ:nil rõnabile:nil deniq; ve⸗ riſimile inuenit᷑. Sed et fidei nr̃e decoꝛa my ſteria honeſtiſſima et vera ac rõnabilia ſunt. HNam vt inquit Scotus in ꝓlogo pꝛimi li⸗ bꝛi ſententiaꝝ.Quid rõnabilius qᷓ; deũ ſuꝑ oiĩa diligere ⁊ ꝓximũ ſicut ſeipᷣm.De deo aũt nil credimus qð aliquã imꝑfectõʒ impoꝛtat immo quicquid de illo dicimus atteſtat᷑ ꝑfe⸗ ctioni diuine:ſicut patʒ de trinitate ꝑſonaꝝ: de incarnaton enerbi ⁊ hmõi. Ob qð Augꝰ. li.ij. de ciui.dei.c.xxviij.ait. Nihil turpe aut flagicioſum ſpectandũ: imitandũq; ꝓponit᷑: vbi veri dei aut pᷣcepta mandant᷑ aut miracu la narran::aut dona laudant᷑:aut bñficia po ſtulantur. Quicqͥd igi᷑ magumeth fecit vt ſua ſecta reciget᷑ malicia ⁊ dolo ↄpleuit. Nõ ſic apli de quiby iã pᷣdictũ eſt: ꝙ toalia bona oĩno ſpernẽda:vicia deteſtanda: ſeqndas vir 1 deſiderandãq; futurã vitã ſuaſerüt,. vera eſt fides xp̃i ex eo ꝙ ꝓ illius ↄfeſ⸗ ſione tot hoĩes ⁊ mulieres moꝛtẽ violentam foꝛti aio tulerũt. Capitulũ. ij. Ecunda rõ qua ꝓbatur q vera ſut fides rypi ðꝛ paſſionalis toleratõnis.Pꝛo iſta quippe fide tot milia milium vtriuſq; ſexus martyriũ pati vſq; ad moꝛtẽ ↄſtantiſſime vo luerunt.in quibo tria ſunt ↄſideranda. Pꝛimũ eſt nu tas. imũ qð eſt oſi ſi pauci eſſent foꝛtaſſis quis diceret illos fu⸗ iſte deluſos:Sʒ quõ illos numerare valebi⸗ mus cũ ꝑſecutio xpianoꝝ facta fuerit ꝑ oꝛbẽ e andũ in his qui ꝓ cri ſto martyriũ paſſi ſunt:ðꝛ numeroſitas. NHã a tot impatoꝛib ſicceſſiue. Nã vt inquit aun guſti.li.xviij.de ci.dei. Quidã voluerũt de⸗ cem fuiſſe ꝑſecutões eccleſie. Oꝛima fuit PFe⸗ ronis. Scda Domitiani. Lercia Traiani. Quarta Antonini.Quinta Seueri. Sex⸗ tu maximini.Septima Decij:Octaua Ua⸗ leriani. NHona Aureliani. Decima Diocletia ni ⁊ Waximiani. Sub quibus innumera⸗ biles viri et mulieres ꝓ ↄfeſſione fidei exqui ſitiſſimis cruciatibo afflicti:moꝛtem foꝛti aĩio tulerunt.Et vt refert Hiero.in martilogio. Te diocletiani ⁊ maximiani intra vnũ mẽ ſem decẽ et octo milia xpᷣianoꝝ martyrio co⸗ ronati ſunt.Si igit᷑ in oꝛe duoꝝ vel triũ te⸗ ſtium ſtet omne verbũ. vt ðꝛ Deut. xix.c. Et Matth. xviij.c. Et extra de teſti.c.licʒ.Quã to ma gis ſtandũ erit veraciſſimo teſtimonio ſcõꝝ. mirvrl Pꝛopteren inquit Hieroꝰ.in queſtionibo ad helbidiã. Triumphus dei eſt paſſio martyrũ:ꝓ xpᷣi noĩe cruoꝛis effuſio et inter toꝛmenta leticia. Cum enĩ quis viderit tanta ↄſtantia ſtare martyres atq; toꝛqueri ⁊ in ſuis cruciatibo delectari: odoꝛ noticie dei diſſeminat᷑ in gentibo ⁊ ſubit tacita cogitatio niſi verũ eſſet euãgeliũ nunq; ſanguine de fenderet᷑.¶ Gcom qð eſt ↄſiderandũ in hiſ qui ꝓ xpᷣo martyriuʒ paſſi ſunt: ðꝛ bonitas. Nõ eni erãt vicioꝝ amatoꝛes aut tꝑaliũ bo⸗ noꝝ auidi:qñ vt aparet vitã ꝓpꝛiã ↄtẽnebant Igeo ſuſpecti eſſe de mendacio aut falſitate no pnt. Ha vt inquit A actantiꝰ li.i.diui.in⸗ ſtitu. Nolũtas fingendi ac mentiendi eoꝝ eſt qui opes appetũt:qui lucra deſiderãt:que res ꝓcul a ſcis viris fuit.Et vt ait Hiero.ad pal machiũ.Si iocando paſſi ſunt credant᷑ io⸗ cando locuti: ¶ erciũ qð eſt ↄſiderandi in his qui ꝓ xpᷣo paſſi ſunt vᷣꝛ nouitas. Hã nõ erant a teneris annis educati in fide xpᷣi:ſʒ p maioꝛi ꝑte multi ex eis nouiter ad fidẽ ↄuer ſi:letiſſimi ad martyriũ ↄuolabãt:Hoc aũt fi eri nõ potuiſſet abſq; interioꝛi auxilio diui⸗ ne gre:’et exterioꝛib ſignis:miraculis ac reue lationibo. Que coꝛnelius tacitus negare nõ audens qꝛ gentilis erat: xpᷣianos genus mæ lencũ appellauit. Sed reuera oĩa illa nõ ma⸗ leficio immo dei virtue fiebant. Quiſnã non miret᷑ Ciburtiũ et Valerianũ nobiles Ro⸗ manos in gentilitate nutritos a Cecilia vir⸗ gine ad hoc inductos fuiſſe vt moꝛtẽ ꝓ xpᷣo ſubire no foꝛmidarẽt. Quid de Romano di⸗ cemus qui dum ſemꝑ idola coluiſſet: militiã q; exercuiſſet: a brõ laurentio martyre bapri⸗ ſari popoſcit. Dum eniĩ iuſſu Decij laurenti⸗ us ſcoꝛpionibo cedebat᷑:is romanus clamã⸗ do dixit. O laurenti video ante te iuuenem 8 iij) deus illã ↄtinuis miraculis i pulcerrimum ſtantẽ et membꝛa tua cum lin⸗ theo extergentẽ:adiuro te ergo ꝑ dñm nõ me derelinquas ſed feſtina me baptiſare. Solu⸗ tus vᷣo laurentius ⁊ in cuſtodia recluſus hv politi:Romanus afferens vꝛceũ cũ aqua ad pedes laurentij ꝓcidit: et ſacrũ ab eo baptiſ⸗ ma ſuſcepit.Qð vbi Decius cõperit: fuſtibꝰ iuſſit eum cedi deinde decollari. Hypolitus ipſe inſuꝑ qui carceres cuſtodiebat a btõ lau entio cũ om̃i ſua familia baptiſmũ ſuſcepit. Qui poſtq; laurentij coꝛpus ſepeliuit:venit in domũ ſuã:vt in eiꝰ legenda narrat᷑: et dãs pacẽ ſeruis et ancillis ſuis oẽs ſacro altaris qð Juſtinꝰ pᷣſbyter obtulerat cõicauit.Poſt qð appoſita menſa pꝛiuſq; cibũ ſumerent:ve nientes milites eum rapuerũt ⁊ ad Ceſarem adduxerũt. Cui Deciuſ. Nunqͥd tu magns effectus es qͥ coꝛpus laurentij ſepeliſti? Cui bypolitus. Hec feci nõ quaſi magus ſed vr xpianus Coõtra quẽ tyrannus deſeuiẽs fecit cum fuſtibo cedi:et pectinibo laniari.Et cũ in ter toꝛmenta ſemꝑ xpᷣm ↄfiteret᷑. Decius oẽʒ ſamiliã eius adduci fecit:iuſſitq; ↄcoꝛdiã de xpᷣo loquentẽ que nutrix erat hipoliti tãdiu lumbatis cedi quouſq; ſpm̃ emiſit. Tandẽ hypolitus cũ oĩ familia extra poꝛtã tyburri⸗ nam adductus fuit: vbi nherr hypoliti oĩm capita amputata fuerũt. Hypoliti vero pedes ad colla indomitoꝝ equoꝝ ligati ſunt atq; ſic ꝑ cardos ⁊ tribulos tãdiu tractus eſt donec ſpm̃ exhalauit. Eoꝝ aũt coꝛpa Juſti⸗ nus pᷣſbyter rapuit ⁊ iuxta coꝛpus ſancti lan: rentij ſepeliuit. Si oĩa hmõi vellemus expꝛi mere:longiſſumis ꝓfecto ſermonibo foꝛet vtẽ dum. Sʒ pauca hec qᷓ̃ ↄmemoꝛauimuſ ideo dicta ſunt:vt appareat veritas fidei:quã illis tpiba ↄfiteri nil aliud erat niſi dira ſu ꝓplicia et moꝛtẽ exquirere.Et t vt pᷣdiximus innu merabiles quodãnmtodo ſunt inuẽti:qui mar⸗ tyres toꝛquebant᷑: relicto gentilitatis erroꝛe publica voce chꝛiſtianos ſe aſſerẽtes:ad moꝛ fides chꝛiſti vera eſſe pꝛobatur ex co q- empoꝛibo nfis. 4 Ercia rõ qua ꝓbat᷑ ꝗ; vera ſit fides xpᷣi 3: diuinalis magnificatõis. Maginiſi a quippe eſt fides iſta ab oĩpotenti deo in opꝑibo miraculoſis. Et antiquis dimiſſis: pfe ramus ea q quotidie oculis nr̃is ꝑſpicimus E in trib generiby diſtin gui pYiit. ꝛimũ dicitur odoꝛatõis. Secundum ſcaturitionis. Teſhmccl 7. pꝛimum genus miraculoꝝ que quotidie eſt in ſcõ peiro in vꝛbe maxia teſtimonia de Lapitulum. ij. videmue : odoꝛatsie. Flam qui baptiſnt lauacro ſunt regenerati odoꝛe qnodaʒ ſnaunui ab infidelibo diſtinguunt᷑. ipᷣi vero infideles qui nõ ſunt baptiſati fetoꝛe quod in dum ſemel Bꝛunguſij pectoꝛis doloꝛem in⸗ curriſſem. Quidã medicus iudeus nõ voca tus ad me venit: qui q;pꝛimum intrauit celtl lulam in qua iacebã in lectulo:fetoꝛe ſuo iita turbauit ſtomachũ meũ vt viderer euomere velle oĩa viſcera ⁊ inteſtina:nec quieſcere po⸗ tui donec a me licẽtiatus diſceſſit. Quid plu ra: Audiui ego a qplurimis et fidedignis. in caſtello ſancti petri ꝓpe Rhodũ qð mi ſunt canes ferociſſimi qui in die ligantur:in 2 5„ nocte vero ſoluunt᷑ ⁊ extra caſtellũ liberi di⸗ mittuntur:hi ſi chꝛiſtianũ aliquẽ innueniunt nullã ei moleſtiã inferũt. Si vero aliquẽ tir cũ aut ſarracenũ reꝑiunt latratibo et moꝛſibꝰ vſq; ad moꝛtẽ inſequũtur.Ex odoꝛatu quio pe chꝛiſtianos ab alijs diſcernũt. Sʒ nõ eſt omittendũ quod experimur de ſanctoꝝ reli quijs in quilv tanta eſt odoꝛis fragrantia vyt merito cõfiteri cogamur oſſa illa felicia ſica deo reſeruata: cũ ſuis alabus tandẽ gloꝛiſi⸗ canda. ¶ Scum genus miraculoꝝ dicitur ſcaturitõnis. Utiq; ſᷣm naturã fieri non pnñt vt ex aridis oſſibus ⁊ inaiatis:liquoꝛ ꝓfluat indeſinenter q tñ fieri negare nõ poſſumus Nam ⁊ ſi nõ oim tñũ multoꝝ ſanctoꝝ coꝛda Singe. mãna ſcaturiũt. Die ſcĩ nicolai apð ER Sciĩ Andree apud Amalfia. Sci a apud Salernu. ¶QZerciũ genu rum dicitur ↄditõis. VUnde vero ligno crucis vt in igne piectu ? ſi inſtſůẽ metur nanq; tñ cõburat᷑ ſi ponatur in aqua nõ natet ſed ſubmergar niſi er miraculo dei. De ſpina coꝛone dñi adbuca pleriſq; aceepi ꝙ rhodi in paraſceue floꝛet. De colũna que. 7 . viſu referre poſſumꝰ:ꝙ ibi vexati a demone liberant᷑. Aiunt quidẽ ullã eſſe in qua dũ ie⸗ ſus pᷣdicabat in templo in hieruſalẽ quieſce⸗ re ſolebat. In Apulia ꝓpe pulignanũ eſtec⸗ cleſia in qua coꝛpꝰ ſci viti requieſcit: in qua illi qui moꝛſu rabidoꝝ canũ timent interire abſq; vlla medicina liberantur. In ciuitaſe Brunduſij reſeruat᷑ aduſtũ coꝛpus ſcĩ The odoꝛi martyris cũ veneratõe et denotõe pli. The vero ſiccitatis cũ pceſſionibo et letanns coꝛpus illud extrahit᷑:et ſepiſſime immo oo dem die plunia de celo deſcẽdit. Sũt et alia multa hmõi in religione nr̃a xpᷣiana ꝓpterq merito dicere poſſumus. nõ eit glis nacio udi Cerd isſbiſcu Genturtic⸗ znbalantt Nteinpit ſanpiern⸗ Demd larlclecnot laumaſin Utobenim tonezon Peſemmoefn Grthlide orchluc guebiho denonltn uſthon⸗ gollolise aron⸗ muoqinr hanlſiniv iniotgn Cuncunne⸗ Lcchmvddl Utee Nnnarasf tonts. t⸗ Uuntſupper Auimni Mmartbi Uocegon ge tone I unedn Dlcgn 4 N fflin ſtnc ſinn nenn wolllan warltge hth Nedti ocäent esennn ilcagfi mmn ionte mnan rnrgridnd aſe Oun nisct ioi e Rhodige olrmianm n die im Mique iwan ietin Erodoanc undeſenaen eisſiggelt gn anlar lin rifeiwan sliguer i rnoheſim D eam grandis que habeat deos appꝛopinquã tes ſibi ſicut adeſt nobis deus noſter Jgitu· letentur fideles qui credunt in chꝛiſtũ:qꝛ nõ ambulant in tenebꝛis: ſed habebunt lumen Vite: in pñti ꝑ gratiam et in futuro ꝑ gloꝛiaʒ ſempiternam. Amen. lari electione ſancti Matthie qua ad apoſto Nnumeratus eſt lur hec verba Actuuz. i.cet in epi ſtola hodierne feſtiuitatis. Cupientes laudi bus beati matchie inſiſtere: bene eſt vt illins electioneʒ qua ad apoſtolatũ fuit aſſumptus perſcrutemur. De ipſa quippe copioſe loqui tur epiſtola pꝛeſens:in qua multa pulcra et Bnomnibus tamen que ibi ponuntur: matthie ſanctitas eximia notabilia continentur. demonſtratur. Ipſe enim apoſtolatum obti⸗ nuit non aliqua elatione commotus: ſed ab apoſtolis oꝛantibo et deo reuelante vocatus. Idcirco vt iſta oĩa deuotius meditari poſſi⸗ mus tria myſteria de electõne huius apoſtoli beatiſſimi ꝓponimus ↄtemplanda. Pꝛimũ dicitur cauſalitatis. ercium vtilitatis. runt ſutxplere. at im. 1 AQKuimũ myſteriũ ↄtemplandũ de electõe Amatthie dicit᷑ cauſalitatis. YFuit nanc; erunt bic dubia declaranna. dꝛimum quare iudas damnatus fuit. voluerunt ſupplererr. [10 pzim multa fuer mi du unt grat arem: cui multa benignitatẽ oſtendit. Ipe ve W illu impie ꝓdidit. Sed quedã hic difficultas. An iudas fuit electus axpo. Nã los ſuos ⁊ elegit dnuodecim ex ipſis quos et oplos noĩauit, Et inter iſtos annumerat᷑ iu⸗ — Sermo quadrageſimuſpꝛimus de ſingu cum vndecim apoſtolis. Scribũ⸗ naliter pter hercatũ deſperatõis iudas damnatus fuit:et de grauitate peccati deſpe⸗ rationis.Et cur apoſtoli locum iude volue⸗ apitalum i. talis electõnis cauſa vt numerus duodena⸗ rius apłoꝝ impleretur. Nam ex caſu ⁊ pua-⸗ ncatione Jude vndecim tm̃ remanſerãt apo ſtoli. Sʒ vt ꝑs iſta melius intelligatun:tria Rulta fuerunr orauiſſinn peernen uge ꝛ⸗ mum fuit peccatũ ingratitudinis. Ham xpeᷣ ed quedã hic oꝛitur das. Johᷣ.vero. c. xiij. vᷣs dixit. Beati eritia ſi keceritis ea.nõ de omnibo vobis dico: ego ſcio quos elegerim. vbi videt᷑ dicere ꝙ nõ ele giſſet iudã. Ad qð dicendũ. ꝙ; iudas electus fuit ad apoſtolatũ ſᷣm tꝑs.Et hoc dici Cu⸗ ce.vi.c.vbi.S.ſed nõ fuit electus ad finalen gram ⁊ gloꝛia.Et hoc expꝛimit᷑ a xpᷣo ſupe⸗⸗ rius Joß.xiij.ca. Si quis vᷣo vlterius que⸗- rerer. Cur tpCs elegit iuda ad apoſtolatũ quẽ ſciebat fururũ ꝓditoꝛt᷑. Rſñdemus quia tũõc erat idoneus. vnde ſicut nõ debuit intermit⸗ tere creationẽ luciferi ⁊ alioꝝ quos ſciebat fo re damnandos:ita nec aſſumptõeʒ iſtius ad aplłum. Inſuꝑ xps id facit vt nobis exema plum patientie daren dũ iudã tolerauit ⁊ ilii tanta beninolẽtie ſigna ondit. Scom pecca⸗ tum iude fuit auaricia.qꝛ vt ð Joh. xij. ca. Fur erat t loculos habens vYecerat iᷣm xvs⸗ Zſeruatoꝛẽ elemoſy naꝝ que ſibi donabant᷑. lle vero furto ſurripiebat decimaʒ ptem vr quidã vicũt.Et ideo ꝓ decima pte quã in vn guento amiſerat ꝓ triginta denarijs vſm v· didit. Cercuũ peccatuz iude fuit pditio.qauia xpᷣm ſigno oſculi tradidit. Nam vt ðꝛ Mat ☛ thei. xxvi.c. dedit ſignũ his qui vpᷣm capere volebãt vlcẽſ. Quẽcunq; oſculatus fuero ide eſt tenete eũ. Quartũ pcẽm iude fnit pꝛeſum⸗ prio qꝛ pᷣſumpſit oſculari faciẽ illã in quã de ſiderant angeli ꝓſpicere. Quintuũ pccm iude fuit ſimulatio.dũ dixit Aue Rabi cũ tũ illi moꝛtẽ ꝓcuraret. Sextũ peccatũ fuit obldura tio. qꝛ nullo obſequio:nullis blandicijs:nuł lis cõminatõibo voluit a ſuo malo ꝓpoſito re ſiſtere. Deptimũ pcem dicitur deſperanio: o?= abiens laqueo ſe ſuſpendit.hoc vno ſolo pie cta fuit damnatio iude. Si eni nõ deſperaſſ- ⁊ penitentiã verãegiſſet vtiq; poſt tot cõmiſl⸗ ſa flagicia: poſt tot enoꝛmia mala: poſt tot ne phanda facinoꝛa:vei fuiſſe miſeslam aſeca tus. O ineſtimabilis pietas bñdicti dei:diſ⸗ plicent illi qᷓcunq; petã:ſʒ ſuꝑ oĩa deſperatõöes⸗ abhoꝛret. Et ſumo hic deſperatõʒ quã cõco mitatur impenitẽtia finalis:pbamus qð di⸗ cimus. Nam Hiero.ad Ruſticũ monachuũ inquit. Nihil ſic offendit deu ſicut coꝛ ĩpent tens. Solũ deſperatõis crimen eiſt q veniäö ſeqii nõ poteſt. Et Qeo papa de pe. di. iij. 2 c.inter omnia.iudam ſic alloquitur. Scele⸗ ratioꝛ omnibo o iuda ⁊ infelicioꝛ extitiſti qu? nõ penitentia reuocauit ꝗag dñm: ſed deſpera tio traxit ad laqueum. ¶ Secundũ dubiuʒ fnit vtrum deſperatio ſit maximũ peccatoꝝ. Ad quod rñdet Tho.fa fᷣe.q.xx.q; peccata que opponunt᷑ virtutibo theologicꝭ funt m ſuu gelus als peccatis grauioꝛa. Qum eni virtutes theologice habeuͤt deum p obiecto: 2 pcca eis oppoſita impoꝛtãt directe ⁊ pᷣncipa⸗ liter auerſionẽ a deo.In qͥlibet autẽ peccato moꝛtali pꝛincipalis rõ mali ⁊ grauitas eſt ex hoc ꝙ auertit a deo. Si enĩ eſſe poſſet ↄuer⸗ ſio ad bonũ ↄmutabile ſine auerſione a deo: q;uis eſſet inoꝛdinata nõ eſſet peccat ũmoꝛta le. Et ideo illud qð pꝛimo ⁊ ſe habet auer⸗ ſionẽ a deo ẽ grauiſſimũ inter peccata moꝛta lia. Virtutibo aũt theologicis oꝑponunt᷑ in⸗ ſidelitas:odiũ dei et deſperatio. Inter q̃ odi⸗ um ⁊ intidelitas ſi deſperatõi ↄꝑent᷑ inueniẽ⸗ tur ſm ſe quidẽ.i.ſᷣm rõnem pꝛie ſpeciei gra nioꝛa. Infidelitas enim ꝓuenit ex hoc ꝙ hõ ipᷣam dei veritatẽ nõ credit. O diũ dei ꝓuenit ex hoc ꝙ voluntas hoĩs ipᷣi diuine bonitati ↄtrariat᷑. Deſperatio aũt ex hoc ꝙ homo nõ ſperat ſe bonitatẽ dei ꝑticipare. Ex quo patʒ qꝙ infidelitas ⁊ odiũ ſunt cõtra deũ ſᷣm ꝙ in ſe eſt. deſperatio aũt ſᷣm ꝙ eius bonũ ꝑticipa tur a nobis. Vñ maius peccatũ eſt ſm ſe lo⸗ quendo nõ credere dei veritatẽ vel odire deũ q; nõ ſperare ↄſequi gr̃am ⁊ gl oꝛiã ab ipᷣo.ſʒ ſi ↄꝑetur deſperatio ad iſta duo ex ꝑte nr̃a:ſic deſperatio eſt periculoſioꝛ:qꝛ ꝑ ſpem reuoca⸗ mur a malis:⁊ introducimur in bona ꝓſeq̃n da:et ideo ſublata ſpe in effrenata hoĩes labũ tur vicia ⁊ a bonis oꝑibus retrabunt᷑. Unde glo.ſuꝑ li. Numeroꝝ.ait.nihil eſt execrabili us deſperatõe:quã qui habet ⁊ in generalibꝰ huius vite laboꝛibus:et qð pꝛius eſt in fidei certamine ↄſtantiã ꝑdit. Et Iſido.li.de ſum mo bono ait.Perpetrare flagiciũ aliqdðᷣ moꝛſ aie eſt. ſʒ deſperare eſt deſcendere in infernũ. hec ille. Peccato itaq; deſperatõis iudas ob⸗ rutus ⁊ ab apłatu cecidit et hereditate celeſti pꝛiuatus eſt dente iuda voluerunt apli ꝑ electionẽ Hat thie numerũ duodenariũ ↄplere. Ad qð re⸗ ſpondemus ꝙ apoſtoli chꝛiſti debebant eſſe duodecim ꝓpter tria. Pꝛimopter electionem. Scdοpter pꝛedicationẽ. Tercio ꝓpter fſiguration-. Pꝛimo ꝓpter electionem. Nam xps elegerat duodecim vt pᷣdictum eſt:ergo cadente iuda numerus ille vacuuſ remanebat. Et ſicut in natura nõ datur vacuũ:ita nec in eccleſiaſti⸗ ca ierarchia ſiue in eccleſia triũphante ſiue militante. Pꝛopterea cadente lucifero ⁊ cete⸗ ris angelis eum ſeq̃ntibo:ſucceſſit loco eoꝛuʒ bumana natura. Ideo Augꝰ in Enchiridi⸗ on ait illud qð ponitur in.ij. Sententiarũ. di. x. Superna hieruſalẽ mater noſtra: ciui⸗ tas dei:nulla ciuiũ ſuoꝝ numeroſitate frau⸗ . „ erciũ dubiuʒz fuit Cur ca⸗ gabiturgut etiam vberloꝛe foꝛtaſſe copia re⸗ gnadic. Neq; enĩ numerũ immundoxꝝ ſpiri⸗ tuũ nouimus:in quoꝝ locũ ſuccedentes filij catholice mr̃is que ſterilis apparebat in ter⸗ ris in ea pace de qua illi ceciderunt ſine vllo tpis termino ꝑmanebũt.hec ille. Sic a ſumi⸗ li in locũ a xpᷣo pᷣoꝛdinatuʒ a quo iudas ceci⸗ derat:aliquis alius erat reponendus Scdðo apli debuerũt eſſe duodecim pter pᷣdicatõeʒ Nam ipſi pᷣdicaturi erãt fidem trinitatis in quattuoꝛ ꝑtes mundi ſcʒ oꝛientẽ:occidentẽ: meridiẽ ⁊ ſeptentrionẽ.multiplicato aũt ter in quattuoꝛ ↄſtitnit duodecim.ᷣm etiã Pto lomeuʒz in.ij.quadripartiti. Duodecim ſunt ꝓuincie pꝛincipales mundi:circa mediũ ha bitationis: ſᷣm ꝙ ſunt duodecim ſigna celi. Tercio apłi debuerũt eſſe duodecim ꝓpter fi⸗ gurationẽ.nam numerus iſte in veteri teſta⸗ mento fuit multipliciter figuratuſ. Pꝛima fi gura fuit in duodeci ducibuſ.de quibo dixit deus abꝛae. Suꝑ hiſmael exaudiui te.Ecce bñdicam ei ⁊ augebo et multiplicabo eũ val de.xij.du ces generabit:et faciã illũ in gentẽ magnam. Iſti duces figurarunt apłos qui duxerunt nos ad deum. Secunda figura fu it in duodecim patriarchis filijs iacob et pa tribus totius populi a iacob deſcendentis:q̊ rum uomina ponuntur Gene.xlix.ca. Iſti apoſtolos duodecim pꝛeſignarũt:qꝛ ipſi fu⸗ erunt pꝛecipui filij dñi noſtri ieſu chꝛiſti: ex quodam ſpeciali dilectõnis munere:qui pa⸗ tres vocari poſſunt totius populi chꝛiſtiani Tercia figura fuit in duodecim fontiba aq⸗ rum.de quibs dicitur Exodi.xv.c⸗¶Aenerũt filij iſrael in helim:vbi erãt duodecim fontes aquaꝝ.Apli nãq; fontes fuerũt de qbo hau⸗ ſta fuit aqua ſapiẽtie ſalutaris.Quarta figu ra fuit in duodecim vituloꝝ oblatõe in dedi catione altaris poſt ↄpletũ tabernaculũ.deqͥ bus ſcribit᷑. Numeri.vij.c. Hi figura fuerũt apłoꝝ qui obtulerũt dño coꝛꝑa in martyrio ad eccleſie catholice dedicatõʒ. Quinta ſigu ra fuit in duodecim exploꝛatoꝛibus miſſis a moiſe ad exploꝛandũ terrã ꝓmiſſionis:ſicut habet᷑. Numeri.xiij.c. Apłi tanq; vere ↄtem platiui ⁊ ꝑ ↄtemplatõʒ iuerunt pꝛimi ad pa⸗ triam celeſtem vt dicerent id ꝗqð ponitur ad Philippenſes.iij.c. Noſtra cõuerſatio in ce⸗ lis eſt. Sexta figura fuit in duodecim viris qui de mandato domini tulerunt duodecim lapides de medio ioꝛdanis alueo:qñ ioꝛda⸗ nis conuerſus fuit retroꝛſum:ſicut ſcribitur Joſue.iiij.c. Hi pꝛeſignarũt aplos qui poꝛ tarũt duodecim articulos in ſimbolo ab eis ↄpoſito. Septima figura fuit in duodecim Gen inns ancnlis⸗ emetio. libha der ſytb⸗ einmtii cinbobis Res n bapeiinie dicit os ols genles is bolint ij Reghin larötaturde ſuiell ſoliciniiſ. s Dunn wo Decina ſocgerece⸗ Writkams woccdrn agrösten Cpitnns la An eracis, s pc Cnturlcget icag Cocionan ſnsdooden COucir thierahe Gireſpeomn ferſincnn uorebe W gcore oi⸗ D inliamtfi⸗ Cinicrcs Gonad dhiegſe funt Pam n Dione Patrüideg woꝛfheri beimüfi gecnione d non im Qugni yc. nntſpegn Cunundz l Paggoiee, Niie⸗ zceinint lihlchi Nainina . dooten W Sikennt aduldeqnrn isflisinen jars ci ricgt⸗ Ri ai⸗ popllei, NiNr leunculis in thꝛono Salomonis de quib⸗ fit mẽtio.iij.Regũ.x.c. Hi aplos denotabãt quibo a deo dictu fuit Matt. xix.c. Sedebi⸗ tis ſuꝑ thꝛonos duodecim iudicãtes duode cim trib iſrael Octaua figura fuit in duode cim bobus ſuſtinentibo mare eneũ vt ptʒ.iij. Reg.vij.c.Aplłi quidẽ fuerũt pꝛimi miniſtri baptiſmi qð ꝑ mare eneũ figurari pᷣt.quibuſ dixit xpᷣus Matth.vlti.c. Euntes baptiſate oẽs gentes. Nona figura fuit in duodecĩ iu⸗ gis boũ in quib arabat heliſeus. vt ſcribit᷑ iij. Regũ.xix.c. Heliſeus figurat xpᷣm qui in terpᷣtatur deus meus ſaluatoꝛ qui arat agrũ ſuũ.i.eccleſiã duodecim aplis quoꝝ etiã apo ſtolicã vitã ſuadet alios acciꝑe ꝑ imitatõʒ di cens Matth. xi. c. Tollite iugũ meum ſuꝑ vos. Decima figura fuit in duodecim ꝓphe⸗ tis que recte ↄuenit apłis qui fuerunt ꝓphete noui teſtamẽti. Numerus inſuꝑ duodenari us celebꝛatus fuit a romanis qui acceperũt a grecis legẽ duodecim tabulaꝝ ſicut nos ac cepimus ab aplis legẽ duodecim articuloꝝ fidei. Nam vt notat᷑.ff.de oꝛigine iuris.l.ij. S. exactis. Romani miſerũt decem viros ad grecos ꝓ copia illaꝝ legũ habenda:que vo⸗ cantur leges duodecim tabulaꝝ. Igit᷑ a ſpũ ſcõ edocti apli moti fuerũt:vt videbimus ad electionem Matchie:vt ſic in eis eſſet nume⸗ rus duodenarius pfectus. M Ouali ſingularis fuit ⁊ ſcã electio mat⸗ thie reſpectu eligentiũ:reſpectu modi eligen di:xeſpectu electi. cundũ myſteriũ ↄtemplandũ de ele⸗ ebimus qualiter electio illa fuit debite iu ſte et ſanctiſſime celebꝛata: triplici reſpectu. 1. reſpeciu eligentum. cðo reſ o reſpeciu modi eligendi. ercio reſpectu electi. ritatis:qꝛ fuerũt aplłi qui ſunt pꝛincipes mũ di:ianitoꝛes ecc̃ie:et iudices ſeculi. Ad ipos ergo nõ ad alios ſpectabat talis electio: qui ad hãc ꝑficiendã:cõſulte:vt aparebit ↄuene⸗ runt. Nam vt inquit Bonauen. in ſuo.i.di. xi. Sicut quattuoꝛ fuerũt ↄcilia pᷣncipalia patrũ:de quibo ðꝛ.xv.di.c. Canones.ita q̃t⸗ tuoꝛ fuerũt ↄcilia aploꝝ in pꝛimitiua eccia. Pꝛimũ fuit ad electionẽ matthie. Scoᷣm ad electionẽ ſeptẽ diaconoꝝ.Act᷑.vi.c. Terciuʒ ad non imponenda legalia gentibo. Act᷑. xv. c. Qu ad toleranda legalia ad tꝑs.Acx᷑. ℳ apitulum. ij. ction? Matthie ðꝛ qualitatis. In quo mo inq; fuit debite celebꝛata reſpectu eligentiũ.Electoꝛes enĩ fuerũt magne aucto co electi illa fuit debite celebꝛa a reſpectu modi eligendi. Inchoata quideʒ fuit ab exhoꝛtatõne ſ. alutifera: dum petrus aploꝝ pꝛinceps exurgens in medio vbi erat turba boĩm fere centũ viginti dixit. Viri fra tres opoꝛtʒ implere ſcturã:quã pᷣdixit ſpũs ſcũs os Dauid de Juda:qͥ fuit dux eoꝝid opꝛeh enderũt ieſum:qui ↄnumeratꝰ erat in nobis.et ſoꝛtitus eſt ſoꝛtẽ miniſterij huiꝰ. Et accipit᷑ hic ſoꝛs ꝓ ꝑte ſᷣm Nico.de lira. Et hic quideʒ poſſedit agrũ.i.poſſideri fecit de mercede iniqtatꝭ.qꝛ triginta denarios quib⸗ inique vẽdiderat xpᷣm in tẽplo ꝓiecit.Ex qͥ⸗ bus pncipes ſacerdotũ emerũt agrũ ꝓ ſepui tura pegrinoꝝ. vt habet᷑ Matt. xxvij.c. Alij aũt dicũt ꝙ iudas fuit ibi ſepultus ⁊ ſic poſ⸗ ſedit agrũ ilũ. Sʒ vt dic Hico. de lira.hoc nõ eſt veriſilłe:qꝛ pᷣncipes ſacerdotũ erãt intẽ ti circa moꝛtẽ xpᷣi ꝓcurandã:ꝓpter qdð nõ ita cito emerũt illũ agrũ. Nec etiã ager ille ẽptuſ ſtatim fuit ꝓ ſepultura diſpoſiꝰ:et ſic vide fuiſſe tꝑs intermediũ. Judas aũt eadẽ die q̃ piecit argẽteos videt᷑ ſe ſuſpendiſſe:ꝓpter 48 expoſitio pᷣma melioꝛ videt᷑. Sequunt᷑ ꝰba petri.Et ſuſpenſus.ſ.iudas crepuit medius: et diffuſa ſunt oĩa viſcera eiꝰ.Et notũ factũ eſt oĩbo habitantib hierlim.ſ.enoꝛme factũ in de:ita vt appellaret᷑ ager ille lingna eoꝝ agel⸗ demach. hoc eſt ager ſanguinis. Scienduʒ boc loco ſᷣm Nico.de lira.ꝙ ille due dictõeſ ageldemach:agrũ ſanguinis:in latinũ ſigni cantes:nõ ſunt ꝓpꝛie hebꝛaice:ſʒ magis ſyria ce.Tñ lingua hebꝛaica et ſyriaca ſunt valde Aꝓinque.vt dicit Hiero.in pꝛologo galeato. Judei aũt notabiliter lr̃ati magꝭ vtebantur lingua ſyra et hebꝛaica. Vñ et libꝛi eoꝝ qui ſunt extra bibliã:ꝓ magna ꝑte ſcripti ſunt in ſyro ideomate lr̃is tũ hebꝛaicis:qð de facili pt fieri:qꝛ lr̃e hic et ibi ſunt eiuſdẽ numeri et ſoni:differentes tñ in caracterib.. Subdidix petrus. Scriptũ eſt enĩ in ꝛtibꝛo pſalmoꝝ.fi at habitatio eoꝝ deſerta:et nõ ſit qui habitet in ea.Et epᷣatum eius accipiat alter. Notan⸗ dum ꝙ verbũ illud:fiat habitatio eoꝝ deſera ta.ponitur.ps.lxviij. Et illud qð ſequitur. Epiſcopatũ eius accipiat alter.ſcribit᷑.cviij. vterq; m pſalmꝰ intitulatur a Dauid tanq; ab auctoꝛe.Coniũxit aũt petrus iſtas duas auctoꝛitates ſimul: qꝛ loquuntur de pena ꝓ moꝛte chꝛiſti inflicta. Pꝛima loquit᷑ de pena ſacerdotũ moꝛtẽ xpᷣi ꝓcurantiũ. In penã ent moꝛtis xpᷣi templũ et ciuitas hierim fuerunt deſtructa ꝑ Romanos:et ſacerdotes partim interfecti et partim captiuati.Et hoc eſt qd pᷣ dixit Dauid.ſiat cõmoꝛatio.i.habitatio eoꝝ deſerta. Si vero loquit᷑ de pena iude ꝓdito ris.Et hoc eſt qð dicit: Epatum eiꝰ accipiat alter. Concluſit itaq; petrus dicẽs.opoꝛtet ergo ex his viris qui nobiſcũ ſunt ↄgregati omni tꝑe quo intrauit et exiuit inter nos do minus Jeſus incipiens a baptiſmate iohan nis vſq; in diem qua aſſumptus eſt a nobis teſtem reſurrectõis eius nobiſcũ fieri: vnum ex his. Et ſtatuerunt ſcʒ elegerũt duos: Jo⸗ ſeph qui vocabatur barſabas:qui cognomi⸗ natus eſt iuſtus.et Matthiam. ſᷣm aliquos iſte barſabas fuit ille qui cum Paulo ad apo ſtolatum aſſumptus fuit. de quo fu mentio. Actuiũ.xiij.c. Sed Hico.de lira ſuꝑ.i.ca.et iiij. c. Actuũ aploꝝ:aſſerit alium fuiſſe. Nã iſte cognominatus eſt barſabas. Ille vᷣo bar nabas. Iſte barſabas fuit filius alphei:et ſic de galilea oꝛiundus.Ille vero barnabas di citur cypꝛinus.i.de cypꝛo natus.de qͥ men⸗ tionem facit Hiero.in li.de viris illuſtribꝰ. diuinitus emiſſus:ꝑ quem ipᷣe oſtendebatur Conſeq̃nter ap łi ꝓſecuti ſunt electionẽ mat⸗ thie cum oꝛõne deuota. Nam oꝛantes dixe⸗ runt. Tu dũe qui coꝛda noſti oĩm oñde quẽ elegeris ex his duob:vnũ acciꝑe locum mi⸗ niſterij huius et apłatus:de quo pᷣuaricatus eſt iudas:vt abiret in locũ ſuum:et dederunt ſoꝛtes eis.Quidã dicunt vt Hiero.et Beda ꝙ he ſoꝛtes tales fuerũt quales ille quaꝝ in lege veteri creberrimus vſus erat.de quibus ſcribitur Pꝛouerbhᷣ.xvi. Soꝛtes mittunt᷑ in ſinum:ſed a dño temperant᷑. Ex quo inquit MNico.de lira. vti ſoꝛtibo eſt vario euentu ſeu diſpoſitõne alicuius rei ſenſibilis ppoſue terminare aliquod dubiũ vel incertum. Si⸗ cut ex feſtucis ꝓpoſitis:ꝑ hoc ꝙ aliquis acci⸗ pit bꝛeuioꝛẽ vel longioꝛem:ſeu in ꝓiectione taxilloꝝ:ꝑ hoc ꝙ aliquis pꝛoijcit plura vel pauca puncta:vel ex ↄſunilibo aliquod du⸗ bium inter hoĩes determinatur.Et ſi hoc fi⸗ at ad alicuius rei diuiſionẽ inter hoĩes vt hoc determinetux quis:quam ꝑtem accipiat vocatur ſoꝛs diuiſoꝛia. Si autẽ hoc fiat ad aliquid determinate agendum:vocatur ſoꝛs ↄſultoꝛia.Si vero fiat vt pᷣcognoſcatur ali⸗ quod futurũ ↄtingens:vt inquit Tho.ſcdᷣa ſcðᷣe.q,xcv.ar.iij.vocatur ſoꝛs diuinatoꝛia. vti ſoꝛte diuiſoꝛia licitũ eſt dũmodo non ad ſit ibi aliqua ſuꝑſtitio:puta inuocatio demo⸗ nis vel expectatio euentus rei ab influentia planetaꝝ et ſimilia. Soꝛtib vero ↄſultoꝛijs et diuinatoꝛijs maxime in electõnibo pᷣlatoꝝ eccie abſtinendũ eſt.vt ſcribit᷑.xxvi.q.ij.c.nõ ſtatim.c.hi qui.c.nõ exemplo. Et de ſoꝛtile⸗ gijs.ꝑ totum.nec obſtat quia in electöõe Mat thie vſi ſunt ſoꝛtib.Quia vt ait Beda.pꝛi⸗ uilegia paucoꝝ ↄmunẽ legem non faciunt. Et apli in hoc moti fuerunt ex familiari cõ⸗ Hlendus eccleſie ſtatus. XLercio . ſoꝛtio ſpiritus ſancti et ſine aliqua ſupſtitio⸗ ne. ¶ Lercio fuit illa electio debite celebꝛata reſpectu electi.qui fuit Hatthias rect:ſum⸗ plex: ꝓbus:mundus:iuſtus:innocẽs:impol lutus.Cecidit enim ſoꝛs ſuper illum. Et fa ctus eſt duodecimus pn impleuitq; nume rum illum. Notandũ hoc loco ꝙ Dionyſiꝰ qui fuit Pauli diſcipulus:videtur aliud ſen tire de ſoꝛte illa qᷓ; ceteri. Ait nanq; ſic in li. Eccleſiaſtice ierarchie de diuina ſoꝛte que ſu per Matthiam cecidit. Alij quedam alia di xerunt nõ religioſe ſicut arbitroꝛ:Meam aũt intentionẽ et ipſe dicã. Videtur enĩ mihi elo quia diuina ſoꝛtem noĩare thearticũ quod⸗ dam donũ demonſtrans illi theartico choꝛo a diuina electõne ſuſceptũ:hec ille. In quib verbis innuit ꝙ illa ſoꝛs nihil aliud fuit ni⸗ ſi quidã ſplendoꝛ et radius ſuꝑ Matthiam in apoſtolũ aſſumendus. Sed re vera eſſe pᷣt vtrũq;:et ꝙ apoſtoli vſi ſunt ſoꝛtibo nea lege diſcreparent in qua ſummus ſacerdos ſoꝛte querebatur. Et ꝙ radius emicuerit ſuꝑ mat⸗ thiam qui apoſtolicã dignitatem cum tanta deuotione ac intentõne recta tam ex parte ſui qᷓ́;; ex parte apoſtoloꝝ fuit aſſecutus.O q; mi ſerabilis eſt tempoꝝ hoꝝ conditio.O q; de⸗ qᷓ; lugenda chꝛiſti ane religionis iactura.qm̃ dignitates eccle⸗ ſie q;ſepe ↄferuntur indignis: nihil vtiq; eſt qð magis officiat eccleſie dei: qᷓ; ꝙ indigni aſſu muntur pꝛelati ad regimen animaꝝ: Sʒ de hoc ſatis dictum eſt in ſermone de ambi⸗ tione in quadrageſumali noſtro. ualiter beatus Matth ias pᷣdicauit cõ⸗ ſtanter veritatem euangelicam ſequentibo ſi⸗ gnis ob quam martyrij coꝛonã accepit. (¶¶Lapitulum. iij. Erciũ myſteriũ ↄtemplandũ de electõe Matthie ðꝛ vtilitatis.fuit nãq; electio illa et aſſumptio vtilis ꝓpter tria. Pꝛimo ꝓpter veritatis pꝛedicationẽ. „ ꝛimo fuit vtilis aſſumptio apoſtolatũ ꝓpter veritatis euangelice pꝛedi⸗ cationem. Nam pᷣdicauit euangeliuʒ chꝛiſti in Macedonia ⁊ in iudea de quo ſic ſcribit᷑ in quadã legenda:qᷓ treueris inuenit᷑: Mat⸗ thias de tribu iuda ⁊ in ciuitate bethleẽ illu⸗ ſtri ꝓſapia oꝛiundꝰ fuit.Qui lr̃is traditꝰ oẽʒ in bꝛeui leg ⁊ ꝓhetaꝝ ſcĩiam appꝛehendit:la ſciuiam q̊ʒ abhoꝛrens pueriles annos moꝛũ maturitate vinccebat. Infoꝛmatus qq; ani⸗ mus eius qd virtutẽ. vt eſſet ad intelligentiã Neliui nsinntn e ea N. „ NbgDi — = Gde i . R.E L U W Ae ,1 IAmmgtt õ . Mdrmide Nethemän . 4 nbilalinsten s ſno Den Selerm mſorthut nus ſacese ims ht nigniurg ale o . PNi ttN1. Doobuin andäde fun niedn u, Ngtionch Mo. ₰D . 2 habilis: ad miſcdᷣiam facilis: in pſpcris non ęlatus:in aduerſis ↄſtans:et in trepidis ſata⸗ gebat:vt qð ſenſu ꝑceꝑat oꝑe ↄpleret:et oꝛis Doctrinã manus opatõe monſtraret. Hic cũ ꝑ iudeã pᷣdicaret ⁊ coꝛã põtifice accuſaret᷑ in multis. Rñdit de obiectis:q̃ crimina dicitis nõ opoꝛtet me cũcta dicere:qm chꝛiſtianũ eſ⸗ ſe nõ eſt criminis ſʒ gloꝛie. Cui põtifex. Si tibi dant᷑ inducie vis penitere.et ille.abſit vt veritate quã ſemel inueni ꝑ apoſtaſiã digre diar. Cõſtantiſſime itaq; xpᷣm pᷣdicando ma guniſicauit. pter miraculoꝝ oꝑationẽ multa nanq; mira cula ꝑ illũ oꝑatus eſt deus. Hã in macedo⸗ nia quandã potionẽ toxicatã q̃ viſu cũctios pꝛiuabat qua ſibi dederũt in noie xpᷣi bibit et nullaã leſionẽ incurrit Et cũ illa potio qᷓ;plu res alios excecaſſet ille ſingulis manũ impo nens om̃es in xpᷣi noĩe illuminauit:multaq; Scdo fuit aſſumptio vtilis ꝓ alia ſigna fecit ꝓpter que multi crediderũt in xp̃ ercio fuit vtilis aſſumptio matthie APpter martyrij toleratõeʒ. Nã licet aliqͥ dicãt ꝙ poſt multa bona oꝑa in pace quieuit.tamẽ credit᷑ ꝙ martyrio fuerit coꝛonatus:de quo etiã diuerſa narrant᷑. Nã quidã aſſerũt eũ fu⸗ iſſe lapidib obꝛutũ Alij fuiſſe crucifixũ.Nõ nulli vero ſecuri moꝛe romano ꝑcuſſuʒ. Po tuit eſſe ꝙ oĩa ↄcurrerint et ꝙ fuit cruci affi⸗ xus et cũ nõ cito extingueret᷑ ꝙ fuerit lapida tus ⁊ anteq; ſpm̃ exbalaret ꝙ fuerit ſecuri ꝑ⸗ cuſſus. Huius coꝛpus rome in eccia ſancte marie maiorꝭ ſub lapide poꝛphirico ſepultũ eſſe ꝑhidᷣetur. Et ibidẽ caput eius ppło demõ ſtratur. Quidã vero aiunt ꝙ coꝛpuſ illud de iudea romã deinde treuerim fuit tranſiatum aĩa vero cũ angelis ⁊ ſanctis gaudet in celis ybi fruitur eterno bono. Ad qð nos ꝑducat ille Jeſus ſilius dei qui cũ pr̃e et ſpũ ſcõ vi⸗ nit ⁊ regnat in ſecula ſeculoꝝ.Amen. ermo quadrageſumſſecũdus de gloꝛia beati Bartholomei apli que magna oſtendi tur ex triplici eius excellentia. Sgna eſt gloꝛia eius. Scribunt᷑ hec verba. pᷣs. S Licet ingentiſſima ſu gloꝛia m et illa qua in eccleſia militante illuſtrãtur admirabilis eſt ⁊ copioſa. Abiq; nãq; ⁊ quo⸗ Pꝛima dicitur idolatrie deſtructio. Scõa martyrij tolera dikfinitõe oꝛiginatõe ⁊ graui offenſione. Acceſſit quideʒ ibi ad templum in quo erar idolum noie aſtaroth in quo quidã demon habitabat qui ſe languentes curare dicebat. lis quẽ ainnt nonnulli ex nobilibo parentib oꝛtum: ſcz rege indie et cum diutino detẽtus erroꝛe idoloꝝ fuiſſet tandem audita fama et ſanctitate ac miraculis Jeſu chꝛiſti in iudeã abijt: vhi ad chꝛiſiũ ↄuerſus ꝑpetuo ei adhe ſit ⁊ poſt ſuſceptũ ſpm̃ ſanctum euangelium feruentiſſime pdicauit. Merito igit᷑ in hoc ſermone de ipſius gloꝛia traccare debemus: quã dixit magnaʒ illuminatus ꝓpheta ꝓpten triplicem eius excellentiam., ercia coꝛp AHualt er beatus Bartholomeus p̃dicãs in in dia idolatriam extinxit. Et de idolatrie Rima excellentia beati Bartholomei /oſtendens magnitudinẽ gloꝛie eins di citur idolatrie deſtructio. Ham in india ido la deſtruxit et populos ad chꝛiſtũ conuertit. Seg cum templũ lan guentibo plenum eſſet Et nullũ ab idolo rũſum habere poſſent ad aliam ciuitatẽ ꝑrexerunt:vbi aliud idolũ no mine berith colebatur. Et interrogãtibo cur ſibi aſtaroth reſponſum nõ daret. Reſpõdit: berith. deus veſter cathenis igneis ↄſtrictuæ nec reſpirare nec loqͥ audet ab illa hoꝛa quæ aplus dei bartholomeus indiã intranit. Di⸗ cunt illi quis eſt iſte Bartholomeus.Et de⸗ mon reſpondit. Amicus eſt dei omnipoten⸗ tis. Et ideo venit in iſtam ꝓpuinciam:vt om⸗ nes deos inde euacuet.At uli. Dic nobis ſi⸗ gna eius vt eum inuenirę poſſimus. Quiba demon ait. Capilli eius higri et criſpi. Caro eius candida:oculi grandes:nares equales et directe:barba ꝓlixa habẽs paucos canos⸗ ſtatura equalis:induitur pallio albo quod ꝑ& ſingulos angulos gem mas habet purpure⸗ s. Aiginti ſex anni ſunt ex quo veſtes ⁊ ſan dalia eius nec veteraſcunt nec ſoꝛdidantur. quã habẽt in regno celoꝝ: tidie nomẽ üloꝝ ſanctũ ⁊ venerabile pᷣdicat᷑ atq; de q;plurimis ꝑ anni circulũ feſtiuitas in eccleſia celebꝛatur. Hodie vero celebꝛis memoꝛia recolitur beati apoſtoli Bartholo⸗ mei quem omnes fideles deuotiſſime vene⸗ rantur. Hic vnus fuit ex duodecim apoſto⸗ Cencies flexis genibus per diem oꝛat et cen⸗ cies per noctẽ Angeli cum eo ambulant qut nunq; eũ fatigari nec eſurire ꝑmittũt. Sem⸗ per eodem vultu ⁊ animo letus ac hilaris g⸗ ſeuerat. O mnia pꝛeuidet:omnia nouit: oim gentiũ linguas intelligit. Et quod vobiſcũ loquoꝛ ipᷣe iam nouit:et qñ queretis eum ſi vult oſtendet ſe vobis ſi ant nõ vult non po teritis inuenire. Rogo aũt vos vt cũ eũ inue neriis rogate eü ne huc veniat ne angeli ſui boc mihi faciant qð ſocio meo iam fecerunt. CLum ergo p duos dies ſollicite querentes eum minime inueniſſent qnadã die quidam demoniacus exclamauit dicẽs. Aple dei bar tholomee:incendũt me oꝛõnes tue.Cui apo⸗ ſtolus obmuteſce ⁊ exi ab eo:et ſtatim libera⸗ tus eſt. Qd audiẽs rex regionis illius Pole mius cũ haberet filiã lunaticã miſit ad aplm rogans vt ad ſe veniret ⁊ filiam ſuã ſanaret. Ad quã cum apls veniſſet et eam cathenis li gatam videret qꝛ accedentes ad illã moꝛſibo lacerabat:iuſſit eam ſolui.Et cũ miniſtri ad eam accedere nõ auderẽt dixit. Ego demoni um qui in ea erat iã ligatũ teneo ⁊ vos time⸗ tis.et ſtatim ſoluta ⁊ liberata eſt.Tũc rex ca⸗ melos auro ⁊ argento ⁊ lapidibo pᷣcioſis one rauit et apłm inquiri faciẽs eum nullatenus inuenire potuit. Mane aũt ſequenti apparẽs apls cũ ſolo rege in cubiculo dixitei.vt quid me cum argento ⁊ auro tota die queſiſti. Iſta munera ſunt neceſſaria his qui terrena reqͥ⸗ runt.Ego nihil terrenũ nihil carnale deſide ro. Tunc ſcũs Bartholomeus cepit eũ mul ta de myſterio nr̃e redemptõis docere oſten⸗ dens inter cetera xpᷣm viciſſe diabolũ ꝑ mira bilem ↄgruentiã:potentiã:iuſticiã et ſapien⸗ tiam:congruũ eni fuit vt qui filiuʒ virginis id eſt adam factum de terra dum adhuc eſſet virgo vicerat a filio virginis vinceret᷑. Po⸗ tenter q̊ʒ ipᷣm vicit cũ de ſua dominatõe po⸗ renter eiecit:quã diabolus ꝓ deiectõe pꝛimi hoĩs vſurpauit.Et ſicut alicuius victoꝛ ty⸗ ranni comites ſuos mittit vt eiꝰ titulos vbi⸗ cq; erigant et tyranni deijciant. Sic xpᷣus vi ctoꝛ nuncios vbiq; mittit vt diaboli cultum euacuent ⁊ xpᷣi ſtatuãt: Juſte q̊ʒ diabolũ vi⸗ cit qꝛ iuſtũ eſt vt qui comedentẽ hoĩem vin⸗ cens detinebat:ieiunante hoĩe victuʒ hoĩem amplius nõ teneret. Gapienter aũt illũ ſupe rauit dum ars diaboli deluditur arte chꝛiſti MNam dum xps in deſerto ieiunauit anhela⸗ bat diabolus illũ agnoſcere ſi deus eſſet et ex hoc cogitabat ꝙ ſi non eſuriret poſt quadra⸗ ginta dies deus erat. Di vero eſuriret ꝙ hõ eſſet ⁊ tũc ipᷣm vt pꝛimũ hoĩem ꝑ cibũ deuin ceret. Sed cognoſci deus nõ potuit qꝛ eſuri uit:nec vinci qꝛ eius tentationi nõ ceſſit. Cũ er go eidem ſacramẽta fidei pᷣdicaſſet dixit re i ꝙ ſi baptiſari vellet deum ſuũ cathenis li Batum ſibi oſtẽderet. Deq̃nti ergo die iuxta regis palatiũ dum pontifices idolo ſacrifica rent cepit clamare demon ac dicere. Ceſſate miſeri ſacrificare nobis ne peioꝛa me patia⸗ mini qui cathenis igneis ab angelis ieſu cri ſti ligatus ſum. Statimq; oẽs miſerunt fu⸗ ues vt ſunulachꝛum euerterẽt ſed nõ potue⸗ tunt. apoſtolus aũt demoni pꝛecepit vt inde exiens idolũ ipᷣm ↄminueret:qͥ ſtatim exiens oĩa idola templi ꝑ ſeipᷣm ↄfregit.Deinde fu⸗ ſa oꝛõe ab aplo oẽs infirmi ſanati ſunt.Apo ſtolus aũt templũ deo dedicauit ⁊ demonem in deſertum abire pᷣcepit. Tunc angelus dñi ibidem apparuit et templũ circũuolans in q̃t tuoꝛ angulis ſignum crucis digito ſuo ſcul pſit dicens:hec dicit dñs. Sicut vos om̃es ab infirmitate vr̃a mundaui.ita et templum hoc ab omni ſoꝛde mundabit᷑ et habitatoꝛes eius quẽ aplłs in deſertũ locum abire pᷣcepit pꝛius vobis oſtendã quẽ videntes netimea⸗ tis:Sed quale ſignũ in lapidib his ſculpſi tale in vr̃is frontibo impꝛimatis. Tũcoſten⸗ dit eis ethiopem nigrioꝛẽ fuligine:facie acu ca:barba ꝓlixa: crinibo vſq; ad pedes pꝓten⸗ ſis:oculis igneis vt ferrum ignituʒ ſcintilla emittentibo flãmas ſulfureas ex oculis et oꝛe ſpirantẽ cathenis igneis vinctũ retro mani⸗ bus.Et dixit ei angelus:qm̃ iuſſioneʒ apo⸗ ſtoli audiſti et de templo oĩia idola cõfregeſti ſoluam te vt vadas in talẽ locuʒ vbi nullus homo moꝛatur ⁊ ibidẽ ſis vſq; ad diẽ iudicij Illeaũt ſolutus cũ magno ſtrepitu ⁊ vlula⸗ tu diſparuit.Angelus aũt dñi in celum cun ctis videntibo euolauit.tunc rex cũ vxoꝛe et filijs oĩq; ꝓglo baptiſatus eſt et relicto regno apli diſcipulus eſt effectus. Sed vt pꝛedicta clarius intelligant᷑ et ne credantur falſa eſſe atq; conſicta:tria in hac ꝑte de idolatria ſunt declaranda. imum quid eſt idolatti. * — ercium vtrũ ſit grauiſſimũ peccatoꝝ. pꝛimum dicimus ſᷣm ſniam Iſidoꝛi.li. viij. ethimo.et ſancti Tho.a ſe.q.xciiij. u idolatria eſt cultus qui ſoli deo debet᷑ exhibi tus creature. HNã idolatria idoloꝝ ſeruitus ſiue cultura interpᷣtatur.latria enĩ grece lati⸗ ne ſeruitus dicit᷑ que quantũ ad verã religio nem attinet nõ niſi vni et ſoli deo debet᷑. hãc ſicut impia ſuꝑbia ſiue hoĩm ſiue demonũ ſi bi exhiberi iubet vel cupit. Ita pia hũilitas yel hoĩm vel angeloꝝ ſcõꝝ ſibi oblatã recu⸗ ſat:⁊ cui debet᷑ oſtendit:ſicut paulus ⁊ barna bas fecerũt de quibs ſcribit᷑ Actuũ.xl.ca. cũ liſtrꝭ ꝓpter miracula que fiebãt vellẽt ipis ꝓpli diuinũ honoꝛẽ tribuere et dare thura:di centes dij ſiles facti hoĩbus deſcenderũt ad nos.Et vocabãt barnabã iouẽ Paulũ vero mercuriũ:qꝛ ipᷣe erat dux verbi. Illi cõſciſſi⸗ tunicis ſuis exilierũt in turbas clamantes et᷑ dicẽtes:viri quid hoc facitis:et nos moꝛta⸗ les ſumus ſiles vobis hoĩes. IJgit᷑ idolatria Nickalatr c(go bin urnvoc⸗ aſormi degactg bistorm Ouicin Pſiſeron ninoisin a niſl nonnan pulttimen nouae noluuatye olai iinn gipinpn nten Gurtmont ſctasnin Nnnipſet *“ psver Utdicitm gcüjetcod oguition günphuiti Wepeong Mn Tcan Daage Püfoen leoigun ſimule Gise übie linoᷓ pben climl⸗ ohlort ldiinos fübupen lwagnes lobaicn noigen donss ſceonne bagla copid eno Liig.) liaſt nl uten Mmogänsde want Goſoel Nwson amnin nhhing hndbirig Mrsfeün Pheſa Tner eſce Ns inn ſänd ocloge imon ſiongpe ucint rhie Gindeſ WENS unan irrorea no negno 1Mecicn rfiſic unn dicit᷑ a latria et idolo. Idolũ aũt eſt ſimula⸗ crũ:qð humana effigie factũ et cõſecratũ eſt: iuxta vocabuli interpꝛetatõʒ. Idos enĩ gre⸗ ce foꝛmã ſonat:et ab eo ꝑ diminutionẽ:idolũ deductũ qð apud nos foꝛmulã facit. Igitur oĩs foꝛma vel foꝛmula idolũ ſe dici expoſcit. Quidã v imꝑite dicũt idolũ ex dolo ſum pſiſſe nomẽ eo ꝙ diabolꝰ creature cultũ diui ni noĩs inuexit. Dicunt᷑ inſuꝑ idola ſimula cra Nã ſilacra a ſilitudine nuncupant᷑ eo ꝙ manu artificis ex lapide aliaue materia eoꝛũ vultꝰ imitant᷑ quoꝝ honoꝛe fungunt᷑ ſimu⸗ lacra dicta:vel ꝓ eo ꝙ ſunt ſilia vel ꝓ eo ꝙ ſi mulata atq; cõficta. Simulacra pꝛimꝰ ex lu to fecit hiſmael ſᷣm hebꝛeos.ᷣm vero gẽtiles pꝛimꝰ fuit ꝓmetheus. Gꝛeci vero referũt ꝙ fnit cetrops. YZuit aũt ꝓmetheus tꝑe Jacob frater athlantis aſtrologi de q bus multa lo⸗ quit᷑ Augꝰ.li.xviij.de ci.dei.ca.viij. Hic ꝓ⸗ metheus pꝛimꝰ dictus eſt feciſſe hoĩes:tũ qꝛ de rudibo fecit doctoſ:tũ qꝛ legit᷑ feciſſe hoĩm imagies q̃s arte quadã deambulare faciebat Cetrops vero ſuit ille ͥ metu plagarũ egy⸗ ptivt dicit męr̃ in hiſtoꝛia ſcolaſtica:fugit in greciã et cõdidit athenas:et pꝛimꝰ bouẽ im⸗ molauit ioui. cõm qdð declarandũ:vñ oꝛtũ habuit idolatria:et ad hoc aſſignari ſo⸗ lent tres oꝛiginales cauſe. ðꝛ inoꝛdinata affectio. Lercia negligẽs cõſideratio. Rima ca fuit inoꝛdinata affectio q; tãgit Zactantiuſli.i.diuin aꝝ inſti.⁊ Iſido.vbi õ Nã fuerũt qͥdã vꝛbiũ cõditoꝛes aut viri foꝛ⸗ tes:quibo moꝛtuis hoĩes qui eos dilexerunt ſimulacra finxerũt:vt haberẽt aliqð ex ima⸗ ginis cõtemplatõe ſolatiũ Et vt recitat mgr in hiſtoꝛia ſcholaſtica a Nino oꝛta ſunt ido⸗ la mõ qͥ ſeqᷣt᷑. Hoꝛtuo ſiquidẽ belo pr̃e:ninꝰ in ſolatiũ doloꝛis fieri fecit imaginẽ pr̃iſſui cui multã exhibebat reuerẽtiã:hinc hoĩes re gionis vt ei adularent᷑ ⁊ nõnulli timoꝛe vuc ti diuinos honoꝛes imagini exhibere cepe⸗ rũt huiꝰ exẽplo pluris charis ſuis moꝛtuis imagines dedicare ceperũt.Et ſicut ab ido⸗ lo beli cetera traxerũt oꝛiginẽ:ſic ab eiꝰ noĩe: noĩa generaliter acceperũt. Sicut enĩ belus dictus eſt ab aſſirijs:ſic ⁊ alie nationes ſcõᷣm ideomata et linguarũ varietates:alie bel:alie baal:alie baalim:alie befel goꝛ alie beelʒebub eoꝝ idola vocauerũt.Diophantus vero lace demonũ auctoꝛ libꝛos ſcripſit antiquitatuʒ. xiiij. In quib ait. Sirofanẽ egyptiũ fami⸗ lia ſubſtãtia locupletẽ filiũ genuiſſe quẽ ve⸗ lut enoꝛmis ſubſtãtie ſucceſſoꝛẽ:ineffabili vl⸗ tra ; paternitas exigebat affectu diligebat: is dũ aduerſus foꝛtune ĩ curſib rapet᷑ patrẽ inſuꝑabili affecit meroꝛe. Qui filij ſimula⸗ crũ ĩ ſuis edibs inſtituit: vniuerſa vero fami⸗ lia in dñi adulatõe aut coꝛonas plectere aut floꝛes inferre aut odoꝛamẽta ſimulacra ſuc⸗ cendere cõſueuit. Nõnulli etiã ſeruoꝝ culpa biles dñi furiã euitãtes ad ſimulacrũ ꝓfugi veniã merebant᷑.hec et hmõi facta ſunt poſt diluuiũ. Nã vt ait tho.vbi.S.arti.iiij.in rñ⸗ ſione ad ſcᷣm articulũ. In pꝛima etate nõ fu it idolatria ꝓpter recentẽ memoꝛiã creatõnis mundiex q̃ adhuc vigebat cognitio vnius dei ĩ mẽte hoĩm. In ſexta etiã etate idolatria eſt excluſa:ꝑ virtutẽ et doctrinã xpᷣi qͥ de dia⸗ bolo triũphauit. Scðdða cã oꝛiginalis vñ oꝛ⸗ tum habuit idolatria fuit naturalis delecta⸗ tio.hõ enĩ naturaliter de repꝛeſentatione dele ctatur.iõ hoĩes rudes a pᷣncipio vidẽtes per diligentiã artificũ imagines hoĩm fieri diui nitatis cultũ eis impenderũt. Quidã inſuꝑ p quandã nephariã artẽ imagies quaſdã cõ ſtituebãt qᷓ virtute demonũ aliq̃s certos effe ctus habebãt vñ putabãt in ipᷣis imaginib eſſe aliqͥd diuinitatis? ꝑ ↄſequẽs diuinũ cul tũ illis exhibebãt. Et hec fuit opinio herme tis termegiſti.vt Augꝰ. dicit in.viij.de ciui. dei. Tercia cauſa oꝛiginalis vñ oꝛta eſt ido⸗ latria ð dei incõſideratio. NHegligẽteſ quidẽ hoiĩes ad ↄſiderandã excellentiã deiveri:qui buſdã creaturis ꝓpter aliquã excellentẽ virtu te diuinitatꝭ cultũ exhibuerũt. ſiẽ diximꝰ in ſermone de ſimplieitate dei.et in ſermone de aĩa. Uñ Lactantiꝰ li.diui.inſti.ait.illos q̃s de impiti ⁊ inſipiẽtes tãq; deos et nuncupã tur et adoꝛãt:nẽo eſt cã incõſideratus qͥ nõ in telligat fuiſſe moꝛtaleſ. Quõ &̊ inqͥt aliqͥs dij crediti ſunt nimirũ qꝛ reges maximi ac potẽ tiſſimi fuerũt:ob merita ſagrũ virtutum aut munerũ aut artiũ repertarũ:cũ chari fuiſſent his qͥbus ĩperauerãt in memoꝛiã ſũt ↄſecra⸗ ti:qð ſi qͥs dubitet res eoꝝ geſtas et facta ↄſi deret q̃ vniuerſa tã poete q; hiſtoꝛici veteres ꝓdiderũt.hec ille.Cũ &̊ ſingulis dijs ſtatue dedicarent᷑:demones hoĩbo errãtib colẽdoſ ſe exhibuerũt in idolis dãdo reſpõſa et aliq̃ q̃ videbant᷑ hoĩb mirabilia faciẽdo.¶ Ter⸗ ciũ qð erat declarandũ vtrũ idolatria ſit gra uiſſimũ pctõꝝ. Etad hᷓ rũdet᷑ ꝑ glo. ſup.xv. ca. Leuit᷑.qᷓ ait. O m̃e pctm̃ immũdicia ẽ aĩe. ſʒ idolatria maxia. Aduertendũ tñ ſ̃ᷣm Tho. ꝙ grauitas alicui pctĩ pᷣt attẽdi dupliciter. Vno mõ ex ꝑte ipᷣ pctũ:et ſic pctm̃ idolatrie eſt grauiſſimũ. Sicut enĩ in terrena republi ca grauiſſimũ eẽ videt᷑ ꝙ aliqs honoꝛẽ regiũ t 1 galteri impendat &;ᷓ vero regi:qꝛ quantũ in ſe eſt totũ reipublice ꝑturbat oꝛdinẽ:ita in pec⸗ catis qᷓ deũ cõmittunt᷑:q̃ tũ ſunt maxima: gra iſſimũ eſſe videt᷑ ꝙ aliqs honoꝛẽ diui⸗ nũ creature impendat:qꝛ q;tuʒ in ſe eſt facit — * gliũ deũ in mũdo minuens pꝛincipatũ diui num. Di vero obijceret᷑: ꝙ peſſimũ optimo opponit᷑.vt ðꝛ.viij.ethicẽ. Sʒ cultus interioꝛ q conſiſtit in fide ſpe ⁊ charitate eſt melioꝛ qᷓ cultus exterioꝛ.ergo infidelitas deſperatio ⁊ odiũ dei q̃ opponunt᷑ cultui interioꝛi ſũt gra nioꝛa pctã ꝙ; idolatria q̃ opponit᷑ cultui exte rioꝛi. Rũdere poſſumꝰ ſ̃ᷣm Tho.qꝙ idolatria pCſupponit interioꝛẽ infidelitatẽ et aducit exte rius indebitũ cultũ. Si vero ſit exterioꝛ tm̃ idolatria abſq; interioꝛi infidelitate additur culpa falſitatis. Scdo põt attendi grauitas pcti ex ꝑte peccãtis:ſicut grauiꝰ eſt pctm̃ eiꝰ qui peccat ſciẽter qᷓ; peccat ignoꝛãter:et ſᷣm boc grauius peccãt heretici qͥ ſciẽter coꝛrum punt fidẽ quã acceperũt q; idolatre ignoꝛan ter peccãtes. Et ſilr etiã aliq̃ᷓ alia pctã pũt eẽ maioꝛa ꝓpter maioꝛẽ cõtemptũ peccãtis. Cõ tra peccatũ igit᷑ idolatrie pᷣdicauit efficaciſſi me beatꝰ Bartholomeus qð ĩ puincia indie pt dictũ eſt virtuoſe deleuit ¶ NQualiter in albano maioꝛis armenie bea⸗ tus bartholome? paſſus eſt martyriũ de cu⸗ — — ius paſſione varia eſt opinio iin con⸗ d pitulũ.ij. cũda excellẽtia btĩ bartholomei oſtẽ⸗ dens magnitudinẽ gloꝛie illi ðꝛ mar⸗ ij toleratio. Tranſiuit q pe ex hoc mũdo gloꝛioſo martyrio coꝛonatus. Nã poſtqᷓ; rex polemius ſacrũ baptiſma ſuſcepit vt ponit in legẽda oẽs temploꝝ pontifices cõgregati ad aſtragẽ regẽ fratrẽ eius conuenerũt Et de deoꝝ ſuoꝝ amiſſione et templi ſubuerſione: et regis ꝑ artẽ magicã deceptõe )̊ aplm ſunt cõqueſti. Aſtrages ergo rex indignat mille viros armatoſ ad capiendũ apłi deſtinauit q̃ cũ adductꝰ fuiſſet coꝛã eo dixit ei rex. Tu ne es ille qͥ euertiſti frm meũ.Cui apls.ego cllũ nõ euerti ſed cõuerti.cui rex.ſicut tu feci ſti fratrẽ meũ deũ ſuũ relinquere et tuo crede extat opinio. “ Pꝛima eoꝝ qui dicũt ꝙ fuit crucifixus. Scða eoꝝ qui aſſerũt ꝙ fuit excoꝛiatus. ercia alioꝝ qͥ tenẽt ꝙ fuit capite truncatus epꝛima opinione loquit᷑ beatus doꝛo⸗ theus.bartholomeus indis pᷣdicauit qͥ euã⸗ gelium ſᷣm mattheũ in ꝓpꝛia eoꝝ lingua eis tradidit.Doꝛmiuit ĩ albano ciuitate magne armenie crucifixus deoꝛſum hñs caput.De ſcða et tercia opinione ita ſcripſit theodoꝛus abbas et doctoꝛ pᷣcipuus.apls dei Bartho de genere autez paſſionis bulus apki triplex lomeus pꝛimũ in licaonia pᷣdicauit poſtmo⸗ dũ in india ad vltimũ in albano vrbe.ſ. ma⸗ ioꝛis armenie.vbi pꝛimo excoꝛiatus tandem capite plexus ibidẽ ſepultus eſt. Sʒ ↄtrarie tas iſta facile ſolui pᷣt:vt dicat᷑ ꝙ pꝛimo cruci fixus fuit deinde anq; ĩ cruce moꝛeret᷑:depo⸗ ſitus excoꝛiatꝰ fuit.Et poſtremo capite trun catus:cuius coꝛpus xpᷣiani tulerũt ⁊ honoꝛi fice ſepelierũt. Rex aũt aſtrages et temploꝛũ pontifices a demonibo arrepti moꝛtui ſunt. Rex vero polemius in epᷣm oꝛdinat᷑ ⁊ vigin ti anniſ officiũ epᷣatus laudabiliter implens plenus virtutibo in pace quieuit. Sʒ mirari foꝛte qͥs poſſet quõ bartholomeꝰ in albano maioꝛis armenie ſit paſſus:cũ in india pꝛedi cando idoloꝝ cultũ cuacuerit.Ad qð rñdeo qꝛ veriſimile ẽ ꝙ rex aſtrages armenie regno pᷣſidebat. NHã vt ait Iſido.xiiij.ethi.li.arme nia ſita eſt inter taurũ et caucaſum a capado cia vſq; ad caſpiũ mare ꝓtẽſa hũñs a ſeptentri one Cerannos mõtes ex cuicollibo Tigris fluuius naſcit᷑ et in cuius montibe arca poſt diluuiũ ſediſſe phibet᷑:hec ẽ terra ararach in quã fugerũt filij Sennacherib:qñ ipᷣm in tẽ plo dei ſui oꝛantẽ interfecerũt.vt ſcribit᷑.iiij. Re. xix.ca.Ex quibo colligimus ꝙ armenia Qualiter coꝛpus apli cõſeruatũ eſt mira⸗ iter qñ piectũ in mari deuenit ad inſulã li paritanã. Et inde collectis oſſibo q̃ a ſarrace nis fuerũt diſpſa:delatũ fuit beneuentũ vbi deuotione ſingulariſſima venerat᷑. 8 cit aplmn bartholomeũ. re:ſic et ego te faciã deũ tuũ relinq̃re ⁊ meo ſa ¶ Capitulũ.iij. criſicare. cui apłus.Ego deũ quẽ colebat fra yErcia excellẽtia beati bartholomei glo ter tuus ligaui ⁊ ligatũ oñdi:et vt ſimulacrũ riã eiꝰ manifeſtans ðꝛ coꝛpoꝛis cõſerua frangeret coegi:et ſic poteris facere deo meo poteris me ad ſimulacrum adoꝛandum ꝓ⸗ uocare:ſin aũt deos tuos ↄminuã ⁊ tu crede deo meo: hec illo dicẽte nunciat᷑ regi:ꝙ deus ſuns baldach cecidiſſet et cõminutus fuiſſet: qð rex audiẽs purpurã qua indutus erat ſci dit. Et apłm fuſtib cedi iuſſit atqʒ; interfici. tio:placuit quidẽaltiſſimo deo coꝛpus apli ſui mirabiliter cõſeruare oſſiũq; eius curam gerere ſpecialẽ.Et hoc tripliciter. Pꝛimo in pꝛoiectione. Scdo in diſperſione. rcio in veneratione. MVM iliter ↄſeruauit coꝛpꝰ indie ſit cõtigua:ad quã rex aſtrages dedu⸗ potolii⸗ e ſigni Feneraru marehci⸗ us Lhec iuderegi fümarext (fueräti ätmorbi⸗ quiu quo inptes ſi ſicutepo fuieyenit yeniadig Uitod meit Cgoqruo⸗ cumaptn Haicosct ingoesy le Ni niſteran egori iumai hocleſux oben elluenina Gtu⸗ Chnsze cte guicch fingen holen nonac diſoli ligeren musch bigin meiod hinioin thuoij⸗ hohae lucgin Wibi N Nakr . banhe aſid liod repo ſtoi noy hes ti apoſtoli in ꝓiectione:dũ enĩ pagani viderẽt deũ in ſuo ſancto ↄueniũt. Gaudeo bñuen⸗ miin ꝓpter ſignoꝝ frequentiã coꝛpus eiꝰ plurimũ tana ciuitas: ditata tanto munere ad deũ pꝛe ͤů venerari:indignati loculo plũbeo ipoſitũ in ces tuas cõfidenter effunde:ſperãs indubi⸗ W . mare pcipitauerũt. Et de hoc ita ſeripſit bea tanter barthomei meritis impetrare qð petꝭ K tus Cheodorſupᷣdictus. mota eſt cĩ impe⸗ nõ ab re diſponit ſapientia dei: vtex liparira zieniin⸗ tu de regionibo armenie arca cũ q̃ttuoꝛ alio⸗ na inſula ſacrũ hoc pignus ad te deferretur arlde rũ martyrũ arcis qᷓ ſilr dũ ſigna oꝑarent᷑ c Igitur. Bartholomei pꝛeſidiũ indeſinenter knguen ea fueraãt in mare piecte:⁊ ꝑ tm̃ ſpaciũ maris imploꝛa.vt per interceſſionẽ illiꝰliberet te de atn 4. qttuoꝛ his pᷣcedentibo et taq; miniſtris obſe⸗ us ab omĩ malo et in ſua gratia conſeruet nd quiũ quodammõ aplo facientibo: venerunt ermo quadrageſimuſtercius de victo⸗ benn in ꝑtes ſicilie in inſulã q̃ liparis nuncupat᷑: ria quã habuerũt ſcti apli Simon et Judas luide ſkureßo ho lenlid tanc de erat ranelatnn in qua oſtendit᷑ virtus dei q erat in illiis. Nrr fuit:venit ad pauꝑculã theſaurꝰ ditiſſius: O⸗ fact ſi 3* Mnodene venit ad ignobilẽ pᷣcioſiſſima margaritg: ve⸗ — 2tes 3 Cti unt rinnginn nit ad meſtã ſplendidiſſimũ luminare.Alijs in bello. Doctoꝛis gentiũ verbo ctSnm ergo q̃ttuoꝛ ad diuerſas terras euntibus ſan· Aſunt iſta ad Hebꝛe. xi. Si abſq; konmman ctum apli in dicta inſula reliquerũt.Et eni vlla ↄtradictione pᷣdicaſſent apli fidẽ xpᷣi fa⸗ moride p̃dictos q̃ttuoꝛ martyres aplłs retroꝛſum re- clle fuiſſet ꝑſuadere gentibo vti illũ crederẽt mochie linquẽs vnũ.ſ.papinũ ĩ ciuiuitate ſicilie mi: Sed ꝓfecto vbiq; duriſſimã reſiſtentiã inue lenürthori las. Aliũ vero Lucianũ noĩe meſſinã tranſ-⸗ nerũt.Ob quã opꝰ fuit illos nõ niſi foꝛti aĩo Get Ne miſit:reliquos vero duos ĩ calabꝛiã direxit: docere euangelicã virtutẽ.O miſſis aũt aljs iworniin gregoꝛiũ quidẽ in ciuitatẽ columnã.Acha⸗ ſimonẽ et iudã inſpiciamꝰ qͥ ꝑſarũ ꝓplłos ab Ndinitng cium aũt in ciuitatẽ q̃ chale vocat᷑. Qui vſqʒ idolatrie ſuꝑſtitione reuocar̃t. Ipᷣi nãq; mul lirrinen bhodie ſuffragijs ſuis ſplendẽt. Suſceptus ẽ ta viriliter egerũt ad expugnandos veritat 1 Gninmn ergo beatꝰ aplłs cũ multis hymnis laudibꝰ inimicos.Quos tñ cooperãte deo potẽtiſſi⸗ ir abane et luminaribo et templũ ſibi magnifice fabꝛi⸗ me debellarũt:veruntñ vt iſta faciliꝰ capian f ingungeed catur. ¶ Scdo deus mirabiliter cõſeruauit in pñti ſermõe de victoꝛia ſanctoꝝ ſimonis Ulgonide coꝛpus apli in diſperſione. anno quippe dni et iude diſſeremꝰ. Fuerũt quippe victoꝛes et nenie reg⸗ cccxxxi. Sarraceni ſiciliã inuadẽtes lippari⸗ foꝛtes in bello:ita vt aduerſarij turpiſſime cõ cbiliemn tanã inſulã vbi coꝛpus ſancti Bartbolomei fuſi deficerent:hi aurem tripliciter diſtingui nicn quieſcebat vaſtaucrũt ac eius ſepulcrũ con⸗ poſſunt. gllem fringẽtes oſſa ipius diſperſerunt. Illis autẽ ꝛimi fuerunt diaboli. ulß poſtea inde recedentiby amaruit apłs cuidã Secundi magi. ung monacho dices. Dur ge collige oſſa me, q Terci idoloꝝ pontiticoees. nmdn diſpſa ſunt. Cui ille. Qua rõneoſſa tua col: A ualiter Dumon ⁊ Judas deuicerũt dia Miinti ligere aut aliquẽ honoꝛ? tibi exhibere debe⸗ bolos. Et vtrũ demones habeãt ſciam futu iinn mus cũ nos deleri ꝑmiſeris nec auxiliũ no⸗ roꝛũ ↄtingentiũ. Et quõ habent ꝓphetas fal pm bis impẽderis.Cui ille:p multũ tꝑs meritis ſos atq; qualiter veritatẽ fatent᷑:quã odii‚=t. e ln meis dñs huic pplo peꝑcit. Sʒ eoꝝ peccatii · »y ¶ ¶ Capitulü. i. nimis inualeſcentibo et vſq; ad celũ claman Rimi aduerſarij Simonis ⁊ Judeq̊s icnir tibus iã ꝓ eis nõ potui veniã obtinere. Sʒ.X deuicerũt fuerunt diaboli:dũ enĩ in çſi iui cũ monachꝰ diceret. quõ inter tot alioꝝ oſſa dem applicuiſſent. Baradach dux regis babi nne ſua qq; inueniri poſſent ait. nocte ad ea colli lonie coͤtra indos ad pꝛeliũ ꝓfecturꝰ:nullũ a ämi genda ibis. Et ea qᷓ vt ignẽ ſplendentia vide dijs ſuis potuit habere rñũſum ꝑgentes autẽ m ris ꝓtinus hec leuabis.q oĩa vt dixerat inue ad fanũ ꝓxime ciu itatis rũſum ibidẽ habuc ii. niens: apli oſſa leuauit.Et ſuꝑ quandã na⸗ runt. Ppter aplos qui venerũt dij rũdere nauem cõſcendens beneuentũ ea tranſtulit. nõ poſſent. Lũc dux eos inqniri fecit. Et in wohe ercio deus cõſeruat mirabiliter coꝛpus nuentos qui nã eſſentvel pꝛo qua re veniſſent cſli bartholomei ĩ veneratõe. Ault equidẽ illud inquiſiuit.Qui reſponderũt. Si genꝰ qris nnn a fidelibo deuotiſſime venerari:nã licʒ ſingu hebꝛei ſumus. Si cõditionẽ ſeruos ieſu xpᷣi csn lis diebo anni eccleſia in q̃ oſſa illa felicia fũt nos eſſe fatemur. Si cauſam:ſalutis vr̃e cau . repoſita a fidelib frequentet᷑. veruntñ in fe- ſa buc venimꝰ.qͥbus dux rñũdit. Cũ felix re⸗ ſto ipius ſancti innumerabilis ſi dici ptxpia uerſus fuero audiãvos Cni aplimo magis noꝝ multitudo ad eandẽ ↄfugit:vbi etiã evpi cõgruũ ẽ recognoſcere illũ cuiꝰ oꝑe poſſitis Z f oẽs ſuffraganei abbates ⁊ alij ad laudandũ vincere:vel Erte rebelleſ placatiſſimos inue⸗ pſcirent oĩa futura tunc ſcirẽt qͥd eras vnuſ- gire. Quibus dux: dijs noſtris potentioꝛes quiſq; debeatvelle vel cogitare. Ded hoc eſt iutinqun vos video:finem belli vobis rogo pꝛedicite. falſum:qꝛ q;to aliqd eſt magis pũs alicui tã⸗ Gitdiuina Zni apłi:vt deos tuos mẽdaces eſſe cogno to certus eſt ei.ſed volũtas vniuſcuiuſq; ſibi epcceſttn ſcas iubemꝰ illis ad q̃ſita dare rñſa:vt dũ di⸗ pñtioꝛ ẽ qᷓ; alij.ergo certioꝛ eſt ſibi ꝙ velle de na rotio xerint q̃ ignoꝛãt ꝓbemus eos ꝑ oĩa eſſe men beat q;ᷓ alij.ſed nullꝰ certitudinaliter ſcit qd gins faur⸗ titos.Lũc fantaſtici:grande bellũ dixerũt fu debeat cras velle vł cogitare.ergo multo mi gloſcntetn turũ et multũ pp'm hincinde ruituru. Tunc nus nec alia creatura. Diſtin guendũ ergo ẽ Ginini apli ridere ceperũt:dixit eis dux.me timoꝛ in ſm Bonauen. in. ij. di. vij. de futuris. Hã il⸗ ccniſoui uaſit ⁊ vos ridetis. Cui apłi.noli timere:qꝛ loꝝ triplex genuſ reperit᷑. Quedã enĩ ſunt fu arporönun pax huc nobiſcũ intrauit.Et cras hoꝛa diei tura q̃ habẽt cãm determinatã ⁊ infalliblieʒ. Hieo ſoo tercia legati indoꝝ ad te veniẽt:et tue ſe pote vtpute ſunt illa q̃ attendunt᷑ circa motũ coꝛ⸗ lngenat ſtati cũ pace ſubijciẽt. Tũc pontifices riſuy poꝝ ſuperioꝛũ.in quibꝰ eſt determinatio. et onegicudd leuauerũt:et duci dixerũt.Ad hoc iſti ſecurũ omnis impedimẽti remotõ.Talia pñt certi⸗ Nehertpoten te reddere volũt: vt dũ incautꝰ fueris ab ad: tudinaliter ſciri nõ ſolũ a deo ſed a creatura ſopoſntnt⸗ nerſarijs occuperiſ. Cui apłi.nõ diximꝰ tibi Et hocĩ ſua cã ſicut tꝑs eclipſis ſolis ⁊ ſilia lginite expecta vnũ menſem ſʒ vnũ diẽ et cras in pa Quedã futura ſunt q̃ hñt cãm deterninatã ſʒ ſtckgunn ce victoꝛ exiſtes. Tũc dux vtroſq; cuſtodiri tñ fallibilẽ. vtpute ſunt illa que ſunt ſᷣm infe ſnbemin fecit: vt ex rei exitu veraces honoꝛarent᷑ ⁊ mẽ rioꝛẽ natura.qᷓ ideo hñt cãm determinatã qꝛ animin daces p crimine punirent᷑ Cũ ergo in craſti intẽtio nature mouet determinatelad vnum. ogare nũ qð apli pᷣdixerãt eueniſſet ⁊ dux põtifices Igeo vero fallibilẽ qꝛ multiplicit põtoccur⸗ Gimnn intẽdere vellet phibuerũt aplłi ne hoc fieret rere impedimentũ.Sicut ſi ager ſeminatus Ngnclin cũ ip̃i nõ irruẽtes occidere:ſʒ moꝛtuos viuifi ſiterra pinguis ẽet bona diſpoſitio ſuperio umnie ve care miſſi eſſent:itaq;ʒ demonũ fallacia ab a⸗ rũ coꝛpoꝝ afferũt pinguẽ fructuʒ. Et hec fu eunnun poſtolis vera narrantibo fuit detecta. Tñ vt ctura pᷣſciri pñt a creatura tñ fallibiliter ꝓpter lwolncen ps iſta clarioꝛ fiat tria hoc loco erunt dubia impedimẽta qᷓ poſſent euenire.aut tempeſta⸗ imetnt. Diſputannas. tuum aut bꝛutoꝝ ⁊ locuſtarũ et hmõi.Quedã unn⸗ im vtꝝ. ĩ demoĩb ſit pᷣcognitio futuroꝝ auũt ſunt futura qͥ bñt cauſam indeterminatã o⸗ BScõͤm vꝝ a demoiba eẽ poſlit aliqᷓ ꝓphetia. et fallabillẽ. Sicut ſunt ea q̃ ſunt avoluntate ⸗“ Terciũ vtru de 63 poſ⸗ noſtra.q̃ indeterminata eſt eo ꝙ eſt ad opoſi i ͤ ſint veritatẽ fateri. ta. fallibilis etiã qꝛ pñt etiã volẽti ꝓficere ot ontin ¶ Pꝛo pꝛimi dubij explanatõe aduertendũ currere impedimẽta.Et talia nõ pñt certitu cric ꝙ quida incõſiderate dixert demones oĩa fu dinaliter ſciri aliqua creatura:ſʒ ſolũ a deovl .* im⸗ tura p̃ſcire. Et h̊ ↄtendũt ꝓbare. Pꝛimo per P reuelationẽ diuinã. Rõ eſt.qꝛ ↄ gnitio crea 4 s ſile: qꝛ aſtronomi et mathematici per curſum ture pendet ex re. Quoniã igit᷑ rès incerta ẽ . ſffech aſtroꝝ pᷣco gnoſcũt ⁊ dicũt multa futura:⁊ vi et in ſe et in ſua cauſa.ideo cratura nõ pᷣt illã linau⸗ demus ꝙ in multis vera dicũt.& ſi maioꝛ eſt certitudinaliter noſcere et pᷣſcire:diuina autẽ Ceinge intelligẽtia ⁊ cognitio ĩ demoĩb:videt᷑ ꝙ ipi cognitio nõ depẽdet a re aliq̃ immo ola q̃ no lafe futura pᷣciant. Scdo id oñdit᷑ ab effectu: qe uit ſjm modũ ſue veritatis nouit. Et qꝛ veri⸗ krn magi et diuini ꝑ pacta cũ demoĩbo multa ve tas ſua ẽ certiſſima certiſſime cognoſcit ↄtin nudn ra pdicũt:et ñ pũt niſi ꝑ reuelatõʒ demonũ.ꝭ?: getia vt neceſſaria. Et ſi iecertiſſime nouit ita zmnn videt᷑ ꝙ ipᷣi futura pᷣcognoſcãt. Sʒ ᷓ ſic aſ⸗ Pe certitudinaliter demöſtrare ⁊ reuelare. Jõ i; in ſerẽtes eſt auctoꝛitas E ſa.ca. xli. vbi ðꝛ. an⸗ bec pᷣcognitio futuroꝛũ vel dei eſt vela deo. 1 g nũciate q̃ vẽtura ſũt ĩ futurũ:et ſciemꝰ qꝛ dij Et iõ cũ talia futura pᷣdicunt᷑.pᷣditio dicit᷑ di unndi eſtis.et iterũ Aug. xxvi.q.i.c.futura.ait.fu ninatio.Et qꝛ demones ſupbi maxime deſi⸗ lͤngfin tura pᷣſcire ſoliꝰ dei eſt qͥ in ſui ↄtemplatõe il derãt honoꝛari vt de?R maxime conant᷑ oſten netam la qũq; ãgelos videre facit. Et Hiero.ſuꝑ il dere hocĩ ſehr̃e.Et ideo dicere ꝙ demones bmnti lo verbo Daniel.qð dixerũt ſapiẽtes babilo E ſe ipos futura ↄtin gẽtia pᷣſciant certitudi ocnnntin nis Habuchodonoſoꝛ.ſermo quẽ tu rex q̃⸗ naliter hoc eſt eis attribuere qð dei eſt. JIdeo huſclnr ris grauis ẽ nec reꝑit᷑ qͥſq; quiſindicet illũ:ex eſt ibi infidelitas et infidelitati frequẽter an⸗ oſlpcſen ceptis dijs qn nõ eſt cum hoĩbus ↄuerſatio. nexa idolatria. Ideo diuinatio eſt hibita. tofifeg inqͥt. Cõfitent᷑ ma gi ↄfitent᷑ arioli ⁊ ois ſcaa Nã vt ſanct⸗ tho. pᷣa ſᷣe.q.xcv.ait. Si qͥs fu icinn ſecularis litterature pᷣſcientiã futuroꝝ nõ eẽ tura contingentia pᷣnoſcere aut pꝛenunciare I W hois ſʒ dei: ex q̊ ꝓbat᷑ pphetas dei ſpũ locu-⸗ quocũq;ʒ mõp̃ſe umpſerit niſi deo reuelãte ma fbordinis tos qͥ futura cecinerũt. Pꝛeterea ſi demones nifeſtevſurpat quod dei eſt. Et ex hoc aliqui tongcog dicunt᷑ diuini ſcdᷣm Iſido.li.viij.ethi.quaſi nitlen Slegk Rligti⸗ nlainsſbi ſbiene Thomdon. Genctäaggt fuuns fir Gigiiſnt irintibt⸗ Caupiten ſecr au pſisſolstl ndennuni eſuntfnn etemimi natenenm lict tcn gerſomun oſſto irn . lcn, Etd bilter g uernotk 1 Hnii Ouel gaenminoti n wountat ckadop aipfirn o piton rſſünr S mnk Irbuunde enſn NH olN neroulus ne ntndo, unnctd rinedl⸗ onant Ne denonts X deo pleni. diuinitate eni ſe plenos ſimulãt et aſtutia quadã frandulẽtie hoĩbꝰ fu tura cõie⸗ ctqt: diuinatio &̊ nõ dicit᷑ ſi qͥs pᷣnunciet ea qᷓ ex neceſſitate eueniunt.velvt in pluribo q̃ hu mana ratione cognoſci poſſunt Neq; etiã ſi * gius futura aliq̃ ↄtingentia deo reuelãte co gnoſcat et nunciet.tunc eni ille nõ diuinat.i. qð diu inũ eſt facit: ſed qdð diuinũ ẽ ſuſcepit. Tũc eni ſolũ ðꝛ diuinare qñ ſibi ĩ debito mõ vſurpat pᷣnunciationẽ futuroꝝ euentuũ. vñ Hiero.ſuꝑ Qucã dicit ꝙ diuinatio ſp in ma lam ꝑtèe accipit᷑.qꝛ nõ ðꝛ ab oꝛdinata pticipa tione alicuiꝰ diuini.ſʒ ab indebitavſi urpatio ne. hec cho. ſequit᷑ Bonauẽ. ꝙ quis demöes nõ poſſint ꝑ ſeipos futura ↄtingẽtia ſcire cer titudinaliter. Tñ frequẽtervero p̃dicũt. hoc aũt eſt quadrupliciter ᷣm Auguſti. in tercio ſuꝑ Geneſim ad litteraʒ. Aut eni ſenſus vel ingenij acrimonia:aut multa experietia.aut doloſa cautela. aut gliena doctrina Senſus acrimonia vt qnñ vidẽt diligẽter et cõſiderant ad quid inclinat᷑ affectio noſtra.vel que ſint inducentia vel retrahentia. Experientia tem poꝛum.quia ex talibus viderunt accidere ta lia doloſa cautela quando/ꝓponunt aliquid facere ⁊ pꝛedicunt. Aliena doctrina qũ iuſto dei iudicio permittunt᷑ addiſcere ab angelis. De aſtrologis ergo ꝙ frequẽter vera pꝛedi⸗ cũt tenendũ eſt. q hoc ſolũ eſt cõiecturando ſiue ßm legẽ aſtroꝝ: ſiue fm diabolica coõmer tia. Scom legẽ aſtroꝝ vtpote qñ dñatur ſtel la q̃ habet impꝛeſſionẽ ſuꝑ diuerſos humo⸗ res diſponẽs ſᷣm hoc hoĩeʒ ad diuerſos mo res ⁊ affectiones. Scðm diabolica cõmertia yt qñ volũt vim aſtroꝝ vltra ꝓtendere qᷓᷓ ad illud ſuꝑ qð pñt.Tunc enĩ niſi diabolꝰ ad⸗ eſſet ita frequẽter falſum ſicut verũ dicerent. licet frequẽter falſa pꝛedicãt ⁊ decipiantur. Hinc Aug. li.v.deci. dei. c. vij. ait. Nõ im⸗ merito credit᷑ cũ aſtrologi mirabiliter multa vera rũdent occulto inſtinctu fieri ſpirituũ nõ bonoꝝ quoꝛũ cura eſt. falſas ⁊ noxias opi niones de aſtralibo fatis inſerere hũanis mẽ tibus atq; firmare. Silr ⁊ malefici ſiue diui ni:qñq; vera pᷣdicũt.q̃ pᷣcognoſci in ſi uis cau ſis naturaliterpñt. Futura vero cõtingentia nõ certitudinaliter ſed ex cõiectura qñq; pꝛe⸗ nunciant. ¶ Secundũ dubiũ fuit vtrũ a de monibʒ eſſe poſſit aliq ꝓphetia.Ad qð rñdet tho. a fe.q.clxxij ꝙ ꝓphetia impoꝛtat cogni tionẽ quandã ꝓcul exiſtentẽ a cognitõe hu⸗ mana. Manifeſtü eſt aũt intellectu ſupio ris oꝛdinis aliq cognoſcere poteſt q̃ ſunt re⸗ mota a co gnitõe intellectus inferioꝛis. SBu⸗ bpꝛa intellectũ aut bumanũ eit nõ ſolũ intelle ctus diuinus:ſed etiã intellectus angeloꝛuz bonoꝝ ⁊ maloꝛũ:ſm nature oꝛdine. Et ideo quedã cognoſcunt demones ſua naturali co gnitione q poſſunt hoĩbus reuelare. tanq; re mota a cognitõe hominũ. Simpliciter aũt et maxime remota ſunt:q̃ ſolus deus cogno ſcit. Et ideo ꝓphetia ꝓpꝛie et ſimpliciter dicta fit ſolũ ꝑ reuelationẽ diuinã. Sʒ etiã ipa re⸗ uelatio facta per demones pᷣt ᷣm qͥd dici p⸗ phetia.vñ illi quibus aliqͥd p demones reue latur: nõ dicunt᷑ in ſcripturis ꝓphete ſi impli⸗ citer ſed ꝓphete falſi ſiue idoloꝝ fictio ſiue cũ aliqua alia aditione. Uñ Augꝰ. xij. ſuꝑ Be⸗ neſim ad litterã ait. Cũ malus ſpiritus arri⸗ pit hoĩes in hac vita:aut demoniacos facit aut arrepticios:aut falſos ꝓphetas. Notan⸗ dum ꝙ demones ea q̃ ſciũt hoĩbo manifeſtãt nõ quidẽ ꝑ illuminationẽ intellectus ſed per aliquã ima ginariꝗ viſionẽ aut etiãviſibiliter colloquendo. ¶ erciũ dubiũ fuit vtrũ de⸗ mones ꝑp ſe vel ꝑ alios poſſint veritatẽ fateri Et videt᷑ ꝙ nõ. Nã dicit᷑ Jo.vinj.ca. de dia⸗ bolo.mendax eſt et pater eius.ſ.mendacij.et xxij.q.v.c.cauete fratres. O mnes qui amãt 7 mendaciũ filij ſunt diaboli. Cũ ergo diabo⸗ lus ſitveritatis inimicus:ergo illum cõfiteri refugit. Ad qð rñdemus: ꝙ licet diabolo ve ritas ſit exoſa tñ illã quãdoq; pᷣdicat et cõfite tur pter trris. Pꝛimo ꝓpᷣter coactiones. 5cdo ꝓpter accuſationẽ. BDꝛimo diabolus veritatẽ fa ter pter coa⸗ ctione:qñ cogit᷑ ab ipo deo. Sicut factũ le⸗ gimus qñ clamãs in idolis ſanctoꝝ apoſto⸗ loꝛum virtutẽ et gratiã ſuis cultoꝛibo ſignifi cabat. Sic etiã in virtute xpᷣi a ſanctis demo nes interrogati ſepè in obſeſſis coꝛpoꝛibus vera reſpondẽt licet inuiti.¶ Gcðo diabo⸗ lus veritatẽ fatet᷑ ppter accu ationẽ dum. ſ. hominũ peccata ad cõfuſionẽ illoꝝ accuſat. Nã licet deus hoĩm peccata cognoſcat: vult tamen vt diabolus illa declaret ad maioꝛem peccantium expꝛobꝛationẽ. Ille vero hoſtis malignus tunc veritatẽ quã odit ꝓpter odiũ animarũ fatetur. ¶ Tercio diabolus veritatẽ loquit᷑ pter de ceptionẽ. Nam vt inquit Tho. vbi. S. intel⸗ lectus ad falſum deducit pter apparentiã ve ritatis:ſicut voluntas ad malũ per aparen⸗ tiam bonitatis. Interdũ igitur diabolus ve ritatem oſtendit: vt ſic falſitas eius ſecurius acceptetur. Hinc chꝛiſtus nõ ſinebat loqui demones qui erant in coꝛpoꝛib obſeſſis:et dicebat ipm eſſe chꝛiſtum: ne miſcerent veris t iij falſa vt dicit Nicola. delira ſuper pꝛimo ca. MWarci. Et. iiij. ca. Luce. Dicta ſunt iſta vt ſciamus vera eſſe q̃ de apoſtoloꝝ victoꝛia p⸗ miſimus qui deo reuelante imminentẽ futu⸗ ram pacẽ illi duci pꝛedixerũt cũ iũñ demones contrariũ mentiendo ſuaſiſſenr. ¶ Qualiter Simon et Judas deuicerunt magos.Et qui dicunt᷑ magi:atq; de dra mi⸗ raculoꝝ dei ⁊ ſanctoꝝ a miraculig magoꝝ. — Ecundi aduerſarij Simonis et Jude tria cõſiderare debemus. Pſꝛimũ qui dicunt᷑ magi. Secundũ quõ ma nõ magoꝝ mi veris miraculis diſtin guunt. im magi ſunt qui noꝛum magnitudinẽ:hi ⁊ elemẽta cõcutiunt turbant mentes hominũ ac ſine vllo veneni hauſtu violẽtia tñ carminis interimũt. VUñ et Lucanus. Mens hauſti nulla ſanie pol⸗ luta: v eneni incantata perijt. Oagoꝛũ autẽ pꝛimuſ Zaroaſtes rex batrianoꝝ fuit de quo Augẽ. li. xxi. de ciui.dei ait. O quando pꝛi⸗ mo natus eſt riſit. hũc poſtremo Ninus rex aſſirioꝛum interfecit.licet pleriq; teneant illũ *„ Hec autẽ vani ar. ditione angeloꝛum maloꝛũ in toto terrarum oꝛbe plurimis ſeculis inualuit. Nec mirum de magoꝛum pꝛeſtigijs quãdo intantũ pꝛo⸗ diere maleficoꝛũ artes vt etiam moiſes ſimili mis ſignis reſiſtere vertentes virgas in dra cones aquas in ſanguinẽ.hec Iſidoꝛꝰ.Sed * vt Auge li. x. de ciui. dei. ca. viij. aſſerit. facie bant illi veneficijs et incantationibus magi cis quibus ſunt angeli mali.i.demones de⸗ diti. Moiſes autẽ tanto iuſtius quanto po⸗ tentius dei noĩe qui fecit celuʒ et terram eos facile ſuꝑabat.Deniq; in tercia plaga deficiẽ tibus magis decẽ plage ꝑ i myſterioꝝ diſpenſatõne complete ſunt. Hec Augꝰ. Quãta vero ſit virtus demonũ cum a deo permittunt᷑ ſiue ad deludendũ huma⸗ nos ſenſus: ſiue ad operandũ licet ſm natu⸗ ram effectus mirabiles ſiue etiaʒ ad coꝛpoꝛa vexandũ ⁊ moleſtandũ dixi plene.In tracta tn de timoꝛe iudicioꝝ dei. Ueruntñ hic nar⸗ rabo qð ſuꝑioꝛibus dieb legi ĩ quodã libꝛo nouiter cõfecto qui vocat᷑ foꝛtalitiũ fidei. In regno francie:cum iudei maleficijs vterent᷑ apitulu. ij. quos ipᷣi euicerũt fuerũt magi. Et hic racula apparẽtia a ciũ qualiter hi ap mag os ſuperarüt. ũ reſpondet Iſidoꝛꝰ.viij.li.ethi. vulgo malefici vocant᷑ ob faci Moiſen magna accidit ſemel ꝙ iudeus quidã crudeliſſimus factus eſt amicus cuiuſdaʒ miniſtri iuſticie. Quadã vero die rogauit eũ inſtantiſſime vt vnius hois daret ei coꝛ fingens ſe illo egere ꝓ medicina.Et coloꝛãdo factũ ſuũ dixit quidaʒ homo dabat viginti coꝛonas auri ſi eum ſanaret. Et ꝙ ipe daret ſibi decẽ illarũ ſi ei tribueret coꝛ ſupꝛadictũ. Ille tum ex cu- piditate:tũ amicitia pmiſit Extrahẽſq; illud coꝛ a quodã xpᷣiano:quẽ iuſticia exigente: in ꝑtes diuiſerat tradidit vxoꝛi ſue cuſtodien⸗ dum dicens ei.ꝙ decẽ coꝛonas eſſet receptu⸗ rus ꝓ illo:quas ſibi iudeꝰ ꝓmiſerat ſe datu⸗ rum. Cü ergo mulier illa co gnouiſſet iudeũ illũ relatu multoꝝ foꝛe maleficũ dure repꝛe⸗ hendit maritũ. Ille vero ecõtrario ea argue⸗ bat dicẽdo: ꝙ ipᷣa faceret eũ ꝑdere decẽ coꝛo⸗ nas et alia pmiſſa. Tandẽ deduxit virũ mu⸗ liervt iudeo coꝛ poꝛci tribueret᷑. Adimpleuit vir qð vxoꝛ conſuluit:iudeu s vero coꝛ hoĩs xpᷣiani credens ſe accepiſſe tradidit illi decẽ coꝛonas. Quo facto:iudeꝰ hilaris ſuis vtẽs maleficijs ſepeliuit coꝛ illud in quodã cam⸗ po latiſſimo. In quo poſt paucos dies con⸗ gregata eſt innumerabilis multitudo poꝛco rum:nõ ſolũ domeſticoꝛũ ſed etiã ſilueſtriũ. Et tãta fuit lis et pꝛeliũ inter eos:ꝙ oẽs mu tuo rabidis moꝛſib ſe dilacerãtes occiderũt a demone ſuffocatum. Artem vero magicam ſic vt nec vnus remaneret viuus.QOð factuʒ multa poſt ſecula democritus ampliauit.qũ et Hipocratis medicine diſciplina effloꝛuit: tas magicarũ artium:ex tra⸗ a rege francie qͥ tũc erat cognitũ iudeo capto apta eſt veritas: ꝙ ſic fuiſſet factũ de homini bus xpᷣianis illius puincie ſicut de poꝛcis ſi coꝛ ſepeliſſet hoĩs xpᷣiani. Pꝛofecto niſi ma⸗ nu dei diabolica poteſtas cõpeſceret᷑ multa incredibilia mala malefici oꝑa diabdolis co⸗ operantib⸗ exercerẽt. Secundũ qð erat cõſi derandum quomodo diſcernunt᷑ miracula demonũ a miraculis veris. Et dicuntur illa miracula largo modo:quia licet eſſ poſſint mira opa nõ tamẽ miracula. Ideo dñs Bo⸗ nauen. in. ij. di. vij. ait. O differunt illa a mi⸗ raculis veris. . è Pꝛimo ex ꝑte pꝛincipalis agentis. Nam in miraculis diuinis operat᷑ agens potẽtie in⸗ finiteet ſupꝛa natura. In miraculis demo⸗ num operat᷑ virtus nature multipliciter ad⸗ iute ꝑ naturas alas. Secundo differunt ex parte finis:quia mi⸗ racula dei fiũt ad vtilitatẽ hominũ et diuina gloꝛiã ſed magoꝛũ ſiue demonũ:ad deceptio nem et gloꝛiäã anj. Tercio differunt ex parte facti:quia demo⸗ nes faciunt hmõi vilia et inutilia.ſ.ranas et ſerpentes:quia hec de facili ꝓducuntur ope ratione nature:nõ autẽ pinᷣt facere ea in bus atare narece ethun⸗ Teo⸗ doom in ege glſq; fugan gache liom dilos lonot negnil uens orgen Huonthin loguiant bis. A üͤrnu guidig Gnag itten Jne coo hoi feſtmni om⸗ Clum ocune, Pnien onani ſſtagdr urei⸗ benireſe enicre mplen Inno buolan li C loiſog cclio geeſen itavin Finmnn nde Uree „ natura ſuccumbit ſicut facit deus.ſ.illumi⸗ ſponderunt apoſtoli Nos innocentes abſol n nare cecum a natiuitate reſuſcitare moꝛtuos Uere decet:nocetes vero ꝑdere nõ debemus. et puinſmolllll. Hanſerunt poſt hecet alia multa apoſtoli „ ¶ Terciũ cõſiderandũ qualiter ſimon et iu⸗ in eodẽ loco ꝑ annũ et tres menſes. In quo das magos ſuperarũt. Et de hoc ita ſcribit ſpacio pluſq; ſexaginta milia hominũ exce⸗ aii in legenda.x in perſide erãt duo famoſi ma ptis paruulis cum regeet pꝛincipibo baptiʒa nnga⸗ gi. ſc; Zares et Arfaxat quos Mattheus ti ſunt. . ” dhägi fugauerat de ethiopia. Cũ vero aplłi ꝑ Bara ¶◻B ualiter Simon et Judas debellarunt alurt dach coꝛã rege adducti fuiſſent.et pntibus il pontifices idoloꝝ patiẽtes moꝛi potiꝰ qᷓ; ſta aſe lis magis dixiſſet Baradach. Iſtio rex ſunr tuam ſolis adoꝛare. (¶Xapitulũ. iij. dſannr dij latẽtes in effigie hoĩm:ʒelo inuidie magi Ercij aduerſarij Simonis ⁊ Jude q̊s ienten cõmoti dixerũt ulos malignos eſſe et contra Nipi debellarunt fuerunt idoloꝝ pontitfi wlſſtii regnũ ſubtilit cogitare. dixit baradach Si ces.Qum enĩ veniſſent ad quanda ciuitatẽ dutſee audetis cũ eis ↄfligite. Cui magi. Si vis vi noie ſuamay:inuenerũt ibi magos ſuperius Ma dere qꝛ nobis pñtibus loqui nõ poterũt ve⸗ noiĩatos qui pontifices idoloꝝ ⁊ populũ cõo ardaig, niant huc viri eloquẽtiſſimi et ſi coꝛĩ nobis tra apoſtolos concitauerunt.capientes vero untriin loqui auſi fuerint: nos ꝑ oĩa imperitos ꝓba ipos ad templũ ſolis deduxerunt:vt aut eos „Adiwe bis. Cũ aũt plurimi adducti eſſent cõtinuuo ſacrificare cõpellerent aut penitus necarent woondu coꝛã magis ita muti facti ſunt:vt nec nutib⸗ Facto autẽ ſilentio apoſtoli dixerunt.vt ſcia Giditll quidẽ qð loqui nõ poterãt indicarẽt:dixerüt tis ꝙ hec idola plena ſunt demonibus. ecce ioſisu qʒ magi ad regem:vt ſcias nos deos eſſe per⸗ eis imperamus vt exeant et ſingula ſ imula⸗ ncvodich mittemus eos loqui ſed ambulare nõ poſſe. cra cõfringant Statimq; de ſimulacris erie sdice Jterucq; reddem eis greſſum. Sʒ faciemus runt et cõfractis illis cũ diris vocib abſceſ⸗ lincop⸗ cos aꝑtis ocuł nihil videre. Qui cũ hec oia ſerũt. Qõð videntes põtifices in apłlos irrue ni Aucrii feciſſent dux aduocatos illos turpiter cõfu runt et eos trucidauerũt. In ipᷣa auteʒ hoꝛa b poisſt ſos ad a poſtolos du xit. Quib⸗ apli idoloꝛũ cũ nimia ſerenitas eſſet tanta fulgura extite⸗ Goccei cultum diſſuadentes vt in xpᷣm crederẽt mo runt vt templum ipᷣm trifarie ſcinderet et illi Oöſen nuerunt. Quod cum ũlli ex coꝛde ſe facturos duo magi in carbones ictu fulguris verterẽ deoc⸗ ꝓmiſiſſent apoſtoli ſigno crucis in ſrontibꝛ tur. Rex aũt coꝛꝑa aploꝝ advrbẽ ſuã tranſtu dehon eos munierunt.Et ſtatim liberi ab omni moa lit et in honoꝛẽ eoꝝ ecciam mire magnitudi udenu leſtia: ad regẽ coꝛã magis iterũ ingreſſi ſurt nis fabꝛicauit. Notandũ ꝙ de beato Simo R Quare irati magi multitudinẽ ſerpentũ ad⸗ ne in pluribus locig inuenitur ꝙ crucis pa⸗ a uenire fecerunt. Statimq; ad iuſſum regis tibulo ſit affixus. Quod etiã Iſidoꝛꝰ libꝛo e yeniẽtes apoſtoli pallia ſua de ſerpentibus de obitu apoſtoloꝝ.Et Euſebius in hiſto⸗ nan⸗ impleuerũt et in magos ꝓiecerunt dicentes. ria eccleſiaſtica. Et Beda ſuꝑ actus apoſto⸗ iien . In nomine dñi nõ moꝛiemini.ſed a ſerpenti loꝛũ. Et magiſter Johãnes Beleth in ſum⸗ in bus lacerati doloꝝ veſtroꝛũ mugitus dabi⸗ ma ſua teſtat.Cũ enĩ vt aiunt in egypto pꝛe nang tis. Cum ergo magi ſic cruciarent᷑:rex et ce⸗ dicaſſet hieroſolymã redijt. Et poſt moꝛtem ſg, teri rogabãt apoſtolos:vt eos a ſerpentibus Jacobi minoꝛis in eᷣmhieroſolymitanum in i occidi ꝑmitterent. Quibus apoſtoli reſpon⸗ ab apoſtolis vnanimiter eſt electus. Et ante ni dere ſe miſſos reducere a moꝛte ad viti non moꝛtẽ ſuam triginta moꝛtuos ſi uſcitaſſe nar 4 aũñt a vita pᷣcipitare in moꝛtẽ. Cum autẽ maz ratur.um autẽ eccleſiã hieroſolymitanã x hun gi in/ malitia pſeueraſſent ab apoſtolis ſani annos multos rexiſſet et centeſimũ atq; vi⸗ inn, dimiſſi inde aufugerũt. Poſt hoc filia cuiuſ geſimum annũ etatis ageret tempoꝛe Traia m, dam ducis ex foꝛnicatõne cõcepit et filiũ par ni imperatoꝛis Atticus cõſularis ipᷣm cruci dne turiens: quendã ſanctũ diaconẽ infamauit. affigi iuſſit:omnibus qui aderant et ipo iu⸗ d Cum autẽ paretes puelle diaconẽ occidere dice admirantibus.qꝙ centũviginti annoꝛũu un, vellent. Aduenientes apoſtoli infantẽ addu ſenex crucis ſuppliciũ pertuliſſet. HNonnulli dhi ci fecerũt:qui die illa natus fuerat. Et coꝛa,ʒ vero dicũt ſicnt eſt rei veritas. nõ fuit ſi⸗ lun⸗ diacone interro gauerũt dicẽtes:dic infans mon chananeus qͥ fuit crucifixus. ſed fuit in noie dñi ſi iſte diaconus hoc pꝛeſumpſit. alius filius cleophe. Oð etiã Euſebius ceſa M adhec infans iſte inquit:diaconus caſtus et rienſis epᷣs in ſua cronica teſtat. Idẽ dicunt lmud ſanctus eſt nec vnq; carnẽ ſuã coinquinauit ¶Iſidoꝛꝰ et Beda in ſuis cronicis. Nã Iſi⸗ ne Lum aüt parentes inſtarent vt apoſtoli que doꝛus et euſebius qðᷣ pꝛius dixerũt poſtmo aufe rerent quis actoꝛ huius ſceleris fuiſſet. Re⸗ dum in cronicis coꝛrexerunt. Quod ptʒ etiã cain per Bedam:qui ſe ſenſiſſe redarguit in retra ctionibus ſuis. Laudemus igit᷑ dominũ in ſanctis ſuis quibus tantã gratiã cõtulit: vt cunctis inimicis ꝓbiſſime cõſternatis ad ce lorum regna gloꝛioſi migrauerint vbi cum chꝛiſto letantur:Qui viuit et regnat in ſccu la ſeculoꝛum amen. ¶ Sermo q̃drageſimuſ quart?de ſe acris ad⸗ mira ndiſq; ſtigmatibo ſeraphici Franciſci. BGo enim ſtigma ta domini ieſu ĩ coꝛpoꝛe meo poꝛ⸗ to Doctoꝛis gentium verba ſunt iſta ad galatas vltimo. c. Elegit pater om⸗ nium deus bim̃ franciſcũ qͥ nõ ſolũ euãgeli⸗ ca doctrina viteq; ꝑſectõe:ſed mirabili ſigno ſtigmatũ excitaret hominũ coꝛda ad deſide⸗ riũ eternevite.Duobo quidẽ annis picturam crucis in manib pedibus ⁊ latere viſibiliter tulit.Et ſicut apoſtoli virtute magna redde⸗ bant teſtimoniũ reſurrectiõis ieſu xpᷣi.ita frã ciſcus in ſe ipᷣo ĩ ꝓpꝛio ſuo coꝛpoꝛe xpᷣm reſu⸗ ſcitatum luculentiſſime demõſtrabat. Sed pleriq; dũ hec audiũt vel credere nolunt frã ciſcum ſigno crucifixi fuiſſe inſignitum:vel quid leue ⁊ nõ admirandũ id aſſeuerãt. Qua pꝛopter vt nouitas tante rei cũ deuotõne fi⸗ delibus innoteſcat: repꝛimaturq; temeritas curioſoꝝ in hoc ſermone de ſacris franciſci ſtigmatibo tractare decreui.O ſtendã aũt cõ⸗ ſignationẽ franciſci:nõ niſi inter dei mirabi lia magna foꝛe deputandã:ob qð cõuenien⸗ tiſſime ſanct iſte ſublimis verba ꝓpoſita di⸗ cere pᷣt.In qᷣbus de ſtigmatiba ipᷣis tria my⸗ ſteria ꝓponimus cõtemplanda. Pꝛimũ dicit᷑ veritatis. Secundũ ſublimitatis. Lerciũ cõgruitatis. ndeſkfictio an quicqͥd dicit᷑ de ſtigmatiby franciſci: cum veritas tante rei multipliciter cofirmetur. ¶ Lapuulü.i. Rimũ myſteriũ cõtemplandũ dicit᷑ ve⸗ rritatis. In quo ſpeculari libet an ſit ve rum ꝙ ſanctus franciſcus habuit ſtigmata in ſuo coꝛpoꝛe virtute diuina et ſuꝑnaturali impꝛeſſa. Nã poſſet aliqͥs dicere multa fuiſſe ab exquiſitis ingenijs cõficta et in ſcriptis tradita. que tñ ſunt penitus a veritate aliena Iccirco Augꝰ.li.xviij.de ci.dei.c.xiij.inqͥt. Fabule facte ſunt de minotauro ꝙ beſtia fue rit incluſa laboꝛinto:quo cũ intraſſent hoĩes inextricabili erroꝛe inde exire nõ poterãt.De centau ꝙ equoꝝ hoĩmq; fuerint natura cõ „* iuncti.De cerbero ꝙ ſit triceps inferioꝛũ ca⸗ nis.De frixo et helle eius ſoꝛoꝛeꝙ vecti arie e volauerunt.De goꝛgone ꝙ fuerit crinita ſerpentibo:et aſpicientes cõuertebat in lapi⸗ des.De belloꝛofonte ꝙ equo pennis volãte ſitvectus qͥ equus pegaſus dictus eſt.De an ſione vel arione ꝙ cythare ſuauitate lapides mulſerit:et attraxerit.De fabꝛo dedalo et eiꝰ icaro filio ꝙ ſibi coaptat pennis volauerũt. hec ille. Si igit᷑ iſta ⁊ alia huius excogitare potuerũt qͥd mirũ inquiũt increduli ſide frã ciſco aliqs fingẽdo ⁊ mentiẽdo dixerit ꝙ in manibs pedibo et latere plagas:q̃ſi crucifix ꝰ habuit. Sed tales incredulos nos facile cõ⸗ uincere poſſumus dũ veritatẽ ſtigmatũ fran ciſci ex tribus ad lucẽ deducimus. Mꝛimo ex eccleſie auctoꝛitate. BDecũdo ex teſtiũ ſanctitate. Tercio ex miraculoꝝ claritate. ¶ Wꝛimo ꝓbamus veritatẽ ſtigmatũ fran⸗ ciſci ex eccleſie auctoꝛitate. Nã vt xpᷣs dixit matth.xviij.c.Qui eccleſiã nõ audierit ſit ti bi ſicut ethnicus et publicanꝰ. Igit᷑ pontifi ces et cardinales de illis ſtigmatibo clarũ ꝑ⸗ hibent teſtimoniũ. Nã dũs Bonauẽ. cardi⸗ nalis epᷣs albanenſis vir eximie ſanctitatꝭ le gendã ſancti frãciſci elegãter ſcripſit:in qua diffuſe loquit᷑ de ſtigmatibo illis.Oñs Rav nerius cardinalis de viterbio cõpoſuit hym num q incipit. Plaude turba pauꝑcula.vbi de ſtigmatib ſequentẽ verſiculũ interpoſuit vili cõtentus tegmine ſancto caleſcẽs flami⸗ ne vicit algoꝛe caumata xpᷣi dũ geſtat ſtigma ta. ODñs tho.cardĩalis de capua edidit hym num qͥ; incipit. In celeſti collegio.e hymnũ qui incipit.Decus moꝛũ dux minoꝝ:⁊ ĩ hoc de ſtigmatibo ita inqͥt. Regis ſignũ ducẽ di⸗ gnum inſignit manu latere. Genedict papa xij.bullã fecit de ſtigmatibo ſacris qua ſtatu it vt fratres minoꝛes publice in eccleſia offi⸗ cium ſtigmatũ annuatim poſſent celebꝛare. Nicolaus papa.iij.in extrauaganti q̃ ponit᷑ in. vi.decretal.et incipit.Exijt qͥ ſeminat ⁊c̃. dum regulã beati franciſci in multis extolle ret poſtea ita ſubdidit. Hec eſt cui atteſtante paulo nullꝰ? de cetero debet eẽ moleſtus quã xp̃s ſuis ſacris ſtigmatibo cõfirmari volens inſtitutoꝛẽ ipᷣius paſſionis ſue ſignis nota⸗ biliter inſigniuit. Alerander papar in pꝑ ſu⸗ as apoſtolicas lr̃as franciſci ſtigmata cõpꝛo bauit. Pꝛima eiꝰ bulla incipit.grãdeac ſin⸗ gulare miraculũ. Secũda. Si noue leticie militantis ecdleſie. Tercia. Benigna diuine operatõis volũtas.In hac ita de ſtigmatibꝰ loquit᷑ iocunda dñice paſſionis inſignia in eiuſdẽ ſancti coꝛpoꝛe dũ adhuc vitali ſpiritu acretu ſc Etie eſa lo Mie cregtönt dis Boe rander⸗ multis llaſtig cſperi cathalo Loeſſo tiveſtre riczqy⸗ ciampe mäauitt tumdit Muphe gnuct⸗ laas ſpinüp guanal otorpl Beego⸗ go nae beicguo. unſcuen nmisbe ldeniieet licacion gidercvt lviscd Peei. Er öwre Vöoder goioß mong tonefe ytli ſoſchen lſte noqoa ſntse anäͤve WMuͤf⸗ gin⸗ Rpe düſ ſign fentce chlen poſſe (ame gon hulka n bannin ton⸗ Nehnei nctden ls Nien iowant Pag wtiſei Nrmngi giſne fionin s⸗ . Ronuit inten Audatii. Jimri muthpani⸗ onntiat ieſt din Hoſuth ngallan Gintopen udt iriR gimin G Maf⸗ umn innt inet 1 aple kent. tusd Weßs ſoueretur manus celeſtis operatoꝛis impꝛeſ ſit. Et iterũ ibidẽ in manibus eius et pedib⸗ expꝛeſſa vndiq; ſimilitudo clauoꝝ de ſubie⸗ cto ꝓpꝛie carnis excreuit vel de materia noue creatõnis accreuit. De iſto Alexandro dicit Ddñs Bonauen. in legenda maioꝛi.dñs Ale⸗ xander quartus dũ publice pᷣdicaret coꝛam multis fratribo et audiẽte me aſſeruit ſe ſacra illa ſtigmata dũ ſanctꝰ viueret ꝓpꝛijs oculis cõſpexiſſe. Gꝛego.papa.ix.qͥ beatũ franciſcũ cathalogo ſanctoꝝ aſcripſit ĩ bulla q̃ incipit. Cõſfeſſoꝛ dñi gloꝛioſus.q̃ dirigit᷑ vniuerſita ti veſtre:nõ indigne duximus expꝛimenduʒ vicʒ ꝙꝙ ſanctus franciſcus dũ adhuc vite ſpa cium ꝑcurreret pñtis et poſtq; feliciter ↄ ſum mauit manibo latere et pedibo ſpecie ſtigma⸗ tum diuinitꝰ extitit inſignitus. Hic Gꝛego. antiphonã fecit q̃ cantatur in veſꝑis et de ſti gmatibo clare ſic loquit᷑.plange turba pauꝑ⸗ cula ad patrẽ clama pauperũ hoc lugubꝛe ſu ſpiriũ pater franciſce ſuſcipe:et ꝓde xpᷣo ſti⸗ gmata lateris peduʒ manuũq;:vt nobis red dat oꝛphanis tanti patris vicariũ. Inſuper Bꝛego. p̃fatus añq; beatũ franciſcũ catholo go lanctoꝝ aſcriberet ſcrupulũ in coꝛde ha⸗ buit:quo ad vulnꝰ laterale. Nocte vero qua dam ſicut idẽ pontifex poſt referebat cum la⸗ chꝛymis beatꝰ franciſcus quadã faciei ꝓten ſa duritie ei in ſomnis apparuit.Et heſitatio nẽ coꝛdis redarguens:eleuauit bꝛachiũ dex trũ detexit vulnus:fialãq; popoſcit:q̃ poꝛre cta videbat᷑ ſanguine ex latere defluente im⸗ pleri.Ex tunc vt inqͥt Bonauen. ad illud ſa crũ miraculũ tãta cepit deuotõe affici ⁊ emu⸗ latione feruere:vt nullo mõ pati poſſet ꝙ ali⸗ quis pᷣfulgentia illa ſigna:ſuꝑba pꝛeſumeret impugnatõe fuſcare:quin cũ ſeuera increpa⸗ tio ne ferret.Et vt ipᷣe Bonauen.teſtat᷑.vide⸗ runt ſtigmata illa ex familiaritate quã cũ vi ro ſancto habebãt aliqͥ cardinales:laudes ſa croꝛũ ſtigmatũ ꝓſis et hymnisac antipho⸗ nis qs ad ipᷣius ediderũt honoꝛẽ veracit᷑ in⸗ ferentes qͥ tã verbo qᷓ; ſcripto ꝑhibuerũt teſti moniũ veritati. cõᷣo ꝓbamꝰ veritatẽ ſti gmatũ franciſci ex teſtiũ multiplicitate. Pꝛe ter enĩ pontifices ⁊ cardinales eccleſie ſancte de ꝗbus diximꝰ:fuerũt et alij q;plurimi qͥ et dũ ſanctꝰ viueret et poſtq; volauit ad ſuꝑos ſtigmata illa viderũt.nã vt dñs Bonauẽ. re⸗ fert cernẽs xpᷣi ſeruus ꝙ ſtigmata carni tã lu culenter impᷣſſa ſocios familiares latere non poſſent:timẽs nihilominꝰ publicare dñi ſa⸗ cramentũ in magno fuit poſitꝰ dubitationis agone:vtꝝ qðviderat diceret vel taceret. Cõ pulſus tñ ↄſciẽtie ſtimulo quibuſdã ex fratri bus intimioꝛibus ſibi cum multo timoꝛe ſe⸗ riem retulit viſionis pᷣfate. Iſti fuerunt fra⸗ ter Illuminatus.frater ¶eo.frater Rufinꝰ. frater pacificus.et alij eius ſocij de q bus di⸗ cit Bonauen. ꝙ licet eſſent ꝓpter ſanctitrarem pᷣcipuã viri per oĩa fidedigni:tñ ad ome du bium ammouendũ:ſic eſſe:ac ſevidiſſe tactis ſacroſanctis iuramẽto firmauerũt. Viderũt etiã in moꝛte illa ſigna mirifica pluſqᷓ; quin⸗ quaginta frẽs:virgoq; deo deuotiſſima cla⸗ ra cũ ceteris ſoꝛoꝛiba ſuis⁊ ſeculares innume ri ex q bus qᷓ;plurimi ⁊ oſculati ſunt ex deuo⸗ tionis affectu: et ↄtractauerũt ad teſtimonij firmitatẽ. Et in ca.de tranſſatõnibo.ſiue trãſi tu tanti patris ita ſcribit Bonauen. Audito tranſitu patris et fama diffuſa miraculi acce lerans populus cõfluebat ad locũ.vt id cer⸗ neret oculis carnis:qð a rõne dubiuʒ omne repelleret ⁊ affectioni gaudiũ cumularet.Ad miſſi ſũt itaq; ciues aſſiſinates q;plurimi ad ſtigmata illa ſacra cõtemplanda oculis er la⸗ bijs oſculanda.vnus autẽ ex eis Hieronv⸗ mus noie miles litteratꝰ pꝛudens coꝛã omni bus mouebat clauos ſtatimq; manus pedeſ et latus manibus ſuis cõtractabat ꝓpter qðᷣ teſtis huius veritatis conſtans effectus eit. CTercio ꝓbamus veritatẽ ſtigmatũ franci ſci ex miraculoꝝ claritate. Oulta quippe mi racula oꝑatus eſt deus:poſtq; illa ſigna fran ciſco donauit. Nam vt ſcribit Bona uen. in ca. de ſtigmatib.circa montẽ aluerne gran⸗ dinis violenta tempeſtas fructus terre ↄſue tudinarie deuaſtabat. Sed poſt illã appari⸗ tionẽ felicem nõ ſine incolarũ admiratione grando ceſſauit vt celeſtis illius viſionis ex cellentiã et ſtigmatũ ibidẽ impꝛeſſoꝛũ virtu⸗ tem ſerenata pꝛeter moꝛẽ ipᷣa celi facies decla raret. In pꝛouintia retina peſtis inu aluerat valde grauis:que oues⁊ houes et omnes ſic conſumabat crudeliter ꝙ nullum poterat re medium adhiberi:vir autẽ quidam timens deũ nocte fuit per viſionẽ cõmonitus vt ad heremitoꝛiũ fratrũ feſtinanter accederet:⁊ ‚lo turam manuũ ac peduʒ famuli dei franciſci qui tunc tempoꝛis moꝛabatur ibidem acce.- ptam:ſuper animalia cuncta reſpargeret:ma ne itaq; ſurgens venit ad locuʒ loturaq; hu ius ꝑ ſocios ſancti viri latẽter obtenta:oues et boues languentes ex ea reſperſit. Statim q; aĩalia languida et in terra iacentia recupe rato vigoꝛe ſurgebãt cõtinuo:et tãq; nil ma⸗ li ſenſiſſent ad paſcua feſtinabant. Sicq; fa⸗ ctum eſt vt ad virtutẽ mirandã aque illius q̃ᷓ ſacras plagasↄtingerat:oĩs pꝛſus pla ga ceſ ſaret. apud hilerdã ciuitatẽ catalonie accidit virum quendã nomine Johannẽ: beato fra ciſco deuotum:quodã ſero per quandã ince dere viam:in qua ꝓ inferenda moꝛte latita⸗ bant inſidie non quidẽ ipᷣi:ſed alteri cuidam qui videbat᷑ ſimilis eius:et tunc erat in comi tatu ipᷣius.Exurgens autẽ quidã ex inſid,z cum hoſtem ſuũ hunc eſſe putaret tam letali ter eum plagis plurimis gladiauit vt nulla pꝛoꝛſus ſu pereſſet ſpes recuperande ſalutis. Siquidẽ pꝛimo inflicta ꝑcuſſio humerũ cũ bꝛachio pene totũ abſciderat. Et ictus aliuſ ſub mamilla tantã reliquerat aperturã:vt fla tus inde pꝛocedens circa ſex candelas ſimul iunctas extingueret. Cũ igitur iudicio medi coꝛum ipᷣius impoſſibilis eſſet curatio ꝓ eo ꝙ putreſcentibo plagis ex eis fetoꝛ tam into⸗ lerabilis exhalaret:vt etiã ipᷣa eius vxoꝛvehe menter hoꝛreret:nulliſq; iam humanis iuua ri poſſet remedijs. Conuertit ſe ad beati pa⸗ tris patrociniũ quãta poterat deuotione po ſcendum.Et ecce aſtitit quidã in habitu fra⸗ tris minoꝛis per feneſtrãvt ei videbat᷑ ingreſ ſus:qui vocans eũ ex noĩe dixit. Quia fidu⸗ ciam in me habuiſti ecce dñs liberabit te. A quo cũ eger qͥ eſſet inquireret:franciſcũ illuʒ ſe eſſe rũdit. Et ſtatim vulnerũ illiꝰ ligaturas reſoluit ſuiſq; manibo tetigit. Cuius ↄtactũ mox pꝛiſtine datus ẽ ſanitati.quo facto bea⸗ tus pater abſceſſit.Et ipᷣe ſentiens ſe ſanatũ et in vocẽ diuine laudis et beati franciſci le⸗ tanter erumpens vocauit vxoꝛẽ. At illa cele rius currẽs et ſtare iam videns quẽ ſepelien dum credebat in craſtino cũ eſſet ſtupoꝛe ꝑ⸗ territa viciniã totã clamoꝛe cõpleuit. Accur rentes aũt ſui cum illũ crederẽt tanq; freneti cum in lectulo reponere:et ille cõtra renitens aſſereret.et oſtenderet ſe ſanatũ:tãto ſunt ſtu⸗ poꝛe attoniti:vt quaſi ſine mente oẽs effecti fantaſticũ eſſe creꝗerent quodvidebãt.Quia quem pauloante conſpexerant plagis atro ciſſimis laniatum et totum iam marcidũ:ple na cernebant incolumitate iocundũ. Ad q̊s ille qui factus fuerat ſanus nolite timere in⸗ qquit.nolite credere inane qð cernitis:qꝛ ſan ctus franciſcus mõ a loco receſſit et illarũ ſa crarũ manuũ cactu me integre ab oĩ plaga cu rauit. Quo miraculo viſo oẽs deuʒz pariter laudauerũt. Cõcludit ergo dñs Bonauen. dicens. Digne quidẽ beatꝰ pater carne iam moꝛtuus et viuẽs cũ xpᷣo.pñtie ſue oſtẽſione mirabili:et manuũ ſuaꝝ palpatõe ſuaui vul nerato letaliter viro ſanitatẽ cõceſſit cũ illiꝰ in ſe ſtigmata tulerit:qͥ miſericoꝛditer moꝛiẽſ et mirabiliter ſurgẽs vulneratũ genꝰ huma⸗ num et ſemiuiuũ relictũ plagarũ ſuarũvirtu WD te ſanauit. Ecce qð ex omni pte relucet veri⸗ tas ſtigmatũ franciſciqᷓ a viris pꝛeſtantiſſi⸗ mis et ſanctitate mira fulgẽtibo:vt patuit tã multipliciter cõfirmatur. ¶ O ex impꝛeſſione ſtigmatũ triplici decoꝛa uo diligenter ꝑſcrutari debemus: q;ſubli⸗ mis inter ſanctos franciſcus fuerit effectus pꝛopter ſtigmata ſibi data.Et hoc triplici ra tione. imo rõne operis excedẽtis. Dcvo rõne ſimilitudinis excellẽtis. . gloꝛie reſurgetis. coꝛꝑe illo fecit opus ſuꝑnaturale naturã ex⸗ cedens. Ad qð clarius intelligendũ tres dif ficultates erunt abſoluende. a natura vel artificioo. Pꝛima vtrũ ſtigmata franciſci potuerũt eſſe Secũda vtrũ ſtigmatiʒatio franciſci annu⸗ meranda ſit inter maxima miracula dei. Tercia vtrũ illud miraculuʒ fuit ꝑmanens gui ꝑtranſiens aut ſucceſſiuũ. Ad pꝛimã difficultatẽ dicimus ꝙ franciſci ſtigmata nõ fuerũt a natura neq; ab arte:ſed a virtute oĩpotentis dei. Oõð colligere poſſu mus ex his q̃ dicta ſunt in pᷣcedentibus teſti monio Gꝛego.et Alex. et alioꝝ. Sed foꝛtiꝰ id oſtendimꝰ triplici rõne. 4 Mimsronematerie. Secũdo rõne foꝛme. „ Tercio võne vi. Pꝛimo rõne materie. nam ſtigmata illa im⸗ pꝛeſſa fuerũt in materia dura in loco oſſoſo et neruoſo vbi nõ facit caſuʒ imaginatio.qð ꝓpterea dicimus qꝛ pleriq; cõtendere ſatagüt potuiſſe fieri ꝙ ex vehementiſſima imagina⸗ tione paſſionis xp̃ᷣi:franciſcus illas plagas habuerit.qꝛ vt dicit Auicenna in ſexta ꝑte na turaliũ imaginatio foꝛtis pᷣt coꝛpus trãſmu tare. Sed hoc nõ eſt intelligendũ in oĩbus. Vnñ Tho. in.iij. ꝑte.q.xiij.diſputãs vtrũ aĩa xpᷣi habuit omnipotentiã reſpectu ꝓpꝛij co:⸗ poꝛis in rñſione ad terciũ argu.ait ꝙ imagi nationi ſi ſit foꝛtis naturaliter obedit coꝛpꝰ I;tum ad aliqua.puta q́;dtum ad caſum detra be in alto poſita quia imaginatio nata eſt eſſe pꝛincipiũ motus localis vt dicit᷑iij. de aia. Similiter etiã q;dtum ad alterationẽ:que eſt fßfm caloꝛẽ et frigus.et alia cõſequentia eo ꝙ; ex imaginatõne ↄſequenter nate ſunt ↄſequi paſſiones aĩe ſᷣm quas mouet᷑ coꝛ.et ſicꝑ cõ ſublimi p̃rogatiua franciſcus. CMKaii. Ecundũ myſteriũ cõtemplandũ de ſti-⸗ gmatibo illis ſacris ðꝛ ſublimitatis. In ꝛimo apparet ſublimitas er pꝛerogatiua franciſci rõne oꝑis excedẽtis. Quia deus in o dil uraleo ore nunfi Hect⸗ copis imalin dumus nina v. nennoe bus 21 bantur ſadiat ganit Chpint Gomapp busera nirpe mobo ſorcen ſcheui henst lolbe ruat ſmir ſeaar⸗ deriſin chme lban ſar nur Nlope lond. ₰ gonn⸗ Teci funtm Narwri ſun (M lin Min hello Pnni⸗ ſcnt Ouinen Urdlegaige ſaiponend mncli iclude⸗ 3füpnn g fndl Geb mnen Genbosti ln Ngnnnd N minto⸗ N N rn Noimma nois⸗ iormriedua. ucher ſin hebten ung, ſonun Ser Gtii tole⸗ glent rH ☛ = = = motionẽ ſpirituũ totuʒ coꝛpuæalterat᷑. Alie vero diſpoſitiones coꝛpoꝛales q̃ nõ hũtna⸗ turalẽ oꝛdinẽ ad imaginationẽ:nõ tranſmu⸗ tantur ab imaginatõne q;tumcũq;ʒ ſit foꝛtis. puta figura manꝰ vel pedis:vel aliqͥd ſimile Hec tho. Materia igit illa oſſiũ et neruoꝛũ coꝛꝑis franciſci nõ habebat diſpoſuõʒ vt per imaginatõʒ illo mõ trãſmutaret᷑. Scðo oñ dimus ꝙ ſtigmata fuerũt ſuꝑnaturaliter? di uina virtute coꝛꝑi franciſci depicta rõne foꝛ me.nõ enĩ tm̃ erat apertura in manibo pedi⸗ bus ⁊ latere. Sʒ in maniboet pedibus vide bantur claui dei artificio fabꝛefacti. De qb ita dicit Bonauẽ.in.c.de ſtig. In manibo eiꝰ et pedibo apparere ceper̃t ſigna clauoꝝ ipoꝝ capitibo in interioꝛi ꝑte manuũ et ſuꝑioꝛi pe dum apparẽtib:et eoꝝ acuminibus exiſtenti bus ex aduerſo. Eraãtq; clauoꝝ capita ĩ ma⸗- nibo ⁊ pedibo rotũda ⁊ nigra. Jha vᷣo acumi na oblonga retoꝛta ⁊ reꝑcuſſa:q̃ de ipᷣa carne ſurgẽtia:carnẽ aliquã excedebãt. Si quideʒ reꝑcuſſio ipᷣa clauoꝝ ſub pedibo adeo ꝓmi⸗ nens erat ⁊ extra ꝓtenſa:vt nõ ſolũ plãtas ſo lo libere applicari non ſineret.verũ etiã intra curuationẽ circualẽ ipoꝝ acuminũ faciliter immitti valeret digitꝰ manus.ſicut et ab eis ipᷣe accepiqͥ oculis ꝓpꝛijs ↄſperxerũt. Et in.c. de trãſitu moꝛtis Bonauen. ita ſequit᷑. Cer nebant᷑ quidẽ in mẽbꝛis illis felicib claui ex eius carne virtute diuina mirifice fabꝛefacti ſicq; carni eidẽ vniti ꝙ dũ a ꝑte q̃libet pᷣme⸗ rentur ꝓtinus quaſi nerui ↄtinuret durrad ptẽ oppoſitã reſultabãt.Si qͥs igit᷑ cõſideret illoꝝ clauoꝛũ ↄditionẽ facile depᷣhendet ſti⸗ gmata illa dei ſola potentia fuiſſe foꝛmata. Zercio oſtendimꝰ ꝙ ſtigmata franciſci fue⸗ runt miraculoſa rõne vite.nõ enĩ potu iſſet ꝑ naturã viuere duobo annis beatꝰ franciſcus plagatus ĩ quinq; locis ſpaſmoſis.ex qbus cotinuo fluebat ſanguis cũ doloꝛe vehemen tiſſimo:nõ ſolũ coꝛꝑis immo et coꝛdis ex me moꝛia paſſionis dñice. Neq; vſus eſt ꝓ toto tꝑe illo aliquo vnguẽto vel medicia. Sʒ im̃ panniſ reſtringebat ſanguinẽ emanantẽ:quẽ ſexta feria libere ꝓdire ſinebat.Et qð ad hoc miraculũ aget erant ille plage odoꝛe fragran tiſſime:ex qͥb nulla vnq; putredo vel immũ dicia cauſata fuit. Secunda difficultas erat vtrũ ſtigmatiʒatio franciſci annumerãda ſit inter maxia miracula dei.Et vt hoc melius intelligat᷑ andiẽda eſt ſnĩa ſancti tho.i.ꝑte.q. cy.ar. vl. vbi ait ꝙ nihil pᷣt dici miraculũ ex cõparatione diuine potẽtie. qꝛ qdᷣcũq; factũ diuine potẽtie ↄpꝑatũ eſt minimũ. Un Augꝰ in epla ad voluſianũ inqͥt. in rebo mirabilix * ſilio dei. Notanduũ tñ ꝙ triplex ſimilitudo pt factis tota rõ facti eſt potẽtia faciẽtis.qᷓ ſcʒ eſt eadẽ ex qua vniuerſa miracula fiut. Sed ðꝛ aliqd miraculũ ꝑ cõparationẽ ad facultateʒ nature quã excedit.et ideo ſᷣm ꝙ magis exce dit facultatẽ nature.ſᷣm hoc ðꝛ maius mira- culũ.Excedit aũt aliqͥd facultatẽ nature tri pliciter. Pꝛimo q;tũ ad ſubſtantiã facti ſicut ꝙ duo coꝛꝑa ſint ſimul vel ꝙ ſol retrocedat aut ꝙ coꝛpꝰ humanũ gloꝛificet᷑qðᷣ nullo mõ natura facere p̃t.et iſta tenent ſummũ gradũ in miraculis. Scðdo aliqͥd excedit facultatẽ nature nõ q;tũ ad id qð fit ſed q;tũ ad id in ̊ᷓ fit. Sicut reſuſcitatio moꝛtuoꝝ et illumina⸗ tio cecoꝝ et ſilia.pᷣt enĩ natura cauſare vitã: ſed nõ in moꝛtuo.pᷣt pᷣſtare viſum:ſed non in ceco.Et hoc tenẽt ſᷣm locũ ĩ miraculis.Ter⸗ cio excedit aliqͥd facultatẽ nature q;tũ ad mo dum ⁊ oꝛdinẽ faciendi. Sicut cũ aliqͥs ſubi⸗ to ꝑ virtutẽ diuinã a febꝛe curat᷑: abſq; ↄſue to ꝓceſſu nature in talibo. Et cũ ſtatim mare cõdenſat᷑ in pluuias virtute diuina abſq; na turaliba cauſis.ſicut factũ eſt ad pᷣces ſamue lis et helie. Et hec tenẽt infimũ locũ in mira culis.Quelibet tũ hoꝝ hũt diuerſos gradꝰ ſᷣm ꝙ diuerſimode excedũt facultatẽ nature hec tho. Cũ itaq; ſtigmatizatio franciſci ſit opus tale quale neq; natura fecit:neq; facere pᷣt.videt᷑ ꝙ ꝓpter ſubſtantiã facti ſit cõnume⸗ randa inter maxĩa miracula dei.Tercia dif ficultas an miraculũ ſtigmatiʒatõis fuit ꝑ⸗ mansẽs vel ꝑtranſiens et ſucceſſiuũ. NHã in il luminatõe ceci q;uis potẽtia viſiua miracu⸗ loſe det᷑ tñ poſt acceptã illã potentiã cecꝰ na⸗ turaliter videt ita ꝙ miracula amplius non permanent. licet illuminatio fuerit miracu⸗ loſa. Stigmatiʒatio franciſci miraculoſa fu it:dum ſtigmata uli ſunt impᷣſſa. Sed mira culũ idẽ ꝑmãſit.qꝛ ſo videbat᷑ res ſuꝑnatura lis.videbant᷑ quippe manꝰ ⁊ pedes cõclauati cũ illlis cõditioniba q̃ ſuꝑius poſite ſunt.Et erant illi claui ſepati a carſte mouebãturq; in vulneribo illis.nec poterant inde extrahi ꝓ⸗ pter repercuſſionẽ. Yertur quippe ꝙ dũ coꝛ⸗ pus ſancti trãſpoꝛtaret᷑ a ſancta maria de an gelis verſus aſſiſiũ:delatuʒ fuit ad monaſte rium ſancti Damiani:in quo moꝛabaturvir go feruentiſſima clara:que accipiens manũ coꝛpoꝛis iam defuncti pꝛe deuotione nimia illam o ſculabatur:tentauit autem ex vulne⸗ re clauum extrahere neq; potuit quod et de⸗ mum dimiſit. H Scvðdo apparet ſublimitas et progatina fran ciſci ꝓpter ſtigmatiʒationẽ rõne ſimilitudi⸗ nis excellentis. Ipᷣe quidẽ ſimilis factus eſt „ diſtingui. Pꝛima dicit perſonalis et oĩmode idemptitatis q̃ eſt ꝑ ↄuenientiã oĩmodãi na tura.et ſic vna ꝑſona eſt alteri ſimilis in trini tate vt dicit dñs Bonauẽ.ĩn.ij.di.xv.et hoc non pᷣt ↄuenire alicui creature neq; humane neq; angelice.vñ in pᷣs.dixit ꝓpheta.deus ꝗs ſimilis erit tibi:quaſi diceret nullus. Scðᷣa eſt ſimilitudo ꝓpoꝛtionalis dicta ſᷣ m ꝓpoꝛtio tionẽ. Sicut cõueniunt et ſimiles ſunt nau⸗ ta et auriga:hoc modo aĩa aſſimilat᷑ deo in⸗ quantũ in ea vna:ſunt tres potẽtie realiter di ſtincte:ſicut in vna eſſentia diuina tres ꝑſo⸗ ne. Similiter oĩa q̃ ſunta deo aſſimilant᷑ ei vt dicit tho.i. pte.q.v.inquantũ ſunt entia: vt peimo et vniuerſali pꝛincipio totius eſſe. Tercia eſt ſimilitudo coꝛpoꝛalis ĩ manibus pedibus et latere miraculoſe ſignatis:et hoc vſq; nunc conuenit ſoli franciſco de quo ſic ſcribit Bonauẽ. Deſcẽdit angelicꝰ vir fran ciſcus de monte ſecũ ferens crucifixi effigiẽ non in tabulis lapideis vel ligneis manu fi guratã artificis:ſʒ in carneis mẽebꝛis deſcri⸗ ptã digito dei viui. Et iterũ de eo dicit. Dex trum q̊q; latus q̃ſi lancea tranſfixũ rubea ci⸗ catrice obductũ erat:qð ſepe ſanguinẽ ſacrũ effundens tunicã ⁊ femoꝛalia in tanta copia reſpergebat:vt poſtmodũ fratres ſocij:ea la⸗ uantes:ꝓ tꝑe indubitãter aduerterẽt:ꝙ ſicut in manibo et pedibus:ſic⁊ in latere famulus domini expꝛeſſe haberet impꝛeſſam ſimilitu dinem crucifixi. Tercio apparet ſublimis pᷣ⸗ rogatiua franciſci ꝓpter eiꝰ ſtigmatiʒationẽ rõne gloꝛie reſurgentis. Hã ſicut de marty⸗ ribus refert Augꝰ.li.xxij.de ciui.dei.ꝙ reſur gent cũ cicatricibo que ad oꝛnatũ facient et ecoꝛem coꝛpoꝝ:nõ ad aliquã defoꝛmitatẽ. Ita pie tenere poſſumus ꝙ franciſcus cũ il⸗ lis ſignis cũ quibus ex hac vita diſceſſit ad vitam immoꝛtalẽ reſurget. cõgrue reſpectu ꝑſone loci et modi. Erciũ myſteriũ ↄtemplandũ de ſtigma tibus beati franciſci dicit᷑ cõgruitatis: licet enim inueſtigabiles ſint vie dei nihil tñ ab eo fieri arbitrandũ eſt niſi in pondere nu⸗ mero et menſura. Iccirco dum franciſcũ vo luit cõſignare cõunenienter ac rõnabiliter id effecit:põt aũt colligi cõgruitas talis ſtigma tizationis ex triplici reſpectu. imorfſhectnaſone. Secundo reſpectuloc. reeem modi. Pꝛimo quidẽ congrue ſunt illa ſtigmata ſmpꝛe lunium requieuit arca in montib armenie vt ſcribit Gene. viij. c. In mote bethel ſtetit abꝛaã egreſſus a patria vt ptʒ Bene.xiij.ca. ſtigmata fuerũt impꝛeſſa franciſco ſat apitulũ. iij. a franciſco reſpectu ꝑſone. Elegitq⸗ dem deus illum vt tempoꝛibus iſtis nouiſſi mis verbo et exemplo ad regnum celeſte ho mines inuitaret pfirmaretq; doctrina ſua in fide que iam pene vbiq; defecerat. Quis igit illũ audire recuſet. Quis ei de immoꝛtali vi⸗ ta docenti nõ credat dũ videt᷑ in illo coꝛpoꝛe regis eterni admirandũ vexillũ. Pꝛopterea inquit Bonauen.alloquẽs ſanctũ franciſcũ Exvya nunc ſtrennuiſſime miles chꝛiſti ipius fer arma inuictiſſimi ducis:quibus munit⸗ inſigniter omẽs aduerſarios ſuperabis Fer vexillum regis altiſſimi:ad cuius intuitum omnes pugnatoꝛes diuini exercitus animẽ tur. Fer nibilominus ſigillũ ſummi pontifi cis chꝛiſti:quo verba et facta tua tanq; irre⸗ pꝛehenſibilia et autentica merito ab omnib⸗ acceptẽtur. Ita enim ꝓpter ſtigmata domini ieſu chꝛiſti que in coꝛpoꝛe tuo poꝛtas: nemo tibi debet eſſe moleſtus quin potius quilibet chꝛiſti ſeruus debet eſſe deuotus. Jam ꝑ hec ſigna certiſſima:nõ duobus vel tribus teſti⸗ bus ad ſufficientiã:ſed qplurimis ad ſuper⸗ abundantiã cõpꝛobata teſtimonia dei in te? per te credibilia facta nimis:omne tollũtin⸗ fidelibus excuſationẽ velamen. hec Bona⸗ uentura. Quare autem alijs a franciſo nõ fu erunt ſtigmata data nõ eſt noſtruʒ inueſtiga re ſed nouit ille qui fecit: cuius opera cuncta optima ſunt cenſenda. ecundo colligi⸗ tur cõgruitas ſtigmatum franciſci reſpectu loci:impꝛeſſa quidẽ fuerunt in loco cõueni⸗ enti.ſ.in monte aluerne:vt ſic depꝛehẽdi poſ ſet operis magnitudo. Nam grandia facta ſunt in montibus celebꝛata legũtur Yolt di⸗ rmenie In monte galaad ſtetit Jacob fugiẽs laban Beneß.xxxiij.c. In mõte ſynai moiſes leggz accepit Exodi.xx.. In monte garizʒim fuij iſrgel adoꝛauerũt dñm quando pꝛimo intra rũt terrã ꝓmiſſionis.et Paralipo.iij.c. In hirelm in mõte moꝛia edificatũ fuit templũ Salomonis. In monte taboꝛ trãſfiguratꝰ eſt xpᷣs.matth.xvij.c.De mõte oliueti aſcẽdit ad celos.Actt᷑.i.Et ne ſingula cõplectamur In mõote aluerne cõſignatus fuit ſignis paſ ſionis franciſcus.Ille ſiquidẽ mons ſeꝑatꝰ eſt ab alijs:ad innuendũ ꝙ franciſcꝰ penitu fuit alienus ab amoꝛe mũdanoꝝ. Eſt inſuꝑ eleuatus ad ſignificaandũ ꝙ btũs franciſcꝰ elauatus erat ad cõtemplatõʒ diuinoꝝ? amo rem bonoꝛũ celeſtiũ.Et ad hoc ille mons in pleriſq; locis apertus:vbi ſciſſure vidẽtur: quaſi violẽter: nõ naturaliter facte:poſſibile rytt cleſan cocoll ſpectut git. Fid cſchal cumin nedich gelimi lempte ſppert fonnme numal ſappbi/ etinde munfir, cuclig deutu Nlan fagide muut⸗ locun Alusi gamnet⸗ oo, Al ſoſius⸗ Uwolone icopn orche udiüm lchiaſh ferapp⸗ dalench gnimic Etinße chunum lephie mntero likige Mpenn Pſoe Gdoons Mhſio Me Phen fhen kon⸗ Uuf bai lnan gale veln iage ciſan afir⸗ nn ellet: vt tempoꝛe illo ita eueniret: q; petre ille oculi qui meruerũt adhuc in hac vita moꝛias * ſciſſe ſunt:patiẽte ĩ cruce ieſu filio dei.¶ Cer li tali viſione gaudere.O aures beati Fran⸗ nen cio colligit᷑ cõgruitas ſtigmatũ franciſci re⸗ ſciq̃ a redemptoꝛi mũdi vigilanter ſe vocari ni N ſpectu modi qui expꝛimi a Bonauen. dum perceperũt.O coꝛpus omni munditia reple⸗ oche ait. Fidelis reuera famulꝰ⁊ miniſterixxpᷣi frran tum:in quo mirabiliter xpᷣi vulnera ſunt re⸗ beynn ciſcus:biennio anteq; ſpirituʒ redderet celo: nouata:hec igit᷑ ſunt illa ſtigmata:ſpeculum müfmli cum in loco excelſo ſeoꝛſum qui mons aluer immoꝛtalitatis:ſpes vite future:firmitas fi⸗ Schtfin ne dicit᷑ quadragenariũ ad honoꝛẽ archan-⸗ dei:et dñi noſtri ieſu xpᷣi validiſſimũ teſtimo ndionm geli michaelis ieiuniũ inchoaſſet ſuꝑne con⸗ nium. hec ſunt q̃ tota mentis deuotõe a cun⸗ ſummef templatõnis dulcedine abundantius ſolito ctis fidelib ſunt colenda. Hec ſunt q̃ franci Us nin ſuperfuſus ac celeſtiũ deſiderioꝝ ardentioꝛe ſcus offert et oſtendit xpᷣo:dum ꝓ fidelibus ainsgnt flamma ſuccenſus ſupernarũ cepit immiſſio intercedit. Mater quidẽ dei oſtendit pectus ſumnig num cumulatius dona ſentire. Dum igitur et vbera:filius latus ⁊ vulnera:et franciſcus tudörn ſeraphicis deſiderioꝝ ardoꝛibo ſurſum age-⸗ ſua ſacra ſtigmata. Quibo interuenientibus o conm ret᷑ in deũ ⁊ affectus: cõpaſſiua teneritudine eũ inuocantibo impetrat exoptata beneficia Onan dN iranffoꝛmaret᷑ in eũ:cui ex charitatis nimia et tandem gratiã in pꝛeſenti et in futuro glo pornen crucifigi cõplacuit.quodã mane circa feſtuz rigam. Ammmen. tinsgi exaltatõis ſancte crucis in latere mõtis oꝛãs Bermo quadrageſimuſquintus de tribꝰ ns Inſt Zigi duaſeſpecl Fius ſaabh. ſer Alac las Fellenriſegentt ranelſei Peltchist ulgidas q; ignitas habentẽ de celoꝝ ſubli⸗ ⸗⸗ WR 94 inigtai mitate deſcẽdere qͥ volatu celerrimo ad aeris ISgia terum an/ oritatr. locum viro dei ꝓpinquũ ꝑueniens:nõ ſoluzʒ gelu aſcendentẽ ab oꝛtu ſolis ha⸗ onneth altus:ſed et crucifixus apparuit. Hanꝰ qui⸗ ntẽ ſignũ dei viui: et clamauit en behe dem et pedes habens extenſos et cruci affi⸗ voce magna. Scribunt᷑ hec verba Apocalł. eniſe xos. Alas vero ſic miro modo hincinde di-⸗ vij.ca.pᷣclariſſima beati franciſci pᷣconia ex⸗ nrie ſpoſitas:vt duas ſupꝛa caput erigeret:duas cedunt quidẽ multũq; ſupereminent omneʒ RZ ad volandũ extenderet: duabo vero reliquis humani eloquij facultatẽ. Abundauit quip⸗ bec totũ coꝛpus circumplectendo velaret. Hoc pe in eo gratia ſaluatoꝛis noſtri quẽ pater mi oltini vigẽs vehementer obſtupuit:mixtũq; doloꝛi ſericoꝛdiarũ et luminũ tã larga dulcedinis Ploss gaudiũ mens eius incurrit:dũ et in gratio⸗ benedictõe pꝛeueni.ꝙ ſicut ex vite ipᷣius de⸗ . uus ſo rp̃i aſpectu ſibi tam mirabiliter q; familia curſu luculenter apparet nõ ſoli de mundia⸗ degchug riter apparẽtis:exceſſiuam quandã cõcupie⸗ libus tenebꝛis eduxit in lucẽ:ſed et ꝑfectis eſ ignch⸗ bat leticiã et dira cõſpecta crucis affixio ipiꝰ fecit virtutũ pᷣrogatiua et meritis celebꝛẽ:nec e animã cbᷣpaſſiui doloꝛis gladio ꝑtranſibat. nõ pclaris circa eum crucis oſteſis miſterijs nhying Et infra ſequit᷑.diſparẽs igitur viſio poſt ar inſigniter demõſtrauit illuſtrẽ. ¶icet ergo ĩ rintt chanum ac familiare colloquiũ mentẽ ipins pꝛecedenti ſermone franciſcũ mira laude fſue eichic ſeraphico interiꝰ inflammauit ardoꝛe. Car⸗ rimus ꝓſecuti:ex eo ꝙ ſigna crucifixi bien⸗ Giln nerum vero crucifixo cõfoꝛmi exterius inſigni nio tulerit: nihilominus offerũt ſe q́; multa vlſs uit effigie:tanq; ſi ad ignis liquefactiuã vir memoꝛatu digna de ipſoadhuc diſſerenda: Nhinfu tutẽ preambulam:ſigillatiua quedã eſſet im: hec vero a iohanne ſunt deſignata in verbis timoiun pꝛeſſio ſubſecuta.Ex his luculenter apparet aſſumptis pꝛo themate:in quibus triplex ex wüͤc/ q; digna qᷓ; ſingularis q;ue ſtupenda fuerit cellentia ſancti Franciſci expꝛimitur vel con fuiti, unpꝛeſſio illoꝝ ſtigmatũ:nec titubare quiſpi tinetur. . riigs anm debet apparitione xp̃ᷣi qui in ſpecie ſera⸗ ) Pꝛima dicit᷑ diuinalis miſſi ſiddld phin et veluti crucifixus videri voluit:quo⸗ Scda virtualis ꝑfectionlis. dn. niã huiuſmodi apparitio cõueniebat tali mi⸗ Tercia ſingularis magnificattionis. einen ſterio. NHouo quippe modo crucifigenlauus ¶ Ebeatus franciſeꝰ fuit miſſus a deo:qðᷣ ong erat franciſcus:atq; ardoꝛe ſeraphico debe⸗ pꝓbat᷑ quinq; rõnibus. apitulũ.i. no bat inflammari.Quare vt diſcipuli eũtes in Rima excellẽtia bi franciſci ðꝛ diuina Eſtich emaus viderũt illũ in ſpecie ꝑegrini:et mag⸗ is miſſionis qꝗᷓ expꝛimit᷑ a iohãne cũ di F’ dalena quaſi hoꝛtulanũ inſpexit.et ſteppanꝰ cit:vidi alterũ angelũ.ſ.beatũ Franciſcũ dei imonin yveluti ſtantẽ a dextris dei agnouit.⁊ paulus nunciũ:amabilẽ xpᷣo:imitabilẽ nobis:etad⸗ lemmen ingenti lumine decoꝛatꝰ intuitus ẽ:ita fran- mirabilẽ mũdo Ipᷣe quidẽ fuit a deo miſſus renin ciſcus regẽ celoꝝ ⁊ dominũ gloꝛie veluti cru vt hoĩes excitaret ad deſideriũ ſuꝑnoꝝ:neqʒ ri cifixum ſibi apaarentem adoꝛauit. O felices diaboli ſuggeſtione aut ſpirituũ et humoꝛũ melanconicoꝛũ abundantia motus: ſed ſpũ mare aquilonare tranſibitvſq; ad nouiſſſing Noer. ſancto afflatus tres oꝛdines oꝛdinauit. abre tꝑa duraturus:aſpera paſcua guſtabit:regi ill9 nunciauit mũdo:parẽtes reliquit.et xpðᷣm ſtu na auſtri ꝓteget ⁊ fouet eũ in amaritudieſan· vobin duit imitari. O aũt deꝰ franciſcũ elegerit ve ſlumẽ eufraten trãſibit vndã? impetũ eiuuius Aſui luti nouũ apłm:qui vitã euangelicã renoua ſua pᷣdicatione mitigabit.Aſpera reducẽéturr ſoſtnt ret ꝓbari pᷣt ex quinq;. in planũ in ſermone eius. Lerra ſalſuginis Ceru Pꝛimo ex ꝓphetica pᷣnunciatione. id eſt egypti ad dominũ cõuertet᷑ ꝑ iᷣm. In ctlit Dcðdo ex ſpeciali vocatione. eadẽ terra ſecure euangeliũ pꝛedicabit: mul⸗ pere Tercio ex multiplici viſione. te gentes per ipᷣm oꝛdinẽ ad dñm cõuerten⸗ boo QNuarto ex autentica teſtificatõe. tur.gens idolatra cuius lingua ignoꝛabit᷑ q̃ i Dnarts ex mundi comotione. de finibo terreveniẽſ miſſa a deo in adiutoꝛiũ ſuitce Iimo ꝓbari pᷣt ꝙ beatus franciſcus fuit terre ꝓmiſſionis:et vt ipᷣa cognoſcat deum e fel electus a deo cuiꝰ auctoꝛitate:tã ſanctas no⸗ patrem omnipotentẽ et filiũ eius vnicũ do⸗ wpie uitates indu xit:ex ꝓphetica pᷣnunciatõe. Nã minum noſtrum ad fidem catholicã cõuer⸗ hociui de ipo ꝑ multa antea ſecula ꝓphetauit ſybilla tetur.futurũ eſt enĩ ꝙ; oꝛdo columbinus vi-⸗ reiniift fuit tpe regis Pꝛiami et troyani belli: que riliter ſe opponet contra moꝛtis angeluʒ. Et Phommn dũ pᷣdixiſſet xpᷣm venturũ in mundũ atq; p coõtra eum pꝛedicãdo plures et maxima mul luniret illũ apłos eligẽedos: tandem beatoꝝ dñici et titudo de filijs ipſius oꝛdinis martyrio ad lonni franciſci pᷣnunciauit aduentũ. Inqͥt ergo ſic deum tranſibunt. Sicut dictum eſt per Da Cocio In vltima etate humiliabit᷑ deus et humilia uid ꝓphetam. Poſuerunt moꝛtalia ſeruoꝛuʒ loaneg bitur ꝓles diuina:iunget᷑ hũanitati deitas: tuoꝛũ eſcas volatilibus celi carnes ſanctoꝛũ luchzn iacebit in feno agnus:et puellari officio edu tuoꝛum beſtijs terre: gaudebunt in canticis epec⸗ cabitur deus et hõ. Signa pᷣcedent apud iu ſuis id eſt pᷣdicationibus omnes tribus ter⸗ nigebat deos:mulier vetuſtiſſima.ſ. Eliʒabet puerũ re:et gens immunda magumeti qui remane mndit cõcipiet. Boetẽ.iſ.ſtellã oꝛbis mirabit᷑: duca⸗ bunt:et qui reſidui erũt ad dñm cõuerten᷑. hcnji tum pᷣſtabit ad oꝛtum.ſ.xpᷣi.Hic hñs penes hec ille.Qui etiaʒ in expoſitione Jeremie in gonitdef. xxxiij.ſ.annos:eliget ſibi de piſcatoꝛiba deie⸗ ꝓlogo ca.i.multa ſimilia locutus eſt. Et qð fundinin ctis numerũ duodenariũ:vnũq; diabolũ.ſ. oꝛe ꝓphetauit demonſtrauit opere. Nam de⸗ fIlnns iudã. Nõ ĩ gladio:belloue eneadẽ vrbẽ.ſ.ro⸗ pingi eum fecit in eccleſia ſancti Marci de Mnndh mã regeſq; ſubijciet. Sʒ in hamo piſcatoꝛiſ venetijs:cum ſtigmatibus ſuper oſtiũ ſacri⸗ hgece deiectòe et pauperie ſuꝑabit diuitias:et ſuꝑ⸗ ſtie:ſicut hodierna die cernentibus ptʒ. Iiẽ iteldisit biã cõculcabit:moꝛte ꝓpꝛia moꝛtuos ſuſcita de beato Franciſto multa pꝛedixit. Cirilus 1e Crben bit:et cũ mactabit᷑ viuet ⁊ regnabit. Et cũ cõ abbas montis carmeli:cui ab angelo dũ ce⸗ ngoran ſummabunt᷑ oĩia fiet reſurrectio:bonos iudi lebꝛaret delate fuerũt due tabuleſcripte litte ☚ cabit et malos.huic q̃ttuoꝛ aĩalia ſurgẽt ĩ te- ris grecis:in quibug multa erant debeato äveren ſtimoniũ.ſ.q̃ttuoꝛ euãgeliſte.nomẽ agni in franciſco ventara AU Secungo pbari poteſt Ichn⸗ tuba ↄcinẽt ſerẽtes iuſticiã legẽq; irrepꝛehẽ⸗ ꝙ beatus franciſcus fuit electus et vocatus der ſibilẽ. ſ. euangeliũ:cui ↄdicet᷑ a beſtia.ſ.anti⸗ a deo:ex ſpeciali vocatione. Dum enim ado iſoei xrp̃o. Et ſurget tſtella mira ſcʒ. paulus qᷓttuoꝛ leſcentibus in domo parentũ adhuc cohabi ſiß hũs aĩalium imaginẽ. Eritq; in tuba mira-⸗ tans:ad hoc egreſſus ſemel vt inquit Bona nilii⸗ bili dãnatos illuminabit.hic gladiabit᷑. mo uentura ad meditandũ in agro:cum deam⸗ l riens illuſtrabit᷑ poꝛro gloꝛioſus eixitꝰ eius bularet iuxta eccleſiã quandam ſancti Da⸗ ſbnrcc Erit aũt beſtia hoꝛribilis ab oꝛiẽte veniens miani:que minabat᷑ pꝛe nimia vetuſtate rui⸗ ſrienn ſ.magumeth:cuiꝰ rugitus vſq; ad gẽtes pu-⸗ namꝛet inſtigantc ſe ſpiritu eandẽ cauſa oꝛõ⸗ frtann nicas audiet᷑. Sequit᷑ poſtea Sibylla dicẽſ nis intraſſet pſtratus ante imaginem crucifi i de beato dñico et franciſco.ſtelle q̃q; due cõſi xi non modica fuit in oꝛãdo ſpiritꝰ cõſolatio fnin miles pꝛime inſurgẽt ↄtra ipᷣam et nõ obti- ne repletus.Cunq; lachꝛymoſis oculis in⸗ Nntr nebũt vſq; dũ ventat abhoĩatio:et voluntas tenderet in dominicã crucem vocem de ipᷣa fiſn altiſſimi conſumet᷑. Iniuꝑ abbas Joachim cruce ad ſe miro quodãmodo delapſam coꝛ⸗ plene vir eximie ſanctitatis et ꝓphetico ſpũ clarens poꝛeis audiuit auribus ter dicentẽ. Franci⸗ ſeiſ in quodã ſuo libello ita dixit. Erunt duo vi⸗ ſce vade repara domum meam que vt cernis he ri vnus hincalius inde qͥ duos oꝛdines in-⸗ tota deſtruitur. Ad cuius ſtupẽde vocis cõ⸗ enan terpꝛetant᷑. AUnus italus de thuſcia Alter hi monitionem mirificam:vir dei pꝛimũ qui⸗ do ſpanus de biſpania pꝛimus columbinꝰ ſecũ dem ꝑterritus:dehinc gaudio eradmiratiõe tce dus coꝛuinꝰEt ſequit᷑.oꝛdo eĩ columbinꝰ ꝑ repletus ꝓtinus exurrexit totũ ſe recolligẽéz⸗ unu dicen, urii Ridhidie he mnſn din) düncänn Nigotij ulmi Ndinde. ogolatden Oinsmiäd⸗ Mholii lonbinor tisangen! Ctmarren is Nnmn auncked⸗ raluſne arneslnai untindnt nestbr naignm din nn e ent mock e. Pant nei Om RLZ — omnpot — naninat coohti gntben un d lid⸗ tretn⸗ Ealao, Geno itien giendn . Aa perficiendũ mandatũ de teparàda mate⸗ rialis eccleſie denuo:licʒ pꝛincipalis intẽtio verhi ad eã ferret᷑ quã xpᷣus ſuo ſanguine ac quiſiuit:ſicut eũ ſpũs ſanctus edocuit:et ipe poſtmodũ fratribo ſibi familiaribo reuelauit Vieruntũ collecta pecunia ad eccleſiã illã ſe cõtulit:et dũ ſacerdos pecuniã recuſaret ac⸗ cipere ĩ quandã feneſtrã illã ꝓiecit:et ĩ dicto loco cũ ſacerdote pᷣfato aliq;diu moꝛã cõtra⸗ xit. ¶ Cercio ꝓbari p̃t.ꝙ beatus franciſcus fuit electus ⁊ vocatꝰ a deo ex multiplici viſio ne. Pꝛima viſio oſtenſa fuit cuidã ſacerdoti noie Silueſtro ciuitatis aſſiſij:hic a pꝛinci⸗ pio cõuerſionis franciſci cũ ꝓpter nouitatem reiviã franciſci fratrũq; ſuoꝝ hũano ſpiritu abhoꝛreret ne ꝑiclitaret᷑ ꝓ temeritate iudicij: lumine fuit ſuꝑne gr̃e viſitatꝰ:videbat nãq; in ſomnis totã aſſiſij ciuitatẽ a dracone ma⸗ gno circũdarũpꝛe cuiꝰ magnitudine nimia tota regio videbat᷑ exterminio ſubiacere: cõ⸗ tuebatur poſt hoc crucem quandaʒ aureã ex oꝛe ꝓcedentẽ franciſci cuiꝰ ſummitas celos tã gebat:cuiuſq; bꝛachia ꝓtẽſa ĩ latũ vſq; ad mundi fines videbant᷑ extendi. Ad cuiꝰ etiã aſpectũ pᷣfulgidũ draco ille teter et hoꝛridꝰ penitꝰ effugabat᷑: hoc dũ ſibi tercio mõſtra⸗ retur diuinũ eſtimans eẽ oꝛaculũ:viro dei et fratribo ſuis ꝑ oꝛdinẽ oꝛdinauit ac nõ multo poſt mundũ relinquẽs btõ franciſco voluit adherere cuiꝰ vite ſanctitas ĩ oꝛdine autenti cã reddidit eã quã in ſeculo habuerat viſio⸗ nẽ.Ex huiꝰ vero viſionis auditu vir dei nõ in gloꝛia ẽ elatꝰ hũana:ſed bonitatẽ dei reco gnoſcẽs ſdꝛtiꝰ aĩatus ẽ ad hoſtis antiqͥ fugã dã verſutiã:et gloꝛiã crucis xpᷣi pꝛedicandã. Scða viſio demõſtrata fuit Inno.pape.iij. de qᷓ refert Bonauen. ꝙ dũ beatꝰ franciſcus cũ ſocijs ꝓponeret adire pñtiam ſummi põti ficis ꝓ ↄfirmatõe regule obtinẽda:xpᷣs vica riũ ſuũ ꝑ viſionẽ cõmonefecit:vt ſupplicanti pauꝑculo et placitũ daret auditũ ⁊ benignũ pᷣberet aſſenſum:vidit nãq; in ſomnis ponti fex ipᷣe roman lateranenſem baſilicã ruine foꝛe iam ꝓximã quã quidã hõ pauꝑculus ⁊ deſpect? ꝓpꝛio doꝛſo ſubmiſſo ne caderet ſu⸗ ſtentabat. Cũ igit᷑ dei famulꝰ ſuis ↄparuiſſʒ ↄſpectibi:vere inqͥt hic ẽ ille:qͥ opeꝛ doctrĩa xpᷣi ſuſtẽtabit eccleſiã vñ pᷣcipua deuotõe re⸗ pletus:petitõi eiꝰ ſe ꝑ oĩa inclinauit:atq; illũ ſpeciali ſy amoꝛe dilexit. Tercia viſiofuit il⸗ la de qua ſcribit᷑ in vita ſancti Dñici.dũ enĩ ipᷣe ad vrbẽ ꝓ ↄfirmatõe ſui oꝛdinis ſe ↄtuliſ ſet nocte oꝛãs:vidit in ſpiritu xpᷣm ĩ aere exi⸗ ſtentẽ et tres lanceas ĩ manu tenentẽ:atq; cõ tra mundũ eas vibꝛantẽ.Cui velociter beni gna mater occurrẽés. Quidnã vellet acere in quiſiuit:et ille.ecce totus mundꝰ tribus vi⸗ cijs eſt fedatus.ſuꝑbia.ſ.auaricia.et luxuria. Et iõ his lanceis volo ipᷣm ꝑimere.tũc vir⸗ go ad ei genua ꝓcidens ait. Fili dulciſſime iuſticiã tuã digneris tꝑare cum mia:peccato res ſuſtine longanimitate tua:habeo enĩ fi⸗ delẽ ſeruũ? pugilẽ ſtrennuũ qui vbiq; diſcur rẽs mundũ expugnabit⁊ tuo dñio ſu binga bit:aliũq; ſeruũ ſibi adiutoꝛiũ dabo:qͥ ſecuʒ ſilr decertabit. Tüc illa ſanctũ dñicũ xpᷣo pꝑpñ tauit obtulit eẽ ſanctũ franciſcũ:q̊s xpᷣo vul⸗ tu placido cõmendauit. Sanctus dñicus ſociũ ſuũ in viſione ſua diligẽter cõſiderans quẽ ante nõ viderat:in craſtino in eccleſia in uentũ:ex his q̃ nocte viderat ſine indice co⸗ gnouit:et in eius amplexus ⁊ oſcula ſancta ruẽs ait.bene es ſociꝰ meus bñ pꝑiter curres mecũ.viſionẽ q̊ʒ pᷣdictã ſibi ꝑ oꝛdinẽ enarra uit. Et ex tũc factũ eſt eis coꝛ vnũ et ala vna in dño. ¶ Quarto ꝓbari pᷣt ꝙ beatꝰ fran ci⸗ ſcusfuit vocatꝰ a deo ex autẽtica teſtificatõe. Diñs papa Gꝛego.ix.in ꝓſa quã fecit de btõ frãciſco q̃ incipit. caput draconis vltimũ ſic dicit. verũ de xp̃i latere nouus legatꝰ mittit in cuiꝰ ſacro coꝛꝑe vexillũ crucis cernit᷑. Et oñns Alex.papa.iiij.in pꝛiuilegio de ſtigmati bus ita ait.poſtqᷓ; dei filius victoꝛ moꝛtis ad patrẽ vñ deſcenderat vehiculo ꝓpꝛie maieſta tis aſcẽdit mirifice foꝛtitudinis viros in cõ firmationẽ ſanctoꝝ diuerſis tꝑibus ſuſcita⸗ uit. Inter alios aũt diebo nr̃is almus xpᷣi cõ feſſoꝛ apparuit franciſcus ſignis et virtutib gloꝛioſus: qͥ clariſſimꝰ pie viuẽdi meritis et exemplis: fecundauit eccleſiã ⁊ caligãtia pñ⸗ tis etatꝭ tꝑa fulgoꝛis ſui lampade illuſtrauit: viã pꝑfecte iuſticie parans ĩ deſerto altiſſime pauꝑtatis quã ipᷣe currẽs alacriter et exultãs cõtra carnẽ nudã ⁊ demones velut gigas tra xit poſt ſe de inferoꝝ faucibe:et tranſduxit ad dominũ populũ humilẽ bonoꝛũ operũ ſecta toꝛem. ninto ꝓbatur ꝙ beatus franci⸗ ſcus fuerit a deo miſſus ex mundi cõmotio⸗ ne:niſi enim illũ elegiſſet deus:non potuiſſet in toto terrarũ oꝛbe et ita cito tantam facere cõmotionem.nam ad ſui ſequelã attraxit ho mines graues et ſapientes. Sicut fuerũt fra ter Bernardus de quinta valle:miles de aſ⸗ ſiſio:frater Rufinus canonicus eccleſie ma⸗ ioꝛis de aſſiſio.frater Angelus de reate mi⸗ les et doctoꝛ et alij q;plurimi.Et illud mirã dum eſt ꝙ ſuo tempoꝛe in capitulo generali cõuenerunt vltra quinq; milia fratrum. hoc ita refert Bonauen. in legenda. in ca. de p fectu oꝛdinis ꝓceſſu tẽpoꝛis multiplicatis iam fratrib cepit eospaſtoꝛ ſocicitus in lo⸗ co ſancte Marie de poꝛtuncula ad generale capitulũ cõuocare:vbi licʒ oĩm neceſſarioꝛũ eſſet penuria fratrũq; multitudo vltra.quin⸗ qʒ; milia ↄuenirẽt:aliqũ tñ diuina opitulante clemẽtia:et victus ſufficiẽtia ſuberat ⁊ ſalus comitabat᷑ coꝛpoꝛea et ſpũalis iocũditas at⸗ fluebat:inſuꝑ ad ſui deuotionẽ induxit oẽm romanã curiã:et pᷣlatos reuerendiſſimos ec⸗ cleſie ſancte dei. Innocentiꝰ papa dedit ſibi de penitẽtia pᷣdicanda mandatũ appꝛobauit regulã et laicis oĩbus fratribus:qui ſeruum dei fuerãt comitati:fecit coꝛonas ꝑuulas fie⸗ ri:vt verbũ dei libere pꝛedicarẽt:ſicut recitat Bonauen.in legenda in ca.de inſti.religio⸗ nis. Et vt cantat᷑ in pꝛimis veſpis eius feſti cepit ſub Innocẽtio curſumq; ſub honoꝛio pfecit gloꝛioſum:ſuccedẽs his Gꝛegoꝛiꝰ ma gnificauit amplius miraculis famoſum. ¶ Æο quinq; pꝛeclariſſimis virtutib⸗ quibꝰ it beatus Franciſcus. Pearirn n .Y cunda excelletia beati Franciſci dicit virtualis pfectionis:floꝛuit quidẽ vir⸗ us pᷣclariſſimis:ꝓpterea dixit Johãnes illum aſcendere.Et reliquis omiſſis:quinq; dumtarxat in hac ꝑte virtutes eius:deuote cõ PPꝛima dicit᷑ pietatis. Secunda paupertatis. Tercia auſteritatis. Quarta humilitatis. ꝛima virtus beati Franciſci cõſideran⸗ da dicit᷑ pietatis:pijſſimus nãq; fuit pauperi bus et egenis nõ ſolũ poſtq; xpᷣm ꝑfecte indu it. Sed etiaʒ dũ in habitu viueret ſeculari. ideo de ipᷣo ſic refert dñs Bonauen. Inerat nãq; iuuenis franciſci pᷣcoꝛdijs diuinit in⸗ dita quedã ad pauperes miſeratio liberalis q̃ ſecũ ab infantia creſcẽs tanta coꝛ ipᷣius be nignitate repleuerat:vt iam euangelij nõ ſur dus auditoꝛ omni ꝓponeret ſe petenti tribue re:maxime ſi diuinũ allegaret amoꝛẽ.Cũ au tem ſemel negociationis intentuſ tumultib⸗ pauperẽ quendã ꝓ amoꝛe dei petentẽ elemo⸗ ſynã pᷣter moꝛẽ ſolitum vacuũ repuliſſet: ſta tim ad coꝛ reuerſus:cucurrit poſt ipᷣm et ele⸗ moſyna illi clemẽter impenſa.pꝛomiſit dño deo ꝙ nunq; extunc dũ adeſſet poſſibilitas petentibo pꝛo amoꝛe dñi ſe negaret. Qõð vſq; ad moꝛtẽ indefeſſa pietate obſeruans copio⸗ ſa in deũ dilectõis et gratie inerementa pꝑme ruit. Quid plura:ex pietate militẽ quendam generoſum et pauperẽ ſe nudato veſtiuit:et poſtẽ; ſeculo renũciauit totius humilitatis amatoꝛ ſe tranſtulit ad lepꝛoſos eratq; cum eis diligentiſſime ſeruiens oĩbus ꝓpter deũ: lauabat ipᷣoꝛum pedes:ligabat vlcera:educe bat putredinẽ ⁊ ſaniem abſtergebat oſculaba tur etiã ex miranda deuotõne vlceroſas pla Ras ißon euangelicus med icus mox futurꝰ Scõa virtꝰ beati franciſci ↄſiderada dicit᷑ pauꝑtatis volũtarie q pe ꝓpter xpᷣm pauꝑta tẽ ardẽtiſſime ↄplexꝰ eſt:hãc publice ꝓfeſius eſt: dũ ſeculoꝛ pr̃i renũciauit: coꝛã epo Aſiſij nam dũ pater eius tentaſſet eũ vt facultatib⸗ renunciaret paternis:ad epᷣm ciuitatꝭ ambo ſe cõtulerunt. Ibi adoleſcens franciſcus de⸗ poſitis oĩbus veſtimentis reſtituit ea patri. Inuẽtus eſt aũt tunc ſub veſtibus delicatis cilitiũ ad carnẽ habere nudus vero manens patrẽ ſic allocutus eſt: vſq; nũc vocaui te pa trem ĩ terris:ammodo aũt ſecure dicere poſ ſum hpater noſter qͥ es in celis:apud quẽ oẽm theſaurũ repoſui ⁊ oẽʒ ſpei fiduciã collocaui Inſuꝑ vt aſſerit Bonauen. nemo tã auriq; ipᷣe cupidus pauꝑtatis:nec theſauri cuſtodi endi ſollicitioꝛ vllus:q; iſte huiꝰ euangelice margarite.Tunica coꝛdula et femoꝛalibo cõ⸗ tentus fuit vſq; ad moꝛtem. Chꝛiſti aũt ieſu paupertatẽ ⁊ matris frequẽter cũ lachꝛymis reuocabat ad mentẽ:inde hanc virtutũ aſſe⸗ rens eſſe reginã qꝛ in rege regum et in regina matre ipᷣius tã pꝛeſtanter effulſit. In regula vero fratrũ minoꝝ ipᷣos ad paupertatis ob⸗ ſeruantiã animauit cũ dixit:fratres nihil ſi⸗ bi appꝛopꝛiẽt nec domũ:nec locũ:nec aliquã rem. Sed tanq; ꝑegrini et aduene in hoc ſe⸗ culo:in pauꝑtate et humilitate did famulan tes:vadant ꝓ elemoſyna cõfidenter:nec opoꝛ tet eos verecundari:qꝛ dũs pꝛo nobis ſe fecit pauperẽ in hoc mũdo. Hec eſt illa celſitudo altiſſime paupꝑtatis:q̃ vos chariſſimos frẽs meos heredes et reges regni celoꝝ inſtituit pauꝑes rebus fecit virtutibo ſublimauit cui Dilectiſſimi fratres tota inherẽtes nil aliudp noie dñi in ꝑpetuũ ſub celo hr̃e velitis.hec in regula pᷣfata. Et vt aſſerit Bonauen.mã⸗ dabat dirui aliqñ domꝰ erectas.aut frẽs ex⸗ inde amoueri:ſi aliqͥd in eis ꝑciperet qð rõ⸗ ne appꝛopꝛiationis vel ſumptuoſitatis ↄtra⸗ riũ eſſet euãgelice pauꝑtati.¶¶e cõſideranda in beato franciſco dicit᷑ auſteri tatis:miro quippe mõ ſuo coꝛꝑi vt illud ſpiri tui ſubderet auſterus fuit. Ideo de ipᷣo ſic ſe⸗ quitur Bonauen. attendẽs enĩ illud apoſto li verbũ.qui aũt ſunt xpᷣi carnẽ ſuã cruciſfixe runt cũ vicijs et cõcupiſcentijs:vt crucis a⸗ maturã iugiter ſuo ferret in coꝛpoꝛe: tanta diſciplie rigiditate ſenſuales appetit? arcebat ercia virtul nedife poris ſat Prercs mictebat batcinen aqneyt! viniqat atgerer pyo⸗ ckinalt poeli dorm Itftint Aſ⸗ ſodorme boagtüſon nrtigad dl fenolco Cönnon Nopene lur. Ol hhocopie ua lin mni ſnciuns. Colltuno⸗ Ahualn 6o Hoeri ſebicnet nitowi nus dare ni ſobdi edchet giſoait/ nlitaoob⸗ fudellin ufnbe oinhe Allpinei iien n Koh ſei Di min NMfntn ſſſoi Löhn San ſariol biraͤſi es, of mente rain 8eczon ehdri⸗ Merie Nmnen sdarin ritde rinu Enſah dcnin m fmmelase ſmiar. hbus Mrn 8Sponun icroanien mredeng pud inn molim ung fmoud Crikita. dilcyn nimmint hcinnahin Jont nenmnt⸗ monn/ ermh’ rndin unuſ lbuti⸗ alinn ſiwwo fi rüüſtun hinant Goblti/ vt vix neceſſaria ſumeret ſuſtentationi natu re.Difficile nãq; foꝛe dicebat neceſſitati coꝛ⸗ poꝛis ſatiſfacere ⁊ ꝓnitati ſenſuũ nõ parere. ꝓpter qð cocta cibaria ſanitatis thᷣe vix ad⸗ mittebat ⁊ raro. Admiſia vero aut conficie⸗ bat cinere.aut cõdimenti ſapoꝛẽ admixtione adque vt plurimũ reddebat inſipidũ.de potu vini qͥd dicam cũ ⁊ de aqua dũ ſitis extuaret ardoꝛevix ad ſufficiẽtiã biberet.Et lʒ ita ſuũ coꝛpꝰ cõtinue maceraret.tñ extra dũ hoſpita ret᷑ in alicuiꝰ domo cõfoꝛmabat ſe in cibo ⁊ potu.alijs ne ſingulis reputaret᷑. De ulliꝰ ve ro doꝛmitione refert Bouauẽ. Huda humꝰ vt freqntius lectus erat. laſſato coꝛpuſculo. Et ſepiꝰ ſedẽs ligno vel lapide ad caput po⸗ ſito doꝛmiebat.Omitto ei diſciplinas.ver⸗ bera tũſiones pectoꝛis.ſuſpiria.lachrymas ⁊ reliqua qͥbo coꝛpuſculũ iſlud ↄtinue cruci eranda in beato franciſco ðꝛ hũilitatis:nõ em̃ in tãto virtutũ cumulovt de ſe ᷣſumebat.nõ ↄtẽnebat alios abat. Quarta virtus 2 nõ verba iactãtie dicebat imo vt ait Bonauẽ tura. Oĩm virtutum cuſtos ⁊ decoꝛ humili tas copioſa virũ dei vbertate repleuerat. In Aꝛia quidẽ reputatione nihil erat.niſi pctõꝛ cũ in veritate ſpeculũ eſſet ⁊ ſplẽdoꝛ oĩmode ſanctitatis.ſtultũ pinde iudicabat mũdanis extolli fauoꝛibo. Gaudebat deobpꝛobꝛijs ⁊ de laudiby triſtabat᷑. generali vero cedẽs offi cio. Guardianũ petijt cuiꝰ volũtati ꝑ omnia ſubiaceret.dicebatq; ſocijs. Ita diligẽter no uitio vnius hoꝛe obedirẽ ſi mihi Guardia⸗ nus daret᷑ ſicut ãtiqͥſſimo ⁊ diſcretiſſimo fra tri.ſubditas em̃platuʒ ſuũ nõ hoĩem cõſide mrare debet ſed illu pꝛo cuiꝰ amoꝛe ſubiectus. quãto aũt ↄtẽptibilioꝛ ſᷣſidet.tãtomagis hu militas obedientis placet.ſuntq; alia pluri⸗ ma de illius hũilitate a Bonauẽtura deſcri⸗ pta.q̃ in legẽda poteris inuenire. ¶ Quinta virtus in btõ franciſco ↄſiderãda ðꝛ patien tie.a pꝛincipio nãq; ſue ↄuerſionis dũ ciues aſſiſij cernerẽt eũ facie ſqualidũ ⁊ mẽte muta tum. ac ꝑ hoc alienatũ putarẽt a ſenſu.luto platearũ.⁊ lapidibo impetebãt.⁊ tãq; inſano ⁊ demẽti clamoꝛoſis vocibs ĩſultabãt.famu lus aũt dñi nulla fractus aut mutat iniuria yvt ſurdus in oſbo ꝑtrãſibat.de hoc ſic ðꝛ in rũſoꝛio:dũ pr̃ hũc ꝓſeqͥtur latẽs dat locũ ire Coõſtanter poſt aggredit᷑ in publicũ pꝛodire Squalenti vultu cernit᷑ putat᷑ inſanire luto ſaxis impetit᷑. Sed patiẽs vir nitit᷑ vt ſurdꝰ ꝑtrãſire.deinde toto tꝑe vite ſue cũctos labo res.omes ↄtumelias. quaſcũq; egritudines mente hilari ſemꝑ tulit:Et inquit Gonauen tura in ca.de patiẽtia ipſius ⁊ tranſitu moꝛ⸗ tis in legenda maioꝛe. ad hoeꝑ varias ⁊ din. turnas ac qͥtidianas egritudines deductus Eẽ vt ↄſumptis iã carniba q̃ſi ſola cutis oſſibꝰ cohereret. Cũq; duri coꝛpus augeret᷑ dolo ribo illas ſuas anguſtias. nõ penaꝝ cenſebat noĩe.ſed ſoꝛoꝝ.Cuʒ aũt ſemel grauiꝰſolito. doloꝝ vrgeret᷑ aculeis.Quidã frater ſimplex dixit ad eũ frater frãciſce oꝛa dñm vt mitius tecũ agat.manũ em̃ ſuã plus debito.ſuper te grauare videt᷑. Quo audito vir ſctũs cuʒ eiu latu exclamãs ait.niſi noſcerẽ in te ſimplice,z puritatẽ tuũ ex nũc abhoꝛrerẽ ↄſoꝛtiũ.qͥ au⸗ ſus fueris circa me diuina iudicia rephenſi bilia iudicare.Et pꝛoijciens ſe in terrã.oſſa debilia duro caſu colliſt. Et deoſculãs hu= mũ. Grãs inqͥ t tibi ago dñe deus de oĩbo do loꝛibus meis.Teq; mi dñe rogo.vt cẽtuplũ ſi tibi placuerit addes. qꝛ hoc erit mihi ac⸗ ceptiſſimũ. cũ tue ſctẽ volũtatis adimpletio ſit mihi cõſolatio ſuꝑplena. videbat pterea fribꝰ ꝙ q̃ſi alteꝝ Job viderẽt.cui cũ languoꝛ ceret carnis creſcebatſil ⁊ vigoꝛ mentis. Mualiter deꝰ ma gnificauit ſctm̃ Frãciſcũ cipue in qnq; progatiuis. ¶ Capitulũ. iij. Ercia exeellẽtia bũ frãciſci ð ſingula ris magniſficatõis:voluit deus magnꝰ excelſus ſuũ ſeruũ decoꝛare licet in multis vt patuit in ſermone pᷣcedenti de ſtigmatibꝰ ſacris. pꝛecipue tñ in quinncc. MPꝛimo in intellectus illuſtratione. Beciio in creaturan condeſcenſione. Tercio in felici conſummatioue. Quarto in ſolenni canonizatione. Quinto in miraculoꝝ coꝛuſcatione. Pꝛimo magnitſicauit illũ deus intellectꝰi ratione. NHã vt aſſerit Bonauẽ.in legen⸗ da.in ca. de intelligẽtia ſcripturaꝝ ⁊ ſpiritu ꝓphetie.Quãuis franciſcus nõ habuerit ſa craxꝝ lrãꝝ ꝑitiã. ꝑ doctrinãeternetamẽ lucis irradiatus fulgoꝛibꝰ.ſcripturaꝝ ꝓfundo mi ro intellectꝰ ſcrutabat᷑ acumĩe. Interrogatꝰ ſenis a quodã religioſo viro theologie ſacre doctoꝛe de qbuſda q̃ſtõibꝰ difficilimis tanta claritate doctrine diuine ſapientie patefacie⸗ bat archana.vt vehemẽter ſtuperet vir ille pe ritus. ⁊ cũ admiratione referret:vere theolo gia ſctĩ pris iſtiꝰ puritate ac ↄtẽplatõe tanq; alis in altũ ſubducta eſt aqla volãs.nr̃a vero ſcia vẽter gradit᷑ ſuꝑ terrã. lʒ em̃ imꝑit eſſet ſermone. ſcĩa tñ plenꝰ enodabat dubia q̃ſtio⸗ nũ.⁊ abſcondita ꝓducebat in luceʒ. Claruit etiã in ipᷣo ſpũs ꝓphetie.vt ⁊ pᷣuideret futu⸗ ra.⁊ coꝛdiũ ↄtueret᷑ occulta:abſentia quoq; velut pñtia cerneret. ⁊ ſe pñtem abſentibus mirabiliter exhibetur.apud celanuz ſupplici deuotione a milite quodã inuitatus ad pꝛã⸗ diũ benignũ hoſpitẽ familiariter monuit vt cito ↄfiteret ꝛ domus ſue diſponeret.Qð cũ ille diligẽter feciſſet intrauerũt tandẽ ad men ſam ꝛ⁊ incipiẽtibo alijs mãducare. hoſpes ſu bito ſpm̃ exhalauit iuxta verbũ hoĩs dei re⸗ pentina moꝛte ſublatus. dũ ſemel fatigat ⁊ laſſus eqͥtaret ſuꝑ aſellũ.eſſetq; in itinere cuz fratre Leonardo de aſſiſio.frater ipe eonar dus cepit dicere intra ſe bumanũ aliqͥd paſ-⸗ ſus nõ depari ludebãt parẽtes huius ⁊ mei. Enipe eqͥtat ⁊ ego pedeſter aſinũ eius duco. bec illo cogitante ꝓtinus de aſino deſcendit vir ſanctus ⁊ ait. Nõ frater conuenit vt ego equitẽ tu venias pedes qꝛ nobilioꝛ ⁊ poten⸗ tioꝛ me in ſeculo fuiſti. obſtupuit frater ⁊ ad pedes eius ꝓuolutus bũ iliter veniaʒ petijt. ecũdo magnificauit deus btm̃ frãciſcũ aretiũ viuus viro dei fuit oblatus lepuſculꝰ qͥ licet in terra poſitus cũ poſſet q̊ vellet efu⸗ gere vocãte eũ pr̃e benigno in ſinũ illius ꝓpe ro curſu ſaltauit. Quod cũ pluries effeciſſet iuſſu patris a friba delatus ẽ ad loca ſolitudi nis tutioꝛa. mõ ↄſunili in inſula lacꝰ puſini cuniculus qͥdam captus.⁊ viro dei oblatus cum ceteros fugeret manib ſuis ⁊ ſinu ſe do meſtica ſecuritate ↄmiſit. Apud lacũ reatinũ eidẽ ad heremum de aretio ꝓperanti.piſcatoꝛ vnã ex deuotione obtulit auẽ flunialem.quã cũ libenter ſuſceptaz aꝑtis inuitaret manib⸗ ad receſſum nec illa vellet abire.erectis in ce/ lum oculis in oꝛõne diutius ꝑmãſit.Et q̃ſi aliũde poſt hoꝛã reuerſus ad ſe iterato dul⸗ citer mandatũ auicule fecit vt deũ laudatura recederet. Suſcepta itaq; cũ bñdictione licẽ cia.veſtu coꝛꝑis quoddã pᷣtendẽs gaudium aduolauit. Alio toe ambulãs cũ quodã fra⸗ tre ꝑ paludes venẽnaꝝ.iuenit maximã auiũ multitudinẽ reſidẽtiũ ⁊ cantãtiũ in vᷣgultis. qb viſis dixit ad ſociũ.ſoꝛoꝛes aues laudãt creatoꝛẽ ſuũ nos itaq; in mediũ ipᷣaꝝ euntes laudes ⁊ hoꝛas canonicas dño decãtemꝰ.cũ⸗ qʒ in medio eaꝝ ĩtraſſent nõ ſunt anes ↄmo⸗ te de loco. ⁊ qꝛ ꝓpter garritũ ipᷣaꝝ in dicẽdis hoꝛis ſe mutuo audire ñ poterãt.ↄuerſusvir ſctũs dixit ad aues ſoꝛoꝛes aues a cãtu ceſſa te donec laudes ⁊ hoꝛas canõicas ꝑſoluamꝰ at ille ↄtinuo tacuerũt.tãdiu ĩ ſilẽtõ ꝑſiſtẽtes ;diu dictis hoꝛis ⁊ laudibs ꝑſolutis a ſctõ dicãtandi licentiã receperũt. Dante aũt viro Dei licẽtiã eis ſtatim cantũ ſuũ moꝛe ſolito re ſumpſerũt. Eidẽ ſenis ĩfirmo faſianꝰ qͥdã de nouo captus. a nobili qdã traſmiſſus ẽ viu⸗ qͥ ↄtinuo vt virũ ſctm̃ audiuit ⁊ vidit. tãta il in creacuraꝝobediẽtia ⁊ ↄdeſcenſione.apud tur ab ipo diſiũgi. Naʒ plurib vicib extra locellũ terraꝝ ĩ vinea poſit? vt abiret ſi vellet rapido ſꝑ curſu redibat ad prẽm. tanq; ſi ab eodẽ fuiſſet om̃i tꝑe educatꝰ.deinde cuidã col latus viro.qͥ ex deuotõne ſeruũ deiviſitare ſo lebat. velut ſibi moleſtũ foꝛet a pij pris abſen tari cõſpectu eſcã recuſauit oĩno. Repoꝛtatꝰ tandẽ ad famulũ dei ſtatim vt ↄſpexit eundẽ qͥbuſdã hilaritatis pᷣtenſis geſtiba auide mã⸗ ducauit. Cũ ex ↄtinuo fletu infirmitatẽ ocu⸗ loꝝ incurriſſet grauiſſimã ↄſuluerũt medici. vt pateret᷑ ſibi ꝑ cocture remedium ſubueniri aſſenſit vir dei vocatuſq; venit cirogicus in⸗ ſtru mentũ ferreũ igni ſubmittẽs ad faciẽdũ cocturã. At xp̃i ſeruꝰ coꝛpus ꝓpꝛiũ iã hoꝛro⸗ re ↄcuſſum ↄfoꝛtãs ſicut amicuʒ cepit ignem alloqͥ dicẽs.mi frater ignis vᷣtuoſum pulcrũ ⁊ vtilẽ te creauit altiſſimus eſto mihi in hac hoꝛa ꝓpitius eſto curialis.pᷣcoꝛ magnũ deuʒ qͥ te creauit vt tuũ mihi caloꝛẽ tẽperet. Oꝛa⸗ tione finita ↄ ignẽ ſignũ crucis edidit ac de⸗ inceps intrepidꝰ ꝑſi iſtebat. pfundatũ ẽ crepi tans ferrũ in tenera carne. ⁊ ab aure vſq; ſuꝑ ciliũ coctura ptracta. Statim ſctũs ad frẽs dixit. laudate altiſſimũ qꝛ vere dico vob. nec ignis ardoꝛẽ ſenſi.nec carnis vllũ doloꝛẽ. EK ↄuerſus ad medicũ. Si nõ ẽ inqͥt caro bñ de cocta impmeiterũ. Stupefact medic mira culũ extulit dicẽs.dico vobis frẽs.vidi mi⸗ rabilia hodie.¶ Tercio magnificauit deus btm̃ frãciſcũ in felici ↄſummatõe:nõ em̃ ſilen tio pᷣterire debemꝰ qnta deuotõe qnto feruo re trãſijt Frãciſcus in hoc mũdo ad prẽm.de quo ſic ſcribit Bonauẽ. ꝙ anno vigeſimo a ſua ↄuerſione cũ fuiſſet multis infirmitatib moleſtatus tuliſſetq; biennio ſtigmata illa ſa cra ad ſctãm mariã de poꝛtiuncula ſe poꝛtari popoſcit. q cũ fuiſſet ꝑductus ſuꝑ nudã hu⸗ — „ —— mũ ſe totũ nudatũ in ſpũs feruoꝛe ꝓſtrauit. Decubans ſic in terra ſaccina veſte depoſita. faciem ſolito moꝛe leuauit in celũ ⁊ intendẽs illi gloꝛie totus manu ſiniſtra dexteri lateris vulnus ne videret᷑ obtexit. Et ait ad fratres. ego qð meũ ẽ feci.qð vrjm ẽ x̃s edocebat. Il lachrymantib aũt ſocijs ſancti vnus exeis quẽ vir dei guardianũ ſuũ eſſe dicebat votuʒ ipius diuina inſpiratione cognoſcẽs feſtin ☛ ſurrexit. Et acceptã cũ coꝛda ⁊ femoꝛalibo tu nicam pauperculo xpᷣi obtulit dicẽs hec tibi tanq; pauperi cõmodoꝛ cũ illa ſuſcipias obe dientie ſancte mãdato. Gaudet ex hocvir ſan ctus. qꝛ fidẽ tenuiſſe dñe pauꝑtati vſq; in fi⸗ nẽ ſe vidit. palmaſq; leuatas ad celũ xpᷣm ſu um benedixit.ſicq; indutus habitu vili.frẽs ae irid n.wid Calig ii ed 1tad hnn⸗ inmuin manga⸗ itis gii awünd Corhink ngi Aiheul stdült folui⸗ nom. ein n eNi 1füs nul Alu, guntign rnl na aſſiſtentes ↄſolatoꝛijs verbis ꝓ ſua moꝛte de mulcẽs paterno affectu ad diuinũ eſt hoꝛtatꝰ ꝗmoꝛẽ.Et poſt benedictionẽ datã adiecit va lete filij oẽs in timoꝛe dñi ⁊ ꝑmanete in eo ſꝑ Evgo ad deũ ꝓppero.cuius gre vos oẽs ↄmẽ⸗ do. Juſſitq; euangelioꝝ ſibi codicẽappoꝛtari 2 euangeliũ ſ m ioannem.ſ.ante diem feſtum paſce ſibi legi popoſcit.ipᷣe vero pꝛout potuit in huius pſalmi vocem ꝓrupit. voce mea ad dominũ clamaui.⁊ ad finem vſq; cõpleuit in quiens. me expectant iuſti. donec retribuas mihi.Tandem cũctis in eum expletis miſte rijs obdoꝛmiuit in domino.Fuitq; miniſtro terre laboꝛis ⁊ epo aſſiſmati exñti ĩ mõte gar⸗ gano. eius tranſitus diuinitus reuela:us ⁊ diffuſius videre poteris ĩ legẽda.Trãſijt aũt venerabilis pater huiꝰ mũdi naufragio ãno ι. dñice incarnationis. M.cc.xxx.q̃rto nonas — octobꝛis die ſabbati in ſero. ſepultus ẽ in die dñico. ¶ Quarto magnificauit deꝰ bim̃ frã⸗ ciſcum in ſolẽni canoniʒzatione. cũ em̃ paſtoꝛ ccleſie Gregoꝛius nonus nõ ſolũ ex miracu lis poſt moꝛtẽ franciſci. verũetiam ex erperi⸗ mentis in vua ipſius oculis viſis ⁊ manibo cõtractatis ſcĩtatẽ eius mirabilẽ. plena fide certificatus agnoſceret.ac ꝑ hocĩ celis gloꝛi ficatũ a deo nullatenus dubitaret.cathalago ſanctoꝝ aſcribendũ ſtatuit. Qua oe re ſerua tis oĩbus q̃ fieri debent in canonizatõe ſctõ⸗ rũ ⁊ examinata eã ꝑ cardinales ad hoc depu tatos veniẽs ꝑſonaliter ad ciuitatẽ aſſiſ ij. cũ maximis q̃ longũ foꝛet enarrare ſolẽnijs be⸗ atũ pr̃em canoniʒauit. ainro magnifi⸗ cauit deꝰ htm̃ franciſcũ in miraculoꝝ coꝛu⸗ ſcatione. Et omiſſis illis q̃ io viuẽte digna tus eſt deus cius meritis operari.aliqua hic inſeramꝰ celebꝛata poſt moꝛtẽ. In caſtro po⸗ marico in mõtanis apulie poſito. defunctaẽ puella q̃dam parẽtibo vnica ⁊ pᷣdilecta inuuo cauit mater plena fide frãciſcũ cui deuotiſſi⸗ ma erat. Apparuit illi in viſu franciſcus di⸗ xitqʒ.noli flere qꝛ qdᷣ poſtulas obtinebis.ſta⸗ tim illo diſparẽte.filia eius viua ⁊ icolumis videntibo cũctis ſurrexit. In ciuitate noce⸗ rie fuius pᷣmogenitus cuiuſdã petri. ex infir mitate moꝛtuus inuocato btõ frãciſco redijt ad vitã. Cuiuſe dã vrbis rome notarij pueru⸗ lus.vix ſeptẽnis mr̃em ad eccleſiaʒ ſctĩ eũtem puerili moꝛe ſcqͥ deſiderãs.dũ remanere do⸗ mi copelleret᷑ a matre ꝑ feneſtrã palatij ſe ꝓie cit. ? vltima quaſſatione colliſus ↄtinno ex⸗ pirauit. mater vero q̃ nondũ longo diſceſſe⸗ rat ad ſonitũ coꝛruentis celeriter redijt. filiũ — Rn ; reperiens extinctũ.ſuis clamoꝛib totã ex⸗ ⁰ citauit viciniã ad lamentũ.frater vero qdam — Rao noie patrem induxit. vtpnerum fanete franciſco cõmendaret.qð cnʒ factum fuiſſet. ſtatm coꝛam omnib ſurrexit incolumis pu er. In ciuitate capue.puer quidã in flumè ce cidit.vbi cum diu ſtetiſſet a natatoꝛe q̃dã in⸗ uentus fuit ſub ſabulo. Eduxit tandẽ illum extra extinctuʒ atq; defunctũ.inuocato vero a ſuis ⁊ a populo circũſtante beati franciſci noiĩe incolumis puer ſurrexit petijtq; ſe ad ee cleſiã beati franciſci deduci. vt gratias illi de uotus exolueret cuius ſe nouerat virtute mi rabiliter ſuſcitatũ. In ciuitate ſueſſa.repente domus quedã coꝛruit ⁊ vnũ abſoꝛbuit iuue nNem ac interemit. Amotis vero poſt ſpaciũ li gnis ⁊ lapidibo.moꝛtuus inuentus ẽ.at ma ter doloꝛis vocibo exclamabat. ſctẽ franciſce redde mihi filiũ meũ.ſic ⁊ ppli qͥ aderãt.beati pr̃is pᷣſidiũ flagitabãt. Sed cũ non eſſet vox neq; ſenſus. cadauer poſuerũt ĩ lectulo ad ſe pelienduʒſip̃m.diẽ craſtinũ expectãtes.mater vero fiduciã hñs in dño cõtinuo btõ frãciſco filiũ ↄmẽdabat. Et ecce circa mediam noctis hoꝛã exurgẽs ſanus iuuenis in laudis ver⸗ ba ꝓrupit. In caſtro poſis qð in cãpania po ſitũ ẽ. Sacerdos qͥdã thomas noĩe ad repan dũ acceſſit ecclie molẽdinũ.deambulãs auteʒ incaute ſecus extrema canalis.ſubito caſu ca uilloſo ligno intruſus ẽ.cuiꝰ impu lſu volui tur molẽedinũ.Cũ igit᷑ ↄſertꝰ iaceret ĩ ligno ⁊ ſuꝑ os ipᷣius qꝛ ſupinꝰ erat aquarũ impetua inũdaret coꝛde tm̃.qꝛ lingua nõ poterat ſan⸗ ctũ franciſcũ flebiliter inuocabat ꝑ magnum vero ſpaciũ ſic illo iacente.ac de vita ipius ſo cijs iã penit deſꝑatis in ↄtrariã ꝑtẽ molã cũ violentia reuoluerũt. Et ſic eiectus ſacerdos Balpiras volutabat᷑ in aq̃ meatu.Et eco qui 6 ater minoꝛ cũ magna ſuauitate arreptuʒ p bꝛachiũ extra flumẽ eduxit dicẽs. Ego ſuʒ frãciſcus quẽ vocaſti.ille ic liberatus nimis obſtupuit volẽſq; pedũ ipᷣius deoſculari ve⸗ ſtigia huc atq; illuc anxius diſcurrebat.que rens a ſocijs vbi ẽ ille.q̊ abijt ſctũs. Qua via diſceſſit.ſicq; grãs egit deo ⁊ ſuo ſeruo fran⸗ ciſco. Juuenis qdã de burgo celani incautꝰ in puteũ cecidit qͥ qſi paſſus q̃ttuoꝛ aquaruʒ cõtinebat. accurrentibo aũt alijs vt eü iuuarẽt poſt longũ ſpaciũ dimiſſis vnus per funẽ in puteũ pueꝝ reſpexit in aquaꝝ ſuꝑficie reſi⸗ dentẽ extractus tandeʒ de puteo dixit om̃iba qͥ aſtabãt. Qñ ſubito cecidi btĩ frãciſci page ciniũ inuocaui. Qui coꝛruenti mihi ſtatim Pñ̃tialiter affit ⁊ manũ poꝛrigẽes leuiter ap phendit nec vnq; deßuit donec vna vobiſcũ de puteo me eduxit. In ſabinẽſi dioceſivetu la qdam octogenaria erat.cuiꝰfilia moꝛiena U lactantem infantulũ dereliquit. Cũ igitanꝰ paupercula plena eſſet inopia.⁊ vacua lacte. nullaq; eſſet mulier q̃ ſinenti ꝑnulo lactis ſtil licidiũ.iuxta qð exigebat neceſſitas erogaret. quo ſe verteret vetula penitꝰignoꝛabat.deb litato vero infantulo. nocte q̃dam om̃i hũa⸗ no deſtituta ſubſidio ad bti pris franciſci au xiliũ imploꝛãdũ ſe ↄuertit.affuit ſtatim inno centis amatoꝛ etatis. Ego inqͥens ſum fran⸗ ciſcus o mulier pone mãmas tuas in oꝛe pu dauerũt. ⁊ ne oĩa diſtincte pcurramꝰ.cũ audi toꝛũ laboꝛe ↄcludo cũ dño Bonauẽtura di⸗ cente poꝛro vir iſte btũs mirandis virtutum in pñtis ꝑ diuerſas mũdi ꝑtes pclaris mira⸗ culoꝝ ꝓdigijs diuina ſe potẽtia gloꝛificante coꝛuſcat nam cecie ⁊ ſurdis muns ⁊ claudise idropicis ⁊ ꝑaliticis.demoniacis ⁊ lepꝛoſis nauſfragijs ⁊ captiuis ipſius meritis reme⸗ dia cõferũtur oĩbuſq; moꝛbis neceſſitatibus ⁊ ꝑiculis ſubuenit᷑ſed ⁊ multis moꝛtuis per ipᷣm mirifice ſuſcitatis innoteſcit ſidelibꝛ ma gnificẽtia virtutis altiſſimi cniẽ honoꝛ⁊ glo er infinita ſecula ſeculoꝝ. Amen. Dermo quadrageſimuſſextus de ſctõ lu⸗ ſlſc iſte reſulſit in tẽplo dei. /buntur hec verba oꝛiginaliter Ec laſtici. l. ca. Qui mundũ condens mirabi cri⸗ li ſapientia celos diuerſis oꝛnauit ſideribus ipſe cccleſiam ſuam ſanctoꝛũ varictate voluit decoꝛare.Et vt oſtenderet viam ſalutis om⸗ nibus patere poſſe.elegit de quolibet ſtatu ali quos q electoꝝ ninero aſcriberentur. Idcir co ⁊ beatũ ludouicũ eximiũ confeſſoꝛẽ ſuũ ſe⸗ cit meritis ⁊ gloꝛia copioſum.is ẽ qͥ iam bea tus cuʒ xpᷣo nũq; deſerit eos.qͥ patrociniũ eiꝰ expoſcũt.Cuius ꝓfecto interceſſione vt appa rebit in ſequentibus innumera vt ſic dicam beneficia ſummo patre petita impetrantur. Pꝛopterea in pꝛeſenti ſermone ad eius lau⸗ des ingentes expꝛimendas omni ſtudio eſt elaboꝛandum.De quo conuenientiſſime di⸗ ci poſſunt verba in themate pꝛepoſita. Inqͥ⸗ bus triplicem ſplendoꝛem ſancti ludouici di ſtinguemus. ””c Mꝛimus dicitur nobilitatis. CTercius claritatis. louico oꝛdinis minoꝝ epiſcopo tholoſano. Daſi ſolrefulges ex nobilitate ſir oꝛiginis eo ꝙ fuit fuius pꝛi 4 Wapitulum.i. Rimus ſplendoꝛ ſancti ludonuici dicit᷑ itatis.fuit quidem nobilis genere caro⸗ * ſitamen hoc loco vi⸗ da.Et ꝙ ſic pꝛobat᷑ ſufficientiſſime. quoniazʒ qui vitas ⁊ geſta ſanctoꝝ ſcripſerũt ſemp il⸗ * nobilitatẽ pꝛius notificare voluerũt.vñ Mattheus.i. ca. genealogiam xp̃i texere co⸗ natus eſt dicens. ¶iber generatõnis ieſu xpᷣi filij dau id fulij abꝛaham ⁊c. Eteccleſia cãtat poꝛro vir iſte btũs mi ntum ſic de virgine matre. Natiuitas gloꝛioſe vir ſignis in vita claruit.⁊ die a tranſitꝰ ſui vſq; ginis marie ex ſemĩe abꝛahe oꝛta de tribu iu⸗ da clara ex ſtirpe dauid.Et iteruzʒ. Regali ex pꝓggenie maria exoꝛta reſulget. de ĩfraſcriptis 7 ſeq̃ntibus ſctĩis ita habetur. Nicholaus ex nobiliſſimis parentibo oꝛiginẽ duxit. Vincẽ tius nobilis genere ſed nobilioꝛ fide. Ambꝛo ſius filius pᷣfecti rome. Alexius fuit filiꝰ eu⸗ femiani viri nobiliſſimi ⁊ in aula imperato⸗ ris pꝛimi germanꝰ? nobiliſſimus genere. Ber nardus ex nobiliſſimis parentibus oꝛtus eſt Egidius ex ſtirpe regia genit. Hieronimus euſebij viri nobiliſſimi filius. Clemẽs epus ex nobili romanoꝝ pꝛoſapia oꝛtꝰ. Aucia vir go ſiracuſana nobilis genere. Anaſtaſia no⸗ biliſſima rõana. Paula fuit nobiliſſima ma⸗ trona romana. Agatha ingenua mẽte ⁊ coꝛ⸗ poꝛe.maria magdalena a caſtro magdalo de⸗ nominata.clariſſimis eſt oꝛta natabbꝰ vt po⸗ te ex ſtirpe regia deſcendẽtibus. Criſtina no biliſſimis parentibus oꝛta. Ratherina coſti regis filia.clara claris oꝛt natalibus.Et de ioſeph ab arimathia ſcribiturAnce.xxiij.Et Marci vliio.ca. Venit ioſeph ab arimathia nobilis decurio. Quare videtur ꝙ nobilitas carnis facit ad extollẽtiã etiam ſctõꝝ.Ex ꝑte altera videt᷑ ꝓbari poſſe ꝙ nobilitas ꝑni aut nulliꝰ valoꝛis exiſtat. NHã aplus.i.ad coꝛint. i.ca. dixit. Ignobilia ⁊ ↄtemptibilia mundi elegit deus. Ad idẽ facit ca.cũ fm.de pᷣbẽdis apli nõ dat᷑ intelligi ꝙ nobilitas nõ ſit oꝛna⸗ mentum eoꝝ qui illam habẽt.ſed tm̃ ꝙ deus non elegit nobiles ⁊ doctos viros ſed piſca⸗ toꝛes ⁊ ſimplices.vt ſic magis nota fieretvir tus diuina dum per illoꝝ pꝛedicationem in xpᷣum crederet mundus.Sed notandumqꝙ tria genera hominũ reperiũtur. ꝛimi ſunt nobiles oꝛigine ſʒ nõ virtutibus Sci ſunt nobilcs nõ oꝛigine ſed viriulib⸗ 7 mogenitus.regis caroli.regis ſicilie. li regis ſicilie fuius pꝛimogenitus pꝛout te⸗ ſtatur põtifex maximus Joannes.xxij.ĩ bul la canonizationis. dendum eſt vtrũ nobilitas ſanguinis ? car ine nalis oꝛiginis.ſanctis ad laudem ſit aſcribẽ⸗ erili qꝛ abundãter tibi lac dñs dabit. Imple⸗ uit anꝰſcti mãdatũ ⁊ ſtatim octogenarie ma me lactis copiã effuderũt.qð ſactuʒ innotuit multis tam viris qᷓ; mulieribꝰ.qͥ oẽs deũ lau obicaut gi⸗ ini nchecbe aldeg noꝛes catſu ponto pꝛobit liusin maort hohot notieeſ ſinſt Monnt ſio tden latepere Puniebot Gtevorg ſeinpo Uherr nihiin gtein brodel gonh⸗ ſapame hecein ſenccnſi ſſo Aid hla Etſu Ucetir fwoign Ntuion fnsing ſoblis Upatri et⸗ odlee deſuan oſn n 6 Heccmn⸗ Cſio utodili Inani ake! Müins⸗ factcn Qne hue. nobiiea inlis tlca. Aer iſcen Wn nberbo, noniͤr⸗ nſtte ſnr ; Nütent⸗ rerii nmeo⸗ nerini Statchin Pgoen zudendee Pichrus edurn. R Nſoeer muine⸗ abrstn Deoms Aucin ſtiſane Nllnan umarto/ onac* N Cu. mud ab urnut pmmum gnnig iel “ ſsonn, ümnti ſtid Neſeds ao hmhgnn nsſelhe on Zin n = .— == Tercij ſunt nobiles ⁊ oꝛigine ⁊ virtutibus. Pꝛimi quidem ſatis obſcuri ſunt infames ⁊ repꝛehenſibiles.pꝛo quibus Claudianus di cit Degenerant homines vitijs fiuntq; mi⸗ noꝛes ⁊ Seneca in tragedijs. Qui genꝰ ia⸗ ctat ſuũ aliena laudat. Et Ouidius libꝛo de ponto nõ cenſus nec clarũ nomẽ auoꝝ. Sʒ pꝛobitas magnũ ingeniũq; facit. hinc Tul⸗ lius in inuectiua cõtra ſaluſtiũ dicebat.Ego maioꝛibus meis virtute mea pꝛeluſi.vt ſi pꝛi us noti nõ fuerant a me accipiant initiũ me⸗ moꝛie ſue.Lu vero tuos q; turpiter offendi⸗ ſti. vt ſi fuerant egregij ciues in obliuionem venerint. Quare noli mihi antiquos viros obiectare.hec ille.inueniũtur multi qui flagi tijs ⁊ dedecoꝛe affecti gloꝛiãtur ſic de nobi⸗ litate parentum. Alij verovitijs ſoꝛdentes de patrie nobili conditione letãtur.Cõtra quos eſt exemplũ quod refert ioannes ſolobꝛien⸗ ſis in policatone de anatharſiſtita.hic cũ vi⸗ tuperaretur ab archico quoniam ſcita foꝛet. mihi inquit dedecus patria.Lu vero patrie at etiã temiſtocles vt ſcribit᷑ a Cicerone in li bꝛo de ſenectute.fertur ſerifio cuidam in iur⸗ gio reſpondiſſe.cum ille dixiſſet. HNõ em̃ ſua ſed patrie gloꝛia ſplendoꝛem aſſecutum. nec Hercle inquit.Si ergo ſerifius eſſet igno bi lis.nec tu ſi athenienſis eſſes clarus vnq; fu⸗ iſſes. Alij dicũt nec ego ſerifius ſi eſſem no⸗ bilis. Et ſaluo melioꝛe iudicio vtrunq; ſtare poteſt.ſcʒ nobilis ⁊ ignobilis.nam ſi dixeri⸗ mus ignobilis. poteſt eſſe ſenſus nec ego cuʒ virtutibo meis eſſem ignobilis ſi eſſem ſeri⸗ fius in pstria.ſ.humili natus.Et ſi dicamꝰ. nobilis poteſt intelligi ſic.nec ego qui ſciliczʒ in patria gloꝛioſa ſum natus. ſſi eſſem ſeriſiꝰ ſcilicet vitioſus eſſem nobilis. Secũdi ſunt nobiles.⁊ ſi non oꝛigine tamẽ virtutibo.qui de ſuoꝛum parentum humilitate ↄfundi nõ poſſunt.nã vt inquit Hieronymus ad cellã tiam. Sola apud deũ libertas eſt nõ ſeruire peccatis ⁊ vera nobilitas claꝝ eſſe virtutibo. ⁊ Caſſiodoꝛus in epiſtolis.hec eſt indubita ta nobilitas q̃ moꝛibus pꝛobatur oꝛnata.Et Juuenalis.nobilitas ſola eſt atq; vnica vir⸗ tus.Et Ariſto.in.iiij politice ingenuitas eſt virtus.⁊ Seneca ad lucillũ.animꝰ nobilem facit cui ex q̃cũq; cã lʒ ſupᷣ foꝛtunã ſurgere.? Claudianus.exaltat virtus nobilitando ge⸗ nus. Et licet vt refert Seneca in tragedijs. nobiles nõ ſunt mihi aui nec altis inclitũ ti⸗ tulis genus ſed clara virtꝰ.Et in decretis di. xl.ca.nos.ðꝛ nos qͥ pᷣſumus nõ ex locoꝝ vel generis dignitate ſed moꝝ nobilitate inno- teſcere debemus. nec vrbiũ claritate ſed fidei puritate. ¶ Zerti ſunt nobiles ⁊ oꝛigine x virtutibo qui inter hoĩes ſplendent. vt ſol in firmamento celi. Satis vuq; decoꝛat homi⸗ nem nobilitas ſanguinis cũ nobilitate bono rũ moꝝ.Quiſnã nõ magnitaciet ſctm̃ ludo⸗- uicũ qͥ regis ⁊ regine furꝰ foꝛmoſus coꝛpoꝛe diuitijs affluẽs.Etate floꝛẽs ingenio acutꝰ. ac qbuſſibet tpalibo bonis afſluẽs. vitia ſpꝛe uit. terrena calcauit.⁊ xpᷣm ieſum bñ btẽq; vi uendo q̃ſiuit. Iſta tñ in ſeq̃nti ſplendoꝛe dif⸗ fuſius expꝛimẽteur. NDualiter ſctũs ludouicus ſpꝛeto mũdo v ali regno. vitã ſpũalem elegit.ꝑmanẽs vſq; in finem in virginitate.. ¶Lapi. ij. cũdus ſplendoꝛ ſctĩ ludonici ðꝛ ſcti tatis.qnta vero fuerit ſctitas eius depᷣ⸗ hendere poſſumus pꝛecipue ex tribſus. ercio ex virginitatis diʒ .— Pꝛimo dephendimus q; grandis fuit ſan ctitas ludouici ex mũdi deſpectione. nam vt inqᷣt ioannes.xxij.in bulla canoniʒationis. cõſiderãs ſctũs iſte. mũdus totus ſit poſi⸗ tus in maligno ꝙq; cũ ↄcupiſcentia ſua tri⸗ ſijt.ipᷣm fugiendo deſeruit totaliter ⁊ cõtem⸗ pſit.nã rediens de catalonia.votũ qð fecerat de intrãdo oꝛdinẽ minoꝝ in cõuentu ſancti frãciſci de mõte peſulano voluit adimplere. ſed cũ frẽs timoꝛe patris ipᷣm recipe nõ aulde rent.votũ ipᷣm ibi publice iterauit. Et cuma bonifacio papa pᷣdeceſſoꝛe ipᷣius ioannis re⸗ quireret᷑ ꝙ aſſenſum pᷣſtaret pꝛouiſioni de ſe facte.eccleñe tholoſane. rñdit ſe hoc facturũ nullatenus quoaduſq; votuʒ qð fecerat ad⸗ impleret. Cuiꝰ deuotioni annuẽte pontifice habitũ oꝛdinis minoꝝ ſuſcepit in pñtia ge⸗ neralis miniſtri.qͥ fuit poſtea ioãnes epᷣs poꝛ tuentis.atq; flexis genibxfecit ꝓfeſſonẽ quo facto ꝓuiſionẽ de ſe factaʒ eccleſie tholoſane acceptauit mãdatiſq; aplicis obediuit. itaq; hꝛabitu ſcti frãciſci veſtitus.põtificalẽ digni⸗ tatẽ ſuſcepit.Quẽ habitũ ſꝑ vſq; ad moꝛtẽ de tulit ſᷣm tñ cõdecentiaʒ epᷣalis gradus.Et in hoc minoꝝ oꝛdinis excellẽtia demõſtrat᷑ cu ius habitũ deferre nõ erubuerũt tot inſignes ⁊ celebꝛatiſſimi viri.vt ſctũs ludouicus deq̃ loqͥmur. Et alij plurimi qͥ nõ ſunt omittẽdi. HNam vt habemus in cronicis oꝛdinis.fer⸗ dinandus rex caſtillie dimiſſo regno nepoti ſuo intrauit hũc ſctm̃ oꝛdinẽ moꝛtuuſq; ẽ fra ter minoꝛ ſepultus colibꝛie. Rex iacoby in re⸗ gno arragonie moꝛtuus eſt cũ habitu fratrũ minoꝝ ⁊ ſepultus barchinone. In eodem re gno. Rex alfonſus moꝛtuus eſt cũ habitu u j em tei ſep ultus bilerde. Federicus rex inſule ſici⸗ lie moꝛtuus cuʒ habitu ⁊ ſepultus meſſane. Robertus rerx ſicilie frater ſcti LQudouici per tres dies añ moꝛtẽ ſuſcepto habitu ⁊ facta ꝓ feſſione ſepultus ẽ neapoli in ſancta clara.be atus Henricus rex Cipꝛi virgo puriſſimus factus frater minoꝛ obijt cũ habuu ⁊ ſepultꝰ F nicoſie. Tanta qͥdẽ eſt xᷣianoꝝ deuotio ad habitũ bti frãciſci vt q illũ in vita nõ ferũt ſe penumero cupiant hr̃e in moꝛte ⁊ ſepultura. ODo quã cãm põtifices ſummi ſpũſctõ edocti deuotionẽ hãc ampliare volẽtes ſpũalibo gra tijs ſic deferẽetes habituz donare voluerunt. Naʒ vrbanus quartus cõceſſit remiſſionem quarte ꝑtis pctõꝝ moꝛiẽtibo cũ habitu fratꝝ minoꝝ.bulle habent᷑ ianue ⁊ in monte peſu lano. Siliter ⁊ nicholaus quartus ↄcedit re miſſionem quarte ꝑtis. Idem facit Clemẽs tercius bulle habẽiur ianue.peruſij.medio⸗ lani ⁊ venetijs.dicta ſunt hec ad extollendaʒ merite bũilitatẽ habitus oꝛdinis mioꝝ quẽ btus I nicus tãto ardoꝛe ac deuotione ge ſtauit. cdᷣo dephẽdimꝰ q; ſublimis fuit donici ex ſpũali exercitatione.vt uinitus qᷓ; humanitus acquiſita. oroni erat aſſiduus miſſas audiebat deuote. in magnis yero feſtiuitatibo cũ pᷣparationc multa coꝛpꝰ ſumebat dñicum factus aũt ſacerdos diebus quaſi ſingulis celebꝛabat.audiẽtie verbi dei inſiſtebat attẽte. Mira vero compaſſione ad paupes ferebat᷑.qͥbo largius tam pꝛiuatas q; publicas elemoſinas faciebat. vñ factus eßs tholoſanus ꝑ vnũ ſuũ familiarẽ ſecretarium mãdauit.qꝙ de ſuoꝝ q̃ntitate reddituũ q̃ntuʒ ſibi ſufficeret ꝓ moderatis expenſis retineret volens q; totũ reſiduũ in ſuſtentandis pau⸗ peribo poneret᷑. qᷓ;q; pᷣlatus tam magnus eẽt ac filius tanti regis. Cũ aũt iret pariſtꝰ pau⸗ eri quẽ qſi nudũ repperit multũ ↄpatiẽs. ab ſcondit cappam ↄtulit.quꝗ poꝛtabat ſibiq; fe cit ſecrete aliã appoꝛ tari. Vigintiqͥnq; paupe res in ſua domo reficiebat quotidie. quoꝛuʒ depᷣhendimꝰ qnta fuerit ſcitas bii ludouici ex vir ginitatis dilectione floꝛuit q pe virgi⸗ i opꝛanoiatus Joannes. xxij. ſan ctus iſte in etate exiſtes tenera religioſiſſime educatus ẽ bũ vero q̃rtũdecimũ attigit annũ Ductus fuit in cataloniã cũ duobo ſuis fratri bus. datus obſes ꝓ liberatõne pr̃is.vbi tam feruẽter dedicauit ſe ſtudio q infra ſeptẽniũ quo inibi obſes fuit ſub diſciplina fratrũ mi noꝝ.quos ſecũ habebat in ſocios in pꝛimi⸗ tiuis ſciẽtijs ⁊ ſacra pagina ſic ꝓfecit.ꝙ vir dei pollẽs ingenio de pᷣdictis ſciẽtijs nõ ſolũ publice ac pꝛiuate ſubtiliter duſputare vale⸗ ret ſed ſolẽniter clero ⁊ pplo ꝓponere verbum dei vt putaret᷑ hec ſcia infuia ſibi magis di⸗ ſpſe aquã maniby inſundebat. aliaq; ſermittia mẽſe miniſtrabat.viſitabat multotiẽs hoſpi⸗ talia paupeꝝ ⁊ infirmis pmpto animo ſub⸗ neniebat. põtiſicatus officium exercebat cuʒ duigentia. miſſas dicendo aſſidue.oꝛdines deuotiſſime celebꝛando.Clericos qͥb de be⸗ neficijs ꝓuidere volebat examinando de arti culis fidei.vita ⁊ moꝛib diligenter iudeos ⁊ gentiles inducebat ſedulo ad bahticnun ac quoſdã eoꝝ de ſacro fonte leuauit. ¶ Lercio nitate puriſſima.de q̃ Joannes.xxij.in bulla ſepius nomĩata ait. Caſtitatis amoꝛ a puero gffecerat eius mentẽ adeo ꝙ ob ipſius fidem cuſtodiã.mulieꝝ ↄſoꝛtia vitabat oĩno.in tan tũ ꝙ niſi foꝛſan cũ matre ⁊ ſoꝛoꝛib.ſolus cũ ſola.nullo vnq; tꝑe loq̃batur.verba inhone⸗ ſta hoꝛrebat audire.⁊ loqᷓntes talia grauiter arguebat frẽs nõ minus q; duo ⁊ interdum quattuoꝛ in ſua iacebãt camera ĩ ſue teſtimo⸗ niũ nitide puritatis. Cũ aplo etiã paulo ſo⸗ bꝛietate cibi ⁊ potꝰ.coꝛpꝰ ſuũ caſtigabat aſſi due ſeq; freqnter manu ſua qũq; aũt alicuius ↄſocij cũ cathenis ferreis diſciplinãs veſtiẽ do pꝛo camiſia rudẽ ſtamineaʒ ⁊ deferẽdo ad nudã carnẽ ꝓ cingulo coꝛdã groſſam. ipſam carnẽ in ſeruitutẽ ſpũs redigebat. ualiter ſanctus ludouicus migrauit in uenis ex hac vita. quẽ Joannes.xxij.canoni ſe aull. qui 7 pluruma eius Der narrat. apitulum. iij. FErcius ſplendoꝛ ſancti ludauici ðꝛ cia Hritatis. voluit nãq; deus ipſum triplici Claritate niteſcer[. Pꝛima dicitur felicis conſummation:s. Secũda eccleſiaſtice canoniſationis. Cercia miraculoſe coꝛuſcationis. ꝛima claritas ð felicis cõfummationis. ert de ißo Joannes. xxij. hec verba. gloꝛio r. — ſus iſte ſanctus ad deũ fontẽ viuũ quẽ auide ſitierat migraturus inſirmitate decũbẽs vlti ma deuotiſſime ſumpſit dñicũ coꝛpus q;uis ſatis debilis de lecto exiens in occurſum dñi ſaluatoꝛis.quo reuerenter ſuſcepto oſculata q cruce in ſilentio diutius manſit. Tandem in eũ diuinis cõpletis miniſterijs anima ũla ſancta carne ſoluta in celũ aſcendit.cuius fa⸗ cies poſt moꝛtẽ pulcrioꝛ qᷓ; añ apparuit. Ipm q; intuentibo nõ moꝛtuus ſed doꝛmiẽs vide⸗ batur. In ipᷣa aũt ſui tranſiius hoꝛa. Quidã frater minoꝛ deuotus officio pᷣdicatoꝛ in or̃o ne exiſtẽs in quodam loco remoto neſciens de obitu eius.vidit aiam ipſius multitudine angeloꝝ in celũ dekferri dicentiũ. ſic fit ſeruiẽ eeſoe X 1a8: lendae oclau⸗ ſepult fumm ſope aſun Aſſlnn ibia Aplan lblke loga degpop⸗ unvit Cüͤſek iregs Nnn Guli „pian dellſtn dtut lui batum ſtons. Chncon rinane oic hataso ſedicde leuenie Tere ſiczr en ſüen finon Pehon Mon/ hoſtb⸗ Nerpatren Mmuni firi⸗ NWrn Emp hibe Pſue ien. fand eratſe a die tenfe pulc iü = — — 4 Cberfag uunn ushilta müirng stinl nsmmotnn obipicsite noingün 9tlügn o tinotn miſuegk ociäpnn igaiide luism t MNN Oſon. iodn 8migmnin crl aul Cyang oi nnie mi ionſs. enn Figie⸗ aha⸗ inuc no no 0Cl 1Tnnden zmimi diclluß⸗ Vmisne, oni rrnn oo ltn ſi enicte moꝛte id ti deo in mũditia ⁊ puritate. Fuit aũt totius vite ſue curſus vigintitriũ annoꝝ ⁊ ſex men⸗ ſiũ. Tranſiuit ex hoc mũdo in loco qͥ bꝛundu la ðᷣꝛ anno dñi. M.cc.lxxxix.qᷓrtodecimo ka lendas ſeptẽbꝛis media nocte.ferie ſcðᷣe infra octauã aſſumptionis btẽ marie virginis. Et ſepultus in regia ciuitate marſylie in eccleſia fratrũ minoꝝ. ꝓut ipᷣe iã dũ viueret oꝛdiauit Pꝛopter hec oĩa ⁊ illa q̃ dicẽda erũt audien⸗ da ſunt verba grauiſſima Joannis.xxij. Ait em̃ laudet᷑ magnifice deus noſter cuiꝰ dexte⸗ ra huic epᷣo cõtulit ſtelliferũ regiuʒ diadema. Applaudant ⁊ ipᷣi celi ciues quoꝝ cetibo ſan⸗ ctus iſte ſole ſplendidioꝛ eſt inſertꝰ. Canant quoq; altiſone francie ſicilie ⁊ vngarie regna de quoꝝ oꝛto cãdoꝛis muci flos erupit.Quo rum vitis germinat dulcẽ vuam cuiꝰ liquoꝛ celũ letiſicãs.abunde effundit᷑ in calice ſum⸗ mi regis.Letet᷑ inſuꝑ ciuitas tholoſana tãto ditata pᷣſule.q̃ apud deũ aduocatũ habet ſe⸗ dulũ ⁊ patronũ. Sed ⁊ fratrũ minoꝝ oꝛdo ↄſpicuus.noue laudis canticũ pꝛomere non deſiſtat.in aula celeſti tam pᷣclarũ alũnũ feſti ne diuinis cõſpectibo repᷣſentans hec igitur. ecũda claritas qua deus ſplendere fecit beatum ludouicũ dicit᷑ eccleſiaſtice canoni⸗ ſationis. Joannes qdem ſcdᷣus ipᷣm cathala⸗ go ſanctoꝝ aſcripſit ſeruatis oĩbo q̃ requirũ⸗ tur in canoniſatòne ſanctoꝝ. Nam pᷣdeceſſo res ſui.ſ. Bonifacius octauus cuius temꝑe beatus ludouic ex hac luce migrauit.Et be nedictus vndecimus.⁊ clemens quintus in id cõplere non valuerunt ercia claritas ðꝛ miraculoſe coꝛuſcatõis nãq; vt pᷣfatus Joãnes.xxij.aſſerit magnis miraculis deus ſanctũ ludouicũ poſt er obi⸗ tũ clarũ fecit.quoꝝ aliqua certis pꝛobata te⸗ ſtimonijs ad declarandã huius ſancti gloꝛiã ipᷣe narrat.q̃ etiãẽ nos hoc loco duximus inſe frenda. Quedã duoꝝ annoꝛũ puella duobus menſibo paſſa febꝛes expirauit.facto vᷣo voto per patrem iſti ſancto mox ſuſcitata eſt ⁊ vbe ra matris ſuxit. Quidam puer quinq; anno⸗ rũ febꝛib extinctus. facto voto ꝑ pr̃em eius ad vitam redijt ſanus ⁊ abſq; febꝛib. Que⸗ dam puella annoꝝ ſeptẽ ꝑ dies aliquos fe⸗ zibe cruciata tandẽ expirauit. facto vo voto ꝑ ſuos ad dictũ ſanctũ.recuꝑauit ſpũm ⁊ re⸗ uixit.Quedã puella nobilis q̃ ex caſu ad ter⸗ ram de nutricis bꝛachijs ꝑ.vij.ãnos paſſa fu erat ſurditatẽ ad inuocationem huius ſancti ad plenũ extitit liberata.Quidã qui poſt foꝛ⸗ tem febꝛem loqlam ꝑ menſem ꝑdiderat.ad ſe pulcrũ ſancti huius delatus illam recupera⸗ uit.Quedã mulier cũ ex partu quodam vio⸗ 1 5 . *L lento de puero moꝛtuo ⁊ in eius vtero tmhnſi⸗ nerſato contracta in manibo? pedibus ac fe⸗ moꝛibus biennio permanſiſſet.facto voto ad iſtum ſanctũ.ꝙ ſi eam ſuis meritis adiuuaret toto temꝑe viie ſue viſitaret eccleſiã vbi coꝛ⸗ pus ſancti iacebat. ſubiuto cepit doꝛmire. Et exꝑgefacta repperit ſe aanatam. Mulier que⸗ dam pꝑ octo annos moꝛbo epilentico fatiga⸗ ta emiſſo voto ꝙ ſingulis annis ſepulcrũ ſan ctiviſitaret mox extitit lberata. Monialis q̃ᷓ dam poſt longã febꝛẽ quã paſſa fuerat dolo⸗ rem incurrerat in omnibo mẽbꝛis ſuis in tan tũ ꝙ dieb duodecim non niſi alieno adiuto⸗ rio de lecto poterat ſe mouere. Jnuocato vo huius ſancti patrocinio ſana ⁊ incolumisẽ effecta. Cũ homo quidam qui miraculis hu⸗ ius ſancti detrahere nitebatur euerſionem fa ciei ⁊ oculoꝝ turpiter incurriſſʒ. ſicq; manẽs per duos dies huic ſancto cũ om̃i deuotõne ꝗ poterat ſe vouiſſet ad ſepulcrũ eiꝰ veniẽs ⁊ offerẽs caput cere anteq; exiret eccleſiã repe⸗ rit ſe ſanatũ. Hec inquit Joannes.xxij.ſunt mirabilia ſoliꝰ altiſſimi quibo ⁊ q;pluribus alijs mirificare voluit ſanctũ ſuũ ac toti mũi⸗ cemur illũ vt ſua interuentione obtineamus dei gratiã ⁊ tandem gloꝛiã ſempiternã. Amẽ. . ma deaquino külrſenea ginaliter Sapientie. x. cap̃. Obli⸗ gatur xpᷣiana religio colere ac venerari deuo tione pᷣcipua ſanctũ thomã de aquino qͥ ſua eruditione mirabili ſingulariſſimaq; doctri na eccleſiam dei ma gnopgre decoꝛauit. Naʒ tempibo noſtris nullus eſt adeo ſapiens ⁊ do ctus qui ſancti thome pꝛeſidio non indige⸗ at. vt em̃ in hoc ſermone clariꝰexplicabimns de rebus tam humanis q; diuinis. tanta do cuit.tantaq; ſcripſit.ꝙ quilibet in quacunq; facultate peritiſſimus.ſancti thome libꝛos le gendo doctioꝛ fieri poſſit. Qua de re de ſcien tia eius diſſerere equũ eſt ac rõnabile quã ma gis illi a deo infuſam q; humanitus aquiſi⸗ tam pie fateri poſſumꝰ.in qͥb triplicẽ excellẽ? tiã ſcie ſancti thome ꝓponimus extollendam. Pꝛima dicitur ſublimitatis. Becunda vtilitatis. MDW ercia ſanctitatis. Jl ualiter ſcts thomas fuit doctoꝛ theo⸗ logie. 2 de igastheologte en ſcie laudibo. apitulum. v . Sermo quadrageſimuſſeptimus de ſctõ cientiam ſanctoꝝ. Scribũtur hec verba oꝛꝛ = Rima exeellentia ſcientie ſaneti tbome dicit᷑ ſublimitatis. NHam docioꝛ fuit ſa cre theologie que dignitate ſua pꝛeponit᷑ cũ⸗ ctis ſcientijs naturalibo ⁊ moꝛalib. Sed ꝓ intelligentia plenioꝛe huius partis.tria du⸗ bia ſunt abſoluena. 41 „TS eolo gia ſit ſcientia. — qpꝛimũ dubiũ rñ̃det Tho. i. pte. . i. O cheologia ſcia ẽ. Sed ſciendũ q duplex ẽ ge⸗ nus ſciaꝝ. Quedã em̃ ſunt ãpcedũt ex pꝛin⸗ cipijs notis. lumine naturalis intellectus ſi-⸗ cut ariſmetrica. geometria. muſica. ⁊ hmõi. Quedã vero q̃ pcedunt ex pꝛincipijs notis lumine ſupi na † ex pꝛincipijs notificatis ꝑ geometriã.Et mu ſica ex pꝛincipijs notis per ariſmetricam. Et hoc modo ſacra doctrina ẽ ſcia.qꝛ ꝓcedit ex pꝛincipijs notis lumine ſuꝑioꝛis ſcie.q̃.ſ.eſt dei ⁊ beatoꝝ. Vñ ſicut mulica credit pꝛinci⸗ pia tradita ab ariſmetrica. ita ſacra doctrina credit pꝛincipia reuelata a deo. Sed obijce⸗ re quis põt. theologia nõ ſit ſca. nam vt inquit Ariſto.in pꝛin.methaphiſice.exꝑien⸗ tia ſin gulariũ ẽ.ars vero vniuerſaliũ.fit autẽ ars cũ ex multis exꝑimẽtis in intellectu vna fit de ſilibo acceptio. Sʒ doctrina theologie ꝓ magna ꝑte nõ ẽ vniuerſaliũ.ſed ſingulariũ — tractat em̃ de geſtis abꝛahã vſaac ⁊ ſilib.er⸗ gd nõ ẽ ars vel ſcia. Ad hoc ita rũdet Alexã. de ales in.i. ſumme. x vniuerſale ðꝛ q̃ttuoꝛ mogdis. In pᷣdicando vt hõ. In exemplando vt foꝛma ſotularis ad multos ſotulares. Et vita iob ad vitã multoꝝ hoĩm. In ſignificã: do vt iacob ad ſigniſicanduʒ iuſtũ qͥ cõtrahit cũ Rachele ⁊ Lya qꝛ exercet ſe in vita actiua ⁊ contemplatiua. In cauſando vt deꝰ cã vni uerſalis oĩm reꝝ. Et xpᷣs cã vniuerſalis repa rationis hoĩm. ſᷣm hoc ergo dicendũ. eſt vniuer ſale in ſcriptura ſacra:habʒ em̃ ſnĩas generales.vt ibi.initiũ ſapĩe timoꝛ dñi.habʒ ſnias pticulares.vt q̃ ꝓponuntur hiſtoꝛice in dqb q;tũ ad ſenſum exterioꝛẽ ẽ vniuerſale.ſe⸗ cũdo mõ dictũ.ſ.in exemplãdo.vt verbi gr̃a. In litterali hiſtoꝛia abꝛahbe ⁊ iob.qð narrat ẽ ſingulare.Sʒ adhuc in ſcriptura narrat᷑ vt exemplar ſit vite ⁊ ↄuerſatõnis bonoꝝ.hinc ad Roma.xv.ca.ait aplus. Quecũq; ſcripta ſunt ad nr̃am doctrinaʒ ſcripta ſunt.q;tũ vᷣo ad ſenſum interioꝛẽ ⁊ ſpũalẽ ẽ vniuerſale ter⸗ tio mõ in ꝑticularib ſentẽ:ijs.ſ.vtile in ſigni ſicando.qꝛ ẽ ſignũ rei vniuerſalis ad multa. Stum vero ad vtrũq; ſenſum interioꝛẽ ⁊ ex⸗ Secũdũ vtrũ ſit alijs ſcientijs dignio. Zerciũ vtrũ ſcia in generali ſumpta ſit exti⸗ 9. S oꝛis ſcie.ſicut perſpectiua ꝓcedit . . terioꝛ? ſiue in ſentethjs pticularibo ſine gnne⸗ ralibus ſᷣm ꝙ fit reductio ad deũ qͥ eſt cã vni uerſalis ↄditionis reꝝ.vel ad xpᷣmqͥ ẽ vniuer ſalis cã reparatõnis. Vniuerſale eſt q̃rto mõ in cauſando.ſᷣm ergo hũc modũ ⁊ diſtinctio nem ẽ dicere doctrinã ſacrã eſſe reꝝ vniuerſa liũ. ¶ Secundũ dubiuz fuit vtrũ theologia ſit alijs ſcientijs dignioꝛ.Ad qð rñdetTho. vbi ſupꝛa ꝙ ſic. Nã cũ iſta ſcĩa qtũ ad aliqͥd ſit ſpeculatiua ⁊ pꝛactica oẽs alias trãſcẽdit. tam ſpeculatiuas qᷓ; pꝛacticas. Speculatiua rũ em ſcĩaꝝ vna altera dignioꝛ ðꝛ.tũ ꝓpter cer titudinẽ.tũ/pter dignitatẽ materie.Etq;tuʒ advtrũq; hec ſcĩa alias ſcias ſpeculatiuas ex cedit.ſᷣm certitudinẽ qͥdẽ.qꝛ alie ſcĩe certitu⸗ dinem hũt ex naturali lumine rõnis huma⸗ ne q̃ põt errare.hec aũt ſcĩa certitudinẽ habet ex lum ine diuine ſcie q̃ decipi nõ põt.ſᷣm di⸗ gnitatẽ vero materie.qꝛ iſta ſcĩa ẽ pꝛincipali⸗ ter de his q̃ ſua altitudine rõnem tranſcẽdũt Alie vero ſcie ↄſiderãt ea tm̃ q̃ rõni ſubdunt Pꝛacticaꝝ vero ſciẽtiaꝝ illa dignioꝛ eſt.que non ad vlterioꝛem finem oꝛdinatur ſicut ci⸗ uilis militari. Naʒ bonũ exercitus ad bonũ ciuitatis oꝛdinatur.finis autem theologie ſi ue doctrine ſacre.inq;tum eſt pꝛactica.eſt bea titudo eterna.ad quam ſicut ad vltimũ finẽ oꝛdinantur omnes alij fines ſcientiarum pꝛa cticarũ. Franciſcus vero de mayronis in li. de veritatibus dionyſij quem ſcripſit ad in⸗ ſtantiam regis Roberti. ſuper libꝛũ de myſti ca theolo gia ait. O mnes ſcientie ancillantur theologie ⁊ aliquo modo ſubalternãtur. Sʒ notandũ ꝙ quattuoꝛ modis vna cientia di citur alteri ſubalternari. Pꝛimo modo qꝛ efft ciens ſub efficiente.vt quia pꝛincipiũ ſub pᷣn cipio.ponendo q; pꝛincipia ſunt cauſe ↄclu⸗ ſionuʒ effectiue. Et ſic ſubalternatur muſica ariſmetrice ⁊ perſpectiua geometrie.qꝛ con⸗ cluſiones ſuperioꝛum ſunt pꝛincipia inferio rũ. Et iſta dicit᷑ ꝓpꝛia ſubalternatio. Secun do mõ qꝛ materia ſub materia.⁊ qꝛ ſubieciuʒ ſub ſubiecto. Sicut phiſica ſuboꝛdinat᷑ me⸗ taphiſice. Quia coꝛpꝰ mobile qð ẽ ſubiectuʒ phiſice ↄtinetur ſub ente.qð ẽ ſubiectum me taphiſice. Tercio mõ qꝛ foꝛma ſub foꝛma.vt pote quia modus agendi ſub modo agendi. CLt ſic omnis alia ſcientia ſuboꝛdinatur logi ce qꝛ ipᷣa tradit modũ ſilogiſandi ⁊ demon⸗ ſtrandi vniuerſis. Quarto modo quia finis ſub fine. frenefactiua equeſtri.qꝛ finis illius eſt ꝓpter finem iſtius. Alie ergo ſcientie non ſubalternãtur theologie pꝛimo modo.quia cius pꝛ incipia nõ ſunt cõmunia. vtpote ar⸗ niculi fidei. Hec ſecudo modo quia ſubiccũ aeti fon pꝛoe notad funlont cturſub⸗ ine generali inT irpog cronot Gdoc ucen Peimi onanen ſogene guleei⸗ ſaenge ⸗ Abeopan eſicen niscreot ſos ircön ſcens honektin Purus,1 li ſpſimu cor dei/ prraliia Nulveſen iliger di itvecogr Netvpns Gos. Ltn⸗ ſacdae duscen ninim ſmenoo hkino: Uoiggne ſehgre Paggtcd nus ſſinnser lnalncel ſarneſn Maſane lpent⸗ nnütn nc inpret⸗ dnn feſcont bebinat lumſeg⸗ Plauire Wne⸗ piefe. nepenrt föniſchen uurian Nneen ntw Nialr lani fne funp onienl ürnt enr lmisc, nn hutt ⸗ rnuid cA; gulc 9 ſobec⸗ Givatne ſbic fiedn eins eſt ſingulariſſimũ. Nec tersio modo qꝛ non pꝛocedit per regulas quas alijs ſcien⸗ tijs tradat. Sed quarto modo qꝛ fines alia⸗ rum ſunt ꝓpter finem iſtius.medius tamẽ di⸗ citur ſuboꝛdinatio q; ſubalternatio.hec fra⸗ ciſcus. MKerciũ dubiũ fuit vtrũ ſcientia in generali ſumpta ſit magnifacienda.Et vt re fert Tho.iij.parte.q.ix.ſcientia large accipi⸗ tur pꝛo qualibet cognitione intellectus. ſunt ergo nonnulli qui ſciennã repꝛobant viroſ- q; doctos aſpernãtur. Contra quos duo ad laudem ſcientie merito duximus inſpiciẽda Pꝛimũ in quibo ſcientia repitur cuʒ decoꝛe ⁊ oꝛnamento maximo. Secũdũ quantã bũa⸗ no generi ſcientia attulit vtilitatem. Accedit quidẽ pꝛimo ad ↄmendationem ⁊ extollẽtiã ſcientie.ꝙ ipᷣa reꝑitur in deo ⁊ in quibuſtibet ab eo ꝓductis electiſq; creaturis.De condi⸗ oꝛe ſiqͥdem oĩm aiũt theologi in rebꝛ diui⸗ nis exercitati.ꝙ ſicut bonus ẽ eternus immẽz ſus incõmutabilis ⁊ beatiſſimus. Ita ⁊ oĩg ſciens. SOcientia tñ vt ponit tho.i.ꝑte.q.xiiij non eſt in eo qualitas vel habitus.ſed actus purus.⁊ ſubſtantia.qm̃ nõ per aliud a ſe in⸗ telligit. Et q;uis alia a ſe cognoſcat.tamẽ vt ſcripſimus in ſermone pꝛimo de timoꝛe iudi cioꝝ dei. intellectus ille diuinus infinitꝰ nõ recipit aliũde ꝑfectionẽ.cuius ꝑfectio eſt ſola diu ina eſſentia.Quo fit vt materialia imma⸗ terialiter diuiſibilia indiuiſibiliter ⁊ multa vnitiue cognoſcat.qꝛ ipᷣe immaterialis ẽ ſun plex ⁊ vnus.vñ qualis ẽ ipᷣe.talis ⁊ cognitio eius. Et ne in his diutius imoꝛemur.in deo ſcia qua cognoſcit ſeipᷣm. Et quicqͥd ẽ in re bus creatiq ſiue in celo ſiue in terra ſiueĩ ma ri.q nimm̃o ſapia ſua ↄdidit tam varias di⸗ ſtinctas oꝛdinataſq; reruʒ naturas vniuerſa cõſtituẽs in pondere.numero.⁊ menſura.no nit oĩa anteq;ᷓ eſſent qͥ numerat multitudineʒ ſtellaꝝ ⁊ gutullas occeani. Sʒ taceamus ſtu penda q̃ dici poſſent de ſcia dei. Et ad alios vertamus ſermonẽ. Fecit ille artifex ſapien⸗ tiſſimus angelos a ſue creationis pꝛimoꝛdio tanta luce ſcie pꝛeditos.vt intellectuales ſub⸗ ſtantie ſpũales mentes ⁊ immaterialia lumi naa ſanctis intelligẽtieq; a phuoſophis nũi⸗ cupent᷑.At⁊ homĩ pꝛimo hoc donũ ampliſ/⸗ ſimũ tradit᷑ fuiſſe tributũ.ꝙ reꝝ oĩm pꝛopter ipᷣm cõditaꝝ cognitionẽ accepit vt mgr̃ ſent tiaꝝ refert di.xxiij.ij.li.cũctiſq; aiantibꝛ no⸗ mina ſᷣm ſuã /ꝓpꝛietatẽ deſignauit. Nõ eſt pte reũdum ſilentio.ꝙ dũ verbũ caro factũ eſt ⁊ habitauit in nobis.aĩam de nouo creatã ple⸗ 4 — nam ſcia ⁊ gra ſibi vinculo indiſſolubili co⸗ pulauit.omni ignoꝛãtig ſecluſa.vt diximꝰ in ſermone.v.huiꝰ oꝑis. Apoſtoli inſuꝑ mili⸗ tantis eccleſie fundatoꝛes cum litteris operꝗ non dediſſent.⁊ ad pꝛedicationem euangelij foꝛent deſtinandi a ſpirituſancto illuminati ſunt. vt ſic doctioꝛes effecti euangelicam tu⸗ bam ſonarent. Inde moti patres antiqui ſta tuerũt.vt nullus officium pꝛedicationis ex⸗ erceat.niſi ſit apꝛꝛime eruditus ⁊ doctus ſi⸗ cut in quadrageſimali ſcripſi in ſermone de yverbo dei. Cur ergo non erit extollenda ſciẽ? tia.cur non ſtudioſe querenda. Cur nõ a cũ⸗ ctis moꝛtalib auidiſſime exoptãda. facit aũt ad eius ↄmendationẽ pᷣter illa qᷓ ↄöↄmemoꝛaui mus.qꝙ oẽs homics natura ſcire deſiderãt.vt dicit Ariſto. Et oẽs ducimur⁊ trahimur ad cognitionis ⁊ ſeĩe cupiditatẽ ſᷣm ꝙ ait Cice ro.Pꝛopter q̃ oĩa plato in thimeo dixit.Sci entia ẽ diuina dei.quo nil maius diuina ma gnificẽtia humano generi ↄmẽdauit. Scðo perſcrutari debemus. quãto ſit ſcie altitudo ſublimis ex vberrima vtilitate quã ↄtulit hu mano generi? in dies afferre nõ deſinit.⁊ in pꝛimis a iuris cõſultis viris clariſſimis ini⸗ tiũ ſumendi duxi.ipᷣi nanq; legibo ab eis con ditis.ex qbo inſimul collectis tam grãdia vo lumina cõplent᷑ gẽtes populoſqʒ inſtruxerũt vt humanã celibẽq; vitã excolerẽt. Quiſnam hoĩes rõne pᷣſtantes.nõ ex iſtimet bꝛutis de⸗ terioꝛes vilioꝛeſq; pecudib.ſipaſſionibo vi⸗ tioſis nõ dñent᷑. Ideo lex pꝛodit᷑ vt appetitus noxius ſub iuris regula limitet᷑ ꝑ quã genꝰ humanũ vt honeſte viuat.alteꝝ nõ ledat:ius ſuũ cuiq; tribuat infoꝛmat᷑.ſicut ponit᷑ in ꝓ logo decretaliũ. ſummo igit᷑ igenio fetẽ ſunt leges vt ſcribit᷑.di.iiij.ca.fſacte ſunt aũt leges vt earũ metu humana coherceat᷑ audacia.tu taq; ſit inter impꝛobos innocentia.Ciues pa cibfice viuant.maioꝛes minoꝛib fauoꝛẽ impẽ dant.minoꝛes maioꝛibo reuerentiaʒ exhibe⸗ ant.pares paribo cõcoꝛdiã donẽt.Et oẽs im⸗ moꝛtali deo pie religioſeq; ſamulẽt᷑.De ipſis ra ſacra dignitatẽ eoꝝ. dũ ſnĩa illa grauiſſi⸗ ma ſapiẽtis oblectat᷑. Honoꝛa inqͥt medicũ. ꝓter neceſſitatẽ em̃ creauit altiſſimus. Et ite rũ diſciplina medici exaltabit caput illius. ? in ↄſpectu magnatoꝝ collaudabit᷑ altiſſimꝰ. De terra creauit medicinã. ⁊ vir ſapiens nõ abhoꝛrebit illam. Que verba ponütur Eca cleſiaſtici.xxxviij.ca. Pꝛofecto coꝛpoꝛa no⸗ ſtra anime intellectiue inſtrumenta ⁊ oꝛga⸗ na delicata a quibus exeunt tanta moꝛboꝛuz mala perſepe medicoꝛum pᷣſidio curata.gra⸗ tiſſime ſanitati redduntur. ⁊ que ſalua ſunt ⁊ robuſta ne in graues egritudinegincidane V pꝛeſeruantur. Sed his omnibus maius et ꝙ theologoꝛum opera factum eẽ nemo ſan mentis ambigit. Non ne aploꝝ pꝛedicatöne idolatrie ꝑnicies q̃ totũ pene vaſtauerat oꝛ⸗ bem vndiq; ẽ eiecta. Inſuper tot inſurgen⸗ tes hereſes quis expugnauit qͥs euertit s penitus ſuffocauit.niſi virtus ⁊ ſapientia eo rum qui ſe doctrine firmiter dedicarunt.au⸗ Aeo dicere ꝙ ſi doctoꝛes vtriuſq; lingue gre⸗ ce.ſ. ⁊ latine hereticoꝛuʒ venenatas fraudes oppugnaſſent. xpᷣiana religio foꝛet extincta. Obmitto quãta facta ſint ab inquiſitoꝛibohe retice pꝛauuatis.pꝛecipue pꝛedicatoꝝ ⁊ mi⸗= noꝛum oꝛdinũ contra perditiſſimas hereſes manicheoꝝ.arrianoꝝ.legardoꝝ.fraticelloꝛũ alioꝛũq; quoꝝ vocabula cauſa bꝛeuitatis ſub ticemus.Et vt partẽ iſtam bꝛeuꝰ expediam2 dicimꝰ. x ſcia viros doctos reddit ĩ vtroq; ſeculo gloꝛioſos. Nã ſocrates magnũ nomẽ adeptus cẽ.de quo Tullius in queſtionibo tu ſculanis ait. Socrates pꝛimus phiam vo⸗ cauit e celo quã locauit in vrbibo introduxit in domos ⁊ coegit de vita ⁊ moꝛibo rebuſq; bonis ⁊ malis q̃rere.Et Hiero.ↄtra iouini anũ dicit de ſocrate.Hũc oĩm phoꝝ ſecte tan ; ſapientie ⁊ virtutis vnicũ fontẽ venerant᷑ Is tamẽ vt Valerius meminit de his qͥ hu⸗ mili loco nati clari euaſerunt. Matre obſte⸗ rice patre marmorario genitus eſt.cuius no men ſplendet ꝓpter ſciam. Demoſtenes inſuꝑ pꝛinceps oꝛatoꝛũ grecie humilimos habuit genitoꝛes. Auluſgelius etiã li.ij.noctiũ acti⸗ carũ refert ꝙ phebon cuius nomẽ plato. illũ libꝛum diuinũ de immoꝛtalitate aime dedit. ſeruus fuit emptus a cebe ſoꝛatico.cuiꝰ ſociꝰ fuit in phie diſciplinis.ex poſt phs illuſtris fuit.menippus fuit ſᷣuus poſtea phus.Põpi lius ſeruꝰtheofraſti peripatetici poſtea phus Perſeus cenonis ſtoici ſeruus ppᷣus. Dioge nes cinicus ſeruus ⁊ ex ſeruitute in libertatẽ venit tandẽ phᷣus. Epicteus ſ̃uus poſtremo phᷣus.qͥ oẽs ex pvᷣis ꝓpter pitiam litteraꝝ glo riam ſibi ampliſſimꝗ vendicarũt. Nec ſoluzʒ ip̃i qui doctrina pollent clariſſimi habentur Quinimmo ciuitates ⁊ regna in quiba lfaꝝ ſtudia freqᷓntantur miro fulgẽt decoꝛe. AUn Auguſ. xviij.li de ci.dei.ait.qᷓ;uis atheniẽſes in grecia plurimũ claruiſſe fateat᷑. Etiã ſalu ſtius romanus hiſtoꝛ icus plus tñ fama qᷓ; re ipᷣa. Nã loquẽs de ulis.athenienſiũ inqͥt res geſte ſicut ego exiſtimo ſatis ample magniſi ce fuere verũ aliquãto minoꝛes qᷓ; fama ferũ tur. Sed qꝛ pꝛouenere ibi ſcriptoꝝ ingenia pder ter aꝝ oꝛbem athenienſium facta ꝑmaxi ma celebꝛ antur. Ita eoꝝ qui feceruntvirtus tanta habetur qnantũ verbis potuerunt ex⸗ vvliere pꝛeclara ingenia. Accedit buic ciuita ti non paru? etiã ex litteris ex phio gloꝛ ia. p ibi potiſſimũ talia ſtudia viguerunt.hecille. In regno vero celoꝝ viri docti fulgebũt qſt ſplendoꝛ firmamẽti ⁊ quaſi ſtelle in ppetuas eternitates. vt ðꝛ Daniel.xij.ca.ideo Hiera. aſſerebat. Diſcamus in terris quoꝝ ſcia no⸗ biſcũ ꝑſeuerat in celo.magna itaq; ſcie ⁊ do⸗ ctrine ẽ excellentia. In qua ſingularis inuẽ⸗ tus eſt beatus Thomas. tm̃ virib in⸗ genij ⁊ exercitij illũ acqͥ ſiuit.ſed munere di⸗ uino poſt factã quidẽ pꝛofeſſionẽ ſuã in oꝛdi ne pᷣdicatoꝝ. Frater Joannes Theutonicus magiſter oꝛdinis ipᷣm ſecũ pariſius duxit.de inde coloniã vbi ſub fratre Alberto magiſtro in theologia eiuſdẽ oꝛdinis ſloꝛebat ſtudiuʒ generale. Studio aũt vacans oꝛationi ⁊ ſilẽ tio quantũ poterat adeo ſe dabat.vt vocarẽt eũ frates bouẽ mutũ.Cũ aũt magiſter Alber tus libꝛũ dionyſqͥ de diuinis nominibus le⸗ geret quidã ſtudens tardus ingenio ad ſan ctum thomam ſecõtulit vt ei lectionem repe teret.quod ſanctus tho.libẽti animo fecit nõ ſine admiratione illius.qui mox magiſtro ꝑ Pigacit tem ingenij ſancti thome reuelauit. õtigit aũt illis diebo dictũ magiſtrũ diſpu⸗ tare quãdã queſtionẽ difficilem.quã cum fra ter thomas collectã ſcripſiſſet in cedula.⁊ q́⸗ dam ſtudẽs caſu ipᷣam ante eius cellulam in⸗ ueniens magiſtro alberto oſtendit. qui man dauit magiſtro ſtudẽtiũ vt q̃ſtionẽ ſatis diff cilem ei cõmitteret de qua in craſtino reſpon deret.quã ex obedientia ſuſcepit. Et ad oꝛa⸗ tionẽ cõfugit atq; in craſtino ita rũdit vt di⸗ ceret ei magiſter frater thoma. u nõ vide⸗ ris tenere locũ reſpondentis ſed determinã⸗ tis. fecitq; ſibi quattuoꝛ argumẽta tam ſubti liſſima vt crederet omnino illũ cõcluſum.ad que cũ frater thomas ſufficiẽtiſſime reſpon⸗ diſſet.dixit magiſter albertus. Nos vocamꝰ iſtũ bouẽ mutũ.ſed ipᷣe talẽ mugituʒ dabit.q ſonabit in toto mũdo.Tandẽ cũ in bꝛeui plu rimũ ꝓfeciſſet factus fuit baccalarius pariſi⸗ nus.Et ibi pariſius gradũ magiſterij cũ hu militate ſuſcepit. Omi q ppe tꝑe dũ legere vel diſputare debebat oꝛare ſolebat deum ⁊ hãc oꝛationẽ dicebat. Creatoꝛ ineffabilis qui de theſauris tue ſapientie nouẽ angeloꝝ ierar⸗ chias noſti. ⁊ eas ſupꝛa celũ empirreũ miro oꝛdine collocaſti atq; elegantiſſime ꝑtes vni uerſi diſpoſuiſti. Cu inq; qͥ verus fons lu⸗ minis diceris atq; ſuperem inẽs pꝛincipium infundere digneris ſuꝑ intellectꝰ mei tene⸗ bꝛas lumèẽ claritatis ⁊ iuſticie duplicẽ ĩ q̃ na⸗ tus ſum remoueas puatõem tenebꝛaꝝ.pctm̃ ſ.⁊ ignoꝛantiam. Qui linguas infautiũ facia Pon ſubt line fegn gin ſorn Mn hne gſinde⸗ Umsinte⸗ Inir. immm iſtügan Thata ſusdund gomgit Nchuſucng Cnnoni A NNe Lgitr omindee⸗ Geniotlen oeg. ninoſnu Nr uGhn merenc rin guianna All, 1 Alamin . Nidn eſnsdit Ginonel Ewe* zir niu⸗ mmi anot Setunt ſnelen Uonmin nti Mnuinn nopmi⸗ nan eſe nd di⸗ diſertas linguã meã erudias ꝛ⁊ in lobijs meis gram ⁊ benedictionẽ infundas. Da mihi in telligẽdi acumẽ.addiſcẽdi facilitatẽ: retinẽdi capacitatẽ.interpᷣtandi ſubtilitateʒ.loquendi gratiam copioſam.ingreſſum inſtruas.pꝛo⸗ greſſum dirigas. Egreſſum compleas p xpᷣm dominũ noſtrũ Amẽ.Dum itaq; gradũ ma⸗- giſterij deberet ſuſcipere.⁊ oꝛationi feruenter intenderet aliquantulũ obdoꝛmiuit.Apparu it autem illi ſic doꝛmienti angelus confoꝛtãs cum vt magiſteriũ acceptaret.ꝓponeretq; in ſuo examine illud publice. Rigans mõtes de ſuperioꝛibus tuis.in fructu opeꝝ tuoꝝ ſatia bitur tera. ¶ Qualiter doctrina ſctĩ thome ẽ ſatis vtił. eo ꝙ eſt copioſa facilis ⁊ meruo ſapientib ⁊ inſipientibo gragt. ¶[Tapitulum. ij. tas. Pꝛofuit nãq; mirũimmodũ ecclie eo ꝙ nõ tm̃ fuit ĩ ſe ſciens.ſed alios docu It pᷣdicado ⁊ legendo.⁊ vt ꝑpetua fierẽt q̃ do⸗ cebat ſcribendi officiũ accepit.Eius aũt ſcri⸗ pta triplicem habent conditionem. Pꝛima dicitur copioſuatis. ecunda facilitatis. Tercia gratioſitatis q̃ ſpectãt ad naturalẽ vel etiã moꝛalẽ phᷣiam. S: ſuꝑ oĩa res diuinas abũdãtes notauit. Scripſit ſuꝑ q̃ttuoꝛ libꝛos ſentẽtiaꝝ.ſum⸗ mã theologie quã in tribꝰ volumĩbꝰ cõpila⸗ uit. Sũmã ) gẽtiles opus ſuꝑ q̃ttuoꝛ euãge lia.Et pᷣter Hoc aliã poſtillã ſuꝑ euãgelia.ſu: per eplłas pauli.ſuꝑ Iſaiaʒ ſuꝑ Jeremiã.ſuꝑ cantica.ſuꝑ iob.ſuꝑ magnã ꝑtẽ pſalterij. Cõ pendiũ theologie.qᷓſtiones de veritate. q̃ſtio nes de quolibet. q̃ſtiones de aĩma ſuꝑ dyoni ſiũ de angelica ierarchia. ⁊ de diuinis noibꝛ. ſuꝑ boetiũ de trinitate. ⁊ ebdomadibus.⁊ de duabus naturis.ↄtra auerrois de vnitatei⸗ tellectus.ↄtra guilelmũ de ſctõ amoꝛeq; dice⸗ bat religioſos mendicãtes nõ laboꝛãtes ma⸗ nibus nõ poſſe ſaluari. Scripſit etiã officiũ de coꝛpe xpᷣi. Et q;plura opuſcula de diuer⸗ ſis materijs vt in hoc videat᷑ de eo tam ſtupẽ dum miraculũ.x vnus hõ modico tꝑe. tot potuerit ſubtilitates qõnuʒ ⁊ ꝓfunditates tã ſubtiliter penetrare ſtilo tam cõpoſito ⁊ ſuc⸗ cineto diſcurrere. Que in tot voluminibus reduxit in ſcriptis.vigintiquinq; anni fluxe runt inter eius magiſteriũ ⁊ obitũ.Obijt nã⸗ q; ãnno dñi. M. cc.lxxiiij.pontificatus gre⸗ goꝛij.x.anno.iuj.Et vite ſue anno.xlviij.ſe⸗ ptima die marcij. hoꝛa matutinali.vt igitur cũda excellẽtia ſcĩe ſcũ thome ðꝛ vtili ꝛima oditio eoꝝ qᷓ ſctũs thomas ſcripſit ðꝛ copioſitatis. Scripſit nãq; copioſe.tã ea vbertatem doctrine ſanca thome magnifice mus dicere poſſumus. ſi oẽs libꝛi phie theologie perirẽt.Et illiquos thomas ſcri⸗ pſit ſoli regierent᷑. nunq; lux ſcie ⁊ veritatis poſſet extingui.¶ Scda ↄditio eoꝝ ꝗq tho⸗ mas ſcripſit ðꝛ facilitatis. habet em doctri na illa qndam claritatẽ ⁊ oꝛdineʒ ita ſuauẽ vt abſq; multa difficultate imbibi valeat. Neq; ꝓpterea eſt paruipendẽda.qꝛ cũ facilitate ſi tradita.cũ in quolibet genere ſiue docendi ſi ue dicendi a cũctis viris doctis facilitas ex⸗ tollat᷑. Inqͥt em̃ Cicero li.de oꝛatoꝛe.Js ẽ elo quens qͥ alta humiliter. hũulia grauuer ⁊ me diocra tem ꝑate dicere põt. In eodeʒ inſuꝑer libꝛo magis cõpꝛobare videt᷑ ſentẽtias gra⸗ ues abſq; oꝛnatu.qᷓ; fucataverba ſine ſnĩa.ait ergo.Quid ẽ tam furioſuʒ q; verboꝝ vł opti moꝝ atq; oꝛnatiſſimoꝝ ſonitus inanis nul⸗ la ſubiecta ſnĩa.nec ſcia. Sunt nonnulli qui gloꝛiant᷑ ſi id qd docent aut ꝑſuadent.ꝓpter inuſitata verba.aut ↄfuſas ⁊ implicitas rões ſub auditoꝛibus cũ laboꝛe intelligant᷑. Con⸗ tra quos auluſgelius.li.x. noctiũ acticaꝝ ita ſcribit. Verbis vti nouis⁊ incognitis duriꝰ F.qᷓ; verbis ſoꝛdentibus. Rome quidam cele bꝛatus homo in cauſis cũ apud pᷣfectũ vꝛbis verba faceret.Et dicere vellet.inopeʒ q̃ndam miſero victu viuere ⁊ furfureũ rodere paneʒs vinũq; fetidũ potare.hic inqͥt.Eques roma⸗ nus.apludam edit.⁊ floꝛes bibit q̃ verba cũ⸗ ctoꝝ aſtantiũ animos pꝛouocarũt ad riſum. ille em̃ legerat:apludam veteres ruſticos fru menti furfureuʒ dixiſſe. item floꝛes audierat pꝛiſca voce ſignificare vini fecẽ vitiatijs ex⸗ pꝛeſſaʒ.pꝛimũ verbũ legerat in plauto.ſcõm apud ceciliũ in polimenis.qͥ ſibi ad oꝛnamẽ ta oronũ ſeruauerat.diximus iſtavt oñdamꝰ qᷓ; ſit laudabile ſnias ſubtiliſſimas cũ oĩ qua fieri põt facilitatẽ explicare.ſicut ſanctus tho mas feciſſe pꝛobat᷑. rcia ↄditio doctri⸗ ne ſctĩ thome ðꝛ gratioſitas.Eſt qͥpe vniuer ſaliter grata doctis ꝑiter ⁊ indoctis.Quod verũ eſſe ego expertus ſum in pꝛedicatõnibꝰ quas feci in omnibus fere italice ciuitatibus nam fauente deo vbiq; ad me audiendũ po⸗ puli in multitudine copioſiſſuma cõuenerũt Quibus pꝛo maioꝛi parte ſcti Thome. ⁊ dñi bonauenture dubia ⁊ queſtiones de diuerſis occurrẽtibus rebꝰ declaraui. Accepi nanq; a patre meo ſancto franciſco documẽtũ vt an⸗ nuciarem vitia ⁊ virtutes.de qͥbus nemo vel abũdantius vel meliꝰ.vt ſic dixerim. thoma diſſeruit. De geſtis vero ſaluatoꝛis nr̃i ieſu xp̃ᷣi.⁊ gratia ac pꝛeeminentiavirginis matris nullus eo diffuſius atq; dulcius locutus eſt. . Quod ipius benigniſſimi ieſu teſtimonio in dubitabili fuit cõpꝛobatum. Nam dum pꝛe in conuentu nepolitano tertiã fatus ſanctus partem:ſcriberet. nocte quadam ad oꝛanduʒ ſicut conſueuerat ante pulſationem oꝛologij/ ad eccleſiaʒ in capellam ſancti nicholai deſcẽ dit. Et dũ ibi oꝛaret ante imaginẽ cruciſixi. frater dñicus de caſerta cõuerſus.qui erat ſa ₰ — *„ tis. ſanctũ doctoꝛem curioſius obſeruãs. vi dit ipſum miro modo in ofone ſuſpenſum. Et coꝛpoꝛe eleuatũ a terra.audiuitq; a cruci fixi imagine pcedere vocem dicentẽ ſibi.tho ma vera de me ſcripſiſti. quã mercedem ꝓ la boꝛe tuo recipies.Qui reſpõdit dñe teipſuʒ. Quid referam de quattuoꝛ euã gelioꝝ Mat thei. ſ. marci luce ⁊ ioãnis declaratõe.inſpi⸗ ciatur opus illud.qð recte cathena aurea nũ cupatur. in quo ipᷣe tam oꝛdinate collegit do ctoꝛum tam grecoꝝ q; latinoꝛũ ſentẽtias s ipᷣe pꝛoſequendo pꝛo clarioꝛe intelligẽtia mi rabiliter ampliauit.non mirũ igitur.ſi ego qͥ minimus ſum pꝛedicatoꝝ eccleſie dei. tanti doctoꝛis obſeruauerim documenta ſiue ee dicando ſiue pꝛedicabiles ſermones ſcriben do. ſᷣm gratiam a dño mihi datam. cũ vt pꝛe dixi videam ſatis pꝛoficere ad veritatis illu ſtrationem atq; conſolationẽ ſideliuʒ: ſancti thome doctrinam ſequendo. ¶ Dualiter ſanctus thomas.nõ ſolũ fuit do ctus ſed virtutib oꝛnatus.qui mũdo ſpꝛeto religioſus effectus.munde vixit.⁊ vitam fe⸗ liciter cõſummauit. Capitulum. iij. Ercia excellentia ſcie ſancti thome dici tur ſanctitas.parũ quidẽ eſt ĩimo nihil multa ſcire.multa cognoſcere.multa docere: nõ ſolũ nature ſecreta. ⁊ ꝓpꝛietates elemento rũ aſtroꝛũq; motus.ſed etiã fidei rudimenta. niſi bñ beateq; uiuat᷑. Ideoq; beatꝰ iacobo⸗ nus dicere ſolebat. Sciẽtia acquiſita moꝛ⸗ talis da ferita ſi non ſera veſtita decoꝛe hũili ato.ſanctus vero Auguſtinus in pꝛincipio cõuerſionis ſue.dũ audiuit famã antonij ma gni.vt ſcribitur in libꝛo cõfeſſionũ exclamã⸗ do dixit. Surgunt indocti ⁊ rapiũt regnũ celoꝛum. Nos auteʒ cum noſtris doctrinis demergimur in pꝛofundum.que omnia cõ⸗ ſiderans thomas gloꝛioſus dedit operam vt ſumul cum doctrina fulgeret in ipſo ſancti⸗ tas vite. Poteſt vero ſanctitas eiꝰ potiſſime ex tribo mouſtrari. . Muimo ex mũdi deſpectione. Secũdo ex religioſa cõuerſatione. ¶ Pꝛimo monſtrat᷑ ſanctitas thome ex nũ⸗ criſta. vir vti; magne deuotõnis ⁊ ſanctita di deſpectioue.deſpexit quidem mundumꝰ omnẽ pompam eius vt xpᷣm lucrifaceret.q̃⸗ liter vero id expleuerit. audiamus ea q̃ in ei* legenda ſcribũtur. Hic nanq; ex nobili pꝛo ſapia dominoꝛũ de acquino oꝛiginem duxit patre landulfo.⁊ matre theodoꝛa nũcupatis dum vero mater puerulum nondum natum geſtaret in vtero. Quidam heremita bonus re ⁊ nomine dei reuelatõne ei pꝛed ixit.quali ter filium eſſet paritura quẽ tomam voca⸗ rent.⁊ qui ordinem fratrum pꝛedicatoꝛũ eſ⸗ ſet ingreſſurus. in quo ita pꝛoficeret.ꝙ ſuo tempoꝛe tam in ſcientia q;ᷓ in virtute: vixpa rem haberet. nato igitur infante cum ingẽ⸗ ti parentum leticia quod heremita pꝛedixe⸗ rat iam viſum eſt fuiſſe impletum.dũ quintũ attigiſſet annũ miſſus fuit a parentibus ad monaſterium montis caſini vt ibi ſub ſpeci gli vita imbueretur litteris ⁊ moꝛiba. abbas monaſterij videns in puero poſt paruũ tem pus in genij ſubtilitatem. conſulit patri ſuo domino laudulfo vt eum neapolim mitte⸗ ret ad ſtudendum. Sicq; factum eſt.⁊ ibine apoli ſub magiſtro martino grammatice. ⁊ ſub magiſtro petro de hibernia logice ope⸗ ram dedit.adultus aũt oꝛdinem pꝛedicatoꝝ intrauit quod vt mater audiuit que erat in rocca ſicca.feſtina neapolim acceſſit.vt fuliũ in ſeruitio domini confoꝛtaret:fratres vero ꝓpoſitum eius ignoꝛantes timenteſq; ne fi⸗ liũ matrena pietate turbaret.ipᷣm romam mi ſerunt at ibi mater eum ſecuta eſt.quem fra⸗ tres inde fugauerunt.pariſius tentantes il⸗ lum deſtinare de quo matre turbuta ad fili⸗ os ſuos qͥ erãt cũ imperatoꝛe in caſtro aque pendentis miſu nunciũ ſpecialem. mandãs eis ꝙ thomã ſuũ filiũ.fratrem ipſoꝛũ.quem fratres pꝛedicatoꝛes fugabãt q̃rerent. ita vt eum in ſuis haberẽt manibo.qui obtenta ab imperatoꝛe licentia ꝑ vias miſerũt famulos tandẽ cõtigit illos pᷣdictũ frẽm ſuũ iuxta cu iuſdã fontis irrigua qᷣeſcentẽ.cum quattuoꝛ fratribo dicti oꝛdinis inuenire.quẽ cõfeſtim matri tranſmiſerũt.ipᷣa vero eũ cuſtodiri fe⸗ cit in carcere.vſq; ad filioꝛũ aduentum. Et interim vt experireturvoluntatem eius.mo nuit eum ⁊ moneri fecit.vt habitum depo⸗ neret. Ad quod thomas nunq; cõſenſu. In carcere ſic exiſtens:bibliam totam legit ⁊ te xtum ſententiarũ ⁊ cõpilauit tractatum fal latiarum. Etquandam ſuam ſoꝛoꝛem ad dei ſeruitiũ induxit.q̃ monacha ſancti benedicti facta eſt:venerũt tandẽ fratres ſui.qͥ tentaue mit eum verbis ſuaſionis:iniurijs.⁊ lacera⸗ tone habitus. a ſuo ſctõ ꝓpoſuo remouere. nex cram üm tactu loch. ruern Ete nuleo ſtoq tuma plame miit. fatres hepon cltasb 4prinen lertſ. chben humin wig Ment confe plem Alem Nala fuur⸗ Nhan ii ſnup Nt gamnis varawh ſocns Civer⸗ nü buss: eſea ( (una loppu lna Cfonil lunini E fleti thann ade Peen nsgined Endhüd ummapnis NMduuon miuben Z une⸗ Nüicnniͦ⸗ ſemng,n mtepe e amning⸗ nin nui⸗ n düggini enabas d biſbihen oely. bbos Hporui een Wepemſn Wn mi unck.tder. gummnm eden itne el cceſit mi tfmur enſoti önwrn- dckaaft RZ nudi⸗ antn mntuis n m un icmun fi amuhs iin 1atue V un⸗ ⅓ emensn vwundc⸗ n) * nec valuerunt.introduxerũt poſtmodũ pul⸗ cram puellam oꝛnatam habitu meretriciovt eũ molliret. Quã expulit indignãter. Et in⸗ tactus remanens ſigno crucis ſe muniens cũ lachrimis obdoꝛmiuit.tũc duo angeli apa⸗ ruerũt ſibi. ⁊ ſtringẽtes ipᷣm in lũbis dixerũt Ex ꝑte dei te cingimus cingulo caſtitat.qð nulla poſſit diabolica impugnatõne diſſolui itaq; verbo virginitatis donũ in ſe confuma tum accepit.ſtetit ꝑ bienniũ carceratus.quẽ vltimo mater diſſimulata cuſtodia abire per⸗ miſit. de feneſtra caſtri ꝑ funẽ vbi parati erãt fratres p̃dicatoꝛes.quẽ ſuſceptuʒ cũ gaudio. ne.polim duxerũt. cdðo monſtrat᷑ ſan⸗ ctitas beati thome.ex religioſa conuerſatõne a pꝛincipio quippe vſq; ad finẽ adeo laudabi liter ⁊ ſancte cõuerſatõnis fuit.vt nihil in eo rephenſibile potuerit inueniri. fuit equidem bumilis deuotus.pius.ſobꝛius.temꝑatus. ⁊ virgo puriſſimus.nõ ſoluʒ coꝛꝑe.ſed etiam mente.frater raymũdus ſeueri.qui pariſiꝰ in confeſſione.thomã audiebat.iurauit.ꝙ in ſe ptem annis quibi fuerat ſecũ in ſtudio ⁊ au⸗ dierat eum in confeſſione.q; nunq; conſenſit in aliquã cogitationẽ carnalem. Quidã aliꝰ frater petrus nomine.qui in extremis cõfeſſi onem ſuam audierat.generale in pꝛedicatõe ſua ad ꝓpłlum teſtimoniũ referens ſue laudis dixit. ſua confeſſio fuerat ſic pura ⁊ mũda a carnis cogitatõne ſicut confeſſio vniꝰpueri paruuli. Idem reſtatus eſt frater bernardus ſocius eius qui eum adhuc in cõfeſſone au⸗ dqiuerat. Cui puritati tota vita ſua teſtimo⸗ niũ ꝑhibuit veritatis q̃ ſic fuit virtutũ acti⸗ bus dedita vt nullus cõtrarijs moꝛibo poſſit eſſe collapſa.nã veriſile de eo cõꝑtũ ẽ. & no⸗ cturno tꝑe hũane deputato qͥeti.poſt bꝛeuem ſomnũ in orone ꝓſtratus.impetrabat qð di⸗ ctando vel ſcribẽdo docebat. Et pꝛeter illud tempus modicũ qð ſomno vel refectõni pꝛo valitudine coꝛpoꝛis indulſiſſet.reliquũ tpᷣus ofoni lectioni dictamini.vel ſcribendis vo⸗ lum inibo occupabat. vt nullũ tẽpus eſſet va⸗ qð non foꝛet ſancta actione repletum. EKercio monſtrat᷑ ſanctitas beati thome ex finali ↄſummatõne vt em̃ Ouidius in li.me thamoꝛphoſios cecinit. vltima ſemꝑ expectã da dies homi.diciq; btũs añ obitũ. nemo ſu pꝛemaq; funera. Felix itaq; tranſitus thome vltimiq; diei ↄſummatio fuit.mõ qui ſeqͥ tur. CTũ ſummus põtifex gregoꝛius decimus ge nerale ↄciliũ induxiſſet celebꝛare lugduni ad qð greci conuenire debebãt mandauit fratri thome vt contra erroꝛes grecoꝛũ de quibus crant in concilio cõuincendi opus quod fece otio ſummoq; ſtudio vnuſqͥ ſq; laboꝛare de⸗ rat de mandato ſui pꝛedeceſſoꝛis vrbani pas pe ad cõciliũ ſecum deferret. Qð cum execu⸗ tioni vellet mandare. frater paulus de aqui⸗ la exiſtens neapoli.vidit in ſomnis noctepᷣ⸗ cedẽte diẽ quo dictus doctoꝛ debebat iter ar⸗ ripere.bim̃ paulũ in gredientẽ ſcholas dicti octoꝛis.cui cũ occurreret interrogauit ipᷣm ſi bene expoſuerat ſuas epłas.qui dixit ei bñ expoſuiſti. Sed tempus eſtvt mecuʒ venias ad patriã. vbi melius intelliges. Et trabens ipm per cappam videbatur ipᷣm ſecuʒ ducere. quẽ thomas libenter ſequebatur.tunc frater paulus clamans in ſomnis dicebat.ſuccurri te fratres qꝛ frater thomas recedit.Et cũ di⸗ cto clamoꝛe euigilãs oĩa alijs fratribo enarra uit ipᷣe vero ſctũs thomas iter inchoans iuit Ecampaniã verſus romã. Infoꝛmatus autẽ in itinere diuertit ad monaſteriuʒ foſſe noune quod cũ ingrederetur dixit. hec requies mea in ſeculuʒ ſeculi.hic habitabo qm̃ elegi eam. ¶Qũ vero cepiſſet grauius infirmari petijt ſa cramenta eccleſie. cunq; depoꝛtata fuiſſent il la accepit ⁊ poſt modicum cum laude ⁊ bñ⸗ dictione dei ſancta illa aĩa faciliter diſceſſit a coꝛpoꝛe que ab angelis ad ſuperos fuit dela ta ipᷣm vero coꝛpus in eodem monaſterio ſe⸗ pultũ honoꝛificentiſſime.ad cuius exequias multi nobiles ac religioſi tam pᷣdicatoꝛes qᷓ; minoꝛes ac alij cõuenerũt.nec defuit ibi vir⸗ tus diuina in miraculoꝝ operatione quãdo ſuperioꝛ dicti monaſterij patiẽs in oculis cõ mendanſq; ſe thome liberatus eſt. Et quidã frater perrus. q̃rtanã patiens. meritis buius ſanitatem recepit.ſicq; ⁊ alij plurimi benefi⸗ cia ſanitatis impetrarũt.igitur hũc ſanctum pio veneremur affectu. qui nũc ĩ celis cũ xpᷣo letatur ꝑ infinita ſecula ſeculoꝝ Amen. ermo quadrageſmuſoctauꝰ de ſancto lao ſamoſiſſimo confeſſoꝝ. Ndiebus ſinſ pla cuit deo. ex lib. eccleſiaſtici aſſu⸗ mit mater hec verba ſctã eccleſia ibi. xliiij. ca. deſcripta. maximo nicho bet vt placeat i oĩb vijs ſuis altiſſimo creato ri nr̃o qm̃ eos qͥ ſtudent ſuã volũtatẽ implere ⁊ in hoc ↄplacere maieſtati ſue.nõ ſolũ in fu⸗ tura im moꝛtali vita. verũetiã ⁊ in pñti ſecu⸗ lo.ſublimiter magnificat ⁊ exaltat.qͥſnã expli care queat quata ſit beatiſſimi nicholai glo⸗ ria.nõ ſolũ in illa ſocietate ſctõꝝ vbi paxẽ ꝑ⸗ fecta. ⁊ poſſeſſio ſecura indeficiẽtis boni.ſed adhuc in eccleſia militante.vbi ſpe currimua ad hereditatẽ ꝓmiſſaʒ. vbiq; ꝓfecio ceebꝛeẽ c.. nomẽ ſctĩſſimi nicholai. vbiq; illius miracu la fulget vbiq; tandẽ a fidelibꝰ deuotõe ſin⸗ Galarudin colit᷑.qꝛ vero eiꝰ hodierna die fe ũ celebꝛat᷑ equũ eſſe cenſui ad eiingẽtes am pliſſimaſq; laudes poꝛãdas cũ dei adiutoꝛio oẽm dare operã.de quo dicũt᷑ verba ĩ thema⸗ te poſua ꝙ in diebus ſuis placuit deo.Et li⸗ cet hoc fuerit ꝓpter plurimas vᷣtutes ſuas tũ illis tres pcipuas colligemus quas explica⸗ re ſigillatim curabimis. ꝛima dicitur pꝛudentia ſpiritualis. Decũda miſericoꝛdia pꝛoximalis. Tercia obſeruantia paſtoꝛalis. pter pꝛudentiam ſpũalem qua ſpꝛeuit terre⸗ na ⁊ celeſtia concupiuit. apitulũ.i. Rima bti nicholai virtus qua placuit deo ðᷣꝛ pꝛudẽtia ſpũalis. de hac dixit ſa piens ꝓpuerbioꝝ.iij. ca. In omni poſſeſſione tua acqre pꝛudentiã.Et.xvi.ca.acqͥre pꝛudẽ⸗ tiã qꝛ pcioſioꝛ ẽ argẽto.⁊ xps Matthei.x.ca. E ſtote pꝛudentes ſicut ſerpentes. eſt aũt hec Nualiter beatus nicholaus placuit deo ꝓ pꝛudentia vt docet Ariſto.in. vi.ethi. Recta rõ agibiliũ.qua homo in quibuſcũq; agen?æ⸗ dis finẽ cõſiderat.atq; ad illũ media cõueniẽ tia accomodat ⁊ diſponit.qꝛ vt boetius inqͥt in. ij. de cõſolatione. qð ante oculos ſitum eſt nõ ſufficit intueri. rerum exitus pꝛudẽtia me titur. tamenvt ait Tho. ᷣa Fe.q.xlvij.triplex pꝛudentia diſtingui poteſt. Secunda ver. ꝛima eſt pꝛudentia falſa ꝑ ſimilitudines dicta que in malis ⁊ peccatoꝛibus reꝑitur. ? de hac xpᷣs Luce.xvi.ca. dixit.filij huius ſe⸗ culi pꝛudentioꝛes filijs lucis in generatione ſua ſunt ⁊ Paulus ad Roma.viij.ca. Pꝛudẽ tia carnis moꝛs eſt. CTũ em̃ pꝛudens ſu qͥ bñ diſponit q̃ ſunt agenda ꝓpter aliquẽ bonũ fi⸗ nem. Ille quiꝓpter aliquẽ malũ ſineʒ aliqua diſponit cõgruætia illi fini habet falſam pꝛu⸗ dentiã inquãtũ illud quod accipit ꝓ fine.nõ eſt verũ bonũ ſed ſᷣm ſimilitudinem. ſicut di citur aliqs bonus latro. Hoc em̃ mõ põt ſᷣm ſumilitudinẽ dici pꝛudẽs latro. qui conueniẽ tes vias inuenit ad latrocinandũ. Secũda ẽ pꝛudẽtia vera.ſed imꝑfecta.q̃ inuenit vias ꝗaccomodas ad finẽ bonũ ſed eſt imꝑfecta du pliciter. Uno modo qꝛ illud bonum qð acci pit pꝛo ſine nõ eſt cõmunis finis totius hu⸗ mane vite. ſed alicuiꝰ ſpãlis negocij puta cuʒ aliquis adinuenit vias acoomodas ad naui gandũ vel negociãdum dicitur pꝛudẽs nau ta vel negociatoꝛ.Alio mõ pꝛudentia dicitur ● impfecta qꝛ defecit in pꝛincipali actu pꝛudẽ⸗ tis.puta cũ aliqͥs bñ ↄſiliatur ⁊ recte iudcat de his q̃ ꝑtinent ad totã vitã.ſed nõ efficaci⸗ ter ꝑcipit. ¶ Xercia ẽ pꝛudẽtia vera ⁊ ꝑfecta Et hec eſt que recte conſiliatur ⁊ recte iudicat ad bonum finem totius vite ac etiam perci⸗ pit. Et hecĩ ſolis bonis reperit᷑. de hac dicit Sapiens Pꝛouerb.i.ca. Pꝛudẽtia ſeruabit te vt eruaris a via mala.hec autẽ in pauciſſi⸗ mis reperitur.quoniã omnes pꝛo maioꝛi ꝑte ſolliciti ſunt de terrenis ⁊ tꝑalibo bonis.deqᷣ bus dicit᷑ Baruth. iij. ca. Exquiſierũt pꝛudẽ tiam que de terra eſt. Et de celeſtib aut nul⸗ la aut modca ẽ illis cura. Hi ſunt qui in die iudicij videntes electos ⁊ amicos deiafflue⸗ re omni bonoꝝ copia. Et ſeipᷣos cõſiderãtes eternis foꝛe deputatos ſupplicijs dicent illud Sapiẽtie v.ca. Nos inſenſati vitã illoꝝ eſti mabamus inſaniã. ⁊ finem illoꝝ ſine hono⸗ re.Ecce quomõ cõputati ſunt inter filios dei ⁊2 inter ſanctos ſoꝛs illoꝝ ẽ. Pꝛopterea btus nicholaus pꝛudentiam veram ſpũalem ⁊ ꝑ⸗ fectam ſectatus eſt. nam ex diuitibo ⁊ ſanctis parentibo oꝛiginem duxit. Cuius pater epifa nius mater ioãna ex ciuitate patere ciues cuʒ in pꝛimo iuuentutis ſue floꝛe euʒ genuiſſent continenter viuentes celibem vitaʒ duxerũt. Hic pꝛima die dum balnearet᷑ erectus ſtetit in pelui. inſuper quarta ⁊ ſexta feria ſemel tm̃ ſugebat vbera. Factus aũt iuuenis alioꝛum iuuenũ deuitãs laſciuias eccleſiaꝝ potius te rebat limina. Et quicquid ibidẽ de ſacra ſcri ptura ĩtelligere poterat memoꝛiter rennebat. Parentibo vero defunctis nõ cogitauit vxo⸗ rem ducere non multiplicare diuitias nõ ſa⸗ tiſfacere coꝛpoꝛis voluptati.ſed qualiter tan ta diuitiarũ copiam.non ad laudem huma⸗ nam ſed ad laudem dei diſpenſaret. vt ſic the ſauriſaret theſauros in celo. iuxta pſceptuʒ ſa luberrimũ noſtri ſaluatoꝛis Matchei. vi. ca. HNolite inquit theſauriſare vobis theſauros in terra vbi fures effodiũt ⁊ furant᷑. theſauni ſate vobis theſauros in celo.quo fur nõ ap⸗ pꝛopiat neq; tinea demolitur. Ad bona igit᷑ ſempiterna dedicauit animũ ⁊ ꝓ illis adipi⸗ ſcendis omnẽ adhibuit diligentiam. ualiter ſanctus nicholaus ex miſericoꝛ L ſubuenit ciui pauperi qui tres filias nu⸗ m quam nicho t. Lapitulum. ij. Ecũda beati nicholai virtus.qua pla⸗ cuit deo. ðꝛ miſericoꝛdia ꝓximalis.de redemptoꝛ mũdi dixit Matthei. v. ca. be ptui gadidit pter elemoſina „1 S ati miſericoꝛdes qm̃ ipᷣi miſe ericoꝛdiã conſe⸗ quẽtur. Hanc Hiero, cõmendauit in ca. qui ſoͤhabe iuisſp bꝛoſine loꝛdia ommnib̃ cbom milesee 1ne ſohobea onic lenoſi noſto⸗ lenwut Nrtvget/ Cöne honi rück ſeO Ngins nit ⸗ otO Menſes yſa innu ni pint lüſ Wrieg Mro.u onon Kida ſiet⸗ ngſen Linci mn boc⸗ erdiet Lſauchit nncii⸗ miige onis deg ri eude auenul⸗ guiinde Niofſe⸗ ſCerins Mtilud lopcki chono⸗ iosdi⸗ neabeis on ſne erept, lirch durerit. us Kun ſemeltm Aionn niig ro muürw⸗ ioröl NrA umnt⸗ lſchhe won ſu en logp/ nige dig'⸗ inan lust⸗ iit weng gup is r 0 7 n/ 1ℳ dementiam. ixxxvi. diſ. vbi ait. Oui clemeti nõ habet nec indutus ẽ viſcera miſericoꝛdie. ;uis ſpũalis ſut nõ impleret lege xpᷣi.⁊ Am⸗ bꝛoſius eadẽ di.ca.ĩ ſingulis.inqͥt. Miſeri coꝛdia ↄmunis ẽ vſus. ideo ↄmune pᷣceptuʒ omnib officijs. omnibo etatibo neceſſaria.⁊ ab omnibo deferẽda. Non publicanus.non miles excipit᷑.nõ agricola.nõvrbanus diues ⁊ pauꝑ oẽs in cõmuni admonent᷑.vt ↄferant nõ habenti. Hãc miſericoꝛdiã in ſe fuiſſe bea tus nicholaus aptiſſume demonſtrauit.dum exlemoſinã indigenti ⁊ in extrema neceſſitate poſito ↄuicinio ſuo benigne tribuit habebat ille tres filias virgines q̃s pꝛe inopia ꝓſtitu ere cogebat᷑ vt ſic infami eaꝝ cõmertio aleret Dð vt ad aures viri ſcti deuenit ſcelus ab-⸗ hoꝛruit.⁊ maſſam auri panno inuolutam in domũ ei feneſtrã clam ꝓiecit clamq; receſ⸗ ſit. Mane ſurgẽs hõ maſſam auri repperit.⁊ deo gr̃as ages pꝛimogenite nuptias celebꝛa⸗ uit. Inde ad aliqͥ̊s dies ſilje opus.dei famulꝰ egit.Qð rurſum ille repiens ⁊ in laudes im⸗ menſas ꝓrũpens de cetero vigilare ꝓpoſuit. vt ſciret qͥs eſſet qͥ ſue inopie ſubueniſſet.poſt etiã paucos dies duplicatã auri maſſam ĩ do mũ ꝓiecit. Ad curꝰ ſonitũ ille excitatur. ⁊ ni⸗ cholaũ fugientẽ inſeqtur taliq; voce alloqui tur ſiſte gradum teq; aſpectui nõ ſubtrahas meo.Et accurrẽs velocius nicholaũ hũc eſſe cognouit. Mox humi pſtratus oſculari vo lebat pedes eius. ꝙ ille refugiẽs ab eo petijt ne factũ alicui quãdiu viueret reuelaret. In hac verg elemoſina obſeruauit nicholaꝰ tres illius conditiones neceſſarias. Pꝛima conditio quia fuit pꝛompta. Becunda quia fuit copioſa. Cercia quia fuit ſecre. Pꝛima conditio illius elemoſine fuit pmpta qꝛ nõ multis pꝛecibus data vel impetrata.in quit Seneca.libꝛo de beneficijs. Ingratuzʒ eſt beneficiũ quod diu inter dantis manꝰ he ſu.Et idem. Nulla res carnis emitur qᷓ; que pꝛecibus empta eſt. Et licet deo grata ſit eleæ⸗ moſina que datur pauperibus illam petenti⸗ bus. Gratiſſuma tamen eſt conſpectui ſuo cũ tribnitur pauperi.⁊ egeno.pꝛe verecũdia pe⸗ tere non audenti.Ex hoc ait Ambꝛo.libꝛo.i. de officijs. Sunt multi qui malũt miſeria ta cite egeſtatis aſtringi q publica petitione cõ fundi.hi querendi ſunt ⁊ adiuuadi.vt ꝑ hoc pudoꝛi. ¶ Secũda cõditio illius elemoſine amplius gaudeant.qꝙ paupertati conſulãt ⁊ gder e tantũ dedit quantũ ſufficere iudicauit pꝛo puellis virginibꝛ maritandis ſm cõſtitutionem Thobie.qͥ. iiij. ca. ait. Si multu tibi fuerit abdanter tribne ¶ Zereia Tercio i populi do cõditio fuit ſecreta.qꝛ obſeruauit documen⸗ tũ ſaluatoꝛis noſtri q Matthei. v. cap. dixit. Cuz facis elemoſinam noli tuba canere ſicut vpocrite faciũt o qᷓnta tepiditate his tꝑibo du cũtur moꝛtales in quibꝰ charitas non ſolus friguit. Sedvt videt᷑ penitus ẽ extincta.oẽs q̃ ſua ſunt q̃runt omes tm̃ ſeipᷣos diligunt.qͥ re vera etiã gentilium voce confundi merito pñt.inqͥt Seneca ad lucillũ.nõ poteſt quiſqᷓ;ᷓ beate degere. qui ſe tm̃ intuet᷑ qͥ oĩa ad vtilita tes ſuas ↄuertit.alteriviuas opoꝛtet.iſi vis vi uere tibi. Et idẽ in li.de beata vita. Vbicũq homo eſt beneficio locus eſt. Et Ouidius li bꝛo de ponto. Regia crede mihi res eſt ſuc⸗ currere lapſis. Conueniens homini hoiem ſeruare voluptas.ſed pᷣter voces ⁊ documen⸗ ta paganoꝝ:aſſunt nobis xpᷣi ⁊ ſanctoꝝ mo⸗ nita pariter ⁊ exempla.inter que vnuʒ quod de beato nicholao iam pꝛediximus notabileè valde eſt ac ſingnlar. Mualiter beatus nicholaus obuauitof⸗ ficium boni paſtoꝛis.circa regimen animaꝝ ꝓmotus ad temꝑalem dignitatem ex volüta tedelll. ((Lapitulü. lij. Ercia virtus qᷓ placuit deo almus con feſſoꝛ nicholaus ðꝛ obſeruantia paſto⸗ ralis.obſeruauit qͥdem officiũ paſtoꝛis boni circa curam ⁊ regimen animarum. qð oſten . in paupeꝝ ſubuentione. Pꝛimo oſtendimus biũm nicholaũ fniſſe paſtoꝛẽ bonũ in ſua pꝛomotione.nõ em̃ pꝓmo tus fuit ad ep̃alem dignitatẽ pꝛece vel pꝛecio vt fieri ſolet tꝑibo his malignis.ſed cũ humi litate acceptauit onus regiminis vocatus ad illud ex diſpenſatõne dłuina.hodierna vero die nullus ꝓmouet᷑ inuitus.immo eccleſiaſti ca bñjficia ⁊ dignitates nõ niſi impoꝛtune pe tentibus diſpenſantur.Ex quo facti ſunt ho mines ambitioſi.⁊ dũ ſuſcipiunt cathedram paſtoꝛalẽ nõ niſi de terrenis ⁊ tranſitoꝛijs cu rant. Sed audiãt id qð Criſo.ſcribit diſ.xl. ca.multi.in fi. Quicũq; deſiderauerit pꝛima tũ in terra inueniet ↄfuſionẽ in celo nec inter ſeruos xpᷣi ↄputabit᷑ qͥ de pꝛimatu tractauez=z rit. Ad btm itaq; nich olaũ redeũtes ↄſidere⸗ mus qliter epalẽ honoꝛẽ ſuſcepit defuncto qᷣ dem epᷣo mirree ciuitatis.vbi ipᷣe moꝛabatur cõuenerũt epᷣi ↄuicini illi eccleſie de epᷣo ꝓui ſuri. Aderat inter eos qͥdam magne auctoꝛi⸗ ratis epᷣs.ad cuiꝰ electionẽ oĩm ſnia depende bat. cum ergo cunctos ieiunijs ⁊ oꝛationih⸗ 2— .. — — — — — — e . . inſiſtere monniſſet. nocte illa vocẽ audiuit di ałtoꝛem. Oð cũ feciſſent ? eandẽ meſura alc⸗ centem ſibi.vt hoꝛa matutinali foꝛes eccleſie xandrie quã acceperãt reddidiſſent miniſtris obſeruaret.⁊ quẽ pꝛimũ ad eccleſiã cui nom?æ impꝑatoꝛis miraculũ referũt.⁊ deum in ſuo fa nicholaus :venire conſpiceret ipᷣm in em cõ mulo magnifica laude attollunt. frumentuʒ ſecraret. hoc ergo ⁊ alijs reuelãs epis ammo⸗ auũt vnius cuiuſq; indigentiam vir dei diſtri nuit vt oẽs oroni inſiſterent ⁊ ipe pᷣ foꝛib er buit ita vt miraculoſe duob annis nõ tm̃ ad cubaret. Et ecce hoꝛa matutinali quaſi a Zo victum ſufficeret ſed etiam abuſum ſeminis miſſus ante oẽs ad eccleſiã nicholaus ꝓpera abũdaret. ¶ Lercõ oñdimꝰ btm̃ nicholaum nit. quẽ apꝛꝛehendẽs eps dixit ei.qð tibi no⸗ fuiſſe paſtoꝛẽ bonũ in ꝓphi doctrinatione.nõ men ẽ. ille vt erat colũbina ſumplicitate ple-⸗ eñm neglexit populũ ſibi ſubiectũ paſcere ci⸗ nus:inclinato capite inquitveſtre ſanctitatis bo ſpũaliqnimmo cũ regio illa idolis deſer⸗ ſeruus nicholaus.quẽ in eccleſia ducẽs licee uiſſet.adhuc poſt cõuerſionẽ ad xpᷣm popu⸗ plurimũ renitentem. in cathedra collocauit. lus nephande dyane adhuc deſeruiebat. Et neq; in hoc repᷣhenſibilẽ ipᷣm quiſpiã iudicet ſub quadã arboꝛe illi ↄſecrata quoſdaʒ ritus qui paſſus ẽ in cathedra collocari cũ agnoue gentuũ exercebat.quẽ ritũ de omib finib vir rit hoc ex dei volũtate ꝓueniſſe.etiaʒ cum ab dei expulit ipamq; arboꝛem pᷣcidi mandauit. epis ibidem cõgregatis rationabilitcer coge⸗ Tandẽ in ꝑſeuerantia bonoꝝ operũ feliciter retur. Nam vt ſcribit᷑.viij.q.i.ca.in ſcriptu-⸗ ad xpᷣm migrauit.Et vt ſcribit᷑ in eius legen⸗ ris. Si is qui valet omnipotentis dei oues da ante aie exitũ ãgelos ad ſe veniẽtes vidit. paſcere renuit.oſtendit ſe ſummũ non amare Et dicto pſalmo. In te dñe ſperanivſq; ĩ ma paſtoꝛẽ.Accepto itaq; a nicholao pontifica⸗ nus tuas dñe cõmendo ſpm̃ meum. tradidit tu s officio ſectabat᷑ in omnibo humilitatem. ſpũm.ãno dũñi.ccc.lxiij. vbi apud terrigenas grauitatem. ꝑuigilabat in oone coꝛpus ma celeſtis audita eſt melodia. Coꝛpus itaq; ho cerabat. mulierũ vitabat ↄſoꝛtia. affabilis in noꝛifice in tumba marmoꝛea repoſitum fuit ſuſcipiẽdo.efficax in loq̃ndo.alacer in erho: qð tandẽ barũ tranſiatũ fuit.anno dñi „DM. tando. ſeuerus in coꝛripiẽdo. Et vt in coni lxxxvij.O igit᷑ felix aĩa nicholai.qᷓ ꝑacto hu cis legitur. fuit tꝑe conſtantini ſecũdi filij cõ ius bꝛeuis tpis curſu.tandem celeſtia regna ſtantini magni.Et iulij pape qui congrega⸗ petiuit. ibi cõgaudet xpᷣo ⁊ omnibo electis ꝑ nit ſinodum apud niceam trecẽtoꝛũ decem ? infinita ſecula ſeculoꝝ. Amen. octo patrũ ↄtra arrium de qua ſcribit᷑xv.di. ¶ SDermo qdrageſimuſnonus de triba pꝛi⸗ ca. canones.Et ibi fuit nicholaus.cuius te uilegijs beati ſtephani ꝓthomartyris.q̃ coo floꝛuerũt Euſebius epᷣs vercellenſis. Illaris perante xpᷣo eum gloꝛioſum fecerunt. epᷣs pictauienſis. Antonius magnꝰ.⁊ Ma⸗D 1 . channs. ecũdo Kendimus beatiſſimũ Ideo celos aAper nicholaũ fuiſſe paſtoꝛẽ bonũ in paupeꝝ ſub⸗ tos ⁊ ieſum ſtantẽ a dextris virtu uentione. nam vt dicit Hiero. ad nepotianũ s dei. Scribũtur hec vᷣba Actu. ⁊ ponit᷑ in decretis.xij.q.ij.ca.gloꝛia.Gloꝛia vij.ca.⁊ in epla pᷣſentis ſolennitatis.in tribu epi ẽ paupeꝝ opiboꝓuidere:ignominia ſacer latione poſitis ac laboꝛantibo qu.ibuſcũq; ꝓ dotis ẽ ꝓpꝛijs ſtudere diuitijs.Et in ca.auꝝ. diuino amoꝛe.nũq; deeſt auxiliũ ſupꝑne gra⸗ xij. q.ij. Ambꝛo. ait. auruz habet eccleſia non tie.qua fi.vt quecunq; ardua ⁊ difficillima vt ſeruet ſed vt eroget. Ex hoc ſanctiſſimus non ſolũ nõ moleſte.ſed equo animo ac iocũ⸗ nicholaus de pauꝑibo ſpecialiter curaʒ ſuſce diſſimo ferant. nihil em̃ terribilius ẽ moꝛte. pit ob qð pijſſimus deus menſuraʒ tritici ab quã tñ amici dei etiam violentaʒ paſſi ſunt ꝓ eo ſuſcepti miraculo ſe ſuppleuit. Quodã nã⸗ xpo gaudẽtes.Ecce in pꝛomptu occurrit no q; tempe totam ꝓuinciam ſancti nicholai.fa bislexemplũ ſtephani pꝛothomartyris. qͥ in mes valida ptulit.ita vt omnibo deſicerẽt ali etate floꝛenti lapidationis martyriũ patien⸗ menta. Audiens aũt vir dei naues onuſtas tiſſime tolerauit.cui cum ex debito teneamur tritico applicuiſſe poꝛtui illuc ſtatim ꝓficiſei honoꝛem queʒ poſſumus exhibere. vt ſic va⸗ tur. Et rogãs nautas vt ſaltẽ in centum mo⸗ leamus interueniẽtibo eius meritis vite ipi⸗ dijs ꝑ qualibet nauẽ fame ꝑiclitantibo ſubue imitatoꝛes fieri.hodierna die ad illũ ſermo⸗ nirent. cũ illi rũdiſſent nõ audemus pater. qꝛ nẽ vertemus.qui vidit xpᷣum ſtantẽa dextris menſuratũ alexandrie opoꝛtet in hoꝛrea im⸗ dei paratiſſimũ ad eũ adiuuandũ. ꝓut ipᷣe re patoꝛis nos reddere.ſanctus inqͥ t facite nũc tulit inverbis a nobis miſſis. In quib tria qð dico. Et vobis in dei veritate ꝓmitto. ꝙ bti ſtephani puilegia diſtin guemꝰ. q̃ coopan nullã minoꝛationẽ habebitis apud regiũ exe te xpᷣo eũ celeberrimũ glioſiſſimũq; oſtendũt * ; 8 ſonama Gunn lerureaue SSN punecnn oconen moale⸗ ſopernt Pyirur Pauprr bicbect ſica loriby⸗ lroecea futche linr ſcpbuuu punt och ichä fonoei kyinua Nlir ſevoſapr bonnigze Mimode höteti⸗ nnogn Wmmmoc phanne nided lſine⸗ luxllo⸗ oherp n Vrn ete Su N S becen ſang ſpſi⸗ ſopon fiam beren pe ” Grit Emuls mitſeg funm rdadſi Erönin nmſents nichnlun nmnone ipacra⸗ olsdee⸗ tönpone⸗ nichn L oſcnrs pfinhhnt nandaut. riitaar iuslegen s vidli. inſhim m cidit dnsingn in odii. Soaohit ſtunege nccs emippi⸗ Nscch e⸗ ſper wni . N n bulcis; iffalin i⸗ M ſiſun⸗ unnito ſone „ dꝛimü dicitur grate. » Becundum victoꝛie. ¶ QDualiter beatus ſtephanus fauente diui⸗ m. Capitulum.i. Rimũ pꝛiuilegiũ btĩ ſtephani ðꝛ gra⸗ tie de quo ſic ðꝛ Actu.vi.ca. Stephanꝰ plenus gr̃a ⁊ foꝛtitudine faciebat pꝛodigia ⁊ ſigna magna in populo. uit equidem in eo gratia:qua tria pꝛincipalia peccata ad quece⸗ tera reducũtur ſupauit.Pꝛimũ fuit ſuperbia Scõm auaritia.Terciũ luxuria.de qͥbo Jo. pꝛime canonice.ca.ij.ait.Omne qð ẽ in mũ⸗ do concupiſcentia carnis ẽ.aut concupiſcen⸗ ria oculoꝝ.aut ſuꝑbia vite. Superbiã nanq; ſuperauit ꝑ virtutem humilitatis. Luxuriã P virtutem caſtitatis, ⁊ Auaritiã ꝑ virtutem pauꝑtatis. Pꝛimo fuit humilis in honoꝛe ſi bi ab eccleſia exhibito. Hã vt ſcribit᷑ Actuũ. vi.ca. IJpᷣe fuit vnus immo pᷣmꝰex ſeptẽ dia conibo ab aplis oꝛdinatis in mĩſteriũ.Cũ em̃ excreſceret multitudo credentiũ apli decreue rũt eligere ſepte:qͥ pꝛeeſſent admiſtrationi tpa li vt ipſi vacarẽt verbo diuino.Et elegerunt ſtephanũ virũ plenũ fide ⁊ ſpũſctõ:⁊ philip⸗ pum ⁊ ꝓchoꝝ:⁊ nicanoꝛẽ:⁊ timonẽ: ꝓmenã ⁊ nicholaũ aduenã anthiocenũ. In q̃ electõe ⁊ honoꝛe ſibi echibito ſteppanus humiliter ſe ↄtinuit qðᷣ quantũ ſit laudabile cum qͥs in dignitatiboꝛ honoꝛib non tumeſcit. patet ex verbo ſapiẽtis qͥ.ca.iij. Eccleſiaſtici ait.quã⸗ to maioʒ es humilia te in oib:qð Cicero in pꝛimo dẽ officijs elegãtiſſune retulit. In reb⸗ inqt etiam pꝛoſperis ſuperbia fu gienda eſt ⁊ arrogantia.nã vt aduerſas res ſic ⁊ ſecũdas immoderate ferre leuitatis ẽ. Scðdo btũs ſte phanus ſuꝑauit luxuriã ꝑ virtutẽ caſtitatis. nã ðꝛ de eo ꝙ fuit vir boni teſtimonij ⁊ mun⸗ diſſime fame.hoc vero expleri nõ poteſt abſq; auxilio diuine gre.qꝛ vt ait Au guſti.in li. de agone xpᷣiano. Inter oia xpᷣianoꝝ certamina durioꝛa ſunt pᷣlia caſtitatis.vbi qtidiana pi- gna ⁊ rara victoꝛia.Tercio ſuꝑauit auaritiã virtutem pauꝑtatis.nam fuit plenus fide. Dupꝑ q̃ verba inqͥt Auguſ.qͥ veram fidẽ hñt de deo.:inõ cupiũt ĩ his miſerijs diuites fieri. Sed pleriq; obſtinatõne voluntaria in ſuis peccatis ↄmoꝛantes excuſare ſuã pꝛauitatem ſatagit aſſerentes nõ poſſe virtuoſe viuere: qꝛ ipſis deus non poꝛrigit gratiam ſi uam. quib⸗ reſpondemus ꝙ gratiam ad ſalutem neceſſa⸗ riam deus nõ denegat:niſi his qui illam ha⸗ bere nolũt. ideo Cipꝛianꝰ in epla ad donatũ ait:pꝛoſluẽs largiter ſpũs nullis ſinibo pꝛe⸗ na gratia ſuꝑauit:ſuꝑbiam:auaritiã:⁊ luxu⸗ mit?᷑: nec vllis eoercẽtibus clauſtris intra cer⸗ ta metaꝝ ſpacia refrenat᷑manat iugiter exu⸗ berat affluenter:nrm tñ pect⸗ ſitiat ⁊ pateat qᷓ; tum illuc fidei capacis afferimus tantũ inde gratie inundãtis haurimus.hec ille. Igitur vt inqt Ariſto.in li.de cauſis.pꝛima cã ineſt oĩbz reb m diſpoſitionem vnã nõ tamẽ oẽs eam recipiũt ſᷣm eandem diſpoſitõnem: q̃re ⁊ aliqͥ gram nec in minimo hñt qꝛ illã hr̃e con temnũt:⁊ loquoꝛ de gratia gratuʒ faciente: qͥ dam gratiã hñt ſeruãtes in charitate diuina mãdata. Alij aĩo feruentioꝛes qᷓ; pꝛimi ad ob ſeruantiã cõſilioꝝ aſcendũt:quare gra maioꝛ eſſe põt in vno q; in alio. Uñ Auguſ.ad dar⸗ danum ait. In qͥbus habitat deus nõ equali ter habitat. Et ideʒ ad Bonifaciũ gr̃a meret augeri.qð ſᷣm Alexandrũ in tercio intelligẽ⸗ dũ eſt de magnitudine ⁊ augmento ſᷣm q̃nti⸗ tatẽ virtualẽ.nõ ſᷣ m q̃ntitatem dimenſi lnam. Auare vicit beatus ſtephanus cum adiu toꝛio dei tria pᷣlia in quoꝝ quolibet affuit ſia bi diuinũ au xiliim. ELapitulum. ij. Ecũdũ pꝛiuilegiũ btĩ ſtephani ðꝛ victo Jðrie.vicit equidẽ cum adiutoꝛio diuino malos hoĩes eũ ꝑſeq̃ntes:mos nanq; malox. eſt bonis ⁊ virtuoſis moleſtiaʒ inferre.qꝛ ᷣm phoꝛũ ſniam oria ſimul ſtare nõ poſſunt:ſed mutuo ſe expellunt vt docetAriſto.x.metha phiſice ⁊ in pdicamentis. Sicut caliduʒ nõ ſtat cũ frigido:aut albũ cũ nigro ſiue tenebꝛa cũ lumine.ideo.xxiij.q.iiij.ca.q̃ͥ ſᷣm carnem. Hiero.ait.Qui ſᷣm carnẽ natus ẽ ꝑſeq̃batur ſpũalem:nunq; vero ſpũalis carnalẽ ꝑſequi ed ignoſcit quaſi ruſtico:ſurrexerũt ergo vi⸗ ri magni cõtra ſtephanũ ꝓcurãtes moꝛtẽ eiꝰꝭ interueniẽte triplici pꝛelio. Pꝛimũ fuit diſputationis. Decũdum fuit accuſatſonis. Ferciũ cominatiouis. Pꝛimũ fuit pliũ diſputationis. dequo 2⸗ ſurrexerũt aũt quidã de ſinagoga que appella batur libertinoꝝ a regione ſic nomiatoꝝ ſᷣm Nicholaũ de lira.⁊ cirenenſiũ a cirene ciui⸗ tate.⁊ alexandrinoꝝ ab alexandria metropo li egypti ⁊ eoꝝ qͥ erant a cilicia ⁊ aſia:qͥ ſunt regiones ꝓpinque iudee.diſpntantes cum ſte phano in quo pᷣlio datus eſt ſibi ſpũſſanctus q ſibi facundia miniſtrauit ſᷣm xpi ꝓmiſſum q Qu. xxi.ca.dixit.Ego dabo vobis os ⁊ ſa⸗ pientiã cui nõ poterũt reſiſtere aduerſarij ve ſtri. Ex hoc ðᷣꝛ de ſtephano.nõ poterũt reſiſte re ſapiẽtie ⁊ ſpũi qui loquebat᷑.¶ Secundũ plium fuit accuſatõnis.videntes em̃ iudei q diſputando ſuccubuerũt callide ſubmiſerũt duos falſos teſtes ʒ eũ in indicio accuſarent ii; dixerũtq; eũ blaſphemaſſe deũ movſen tabe naculũ ⁊ templũ:q omnia potentiſſime cõfu⸗ tauit.Et dũ loq̃retur affuit ſibi diuinũ auxi⸗ liũ qm intuentes in eũ oẽs qui erant in conſi lio viderũt faciem eius tanq; faciem angeliqͥ bus ipᷣe declarauit magnificando deum. lgẽ moyſen:⁊ templuʒ. de deo dixit: ipſum fuiſſe locutum patribus qui ẽ deus gloꝛie.de moy ſe. ꝙ amicus dei fuerit. de lege ꝙ fuerat a deo data de templo ꝗð inſtructum fuerat ex diui no pꝛecepto. ¶ Cerciũ pꝛeliũ fuit cõminatio nis. nã cũ ſtephanus fuiſſet multa locutus bus iudei ↄtradicere nõ valebant:audientes q̃ dicebantur:diſſecabãtur coꝛdibo ſuis ⁊ſtri debãt dentibo in eũ. Tunc videns imminere ſibi de pꝛoximo moꝛtẽ:intendens in celũ vi⸗ Ait gloꝛiã dei ⁊ ait. Ecce video celos aꝑtos ⁊ ihm ſtantẽa dextris virtutis dei. Hic dubi⸗ tatur a quibuſdã vtrum viſio beati ſteppha⸗ ni fuerit mentalis aut imaginaria vel coꝛpo ralis.Aliqͥ dicunt ꝙ fuit mẽtalis tm̃:ita ꝙ ex gratia ſpãli fuit cõceſſum ſtephanovidere nõ ſolũ humanitatẽ xpᷣi ſed etiã deitatẽ. Sicut ⁊paulo de quo dicit Auguſ.ad paulã de vi⸗ dendo deũ. ꝙ ſibi fuit cõceſſum videre diui⸗ nã eſſentiaʒ eo ꝙ erat doctoꝛ gentiũ ⁊moyſi qͥ fuit doctoꝛ iudeoꝝ. Et hoc videt᷑ dicere q̃dã glo.ſuꝑ locũ iſtũ q talis ẽ.qͥdã electoꝝ adhuc in hac vita detenti mũdato coꝛdis oculo vi⸗ dere meruerũt gloꝛiam dei:vt hic ſtephanus ⁊paulus ad terciũ celũ raptus. Sʒ hoc di⸗ ctũ non videt᷑ ſufficiens.quoniã vt doctoꝛes Dicunt viſio diuine eſſentie non ẽ cõceſſa ali cui in vita pᷣſenti:vtenti ſenſib exterioꝛibus niſi homĩ xpᷣo.vñ paulus non dicit᷑ deuʒ ſic vidiſſe:niſi in raptu ab iſtis ſenſib.ſtepyphanꝰ auliem non videtur tunc fuiſſe raptus ſed ma gisvtens ſenſibus: Nam loquebatur iudeis gudientibus. Alij opinant᷑. O fuit viſio ima ginaria.ita ꝙ in eius imaginationem fuerũt effigies diuinitus foꝛmate ad repꝛeſentandũ deum:⁊ hominẽ xpᷣm.ſicut legitur de Eſaia. ca.vi.O vidit dominũ ſedentem ſuper ſoliũ ⁊ mente cognouit ſignificatuʒ illius:ita⁊ ſte phanus habuit viſioneʒ imaginariã: ⁊agno uit ſignificatum illius repꝛeſentationis. Et ſic q;tum ad hoc fuit nõ ſolũ imaginaria vi⸗ ſio ſed etiam mentalis ſicut viſiones ꝓpheta rum. Et nõ eſt dubiũ ꝙ potuit ſic fieri:ſed ex modo loqndi ſcripture videt᷑ ꝙ fuerit coꝛꝑa lis qꝛ ðꝛ.intendens in celũ vidit gloꝛiam dei Pꝛopter qð aliqui dixerũtꝙ viſus ſtephani fuit a deo foꝛtificatus intantũ ꝙ vidit ieſuʒ exiſtentẽ in celo empirreo celos acutie viſus penetrando: ſed iſtud nõ videt᷑ poſſe ſtare: qꝛ ſic viſus fuiſſet extramittendo ab oculo: ꝛ⁊ no intus ſuſcipiẽdo ab obiecto quod impꝛobat phus li. de ſenſu ⁊ ſenſato. ꝓpter qð vt refert PNicholaus de lira ſuꝑ hoc paſſu pꝛobabiliꝰ videt᷑ dicendũ ꝙ a coꝛpꝑe xpᷣi exiſtentis ĩ celo fuit immutatus oculus ſtephani ad viſionẽ humanitatis xpᷣi. naʒ in ptãte eius ẽ ꝙ coꝛpꝰ eius ſic videat᷑ a longe ſicut de ꝓpe. Et foꝛte idem eſt de quolibet alio coꝛpoꝛe gloꝛioſo.qꝛ totaliter ẽ ſubiectũ anime ꝓpter qð videt᷑ ad nutũ eius poſſit immutare viſum indifferen⸗ ter a longe⁊ de ꝓpe. Sicut in ptãte elus eſt q immutet viſum ⁊ videat᷑ in/ ꝓpꝛia vel in aliena effigie. deitatẽ vero videre nõ potuit iſto mõ ſed ſicut in viſſone imaginaria foꝛmat᷑ invir tute imaginatiua aliqua effigies ad repꝛeſen tandũ deũvt dictũ eſt. Ita exterius põt diui⸗ nitus foꝛmari ad immutationẽ coꝛꝑalis ocu li ſicut ſuo mõ fit in aparitõne ãgeloꝝ qñ ap parent in coꝛpoꝛibus aſſumptis q̃ coꝛpoꝛali ter vidẽtur:ita aliqua effigies coꝛpoꝛalis nõ a deo aſſumpta:ſed foꝛmata põt ipᷣm repſen⸗ tare oculo coꝛꝑali. Et ſic pꝛobabiliter abſq; vlla ↄtradictõne poteſt dici.ꝙ ſic fuit in viſi⸗ one ſtephani.mẽtaliter tũ cognouit ꝗ illa el⸗ figies nõ erat ipſa deitas niſi tm̃ repᷣſentati⸗ ue.Et huic mõ dicendi concoꝛdat lr̃a cũ di⸗ cit.Ecce video celos apꝑtos.ſi igit᷑ viſio pᷣta⸗ cta ſtep hani fuit coꝛꝑalis.tũc tria ibi fucrũt miracula.Pꝛimũ qꝛ vidit celos aꝑtos quod ſm Nicholaũ de lira intelligenduʒ eſt. nõ ꝙ celi fuerũt diuiſi cũ ſint incoꝛ ruptibiles. ſed dqꝛ ſic clare vidit ac ſi nullũ eſſet obſtaculũ in⸗ ter mediũ. Scdm miraculũ fuit qꝛ vidit iez ſum in gloꝛia pr̃ is:cũ ſᷣm naturã impoſſibi⸗ le ſivt coꝛpus gloꝛificatum in ſua gloꝛia ab oculo coꝛpoꝛali nõ gloꝛificato videri poſſit. Terciũ miraculũ fuit qꝛ cũ coꝛpus xpᷣi ſit in celo empirreo. vidẽdo ipᷣm vidit vltra celũ ſi ereũ aereũ ⁊ criſtallinũ. Impoſſibile ẽ auteʒ ſm naturã ꝙ oculus coꝛꝑalis in tanta diſtã⸗ tia poſſit videre. Si inſuꝑ viſio ſtephani fu⸗ it mẽtalis vt pᷣdictũ cẽ.tũc factũ ẽ vt eius mẽs eſſet a deo illuminata ad noticiã gloꝛie dei? domini ihu chriſti filij ſui.ꝙ nihil aliud poſ ſet velvellet deſiderare:nec moꝛteʒ quã om̃es naturaliter timẽt ⁊ fugiũt timeret ſicut ⁊ facto oſtendit. Judei aũt cũ audiſſent eũ talia dicẽ tem:ↄtinuerũt aures ſuas ſᷣm glo.ne audirẽt blaſphemantẽ. Sic em̃ falſo extimabãt ipᷣm blaſphemare. Quare educẽtes eũ extra ciui⸗ tatẽ lapidabãt:⁊teſtes depoſuerũtveſtimenta ſua vt celerius interficerẽt:ad pedes adoleſcẽ tis qͥ vocabat᷑ ſaulus:poſtea vᷣo fuit paulus vas electõnis.ipᷣe aũt lapidatus:vulneratus tepfi ſebeume gaulpare gnicosmn. iuſlul lo Ali direat ſeſtatnos gormtuuttt Cormionte Niegonss: buist uleisnin Ghcnnsei + FEri fiooe Molr Tacapen ſineece ſatüinznen Hunmne Minuome. hunerrv r⸗ ironurm ſoopbepb⸗ Nrosrepe fhlinrri Mvontce lanunco Phrodiritc huocholan Pacranihen penaiana punom ſenſonen Paſilunrg ipotenit Gleborher⸗ ſepbanngg MWgfegun tmanen Nuene hmnig Wenecic lushn⸗ neinrep ls dign fuben ii dict⸗ hifſtepb mortno helem mee Pmin h mmiisicc, eMot⸗ de Lſre Geroon ilci iciſ Kchsckg Nelinden witiſtona Ematimt Ghrdii Npelsscl in cotpol porisn Pnnhen Nluerd fuitinni gilnt⸗ Gnmn⸗ ffacidi⸗ Noßta⸗ wifucit Mosu azckii üi, ri⸗ nnlo⸗ gaiſt. Gthilti⸗ ſmaiit leiaußs molſti⸗ bmnif⸗ is mes nedein iuchof Nions ulte glindi e uin ubin A⸗ ous lns P ctruoꝛe pfuſus. nõ dicebat hen me dolentem nõ heu me iuuenẽ:nõ heu me qꝛ moꝛioꝛ abſ⸗ q; culpa:relinquo mũdum:parentes deſero ⁊ ꝗqmicos:moꝛte violenta occiſus:nõ hec vel ſi milia loq̃batur. Sed animo hilari:facie ad celũ directa.dñe inqͥt ihu accipe ſpm̃ meuʒ:⁊ ne ſtatuas illis hoc pctm̃.qð cũ dixiſſet ob⸗ doꝛmiuit in dũo.vbi glo.pulcre dictũ eſt ob⸗ doꝛmiuit ⁊ nõ moꝛtuꝰẽ:qꝛ obtulit ſacrificiuʒ dilectõnis:⁊obdoꝛmiuit ĩ ſpe reſurrectõnis. X btũs ſtephanus ðꝛ pmꝰmartyr ⁊ q̃liter multis miraculis coꝛuſcauit. qͥ iam plene be gtificatus ẽ in celis. apitulum. iij. Erciũ pꝛiuilegiũ beati ſtephani ðꝛ glo prie:adeptus nãq; fuit ꝓpter eius merita opioſa triplicem gloꝛiã. ðU; ima dicitur ſpecialis honoꝛationis. Secũda miraculoꝝ operationis. Tercia plene beatiſicationis. ꝛima gloꝛia ðꝛ ſpãlis honoꝛatõnis.Eſt em̃ in eccleſia dei inter martyres pᷣmus cuiꝰ feſtũ immediate poſt natiuitatẽ dñi celebꝛat᷑ Ded pleriq; dubitare ſolent quõ ſtephanus pꝛimus martyr dicatur:cũ ante ipᷣm etiã alij — martyres pꝛedicentur. nam abel martyr: in- nocẽtes martyres:ioannes baptiſta martyr nõ ergo ſtephano pꝛioꝛitas martyrij debet. Ad quod reſpõdemus ꝙ ideo pꝛimus mar⸗ tyr dicitur.quia ipᷣe pꝛius ceteris paſſus eſt. poſt noui teſtamẽti cõſummationẽ que facta fuit:quando omnino ceſſarunt legalia dum xpᷣus dixit cõſummatum eſt.etiam quia pꝛi⸗ mus euolauit.nã alij licet martyriuʒ fuiſſent paſſi añ ipᷣm:nihilominus quia nonduʒ erat aperta ianua non euolauerunt. Dicit᷑ inſuꝑ pꝛimus martyr quia paſſus eſt pter fidei de fenſionem ⁊ confeſſionem. Innocentes qͥppe paſſi ſunt pꝛo chriſto ſed nondum illum ↄfi teri poterãt. Joannes baptiſta paſſus ẽ.qꝛ ar guebat herodeʒ. abel ꝓpter inuidiam fratris ſtephanus aũt quia xpᷣm pꝛedicabat filiũ dei regem regum ⁊ dominũ dominantiũ. Notã⸗ dum tamen ꝙ beatus ſtephanus paſſus fuit die qua eius inuentio celebꝛatur.inuentũ nã ꝙ; fuit tunc coꝛpus eius anno dñi.cccc.xvij. honoꝛij pꝛincipis anno ſeptimo mutauit ta men eccleſia feſtiuitates vt feſtum paſſionis eius cum amplioꝛe deuotione celebꝛaret᷑ im⸗ mediate poſt natiuitateʒ domini quia paſſio eius dignioꝛ eſt q; inuentio. ¶ Secũda glo ria beati ſtephami dicit᷑ miraculoꝝ operatio⸗ nis.dicit em̃ Auguſtinus li.xxij.de ciui.dei. btm̃ ſtephanũ innũeris miraculis coꝛuſcaſſe ⁊moꝛtuo ſex ſuis meritis ſuſcitaſſe multoſ-⸗ q; curaſſea varijs languoꝛbus. Et vt ibi re⸗ — fert: floꝛes de altari ſancti ſtephani affſumpti cuiuſdam mulieris cece oculis impoſiti ſunt que continuo lumẽ recepit. quidam inſuper nobilis marcialis nomine:cuʒ infidelis eſſet ⁊ nequaq̃ʒ conuerti vellet:cum plurimũ egro taret gener ſuus valde fidelis ad eceleſiaʒ be ati ſtephani venit. Et de ipᷣis floꝛibus qui ſu per altare erant accipiẽs ad caput ſoceri latẽ⸗ ter poſuit. Super quos cum ille doꝛmiſſet ꝓ tinus ante diluculum clamauit vt ad epiſco⸗ pum mitteretur. cũ autẽ epiſcopus abeſſet ſa cerdos ad cum venit:⁊cum ſe credere dicerei baptiʒzatus eſt. Qui q̃ʒdiu vixit hoc verbum ſemper in oꝛe habuit. Chriſte accipe ſpirituz meum:cum tamen ignoꝛaret:hec fuiſſe verba vltima ſancti ſtephani.(¶ ¶ercia gloꝛia dici⸗ tur plene beatificationis.hac habet in rengga celoꝝ dñm clare videndo:tenendo: atq; fruz do:ibi factus eſt in pace locus eiꝰ ibi poſſeſſi onem habet epulentam:ibi coꝛonatur aureo a: que datur doctoꝛibo: virginibe: ⁊ martyri⸗ bus de qua plenius in ſermonibo de virgini bus diſſeremus. O igitur felix iuuentus be⸗ ati ſtephani:q̃ moꝛte ⁊ martyrio fuit in meliꝰ ↄmutata.O pꝛecioſa ⁊ delicata tolerantia.O dulces lapides toꝛrentis quibo tam grãädep⸗ miũ eterne vite ſtephanus ipᷣe ꝓmeruit.moꝛ tuus fuit ꝓ chriſto ⁊ ecce in eternũ regnat cuʒ chriſto qui eſt benedictus in ſecula ſeculoꝛũ Drrmnoquinquogeſimus de innocentib⸗ occiſis ab herode aſcalonita qui xpᷣm pueru Wrgee BDrge etaccie puerũ ⁊ fuge in egyptũ.ãgeli ad ioa⸗ eph loqntis verba ſunt iſta oꝛigi⸗ naliter Matchei.i.ca.⁊in enangelio pᷣſentis ſeſtiuitatis iniq tas male mentis herodis im pij ⁊ cuudelis xpᷣm ihm in cuna vagientem ꝑ 2 ſequi cepit. Nam volens illum ꝑimere alios paruulos occidi iuſſit credens in nũero eoꝝ xpᷣm ↄcludere.Qua de re beatiſſimis illis in nocentibo eccleſia ſctã honoꝛẽ debitũ tribuit ſtatuẽs hanc ſolẽnitatẽ ad eoꝝ reuerentiãa fi delibo celebꝛandã.vt aũt mẽs xpᷣiana ꝑcipere valeat quãta ſit obligatio nr̃a ad filiũ virgi⸗ nis diligenduʒ qͥ in qualibet etate pꝛo nobis pati nõ recuſauit.in pñti ſermone decurremꝰ ea ꝗᷓ de illius pegrinatione in egyptum ꝛ pbue roꝛũ interfectione euangelica tradit hiſtoꝛiaz vbi tria myſteria ſe offerũt contemplanda. Lunum niclur xpᷣi peregrinatio. Secundum herodis malignatio. Tercium innocentium coꝛonatio· i. –— 1 ¶Onaliterioſep h monẽte angelo fugit enz leſu ⁊ virgine mr̃e in egyptũ. ¶ Capitulũi. Rimũ miſteriũ cõt emplandũ ðꝛ xpᷣi ꝑe⸗ grinatõ. Et hoc notat᷑ in pꝛima ꝑte eua⸗ gelij. cũ ðꝛ. Angelus dñi apparuit in ſomnis Joſeph dicens. Surge ⁊ accipe puerum ⁊ c. Ad quoꝝ verboꝛuʒ explanatonem mittoꝛem tria ſunt hoc loco dubia diſceptanga. ꝛimũ vtrum xpᷣus habuit angelũ ad ſui cu Terciũ quare in ſua fuga xpᷣus egvyptũ petit odiam deputatum. cöm curg ruit ioſeph ĩ ſomnis Ad pꝛimũ dixerunt aliqui ꝙ; xpᷣus habuit angelũ ad ſui cuſtodiã.nã Luce.ij.ſcribitur. ꝙ angelus annũciauit paſtoꝛibo xpᷣi natiuita tem qui potuit eſſe angelus eius cuſtos. Et Luc.xxij.ca.dicit᷑. Ecce aparuit ei angelus dñi confoꝛtans eum.vbi Beda ait. In teſti⸗ moniũ vtriuſq; nature angelus eum confoꝛ⸗ taſſe ⁊ ãgelus ei miniſtraſſe deſcribit᷑. Inſuꝑ xpᷣus ihus ſᷣm humanã naturã ⁊ paſſibilita tis ſtatum fuit paulominus ab angelis mi⸗ noꝛatus.vt docet mꝗr ſenten.in.i.diſ.xvi.vñ q;tum ad hoc videbatur angelico indigereß ſidio. Adhuc angelica cuſtodia facit ad ani⸗ me dignitatẽ. VUnde Hieronymꝰ ſuꝑ.xviij. ca. Matthei. Magna inquit ẽ dignitas ani marũ vt vna queq; ab oꝛtu natiuitatis ſue in ſui ꝓfectũ ⁊ cuſtodiã habeat ãgelum ſpãliter deputatũ. Aĩma aũt xpᷣi cũ ſit nobiliſſma nõ debet tanta dignitate pꝛiuari. Sed ↄtrariuz tenẽt Doc.in.ij.ſen.di.xi.vbi dicit dĩũs Bo⸗ nauen. O xpᷣus nõ indigebat angelo cuſto⸗ diente:aduerſarius nõ poterat oppꝛim ere per violẽtiã coꝛpꝰdiuinitati vnitũ:nec poterat ſe ducere ꝑ aſtutiã intellectũ plenarie a verbo il iuſtratũ:nec poterat allicere ꝑ blãditias affe⸗ ctũ plenitudine ge confirmatũ. Ideo xpᷣus nõ indigebat angelo bono:nec q;tũ ad coꝛpo ris defenſionẽ:nec q;tum ad eruditõem rõis: nec q;tum ad incitationẽ affectõnis.nõ cõpe tebat etiã ipᷣi xpᷣo habere ãgelũ cuſtodẽ: qꝛ cu ſtodia in cuſtodiente reſpectu cuſtoditi dicit pꝛeſidentiã quandam. Etqꝛ angeli xpᷣo dño ſuberãt:ideo nullũ officiũ pꝛeſidẽtie ipis an⸗ gelis reſpectu xpᷣi cõmitti debebat. Quicqͥd aũt de ſcripturis allegatũ ẽ in ↄtrariũ:de ãge⸗ lis adminiſtrantibo ⁊ ſeruientib ipſi xpᷣo nõ de pꝛeſidentiboeſt intelligendũ:nunq; em̃ ſic minoꝛatus eſt xpᷣus ab angelisvt aliqͥs ãge⸗ lus auderet ei pꝛeſidere:cũ ita bene ſit adoꝛã dus chriſtus in cruce ⁊ in ſua infirmitate ſi⸗ cut cũ apparebit in ſua virtute.Cũ vero dice⸗ bat ꝙ angelica cuſtodia facit ad hoĩs digni tatem. Dicendũ ꝙ cuſtodiri ab angelis ita di cit dignitatem in aĩa reſpectu aliaꝝ creatura rũ q̃ nõ cõmittũtur angelice cuſtodie:vt tñ di cat imꝑfectionem reſpectu angeloꝝ beatoꝛũ qͥ aliena cuſtodia nũq; egẽt. Et qꝛ anima xpᷣi ab inſtanti ſue conceptionis erat pfecte beata angelũ cuſtodientẽ nõ debebat habere:ſed be ne miniſtranteʒ nõ vnũ tm̃ ſed etiam plures. ¶ Scõðm dubiüũ fuit. Cur angelus apparuit ioſeph in ſomnis. Ad qð rñdet Criſo.ĩ ome lia dicens. Ideo nõ apparuit maniteſte ſicut paſtoꝛ ibo qꝛ valde fidelis erat: paſtoꝛcs indi gebant quaſi rudes.virgo indiguit quaſi de maximis inſtruẽda. Similiter ʒacharias in diguit añ ꝓlis cõceptõnem viſione mirabili. Alt Remigiꝰ aliã rõnẽ aſſignat moꝛalẽ dicẽs ꝑ hoc ꝙ ãgelus in ſomnis apparuiſſe ðꝛ:my⸗ ſtice deſignat᷑: qꝛ illi qͥ a curis terrenis ⁊ ſecu lanib negocijs reqͥeſcũt:pfrui ãgelica viſio⸗ ne meretur. Dixit ergo angelus ſic apparens ioſeph.acciꝑe puerum ⁊ mr̃em eius.nõ dicit acciꝑe matrẽ ⁊ puerũ eius qꝛ vt dicit Criſo. nõ ꝓpter matrẽ puer natus ẽ ſed ꝓpter puerum mater pꝛeparata. Et notanter dixit mrem ei nõ ↄiugem tuam :ſicut anteq; xpᷣm peperiſſet yt oſtenderet᷑ matris xpᷣi virginitas.vt ponit Jlarius ſuꝑ Matheũ.(¶ erciũ dubiũ fuit cur in ſua fuga xpᷣus egyptũ petijt.ad qð rũ⸗ det euãgeliſta.vt impleret᷑ inquit qð ſcriptuʒ ẽꝑꝓphetam. Ex egypto vocaui filiũ meũ.in ſuꝑ Eſaias.xix.ca.ita ꝓphetauit. aſcẽdet dñs ſuꝑ nubẽ leuẽ ⁊ ingrediet᷑ egyptũ ⁊ mouebũ tur ſimulacra egvpti a facie eius. Narrat ma giſter in hiſtoꝛia ſcholaſtica.q eanocte xpᷣus cũ matre intrauit egyptũ qua pcepto ſuo exi uerant filij iſrael.Et ſicut tũc nõ fuit domus in qua nõ iaceret moꝛtuꝰan gelo ꝑcutiente ſic ipſo ingrediente nõ fuit templũ in quo ido⸗ lum nõ coꝛruerit de egypto Iſidoꝛꝰ in.xiiij. ethimologiaꝝ libꝛo.ita ſcribit.egyptꝰ pꝛius area dicebat᷑ deinde egyptus vocata ab egy⸗ pto danai fratre ibi regnãte. hec ab oꝛiente ſt rie eſt ⁊ mari rubꝛo coniũcta.Ab occaſu libiã habet:a ſeptẽtrione mare magnũ. Regio ce⸗ li imbꝛibus inſueta ⁊ pluuiarum ignara.ni⸗ lus ſolus circũfluens eam irrigat ⁊ inũdatio ne ſua fecundat. vnde multã terrarum partẽ fenũ alit. Ceteroꝝ quoq; negocioꝝ adeo co⸗ pioſa vt impleat mercibo ſuis etiaʒ oꝛbem ter rarũ. Jam ad pijſſimã Jeſu matrẽ redeundc—u eſt que egyptũ petere a ioſeph monita fuit re⸗ tulit foꝛte illi ſponſus ioſeph caſtiſſimus ex⸗ citatus a ſomno.O virgo digniſſima fugia⸗ mꝰ repẽte qꝛ ab angelo didici ꝙ herodes tuũ q̃rit extinguere filiũ.qͥ ſnã explicet quãtus ti⸗ moꝛ virgineam mentẽ inuaſerit.quantuſue H ffnen ſeaniſi Fofeitinn fond ſo Dpencin podf Nnnco Nonal (Mnow⸗ . Gliginuser ſthevces⸗⸗ noicßs Go lifutſt dichgsda crceraritr fuitinnocen rwoſufferd umgespue (ogtemon pahen Ufieren ginite eNhhat⸗ ſnhi binanut ſtapus: ſtären Centüge fchamn ado⸗ oiupcn pere betbleen erttabie manne Qliaſſe oſ inne dosgn webe „ » ” „ . . d »„ . G 2 en doloꝛ pcuſſerit coꝛ eius benignũ. puto naq direrimꝰ coꝛpa tũc maioꝛis Intitatis fuiſſe. ne ꝙ; morx filiũ in bꝛachijs ſuſcipiens lachrima⸗ vela bimatu ⁊ infra.i.ab infantibus duoꝛũ * tibo oculis cũ ioſeph ſene puella iter ad deſer annoꝝ vſq; ad pueros vniꝰ noctis.vt em ait ncrif ta direxit. Cõtemplare nunc fidelis aĩa. quot Aug'. in ſᷣmone. Timebat herodes ne puer hltn noctes duxerunt inſomnes. quot vicib ſitis cuiaſtra famulabãtur ſpem ſuaʒ infra etatem dorie eſtuabãt ardoꝛe.quotiens ⁊ abſq; cibo gno- vel ſupꝛa paulo trãſfoꝛmaret.tũc impletũ eſt cumAre. ctarũt in heremo. Compatere aia mea creato qð dicti ẽ ꝑ Jeremiã ꝓphetam.vox in rama Cnomnt ri tuo ꝓ te peregrinãdi.Compatere ioſeph à audita ẽ ploꝛatus ⁊ vlulatus multus rachel nCn tantũ laboꝛat ꝓ viriba vt neceſſitatibus mrfis ploꝛans filios ſuos.vbi Hieronimus ait.q; mnickin ac filij ſuccurrat.⁊ qũq; ꝓpter ſolitudinem lo gaũiit dicitur in rama nõ putemus nomen loci Nabnceinl ci qð querit inuenire non põt. Compatere ⁊ eſſe quod iuxta gabba. Sed rama excelſum Hgnitgnin virgini ſacratiſſime que nũc terretur nũc pa- interptaret᷑.vt ſit ſenſus.voxĩ excelſo audita nzachmibn uet nũc filiũ inter vbera ſtringit nunc faciem ẽ longe lateq; diſpſa.vnde Criſoſto.ſuꝑ hoc ione ninnii eius lachrimis rigat nunc adoꝛat nunc eius loco ait.ploꝛatus fletum paruuloꝛũ oſtendit tmorlidis aſſumptas deploꝛat penalitate. vyjlulatus güt matrũ ſignificat lamentum. Et Gmutſeene WPedaſſreti herodis aſcolonite.⁊ alioꝛi qꝛ in euangelio dicitur rachel ploꝛans fulios terenistrina q̊ ſic vocati ſunt. Etq̃re nõ eodẽ ãno q̊ nat ſuos.ſᷣm Nicholaun de lyra mechaphoꝛiceẽ igeiani⸗ xpᷣs fuerũt innocẽtes occiſi.Et de herodis ſe intelligendũ quaſirachel ſit mater bethleem 1sſcinen nicogs. apitulum. ij. rone ſue ſepulture. qꝛ ibi ſepulta eſt yt habet neinsir Ecundũ myſteriũ ↄtẽplandũ in enĩge Geneſis.xxxv.ca. hinc Hiero. ſ̃ upꝑ Matcthenũ Ndicte lio ðꝛ herodis malignatio.ad qð bñ ex ait. Querit᷑ quõ rachel ſilios alteriꝰ tribus.ſ. peonr Pplanandũ tria de herode conſideramus. filios bethleem quaſi ſuos ploꝛet. Reſpõde⸗ rdunm Zimodiſterenan. . mus bꝛeuiter qꝛ ſepulta fuit iuxta bethleeʒ in tönpen Secundo ſufferenti. effrata ⁊ materni coꝛpuſculi hoſpitiũ nomẽ teſd Zercio malitiiam. .B matris accepit ſiue qm iuda ⁊ beniamin q de Nöiutn Rimo conſideremus differentiam. vt em̃ rachaele natus eſt oue tribus iũcte erant. Et nitad colligimus ex hiſtoꝛia ſcholaſtica. Tres fue⸗ herodes pꝛeceperat nõ ſoluʒz in bethleem in⸗ “ rũt herodes. Pꝛimus aſcolonita ſub quo na-: terfici pueros ſed in omnibus finibus eius. echn tus ẽ xpᷣs. Scdðᷣus antipas qͥ decollouit Jo⸗ vñ ꝑ occiſionẽ bethleem. intelligimus mul⸗ ſlurd annẽ ⁊ fuit filꝰ herodis aſcalonite.Tercius tos etiam de beniamin fuiſſe occiſos.o quale tt in dictus ẽ agrippa qͥ iacobũ occidit ⁊ petrũ in⸗ edictum irrõnabile ⁊ crudele.o qᷓ; lugubꝛis ?⁊ Nnun carcerauit ⁊ iſte fuit nepos antipatis.pꝛimꝰ flebilis executio.o q; iniuſta ⁊ iniqua occiſio ns Nnn fuit innocentũ interfectoꝛ.¶ Scðo ↄſidere Rapiebãtur paruuli quidã a pectoꝛibꝰ ma⸗ nunui mus ſufferntiã. nõ em̃ eo ipſo q̊ deluſus fnit trũ.qͥdam in cuna iacẽtes.qdam blande par ſine a magis pueros occidi mãdauit.ſed poſt ali⸗ tibus alludẽtes.qͥdam vrbane in domibusiꝑ ſoͦnun quod tempus vt dicit Nicholaus de lyra ſu ambulaãtes. ⁊ ſine vlla pietate.vel pijciebant Pgoncrl. per Mattheũ.cũ vellet oẽs pueros bethleez ad muros.vel feriebantur gladio.vel ſtrictis ingnin interficere ne xpᷣs ſibi incognitꝰ euaderet. im in gutture manibus ſuffocabantur. vidiſſes nll peditus ẽ ab executõne hułꝰ facti.eo ꝙ a ceſa tũc in terra iacere cadauerauuloꝝ.vidiſſes Gepu re auguſto per eplam fuit citatus.ſilioꝝ accu ⁊ terrã ꝑuuloꝝ ſanguine madefactã vidiſſes Ciuunth/ ſationibo reſpõſurus.eũdo aũt romã ⁊ manẽ matres in qualibet domo ſparſis crinibus ta 4 nt do in curia ⁊ redeundo ad iudeam. apoſuit hoꝛrendũ flagitiũ.ſingulcibus lachrimis lbi⸗ annũ ⁊ plus ⁊ ideo fere poſt duos annos ad vlulatibus acclamantes. ioce⸗ regnũ ſuũ reuerſus ⁊ in regno confrimasð Crun/, qꝛ ſentẽtiã pꝛo ſe contra filios habuit.tuncc innocẽtes patiendo pꝛo xpᷣo meruerũt Kripöcero fecit necem pueroꝝ pꝛius in mente conceptã. decoꝛari coꝛona martirij. Rapnullleinn wompen ercio conſideremus herodis malitiã. tä⸗⸗ Erciũ myſteriũ ↄtẽplãduũ ðᷣꝛ innocẽtũ dontho/ co nanq; furoꝛe ſuccenſus fuit neq; herodes. coꝛonatio.ipſos vtiqʒ hac die honoꝛat inato/ ꝙ vt perderet xpᷣm om̃es pueros qui erant in Elia qm ĩ cel coꝛonã hñt martyrij. Sʒ circa nindn bethleem ⁊ in oĩbo finibo eius occidi manda . Bᷓ triplex reꝑit᷑ dicẽdi modꝰ. Pꝛimꝰ ẽ eoꝝ qͥ honipen uerit a bimatu ⁊ infra.id eſt ab infantibꝰ duo tenẽt ꝑuulos iſtos occiſos nihil meruiſſe.eo ſiſmn rum annoꝝ.vſq; ad pueros quinq; annoꝛũ. wi eis nõdũ erat expeditꝰ rõis vſus nec vo⸗ iſivtn, XLui aſſertioni fidem facere videntur quedã luũtarie ꝓ xpᷣo patiebat᷑. Contra as ẽ auẽtas pemsli oſſa innocentum adeo grandia ꝙ pueroꝛum vlis ecclie. qᷓ illos martyres noĩat ⁊ appellat. urii duos annos habentium eſſe nõ poſſunt. niſi vnde dicit in oꝛatõne.De cuiꝰ hodierna die pᷣconiũ innocentes martyres.non loquendo ſed moꝛiendo cõfeſſi ſunt. ⁊ Auguſ.in ſermo ne hodierne feſtiuitatis ita pulcre loquit᷑.ho die frẽs chariſſimi natalẽ illoꝝ infantũ coli⸗ mus quos ab herode crudeliſſimo rege inter fectos eſſe euãgelij textus eloqᷣtur.Et ideo . ſumma exultatõne. gaudet terra nr̃a cleſtiũ militũ ⁊ tantaꝝ parẽs ſecũda virtutũ.Ecce/p phanus hoſtis nũq; beatis ꝑuulis tantũ ꝓ⸗ deſſe potuiſſet obſeo quantũ ꝓfuit odio nã ſicut ſacra pñtis diei feſta manitfeſtãt.qntum ↄtra beatos ꝑuulos iniqtas abũdauit tatum in eis gra diuine bñdictionis effulſit. Geata es o bethleẽ terra iuda que herodis regis im manitatẽ in pueroꝝ extinctionẽ perpeſſa es. q̃ ſub vno temꝑe candidatam plebẽ imbecil⸗ lis infantie deo offerre meruiſti.digne tamẽ illoꝝ natalẽ colimus quos beatus eterne vi⸗ te mũdus edidit qᷓ; quos mũdo maternoꝛuʒ viſcerũ partus effudit.hec Auguſ.qui meri⸗ ta innocentũ elegantiſſime ꝑoꝛauit.¶ Secũ dus modus dicendi eſt alioꝝ qui tenuerunt ꝙ innocẽtiba miraculoſe acceleratꝰ fuit vſus liberi arbitrij.ita ꝙ volũtarie paſſi ſunt. Sʒ cũ hoc nõ inueniat᷑ in ſcripturis expᷣſſum ne⸗ q a doctoꝛib affirmatuʒ. non eſt a vobis ita leuiter acceptandũ.qꝛ vt Hiero. refert in epi ſtola ad paulinuz. Qð de ſcripturis ſanctis auctoꝛitatem habet eadem facilitate cõtẽnit᷑ qua pꝛobatur. Et ꝓpterea eſt tercius modus dicendi ſᷣm Tho.ſᷣa fe.q.cxxiiij.O martyrij gloꝛiam quã in alijs/ꝓpꝛia volũtas meret illi paruuli occiſi ꝑ dei gratiam ſunt aſſecuti.nã effuſio ſanguinis pꝛopter xpᷣum vicem gerit baptiſmi.vũ ſicut pueris baptiſatis ⁊ ꝑ gra⸗ 1. tiam baptiſmalẽ meritũ xpᷣioꝑatur ad gloꝛiä obtinendam. Ita in occiſis ꝓpter xpᷣm meri⸗ tum xpᷣi oꝑatur ad palmã martyrij obtinen⸗ dam.Et hoc ẽ q Auguſti.dicit in quodam ſermone.quaſi alloquẽs innocentes. Ille in⸗ quit de veſtra coꝛona dubitabit in paſſiõe ꝓ xpᷣo qͥ etiam ꝑuulis baptiſmũ pꝛodeſſe nõ ex timat nõ habebatis etatem qua in xpᷣm paſſu rum crederetis.ſed habebatis carnẽ in qua ꝓp xpᷣo paſſuro paſſonem ſuſtineretis. hec ille. Cũ itaq; viderimus hos paruulos feliciſſi⸗ mos celicolas eẽ factos.qꝛ pꝛopter xpᷣm paſſi ſunt. eos ita veneremur vt etiam ꝓ dño ieſu xpᷣo ſimul cũ eis pati non timeamus.Qui ꝓ ſe laboꝛantes exaltat in fine ⁊ beatos facit in „ regno gloꝛioſo celoꝝ.in quo viuit ⁊ regnatꝑ „ infinita ſecula ſeculoꝝ. men. & Sermo quinquageſumuſpꝛimus de bea⸗ to geoꝛgio martyre qui foꝛtis fuit in bello tẽ „ Scribũtur hecverba oꝛiginaliter Eccleſiaſtici. xlvi. ca. Gaudet in ce is bea certauit in terris. Coꝛona quippevictoꝛibus datur vt inquit Auguſtinus ĩ omelia. ⁊ hoc paulus expꝛeſſit.i.ad thimo.ij.ca. Non coꝛo nabitur inquit niſi qui legitime certauit.q̃n ta vero fuerit geoꝛgij pꝛobitas ⁊ animi foꝛti tudo declarat Ambꝛoſius in pᷣfatõne vbi ait BGBeoꝛ gius fideliſſimus miles xpᷣi dũ xpᷣiani⸗ tatis pꝛofeſſio ſilentio tegeret᷑ſolus inter xpᷣi colas dei filiũ eſt cõfeſſus.cui ⁊ tantam fidei conſtantiam gratia diuina conceſſit. vt tyrã⸗ nice poteſtatis pꝛecepta contemneret ⁊ innu⸗ merabiliũ non foꝛmidaret toꝛmenta penarũ. hec ille.verũtamẽ vt virtutum eius ⁊ ſanctita tis excellentiam diffuſius explicemus in ᷣ⸗ ſenti ſermone curabimus aperte. in b bel⸗ lis inclitis hic pᷣliatoꝛ ſoꝛtis inuentus ẽ ⁊ vi ctoꝛioſus.nam licet verba pꝛopoſua de ioſue dicantur ad litteram.tñ appꝛopꝛiate cõueni⸗ re poſſunt ſancto geoꝛgio xpᷣi militi inuictiſſi mo.Qui foꝛtis fuit in triplici bello. ꝛ imo in bello tempoꝛali. Decundo in bello feraii. QDu aliter beatus geoꝛgius miles fuit ſtrẽ nuus. Et an ſit licitum militare.atq; de duo decim conditionibus quas habere debẽt hi: qui volunt laudabiliter militiam exercere. — (((¶ ,pitulum. i. Rimo beatus geoꝛgiꝰ fuit ſoꝛtis in bel lo tempoꝛali.deſeruiuit quippe laudabi⸗ liter exercitio militari.vnde interrogat a da tiano pᷣſide.vñ eſſet aut quo nomine vocaret᷑ Rũñdit geoꝛgius vocoꝛ ex nobili capadocuʒ pꝛoſapia. paleſtinam xpᷣo fauente deuici. ſed deſerui. vt ſeruire poſſim liberiꝰ deo celi. Sʒ in hac pte qreret aliqͥ s.vtrũ pctm̃ ſit milita⸗ re.Ad qð rñdet Au guſti.li.de verbis domi⸗ ni. Et ponit᷑.xxiij.q.i.ca.militare. MHilitare inquit nõ ẽ pctm̃.ſed ꝓpter pᷣdã militare pctm̃ =.Et idẽ ad Bonifaciũ.⁊ no.xxiij.q.i.ca.no⸗ li. Noli extimare nemineʒ deo placere poſſe. qui armis bellicis mĩſtrat. In his erat ſan⸗ ctus dauid cui dñs tam grãde ꝑbibuit teſti⸗ moniũ. In his etiã plurimi illius tꝑis iuſti. In his erat ille centurio qui dño dixit. fum dignus vt intres ſub tectũ meũ. Etidẽ ↄtra manicheos.⁊ habet᷑.xxiij.q.i.ca.qͥd cul pat᷑.xpᷣus tributa ceſari monet reddi qꝛ pꝛo⸗ eE 8 2 * pter bella neceſſaria militi ſtipendium pꝛebe tur. Et de hoc ita ſeribit᷑.xxiij.qi.c.paratus ſimus geoꝛgius. quoniam legitime thocpotiu⸗ Codiceret. eeſabtape aſiniis E sſprüͤfi ligremng cohenſenti enmndeliin Annegwl etdetc Ciradoter Smni Tipipni Dnmmanimnn Onimmnien poonng Panacen Dämpnwd Dlocaman imicon ſo taljoa⸗ Gctſozoñf, Mngeii i Plrnomlopn vernofnaine Gutonenege ffmatendeci⸗ Nlaar⸗ da Poden lo. Böͤetm lepulnctin llo ita ynon Uign at hlcerſene aſe pbuuſt, ſhens Erty Imncaupacnit kaernane neſaencü ſphnieſnn necdhänn Cngrennnnn Lunri Choſhnian ſahyarir cgolnsfer Nnap⸗ ſbus tuſcie upann ihugin Naanin ,Bune nnkee. Geronde⸗ ontliatde a Ronen mamnin zumin zieriretint uennß tnuntanſl naſtt md moatiet mupenni⸗ ustſcnann lamusin⸗ Lincbc⸗ nennsitn Wluderi⸗ rurtin / müiul müesctkt ne hnen arpcit nen . Zyinloni, rsulbel ieind? mngtd mineroeni blinte iñͦſonte/ Gnl⸗ 8 Mliare Uleregcmm , (a. no/ * psonſ ſi⸗ un ion 1 4 ifni Ngine gicmmn⸗ medenH½⅝ in fi Ni ſixpiana diſciplina oĩa be la culpa⸗ gelio diceret᷑. vt abijcerent arma ſeq; oĩno mi litie ſubtraherẽt.dictũ ẽ aſt eis.neminẽ con⸗ cuſſeritis. Eſtote ↄtenti ſtipendijs vris.qui⸗ bus ꝓpꝛiũ ſtipendiũ ſufficere pꝛecepit debere militare vtiq; nõ pꝛohibuit.glo.ſuꝑ illo ver⸗ bo concuſſeritis. Concutere eſt aliquid pete⸗ re vltra debitũ rõne officij alicuius. Notan⸗ dũ tamẽ ꝙ volẽs debite ⁊ laudabiliter exerce⸗ re.xij.debet conditiones habere. Pꝛima dicitur laicalis ſtatus. Bexta pꝛeuium exercitium. Beptima victus ſobꝛius. Octaua pꝛomptum obſequium. Mona fidelitas ſirmm. Decima pꝛudentia circũſpecta. Vndecima miſericoꝛdia bemgna. Duodecima ſuperna confidentia. ꝛima conditio ð laicalis ſtatus.nã cle⸗ ricis ⁊ alijs ad cultũ diuinũ deputatis inter dicit᷑ vſus ⁊ officium artis militaris. Sicut patet. xxiij.q.viij.ca.i.vbi ðꝛ. Cũ petrus qui pꝛimus aploꝝ materialẽ gladiũ vellet exerce re vt mgr̃m a iudeoꝝ iniuria defenderet.au⸗ diuit.ↄuerte gladiũ tuũ in vaginã. Item cõ⸗ firmat᷑ eadẽ cã ⁊ q̃ſtione.ca.cũ a iudeis.ca.nõ pila.ca.clerici.ca.qcunq;.Et diſt.l.ca.clericũ 8ꝛ. Nõ ↄuenu militibo eccleſie militare ſecu⸗ lo. Rõ eſt ſm tho.ᷣa ſe.q.xl.qꝛ in militariar te multa eſt inquietudo ↄtraria clericali offi- cio.ita ꝙ nõ ſunt compatibilia.ꝓpterea dixit aplus.ij.ad thimo.ij.ca. Nemo militãs deo implicet ſe negocijs ſecularibus vt ei placeat cui ſe ꝓbauit.QOõð dictũ ponit᷑.xxx.di.ca.cõ ſequens.Et. xvi.q.i.ca.ſunt nõnulli.Et.xxi. q.iij.ca.placuit.Et.xxiij.q.viij.ca.repᷣhenſi⸗ bile. ⁊ extra ne cle.vel mo.ca.multa.⁊ ca.ſed nec. Notandũ tũ ſ̃ᷣm Tho.⁊ Alex.de ales in iij.volumĩe ſumme. qꝛ licet clerici nõ poſſint nec debeãt pugnare manu.pñt tñ in caſu pu⸗ gnare nutu.iuſſu.vel auxilio.ſicut pꝛobatur xxiij.q.viij.ca.igit᷑.⁊ ca.ſcire nos opoꝛtet.⁊ ca. omni timoꝛe.in ca.hoꝛtatu ðꝛ. Hoꝛtatu ⁊ pcib adriani romani vrbis ep̃ᷣi. Exhoꝛtatus carolus rex bellũ ↄtra lõgobardos ſuſcepit. Et in ca.vt pꝛidẽ habet᷑.ꝙ btũs gregoꝛius ci nibus tuſcie mãdauit.vt ↄtra longobardos arma pararẽt ⁊ militib ſtipẽdia decreuit.nec ſolũ pu gnare.ſed etiã arma deferre ĩterdictuʒ E clericis.vt patʒ de vita ⁊ ho.cler̃.ca,clerici. et. hoc potius ↄſiliũ ſalutis petentib- in euã vbi dicit Clerici arma poꝛtantes excsicent᷑ glo. tñ ibi dicit. O ſi tranſitũ faciũt ꝑ loca pe riculoſa tũc pñt poꝛtare arma. ad terroꝛem la tronũ.licet ꝑcutere nõ debeãt niſi vim vi rez pellendo cum moderamine inculpate tutele. ¶ Secunda conditio eius qui militiam ha⸗ bet debitsexercere dicit᷑ virilis ſexus.qui em̃ vult militare vir eẽ debet.nõ mulier.eo q mu lieribo conditio non eſt apta bellicis artibus ſunt nanq; mulieres pauide.timide.molles ⁊ delicate.nec ſufficiunt ferre laboꝛes qui re⸗ quirũtur in pᷣliantib. Verũtamẽ quandoq; inuente ſunt alique mulieres bellicoſe ⁊ ſtrẽ⸗ nue ſatis. Judith quidam vidua vt ſcriptu⸗ ra ſancta tradit.truncauit caput holofernis. Panthafilea amico regina in auxiliũ troyxa⸗ noꝝ venit. multaq; in bello cuʒ ſuis puellis egit ſtrennue ac viriliter dimicando. De tha⸗ miri maſſagetarũ regina ſcribunt iuſtinus ⁊ oꝛoſius.ꝙ non muliebꝛiter quãdo cirus bel lum ſibi intulit.aduentu hoſtiũ territa eſt nã cum pꝛohibere ipſos trãſito araxis fluminis poſſet tranſire ꝑmiſit.ſperans ſibi facilioꝛem victoꝛiam inter terminos ſui regni.⁊ hoſti⸗ bus iugam difficilioꝛẽ obiectu fluminis. Et cũ cirus flumẽ pertranſiſſet firmaſſetq; aliq̃n tiſꝑ caſtra.ſimulato metu.quaſi fugiens in⸗ ſtructa caſtra vino epuliſq; deſeruit. Quod cũ regine denũciatum foꝛet.adoleſcentulũ ſi lium ad ſequendum eum cum tercia parte co piarum miſit. Adoleſcens autem rei milita⸗ ris ignarus cũ veniſſet ad caſtra tãq; ad epu las.nõ ad pꝛelia omiſſis hoſtiba pꝛorupit ad crupulas.cirus autem per exploꝛatoꝛes edo⸗ ctus nocte reuertitur cunctoſq; cuʒ regine fi lio interfecit. At virago thamiris.ꝑdito vni. co filio ⁊ militantium magna parte. non la⸗ chrimis ſed hoſtium ſanguine cogitat iniu rias vindicare.ſimulata igitur diffidentia ꝓ pter vulnus recenter acceptum. cirum ſemꝑ refugiebat quouſq; hoſtem in inſidias traxit vbi diſpoſitis in inſidijs inter montes ducẽ ta milia perſarũ cum rege deleuit.adeo ꝙ nec tante cladis nũcius ſuperfuerit. ciriq; caput amputatũ in vtre huano ſanguine pleno re⸗ poni iuſſit. dicens. ſacia te ſanguine hũano. quẽ triginta annis ſitiſti.ſan guinẽ ſitiſti ſan guinẽ bibe. Narrat inſuꝑ Valeriꝰ maximꝰ. li.x.rubꝛica de ira dicẽs. ſemiramis aſſiri iũ regina cũ ei circa cultũ capitis ſui occu⸗ pate nũciatũ eẽt babiloniã defeciſſe altera ꝑte criniũ adhuc ſoluta ꝓtinꝰ ad eã expugnãda cucurrit.nec pꝛius decoꝛẽ capilloꝝ in oꝛdinẽ q; tantã vrbẽ in ptãtem redegit.quo circa ſta tuta eſt in babilo. nec poſita illo babitu q ad ” 5 vltionem exigendã celeritate pꝛecepti teten⸗ dit. Sed cũ iſta rara in mulieribo ſint reper⸗ ta reſpectu tot belloꝝ.que geſta ſunt in mun⸗ do non ſunt trahenda in coſequẽtiã. ¶ Ter⸗ cia ↄditio illius qui militiã virtuoſe habʒ ex ercere ðꝛ diſpoſitũ coꝛpus. Nõ em̃ licet mili tiam aſſumere his quibo coꝛpoꝛa ſunt delica ta.qꝛ vt inqͥt Hiero.ad demetriadẽ virginẽ. Statim coꝛꝑa delicata fran gũtur.opoꝛtet ̊ milites eſſe robuſtos.vt f. int famẽ ſi tim. frigus. caloꝛes. ⁊ ſimilia.ideo Vegetiꝰ. lib.i.de re militariait. Hunq; credo potuiſſe Dubitari aptioꝛẽ armis ruſticã plebẽ q̃ in la⸗ boꝛe nutrit᷑.ſolis ardoꝛẽ p atiens.vmbꝛe ne⸗ gligens.balneoꝝ neſcia.deliciarum ignara. ſimplici animo. ꝑuo ↄtenta.duratis ad oẽm maloꝝ tolerantiam membꝛis. cui geſtare fer rum ducere foſſam.onus ferre cõſuetudo de rure eſt. Et Seneca ad Lucillum ait. Nul⸗ lum laboꝛẽ recuſant manus que ad arma ab aratro tranſferũtur. quiſnã explicet quot la⸗ boꝛibus quatiuntur. Perſepe hi qui ad bella ſe conferũt.ſi quis homo ſcire velit legat ce⸗ ſaris pompei.ſci pionis.lucilli.marci ãtonij. ⁊ alioꝝ geſta.immo interrogẽt eos qͥ noſtris tempoꝛibus ſub his qui in rebus bellicis flo rentiſſimi fuere militauerũt.dicant ipſi quot noctes duxerũt inſomnes.quot diebus non guſtauerũt panem.quotiens exigente neceſſi tate aſperrima frigoꝛa.caloꝛeſq; intenſos ber Cl⸗ tulerũt. Recitat frontinus de re militari bion emilianũ in itinere cum amiais ambu lantem accepto pane veſci ſolituʒ uarca conditio dicit᷑ affectus iuſtus. militandũ qͥ⸗ dem eſt ꝙ; ꝓ iuſticia.ſ.pꝛo patria vel vtilitate reipublice.nã vt ait Tullius li.i.de officijs. Bellũ ita ſuſcipiatur vt nihil aliud niſi pax queri videat᷑.nõ debet miles finẽ ſuũ conſti⸗ tuere lucrũ temꝑale.aut ꝓpꝛiũ cõmodum.ſed cõmune bonũ /ꝓpterea Valerius li.iiij.rubꝛi⸗ cc de abſtinentia cõmendat.curiũ qui conſul factus contra ſamnites ab ipᷣis auro denuinci tentatus eſt.nam duʒ ſcamno ſederet ligneo. legatis ſamnitũ vt erat ſe ſpectandũ pꝛebuit qui paupertatẽ eius mirati magnũ pondus auri publice miſſum benignis verbis hoꝛta⸗ ti ſunt recipꝑe.riſit ille ⁊ ait.caꝝ vobis ⁊ mihi ſuꝑuacuũ.metallũ in patriã repoꝛtare.nõ emm̃ habere auꝝ mihi pᷣcioſum exiſtimo ſed aurũ habẽtibus imperare. ¶ Quinta ↄditio dieit᷑ animus magnus. vt em̃ iquit Saluſtius in catillinario. Demp in bello his maximũ eſt iculũ qͥ maxime timet audacia ꝓ muro ha⸗ et. ex hoc Sene. li. iij. de q̃ſtõnibus natura⸗ libus.ait. Nullꝰ ꝑnitioſioꝛ hoſtis ẽ. q queʒ .’ß audacẽ anguſtie faciũt.⁊ Vegetiꝰ li.deremt litari ait. Hoc ẽ in quo totirei publice ſalus ↄſiſtit.vt tirones nõ tm̃ coꝛpalibus.ſed etiaʒ gnimis pᷣſtantiſſimi eligant᷑. Etqͥdem cauen dũ eſt ne dubitantẽ foꝛmid antẽq; exercitum ad pugnã publicã aliqñ ꝑducas.⁊ ibidẽ Ve getius ſeqᷣtur. Jpa die qua certaturi ſunt mi lites qͥd ſentiãt diligẽter exploꝛa. Nã fiducia vel foꝛmido ex vultu. verbis.inceſſu. moꝛi⸗ bus cernit᷑ ⁊ noueris te opoꝛtere differre ſi ex ercitati bellatoꝛes metuũt dimicare. ¶ De⸗ xta ↄ ditio ẽ pꝛeuiũ exercitium. ſᷣm em̃ ꝙ ait Caſſiodorus li.i.epiſtolarũ. Ars bellandi ſi nõ pᷣludit᷑.cuʒ fuerit neceſſaria nõ habet᷑. Ex hoc Vegetius refert. In omni pꝛelio.non tã multitudo ⁊ virtus.q; ars ⁊ exercitiuʒ ſolet ꝛeſtare victoꝛiã hoc vtiq; declarãt nobis ex empla. Scribit Frontinꝰ li.iiij.de re milita⸗ ri. & domitius coꝛbulo duabus legionibꝰ ⁊ pauciſſimis auxilijs diſciplina coꝛreptis panthos ſubſtrauit. Alexãder macedo qdra ginta milibus hoĩm iam añ a philippo patre diſcipline aſſuefactus.oꝛbẽ terraꝝ aggreſſus innumeras hoſtiũ copias ſuꝑauit.¶ lo aduerſus ꝑſas.xiiij.milibus armatoꝝ in⸗ numerabilẽ exercitũ fudit. Luculus aduer⸗ ſus mitriatem ⁊ tigrauem cũ qͥndecim mili⸗ bus armatoꝝ hoſtiũ innũerabilẽ multitudi⸗ nẽ inhabilem debellauit. Epaminũdas dux thebanoꝝ q̃ttuoꝛ milibus hoĩm ex qbus q̃⸗ dringenti em eqtes erãt lacedemonioꝝ exer⸗ citũ vigintiqᷓttuoꝛ miliũ peditum.eqtum mi liũ ſexcentoꝝ vicit. Hinc ẽ ꝙ Vegetius ait. Nulla alia re videmuslꝓplm tdmanũ oꝛbem ſubegiſſe terraꝝ niſi armoꝛũ exercitio diſci⸗ plina caſtroꝝ vſuq; militte eptama cõ⸗ ditio ðꝛ victus ſobꝛius.debẽt milites eſſe ſo⸗ bꝛij ⁊ temꝑati.neq; licet eis incõtinẽter ⁊ la⸗ ſciue viuere. ꝓpterea Valeriꝰ maximus. li.ij. de diſciplina militari ↄmendat Quintũ ceci liũ metellũ qͥ aduerſus ingurtam a romanis miſſus.oĩa q̃ vires poſſent effemĩare bellan⸗ tiũ de exercitu remouit.⁊ Frõtinus li.i.dere militari ſcipionis ↄtinentiam magniſicat di cens. Scipio african in hiſpania cuʒ inter captiuas eximie foꝛme virgo nobilis ad euʒ eſſet ꝑducia. qᷓ oĩm oculos i ſe ↄuertebat ſum ma cuſtodia habita ſpõſo reddidit. Inſuꝑq; aurũ qð parẽtes eius redempturi. captiuam ſcipioni attulerant eidem ſponſo ꝓ nuptiali munere dedit. Qua multiplici gratia vniuer ctaua cõditio ðꝛ pꝛomptũ obſequiũ ni⸗ hil vtiq; militibus eſt ita neceſſarium. ſicut ſe S victa imperio populi romani acceſſit pꝛompta obediẽtia. qm̃ vbi nõ ẽ obedien tia irꝰ bel⸗ woncke⸗ To hotit Conſulin nequisee cumoꝛat cuoinca inimnsf auiute piccuennn tnm eripame ſtdicis⸗ unſthih W torimndid Muens dlin wninuft npu atucft hitntn tisnjod vliodun lcou rtii ößlnnnta Minaror. dchenten mcognie Cchollaith c. Crde enigoie Uidi (amilofel kooſaliſto cdudostt ertſino⸗ loſoliſo⸗ lega nan ner, Mauäffan Wrſti Mrstes Muflxee lnüſin Pei . anan migenin Kueg zeite Acanunſinn Won ſiftl disigeit , dormediiie tdinin ſ⸗ tiun ncnt mi Anda ſinunihten omnigianet 8 1 ceinn Pdchrinne liiindennd duabus ent iiplinam rider manc wetmngt „Lalue nbblimun) Spemitülen boinaſuß NNdenonk, Cdungunn ertnmnighen ignnin ⸗ Sn Günlingi⸗ jinilin it norinush ArCinin uma romNs ſmnürebelan⸗ ümslii den =SS = — SS plina carere. ¶ ſpnincßan penitentia. non eſt oꝛdo. Et vbi n eſt o? loibi cofuſio. Igdeo Augꝰ.li.v.de ci.dei.narrat illud qdᷣ ponit Ualerius.qualiter mallius toꝛquatꝰ conſul miſſus ↄtra tuſculanos pᷣcepto edixit ne quis extra oꝛdinẽ pugnaret in hoſtẽ:qui cum oꝛaturus rei gra in pꝛetoꝛio eſſet.filius eius in caſtris remanens:a tuſculanoꝝ duce iniurijs fuit puocatus ad iram a quo tandẽ audiuit. Tu ipᷣeↄgredere mecũ:vt modo iã hic euentu cernatur:quantuʒ latinus eques p̃ſſtet romano:qui verbis ꝓuocatus atq; im2 perij patris oblatus ad bellũ ingredit᷑ et ho⸗ ſtem interfecit ſpolijſq; detractis ad pr̃em ac ceſſit dicẽs.vt me pater oẽs tuo ſanguine na tum re erãt:hec ſpolia capta ex hoſte ceſo poꝛ to:qð vt pr̃ cognouit conſilio ↄuocato eum moꝛti tradidit.ſic inquiens. Qũ neq; impiũ ↄſulare:neq; maieſtatẽ paternã veritꝰ aduer⸗ ſus edictũ nr̃jm extra oꝛdinẽ pugnaſti:quan⸗ tum in te fuit diſciplinã militarem qua ſtetit vſq; ad hãc diẽ res romana ſoluiſti: meq;ʒ in eã neceſſitatẽ adduxiſti:vt aut reipublice mi⸗ hi:aut mei meoꝛũq; obliuiſcendũ ſu:nos po tius nr̃o delicto plectemur:q; reſpublica tan to ſuo damno nra pcca luat.mandauit igit᷑ lictoꝛi vt ipᷣm moꝛti traderet:qꝛ tutius erat ipᷣm interſicere:q; rempublicã militari diſci⸗ Bona ↄditio ð fidelitas fir ma. debent milites eſſe fideles etiã inimicis: dum eis quicq; ꝓmittit᷑. Uñ Augꝰ.xxiij.q. lL.c.noli.ait.fides qñ ꝓmittit᷑ etiã hoſti ſeruan da eſt.Et de hoc ſatis ↄmẽdant᷑ antiqui ro⸗ mani:qui etiã ſuis inimicis fideliſſimi erant. Vñ UValerius li.vi.rubꝛica de iuſticia.dicit camillo faliſtos obſidenti.ludi magiſter libe ros faliſtoꝝ tanq; ambulandi cã extra murũ/ eductos:tradidit dicens.repetendis obſidib⸗ neceſſario ciuitatẽ imꝑata facturã. camillus nõ ſolũ ſpꝛeuit ꝑfidiaʒ ſed etiã reſtrictis poſt terga manibo: magiſtrũ virgis agenduʒ: ad parentes tradidit: ſic adeptus bñficij victoꝛi am: quã fraunde nõ ↄcupierat.nam faliſti ob hanc iuſticiã ſe ei ſponte dederũt. multa etiä vvalerius refert de fidelitate romanoꝝ ac defi de publica. ¶ Decima ↄditio dicit᷑ pꝛudẽtia circũſpecta. debent milites magis pꝛudentie ; viriba coꝛꝑis inherere:qꝛ ingeniũ ſuperat vires.Etmaxime ꝓuidentia illis vtendũ eſt qꝛ vt dicit Ualerius de diſciplina militari. HNiihil tam turpe inducit᷑ in milite q; dicere: nõ putabã.eo ꝙ cũ oĩs erroꝛ emendationẽ re cipiat. erroꝛ qui in bello ↄmittit᷑ emendatio⸗ nem nõ recipit ſʒ erroꝛẽ martis ſtatim ſequit ſ ndecima ↄditio dicitur mi⸗ ſericoꝛdia benigna, decet quippe milites eſſe mis elementes atq; benignos qm̃ crudelitas vi- cium eſt ſatis ↄtrariũ hũane ↄditioni. Jdeo Augꝰ.li.i.de ci.dei.dicit de romanis.q; ama bant ſibi in laudibo dici.parcere ſubiectis et debellare ſupbos. Et li.v. laudat clementiasʒ marci marcelli. Egregius inquit romani no minis marcus marcellus.qui ſiracuſas vꝛ⸗ bem oꝛnatiſſimã cepit.fertur eã pꝛius fleuiſſe ruiturã ⁊ ante eius ſanguinẽ ſuas illi lachꝛę mas effudiſſe.geſſit et curam pudicitie etiã in hoſte ſeruande.nam pꝛiuſq; oppidum victoꝛ iuſſiſſet inuadi ↄſtituit edicto.ne quis coꝛpꝰ liberũ violaret. Qð exemplum ponit᷑ a vale rio li.v.rubꝛica de humanitate et clementia. Duogecima aditio dicit᷑ ſuꝑna ↄfidentia in deo nanq; fiducia milituʒ eſt collocanda. qꝛ vt dixit indas machabeus.ij. Machabe⸗ oꝛum..iij.c. Nõ in multitudine exercitus vi⸗ ctoꝛia belli.ſed de celo foꝛtitudo eſt. Cũ his itaq; cõditionibo vt valerius refert diſcipli⸗ na militaris eſt pꝛecipuũ decus ⁊ ſtabilimen tum imperij ⁊ tenaciſſimũ vinculum ⁊ pacis tutela firmiſſima. Et de hac ait Ambꝛoſius. li.i.del offi.illð qðᷣ no.xxiij.q.iij.c.foꝛtitudo Foꝛtitudo que bello patriã tuetur a barbariſ vel domi defendit infirmos vel a latronibus ſocios plena iuſticia eſt. Igit᷑ beatiſſimꝰ Ge⸗ oꝛgius militie tꝑali laudabiliter deſeruiuit quouſq; ad ſpũalem militiã longe melioꝛeʒ ¶QDualiter dꝛaco eſt aĩal terribile ⁊ quõ bea⸗ mia geoꝛgins occiſo dꝛacone conuertit pplm em chꝛiſti. ¶ Capitulum.ij. Ecundo btũs Geoꝛgius fuit foꝛtis in bello ferali dum ſcʒ ferã peſſimã dꝛaco⸗ lem ingentem virtuoſiſſime ſuperauit.tũ vt pars iſta clarioꝛ ſit tria ↄſideremus. ꝛimũ eſt dꝛaconis conditio. m dꝛaconis offenſ. cium dꝛaconis occiſio—· ꝛimũ qð cõſiderare debemus eſt dꝛaco⸗ 18 2ditio. Inquit enĩ Iſidoꝛ? li.xij. ethmo. dꝛaco maioꝛ eſt cunctis ſerpentibo:ſiue oĩbo aĩantibo que ſunt ſuꝑ terrã qui ſepea ſpelun cis abſtractus fertur in aerẽ ↄcitaturq; ꝓpter ecum aer. Eſt aũt criſtatus oꝛe paruo et artis fiſtulis vim aũt nõ in dentibo ſʒ in cauda ha bet:gignit᷑ aũt in ethiopia et in india.in ipſo incẽdio iugis eſtus.Et vt refert Plinius li. viij.ð naturali hiſtoꝛia.c.xiij.dꝛaco.xx.cubi toꝛũ magnitudie naſcit᷑ apð ethiopes. Et.c. petua eſt dimicatio. Nã dꝛaco cauda ↄſtrin git elephantẽ t cadere eum facit ſed nõ impu ne:qꝛ dum interſicit elephantẽ interficit᷑ caſu 1 i — . traxerũt ventum ſicut dꝛacones. Hiero. ait. dꝛaco eſt aĩal valde ſitibundũ in tantũ ꝙ vix pᷣt in aqua ſatiari.Et ideo aperit os vento vt ſic extinguat ardoꝛẽ ſitis vnde cum videt na uim in mari et maximus eſt ventus ↄtra ve⸗ . 1* * Os . lum: vt ibi hauriat ventũ frigidum volas ad velũ.et qñq; ꝓpter magnitudinẽ coꝛꝑis et ꝓ⸗ „M caſu ſirtes maioꝛes ⁊ trogodite:a ſeptentrio⸗ ne mare libicũ:a meridie ethiopia ⁊ barbaro⸗ rum varie natõnes ⁊ ſolitudines inacceſſibi⸗ les:que etiã baſiliſcos ſerpẽtes creant. Juxta igit᷑ ciuitatẽ pᷣtactaz ſileitã erat ſtagnũ inſtar maris:in qͥ dꝛaco peſtifer latitabat: qui ſepe ꝓpłlin ↄtra ſe armatũ in fugã vertebat:flatuq pter foꝛtẽ eius impetũ ſu buertit nauẽ. et nau ſuo ad muros ciuitatꝭ accedẽs plurimos oc⸗ te qñ vident appꝛopinquare dꝛaconẽ:qð ꝑci⸗ et ſic euadunt. Idem dicit ſolinus addẽs:qꝙ; ethiopes vtunt᷑ ſanguine dꝛaconis ↄtra fer⸗ noꝛem eſtus: veſcunt᷑ etiã carnibo eins cõtra diuerſos moꝛbos. Sciũt enĩ ſeꝑare venenũ gua ⁊ in felle.Et ideo amputãt ei linguã 7 fel que receptiua ſunt veneni.et ſic abſtracto ve neno vtunturcoꝛꝑe reliquo tam in medicina q; in cibo. et ̊ videt᷑ tangere Dauid cũ dicit. Dediſti eum eſcã ꝓplis ethiopũ.Addit Plini us ꝙꝙ vi veneni ſp erigit᷑ eius lingua. et qñ; ex caloꝛe veneni inflamat aerẽ ita ꝙ viget ſpi rare ex ſe ignẽ. Aliqñ etiã emittit:dum ſibilat flatũ ↄtagioſum.Et inde coꝛrumpit᷑ aer ⁊ in 1 . 7 5 ri qũq; habitat:qnʒ in fluminibo natat in ſpe⸗ luncis ⁊ antris latitat:raro doꝛmit:immo ſꝑʒ vigilat:aues ⁊ beſtiaſ deuoꝛat.acutiſſimũ ha bet viſum vñ a remotis videt pꝛedaʒ ſuã.Et licet vera ſint iſta oĩa:tñ quo ad magnitudi⸗ nem neſcio an dꝛaco reliquos ſerpẽtes ſupe⸗ ret. NHã Plinius pᷣtacto li.viij.c.xiiij.inquit Megaſtenes ſcribit in india ſerpentes in tã⸗ tam magnitudinẽ adoleſcere vt ſolidos hau riant ceruos thauroſq;. Auluſgelius inſup li.vi.noctiũ acticaꝝ ait.Tubero in hiſtoꝛns 4 „ ſcriptũ reliquit bello pꝛimo punico. Attiliũ regulũ ↄſidem in acrica caſtris apud bꝛagu⸗ ciſſe aduerſus vnũ ſerpentẽ in illis locis ſta⸗ „ bulantẽ: inuſitate immantiatis: cũq; magna totius exercitus ↄſflictõe baliſtis atq; catapu lis: din oppu gnatũ eiuſq; interfecti ſongum coꝛ iũ:pedes centũ ⁊ viginti romã miſiſſe.ſed quicquid ſu negari nõ pᷣt magnitudo ⁊ im manitas dꝛaconũ ſicut ptʒ nõ ſolũ relatu ſa⸗ fenſio. inuenit quidẽ geoꝛgiꝰ dꝛaconẽ quẽ pientũ:verũ etiã exꝑientia rerũ geſtarum. coᷣm qð ↄſiderare debemꝰ eſt dꝛaconis dam ꝓpłos grauiſſime offendentẽ. nã dũ ꝑue niſſe tad uincis libie:ad ciuitatẽ q̃ ſuleita di 2 cebatur a cirene vꝛbe metropoli:q eſt in eius ſinibus batur ſe ↄferebat. Et vt ſcribit Iſido.xiiij. ethi. li. Libia cirenent in aree africe pma eſt: e ci-⸗ cidebat: quapꝛopter ↄpulſi ciues duas oues piunt ex tumoꝛe aque: ſtatim deponũt velu,; qtidie ſibi dabãi vt ita eius furoꝛẽ ſedarent. Cũ ergo iam oues pene defeciſſent:inito ↄſi lio ouẽ cũ adiuncto hoĩe tribuebãt. Cũ ergo ſoꝛte filij ⁊ flie oĩm darent᷑ et ſoꝛs neminẽ ex venenũ ciperet: Quadã vice filia regis vnica ſoꝛte eſt a carnib eius. nam ſolũ habet venenũ in lin dephenſa:et dꝛaconi adiudicata:hanc dũ pf liberare nõ poſſet ꝓpter furoꝛẽ ppłi:induit eaʒ veſtibo regalibo ⁊ amplexatus eam cũ lachi?- mis ⁊ ſingultibo ad locũ deputatuʒ accedere dolens ꝑmiſit. Hec incredibile videri debet potiuſſe dꝛaconẽ ciuitatẽ vnã ita grauiter ob ſidiſſe:vt cogerent᷑ ciues hoĩm coꝛꝑa ſibitra dere:q certũ eſt:neſcimus quo dei iudcio:ci uitates ⁊ gentes a minimis aĩalibo fuiſſe dele ger 1 in tas. Refert nãq; Plinius li.viij. de naturali ficitur ⁊ moꝛbo peſtilens inde generat᷑in ma biſtoꝛia. A cuniculis ſuffoſſum in hiſpania oppidũ.A talpis in theſalia.a ranis ciuitatez in gallia pulſam.a locuſtis in africa.ex giaro cicladũ inſula amidos a murib fu gatos. in italia amidas a ſerpentiba delatas. citra cina mulgos ethiopes late deſerta regio eſt a ſcoꝛ qð ↄſiderare debemus eſt dꝛaconis occiiſo. dum eni btũs geoꝛgius appꝛopinquaſſet ad locũ:in quo puella dꝛaconẽ pᷣſtolabat᷑: foꝛte ligata vel aliqͥ mõ ↄſtricta:interro gata q d ibi ſola faceret:curve amariſſime fleret.illa factũ retulit. Cui btũs geoꝛgius:noli inquit time re:qꝛ ego te in xpᷣi noĩe adiuuabo. Et dũ hec loquerent᷑.ecce dꝛaco veniẽs caput de qqua leuauit. Tüc geoꝛgiꝰ equũ aſcendẽs ⁊ ſisno crucis ſe muniens dꝛaconẽ ↄtra ſe venientẽ pionibo et ſolipigis gente ſublata. audacter aggredit᷑:et lanceã foꝛtiter vibꝛans et ſe deo ↄmendãs: ipᷣm grauiter vulnerauit * et ad terraʒ deiecit.dixitq; puelle: pijce zʒonã tuam in collũ dꝛaconis: nihil dubitãs fuia. OQð cũ feciſſet ſequebat᷑ eã velut manſuetiſſi⸗ mus canis.Cũ ergo ꝓpls ciuitatis terreretuur nimiũ:a btõ geoꝛgio ↄfoꝛtatus eſt.Et cũ fi⸗ , dem xpᷣi plurimũ ↄmendaſſet Rex et oẽs po puli baptiſati ſunt.btũs aũt geoꝛgius euagi nato gladio dꝛaconẽ occidit quẽ extra ciuita tem eſfferri pcepit. Baptiſati ſunt aũt illa die viginti milia hoim:exceptis paruulis ⁊ mu licribus. Rex aũt in honoꝛe biẽ marie et bt? eius. Sup illum aũt locã Jeremie.xiiij.c. at nuncupata: hnic ab oꝛiẽte egyptus eſt: ab oc ſiocoron iniano. chritune lbtin aohede WR unlen lislani puteri fani blio en Unoehen rlopoſa openenn nigzlon⸗ pugneill ſoſtl⸗ Segnen cansg Uafung iramnsn faaopt euminn orde Mauyron lo Ag nlans⸗ mnannen rodi fümg rs ho nm umo pſane Ubinn ſce eoꝛ gi eccleſi mire magnitudinis aſtrurit ¶¶ Sermo quinquageſimulſecundus debo⸗ enr ualiter beatus Geoꝛgius ſoꝛti aĩo tulit ato Marco euãgeliſta:qui leoni pꝛopter di⸗ inri⸗ fſeuiſſimos cruciatus:et tandẽ Apitis obtrũ gnas illius animalis conditõnes: merito aſ⸗ Nan lo paſſionalt nam pterchriſi aſeri⸗ ¶ D AMClés leonis a de ring mMos cruciatus toꝛmẽtaq; immaniſſima paſ⸗ ſ. ptris ipᷣoꝝ quattuoꝛ. Scribuntur lingeg s eſt. ideo ab eccleſia martiriũ eius venera⸗ hec verba Eʒechielł.i.c. licet om̃es dung blrlliter celebꝛatur. De quo in martirilogio ſic euangeliſte loquantur de chꝛiſto:Cñ qꝛ mat * ſcribit᷑. In pſide ciuitate dioſpoli:paſſio ſan⸗ ꝗtheus circa eius humanitatẽ verſatur. vt ha dii⸗ ſi inter apocriphas cõnumerat᷑ ſcripturas qꝛ Lucas chꝛiſti expꝛimit ſacerdotiũ faciem . ſeg tñ illuſtriſſimũ eius martiriũ eccleſia dei in⸗ bouis habere dicitur qð eſt aĩial immolatitiũ 6 ſengi ter coꝛanas martirũ venerabiliter honoꝛat. fſm antiquã legem. Om̃ vero Johannes di miat Fuit aũt vt ponitur in eius legenda marti⸗- ninitatem xpᷣi altius intonauit velut habẽs ubmiif nio coꝛonatus imꝑantibo diocletiano et ma⸗ faciẽ aquile deſignatur. Marcus aũt chꝛiſti ringug ximiano. Suo tꝑe ſeuiſſima erat perſecutio regnũ et reſurrectionẽ ardenter ꝓnuncians: ncülen chꝛiſtianoꝝ. GBeatus itaq; geoꝛgius milita⸗ leoni animaliũ regi merito aſſimilat᷑. Dicun m; ult, ri habitu abiecto: publice ſe chꝛiſtianũ verbo tur vero hi q̃ttuoꝛ euangeliſte:quattuoꝛ ani⸗ videne et opꝑe demonſtrabat. Qua dere datianus pᷣ malia.qꝛ ſᷣm Iſidoꝛũ in. vi.ethi.li. Per quat ugenin ſes:ↄtra eum indignatus:iuſſit eum in ecule⸗ tuoꝛ mundi ꝑtes:fides chꝛiſtiane religionis corprſoin um leuari:et membꝛatim coꝛpus eius vngu eoꝝ pᷣdicatione diſſeminata eſt. aĩalia aũt di⸗ dei iucot lis laniari.Appoſitis inſuꝑ ad latera facibuſ cta ſunt.qm̃ ꝓpter aĩam hoĩs pꝛedicatur eu⸗ lipfiiſeen patentibo viſcerum intimis ſale plagas eius angelium chꝛiſti. Cum igitur hodierna die de man fricari iuſſit:ſed cũ in fide conſtans ⁊ immo⸗ feſtum beati marci ab eccleſia celebꝛetur.lau⸗ in biſn bilis ꝑmaneret:nocte xpᷣi dulci viſione ↄfoꝛ des illius exploꝛari volentes triplicẽ eius ex nis cilinn tatus eſt. videns vero datianus ꝙ eũ ſupera cellentiam: ſm tres leonis conditiones et ꝓ⸗ ccr gun re nõ poſſet quendã maleficũ aduocauit: qui pꝛietates explicabimgs. fugnosi bis venenuʒ bibendũ geoꝛ gio ꝓpinauit. QO ö Pꝛ ur viuacitatis. 1s. crn vtiq; ſigno crucis facto:ſine leſione bibit:qᷓre ecunda animoſitatis. R magus ille ad xpᷣm ↄuerſus:chꝛiſtianũ fieri Tercia gratioſitaliis. l ſe poſtulauit. Qnẽ mox index decoilari fecit ¶ Qualiter btũs marcus multos populos nsnd. Sequẽti die iuſſit geoꝛ giũ poni in rota: bis viuificauit:euangelium ſcribendo: pꝛedican ninn acutis gadijs vndiq; circũ ſepta:ſʒ ſt atim ro do et obſeruando. ¶ Caputulum. i. Plͤti ta frangitur ⁊ geoꝛ gius inuenit illeſus. Cũc Rima excellentia beati marci dicitur vvy onit iratus iuſſit eum in ſartaginẽ plumbo lique⸗ acitatis. et hec denotat᷑ in ꝓpꝛieiate ſeu mn tti facto plenã ꝓijci:qui remiſſo ſigno crucis i cõditione leonis qui filiũ doꝛmientẽ ercitat inntun⸗ eam intrauit: in qua ſtetit ſicut in recenti bal⸗ et viuificat. NHam vt ſcxibit Iſidoꝛꝰ.xij. ethi. ir neo ⁊ delectabili.Extractus inde a pᷣſide mo li.Cum catulus leonid naſcitur: tribꝛ diebo RM netur blandicijs:vt xpᷣo relicto ſacrificet ido et tribus noctibo doꝛmire fertur.tũc deinde orie lis.· At geoꝛ gius ad templũ pergere petijt ſix pris fremitu vel rugitu veluti tremefactus rmnaſt mulans velle idolis immolare. Cũq; ibi ma cubilis locus ſuſcitare dicitur catulũ doꝛmi inns xima multitudo populi ↄueniſſet oꝛauit ge⸗ entem:ſic quantũ ad hoc beatiſſimus Mar⸗ onmuit oꝛgius dñm:vt templũ cum idoliſ diſſiparet cus multos peccatoꝛes et in peccatis moꝛtu⸗ “” ſtatim ignis de celo deſcendẽs templũ cum os excitauit ⁊ viuiſicauit.Et hoc tripliciter. Z idolis ⁊ ſacerdotib ↄcremanit. Lunc; poſt Pꝛimo legẽ euan clicã deſcribendo. anſtai⸗ hec datiano pñtaretur: vxoꝛ datiani chꝛiſtia cdo legẽ euangelicã p̃dicindo. 1 gen nam ſe dixit. Que iuſſu viri ꝑ capülos ſuſpẽ Preio lege enan gelici obſermam ſo. ne 6, ſa et flagellis duriſſimis ceſa emiſit ſpiritum ¶ Pꝛimo beatus Marcus vocauit multos 4 e Tandẽ geoꝛ gius capitis abſciſione martir? ad vitã legẽ euangelicã deſcribendo. Et hic n 4 um ↄſummauit. felix aut aĩa eius ad celos tria dubia erunt declaranda. 4 ↄſcendit vbi in eternũ dei iocunda viſione le Reina vtruʒ lex euangelica oẽm aliãlegem nr tabitur atq; cũ xpᷣo et ſanctis eius gaudebit ſuperet et excedat. D iin⸗ in delitijs paradiſi. Amen. Scom vtrũ quattuoꝛ debuerũt eſſe legis eu n g ä H angelice pꝛincipales ſcriptoꝛes. * 6 Tercium vtrum beatus mareus in deſerptl⸗ one ſui euangelij potuit erraer. Ad pꝛimũ dubiũ rñdeo ſᷣm Nicolaũ de lira in ꝓlogo ſuꝑ Mattheũ. cuiuſlibet legis coõuenienter date ſunt quattuoꝛ ↄditõnes. Pꝛimg eſt vicia extirpare. . S cdãaã moꝛes len ai to hoͤl m oꝛdinare. Tercia inducere ad feticitatem. . Quarta lucide tradere veritatem. In bis quatituoꝛ ↄditõib:lex euangelica ex⸗ cedit oẽm aliã legem et diuinã et humanã vt patebit ꝑ ſingula diſcurrendo. Pꝛima igitur cõditio legis eſt.ꝙ debet vicia extirpare. Ad hoc enĩ leges date ſunt vt quos pꝛiuata caſti gatio cohibere nõ potuit metu penaꝝ que le⸗ gibus inſtiguntur a maleficijs retrahantur. AVññ in ꝓlogo decretaliũ ðꝛ.ideo lex ꝓditur: vät appetitus noxius ſub iuris regula limitet᷑ Et di.iiij.c.facte ſunt Iſidoꝛꝰ ait Facte ſunt aũt leges vt eaꝝ metu humana coherceat᷑ au dacia:tutaq; ſit inter impꝛobos innocæẽtia:et in ipſis impꝛobis foꝛmidato ſuꝓplicio refre⸗ netur nocendi facultaſ. Pꝛopter h̊ dicit apłs i.ad Thimo.i.c. Juſto nõ eſt lex poſua ſʒ in⸗ iuſtis ⁊ nõ ſubdutis impijs ⁊ peccatoꝛibo ſce leratis ⁊ cõtaminatis patricidis ⁊ mr̃icidis: homicidis ⁊ foꝛnicarijs maſculoꝝ cõcubito rib plagiarijs mendacibo et ꝑiuris. In hac aũt extirpatõne vicioꝝ lex humana inuenit᷑ defectiua qꝛ nõ punit oĩa mala.cuius rõ eſt: qꝛ lex cõitati ꝓpo nitur obſeruanda. In cõita te aũt pauci inueniunt᷑ virtuoſi ⁊ ꝑfecti ⁊ plu res imgꝑfecti ⁊ defectuoſi ideo ſicut pueris ali qua ꝑmittuntur que nõ ꝑmitterent᷑ viris per fectis:ita in legibo que cõitati ſeruande impo nuntur:aliqua mala minoꝛa ꝓꝑmittuntur vt maioꝛa euitent᷑. Sicut lex ciuũlis meretrices in ciuitatibo ꝑmittit:ne reſpublica ꝓpter imꝑp fectionẽ multitudinis:que caſtitateʒ difficil e obſeruare pᷣt:diſſenteonib que ꝓpter libidinẽ inſurgerent conturbet᷑.vñ dicit Augꝰ. li. de oꝛdine.Aufer meretrices a ciuitatibo oĩa cõ⸗ turbabis libidinibo.verũtũ iſta mala que bo no modo auferri nõ pñt:relinquit diuino iu dicio punienda. Uñ Augꝰ.i.de li.arbi.ait. Lerx iſta que regendis ciuitatibo fertur:mul ta ↄcedit atq; impunita relinquit: que ꝑ diui nam ꝓuidentiã vindicant᷑. Silr lex moſai⸗ ca dininitus data:aliqna tñ mala ꝑmittit:ſi⸗ cut ꝑmiſit dare libellum repudij.vt habetur Deutro.xxiiij.c.ne vxoꝛes interficerent. Et dare ad vſuram extrancis ne fratres ꝓpꝛios grauarent. Rõ huius fuit qꝛ lex illa data fu⸗ it populo dure ceruicis ⁊ imꝑfecto:ideo ſunt „ 19 ꝑmiſſa aliqua mala minoꝛa vt euitentur maioꝛa. oꝛopier quod ſalnatoꝛ Matth. xie c.dicit iudeis de permiſſione libelli repudij. Ad duriciã coꝛdis vr̃i ꝑmiſit vobis dimitte re vxoꝛes vr̃as.ſic ergo patet. tam lex hu mana q; moſaica ꝑmittit aliqua mala:et quã tum ad hoc eſt imꝑfecta. Sed lex euangeli⸗ ca nullũ malum pꝓmittit tanq; pfectiſſima: ſʒ oĩa excludit et punienda pᷣdicit: ꝓpter quod le giſlatoꝛ euangelicus ieſus xpᷣus dicit Mat⸗ thei.xij.c. Dico aũt vobis: ꝙ de omni verbo ocioſo:multo grauius de nociuo:qð locuti fuerint hoĩes ſuꝑ terrã:reddent rõnem in die iudicij. Et ſi de verbo multo magis de facto Secundo ad legem ꝑtinet moꝛes ſeu actus humanos ad bonũ oꝛdinare.vñ dicit phus. ij.ethi. Intentio cuiuſſibet legiſſatoꝛis eſt ci⸗ ues facere bonos in hoc aũt inuenit᷑ lex hu⸗ mana defectiua qꝛ de actibus exterioꝛibo tm̃ oꝛdinat:lex aũt diuina oꝛdinat actus interio res. Similiter lex moſaica in hoc deficit. qꝛ vt habet᷑ in glo. ſuꝑ epłam ad Philippeñ. iij. c. Pꝛohibebat manũ nõ animũ. qð duplicit᷑ pᷣt intelligi. Uno modo erronee.Et ſic intel ligebant doctoꝛes iudeoꝝ dicentes volunta⸗ tem malã non eſſe peccatũ:niſi aliquo modo exeat in actũ.vt patet ꝑ Joſephũ.xiij.li.anti⸗ quitatũ.Et qñ arguebat᷑ ↄtra eos qꝛ ſcriptũ eſt Exodi.xx. Nõ concupiſces vxoꝛẽ ꝓximi tui rũdebant ſic. hoc pᷣcepto nõ ꝓhibetur ↄcupiſcentia vicioꝝ:ſed manifeſtatio exteri⸗ oꝛ quaſi dicat.nõ ↄcupiſces.i.ſigna cõcupi⸗ ſcentie non facias.vt ꝑ amplexus ⁊ oſcula et ↄſimilia. Sed hoc manifeſto patʒ falſuʒ. qꝛ actus exterioꝛ nõ habet malitiã vel bonitatẽ moꝛalẽ:niſi inquantũ ꝓcedit ab actu interio ri de ſen.excõ.c.cũ voluntate.Alio modo in telligitur pᷣdictum verbũ.ſ.q; lex vetus ppi- bebat manũ nõ animũ: recte ⁊ bñ videlicet ꝙ; lex vetus in paucis ꝓhibebat animũ ⁊ cõcu⸗ piſcentiã interioꝛẽ.videlicʒ in vicio mechie⁊ auaricie tm̃. Et adhuc licʒ ꝓhibet in iſtis cõ cupiſcentiã:nõ tñ tranſgreſſoꝛibo infligebat aliquã penã. Et ideo in talibo inuenit᷑ imꝑfe cta:lex aũt euangelica tanq;ᷓ pfectiſſima: ge⸗ neraliter ꝓhibet ↄcupiſcentiã malã ⁊ ↄcupi⸗ ſcentibo indicit penã infligendã. Pꝛopter qd ſaluatoꝛ Matthei. v. c. ait. audiſtis qꝛ dictuʒ eſt antiquis nõ occides.qui aũt occiderit re⸗ us erit iudicio. Ego autẽ dico vobis:qꝛ oĩig qui iraſcitur fratri ſuo:reus erit iudicio. Et æcodẽ modo dicit de alijs pᷣceptis. Tercio ad legem ꝑtinet ad felicitatẽ hoĩes adducere.ve rũtamen lex hũana nõ adducit: niſi ad felici tatem politicã:que eſt tranquillus et pacin⸗ cus ſtatus ciuitatis in vita moꝛali. Sed ad „ 1 iatn naclere nüpen Fma ſaicand hard Opert henact ur Joh groiac ſeopter ſcedoan geape⸗a Oano Cgeme palaincl ucinen Noapen Kapen Pen Urlet Uuwrt. Halero⸗ llionen enn Pbocden hoatfign Geeſbülh fcielogn Kwic dirt lertun rivog operan chiho ſi ſrupo⸗ ſlan aperg bon hoſeh h⸗ Merwedt honn ibun rco⸗ lammin fftorn blag ſiarir en Caeri is llotes. GS in⸗ 4 j, dni Em nlueni Kanng⸗ iſinß Dogoote dict ⸗ kommiron nogöͤlecri önenide. gisdeſe um ſdictphn⸗ llumick⸗ uenitlahe⸗ Nianininii aansiten oeſn wri n pbiden ano eun⸗ n 11n ttlit Mun loen ns niln, inütcia⸗ onnech: iinsl Btoor itinge im ⸗ hy, herch don Kenne⸗ ben e cico Lcrcon aulen, iutii a/ ä ð . — 22ððẽðÿ felicitatẽ que poſt hanc vitam babetur oꝛdi nat lex diuina:quia felicitas illa nõ habetur niñi per gratiaʒ ſui ꝙ; dicit᷑ ad Roma.vi.ca. gratia deivita eterna. hanc aũt gratiã lex mo ſaica nõ dabat ſed ad ipam diſponebat.pꝛo⸗ pter qð dicitur ad Hebꝛe. vij. ca. NHem inem ad perfectũ adduxit lex. Sed hanc ꝑfectio⸗ nem a chꝛiſto dandã expectabat ſᷣm ꝙ ſcribi tur Jobannis.i.ca.Lex per moiſen data eſt gratia etveritas per ieſum chꝛiſtum facta eſt Pꝛopter quod ſaluatoꝛ in pꝛincipio euange lice doctrine dicit Hatthei. iiij. Penitentiã agite apꝛopinquabit enim regnum celoꝛum Quarto ad legem pertinet veritatẽ plane ⁊ lu cide tradere.cuiꝰ ratio eſt.quia lex pꝛeponi᷑ multitudini intelligẽda et ſeruanda. in mul titudine autem ſunt plures deficientes inge nio:et pauci ſubtiles ⁊ ingenioſi:ꝓpter quod lex que multitudini pᷣponitur debet veritatẽ plane ac lucide tradere. In hoc autẽ inueni tur lex humana defectiua:quia ibi inueni⸗ untur multe obſcuritates⁊ perplexitates:qð patet per legũ multitudinẽ et varietatẽ ⁊ mu tationem:⁊ aliquarum arrogationẽ.vt patet intuenti iura canonica et ciuilia. Similiter in hoc deficit lex moſaica:quia in velamini⸗ bus et figuris tradidit veritatẽ de agendis ⁊ credibilibus:in cuius ſignũ moiſes velata facie loquebatur ad populuʒ. vt habet᷑ Exo. xxiiij.ca.ideo apoſtolus.i.ad Coꝛinth.x.ca. dixit. O mnia in figura ↄtingebãt illis. Sed lex euangelica in hoc inuenitur ꝑfecta qꝛ ve⸗ ritas quᷣe in veteri teſtamento latebat occul⸗ ta per euidentiaʒ facti ſacta eſt manifeſta. jn cuius ſignum in paſſione domini quãdo my ſteria noue legis fnerunt impleta. velum tem pli ſciſſum eſt mediũ.vt dicitur Quce. xxiiij. ca /ꝓpter quod dicit ſaluatoꝛ Joãnis.xvi.ve⸗ nit hoꝛa cũ iam non in parabolis loquar vo bis. ſed palam de patre annũciabo vobis. p⸗ pter pꝛedicta quattuoꝛ dicitur pſalmo.xviij. lex domini.i.lex euangelica:que ẽ domini no ſtri ihu tpi immaculata.quia nullũ viciũ ꝑ⸗ mittit:cõuertens animas:quia actus interio res anime pfecte oꝛdinat ⁊ diſi ponit. teſtimo⸗ niũ domini fidele:quia ad felicitatẽ pmiſſam efficaciter perducit. ſapientiam pꝛeſtans par nulis.quia veritatem omniba lucide tradidit facit inſuꝑ ad huius legis dignitateʒ legiſiã toꝛis excellentia. NHam pꝛeeſt omnibi qui le⸗ ges tulerũt.immo cũctis angelis ⁊ hominibo ceteriſq; creaturis celi ⁊terre.vt enim tradit Iſidoꝛus.v.ethimo.li.multi fuerũt legis au ctoꝛes.nam foꝛoneus grecus:rex pꝛimus:le⸗ ges iudiciaq; conſtituit: ercurius terme⸗ giſtus pꝛimus leges egyptije tradidit. So⸗ lon pꝛimus leges athenienſibo dedit. Ligni gsus pꝛimus lacedemonijs iura ex apollinis guctoꝛitate cõfinxit. Huma pompilius qui romulo ſucceſſit in regnum pꝛimus leges ro manis edidit. Deinde cum populus ſedicio ſos magiſtratus ferre nõ poſſet decem viros legibus ſcribẽdis creauit. qui leges ex libꝛis ſolonis:in latinũ ſermonem tranſſatas.duo⸗ decim tabulis expoſuerunt. YFuerunt autem hi. Apius. Claudius. Genutius. Vecerius: Julius. Manilius.Sulpitiꝰ. Sectiꝰ.Cu⸗ ratius. Romulus. Poſtumiꝰ. Supꝛadicti tamen omnes domino ihu xpᷣo.nec in mini⸗ mo valent cõpari. Moyſes vero gentis he⸗ bꝛee pꝛimus omniũ diuinas leges ſacris lit teris explicauit verũtamen qᷓ;uis vetus ⁊ no⸗ uũ teſtamentũ ſint a deo data. Tamen vetus fuit datum mediantib angelis VUnde Actu. vij. ca. Dtephanꝰ dicebat iudeis. accepiſtis legem in diſpoſitone angeloꝝ. Sed nouum teſtamentum dedit per ſeipᷣm xpᷣus deus pꝛo nobis incarnatus ꝓpter quod Au guſti.in li⸗ de ſermone domini in monte exponẽs illud HBatthei. v. Et aperiens os ſuum dicit.tũc aperuit os ſuuʒ qui in lege veteri apiebat oꝛa ꝓphetaꝝ. Et hoc ẽ quod ait apoſtolus ad he bꝛos.i.capi. Multipharie multiſq; modiæ olim deus loquẽs patribo in ꝓpbetis.nouiſſi me dieb iſtis locutus eſt vobis in filio ques⸗ conſtituit heredem vniuerſoꝝ per quem fecit ſecula. ¶ Becudum dubiũ fuit vtrum le⸗ gis euangelice debuerũt eſſe quattuoꝛ pꝛinci pales ſcriptoꝛes.Et dicimus ꝙ ſic. Et hoc ꝓ pter figuram ſacramenti:quia iſte quaterna rius fuit in veteri lege multipliciter figuratꝰ Pꝛimo in quattuoꝛ fluninibus de paradiſo exeũtibus de quibus ſcribit᷑ Geneſis.ij.capᷣ Secũdo in quattuoꝛ patriarchis pꝛincipali bus.a quibus denominata eſt coꝛia thabeer id ẽ ciuitas q̃ttuoꝛ q̃ antea dicebatur Ebꝛon vt patz Joſue.xiiij.ca.Quia quattuoꝛ magni patriarche ſunt ibi ſepulti cum vxoꝛibus.ſ. adam eua: abꝛaam ſara:vſaac ⁊ rebecca.iacob ⁊ lya.Tercio in quattuoꝛ circulis arce teſta⸗ menti Cxoð.xxv.ca.Quarto in quattuoꝛ pe dibus menſe pꝛopoſitionis. Exodi.xrv.ca. Quinto in quattuoꝛ coꝛnibo altaris holocau ſtoꝛum.Exodi.xxvij.ca. Sexto in quattuoꝛ oꝛdinis lapidum rationalis. Exodi.xxviij. ca. Septimo ĩ quattuoꝛ deambulatoꝛijs do quattuoꝛ ventis moꝛtuos viuificãtibj.Eʒe⸗ chielis.xxxvij.ca. Nono in quattuoꝛ facieb⸗ que apparuerũt in rota vna. Ezecb kli e⸗ ritus eſt ſapientie ⁊ veritatis. Declimo in quattuoꝛ fabꝛis coꝛnua bominũ deijcientibus.ʒacharie.i.capᷣ. VUndecimo in quattuoꝛ quadrigis per oꝛbem diſcurrenti⸗ bus. ʒacharie.vi.ca. Duodecimoiĩ quattuoꝛ animalibus oculatis ãte ⁊retro. Apoca.iiij. caꝗ.que requiem nõ habebunt die ac noce di⸗ centia. Sanctus ſanctus ſanctus dominus deus omnipotens:cuiẽ honoꝛ: ⁊ gloꝛia in ſe⸗ cula ſeculoꝝ. Amen. ¶ Terciũ dubium fuit vtrum beatus marcus euangelium ſcriben⸗ do potuit errare.Et ad hoc reſpondemus ꝓ non.tum quia illud quod ſcripſua ſpiritu⸗ ſancto accepit.tum quia ⁊a petro apoſtoloꝛũ pꝛ incipe multa didicit. Vñ de ipᷣo ita refert. Hieronymus in pꝛologo in Marcũ Mar cus euãgeliſta dei electus ⁊ petri ĩ baptiſma⸗ te filius.atq; ĩ diuino ſermone diſcipulus ſa⸗ cerdotiũ in iſrael agẽs ſᷣm carnem.leuita cõ⸗ nerſus ad fidem xpᷣi enan geliũ in italia ſcri⸗ plſit oſtendẽs in eo quid ⁊ generi ſuo deberet ⁊xpᷣo.hec Hieronymus. Ubi oſtendit beati marci auctoꝛitatem cũ ad officium ſcribendi euangelium dicit eũ a deo electuʒ ⁊aſſumptũ inſuper ⁊ eum a petro eruditũ aſſerit: enarrãs deinge ſtatum eius ante conuerſionem quia ad ſacerdotes ⁊leuitas pertinebat ſcire pꝛete ritas ſcripturas veteris teſtamẽti:que de xpᷣo teſtimoniũ perhibent vt dicit Nicholaus de lira in pꝛologo in Marcum. Dum itaq; cuʒ petro romam veniſſet ⁊ petrus ibi euangeliũ pꝛedicaret:rogauerunt fideles qui erant ro⸗ me beatum marcum:vt euangeliũ ad perpe⸗ tuam memoꝛiam deberet conſcribere. quod ile fecit.ſcripſitq; euangeliũ grecoſſermone. Et poſimodũ aquilegie iteꝝ ſcripſit illud ſer mone latino.quod vſq; hodie in aquilegiẽſi eccleſia oſtenditur. ⁊ deuotione congrua re⸗ ſeruatur. In hoc antem apparet ꝙ, ſpũſſanct?ꝰ erat in eo: quia cũ fuiſſet hebꝛeus linguis ta men omniũ gentiũ loquebatur. quare nec er rare neq; mentiri poterat.qꝛ ſpũſſanctus ſpi ecũdo bea tus marcus vocauit multos ad vitam legem euangelicam pꝛedicando. Nam videns pe⸗ trus ipᷣm in fide conſtantem aquilegiam illũ Deſtinauit. vbi verbum dei pꝛedicans innũe⸗ ras gentiũ multitudines ad fidem xpᷣi cõuer tit. Tandem hermogenã ciuẽ aquilegienſem quem couerterat romam ad beatum petrum adduxit: quem petrus aquilegienſem epiſco⸗ pum conſecrauit. Ille vero agquilegiaʒ reuer ſus cum aquilegienſem eccleſiam optime gu bernaſſet. Candeʒ ab infidelibo captus mar⸗ vyrio coꝛonatus eſt.beatus vero marcus ale xandriã iuſſu petri petijt. Et vt dicit filo dil⸗ ſertiſſimus iudeoꝝ in pꝛimo ingreſſn ei ma xima multuudo in ſide xpᷣi ⁊ deuotione.⁊ cõ tinentie obſeruatione adunata ẽ. Deinde iuit egyptum.vbi idola deſtruxit. maximã multi tudinẽ conuertit.⁊ virtutes mu ltas fecit.ve⸗ nit cirenem ⁊ pentapolim vbi cecos illumina uit.moꝛtuos ſuſcitauit quos baptiſauit.⁊ in fide xpᷣi confirmauit. Lercio beatus mar⸗ cus vocauit multos ad vitam legem euange licam obſeruando hic terrena omnia ſpꝛeuit celeſtia deſiderat.virtutes ãplectit᷑ vicia de⸗ teſtatur. ⁊ deum diligit ſuꝑ omnia. vt diximꝰ in pꝛimo dubio.hanc marcus pꝛofeſſus in⸗ geſinenter vſq; ad moꝛtem coluit⁊ ſeruauit. pꝛo hac inſuꝑ pollicẽ ſibi ãputauit.vt Hiero nymus refert inpeologe in Marcum. nead oꝛdineʒ ſacerdotij po moueri. Verũtamen diſpoſino dei ⁊auctoꝛi⸗ tas ſancti petri pualuit qui ipᷣm alexandriaʒ epiſcopum deſtinauit. NHNotandũ tamen hic. quia vt dicit Nicholaus de lira ſuper. xvin. ca. Matthei. nõ eſt amputãdum aliqdðᷣ mem bꝛum vt euitetur peccatum. tum quia ꝑ hoc non excluditur concupiſcentia interioꝛ in qᷓ viget peccatum.tum quia per aliam viam po teſt melius obuiari peccato ꝑ rationem ⁊libe rum arbitriũ cohercendo membꝛũ a peccato rum exercitio. Et ſic dicitur manus abſcidi. Inquãtum pꝛohibetur ab illicito actu.qꝛ ma nus abſciſa non poteſt aliquid agere. Et eo⸗- dem modo exponẽdum eſt de alijs membꝛis autem marcus amputauit ſibi pollicẽ:po tuit eſſe ꝙ id fecerit inſtinctu ſpũſſancti vt di cit Nicholaus de lira in pꝛologo in Marcũ. Apter magnanimitatem quam habuit in tole bi factis. ¶ apittulum.ij. Ecunda excellentia beati marci ðꝛ ani moſutas que leonis ꝓpꝛietati recie cõue am vt refert Plinius. Leo eſt animal * animo a caniba ⁊ venatoꝛibo non latitat nec ſe occul tat. ſed ſedet in campis vbi videri poſſit⁊ ad defenſionem ſe parat. Vnde vbi virgultũ ſil uaſq; penetrat acerrimo fert᷑ curſu. valde rez Putans turpitudinem abſconſionem. nõ em̃ ſe abſcondit eo ꝙ timeat. ſed ſolũ ne timeat᷑. Quando vulneratur mira obſeruatõne no⸗ uit pꝛimo ſe tangentem etiam in quantalibet multitudine.pꝛimum percuſſoꝛem. Et cuim quis telum miſerit ⁊ eum non tetigerit coꝛre- ptum raptatũ qꝙ; ſternit.ſed nequaq; ißm vu et humano iudicio ꝓ ¶ Dualiter beatus Marcus cõparat᷑ leoni rantia martyrij.⁊ diuinis conſol ationib ſi-⸗ ſum ſatis ⁊ audax.qui maxime in peri culis apꝓparet gloꝛioſus.vnde cum perſequit᷑ feretſune nepronn menton⸗ nſoft perahntn ltuoAun llhorc loeinsn (nes Cnenhlon fumne onporl ffocnnt ſontüol Grlert rel Mruraun Mnnaola ſunno. P⸗ utconfor nigeian cumenn poritoo. n⸗ nirepſun nentiiin. ſhenar n Wnornkan Mnade lchrgen donineyne o ſpirit (osve Gandoee⸗ oruſcant. nioe Mommni⸗ (m nufane lonil Aefn bene Oru tſan leniin obnnos hunalve eſtei oitres⸗ eobtio 2 en ſerat ſine ledit que omnia er animi generoſ noꝛecum refugienti vndiqz ſele fera otpone⸗ datti rate pꝛoueniüt. ſic beatus marcus inter to⸗ tetꝛ veſtigia lanberet adulanti ſimilis ani⸗ Gnitl mentoꝛuz ſupplicia fuit unperterritus cuius maduertit in pede eius tumoꝛem vulnuſq. R paſſio fuityaldeacerba. Pꝛimo quia fnit bis Et extracto ſurculo liberauit cruciatu. pictu An per ciuitatem fune ligato ad collum eius tra* ra calum hüc teſtatur ſiracuſis. De recogni⸗ winn, ctus. Cum em̃ in ſolennitate paſcali miſſam tione vero beneficij a leone ſuſcepti. ſic ſequi⸗ kenann celebꝛaret. conuenerũt illuc omnes ⁊ fune in tur Plinius. Helpis ſamnis natione in affri on collo eius miſſo ipᷣm p ciuitatem trahebãt di cam delatus mane ⁊ iuxta littus conſpecto le mang centes. Trabamus bubaluʒ ad loca buculi. one hiatu minari. arboꝛez fuga petijt. At leo müfut erat em̃ locus extra cuitatem alexandrie iu- pꝛocũbens ad arboꝛem: hiatu quo terruerat Nrnud, xta mare:qui ſic vocabatur. Secũdo fuit to miſerationem petebat. Os enim moꝛſu aui⸗ W to coꝛpoꝛe laceratus. ⁊ carnes eius in terram dioꝛe inheſerat dentib us eius. cruciabatq; oſſisi, effluebant. Lercõ fuit ſanguine cruentatus. inedia: quare helpis timoꝛe depoſito deſcen nſannt. nam ⁊illo lapides nigabãtur.Quarto fuit in dit dearboꝛe⁊leonem audinit.liberauitq; eũ nonhen carcere recluſus. ibiq; vſq; mane dimiſſus. ab illo impedimento oſſe de ipſius oꝛe euul⸗ nun enl Herunt tamen in hoc duro pꝛelio multipli ſo. Traduntq; q;diu nauis ea in poꝛtu ſtetit inccg rxem conſolationem. Pꝛima fuit diuina con retuliſſe gram venatus aggregãdo.Auluſge duncor: foꝛtatio. NHam ipᷣe dũs ihus xpᷣus eum viſi- lius vero libꝛo.v.noctium acticarum ſtupen lcnncru; tauit confoꝛtauitq; dicens. Pax tibi Marcte diſſimum ind ucit exemplum de leonis grati zuwende⸗ euã geliſta meus. noli timere quia ego ſum te tudine.Appion inquit litteris homo multis uperpi⸗ cum vt eruam te. Secunda fuit angelica aa pꝛeditus narrat.ſe rome vidiſſe. gratiam leo nalN paritio. nam angelus ad eum in carcerem ve nis exhibitam. androdo cuidam erat ipᷣe ſer mn N nit: ⁊ ipſum conſolatus fuit dicens. Ecce no uus viri conſt ularis. qui ad beſtias damna⸗ Zineur men tuũ in celo ſcriptũ eſt.ſociuſq; factus ees tus fuit. inter quas ad erat leo vnus terribi⸗ unnan ſupernaꝝ virtutum. manc igitur facto trabe lis valde:hicyt androdum vidit pꝛocul repẽ nonent, bant eum ſicut pꝛius dicẽtes.trahamus bu-⸗ te quaſi adm iratus ſtetit. ac deinde ſea enſuu at nüapen balum ad loca buculi.ille autem dum trahe⸗ q; placide. tanq; noſcitabundus ad hominz austt. retur gratias agebat dicẽs. In manus tuas accedit.Tum caudam moꝛe atq; ritu adulã⸗ RRõl domine ↄmendo ſpiritum meum. Et hec di tium canum. clementer ꝛ blande mouet. bo⸗ te⸗ cens.ſpiritum exhalauit. cum autem pagani miniſ ſeſe coꝛpoꝛi adiungit. Cruraq; eius Honmmu coꝛpus vellent cõburere. ſubito aer turbatur ⁊manus. pꝛopꝛia examinati metn lin gua le beglin grando exeꝛitur: ſonitrua intonant: fulgura nuter demulcet. androdus inter illa blandi⸗ W coꝛuſcant.ita vt quilibet euadere niteret. xpi mẽta ammiſſum recuper at animũ paulatima RZ m vero coꝛpus eius rapuerũt. ⁊ in eccleſria q; oculos ad contuendum leonem refert. Cũ 4 cum omni reuerentia ſepelierunt. quaſi mutua recognitione facta:letos ⁊ gra⸗ nthnt l ltulabundos videns hominẽ z leonem. Que hutinne ¶ De gra titudine leonis per exempla decla res mecu omnes in admiratio nem traxiſſet. inti⸗ rata. in qua ſibi beatus marcus aſſimilatur eductus androdus atqʒ ceſari pꝛeſentatus reE luni cuius pꝛeſidio reſpublica venetoꝝ ſuſtentat. quiritur. Cur ſibi leo tam familiarem ſe pꝛe nai eiuſq; blorie in dies auget᷑. apitulũ. iij. buiſſet. At ille. Cum inquit affricam pꝛo cõ⸗ e Ercig excellentia beati marci gratioſi⸗ ſulari imꝑio meus dominus obtineret.Ego er tas nücupatur. Et in bac cum leone cõ ibi iniquus qtidianis verberibus ad fugamn kinm . enit. nam eſt animal homini ſatis amicabi⸗ ſum coactus. ⁊vt mihi a domino terre illius nnge⸗ le vt inquit Iſidoꝛus.xij.libꝛo circa hbominẽ pꝛeſide tutioꝛes latebꝛe rengn campoꝛuʒz tſant leonũ natura eſt. vt non niſi leſi nequeant ira ⁊ arenarum ſolitudines conceſſi. ac deficien⸗ utan ſci:patet enim eoꝛum miſericoꝛdia exemplis tecibo cõſilium fuit. moꝛtem aliquo pacto qj oſnn aſſiduis pꝛoſtratis enim parcunt. Captiuos rere.tum ſole medio rapido ⁊ fragranti ſpe⸗ nllit obuios repatriare permittunt hominem nõ cum quandam nactus remotam latebꝛo ſam en⸗ niſi in magna fame perimũt. Plinius autem q; in eam me rapio ⁊recõdo.neq; multo poſt Nd libꝛo.viij.de naturali hiſtoꝛia retert.qꝙ leo eſt ad eandẽ ſpecũ venit hic leo.debilivno ⁊ cru rtini nunmal valde gratum cognoſcens ⁊ diligena ento pede gemitus addens ⁊ murmura dolo Aöſeſc⸗ benefacientem nam quantum ſpectat ad ami rem cruciatũq; vulneris 2miſerantia. atq; il⸗ Hunni itiam demonſtratur exemplo mentoꝛis. de lic pꝛimo aſpectu pauere cepi: Sed poſtq; in 1 quo ita refert mentoꝛ ſiracuſanus.in ſiria le- trogreſſus leo mitis ⁊ mãſuetꝰ acceſſit.?⁊ ſun nien onc obuio. ſuppliciter volutate atronitus pa latũ pedem oſtendere mibi ⁊ poꝛrigere quaſi æpis petende gratia viſus eſt. ibi ego ſtipẽ in gentem veſtigio pedis eius herentem euulſi cõceptamq; ſaniem vulnere intimo expꝛeſſi. atq; deterſi cruoꝛem. Ille tũc mea oꝑa ⁊ me⸗ dela leuatus.pede in manibo meis poſito re⸗=. cubuit ⁊ quieuit.atq; ex eo die triennium toꝛ tum ego ⁊ leo in eadem ſpecu eodemq; victu viximus nam quasvenebatur feras membꝛa opimioꝛa ad ſpecum mihi ſuggerebat. q ego ignis copiam nõ habens ſole meridiano toꝛ rens edebam. Sed vbi me vite illius ferme iam perteſum eſt leone in venatum pꝛofecto. reliqui ſpecũ ⁊ viam fere tridui permenſus a militibus viſus appꝛchẽſuſq; ſum. Et ad do minũ exafrica romam deduct?. is me ſtatim rei capitalis damnandum dandumq; ad be ſtias curauit.inielligo autem hunc quoq; leo nem me tunc ſeparato captum. gratiam nũc mihi beneſicij ⁊ medicine referre.quibo audi tis androdus a pena ſolutꝰ ⁊ leo libertati do natus fuit. Poſtea inquit appiõ videbamus androdum ⁊leonem loco tenui reuinctum vꝛ be tota circũ tabernas ire.donari ere andro dum floꝛibus ſpargi leonẽ. omneſ q; fere vbi q; obuios dicere hic eſt loo hoſpes hominis Pic eſt homo medicꝰ leonis. Ad ſanciũ mar cum iam redeamus quiqᷓ; ſit gratus deuo⸗ tis ſuis experientia ipſa declarat. veneti qui dem anno domini.cccc.lxvi.coꝛpus eius de alexand ria venetias tranſtulerunt. vbi eccle ſiaa ĩ honoꝛe ſancti marci mire pulcritudinis fabꝛicata eſt. ibiq; ſacrum ulud pignus recõ ditum. Et licet a cunctis ſidelibo beatus mar cus veneretur tamen vencti illum deuotione ſingulariſſima colunt.illum ſuum apud deũ habent interceſſoꝛem pꝛecipuũ.illũ pꝛotecto rem ⁊ patronũ eoꝛum benigniſſimũ pꝛedicãt ⁊contitentur.qlibus q; ſit ipſe beninolus. qq; gratus illius ciuitatis celſitudo manife eternam. Amen. õ Sermo quinquageſimuſtereina de beato Luca euangeliſta qui vt bos vel vitulus fi⸗ guratur.co ꝙ a ſacerdotio incipit Zachoric. Et xpᷣi genealogiam ꝑ ſacerdotes deſcribit. cas medicus chariſſimꝰſalutat vos. Verba ſunt loſenſes. ii Doctoꝛis gẽtium in epiſtola ad co⸗ liſtarum.poſt mattheum ⁊ marcũ tercius po nitur beatus Tucas. De quo ita inquit Iſi⸗ doꝛus libꝛo.vi.ethimologiarũ. Lucas greci ſermonis eruditiſſimus euangelium in gre⸗ cia ſcripſit ſub Theophilo epiſcopo:initiãs a ſacerdotali ſpiritu dicens.fuit in dicbo he⸗ rodis regis iudee ſacerdos quidam nomine zacharias.vt manifeſtaret chriſtum poſtna⸗ tiuitatem carnis:⁊ pꝛedicationem euangelij boſtiam fuiſſe effectum pꝛo ſalute mũdi. ipſe eſt enim ſacerdos de quo dictum eſt in pſal-⸗ mis.Tu es ſacerdos in eternum ſᷣm oꝛdineʒ melchiſedech: vbi enim chriſtus aduenit ſa⸗ cerdotiuʒ iudeoꝛum obmutuit:lex⁊ pꝛophe tia ceſſauit.hec ille. Cum ergo hodierna die huius euangeliſte memoꝛiam digniſſimam ſancta eccleſia celebꝛet rõnabile eſt vt laudes eius nõ taceamus.poſſunt vtiq; de ipſo mul⸗ ta narrari que fidelibus cũctis ob reꝝ magni tudinem iocunda gratiſſimaq; eſſe debent:qͥ bus etiam ⁊ nos dicimus verba pauli in the⸗ mate poſita.vbi de beato Luca ria laude di Secundum virtuoſitatis. ercium vtilitatis. e gente ⁊ patria ac exercitio beati luce at⸗ q; qualiter ad medicos eſt recurrendum.qui infirmos ad confeſſionem inducere tenentur ca. In oꝛdine quattuoꝛ euange—- gna continẽtur miſteria a nobis cõtemplãda 1 „₰ 1 * . . ſtat cui recte conucuire poteſt illud pſalmiſte 2 de ſalario medicoꝛum. ¶ Lapitulum. i. dictum. Gloꝛioſa dicta ſunt de te ciuitas dei Quam ſuis meritis beatus marceus exaltat 4 Rimum miſterium a nobis contemplã dies. pᷣſidio igitur marci gloꝛioſiſſimi ad qð veneti ſemper confu giunt.liberantur a gra⸗ uiſſimis malis ⁊ meritis illius eoꝛum ſtatus immobiliter conſernatur. Ob quod petrus damianus in ſermone dicit. Beata es o ale⸗ randria triũphali huius ſanguine pupura⸗ ta. Felix ⁊ tu italia coꝛpoꝛis huius theſaurò diu es effecta. Gaudent itaq; ⁊letentur vene⸗ ti: qui apud celeſtem regem beatum marcum habent ſollicitiſſimum interceſſoꝛem ſperan tes indubitanter per illius ſuffragia non ſo⸗ lum tempoꝛalem gloꝛiam ampliare ſed acqͥ⸗ rere dei gratiam in pꝛeſenti ⁊in futuro vitaʒ adum dicitur qualitatis quod contine⸗ tur in verbis apoſtoli qui ait.lucas medicus oſtendens qualis conditionis extiterit: ante⸗ q̃ chriſti diſcipulis iũgeret᷑. Sed Hierony⸗ mus in pꝛologo ĩ actus apoſtoloꝝ latius id cxpꝛimit dicens. Lucas natione ſirus.cuius laus in euãgelio canit᷑.apud antiochiã medi cine artis egregius.⁊ apłoꝛũ xpᷣi diſcipulus fuit.Et in ꝓlogo in lucam ait.lucas natione ſirus anthiocenſis: arte medicus:vbi condi⸗ tionem eius denotat q;tum ad tria. Eunno q́;dtum ad gentem. ecnudo q;tum ad patriam. Tercio qtum ad exercitium. (Gto houiluce ſoeſini ſchl n ſu hanin. gſeptenen dieſinnun ſhinmnen, huberqnil Apalckini ſotuban Klrufege Mlaatfucn Anisgen ccustror iucpa⸗ niothar öfurist t knia⸗ hiducr Nonebeu lnnochia Glſenws wwrd tinſ ſtrioc mnocpiin aoo taguani ahentie ſtickgnee Mmanins b.d⸗ nentorif icinabui ecoophi ſingana flinsicn mnare Pnosg ſſene hſpoot Nanerdere Ap- ihrdr. dres eabe. s deUnit nchitonnde⸗ Nume mäming oltanncor fi Lurg nglinite, Nopori nnchde nn wnue mumwkne⸗ mn uencti Eurnite unckin⸗ Nfneon. nDOrH bot digniſins yten Gdeigon⸗ od Gtan mut Güllind imni — obenban⸗ rivGuNNNſ rtnnan Cipinlun gcotuen⸗li odconine⸗ oncic⸗ hionn, CitcritNe beati luce quantũ ad gente:qꝛ dicit eum na⸗ tione ſirũ:eſt aũt ſiria vt Iſidoꝛꝰ dicit.xiiij. li.ethi.que ab oꝛiente fluuio eufrate:ab occa⸗ ſu mari mauro ⁊ egyptio terminat᷑ tangens a ſeptentrione armeniã ⁊ capadociam:a meri die ſinnuny arabicũ. Situs eius poꝛrectus in immenſam lon gitudinẽ:in lato an guſtioꝛ ncarn i⸗ ſzʒ habeo dũm qͥ ſolo ſermone reſtaurat vni⸗ habet enĩ in ſe ꝓpuincias comagenã: feniciã: ct paleſtinã cuius ꝑs eſt iudea abſq; ſarrace⸗ nis ⁊ nabatheiſ.Et vt multi veriſſime tradũt eſt ſiria regio ſpecioſiſſima:fertiliſſima frugi bus:et fructibo armentis ⁊ pecudibus:equis aſinis et camelis ditiſſima. In cedris in ſpe⸗ ciebus aromaticis ⁊ metallis:munitiſſima ci uitatibo et caſtris. Irrigua nobiliſſimis ſflu⸗ uijs ⁊ lacubo atq; ſtagnis habẽs nobiles poꝛ tus maris:et hoc pᷣcipue in paleſtinis mariti mis ⁊ fenicijg. Ex hoc itaq; btũs lucas oꝛi⸗ ginẽ duxit. Gcõdõo hieronymus denotat ↄditionẽ beati luce quantũ ad patriã:que fu⸗ 7 it antiochia:de hac ita dicit Iſidoꝛus li.xv. ethi.ſelentus vnus ex pueris alexandri:poſt noꝛtẽ eiuſdẽ occupato regno oꝛientis:vꝛbẽ in ſiria ↄdidit:eãq; ex antiochi pf̃is ſui noĩe antiochiã nuncupauit:et ſirie caput inſtituit Cercio denotat᷑ cõditio beati luce quantũ ad exercitiũ:qꝛ erat medicus artẽ exercẽs me dicine:medicina aũt vt inquit Iſidoꝛꝰ.li.iiij ethi.eſt que coꝛꝑis vel tuetur vel reſtaurat ſa lutem:cuius materia verſat᷑ in moꝛbis ⁊ vul neribo.Et ðꝛ medicina a modo.i.a tempera⸗ mento:vñ ſᷣm MHuguitõeʒ medicina q̃ſi mo⸗ dicina:huius artis auctoꝛ aut repertoꝛ apo grecos ꝑhidet᷑ apollo:hanc filius eius eſcu⸗ lapius lande vel oꝑe ampliauit.Sed poſtqᷓ; fulminis ictu interijt interdicta fert᷑ meden⸗ di ars:et ars ſimul cũ auctoꝛe defecit: latuit q; ꝑ annos pene quingentos:vſq; ad tꝑs ar tar xerſis regis ꝑſaꝝ:tũc eam reuocauit in lu cem ipocrates aſclepio pr̃e genitus Inſula cheo. Sʒ qꝛ de medicis loquimur tria oc⸗ currunt in hac ꝑte dubia ſoluenda. Pꝛimum vtrũ medici vocandi ſint ab inſir⸗ Terciũ vtri.ʒ medici poſſint ꝓpter infirmoꝝ curam pꝛeciũ recipꝑe. WPꝛimuʒz dubiũ vtrũ medici vocandi ſint vt infirmoꝝ ſanitatẽ ꝓcuren:.Et quidaʒ di⸗ cunt ꝙ nõ. Nam deus eſt qui ſanat ⁊ qui oc⸗ cidere pᷣt ⁊ viniſicare:vñ ſapiens Eccleſiaſti ci.xxxviij.c.inquit.a deo eſt oĩs medela. Et meſue in plogo.ſanat ſolus languoꝛes deus Pꝛimo bieronymus denotæ concluſion? Et Jacobo. v.c. ſue eanonice infirmak quis in vobis inducat pᷣſoyteros eccleſie: et oꝛent ſuꝑ eum: vnguentes eum oleo in noĩe dñi:et oꝛatio fidei ſanabit infirmuʒ: et alleuiabit eũ dñs.Et iob.v.c. Increpationẽ dñi ne repꝛo⸗ bes:qꝛ ipᷣe vulnerat ⁊ medetur:ꝑcutit et ma⸗ nus eius ſanat.Et btã agatha dicebat. medi cinam carnalẽ coꝛpoꝛi meo nunq; exhibui⸗ uerſa. Sed ↄtrariũ ꝓbari pᷣt ꝑ auctoꝛitates ⁊ cxempla. Inquit eni ſapies Ecci.xxxviij.c. da locũ medico:eteni dñs illũ creauit:et non diſcedat a te qꝛ oꝑa eius ſunt neceſſaria.et ite rum ibi.bonoꝛa medicũ:ꝓpter neceſſitatẽ en creanit illũ altiſſimus. Et iterũ ibidẽ. altiſſi⸗ mus de terra creauit medicinã:et vir ſapiẽs nõ abhoꝛrebit illa.et Augꝰ.in regula dicit.ſi nõ eſt certum de infirmitate alicuius fratris medicus ↄſulat᷑.Et.xxiij.q.viij.c.de thirijs 5§. gratianus ait. Quãuis certiſſime ſciamus neminẽ vltra terminũ ſibi a deo pᷣfixum eſe victurũ:omnibo tñ languentibo nõ incõgrue medemur.Sancti viri inſuꝑ vſi ſunt medi⸗ cinalib.nam legimus de iohanne euangeli⸗ ſta:ꝙ exiſtens in balneis videns cherintum hereticũ dixit ſocijs.fugiamus hinc ne bal⸗ nea coꝛruãt in quib cherintus filius diabo⸗ li lauatur. Et de hoc habet᷑.xxiiij.q.i.c.oĩs. BSanctus inſuꝑ germanus ep̃us capuanus ag balnea ini rmitatis cauſa acceſſit vt refert GBꝛego.in.iiij.dyalogoꝝ li.ſic et alij ſci medi cinam nõ recuſarũt:quare ad oẽm dubietatẽ amouendã dicendũ eſt. ꝙ deus oẽs infirmi⸗ tlates ⁊ ſolus ſanat effectiue:tñ ſepius agẽs cauſas ſecundas ſiue mediantibo cauſis ſech dis effectũ ſanitatis inducit. O ꝑatur quidẽ deus mediantibo cauſis ſecũdis nõ de neceſ⸗ ſitate: ſz vt ſeruetur oꝛdo ſue ineffabilis ſapi- entie.q;uis igicur pᷣter naturã oꝑari ſemper poſſet ſi vellet tñ id raro fadtt tum iudicat humane ſaluti expedire. ſi quis igit᷑ medico indigens:cum poſſet illũ habere:expectaret a ſolo deo ſanitatẽ grauiter peccaret:qꝛ tenta⸗ ret deum niſi ſuꝑ hoc haberet familiare cõſi⸗ lium ſpiritus ſancti: ſicut habuit beata aga⸗ tha:erat eni experta diuinã beniuolentiaʒ:vt dicit Tho. ſcðᷣa ſcõe.q.lxxxxvij.arti.i.in rñſi one ad terciuʒ ar.Et ſic patet ꝙ liceta deo ſit ſemꝑ ſalus expetenda:pꝛincipaliter tñ qꝛ me dicus eſt inſtrumentũ dei ⁊ artifex nature q⸗ rendus eſt ⁊ ↄſulendꝰ atqʒ iuxta ipᷣius docu⸗ menta ſubueniendũ egrotis. Hinc caſſiodo rus.vi.li.eplaꝝ.epła.xviij.ait.inter vltimas artes qs ad ſuſtentandaʒ humane fragilita⸗ tis indigentiã diuina clemẽtia tribuit: nullzʒ vigdetur p̃ſtare aliquid ſumile ei:'quod poteſt auxiliatrix medicina cõferre:ipſa enĩ moꝛbo periclitantibo materna gra ſemꝑ aſſiſtit: ipſa contra doloꝛes ꝓ nr̃a imbecillitate cõſur git Etibi nos nititur ſubleuare:vbi nulle diui⸗ tie nulla pᷣt dignitas ſubuenire. Juriſperiti palmites habentur qui negocia defendũt ſin guloꝛum:ſed quanto gloꝛioſius eſt deſende⸗ re vel depellere qd moꝛtẽ videatur infere:et ſalutem egrotanti ꝓmittere: de qul coacti fu erant ceteri deſperare. hec ille. ¶ Gecunduʒ dubium fuit vtrũ medici teneãtur inſirmos ad confeſſionẽ inducere. Ad quod rñdeo ꝙ ipᷣi tenentur ſeruare illud qð ſcribitur extra de peni. et remiſſi.c. cũ infirmitas. vbi ſic ha⸗ betur. cum infirmitas coꝛꝑalis nõnunq; ex peccato ꝓueniat:dicente dño languido quẽ ſanauerat.vade et ampliꝰ noli peccare ne de⸗ terius tibi ↄtingat.pᷣſenti decreto ſtatuimus et diſtricte pcipimus medicis coꝛpoꝝ:vt cũ eos ad infirmos vocari ↄtingerit:ipᷣos ante oĩa moneant ⁊ inducant: vt medicos aduo⸗ cent animaꝝ:vt poſtq; fuerit infirmo de ſpi⸗ rituali ſalute ꝓuiſum:ad coꝛꝑalis medicine remediũ ſalubꝛius ꝓcedatur:cũ ceſſante cau ſa ceſſet effectus.vbi dicit Jo.an.in nouella. ꝙ ſignanter dicit decretalis nõnunq;.qꝛ nõ ſemꝑ ſed aliqũ. VUnde.vij.q.i.gregoꝛius ait. cum ꝑcuſſio coꝛpalis imminet: vtrum ꝓ vin dicta vel purgatione cõtingat iudiciũ dei in boc ignoꝛatur.cõſtitutio igitur illa medicis iniungicur ex pᷣcepto in quacunq; infirmita te ſiue moꝛtali ſiue nõ moꝛtali. Sed dubiuʒ eſt an ſufficiat medicis tm̃ admonere infir⸗ mos ꝙ vocent ↄfeſſoꝛes quibo confiteantur: an etiã requiratur ꝙ ita inducant vt etiam ſe⸗ quatur effectus ſcʒ ꝙ infirmus ↄfiteatur: als medicus derelinquat eum. Et de hoc videt᷑ ſentire hoſtien. & ſic: ſed dura videtur talis opinio cũ in ꝑiculo ↄſtitutis quantumcũq; etiã obſtinatis ſi ſubueniendũ ſᷣm oꝛdinemn charitatis:nec textus hoc dicit. ideo Petrus de palude dicit ꝙ; tenentur medici tm̃ ad mo nenduʒ.¶ Terciũ dubiũ fuit vtrũ medici ꝓ infirmoꝝ cura poſſint ſtipendiũ ſiue ſalarin reciꝑe.Ad qð rũdetur ex dictis Augꝰ.xiiij. q.v.c.non ſane.ꝙ ſic.qꝛ vt dixit chꝛiſtus lu⸗ ce.x.c.dignus eſt operarius mercede ſua:nec ex hoc ꝙ medicus accipit et petit ſalariũ di⸗ citur vendere ſcientiã ſuam vel ſanitatẽ: que ſpiritualia ſunt ſed locat operas ſuas ꝓ ſuo laboꝛe habito: tũc vel pꝛius in ſtudendo. nã vt ſcribit᷑.x.q.ij.c.pꝛecarie. Nemo de ſuo co⸗ gitur facere beneficiũ. autẽ ſancti medici CLoſmas et Damianus nil ſuſceperint cum . curabant infirmos:hoc ideo fecerunt ne vi⸗ derentur vendere gr̃am ſanitatũ:qꝛ nõ virtu te et induſtria humana:ſed infuſione diuina docti fuerãt illam artẽ ⁊ miraculoſe ſanabãt Sicut etiã heliſeus ꝓpheta poſt naaman cu⸗ ratum a lepꝛa nil tꝑale acciꝑe voluit.et gieʒi qui ex auaricia pꝛeciũ occulte accepit ſine ſci tu heliſei:lepꝛa ꝑcuſſus eſt vt ſcribitur.iiij.re gum.v.c.Ticet igitur moderatũ ſalariũ me⸗ dicis petere et acciꝑe:qð intelligenduʒ eſt ab his qui pñt:nam pauperibo nõ valentibo ſol uere gratis debent mederi:et nõ ſe ab eoꝝ cu ra ſubtrahere:qꝛ hoc eſſi indirecte occidere: moꝛtem enĩ ꝓbatur languentibs inferre qui hãc cum pᷣt nõ excludit vt dicit Simachus papa.lxxxiij.di.c.i.diximus oĩa ſupꝛadicta tũ ad laudẽ medicoꝝ de quoꝝ numero ſan⸗ ctus lucas fuiſſe pᷣdicatur:tum etiã vtet ſuꝑ⸗ ſticioſos damnemus qui dum pñt in ſuis in firmitatibo medicoꝝ auxilio ſanari illos ne⸗ gligunt ⁊ cõtemnunt:tum inſuꝑ vt medicis pauꝑes et impotentes ad ſoluenduʒ cõmen⸗ datos efficiaammaa. De virtutibo ſancti luce in quo nullũ pec⸗ catũ ſcʒ moꝛtale fuit poſt ↄuerſionẽ ad xpᷣm qm̃ in eo erat ſpũſſanctus: ob qð ꝑſeuerauit in ſanctitate vſq; ad moꝛtẽ. cundũ myſteriũ a nobis ↄtemplandũ de beato luca dicitur virtuoſitatis.fuit dẽ virtuoſus:ideo paulo ⁊ ceteris chariſ⸗ ſimus:qꝛ Cicerone teſte. Nihil eſt amabiliꝰ virtute. Quantũ vero ⁊ virtuoſus ⁊ ſcũs ex⸗ titerit btũs lucas:oſtendit Hiero. in ꝓlogo in lucã dicens. lucas diſciputus apłloꝛuz fuit qui paulũ ſecutus eſt vſq; ad ↄſummati onem eius ꝑ martyrium ſcz in vꝛbe roma ſer uniens dũo ſine crimine:nam neq; vxoꝛẽ vn⸗ qᷓ; habens neq; filios:ſeptuaginta quattuoꝛ annoꝝ obijt in bithinia plenus ſpiritu ſan⸗ cto:ex quib verbis colligimus tres conditi ones virtutum beati luce. Pꝛuma dicitur puritatis. ercia firmitatis. M zima cõditio dicitur puritatis quia vir⸗ tutes eius fuerũt ſine aliqua admixtione ali⸗ cuius peccati. Nam inquit Hieronymus.q; ſeruiuit domino ſine crimine:hoc eſt ſine pec cato moꝛtali ſaltem poſt conuerſioneʒ ſuam ſcdᷣm NHicolaum de lira. Sed pleriq; dubi⸗ tant vtrum beatus lucas fuit vnus de ſeptu agintaduobus diſcipulis chꝛiſti:vt enim ait Damaſus papa.lxviij.diſt.c. Coꝛ epi. NHon amplius q; duos oꝛdines inter diſcipulos domini eſie cognouimus. id eſt ouodecim Phetſhe Nxlemsp Nctrigen nnlnmn 70) neſis im gbcs dkl Etdehisdi Aiooſeptog Hü nolſe ſgerenttpt Frcüänun misqolnua e ipl Glugutli ſtqulpictan Codeluarun tcjcenia Nozetmin⸗ Kopefoiren unevna Munri Mhsennn pbecpiic Cleneecire Gertenckad nhmortatv⸗ Moinomni Cionidilc Nofnrdenno. hodriellas wtndr⸗ iumsckſch Güngtöris vi gods CRyerites chontateint nuo ſpiſco. dum. Te avemyin⸗ iſecöisbo ſiſrbei Wnſtingiun iri rr tann fianntie 0 alnd Ppencar)) goin uitgoſi inuptn lagniax: eneſen nphin nin Nin walgeindi Nolntage karaptini nnbirin. Müüne lntn 5Ponhſt anoſeeza Gireae lelcee Ninimg NGinahn⸗ ien vNun n nanntaſ npitinſubin mmi os ne oviedice NnezCe gnonolis gſori n 50 en 6Nenpian moſengii cnign bücknn oſnsrlu den o ts hon 5G/jinn Intewnnt ; nr. i⸗ inugnam ſunnh⸗ N⅓ ollint⸗ nirioi⸗ gonfcnug hveckſor onᷓ 6 ñ apkoꝝ ⁊ ſeptuagintaduoꝝ diſciphloꝛuʒ. Et anacletus papa.xxi.di.c.in nouo teſtamẽto. dicit. videntes auteʒ ipᷣi apoſtoli meſſem eſſe multam ⁊ oparios paucos:rogauerũt dñũm meſſis vt mitteret oꝑarios in meſſem ſuã vñ ab eis electi ſunt ſeptuagintaduo diſcipuli. Et de his dicit᷑ Luce.x.c.deſignauit dñs et alios ſeptu gintaduos:ſicut deus accepit de ſpũ moiſi:et dedit ſeptuagintaduob viris qͥ regerent ꝓpłm cũ moiſe.vt ðꝛ Numeri.xi.c. Iſte etiã numerꝰ figuratus fuit in.lxxij.pal⸗ mis qᷓs inuenerũt filij iſrł in deſerto.Exodi. xl.c. Inſuꝑ ille numerus ↄueniebat ſeptua⸗ gintaduabo linguis in qᷓs mundus diuiſus eſt:quibo pᷣdicandũ erat euangeliũ xpᷣi. Ho do de luca varia eſt opinio. Ham quidã aſſe runt eũ eſſe diſcipulũ aploꝝ et non dñi:ita q duo pᷣdicanti nõ adheſit:ſed poſt reſurrectõʒ dad eius fidẽ venit. Alij aũt referũt ipᷣm fuiſſe vnum de ſeptua ginta duob diſcipulis: qm̃ dum narrat apparitionẽ chꝛiſti factaʒ duob⸗ diſcipulis euntibo in emaus nomẽ vnius ſcʒ cleophe explicat:alteriꝰ vero tacet:qð ex hu⸗ militate fecit:qꝛ ipᷣe fuerat ſecũdus. Et iſtud coiter tenet᷑ a doctoꝛibo.Et qᷓ;uis dicat Hie⸗ ro.ipᷣm diſcipuluzʒ apłoꝝ fuiſſe:hoc eſt: quia paulo in omnibo tribulatõibo ſꝑ adheſit:⁊ ab eo uunq; diſcedẽs eidẽ in pᷣdicatõibo ſubſidi um fuit.de quo.ij.ad Timotheũ.iiij.c. Pau⸗ lus dixit:lucas eſt mecũ ſolus ſcʒ tanqᷓ; adiu toꝛ ⁊ defenſoꝛ.Et.ij.ad Coꝛinth̊.viij.c. Oꝛ⸗ dinatus eſt ſcʒ lucas ab eccleſijs comes pere grinatõnis nr̃e in hanc gram que miniſtra⸗ tura vobis· Scõdᷣa ↄditio virtutũ beati lu ce ðꝛ veritatꝭ fuerũt q pe in eo vᷣtutes vᷣe: qꝛ charitate infoꝛmate:qð ꝓbatur qm̃ fuit ple⸗ nus ſpũ ſcõ. Sed hic inſiſtendũ eſt ⁊ dipu⸗ tandum. Vtrũ abſq; charitate poſſit eſſe ali⸗ qua vera virtus.Et ꝙ ſic videt᷑. Nam ꝓſper in li.ſententiaꝝ ait.oĩs virtus pᷣter charitatẽ pt eſſe cõis bonis ⁊ malis. Et Hiero.xxviij. q.i.S.Ex his inquit virtutib romani ꝓme⸗ ruerũt imꝑium. Nã virtutis eſt bonũ actũ p ducere:⁊ hoc fieri pᷣt ſine charitate. Quis eni antiquoꝝ romanoꝝ geſta virtuoſa nõ repu-⸗ tabit:de quiba tanta laude digna narrant᷑: et tũñ cum inſideles eſſent ⁊ idola colerent abſq charitate talia facere potuerũt:ex quibs aliqᷓ exempla delegemus ex multis valeriũ publi colam. Augꝰ li.v.de ci.dei.de pauꝑtate cõo⸗: emile:qm̃ ante conuerſionem fuit arte medi⸗ mendat. Is vt valerius recitat li.iij. Finito regio imꝑio in vꝛbe initiũ ↄſulatus accepit et tres ↄſulatus acceptiſſime rexit ⁊ tante fu⸗ it pauꝑtatis ꝙ patrimoniũ eiꝰ ad impenſas cxequiaꝝ defecit. De cathone vticenſi fer᷑ / ſeruerũt ⁊ melius ꝙ varietas illa annoꝝ noꝝn „ —srr „ bonũ finẽ ꝑtic dicitur firmitatis. Ham firmiter in ilis ꝑſe uerauit:qð nõ multi faciũt. Inquit eni Hie ronymus ad lucianũ heremitã. Cepiſſe mum toꝛum eſt:ad calcẽ vᷣo ꝑueniſſe paucoꝝ. Bez atus vero lucas in via et in lege dñi ꝓficiis iuit de virtute in virtutẽ.Et vt ſuꝑius dictũ eſt.lxxiiij.annũ etatis agens quieuit in pace. Seld hic dubitant nõnulli de numero anno rum beati luce:qm̃ Hiero.in ꝓlogo in acti⸗ bus aploꝝv aliter dicit:videlicet.x.lxxxiiij. floꝛnit tanta rigiditate: vt vicia hoĩm rigile expugnaret ⁊ ↄdemnaret ꝓut refert Boetiꝰ. li.i.de ↄſolatõe.et Saluſtius in catilinarioo. Quid dicemus de iuſticia bꝛuti:de ↄſtantia mucij:de ↄtinẽtia ſcipionis:de fidelitate mar cij reguli:et de magnanimitate pauli emilii. aæc reliquis virtutibo quibo floꝛuerũt antiqui roman? vtiq; ſine charitate tales virtutes cõ plectebant᷑. Sʒ ↄtrariũ ꝓbari pᷣt:qm Augꝰ. in glo.ad romanos ait.illud qð notat᷑.xxviij q.i.c. oẽs.ꝭ.ex his.vbi deeſt agnitio eterneet incõmutabilis veritatis. Falſa virtus eſt etiiö5 in optimis moꝛibo:et loquit᷑ de cognitõe nõ ſolũ intellectiua:ſʒ affectiua qᷓ iuncta eſt cha⸗ ritati. Rñdet ergo ſcũs tho. ſᷣa fe.q.xxiiij. er pꝛima fe.q.lxviij. virtutes moꝛales put ſunt oꝑatiue boni in oꝛdine quantũ ad finez qui nõ excedit facultatẽ naturalẽ hoĩis pñt opꝑpa hũana acquirict ſic acquiſite ſine chari tate eſſe pñt: et ſic fuerũt in multis gentibus. Scoõm aũt ꝙ virtutes ſunt oꝑatiue boni in oꝛdine ad vltimũ finẽ ſuꝑnaturalẽ:ſic pfecte et vere hñt rõnem virtutis:et non pũe huma nis actibo acquiri ſed a deo infunduntur. Et . hmõi virtutes moꝛales:ſine charitate eſſe nõ pñt.Quare ſole virtutes infuſe ſunt ꝑfecte et ſimpliciter dicende virtutes:qꝛ bene oꝛdinat hoĩem ad finẽ vltimũ ſimpliciter. Alie vero virtutes acquiſite ſunt ̃ᷣm quid virtutes nõ aũt ſimpliciter qꝛ oꝛdinant hoĩem ad aliquẽ? rẽ non oꝛdinatũ ad bornu3z ercia ↄditio virtutũ btĩ luce annos etatis agens in bithinia de ſeculo no ſcitur emigraſſe. Hirũ ergo ꝙ Hiero.ibi di xerit ꝙ. lxxiiij.annoꝝ.hic ꝙ.lxxxiiij.ſpiritũ deo dederit.Ad quod reſpondent quidaʒ. q Hiero.in ꝓlogo in actus apoſtoloꝝ ↄputat omnes annos ſue etatis. In ꝓlogo vero in lucam computat annos ſue ↄuerſionis ad ft dem catholicam:ſed hoc non videtur veriſi- cus:et puer.x.annoꝝ nõ poteſt illã artẽ ſcire neq; exercere:qð tñ opoꝛteret dicere ſm iſtos et ꝓpterea vt inquit Nicolaus de lira.Alij al mit ex obliuione vel ignauia hieronymi. ſed potuiſſent et hoc eſt q lucas aitin pꝛologo potius vicio ⁊ defectu ſcriptoꝝ. Igit᷑ aut.lx⸗ ſui euangelij.ſicut tradiderunt nobis quiab gu xiiij.aut.lxxxiiijannoꝝ erat dum quieuit in initio ipᷣi viderũt ⁊ miniſtri fuerũt ſermonis n pace. Sepultus aũt fuit in bithinia. De bi Credit᷑ inſuꝑ abſq; dubio ꝙ btũs lucas de nen tihinia refert ſic Iſido.li.xiiij. ethi. Githinia multis a virgine virginũ inſtructus fuit.nãẽ hanpu ex ponti exoꝛdio ad partẽ ſolis oꝛientis ad;: ipᷣa ↄſeruabat oĩa ↄferens in coꝛde ſuo:vt il⸗ gen Hi⸗ uerſa tracie iacet:multꝭ antea noiba appellata, la poſtmodum ſcriptoꝛibs reſeraret. vñ glo. ngntap Ham pꝛius bebꝛicia dicta:deinde mitʒdoma ibidem ait. Oia que de dño vel a dño facta ſouman morx a bithino rege bithinia nũcupata. Ipa vl dicta cognouit in memoꝛiam recondebat Oſnon etſt ⁊ maioꝛ frigia Nicomedia vꝛbs in ea eſt: vt cũ tpᷣs pdicande vel ſcribende incarnatio⸗ chcul⸗ vbi hãnibal fu giẽs veneni hauſtu aĩam ex⸗ nis adueniſſet ſuffciẽter vniuerſa put eſſent inns pin ſpirauit. hec Iſidoꝛus. Tꝑe vero ↄſtantini geſta poſſet explicare querentibo.Et Bernar. ſenectan oſſa btĩ Luce in ↄſtãtinopolim ſunt trãſlata dus aſſignans rõnem quare angelus annũ⸗ hin ſan deinde vt fertur in italiã deducta:⁊ padue in ciauit beate virgini ↄceptũ eliſabetb inquit. Emttont cccleſia ſcẽ iuſtine collocata: bꝛachiũ vᷣo eius ideo ↄceptus eliſabeth nunciat᷑ marie: vt di nmnea oſtenditur in ſcã maria maioꝛe in vboe. nic ſaluatoꝛis nunc pcurſoꝛis edocet᷑ aduẽ⸗ nel Luantũ ꝓfuit eccleſie dei btũs lucas ſcri tus reꝝ tꝑs et oꝛdinẽ tenens ipᷣa poſtmoduʒ utcropt bendo euangeliũ ad quod induxerunt eum melius ſcriptoꝛib pᷣdicatoꝛibo euangelij re⸗ luatckcpe⸗ voluntas diuina vtilitas eccleſie et falſtas ſeret veritateʒ que plene de omnib⸗ a pꝛinci⸗ Nenstfn bereticoꝛum. Lapitulum.iij. pio celitus fuit inſtructa myſterijs. Credit᷑ Chnie Erciũ myſteriũ a nobis ↄtemplanduʒ igitur ꝙ euangeliſte eam de multis interro⸗ nwbia hde beato luca dicit᷑ vtilitatis: vberrimũ gabant ⁊ ipᷣa eos certiſicabat.Et pᷣcipue tene Arlta uippe fructũ attulit eccleſie dei nõ ſolũ pᷣdi⸗ catione ſua qua multos ꝓplos attraxit ad cri ſtum ſʒ euan gelij deſcriptõe.De quo ita ſcri pſit Paulus.ij.ad Coꝛinth̊.viij.ca. Cuius laus eſt in euangelio ꝑ oẽs ecc̃ias:qð licʒ ali qui exponant de beato barnaba vt dicit Ni co. de lira.qui fuit comes ꝑegrinatõnis apli cuius laus eſt in euangelio ab eo pᷣdicato tñ tur de beato luca ꝙ ad eam tanq; ad arcã te⸗ (Genn io Auure lalge⸗ ſtamenti recurrit:et ab ea didicit multa que ipſi virgini ſoli ↄſtabãt. Sicut myſteria an⸗ nunciatõnis natiuitatis ⁊ hmõi de quiba lu⸗ cas ſolus tractat. ¶ Scdðm qð induxit bea⸗ tum lucam ad ſcribendũ euangeliũ fuit vtiũl tas eccleſie. Nam licet mattheus et marcus vera ſcripſiſſent tũ aliqua de xpᷣo omiſerant Stitine cõmuniter verbũ illud de ſancto luca alij aſ⸗ quo noticia eſt valde vtilis: immo neceſſa⸗ 4 runt intelligendũ:cuius laus eſt in euange⸗ ria:ſicut agnoſcere xpᷣi ↄceptionẽ natiuitatẽ ſrl ll lio ab eo deſcripto: ad illud vero ſcribenduʒ cum laudibo et ingenti lumine ab angelo an noſien tria induxere eum. nunciatã ⁊ hmõi que ꝑ lucam fuqũt ſuppleta ſann Pꝛimum dei voluntaes. vt ſic quattuoꝛ euangeliſte in deſcribẽdo ve⸗ coadr Becundum eccdleſie vtilitas. ritatẽ euangelij in multis ↄcoꝛdarẽt in nul⸗ ioan Cercium hereticoꝝ ſalſtas. b0 diſcoꝛ darent:et tñ ſinguli aliqua /ꝓpꝛia di⸗ W ¶ Pꝛimuzʒ fuit volũtas dei ⁊ inſtigatio ſp’is cerent. ¶ Cerciũ quod indurxit beatũ lucam lusſo ſancti. Vñ Hiero.in ꝓlogo ait.Cũ iam ſcri ad ſcribendũ euangeliũ fuit hereticoꝝ falſi⸗ umaun pta eſſent euangelia ꝑ mattheũ quippe in iu-⸗ tas vt eni refert HNicolaus de lira. Quidam Mtnin dea:ꝑ marcũ in italia:ſcõ inſtigante ſpũ Lu⸗ pſeudo euangeliſte ſub noĩe diſcipuloꝝ xpᷣi uohen rxas in achaye ꝑtibo ſcripſit euangeliũ: vñ eni vtpote thome ⁊ matthie ſcripſerunt euange⸗ omnumn inquit Aug. voluit dñs duos teſtes habere lig inſerentes hereſes vt ſub noie diſcipuloꝝ oboftrt de viſis ſcʒ mattheũ et iohannẽ.Et duos de chꝛiſti facilius ſeducerẽt ſimplices quoꝝ fal flemüln auditis ſcʒ marcũ ⁊ lucã. Et qm̃ teſtimoniũ ſuus ex deſcriptõe euangelij luce depꝛehen⸗ oneſat gqð eſt de viſis firmius eſt et certius q; illud ditur:ſicut ꝑ alia euangelia a mattheo mar⸗ mnndeb dʒõ eſt de auditis:ideo duo euangelia q̃ ſunt co et iohanne deſcripta.Et vt Hiero.aſſerit wmüne de viſis ponunt᷑ extrema: et alia duo q̃ ſunt in ꝓlogo in Actus aploꝝ.poſtq; LQucas in Ueenune de auditis ponuntur media:vt hec media tã⸗ achaxye ꝑtib euangeliũ ſcribens grecis fide⸗ Ulrdeßße q;ᷓ infirmioꝛa ab illis extremis que ſunt cer⸗ libus incarnationẽ dñi fideli narratõne oſtẽ⸗ het be tioꝛa hinc inde fulciantur ⁊ roboꝛent᷑. Neqʒꝰ dit eundẽq; ex ſtirpe dauid deſcendiſſe mon⸗ ocgatur⸗ Pterea inualidũ eſt marci et luce teſtimoniũ ſtrauit ſibi non immerito ſcribendoꝝ apłloꝝ ſononst ꝗ⁊ audita nõ viſa referũt:cum illi a quib au actuũ poteſtas ⁊ myſteriuʒ datur. In ꝓlogo Wstig dierunt fuerint qui cũ xpᷣo cõuerſati fuerant ad hoc in epla ad hebꝛeos Hiero. lucam cõ⸗ ſtingee ct veritatis defenſoꝛes falſa nequaqᷓ; dicere mendat de illius traductione.ait enim bane Enn Uſaln Mnꝛſan * icutmtenn Möge göiain nciiin usaun ronee. immn NA—N Nbicoe lgu tbaülden 0 xpiſtolam fertur aplłs ad hebꝛeos ↄſcriptam hebꝛaica lingua miſiſſe. Cuius ſeuſum et oꝛ S Snn dinẽ retinẽs lucas euangeliſta poſt exceſſum EZercius ignis tyrannice pſecutöntis. beati pauli apli greco ſermone ↄpoſuit. Ca⸗ ¶ Dugliter btüs laurentius examinatus fu dem Hiero.ad paulinũ lucã ita extollit.actꝰ it igne diuini amoꝛis:et de ꝑfectõe diuine di⸗ itur dinine di ̃=òZ inquit apłloꝝ nudã quidẽ videret᷑ ſonare hi⸗ e lectõnis ⁊ magnitudine illius pcepti: atq; de ſtoꝛiam et naſcentis eccleſie infantiaʒ texere. E= SDzʒ ſi nouerimus ſcriptoꝛẽ eoꝝ lucã eſſe me inductiuis ad amoꝛẽ dei. ¶ Capitulum. i. imus ignis in quo examinatus eſt et Satis ſu dicũ:cuius laus eſt in euangelio animaduer⸗/ timus piter oĩa verba illius aĩe languentis eſſe medicinã. Et in ꝓlogo Actuũ aploꝝ ita Hiero.ſequit᷑.lucam ita diuina ſubſecuta eſt gra vt non ſolũ coꝛpoꝛibo ſed etiã aiab eius Micee medicina. Salutat ergo lucas fide es et credentes in xpᷣm.i.eternã illis om̃ibꝰ ſalutẽ exoptat quos inſtruit et monet doctri⸗ na et exeplo euangelio ſcripto vt dñũm ieſum verbis ⁊ factis ↄfiteant᷑:qui a moꝛtuis reſur⸗ gens videntibo poſt diſcipulis aſcendit in ce⸗ lum vbi cũ ſuis angelis ſcĩs ac beatiſſimo lu ca viuit et regnat in ſecula ſeculoꝝ.Amen. ¶ Sermo quinquageſimuſquartus de bea to Laurentio martyre qui ꝓbatus a deo tri plici igne inuentus eſt ſine iniquitate. né me erxami/ que ab eccleſia cũ grandi veneratõe celebꝛat᷑: nam inter martyres facit ipᷣm ſingularẽ in ie iuuio qꝛ in vigilia eius ſtatuit ieiunandũ: in officio advuc ipᷣm honoꝛat dum p octauumm Scom de ipo laurentio:ſicut ⁊ de ſtephano ſinguliſ tur! canonicis hoꝛis eius memoꝛiaʒ facit feſtũq; illius ſolenniter obſeruanduʒ ac ſanctifican: dum cunctis fidelib ſub pᷣcepto iubet. Pꝛo⸗ pterea in matutinis legitur ſermo venuſtiſſi⸗ mus beati Auguſtini qui ait. Cum oẽs bea tos martyres quos nobis tradidit antiqui: tas honoꝛificentia digna veneremur: pcipue tñ beatũ laurentiũ martirẽ debemus tota de uotione ſuſcipe. hec ille. Werito itaq; hodi⸗ erna die huius martyris laudibo eſt incum⸗ bendũ:vt ſic valeant efficacius ad illius re⸗ naſti ⁊ nõ eſt inuenta in me iniqui⸗ t ima ſupare tas. Scribunt᷑ hec verba.pᷣs.xvi. ge ardentius veritatis radijs mens eius accẽ erq; pia eſt paſſio beati Laurentij ſa feruebat. Sʒ hoc loco cũ loquamur de di pbatus inuentus eſt abſq; defectu inich tatis btũs laurentius dicit᷑ diuine diectis: amoꝛ eni dei ignis eſt de q̊ dicebat xpᷣs.Lu⸗ ce.xij.c. Ignẽ veni mittere in terrã:et quid vo lo niſi vt ardeat.Et de iſto myſtice dixit de⸗ us Leuit.vi.c. Ignis in altari meo ſp arde⸗ bit:hic ignis amoꝛ dei intelligit᷑: qui iugiter ardere debet in altari.i.in aĩa: que aĩla alta eſt eo ꝙ ad imaginẽ ⁊ dei ſimilitudinem creata. Altare quippe quaſi alt i res interpᷣtatur: duʒ ergo igniſ diuini amoꝛis in aĩa eſt ſuccenſus facit tꝑalia cũcta ↄtẽnere ⁊ deũ ſummũ bonũ diligere ſuꝑ oĩa vitãq; pñtem omni ꝑiculo moꝛtis libenter exponere: ſic factuʒ legimus in beato laurentio vt videbit᷑ in ſequentibꝰ qui nec toꝛmenta timuit nec moꝛtẽ acerbiſſi⸗ mã hoꝛruit:de quo ſic inquit Ambꝛo.in ſer⸗ mone huius diel. foꝛtiſſumũ martyrẽ ſeuiſſi⸗ ma pſecutoꝛis flãma ſuꝑare nõ potuit qꝛ lon lectione dei tria erũt dubia ſoluenda. ꝛimũ vtrũ poſſit aliqua creatura deũ perfe cte et totaliter diligere. — m quare pꝛeceptũ de dilectoͤne dei dici zimu et maxiim. Terciũ que ſunt illa que incitant nos vt dili 62 amus ſuꝑ omnia deaoun. pꝛimũ dubiũ rũdet tho.ſa.ſe.q.xriiij ꝙ pfectio dilectõnis pᷣt dupliciter intelligi. Vno modo ex pte diligibilis:alio modo ex ꝑte diligentis. Ex parte diligibilis ꝑfecta eſt dilectio:cũ aliquid diligitur quantũ diligi⸗ bile eſt: deus aũt tantũ diligibilis eſt quantũ eſt bonus:bonitas aũt eius eſt infinita vñ in⸗ finite diligibilis eſt:nulla aũt creatura pᷣt ea“n diligere infinite cũ quelibet virtus creata ſit uerentiam coꝛda fideliũ inflãmari. Quapꝛo finita. vñ ꝑ hunc modũ nulla creatura pᷣt de⸗ pter de ipᷣo verba facturi de illius examinati um eꝑfecte ⁊ totaliter diligere. Scðo ꝑfectio one ⁊ ꝓbatõe facta ꝑ ignẽ dicemus. nam in⸗ dilectõnis pᷣt ↄſiderari ex ꝑte diligentis:et ſic troducitur quaſi ad deũ loquens laurentius. dicitur eſſe ꝑfecta qñ aliquis ſᷣm totuʒ ſuum gloꝛioſus in verbis pᷣmiſſis in themate in poſſe diligit:qð quidẽ ↄtingit in dilectõe dei bus triplicẽ ignẽ ꝓbatõis ⁊ examinatõis ſue diſtinguemus oſtendentes ꝙ non fuit in ũlo inuenta iniqᷣtas qui ſe totũ ardentiſſime ob⸗ tulit ſaluatoꝛi nr̃o ieſu xpᷣo.patiens quecũq; dura ⁊ ſeuiſſima illata ſibi ſupplicia. tripliciter. UHno modo ſic ꝙ totum coꝛ hoĩs actualiter ſemꝑ feratur in deũ.et hec eſt perfe ctio dilectõis pꝛime que non eſt poſſibilis in hac vita in qua impoſſibile eſt pter hamane aoditõnis infirmitatẽ ſꝑ actu cogitare de dee et moueri dilectõe ad ipm. Scðdᷣo ↄtingit vt hõ m ſuũ poſſe diligat deũ:ita vt om̃e ſuum ſtudiũ deputet ad vacandũ deo ⁊ rebus diui nis pᷣtermiſſis alijs niſi quantũ neceſſitas vi te pntis requirit:et iſta eſt ꝑfectio dilectõnis: que eſt poſſibilis in via nõ tñ eſt cõis om̃ib⸗ nec oẽs obligant᷑ ad illã. Tercio cõtingit vt hõ ſᷣm ſuũ poſſe diligat deũ ſic ꝙ habituali⸗ ter aliquis coꝛ ſuũ ponat in deo:ita ſcʒ ꝙ ni⸗ hil cogitet vel velit qð ſit diuine dileciõi con trariñ ⁊ hec eſt ꝑfectio cõis omnibo poſſibilis ad quã oẽs tenent᷑. Ex his ↄcludimus cum dño Bonauẽ. in. iij. di. xxvij. ꝑfectio cha⸗ ritatis ⁊ dilectõis diuine que in hac pñ̃ti vi⸗ ta ex ꝑte hoĩm diligentiũ deũ exigit tm̃ vt ex cludat oẽm affectũ otrariũ non aũt oẽm affe ctum extraneũ. ¶ Gcðm dubiuz fuit quare pꝛeceptũ de dilectõe dei dicit᷑ pꝛimũ ⁊ maxi⸗ mũi:ſicut dixit xps Math.xxij.c. Ad qð re ſpondemus ꝙ hoc eſt multiplici rõe. Pꝛima qꝛ dilectio dei eſt vita aie.vñ Deutro.iij.c.di citur.Elige tibi vitã vt tu viuas et ſemẽ tuũ diligas duũm deũ tuũ. Et Joh.i.Canonica. c.iij. Qui nõ diligit manet in moꝛte.et Apo calipf.iij.c.ðꝛ de illo qui ſine dei dilectõe pu tat ſe viuere hũs virtutes alias:nomẽ habes ꝙ viuas ⁊ moꝛtuus es. Scða rõ eſt qꝛ oẽs virtutes abſq; amoꝛe dei ſunt imꝑfecte:nec pᷣt aliquis ſine dei amoꝛe ſunpliciter virtuo⸗ ſus teneri:ideo aplłs ad Roma. xiij.dixit.ple nitudo legis eſt dilectio.Et grego.in omelia inquit.nõ habet aliqd viriditatis ramus bo⸗ ni oꝑis ſi non manſerit in radice charitatis. Tercia rõ eſt qꝛ dilectio dei dum eſt in coꝛde rõnalis creature facit eã ꝓmptã foꝛtẽ ⁊ expe⸗ ditiſſumã ad q̃cunq; ardua ⁊ difficillima tole randa.ideo Bꝛego.in O melia ait. Amoꝛ dei nunq́; eſt ocioſus: oꝑatur enĩ magna ſi eſt. ſi aũt oꝑari negligit amoꝛ nõ eſt. Et Hiero.ad euſtochiũ ita ſcribit. Amemus chꝛiſtũ ⁊ eius ſp qramus amplexus:et facile videbit᷑ omne ODifficile bꝛeuiaq; putabimꝰ vniuerſa q̃ lõga ſunt:et iaculo illius vulnerati ꝑ hoꝛaꝝ mo⸗ menta dicemꝰ. heu mihi qꝛ incolatus meus ꝓlongatus eſt. Quarta rõ eſt qꝛ dilectio dei magis vnit aĩam cũ deo q; quelibet alia vir⸗ tus. Vñ apls.i.ad Coꝛinthᷣ.vi.c.dicit.Qui adheret deo vnus ſpũs eſt cũ deo. et Hugo in li.de arra ſpõ.dicit. Scio aĩa mea ꝙ dum aliũ diligis in eius ſiſitudinẽ tranſfoꝛmaris Et Aug' ſuꝑ Johannem inquit. Talis eſt vnuſquiſq; qlis eſt dilectio ſua:ſi deũ diligiſ deus es:ſi hoĩem hõ:ſi terrã terra Quinta rõ qꝛ dilectio dei magis letificat ⁊ delectat aiam qᷓ; quecũq; virtus.Et vt inqͥt aplus ad Ro. viij. c. Diligentib deñ oĩa coopantur in bo⸗ num:qꝛ in ꝓſperitate ⁊ aduerſitate ſ ſunt in leticia.ideo biũs Jacobo de tudecto dicebat. Amoꝛe diuino amoꝛe.amoꝛe che nõ ſey ama to amoꝛe la tua amicitia e piena di delicia nõ cade may in triſticia lo coꝛ chi te ha aſſagia⸗ to. Terciũ dubiũ fuit que ſunt illa qᷓ nos in⸗ citant vt diligamꝰ deum ſuꝑ oĩa: et licʒ ſint multa tñ nos dicemus de quinq;. Pꝛimũ i ecundũ eſt factura. ereium creatura. Bummiun gratina. Luintũ amicitia. Pꝛimüũ eſt ipa ſcriptura. vñ Deutro. vi.c. ſeri bitur. Audi iſrael dũs deus tuuſ vnus eſt: di liges dñm deũ tuuʒ ex toto coꝛde tuo:ex tota gia tua et ex tota foꝛtitudine tua. Et eiuſdeʒ. xi.c. Ama dñm deũ tuũ. et Matt. xxij. Dar ci.xij.et LQuce.x.Diliges dñm deũ tuũ ⁊ ꝓxi mum tuũ ſicut teipᷣm. In his duobo pᷣceptis tota lex pendet et ꝓphete. Scoõm qð nos in⸗ ducit vt diligamus deũ eſt factura qꝛ ipſe fe⸗ cit nos. Si enĩ naturaliter amat filiꝰ patrẽ a q̊ habet ꝑtẽ coꝛꝑis ſui:quanto magis amare debet deũ qui coꝛpus ⁊ aĩam fecit. Ideo ſapi ens Ecci.vij.c.ait. In tota aĩa tua dilige eũ qui te fecit. Nam ſi diligenter quis attendat quantũ eſt bñficium qð illi deus tribuit duzʒ coꝛpus dedit vtiq; dignum amoꝛe cenſebit. Quot enĩ ſunt membꝛa in coꝛꝑe tot dei bene ficia inueniunt᷑ ⁊ magna.Et ꝓ minimo mẽ⸗ bꝛo plus debet᷑ hõ amare deũ q; ament eum multi ꝓ cũctis bñficijs que ab eo receperunt Si quis eni amiſerit oculũ:quantũ amaret eum qui ſibi reſtitueret. Et ſi quis meruiſſet amittere eum:quantuʒ diligerec illũ qui ſibi oculũ ↄſeruaret. Nõ minus ergo amandus eſt qui eũ ab initio dedit et datũ ↄſeruauit cũ ſepenumero vtendo illo ↄtra deũ eum amit⸗ tere meruerit homo. Sic referre poſſumꝰ de ſingulis membꝛis.Et ſi tantũ amandus eſt qui dedit coꝛpꝰ:quãto foꝛtius qui dedit aĩaʒ Clamant igitur oĩa que in hoĩe ſunt a deo facta. Ama deũ.Clamant oculi:ama deum. amant aures:ama deum.Clamat lingua ama deũ. clamant dentes:ama deuʒ.clamant manus:ama deũ.clamant pedes:ama deum Tlamat ratio:ama deũ.clamat memoꝛia:ama deum. clamat intellectus:ama deum.clamat voluntas:ama deuz 2 ab ipſo ſunt oĩa.Ob qð Bernar.inquit. Valde oĩno mihi aman dus eſt ꝑ quẽ ſum:viuo et ſapio. Terciuʒ qð nos inducit vt duigamus deũ eſt oĩs creatu ra:ait enĩ de ̊ Augꝰ.li.x.ↄfeſſionũ.Celũ et ſetetot bidicun busvtſu Crtuturen Gendoeu cnirniue funclo⸗ Zlonoe⸗ bibendon ſanafne Cvoldo⸗ Lorſtclen ſuneron Naranad iunnord Nulgmus lundaus⸗ Auniochor lltbrme ſtiucäg inens⸗ onit nini uyso llloco Ganonine ohcris⸗ tipſenzd necohal lrmmecit enandre laluaib: lacoꝛ lcnröne ſtſenſi onnisc mneing eto Gloinli gn dſoy noopene tnenh a npſe in Cndn ſeincſe kocon inquan Aliate clyehe Nit mnollitt fWare Mopp Mntrtbe⸗ nreſ deſͤgen 1didaicuß⸗ Lehetlt liwi⸗ Kaigie uurnede uſpscen ge noate 4. Eteud, rri r deiiin duotyzens n göeß⸗ migeic 1 ilani pamun eoſ adiigẽ is Mendr bu et in enti⸗ nin 6 S Uuymn münmmd önn ligit vunmin uuuit 4 mAN H ume nons et dditaia; untadeo nn deun⸗ natlingen sdnn orin un terra et omnia que in eis ſunt:ecce vndiq; ii hi dicunt vt te amem:nec ceſſant dicere omi⸗ bus vt ſint inexcuſabiles.Dupliciter dicunt creature nobis vt deũ amemus.vno mõ oſtẽ dendo eum digniſſimũ amoꝛe nr̃o. GBonitas enĩ vniuerſitatis creaturaꝝ oſtendit creato⸗ rem eſſe optimũ:et ideo amoꝛe digniſſimum Alio modo dicunt nobis vt amemus deũ ex hibendo nobis tot innumera bñficia. Nam terra et fructus eius aqua ⁊ piſces marꝭ.Aer et volucres celi.ignis ⁊ claritas ſolis. et ſplẽ doꝛ ſtellaꝝ ⁊ lune:et oĩa alia que homini pꝛe ſtant:non ceſſant ſuo modo hoĩ dicere.Ama deũ:ama deũ:ama deũ:qui cuncta ad vſum tuum oꝛdinauit. Quartũ qð nos inducit vt diligamus deuz eſt gratia ſcʒ nobis tributa: cum deus ꝓ nobis incarnatus trigintatribꝰ annis cũ om̃ib ↄuerſando pati ꝓ nobis vo luit famẽ:ſitim:frigus:caloꝛẽ:et tandem ſub⸗ ijt iugũ grauiſſime crucis in qua ſanguineʒ fundens moꝛte pꝛecioſa genus humanũ re⸗ demit. Nam ſi puerulũ ipᷣm in pᷣſepio naſcẽ⸗ tem inſpicimus:audimus illũ dicentẽ.amoꝛ tuus o ala facit me deũ celi carne veſtitũ hoc vili loco teneri. Si pannis inuolutũ vel va⸗ gientem in cuna:aut herodis iram ꝑegrinã⸗ do in vlnis matris fu gientẽ miramur. Hox et ipſe rũdet.Oaĩa mea amoꝛ tuꝰ ad hec oia me cõpellit. Si ſin gulos eius actus ſubtili⸗ ter meditamur om̃es ab amoꝛe ardentiſſimo emanare videmus.Quid plura vincula:ſpu ta:ludibꝛia:verbera:ↄtumelie: deriſiones:fla gella:coꝛdqha ſpinea:crux:claui:ſpongia:lan cea:nõne ſuo modo ſonũ faciunt amoꝛis.O inſenſibilis rõnalis creatura.O mens ferrea omni adamante durioꝛ.O deniq; ingratiſſi ma aĩa quã nõ infläãmant nõ adurunt chꝛiſti ieſu amoꝛis incendia. ꝓpter hec ola Bernar⸗ dus in li.de diligendo deũ ait.Quid retribu am dño ꝓ omnibo que retribuit mihi.in pꝛi⸗ mo oꝑe me mihi dedit:in ſcðo ſe:et vbi ſe de⸗ dit me mihi reddidit:datus ergo ⁊ redditus me ꝓ me debeo et bis debeo. Quid deo retri⸗ buam ꝓ ſe:nam etiaʒ ſi me milies rependere poſſem quid ſum ego ad dñm.Et ideʒ ſuper Can. Dupꝑ oĩa reddit te mihi amabilẽ bone ieſu calix quẽ bibiſti:opus redemptõnis nr̃e hoc amoꝛẽ nr̃m facile vendicat:totũ ſibi hoc inquam eſt qð noſtrã deuotionẽ et blandius allicit ⁊ iuſtius exigit et artius ſtringit ⁊ affi cit vehementiꝰ.Et iterũ in ſermonibo Berñ. dicit. O duri ⁊ indurati filij adam quos nõ emollit tanta benignitas tanta flãma tam in gens ardoꝛ amoꝛis tam vehemens amatoꝛ: qui ꝓ viliba ſarcinulis tam pᷣcioſas merces expendit. Quintũ qd nos incitat ad amoꝛeꝭ dei ðꝛ amicitia. de ſolo quippe deo certi eſſe valemus:et ſi eum diligimus nobis ſit fide⸗ lis ⁊ verus amicus.Alij vero amici inueni⸗ untur tripliciter infideles. Pꝛimo qꝛ aliquã⸗ do nõ amant licʒ ament᷑ ſed nõ ſic eſt de deo: qui Pꝛouer.viij.c.ait.Ego diligentes me di ligo.et de hoc xpᷣs dixit Joh.xiiij.c. Qui di ligit me diliget᷑ a pr̃e meo:et ego diligã eum. Scðo qꝛ multi ſunt amici tꝑe ꝓſperitatis et in aduerſitate deficiũt:ideo ſapiẽs Ecẽi.vi. c. ait. eſt amicus ſᷣm tꝑus ſuũ:et nõ ꝑmanebit in tꝑe tribulatõis. Sed non ſic eſt in deo de quo dicitur in pᷣs. Juxta eſt dñs his qui tri⸗ bulato ſunt coꝛde.et q́;uis amicos ſuos ⁊ eo rum vtilitatẽ fla gellari ſepe ꝑmittat:illos nũ q; deſerit quos in tribulatõe ↄfoꝛtat. Tercio pleriq; amant amicos dũ viuũt ſed in moꝛte inimici effictunt᷑:moꝛtuos expoliantes et bo — —- na eoꝝ pauperibo diſpenſanda tanq; lupi ra pientes. Sed deus ſpm̃ a coꝛpꝑe exeunteʒ ad ſe ſuſcipit:illũq; delitijs ac diuitijs eterne vi⸗ te facit participẽ. Conſiderans oĩa ſupꝛadi⸗ cta beatus laurentius patriaʒ ſcʒ hiſpaniã et parẽtes reliquit:terrena oĩa calcauit ſpꝛeuit qʒ hereditatẽ:cũ filius fuiſſʒ vt aiunt nobiliſ⸗ ſimi ducis:atq; beatũ ſixtũ papã ſecutus roꝛ mam vſq; ꝑuenit:ibi a btõ ſixto factus eſt ar chidiaconus:qͥ tanto fidei ʒelo ductus fuit: vt nec comminatõnes nec verbera dura nec ignis incendiũ hoꝛreret. Ideo ambꝛo. in ſer mone ſic ſcripſit de illo. ardebat cxtrinſecus martyr laurentius tytanni ſeuientis incen⸗ dijs ſed maioꝛ illum intrinſecus chꝛiſti amo ris flamma toꝛrebat. ÿU?D ualiter beatus laurentius ꝓbatus fuit igne ꝓximalis miſeratõis:et an poſſit elemo ſyna dari abſq; charitate:q&ᷣ ſi fieri pᷣt de illici te acquiſitis:et quõ pᷣt cauſare ſ Ecundus ignis quo examinatus eſt et ꝓbatus inuentus abſq; crimine beatus aurentius dicitur ꝓximalis miſeratõis:naʒ ad ꝓximos miſericoꝛs fuit:quib theſauros eccleſie diſpenſauit:nam vt recitat᷑ in legen⸗⸗ da. Te beati ſixti philippus impatoꝛ: et fili⸗ us ſuus noie philippus fidẽ chꝛiſti recepant: et eccleſiã ſublimare plurimũ intendebãt. Re gnauit aũt iſte philippus anno milleſimo ab vꝛbe cõdita:vt milleſimus rome annus xpo potius q; idolis dicaret᷑:qui annus milleſi⸗ mus fuit a romanis cũ ingenti ludoꝝ et ſpe⸗ ctaculoꝛum apparatu celebꝛatus.Erat aũt cũ phbilippo imꝑatoꝛe miles quidã noĩe decius quẽ miſit in galliã vt eam rebellanteʒ imꝑio 3 13 piritualẽ effe⸗ 1 vomano ſubiugaret. Qui pgens eum ererci ti ꝓſperecũcta geſſit: victoꝛe; ad vꝛbẽ redi⸗ bat.audiens imꝑatoꝛ eius aduentũ honoꝛa⸗ re eũ volens eidẽ a roma vſq; ad veronã obz⸗ nius luit:nec videri debʒ cuiq; durũ hoc qð dicit᷑ de verona:q̃ſi vellet eam nouã foꝛe ci⸗ uitatem: qm vt in cronica ricobaldi ſcribttur tꝑe tarquinij pꝛiſci quinti regis romanoꝛũ: congite fuerũt in italia gallie vꝛbes ſcʒ medi olanũ bꝛixia verona vincentia. Decius igit᷑ gmbitõe imꝑij papilionẽ imꝑatoꝛis latenter introiuit ⁊ doꝛmientẽ dñm iugulanit.attra⸗ xit aũt exercitũ ⁊ illos qui cũ imꝑatoꝛe vene⸗ rant pᷣce pᷣcio ⁊ munerib:atq; cũ eis ad vꝛbeʒ gradu cito ꝓperauit.audiẽs hoc philippus iu nioꝛ vehementer extimuit: et totũ theſauruzʒ pris ⁊ ſuũ beato ſixto ⁊ ſancto laurentio com mendauit vt ſi ipᷣm a decio interfici ↄtinge⸗ ret theſaurũ ipᷣm eccleſqs ⁊ pauꝑibo erogarẽt nec te moueat ꝙ theſauri q́̊s laurentius di⸗ ſpenſauit:nõ dicunt᷑ th eſauri imꝑatoꝛis ſʒ ec cleſie qꝛ potuit eſſe ꝙ cum ipᷣis theſauris phi lippi aliquẽ etiã theſaurũ eccleſie diſpenſauit Vel foꝛte ideo dicunt᷑ theſauri eccleſie quia philipus eos reliquerat eccleſijs diſpenſan dos.Senatus ergo obuiam decio ꝓceſſit et ipᷣm in imperiuʒ ↄfirmauit:ne vero ꝓditoꝛie ſʒ ʒelo idolatrie dũm ſuũ occidiſſe videretur chꝛiſtianos cepit crudeliſſime perſequi adeo vt multi martyrio coꝛonarent᷑ inter quos eti am philippus lunioꝛ annumeratus fuit: poſt hoc oblatus eſt decio btũs ſixtus tanq; qui xpᷣm coleret ⁊ imꝑatoꝛis theſauros haberet: tũc decius in carcere recipi ipᷣm iuſſit donec Pillata toꝛmẽta ⁊ theſauros ꝓderet ⁊ chꝛiſtũ negaret. btũs aũt laurentius ipᷣm pſequens poſt eũ clamabat:quo ꝓgrederis ſine fiio pa ter:quo ſacerdos ſaucie ſine miniſtro ꝓperas. Zu nunq; ſine minſſtro ſacrificiũ offerre cõ⸗ ſueueras. Quid in me diſplicuit paternitati tue:nũquid degenerẽ me hbacti experire cer te vtrũ idoneũ miniſtrũ elegeris cui ↄmiſiſti dñici ſanguinis diſpenſationẽ. Cui beatus ſixtus dixit:nõ ego te deſero fili neq; te dere⸗ linquo:ſʒ maioꝛa tibi debent᷑ ꝓ fide xpᷣi certa mina: nos quaſi ſenes leuioꝛis pugne curſuʒ recipimus:te aũt quaſi iuuenẽ manet gloꝛio⸗ ſioꝛ de tiranno triũphus. poſt triduũ me ſeq̃⸗ ris ſacerdotẽ leuita. deditq; ei oẽs theſauros Pcipiens vt eccleſijs et pauꝑibo erogaret.qui chhꝛiſtianos diligenter die ac nocte queſiuit et vnicuiq; ꝓut opus fuerat miniſtrauit oẽs de eo id pſalmiſte qdð ponit᷑.ij.ad Coꝛinth. ix. diſperſit dedit pauperibo iuſticia eius ma nHet in ſeculũ ſeculi. Que verba ponderanda ſunt diſperſit enĩ dicit᷑ qꝛ pluribo condiniſit. et nõ vni:diſperſit ⁊ nõ auare retinuit: dedit et nõ vendidit dedit libere ſine ſpe mercedis lucri cõmodi aut obſequij tꝑalis dedit non .dandũ poſt moꝛtẽ dereliquit pau ꝑibo ſcʒ xpᷣi nõ parẽtibo nõ diuitib:ideo iuſticia eius ma net in ſeculũ ſeculi:qꝛ merces iuſticie eius eſt eterna:vt exponit nicolaus delira. Sʒ quia boc loco elemoſyna beati laurentij tam ſubli miter magniſicatur libet tria de ipſa dubia diſputare. ꝛimum vtrum elemoſynam dare ſit actus charitatitis. BSecundum vtruʒ elemoſyna fieri poſſit de illicite acquiſitis. e at ſpiritualem effectum. tem aũt nõ habuero nihil mihi ꝓdeſt. Ad h̊ rñũdet cho.ſᷣa ſᷣe.q.xxxij. aliquid dicit᷑ eſſe actus virtutis dupliciter:vno modo materi- aliter ſicut actus iuſticie eſt facere iuſta:et ta⸗ lis actus pt eſſe ſine virtute:nã multi nõ ha⸗ bentes habitum iuſticie oꝑantur iuſta:velex naturali rõne:vłex timoꝛe: vel ex ſpe aliquid adipiſcẽdi. Alio modo ðꝛ aliquid eſſe actus virtutis foꝛmaliter ſicut actꝰ iuſticiseſt actio iuſta eo modo quo iuſtus facit ſcʒ pꝛsompte et delectabiliter. Et hoc modo actus virtutꝭ nã materialiter pᷣt eſſe ſine charitate. dare ve⸗ ro elemoſynã foꝛmaliter id eſt ꝓpter deũ dele⸗ ctabiliter ⁊ ꝓmpte et omni eo modo quo de⸗- lectet:nõ eſt ſine charitate:elemoſyna quideʒ eſt opus quo datur alig hoc rñũdet Tho. vbi.S. ꝙ aliquid pᷣt dici tri⸗ pliciter illicite acquiſitum. VUno modo illuc qð illicite ab alio accipitur et debet᷑ ei: nec pᷣt ab eo qui accipit retineri:ſicut ↄtingit inraa pina furto ⁊ vſuris ⁊ de talib cũ homo tene atur ad reſtitutõʒ elemoſyna fieri nõ pᷣt. Se⸗ cundo modo eſt aliquid illicite acquiſitũ: qꝛ ille qui acquiſiuit retinere nõ pᷣt:nec tñ debet᷑ 6 pu ei a quo acquiſiuit ſcʒ qꝛ ↄtra iuſticiã accepit q; pauꝑibo diſpenſauit ideo eccleſia cantat et alter ↄtra iuſticiã dedit. Sicut cõtingit in ſymonia in qua dans ⁊ accipiens ↄtra iuſti⸗ ciam legis diuine agit: vnde non debet ſierit Tercium vtrum elemoſyna coꝛpoꝛalis habe Ad pꝛimũ dubiũ poſſet quis dicere argu- endo. actus charitatis nõ pᷣt eſſe ſine cha⸗ ritate:ſʒ largitio elemoſynaꝝ ppᷣt eſſe ſine cho⸗ ritate:igit᷑ nõ erit actus charitatis.nam.i.ad Coꝛinth.ᷣxiij.c.apłs dixit.Si diſtribnero in cibos pauperũ oẽs facultates meas charita⸗ nõ eſt ſine virtute.ſᷣm hoc ergo dare elemoſ? ur aliguid indigenti ex cõo⸗ paſſione ꝓpter deũ. Mcom dubiũ fuit vtru elemoſy na fieri poſſit de illicite acquiſiꝭ. Ad icut aser. guibo e⸗ ſogni igexq deeog prey merar dei olrol Nolnn Aren nnorua⸗a ngoli cumdul fllishub Grö Gdo lcors fiuate ſemul nco⸗ wren lier l. ror. in ⸗ hognco Conos honbade Gluce Aome Lind ine Nond ocaffe Ecxt nlnis lſtcöſiae nberſpi msaaip Mrmoren humit. rcdted ſee fade ſtr chgi foſe⸗ =S S= = —,— Naco Pn dbtnu⸗ gligſui Rereit liſerge dininun hnhere ſ. Nemgts dadr nghi cnauen n Sni anſ badbe i. ng W — creerge⸗ ſeſnecha⸗ ſeineche⸗ 8. N rinod . o iuſtrern⸗ llino ha⸗ intrvalar ſpeaigui deſems cieckine Gnngn musning Netende te darere dei ⸗ o,“ mek nru ,3 ati, ANaße gtinr vonon Ai . GN. renitutio ei qui dedit. Sed debet in elemoſy-⸗ nas erogari:et eadeʒ ratio eſt in ſunilibus in 4 ib ſcilicʒ datio ⁊ acceptio eſt cõtra legem. ercio modo eſt aliquid illicite acquiſuũ nõ quidẽ qꝛ ipſa acquiſitio ſit illicita:ſʒ quia id ex quo acquiritur eſt illicitũ. Sicut patec de eo qdð mulier acquirit ꝑ meritriciũ et ho? ꝓpꝛie vocatur turpe lucrũ. Quia eni muliei meretriciũ exercet turpiter agit ⁊ contra legẽ dei. Sed in eo ꝙ accipit non iniuſte agit nec coõtra legem vnde licite retineri pᷣt et de eo ele moſina fieri:nõ tñ fit de tali lucro oblatio ad altare.iuxta illð Deutro.xxiiijic.nõ offeres mercedẽ ꝓſtibuli in domũ dei tui:tum ꝓpter ſcandalũ:tum pter ſacroꝝ reuerentiãCer cium dubium fuit vtrum elemoſyna coꝛpo⸗ ralis habeat ſpiritualẽ effectum et arguitur ꝙ nõ Nam effectus non eſt potioꝛ ſua cauſa Ded bona ſpiritualia ſunt potioꝛa coꝛpoꝛa libus:nõ ergo elemoſyna coꝛpꝑalis habet ſpi⸗ ritualem effectum. Scðdo multiplicata cau⸗ ſa multiplicatur effectus. Si ergo elemoſy⸗ na coꝛꝑalis cauſaret ſpiritualem effectum:ſe⸗ queretur ꝙ maioꝛ elemoſyna magis ſpiritua liter ꝓficeret. Quod eſt cõtra id quod ſalua⸗ toꝛ dixit Quce.xxi.c.de vidua ponente duo era in gaʒophilatiũ. Rñdet tho.vbi.S.q; ele⸗ moſyna coꝛpoꝛalis pᷣt tripliciter conſiderari. Vno modo ſᷣm ſuam ſubſtantiam ⁊ ᷣm hoc non habet niſi coꝛpoꝛalẽ effectum inquantũ ſcʒ ſu ꝓplet coꝛpoꝛales defectus pꝛoximoꝝ. Alio modo poteſt conſiderari ex parte cauſe eius inquantũ ſcʒ aliquis elemoſynã dat ꝓ⸗ ter dilectionẽ dei et ꝓximi.Et quantum ad bor anen fructum ſpiritualeʒ:vnde ſapiens Ecci.xxix.c.ait.Elemoſyna viri gratiaʒ ho⸗ minis quaſi pupillam cõſeruabit. Tercio po teſt cõſiderari ex parte illius cui datur: et ſic habet ſpiritualẽ effectum inquantũ ſcʒ ꝓxi⸗ mus cui per coꝛpoꝛalem elemoſynã ſubueni tur mouetur ad oꝛanduʒ ꝓ benefactoꝛe. Ad pꝛimum itaq; argumentũ dicendũ ꝙ ratio il la ꝓcedit de coꝛꝑali elemoſyna ſ̃ᷣm ſubſtanti am.Ad ſecunduz vero dicitur ꝙ vidua que minus dedit ſᷣm quantitateʒ plus dedit ᷣm ſuam ꝓpoꝛtionem:ex quo penſatur in ip̃a ma ioꝛ charitatis affectus.ex qua charitate ele⸗ moſyna coꝛpoꝛalis ſpiritualẽ efficaciam ha bet. Igitur btũs laurentius ex hoc maxime cõmendatur quia totus charitate ſuccenſus theſauros paupib diſpenſauit. NHec obſtat quia ſui nõ erant quos ſi voluiſſet potuiſſet ꝓ ſe retinere:cum etiam ſi ſemper illos poſſe⸗ diſſet:adhuc diſtribuiſſet pauperibus ꝓpter diuinum amoꝛem. J Mugliter beatus laurentius eraminatts eſt igne tirannice pſecutõnis et de gratia co⸗ antia et gloꝛia beati laurentij. J —NXapitulum. ij. Ercius ignis quo examinatus eſt bea⸗ tus laurentius:et non eſt inuenta in illo imquitas impatientie: dicitur tirannice per⸗ ſecutionis: nam decius ꝑſecutus eſt eum vſl⸗ 6 ad moꝛtem:quam ipſe letanter pꝛo chꝛiſto uſcepit: de hac tamen illius perſecutõe con⸗ ſiderare debemus tria. R ecundo con tantiam. ¶ Pꝛimo conſideremus gratiã quam deus contulit beato laurentio in miraculis facien dis ⁊ conuertendis gentilib.veniens na nq; ad domũ cuiuſdam vidue que multos chꝛi⸗ ſtianos in domo ſua abſconderat: quam lon gus doloꝛ capitis detinebat:impoſita manu ſuꝑ caput eius eam a doloꝛe capitis libera⸗ uit ⁊ pauperũ pedes lauans omnibo elemo⸗ ſynam degit. Eadẽ nocte in domo cuiuſdaʒ chꝛiſtiani veniẽs quendã cecum ibi repperit et facto ſigno crucis eum illuminauit:vñ ec⸗ cleſia cantat de eo. Laurentius bonuʒ opus ꝑatus eſt: qui ꝑ ſignũ crucis cecos illumi⸗ nauit. Cum autez beatus ſixtus decio nollet conſentire nec idolis immolare ipᷣm decolla ri pꝛecepit accurrens aũt beatus laurentius poſt ipſum exclamabat:noli me derelinquere pater ſancte qꝛ theſauros tuos iam expendi: quos tradidiſti mihi.Tunc milites audien⸗ tes theſauros laurentiũ tenuerunt. et perthe⸗ mio tribuno tradiderũt. Ipſe aũt decio eum pꝛeſentauit. Qui tradidit eum Valeriano p̃⸗ fecto vt aut theſauros ꝓdat ⁊ ſactificet ido lis:aut diuerſis eum int irc faciat ſuſplicijs et toꝛmentis. Valerianus aũt cuidam vica⸗ rio noĩe hipolito in cuſtodiam eum tradidit quẽ ille cum multis alijs in carcere recluſit. Erat aũt ibi in cuſtodia quidã gentilis noĩe lucillus qui ploꝛando lumen oculoꝝ amiſe⸗ rat.Cui beatus laurentius lumen ſe reſtaura re ꝓmiſit:ſi in chꝛiſtũ crederet et ſacrum ba⸗ ptiſmũ ſuſciperet: At ille ſe baptiſare inſtan⸗ tius poſtulauit. Accipiens ergo laurentius aquam dixit ei:omnia in confeſſione mundʒ tur. Cunq; illum de articulis fidei interro⸗ gaſſet diligenter. Et ille omnia ſe credere con feſſus fuiſſet:aquam ſuꝑ eius caput effudit et ipſum in chꝛiſti noĩe baptiſauit. Statim qui cecus fuerat lumẽ recepit Quapꝛopter mul⸗ ti ad eũ ceci veniebãt: ⁊ ab eo illuminati redi bant. Interrogatus ab hipolito de theſauris ima reſpondit ; ipᷣm ad fidem cõuertit ? eam omni familia baptizauit. Secundo cõſidere amus beati laurentij conſtantiam quã habu⸗ * it in toꝛmentis:poſt omnia quidem ſupꝛadi cia mandauit valerianus ad hyvpolitum vt lauren tiũ pꝛeſentaret. cui laurentius ait. am bulemus pariter quia mihi et tibi gloꝛia p̃⸗ paratur. ad tribunal igitur ambo veniuntet fit iterum inquiſitio de theſauris: laurẽtius autem triduo inducias petijt: quas valeria⸗ nus eidem ſub hypoliti pollicitatione cõceſ⸗ ſit:in hoc triduo laurentius pauperes clau⸗ dos cecos et alios collegit:et eos in palatio ſaluſtiano coꝛam decio pꝛeſentauit dicens. FE cce iſti ſunt theſauri eterni qui nunq; mi⸗ nuuntur ſed creſcunt:qui in ſingulis diſper guntur ⁊ in omnibus inueniunt᷑.hoꝛum enĩ manus theſauros in celum depoꝛtauerunt. Valerianus pꝛeſente decio dixit. Quid va⸗ riaris per multa:iam nunc ſacrifica et magi cam artem depone. Cui laurenti. Quis de⸗ bet adoꝛari qui factus eſt an qui fecit. Irat⸗ decius iuſſit eum ſcoꝛpionibus cedi:⁊ omne genus toꝛmentoꝛũ ante ipſum afferri: quem cum ſacrificare iuberet et hec toꝛmẽta euade⸗ ret.reſpõdit infelix:has epulas ſemper opta⸗ ui. Lunc iubente decio nudus fuſtibo cedi⸗ tur et ardentes lamine ad latera opponuntur Dirxitq; laurentius.Domine ieſu chꝛiſte de⸗ us de deo miſerere mihi ſeruo tuo quia accu ſatus nõ negaui:interrogatus te dominũ cõ feſſus ſum. Dixitq; ei decius.ſcio ꝙ per artẽ magicam toꝛmenta deludis:me tamen delu⸗ dere nõ valebis. Juſſitq; eum plumbatis du riſſime cedi:laurentius autem oꝛauit dicens Domine ieſu chꝛiſte accipe ſpiritum meum: tũc audiẽte decio voꝑ inſonuit.Adhuc mul⸗ ta certamina tibi debentur. Tunc decius fu roꝛe repletus dixit:viri romani audiſtis de⸗ mones iſtum ſacrilegum cõſolantes:qui nec deos colit nec toꝛmẽta metuit:nec iratos pᷣn cipes expaueſcit. Juſſitq; iterũ eum ſcoꝛpio⸗ nibus cedi. Gubꝛidens autem laurentius gratias egit:et pꝛo aſtantibus exoꝛauit:eadẽ boꝛa romanus in chꝛiſtum credidit. Reclu⸗ ſus poſt hec iterũ laurentius in cuſtodia hy politi:nocte ſequenti laurentius ad decium adducitur.cui decius:aut inquit dijs ſacrifi cabis aut nox iſta in te cum ſupplicijs expen detur. Cui laurentius: mea nox obſcurũ nõ habet:ſed omnia in luce clareſcunt. Dixitq; decius:afferatur lectus ferreus vt requieſcat in eo cõtumax laurentius:miniſtri ergo eum exuentes ſuper craticulam ferream extendgut et pꝛunis ſuppoſitis eum cum furcis ferreis . 0 cõöpꝛeſſerunt. Dixitq; laurentius valeriano diice miſer: quia carbones tui mihi refrigeri um:tibi antem eternuʒ ſupplicium pꝛeſtant: quia ipſe dominus nonit ꝙ accuſatus nõ ne gani eũ:interrogatus chꝛiſtum ↄfeſſus ſum aſſatus gratias ago:dixitq; hilari vultu ad decium. Ecce miſer aſſaſti vnam parteʒ girnag aliam et manduca.deinde ſubdidit. gratis ago tibi domine qꝛ ianuas tuas ingredi me⸗ ruieet ſic ſpiritum emiſit. Cõfuſus decius cũ valeriano ambulauit in palatium tyberij re⸗ licto coꝛpoꝛe ſuper igneʒ.Quod hypolitus mane rapuit et cum iuſtino pꝛeſoytero ina⸗ gro verano cõditum aromatibus ſepeliuit. ¶ Zercio cõſideremus gloꝛiam quam aſſe⸗ cutus eſt beatus laurentius poſt ſuſceptum martyrium et illa que in celis eſt et nobis eſt inperſcrutabilis obmiſſa tantum ad eam di⸗ rigamus mentem quã tribuit illi deus in ſua eccleſia militante fecit quidem deus ſanctuz ſuum martyrem multis miraculis coꝛuſcare de quibus pꝛo deuotione noſtra aliqua puauu ca narremus. Refert Gꝛegoꝛius turonenſis Oe dum quidam ſacerdos quandam eccleſi⸗ am ſancti laurentij repararet et trabes quedã nimium bꝛeuis eſſet:rogauit beatum lauren tinm vt qui pauperes fouerat ſue inopie ſub ueniret. Que ſubito ſic excreuit vt pars non modica abundaret Quam partem ſacerdos minutatim incidit et multas inde infirmita⸗ tes ſanabat Quidã inſuꝑ pᷣſbyter noiĩie San tulus beati laurentij eccleſiam a longobar⸗ dis incenſam reparare volens artifièes mul tos conduxit. Quadã autem vice dum quid eis apponeret nõ haberet pᷣmiſſa oꝛatione re⸗ ſpexit in clibanũ et ibidem candidiſſimũ pa nem inuenit. Sed cum vix ad vniꝰ pꝛandij eſum triba ꝑſonis ſufficere videret᷑ laurentiꝰ artifices ſuos nolens deficere ſic pꝛedictum „ panem multiplicari fecit ꝙ in alimentum de cem dierũ operarijs cunctis ſuffecit. Sunt et alia huius ſancti miracula que cauſa bꝛe⸗ uitatis omittimus.igitur deuotõne qua poſ ſumus beatuʒz laurentiuʒ depꝛecemur vt ſua interceſſione nos dignos efficiat qua medi⸗ ante peruenirevaleamus ad illam gloꝛiã ſem piternam in qua ipſe letatur cum domino ie ſu chꝛiſto. Cui ſit honoꝛ et gloꝛia in ſecula ſe Tuloꝛum. Amen. ¶ Sermo quinquageſimuſquintus de ſan cto Auguſtino pꝛeclariſſimo lumine eccleſie ſancie dei. ſhoriginnl onanzlane uelini⸗ onniflong gneropon deuotbeme icvratlin glipebran uliC ſjo Colg giangulin laſcprengn debenocug rinundic Scnacun Tadhnn⸗ Rechne ahraitea icbeorum Rimni u Umnchltn⸗ ighaufin ungimoi ſtipfecee Udapen ſe dubia, Piniueft y mnichen nuiſu Mlocdeteſe Dicvefu⸗ Pumenang nn — = S S = — — — in ienig = een. mmsnöne lisſnn ipulns Nungn gunn norine⸗ 8detinech nben bipins Nonr e ſcciui quan ſe ſuſcnmn anobisc⸗ adem d deusiniu ms ſnan iscorun 1dligdan. wrones dan adiH evti n ANA nopieſab porsnon nſacades ibini⸗ rnii snd dungnid oreld Gilnün nypuntt nend vigiaunm mumde SH ſa bre⸗ anol uryſes named' tüſen onninor⸗ ſcat o N 1 eccata ipſius et exaltauit ineternũ ſtantiſſimi.Tanta ex verbo illaꝝ copia eſt vt non niſi longiſſimis oꝛõnibo explicari que⸗ ant:veruntñ ne in ſolennitate ipᷣius ab eius deuotõe mens nr̃a ieiunet aliqua de ipᷣo pfe celebꝛatiſſimo bꝛeuiter diſſeremus. Gaudẽt quippe bꝛeuitate moderni.vt notat᷑.ff. ꝙ me. cau.li.i.C. de appelł.l.amplioꝛẽ.ꝭ.in refutato rijs. Colligimuſq; aliqua ex multis que ſan cti auguſtini et merita et gloꝛiã expꝛimũt ver ba ſapientꝭ in themate in quib tria myſteria de beato auguſtino diſtinguemus. Pꝛimum dicitur conuerſionis. Becundum comendationis. Zercium magnificationis. Be cõuerſione beati auguſtini et de his qj induxerũt eum ad hereſim et de erroꝛibꝛ ma⸗ beoꝛum. ¶Capitulum. i. ni citur.chꝛiſtus purgauit peccata ipſius. hoc vtitiq; factũ fuit:dum relicta vanitate phoꝝ: abiectaq; impijſſima hereſi manicheoꝛuʒ in chꝛiſtũ ꝑfecte credidit ⁊ ſacrũ baptiſma ſuſce pit:ad qdðᷣ plenius intelligendum tria in hac parte dubia ꝓponemus. Pꝛimũ que fuerint cauſe auguſtinũ ad here ſim manicheoꝝ inducentes. H Scõðm qui ſunt manicheoꝝ erroꝛes pꝛinci⸗ pales et deteſtandi. „— Terciũ que fuerũt media ad penitentiã ⁊ con onen au guſtini cooperantia. d pꝛimũ dubiũ rũdemus ꝙ fuerint tres cauſe pᷣcipue que induxerũt auguſtinũ in er⸗ roꝛes manicheoꝝ. Pꝛima dicitur intellectus exiſtimatio. BDecunda affectus inoꝛdinatio. Cercia coꝛdis obduratio. ꝛima cauſa fuit cxiſtimatio intellectus: habuit nãq; ex dono nature tantam ingenj ſublimitatẽ tantũq; intellectꝰ acumen vt vi⸗ deatur quodãmodo impoſſibile qð ipᷣe de ſe in veritate fatetur. Ait enĩ ſic in li.ↄfeſſionũ. O ẽs libꝛos artiũ quas liberales vocãt tunc nequiſſimus cupiditatũ iniquaꝝ ſeruus per me ipᷣm legi ⁊ intellexi quoſcũq; legere potui Quicquid enĩ eſt de arte diſſerendi ⁊ loq̃ndi Quicqͥd de dimenſionib figuraꝝ ⁊ de mu⸗ ſicis et de numeris ſine magna difficultate nullo hoĩm tradente intellexi. Scis tu dñe PPꝛiſtus purgauit u eius. Sapientis verba ſunt iſta oꝛiginaliter Ecci.xlvij.c.Ex omi ꝑte re⸗ ſonant laudes eximie auguſtini doctoꝛis pᷣ⸗ ſRimũ myſterium declarandũ de beato augu ſtino dicit᷑ cõuerſionis de quo di⸗ rant gloꝛiam ſempiternam. deus meus ꝙ celeritas intelligendi ? diſcen⸗ di acumen donũ tuũ eſt:ſed nõ inde ſacrifica bam tibi:hoc ideo ſic cõcludit qm̃ nõ ſe hũi⸗ liabat deo neq; ſcripturis ſanctis pᷣbere vole bat aſſenſum. Et vt Bernar.ſuꝑ cantica aſſe xrit. Syꝑbo loco veritas nõ videtur.Et ſup illud Jeremie.xlix.arrogantia tua et ſupbia coꝛdis tui decepit te.glo.ait.oĩs hereticus ar rogans qꝛ ſuꝑbia facit hereticũ nõ ignoꝛan⸗ tia. Gꝛego.inſuꝑ dicit.Tanto a dei luce ſu- bi longe ſunt quanto apud ſe hũiles nõ ſunt Ad hanc itaq; dementiã ſuperbi deueniunt vt intellectũ eoꝝ minime limitatũ arbitrent᷑: intelligibilia. Sic et auguſtinus putabat ſe abſq; deo ſuo intellectu om nia penetrare: ob quod ſinebat eum deus ruere in tenebꝛas er⸗ roꝛum.Vngde in libꝛo confeſſionuʒ loquens ad deum dicit. Tumoꝛe meo ſeꝑabar a te ⁊ ni mis inflata facies claudebat oculos meos. Et iterum in eodem libꝛo. Inſtitui animum intendere in ſcrigturis ſacris:ſed viſa eſt mi⸗ hi ſcriptura indigna quam tuliane dignita⸗ ti compararem. Tumoꝛ enim mentis fu gie⸗ bat modum eius. Illa autem erat que creſce⸗ ret cum paruulis:ſʒ ego dedignabar eſſe par uulus ęt tumidus fauſtu grandis mihi vide ba .S ecunda cauſa que induxit auguſti⸗ num in erroꝛes fuit affectus inoꝛdinatio.in⸗ clinauerat quippe affectum ſuum inoꝛdina⸗ te ad iſta tempoꝛalia bona ad diuitias ad glo riam vanam et ſimilia. Nam de cartagine ro mam et de roma mediolanũ perrexit:vt rhe⸗ toꝛicam venderet illam ſcilicet legendo ⁊ ſue cupiditati et gloꝛie ſatiſfaceret. Vnde ipᷣe ait in libꝛo confeſſionum. Docebam artem rhe⸗ toꝛicam et victoꝛioſam loquacitatem victus cupiditate vendebam. Et iterum in eodem li bꝛo. Exalabant nebule de limoſa concupi⸗ ſcentia carnis et ſcatebꝛa pubertatis et obnu bilabant coꝛ meum vt non diſcerneretur ſere nitas dulcedinis a caligine libidinis. MHul ti enim tanto ardoꝛe ad hec tempoꝛalia inflä mantur vt omnino ceci facti in varios laban tur erroꝛes.hi licet interduʒ chꝛiſtianos ſuo oꝛe ſe foꝛe dicant:tamen in coꝛde nil credunt de vita futura:nec penas timent. neq; deſide ercia cauſa que induxit Auguſtinum in erroꝛes dicitur coꝛdis obduratio:vocatus nanq; a deo mul totiens et tactus gratia illius nolebat aperi⸗ re coꝛ ſuũ:immo claudebat illud.vñ in libꝛo ↄfeſſionũ dicebat. Vocaſti me et nõ erat qui rñderet tibi dicẽti mihi. Surge qui doꝛmis et exurge a moꝛtuis:ligatus enim eram non —— glieno ferro ſed mea ferea voluntate. Molu⸗ alia pntrida iunt: alta ſana q, ppter hoc non tabatur ergo Auguſtinus in perditiſſimis credit ea nõ poſſe eſſe ex eadẽ arboꝛe: nec ali⸗ W erroꝛibus manicheoꝛum necnon et alioꝛum quis credat duas mulieres nõ poſſe habere Perſe Pam ad has nugas adductus eſt vt arboꝛ? vnam mr̃em:eo ꝙ vna virgo alia coꝛrupta. ſintinci fici ploꝛare diceret:cum ab ea ficus vel foliũ Dic nihil ꝓhibet diabolũ eſſe bonũ creatõe une⸗ tolleretur. ,xel factũ a deo:malũ vero ſua volũtate.¶ er gaſiroon ¶ Decundum dubium fuit:qui ſunt nani⸗- cio arguũt manichei qꝛ Joh.viij.c. ſcribitur , Ta cheoꝛum erroꝛes pꝛincipales ⁊ deteſtandi:et Vos ex pf̃e diabolo eſtis:ergo diabolus eſt loatici ad hoc dicimus ꝙ ſunt tres. creatoꝛ illoꝛũ:quibo verba illa ſic dicta ſunt. d i Pꝛi cõtra pꝛincipij vnitatem. Rũñqdetur ꝙ non ſequitur:nam pater dicitur a Dcõs ↄtra incarnatois chꝛiſti veritatẽ. gliquis alteriꝰ:vel qꝛ ab eo habet ſubſtantiã: ann Tercius ↄtra legis antique bonitatt. vel qꝛ ab eo habet moꝛes ſuſcipiẽdo eius do onen Pꝛimus erroꝛ manicheoꝝ eſt contra pꝛin ctrinam:vel imitando vitaʒ:hoc ſcðo modo Dedee cipij vnitatem. nam vt dicitur in. c. de ſum. diabolus erat pater phariſeoꝛuʒ. ¶ Quarto monnan trini.et fide. ca. vnum vniuerſoꝛum pꝛinci⸗ arguũt Johᷣ.xiiij.chꝛiſtus dixit de diabolo. ſnunn pium. Quod Ariſto.et phi.viij. phyſicoꝝ. yvenit enĩ pꝛinceps mundi huius ⁊ in me nõ “ Anum mouens:et in libꝛo de cauſis vnam habet quicq;.diabolus pꝛinceps mundi vo ſonguen pꝛimam cauſaʒ.et in.xij.methaphyſice.vnũ catur:ergo mundus eſt ab eo. Rñdetur ꝙ; nõ D pꝛincipem appellat. Sed Auguſtinus con-⸗ oẽs pꝛincipes ſunt dij vel creatoꝛes:pꝛeterea neng ſcribit in li. de natura boni. Manichei duo ipſe pꝛinceps erat vſurpatõe: vnde iudicio a muſe pꝛincipia ponũt vnũ mali aliud boni: vnus mungdo erat eijciendus:ſ̃m illud Johañ. xij lcoe ſm eos pꝛinceps lucis eſt. Cuius habitatio Nic iudiciũ eſt mundi:nũc pꝛinceps mun⸗ Nilgebon regio lucis ſuꝑ iſta viſibilia. Alter eſt pꝛin⸗ di huius eijcietur foꝛas.¶ Quinto argunnt unffuſe ceps tenebꝛaruʒ ex aduerſo:cuius habitatio qꝛ Joh̊.xix.dixit chꝛiſtus.regnuʒ meũ non ſe Oec eſt regio tenebꝛarum:et vterq; pꝛinceps ha- eſt de hoc mundo:ergo xpᷣs nõ eſt rex huius bognili bet populum ſuum et a pꝛincipio tenebꝛarũ mundi:ergo mundus eſt regnũ diaboli. Re ſpoghonn dicunt eſſe coꝛruptibilia et mutabilia. Iſte er ſpondetur ꝙ regnũ chꝛiſti fideles vocantur ſn . roꝛ valde contumelioſus eſt:et creatoꝛi ⁊ ce qui nõ ſunt de hoc mundo:qꝛ nõ ſunt dediti nmahr aturis. Creatoꝛi quippe quia magnam par-⸗ mungdanis ſunt tñ in mundo ſed quaſi exul hnimnm⸗ tem ſui regni et gloꝛie ſue aufert ei dominiuz tantes ⁊ eternũ regnũ deſiderantes. (Ber⸗ nhil creaturarum viſibilium alteri tribuit. Crea-⸗ arguunt quia apls.ij.ad Coꝛinthios.iiij.c. uiitti turis etiam contumelioſus eſt: quas retrahit ait. Deus huius ſeculi excecauit mentes infi nßnici a domino tam honoꝛabili et ſubdit eas tam delium: diabolus ergo deus huius ſeculi eſt rnoiſs: vili ſeruituti:vt eſt ſeruitus diaboli. Sed vyvt Reſpondet᷑ ꝙ diabolus nuncupatõne deus ftllarin⸗ appareat huiꝰ erroꝛis falſitas ſubdemus au⸗ eſt vel dñs ⁊ nõ ſm veritateʒ. Nam et venter ſuluer ctoꝛitates et rationes quibus innititur vt ſi deus vocatur ad Phiſippent.iij.c.quoꝝ de⸗ Gtibangan debilitas eius facilius coꝛruat. Arguunt er us venter eſt:tñ venter nõ eſt creatoꝛ:O ſten⸗ mmncheile go pꝛimo manichei.quia matthei.vi.c.dixcit dendũ eſt igitur manicheis q; oĩa ſunt crea⸗ nheantmn chꝛiſtus.nemo poteſt duobus dominis ſer⸗ ta ab ipſo deo viſibilia et inuiſibilia. Scribi ſtpinoie uire:vocans diabolum dominum eo ꝙ ipſe tur nanq; Matthei. vi. c. Reſpicite volatilia tnotͤni ſit dominus mundi:vt ipſi aiunt: ergo ipſe celi ⁊c.Et ſubditur Pater veſter celeſtis pa⸗ oiuoptoſ eſt deus vel creatoꝛ ipſius. Sed argumentũ ſcit illa:ergo cibus coꝛruptibilis quo aues tliucen⸗ non concludit.cum reges gentium dominẽ⸗ paſcuntur a patre celeſti eſt. Et Matthei. v. c Utanb⸗ tur. Luce.xxij.ſed tamẽ non ſunt dij vel cre⸗ dicitur de pane celeſti.pluit ſuper iuſtus et in Phtgni atoꝛes. Secundo arguunt quia MWatthei. iuſtos:ergo plunuia eſt ab eo.Et matthei.viij NN vij.c.ſcribitur. Non poteſt arboꝛ bona fru⸗ ca.ſcribitur de chꝛiſto.e venti ⁊ mare tanq; Cnatzie ctus malos facere.Ex quo inferũt:ergo ma-⸗ domino obediebãt ei. Et iohãnis.i.c. Om2 Cllane la non poſſunt eſſe ab eodeʒz pꝛincipio a quos nia per ipſum facta ſunt. Et iterum ibi. In Odod ſunt bona. Ergo ſunt duo pꝛincipia vnum pꝛopꝛia venit ⁊ ſui eum nõ receperunt. Sed Apnnie 4 bonoꝛum:aliud maloꝛum. Quibus reſponꝰ non etrant per gratiam ſui:cum eſſent mali:er Nſbenig demus ꝙ licet arboꝛ bona non faciat maluz 0 ſui erant per creationem. Item mutauit Gdicene fructum:tamen nihil pꝛohibet fructuʒ quem aquam in vinũ coꝛruptibile. Johannis. ij. c. nodeipt arboꝛ bona bonum pꝛoduxit poſſe putrefie⸗ ergo ⁊ coꝛruptibilia ſunt ab ipᷣo. Et apłis ad ſhieit ri et coꝛrumpi:et nemo adeo fatuus eſt vt c¶ Roma.ij.c.ait. ex ipſo ⁊ per ipſum et in ioſo Megſimo⸗ videt diuerſa pira in arca vel in menſa:quoꝝ ſunt oĩa.Et.i.ad Coꝛinth.x.c. Ex deo oia. iui Möhean daril⸗ Wpeſdlae. ſeborine. iarſd dGiſhin kvodihoo lſcdiſe. enpanzcn he ſtn chiigann boe Gone⸗ nenz Dm rdedich niustianeß⸗ ps muneitn Ridcuren morcspram nnCe iucten ud Poheng –— Nmo negnozwa nöcker uu gnitithi . ldcarun enöͤſindil ſed ien nns ſon Ninbwmie münus hegtmuict cannN munhi gͦſunt x iuSi iewinli alto. .l cs Nhe. inscin narho Eta * rõne docentes multas fatuitates. Scöus erroꝛ manicheoꝝ eſt ↄtra incarnatõis xpᷣi ve ritatem:dicũt eni chꝛiſtũ nõ habuiſſe verã hu manam naturã. Sed ↄtra iſtos eſt ſcriptura ſacra:que xpᷣm affirmat deũ ⁊ hoĩem: hoĩem yero ꝑfectũ ex aia rõnali et hũana carne ſub⸗ ſiſtentẽ: atq; verum redemptoꝛẽ mundi affir aui nos redemit pꝛecioſo ſanguine ſuo. ercius erroꝛ manicheoꝝ eſt cõtra legis * antique bonitatẽ.dicũt enĩ pres veteris teſta menti fuiſſe damnatos qꝛ legunt᷑ aliqñ pec⸗ caſſe. Ded ſiłr dicendũ foꝛet de petro et au⸗ lo qui aliqũ peccauerũt.qð ipi negant. ed nos ꝓbamus teſtimonijs noui teſtamẽti qð 1 pihrantiqnos pr̃es bonos fuiſſe atq * ipſi reci . aluatos: Ham legit᷑ Matth. viij. c. Wulti ab oꝛiente et occidente venient et recumbent cum abꝛaqã iſaac ⁊ iacob in regno celoꝝ:ergo abꝛaa iſaac ⁊ iacob ſunt in regno celoꝝ. Itez matth.vij.c.in tranſfiguratõne dñi apparue⸗ 2 runt moiſes ⁊ helias cũ eo loquẽtes:ſi dĩna- ti fuiſſent intranſſiguratõe illa nõ affuiſſent. Inſuꝑ luce.xvi.laʒarus moꝛtuus poꝛtatus eſt ab angelis in ſinum abꝛae. Tenẽt adhuc manichellegẽ veterem dai eſſea pꝛincipete nebꝛaꝝ ⁊ malã eſſe. Cui erroꝛi occaſionẽ de⸗ 9* bus nõ fuiſſe deum benignũ qui tam graue onus ꝓplo impoſuerit. Ad quod dicendũ ꝗq⸗ coꝛda iudeoꝝ erecta erant ꝑ pᷣſumptõcʒ. Nãꝗ dicebant Exodi.xviij.c. Nõ deeſt qui imple at:ſʒ deeſt qui iubeat. Et Exodi.xxiiij.c. Re ſpondit vniuerſus ꝓpłs ſimul cũcta que lo⸗ culus eſt dũs faciemus:ideo humiliandi erãt graui onere legis:vt ad auxiliũ gre currertet Scðo dedit occaſionem huic erroꝛi iuſticia * að dicendũ ꝙ cum pꝛincipiũ ſapientie ſit ti⸗ moꝛ dei.: vt ſcribit᷑ Pꝛouerb.i.c. ꝑfectio vero ſapiẽtie ſit amoꝛ dei.pꝛima lex debuit incho are a timoꝛe malos acriter puniendo: ſecũda lex debuit ſapientiã ꝑficere cũ amoꝛe multis ammonitoniby 3 pmiſſionib bñficioꝝ ex⸗ Ephef. ij. c ipſius factura ſumus. Et eiuſdẽ.iij.c. In deo qui creauit oĩa. Et ad co loſenſes.iij. In ipᷣo cõdita ſunt vniuerſa que ſunt in celo et in terra viſibilia et inuiſibilia. Etad Hebꝛeos ·i.c. Initio tu dñe terrã fun⸗ daſti ⁊ oꝑa manũ tuaꝝ ſunt celi. et Acct᷑. iij. c. ðꝛ. Tu feciſti celũ terrãꝗ. Et eiuſdẽ. xvij.c. de us qui fecit mundũ ⁊ oĩa q̃ in eo ſunt.et apo⸗ calipf.x.c.iurauit ꝑ viuentẽ in ſecula ſ- eculo⸗ mũ qui creauit celũ et terraʒ mare ⁊ oĩa que in eis ſunt.mouẽtur itaq; manichei abſ. q; vlla lachꝛymoſa oꝛatio. hibitõnib incitando. Zercio huic erros: 664 caſionem dedit verbum apli ad Ro ma. vi. c. ybi ait. nũc ſoluti ſumus a lege moꝛtis: et vo catur ab aplo lex moꝛtis. Ad qð dicendũ q lex moꝛtis fuit ſuis trãſgreſſoꝛibo: ſʒz lex vite fuit intentõe dãtis: ſed lex moꝛtis vicio trãſa⸗ glredientis. vnde ſubdit ibi apłs Quid ergo dicemus:lex peccatũ eſt abſit. Süt ⁊ alij maz⸗ nicheoꝝ erroꝛes nidendi quos cquſa bꝛeuitq tis omittimus. Si quis aũt de illis plenius edoceri velit legat ſummã de virtutibuſ ⁊ ibi materiã iſtaʒ bene copioſeq; digeſtã inueniet. rrcii dubiũ fuit. Que fuerunt m edia ad penitentiã ⁊ ↄuerſionẽ auguſtini coo peran⸗ tia. Et dicimus ꝙ tria:Pꝛimuʒ fuit pie mr̃is Secundũ ambꝛoſij facũ da pᷣdicatio. Tercium exemploꝝ ꝓuocatio. Pꝛimũ fuit pie matris lachꝛymola oꝛatio. 4 Ipſe nãq; in ꝓuincia africe ciuitate vero ca- taginenſi oꝛtus honeſtis parentibo genitiuz eſt ex patre ſcʒ patritio: matre vero monicha nuncupata:hec religioſa valde:et in xpᷣi amo re fundata plurimuʒ flebat ꝓ filio:et ipᷣm ad vnitatẽ fidei reducere ſatagebat. Quadã aütt vice et ipe in libꝛo ↄfeſſionũ teſtat᷑ mater illa ſancta vidit ſe ſtare in quadã line lignea lic,z triſtẽ:et quidã ei pulcerrimus iuuenis aſtitit et cau ſaz tante triſticie requiſt iuit. Que cuim diceret ꝑditionẽ filij mei auguſtini deploꝛo. Ille reſpondit:eſto ſecura:qꝛ vbi tu ibi ille:et ecce cõtinuo fuiũ ſuũ iuxta ſe ſtare vidit: hHe- poſt dum au guſtino retuliſſet. Ille ait fallez⸗ ris mater nõ tibi ſic dictum eſt. Sed vbi ege ibi tu. econtra illa dicebat. Non fui mibi di ctum eſt vbi ille ibi tu. Sʒ vbi tu ibi ille. Ro gabat ergo ſedula mater quaſi impoꝛtuna .V . . ne de⸗ quendam epiſcopũ vt ꝓ ſuo filio intercedere dit pꝛimo legis grauitas. Viſum eſt enĩ alich dignaretur. Cui tanta quodãmodo impoꝛ⸗ tunitate deuictus ꝓphetica voce reſpondit: yade ſecura quia impoſſibile eſt vt filius tan H tarum lachꝛymaꝝ pereat. De ipſa itaq; refer⸗ fe poſſumus id quod chꝛiſtus ſermo ne qui legitur in feſto beati iacobi maioꝛ is dixit.nõö ſentiebat inquit illa ſi icut cetere mres que coꝛ pus natoꝝ amant aĩam aũt contẽnunt. Deſs £ derant eni illos valere in hoc ſeculo: et non lon ic erre curant quid in alio ſint paſſuri. Alij milici⸗ qua puniebant᷑ criminoſi. vñ dicũt nõ fuiſſe deũ benignũ qui legẽ tam crudelẽ dedit. ATd as filijs pꝛouident: alij honoꝛes et nemo fi⸗ tijs pꝛouidet dominum:perditio nem illoꝛruũ cum magno pꝛecio comparant: et ſalutem “ lis nec dono accipere volunt. Si vident il⸗ los paupꝑes triſtantur ⁊ ſuſpirant. Si aũt v· derint peccantes nemo triſtatur: vt oſtendãt coꝛpoꝝ ſunt parentes nõ animaꝝ. bec ille Scom mediũ qð concurin qd penitentiaam et ↄuerſionem an guſtini fuit ambꝛoſij facun da pᷣdicatio.Cum enĩ auguſtinus apud car ta ginẽ multis annis rhetoꝛicã docuiſſet oc⸗ culte mr̃e neſciente romã venit:et ibidẽ mul⸗ tos diſcipulos cõgregauit:bis tꝑib⸗ megio⸗ Lelgmanit Quid patimur quid audimus: Surgunt indo cti ⁊ celũ rapiunt et nos cum doctrinis nr̃is in infernũ demergimur:⁊ ac⸗ currens in quendã hoꝛtũ ſub quadã ficu ſeꝓ iecit vt ipᷣe narrat in li.confeſſionũ ⁊ amariſſi lanenſes a ſynaco pᷣfecto romanoꝝ petiere ſt bi doctoꝛem in rhetoꝛica deſtinari. Erat ibi tũc pᷣſul vir dei ambꝛoſius ⁊ ad pᷣces medio⸗ lanenſiũ illuc mittit᷑ auguſtinus:mater auteʒ cius quieſcere nõ valens cũ multa difficulta tead eum venit:et ipſum iam nec vere mani cheũ:nec vere catholicũ repperit. Cepit auteʒ auguſtinus beato ambꝛoſio adherere et eius pꝛedicatões frequẽter audire. Erat eni in pꝛe dicatione ſatis ſuſpenſus ne quid ptra iam manicheoꝝ hereſim vel ꝓ ipſa diceret. qua⸗ dam vice ↄtra illũ erroꝛẽ ambꝛoſius diutius diſputauit ⁊ ipᷣm aꝑtis rõib ⁊ auẽtib⸗ confu tauit:ita vt erroꝛ a coꝛde auguſtini penitus pelleretur. Tercium mediũ qð concurrit ad penitentiã ⁊ ↄuerſionẽ au guſtini dicitur ex⸗ emploꝝ ꝓuocatio ⁊ inflãmatio. Cum eni ſi⸗ mc flens lamentabiles voces dabat. Cũ aũt amariſſume fleret audiuit vocem dicentẽ ſibi. Tolle lege:aperuitq; ſtatim codicẽ apoſtoli⸗ cum ⁊ ↄiectis oculis ad pꝛimũ capᷣ.legit in⸗ duimini dñm ieſum xpᷣm.et ſtatim ab eo oẽs dubietatis tenebꝛe diffugerũt: interim aũt tã vehemẽtiſſimo doloꝛe dentiũ toꝛqueri cepit: vt fere ad credendã opinionem coꝛnelij phi ſuccenderet᷑ ꝙ ſummũ bonũ aiĩe in ſapientia ſummũ vero bonũ coꝛꝑis in nullũ ſentiẽdo doloꝛẽ poſuerat.tam vehemẽs aũt ille doloꝛ fuit ꝙ etiã loquelã amilit.Quo circa vt in li. ꝓfeſſionum refert in tabulis cereis ſcripſit vt oẽs ꝓ eo oꝛarent vt doloꝛem illũ deus miti⸗ garet:ipſe vero cum alijs genua flexit ⁊ ſubi to ſanum ſe ſenſit. inſinuauit ergo ꝑ l̃as ſan cut ipſe narrat in li.ↄfeſſionũ iam via chꝛiſti ſibi placeret ſed ꝑ ipam anguſtã adhuc ire pi geret immiſit dns in menteʒ eius vt ad ſim⸗ plicianũ in quo lucebat gra diuina ꝑgeret vt ſibi eſtus ſuos conferenti pꝛoferret quis eſſet ptus modus ambulandi in via dei in qua ud tale eſſe arbitrans diſtulit vt illud relege alius ſic alius ſic ibat: diſplicebat eni ei quic⸗ quid agebat in ſeculo pꝛe dulcedine dei ⁊ de coꝛe domus eiꝰ quã dilexit. Simplicianus aũt cepit eum hoꝛtari ipſe quoq; cepit ſeipᷣm hoꝛtari ac dicere. Quot pueri et puelle intra eccleſiam oeo ſeruiũt. tu nõ poteris qð iſtiet iſte? an vero iſti ⁊ iſte in ſeipis poſſunt ⁊ nõ in deo ſuo:quid in te ſtas ⁊ nõ ſtas:pꝛoijce te in eum et excipiet te e ſanabit te. Inter hoꝝ col loquia memoꝛia victoꝛini in medium venit: vñ exhilaratus ſimplicianus narrat. Quali ter idem adhuc gentilis ob ſui ſapientiaʒ ro⸗ me qð maximũ erat tunc ſtatuã meruiſſet.Et qualiter ſe ſepius chꝛiſtianũ dicebat:cui cum ſimplicianus diceret:nõ credo niſi videro te in eccleſia:ille iocando dicebat:nũquid pari etes faciũt hoĩem chꝛiſtianũ:tandeʒ dum ad eccleſiã veniſſet et ei tanq; verecundo occulte liber vbi erat ſymboluʒ fidei ad legendũ da⸗ tus fuiſſet:ille in altũ aſcendit ⁊ alta voce ꝓ⸗ nunciauit. Tũc etiã ab africa quidã amicus au guſtini noĩe pontianus ſuꝑuenit ⁊ vitã et miracula ipſius magiſtri antonij qui nuꝑ in egypto ſub Conſtantino imꝑatoꝛe defunctꝰ fuerat recitauit.hoꝛuʒ exemplis auguſtinus vehementer exarſit: ita ꝙ ſociũ ſuũ alipium cã vultu q; mente turbatus inuaſit ⁊ foꝛtiter ⸗ 6 cto viro ambꝛoſio votũ ſuũ vt moneret quid ſibi de libꝛis ſanctis legendũ eſſʒ: quo acrioꝛ fieret fidei chꝛiſtiane at ille iuſſit Eſaiam ꝓ⸗ phetam eo ꝙ euan gelij et vocatõis gentiũ p⸗ nunciatoꝛ apertioꝛ videatur. Cuius pꝛinci⸗ pium cũ auguſtinus nõ intelligeret totũ ali⸗ ret cum in ſcripturis ſanctis ma gis exercita⸗ tus eſſet. Adueniente vero paſcali tꝑe augu⸗ ſtinus cum eſſet annoꝛum triginta cum filio ſuo a deodato puero valde ingenioſo: quem au guſtinus in ſua adoleſcentia dum adhuc gentilis et phᷣus eſſet genuerat:necnon cum alippio amico ſuo ſacrum baptiſma ſuſcepit. de bac auguſtini cõuerſione ſcripſit ſanctus datius cpᷣus mediolanenſis li.i.ſue cronice. c. x. de quo datio ꝛegoꝛius meminit in li⸗ bꝛis dialogoꝝ. Tunc in illo baptiſmate am⸗ 4 „ bꝛoſius cepit.Te deũ laudamus.&t au guſti⸗ nus rũdit.te dñũm confitemur.Et ſic ibpwi duo * hüc hymnũ alternatim ↄpoſuerũt:et vſq; in finẽ decantauerũt: ꝓtinus aũt in fide catho⸗ lica mirabiliter ↄfirmatus ſpem oẽm quẽ ha bebat in hoc ſeculo dereliquit: et ſcholis qᷓs regebat abrenũciauit.o miranda dextere dei excelſi mutatio que auguſtinũ nõ ſolũ de te⸗ nebꝛis edu xit in lucẽ ſed ülũ luminare gran de in ſua eccleſia pꝛefecit. . ehumili penitentia et ſingulari doctri⸗ na atq; integritate vite beati gauguſtini. Capitulum. ij. ndatur quide maxime de tribus. Ecundũ miſteriũ declarandũ de beato au guſtino dicitur cõmendatio. Comeæ 4 Ndode kehanlia giſcttüe mininan lolteraca cbaradp decvhrt Noponne otisſat ſbencrlege fonplonb⸗ nenſaparen gennbpdere fonmtrwan opend (beſctann lſretiͤ nictonne unoneli⸗ ſmno immn llinooten. Nroſichun önclii ln lotion heſcreden wcires OWoon ſugllant ſfſinnof, hignos, Nlor ſin Ouſinoſon hnoglli llnizgni. nloſtanse leigtics . Fulen Lamman rommee⸗ Adiſaſtn itnn hr. (i . omiſ. iaieſo⸗ aplegrin ncce nmin tild Ngncicnt Ceneti tin ſpieni lliſcnti⸗ iit edole maniale lahirnt idas win lrpne Ghnt wonaen chor ſuENaH oel ius hnn nawoci lnd re sern ige nnnanfid Wpenen Z dunee ran ſnic. Nns hi⸗ lriul⸗ ſnein⸗ uoc ſefino acn ecuho⸗ naneh cholss d⸗ denard Gſit⸗ tinurn Nſtind, inlunh, ir un 1ℳ. Nꝛimo de penitentie bumilitate. Sedo de doctrine ſingularittte. cCercio de vite tate. ꝛimo ↄmendatur de penitentie bũilita⸗ te.nam licʒ pcca ſua grauia amariſſime defle uiſſet:tñ ex ipᷣa hũilitate de peccatis que nos minima reputamus in li.ↄfeſſionũ deo ſe do lenter accuſat. Sicut de eo ꝙ cũ puer eſſet lu debat ad pilã cũ ad ſcholas ire deberet. Item de eo ꝙ non volebat legere vel addiſcere niſi vi a parentibo vꝛgeret᷑. Iteʒ de eo q; fabulas poetaꝝ ſicut fabulã enee cũ adhuc eſſet puer libenter legebat:⁊ didonẽ moꝛtuã ꝓpter amo rem ploꝛabat. Item de hoc ꝙ de cellario vel men ſa parentũ aliqua furabat᷑ vt pueris lu⸗ dentibo daret. Item de eo ꝗꝙ in ludos puero⸗ rum fraudulẽtas victoꝛias exercebat. Itẽ de eo ꝙ pira de quadaʒ arboꝛe vicina vinee ſue Cciũ eſſet annoꝝ ſexdecim furatus fuerat. Ac⸗ cuſat etiã ſe de eo ꝙ aliqñ nimis libenter canẽ vidit currentẽ.Et de eo ꝙ ꝑ agrũ tranſiẽs ve nationẽ libenter ꝓſpexit:et de eo q; domi exi⸗ ſtens araneas muſcas ſuis rhetibo capientes nimis attente ꝓſperxit. Ideo aũt de his coꝛã dño ↄfitebatur vt ipᷣe dicit.Quia aliqñ a bo⸗ nis meditatõibo qauertũt ⁊ oꝛõnes interrum⸗ punt. Si quis vero feruoꝛẽ ↄpunctõnes de uotionẽ ↄtritionẽ au guſtini penitentis ple⸗ ne ſcire deſiderat legat libꝛos ↄfeſſionũ qui vndiq; reſonant liquefactionẽ coꝛdis ipᷣius Scðᷣo ↄmendatur auguſtinus de doctrine ſingularitats. Quam ſingularis ⁊ excellen⸗ tiſſimus fuerit in doctrina oſtendũt nobis li bꝛi quos ↄpoſuit:ſʒ ad eius gloꝛiam accedit alioꝝ ſanctoꝝ doctoꝝ teſtimoniũ:qui de au guſtino loquentes ipᷣm copioſiſſimis laudi⸗ bus attollũt. Vñ ꝓſper in li.de vita ↄtẽpla⸗ tiua inquit. Auguſtinus epᷣs acer erat inge⸗ nio:ſuauis eloquio: ſecularibo lr̃is peritꝰ: in eccleſiaſticis laboꝛib ſtudioſus:in quotidia nis diſputatõibo clarus:in omi ſua actõe cõ⸗ poſuus:in queſtioniba ſoluendis acutus:in ↄuincendis hereticis circũſpectus:in expoſi tione fidei nre catholicus:in explanãdis ſea cri pturis canonicis cautus. Quem in libellis meis ꝓ poſſibilitate mea ſum ſecutus.Etan ſelmus in plogo monologioñ. nihil potui inuenire me dixiſſe qd nõ catholicoꝝ patruʒ et maxime bti auguſtini dictis cohereat. Et policrates libꝛo.ij.c.xviij.narratõis auctoꝛẽ magnũ teneo auguſtinũ.Et poſſidonius.au guſtinus ſapientie lumẽ pꝛefulgidũ ꝓpugna culum veritat oẽs eccleſie doctoꝛes tam in⸗ genio q; ſcientia vicit. Incõparabiliter flo⸗ rens tam virtutum moꝛib q; influentia do⸗ ctrinarnm. Hugo in didaſcalon.li.iiij.et Jſt doꝛus li.vi.ethi.De nr̃is apud grecos oꝛige nes in ſcripturaꝝ laboꝛe tam grecos qᷓ; lati⸗ nos operũ ſuoꝛum numero ſuperauit:deniq; hieronymus ſex milia libꝛoꝝ eius legiſſe fa⸗ tetur:Poꝝ tamen omniuʒ ſtudia auguſtinus ingenio et ſcientia ſua vicit. nam tanta ſcri⸗ pſit vt dieb ac noctibus non ſcribere quiſqᷓ valeat libꝛos ſuos:ſed nec legere quidem oc⸗ currat.Et egeſippus in ꝓlogo libꝛi de floꝛi⸗ bus paradiſi.Inter magnos et egregios ca⸗ tholice doctoꝛes eccleſie pꝛeclarum fuiſſe et eſſe auguſtinum quis ignoꝛet: quem cum di uina et humana eruditõne mirabilem om̃es oꝛthodoxi in toto terrarum oꝛbe venerank· pꝛecipue cum apoſtolice ſedis antiſtites ſcri⸗ pta eius ſua pꝛobabili auctoꝛitate firmãtes: tanto maioꝛe ſtudio ſemꝑ amplexi ſunt: quã to amplioꝛe ſolatio eis vſuros ſe fuiſſe teſtan tur. Et caſſiodoꝛus in pꝛologo ſuper pſalte rium. Ad auguſtini facundiſſimi patris con fugi opulentiſſimam lectionẽ: quo circa me⸗ moꝛ infirmitatis mee mare ipſius quoꝛun⸗ dam pſalmoꝝ fontibus ꝑfuſum:diuina mi⸗ „ ſericoꝛdia largiẽte in riuulos vadoſos com⸗ pendioſe bꝛeuitatis deduxi vno codice tot diffuſa pplectens quot ille in decades quin decim mirabiliter explicauit. Sed vt quida de homero ait. Tale eſt de eius ſenſu aliquid ſubripere quale herculi clauã de manu tolle currẽs tanq; fons puriſſimus nulla fece pol lutus. Sed in integritate fidei perſeuerans: neſcit hereticis locum dare:vñ ſe poſſint ali⸗ qua colluctatõne defendere Totus catholi⸗ cus:cotus oꝛthodaxus inuenitur: et in eccle ſia dñi ſuauiſſimo nitoꝛe reſilendẽſ:ſuꝑni lu minis claritate radiatur. Et haymo in com⸗ mentario ſuꝑ ſcdᷣa epła ad Coꝛinth. ſᷣm bea tum au guſtinũ:neceſſe eſt ad altioꝛa conſcen dere:et pꝛofundioꝛa ſcrutari:qui in lucidan dis queſtionibo oẽs doctoꝛes excellit. Et ite⸗ rum haymo ibidem. Sicut ſol in lumine ex cedit oẽs planetas ita auguſtinus omnes ex ceſſit in ſacris exponendis ſcripturis. Et vo luſianus cui auguſtinus eplas ſcripſit. Le⸗ gi dei deeſt quicqͥd au guſtinũ cõtigerit igno mre. Et Bꝛego.in epla ad innocentiũ pꝛefe⸗ ctum africe. expoſitionem ſancti iob voꝝ bis tranſmitti voluiſtis:veſtro ſtudio ↄgau demus: ſed ſi delitioſo cupitis pabulo ſagi⸗ nari:beati auguſtini ↄpatriote vr̃i opuſcula legite:et ad ↄparitionẽ illius ſimilaginis no ſtrũ furfurẽ nõ queratis.Et idem in regiſtro legitur ꝙ beatuſ au guſtinus nec cum ſoꝛoꝛe £ –+ habitare ↄſenſerit dicẽs. Que cũ ſoꝛoꝛe mea Eodem tpe pꝛeſoyterũ foꝛtunatũ manicheu⸗ Gun ſunt ſoꝛoꝛes mee nõ ſunt docti ergo viri cuu et alios hereticos:pᷣcipue rebaptiſatos dona 4 ei⸗ tela ma gna nobis dʒ eſſe inſtructio. Et Hie tiſtas ⁊ manicheos couicit abſtulit ⁊ fugauit ane ro.in li.de duodecim doctoꝛibo Auguſtinuſ Lepit auteʒ btũs valerius foꝛmidare ne ſibi j epᷣs volãs ꝑ montiũ cacumina:qſi ala mul. auguſtinus tolleret᷑ ⁊ ab alia ciuitate in eßjm D ta celoꝝ ſpacia terrarũq; ſitus et aqua cir⸗ peteretur:nam ſibi aliqñ ablatus fuiſſet: niſi iuch culũ claro ſermone pnunciauit. Et idem in eum ad locũ ſecretũ tranſure curaſſet: ita vttttun ſain epkła ad auguſtinũ. vnoby libellis tuis erudi ueniri minime potuiſſet. impetrauit igit ab HK tiſſimis:et oĩs eloqntie ſplendoꝛe fulgentib archiepo cartaginenſu vt ipe cederet: et augu ſſe rñdere nõ potui.Certe quicqᷣd dici potuit: et ſtinum ypponenſi eccie pᷣficeret in epᷣm: ſʒ cũ un aſſumi in genio et de ſcripturaxꝝ hauriri fon⸗ hoc auguſtinus oĩmode recuſaret: cõpulſus Hyolnn tiba te poſitũ eſt atq; diſertũ: ſz queſo reuerẽ tñ ſuccubuit ⁊ epatus curãſi uſcepit. Qð in ſe nd tiam tu parumꝑ patiarꝭ me tuũ laudare in⸗- poſtea fieri nõ debuiſſe vt ſuo viuente eðo1 oꝛr·· mnigehe geniũ. Sũt ⁊ alia tã hieronymi q; alioꝝ do⸗ dinaretur:et dixit ⁊ ſcripſit ꝓpter cõcilij vni⸗ . ctoꝝ teſtimonia de laudib qauguſtini qᷓ nos uerſalis ꝓphibitionẽ. Quam poſtmodũ oꝛdi ANAI beeuitatis cã ꝑtranſimꝰ.¶ Zercio ↄmendat᷑ natus didicit: qᷓᷓ; ſancte in epatu ſe habuit vi⸗ J ccun auguſtiuus de vite integritate:poſt ↄuerſio dere poteris in legenda. in diebo aũt eius van MuglaB nem quidẽ integerrimã vitã atq; ſanctiſſmã dali totam africe ꝓuinciã occuparũt: vaſtan npob duxit:nã e mediolano diſcedẽs aſſumptis ſe⸗ tes oĩa: nec parcentes ſexui oꝛdini vel etati. un cum nebꝛidio ⁊ euodio ⁊ mr̃e ad africã reme⸗ Et vt pleriq; tradunt vandali poloni eſſe cre tin abat. Ded cũ eſſent apud hoſtiã tiberniã: pia duntur a fluminc vandalo polonie dicti. in non mr eius defuncta eſt:poſt cuius moꝛtẽ reuer⸗ libꝛo vero hiſtoꝛie hiſpanice ſcribit᷑. O tte oeit ſus elt auguſtinus ad agros ꝓpꝛioſ: vbi cim agenſoꝛici regis vandaloꝝ facta eſi ab ipſo lingſ his qͥ ſibi adherebãt ieiunijs ⁊ oꝛõibo deo va grauis eccleſie ꝑſecutio in hiſt pania ? afri. en cabat ſcribebat libꝛos et indoctos docebat. nam multos martyres fecit:confeſſoꝛibuſd mauh Fama aũt eius vbiq; defundebat᷑ ?⁊ in oibus linguas abſcidit: qui vt Iſidoꝛus narrat ab⸗ kad libꝛis ſuis ⁊ actibꝛ admirabilis habebat. Re ſciſis linguis perfecte loquebãtur.et de his niuipe fugiebat aũt ad aliquã ciuitatẽ accedere qᷓ ca⸗ fit mentio. E. de offiẽ. pꝛefec.pꝛeto.africe.cũ ſmn rerxret epo:ne ipᷣm in pꝛedicto officio occupari tandem vandali ad ypponanſem ciuitate ve Mäin ↄtingeret.Eodẽ ſꝑe apud vpponẽ erat quida niſſent: au guſtinus cõuocatis fratribo dixit. umg 1 vir magnaꝝ opũ:qui au guſtino miſit ꝙ ſiad Eccerogaui dñm vt aut nos ab his pericu⸗ ncneſec eũ accederet ⁊ verbũ ex oꝛe ſuo audiret ſeculo lis eruat: aut patientiã tribuat: aut me de hac iilonge renũciare poſſet.Qdð auguſtinus vbi ↄperit vita ſuſcipiat ne tot calamitates didere com⸗ ngenus⸗ illuc cõcitus iuit:audiẽs aũt valerius yppo⸗ pellar. Et ecce tercium quod petijt obtinuit. (herini nenſis epᷣs famã eius ipᷣm plurimũ renitentẽ Tercio nanc; obſidionis menſe febꝛib labo Ibus in ecc̃ia ſua pᷣſbyterũ oꝛdinauit: nõnullis qͥ rans lecto decubuit in quo ſeptem pſalmos K. Ge dem lachꝛymas ſnas ſuꝑbe interpᷣtantibo: et cum lachꝛymis legẽs:ſumptaq; euchariſtia Clkinün tanq; eũ cõſolantibo: et dicentibo qꝛ et locus reuerendiſſime integro aſpectu atq; auditu Gbobar pᷣſbyterij licet iᷣe maioꝛi dignus eſſet apꝛo⸗ coꝛã poſitis fratrib ⁊ oꝛantib⸗ migrauit ad gugukin pinquaret tñ epᷣatui. Qui ſtatim monalterin deuü anno etatis ſue ſeptuageſimoſexto.epi⸗ Mnnt clericoꝝ inſtituit. Et cepit viuere m regulaz ſcopatus vero ſui quadrageſimoquinto. Mchris ſub ſanctis apłis ↄſtitutaʒ vbi nullus aliqd Be miraculis ⁊ tranſiatõe coꝛꝑis beati au Ckoben Apꝛiũ habebat: ſed oẽs in cõi viuebãt. De cu⸗ guſtini:de quo fu officiũ duplex in eccleſia. lcnodeh ius monaſterio decẽ ep̃i fuerũt electi. Fratri ‚2 Zabitulum u ſentdoc bus aũt ſuis quos canonicos regulares vo⸗ Ercium myſteriũ declarandũ de beato cntſui⸗ cauit regulã tradidit ſub qua militant pᷣdica auguſtino dicitur magnificatio.placu⸗ augoktn toꝛes heremitani: ſeruite: oꝛdo ſancte bꝛigide it quidẽ oipotenti deo hunc ſanctũ magniſi ddor eh oꝛdo ſancti hieronymi: oꝛdo ſancti iohãnis, care pꝛecipue in tribus. hieroſolimitani: oꝛdo ſancti anthonij: oꝛdo MPꝛimo in miraculoꝝ rutilatöone. egenter dgillu cruciferoꝝ. Cum vero valerius eps eſſet gre n cus: et minus in latina lingua ⁊ lris doctus n off —S—- Mee e au guſtino ptãtem tribuit:vt ↄtra moꝛẽ oꝛiẽ⸗ Eꝛimo magnificauit eum deus in mira⸗ NMlteret talis eccleſie coꝛã ſe in eccia pᷣdicaret: vñ cum culoꝝ rutilatõe. NHam in vita ⁊ in moꝛte mi Ecun multi epi ↄtradicerẽt ille de hoc nõ curabat: raculis claruit. In li. nanq;. xxij. de ci. dei. di leinge dumodo ꝑ eũ fieret:qdð ꝑ ſefieri non valebat· cit deſe nomẽ ex humilitate non expꝛimens, uhlei id luaden lrtſgnt tümteſti lurincin 8fuiſe ni aiuta . rmuicte⸗ dnan mnönfi rmchls giſie iuenri⸗ oſtnocit uſeheun dütalen tomien 7 Giniet. Dolotidln loncdni bbten cuch hn. ⸗ nuraße. eorlbuſ 6arrtb . ..adeh o dfficdd ncänicer bhosgruu⸗ Uttedcr⸗ foarcon⸗ Anchän ihinl n ros Anlin unte Nro— vim. Pbenian tcenn. Hom.. S l 4* Scio chiſconi ſemel pꝛo adoleſcente quem ſe illũq; ilico demonio caruiſſe Kũ etiã quidã infirmus incidi deberet:⁊ de cius moꝛte ob inciſionẽ plurimũ timeret᷑ cũ infirmus cum multis lachꝛymis deũ exoꝛaſ nõ vidit oꝛa ſet:cũ eo et ꝓ eo Auguſtinꝰ oꝛauit:et ſine ali qbua inciſione integrã ſanitatẽ recepit. hec et alia in vita ſua facta legunt᷑.poſt moꝛtẽ vero cõpertum eſt illũ miraculis plurimis coꝛu⸗ ſcaſſe. Ex quibo aliqua enarrabimus. Mo⸗ lendinarius quidã in beatũ Auguſtinũ ſpe cialem deuotionẽ habens:cum quandã infir mitatẽ q̃ ðꝛ flegma ſalſuʒ ĩ tibia pateret᷑bea⸗ tum auguſtinũ deuote in ſui adiutoꝛiũ inuo cabat. Cui per viſum ſanctus auguſtinꝰ ap paruit:et tibiã manu palpans integre reſti- * et deo et beato auguſtino gratias reddidit. Quidã puer cũ vicio lapidis pꝛemeret᷑:et de cõſilio medicoꝝ incidi deberet: mater pueri moꝛtis ſibi timẽs periculũ beatũ auguſtinũ deuote in ſui filij ſubſidium inuocauit. Sta timq; fuſa oꝛatione vrinã cum lapide emiſit et plenã ſanitatẽ recepit. Pꝛepoſitus cuiuſ⸗ dam eccleſie in beatũ auguſtinũ multã deuo⸗ tionem habens:cũ per tres annos grauẽ in firmitatẽ paſſus fniſſet:itavt de lecto ſurgere nõ valeret aduenientẽ ſolennitatẽ beati Au⸗ guſtini cũ iam in eiꝰ vigilia ad veſi peras pul ſareturad rogandũ ſanctũ auguſtinũ tota de notione ſe cõtulit. Cui in albis ſanctꝰ augu ſtinus apparẽs dixit. Ecce aſſum totiens ad te vocatus Aur ge cito et celebꝛa mihi officiũ veſpertinũ.Qui ſanꝰ ſurgès cunctis ſtupen tibus ecleſiã intrauit: et officiuʒ deuote pe⸗ git. GBecũdo magnificauit deus beatũ au guſtinũ in coꝛpoꝛis tranſſatõe. Nam poſtq; gens barbara africã occupauit fideles coꝛpꝰ au guſtinni ceperunt:et ipᷣm in ſardin iã trãſ tulerunt. Tranſactis aũt ab eiꝰ obitu annis ducentis octoginta. Lupꝛandus deuotus longobardoꝝ rex audiens ſardiniã a ſarra⸗ cenis depopulatã ſolẽnes illuc nuncios mi ſit vt doctoꝛis ſancti reliquias papiam defer rent.Qui magno pꝛecio dato coꝛpus ſancti auguſtini tulerũt:et vſq; ianuã poꝛtauerũt. Oõ deuotus rex audiẽs vſqʒ ad pꝛedictã ci⸗ uitatẽ cũ magno gaudio eidẽ obuiauit et re uerenter excepit. Cum aũt mane vellent coꝛ pus illud deducere:nullo mõ moueri potuit: donec rex votũ emiſit ꝙ ſi ſeinde deduci ꝑ⸗ mitteret:ibidem in ſuo noĩe eccleſiã fabꝛica⸗ ret: cum aũt votũ feciſſet ſtatim ſine difficul⸗ tate inde deductũ eſt. Rex autem qð vouerat impleuit. Et ibidẽ in honoꝛe beati augiſtini tuit ſanitati:qui excitatus ſe liberatů inuenit Ecẽi. xlv. ca. piam deducit᷑ et in eccleſia ſancti petri q ce⸗ lum aureũ dicit᷑ honoꝛifice collocat᷑. (Aer⸗ cio magnificauit deꝰ beatũ auguſtinũ in offi cij celebꝛatõne. Nam nõ niſi deo inſpirante factum eſt vt eccleſia ſtatuit vt officiũ quataz tuoꝛ doctoꝝ pꝛincipaliũ auguſtini vicʒ hie-⸗ ronymi et ambꝛoſij atq; gregoꝛij ſolenniter ſeu dupliciter celebꝛaret᷑.ſicut ptʒ li.vi. de re⸗ Z liquijs et venera.ſanctoꝝ.in c.gloꝛioſus de us. Igitur auguſtinũ doctoꝛẽ magnũ vene⸗ remur in terris:vt ſic ꝑ illius merita cuʒ ißſo regnare poſſimꝰ in celo. Vbi xpᷣo ieſu frue=⸗ * ſcientiã penitentiã et patientiꝗ. dicendi laudes Hieronimi gloꝛioſi peroꝛa⸗ ri poſſint qui tũ doctrine vbertate:tũ eximie ſanctitatis merito admirabilẽ acyenerandꝝn ſe cunctis moꝛtalibus pᷣbet. Is nãq; eſt qu eccleſiã fabꝛicauit. Idem miracnlũ die ſehus ti in quadã villa epatus terdonenſi is ꝗᷓ dicit caſelle cõtigit. Et eo modo ibidẽ in honoꝛe beati auguſtini eccleſiã fabꝛicauit. Inſuper villã ipᷣam cũ oibus appenditijs cõceſſit ſer⸗ uientibus eccleſie ſancti auguſtini ꝑpetuo poſſidendã. Sicq; cum magno gaudio pui⸗ mur cum gaudio qui eſt benedictus in ſecu⸗ la ſeculoꝛum. Amen. Hieronymo:qui gloꝛiã ingentẽ adeptus eſt AApter Eatiſicauit illum in gloꝛia et circumcinxit illũ ʒo⸗ na gloꝛie. Scribũtnr hec verba eſcio qua copia et facultate eccleſia ſancta dei pꝛeclariſſimũ veritatis do ctoꝛem fatetur:eiuſq; ſcripta roboꝛat confir mat atq; cõpꝛobat et acceptot.ſicut patet.xv. di. decretoꝝ. c. ſancta romana eccleſia. Js eſt qui in toto oꝛbe a cunctis ſidelibus ſumma et ſingulariſſima deuotõe colitur:cuius no⸗ ecõpleuit. Is deniq; eſt men latitudinis terre cõpleuit. Is deni qui inter angeloꝝ choꝛos nõ mediocri glo⸗ ria fulget in regno celoꝝ quem deus benedi ctus ſtola immoꝛtalitatis decoꝛauit. Quis igitur andebit de hieronimo nõ niſi balbu⸗ tiendo loqui. Veruntñvt debito ſatiſfacieim cũ in ſolẽnitate ipᷣius de eo verba facere opꝰ eſit:cum omni qua poterimus affectione de il lius gloꝛia tractabimus:de qua dicunt᷑ ver— ba ꝓpoſita. In quibus expꝛimit᷑ magnitudo gloꝛie hieronimi quã aſſecutꝰ eſt tam in bea⸗ ta vita q; etiã in pꝛeſenti ſeculo. OQuare autẽ⸗ hieronimus ſit a deo gloꝛioſus effectꝰ. Tri „ plexpᷣt ratio aſſignari. . aa i SEt illa verbo et litteris cõmunicaui ¶ Ad pꝛimũ dubiũ rũdere poſſumus ꝗ ſciẽ Pꝛima dicitur ſcientie. . Becunda patientie. ercia benene . . EAunliter ſcientia hieronimi fuit a magi⸗ ſtris eũ docentibo cauſata: et ꝙ ſimul cũ illa habuit ſcĩiam infuſam:et qᷓliter alios octo⸗. res ſuꝑauit in noticia diuerſoꝝ ideomatũ et multitudine biſtoꝛiarum et in ili ſcripture ranflatoone. LCapitulũ.i. ffectus eſt: ⁊ nomen grande ſibi vendi ¶Eauit in celo et in terra dicit ſciẽtie:nã efful⸗ ſit in eo ſciẽtia rerũ humanarũ et diuinarũ. t. Danie lis.xij.c.ſcribit. Qui docti fuerint fulgebũt quaſi ſplendoꝛ firmamẽti:et qui ad iuſticiazʒ erudiunt multos:quaſi ſtelle in ꝑpetuas eter nitates. Aeruntñ in bac ꝑte tria ſe ingerunt Dubia declaranda. —õ Pꝛimũ vtrũ ſciẽtia beati bieronimi fuitĩ eo a magiſtris eũ docentibo cauſata. Beon m ſaa hieronimi fuit excelletiſſi cuv tia hieronimi fuit in eo cauſata a magiſtris eũ docentibo. Nam vt colligit᷑ ex dictis eius in li. de viris illuſtribo:cum ipᷣe genitus eſſet patre euſebio.xxvi.anno imperij magni Cõ ſtantini: oppido ſtridonio qð a gothis euer⸗ ſum dalmatie quondã pannonieq; cõfiniuʒ fuit cum parentibus in pueritia veniens ro⸗ mam: viris inſignibo tradit᷑ inſtruendus:nã in grammatica donatũ habuit pꝛeceptoꝛẽ:in hetoꝛica victoꝛinũ.Quantũ vero in diſcen do laboꝛauerit:ipᷣe aſſerit ĩ epiſtola ad occea⸗ num:vbi ſcribit. Dum eſſem iuuenis nimio feruebã amoꝛe diſcendi:nec iuxta quorũdã pꝛeſumptionẽ iſe me:docui:appollinarẽ au⸗ Ainui anthiochiẽ frequẽter et colui. Jã canis ſpargebat᷑ caput et magiſtrũ potius decebat ̃ diſcipulũ:perrexi tamẽ alexandriam. au⸗ diui dindimũ in multis ei gras ago: qꝛ qᷣ neſciebã didici:et quod ſciebã illo docẽte nõ perdidi. veni rurſus hieroſolymã: bethleem quo laboꝛe:quo pᷣcio baraniã nocturnũ ha⸗ bui pꝛeceptoꝛẽ. Timebat enĩ iudeos:et alte⸗ rum mihi exbibebat Nicodemũ.Et in epla ad ruſticũ monachũ inquit. Dum eſſem iu-- uenis.et me ſolitudinis deſerta vallarẽt incẽ tiua vicioꝛum:ardoꝛemq; nature ferre nõ poꝰ terant. Quam cum crebꝛis ieiunijs frange⸗ rem:mens tamen cogitationibus eſtuabat: ad quam ebdomadam cuidam fratri qui ex bebꝛeis crediderat. me in diſciplinam de⸗ di.vt poſt quintiliani acumina. Ciceroniſq; Rima rõ quare hieronimus gloꝛioſus Auuios grauitatemq; frontonis etleuita- tem Plinij alphabetum diſcerem ſtridentia anhelantiaq; verba meditarer:quid ibi labo ris ſumpſerim:quid ſuſtinuerim difſicultat quotiens deſperauerim:quotienſq; ceſſaue⸗ rim:et cõtentionẽ diſcendi rurſus inceperim teſtis eſt cõſcientia tam mea qui paſſus ſum: q; eoꝝ qui mecũ vitam duxerunt:et gratias ago dño ꝙ de amaro ſemine litterarũ dulce⸗ dinis fructus capio. hec ibi. Perrexit etiam cõſtantinopolim vbi audiuit gregoꝛiũ naʒã zenũ.vt ipᷣe teſtat᷑ in.iij.Eſaie explanationũ libꝛo. Sed obuiare quis pᷣt ꝙ vnꝰ homo ali unmdocere nequeat.dicit nãq; dñs mat.xxiij. ca. Nolite vocari rabi.vbi dicit glo. Hiero. ne diuinũ honoꝛẽ hoĩbus tribuatis:eẽ ergo magiſtrũ ꝑtinet ꝓpꝛie ad diuinũ honoꝛẽ. Sʒ docere eſt ꝓpꝛiũ magiſtri:homo ergo nõ põt docere. Ded hoc eſt ꝓpꝛiũ dei. Rndet tho.i. Pte.q.cxvij.O circa hoc diuerſe fuerũt opi⸗ niones. Auerrois eĩ in cõmento tercij de aiꝰ poſuit vnũ intellectũ poſſibilẽ eẽ oĩm hoeim. Et ex hoc ſequeret᷑ ꝙ eedẽ ſpẽs intelligibilles ſunt oĩm hominũ.Et ſᷣm hoc ponit ꝙ vnus hbomo ꝑ doctrinã nõ cauſat aliã ſcĩam in al⸗ tero ab ea quã ipᷣe habet:ſʒ cõmunicat ei ean⸗ dem ſcientiã quã ipᷣe habet per hoc ꝙ mouer eum ad oꝛdinandũ fantaſmata in aĩa ſua. ad boc ꝙ ſit diſpoſita cõuenienter ad intelligibb lem appꝛehenſionẽ.Que quidẽ opinio qᷓ;iuʒ ad hoc vera eſt:qꝙ eſt eadẽ ſciẽtia in diſcipulo et magiſtro ſi cõſideret᷑ identitas ſᷣm vnitatẽ rei ſcite.Eadẽ enĩ rei veritas eſt:quã cogno ⸗ ſcit et diſcipulꝰ et magiſter. Sed q;tũ ad hoc ꝙ ponit vnũ intellectũ poſſibilẽ oim homi⸗ nũ et eaſdẽ ſpẽs intelligibiles differẽtes ſolũ ſm diuerſa fantaſmata:falſa eſt eius opinio. alia eſt opinio plato nicoꝝ:qͥ poſuerũt ꝙ ſcia ineſt a pꝛincipio aĩabus noſtris ꝑ participa tionẽ foꝛmarũ ſeparatarũ. ſicut etiã ponit᷑.i. pte. q.lxxxiiij.ſed aĩa ex vnione coꝛꝑis impe ditur ne poſſit ↄſiderare libere ea quoꝝ ſcien tiam habet. Et ſᷣm hoc diſcipulꝰ a magiſtro nõ acquirit ſcientiã de nouo:ſed ab eo exerce tur ad ↄſiderandũ ea quoꝝ ſciaʒ habet:vt ſic addiſcere nil aliud eſt q; quodammõ remini ſci. Sed hoc falſum eſt.qꝛ intellectꝰ poſſibi⸗ lis aĩe humane ẽ in potẽtia pura ad intelligi bilia. vt dicit Ariſto.in.iij.de aĩa. Et iõ ali⸗ ter dicendũ eſt. docens cauſat ſciam in di ſcipulo reducendo ipᷣm de potẽtia in actum. ſicut dicit᷑.viij.phiſycoꝝ.Ad cuius euiden⸗ tiam cõſiderandũ eſt:qꝙ effectuũ qui ſunt ab exterioꝛi pꝛincipio: aliqs ẽ ab exterioꝛi pꝛin cipio tm:ſicut foꝛma domus cauſat᷑ in mate⸗ Eiahnen lrl noli 60bid intenio: Gnid gicine⸗ alsl lboot gewin cinan achele no geſa ſaſeue Nihvonn lemcet Munnt irtnt iper 1 umſcia Goſcunt linmu tline uckan lcheiten ſenpt Ploroes atoerh uthd o gſeſc Mariiä wonnnde gliqugan lense⸗ Pnnte ſlcog lfe Peye Murar Kubus Wllcgg Gch ””ä . . 1 tu le hRcſanng nagte Nü Ns ibonie feſtrüg⸗ uolenel ioitnan ponunen RA un. . è Nnn NeS iaſn UintlaD Cinpi in ni, ginnuc Piug⸗ hinre in en ðl ius , — . 90 P, 4 Nn go mgin . boo ce ritenin ſb-. Kiü ſümdd unnun Gs ichn —— in.i.poſtexioꝝ. qꝙ oĩs doctrĩ ex pexiſtenti fit ↄgnitõe.Ducit aũt magiſter diſcipulũ ex pᷣcognitis in cognitionẽ igno⸗ toꝛum dupliciter. Pꝛimo quidẽ ꝓponẽdo ei aliqua auxilia vel inſtrumẽta qbus intelle⸗ ria ſolũ ab arte.Aliquis aũt eſt effectus: qn⸗ q; quidẽ ab exterioꝛi pꝛincipio:qñq; aũt ab interioꝛi:ſicut ſanitas cauſat᷑ in infirmo.qñ⸗ q; quidẽ ab exterioꝛi pꝛincipio.ſ.ab arte me⸗ dicine:qñq; aũt ab interioꝛi pꝛincipio.cum aliqs ſanat᷑ virtute nature. Et in talib⸗ effe⸗ ctibus duo ſunt attendenda. Pꝛimo quidẽ ꝙ ars imitat᷑ naturã in ſua operatiõe. Sicut enĩ natura ſanat infirmũ alterãdo:dirigẽdo et expellendo materiã que cauſat moꝛbũ: ita et ars. Secũdo attendendũ eſt. ꝙ pꝛincipiũ cxtrteri. ſ.ars nõ operat᷑ ſicut pꝛincipale ages ſed ſicut coadiuuãs pꝛincipale agens: qð eſt pꝛincipiũ interius:cõfoꝛtando ipᷣm et mini⸗ ſtrando ei inſtrumẽta et auxilia qbus vtatur ad ꝓducendũ. Sicut medicus cõfoꝛtat na⸗ turã et adhibet ei cibos et medicinas quibꝰ natura vtat᷑ ad finẽ intentũ. Sciẽtia aũt ac⸗ quirit᷑ in hoie:et ab interioꝛi pꝛinci/vt ptz in ro quui per intentionẽ ꝓpꝛia ſcientiã acquirit. Et a pᷣncipio exterioꝛi:vt ptʒ in eo qui addi ſcit. Ineſt eni vnicuiq; hoĩ quoddã pꝛincipi um ſciẽtie.ſ.lumẽ intellectus agetis ꝑ qðᷣ co⸗ gnoſcunt᷑ ſtatim a pꝛincipio naturaliter que dam vniuerſalia pncipia oĩm ſcientiarũ. Cũ aute aliquis hmõi vniuerſalia pꝛincipia ap⸗ plicat ad aliqua ꝓticularia: quoꝛũ memoꝛiã et experimentũ ꝑ ſenſum accipit:ꝑ inuentio⸗ nem ꝓpꝛiã acqrit ſcientiã eoꝝ que neſciebat ex notis ad ignota pcedens. Vñ et quilibet docens ex his qᷓ diſcipulus in cognitionẽ eoꝝ qͥ ignoꝛabat ſᷣ̃m qð dicit᷑ a et oĩs diſciplia ctus eiꝰ ytat᷑ ad ſclam acquirendã. puta cuʒ ꝓoonit ei aliquas ꝓpoſitiones minus vniuer ſales:quas tñ ex pcognitis diſcipulꝰ diiudi care pᷣt: vel cũ ꝓponit ei aliqua ſenſibilia exẽ⸗ pla vel ſimilia vel oppoſita vel aliqua hmoi ex quibus intellectus addiſcẽtis manuduci tur ad cognitionẽ veritatis ignote.Alio mõ cum cõfoꝛtat intellectũ addiſcẽtis: nõ quidẽe aliqua virtute actiua:quaſi ſupioꝛis nature: qn oes intellectus humani ſuntvnius gradꝰ in oꝛdine nature. Sed inq; tum mwonit diſci pulo oꝛdinẽ pꝛincipioꝝ ad cõcluſiones: qui ſoꝛte ꝑ ſeipᷣm nõ haberet tantã virtutẽ colla⸗ tius:vt ex pꝛincipijs poſſet cõcluſiones dedu cere. Et ideo dicit᷑ in.i.poſterioꝝ.qꝙ ſß vllogiſ mus eſt demonſtratio faciẽs ſcire:et ꝑ hunc modũ ille qui demonſtrat auditoꝛẽ ſcientem ſacit homo ergo docens ſolummõ exterius nouit:ducit euz miniſterium adhibet ſicut medicus ſanans. Dzʒ natura interioꝛ ẽ pꝛincipalis cã ſanatio nis. Ita et interius lumẽ intellectus eſt pꝛin⸗ cipalis cauſa ſcientie:vtrũq; autẽ hoꝛũ eſta deo. Et ldeo ſicut de deo dicitur. Qui ſanat oẽs infirmitates tuas: ita de eo dicit᷑ qui do cet hominẽ ſcientiã inq;tum lumẽ vultꝰ eius ſuꝑ nos ſignat᷑. ¶ Becundũ dubiũ fuit vtꝝ ſcientia hieronimi fuit acquiſita. Ad qð re⸗ ſpondemꝰ q reperiunt᷑ tria hoĩm genera:qui dam habet ſcientia ſimpliciter acquiſitam ſi cut hi qui ea que humanã rationẽ nõ tranſcẽ dunt inueſtigando et ab alijs audiẽdo didi⸗ cerunt. Tales fuerũt illi de quibʒ hieronimꝰ in epla ad paulinũ ait. Legimus in veteriby hiſtoꝛijs quoſdaʒ luſtraſſe puincias nouos adijſſe populos mari ex libꝛis nouerãt coꝛã q̃q; viderent:ſic picta goꝛas mẽphiticos vates: ſic plato egyptum et archita tarentinũ eandẽq; oꝛam italie que quondã magna grecia dicebat᷑ laboꝛioſiſſi⸗ me gagrauit:vt qui athenis magiſter erat et potẽs cuiuſq; doctrinas achademie gymna ſia pſonabant fieret ꝑegrinus atq; diſcipulꝰ: malens aliena verecunde diſcere q; ſua im⸗ pudenter ingerere:deniq; cum litteras toto quaſi oꝛbe fugientes pſequitur captus a pi⸗ ratis et venundatus tyranno crudeliſſimo⸗ 2 % „ paruit vinctus et ſeruus. Tñ qꝛ phs maioꝛ emente ſe fuit. Ad titũ liuiũ lacteo eloquẽtie fonte manantẽ ex vltimis hiſpanie galliarũ⸗ c finibo quoſdã veniſſe nobiles legimuſ. Et quos ad ſui cõtemplationẽ romã nõ traxe⸗ ratvn ius hoĩs fama puxit:habuit illa etas inauditũ oibus ſeculis celebꝛandũq; mira⸗ – . culũ:vt vrbem tantã ingreſſi aliud pᷣter vrbẽ q̃reret. Appollonius ille ſiue magus vt vul⸗ gus loquit᷑ ſiue ph̊s vt mictagoꝛici tradunt intrauit ꝑſas: ptranſiuit cqucaſum albanos: ſcitas:maſiagetas opuletiſſima indie regna penetrauit et ad extremum latiſſime phyſon amne tranſmiſſo peruenit ad bꝛagmanas vt hiarcam in trono ſedentẽ aureo et de tantali fonte potantẽ:inter paucoſ diſcipulos de na tura: de moꝛibo: de curſu dierũ et ſyderũ au⸗ diret docentẽ:inde per elamitas:babylonios chaldeos:medos:aſſyrios:parthos: fenices arabes:paleſtinos.reuerſus alexandriã: pue .dnit ethiopia. vt gym noſophiſtas et famoſiſſi mam menſam ſolis videret in ſabulo. Inue nit vbiq;vir ille quid diſcere:vt ſemꝑ ꝓfici⸗ ens ſemper ſe melioꝛ fieret. Scripſit ſuper hoc pleniſſime octo voluminibus philoſtra tus. hec Hiero. Qui oſtendit quanto labo:e et ſtudio pictagoꝛas et plato acafPolonmius 1 tranſiſſe: vt eos quos ſiſſime habuiſſe. ¶ Cercio fuit excellens ſci⸗ no: ſcientiã adepti fuerunt. Sunt et alij qui ſci⸗ entiã habẽt ſimpliciter infuſ. am: ſicut de apo &ẽtia hieronymi in trãſlationis vtilitate.Cun ſandt ſtolis diximꝰ:qui a ſpiritu ſancto didicerunt cta nanq; volumina veteris teſtamẽti pꝛiꝰ de gbent oẽm veritatẽ ad ſalutẽ neceſſariã. Terc vero⸗ greco:poſtea vero veratioꝛe editione de he⸗ lexbi habẽt ſcientiã acquiſitã:et pᷣter illã adbuc ha bꝛ⸗aico tranſtulit in latinũ. Ex qua trãſlatio lco bent ſcientiã infulam. hi fuerũt doctoꝛes eca ne lucet eccie dei veritas ſcripturaꝝ ſanctaꝝ ſaripv cleſie ſancte:qͥ li; hũano ſtudio liberalęs di e oꝛdinauit inſuꝑ officiũ eccleſiaſticũ.vt enĩ re gſlert ſciolinas didicerint:tñ de reb⸗ diuiniſ nõ ni⸗ fert ioannes beleth. Cum olĩ vnuſquiſq; ca⸗ chian ſi a fonte ſpiritꝰ ſancti acceper̃t tã multa tãq; ueret qð volebat:tbeodoſius imperatoꝛ ro⸗ lymi. ſtupenda q̃ docuerũt et redegerũt in ſcriptis gauit damaſum papã vt alicui viro docto ol coſtan et vt de ceteris taceamus inſpiciant᷑ libꝛi s ficiũ eccleſiaſticũ ↄmitteret oꝛdinandũ. Qui . Hiero.ſcripſit ⁊ atꝑte Pacebir m ſpiritu ſan ſciens bieronymũ in oĩ ſcientia ſummũ eidẽ nN cto inſpiratũ locutũ iſſe. r iũ dubiũ officium pᷣdictuʒ cõmiſit.hieronymus itag Vict fuit vtrũ ſciẽtia hieronymi fuit excellentiſſi: pſalteriũ per ferias diſtinxit. Et vnicuiq; fe⸗ ſoreln ma:et ad boc rdere poſſumus:ꝙ in tribus rie nocturnũ ꝓpꝛium aſſignauit ac gloꝛia pa⸗ Aic vieronymus alios doctoꝛes exceſſit. nmnii in fine cuiuſſibet pſalmi dicendũ inſtituit Pah Pꝛimo in linguarũ varietate. Deinde eplas ⁊ euãgelia ꝑ anni circulum de mnin ””M cdo in biſtoꝛiarũi multiplicita cãtandaſ.ceteraq; ad officiũ ꝑtinentia pꝛeter Tercio in tranlſationis vtilitate. cantũ rationabiliter oꝛdinauit miſit quod fe ge ꝛimo fuit excellẽtiſſima ſcia ꝛ. ieronimi cerat de bethleem ad ſummũ pontificẽ et ab 1 q; doctoꝛes alios ſupauit in linguarũ ſeu lit eo autenticatũ ꝑpetuo fuit ⁊ appꝛobatum. nin terarũ varietate. Fuit enĩ pitiſſimus in lr̃is ¶ De patiencia hierony mi in perſecutioni⸗ n 4 latinis grecis et hebꝛaicis. Uñ de eo ſic ſcri⸗ bus maloꝝ clericoꝛũ et alioꝛum qui ſibi inui uman bit Augꝰ. Sanctꝰ hieronimus pᷣſbyter gre debãtac bereticoꝝ quos cõuĩicebat. Agdi co latino ⁊ hebꝛeo eloquio eruditꝰ ĩ loc ſan⸗ apitulũ.ij. Nun ctis atqʒ in ̃is ſacris vſq; ad decrepitã vixit Ecunda rõ quare hieronimus gloꝛiam uinn etatẽ cuius nobis eloquij ab oꝛiente vſq; in & grandẽ adeptus eſt dicit patientie ꝓba ſenan occidentẽ inſtar ſolis lãpas reſplenduit. Et tus quippe fuit et eraminatus in foꝛnace ꝑęſe . Iſido.i li.ethi.ait. Hieronimꝰ triũ linguaꝝ cutionũ quas iniuſte paſſus eſt:q̃ in triplici Arſa ꝑitus extitit:cuiꝰ interpᷣtatio ceteriſ antefer?k diſferẽtia diſtin gui poſſunt ſcz. inn qm̃ et verboꝝ tenacioꝛ ẽ ⁊ pſpicuitate ſnie cla Elcricoꝛum. —.“ luun rioꝛ atq; vtpote a xpᷣiano interpꝛete verioꝛ.i Emuloꝛum. hutni dialogo vero ſeueri ſic de hieronymo dicif᷑. 2 ereticoꝛum. frde Hieronym' pᷣter fidei meritũ dotẽq; virrutũ INꝛimo paſſus eſt ꝑſecutiones cłgicoꝛum gnng nõ ſoli latinis ſed grecis atq; hebꝛaicis litte E ã vt in ſua legenda narrat᷑:dũ eſſetannox Aiari ris inſtruct? c. itq vt ſe illi in oĩ ſcia nemo au⸗ triginta vel paulo plus in romans eccleſia uhn deat Löpafare⸗AS ecundo fuit excellẽs do⸗ pꝛelbyter cardinalis oꝛdinatus eſt Moꝛtuo nern ctrina hieronymi in hiſtoriaxꝝ multiplicita⸗ vero liberio papa:hieronimus dignus ſum lokt te. Ob quod ipſeĩ expoſitõne danielis pphe mo ſacerdotio ab oĩbus acclamabat᷑ Sʒz dĩia ſtloyo te ait. Ad intelligendas extremas danielis ꝓ quoꝛundã clericoꝝ ⁊ monachoꝝ laſciuiã in⸗ Etilua res multipler grecoꝛũ hiſtoꝛia neceſſaria eit creparet:illi nimiũ indignati inſidias ei pa⸗ nonc Snutoꝛij videlicʒ callinici: diodoꝛi: polibi: rauerũt et ꝑ veſtẽ muliebꝛẽ. vt ait Jo. beleth nmuit⸗ poſſidonij:theonis ⁊ andꝛonici. ioſephi q̊; turpiter ẽ deriſus. NHã cũ hieronimꝰ ad ma ſhr ⁊ eoꝝ quos ponit ioſephus:noſtriq; liuij ac tutinũ ſolito moꝛe ſurgeret veſtem mulieris leſpu põpei tro gi: qui omnes extreme viſiõis nar quã emuli iuxta lectũ poſuerãt repperit: ſuã⸗ cd rãt biſtoꝛiã. Et poſt alexand:ũ vſq; ad ceſarẽę qꝙ; credẽs eſſe induit et in eccleſia ſic ꝓceſſit: Gin auguſtũ Scelenci ⁊ anthiochi ſirie ⁊ egypti veriſimile eſt q veſtis illa aliquã ↄfoꝛmitatẽ Wlen ac ptolomeoꝝ bella deſcribũt. Etſi qñ cogi-⸗ ad veſtẽ eius habuiſſet. Et in eccleſia ſic ꝓ⸗ clinn mur ſeculariũ litteraꝝ recoꝛdari:⁊ aliqua di⸗ ceſſit:hoc aũt illi nequã faciebant vt mulierẽ men cere ex his que olĩ obmiſimꝰ:nõ noſtre ? vo-⸗ in thalamo habere crederet᷑. Qõð ille videns ſliu luntatis: ſ. ed grauiſſime vt ita dicã neceſſitatꝭ locũ ire dare diſpoſuit. Itah er vrbe diſceſ⸗ Pene vt pꝛobemus ea quea ſanctis ꝓphetis ãte ſe ſit: et de ſuo receſſu ſic ipe ſcribit ĩ epła ad ru adbe cula multa pᷣdicta ſunt tam grecoꝛũ q;ᷓ latino finum. Menſe auguſto flatibus ethereis cũ quin rũ ac aliaxꝝ gentiũ litteris ↄtineri. hec ibi.vbi ſancto vincentio pꝛeſbytero et adoleſcẽte fra ceyer Hiero.oſt endit ſe hiſtoꝛiarũ noticiã copio⸗ tre et alijs monachis qui nunc bieroſolyxme Aegt; en inpde unde⸗ urüte gſinn inein ſgulgn DC wde lumnich jmasus Mmiaigt grun cüintun Crallnn entiper niitgent niſcien de Nſcanin auiſbian . thal ogoru mde vnnce in nie ℳ me . ℳ em⸗ s in nn liun⸗ 660 M Vm le 8 ſ mmind ſep/ nm nn 1 4 ien⸗ — — cõmoꝛantur: nauem in ronlano poꝛtu con⸗ grecoxꝝ hiſtoꝛias magiſintelligũt qͥ atben9gas viderint.Et terciũ vir gilij libꝛũ qui a troldde leuchaten:et a crocherauma ad ſiciliã:⁊ inde ſcendi:maxima me ſanctoꝝ frequentia pꝛoſe quente veni regiũ:in ſiculo litoꝛe paululũ ſte ti:vbi veteres didici fabulas et pᷣcipitem fal lacis vlyxis curſum:et ſyrenarũ cantica⁊ in⸗ ſatiabilẽ caribdis voꝛaginẽ. deinde vt ibidẽ aſſerit perrexit cipꝛũ:et poſt ꝓpfectꝰ eſt anthiꝙ chiam:depoſt mediã:deinde intrauit hieroſo lymã.inde cõſcendit V. tuʒ: et tandẽ venit cõſtantinopolim ad ꝛ ecundo paſſus eſt beatus hieronymus pſecutiones emuloꝝ:qͥ inuidia moti:ſuo la⸗ boꝛi q; neceſſario et vtiliſſimo:quẽ in tranſia tione ſcripture ſubijt ſemꝑ detrahebãt. Nam pleriq;ʒ damnabãt euʒ qm̃ ſupꝑflue egiſſet trãſ ferendo ea ꝗᷓ iam per ſeptuaginta interpꝛetes tranſſata fuerãt: p qbus ipe dicit in plogo in libꝛis paralippomenon ſcribes ad cromatiũ Si ſeptuaginta interpꝛetũ pura et vt ab eis in grecũ verſa eſt õ ſuperflue ime atq; doctiſſime impelleres vt hebꝛea volumina latino ſermo ne tranſferrẽ.Qõð eĩ ſemel aures hoĩm occu⸗ pauerat et naſcentis eccleſie roboꝛauerat fi⸗ cis et in latinis codicibus hic noĩm liber vi⸗ cioſus eſt: vt nõ tã hebꝛea q́; barbara quedã mi cromati epᷣoꝝ ſancti dem:iuſtũ erat etiã noſtro ſilentio cõpꝛobari NMHunc vero cũ ꝓ varietate regionũ:diuerſa ferantur exemplaria et germana illa antiqua ꝙ; tranflatio coꝛrupta ſit atqʒ; violata: noſtri arbitrij putas aut pluribo indicareqͥd veruʒ ſit:aut nouũ opus in veteri oꝑe cudere:illu⸗ dentibuſq; iudeis coꝛnitũvt dicit᷑ oculos cõ figere.hec ibi.vbi oñdit ꝙ; tranſſatio ſeptua⸗ ginta ꝑ multos coꝛrupta fuerat. Inſuꝑ et ſe⸗ quitur in eadẽ epla oſtendẽs q; erat diminu⸗ ta inquit.Scripſi nuꝑ libꝛũ de optimo ge⸗ nere interpꝛetandi:oſtendens illa de euange lio.Ex egypto vocaui filiũ meũ.et qm̃ naʒa reus vocabit᷑. Et videbũt in quẽ ↄpunxerũt Et illud apli.Que oculus nõ vidit:nec au⸗ ris audiuit:nec in coꝛ hoĩs aſcenderũt:q̃ pꝛie parauit deus diligentibo ſe:ceteraq; his ſilia hebꝛeoꝝ libꝛis inuenire certe apli et euãgeti ſte ſeptuaginta interpꝛetes nouerãt.Etvnde eis hec dicere q̃ in ſeptuaginta nõ habentur Chꝛiſtus deus noſter vtriuſq; teſtamẽti ↄdi toꝛ in enãgelio ſᷣm iohannẽ.Qui credit in⸗ quit in me ſicut dicit ſcriptura: flumina devẽ tire eins fluent aque viue:vtiq; ſcriptũ eſt qd ſaluatoꝛ ſcriptũ eſſe teſtat᷑: vbi ſcriptuʒ eſt ſe⸗ ptuaginta nõ hahẽt: apocrifa neſcit eccleſia. ad hebꝛeos ergo reuertendũ eſt. vñ et dñs lo quitur et diſcipuli exempla p̃ſie umunt:hec pa ce veterũ loquoꝛ:et obtrectationibo meis tm rũdeo:qͥ canino dente me rodũt.Et in epla ad domnionẽ et rogatianũ ita ſcribit. Quõ egoꝛiũ naʒanzenum ad oſtia tiberina nauigarint. Ita ſanctã ſcri pturã lucidiꝰ intuebit qui iudeã oculis con templatꝰ eſt. Et antiquarũ vrbiũ memoꝛias loeoꝛumq; vel eadẽ vocabula:vel mutata co gnouerit:vñ et nobis cure fuit cũ eruditiſſi⸗ mis hebꝛeoꝝ hunc laboꝛẽ ſubire vt circũire⸗ mus ꝓuinciã quã vniuerſe xpᷣi eccleſie ſonãt Fateoꝛ enĩ mi domnion ⁊ rogratiane chariſ ſimi nunq; me in diuinisvoluminibꝓpꝛijs5 viribo credidiſſe:nec habuiſſe magiſtrã opi- nionẽ meã. SDed etiã ea de quibo ſcire me ar⸗ bitrabar: interrogare me ſolitũ. Quanto ma gis de his ſuꝑ quib anceps erã.Deniq; cũ a me nup litteris flagitaſſetis:vt vobis para⸗ lippomenon latino ſermone tranſferrẽ de ty beriade legis quendã auctoꝛẽ qͥ apud hebꝛe⸗ os qadmirationi habebat᷑ aſſumpſi. Et cõtu⸗ li cũ eo a vertice vt aiuntvſq; ad extremũ vn guem. Et ſic cõfirmat? auſus ſum facere qð 2. 92 . — iubebatj.libere enĩ vobis loquoꝛ:ita et ĩ gre⸗ et ſamaritica nomina cõgeſta arbitrandũ ſit HNec hoc ſeptuaginta interpꝛetib qui ſpiritu ſancto pleni erãt ea que vera fuerũt tranſtu⸗ lerunt:ſed ſcriptoꝛũ culpe aſcribendũ:dũ de inemendatis inemendãda ſcriptitant:et ſepe tria noĩa ſubtractis e medio ſilabis in nnũu vocabulũ cogũt:vel e regione vnũ nomẽ ꝓ⸗ pter latitudinẽ ſuã in duo vel tria vocabula diuidũt.hec ibi. Item in ꝓlogo in libꝛo iob inquit. Cogoꝛ ꝑ ſingulos diuine ſcripture libꝛos aduerſarioꝝ rũdere maledici.Etin- fra. Memini me ob intelligentiã huiꝰ volu⸗ minis iudeũ quendã pᷣceptoꝛẽ qͥ apud hebꝛe os pꝛimus haberi putabat᷑:nõ ꝑuis redemii ſe numis.Cuiꝰ doctrina an aliqͥd ꝓfecerim neſcio:hoc vnũ ſcio nõ potuiſſe me interpꝛe⸗ tari:niſi ꝙ ante intellexerã. Et poſt multa ait ibi Hiero. Audiãt qua ꝓpter canes mei iccir⸗ co me in hoc volumine laboꝛaſſe:nõ vt inter pꝛetationẽ antiquam repꝛehenderem: ſed vt ea q̃ in illa aut obſcura ſunt aut obmiſſa: aut certe ſcriptoꝝ vicio depꝛauata manifeſtioꝛa noſtra interpꝛetatõe fierẽt ꝗͥ et hebꝛeũ ſermo⸗- nem ex ꝑte didicimus. Et in latino pene ab ip̃is cunabulis inter grãmaticos ⁊ rhetoꝛꝛees et phos nutriti vł detriti ſumꝰ ꝙ ſiapud gre cos poſt ſeptuaginta editio nẽ iam xpᷣi euan⸗ gelio coꝛuſcante iudeus aquila.et ſimachus ac theodotion iudaiʒantes heretici ſunt rece pti:qui multa myſteria ſaluatoꝛis ſubdola aga iij interpꝛetatione celarũt. Et tñ in exemplarijs habent᷑ apud eccleſias et explanant᷑ ab eccle — ſiaſticis viris:quãto magis ego xpᷣianus de parentibo xpᷣianis et verillum crucis inme fronte poꝛtans:cuiꝰ ſtudiũ fuit omiſſa repe⸗ tere et depꝛauata coꝛrigere et ſacramet cccle ſie puro ac fideli aꝑire ſermöe: vel a faſtie repꝛo⸗ ſt beat hieronimus bo nõ debeo ſis vel a malignis lectoꝛi bari. ¶ Cercio paſſus e id iv⸗ ꝑſecutiones hereticoꝝ. arrianoꝝ vicz: vt ipe ſcribit in epła ad damaſum papã: quos oẽs potẽter euicit ⁊ xpᷣiana documẽta publice de fenſauit: quãta vero bieronym paſſus ſit a fictis amicis ipᷣe declarat in ebn oz In oibus tamẽ modeſtiã ſeruans no larat in epła ad aſellam. niſi ꝓ⸗ pter deũ et ꝓximoꝝ vtilitatẽ ſibi falſo detra⸗ Hentes rõnabiliter obiurgabat. cedem celeſtis regni. emn cõſideremus tria. Peimo auſteritatem. Gecundo diuturnitatem. Tercio vtilitatem. WRꝛimo cõſi ĩ auſteritatẽ. 1 De auſteritate penitẽtie hieronymi ĩ qua quatriennio ꝑſeuerauu⸗: ob quã accepit mer . ¶ Topitulũ.iij. rca ratio qꝛ hieronymus gloꝛiã ce lolam obtinuit dicit᷑ penitẽtie: de qua ꝛiã co⸗ eremus de penitẽtia hierony E. Hanc ipe decla at in ep iſtola ad Euſtochiñ:vbi ſic ſcribit. Quotiẽs in he remo cõſtitutus in illa vaſta ſolitudine: que exuſta ſolis ardoꝛibus: hoꝛridũ monachis pꝛeſtat habitaculũ:putabã me romanis deli tijs intereſſe:hoꝛrebant ſacco membꝛa defoꝛ mis ſqualida cutis ſitũ ethiopice carnis ob duxerat: quotidie lachꝛyme: quotidie gemi⸗ tus.Et ſi quãdo repugnantẽ ſomnus immi nens oppꝛeſſiſſet:nuda humo vix oſſa heren tia collidebã: de cibis vero et potu taceo: cũ etiam languentes monachi:aqua frigidavix vtant᷑:et coctũ aliqd accepiſſe:iu xuria ſit. It le igitur ego qui ob gebenne metũ tali me car ſcoꝛpionũ tm̃ ſocius ferarũ ſep e choꝛis intererã puellaꝝ:pallebãt oꝛa ieiunijs: et mens deſiderijs eſtuabat fri ceri ipᷣe damnauerã: gido coꝛpoꝛe:et ante hoĩem iam ſua carne pᷣ⸗ moꝛtuũ: ſola libidinuʒ incendia bulliebant. Itaq; omni auxilio deſtitutus ad ieſu iace⸗ bam pedes:rigabã lachꝛymis et crine terge⸗ bã:et repugnantẽ carnẽ ebdomadarũ inedia *„ ſubiugabã. Et infra memini me diẽ iunxiſſe cũ nocte: nec pꝛius a pectoꝛis ceſſaſſe crebꝛo verberiby q; rediret dno increpante trãquil⸗ litas:ipᷣam q̊q; cellulã meã quaſi cogitatio⸗ num mearũ cõſciam ꝑtimeſcebã:et m „ ibimer tratus etrigidusſolus deſerta penetrabam Sicubi cõcaua valliũ:aſpera montiũ:rupiũ pꝛerupta cernebã. IJbi mee oꝛõnis locus:ibi illud miſerrime carnis ergaſtulũ. Et vt mihi teſtis eſt dñs pꝰ młtas lachꝛymas: poſt celo oculos inberẽtes: nõnunq; videbat᷑ mihi in⸗ Rreſſe agminibo angeloꝝ. remus de penitẽtia bieronvmi diuturnitatẽ Näã licet fuiſſet olbus diebus vite ſue in laz boꝛibus et penitẽtia: tñ in illa pnĩa ſic dura quadriennio ꝑſeueranit. Qua ꝑacta ad beth leem oppiduʒ remeauit:impetrauitq; ab eo cirillo ocũ babitandi:vbi monaſteriũ ↄſtru xit:⁊ cũ monachis habitauit:multos aũt ibi dem diſcipulos coadunans in ſancto ꝓpoſi⸗ to et tran atõe ſcripturarũ quinquagintaan nis et ſex menſibo deſudauit. Tanta deniq; laſſitudine fatigat⸗ eſt: vt in ſtratu ſuo iacẽs: fu niculo ad trabẽ ſuſpenſo ſuppinis manib- ſe leuaret. ¶ Cercio cõſiderem de pnia hie⸗ ronymi vtilitatẽ: aſſecutꝰ nãq; eſt ꝓ illa ſuiſ⸗ laboꝛibo mercedem ꝑpetuã celeltis regni. am octuageſimooctauo anno etatis ſue. Duodecimo vᷣo anno imperij iunioꝛis theo doſij:in ſenectute bona migrauit ad dominũ Sis vero aliquid de tranſitu eius noſcere cupiar:legat tranſitũ eius:qui licet inter ſcri⸗ pturas ap ocrifas nu meret᷑: tamẽ multa ſunt ibi veriſimilia qᷓ in felici doꝛmitione hiero⸗ eſt deuota ſacramẽti euchariſtie ſuſceptio:circumaſtan tium exhoꝛ tatio:et in terra obdoꝛmitio: atq; nymi occurrere potuerũt. Sicut aĩe illius ad celũ dedu ctio. Felix igit᷑ aĩa illi us ꝗᷓ in bethleẽ onere carnis depoſüo: indu⸗ bitanter perauit ad xpᷣm cũ ̊ letat᷑ in eterna requie. Ad quã nos meritis eius ꝑducat cle⸗ mentia ſaluatoꝛis qui viuit et regnat in ſecu la ſeculoꝛum. Amen en. ermo quinquageſt imuſſeptimꝰ de ſan⸗ cio Benedicto gloꝛioſiſiſſimo patre mona⸗ Alectus deo? bo minibus cuius memoꝛia in bene⸗ dictione eſt. Scribunt᷑ hec verba oꝛigin aliter Ecẽi. xlv. c. Co git me ſanctitas eximia beati benedicti:vt eius ampliſſimas laudes peroꝛare debeã. De quo licet ſcripſe⸗ rit abunde Gꝛego.in.ij.dialo.libro:tame vt .hoc dicendi oꝛdine: quo ad populũ loqui cõ ſueuimus:eius pᷣconia audientibo uluceſcãt: in pñti ſermone aliqu ul⸗ plicabimus. Nã vt in ſequẽtibus apparebit inter ſanctoꝝ oꝛdines: nõ mediocrẽ aut infi mum obtinet locũ:quippe cũ eius nol opera Secũdo cõſide a ex multis bꝛeuiter ex⸗ giencs Gin hont g 2 lpoſit holnben hooetho⸗ linepte foghuve⸗ Peimadt li Tacurt n foenenon ſaiben fiedeon uniirſa Duainia Pinüdia ſnc Tchme Ptioquot dich o⸗ unbyo⸗ er Meim ocgf mardu Gondad gumag Ainne Galy honn Phonong iunpi guocded. vumi i igcſalun ci dan epſun ſeinen V lernnde n Wian Plen um danh nnd ich inhiiv Coſt rnia’ ſunl⸗ Aſde bch igeei üntn nostüb RZ agon nn do, lſb ui nisnndt ehnil des. niorte AAdon uonoc rinerſn ulcaſurt ge bien⸗ GK dao fundin mün 45 G 4 hamn ocr uinſ . ſ NNN.H , . ſo bend⸗ cveht moius et facta cõcoꝛdent: pterea de ipᷣo dicunt᷑ ver⸗ ba /ꝓppoſita in quibo oſtendit᷑ ꝙ memoꝛia illi⸗ us in benedictõne eſt.qꝛ ſcʒ benedictus eſt a deo et hoĩbus.x vtiq; oſtẽdere poſſumꝰma xime ꝓpter tria:que dici poſſunt tres eius pꝛe rogatiue. Pꝛima dicit᷑ religionis inſtitutio. Scoa ſanctitatis ꝑfecrtio. ercia vite pntis cõſummatio. uot modis accipit᷑ religio:et de magni⸗ ficentijs religionis:⁊ qtũ exaltata eſt religio ſancti benedictti. Lapitulũ.i. Ruma progatiua ſancti benedicti:qua⸗ re eius memoꝛia in benedictõe eſt dicit relligionis inſtitutio. Inſtituit quidẽ inſpi⸗ rãte deo religionẽet regulã ſanctã monacho rum ipᷣe ſcripſit.Tñ vt ꝑs iſta clarioꝛ ſit:tria occurrũt de religione coſideranda. Pꝛimũ dicit᷑ acceptio. BSecundũ magniticatio. Xercium exaltatio. zimũ de religione cõſiderandũ ðᷣꝛ acce⸗ pᷣtio:quot ſcʒ modis religio accipit᷑ Et ad H dicit Jo.an.ſuꝑ rubꝛica de regulariboꝛ trãſe untibus ad religionẽ. accipit quadrupli citer. Pꝛimo mõ ſolũ ꝓ debito cultu veri dei quo ad fidẽ:et ſic cõpꝛehendit totã xpᷣianita⸗ tem que dicit᷑ chꝛiſtiana religio Et de hac ac ceptione habet᷑.xcvij.di.c.i.extra de diuoꝛ.c. gaudemus.et. C. de ſum.tri.et fi. catho. In epla.inter claras.circa pᷣn. Scðᷣo ſumit᷑ reli gio ꝓ cultu veri dei nõ ſolum ꝑ fideʒ ſed per opera bona. Et ſic cõpꝛehendit vniuerſita- tem bonoꝛum chꝛiſtianoꝛum.et de hac ſcri⸗ bitur. xvi.qꝗ.i.capi. Juxta. et.xxxiij.q.v.ca. quod deo.et extra de cõſti.c.eccleſia. Tercio ſumit᷑ religio ꝓ ſtatu clericali.ſi icut ptz. i. q. iij.c.ſaluatoꝛ.et.xij.q.i.c.i.et in aut᷑.de ſanc. epi. 5F. damus.Quarto religio capit᷑ ſtrictiſſi me ꝓ ſtatu illo in quo qͥs ꝑ ꝓfeſſioneʒ ſubdit ſe imperio p̃ᷣlati:dedicans ſe totũ deo:vt nota R extra de vo. et vo. redemptio.c.ex multa. ecundũ cõſiderandũ de religione dicit᷑ magnificatio. Et in hoc cõfutare debemus ulticiã quoꝛundã:qui ſtatũ religionis irra tionabiliter damnãt: aſſerẽtes poſſe multa fie ri in ſeculo meritoꝛia ⁊ ſalutẽ aĩe cõcernentia ob que fatuũ eſſe videt᷑ vt quis religionis cu iuſcũq; vitã aut regulã pꝓfiteat᷑. Ctra quos ꝓbabimus ſtatum religionis excedere ſtatũ ſecularẽ quadruplici rõne. ꝛimo roõne ſuperationis. Dcdo rõne abſolutionis. ercio rõne diſſolutionis. Nuarto rone derelictionis. 3 ¶ Pꝛimo ſtatus religionis excedit ſtatũ ſe⸗ cularẽ rõne ſuperationis. Nam licet in ſetu lo poſſet quis elemoſynas pauꝑibo erogare: yveſtire nudos:paſcere famelicos et hmõi: iñ in grediens religionẽ et in ea ꝓfeſſionẽ faci⸗ ens:ſuperat omnia hmõi pietatis oꝑa.Pꝛo⸗ ptereꝗ Hiero.in epla ad Julianũ ait. Holo tm̃ ea offeras dno q poteſt fur rapere:hoſtis inuadere:pᷣſcriptio tollere:que accedere poſ⸗- ſunt et recedere:atqʒ inſtar vndarũ et fluctu⸗ um a ſuccedentibo ſibi dominis occupantur atq; vt vno cuncta cõplectar ſermone queno lens in moꝛte dimiſſurꝰ es. Illud offerre ma gnum eſt qð nullus tibi poſſit hoſtis aufer- re:nulla eripere tyrannis qð tecũ pergatad inferos:immo ad regna celoꝝ ⁊ paradiſi de litias.Extruis monaſteria multus a teppr· inſulas dalmatie monachoꝝnumerus ſuſtt tatur. Sʒ melius faceres ſi et ipᷣe ſanctꝰ in- ter ſctõs viueꝛes. Sancti eſtote qꝛ ego ſanctꝰ ſum:dicit dñs.Apoſtoli gloꝛiant᷑ qꝛ oĩa di⸗ milerunt et ſecuti ſunt ſaluatoꝛẽ:et certe öter rhetia et nauẽ nihil eos legimus dimiſiſſe: et tñ teſtimonio futuri iudicis coꝛonant᷑.qꝛ ſe offerentes totũ dimiſerãt qð habebant. et in epiſtola ad palmachiũ ait.Zacheus diues erat:apoſtoli pauꝑes. Reddidit ille quadru⸗ plum qð rapuerat:dimiſitq; pauperibo ꝑtem ſubſtantie que remanſerat. Lñ qꝛ puus erat et in apoſtolicã pꝛoceritatẽ nõ ſe potuit exten dere:nõ fuit in duodecim aploꝛum numero. Apoſtoli autẽ q;tum ad diuitias nihil: q;tũ ad voluntatẽ totũ mundũ pariter reliquerũt Et glo.ſup.iij.c. Numeroꝝ inquit.Alij vo⸗ uent vitulos:alij arietes:illi domos. Naʒa⸗ reus ſemetipᷣm: hoc eſt enim votuʒ nazarei quod eſt ſuꝑ omne votũ. Filius enim vel fi⸗ lia aut pecus aut pꝛediũ extra nos eſt.ſemet⸗ ipᷣm deo offerre:nec alieno laboꝛe ſʒ ꝓpꝛio pla cere ꝑfectius et eminentius eſt oĩbus votis. hec ibi.Elemoſyna itaq;ʒ illa qua ſeipᷣm qͥſq; donat deo in religione pᷣeminet quibuſcũq; generibo elemoſynarũ que fieri poſſent in ſe⸗ culo. Oð adhuc hieronimus in epiſtolaad paulinũ cõfirmat dicens. Philoſophus glo rie animalet popularis aure vile mancipiuʒ totã ſemel ſarcinam depoſuit.Et tu reputas in virtutũ culmine cõſtitutum ſi partẽ ex to to offerat:te vult dñs:nõ tua.Te inquit vult .hoſtiam viuam placentẽ deo. Superat inſu per ſtatus religionis omne genus penitẽtie: quam quis poſſet in ſeculo facere. Ob quod ingredienti religionẽ nulla eſt penitẽtia alia pꝛo peccatis pꝛeteritis iniungenda:de pec⸗ catis tamen cõmiſſis poſt ingreſſum religio aag iih nis imponendaleſt penitentia. vt notat extra de regularibus et tranſeuntibus ad religio⸗ nem. c.vlti. Hinc deuotus Bernar. in libꝛo de pꝛecepto et diſpenſatione ait. Audire vul tis a me:vnde inter cetera penitentie inſtitu⸗ ta monaſterialis diſciplina bãc merueru p-⸗ rogatiuã: 2 ſecunduz baptiſma nuncupetur.. Arbitroꝛ ob perfectam mundi renumtiatio nem et ſingularem erxcellentia yue ſpiritua⸗ lis:que pᷣeminet vniuerſis vite humane ge⸗ neribus huiuſmodi cõuerſ⸗ atio. Pꝛofeſſoꝛes et amatoꝛes ſuos diſſimiles hominibo: ſimi⸗ les angelis facit:immo diuinã in hoĩe refoꝛ⸗ mat imaginez: cõfigurans xpᷣo inſtar baptiſ mi: dum per id q moꝛtificamus mebꝛa no⸗ ſtra que ſunt ſuꝑ terrazʒ: rurſus chꝛiſtũ indui mus:cõplantãti ſimilitudini moꝛtis eiꝰ.hec ille. Pꝛopter dicta nõ videreui incõuenienſ vt ingrediẽtes religionẽ cõſequerent᷑ eandẽ gratiã ſcʒ quo ad peccatoꝛũ remiſſionẽ quã cõſequuntur baptiʒati. vt ponit Tho. ſcðᷣa ſcõðe.q.vltima. excedit ſtatum ſecularẽ ratione abſolutõnis: nam abſoluit ab omni voto tempoꝛali quod quis in ſeculo implere poſſet. vnde ſcribitur extra de voto et vo.redemp.c. ſcripture. Re⸗ us fracti voti aliquatenus: nõ habetur qui tempoꝛale obſequiũ in perpetuã religionis obſeru antiã noſcitur cõmutaſſe.Etvt ait Ri cardus in.iiij.di.xxxviij. exceptis ꝑſonis ali cuius dignitatis: que debẽt cõſulere ſummũ pontif icem:quilibet alius obligaturvoto ad viſitandũ terram ſanctã: poteſt abſq; alia ab⸗ ſolutionereligionẽ ingredi: et per ꝓfeſſioneʒ in illa abſolutus eſt a voto:et ita abſoluitur: vt pꝛedictũ eſt ab omni alio voto. Nam cu obedientia ſit maximũ votoꝛũ pꝛo omni vo⸗ to ſufficientiſſime recõpenſat. ercio ſta⸗ cus religionis escedit ſtatũ ſecularẽ rõne diſ ſolutionis. nam diſſoluit matrimoniũ cõtra ctum per verba de pꝛeſenti nõ coſumar n tali enĩ caſu poteſt alter cõiugum etiã allero inuito in trare religionẽ. Et facta ꝓfeſſione ille qui remanet in ſeculo poteſt libere nube⸗ re.vt notat᷑ extra de cõuer. cõinga.c.verum. c. ex pte. el. ij. c. ex publico. ¶ Duarto ſtatus religionis excedit ſtatũ ſecularẽ ratione dere lictionis. Nam licʒz füijs parentes relinque re:dummõ nõ ſint in extrema neceſſitate po⸗ ſiti:atq; ipᷣis inuitis religionẽ intrare. Cuiꝰ ratio eſt: quia magis vnuſquiſq; tenetur deũ et animã ꝓpꝛiaʒ q; parentes diligere. Exhoc inquit Hieronymus in epiſtola ad furiã de viduitate ſeruanda. Sola cauſa pietatis eſt ecũdo ſtatus religionis vbi carnis nijlla noticia eſt: honoꝛa patrem tuum: ſʒ ſi te a vero patre nõ ſeparat: tamdiu ſcito ſanguinis copulã q;diu nouerit cõdito rem. Alioquin tibi dauid pꝛotinus clamat. Audi filia et vide et inclina aurẽ tuam:et ob liuiſcere populũ tuum et domũ patris tui:et cõcupiſcet rex decoꝛẽ tuuʒ. Et in epiſtola ad peliodoꝛũ de cõtemptu mundi ait.Licet par uulus ex collo pendeat nepos: licet in limi⸗ ne iaceat pater: ſed ſparſo crine et ſ. ciſſis veſti bus vbera quibo te nutrierat mater oſtendat percalcato perge patre: ſiccis oculis ad ve⸗ xillum crucis euola. Solum pietatis genꝰ eſt in hac re fuiſſe crudelẽ. hec ille.Et cũ iſta de religione loquimur:quidã nobis obijce⸗ re ſolent Quid ſiomnes religioſi eſſemꝰ eſſet de mundo:que obiectio non niſi ex fatuitate ꝓcedit cum gubernatio mundi ſpectet ad de um. Dinc eſt ꝙ hiero. aduerſus vigilantiuz ait. Argumẽtaris et dicis. Si om̃es ſe clau ſerint et fuerint in ſolitudine quis celebꝛabit eccleſias quis ſeculares hoĩes lucrifacit? Et quis peccantes ad penitentiã poterit cohoꝛ⸗ tare. Hoc enim modo ſi omnes tecũ fatui eſ⸗ ſent: ſapiẽs quis eſſe poterit. Infantes in cu⸗ nis nõ vagient: obſtetrices abſq; mercedibus mmendicabunt: et in lectulo ſuo frigidus atq; cõtractus doꝛmitantius vigilabit. Raro vir tus eſt nec a pluribus appetitur atq; vtinam hoc omnes eſſent ꝙ pauci ſunt de quibus di citur. Multi ſunt vocati pauci vero electi. Aerciũ cõſiderandũ de religone dicit᷑ exal tatio Ham vt de reli gione beati benedicti lo quamur exaltatam illam videmus qu adru⸗ plici ratione. S= z 2 ꝛimo ratione dignitatis. cdoratione ſanctitatis. Tercio ratione numeroſitatis. uarto ratione gratioſitatis. . imo exaltata fuit religio ſancti benedi⸗ cti rõne dignitatis. Habuit enĩ viros in di⸗ gnitatibus eccleſiaſticis cõſtitutos pene in⸗ numeros. Nam Johannes vigeſ⸗ imuſſecun dus extrabi illos fecit de archinis ſummoꝝ pontificum:et inuenit ꝙ a tempoꝛe ſancti be nedicti vſq; ad pontificatũ eiꝰ fuerãt de oꝛdi ne ſancti benedicti quindecim milia ſeptin⸗ genti et quattuoꝛ abbates quoꝝ cõfirmatio ſpectat ad papam. Et epiſcopi qu inq; milia et quattuoꝛ. Archiepiſcopi ſeptingenti. car⸗ dinales tricentitriginta. ſummi vero ponti⸗ fices vigintiquinq;. ecũdo exaltata fu⸗ it religio ſancti benedicti ratione ſanctitatis vt enim cõpertum eſt in cathalogo ſanctoꝛũ ninent guinen 1 dcin fisel Pinonl 7 junſen Gu⸗ ſancin marle N . Ra Un ſonns⸗ Kn⸗ Dan No ſ toben miac Beg deſe chbli ſupun giusel ſeerde ſugne⸗ ichloa Ahng NG Lanrue nn ſton deſdi⸗ claule Morgen en tc⸗ mnscene. re unnaoo parsir ingninua int innr gloniglin⸗ eaſclisncd mucciner oalisu Dpiemisg cieän inobisohie⸗ Golcſeri niüicrini⸗ Giſr ſus wiglnen Sionistt guischhn Blngina. ipornien Nolttifui ninee neuti nnen i Rorof 1 ac winn degoibugn ncieen conedig n nufun 4 = £ fuerunt in ea trigintaquattuoꝛ milia canoni zati. ¶ LZercio exaltata fuis eligio ſancti be⸗ nelicti rõne numeroſitatis. Sub iſta nanq; ſancti benedicti militãt monachi nigri:deq⸗ bus fit mentio in clemẽtina.ne in agro.Qui cum eſſent relaxati refoꝛmati ſunt in ↄgrega tione que dicitur ſancte iuſtine habentes ſpe ciales cõſtitutiones et exemptiones per Eun genium papã quartum cõfirmatas. Sub re gula inſuꝑ ſancti benedicti militãt ciſtercien ſes.quos beatus Bernardus mirabiliter di latauit:camaldulenſes inſtituti per beatum Roncaldum. Oꝛdo vallis vmbꝛoſe. Oꝛdo humiliatoꝛũ.Oꝛdo montis oliuarum.Clu⸗ niacenſes. Silueſtrini.et Celeſtini.quoꝛum oꝛdinem inſtituit ſanctus petrus de murro⸗ ne ¶ MHuarto exaltata fuit religio ſancti be⸗ nedicti rõne gratioſitatis. NHam ſummi pon tif ices eidem cõceſſerunt ampliſſimas grati⸗ as indulgentias et exemptiones. Religionz ipam ſemꝑ affectu paterno fouentes. ¶ Dualiter ſanctus Benedictus fuit etiam mundi. ⸗ Eapitulũ. ij. Ecunda pꝛerogatiua ſancti benedicti quare memoꝛia eius in benedictõe eſt: dicitur ſanctitatis ꝑfectio:quã colligere poſ ſumus ex tribus. H NPꝛimo ex miraculoꝝ rutilatione. ecundo ex ꝓphetica illuſtratione. Tercio ex mundi cõmotione. ꝛmo colligimus perfectioneʒ ſanctita⸗ tis beati benedicti ex miraculoſa coꝛuſcatio⸗ ne. Fecit enim deus illum coꝛuſcare multis miraculis: ex quibus aliqua recitabimus q̃ Bꝛegoꝛi in ſecũdo dialogoꝝ libꝛo fideliter deſcripſit.Et pꝛimũ eſt de capiſterio fracto ⁊ cõſolidato. Natus enim benedictus ex nur⸗ — ſia ꝓuincia cum rome liberalibo ſtudijs tra⸗ ditus eſſet:in ipᷣa ſui infantia litteras deſeru⸗ it:et deſertum petere decreuit. Quem nutrix ſua que eũ tenerrime diligebat vſq; in quen⸗ dam locum qui dicitur effide ſecuta eſt. Ubi ad purgandũ triticum mutuo capiſterium petijt. Sed ſuper menſam incaute ponens: et coꝛruens in duabus partibus fractũ vidit quam benedictus flere pꝛoſpitiens partes ca piſterij accepit:et ab oꝛatione ſurgens inte⸗ gre ſolidatũ inuenit. Poſtmodum nutricem occulte fugiens in quendã locum venit:vbi ne vſq; ad inferioꝛa deſcendat. tribus annis hominibus incognitus man⸗ ſit. Excepto quodam monacho romano no mine:qui ſibi ſedule neceſſaria miniſtrabat. Becundum miraculum fuit de aqua edu cta in monte. NHam dum vndecim monaſte⸗ ria cõſtruxiſſet:ex quibus tria ſurſum in ru⸗ pibus montis erant. Fratres deoꝛſum cum magno laboꝛe aquas hauriebant. Cunq; vi rum dei ſepe rogarent vt monaſteria illa mu taret:quadam nocte cum quodã puero mon tem aſcendit:vbi diutius oꝛans petras in eo dem loco pꝛo ſigno poſuit.Cunq; domũ re⸗ dijſſet:et fratres pꝛo eadem aqua ad eum ve niſſent dixit. Ite in illam rupem in qua tres petras inuenietis:in modico cauate. Valet dominus inde vobis aquam ꝓducere.Qui euntes et iam rupem illam ſudantẽ inueniẽ tes cõcauum locum fecerunt:et mox aqua re pletum inuenerunt. Que vſq; nunc tam ſuf ficienter emanat:vt ab illo montis cacumi⸗ B ad in erciũ mi raculum fuit de ferro natante et redeunte ad 1 etiam manubꝛium. Quadam enim vice:cum circa ſanctitate perfectus:quod oſtendunt eius mi racula:et ſpiritus pꝛophetie atq; commotio monaſteriumviri dei:quidam cum falcaſtro vepꝛes abſcinderet:ferrum de manubꝛio exi⸗ liens in quendam lacum pꝛofundiſſimũ ce⸗ cidit.Cunq; de hoc ille nimium anguſtiare tur:vir dei pietate motus manubꝛium in la⸗ cum poſuit.et mox ferrum vſq; ad ſuum ma nubꝛium enatauit.Ouartum miraculũ fuit de puero moꝛtuo reſuſcitato. Dum enim fa⸗ ciente hoſte maligno cecidiſſet pars cuiuſdã parietis:interfeciſſetq monachum quendã vir dei puerum illum moꝛtuum et laceratũ ad ſe in ſacco adduci fecit. Et oꝛatione facta a moꝛtuis ſuſcitauit. Auintum miraculum fuit de vaſe vitreo pꝛoiecto:⁊ oleo multiplicato.Quodã tempo re dum totam pꝛouinciã in qua erat ſanctus Benedictus fames vꝗlida occuparet.Etvir dei omnia que inuenire poterat egentibus Dminiſtraret. Itaq; nihil in monaſterio pꝛe⸗ ter modicum olei in quodam vaſe vitrio re⸗ manſiſſet. Juſſit cellerario vt illud modicuzʒ olei cuidam egenti daret. Ille vero ibidem pau perem audiuit:ſed obedire contempſit. Quod vir dei vbi cõperijt vas vitreuʒ cum oleo per feneſtram pꝛoijci iuſſit:ne quid in monaſterio per inobedientiam remaneret. Pꝛoiectum itaq; cum per ſaxa ingentia ce⸗ cidiſſet: Nec vas fractum nec oleum eſt effu⸗ ſum. Quod ille leuari iuſſit: et dari integruʒ egenti foꝛis poſtulãti. Monachum autem illum de inobedientia ⁊ diffidentia increpãs ſeſe in oꝛõe dedit et cõtinuo quoddã magnũ dolium quod ibi erat vacuũ oleo plenũ fuit. Quod adeo excreuit vt per pauimentũ effun deretur. Sunt et alia eius miracula qᷓ pᷣter⸗ mittimus ne ꝓlixitate dicendi tedium audi entibus ingeramus.¶ Secũdo colligim perfectionẽ ſanctitatis beati benedicti ex ꝓ⸗ phetica illuſtratione:habuit quidem lumen Apheticum:vt cognoſceret ea que naturaliter * cognoſci nõ e unt. Sicut pꝛobatur mul tis exemplis.Pꝛimum exemplum eſt de ₰ℳ placido quem rapuerãt aque. Cum enĩ ille puer et monachus ad hauriendã aquã egref ſus in fluuiũ cecidiſſet:et pene aqua illum in vnius curſu ſagitte retraxiſſetvir dei in cella cõſiſtens hoc in ſpiritu ſtatim cognouit. Et maurũ vocans:quid puero acciderit indica⸗ uit.ac vt ad ipᷣm eripiendũ pergeret impera⸗ uit. Accepta benedictione cõcitus maurus ſurrexit:et quaſi per terrã ſe exiſtimans am⸗ bulare ſuꝑ aquasvſq; ad puerũ venit:eumq; per capillos tenenſ de aqua extraxit.Quiad virũ dei veniens retulit quid acciderat.QOð benedictus non ſuis meritis ſed obedientie mauri deputabat. ¶ Secundũ exemplũ fu⸗ it de pane venenato quẽ cognouit. NHã qui⸗ dam pꝛeſbyter floꝛentinus noĩe:viro dei in⸗ uidens ad tantã deuenit inſaniã ſiue malitiã vt panẽ veneno infectũ viro dei tanq; ꝓ be⸗ nedictione tranſmitteret.quem ſanctus gra⸗ tãter accepit:et coꝛuo qui de eius manu pa⸗ nem accipere cõſueuerat ipᷣm ꝓiecit dicens. In noie ieſu xpᷣi hunc panem tolle:eteum in tali loco vbi a nullo hoĩe ſumi valeat ꝓijce. Zunc coꝛuus aperto oꝛe et expanſis alis cir ca eundẽ panẽ cepit diſcurrere atq; clamare ac ſi aperte diceret.et obedire ſe velle et iuſſa imptlere nõ poſſe. Cui ſanctus iterũ atq; iteꝝ pᷣcipiebat dicens. Aua leua eum ſecurus ac ipᷣm vt dixi pijce. Qui eum tollens poſttres hoꝛas redijt:et de manu eius annonã quã cõ ſueuerat accepit.¶ erciũ exemplũ fuit de ſpatario totile. Cotila enĩ rex gothoꝝ exꝑiri volens vtrũ vir dei ſpiritũ ꝓphetie haberet: cuidam ſuo ſpatario veſtimenta regalia tri⸗ buit et cum omni aparatu regio eum ad mo naſterium ſancti benedicti deſtinauit:quẽ il⸗ le venientẽ cõſpiciens dixit.Fili pone pone quod poꝛtas nõ eſt tuum.qui ꝓtinus in ter⸗ ra cecidit:et quia tanto viro illudere pꝛeſum pſiſſet expauit. Cũq; redijſſet ad totilã retu⸗ lit que viderat et audierat.Tunc acceſſit toti las ad ſanctum benedictũ:cui ille multa pꝛe⸗ abſcondente flaſconẽ vini. Quidã enim vir duos flaſcones vini per quendã puerũ miſit ſancto benedicto. Sed ille in via vnum ab⸗ ſcondit et aliũ detulit.vir autẽ dei vinũ cum gkłatiarũ actione ſuſcepit.et deſcendentẽ pue rum admonuit dicẽs. Uide fili ne de illo fla ſcone quẽ abſcondiſti bibas.ſed inclinaeum caute et inuenias quid intus habes. Quicõ fuſus valde ab eo exiuit:et reuerſus volens adhuc ꝓbarequod audierat cum flaſconem inclinaſſet de eo pꝛotinus ſerpens exiuit. Quintũ exemplũ fuit de monacho tenente. lucernã. Dum enĩ quadã vice vir dei ſero ce naret:quidã monachus nobilis genere ei aſ ſiſtens et lucernã tenens ꝑ ſpiritũ ſuꝑbie in⸗ tra ſe cogitare cepit.Quis eſt hic cui mandu canti aſſiſto:lucernã teneo:ſeruitiũ impendo qͥs ſum ego vt iſti ſeruiã.Cui ſtatim vir dei ait. Signa coꝛ tuũ frater quid ẽ qð cogitas vocatiſq; fratribus lucernã iuſſ it de manib eius tolli ipᷣm vero ad monaſteriũ accedere⁊ quietum ſedere.¶ Zercio colligimus ſancti tatem beati benedicti ex mundi cõmotione: mira res eſt pfecto ꝙ audito nomine ſancti benedicti reges pꝛincipes et populi chꝛiſtia ni ad tantam deuotionẽ erga illuʒ exarſerint vt in toto terraruʒ oꝛbe tam ſumptuoſa ⁊ do tibus copioſiſſimis ditata cõſtruxerint mo⸗ naſteria. Quoꝛum pꝛimũ et alioꝛum caput eſt monaſterium montis caſſini. NHam ad il⸗ lum monteʒ ꝑuenit ſanctus benedictus. Et templũ appollinis quod ibi ſitum erax in bo noꝛem ſancti iohannis baptiſte oꝛatoꝛiũ fa⸗ bꝛicauit:et circum adiacentẽ populuʒ ab ido latria cõuertit. Illum autẽ montẽ totum ex integro cum omnibus pertinentijs eius:et caſtra villas et poſſeſſiones donauit ſancto benedicto tertullus nobiliſſimus romanus ex gente flauia pater placidi. Nam ex vxoꝛe ſua que erat ex familia octauie gentis habuit tres filios ſcʒ. placidum euticium et victoꝛi⸗ num:et vnã filiã nomine flauiam. Qui audi ta fama ſancti benedicti qui apud ſublacum moꝛabatur:acceſſit ad euʒ:obtulitq; ſibi pla⸗ cidũ iam ſeptennẽ:eoq; relicto et benedictiõe accepta a ſancto viro dei romã redijt. Poſt⸗ ;ᷓ vero ſenſit beatum benedictũ ad montem caſſinũ perrexiſſe iuit ad eum cuʒ multis no diliſſimis romanis.Et tunc fecit donationẽ pꝛefatam. Donauit etiã et multas poſſeſſio⸗ nes quas habebat in ſicilia. Cum aũt placi⸗ dus ad etatẽ peruenit virilẽ miſit illũ beatus dirxit: ſicut diffuſius ponit Gꝛego. in. ij. libꝛo dialo goꝝ.¶ Quartũ exemplũ fuit de puero lendlen gico⸗ Hobenig rHuan recapirs gbeo n⸗ cuins vi moſun⸗ giaiſife gtledeus ciarh⸗ borante aowa cunſche Tankrii pumtine Gſpi ugiuhe opmuont Nlenunm egtn rillnnk n wn einsenticl Molasa chacpim ſbipume⸗ ſpewn, Mepanci Cntbeg nnſenp Gllſtt golavn Clspatre minnsd Guorun ſeei ſachien „ l Goren En tei Wyirpi Eeyiritin Gplont Contit Pinüfn Gnin rüd „ (Kini Obirvsſn lum yero umin 5 lbe⸗ Nn hnn fünit umch⸗ nüan mi⸗ eilet Gnacun is 8ls lcden ini. mar. Niſoc mmran nobeein Iimmd impan⸗ mNN Hcoges demmde noſnci motione eſnai chiſfuu rſerinr oſarde rimmo⸗ n c lmv/ as mun wit SE ” benedictus in ſiciliam cum quibuſdã alijs: qui capuam veniẽs a ſancto germano epiſco po benigne ſuſceptus multa ibi miracula fe cit. Nam pꝛimiceriũ eccleſie capuane dolo⸗ re capitis oppꝛeſſum ſanauit:rogatus quidẽ ab eo vt ꝓ ſe oꝛaret.dixit ei. In noie ieſu xpᷣi cuius virtute ab aquis quibus trabebar ere ptus ſum:adiutuſq; meritis patris mei bene dicti:ſi fidẽ habes tante credulitatis reſtitu⸗ at te deus pꝛiſtine ſanitati. Liberauit et vnũ cecũ atq; filiũ cuiuſdã mulieris in vltimis la boꝛantẽ: venit deinde beneuentũ ſuſceptꝰ a ſancto marſiano epᷣo vbi liberauit claudum cum ſcabellis ambulantẽ ſuꝑ genua: poſtea tranſtulit ſe canuſiũ ad ſanctũ ſabinũ epiſco pum:inde acceſſit regiũ ad ſanctũ ſiſiminum epiſcopũ:tandẽ applicuit meſſanã.Et ibi de redditibus poꝛtus et poſſeſſionũ patris qᷓs donauerat ſancto bñdicto fecit edificari mo⸗ naſterium in honoꝛẽ ſancti iohannis bapti⸗ ſte. Quo cõpleto poſt multa ſigna que deus per illum fecerat martyrij coꝛonã adeptꝰ eſt. Nam venerant ad eum videndum fratres eius euticius et victoꝛinus ac ſoꝛoꝛ flauia cũ multis alijs ex vrbe. Et ecce quidã manu⸗ cha capitaneus:abdale ſarraceni qui tunc to ti hiſpanie pᷣſidebat cũ claſſi minutiſſima ce pit poꝛtum meſſane fregit monaſteriũ et ca⸗ ptos placidũ et fratres ac ſoꝛoꝛẽ virginẽ:co⸗ gebat abnegare fidem. Quod cum illi facere rennuiſſent poſt dies aliquos flagellatos et ceſos iuſſit tandẽ decollari.Diximus iſta vt ctitas patris Benedicti: quẽ vt ſuperiꝰ enar rauimus ſdt inſignes viri deuotione pᷣcipua coluerunt. e felici tranſitu patris benedicti:qui die ſui obitus pꝛedixit:et de mira ipᷣius deuotio ne et qualiter eius gloꝛia fuit dnobus mona chis reuelata. Ercia pᷣrogatiua ſancti benedicti qua⸗ reeius memoꝛia in benedictõne eſt dici r vite pñtis cõſummatio. Nam ſicut ſan⸗ cte vixit:ita et ſanctiſſime vite pñtis curſum expleuit. In eius quippe felici tranſitu tria occurrerũt ſanctitatẽ eius pᷣſignanti. Pꝛimũ fuit vera pᷣnunciatio. Scoõnm ſingularis deuotio. Terciũ diuina reuelatio. ꝛimũ fuit vera pᷣnunciatio.Eodẽ quidẽ anno:quo de hac vita vir dei erat exiturus: obitus ſui diẽ fratribus nunciauit. Ante ſex tum vero diem ſui exitus aperiri ſibi ſepul⸗ crum iuſſit. Et licet ſapiens dicat Eccleſia⸗ ſtes,.ix. c. Neſcit homo finẽ ſuũ.Et ↄmunia –— apitulũ.iij. agnoſcat vnuſquiſqʒ; q; admirabilis fuit ſan li voluit diẽ ſuiexitꝰ reuelare. cto domim extat ſentẽtia ; nil incertius hoꝛa moꝛtie:il⸗ lud nihilominꝰ intelligendũ eſt ſᷣm cõem llz gem. Sed pleriſq; deus ex briuleg io ſpecin qð occurrit in tranſitu beati benedicti dicit᷑ ſingularis deuotio. Febꝛibus nãq; coꝛreptꝰ cũ per ſingulos dies languoꝛ ingraueſceret: ſexto ie in oꝛatoꝛiũ ſe poꝛtari fecit. Ibiq; eri tum ſuũ dominici coꝛpoꝛis ⁊ ſanguinis ꝑce ptione muninit.atq; inter diſcipuloꝝ manꝰ imbecillia mẽbꝛa ſuſtentans erectis in celuʒ manibus ſtetit et vltimũ ſpiritũ inter verba ꝛõnis efflauit erciuʒ quod occurrit in tranſitu beati benedicti dicit᷑ diuina reucla⸗ tio. Ipᷣa quippe die duobus fratribusvni in cella moꝛanti:alteri lõge poſito reuelatio ea⸗ dem monſtrata eſt:viderũt nãq; viã pallis ſtratã atq; innumeris coꝛuſcantẽ lam padib⸗ a cella ſancti benedicti verſus oꝛientẽ vſq; ad celũ tendentem. Cui venerando habitu vir quidã clarus aſſiſtens:cuius eſſet via quam cerneret inquiſiuit.Qni cum neſcire ſe dice⸗ ret ait:hec eſt via qua dilectus deo benedictꝰ celũ aſcendit. Sepultus vero eſt in oꝛatoꝛio ſancti iobannis baptiſte:qð deſtructa eccle⸗ ſia appollinis ipᷣe cõſtruxit.anima vero illa tantis redimita virtutibo de quibus pᷣdictẽ eſt cum xpᷣo letatur in vita beata:ad quã nos ipᷣe ieſus perducat qui eſt benedictus in ſecu la ſeculoꝝ. Amen. Sermo quinquageſimuſoctauus de ſan Dominico inſtitutoꝛe oꝛdinis ſacri pꝛe⸗ 0 Aagnus vocabi/ tur in regno celoꝝ. Scribuntur hec verba matth̊.v.c.que tñ ſan⸗ o appꝛopꝛiari pñt. YFuit quondã ſalutatus magnus a grecis alexander mace⸗ do.qꝛ bꝛeui ſpacio et paraa manu totũ fere ſubegit oꝛientẽ. Pompeus etiã dux pᷣclariſſi⸗ mus dictus eſt magnus a romanis ob rerũ geſtarũ magnitudinẽ. Nam ſᷣm Hoꝛoſiũvi gintiduos reges oꝛientales et populos innu merab iles ſubdidit romane reipublice. Ob quod Lucanus ipᷣm de ſe ſic inducit loqu?⸗ tem. Ante bis exactũ qᷓ; cinthia cõderet oꝛbẽ. Omne fretu metues pelagi pyrata reliqdt. ran aq; domũu terrarũ a ſede popoſcit. ſithici querẽs diuoꝛtia ponti. ndomitu rege romanaq; fata moꝛantẽ. moꝛtẽ ſcijlla felicioꝛ ire coegl. Pars mihi nulla vacat mũdi ſʒ tota tene᷑. Terra meis quocũiq; iacet ſub ſole tropbeis. ecundi Archos hʒ calida mediꝰ mihi cõditus axis. Egypto aiq; vmbꝛas nuſq; flectente ſiene. O ccaſus mea iura timet.thethimq; fugacẽ. Qui ferit exꝑtus poſt oĩa flumina bethis. He domit?gnouitarabſ me marte feroceſ Emoti:notiſq; erepto vellere colchi. Zappadoces mea ſigna timẽtꝛ dedita ſaucris Incertim dea dei molleſq; ſuphene. „ 4 Armenios cilicaſq; feros tauroſq; ſubegi. Quid ſocero bellũ pᷣter ciuile reliqdui. hec ille. Pꝛopter q̃ oia Lucanꝰ de eodẽ dicit Bꝛunduſij tucas cõſcendit magn in arces. Sed Alexandri atq; pompeij memoꝛia pe- rijt cũ ſonitu:et dñs in eternũ ꝑmanet:qͥ vo⸗ luit longe meliꝰ honoꝛare ſanctos eiꝰ q; po⸗ puli ſuos pncipes⁊ dñs terre.Ideo nos ma gnũ inter ſanctos dñicum gloꝛioſum voca⸗ mus qͥ pꝰ deuictũ mundũ dominataqʒ vicia coꝛonatꝰ reſidet in regno celoꝝ. Cũ aũt hoz⸗ dierna die feſtiuitas eius ab eccleſia celebꝛet᷑ equũ eſſe arbitroꝛ:vt tanti patris laudes ex. plicemus de quo verba in themate dicunt:ꝓ magnus vocabit᷑ in regno celoꝝ.i. in eccle⸗ ſia militante.vt enĩ ait Gꝛego.in omel. Re⸗ gnũ celoꝝ pñtis tꝑis eccleſia dicit᷑ in qua p⸗-⸗ fecto beatus dñicus magnus merito pᷣdicat᷑ Et maxime ꝓpter triplicẽ illius excellentiX. ꝛima dicit᷑ diuina reuelatio. ecunda virtuoſa decoꝛatio. Tercia ſublimis pꝛiuilegiatio. fnit multiplici⸗ ualiter ſanctus dnicusi eccleſiã pꝛedicatõe ſua et ſuoꝝ rrer Capitulũ.i. MRima excellentia beati dñici quare ma⸗ gnus pꝛedicat᷑ ðꝛ diuina reuelatio quia eio ſanctitas fuit diuinitus reuelata:qð oſtẽ dimꝰ in ſeptẽ reuslationibo de eo factis. Pꝛi⸗ ma reuelatio fuit facta ſybille heritree q̃ pꝛe⸗ dixit ſanctũ dñicum velut ſtellã mundo ixra diantẽ venturũ:ſicut diximus in ſermone ſe cundo de beato franciſco.Et pꝛeter illa q̃ ibi poſuimꝰ ſubdidit ipᷣa ſybilla loquẽs de bea⸗ to dñico et de beato franciſco. Erũt in diebb vltimis due ſtelle lucidiſſimeqbus erũt q̃t⸗ tuoꝛ aĩalium facies. Tubã pꝛioꝛis ſtelle reſu ment in pauꝑtate et directõe ſpernẽtes diui⸗ tias:vociferabũt nomen agni. Scõda reuela tio fuit facta abbati Joachim:hic pᷣter illa q̃. diximꝰ in ſermone de beato frãciſco ſuxꝑ Je⸗ remiã ait.Sicut ꝑ moiſen et ioſue chanane⸗ os dũñs iſraelitis ſubiecerat:xpᷣianis ꝑ paulũ et iohannẽ euangeliſtã ſtrauit idolatras:ſic ct nũc ꝑ duos futuros oꝛdies ſignatos in il Hinc me victoꝛẽ gelidas ad faſidis vndas. reuelatꝰ tanq; is qui a deo electus fuit:vt lis getes inereulas ſubijciet et ouertet. Et iterũ ibidẽ.E xpectabitis lucẽ.i.duos futu⸗ ros oꝛdines in moiſe et helia in montẽ eccle⸗ ſie cũ dño aparẽtes:ꝙ ſi nõ acquieueritis ve ritati ploꝛabit in abſcondito aia mea.Et ite⸗ rum ibidẽ refert. Sicut ſodomã duo an geli o euerterũt.et ſinagogã ſimiliter duo angeli io hannes et xpᷣs:ſic et nũc opoꝛtet vt duo ange li officiũ pꝛedicatõis habeãt in duoboꝛdi⸗ nibus deſignati in moiſe et helya. Etibideʒ adhuc ſequit᷑ Heceſſe ẽ vt qdð linguis igneis apfbis eſt oſtenſum plenioꝛe myſterio in futu ris viris euãgelicis reuelãdis in mundo tꝑe iſto ſexto cõpleat᷑.Et in eodẽ li.ita loquitur. Maoab ⁊ amon duo filij loth qͥ nati ſuntde inceſtu duos oꝛdies extremos in ꝓxio reue landos inſinuãt q̊s tanto durius afflictio ſe culi depꝛimet q;to inſtantiꝰ ↄtra ipᷣm eoꝝ ve xatio ſub eccleſie fluctuatõe ↄſurget.Etrur: ſus ibidẽ inqͥ t. Sicut deficiẽtibus patribĩ deſerto:ſub ioſue et caleph terrã ſunt filij iſra el ꝓmiſſionis ingreſſi:ta nunc ſub euangeli zantibus teſtib ſecuturis ſpiritualiũ intelli⸗ gentiã aſſequent᷑.vita enĩ illoꝝ ꝓpter vtriuſq; ſcĩam teſtamẽti in melle ſimul et lacteverſabi tur:vt de verbis ſimplicibꝰ ꝓficiat iuſtus:et de eloquijs myſticis ſtupeat eruditus. Ter⸗ cia reuelatio fuit facta matri ipᷣiꝰſancti dnici Fuit eni ipᷣe ex hiſpanie ꝑtibo villa q̃ ðꝛ cala roga exomenſis dioceſis:pꝛe felice matre aũt iobanna. hec anq;ᷓ puulus naſceret᷑ vidit in in ſomnis ſe geſtare catulũ ĩ ſuo vtero arden tẽ in oꝛe faculã baiulantẽ:qͥ egreſſus ex vtero totũ mundũ incẽdere videbat᷑:nes inanis fu it hmõi viſio cũ pꝛedicatoꝛes in ſcriptura ca nesvocent᷑.ſiẽptzʒ.xliij.di.c.ſit rectoꝛ.Quar ta reuelatio facta fuit cuidã matrone que eũ de ſacro fonte leuauerat:videbat᷑ ſiquidẽ illi p ſomnũ puer dñicus:quaſi ſtellã habens in fronte:que totã terrã ſuo lumine ꝑluſtrabat. Quinta reuelatio fuit cuidam magiſtro in theologia famoſiſſimo apud tholoſam: hic dum quodã mane ante diẽ ſuas lectiones pᷣ⸗ uideret: oppꝛeſſus graui ſomno caput ſuũ in cathedra reclinauit ⁊ doꝛmire cepit:viſumq; eſt ſibi ꝙ ſeptem ſtelle ſibi pꝛeſentarent. Qui dum de nouitate talis enxenij plurimũ mira retur ſubito in lumine et quãtitate tantũ ex⸗ creuerunt ꝙ totã patriã et mundũ illumina bant. Qui euigilans quid nam ſibi hoc vel let plurimuʒ mirabat᷑:et ecce dũ ſcholas in⸗ traſſet ⁊ legeret beatꝰ dñicus cũ ſex ſocqs eiuſ dem habitus ad ipᷣm magiſtrũ hũiliter acceſ ſerũt: intimãtes eidẽ ꝙ fratres eſſent ꝗͥ euan⸗ geliũ dei in partibus tholoſanis pꝛedicarẽt: ſti fegue ſacüc jost lenns: Jnoe adiön hoſtuia buso: gliquat llequa lenn Oodi diiase llicaii nüden wlenet fauchri (.dnt ddinis⸗ Pmn nente loctert nii jsple Eru⸗ Duyryi⸗ finenie Phrnͤ aiſuTe abtbeve Alwbiqd Unmodo güſbiine Nenbir adtan lanciödo muscte adieick haherin Ounena dligenr glnercl Wineindi n WN dne: . fin⸗ Mece: tsre d.D . None i Wengl ndunte ahec⸗ 1 Biheg nantiges Kroudn ummnnne lahbgie gusinn in gne s ſiaen Nönazt gen. bus rd⸗ iſanfui ſubangl tiutu ſanaidi uqdra cematrui ek in w ſarn inof Cpm um megul igicilt ihepan lni hunhie. imngß en minüne wloc Nit ſignificantes adbuc ꝙ ſcholas ſuas venerãt freq uentare et lectõnes audire:qð multo tꝑe factũ eſt. Recolẽs ergo magiſter ille viſionẽ ipos eſſe ſeptem ſtellas quas viderat nulla⸗ tenus dubitauit. Sexta reuelatio fuit facta Innocentio pape.dum eni a deo inſi piratus ad ipᷣm pontificeʒ acceſſiſſet iße dominicus: poſtulaſſetq; cõfirmari ſibi ſuiſq; ſucceſſoꝛi⸗ bus oꝛdinẽ qui pꝛedicatoꝝ diceret᷑ ⁊ eſſet.cũ aliquantulũ põtiſex difficilẽ ſe exhiberet:no cte quadã ipᷣe pontifex videbat in ſomnis ꝓ lateranenſis eccleſia ſubito minaret᷑ ruinam Qð dũ tremens aſpiceret:ex aduerſo vir dei dñicus occurrebat humeriſq; ſuppoſitis totã lllã caſurã fabꝛicã ſuſtentabat: quare exinde virũ dei pontifex libenter audiuit: annuitq; volente deo vocis eius ꝓꝑ omnia. Septima reuelatio fuit facta ipᷣi patri ſancto domini⸗ co. dum eni ipᷣe rome moꝛaret᷑ inſtans ꝓ ſui oꝛdinis cõfirmatione: nocte vidit in ſpiritu xpᷣm in aere exiſtentẽ ⁊ ires lanceas in manu tenentẽ et cõtra mundũ eas vibꝛantẽ.cui ve⸗ lociter mater occurrens quidnã vellet facere inquiſiuit.Et ille ecce totus mundꝰ tribo vi cijs plenus eſt.ſ.ſuꝑbia luxria et auaricia. et Et ideo his trib lanceis ipᷣm volo pimere. Tunc virgo ad eiꝰ genua pcidẽs ait.fili cha riſſime miſerere et tuã iuſticiã tẽpera:cui xpᷣs HNoõne vides quãte mihi iniurie irrogantur cui illa. Tempera fili furoꝛẽ et pauliſꝑ expe⸗ cta.habeo eni fidelẽ ſeruũ ⁊ pugilẽ ſtrennuũ * qui vbiq; diſcurrẽs mundũ ⁊ vicia expugna bit ⁊ tuo dominio ſubiugadit. Aliũ q̊ʒ ſeruũ tuũ ſibi inadiutoꝛiũ dabo:qui ſecũ ſimiliter decertabit:et xpᷣus rñdebat. Aellẽ videre q̊s vis ad tantũ officiũ deſtinare. Tüũc illa xpᷣo ſanctũ dominicũ pñtauit. Cui xpᷣs:vere bo⸗ nus eſt et ſtrennuus pugil iſte et ſtudioſe faci etq̃ dixiſti obtulit etiã ſanctuʒ franciſcũ. Et hunc xpᷣus ſicut et pꝛimũ ꝑiter cõmendauit. DSanctus dñicus ſociũ ſuũ in viſionę ſua diligẽter ↄſiderãs quẽ ante nõ viderat ĩ cra⸗ ſtino in eccleſia inuentũ ex hisq̃ nocte vide⸗ rat ſine indice recognouit.Et in eius ample xus ⁊ oſcula ſancta ruens ait.Tu es ſocius meus: tiu piter curres mecũ:ſtemus ſimulet nullus aduerſariꝰ pᷣualebit:viſionẽ qq; odi⸗ ctam ſibi ꝑ oꝛdinẽ enarrauit. Et extũc factũ Eo oꝛ vnlet ala vna in dño eſeptem pꝛecipuis virtutibus beati do nici. apitulũ. ij. Ecunda excellent ia beati dominici q̃re magnus vocatur dicitur virtuoſa deco o. Fuit enim ſeptem virtutibus pᷣcipuis decoꝛaſus. li mulieri aliter puiſum Pꝛima dicit coꝛpoꝛis moꝛtificatio. Secũda ꝓximalis cõpaſſio. Tacis ſenene ozatio. Huarta mundialis deſpectio. Euimra martyrij oeſideratto. Bexta euangelica pᷣdicatio. Setima vir ginitatis pfeſſio . PKeim virtus beati dominici dicit᷑ coꝛpo ris moꝛtificatio:voluit enĩ coꝛpus caſtigare et in ſeruitutẽ redigere:ne anima ſenſualiby delectatõnib pollueret᷑. Et vt in legenda eiꝰ narratur. Dum eſſʒ adhuc puerulus:nondũ a nutricis diligentia ſegregatus: depꝛehen⸗ ſus eſt ſepe lectulum dimittere:quaſi carnis iam delitiaſ abhoꝛreret:quare declinata ſtrʒ tus mollitie frequentiſſime ſuper terrã doꝛ⸗ miebat. Inſuper dum eſſi palentie in ſtudio vinum per decenniũ nõ bibit:poſtmodũ la⸗ ceſcente ſtomacho compulſus eſt a bone me moꝛie Didaco exonienſi epiſcopo modico vino vti Quid plura per multa tempoꝛa ſin gulis noctibo: recipiebat manu ſua pꝛopꝛia de quadam cathena ferrea tres diſciplinas: vnam pꝛo ſe:alterã pꝛo peccatoꝛibus qui ver ſantur iu mundo:terciã pꝛo his qui in pur⸗ gatoꝛio cruciantur. Tholoſe cũ ſocio in pa⸗ ne et aqua quotidie totã quadrageſimã per⸗ tranſiuit ſuper tabul as doꝛmien do. Idẽ fe⸗ cit ꝗaliam quadrageſimã apud carcaſonam. Becunda virtus beati dominici dicitur pꝛoximalis cõpaſſio:cum eſſet palentie et fa⸗ mes valida multos affligeret:dũ ad huc erat in ſeculo venditis libꝛis ⁊ omni ſuppellecti⸗ li acceptum pꝛecium. Diſperſit dedit paupe ribus.Quo exemplo magnos clericos ⁊ di⸗ uites ac magiſtros ad miſericoꝛdie opera ꝓ⸗ uocauit. Narratur adhuc de ipſo ꝙ dum in pꝛopꝛia patria moꝛaretur:quedaʒ mulier cõ queſta eſt ei fratrem ſuum pud ſarracenos detineri captiuũ. Ille vero nimia cõpaſſio⸗ necõmotus:ſeipᷣm pꝛo redem ptione captiui yendendũ obtulit. Sed deus hoc nõ prmi ſit qui eum ad alia maioꝛa reſ. eruabat: nam it fuit:ſanctus dñicus nõ fuit pᷣcio venditus. ercia virtus bea ti dominici dicitur feruẽs oꝛatio: nocturnis quidem hoꝛis nemo vigilijs et obſecrationi bus per omnẽ modum inſtantioꝛ diem im⸗ partiebatur pꝛoximis: noctem deo. Sepe e⸗ otiam cõtingit vt in via ſuperueniẽtibus plu uijs ſua ſocioꝛumq; veſtimenta madefierent cunq; poſt cenam ſocij eius remanerent ad ignem vt veſtes ad exiccandum extenderent et coꝛpoꝛa recrearẽt vir dei ſic eum veſtibus madefactia ad oꝛandum intrabat eccleſiam. ¶ Nuarta virtus beati dominici dicit᷑ mun dialis deſpectio. Nam ſpꝛeto mundo adhe⸗ ſit exomenii epo a quo in ſua eccleſia factꝰ eſt canonicus regularis:ibiq; licet inuitus fa⸗ ctus eſt ſuꝑioꝛ monaſterij. ¶ Quinta virtus dicit᷑ martyrij deſideratio.deſiderabat quip pe effici martyr ꝓ chꝛiſto. Et dum cõtrahe⸗ reticos pꝛedicaret:illi necem ſibi minabant᷑. Zyße vero intrepidus ꝑmanebat: ptranſibat loca in quibus inſidie ſibi parate eraãt ſecu⸗ rus.Et dum ſemel heretici dixiſſent ſibi: qd faceres ſi te cõpꝛehenderemus?: Reſpondit: ro garẽ vos ne mihi bꝛeui cõpendio moꝛtem celerẽ inferretis ſed paulatim ⁊ ſucceſſiue mẽ bꝛa ſingula mutilantes:deinde oculos meoſ eruentes ad vltimũ ſemiuiuũ laceratũq; coꝛ⸗ pus ꝑmittereiis ſic cruentatũ in ſuo ſangui⸗ ne volutari.vel pꝛoꝛſus ad libitũ necaretis: ad que verba heretici cõpuncti deſtiterũt vl⸗ tra inſidiari ei.¶ Bexta virtus dicitur cuã Gelica pꝛedicatio.pᷣdicau it nanq; longo tem poꝛe cõtra hereticos:et ꝓpterea oꝛdinem pꝛe⸗- dicatoꝛum inſtituit de quo ipᷣe talem habuit viſionẽ. Dum rome in eccleſia ſancti petri ꝓ dilatione ſui oꝛdinis oꝛaret gloꝛioſos apo⸗ ſtolos petrum et paulũ ad ſe venientes aſpe xit quoꝛũ pꝛimus petrus videlicet baculuʒ: paulus vero ſibi libꝛũ tradere videbatur:ad debantq; dicentes.vade pᷣdica:quoniã a deo ad hoc miniſteriũ es electus. Moxq; in mo mento tempoꝛis videbatur ei ꝙ filios ſuos per totum mundũ diſperſos aſpiceret ince⸗ dentes binos et binos.et verbum dei popu⸗ pulis pꝛedicantes: qua pꝛopter tholoſam re diens fratres ſuos diſperſit.Et quoſdã qui⸗ dem in hiſpaniam: quoſdâ vero pariſius:a⸗ lios tandem bononiã deſtinauit·SE tis ꝓfeſſio.pꝛofeſſus quidẽ eſt virginutatem quãa coꝛde et opere amplexus eſt:illamq; vſq; ad moꝛtem ſeruauit: ob quod ex oſculo na⸗ nus eius quidam a ſtimulo carnis valde ve xatus liberatꝰ eſt. Erat ille ſcholaris qui miſ ſam audiens beati dominici manuʒz eius cũ reuerẽtia et deuotõe oſculari popoſcit. Quã deoſculans miram odoꝛis fragrantiã ſenſit. Et extunc eſtus libidinis mirabiliter in eo refriguit:vt qui ante erat vanus et lubꝛicus efficeretur poſtmodũ cõtinens atq; caſtus. O quanta mundicie puritate eius caro pol⸗ lebat: cuius odoꝛ tã mirabiliter ſoꝛdes men⸗ tis purgaabobdbdbbt. limem fecit beatũ dominiecd. eſeptẽ pꝛiuilegijs in quibus deus ſub⸗ deſtinauit Septi⸗ ma virtus beati dominici dicitur virginita Ercia excdleñtia beati dominici quare Mmagnus vocat᷑ dicit᷑ ſublimis pꝛiuile⸗ giatio: ſublimẽ quippe fecit illũ deus in ſeptẽ pꝛiuilegs. . dꝛimũ dicit᷑ oꝛdinis appꝛobatio. Decundu ratrü multiplicatio. Terciũ ꝓphetica illu minatio. Quartuũ miraculoſa coꝛuſcatio. Rainti diabolica effugatio. extũ felix coſumma — Heptimũ eccleſiaſtica veneratio. mup 3Z beatt om r oꝛ nis appꝛobatio. Inſtituit enĩ ipᷣe oꝛdinẽ pᷣdi catoꝛum ad docendũ pꝛedicandũ et cõfeſſio nes audiendũ:ad vtilitatẽ ꝓximoꝛũ ad obſe⸗ quium dei: ad expugnationẽ hereticoꝛũ:ad defenſionem fideiet ad cõſeruationẽ diuini cultus. Cepit autẽ oꝛdo ille Anno dni.M. cc. xvi. Illum appꝛobauit Innocentiꝰ:et cõ firmauit Honoꝛius: ab iſto oꝛdine ſecutus fuit oꝛdo ſoꝛoꝛũ incluſarũ.Quarũ caput fu it monaſteriũ de pꝛuliano: deinde ſecutũ eſt monaſteriũ de montargis.Cui pꝛefuit bea⸗ ta Anutia de iouiniaco.Et monaſteriũ ſan⸗ cte agnetis de bononia:cui pᷣfuit quedã bea ta cecilia.Eſt etiã alius oꝛdo ſoꝛoꝛũ de peni tentia beati dñici:quarũ religionẽ confirma uit eccleſia romana et multis pꝛiuilegijs do⸗ tauit:in quo oꝛdine floꝛuerũt beata margari⸗ ta filia regis vngarie.ſancta katherina de ſe nis.beata iohanna de caſtello.beata beneuẽ nuta de ciuitate auſtria:et multe alie. Se cundũ pꝛiuilegiũ beati dñici dicitur fratrum multiplicatio.nõ enĩ fieri potuit abſq; virtu te dei.: vt in oꝛdine ſancti dñici tam bꝛeui ſpa cio tot fratres multiplicarent᷑. Quoꝝ aliqui excellentes fuerũt rõne martyrij:ſicut ſanctꝰ petrus martyr: frater dñicus ſocius eius:fra ter coꝛradus theotonicus. frater guilbelmꝰ et frater bernardꝰ de rupe foꝛti. frater ſtepha nus de narbona.frater raymundus carboni qui in caſtro auinioneti dioceſis tholoſane ab hereticis ꝓ fide chꝛiſti et obedientia ſan⸗ cte romane eccleſie occiſi fuerunt cantando. Te deum laundamus. Alij fuerüt pꝛeſtantes merito vite:qui et miraculis coꝛuſcarunt.ſi⸗ cut frater reginaldꝰ ſancti auiani.frater hen ricus altiſiodoꝛen᷑.frater ioꝛdanꝰ.frater pe lagius hiſpanꝰ. frater petrus golſalnij hiſpa nus.frater mauricius toletanꝰ.frater dñicui de vallerica:frater bernardꝰ de cantro.frater gualterus baſilienſis. frater bernardꝰ de va ſconia. frater iohãnes devalẽtia.fr cabertus lugdunẽſis.fr dñicꝰ ſegobiẽſis:fr̃ ambꝛoſiꝰ ſenenſis: frater iacobus de anagnia:frater ia ſofran perfmm mnibab numne hevirg ſurisce Paym liumtr ſumme uo fut homncys vxlijoll nuntaGe/ ſlaortea lolausde les Do ns detan ☛ Phine⸗ fferme⸗ tuumpr Minatio nbonie oum uilitey unert i Kaädiane Hachuck dimias TDan⸗ ninton fumm nitj ſummnovi lnae öco mafim dolneon Gdhoß⸗ lai ſnn.i nnnarlo hſcnen Chinn⸗ Auhan ulcte chiin ede fter Coꝛun wiman mn W ſbc tünce ericni Atonidiit nnodi.. oceNt dineſun narü apri ndeſcanid ipetfntte⸗ onaſnüſ⸗ ugletin wrüde a econfirni ulegis de amnargen Pan benuboe ei nraih ₰ * 9„ – „ 5 „ cobus de venetijs:frater marcolinꝰ furliuiẽ ſis:frater ſimon ariminenſis. Nõnulli inſu⸗ per fratres oꝛdinis ſancti dñici ſingulariſſi⸗ mi habiti ſunt ꝓpter ſcientiã et doctrinã quo rum noĩa explicabimꝰ ĩ ſermone de cõceptio ne virgis gloꝛioſe.vltra ̊s adhuc ꝑitiſſimi. iuris conſulti de illo oꝛdine ꝓdierũt. Sicut Raymundꝰ de penna foꝛti cõpilatoꝛ decreta lium.frater iohannes coloniẽſis: cõpilatoꝛ ſum me cõfeſſoꝝ.frater bꝛocardus theotoni⸗ cus.frater rogerius bꝛixienſis.frater bartho lomeus piſanꝰ.frater vlricus argentinẽſis. et alij plurimi.O b qð ⁊ pleriq; aſſumpti fue runt ad eccleſie dignitates. Sicut hugo po ſtillatoꝛ totiꝰ biblie. Robertus anglicꝰ. Ni⸗ colaus de pꝛato.⁊ alij multi qui fuerũt cardi nales. Pontifices vero maximi fuerunt pe⸗ trus de tarantaſia dictus innocẽtiꝰquintus. Micolaus de treuiſio dictus benedictus.xi. Johãnes de vercellis q electus ſi nnm gon tifex moꝛte pᷣuentus nõ fuit coꝛonatꝰ ¶ Cer cium pꝛiuilegiũ beati dñici ðꝛ ꝓphetica ũllu⸗ minatio:habuit quidẽlumẽ ꝓphetie. Sicut ꝓbatũ eſt indicijs maniteſtis.pᷣdicante nãq; ipᷣo patre gloꝛioſo in ꝑtibus tholoſanis.cũ quidã heretici eſſent incendio deputati.aſpe xit ſanctꝰoñicus vnũ eoꝝ:et officialibo curie dixit. Iſtũ reſeruate qð factũ eſt. conuerſuſq; ad eũ blandeq; alloquẽs. Scio inqͥt fili mi ꝙ adhuc licet tarde:bonꝰ hõ eris et ſanctus. dimiſſus ille ꝑ annos multos in hereſi ꝑmã ſit. Tandẽ dei gratia illuſtrat? ad lumen ve⸗ ritatis venit.Et ſactꝰ frater oꝛdinis pᷣdicato rum vitã ſuã laudabiliter duxit et feliciter cõ ſummauit. Rome inſuper dum habitaret in ſancto Sixto quadã die fratribus ad capi⸗ tulũ cõuocatis palã oĩbus nunciauit:quat⸗ tuoꝛ fratres ex ipᷣis in bꝛeui duos in aĩa du⸗ os in coꝛpoꝛe moꝛituros. Indead aliqs di⸗ es duo fratres migrauerũt ad dñm.duo vero daa ſeculũ tendentes penitus de oꝛdine receſ ſerunt. ¶ Quartũ pꝛiuiuegiũ beati dñici ðꝛ miraculoſa coꝛuſcatio.voluit enĩ deus illum coꝛuſcare miraculis.Ex quibo aliqua expli⸗ cabimus. Rome die quadã adoleſcẽs cõſan guineus dñni ſtephani cardinalis de foſſa no ua.lapſus equi pᷣcipiti grauiter colliſus defe rebat᷑ examinis:plangentib cunctis cõtigit illuc beatũ dñicum ꝓperare.Quidam bonus ſue ſuffragio vite ſimul et ſanitati reſtituit. In eodẽ loco cũ eſſent fratres circiter quin⸗ qua ginta die quadã imminẽte refectõis ho⸗ ra. ꝓcuratoꝛ.ſ.frater iacobꝛ romanus ad ſan ctum dñicum acceſſit.Expoſuitq; nõ eſſe pa nem ad ſufficientiã. At ſanctꝰ dnicus id qð erardiuidi et ſuꝑ menſam poni mandauit. Coõuenerũt ergo fratres dũq; ꝑ oꝛdinẽ reſi⸗ derent et vnuſqͥſq; buccellã cum gaudio ſulci peret.Ecce duo iuuenes eiuſdẽ habitus foꝛ⸗ meq; cõſimilis refectoꝛiũ intrauerũt pallios plenos panib ferentes ⁊ beato dñico in capi te menſe ſilenter obtulerũt et ſubito diſceſſe⸗ runt ita ꝙ nullus vnq; ſcire potuit vñ vene⸗ runt vel quo diuertiſſent. In eodeʒ loco dũ pꝛenoĩatus frater Jacobovnctione ſuſcepta laboꝛaret in extremis. dolẽtiba fratribus qꝛ vtilẽ hoĩem ꝑdebant dñicus cõpaſſione mo⸗ tus excluſis oĩbus clauſoq; oſtio oꝛõniſſe de dit:fratribuſq; vocatis incolumẽ fratrẽ ipᷣis ꝑ manũ pñtauit. In ꝑtibus tholoſanis cum tranſiſſet nauigio quandã aquã:nauta im⸗ poꝛtune pꝛeciũ petebat:cui beatꝰ dñicus mer cedẽ eterne vite pollicebat᷑ aſſerẽs. Argentũ et aurũ nõ eſt mihi. At ille ad irã ꝓuocatus ꝑ cappã eũ appꝛehendit inquiens.niſi ſoluerꝭ nõ te di mittã. Tunc vir dei erectis in celum oculiſpaululũ intra ſeipᷣm oꝛans.mox in ter ram ꝓſpiciens denariũ diuino nutu pcura⸗- tum aſpexit dixitq; illi.Tolle et me dimitte. BSunt et alia ciꝰ miracula multa in vita ipᷣiꝰ et in moꝛte veriſſime cõpꝛobꝛata. Quintũ pꝛiuilegiũ beati beati dñici dicit᷑ diabolica ef fugatio. Ad ſanctitatẽ nãq; eius ↄpꝛobandã voluit deus vt demones ab obſeiſis coꝛpoꝛi bus ad eius imperiũ cager Ein multos a demonibus liberauit. ¶ Gextũ pꝛ iuilegi⸗ um beati dñici dicit᷑ felix cõſummatio.appꝛo pinquante nãq; ſue ꝑegrinationis termino cõſtitutus apud bononiã.graui cepit coꝛpo⸗ ris infirmitate languere vbi poſt multa dez- uotionis ſigna ad extremã hoꝛam veniens. Anno dñi. Mccxxi. doꝛmiuit in dño. Ea die frater Guale pꝛioꝛ bꝛixie poſtmodũ eiuſ⸗ dem ciuitatis epiſcopus. cũ ſe ſopoꝛi paulu lum dediſſet vidit in ſomnis quaſi apertũ ce lum et duas ſcalas quarũ vnã in ſummitate retinebat xpᷣs.aliã virgo mater. Angeli aũt aſcendebãt et deſcendebant.Et in imo ſcala⸗ frater Tanchredus noĩe beatũ dominicum * rum ſedes poſita erat in qua ſedebat quidam cxoꝛauit vt oꝛaret ꝓ illo. Quare beatus do⸗ minmcus fecit illud coꝛpus in cõclaue repoꝛ⸗ tari.Et facta oꝛatione ꝓtinus eum vite reſti mit. In loco ſancti Sixti architectũ cõtritũ ſub quadã ruina de cauerna ſubductũ oꝛõis frater pᷣdicatoꝝ faciẽ habẽs velatã caputio ſi cut ſolent fratres ſepeliri. Jeſus aũt ⁊ mater eiꝰ ſcalas ſurſum retrahebãt donec ſedẽte in celũ eleuato aꝑtura celi clauſa ẽ Intellexit ex poſt pᷣdictꝰ frater ſcem̃ dñicũ eadẽ die ⁊ hoꝛa ex hac vita migraſſe. Eadẽ die frater Rabo: tibu re exiſtens qꝛ audierat ſanctũ patrẽ boæ⸗ nonie egrotare celebꝛans miſſam cum veniſ ſet ad illũ locum in quo de viuis cõmemoꝛa tio fieri cõſueuit oꝛans ꝓ patre factus eſt in extaſi. Raptuſq; in ſpiritu vidit virũ dei do⸗ minicũ coꝛona quadã laureatũ totũq; mira:⸗ bili ſplendoꝛe fulgentẽ duobus quibuſdã re uerendis viris comitatũ hincinde extra bo noniam via regia ꝓcedentẽ. Intellexitq; qꝙ eadeʒ hoꝛa domicus ad celos migrauerat.ſ. hoꝛa ſexta feria ſexta. ¶ Geptimũ pꝛiuilegi um beati dnici dicit᷑ eccleſiaſtica veneratio. Pam eccleſia ſancta dei ſtatuit dominicũ ab oĩbus xpᷣi fidelibus venerandũ cuius feſtuzʒ celebꝛat annuatim oꝛdinẽq; ſuum multis fa uoꝛibus et gratijs ſpiritualibꝰ ꝓſequit᷑.Sic enĩ placet ſum mo deo qui vt pꝛediximus in pꝛima pte elegit dominicũ ducẽ populi ſui ?ꝰ pꝛedicatoꝛẽ euangelice doctrine. Hic igitur eſt ille pater et patriarcha eximius qui tetrũ et hoꝛridũ ſeculũ ſua vita et ſcientia illuſtra nit. Cuiuſq; filij in dies pꝛauitatẽ hereticaʒ validiſſime perſequunt᷑. Hunc deuotõe ſin⸗ gulari colamus per quẽ deus tanta magna lia dignatus eſt operari.qui onere carnis de poſito nunc gaudet atq; letatur inter agmi⸗ na angeloꝝ laudans et benedicẽs xpᷣm ꝑ in⸗ finita ſecula ſeculoꝝ.Amen. Sermo quinquageſimuſnonus de ſan⸗ cto Uincentio doctoꝛe eximio ac celeberri mo famoſiſſimoq; pꝛedicatoꝛe oꝛdinis pꝛe⸗ dicatolun. S Nmedio eccleſie aperuit os eius. Sapiẽtis verba ſunt iſta oꝛiginaliter Ecci.xv.ca. Inſtante neceſ mundus quaſit tauit deus ſpiritũ ſancti vincentij:qui ſuapᷣ⸗ dicatione innumerabiles populos cõuertit et refoꝛmauit.hunc nõ ab re ſancta romana eccleſia cathalago ſanctoꝝ aſcripſit. Quem Calixtus tercius in vrbe maxima ſolẽniter canoniʒzauit.ſtatuitq; illũ a cunctis fidelib⸗ venerandũ. Quapꝛopter vt eiꝰ feſtiuitas de uotione feruentiſſima cclebꝛet᷑: dignuʒ duxi in hoc ſermone illius pᷣdicationis laudeſ exi mias recenſere.de quo cõuenientiſſime dici pnñt verba in themate poſita:in quibus tria myſteria ꝓponimus cõtemplangdga. S if idoneitatis. Secundu ſingularitatis. Terciũ vtilitatis. Rti⸗ — MR ceenutge hoꝛũ tempoꝛũ quibus nu uaſi tołus vicijs erat obrutus:et xpᷣiana religio naufragiũ pati videbat᷑.ſuſci beatus vincentius fuit idoneus ad p⸗ dicandũ tum qꝛ gratia dei fuit in illo:tum ꝓ it quippe ipᷣe idoneus ad pᷣdicandũ euangeli um xp̃i triplici rõne. Pꝛimo rõne gratie inſpirantis SDcdo rõne ſcientie excellentis. Tercio roõne vite reſplendentis. * lia ferrarioꝝ parentibus clariſſimis et hone ſtis. Qui tres filios genuerũt.ſ.petrũ vincen tium et bonifaciũ.hic bonifacius fuit iuris vtriuſq; doctoꝛ peritiſſimꝰ.qui extincta vxo re ſuaſu beati vincẽtij carthuſienſiũ habitũ ſuſcepit:in quodaʒ monaſterio extra muros valentie:qð ab incolis vocat᷑ poꝛta celi. Et ob ſue vite grauitatẽq; moꝛũ:poſt quattuoꝛ annos illius oꝛdinis electus fuit rectoꝛ gene ralis.Et vt de beato vincentio dicamꝰ qui⸗ buſdam inditijs quantus euaſurus eſſet oſtẽ ſum eſt. Patri nãq; eius doꝛmiẽti nocte qua dã viſum eſt ꝙ cũ in eccleſia fratꝝ pꝛedicato rum eſſet quendã virũ venerabilẽ in habitu ſancti dñici pꝛedicantẽ audiebat. Cũq; illuzʒ attente deuotiſſimeq; audiret. Ille dicebat. Loõ gratuloꝛ tibi o fili dilectiſſime, poſt pau cos enĩ dies vxoꝛ tua pariet tibi filiũ: cuius erit tãta vite ĩtegritas:tãta doctrinevtilitas: tãta fame ac mirabiliũ operũ claritas:ꝙ oẽs hiſpaniarũ galliarũq; populi:eũ tanq; vnũ ex veteribus apoſtolis venerabunt᷑. Eritq; frater oꝛdinis cuius me eſſe vides poſt q̃ di- cta multitudo que ibi adeſſe videbatur ma gnis vocibo deo gratias referebat. IJItaq; dũ et ipe in illiꝰ modi gratiarũ actione ſeſe mul titudini cõfoꝛmẽ reddere conaret᷑:ſtatim exci tatus eſt conatuq; vocis doꝛmientẽ vxoꝛꝛeem excitanit. Mater inſuꝑ ipᷣius vincentij dum coõcepiſſet ſatis leuiter eũ poꝛtauit. Et dum eum geſtabat in vtero audiebat ſepetanq; vo ces canis latrãtis emitti qð a multis dei ſer uis pꝛecipue a iohanne valentie vrbis epo. Interpꝛetatũ eſt ꝙ filius quẽ retinebat in v⸗ tero futurus eſſet euangelij xp̃ᷣi feruentiſſimꝰ pᷣdicatoꝛ.Dum aũt ex vtero infans ꝓdijtet ad baptiʒandũ delatus eſſet:multa erat inter ſuos de noĩe ei imponendo diſſentio. At ſa⸗ cerdos illum baptizans. Vincentius inqᷣt pter ſcientiã: tum etiam ꝓpter ſanctitatẽ vitc. 2 (Wapitulü .i. imũ myſteriũ ↄtemplandũ de pᷣdica ione ſancti vincentij ðꝛ idoneitat. Fu ꝛimo fuit idoneus ad pꝛedicandũ rõne gratie inſpirãtis.pie quidẽ tenere poſſumus beatũ vincentiũ fuiſſe inſpiratũ a deo:vt oꝛ dinem ſancti dñici ingrederet᷑. Nã vt in eiꝰ legenda narrat᷑ ipe natus eſt valentie ex fami Mcturqg gueus e llusfach gatzliben notuſq bat Tand ſnni Jn logumq/ Dumaute reinsal igerar⸗ namcuri fmite giolomdi poſitüina Gperits ſapieüla nnnt (Se. luoaspee ends Niinc haboden neqjfn Nigpoſt Vociuii. ſnorecie kannn fäkuce Naſennon Ltad en fnntancn Gnla In Gunci Mumrerin Ceoreb⸗ Dia mmnoan fitinig Noriſtce llenin lbyo n aeiener rep⸗ mmenn nng Clne noſenn dA glvine ltdonec cnred Piheent hergre cona m⸗ emn H ni. Plii. Nida kig f Gengei Mͤſn ſun e ginnc igei nisghor⸗ cünin Giuns mmw iinbii nnms c. G Nn Mund oſſetad noctegt predp in bn Cisli autt u lias lcs ot vocetur quod et factum eſt. Jninfantia ſua quietus erat et aſpectu decoꝛus:et grandiu⸗ ſculus factus frequentabat eccleſias: audie⸗ batq; libenter pᷣdicantes quoꝝ geſta et vocẽ motuſq; quaſi pꝛedicãs alijs puerislrefere⸗ bat. Candẽ lir̃is traditꝰ euaſit in virũ doctiſ⸗ ſimũ. Ita vt inter eos qͥ valentie phiam:theo logiamq; ꝓfitebant᷑: ſummus oĩm haberet᷑. Dum aũt decimumoctauũ atiigit annũ:pa⸗ ter eius allocutus eſt eñ dicens:vt ex tribus eligeret vnũ:aut vxoꝛẽ duceret:aut ad roma⸗ alo iam diu cõcepiſſe vt ſancti dñici ſuſcipe- ret habitũ:quẽ pater ad matrẽ duxit:eiq; filij ꝓpoſitũ indicauit. Cũ benedictõe itaq; vtriuſ qʒ parẽtis:ad cõuentũ fratrũ pᷣdicatoꝝ acceſ⸗ ſit:qui eũ letãtes ad ſacrũ ſuũ oꝛdinẽ recepe⸗u runt. unt. ¶Secũdo fuit idoneus beatus vincẽ tius ad pꝛedicandũ verbũ dei rõne ſcietie ex. cellentis. Quãta debeat eſſe pꝛedicantiũ ſciga. dixi in quadrageſimali noſtro ĩ ſermone de verbo dei. Sufficiat igit᷑ in hoc loco expꝛi⸗ mere:qᷓ; fuerit doctus beatus vincentiꝰ. Ipᷣe pꝛioꝛe cõuentus iniunctũ fuit ei:vt ꝓ fratrũ adoleſcentuʒ ꝓfectu de dialectica et de pia aliqd legeret.qð cũ humiliter iocũdeq; acce⸗ ptaſſet:rumoꝛ impleuit aures multoꝝ ciuiũ. Et ad eius lectionẽ multi ſeculares cõfuge.· runt audiebantq; eum legentẽ ſupꝛa ſeptua⸗ ginta. In quo exercitio tres cõtinuos annoſ cõſumpſit.goſtmodũ miſſus fuit barchino⸗ nam.:et inde hileridã in quibus ciuitatib eo tpe floꝛebant ſtudia liberalium diſciplinarũ nãq; poſt ſuſceptũ habitũ oꝛõni et lectioni ſe tolũ dedit. Et cum eius doctrina nota eſſet a nuit:niſi qñq; ex coꝛꝑi bat diſcurrendo nõ equitans: ſed ꝓpꝛijs pedi bus:cõtentꝰ ſolo baculo quẽ manu geſtabat. ig- Icq; fecit vigintiduoba annis. Sed poſtan nam curiã ꝑgeret vt ibi exaltaret᷑: aut oꝛdinẽ frm pᷣdicatoꝝ intraret. Cui vincentiꝰ rñdit Eercio fuit idoneus beatus Vincentius pꝛedicandũverbũ dei rõne vite reſplendG tis. Fuit equidẽ vita eius virtutũ ſplendoꝛe decoꝛata. Nam q;dtum ꝑtinet ad carnis moꝛ tificationẽ.xlij.annis cõtinuis ieiunauit ex⸗ ceptis dñicis diebus. Et ſextis et quartis fe rijs in pane et aqua:a quo ieiunio nũqᷓ; abſti s infirmitate. Itinera ex quadã infirmitate ſuperueniente in tibia grauioꝛ effectus fecit ſibi perquiri aſinũ quo vehebat᷑ quotiẽs de ciuitate in ciuitatẽ vole⸗ bat ꝓficiſci. Atempoꝛe aũt quo cepit euãge⸗ liʒando diſcurrere:vſq; ad extremũ vite ſue terminũ:nunq; niſi aut ſuꝑ ſarmentoꝛũ aut palearũ:aut hmõi rerũ ſtraminibo:aut pauꝑe ſacculo modica lano pleno cũ eiſdem veſtiby gquib indutus erat doꝛmiebat. A pꝛima in⸗ ſuꝑ adoleſcẽtia vſq; ad vite ſue terminũ:ſin gulis noctibus coꝛpus ſuũ diſciplinis fla⸗ gellabat. Et ſi foꝛte egritudinis impedimen to facere nequiuiſſet:hoc a ſuis fidelibus ſo⸗ cijs fieri volebat. Quid de illius humilitate dicemus:que tanta:vt quaſcũq; dignitates eccleſiaſticas animoſus effugerit. Nã nec di gnitatẽ cardinalatus voluit acceptare. De⸗ functo nãq; clemente auinioni:creatus fuit petrus de luna: qui fuit benedictus. xij. A qᷓ per litteras vocatus fuit ſanctus vincentius et cõfeſſoꝛ eius factus:ac magiſter ſacri pala⸗ tij. Et qm̃ romana eccleſia tunc ſciſmate flu⸗ ctuabat.Erãtq; tres pontifices.vicʒ ipe be⸗ Tandẽ cum theolo gie dediſſet operã:vigeſi mumoctauũ annũ agens magiſtrali coꝛona fuit inſignitꝰ:poſtea redijt valentiã. Vbi ho noꝛifice ſuſceptus eſt:etꝑ ſex annos publice legit et pᷣdicauit.Ad quẽ etiã ex vicinis ciui tatibus multi cõfluebant vt eũ et pꝛedicantẽ audirent:et ſub tam inſigni litterarũ ⁊ moꝛũ pᷣceptoꝛe ꝓficerẽt. Inter hec tꝑa venit valen⸗ iam: petrus de luna cardinalis.ſ.clemens q clemens electus fuerat in fundenſi ciuitate: ab illa ꝑte cardinaliũ:que diſceſſerat ab vrba no ſexto. Is ergo petrus miſſus erat legatuſ ad Carolũ francoꝝ regẽ qui audita fama be ati vincentij eum ſecũ duxit:ac tamdiu tenu it donec ꝑacto legationis tꝑe ad ipᷣm pontifi cem redijt. Lantũ auteʒ fuit grata cardinali vincentij coõuerſatio:ꝙ vix multis pᷣcib im⸗ petrare potuit licentiã:vt rediret valentiam Aad conſueta legendi et pꝛedicandi exercitia. nedictus.xij.gregoꝛiꝰ.xij. ⁊ Johãnes.xxiij. Facto cõcilio cõſtantienſi in quo creatus fu⸗ it papa Martinus quintus. Cũ renunciaſ⸗ ſent Bꝛegoꝛiꝰ et Johannes:beatus vincen⸗ tius ꝓ pace⁊ vnitate eccleſieſuaſit benedicto vt et ipe cederet.qð cum ille facere recuſaret licentiã petijt diſcedendi. Pontifex vero ad⸗ uocatis multis ex pᷣlatis qui eiꝰ curiã ſeque⸗ bantur:paratoq; rubeo pileo:voluit eũ face⸗ recardinalẽ:at ille gratias ei referẽs oblatuʒ ſibi honoꝛẽ penitus recuſauit:et licentiaʒ pe tijt quã tandẽ obtinuit:vt pergeret ad diuer⸗ ſas mundi partes pᷣdicans regnũ dei.quãte aũt fuerint munditie ⁊ puritates q́;tumue ca ſtitatẽ dilexerit:oſtendũt pꝛecipue duo exem *pla:que de ipᷣo veriſſime recitant᷑ Pꝛimũ eſt: dum iße pꝛedicabat valentie. Mulier que dam capta fuit amoꝛe ipᷣiꝰ: que fingens ad⸗ uerſam valitudinẽ atq; in lecto decubẽs vin centium vt ei confiteretur poſtulabat aduo⸗ cari:qui veniens ad eam nutranc⸗ cameram b 1 ad pniam cepit puellã exhoꝛtari. At illa blä dis verbis ei ſuũ ſecretũ apuit: inboneſtoſc; geſtus coꝛpoꝛis ei exhibuit: qͥ oĩa ille abhoꝛ rens:pꝛius eã charitatiue cõmonuit. inde ab illa ſeceſſit:q̃ cõfuſa cogitauit clamando vi- plis facile inducimurvt eũ virginitatis coꝛo na credamꝰ redimitũ. Sed adhuc manſue⸗ eius exeuntibus alijs remanſit iße ſolus:qui relicta ſpurcitin meretricali: virũ accepit: ek de cetero modeſtiſſime vixit.Quibus exem⸗ tudinẽ illius cogimur ad mirari.q̃ tanta fu⸗ ro dei infamiã inferre.Et q;pꝛimũ vocavo⸗2⸗ luit emittere:diabolus eius coꝛpus grauiſſi me vexare cepit: et cũ id feciſſet dieba multis. tandẽ cepit dicere. Ex hoc coꝛpoꝛe nunq; me potueritis expellere: niſi huc veniret vi. ille qui in medio poſitus igni: nõ potuit ab isne cõburi. Et cũ audientes neſcirẽt quid vellẽt hec verba ſigiificare.quidã de circu mſtanti bus dixit. Aduocet᷑ frater vincentius q con feſſionẽ eius audiuit:et eſt vir ſanctus et ſa⸗ piens:et intelliget hec:qui vocatus aduenit. Etecce demon vllulatũ teterrimũ emittens. heu adeſt inqͥt vir ille qui in medio ignis po ſitus nõ fuit ab igne cobuſtus. Et hec dicẽcs tinus abijt: ⁊ coꝛpꝰ ſemimoꝛtuũ dereliquit ecundũ qð de illo cõpertũ eſt dũ adhucva lentie fuiſſet narrat᷑. Duggeſſit enĩ diabolꝰ noõnullis inuidis et malignis: vt mulierem quandã meretricẽ ſpecioſiſſimã pᷣcio ductazʒ in cellã eius nocte introducerẽt.Capto ergo opoꝛtuno tpe q̊ ſcʒ vicentius ipſe ex moꝛe in cccleſia oꝛõni inſtabat Memoꝛata femina in cellã eius introducta eſt. Mincentiꝰ aboꝛõe regrediens clauſo oſtio et in locũ vbi doꝛmi re ſolebat veniens:repperit mulierẽ ſedentẽ:· et in pꝛimo aſpectu vehementer obſtupuit:et anteq; eã alloqueret᷑ multa cogitauit. Sed „ * tñ nõ extimauit illã eſſe mulierẽ quinimmo. putabat diabolũ eſſe: qui in ſ pecie mulierꝭ eũ decipere voluiſſet. Vñn hoc pacto loctutꝰ eſt. Que tibi cã fuit vt hucvenires in tali foꝛma it vt iniurias et inſidias maloꝝ equo aĩo fer ret: illiſq; pijſſime indulgeret. Inter cetera m̃ ſtupenda q̃ animi ſui benignitatẽ oſtendunt occurritvnũ explicandũ.qð in ciuitatevalen ci:nõ tñ qualẽ ſe habiturã ſperabat:eã vt po⸗- tuit ſecreto emiſit. Illa vero vultũ fratris in⸗ tuita vt vicʒ eũ ꝑ effigiẽ poſſet agnoſcere:an⸗ cellã egrederet᷑ eũ obſecrauit:vt ſibi ſuum nomẽ indicaret. At ülle vocoꝛ int magiſter vincentius.Abij meretrix et lenoni eiꝰ mul tiſq; alijs dixit.ꝙ in cõuentu fratrũ pᷣdicato rũ ꝑ integrã noctẽ cũ magiſtro vincẽtio doꝛ miſſet: nec tñ dignã laboꝛis mercedẽ accepiſ maledicte diabole: qͥ ſeruis dei nouis dolis ſemper inſidiaris? Meretrix rũdit. Femina ſum nõ diaboiꝰ. Sed obſecro te vt me patiẽ ter audias:fere quattuoꝛ menſes ſunt ꝙ tuo amoꝛe ſum capta:frequẽter tẽtaui vt vel diei Sʒz nũq; vl nocti tꝑe ad tevenire potuiſſem. mihi miſere ſeſe obtulit opoꝛtunitas. Nunc aũt a nemine hoĩm viſa huc ingreſſa ſum.et neceſſariũ eſt vt hoc in lectulo ſimul hac no cte doꝛmiamus.E roq; de cetero tibi ditiſſi⸗ ma et famã tuã cũ ſilentio conſeruabo.hec et ſilia loquẽs in oſculaet in obſcenos amplez-⸗ xus ruere voluit. Ac vincentius viriliter ei reſiſtens dure illã increpauit. Que cõpuncta prupit in lachꝛymas et cauſaʒ q̃re ad ipᷣm tẽ tandũ acceſſerat:reſerauit:petijtq; humiliter veniã ꝓmiſitq; meretriciũ relinquere. Sicq; ab eo cũ multa mentis ↄtritõne diſceſſit atqʒ tie euenit. Frater quidã theologie magiſter laſciuus et diſſolutus inuidens fame et opi- nioni ſancti vincentij.poſt multas detractõ nes:voluit nomẽ ſancti viri mõ qui ſequitur maculare. Introduxit quidẽ nocte in ↄuen tu meretricẽ quandã que ſecũ doꝛmiuit. erat mulier hec aduena:q et illis diebo valentiaz aduenerat. Mane aũt ꝑſoluto pᷣcio meretri⸗ ſet. ita factũ eſt vt turpis hec fama ꝑ vniuer⸗ ſam vrbẽ diuulgaret᷑.ꝑ idẽ tꝑs erat valentie germanus ille ſancti vincentij bonifaci:de quo in pcedentib fecimus mentionẽ qᷣ et in illo anno ꝓ patrie illius veteri cõſuetudine ma giſtratũ gerebat patrũ iuratoꝛum. Huic multi q̃ de beato vincẽtio dicebant᷑ narraue⸗ runt:q̃ tñ ipᷣe credere nec voluit nee potuit: ſy exiſtim auit oĩa ex inuidia emuloꝝ ꝓcedere. Ex eius itaq; cõſultu hi qͥ ſecũ magiſtratũ ge rebant:ſtatuerũt vt fieret in vrbe generalis ꝓ ceſſio:in qua oẽs religioſi ↄuenirẽt. Statu⸗ to aũt die bonifaciꝰ ipe et vniuerſa nobilitas vrbis ſeſe collocauerũt in loco quodã vbi me retricẽ illã ſtare voluerũt Pꝛocedentib ergo ſingulis fratibotandẽ trãſeunte magiſtrovin centio:illi nobiles interrogauerũt eãan ille eſſet cũ quo doꝛmierat:nõ inquit illa. Et ad⸗ ueniente illo qͥ ſcelus ꝑpetreuerat. Illa digi⸗ to eũ demonſtrans. Ecce inqꝛtiſte eſt illefra⸗ ter in gratus. finita itaq; ꝓceſſione boniſaciꝰ ceteriq; nobiles: infamatoꝛẽ adu ocauerunt. ODui peccatũ ſuum celare nõ valens: publice cõfeſſus eſt. pergenſq; ad beatũ vincentium qui adhuc factũ ignoꝛ abat: ab eo cũ lachꝛy⸗ mis veniã poſtulauit et obtinuit. Deinno⸗ De ſingulari excellentia pꝛedicatõis beati vincentij qͥ et multis annis ⁊ diuerſis plis ſenticlun ci⸗ ime fooonno⸗ deluigel ſiogunor⸗ ciüpſa uumannii bocoii l Mar losptes Conibuso glopgien bninie Nncee Motionip⸗ Nhonobt r ietb herſuen hibtri⸗ fefliuoni maßhole hhheinen acdie alenun eingre inſe Pfumddn ufaitere efuitmnn Neniin ſoniglge Ratcun ſunlnlin ſoreinſ cncie ni⸗ Dilin Ahmen ſumſ fli cie ſeyige⸗ WE it Oerj ninſczſ Uo nor 4 Gre aen: nscn emurſue⸗ junuſo⸗ otiofer ncagat Nencun rnote emugie meacht BNn niſcguinr atinan minng an DPAne. io maren; eic frumoin oſcereti ſbbiſuun tmagiſter nichnnu deen inctno TI onite D (Ginch un M Nmn “ uenn, in nnlo Sa⸗ iſtin tpolo ifonn imile E⸗ d; lirn Horink ent Ehahie Ceanun Gcht⸗ eben be ſo pꝛedicauit dño cooperante:et ſemnonẽ mira apitulũ. ij. is cfirmante. Apitulu. ij. cundũ myſteriũ ↄtemplandũ de pᷣdi catione ſcti vincentij ðꝛ ſingularitatis. Fuit equidẽ pᷣdicatio eiꝰ ſingularis et excel⸗ lentiſſima valde maxime ꝓpter tria. ꝛimo ꝓpter cõtinuationẽ. Dcdo ꝓpter cõmunication. ercio ꝓpter cofirmationẽ. ꝛimo pᷣdicatio eiꝰ fuit res annoſ. Nã licʒ añ in multis locis verbũ dei euãgeliʒaſſet:tñ a triceſimooctauo ſue eta tis anno:cepit ſuarũ pᷣdicationũ cõtinuũ ex⸗ ercitiũ ꝑſeuerauit vſq; ad ſeptuageſi imũquin tum annũ vite ſue:quo ex hacluce migrauit In hoc aüut diſcurſu rerũ ſi uarũ oꝛdo talis fu it. Nocte quinq; hoꝛas quieti tribuebat: re⸗ liquas ꝑtes noctis aut oꝛõnibo aut ſacris le⸗ ctionibus occupabat. Mane vero ad locuʒ quo ppli euangeliʒaturũ expectabãt ſe cõfere bat.pꝛimũq; ipᷣe miſſam cantãdo celebꝛabat: deinde pᷣdicabat:poſtea volens ſatiſfacere de uotioni populoꝝ:eis manus oſculandas pᷣ⸗ bebat: oblatoſqʒ ſibi infirmos cruce ſigna⸗ bat. Dicebatqʒ. Signa aũt eos qͥ crediderint hec ſequent᷑. Suꝑ egros manus imponent et bñ habebüt:deinde adijciebat. Jeſus ma⸗ rie filius mũdi ſalus et dñs:qͥ te traxit ad fi⸗ dem catholicã te cõſeruet in ea ⁊ beatũ faciat et ab hac infirmitate te liberare dignet. amẽ. Poſtea cibũ cũ dei benedictõe ſumebat. nũqẽ3 voluit niſi vno ferculo vti.ab eo anno q̊ reli gionẽ ingreſſus ẽ:vſq; ad terminũ vite a car nibus ſp a ſp ſumebat tij fuit excellẽs et Cvo pᷣdicatio ſancti vincen ſingularis:rõe cõicationis qꝛ fuit multis ꝓpłis et gentibs cõicata. Regio nes enĩ in qba pᷣdicauit hec fuerũt. Cathalo⸗ nia. Regnũ valentie. Aragonia. vniuerſa hi ſpania in q̃ ſũt poꝛtugalia:gallitia:nauarra. 8 icauit etia in gallia: in comitatu tholo⸗ ſano:in linguadoch:in delphinatu: in aui⸗ nione:in ſabãdia:in aluernia:in hibernia:in ꝛedi burgundia:in noꝛmandia. Juitq; ad inſulã maioꝛicarũ:ad angliã:ad ſcociam deſ. cendit: n italiã:et vniuerſã regionẽ pedis montis luſtrans:demũ venit vſq; ianuã ſ einp euãge liʒans:Pꝛedicauit etiã ale candrie:vbi inter⸗ fuit ſctůs Bernardinꝰ tunc adoleſcens de q̊ ipe vincẽtiꝰ publice retulit ꝓphetico ſpu. Fu tuꝝ illũ in bꝛeui totiuſ lumẽ italie:qð ſecutũ eſt. Sctũs quidẽ vincentiꝰ. xxx.annis obijt pꝛ iuſq; ſctũs bernardinꝰ.Et ſctũs bernardi nus canoni; M7 quinq; ãnis pꝛiuſq; ſctũs vincetius.¶ Certio pꝛedicatio ſctĩ vincẽtij cötinuata ꝑ plu⸗ multa aq̃ cõmixtuz fuit ſingularis rõne cõfirmationis quia fut multis miraculis cofirmata. Ex quibus ali qua referamꝰ. Diſcedenteviro dei exvico q̃ ẽ ciuitas catalonie:et verſi us barchinonã ſe cõ ferente ad quoddã hoſpitiũ declinauit. Illi . vero quibꝰ erat cura de refectione interroga erũt hoſpitẽ:ſi quid ſibi eſſet qð viro dei ce teriſq; eũ comitantibo comedendũ apponeret Hoſpes rũdit.nihil ſibi eſſe niſi parii farine parũq; vini in dolio Illi rũderũt:ex farina q̃ᷓ tibi eſt cõficias tot panes:q̃t potes:vt ſaltim cibari poſſit hic ſeruus deüet aliqui nobiles qui eũ comitant᷑:vinũ quoq; de dolio extra⸗ ctũ iuſſerũt reponi: in quodã ligneo vaſe:qy ab illiꝰ loci incolis poꝛtatoꝛia vocat᷑. O poꝛ tuno itaq; tꝑe cepit btüs vincenti? ſeſe ad dii cũbendũ accigere. At viri pdicti ei nüciaue rũt neq; panẽ neq; vinũ vniuerſe młtitudini poſſe ſufricere O cũ audiuitvir ſctũs ð ſum ma dei liberalitate pfiſus:iuſſit eis ne cui di cerẽt aliud:ſed panes quos habebãt quomõ meliꝰ poſſent mititudini diſtribuerẽt: vinũ vero in poꝛtatoꝛia poſitũ:ab oĩbo quẽadmo ũ cõſueuerant ſi umi ꝑmitterent. Cepit inde enedictõe facta cũ vniuerſa multitudine fer me triũ miliũ hoĩim diſcubere. MWox aũt dũ panes qui erãt quindecim diſtribuerent᷑ vi⸗ numq; ſumeret᷑:nõ ſolũ ex eoʒ multiplicatio ne eſt illa multitudo ſatiata: 6 etiã ipᷣm vinũ qð fere acetũ erat:in optimũ mutatũ eſt.Q ᷣ vbi ppendit hoſpes humi ꝓſtratus a beato vincentio benedici poſtulauitiquo viſo mi⸗ raculo oẽs deo gratias retulerũt. Altera ve⸗ ro die hoſpes pꝛima luce cõſi urgens: paranſ⸗ q; ꝓ farina et vino ad vrbẽ velle pficiſci: ar⸗ cam farina ⁊ doliũ optimũ vinũ vſq; ad ſum mũ plenũ pperijt. Aduocatis deinde nonul lis tranſeuntibo eis rẽ geſtä narrauit. Pꝛedi cante beato vincentio in quadã villa ↄtigit vt narraret factũ illud mirabilequo fert᷑:ſan HM cta mar garita diabolũ in humana ſpecie ſi⸗ bi aparentẽ humi ꝓſtrauiſſe. Erat inter eoas qui virũ dei ſequebãtur:adoleſcens quidam lombardus cuiꝰ erat mita ſimplicitas. Ideo audiẽs duellũ illud cepit intra ſe dicere. Si deus aliqñ ꝑmiſerit vt viſibili ſpecie diabol⸗ mecũ certare voluerit eũ cõſimili mõ ſternazt tantũq; pedibo calcabo quouſq; eũ ſuperaue ro. Ideo circa pꝛimã et vigeſimã boꝛã ex vil ea egrediẽs captatoq; ſibi opoꝛtuno loco ad oꝛandũ genua flectens petijta deo ſibi cõce⸗ di vt diabolũ viſibili foꝛma ei aparere ꝑmit tat:de quo poſſet victoꝛiam repoꝛtare. Inter hec venit mulier quedã falcẽ manu deferens miſſa ad metendũ ferraginẽ qua ads cam⸗ 4* . pus plenus erat bec aũt mulier erata natiui⸗ cate muta. Que veniens in locum videnſq adoleſcentẽ inter ſegetẽ genuflexũ vehemen⸗ ter expauit ac aliquantulũ retrocedens cepit vocẽè ſine expꝛeſſione ſermonis emittere? ipt adoleſcenti quibuſdã ſignis manuũ et capl⸗ tis minabat᷑. Ille cernens feminã eſſe decre⸗ pitam coꝛpoꝛe oblongã facie macilentã lace ratas veſtes habentẽ: voces altas ſine expꝛeſ ſione verboꝝ emittentẽ ſibi falce qua manu poꝛt abat minantẽ diabolũ eſſe eſtimauit: cre cte diabole veniſti. Hõ certe me viſibili cer⸗ tamine ſuperabis:quẽ inuiſibili ſuꝑaſti ten⸗ tatione ſepiſſime. Hec diceẽs crinibus eã huc et illuc trahens mõ manibus aliqũ falce quã ipᷣa poꝛtauerat tamdiu verberauit totq; ſibi vulnera in facie et in ceteris coꝛpoꝛis ptib⸗ intulit:ꝙ eã ſeminecẽ reliquit. Ad vocẽ autẽ vtriuſq; magna multitudo cucurrit:et vidẽ⸗ tes qð factũ fuerat adoleſcentẽ captũ carceri Detruſerũt. Relata ſunt hec beato vincentio qui coꝛpuſ fere exanime ad ſe ilico ferri iuſſit mox frontẽ deinde pectus vltimo coꝛ mulie ris cruce ſignauit.Et ecce coꝛpus qð extin⸗ ctum videbat᷑ reſpirare cep it:et femina quã g natiuitate oĩis catalonia mutã cognouerat locuta eſt. Et ſacerdotẽ petijt cui cõfiteretur qui dũ veniſſet cõfeſſa eſt ſin gula ꝓferendo diſtincte:ac ſi nunq; muta fuiſſet. deinde pe⸗ tijt cetera ſacramẽta ſibi cõferri: poſtremo ſe moꝛientẽ dño cõmendauit: et loqui nunq; de ſijt quouſq; ſpiritũ exalauit.Adoleſcẽs vero beati vincentij pᷣcibus a ſuſpendio liberat᷑:et (uſſu vincentij in italiam remeauit. In villa ſancti matthei nõ longe diſtante ab vrbe va⸗ lentie:in qua beams vincentius aliquos di es cõmoꝛatus fuerat.viſus eſt vir quidã ve⸗ nerabilis ſpeciẽ et habitũ gerens hoĩs here⸗ mite: qᷓ ſe vltro obtulit beatũ vincentiũ vna cum alijs ſecuturũ. YFuit ergo acunctis ma—⸗ gna cũ iocunditate et humanitate ſuſceptus Itaq; in initio fuit eius cõuerſatio omnib gratiſſima poſt paucos vero dies cepit detrra here doctrine beati vincentij:ita vt aliq̊s ſub uerteret: venerunt hec ad aures officialium. Qui eum captũ ac cathenis vinctuʒ carceri manciparũt. Altera vero die volentes eum examinare: miſſis ad carcerẽ miniſtris qͥ eũ adducerẽt nemin? niſi cathenas inuenerũt. Mor ad virũ dei veniẽtes rem geſtã narra⸗ uerunt:qui ſurridens nõ homo inquit vt pu tabatis ſed diabolus fuit:volens impedire fructũ quẽ ex pꝛedicatõe mea multi ↄſequũ⸗ tur. Oꝛatione fua in barbaſen ſedata fuittẽ⸗ peſtas que mota eſt: dum volebat populo pᷣ⸗ dicare in feſto apłoꝝ petri et pauli. Idem fa ctum eſt tholoſe in feſto ſancti martini. In ci uitate carcaſone a menſe iunio vſq; ad ianua rium tanta fuit terre ſiccitas vtoẽs de fructi bus colligendis deſperarẽt. Aduocauerunt ciues beatũ vincentiũ qui tholoſe pᷣdicabat: ad quos cum veniſſe et quarto die quo fuerat ciuitatẽ ingreſſus finito ſermone monuit po 1 re pulum vt oẽs genua flecterent: et dei miſeri⸗ diditq; ſuas p̃ces exauditas.quare in eaamir coꝛdiaʒ imploꝛarẽt:ipᷣe etiã oꝛauit. deindeſe ruens in terrã deiecit:veniſti inquut maledi⸗ erexit et ĩ aere fecit ſalutare ſignũ:habito in⸗ quiens et dño gras referatis.Exaudite ſunt oꝛationes veſtre: vix verba finierat cũ ſubi⸗ to aer nubibus plenus eſt et tanta aquarum * abundantia eſt e celo dimiſſa q;tam incole il larum regionuz ſeſe vidiſſe meminerint. In ciuitate caſtrenſi que eſt in gallia in feſto aſcẽ ſionis xpᷣi:oblatũ ſibi hominẽ qui paraliſim ſeptẽ annis paſſus fuerat:benedixit et ſanatꝰ eſt. In qua ciuitate ꝓxima die maximã tem⸗ peſtatẽ motã dũ pᷣdicaret crucis facto ſigno penit' fugauit. In monteſquino nõ longea tholoſa vir quidã gerhardus noĩe:moꝛbum caducũ patiens:accepta benedictõne a viro dei liberatus eſt. In loco quẽ dicunt de mö⸗ te oluio ꝓpe carcaſonã:quendã mercatoꝛẽ cui nomen gnilelmus: tribus annis viſu oꝛbati poſt factam benedictionẽ ad oculoꝛũ officiũ reſtituit. Qalentie ductuʒ ad ſe hominẽ qui fuerat mutꝰ quadraginta annis cruce in oꝛe ſignauit:et ille ſtatim locur eſt: ſemperch; lin gue officio vſus fuit q;diu vixit ⸗Surdum aliũ qui octo annis nunqᷓ; audierat:facto in eius auribus ſigno crucis ꝑfectiſſime audi⸗ re fecit. Apud murſiam hiſpanie ciuitatem: quodã eſtatis tempoꝛe:tanta fuit locuſtaruz et bꝛucoꝝ multitudo.ꝙ in quattuoꝛ dierum ſpacio fere cõſumpſerant quicqͥd viride ba⸗ bebatur in campis. VUincentiꝰs illis diebus in ipam vrbem venerat: quẽ ciues lachꝛymã tes requiſierunt vt ꝓ ipᷣis oꝛaret. Qui ſtatim iuſſit aquam afferri eamq; benedixit.deinde extra vrbem egreſſus contra locuſtas et bꝛu cos ipᷣam aquã aſperſit. Altera vero die no?ꝛ tua cõperta ſunt illius generis aĩalia. Volu it etiam deus beatum vincentiũ ſpiritu illu⸗ ſtrari ꝓphetico. Nam et de calixto ſicut etiaʒ et mibi retulit ſanctitas ſua: pdixit matten filium futurũ pontificem maximũ. Barchi⸗ none tꝑe quo erat maxima penuria pꝛedicãs populo:pꝛedixit duas naues ea die onuſtas foꝛe venturas de quibus nulla erat menno. Pꝛonunciauit moꝛtẽ cuiuſdam fratris bere lelt A goni⸗ inter loch: vultia Men gnip zunt./ tjinc⸗ lü⸗ 7 . A Ulane Gn Peims Do Tach Wnd nanet leobo⸗ ſüſn, mapie Wamicea Crti Ninnen Maei hönulte nsin is Den Pabi Wüle trices b Ohta leho emui hagn ſgicen ic Anin ocl tnoc cun Cal leſer guo horn lila Ppel guid bi, Mnf ni Badünn 9 defnci ocdnen ezcicher gnofueu wonunde in dacet ihabiong⸗ undirien ni i A Menn ian mel ginann ginſeſone wipmln zictaln⸗ nuuiin 8 ſ onöle = ionenn Caorth⸗ niſuorhr⸗ ooffun oninaindn naiuu mpyi . rici ſmtul⸗ ion. tij in cuerſione peccatoꝝ ⁊ ba eius Pꝛima ðꝛ pctõ: Sede infideli baptizationis. mitani. Et etiam cuiuſdã altius monachi. QXum apud ceſaris auguſtam nobilem ara⸗ gonie ciuitatẽ pꝛedicaret mediũ ſermonem interrupit:cepitq; vebementer flere: deinde lachꝛymas terſit:demũ ad populũ iocundo vultu ↄuerſus. Hac inquit hoꝛa mater mea valentie extincta eſt:et ad requiem celeſtis reꝰ Eni perducta. Que verba audientes notaue⸗ runt.Et ex facti poſtea euidentia vera fuiſſe cõperta ſunt. Auã fructuoſa fuit pᷣdicatio ſancti vincẽ⸗ btizatione in⸗ leptus eſt. Lapitulũ. iij. ndũ de pꝛedi⸗ catione beati vincentij ðꝛ vtilitatis.Ex nanq; pꝛedicatione triplex vtilitas eſt ligeliũ. Erciũ myſteriũ cõtemp ob qð gloꝛiã ingentẽ ad cõuerſionis. ptizationis. s gloꝛificationis. tas qᷓ exoꝛta eſt ex pꝛedicatõe Tercia ſuiipᷣi ancti vincentij:ðꝛ pctõꝝ cõuerſionis.Quiſ nam explicet quot pctõꝛes audiẽtes verba vi te ab oꝛe vincentij ↄuerſi ſunt ad dũm deu ſuũ:fuerũt fere innumerabiles:inter q̃s fue⸗ rat capitale odiũ multoꝝ annoꝛũ ꝓpter necẽ aut amicoꝝ aut affiniũ aut cõſanguineoꝛuzʒ generatũ:q eo pᷣdicante cũ magna ↄpunctio ne:in medium ſi urrexerũt:clamantes ſe velle parcere inimicis:et homicidis:vir aũt dei in his multa cautelavti ſolebat. Hã hmõi peni tentes iubebat pꝛimũ oſcula pacꝭ dare inimi cis. Deimde ſpectãte vniuerſo pplo a notario publico quẽ ad hoc ipᷣe ſecũ ducere cõſueue⸗ rat:illoꝝremiſſiões annotari faciebat Mere ℳ* trices lenones:hoĩcidas:pirratas deiꝛ ſ ctõꝝ. blaſp hemos:et hmõi generis hoĩes quadra ginta fere milia reduxit ex ſcelerũ ꝓfundita te: nõ ſolũ ad mentiũ cõtritionẽſ. ed etiã ad a⸗ gendũ pniam publicã Nec durũ videri de⸗ bet ꝙ tantum fructum fecerit aiarum: qñ vt bpꝛedictiũ eſt p̃dicabat dño cooperante et ſer⸗ monẽ cõfirmante ſequentibo ſignis. Interqd erat mirabile valde.q; apud vniuerſos hiſi pa nie gallieq; et italie populos:ſua pꝛedicatio fuerit ⁊ ſemꝑ ſua lingua materna fuerit locu tus: omnes tũ ſic loquentẽ intelligebant:fru⸗ ctumq; ſue doctrine capiebãt:pinde ac ſi ſin guloꝛũ auditoꝛũ lingua loqueret᷑. DHui⸗ rei teſtes fuerunt plurimi theotonici et anglici: quoꝝ ideoma q;tum diſtet a lingua valenti⸗ noꝛum:nouit populusvniuerſus Teſtis eſt et illa gallie regio q noſtris tꝑibus bꝛitania appellat. In qua duobus annis ſtetit ⁊ ibi fe cõuerterẽt᷑. Rex granate audita ſuoꝝ ope celeberrima fama miſſo legato quodamviro in ſua lege doctiſſimo eũ ad ſuuʒ regnum ire licem curſum vite cöſummauit. Sunt in il⸗ la patria homines vtriuſq; ſexus innumera biles: quos vocant bꝛitones bꝛitoniʒantes quoꝛum ideoma obſcuriſſimũ ẽ: vtpote nul⸗ lis niſi ipis cognitũ:et qͥ ſunt nõ niſi ſe inui⸗ cem intelligentes: qͥ ti virum dei nõ minus intalligebãt q; ſi in eoꝝ lingua pdicaſſet. Ibi H multa deus ꝑ illũ miracula fecit. Axoꝛ qͤpp⸗ ducis bꝛitanie et francie regis filia religioſiſ ſima:multis annis infecunda fuit. Sʒ poſt⸗ qᷓ; a vincentio benedictionẽ accepit: cõcepit: peperitq; filios quoꝛũ vnus fuit petrus:vir magne ꝓbitatis qꝗͥ patri ſucceſſit: fuitq; dux bꝛitanorũ. Maxima itaq; multitudo erepta eſt de manibo diaboli: mucrone pꝛedicatõio ſue. Erat enĩ in vicioꝝ repꝛehenſione terri⸗ bilis: adeo ꝗ frequẽtiſſime accidit vt miti in peccatis obſtinati eius pꝛedicationẽ audiẽ⸗ tes:ſic cõmoti ſunt vt in terrã tremebundi ꝓ ſtrati coꝛam vniuerſa multitudine veniã pᷣ⸗ carent᷑ Et q;uis ipᷣis peccatoꝛibus ſic terribi lis videret᷑:iñ ſua verba cũ anls ale eis⸗ mitigabat: ꝙ ipos miro quodã modo a licie bat vt ad eũ audienduʒ traherent᷑. ¶ Scdᷣa 3 yvtilitas que ꝓuenit ex pꝛedicatione vincẽtij Dicitur infideliuʒ baptiʒzatio. Cõtra iideos nanq; ita acutus ac copioſus acerq; diſpu⸗ tatoꝛ fuit:eiſq; ita ſcripturarũ ſacrarũ ſenſu 3 apiebat:vt in diuerſis ciuitatibs ſuꝑ viginti quinq; milia fecerit baptiʒari.Multi quoqʒ; ſarraceni quoꝝ in hiſpania magna copia eſt ſacrilegã ipoꝝ ſecta abnegantes ſuaſione eiꝰ ſacrũ baptiſma ſuſceperũt: quoꝛũ numerus octo miliũ ferme fuit. Tam gratioſa erat do ctrina eius vt etiã ipᷣi infideles qᷓſe epe vltro currerẽt ad ipᷣm audiendũ.Apud cartuſiam catalonie ciuitatẽ:cũ aſcẽdiſſet ad pᷣdicandũ nõ ſtatim cepit vt ſolebat MQuãobꝛẽ expectãs ꝓpls admirabat᷑:quid ſibi vellet illa moꝛa in ſilentio. Ipe aũt hoc animaduertẽs. Nulla maquit ſit invobis qdmiratio. Expecto enim gratiã dei vobis aduenturã:veniẽt nãqʒ huc hoies quoꝝ aduentꝰ vobis oĩbus erit gra⸗ tiſſimus. Vix verba finierat.et ecce iudeoꝛũ multitudo illuc veniens dixit ſevelle vincen multitudine eos interrogabat:quiſnam eis rant. Igitur vincentius dicendi pꝛincipiuʒ fecit:et tanta gratia diffuſa eſt in labijs eius vt illa die miłti ex illis iudeis ad fideʒ chꝛiſti ſuoꝝ operũ bb in ”Mä obſecrauit:vt nõ ſolũ videre ſed eti pᷣdican⸗ tem audire potuiſſet:fide publica ſibi ꝓmit⸗ tens: vt in eius regno poſſet legẽ chꝛiſti libe⸗ re pꝛedicare:ꝙ et factũ eſt. At ipe rex videns erx ea re multos ex ſuis ſacrũ baptiſma ſuſce⸗ pturos timens ne ex hoc pelleret aregno nõ eſt paſſus: vt vir dei ibi ſermonem diuinũ ef funderet: ob quod ipᷣe ad chꝛiſtianos redijt. KEercia vtilitas que exoꝛta eſt ex pꝛedica⸗ tione ſancti vincentij dicit᷑ ſui ipius gloꝛifi⸗ catio. Voluit enĩ deus ipᷣm gloꝛioſum redde re:nõ ſolũ in beata vita ſed in hoc mundo tã in moꝛte q;ᷓ etiã poſt moꝛtem. Cũ eni ex bꝛi⸗ tania decedere decreuiſſet. Exvenetenſi vꝛbe aſino vt ſolebat vectuſ nocte iter arripuit:ꝑ⸗ genſq; multa milia paſſuũ demũ luceſcente die ante poꝛtas ciuitatis ſe eſſe depꝛehendit. Qua ex re ad ſocios cõuerſus.Redeam in⸗ quit fratres in vrbem qꝛ dei voluntas eſt:vt bhoc locovite noſtre curſus Paagar ſ aucis poſt diebus occupatus grauiſſimis.ſebꝛib⸗ fratres ſuos cõuocauit:eiſq; dixit ſe exhac vi ta migraturũ. Factaq; per eum humili ↄfeſ⸗ ſione abſolutioneq; plenaria abſolutus ſᷣm et opem ferre pugnantib eſt paratus:etvicto ribus coꝛonam largitur. Hinc Jacobo.i.ca. ait. Beatus vir qui ſuffert tentationẽ:quoni am cum ꝓbatus fuerit accipiet coꝛonã vite quã repꝛomiſit deus diligentibo ſe. Et pau⸗ lus de ſe dicebat.ij. ad thimo.v.ca. Bonum vertamen certaui:curſum cõſummaui: fidem ſeruaui. In reliquo repoſita mihi coꝛona iu⸗ ſticie quã reddet mihi dominus in illa die iu ſtus iudex. Pꝛopterea gloꝛioſus petrꝰ mar⸗ tyr audacter cũ hoſtibus anime ↄgreſſus eſt quem dominus gloꝛia et honoꝛe coꝛonauit. Cum aũt hodierna die ſit feſtũ eius ad eius laudes enarrandas inuigilare debemus:de quonſocuturi ad coꝛonã ſue victoꝛie vertemꝰ ſermonẽ. De qua tria myſteria pꝛoponimus cõtemplanda. Eimil dicitur cõditionis. ecundũ multiplicationis. TLerciũ oſtenſionis. ¶X coꝛona beati petri martyris longe pꝛe cioſioꝛ fuit q; quoꝛumcũq; imperatoꝝ et re⸗ gum et de ipa aureola. na beati petri martyris dicitur cõditio cõceſſionẽ ſibi factã a martino quinto ſaluta (Capitulü.i. ria ſacramẽta venerabilis ſenex oĩa religio⸗ imũ myſteriũ cõtemplandũ de coꝛo⸗ ſe ſuſcepit. Appꝛopinquãte vero termino vi⸗ te petijt vt legeret᷑ paſſio xpᷣi:iuxta narratio⸗ nem quattuoꝛ euangeliſtarum. Poſtea vo⸗ luit audire ſeptem pſalmos penitentiales. In fine vero totus iocundus et hilaris iun⸗ ctis eleuatiſq; manibo ac oculis in celũ. Fe⸗ lix ülla anima ad duũm euolauit. NHonas apꝛi lis Anno dñi milleſimoquadrin genteſimo decimonono. Et quemadmodũ dũ viueret multis claruit miraculis.ſic poſt eius moꝛtẽ vſq; in hodiernũ diẽ miraculis rutilare non ceſſat. Hunc calixy tercius in die et in feſto ſancti petri cathalogo ſanctoꝛũ ꝓ cõſuetudi ne xpᷣiane religionis aſſcripſit. Hũc oĩs ec⸗ Lleſia dei merito venerat᷑: hũc fideles pᷣcipiſũ patronum habent:et aduocatũ: qui eius pᷣſi dium imploꝛantibus cum fide et deuotione liberaliſſime ſubuenit.Cuius meritis depꝛe cemur chꝛiſtum vt nobis tribuat eternã paz- cem. Amen. ¶Sermo ſexageſimus de coꝛona beati pe⸗ tri martvris oꝛdinis pꝛedicatoꝝ legitime certauerit. Doctoꝛis gẽ⸗ duum verba ſunt iſta oꝛiginaliter hj ad Thimo.ij.ca. Nullus foꝛmidare debet inire quodcũq; pꝛelium ꝓ chꝛiſti amoꝛe:qui nis. Nõ enim fuit talis quales cõſueuerunt deferre hi qui in bellis tempoꝛalibus victo⸗ res euaſerũt:de quibus mentionẽ facit Pli⸗ * nius in li.xvi.de naturali biſtoꝛia.Dicit enĩ ꝙ antiquitus nulla niſi deo dabat᷑ geſtanda coꝛona:additq; pꝛimũ omniũ liberũ patrem ſuo capiti coꝛonã ex hedera impoſuiſſe. Ro⸗ mani autẽ vt etiam atteſtatur Auluſgelius li bꝛo quinto noctiũ acticarum. Dabant coꝛo⸗ nam triumphalẽ:obſidionaleʒ ciuicã:mura⸗ lem caſtrenſem ⁊ naualem. Triumphales co rone erãt auree:que ob honoꝛẽ triumphi mit tebant᷑ imperatoꝛibus:hec antiquituſ ex lau ro vel mirto erant. Sed creſcente potẽtia ro manoꝛũ ex auro facte ſunt.O bſidionalis co rona erat quã liberati ab obſidione dabant duci qui ipos liberauit. Et talis erat grami nea ex eo facta gramine quod eo loco genera tum eſſet intra quem clauſi eſſent obſeſſi Co rona ciuica dicebatur. vt etiã Valerius ſcri⸗ bit rubꝛica de iure triumphãdi:quã ciuis ci⸗ ui a quo fuerat ſeruatus in pᷣlio in teſtem vi⸗ te ſalutiſq; ſue dabat.Et talis ex quercu erat Oꝛonabitur qm quoniã Abno victuſq; antiquiſſimꝰ ex quer cu fuerat. Hac coꝛona ciuica.L. gelius vir cenſoꝛius in ſenatu Ciceronẽ cõſulem dona ria republica cenſuit eo ꝙ eius opera fuiſſet atrociſſima illa cõiuratio catiline detecta et Aaom ſorſenn rNo ſroten honaba⸗ bontm naure musc üeran donor lioonn lcin mugro oleagin nopon⸗ noon Ulalud hiogua ſie Monar, Ptin Cäidarn Sn Tcuc fl Peni ſoſea ſuer cioen Ganarin Cingor⸗ Cpatere Grunf Cclich hiporct centrice neſlins ſulon ohen gabge gune Kntin mcke lluronee lvnngi⸗ nngn fugifl aſigen Palnan ſtpren ellenti nerpee bbode tie geni Rine On Bonumn l ſicen donu⸗ Udei N: Geock Norari. ais danusde ew oponinas 8 lonape oen ece Cio⸗ ucuaunt us io⸗ fnci l⸗ 1Dictan lichnu i MN , ciel otoo/ ſanun Cbrs⸗ pri N alalu Ntin 1 6 obm. enn de Neſid. gusſen cnnöc/ jlctn⸗ umm auche Ctionn o inl n — 3 vindicata. Muralis coꝛona eat aurea que donabatur ab imperatoꝛe qui pꝛimo ſcande bant muros hoſtium.Caſtrenſis coꝛona e⸗ rat aurea. hanc imꝑatoꝛ illi donabat qui pꝛi⸗ mus caſtra boſtium intrabat. Naualis ſimi liter aurea erat.roſtris nauiuʒ inſignita:qua donari cõſueueratqui pꝛimus in nauali pꝛe⸗ lio armatus in nauẽ hoſtiuʒ tranſilijſſet. Ce pitq; in bellis piraticis eam dante pompeio ma gno.Erat etiam coꝛona oualis.et poſtea oleagina que et ſupꝛadicte cũ incredibili glo ria poꝛtabant᷑. Sed coꝛona beati petri mar⸗ tyris omnes illas incõparabiliter excedit q̃ nil aliud eſt niſi premiũ illud eterne beatitu⸗ dinis quod adeptus eſt poſt curſum pᷣſentis vite. In quo aſſecutus eſt aureolã cum virgi bus:martyrib ⁊ pꝛedicatoꝛibo. Sed vt iſta melius intelligant᷑: de ipᷣa aureola tria ſunt cõſideranda. M Pꝛimũ quid eſt aureola. HBecom a quibo differt aureola. Terciũ quibo debet᷑ aureola. ““ d pꝛimũ reſpondetur ex dictis in com⸗ pendio theologie libꝛo.vij. aureola ẽ mẽ⸗ tis ſpeciale gaudium: veniens ex opere pᷣcel⸗ lenti et pꝛiuilegiato. Ubi ſciendũ ꝙ ſicut ex gaudio eſſentialis pꝛemij quod eſt aurea re⸗ dundat in coꝛpoꝛe beatoꝛum quidã decoꝛ qͥ eſt in gloꝛia coꝛpoꝛis. Sic aureola licet pꝛin cipaliter ſit in mẽte:per quandã tamẽ redun dantiam fulget in carne. NHe/ꝓpter hoc decoꝛ cicatricũ qui in martyrũ coꝛpoꝛibus appare bit poteſt dici aureola:qui martyres aliqui cicatricesnõ habebunt:vtpote qui ſunt ſub⸗ merſi in aqͥs:vel cõſumpti famis inedia:vel ſqualoꝛe carceris interempti tamẽ iſti aureo lam habebunt. ecundũ cõſiderandũ a quibus differt aureola Etreſpondetur ꝙ ab aurea et a palma. Aurea enĩ eſt pꝛemiũ ſub⸗ ſtantiale quod metaphoꝛice dicit᷑ coꝛona:tũ ex parte meriti:quia nõ reſpondet generi ope ris:ſed radici charitatis:cum ex parte pꝛemij per quod fit anima ꝑticeps diuinitatis. Pal ma eſt pꝛemiũ accidentale:qð nec radici cha⸗ ritatis nec generi operis debetur:ſed tm̃ vo⸗ luntati. Lale pꝛemiũ habuit ſanctus marti nus.:eo ꝙ martvriũ deſiderauit:licet opꝰ nõ fuerit ſubſecutũ. VUnde cantat᷑ de ipo. Quẽ et ſi gladius perſecutoꝛis nõ abſtulit: tamen palmam martyrij non amiſit. Aureola vero eſt pꝛemiũ accidẽtale quod reſpõdet operi ex cellenti et onieE martyrio virginita ti et pꝛedicationi.¶ Terciũ cõſiderandũ qui bus debet ur aureola: et iam pꝛediximus ꝙ tribus generibus perſonarum et hoc tripli⸗ ci ratione. Eimo excellentis operationis. SBcðdo rõne excellentis ſuperatõis. Tercio roe excellentis cõfoꝛmationis. Pꝛimo debet aureola aliquib rõne excellen tis oꝑatõis.qꝛ in virginibs martyrib ⁊ pᷣdi⸗ catoꝛ ĩbo inueniunt᷑ tria excellentiſſima oꝑa triũ potentiarũ aĩe.Excellẽtiſſimũ enĩ opus rõnalis eſt pꝛedicatio veritatis.E xcellentiſ⸗ ſimũ opus cõcupiſcibilis eſt obſeruatio vir ginitatis.Excellentiſſimũ autẽ opus iraſci⸗ bilis eſt tolerantia moꝛtis. Secundo debet᷑ aureola virginibus pꝛedicatoꝛibus et mar⸗ tyribus:rõne excellentis ſuperatiõis. Ipi nã q; ſuperant magnifice hoſtes anime.ſ.carnẽ mundũ et demonia. Nam martyres vincũt mundũ:virgines carnẽ:pꝛedicatoꝛes diabo lum. In martyribus ergo eſt ꝑfectiſſima vi⸗ ctoꝛia de impugnatõe exterioꝛi.Et hec ꝑfez- ctio victoꝛie cõſideratur ex duobus.Pꝛimo ex magnitudine paſſionis:quia inter omnes paſſiones illatas exterius moꝛs eſt omnibo pꝛincipalioꝛ. Secundo ex cauſa pugne que ipe chꝛiſtus eſt.martyrẽ enim nõ facit pena: ſed cauſa.i.moꝛs ſuſcepta ꝓpter xpᷣm. Mar⸗ tyrio nãq; nõ debetur pꝛemiũ ſᷣm boc ꝙ ab exterioꝛi infligitur.ſed ꝓpter hoc ꝙ ꝓ chꝛiſti nomine voluntarie ſuſcipitur:quia non me remur niſi per ea que ſunt in nobis:et nõ per ea que extra nos.ſicut nec demeremur niſi ꝑ ea que ſunt intra nos. quanto auteʒ id quod quis ſuſtinet voluntarie difficilius eſt id vo luntati ſuſtinere.tanto voluntas que ꝓ chꝛi ſto illud ſuſtinet oſtenditur in chꝛiſto magis firma:et ideo excellentius ei pꝛemiũ debetur Virgines inſuper ſingularẽ victoꝛiã de car ne obtinent:qᷓ;uis autẽ et vidue pugnant cõ⸗ tra carnem perfectius tamẽ vir gines trium⸗ phant:qꝛ nobiliſſimũ victoꝛie genus eſt nũ⸗ q; hoſti ceſſiſſe. Pꝛedicatoꝛes adhuc verita⸗ tis:diabolũ ſublimiter impugnãt quẽ nõ ſo lum a ſe ſed etiã ab alijs eciunt. Nec eſt di⸗ cendũ vt quidam volebant ꝙ aureola pꝛedi 7 foꝛmant᷑ chꝛiſto qui fuit virgo et virginitatẽ catoꝛum debeatur pꝛelatis tantummõ:qui⸗ bus cõpetit ex officio pꝛedicare:ſed quibuſ⸗ cunq; qui exercent licite actum iſtum. Pꝛela tis autẽ nõ debet᷑ hec aureola qᷓ;uis habeant officiũ pꝛedicandi niſi actu pꝛedicent.qꝛ au reola nõ debetur habitui ſed acti. Tercio debetur aureola virginibus pꝛedi⸗ catoꝛibus et martyribus ratione excellentis cõfoꝛmationis.hi equidem nobiliſſime con * illibatam ſeruauit. fuit martyr in ſua paſſio⸗ ne acerbiſſima. fuit pꝛedicatoꝛ et veritatem mundo manifeſtauit. ¶ Ebeatus petrus triplici aureola coꝛonat ex eo ꝙ fuit virgo:pᷣdicatoꝛ et maxtyr. —‚—M dpitul i. Ecundũ myſteriũ cõtemplandũ dè co⸗ rona beati petri martyꝛis dicitur mul⸗ Rplicationiv. Sibi nich nd vna aureola ſed oẽs tres ſimul debent?. “= ꝛimag ſce * ℳ Ercia ꝓpter martyrrurnr. Hrima aureola debet᷑ ſancto petro marty pter virginitatez;. YFuit equidẽ coꝛpoꝛe ac Innocentiꝰ papa in littera canonizʒatõis eiꝰ Virginitatẽ mentis et coꝛpoꝛis ſemꝑ illiba⸗ tam ſeruauit:nec alicuius moꝛtalis criminii vnq; ſenſit cõtagium:ſicut ſuoꝝ cõfeſſoꝛum fidei teſtimonio eſt ꝓbatum. Et hyenno ſui officij ſic de eo canit᷑. Petrus flos pulcritu⸗ dinis et virtutũ ſacrariũ:nullũ moꝛtalis cri⸗ minis ſenſit vnq́; cõtagium. Quare autẽ ſic mungde vixit. Ratio eſt. Ex ꝑte dei auxilium gratie ſue iũlli poꝛrigentis: et ex ꝑte ipᷣius ꝙ in ſe fuit facientis. NHam vt dicit pᷣfatus In nocentius papa. Carnẽ ſuam aſſidua cibi et potus parcitate reſtrinxit:ne vero ꝑ ocij deſi diam hoſtilibo pateret inſidijs.ᷣin iuſtificatio nibus dnñi exercebatr᷑ aſſidue vt eo circa licita totaliter occupato: locũ in ipᷣo illicita nõ ha⸗ berent:et a ſpiritualibo nequitijs tutus eſſet: Hocturna quidẽ ſilentia humane deputata quieti:poſt doꝛmitionẽ bꝛeuẽ decurrebat in ſitiudijs lectionũ:⁊ ſomni tꝑs vigilijs occupa bat. Dies aũt impendebat comodis aĩarum vel ſedulis immmendo pᷣdicationibo:vel cõ⸗ feſſionũ audientie inſiſtendo:aut hereticoꝝ dogma peſtiterũ validis rõnibus cõfutando Scæʒa aureola debet᷑ ſancto petro marty⸗ rI ꝓpter pꝛedicationẽ. Nam pᷣdicauit cõſtan⸗ ter fideʒ xpᷣi:quã ſuo tꝑe heretici validiſſime impugnabant.Ad pꝛedicandũ autẽ videt᷑ a deo fuiſſe miſericoꝛditer electus:tum quia ex parentibus hereticis oꝛtus:illoꝝ labe nõ fu it pollutus.tum qꝛ oꝛdinẽ pꝛedicatoꝝ ꝓfeſ⸗ ſus eſt. tum etiã qꝛ hereticos multos reduxit ad lumen veritatis. Natus eni in ciuitateve. ronenſi parentes ſuos hereticos et infideles habuit. Cum aũt adhuc ſeptẽ eſſet annoꝛũ:⁊ aſcholis rediret a patruo qui hereſim ſapie⸗ bat:quidnã in ſcholis didicerat interrogat᷑: Qui rũdit ſe didiciſſe. Credo ĩ deũ pa.o.cre. lũtate virgo mundiſſimus. de quo ſic ait ce. et terre. Et ule. Noli dicere creatoꝛẽ celi et terre:cũ ipᷣe viſibiliũ creatoꝛ nõ fuerit. At pe trus cõtrariũ affirmabat et cũ veritate cõfun debat illũ:ita vt ei rũdere neſciret. Tandem cum adultus factus eſſet:oꝛdinẽ pꝛedicatoꝝ intrauit.Hinc Innocen.papa inqt. Gaude at inſignis oꝛdo pᷣdicatoꝝ:qꝙ ex eo ꝓdut ſtel⸗ la micans. Iſte eſt arcus poſitus in nubibus qui eſt ſignũ federis fidei catholice et ſuble⸗ uatione ſancte matris eccie Et iterũ idẽ põti fex diẽ de eo. Ingreſſus oꝛdinẽ pᷣdicatoꝝfra trũ cõuerſatione cõſpicuꝰ:ſpectabilis fama. opinione mirabilis:deuotõe grat:humili⸗ tate lenis:obediẽtia placidꝰ: benignitate ſua uis:pietate cõpatiens:patiẽtia cõſtans:cha⸗ ritate pᷣſtabilis:et in cunctis moꝛũ maturita⸗ te fuit ↄpoſitus.Fuit aũt in ipᷣo pꝛedicatoꝝ oꝛdine.xxx.annoꝛuʒ ſpacio.fultus catherua virtutũ.Et pᷣdicans euangeliũ xpᷣi velut fi⸗ dei pugil egregius:hereticoꝝ dogma peſtife rũ in vita ſua plurimũ eradicauit:poſt moꝛtẽ tñ ſuã eius meritis ⁊ coꝛuſcantibo miraculis fuit adeo extirpatũ:vt plurimi ſuo erroꝛe re licto ad gremiũ eccleſie ↄuolarent. Ita vt ci uitas mediolani et comitatꝰ eius vbi tot cõ⸗ uenticula hereticoꝝ reſidebãt. adeo ſic pur⸗ gata vt alijs expulſis ⁊ alijs ad fidẽ cõuerſis nullꝰ ibi fuerit auſus de cetero aparere Plu res etiã de eis maximi et famoſi oꝛdinẽ pᷣdi⸗ catoꝝ intrarũt. ¶ Qercia aureola debet᷑ ſctõ petro martyri ꝓpter martyriũ. NHam vt inqͥt Innocen.papa.Pꝛo defenſione fidei et obe diẽtia romane eccie:vir ille venerabilis acer⸗ rimam moꝛtẽ tulit. Yactus nanꝙ inquiſitoꝛ heretice pꝛauitatis:iniunctũ ſibi officiũ dili genter exercens:hereticos vbiq; ꝑquirebat nullã eis requiẽ tribuẽs:ſed mirabiliter oẽs cõfundens patenter expellens:ſapienter cõ⸗ uincens:ita vt nõ poſſent reſiſtere ſapientie ⁊ ſpiritui qui per eum loquebatur. Que vidẽÜ⸗ tes heretici de ipᷣius moꝛte tractare ceperũt. LCum ergo de ciuitate cumana:vbi fratrum ſui oꝛdinis ibi moꝛantiũ pꝛioꝛ erat:mediola num pergeret:pꝛo exequenda inquiſitione cõtra hereticos ſibi ab apoſtolica fide cõmiſ ſa. Quidam de ipſoꝛum hereticoꝛũ credenti bus pꝛece illoꝛum inductus et pꝛecio:in euʒ iter ſalutaris pꝛopoſiti ꝓſequenteʒ funeſtus inſilijt in agnuʒ:vtiq; lupus ferus in mitem in pium impius.furibundus in manſuetũ: in modeſtum effrenis: ꝓfanus in ſanctũ pꝛe ſumit inſultum: exercet conatum: moꝛtẽin⸗ tentat. Sacruʒ autẽ illius caput gladio cru⸗ deliter impetens:diris in ipſum impꝛeſſis vulneribus. Et ſatiato ſanguine iuſti enſe er (Che nente lent le um Gini ſthoc pbuna ſocins buort trrdſi ſiphite ſoy gnipaſt gren tibint fdin cuckir Pec Cinti cey fhofn 4409 4 anpr, luocogt ggn yE IIb 3e . Pmina⸗ Ethoc⸗ aſh ſchor ſune 2 i ſenng Gheſi ſaEim op ſcheh⸗ fle N e hht nin lerpe da⸗ itt hhot dirie od Migick Re Wucfun ſegiann u unmbs aaſce⸗ ütifi Nicen blisin. Whant⸗ gieſa tnnsdn ünmmt tct röipeuß ogntpcn icpoktoti bninals ſonnen a 1g wite nsen ere 1 Ndine p⸗ dcki unri ſitctr Hls⸗ ingglite Kcüd arick blünon mno, hinn Ceeni⸗ 4 nni. iu enutol⸗ ilone lecni e Ldintl giurſu — Gin nmimn uniunt 7 Neie Nban/ = — — — venerandũ illum nõ diuertentẽ ab hoſte: ſed exhibentẽ ſe pꝛotinus hoſtiaã:èt ceſoꝛis ſuſti⸗ nentẽ in patiẽtia truces ictus dimiſit ſpiritu petente ſuꝑna in ipᷣo loco paſſionis occiſum Ille nõ querula voce murmurãs: ſufferens oĩa patiẽter:ſuũ dño cõmendabat ſom̃ dicẽs In manus tuas dñe cõmendo ſpiritũ meũ. Simboluz etiã incepit dicere fidei:cuiꝰ nec in hoc articulo deſijt eſſe pꝛeco pꝛout ipᷣe ne⸗ phandus occiſoꝛ Et quidã frater dñicus eiꝰ ſocius qͥ ab ipᷣo lictoꝛe ꝑcuſſus:diebo aliqui bus vixit poſtea retulerũt.ſed cũ adhuc mar tyr dñi palpitaret:cultellũ lictoꝛ crudelis ar ripuit et ꝑ latera eius tranſfixit. Fuit aũt eiꝰ paſſio veneranda ſilis dñice paſſioni. Xpᷣus enĩ paſſus ẽ ꝓ veritate quã pᷣdicabat. Petrꝰ ꝓ veritate fidei quã defendebat.p̃s paſſus eſt ab infideli populo iudeoꝝ.petrus ab in⸗ fideli turba hereticoꝝ. Et xpᷣs in paſcali tꝑe crucifixus.petrus eodẽ tꝑe martvriũ patit᷑. Xps cũ pateret᷑:in manus tuas dñe ↄmendo ſpiritũ meuʒ dicebat. petrus dum occideret᷑ eadẽ verba clamabat.p̃ᷣs ꝓ triginta dena⸗ rijs fuit traditus vt crucifigeret᷑ petrus ꝓ li bꝛis quadraginta fuit venditus. ¶ De miraculis qbus claruit beatus petrus martyr in vita. in moꝛte.⁊ poſt moꝛtẽ.in qui bus cognoſcere poſſumꝰ ꝙ magna ſunt eiꝰ rita apud deũꝗũ. Lapitulũ.iij. Erciũ myſteriũ cõtemplandũ de coꝛo⸗ ꝑ miracula et ſigna:in quibo eũ clarũ fecit. Et hoc tripliciter. D Pꝛimo in vita. ẽ Becũdo in moꝛte. io poſt moꝛtem. ℳ Pꝛimo deus fecit clarũ ſignis ⁊ miracu⸗ lis beatũ petrũ in vita.Ex qbus aliqua enar remus.Cũ apud mediolanũ quendã hereti⸗ cum a fidelibo captũ:beatus petrus examina ret.Et multi ep̃i et religioſi et maxima mul⸗ itudo ꝓpłi ibi cõueniſſet.et dies tã ex pᷣdica⸗ tione q; ex illa examinatõe inlongũ pꝛotra⸗ cta fuiſſet:et maximus eſtus cunctos afflige⸗ ret.Dixit hereticus ille coꝛã oĩbus. O petre peruerſe et ſi tu es ita ſanctus:ſicut hic ſtultꝰ populus te affirmat. Cur eum eſtu affligi ꝑ⸗ mittis:et nõ rogas deũ vt nubem aliquã in⸗ terponat.ne affligatur iſta tanta multitudo. Ad quẽ beatus petrus reſpondit.Si vis ꝓꝰ mittere te abnegaturũ hereſim tuã:et fidẽ ca tholicaʒ recepturũ.rogo dũm et faciet quod dixiſti. Tunc fautoꝛes hereticoꝝ cõclaman⸗ tes dicebant. ꝓmitte pꝛomitte. redebat eni y na beati petri martyris dicit᷑ oſtenſio⸗ 8.O ſtendit nãq; deus merita ⁊ gloꝛiã ipiꝰ ꝙ fieri nõ poſſet. Quod beatus petrus coꝛrã omnibus ſe facturum ſpopondit:et marime cũ nulla nubecula etiã minima appareret in aere. Catholici autẽ ſuꝑ obligatõne beati pe tri cõtriſtari ceperũt.timẽtes ne fides catho⸗ lica ex hoc cõfuſionẽ pateret᷑. Cum ergo he⸗ reticus obligari ſe nollet. Beatus petrus cd fiducia magna dixit. Ad hoc ꝙ verus deus viſibiliũ et inuiſibiliũ creatoꝛ monſtretur. et ad cõſolationẽ fideliũ:et cõfuſionẽ hereticoꝝ Rogo dominũ vt aliqua nubecula aſcendat et ſe inter ſolẽ et populũ interponat.Oõð pꝛe⸗ miſſo crucis ſignaculo factũ fuit per magnã hoꝛam in modũ papilionis populũ nubecu la ꝓtegente. Cõtractus quidã noĩe aſſerbus cum per quinq; annos ſic manſiſſet:vt ꝑ ter⸗ ram in ſextario traheretur: mediolanũ ad be atum petrũ ductus fuit. Quẽ cum beat pe⸗ trus ſignaſſet.cõtinuo ſanatus ſurrexit. Cu iuſdam nobilis filiũ pᷣ nimio et hoꝛribili to tius gule tumoꝛe:nec loqui nec ſpirarevalen tem:leuatis ad dominũ manibus et crucis in eo fatto ſignaculo: illoq; accipiente ißfius cappam et in infirmo ſupponente loco ſana⸗ uit.Cuidam etiã iuueni muto immiſſo digi to in os eiꝰ:ſueq; lin gue ſoluto ligamine be⸗ neficium loquele cõceſſit.Ceſene in platea ci uitatis quidã nobiles iuuenes quoꝝ domꝰ2 erat contigua palatio dñi cum eſſent heretici iaciebãt lapillos ↄtra ſanctũ pᷣdicantẽ. Quo rum malignitatẽ ſepius increpans nihil ꝓfe cit. Tandẽ publice illi domui maledixit:que ſtatim coꝛruit et q́;plures interfecit ex illis. deinceps domus pꝛedicta nũq; re ince zus ari po tuit etiam vſq; in pᷣſentem diem. Secũdo deus fecit clarum beatũ petrũ martyrem in moꝛte.nam lampades ad ſepulcrũ eius pen⸗ dentes pluries per ſeipᷣ̃as abſq; omni huma no ſtudio et miniſterio diuinitus ſunt accen ſe. Apud floꝛentiã in monaſterio de ripolis. ſanctimonialis quedã in oꝛatione poſita ea die qua beatus petrus moꝛtẽ ſuſtinuit.vidit beatam virginem in excelſo thꝛono in gloꝛia reſidere:et duos fratres de oꝛdine pᷣdicatoꝝ in celum aſcendere:et hinc inde iuxta eã col⸗ locatos eſſe.Et cum inquireret:qui nã eſſent audiuit vocem dicentẽ ſibi. Hic eſt frater pe trus qui in ↄſpectu dñi tanq; fumus aroma tum gloꝛioſus aſcendit. Repertũq; ꝓ certo eſt ꝙ eadem die moꝛtem ſubijt:qua dicta ſan ctimonialis viſionem vidit. Unde cum gra ni ⁊ longa infirmitate laboꝛaret ad rogandũ beatum petrũ tota deuotione ſe cõtulit:et ſa⸗ nitatẽ integrã mox recepit. Suꝑ locũ inſug paſſionis ſancti petri ſepe luminaria de celo deſcendentia⁊ ad celũ aſcendentia:plures re ligioſiviſibiliter aſpe xerũt.inter ꝗqᷓ lumina⸗ ria duos frẽs in habitu pᷣdicatoꝛũ ſe vidiſſe teſtati ſunt. Jdropica quedã ad locũ paſſio⸗ nis illius ꝑueniẽs:fuſa ibi oꝛõe ſanitatẽ in⸗ tegrã mox recepit. Quidaʒ puer ex caſu gra⸗ uiſſimo ſic oppꝛeſſus:vt motu et ſenſu penitꝰ deſtitutus tanq; moꝛtuus deſleret᷑: mox ap⸗ poſita de terra:ſuo pectoꝛi ſacro eiuſdẽ mar⸗ tyris cruoꝛe contacta incolumis exſurrexit. Quidã etiã cuius carnẽ cancer edax ſedula coꝛroſione voꝛabat linitis hmõi terra vul⸗ lis et alns ſuſtentaculis adierũt plenã inco⸗ tia cöfeſſoꝛi ꝓhae populo pꝛedicaret. Ipſe quoq; in publica pꝛedicatõe ſurgens coꝛam omni multitudine heccõfeſſus eſt. Mulier quedã in flandria cum iam tres filios moꝛ- tuos peperiſſet:atq; ex hoc viro cõtemptibi⸗ xilium ferret. Cum ergo quartũ filium pepe lis redderet᷑:rogauit ſanctũ petruʒ vt ſibi au riſſet moꝛtuus eſt repertus:quẽ mater accipi ens ad rogandũ ſanctuʒ petrũ totam ſe cõtu lit:vix oꝛationẽ cõpleuerat et puerulus viuꝰ apparuit. Cum ergo ad baptiſmuʒ poꝛtatus iterra vul⸗ fuiſſet: et vt iohannes vocaret eſſet diffinitũ neribus eſt curatuſ.Alij adhuc diuerſis in⸗ firmitatibo occupati qui ſepulcrũ in vehicu⸗ lumitatẽ receperũt. Cũ autẽ ſummus ponti fex Innocentius quartꝰ beatũ petrũ ſancto rũ martyrũ cathalago inſcripſiſſet. Fratres apud mediolanũ ad capitulũ cõuenerũt.vo⸗ lentes eius coꝛpus ad altioꝛẽ locũ tranfferre: cum pluſq; ꝑ annũ ſub terra iacuiſſet: ita ſa⸗ num et integrũ ac ſine alicuius exalatione fetoꝛis repertũ eſt:ac ſi eadẽ die fuiſſʒ ſepultũ Fratres ergo ſuꝑ magnũ pulpitũ iuxta pla team coꝛpus eius cũ magna reuerẽtia dedu⸗ xerunt:et ibidẽ ſic ſanũ et integrũ oĩ populo eſt oſtenſum. ¶ Lercio deus fecit clarũ mira culis beatũ petrũ martyrẽ poſt moꝛtẽ. Qui⸗ dam iuuenis de ciuitate cumana cũ de pan⸗ no tunice ſancti petri haberet:et quidã hereti cus eidẽ deridendo diceret.vt ſi ſanctũ eum credebat in ignẽ pannũ ipᷣm ꝓijceret:et ſi cõ buri nõ cõtingeret:abſq; dubio ſanctus eſſet: et ipᷣe ſue fidei adhereret. Mox ſuꝑ carboneſ accenſos pannũ piecit:ſed ab ipᷣo igne altius reſiliuit.deinde ꝑ ſe ſuꝑ carboneſ rediẽs ipᷣoſ ardentes penitus extinxit:qð vidẽs hereticꝰ ad viã veritatis redijt.Apud floꝛentiã iuue⸗ nis heretica pꝛauitgte coꝛruptus:cũ in eccle⸗ ſia fratrũ de floꝛentia:cũ quibuſdã alijs iuue nibus ante quandã tabulã vbi erat depictũ martyriũ ſancti petri ſtaret videns ibi licto⸗ rem percutientẽ:ipᷣe dixit.vtinã ego ibi fuiſ⸗ ſem:quia validius ꝑcuſſiſſem:quo dicto ſta⸗ tim mutus effectus eſt. Cunq;ʒ ſocij require⸗ rent quid haberet:et ipᷣe eis nihil reſpondere poſſet:eum domũ reducere voluerunt. Sed cum in via eccleſiã ſancti michaelis vidiſſet elapſus de manibus ſocioꝝ eccleſiã intrauit et flectens genua coꝛde ſanctũ petrũ rogauit yt ſibi ꝑceret: voto ſicut potuit ſeobligãs ꝙ; ſi liberaret᷑ peccata ſua cõfiteret᷑tet omnẽ he⸗ reſim abnegaret. Tunc ſubito loquelã recu⸗ perauit:et veniens ad domũ fratrũ et abne⸗ gata hereſi peccata ſua cõfeſſus eſt:data licen Sacerdos cum eius nomen dicere deberet: dixit petrus.quod nomẽ ſemp retinuit.Fra ter iohannes polonus cum apud bononiaz quartana laboꝛaret:⁊ in feſto beati petri mar tyris ſermonẽ ad cleruʒ facere deberet: acceſ ſionem eadẽ nocte iuxta curſum naturalẽ ex pectans timere valde cepit:ne in iniuncto ſi⸗ bi ſermone deficeret: ad ſancti petri ergo con uerſus ſuffragia ad altare ipᷣius cum deuo⸗ tione acceſſit:oꝛans vt eius pᷣcibus iuuaret᷑: cuius debebat gloꝛiã pᷣdicare:ſicq; factuʒ eſft ꝙ illa nocte penitus febꝛis ceſſauit. Hultoſ liberauit a ſpiritibꝛ immũdis a quibus erãt vexati. Scholaris quidã cum pergeret ad montẽ peſſulanũ ex quodam ſaltu adeo fuit ruptus in inguine:vt doloꝛe nimio vexaret᷑: et incedere nõ valeret.hic aliqñ audiens pᷣdi cari ꝙ quedã mulier terrã ſanguine beati pe⸗ tri reſperſum ſuꝑ cancri coꝛroſionẽ ponens fuerat liberata:dixit.Oñe deꝰ de terra illa nõ habeo.ſed qͥ illi terre meritis beati petri tan⸗ tam dediſti virtutẽ potes et iſti dare Accipi ens ergo de terra cum ſigno crucis et in ve⸗ neratione martyris loco ſuppoſuit et ſtatim curatus fuit. In ciuitate cõpoſtella fuit qui⸗ dam vir benedictus nomine:qui tybias in⸗ flatas habebat in modũ vtriuʒ:ventrẽ tumẽ tem inſtar pꝛegnantis:faciẽ pꝛe nimio tumo re hoꝛribilẽ:totũq; coꝛpus inflatũ:ita vt nõ homo ſed monſtrum aliquod videret᷑. Hic cum a quadã matrona ſuper baculum ſe ſu⸗ ſtentans elemoſynã petijſſet. Illa reſpondit. magis foſſa q; elemoſyna indiges:ſed meo cõſilio acquieſce:et ad domum fratrũ pꝛedi⸗ catoꝛuʒ pergens:beati petri martyris patro cinium quere. Ille cuʒz mane ad domum fra trum veniſſet: et oſtium eccleſie clauſum eſſet ſecus poꝛtam ſe poſuit et doꝛmiuit. Et ecce quidam vir reuerendus in habitu pꝛedica⸗ toꝛum ei apparuitet cappa ipᷣm cooperiens: in eccleſiã introduxit.Ille autẽ euigilans et intus in eccleſia ſe repperit et perfecte ſe ſana tü inuenit.Qui multis admirationẽ intulit gtupori giomer. chum in ginenocl ſoffragi⸗ nuenſst Gnaliter⸗ perrwe Cbherene mnoltam nocinüün Aenciit bentüpen Cnlatota gbengiin ſgtinqmn ſit Cüen Neniſen untetdeo⸗ Gteftui⸗ un N Pelage cclſeren deſhnie irqmma aſimn/ Mmigegn mnpeno inoriee ngart Cihiracule ng Oſen ſnienii Söſtnois beepenern — * iigbimn chene . ſngi ae N 0 , Enped⸗ ſbin unp⸗ mpi nſecin uneri 3uns 1dißi redchar nnrinfn boroni, ihanner ba l laturla iunaob⸗ iagoon um dann iuum ſcnd 1.Dein Uibuscdi ! ey i wrant lenshot Manhe⸗ Mnns min ichen uaſtin fugu⸗ nbue nme tum nio oN nel⸗ ondl. n ede s nunft ſoncſ Siun ben et ſtupoꝛẽ:cum viderẽt hoĩem ʒene moꝛtuũ: tã ſubito liberatũ. Nauis quedã dum in me dio mariſ pene naufragiũ pateretur:ſeua flu ctuum inundatõe quaſſata:oẽſq; naute cali⸗ gine noctis tenerent᷑ vniuerſi multoꝝ ſctõꝝ ſuffragia poſtulabãt.Quidãvero natione ia nuenſis facto ſilẽtio. Audiſtis inqt o fratres qualiter quidã de oꝛdine pᷣdicatoꝝ noĩe fra⸗ ter petrus:nuꝑ ob defenſionẽ fidei catholice Ab hereticis ſit interfectꝰ ꝑ cuius merita deꝰ multa miracula facit. Nunc & deuote eiꝰ pa- trociniũ imploꝛemꝰ:qꝛ ſpero ꝙ liberabimur Aſſentiũt vniuerſi inuocãtes in ſuũ auxiliũ beatũ petrũ. Mox antenna nauis cereis ac⸗ cenſa tota cõſpicit. Et reſpicientes viderũt quendã in habitu pᷣdicatoꝝ ſuꝑ velũ ſtantẽ: ſtatimq; mare quieuit:et tranqͥllitas magna fuit.Cũ ergo pᷣdicti naute ianuã incolumes adueniſſent ad domũ fratrũ pᷣdicatoꝝ vene⸗ ru nt:et deo et beato petro gratias referentes eiſdẽ fratriba totius miraculi ſeriem narraue runt. In ꝓuincia francie cinitate ſenonenſi puella quedã cũ in aqᷓ raptim ranſenndo ce cidiſſet:et ꝑ magnũ ſpatiũ tpis ſtetiſſet tandẽ de flumĩe moꝛtua ẽ extracta.moꝛtis autẽ eiꝰ erãt qᷓttuoꝛ argumẽta.ſ.magnũ ſpaciũ tꝑis: et rigigitaſ coꝛꝑis⁊ frigiditas:⁊ nigredo. de lata ẽ: & a quibuſdã ad eccleſiã fratrũ:qͥ cũ eã ſancto petro deuote ac fideliter ↄmendaſſent cõtinuo vite eſt reddita et ſaluti.Sunt⁊ alia innumera vt ſic dicã:huiꝰ gloꝛioſiſſimi ſan cti miracula:q̃ nos bꝛeuitatis cauſa ꝑtranſi⸗ mus. O ſtendũt aũt illa cere imagines et alia ſanitatũ ſigna:que in capelliſ ad honoꝛẽ ipis cõſtructis vbiq; locoꝝ cernunt᷑. Quare illuʒ pie veneremur: ſperãtes ſuo patrocinio libe⸗ rari ab imm inentibo malis et tandẽ dei gra⸗ tiam obtinere. Quã nobis cõcedat Jeſus fi lius dei: qui eſt benedictus in ſecula ſeculo⸗ [Bame ſexageſimuſpꝛimꝰ de ſctõ ambꝛo io doctoꝛe Ar eccie Epᷣo mediolanenſi. Scribunt᷑ hec verba ad laudẽ bea tiſſimi Ambꝛoſij aſſumpta oꝛigi⸗ naliter E cci.xlv.ca. SGummi dei ſapientia ineffabilis eccleſiã ſuã varietate ſanctoꝝ vo⸗ uit decoꝛare. In qua alios cõſtituit ꝓphetas alios aplłos:alios pᷣdicatoꝛes et doctoꝛes:a⸗ lios euangeliſtas:oĩbus aũt ſᷣm ſui ſtatus cõ decentiã: gre ſue dona diſtribuit Nã ꝓphetis dedit lumẽ futura pᷣuidendi.Aplłis lingua⸗ rũ et ſcie et vſum. Euãgeliſtis auctoꝛitatem ſcribendi.Et ippᷣis doctoꝛib ſplendoꝛẽ ſpũa⸗ inctum fecit illũ lis doctrine. AVt aũt eſſent receptacula mnn- Qa. qꝛ vt ſcribit᷑ ſapie.i.c. In maliuolã aiam nõ introibit ſapia nec habitabit in coꝛpe ſulb dito peccatis. Copioſa illis munera gre ſue coõceſſit. Fuerũt quidẽ ipᷣi nõ ſolũ in reb di ninis eruditiſſimi: ſed etiã oĩ ſanctitate ꝑfe- . cti et ceteris obmiſſis:ad ambꝛoſiũ mẽtis o⸗ culoꝰ reuoluamꝰ:q ob merita ſanctitatis et det cũ xpᷣo. Et in terris a cunctis fidelilbus colit᷑ et venerat᷑. Iccirco in pñti ſermone lau des ꝓmere cupientes:ſub titulo de illius ſan ctitate dicemus:de qua tria myſteria ꝓponi⸗ mus cõtemplan. Pꝛimũ ðꝛ digne aſſimilationio. cõm virtuoſe fectionis. CTerciũ lucide manifeſtationis. anctitas beati ambꝛoſij aſſimilat᷑ ſan⸗ ctitat i quinq; ꝑſonarũ digniſſimarũ veteris ſtament. LNLapitulu. i. a Rimũ myſteriũ cõtemplandũ de ſan⸗ ctiute btĩ ambꝛoſij ðꝛ digne aſſimilatö nis.Aſſimilat᷑ nãq; ſanctitati quinq; ꝑſona rum digniſſimarũ veteris teſtamẽti. Pꝛimo ſanctitati abel in virginitate. Co ſanctitati abꝛae in fidei ſinceritate. Tercio ſanctitati moiſi in piet. Nuarto ſccitati helie in victus parcitate. into ſanctitati dauid in hũiliiate. Pꝛimo ſanctitas beati ambꝛoſq aſſimilat ctĩtate abel ĩ virginitate. Fuit quidẽ abel vir go puriſſimꝰ.vt refert Augꝰ.iĩ li.i.de mirabi libus ſacre ſcripture.Erat ei ßᷣm ↄputationẽ methodij:qñ occidit eũ caym annoꝝ.xl. NHãꝗI vt ipe ait caym natꝰeſt anno trigeſimo ade cũ ſoꝛoꝛe ſua calmana:et poſt annos.xxx.ali os natꝰ eſt abel cũ delboꝛa ſoꝛoꝛe ſua. Cente ſimo vero anno ade interfectꝰ eſt abel. Vtrũ aũt ſi longioꝛi tꝑevixiſſet ↄgaxiſſet matrimo niũ.Augꝰ.in pᷣdicto li.videt᷑ opinari ꝙ ſic. vt impleret pᷣceptũ dñ̃i q̃ dixerat. Creſcite et milltiplicamini.niſi deꝰ ſecũ diſpẽſaſſet. Sʒ nobis eſſe ſatis debet:qꝛ cũ virginitate inno centiã ſuã obtulit deo. Sic et beatus ambꝛo ſius in virginitate ꝑpetua deo ſeruiuit. Nã vt Hiero.teſtat᷑. Ambꝛoſius ipſe de ſe dixit. UVirginitatẽ nõ ſolũ efferimus: ſed cuſtodi⸗ mus. hinc eſt ꝙ de ipa ſemper magnifice lo⸗ quebatur.qꝙ nõ feciſſet niſi virginitatẽ dili⸗ geret. inquit enim Hieronymꝰ ad filiã mau ritij: de cõmendatione virginitatis. Luxu⸗ rioſo verbum caſtitatis offenſio eſt:quoꝛum venter deus: cultũ nolunt amare ieiunij. Et Criſoſtomus ait. Cum audis aliquẽ de deo loquentem. Intellige ꝙ coꝛ lius amoꝛe dei admirabilẽ pᷣꝛo gatiuã virtutũ.in celis gauu repletũ eſt qui libidinis theſauruʒ habet in coꝛde de puellis dicere delectat᷑ ⁊ audire.gi tur Ambꝛo. et de virginitate ampliſſime di xit. atq; in laudẽ virginitatis de virginibo li bꝛũ copioſiſſimũ ſcripſit.¶ Gcðo ſanctitas beati ambꝛoſij aſſimilat᷑ ſanctitati abꝛae:in fi dei ſinceritate.fuit ipe abꝛaã deo chariſſimꝰ maxime ꝓpter fidẽ. Uñ Bene.xv.c.ðꝛ.Ccedi dit abꝛaam deo et reputatũ eſt ei ad iuſticiã. Credidit vtiq; qð illi ꝓmiſerat deus.ſ.q; nõ eſſet hiſmael heres eius ſed filius legitimus qui eſſet egreſſurus ex vtero ſuo: ex quo mul tiplicandũ foꝛet ſemẽ eius ad ſimilitudinem ſtellarũ celi. Sicet beatus ambꝛoſiꝰ in fide firmus inuentus eſt atq; ſincerus qͥ credidit oẽs articulos fidei.et hereſim arrianoꝝ vali diſſime expugnauit.Ex quo ipᷣe dicebat de imperatoꝛe petẽte ab eo baſilicã.vt no.xxiij. q.viij.c.cõuenioꝛ.pꝛius eſt vt aiam mihi qᷓ; fidẽ auferat ſij aſſimilat᷑ ſanctitati moyſi in pietate et cõ⸗ paſſione. Nã vt ſcribit᷑ Exo.xxxij.ca, Iratũ deũ cõtra populũ idolatrantẽ lachꝛymis ſu is et oꝛõne placauit.Erat enĩ populo illi pi⸗ us et manſueł.vt ptʒ. xlv. di.c. diſciplina.et xxiij.q.iiij.c.quid crudele. Sic ⁊ beatus am bꝛoſius lachꝛymabat᷑ ſepius ex pietate. NHã dum aliqͥs lapſum ſibi cõfitebat᷑ ſic amariſſi me flebat:qꝙ illũ flere ſiłr cõpellebat. Vñ et pᷣ⸗ tacto ca.cõuenioꝛ.ipᷣe dicebat.Aduerſus ar⸗ ma milites gothos q̊q; lachꝛyme mee arma mea ſunt.Et.xxiij.q.viij.c.nõ pila.ait. Non pila querũt ferrea:nõ arma xpᷣi militeſ coactꝰ repugnare nõ noui:ſed doloꝛ:fletus:oꝛõnes: lachꝛyme fuerunt mihi arma aduerſus mili⸗ tes.Lalia enĩ ſunt munimẽta ſacerdotis pᷣ⸗ ter hmõi lachꝛymas erãt in eo lachꝛyme de⸗ uotionis ꝓ eternis deſiderns.Cũ enĩ alicu⸗ ius ſancti ſacerdotis vel ep̃i obitus nuncia batur.ſic amariſſũne flebatvt vix cõſolari va leret. Cũq; interro garet᷑. Cur viros ſanctos qui ad gloꝛiã ꝓficiſcebant᷑ ſic fleret:aiebat⸗ Ne putetis me flere qꝛ receſſerit ſed quia me pceſſerit:et qꝛ difficile inueniet᷑ qui tã dignꝰ eius officio habeat᷑ Quarto ſanctitas bea ti ambꝛoſij:aſſimilat᷑ ſanctitati helie in parci tate et abſtinẽtia.vt enĩ ſcribit᷑.iij. Re.xix.ca. Jeiunauit helias.xl.diebus et.xl.noctibus. Beatus vero ambꝛoſius tante abſtinẽtie fu⸗ it ꝙ quotidie niſi in ſabbato et die dñica ⁊ fe ſtis pcipuis ieiunabat. Vñ in hiſtoꝛia eccle⸗* ſiaſtica ðꝛ de eo. Aduerſus luxuriefuroꝛem nõ ſe manu defenſabat vel telo. Sʒ ieiunijs et cotinuatis vigilijs ſub altari poſitus:ꝑ ob ſecratõnes defenſoꝛez ſibuatq; eccleſie deum Zercio ſanctitas beati ambꝛo parabat. Mato ſanctitas beati ambꝛoſĩ aſſimilat᷑ ſanctitati dauid ĩ humilitate. Oui vt ſcribit᷑.ij. Re.vi.ca. Vidẽs oʒam ꝑcuſſum a dño eo ꝙ tetigerat arcam pᷣſumptuoſe exti⸗ muit in die illa dicẽs. Quõ ingrediet᷑ ad me arca domini.Et noluit diuertere arcam do⸗ minilin ciuitatem dauid:ſed diuertit eam in — domũ obededõ gethei.et habitauit arca důi in domo obededom gethei tribo mẽſibo et be nedixit dñs obededõ et oẽm domũ eiꝰ. Nun ciatũq; eſt regi dauid:quia benedixiſſet dñs obededom:et oĩa eius pter arcam dñi dixit. ibo et reducã arcam dñi cũ benedictõe in do mum meã qð ⁊ fecit.Adduxitq; arcã cũ gau dio:ipᷣeq; ſaltabat coꝛã dño. Cũq; pactis oĩ bus repꝛehenderet᷑ a michol filia ſaul vxoꝛe ſua ꝙ ſaltaſſet coꝛam dño.Dixit dauid viuit dñs:qꝛ ludã ante dñm:qͥ elegit me potius qᷓ; patrẽ tuũ:et qᷓ; oẽm domũ eius:⁊ pᷣcepit mihi vt eſſem dux ſuꝑ populũ dñi iſrael:et ludã et vilioꝛ fiam pluſq; factus ſum et ero humilis in oculis meis.Sic beatꝰ ambꝛoſius ex hu militate timuit acceptare dignitatẽ epiſcopa lem.O ſtenditq; ſe habere tria q̃ ſunt officio pᷣlationis mimica. Pꝛimo crudelitatẽ. Naʒ tribunal cõſcendit et contra cõſuetudinẽ ſuã toꝛmẽta ꝑſonis adhiberi iuſſi. Scõo vani tatẽ phicaʒ.Cũ enĩ ꝓpłs acclamaret peccatũ tuũ ſuꝑ nos:turbatus domũ redijtet phiam ꝓfiteri voluit.Tercio oñdit ſe habere inho⸗ neſtatẽ. Nã publicas mulieres ad ſevenire fe cit:vt ſic ꝓpłm a ſua intentõe reuocaret. Sʒ cũ nec ſic ꝓficeret populo acclamãte peccatũ tuũ ſuꝑ nos. Fugã media nocte pętijt. cunq; ticinũ ꝑgere ſe putaret:mane ad poꝛtã ciuita tis mediolanenſis q̃ romana ðʒ ſe inuenit:qͥ inuentus cũ cuſtodiret᷑ a populo:miſſa eſt re⸗ latio ad clementiſſimũ imperatorẽ Ualenti nianũ.Qui cũ ſummo gaudio accepit q; iu⸗ dices a ſe directi ad ſacerdotiũ peterent᷑. Le tabat᷑ etiã ꝓbus pᷣfectus ꝙ verbuʒ ſuũ in eo fuerat adimpletũ. Dixerat enĩ cũ ꝓficiſcenti mãdata daret. Vade:age non vt iudex ſed vt epᷣs.pendente relatõe iterũ abſcondit᷑ ſed in⸗ nentus cũ adhuc eſſet cathecuminꝰ baptiʒzat᷑ Et tandẽ in epᷣalem cathedrã ſublimat᷑. Au diuimꝰ iam q; humiliter poſt tot ↄtradictio nes Ambꝛoſiꝰ curã epiſcopalẽ ſuſcepit. Si ita fieret tempoꝛibo iſtis vtiq; ſoꝛdidis et ob ſcuris:populi abundantius in viã dñi diri⸗ gerentur. Eccleſie in dies in oꝛnamentis et reparationibus magis pꝛoficerent:⁊ diuinꝰ cultus deuotius ſanctiuſq; celebꝛaret᷑. Sed nunc coꝛrupta eſt omnis iuſticia⁊ virtus cõ temptibilis facta. omnes que ſua ſunt que⸗ venott Anbopt (Deaut boſiſꝛere citatept⸗ tat 1 ſepuisri olur omt mrmoin Ootmon lino lberalite fanteqby Gepicop peniO incpirg⸗ niorſen Nuigſe ſnalpmn Olengnr dltonn honbon tnocnion optcoo Phöliei⸗ beinne ſmint Gnbootnsg alerovti⸗ lmrio cödened Goſäin⸗ Cnramd ſpcheire CCune ſuoſennt chudee⸗ Wogble 1öenit fnſoren Ukinbite Wenir Nonmg ſnnn nercs beden nunt mnlt: Chehio⸗ nbes nt runt:non que ieſu chꝛiſti. Ideo lugebit terra De quinq; pꝛecipuis virtutibo ſanctiam⸗ .“KM bꝛoſij: ex quibo colligit᷑ q;tum fuerit in ſan⸗ ute c fectus. (Tapitulu. ij. nunda⸗ Ecundũ myſteriũ ↄtemplandũ de ſan amann ctitate beati ambꝛoſij dicit᷑ virtuoſe ꝑfe madii chionis. Hã pꝛeter ea q̃ dicta ſunt in quinq; niſhebe pᷣcipuis virtutibus ꝑfectus fuuit. tuchhn Pꝛimo in liberalitate. uiſune cõo in rigiditate. ndide Terciõ iñ magnanimitate. 4iorin Quartõ in charitate. äͤcien NHuinto in veritate. . ichncti S imo beatus ambꝛoſius fuit ꝑfectus in üuſuleme liberalitate.q nia oia q̃ habebat pauperume⸗ tdauckriun rant:qbo liberaliſſime ſubueniebat.Et h̊ vti ne ponis; q; epiſcopo cõuenit qui pater eſſe debet pau⸗ 1pccirdi perũ. VUnde Hieronymus.xij.q.ij.c.gloꝛia. Aterlit inquit: gloꝛia epiſcopi eſt pauperũ opibo pꝛo erobunis uidere:ignominia ſacerdotis ꝓpꝛijs ſtudere voſiush diuitijſ. JAdeo dicebat ambroſiꝰ. xxiij.q. viij tae hlagt in ca. ſuperius allegato. conuenioꝛ O mnia gſunt ohdad que mea ſunt pauperũ ſunt.Et cũ ſuo tẽpo⸗ gelicue⸗ re radicẽ omnium maloꝝ auariciã magis ac etuginiid magis in hominibo increſcerevidiſſet.maxie Gon in his qui erant in poteſtate cõſtituti. apud nn pelli gquos pꝛecio omnia vẽdebantur necnõ etiaz itetphi⸗ in his qui erãt ſacris myſterijs deputati ve⸗ Nbereitt⸗ hemẽter in gemuit: et ſe de huiꝰ ſeculi erũna ſornnt liberari inſtantiꝰ oꝛauit.¶ Secũdo beatus noan5 ambꝛoſius fuit ꝑfectus in rigiditate. Nã ſi⸗ — cut cato vticenſis.vt refert. Saluſtius in ca — tilinario. cia hominũ rigideexpugnabat nin et cõdẽnabat. Ita et ambꝛoſius. Hã ettheo⸗ eimj doſiũ imꝑatoꝛẽ de crudelitate occiſoꝝ inno⸗ nlcr⸗ centum dure redarguit: ab igreſſu eccleſie ſu ſpendit:et publicã penitentiã eidẽ iniunxit: u = PpPout ponitur. in hiſtoꝛia triꝑtita.⁊.xi.q.iij. n 1 c.cum apud theſſolonicã.et ego idem diffu⸗ m ſius ſcripſi in ſermone de diuino cultu.ĩ tra n ctatu de timoꝛe iudicioꝝ dei.¶ Tercio bea⸗ m tusambꝛoſius fuit ꝑfectus in magnanimita i te. Nõ eni foꝛmidabat picula neq; moꝛtẽ pꝛo ee defenſione fidei ⁊ eccleſiaſtice libertatis. AUñ n N dicit᷑ in hiſtoꝛia eccleſiaſtica. O iuſtina ma⸗ en ter valentiniani imperatoꝛis arriane hereſis nug alumna:ↄturbare cepit eccleſie ſtatum cõmi ſſo,. nari ſacerdotibo depulſiones ⁊ exilia:niſi ari D minenſis cõſilij decreta reuocaret. Quo bel⸗ i e lo eccleſie murũ et turrim validiſſimã pulſa⸗ vunnbe bat ambꝛoſiũ: qui in omnibo imperterritus emnnn manſit. Adhuc vt dicit᷑ in ſepiꝰ allegato ca. mi cõuenioꝛ. Cũ imperatoꝛ valentinianꝰ quan dam baſilicã vſurpare vellet Ambꝛoſius ſic reſpondit. Noli grauarete imperatoꝛ vt piᷣ tas te in ea que dei ſunt imperiale ius vllum babere. Tributũ ceſaris elt: nõ negetur. Ec⸗ cleſia dei eſt: cearivtiq; nõ donet᷑ Et dum p⸗ poſitus valentiniani dixiſſet ambꝛoſio. Tu otemnis valentinianũ:caput tibi tollo. Re⸗ .oſpondit. deus ꝑmittat tibi vt facias qð mi⸗ naris atq; vtinã deus auertat milites ab ec⸗ cleſia.et in me oĩa tela ſua ↄuertant.et ſangui ne meo ſitim ſuã expleant. In eius vero pfa tione ſic de eo cantat᷑. Lanta ambꝛoſiũ virtu te ſolidaſti cõſtantie tanto munere celitus de coꝛaſti vt ꝑ euʒ excluſa toꝛquerent᷑ demonia grrianoꝝ impietas ꝓpulſa tabeſceret.ac ſecu⸗ lariũ pꝛincipum colla tuo iugo ſubacta red⸗ derentur humilima. ¶ Quarto beatus amu2/ bꝛoſius ꝑfectus fuit in charitate.p dei quip pe amoꝛe et ꝓximoꝝ ſalute ſepiſſime clero ⁊ populo pꝛedicabat. Id facere debẽt pᷣlati.vt dicit᷑ in ca. inter cetera.de officio iudicis oꝛ⸗ dinarij. Hoc exercitio vſus ẽ xpᷣs. Iſtud in⸗ ſuper dosuit apoſtolos exercere. Inquit enĩ Lucas de xpᷣo.viij.ca. Iter faciebat ꝑ ciuita tes et caſtella pᷣdicans ⁊ euangeliʒans regnũ dei.Et poſt reſurrectionẽ die qua gloꝛioſus celum cõſcendit.dixit aplis Marci vlti.ca. Euntes in mundũ vniuerſum pᷣdicate euan gelium omni creature.pꝛedicatio enĩ diuini verbi lux eſt humanarũ mentiũ.iuxta illud ps.Lucerna pedib meis verbũ tuũ:et lumẽ ſemitis meis.Et iterũ.declaratio inquit ſer⸗ monum tuoꝝ illuminat et intellectũ dat par uulis. Et ne multa loquamur cum ceſſabũt in eccleſia deivoceſ pꝛedicantiũ extinguetur in populis lux veritatis et bonoꝛũ moꝛum. Rogate o fideles chꝛiſticole rogate dominũ meſſis:vt mittat operarios in vineã ſuã:med6 ſis quidẽ multa operarij autẽ pauci. Neſcio qquid futura pariet dies:vesuntũ timeo ſatis et valde pertimeſco:ne ꝓpter ingratitudinẽ et obſtinationẽ chꝛiſtianoꝝ fiet ſilentiũ in ter⸗ ra: Fuerunt ſiquidẽ diebus meis in italia ex oĩbus oꝛdinibus religioſoꝛũ et pᷣcipue ex oeꝛ dine minoꝛũ multi eruditiſſimi pᷣdicatoꝛes quoꝛũ ſonus exiuit in oĩbus finibeius.Pꝛe dicauit ille dux verbi ſanctus bernardinus pꝛedicauerũt et alij ſtilũ eius imitantes in oi bus italie ciuitatibus.Et t̃ nunq́; mundun fuit ita poſit' in maligno ſicut eſt hodie. O . pijſſime deus:o benigniſſime pater:o creatoꝛ celi et terre:et vniuerſe cõditoꝛ creature. He reminiſcaris delicta mea vel xpᷣianoꝝ delin⸗ quentiũ:neq; vindictã ſumas de peccatis no ſtris. Ded cum reuerentia ad vos pᷣlatos di gniſſimos clamito:non relinquatis gregem heretici. Ille nãq; acerrimus diſputatoꝛ et Durus incõuertibilis ad fidẽ:cũ audiret am⸗ lupoꝛũ moꝛſibus tradendũ. Exaltate quaſi tubã vocem veſtrã:et annunciate ouibus ve ſtris ꝑicula iparum. Et quod ꝑ voſipᷣos nõ poteſtis facere vel nõ vultis:religioſos qui⸗ bus a ſummis pontificib pᷣdicandi lnĩa eſt cõceſſa:cũ benedictõe dei et veſtra explere ſi⸗ natis:hucuſq; deuenimus:qꝛ nõ poſſum nã cõqueri de animaꝝ iactura quã immtinerevi deo ex defectu pꝛedicationũ. Sanctus am⸗ ꝛoſius igit᷑ merito extollendus eſt:q popu⸗ lum ſibi creditũ pauit cibo ſpũalis doctrine in qua ſpũs ſanctus indubitãter aderat eiꝰ lingue.QOð ptʒ tũ ex cõuerſione beati augu⸗ ſtini et alioꝝ:tum inſuꝑ ex viſione cuiuſdaʒ bꝛoſium pꝛedicantẽ vidit ad aures eius an⸗ gelum loquentẽ verba q̃ populo pꝛedicabat Quo vilo lidem quam perſequebat᷑ cepit de fendere. ¶ Quinto beatus ambꝛoſius perfe ctus fuit in veritate.hanc vtiq; dilexit:hanc pᷣdicauit:et cum hac libꝛos:ſermosles:: ome lias ſcripſit.Quare et Auguſtinꝰ eius dicta in maxima veneratõe ſemꝑ habuit. Vũ in li bꝛo de nupths et cõcupiſcentia inqͥt. Pelagi us hereſiarcha ſic laudat ambꝛoſiũ:vt dicat. Beatus ambꝛoſiꝰ eps in cuius pᷣcipue libꝛiſ romana lucet fides:quaſi ſcriptoꝝ inter lati nos ſlos quidã emicuit.Et ſubdit Augꝰ.cu ius fidem et puriſſimũ in ſcripturis ſenſum: nec inimicus quidẽ auſus eſt repꝛehendere. Et Augꝰ.in epla ad Januariũ.et ponit᷑ xij. Di. ca. illa ait. &α cũ mater eius imitata eum fuiſſet mediolanũ:inueniſſetq; eccleſiã ſabba to nõ ieiunantẽ:ex quo cepit fluctuare ⁊ ad⸗ mirari. Auguſtinꝰ vt ſatiſfaceret matri:cõſu luit ambꝛoſiũ.Qui rñdit.Cũ romã venio ie iuno ſabbato:cũ vero ſum mediolani ſabba to nõ ieiuno. Occ et tu ad quã foꝛte eccleſiã veneris:eius moꝛẽ ſerua.ſi cuiqᷓ; nõ vis ſcan dalum eſſe:nec quẽqᷓ; tibi. Et ſubdit Augꝰ. Ego de hac ſententia etiã atq; etiã cogitans iita ſemper habui tanq; eã celeſti oꝛaculo ac⸗ NPꝛimo in doꝛmitione. Becundo in electione. . ercio in expuſſione. ceperinm. . quinq; modis ma nifen ta eſt lucidiſſi me ſanctitas bti ambꝛoſij. ¶ Zapitulü.iij. „ rciũ myſteriũ cõtemptandũ de ſancti Nate beati ambꝛoſij ð lucide maniteſta⸗ tionis. In quinq; enĩ lucide maniteſtata eſt. Auarto in punitione. – Quinto in cõſummatione. 4 ¶ Pꝛimo manifeltata fuit anctitas ambzo⸗ xit.Et ſtatim vox intenis in onuit dicens: ambꝛoſiũ epᷣm. C ℳ ſij in doꝛmetione. Iße en filiꝰ ambꝛoſij pfe cti rome cũ in cu nabilis in atrio pᷣtoꝛij eſſet poſitus⁊ doꝛmiret:examen apũ ſubito adue niens faciẽ eius ⁊ os ita impleuitvt q̃ſi in al ueolũ ſuũ intrarent pariter et exirẽt: q̃ poſtea euolãtes in tantã aeris altitudinẽ ſubleuate ſunt:vt vix humanis oculis viderent᷑. Quo pacto territus pater ait. Si vixerit infantu⸗ lus iſte aliqͥd magni erit:nec impoſſibile qͥs hoc exiſtimare debet de ambꝛoſio qͥ ſanctus futurꝰ erat:cũ et de platone aliqͥd ſimile AUa lerius referat pꝛimo li.c.iiij.Doꝛmieẽtis qͥ pe paruuli platonis in cuius libellis apes mel inſeruere. Quare audita ꝓdigioꝝ interpꝛe⸗ tes ſingularẽ ega itaee oꝛi eius ema⸗ naturam dixerũt. ¶ Scdo fuit manitfeſtata ſanctitas ambꝛoſij in electione. YFuit enĩ ele⸗ ctus in epᷣm ex miraculo dei Nam dũ fuiſſet rome litteris eruditꝰ:cũ cauſe as pᷣtoꝛij ſplen⸗ dide ꝑoꝛaret a valentiniano imꝑatoꝛe ad re⸗ gendã liguriã emiliãq; ꝓuinciã directus eſt CTiq; mediolanũ venület:et ibidẽ epus tunc deeſſet: cõuenit populus vt ſibi de epo ꝓpui⸗ deret. Igitur cũ inter arrianos et catholicoſ de eligendo epᷣo ſeditio nõ modica oꝛiret᷑ il⸗ luc ambꝛoſius cauſa ſedande ſeditionis ꝑre 5 Eui voci oës vnanimiter cõ ſenſerũt ambꝛoſiũ epᷣm acclamãtes.¶ Cer⸗ cio manifeſtata fuit ſanctitas ambꝛoſij in er pulſione. Hã a mulitis eiecit demones qui il los vexabãat. Accidit aũt ꝙ multi demones P oꝛa illoꝝ quos obſidebãt clamarẽet et dice⸗ rent ab ambꝛoſio ſe toꝛqueri. Juſtina aũt et multi arrianoꝛũ dicebant pecunia ambꝛoſiũ hojes cõparare:qͥ ſe ab immũdis ſpiritibus vexari mentirent᷑:et ab ambꝛoſio dicerent ſe toꝛqueri.Tũc ſubito vnꝰ ex illis arrianis qͥ aſtabat arreptus a demonio in medio pꝓſili⸗ uit atq; clamare cepit. Utinã ſic toꝛqueant᷑ vt toꝛqueoꝛ qͥ nõ credũt ambꝛoſio.At illi cõ⸗ fuſi in piſcinã demerſum hoĩem necauerunt uarto manifeſtata fuit ſanctitas beati ambꝛoſij in punitione. Nã deꝰ multos acri⸗ ter puniuit q illũ vel in vita ſua vel poſt moꝛ tẽ ꝑſequi pᷣſumpſerũt.Dũ ad quandã ciui⸗ tatẽ ꝓ quoda epᷣo oꝛdinãdo iuiſſet:et eiꝰ elez⸗ ctioni iuſtina imꝑatrix et alij heretici ↄtradi cerẽt. Una de arrianoꝝ virginiba impuden tioꝛ eeteris beatũ ambꝛoſiũ ꝑ veſtimentũ ap⸗ — 9— pꝛehendit:volẽs ipᷣm ad ꝑtẽ mulierũ trahere vt ab eis ceſus de eccleſia cũ iniuria expelle⸗ retur. Cui ambꝛoſius ait. Et ſi ego indignꝰ tanto ſacerdotio ſum:tñ nõ cõuenit te in qua ncũq; ſacerdotẽ manus inijcere vñ timere Nbnicti Cröf lumo. tinſtar⸗ uminet corinc ann dom Normih ia ſo die arigadee lanpſb⸗ lſanco⸗ moplag⸗ Cutmnad onſicit lonbegto olliö- Oail epiret Gu Doſcin⸗ Pſinten N⸗ ſa lilentcj ſbionia sapn ſſuncke Peor ßne fmnarg ſefnedio Aetanto⸗ MRerii ccdere ſibiadf it ſthecn Lopei ite Gope ſlerſin liciſen Mercdan Gterttie legerit: hklanbe iſerpo⸗ gecemd lni o il deit rpanh ſfunit Gii Corinone⸗ ielsee Umanicte Fiügit⸗ ndiiſt ptorg en noreggte iensd chstune Röhe acate, dictcit, onitden Pnaninri niͦes C nboe denonwanl Nula Nicals Anut VnütNen 4s hri⸗ 3 nf omnol edio ne ,A. aaumnt ſisbenl losoo NNe Vndi dn ſeuche, ntidnI ninhnt Cinenmt, loince debuiſti iudiciũ dei: nealiqd mali tibi cõtin⸗ gat:qð factũ exitus cõfirmauit. Nam die al⸗ tera moꝛtuã ad ſepulcrũ deduxerũt.Cũ mul ti inſtarẽt cũ iuſtina imperatricevt ambꝛoſi um in exiliũ mitterẽt.vnus eoꝝ ceteriſ infeli cioꝛ in tm furoꝛẽ excitatus eſt:vt iuxta eccleſi am domũ ſibi locaret:ac in eadẽ quadrigam paratã haberet:quo ꝓcurãte iuſtina faciliuſ raptũ ad exiliũ depoꝛtaret. Sed dei iudicio ipᷣo die q̃ ſe eũ rapere arbitrabat᷑ in eadẽ qua driga de eadẽ domo exilio damnatꝰ eſt.Qui dam pᷣſbyter dũ in ↄuiuio cum multis eſſet et ſancto ambꝛoſio detrahere cepiſſet eũ ↄti nuo plaga pꝑtulit:et de ↄuiuio ad lectũ addu ctum adduct? finiuit vitã. In vrbe cartagi⸗ nenſi cũ tres ep̃i inſimul cõuiuarent:etvnus eoꝝ beato ambꝛoſio detraxiſſet:relatũ eſt illi qd illi pᷣſ bytero qͥ ſibi detraxerat accidiſſet. Oõð cũ illi vilipẽderet:ſubito letale vulnus accepit:et ad extremum cõtinuo diẽ clauſit. (Wurnto manitfeſtata fuit ſctitas beati am⸗ bꝛoſij in ↄſummatõe. Nã obit ſui diẽ ante pᷣſciuit:reuelauitq; fratribo cũ gaudio:quali tervſq; ad reſurrectõʒ dñicam eſſet cũ eis mã ſurus. Ante vero paucos dies qᷓ; lectulo de⸗ tineret᷑:cũ.xliiij.pſalmũ cũ notario dictaret: ſubito vidẽte notario in modũ ſcuti: bꝛeuis ignis caput eiꝰ cooꝑuit:et facies eiꝰ tãq; nix effecta eſt: et poſtmodũ ad ſuã ſpeciẽ reuerſa. Jbo ergo die ſcribẽdi et dictandi finẽ fecit. nec ipᷣm pſalmũ explere potuit. Cũ vero in⸗ firmitate grauari cepiſſet. Comes italie qui tũc mediolani erat nobiles ↄuocauit dicẽs. O tanto vvro recedente ꝑiculũ eſſet:ne italie interitꝰ immineret. Rogauitq; vt ad viꝝ dei accederẽt depᷣcantes vt adhuc ſpaciũ viuẽdi ſibia dno impetraret:qð ille vbi audiuit rũ⸗ dit. Hõ ita inter vos vixi vt me viuere pude at:nec moꝛi timeo:cũ bonũ dñm habeamus. Eo tꝑe q̃ttuoꝛ eius diaconi inuicẽ ↄuenerũt tractãtes in ſe qͥs poſt eiꝰ obitũ bonus eſſet. Luũ ergo a loco in q̊ vir dei iacebat longe eſ⸗ ſent:vt ſimplicianũ ita plane noĩaſſentvt vix inuicẽ ſe audirẽt. Ille ab eis lõge poſitꝰ cõti⸗ nuo exclamauit ſener ſed bonꝰ:qð illi audiẽ⸗ tes territi fugerũt:⁊ nõ niſi illũ poſt eiꝰ obitũ elegerũt. Honoꝛatꝰ vero epᷣs vercellenſis qͥ bti ambꝛoſij exitũ expectabat:cũ ſe ſopoꝛi de diſſet: vocẽ tercio ſe clamantẽ audiuit. Sur⸗ ge qꝛ mõ eſt receſſurus. Qui ↄſurgẽs medio lanũ cõcitus venit:et ei dñici coꝛpis ſacramẽ expandit:et vltimũ ſpm̃ inter verba oꝛõnis efflauit. Floꝛuit aũt circa annos dñi.ccc. xc. Añ aut in nocte paſce coꝛpus eiꝰ ad eccleſliãs. S ſuiſtet delatũ: plurimi infantes baptiz ati cũ viderũt:ita vt aliqui eũ ſedentẽ in cathedra vel tribunali dicerẽt.· Alij aſcendentẽ in celũ parẽtib ſuis digito demonſtrarẽt. Nõnulli vero ſtellã ſuꝑ coꝛpus eiꝰ ſe vidiſſe narrarẽt. Aia igit᷑ illius ad ethera cõuolauit:ibiq; in⸗ * ter angeloꝝ agmia fruit᷑ eterna pace:ad quã nos ꝑducat ieſus filius dei:qͥ ſit benedictus in ſecula ſeculoꝝ.Amen. ermo ſexageſimuſſecundus de ſctõn tonio abbate:qͥ diaboli tentamẽta cũ dei ad⸗ lutoꝛio viriliter ſuperauititt. ert tentationẽ: qm̃ cũ ꝓbatus fue⸗ rit accipiet coꝛonã vite:quã repꝛo deus diligẽtibo ſe. Scribunt᷑ hecverba oꝛiginaliter Jacobi.i.c.In toto terrarũ oꝛbe clarus habet᷑ antonius:q ſuffragia eiꝰ poſcẽ tibus:liberaliſſime cõdeſcẽdere ↄſueuit. Eſt q ppe magni meriti apud deũ:iõ ſe inuocãtes aꝑiculiðd grauiſſimis pꝑſepe liberat. Woti ex hoc fideles diẽ feſtiuitatis eius vbiq; ſolẽni ter agũt. Aliꝗ cõu iuia pauperib pᷣparantes Noõnulli diuina ꝑ miniſtros eccleſie celebꝛa ri faciẽtes.OQuidã vero pia vota exſoluẽtes ieiunioꝝ et viſitationũ temploꝝ dei:q̃ voca bulo ſancti antonij ſunt ↄſecrata.Iccirco in pñ̃iti ſermone de ipᷣo pfr̃e beatiſſimo dicturi e⸗ rimus. Cuius laudes potiſſimũ extollunt᷑: qꝛ dem ones cõfudit atq; deiecit. paſſus enĩ eoꝝ impoꝛtunas inſidias nõ ſuccubuit: im⸗ mo ſuꝑbiã illoꝝ cõtriuit atq; deuicit. Jdeo cõuenientiſſime de illo dicunt᷑ vᷣba in thema te poſita. In qbus de tentatõne illiꝰ tria my ſteria ꝓponimus cõtemplanda. ſPꝛimu ðꝛ verificationis. NRimũ myſteriũ ↄtẽplandũ de tentatõe beati autonij ðꝛ verificatõis.vere q ppe a diabolis tẽtatꝰ fuit q̃rentib eũ a via recta deuiare. Dʒ ꝓ amplioꝛe hui ptis intelligẽ⸗ tia qttuoꝛ dubia erũt abſoluẽda. ·Pꝛimũ vtrũ ꝓpꝛiũ diaboli ſit tentare. ſideranc cc Eatus Vir qui ſuf diabolus tentauit antoniũ qᷣ ſemp ten tat ad malũ:et de q buſdã glula⸗ de tentatõe Scom vtruz deus pmittere debeat hoĩes a . abolo kent⸗ tũ dedit Moxq; ille manus in modũ crucis R — Pꝛopꝛiũñ officiũ diaboli tentare. NHam tentat teret angelũ ſuñ. Oð autẽ beata agatha me⸗ ict deus. Uñ Bene. xxij.c.dicit᷑. tentauit deus dicinas carnales ↄtẽnebat:et alij ſancti mul Nilgt, abꝛaã. Et ſapie.iij.c.ſcribit᷑ de iuſtis:deꝰ ten ta ſimilia fecerint:nõ erat ex tentatõe dei ſed Umumn tauit illos et inuenit illos dignos ſe. Et deu ex familiari inſtinctu ſpũs ſancti.vt inquit ſacltege tro. xiij. c. Tentat vos dus de veſter vt palã tho. xxij.q.xcvij.Et que a iure cõi exoꝛbitãt ben fiat vtrũ diligatis eũ aut nõ.Et in pᷣs. Dꝛo⸗ in ↄſequentiã nõ ſunt trahẽda.vt ðᷣꝛ de reg. * ba me dñe et tẽta me. Inſupꝑ tẽtat caro. vij Ja pe iu Gn erneis lmt taeiunt riſt⸗ nech iee co.i.c. ſue canonice aĩt.vnuſqͥ ſq; tentat᷑ a ↄcu/⸗q;tũ ad ſuã potentiã. Sicut faciunt illi qͥ in mulii piſcentia ſua. Tentat adhuc hõ. ſicut de xᷣᷣo iculis poſiti:cum via humana liberari poſn hſͤi legit᷑ Jo.vi.c. Cũ interrogauit philieũ vñ ſint nolũt:expectãtes liberationẽ a deo. Si⸗ ſnplcin panes emerent᷑ tentans eũ. Ipᷣe nãq; ſciebat cut fecit iudas machabeus qͥ cũ reperiret ſe fültgelnl qͥq eſſet facturꝰ. Igit᷑ nõ cõuenit diabolo ſo cum paucis:vt videret exercitũ bachidis nu golnt li tentare. Sed ex ꝑte altera videt᷑ ppari poſ meroſum:cũ poſſet declinare certamẽ erube⸗ letroa ſeꝙ diaboli officiũ ſit tentare. N glo.ſuper ſcentia ductus ↄmittẽs ſe deo bellũ inijt in blbafe ilio verbo ad theſſalonicẽſes ca.iij.pme eple occiſus eſt.vt habet᷑ in pꝛeimo machabeo. li. nſban ne foꝛte tẽtauerit vos is qͥ tẽtauit ait.i.diabo Duella inſuꝑ aſſumere voluntarie ꝑtinet ad Nſisnid⸗ luſ cuiꝰ officiũ ẽ tẽtare.Et mat.iiij.ca.voca? tentationẽ dei.Jdeo ꝓhibent᷑.ij.q.iiij.c. mo Negettutt diabolꝰ tẽtatoꝛ. Rñũdendũ & eſt ̃m doctrinã nomachiã.Et ſi obijceret᷑ de dauid qui iniit ſiSht diñi Bonauẽ:in.ij.diſt.xxi. Et ſancti tho.i. ſingulare certamẽcũ golia.vt ponit᷑.i. Regũ ckrolei pte.q.cxiiij.ꝙ hoc vocabulũ tentare multas xvi.ca. Reſpõdet Nico.de lira: hoc fecit ex GKcäüinn habet acceptões. Sicut dicũt illi qͥ ſ igniſter inſtinctu ſpũs ſancti. Fuit etiã figura duelli onuos tiones vocabuloꝝ ſtudioſe rimati ſuſt. Si qõð xps fecit cũ diabolo ſignato in golia:qui mmnnon tñ velimꝰ eius pꝛincipalẽ et pᷣcipuã ſigniſira potẽtia et malitia ſua om̃es exterrebat. Sed ſobbi tionẽ acciꝑe:tẽtare ꝓbare eſt. Vñ tentatio di figurabat in dauid qui interpꝛetat᷑ manus hropri ci pᷣt quidã tactꝰ quo illud q̊ tangit᷑ pbatur. foꝛtis:qͥ funda humilitatis et lapide foꝛtitu⸗ Mmusl, Sicut cecus ðꝛ tẽtare q ſuo tactu vult ali⸗ dinis:totus inermis ſuſtinendo humilimã ſuonam, quã certitudinẽ hr̃e de aliq̃ re quã tangit.ꝑ e paſſionẽ eũ ꝓſtrauit. Nec tentari debet de⸗ gliurashe bunc modũ in ſpũalibus tentatio quidã ta⸗ q;tum ad ſuam ſapientiam. Sicut ſaciunt liudtne⸗ ctus ð ad ꝓbandũ oꝛdinatꝰ. Hoc aũt põt hi qui inepti ſunt.:et ponũt ſe ad ad pꝛedicã⸗ MdiNund Ae multipliciter. Aut qꝛ ille qͥ tẽtat intendit dum legenduʒ diſputandũ ſperantes a deo N 3 Pba re et apꝛobare:ſiue apꝛobatũ oñdere.et ſcientiã fibi infundi. Nõ eſt etiã tentandus Pincoman WW gemd tentat de? qͥ licet ſciat bonitatẽ amico deus quantũ ad ſuã bonitatẽ et clementiã:ſi Nttnchen rũ ſuoꝝ.vult nihilominꝰ illã ꝑ tentationẽ ſu cut faciũt bi qui peccatis veteribo addentes monespr am alijs innoteſcere.Aut ille qͥ pulſat inten noua expectantes in fine vite ad penitentiä fnthed dit ꝓbare et repꝛobare ſiue repꝛobũ facere.et redire ſperant ex dei miſericoꝛdia ſalui fieri. ic demo ſic tentat diabolus qͥ ſemꝑ tentat in peccatũ Sed hos dimittamus concludentes ꝙ; ſoꝛ ſugnite pᷣcipitando.Aut qꝛ ille qͥ tentat intẽdit ppa Ius diabolus et ſemꝑ tentat ad malũ/cCaro Fumae Sð re et experimentũ ſumere.et ſictẽtat hõ ie aũt et mundus dicunt᷑ tentare inſtrumentali utecrt ri p̃ᷣtbene dũ de hoĩetm̃ querit experimentũ. ter ſeu materialiter: inquantũ ſcʒ põt cogno — * voro Põt etiã fieri male:dum experimentũ querit᷑ ſci qualis ſit bomo.Ex hoc quod ſequit᷑ ven vlint, inſidioſe. Sicut faciebãt phariſei tentantes repugnat cõcupiſcentijs carnis. Etex hoc boſni/ xpᷣm dũ interrogabãt. Si licetcenſum dari ꝙ ↄtemnit mundi ꝓſpera et aduerſa:quibus lpleckn⸗ ceſari.Quibo rũdit.qͥd me tẽtatis hypocrite. etiã diabolus vtitur ad tentandũ. Igit᷑ ↄtra ſenſcl Mat. xxij.c. Sed peſſime facit hõ dũ tentat diabolũ muniti eſſe debemus.de quo inquit imnen deũ. Et vt dicit glo.ſuꝑ illo verbo Deutro. petrus epla.i.ca.v. Sobꝛij eſtote et vigilate ſcn vi.ca. Nõ tentabis dñm deũ tuũ/deũ tentat quia aduerſarius veſter diabolus tanq; leo iſme qui habẽs qð faciatſinerõne cõmittit ſe ʒRicu rugiens circũit querens quẽ deuoꝛet:cui re dend u⸗ lo:experiẽs vtrũ poſſita deo liberari. Nã lic, ſiſtite foꝛtes in fide. Et Paulus ad Ephe. l in deo pꝛincipaliter oĩs ſpes moꝛtaliũ ſit eri ca.vi.ait.Cõfoꝛtamini in domino:et in po⸗ gual genda.Cñ debet homo facere qð in ſe eſt ad kentia virtutis eius:induite vos armaturaʒ N quecũq; ꝑicula euitanda. Noluit enĩ xpᷣs de dei:vt poſſitis ſtare aduerſus inſidias diabo ifn Hl pinnacuto ſe eijcere qꝛ ꝑiculũ erat ſᷣm natu⸗ li⸗/quia non eſt colluctatio aduerſus carnẽ et uͤ ram. Et miraculũ facere tũc nõ erat expedi⸗ ſangu inẽ. Sed aduerſus pꝛincipes et pote . lo ens. Sic paulus de muro ꝑ ſpoꝛtã vt euade⸗ ſtates:aduerſus mundi rectoꝛes tenebꝛaruz mn ret dimitti ſe iuſſit:nec expectauit ꝙ deꝰ mit⸗ harũ.In quibus verbis admonet nos apl· wna inn d Kinant deng aone benidol , ainſe Chidis mien⸗ inmnng htbol eginanl inn 4giinn Al ſegi Meſater undachi Ginni V ann icntien Had ucr rumstN donenüf v enn Knirnni wbo⸗ Caro unenedli tcoe ſguln Fiuht whs en onag ga D 4Ss, H mam unin 6 lin Ne hrag wo 4 multis.Pꝛimo ex ꝓpinquitate:qꝛ colluctant᷑ nobiſcũ ipᷣi demones infernales. Secũdo ex ſimplicitate. Nõ enĩ ipi demones ſunt mate riales:et nobis cõicant in materia. Pꝛopte⸗ confoꝛtari in dominoꝛ induerearmaturam dei.i.quea ſolo deo fabꝛicatur ſcʒ armatura virtutũ. VUnde ſignanter dicit Induite ⁊ nõ facite:qꝛ deus arma facit.Illa vero nos de⸗ bemus accipere vt poſſimus reſiſtere in bel lo grauiſſimo qð nobis mouet hoſtis anti⸗ quus.Cuius grauitatẽ deſignat paulus ex rea dixit apłs. Aduerſus carnẽ et ſanguinẽ: id eſt nõ habemus luctari aduerſus hoĩes de biles et fragiles:vel nõ habemus luctari ad⸗ uerſus carnem et ſanguinem tantũ:id eſt ada uerſus vicia carnalia:que ex carne et ſangui ne ꝓcedunt.Tercio ex virtuoſitate. VUñ ſub dit. Sed aduerſus pꝛincipes et poteſtates: id eſt nõ ſolũ aduerſum minoꝛes demones: ſed etiã aduerſus mediocresqͥ minoꝛibo pꝛe⸗ ſunt:quos vocat pꝛincipes.Et aduerſus eti am maioꝛes quos vocat poteſtates:qꝛ maio res habẽt poteſtatẽ ſuꝑ mediocres qui mino ribus pꝛincipant᷑.Et vult dicere apłs:qꝙ ha bemus luctas occultas ↄtra oẽs demones: maioꝛes:medios:et infimos. Pꝛopterea ſe⸗ quitur aduerſus mundi rectoꝛeſ.i.aduerſus multitudinẽ demonũ qui mundũ regũt:nõ quidẽ mundũ iſtũ ſenſibilẽ:quem deus crea nit atq; regit Sed mundũ.i.mundanos ho mines mundanoꝝ. amatoꝛeſ:ꝓpterea ſubiun git:tenebꝛarũ harũ.Et quia apłs noĩat de⸗ mones pꝛincipes ⁊ poteſtates. Aduertendũ ſm theolodoꝝ ſententiã in.ij.di.viij. in⸗ ter demones eſt oꝛdinuʒ diſtinctio. Sed vt inquit Bonauen. de angelis poſſumus loqͥ itum ad triplicẽ ſtatũ.ſ.gloꝛie:⁊ nature inſti tute:et lapſe.Quantũ ad ſtatũ gloꝛie ẽ in eis ponere oꝛdinũ diſtinctionẽ ꝑfectã. Quantũ ad ſtatũ nature inſtitute oꝛdinũ diſtinctionẽ perſectã.Quantũ ad ſtatũ culpeſiue nature lapſe:eſt ponere in eis oꝛdinũ diſtinctionẽ ſʒ imperfectã et ꝑuerſam. Imperfectã ꝓpter pꝛi uationẽ gratie que habilitatem nature ꝑficit peruerſam. ꝓpter penitentiã culpe:que q;uis ſubſtantiã naturalẽ nõ coꝛrumpat:tñ fedat ⁊ deoꝛdinat.Et hoc maniteſtũ eſt ſi attendat᷑. illi qui melioꝛa habuerũt naturalia: alijs grauius peccauerũt et peccãt:tum pter hoc ardent ap ti fuerũt:tum qꝛ mõ etiã acriusvexant. Ideo in ipᷣis eſt oꝛdo ſᷣm pꝛecellentiã naturaliũ ſʒ peruerſus adiunctione culparũ.Et ſic inter cos eſt oꝛdo:ita ⁊ pᷣlatio de qua dixi in tracta tu de timoꝛe iudicioꝝ dei.Demones itaq; tẽ . -* tiuerũt: tum qꝛ magis ingra⸗ nt ſemper ad malũ inducere nos ſatagétes ¶ Decundũ dubium fuit vtrũ deus debeat ꝑmittere hoĩes a diabolo tentari. Et pleri obijcere ſolẽt ꝙ nõ. Nam nõ eſtequa cõditio pugne vt infirmus ↄtra foꝛtẽ:ignarus ↄtra aſtutũ exponat᷑ ad bellũ. Sed hoĩes ſuntin⸗ ⏑ firmiet ignari:diabolus aũt potens et aſftu— tus.de quo dicit᷑ Job.xli.c. Nõ eſt poteſtas ſup terrã que cõparet᷑ ei.Et habet mille nocẽ di modos:vt refert Augꝰ.Igit᷑ nõ debet de⸗ us auctoꝛ oĩs iuſticie ꝑmittere vt hoĩes a dia bolis impugnent᷑.Ad hoc rũdet tho.vbi.vðõ. ꝙ licʒ inequaliter ſit pugne cõditio inter de mones et hoĩes ex ꝑte hoĩm tñ fit recõpenſa⸗ tio ex ꝑte dei:qui tentatis ſubuenit:⁊ auxilio gratie ſue illuminãtis intellectũ:et roboꝛan⸗ tis affectũ.Et etiã angeloꝝ miniſterio.qͥ no bis in tentatõnibus aſſuni:quare eſt debilis hoſtis.vt Gꝛego.dicit.et nõ vincit niſi volẽ tem. Ideo deus ad gloꝛiã electoꝝ ↄcedit dia bolo tentandi facultatẽ.¶ Terciũ dubiũ fu it vtrũ diabolus tentans poſtqᷓ; ſuperat᷑ au⸗ deat amplius tentare. Ad boc dicit tho.vbi ſupꝛa.ꝙ voluerũt quidã demonẽ victũ: nul⸗ lum poſſe de cetero tẽtare:nec de eodẽ nec de alio peccato. Nam mat.iiij.c.dicit᷑ de xpᷣo ſu perante.Zunc reliquit eũ diabolus:ſed hoc videtur ſtare non poſſe:qꝛ chꝛiſtus in pꝛima tentatione diabolũ vicit:et nihilominus ſez- cundo et tercio tentauit eundẽ.Alij aũt aſſe⸗ runt q pt alios tentare et etiã eundẽ:licʒ qũdñũ⸗ q; victus tentare ceſſet ad tꝑs.Et huiꝰ rõ du plex eſt.vna ex parte diuine clemẽtie: quia vt Criſo.dicit ſuꝑ mattheũ. Nõ tamdiu hoĩes dei diabolus tentat q;d iu vult:ſed quãdiu de us pꝓmittit:qui et ſi ꝑmittit pauliſper tetare: t repellit ꝓpter infirmã naturã Alia rõ ſumi tur ex aſtutia diaboli. VUñ Ambꝛo. dicit ſuꝑ lucã.q diabolus inſtare ſdꝛmidat:qꝛ frequẽ⸗ tius refugit triumphantẽ:qꝙ tñ diabolus ali quãdo redeat ad eum quẽ dimiſit:ptʒ ꝑ illud qð ſcribit᷑ Hatth̊.xij. Reuertar in domũ me am vnde exiui uartũ dubiũ fuit vtrum tẽtationis impulſio ſit deſiderãda. Et ꝙ ſic videt᷑. Hã Jacoby.i.c.ait. Omne gaudium exiſtimate fratres cum in tentationes varias incideritis.Et dauid in pᷣs. Pꝛoba me dñe ⁊ tenta me. Inſuꝑ omne illud eſt deſiderandũ gõ facit ad exercitationẽ virtutis:et ꝓmotio nem gratie:et cõſumationẽ meritoꝛũ. Tenta tio eſt huiuſmodi:ergo eſt deſideranda. Sec cõtrarium videt᷑:quia nihil eſt deſiderandũ: cuius cõtrarium eſt cõtinue petendũ. Secd omnes dicere debent. Et ne nos inducas in tentationẽ:ergo nullus debet illã eſacraſe cc iij 2 Inſu Sꝛate ne intretis in tentationẽ: ergo tentatio eſt pꝛecauenda nõ deſ ideranda. Ad hãc que⸗ ſtionem determinandã dupliciter reſponde⸗ re poſſumus ſ̃ᷣm Bonauẽ.di. xxiij. ſecũdi li⸗ bꝛi. AUno mõ ſic vt dicamus: ꝙ cu triplex ſit tentatio:ſiue a triplici pꝛincipio: vna. ſ.a Zeo alia a carne:et tercia a diabolo. Pꝛim tenta⸗ — tio ſimpliciter attendẽda eit: qꝛ de/ nõ tentat nos nili ad bonũ. Altera vero tentatio q eſt a 2 „ * * eſſe abſqs peccato: ſicut ma giſter docet in. ij. di. xxi. ercia vero ꝗᷓ eſt a diabolo aliquib⸗ fugienda eſt: aliquibs appeteda.pis enia vir⸗ tute foꝛtes ſunt nec de facili in tentatione in⸗ duci pñt etiã ſi tentant᷑ appetibiliten eſt tenta ri ad ſue virtutis exercitiũ et cumulũ merito rũ. Infirmis vero minime: qr umer⸗ pñt ne ex ipᷣo impulſu ĩ tentation? inducant᷑: ꝙ oẽs per xp̃us dixit Mat. xxvi. Aigilate et periunt:quos 8 „*½ peratis aggregatus fuit ſocietati iocundiſſi⸗ me angeloꝝ bonohuũü. ₰ℳ- conatus eſt anto niũ ſuꝑare. Ec iũ cõ Luattuoꝛ nãq; modis diabolus eũ inualſ it: querẽs illũ a virtutũ amoꝛe reuocare. Pꝛimus ðᷣ naturalis affectionis. Secũdus carnalis ſtimulationis. Tercius coꝛ palis fla gellatös. debet retugere. Nam ſitentari malũ nõ ſit in tentationè induci ſemꝑ malũ eſt: qꝛ hoc eſt a . tentatione ſuꝑari. E icit li. xiiij. de ci. dei. Sicut ſe habet firmitas ele⸗ Et hoc eſt qd dicit Augꝰ. ctoꝛum ſic metuũt cupiuntq; tentari. Alius modus dicendi eſt: ꝙ dupliciter eſt loqui de „ tentatione. aut ſub rõe ꝓpꝛia:et ſic tentatio eſt impulſus ad illicitũ: ſm ꝙ de en fit ſermo in ꝓoſito. Loquimur enĩ hic de tentatõne dia boli que fit per mali culpe ſuggeſtionẽ: qua diabolus hoĩeʒ ad malũ nitit᷑ incuruare: nõ De tentatione dei que fit ꝑ flagellationẽ illaz: ergo tentationẽ ꝑ ſe ↄſ ideratã: nullus debet aſpetere: immo abhoꝛrere refugere maxime coſiderando finẽ. Aliter eſt cõſiderare tenta⸗ tionẽ ꝓut eſt materia exercende virtutis:⁊ ſic a viris iuſtis deſiderari pᷣt: ab eis potiſſime ni in charitate feruent:adeo ꝙ ignis deuo⸗ tionis ipoꝝ poti⸗ aſlammat᷑ ex pntia cõtra⸗ rij q; extinguit᷑. Ab eis aũt qͥ modice ſũt cha ritatis nõ ſic deſiderari debet.Et exemplum eſt qꝛ ventus ꝑflans foꝛnacẽ magis et magis accendit ſed candelam extinguit. Et iõ tenta tionis impulſus:⁊ ſi qᷓtũ in ſe eſt refugiendꝰ ſit ab oĩb:et ab infirmis potiſſime. Inq;tũ tñ eſt virtutis exercende materia a viris fer⸗ uentibus ⁊ pfectis appeti pᷣt. Illud tñ genus tentationis potiſſime appetüt viri iuſti qð eſt in flagelloꝝ perpeſſione. Sicut paſſus ẽ iob et thobias et ſancti marty res ab impijs ʒelo diabolico excitatis:et hbec ſoluuntur obiecta ad vtrãq; ꝑtẽ:ꝑ tentationũ itaq; ſemitaʒ nos „ — — — ire cõuenit: qꝛ regnũ celoꝝ vim patit᷑:et vio⸗ „ - lenti npiun illud:ſicut Mat. xij.c.ſaluatoꝛ dixit. Sʒ ꝓfecto dolendũñ eſt qꝛ rariſſimi re Auart eti et auri oſtenſionis. us arg ſcripſit. Antoni us nobilibs parentiby in egy pto natus eit:tanta ſuoꝝ nutritꝰ cura: vt ii⸗ hil aliud pᷣter parẽtes vomũq; co gnoſceret: et cũ iam puer eſſet nõ ſe litteris erudiri:non ineptis infantiũ iungi paſſus? fabulis. Ad eccleſiã cũ parentibo ſepe cõueniens totuʒ ſe deu otioni pᷣbebat: poſt moꝛtẽ autẽ parentu: ciũ eſſet annoꝝ. xx.cũ ſoꝛoꝛe admodũ paruu⸗ — la derelictus: et domꝰ ſoꝛoꝛis honeſtã curã gerebat. Veruntñ vt ſaluatoꝛẽ inkitaret᷑ in il la etate floꝛenti:venditis oĩbus et pauperibd ꝛoꝛe ſeruatis:ſoꝛoꝛe fi diſpenſatis:puis ꝓ ſo delibus ac deuotis virginibus cõmendata: ad dei ſeruitiũ ſe cõtulit.Cũq; vigilijs oꝛõ⸗ nibus ⁊ ieiunijs inſiſteret:volens diabolus illuʒz accepto inſtituto retrahere: immittebat ei memoꝛiã poſſeſſionũ ſoꝛoꝛis defenſionem: gener nobilitatẽ: am oꝛẽ reꝝ:fluxã ſeculi glo riã :eẽ variã delectatõʒ: et reliq vite ↄmiſſiorꝭ blandimẽta:poſtremo virtutis arduũ finẽ:et maximũ ꝑueniendi laboꝛẽ: necnõ ⁊ coꝛpoꝛis fragilitatẽ:et etatis ſpacia ꝓlixa. Antonius vero oĩa oꝛationęæſua fideli a ſuo coꝛde peni⸗ tus expellebat. ſtimulationis. qu adoleſcentes arma ſuſcipiens: nocturnis eu inquietabat illecebꝛis. Conabaturq; cogita tiones ſoꝛdidas inſerere. Et antoniꝰ eas oꝛa tu ſubmouebat aſſiduo Ille titillabat ſenſus . 2 labolus nõ ſubegerit. O q; magna multitudo eoꝝ qui dereliquerũt de’n et diabolo adbeſerũt:oẽe declinauerũt ꝓ ma ioꝛi pte:et inutiles facti ſunt: nec eſt qui velit pſeneranter facere bonũ. Antonius vero bea uiſſimus a demonib⸗ multimode tentatus il⸗ los ſpꝛeuit vt andiemus in ſequẽti myſterio. Et qꝛ firmiter adheſit chꝛiſto: demonib ſu⸗ carne ſimpliciter fu giẽda eſt:q; illa nõ poteſt EDe qttuoꝛ modis tentationũ qbus diabo cundũ myſteriũ cõtemplandũ de ten tatione beati antonij öꝛ modificatõis. zimus modus quo diabolus anton id inuaſit fuit naturalis affectõis:qua inclina⸗ batur ſoꝛoꝛẽ ſuã diligere ac ſeipᷣm:vt enĩ nar rat beatus Athanaſius eps qui vitã eius de expelle Secundus modus q dia⸗ bolus antoniũ impu gnabat dicit᷑ carnalis Coõſueta quidẽ aduerſus oẽg . (umn amnis nnevall ies ven Genta . masctd⸗ nibuoih lcſauten gemna ſut cumani hoſtis le Aoaſch lugſide finosdee Mrme iscſe⸗ Ecocni Qunbee NdN⸗ ce We whit ſorct mac apu. mnag⸗ laX. Uenton nwot Eſcpl⸗ tuni Nhns Uunban (Gerſ⸗ dos ſcere fiage umg fehar Poni bffye eoch Uern Mi n nch fn cti htont Anan lüne luoch llagtog lllse d Rdeid km. te foben tusi⸗ ſu⸗ ndiſſ⸗ id Lii. idem cnis. iut . — tonid nclin⸗ mniner Nz ee enon B ozſe mench: n, tia rinl hth Nnoeeſ ur Bo⸗ carnis ardoꝛe. Hic fideet ieiusijs coꝛpꝰ o⸗ mne vallabat. Ille per noctes in pulcre mu⸗ lieris vertebat᷑ oꝛnatum:nulla dimittens fi⸗ gmenta laſciuie. Hic vltrices gebenne flam⸗ mas et doloꝛẽ vermis recoꝛdans: cogitatio⸗ nibus libidinũ obij ciebat. Ille lubꝛicũ ado⸗ leſcentie iter ad ruinam facile ponebat. Hic eterna futuri iudicij toꝛmenta cõſiderans:il leſam anime puritatẽ ſeruabat.Ac poſtremũ hoſtis ille malignus qualis eſt merito talem ſe demonſtrabat. Aparebat enĩ puer hoꝛri⸗ dus atq; niger:ad eius genua ſe ꝓuoluens: et quaſi deſtendo dicẽſ. Multos ſeduxi:plu rimos decepi:nunc autẽ tuo ſum laboꝛe ſu⸗ peratuſ. Quem cum interrogaſſet antonius quis eſſet:ait.Ego ſum foꝛnicatõis amicus. Ego qui a te ſemper ſum paſſus repulſam. Cum bec audiſſet antonius gratias agens deo. Aduerſario rũdit. Multum deſpectibi lis es:multumq; vilis. Ham et obſcuritas tua et etas infirmarũ ſigna ſunt rerum:nulla mihi iam de te cura eſt.dominus mihi adiu toꝛ:etego deſpiciam inimicos meos.Et ſta⸗ tim ad vocẽ canentis fantaſma qð videbat᷑ euanuit. Antonius vero cõfoꝛtatus magis ac magis ſuũ coꝛpus anime ſeruituti ſubde⸗ bat ¶ Lercius modus quo diabolus tenta⸗ uit antoniũ dicit᷑ coꝛpoꝛalis flagellationis. Pam volens antonius artioꝛẽ ducere vitã: ad ſepulcra quedã remota et ſolitaria prexit vni fratrũ de cognitis mandans:vt ſtatutis diebus ſibi alimẽta deferret. Et cum in vna tumba marmoꝛea ſupꝛadictus frater eũ clau ſiſſet: ſolus ibidẽ moꝛabat᷑.metuens autẽ dia volus ne acceſſu tempoꝛis heremũ habitari faceret:ita eum aggregatis ſatellitibo ſuis va ria cede lacerauit:vt doloꝛis magnitudo mo tum aufferret et vocẽ. Nam et ipe poſtea refe rebat vulnera fuiſſe tam grauia:vt vniuerſa bominũ toꝛmẽta ſuperarẽt. Sed die ſequẽti is frater quẽ ſupꝛa diximus venit cibos af⸗ ferẽs cõſuetos.Et fractis foꝛibo inuenit eum in terra iacentẽ quaſi moꝛtuũ:et humeris im poſituʒz ad villule domiciliũ repoꝛtauit: quo audito ingens vicinoꝝ atq; affiniũ multitu do cõcurrẽs triſte in medio poſiti funeris of ficium reddebat.Et iã media noctis ꝑte de⸗ curſa omniũ oculos deuicerat ſopoꝛ. Tunc antonius anima paululũ redeunte ſuſpirãs eleuauit caput:et poſtq; ceteris doꝛmientibʒ tũ a quo delatus fuerat vigilare cõſpexit: nu tu aduocans obſecrauitvt nullo penitus ex⸗ citato ad pꝛiſtinũ ſe referret habitaculũ. Re⸗ latus ergo iuxta moꝛem ſolus iteꝝ permane tus eſt. batet ſtare quidẽ pter recentes plagas non poterat. Oꝛans vero pſtratus poſt oꝛation clara voce dicebat. Ecce hic ſum ego antoni us:nõ fugio veſtra certamina. Tunc ſonitꝰ repentinus increpuit:ita vt loco funditus a⸗ gitato:et parietibo patefactis multipharia de monum exinde turba ſe funderet. ont ndge am ⁊ be ſtiariet ſerpentum foꝛmas induentes: oẽm pꝛotinus locum repleuerũt fantaſijs:leonũ: tauroꝛũ:lupoꝛũ:aſpidum:ſcoꝛpionũ:vrſoꝛiu et pardoꝝ Et hec ſingula ſ̃ᷣm ſuã fremebant naturam. Antonius vero inimicos delux dens dicebat. Di virium aliquid haberettis ſufficeret ad pꝛeliũ. Si dominus vobis me in poteſtatẽ dedit ecce pꝛeſto ſum deuoꝛate. Di vero non poteſtis:cur fruſtra nitimini?ꝰ/ Deniq; cum leuaſſet oculos vidit deſuꝑ cul men aperiri et deductis tenebꝛis radium ad ſe lucis influere. Poſt cuius ſplendoꝛis ad⸗ uentu m:nec demonũ aliquis apparuit:⁊ coꝛ⸗ poꝛis doloꝛ ↄtinuo ceſſauit Edificiũ q; qðᷣ paulo an diſſolutũ videbat᷑:inſtauratuʒ eſt. Ilico pꝛeſentiam domini intellexit antoniꝰ et ex ymo pectoꝛis trahens longa ſuſpiria di cebat. Abi eras o ieſu:vbi eras? quare a pPpn- cipio nõ affuiſti vt ſanares vulnera mea: Et vox ad eũ facta eſt. Antoni hic eram ſed expe ctabam videre certamen tuum. Hunc auteʒ quia viriliter dimicaſti ſemper auxiliaboꝛ ti bi:⁊ faciã te in omni oꝛbe nominari.his per⸗ actis et coꝛpoꝛe et animo mirabiliter cõfoꝛta uartus modus quo diabołꝰ ten tauit antonium dicitur argenti et auri oſten ſionis. Volens nãq; antonius mutare lociũi cõtend it ad montem et heremi adhuc mona chis ignote:rupto metu viã conatus eſt pan dere. Sed nec tunc ceſſauit impoꝛtunus ad unerſarius. Nam argenteum diſcum in itine re pꝛoiecit. Quo viſo angonius diaboli co⸗ gnouit aſtutiam:ſtanſq; intrepidus et diſcũ toꝛuis intuẽs oculis:inter ſe dicebat vbi hic In deſerto diſcus:auiũ hoc iter eſt:nulla ſunt veſtigia cõmeantium:lapſus de ſarcina pꝛe magnitudine latere nõ potuit Sed qui ꝑdi derat reuerſus ad ſolitudines locoꝛum inue niſſet ro quod ſuum fuerat.hoc artificiũ diabole tuum eſt:argentũ tuum tecum ſit in perditione. hec illo dicente diſcusvt fumus euanuit. Dehinc ingentẽ maſſam auri iacen tem in itinere conſpexit:at ille rapido curſu quaſi quoddã vitaret incendiũ ad montẽ vſ q; ꝑrexit:vbi flumine trãſuadato inuenit ca⸗ ſtellum deſertum:plenum ob tempus ⁊ ſoli⸗ tudinẽ venenatoꝛũ aĩalium. In quo ſe con⸗ ſtituens nouus boſpes habitauit. Statim⸗ q; ad eius aduentũ ingens turba ſerpentum ſi ꝑſecutoꝛẽ paſſa pfugit. 6 Seguattnor excellentiſſimis pᷣꝛogatiuis beati antonij. In quibus manifeſtat᷑ gloꝛia cius:quã habuit etiã in boc mundo. NLapitulũ. iij. tatione ſancti antonij dicit᷑ coꝛonatio. Coꝛonauit quippe illum deus nõ ſolũ in ce⸗ leſti regno gioꝛia ⁊ honoꝛe.Sed etiã in hoc mundo admirandis pᷣrogatiuis ex quibus nos quattuoꝛ pᷣcipue decurremus. Pꝛima dicit᷑ coꝛpoꝛis cõſeruatio. Bcda mentis illuſtratio. Tercia mudialis cmotio. Quarta ſancta cõſummatio. Pꝛima pꝛerogatiua ſancti Antonij dicit coꝛpoꝛis cõſeruatio. Nam vt aſſerit athana ſius cñ poſt viginti annos in ſolitudine exa⸗ ctos inuentus eſſet:tam ab his qui ꝓpoſitum eius imitari cupiebant:q; ab alijs amicis et notis obſtupuerunt vniuerſi: et oꝛis gratiaʒ et coꝛpoꝛis dignitatẽ: quod nec per quietem intumuerat:nec ieiunijs demonũq; certami ne decoꝛem amiſerat:que in eo ſine dei gratia fieri minime potuiſſent. Secunda pꝛeroga⸗ tiua beati antonij dicitur mentis illuſtratio Nam licet litteras nõ didicerit:mira tamẽ ſa gacitate pollebat ingenij et venuſtate dicen⸗ di.Aliquando philoſophi duo gentiles ve⸗ nerunt ad eum putantes antoniũ ſe poſſe de cipere:quos cum vidiſſet paganos intellexit cx vultu.Et pꝛocedens ad eos per interpꝛe⸗ tem ita dicere cepit.Quare tam longe ſtultũ hominẽ ſapientes viſitare voluerunt. Illis dicentibus non eſſe illum ſtultum ſed nimiũ ſapientem:vigilanter reſpondit.Si ad ſtul⸗ tum veniſtis ſuperduus laboꝛveſter eſt:ſi au tem putatis me ſapien tẽ eſſe:et ſapientia bo⸗ na eſt:imitamini que pꝛobatis:quia bona cꝗõ uenit imitari:ſi ego ad vos veniſſem voõ imitarer. Sed quia vos ad me quaſi ad ſa⸗ ientem veniſtis:eſtote chꝛiſtiani ſicut ⁊ ego um. Abſceſſerunt philoſophi vtrũq; miran tes et acumen ingenij et elegantiam loquen⸗ di. Alios quoq; mundi ſapiẽtes qui eum ir⸗ ridere cupiebant:quia litteras ignoꝛaret:ta⸗ li diſputatione colligauit dicens. Reſponde te mihi quid pꝛius eſt ſenſus an littere:et qui dem cuius exoꝛdium eſt. Senſus ex litteris: an littere oꝛiuntur ex ſenſu? Illis allerenti⸗ bus qꝛ ſenſus eſſet auctoꝛ litterarũ.ait. Igit᷑ cui ſenſus incolumis eſt hic litteras non re⸗ quirit.O bſtupuerunt illi tantã in viro dei Ercium myſteriũ cõtemplandũ deten ſagacitatem anini admirantes. Quid plura carnuit et ſpiritu ꝓphetico:et diuinas reuela⸗ tiones habuit:ſicut ꝑtʒ in exemplis ſequen⸗ tibus. Uirgo quedã que a tripolitane regio nis ciuitate buſiride erat:moꝛbo ꝑaliſis gra⸗ uiſſime vexata a parentibus ad antoniũ ad⸗ Aucebatur. Erant aũt in eoꝝ ſocietate mona chi quidã qͥ iter oſtendebãt. Illi vero mona chi noluerunt puellã vſq; ad antoniũ ꝑdu⸗ cere: ſed eam cum parentib dimiſerũt apud beatũ cõfeſſoꝛem monachũ pannuciũ:qui ef foſſo ꝓ chꝛiſto oculo ſub maximiano ꝑſecu⸗ toꝛe:tali dehonaſtamento coꝛpoꝛis plurimũ gloꝛiabat᷑:peruenerũt itaq; monachi ad an⸗ tonium. Cũq; de puelle moꝛbo referre diſpo nerent:relationẽ eoꝛum ſenis ſermo pꝛeuenit et omnẽ debilitatis et itineris vſq; ad ſanctũ pannuciu m cauſam:quaſi ipᷣe interfuiſſetex poſuit. Rogantibns autem eum monachis vt parentibus cum filia permitteretur ingreſ ſus:nõ cõſenſit:ſed ait. Ite et inuenietis puel lam curatã. Et adiecit:nullus debet ad meã humilitatẽ venire:quia largitio curationum nõ eſt humane miſericoꝛdie:ſed ieſu chꝛiſti qͥ vbiq; in ſe credentibus pꝛeſtare cõſueuit au⸗ xiliũ. Quamobꝛẽ et illa pꝛo qua petiſtis ſu⸗ is pꝛecibus liberata eſt. Et cum ego oꝛarem ad dominũ mihi pñtia ſanitatis eius indul ta eſt. Exeũtes igit᷑ monachi foꝛas ad beatũ pannuciũ et filiã ſoſpitẽ et parentes letos in uenerũt. Nõ multos aũt poſt dies cũ duob fratribus euntibo ad antoniũ:aqua in itinere defeciſſet:vt vno ſiti moꝛtuo: alter iaceret in terra moꝛtẽ expectans. Antoniu ſedẽs ad ſe duos monachos vocat:qui foꝛte ibidem ſunt reperti:p̃ᷣcepitq; vt lagenã aque aſſumẽ⸗ tes:inuaderẽt iter qð ducit ad egyptũ:dixit⸗ q; vnus e fratriba huc aduenientiba mõ mi⸗ grau it ad dñm:alter ſi nõ occurritis addet᷑: hoc enĩ mihi nunc oꝛanti reuelatũ eſt. Sta⸗ tim monachi feſtinãtes extinctũ coꝛpus inæ⸗ ueniunt:terraq; id operientes alterũ refocil⸗ latum ſuo iunxere comitatui:dei nãq; iudici um fuit vt vnus moꝛeret᷑:alter ſuperuiueret. hoc tamẽ in antonio mirabile eſt:ꝙ in mon⸗ te remotiſſimo ſedens rem illã dño indican⸗ te cognouit.Alio rurſus tꝑe cum ſederet in monte et oculos ſubito lenaſſet in celũ vidit quandã aĩam letantibo in eius occurſum an gelis ad celũ ꝑgere.orauitq; vt ei pñtis agni tio panderet᷑:et ſtatim vox ad eũ facta eſt:in⸗ quiẽs iſtã eſſe Amus monachi aĩaʒ qͥ nittie moꝛabat᷑. Erat aũt Amus vir grandeuꝰ q pueritia vſq; ad ſenectutẽ dño in ſanctitate ſeruierat:dieꝝ q̃q; tredecim a nitria locus in R goſe hoen depꝛel Ouib nerun denici lcorep domie niusic borüone lon Glurmnu clauise gicolo nt Col a oacehr⸗ beeonde uee Prluns uar chee horie ia Nomuu lox /i cheb ſola Konmn Kkanen Plueretar Natbant⸗ Goti R fappo Aod ſonach Wos wi Adebil . on lhiftl Nr wee ſyii loo (ge cöunn Uneſerͤ⸗ Mnonein nocüſen ſis verba furbus humo ie ach fpßler mhconſi conistt nund g⸗ gnen⸗ engio ſogen gii ac⸗ emona onone i au⸗ itcd ingric ool⸗ luriri aan⸗ ndihe Mevent dſnci fullea oneche⸗ rugh i Cspul unri Nonun chiti WMa⸗ ü⸗ en nul Wbed cosin idon ninme 5 hiden ſunO dirt⸗ n 9 hal⸗ did gac. N. hia gacn iin ſonn i610 jue MA . auin ie quo ſedebat antonius diuidebet᷑. Vlidentes ergo eum admirantur monachi qui venerãt Depꝛecati ſunt vt cauſam hilaritatis ediceret Quibus ait Amũ qͥeuiſſe:quẽ illi optime no uerant.At illi notauerũt diem:et venientib⸗ de nitria fratribus poſt dies triginta ſciſcitã tes reppererunt ꝙ illo die illaq; hoꝛa Amus doꝛmierat:qua animã eius ferri ſenex anto⸗ nius vidęrat. Sepe etiaʒ ad ſe venientiũ tur barũ ante dies et menſes ⁊ cauſas dixit ⁊ tem poꝛa. ¶ Cercia pᷣrogatiua beati antonij di⸗ citur mundialis cõmotio. Intantũ enĩ ſan⸗ ctitatis eiꝰ nomẽ reſplenduit:vt etiaʒ pagani et idoloꝝ ſacerdotes ad eũ videndũ cõuola⸗ rent. Cõſtantinus vero auguſtus et eiꝰ libe⸗ ri. Cõſtans atq; cõſtantius famã eius audiẽ tes crebꝛo ad eũ quaſi ad patrẽ miſſis litteris obſecrabãt:vt recipꝛocis eos ſcriptis exhila raret.qͥ ad ſuſceptas eplas cõuenienter reſcri pſit:laudauit pꝛimũ xpᷣm colerent: deinde ſalutaria ꝑſuaſit:ne magnã putarẽt regiã po teſtatẽ ne pñtis carnis imperio tumentes ſe honmies eſſe neſcirẽt. Ad poſtremũ clementie circa ſubiectos et iuſticie cure q̊ʒ inopũ ad⸗ monuit:atq; vnũ ſempiternũ eſſe regẽ oĩim ſe culoꝝ ieſum xpᷣm eplis teſtatꝰ eſt. His pꝛi cipes ſuſceptis litteris letabant᷑. Cõfluebãt ad eum multi vt doctrins et exemplo illius edificarent᷑. Alij vt oꝛationibus eius ſeſe cõ mitterẽt:atq; ſic multi a demoniby oöſeſſi li⸗ berabant᷑:et a varijs inf irmitatibo ſanabant᷑ egroti. Archelaus comes rogauit eũ vt oꝛa⸗ retꝓ policrtia q̃ in laoditia erat admirabili et xpᷣo dedifa virgine:patiebat᷑ enĩ peſſimos ſtomachi ⁊ lateris doloꝛes:quos ieiunijs ni miüs vigilijſq; cõtraxerat: et erat penitus to ta debilis coꝛpoꝛe.Orauit antonius:et dieʒ quo oꝛatio erat facta annotauit. Archelaus redijt laoditiaʒ inuenit virginem incolumẽ percunctatus diẽ ſanitatis reperit eo tem⸗ poꝛe fuiſſe a doloꝛib liberatã:quo oꝛãs ãto⸗ nNius pꝛo ipᷣa bonitatẽ ſaluatoꝛis inuocauit. AAan pᷣrogatiua ſancti antonij ðꝛ ſan⸗ cta cõſummatio. Cñ enĩ centũ quinq; anno rum eſſet:pᷣdixit monachis ſui coꝛꝑis diſſo⸗ lutionẽ iam imminere. Cũq; mediocre incõ modũ ſenia mebꝛa turbaſſet:poſt exhoꝛtatio nis verba grauiſſima vocatis ad ſe duobus fratribus qͥ ſibi familiares erãt. Uos inquit humo tegite: vos pr̃is operite coꝛpuſculũ.et illud qʒ ſenisveſtri cuſtodite mandatũ:vt ne mo pᷣter veſtrã dilectionẽ locũ tumuli noue⸗ rit:confidite in dño:quia neceſſario reſurre⸗ ctionis tꝑe:hoc coꝛpuſculũ reſiliet incoꝛru⸗ ptum:Vieſtimentoꝝ aut meoꝛũ ſit iſta diui⸗ ſio:melotẽ et paliũ tritũ cui ſupiaceo athanaz ſio epiſcopo date: qdð mihi nouũ ipᷣe detule⸗ rat. Serapion aũt epiſcopꝰ aliũ accipiet me⸗ lotem vos cilicinũ habetote veſtimẽtũ:et va⸗ nõ erit in pñti ſeculo vobiſcũ.verba finierat et oſeulantibo ſe diſcipulis extendens paulu lum pedes:moꝛtẽ letus aſpexit:ita vt ex hila⸗ ritate vultus eius angeloꝝ ſanctoꝝ qͥ ad ꝑe rendã aĩam eius venerant pñtia noſceretur. Seruauerunt mandata diſcipuli et inuolu tum coꝛpus humo operuerũt.Hic fuit anto nij magni terminus vite:cuius anima gau⸗ det in celis. Nos vero deuotõe ardentiſſima illum venerari conemur:vt ſic eius interue- nientibus meritis puenire valeamus ad illẽ gloꝛiã in qua ieſus filius dei viuit et regnat per infinita ſecula ſeculoꝝ.Amen. Z ermo ſexageſe⸗ imuſtercius de liberalita⸗ te ſancti gregoꝛij pape:ꝓpter quã deo et homi nibus ſe amabilẽ exhibuit. Alarem enim da oꝛem diligit deus. Doctoꝛis gen⸗ lium vᷣ̈bla ſunt iſta oꝛiginaliter.ij. oꝛinth. ix. ca. Dat deꝰ pijſſimus pater creaturis beneficia ſua affluẽter:et nõ impꝛo perat:vt Jacobo aſſerit.i.c.ſue cano. Pꝛopte rea diligit ũlos qui eum imitari conant᷑. eſt enim ſimilitudo amoꝛis cauſatiua.Et vt in⸗ quit Seneca in,iij. de beneficijs. Wagni a⸗ nimi eſt et magniſici iuuare ꝓdeſſe:q dat be⸗ neficia deos imitat᷑. Cum auüt hoc ex liberali tate ꝓueniat:ideo gregoꝛius diuitias quas poſſidebat liberaliſſime diſpenſauit.Eſt aũt liberalitas que hominẽ nõ tm̃ deo ſed etiam hominibo amabilẽ reddit, Uñ Zullius in pꝛimo de officijs ait. Quanqᷓ; omnis virtus nos ad ſe allicit:facitq; vt eos diligamus: in quibo ipᷣa eſſe videat᷑:tñ iuſticia et liberalitaſ id maxime efficit. Pꝛopterea beatũ gregoꝛiũ cõmendare cupiẽtes de ipᷣius liberalitate in pñti ſermone dicemus. Ob ipᷣam nãq; dilez⸗ xit eum deus:qꝛ vidit eũ hilarem in donãdo. Decuius liberalitate tria myſteria ꝓponimꝰ cõtemplanda. ꝛimũ dicit᷑ opoſitionis. Becundũ determinationis. Terciuũ retributionis. UMUw Qualiter beatus gregoꝛiꝰ oppoſuit libera litatem vicio auaricie. Et quare liberalitas eſt virtus:cuius officiũ eſt donare. Etquo⸗ modo eſt pars iuſticie. apitulũ.l. W imum myſteriũ cõtemplandũ de libe ralitate beati gregoꝛij dicit᷑ oppoſitõnis O poſuit nãqʒ illã auaritie que mater eſt et radix cunctoꝛũ maloꝛũ. VUnde tullius in ſe⸗ cundo de officijs dicebat. nullũ viciũ deteri us q; auaritia:et pᷣſertim in pꝛincipiba ⁊ rem⸗ publicam gubernantibo. Et Marcialis co⸗ cus aif. Hõ ſibi nec alijs ꝓdeſt dũ viuisaua rus.Et Saluſtia in catilinario inqͥt. Auari tia fidem et pꝛobitatẽ ceteraſq; bonas artes ſubuertit. Et valerius libꝛo nono. Auaritia eſt latentium indagatrix lucroꝛum maniteſte pꝛede voꝛago auidiſſima:neq; habendi fru⸗ ctu felix et qᷓrendi cupiditate miſeria.Et ite⸗ rum Saluſtius in catilinario. Auaritia pe⸗ cunie ſtudiũ habet quã nemo ſapiẽs amauit vel cõcupiuit:hec quaſi malis venenis imbu ta coꝛpus animũq; virilẽ effeminat:ſemꝑ in⸗ finita inſatiabilis eſt:neq; co pia neq; inopia minuitur. Coõtra iſtam inſatiabilẽ beſtiã vo⸗ luit beatiſſimus gregoꝛius liberalitatis ſcu⸗ to ſe munire. Ueruntũ vt ꝑs iſta iocyndius expediat᷑ tria dubia declaremus. ꝛimũ vtrũ liberalitas ſit virtus. ecundũ vtrũ ad liberalem maxime perti⸗ neat dare. ciũ vtrũ liberalitas ſit ꝑs iuſticie. Ad pꝛimũ dubium reſpondet Tho.ſᷣa ſe q.cxvij.ꝙ ſicut dicit Augꝰ.in li.de libero ar bitrio. Bene vti his quibus male vti poſſu⸗ mus:pertinet ad virtutẽ. Poſſumus autem bene et male vti:nõ ſolum his que intra nos ſunt.ſ.potentijs et paſſionibus anime. Sed etiam his que extra nos ſunt.ſ.rebus huius mu ndi cõceſſis nobis ad ſuſtentationẽ vite. Et ideo cum bene vti his rebus pertineat ad liberalitatẽ cõſequens eſt vt liberalitas vir⸗ tus ſit.Eſt enim liberalitas vt dicit Ariſto. iinj.ethicoꝛum. megietas quedam circa pecu nias. Vnde ad liberalem pertinet emiſſiuũ eſſe. vnde et alio nomine liberalitas largitas nominatur.quia quod largum eſt nõ eſt re⸗ tentiuum:ſed emiſſiuũ quare materia libera litatis remota eſt ipſa pecunia et quicquid pecunia menſurari poteſt. Hã vt dicit Ari⸗ ſtote.iiij.ethicoꝛum. Pecunias eſſe dicimus omnia quoꝛum dignitas numiſmate menſu ratur: materia vero pꝛopinqua ſunt paſſio⸗ nes interioꝛes ſcõᷣm quas homo afficitur cir ca pecuniaʒ. Et ideo ad liberalitatẽ pꝛecipue pertinet:vt homo pꝛopter inoꝛdinatam affe⸗ cionem ad pecun iam nõ prohibeatur aquo cunq; debito vſu eius.Eſt autẽ duplexvſus pecunmie. vnus autem ad ſeipᷣm qui videtur ad ſumptus vel expenſas pertinere. Alius £ autem quo qujis vtitur ad alios quod perti net ad dationes:vt videbitur in ſequenti du bio. Is ergo liberalis eſt qui neq; ꝓpter im⸗ moderatum amoꝛẽ pecunie impeditur a cõ⸗ uenientibus expenſis:neq; a cõuenientibus dationibus. Ideo Ariſtote.dicit ꝙ circa da tiones et ſumptus liberalitas conſiſtit. Sed hic oꝛitur difficultas vtrũ liberalitas ſit ma xima virtutum:et ſic poſſet pꝛobari. Nam homines maxime amantur et honvꝛantur pꝛopter virtutem. Sed Ariſtoteles dicit in iiij. ethicoꝛum.qꝙ inter virtuoſos maxime li berales amantur:ergo liberalitas eſt maxi⸗ ma virtutum. In cõtrarium videtur eſſe au ctoꝛitas ambꝛoſij:qui in pꝛimo de officijs ait. Juſticia excellentioꝛ videtur liberalita⸗ te:ſed liberalitas gratioꝛ. Et Ariſto.in.iij. rhetoꝛice inquit. Foꝛtes et iuſti maxime ho⸗ noꝛantur:et poſt eos liberales.Dicendũ ita⸗ q́; ſᷣm Tho. ꝙ quelibet virtus tendit in ali⸗ quod bonũ:vnde quanto aliqua virtꝰ in me lius bonũ tendit tanto melioꝛ eſt. ¶iberali⸗ tas autẽ tendit in aliquod bonũ dupliciter. vno modo pꝛimo et per ſe:alio modo ex cõſe quenti. Pꝛimo quidẽ et per ſe tendit ad oꝛ⸗ dinandã ꝓpꝛiam affectionẽ:circa pecuniarũ et poſſeſſionũ vſum.Et ſic ſᷣm hoc pᷣfertur li beralitati temperantia que moderatur cõcu⸗ piſcentias et delectationes ꝑtinentes ad ꝓpꝛi um coꝛpus.Et etiã liberalitati pᷣferuntur:iu ſticia et foꝛtitudo que oꝛdingꝗnt᷑ ad bonũ cõ⸗ mune.Vna in tempoꝛe pacis:altera in tem⸗ poꝛe belli. Et omnibo pꝛeferuntur virtutes que oꝛdinantur ad bonuʒ diuinũ. Ham bo⸗ num diuinum pᷣeminet cuilibet bono huma no et in bonis humanis bonũ publicũ pemi net bono pꝛiuato. In quibus bonũ coꝛpoꝛiſi pꝛeeminet bono exterioꝛum rerũ. Alio mo⸗ do oꝛdinatur liberalitas ad aliquod bonum ex cõſequenti.Et ſᷣm hoc liberalitas oꝛdina tur in omnia bona pꝛedicta. Ex hoc enim ꝙ homo nõ eſt amatiuus pecunie:ſequit᷑ ꝙ de facili vtatur ea:et ad ſeipᷣm ⁊ ad vtilitatẽ alio rũ et ad honoꝛẽ dei.Et ſᷣm hoc habet quan dam excellentiã ex hoc ꝙ vtilis eſt ad multa: quia tamẽ vnumqðq; magis iudicat᷑ ſᷣm il⸗ lud quod pꝛimo et per ſe competit ei qᷓ; ſᷣm id quod cõſequenter ſe habet. Ideo dicendum eſt liberalitatẽ nõ eſſe maximãvirtutum. Ad .argumentũ vero reſpondendum ꝙ liberales maxime amantur:nõ quidẽ amicitia hone⸗ ſti.ſ.vt melioꝛes:ſed amicitia vtilis:qꝛ ſunt vtilioꝛes in exterioꝛibus bonis:que ↄmuni ter hom ines cupiũt.Et ꝓpter eandẽ etiã cau ſam clari reddunt᷑ ¶ Geðm dubiũ fuit vtriũ eſtſops alben leto B umekl nieck (lnien Emiſe ſannus ctptzit Virte, bociat Pümel idquod cloqge beraie urico ſeptz⸗ l pe dchetal ltegri adonen Afde⸗ Ma⸗ Hoin ual. ſmmi, wolloe Cnn ſe nencbe Cdannde Lig. woſer boſte ſaten ſoeni Kheni Fr rch⸗ ſunte nnl uii, oan Memniie ntoofn thonned donde linse⸗ lrbune⸗ Ueniente fſcordii ſgliaen hvedici chonm 88 dum bilte Wperi enn de Ppicim⸗ iunni, hnienubas PCrcade tit Gel us ſtma r. Nun Ndranar es dieitin mgrineli eſt ma⸗ tur eſean deoffcs lberalitv⸗ llo.in i. tinebo⸗ ndüita⸗ ditinali⸗ winwe Pherli⸗ Wlictn enc S S funtur. lbonüch mainten⸗ Irvirus ,Humboe Nohun Nicjzen icoponl Aono⸗ bonum uin Ginng e eais goan wit. fmi⸗ icencum un. lbens inhon⸗⸗ gl onunn iia naS tho in oꝛõne in catilinã:quã Saluſtius reci at ait. Jam pꝛidẽ equidẽ nos vera vocabu⸗ ad liberalẽ moxime ptineat dare. Etq; ſic pa tet ꝑ Ariſto.qui dicit in.iiij.ethi.ꝙ liberalis eſt ſuꝑabundare in datione. Ratio eſt:qꝛ ꝓpꝛi um eſt liberalis vti pecunia:vſus autẽ pecu⸗ nie eſt in emiſſione ipᷣius:nam acquiſitio pe⸗ cunie magis aſſimilatur generatione q; vſui Emiſſio aũt alicuius rei qto fit ad aliqͥd di⸗ ſtantius tanto a maioꝛi virtute ꝓcedit. Si⸗ cut ptʒin his qᷓ ꝓijciunt᷑. Et ideo ex maioꝛi virtute ꝓcedit ꝙ aliqͥs emittat pecuniã dan do eã alijs q; expendendo eã circa ſeipᷣm. ꝓ⸗ piꝛium eſt autẽ virtutis vt pᷣcipue tendat in id quod perfectius eſt. Nam virtus eſt ꝑfe⸗ clioquedã.vt dicit᷑ in.vij.phyſicoꝝ.Et ideo liberalis maxime laudat᷑ ex datione. Quare uuriſconſulti donationẽ liberalitatẽ vocant. ſic ptzʒ.C.de donatõibo.l.ſi donatio.l.ſi auia et. I.ſi patri.ffmandati.l.idemq;.ꝭ.finali.Et debet eſſe donatio ex liberalitate nõ in neceſſi tate:qꝛ in neceſſitatibo nemo liberalis exiſtit: ei donari videt᷑ nullo iure cogente cõcedi vt.ff. de donationibo.l.donari. debet etiã qui donat donare de ſuo nõ de alieno. Undeca la rerũ a miſimus.quia bona aliena largiri li beralitas:malarũ rerũ audacia foꝛtitudo vo catur. Hec ad liberalitatẽ ſpectat donare me retricibo et hiſtrionib.vt. C. de donatõi bo. l.donationih.⁊.lxxxvi.di.c.qui venatoꝛibo. el.i. et el.ij. ¶ Cerciũ dubiũ fuit vtrũ liberali tas ſit ꝑs iuſticieet ꝙ ſic videt᷑ ex verbis am bꝛoſij:qui in pmo de officijs ait. Juſticia ad ſocietatẽ deneris humani refertur. Societa tis eni ratio diuiditur in ꝑtes duas iuſticiã et beniſicentiã quã quidam benignitatẽ aut liberalitatẽ vocant.Et ſi obijceret᷑:quia iuſti cia reſpicit debitũ: liberalitas autẽ non. Re⸗ ſpondet tho.qꝙ liberalitas ⁊ ſi nõ attendat de bitum legale:qð attendit iuſticia.attendit tũ quodda moꝛale:quod attendit᷑ er quadã ipᷣi us decentia nõ ex hoc ꝙ ſit alteri obligatus: vnde minimũ habet de rõne debiti Ham da toꝛ nõ obſtantibus omnibo quadã vrbanita te donare debet quaſi ex debito.vñ in. c.i. de Dona. dicit textus. hanc ſibi quodammõ no bilitas legẽ impoſuit:vt debere ſe qð ſponte tribuit exiſtimet. Ad hec inſtaret aliquis: cõ uenienter oare ꝑtinet ad beneficentiã et miſe . ricoꝛdiã: que pertinẽtad charitatẽ. ergo libe ralitas magis eſt ꝑs charitat q; iuſticie. Ad Hoc dicit tho. ꝙ datio beneficij ꝓcedit exeo ho mo eſt aliqualiter affectus circa pecuni 98 dum eas nõ ↄcupiſcit neq; amat ſed dele⸗ ctabiliter exponit:vu nõ ſolũ amicis ſed etiã SSH ſunt tria. Secundũ pia largitio. Perciũ benigna . ignotis dar . opoꝛtet:licet ergo liberalitas a iuſticia differat. o hoc qꝛ iuſticia alteri qð ẽ eius:liberalitas aũt exhibet qð eſt ſuũ:habet tñ quandã cũ iuſticia ↄuenientiã. qꝛ pꝛinci⸗ paliter eſt ad alteruʒ: ſicut et iuſticia licet ßm liberalis ẽ voluntariã paupertatẽ nõ hoꝛret ex qua vere diuitie et animi libertas ſequun tur. Uñ Valerius li.iiij.ait. Locupletem fa⸗ bꝛicium faciebat nõ multa poſſidere ſed paun ca deſiderare. Liberalitas enĩ ad charitatem ad miſericoꝛdiã ad ben eficentiã:et ad magni fica queq; inclinat atq; diſponit. Sicut cla⸗ rius in ſequẽti myſterio apparebit:in quo li⸗ beralitas beati gregoꝛij pleniꝰ explicabit᷑ ¶ Qualiter beatus gregoꝛiꝰ ꝓpter liberalita tem expoſuit pecunias ad cõſtruenda mona ſteria et ſubuenit pauperibus et egenis:atq; pegrinos et pauperes benigne cibauit. 58 3 (Wapitulu. ij. Ecundũ myſteriũ cõtemplandũ de libe ralitate beati gregoꝛij dicit᷑ determina⸗ s: in quo videre debemus in quo deter⸗ tioni minate cõſiſtit liberalitas beati gregoꝛij.Et Puis poſſet oſtendi ꝙ multa ſint que libera⸗ litatem gregoꝛij illuſtrãt:illa tamẽ pꝛecipua * ꝛimũ qð illuſtrat liberalitatẽ beati gre⸗ goꝛij dicitur magnifica diſpenſatio. Ab ipᷣa quiꝓpe liberalitate pꝛouenit magnificentia que eſt ſpecialis virtus:vt docet Ariſto. Et Tho. ſᷣa fe.q.cxxxiiij. Et vt Cicero ait in ſua rhetoꝛica. Eſt magnificentia magnaruʒ rerum et excelſarum cum, animi ampla qua⸗ dam et ſplendida/ꝓpoſitiõòe cogitatio atq; ad⸗ miniſtratio. Cogitatio autẽ refertur ad inte⸗ rioꝛem intentionẽ. Ad miniſtratio vero ad exterioꝛem executionẽ. ꝓpterea inquit Ariſt. in.iiij.ethicoꝛum.qꝙ non omnis liberalis eſt magnificus ſcʒ q;tum ad actum:quia deſi⸗ nit ſibi ea quibus vti neceſſe eſt ad actũ ma⸗ gnificum:tamen omnis liberalis habet habi tum magnificentie vel actum vel in pꝛopin⸗ qua diſpoſitione.Et vt ait Tho. Materie magniſficẽtie poſſunt dici ⁊ ipᷣi ſu mptus qui bus vtitur magnificus ad opus magnũ.Et ipᷣa pecunia quavtitur ad ſumptus magnos faciendos et amoꝛ pecunie quẽ moderat᷑ ma gnificus ne ſumptꝰ magni impediant᷑. Hec magnificẽtia in beato gregoꝛio effulſit. Qui ſtirpe ſenatoꝛia genitus ex patre coꝛdiano et matre ſiluia cum ſummũ philoſophie apicę in ipᷣa ſui adoleſcentia atnigiſſet ac rerũ et di uitiarũ copia plurimũ abundaret cogitauit cte dñs ꝑ viſionẽ dixit: ceteris diebus me in membꝛis meib:heſterno auteʒ die me in me⸗ metipᷣo ſuſcepiſti: Alio aũt tꝑe pᷣcepit cancel⸗ ulibol (uur. omnia delerere et in religionẽ ſe tranfferre:et lario vt duodecim ꝑegrinos ad pꝛandiũ in⸗ lun grego⸗ patre oꝛbatus ſex monaſteria in ſicilia ↄſtru uitaret:qui pergens iuſſa cõpleuit: dum aũt itilüp xit:et ſeptimũ intra menia vrbis in honoꝛẽ ſimul diſcumberẽt intuẽs papa tredecim nu Morohe ſancti andree in ꝓpꝛia domo fabꝛicauit: in ̊merauit.et accerſito cancellario cur cõtra iuſ deai-Ernud relictis ſericis auro gemmiſq; radiãtibo vili ſionem ſuã tredecim inuitare pᷣſumpſerat re⸗ oſtis ben monaſtico habitu tegebatur: vbi ad tantam qjuiſiuit.quos cancellarius numerãs tantũ uitenimt perfectionẽ in bꝛeui deuenit vt in ipᷣo ſue c? duodecim inueniẽs ait.Crede mihi nõ ſunt ſeo cunt uerſionis initio poſſet iam in ꝑfectoꝝ nume niſi duodecim:et animaduertit gregoꝛiꝰ vi⸗ ſidamven ro cõputari.¶ Gecundũ qð illuſtrat libera rum /pius diſcumbentẽ vultũ crebꝛo muta ſiognüben litatẽ beati gregoꝛij dicit᷑ pia largitio. HNa li re et nunc adoleſcentẽ:nunc vero ſibi vetulũ Vis inſcio cet largiri elemoſynas ſit act? charitatis:vt veneranda quadã canicie ſimulare. Finito vſijmmin inquit tho.ſᷣa fe.q.xxxij.tamẽ ꝑtinet ad libe autẽ conuiuio illũ in cubiculũ induxit vehe Metopoſe ralitatẽ inquantũ liberalitas aufert impedi⸗ menter admirãs:vt ei ſe nomẽq; ſuũ ſibi pꝓde clitio etger. mentũ huius actus qð eſſe poſſet ex ſuꝑſluo re vellet.Qui reſpondẽs ait.et quid eſt quod Veinenime amoꝛe diuitiarũ ꝓpter quẽ aliquis efficit᷑ ni: interrogas de noĩe meo qð eſt mirabile. VUe uaten mis retentiuus earũ.Ideo Ariſto. dicit. iiij. runtamẽ ſcito ꝙ ego ſum ille naufragus cui AMnatine, ethicoꝝ. ꝙ dare aliquid/ ꝓpter bonũ eſt actus ſcutellam argenteã tribuiſti:quã tibi miſerat fſcncdict liberalitatis.igit᷑ beatus gregoꝛius in quo⸗ cum leguminibo mater tua.Et hoc tibi p cer Pa libet ſuo ſtatu ad largiendũ elemoſynas pijſ to ſit cognitũ:qꝛ ab illa die quo mihi ſic feci⸗ Pnſc ſimus erat. Quadã autẽ vice dum in quodã ſti pᷣdeſtinauit te dũs fieri eccleſie ſue pᷣſulem ci⸗ . ſuo monaſterio vbi abbas erat ſcriptitaret: et petri apli ſi ucceſſoꝛẽ. Cui gregoꝛius E t tu ſyn d 1 angel dñi in ſpecie naufragi affuit ſibiq; mi quõ hoc noſti.At ille:quoniã angelus ſum: aſn ſereri lachꝛ ymabiliter poſtulauit. Cui cum et metibi dñs nunc remiſit vt te ſemꝑ debeã itan gregoꝛius ſex argenteos dari pcepiſſet:eadẽ ptegere:et omne qð petieris ꝑ me apud ipᷣm ene zun die iterũ redijt ſeq; multa ꝑdidiſſe pauca rece valeas impetrare:ſtatimq; ab eo diſparuit. rai piſſe ꝑhibuit:qui cum ab eo totidem arglge. “” Wlugſil teos recepiſſet. Iterũ tercia die reuerſus miſe ¶ Oe deus multipliciter magnificauit bea⸗ nin reri ſibi impoꝛtunis vocibo et clamoꝛibo po- m gregoꝛiũ ꝓpter liberalitatt. . nnltlam ſtulabat. Sed cum gregoꝛius a pcuratoꝛe n „ Capitulü. iij. unt ſui monaſterij didiciſſet nihil dari poſſe pᷣter yErcium myſteriũ cõtemplandũ de libe bnſ, ſcutellam argenteã quã mater ſua cum legu ralitate beati gregoꝛij dicit etributio. nacän min ibus mittere ſolebat illã ſtatim dari p⸗ Voluit quidẽ deus retribuere ſancto grego indieli cepit.quã ille libenter accipiens letus abſceſ-⸗ rio abundantẽ mercedẽ:quia nõ vult de libe anſͤic ſit. Hic vero angelus dei fuit: vt in ſequenti- ralitate a nobis ſuperari. Iccirco eũ magni d g bus declarabit.Dum vero pontificalẽ hono ficauit pᷣcipue in trituus. hupgteni rem fuit aſſecutus:nõ ſolũ pꝛeſentib ſed eeiẽ Pꝛimo in aſſumptione. nugteuim longe poſitis et irfmonte ſinai monachis ne HcSo in erxaunditione. — „ Aubüpe . ceſſaria miniſtrabat. Nomina inſuꝑ indige⸗ TZercio in comendatione. Ainſiae tium ſcripta habebat et eis liberaliter ſubse ¶Pꝛimo magnificauit deus beatũ grego⸗ lbgſeniſo/ niebat. Monaſteriũ hieroſolymis inſtituit: rium in aſſumptione. Nam cum electus fuiſ nſpoln et dei famulis in illo degẽtibo neceſſaria mit⸗ ſetab omni plebe pontifer maximꝰ moꝛtuo l,gine tere ꝓcurabat. Tribus qͥq; milibus ancillis Pelagio papa fugere voluit.Et cum nõ poſ ogmient dei ꝓ quottidianis ſtipendijs octoginta li-⸗ ſet ꝓpterea quia die noctuq; ꝓpter eũ poꝛtas ulluni Hiagnuri gonualiter offerebat. ¶ Cerciũ qd vrbis romane cuſtodiebant: mutato habitu W illu de riner litaie beati gregoꝛij dicit᷑ beni a quibuſdã negociatoꝛibo obtinuit:vt ĩ quo ſnbenz Saaiſene te nãq; in ſua mẽſa ꝑe⸗ dam dolio ſuꝑ quadrigã de vrbe educeretur W afar une hee muicabat Incer quos die qui mox ſiluas expetijt ⁊ cauernarũ latibula +☛☚ A bamttre ae il manibo dũ ipe requiſiuit:ibiq; tribus diebus latuit. Nerun danisd F. bnm uate. aquã fundere vellet cõöuerſus tamẽ dum die ſollicite quereret᷑: columna lu uidinitin nichusg Geik Sed hente cn in eius ma⸗ cis pᷣfulgida a celo dependens ſuper locum nociſe Cüh boc factu ſe re vo uit: mox euanuit: in quo latitabat apparuit. In qua columna ſlecid cu ipe miraretur: eadẽ no angelos aſcendẽtes et deſcendentes quidam auani die is nein minme⸗ Ducancc⸗ andiüin⸗ dunit tdecinnn urcömi nphertre⸗ is unti nibinöſunt egon vi⸗ lcbromun ſbiventi Ne ſenlodo hanrirnhe büſbie ddtqno nbie fugs ai inieet Nelbipeer ibiſeſee⸗ ſeöſclen ninstn ulr ien gran. wibe⸗ piniͤii Nüdelbe ſanbund. oge⸗ udelbe myn illius amoꝛe nihit ex ſeculi diuitijs poſſide⸗ ret. Quadã ergo nocte ſibi reuelat᷑ vt cũ gre goꝛio romano pontifice manſionẽ ſibi ſpera ¶ Ulã etenĩ fuit acceptus deo. Sed vt melius 9 recluſus aſpexit. Moxq; ab vnigerſo popu⸗ lo capitur trahituret ſummus pontifex cõſe cCcratur. ecundo magnificauit deus bea tum gregoꝛium in exauditiõe. Ham exaudi uit ülũ ꝓ trayano depꝛecantẽ ſicut ſcripſi in quadrageſimali noſtro ĩ tractatu de iuſticia dei. Exaudite inſuꝑ fuerũt pꝛeces illius: dũ peſtis vꝛbem crudeliſſime deuaſtaret. Oꝛdi⸗ nauit enim tũc quodã paſcali tempoꝛe ꝓpceſ⸗ ſiones cumletanijs ꝑ ciuitatis circumitũ fie ri. Dum vero depoꝛtaret᷑ imago beate virgi nis quã beatus lucas depinxerat. Ecce tota geris infectio ⁊ turbulentia imagini cedebat ac ſi ißfam imaginem fugeret:et eius pñtiam ferre nõ poſſet. Sicq; poſt imaginẽ mira ſe⸗ renitas et geris puritas reman ebat:tunc in gere iuxta imaginẽ audite ſunt voces ange⸗ loꝛum canentiũ. Regina celi letare alleluia: quia quẽ meruiſti poꝛtare alleluia. Reſurre⸗ xit ſicut dixit alleluia. Statimq; beatus gre goꝛius qð ſequitur adiunxit. Oꝛa ꝓ nobis deum alleluia. Tunc gregoꝛius vidit ſuper caſtrũ creſcentij angelũ dñi qui gladiũ cruen tatum detergens in vaginã reuocabat. In⸗ tellexitq; gregoꝛius ꝙ peſtis illa ceſſaſſet. Et deinde caſtrũ illud caſtrum ſancti angeli eſt vocatũ.Amplius qᷓ; grate fuerũt deo oꝛatio nes eius oſtedit angelus qͥ ſibi in miſſa clara voce rũdit. Cũ eni in die paſce apud ſanctã mariã maioꝛem miſſam celebꝛaꝛet:et pax dñi ꝓnunciaret. Angelus dñi alta voce reſpon⸗ dit. Et cum ſpiritu tuo. Unde papa apud il⸗ lam eccleſiã in die paſce ſtationem facit:nec ſi bicum dicit ax domini in hbuius miraculi teſtimoniũ reſpondetur.¶ Tercio magniti⸗ cauit deus beatũ gregoꝛiũ in cõmendatione Tempoꝛe nãq; eius fuit quidã heremita vir magne virtutis qui oĩa reliquerat ꝓpter deũ: et nihil pꝛeter vnam gattaʒ poſſidebat. Cui blandiens crebꝛo:quaſi cohabitatricẽ in ſu⸗ is gremijs reſouebat. Oꝛauit ergo ad dũm vyt ſibi oſtendere dignaret᷑:cum quo future re munerationis manſionẽ ſperare debuiſſer.qͥ re deberet. At ille foꝛtiter ingemiſcens parũ ſibi voluntariã paupertatẽ ꝓfuiſſe putabat: ſi cum eo remunerationẽ reciperet:qui tantiſ mundanis diuitijs abundaret. Cũ ergo gre goꝛij diuitias ſue pauꝑtati die noctuq; ſuſ pi rando cõſerret. Alia nocte audiuit deũ ſibi dicentẽ:cũ diuitẽ nõ poſſeſſio diuitiarũ faci⸗ * at: ſed cupiditas. Cur audes paupertatẽ tuã gregoꝛij diuitis cõparare:qui magis illam gattam quã habes quottidie palpando dili⸗ gere cõpꝛobaris qᷓ;ᷓ ille tantas diuitias quas nõ amando ſed ↄtemnendo:cunctiſq; libera liter largiendo diſꝑgit. Itaq; ſolitarius deo gratiaſ retulit:⁊ qui meritũ ſuũ diminutũ pu tabat:ſi gregoꝛio cõpararet᷑ oꝛare cepit vt cũ æo manſionẽ quãdoq; accipe mereret᷑. ꝓpter li beralitqtẽ itaq; ſuã aliaſq; virtutes tandẽ ad celeſtia regna deus illũ pduxit. Cum enĩ ſe⸗ diſſet annis tredecim menſibus ſex ⁊ diebus decem: plenus operibus bonis migrauit a coꝛpoꝛe:accepitq; coꝛonã vite eterne:ad quã nos perducat Jeſus benedictus filius dei. men. Senno ſexageſimuſquart de miſericoꝛ⸗ ia ſancti martini cõfeſſoꝛis. ðMðMU Vi miſeretur pau Nba oꝛiginaliter Pꝛouer. xiiij. c. Ad laudem ſancti martini cõfeſſoꝛis aſſumpta. In collegio cõfeſſoꝝ in maxima veneratõne habet᷑ a cunctis xpᷣicolis beatus martinus. nam et eccleſia feſtum eius ſtatuit q;tum ad operum ceeſſationem ſolenniter foꝛe ſeruan dum:et officiũ illius cum ingenti ſono eius nominis celebꝛat:quod in pleriſq; eccleſijs vſq; ad diem octauũ ꝓtrahit᷑ ꝓpterea dignũ et rõnabile eſt in ſolẽnitate illius laudib eũ ꝓſequi quibus poſſumus.In quo et ſi mul te virtutes eximie vere ꝑſtiterint: nihilomi⸗ nus miſericoꝛdiavalde ſydus radiantiſſimũ fulſit.iccirco in hoc ſermõe ſub titulo de mi ſericoꝛdia erimus verba facturi. Ob quã de ipᷣo gloꝛioſiſſimo ſancto dicunt᷑ verba in the mate poſita. In quibus tria myſteria po⸗ nimus cõtemplanda. Pꝛimũ dicit acceptationis. Decundũ exaltationis. (Bec le miſericoꝛdie:et de his quẽ inducũt nos ad illã:atq; de miſericoꝛdia ſancti martin. ¶(Xapitulü. i. NRiimũ myſteriũ cõtemplandũ de miſeri Ncoꝛcdlia beati martini ðꝛ acceptatõis:ꝓpt᷑ partẽ iſta ꝑtranſeamus tria ſunt ↄſiderãda. noatio. Becundũ inductio. erciũ dilatatio. HPꝛimũ qð occurrit citur ↄmendatio:qtũ.ſ.miſericoꝛdia in ſcri⸗ ptura ↄmendat᷑. Sʒ pꝛius qͥd ſit declaremꝰ Et ad hoc dicit ſanctus tho.ſᷣa ſe.q.xxxi.ſe⸗ quendo Damaſce, im. ij. li. et Aug'.li. xiiij. de 5 1 peri beatus erit. Scribunt᷑ hecver rrit ↄſiderandũ de mia di cini dei. Miſericoꝛdia eſt cõpaſſio miſerieal terius. id eſt paſſio alien e miſerie in noſtro coꝛde. Et eſt pꝛopꝛie ad alterũ non ad ſeiᷣm niſi ̃m quandã ſimilitudinẽ.nã ad ſeip̃m nõ eſt ꝓpꝛ ie mia ſed doloꝛ.puta cũ patimur ali⸗ quod crudele in nobis Ita etiã ſiſ int alique ꝑſone nobis cõiuncte: vt ſint quaſi aliqd no ſiri puta filij vel parẽtes in eoꝝ malis nõ mi Secun Sct. Lercio ſpirituali. . U I Pꝛimo cõpaſſus eſt beatus martinus ex mia neceſſitati ꝓximoꝝ tꝑali:dũ enĩ eſſet ad⸗ ſeremur: ſʒ dolemus: ſicut in vulneribus ꝓ⸗ pꝛijs. Et ᷣm hoc phs dicit.v. ethiẽ. durũ eſt expulſiuũ miſeratõis Miſericoꝛdia itaq; ꝓut dicit triſticiã de alienis malis ſe epiſſume in ſcripturis laudat᷑. Uñ Zacha.vij.ca. ait. Hec dicit dñs exercituũ. Judiciũ verũ iudi cate:mĩam et miſeratões facite vnuſqͥſq; cũ ꝓximo ſuo.Et ſapiẽs ꝓuerbioꝝ.xxi.c.Face re miſericoꝛdiã et iudiciũ magis placet dño q; victime.Et Ecẽi.iiij.c.Eſto pupillis mi⸗ ſericoꝛs vt pater et ꝓ viro matri illoꝝ:⁊ eris velut filiꝰ altiſſimi obediẽs:et miſerebit᷑ tui. Et O ſee.vi.c Miſericoꝛdiã volo et nõ ſacri ficiũ.Et ſapiẽs ꝓuer.xiiij.c:Honoꝛat deũ qͥ miſeret᷑ pauperis.et Dauid in pᷣs.cxi. Jocũ dus homo qui miſeret᷑ et cmodat Et Pau⸗ lus ad Ephe.iiij.c. Eſtote inuicẽ benigni miſericoꝛdes.et petrus.i.ſua canonica.c.iij. Oẽs vnanimes in oꝛõne eſtote cõpatientes fraternitatis amatoꝛes miſericoꝛdes mode⸗ ſti humiles.et Ambꝛo.lxxxiij.di.ca. In ſin dam hvemali tꝑe ꝑ poꝛtã ambianenſiũ trãſi 2. rxeris. Terci eſt dei exemplaritas. Eius eni eſt ꝓpꝛium miſereri:vt ptʒ in oĩ ſcriptura vtri „ uſq; teſtamenti:ſicut in quadrageſimali nr̃o ſcripſi in ſermõe de miſericoꝛdia dei.¶ Ter⸗ cium ↄſiderandũ de mĩa dicit᷑ dilatatio.Ad ipam nãq;ʒ dilatauit coꝛ ſuũ beatus martinꝰ qui cõpaſſus eſt triplici ꝓximoꝝ neceſſitate. Pꝛimo tempoꝛali. huc cathecuminus in adoleſcẽti etate.Quo ens:pauperẽ quendã nudũ obuiã habuit:qͥ cum a nullo elemoſynã accepiſſet. Martinꝰ hunc ſibi ſeruatũ intelligẽs:arrepto enſe:qꝛ militie deſeruiebat clamidẽ ſuam diuidit:et partẽ tribuẽs pauꝑi:ta ntũ reliqua rurſus qᷓ ſuꝑerat induit᷑. Sequẽti igit᷑ nocte xpᷣm claa⸗ midis ſue que pauperẽ texerat ꝑte veſtitũ vi⸗ dit:ipᷣmq; ad circumſtantes angelos ſic lo⸗ quentẽ audiuit. Martinus adhuc cathecu⸗ minus hac me veſte cõtexit. VUñ vir ſanctus nõ in gloꝛiã eſt elatus:ſʒ dei bonitatẽ ↄgno⸗ ſcens:cũ eſſet annoꝝ.xviij.baptiſari ſe fecit. Atq; ad inſtantiã et impoꝛt unitatẽ tribuni ſui ꝑ bienniũ mil itauit. Deinde relicta mili⸗ gulis.miſericoꝛdia plenitudo virtutũ eſt. et Hiero. xxxvi.di.ca.Qui clementiã nõ habʒ nec indutus viſcera mĩe: etiaʒ ſi multũ ſpua⸗ lis ſit nõ adimplet legẽ xpᷣi.et Augꝰ.in.xiiij. de ci. dei. inquit. Longe melius ⁊ humaniuſ et pioꝝ ſenſibus accomodatius. Qicero in ccſaris laude locutus eſtvbi ait. Nulla devir tutibo tuis nec admirabilioꝛ nec gratioꝛ mia Et ſaluatoꝛ noſter Luẽc.vi.c.Eſtote miſeri⸗ coꝛdes ſicut ⁊ pater veſter celeſtis miſericoꝛs eſt. et Mat. v. c. Beati miſericoꝛdes:qm̃ ipſi miam conſequent᷑. ecundũ qð occurxit cõſiderandũ circa miſericoꝛdiã ðᷣꝛ inductiõð. Sunt q pe multa que nos inducũt vt miſe⸗ ricoꝛdes ſimus. Et pꝛimũ eſt pꝛincipij nr̃i vnitas.Sumꝰ enĩ oẽs ex vno pr̃eet vna ma tre. Unde Augꝰ. li.de diſciplina xpᷣiana ait. Si putamus nõ eſſe ꝓximos:niſiqͥ de eiſdẽ parentibo naſcunt᷑: Adã ⁊ euã intendamus: et oẽs fratres ſumꝰ.Eſt adhuc in nobis fra ternitas ſpũalis inquantũ ſumus ex vno pa tre deo et vna matre eccleſia. Secundũ qð nos inducit ad mirericoꝛdiã eſt nature ↄfoꝛ mitas.Oẽs quippe hoiĩes eiuſdẽ ſpeciei ſunt atq; nature. Pꝛoptea dicebat Eſa.lviij. Cũ videris nudũ operi cũ:et carnẽ tuã ne deſp⸗=⸗ tia ad ſanctũ hvlariũ pictauienſem epᷣm ꝑpre⸗ xit:a quo fuit acolitus oꝛdinatꝰ. Legit᷑ ad⸗ huc in dialogo ſeueri et gali diſcipuloꝛum beati martini.q martinũ in quadã feſtiuita⸗ te ad eccleſiã tendentẽ dũ epᷣs erat: panꝑ qui dam nudus ſecutus eſt. Martineis aut pᷣce⸗ pit archidiacono:vt egentẽ veſtiret. Ded cũ hoc ille facere diſtuliſſet: ingreſſus martinꝰ ſecretariũ tunicam ſuã illi tribuit et cõtinuo abſcedere iuſſit. Cũ ergo archidiaconus mo neret vt ad ſolẽnia pagenda ꝓcederet ille de ſe loquẽs rñdit:ſe ire nõ poſſe donec pauꝑ ve ſtem accipiat. Archidiaconus vero nõ intel ligen s.qꝛ cuʒ extrinſecus cappa tectus eſſet: ipᷣm nudũ interius nõ videbat:pauperẽ non adeſſe rũdit.At ille. Oihi inaͤt velſtis defe⸗ ratur et pauꝑ nõ deerit veſtiendus. Copul⸗ ſus ille ad foꝛũ vadit:et quinq; argenteis tu nicã vilẽ et curtã rapiẽs ante pedes martini iratꝰ ꝓiecit. Quã ille ſecreto induit cuiꝰ ma⸗ nice vſq; ad cubitũ et lõgitudovſq; ad genꝝn ꝓtendebat᷑.et ſic miſſam celebꝛaturꝰ ꝓceſſit. dum autẽ miſſam celebꝛaret globus igneus ſuꝑ caput eius apparuit:et a multis ibidẽ vi⸗ ſus erat. ¶ Secũdo cõpaſſus eſt beatꝰ mar⸗ tinus ex abundanti ſua miſericoꝛdia ꝓximo rum neceſſitati coꝛpoꝛali. Ham inter cetera geiß⸗ horrio qbe. io co⸗ ſpirit turqu ſinurea gart⸗ idi feſtate letege policu l⸗ lle wul hben 8 2 in ſadede uine S 6 Nh⸗ unn. Conus ncan Niedu ſinrnt goqcon Gapalr Puugfai cepton wunmlee umett Mosn Lſici „ Main höſon huſterij hulera⸗ lernuiſ. bioi Woch Mini ilgeßi mptn mnio Ce tto Nd 8 marnt Nlſt, Minc Nicſſcac⸗ ctnte Oo „ nenſigifi. übchrirz D „ 6 ren ſv 0r EHE —LES ge= ſof 6 BnG to elſe e 1 Diticte ufmfs⸗ Cetint⸗ eſekin. „ , Nosl, pirians an ila. G.⅝ Camli Pngre⸗ Ctad⸗ norum ckute, Ponec nilſe⸗ 1Se murit ctinnn onusxo ru lede n. iini cſe: rinon gdet⸗ CM osil tcubny N nihuſt s ihens lb n 9 m N 1 Ale & e re e õ ** õõ 2„ D .„ 2 Hae l M de ipo narrat᷑: ꝙ pariſius lepoſum quenda hoꝛribilẽ ſatis obuiũ habuit quẽ oſculatꝰ eſt Itq; benedixit qͥ ſtatim mundatꝰ eſt. e⸗ er⸗ cio cõpaſſus eſt martinꝰ neceſſitati primoꝝ ſpirituali. Hã peccatoꝛes ad pniaʒ hoꝛtaba- tur:quos ad penitentiã cõuerſos ↄpaſſionis ſinu recipiebat Cũ aũt diabolꝰ ipᷣm repꝛehẽ. geret. Cur ſemel lapſos ad pniam reciperet. Rudit.Si tu ipᷣe o miſerabilis ab hoĩm in⸗ feſtatione deſiſteres et te factoꝝ tuoꝛũ penite ret. ego cõfiſus in dño tibi eius miſericoꝛdiã pollicerer. MMMU . ¶ Qugliter deus exaltauit beatũ martinum quẽ voluit in maxima veneratõe ab hoĩbus haberi:atq; timeri a demonibus ⁊ clarere mi rsacali apitulũ.ij. ſericoꝛdia beati martini:ðꝛ exaltatõnis Ppter miam quippe ceteraſq; virtutes eius fu it a deo exaltatus maxime in tribus. Pꝛimo in hoſtiũ opinione. Scdo in demonü fugatione. Tercio in miraculo operatione. Pꝛimo exaltat/ fuit a deo in hoĩm opinio nẽ.deo quidẽ faciẽte hoĩes illius tpis marti num venerari conabant᷑:de quo erat opinio cõmunis et fama ex euidẽtia facti:qꝛ ſanctus erat et ꝗ mundo totaliter ſeparatus. Cũ aũt plebs Turonica epᷣo careret:ipᷣm plurimũ re nitentem ſibi oꝛdinari petijt. Quidã aũt ex epᷣis qͥ cõuenexant eo ; defoꝛmis eſſet habi⸗ tu et vultu deſpectꝰ reſiſtebãt:inter quos pᷣci puus fuit quidã noĩe defenſoꝛ. Sed quidaʒ accepto pſalterio pꝛimũ qͥ ſibi occurrit pſal⸗ mum legit vbi hic verſus erat.Ex oꝛe infan tium et lactentiũ deus ꝑfeciſti laudẽ ꝓpter ini micos tuos vt deſtruas inimicũ et defenſoꝛẽ St ſic iſte defenſoꝛ fuit ab oĩbus cõfutatus. Dꝛdinatus itaqʒ epᷣs cum populi tumultuʒ nõ ferret duob vᷣo miliaribo extra vrbẽ mo naſteriũ conſtituit.vbi cũ.lxxx.diſcipulis in multa abſtinẽtiavixit. Nã ibi vinũ nemo no uerat niſi quẽ infirmitas coegiſſet. Mollioꝛ babitus ibi ꝓ crimine erat:plurime ciuitateſ de his epos eligebãt. Quodã tꝑe martinus valentinianũ imperatoꝛẽ ꝓ quadã nceſſitate adijt. Sed ille ſciẽs eũ velle petere qð ille no lebat dare.foꝛes palatij ſibi claudi fecit. At martinus ſemel et iterũ repulſam paſſus ci tio obuolutus et cinere cõſperſus ꝑ vnã heb domadã cibi et potus abſtinentia macerat᷑. Zunc monente angelo ad palatium venit et nullo ſibi ꝓhibente ad imperatoꝛẽ vſq; ꝑue nit.quẽ cũ venientẽ videret:iratus.qꝛ fuiſlet admiſſus ei aſſurgere noluit donec cellã re⸗ Ecundũ myſteriũ cõtemplandũ de mi⸗ . 7 giam ignis operiret:et ipᷣm imperatoꝛ? a ꝑte poſterioꝛi ignis ſuccenderet. Lũc ſancto ira ius aſſurgens virtutẽ diuinã ſe ſenſiſſe cõfeſ ſus eſt. multũq; ipᷣm cõplectens ſibi oĩa añnq5 rogaret ↄceſſit: multaq; munera obtulit ſed martinus nõ accepit. ¶ Scðo exaltauit deꝰ bearũ martinũ in demonũ fugatione. Sepe nãq; demones ab obſeſſis coꝛpoꝛibo effuga⸗ uit. In dialogo aũt Seueri et Galli legit᷑ ꝗ quedã vaccaa demonio agitata cũ vbiq; ſe⸗ uiret et multos cõfoderet:et verſus martinũ et ſocios in itinere furibunda cõcurreret: il⸗ le manu eleuata ipᷣaz ſiſtere iubet:qua immo bili ꝑmanente:vidit demonẽ doꝛſo illiꝰ inſi⸗ dentem:quẽ increpans: diſcede inqͥt funeſte de pecude et innoxiũ animal agitare deſiſte. Quo ꝓtinus diſcedẽete vacca àd pedes illiꝰ ſtei niren et ad eius imperiũ cũ omni man uetudine ad gregẽ eſt reuerſa.¶ Tercio exal tauit deus beatũ martinũ in miraculoꝝ ope ratione. Ham deus multa miracula opera⸗ tus eſmeritis et fide illius. Hã vice quadã venenatã herbã inter alias herbas inaduer⸗ tenter in cibũ ſumpſit et vicinã moꝛtem ſen⸗ tiens periculũ et doloꝛem virtute oꝛõnis fu⸗ gauit. Cum quidã iuuenis defunctus fuiſ⸗ ſet: et mater eius ꝓ reſurrectõe filij beatũ mar tinum cum lachꝛymis exoꝛaret ille in medio campivbi erat innumerabilis multitudo gẽ⸗ er ſurrexit. Quapꝛopter oẽs illi gentiles ad fidem cõuerſi ſunt. Cum beatus martinus quoddã templũ antiquiſſimũ diruiſſet et ar⸗ boꝛem pini diabolo dedicatã vellet excidere obſiſtentibus ruſticis et gentilibus vnus eo rum dixit. Bi de deo tuam fiduciam habes nos hanc arboꝛẽ ſuccidemus:et tu illam ſu⸗ ſcipe:et ſi tecũ deus tuus eſt vt dicis euades Quo annuente ſucciſe arboꝛi et iam verſus eum cadenti ſignũ crucis oꝓpoſuit:et in aliã ꝓartẽ rediens:ruſticos quiiin tuto loco erat fere oppꝛeſſit. Quo viſo miraculo ad fidẽ cõ⸗ uerſi ſunt. . . H deus aſſumpſit ad gloꝛiã ſuam beatum martinũ:qui pᷣnunciauit diem obitus ſui:et cum ingenti deuotõe ex hac vita diſceſſit: cu⸗ ius tranſitus fuit diuinitus reuelatus. Ercium myſteriũ cõtempla ndũ deli⸗ Aberalitate ſancti martini dicit᷑ gloꝛifi⸗ cãtio. Adeptus quippe eſt gloꝛiã celeſtis re⸗ gni in qua ꝑpetuo cõmoꝛabitur in gaudio ? exultatione eritq; felix inter ſanctos et ange los et ipᷣe ſanctus.Sanctitas vero eiꝰ in excx tremo vite maxime ianotuil pte tria. d An re & n è P Ee ehee ðð pter pꝛenunciationem. pꝛopter deuotionem. Fercio ꝛopter reuelationem. J—⸗⸗ ¶Pꝛimo innotuit ſanctitas bti martini p⸗ pter pꝛenunciationẽ. Nam obitũ ſuũ longe dere:aures erigere:⁊ ſuper ſum mis a rticulis baculo ſuſtentante ſtare. Sed dum eps pꝛo eo oꝛaſſet:quaſdaʒ in celo voces audire ſe di⸗ ante pᷣſciuit quẽ et fratrib⸗ pꝛenũcianit. In⸗ terea condacenſem dioceſim cauſa ſedaude diſcoꝛdie viſitauit. In qua diutius comoꝛa tus viribo coꝛꝑis cepit deſtitui et diſcipulis indicat ſe reſolui. Cunc oẽs flentes inquiũt. Cur nos pater deſeris:aut cui nos deſola⸗ tos relinquis. Inuadent enĩ gregem tuũ lu⸗ pi rapaces. Et ille q́ʒ motꝰ fletibꝰ eoꝛũ fiens ſic oꝛauit.Dñe ſi adhuc ꝓplo tuo ſum neceſ⸗ ſarius:nõ recuſo laboꝛem: fiat voluntas tua Dubitauit enĩ pene quid vellet.qꝛ nec hos deſerere nec a chꝛiſto volebat diutius ſepara ri. Secũdo innotuit ſanctitas beati martini Apter deuotionẽ. Cum enĩ aliquãdiu mole⸗ ſtia febꝛiũ teneret᷑ et a diſcipulis rogaret᷑ vt in lectulo ſuo vbi in cinere et cilitio decum⸗ bebat ſtramentũ aliquod poneret᷑. NHò decet inquit filij chꝛiſtianũ niſi in cinere et cilitio moꝛi.Oculis igitur ac manibus in celũ ſem per intentus inuictũ ab oꝛatõne ſpiritũ non relaxabat. Et cum ſupinus ſemꝑ iaceret et a pꝛeſbyteris rogaret᷑ vt coꝛpnuſculũ mutatione lateris releuaret. Sinite me fratres inquit ſinite potius celum reſpicere q; terrã:vt ſpiri tus ad dominũ dirigat᷑.Et hoc dicens vidit diabolũ aſſiſtere. Quid inquit hic aſtas cru⸗ enta beſtia. Nihil in me funeſtum reperies: abꝛae me ſinus recipiet.Et in hac voceanno domini.ccccxlvi.vite vero eius.lxxvi.ſpiritũ deo reddidit. Uultus aũt eius tanq; angeli reſplẽeduit:ac choꝛus angeloꝝ ibidẽ ↄcinẽs a multis auditus fuit.Ad eius autẽ tranſitũ pictaui ſicut turonici cõöuenerunt. Ibiq; ma gna altercatio oꝛta eſt. Dicebant enim picta ui.noſter eſt monachus:nos requirimus cõ mendatũ. Quibus illi:a nobis eſt ablatus: nobis autẽ a deo datus. Nocte ergo media pictaui oẽs penitus ſopiunt᷑.et ſic a turoni⸗ cis per feneſtrã eiectum nauigio ad vrbẽ tu ronicaʒ cum gaudio depoꝛtat᷑. Wercto in⸗ notuit ſanctitas beati martini in tranſitu eiꝰ ꝓpter reuelationẽ. Hulta quippe fuerunt de ipᷣo reuelata. Beatus nãq; ſeuerus epiſcopꝰ Colonienſis:cum die dominica loca ſancta poſt matutinas moꝛe ſolito circumiret: illa hoꝛa qua vir ſanctꝰ obijt: angelos in celo cãa tantes audiuit:vocanſq; archidiaconẽ inter⸗ rogauit ſi aliquid audiret.et cum ille audire nihil diceret:et epiſcopus eum diligenter au ſcultare moneret:cepit collum ſurſum exten xit. Cui epiſcopus.dominus meus martinꝰ eſt:qui migrauit e mundo:et nunc angeli eũ in celum deferunt.demones autẽ affuerunt Aui eum tenere voluerũt ſed nihil ſuũ ineo reperientes cõfuſi receſſerunt. Archidiaco⸗ nus ergo diem et hoꝛã notauit et tung marti num migraſſe cognouit. Beuerus etiã mo⸗ nachus qui vitam eius ſcripſit cum poſt ma tutinas leuiter obdoꝛmiſſet: ſicut ipᷣe in qua⸗ dam epiſtola teſtatur. Sanctꝰ martinus al-⸗ bis indutus:vultu igneo: ſtillantib oculis: crine purpureo:tenens libꝛũ in manu dexte ra:quem de vita eius idem Seuerus ſcripſe rat eidem apparuit. Cũq; poſt benedictionẽ in celũ cõſcendere ipᷣm videret:et cum eo aſcẽ dere cuperet:euigilau it.poſt hec autem nun cijs venientibo eadẽ nocte ſanctũ martinum migraſſe cognouit.Eo q̊q; die ſanctus Am bꝛoſius mediolanenſis epᷣs miſſam celebꝛãs ſuper altare inter ꝓp hetiã et piſto lã obdoꝛmi uit:et cum nullus eum excitare pᷣſumeret: et ſubdiaconus niſi ipᷣo innuente audiret epi⸗ ſtolam legere:tranſacto longo ſpacio excita⸗ uerunt eum dicẽtes. Jam hoꝛa pᷣterijt:et po⸗ pulus valde laſſus expectat:iubeat dñs no⸗ ſter vt clericus epiſtolã legat. Ad quos ille. Nolꝛite turbari:frater enĩ meus martinꝰ ad dominũ migrauit. et ego eiꝰ funeri obſequi um pꝛebui. Sed vltimã oꝛationẽ vobis exci tantibus explere nõ valui.At illi diem et ho ram notantes:inu enerunt tunc ſanctũ marti nũ migraſſe ex hac vita ꝓpter hec omnia bea⸗ tus Ambꝛo. in pꝛefatione ait. Beatus marti nus ꝓphani erroꝛis templa ⁊d ſtruxit:vexilla pietatis erexit:moꝛtuos ſuſcitauit:ab obſeſ⸗ ſis coꝛpoꝛibus demonia excluſit.ac varija laboꝛantes languoꝛiba ſalutis remedio ſub⸗ leuauit.Qui ita ꝑfectus inuentus ẽ:vt xpᷣm texiſſet in paupertate et veſte quã egenns ac⸗ ceperat mundi dominũ induiſſe.O felix lar⸗ gitas qua diuinitas operit᷑ O clamidis glo rioſa diuiſio:q̃ militẽ texit⁊ regẽ. O ineſtima bile donũ:quod veſtire meruit deitatẽ:digne huic cõfeſſionis tue dñe Prni ↄtuliſti: digne ei arrianoꝛuzʒ ſubiacuit eritas. Digne amoꝛ martini ꝑſecutoꝛis toꝛmẽta nõ timuit Quid erit ꝓ oblatiõe coꝛꝑis integri recepturus:q ꝓ quãtitate veſtis exigue veſtire deũ meruit et videre.hec ille. Videt et modo martinus deum in gloꝛia claritatis ſue.videt vtiq; et affluit ⁊ dilatatur coꝛ ſuũ.exultãs leticia in⸗ enarrabili in beata vita:ad quã nos deducat 4 iof Uſecvla (Sen Pering leca. roᷣnno nenatũg chloxte⸗ Pitistrun ſunt pfen ii ſi Noptere⸗ glcre Utteumate auglocan Manda. herined VPumi Ba D leni Kini⸗ fen Annep ignicef Muimeod Sannd gcog Kn (ini⸗ „ (idttin lbin⸗ h tidi⸗ rerpi⸗ Catin lundite llollue⸗ reſerſh ns deptl Eeſtbe Uaſocnſi reccng mgelſit. ſodign an ſone icnis ieno lieſd⸗ marti Angelici ffümne ſuüinen bicao⸗ Wnmi 3äüne⸗ npotmm Neinga⸗ mnet⸗ dal. n msſahe ucion uno Wen nedn ohconi Unenra ra⸗ dau apo⸗ isno⸗ ds üe. tinde obſen bisccta maho timan nuͤber gmann Nexla obe⸗ s n⸗ l⸗ 90 n dige ige Aano⸗ s sl on ntus ⸗ a — 4 ¶ eſus fillus dei cnius nomen ſit benedictũ in ſecula ſeculoꝝ. Amen. Dermo ſexageſimuſquint? de ſancta ca⸗ therina virgine et martyre ſponſa chꝛiſti p⸗ 7 j. er / Heſter. ij. c. Ex his q̃ ꝓ xpᷣo be ata catherina virtuoſe ꝑegit. fides noſtra ca tholica magnopere roboꝛatur. Quis enĩ in xpᷣm nõ credat verum deũ ⁊ hoĩem de virgi⸗ ne natũ:quẽ catherina tã cõſtantiſſime pᷣdi⸗ cauit:vt etiã dura queq; ſuxꝓplicia vſq; ad ca⸗ pitis truncationẽ nõ timuerit ſubire. Mira ſunt ꝓfecto ea q̃ de catherina legunt᷑: atq; ab oĩbus fidelibo non ſine deuotione recolenda Pꝛopterea in hoc ſermõe illa conabimur ex⸗ plicare. Nam rex regũ dñs ieſus xpᷣus ama⸗ uit eam:atq; benigniſſime ſibi deſpõſauit:de qqua locuturi tria myſteria ꝓponimus cõtem planda. In quibus tres excellentie ſancte ca therine cõtinentur. Pꝛimũ dicitur mundicitie. ecundu ſapientie. Terciũ patienti.· Mualiter biã catheri elitate:a luxuria:et a ſuꝑbia. Rimũ myſteriũ cõtemplandũ de btã ca uit equidẽ ſe mundã a tribus vicijs:que deꝰ ecundo a carnali laſciuia. Tercio a coꝛdiali ſuppbia. Pꝛimo bta catherina ſeruauit ſe mundaʒ ab infideli ſtulticia:nã idolatriã ſpꝛeuit:⁊ cre dqdigit in xpᷣm ieſuʒ filiũ dei. VUñ cũ maxenti⸗ us impatoꝛ prexiſſet alexãdriã: ↄuocaſſerq; oẽs tã diuites qᷓ; pauꝑes vt idolis immola⸗ rent:⁊ rianos immolare nolentes puniret. Catherina cũ eſſet annoꝝ.xviij.audiẽs aĩa⸗ lium diuerſoꝝ mugit et cantantiũ plauſus miſſo illuc nuncio inqͥri iuſſit celeriter quid bhoc eſſet. Oð cũ didiciſſet:aſſumptis aliqui⸗ bus de palatio:ſigno crucis ſe muniẽs:illuc acceſſit:ibiq; multos xpᷣianos metu moꝛtis ad ſacriſicia duci ↄſpexit. Que vehemẽti do Scribunt᷑ hec verba oꝛiginali⸗ na mũda fuit ab infi ¶ Xapitulũ. i. therina ðꝛ mũdicitie.Hec eſt pᷣma eiꝰ ex cellentia: pter quã amauit eamxpᷣs. Serua ceſare diſputauit. Deinde rediens ad cõmu⸗ ne colloquiũ dixit. Hec tibi tanq; ſapienti ꝓp fene cura. Nuncaut quare incaſſum cõgre⸗ gaſti hanc multitudinẽ ad colendaʒ ſtulticiã idoloꝝ Miraris hoc tẽplũ manu artiticum oꝑatũ Miraris oꝛnamenta pꝛecioſa qᷓ̃ velut . puluis añ faciẽ venti erũt. Wirare poti⸗ ce lum terrã mare ⁊ oĩa q̃ in eis ſunt Mirare oꝛnanẽta celoꝝ:ſoleʒ videlicet lunã et ſtellas MNirare famulatũ eoꝝ q̃liter a mundi initio vſq; ad finem die et nocte currunt ad occidẽ tem:et redeunt ad oꝛiẽtem:necvnq; fatigant᷑ Et cũ hec aĩaduerteris interroga et diſce 48 ſit eoꝝ patratoꝛ. Cũ aũt ipᷣm eo donãte intel lexeris:nec illi ſimilẽ inuenire valueris:ipᷣm adoꝛa:ipſum gloꝛifica. Ipᷣe enĩ ẽ deus deoꝝ et dominꝰ dominantiũ. Cũq; de incarnatõe filij ſapienter plurima diſputaſſet:ſtupefactꝰ ceſar nõ valuit ad hec rũdere:Tandem ad ſe reuerſus dixit ad eã Sineo mulier.ſine noſ finire ſacrificiũ:et poſt hec tibi rñſa reddemꝰ Pꝛecepit ergo eam ad palatium ducuet cum omni diligẽtia cuſtodiri:Ex quibo ptʒ q; fer uens erat fides catherine:qᷓ;dtumq; infidelita tem hoꝛrebat. Sed vt ea q̃ dicta ſunt cũ ali⸗ qua doctrine ſpeculatõe auidius capiantur: tria dubia ſunt declarangd. Pꝛimũ vtrũ infidelitas ſit peccatũ. Scõm vtrũ infidelitas gentiliũ ſit grauioꝛ ceteiis. — Terciũ vtrũ q̃libet actio infidelis ſit pctm̃. Ad pꝛimũ dubiũ rũdet tho.ſa ſe.q.x.q infi delitas eſt peccatũ.qꝛ ↄtrariat᷑ virtuti fidei: veruntñ pᷣt dupliciter accipi. Vno mõ ſcõᷣm puraã negationeʒ:vt dicat᷑ qͥs infidelis ex eo ꝙ nõ habet fidẽ. Alio mõ poteſt infidelitas intelligi ſᷣm cõtrarietatem ad fidem.quia ſcʒ aliqͥs repugnat auditui fidei vel etiã ↄtennit ipam.Et in boc ꝓpꝛie ꝑfieitur rõ infidelitatii Et ſm hoc infidelitas eſt pecatũ. Si aũt ac cipiat᷑ infidelitas ſᷣm puraʒ negationẽ ſicut mn illis qui nihil audierũt de fide nõ hʒ ratio nem peccati ſed magis pene:qꝛ talis ignoꝛan tia duuinoꝝ ex pctõ pꝛimi parẽtis eſt cõſecu⸗ ta. Et qui ſic ſunt infideles damnant᷑ quide 6Fpter alia peccata:q ſine fide remitti non pñt: nõ ꝓpter ipᷣaz infidelitate. Uñ xpᷣs dixit.Si nõ veniſſem et eis locutus nõ fuiſſem petm̃ nõ haberẽt. Et ſᷣm Augꝰ.loquit᷑ de peccato loꝛe coꝛdis ſauciata ad imꝑatoꝛẽ ſe audacter. q̊ iudei nõ crediderũt in xpᷣm. Eſt ergo infi⸗ ingeſſit ⁊ ait. Salutatõeʒ tibi ꝓferre etoꝛdi nis dignitas:et rõnis via moncebat:ſi creato rem celoꝝ agnoſceres ⁊ a dijs animũ reuoca res. Stanſq; ante ianuã templi ꝑ varias coõ cluſiones ſylogiſmoꝛũ doctiſſime multa cũ delitas ſecũdo mõ dicta grauiſſimũ pctm:qꝛ cũ om̃e peccatũ foꝛmaliter cõſiſtat in auerſio nea deo tãto aliqð peccatũ eſt grauiꝰ quãto ꝑ ipᷣm magis hõ ſeparat᷑ a deo:ꝑ infidelitatẽ maximea deo bomo dongneck nec verã dei cognitionẽ habet.ꝑ falſam aũt cognitionem ipius:nõ appꝛopinquat᷑ ei ſʒ magis ab eo elõ gatur. Scom dubiũ fuit vtrũ infidelitas gẽ tiiiũ ſiue paganoꝝ ſit grauioꝛ ceteris. et ad ᷣ dicit Zho. iĩ infidelitate duo pñt ↄſidera ri. quoꝝ vnũ eſt ↄꝑatio eiꝰ ad fidẽ:et ex hac ꝑte grauiꝰ cõtra fidẽ peccat:qͥ fidei ↄtrꝗriat᷑ quã ſuſcepit q; ille qͥ eã nõ ſuſcepit.Et fᷣin ̊ infidelitas bereticoꝝ qͥ ꝓfitent᷑ fidẽ euãgelij et ei ↄtrariant᷑ coꝛrũpentes ipam grauioꝛ eſt infidelitate iudeoꝝ q fidẽ euãgelij nũq; ſuſce perũt ⁊ infidelitas iudeoꝝ qͥ figurã euã gelij acceperũt in veteri lege:et tñ male interpꝛetã tes coꝛrumpũt:grauioꝛ ẽ infidelitate gẽtiliũ Scõm qð pt in infidelitate ↄſiderari.eſt coꝛ ruptio eoꝛũ q̃ ad fidẽ ꝑtinẽt.et ſᷣm hoc cũ in pluribo errent gẽtiles q; iudei:et iudei q; here tici:grauioꝛ ẽ infidelitas gentiliũ q; iudeoꝝ: et iudeoꝛum q; hereticoꝝ.Terciũ dubiũ fuu vtrũ q̃libet actio infidelis ſit peccatũ.Et qui dã dicũt ꝙ ſic. Nã glo.ſuꝑ iſtoverbo apłi ad Ro. xiiij.c. O m̃e qð eſt ex fide: pctmæſt.ait. Ois infideliũ vita ẽ pcim̃:ſʒ ad vitã ĩfideliũ ꝑtinet oẽ qdᷣ agũt ̊ oĩſ actio infideliũ ẽ pecca tũ. Alij vo ↄtrariũ aſſerũt.qꝛ vt habet᷑ Act᷑. x.ca.Accepte fuerũt deo elemoſyne coꝛnelij centurionis in infidelitate adhuc ꝑſiſtentes. Dicit & tho.qꝙ pctm̃ moꝛtale tollit gram gra tũ faciẽtẽ:nõ aũt totalit᷑ coꝛrũpit bonũ natu re.vñ cũ infidelitas ſit qddã moꝛtale pctm̃: infideleſqͥdẽ gr̃a carẽt:remanet tmĩ eis bonũ nature:vñ manifeſtũ eſt ꝙ infideles non pũt oꝑari oꝑa bona:q̃ ſunt ex gra.ſ.oꝑa merito⸗ ria:tñ oꝑa bona ad q̃ ſufficit natura operari pñt.vñ nõ opoꝛtet ꝙ ĩ oĩ ſuo oꝑe peccẽt. Sʒ qncũq; aliqð opꝰ operant᷑ ex inſidelitate tũc peccãt. Et ſic intelligunt᷑verba glo.ſuperius allegate De coꝛnelio inſuꝑ ſciendũ qꝛ infide lis nõ erat:habebataũt fidẽ implicitã: nõdũ manikfeſtata veritate euangelij.Jõ ad eũ fuit miſſus petrꝰ:vt plene de fide ipᷣm inſtrueret. Pctõ itaq; infidelitatꝭ tꝑe btẽ catherine mũ⸗ dus erat infectꝰ:quꝗ ipᷣa refugitã fide xpᷣi fir miſſima ꝑſeuerãs.¶ Scdo btã catherina ſer uauit ſe mundã a carnali laſciuia.fuit quidẽ virgo ꝑmanẽs ĩ virginitate ꝑpetua:q̃ in ea ſa tis ↄmendabilis fuit maxĩe/ꝓpter tria. Mꝛimo ꝓtter foꝛmoſitatt. cðdo ꝓpter libertatẽ. Tercio/ ꝓpter impoꝛtunitatẽ. Pꝛimo fuit cõmendabilis virginitas cathe rine ꝓpter foꝛmoſitatẽ.ðꝛ enĩ de ea ꝙ erat in⸗ credibilis pulcritudinis et oĩm oculis admi rabilis videbebat᷑.Eſt aut pulcritudo in iu- uencula cã ruine.qꝛ vt inqͥt Aureolꝰ theofra oindumentũ eiꝰ. Scðdðo fuit ↄmendabilis vir pientis puer. adhuc vl. c. Mulier timẽs deũ ſtus. Pulcra cito adamat᷑. Et ſapiens pꝓuer. vl.c. Yallax ſpẽs⁊ vana ẽ pulcritudo.et Eʒe chiel.c.xvi. Hñs fiduciã in pulcritudĩe tua A foꝛnicata es. Sed pulcritudo catherine non obfuit:q̃ aĩm foꝛtitudie decoꝛauit.vñ de ipᷣa dici pᷣt ilud ꝓuer.vlti.c. Foꝛtitudo et decoꝛ ginitaſ catherine ꝓpter libertatẽ.qꝛ ſui⁊ ſuoꝝ Dña remãſerat.iñ ſubdidit ſe totã deoviuens in filiali timoꝛe illiꝰ.vñ ſibi ↄueniũłiᷣba ſa⸗ ipᷣa laudabit᷑. Tercio fuit cõmendabilis vir⸗ ginitas catherine ꝓpter impoꝛtunit atẽ. Nã viriliter obſtitit ꝑſuaſioniboĩpoꝛtunis ꝓmii ſiſq; imꝑatoꝛis.Tentauit qͥdẽ illã vxoꝛẽ hr̃e Cui dixit:o virgo generoſa:iuuẽtuti tue ↄſu Ae et poſt reginã ĩ palatio meo ſcdᷣa vocaberꝭ et imaginẽ tuiĩ medio ciuitatis faciã fabꝛica ri atq; a cũctis adoꝛaberis velut dea. Cuivir go deſine talia dicere:q̃ ſcelus ſunt etiã cogi- tare.Ego me xpᷣo ſpõſaʒ tradidi. Ille gloꝛia mea:ille amatoꝛ meus:ille dulcedo ⁊ dilectio mea:ab eius amoꝛe nec blãdimẽta nec toꝛmẽ ta me poterũt reuocare.Etcũ iteꝝ poſt dies aliqe imꝑatoꝛ ei diceret. Nõ te q̃ſi famulaʒ ri. poſſidere cupimꝰ:ſed regina potens ⁊ electa lin Decoꝛe in regno meo triũphabis. Rñdit.attẽ lo ni⸗ de et tu obſecro ⁊indicij examen veridica ſan ſſlin cione d iſcerne:quẽ magis eligere debeo.aut nagnei potentẽ eternũ gloꝛioſum et decoꝝ:yelinfir⸗ i mũ moꝛtalẽ:ignobilẽ ⁊ defoꝛmẽ. ¶ Cercio Cnti beata catherina ſeruauit ſe mundã a coꝛdiali icch ſuperbia.fuerũt quippe in eo tria ex quibus ſeitni cõſueuerunt homines in ſuperbiam erum⸗ liaßn Pꝛimü fu it nobilitas. ? den com abundantia. DWDW Lerciũ ſcientia. “ð́è”MB in Pꝛumũ qð fuit in beata catherina fuit nobis = . l litas oꝛiginis:nã fuit coſti regis filia:et nibi an olminꝰ impꝑatoꝛi eã interrogãti ⁊ dicenti:p⸗ ĩ⸗ geniẽ tuã requirimꝰ:humiliter rñdi. Scri⸗ i 1 ptum eſt. Nec te collaudes:nec te culpaueriſ 5nn ipᷣe.Hoc faciũt ſtulti quos gloꝛia vexat in⸗ H anis. Cõfitear tñ meã ꝓgeniẽ nõ tumoꝛe ia⸗ nie ctantie ſed hũilitatis amoꝛe.Ego enĩ ſum ca f therina coſti regis quondaʒ filia:q̃ q;uis in nrdie purpura nata:⁊ liberalibo diſciplinis medio . criter inſtructa. Hec tñ oĩa ↄtẽpſi:et ad dñũm evn deſum cõfũgi.Scõdm qð fuit in beata cathe⸗ chine rina fuit abundãtia diuitiarũ et bonoꝝ tꝑa⸗ i nnen lium.ex his ꝓuocant᷑ hoĩes ad ſuperbiã.ver ſie mis diuitiarũ ſuꝑbia eſt. Jpᷣa tñ virgo cathe ſfnen rina tꝑalia oĩa velut puluerẽ vilipẽdit. Ter⸗ annoco ciũ qð ſuit in beata catherina eſt ſcia. Et de ia oe. hakz⸗ Wema Ginenon wideiie ocdece hlispir ſtirſieg coriuens ptſe nnisd blioni⸗ ins. Hi mnsni inwihf miitucnin Aat Nüiſten Cuni en lonnece 1Mr rpoldes ihanuls raln ra iaſan deo. u Wintr⸗ Er Aconiii obus an⸗ itnob⸗ ubbi nuiß⸗ n⸗ neri nin⸗ nei⸗ ſonci Gnisin gmmecio Aofn nathe⸗ vuſn blin . Lo⸗ Mℳ eche bac dicemus in ſequenti myſterio. pꝛo ipᷣa ta men non intumuit:ſʒ ea ad diuinũ vtebatur „ bonoꝛẽ. e ſapia ſancte catherine:cui nõ potuerũt reſiſtere etiã rhetoꝛes et phi quos ad fidẽ cõ⸗ uertit. WLapitulu. ij⸗ Sannan myſteriũ ↄtẽplandũ de btã ca cellenſla:ad quã plene intelligendã ſciendũ ꝙ triplex eſt ſcientia. ma ſapia increata eſt ipᷣius dei.de qua paulꝰ ad Ro.xi.c.ait. O altitudo diuitiarũ ſapie et ſcĩe dei. Iſta aũt ſapia nihil aliud eſt q; ipᷣe deꝰ q̃ m̃ ſolet attribui filio ꝑ appꝛopꝛia⸗ tionẽ:ſicut pr̃i potẽtia:et ſpũi ſancto clemẽtia Vñ Ecẽ̃i.xxiiij.c.ðꝛ.E go ſapia ꝓdij ex oꝛe altiſſimi pꝛ imo genita añ oẽʒ creaturꝗ. Et.i. ea. Fons ſapie verbũ dñi iĩ excelſis.¶ Gcda ſapĩa eſt cõdemnata:vt eni colligit᷑ ex dictis tho.ſa ſe.q.xlv. Sicut bonũ ðꝛ dupir̃.aliqũ yvere illud.ſ.qð eſt ſimplłr bonũ.aliqũ ſimi⸗ litudinarie: vel abuſiue.ſicut cũ ðꝛ.ille eſt bo nus vel optimꝰ latro:ita ſapĩa aliqñ vr vere aliqñ ſilitudinarie Cũ qͥs ſapiẽs eſt ad ma le agendũ: ſapia in eo eſt ꝑ ſiłitudinẽ dicta. de q̃ Jere.iiij.c.ſcribit᷑. Sapiẽtes ſunt vt fa ciant mala:bñ oũt facere neſcierũt. Et Jaco. iij.c. Nolite gloꝛiari et mẽdaces eſſe aduerſꝰ veritatẽ. Nõ eſt iſta ſapia deſurſum deſcen⸗ dẽs:ſʒ tenena:aĩalis:diabolica. Et declarat iſta diniſio a ſancta tho.vbi.S.ſic. Quicũq; auertit᷑ a fine debito:neceſſe eſt ꝙ aliquẽ finẽ indebitũ ſibi pᷣſtituat:qꝛ oẽ agẽs agit ꝓpter fi nem. Vñ ſi pᷣſtituat ſibi finẽ a bonis exterio ribus terrenis vocat᷑ ſapia terrena. Si ĩ bo nis coꝛꝑalib:vocat᷑ ſapia aĩalis. Si autẽ in aliqᷓ excellẽtia aĩ:vocat᷑ ſapia diabolica.Siẽ fuit ſapia tyrannoꝝ ⁊ phoꝝ. De hac ita loqͥt Bꝛego.ĩ moꝛał. Huio mũdi ſapia eſt coꝛ ma chinationib tegere: ſenſum verbis velare: q̃ falſa ſunt vera oñdere:q̃ vera ſũt falſa demõ⸗ ſtrare: hãc qͥ ſciunt:ceteros ſuꝑbiendo deſpi⸗ ciunt. Sʒ de ipᷣis phis ſuꝑbientibo: qͥ ſapiẽ tes vocari voluerũt:donec pictagoꝛas: phᷣm id ẽ amatoꝛẽ ſapiẽtie ſe noĩauit.vt Iſið.viij. ethi. meminit. Et qugꝰ.li.xviij.de ci.dei.itaꝰ inqͥt. Apls ad Ro.i.c.Cũ deũ cognoniſſent ſ.rõne naturali nõ ſicut deũ gloꝛificauerunt. qꝛ nõ cogitauerũt.ſ.q; impꝛopoꝛtionabiliter excedit cognitionẽ nr̃am:et ꝑ ↄſi equẽs ſuper oĩa eſt gloꝛiſicandꝰ:neq; gr̃as egerũt.ſ.de co erina ðꝛ ſapiĩe.et hec eſt ſcᷣa illius ex gnitõe naturali ſibi a deo data. Sed euanue runt in cogitatõibo ſuis.ſ.ſuꝑbiendo de ipᷣa naturali cognitõe dei:et obſcuraiũ eſt inſipi ens coꝛ eoꝛũ.ſ.iuſto iudicio dei:et dicẽtes ſe eſſe ſapiẽtes:ſtulti facti ſunt. Wercia eſt ſa⸗ pientia cõmendata. et hec aliqñ ponit᷑ virtꝰ inxellectualis ab Ariſto.in.vi.ethi.q̃ nil ali⸗ ud eſt Ĩm Augꝰ.in.xiiij.de trini.qᷓ; cognitio diuinoꝝ:q̃ m̃ vt inqͥt Tho.rõne naturali ad quirit᷑ vel habet᷑. Aliqñ a ſctis accipit᷑ ꝓ gra gratis data. Juxta illud apłi.Alij dat᷑ ꝑ ſpi⸗ ritũ ſermo ſapiĩe.ſ.cogniiio diuinoꝝ ꝑ lumẽ infuſum:qð quidẽ poſſet eſſe etiã in peccato⸗ ribus. Quia dona gfe gratis date ſᷣm Alex. in ſuo.iij. Pñt eſſe qnq; a ſpũ ſancto:ſed non cũ ſpiritu ſancto. Aliqñ iſta ſapieẽtia cõmen⸗ data ponit᷑ vnũ de ſeptẽ donis ſpiritus ſan⸗ cLti:q̃ cõſiſtit in cognitõne diuinoꝝ illoꝛumq; ſapoꝛoſo guſtu et eſſe non põt ſine charitate et gratia gratũ faciente. Juxta illud Sapie i.c. In maliuolã aiam nõ intrabit ſapientia: nec hꝗbitabit in coꝛꝑe ſubdito peccatis.Sa pientia igit᷑ fuit in beata catherina:q̃ nõ ſolũ in humanis ſed etiã in diuinis illuminatiſſi ma fuit.atq; ea que dei ſunt:⁊ fidei ſue ſancte cognouit et deguſtauit.Cũ hac ſapiẽtia ſu⸗ perauit maxentiũ:cõuertit phos et reginam atq; poꝛphiriũ:cũ ducentis militiba ad xpm attraxit: axentio quippe dixit. Dij q̊s co⸗ lis nec te nec alios iuuare pñt. Cui rex. ſi ita eſt vt aſſeris:ergo totus mũdus errat ⁊ tu ſo la verũ dicis:cum tñ om̃e verbũ in oꝛe duoꝝ vel triũ teſtiũ cõfirmet᷑. Si angelꝰ eſſes:ſi ce⸗ lica virtus:adhuc nemo tibi credere deberet quãto minus cum femina fragilis eſſe ꝓbe⸗ ris.Et poſt multa verba videns ceſar ꝙ eius ſapientie obuiare nõ poſſet: mandauit occul te per litteras vt omnes grãmatici et rhetho res ad pꝛetoꝛium alexanᷣrie feſtinanter veni rent immenſa munera recepturi:ſi conciona ricem virginẽ ſuis aſſertionibus ſuperarẽt. dducti ſunt igit᷑ de diuerſis puintijs quin quaginta rhetoꝛes:qui omnes moꝛtales in omni mũdana ſapiẽtia excellebãt. Quibus interroganubo cur de tam remotis ꝑtibus euocati fuiſſent. eſar reſpondit. Eſt apnud nos quedã puella ſenſu et pꝛudentia incõpa rabilis:que omnes ſapiẽtes cõfutat: et deos nr̃os demones eſſe affirmat:quã ſi ſuꝑaueri⸗ tis:cũ magno honoꝛe ad/ꝓpꝛia redibitiſ. Cui illi dixerũt. Adducat᷑ coꝛaʒ nobis puella vt ſua temeritate cõuicta:nũqᷓ; ſe ſapiẽtes vidiſ ſe cognoſcat. Sed cũ virgo certamẽ qð ſibi imminebat didiciſſet:totã ſe dũo ↄmẽdauit. Et ecce angelꝰ dñi aſtitit.etvt ↄſtanter ſtaret „ admonuit aſſerens: q; nõ ſolũ ab illis vinci noõ poterat:ſed inſuꝑ illos ipᷣa ad palmã mar tyrij deſtinaret. Cũ & coꝛã oꝛatoꝛibo adducta fuiſſet. Dixit imꝑatoꝛi:q̃li iudicio ↄtra vnã puellã quinq̃ ginta oꝛatoꝛes apponis:q̊s ⁊ ꝓ victoꝛia remunerãdos ꝓmittis:⁊ me ſine ſpoe mercedis pugnare ↄpellis Erit tũ mihi mer ces dñs ieſus xpᷣs:qͥ eſt ſpes ⁊ coꝛona ꝓ ſecer tantiũ. Cũ vᷣo catherina cũ oꝛatoꝛibo ſapien tiſſime diſputaret:et eos aꝑtis rõnibo cõfuta ret.O bſtupefacti illi etqͥd dicere nõ inueniẽ tes:muti penitꝰ ſunt effecti.Lũc imꝑatoꝛ ni miũ õ eos furoꝛe replet increpare eos cepit. Aur abvna puella tã turpiter ſe vinci ꝑmitte rent.Tũc vnꝰ magiſter alioꝝ ſic ait. Houe⸗ ris imꝑatoꝛ ꝙ nullus vnq; añ nos ſtare po⸗ tuit:quin cõtinuo vinceret᷑. Hec autẽ puella in q̃ ſpũs deiloquit᷑:ſic nos in admirationẽ cõuertit vt cõtra xpᷣm aliqͥd dicere:aut oĩno neſciamus:aut penitꝰ foꝛmidemus. Uñ im⸗ peratoꝛ cõſtanter fatemur:qꝙ niſi ꝓbabilioꝛẽ ſniam de dijs q̊s vſq; nunc colimꝰ ꝓtuleris ecce oẽs ad xpᷣm cõuertimur. Audiẽs bec ty rannus nimio furoꝛe ſuccẽſus:oẽs ĩ medio ciuitatis cremari iuſſit. At virgo catherina ipᷣos cõfoꝛtans ad martyriũ cõſtantes effecit et de fide diligẽter inſtruxit.Cũ ergo ſigno crucis muniti flãmis fuiſſent iniecti:ita aaas dñno reddiderũt:vt nec capilli necveſtimenta eoꝝ ab igne in aliquo lederent᷑.Qualiter ve⸗ ro reginã vxoꝛẽ maxentij:et poꝛphiriũ cũ du centis militibus ad fidẽ xp̃i deduxit dicemꝰ in ſequẽti myſterio. ¶ De patientia ſancte catherine:et gloꝛioſo rvrio eius. ap ituli ii. Erciũ myſteriũ cõtemp! andũ de beata aQcatherina ðᷣ patiẽtie. Tulit quidẽ pa⸗ Cienter ꝓxpᷣo: maxime tria. Pꝛ imo incarcerationẽ. Becundo rotationꝛ. Lercio decollation-. ſam in obſcurũ carcerẽ trudi. Ibiq;.xij.die⸗ bus fame cruciari. Rege autem ꝓ quibuſdã cauſis inſtantiba extra regionis confinia p⸗ cedente. Regina eius nimio amoꝛe ſuccenſa: cum pꝛincipe militũ nomine poꝛphirio me⸗ dia nocte ad carcerẽ virginis ꝓperauit. Quo cum regina introiſſet: vidit carcerẽ ineſtima⸗ bili daritate fulgentẽ:et angelos plagas vir ginis perungentes. Incipiẽſq; virgo ei eter na gaudia pᷣdicare:et ad fidẽ cõuertens mar cyrij coꝛonã eidẽ pᷣdixit. Sicq; vſq; ad medi imo tulit incarcerationẽ. idens nãq;. maxentiꝰ ꝙ nõ poſſet animũ catherine molli re.Juſſit eam ſpoliatã ſcoꝛpionibo cedi:et ce am noctẽ ſermonẽ ptraxerunt:que cũ oĩa poꝛ phirius auduutſſei:ad pedes virginis pꝛoci dit:et cũ ducentis militibo fidẽ recepit:qꝛ ve⸗ ro per duodecim dies ſine cibo tryrannꝰeam eſſe iuſſerat:xpᷣs ꝑ hos dies miſſa de celo can dida columba celeſti eam cibo refouebat.De inde dñs cum multitudine angeloꝝ et virgi pum eidẽ apparuit dicẽs.Agnoſce filia crea⸗ toꝛem tuũ ꝓ cuius noĩe laboꝛioſuʒ ſubiſti cõ flictum: cõſtans eſto:qꝛ ego tecum ſuen. Re⸗ diens igit᷑ imperatoꝛ:et vidẽs eã ſplendidio rem:quã tanto ieiunio eſtimabat afflictã:cu⸗ ſtodes carceris toꝛqueri pᷣcepit. Illa vero ait Ego cibũ nõ ab hoĩe accepi:ſed xpᷣs me ꝑ ſu um angeluʒ enutriuit.Cui cũ dixiſſet multa verba. Imperatoꝛ vidẽs firmitatẽ eius indi gnatus ait.E duob elige tibi vnũ:aut ſacri ficare vt viuas:aut exquiſita ſubire toꝛmẽta vt ꝑeas.Et illa.quecũq; toꝛmẽta potes cogi tare ne differas: qꝛ carnẽ et ſanguinẽ meum xpᷣo offerre deſidero ſicut ipᷣe ꝓ me ſmetipᷣm obtulit. Ipᷣe eſt deus meus amatoꝛ meus pa ſtoꝛ ⁊ ſponſus vnicus meus.¶ Scõðo beata catherina tulit patiẽter rotationẽ. Suaſit eĩ quidã pᷣfectus regi furenti vt infra triduũ q̃t tuoꝛ rotas ferris ferreis et clauis acutiſſimii circuũtectas pᷣpararet:vt tã terribile detrimẽ tum virginẽ diſſecaret et ceteros xpᷣianos tã dire moꝛt exemplũ terreret. Oꝛdinatũqʒ eſt vt due rote vno oꝛdine voluerent᷑:due aũt cõ trario impetu agerent᷑ vt ille deoꝛſum lacerã do ↄtraheret. Iſte repugnãteb ſurſum deuo rantes ipingerẽt.Lũc virgo catherina dũm exoꝛauit vt ad laudẽ ſui noĩs ⁊ ↄus ſionẽ po puli circumaſtãtis ipam machinã diſſiparet Et ecce angelꝰmolã illã cũ tãto impetu diuel lendo cõcuſſit:q; quattuoꝛ milia gentiliũ in⸗ teremit. Regina aũt q̃ deſuꝑ hoc aſpiciebatꝛ? vſq; tũc ſe celauerat:ſtatim deſcendẽs impe⸗ ratoꝛẽ de tanta ſeuicia duriꝰ increpauit. Rex aũt cũ regina ſacrificare cõtemneret:iuſſit eã extractis pꝛius mamillis decollari. Que cũ ad martyriũ deduceret᷑ catherinã rogauit vt pꝓ ſe dñũm pꝛecaret᷑. Querũdit. Ne timeas a eo dilecta regina:qꝛ tibi hodie ꝓ trãſitoꝛio regno cõmutabit᷑ eternũ.Et ꝓ moꝛtali ſpon⸗ ſo:tibi immoꝛtalẽ acquires Educta igit᷑ fuit extra ciuitatẽ et miniſtri mamillas eius fer⸗ reis haſtiliba euellẽtes:tandẽ caput pᷣciderũt Cuius coꝛpus poꝛphirius rapiẽs ſepeliuit BSDequenti auteʒ die cum de coꝛpoꝛe regine queſtio fieret:et multos ex hoc ad ſupplicium pertrahi tyrannus iuberet. Poꝛphirius p⸗ rumpens in medio exclamauit. Ego ſum qͥ chꝛiſti famulã ſepeliui: et fidẽ chꝛiſti recepi. Lontel ſſcepin decolla ciobe⸗ PNoal ſisafi⸗ taſupe ad locu orouite decuoel Coteyt Gentlen ſnenei Urefecn ſiddect cethica Paſiori mitode Deeius im ſoun Clumu Cintin CAlnnrox⸗ Myiicco ture boacrb Chne iiinhor nonei Mgwe⸗ Anpn ccocn ncherde rapng flugn⸗ ſcbiſich ſm he⸗ Nenicdio flcuia⸗ Amvat smnegſa ſammin ciusitt Autſ toen 7 olescig Eedun ſtnjn masg Zobenn Dluſti noli W i nsti Mich Wi umdan⸗ in din ſoſepo ſipen moil tlüim lcchore inpe⸗ N ſiu Na un 6464 ori⸗ hon⸗ Gkfot sſc⸗ Gaigont Confeſſi adhuc ſunt cõmilitones eius fidẽ ſuſcepiſſe ieſu chꝛiſti. Quare pᷣcepit ceſar oẽs decollari:et coꝑa eoꝝ canibo dimitti? Cer⸗ cio beata chaterina patiẽter tulit decollatiõʒ. Nõ cum nullo terroꝛe nec pᷣcibus aut pꝓmiſ ſis a fide et amoꝛe chꝛiſti poſſet amoueri:da ta ſuꝑ eam ſentẽtia decollari iubet᷑ Que cum ad locum ducta fuiſſet erectis in celũ oculis oꝛauit digens.O ſpes et ſalus credentiũ. O decus et gloꝛia virginũ.Jeſu rex bone obſe⸗ cro te:vt quicũq; paſſionis mee memoꝛiã e⸗ gerit:ſeu in exitu aĩe ſue vel in quacũq; neceſ ſitate me inuocauerit tue ꝓpiciatõnis ↄſequa tur effectũ. Factaq; eſtvox ad eam dicẽs. ¶ ni dilecta mea:ſponſa mea ſpecioſa mea. ce tibi celi ianua eſt aperta. Nam et his qui paſſionẽ tuã celebꝛauerint:o ptata pᷣſidia ꝓ⸗ mitto de celis. Deinde cum decollata fuiſſet de eius coꝛꝑe ꝓ ſanguine lac emanauit. An geli aũt coꝛpus eius accipiẽtes:ab illo loco vſq; ad montẽ ſinay itinere dierũ viginti de duxerunt:et ibidẽ honoꝛifice ſepelierũt. Ex cuius oſſibus oleũ indeſinenter emanat:qð cunctoꝝ debiliũ mẽbꝛa ſanat. Paſſa eſt autẽ anno dñi. ccc.et.x. Anime vero illiꝰ ad ethe⸗ rea regna volauit permanens leta cum chꝛi⸗ ſto. Qui ſit benedictus per omnia ſecula ſe⸗ culoꝛum. Amen. (Sermo ſexageſimuſſextus de fide ſancte cecilie virginis es martyris:ob quã xpᷣs eam hi in fide dei viuẽtis. VUerba ſũt iſta oꝛiginaliter O ſee.ij.c. Cum alĩa rõnalis fide foꝛmata ſe exoꝛnat adeo gra ta efficit᷑ regi ſeculoꝛũ immoꝛtali et inuiſibi⸗ li deo vt illã dignet᷑ ſpirituali caſtoq; matri⸗ monio ſibi copulare. Nec retrahit᷑ celſitudi⸗ ne maieſtatꝭ ſue:que infinita eſt. quinimmo ex abundanti charitate ſua creaturam ipam ad ſui vnionẽ trahit. Facitqʒ illã extra termi nos nature ꝓcedere.Quãdo enĩ potuit ope⸗ rari natura illa q̃ de beata virgine cecilia le⸗ guntur:vnde in ea tanta puritas mentis vt virginitatẽvnq; voluerit deſerere:vñ tanta ſa pientia tantaue facundia:vt valerianũ ſpon ſum ſuũ fratrẽq; eius tiburtiũ nõ ſolũ ad fi⸗ dem:ſed etiã ad maryrij triumphũ ꝑduxerit Vngde deniq; tanta cõſtantia vt nec toꝛmẽta nec vi olentã moꝛtẽ hoꝛruerit niſi ex pᷣſentia ſpõſi ſui:qͥ graʒ illi poꝛrigebat indeſinenter. Pꝛopterea in pñti ſermone de ipᷣa puella ſan ctiſſima locuturi:ad fidẽ eius mẽtes noſtras cat animoſq; vertemus. Quoniã vt verba pꝛo⸗ poſita dicunt:deſponſata fuit chꝛiſto:in fide perfecta. de qua tria myſteria ponimus co⸗ templanaag. Pꝛimũ ðꝛ cõmendationis. Bcöm appꝛobationis. Eerai defenſionis. ¶ maxime cõmendanda eſt beata cecilia eo ꝙ habuit fidẽ:qᷓ virtus eſt:et pꝛima in oꝛ⸗ dine aliarũ virtutũ:et in cecilia magna fuit. —(ESaapitulũ.i. Rimũ myſteriũ cõtemplandum de fide beate cecilie dicit᷑ svmendationis. HNHam fuit in ea fides xpᷣi:de qua in ſua legenda ſic cõmendat᷑.Ceciliavirgo clariſſima ex nobili genere exoꝛta ab ipᷣis cunabulis in fide xpᷣi nutrita abſconditũ ſemꝑ euangeliũ xpᷣi gere bat in pectoꝛe:et nõ in diebus neq; noctibus ex colloquijs diuinis et oꝛatione ceſſabat:ſu amq; vji ginitatẽ cõſeruari a dño exoꝛabat. Ded in hac parte de ipᷣa fide:tria ponimꝰ dubia declarangnd. ꝛimũ vtrũ fides ſit virtus. Scðm vtrũ fides ſit pꝛima virtutũ. Eerciũ vtrum fides poſſit eſſe maioꝛ in nnno ; in alio. PAd pꝛimiü dubiuz reſpondemus ꝙ fides ſit virtus.Et hoc pꝛobari poteſt m Bona. in ſuo.iij.di. cxiij. Et Tho. pᷣa ße. q.iiij.mulł tiplici rõe. Pꝛima eſt.qꝛ fides hoĩeʒ iuſtifi⸗ Vnde ad Ro.v.c.ait apłs. Juſtificati ex fide pacẽ habeamus. Et vt Ariſto. docet in v. ethico. Juſticia eſt tota virtus. ¶ Secun da rõ eſt.quia fides eſt pꝛincipiũ/noſtre ſalu tis. VUñ xpᷣs Quce.vij.c. Mar. v. c. Matt. ix.c.et Luc̃.xviij.dicit.Fides tua ſaluũ te fe cit.Et Marci nlte. Oyieredidezii et bapti ſatus fuerit ſaluus erit.Tercia ratio.quia fi des placet deo.vñ Ecc̃i.i.c.ſcribit᷑. Benepla cisaum eſt deo fides et manſuetudo.et ad He bꝛeos.xi.c. Sine fide impoſſibile eſt placere deo.et ad Galath.iij.ca. Qui ex fide ſunt hi ſunt filij abꝛae.et Johis.i.c.Dedit eis pote ſtatem filios dei fieri:his qui credũt in noſe eius. Quarta ratio quare fides eſt virtus. qeꝛ opponit᷑ infidelitati que eſt vicium. Hinc elt fides a ſanctis magnificat᷑.vnde.i. Petri dicit᷑. Reſiſtite foꝛtes in fide.et ad Ephe.vi. *ca. In omnibo ſumentes ſcutũ fidei.⁊ ad He bꝛe. xi.ca. Sancii per fidẽ vicerũt regna:ope rati ſũt iuſticiã adepti ſunt repꝛsomiſſiones. Et ibi apłs magnificat fidẽ ſanctoꝝ patrũ. Sed contira obijciunt aliqui pꝛobantes q;/ fides non ſit virtus. Ham virtus oꝛdinat᷑ ad bonũ.quia vt inquit Ariſto.ij.ethicoꝛũ. Virtus eſt que bonũ facit habentẽ. Sed fi⸗ des oꝛdinat᷑ ad verũ:ergo nõ eſt virtus. Ad hoc rũdet tho.vbi.S.ꝙ verũ eſt.bonũ intelle ctus:cũ ſit ꝑfectio ipᷣius.et ideo inquantũ ꝑ fidem intellectꝰ determinat᷑ inverũ:fides ha bet oꝛdinẽ in quoddã bonũ.Credere nanq; eſt actus intellectus aſſentientis vero ex im⸗ perio voluntatis.Ad hoc aũt ꝙ iſte actus ſit pfectus duo requirunt᷑. Quoꝝ vnũ eſtvt in⸗ fallibiliter intellectus tendat ad ſuũ bonum qdð eſt verũ. Aliud eſt vt infallibiliter oꝛdine tur qd vltimũ finẽ: ꝓpter quẽ voluntas aſſen tit vero.Jterũ arguunt ꝙ fides nõ ſitvirtus qꝛ nulla virtus eſt in demonibo:ſed fides eſt in demonibus. De qbus dicit᷑ Jacobi.ij. c. Demones credũt et cõtrem iſcunt:ergo fides nõ eſt virtus. Ad hoc iterũ dicit tho.qꝙ volũ tas pᷣt mouere intellectũ ad aſſentiendũ que ſunt fidei ex duobus. VUno modo ex oꝛdine voluntatis ad bonum:et ſic credere eſt actus laudabilis. Alio mõ quia intellectus cõuin⸗ citur ad hoc ꝙ iudicet eſſe credendũ:his qua dicunt᷑ licet nõ cõuincatur per euidentiã rei Sicut ſi aliquis ꝓpheta pꝛonunciaret in ſer mone dũñi aliquid futurũ adhibens ſignum moꝛtuũ ſuſcitando:ex hoc ſigno cõuinceret᷑ intellectus videntis:vt cognoſceret manife⸗ ſte hec dici a deo: qui nõ mentitur licet futu⸗ rum quod pꝛedicit᷑ in ſe euidens nõ eſſet. In fidelibo ergo chꝛiſti laudat᷑ fides ſᷣm pꝛimuʒ modũ:et ſcdᷣm hoc nõ eſt in demonibus ſed ſolum ſecundo modo.vident enĩ multa ma⸗ nifeſta indicia ex quibus percipiũt doctrinã eccleſie eſſe a deo:qʒuis ipᷣi res ipᷣas quas ec⸗ cleſia docet nõ vident:puta deũ eſſe trinuʒ et vnum:vel aliqua huiuſmodi. Quare fides demonũ eſt quodammodo coacta ex ſigno⸗ rum euidentia.et ideo nõ pertinet ad laudeʒ volũtatis ipᷣoꝛunquod credunt. ecun dum dubiũ fuit vtrũ fides ſit pꝛima virtutũ Et ad hoc reſpondet tho.qꝙ aliquid põt eſje pꝛius alteri dupliciter. Uno mõ per ſe. Alio modo per accidens.Per ſe quidem inter oẽs virtutes pꝛima eſt fides. Cum enim in agibi libus finis ſit pꝛincipium neceſſe eſt virtu⸗ tes theologicas quaꝛũ obiectuʒ eſt vltimus finis eſſe pꝛioꝛes ceteris virtutibo. Ipe au⸗ tem vltimus finis opoꝛtetvt pꝛius ſit in in⸗ tellectu q;; in voluntate: quia voluntas non fertur in aliquid:niſi ꝓut eſt in intellectu ap pꝛehenſum. AUnde cumvltimus finis ſit qui dem in voluntate per ſpem et charitatẽ. In intellectu autẽ per fidem neceſſe eſt ꝙ fides ſit pꝛima inter omnes virtutes:quia natura- Julianum. lis cognitio nõ poteſt attingere ad deum ſᷣm quod eſt obiettum beatudinis ꝓut tendit in ipᷣm ſpes et charitas. Sed per accidens põt aliqua virtus pꝛioꝛ eſſe fide:inquantũ remo⸗ uet impedimenta credendi:ſicut foꝛtitudo re mouet inoꝛdinatũ timoꝛẽ impedientẽ fidem et humilitas remouet ſuperbiã:per quã in⸗ tellectus recuſat ſe ſubmittere veritati ſidei: et ſic de alijs virtutibus. quis non ſint vere virtutes niſi pᷣſuppoſita fide ſᷣm Angꝰ. cõtra nli Kerciũ dubium fuit vtrum fi ges poſſit eſſe maioꝛ in vno q;ᷓ alio. Et dicit Tho. ᷣa pe.q.v.qꝙ ſic. Quia vbicunq; inue nitur paruum et magnũ ibi inuenit᷑ magis ⁊ minus.ſed in fide inuenitur magnum et par uum. Dixit enĩ dominus petro Mat. xiiij. Hogice fidei quare dubitaſti. Et chananee dixit Matth. xv. O mulier magna eſt fides tua.quare fides poteſt eẽ maioꝛ in vno q; in alio. Sciendũ tamẽ ꝙ quãtitas habitus ex duobus attendi poteſt. Uno modo ex obie⸗ cto.Alio modo ſᷣm participationẽ ſubiecti. O biectũ autẽ fidei poteſt dupliciter cõſide⸗ rari. VUno modo ſᷣm foꝛmalẽ rationẽ.Alio mõ tᷣm ea que materialiter ꝓponunt᷑. Foꝛma le obiectũ fidei eſt vnum et ſimplex.ſ.veritas pꝛima. vnde ex hac ꝑte fides nõ diuerſificat̃ in credentibus ſed eſt vna ſpecie in omnibs. Sed eaq̃ materialiter credenda ꝓponuntur ſunt plura. Et ſᷣm hoc põt vnus homo plu ra explicite credere q;ᷓ alius.et ſic in vno po⸗ teſt eſſe maioꝛ fides ſᷣm matoꝛeʒ fidei expli⸗ cationẽ. Sivero cõſideret᷑ fides ſᷣm ꝑticipa tionem ſubiecti.hoc cõtingit dupliciter. Nã actus fidei pꝛocedit ex intellectu et ex volun tate:poteſt ergo fides in vno dici maioꝛ qᷓ; in alio ex parte intellectus pꝛopter maioꝛẽ cer⸗ titudinem et firmitatem. Alio modo ex par te voluntatis pꝛopter maioꝛẽ pꝛomptitudi⸗ nem ſeu deuotionẽ vel cõſidentiam. Magna ergo fuit fides beate cecilie que ꝓpter chꝛiſtũ omnia huius ſeculi bona cõtempſit.Et cum cuidam iuueni nomine valeriano deſponſa⸗ ta fuiſſet:et dies nuptiaruʒ inſtituta eſſet:il⸗ la ſubtus ad carnem cilitio erat induta et ſu⸗ per deauratis veſtibus tegebatur:et cantan⸗ tibus oꝛganis illa in coꝛde ſuo ſoli deo decã tabat dicẽs. Fiat dñe coꝛ meũ et coꝛpus me⸗ um immaculatũ vt nõ cõfundar.Et bidua⸗ agmina omnia xpᷣo famulantia exoꝛabat.vt ſuis eã depᷣcationiba adiuuarẽt ſuo dño pu⸗ diciciã cõmendantẽ.O illuminata puella. genc⸗ ſn der nneo yiſo Virti 6 Ga lio⸗ bobon Han G cel F devert ebit (lae Wpi⸗ ei⸗ noͤt uc umnt la. niozeo⸗ Uirlen Eolun linen Geſin Ceteſi Ain Rared edde Giei iia „ be o. yy D⸗ ((si nis ac triduanis ieiunijs oꝛans ↄmendabat dño qð timebat. Inuitabat angelos pᷣcibus lachꝛvmis interpellabat apoſtolos:⁊ ſancta hbeoſt ln ſie aſczeb Gn⸗ rerka⸗ etninn lei celi⸗ cſſioſe aliaſen cliafan Ndrui nen ditin ledot mumno⸗ udore leſden rriig⸗ ltniſii ſinepere ecin INun .Etdct Ung inne iemgs: nunger Danii tchannne nackfic⸗ nwoöin Minser lo d⸗ — eſubiegi lerciſc⸗ ioni l⸗ ni ſn ſens untur N wwohe⸗ eierg⸗ hnudt iai fi tayoln nniorijin giortic⸗ ocrhet ppeinoi⸗ N dui u volu ſeru⸗ gaſu⸗ Cmdun⸗ deoden pos Ibidue⸗ en vhs t Olſidelis cecilia. O femina of laude digna iu uencula erat:pulcra:nobilis:èt ſponſo clariſ ſimo tradita:et tũ cuncta ſeculi blandimeta ¶ Dualiter fides beate cecilie fuit appꝛoba⸗ ta eo ꝙ valerianus fuit de illa cõmonitus ex viſione:et qꝛ angelũ viſibiliter inſpexit:atq; virtute dei frater eius fuit ad fidem conuer⸗ ſus. Capitulũ.ij. Vundi myſteriũ cõtemplandũ de fide beate cecilie dicit᷑ appꝛobatõis. Fuit nã ꝙ fides eiꝰ a deo appꝛobata et cõfirmata: dũ Li docere conata eſt ſuũ ſponſumvalerianũ habuit quidẽ illa tria veritatis teſtimonia. Peuvn fuit mirabilis aparitio. Secon nan gelica collocutio. Terciũ fraternalis cõöuerſſio. Pꝛimũ teſtimoniũ qð habuit valerianus de veritate fidei ðꝛ mirabilis apꝓparitio.vt eĩ ſcribit᷑ in legẽda. Dũ venit nox in qua cũ ce⸗ cilia ſuſcipere debebat ſecreta cubilis ſilẽtia dixit ei cecilia. O dulciſſime atq; amantiſſi⸗ me iuuenis.Eſt myſteriũ qð tibi cõfitear ſi mõ tu iuratus aſſeras tota te illud obſeruan tia cuſtodire. Jurat valerianꝰ ſe illud nulla neceſſitate detegere:nulla ꝓdere rõne.Tunc illa ait. Angelum dei habeo amatoꝛẽ qui ni⸗ mio zelo cuſtodit coꝛpus meum:hic ſi vel le⸗ uiter ſenſerit ꝙ tu me polluto amoꝛe contin⸗ gas: ſtatim feriet te et amittes floꝛem tue gra tiſſime iuuentutis. Si autem cognouerit ꝙ me ſincero qmoꝛe diligas ita quoq; dili⸗ get te ſicut meet oſtendet tibi gram ſuã.Tũc valerianas nutu dei coꝛreptus ait. Si vis vt credãtibi ipᷣm angelũ mihi oſtẽede et:ſi ve re ꝓbauero ꝙ angelus ſit:faciã qð hoꝛtaris. Di aũt virũ aliũ diligis te et illũ gladio ferã Cui cecilia dixit.Si in deũ verũ credideris et baptiʒzari te ꝑmiſeris:ipᷣm videre valebis. Vade igit᷑ in terciuʒ miliariũ ab vrbe:via q̃ aꝓpia nuncupat᷑:et pauperib quos illic inue nies dices. Cecilia me miſit ad vos:vt oſten gatis mihi ſanctũ ſenem vrbanũ:qm̃ ad ipᷣm habeo ſecreta mandata que perferam. Hunc cum videris:indica ei omnia verba mea:et poſtq;ᷓ ab eo purificatus fueris:⁊ redieris an gelum ipᷣm videbis. Tunc valerianus per⸗ rexit.⁊ ſᷣm ſigna q̃ acceperat ſanctuʒ vrbanũ epᷣm intra ſepulcra martvrũ latitantẽ inuenit Liũuq; ei ola verba cecilie dixiſſet:ille manus ad celũ expandẽs ait.Dũe ieſu xpᷣe ſeminatoꝛ caſti ↄſilij ſuſcipe ſeminũ fructus quos in ce cilia ſeminaſti.Dñe ieſu xpᷣe paſtoꝛ bone.Ce cilia famula tua quaſi apis tibi argumẽtoſa deſeruit. Nã ſponſuʒ quẽ quaſi leonẽ ferocẽ accepit ad te quaſi agnũ mãſuetiſſimũ deſti nauit. Et ecce ſubito apparuit ſenex quidã ni ueis veſtibus indutus:tenẽs libꝛũ aureis lit teris ſcriptũ. Quẽ videns valerianus pᷣ ni⸗ mio terroꝛe quaſi moꝛtuus cecidit.Et a ſene leuatus ſic legit. Anus deus:vna fides:vnũ baptiſma:vnus deus et pater oĩm qui eſt ſu Perdes reſ uꝑ oĩa et in olbus nobis. Cungq ec legiſſet dixit ei ſenioꝛ. Credis ita eſſe: an adhuc dubitas: Tunc ille exclamans dixit. Hõ eſt aliud qð verius poſſit credi ſub celo Statimq; illo diſparetevalerianus a ſancto vrbano baptlſina ſuſcepit. Gecundũ teſti moniũ qð habuit valerianꝰ de veritate fidei dicit᷑ angelica collocutio. Rediẽs nãq; ad ce ciliam illã cum angelo loquentẽ inuenit. An gelus aũt duas coꝛonas ex roſis⁊ lilijs ĩ ma nu habebat:et vnam cecilie:alterã valeriano tradidit dicens. Iſtas coꝛonas immaculato coꝛde et mundo coꝛꝑe cuſtodite quas de pa⸗ radiſo dei ad vos attuli:nec vnqᷓ; marceſcẽt: nec odoꝛẽ amittent:nec ab alijs niſi qbus ca ſtitas placuerit videri poterũt.Tu aüt vale⸗ riane:quia vtili cõſilio credidiſti:pete qdᷣcũ⸗ q; volueris. Cui valerianus. Nihil mibi in hac vita dulciꝰ extitit:q; vnicus fratris mei gffectus. Peto igit᷑ vt et ie mecũ veritatem agnoſcat. Cui angelꝰ.placet dno petitio tua et ambo cũ palma martyrij ad deũ venietis. ¶Bercid teſtimoniũ qð habuit valerianus de veritate fidei ðꝛ fraternalis cõuerſio. In⸗ greſſus nãq; tiburtius frater valeriani. Kuũ nimiũ roſarũ ſenſiſſet odoꝛẽ.dixit. Miroꝛ H̊ tꝑe. Roſeus hic odoꝛ et lilioꝝ vnde reſpirat. Lui valerianus Coꝛonas habemus q̊s ocu li videre nõ pꝛeualẽt:roſeo coloꝛe⁊ niueo can doꝛe vernantes.Et ſicut me interpellante o⸗ doꝛem ſenſiſti. Sic et ſi credideris videreva lebis. Eui tiburtius. Is ſomnis hoc audio: an in veritate iſta tu loqueris valeriane.Cui valerianus. In ſomnis vſq; mõ fuimus: ſed eiam nũc in veritate manemus.Ad quẽ tibur tius. Vñ hec noſti: Et valerianus. Angelꝰ dei me docuit:quẽ tu videre poteris ſi purifi catus fueris:et oĩbus idolis abrenunciauerꝭ Tunc cecilia euidenter oſtendit ei oĩa idola eſſe ſpernenda. Itavt tiburtius diceret. Qui iſta nõ credit pecus eſt. Tunc cecilia oſculãt pectus eius dixit Hodie fateoꝛ te meũ eſſe co gnatum.Sicut enĩ amoꝛ dei fratrẽ tuũ mihi cõiugem fecit:ita te mihi cognatũ faciet con temptꝰ idoloꝛũ. Vade ergo cũ fratre tuovt purificatõʒ recipias:⁊ angelicos vultꝰ videre valeas.dixitq; tiburtiꝰfratri ſuo.O bſecro te — * fr̃ vt mihi dicas ad quẽ me ducturꝰ es.ui nus ſe vidiſſe ait.Glaciali tpe ocioſos iocan tes et operarios agricolas deridentes. Sed eſtiuo tpe dũ adueniſſent gloꝛioſi fructus la boꝛũ gaudentibus illis:qui putabant᷑ vani ceperũt flere qui videbant᷑ vrbani.ſic ⁊ nos. Nunc quidẽ ſuſtinemus ignominiã et labo rem. In futuro aũt recipiemus gloꝛiã ⁊ eter nam mercedẽ. Vos aũt nunc habetis trãſi⸗ toꝛiũ gaudiũ. In futuro aut eternũ inuenie⸗ tis interitũ.Cui pᷣfectus.Ergo nos inuictiſ ſimi pᷣncipes eternũ habebimꝰ luctũ ⁊ pſone viliſſime eternũ poſſidebũt gaudiũ.Cui va⸗ lerianus. Homontones eſtis nõ pꝛincipes the vro nati citiꝰ moꝛituri:et deo rõem plus oibus reddituri. Dixit aũt p̃fectꝰq̃d immo⸗ coꝛa et nobilis vltro ſe moꝛti traderet Dixit. ad eos..Hoc boni iuuenes nõ eſt iuuentuteʒ ꝑdere ſed mutare. Hultaq; eis de fide xpᷣi et futura vita beata ꝑſuaſit. Quare exclaman⸗ tes illi dixerũt.Credimꝰ xpᷣm verũ eſſe deũ qͥ talẽ famulaʒ poſſidet. Uocato ergo vrbano epᷣo quadringenti et amplius baptiʒati ſunt. Tunc almachius ſanctã ceciliã ad ſe aduo⸗ cans:diutius cũ ipᷣa de fide ↄtendit.Landẽ ꝗꝓb ipᷣa rõnabiliter ſuperatuſ iuſſit illã ad do mum ſuꝗ reduci. Ibiq; tota nocte et die bu⸗ liente balneo cõcremari:q̃ quaſi in loco frigi do manſit:nec modicũ ſaltẽ ſudoꝛis ꝑſenſit. Dð cũ audiſſet almachius iuſſit eã in ipſo balneo decollari:quã ſpiculatoꝛ trib ictibo 4 . 4 valerianus.Advrbanũ epᷣm Cui tyburtius ramur verbis.O fferte dijs libamina et illeſi hol de illo vrbano dicis qͥ totiens damnatus eſt abſcedite. Sanei rñderunt. Nos deo vero ſehöp et adhuc in latebꝛis pmoꝛat᷑.tũc cecilia mul quottidie ſacrificiũ expibemus. Quibo pᷣfe⸗ auſion ig ſibi pᷣdicauit de vita futura:de paſſione ie⸗: ctus.qð eſt nomẽ eius. Cui valerianꝰ. Ho⸗ ente⸗ ſu xpᷣi:et alijs ad fidẽ ꝑtinẽtib. Quare tibur men eius inuenire nõ poteris: etiã ſi pennis gutſu tius totus cõpunctus:fratri ſuo dixit. Oi⸗ volaueris. Pꝛefectus dixit. ergo nomẽ dei iu tmdi⸗ ſerere mei et perduc me ad hoĩem dei:vt puri piter nõ eſt. Cui valerianus NHomen eſt ho baroe ficationẽ accipiã. Ouctus ergo et purificatꝰ micideet ſtupꝛatoꝛis.Ad quẽ almachius.er nasin angelos dei ſepe videbat:et oĩa que poſtula⸗ go totus mundꝰ errat: et tu cũ fratre tuo ve⸗ Ant bat ꝓtinus obtinebbot. r-rn dei noſcis. Qalerianꝰ rñdit: nos ſqi non ycck Muare fides cecile fuit inſtrumentũ vt fi⸗ ſumus: ſed innumerabilis multitudo hand pn des xpᷣi defenderet᷑ triplici martrio. ſanctitatẽ recepit. Tradunt᷑ ergo ſancti in cu ytog ——“ ¶ apitulũ.iij. ſtodiã maximi.Quibo ille ait. O iuuentutis ſchua Ernai myſteriũ templandũ de fide be flos purpureus.O germanꝰ fraternitatlaffe bonut. aate cecilie ðꝛ defenſionis. Fuit qͥpein⸗ ctus.Quõ ad moꝛtẽ quaſi ad epulas feſtina oheton ſtrumentũ vt fides xpᷣi triplici martyrio de⸗ tis Qui valerianꝰ ait. O ſi crediturũ ſe pmit oboct fenderetur. feeret: gloꝛiã eoꝝ poſt moꝛtem videret. Lredi nulay Mio martxrio valcrint tiburtij et maximi git maximus et oĩs eiꝰ familia. Ac vniuerſi luchbi SSmar ede . carnifices crediderũt.et a ſancto vrbanoqͥ i ginen Fmri nfticig luc occulte venit baptiſma ſuſceperũt. Igit wabe⸗ ꝛimo fides xp̃ᷣi ſuſtentata fuit martyrio dum auroꝛa finẽ daret cecilia ꝑgens adeos ncarc valeriani:tiburtij:et maximi. Nã poſt ſuſce⸗ exclamauit dicens. Eya milites xpᷣi abijcite ſoczs⸗ ptum baptiſma:valerianꝰ ⁊ tyburtius clemo opera tenebꝛaruʒ et induamini arma lucis. mo ſynis inſiſtebãt:et ſanctoꝝ coꝛꝑa quos alma Quarto igit᷑ miliario ab vrbe ſancti ad ſtatu lerisa chius pᷣfectus occiderat ſepulture tradebãät. am iouis ducunt᷑. Et dũ ſacrificare nollent: Auatt Quos almachius ad ſe vocãs:cur dãnatos xiter decollant᷑. Tunc maximus cũ iuramẽ⸗ Slmwi ꝓ ſuis ſceleribo ſepeliãt:inqͥ ſiuit. Cui tibur⸗ to aſſeruit ſe in hoꝛa paſſionis eoꝝ angelos lun tius. vtinã ſerui eſſemus eoꝝ:quos tu da- fulgentes vidiſſe:et alas eoꝝ quaſi virgines Cenſtia⸗ mnatos appellas:qui cõtempſerũt qð videt de thalamo exeuntes q̃s in gremio ſuo in ce MR eelſſe ⁊ nõ eſt:et inuenerũt illud qð nõ videt᷑ eẽ lum angeli detulerũt. Almachius vero au⸗ nnetk et eſt. Cui pᷣfectꝰ. Quidnã eſt illud. Et tibur diens maximũ xpᷣianum effectũ eſſe cũ plum eſnc tius.qð videt᷑ eſſe et nõ eſt:eſt oẽ qð in h mũi-⸗ batis tãdiu cedi fecit quouſq; ſpiritũ exhala sn do eſt:qð hoĩem ad nõ eſſe pducit. OQð vero uit. Cuia coꝛpus ſancta cecilia iuxta valeria ncpfen nõ videt᷑ eſſe et eſt:eſt vita iuſtoꝝ et pena ma- num et tiburtüũ ſepeliuit. ¶ Scðdo ſjdes xpᷣi ahotbe loꝛũ.Cui pᷣfectus. Hõ puto qð mente tua lo autẽticata fuit martyvrio ꝓpꝛio beate cecilie. lEce quaris.Tunc iubet aſtare valerianũ dicens Inquirẽs enĩ almachius facultates valeria ainde ei. Qm̃ nõ eſt ſani capitis frater tuus:tu ſal-⸗ niet tiburtij:ceciliã coꝛã ſe fecit aſtare. Juſſit Nllien tem poteris ſapiẽter dare reſponſuʒ. Cõſtat q; vt idolis immolaret:aut ſniam moꝛtis ac ſon plurimũ vos errare: S gaudia reſpuitis et ciperet.Cũ autẽ ad hoc ab apparitoꝛib vrge Ulini ola inimica gandij affectatis. Tunc valeria retur:⁊ illi vehemẽter flerẽt:eo q; puella tã de uſen tilee yero biſ⸗ e⸗ Dennis edeiin bo binsc tho ye⸗ innn cohm Niina Nenuts nmt. cki iſcpni 1Ci pnuat banotl it 8 0 icbiet Als naſtun noloxr s es N W⸗ Pun bl en lai lali rn t tsa tid den zie n, d wado⸗ ahom. dt, Tmnd licgddo dehy⸗ Nff⸗ np⸗ Hicte in collo percuſſit: ſed tũ caput eius amputa⸗ re nõ potuit.Et qꝛ decretũ erat᷑ ne quartã · cuſſionioẽ decollandns acciperet:eã ſemiui⸗ uentẽ cruentus carnifex dereliquit:ꝑ triduũ aũt ſuperuiuẽs:oĩa que habebat pauperibuſ tradidit. Et oẽs quos ad fidẽ cõuerterat vꝛ⸗ bano epiſcopo cõmendauit dicens. Tridua. nas inducias mihi poſtulaui:vt hos tue be atitudini cõmendarem:et hanc vomũ meam in eccleſi cõſecrares. Sanctus autẽ vrbanꝰ coꝛpus eius inter epos ſepeliuit:: domũ ſuã Lercio vt rogauerat ĩ eccleſiaʒ ↄſecranit. fides cecilie fuit defenſata martyrio beati vꝛ bani. Hic vt legit᷑ in officio eccileſie:fuit nati one romanus:ex patre pontiano:qͥ ſedit an⸗ nos octo mẽſes vndecim:dies vndeci.Poſt multa vero ab eo circa cõuerſionẽ paganoꝛũ laudabiliter geſta. Almachbius pꝛenoĩatus i quiri eum fecitet in quodã antro cuʒ tribus pꝛeſbyteris:et tribus diaconibus reꝑitur:et in carcerẽ miſſus eſt. Poſt hoc plũbatis cuzʒ ſocijs ceſus eſt:et iterũ in carcere recluſꝰ:vbi tres tribunos ad ſe venientes cũ cuſtode car ceris anolino ſanctus vꝛbanus baptiʒzauit. Audito ꝙ anolinus chꝛiſtianus factus eſſet pᷣfecto reſiſtitur et ſacrificare renuens decol latur. Sanctus vero vrbanus et ſocij capi-⸗ talem ſniam acceperũt Sed ſtatim almachi us a demone arripitur et deos ſuos blaſpphe mans et xpᷣianos inuitus magnificans a de mone ſdcde Onoa eius vxoꝛ mamernia ſua lucina et tota familiaa ſancto foꝛtunato pᷣſoytero baptiſmũ ſuſceꝑgit et poſt hooſanctoꝝ coꝛꝑa honoꝛitice ſepeli⸗ videns cum fili uit.Ecce quales fructꝰ ꝓduxit fides cecilie cuius exemplo miraculis et doctrina:tanta multitudo ꝑuenit ad xpᷣm. Merito igit᷑ de⸗ ſponſauit eam:tribuitq; coꝛonã eterne beati⸗ titudinis. In qua gloꝛioſa reſidebit ꝑ infini⸗ ta ſecula ſeculoꝝ. Amen. ermo ſexageſimuſſeptimus de fide in⸗ nctihm⸗ beate lucie virginis ſyracuſane. Enit ſpõſus⸗ que R 8. Verba ſũt redemptoꝛis no⸗ ri lio hodierno. Pꝛomittit᷑ merces eterne vite oĩbus qui credũt in xpᷣm filiũ dei de virgine natũ. Vñ ſaluatoꝛ ipᷣe Jo.iij.c.dicebat. Ex⸗. altari opoꝛtet filiũ hoĩs:vt oĩs qui credit in 65po nõ pereat:ſed habeat vitã eternã. Et.vi. ca. Hec eſt volũtas patris mei qͥ miſit me:vt oĩs qui videt filiũ et credit in eũ habeat vitã cternã. Etiterũ eodẽ ca. Amen amẽ dico vo inſoꝛmis ſit donũ dei. ¹ Aimũ myſteriũ ↄtemplandũ de fide be ate lucie ð infuſionis. Nã fuit in ea vi oꝛiginaliter Matth. xxv.c.et in euange bis:qͥ credit in me babetvitã eternã. Et. xi.c. Ego ſum reſurrectio ⁊ vita:qui credit in me etiã ſi moꝛtuus fuerit viuet.Et oĩs qui viuit et credit in me nõ moꝛiet᷑ in eternũ. Et eodẽ ca. Si credideris videbis gloꝛiã dei. Dꝛopte rea beatiſſima virgo lucia fidẽ ieſu xpᷣi ꝓ ſue aĩe oꝛnamẽto ſuſcipiẽs:ad nuptias paradiſi ꝑueſit.Qua de re ipam laudibus pſequi cau pientes. In ſolennitate eius ad ſuã fidẽ ver⸗ temus ſermonẽ. De qua tria myſteria ꝓponi mus cõtemplanda. ꝛimũ ðꝛ infuſionis tionis. ſ eſt credere:et ꝙ fides ¶ QXapitulũ. i. a deo:et quõ meritoꝛi ua fides et foꝛmata:qm̃ deus infudit illã eiꝰ mẽti atq; feruẽter xpᷣm cõfeſſa eſt: in quẽ pfe⸗ cte credadit. Sed in hac parte tria dubia de⸗ claremuuis.?ͤ ꝛimũ vtrũ credere ſit meritoꝛiũ. Bcõm vtrũ fides ſit aie infuſa a deo. Serciũ vtru fides infoꝛmis ſit donũ dei. Ad pꝛunũ dubiũ .ſuꝑ Jobã nem dicẽs. Sicut ĩ radice arboꝛis nulla ab⸗ paret ſpẽs pulcritudinis:et tñ quicqͥd eſt in arboꝛe decoꝛis ex illa ꝓcedit. Sic ex fidei hu militate:quicqͥd meriti:quicqͥd beatitudinis aĩia ſuſceptura eſt:ex fidei fundamẽto ꝓcedit Banctus vero tho. ſᷣa ſe.q.iij.ait. O actus nr̃i ſunt meritoꝛij: inquantũ ꝓcedũt ex libe⸗ ro arbitrio moto a deo ꝑ gratiã. Ex quo oli actus humanus q ſubijcit᷑ libero arbitrio ſi ſit relat? in deũ pᷣt eſſe meritoꝛius. Ipᷣm aüt credere eſt actus intellectus aſſentiẽtis veri⸗ tati diuine:ex imperio volũtatis a deo mote ℳ p gfram. Et ſic ſubiacet libero arbitrio in oꝛ⸗ qine ad deũ:vñ actus ſidei pᷣt eſſe meritoꝛiꝰ. cui credendo:aut hʒ cãm ſufficiẽter inducen I tem ipm ad credenduũ:aut nõ. Si ſic tũcnon parate erãt intrauerũt cũ eo ad nu⸗ videt᷑ hoc ei eſſe meritoꝛiũ:qꝛ nõ eſt ei iã libe rũ credere:et nõ credere.Si aũt nõ habet ſut ficiẽs inductiuũ ad credendũ:tũc leuitatꝭ eſt credere. Juxta illud Ecci.xix.c.Qui cito cre dit leuis eſt coꝛde.et ſic nõ videt᷑ meritoꝛium eſſe. Ad hoc ita rũdet Cho. O ille qui credit habet ſufficiẽs inductiuũ ad credendũ. In⸗ ducit᷑ enĩ auctoꝛitate diuine doctrine mira⸗ culis cõfirmate:et ꝙ plus eſt interioꝛi inſtin ctu ducit dictantis vñ nõ leuiter credit:qꝛ tũ nõ bʒ ſufficies inductiuũ ad tollendũ.ideo be s infuſa fuit aĩe beate lucie nã tollitur ratio meriti.¶ Scðᷣm dubiũ fuit vtrũ fides ſit infuſa aĩe a deo. Et ad hoc rn⸗ det apłs ad Ephef.ij. c. dicẽſ. H ratia ſaluati eſtis ꝑ fidẽ et nõ ex vobis: dei enĩ donuʒ eſt. Hotandũ tñ ſᷣm tho.ſa ſe.q.vij. O ad fidẽ duo requirunt᷑.quoꝝ vnũ eſt:vt hoĩ cred ibi lia ꝓponant᷑:qð requirit᷑ ad hoc ꝙ hõ aliquid explicite credat. Aliud aũt qð ad fidẽ requi⸗ ritur eſt allenſus credentis ad ea q ꝓonu nt᷑. QDuantũ ergo ad pꝛimũ hoꝝ neceſſe eſt ꝙ fi⸗ ges ſit a deo. Ea eni ꝗᷓ ſunt fidei excedũt po⸗ tentiã humanã.vñ nõ cadũt in cõtemplatio⸗ ne hoĩs:ſiue cognitõe niſi deo reuelante. Sʒ quibuſdã quidẽ immediate reuelant᷑ a deo: ſicut ſunt reuelata apłis et ꝓphetis.Quibuſ⸗ dam aũt ꝓponunt᷑ a deo mittente fidei pᷣdica toꝛes. Quantũ vero ad ſecundũ.ſ.ad aſſen⸗ ſum boĩs ad ea q̃ ſunt fidei pᷣt cauſa ↄſidera⸗ ri dupliciter. Ana quidẽ exterius inducens ſicut miraculũ viſum:vel pſuaſio hoĩs fidẽ docẽtis:quoꝝ neutrũ eſt ſufficiẽs cãvidendu enĩ idẽ miraculũ et audiendũ eandẽq; pᷣdica tionẽ ſiue doctrinã:quidã credũt:quidaʒ nõ credũt.Et ideo opoꝛtet ponere alia cãm inte rioꝛẽ q̃ mouet holeʒ interius ad aſſentiendũ bis:q ſunt fidei:hãc aũt cãm pelagiani pone bant ſolũ liberũ arbitriũ hoĩs. Et ꝓpter hoc Dicebãt ꝙ initiũ fidei eſt ex nobis inquantũ ſcʒ ex nobis eſt:ꝙ parati ſumꝰ ad aſſentiendũ bis q̃ fidei ſunt. Sed cõſummatio fidei eſta deo:ꝑ quẽ nobis ꝓponunt᷑ ea q credere debe⸗ mus. do bis qꝗᷓ̃ ſunt fidei eleuet᷑ ſuꝑ naturã ſuã:o⸗ poꝛtet ꝙ hoc inſit ei ex ſupernaturali pꝛinci⸗ pio interius mouẽte:qð eſt deus. Et ideo fi des q;tũ ad aſſenſum qͥ eſt pꝛincipalis ꝗctus fidei eſt a deo interiꝰ mouẽteꝑ gr̃am. ¶ Ter⸗ — cium dubiũ fuit vtrũ fides infoꝛmis ſit do⸗ nũ dei.Ad hoc rnũdet᷑ ꝙ ſic. Nã glo.i.ad o rinth.xiij.c.ait. Fides q̃ eſt ſine charitate eſt donũ dei. Si aũt obijceret᷑ ꝙ fides infoꝛmis eſt qͥd impertectũ:et oꝑa dei ſunt ꝑfecta.vt ð⸗ Deutro.xxxij.c.&̊ fides infoꝛmis nõ eſt opꝰ dei. Rñdet tho.ꝙ fides infoꝛmis et ſi non ſit pfecta ſimpliciter ꝑfectione virtutis:eſt tñ ꝑ⸗ fecta quadã ꝑfectõe:q̃ ſufficit ad fidei rõnem. Iterũ poſſet quis inſtare ſicB. Quecũq; deus ſanat totaliter ſanat.vñ xpᷣs dixit Jo.vij.ca. Totũ hoĩem ſanũ feci:ſed ꝑ fidẽ homo ſana tur ab infidelitate.Quicũq; &̊ donũ dei acci pit ſimul ſanat᷑ ab oĩbus peccatis.Sed hoc nõ fit niſi ꝑ fidẽ foꝛmatã: ergo ſola fides foꝛ⸗ mata eſt donũ dei:et nõ fides infoꝛmis. Ad boc ita dicit tho.qꝙ ille qͥ accipit fidẽ a deo qᷓ; nis abſq; charitate nõ ſimpliciter ſanat᷑:ſed ed eſt falſum:qꝛ cũ homo aſſentien⸗ ſanat m quid/ſ. vt ceſſet de tali pctõ. hoc aũt frequẽter cõtingit: ꝙ aliquis deſiſtit ab vno actu peccati:etiã deo boc faciẽte:qͥ tñ ab actu alterius peccati nõ deſiſtit: ꝓpꝛia iniqtate ſug gerẽete. Et ꝑ hunc modũ dat᷑ aliqũ a deo hoĩ qꝙ credat:non tñ dat᷑ ei charitas. Sicut etiã aliquib dat᷑ abſq; charitate donũ ꝓphetie: vkł aliqͥd ſilłe. In boc itaq; relucet bonitas ſum mi dei:ꝙ etiã peccatoꝛibo ſua dona gratis da ta largitur. O enĩ multi abſq; charimte ope⸗ rentur actus bonos ex genere:vt deo ⁊ eccle⸗ ſie obediẽt:a deo ꝓuenit. alij abſq; chari⸗ tate firmiter ⁊ ſimpliciter credãt:ex fonte di⸗ uine pietatis hoĩem adiunantis ꝓcedit.Si vero aliqͥ fidẽ foꝛmatã habeãt ꝑ charitatẽ et opa bona a bono deo efficiẽte idipᷣm recipiũt Ipe ergo hanc fidẽ lucie virgini tribuit:quã ipᷣa libẽter cõplexa totã ſe diuine volũtati cõ miſit.Erãtq; oꝑa eius ſancta:iuſta:recta:mũ (Beie decet ꝓſequi credẽtes in xpᷣm. beate lucie. ¶¶ Capitulü. ij. beate lucie:ðꝛ roboꝛatio. Fuit enĩ a deo ldes eius roboꝛata triplici miraculo. ꝛimũ fuit ſancte agathe viſio. com matris ſanatio. Terciũ coꝛpoꝛis firmatio. ¶ Pꝛimum miraculũ quo fuit fides lucie ro boꝛata ⁊ magnitficata ðꝛ ſancte agathe viſio. Audiẽs enĩ famã ſancte agathe ꝑ totã ſiciliã diuulgari:ſepu:crũ eiꝰ adijt eũ matre ſua eu⸗ ticia:longo iam ſatis tꝑe fluxũ ſan guinis in curabiliter patientẽ. Inter ipᷣa igiè miſſaruʒ ſolẽnia cõti git vt illud euangeliũ legeret᷑:in q̊ dũm mulierẽ ab hac paſſione ſanaſſe nar⸗ ratur. Luũc lucia matri dixit. Si credis his q̃ legunt᷑ crede agathã illũ ſp habere pñtem: ꝓ cuius noie ſuſtinuit paſſionẽ. Si & eiꝰ ſe⸗ pulcrũ credẽs cõtigeris ꝑfecte:cõtinuo ſani⸗ tate gaudebis. Igit᷑ recedẽtibo cũctis:et mr̃e et filia:iuxta ſepulcrũ in oꝛõne exiſtentibo: lu ciam ſomnꝰ arripuit:viditq; agathã in me⸗ dio angeloꝝ:gemmis oꝛnatã ſtantẽ et dicen⸗ tem ſibi. Soꝛoꝛ mea lucia virgo deo deuo⸗ ta:qͥd a me petis:qð ipᷣa poteris pᷣſtare conti nuo matri tue. Nã ecce ꝑ fidẽ tuã ſanata eſt. Sed dũ iſta loquimur increduli nos accu⸗ ſare cõtendũt. Muliebꝛia inquiũt ſunt iſta .leuibus ꝑſonis enarrãda. Nã dixit ſapiens Multos fecerũt errare ſomnia et exciderunt ſperantes in illis. Quibus nos reſpondemꝰ ꝙ licet ſomnia poſſint euenire:vel a cauſa na turali:vel a cauſa voluntaria:vel ab inſluen⸗ tia celi: vel ab illuſione:tamẽ et ſepe eueniſſe etriba miraculis:qbus roboꝛata fuitfi cundũ myſt eriũ ↄtemplandũ de fide ſeri ſuitin ſebe ſcalan ense deſcer tenſi toied ſeſs⸗ piſto nior⸗ Llice ſinit goba fütt⸗ feytal ijb in/ ſemiel 40 ſguite Non pohic Muni ſomni Mi Mor// . Kul ucphet Publcn nterci Gituctnm Nicret⸗ lichllen ſcſeib ac Noac . ſſig ſenm hoci peotin Onnioy Pdeni ſone fußfie Liid Mr Peccor lcon dawrn⸗ nnte ohcie Gmon Doot der edio⸗ fſicli reſga⸗ ginoin nllang gneiin ſenmm giobis, epſen: lit, “R voſan⸗ g hl mne⸗ cen ⸗ 4G s ntin ſhies reperimus a voluntate creatoꝛis: qͥ ſic diſpo ſuit in ſomnis multa myſteria reuelare. Nõ ne Beneſis.xxviij.ca. Vidit iacob in ſomnis ſcalam ſtantẽ ſuꝑ terram⁊ cacumẽ illius tan gens celuʒ angelos quoq; dei aſcendentes ⁊ deſcendentes ꝑ eam. ⁊ dũm innixũ ſcale dicõ tem ſibi. Ego ſum dñs deus abꝛahaʒ patris tui ⁊ deus Iſaac. Joſeph etiã vt ſcribit᷑ Ge⸗ neſis.xc. Interpᷣtatus ẽ ſomnũ pincerne ⁊ piſtoꝛis pharaonis.⁊ ſomnũ ipᷣius pharao⸗ nis:vt patet Geneſis.xli.ca.Et Danielis.iij. ⁊.iiij.ca.habet᷑.qualiter ipſe daniel reuelauit ſignificationẽ ſomnioꝝ nabuchodonoſoꝛ re gis babylonie. Oagi adhuc poſtq; adoꝛaue rũt xpᷣm ammoniti fuerũt in ſomnis:ne redi rent ad herodẽ. Et Joſeph ab ãgelo in ſom nijs inſtructus fuit. vt cũ puero ihu ⁊ virgi⸗ ne mfe ſugeret ĩ egyptũ.ſicut recitat Matth. ij.ca. Apud gentiles etiã ſomnia ſepe aliquid ſignificare ↄperta ſunt. VUñ Valerius multa de fomnijs ſcripſit li.i. Sicut de ſomnio ſi⸗ monidis qͥ naufragium euaſit.Et de ſomnio matris diony ſij qᷓ cũ cõceptũ vtero haberet. ſomniauit ſe ſatiriſtum parere:ſatiriſtus ſer⸗ pens ẽ de quo tiriaca conficit᷑. Conſultoq; ꝓ digioꝝ interpᷣte clariſſimũ ac potentiſſimũ fi liũ dixit parituram.Et ita refert alia q;pluri ma.Tullius aũt in.i.de diuinatione ait.Eſt apud platonẽ:q; cũ ſocrates eſſet in cuſtodia publica: dixit Enon ſamilian ſuo ſe poſt di em terciũ moꝛurũ:vidiſſetqʒ in ſomnis pul critudinis eximie feminã: q̃ ſe noĩe appeellans diceret.homericũ quendam verſum. Tercla tichile tẽpeſtas leta leuabit.qð vt eſt dictum ſic ſcribit᷑ cõtigiſſe. Suetonius aũt in lib.de xij. ceſaribus recitat.x nocte pᷣcedente diem qua ceſar occiſus fuit:vxoꝛ cius in qͥete vidit faſtigiũ domus labi: ⁊ceſarẽ in ſinu ſuo iacẽ tem multis vulneribo ꝑfoꝛatũ:quare ſomnij atrocitate ꝑterrita eũ rogare nõ deſiſtit: vt die pꝛoxima ſe a curia abſtineret. Dicta ſunt hec omnia vt oſtendamus nõ eſſe qͥd fabuloſum qd de viſiõe beate lucie ſuꝑius explicauimꝰ: ſicut rei exitus:vt apparebit plene confirmat. ecundũ miraculũ quo fides lucie robo⸗ rata fuit ⁊ vera declarata:ðꝛ matris ſanatio. Euigilans quidẽ a ſomno lucia matri dixit. Mater mea ecce ſanata es: ꝑ ipam ergo te de pꝛecoꝛ: q̃ ſuis or̃0onibo te ſanauit.ne mihi de cetero nomines ſponſuʒ. Sed quicqͥd mihi datura eras ꝓ dote: pauꝑibus elargire. Cui mater. Cege pꝛius oculos meos ⁊ quicquid volueris de facultatibo facito. Ad quã lucia. qð moꝛiens das: ideo das qꝛ tecum ferre nõ potes. Da igitur dum viuis z mercedem ha⸗ bebis. Aſ erge rediſſent fit quotidie detras ctio rerũ: ⁊ dant᷑ in neceſſitatib paupeꝝ. Jn⸗ terea dũ patrimoniũ diſtribuit᷑: ſponſus lu⸗ vendentiũ cie de his nutricè eius interro gauit. Rnditil la caute q; vtilioꝛẽ poſſeſſionẽ ſpõſa ſua inue⸗ niſſet quã volebat emere. Et ideo videbat᷑ ali Lerciũ miraculũ quo fides lu⸗ cie roboꝛata fuit. dicitur coꝛpoꝛis firmatio: Nam venditis om̃ibo ⁊ pauꝑibus erogatis: Sponſus trahit eã coꝛam paſcaſio cõſulari dicens eam xpᷣianam eſſe ⁊ contra leges agerẽ qusta düſtrager. credidit ille ⁊cepit auctoꝛ eẽ auguſtoꝝ. Inuitante eã paſcaſio ad ſacrifi⸗ cia idoloꝝ. Rñdit.ſacrificiũ placens deo eſt. viſitare paupes. ? in neceſſitatin ſubuenire: ⁊qꝛ iam ampliꝰ nõ habeo qͥd offerã. meipam ſibi offerendã tribuo. Cui paſcaſiꝰ. Iſta ver ba tibi ſiłi ſtulto xpᷣiano narrare poteris:mi⸗ hi aũt qͥpꝛ incipi decreta cuſtodio: fuſtra . ſeq̃ris.Ad quẽlucia. Tu pꝛincipũ tuoꝝ de⸗ creta euſtodis:⁊ ego legem dei mei cuſtodiã:. ribus expendiſti:⁊ ideo quaſi meretrix loq ris.Cui lucia patrimoniũ meũ ĩ tuto loco cõ ſtitui: coꝛruptoꝛes aũt mentis ⁊ coꝛpis nũqᷓ;ᷓ ſciui. Rñdit paſcaſius qui ſunt coꝛruptoꝛes mẽtis ⁊ coꝛpoꝛis.Qucia dixit. Coꝛruptoꝛes mentis vos eſtis.qͥ ſuadetis vt aĩa ſuũ deſe⸗ rat creatoꝛem. Coꝛruptoꝛes coꝛpoꝛuʒ ſunt.qͥ tꝑpalem delectationẽ pꝛeponũt epulis ſempi⸗ ternis.Paſcaſius dixit. Ceſſabũt verba cuzʒ peruentũ fuerit ad verbera. Cui lucia. verba Dei ceſſare nõ poſſunt. Cui paſcaſius tu ergo deus es. Lucia rũdit. Ancilla dei ſuim. Qui dixit. Dũ ſteteritis ante reges ⁊ pſides nolite cogitare quõ aut quid loquamini:dahit᷑ emr’ñm vobis in illa hoꝛa quid loquimini. Non emm vos eſtis qui loquamini:ſed ſpũs pr̃is veſtri te ergo ſpũſſanctus eſt. Cui lucia:qui caſte vi o nũt templuz ſunt ſpũſſancti. Cui paſcaſius. Ego faciã te duci ad lupanar:vt ibi violatio nem accipias.⁊ ſpũmſanctũ ꝑdas.Ciui lucia HNon inquinat᷑ coꝛpus niſi de conſenſu mẽ⸗ tis:nam ſi inuitam violari me feceris caſtitas tem meam ad cõſenſum poteris pꝛouocare⸗ Hoc loco doctoꝛes dicũt. ꝙ ſi aliqua virgo violenter oppꝛimatur virginitatis coꝛonam non amittit. Sicut patet. xxxij.q.v.ca.quod aũt.ca.tolerabilius.ca.reuera.ca.non poteſt. ca.pꝛopoſito.ca.de pudicitia.ca.magis time amus.Sanctus vero Cho.ĩ ſuo quarto.di⸗ xlix. arti.v.ita ait. Si aliqua virgo ꝑ violen⸗ tiam oppꝛeſſa fuerit. non amittit pꝛopter Hos — aureolam virginitatis. dinnmõ pꝛopoſitum pꝓpetuo virginitatem ſeruandi inuiolabiliter feneat. Et hoc ſiue pꝛo fide ſiue ꝓ quacunq; alia cauſa violenter coꝛrũpatur. Sed ſi hoc ꝓ fide ſuſtineat erit ei meritoꝛiũ.⁊ad genus martyrij ꝑtinebit. VUnde lucia dixit.ſi inuitã me feceris violari: caſtitas mibi duplieabit᷑ od coꝛonam.nõ ꝙ habeat duas virginitatis aureolas.ſed ꝙ duplex pᷣmiũ repoꝛtabit vnũ pꝓ virginitate cuſtodita. aliud ꝓ iniuria quã paſſia ẽ. Dato etiam ꝙ talis violenter oppꝛeſſa cõcipiat.nec ex hoc meritũ virginitatis per⸗ dit. hec tho. 20 luciam iam redeamus. que paſcaſio addidit. Ecce coꝛpus meũ ad omne ſuppliciũ paratum.quid moꝛaris. Incipe fi⸗ li diaboli deſideria tuarũ penarum erxercere. Tũc paſcaſius lenones ad ſe venire fecit di⸗ cens eis. Inuitate ad cam omnẽ populũ ⁊ tã diu illudatur:donec moꝛtua nũciet᷑. O ſtu⸗ pendum miraculum. O inuincibilis virtus dei viui volentes eam trahere. Tantoponde re ſpũſſanctus eaʒ fixit. vt omnino ipᷣam mo uere nequirent. Yecitq; paſcaſius milleviros accedere:⁊ manus⁊ pedes ligare.ſed eã nul⸗ latenus poterãt mouere. Tũc etiam cũ viris mille paria boum adhibuit.ſed tamen virgo domini immobilis ꝑmanſit. vocatis aũt ma gicis vt ſuis incantationibo moueret᷑ omni⸗ no moueri non potuit. Dixitq; Paſcaſius. Que ſunt iſta malcficia.ꝙ vna puella a mille bhominibo nõ mouet᷑. Lucia dixit. Non ſunt iſta maleficia.ſed beneficia xpi. . Qualiter beata Lucia voluit pꝛo fide xpᷣ᷑ vitam pꝛeſentem per martyrij tolerantiam cõ ymare.. agi umn ih⸗ Erciũ myſteriũ ↄtemplandũ de fide btẽ ucie dicitur cõſummationis. Voluit quidem pꝛo fide xſji pᷣſentem vitam ꝑ mar⸗ tvrij tolerantiam ↄſummare. In quo tria cõ currerunt. Neꝛimum amoꝛte pꝛeſeruatio. DWUDU Becũdũ ſecretoꝛum reuelato. Eerciu coꝛpoꝛis xpᷣi ſuſceptio. ꝛzumũ qð cõcurrit circa tolerantiam mar cyrij beate lucie. dicitur a moꝛte pꝛeſe eruatio. NHon em toꝛmenta potuerũt extinguere illã: ita cito ſicut feciſſent.quia deus pᷣſeruabat eã yſq; ad tempus. Ham cum paſcaſius angu⸗ ſtiaretur nimis:videns illam adeo immobi⸗ lem effectam. iuſſit copioſum ignẽ circa eam accendi picemq; ⁊reſinam ac feruens oleum ſuꝑ eam fundi. Dixitq; lucia. Indutias im⸗ peitraui martyrij mei. vt credentib- timoꝛem guferam paſſionis ⁊ non credentibo vocẽin⸗ ſultationis. videtes autem amici paſcaſ:j eũ anguſtiarl. in gutture eius gladiũ immerſe⸗ rũt.q̃ nec ſic extincta eſt.nec loquelam amiſit roo⸗eieitelte martyriũ btẽ luci Sꝛ ſecretoꝝ reuelatõ. Reuelauit em̃ ea q̃ ſecre ta erant:⁊ ſciri nõ poterant:ꝓpter diſtãtiã loci Ddixitq;. Znnũcio vobis pacẽ eccleſie redditã maximiano hodie moꝛtuo ⁊ de regno ſuo di ocletiano expulſo.Et ſicut ciuitati cathaniẽ ſi ſoꝛoꝛ mea qgatha data eſt pꝛotecitix. Sic ego ciuitati ſiracuſane cõceſſa ſum interuẽ⸗ trix. Dũ hec verba loquit᷑. Ecce mĩſtri roma⸗ noꝝ venerũt⁊ paſcaſiũ appꝛehendentes:vin ctũ ad ceſarẽ ſecũ duxerũt.Audierat em̃ ceſar ꝙ multa rapuerat.Quare deſuis ſcelenbo cõ ulctus capitali ſententia fuit punitus Ter ciũ qð cõcurrit in martyrio beate lucie. dicit coꝛꝑis xpᷣi ſuſceptio. Nã de loco in quo per⸗ cuſſa ẽ:nõ ẽ mota:nec ſpũm tradidit.q̊aduſ⸗ q; venirẽt ⁊ coꝛpus dñi ſacerdotes ei traderẽt ⁊om̃es aſtantes amẽ dño rñderent. In codẽ aũt loco eſt ſepulta ⁊ eccia fabꝛicata. Fuit alia lucia cuius officiũ eccĩa celebꝛat mẽſe ſeptẽ⸗ bꝛis.hec tꝑe diocleciani ⁊maximiani ĩ vidui tate ꝑ annos.xxx.⁊ ſex mãſerat. Cuiuſq; an⸗ ni totius vute fuerũt ſeptuagintaqͥnq;: ꝓut le gitur in ſuo officio. Iſta accuſata a filio Eirx pꝛepio ꝙ xpᷣiana eſſet iuſſu diocleciani carce ni mancipata fuit. vbi cõſolationẽ diuinã p meruit. Deinde coꝛã diocleciano ſedente pꝛo tribunali extenſa eſt. ⁊ fuſtibdintiſſime ver⸗ berata. Poſtea in ollam plũbo plenam in cir cumitu igne copioſo ſuccenſam demerſa eſt. Vbi ſancta dei pſallens tridno vit vltimo gladio animaduerſa ẽ. Itaq; pꝛima lucia in virginitate ꝑmanẽs. martyriũ pꝛo xpᷣo paſſa eſt. Iſta vᷣo ĩ vidu itate ꝑſeuerãs moꝛi p xpᷣo nõ recuſauit. Quaꝝ aie gloꝛiã celeſtis regni in eternum paciſice poſſidebũt. Ad quã nos — perducat ihus ſilius dei:qui ſit benedict in ſecula ſeculoꝝ. Amen. Hermo ſexageſimuſoctauns de laudibus vere amicitie:q̃ hoĩes in ſanctitate conſeruat. Eatus qnimuenit hamicum vaum Ranlentl verba ſunt iſta oꝛiginaliter Eccleſiaſtici. xxv.capitulo.Satis efficax eſt tam in ſpiri⸗ auali q; ciuili vita. vinculum amicitie vereq̃ᷓ homines cõmunicant ſibipſis vtranq; foꝛtu nam. Pꝛopterea a macrobio ſpecies iuſticie ponitur ⁊ ab ipſo atq; a ceteris fapientibus: miris laudibus pꝛeconiʒat᷑:qꝛ tñ pleriq; fera les potius q; rõnales hoĩes amicitiã ⁊ ꝑuipẽ dunt ⁊ fugiunt. Iccirco in pᷣſenti ſermone de lüz A git A ocoꝛne bvon ſonctin tor E Vna cer nno lonpe emie oſun hrins hior ninus fo. Msaoh hape ſopnsin ſchhäs fictte aS Ghes oon Poßk lrn amnici phos. amicie borine hlenon⸗ nin cicie wmiin ſnnr ſert Momu hicnn mici Inſcun⸗ (08 41 hblua wweſe⸗ wamnt blilnct aſee inilee eſedui hoſuodi heis ir Si numeni⸗ miwone⸗ mmayin teßccſr en 16 TE ci dit groye: idli⸗ imatt Jaoe frügie Eeſpi⸗ nilmun E laarcè wä NNo mere⸗ n inc naſc fmind lucuin nſ lon o iſes“ lhs ma. auſta. inſon⸗ teraeg ſghn ule bns: niſtn eik onede eius landibo erimꝰ verba facturi: de qua tria myſteria pꝛoponimus contemplandao. vpꝛimũ dicitur cõmendationis. Secũdum diſtinctionis. „7 R omnes ſancti ⁊ moꝛales quũtur de amicitia. ¶ Lapitulum. i⸗ Rimũ myſteriũ contemplandũ de ami⸗ citia ðꝛ cõmendationis. Omnes quippe tam ſaiſtti qᷓ; phi moꝛales de illa gloꝛioſe lo⸗ quũtur. VUnde Sapiẽs Eccleſiaſtici. vi. ca. ait. Am icus fidelis pꝛotectio foꝛtis.Et caſſi odoꝛus in libꝛo de amicitia. In humanis re bus nihil amicitia dulcius inuenitur:nihil ſanctius appetitur:nihil fructuoſius cuſtodi tur. Et in eodem li. Amicitia ppꝛia ſuauitate yirtutes alias cõdit:aduerſa tꝑat: triſtiaq; io cũdat. Et idem in eplis. Sine amicis oĩs co gitatio eſſet tediũ omnis oꝑatio laboꝛ:omnis terra peregrinatio:omnis vita toꝛmentũ. ſi⸗ ne amicoꝝ ſolatio:viuere eſſet moꝛi. Et Am bꝛoſius li.de offichs. Solatium quippe vite huius eſt: vt habeas cui pectus tuũ aperias: cui archana cõices:cui ſecreta tui pectoꝛis cõ mittas: vt colloces tibi virũ fidelẽ.qͥ in ꝓſpe ris gratulet᷑ in triſtibo ↄpatiat᷑:in ꝑſecutoni⸗ bus adhoꝛtet᷑. Et Valeriꝰ maximꝰ libꝛo.iiij. Amicitie vineulũ potẽs ẽ ⁊pᷣualidũ:neq; vl- la ex ꝑte ſan guinis viribo inferius.⁊ Quinti lianus in li.declamationũ. Hõ reperio qͥd in reb hũanis excogitauerit natura pᷣſtantius amicitia:qͥd ↄcoꝛdia ↄtra foꝛtunã maiꝰ auxi liũ.⁊ Saluſti.in iugurtino. Hõ exercit ne⸗ q; theſari ſunt regm pᷣſidia: ſed veri amici: quos neq; armis cogere:neq; auro parare q̃⸗ as:officio ſech parane. ⁊ Sene. in li. de traã q̃llitate animi. NHihil eq̃ oblectat animuʒ:qᷓ; amicitia fidelis ⁊ dulcis. Et Theophraſtus phus. Quãti eſt ſine aĩa coꝛpus.tanti eſt ſine amicis hõ. Et ſecũdus phus interrogatꝰ ab adriano ceſare.qͥd ẽ amicus.rũdit.deſidera⸗ qͥes.amãda felicitas.⁊ Ariſto.in.viij.ethico. ca.i. Amicitia maxime neceſſaria ẽ in vita.ſi ne amicis nullus eligeretviuere.hñs reliqua vbona oĩa ⁊ mẽdicantib ⁊ pꝛincipatus ⁊ pote⸗ ſtates poſſidẽtibo.videt᷑ amicis maxime opꝰ eſſe. ⁊ idẽ in.ij.politice. Amicitiã qͥdem puta mus maximũ eſſe bonoꝝ ciuibus. ⁊idẽ ĩ.iij. topicoꝝ. Magis eligeẽda eſt ſupabundanna amicitie q; pecuniaꝝ.⁊ Zulliꝰin qᷓſtionibus tuſculanis. Sũmũ genꝰ felicitatis ẽ hr̃e ami cos. ⁊idẽ in li.illo de amicitia de quo inquit auluſgelius in.i.noctiũ acticaꝝ.x cuʒ libꝛũ illũ ↄponeret legit libꝛũ theophraſti de ami⸗ eitia ait. Excepta ſapia nil melius ? datũ bo⸗ mini a dijs immoꝛtalibo amicitia. Et iteꝝ ibi Solẽ e mũdo tollere vident᷑: qͥ amicitiã e vi⸗ ta tollũt:qꝛ nihila deo meliꝰhabemꝰ nihil i cũdius.Etiteꝝ. Ego vos hoꝛtari tm̃ poſſuʒ vt amicitiã oĩbo rebo hũanis anponatis. Ni⸗ hil em̃ eſt tam nature aptũ canq; ↄueniẽs ad res vel ſcõᷣas vel aduerſas.Etidẽ lib.i.de fi⸗ nib bonoꝝ ⁊ maloꝝ.Oĩm reꝝ q̃s ad btẽ vi⸗ uendũ ſapia ↄparuit. nihil eſt maiꝰ amicitia: nihil vberius:nihil iocundius:. Sed pꝛeter pᷣdictà querũt aliqͥ: vtrũ felix indigeat ami⸗ cis. Et poſſet argui ꝙ nõ.qꝛ qcunq; ſuntꝑ ſe ſibi ſufficiẽtes ex bonis que hñt:nõ indigen amicitia alioꝝ: ſed felix ꝑ ſe oĩm bonoꝝ ſuffi cientiã habet:̊ nõvidet᷑ indigere amicis.In oppoſitũ vero arguit᷑ tali rõne. Inter oĩa exte rioꝛa ẽ maximũ bonũ hre amicos.vt ꝓbatuʒ ẽ paulo ſuꝑiꝰ ꝑ ariſto. Si ergo felici cui oĩa bona tribuũtur nõ dant᷑ amici:tũc felici dee⸗ rit maximũ bonoꝝ exterioꝝ:ſ. amicitia q 3 rõnʒ felicis. Rñdet᷑ ad iſta ſoluẽda.ꝙ aut loqͥmur de felicitate celeſtis patrie: aut de feli citate pñtis vite. Pꝛimo em̃ ſi loqmur de pꝑfe cta felicitate ꝗᷓ erit in pria.tũc aut oqmur de neceſſitate btitudinis:aut de bñ eſſe.Pꝛio mõ dico q; ſocietas amicoꝝ nõ reqritur de neceſ⸗ ſitate ad btitudinẽ pr̃ie.qm̃ ille qͥ habet totaʒ⸗ plenitudinẽ ſue ꝑfectõnis in vno nõ indiget in alio.ſed btũs in patria habet totam pleni tudinẽ ſue ꝑfectionis in deo.ergo nõ indiget alio. Et hoc ẽ qð ſcribit᷑ Sapi.vij. ca. Vené rũt aũt mihi oia bona piter cũ illa.ſ.cũ diuia ſapia:q̃ in dei clara viſione ↄſiſtit. vñ Augu. vinij.li. ſuꝑ Geñ.ad lr̃am dicit.q; creatura ſpi⸗ ritualis ad hoc ꝙ ſit btã nõ niſi intrinſecus adiunat᷑ eternitate:veritate ⁊ charitate creato ris. HNã pꝑſectio charitatis ẽ eſſentialis btĩtu⸗ dini q;tũ ad dilectionẽ dei:nõ aũt q;tũ ad di⸗ lectõnẽ ꝓximi. Quare ſi eſſet vna ſola aĩa fru ens deo nõ hñs ꝓximũ quẽ diligeret: adhuc o brã eſſet ſed ſuppoſito ꝓximo ſeqͥtur dilectio eius ex ꝑfecta dilectõe dei. Uñ q̃ſi ↄcomitan ter ſe habet amicitia ad ꝑfectã btitudinẽ. Se cũdo vero ſi loq̃mur de bene eſſe britudinis tũc veꝝ ẽ qꝙ; ad illam facit ſocietas amicoꝝ:ſt cut btitudo eentialis ẽ quã habʒ btũs apud deũ ſolũ:ita btĩtudo accidetalis ẽ᷑: quã hʒ bea tus apud aliũ btm̃. Si vero loqmur de feli⸗ citate impfecta qᷓ nibil aliud ẽ large illa ſumẽ do qᷓ; ꝓᷣſperitas ⁊ bonoꝝ tꝑaliũ abundantia: tuc dico ꝙ felix aliãᷓ mõ nõ indiget amicis:?25 aliq̃ mõ indiget. Ham felix nõ indiget amici tia vtiliiqꝛ exiſtũt ſibi oia bona: indiget tam? amicis maxime /pter tria. Pꝛimo ꝓpter mi⸗ ins r —ð nicationẽ. vt cõicet amicis indigentibo felici⸗ tatẽ ſuꝗ.qm̃ vt inqͥt Plato in 2 nos viros decet comodos eſſe. Et Ouidius in li.de ponto. Regia crede mihi res ẽ ſuccur rrere lapſis. Cõueniẽs homini ẽ hoĩem ſerua re voluptas. Scðo felix indiget amicis ꝓpter cõſeruationẽ:qꝛ nullus ſufficit ſolus ſeryare ꝓſperitatẽ ſuam. Ideo inqͥt Tullius in lib. de amicitia.Om̃ res humane fragiles ſunt⁊ caduce ſꝑ acquirẽdi ſunt: qᷣs diligam? zaqͥ⸗ bus diligagmur. charitate em̃ beniuolentiaq; ſublata oĩs ẽ ſublata: ⁊ ita iocũditas.Tercio felix indiget amicis ꝓpter delectatõnem: quia Delectabile ẽ ↄpuiuere amicis. VUñn ⁊ Tullius in pᷣfato li.de amicitia dicebat. Quid dulciꝰ q; habere aliquẽ cũ quo audeas ſic loqͥ om̃ia vt tecũ.Pꝛopter hec oĩa ↄcludit ſapiẽs Eccle ſiaſti. vi.ca. qͥ inuenit amicũ fidelẽ inue-⸗ ⁊ nõ eſt digna ponderatio auri ⁊argenti con ira bonitatem fidei illius. JYMDMWU ¶ Beniplici amicitia: mala.ᷣ falſa. ⁊ vᷣa. nit theſauꝝ. Atico qͥ ppe fideli nullaẽ ↄpatõ Ecũdũ myſteriũ ↄtemplandũ de ami⸗ ſcripturis diuinis ⁊ hũanis tripliciter. Haʒ QDuedam eſt amicitia maa. uedam fall. QDuedam ver. Pꝛima amicitia ð: mala. qᷓ è inter eos qui mali ſunt.ſicut Lu.xxiij.ca.ſcribit. & facti ſunt amici herodes ⁊ pilatus.vbi glo.nephã duʒz fedus qð herodes ⁊ pylatus in occidẽdo xypm pepegerũt ꝓpterea Ariſto.viij.ethic.ait. ca.iij. pꝓfecta ẽ bonoꝝ amicitia:⁊ ſᷣm virtu tem ſimiliũ.⁊ Tullius in li.de amicitia inqͥt. Virtus amicitiam ⁊ gignit ⁊cõtinet:nec ſine yir tute amicitia eſſe vllo pacto põt. Et iteruz ibi ſic ocludit. Hoc Eentio niſi in bonis ami citiꝗ eſſe nõ poſſe.¶ Dcõða eſt amicitia falſa. yel ſimulata qñ.ſ.aliqͥs diligit ſolo noĩc ⁊ nõ opꝑe qð vtiq; facile impleri dicit Ambꝛo.libᷣ.ꝰ ſiiij. de officijs. Facilis inqͥt vox ⁊ cõis tuꝰ ſuʒ totus:ſed paucoꝝ effectus. Sunt ⁊ alij qui ſe amicos dicũt: ⁊ nõ niſi ꝓpterppꝛiũ cõmodum amant. tra quos dicit Sene.ad lucillũ.ne⸗ gociacio ẽ nõ amicitia q̃ ad ↄmoduʒ accedit Et Hiero.in epla ad paulinũ ait. Uera ami citia illa ẽ ⁊ xpᷣi glutino copulata quã nõ vti⸗ ltas rei familiaris:nõ pñtia tm̃ coꝛpoꝛis:nõ ſubdola ⁊ palpans adulatio: ſed dei timoꝛ ? diuinaꝝ ſcripturaꝝ ſtudia cõciliant.Et idez ſuꝑ Micheã ꝓphetã. Delicata eſt agmicitia qᷓ amicoꝝ felicitatem ⁊ diuitias ſequit᷑. In hoc Benere amicitie hodie voluit᷑ qſi totus mune nimeo. Bo⸗ apitulum. if. citia ðꝛ diſtinctõ. Diſtin guit᷑ quippe in amicitias vtilitate ꝓbat:illud amicitie quon dam venerabile nomẽ ꝓſtat ⁊ in queſtu p me retrice ſedet. Sũt ⁊ adhuc amici falſi: qũ hi qͥ ſe amicos fatebant᷑amicos deſerunt in ad⸗ uerſis. Nã vt ſcribit ſapiẽs Pꝛouer xvij. ca. ommi tꝑe diligit qͥ amicus ẽ. ⁊ Valeriꝰ li.iiij. Dincere fidei amici pᷣcipue in aduerſis reb- dus. Yñ Oijdiup li ij de ponto ait Aulg⸗ cognoſcũtur: in quibo quicq̃d ſonn totũ cõſtanti beniuolentia ꝓficiſcit. ob id Tulliꝰ in qſtio.tuſcu.⁊in.iij.li.de officijs.cõmẽdat yna ciũ valerio maximo damonẽ ⁊ ficiã picta goꝛicos qͥ amicitiaꝝ aĩmo adeo ſtricti erãt vt cũ alteꝝ ex his ſiracuſanus dionyvſius occi⸗ ere terminaſſet. ⁊ his qͥ moꝛti adiectus eſſet: paucos dies quib domũ ꝓficiſcereta diony- ſio im petraſſet:ſin aliuʒ ꝓ reditu eius daret: alter rũdere p amico nõ dubitauit:affirmans ꝓ niſi rediret alius infra aſſignatum ſibi ter minũ ipᷣe moꝛeret᷑. O m̃es pꝛimo iſto inſultu ſunt ĩ gdmiratõnẽ verſi:q;q;ᷓ derideret a plu⸗ nimis ſed cũ tandẽ reuerteret᷑ amicus ſeq; ad diem termini pñtaſſet: admiratus tyrannus eoꝝ fidẽ ſuppliciũ remiſit. Rogãs ſe rercium in ſocietatem recipi. Sed hodierna die tales minime inueniũtur:qͥnimmo vt Ouidiait. li. ij. de ponto. Diligit᷑ nemo niſi cuʒ ſoꝛtuna ſecũda ẽ. Et in li. de triſtib.. Donec eris felix multos numerabis amicos. Tẽꝑa ſi fuerint nubila ſolus eris.Et in eodẽ libꝛo.ſic de quo dam ſuo amico tepido lamentatur. n caput alta ſuum labent᷑ ab equoꝛe retro. lumina cõuerſis ſolq; recurret eguss. Terra feret ſtellas celum ſcindetur aratro. Vnda dabit flammas:⁊ dabit ignis aquas. Omnia nature pꝛepoſtera legib ibbitt. Parſq; ſuum mundi nulla tenebit iter. Omnia iam fient fieri q̃ poſſe negabam. Et nihil eſt de quo nõ ſit habenda ſfides. Hec ego vaticinoꝛ:qꝛ ſum deceptus ab illo/ Zaturum miſero:quem mihi rebar opem. Illug amicitie ſanctum ⁊ venerabile nomen Pelibi pꝛo vili ſub pedibuſq; iact. ercia igit᷑ amicitia ⁊ vera eſt illa quefun⸗ datur ſuper virtuteʒ ⁊ perſeuerat in quolibet lu ſiue pꝛoſperitatis ſiue aduerſuatis. De ſignis vere amicitie. (apitulũ.iij. Erciũ mrſteris contemplandũ de ami citia dicit᷑ ſignificatio. Sũt em̃ aliqua ſigna per que cognoſci poteſt quando quisẽ verus amicꝰ.Et hec diſtinguũt᷑ in tria. Naʒ lia ſunt ſigna coꝛdis. unt ſigna oꝛis. Alia Alia ſunt ſigna operis. .,„& K — — ——⸗= ubn (gicha ſſand toned⸗ Wltue retur. tnnt moch ſigni af niſe ihi hoi lcn Gn N noris ſnünmn In theip Iuns. Lde IEne im Hai. muns Zſaer fucrint Regio o⸗ qe⸗ ==Sð 1. 4 imüũ eſt volutatum con atum concoꝛdatio. Decũdum ſecretoꝝ cõmunicatio. Cærciũ animi confirmatio. Pꝛimũ ſignũ eſt volũtatum cõcoꝛdatio.de q̃̊ ait Tullius li.de amicitia. Idẽ velle ⁊idem nolle.Ea demũ vera eſt amicitia.qð vtiq; in⸗ telligenduũ ẽ in rebo virtuoſis. debitis ꝛhone⸗ ſtis. Nã cõcoꝛdia maloꝝ nõ vere amicitie ſed ſm ſumilitudinẽ dici poteſt. Secũdũ ſignũ eſt ſecretoꝝ ⁊ cõſilioꝝ cõmunicatio. vt em̃ ait Ambꝛo.li.de officijs. Nihil occultat amicꝰ ſi verus eſt. Nerũtamen caute agenduʒ eſt vt ſeruetur regula Senece ad lucillũ dicentis. Dmnia cũ amico delibera:ſed de ipo pꝛius. Nam inquit Macrobius li.ſaturnaliũ. Ita amicũ habeas vt hũc fieri poſſe inimicũ pu⸗ tes. ⁊ Valerius rubꝛica de dilectione tamoꝛe dicit. Rias giebat opoꝛtere hoies ita in vſu amicitie verſari vt meminerint eam ad gra- niſſimas inimicitias poſſe cõuerti. Qò qͥdeʒ pꝛeceptũ pꝛima ſpecie nimis ſoꝛtaſſe calliduʒ videbatur:nimiũq; ſimplicitati:qua pᷣcipue amicitia gaudet cõtrariuz:ſed ſi animi altioꝛ cogitatio demiſſa fuerit ꝑ qᷓ; vtile reperietur. Terciũ ſignũ vere amicitie dicit᷑animi cõſir⸗ matio. Hoc vtiq; ad veram amicitiã ſpectare cognoſcit᷑vt nõ ſtatim mala de amicis credꝗ tur ſuſurronibo ⁊ bilinguibo.ideo Valeriꝰ li. iiij. rubꝛica de moderatõne.laudat platonem qui cũ a quodam audiret xenocratẽ diſcipu⸗ lũ ſuũ de ſe młta impie locutũ ſine vlla cũcta tione crieninantẽ reſpuit. Inſta bat ille certo vultu cauſam q̃rens cur ſibi fides nõ adhibe retur. Adiecit plato. Hõ eſſe credibile vt quẽ tantopere amaret ab eo nõ diligeret᷑. Poſtre⸗ mo cũ ad iuſiurandũ inim.citias ſerẽtis ma⸗ lignitas cõfugiſſet ne de ꝑiurio eius diſi puta fuiſſe:niſi ea dic expedire ſibi iudicaſſet. Se cũdo ſunt alia ſigna oꝛis ⁊ hec diſtin guũtur xet affirmauit nunq; eſe illa dicturum Pꝛimũ eſt ſecreta monitio. ecudum recta locutio. feſta laudatio. oꝛis vere amicitie eſt ſecreta EFercium mam umũ ſigni monitio. Cuʒ. ſ. quis dephendens in aliquo ſuũ amicũ errare ſecrete ſtudet illum monere. Juxta ſaluatoꝛis noſtri documẽtũ.qͥ Mae⸗ thei. xviij.ca.dixit. Si peccauerit in te frater tuus: vade ⁊ cꝛripe eum inter teꝛ ipᷣm ſolũ. Et de hoc ita pulchre loq ultur Ambꝛo.li.iij de officijs. O biurget amicus amicũ:nõ iactã tielſtudio:ſed affectu charitatis vt nec ammo nis oꝛnatꝰ ab amico ſuo ro — diæ nitio aſpera ſit nee gbiutgatto oontumelloſa . Et Seneea in l. de moꝛib. Alires rnag ma⸗ gis amici ſentiã beneficijs q;ᷓ iniurijs. Secũ dum ſignuʒz oꝛis eſt recta locutio. vt amicus magis loquatur amico vera ⁊ vtilia q; blanꝰ- da ⁊ falſa ⁊ cũ ſuo damno illi placentia. Hine biens ꝓuer.x.ca.ait. Simulatoꝛ oꝛe deci⸗ płt amicũ ſuũ.Et.xvi.ca. Vir inliquus lau=⸗ dat amicũ ſuũ:⁊ ducit eum ꝑ viam nõ bonaz datur peccatoꝛ in deſiderijs anime ſue. Adu lantiũ inquit lingue alligant animas in pec⸗ catis:delectat em̃ ea facere in quibus nõ ſolũ metuit᷑ repꝛehenſoꝛ:ſed etiã laudat᷑ peccatoꝛ: Terciũ ſignum eſt manifeſta laudatio.vt em̃ inquit Criſo. Hic mos amantiũ eſt vt amo⸗ rem ſuum ſilentio tegere nequeant.¶ Tercõ ſunt alia ſigna vere amicitie in oge:⁊ becad Pꝛimum eſt grata conuerſano. Secundum pꝛompta condeſcenſio. ꝛimũ ſignũ eſt grata cõuerſatio. Inquit em̃ Ariſto.ix. Ethicoꝝ. amicus eſt alius ipᷣe.Et Tullius.Amicus eſt alter ego. Iccir co qui veri amici ſunt:libenter cõueniunt:fa⸗ miliariter ↄuerſantur. Quare ⁊ Ariſto. dicit. Ax amicis eligibiliſſimũ eſt conutiuere.Se⸗ cundũ ſignũ eſt pꝛompta condeſcenſio. uʒ quis ami co cõdeſcendit ſubueniendo ſibi in neceſſitatibo ſuis. IJdeo phᷣus quidam cũ di⸗ ceretur ei de quodam paupere:ille amicus il⸗ lius diuitis eſt cur inquit illo diuite pauper eſt:amicus nõ eſt.qui particeps non eſt foꝛtu ne. Et dum amicus aliquid expoſtulat: non eſt pꝛocraſtinandũ. Unde ſapiens in puerbᷣ. dixit. Ne dicas amico tuo vade ⁊ reuertere cras em̃ dabo tibi cũ ſtatim poſſis dare.Ter⸗ ciũ ſignum eſt honeſtaatiſfaciio. Nec amicꝰ turpia petere debet. nec alius in his ſatiſface re tenetur. Hinc Valerius libꝛo.vi. Rubꝛi⸗ ca grauiter dicta aut facta.refert publiu Ku tilius cum amici cuiſdam iniuſte rogationi reſiſteret.atq; is per ſummã indignatõnẽ di⸗ xiſſet. Quid ergo opus eſt mihi amicitia tua ſi quod rogo nõ facis. Reſpondit.immo qͥd mihi tua:ſi ꝓpter te aliquid inhoneſte factur ſum.Et Auluſgelius in.i.noctiũ acticarum querens an pꝛo vtilitate amicoꝝ delinquen: dum aliquando ſic ait. Chilo lacedemonius de hoc dubitauit. Per icles athenienſis egre gius vir ingenio boniſq; omnibus diſcipli⸗ amieo⸗ gatus vt ꝓ re cau ſaq; eius falſum deieraret. Rñdit. Opus eſt me amicis cõmodare.ſed vſq; ad aras nrs⸗ te liij phrafius parua inquit ⁊tenuis vel turpiiu⸗ do vel infamia ſubeũda eſt. Si ea re magna vtilitas amico queri poteſt rependitur qe ⁊cõpenſatur leue damnuʒ delibate honeſta⸗ tis maioꝛe alia grauioꝛeq; in adiuuãdo ami⸗ co honeſtate. hec Auluſgelius. Sed Cicero in li.de amicitia ita cõcluſit. Hulla ẽ excuſa- tio peccati.ſi amicitia peccaueris. Nã cũ c ſiliatrix amicitie virtutis: opinio fuerit. diffi cileẽ amicitiaʒ manere.ſi a virtute defeceris. Hoec de amicitia ſcripta ſunt. vt cognoſcat vnuſquiſq; quãta ſit vis illius.q̃ tñ a rariſſi⸗ mis obf uat᷑:vt decet:vbiq; etem puat? amoꝛ alas ſuas iam expandit:vnuſquiſq; qð ſuũ ẽ Irit ⁊ ſuo tantum cõmodo ſatiſfacere ſtudet. Mos vero qͥ xpᷣani ſumꝰad amcitiã excolẽ⸗ dam iuducimur:ꝑ legẽ illã diuinã:quã xpᷣus Deus dei filius devirgine natus verbo docu it.piter ⁊ exemplo. Diliges ait pximũ tuum. qð ſi fecerimꝰ pignꝰeterne vite ab eo largiter accipiemus.qͥ ſuã nobis gr̃am largiet᷑ in pn⸗ ti ſeculo.Et in futuro gloꝛiã ſempiternaein q̃ yvinit ⁊ regnat ꝑ infinita ſecula ſeculoꝝ Amẽ. 1 S ermo ſexageſimuſnonꝰ de biĩſſimo cõ⸗ ſeſſoꝛe Antonio paduano de oꝛdine minoꝝ. Onpoteſtcmitas abſcondi ſupꝛa montẽ poſita. Ver ba ſunt redemptoꝛis nr̃i oꝛiginali ter Matthei. v. ca. in euãgelio pñtis ſolẽni tatis. Cũcti fere moꝛtales qͥ baptiſmali cara⸗ ctere ſunt inſigniti:btm̃ antoniũ paduanũ de uotione ardentiſſima colũt ac venerant᷑.nec ipᷣe patrociniũ eius expoſcentibi. ita ſit affa⸗ bilis ⁊ ꝓtinus vt videat᷑ quodammõ cũ illis cõuiuere ⁊ cõmoꝛari. Nullus a fonte ſue dul redinis ſitibũdus abſcedit.oĩbuſq; eũ inuo⸗ cantibus pꝛeſto ẽ. Et vt veriſſime cãtat eccle ſia. Ad ſacrũ eius tumulũ freq̃nter membꝛa languentiũ:mõ ſanitati quolibet moꝛbo fue⸗ rint grauata reſtituũtur. Pꝛopterea ne bñfi⸗ cioꝝ illius immemoꝛes accuſemur.in ſolẽni tate pnjᷣti ad ſue laudis pᷣconia extollẽda.om̃i ſtudio.om̃i diligentia:om̃iq; vi dicendi debe innus incũbere.Eſt quippe in eccleſia deivelut ciuitas poſita in cacumine montis.q̃ ab oĩ⸗ vᷣus videri põt.vt verba ꝓpoſua dicunt. Om̃ multa in hoc ſancto reꝑiũtur q̃ fulgẽt in do⸗ mo dñi:lucentq; oĩbo qͥ ſunt in illa.ꝓpter que Earran qui eſt in celis gloꝛificãt ⁊ bñdicunt Ded vt iſta clarius habeant᷑ de ſancto anto Mio in pnñ̃narũ verba facturi.Triplicẽ excel⸗ lentiam eius poꝛabimunus. LBin dicitur religionnis Texcda gloꝛificationts. Qualiter brũd antonius etate tenellus ba buũ canonicoꝝ regularium ſancti au guſtini ſuſcepit. Indeq; zelo martyrij ſuccenſus trã⸗ ſijt ad religionẽ minoꝝ. apitulum.i. Ridma excellentia ſancti antonij:vꝛ reli⸗ Agionis. Dedicauit nãq; ſe deo.⁊ in reli⸗ gione ſctã laudabiliter vſq; ad moꝛtẽ ꝑſeue⸗ rauit. Vt em ſcribit᷑ in cronicis oꝛdinis nr̃i minoꝝ. Fuerũt ãni vite beati antonij.æxxvi: Ham fuit in domo parentũ annis qndecim In monaſterio vero ſancti vincẽtij annis du obus. Et in monaſterio ſancte crucis de co⸗ limbꝛia nouẽ annis. Poſtremo in oꝛdine be gti franciſci multis miraculis clarus decem Annos feliciter ↄſummauit. Et licet ĩ eo mul ta cõueniãt.qᷓ ſue religionispfeſſionẽ extollũt nos tamẽ tria dũtaxat explcabimus. Secudum cauſalitas: Terciüchariis. IPꝛimo quo extollit᷑ pfeſſio aſſumpte reli⸗ gionis a btõ ãtonio ðꝛ ctas. Nõ cm̃ expecta⸗ uit ſenectã. nõ inuenilibo annis pꝛius voluit obtemꝑare:ſed vbi ſextũdecimũ attigit annũ ſpꝛetis mũdi ⁊ carnis illecebꝛis ad quoddaʒ cenobiũñ oꝛdinis ſancti Auguſtini vlixpoone ciuitatis de qua ipᷣe oꝛiũdus erat vicinũ ſe cõ tulit. Ibiq; deuotus habitũ religiõis aſſum⸗ pſit.vbi biennio exacto: amicoꝝ carnaliũ fre Intia turbabat᷑.ne vt cupiebat ſedulo ↄtẽpla tioni vacaret. q̃re ad ſancte crucis de colim⸗ bꝛiꝗ cũ ſuperioꝛis licenua aliud.ſ.eiuſdẽ oꝛ⸗ dinis monaſteriũ cõuolauit. Sed gleriq; cł hec dicimus:vel Antonio ad iuuenilẽ quaſi motũ imputãt:qꝛ ad religioneʒ ſe tranſtulit: vel detrahunt viris religioſis:qͥ inducere co nantur laicos vt ⁊ ipᷣi fiant religioſi. aut reli⸗ gionẽ dãnant.q̃viros quandoq; flagitioſos atq; ſceleſtos recipit.Pꝛo qͥbo tria ſunt de ne⸗ ceſſitate dubia declarand. ecũdum vtrũ peccet illequi hoꝛtat᷑ quoſ⸗ cũq; ad religionis ingreſſum. S erciũ vtrum peccatoꝛib ſi denegãdus re⸗ ionis ingreſſus. d pꝛimũ dubiũ rñdet tho.ſe.ſe.q.vlti.q; diuturna deliberatio ⁊ multa cõſilia reqͥrunt in magnis dubijs.vt dicit Ariſto.in.iij.eth̊. In his aũt q̃ ſunt certa ⁊ determinata nõ reqͥ ritur ↄſuliũ. Circa aũt ingreſum religionis — tria pñt ↄſiderari. Pꝛimũ eſt ipe ingreſſus re ligionis ſ m ſe. Et ſicẽ certũ ꝙ ẽ melius bo⸗ nũ,/2 qui de hoc dubitat quantũ de ſe eſt de⸗ il AV cu felig Vina mina glie mmita⸗ ae lii impe flg honc ſo Pepe ſhum ho gantes luitgri fioccc Neqnn f dilcol ſenbit licml ſugzon ultcel latei un poer ſounci⸗ lencin emio⸗ Cici ſtelbe indin dedi⸗ lerin llhyi⸗ rii iynni hloheer ſuent 3 lolnitas Cloſlas ligtin guianf ſelnarei ſinian agiteni nntdef onetr ni⸗ fl⸗ ⸗ ⸗ it N he li . nni , ne n⸗ ife e 9 1 100 di⸗ 0 ß 1 ſis 8le / ogakrpo qͥ hoe eöſiliu dedit. Secundo pöt ↄſiderari rigionis ingreſſus ꝑ cõpationem dd vires eins qꝗᷣ eſt ingreſſurus.Et ſic non eſt locus dubitationis quia illi qͥ ingrediuntur religionẽ.nõ confidũt de virtute ſua.ſed di⸗ uina fm illud Eſaie.xl.ca. Qui ſperãt in do⸗ em ingrediat mino mutabũt foꝛtitudinem. Si tamẽ eſſet. · aſperitatẽ ⁊ tentationũ bella vel negat vel ta⸗ aliquod ſpeciale impedimentum.puta infir: cet.Aut qꝛ multos religioſos cũ xpᷣo loqͥ fa⸗ mitas coꝛpoꝛalis:vel onera debitoꝝ.vel ali⸗ quid huiuſmodi requiritur deliberatio:con⸗ iliũ habendũ eſt cũ his qui pꝛodeſie pñt nõ impedire.Tercio poteſt cõſiderari ingreſſus religionis quantũ ad modum:⁊quã religio nem quis in gredi debeat. Et in talibs habe⸗ ri poteſt cõſiliũ a viris timentibo deũ. Sed pene om̃es que ſua ſunt querũt nõ q̃ ihu xp̃i ſuam religionem omnibo pꝛeferentes.⁊ plerũ q; quod granius eſt alijs derogantes nõ attẽ gentes ad quã quis vocetur a domino. Vo luit quippe ipᷣe deus cuius ſapientie non eſt fi nis eccleſiaʒ religionũ mulctiplicitate decoꝛa⸗ re.qᷓ tamen omnes vni xpᷣo famulant᷑: vnũq; iu gu ſuaue illius trabuũt. Sicut ⁊ de equis diſcoloꝛ ibo. Hiero.ĩ epiſtola ad palmachiũ ſcribit dicens. Diſcoloꝛes equi ſed volũtate rõcoꝛdes vnũ aurige iugũ trahunt. Non eſt itaq; detrahendũ alicui religioni quã appꝛo bauit eccleſia. Sed omnib honoꝛ eſt exhi⸗ bendus:in quibus diuerſe conſtitutõnes re⸗ periũtur.vt ſic ſatiſfiat diuerſis inclinatõni us volentium deo in religione ſeruire ¶ Ad ſecundũ dubiũ dicit.Tho.vbi.S. Cilli qui inducũt aliquos ad religioneʒ: magno ſunt pꝛemio digni. Nam ſcribitur Jacobi.v. ca. Qui cõuerti fecerit peccatoꝛem ab erroꝛe vie ſiue liberabit anumã eius a moꝛte:⁊opꝑit mul⸗ titudinẽ peccatoꝝ. Ad hoc etiam facit quod ðↄꝛ di. xv.c.tria ſunt. Poſſet tamẽ ↄtingere tri „ plex inoꝛdinatio.Pꝛima eſt ſi violenter aliqͥs aliquẽ ad religionẽ cõpelleren vt em̃ ſcribitur xx. q.iij.c.pñs clericus. Nullü bonũ niſi vo luntariũ.Et Hiero.ait de cõſe.di.v. Quic⸗ quid neceſſitate fit cito ſoluit᷑ q volũtate ꝑ⸗ ſeuerat. Aduertant ad hoc parentes hi qͥ fili as inuitas monaſterijs recludũt quãto peri culo illas exponũt. Conſiderẽt ⁊religionũ pᷣ lati qui moniales ſic factas inuitas recipiũt quid rñſuri eterno iudici qui neminem vult ſaluare inuitũ. Audiant aũt omnes Augu⸗ ſtinũ qui li.i.cõfeſſionũ ait. Nemo inuitꝰ bñ agit.etiã ſi bonũ eſt qð agit. Secũda inoꝛdi natio eſt. Si aliquis ſimoniace aliuʒ ad reli gionẽtrahat pᷣcio dato vel recepto.qð ꝓhi⸗ betur.i.ꝗ.ij.c.quã pio. Nota ꝓpterea ꝙ licet p ingreſſu religiõis ſiue monachoꝝ ſiue mo feſſio aſſumpte religt . dicit Muſalitas. Cauſa q pe finalis ꝓpter quã reli niali no liceat aliquid accipe vel exigere ſid6 pꝛeciuʒ. Spõte m oblata non interueniente Aliqua coꝛrupta intentõne licet recipere: ſicut ꝓbatur.i. q.ij.c.ſicut epiſcopũ.Tercia inoꝛ⸗ dinatio eſt cũ quis mendacijs allicit quẽpiꝗ vt religionem ingrediat᷑.puta qꝛ religionis miliariter mentit᷑ ⁊ ſimilia.qᷓ ⁊ ſi quãdoq; ve ra inueniant᷑:tamen de pleriſq; falſo confin⸗ gũtur. Illicitũ ẽ talibo fallacijs deciꝑe iuue⸗ nes:vt ſic mũdũ ↄtemnãt:qꝛ vt refert Augu. lus ducendus ẽ opitulante mendacio.Ad tereiũ dubiũ ſanctus tho. vbũ.S. rñdet ꝙ in⸗ greſſus religionis:nõ ſolũ cõgruit ⁊ expedit exercitatis in obſeruantia pᷣceptoꝝ:vt ad ma ioꝛẽ ꝑfectionẽ pueniant.ſed etiã nõ exercita⸗ tis ⁊ pctõꝛibo. Nã ⁊ dñs Mattheũ publicinũ q nõ erat exercitatus in pceptoꝝ obſeruantia vocauit ad obſeruantiã cõſilioꝛũ. Ad hoc fa cit ꝙ hubet᷑. xxxiij.q.ij.c,. admonere. AUbi ſte⸗ phanus papa ↄſulit cuidã vxoꝛicide. ꝙ in⸗ grediat᷑ monaſteriũ dicẽs. Relinq̃ hoc maxi mũ pcti facinus:ingredere monaſterinʒ. Ad antoniũ itaq; redeundo dicimꝰ ꝙ ipᷣe ſpũſctõ inſt igãte reli gionis ſtatũ elegit. quidẽ lieʒ ex euẽtu rei.qꝛ de bono in melius ſemꝑ pꝛofe cit dep̃hẽdere poſſumus id nihilominus ma niteſtat eius conditio anteq; a mũdo diſcede ret. Natus quiſpe ex venerabilib honeſtiſſi miſq; parẽtibo:atq; ab eis in pꝛimo floꝛe ge⸗ nitus iuuẽtutis:vocatuſq; ĩ ſacro baptimaæ te ferdinãdus.traditus ab eis fuit educãdua ⁊ lr̃is imbuẽdus in eccĩa gloꝛioſe virginis marie:in q̃ btĩ vincẽtij mererls coꝛpus ho noꝛifice reqͥeſcit. Qua de rech ipᷣe ſic a teneris annis bonis moꝛibo fuiſſet. inſtructus nõ ni ſi vera pꝛudentia comitante in religione deo ſeruire diſpoſuit. ¶¶ Gcdm q extollitur pꝛo onis a btõ antonio dicit gioſus effectus ẽ:ſpꝛetis qbuſſibet tꝑalibꝛ bo nis fuit vite religioſe ꝑfectio:de qua ꝑfectios ne tria declaranda ſe ingerununt. Pꝛimũ in quo cõſiſtit ꝑfectio religionis. . Secundũ quõ in tribus votis integrat᷑ꝛp⸗ ficitur ſtatus religionis. . * Terciũ cur inter tria vota pꝛincipalius eſt t eſſentialius ipᷣa obedienina. Ad pꝛimũ rñdere poſſumꝰ ꝙ pꝑfectuʒ dꝛ eui nihi deeſt. vt vult Ariſ.iij.phiſi.⁊.v. mecha. Et ↄmẽtatoꝛ ibidẽ ↄmẽto.xxi.⁊ Tho.i.ꝑ.q iiij. Conſiſtit ergo ꝑfectio hoĩs in adoption⸗ chharitatis, iuxta illð ad Coloſen.iij. c. Su⸗ L . – — p omnia charitatẽ habete qᷓ eſt vinculum e diſpeſ atonem exterioꝝ reꝝ qᷓ ampntat ꝑvotſi fectõnis. Amoꝛ. n. habet virtutẽ rãſſoꝛmati pauptatis. Ołdo circa gubernatõeʒ vxoꝛia uam ⁊ vnitinã diligeus ĩ dilectũ ꝑ intellectuuz ⁊ſuioꝝ q tollit᷑ ꝑ caſtitatẽ. Cercio ꝑ diſpöem ⁊affectuʒ.Eti boc pficit᷑ creatura ꝙ vniat᷑ ꝓꝛioꝝx actuũ qͥ tollit᷑ ꝑ obediẽtiã. Silr bolo 1 affectũ cũ creatoꝛe cui nipil deeſt. Eſt aũt tri cauſtũ ðꝛ cũ aliqͥs totũ qò hʒ deo offert. Ha plex ꝑfectio m tho.fa fe.q.clxxxiiij. arti. j. bet aũt bõ triplex bonũ. Pꝛimũ ẽ rey exterio . Pꝛima abſoluta q̃ nõ ſolũ attendit᷑ ſm totali. Jũu.q̃s totaliter offert deo ꝑ paupꝑtatẽ. Scom 0 tatẽ ex ꝑte diligẽtis:ſed etiã ex ꝑte diligibꝛis: bonũ ꝓpꝛij coꝛpis qð offert deo pcipueꝑ voe g vt.ſ. diligat᷑ deus q; tũ ẽ diligibilis.⁊ talis ⸗ tũ caſtitat: q abrenuciat maxis delectatõibo 4 fectio nõ eſt poſſibilis alicui creature ſed ſoli carnis.Terciũ ẽ bonũ aĩe:qð totaliser offert ſen deo puenit. Scðdᷣa pfectio ẽ abſoluta ſᷣm to⸗ deo ꝑ votũ obediẽtieꝑ qð hõ offert deoppꝛiã talitatẽ abſolutã ex pte diligentis put.ſ.affe⸗ volũtatẽ ꝑ quã hõ vnt᷑ oib potentijs ⁊ hitib in rtio ſᷣm totũ ſuũ poſſe ſꝑ actualiter feratur in aĩe.Oẽs aũt alie obſᷣnãtie religionũ oꝛdinãt᷑ o deũ.⁊talis ꝑfectio nõ ẽ poſſibilis in via eum ad pᷣdicta tria vota.nã laboꝛ manuũ ⁊ mẽdici i hõ ⁊ doꝛmiat ⁊ alijs in qbb occupetur mẽtis tas ad pauꝑtatẽ vigilie ieiuniũ ⁊ diſciplĩa ad acm nõ fert᷑ in deuzʒ. Et iſta ẽ ꝑfectio pr̃ie. Et caſtitatẽ.Alia exercitia vt lectio:oro:viſitatio Dde hac dðꝛ de pe.di.ij. charitas. ꝑfecta chari⸗ inſirmoꝝ ⁊ hmõi ad obediẽtiã. Determĩatio d ititas in hac vita hr̃i nõ p̃t. Tercia aũt ẽ ꝑpfectio aũt hitus ꝑtinet ad oĩa tria pᷣdicta tãq; ſignũ i . q̃ neq; attendit᷑ ſᷣm totalitatẽ ex ꝑte diigibi-⸗ obligatõnis. Interioꝛes aũt actꝰ virtutis:vt Hon lis neq; ſᷣm totalitatẽ ex ꝑte diligẽcis.vt.ſ.ſo buũilitas patientia ⁊ hmõi:nõ cadũt ſub voto i actu ferat᷑ in deũ. Sʒ qtũ ad hoc ꝙ excludã religionis.qꝛ oĩm virtutuʒ mr̃ ẽ charitas ad ni tur ea q̃ motui dilectionis in deũ repugnãt:? quã oꝛdinat᷑ ſtatus religionis vt ad fint᷑. Ad ni hoc põt hr̃i in pñti vita.Et hoc dupir. Uno terciũ qð erat declarandũ.rñdet tho.ſᷣa ſᷣe.q. he⸗ mõ inq̃ntũ ab effectu hoĩs excludit᷑ om̃e ilõ clxxxv.arti.viij.ꝙ inter tria vota pncipalius ſe qð charitati cõtrariat᷑ ſiẽ eſpctm̃ moꝛtale.vt eſſentialius religioni ẽ obedientia. Et hoc D l.nihil co gitet vel velit deliberare qð ſu diui triplici rõne. Pꝛimo qꝛ qͥd ꝑ eam maius deo “W ne dilectioni õriũ.⁊ ſine tali ꝑfectione chari⸗ offert᷑ q; ꝑ alia.ſ.ꝓpꝛia volũtas. Scðo quia ncin tas eẽ nõ põt.Alio mõ vt hõ ſtudiũ ſuũ deꝑa votũ obedientie continet ſub ſe alia vota.ſed RrH0 tet ad vacandũ deo ⁊reb diuinis:pᷣtermiſſus nõ ccõuerſo:Tercio qꝛ votũ obedientie pꝛo⸗ ſoft alijs:excludẽdo oẽm affectũ extraneũ niſi q́; pꝛie ie extendit ad accus ꝓpꝛios pꝛopinquos uſbe tũ neceſſitas vite pñtis reqͥrit.Er ad iſtã oꝛdi fini religionis q̃nto autẽ aliqͥd ẽ pꝛopinqͥus inin natt religio vt ad finẽ. VUñ ſtatus religionis ẽ fini tanto melius. Notanduům tñ hoc loco ꝙ; ſin q̃dam diſciplina ⁊exercitiũ ꝑueniendi ad ꝑa multa ſunt in qb religioſi nõ tenẽtur obedi⸗ ſie Aerton?. & Wegmas erat declarandũ qu?à replato. Pꝛimo ſi pᷣlatus pᷣciꝑet odei mãda⸗ imm in tribo votis integrat᷑ ⁊ ꝑficit᷑ ſtatus religio-⸗ ta.vt crimẽ occultũ reuelari ſibi.nõ ſᷣuato oꝛ un nis. Et ad hoc reſpõdemus ᷣ̃m tho.ſᷣa fe.q. dine fraterne coꝛrectionis. vel pꝛeter manda Ur clxexvi.arti.vij.ꝙ ſtatus religionis poteſt tri ta. vt mendacium officioſum. Nõ em̃ debet te pliciter ↄſiderari. VUno mõ ſᷣm qð ẽ q̊ddã ex hmõi pceptis parere.vt ptʒ.xi.q. iij.c.ſi dñs. 1 ercitiũ tendendi in efectõnẽ charitatis. Alio Secũdo ſi ↄtra oꝛdinatõnes eccleſie.vt non .R mõ ſᷣm qð quietat hũanũ animũ ab exterioꝛi ieiunct die ſtatuta ab ecclia ⁊ ſimilia ſicut ꝓ⸗ brus ſollicitudibo. Tercio mõ ſᷣm qoð ẽ q̊ddaʒ batur.xi.q.iij.c.ſi qͥ eᷣus. Tercio ſi contra holocanſtũ ꝑ qð aliqͥs ſe ⁊ ſua offert deo. Et oꝛdinationes ſue regule vel conſtitutionum. ſim hoc in triba votis integrat᷑ ſtatus religio Quarto ſipcipit ea ad q̃ nõ ſe extẽdit pᷣlature nis.Pꝛimo quidẽ q;tum ad exercitiũ ꝑfectio auctoꝛitas.vt ſi pᷣciperet peccata cõfeſſa iterũ nis reqͥritur ꝙ aliquis a ſe remoueat ũla ꝑ ᷓ ↄtiteri ſine cã. ⁊ ſimilia. Quinto ſi pᷣciꝑet qdᷣ poſſet impediri ne totaliter affectus eius ten habet ſpẽm mali vt q; nudaret ſe coꝛã oĩbo qꝛ 8 dat in deuʒ in quo cõſiſtit ꝑfectio charitatis. obedientia intelligit᷑ in licitis ⁊ honeſtis:vt unr H mõi aũt ſunt tria. Pꝛimũ ẽ cupiditas ex. ꝓbat. xi.q.inj.nõ ẽ. Sexto ſi pciperet vt ſub⸗ terioꝝ bonoꝝ.q̃ tollitur ꝑ votum pauꝑtatis: ditus reſpiceret aues volãtes ꝑ aera.licz aliqͥ D Scõm ẽ cõcupiſcentia ſenſibiliũ delectatio- dicant ꝙ etiã in his laudabilius ſit obedire. nũ inter quas pcellũt delectatõnes veneree ᷓ ſicut diximus in ſermõe de ſancto Mattheo Cn tollit᷑ ꝑ votũ còtinẽtie. Lerciũ ẽ inoꝛdinatio Terciũ quo extollit᷑ ꝓfeſſio aſſumpte reli⸗ ft, D volũtatis hũane q̃ excludit᷑ ꝑ votũ obediẽtie. Gionis a btõ antonio dicitur charitas.Tãto llc . Sindmuit ſollicitudis ſecularis inqͥetudo p⸗ nãq; feruoꝛe charitatis ſuccenſus fuit ꝙ non Wan cipue ingerit᷑ bomini circa ria. Pꝛimo circa ob aliã cãm. niſi vt martyriũ pateret᷑ ꝓ xpᷣo a mun tdui tione decoꝛa . . OJ”ðäͤ W . . . . . 8 teligione ſancti auguſtini traſierit ad religio nem fraciſci. ⁊ lz vt inqͥt tho. ſa ße.q. clxxxix. Hõ liceattrãſire de vna religione ad aliaz tũ qꝛ ſcandaliʒant᷑ illi qͥ relinquũtur:tũ qꝛ faci⸗ lius ꝓficit aliquis in religione in quaviuere cõſueuit q;ᷓ in alia:tñ qñ hoc fit vel ꝓpter m'f Enã vtilitatẽ:ſiue ꝓpter neceſſitatẽ laudabile eſt. Hodie vero qſt oẽs oꝛdines obtinuerũt ne poſſit quis ꝓfeſſus ꝓ libito oꝛdine ſuo di miſſo ad aliũ ↄmeare.Olim etiã fiebat trãſi⸗ tus ab oꝛdinibo mendicantiũ ad oꝛdines mo nachales quoſcũ; ſine diſpeſatoe pape. Et reputabat᷑ licitus in foꝛo iudiciali eccie tãq̃s trãſitus ad pfectioꝛẽ ſtatũ.ſ. cõtemplatõis cũ tñ in rei veritate nõ hoc intenderẽt trãſeũtes ſed vt maioꝛi libertate ad malũ vterent᷑: ſicut apparebat in cõuerſatõne eoꝝ.Sed ꝑ ↄſtitu⸗ tionẽ martini qnti in cõcillo cõſtantienſi de⸗ cretũ ẽ vt de oꝛdie mẽdicantiuʒ nullus Kon ĩcar⸗ trãſire ad aliquẽ oꝛdinẽ monachalẽ:ni tuſienſiũ:etiã cũ licẽtia ſui oꝛdinis niſi ſuper hoc hfet diſpeſationẽ a papa. ⁊oibulla di⸗ ſpenſatõnis fieret mentio de ↄſtitutõe marti⸗ ni:als eſſet iſte apoſtata: nec poſſet manere in 2 illo oꝛdine ad quẽ trãſi. Sciũs ; antonius audiens famã qũdam fratũ minoꝝ qͥ ĩ mar⸗ rochio ꝓ xp̃o martyrium paſſi fuerãt ↄcepit cio fratrũ minoꝝ ſocietati ſe copulare vt cuz cis liberius ad martyriũ ꝑgeret: etiã pᷣlati ſui licentia ⁊ ſi cũ oficultate obtenta venientib⸗ ad ſuũ monaſteriũ fratrib mioꝛibus habitũ ſcti frãciſci deuotus recepit:moxq; cũ ipᷣis in ge receſſit. Quidã vero ex canonicis ſuꝑ hac grauiter dolens:abeunti antonio in amaritu dine coꝛdis dixit. Vade vade qꝛ foꝛſitã ſan⸗ ctus eris. Cui hu militer ſic reſpondit. Cum me ſctm̃ audieris:deum vtiq; collaudabis. ¶ De pdicatione bti antonij qͥ ſciam habuit nõ ſolũ acqͥſitam:ſed infuſam:quare cũ hũili tate pᷣdicans: meruit q;plurimis ſignis ⁊ mi⸗ Capitulũ.ij. Ecũda excellentia ſctĩ antonij ðꝛ pᷣdica tionis. Nam feruentiſſme xpᷣi euãgeliũ cauit. Fuit aũt ſua pᷣdicatio triplici cõdi⸗ ta. Pꝛiuma conditio fuit clara intelligentia. Secunda humilis obedientia. ercia gratioſa aſſiſtentia. raculis coꝛuſcare. BPꝛumq ↄditio q decoꝛã fecit beati antonij Hdicatõem: fuit clara intelligẽtia. ſ. ſcriptura rũ ſctãrũ:quãꝛ legẽdo ⁊oꝛãdo atq; ↄtẽplãdo cõpꝑauit:nã vt ſcribit᷑ ĩ eiꝰ legẽda. Poſtqᷓʒ ad monaſteriuʒ ſctẽ crucis de colimbꝛia puenit Ppellabat eũ iam ſpũs q̃dã futuroꝛũ pᷣſagio ad diuinaꝝ ſtudia ̃aꝝ in qͥbus iugiter me⸗ * ditando nõò ſolu qliter ĩ agro alieno vicia ex⸗ tirpãdo vᷣtutes ĩſereret:ſemetipᷣm ſollicite pꝛi mitꝰ excolẽdo cognouit:verũetiã q̃liter fidei noꝛmã aſtrueret: ac ↄfutaret erroꝛes: ſirmiſſt mis patrũ ſentẽtijs ſe muniuit. Sicq; factũ EW illo inſpirãte qͥ interuallo tpia in docẽdo nõ idqiget.nõ milto poſt vir dei ſapie plenꝰeẽt. hec ĩ legẽda. Et vt cronicis oꝛdis notat᷑ ci⸗ tpe generalis ↄcilij rome coꝛã papa ⁊ eardina libꝰ vniuerſoq; pplo pdicaſſz ſi uaq; natiua lin gua ſatiſfeciſſet natõibꝰ varijs: q̃ referebãt di ſtincte illiꝰ ᷣba intellexiſſe:cuʒ oẽs fuiſſent in admiratõe ſuſpenſi: papa ipᷣm arcã teſtamẽti vocauit. In ipis adhuc cronicis ſcribit᷑ ꝗꝙ be atus qtoniꝰde bnplacito pr̃is frãciſci fuit Pp⸗ mus ſtudẽs ĩ theologia cũ frẽ adã ðð mariſco anglico ĩ oꝛdie ꝑ generale capłm oꝛdĩatus.?= acceſſerũt ad abbatẽ ſctĩ andree de vollis clariſſimꝰ theologꝰ libꝛos btiĩ dionyſij noui ter ex greco trãſtulerat ĩ latinũ atq; pulcher⸗ rime cõmetauerat. Abbas vero eos benigne recepit:⁊ cũ iſpexiſſet aĩmi puritatẽ.⁊ĩtelligẽ nie limpitudinẽ ĩ btõ antonio in ſuo ↄmento ſuꝑ dionyſiũ de myſtica theologia. ca.iij. de btõ antonio ſic dixerit.· Freq̃nter amoꝛ pene trat vbi cognitio phiſica foꝛis ſtat. Legimꝰ? em̃ q̃ſdã ſctõs epᷣos minus ĩbutos fuiſie phi ſicis:qͥ ⁊myſticã theologiã captu mẽtis hau rientes.celos penetrabãt.oẽm pbiſicã cogni tionẽ ſubtiliſſime trãſcendentes:vſq; ad beae tiſſimã trimtatẽ. qðᷣ ⁊ ego in ſcto frẽ antonio de oꝛdine fratrũ mĩoꝝ peculiari familiarita⸗ teexꝑtus ſum.qͥ cũ eſſet minus imbutus lit⸗ teris ſecularibus.animi puritate ⁊ mẽtis ar⸗ doꝛe ſucceſus myſticã theologiã captu men⸗ tis ⁊ feruẽter deſiderauit.⁊ abundãter hauſit⸗ yt poſſim dicere de eo qa ſcribit᷑ de ioaãne ba⸗ ptiſta. JIpe erat lucerna ardẽs ⁊ lucens qꝛ em̃ amoꝛe ardebit interiꝰlucebat exteriꝰ:hec ille. fanciſci theolo giã fratribo eũ ro . Olo gia antibus le git. Cui tale in ſeriptig ſanctus fraciſcus de⸗ dit reſpõſum. Chariſſimo meo fratri ãtonio Frater franciſcus ſalutem in xpo. ſolacet mi biꝙ ſctäm theologia legas fratrib dũmõ pter hmõi ſtudiũ ſcte oronis ⁊ deuotõnis ſpi ritũ nõ extinguãt. ſicut ĩ regla cõcinet᷑. Vale. Pꝛopter theologie ſacre cognitionẽ atq; ſpe⸗ culationẽ reꝝ diuinaruʒ introducit᷑q̃ſi deſe loquens beatus Antonius in epla hodierna 3 ſcribit Sapientie. vij. ca. Optaui ꝛ2datuo? L mihi ſenſus. Inuocaui ⁊ venit in me ſpiritꝰ ſapie. ⁊ ppoſui illaʒ regnis ⁊ ſedibꝰ⁊ diuitinas⸗ „ „ „ nihil eſſe dixi in ↄpatõne illius. nec cõparaut illi lpide pcioſum,qm omeauꝑ in ↄpatoni Alinsarena?criguas tane luti eſtimabitur pepignaban?. Quareſanctna ontonius des orgentũ in cõſpectu. cda ↄditio q;̃ deco⸗ inſpirante acceſſit qdam die ad os fluminis rem fecit p̃dicationẽ btiãtonij ðꝛ hũilis obe⸗ iuxta mare. ⁊ ſtans in ripa qꝗᷓ mari apꝛopin⸗ — ℳ dientia. Hã dpᷣdicanduʒ nõſe pᷣumptuoſe quabat ⁊ flumini incepit piſces aduocare di⸗ vel arro gãter ĩgeſſit ſed platoꝝ ſuoꝛũ pcepto cens.Audite verbũ dñi piſces maris ⁊ flumi monitus ⁊ aſtrictus.Et yt ſcribit in.c. niſt cl ⸗ nis. ex quo illud audire ↄtemnũt heretici in pꝛidẽ.de renũciatõnibo. Tuc in te verã huni fideles. Et ecce ↄuenit ſtatim ibi tanta piſciũ litatẽ cuſtodies:cũ p eã locũ ſublimẽ affngies multitudo ꝙ nunq; tãta ſimul in illis ꝑtib⸗ ⁊ꝑ obedientiã nõ dimittes. Cum eni tẽtaſſet fuit viſa.⁊ oẽs tenebãt capita alianuſ extra ad ptes ſarracenoꝝ nauigare cũ licentia pᷣla⸗ aquã. Quibus ſctũs antonius oleẽniter pdi toꝝ aduerſa grauiq; valitudine impeditꝰ ad care cepu dicens. Frẽs mei piſces multum te ptes ſideliũ tandẽredire ↄpulſus fuit? dum nemini ꝓ veſtro modulo referre gratias crea nau igantes hiſpaniã tentaſſent petere vẽtis toꝛi qͥ in veſtrũ habitaculuʒ dedit vobis tam flantibo nõ ſecũdis ad ſicile inſulam applicue nobile elementũ. ita vt aquas dulces ⁊ ſalſas rũt. Inſtabat aut eo tpe generale capitulum pꝓut expedit habeatis refugia. Inſuꝑ multi⸗ fratri minon aſſiſij prxime celebꝛanduʒ. Ad plicia contulit. vt euitetis incõmoda tepeſta qõ antonius debilis ⁊ infirmꝰ ꝑuenit. Soz tis.Erhibuit inſuꝑ vobis elementumd afa nũ ⁊limpiduʒ. vt vias ꝑ q̃s incedatis ⁊eſcas luto vero ex moꝛe ca itulo frater gratianus tũc romãdiole miniſter ſe anctũ antoniũ ſecu,ʒ pleniꝰ videatis vt viuere poſſitis. idẽ creatoꝛ duxit. Miſitq; ülu ad qᷓndam locũ ↄtempla eſcas vobis neceſſarias admiſtrat.vos ĩ crea 7 tont uſpolittipm ipe ſuppliciter epoſtu⸗ nione mũdi p benedictoca deo multiplicu lauerat. vbi totũ ſe oronib⸗ ⁊alijs ſpũalibo ex nis pceptũ habuiſtis: vos in diluuio ceteris cercitijs dedicauit:ſicut diffuſius ponit᷑ in le⸗ aĩalib extra archaʒ peuntibus abſq; leſione = ſicq; aliquãdiu dono ſapiẽtie pienus reſeruati fuiſtis. Mobis data fuit ex imꝑio ſumplicem inter ſumplices vitã durt. Cũ ve Jonã ꝓphetã dñi reſeruare ⁊ ulũ poſt triduũ ro frẽs ꝓ ſuſcipitdis oꝛdinibo miſſi ad ciuita in terra reponere. Vos ⁊ cẽſum dño ihu xpᷣo tem foꝛliuij ↄflu xerũt inter quos affuit ꝛ bea⸗ cũ tanq; pauꝑ nõ haberet vñ ſtaterẽ ſolueret tus ãtonius. Epᷣus loci ꝑquiſiuit religioſos obtuliſtis vos ante reſurrectõnem. poſt fui⸗ oꝛdinũ qͥ ibi cõuenerãt:an aliqͥs verbů dñiß ſtis cibus eterni regis dñi ihu xpᷣi. ꝓpter que gicare eſſet diſpoſitus. Et cũ om̃es id recuſa oia laudate ⁊ bñdicite deũ. a q̊ tot bnſicia ſin rẽt ad antoniũ ſe vertit:impoꝛtuneq; ſatis el.· gu laria ſceelie aĩalibus recepiſtis. Ad hec vt id pficeret exoꝛauit. Cũ vero ipe ſepiꝰ re⸗ verba? milia exultabãt piſces aperiebãt oꝛa „ cuſaſſet:tandẽ deo ſic diſponẽte epi volũtatezʒ ⁊ ſignis bus poterãt altiſſimũ gollaudabãt ni ſumpliciter fari: in ꝓgreſſu aũt ſᷣ monis dei eternus qꝛ magis honoꝛãt piſces deũ q;ᷓ ho⸗ eloqᷣa: ita ꝓfunde:ita ſubtihiter. ita etia effica⸗ mines heretici. Ad qð miraculũ ↄcurrit po citer eructauit. vt oẽs in vehementẽ ſtupoꝛez pulus ciuitatis:qð vidẽtes heretici ↄpuncti onerterit. Fratribonũt ipᷣis minoꝛibo res vi⸗ coꝛde ad pedes ſancti antonij vt pᷣdicationeʒ Adebat᷑ hec noua.qm lʒ ſctũs antonius tantaʒ illis faceret ↄſederũt. Tũc ſanctus antonius Deſupꝑ gram accepiſſet. vt memoꝛia ꝓ codici⸗ de fide illis efficaciter adeo p̃dicauit ꝙom̃es bvus vter et.nullũ m in eo ſcie aliud ꝑpendo- ↄuertit hereticos.⁊ fideles in fide roboꝛatos batur indicium.niſi ꝙ pauca perraro l̃aliter cũ gaudio ⁊ bñdictione remiſit. Piſces etiam loqᷣbatur. Cuz vero virtus tãti pr̃is generali licentiati a ſancto antonio q̃ſi gaudẽtes ⁊ ca miniſtro nota fuit:mox in publicũ ꝓdire co⸗ pitibus ſancto applaudẽtes:ad maris partes pelleng antoniũ: officiũ ſibi pᷣdicatonis iniu⸗ varias ab icrũt. Aliud miraculũ fuit de plu⸗ xit. ¶ ercia ↄditio qᷓ decoꝛau it antonij hdi nia qꝗᷓ nõ tetigit auditoꝛes eius. CLuzʒ.n. ſemel cationt ðꝛ gloꝛioſa aſſiſtentia. Aſtitit üli qp⸗ in ciuitare leniſarcenſi ꝓplło pᷣdicaret in quo⸗ pe pdicanti yeriſſime gratia dei:q vtiq; mt⸗ dam latiſſimo campo.turbatus eſt aer toni⸗ ta de illo miracula veriſſime ſcripta teſtant. “ trua ſonare ceperũt ⁊ pluuia ſpargi. timẽs ve Ex quib aliqua enarremꝰ. Pꝛimũ de piſci⸗ ro ꝓplus abire diſponebat. At ſanctus ſilen bus ad pꝛedicatõnem ſuã nõ niſi miraculoſe tio imperato oꝛauit ad dñm. Statim in lo⸗ cxoõſluentibo. Dũ. n. ipſe ariminũ pᷣdicaret.vbi co illo ceſſauit pluuia. cũ tñ in circſitu vndi⸗ bereticoꝝ magna copia moꝛabatur ↄtra eoꝝn q; pluuia efflueret abu ndanter. Finito itaq; roꝛes diſputis cupiebat eos ad lujnẽ reln ſermonc oẽs gfas dederunt omipottn ne tere veritatis. Ipſi vero nec eius verba audi? In ciuitate ad buc paduana. qdam nomine * ☛ u . um in ib⸗ int fül mme en q⸗ ⸗ ins 69 N[R ꝗ petrus filiam ſuam q̃ paduana dicebatur ad ſanctũ adduxit:erat illa annoꝝ quattuoꝛ: pe dũ greſſu pꝛiuata:ac moꝛe ſerpentũ reptans: ⁊ moꝛbo caduco laboꝛans:hãc dũ ad pces pa tris antonius in ſancte trinitatis nomine cõ ſignaſſet:mox omnis aduerſa valitudo dim? ſit. Sanaq; facta ẽ ꝛa moꝛbo caduco ⁊ab ã⸗ bulandi impedimẽto. In eadem ciuitate pa⸗ duana:dam nomine leonardus cõſfeſſus eſt beato antonio:q; pede percuſſeratmr̃em ſuã: ita ꝙ ex vehementi impulſu in terram cecide rat. ꝙ vir dei hoꝛrens ipᷣm dure redarguit. ? inter cetera ei dixit. Pes qͥ ꝑcutit patrem aut matrẽ debet ꝓtinus amputari. Hoc autẽ vir ſimplex nõ recte intelligens ⁊ ꝓpter cul pam ⁊ ſancti exaſperationẽ triſtis effectus domũ cõ citer edijt: pedemq; ꝓpꝛ iũ ilico mutilauit.qð ybi mater aſpexit ad ſanctũ ãtoniũ feſtina ꝑ⸗ rexit. Conqueſtaq; de ipᷣo ꝙ filiũ ſuũ ita in⸗ ſtruxerat:⁊cõfidens tñ in ſanctitate illius pᷣ⸗ cabatur yvt ꝓ ipᷣo dñm exoꝛaret. Sanctꝰ aũt ipᷣam cõſolando ſe legitime excuſauit.⁊ mox ad ipᷣm pueniẽs oꝛatione pᷣmiſſa pedem con⸗ iun gẽs tibie:facto pariter ſigno crucis ſacris manibus aliquãdiu deſuꝑ liniẽs ſtatim pes ita inſertus ⁊ conſolidatus eſt tibie ꝙ ibidem ſurrexit homo alacer ⁊ incolumis exultans ⁊ laudans omnipotentem deum. MMW ¶ deus gloꝛificauit ſctm̃ antoniũ ꝑ reue⸗ lationem moꝛtis eius ⁊ canoniʒationem atq; Neauentem exauditionem illoꝝ qui inuocãt patrociniũ eius. apitulum. iij. EFErci beati antonij excelletia dicit᷑ glo rificationis.Pꝛeter quippe gloꝛiam illam bea tam quã adeptus ẽ in regno celoꝝ gloꝛiſica⸗ uit deus ſanctum ſuum in eccleſia militante triplici gloꝛia. ðð L. ccunda canoniʒation — 1i8. . Eĩcia exauditionis. 4 gloꝛia ðꝛ reuelatõnis. Voluit de⸗ felicẽ illius trãſitũ mirabiliter reuelare.nam yt ſcribit᷑ in cronicis oꝛdinis. Eodẽ die quo beatꝰ antonius padue ex hac vita migrauit. Abbas vercellenſis erat in camera ſua diui⸗ nis meditationiba intentus. Tũc ad eum ſo⸗ lus ingrediens antonius poſt nimiã ſaluta⸗ tionem beniuolam vir ſanctus adiens. Ecce . domine abbasꝙ' relicto aſello meo padue vaꝰ do ad patriam feſtinãter. Et cõfeſtim cũ ab⸗ batem in gutture vbi tũc grauiter patiebatur familiarius tetigiſſet. ⁊ ctinuo ab egritudi⸗ ne liheraſſet:exiens foꝛas nõ eſt amplius vi⸗ ſus. Ille vero abbas conſiderans ꝙ foꝛtend natiuam patriam.,ſ.hiſpaniam pergeret:eius migraſſe. . deceſſum totaliter ignoꝛans ſurrerit vt iſmm aliquantulũ retineret: zexiens extra cellã cuʒ non inueniret anxie a monachis requirebat vbi eſſet frater antonius. Quibus reſpoõden⸗ tibus ipſum nonveniſſe ⁊ vbi eſſet ſe penitus ignoꝛare. Ille firmiter aſſeruit ſe modo illuz vidiſſe:a quo etiam ⁊ curatum ſe atq; ſanatuʒ aſſerebat. Et cum nullibi reperiretur pꝛefa⸗ tus abbas ad coꝛ rediens certiſſime intellexit beatum patrem per moꝛtis exceſſum ad po- trie celeſtis cõuiuiũ perrexiſſe.Et notans t⸗ pus diligẽter poſtmodũ liquido repperit ea⸗ dem hoꝛa qua ſibi apparuit ipſuʒ ex hac vita . ecunda gloꝛia qua deus hũc ſanctum ſublimauit dicitur canoniʒzationis Gregoꝛius em̃ nonus obſeruatis omnibus in ſanctoꝝ canoniʒzatione debitis.ipſum ſan cũ cathalago ſanctoꝝ aſcripſit.a die ſui obi;ꝛ tus menſe.xi.Eodem die vniuerſus vlirboꝝꝛ nenſig populus vnde iſte ſanctus fuerat oꝛi undus ſolennitate maxima letabatur: ⁊ cau⸗ ſam exultatõnis hmõi omnes penitus igno rabant. Nam de ipſius canonizatione nihiſ ſciebant. ⁊vt aiũt campane ciuitatis per ſe ſo nabant. Cõpertumq; eſt ponea qꝙ; eodem die fuerat beatuſimus antoeius ſolenniter cano niʒatus. Annovero dominice incarnatõnis MW. cclxiij. Conſtructa pꝛegrandi eccleſia in eius honoꝛe. Coꝛpus ibi tranſlatum eſt. ⁊ cũ diu ſub terra iacuiſſet inueta eſt lingua eius adeo recens rubicũda ⁊ pulcra.quaſi eadẽ ho ra pater ſanctiſſimus diſceſſiſſet. cum tamen elapſi fuiſſent a die moꝛtis anni.xxiiij.⁊ ama plius. Ipam autem lin guam Dominus bo⸗ nauentura tũc oꝛdinis generalis miniſterG poſtmodum fuit cardinalis epiſcopus alba⸗ nenſis cũ pꝛeſens eſſet illius trãſlatõnis gau dijs ĩ maibo reuerẽter accipies cũ lachrimis cepit deuotiſſime huiuſcemodi verbis affari. ingu⸗ bñdicta q̃ ſʒ dñm bñdixiſti alios icere feciſti.nũc manifeſte apparet quanti exiſtis meriti apud deũ. Et infiges ei dulcia 0 runn eã ſeoꝛſum honoꝛifice collocari. ercia gloꝛia bti antonij ðꝛ exauditõnis. e ppe ta. poſcẽtibo cũq; inuocãti⸗ bus liberaliter ↄdeſcẽdit.pᷣceſq; acvota ſuoꝝ deuotoꝝ exaudit. Qualitervero ſctitbtĩ ofo nes nr̃as agnoſeãt.oſtendit Ricar.in.iiij.di. xlv.dicens. ipᷣi cognoſcũt om̃es ſupplica⸗ tiones noſtras quas eis poꝛrigimus in ver⸗ bo dei quod clare vident.qᷓ;uis em̃ non vide ant omnia que videt verbum tamen ꝓbabile Eꝙ in illo videãt om̃ia q̃ facimus ⁊ dicimus ⁊q̃ in coꝛde geſtam?ad reuerentiã eoꝝ. Et qͥs enarrarevaleret:q̃t a diuerſis periculis beati è s pater. Conuerſa mater ad beatũ antpniũ di⸗ xit cũ lachrimis. Frater mi ſi pius extraneis es.noli mihi ſoꝛroꝛi tue eſſe crudelis ꝛdurus Eſto mihiꝓpicius ⁊ mihi filiũ redde:quẽ tuo cognoſcis nos.Etille cognoſco vos eſſe fra „ tres minoꝛes.ſed nõ habeo noticiã ꝑſonarũ. Et ille.Ego ſum ſanctus franciſcus ⁊iſte eſt ſanctus antonius.⁊ ꝓpter deuotionem quaʒ * antonij fuerint meritis liberati Quod ad eũ tes vnns poſt ali aſcendentes confelſiſunt cp fundẽtes pias pꝛeces exauditi. Obmiſſis iñ abyna perſona terribili ab alto in terrã deici. criß⸗ aliqua p deuotone noſtra inflanda hocloco ⁊ quaſiin furiam verſi fuerũt a cepto ꝓpoſi⸗ giͤt ſubneciemus. Regina legionis multũ in be⸗ to impediti. Et ſicut dicti fratres pictoꝛes re Güpi ato antonio confidens tenuit ſiliam. xi. anno ferebant. quidã illoꝝ ſtatim infra bꝛeue tpᷣus ſuc rũ contra voluntatem regis ⁊ baronũ trihus ſpũm exhalarunt. Audiens hoc memoꝛatus mnn diebus defunctam oꝛans ⁊ dicẽs. Beate an⸗ papa referentibus demandauit. Dimittatis enu toni ego fui de patria tua: redde mihi filiam inquit ſtare ſanctũ illu ſicutvult. quia potius nust meam. Que ſurrexit matriq; dixit. Parcat ti poſſemus cũ eo ꝑdere q; lucrari. Inhegra ca ſſci⸗ bi deus mater. Cum em elſlem intervirgines ſtro regni poꝛtu galie vir qdam petrus nomi 7iber in gloꝛia beatus antoniꝰ pcibo veſtris aſtri- ne potens ⁊ diues. ⁊oꝛdini fratu minoꝝ ta⸗ nean ttus a domino impetrauit: vt ad vitam redi ta dilectione aſtrictus.qꝙ eis ibi cõtulit locuzʒ to rem. Sed vnũ ſciatis q; non ero vobiſcũ ni ꝓedificatoõne ↄuentus ⁊ ꝓedificijs plura de nti ſi diebus.xv. quod ita impletum eſt ſicut di⸗ dit. Cũ aũt infirmaret᷑ ad moꝛtẽ.q̃ttuoꝛ fraa En xit. In ciuitate vlixbone filius ſoꝛoꝛis beari tres minoꝛes ⁊alij de ſua familia vigilantes nalr antonij foꝛte qnquennis ⁊ puerulus:cũ aljs in camera eius eximũ expectabãt. Tenebat ex un pueris in mari ludẽs: euerſa nauicula ſolus denuotone pᷣdictus petrus habitũ fratrũ cuʒ 4 alijs natantibo ẽ ſubmerſus. Mater vᷣo poſt cuo elegerat ſepeliri. Et ecce duo fratres mi⸗ O ſpaciũ triũ hoꝛarũ accurrens filiũñ moꝛtuũ a noꝛesvnus ad eius dexterã alius ad ſiniſtrã in piſcatoꝛibo accepit. Queʒz cum vellet ſepelire ſibi aparuerunt. Cuivnus eoꝝ dixit. Petre ſet oꝛdini ſctõ ſi reuixerit dedicabo. Mox puer ſemꝑ ad nos habuiſti. miſſi ſumus ad te ↄſo ſurrexit incolumis: ⁊ tandem adultus intra-⸗ landũ:⁊ de iſta infirmitate curanduʒ. Et tũc uit oꝛdinem:⁊ vſq; in finem ſue vite ſancte ac ille rogauit ſanctũ franciſcũ vt habitũ quem landabiliter pſeuerauit. YFrater Bernardin? ſupꝑ ſe habebat benedicere dignaretur. Quo ie de parma ex quadam graui egritudine duo⸗ facto ambo diſparuerũt.Etille tanta celerita ni bus menſibo mutus exiſtens ad tantã debili teↄualuit. ꝙ om̃es pntes in ſtux conertit. uao tatem puenerat:q nec candelã poterat extin⸗ Et extũc duodecim annis upuixit. reſeruas uni uere ſuo flatu timẽs de ſuffocationis ꝑicu⸗ ſibi illũ habituʒ bñdictũ in ſerinio cum quo h o. cũ iam ei diffiderent medici ſubuenire. fe⸗ fuit tandem moꝛtuus ⁊ ſepultus: Dũ filia cu ab cit ſe ad ſanctuʒ antoniũ paduam adduci. ? luſdam militis ioannis petri.de guarino de W ante arcam ſancti pꝛoſtratus.oꝛanſq; feruen licio ciuitate mea natiua ſuperioꝛibus annis e tiſſime cuʒ multis fratriba ⁊ populi frequẽtia ageret in extremis ⁊ iã ꝓ ipa exequiaꝝ pom⸗ ſtatim ibidem ⁊loql am recuꝑauit ⁊ ꝑfectã ſas pa diſponeretur: parareturq; funeralia indu nitatem rece . Ake; cũ fratribo ſalue regina menta. ⁊luminaria.ceteraq; ſᷣm patrie moꝛẽ:ꝰ eU lete 2 ſonoꝛola voce cantauit. empe bonifa emiſſo voto ꝑ hr̃em eius pᷣfatũ ad ſanctũ an⸗ in cij pape octaui reꝑata ẽ tribuna baſilice ſal- toniũ ilico ad ſe redijt. ↄfoꝛtataq; loqui cepit n uatoꝛ is in laterano. cui depingende oꝑe mo ꝛ die ſeqnti de lectulo ſana ſurrexit. In pꝛefa c ſaico deputati ſunt duo fratres minoꝛes in il ta cinitate licij euenit qð narro.Erã ego ho⸗ he⸗ la arte valde periti. Deſignatis autem imagi ra miſſarũ in camera mea. ⁊ venit ad me qui⸗ mg nibo quas idem papa ibidepingi mandaue- dam deterra tricaſij meſtus ⁊ dolens. qm̃ die rat. videntes illi fratres ꝙ adhuc loca ſupere pꝛecedenti ſacculũ quendã cũ centum duca⸗ n rant.in quibus alie imagines dollent poni. tis pꝑdiderat. rogabatq; vt in nr̃a pᷣdicatione en ꝓpꝛio motu vel foꝛte diuino inſtinctu beato- inuẽtoꝛes monerẽ q̃tenus reſtituerẽt ſibi.qð 8 rum franciſci ⁊ ãtonij imagines que etiꝗ ho⸗ bona cõſciẽtia retinere nõ poterãt. At ego il⸗ P die ibi cernũtur. hinc inde depinrerũt. Quo lũ ↄmonui vtad eccliam pgeret.⁊ſancto an⸗ ad eiuſdem domini pape delato noticiaz mã tonio ſe ↄmendaret. Qui meis ↄſilijs acqui⸗ N dauit qbuſdam clericis hec ſibi et liuoꝛe ni⸗ eſcens ad ſacriſtam ſe ↄtulit: ⁊ frẽm vnũ ſacer lum ciantibo ita dicens. De imagine ſancti fran-⸗ dotẽ reqſiuit. vt miſſam ĩ honoꝛẽ ſctĩ ãtonij mio⸗ ciſci poſtq;ᷓ ibi ẽ equanimiter toleramus.ſct ꝓ eo celebꝛaret.Dũ aũt ſic miſſa celebꝛaretuxr Ni antonij vero imagineʒ delete. 2 loco eius ima aſtabat ille ⁊ mente deuota ſancto antonio ſe nmn⸗ ginem beati Gregoꝛij faciatis. Qui acceden pↄmẽdabat:vix ſacerdos eleuauit ſanctiſſunũ 4 4 Eſ. ⸗, en Pöns uns s ins gaa noni rti⸗ — . „ riter adoꝛnata. / ſacramẽtũ.et ecce venere ad me duo iuuenes ſaccũ cũ integra pecunia defeetes:oꝛantes vt ꝓplo ſignificarẽ ĩ publico nr̃o ſermõe q̃li⸗ ter ipᷣi pecũias illas inuenerãt: q̃s reſtituere erãt parati:dixi eis ꝙ nõ erat longe eundum cũ patronꝰ in eccleſia ad hoc moꝛaret᷑. Miſi itaq; ſociũ ꝓ illo ⁊ miſſa finita ad me venit ac ¶ pecumas amiſſas meritis beati antonij recu perauit. Pauca ſunt immo q̃ſi nulla q̃ dixi⸗ mus:cũ guottidie moꝛtales innumera a deo ſuſcipiãt btõ antonio interueniente bñficia. Liberant᷑ eiꝰ interuẽtu a naufragio ſepiſſi⸗ me nauigantes a ꝑiculis grauiſſimis: mulie res parturiẽtes:ab infirmitatib varijs illas patiẽtes:ab obpꝛobꝛio ſterilitatis vxoꝛes qũ q; ppterea viriſ exoſe:a ꝑiculis fluminũ:latro num:alioꝛũq; diſcriminũ pegrinãtes. Pꝛo⸗ pterq; oĩa ⁊ ſilia in toto oꝛbe ſanctꝰhic a cun ctis fideliba fideliſſimꝰ aduocatus expoſcit᷑. Quẽ nos depꝛecemur vt et ꝓ nobis ꝑpetuꝰ interceſſoꝛ apud deũ immoꝛtalẽ aſſiſtat:impe tretq; gratiã et tandẽ vitã eternã. Amen. rina de ſenis tercij oꝛdinis ſancti dñici. gauerunt diuitias:tu ſuꝑ greſſa es eniuerſas. Scribunt᷑ hec verba p uerbioꝝ vlti.c. Inuente ſunt vſq; in pñtem diẽ q;plures mulieres ſanctiſſime q̃ in habi tu ſancti dñici ſeruiẽtes ieſu xpᷣo reſplendue runt miro fulgoꝛe virtutũ et ſanctitatꝭ.Oĩb tñ pᷣlata eſt btã catherina ſenenſis nr̃o tꝑe ca thalo go ſauctoꝝ ꝑ Piũ pontificẽ ſummũ an numerata. Dz vt ſua oꝑa atq; virtutes ple⸗ nius innoteſcãt:in pñti ſermone de pᷣſtantiſſi ma tante virginis excellẽtia verba faciemus Cui nõ incõgrue immo accomodatiſſime re ferre poſſumꝰ verba ꝓpoſita in themate nfo in q̊ cõmendat᷑ ꝙ diuitias vitutũ copioſiſſi me ſuꝑ ceteras cõ gregauit. Inqͥt enĩ Berñ. in ſermone de ſpũali regno. Vere diuitie nõ opes ſunt ſed virtutes q̃s ſecũ ↄſcia poꝛtat: vt in ꝑpetuũ diues fiat.Hmõi honuſta diui tijs catherina ingreſſa eſt regnũ celoꝝ.De cn ius excellentia tria myſteria ꝓponimus ↄtem planda. . VPꝛimũ ðꝛ poſſibilitatis. Hecundu ſin gularitatis. Zerciũ ſublimitatis. J ercin . „„ „B In pꝛimo videbimus an fuerit poſſibile bea tam catherinã in muliebꝛi ſtatutã ampliſſi⸗ mis pᷣrogatiuis fuiſſe dotatã. In ſecundo quibus virtutibus fuit ſingula ti Hermo ſeptuageſimus de ſancta catheri 7 VBlte file congre In tercio vero ꝙ fuerita deo ſuꝑnaturalibꝰ Wri⸗ ſublimata. nõ debet aliqͥs exiſtiare impoſſibilia ſfo re illa:q̃ de btã catherina dicunt᷑: cũdeꝰ muł pliciter magnificare voluerit etiã femineũ ſexum.. (Lapuulũ.i. Rimũ myſteriũ cõtemplandũ de ex cel⸗ Aentia et ſanctitate btẽ catherine ðꝛ poſ⸗ ſibilitatis. Inſultãt q pe nobis de ea loquẽ⸗ tibus pleriq;:vel paſſione humana deuicti: vel ſua pꝛeſumptõe inflati:aut qð deteriꝰ eſt: fide religione ac deuotõe penitus ieiuni ⁊ nu di:aſſerẽtes nõ expedire de vna muliere tan⸗ ta eructare magnalia:nec poſſibiliter credũt: aut veriſimile foꝛe:vt hec ſpõſa xpᷣi fecerit tã⸗ ta egregia facinoꝛa quãta vel ſcripta ſunt de ea vel dicunt᷑. Quibo nos obuiare volentes oſtendemꝰ ꝙ deus oĩpotens muliebrẽ ſexũ. qꝛ ſibi ſic placuit:magnifecit in multis et pᷣci pue in ſepem. Pꝛimo in nobili ꝓductione Decundo in excellẽti cõſignatione. Quarto in materna electione. Quinto in iocunda apparitione. Sextõ in mirabili foꝛtiticatõe. in gloꝛioſa reſurrectö. ꝛimo deus magni icauit muliebꝛẽ ſexũ in nobiliꝓductõe. Nã deus bñdictus vt in⸗ quit tho.i.ꝑte.q.xcij.Qui ſolꝰ eſt nature in⸗ ſtitutoꝛ:potuit virũ de limo terre:vel mulie⸗ rẽ de coſta viri foꝛmare.VUñ Augꝰ.li.ix.ſuꝑ Bene.ait. Yoꝛmare vel edificare coſtã vt mu lier eſſet nõ potuit:niſi deꝰ a q̊ͥ vniuerſa nata ra ſubſiſtit. aũt miniſteriũ angeli echibu erunt deo in foꝛmatõe mulieris neſcimꝰ. Cer tum tñ eſt ꝙ ſicut coꝛpus viri de limo nõ fu it foꝛmatũ ꝑ angelũ:ita nec coꝛpus mulieris de coſta viri. Yoꝛmauit vero deus ip̃am mu lierẽ in adiutoꝛiũ viri:vt ſcribit᷑ Gene.ca.ij. In adiutoꝛiũ.ſ.generatõis.Et ſᷣm phᷣm eti domeſtice vite:quare et ipᷣa ad vniuerſi ꝑfe⸗- cłionem cõcurrit.Et vt ait Ricar.in ſuo.iiij diſt. xliiij. Quãuis mulier generet᷑ pꝛeter in⸗ tentionẽ nature ꝑticularis:eſt tamẽ de inten tione nature vniuerſalis:que vtrũq; ſexum requirit ad perfectã humane ſpeciei genera⸗ tionem:vt autẽ deus pꝛoducte pꝛime mulie- ris nobilitatẽ manifeſtaret:dum illam de co ſta ab adam detracta foꝛmare vellet:immiſit ſopoꝛẽ in illum. VUt autẽ Aſſerit Augꝰ.ix.ſu per Genef.ad litterã. Sopoꝛ ille fuit raptus vel extaſis:qꝛ tunc foꝛie vidit ꝑ eſſentiã dni et interfuit curie angeloꝛũ. Coſta etiam illa ſͦm Tho. detracta fuit abſq; lelione et doloꝛ- Et vt refert Landul.in ſuo.ij.di.xviij.fuit coſta ſic detracta angelico miniſterio:licet il⸗ loꝛũ nõ fuerit miniſterio foꝛmata. ¶ Secun do deus magnificauit muliebꝛẽ ſexũ in excel lenti cõſignatione. Voluit quidẽ ſua imagie illã cõſignare. Uñ Bene.i.c. Lũ dixiſſet ſcri ptura. Creauit deus hoĩem ad imaginẽ ſuã ad imaginẽ dei creauit illũ. Deinde ſubiin⸗ xit:maſculũ et feminã creauit eos:vt ſic intel ligat᷑ etiã mulier ad imaginẽ dei creata. Ad qdð clariꝰ inueſtigandũ dicit Bonauẽ.in.ij. di. xvi.et Tho.i.ꝑte.q.xciij. cũ homo ſᷣm intellectualẽ naturã ad imaginẽ dei eẽ dicat᷑: ſim hoc maxie ẽ ad imaginẽ dei ꝙ intellectu alis natura deũ maxie imitari pᷣt. Imitat᷑ aũt intellectualis natura maxime deũ:q́;dtumad hoc ꝙ deus ſeipᷣm intelligit et amat.Et ſic tã in viro qᷓ; in muliere inuenit᷑ dei imago:q;tũ ad illud in qͥ pꝛincipaliter rõ imaginis coſi⸗ ſt it. ſ.q;tũ ad intellectualẽ naturã. Sed q;⸗ tum ad aliqͥd ſecundariũ imago dei inuenit in viro:ſᷣm qð inuenit᷑ in muliere. Nam vir eſt pꝛincipiũ mulieris ⁊ finis:ſicut deus eſt piꝛincipiũ et finis totius creature. Uñ aplłs ad Coꝛinth. Vir eſt imago dei:mulier autẽ eſt imago viri.Et hoc mõ intelligenda ſunt verba qᷓ ponunt᷑.xxiij.q.v.c.hec imago.et.c. mulier.vbi ðꝛ. Hulier nõ eſt ad imaginẽ dei ſ.q;tũ ad hoc ſecundariũ nõ qᷓ;tũ ad pncipa⸗ le. Silr dicit Ricar. de angelo et de hoie in ſuo.ij.di.xv.qꝙ.ſ.q;tum ad id in quo eſſentia liter ↄſiſtit rõ imaginis:expꝛeſſius eſt imago dei in an gelo q;ᷓ in hoĩe Idẽ dicit tho.vbi.ö. Vnñ Gꝛego.xxxvij.moꝛal.exponẽs illud Eʒe chielis. Tu ſignaculũ ſimilitudinis ait.Li cet hõ ad ſimilitudinẽ dei creatus ſit angelo tũ quaſi maius aliqͥq tribuẽs nõ eũ ad ſimi⸗ litudinẽ ↄditũ ſᷣm ipᷣm ſignaculũ ſimilitudi nis dei dicit:vt q̊ ſubtilioꝛ eſt ĩ natura: eo in illo ſimilitudo dei plenius credat᷑ expᷣſſa.hec ille. Sed q;tũ ad aliqua accidẽtalia:expᷣſſiuſ eſt imago dei in aia qᷓ; in angelo:q;tũ aia cõ⸗ tinet et regit totũ coꝛpus ſuũ:tanq; ſuũ vnt⸗ uerſum exiſtẽs in q̃libet ꝑte illius ſicut deus regit et cõtinet totũ vniuerſum:totꝰ exiſtens in qualibet ꝑte vniuerſi:vir itaq; et mulier cõ ueniunt in imagine:q;tũ ad id qdð imagini eſ ſentiale vt pꝛedictũ eſt:vir illã excedat q́;tum ad id qð eſt accidentale.¶ Cercio deus ma⸗ gnificauit muliebꝛẽ ſexũ in ꝓphetiea illuſtra⸗ tione. Nã et mulieres q;plures ꝓphetie lumi ne illuſtrauit Sicut fuerũt maria ſoꝛoꝛ aarõ vt ptʒ Exo.xv. c.l.di.decretoꝝ.c.ſi poſt oꝛdi nationẽ.Et anna ꝓphetiſſa Luce.ij.c.Et ſi⸗ inſti. Et vt ſcribit᷑ in glo. Judicum.iiij.c.q; mulieres aſſumpte ſunt ad gratiã ꝓphetie fit vt in hoc pꝛeſtet᷑ occaſio mulieri nec ꝑ infir⸗ mitatẽ deſperet. Quarto magnificauit deus muliebꝛẽ ſexũ in materna electione. Uolens quippe humanã ſibi copulare naturã:virgi⸗ nẽ mulierẽ in matrẽ elegit: cui tã ampliſſimũ gratie ſue munus ↄceſſit:vt tam in merito qᷓ in pᷣmio:poſt ſuũ filiũ oẽm ſuꝑauit creaturã: tam angelicã q; humanã:cui etiã et j̊ honoꝛ latrie nõ ſit exhibendus tñ honoꝛ dðulie di⸗ gnioꝛis nõ eſt ſibi denegandus:ita ꝙ; magis ipa ſit honoꝛanda q; aliqͥs alius:immo qui⸗ cũq; alij cõciues et ſancti regni celoꝝ.De pꝛe ſtantia vero eius maternitatis diximus ĩ ſer mone de eius viſitatõe. Quinto magnitecit deus muliebꝛẽ ſexũ in iocunda apparitõne. Surgẽs nãq; ex moꝛtuiſ rex ſeculoꝝ pꝛimo mulieribus ſe videndũ exhibuit. VUn marcꝰ vlti.c.ait. Surgens ieſus mane pꝛima ſab⸗ bati:pꝛimo apparuit marie magdalene.Ele⸗ cta fuit mulier vt eſſet nuncia vite:ne deſpi⸗ ceretur ſexus femineus:eo ꝙ mulier nuncia fuerat moꝛtis.Et de hac materia diffuſe di⸗ ctũ eſt in ſermone de reſurrectõe vxpᷣi. ex to magnificauit deus muliebꝛẽ ſexũ in mira bili foꝛtificatione. Fuerũt quidem mulieres innumerabiles:q̃ virginitatis amoꝛe ſuccc⸗ ſe:zeloq; fidei xpᷣi inſlammate adeo foꝛtes in uente ſunt:vt nec imperioꝝ tyrannoꝝ minaf timuerũt:nec illata cuiuſcunq; generis hoꝛ⸗ ruerunt ſupplicia:nec moꝛtoaufugerũt violẽ tam. Patẽt hec oĩa in catherina.cecilia.aga⸗ tha.lucia.agnete. eufemia.ruffii. ſecunda. anaſtaſia.eulalia.pꝛiſca. doꝛothea.biuiana. criſtina.iuſtina.herina.margarita.martina. emerentiana.apolonia.ſabina.barbara.vrſu la et vndecim milibo ſociabus eius: ceteriſq; quoꝝ noĩa et miranda geſta longũ foꝛet ex⸗ pꝛimere:q̃ oẽs cõtra naturã ↄditionis natu⸗ ralis ipᷣarum aio foꝛti atq; cõſtanti queq; ſu⸗ perauerũt toꝛmẽta:moꝛtẽq; inter illa cõſtan tiſſime pertulerũt. Nõ potuerũt hec fieri ni ſi ſupno aſſiſtente pᷣſidio:cum mulieres ſint natura ſua molles in alios: et multo magis ad ſeipᷣas pie. Inquit enĩ Ariſto.in li.de aĩa bus:mulieres ſunt naturaliter pie exceptavr ſa et leoparda.Tanta igit᷑ firmitas animi in virginibus ſupꝛadictis nõ potuit niſi a bo⸗ no deo ꝓuenire.Ob qð eccleſia ad deũ ita di cit.Deus qͥ inter cetera potẽtie tue miracula etiã in ſexu fragili victoꝛiã martyrij ↄtuliſti Septimo magniſicauit deus muliebꝛem exum in gloꝛioſa reſurrectõe. VUñ equidẽ te bille:quaꝝ meminit Lanctantius li.i. diui. ſtatur Augꝰ.li.xxij.de ciui.dei. Oulieres in .* — — N min leres sin Vinde. Sbor iol g nc n tin. min 76 , : 7 35 iin bo⸗ b ti nen gen gin ncc tot mir?łs ſexu femineo reſurgent:qꝛ be exigit natura indiuiduu:et cõgruit ꝑfectioni ſpeciei: et erit occaſio laudandi ſapientiã diuinã vt ponit Ricar. in. iiij. vñ Augꝰ. vbi. . ſequit᷑ dicens Membꝛa feminea nõ erunt accomodata ve teri vſuiſed nouo decoꝛi quo nõ alliciat᷑ aſpi cientis cõcupiſcentia:q̃ nulla erit:ſed dei laũ ſexta feria dum infantulus erat: lac er pecto⸗ re matris vel alterius cuiuſcunq; ſugere re⸗ cuſabat. Potuit itaq; ſpũs ſancti gratia libe⸗ rum arbitriũ catherine accelerare vt virgini tatem ſe ſeruaturã foueret:qdð facile depꝛehẽ⸗ detur ſapiẽtia atq; clementia:Cum igit᷑ arti⸗ fex ille mundi ſapientiſſimus muliebꝛẽ ſexũ gnum. Cur incredibile ẽ ꝙ; beatã catherinꝗ magnã fecit inter ſanctos. Nõ eſt impoſſibi le apud deũ omne verbũ. Ipe itaq; deus hãc virginẽ naſci fecit in fimoſa ampliſſimaq; ci uitate ſenarũ:parentibo popularibo honeſtiſ⸗ ſimis et timẽtibus deũ:fame bone apud oẽs. Pater iacobus benencaſa vocatus eſt: mater yero lappa. Ex ipᷣis ꝓdijt hec filia etate in in⸗ fantili oĩbo grata ⁊ cũctis amabilis. Oue dũ quintũ vix attigit annũ ad virginis gloꝛioſe marie deuotionẽ ſe cõuertit.Et ſepius tũc vi debatur aſcendendo ⁊ deſcendẽdo ꝑ gradus ſcale q̃ erat in domo:dei matrẽ humiliter ſalu tare dicendo. Aue maria: cuius virtutes in quibo ꝓfecit in ſequenti myſterio latius reſe⸗ rabuntur. ¶ De ſeptem pcipuis et ſingulariſſimis vir tulibus qbus floꝛuit beata catherinag. AL.apitulü.b ij. cundũ myſteriũ cõtemplandũ de ex⸗ cellentia et ſanctitate beate catherine ðꝛ ₰ „ as virtutes ſeptẽ pcipue et ſingulariſſume. ſingularitatꝭ. Yuerũt quippe in illa vltra ali Pꝛima dicit᷑ virginitas. ecunda magnanimitas. Kercia auſteritts. 9 Bexta humilitas. impu. multo foꝛtius id pᷣt gratia dei. Si⸗ D pie credimus deſancto HNicolao qͥ quarta et Mugarta pietas. batientin. eptima pſeueranttiuaua. Hꝛima virtus pᷣcipua⁊ ſingularis fuitvir ginitas:que in ea ſatis laudabilis extitit ma xime ꝓpter trig. opter etatem. oꝓPpter ↄtrarietatem. Pꝛi labilis virginitas cathe rine ꝓpter etatẽ. Hã ſeptimo etatis anno vo⸗ tum expꝛeſſum emiſit de virginitate ſeruãdꝗ Nec obſtat qꝛ nondũ ad annoſ ꝑuenerat pu bertatis:vt ſic diceret᷑ infantili motu excita⸗ ta vouiſſe:qm ſi malicia ſupplere pᷣt etatẽ:vt inquit dñs Hoſtien.in ſum. li.x.de deſt von. icut varijſq; modis voluerit reddere di di p̃t. Ex oſtenſa ſibi viſione mirabili. Sex⸗ to quidẽ anno etatis ſue redeunte puella de domo ſoꝛoꝛis ſue nupte:vidit in aere ſupꝛa eccleſiã fratrũ pꝛedicatoꝛũ ſaluatoꝛẽ ſedenteʒ in thꝛono indumentis papalibo inſignitũ et aplis ſociatũ. Qui eleuata manu in eã intu⸗ ens ſigno crucis illã benedicebat Qua habi ta viſione adeo extitit in dño cõfoꝛtata:vt nil aliud qreret niſi loca ſecreta oꝛõni apta:puel laſq; ceteras verbo et exeplo induceret ad o⸗ randũ. ¶ Scdo reddit᷑ laudabilis virgini⸗ tas catherine ꝓpter ↄtrarietatẽ. Nã licet pa⸗ rentes illius multo tꝑe vidiſſent in filia tot ſigna et pꝛimoꝛdia ſanctitatis ignoꝛabãt ni⸗ hilominus votũ virginitatis ꝑ eã emiſſum. Qua de re cũ.xij.annũ iam attigiſſet inſtabat mater vt inciperet ſe oꝛnare ſicut cetere nu⸗ ptui tradende facere cõſueuerũt: qð illa face re renuit:et poſt ſoꝛoꝛis illiꝰ iam nupte ſuaſu vel leuiter ſe ad oꝛnatũ cõpoſuit:nõ vt virgi nitatis ꝓpoſitũ infirmaret:ſed vt ſic cõdeſcen deret impoꝛtuneꝑſuaſioni ſoꝛoꝛis. Zñ cito ſemetipam redarguẽs:ad lamenta pnĩe ſe cõ⸗ uertit:ac ſi aliq grande peccatũ ppeti aſſet: cum in rei veritate vix peccauerit venialiter. Cuũ vero ardentioꝛ ex poſt deuotioni et oꝛa⸗ ineſſet ei cura:parẽtes quendã religioſuʒ de⸗ um timentẽ et eis notũ pꝛecati ſunt vt filiam in bꝛeui ſuſcipiendũ.· Ille aut cognito ꝓpoſi⸗ to vi ginis illã in dño cõfoꝛtauu: monuitqʒ vt billos tondefet:ailla ; pꝛimũ imple⸗ tebant omni libertate locoq; pꝛiuarũt: depu carũtq; cunctis vilibus ſeruitij domus:que Hatienter oĩa ſuſtinẽs ad quandã camerã v⸗ nius ſui germani qᷓ erat ſine clauſura ſe colli gebat:ibiq; ſponſum virginum xpᷣm oꝛabat. Tandẽ elapſo aliquãtulo ſpacio ſuos aduo cans votũ qð ab infantiavouerat publice re ſerauit. At parentes omni duritia depoſita: illa benedixerunt: ꝓhibuitq; pater omnibui de domo ne illã de cetero moleſtarẽt. ¶ Ter⸗ cio laudabilis fuit virginitas catherine p⸗ pter puritatẽ. Nõ enim ſolũ integritatẽ car⸗ nis retinuit:ſed mentis puritatẽvſq; ad moꝛ tem ſeruauit: qd declarauit mira ipᷣꝰ deſpö⸗ ſatio. Cõtigit quidẽ quodã carniſpꝛiuij tꝑe catherinã cunctis tꝑalibus delecatonibus i contemptis oꝛationẽ ſuã intenſius replica⸗ re:eiq; dũm apparere ac dicere. Quoniã mun dana qq; meo amoꝛe calcaſti: ego ſolẽniter te deſponſare decreui. Tunc apparuit gloꝛioſa dei genetrix:iohãnes euan geliſta: apłs pau⸗ lus:beatus dñicus atq; dauid pſalteriũ pul⸗ ſans. At genetrix dei dexteram virginig manu ſuſcipiẽs digitoſq; ſuos extendẽsad filiũ poſtulabat quatenus eã deſi ponſare di⸗ gnaretur. Qui anulo ſuſcepto:dextereq; ſue anulari digito imponens. Dixit deſponſo te mihi creatoꝛi et ſaluatoꝛi tuo in fidevſq; q̊ in celis tuas mecũ nuptias celebꝛabis ⁊ tua vir ginitas ſemꝑ conſeruabit᷑ illibata. ¶ Scdðᷣa virtus pᷣcipua et ſingularis beate catherine fuit magnanimitaſ ex q̃ audacter mundũ cõ tempſit:habitũq; oꝛdinis de pnĩa ſancti do⸗ minici deuote recepit:hic vero oꝛdo triplici⸗ ter cõmendatur. ꝛimo qꝛ a ſancto dñico inſtitutus. Scðo qꝛ ab eccleſia appꝛobatus. Tercio qꝛ a deo magnificatus· Pꝛimo oꝛdo ille fuit a ſancto dñico inſti⸗ tutus. Ipᷣe beatus pater in lombardia hunc oꝛdinẽ inſtituit:quẽ de militia ieſu xpᷣi a pꝛin cipio appellauit:eo ꝙ illius oꝛdinis frẽs here ticis bona eccleſiarũ vſurpantibo viriliter ſe opponebãt:pugnabãtq; omni conatu ꝓ pᷣdi catoꝛũ bonoꝝ recuperatõe et ↄſeruatõe. Sʒ poſtea hereticis ꝑ ſanctũ dominicũ ⁊ ſanctũ petrũ martyrẽ alioſq; pᷣdicatoꝛes deletis⁊ pe nitus quaſi extinctis mutatũ fuit nomen u⸗ lud de miltia in nomẽ de penitẽtia. ¶ Scðo oꝛdo ille ab eccleſia fuit apꝛobatus. Qð ptzʒ ꝑ Honoꝛiũ quartũ.et Johannẽ.xxij. Boni facium.ix.et Innocentiũ.vij.qui dicto oꝛdi ni plurima pᷣuilegia cõceſſerut ¶ Tercio hic oꝛdo eſt a deo magnificatus. Voluit enĩ ple raſq; dñas in illo Muẽtes et moꝛiẽtes ſignis et miraculis plurimis coꝛuſcare.Sicut fuit beata Johanna de vrbe veteri. beata marga rita nouella de ciuitate caſtelli. beata helens de vngaria.et ſancta catherina de qua loqui mur alieq; multe.Qualiter ò̊ catherina huic oꝛdini ſancto ſe dedicauit docet eius legẽda: in qua narrat᷑ ꝙ a teneris annis ad patrem ſanctũ dominicũ feruẽtiſſima deuotõe trahe batur. Et cum ſemel dũm exoꝛaret vt cõſer⸗ naret eam in ꝓmiſſa virginitate tali fuit vi⸗ ſione cõmonita.Apparuerũt ſiquidẽ ſibi plu res patres inſtitutoꝛes oꝛdinũ diuerſoꝝ:in⸗ ter ̊s erat beatus dñicus:habẽs in vna ma nu lilium ardens ſine cõbuſtione:⁊ in altera ſuũ habitum cõſuetum per dñas depoꝛtari. Cunq; ſibia pᷣfatis offereret᷑ quẽ oꝛdinũ vel Cercio quantũ ad peccatoꝛs. æ . let eligere. Pydit ſe velle ſancti dominici ha⸗ bitum ſuſcipere. At ille beatus dñicus dixit: Foꝛti aĩo eſto o filia:quia certiſſime hoc ha⸗ bitu vt deſideras indueris. Sicq; viſio diſ⸗ paruit:et ipᷣa manſit in dño cõfoꝛtata. Tan⸗ dem poſtq; parentibus reuelauit ſe virgini⸗ ſuaꝰ* e tatem vouiſſe illis ↄſentientibus apud eccle ſiam fratrũ pꝛedicatoꝝ de ſenis habitum diu affectatũ cum magno feruoꝛe ſuſcepit.¶ Cer cia virtus pꝛecipua et ſingularis beate cathe rine dicit᷑ auſteritas. Fuit nãq; ſuo coꝛpoꝛi auſtera et rigidiſſima ꝓpter chꝛiſtum et pꝛeci⸗ pue in tribus. Pꝛimo in cibo et pouu. Becundo in veſtitu et lecto. te vna ſola tu nica veſtieba qꝙ; vſa eſt:quod in cathenã ferream cõmuta⸗ Cercio in vigilijs et oꝛnibus. Pꝛimo q;dtum ad victum. Ab infantia car nes raro ſumebat:quas poſtmodũ totaliter a ſe amouit:ſeq; ad eſum panis et crudarum herbaꝝ:ex toto reduxit. Anno etatis ſue.xij. herbarũ vſa eſt ſucco:vinũ autẽ ita limphatui ſumebat ꝙ vini ſapoꝛe carebat. Illud autem a. xv.etatis ſue anno ex toto relinquens ine—- dias pluriũ dieruʒ ſepius paſſa eſt. ¶ Scdo fuit auſtera in veſtitu et lecto. Pannis lineis vſa eſt ad tantũ deueniẽs: 4 hyeme q; eſta CLilitio quãdo⸗ uit et patrem dominicũ imitans:ſe ter quot⸗ tidie foꝛtiter diſciplinabat:lectuʒ inſuper de tabulis habebat:et ignum ceruicali abſq; alterius rei additamẽto. Tercio fuit auſte ra in vigilijs et oꝛationibus. Nã ad hoc de⸗ uenit ꝙ infra duos dies:vix ꝑ hoꝛam ⁊ dimi diam doꝛmiebat. Ad tantã autẽ tenuitatem ex auſteritatibus deductum eſt coꝛpus eius: ꝙ cum tranſiſſet eius ſpiritus ex hac vita re pertus eſt vmbilicus renibus adherere. In . Sꝛincigio etiã ſue puellaris etatis duple fert᷑ꝰ uiſſe latitudini. qᷓ;. xxviij. annoꝝ exiſtens. Coõfirmat hec oĩa Pius pontifex maxcimus qui in bulla canonizʒatõis ita aſſerit.Sum⸗ ma huius virginis abſtinẽtia fuit et mirabi lis vite auſteritas. Nam cum vini et carniũ vſum pꝛoꝛſus abieciſſet:nec pulmentarijs vl lis vteret᷑ ad extremũ eo deducta eſt:vt nec le gumina ederet nec pane veſceret᷑:niſi celeſti: quẽ verus xpᷣianus in ſacramẽto ſumit alta⸗ ris. uarta virtus pꝛecipua ⁊ ſingularis beate catherine dicit᷑ pietas. Fuit ipᷣa pijſſi⸗ ma valde et pꝛecipue quantũ ad tria genera perſonarum. ꝛimo quantũ ad pauperes. ecundo quantũ ad infirmos. — — — — — —JNU—[6ꝓ — 6 ſte. 4 n ſe 9, nus lateris. tum:quo aĩa tua tãta ſuauitate replebit᷑: eti am in coꝛpoꝛe:qð ꝓpter me cõtempſiſti mira⸗ biliter redundabit. Quo facto tã in anima q; etiã in coꝛꝑe incredibili extitit ſuauitate dul Pꝛimo quantũ ad paupera Inquit enim Pius in bulla pꝛetacta:pauperibo chꝛiſti lar ga manu ſubuenit. Scribit᷑ in ſua legenda ꝙ a ſuo patre licentiam obtinuit:poſſe de bo nis domus pauperibus elargiri. Et cõtigit ſemel ꝙ dum inſirmitate coꝛpoꝛis grauaret᷑ audiuit a multis referentibo qualiter viduæ quedã cõuicina filijs et filiabus multa cru⸗ ciaretur penuria:oꝛatione pᷣmiſſa tantum ro bur obtenuit: ꝙ frumentũ vinũ ⁊ oleum vſq; ad centũ quaſi libꝛarũ pondus in aguroꝛa ꝓp⸗ fundaꝓpꝛijs humeris mira agilitate poꝛta⸗ uit. ac mirabiliter aperto oſtio q;planiꝰ po⸗ tuit in vidue domo depoſuit:licet diſpenſan te dſio velut alter nicolaus fuerit depꝛehen⸗ ſa. Alias vero ſemel in fratrũ pꝛedicatoꝛũ ec cleſia cõſtituta cũ quidã pauper ab ea elemo⸗ ſynam peteret:”et illa nihil pꝛeter crucẽ argen team que erat inter pater noſter haberet:ſta⸗ tim illa auulſa tradidit indigenti. Apparẽs autẽ ſibi poſtmodũ dñs:illãq; oꝛnatã lapidi bus bpcioſis o ſtendens ei dixit Tu mihi hãc heſterna die dediſti:ꝛet ego pmitto tibi ꝙ in die iudicij coꝛã vniuerſo angeloꝛũ et homi⸗ num cõſpectu:illam ad tui gaudij tumuluʒ pꝛeſentabo. Inſuper cũ beata catherina ſem per de melioꝛibus traderet cõtigit ꝙ vegete melioꝛis vini abundanter pauperib⸗ eroga⸗ ret. Intantũ autẽ eſt augmentatũ:q; vbi di⸗ ctum vas ſufficere cõſueuerat toti familie ꝑ Dies viginti velcirca:tamen ꝓ dicta familia et etiã/ ꝓ pauperibo vſq; ad tercij meg 6 nein cipium abundantiſſime ꝑdurauit. ¶ Secũ do fuit pia hec virgo qᷓ;tũ ad infirmos. Nã egrotantibus ſumma diligẽtia miniſtrauit. Seruiuit cuidã infirme noĩe andree ab oĩ⸗ bus derelicte:nec hoꝛroꝛe plagarũ illã expoꝛ ruit. Quinimmo cum aliqñ nauſeam paſſa fuiſſet: vulnerũ illius putreqinẽ inſpiciens ⁊ cõtrectans recollecta in quadã ſcutella lotu⸗ ra cũ ſanie illã ebibit dicens. Amoꝛe ſponſi mei ieſu chꝛiſti coꝛpus meum ſic caſtigabo. Quo facto ſtatim ceſſauit omnis pᷣcedentis nauſee tentatio:habuitq; poſtea ſuo cõfeſſo⸗ ri referre nunq; aliquid tam ſuauis ꝑcepiſſe ſapoꝛis atq; odoꝛis. Nocte vero ſequẽti ap⸗ paruit ei ieſus xpᷣs.oſtenditq; ſua ſacratiſſi⸗ ma vulnera dicens. Quia meo amoꝛe tã ab⸗ hominabilẽ potũ ſumpſiſti tibi ingratus nõ. ero. Sicq; plicas os virginis ad ꝓpꝛij vul ibe inqᷣt filia de latere meo po cedineq; repleta. ¶ Zercio fuit pia valde ſan cta catherina erga peccatoꝛes. Hultos nãq; oꝛõnibus ſuis et meritis iuuit ne ꝑirent. Si cut diffuſe ponitur in legenda andreã debe⸗ lantis ciuem Senarũ diuitijſ afſuentẽ egro . tantẽeq; ad moꝛtem:cum ex toto penitentiam ſpemeret ſua oꝛatione puertit ad dñũm. Cum enim ꝓ illo oꝛaſſet ardentiſſime apparuit ie⸗ ſus xpᷣus pᷣfato infirmo hoꝛtatuſq; eſt illũ q; cõfiteretur peccata ſua qꝛ paratus erat ſibi il la remittere. Qui cõpunctus valde ſubito cõ feſſus eſt. Et cõdito teſtamento ad extrema deductus cum magna deuotione migrauit ad dñm.Fuerunt adhuc in pᷣfata ciuitate ſe narum duo ꝓ ſuis maleficijs ad moꝛtẽ dam nati.Qui cum ducerent᷑ ſuper currus et car⸗ nes eoꝝ a carnificibo decerperent᷑ ignitis foꝛ cipibus deum impie blaſphemabãt. Cũ au tem catherina iſta nouiſſet p eis dvim amaro coꝛde exoꝛauit. Quibus cum ad poꝛtã ciuita tis veniſſent:apparuit ſaluatoꝛ totus vulne⸗ ratus eos ad ↄuerſionẽ inuitans:qui ſtatim cõpuncti cõfeſſi ſunt ſacerdoti:et blaſphemi⸗ as mutauerunt in laudes:ſicq; letiſſimi tule runt illatam moꝛtẽ.Et quis enarrare queat cõuerſiones omniũ maloꝛũ:ꝓfectum bono⸗ rum:roboꝛationes imperfectoꝝ:cõſolatiões deſolatoꝝ:admonitiones ſpiritualiũ pericu loꝛum:tam per ſuas epiſtolas q;ᷓ etiã oꝛacu⸗ lo viuevocis erga ꝑſonas omnis ſexus cõdi tionis ⁊ ſtatus ꝑ virginẽ excitatas.Quot ſce leratos de faucibus inferni abſtraxerit:quot obſtinatos ad ſui ↄgnitionẽ reduxerit.quot ſeculo deditos induxerit in eius cõtemptum quot vtriuſq; ſexus ad religionũ diuerſarũ ingreſſum allexerit.quot de laqueis tentatio num eruerit: Difficile nãq; foꝛet cunctaco⸗ memoꝛare. Nam aliquatiens maxime in ita lia ex remotiſſimis partibus ad ipamvtriuſ qʒ ſexus perſone cõſſuebant. Ad eiuſq; aſpe⸗ tum atq; colloquiũ taliter cõpungebant᷑:vt fine dilatione currerent ad cõfitendũ pecca⸗ ta ſua.Ob quã cauſam Bꝛego.xij.in adiuto rium catherine tres ↄfeſſoꝛes pᷣcipuos depu tauit.Qui taliter aliquando occupabant᷑:vt nec ſpacium haberent edendi/¶ Quinta vir tus pcipua et ſin gularis beate catherine fu⸗ it patientia:fuit ſiquidẽ patiẽtiſſima et pꝛeci⸗ pue in triuus. Pꝛimo in pſecutionibus. ecundo in tentationibus. Tercio in paſſionibus. ercio in paſſionibus. ꝛimo fuit patiens in pſecutionibus:qðᷣ exempla ſequẽtia manifeſtat. Fuit ſenis que⸗ dam palmerina de penitẽtia ſanettd ominici . 5 que inſtigante ſathana facta eſt catherine ta liter emula:vt nec nomẽ eius audire valeret. ſed virgini ſemper detraheret. Ipa tñ ꝓ illa dñm exoꝛabat:et cum ad infirmitatẽ grauem incidiſſet Catherina ad eam viſitandã ſe cõ tulit. infirma vero durioꝛ effecta eam expelli de domo iuſſit: ꝓ qua nõ ceſſauit catherina pces ingeminare Quibus factũ eſtvt eã ſibi reconciliaret:atq; cõtrita illa et cõpunctů ſa⸗ cramẽtis et gratia dei munita:in dño ex hac vita migrauit. Dum etiã ſeruiebat llli infir⸗ me Andree de qua pauloante diximus: illa impatiens cõtumelijs plurimis catherinam afficiebat:et ꝓcurãte ſpũ malo de inhoneſta te apud alias ſoꝛoꝛes accuſabat Catherina tñ ꝓpterea nec indignabat ei:nec ab eiꝰ obſe quijs ceſſabat.Cunq; illa indies in ſua duri tia ꝑſeueraret:catherina oꝛationi ſe dedit de iniurijs et infamijs pie cõqueritur. Cui xpᷣs apparens duas oſtendit coꝛonas vnã ſpineã et aliã auream dicens. Si hic eligeres aure⸗ am: ſpineã poſtea repoꝛtabis. Si aũt hic ſpi neam poſtea aureã obtinebis. Quochiilla au diens et ad patiendũ per oĩa ſe offerens: acce pit de manu dñi ſpineam quã ſuo capiti im⸗ ponens etiã diebus pluribus vehementiſſi⸗ mum ſenſit in capite doloꝛẽ. Sicq; a dño cõ foꝛtata patientie armis foꝛtiter ſe muniuit. Inſirma vero patientia catherine ſuperata: cõpuncta et in gemiſcens catherinã alta voce ſanctã omnibus pᷣdicabat:ſeq; ream accuſa⸗ bat:miſericoꝛdiã petens de his que falſo di⸗ xerat cõtra illam. Quid plura dum catheri⸗ na tanta inedia coꝛpus affligeret:frequenta⸗ retq; dominicã menſam:pleriq; vtriuſq; ſexꝰ folios rumuſculos:vt fieri ſolet eructabant. Aliqui dicebant neminẽ in modo viuendi ſingularẽ eſſe debere.Aliqui extremitates fu iſſe ſemꝑ deo et hominibi exoſas.Aliqui ca⸗ cherinam fingere et cipere.Aliqui ad ina⸗ nem gloꝛiã illa omnia facere et ſunilia. Que ipa deo placere ꝑ omnia ſtudens patientiſſi⸗ me tolerabat. tationibo demonũ.Ait quidẽ. Pius in bulla canoniʒationis. Luctabat᷑ qᷓ; frequentiſſime cum demonibo: multiſq; illoꝛũ moleſtijs ve⸗ xabatur. Sed aiebat cum apoſtolo. Cũ in⸗ firmoꝛ tunc foꝛtioꝛ ſum. Et vt in ſua legẽda narratur:qũq; demones deo permittente ca⸗ therine coꝛpuſculũ tantis penis et languoꝛi bus afflixerũt vt maniſeſte viderent᷑ in ea ſi⸗ gna percuſſionũ ⁊ verberũ itavt quaſi quod dam monſtrum videret᷑ a cunctis.¶¶ Cercio fuit patiens in paſſionibus ſiue in peniten⸗ tijs voluntarie aſſumptis ſine infirmitatibo cruciatu carebat. ecũdo fuit patiens in ten. coꝛpoꝛi ſuo ſuperuenientibus. Teſte enim Pio vbi ſupʒa.Doloꝛe capitis pene aſſidue toꝛquebatur. Eſtugꝗbat febꝛibus nec illoꝛuʒ Bexta beate catherine virtus admiranda fuit humilitas: quã oſtẽ dit maxime in tribus. Mim in timoꝛe. . cðo in deſpectione. ercio in cõuerſatione. EPꝛimo oſtendit ſuã humilitate in timoꝛe. Duům eni cepiſſet viſionibus et imaginarijs et coꝛ poꝛaliba a dño ieſu xpᷣo viſitari: pluri⸗ mu m foemidare cepit:dñoq; ſe cõmendauit: a quo edocta pleniſſime fuit:q̃liter viſiones bonas vel malas haberet agnoſcere. Et dũ ſemel ſuo cõfeſſoꝛi de viſionibus ſibi factis referret quedaʒ ſecreta:ille heſitare cepit: atq; in eam reſpiciens vidit illam tranſfoꝛmatã: quantũ ad faciẽ in effigiem xpᷣi reſpicientis in eam. Cunq; ex hocexclamaret ac diceret. O quis eſt qui me reſpicit. Rũdit catherina ille qui eſt.Quo dicto facies illa diſparuit:⁊ cõfeſſoꝛ pᷣfatus illo modo de virginis ſancti tate cõfirmatus remanſit. ecũdo oſten dit catherina hũilitatẽ in ſui deſpectõe. Hãc autẽ didicit a xpᷣo ſibi apparẽte dicenteq; ſibi Scis ne filia:que tu es:⁊ quis ego ſum? Si hec duo noueris beata eris. Tu enim es illa que nõ es.Ego ſum ũlle qui ſum. Si hãc no ticiam habueris in aĩa tua:nunq; decipere te poterit inimicus. Siquidẽ de nihilo creatu ra facta eſt: et ſibi relicta cadit in nihilum:et per ſe tendit in peccatũ:quod nihil eſt:et ex ſe nihil boni cogitarevalet. Quare reſpectu dei infiniti nihil eſſe ↄuincitur. Ideo eſt illa que nõ eſt:ſed quoniã deus eſt fons totius eſſe et independens eſſe. Ideo ipſe ſolus eſt qð eſt. ECercio oſtendit catherina humilitatẽ in cõuerſatione. Nam in publicũ ꝓdijt magniſ q; rebus ſe ingeſſit:nõ ſua ſed dñi voluntate ꝰ Poſtq; enĩ habim ſacrum ſuſcepit:ſilentiuʒ cõtinuum per trienniũ ſeruauit:et clauſurã celle tenuit:excepto cum eccleſiã adijt vigili as vſq; ad ſecundũ ſignũ matnutinale ꝓtrahe bat. Luncq; cum ad laudandũ deũ fratres pꝛedicatoꝛes in choꝛũ iam acceſſiſſe putaret ipᷣa cedebat ad aliqualiter quieſcendũ dicẽs. Ecce dñe germani mei et ſerui tui vſq; nunc doꝛmierunt. Mogo vero ſurrexerunt ad te laudandum. Tu ſerua eos et ego parumper quieſcã. Poſt vero diuturnã exercitationez in ſpirituali vita frequenteſq; xp̃iviſitatões: iteruʒ apparens ei indixit:vt extra ꝓcederet: ꝓximoꝛũq; ſaluti verbo intenderet ac exem⸗ plo ꝓmiſitq; in cunctis per illa ad amimarũ S rh — — — — — f fU ð —,— ſalutẽ gerendis ſuũ ſibi ſi. up nũ pꝛeſidiũ exhi bituꝝ. Qð ita fuiſſe vt patebisi ſequẽtibo rei exitus declarauit Septima virt ſancte ca therine ðꝛ ꝑſeuerãtia. vt enĩ ait Hiero.ad lu cianum heremitã. Cepiſſe multoꝛum eſt:ad calcem vero perueniſſe paucoꝛũ. Catherina vero nõ ſolum perſeuerauit. Sed de virtute in virtutẽ pꝛoceſſit:de qua tria inter cetera r fert digna laude. Pius pontifer maximꝰ vbi aſeinn quod reſpicit ſanctitatis eius ini⸗ tium.Att enim. Virgo catherina ex ciuitate ſenenſi oꝛiunda mediocribus oꝛta parenti⸗ bus pꝛius deo ſeſe dedicauit quaʒ deum poſ ſet per etatem cognoſcere. Secundum eſt quod inſpicit vite eius pꝛo greſſum. Inquit itaq; ſic. Nullũ ab ea verbum nõ religioſum nõ ſanctũ excidit.O mnis ſermo eius de mo ribus fuit:de religione:de pietate:de cõtem⸗ ptu mundi:de amoꝛe dei et ꝓximi:de celeſti patria. Tercium refertur ad eius vite termi⸗ num:de quo ſic ꝓtulit.Anno etatis ſue ter⸗ cio circiter ac trigeſimo in vrbe Roma diem ſuum clauſit:de cuius anime in celũ aſſum⸗ ptione et gloꝛioſa receptione:ſtupende ⁊ ad⸗ mirabiles reuelationes facte reperiunt᷑. ualiter deus ſublimauit beatã catheri⸗ nam ſeptẽ gratioſis et admirandis pꝛeroga⸗ inis. (VLapitulũu.iij. Erciũ myſteriũ cõtemplandũ de excellẽ tia et ſanctitate beate catherine dicitur uis admirandis. Eimn fuxt mentalis illuſtratio. ecunda ꝓphetica infunso. Rercia cõſolabilis viſſio. Quarta ſuauis cibatio. Minta miraculoſa coꝛuſcatio. Sexxka felix reuelgtii. Deptima ſolenis canoniʒgtio. ima gratia ſiue pꝛerogatiua catherine qua ſublimata eſt a deo dicitur mentalis ũllu mulierẽ benedictã ſeptem gratijs et pꝛogati⸗ ſtratio. Illuſtrauit deus illius intellectũ lu⸗ ce ſapiẽtie ⁊ doctrine:ita vt de ipᷣa Pius pon tifex vbi ſupꝛa ita referat. Nemo ad eam ac⸗ ceſſit qui nõ doctioꝛ melioꝛq; abierit Doctri na eius infuſa nõ acquiſita fuit:pꝛius magi ſtra viſa eſt qᷓ; diſcipula.Quippe que ſacrarũ litterarũ ꝓfeſſoꝛibus ipᷣiſq; magnarũ eccle⸗ ſiarũ epiſcopis difficilimas de diuinitate q⸗ ſtiones ꝓponẽtibopꝛudentiſſime rũdit ⁊ adeo ſatiffecit:vt tãqᷓ; agnos manſuefactos remiſe rit. Quos tanq; lupos:ac leones ferociẽtes acceperat. Quoꝛum nonnulli diuinã in vir blimitatis. Sublimauit nempe deus häc 6 * gine ſapientiam admirati. Diſtributis mox inter chꝛiſti pauperes que poſſidebant ſub⸗ 72 ſtantijs accepta domini cruce vitam deinde euan gelicã egerunt. ¶ Secunda gratia fuit ꝓhetica infuſio.Et de hac Rius papa inqͥt Fuit in ea ſpiritus ꝓphetie et multa pꝛedixit .anteq; fierent et occultiſſima reuelauit.hec il le.: In legenda vero ipᷣius multa ſcripta ſunt ex quibus aliqua enarremus Fuit in ciuita te ſenenſi quidam nobilis miles dictus dñs Hicolaus de ſarracenis:qͥ cum als in mult ſenarũ redijſſet a ſua vxoꝛe monebatur vt lo queretur cum catherina. Quod cum ille face locis fuiſſet in armis:et tandẽ ad ſuã ciuitatẽ re ↄtempſiſſet: vxoꝛ catherine illũ vt ꝓ eo oꝛa ret deuotiſſime cõmendauit. Quadam itaq; nocte catherina militi in ſomnis apparuit:e⸗ umq; monuit:vt ſi ſaluari cuꝑet vxoꝛis mo nitis aſſentiret. Qui euigilans viſionẽ vxoꝛi retulit:et inde ad catherinam ſe cõtulit:cuiuſ colloquio ⁊ ſancta pᷣſentia ↄpunctus ſᷣm vir ginis ſilium ad cõfitendum ſua peccata ꝓ ceſſit. Quo facto ad catherinã redijt aſſerẽs ſe cõfeſſum ſua peccata ſacerdoti. Interroga tus ab ea an oinnia retuliſſet:cũ uũle affirma⸗ ret ꝙ ſic:vocato ad partẽ peccatum quoddã enoꝛme ab eo dimiſſuʒ in cõfeſſione:quod in Apulia ſecrete cõmiſerat diſtincte narrauit. De quo ille admirans:et peccatũ illud cõfeſ⸗ ſus fuit et catherinã deuotione ſingulariſſi⸗ ma coluit.Dum frater thomas de fonte pꝛi⸗ mus catheri ne cõfeſſoꝛ et frater geoꝛius ꝑge rent ad monaſteriũ ſancte agnetis de monte poltiano in itinere capti fuerunt a quibuſdã latrunculis: deductiq; fuerunt ad latebꝛo⸗ ſa nemoꝛavt ibi occiderent᷑. Tunc frater tho mas cũ lachꝛvmis dicere cepit O filia cathe rina tuis oꝛatõnibus ſuccurre nobis in hoc tam crudeli ꝑiculo. Quibus verbis ꝓlatis latrũculi taliter ſunt immutati:q; nõ modo vitam ſed cuncta que illis abſtulerãt reſtitue runt:et ita ad monaſterium quo ibant inco⸗ umes ꝑuenerunt. Cum autẽ poſtmodũ Se nas redijſſent cõperijt pꝛedictus frater tho⸗ mas ꝙ in illo puncto in quo inuocauerat ca therinam:ipᷣa ſocie dixit:pater meus me vo⸗ cat:et ſcio ꝙ magna neceſſitas eum vrget: et hec dicens ad locum oꝛõnis acceſſit. Ex cu⸗ ius virtute creditur latrunculoꝝ illoꝛũ fuiſ⸗ ſe mentẽ mutatã. Pꝛedixit futurũ ſciſma poſt moꝛtem Gregoꝛij vndecimi: et alia plurima pꝛenunciauit: que videre poteris in legenda. Tercia gratia qua catherina ſublimata fu dicit cõſolabilis viſio. Supernziu alib⸗ . . . . 3 . == . 6 ðèððBð l aa v . . * quippe viſionibus a dño meruit ↄſolarũ:quẽ vt in pluribus ſibi fiebant:in raptu et extaſi mentis:de quo ſic refert Pius. Rapiebatur ſepe a ſpiritu ⁊ in aere ſuſpẽſa:diuinis cõtem plationibus paſcebatur:adeo extra ſe actavt expuncta percuſſaq; nibil omnino ſentiret. hec ille. Obmiſſis vero multis viſionibus oritum redderet celo deferret. Hon derogent cius:cam vnã referam: pꝛo qua inter mino⸗ res et pꝛedicatoꝛes cõtentio videtur exdꝛta. Lũ catherina eſſet in ciuitate piſana:et quo⸗ dam mane in eccleſia ſancte chꝛiſtinc cõmu⸗ nicaſſet: ac iuxta altare rapta maneret in ſpũ: poſtq; diu ſic ſteterat:vidit xpᷣm cruci affixũ magno ſuper ſe cum lumine deſcendentẽ: ra dioſq; ſangu ineos ex ſuis quinq; ſacratiſſi⸗ mis cicatricibus emittentẽ.Cũq; tunc vidẽ⸗ tibus pluribus vtriuſq; ſexus ipᷣam expectã tibus:virgo ſe erigeret:et ſuꝑ genua ſua ſtãs facie rutilante bꝛachia eleuaſſet ac manꝰ:oꝛa retq; ne cicatrices in coꝛpoꝛe ſuo apparerent exterius:tunc ex radijs ſanguinibus in ſola ribus immutatis a cicatribus crucifixi ꝓce⸗ dentibus et ad manus pedes et ad c& illius eruenientiba valde intrinſecus doloꝛ ſenſi⸗ ilis in dictis partibo coꝛpoꝛis eſt relictus. Ex quo cum coꝛpus eius diu ſic ſtaret rigi⸗ dum et oculis clauſis tandem cecidit ac ſi fu iſſet letaliter vulneratuʒ. Poſt modicũ ad ſe reducta tanto doloꝛe cõcutiebatur:vt a cun ctis putaretur in bꝛeui moꝛitura. Dominica vero ſequenti ibi cõmunicans a doloꝛe exti⸗ tit liberata.Ex viſione pᷣtacta in pleriſq; lo⸗ cis nõnulli ſanctam catherinã ſuſcipientem ſtigmata a chꝛiſto depingi fecerunt:qui ſi ea intentione id egerint:vt per viſibilia inuiſi⸗ bilia cognoſcant᷑:et per picturã illam viſibilẽ doloꝛ erꝰ inuiſibilis licet ſenſibilis deſignet foꝛte nõ obſtante erroꝛe inde ſequẽte: quo cre di poſſet ſtigmata eam viſibilia ſuſcepiſſe to⸗ lerari vtiq; poſſent. Sed ſi hec facta ſunt:vt ſic equiparet᷑ beato franciſco cui ſoli vſq; in pꝛeſens ſingulari modo ſtigmata diuinuus ſunt impꝛeſſa vtiq; repꝛehenſibile eſt. Nam. vt dixi in ſermone de ſacris ſtigmatibo beati Franciſci. Inter miracula grandia nr̃e fidei fran ciſci cõſignatio ſupꝛemũ obtinet gradũ Fuerũt quippe ſtigmata et viſibiliter et ſenſi biliter a chꝛiſto ſibi impꝛeſſa. Tulit illa duo bus annis cõtinuis:et in vita et in moꝛte eti am a viris ſanctis et grauiſſimis viſa ⁊ tacta Summi pontifices Gꝛegoꝛius nonus.Ale xander quartus. Benedictus Hicolaus et alij illa apꝛ obantes fatent᷑ ſinguli miraculo in franciſci pedibus manibus ec latere fuiſſe pontifex pꝛefatus ſpiritu ſancte dantiã deſerere et deteſtari cogant᷑. depicta:ab eo artifice ſapientiſſimo quicrea⸗ uit celum et terrã. Quid vero de cetero ſit fa⸗ cturus cuiꝰ qrchana niſi ipᷣo reuelante ꝑſcru tari nequimus ipᷣe nouit. Unum ſcio et qui demabſq; vllo erroꝛe:ꝙ franciſcus vſq; ad pꝛeſens electꝰ fuit a dño ieſu chꝛiſto vt in coꝛ poꝛe /ꝓpꝛio vexillum crucis biennio:anteq; ſpi iſta dignitati beate catherine:nec alterius ſan cti. Ego peccatoꝛ qui hunc ſermonẽ confeci ſanctam ipᷣam denotione qua poſſu et colo et veneroꝛ.Erãq; rome Anno dñi. M. cccc. lxi.anno tercio Pij pontificis maximi. Qñ ctam catherinã ſolenni celebꝛitate canoniʒa⸗ uit. Nulla tunc a referentibus et vita et mi⸗ racula catherine de ſtigmatibus facta eſt mẽ tio. Nulla pictura cum ſtigmatibus fuit de⸗ lata. Nulla inſuper in bulla quã ſuperiꝰ fre⸗ quenter allegauimus de ſtigmatibo mentio habita eſt. Ego inſuper ea die canoniʒatõis ſermonẽ ad populũ habui:poſt pꝛandiũ in eccleſia minerue oꝛdinis pꝛedicatoꝝ. Inſpe xi legi et quidẽ ſepius omnia que ſcripta erãt de laudibus hu ius ſancte:nil aliud inuenire potui:niſi qð ſuperius expꝛeſſum eſt de illo doloꝛe quẽ tulit abſq; ſignis in ſuo extatico raptu.Et ſi noĩe ſtigmatũ doloꝛẽ illum intel ligi volumus:nõ tamẽ in illo cõtinent᷑ et in⸗ cluduntur cõditiones miraculoſe ſtigmatũ beati franciſci. Igitur cum deus non egeat noſtro mendacio:ea ꝓferamps de ſanctis q̃ ſim reiveritatẽ non inuentionẽ hominũ illis poſſunt accõmodari. Fuit catherina vt patʒ ex dictis:et ex his que ſequent᷑ an pliſſimis pꝛiuilegijs et gratijs decoꝛata. Sed ſtigma tum ſpecie non fuit vt franciſcus inſignita. Que ſi ad nos gloꝛioſa rediret:dura increpa tione feriret illos qui ſub ſpecie pietatis men dacijs vellent ſuam gloꝛiã ampliare.Oꝛo tñ patres meos pᷣditatoꝛes ⁊ minoꝛes ne popu los ſcandalizent. Quib tam multa mira de ſanctis ſe offerunt ⁊ pꝛecipue de catherinavt mendacia et/ꝓter ſe ipᷣa et ꝓpter veritatis abũ Muar ta gr̃a btẽ catherine dicit᷑ ſuauis cibatio:vſu nanq; et frequẽtia ſacramenti tanta ſuauita⸗ te cõſolationeq; ſpiritus repleta fuit:vt aſſe⸗ rat ſic de illa Pius vbi.S. Inuenta eſt aliqũ a die cinerũ vſq; in penthecoſten ieiuniũ ꝓ⸗ duxiſſe:ſola euchariſtie cõmunione cõtenta ꝑ annos circiter octo minimo herbarũ ſuc⸗ co eoq; parũ retento et cõmunione ſacra ſu- ſtentata eſt. Ad cibũ quaſi ad ſu plicii ꝑge⸗ bat. Ad cõmunionẽ altaris:quaſi ad celeſtes nuptias inuitata eſſet ſummacum alacritate Pficiſcebatur. hec ille. Tam efficax erat eius ad ſacramentum illud ineffabile reuerentia: vt mens. Gregorij.xi.flecteretur ad cõceden duʒz catherine ꝙ poſſet eligere confeſſorẽ:qͥ ẽ am abſolueret:et ſibi euchariſtiam miniſtra⸗ ret et cum altari viatico abſq; alia licentia a nutum catherine celebꝛaret QAuinta gra⸗ tia et pꝛerogatiua ſingularis beate cathæine: fuit mibaculoſa coꝛuſcatio. Fecit illam deus in vita et moꝛte multꝭ clarere miraculis. Ex quibo aliqa explicabimus. In ciuitaie. Se narũ quedam nobilis domina Aleria habi⸗ tuʒ oꝛdinis de penitentia ſuaſu catherine re cepit:que illã coegit vt ſecũ in domo ſua coõ⸗ moretur. Contigit autẽ ex chariſtia tũc illos de domo pꝛefate domie alexie veſci panibus farine putride. Superueniẽte tritico nouo conſuluit alexia catherinã:an certum reſidu um pꝛefate farine pijciendũ foret. Que neq̃ ; ꝓijciendum aſſeruit:ſed parari aquã iuſſit ⁊ farinam afferri. Intriuit ergo pmo maſſaʒ et tandem panes de parua quantitate illiꝰ fa rine quouis etiam expulſo fetoꝛe tam celerit ⁊ tot confecit.quot de quadꝛuplici aut quĩtu plici quantitate fere tot facti fuiſſent:cuʒ ſtu⸗ pore ſoꝛoꝛis Alexie et alioꝛũ de domo. Cuʒ⸗ autez panes de clibano depoꝛtati fuiſſent.in uenti ſunt adeo ſapidiſſimi:vt oĩno immuta tio ſapoꝛis ad miraculumpꝛocederet.Et cũ daretur de ipſis panibus pauperib et fratri bus atq; illos comederent:omnibus de do⸗ mo ſuffecerunt diebus plurib:etiam ĩ archa multiplièati. De quibus aliqui a q;plurib⸗ ſunt tam pꝛo reliquijs qᷓ; in argumentuʒ mi raculi reſeruati. Tẽpoꝛe etiã quo catherina fuit in vꝛbe:et ibi in regione colũpne cuʒ ſua familia viueret de mẽdicitate et nibilominꝰ aduenientes hoſpites reciꝑiebat:ita vt cõti⸗ nuo quaſi triginta ꝑſone in domo ſuo come derent. Cõtigit ſemel ꝙ die quadã deficien⸗ te pane ꝙ cum catherine fuiſſet renunciatuʒ mandauit vt ſic ad menſam ſe ponerẽt:et mo dico pane qui ibi reperiebat᷑ inciperẽt come ſtionẽ. Jpᷣa vero ad oꝛationẽ acceſſit. Quid plura: Edentibus illis famelicis et ieiunis panis ille modicus ſuffecit oibus abundan ter. Tantũq; etiã ſuperfuit:vt ex illo plures elemoſyne pauperibo largirent᷑. Dum eſſʒ in ciuitate ſenarũ:audiẽs quendã dñm matth?⸗ um rectoꝛẽ hoſpitalis miſericoꝛdie ſibi deuo tiſſimũ ex moꝛbo peſtilenti grauiter egrotare acceſſit ad eum dixitq; cum magno feruoꝛe. Durgatis dñe matthee ſurgatis:quia nõ eſt „ ⸗ tempus in lecto quieſcendi. mox ad eius vo cem febꝛis et inguinis apoſtema pꝛefatũ pe⸗ nitus dimiſerũt. Sanauit et multos alios peſte ꝑcuſſos ſug oꝛatione fideli. Sicut fue⸗ kunt magiſter Raymundus ⁊ magiſter Bar tholomeus catherine cõfeſſoꝛes. Et ne ſin⸗ gula coõplectamur: ita de ipſa loquit᷑ Pius. Hagnũ et ſanctũ erat in plebibus catheri⸗ ne nomẽ:vndiq; ad eam egroti et maligni ve xati ſpiritibo deducebant᷑. Et multi curaban tur languoꝛibus ⁊ febꝛibus. In xpᷣi noie im perabat et demones cogebat ab obſeſſis abi re coꝛpoꝛibus. Pꝛopter quas res duob ro⸗ manis pontificibus Gꝛegoꝛio vndecimo et Vrbano ſexto acceptiſſima fuit adeo vt lega tionibus eòꝝ fun geret᷑: multiſq; et magnis ſpiritualibus gratijs ab eis donaret᷑.hec ibi. Abi adhuc interſerit quedã nõ niſi virtute dei cooperante per catherinã fieri potuiſſent Ait eni. Diſſidentes ſummo ſtudio cõpo ne⸗ bant:multa extin xit odia.et moꝛtales inimi⸗ citias ꝓ pace floꝛentinoꝝ qui cũ eccleſia diſ ſidebant et interdicto ſuppoſiti erant eccleſia ſtico. Appenninũꝛ alpes tranſire atq; vſq; in quinionẽ ad Gꝛegoꝛiũ vndecimiũ pꝛoficiſci nõ dubitauit cum votũ ſuñ ipe Gꝛego.de pe tenda vrbe roma in occulto factũ:et ſoli ſibi Ac deo notũ ſeſe diu initus cognouiſſe mon⸗ ſtrauit. ¶ Sexta gratia qua deus catherinã ſublimauit: ꝛicit᷑ felix reuelatio. Cum eni in vrbe romana ipᷣa poſt multa ſignoꝝ experi⸗ menta echoꝛtationes ſp irituales aliaq; exer citia religioſa moꝛientiũ dñica die circa ho⸗ ram terciã die.xxix.apꝛilis. H.ccc.lxx᷑t.mi⸗ graſſet ad patrẽ. Eadẽ die magiſter raymun dus vltimus eius confeſſoꝛ in cõuentu Ja⸗ nuenſi erat diſpoſitione piſas deinde bono⸗ niam ad capitulũ generale ꝑgere: depꝛecaba turq; xpᷣi matrẽ coꝛam quadãa imagine vt eũ pꝓtegeret a periculis. Moxquandã vocẽ au diuit dicentẽ ſibi. Netimeas: quia ego ſum hic ꝓ te:ego ſum in celo ꝓ te.Ego pꝛo te ꝓte gam ſis ſecurus.Et heſitans pꝛo tune vnde vox ꝓdiret:tandem inuenit qualiter eadẽ ho ra catherina migrauerat:pꝑuenit tandẽ pꝛefa tus magiſter bononiã vbi magiſter genera⸗ lis canonice fuit electus.qð iam ſibi catheri⸗ na indubitater pᷣdixerat:vt aũt ſequit᷑ Cius in bulla. Tactu coꝛꝑis eius poſt illiꝰ felicẽ tranſiiũ pleriq; egroti ſalutem cõſecuti ſunt adeo vt nõnullis ſaluti fuerit:ea tetigiſſe que ſacrata catherine mebꝛa tetigere. Poſtea ve. ro virgo ipᷣa iam celo recepta vota ſupplican tiũ benigne audiuit:et vt a ſponſo et dño ſuo xpᷣo ſaluatoꝛe exaudirent᷑ curauit alti enĩ iiij ex diuerſis egritudinibus curati ſunt:q̃ au⸗ dita beate catherine gloꝛioſiſſima fama eius patrociniũ ſupplices petiuere. hecille. Pla⸗ cuit itaq; benigniſſimo deo ſponſe ſue gloꝛi am innumeris vt ſic dicã yſc; in pñtem die miraculis manifeſtare. ¶ Deptimg catheri⸗ ne gratia et pꝛo gatiua ſingularis eſt dicta ſo lennis canoniʒatio. Rome ſiquidẽ in baſili⸗ ca beati petri apłoꝝ pꝛincipis aſtante popu lo⁊ clero habitoq; ſermone ab ipo Pio pon tifice de vita et miraculis eius miſſarũ ſolen nijs celebꝛatis et cõſuetis cerimonijs riteꝑ⸗ actis ad canonizʒatiõʒ ſancte ꝓceſſit:ſub his verbis. Ad honoꝛẽ om nipotẽtis ⁊ eterne dei patris ⁊ filij et ſpiritus ſanctiad exaltationẽ fidei catholice et xpᷣiane religionis augmen ¶E cõmendatur pᷣdicatio ſancti bernardi⸗ ni:pꝛopter humilitatem:charitatem: et patiẽ ¶ Lapitulũ.i. tum:auctoꝛitate dni noſtri ieſu xpᷣi et beatoꝝ petri et pauli apłoꝝ eius ac noſtra:catherinã ſe ſua virtus diuina ſuffra gante gratia meruit: iam pꝛidẽ fuiſſe receptam:et eterne gloꝛie co⸗ rona donatã de fratrũ noſtroꝝ cõſilio decla⸗ ramus eamq; tanq; ſanctã publice pꝛiuatim q; colendã eſie decernimꝰ et diffinimus:atq; in ſanctarũ cathalago virginũ:quas roma⸗ na venerat᷑ eccleſia redigi et aſſcribi manda⸗ mus. Statuentes feſtum eius ſingulis an⸗ nis:pꝛima mẽſis maij dominica die ab vni uerſali eccleſia celebꝛandũ eſſe. Sicq; deꝰ in ſanctis ſuis admirabilis catherinã in vtrac; eccleſia triumphante.ſ.ac militante ſublimi⸗ ter exaltauit.Quẽ depꝛecemur:vt illius meri tis interueniẽtibo: dignetur et nos aſſcribere beate vite. Qui ſit benedictus in ſecula ſecu⸗ loꝛum. Amen. RFinis ¶ Sermo de ſancto Bernardino pꝛedicato rum noſtri tꝑis pꝛincio. dictione ẽ. Sapiẽtis verba ſunt in epiſtola hodierne feſtiuitatis. Vellẽ hoc tem poꝛe tanto eloquẽtie ſplendoꝛe fulgerevt nõ ſolum alterũ demoſthenẽ pꝛincipẽ oꝛato⸗ rum grecie:aut Ciceronẽ latinũ me putarent oẽs aſtantes:ſed angelũ crederẽt de celo miſ⸗ ſum vt fari poſſem eximias laudes illiꝰ ſan⸗ nenſem illuſtris et indelibilis memoꝛievir ginem:cuius coꝛpus in eccleſia pꝛedicatoꝛũ que de minerua dicit᷑ hic rome iacet in celeſti hieruſalẽ inter beatoꝝvirginũ choꝛos qñ id Alectus deo et hoĩbus:cuius memoꝛia in bene iſta oꝛiginaliter Ecẽi.xlv.c. Et cti bernardini qͥ ſua pꝛedicatõe nomẽ gloꝛio ſum ieſu xpᷣi ma abiliter exaltauit. Ipſe q ppe alter paulus ⁊ vas electõis xpᷣianã religionẽ ſua doctrina refoꝛmauit. IJpᷣe italie populos per abꝛupta vicioꝝ deuiantes ad ſemitã vir tutum et iuſticie reduxit.Jpᷣe deniq;ʒ religio⸗ nem ſacram minoꝛum numero et ſanctitate gllauxit. Merito itaq; in eius ſolẽnitate pᷣco nia pᷣdicationis eiꝰ enarrare debemus. Ob nimus declarandas. Pꝛima ðꝛ cõmendationis. Becunda cõditionis. Tercia honoꝛationis. tiam. 5 * . Rima excellẽtia pᷣdicationis ſancti ber me ꝓpter trig. Pꝛimo ꝓpter humilitatem. Becundo ꝓpter charitatem. Tercio ꝓpter patientiam. 7 nardini ꝓpter humilitateʒ. Nõ enĩ pᷣdicauit illã tzanq; deo et hominibo dilectus eſt ⁊ me⸗ moꝛia ey benedicta in ſempiternũ manebit. De qua in pñti ſermone tres excellentias ꝓpo imo cõmendatur pꝛedicatio ſancti ber nardini ðᷣꝛ cõmendationis. Sua quip⸗ pe pꝛedicatio ſatis eſt cõmendanda Et maxi pᷣſumptuoſe aut ſuperbe ſe ingerens ſed miſ⸗- ſus.O fficiũ nanq; pꝛedicatoꝛum officium ait. Annunciauerũt opera dei. Angeli autẽ nõ ex ſe veniunt.ſed vt dicit aplłs ad Hebꝛe⸗ manos.x. Niſi mittant᷑. autẽ Eſaias nõ eſt angeloꝝ:quia ſicut angeli annunciãt di⸗ uina:ita et pᷣdicatoꝛes de qͥbus Dauid in pᷣs os.ij.ca. In miniſteriũ miſſi ſunt.Sic et pᷣdi catoꝛes. Quõ pꝛedicabunt ait apłlus ad Ro vocatus ſe obtulit ad pꝛedicandũ cum dixit. Ecce ego:mitte me:E ſaie.vi.ca.Et cõtra cũ Jeremias mitteret᷑ a deo ſe excuſauit dicens: fonte dilectõis emanauit. Duo quippe ſunt pᷣcepta charitatis vt ait hꝛego.Amoꝛ ſczʒ dei et ꝓximi. Per actiuaʒ vitam ꝓdeſſe ꝓximis Per cõtemplationem vero Jeremias ſedule amoꝛi cõditoꝛis inberere deſiderãs ne mitti ad pꝑꝛedicandũ debeat cõtradicit.Qð lauda⸗ . A aa dñſe deus.ecce neſcio loqui. Jere.i.ca. Et ſi diuerſa vox extra ꝓdijt:nõ tñ a diuerſo cupiens Eſaiã officiũ pꝛedicatõnis appetijt. bilitervnus appetijt:hoc laudabiliter alter erx pauit. Iſte ne tacite cõtemplationis lucrũ lo quendo ꝑderet. Ille ne damna ſtudioſi ope⸗ — ==— — R— — 2 — —. —= ris tacendo ſentiret. Sed hoc in vtriſq; eſt ſubtiliter intuenduzʒ quia et isqui recuſauit plene nõ reſiſtit:et is qui mitti voluit ante ſe per altaris calculũ purgatũ vidit. Et paulo ſupꝛa Gꝛegoꝛiꝰ dicit. Sicut toto deſiderio occupationẽ fugere debemus:ia ſi deſit qui pꝛedicet occupatiõis onus libenti ncceſſe eſt animo ſubire. Hec oĩa.viij.q.i.c.in ſcriptũ⸗ ris.Et qꝛ difficileeſt et earũ videre ſe purga tum. Quia nemo ſcit vtrũ odio vel amoese di gnus ſtt:vt dicit᷑ Ecẽs.ix.ca.Ideo nullꝰ de⸗ bet pᷣſumere ex ſe ire ad pꝛedicandũ. Sed ex⸗ pectare debet vt mittat᷑ vel a deo vel ab eccle ſia. AUnde de iohanne baptiſta dicit᷑ Jo. i.c. Fuit homo miſſus a deo. Nõ tamẽ creditur alicui dicenti ſe miſſum a deo qui ab eccleſia nõ eſt miſſus niſi pꝛobet per miraculũ ſicut moyſes.extra de hereticis.c.cũ ex iniuncto. Et argu.de cõſe.di.ij.c.reuera. Sic fuit miſ ſus Equicius cui apparuit in ſomnis ange⸗ lus et eũ ad pꝛedicandũ miſit.xvi.q.i.S.hoc idem.Ab eccleſia aũt mittit᷑ quis vel oꝛdina rievt quilibet curatus ſaltẽ quo ad ſubditos Ad rectoꝛes enĩ eccleſie maxime pertinet pᷣdi care ꝑ ſe vel per aliũ ſubditis ſuis.vnde pꝛi⸗ mis rectoꝛibus dixit xpᷣs mar.vl.c. Euntes in mundũ vniuerſum pᷣdicate euangeliũ oĩ creature.Et Gꝛegoꝛiꝰ dicit in paſtoꝛa.xliij. di. c. ſi rectoꝛ. O fficiũ pꝛedicationis ſuſcipit quiſquis ad ſacerdotiũ accedit vt ante aduẽ⸗ tum iudicis qui terribiliter ſequit᷑ ipe ſcʒ cla mando gradiaẽ.i.pꝛedicando.Et loquitur BGꝛegoꝛius de curatis.Qni etiam figurã in⸗ ducit.Exꝑdi.xx viij.ca.vbi dicitur.q ſacer⸗ dos ingrẽdiens tabernaculum tintinnabu: lis ambiaturvt audiatur ſonitus quãdo in⸗ greditur et non moꝛiatur. Quia vt exponit Bꝛegoꝛius dicto ca. Si rectoꝛ. Jram cõtra ſe occulti iudicis exigit ſi ſine pꝛedicationis ſonitu incedit. Et ſic moꝛiur ſpiritualiter. Vnde dominus Eʒechielł pꝛophete. xviij. ca. Fili hominis ſpeculatoꝛẽ dedi te domui iſrael. Si dicente me ad impium moꝛte mo⸗ rieris tu nõ annunciaueris ipſe in iniquita⸗ te ſua moꝛietur. Sanguinẽ vero eius de ma nu tua requ iram. Confirmat idem Nicola us papa.xliij.di. Diſpenſatio inquit celeſtis ſeminis nobis iniuncta eſt:vhe ſi nõ ſparſeri mus:vhe ſi tacuerimus. Uel ab eccleſia mit⸗ titur quis ad pꝛedicandum ex pꝛiuilegio v pꝛedicatoꝛes ⁊ minoꝛes.au guſtinenſes ⁊ ca melite:et ſeruite ſaltem in eccleſijs ſuis. In a⸗ lijs eccleſijs nõ niſi vocati. Et hi etiam de⸗ bent mitti a pꝛelatis ſuis.De quibus fit me⸗ tio in clemẽtina dudum de ſepultu. Qui au tem vocatus ſeu miſſus ad hoc pertinaciter recuſat:ab eccleſia et deo cõtemnitur. Quod figuratum fuit in eo qui nolebat ducere vxro rem fratris moꝛtui:et pꝛopterea diſcalciabat᷑ vno pede vt exponit Auguſtinus.viij.q.i. ca.olim. Nunc inquit euan gelij quiſq; pꝛe⸗ dietoꝛ ita debet in eccleſia pꝛedicare ſiue la⸗ boꝛare vt defuncto fratri id eſt chꝛiſto ſuſci⸗ tet ſanctum qui ꝓ nobis moꝛtuus eſt. Et qðᷣ ſuſcitatũ fuerit eius nomen accipiat. Vt igi⸗ tur ad ſanctum bernardinũ cõuertamus ſer monem. Ipſe ſicut experientia facti manife⸗ ſtauit a deo electus et a pꝛelatis oꝛdinis per obedientiam aſtrictus officium pꝛedicandi ſuſcepit. Natus enim in ciuitate maſſa pꝛo⸗ uincie thuſcie ex honeſtiſſimis parentibo pa tre videlicet tollo et matre niera nobilibus ſe nenſibus ante cõpletum ſeptennium vtroq; barente oꝛbatus remanſit ſub cura et regimi ne cuiuſdaʒ venerabilis domine ſoꝛoꝛis ma tris eius cui nomen erat diana:que puerulũ induxit ad virginis gloꝛioſe pꝛecipuã deuo tionem. Et operam dedit vt litteris vacaret ac moꝛibus bonis.Creuit autem de virtute in virtutem honeſtus affabilis et pauperibꝰ liberaliſſimꝰ. tantaq; fuit in eo aptitudo in⸗ genij et ſubtilitas intellectus ꝙ ante compile tum annum quintumdecimũ in grãmatica logica et moꝛali philoſophia ſatis mediocri ter fuit inſtructus. Indeq; cepit lectionẽ iu⸗ ris canonici frequẽtare.Eratq; vita eius ita mundavt omnibus alijs cederet in exemplũ Nam vt retulit mihi quidam vir fidedignꝰ cancellarius dominij ſenenſis nomine leo⸗ nardus qui cõſocius eius fuerat in ſcholis in etate illa adoleſcentie ad malũ ꝓna. Nul⸗ lus audebat coꝛam bernardino verbum tur pe aut laſciuũ pꝛoferre. Quinimmo ſi quan⸗ doq; alij adoleſcentuli et ſcholares abſente bernardino aliqua inter ſe verba ocioſa refer rent ſi vidiſſent ex poſt bernardinum adue⸗ mnnientem mox alter alteri loquebatur. Tacea mus inquit quia bernardinus venit.Quid plura. Anno etatis ſue xviij. Dum peſtis truculentiſſima ſeuiret quaſi in tota italia. In hoſpitali magno ſenenſi iacebat multitu do egrotantium ex peſte et vix erat qui illis miniſtraret. Ham et famuli omnes pꝛo ma⸗ ioꝛi parte et aromatarij et illo hoſpitali com moꝛantes et capellani atq; alij plurimi peſte percuſſi obierant. Erat illis tempoꝛibus re⸗ ctoꝛ hoſpitalis quidam vir deuotus et pꝛo⸗ bus dominus iohannes de gẽnaroniboqui ⸗ „ „ † — oy . „ videns ſibi humanũ deeſſe auxiliũ ad virgi nem pijſſimã ſe cõuertit:illam depꝛecans vt tã extreme infirmoꝝ neceſſitati ſuccurreret. Oſelix adoleſcentia bernardini.O ardentiſ ſima charitas coꝛdis eius.O pietas omnib⸗ poſteris pᷣdicanda.Morx vt bernardinꝰ au⸗ diuit q̃ de infirmis patiẽtibo dicebant᷑ monu it q;plures iuuenes etvna cum illis ad hoſpi tale ſe contulit. Nec timuit moꝛi:nec hoꝛtuit peſtem:neq; laboꝛes refugit. Manſit ibi q̃t⸗ tuoꝛ menſibo die noctuq; miniſtrãs egrotis Ipter deũ. Exinde cum peſtis ceſſaſſet repetijt Domũ et quattuoꝛ menſibus egrotans quaſi ſemꝑ in lectulo iacuit. Adepta vero bona va litudine ſenſit ꝙ quedã dña bartholomea ſo roꝛ patris eius ceca et ſurda et in lectulo vali tudinaria neminẽ habebat qui illaʒ iuuaret Mox ad illã ſe cõtulit eiq; plures menſes i vſq; ad moꝛtem obſequioſiſſime miniſtrauit nNulla fractꝰ nauſea nulloq; laboꝛe turbatus Moꝛtua illa a deo inſpiratus relicto ſeculo et oibus ſuis bonis pauperib erogatis ha⸗ bitum religionis minoꝛũ deuotuſ accepit in die natiu itatis virginis gloꝛioſe qua etiam die natus fuerat ex vtero matris. Anno eta⸗ tis ſue.xx.ante altare maius ſancti franciſci de ſenis. Quẽ habitũ ſibi dedit frater ioban nes riſtoꝛij vir ſanctus et in dei ſeruitio ꝓba tus. Inde ad locũ de columbaria de volun⸗ tate pꝛelatoꝝ ſe cõtulit vbi in omni deuotio ne et perfectione ab obſeruãtia regule ſuum noniciatũ expleuit. Facta vero ꝓfeſſione in die ſcʒ natiuitatis virginis oꝛationi ⁊ ſtudio litterarũ ſe dedit.Et cum factꝰ eſſet ſacerdos pꝛimã miſſam in die natiuitatis virginis ce lebꝛauit.Qua etiã die mandato accepto a ge nerali miniſtro de penitentia pᷣdicanda:pꝛi⸗ mum ſermonẽ ad populũ habuit. ¶ Secun do cõmendat᷑ pꝛedicatio ſancti bearnardini ꝓpter charitatẽ. Pꝛedicauit enim ad honoꝛẽ dei et ſalutẽ animaꝝ. Iſte enĩ debet eſſe finis pꝛedicatoꝝ verbi dei. Nã qui ꝓpter cupidita tem pᷣdicant vel vanitatẽ et gloꝛiã mundi fi⸗ guranturꝑ balaã.De quibo dicit Petrus in ij. epla. Decuti ſuntviã balaam ex boſoꝛ qui mercedẽ iniquitatis amauit:coꝛreptionẽ ve⸗ ro habuit ſue veſanie:ſubiugale mutũ. Suꝑ quibus verbis dicit Beda.ij.q.vij.c.ſecuti. Oe multi catholicoꝝ intantũ amant merce⸗ dem iniquitatis vt etiã docti ab indoctis:cle rici a laicis merito redarguant᷑. Qui iure cõ⸗ parant᷑ ꝓphete qui verbis aſine cõtra naturã loquẽtis coꝛripit᷑:nec tñ a ꝓpoſito pꝛimi ope ris retardat᷑.hec ille. Quãuis tamẽ pᷣdicato⸗ res nõ debeant pᷣdicare pꝛincipaliter ꝓpter tẽ poꝛalia habenda. Alias tãq; venditoꝛes bo um de templo jciu nt᷑. Debet tamẽ populus ſubminiſtrare c᷑is neceſſaria:iuxta illudi:ad Coꝛint.ix.ca. Nõ alligabis os bouis trim⸗ rantis. VUnde Hiero.xvi.q.i.c.penulti.ait. Apõoſtolicis viris ⁊ euangelizantibus in ne ceſſarijs vſibo nolle tribuere ſeipᷣm cõdemna eſt. Et Aug'.in libꝛo de baptiſmo guulo rum. Non eſt venale euangeliũ vt ꝓ tempo ralihus pᷣdicetur. Qui eni ſic vendunt ma⸗ gnam rem vili vendũt. Accipiant ergo pᷣdi⸗ catoꝛes ſuſtentationẽ neceſſitatis a populo: mercedẽ diſpenſationis a deo. Nõ eni a po⸗ pulo reddit᷑ quaſi merces illis qͥ ſibi in chari tate euangelij ſeruiunt:ſed tanq; ſtivendium datur quo vt poſſint laboꝛare paſcant᷑.hec il le.Et Paulus.i.ad Coꝛinth̊.x.ca.Quis mi litat ſuis ſtipendijs vnqᷓ;. Et iterũ. Si nos vobis ſpiritualia ſeminamus nõ magnũ eſt ſi nos carnalia veſtra metamus. Et iterum. Dñs oꝛdinauit his qui enangeliũ annunci⸗ ant de euangelio viuere. Dixi hec oĩa ꝓpter indiſcretionẽ quoꝛundã populoꝝ qui vellẽt pᷣdicatoꝛes viuere de aere vel vento. Nolo tñ excuſare pᷣdicatoꝛes cupidos ⁊ auaros ambi tioſos honoꝛũ et dignitatũ. Qui imitari de bent ſanctũ bernardinũ rerũ tempoꝛaliũ cõ⸗ temptoꝛem. Nam et tervocatus ad epiſcopa lem dignitatem minime acquieuit.Diuitias nõ cõgregauit dicens cum paulo Actuũ.xx. ca. Argentũ et aurum aut veſtem nullius ve ſtrum cõcupiui.Et licet in oĩ vita ſuaverus fuerit paupertatis amatoꝛ:dilcipuluſq; et fi lius beati franciſci.Tamen illud eſt de ipſo notabile inter cetera qd mediolant oſtendit exemplum charitatis necnõ ⁊ cõtemptus pe cunie. Dum enĩ ibi populo diebus plurib pᷣdicaſſet illuſtriſſimus dux eiuſdẽvrbis phi lippus eidem per fidelẽ nunciũ multam auri copiam in elemoſynã miſit. Nuncius itaq; auri pondere reuerenter aſſumpto ad cõuen tum fratrũ feſtinanter acceſſit. Et pergẽs ad cellam ſancti bernardini auruʒ ſibi ex parte dñi ducis benigne et reuerentiſſime pᷣſenta⸗ uit. Ipᷣe vero vir dei hilari vultu gratulanti q; aio pꝛedictũ aureũ munus et ſi in ꝓꝛios vſus accipere recuſaret:charitatis tamẽ ʒelo in redemptionẽ captiuoꝛũ et pauperũ vſus miſericoꝛditer exhibere decreuit. Accerſito igitur quodã ꝓbo venerandoq; ciue ſocioq; vocato ſumptaq; ab ipo ciue pecunia ad car ceres clam et incunctanter acceſſit et q;pluri⸗ mos inde captiuos redemit reliquãq; ꝑtem erib⸗ cũ magna aĩ hilaritate diſtribuit. ciens autem illluſtriſſumus ille dux que debent pꝛo ſalute populoꝛũ irrepꝛe facta fuerant ſanctũ bernardinũ mirabiliter cõmendauit. △ ercio cõmedat᷑ pꝛedicatio ſancti bernardini pꝛopter patientiã. fuit eni patientiſſimus in laboꝛibus in infirmitati⸗ bus et ꝑſecutionibus.Et vt de ꝑſecutionibo loquar:accuſatꝰ fuit tanq; hereticus ab emu lis quibuſdã martino quinto. Qui eum ad ſe venire pꝛecepit. Ante vero q; ſe cõtuliffeł ad vrbem ſonabant vndiq; falſi rumoꝛes de ſancto bernardino. Dicebat enim popli: ve⸗ niet Aniet ille hereticus. Alij cõburetur ille hereticus et ſimilia. Dum vero vrbem intra uit oſtendebatur digito et vnus alteri cahi⸗ nando dicebat hic hic eſt ille. Ie vero hec omnia ꝓ dei amoꝛe equanimiter tolerabat. Et tandẽ veritate inſpecta et cõperto clariſſi meꝙ nõ ſolũ catholicus foꝛet ſed etiaʒ fidei catholice digniſſimus pꝛeco a pontifice gra⸗ tioſe viſus eſt et auditus et cum eius benedi ctione pᷣdicare cepit in vrbe. Tantã vero gra tiam deus oꝛi eiꝰ et verbis infudit:vt oĩs po ulus cõflueret ad eum audiendũ ac ſi fuiſ⸗ ſet angelus dei et quanto pꝛius nomen eius videbat᷑ omnibus odioſuʒ:tanto poſtea cun ctis vtriuſq; ſexus factuʒ eſt venerabile. Pꝛe dicauit ſic multo tempoꝛe cũ incredibili ani marum fructu:qui etiã perdurat vſq; ad tem poꝛa noſtra. Paſſus eſt et alias perſecutõnes eo ꝙ ſempervirtutes perſequitur inuidia.A nõnullis emulis dicebatur litterarũ ignarꝰ cum tamẽ in ſcripturis diuinis foꝛet erudi⸗ tiſſimus. Alij vero quadraginta ſermones dumtaxat eum ſcire aſſeuerabant. Pleriq; ve ro curioſi et vana eloquentia tumidi igna⸗ uum ineptum et impolitũ fatebant᷑. Qui tũ in hoc dicendi genere et in his que eccſcant en henſibi⸗ lis erat. Sed hoc nõ videri debet mirũ ꝙ ſi⸗ bi hoĩes flagitioſi detraherent: cum ſemper fuuerit hominũ minaloꝛũ cõſuetudo ſanam do ctrinam ſpernere et deteſtałi. Ande Lactan tius libꝛo.v. diuina.inſti.de Cypꝛiano ſic re fert. Anus pꝛecipuus ⁊ clarus extitit cypꝛi⸗ anus:qui magnã ſibi gloꝛiam ex artis oꝛato rie ꝓfeſſione queſierat et admodũ multa con ſcripſit in ſuo genere miranda. Erat enĩ in⸗ genio facili copioſo ſuaui et q̃ᷓ ſermonis ma xima eſt virtus aperto:vt diſcerne nequeas vtrũ ne oꝛnatioꝛ in loquẽdo an facilioꝛ in ex plicando an potentioꝛ in ꝑſuadendo quiſ: S fuerit. Hic tamen placere vltra verba ſacrd⸗ mentũ ignoꝛantibo nõ poteſt:quoniã myſti⸗ & ſunt que locutus eſt et ad id pᷣparata vt a ſolis fidelibus audiant᷑. Deniq; a doctis hu ius ſeculi quibus foꝛte ſcripta eius innotue runt derideri ſolet. Audiui ege quendã ho⸗ minem diſertum ſana qui eum immutatav⸗ na littera copꝛianum vocaret quaſi qui ele⸗ gans ingeniũ et melioꝛiborebus aptum ad aniles fabulas cõtuliſſet. Hec ille. De beato hieronymo quid referemus qui lumẽ ſplen didiſſimũ eccleſie fuit:et tñ dentes maligno⸗ rum non euaſit.Et vt ipᷣe ad nepotianũ ſcri bit. Per infamiã ⁊ bonà famam cheꝛiſti miles graditur. Nec laude extollitur: nec vitupera tione frangit᷑ Per diem ſol nõ vrit eum neq; luna per noctem. Impleuit iſta ſanctus ber⸗ nardinus:qui dũ falio ſibi multa obijceren tur:et quãdoq; cõtumelioſe dicerent᷑ in faciẽ nunq; vultus hilaritatẽ mutauit: nunq; ver bum ꝓtulit iracundie Sed in oĩbus benedi cebat deũ. Sicut accepti ab his qui ſecũ fa⸗ miliariter cõuerſati ſunt. H e ſufficientia ⁊ pꝛudentia atq; ſtupenda efficacia pᷣdicationis ſancti ber ardini. 9 Lapitulũ.ij. Ecunda excellentia pꝛedicatõis ſancti bern ardini dicitur cõditionis. Habu⸗ it quidem ſua pꝛedicatio tres ſingulares cõ ditiones. . Pꝛima dicit᷑ ſufficientia. 6 Decunda pꝛudentig. Tercia effiaccag. ¶ Pꝛima cõditio fuit ſufficientia. Tria enĩ requirunt᷑ in pꝛedicante:vt populũ inducat ad bene beateq; viuendũ:ſᷣm Au guſti.iiij. li bꝛo de doctrina chꝛiſtiana. Pꝛimũ eſt vt do⸗ ceat. Secundũ vt delectet. Terciũ vt flectat et moueat.Et cũ quis iſta facit induſtria ar⸗ tis rhetoꝛice ad honoꝛẽ dei et ſalutem anima rum bene eſt et laudabile ſᷣm eundem Anugu ſtinum. Sed cum ſpititus ſanctus vtit᷑ lin⸗ gna pꝛedicatoꝛis vt inſtrumento ad iſta effi⸗ ciendum:ſicut fuit in apoſtolis qui imperiti erant. Tunc opus illud eſt gratia gratis da⸗ ta:que dicitur gratia ſermonis et lingua an geloꝛum. Et ſermo ſapientie dicit᷑ in locutio ne de diuinis. Sermo ſcientie de humanis: vt de moꝛihus et vicijs et virtutib et bmõi. bm tho.xxij.q.clxxiij.erfectius au tem iſta operat᷑ gratia q;ᷓ natura vel ars. Sed aliqñ aptitudine naturali in pdicatoꝛe exiſtente et arte rhetoꝛice adiuncta:aliqñ etiam ſpiritus ſanctus operatur plenius iſtud ſcʒ inductio nem auditoꝛum ad faciendum que pꝛedicat Hominis ergo eſt ſe pꝛeparare ſcilicet vt be⸗ ne dicat. Deum auiem dirigere linguaz. Et vt dicit Auguſtinug in pꝛefato libꝛo de do⸗ ctrina chꝛiſtiana. Sapiẽtia ſine eloquentia parũ ꝓfuit quo ad populos.Cloquẽtia ſine ſapientia multũ nocuit. Eſt eni vt gladiꝰ in manu furioſi. Sapientia cũ eloquentia mul tum iuuat et operatur. Sanctus bernardi⸗ nus pᷣdicando docebat:quia ipᷣe vere doct⸗ erat vt etiaʒ patet in ſermoniba quos cõpila⸗ uit. Delectabat etiam auditoꝛes:adeo vt vᷣni uerſaliter omnes verbis ſuis reuocillarent᷑ tanq; ſi ſumerent ſapidiſſimũ cibũ. Flectebat inſuper et mouebat hominũ affectus:vt oſtẽ demus in tercia cõditione.Quare ipᷣe ſuffi⸗ cientiſſime docuitet pᷣdicauit. ¶ Secunda cõditio pꝛedicatõnis ſancti bernardini dicit pꝛudentia. Fuit enĩ pꝛudentiſſimus ad eui⸗ tandũ omnia illa:a q bus pꝛedicatoꝛes verbi diuini debent abſtinere:que ſunt. ⸗ Falſiaeaeas. Adulatio. Jactantia. Scandalum. Lontentio. * Buperfluitas. . Indiſcreéetio. Pꝛimo abſtinere debẽt pᷣdicatoꝛes a falſi⸗ tate. Nõ enim ſunt aſſumenda aliqua falſa ꝓ quacũq; vtilitate que poſſet inde ſequi: quia ſic veritas fidei redderet᷑ ſuſpecta.argu. diſ. ix.c.ſi ad ſcripturas. Jdeo Augꝰ.ait.xxij.q. ij.c.pꝛimũ.Ad ſalutẽ nõ debet quis ꝑuenire opitulante mendacio.Et idem ꝑtractans il⸗ lud apłi.i.ad Coꝛinth.xv.c. Jnuenimur fal ſi teſtes. Perhoꝛrendũ eſt inquit aliqͥd falſe de deo dicere:etiam ſi ad laudeʒ eius ptinere videatur. Hõ enim minoꝛe ſed maioꝛe foꝛtaſ ſis ſcelere in deo laudat᷑ falſitas: qᷓ; vituperet veritas.Et idẽ in libꝛo de mendacio. Men⸗ dacium maxime permtioſum eſt quod fit in his q̃ ad religioneʒ chꝛiſtiani ptinent. Ideo doctoꝛes tenent ꝙ ſi quis nõ ex lapſu lingue ſed ex induſtria diceret mendaciũ in pᷣdican. do moꝛtaliter peccaret nec excuſaret᷑ ſi hoc fa ceret cauſa cõuertendi animas ad deuz:quia vt ait apłs. Deus nõ eger noſtro mendacio. Tempoꝛe meo inuenti ſunt aliqui fingentes et pꝛedicantes miracula falſa viſiones exco⸗ Frotas. ozonphetiss determinatas ſᷣm ſuuʒ ſenſum:et alia huiuſmodi qui tamẽ euanue⸗ runt in cogitationibo ſuis. Nõnulli vero vt ignoꝛantibus ſapientes apparerẽt falſas alle gationes ad ſuum ꝓpoſitum induxerũt. Uñ dum quidã amicus meus pꝛedicaret neapo li inducere voluit ad robur et cõfirmationẽ cuiuſdã ſui dicti ſententiã ↄmendatoꝛis qui tamen foꝛte neè in aliquo cõmento dictum il lud tangebat:et dum falſo allegaſſet cõmen⸗ tatoꝛem.pmo de aĩa.iij.de anima.ij.phicoꝝ iij.metaphyſice.et huiuſmodi.Tandẽ mul⸗ tiplicando verba dixit. Et hoc idẽ cõfirmat ocmentatoꝛ.i.ethicoꝝ.iij. ethicoꝝ.vij.ethic. qui tamẽ de ethicis nõ ſe intromiſit. Ille idẽ fecerat ſibi qu andã cathenam doctoꝝ et fal⸗ ſo illòs indu cebat dicens.Et hoc reꝶrt Au guſtinꝰ li.ij.de ciui.dei.et.iij.de trini.⁊ in en cheridion ⁊ hmõi.Ita ꝙ apud imperitosvi debatur homo mirabilis:ſed apud doctos ignarus et mendacijs plenus. 6S pᷣdicatoꝛes abſtinere debent ab adulatõne ne ſcʒ laudẽt populũ in quibus repꝛehenſibilis eſt quod eſt peſſimũ. Vel etiam de tempoꝛali bus magnificentijs niſi foꝛte hoc ſecundum fiat temperate vt melius ferant coꝛrectionem duram immediate ſequendã. Adulari enim peccatoꝛibus eſt graue peccatũ.vt patet.xlvi . di. c.ſunt nõnulli.Et clericus adulationi ſer uiens degradari debet.eadem di.c.clericus. Et nihil eſt miſerius eo qui adulationibus delectatur.vt dicit᷑.lxxxiij.di.c.nihil illo pa- ſtoꝛ.Et vtilius eſt peccantẽ ſeuere coꝛrigere qᷓ; adulando palpare.v.q.v.c.nõ omnis.Et vtilius eſt et melius ꝓ veritate pati ſuppliciũ q; pꝛo adulatione beneficiũ.xi.q.iij.c.nemo. Et adulatio ꝓhibetur.C.ſi quis aliquẽ te⸗ ſtari ꝓhibuerit.Et eſt adulatio ſermo pꝛola tusvt pla n ertr debẽt pᷣdicatoꝛes ca uere a iactantia. Sunt enim qui dah ui ſemꝑp de ſe bene dicũt et alios cõtemnunt᷑de quibꝰ Bꝛego.ait.xlvi.di.c.i.Habet hoc ꝓpꝛiũ do⸗ ctrina arrogantiũ vt neſciant humillter do⸗ cere quod ſciunt. ¶ Quarto debẽt pᷣdicato⸗ res cauere a ſcandalis pꝛelatoꝛũ et alioꝝ ma ioꝛum vt nõ dicantur irrationabiliter eoꝛũ vicia.vnde ſequit᷑ ꝙ nec illi emendantur nec populi pꝛopter edificantur aut melioꝛes fi⸗ unt. Et pꝛecipue caute agendũ cum loquũt ꝛedicatoꝛes de clericis:qꝛ vt ſcribit᷑ extra de immu. eccle. c. clericis. Clericis laicos in feſtos oppido id ẽ valde.ſᷣm gloſaʒ tradit an tiquitas. JIdẽ.ij.q.vij.ca.laicos.et ca.laici. Muinto debent pᷣdicatoꝛes pꝛudentes ca⸗ uere a cõtentionibus cum alijs pꝛedicatoꝛi hns. Unde Apoſtolus.i.ad Thimo. ij. ca. ait. Noli cõtendere verbis:ad nil enim vtile eſt niſi adſubuerſionẽ audientiũ Necex hoc ꝙ alius habeat maioꝛẽ cõcurſum qui ſit etiã minꝰ ſciens pᷣdicatoꝛ indignationẽ oſtendit. ecundo Ham et chꝛiſtus indignatus non fuit a⸗ liquando iohanes baptiſta fuerit in maioꝛi opinione populi q; iße. Si Nũt audit alum pꝛedicatoꝛem dicere aliqua que non ſunt re⸗ pꝛobata nec cõtra fidẽ nec bonos moꝛes ſed Dubia:q;uis ipᷣe nõ ſit illius opinionis ſuffi cit ſibi dicere opinionẽ ſuã cum ſuis rationi bus et nõ impugnet alium odioſe:qꝛ hoc eſb intrare cõtentiones et ſcandaliʒare populos Si etiam audit pꝛedicatoꝛẽ alium dirſne c tra fidm et bonos moꝛes vel determiſfata ꝑ eccleſiam nõ credat faciliter niſi andiata fi- dedignis. Et tũc coꝛrigat eum fraternalitẽr vt retractet.Quod ſi ille noluerit facere tunc publice pꝛedicandũ cõtra ipᷣm. Si autẽ pꝛe⸗ dicatoꝛ ipᷣe admonitus errauit debet patien⸗ ter audire et ſe coꝛrigere dictaq; ſua erronea emendare. ¶Bexto pꝛedicatoꝛes pꝛudẽtes debent abſtinere a ſuperfluitate et nimia ꝓli xitate: quia vt pꝛouerbio dicitur. Gaudent bꝛeuitate moderni.ff. quod metus cauſa.l.i. et. C. de appellationibus.l.amplioꝛẽ.S.in re futatoꝛijs. Et.C. de pꝛecibo impera. offeren.. l.ſimili. Vnde GBꝛego.in omełait. Alimẽta que minꝰ ſufficiunt auidius ſumunt᷑.¶ De piimo abſtinere debent pᷣdicatoꝛes a leu itate ne dicant verba ocioſa et fabnlas ad ꝓuocã dum riſum.Et ſi aliquando opus eſt facere populũ attentum cum aliqua modeſta face⸗ cia temperate fiat et raro. Non ſit etiam le⸗ uis pꝛedicatoꝛ ad ferendã ſententiã de quoli bet actu ꝙ ſit pęccatũ moꝛtale. Et in omnib⸗ vtatur grauntaſe ſicut bos lapſus qͥ foꝛtiter fi git pedem. ¶ Octauo abſtinere debent pꝛe⸗ dicatoꝛe&᷑ ab indiſcretione. NHam quidaʒ in ter mulierculas de ſubtilitatibus theologie pꝛedicant. Alij doctis et ſapientibus viris fabulas narrant. HNõnulli in pꝛecipuis? ma ximis ieſu chꝛiſti et virginis matris alioꝛũ⸗ q; ſanctoꝛuʒ ſolennitatibus de ludo alee:de blaſphemia:de vſura et ſintilibus pꝛedicant Nihil de copioſa materia feſtiuitatũ occur⸗ rente tangentes. Heu nõ poſſum nõ accuſa⸗ re quendã qui in die natiuitatis ieſu chꝛiſti in ciuitate neritonẽſi de ſodomia totũ ſermo nem cõtexuit:cum tamẽ miranda occurrant de natiuitate chꝛiſti iocunda. Pleriq; etiam dum contra vicia inuehunt omni honeſtate demiſſa talia loquunt᷑ et dicunt qualia etiam in oꝛe lenonũ turpiſſima viderent᷑.Hi nolũt audire verba ſancti franciſci qui ſic in regi⸗ la fratrũ minoꝛũ ſanctiſſime retulit. Ooneo quoq; et exhoꝛtoꝛ eoſdẽ fratres meos in do⸗ mino ieſu chꝛiſto vt in pᷣdicatione quam fa⸗ ciunt ſint examinata et caſta eoꝛum eloquia ad vtilitatẽ et edificationẽ populi.Annunci ando vicia et virtutes:penam et gloꝛiã cum bꝛeuitate ſermonis. In omnibus pꝛedictis fru dentiſſimus fuit pꝛe ceteris pᷣdicatoꝛibo oꝛum tempoꝛũ dux ille verbi ſanctus ber⸗ nardinus. Nam ſemper recte inceſſit pᷣdica⸗ uitq; veritatẽ ſine falſitate:ſine fictionibus: ſine adulatione cum honoꝛe et reuerentia pᷣ⸗ latoꝛum et totius cleri:cum humilitate in ver bis et factis:cum patientia ad cõtentiones vi tandas:cum menſura et modo:cum grauita te et diſcretione:multa adeo ꝙ exceptis emu lis eius ſermo gratus dulcis et delectabilis fuit omnibus doctis pariter et indoctis vi⸗ ris et mulieriba cunctiſq; generibo hominũ pꝛout on nis italia clare firmiterq; teſtatur. Vercia cõditio pᷣdicatõis ſancti bernardi ni ðꝛ efficacia. Pꝛedicauit enĩ cũ admirabili animaꝝ fructu adeo ꝙ oẽs italie ciuitates et maioꝛes⁊ mediocreſꝛ minoꝛesꝓ maioꝛe ꝑte ſua doctrĩa reduxit ad xpᷣm. Ipe peccatoꝛes ↄuerlit. Ipᷣevſuras extinxit Ipᷣe multos ha bitum religionis induit. Ipie fratrũ de ob⸗ ſeruantia loca et monaſteria ↄſtrui fecit. Jpe diſcoꝛdantes ad pacẽ reduxit. Ipſe ad feſta colenda populos traxit. Ipᷣe deniq; cunctoſ mares ac mulieres vt deum timerẽt amarẽt allexit. Teſtantur hec omnia pᷣclariſſime in⸗ cliteq; italie vrbes. Roma:ſena:peruſia:floꝛẽ tia:bononia: ferraria: venetia:padua:verona vincentia:bꝛixia:mediolanũ:ianua: et alie qᷓ plures. In quibus ita efficaciter ſeminauit verba vite vt vſq; in pꝛeſentẽ diem adhuc gu ſtentur fructus pꝛedicationũ ſuarum. Quin immo ct ſiqui poſt ipſum in officio pꝛedicã⸗ di clari ſunt habiti vt fratres Jobannes de capiſtrano. Jacobus de marchia. Matthe⸗ us de ſicilia. Antoniꝰ de botonto Andreas de ſctõ geminio. Jab Ines de pꝛato. Jacobꝰ de donzellis de bononia. Herculanꝰ de pu⸗ ſio. Franciſcꝰ de treuio. Silueſter de ſenis. Antonius de arimino. Michael de medio⸗ lano. Bartholomeus de ayano. Antonius de vercellis. Seraphinus de gaieta. Cheru binus de ſpoleto. Franciſcꝰ de ſpoleto. Hie⸗ ronymus de floꝛentia. Dominicus de goneſ ſa. Jacobus de gallio. omnes fratres mino⸗ res in hoc genere dicendi famoſiſſimi ⁊ qui⸗ cunq; alij etiam de alijs oꝛdinibus mendicã tium ꝓ maioꝛi ꝑte conati ſunt imitari modũ et regulã atq; ſtilũ ipᷣius ſancti bernardini. Adhuc ⁊ mwulti ex his ſermones illiꝰ:popuł ꝓnunciarũt qͥ fructus vberrimos ꝓduxerũt. 2£ Ego relam aui de bernardino et ſi incõpoſi te tamen nõ ſine deuotione pꝛecipua iſta re⸗ fero:omnẽ italiã illuſtraui pꝛedicauiq; qua⸗ draginta annis euangelium ieſu chꝛiſti:ber⸗ nardinũ habui in ſtilo pꝛsonunciandi necnõ ſcribendi patrem ⁊ pꝛeceptoꝛẽ.Et licet illum nõ viderim legi tamẽ ſermones ameniſimoſ quos compilauit. Pꝛedicaui et illos qudo q; licet poſtmodũ alias ego ↄfecerim. Quùd vtiq; nõ ex pꝛeſumptione ſed charitate ac ne pter ſtudia humanitatis quibus iam com⸗ pleta eſt omnis italia et pꝛopter viroꝛum do⸗ cCLtiſſimoꝛum in qualibet facultate copiam ac etiam pꝛopter ſubtilitatẽ populoꝛũ qui quo- dammodo pꝛopter multarum pꝛedicationũ frequentiam effecti ſunt curioſi:conſulte vi⸗ ſum eſt mihi agere vt ſermones illos cõtexe⸗ rem. Quare vt partem iſtam expediam cõclu do ꝙ ſanctus bernardinꝰ fructuoſiſſime pꝛe dicauit. ,B Aualiter deus honoꝛauit ſanctun ber⸗ nardinum:in miraculis in canoniʒatione: et ſtituta eſt optime ſanitati. Et hec omnia retu in gloꝛia beata. Capitulũ.iij. Ercia excellentia pꝛedicationis ſancti bernardini:dicitur honoꝛationis. VUo uit enim deus honoꝛare illum triplici ho⸗ ꝛimus ðꝛ miraculoſe rutilatõis. Seche ns ſolennis eanom toi. Tercius ſuperne gloꝛificatõis. ciuitas tota et fit cõcurſus viroꝛũ ac mulie⸗ rum. Ciues va o coꝛpus ad eccleſiã cũ hym nis et laudibus et armatoꝛũ cuſtodia deferri faciũt ſocijs atq; ſancti referunt ne theſaurũ ipis a deo datũ inde amouere pᷣſumant.vidi ego illũ paſqualem et ſecũ locutus ſum qui . tulit omnia que narrata ſunt. Codem die uencula quedam nomine partia que men⸗ ſibus pluribus iñ lecto iacuerat necꝑ ſeip̃aʒ quedã que fiſtule dicuntura medicis: audi⸗ eons ſanatum paſqualem ſuppliciter exopſtu lauit ad coꝛpus ſancti deferri. Quo cum ꝑ⸗ mum nõ ſolũ reſtituta viribus coꝛpoꝛia ſed etiam eodem inſtanti a fiſtulis pertecie ſana ta. Hanc ego allocutus ſum et parentes ac vicin os eius qui omneſaffirmauerũt ſic eſſe yt expoſitum eſt. Sicilia de ſpolecovxoꝛ no bilis viri franciſci nõ valens ſe mouere de le cto cum ſic per plures annos moleſtata fuiſ ſet: deducta ad coꝛpus ſancti bernardini e lerunt multi ſpoletini etiam ⁊ ipᷣa que pꝛima erat in eccleſia maioꝛe dũ ibi vna quadrage ſima pᷣdicaui. Alia mulier de populo q̃ an⸗ nis trigintaſeptẽ oĩ vſu ambulandi pꝛiua⸗ ta extiterat ducta ad coꝛpus ſancti bernardi ni mox ſanitatem adepta eſt. Hanc ego vidi ſanam et robuſtam ac ſi nullum antea maluʒ paſſa fuiſſet. Sunt et alia iſtius ſancti mira⸗ cula multa vſq; in hodiernũ diem. Ad ſacrũ zimus honoꝛ fuit miraculoꝛũ rutilanti cuius tumulum frequẽter membꝛa languen um. Multa equidem miracula viſa ſunt de ſancto iſto. Nam eo moꝛtuo in vigilia aſcen ſionis ieſu chꝛiſti:dum fratres eius ſocij in aquilano cõuentu coꝛpoꝛe in cellula cum lu minaribus ſolo dimiſſo incederent vt capſa celeriter fieret in qua coꝛpus illud recõdituz ſenas tranſpoꝛtarent Quidam adoleſcens paſqualis noĩe per multos annos claudus qui nec rectus in cedere poterat ſed manibus reptando ibat:cuius genua carnoſa dura e⸗ rant et tumida a ſpiritu ſancto inſpiratus ſic reptando vt potuit ad coʒpus ſancti bernar dini ꝑuenit:et deuotõne inflammatus tetigit faciẽ eius et inde genua ſua cum fide infuſa mirabili ↄmendans ſe ſancto viro. Morx in pedes ſurrexit ſanus et liber et currendo cũ lachꝛymis ⁊ clamoꝛibus exultationis ad ec⸗ cleſiam ꝓperauit. Sentiunt omnes voces:vi ent liberum quẽ viderant vſu ambulandi pꝛiuatũ. Mirant᷑: gratias referunt omnipo tenti deo et ſancto bernardino. Cõmouetur tum modo ſanitati quolibet moꝛbð fuerint grauata reſtituuntur. Weenee honoꝛ quo deus honoꝛauit ſanctũ bernardinũ di⸗ citur ſolennis canoniʒationis. Fuit equidẽ canonizʒatus cũ multa ſolennitate et magni ficentia pꝛe ceteris quos vidimus canoniʒa ri. Nam tem poꝛemneo Eugenius quartꝰ ca noniʒauit ſanctũ micolaũ de tolentino. Ca⸗ lixtus tercius ſanctum vincentiũ et ſanctu 3 oſimundũ. Pius ſecundus ſanctam catheri nam de ſenis. Sixtus quartus ſanctũ bo⸗ nauenturã. Et Nicolaus quintus ſanctum bernardinum. Sed in canonizʒatione iſtius multa cõcurrerunt facientia ad gloꝛiã eius: videlicet annus iubileus quo ex omnibus chꝛiſtianoꝛum partibus multitudo maxima caſluebat ad vrbem. Et dies penthecoſtes fe ſtumvtiq; ſolenniſſimũ.Et generale capitu⸗ lum fratrum minoꝛũ in quo cõuenerunt vl tra quinq; milia fratruʒ.Et ego de ipſo poſt canoniʒationem ſermonẽ ad populũ habui ¹ . e potaat ambulare:patiebatur etiam ulnera ceſſitate tempoꝛũ volui tentare. Ham et pꝛo⸗ ueniſſet oꝛationeq; facta incolumis redijt do in quo cõcurrerunt multa milia viroꝛum ac mulierũ.¶ Tercius honoꝛ quo deus hono rare voluit ſanctum bernardinũ dicit᷑ ſuper⸗ ne gloꝛificationis. In celeſti nãq; patria vl⸗ tra eſſentiale pꝛemiũ coꝛonatur aureola que debetur doctoꝛibus de qua diximus in ope⸗ re de laudibus ſanctoꝛum in ſermone de ſem cto petro martyre.Dicere itaq; poſſumus il⸗ lud pfalmiſte. Wogna eſt gloꝛia eiꝰ.magna vtiq; is eccleſia militãte maioꝛ in ecclia tri umphante.Quare ↄuenienter de ipᷣo referxe poſſumꝰ qð de paulo pꝛimo heremita in ſua vita Hieronymꝰ ſcribit. Si mihi inquit le ctionem optione dñs dignaretur concedere magis eligerem tunicam pauli cum meritis eius:ita et ſancti Bernardini q; regum pur⸗ puras cum gemmis ſuis. Depꝛecemur ergo deum celi vt per merita tanti ſancti dignos efficiat nos ſua gratia. Et tandem ad vitam perducat eternam. Amen. lariſſimi ac celeberrimi pꝛeconis Fra⸗. tris Roberti Caraʒoli de Licio:oꝛdinis mi noꝛum. Pontificis Aquinatis:opus de lau dibus ſanctoꝛũ accuratiſſime per Petrum Drach Spire impꝛeſſum. Anno dñi Dil⸗ leſimoquadringenteſimononageſimo: finit feliciter. —⏑ —ðõs mm n n = er S 3 * „* * 2 „. . . SZ 2 . . . 5 3 2 . . . . ê 3 * ₰△ . . — 4 . ð * 4 . 7 . . * 5 8₰ *„ 8 . . — 3 . . . 2 —– . . . * 1 9 .*½ * — . — , 4 . — . — — — — 2 — — — - — — S 6 +☛ £ S l . l . N ——— ND — 5 22 . err x. 188O eleisolng -„Pepuels Toloeſ'esqe-elA ulOO eAlSeUIANXANMMAMA HUIDO JAISEMAXA 666 / MBLAdO 24 A X M 61 4 9 s „ ooueſeg ) Snoo- X „ . — 3 3 — — 5 2 — 5 . . 57 * . . 2 . „ * . . * . ◻ ☛ 4 . . e . . „ 14 3 ☛☚ 5 „. „ 4 „ . . 4 72 — 5 . A 2 . — . — . — N ⏑ 3 . * * . 4 * . 8 2 Sl * — 4* S 2 * 4 4 . * „ . . . 4* 7 .☚ R . . 4 „. 6 . . 3 . 2 . MU .